cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kiberspaco
Kiberspaco kiel Interret-metaforo
La spaco en kiberspaco havas pli da komuneco kun la abstraktaj matematikaj signifoj de la termino (vd spaco) ol kun la fizika spaco. Ĝi ne havas la dualecon de pozitiva kaj negativa volumeno (dum en fizika spaco ekzemple ĉambro havas negativan volumenon de uzebla spaco limigitaj de pozitiva volumeno de muroj, uzantoj de Interreto ne povas eniri la ekranon kaj esplori la nekonatan parton de la Reto kiel etendiĝon de la spaco en kiu ili troviĝas), sed spaca signifo atribueblas al la rilato inter diversaj retpaĝoj (libraj paĝoj same kiel retserviloj), konsiderante ke la neturnitaj paĝoj estas iel "ekstere". La koncepto de kiberspaco pro tio ne referencas la enhavon prezentata al la krozanto, sed pli ĝuste al la ebleco krozi inter diversaj retejoj, kun responda reago inter la uzanto kaj la resto de la sistemo, kio kreas la potencialon renkonti ĉiam ion nekonatan aŭ neatenditan.
Videoludoj diferencas de la tekst-bazita komunikado en kiu surekranaj bildoj estas konceptitaj esti figuroj kiuj aktuale okupas spacon kaj la animaĵo montras la moviĝon de tiuj figuroj. Oni supozas ke bildoj formas la pozitivan volumenon kiu limigas la malplenan spacon. Ludo adoptas la kiberspacan metaforon per engaĝigo de pli da ludantoj en la ludon, kaj tiam figure reprezenti ilin surekrane kiel avatarojn. Ludoj ne devas finiĝi sur la avatar-ludanta nivelo, sed nunaj realigaĵoj celantaj al pli da enmerĝa ludspaco (ekz-e lasera etikedo) alprenas la formon de ampleksigita realeco pli ol de kiberspaco, ĉar plene enmerĝaj virtualaj realecoj restas nepraktikeblaj.
Kvankam la pli radikalaj konsekvencoj de la tutmonda komunikada reto antaŭdiritaj de kelkaj proponintoj de kiberspaco (do la malpliiĝo de ŝtata influo) ne realiĝis, kaj la vorto perdis iom da sia novec-altiro, ĝi restas aktuala. Kelkaj virtualaj komunumoj eksplicite referencas la koncepton de kiberspaco.
Antaŭdataj komputiloj
Antaŭ ol kiberspaco fariĝis teĥnika ebleco, multaj filozofoj sugestis la eblecon de virtuala realeco simila al kiberspaco.
En La respubliko, Platono priskribas sian kavernan alegorion, larĝe citatan kiel unu el la unuaj konceptaj realecoj. Li sugestas ke ni jam estas en ia formo de virtuala realeco, kiun ni trompite kredas vera. Vera realeco por Platono estas nur alirebla per mensa trejnado kaj estas la realeco de la formoj. Tiuj ideoj estas centraj en platonismo kaj novplatonismo.
Alia antaŭulo de la modernaj ideoj de kiberspaco estas la penso de Kartezio ke homoj trompeblas per malbona demono kiu nutras ilin per falsa realeco. Tiu argumento estas la rekta antaŭulo de la modernaj ideoj de cerbo en provtubo, kaj multaj popularaj konceptoj de kiberspaco eliras de la ideoj de Kartezio.
Vidu ankaŭ
https://translate.google.com/#view=home&op=translate&sl=en&tl=eo&text=cyberspace
17072 Athiviraham
17072 Athiviraham estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (''Lincoln Near-Earth Asteroid Research]]) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anand Athiviraham, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Saint Thomas High School de Pointe-Claire (Kebekio, Kanado).
Buuloburde
Buuloburde, Bulo Burti estas distrikto de la regiono Hiiraan en centra Somalio.
Mifune Toshiro
Mifune Tosiro, 三船敏郎 (1920 - 1997) estis japana aktoro.
Moming-Glaĉero
Moming-Glaĉero (france Glacier de Moming, germane Mominggletscher) estas deklivglaĉero en la Valezaj Alpoj en Svislando. Ĝi havas longecon de 3,6 km, averaĝan larĝecon de 1 km kaj kovras areon de 6,39 km².
Priskribo
Moming-Glaĉero havas sian originon je la norda flanko de Zinalrothorn je alteco de pli ol 4000 m s.m. Ĝi fluas malsupren tre krutan deklivon kaj poste dividiĝis en du langojn, kiuj estas disigitaj unu de la alia per rokkresto. Ambaŭ glaĉerlangoj havas longecon de proksimume 1 km kaj fluas paralele nordokcidenten al direkto de la Valo Zinal kaj havas parte multajn fendojn. Je la suda flanko Moming-Glaĉero per rokkresto estas disigita de Mountet-Glaĉero, tributglaĉero de Zinal-Glaĉero. Ĝian sudokcidentan limon formas la piramido de Besso (3'668 m s.m.) kaj de Blanc de Moming. Ambaŭ glaĉerlangoj havas sian frunton je alteco de proksimume 2500 m s.m. Ilin senakvigas la rivero Navisence, kiud fluas tra la Valo de Anniviers al Rodano.
Lemuredoj
Lemuredoj (Lemuridae) estas afrotropisa familio el la ordo de primatoj. Ili apartenas al subordo de malseknazaj simiuloj Strepsirrhini, kiu kune kun la tarsioj konsistigas la prasimiojn. La familio entenas 19 speciojn en 5 genroj. Specioj, kiuj pli frue kalkuliĝis inter la lemuroj, nun formas apartan familion kiel katmakioj kaj muzela makio. Inter ĉoij oni povas kalkuli ĝis 32 speciojn. Ĉiuj diferenciĝas ne nur pri aspekto, sed ankaŭ pri kutimoj rilataj al manĝado, ĉar ĉiu specialiĝas en specifa manĝospecio kaj pro tio loĝas en specifaj regionoj aŭ tipoj de pluvarbaroj. Kelkaj specioj diferenciĝas laŭ la alto de arboj kie ili manĝas aŭ laŭ la horoj de manĝo.
Disvastiĝo
Lemuroj vivas en insulo Madagaskaro kaj la najbara insula grupo de Komoroj. Nur kelkaj specioj de noktaj lemuredoj vivas en proksimaj regionoj de la kontinento.
Priskribo
Lemuroj estas sveltaj bestoj kun longa, dense harkovrita vosto, tre ofter striita laŭ ringoj de kontrastaj koloroj, kiel nigro kaj blanko. Ilia felo estas mola. Lemuroj grandas de 26 ĝis 45 cm pluse la vostolongo de 28 ĝis 60 cm. Ili pezas ĝis 5 kilogramoj, iliaj antaŭaj kruroj estas pli mallongaj ol la malantaŭaj, kiuj estas ege fortaj kaj permesas grandajn saltojn eĉ de arbo al arbo. La antaŭaj manoj ne estas tiom lertaj aŭ prenantaj kiom tiuj de simioj. La okuloj estas grandaj kaj rimarkindaj. Ili havas bonan aŭdkapablon kaj multaj specioj alertas unu la alian per laŭtegaj kaj akraj voĉalvokoj.
