cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mildred Bailey
Vivo
Laŭ Leonard Feather Mildred Bailey estis origine influita de Bessie Smith, Ethel Waters kaj aliaj bluskantistoj. Kvankam ŝi parte havis indianajn radikojn, ŝi validas kiel unua ne-nigrula kantistino, kiu akiris renomon en ĵazo, konata pro ŝia unike facilmova sopranvoĉo, pro ŝia ĵaza frazigo, kaj pro ŝia sekura sento de svingo. Ŝiaj sonregistraĵoj kun Norvo, John Kirby, Teddy Wilson, Goodman kaj Coleman Hawkins garantias al ŝi daŭran lokon en la ĵazhistorio.
Diskoj
La diska verkaro de Bailey estas dokumentita en la eldonaĵoj de la firmao Classics de 1929 ĝis 1947; el ĝi elstaras:
Oldebroek
Ceteraj vilaĝoj
Bovenveen, Eekt, Hattemerbroek, Kerkdorp, 't Loo, Mullegen, Noordeinde, Oosterwolde, Posthoorn, Voskuil kaj Wezep.
Csaba Mánfai
Csaba MÁNFAI [mAnfai], (József Cs.) hungara poeto, verkisto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 4-an de februaro 1943.
Kariero
La familio de Csaba Mánfai translokiĝis en Hungarujon en 1945. Li studis medicinon en Peĉo (1962–65), de 1971 ekonomikon en Budapeŝto. De 1977 li vivis en FRG.
7324 Carret
7324 Carret estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de la Universitato Harvard en Kembriĝo (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona investisto Philip L. Carret (1896–1998) je la okazo de ties 101-a naskodato kaj la 80-a datreveno de ties diplomiĝo de la Universitato Harvard. Interesita pri, Carret trakuris la terglobon dum preskaŭ jarcento, serĉante ilin, de Borneo al Siberio, de Baja al Kenjo kaj de Insulo de Princo Eduardo al Indonezio. Li kreis unu el la unuaj en Usono : Pioneer Investments en 1928.
(18146) 2000 OU49
(18146) 2000 OU49 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Astrapoterioj
La Astrapoterioj estis sudamerikaj mamuloj kies situo en la zoologia klasifikado ne estas certa. Ili aspektis verŝajne kiel io inter malgranda elefanto aŭ mastodonto kaj granda tapiro.
ordo : † astrapoterioj - Astrapotheria
Kokava nad Rimavicou
Kokava nad Rimavicou (hungare Rimakokova) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Poltár.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Poltár-Utekáč. Rimavská Sobota troviĝas 27 km.
Burgo Hohenfels (Palatinato)
Literaturo
Reihe=Beiträge zur pfälzischen Geschichte, Bd. 12.2, Kaiserslautern, 2002, p.390–400
Kokava nad Rimavicou
Historio
En 1910 loĝis en la vilaĝo 4645 homo, (3678 slovakoj, 710 hungaroj kaj 107 germanoj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Gömör kaj Kis-Hont, al la distrikto de Rimavská Sobota. Poste la komunumo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 de Slovakio. Nuntempe oni produktas paperon kaj lignaĵojn. En 2001 loĝis tie 3117 da homoj, (2996 slovakoj kaj 7 hungaroj).
Leandro Teixeira Dantas
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
NGC 5251
NGC 5251 (aliaj indikoj — MCG 5-32-44, ZWG 161.90, KUG 1335+276, PGC 48119) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rubén Darío
Rubén DARÍO (naskiĝis la 18-an de januaro en Metapa, hodiaŭ Ciudad Darío, 1867, mortis la 6-an de februaro, 1916 en León) estis nikaragva verkisto enkadrita en la movado Modernismo kaj diplomato.
Nový Šaldorf
Nový Šaldorf (Neu Schallersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, la suda parto de municipo Nový Šaldorf-Sedlešovice. Estas ĉi tie registritaj 242 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Rubén Darío
Li naskiĝis en Nikaragvo kaj vere nomiĝis Félix (Felikso) Rubén García Sarmiento. Dekomence li estis jam progresema pri amerikaj socipolitikaj temoj; tiel li vojaĝis tra Ĉilio kaj Argentino kie li kontaktis kun verkistoj kiuj konas la tiamajn novajn verkostilojn francdevenajn.
Nový Šaldorf
Nový Šaldorf estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,24 km².
Rubén Darío
Kiam li estas nur 21-jara sukcesas per "Azul…" ("Blua…"). Poste li veturas al Hispanio en 1892 kaj kontaktas kun la hispana kulturo. Poste li revenas denove en 1899 post la malvenko de Hispanio kontraŭ Usono. Ĉar li estas diplomato, li veturas al Parizo -kie kontaktas kun la plej grava montro de la tutmonda tiama kulturo- kaj tra Eŭropo kaj Ameriko. Li vivas senzorge kaj pro tio mortas kiam nur estas 49-jara.
La vivo de Rubén Darío kaj lia disvolviĝo en Hispanio dum multaj jaroj kaj la malĉeesto en sia naskiĝlando igas problemon konsideri tiun poeton ĉu kiel hispano ĉu kiel jam sudamerikano. Por kelkaj estas unu el la unuaj verkistoj sudamerikaj, ne nur laŭ graveco, sed ankaŭ laŭ epoko.
Margaux (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Nový Šaldorf
Historio
Nový Šaldorf estis fondita verŝajne fine de la 16-a jarcento kiel domaro de Starý Šaldorf, situanta sur la alia (maldekstra) bordo de rivero Dijo. La unua skribmencio pri Nový Šaldorf devenas el la jaro 1634.
Margaux (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ravezies - Pointe-de-Grave (584000).
Nový Šaldorf
Historio
Post estiĝo de municipa establo en la jaro 1850 Nový Šaldorf estis konsisto de Starý Šaldorf, en la jaro 1874 ĝi memstariĝis. En la jaroj 1938–1945 kaj 1976–1991 ĝi estis parto de Znojmo. Ekde la 1-a de januaro 1992 ĝi estas parto de municipo Nový Šaldorf-Sedlešovice.
Krom familia konstruareo por la vilaĝo estas karakterizaj vinaj keloj kun premejoj en parto nomata Bluaj keloj.
Eurial
Eurial estas zona esperantido proponita al eŭropanoj kreita en 1990 de B. Philip Jonson (kiu ankaŭ proponis Langu, Funus kaj Wanic).
-e     substantivo -a     transitiva aktiva verbo -i     stata verbo, adjektivo, aktiva participo -u     pasiva verbo, passiva participo -o-    indiko de kompona substantivo
Centrourbe signifas urbocentro, centriurbo signifas centrurbo. La projekto anstataŭas la -s de la verboj per -r: -ar (prezento), -ir (pasinto), -ur (futuro). Ĝi uzas la afikssistemon de Ido.
"Fremdaj" vortoj estas indikataj per * antaŭ la vorto.
