cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vloethemveld
Militkaptitejoj 2226, 2227, 2229
La nombro de loĝantoj tre varias laŭ la fontoj. En unu momento povis esti kelkaj dekmiloj da kaptitoj. Entute tra Zedelgem pasis inter 45.000 kaj 120.000 personoj. Granda grupo venis el la baltaj ŝtatoj: 11.800, ĉefe latvoj, malpli granda nombro da litovoj kaj estonoj. Ili estis en la komenco de la milito devige enkorpusigitaj en la germana armeo por defendi sian landon kontraŭ la rusaj okupantoj. Post la milito la baltaj landoj estis parto de la Sovet-Unio kaj multaj militkaptitoj ne volis reiri al sia lando. Kelkaj eĉ vundigis sin mem por malebligi transporton. En 1946 la baltoj ricevis la statuson de "relokigitaj personoj" (angle: "displaced persons"). Plej multaj estis liberigitaj kaj migris al aliaj kontinentoj.
"Cedelghema" por maljunaj latvoj estas konata nomo kaj grava ero en la nacia historio.
Inter la militkaptitoj estis Helmut Schmidt, la posta germana Federacia Kanceliero.
Militista teritorio
Jam antaŭ la milito la belga armeo sukcesis aĉeti Vloethemveld de la hospitalo. Apud la municio-deponejo en 1934 estis konstruita kazerno. Post la milito ĝi iĝis lernejo por suboficiroj. En 2007 la lernejo translokiĝis al Sint-Truiden. Ekde 2009 la provinco, parte reuzante la ekzistantajn konstruaĵojn, kreis trejnejojn por polico, farobrigadoj kaj sekurecaj servoj.
Naturrezervejo
Ĉar la belga armeo ne plu bezonis la Vloethemveld, ĝi vendis ĝin al al agentejo de la flandra registaro kiu okupiĝas pri naturprotektado. Ekde 1995 ĝi estas naturrezervejo protektita laŭ la eŭropa Habitat-direktivo. Ĝi estas parto de la Reto Natura 2000.
Estonto
Iom post iom Vloethemveld iĝas alirebla por promenantoj kaj biciklantoj. Estas projekto por turisme ekspluati la iaman militkaptitejon kaj estas preparata libro pri ĝi, kiu aperu en la jaro 2020.
Aerodinamiko
Aerodinamiko estas fako de fiziko, rilatanta al la fenomenoj estigataj de ĉia relativa movo inter iu korpo kaj la ĉirkaŭanta aero. Aerodinamiko ankaŭ estas fako de fluidodinamiko. La formala aerodinamiko ekiĝis dum la 18-a jarcento, sed principaj ecoj formuliĝis per Aristotelo kaj Arĥimedo kaj pli progresaj teorioj eltroviĝis en la malfrua mezepoko per Jean Buridano. Kvinkam en la 17-a jarcento la esencaĵoj por aerodinamiko establiĝis.
Forráskút
Forráskút [forAŝkUt] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en Distrikto Mórahalom. La loknomo signifas: fonto-puto.
Situo
Forráskút situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Szeged troviĝas 23 km-ojn for.
Historio
Dum la turkoj la regiono senhomiĝis, la loĝantoj rifuĝis precipe al urboj Kecskemét, Szeged kaj Szabadka. Post la turka erao la kamparanoj konstruis farmojn en siajn parcelojn, ĉar el la urbo ne povis kulturi teron kaj bredadi bestojn. Naskiĝis senfinaj vicoj de farmoj, kiu hungare enradikiĝis "farmomondo" pro la grandeco. La ĝermo naskiĝis en 1906: preĝejo konstruiĝis. La loko apartenis al Kiskundorozsma ĝis 1950, poste iĝis memstara vilaĝo Forráskút, ekde 1995 ankaŭ vinvilaĝo. Apud la vilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, interreta ĉambro, apoteko, kuracejo, infankuracejo, dentokuracejo, restoracio.
Jean Dorst
Jean DORST (7a de aŭgusto 1924 – 8a de aŭgusto 2001) estis franca ornitologo.
Dorst naskiĝis en Mulhouse kaj studis biologion kaj paleontologion en la Fakultato de Sciencoj de la Universitato de Parizo. En 1947 li aliĝis al la stabanaro de la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo. Li sukcedis al Jacques Berlioz kiel porparolanto pri mamuloj kaj birdoj en 1964, kaj estis elektita kiel direktoro de la muzeo en 1975, rezignante en 1985 por protesti kontraŭ reformoj de la muzeo fare de la registaro.
Dorst estis membro de la Akademio de Sciencoj de Francio, kaj unu el la fondintoj kaj dua prezidento de la Fondaĵo Charles Darwin por la insularo Galapagos, prezidanto de la 16a Internacia Ornitologia Kongreso (IOK), kaj vic-prezidanto de la Komisiono de Protektado de Minacataj Specioj de la Internacia Unio por la Konservo de Naturo (IUKN).
Arbatax
Arbatax (sarde Arbatassa) estas marborda frakcio de komunumo Tortolì. Tie situas la flughaveno Tortolì-Arbatax.
Arbatax situas sur kabo Capo Bellavista, centre de la orienta marbordo sardia, kaj havas havenon por pramoj al kontinenta Italio. La centro de Tortolì situas je distanco de 5 km, Girasole je 9 km kaj Lotzorai je 11 km. Ekzistas etŝpura fervojo (Trenino Verde = verda trajneto) al Cagliari (Kaljaro).
3018 Godiva
3018 Godiva estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Damon Godiva, anglan nobelulinon de la 11-a jarcento, kiu, laŭlegende, eltrovis originalan rimedon por manifestacii kontraŭ troa imposto.
Stroitel (stacio)
Stroitel (Строитель) estos haltejo sur la Linio MCD-5 Jaroslavsko-Paveleckij de la Moskvaj centraj diametroj en Mitiŝĉi.
Sepkorda gitaro
Sepkorda gitaro estas gitaro kun sep anstataŭ la kutimaj ses kordoj. Tiaj gitaroj ekzistas ne tiom vaste kiel la seskorda variaĵoj, tamen malplimulto de gitaristoj uzas ĝin ekde pli ol 150 jaroj. Kelkaj tipoj de ĉi tiu instrumento estas specifaj por certaj kulturoj, ekzemple la rusa aŭ brazila sepkordaj gitaroj.
Managvo (departemento)
Managvo (Managua) estas departemento en Nikaragvo, situanta okcidente de la lando, sude de Leono kaj marborde al Pacifiko. Ĝi kovras areon de kaj havas populacion de 1,380,300 (censo de 2005). La ĉefurbo estas urbo kaj ŝtata ĉefurbo Managvo.
Sepkorda gitaro
En la estanteco oni uzas sepkordajn gitarojn ankaŭ kiel elektrajn gitarojn precipe en metalrokaj bandoj).
