cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olga Fierz
Vivo
La kontaktoj de Olga kun la pacmovado kaj ceteraj humanismaj ideoj ne tro plaĉis al ŝia familio kaj ili eĉ konsilis forgesi tion ĉion. La ĉefa baro estis, ke oni ĝenerale sciis, ke li promesis, ke li neniam edziĝos. Sed dume Olga tiom konatiĝis kun la ĉeĥa medio, ke ŝi baldaŭ bone ellernis la ĉeĥan lingvon. Ŝi eĉ akceptis inviton de germana bienulo kaj filantropisto Münch ĉe urbo Pilzeno kaj servis unu jaron kiel guvernistino de liaj du infanoj. Ŝi ankaŭ konatiĝis kun elstara ĉeĥa edukisto Ferdinand Krch kaj venigis lin al Pitter. Tiel Pitter, Krch, ŝi kaj vico da pluaj entuziasmaj kunlaborantoj fariĝis la motoro de la agado, kiu gvidis al starigo de Milíč-domo kaj ĝia malfermo dum kristnasko 1933. Se iu restas longe en la ombro de elstara persono kaj sindediĉe subtenas lin en lia spirita supreniro, eble la mondo nesufiče perceptas la apogon, kiun la elstarulo ricevas de la modestulo, kiu senbrue alprenas sian taskon kaj humile servas al sorta komisio. Tia estis Olga Fierz. Tia ŝi ankaŭ prezentiĝis, kiam venis ŝia patro al Prago kaj demandis pri geedziĝo. Ŝi reagis rezulte: ŝi ne edziniĝos, familion ŝi ne planas kaj la laboron en Milíč-domo ŝi ne fordecidos. Parencoj minacis per senheredigo. Neniel tio helpis. La jam donita voto estis ankaŭ por ŝi leĝo. Venis pezaj jaroj sub naziisma regado, tamen eble ŝia svisa pasporto savis ĉiujn antaŭ koncentrejo pro ilia helpo al judoj. Same grave ŝi helpadis al Pitter dum la agado Kasteloj en la jaroj 1945-1947. En februaro 1950 devis Olga forveturi hejmen por ĉeesti sepulton de sia fratino. La ĉeĥoslovaka registaro ne permesis al ŝi reveni. Ĉiuj Milič-anoj penis anstataŭigi ŝin kaj tiam ĉiuj, eĉ Pitter ekkonis, kia pilorio de ilia komuna vivo ŝi estis. Pitter eĉ pro troa laboro ekmalsanis. La pozicio de Pitter kiel laika kristana edukisto estis nekongruebla kun komunisma ideologio. Antaŭ enprizonigo savis lin denove Olga, kiu helpis organizi lian fuĝon al okcidenteŭropaj landoj en 1951. Post mallonga restado en Anglio, li elektis novan mision kiel predikisto en amasigejo Valka ĉe Nurinbergo por fuĝintoj el orientaj landoj, kie li kune kun Olga pasigis nefacilajn preskaŭ dek jarojn. De tie ŝi revenis kun Přemysl al ŝia nova loĝejo en Afolltern am Albis ĉe Zuriko kaj tie ŝi subtenis lin en lia laboro por ĉeĥaj elmigrintoj, ankaŭ per kunlaboro en redaktado de la gazeto "Hovory s pisateli" (Interparoloj kun alskribintoj). Ŝi daŭrigis tion eĉ post morto de Přemysl en la jaro 1976. Ŝi ja perfekte regis la ĉeĥan lingvon skribe kaj parole. Ŝi fondis Societon MILIDU, kiu bone servas por konservi dokumentojn el la vivo de Přemysl Pitter kaj plue promocii liajn ideojn kaj laboron. Tiel ŝi agis ĝis sia morto en 1990, antaŭ, ol ŝi povis realigi siajn planojn revidi siajn amikojn en Ĉeĥoslovakio.
San Cristóbal
San Cristóbal estas hispanlingva nomo (en Esperanto Sankta Kristoforo) kiu povas esti:
NyITLapok
NyITLapok estis hungarlingva fakperiadaĵo aperinta en Miercurea Ciuc inter 1990 kaj 1996 eldonita de Asocio NyIT. Dum tiu periodo aperis 13 numeroj.
Redaktoro
La respondecredaktoro en 1991-92 de NyITLapok estis Endre Túros. Estis redakcianoj Zoltán Biró A. (1991-92), Katalin Bara, Erzsébet Borbáth, Emese Csata, Judit Csutak kaj Dénes Sándor.
Publikaĵoj
La periodaĵo NyIT-Lapok publikigis studojn, artikolojn rilate al lingva edukado kaj al instruado de literaturo. En rubriko Stúdium ĝi publikigis studojn de Katalin Bara, Antal Bókay, Gyula Csoma, Judit Csutak, Endre Karátson, Péter Kelemen, Áron Kibédi Varga, Ernő Kulcsár Szabó, Gyöngyi Orbán, Csaba Szigeti, Márton Szilágyi kaj András Veres.
Zumilo
Zumilo aŭ kazuo (kiel en multaj lingvoj) estas muzika instrumento, posteulo de tradicia mirlitono. La kazuo estas membranofono ĉe kiuj membrano (ekzemple de fajna papero aŭ tensigita fajna tolaĵo) estas vibrigata per kantado aŭ blovado. Ĝia aspekto estas kiel malgranda trumpeto.
Espero Framasona
Espero Framasona estas framasona organizaĵo, kiu estis fondita la 5-an de aŭgusto 1905 dum la unua Universala Kongreso en Boulogne-sur-Mer.
Zumilo
El ekzemploj de uzado en rok-muziko menciindas jeno: la versio de You're Sixteen de la ritma gitaristo de Beatles, nome John Lennon, kaj la kanto Lovely Rita, de la sama grupo. Uzis ĝin Queen en Seaside Rendezvous, de la albumo A Night at the Opera (1975); kaj Eric Clapton en San Francisco Bay Blues, de la LP Unplugged (1992); kaj ĝi aŭdeblas eĉ en la dua disko de Pink Floyd, A Saucerful of Secrets, kaj en la kanto Closer de Walk Off The Earth.
Espero Framasona
Prezidanto iĝis la franca inĝeniero Louis Pourcines el Nancio. La du vic-prezidantoj estis kolonelo John Pollen el Londono kaj Karl Barthel, el Frankfurto. Sekretario-kasisto estis P. Mossman.
Dum la kongreso en Ĝenevo okazis du kunsidoj kaj oni ŝanĝis la nomon en Esperanto Framasona.
fonto
Mencio de Pollen estas en brita arkivo:
Li inter 1904 kaj 1912 estis la unua prezidanto de Brita Esperanto-Asocio
Nigravizaĝa batmocerko
La Nigravizaĝa batmocerko (Bathmocercus rufus) estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj. Tiu specio formas superspecion kun B. cerviniventris; ili estis traktataj ankaŭ kiel samspecifaj. Oni agnoskas du subspeciojn, nome la nomiga rufus, Reichenow, 1895 – pli okcidenta, en Suda Kameruno suden al Centra kaj SOr Gabono, orienten al SOk Centrafrika Respubliko, norden al PRKongo kaj malproksima NOk DRKongo kaj vulpinus Reichenow, 1895 – pli orienta, NOr kaj orienten DRKongo, suda Sudano, Ugando, Ok Kenjo kaj NOk Tanzanio. La totala teritorio povas esti ĉirkaŭ 424,000 km².