Specimeno
TO PENSA
to pensa es nifacel.
me pensa muci, e na me fatigija muci par li pensagos, ki *jikels tempos me pensa pri no to pensa nitempi plu.
ma lo manda to es boni pensindi:
e si me no pensa, me si es restundi to pensa pri la li toti tempo.
Sindelsdorf
Sindelsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weilheim-Schongau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Benamejí
Benamejí estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 53 km2 kie loĝas 5095 geloĝantoj, do loĝdenso estas 96.1 loĝ./km2. Benamejí situas je 92 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Randy Brecker
Randal Edward „Randy“ Brecker (naskiĝis la 27-an de novembro 1945 en Filadelfio, Pensilvanio) estas usona ĵazmuzikisto (trumpeto, flugilkorno). Li estas muzikistoj de la ĝenroj ĵazo, rokmuziko kaj ritmenbluso.
Vivo
Post la lerneja tempo Brecker studis ĉe la Universitato de Indianao je Bloomington klasikan trumpetludon. En 1966 li iris al Novjorko kaj muzikis en 1968 interalie en la bandego de Clark Terry. Li ludis en 1970 kun Horace Silver, Stevie Wonder, Janis Joplin kaj Art Blakey. Randy Brecker estis en 1967 fonda membro de la rokĵaza bando Blood, Sweat & Tears same kiel en 1973 de la vojrompa kunfandomuzika bando The Eleventh House de Larry Coryell.
Kune kun sia pli juna frato Michael mortinta januaron de 2007, Jerry Dodgion, Larry Coryell, Hal Galper, Eddie Gomez, Mickey Roker k.a komence de 1969 ekestis lia unua albumo Score por diskeldonejo Blue Note. Kun Michael Brecker li fondis en 1975 la Brecker Brothers, kies unua albumo estis nomumita por kvar Gremioj. Krom en multaj studioprojektoj li muzikis en 1971/72 ankaŭ en la ĵazroka ensemblo Dreams (kun John Abercrombie, Billy Cobham kaj aliaj). Post kiam la fratoj Brecker disiris en 1982, li koncertvojaĝis kiel membro de la de Word of Mouth Big Band de Jaco Pastorius. Mallonge poste Randy Brecker ekkonis sian unuan edzinon, la brazilan ĵazpianistinon Eliane Elias. Kun ŝi li ofte kunmuzikis en la sekvaj jaroj kaj verkis kun ŝi albumon kun la nomo de ilia komuna filino.
En 1989 li koncertis kun Eric Clapton en la por semajn elvendita Halo Reĝo Alberto je Londono. En 1992 fratoj Brecker novformis sian bandon. Du jarojn poste ili muzikis por la albumo „Out Of The Loop“, por kiu ili ricevis du Gremiojn. Poste ili muzikis kiel unua moderna ĵazbando en Ĉinio antaŭ plenokupitaj koncertejoj en Pekino kaj Ŝanhajo. Kun sia frato li publikigis en 1999 la lumdiskon „Priceless Jazz“, kiu tamen malpli sukcesis.
Someron de 2001 Randy koncertaris kun sia frato Michael en Eŭropo per akustika versio de ilia bando, ĉefe kun titoloj de la lumdisko Hangin’ In The City. Kune kun sia frato kaj kun Leslie Mandoki li publikigis en 2002 kaj 2003 du albumojn. Lia lumdisko 34th N Lex, publikigita aprilon de 2003, enhavas dek unu novajn komponajojn kaj aranĝaĵojn de Randy Brecker. Ĝin kunverkis David Sanborn, Michael Brecker, Fred Wesley kaj Ronnie Cuber, kune kun la regula bando de Brecker kaj lia ekzino, la itala tenorsaksofonistino Ada Rovatti.
Li muzikis kun Billy Cobham, Bruce Springsteen, Charles Mingus, Horace Silver, Frank Zappa, Parliament, Jaco Pastorius.
Pluralisma filozofia skolo
La Plurisma skolo estas antaŭsokrata filozofia skolo, kiu disvolviĝis post la Elaja filozofia skolo, kaj kontraŭis la koncepton kiu malagnoskas pri la ekzisto de movado kaj fenomenoj. Post Parmenido ne plu eblis kompreni la naturon en simpla maniero, kaj supozi, ke aparta substanco - unu substanco - estas la ĉefa elemento, kiel sugestis la membroj de la Mileta skolo. Anstataŭe pluristoj provas klarigi la mondon per multaj principoj. Ili ricevis iujn el la ĉefaj trajtoj de ekzisteco, kiel perceptitaj en la Elaja skolo, kaj transdonis ilin al kelkaj ekzistaĵoj, kiuj ne havas komencon kaj finon en la tempo (alie ili ne estus uzataj unue por kaŭzo al aliaj aferoj), kaj eble ankaŭ ne havas dividiĝo kaj movado (alie ili ne ekzistus). Ĉi tiuj ekzistaĵoj povas moviĝi inter si, kuniĝi kaj disiĝi, tiel kaŭzante movadon kaj ŝanĝon en la mondo de fenomenoj. Inter la pluralistoj, movado ne plu estis perceptita kiel neelirebla parto de la esenco de la ekekzisteco.
Inter la elstaraj membroj de ĉi tiu skolo estas Empedoklo kaj Anaksagoro.
Sampierdarena
Sampierdarena, iam ankaŭ San Pier d'Arena, estas ĝis 1926 sendependa urbo apud Ĝenovo en Ligurio (Italio). Hodiaŭ ĝi estas unu el la plej dense loĝataj kvartaloj de Ĝenovo kun 67.741 loĝantoj en 2000.
Geografio
Sampierdarena situas ĉe la enfluejo de la rivero Polcevera en la Liguran Maron.
Famulo
En Sampierdarena naskiĝis Lajos Bodola (geodeto).
Esperanto en Sampierdarena
La unua Esperanto-grupo en Sampierdarena ekestis en 1911, unu jaron post tiu de Ĝenovo, vd. la artikolon "Esperanto-movado en Italio".
Alianca interveno en Rusio
La Ententa interveno en la rusa enlanda milito estis la alianca interveno en la rusa enlanda milito (1917–1923), ĉe fino de la unua mondmilito (1914–1918), je flanko de la kontraŭ-bolŝevikaj fortoj (blanka movado). La intervenon realigis 14 landoj de aliancaj landoj, timintaj la disvastiĝon de la bolŝevismo.
La interveno komenciĝis en 1918 por savi la ĉeĥoslovakan legion kaj sekurigi la militistan materialon, stokigitan en rusiaj havenoj (Arĥangelsko, Murmansko kaj Vladivostoko). Ili esperis remalfermon de la orienta fronto kontraŭ la imperia Germanio kaj ties aliancanoj.
Spite al la alianca apogo, la Ruĝa Armeo venkis la Blankan Armeon. La fakto, ke la interveno havis malgrandan popularecon en la aliancaj landoj kaj en Rusio, ke la aliancanoj ne havis klaran, veran politikan-militistan strategion aŭ celon, kombinante kun malkompetenteco de Blanka Armeo kondukis al retiriĝo el la Nord-Rusia interveno (1918–1920) kaj la Siberia interveno (1918–22); do la japanoj okupis partojn de Siberio ĝis 1922, ĝis kiam la Ruĝa Armeo atingis tiun regionon.