Historio
En la renesanca epoko gitaro ĝenerale havas kvar kordoparojn. En la barokmuziko ĝi havis kvin kordoparojn, kaj la muzikistoj uzis grandan variaĵon da agordoj. Dum la 18-a jarcento disvastiĝis gitaroj kun ses kordoparoj, kaj post 1800 la nuna versio kun ses unuopaj kordojn normiĝis. Tiu ĉi evoluo bildigas la strebadon de la gitaristoj, pligrandigi la tonamplekson de siaj instrumentoj. La sepkorda gitaro estas plua rezulto de ĉi tiu deziro kaj estas en uzo ekde 150 jaroj. La franca gitaristo Napoléon Coste komponis kelkajn verkojn por sepkorda gitaro, kies sepa kordo estas libere svinganta kordo agordata je D, foje ankaŭ je C.
Konstruo
Kromajn kordojn kutime oni aldonas, por etendigi la tonamplekson de la moderna seskorda gitaro per kelkaj bas-tonoj. Tiujn ĉi kordojn oni ĝenerale muntas laŭ du specoj: La unua kaj plej vasta speco estas la plilarĝigo de la prentabulo, tiel ke oni povas dampi la libere svingan baskordon per la maldekstra mano. La dua metodo estas, lasi la prentabulon senŝanĝe kaj anstataŭe munti kordojn proksime de la ekzistaj baskordoj libere de la prentabulo, same kiel ekzemple la kordojn de teorbo. Tiuj ne preneblaj baskordoj historie nomiĝas bordunkordoj.
La rusa gitaro
La klasika kaj akustika sepkorda gitaro atingis Rusujon komence de la 19-a jarcento, plej verŝajne kiel pluevoluaĵo de kobza (tradicia ukraina liuto) aŭ de baroka liuto. En Rusujo ĝi nomiĝas semistrunnaya gitara (семиструнная гитара) aŭ pli simple semistrunka (семиструнка).
Tiu ĉi gitartipo nomiĝas rusa gitaro, ĉar oni ludis ĝin origine en Rusujo kaj poste en la Sovetunio. En la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj ĝi estis tie pli vaste konata ol la kutima seskorda gitaro, estas tamen ekde tiam malaperinta kaj nun nur malfacile trovebla.
Oni ludas la rusan gitaron tradicie sen plektro. Anstataŭe oni plukas aŭ frapas la kordojn perfingre. Ĝi estas agordata laŭ tritoj, male al la hispana gitaro, al malferma akordo G-maĵora (D, G, B, d, g, b, d’).
La brazila sepkorda gitaro
La brazila sepkorda gitaro estas akustika gitaro, uzata ĉefe en ĉora kaj samba muziko. Ĝia origino en Brazilo ne estas klare klarigita. La enkondukon de ĉi tiu instrumento en la ĉoron de la 1930-aj jaroj oni kutime atribuas al gitaristo Artur de Souza Nascimento (1886-1957), kiu aldonis al seskorda gitaro malaltsonan C-kordon. Aparta akompanteĥniko kiel la stilo de "baixaria"-kontrapunkto dum la 20-a jarcento estis disvolvata kaj plibonigata, aparte de "Dino 7 Cordas" kaj "Raphael Rabello". Luiz Otávio Braga ludas kiel gitaristo kaj ankaŭ kiel muzikinstruisto gravan rolon por la brazila sepkorda gitaro. La gitarvirtuozo Yamandu Costa ekde kelka tempo kontribuas multan al la populareco de la instrumento.
Kavakorpaj kaj duonresonaj elektraj gitaroj
En Usono dum la 1930-aj jaroj ĵaza gitaristo George Van Eps havis sepkordan gitaron. Tiu ĉi estis fakte normala elektra gitaro kun aldona baskordo, kutime agordata je A'. Multaj ĵazgitaristoj post Van Eps komencis uzi sepkordajn gitarojn. La unuaj sepkordaj elektraj gitaroj estis kavakorpaj aŭ duon-kavakorpaj instrumentoj, tiel ke la gitaro havis centran resonkorpon aŭ centran blokon kun unuopaj resonkameroj ĉe la flankoj.
La sepkorda masivkorpa elektra gitaro
La unuan sepkordan masivkorpan elektran gitaron komerce produktis en 1990 la firmao Ibanez. Gitaristo Steve Vai interesiĝis pri la eblecoj de kroma kordo, komence eksperimentis per alta kordo a', poste li aldonis malaltan B (B1-E-A-D-G-b-e). En la fruaj 1990-aj jaroj kelkaj metalrokaj gitaristoj ekuzis la sepkordan elektran gitaron (ekzemple Trey Azagthoth kaj Erik Rutan de la bando Morbid Angel). Ili vidis en la instrumento la eblecon, ludi malaltajn ripetfrazojn sen transagordi, sed samtempe povi ludi ankaŭ tonojn en la kutima tonamplekso.
En la ĵaza kampo multaj gitaristoj uzas sepkordajn instrumentojn kun kroma kordo A'.
Burgo Altenwied
La burgo Altenwied estas malgranda spronburgo sur la teritoriode la komunumo Neustadt (Wied), urboparto Wied, en la distrikto Neuwied, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
László Csorba
László Csorba [lAslO ĉorba], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csorba László estis hungara historiisto, altlerneja instruisto, muzeestro.
László Csorba naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
László Csorba maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1971, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1979. Inter 1979-1991 li laboris en akademia filozofia instituto, krome 1978 li instruis en mezlernejo. Intertempe en la jaro 1981 li doktoriĝis en la universitato, en 1989 li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Ekde 1991 li instruis en la universitato kiel docento, ekde 2016 kiel profesoro. Inter 1998-2007 li estis vicdirektoro, iom poste direktoro de hungara instituto en Romo, inter 2010-2016 li estis muzeestro de la Hungara Nacia Muzeo. Li ricevis italan premion en 2002, hungarajn inter 1989-2015. Li havas edzinon, kiu naskis trifoje.
7633 Volodymyr
7633 Volodymyr estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la vic-prezidanto de la Ukraina Astronomia Asocio kaj direktoro de la Observatorio de la Kijiva Universitato: Volodimir Volodimiroviĉ Telnjuk-Adamĉuk (cirile: Володимир Володимирович Тельнюк-Адамчук). Li estas sperta pri astrometrio kaj estas la aŭtoro de katalogo de observoj kaj resumoj de precizaj stelaj pozicioj.
Rizo
{| cellpadding="2" cellspacing="0" border="1" align="right" style="margin-left: 0.5em" ! bgcolor="lightgreen" align="center" | Rizo
! Viro laboranta en rizokampo ! bgcolor="lightgreen" | Biologia klasado Rizo estas genro (Oryza) de unujaraj tropikaj, marĉaj herboj el la familio de la poacoj. Ĝiaj grajnoj estas la ĉefa cereala nutraĵo por duono de la homaro. La planto iĝas unu ĝis du metrojn alta kaj havas longajn mallarĝajn foliojn kaj unuflorajn spiketojn sur dense kunsidantaj branĉoj en 20–30 cm longa paniklo. La grajnoj estas tre malmolaj, kaj kiam oni preparas ilin, estas tre nutraj por homoj.