Ĝi troviĝas en centra kaj suda Afriko el la angulo de la Golfo de Gvineo (Kameruno, Ekvatora Gvineo kaj Gabono) tra Centrafrika Respubliko al Sudano suden al Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Kenjo, Ruando, Tanzanio kaj Ugando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj humidaj montararbaroj.
Aya Sameshima
Aya Sameshima (鮫島 彩 n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2008 ŝi membras en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estis aktiva teamano kiu partoprenis en 103 matĉoj kaj atingis 5 golojn.
NGC 1405
NGC 1405 (aliaj indikoj — PGC 13512, MCG -3-10-28) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Krummenau (Hunsrück)
Krummenau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Boĥtar
Boĥtar (taĝike en cirila alfabeto Бохтар), antaŭe konata sub la nomo Kurgan-Tjube (cirile Курган-Тюбе, de la persa vorto گرگان تپه, kio signifas "montoj de Kurgan"), estas urbo en la sudokcidento de Taĝikio.
Geografio
La urbo estas la administra centro de la taĝikia provinco Ĥatlon kaj situas borde de la rivero Vaĥŝ.
Loĝantaro
En la urbo laŭ la stato de januaro 2005 vivis proksimume 60 084 loĝantoj. Laŭ tiu stato rilate al la nombro de loĝantoj temas pri la kvara plej granda urbo de Taĝikio. Loĝantaro 126 700 (2022).
Ekonomio
Ekonomie signifa por la urbo estas bankoj, telekomunikaj entreprenoj kaj la kultivo de kotono. Multaj loĝantoj ankaŭ havas laborlokon en Rusio kaj nur en ferioj kaj kelkaj semajnfinoj vizitas siajn familiojn en Taĝikio. n pendeln ankaŭ zur Arbeit nach Russland. La urbo disponas pri flughaveno, de kiu ekzistas aviadaj konektoj al Rusio, Kazaĥio kaj al aliaj urboj de Taĝikio.
Pozzuoli
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Prokolo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Bacoli, Giugliano in Campania, Napoli kaj Quarto.
Geografio
Pozzuoli kuŝas laŭ la bordo de la Golfo de Napolo (fakte ĉe gulfeto, la Golfo de Pozzuoli, parto de la pli granda Golfo de Napolo) kaj havas sian havenon, kiu estis grava sub Romio. Hodiaŭ ĝi utilas ĉefe por la ŝipoj celantaj la proksimajn insulojn (Ischia, Procida).
Vulkanoj
Pozzuoli estas en la vulkana areo de Flegreaj Kampoj.
Ĉe la bordo de la urbeto (apenaŭ 2km for de la centro) estas Solfatara, unu el la ĉirkaŭ 40 volkanoj de la areo, kies lasta erupcio okazis verŝajne en 1198 (sed eble nur antaŭ 4000 jaroj). Nuntempe estas tie signoj de vulkana aktiveco, kiel sulfuraj vaporoj, etaj gejseroj, ŝlimvulkanetoj.
Ne multe pli malproksime (4km de la urbocentro) estas Monte Nuovo (Nova Monto), vulkano erupcinta en 1538.
Apud Pozzuoli estas ankaŭ la vulkandevena lago Averno (5km) kaj la kratero Astroni (6 km), ambaŭ laste erupciintaj antaŭ ĉ. 4000 jaroj.
Bradisismo
Restas videblaj ŝpuroj de tiuj movoj sur la kolonoj de la templo de Serapido, ĉar, kiam la kolonoj estis parte sub la mara surfaco, maraj moluskoj estigis truojn en la ŝtono.
La lasta bradisisma suprenleviĝo devigis transloki la havenon de Pozzuoli ĉirkaŭ 50m foren.
Historio
Verŝajne Pozzuoli estis fondita de helenaj kolonistoj venantaj el Samoso (aŭ el la proksima Kumo) en 531 antaŭ nia erao, kaj nomiĝis Dikearĥia. En la postaj du jarcentoj ĝi estis konkerita de la Samnitoj (421 a.K.) kaj poste de la Romianoj (338 a.K.), kiuj donis al ĝi la novan nomon de Puteoli (= putetoj), eble pro la multaj fontoj de varmaj akvoj.
Ĝi iĝis tre grava haveno por Romo kaj retenis tiun rolon dum pluraj jarcentoj.
19263 Lavater
19263 Lavater estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa pastro, filozofo kaj verkisto Johann Kaspar Lavater (1741–1801). Amiko de Herder kaj Goethe, li influis la intelektan, religian kaj politikan vivon de sia tempo.
Prata Sannita
Prata Sannita estas komunumo de Italio.
William John Downes
William John DOWNES (naskiĝis la 19-an de marto 1892, mortis la 29-an de decembro 1987 en Kembriĝo) estis angla kongregaciisma pastro, membro de la Akademio de Esperanto de post 1950, aktiva instruisto kaj kontribuinto al Kristana Esperantista Ligo Internacia.
Profesie li pasigis 35 jarojn kiel profesoro pri mondreligioj kaj la bibliaj lingvoj (precipe la hebrea, aramea kaj malnovgreka) ĉe la Universitato de Bristolo, kie li ankaŭ estis administristo de la kongregaciisma teologia Okcidenta Kolegio de la universitato. Sian fakan scion li uzis por traduki la Apokrifajn Librojn de la Biblio en Esperanton (la tradukoj aperis en Dia Regno) kaj la "Hajdelbergan] [[Kateĥismon" de la kalvinisma reformita Eklezio. Li ankaŭ tradukis kaj originale verkis himnojn, estis kunredaktoro de la esperantlingva himnaro Adoru kantante 1971, ofte gvidis Esperantajn ĥorojn kaj estis populara predikanto ĉe internaciaj kongresoj. Dum 20 jaroj li estis sekretario de la korespondaj kursoj de Brita Esperanto-Asocio; preskaŭ same longe li estis ekzamenisto pri Esperanto ĉe la Reĝa Societo de la Artoj. Liaj spertoj rezultigis la lernolibron Esperanto, The International language (1982).
Aktinokario
La aktinokario (Actinocarya) estas planta genro el la familio boragacoj de dukotiledonaj angiospermoj. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 29 speciojn. Sininimoj estas Microula laŭ, Glochidocaryum respektive Metaeritrichium laŭ , Schistocaryum laŭ kaj Tretocarya laŭ
La ĉirkaŭ 29 specioj troveblas en Butano, Nepalo, Sikimo, Ĉinio kaj norda Barato.
Saparmurat Nijazov
Saparmurat Nijazov (Saparmyrat Nyýazow; ankaŭ konata kiel Turkmen-Baŝi, tio estas „estro (kapo) de turkmenoj“; naskiĝis la 19-an de februaro 1940, mortis la 21-an de decembro 2006, estis politikisto, diktatoro, ĉiopova prezidento de Turkmenio, kun forta persona kulto.