Eventoj
Post la rusa revolucio de 1917, la bolŝevika registaro kaj la Germana Imperio subskribis la traktaton de Brest-Litovsk en marto de 1918 kaj tiel formale finiĝis la milito en la orienta fronto. Tio permesis relokigon de la germanaj trupoj al la okcidenta fronto, kie la britaj kaj francaj armeoj atendis la usonajn fortojn.
Aliancaj fortoj
La aliancanoj ekzorgis post perdo de la rusa aliancano, kolapso de la orienta fronto. La germanaj trupoj aperis en Finnlando en aprilo de 1918 kaj la aliancanoj ektimis, ke ili konkeras la murmanskan-petrogradan fervojon, akiras la abundan militistan stokon en rusiaj havenoj de Murmansk, Arĥangelsk. Alia zorgo estis disvastiĝo, fortiĝo de la bolŝevismo, malvenko de la ĉeĥoslovaka legio.
Pro tiuj zorgoj, la brita kaj la franca registaroj decidis sendi trupojn en Rusion (britoj 40.000, francoj 12.000). En julio de 1918 eĉ Usono aliĝis al la interveno, sendante 5.000 soldatojn en kadro de la Nord-Rusia interveno, pluajn 8.000 en kadro de la Usona interveno en Siberio. Alvenis ankaŭ pliaj soldatoj de la Brita imperio, kaj eĉ la japanoj okupis partojn de Rusio per 70.000 soldatoj.
Retiriĝo
La aliancaj trupoj ne povis venki la bolŝevikojn, tio evidentiĝis jam en fino de 1918, frue de 1919. Post tio, la aliancanoj ne partoprenis rekte en la bataloj, sed ĉefe apogis la blankajn preferatajn fortojn per militista stoko. Post kiam la blankaj fortoj malfortiĝis, estis venkitaj, la aliancaj fortoj tute forlasis en 1920 la eŭropan parton de Rusio. La japana armeo retiriĝis nur en 1922 el la Siberia regiono.
Russischer Bürgerkrieg
Deepstaria enigmatica
Unu ekzempleron filmis en 2012 subakvada roboto, en profundo de 1590 m.
116166 Andrémaeder
116166 Andrémaeder estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisaj astronomoj Raoul Behrend kaj Romain Gauderon elde la Observatorio La Silla de la ESO en Ĉilio.
Aladár Komlós
Aladár Komlós [komlOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Komlós Aladár estis hungara literaturhistoriisto, verkisto, poeto, tradukisto, kritikisto, instruisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Kredens, lia pseŭdonimo estis Koral Álmos, lia edzino estis Erzsi Palotai.
116166 Andrémaeder
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la svisa astronomo André Maeder, iama direktoro de Observatorio de Ĝenevo. Lia ĉefa scienca intereso estas la strukturo kaj la evoluo de la steloj. Li ankaŭ estas fama pro sia kurso pri kosmologio kaj kiel tre bona ludanto de alpkorno.
Aladár Komlós
Aladár Kredens naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Alsósztregova (nuntempa Dolná Strehová en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Aladár Komlós devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en Losonc, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1918. Dum la studentaj jaroj li estis soldato de la 1-a mondmilito, eĉ li estis militkaptito. Li aliĝis al Rondo Galilei. Post siaj studoj li instruis en Košice, sed pro artikolo li estis forigita. En 1923 li estis hungarlingva ĵurnalisto en Vieno, en 1925 li venis al rest-Hungario, kie li kontribuis en pluraj gazetoj, ekzemple en Nyugat. Li instruis en juda gimnazio inter 1928-1938 kaj 1940-1944. Dum la nazia erao li estis trudlaboristo en Nazia Germanio. Post la 2-a mondmilito li estis nomumita universitata privata instruisto, inter 1949-1960 li instruis en la menciita universitato, poste li instruis en gimnazio. En 1956 li doktoriĝis, ekde la sama jaro li laboris ankaŭ en akademia literatura instituto. Li ricevis 5 premiojn inter 1962-1973.
IJK 2016
La 72-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis de la 16-a ĝis la 23-a de julio 2016 en Vroclavo, Pollando. La urbo estis elektita de la Estraro de TEJO en retkunsido la kaj la decidon oni anoncis publike la. Oficialaj patronoj estas la Pola Konsilio de Junularaj Organizoj kaj la urbo Vroclavo.
La kongreson organizis TEJO kun sia landa sekcio en Pollando, Pola Esperanto-Junularo. Inter la organizantoj estis:
En la sama jaro la 101-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en Nitro, Slovakio.
Partoprenintoj de VikiPrintempo
{   "description": "Uzantoj, kiuj partoprenis la konkurson VikiPrintempo en iu ajn jaro, en iu ajn Esperanta viki-projekto.", "targets": [ {           "title": "Uzantino-Diskuto:EwkaC" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Alifono" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Alzinous" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Conrado" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Crosstor" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Dominik" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Ekflugas134" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Fenikals" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Flugkapitano" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Gnagyrobi" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Iketsi" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:KEO144000" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:KuboF Hromoslav" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Lingveno" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Lutrulo" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Mutichou" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Noirie" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Pensulo93" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Petr Tomasovsky" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Rdelre" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Sliwinski" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Tiguliano" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Walber" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Yurij Karcev" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Zam du mil" }   ] }
Fenetila salikato
Fenetila salikato aŭ C 15H14O estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la salikata acido kaj fenetila alkoholo, blanka kristalsolidaĵo kun balzama odoro, uzata kiel odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila salikato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Kesselburg (Palatinato)
La Kesselburg estas ne plu ekzistanta montburgo sur la monto „Kesselberg“ supre de la komunumo Jakobsweiler en la distrikto Donnersberg, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Fenetila salikato
Fenetila salikato ankaŭ uzatas en parfumfabrikado kaj medicinaĵoj pro ĝiaj antifungaj, antibakteriaj kaj antioksidigaj proprecoj. Ĝi reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe altan por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj.
Kesselburg (Palatinato)
Historio
En historiaj dokumentoj de la jaro 1144 menciiĝas nobela dinastio, tiam vivanta en la burgo, kiu donacis la kapitalon necesan por starigo de la monaĥejo Otterberg. En la jaro 1357 historia dokumento certigas ke la tiutampaj anoj de la nobela dinastio, tiam nomataj Junker von Kezzelberg posedas la najbaran loĝlokon Weitersweiler. Jam en 1542 la burgo en tiutempa dokumento nomatas "ruino". Ĝis la jaro 1920 ekzistis profunda puto kun diametro de du metroj. La lastaj murorestaĵoj estis forigitaj en 1930.
Angelo Filippetti
Angelo FILIPPETTI estis itala kuracisto, maldekstra politikisto, urbestro de Milano kaj Esperanto-pioniro en Italio.