La vorto "rizo" (de la araba, الروز ar-rūz; siavice de la greka, ὄρυζα oryza​) referencas ĉefe la semon de la plantospecio "Oryza sativa" (azia rizo aŭ simple rizo) aŭ de "Oryza glaberrima" (afrika rizo). Temas pri cerealo konsiderata baza manĝaĵo en multaj kuirartoj de la mondo.
(129130) 2004 YP20
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro», ĉar ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero. .
Rizo
La rizo estas la dua cerealo plej produktita en la mondo (741,5 milionoj da tunoj), malantaŭ maizo (1 000 milionoj de tunoj) kaj antaŭ tritiko (713 milionoj da tunoj). Ĉar maizo estas produktita ankaŭ por multaj aliaj celoj krom la rekta konsumo fare de homoj, oni povus diri, ke rizo estas la plej grava cerealo en la homa manĝado kaj ke ĝi kontribuas tre efike al la kaloria postularo de la nuntempa homa dieto; ĝi estas fonto de unu kvinono de la kalorioj konsumitaj en la mondo. Ekde 2008, oni faris porciumadon en kelkaj landoj pro la multekosteco de rizo. ​ En landoj kiel Bangladeŝo kaj Kamboĝo ĝi povas estis preskaŭ tri kvaronojn de la manĝobezonoj de la loĝantaro. Oni rezervas multajn hektarojn al la kultivo de rizo en la mondo. Oni scias, ke 95 % de tiu kultivo etendiĝas inter la paraleloj 53º, norda latitudo, kaj 35º, suda latitudo.
La tradicia metodo de kultivo de rizo estas la inundado de la rizkampoj, dume aŭ poste de la plantado de la plantetoj. Tiu sipla metodo postulas zorgegan planadon, sed malpliigas la kreskon de fiherboj malpli fortikaj kiuj ne kreskiĝas kiam ili estas ene de akvo kaj tio ankaŭ malhelpas la infektojn. Eĉ se la inundado ne estas nepra por la kultivo de rizo, ĉiuj aliaj metodoj de irigacio postulas multe pli grandajn baraktojn por atingi efektivan kontrolon de la fiherboj kaj de aliaj plagoj dum la periodos de kresko kaj devigus ankaŭ diferencan traktadon pri la sterkigo de la grundo.
Rizo, kiu estas unukotiledona planto, estas kultivata normale kiel unujara planto, kvankam en la tropikaj mondoregionoj ĝi povas survivi kiel plurjara planto kaj povas produkti rikolton pere de burĝonoj eĉ ĝis dum tri dek jaroj. ​ La kultivo de rizo estas bone adaptata al landoj kaj mondoregionoj kie laborforto estas malmultekosta kaj krome estas alta pluvokvanto aŭ akvodisponeblo, ĉar temas pri kultivo kun grandaj postuloj kaj de laboristaro kaj de akvo. Kvankam la praaj specioj estas indiĝenaj de Azio kaj de kelkaj partoj de Afriko, jarcentoj de komerco kaj eksportado faris rizon tre komuna kultivaĵo en multaj kulturoj en la tuta mondo. Ĉiuoakze la preciza deveno de la rizo estas ankoraŭ celo de polemiko inter esploristoj; ĉefe oni diskutas ĉu temas pri Ĉinio aŭ Hindio.
Botaniko
Rizo (Oryza sativa) estas unukotiledona planto apartenanta al la familio de Poacoj (graminacoj).
La radikoj estas maldikaj, fibrohavaj kaj fasko-formaj. Ĝi posedas fakte du tipojn de radikoj: nome tiuj semofunkciaj kiuj kreiĝas de la radiketo kaj estas de portempa naturo, kaj kromaj duarangaj radikoj kiuj havas liberan branĉiĝon kaj formiĝas el la malsupraj nodoj de la nova tigo. Tiuj lastaj anstataŭas la semofunkciajn radikojn.
La tigo formiĝas de alternaj nodoj kaj internodoj. Ĝi estas cilindra, nodohava kaj estas de 60 ĝis 120 cm longa. La folioj estas alternaj, guŝigaj, kun liniforma, akuta, longa kaj ebena limbo. En la kuniĝejo de la ingo kaj la limbo troveblas membraneca, duklinga kaj elstara ligulo, kiu havas en la maldupra bordo serion de longaj kaj silkecaj skiroj. La floroj estas verdblankecaj kaj estas disponitaj laŭ spiketoj kies aro konstituas grandan kaj finan paniklon.
Tiparo
Ekzistas ĉirkaŭ dek mil variaĵoj de rizo. Ĉiuj tiuj formas parton de unu de la du subspecioj de Oryza sativa, la variaĵo indika, kiu kutime kultivatas en la tropikoj, kaj la japana, kiu troveblas kaj en la tropikoj kaj en la zonoj de modera klimato karakterizata pro sia alta enhavo en amelo de la tipo de amilozo (glurizo). Ĝenerale, ju pli da amilozon enhavas rizgrajno, des pli da temperaturon, akvon kaj tempon ĝi postulas por sia boligado.
La plej granda parto de rizoj estas dekomence «poluritaj» por liberigi ilin el la ŝelo kiu protektas ilin (kiu iĝas brano), kaj tiel oni nuligas la oleojn kaj enzimojn de la rizo. La rezulto estas rizgrajno kiu restas stabila dum monatoj.
Kategorioj laŭ formo
La kutima kategoriigo de la kuirrizoj estas jenaj:
(18846) 1999 RB28
(18846) 1999 RB28 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Rizo
Kategorioj laŭ la industria traktado
Antaŭ estis komercigita, la rizo povas ricevi kelkajn traktadojn:
Nutrotrajtoj
La rizo posedas altan pozicion inter cerealoj, ĉar oni konsideras sian energian havigon en kalorioj, same kiel en proteinoj. La biodiverseco metas ĝin en 66 %, kvankam ĝi posedas malmultajn proteinojn kompare kun aliaj cerealoj.
La rizo ne enhavas glutenon, pro kio ĝi estas taŭga por la konsumado fare de personoj kiuj suferas misordojn ligitajn kun glutenoj, kiaj la celiakio kaj la neceliakia sensiveco al gluteno.
Veselá (distrikto Rokycany)
Veselá estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume 5 km sude de Rokycany. Vivas ĉi tie.
Rizo
Nutrotrajtoj
Ĵusa studo de Kolegio de Kemiaj Sciencoj de Srilanko asertas, ke la rizo perdas grandan kvanton de kalorioj se frostigita post kuirita.
Veselá (distrikto Rokycany)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1352.