Li plenkreskis en orfejo, post kiam lia patro mortis en la Dua mondmilito apud Ĉikola (Nord-Osetio) kaj la patrino pereis en tertremo de Aŝgabato de 1948.
Li estis ekde 1985 ĉefgvidanto de la Turkmena respubliko, kiel unua sekretario de la Turkmena Komunista Partio (1985-1990), ekde 1991 kiel prezidento de la sendependa Turkmena Respubliko. Li estis samtempe ĉefministro de la lando. Lian regadon kaj personan riĉiĝon helpis la tergasa resurso de la lando.
Li mortis pro kormalsano. Oni entombigas lin en familia maŭzoleo, konstruita en Kipĉak, je 100 milionoj da usonaj dolaroj.
Persona kulto kaj bizaraj decidoj
Dum sia aŭtoritata regado li konstruis ĉirkaŭ si bizaran kulton de personeco, kiu tre superis Hitleron aŭ Stalinon, kaj li nomis sin mem kiel Türkmenbaŝi (turkmene Patro de ĉiuj turkmenoj). Li eĉ alinomis tagojn en semajno kaj monatojn en jaro. Lundo estas juna tago, merkredo estas ŝatata tago, januaro turkmenbaŝi, aprilo gurbansoltan - memoro al lia patrino. Unu turkmena ĵurnalistino prezentis sin al raportistoj de AFP: "Mi naskiĝis en la monato turkmenbaŝi, mi vivas en la urbo Turkmenbaŝi kaj mia adreso estas Strato de Turkmenbaŝi." Plua el ekzemploj de la kulto de personeco de Nijazov estis tio, ke li lasis konstrui sur la placo en la ĉefurbo de sia lando sian orumitan statuon (12 m alta) turniĝantan post la suno.
Krom tiu ĉi kulto de personeco Nijazov famiĝis pro plej strangaj decidoj. Krom nepotismo tio estis ekz. ideo lasi transloĝigi pingvenojn endanĝerigataj pro globala varmigado en turkmenan deserton, sed tie somere estadas temperaturo ĉirkaŭ 50 °C, malpermeso porti orajn dentojn, permeso de ekzistado de nur unu malsanulejo en la lando, kiu estis en la ĉefurbo, aŭ konstruo de nova ĉefurbo laŭ okcidenta stilo, en kiu estis por ordinaraj turkmenoj tiel multekoste, ke neniu vivis en ĝi, do tiu ĉi urbo aspektis prefere kiel urbo de spiritoj.
Turkmenbaŝi malpermesis kinejojn, videoludojn, librojn kaj hundojn. Se tio tiel bele sukcesis al li, li ankaŭ nuligis ĵurnalojn kaj opozicion. Dum granda ordigado li malpermesis ankaŭ cirkon, baleton, fumadon en publiko kaj operon. Li krome verkis libron pri la turkmena popolo „Ruhnama“ (Spirita Libro; 2001), kiu iĝis laŭdata sanktaĵo enlande, i. a. monumento estis starigita omaĝe al ĝi en la ĉefurbo, la libron devige studis lernejanoj.
Sed post la morto de Turkmenbaŝi lia kulto de personeco komencis fali danke al nova reganto de Turkmenio Gurbanguli Berdimuĥamedov. Atenditaj sporadaj protestoj post la morto de Nijazov ne okazis.
Fuendetodos
Fuendetodos estas vilaĝo de Hispanio en la nordokcidento de la komarko Belĉita Kampo kies ĉefurbo estas Belchite, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). Ĝi estas konata ĉefe ĉar en unu el ties domoj naskiĝis la tutmonde fame konata pentristo Francisco de Goya y Lucientes en la jaro 1746.
Geografio
Fuendetodos estas municipa teritorio en la nordokcidento de la komarko Belĉita Kampo inter tiuj de La Puebla de Albortón oriente kaj Azuara sude. La loĝloko estas je 44 km de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 750 msm. Ĝi estas tute inter Villanueva de Huerva apude oriente kaj Belchite sudoriente laŭ la regiona ŝoseo A-220. Survoje norde estas domaro Torrecilla de Valmadrid (signife tureto).
Historio
La konkero de la areo el islamanoj estis farita en la 12-a jarcento. Plue restis grava majoritato de moriskoj, kiuj laboris por agrikulturo; sed komence de la 17-a jarcento okazis la forpelo de la moriskoj el Hispanio, kio rezultis en krizo por la loko. La loknomo rilatas al la Fuente Vieja (malnova fonto, fuente de todos, ĉiesfonto) kaj fakte dekomence la loko nomiĝis Fuentedetodos. Ekde la 14-a jarcento la loko apartenis al la familio Fernández de Heredia, konataj kiel Grafoj de Fuentes.
Dum la Hispana Enlanda Milito en Aŭgusto 1937 okazis batalo en apuda Belchite en la kadro de la Ofensivo al Zaragozo, kiu rezultis malsukcesa.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Fuendetodos kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 142 laŭlonge de la jarcento. Evidente elmigrado foriris al apuda grandurbo Zaragozo.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj kaproj) kaj sekva nutrindustrio krom ventogeneratoroj. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Iam ludis gravan rolon la neĝujoj kiuj vendis glacion al la ĉefurbo. Nunaj vidindaĵoj estas la dom-muzeo pri Goya, du statuoj omaĝe al Goya, artgalerio ARTEfuendetodos kaj surstrata artgalerio Goya Street Art Museum, neĝujoj, la preĝejo rekonstrita postmilite, restaĵoj de la kastelo, lavejo El Val, naturaj lokoj (pinaroj kaj aliaj arbaroj), interpretejo Fuendeverde kaj Vertico de Sierra Gorda, nome fortikaĵoj de la Hispana Enlanda Milito.
Sankta Semajno
Sankta Semajno aŭ Granda Semajno estas la nomo de la semajno kiu antaŭas Paskon. En multaj landoj, ĉefe en katolikaj landoj, tiu semajno, kune kun Kristnasko, estas unu el la du ĉefaj momentoj en la jaroj pri festoj, celebroj, familirenkontoj ktp. En aliaj estas rekte la unua. Oni celebras el ĵaŭdo al vendredo la morton de Kristo kaj el sabato al dimanĉo la resurekton de Jesuo.
Marksisma feminismo
Marksisma feminismo estas skolo de feminismo, kiu koncentras sin al la enketado kaj klarigado de la manieroj kiel virinoj estas subpremitaj per sistemoj de kapitalismo kaj privata proprieto. Laŭ marksismaj feministoj, la liberiĝo de la virino eblas nur per radikala rekonstruo de la hodiaŭa, kapitalisma ekonomio, en kiu la plimulto el la laboro de virinoj estas nekompensita.
