cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cinamoventra formikulo
La Cinamoventra formikulo (Myrmecocichla cinnamomeiventris) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Formikuloj, kiu enhavas naŭ speciojn de nigrecaj birdoj kiuj manĝas insektojn, sed ĉefe formikojn, de kio devenas la nomoj popola kaj scienca. Ĝi estas konata ankaŭ kiel Mokema formikulo, ĉar imitemas aliajn speciojn per voĉo.
Ĝi estas nigreca birdo, kiu estas pli nigra en flugiloj kaj vosto, kaj nigreca ne nur en supraj partoj sed ankaŭ en kapo kaj busto kiu finas en klara limo al tre ruĝoranĝa al cinamokolora ventro kio nomigas la specion en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie cinnamomeiventris signifas “kun cinamokolora ventro”. Ili povas montri ankaŭ blankan makulon en ŝultro.
Ĝi troviĝas en Benino, Bocvano, Burkino, Burundio, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Eritreo, Etiopio, Ganao, Gvineo, Kenjo, Lesoto, Malavio, Malio, Maŭritanio, Mozambiko, Niĝerio, Ruando, Senegalio, Sudafriko, Sudano, Suazilando, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas seka savano.
Almașu Mare
Almașu Mare estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
9971 Ishihara
9971 Ishihara estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Takahiro Ishihara, prezidenton de la Astronomia Societo de Hiroŝimo de 1987 ĝis 1997 kaj poste direktoro de la societo responsulo pri la disciigo de astronomio. La observo de kometoj estas lia persona pasio.
Horní Moštěnice
Horní Moštěnice estas municipo troviĝanta en distrikto Přerov, Regiono Olomouc, Ĉeĥio. En la municipo vivas.
Historio
La unuaj mencioj pri la municipo devenas el la jaro 1131. Dum la tridekjara milito ĝi fariĝis okazejo de loka batalo inter imperiestraj kaj svedaj soldataroj, kiuj neniigis la vilaĝon kaj donis nomon al proksima altaĵo: Svedaj ŝancoj (sur kelkaj lokoj sur ĝi eblas ankoraŭ trovi restojn de fortigitaj kampaj fortikaĵoj, kiujn la svedoj tie konstruis). En la jaro 1819 la loĝantoj de la vilaĝo partoprenis en neglore fama batalo de kvar reĝoj. Nokte el la 18-a je la 19-a de junio 1945 estis sur teritorio fare de ĉeĥoslovakaj soldatoj murditaj 265 germanoj, el tio 120 virinoj kaj 74 infanoj (vidu Masakron sur Svedaj ŝancoj).
Erasmus Darwin
Erasmus DARWIN (n. la 12-an de decembro 1731 - m. la 18-an de aprilo 1802) estis angla kuracisto, naturfilozofo, fiziologiisto, inventisto kaj poeto. Li estis unu el la fondintaj membroj de la tiel nomata Luna Societo, diskutgrupo de pioniraj industriistoj kaj naturfilozofoj. Li estis unu el la membroj de la elstara familio Darwin-Wedgwood, kies plej fama membro estas lia nepo Charles Darwin, filo de lia filo Robert Darwin.
Ponor
Ponor estas nomo de multaj lokoj en Rumanio.
Driopterido
La plantgenro de la Driopteridoj aǔ latine Dryopteris apartenas al la familio de la Driopteridacoj (Dryopteridaceae). Ekzistas ĉ. 150 specioj, kiuj estas disvastigitaj sur la norda hemisfero. Ankaŭ ekzistas multaj hibridoj, kiuj precipe estas breditaj en la viktoria epoko de Anglujo. Tiam filikoj en la ĝardenoj estis tre popularaj.
Priskribo
La Dryopteris-specioj havas tre dikan, mallongan kaj kun brunaj skvamoj kovratan rizomon. La folioj estas simple aǔ duoble pinataj. Ili havas fortan tigon. La folioplato estas apenaǔ pli mallarĝa ol la bazo kiu estas karakterizaĵo por distingi driopteridon de la Atirio (Athyrium).
La sporoj estas en grandaj soroj sur la malsupra surfaco de la folio.
Sistematiko kaj distribuado
Kelkaj specioj estas rigardataj de kelkaj aǔtoroj al la genroj Ctenitis aǔ Thelypteris. Kelkaj aǔtoroj metas Dryopteris-speciojj al la genroj Aspidium kaj Nephrodium. Ĉe la plej multaj specioj la maturaj sporoj nepre necesas por distingi la speciojn.
La genro Drioptero havas pli ol 150 kaj verŝajne pli ol 280 speciojn. Ili troviĝas en la tuta mondo. En Mezeǔropo hejmiĝas:
En Mezeǔropo troviĝas (elekto):
Uzado
La Dryopteris-specioj enhavas en la rizomoj floroglucinkombinaĵojn („filizino“) – t. e. medicine efikaj substancoj, kiuj bremsas la multobligadon de intestaj parazitoj. La ekstraktoj estis uzataj por kuraci cestodojn. Tial la planto nomiĝas en kelkaj lingvoj, ekzemple en la germana lingvo, vermfiliko.