Filippetti estis urbestro de Milano de la 20-a de novembro 1920) ĝis la 3-a de aŭgusto 1922. Li estis prezidanto de la Esperanto-grupo de Milano kaj en 1913 kaj 1920 prezidanto de Itala Esperantista Federacio (IEF). Li favoris kaj subtenis la instruadon de Esperanto en Milanaj lernejoj. Li partoprenis la organizadon de la 4-a itala Esperanto-kongreso en Milano en 1913.
Chris Connor
Chris Connor (denaska: Mary Loutsenhizer; * 8-an de novembro 1927 en Kansasurbo, Misurio; † 29-an de aŭgusto 2009 en Toms River, Ocean County, Nov-Ĵerzejo ) estis usona ĵazkantistino.
Vivo
Chris Connor naskiĝis en Kansasurbo, Misurio. Ŝia patro, amatorviolonisto, kunprenis ŝin al koncertoj de la bandegoj, kiuj gastis en la urbo. Gravan influon havis la kantado de Anita O’Day. En 1945 ŝi kantis en lerneja bando, en 1949/50 ŝi iris al Novjorko kaj komencis sian kantistan karieron en la kantensemblo de Claude Thornhill, la Snowflakes. Post gastmuzikado en la orkestro de Jerry Wald ŝi transprenis en 1952/53 la kantrolon en la bando de Stan Kenton, al kiu ŝin rekomendis June Christy. Ekde julio de 1953 Connor laboris soloiste kaj surdiskigis multan komence por Bethlehem Records, poste ekde 1955 por Atlantic Records. La jaroj ĉe „Atlantic“ validas kiel kulmino de ŝia verkado – en tiu tempo ankaŭ ekestis la albumo Chris Connor Sings the George Gershwin Almanac Of Song (1957). Ŝi famiĝis per la furoraĵo All About Ronnie. Tiutempe ŝi kantis en la bandoj de Ralph Burns, Ralph Sharon, Richard Wess, Jimmy Jones, Al Cohn, Don Sebesky kaj Maynard Ferguson. Ŝia sukcesa periodo ĉe Atlantic Records daŭris ĝis 1962.
Laŭ opinio de la aŭtoroj de Penguin Guide to Jazz ŝi estas la modela kantistino de malpasia ĵazo.
Tria Armeo (Turkio)
La Otomana Tria Armeo estis originale establita en Balkanio kaj poste defendis la nordajn kaj orientajn partojn de la Otomana Imperio. Ĝia komenca ĉefsidejo estis Saloniki. Kun la komenco de Unua Mondmilito, ĝi moviĝis al la fortikaĵo Erzurum. La ĉefsidejo estis movita al Susehir (urbo proksime de Sivao) post la Batalo de Erzurum. Dum ĝi estis en Balkanio, ĝi formis la kernon de la militfortoj kiuj apogis la Revolucion de la Junaj Turkoj de 1908. Multaj el ĝiaj oficiroj, inkluzive de Enver Paŝao kaj Mustafa Kemal Atatürk, pliiĝis al famo kaj potenco.
Dua Armeo (Turkio)
La Dua Armeo de la Otomana Imperio estis unu el la divizioj de la Otomana Armeo. Ĝi estis formita en la fino de la 19-a jarcento dum la reformoj de la otomana militistaro. Ĝi respondecis pri la protektado de la sudo de la Imperio. Ĝi ekagis per la eniro de la otomanoj en la Unua Mondmilito, en oktobro 1914 sub la gvido de la generalo Vehip Paŝao. En 1917 la generalo Mustafa Kemal iĝis komandanto de la Dua Armeo sed en oktobro samjare Kemal rezignis proteste al la konduto de Enver Paŝao dum la militkampanjo en Kaŭkazio.
Großwinternheim
Großwinternheim (laŭ la malnova ortografio Groß-Winternheim) estas urboparto de la distrikturbo Ingelheim am Rhein en la distrikto Mainz-Bingen en Rejnlando-Palatinato. La vilaĝo estis en la mezepoko parto de la Ingelheimer Grund kaj estis kiel Ober-Ingelheim loĝloko de nobeloj kiuj iam estis la deĵorantoj de la imperiestra palasto de Ingelheim Kaiserpfalz en Nieder-Ingelheim. La iam sendependa komunumo iĝis 1972 parto de Ingelheim.
Tria Armeo (Turkio)
Dum la Unua Mondmilito, ĝi batalis kontraŭ la Rusa armeo de Kaŭkazio, Armenaj Volontulaj Unuoj kaj malantaŭ la linioj traktis la Armenan Reziston. Dum tiu periodo ĝi estis en la Batalo de Sarikamiŝ, en kiu ĝi spertis gigantan malvenkon, en la Batalo de Koprukoy kaj la batalo de Erzurum estis signifaj engaĝiĝoj.
Antaŭ 1916 ĝi jam ne estis ofensiva potenco. Post la Rusia revolucio de 1917, la Rusa armeo de Kaŭkazio disiĝis. Inter 1917 kaj 1918 ĝi avancis kontraŭ armenaj naciaj fortoj de la Armena Nacia Liberiga Movado establita de la Armena Kongreso de Orientaj Armenoj kiu iĝis la Armena Armeo kun la kreado de la Armena Demokratia Respubliko. Dum tiu periodo, ĝi batalis kontraŭ la armena armeo en Sardarapat, Abaran, kaj Karakilizo.
Großwinternheim
Geografio
La urboparto situas je la suda rando de la urba teritorio ce la deklivo de la monto Mainzer Berg en la valo de la rivereto Selz, ĉ. Du kilometrojn sude de la urboparto Ober-Ingelheim. La alteco estas 120–160 m. Tra la urboparto fluas la rivereto Selz. Pli okcidente Großwinternheim situas ce la monto Westerberg. Ĉirkaŭ la vilaĝo kreskas vitoj.
Schauinsland
Monto Schauinsland en la Nigra arbaro estas 1.284,4 metrojn super marnivelo alta monto tutproksime al, eĉ en Freiburg im Breisgau. Ĝi estas ŝatata ekskursocelo, facile atingebla per telfero Schauinslandbahn. En antaŭaj tempoj ĝi nomiĝis "Erzkasten" (erckasten, kio signifas erckesto), ĉar sur, respektive en ĝi oni minis arĝentercon (vidu artikolon Minejo Schauinsland). La nuna nomo unuafoje aperis en 1347 en la tiama formo "Schouwesland" (rigardo en la landon). La monto situas dek kilometrojn sudoriente de la urbocentro de Freiburg.
Geografio
La pinto de la monto Schauinsland situas en la areo de Freiburg. Rekte sude aliĝas la municipo Oberried, okcidente la municipoj Münstertal (Schwarzwald), Bollschweil kaj Horben (horloĝdirekte).