Rizo
Rizo-kultivado
Ofte rizo kultiviĝas en plataj marĉaj terenoj prizorgitaj por sekurigi idealan akvo-profundon (tipe 15 cm). Rizo-terenoj ankaŭ foje uziĝas por la produktado de manĝeblaj fiŝoj kaj ranoj. La bienistoj profitas de la facileco de la rizo-plato kreski en akvo-medio: la akvo en rizo-terenoj malhelpas la danĝeran kreskadon de trudherboj ĉe la kulturejo. Kiam la rizo-planto establiĝas en la tereno, la akvo povas finfine esti ĉerpita por preparado de rikolto. La marĉaj terenoj grandigas la produktadon, kvankam la rizon ankaŭ eblas kultivi en ne-marĉa, seka tero (inkluzive de teraso-formaj deklivoj) helpe de superreguliloj por mortigo/inhibo de kresko de trudherboj.
La historio de la riz-kultivado estas longdaŭra kaj komplika. La sciencistoj pli malpli interkonsentas, bazite sur arkeologiaj kaj lingvaj pruvaĵoj, ke la rizo Oryza sativa estis aldomigita por la unua fojo en la baseno de la rivero Jangzio en Ĉinio antaŭ inter 13 500 kaj 8 200 jaroj. Ekde tiu unua fojo de kultivado, migradoj kaj komerco etendis la rizon tra la tuta mondo, unue tra plej grandaj partoj de Azio, kaj poste transe, finfine alvenante al Ameriko kadre de la Kolumba interŝanĝo. La nuntempe malpli uzata Oryza glaberrima estis aldomigita sendepende en Afriko antaŭ inter 3000 kaj 3500 jaroj. Aliaj tipoj de naturaj rizoj estis kultivitaj ankaŭ en aliaj mondoregionoj, kiel ĉe Ameriko.
Ekde sia ekspansio, la rizo iĝis tutmonda rikolto grava por la certigo de manĝoliverado kaj ankaŭ por la kuirarta kulturo en la tuta mondo. Lokaj variaĵoj de Oryza sativa rezultis en pli ol 40 000 kultivaroj diverstipaj. Ĵusaj ŝanĝoj en la agrikulturaj praktikoj kaj en la metodoj de vegetala plibonigo, parte ĉe la verda revolucio kaj la aligo de agrikulturaj novaj teknologioj rezultis en pliiĝanta produktadon en lastaj jardekoj, kun apero de novaj riztipoj, kiel la orkolora rizo, modifita genetike por aldono de beta-karoteno.
Produktaj landoj
La plej produktaj landoj troviĝas en Orienta kaj Sud-orienta Azio. La unua produktanto ekster tiuj regionoj estas Brazilo.
Laŭ la Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo (FAO), la produkado en 1992 kaj en 2012 estis la jenaj (en milionoj da tunoj; ordo laŭ 2012, landoj kun produktado pli granda ol 5 Mt en 2012):
Preparado kiel manĝaĵo
Unue la grajnoj de la riza planto estas muelitaj por forigi la eksterajn ŝelojn, kio kreas branhavan rizon. Tiu proceso povas esti daŭrigata por forigi la ĝermon kaj reston de la ŝelo, tiel kreante blankan rizon. La rizosemoj ofte estas vaporigataj aŭ boligataj ĝis molaj kaj manĝeblaj, kaj poste ili povas esti frititaj en legoma oleo aŭ butero.
Blankan rizon oni povas mueli en farunon, kiu ofte konvenas por personoj kiuj sekvas senglutenan dieton. La faruno estas uzata en multaj trinkaĵoj kiel rizlakto kaj sakeo. La rizfaruno fariĝas kaj el blanka rizo kaj la nerafinita rizo. Por fari la farunon, oni forigas la rizŝelon kaj la rizo kruda estas muelita tre fajne por akiri la rizpulvoron aŭ rizfaruno. Ĝi uziĝas por fari kelkajn receptojn, aŭ miksiĝas kun tritikfaruno, milio aŭ aliaj cerealoj por ellabori aliajn. Kelkfoje oni aldonas sekajn fruktojn aŭ senhidratigitajn legomojn por aldoni aliajn gustojn kaj nutraĵojn. Multaj pladoj ellaboriĝas kun rizfaruno, inkluzive de la rizvermiŝelo kaj japanaj kaj filipinaj desertoj.
La blanka rizo estas tiu rizo senigita je la glumo (ŝelo), la brano kaj la ĝermo. Tiu ĉi procezo fariĝas por eviti la malboniĝon de la rizo kaj plilongigi ĝian vivon. Post ĝi, la grajnoj estas poluritaj, kaj restas kun blanka brila aspekto. La polurado forigas grandan parton el ĝiaj nutraj proprecoj. Dieto baziĝanta sur blanka rizo ne riĉigita povas okazigi neŭrologiajn malsanojn kiaj beribero, pro manko de tiamino (vitamino B1). La blanka rizo ofte estas reriĉigata de restaĵoj de la antaŭa polurado. En Usono la reriĉigado kun la vitaminoj B1 kaj B3, kaj fero estas devigo.
Rizobrano (nomata nuka japanlingve) estas valora varo en Azio, kaj estas uzata por multaj ĉiutagaj bezonoj. Oni povas ekstrakti el la brano sanan oleon. Alia uzo estas fari specon de piklataj legomoj.
Kiel krevmaizo kaj aliaj grenoj, rizo povas esti pufata. Por krevi rizon, oni devas varmigi la grajnojn en malalt-prema ujo. Dum varmado, la akvo de ĉiu grajno plivolumeniĝas, sed estas entenata pro la perikarpo de la grajno. Kiam la premo en la grajno rompas la perikarpon, la grajno pufas.
Pladoj
Paelo aŭ Paeljo (hispane kaj katalune/valencie: paella) estas tipa plado el Valencio, farita el rizo kun legomoj, viando kaj/aŭ mariskoj. La plado tiel populariĝis en la cetero de Hispanio, ke ĝi fariĝis kvazaŭ nacia plado, kaj ĝi tre populariĝis ankaŭ kiel tipa plado por turistoj.
Pilafo estas orienta manĝo el rizo bolita en akvo, miksita kun ruĝa pipro kaj rostita viando kokina, porka aŭ ŝafa. Ĝi estas kutima en la tuta regiono de nordokcidenta Azio kaj de orienta Eŭropo, kaj en la multaj lingvoj de tiuj regionoj havas diversajn, similajn nomojn kun la konsonantoj p - l - f/v/ŭ.
Laktorizo aŭ "rizo kun lakto", estas tipa deserto de la kuirarto de multaj landoj kuirita per malrapida boligado de rizo en lakto kun sukero. Ĝi estas proponita ĉu varma ĉu malvarmigita kaj oni foje aldonas cinamon, vanilon aŭ citronŝelon por havigi aromojn. ​
Rizpapero estas speco de kuko kies ĉefa ingredienco estas rizo kaj kiu estas sekigita maldika elriza papero; por ke ĝi estu manĝita, ĝi povas esti bakita krakece (en la Nordo kaj Sudo de Vjetnamio ĝi estas nomita kradita rizpapero) aŭ trempita en akvon por fari printempajn rulojn. Ĝi ankaŭ estas ingredienco por fari tre tipan vjetnaman pladon nomatan printempaj bulkoj aŭ banh da nem.