Kutimoj
Plimulto de la lemuroj aktivas nokte, vivas sur arbo en etaj grupoj (ĝis 30 individuoj) aŭ familioj; ili markas teritorion per odoraj spuroj. Ili nutras sin per plantaĵoj, ĉefe fruktoj, folioj kaj floroj. Ili malŝatas eniri en akvon, ekzemple en riveron, kie povas gvati krokodilojn, tio estas, eventualaj predantoj; pro tio ili sedentariĝas kaj ne trapasas riverojn, kiuj iĝas siajn naturajn limojn.
Reprodukto
Post gravedeco de 90 ĝis 150 tagoj naskiĝas en aŭgusto kaj oktobro (mallonge antaŭ la komenco de la pluvtempo) unu aŭ du idoj. Ili iĝas memstaraj post 5 monatoj, la seksan maturecon ili atingas en aĝo ĝis 3 jaroj. Ilia vivas ĝis maks. 20 jarojn.
Danĝerigitaj bestoj
La forhakado de pluvarbaroj en Madagaskaro (pro produkto de lignokarbo) kaj tiel la malapero de la vivlokoj minacas la lemurojn. Ok el 10 specioj estas danĝerigitaj kaj unu -larĝmuzela duonmakio estas tre danĝerigata. En 1987 oni establis la Beza-Mahafaly-rezervejon en Madagaskaro, por certigi vivlokon por la lemuraj specioj. Ankaŭ sekigo de la klimato povas minaci la pluvivon de la pluvarbaroj kaj sinsekve de lemuroj.
László Fábián (moderna pentatlonisto)
László Fábián [lAslO fAbiAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fábián László estis hungara pentatlonisto, skermisto, dufoja olimpiano, olimpika kaj sesfoja monda ĉampionoj.
Biografio
László Fábián akiris diplomojnn en 1988, 1989 kaj 1997. Ekde 1994 li havis postenojn en firmaoj, ankaŭ en la hungara sporta vivo. Li ricevis premiojn inter 1988-2011.
Sporta kariero
László Fábián inter 1988-1994 estis moderna pentatlonisto, samtempe skermisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara pentatlona ĉampiono 11-foje inter 1982-1993 individue aŭ teame, dum li apartenis al la hungara nacia pentatlona teamo inter 1981-1995. Li estis ankaŭ hungara skermista ĉampiono kvinfoje inter 1986-1995 teame, dum li apartenis al la hungara nacia skermista teamo inter 1987-1995. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kun ora medalo teame, krome en mondĉampionumoj li estis la unua sesfoje inter 1987-1994 individue, teame aŭ stafete. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1996.
644 Cosima
644 Cosima estas granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo August Kopff, la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras Cosima Wagner, filino de Ferenc Liszt kaj edzino de Richard Wagner.
Versio Rajtigita de la Reĝo Jakobo
La Versio Rajtigita de la Reĝo Jakobo (anglalingve: Authorized Version (Unuiĝinta Reĝlando), King James Version (Usono)) estas la plej fama traduko de la Biblio en la anglan lingvon. La traduko estas laŭvorta kaj tre fidinda, sed nun la lingvo estas arkaika kaj ofte malklara. La traduko estis tre populara de 1700 ĝis 1900 kaj ankoraŭ estas rigardata kiel la tradicia traduko de la Biblio inter anglalingvanoj.
Fono
En 1604, reĝo Jakobo la 1-a (en Skotlando li estas konsiderata Jakobo la 6-a) iniciatis la kreadon de oficiala traduko de la Malnova kaj la Nova Testamento en la anglan. Lia iniciato venis sur la fono de la amara lukto inter protestantoj kaj katolikoj en Anglio kaj Skotlando. Reĝo Jakobo proponis verki novan anglan tradukon, kiu akceptus same por protestantoj kaj katolikoj. Tiu traduko, farita el la hebrea kaj la greka de kvardek sep kleraj eklezianoj, estis publikigita en 1611. Ĝi estas ankoraŭ konsiderata la plej aŭtoritata (kaj plej bone) traduko de la Biblio en la anglan. Kiel tia, ĝi profunde influis literaturon en la lingvo.
Caernarfon
Caernarfon (ofte literumata de angloj kiel Caernarvon) estas urbo de Gwynedd, Kimrio apud la Markolo Menai. Ĝi enhavas iom malpli ol dek mil loĝantojn. Historie ĝi estis la ĉefurbo de la antaŭa graflando Caernarfonshire.
La urbo famas ĉefe pro sia kastelo, kiu estas monda heredaĵo de Unesko. Pli ol 80 procentoj de la loĝantaro parolas la kimran kaj la urbo estas grava centro de kimra naciismo.
Proksime al la urbo situas flughaveno kaj aviadmuzeo.
Plurajn fojojn ĉe Caernarfon okazis la nacia Eisteddfod de Kimrio.
János Lelley
János Lelley [jAnoŝ lelei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lelley János estis hungara agronomo. Lia patro estis Jenő Lelley.
János Lelley naskiĝis la en Nitro (tiam en Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nun en Slovakio), li mortis la  en Szeged (Hungario).
Biografio
János Lelley apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio inter 1920-1945. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1927, poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1931, en la sekva studjaro li studis en Prusa Universitato de Berlino. Li estis soldato en la ĉeĥoslovakia armeo (1932-1934), poste li laboris en agronomia laborejo en Moravio-Silezio. Inter 1936-1943 li laboris en simila laborejo en la slovakia landparto, pli poste li estis redaktoro en hungarlingva agronomia gazeto en Bratislavo. Depost la 2-a mondmilito li boate rifuĝis al Hungario. En 1947 li akiris plian agrikulturan diplomon en la sama loko Magyaróvár, poste li laboris jaron en instituto, poste en agrikultura stacio en Kompolt, kie li estis staciestro inter 1950–1962. Pli poste li finis la aktivan laboron en simila laborejo en Szeged, kie li estis emeritita en 1972. Li kreis novajn tritikojn, kiuj pli bone kontraŭstaris la froston kaj sekan veteron. Li kandidatiĝis en 1952, doktoriĝis en 1965 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis 5 premiojn inter 1952-1999. Li havis edzinon.