Produkta kaj reprodukta specoj de laboro
Marksismaj feministoj, kiaj Margaret Bernston kaj Peggy Morton, argumentas, ke en la kapitalisma sistemo ekzistas du specoj de laboro, produkta kaj reprodukta. Produkta laboro rezultas en varoj kaj servoj, kiuj havas monan valoron kaj do estas kompensitaj forme de salajro. Reprodukta laboro ne estas kompensita, kaj inkludas purigadon, kuiradon, kaj naskadon de infanoj. Ambaŭ formoj de laboro necesas, sed homoj neegale povas atingi ilin pro iuj partoj de siaj identecoj. Virinoj estas asignitaj al la hejma sfero, kie la laboro estas reprodukta, kaj tiel nek kompensitaj, nek rekonataj en kapitalisma sistemo. La intereso de publikaj kaj privataj institucioj estas ekspluatadi la laboron de virinoj, kiel malmultekosta metodo subteni laboristaron. Por la posedantoj de la produktiloj, tio signifas pli altajn profitojn. Por la nuklea familio, la potenc-rilato devigas, ke la hejma laboro estu farita de la virinoj de la hejmo, tiel liberigante la ceteron de la membroj de sia propra necesa reprodukta laboro. Laŭ marksismaj feministoj, la ekskludado de virinoj de produkta laboro kondukas al vira regado, kaj en la privata, kaj en la publika sferoj.
Kritikoj de liberala feminismo
Kritikistoj, kia Kollontai (1909), kredis, ke liberala feminismo subfosus la klopodojn de marksismo plibonigi la kondiĉojn de la laborista klaso. Marksistoj subtenas pli radikalan politikan programon: la liberigon de la virino per socialisma revolucio, speciale emfazante la laboron de virinoj kaj la materian ŝanĝon de iliaj kondiĉoj post la revolucio. Marksismaj feministoj insistas, ke nur kompleta reformo produktos adekvatajn kaj long-daŭrajn solvojn al la problemoj de laboristinoj. Sed ili malsamas de "radikala feminismo" pro tio, ke ili ne vidas komunaĵon inter ĉiuj virinoj, nek rigardas seksan neegalecon kiel la plej atentindan parton de sia lukto.
Marksisma feminismo kaj pluraneco
Pro la elmerĝiĝo de la intersekca teorio (pluraneco) kiel vaste populara teorio en la nuna feminismo, marksismaj feministoj plivastigas sian fokuson por laŭ eble plej bone bonvenigi homojn, kiuj havas pli altan probablecon ekspluatiĝi en kapitalisma sistemo. Ili tamen restas kritikemaj pri la intersekca teorio pro ĝia dependeco de la burĝa identecpolitiko. Iuj marksismaj feminismaj organizoj, ekzemple Radical Women ("Radikalaj Virinoj"), opinias, ke la forigo de la kapitalisma, profitcela ekonomio forigos ankaŭ la motivon por seksismo, rasismo, homofobio, kaj aliaj formoj de subpremado. Samtempe la teorio mem venis el kritikateoria fono kaj multe utiligas diversajn marksismajn konceptojn.
Elpelo de la Akadianoj
La Elpelo de la Akadianoj (ankaŭ konata kiel la Granda Renversiĝo, la Granda Elpelo, La Deporto, la Akadiana Elpelo, Le Grand Dérangement) estis la malvola forigo fare de la britoj de la Akadianoj for el la nunaj kanadaj Marprovincoj: Nov-Skotio, Nov-Brunsviko kaj Insulo de Princo Eduardo (areo ankaŭ konata kiel Acadie) inter la jaroj 1755 kaj 1763.
Multaj franclingvanoj estis deportitaj al Luiziano, Nova Anglio kaj Nova Francio.
(17109) 1999 JF52
(17109) 1999 JF52 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Prakonservatismo
Prakonservativismo, ankaŭ konata kiel klasika konservativismo, antaŭkonservativismo aŭ tradiciismo, estas politika kaj socia filozofio emfazanta la bezonon por la principoj de transcendenta morala ordo, montrita tra certaj naturaj leĝoj al kiu socio devus konformiĝi en prudenta maniero. Koincidanta kun Toriismo, prakonservativismo estas konservativismo bazita sur la politikaj filozofioj de Aristotelo kaj Edmund Burke. Tradiciistoj emfazas la obligaciojn de socia ordo kaj la defendo de praulaj institucioj super kio ĝi konsideras troan individuismon.
Prakonservativismo metas fortan emfazon sur la ideoj de kutimo, konvencio kaj tradicio. Teoria kialo estas preteratentita kaj estas konsiderita kontraŭ praktika kialo. La stato estas ankaŭ vidita kiel komuna entrepreno kun spiritaj kaj organikaj kvalitoj. Tradiciistoj kredas ke ajna ŝanĝo ne estas la rezulto de intenca rezonado pensita sed fluoj naturaj ekstere de la tradicioj de la komunumo. Gvidantaro, aŭtoritato kaj hierarkio estas vidita kiel naturaj produktoj. Tradiciismo evoluiĝis dum la 18-a jarcento en Eŭropo, precipe kiel respondo al la malordo de la angla enlanda milito kaj la radikalismo de la Franca Revolucio. En la mezo de la 20a jarcento, prakonservativismo komencis organiziĝi mem serioze kiel intelekta kaj politika forto.
Erzsébet Boros Konrád
BOROS KONRÁD Erzsébet [boroŝ konra'd] estas rumanuja hungara muzikinstruistino, operkantistino (soprano) naskita en Oradea la 5-an de aprilo 1953. Ŝi unue laboris kiel muzikinstruisto. Inter 1977 kaj 1990 ŝi laboris kiel muzikinstruistino, ekde tiam ŝi estas anino de operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera.
Lagarfljót
Lagarfljót (ankaŭ nomata kiel Lögurinn) estas lago lokigita en oriento de Islando proksime de Egilsstaðir. Ĝia surfaco estas 53 km² kaj ĝi estas 25 km longa, ĝia plej granda larĝo estas 2,5 km kaj ĝia plej granda profundo 112 metroj. La rivero Lagarfljót fluas tra ĉi tiu lago.
La plej granda arbaro en Islando, Hallormsstaðarskógur estas proksime al la lago kaj ankaŭ proksime estas akvofalo, Hengifoss. Hengifoss, de 118 m de alto, estas unu el la plej altaj akvofaloj en la lando. Pli sube de ĝi, estas la alia akvofalo nomata kiel Litlanesfoss.
Simile al skotlanda lago Loch Ness, monstro (nomita kiel Lagarfljotsormurinn per lokanoj) estas kredita ke loĝas en la profundaj de lago Lagarfljót.
Iliašovce
Iliašovce (legu: Iliaŝovce) estas vilaĝo en Slovakio en Distrikto Spišská Nová Ves.
Situo
Vilaĝo troviĝas en nordokcidenta parto de Hornádska kotlina (Valkadrono de Hornád), en valo de Rojo de Iliaŝovce.
Najbaraj civitoj
Arnutovce, Dlhé Stráže, Dravce, Harichovce, Kurimany, Smižany, Spišská Nová Ves, Spišský Štvrtok
Blazono
En arĝenta kampo paŝanta nigra urso.