Nutra informo
Rizo enhavas malgrandajn nivelojn de saturataj grasoj, kolesterolo, kaj natrio. Ĝi estas bona fonto de mangano.
Fonto: http://www.nutritiondata.com (anglalingva)
Saneco
"Ora Rizo", "Orkolora Rizo" aŭ angle Golden Rice, estas rizo, genetike modifita de germanaj profesoroj Ingo Potrykus kaj Peter Beyer ĉe la svisa Federala Instituto de Teknologio. Tiu ĉi rizo estas riĉigata je vitamino A, kaj, laŭ la inventintoj, povas agi kontraŭ la blindeco kiu afliktas ĉiujare kelkan duon-milionon da homoj, pro manko de tiu vitamino, kaj eviti la unu ĝis du milionojn da mortoj ĉiujare pro la sama kialo.
Kontraŭparazitaĵoj
Ĉinio, monde la unua rizproduktanta kaj konsumanta lando, volas surmerkatigi GM-an rizon ekde 2006 (laŭ la revuo Science [Scienco]). Temas pri du varioj kiuj estas rezistaj kontraŭ rizpiraloj (larvoj de tineoj), la unua pro genoj transplantitaj el grunda bakterio Bacillus thurigiensis, la dua el negr-okula fabo, aŭ rizfabo (Dolichos umbellatus) (ĉine: 米豆). Dum 2001 ĝis 2003 agroprovoj elmontris 80% malgrandigon de uzo de kemiaj kontraŭparazitaĵoj, pozitivan efikon sur la sano de la agrikulturistoj, kaj plibonigon de produktiveco (de 6 360 kg/ha kontraŭ 6 150 kg/ha por la kutimaj rizvariantoj). Ĉinio jam estas la plej granda produktanto de GM-a kotono, sed tiu estas la unua fojo kiam GM-aj produktaĵoj estas tiele grandskale vendota en la merkato de homa nutrado.
Akvo- kaj salecrezistado
En decembro 2009 estis sciigita ke esploristoj ĉe la Bangladeŝa Esplorinstituto pri Rizo (angle BRRI) preskaŭ finis siajn laborojn laŭ kreado de tri novaj rizovarioj, kiuj povos supervivi la ĉiujaraj inundoj, kiuj subakvikas pli ol 20 % de la lando (pli ol du milionoj da hektaroj). Dume kutimaj rizovarioj mortas post du- aŭ tritaga restado en akvo, testoj montras, ke la novaj specioj povas supervivi pli longe ol du semajnoj. Tio estas precipe aktuala, se konsiderus tutmondan varmiĝon, kiu povas pligrandigi inundojn. Unu el la varioj, nomata "Swarna-Sub1", jam estis enkondukita sukcese en Barato. La sciencistoj ne uzis genetikan modifadon, enkondukinte inundorezisteman genon en malsamajn rizovariojn tra hibridigaj teknikoj.
Laboro ankaŭ estas farita por evoluigi rizon kiu povos kreski en sala akvo, kio helpos kultivistojn en marbordaj lokoj, kie la leviĝanta marnivelo minacas inundi bienlandon. Laŭ donitaĵoj disponigitaj en septembro 2009, ĝis 20 milionoj da homoj en malalta Bangladeŝo estas minacataj de la leviĝanta marnivelo en la 2010-aj jaroj.
Projekton partoprenis sciencistoj el multaj landoj, kiuj kune laboras tra la Internacia Esplorinstituto pri Rizo en la Filipinoj. Financis la projekton la Fonduso Bill kaj Melinda Gates.
26699 Masoncole
26699 Masoncole estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mason Cole McFarland, kiu gajnis la "Plej bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Jefferson County International Baccalaureate School de Birmingham (Alabamo, Usono).
Gollenberg (apud Birkenfeld)
Gollenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Katedralo Sankta Nikolao de Stokholmo
La Katedralo de Stokholmo, konata en Svedio kiel Storkyrkan (laŭvorte Granda Preĝejo) aŭ Sankt Nikolai kyrka (Preĝejo de Sankta Nikolao), estas la plej antikva preĝejo de Stokholmo kaj sidejo de la diocezo de Stokholmo. Ĝi situas en la antikva kvartalo (Gamla Stan) de la urbo.
Jillian Evans
Jillian (aŭ mallonge Jill) EVANS estas kimra politikistino. Ŝi membras en la Eŭropa Verda Partio kaj en ties nacia branĉo Plaid Cymru. Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, Jillian Evans estas membro de la Eŭropa Parlamento kaj apartenas al la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA).
Kaiser
Kaiser estas la germanlingva vorto por "imperiestro". Same kiel la bulgara, serba kaj rusa Caroj, ĝi rekte derivas el la titolo de la romiaj imperiestroj Caesar, kiu siavice estas derivita el persona nomo de branĉo de la gens (klano) Julia, al kiu apartenis Julio Cezaro, nome praulo de la unua imperia familio.
John Kasich
John Richard KASICH (prononcu "Kejsik"; naskita la ) estas usona politikisto. Nun li estras la registaron de la usona subŝtato Ohio, kaj kandidatas por la respublikana nomumo konkurencante por prezidentiĝi en 2016. Li anoncis sian kandidatiĝon la , sed malaktivigis la kampanjon la.
Kaiser
En aliaj eŭropaj lingvoj (specife la romanaj kaj la angla) la vortoj kiuj signifas “imperiestro” devenas de la latina vorto “imperator” (kiu estis la titolo de la plej grava generalo, aŭ militestro). “Post la fino de la romia respubliko, la romia ĉefulo uzis tiun kromnomon, kaj dum la jaroj ĝi perdis sian armean signifon kaj fariĝis titolo de politika potenco.”
John Kasich
Kasich servis naŭ elektoperiodojn en la usona Domo de Reprezentantoj, reprezentante la 21-an distrikton de Ohio, de 1983-2001. Dum ses jaroj li prezidis la buĝetan komitaton de la Domo.
Kaiser
Kvankam la Britaj monarkoj kiel "Imperiestroj de Hindio" estis nomataj ankaŭ "Kaisar-i-Hind" en Hindia kaj Urdua, tiu vorto, kvankam finfine kunhavanta la saman Latinan originon, derivis el la Greka lingvo: Καῖσαρ (kaisar), ne de la Germana Kaiser.
John Kasich
De 2001 ĝis 2007 li estis komentisto ĉe la televida kanalo Fox News, prezentante propran gastigprogramon sub la titolo Heartland with John Kasich. Li laboris ankaŭ kiel investa bankisto, estrante la oficejon de Lehman Brothers en Columbus (Ohio).
En 2010 Kasich kandidatis por la subŝtatestra posteno, kaj venkis kiel respublikana kandidato super la demokrato Ted Strickland, 49% kontraŭ 47%. En 2014 li reelektiĝis kun furora sukceso, 64% kontraŭ 33% por la demokrata Ed FitzGerald, kantonestro de Kantono Cuyahoga (Ohio).