Speciale dum inversaj veteroj en aŭtuno monto Schauinsland ofertas belegajn panoramojn "supernubajn" de la Vogezoj, preter Hornisgrinde kaj ĝis la Alpoj. Oni vidas la pintojn de la montoj Tödi, Titlis, Eiger, Jungfrau, Weisshorn, Bietschhorn, Grand Combin, Mont Blanc. De ĉi tie la Ŝvaba Ĵuraso ne estas videbla, alie ol de la proksima Feldberg, kiu estas pli alta. Anstataŭe eblas vidi malsupren al Freiburg im Breisgau.
Ann-Louise Åkerlund
Ann-Louise ÅKERLUND estas sveda esperantistino, kiu vivas en Helsingborgo kaj estas la prezidantino de la loka Esperanto-klubo. Ŝi studis Esperanton en la kursaro de Karlskoga kaj diplomiĝis kun bonaj notoj. Tiam ŝi estis elektita kiel kasisto de Sveda Esperanto-Instituto. Ŝi estas ankaŭ Esperanto-instruisto kaj estrarano de Sveda Esperanto-Federacio (SEF) kaj krome aktivas en Sunda Agado pri kunlaboro de la sveda kaj dana Esperanto-movadoj. En la oficperiodoj 2010-2013 kaj 2013-2016, ŝi estas reprezentantino de Sveda Esperanto-Federacio en la komitato de Universala Esperanto-Asocio.
Schauinsland
Geografio
Ekde 2003 la apuda Holzschlägermatte estas loko de politike disputataj ventoturbinaro. Ĉar Schauinsland situas en naturprotekta areo, ili ne stariĝis sur la pinto, sed sub ĝi je nivelo de ĉirkaŭ 1000 m s.m..
La padeloj de la ventoturbinoj ne superas la montopinton, tiel ke la elrigadoj de kaj al la pinto ne estas ĝenataj.
Minado
Dum pli ol 700 jaroj oni minadis arĝenton, plumbon kaj zinkon. La minado estis tre profitodona dum la mezepoko, tiel ke dum la 14-a jarcento kelkaj entreprenistoj de la minejo "Dieselmuot" donacis vitrofenestrojn al la katedralo de Freiburg. La ministoj loĝis tuj apud la minejoj en du setlejoj sur la monto Schauinsland. Tiuj setlejoj estis forlasitaj dum la 16-a jarcento. La minita arĝento estis vendata de Freiburg aŭ stampita al moneroj en la urbo.
La minkavoj de la minejo atingis longecon de entute ĉirkaŭ 100 kilometroj, dise en 22 etaĝoj. Komence de la 20-a jarcento ĉirkaŭ 250 ministoj laboris tie. Ne antaŭ 1954 la minado ĉesis pro ekonomiaj kialoj.
Kapplerstollen
La mingalerio Kappler ligis la du vilaĝojn Kappel kaj Hofsgrund. Ĝi ankaŭ nomiĝis "akuŝistina galerio", ĉar la akuŝistinoj kaj la infanoj de Kappel ĝin uzis kiel mallongigon al Hofsgrund.
Posta uzo
Ekde 1975 parton de la minejo, la Barbara-galerion, uzis la federacia oficejo por loĝantarprotektado kaj kontraŭkatastrofa helpo kiel stokejon por arkivaĵoj de la germana ŝtato. La galerio estas la plej granda arkivo por longtempa arkivado en Eŭropo.
Muzea minejo
En la jaro 1976 fondita esplorista grupo Streiber senrubaĵigis kaj tramezuris plurajn eksajn minkavojn. Ekde 1997 parto de la malnova minejo estas vizitebla kiel muzea minejo. Kadre de gvidadoj oni prezentas al vizitantoj vastan spektron de ĉiuj epokoj de la minejo.
Takuya Sonoda
Takuya Sonoda (園田 拓也, n. ) estas japana futbalisto.
Schauinsland
Berghaus
Transkonstruado al resaniĝeja kliniko kun 48 litoj fiaskis pro ŝanĝoj de la sanigaferaj leĝoj kaj pro tio mankantaj kreditoj. Sekve de tio la investanta kompanio (kompanio kun limigita respondeco) Groddeck-kliniko fine de la jaro 2000 nesolventiĝis. La nepreta konstruaĵo ekde 2001 staris malplena kaj damaĝiĝis je la novaj pordoj kaj fenestroj pro vandalismo.
Takuya Sonoda
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata, Ehime FC kaj Roasso Kumamoto.
Schauinsland
Berghaus
En 2011 tri geedzaj paroj el Freiburg aĉetis la 'montodomon' kaj volis ĝin transkonstuigi al seminari- kaj ripozdomo. Apogis ilin membroj de la societo Service Civil International. Sed la projekto ne trovis sufiĉe da partopreno. Nun la domo denove haveblas por aĉeto.
Berghotel (monthotelo)
En 1869 inspiciento de la urba teatro de Freiburg konstruigis kaj entreprenis kabanon por migrantoj okcidente sub la pinto. El ĝi ekestis en ŝanĝiĝoplena historio la "Gasthaus zur Friedrichsruhe" (gastejo ripozo de Frederiko) respektive Gastejo Schauinsland. Post incendio la domo en 1962 ricevis sian nunan formon. Ekde 1936 Heinrich Sauerer kun sia familio mastrumadis la monthotelon. Poste la domo dum 13 jaroj ĝi estis resaniĝ- kaj konferencgastejo de Arbeiterwohlfahrt (neprofitocela necentrala asocio por sociala bonfarto de laboristoj, aktiva en Germanio). Ekde 2006 la domo kun 50 litoj estas luprenebla komplete. . La domo servas al motorciklo-krimromano kiel scenejo.
Protektadregionoj
La pintoareo kaj la altecregiono de la monto Schauinsland estas per dekreto de la 12a de decembro 2002 de Regierungspräsidium Freiburg deklarita kiel naturprotekta regiono (Naturschutzgebiet) Schauinsland en la naturregiono Hochschwarzwald. (NSG-numero 3.264). Ĝi havas areon de preskaŭ 1.054 hektaroj (ha), el ili en la urbotereno Freiburg im Breisgau 329,7 ha kaj en la Landkreis Breisgau-Hochschwarzwald 724,2 ha. Ĝi estas enordigita en la IUCN-kategorion IV. La CDDA-kodo estas 319058.
La naturprotektan regionon komplementas samnoma pejzaĝprotekta regiono, same deklarita per dekreto de la 12a de decembro. Tiu ĉirkaŭas la naturprotektan regionon kaj ampleksas jenajn terenojn: la montarbaron de Freiburg je la nordokcidentaj deklivoj de la monto Schauinsland, la valon de Kappel kun la malgranda valo kaj la granda valo sur la tereno de Kappel, la pejzaĝon sudokcidente de la rivereto Brugga kaj okcidente de la strato L 126 inter Kirchzarten-Bruckmühle kaj la Hohe Brücke (alta ponto) ĉe St. Wilhelm, la pejzaĝon sudokcidente de la Trubelsmattkopf ĝis la Wiedener Eck kaj oriente de la valo Stampfbachtal de Oberneuhof ĝis Spielweg sur la tereno de la municipo Münstertal kaj la pastejoj ĉe la bienoj Kohlerhöfe sur la tereno de Ehrenstetten. La pejzaĝprotekta regiono ampleksas entute 5.484 hektarojn, el ili 1.741 hektaroj sub la protektregiona numero 3.11.008 apartenas la la urbodistrikto Freiburg kaj 3.743 hektaroj sub la protektregiona numero 3.15.032 al la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald.
