cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fajnbeka gipo
Konservado
La Fajnbeka gipo estas protektata specio listata en la apendico II de la listo de CITES, ĉar ties nombroj malpliiĝis rapide. Tiu malpliiĝo okazis ĉefe pro la uzado de nesteroida kontraŭŝveliga medikamento (NSAID) nome diklofenako por laborbestoj, ĉefe en Barato. Diklofenako estas venena al vulturoj, kaj kaŭzas al ili difektojn en la renoj, kaj estas pro tio anstataŭata per meloksikamo (alia NSAID), kiu ne estas venena al vulturoj. La libera vendado de Diklofenako estas malpermesata laŭleĝe en Barato; tamen oni akiras ankoraŭ Diklofenakon kontraŭleĝe kaj oni aplikas al brutaro.
Kaptivbredaj programoj en Barato helpas al konservado de tiu specio, kaj oni esperas, ke kelkaj vulturoj povu esti liberigitaj al la naturo kiam la medio estu ankaŭ libera el diklofenako. Kunaj klopodoj el RSPB kaj la Zoologia Societo de Londono rezultis en la unua sukcesa kaptiva bredado en 2009. Du idoj de Fajnbeka gipo eloviĝis kaj estas sendepende zorgataj en Harjano kaj Okcidenta Bengalo.
Raslo
Raslo aŭ stertoro estas nenormala bruo, aŭdebla ĉe brustaŭskulto, kaj produktata de la aerpaso en la aervojoj, jen pro amasiĝintaj likvoj, jen pro mallarĝiĝo, nuance al agoniantoj ĉe stertoro. Tiuj spiraj bruoj estas kapteblaj per stetoskopo kaj povas esti signo de alveola aŭ parenkima malsano.
Baruĥ Spinozo
Baruch de Spinoza, en Esperanto Benedikto Spinozo, foje ankaŭ Spinoza de Rejnsburg (ברוך שפינוזה, Benedictus de Spinoza; naskiĝis la 24-an de novembro 1632 en Amsterdamo, mortis la 21-an de februaro 1677 en Hago) estis nederlanda filozofo kun sefardaj kulturaj radikoj. Liaj ideoj pri religia libereco, homaj rajtoj kaj toleremo estis viditaj kiel radikalaj kaj minaco al la tiama religia kaj politika ordo. Li povas esti rigardata kiel filozofo de la klerismo.
Arbat (distrikto de Moskvo)
En la distrikto situas interalie la centra oficejo de la ŝtata flugkompanio Aeroflot, la Lingvoscienca instituto de Rusia Akademio de Sciencoj kaj la Rumjancev-muzeo, komence de la 20-a jarcento en la strato Arbat ekzistis la eldonejo Posrednik, kiu eldonis literaturon en Esperanto, kaj inter 1979 kaj 1989 en la distrikto estis la oficejo de Asocio de Sovetiaj Esperantistoj.
Baruĥ Spinozo
Nuntempe li estas konsiderata kiel unu el la komencopunktoj de la 18a-jarcenta klerismo kaj kiel unu el la antaŭuloj de la moderna biblia kritiko, kiam li perceptis la Biblion kiel homa verko anstataŭ verko de dia revelacio. Spinoza estis perceptita kiel unu el la fondintoj de laikeco, skeptikismo kaj modernismo ĝenerale.
Biografio
Lia familio estis judoj kiuj forfuĝis de Hispanio kaj Portugalio por eviti la persekutadon de la Inkvizicio, veninte al Amsterdamo. Tie Spinozo estis edukita kaj studis kaj judan penson kaj modernan filozofion, precipe tiun de Hobbes kaj Kartezio. En 1656, lia penso fariĝis tro radikala kaj li estis forigita de la sinagogo kun multaj malbenoj kiel herezulo: Li diris, ke la senkorpeco de Dio, la ekzisto de anĝeloj kaj la senmorteco de la homa animo ne estas pruveblaj per la Biblio. Tiam Spinozo forlasis Amsterdamon (sed restis en Nederlando, kie li ĝuis grandan liberecon de penso) kaj li ŝanĝis sian personan nomon de la juda Baruĥ (ברוך) al la kristana Benedikto.
Konofilozofio de Spinoza kaj liaj ideoj
Li estis influita de la penso de mezepoka judismo, Hobbes kaj, precipe, Kartezio, kies vortojn kaj difinojn li prunteprenis. Simile al Kartezio, Spinozo aplikis la metodojn de matematiko al filozofio. Malsimile al Kartezio, li vidis nenian esencan diferencon inter menso kaj korpo, Dio kaj naturo.
Simile al Hobbes, li kredas en la ideo de la socia kontrakto kaj en la profunda egoismo de homo. Malsimile al Hobbes, tamen, Spinozo kredis ke la homo povas pensi kaj agi por la komuna bono de socio, komprenante ke la bono de socio estas la bono de la individuo. Laŭ Spinozo, peko kaj malbonagado estas la produkto de nescio, de malkompreno, de spirita blindeco. La homo kiu komprenas racie, povas agi racie -- do virte kaj bone. Pro tio, la politiko de Spinozo estas pli liberala ol tiu de Hobbes.
Lia granda influo al la disvolviĝo de moderna filozofio igis la filozofon Georg Wilhelm Friedrich Hegel argumenti en siaj prelegoj pri la historio de filozofio: "Spinoza estas la bazŝtono de moderna filozofio, sen Spinozaismo tute ne ekzistas filozofio."
Spinoza interalie influis Sigmund Freud, Albert Einstein kaj nuntempe André Comte-Sponville.
Ĉu Spinozo estis ateisto? Ĉu lia Dio estas "vera" Dio?
Spinozo kredis al Dio kaj vidis Dion kiel la fino kaj celo de homo, sed lia teologio estas panteisma, vidante Dion en ĉio ("Dio aŭ la Naturo", Deus sive natura), kaj, en sia tempo, blasfema. Pro tio la plimulto de liaj verkoj estis eldonitaj postmorte. La sekvantoj de lia filozofio estas konsiderata kiel movado nome Spinozismo.
Dum lia vivo kaj la posta jarcento Spinozo estis ĉiam rigardata kiel "ateisto", kaj vere li akre kaj fundamente koncepte detruis la ĉefajn ideojn religiajn. Poste, oni ĉefe en la germana filozofio rigardis lin, pro lia panteismo, kiel "religia", mistika menso. La Dio de Spinozo ne estas persona sed oni konsideru ke esencaj atributoj de la unika Substanco laŭ Spinozo estas pensado kaj etendiĝo (cogitatio et extensio), do lia Realeco ne estas ia senkonscia (a)maso.
Memoro
Spinozo estas grava historia figuro en sia patrujo Nederlando. La plej prestiĝa premio en la kampo de scienco estas nomita laŭ li - la Spinoza Premio. Li estas inkludita en la 50 Kernaj Temoj de la instruplano (Canon van Nederland) en nederlandaj lernejoj, kaj estas markita Serĉante veron (Seeking Truth).