Kaiser
En Angla lingvo, la termino 'the Kaiser' estas kutime rezervita por la imperiestroj de la Germana Imperio kaj de la imperiestroj de la Aŭstria Imperio. Dum la Unua Mondmilito, kontraŭ-germana sento estis pinta; tiele la termino the Kaiser — speciale aplikita al Vilhelmo la 2-a de Germanio — akiris konsiderinde negativajn konotaciojn, ĉefe en angle parolantaj landoj.
Aerostatiko
Aerostatiko estas scienco, parto de meĥaniko, kiu studas la floson kaj ekvilibron de gasaj korpoj. Ĝi praktike estas aplikita al aerostatoj.
5708 Melankolio
5708 Melankolio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝia nomo referas al la melankolio, kiun sentas astronomoj, kiam la ĉielo restas nub-kovrita dum pluraj semajnoj
El Mamghar
El Mamghar estas vilaĝeto en okcidenta Maŭritanio, apud la maro. Ĝi situas en la regiono Inŝiri.
Proksimaj urbetoj kaj vilaĝoj estas Uad Guenifa, Regbet Thila, Iouik, Diayane, Tikattane, Portendick kaj Hassi Guendres.
Germana aŭtovojo A67
La germana aŭtovojo A67 (germane Autobahn 67, mallonge A67, aŭ formale Bundesautobahn 67, mallonge BAB 67) estas aŭtovojo inter la urboj Rüsselsheim kaj Viernheim en sudokcidenta Germanio. Kvankam ĝi havas nur 65 kilometrojn, la vojo estas grava alternativo al la paralela nord-suda germana aŭtovojo A5, kaj ne nur ligas la urbojn Majenco, Wiesbaden kaj Frankfurto ĉe Majno norde, Darmstadt centre kaj Mannheim, Ludwigshafen kaj Hajdelbergo sude per dua aŭtovojo, sed ankaŭ estas ofte uzata vojo por internaciaj vojaĝoj inter norda kaj suda Eŭropo. Partoj de ĝi apartenas al la eŭropaj ŝoseoj (la vojo inter Rüsselsheim kaj Darmstadt),  (inter la aŭtovojaj trianguloj Rüsselsheim kaj Mönchhof) kaj.
La aŭtovojo krucas la aŭtovojojn A3 (ĉe Rüsselsheim), A60 (iom pli sude same ĉe Rüsselsheim), A5 (ĉe Darmstadt), kaj fine eniras la aŭtovojon A6 ĉe Viernheim. Gravaj urboj laŭlonge de la vojo krom la jam menciataj estas Groß-Gerau, Griesheim, Pfungstadt, Lorsch, iom pli distance Bensheim kaj Heppenheim, kaj Lampertheim.
Stacio Iwaki (Nara)
Stacio Iwaki (japane: 磐城駅 [Iŭaki-eki], angle: Iwaki Station) estas fervoja stacio en Kacuragi, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Artefarita vivo
Artefarita Vivo, (ankaŭ A-vivo) estas studkampo kaj artformo kiu ekzamenas sistemojn kiuj rilatas al vivo, ĝiaj procedoj kaj ĝia evoluado pere de simuladoj uzante komputilmodelojn, robotikon, kaj biokemion.
Pro ĝia unua loko en la kampo, la termino "artefarita vivo" ofte uziĝas specife por aludi al "softa" a-vivo.
Superrigardo
Artefarita Vivo studas la evoluon de agentoj, aŭ loĝantarojn de komputile simulitaj vivoformoj en artefaritaj medioj. La celo estas studi fenomenojn trovitajn en reale okazanta evoluo, en kontrolita maniero, espereble por forigi kelkajn el la imanentaj limigoj de la studado de evoluo kiuj uzas vivajn bakteriojn aŭ musojn. La simulita eco de la organismoj kaj medioj permesas ankaŭ malortodoksajn kaj antaŭe neeblajn eksperimentojn (ekzemple la komparado de Lamarck-a evoluo kaj natura selekto).
Kelkfoje inkluzivitaj en la ombrela termino "artefarita vivo" estas aliaj agent-bazitaj emerĝaj ecoj, ekzemple la evoluo de ekonomioj aŭ socioj. La komuna fadeno inter ĉiu "artefarita vivo" estas la koncepto de iteracia aliro al loĝantaro: generacioj de agentoj kiuj povas mutacii kaj estiĝi pli adaptitaj iom post iom.
Filozofio
Nuntempe la normale akceptita difino de vivo ne permesas konsideri iajn a-vivajn simulaĵojn kiel "vivajn". Tamen malsamaj opinioj pri la potenco de artefarita vivo ja ekestiĝis:
Protozoo
Protozooj aŭ uniĉelulaj eŭkariotoj (protozoa) estas biologia subregno de unuĉelaj vivuloj, klorofilaj aŭ senklorofilaj, mikroskopaj, vivantaj en salaj kaj nesalaj akvoj. Multaj parazitas. Ekzemploj de protozooj estas plasmodio, babezio, giardio kaj lejŝmanio (PIV). Protozooj diferenciĝas de bakterioj per tio, ke ili havas ĉelkernon. Kune kun algoj kaj mukfungoj ili konsistigas la regnon de protistoj.
Tokaj
Tokaj estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tokaj, kies centro ĝi estas. Tokaj estas nomdonanto de vinregiono, kiu estas ankaŭ Monda Heredaĵo.
Geografio
Tokaj situas inter vulkana monto Tokaj kaj kunfluejo de riveroj Bodrog kaj Tiso (kontraŭe situas Rakamaz), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Nyíregyháza.
József Palotás (skulptisto)
Biografio
József Palotás abiturientis en arta gimnazio en sia naskiĝurbo en 1965, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1972. Lia ĉefinstruisto estis József Somogyi. Post siaj studoj li instruis 3 jarojn en la menciita mezlernejo, poste li translokiĝis al Dunaújváros. Inter 1981 kaj 1984 li havis stipendion. En 2006 li akiris sciencan gradon DLA Universitato de Pécs, ĝuste post jardeko li estis nomumita titulara docento. Li ricevis premiojn inter 1976-2002.
Tokaj
Historio de la urbo
Tokaj estis menciita unufoje en 1067 kiel regioneto. Oni menciis la komunumon mem en 1353 kun nomo Tokaj. Ĝia unua fortikaĵo estis el tero, kiu estis detruita dum la mongola invado de Hungario. Post la invado italoj alvenis. En la 14-a jarcento jam estis tie ŝtona fortikaĵo.
Komence ĝi apartenis al Diósgyőr, poste ĝi iĝis en 1450 posedaĵo de la Hunyadi-familio, poste tiu de Szapolyai. Danke al enspezoj de la fama vino, Tokaj iĝis kampurbo, la loĝantaro kreskis. La fortikaĵon detruigis en 1705 la hungara Ferenc Rákóczi la 2-a pro nekonata kaŭzo.
