cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Afina transformo
(Justa, Ĵus) kiel (membroj, membras) de aro de (vektoroj, vektoras) estas lineare sendependa se neniu estas lineara kombinaĵo de la aliaj, (do, tiel) ankaŭ ili estas afine sendependa se neniu estas afina kombinaĵo de la aliaj. La aro de linearaj kombinaĵoj de aro de (vektoroj, vektoras) estas ilia "lineara (naski, generi)" kaj estas ĉiam lineara subspaco; la aro de ĉiuj afinaj kombinaĵoj estas ilia "afina (naski, generi)" kaj estas ĉiam afina subspaco. Ekzemple, la afina (naski, generi) de aro de du punktoj estas la linio (tiu, ke, kiu) enhavas ambaŭ; la afina (naski, generi) de aro de tri ne-samrektaj punktoj estas la ebeno (tiu, ke, kiu) enhavas ĉiuj tri. (Vektoroj, Vektoras)
estas lineare dependa se (skalaroj, skalaras)
ekzisti, ne ĉiuj 0, tia (tiu, ke, kiu)
Simile ili estas afine dependa se la sama estas vera kaj ankaŭ
Tia vektoro (a1,. .., an) estas afina dependeco inter la (vektoroj, vektoras) v1, v2,. .., vn.
La aro de ĉiuj inversigeblaj afinaj transformoj (formoj, formas) grupo sub la operacio de komponaĵo de funkcioj. (Tiu, Ke, Kiu) grupo estas (nomita, vokis) la afina grupo, kaj estas la duonrekta (produkto, produto) de Kn kaj Gl(n, k).-->
Afina transformo de ebeno
Afina transformo konservas rilatumojn de longoj se ili estas je paralelaj linioj. Afina transformo ĝenerale ne konservas longojn kaj angulojn. Areoj estas multiplikataj per konstanta koeficiento egala al
<!-- Donita T (majo, povas) ĉu esti direkto (respekta orientiĝo), aŭ malrekta (dorsflanka orientiĝo), kaj ĉi tiu (majo, povas) esti difinita per ĝia efiki sur (signita, subskribita) (areoj, areas) (kiel difinis, ekzemple, per la kruci (produkto, produto) de (vektoroj, vektoras)).
Ekzemplo de afina transformo
Jena ekvacia ekspresa afina transformo en Gf(2) (kun "+" (figuranta, prezentanta) _XOR_):
Ekzemple, la afina transformo de la ero {a} = x7 + x6 + x3 + x = {11001010} en granda-_endian_ duuma skribmaniero = {Ca} en granda-_endian_ deksesuma skribmaniero, estas kalkulita kiel sekvas:
Tial, {a′} = x7 + x6 + x5 + x3 + x2 + 1 = {11101101} = {_ED_} -->
Ruĝkapa kosifo
La Ruĝkapa kosifo (Cossypha natalensis) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro Cossypha kiu enhavas afrikajn insektomanĝantajn speciojn kun nigraj kaj helaj zonoj en vizaĝo kaj oranĝecaj subaj partoj, tamen tiu ĉi specio ja kunhavas oranĝecajn subajn partojn kun la samgenranoj, sed havas ankaŭ ruĝecoranĝan kapon, kio distingas la specion el la aliaj samgenranoj. Same kiel la aliaj parencaj specioj, havas grizecajn flugilojn kaj brunan centran voston dum la eksteraj vostoplumoj kaj pugo estas oranĝecaj. La beko kaj okulo estas nigraj, sed ne ligitaj per traokula malhela zono, kiel ĉe aliaj samgenranoj.
Ĝi troviĝas en en granda parto de Afriko nome en Angolo, Bocvano, Burundio, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Etiopio, Gabono, Kenjo, Malavio, Mozambiko, Namibio, Niĝerio, Ruando, Somalio, Sudafriko, Sudano, Svazilando, Tanzanio, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj.
Ignacio Diego
Juan Ignacio DIEGO PALACIOS (naskita la 18-a de majo 1960 en Castro Urdiales), pli konita kiel Ignacio Diego aŭ Nacho Diego, estas hispana politikisto. Li estis la oka prezidanto de Kantabrio, ekde junio 2011 ĝis julio 2015. Li estis membro de la loka registaro de municipo El Astillero post la lokaj balotoj en 1987 kaj 1991. Li iĝis urbestro de tiu municipo post balotoj de 1995, 1999, 2003. De la jaro 2004 li estris la kantabran sekcion de la Popola Partio.
Ferenc Újházy
Ferenc Újházy [UjhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Újházy Ferenc estis hungara pentristo, instruisto. Ferenc Újházy naskiĝis la en Szolnok, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Újházy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste en 1843 studis pentradon de Jakab Warschag, ekde 1846 en Jakab Marastoni en Pest (urbo). Li interrompis la lernadon kaj li batalis por la Hungara revolucio de 1848, poste en Vieno li studis pentraĵojn en muzeoj. Baldaŭ li revenis al Pest kaj Buda, kie li establis atelieron. Inter 1860 kaj 1870 li havis privatan pentristan lernejon. En 1868 li ekinstruis ankaŭ en lernejo de Buda, en la sekva jaro li akiris pedagogian diplomon. Lia pentraĵo ricevis premion en 1911 en Budapeŝto. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filinojn.
NGC 3790
NGC 3790 (aliaj indikoj — UGC 6624, MCG 3-30-32, ZWG 97.43, PGC 36167) estas galaksio en konstelacio Leono. Ĝi unuafoje science priskribis la germana-angla astronomo Friedrich Wilhelm aŭ Frederick William Herschel, kiu trovis ĝin la 17-an de aprilo 1784.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de la NGC-katalogo.
Arve
Arve estas rivero, kiu fontas en la masivo de Blanka Monto. Ĝi precipe fluas tra la franca departemento Haute-Savoie kaj alfluas Rodanon meze de Ĝenevo, proksimume unu kilometron post la rodana elfluo el Lago Lemano. Dum siaj 107 km, ĝi trairas la landlimon inter Francio kaj Svislando. En ĉi-lasta, ĝi fluas nur 9 kilometrojn.
Trafluo
Pro ĝia montara deveno, la trafluo de Arve estas malstabila. Somere, pro la neĝa kaj glacieja fandiĝo, la monata media alfluo superas 120 m³/s, sed vintre ĝi estas sub 50 m³/s.
Río Negro (Amazonio)
Rio Negro (portugale: Rio Negro, hispane: Río Negro, esperante Nigra Rivero) estas la plej granda maldekstra alfluanto de la Amazono kaj la plej granda nigrakva rivero de la mondo. Ĝi estas la sepa plej granda rivero en la tuta mondo laŭ la akvokvanto (Vidu ĉe Listo de riveroj laŭ akvoŝarĝo)
Ĝi naskiĝas inter Orinoko kaj la Amazona Baseno, kaj konektas ankaŭ kun la Orinoko pere de kanalo Kasikiare. En Kolombio, kie situas ties fontoj, ĝi estas nomata Rivero Guainía. Ties ĉefa alfluanto estas la Vaupés, kiu kunhavas akvon kun la Guaviare, branĉo de la Orinoko, nome la baseno de la orienta deklivaro de Andoj en Kolombio. La Rivero Negro fluas en la Rivero Solimões por formi la Amazonan Riveron ĉe Manaus, Brazilo.