Metroo de Omsko
Konstruo
Konstruado komenciĝis en 1992 inter stacioj Tupolevskaja (Туполевская) kaj Raboĉaja (Рабочая). La unuaj planoj necesigis la malfermon de la sekcio inter la metrostacioj Marŝala Ĵukova kaj Raboĉaja sur la dekstra bordo de la rivero Irtiŝo por konektiĝi al la urbocentro en la industria distrikto, kaj poste konekti la linion sur la kontraŭa flanko de Irtiŝo. Tiu linio havas longecon de. La averaĝa rapido devus esti. La antaŭvidita jara trafiko estis de 69 milionoj da pasaĝeroj. Pro la malbona financa situacio, en 2003, nur la parto inter Tupolevskaja kaj Raboĉaja estis kompletigita (sen stacioj inter ili). Tiutempe, planoj ŝanĝiĝis kaj la aŭtoritatoj decidis konekti la du bordojn de la rivero Irtiŝo per ponto.
En februaro 2014, la urba registaro de Omsko, konsiderante ke la kosto de la projekto fariĝis tro multekosta, decidis konekti la konstruitan subteran parton de la metroo kun la surtera tram-reto. En julio 2014, kompanio Sibmost subskribis kontrakton de milionoj da rubloj por realigi studon de dizajno cele al transformo de la projekto de metroo en tiun de malpeza fervojo (tramvojo) de.
Agno (stacidomo)
Agno estas fervoja stacidomo en Agno, Svislando.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Bucsu)
La preĝejo Sankta Mikaelo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Bucsu.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en parko. La fasado estas simetria, meze vestiblo plene reliefas. La kvadrata turo elkreskiĝis el la simpla navo. En la maldekstra navoflanko sakristio estas videbla.
Kermeso okazas en la 29-an de septembro.
Grandaj Rabenoj de Francio
Dum la starigo en 1808 de la "Centra konsistorio izraela de Francio", estis antaŭvidite tri Grandaj Rabenoj de Francio, la unua granda rabeno de Francio, la dua granda rabeno kaj la tria granda rabeno, kiuj estas funkciuloj nomitaj per dekreto de la Ŝtata Konsilio, laŭ propono de la Konsistorio kiu organizas ilian elekton. Napoleono la 1-a nomis David Sintzheim, tiam prezidanto de la Granda Sinedrio, kiel grandan rabenon de la centra konsistorio, kun Abraham Vita de Cologna kaj Emmanuel Deutz.
Listo de grandaj rabenoj de Francio ekde 1808
Ekde 1980, la granda rabeno de Francio estas elektita por nur 7-jara daŭro.
Nobuko Jashima
Nobuko Jashima (麝嶋 伸子 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 1981 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Herrlisheim-près-Colmar
Herrlisheim - oficiale france Herrlisheim-près-Colmar kaj germane Herrlisheim bei Colmar - estas komunumo de Francio en la Eŭropa Unio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. Krome ĝi administre apartenas al arondismento Colmar-Ribeauvillé / Colmar-Rappoltsweiler, al kantono Wintzenheim / Winzenheim kaj al komunumaro nomata aglomeraĵo Colmar. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Leonida Georgijevna Bagration-Muĥranskaja
Leonida Georgievna de Rusio  aŭ Leonida Georgijevna Bagration-Muĥranskaja (naskiĝis kiel Leonida Bagration-Muĥranskaja la 23-an de septembro 1914, mortis la 24-an de majo 2010 en Madrido) estis unua kartvela princino de la antikva dinastio de la Bagration, kiu estis reĝa dinastio kaj kiu ĉesis regi post la aneksado de Kartvelio fare de Rusio. Ŝi estis filino de la Princo Georgo Aleksandroviĉ Bagration-Muĥranski (1884-1957) kaj de Helena Złotnicka (1886-1979).
Ŝi ekziliiĝis post la enpovigo de Stalino en Sovetunio kaj edziniĝis al usonano Summer Moore Kirby kun kiu havis filinon Heleno kaj kiu mortis en koncentrejo dum la Dua Mondmilito. Poste ŝi edziniĝis la 13-a de aŭgusto de 1948 al la Granda Duko de Rusio Vladimiro Kiriloviĉ Romanov. El tiu geedzo naskiĝis unusola filino nome Maria Vladimirovna Romanova ĝis ĵuse pretendita estro de la dinastio Romanov.
Albești (Constanța)
Albești [albeŝtj] estas vilaĝo en Rumanio, distrikto Constanța. Al ĝi apartenas administre la komunumoj: Arsa, Coroana, Cotu Văii kaj Vârtop.
Situo
Ĝi situas en en suda parto de la distrikto, sur la altebenaĵo Cobadin. Ĝi situas 52 km de la distrikta ĉefurbo Konstanco kaj 15 km de la plej proksima urbo, Mangalia.
Historio
La unua skriba mencio okazis en 1856, kiam turkoj el Krimeo setlis tie. Ĝia malnova turka nomo estis Sarighiol. La vilaĝo en 1924 unuiĝis kun la vilaĝo Acbaș (turke Akbaş) kaj la tiel estiĝinta vilaĝo ricevis la nomon Albești. En 1940 okazis ŝanĝo de la loĝantaro, la turkojn kaj bulgarojn oni alisetligis en Bulgarion kaj la rumanojn vivintajn en vilaĝoj de Suda Dobruĝo. En la 1970-aj jaroj alvenis setliĝanta ondo el areo de Moldavio, Oltenio kaj de Maramureŝo.
Oni elfosis en 1971 ruinojn de 2800-kvadratmetra fortikaĵo, el la 3-a aŭ 4-a jarcento.
Vidindaĵoj
En la vilaĝo vidindas la turka moskeo kaj la ortodoksa preĝejo.
Krautheim (Turingio)
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Jakovlev Jak-40
La Jakovlev Jak-40 (NATO raportnomo: Codling) estas jeto kun 3 motoroj.
Nordgermana Radio
La Nordgermana Radio - germane Norddeutscher Rundfunk (mallonge NDR) - estas regiona ŝtata radia kaj televida stacio en Germanio kun centra oficejo en Hamburgo. Ĝi respondecas pri demokratieca publika radio kaj televido en la federaciaj landoj Hamburgo, Malsupra Saksio, Ŝlesvigo-Holstinio kaj ekde 1990 ankaŭ de Meklenburgo-Antaŭpomerio, kiuj kune konsistigas la plej nordan parton de Germanio, borde de la Norda kaj la Balta Maro. La regiono estas tiu, en kiu kulture historie floras la platgermana lingvo, tial la televida kaj radia flego de tiu lingvo apud tiu de la norma germana lingvo estas aparta fokuso de la stacio. Tutlande la Nordgermana Radio kunlaboras kun similaj aliregionaj ŝtataj radiaj kaj televidaj stacio en tegmenta institucio nomata ARD. Ĝi ekestis en 1956 per fendado de la Nordokcidentgermana Radio NWDR en la Okcidentgermanan Radion WDR kaj NDR, sed origine fontas el la pionira Norddeutsche Funkstunde de 1924.