Memorindaĵoj
Baroko-rokoka el jaroj 1768-1770, turo kaj fasadoj finitaj en jaro 1799.
Malantaŭ vilaĝo, en centro de baroka parko situis somerloĝejo nomata Sans Souci, konstruita en jaro 1775; en jaroj 1800 – 1810 estis parkaj pavilonoj, statuoj kaj konstruaĵoj krom statuo kaj vikariejo kaj obelisko detruitaj.
(4688) 1980 WF
(4688) 1980 WF estas tre malgranda amora kaj marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Charles T. Kowal elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi estas ankoraŭ sen nomo.
Ĝi sufiĉe proksimiĝas al Tero por esti foje klasifikata kiel terrenkonta asteroido. (17,254 milionoj da km) de Tero. (17,095 milionoj da km) de nia planedo.
Menua
Menua estis reĝo de Urarto, kiu regis dum la jaroj 810-785 a.K.
Lagoa do Fogo
Lagoa do Fogo (Laguno de Fajro) estas lago en la centro de insulo São Miguel en Acoroj. La ŝtata estraro ne permesas modernan konstruadon ĉirkaŭ ĉi tiu lago. Ĉi tiu lago estas la plej alta de la marnivelo sur la insulo São Miguel.
Menua
Kiel malpli aĝa filo de Iŝpuini, Menua sekvis la patron sur la trono dum la lastaj jaroj de lia patro, sukcedinte lin post la morto. Li entreprenis diversajn militirojn, registritajn en surskriboj, kiuj grandigis la regnon atingante la landlimon kun la hititoj, kie li ricevis tributon de la reĝo de Melitene. Li establis la limojn de la imperio kaj centralizis la strukturon de la administrado.Li fortikigis urbojn kaj fondis fortikaĵojn, kiel tiu de Menuaĥinil, en la monto Ararato. Li disvolvigis eksterordianan irigacian metodon, kun kanaloj.
Li estis sukcedita de sia filo Argiŝti la 1-a.
Pongrácz Papp
Pongrácz PAPP (naskiĝis 1918 en Budapeŝto, mortis la 30-an de decembro en la jaro 1992) estis hungara esperantista aktivulo.
Relative malfrue, en 1979 li eklernis Esperanton en la Fervojista E-Grupo de Debrecen kaj poste tre fervore agadis por ĝi.
Li iniciatis la kreon de la hungarlingva esperanta dumonata eldonaĵo Hírharsona ("Novaĵ-Trumpeto") en Debrecen).
Anja Karliczek
- naskiĝis la 29-an de aprilo 1971 en Ibbenbüren (inter Osnabrück kaj la limo al Nederlando okcidente) - estas germana politikistino. Ŝi engaĝiĝas en kaj estas membro de la konservativa politika partio Kristandemokrata Unio de Germanio. Interalie ŝi en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 ĝis 2021 estis federacia ministro pri eduko kaj esploro.
Distrikto Sannohe
Distrikto Sannohe aŭ Sannohe-distrikto (japane 三戸郡[Sannohe-gun]) estas politika distrikto en Gubernio Aomori, Japanio.
Argiŝti la 2-a
Argiŝti la 2-a estis reĝo de Urarto, kiu regis en la jaroj 714-680 a.K. sukcedinte sian patron Rusa la 1-a.
Dum la Urart-Asiria milito, Argiŝti la 2-a estis la ĉefa respondeculo de la kontraŭofensivo, kiu devigis Asirion retroiri al la landlimoj antaŭaj de la milito, rekonkerante urbojn kaj vilaĝojn proksime de la lago Urmia, inkluzive de Musasir, Uŝnu kaj Tepe, kaj konkerante novajn teritoriojn sude, kiel Nimud, ĉe Tigriso. Tiuj venkoj devigis la asirianojn akcepti longan pacon, cedante grandajn terenojn norde de Tigriso kaj ekonomie prosperigante Urarton dum longa epoko.
Argiŝti la 2-a estis sukcedita de sia filo Rusa la 2-a.
Varennes-sur-Fouzon
Varennes-sur-Fouzon estas loĝloko kaj malaperinta franca situanta en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas varennois.
Ĝi nun formas parton de Val-Fouzon.
Municipoj de Rio-de-Ĵanejrio
Listo de la 92 municipoj de subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, Brazilo.
6617 Boecio
6617 Boecio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la romia politikisto, poeto kaj filozofo Boecio Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius, ĉ. 470 – 525). Li tradukis la verkon de grekaj filozofoj, notinde Aristotelo, en latina. Akuzita de perfido, li estis ekzekutita de Teodoriko la Granda.
Tieffenbach
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty
Metal Gear Solid 2 : Sons of Liberty (MGS2 – Solida Metala Ilo 2 : Filoj de Libero) estas japana videoludo kreita de Kojima Hideo, aperinta en 2002, ludebla per PS2. Ĝi estas la kvara epizodo de la serio Metal Gear, kiu lanĉis la ĝenron de ŝtelmovaj agludoj, sed la unua ludebla per 128-bita konzolo, kaj do ĝiaj kapabloj ebligis la ludteknikaĵojn salte pliboniĝi de la antaŭa epizodo.
MGS2 aperis frue en la PS2-a kariero kaj la nura ĉeesto de tiu ludo igis publikon grandkvante aĉeti la ludkonzolon. Efektive, post la ludeble impresa opuso Metal Gear Solid ĉe PS1, buntaj ŝtelmov-ludemuloj malpacience sopiris pri la apero, kiu revoluciis kaj transcendis la videoludan movadon de tiu ekjarcento.
Dank'al konfuzigaj peripetioj, spektinda enscenigo, karismaj protagonistoj, suspenso, emocioj, Kojima ellaboris verkon, kiu malklarigas la distingon inter videoludo kaj kino. Flanke de la kutima ŝtelmova ago, torturita kaj riĉa rakonto sin disvolvas, per kinaj scenaroj foje pli longaj ol 30 minutoj!
Ludado kaj ludebleco
La luda vera geniaĵo troviĝas je la diverseco de plenumeblaj faroj por la ludanto. T.e. en la fajro de l' ago, por elkaĉiĝi el embarasa situacio, la ludanto disponas pri mirinda gamo da ebloj. Metal Gear estas ŝtelmova ludo, kio implicas, ke ĝi ne estas taŭga softvaro por plenŝtopi malamikojn per kugloj, por ĉarpigi kiel eble plej multajn nekonatojn, sed prefere superruzi la kontraŭulojn, senspure preterpasi gardistojn por alveni al la celita ejo. Alvenante en malamikplena zono, necesas unue vigili la girantajn soldatojn, antaŭ ol zigzagi inter ilin en la trafa momento. En MGS, la senkiala violenteco estas punata pro logika kaj reala sinsekvo. Rampi, transkapiĝi, maskovesti estas kutimaj provoj por daŭre diskreti nian inkognitan mision. Kaj kiam stumble vi ekigas alarmilon, la plej bona solvo ofte konsistas el forfuĝo kaj sinkaŝado (en fakmeblo, kartonskatolo, aerodukto...) por kviete atendi retrankviliĝon. Ĉar la kutima radaro, kiun ni kutime disponas por ĉirkaŭe kontroli, tiam malaperas, kaj ni retroviĝas blinda je h. Do, se vi ne kapablas bremsi viajn krimajn impulsojn fronte al aĉeguloj, ofte prefere uzu senbruajn pafilojn aŭ eĉ kling-armilojn ol ardigi gerilon, kies plej vundita viktimo estos vi mem. Flanke, kiel en la aliaj epizodoj de Metal Gear, ni regas nian fikciulon per objektiva vido, sed ankaŭ eblas, kiam ekzemple ni bezonas precize celumi malamikan kapon per snajpero, elekti subjektivan vidon (el la ludula pozicio).