La rivero Branco estas la ĉefa alfluanto ĉe la norda bordo de la rivero Negro, kiu fluas integre tra la ŝtato Roraima.
20217 Kathyclemmer
20217 Kathyclemmer estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kathy Clemmer, kiu mentoris unu finaliston de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Intel Science Talent Search de 2012. Ŝi instruas ĉe la El Segundo High School de El Segundo (Kalifornio, Usono).
Madlener
Madlener estas familia nomo de jenaj personoj:
Stamenaro
La nombro de stamenoj varias laŭ la familioj. Ĝi, kune kun la aranĝo kaj la koloro, estas distingilo por distingi la specioj.
Simbolo de androceo en la floroformulo estas A. Depende de la aranĝo oni povas distingi diversaj tipoj de androceoj:
La ina ekvivalento de la androceo nomiĝas gineceo kaj estas la tuto de la inaj seksorganoj (karpeloj).
Konstruo de la androceo
La baza elelmento de la androceo estas la stamenoj. Ili konsistas plejofte el filamento kaj antero. La antero konsistas el du tekoj,kiuj etas dividitaj de konektivo. Ĉiu teke konsitas el po 2 polensakoj.
La polena patrina ĉelo formiĝas al Mejozo de haploidaj mikrosporoj ene de la plensakoj. Tra truo ili atingas la eksteron.
La anteroj povas esti orientitaj al la flora centro. Tiam ili nomiĝas introrsaj. Ekstorsaj ili nomiĝas, se ili montras eksteren. Latrorsaj nomiĝas anteroj, kies polensakoj staras en sama distanco unu al la alia kaj ne montras en speciala direkto.
Stameno
Stameno estas la vira organo de la floro. Kompare, la ina florparto estas karpelo. Androceo aŭ stamenaro estas ĉiuj stamenoj de iu floro.
Stamenoj estas dupartaj:
Kiam la stameno estas matura, la polenujoj malfermiĝas, liberigante la polenerojn.
Heŭglina kosifo
La Heŭglina kosifo aŭ Blankabrova kosifo (Cossypha heuglini) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro Cossypha kiu enhavas afrikajn insektomanĝantajn speciojn kun nigraj kaj helaj zonoj en vizaĝo kaj oranĝecaj subaj partoj. La unua nomo plie taŭgas ĉar kongruas kun la latina scienca nomo, dum la dua indikas trajton komunan ankaŭ en plej parto de la aliaj specioj de la genro.
Tiu estas specio ege simila laŭ aspekto al la samgenra kaj tre proksime parenca Rupela kosifo, tio estas, same kiel tiu, tiu ĉi estas specio kun tre ruĝecaj pugo kaj subaj partoj pli etendaj ol ĉe aliaj samgenranoj. Krome la supraj partoj estas grizecaj, preskaŭ nigraj en krono kaj pli brunece en dorso, dum la flugiloj estas malhelgrizaj al nigrecaj, same kiel la vosto, kies ankaŭ la eksteraj vostoplumoj estas oranĝaj ĉebaze. La vizaĝo montras tre rimarkindan blankan superokulan strion, pli larĝa ol ĉe aliaj samgenranoj kaj ĉefe al la nuko, kaj tre larĝan nigran traokulan zonon, kiu larĝiĝas ĉe la orelzono. La beko estas nigra kaj kruroj kaj piedoj grizecaj.
Diferencoj disde la Rupela kosifo estas, ke la Heŭglina kosifo estas pli ruĝecoranĝa sube kaj tiu koloro pli etendiĝas kolflanke kaj nuke.
Ĝi troviĝas en granda parto de Afriko nome en Angolo, Bocvano, Burundio, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Etiopio, Gabono, Kenjo, Malavio, Mozambiko, Namibio, Ruando, Somalio, Sudafriko, Sudano, Svazilando, Tanzanio, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj humidaj savanoj.
Placo de Masaryk
Placo de Masaryk troviĝas en pluraj urboj:
Zoltán Fodor
Zoltán Fodor (laŭ hungarlingve kutima nomordo Fodor Zoltán; naskiĝis la en Budapeŝto) estas hungara fizikisto, profesoro, membro (honora (2010)) de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Zoltán Fodor frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1987. Post siaj studoj li restis en la universitato por instrui. En 1992 li akiris sciencan gradon (Ph.D) en la universitato, sciencan gradon (DSc) en 1996 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Laŭokaze li esploris en Germanio, Svislando, Japanio. Li ricevis 4 premiojn inter 1991-2008. Li okupiĝas pri partikla fiziko, krada kampo kaj frua universo.
Tibor Kolbenheyer
Tibor Kolbenheyer [kolbenhejer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kolbenheyer Tibor estis hungara-ĉeĥoslovakiana fizikisto, astronomo, pedagogo, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1979), membro ordinara de Ĉeĥa-Slovaka Scienca Akademio (1954).
Tibor Kolbenheyer naskiĝis la  1917 en Hungara reĝlando en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Li mortis la 1993 en Košice.
Biografio
Tibor Kolbenheyer post naskiĝo de Ĉeĥoslovakio apartenis al la hungara minoritato. Li frekventis universitatojn en Prago kaj Budapeŝto inter 1935-1940. En 1941 li doktorĝis. Li eklaboris en astronomia instituto en Budapeŝto, iom poste li paralele laboris en firmao por esplori nafton. En 1947 li revenis al Ĉeĥoslovakio, kie li signife kontribuis al la disvolviĝo de supera edukado kaj scienco en Ĉeĥoslovakio. Komence li laboris en geologia instituto, poste li instruis en universitato. En 1953 en Bratislavo li fondis instituton, kiun li longe gvidis. Li estis rektoro inter 1955-1963. Li ricevis 2 premiojn.
NGC 3791
NGC 3791 (aliaj indikoj — MCG -1-30-20, NPM1G -09.0447, PGC 36156) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Genĵi monogatari
Genĵi monogatari (源氏物語, Romano pri Genĵi) estas klasika verko de japana literaturo, kiun la nobelino kaj akompanantino Murasaki Shikibu verkis ĉirkaŭ la jaro 1000 ĉirkaŭ la pinto de la Epoko de Heian. Ĝi estas reprezenta verko en japana literaturo.
Ĝi estis foje nomata la unua romano en la mondo, la unua moderna romano, la unua psikologia romano aŭ la unua romano ankoraŭ konsiderata klasikaĵo. Konsiderita kiel majstroverko, ties preciza klasigo kaj influoj kaj sur la okcidenta kaj sur la orienta kanonoj estis pridebatitaj temoj.
La romano estas skribita en la Hieragana skribo, tiel nomata la virina skribo. Ĝi priskribas la vivon de la nobelaro en la Heian-epoko. Vivostilo de nobeloj en Heian-epoko kaj amoj de nobeloj estis unike priskribitaj. La grava heroo estas Hikaru-Genĵi, princo kies patro estas japana imperiestro kaj patrino estas konkubino de malalta klaso. Li estas tre bela viro kaj amis kelkajn virinojn.
Nur post la komenco de la 20-a jarcento Genji estis tradukita al moderna japana de la poeto Akiko Yosano. La unua angla traduko estis provita en 1882 sed estis malbonkvalita kaj nekompleta.