Fallerhäusle
La Fallerhäusle estas minista domo situanta proksimume unu kilometron sub la enirejo por vizitantoj. Temas pri plimalgrandigita formo de la Schauinslanddomo. Pri tiu minista dometo meze de la 18a jarcento okazis grandaj kvereloj inter la bienuloj de Hofsgrund kaj la minejposedantoj. La minejposedantoj venigis minejfakulojn el Tirolo, sed ne zorgis por loĝeblecoj. Pro tiu embaraso ili permesis al la tirolanoj konstui siajn dometojn sur la ŝut- kaj minejareoj.
Ventofagoj
Rande de la Rejnebenaĵo, el kiu la monto Schauinsland krute elstaras, blovas ofte kaj parte forta vento, plejparte el okcidentaj direktoj. Tio kaŭzis dum la jardekoj bizarajn formojn de la tie starantaj fagoj.
Kupido (luno)
Kupido estas la plej malgranda el la internaj naturaj satelitoj de Urano, kaj plej laste malkovrita el ĉiuj uranaj satelitoj.
Schauinsland
Schniederlihof
Supere de Hofsgrund situas la Schniederlihof, vizitebla nigraarbara domo, konstruita en 1593. Schnieder estas la alemana formo por Schneider (tajloro). Ĉar la viro ne estis giganto, oni nomis lin Schniederli (tajloreto). Ĝis 1966 la bieno ankoraŭ estis mastrumata, ekde 1972 ĝi estas priregiona muzeo (germane Heimatmuseum), vizito eblas de majo ĝis oktobro. La bieno situas sur alteco de 1050 m kaj estas atingebla de la preĝejo de Hofsgrund en 30 minutoj. En la foto priatentu la barilon - ĝi kunteniĝas sen iu ajn najlo!
Kupido (luno)
Malkovro
Malkovris ĝin Mark Showalter kaj sia teamo per fotoj senditaj de la kosmoteleskopo Hubble la. Dua Urana satelito trovita en 2003, ĝi ricevis la maldaŭran nomon  S/2003 U 2.
Schauinsland
Schauinslandbahn
En kelkaj jaroj la telfero Schauinsland en vintro je idealaj neĝkondiĉoj povas esti uzata kiel skilifto. De proksimume 300 metrojn post la parkumejo Rotlache sube de la montstacio la skivego, kiu ne prepariĝas ("sovaĝa skivego"), oni povas skii je propra risko pli ol ok kilometrojn ĝis la valstacio de la telfero Schauinsland. Tiu apartenas al la plej longaj skidescendejoj de la Nigra arbaro.
Kupido (luno)
Nomo
Respektante la tradicion, ĝi ricevis la nomon Kupido (angle Cupid), malĉefa rolulo en la ŝekspira tragikomedio Timono de Ateno.
Schauinsland
Monumento pri anglaj lernejanoj
Memore al la Angla neĝdramo, en kiu grupo de anglaj lernantoj migris en neĝoŝtormo sur la monto Schauinsland kaj kvin lernantoj perdis sian vivon, oni en 1938 konstruis la Engländerdenkmal laŭ planoj de la arkitekto Hermann Alker el Karlsruhe. Decide partoprenis en tiu iniciato la gvidantaro de la Hitler-Jugend, kiu uzis la monumenton por propagandaj celoj kaj transinterpretis la katastrofon al heroago ("Ili mortis en batalo por paco kaj popolinterkomprenigo").
Kupido (luno)
Ecoj
Ĝiaj koloraj ecoj kaj ĝiaj orbitaj parametroj proksimigas Kupidon de ok aliaj lunoj, kiujn oni arigas en la porcia grupo.
Ĝia orbito malproksimas nur de 863 km-jn de tiu de la pli granda luno Belindo.
Schauinsland
Monumento pri anglaj lernejanoj
Daŭras la onidiro, ke oni Freiburg longan tempon ne bombadis, ĉar la frajburganoj kun multe da helpemo kaj kompato engaĝis sin por la postlasitaj familianoj de la akcidente mortintaj angloj.
Turo de Schauinsland
La elrigardturo sur la pinto de la monto Schauinsland, knstruita en 1981, estas nomata laŭ la iama ĉefurbestro de Freiburg Eugen Kreidel. Ĝi estas elirpunkto por multaj migradoceloj en la montara regiono. De ĝia elrigardplatformo en proksimuma alteco de 20 m ankaŭ la Mont Blanc, la plej alta monto de la Alpoj estas videbla, kio elde la piedo de la turo ne eblas, pro la antaŭe situanta pinto Haldenköpfle.
Observatorioj
Sur la monto Schauinsland troviĝas sunobservatorio, kiun entreprenas la Kiepenheuer-Institut für Sonnenphysik (KIS), kaj kiu nuntempe nur servas por instruceloj kaj por publika agado. La aktualaj esploroj okazas interalie en la Observatorio del Teide sur Tenerifo. La observatorion oni povas viziti sen antaŭa anonco ĉiujare inter majo kaj septembro je kvin tagoj de malfermita pordo, kiuj jarkomence estas fiksitaj. Tiam inter 11 h kaj 15 h okazas gvidadoj. La observatorion fondis en 1943 la Luftwaffe (aerarmeo) de la Tria Regno (Nazia Germanio), por ebligi per observado de la sunaktivecoj kiel eble plej akuratan prognozon de la optimumaj frekvencoj por la milita radiofonio. Ekde 1943 ĝis 1975 gvidis ĝin Karl-Otto Kiepenheuer.
Krome sur la monto Schaŭinsland troviĝas aermezurstacio de la Federacia medioficejo de Germanio kaj la Federacia oficejo por protektado kontraŭ radiado. Tie oni kadre de la European Monitoring and Evaluation Program (EMEP) mezuras la koncentriĝon de la enaeraj nocaj substancoj kaj registras kadre de GAW la klimatorilatajn gasojn kaj radionuklidojn en la atmosfero. La konstruaĵon oni konstruis en 1943 kune kun la sunobservatorio kaj servis por la observado de la kavalito de la Ionosfero por la celoj de la miita radiofonio.
Ekde 1957 sur la monto Schauinsland staras mezurstacio por la longtempa kontrolado de la atmosfero pri artefarita kaj natura radioaktiveco. Ĝin oni en 1989 integrigis en la novefonditan Federacian oficejon por protektadon kontraŭ radioaktiveco. Interalie oni tie per instrumentoj mezuras spurojn de radioaktiveco en la aero (ODL-mezurreto) kaj oni kontrolas la obeon al la [[Kontrakto por ĉesigi nukleajn armilojn.