Post mort- aŭ dormigpafo, oni ne forgesu kaŝi la korpojn en sekura loko. Ankaŭ eblas pluki objektojn kaj ceterajn armilojn de mortintaj gardistoj. Kaj tio ne estas ĉio! Ankaŭ eblas multaj subtilaĵoj antaŭe nepenseblaj en la videoluda movado. Oni povas elŝipe forĵeti korpojn, ŝildi sin per ostaĝoj kontraŭ armegita taĉmento, kiu agrese minacis onin pafi, krei bruojn por tromplogi iun, kiun oni poste neŭtraligas... La Artefarita intelekto (AI) estas studita ĝisekstreme por insidi nin malnoble. Ĝi postulas taktikan cerbumadon, se ni ne volas kapsalti pereen en neantaŭvidebla embusko. Ni ne devas sen antaŭpripenso malsekiĝi en akvujo, ĉar ĝin elirinte, ni postlasas humidajn paŝspurojn, kiuj povas nin perfidi, ni trafiĝas malvarmumon, kiu povas ternigi nin en malfavora momento. Ekzistas do multaj interagebloj kun la ĉirkaŭaĵo. Sed feliĉe ĉio-ĉi ne resumiĝas al nura kaŝludo: la scenaro rezervas al ni kelkajn surprizajn peripetiojn, kiuj igos nin ekzemple eksplodigi semteksajn bombojn aŭ improviziĝi korpogardisto. Tiuj plenumotaj agoj ne konsistas el flankaj luderoj, sed el gravaj kaj konsiderindaj momentoj, kiuj postulas apartan teknikan kaj mensan lertecon. La tenilo estas tamen facile manregebla por tuja mergiĝo en la kaptoplena ludado, kies daŭro longas proksimume 10 al 15 horojn. Komence, eblas elekti inter ses facilecaj niveloj (tre facila ĝis ekstreme malfacila) kaj kromaj ekzercoj estas plenumeblaj, kiam oni la partion klapfinas, kiel kolekti dog tags (identigilaj metalaj platetoj, kiujn konservas usonaj militistoj) kiujn oni kaptas per pafilminaci malamikojn.
Scenaro
Ankaŭ vidu: Metal Gear (fikcia universo)
Nebula Moseo
Ni tempas en 2005. En la plej muta sekreto, la Patriotoj konstituas la superregan enton en Usono. La ŝajna prezidento George Sears provas malobei tiun organizaĵon kiu uzas lin kiel nura marioneto. Sed ankaŭ li ne estas tiu, kiun li montras. Lia vera nomo estas Solidus Snake kaj li kaŝite disponas sub la mano ruzan kaj prancan agenton, Revolver Ocelot, por plenumi malkonfesindajn aferojn. Ilian veran celon estas konkeri la Metal Gear, mirinda armilo kiu garantias premegan potencon. Sed rapide informitaj per ilia nesuspektebla estriĝo pri ĉiaj komunikiloj, la Patriotoj subite kontraŭmovas. Ili trafas la ĝustan klavon, manipulante la profesiulo Solid Snake kaj sian informulon Otacon, ambaŭ membroj de Vulpohundo, por misii en "Nebula Moseo" en Alasko. La du amikoj kompreneble ne konscias ke ilin ordonas Patriotoj, kaj pro tio naiveco ili severe regalos. Otacon perdas sian brakon, kaj Solid Snake devas batali kontraŭ Liquid Snake, sia klona frato kiu finfine mortiĝas. Naŭzitaj post tiu afero, Solid Snake kaj Otacon decidas kune fondi Filantropio, NRO kreita por kontraŭi la disvastiĝon de la metaliloj, des pli ke Ocelot, senskrupula megalomaniulo, aŭkcie vendas la Metalilojn ĉe la nigra merkato. Tamen, pliboniĝo el tiu afero estas la populareco ke Solid Snake gajnas ĉe la publiko. Filantropio estos poste rekonita de UNO, kvankam marĝene. (Tiuj eventoj estas rakontitaj en la antaŭa videoludo Metal Gear Solid)
Cisternŝipo
Post sia venko, Snake plukas la venkitulan pafilon kaj malsupreniras al la ŝipkeloj, kie supozeble kaŝiĝas la Metalilo. Ĉio iras glate ĝis li malkovras la ĉeesto de Ocelot kiu instigas perfidon kontraŭ Sergei, kvankam ambaŭ uloj estis aliancanoj. Holde, dum Sergei Gurlukoviĉ klamas la venontan renaskiĝon de "Patrino Rusio" dank' al la nova tipo de Metal Gear: la Metal Gear Ray, kiu superas la Rexx.
Ĉelego
Post kelkaj horoj de ludado, kaj ŝaŭma apoteozo, ni subite retroviĝas en 2009, sur petrola platformo nomita Ĉelego (Big Shell). Terorista organizaĵo, la Liberteca Heredantoj, prenis famajn ostaĝojn (inter ili troviĝas la prezidento) kaj minacas eksplodi la tutan platformon se ili ne ricevas dolaran sumon po 30 miliardo. Oni poste malkovros ke tio estas fakte malveraj informaĵoj: la tuta strukturo kaŝas la Arsenal Gear, nova generacio de Metal Gear kiu superos la antaŭajn, kiuj fariĝis tro ofta tutmonde, kaj do neniel garantias sekurecon kontraŭ la aliajn potenclandojn. La tuta afero estas unufoje plu mastrumita de la Patriotoj, kaj la Libertecan Heredantojn ĉefas Solidus Snake kiu sopiras pri la neniigo de la Patrioto; li cetere ne konscias, ke sia konfidenculo, Revolver Ocelot, estas je la patriotaj soldoj kaj ĉiusekunde manipulas la ĉefon. La aliaj membroj de la Heredantoj estas militistoj sub la aŭtoritato de Olga Gurlukovich, kaj kompreneble la aliajn estrojn ke nia heroo renkontos dum la ludo disvolviĝas.
Sed kiu estas nia heroo, trafe? Solid Snake estas supozeble en marabismaj limboj kaj ni kontrolas novan protagoniston kiun Kojima rivelas ere post ere. Ni baldaŭ malkovras ke temas pri novbakita kaj biŝoŭnena soldato nomita Raiden. Malgraŭ la evidenteco, li estis la iama infana soldata trejnita de Solidus Snake, sed dank' al la nanomaŝinoj inokulita en sia sango, la Patriotoj sukcesis forpreni la memoron de Raiden kaj rekonstrui lian personecon laŭvole. Sed tiam Rajdeno (kaj oni) tute ne konscias tiun sinistran maĥinacion kaj strebas regi sian mision ĝisfine.