Historia kunteksto
Unu komplikaĵo kaj por legantoj kaj por tradukistoj de la Genĵi estas ke preskaŭ neniu el la roluloj en la origina teksto ricevas eksplicitajn nomojn. La roluloj estas anstataŭe referencitaj fare de sia funkcio aŭ rolo (ekz. Ministro de la Maldekstruloj), honora titolo (ekz. Ekscelenco), aŭ sia rilato al aliaj roluloj (ekz. kronprinco), kio ŝanĝiĝas dum la romano progresas. Tiu manko de nomoj devenas de Heian-epoka juredukado kiu igis neakcepteble konate kaj malakre libere mencii la personajn nomojn. Modernaj legantoj kaj tradukistoj uzis diversajn kromnomojn por konservi la spuron de la multaj roluloj.
Genĵi monogatari estis verkita en arkaika kortega lingvo kiu jam estis nelegebla jarcenton post kiam ĝi estis skribita. Tiel, la japanoj legis komentitajn kaj ilustritajn versiojn de la verko poste jam la 12-a jarcento. Ne estis ĝis la komenco de la 20-a jarcento kiam Genĵi estis tradukita en modernan japanan, fare de la poeto Akiko Josano.
Aŭtoreco
La debato pri kiom multe de Genĵi estis fakte verkita de Murasaki Shikibu daŭris jarcentojn kaj estas plej verŝajne daŭra se iu grava arkiva eltrovaĵo ne alportas pruvojn. Estas ĝenerale akceptite ke la rakonto estis finita en sia nuna formo antaŭ 1021, kiam la verkinto de la Saraŝina Nikki skribis taglibran alnoton pri ŝia ĝojo ĉe akirado de kompleta kopio de la rakonto. Ŝi skribas ke ekzistas pli ol 50 ĉapitroj kaj mencias rolulon prezentita ĉe la fino de la verko, do se aliaj verkintoj krom Murasaki Shikibu laboris pri la rakonto, la laboro estis farita tre proksime al la tempo de ŝia skribo. La propra taglibro de Murasaki Shikibu inkludas referencon al la rakonto, kaj efektive la aplikiĝon al ŝi mem de la nomo "Murasaki" en aludo al la ĉefa virinfiguro. Tiu eniro konfirmas ke parto, se ne ĉio, el la taglibro estis havebla en 1008 kiam interna pruvo indikas konvinke ke la aludo estis jam notita.
Sinjorino Murasaki laŭdire verkis la rolulon de Genĵi bazite sur la ministro pri la Maldekstruloj tiutempe kiam ŝi estis en la kortego. Aliaj tradukistoj, kiel ekzemple Tyler, kredas ke la rolulo Murasaki no Ue, kun kiu Genĵi geedziĝas, estas bazita sur Murasaki Shikibu mem.
Yosano Akiko, la unua verkinto se temas pri moderna japana traduko de Genĵi, kredis ke Murasaki Shikibu aŭtoris nur ĉapitrojn 1an ĝis 33an, kaj ke ĉapitroj 35a ĝis 54a estis verkitaj fare de ŝia filino Daini no Sanmi. Ankaŭ aliaj fakuloj pridubis la aŭtorecon de ĉapitroj 42a ĝis 54a (precipe 44a, kiu enhavas rarajn ekzemplojn de kontinuecaj eraroj). Laŭ la enkonduko de Royall Tyler en lia angla traduko de la verko, lastatempa komputilanalizo trovis "statistike signifajn" diferencojn de stilo inter ĉapitroj 45-54 kaj la reston, kaj ankaŭ inter la fruaj ĉapitroj.
Intrigo
La verko rakontas la vivon de Hikaru Genĵi, aŭ "Brila Genĵi", nome la filo de antikva japana imperiestro, konata al legantoj kiel imperiestro Kiricubo, kaj malalt-ranga sed kara konkubino nomita sinjorino Kiricubo. Pro politikaj kialoj, la imperiestro forigas Genĵi de la linio de sinsekvo, degradante lin al malnobelo donante al li la familian nomon Minamoto, kaj li okupiĝas pri kariero kiel imperia oficiro. La rakonto koncentriĝas sur la romantika vivo de Genĵi kaj priskribas la kutimaron de la aristokrata socio de la tempo.
La patrino de Genĵi mortas kiam li estas trijaraĝa, kaj la imperiestro ne povas forgesi ŝin. La imperiestro Kiricubo tiam aŭdas pri virino (Sinjorino Fujicubo), antaŭe princino de la antaŭa imperiestro, kiu similas sian forpasintan konkubinon, kaj poste ŝi iĝas unu el siaj edzinoj. Genĵi amas ŝin unue kiel duonpatrino, sed poste kiel virino, kaj ili enamiĝas unu la alian. Genĵi estas seniluziigita fare de sia malpermesita amo por la Sinjorino Fujicubo kaj estas je malbonaj kondiĉoj kun sia edzino (Aoi no Ue). Li okupiĝas pri serio de nefeliĉaj amaferoj kun aliaj virinoj, sed en la plej multaj kazoj liaj antaŭenmarŝoj estas malakceptitaj, lia amanto mortas subite dum la afero, aŭ li iĝas enuigita je lia amanto.
Genĵi vizitas Kitajama, nome la norda kampara monteta areo de Kioto, kie li trovas belan dekjaraĝan knabinon. Li estas fascinita fare de tiu knabineto (Murasaki), kaj malkovras ke ŝi estas nevino de la Sinjorino Fujicubo. Finfine li kidnapas ŝin, alportas ŝin al sia propra palaco kaj edukas ŝin por esti lia ideala sinjorino - t.e., kiel la Sinjorino Fujicubo. Dum tiu tempo Genĵi ankaŭ renkontas la Sinjorinon Fujicubo sekrete, kaj ŝi ekhavas lian filon, Reizei. Ĉiu krom la du amantoj kredas ke la patro de la infano estas la imperiestro Kiricubo. Poste, la knabo iĝas Kronprinco kaj Sinjorino Fujicubo iĝas la imperiestrino, sed Genĵi kaj Sinjorino Fujicubo ĵuras konservi sian sekreton.
Genĵi kaj lia edzino, Sinjorino Aoi, reakordigas. Ŝi naskas filon sed baldaŭ poste mortas. Genĵi estas trista, sed trovas konsolon en Murasaki, kun kiu li geedziĝas. La patro de Genĵi, nome la imperiestro Kiricubo, mortas. Li estas sukcedita fare de lia filo Suzaku, kies patrino (Kokiden), kune kun la politikaj malamikoj de Kiricubo, prenas potencon en la kortego. Tiam alia de la sekretaj amaferoj de Genĵi estas senŝirmata: Genĵi kaj konkubino de la imperiestro Suzaku estas malkovritaj kiam ili renkontas en sekreto. La imperiestro Suzaku konfidas sian propran amuziĝon ĉe la atingoj de Genĵi kun la virino (Oborozukijo), sed li estas devigita puni sian duonfraton. Li ekzilas Genĵi al la urbo Suma en kampara Harima provinco (nun parto de Kobe en Gubernio Hjogo). Tie, prospera viro konata kiel la Akaŝi Novico (ĉar li estas de Akaŝi en Provinco Seccu) distras Genĵi, kaj Genĵi havas amaferon kun la filino de Akaŝi. Ŝi naskas la nuran filinon de Genĵi, kiu poste iĝos la imperiestrino.