Lia portreto estis prezentita sur la siatempaj nederlandaj monbiletoj de 1000 guldenoj, kiuj estis en cirkulado antaŭ ol la Eŭro estis lanĉita.
Muzeo
En Rijnsburg, apud la nederlanda urbo Leiden, troviĝas domo en kiu Spinozo dum iu periodo vivis kaj kiu nun funkcias kiel muzeo pri Baruĥ Spinoza. Laŭ la renovigaj planoj la muzeaj ĉambroj elvokas ĉiujn apartan etoson kaj funkcias laŭ tri rakontaj linioj: lia vivo, lia ideologio kaj rakonton pri la historio de la domo adptita al la celgrupo, ekzemple interaktivaj informoj por juna publiko kaj pli specifa por faka vizitanto. Ĝi ankaŭ volas ligi lian idearon kun la aktualeco (ekz. temoj kiaj apartigo de eklezio kaj ŝtato, parollibereco, falsaj novaĵoj, ktp) kaj igi la muzeon pli alloga al juna publiko por kontribui al la plua vivtetenado de liaj ideoj.
Eksteraj ligiloj
(nl, de, en, es, fr, it, pt) Retejo de la Muzeo pri Spinozo
Spinoza, la filozofo de la homa feliĉo, artikolo de Simon Aarse el Sennacieca Revuo, 1970
1338 Duponta
1338 Duponta estas malgranda duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Ĝi suldas ĝian monon al Marc Dupont, unu nevo de la malkovrinto.
Satelito
En 2007, fotometrio montris la ĉeeston de satelito de diametro de ĉirkaŭ 1,77 km. La kaŝadoj kaj eklipsoj permesis kalkuli la kvocienton de la diametroj de la du korpoj : 0,23 ± 0,02. ĝia orbita granda duonakso estas ĉirkaŭ 14 km kaj ĝia orbita periodo de 17,57 horoj (0,7321 ± 0,0004 tago).
Ventorro del Cano (metroo de Madrido)
Ventorro del Cano (Gastejaĉo de la Blankharulo) estas stacio sur linio ML-3 de Metro Ligero Oeste, situanta ĉe la interkruciĝo de Avenuo del Tranvía kun Strato Arroyomolinos, en la Industria Poligono kiu donis sian nomon al la stacio, en Alcorcón.
La stacio estis malfermita la.
Debercsény
Debercsény [deberĉEnj] estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1335 laŭ tiama hungara ortografio "Deberchen". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1910 laŭ la censo vivis en Debercsény 155 homoj, 152 (ĉiuj hungaroj escepte 4 slovakojn).
En Debercsény migra poŝto servas.
(65407) 2002 RP120
(65407) 2002 RP120 estas malgranda malhela malrapide rotacianta transneptuna objekto malkovrita la 4-an de septembro 2002 de la usona astronomo Brian A. Skiff en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia kometeca kaj retrograda orbito havas la duan plej grandan discentrecon el tiuj de ĉiuj konataj asteroidoj, (poste tiu de (87269) 2000 OO67): Ĉe ĝia perihelio, ĝi passas inter la orbitoj de Marso kaj de Jupitero, dum ĝia aphelio forportas ĝin al pli ol 15 miliardoj da km el la Suno, tie estas dufoje la aphelio de Plutono.
Ĝi pasis ĉe sia perihelio la, kaj revenos tien nur post 395 jaroj kaj 345 tagoj.
Ĝia klasifiko estas necerta: ĝi estas ambaŭe damokloido (klaso da objektoj kun tre discentra kaj klinita orbito, ĝenerale ) kaj objekto de la disa disko verŝajne perturbita pro Neptuno. Nenia kometa aktivo estis observita.
Haro
Haro - fadenforma elkreskaĵo, kiu kreskas el la haŭto kaj dense kovras la korpon de animaloj. Ĉe la homo la haroj kreskas dense sole sur la supra kaj posta partoj de la kapo.
Ĥeto estas la iom rigida haro, harego de anelidoj (oligoĥetoj), kaj de kelkaj mamuloj, staranta nedense.
Haro - korneca formaĵo de epidermo; fundamenta ero de hararo kovranta averson de feloj el plimulto da mamuloj.
Haro - samaspekta elkreskaĵo de la epidermo de plantoj aŭ de la supraĵo de fungoj.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri haro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Issime
Issime estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Arnad, Brusson, Challand-Saint-Anselme, Challand-Saint-Victor, Fontainemore, Gaby, Lillianes, Perloz kaj Sagliano Micca (BI).
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ĉambro de Deputitoj de Urugvajo
La Ĉambro de Reprezentantoj de Urugvajo aŭ historie Ĉambro de Deputitoj (hispanlingve historie Cámara de Diputados, nun Cámara de Representantes) estas unu el du partoj de la duĉambra parlamento de la sudamerika ŝtato Urugvajo - la alia parto estas la Ĉambro de Senatanoj de Urugvajo (Cámara de Senadores). Kune la du ĉambroj nomatas la "Ĝenerala Asembleo de Urugvajo" (Asamblea General).
En la Ĉambron de Deputitoj per ĝenerala baloto laŭ proporcia balotsistemo elektiĝas 99 deputitoj por ofictempo de po kvin jaroj. La parlamentejo situas en la nacia ĉefurbo Montevideo.
La lastaj parlamentaj balotoj okazis la 29-an de novembro 2009.
Tiszanagyfalu
Tiszanagyfalu (tisanadjfalu) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en subregiono de Tiszavasvári. La nomo signifas: Tiso-granda-vilaĝo.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo kaj fervojo Nyíregyháza-Miskolc preteriras.
Historio
La unua mencio devenis el la 13-a jarcento en formo Magna villa, sed ankaŭ pli frue estis tie setlejo, kion la tataroj detruis en 1241. Posedantoj de la kampoj ofte ŝanĝiĝis. Post la mezepoko la turkoj, en 1919 la rumanoj okupis la vilaĝon. En 1888 pro inundo la tuta vilaĝo detruiĝis.
Staphorst
[[Media:Nl-Staphorst.ogg|Staphorst]] estas municipo kaj vilaĝo en la nederlanda provinco Overijssel. Fine de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj loĝantoj iuj ĉirkaŭ 10 000 vivas en la vilaĝo mem. La plej granda parto de la komunumanoj estas tre religiema (ortodokse kalvinisma) kaj la kirko estas ĉiudimanĉe plenplena. Pluraj personoj portas ankoraŭ la tradiciajn vestojn (vidu foton).
Simionești
Simionești [simioneŝtj] (hungare: Simontelke, germane: Simonsdorf) estas vilaĝo en Rumanio sude de Bistrița. En 1910 ĝi havis 406 loĝantojn (rumanoj); en 1992 263. Ĝia unua mencio skriba estas el 1215. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Budacu de Jos.