Post la Interkonsento ĝi evoluis en paco, sed tion rompis la du mondmilitoj. En 1944 okupis ĝin la germanoj poste la Ruĝa Armeo.
Tokaj rericevis sian urban rangon nur en 1986, kiu helpis la evoluon. La interna urbo de Tokaj havas ĉarmajn historiajn konstruaĵojn. La urbo mem estas parto de la Monda kulturheredaĵo.
Vinberoj
Vinberoj estis kultivataj tie ekde la tempo de la keltoj kaj Romianoj. En la 11-a kaj 13-a jarcentoj la reĝoj de Hungario invitis fakulojn pri vitikulturo el Francio kaj Italio. En la 17-a jarcento la vino de Tokaj estis jam konata kiel „la vino de reĝoj kaj la reĝo de vinoj.” (Tiun eldiron oni atribuas la Ludoviko la 16-a, la „Sun-reĝo” de Francio.) Nur blankaj vinoj estas produktataj tie: furmint, hárslevelű, szamorodni, kaj la prestiĝa aszú. La marko „Tokaji” estas internacia-jure protektata.
Hipsheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
388 Karibdo
388 Karibdo  estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico. Ĝi ricevis la nomon de la mitologia marmonstrino Karibdo.
Guilmi
Guilmi estas komunumo de Italio.
Katedralo de Kopenhago
La Preĝejo de Nia Sinjorino (dane, Vor Frue kirke) estas la katedralo de Kopenhago, ĉefurbo de Danio, kaj sidejo de la luterana diocezo ekde ĝia kreado en 1922. La katedralo estas dediĉita al la Virgulino Maria. En tiu sama loko ekzistis preĝejo ekde la 12-a jarcento, kiu estis sukcedita de tri novaj konstruaĵoj pro fortaj incendioj. La nuna preĝejo estas novklasika verko dizajnata de Christian Frederik Hansen en la unua duono de la 19-a jarcento.
Eugene Odum
Eugene Pleasants ODUM (17a de septembro, 1913 – 10a de aŭgusto, 2002) estis usona biologo de la Universitato de Georgio konata pro sia pionira laboro pri ekosistema ekologio. Li kaj lia frato Howard T. Odum verkis la popularan ekologian lernolibron, Fundamentals of Ecology (1953). La Odum School of Ecology estas tiel nomita liahonore.
En la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, "ekologio" ne estis ankoraŭ studfako kiu estis difinita kiel aparta fako. Eĉ profesiaj biologoj aspektis al Odum ĝenerale sub-edukitaj pri kiel la ekologiaj sistemoj de la Tero interagadas unu kun alia. Odum antaŭenigis la gravon de ekologio kiel fako kio estu fundamenta dimensio de la trejnado de biologo. Odum adoptis kaj disvolvigis la terminon "ekosistemo".
Rocky Horror Picture Show
The Rocky Horror Picture Show estas komedia kulta filmo de 1975 kiu parodias la malaltkvalitajn filmojn de la sciencfikcia, horora, kaj muzika ĝenroj. Ĝin verkis Richard O'Brien, kiu verkis la teatraĵon Rocky Horror Show el kiu evoluis la filmo.
Intrigo
La filmo temas pri normala paro (Brad Majors kaj Janet Weiss) kiu pro malŝvela pneŭo haltas ĉe kastelo en arbaro por uzi telefonon. En la kastelo, d-ro Frank-N-Furter, sekse fleksebla sciencisto de alia planedo, okazigas feston por festi la kreadon de Rocky, nova vira kunludanto. Tiu filmkomenco inda je B-filmo estas nur antaŭgusto.
Komentoj
La filmo baziĝas sur longe prezentadita teatraĵo, The Rocky Horror Show. Kulta amantaro kreskis kiam la teatraĵo prezentiĝis je la noktomezo, unue ĉe la Teatro Waverly en Novjorko. Spektantoj komencis krii respondojn al la personoj sur la ekrano, inkluzive de maldecaj ŝercoj, malrespektoj al la aktoroj mem, vortludoj, kaj aludoj al populara kulturo. Rolularoj de fervoruloj vestitaj laŭ la roloj en la filmo aktoras la filmon antaŭ la ekrano. Aliaj spektantaj partoprenaĵoj inkluzivas ĵeti rostitan panon, akvon, necesejan paperon, kaj rizon je taŭgaj momentoj en la filmo. Tiuj kiuj originale estis spontaneaj respondoj el la spektantaro estas nun tiel firme entekstigitaj kiel la filmo mem, kaj spektantoj kiuj provizas "malkorektajn" respondojn povas esti kolere admonitaj kiel disrompuloj ĉe normala filmo.
La tekston de la originala muzika teatraĵon kaj de la filmo verkis Richard O'Brien, kiu komponis la kantojn kaj rolis kiel Riff-Raff en la filmo.
Distrikto Szarvas
La Distrikto Szarvas [sarvaŝ], (hungare Szarvasi járás) estas distrikto en Hungario en departemento Békés. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Körös en la okcidenta parto de la departemento. La distrikta ĉefurbo estas Szarvas, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj 2 grandvilaĝoj, la ceteraj 2 estas vilaĝoj.
La areo estas 485,06 km², kie loĝas 28 755 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj kaj ties prilaborado).
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Aerometro
Aerometro (el la greka: aero, gaso, aero; metron, mezuro) estas altpreciza mezurilo por mezuri la densecon de aero aŭ aliaj gasoj. Per aerometro la denseco povas esti difinita ĝis pluraj milonoj.
Hélène Flautre
Hélène FLAUTRE (naskiĝis la ) estas franca politikistino. Ŝi membras en la Eŭropa Verda Partio kaj en ties nacia branĉo Les Verts. Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, ŝi estas membro de la Eŭropa Parlamento kaj apartenas al la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA).
Lensosimila galaksio
Lensosimila galaksio estas speco de galaksio kiu estas inter elipsa galaksio kaj spirala galaksio en la klasifiko de galaksioj. Lensosimilaj galaksioj estas diskaj galaksioj (simile al spiralaj galaksioj) kiu elĉerpis aŭ perdis sian interstelan materion (simile al elipsaj galaksioj). Pro ilia malgrandaj spiralaj branĉoj, se ili estas vidataj de edro estas ofte malfacile distingi inter ili kaj elipsaj galaksioj.
Issendolus
Issendolus estas franca komunumo situanta en la departemento Lot, regiono Sudo-Pireneoj, suda Francio. Ĝi estas malgranda vilaĝo de 454 loĝantoj. La populacio estas disa ĉe 25 domaroj.
Tikattane
Tikattane estas marborda urbeto en okcidenta Maŭritanio. Ĝi situas en la regiono Inŝiri.
Proksimaj urbetoj kaj vilaĝoj estas El Mamghar, Regbet Thila, Iouik, Akĵuĵt, Portendick kaj Tanit.