Intesta parazitozo
Intestaj parazitoj estas parazitoj kiuj loĝas en la digesta sistemo en homoj kaj aliaj bestoj. Ili povas vivi ĝenerale en la korpo, sed plej preferas la intestan muron. Sistemoj de ekspono inkludas: manĝadon de nesufiĉe kuirita viando, trinkadon de sepsa akvo, kaj haŭtosorbadon. Parazito estas organismo kiuj manĝas el alia organismo, nome gastiganto.
La plej gravaj grupoj de parazitoj inkluzivas protozoojn (organismoj havante nur unu ĉelon) kaj parazitajn vermojn (helmintoj). De tiuj, protozooj, inkluzive de criptosporidium, microsporidia, kaj isospora, estas plej ordinaraj en HIV-kontaĝitaj personoj. Ĉiu de tiuj parazitoj povas infekti la digestadkanalon, kaj foje du aŭ pli povas kaŭzi infekton samtempe.
Genĵi monogatari
Intrigo
En la regurbo, la imperiestro Suzaku estas turmentita per sonĝoj de sia malfrua patro, Kiricubo, kaj io komencas influi liajn okulojn. Dume, lia patrino, Kokiden, iĝas malsana, kio malfortigas ŝian potencan balanciĝadon super la trono. Tiel la imperiestro ordonas ke Genĵi estu pardonita, kaj li revenas al Kioto. Lia filo de Sinjorino Fujicubo, nome Reizei, iĝas la imperiestro. La nova imperiestro Reizei scias ke Genĵi estas sia reala patro, kaj levas la rangon de Genĵi al la plej alta ebla.
Tamen, kiam Genĵi iĝas 40 jarojn aĝa, lia vivo komencas malkreski. Lia politika statuso ne ŝanĝiĝas, sed lia amo kaj emocia vivo estas malrapide difektitaj. Li geedziĝas kun alia edzino, nome la Tria princino (konata kiel Onna san no miya en la Seidensticker-versio, aŭ Nyōsan en tiu de Waley). La nevo de Genĵi, nome Kaŝiŭagi, pli poste perfortas mem la Trian princinon, kaj ŝi naskas Kaoru (kiu, en simila situacio al tiu de Reizei, estas laŭleĝe konata kiel la filo de Genĵi). La nova geedziĝo de Genĵi ŝanĝas lian rilaton kun Murasaki, kiu iĝas monaĥino (bikĥuni).
La kara Murasaki de Genĵi mortas. En la sekva ĉapitro, Maboroŝi ("Iluzio"), Genĵi pripensas kiom paŝema la vivo estas. Tuj post Maboroŝi, ekzistas ĉapitro titolita Kumogakure ("Malaperita en la Nubojn"), kiu estas lasata blanke, sed implicas la morton de Genĵi.
La resto de la verko estas konata kiel la "Uji Ĉapitroj". Tiuj ĉapitroj montras Kaoru kaj lian plej bonan amikon, Niou. Niou estas imperia princo, nome la filo da la filino de Genĵi, la nuna imperiestrino nun kiam Reizei abdikis la tronon, dum Kaoru estas konata al la mondo kiel la filo de Genĵi sed estis fakte generita fare de la nevo de Genĵi. La ĉapitroj implikas Kaoru kaj la rivalecon de Niou super pluraj filinoj de imperia princo kiuj loĝas en Uĝi, nome loko je kelka distanco for de la ĉefurbo. La rakonto finiĝas subite, kun Kaoru-scivolado ĉu Niou kaŝas la sinjorinon kiu estis la antaŭa amatino for de li. Kaoru foje estis nomita la unua kontraŭheroo en literaturo.
Fino
La rakonto finiĝas subite, en mezo de la frazo. Opinioj varias ĉu tia fino estis la celita fino de la verkinto. Arthur Waley, kiu faris la unuan anglan tradukon de la tutaĵo de Genĵi monogatari, kredis ke la verko kiel ni havas ĝin estis finita. Ivan Morris, verkinto de The World of the Shining Prince (La Mondo de la Brila Princo), kredis ke ĝi ne estis kompleta, kaj ke pli postaj ĉapitroj estas maltrafitaj. Edward Seidensticker, kiu faris la duan tradukon de la Genĵi, kredis ke ĝi ne estis finita, kaj ke Murasaki Shikibu ne havintus laŭplanan rakontostrukturon kun "planita fino", kaj simple iris en skribon tiom longe kiom ŝi povis.
Literatura kunteksto
Ĉar la verko estis skribita por distri la japanan kortegon de la dekunua jarcento, la rakonto prezentas multajn malfacilaĵojn al modernaj legantoj. Unua kaj ĉefe, la lingvo de Murasaki, nome la kortega japana de la Heiana Periodo, estis altagrade klerega kaj havis tre kompleksan gramatikon. Alia problemo estas ke nomi homojn estis konsiderita malĝentila en Heiana kortega socio, tiel ke neniu el la roluloj estas nomitaj ene de la verko; anstataŭe, la rakontanto rilatas al viroj ofte proksime de ilia rango aŭ ilia stato en vivo, kaj al virinoj ofte laŭ la koloro de ilia vestaĵo, aŭ per la vortoj uzitaj ĉe renkontiĝo, aŭ per la rango de eminenta vira parenco. Tio rezultigas malsamajn nomojn por la sama rolulo depende de la ĉapitro.
Alia aspekto de la lingvo estas la graveco de utiligado de poezio en konversacioj. Modifado aŭ revortigado de klasika poemo laŭ la fakta situacio estis atendita konduto en Heiana kortega vivo, kaj ofte helpis komuniki fajne vualitajn aludojn. La poemoj en la Genĵi ofte estas en la klasika japana tankaa formularo. Multaj el la poemoj estis konataj al la celita spektantaro, tiel ke kutime nur la unuajn malmultajn liniojn oni ricevas kaj la leganto laŭsupoze kompletigas la penson mem, multe kiel hodiaŭ oni diras kiam en Romo kaj oni forlasas la reston de la diraĵo (" ... oni faras kiel la romanoj faras") neesprimitaj.
Granodiorito
Granodiorito (el grajno kaj diorito) estas plutona roko simila al granito. Ĝi konsistas ĉefe el kvarco kaj feldspato, sed malsame ol granito, ĝi enhavas pli da plagioklazoj (oblikvaj tranĉoj) ol ortoklazoj (rektaj tranĉoj).
Yoshinobu Akao
Yoshinobu Akao (赤尾 佳宣, n. ) estas japana futbalisto.
Genĵi monogatari
Literatura kunteksto
Krom la vortprovizo ligita al politiko kaj budhismo, la Genĵi enhavas rimarkinde malmultajn ĉinajn pruntvortojn (kango). Tio havas la efikon donadi al la rakonto tre glatan fluon. Tamen, ĝi ankaŭ enkondukas konfuzon: ekzistas kelkaj homonimoj (nome vortoj kun la sama elparolo sed malsamaj signifoj), kaj por modernaj legantoj kunteksto ne estas ĉiam sufiĉa por determini kiu signifo estis celita.