6559 Nomura
6559 Nomura estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Matsuo Sugano kaj Koyo Kawanishi elde la observatorio de Minami-Oda, apud Kamikaŭa en gubernio Hjogo (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Toshiro Nomura, instruanto pri sciencoj en la Altlernejo Nada de Kobe. Li estras la branĉon de Kobe de la Orienta Astronomia Asocio kaj klopodas popularigi astronomion. Li plurfoje vizitis la lokon de la evento de Tungusko kun kolegoj por serĉi meteorŝtonojn.
Velká Kraš
Velká Kraš (legu Velka Kraŝ - signifas Granda Kraŝ) estas nomo por grupo da vilaĝoj en Ĉeĥio en distrikto Jeseník. Vivas ĉi tie.
La nomo Kraš estas derivita de slava persona nomo Kras, kiu poste estis transprenita ankaŭ en germanan Krosse. Ĉar estis kelke da Kraš-oj, ili estis diferencigataj per diversaj predikativoj, ekz. Velká (Granda) (en la 14-a jarcento ankaŭ eble Henčova = de Henč), Malá (Malgranda) (ankaŭ eble Siegfriedova = de Siegfried) kaj Fojtova (de Fojt). Ankaŭ eblas, ke temis devene pri unu granda vilaĝo, kiu pli poste apartiĝis je kelke da vilaĝoj. Velká Kraš ensumigis ekde la jaro 1869 devene memstarajn administrajn vilaĝojn Velká Kraš, Malá Kraš, Fojtova Kraš kaj Hukovice (Haugsdorf, devene Hugova Kraš); ĉiuj ĉi vilaĝoj havis ĝis la plej nova epoko propran katastron. En la jaroj 1976 ĝis 1990 Velká Kraš estis portempe aligita al Vidnava.
Grupo da vilaĝoj kun la komuna aŭ unuopa nomigo Kraš etendiĝas en ĉirkaŭaĵo de rivereto Vidnávka, kiu fluas el Rychleba montaro unue tra Žulová al nordo kaj ĉe Hukovice ĝi turniĝas al oriento al Vidnava kaj al limo kun Pollando.
En la plej malnovaj skribdokumentoj estas indikataj kelke da Kraš-oj kaj malfacile estas distingeble, kiu estis la plej malnova. Tio validas kiel pri dokumento por vidnava vilaĝestro, kiu estas metata en la jaron 1290, sed kiu priskribas staton proksimume en la jaroj 1256 - 1266, tiel pri listo de vilaĝoj de vroclava episkopujo el 1284, kie estas indikitaj kvar Kraš-oj.
(13465) 1194 T-3
(13465) 1194 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Beethoven (filmo)
Beethoven estas usona prifamilia komedia filmo de 1992, reĝisorita de Brian Levant en kiu stelulas Charles Grodin kaj Bonnie Hunt kiel George kaj Alice Newton, respektive. Ĝi estas la unua filmo el ok ĝis 2014 de la filmoserio "Beethoven".
La filmo estis verkita de John Hughes (sub la pseŭdonimo Edmond Dantès, rolulo de la franca romano La grafo de Montekristo) kaj Amy Holden Jones. La historio centriĝas al San-Bernarda hundo nomita laŭ la komponisto Ludwig van Beethoven kaj posedita de la familio Newton. En la filmo kunstelulas Nicholle Tom kiel Ryce Newton, Christopher Castile kiel Ted Newton, Sarah Rose Karr kiel Emily Newton, Stanley Tucci kiel Vernon, Oliver Platt kiel Harvey, kaj Dean Jones kiel Dr. Herman Varnick. La filmomuziko estis tiu komponita de Ludwig van Beethoven mem.
Tiu filmo rakontas la historion de hundido San-Bernarda kiu post hazardo en vendejo de dorlotbestoj, kie ĝi estis vendota, fuĝas el maliculoj kaj venas ĉe la familio Newton. La infanoj tute volas tuj adopti ĝin, sed la patro malpretas. La hundo, nomita Beethoven ĉar li bojis al la 5-a simfonio de Beethoven, faris, ke Ted ekestu respektata en la lernejo, ke Emily, la plej juna, evitu dronon en la ĝardena naĝejo, kaj ke Ryce, nepopulara adoleskuliuno estu finfine atentita de Mark, la donĵuano de la lernejo. Ĉio ŝajnas bone en ordo, ke eĉ George ekŝatas la hundon. Sed la veterinaro de la familo estas reale malica krimulo kiu serĉas hundojn por pratiki eksperimentojn kaj muntas komploton por reakiri Beethoven.
Rokytov
Rokytov hungare Rokitó, germane Rakitau bei Bartfeld estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Beuvrages (stacidomo)
Beuvrages estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  -, situanta en  Beuvrages, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Rokytov
Situo
Rokytov situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Sabinov-Bardejov. La lasta urbo troviĝas je 7 km.
Beuvrages (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ringa Parko
La Ringa Parko (armene: Օղակաձեւ Զբոսայգի); ankaŭ konata kiel Junulara Parko, estas publika parko en la distrikto Kentrono de Erevano, ĉefurbo de Armenio. Ĝi komenciĝas per la Katedralo de Sankta Gregorio sude sur la strato Tigrano la Granda, kaj finiĝas per la lago Poplavok norde proksime al avenuo Maŝtoco. La parko situas laŭ stratoj Ĥanĝjan, Jervand Koĉar, Aleks Manukjan, Moskovjan kaj Isahakjan, formante duonrondan ringan parkon ĉirkaŭ la orienta parto de la centra Erevano. La parko havas proksimuman longon de 2500 metroj kaj averaĝan larĝon de 120 metroj.
Unu el la projektistoj kaj arkitektoj de la Ringa Parko el strato Terjan ĝis strato Abovjan konstruita en 1960-1985 estis Sasun Grigorjan.
Famaj strukturoj en la Ringa Parko
La Ringa Parko estas hejmo de multaj artaĵoj inkluzive de la statuoj de Aleksandr Gribojedov, Andranik Ozanjan, Vardan Mamikonjan, Jeghiŝe Ĉarenc, Tigran Petrosjan, Mikael Nalbandjan, Armen Tigranjan, Fridtjof Nansen, Avetik Isahakjan kaj Vahan Terjan.
Klerikalismo
Klerikalismo estas la doktrino kiu estis disvolvigita de religio (respektive eklezio) por atingi politikan celon; ĝi defendas, ke la klerikoj (de unusola religio konsiderata unika, ortodoksa kaj nura verdira), kiuj estas reprezentantaj de tiu ununura kaj absoluta religio, devas implikiĝi en la publikaj kaj nereligiaj aferoj kiel potenco kiu orientigu, superrigardu kaj korektu ilin kongrue kun sia kredaro. Kiel konsekvenco, aperis la kontraŭklerikalismo, nome tipo de laikismo kiu subtenas la malan doktrinon kaj la liberecon de konscienco.