Rinokriptedoj
La Rinokriptedoj (Rhinocryptidae) estas neotropisa familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj. Temas pri malgrandaj ĝis mezgrandaj grundoloĝantoj kun mallongaj, rondaj flugiloj. Multaj specioj, kiuj apartenas al tiu familio, havas tre longajn, fortajn piedfingrojn. Ilia specifaĵo estas, ke iliaj naztruoj estas kovreblaj per grandaj, moveblaj klapoj, kaj ke la birdoj ofte starigas sian longan voston.
Ĉe la plej multaj specioj la plumaro estas griza aŭ bruna, nigra aŭ kun ruĝbrunaj desegnoj. La plej multaj specioj ne havas seksdimorfismon.
Zelena akcija
Verda agado (Zelena akcija) estas ekologiisma organizo kun sidejo en Zagrebo, Kroatio, kaj la landa membro de La Teramikoj. Bazita sur aktivula grupo de dektri membroj apogitaj de pli granda nombro de volontuloj, la organizo funkcias pri aferoj rilataj al biodiverseco, energio, klimata ŝanĝo, trinkakvo, modifitaj organismoj, transporto, urboplanado kaj rubo. Zelena akcija estis fondita en 1990.
Zelena akcija estas parto de la 30 landaj organizoj kiuj reprezentas "Teramikoj de Eŭropo" kaj unuiĝas je tuteŭropa nivelo.
Donecka provinco
Donecka provinco (Донецька область; Донецкая область) estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область. Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro Donecko (Донецьк), la urboj Baĥmut (Бахмут), Druĵkivka (Дружківка), Horlivka (Горлівка), Jasinuvata (Ясинувата), Jenakijeve (Єнакієве), Kostjantinivka (Костянтинівка), Kramatorsk (Краматорськ), Pokrovsk (Покровськ), Makijivka (Макіївка), Mariupol (Маріуполь) kaj Slovjansko (Слов'янськ).
La provinco limas okcidente kun Zaporiĵa provinco kaj Dnipropetrovska provinco, nord-okcidente kun Ĥarkiva provinco, oriente kun Luhanska provinco kaj sud-oriente kun Rostova provinco.
En la provinco aktivas uzurpa Popola Respubliko de Donecko. La 11-an de majo 2014 okazis referendumo pri sendependeco en la regionoj de orienta Ukrainio, nome Donecko kaj Luganska provinco. La rezulto estis absolute majoritata por sendependeco, kvankam postaj deklaroj de novaj estroj kliniĝis al peto por aliĝo al Rusio.
Demografio
Nacieca konsisto de la provinco en 2001:
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf (naskiĝis la ) estas germana politikisto. Li membras en la Eŭropa Verda Partio kaj en ties nacia branĉo Bündnis 90/Die Grünen. Inter la jaroj 1984 kaj 2009 (kun unujara interrompo en 1988), Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf estis membro de la Eŭropa Parlamento kaj apartenis al la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA).
Finning
Finning estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Landsberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(18847) 1999 RJ32
(18847) 1999 RJ32 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Bečice (distrikto České Budějovice)
Bečice (Betschitz) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio situanta 6 km oriente de Týn nad Vltavou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1396. Post la jaro 1850 Bečice estis memstara municipo, en la jaroj 1961-90 ĝi estis alligita al Žimutice.
László Hornicsek
László Hornicsek [lAslO horniĉek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hornicsek László estis hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, fasonisto, altlerneja instruisto.
László Hornicsek  naskiĝis la  en Spišská Nová Ves (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Hornicsek apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1946, poste plian diplomon en arkitekta majstrolernejo en 1955. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Kaesz, Károly Weichinger, Dénes Györgyi. Inter 1945 kaj 1985 li ankaŭ laboris en kelkaj ŝtataj arkitektaj firmaoj, inter 1946-1958 li estis komence asistanto, poste docento en la Industriarta Altlernejo, fine inter 1958-1962 li instruis en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Li ricevis premion Kossuth en 1980, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Introdacqua
Introdacqua estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Karazo (departemento)
Karazo (Carazo [karAso]) estas departemento en Nikaragvo, situanta okcidente de la lando, sude de Managvo kaj marborde al Pacifiko. Ĝi kovras areon de 1,081 km² kaj havas populacion de 177,100 (censo de 2005). La ĉefurbo estas Jinotepe.
Por agrikulturo, ĝi produktas kafon, citronojn kaj sukerkanon; aliaj produktoj estas bananoj, ternuksoj, salikokoj kaj salo, kaj krome ĉefa enspezofonto estas turismo.
Brunkapa ĉetio
Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Tiu birdo havas tre brunan kapon (kio nomigas la specion en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie Tesia castaneocoronata signifas "kun bruna krono") kiu kontrastegas kun la tre flava gorĝo kaj kie rimarkindas la nigraj okuloj markataj de blankaj ĉirkaŭokulaj ringoj ĉefe videblaj en la malantaŭaj partoj. La flava koloro iom nuanciĝas ĉe la olivgriza brusto, dum la ventro kaj dorso estas tute olivgrizecaj iom flave skvamecaj kun pli grizaj flugiloj kaj tre mallonga vosto. Ankaŭ la flugiloj estas mallongaj kaj rondoformaj, dum la kruroj estas longegaj.
La plumaro de la Brunkapa ĉetio estas diferenca el la aliaj specioj de la genro; ĝi havas flavajn ventron, bruston kaj gorĝon, tre brunan kapon kaj iamaniere nekompletan blankan okulringon. Ĝi ne havas la vizaĝajn striojn de la aliaj specioj. La beko de ĉiuj specioj el la genroj estas longaj kaj dukoloraj, kun pli malhela supra makzelo kaj karnokolora suba makzelo, krom forta bordo ĉe supra makzelo.
La Brunkapa ĉetio, kiu okupas la nordan areon de la genroteritorio, estas foje disigita en la genro Oligura. Tiuj tesiaoj loĝas en subkreskaĵaro de arbaroj, kutime montararbaroj larĝfoliaj. Ili preferas marĉarbarojn, kaj troviĝas ofte ĉe akvo. Ili manĝas insektojn ĉefe surgrunde, sed ankaŭ inter la grimpoplantoj surtrunke. Ĉe la Brunkapa ĉetio ambaŭ seksoj kovas la ovodemetadon; oni scias ankaŭ ke tiu specio estas eventuale parazitata de la Eta kukolo.
Readmono
Readmono (mallonge Rea) estas la kvina libro (de la Malnova Testamento) en la Biblio. Ĝi estas la lasta el la kvin libroj de Moseo, kiuj nomiĝas hebree Torao (kiu estas parto de la Tanaĥo), greke Pentateŭko. Samtempe ĝi estas la unua libro de la Readmona Historia Verkaro.
Annie Hall
Annie Hall estas 1977-a filmo direktita de reĝisoro Woody Allen kiu gajnis kvar Akademiajn Premiojn inter aliaj premioj. Allen ankaŭ kunverkis la scenaro kaj aperis en la filmo, kaj ĝi estas unu el lia plej populara filmoj.
Readmono
Nomo
La libro nomiĝas