Granodiorito
Distingiĝas pluraj tipoj de granodioritoj:
Yoshinobu Akao
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Genĵi monogatari
Literatura kunteksto
Murasaki estis nek la unua nek la lasta verkisto de la Heian-epoko, nek estis la Genĵi la plej frua ekzemplo de "monogatari ". Pli bone, la Genĵi staras super aliaj rakontoj da la tempo laŭ la sama maniero kiel la teatraĵoj de William Shakespeare superbrilas aliajn elizabetajn dramojn.
Granodiorito
La fama Rozeta Ŝtono, kiu ebligis la komprenon pri hieroglifoj, estas el granodiorito.
Holanda dialekto
La holanda dialekto (nederlande: ) estas kune kun la brabanta dialekto la plej oftaj uzataj dialektoj de la nederlanda lingvo. Aliaj gravaj malaltfrankaj lingvovarioj parolataj estas la zelanda, la orientflandra, la okcidentflandra kaj la limburga.
Genĵi monogatari
Strukturo
La romano estas tradicie dividita en tri partoj, la unuaj du temas pri la vivo de Genĵi, kaj la lasta temas pri la fruaj jaroj de du el la eminentaj posteuloj de Genĵi nome Niou kaj Kaoru. Ekzistas ankaŭ pluraj mallongaj transiraj ĉapitroj kiuj estas kutime grupigitaj aparte kaj kies aŭtoreco foje estas pridubita.
La 54-a kaj lasta ĉapitro "La Flosponto de Sonĝoj" foje estas argumentita kiel aparta parto de la Uĝi-parto fare de modernaj akademiuloj. Ĝi ŝajnas daŭrigi la rakonton de la antaŭaj ĉapitroj, sed havas nekutime abstraktan ĉapitrotitolon. Ĝi estas la nura ĉapitro kies titolo havas neniun klaran referencon ene de la teksto, sed tio povas esti ĉar la ĉapitro estas nefinita. (Tiu demando estas pli malfacila ĉar oni ne scias precize kiam la ĉapitroj akiris siajn titolojn.)
Listo de ĉapitroj
La anglaj tradukoj ĉi tie estas prenitaj de tiuj de Arthur Waley, de Edward Seidensticker, kaj de Royall Tyler. La unua kolumno rilatas al la traduko de Waley, la dua al tiu de Seidensticker, kaj la tria al Tyler. Ĝi ne estas konata certe kiam la ĉapitroj akiris siajn titolojn. Fruaj mencioj de la Rakonto rilatas al ĉapitronombroj, aŭ enhavas alternativajn titolojn por kelkaj el la ĉapitroj. Tio povas indiki ke la titoloj poste estis aldonitaj. La titoloj estas plejparte derivitaj de poeziaĵo kiu estas citita ene de la teksto, aŭ aludoj al diversaj roluloj.
La kroma ĉapitro inter 41a kaj 42a en kelkaj manuskriptoj estas nomita 雲隠 (Kumogakure) kio signifas "Malaperi en la nuboj" - la ĉapitro estas titolo nur, kaj estas verŝajne intencita por elvoki la morton de Genĵi. Kelkaj akademiuloj postulis la ekziston de ĉapitro inter 1a kaj 2a kiu prezentintus kelkajn rolulojn kiuj (kiam ĝi nun staras) ekaperas tre subite.
La Waley-traduko tute preterlasas la 38-an ĉapitron.
Pli postaj verkintoj verkis kromajn ĉapitrojn, plejofte aŭ inter 41a kaj 42a, aŭ post la fino.
Manuskriptoj
La origina manuskripto verkita de Murasaki Shikibu jam ne plu ekzistas. Nombraj kopioj, totale ĉirkaŭ 300 laŭ Ikeda Kikan, ekzistas kun diferencoj inter ili. Oni supozas, ke Shikibu ofte reeniris kaj eldonis antaŭajn manuskriptojn enkondukante dissimilaĵojn rilate al la antaŭaj kopioj.
La diversaj manuskriptoj estas klasitaj en tri kategorioj: En la 13a jarcento, estis faritaj du precipaj klopodoj fare de Minamoto no Ĉikajuki kaj Fujivara Teika por eldoni kaj revizii la diferencajn manuskriptojn. La manuskripto Ĉikajuki estas konata kiel Kavaĉibon; multaj eldonoj estis faritaj komence en 1236 kaj kompletigante en 1255. La manuskripto Teika estas konasta kiel Aobjōŝibon; ties eldonoj estas pli konservemaj kaj ŝajne pli bone reprezentas la originalon. Tiuj du manuskriptoj estis uzataj kiel la bazo por multaj estontaj kopioj.
La kategorio Beppon reprezentas ĉiujn aliajn manuskriptojn ne apartenantaj ĉu al Kavaĉibon aŭ Aobjōŝibon. Tio inkludas pli antikvajn sed nekompletajn manuskriptojn, miksitajn manuskriptojn derivitajn kaj el Kavaĉibon kaj el Aobjōŝibon, kaj komentariojn.
La 10-an de marto 2008, oni anoncis, ke oni trovis manuskripton de la fino de la periodo Kamakura en Kioto. Ĝi estas la sesa ĉapitro "Suetsumuhana" kaj estas 65 paĝojn longa. Plej restantaj manuskriptoj estas bazitaj sur kopioj de la manuskripto de Teika kiu enkondukis reviziojn en la originalo. Tiu ĵuse malkovrita manuskripto apartenas al diferenca stirpo kaj ne estis influita de Teika. Profesoro Yamamoto Tokurō, kiu ekzamenis la manuskripton diris, "Tiu estas valora malkovro ĉar Kamakuraj manuskriptoj estas tiom raraj." Profesoro Katō Yōsuke diris, "Tiu estas grava malkovro ĉar ĝi asertas ke ne-Teikaj manuskriptoj estis legataj dum la periodo Kamakura."
La 29-an de oktobro 2008, la Porvirina Universitato Konan anoncis, ke oni trovis manuskripton el la mezo de la periodo Kamakura.
Ĝi estas la 32a ĉapitro, Umegae, kaj estas agnoskita kiel la plej antikva survivanta kopio de tiu ĉapitro, datinta el inter 1240–80. Tiu manuskripto Bepon estas 74 paĝojn longa kaj diferencas el manuskriptoj Aobjōŝibon en almenaŭ kvar lokoj, kio levigas la "eblon ke la enhavo povas esti pli proksima al la malkovrita origina manuskripto de Murasaki Shikibu".