Uzo por feriaj ripozadoj
La monto Schauinsland estas intense uzata proksima feriripozejo por Freiburg kaj ties regiono. En ĉiu sezono oni povas promeni kaj migri. Je bonaj neĝkondiĉoj eblas skikurado kaj descendskiado. Luĝadon oni praktikas kaj sur la Holzschlägermatte kiel ankaŭ sur la alto de la monto, kie ekzistas luĝolifto. Biciklantoj povas same fari sportivajn kiel ankaŭ komfortajn ekskursojn kaj oni povas uzi la telferon Schauinsland por faciligi la supreniĝon. De majo ĝis oktobro eblas unuhora malsuprenveturo per luita skutilo. Ankaŭ glisparaŝutantoj havas startejon sube de la montstacio.
Eksteraj ligiloj
Panoramo desur Schauinsland, fotita de Jörg Nitz
Akuzativa lingvo
Laŭ lingva tipologio, akuzativa lingvo estas lingvo en kiu la objekto de transitiva verbo estas distingata kontraŭ la subjekto de kaj transitivaj kaj netransitivaj verboj. (Komparu kun ergativaj lingvoj)
Se la lingvo havas morfologiajn kazojn, la objekto havas kazon nomatan la "akuzativo", kaj la subjekto havas alian kazon nomatan la "nominativa". Se lingvo havas nenian kazon, ĝi povas uzi vortordon (ekzemple, la subjekto situas antaŭ la verbo kaj la objekto poste, kiel en la angla).
Ekzemploj
La ĝermanaj kaj latinidaj lingvoj kun la plejparto de la aliaj lingvoj de la mondo, inkluzive Esperanto, estas akuzativaj. La angla, la nederlanda kaj la latinidaj lingvoj ne plu havas kazdistingojn krom en pronomoj, do ili uzas nur vortordon por distingi inter subjekto kaj objekto. La germana tamen konservas kazdistingojn, plej videble en la artikoloj.
Konsideru la germanaj frazoj:
Ambaŭ der kaj den signifas "la". La formo de la artikolo ŝanĝiĝas laŭ kaj la genro kaj la pluraleco de la nomo al kiu ĝi apudiĝas, kaj ankaŭ laŭ la kazo (akuzativo aŭ dativo) ke transitiva verbo uzas por siaj objektoj.
La subjekto de la frazo, Mann, estas en la nominativo. Der estas la nominativa singulara virgenra artikolo.
En la dua ekzempla frazo, la verbo sah (kiel la plejparto de germanaj transitivaj verboj) uzas la akuzativon por sian objekton. Tial, la artikolo ŝanĝiĝas al den, por virgenra singulara vorto (Jungen) en la akuzativo.
16013 Schmidgall
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Emma Rose Schmidgall, finalistino en 2003 de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search, pro ŝia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la Robbinsdale Cooper High School de New Hope (Minesoto, Usono).
Margaux (Gironde)
Margaux estas malaperinta franca situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Margalais.
Ĝi nun formas parton de Margaux-Cantenac.
Krado
Krado estas vico da lignaj aŭ feraj stangoj kun pli aŭ malpli grandaj spacoj inter ili. La stangoj povas esti kruce interplektitaj. La kradon oni uzas por ion bari (pordon aŭ fenestron) aŭ apartigi spacojn. Tre ofte ili penumas nakaŭ ornamajn celojn. Se la celo estas ne barilo, sed plie ornamaĵo oni parolas pri ĵaluzio, kiu iam estis ege ornama aĵo el arabaj kaj hispanaj domoj, kaj nuntempe ankaŭ simpla barilo kurtena (NPIV).
Krado laŭ NPIV estas “aro de stangoj, interspace kunigitaj per transversaj samspecaj stangoj, servanta kiel forta barilo”. Ofte oni uzas du krucumitajn tavolojn de stangoj. Ordinare krado havas ĉirkaŭaĵon. Por la materialo ofte oni uzas metalon, sed ankaŭ lignon, ŝtonon aŭ plaston.
Laŭ Francisko Azorín krado estas Aro da kunplektitaj ferstangoj, seruranta kiel barilo. Li indikas etimologion el la latina crates (krado). Kaj li aldonas la terminojn kradi, por meti kradon ĉe aperturo; kradoponto kaj kradotrabo.
Ekzistas horizontale kuŝantaj kradoj kaj vertikale starantaj kradoj. Krado en la akvomastrumado aŭ industrio por elsarki fremdaĵojn nomiĝas ofte sarkokrado.
Farado
La plej ordinara krado estas farata el forĝita fero aŭ gisfero, en la  mezepoko ankaŭ el latuno. La el metalo faritaj ferajn stangonj, plintojn aŭ bendojn oni fiksis per metalaj bendoj ĉe la intekruciĝoj aŭ per nito. La glatajn stangojn kaj bendojn oni poste ornamis per forĝitaj folioj, floroj, arabeskoj, homaj kaj bestaj figuroj. La kradoj tielmaniere fariĝis artaj produktoj de la forĝista arto. Parte oni ankaŭ orumis la kradojn.
Hodiaŭ la forĝisto uzas por fari kradojn alojon, feron aŭ eĉ puran feron.
Uzado
La forĝistoj faras kradojn por kapeloj, kirkoj, por bari la ĥorejojn kaj navojn, kaj aliaj ejojn en preĝejoj, putoj publikaj konstruaĵoj kiel monumentoj.
Ekzemploj
Bonaj ekzemploj estas la gotika kradaĵo ĉe la Quintin-Massys-puto en Antverpeno, la kradoj en la katedralo de Freising, la krado ĉe la tombo de Karlo la 4a en Prago kaj la krado ĉe la ponto de Aŭgusteno en Augsburg.
Sekurecrimedo
Apud la uzado kiel ornamaĵo krado ankaŭ estas objekto por sekurigi fenestrojn kaj pordojn (vidu protektkrado). Pordoj kaj fenestroj kun kradoj ekzistas en malliberejoj por eviti fuĝon de la malliberigitoj. Ĉe konstruaĵoj fenestroj kun kradoj protektu la enhavon kontraŭ rompoŝtelo.
Belalcázar
Belalcázar [belalKAzar] (Bela Alkazaro aŭ Bela Kastelo) estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 355 km2 kie loĝas 3546 geloĝantoj, do loĝdenso estas 10.0 loĝ./km2. Belalcázar situas je 104 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3546 geloĝantoj de la municipo Belalcázar estas 1825 inoj kaj 1721 viroj. En la vilaĝo loĝas 3486 geloĝantoj, kaj aliaj 60 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 30, 13 inoj kaj 17 viroj, kaj mortis 43, 27 inoj kaj 16 viroj. Tiel la natura kresko estis -13 (-0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 1315 homoj (37.1%).