Retamares (metroo de Madrido)
Retamares (Genistejoj) estas stacio sur linio ML-3 de Metro Ligero Oeste, situanta apud la aŭtoŝoseo M-511 (Madrido-Boadilla del Monte) kaj la kazernoj de Retamares, en Pozuelo de Alarcón.
La stacio estis malfermita la.
16406 Oszkiewicz
16406 Oszkiewicz estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Dagmara Oszkiewicz, postdoktoran esploristinon ĉe la Universitato Adam Mickiewicz en Poznano (Pollando). Ŝia esploro pri asteroidoj inkludas la fotometrian analizon de la kurboj de fazo, la spektroskopiajn observojn kaj la disvolvon de statistikaj metodoj de orbita inversigo.
(13203) 1997 FC5
(13203) 1997 FC5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(10527) 1990 UN1
(10527) 1990 UN1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Ildikó Nagyálmos
NAGYÁLMOS Ildikó  [nadja'lmoŝ] rumanuja hungara poetino, ĵurnalistino naskiĝinta la 19-an de januaro 1978, Odorheiu Secuiesc, anino E-MIL.
Kariero
Ildikó Nagyálmos estis kunlaborantino de la gazetoj Erdélyi Napló, Udvarhelyi Híradó, Nyugati Jelen, respondecredaktoro de la Irodalmi Jelen. Nun ŝi estas raportistino de la Radio de Temeŝvaro.
Hordetrinkaĵo
La horde-trinkaĵo estas trinkaĵo surbaze de migdallakto kaj oranĝflora akvo, kiu estas trinkata kun aldono de akvo.
Alimaniere, la horde-trinkaĵo prepariĝas surbaze de dekoktado de hordeo kaj migdaloj. Kelkfoje oni aldonas al la hordeaĵo semojn el melono aŭ kukumo samkiel pistitaj dolĉaj migdaloj.
Arthur MacManus
Arthur MacManus estis skota sindikata politikisto kaj politika aktivisto, plej konata pro lia aktivado en la fruaj jaroj de la Komunisma Partio de Granda Britio.
MacManus estis shop steward kaj gvidanto de laborista Komitato en Glasgow dum la unua mondmilito. Li estis originale membro en la Brita Socialista Partio ekzistinta inter 1911 kaj 1920, kaj kontraŭmilita agisto en 1914-1918.
Macmanus estis kunfondinto de la Komunista Partio de Grand-Britio en 1920 kaj membro de la afergvida komitato de la Tria Internacio.
Lia cindro estis lokumitaj en muron de la Kremlo, Moskvo, pro rekono de lia pionira komunista agado.
Issogne
Issogne estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Arnad, Champdepraz, Champorcher, Pontboset kaj Verrès.
Chris Riddell
Chris RIDDELL (naskiĝis la 13-an de aprilo 1962 en Kab-urbo) estas brita ilustristo, verkisto kaj karikaturisto, kiu laboras por gazeto The Observer.
Oktila klorido
1-Klorooktano aŭ oktila klorido estas alkila klorido konsistanta je 7 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj kaj 1 kloratomo. Ĝi rezultas en interagado de la 1-oktanolo kun klorida acido. En mediaj kondiĉoj ĝi estas senkolora likvaĵo, iomete solvebla en akvo kaj pli solvebla en nepolaraj solvantoj. Kiam varmigita, 1-Oktila klorido povas produkti hidrogenan kloridon, fosgenon kaj duoksinojn.
Chris Riddell
Kiel ilustristo
Riddell kunlaboris kun Paul Stewart en dekduoj da libroj, inkluzive de la Edge Chronicles serialo. Li ankaŭ ilustris plurajn librojn skribitajn fare de ĉiu el kvin aliaj verkintoj.
Tiofosforila klorido
Tiofosforila klorido aŭ PSCl3 estas neorganika fosfora kombinaĵo de kloro kaj sulfuro, senkolora, fumeganta, toksa likvaĵo kun malagrabla odoro, vaste uzata kiel krudmaterialo en la fabrikado de pesticidoj, insekticidoj kaj herbicidoj. Tiofosforila klorido estas solvebla en benzeno, karbona kvarklorido, kloroformo kaj karbona dusulfido.
Kistelek
Kistelek [kiŝtelek] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en Distrikto Kistelek, kies centro ĝi estas. La loknomo signifas: etparcelo.
Tiofosforila klorido
En akvo ĝi facile hidroliziĝas en bazaj aŭ acidaj solvaĵoj produktante fosfatan acidon, sulfidan acidon kaj kloridan acidon. Tiofosforila klorido estas koroda substanco kaj irita al okuloj, haŭtokontakto, histoj kaj mukozaj membranoj. Ĝi estas neakordigebla kun bazoj, aminoj, fortaj oksidigagentoj kaj alkoholoj. Ĝi povas eksplode reakcii kiam en kontakto kun duizopropila etero aŭ aliaj eteroj en ĉeesto de spuraj kvantoj da metalaj saloj.
Kistelek
Situo
Kistelek situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Szeged. Aŭtoŝoseo M5 en la sama direkto estas ne tro for. La urbo estas pordo de vidindaĵoj de Ópusztaszer.
Unitariisma preĝejo Béla Bartók (Budapeŝto)
La Unitariisma preĝejo Béla Bartók estas eklezia konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Ferencváros.
Listo de urboj de Alĝerio
Jen listo de urboj de Alĝerio kun pli ol 100,000 loĝantoj:
Muhammed Yunus
Muhammad JUNUS (bengale: মুহাম্মদ ইউনুস, naskita la 28-an de junio 1940 en Ĉitagongo) estas bangladeŝa ekonomikisto. Li estas fondinto de Gramin Banko kiu disdonas mikrokreditojn kaj tiel li estis fondinto de mikrofinancadaj pensoj. Pro tio li ricevis Nobel-Premion pri Paco dum la jaro 2006.
Kistelek
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1420. Ŝajnas, la turkoj faris senhoma la komunumon. Poste farmoj formiĝis en la tuta regiono. En 1776 oni formis defendejon por defendi poŝtan vojon al Szeged. Katolika preĝejo omaĝe al reĝo Stefano la 1-a (Hungario) konstruiĝis en 1831. La komunumo iĝis centro de la proksimaj farmoj. Ĝi iĝis grandvilaĝo en 1970, setlejo kun urba rajto en 1984, fine en 1989 urbo.