Bildigitaj volvolibroj
Volvolibro el la 12a jarcento, nome Genĵi Monogatari Emaki, enhavas bildigitajn scenojn el Genĵi kune kun manskribita teksto sōgana. Tiu volvolibro estas la plej frua survivanta ekzemplo de japana "bilda rulaĵo": kolektanta bildojn kaj kaligrafion en unusola verko. La origina rulaĵo ŝajne enhavis 10-20 rulaĵojn kaj kovris la ĉiujn 54 ĉapitrojn. La survivantaj pecoj inkludas nur 19 bildojn kaj 65 paĝojn da teksto, plus naŭ paĝojn de fragmentoj. Tio estas ĉirkaŭkalkulita je 15% el la supozita originalo. La Tokugawa Arta Muzeo en Nagojo havas tri el la rulaĵoj devenaj el la Ovaria branĉo de la Tokugawa klano kaj unu rulaĵo el la Haĉisuka familio estas nune en la Gotoha Muzeo en Tokio. La rulaĵoj estas deklaritaj kiel Naciaj trezoroj de Japanio. La rulaĵoj estas tiom rompiĝemaj ke ili esta normale ne montrataj en publiko. La originaj rulaĵoj de la Tokugava Muzeo estis montritaj el la 21a de novembro al la 29a de novembro 2009. Ekde Hejsej 13, ili estis ekspoziciataj en la Tokugawa Muzeo ĉiam dum ĉirkaŭ unu semajno en Novembro. Ĝenerala anglalingvaj fotoreproduktaĵo kaj traduko estis presita en limigita eldono fare de Kodansha International (Tale of Genji Scroll, ISBN 0-87011-131-0).
Aliaj elstaraj versioj estas de Tosa Mitsuoki, kiu vivis el 1617 al 1691. Liaj pentraĵoj estas tre forte bazitaj sur Heiana stilo el la ekzistantaj rulaĵoj el la 12a jarcento kaj estas tute kompleta. La rakonto estis ankaŭ populara temo en Ukijo-e presejoj el la Epoko de Edo.
Ricevo kaj heredo
Genĵi monogatari estas grava verko de japana literaturo, kaj modernaj verkistoj citis ĝin kiel inspiron, kiel ekzemple Jorge Luis Borges kiu diris pri ĝi, "Genĵi monogatari, tradukita fare de Arthur Waley, estas skribita kun preskaŭ mirakla natureco, kaj kio interesas nin estas ne la ekzotikismo - la terura vorto - sed prefere la homaj pasioj de la romano. Tia intereso estas justa: la laboro de Murasaki estas kion oni sufiĉe ĝuste nomus psikologia romano ... Mi kuraĝas rekomendi tiun libron al tiuj kiuj legis min. La angla traduko kiu inspiris tiun mallongan nesufiĉan noton estas nomita Genĵi monogatari." Ĝi estas konata pro sia interna konsistenco, psikologia bildigo, kaj rolularo. La romanverkisto Kaŭabata Jasunari diris en sia nobelpremia ricevparolado: "Genĵi monogatari aparte estas la plej alta pinto de japana literaturo. Eĉ de tiam al nia tago ne ekzistas peco de fikcio por kompari kun ĝi."
La Genĵi ankaŭ estas ofte referita kiel "la unua romano", kvankam ekzistas konsiderinda debato pri tio - inter tio ĉu Genĵi eĉ povas esti konsiderita "romano". Kelkaj konsideras la psikologian komprenon, kompleksecon kaj unuecon de la verko por kvalifiki ĝin por "nova" statuso dum samtempe malkvalifikante pli fruajn verkojn de proza fikcio. Aliaj vidas tiujn argumentojn kiel subjektivaj kaj malkonvinkaj.
Tsutomu Yamaguchi
Cutomu Jamaguci (japane: 山口 彊; la ‏ 16-an de marto 1916 - la 4-an de januaro, 2010) estis japana civitano, la nura agnoskita kiel viktimo de la du atombomboj ĵetitaj sur Hiroŝimo kaj Nagasako ĉe la fino de la Dua Mondmilito.
Genĵi monogatari
Ricevo kaj heredo
Rilataj asertoj, eble en provo ignori tiujn debatojn, estas ke Genji estas la "unua psikologia romano" aŭ eĉ "historia romano", "la unua romano daŭre konsiderita kiel klasikaĵo" aŭ aliaj pli kvalifikitaj esprimoj. Tamen, kritikistoj preskaŭ konstante priskribis Genĵi monogatari kiel la plej malnovan, unue, kaj/aŭ plej bonegan romanon en japana literaturo, kvankam entuziasmaj propagandantoj poste eble neglektis la kompetentigan kategorion de en japana literaturo, kondukante al la debatoj pri la loko de la libro en monda literaturo. Eĉ en Japanio, la Rakonto de Genĵi ne estas universale akceptita; la malpli konata Oĉikubo Monogatari estis proponita kiel la "unua plenlonga romano de la mondo", eĉ se ĝia verkinto estas nekonata. Malgraŭ tiuj debatoj, Genĵi monogatari ĝuas solidan respekton inter la verkoj de literaturo, kaj ĝia influo en japana literaturo estis komparita kun tiu de Arkadio de Philip Sidney en angla literaturo.
Tsutomu Yamaguchi
Vivo
Cutomu Jamaguci naskiĝis en Nagasako, Japanio. Ekde la 1930-aj jaroj li estis dungita en la Mitsubishi industriaro kiel inĝeniero kun specialiĝo pri naftoŝipoj. Li asertis, ke li neniam opiniis, ke Japanio devus komenci militon, ĉar laŭ li ŝtalo, fero kaj petrolo estis elĉerpiĝantaj, dum la ŝipoj portantaj petrolon estis enfondigitaj unu post la alia per submarŝipoj.
Pilsting
Pilsting estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dingolfing-Landau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Genĵi monogatari
Ricevo kaj heredo
La romano kaj aliaj verkoj de Sinjorino Murasaki estas baza legomaterialo en la instruplanoj de japanaj lernejoj. La Banko de Japanio emisiis 2000-enan monbileton en ŝia honoro, kiu havas scenon de la romano bazita sur ilustrita volvolibro de la 12-a jarcento.
Tsutomu Yamaguchi
La bombado de Hiroŝimo
Jamaguci laboris kaj vivis en Nagasako, sed en la somero de 1945 li vojaĝis por laboro al Hiroŝimo dum tri monatoj. Matene de la 6-a de aŭgusto, li intencis reveni al Nagasako, kaj iris al la fervoja stacidomo en la centro de Hiroŝimo kun siaj kolegoj. Survoje li rememoris, ke li forgesis sian vojaĝdokumenton kaj revenis al sia porlaborista domo. Je 8:15 matene, bombaviadilo Enola Gay faligis la bombon nomitan Little Boy (angle por malgrandan knabon) sur la urbocentro. Tiu estis la unua uzo de bombo bazita sur nuklea fisio de riĉigita uranio. Kiam la bombo estis ĵetita, Jamaguci estis ĉirkaŭ 3 km for de la centro de la eksplodo. La eksplodo interalie ŝiris lian miringon kaj bruligis la maldekstran flankon de lia korpo. Li memoris ke la pluvivintoj prenis noktoŝirmejon en proksima rifuĝejo kaj disiĝis la sekvan tagon. Ĉirkaŭ 70 000 homoj - viroj, virinoj, maljunuloj kaj infanoj - estis mortigitaj tiutage en Hiroŝimo, kaj pliaj 80 000 estis mortigotaj pro la efikoj de la radiado (radioaktiveco) poste tiun jaron
Bombado de Nagasako
La 9-an de aŭgusto, Jamaguci revenis al laboro, malgraŭ siaj vundoj. Reveninte al sia oficejo en Nagasako li rakontis al siaj kolegoj pri la okazaĵo. Je 11:00 dum li raportis al la sia kontrolisto pri la eksplodo en Hiroŝimo estis ĵetita alia nuklea bombo. La oficejo de Jamaguci estis 3 km for de la loko de la eksplodo, sed ĉi-foje li ne estis rekte trafita. La plutonia bombo nomita Fat Man (angle dika viro) prenis la vivojn de proksimume 40 000 homoj je sia eksplodo, kaj la vivojn de aliaj 25 000 kiel rezulto de radiado en la sekvaj jaroj.