Post nelonge, ni rapide enviciĝas en la kerno de la batalo: dum Raiden singardeme antaŭeniras meze de lirlantaj sangrojoj, oni ekvidas la seksallogan kaj ĉarman vampiron kiu elsuĉas soldatajn sangojn post fulma amasbuĉado. Raiden estas lastsekunde savita far Iroquoi Pliskin, kiu malfacile forigas la buĉiston.
Kreantoj
Plebiscitita de multaj videoludemantoj, Kojima Hideo kaj sia skipo kovis la projekton MGS2 dum pluraj jaroj, sciigante informojn gutgute. La afero komencis eke de 1999, tuj post la eŭropa apero de la unua Metal Gear Solid. Sed dum tiu unua jaro, nur Kojima Hideo kaj Shinkawa Yoji laboris, ĉar la programistoj devis atendi la alsendon de disvolvigaj aparataroj de la PlayStation 2, ĉar la konzolo ne jam aperis. La du kunuloj do komencis verki la scenaron dum unu jaro, kiu fine konsistis el 1.600 paĝoj (oni finfine uzis nur 500 el ili). Ili poste strekis la unuajn rakontbildojn.
Marborda Kameruno
La regiono Marborda Kameruno (Région du Littoral) estas unu el dek administraj regionoj de la ŝtato Kameruno. Ĝi ampleksas areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ stato de takso el 2006 havis  loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 67 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Dualao.
Péter Pulay
Péter Pulay [pulai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pulay Péter estis hungara kemiisto, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1993).
Péter Pulay  naskiĝis la  1941 en Veszprém (urbo).
Biografio
Péter Pulay ricevis diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1963, poste li esploris samloke, fine li plulernis en Stuttgart por esti Ph. D.. En 1976 li vizitis universitaton en Teksaso, sed en la sama jaro li instruis en Berkeley, poste en aliaj usonaj universitatoj. Inter 1977-1980 li instruis en Universitato de Budapeŝto, poste denove en Usono li instruis aŭ esploris. Lia plej grava kontribuo estas la enkonduko de la gradientmetodo en kvantuma kemio. Tio permesas la prognozon de la geometria strukturo de la molekulo utiliganta komputilajn kemiajn programojn. Li estas la ĉefverkinto de PQS komputila programaro. Lia laboro estis citita en la oficiala fonmaterialo por la Nobel-premio en 1998 en kemio. Li ricevis diversajn premiojn.
Almeirim
Almeirim estas portugala urbo kiu apartenas al la distrikto de Santarém, kun ĉ. 11 600 loĝantoj. Ekde la jaro 2002 ĝi estas integrita en la regiono de Alentejo kaj en la subregiono de Lezíria do Tejo; nuntempe apartenas al Lisboa e Vale do Tejo. Almeirim estas sidejo de municipo kun 221,80 km² kaj 21 957 loĝantoj (2001), subdividita en 4 fregezioj
Historio
La historio de Almeirim estas tre antikva. La proksimeco de la rivero Tejo kaj la natura riĉeco de la regiono estis la ĉefaj faktoroj por la homa loĝado en la tuta regiono. Ankoraŭ ekzistas spuroj de homa loĝado ekde la prahistorio ĝis la romia epoko en la tuta valo de Tejo.
Traenheim
(jen france, origine germane kaj alemane Tränheim, prononco, "hejmo de larmoj", alemane ankaŭ literumata Draane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
San Servolo
San Servolo estas malgranda insulo sude de Venecio, en la Laguno de Venecio. Ĝi situas okcidente de Lido de Venecio.
Situo
San Servolo estas proksimume ortangula, mezuras ĉirkaŭ 400 m × 100 m kaj situas inter la insuloj San Giorgio Maggiore nord-okcidente kaj Lido de Venecio sud-oriente. Ĝiaj distancoj al ĉi-lasta kaj al la ĉefinsulo Venecio estas po ĉ. 700 m. Ĝia surfaco estas 4,82 ha.
La insulo havas boathaltejon, kiun servas la linio 20.
Nomo
La nomo estas ligita al la istria kristanisma sanktulo Servilio.
Utiligo
Ĝis ĉirkaŭ 1980 la insulo servis kiel frenezulejo, kaj ĝia nomo en Venecio estis sinonimo de "frenezulejo". Nun ĝi servas al pluraj kulturaj kaj klerigaj institucioj, ekzemple la Internacia Universitato de Venecio.
27968 Bobylapointe
27968 Bobylapointe estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomata en memoro de la franca kantaŭtoro Boby Lapointe (1922–1972), fama pro lia kantoj plenaj de vortludoj, ŝercoj kaj aliteracioj. Li estis ankaŭ matematikisto, kaj inventis en 1968 nomita (franclingve) « Bibi-Binaire ».
Károly Benkő
BENKŐ Károly (1910 - 10-an de julio 1992) estis unu el la elstaruloj de la Esperanto-movado en Debrecen kaj ĝia regiono.
En la jaro 1910 li naskigis en Arad (nun en Rumanio).La studentoj de la hungara gimnazio devis trapasi ekzameron en la rumanlingva liceo "Moise NICCARA". En la jaro 1927 – en la cetere vigla E-vivo de la urbo - okazis eĉ lingvokurso Esperanta. Tie li finis kurson en 1927. Lia kursgvidanto estis Jozefo LANG. Precipe hungaroj, judoj kaj germanoj aliĝis al la movado, ne sentante tie nacian diskriminacion en la tiama reĝa Rumanio (kun d-ro FERENCZI (ferenci), la prezidanto de la loka grupo; s-anino Böske BUCZI (beŝke buci), juna laboristino eminente parolanta nian lingvon; s-ro Imre SALAMON (ŝalamon), unu el la plej fervoraj esperantistoj).
En 1930 li iĝis universitata studento en Debrecen, li aliĝis al la socialdemokrata partio kaj jam komence de la 30-aj jaroj li ekvizitis laboristhejmon. Li havis bonan rilaton kun Dezső VÉGH (deĵe veg), loka gvidanto de la partio. El inter la esperantistoj li kontaktiĝis kun pluraj burĝaj kaj laboristmovadaj aktivuloj. Interalie, li estis en bona rilato kun la prezidanto de la burĝa grupo, s-ro Géza Berki, tribunala kontorgvidanto kaj multe li parolis kun la entuziasma József B0CZÁN (joĵef bocan), li plurfoje paroladis esperantlingve kun Sándor Tóthfalusi (ŝandor totfaluŝi) en la debrecena malliberejo. Post la landliberiĝo (1945) li laboris kiel sendependigita partia funkciulo dum pluraj jaroj en Debrecen, Szolnok (solnok) kaj Budapeŝto, en la partia centro. Li partoprenis la ideologian antaŭpreparon por unuigi la du laboristajn partiojn, poste li gvidis partian altlernejon en Debrecen. Post multe da nervostreĉa laborado li grave malsaniĝis kaj nur en la sesdekaj jaroj li reokupiĝis pri Esperanto.