Unitariisma preĝejo Béla Bartók (Budapeŝto)
Historio
La nun videbla loĝdomo estis konstruita en 1899. Depost Traktato de Trianon amase alvenis hungaraj rifuĝintoj al Budapeŝto, inter ili unitariistoj. En 1922 la unitaria eklezio aĉetis la loĝdomon por havi plian konvenan lokon por mesoj. Samtempe oni kolektis monon precipe en Britio kaj Usono por pli nova preĝejo. En la sekva jaro eklezia grupo formiĝis en tiu loko. En 1926 la loĝdomo estis trakonstruita, en konvena loko etaĝo estis forigita, tial dunivela halo estiĝis por kirko. La preĝejo mem estis preta en 1929, la ceteraj loĝejoj ne estis tuŝitaj. En 2001 la unitaria grupo prenis la nomon Béla Bartók, ĉar ankaŭ li estis unitaria. En 2009 la ekstera parto estis renovigita. La grupo havas ankaŭ eklezian koruson.
Konstruaĵo
La trietaĝa konstruaĵo kontaktiĝas kun aliaj loĝdomoj. La fasado estas simetria kaj situas laŭ la trotuaro. La domo havas meze korton. La preĝeja enirejo troviĝas en la korto. Interne la halo estas simpla, ene estas predikejo, en la alia flanko pli supre orgeno.
Kistelek
Famuloj
En Kistelek naskiĝis:
Muhammed Yunus
Li studis kaj instruis ekonomikon en Usono doktoriĝinte en Universitato Vanderbilt, poste instruis en Bangladeŝo. Li estis ekde 1976 projekta administristo de Gramin Banko. Li laboris ekde 1983 kiel administra direktoro de Gramin Banko. Ekde 1996 li donis konsilojn al la registaro de Bangladeŝo. Sukceso de financado laŭ modelo de la banko inspiris similan entreprenadon en aliaj landoj, evoluantaj kaj jam industriiĝintaj, en tio en Usono.
Muhammed Yunus havas du filinojn kaj estas miliardulo, danke al la mikrokreditoj.
Károly Hopp-Halász
Károly Hopp-Halász [kAroj hop-halAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hopp-Halász Károly estis hungara pentristo. Lia origina familia nomo estis Halász, en 1990 li aldonis la patrinan nomon Hopp.
Károly Halász naskiĝis la  en Paks, li mortis la  en Paks.
Videobendo
Videobendo estas magneta bendo uzata por stokado de movbildoj kaj kutime sono, male al ciferecaj rimedoj por filmoj aŭ senvicatinga (rektalira) stokiloj. Videobendo estas uzataj ankaŭ por stokado de scienca aŭ medicina datumaro, kia la informo produktita de elektrokardiogramo. Ĉe plej kazoj, helik-skanila videolegiloj turnas kontraŭ la movebla bendo por registri la informon en du dimensioj, ĉar videosignaloj havas tre altajn bendolarĝon, kaj senmovaj legiloj postulus tre altajn bendorapidojn. Videobendoj estas uzataj kaj por magnetofonoj kaj por magnetoskopoj aŭ, plej ofte kaj pli ĵuse, por videokameraoj. Bendo estas linia metodo por stokadi informaron, kaj ekde kiam preskaŭ ĉiuj videoregistriloj fabrikitaj nuntempe pretas por rektaliraj sistemoj kiaj diskaparatoj aŭ fulmomemoro, oni supozas, ke videobendoj laŭgrade perdos gravon dum neliniaj/rektaliraj metodoj de stokado de cifereca videodatumaro iĝas pli oftaj.
Informaro stokita povas esti en la formo ĉu de analoga aŭ cifereca signaloj.
Häusern
Häusern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Waldshut, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(33836) 2000 FB39
(33836) 2000 FB39 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia orbito iom malproksime tanĝas tiun de Marso sed ne traira ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,306955 astronomia unuo, tie estas 45,920 milionoj da km.
Gilles de Rais
Gilles de Montmorency-Laval, pli konata sub la nomo Gilles de Rais, naskita en la kastelo de Champtocé-sur-Loire en nekonata dato, eble ĉirkaŭ la fino de la jaro 1404, aŭ pli verŝajne ĉirkaŭ la 1-a de septembro 1405, mortinta la 26-an de oktobro 1440 en Nanto, estis senjoro de Bretonio, marŝalo de Francio kaj kompano en armoj de Johana de Arko en la Centjara Milito. Li estas pli konata pro esti akuzita kaj kondamnita pro la seksperforto kaj seria murdo de granda nombro da infanoj.
Reveninta en sia lando post la morto de la Pucelo de Orleano, li disipas sian kapitalon kaj, enŝuldiĝinta, turnas sin al alkemio kaj nekromancio por resolventiĝi. En 1440, Gilles de Rais estas kondamnita de eklezia tribunalo al pendigado kaj bruligado sub akuzoj de herezo, sodomio kaj murdigo de "cent kvardek infanoj, aŭ pli". Li estas samtempe kondamnita de sekulara kortumo pro esti nelice alpropriginta al si la kastelon de Saint-Étienne-de-Mer-Morte kaj ankaŭ pro krimoj faritaj sur « pluraj etaj infanoj, ne nur dek, nek dudek, sed tridek, kvardek, kvindek, sesdek, cent, ducent kaj pli, tiamaniere ke oni ne povus precize deklari la nombron ». La ekzakta naturo kaj nombro de liaj krimoj restas hodiaŭ disputata de la historiistoj.
Literaturo
André CHERPILLOD, Gilles de Rais, 2000. 44 p., ISBN 2-906134-51-1
El Grullo
El Grullo estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas El Grullo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 037. El Grullo signifas en la hispana "La virgruo".
Geografio
El Grullo apartenas al la regiono Sierra de Amula kiu situas relative okcidente interne de la subŝato. Al tiu regiono apartenas entute 11 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 21825 loĝantojn. El tiuj estis 10630 viroj kaj 11195 virinoj. La komunumo havas surfacon de 157,2 km². La meza alteco estas 880 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 24,1 C. En la komunumo estas 854,3 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6243 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5575 scipovis legi kaj skribi kaj 663 viroj estis analfabetoj. Do 10.62 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 6867 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 6239 sciis legi kaj skribi kaj 618 virinoj estis analfabetoj. Do 9 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en El Grullo vivis 18233 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 19 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,104 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Indolo
Indolo estas aromata organika heterocikla kombinaĵo kun ducikla strukturo, konsistante je sesmembra benzena ringo ligita al kvinmembra pirola ringo. Indolo estas vaste trovata en naturo tiaj kiaj en floroj de jasmeno kaj oranĝo kaj estas produktata de pluraj bakterioj kaj fekmaterialoj. Ĝi estas sintezebla de kelkaj bakterioj kiel malkomponiga produkto de la triptofana aminoacido.
Proprecoj
Ĝi nature troviĝas en homaj fekaĵoj kaj posedas intensan fekodoron. Ĉi-malagrabla odoro okazas en la biero pro malpurigo de koliformoj dum la primara staĝo je fermentado en la bierfabrikado. Tamen, en tre malaltaj koncentriĝoj ĝia odoro estas milda kaj agrabla kaj estas konstituanto de pluraj floresencoj kaj parfumoj. La natura jasmenoleo, uzada en parfumindustrio, enhavas ĉirkaŭ 2.5% da indolo.