Post la milito
Post la fino de la milito, Jamaguci laboris kiel tradukisto por la usonaj armeofortoj kiu okupis la landon. En 1957 la japana registaro komencis disponigi specialan prizorgon al la pluvivantoj de la atombomboj sed Jamaguci ne sentis ke li bezonis specialan prizorgon kaj ne partoprenis la kuracistajn ekzamenojn. Tra la jaroj, Jamaguci dediĉis sin al la luktado kontraŭ nukleaj armiloj kaj por nuklea senarmiĝo kaj iĝis gvidanto kaj simbolo de la japana movado por la malarmado. En la malfruaj 1990-aj jaroj, Jamaguci verkis aŭtobiografian detalanta siaj spertoj kaj la luktado kontraŭ nukleaj armiloj.
En 2006 Jamaguci partoprenis kune kun 165 aliaj pluvivantoj kiuj postvivis la du bombadojn en dokumentario nomita "Survive Twice" (pluvivi dufoje). Ĉe la projekcio de la filmo en la ĉefsidejo de la Unuiĝintaj Nacioj, Jamaguci faris petegan paroladon en kiu li diris: "Mi malamas nukleajn armilojn pro tio, kion ĝi faras al la homa digno." En marto 2009 li ricevis oficialan rekonon de la japana registaro por esti viktimo de la du atombomboj kaj tiel iĝis la nura persono en la mondo estanta rekonita kiel viktimo de du atombomboj.
Je la fino de sia vivo li kontraktis stomakan kanceron. La 4-an de januaro 2010, li forpasis en sia hejmo en Nagasako, en aĝo de 93.
Festivaloj en Kalgario
Sekvas listo de la ĉiujaraj festivaloj kaj kulturaj eventoj okazantaj en Kalgario (Alberto) kaj apuda regiono:
Kalgaria Stampedo
La urbo famas pro la Kalgaria Stampedo, grandega agrikultura foiro kaj rodeo, kiu okazas ĉiun julion. La Stampedo oficiale reklamas sin kiel "La Plej Granda Surĉiela Spektaklo Surtere". Ĝi prezentas internacie rekonatan rodeokonkurson, scenejajn spektaklojn, agrikulturajn konkursojn, manĝvagonajn konkursojn, ekspoziciojn de la kulturo de la Unuaj Nacioj, kaj patkukajn matenmanĝojn ĉie en la urbo, inter aliaj allogaĵoj. Ĝi estas inter la plej grandaj kaj plej bone konataj festivaloj de Kanado kaj havas 94-jaran historion.
La Kalgarian Stampedon inaŭguris en 1912 Guy Weadick, usona artŝnuristo. Weadick volis okazigi mondrangan rodean eventon kiu allogus la plej bonajn vakerojn de la kontinento. La unua Stampedo estis la plej altpremia rodeokonkurso en Nordameriko, kun $20.000 por premioj. Ĝi allogis pli ol 100.000 spektantojn. En 1923 la Stampedo kuniĝis kun la Kalgaria Ekspozicio, kaj oni aldonis la manĝvagonajn konkursojn. En 2004 oni duobligis la monon por rodeaj premioj ĝis $1.000.000 por egaligis la Stampedon kun aliaj gravaj rodeoj kiel la Nacia Rodea Finkonkurso.
En 2005 1.242.928 homoj vizitis la 10-tagan rodeon kaj ekspozicion, nova rekordo. Kutime inter 300.000 kaj 400.000 homoj spektas la "Stampedan Paradon" (la due plej longa parado de Nordameriko), kiu okazas en la urbocentro je la malferma tago de la Stampedo. Dum la Stampeda Semajno, multaj kalgarianoj vestas sin en vakera stilo, kaj multaj entreprenoj ornamas siajn butikojn kaj oficejojn laŭ ĉi tiu sama stilo.
31555 Wheeler
31555 Wheeler estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona teoria fizikisto John Archibald Wheeler (1911 — 2008), profesoro ĉe Princeton kaj poste ĉe la Universitato de Teksaso. De la nuklea fiziko kaj la kvantuma mekaniko ĝis la relativeco kaj la gravito, la laboro de Wheeler trabatis vojon por la scienca esplorado por pli ol duona jarcento.
Tiro ao Álvaro
Tiro ao Álvaro estas sambo-kanto de la brazilano Adoniran Barbosa el la jaro 1960. Ĝi estis verkita de Barbosa kaj la radioĵurnalisto Osvaldo Moles. Provo de publikigo okazis en 1973, sed ĝi ne sukcesis ĝis 1980 kun la versio prezentita fare de Elis Regina. Ĝin kantis interalie la grupo Demônios da Garoa. ,
Historio
La kanto estas paŭlista sambo, diferenca de la carioca sambo kaj la titolo rilatas al la sporto de pafado (bullseye shooting), kiu en Brazilo estas nomita "tiro ao alvo". Dum la milita diktatoreco, kontraŭulo de la reĝimo estis nomita "alvo" (celo). Barbosa kaj Moles, esperante ne esti cenzuritaj, ŝanĝis la terminon al la komuna antaŭnomo Álvaro, kiu havas perfektan asonancon kun "alvo".
La kanto estis cenzurita kun la preteksto de "...teksto en malbona gusto...", ĉar ĝi ŝanĝis iujn vortojn kun la uzo de la Paulista akĉento: "flechada" (sago) kun "frechada", "tábua" (haktabulo) kun “táubua”, “automóvel” (aŭtomobilo) kun “automorver” kaj “revólver” (revolvero) kun “revorver”.
Magdalena Yi Yŏng-hŭi
Sankta Magdalena Yi Yŏng-hŭi (koree: 이영희 막달레나) (naskiĝis en 1809 en Koreio, mortis la 20-an de julio 1839 en Seulo) – korea martirino, sanktulino de Katolika Eklezio.
Vivo
Magdalena Yi Yŏng-hŭi naskiĝis en malriĉa, sed nobla familio. Ŝia patrino Magdalena Hŏ Kye-im, pli aĝa fratino Barbara Yi Chŏng-hŭi kaj onklino Teresa Yi Mae-im estis katolikoj, sed ŝia patro estis pagano malamanta katolikojn, pro tio ili sekrete manifestis sian konfesion. La patro volis ŝin edzinigi al pagano, sed ŝi deziris vivi virgece kaj kontraŭstaris al lia deziro. Decidis fuĝi. Nokte surprenis malnovan veston kaj foriris el la domo kunportante aĵojn, kiujn ŝi ĉiutage uzis. Iris al arbaro kaj vundigis sin tiel ke la sango elfluis. Ŝi ŝprucis per la sango teron kaj vestaĵojn, kiujn forŝiris ĉirkaŭ la vojo. Frumatene iris al Seulo al sia onklino Teresa Yi Mae-im, al kiu ĉion rakontis. Samtempe serĉis ŝin la familio, kaj ŝia patrino estis desperanta. Unu el onkloj trovis en la arbaro sangospurojn kaj ŝiajn vestojn. Oni konstatis, ke ŝi estis disŝirita de tigro. Ŝia patro eĉ dungis kelkajn ĉasistojn por ke ili kaptu la tigron. Post 3 monatoj ŝia patrino ekkonis la veron, kaj pro tio, ke ĉesis montri triston, pro kio la patro orientiĝis, ke ŝi ion scias. Promesis jam ne altrudi al la filino edzecon kaj la edzino ĉion rakontis al li. Li haste de la domo iris al Seulo kaj estis tre feliĉa, ke trovis la filinon sekura en la domo de Teresa Yi Mae-im. Li permesis al ŝi resti en la domo de la onklino en Seulo.