Kiel respondeculo pri ŝtata instruado de Esperanto en la tiama 12-a Teritoria Komitato de HEA li multe kontribuis al la bela sukceso: 15 A-, 10 B- kaj 10 C-diplomitoj en la departemento Hajdú-Bihar. En 1966 li aktive partoprenis en la 51-a Universala Kongreso en Budapeŝto. Li mem instruis en bazaj, mezaj kaj alta lernejoj kaj universitato. Ekde 1971/72 li sisteme instruis Esperanton en la Pedagogia Altlernejo en Debrecen.
Malgraŭ tiu ĉi nekrologa rememoro mi devas mencii, ke oĉjo Karlo - certe pro sia nervomalsano - plurfoje spektaklece retiriĝis el la loka E-movado, sed mi rekonu, ke li ĉiam reaperis preta por daŭrigi la laboron. En 1974 li komencis gvidi literaturan kaj konversacian rondon en Debrecen. Tie mi ekkonis lin. Per analizado de elstaraj literaturaj verkoj kaj ilia E-versio li elformis vere altan nivelon por tiu literatura rondo. Li poste aktivis kiel respondeculo pri la ŝtata instruado de Esperanto en la Debrecena Komitato. En 1981 oni instruis la internacian lingvon en dek diversgradaj lernejoj de Debrecen.
Albufeira
Albufeira estas portugala urbo, kiu apartenas al la distrikto Faro, regiono kaj subregiono de Algarve, kun ĉ. 37 244 enloĝantoj. La nomo Albufeira venas de la araba lingvo ("al-Buhera") kio signifas "mar-kastelo".
Historio
Malmulte estas sciata pri Albufeira antaŭ la islama periodo. La araba origino de la nomo Albufeira klare indikas ke ĝi aperis dum tiu periodo. La vorto "Albufera" (samkiel la samnoma natura parko de Valencio), venas de la araba "Al-Buhera" (eta maro aŭ lago). La islama Albufeira estis remparita vilaĝo, kun kastelo sur alta rokmonto. En 1250, Alfonso la 3-a konkeris Al-Buheran kun pli ol 200 kavaliroj de la Ordeno de Aviso. Kiel rezulto Albufeira estis aneksita al la Portugala Regno. Nuntempe la urbo ankoraŭ konservas islamajn spurojn inkluzive de la artoj kaj la akĉento.
Turismo
De la 1960-aj jaroj turismo iĝis pli kaj pli grava por la ekonomio de Albufeira. Precipe britaj kaj nederlandaj turistoj amase venas por ferii, parte ankaŭ restas kiel loĝantoj. De 1960 al 2007 la loĝantaro de la municipo kreskis de 14 736 al pli ol 37 000.
Albufeira posedas plurajn plaĝojn; unu ne tre granda proksimas al la urbocentro, sed estas disigita disde ĝi per sabla kresto. En ĝi estas tunelo por piedirantoj.
Tramvojo de Monto Blanka
La Tramvojo de Monto Blanka (: Tramway du Mont-Blanc) aŭ TMB estas dentorela fervojo en la masivo de Monto Blanka, en la departemento Haute-Savoie en Francio.
La spektaklaj vidpunktoj de Monto Blanka provizitaj de la tramo faris ĝin tre populara inter turistoj. Krome, montogrimpistoj kaj ekskursantoj uzas la tramon ĉar ĝiaj haltejoj servas kiel elirpunktoj por multaj itineroj, inkludante la normalan vojon de franca Monto Blanka, startante de la terminalo, Nid d'Aigle (Aglo-nesto), kaj daŭrigante al la Rifuĝejo de Tête Rousse (Rufa Kapo).
Situo
Konektite kun SNCF la linio ligas la stacidomon Le Fayet en Saint-Gervais-les-Bains kun la stacidomo  en la Glaĉero de Bionnassay. La origina intenco estis, ke la linio atingu la Aiguille du Goûter.
Esperanto Filmoj
Esperanto Filmoj estas usona filmkompanio kreita en 2005, kiu produktas kaj distribuas filmojn. Ĝin posedas Alfonso Cuarón. Ĝia partnera firmao estas Producciones Anhelo, posedata de Cuarón kaj de Jorge Vergara, meksika negocisto. La plej konataj filmoj de la studio estas El laberinto del fauno (La labirinto de la faŭno, 2006) kaj Gravity (Gravito, 2013), kiu lasta gajnis sep Oskar-premiojn.
La nomon elpensis Guillermo del Toro, kiu nomas filmarton "la nova Esperanto". Alfonso Cuarón publike montris sian subtenon por kaj sian fasciniĝon pri la konstruita internacia lingvo.
Kunčičky
Kunčičky estas historia municipo situanta sur teritorio de Ostrava en Ĉeĥio. Nuntempe ĝi estas loka parto de urboparto Silezia Ostrava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio devenas el la jaro 1380. Tiutempe ĝia nomo estis Nové Kunčice aŭ Malé Kunčice, por ke ĝi diferenciĝu de pli malnova Velké Kunčice. En la unua duono de la 16-a jarcento ĉi tie estis konstruita kastelo, sed tiu la 16-an de marto 1899 forbrulis ĝis la fundamentoj kaj jam neniam plu ĝi estis renovigita. Ĝis la jaro 1673 ĝi estis parto de Silezia Ostrava, poste ĝi por kelke da jaroj memstariĝis. En la jaro 1849 Kunčičky komune kun Zámostí estis aligitaj al Silezia Ostrava. En la jaro 1866 ĝi memstariĝis. Al Moravia Ostrava ĝi estis aligita la 1-an de julio 1941.
Ĝis la unua duono de la 19-a jarcento temis pri agrikultura municipo. La municipo ĝisatendis propran lernejon en la jaro 1898. En la sama jaro estis en Minejo Alexander komencita minado de nigra karbo, kiu en la jaroj 1890-1910 kaŭzis plialtigon de la nombro de loĝantoj je preskaŭ kvar mil. La minejo estis en la jaro 1926 aligita al najbara Minejo Zárubek.
La municipo estis dum la dua mondmilito liberigita fare de Ruĝa Armeo la 1-an de majo 1945. En la ĉirkaŭaĵo de minejo Alexander komencis en la jaro 1948 ampleksaj terenaj laboroj celitaj por krei refreŝigejan areon por ostravanoj. Tiu estis finita en la jaro 1950 kaj sub la nomo Parko de ripozo kaj baniĝejo solene transdonita al uzado dum solenoj de Tago de ministoj. Proksime de la areo estis konstruita zoologia ĝardeno.
Universalaj Lingvoj en Svislando/Listo de lokoj kaj nomoj menciitaj
Tiu-ĉi artikolo entenas liston de lokoj, personoj kaj ŝlosilvortoj menciitaj en la verko Universalaj Lingvoj en Svislando de Andreas Künzli. Temas do praktike pri indekso, kiu en la libro mem mankas.