Indolo ankaŭ okazas en la karbogudro. La partopreno de la elektrona paro en la nitrogena jono de la aromata ringo signifas ke la indolo ne estas bazo kaj ĝi ankaŭ ne kondutas sin kiel simpla amino. La aminoacido triptofano estas indola derivaĵo kaj antaŭanto de la nervotransigilo serotonino.
Rativci
Rativci, ukraine Ратівці, ruse Ратовци [ratovci], slovake Rátovce, hungare Rát estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo.
Indolo
Historio
Indoloj estas gravaj antaŭaĵoj de aliaj substancoj en la homa korpo kaj do ili estas esplorataj kaj uzataj en medicino. La komponaĵo estis oficiale malkovrita en 1866 far sciencistoj laborantaj kun la proprecoj de la zinka pulvoro kiu reduktas la oksindolon al indolo.
Rativci
Historio
La unua mencio devenis el 1284 en formo Vrat. Dum la hungara erao estis tie 2 vilaĝoj Nagyrát (=Granda Rát) kaj Kisrát (=Malgranda Rát). La lasta menciiĝis unuafoje en 1427 laŭ tiama hungara ortografio "Kyzrath". Ĝis Traktato de Trianon ili apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio, dume rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 ili apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En Rativci la hungaroj estas 80 %.
Indolo
Historio
Post la malkovro, la indoloj iĝis gravan konstituantoj de la tekstila industrio, kaj oni rimarkis ke ju pli esploroj estis faritaj, des pli la rolo de la indoloj plenumis en la homkorpa sistemo. La indolaj nukleoj en substancoj tiaj kiaj la triptofano kaj la aŭksino rezultis en pli bona kompreno de iliaj mekanismoj ene de la korpo.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Isoindole_structure.png| Izoindolo Iso-indoline.png| Izoindolino Indoline.svg| Indolino Tryptamine.svg| Triptamino Benzofuran_200.svg| Benzofurano </Gallery> <Gallery> Carbazol_-_Carbazole.svg| Karbazolo Beta-Carboline.svg| β-Karbolino Indene.png| Indeno Isatin.png| Izatino </Gallery> <Gallery> 1-methylindole.png| Metil-indolo Oxindole.svg| Okso-Indolo Indol-3-ylacetic_acid.svg| Aŭksino </Gallery>
Leĝo Toraa kaj Leĝo Evangelia
Esenco de toraa leĝo
Izraelo rakontas. Unue buŝe, poste skribe. Poste – laŭlonge de jarcentoj – produktante tutan vivigan tradicion: naskiĝas la Torao! Meze de idolanaj kaj politeistaj popoloj, Izraelo – sen sin senti pro tio malriĉigita, eĉ sciante ke mem akiris grandan konkeron – proklamas ke estas nur unu Dio. El tio venas la gradiozeco de Izraelo ĉar kapabla je universaleco ĉiunivele: se estas ususola Dio, tiu estas la Dio de ĉiuj. Dio “unu” kiu ne estas la “unu” matematika, sed la unika tute transcenda. Kaj en tiu konvinko Izraelo naskas, kaj renaskas definitive en la sesa jarcento antaŭ Kristo,la samajn librojn, en kiuj Dio aperas la kreinto de iu estulo laŭ diabildo.
Alia revolucie insista aparteco de Izraelo kuŝas en la fakto ke li rakontas pri Dio kiu volas sin kuntreni en la historio de la homoj. Kutime la etnaj dioj estas serĉataj kaj alvokataj interveni, nome estas la homo kiu serĉas Dion. La noveco konsternas super ĉio se ĉion oni proporziigas al malgrandeco de tiu ne jam popolo. Abraham Joshua Heschel, studinte tiun temon, diros: “Dio intense serĉanta la homon”.
Tiu Dio estas iu “vi” kiu pridemandas homon. Dio Persono, estulo komunikiĝanta ĝis inventi al si interparolanton: kaj alvenas surteren la homo, alvenas estaĵo kapabla liberelekti, alvokita al scio, al laŭdo, al kundivido, estulo libera por neo aŭ por jeso. Por tiu homo Dio konstruas la kosmon kiel hejmon kaj al li ĝin konfidas por ke li ĝin prilaboru kaj perfektigu.
Homo alvokata al la amo. Ne nur scio pri Dio, sed precipe amo al Li: el la hebrea kulturo venas la ordono de la amo. Oni pensu al Levidoj 19,18-34: “Vi anu vian proksimulon kiel vin mem... esksterlandanon en via lando amu kiel vi mem: ankaŭ vi estis eksterlandano”. Kiam la hebrea kulturo parolas pri mesiismo imagigas jenon: komunumon kaj tempon en kiu efektiviĝos la plenumiĝo de la dia plano kiu celas al amo.
Esenco de la evangelia leĝo
Malfacilas trovi diferencojn. Laŭ fundamentaj kaj originaj kristanaj dokumentoj, Jesuo venis por kompletigi la leĝon (Toraon). Nu la nuklea esenco de la Torao estas: Amu Dion per tuta la koro.... kaj proksimulon kiel vin mem. La samon Jesuo respondas al enketanta skribisto (Mt 22,37-39) kaj per la samo invitas la junulon (Mt 19,16-19 ). Se tiel eĉ la beatecoj de la Surmonta Parolado (mt 5,1-7 ) nur eksplikas aŭ deduktas tion kio estas jam ekspansiiĝanta el la Torao (Levidoj 19:18). Eĉ Jesuo ordonas ami kiel ami li mrm, kiu oferis sian vivon!
Por Jesuo tiu kuniĝo de la du preceptoj (amo al Dio kaj amo al la proksimularo) montras la samecon kaj identecon de idealoj kaj agadmotivoj en la mondo inter aliaj gentoj kaj kulturoj.
Evangelio encentriĝas sur la sama koncepto pri Dio, pri ties unueco, pri la universalco, pri amo al la proksimularo: homo estas inda je Dio ĉar kreita laubilde de Dio kaj save reakirita de Kristo. La homo estas ĉiukaze amebla ĉar kreita far la sama Dio, destinita al la sama Dio, savita fare de la sama Dio. Estas Dio kiu serĉas la homon per Jesuo Kristo: fakte, neatendite venas la Difilo: “Dio nin amis unue (Rm 5,8-11 ). Estas Dio kiu amas la homon ĝis akcepti kaj pardoni la sekvojn de la homa rifuzo(krucumigo).
Por Jesuo, la historio ne iras laŭvole sendirekte (Mi estos kun vi ĝis la finiĝo de la jarcentoj... Mi altiros ĉion al mi ... La dia regno similas al senapo, la plej eta semo kiu kreskas ĝis gastigi birdajn nestojn...).