Ringa Parko
Famaj strukturoj en la Ringa Parko
La promenejo de la bonfarantoj de la parko estis malfermita en oktobro 2012 kun la statuoj de 6 elstaraj armenaj bonfarantoj: nome Boghos Nubar, Aleksandr Mantaŝjan, Aleks Manukjan, Calouste Gulbenkjan, Mikael Aramjanc kaj Hovhannes Lazarjan.
Aliaj ornamaj monumentoj en la parko inkluzivas: la monumenton pri Amikeco inter Kararo kaj Erevano, la Renaskiĝan monumenton, la Atendan monumenton kaj la monumenton dediĉitan al Revivigita Armenio.
Rokytov
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1414. En 1427 15 familioj pagis imposton. En 1600 oni komputis tie 14 servutulajn domojn. En 1828 456 vilaĝanoj loĝis en 61 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Rokitó 320 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bártfa, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rokytov 528 homoj, (524 slovakoj).
József Málik
MÁLIK József (pro. ma:lik) estis hungara instruisto, ĵurnalisto, redaktoro naskiĝinta en Zilah la 6-an de aŭgusto 1849 kaj mortinta en Sepsiszentgyörgy la 11-an de marto 1901.
Stadiono Maracanã
Estádio Jornalista Mário Filho, pli konata kiel Maracanã, ("kiu similas sonorileton" en tupia-gvarania lingvo, pro sono el birdoj kiu vivis tie ), estas futbala stadiono kiu lokiĝas en Rio-de-Ĵanejro. Oni inaŭguris ĝin en 1950, kaj ĝi estis uzita por la Mondpokalo de tiu jaro. De tiam, Maracanã estas scenejo de grandaj momentoj en brazila kaj monda futbalo, kiel la mila golo de Pelé, finaj ludoj de Futbala Brazila Ĉampioneco, Copa Libertadores, la unua Kluba Mondpokalo de FIFA. Ĝi estis unu el konkuraj lokoj de Tut-Amerikaj Ludoj de 2007. En junio 2014 ĝi estas unu el pluraj konkursejoj de la Futbala Mondpokalo 2014, kaj la finala matĉo okazos en la stadiono. Du jarojn poste, sidejos tie la futbalo, kaj la malferma kaj ferma ceremonioj de la Somera Olimpiko 2016. La aktuala kapacito estas 82 238 personoj, estas la plej granda stadiono en Brazilo. La lasta renovigo okazis en 2013.
Éva Bodor
BODOR Éva estis hungara desegn- kaj pupinstruistino naskita en Torda la 6-an de aŭgusto 1914 kaj mortinta en Kecskemét la 20-an de decembro 1988.
Kariero
Ŝi instruis ekde 1940 en la reformita gimnazio de Kecskemét kaj poste en Altgrada Instituto de Porinfanĝardenistinoj.
NGC 1227
NGC 1227 (aliaj indikoj — PGC 11880, UGC 2577, ZWG 525.3, ZWG 524.62) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fatimida kaliflando
La araba dinastio de Fatimidoj regis inter la jaroj 909 kaj 1171 en Norda Afriko (Magrebo kaj Egiptio) kaj Sirio. Ĝi estis reprezentanto de ŝijaista direkto de islamo.
Fondo de la fatima kaliflando
La fatimidoj ne agnoskis superecon de bagdada kalifo, la reganto de kredantoj, kaj ili komencis uzi mem tiun ĉi titolon en la jaro 909. Ili priregis iom post iom nordan Afrikon inkluzive de la riĉa kaj strategie signifa Egiptio, Sicilio, Sirio, Palestino kaj okcidentan parton de Araba duoninsulo kaj realigis tiel sian superecon en granda parto de la islama mondo. En la jaro 969 ili fondis en Egiptio novan sidejurbon de ŝijaisma kalifo Kairon. En la 90-aj jaroj de la 10-a jarcento ili klopodis disvastigi sian potencon el Halepo kaj Antioĥio en la bizancan parton de Sirio, sed tion malebligis al ili bizanca imperiestro Basileios la 2-a Bulgaroktonos.
(15097) 1999 XP38
(15097) 1999 XP38 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Johana de Armuazo
Johana (aŭ Klaŭdia) de Lis, Sinjorino de Armuazo, estas intriganta ino de la 15-a jarcento kiu de 1436 al 1440, ŝajnigis esti Johana de Arko eskapinta el al ŝtiparo.
Laŭ malfrua fonto (trovita en 1686 en Metz) diskoniĝis la 20-an de majo 1436 en la regiono Metz ino kiu asertis esti Johana de Arko (eskapinta de la ŝtiparo). La fratoj de Johana de Arko rekonis ŝin kiel ilian fratinon.
Pri tiu "Johana", oni diras ke ĝi estiĝis el la adulta rilato inter la reĝino de Francujo, Izabela de Bavario kun ŝia bofrato kaj konsilisto, Ludoviko, duko de Orleano, kaj ke ŝi estis donita al flegistino en la vilaĝo Domrémy, proksime de Vaucouleurs, franca enklavo en Bara duklando, for de la intrigoj kaj la batalejoj de la Centjara Milito kiu ruinigis Francujon.
Rekonita kiel heroino, konsiderata mortinta en la fajro en Rueno 1431, ŝi geedziĝis en novembro de tiu jaro 1436 en Arlon, en la duklando Luksemburgo, al Roberto de Armuazo, Senjoro de Jaulny, proksima parenco de Robert de Baudricourt, la reganto de Vaucouleurs, kiu promociis la destinon de la Pucelo.
Kaoru Kakinami
Kaoru Kakinami (柿並 薫 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1981 ĝis 1984 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Johana de Armuazo
Post la novaĵoj pri reveno de la Pucelo, la urbo Orleano interrompis la funebron memore de Johana de Arko dum tri jaroj. Johana de Armuazo eĉ sukcesis en 1439 ke Gilles de Rais, Marŝalo de Francujo kaj malnova militkamarado de la vera Johana, konfidus al ŝi soldatojn el la trupoj kun kiuj ŝi batalis apud li en Poitou.
Dum tiuj kvar jaroj, ŝi korespondadis letere kun la reĝo Karlo la 7a. Laŭ malfrua rakonto de kortegano Boissy, la reĝo demandis al ŝi kiu estis la sekreto kiun ŝi kundividis kun li. La "heroino" rekonis ŝian mensogon, asertante ne scii kaj petegis kompaton. Iuj historiistoj neas ĉi renkontiĝon.
Laŭ la Universitato kaj la Parlamento de Parizo, estinte malkovrita, ŝi publike konfesis sian trompon kaj retiriĝis kun sia edzo en la kastelo de Jaulny ĝis kiam ŝi mortis.
Lia kazo estis, en la momento, ne izolita, ĉar granda nombro de falsaj Johanaj de Arko aperis en la jaroj post la morto de la Pucelo sur la ŝtiparo en Rueno.