Dum reprezalioj Magdalena Yi Yŏng-hŭi kaj 3 aliaj piaj virinoj (Lucia Kim Nusia, Marta Kim Sŏng-im kaj Teresa Yi Mae-im) mem redonis sin en la manojn de polico. Ŝi estis senkapigita en la ekstermejo malantaŭ Malgranda Okcidenta Pordego kun 7 aliaj katolikoj (Roza Kim No-sa, Marta Kim Sŏng-im, Teresa Yi Mae-im, Anna Kim Chang-gŭm, Johano Baptisto Yi Kwang-nyŏl, Lucia Kim Nusia kaj Maria Wŏn Kwi-im).
Tago de celebrado
La 20-an de septembro (en grupo de 103 koreaj martiroj).
Beatiga kaj kanoniza proceso
Beatigita la 5-an de julio 1925 de la papo Pio la 11-a, kanonizita la 6-an de majo 1984 de Johano Paŭlo la 2-a en grupo de 103 koreaj martiroj.
Pax Christi Internacia
Pax Christi Internacia estas internacia katolika pacmovado. Pax Christi Internacia celas "transformi mondon skuitan de perforto, terorismo, profundiĝantaj malegalecoj kaj tutmonda malsekureco." Pax Christi (latino por Paco de Kristo) estis fondita en Francio en 1945 de Marthe Dortel-Claudot kaj Episkopo Pierre-Marie Théas. Ambaŭ estis francaj civitanoj interesitaj en la repacigo inter francaj kaj germanaj civitanoj post la Dua Mondmilito. Kelkaj de la unuaj agoj de Pax Christi estis la organizado de bonkoraj pilgrimadoj kaj aliaj agoj por subteni la repacigon inter Francio kaj Germanio. Kvankam Pax Christi komencis kiel movado por franca-germana repacigo, ĝi vastigis ties fokuson kaj disvastiĝis al aliaj eŭropaj landoj en la 1950-aj jaroj. Ĝi kreskis kiel “kampanjo de preĝado por paco inter ĉiuj nacioj.”
Pax Christi estis agnoskita kiel “la oficiala internacia katolika pacmovado” fare de papo Pio la 12-a en 1952.
Kiel ne-registara organizaĵo Pax Christi havas ekde 1979 konsultan statuson ĉe Unuiĝintaj Nacioj.
En 1983, Pax Christi Internacia ricevis de UNESKO-premion por pacedukado.
Paca laboro
La por paca laboro de Pax Christi koncentriĝas sur: homaj rajtoj, defendo de la naturmedio, interreligia dialogo, homa sekureco, (atoma) malarmado kaj senmilitigo, neperforto kaj renoviĝinta paca procezo por Israelo-Palestino.
Ekde 1988, la organizaĵo eldonas ĝian propran internacia pacpremion al pacorganizaĵoj kaj pac aktivuloj ĉirkaŭ la mondo.
Pax Christi konsistas el naciaj sekcioj de la movado, filiiĝita organizojn kaj partnerajn organizojn. Ties internacia sekretariejo situas en Bruselo.
Ekde la 1990-aj jaroj Pax Christi disvolvas novan formon de pacolaboro kiu estas la defendo de la naturmedio.
Internaciaj prezidantoj de Pax Christi
En 2007, kun-prezidanteco estis kreita (episkopo kaj laika virino)
Vidu ankaŭ
Lsto de kontraŭmilitaj organizaĵoj
Grandbasena Dezerto
La Grandbasena Dezerto estas parto de la Granda Baseno inter Sierra Nevada kaj la montaro Wasatch. La dezerto estas geografia regiono kiu ege koincidas kun la Grandbasena Arbustostepo difinita de WWF, kaj kun la ekoregiono Centraj Baseno kaj Montaro difinita de la Usonaj Mediprotekta Agentejo kaj Geologia Esplorservo. Ĝi estas moderklimata dezerto kun varmaj, sekaj someroj kaj neĝoproduktaj vintroj. La dezerto okupas grandan parton de la ŝtato Nevado, kaj etendas al okcidenta Utaho, orienta Kalifornio, kaj Idaho. La dezerto estas unu el la kvar biologie difinitaj dezertoj en Nordameriko, aldone al la Mojave, la Sonora, kaj la Ĉiuaŭa Dezertoj.
Nazareth (Belgio)
Nazareth (nederlande, proksimuma prononco [NA:zaret]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn.
Ekde 1977, la municipo Eke apartenas al Nazareth, la ĉefa municipo.
Klupeedoj
Aspekto kaj biologio
Klupeedoj estas ĉefe maraj manĝofiŝoj, kvankam kelkaj specioj troviĝas en nesala akvo. Neniu specio havas skvamojn en la kapo, kaj kelkaj estas tute senskvamaj. The flankolinio estas mallonga aŭ foresta, kaj la dentoj estas nekutime malgrandaj kiam ja ili estas. Klupeedoj tipe manĝas planktonon, kaj gamas el 2 cm al 75 cm longaj.
Klupeedoj demetas altan nombrojn de ovoj (ĝis 200,000 ĉe kelkaj specioj) ĉe la akvosurfaco. Post eloviĝo la larvoj vivas inter la planktono ĝis ili disvolvigas naĝovezikon kaj transformiĝas en plenkreskuloj. Tiuj tipe vivas en grandaj fiŝaroj.
Komercaj specioj
Gravaj komercaj specioj estas la jenaj:
Măgureni (Cernești)
Măgureni [məgurenj] (hungare: Nagyhegy) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 400 loĝantojn (rumanoj); en 1992 259 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1583. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Cernești.
Croix-Sainte (stacidomo)
Croix-Sainte estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Martigues, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Miramas - L'Estaque (935000).
STEB
La projekto Scienca kaj Teknika Esperanto-Biblioteko, (STEB) estis lanĉita en 1998 de la redakcio de la tiama gazeto Eventoj, kaj celis redisponigi la antaŭe aperintan, sed jam ne plu haveblan sciencan kaj teknikan fakan literaturon en cifericigita, diĝita formo, por libere redisponigi ilin en interreto.
Celo kaj motivo
STEB enhavas pli ol mil dosierojn en multaj sciencaj fakoj. La biblioteko estas trovebla en la retejo de Budapeŝta Esperanto-Centro Eventoj ĉe Eventoj.hu
Krom la skanitaj, rekte entajpitaj kaj per hiperligo konektitaj materialoj en STEB estas deponitaj ankaŭ multaj artikoloj el plej diversaj numeroj de Scienca Revuo.