Komparo inter la du leĝoj
Religiistoj rimarkigas ke la Torao kaj Evangelio havas la samajn konceptojn pri
a) Dio, ties transcendo kaj unikeco;
b) Dio kiu faras rivelilo de al amo al Li la amo al proksimularo;
c) Dio por ĉiuj homoj nunaj pasintaj kaj estontaj, kun universalisma perspektivo;
d) Dio ĉeestas en la vivo de homoj, ope kaj unuope konsiderataj. La sama providenco, kvankam mistere aganta, kondukas ĉiun homon la lia liberelektita destino;
e) Juĝisto kaj savanto de la vivantoj kaj mortintoj.
Socialista Revolucia Partio
La Socialista Revolucia Partio aliaj nomoj estas Partio de socialistoj-revoluciistoj (ruse Партия социалистов-революционеров) estis partio en Rusio, kiu estiĝis fine de 1901/komence de 1902 per unuiĝo de la narodnik-grupoj kaj -grupetoj. Gvidantoj estis interalie Viktor Ĉernov (partia gvidanto), Nikolaj Avksentjev, Abram Goc, Jekaterina Breŝko-Breŝkovskaja, Boris Savinkov, Jevno Azef. La eldonaĵo de la partio estis "Delo Naroda".
La partio agadis ĝis 1917 malpermesita - krom en 1906/07, kiam ĝi estis reprezentita en la 1-a kaj 2-a Ŝtata Dumao. La membroj de la partio venis el la mezriĉaj kamparanoj, laboristoj kaj burĝoj. La socialrevoluciistoj reprezentis la maldekstran flankon de la burĝaj demokratoj.
Ili preferis la individuan teroron (kontraŭ al la amasmovadoj, protestoj) por ŝanĝo de la cara aŭtokratio. Pro tio ili fondis en 1902 la Socialrevolucian Batalorganizon sub gvido de Grigorij Gerŝuni kaj Jevno Azef, kiuj efektivigis multajn atencojn je caraj oficistoj (plej konate Vjaĉeslav Pleve kaj grandprinco Sergej Aleksandroviĉ). En jaro de 1908, la batalorganizo estis detruita post malkovro, ke Azef estas polica spiono.
La programo de la partio postulis establon de demokratia respubliko, kun kutimaj postuloj pri enkonduko de la ĝenerala balotrajto, liberecon por parolo, eldonaĵoj, kunvenoj, asociofondoj. Ili volis ankaŭ disdividon de eklezio kaj ŝtato, ĝeneralan instruon, abdikon de la armeaj gvidantoj, okhoran laboron ktp. Ili rifuzis diktaturon, preferon de la proletoj, tiel la partio ŝpaltis inter la dekstraj kaj maldektsraj socialrevoluciistoj en 1917.
Post la februara revolucio de 1917, la partio aktiviĝis kaj en majo de 1917, ili havis 500.000 membrojn, tiel ĝi estis la plej granda partio en Rusio. Kun la menŝevikoj, la partio havis gvidantran rolon en plimulto de la sovetoj, de julio ĝis aŭgusto de 1917. La dekstra flanko de la partio partoprenis la burĝan provizoran registaron post la aprila krizo.
La membroj de la maldekstra flanko formis - post la oktobra revolucio - partion de la Maldekstraj Socialrevoluciistoj kaj de decembro ĝis marto de 1918 (packontrakto de Brest-Litovsk) partoprenis en la nova registaro de la bolŝevikoj.
La dekstra partio ricevis en elektoj por la konstitucia asembleo de novembro 1917 pli ol 50 %, danke al la kamparanoj. La bolŝevikoj malfondis la asembleon kaj en la elektoj de junio 1918 ne permesis partoprenon de la partio. Pro tiuj eventoj komenciĝis armila batalo inter la bolŝevikoj kaj la socialrevoluciistoj, kiu pintiĝis la 30-an de aŭgusto je pripafo de la petrograda Ĉeka-ĉefo Moisej Urickij kaj atenco je Lenin. La bolŝevikoj reagis je tio la 5-an de septembro per la dekreto "Ruĝa teroro".
Post la venko de la bolŝevikoj en la Rusia enlanda milito, la partio pli kaj pli malfortiĝis kaj disfalis ĝis 1923. La gvidantoj elmigris aŭ estis arestitaj.
Muzeo pri maro, rivero kaj haveno de Rueno
La muzeo pri maro, rivero kaj haveno de Rueno estas muzeo de Rueno, kiu temas pri la historio de la haveno de Rueno.
La muzeo
La ĉefaj temoj estas:
La loko
La muzeo esti in unu malnova hangar de la haveno de Rueno, proksime de la Sejno
Gonsbach
La rojo Gonsbach estas 9,82 km longa maldekstra alfluanto de la Rejno en Rheinhessen, en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Rivervojo
La rojo Gonsbach kaj ĝiaj alfluantoj trafluas la Majencajn urbopartojn Layenhof, Finthen, Gonsenheim kaj Mombach. La rojo ekestas en Mainz-Finthen kiam kunfluas la du rojoj Aubach kaj Königsbornbachen. La Aubach donas la pli grandan akvokvanton, sed havas malbonan akvokvaliton. En Gonsenheim alfluas Hemelfloss, Leichborn kaj Waschbach. La akvokvalito pliboniĝas tiam.
Hidrologio
La Gonsbach estas ĉefe karbonata rojo pro la baza kalkŝtona rokaĵo.
La pH-valoro varias inter 7,8 kaj 8,7. Rimarkebla estas la alta geogena sulfata kvanto en la akvo (~150 mg/l). Kloridaj pintoj aperas nur ĉe enfluoj el la kanala sistemo. La nitratoŝarĝo estas alta (ĉ. 40 mg/l). Tial la kvanto de nitrito kaj amonio estas alta.
Lajoux
Lajoux estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Leĝo Toraa kaj Leĝo Evangelia
Ŝajnaj malsamecoj kaj komplementoj postuligitaj de la Malnova Testamento
a) En Evangelio (kristanismo) estas plieksplicitata la estonta individua supervivo, kiu cetere ĉeestas kaj plejemerĝas en la lasta periodo de la hebrea literaturo, kiel estas dirate en la libroj, kvankam kanonaj nur por kristanoj, ŝprosintaj el la hebrea kulturo (interalie, la kvar Makabeoj kaj la Saĝeco de Salomono). Jesuo ne venis por abrogacii sed por plenumi (Mt 5,17).
b) Estas plieksplicitata, en la Evangelio, la pardono al la malamikoj, sed ĉiam laŭ la linio de la Malmova Testamento.
c) La saviga dia volo de la Malnova Testamento finiĝas en la savo liverita de la dia Persono, Jesuo Kristo, samcele kaj samame.