Lantenne-Vertière
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Konjunkcio (astronomio)
En astronomio, (kaj astrologio) konjunkcio de du ĉielaj korpoj signifas, ke viditaj de tria (ĝenerale, de Tero) ili aperas plej proksimaj unu de la alia en la ĉielo.
Kiam la du korpoj tiom proksimiĝas, ke unu ŝajnas pasi antaŭ la alia, oni parolas pri pasado (de malgranda korpo antaŭ ŝajne pli granda) aŭ kaŝado (de malgranda korpo malantaŭ ŝajne pli granda).
Konjunkcio estas signata per la simbolo:.
Difino
Ĝenerale oni parolas pri konjunkcio de du ĉielaj korpoj kiam ili havas saman rektascension. Oni ankaŭ parolas pri konjunkcio kiam la korpoj havas la saman ekliptikan longitudon (la konjunkcioj laŭ rektascensio kaj laŭ ekliptika longitudo ne okazas samtempe, sed ofte en tre proksimaj momentoj).
Se ambaŭ astroj havas saman deklinacion dum la konjunkcio, ili estas en sizigio, oni povas observi kaŝadon, pasadon aŭ eklipson.
Superaj kaj malsuperaj konjunkcioj
Vidita de Tero, korpo sur suna interna orbito estas en supera konjunkcio rilate al Suno kiam la objekto estas malantaŭ Suno. Male, ĝi estas en malsupera konjunkcio kiam ĝi estas antaŭ Suno (kaj kiam povas tiam okazi pasado). Oni parolas pri malsupera konjunkcio kaj supera konjunkcio por la planedoj Merkuro kaj Venuso, kiuj estas internaj planedoj reilate al Tero. Ĝenerale, de ia planedo eblas vidi ĉiujn internajn planedoj (ekzemple, Tero povas esti vidata de Marso) en malsupera kaj supera konjunkcioj).
Triobla konjunkcio
En la strikta senso, triobla konjunkcio estas konjunkcio kui okazas tri fojojn en mallonga tempo inter du samaj astroj. Pro la fenomeno de ŝajna planeda retroiro, planedo povas pasi trifoje proksime de alian planedon aŭ stelon.
Ekzemple, triobla konjunkcio okazas inter Jupitero kaj Urano la, kaj la.
Oni ankaŭ (evitinde) parolas pri triobla konjunkcio por konjunkcio inter tri astroj ekzemple, la konjunkcio Venuso-Jupitero-Luno de la.
Granda konjunkcio
Granda konjunkcio estas konjunkcio de Jupitero kaj Saturno. Tia konjunkcio okazas ĉirkaŭ ĉiuj 18 aŭ 20 jaroj.
Plej granda konjunkcio estas triobla konjunkcio de Jupitero kaj Saturno Ĝi okazas, dum tempo de kelkaj monatoj, proksime de opozicio kun Suno. La lasta plej granda konjunkcio okazis en januaro, februaro kaj julio 1981; la venonta okazos en 2238 - 2239.
Iuj historiistoj pri religio hipotezis, ke la stelo de Bet-Leĥem estis plej granda konjunkcio kiu okazis en 7 a. K.
Jílovice (distrikto České Budějovice)
Jílovice estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio netutaj 6 km oriente de Borovany kaj 10 km norde de Trhové Sviny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1366.
Partoj de municipo
Municipo Jílovice konsistas el ses katastraj teritorioj kaj ok lokaj partoj.
Mantro
En hinduismo kaj budhismo, mantro (el la sanskrita «sakrala formulo») estas mensa formulo aŭ silabaro aranĝita laŭ certa ordo, kiun oni ripetas multfoje per specifa ritmo.
Unu el la plej konataj mantroj en Tibeto estas la mantro de Tchenrezi, kutime nomita mani. Oni diras "om mani peme hung" aŭ, en sanskrita, "om̐ Maṇipadme hūm" ( ॐ मणिपद्मेहूम् ). Tiu mantro estas alvoko al Maṇipadmā, virina formo de Avalokiteshvara. La traduko estas « Oh Maṇipadmā, oh ! ».
La celo de mantro estas malproksimigi distron, mensan konfuzon. Oni ofte uzas samtempe mâlâ'n, specon de rozario, kiu havas 108 bidojn.
Kálmán Mesterházy
Kálmán Mesterházy [meŝterhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mesterházy Kálmán estis hungara pentristo. Lia nobela antaŭnomo estis középbükki. Kálmán Mesterházy  naskiĝis la  en Szabadka (Hungara reĝlando, nuntempa Subotica en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Mesterházy lernis muzikon en Budapeŝto, sed lia mano rompiĝis, tial ekde 1871 li interesiĝis pri pentrado. Li faris mallongan studvojaĝon eksterlande. Ekde 1874 li partoprenis en ekspozicioj. En 1882 kune kun Jenő Zichy aranĝis provincajn ekspoziciojn. En 1891 li establis lernejon por pentristoj en Budapeŝto kaj li partorenis en fondo de ekspoziciejo same en la ĉefurbo. Plej ofte li pentradis pejzaĝojn. Lia edzino estis baronino. Li mortigis sin.
Albert Prónay
Barono Albert Prónay [prOnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Prónay Albert estis hungara juristo, juĝisto, membro direktora de Hungara Scienca Akademio (1840). Liaj nobelaj antaŭnomoj estis tótprónai kaj blatniczai.
Albert Prónay naskiĝis la  1801. Li mortis la 1867 en Tóalmás.
Biografio
Albert Prónay devenis el historia familio, tial li ricevis diversajn ŝtatajn taskojn, titolojn kaj rangojn. En 1846 li estris departementon Pest-Pilis-Solt-Kiskun, baldaŭe li istis unu el la 7 centraj juĝistoj. En 1860 li ricevis la titolon krongardisto, krome li estis nomita "interna sekreta konsilanto". Inter 1837-1860 li apartenis al inspektoroj de la luterana eklezio. Li havis edzinon, kiu naskis filon. Li estis adoptita kiel heredulo fare de Sándor Prónay.
Etiopia rokturdo
La Etiopia rokturdo (Monticola rufocinereus) estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj.
Ĝi troviĝas en Orienta Afriko kaj sudokcidenta Azio, do havas nekutiman teritorion en tiu genro, pli kutima en Suda Afriko. Nome la specio troviĝas en Eritreo, Etiopio, Kenjo, Somalio, Sudano, Tanzanio kaj Ugando en Afriko kaj trans la Hinda Oceano en Omano, Sauda Arabio kaj Jemeno. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, sekaj savanoj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustejoj.
Kiel aliaj rokturdoj temas pri specio, kies masklo havas bluajn kapon kaj kolon, pli malhelajn flugilojn kaj ruĝecajn subajn partojn; kiel distingilo oni povas diri, ke diference de aliaj rokturdoj, ĉe tiu ĉi la bluaj supraj partoj estas pli etendaj kaj tiele ankaŭ la brusto kaj supraj flugiloj estas bluaj, dum nur la flugilpintoj estas pli malhelbrunaj aŭ nigrecaj. Krome la blua koloro estas ĝenerale pli hela kaj homogena.