Historio
Ĝis la jaro 1833 Belalcázar apartenis al la ekstremadura regiono, vere ĝi estas tuj apud la badaĥoza provinco. Tamen, teritoria reordigo fare de la ministro Javier de Burgos lokigis ĝin en Kordovo, do en Andaluzio. Restaĵoj trovitaj apud la vilaĝo kaj en la apuda Cabeza del Buey en la provinco Badaĥozo, pruvas, ke tie setliĝis homoj dum la malfrua Paleolitiko (9 000 jaroj a.n.e.). Oni starigis ankaŭ kelkajn dolmenojn apartenantaj al la Neolitiko, proksimume 3 000 jaroj a.n.e., sur tiuj dolmenoj estis gravuritaj cirklaj petroglifoj. Iberoj setliĝis sankaŭ sur Belalcázar, tion pruvas murego trovita apud la preĝejeto de la Virgulino de Gracia de Alcantarilla kaj ankaŭ kelkaj ceramikaĵoj, supozeble temis pri grava ibera setlejo kiu devis defendi sin de eksteraj atakoj, jen la celo de la murego.
Ankaŭ ekzistas gravaj restaĵoj de la romia epoko de la vilaĝo. Romianoj profitis la minajn rimedojn de la zono, el kio restas bela ponto, ankoraŭ videblas. La romia Plinio la Maljuna parolas pri loko nomita "Beturia" kie loĝis popolo nomita "Turduloj" en la kordova provinco, aŭ Conventus Cordubensis. Romianoj eĉ konstruis akvo-rezervujon cele al terkultura produktado. Ili ankaŭ konstruis banejon, nuntempe ene de privata bieno, sed kun videblaj restaĵoj. Ankaŭ oni trovis multajn monerojn kaj sur ili aperis la nomo de tiu romia vilaĝo "Gaet", jen la unua nomo de Belalcázar.
Kiam la araboj alvenis en la Iberan Duoninsulon en la 8-a jarcento p.K., ili profitis la restaĵojn de romia fortreso kaj nomis la lokon per Gafiq, temas pri la arabigo de la romia nomo "Gaet". Tie naskiĝis en la 12-a jarcento Muhammad Ibn Qassoum Ibn Aslam Al-Gafequi, unu el la plej gravaj okulkuracistoj en Al-Andaluso. La kastilia reĝo konkeris la vilaĝon en la jaro 1241, kaj renomis ĝin per la origina romia nomo Gahete. Dum la 14-a jarcento oni konstruis imponan kastelon, kiu nun estas la simbolo de la vilaĝo kaj eĉ la radiko de la nuntempa nomo. La ĉefturo de la fortreso, 47 metrojn alta, estas la plej alta el la hispanaj kasteloj. Dum la 16-a jarcento oni konstruis renesancan palacon apude al la mezepoka kastelo. Dum tiu tempo la enloĝantoj de Belalcázar ne posedis sian proprajn bienojn, do ili devis labori profite al riĉaj nobeloj, pro tio multaj enloĝantoj devis migri en Amerikon por ĝui pli bonan vivon. Unu el ili estis Sebastián de Belalcázar, fondinto de la urbo Kito, ĉefurbo de Ekvadoro, en la jaro 1534. Li ankaŭ fondis pliajn urbojn, tiel Kalio kaj Popajano en Kolombio, krome li estis la unua organizanto de ekspedicio por trovi la mitan urbon Eldoradon.
Komence de la 19-a jarcento la Napoleona armeo okupis la vilaĝon kaj ĉefe la kastelon por kontroli la vojon inter Ekstremaduro kaj Andaluzio. Post la franca invado multaj enloĝantoj sub la milita gvidado de la pastro mem de Belalcázar, Clemente Arribas, luktis gerile kontraŭ la invadantoj, kiam oni forpelis la napoleonan armeon la belega kastelo restis tre damaĝita. Dum la dua duono de tiu jarcento oni konstruis fervojan linion kun stacidomo en la vilaĝo; tiun linion sekvis en la jaro 1873 la reĝo Amadeo la 1-a kiam survoje en Lisbonon li ekziliiĝis.
Dum la Hispana Enlanda Milito Belalcázar restis fidela al la respublika reĝimo, pro tio maldesktruloj detruis kelkajn valorajn religiajn artaĵojn. Fine de la milito la marokaj soldatoj de la naciista armeo okupis la vilaĝon kaj tio provokis politikan persekutadon dum kiu kelkaj maldekstremuloj mortis, aliaj daŭre luktis en la siero kiel gerilanoj.
Ekonomio
Nuntempe, Belalcázar estas vilaĝo kun 3 500 enloĝantoj, kies ĉefa ekonomia rimedo estas la brutbredado, ĉefe de bovinoj. Ankaŭ estas grava la ĉasado kaj lastatempe la rura turismo.
Hoko
Hoko povas esti
Forto (apartigilo)
Forto povas esti:
En la lingvo Esperanto temas pri A-karaktera radiko.
Ruthweiler
Ruthweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
ISO 3166-2:SK
ISO 3166-2:SK estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Slovakion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>SK</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Slovakio. La dua parto estas du literoj. La kodojn laŭ la normo ISO 3166-2:SK havas la 8 administraj regionoj, slovake nomataj kraje (singulare kraj).
La kodoj ekde la unua publikigo en 1998 restis senŝanĝaj.
Literatura Esperanta Konkurso
La nomo Literatura Esperanta Konkurso povas aludi al diversaj eventoj, kiuj ĉiuj laŭ la nomo kompreneble celas subteni la kreadon kaj prezentadon de Esperanto-literaturo.
Literatura tradukkonkurso Lucija Borčić
Honore al Lucija Borčić Kroata Esperantista Unuiĝo organizas literaturan tradukkonkurson, ĉe kiu oni rajtas prezenti tradukon de iu ajn nacia lingvo al Esperanto (poezio, rakonto aŭ novelo).
Kalia cianoacetato
Kalia cianoacetato aŭ C3H2KNO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la cianoacetata acido kun kalia hidroksido, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Kalia cianoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Szám Dorottya
SZÁM Dorottya (hungare Szám Dorottya, sed konata en sciencaj publikaĵoj kiel Dorottya Szám) estas hungara amatora astronomino, kaj profesie biologiistino.
Laŭ Minor Planet Center, ŝi kunmalkovris la asteroidon 129259 Tapolca la en kunlaboro kun Sárneczky Krisztián.
Aleksej Apuĥtin
Aleksej Nikolajeviĉ Apuĥtin (Алексей Николаевич Апухтин, prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis la 27-an de novembro 1840 en Bolĥovo, Rusio, mortis en aĝo de nur 52 jaroj la 29-a de aŭgusto 1893 en Sankt-Peterburgo, Rusio - estas rusia poeto, verkisto kaj literatura kritikisto.
2-Butila karbonato
2-Butila karbonato aŭ sek-butila karbonato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la 2-butanolo kaj karbonata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. 2-Butila karbonato posedas 9 karbonatomojn, 18 hidrogenatomojn, kaj 3 oksigenatomojn. 2-Butila karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj 2-butilaj derivaĵoj.