d) La religiaj normoj de ekstera konduto ne estas fundamentaj ĉar ili valoras malpli ol la ofero, kaj eĉ la varispecaj oferoj ne plu estas akceptata de Dio laŭ la Malnova Testamento ((Sal 39; Eb 10,5-10 ). Nur la interna koro estas celata kaj tio realiĝas en kristanismo per unika religia agado en kiu ofero kaj viktimo kaj oferdonanto identiĝas, nome en Jesuo Kristo.
e) Se Jesuo batalas kontraŭ la leĝaj observoj de la fariseoj kaj foje superglitas ilin, tio ne okazas por ke li ilin kontraŭas sed pro la konstato ke foje ili anstataŭigas la veran religiemon aŭ pro la pretendo ke ili estu devo por ĉiuj. Kaj kiam Paŭlo proklamas la ĉesigon de la tradicia hebrea leĝaro, tio okazas nur pro la pretendo ke tiu leĝaro estu necesa por la savo, kiu male venas nur de la kredo je Kristo, kaj ne pro ĝia intrinseka misvaloro: fakte, Paŭlo eĉ revenas al la templo por preĝi kaj oferi.
Tamen diferenco elstaras, kaj profunda, sed forviŝanta nenion ajn de la Malnova Testamento. Tion esprimas multe efike rabeno Jacob Neusner. Tiu ĉi imagigas ke rabeno estas sendita intervjui Jesuon laŭ la palestinaj stratoj. El la raportaĵoj de la interviujo, la rabenaro rimarkas ke la doktrino de Jesuo kaj la Torao koincidas. “Kiu do la diferenco?”, oni demandas. Kaj venas respondo tia: “Li mem!”. Nome Jesuo estas la diferenco ĉar li parolas pri si kaj kondutas kiel Dio! Sed tio estas renversigo por ĉiuj!
Perspektivoj el la samecoj
Kia do la komuna tasko de la du leĝoj, nome de kredantaj hebreoj kaj kristanoj? Intertempe hebreoj kaj kristanoj havas taskon sin reciproke ricevi en ĉiam pli profunda repaciĝo ankaŭ por fariĝi lumo por la mondo kaj forto por la paco adorante la unikan Dion kiu volas esti adorata nenimaniere ol per la unuigo de amo ad Dio kaj amo al la proksimularo (El dialogoj inter hebreoj kaj kristnaj.
Iam la akcento faladis - en la dialogo kristana-hebrea - sur la polemiko inter Jesuo kaj la leĝa eksceso de fariseoj kun la rezulto ke Jesuo estis alrigardata kiel liberrabisto kaj obstina kontraŭulo. Vere mizera Jesuo! Tia kontrasto estis akompanata de la sama konsidero pri la sinteno de Jesuo rilate la templon, la Toraon, la dian revelacion... Vere stultaĵo bildigi Jesuon kaj fariseojn nur per tiu polemiko!
Hodiaŭ el la talmudoj entrudiĝoj kontraŭ kristanoj kaj el la kristanaj malamikaj resentoj pro la hebreaj murdigoi de Kristo kaj unuaj kristanoj (mortigo Stefano kaŭ Agoj de la Apostoloj), oni prefere atentigas la fakton ke Jesuo frekventis la templon kaj la apostoloj sin sentis hebreoj kaj praktikis ritojn kaj morojn de sia komunumo. Ankaŭ la akuso pri deicido kiu jam estis kontestualizita de Sankta Petro laŭ kiu ĉefuloj de la hebrearo agis “pro nescio” kaj Malpligita en la lasta esprimo de jesuo: “Patro, pardonu al ili ĉar ili ne scias kion lin faras (Lk 23,34 )” fortigas la kristanan kredon laŭ kio la morto de Jesuo estas rezulto de la homa pekaro, kaj tiu datumo, pli elstaras ol la historia fakto, kaj igas sekundaran la intrigo de hebreaj ĉefoj por mortkondamnigi Jesuon kaj unuajn kristanojn.
Christina Stürmer
Christina STÜRMER (naskiĝis 9-a de junio 1982) estas aŭstra pop-/rok-kantistino kaj ankaŭ la nomo de ŝia bando. Laborinte en librovendejo en Linz kaj kantinte en pluraj bandoj, ŝi atingis n-ron 2 in Starmania (Stelulmanio), aŭstra konkurso-televidprogramo. Ŝia unua kanzono estis Ich lebe (Mi vivas), eldonita en 2003, tre sukcese en Aŭstrio, kaj ĝin sekvis pluraj n-ro-1-aj ŝlagroj.
En 2004 la kanzono Vorbei (Pasinta) atingis la rangojn de la Germanaj Superaj 100, kaj aprile 2005, nova versio de Ich lebe produktiĝis precipe por la germana kaj svisa merkatoj. Tiu kanzono atingis tre altan pozicion en Germanio, Svisio kaj Italio, igante Christina'n Stürmer bone-konata en germanlingvaj landoj. 2006 estis ŝia plej sukcesa jaro. Vendiĝis pli ol 1,5 milionoj da ekzempleroj de ŝiaj KD-oj en Aŭstrio, Germanio, Svisio kaj Italio.
Kariero
Christina devenas de tre muzikema familio. Dektrijaraĝa ŝi ludis la saksofonon en ĵazbando. Aldone ŝi ludis la transversan fluton. En 1998 ŝi kantis en bando Scotty, fondita de ŝi, kiu kantis plejparte anglalingvajn neoriginalaĵojn. Ŝi ankaŭ membris en akapela grupo nomita Sulumelina. Forlasinta nefinitaj siajn studojn, Christina eklaboris en librovendejo Amadeus, kaj kelkajn monatojn pli poste ŝi sinproponis al Starmania.
Post Ich lebe sekvis du pluaj tre sukcesaj kantoj: Geh nicht wenn du kommst (Ne iru kiam vi venos) kaj la kontraŭ-milita kanzono Mama (ana Ahabak) (arabe: Panjo, mi amas vin) kiu ekestiĝis dum la milito en Irako. La kanzono reprezentas la perspektivon pri la milito de la vidpunkto de iraka knabineto, kaj ĝi pasigis naŭ semajnojn en unua loko sur la aŭstra listo. Ŝia unua albumo, Freier Fall (Libera falo), eldoniĝis ekskluzive en Aŭstrio en majo de 2003, kaj ankaŭ ĝi leviĝis rapide al la supro de la listoj, atingante unuan lokon dum kelkaj semajnoj. Aŭtune 2003 ŝi faris koncert-rondiron de Aŭstrio pelita de la populareco de tiu unua albumo.