Suda distrikto de Israelo
La suda distrikto (מחוז הדרום), estas unu el ses ĉefaj administraj unuoj de Israelo. Laŭ areo ĝi estas la plej granda, kaj en komparo ĝi estas la distrikto malplej dense loĝata. Distrikta ĉefurbo estas Be'er Ŝeba. En 2005 en la teritorio vivis loĝantoj.
La distrikto pludividiĝas al du subdistriktoj, nomataj נפות ("nafot", plurale; singulare nafa):
La Suda Distrikto kovras la plejparton de la geografiaj regionoj Negevo kaj Arabaho. Laŭ la stato de januaro 2007, entute 1.002.400 homoj loĝas en ĝi - el inter la loĝantoj 86 procentoj estas judoj kaj 14 procentoj araboj (plejparte islamanoj). La administra centro de la distrikto estas Be'er Ŝeba (באר שבע), kvankam la plej larĝa urbo estas Arad (ערד). Relative prosperaj urboj respektive antaŭurboj estas Omer (עומר), Meitar (מיתר) kaj Lehavim (להבים), malpli prosperaj estas Sderot (שדרות), Netivot (נתיבות) kaj Ofakim (אופקים) (fonto ).
La geografia centro de la regiono cetere proksimume lokigeblas per la koordinatoj 30° 40' norde kaj 34° 50' oriente.
Pacé (Orne)
Pacé estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pacéens.
Cappella-Agnuzzo (stacidomo)
Cappella-Agnuzzo estas fervoja stacidomo en Collina d'Oro, Svislando.
Baedeker Blitz
La Baedeker Blitz aŭ Baedeker-aj aeratakoj estis serio de atakoj fare de la Luftwaffe al urboj de Anglio dum la Dua Mondmilito.
Tiuj aeratakoj estis planitaj responde al detrua pliigo en la efektiveco de la bombatakoj fare de la Reĝa Aerarmeo (RAF), kiuj startis per la bombardado de Lübeck en marto 1942. La celo estis komenci reprezalian interŝanĝon por devigi la RAF malpliigi siajn agadojn. Por pliigi la efikon sur la vivo de civiluloj, la celoj estis elektitaj pro siaj kulturaj kaj historiaj gravoj, pli ol pro ajna milita valoro. La ĉefa serio de aeratakoj ekis fine de aprilo 1942, kaj finis fine de majo, kvankam la urboj plue estis celo pro siaj kulturaj valoroj dum la venontaj du jaroj.
Ĝi estis relativa malsukceso. Post la origina Blitz kontraŭ britaj urboj, ĉirkaŭ unu jaron poste, la RAF ege estis pliboniginta sian noktan luktokapablon kaj enkondukis la radarojn AMES Tipo 7 specife por la nokta luktado. La perdoj de la bombaviadila forto de la Luftwaffe estis neelteneblaj, kaj pro diversaj tialoj la damaĝo al la celitaj urboj estis minimuma kompare kun la Germana bombokampanjo de 1940-41, aŭ la samtempa kampanjo de la Aliancanoj kontraŭ Nazia Germanio. Tamen, la atakoj rezultis en la morto de ĉirkaŭ 1,600 civiluloj kaj dekoj da miloj da damaĝitaj hejmoj.
Nomo
La bombatakoj estis referencataj de ambaŭ flankoj kiel "Baedeker raids", derivitaj el la komento fare de germana propagandisto. Barono Gustav Braun von Stumm, parolanto de la Germana Eksterlandafera Servo, ŝajne diris la 24an de aprilo 1942, "Ni iros kaj bombardados ciun konstruaĵon en Britio markitan per tri steloj en la Baedeker-a Gvidlibro", reference al la popularaj veturgvidiloj Baedeker. Goebbels estis furia; ema klasigi la britajn atakojn kiel "terorbombado", li estis same preta deklari la germanajn klopodojn kiel "reprezaliaj decidoj". Improvizite aludis Stumm "efektive oni akceptis, ke la germanoj celis kulturajn kaj historiajn celojn, ĝuste kion la germanoj ne volis fari, kaj Goebbels demarŝis por certigi, ke tio ne okazos denove".
Celoj
Oni atakis urbojn Bath, Norwich, Hull (ankaŭ vere milita celo), Poole, Grimsby, Canterbury kaj Exeter. Estis frapitaj kelkaj katedraloj, preĝejoj kaj aliaj monumntoj.
NGC 1228
NGC 1228 (aliaj indikoj — PGC 11735, ESO 480-32, MCG -4-8-26, UGCA 54, ARP 332, VV 260, VV 337) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tschingel-Glaĉero
Tschingel-Glaĉero (germane Tschingelfirn aŭ Tschingelgletscher) estas valglaĉero je la norda flanko de la Bernaj Alpoj. Ĝi havas longecon de 3,65 km, larĝecon supre de ĝis 2 km kaj malsupre de 0,5 km kaj kovras areon de 6,19 km².
Historio
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko en la 19-a jarcento la lango de Tschingel-Glaĉero kunfluis kun tiu de Wetterlücken-Glaĉero (germane Weterlückengletscher). Wetterlücken-Glaĉero etendiĝas kun longeco de 2 km, larĝeco de 1 km kovrante areon de proksimume 3 km² paralele al Tschingel-Glaĉero oriente de Tschingelhorn. Ĉar ambaŭ glaĉeroj ek de la komenco de la glaĉermezurado en la jaro 1893 entute retiriĝis multe malpli ol aliaj alpaj glaĉeroj ekzistas ankoraŭ hodiaŭ en la regiono de iliaj fruntoj mallarĝa firnokonekto inter la du glaĉeroj.
Altmontara turismo
Sur rokpodio de la nunatako Mutthorn situas sur alteco de 2900 m la Mutthorn-Kabano de la Svisa Alpismo-Klubo (SAC), kiu atingeblas nur trairante glaĉeron, ĉu Kander-Glaĉeron ĉu Tschingel-Glaĉeron.
(13466) 2349 T-3
(13466) 2349 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
17073 Alexblank
17073 Alexblank estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexander Edmund Blank, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Lower Canada College de Montrealo (Kebekio, Kanado).
Kastelo de Ikervár
La Kastelo de Ikervár (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Batthány [bathAnji]) estas historia monumento en Hungario, en meza parto de vilaĝo Ikervár.
Historio
La bienoj de Ikervár apartenis al familio Batthyány ekde 1789. La baroka kastelo (aŭ burgo) estis konstruita fare de József Batthyány. En tiu kastelo estis infano Lajos Batthyány, li tie edziĝis en 1834. En 1847 la konstruaĵo estis trakonstruita laŭ plano de Miklós Ybl. Post falo de la Hungara revolucio de 1848 la Habsburgoj forprenis la kastelon, sed en 1860 la familio reaĉetis ĝin. En fino de la 19-a jarcento la kastelo denove trakonstruiĝis. En 1913 la familio ŝuldiĝis, la kastelo estis vendita. Oni profitis la kastelon orfejo por knaboj. Ekde la 2000-aj jaroj la kastelo ne estas uzata.