Majon 2004 ŝia dua albumo, Soll das wirklich alles sein (Ĉu tio devas esti vere ĉio?) ekaperis, denove nur en Aŭstrio. La albumo estis eĉ pli sukcesa ol Freier Fall sed la unukantaj diskoj de la albumo vendiĝis nur meznombre. La koncerta rondiro Wirklich alles! (Vere ĉio!) en Aŭstrio sekvis aŭtune de tiu jaro. La alta punkto de tiu rondiro estis la koncerto en la urbohalo de Vieno en novembro, por kio elvendiĝis rapidege ĉiuj 11 000 enirbiletoj. Oni filmis la koncerton, kaj kune kun kelkaj intervjuoj kaj mallonga biografio, tio eldoniĝis DVD-formate kiel Wirklich alles!. Dum kluba rondiro tuj post la viena koncerto, ŝi prezentis unuafoje originalajn komponaĵojn, kiujn ŝi verkis kune kun sia bando.
En tiu tempo, Christina kaj ŝiaj manaĝeroj, Andreas Streit kaj Bernd Rengleshausen, laboris pri eksukceso en Germanion. La disko Vorbei eldoniĝis en Germanio novembre de 2004, sed malsuperis atendojn pri sukceso. Aprile de 2005 reverkita versio de Ich lebe eldoniĝis en Germanio. Ĉi tiu disko ege sukcesis, finfine atingonte la 4-an lokon en la germanaj listoj.
La albumo kiu sekvis, nomita Schwarz Weiss (Nigra-blanka) eldoniĝis junion de 2005 en Germanio kaj Svisio, atingis n-ron 3 en la germanaj album-listoj, kaj restis inter la superaj 20 dum pli ol jaro. La plimulto el la kanzonoj en ĉi tiu albumo, kiuj plejparte jam estis konataj en Aŭstrio, kongruis kun la emerĝantaj tendencoj en germana rok- kaj pop-muziko. La kantoj estis Engel fliegen einsam (Anĝeloj flugas solaj), Mama (Ana Ahabak), kaj Immer an euch geglaubt (Ĉiam kredis je vi). La kantoj ankaŭ reregistriĝis por esti pli rok-orientitaj. Dum malfrua 2005 Christina kaj ŝia bando rondiris tra Germanio kaj Svisio. La rondiro Schwarz-Weiss, kun preskaŭ 40 koncertoj, daŭris du monatojn, en kiu iuj koncertoj devis esti transmovitaj al pli grandaj haloj pro fervoro pri biletoj. Christina Stürmer kaj ŝia bando jam firmiĝis kiel grava muzikgrupo.
Budhismo
Budhismo, ankaŭ konata kiel budaismo, estas unu el la grandaj religioj de la mondo. (Pri ĝiaj kanonaj tekstoj, vidu Tripitako.) La nombron da budhanoj neniu scias - pritaksoj varias inter 200 milionoj kaj unu miliardo. La budhismo estas plimulta religio en Cejlono/Srilanko, kaj en grandaj partoj de orienta, sudorienta kaj centra Azio; budhismaj malplimultoj troveblas en multaj aliaj landoj, orientaj kaj okcidentaj. En Esperantio, Budhana Ligo Esperantista fondiĝis en 1925, malfondiĝis dum la lasta parto de la 1980-aj jaroj kaj refondiĝis dum la UK en Fortaleza 2002.
Etimologio
La vorto „budhismo“ venas de sanskrita vorto „Buddha“, unu el la titoloj donitaj al Sidarto Gotamo (Siddhārta Gautama), spirita gvidanto el antikva Hindujo. La vorto mem signifas „vekiĝinto“, tiu kiu atingis „bodhi“, la komprenon de la vera naturo de ĉio ajn.
Laŭ la tekstoj, la Budho mem ne uzis la vorton „budhismo“ por paroli pri siaj instruoj, sed „darmo“ aŭ „brahmayāna“. Nuntempe, budhismaj landoj uzas la vorton „buddha-dharma“ por paroli pri la instruoj de la Budho.
Laŭ la kutimoj de Esperanto, la asimilita formo por la sanskrita vorto „buddha“ devus esti „budo“; sed tiun formon jam okupis fundamenta vorto, kaj la homonimio estus ĝena en iuj okazoj. Tial Zamenhof proponis la formon Buddo, rigardante ĝin kiel propran nomon.
Aliaj formoj, kiuj nature aperis estas Budao, kiu simple konservas finaĵon -a, kaj kiun preferis la esperantistoj de la tradicie budaismaj landoj kaj tiun formon uzas PV; kaj erare Budho, kiu estas misanalizo de la latinigo per IAST (Internacia Alfabeto de Sanskrita Transliterigo), kiu uzas -h post senvoĉaj konsonantoj por indiki ke ili estas aspiritaj, same kiel en Esperanto oni uzas -x aŭ -h por indiki, ke la konsonanto estas ĉapelita. En la originala sanskrita vorto „Buddha“ ne estas kombino el [d] kaj [h], sed unuopa sono [d̪ʱ], tre malsama ol la prononco postulata de la skribo „budho“, kiu fakte estas nur latinalfabeta surogato, kiel „maŝino“ kompare kun „maŝino“. Ĉi tiu lasta formo, tamen, iĝis la plej populara el la tri proponoj.
Centraj pensoj
Bodhi (sanskrite बोधि) estas kompreneco de Budho pri la vera naturo de aferoj. Ĝi estas ofte tradukita kiel vekiĝo aŭ kleriĝo.
La plej centraj pensoj de budhismo estas la kvar noblaj veroj: La Tri Juveloj, nomitaj ankaŭ Tri Trezoroj, Tri Rifuĝejoj, aŭ plej ofte Triobla Gemo, en Palia lingvo तिरतन (tiratana), en sanskrito त्रिरत्न (triratna), estas tri aferoj je kiuj budhistoj rifuĝas ene, kaj serĉas ilin por gvidado, en la procezo konata kiel rifuĝado. La tri juveloj de la Budhismo estas la tri bazoj de budhisma praktiko. La Tri Juveloj estas la jenaj:
Budhismaj pensoj pri vivo kaj morto
Budhismo ne havas dogmojn, sed jes ja laborhipotezojn. La ĝenerala penso de budhismo pri mortinto estas renaskiĝo, koncepto kiun oni nepre ne intermiksu kun tiu de metempsikozo aŭ reenkarniĝado.
Metempsikozo signifas ke iu nemateria kaj sendependa animo iras re en karnon, do reenkarniĝas; sed la budhismo estas nek ideisma nek materiisma. Ĝi ne akceptas ke psiko povas ekzisti sendepende de korpo, kiel la ideistoj, nek ke korpo povas ekzisti sendepende de psiko, kiel la materiistoj; ambaŭ estas du flankoj de la sama vivprocezo. Tiu procezo ne havas unuan komencon, nek porĉiaman finon (krom se oni atingas nirvanon). Inter la mortinto kaj la naskiĝonto do troveblas kontinueco, sed ne identeco; kaj la sama veras pri la sinsekvaj pensmomentoj dum ĉi tiu vivo mem. Eĉ dum ĉi tiu vivo, mi ne havas pli ol iluzian identecon.