Konstruaĵo
La trietaĝa konstruaĵo sitas en mezo de parko laŭ Rába. La kastelo havas flankan domegon kaj inter ili ligan konstruaĵon. La fasado estas simetria, se oni ne vidas la flankan domegon.
Parko
La parko estas protektata, kie estas videblaj memorarboj pri Lajos Batthyány kaj Lajos Kossuth. En 1913 Jenő Bory kreis skulptaĵon pri Lajos Batthyány.
Francisko de Asizo de Burbono
Francisko de Asizo de Burbono aŭ en la hispana per oficiala kompleta nomo Francisco de Asís María Fernando de Borbón y Borbón-Dos Sicilias (Aranjuez, 13-a de majo 1822 – Épinay-sur-Seine, 17-a de aprilo 1902), filo de la infanto de Hispanio Francisco de Paula de Burbono, filo de Karlo la 4-a, kaj de Luisa Carlota de Borbón-Dos Sicilias, estis edzo-reĝo de Hispanio kiel edzo de Isabel la 2-a (1846–1868) kaj dua Duko de Kadizo.
Edzo-reĝo de Hispanio
Laŭ kriterioj kaj politikoj kaj dinastiaj, Francisko de Asizo estis devigita al geedzeco kun sia kuzino la juna reĝino Isabel la 2-a. Ili estis gekuzoj ĉar iliaj patroj, la infanto Francisco de Paula de Burobono kaj la reĝo Fernando la 7-a, estis fratoj. La elekto de Francisko de Asizo kiel edzo de Isabel okazis post nuligo de aliaj kandidatoj; la estonta edzo de la reĝino devis esti altranga nobelo sed sen ebloj heredi aliajn eŭropan tronon. Krome la reĝino mem malakceptis tiun edzon ĉar spite ŝia junaĝo ŝi jam estis konscia de la samsekseco de sia kuzo. Ĉiakaze, laŭ Jesús Pabón en lia biografio de Narváez, la edzo-reĝo estis patro de diversaj eksterleĝaj gefiloj kaj eĉ havis diversajn konatajn amatinojn.
La nupto celebriĝis la 10-a de oktobro 1846 en la Reĝa Palaco de Madrido, kune kun la nupto de la infantino Luisa Fernanda (fratino de Isabel) kun Antonio de Orleano – duko de Montpensier –. Samtage li ricevis la dignecon de reĝo kaj la traktorajton de Majestad, krom la altan rangon de capitán general de los ejércitos (supera generalo).
Posteularo
El geedzeco kun ŝia kuzino Isabel la 2-a naskiĝis dekdu gefiloj, sed nur kvin el ili superis la infanaĝon. Liaj teoriaj gefiloj estis la jenaj:
Eble samsangeco de gepatroj kaj geavoj influis por la fruaj mortoj de diversaj geinfantoj, kvankam fakte la patreco de kelkaj el tiuj gefiloj estis pridisputata, kaj nune oni ne scias certe kiu estis la vera biologia patro de ĉiu el ili.
Regado
La geregado de Isabel kaj Francisko de Aziso estis konflikta kaj komplikita pro konstantaj palacaj komplotoj el kiuj kelkaj klopodis separigi la gereĝojn. En la epoko populariĝis koploj ĉefe pri la supozita samseksemo de la reĝo -kromnome "Paquita" (Franjo)- kelkaj el kiuj estis publikitaj kaj konataj eĉ ankoraŭ. Kelkaj el ili temas pri dubo ĉu la reĝo pisis stare (kiel viro) aŭ side (kiel virino), sed fakte estas reala tialo ke la reĝo suferis malsanon hipospadio kaj pro tio li povis pisi nur side.
La geregado de Isabel kaj Francisko de Aziso komplikiĝis pro la tumulta politika klimato, ĉefe post la Revolucio de 1868 (La Gloriosa). Ankaŭ la privata vivo de la gereĝoj komplikis la aferon. Nuntempaj aŭtoroj komprenas la personan vivon de la reĝino ene de la kunteksto de malfeliĉa geedzeco kaj la premo de la palaca etoso, sed la tiamaj politikistoj kaj opoziciantoj profitis tiun cirkonstancon kiel armilon. Oni konstruis tiele la miton (ĉu sur realaj bazoj) pri la troseksema reĝino kiu ridindigas ŝin kaj malproksimigis ŝin el la popolo. Krome la religia fanatismo de la reĝino, sub influo de miraklema monaĥino sor Patrocinio kaj patro Claret, kaj la politika problemaro, kontribuis al senprestiĝigo kaj populara malakcepto de la regado de Isabel la 2-a.
Por superi la revolucion de 1854, la gereĝoj sukcesis savi sian tronon per nova alvoko al Generalo Espartero. Sed en 1856, Francisko kaj Isabel, kiuj sentis sin tre sekuraj sur la trono, apogis Leopoldo O'Donnell.
Francisko de Asizo de Burbono estis mecenato kaj ordonis restaŭri kaj plibeligi nombrajn monumentojn de la madrida ĉefurbo, inter ili la preĝejoj de Kalatravinoj kaj Sankta Hieronimo.
Ekzilo kaj restaŭro de la monarkio
La 7-a de julio de 1868 ekis la Hispana Revolucio, estre de Juan Prim kaj Antonio de Orleano, duko de Montpensier, cele eltronigi la reĝinon Isabel, spite ke la gereĝoj estis sangaj parencoj de la duko. La reĝa familio ekziliĝis al Parizo. En 1870 Isabel la 2-a abdikis favore de sia filo Alfonso la 12-a.
Post la restaŭro de la monarkio, Francisko de Asizo plurezidis en Francio, kie li mortiĝis la 17-an de aprilo de 1902, kaj poste lia korpo estis translokigita al la Monaĥejo de El Escorial.
Ciprian Porumbescu
Ciprian Porumbescu [ĉipriAN porumBESku]; naskonomo Ciprian Golembiovski (naskiĝinta la, en Șipotele Sucevei - nun Ŝepit en la ĉernivca provinco; mortinta la , en Stupca - nun Ciprian Porumbescu en la distrikto Suceava) estis rumana komponisto, dirigento kaj violonisto. En sia epoko li apartenis al la plej elstaraj komponistoj; inter liaj famaj verkoj troviĝas Crai nou, Trei culori, Kanto por la 1-a de majo, Balado por violono kaj piano kaj Serenado. Krome li komponis melodion por Pe-al nostru steag e scris Unire, kiu estas uzata por la nacia himno de Albanio, Hymni i Flamurit.