Roncaro
Roncaro estas komunumo de Italio.
Ĉaj
Ĉaj estas barata nomo por difini baratan teon (चाय en la hindia lingvo). Ĝi estas bolita kun nigra teo kaj lakto kun spicoj. Oni povas diri ankaŭ "Masala ĉaj" kiu signifas "teo kun spicoj".
Evonimo
Evonimo (Euonymus el celastracoj) estas genro de arbustoj kun kontraŭe duopaj folioj pinte elipsaj aŭ lancetformaj, glataj, ofte ledecaj, vintrodaŭraj ĉe tiuj specioj, kun okulfrape koloraj, kapsulecaj fruktoj, venenaj, ege laksigaj, kaj kun semoj unuope kovritaj de oranĝe ruĝa arilo; 177 specioj el Eŭropo, Azio, Afriko, Nordameriko kaj Aŭstralio, pluraj pororname kultivataj.
Inter la specioj estas:
Saint-Romain-de-Popey
Saint-Romain-de-Popey estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Rominois.
Die Verschworenen
Die Verschworenen (eo: La konspirantoj) estas unuakta kantoteatraĵo kun parolataj dialogoj de Franz Schubert (D 787). La titolon li nomis antaŭ la cenzuro Der häusliche Krieg (eo: la enhejma milito). La libreton verkis Ignaz Franz Castelli. Kiel modelo servis al li Lisistrata, ou Les Athéniennes, Comédie en un acte et en prose, mêlée de vaudevilles de François-Benoît Hoffman (Théâtre Feydeau, Parizo 1802) laŭ Lizistrato de Aristofano (411 a. K.).
Ekesto kaj unua prezentado
Povas validi kiel certe, ke la kantoteatraĵo mendita de la administrado de la viena kortega opero ekestis en printempo de 1823, la libreto de Castelli estis aperinta kiel presaĵo en 1822. Pri prezetado je la vivtempo de Schubert tamen konserviĝis nur neklaraj indikoj, kiuj montras sur prezentado en lernejo kun pianakompano. Schubert rezignis, kiam li eksciis, ke komence de 1824 la berlina komponisto Georg Abraham Schneider en Berlino atingis sukceson per sia samtempe ekestinta muzikigo.
La unua koncerta prezentado okazis la 1-an de marto 1861, direktate de Johann von Herbeck, fare de la Viena Kantasocio sub en ties koncertejo, la unua sceneja la 29-an de aŭgusto 1861 en la Operejo je Frankfurto ĉe Majno.
Agado
Ĉar Heribert von Lüdenstein kaj liaj kunuloj estas postlasintaj siajn burgestrinojn entreprenante krucmiliton en la Sankta Lando, la virinoj decidas estonte refuzi al siaj edzoj ĉiun ampraktikon. Ĉe la virina kunveno direktata de Ludmilla tamen ankaŭ ĉeestas eskviro Udolin, sin transvestinta kiel virino, kiu perfidas la planojn al sia mastro Heribert. Nun la ĵus hejmen revenintaj viroj decidas ŝajnigi, ke ili ne plu interesiĝus pri siaj edzinoj. Sed juna, tre pasie enamiĝinta geedzoparo nome Helene kaj Astolf ne lasas sin disciplini kaj disrompas per tio la frontojn. Iom post iom viroj kaj virinoj ree interpaciĝas.
Magyar Színházművészeti Lexikon
Magyar Színházművészeti Lexikon (hungare: hungara konsult-libro de teatraj artistoj) estas konsulta kaj referenca verko pri hungaraj aktoroj, reĝisoroj kaj anoj de aliaj teatraj profesioj. Ĝi aperis en 1994 en Budapeŝto ĉe Akadémiai Kiadó ("akademia eldonejo") kaj nun estas ankaŭ rete disponebla ĉe Magyar Elektronikus Könyvtár (hungara elektronika libraro).
La libro enhavas 7.578 artikolojn. Ĝi informas ne nur pri la vivo de artistoj, sed ankaŭ klarigas hungarajn teatrajn fakterminojn kaj mallongigojn.
John de Lancie
En 2021, de Lancie reprenis sian rolon de Q en Star Trek: Picard.
Li estas ankaŭ aktivulo por humanismo kaj ateismo.
Yasuyuki Sato
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima kaj Oita Trinity.
Oktila bromido
Oktila bromido aŭ 1-bromo-oktano estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la halogenidoj, rezultanta el interagado de la bromida acido kaj oktanolo. Oktila bromido estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Oktila bromido prezentas bromatomon ligitan al oktila grupo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 17 hidrogenatomoj, 1 bromatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Justica Palaco (Budapeŝto)
La Justica Palaco estas impona eklektika historia monumento en Budapeŝto, en distrikto Belváros-Lipótváros ĝuste kontraŭ Parlamentejo (Budapeŝto).
Mintraching
Mintraching estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regensburg kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Justica Palaco (Budapeŝto)
Historio
La trietaĝa palaco estis konstruita inter 1893 kaj 1896 laŭ plano de Alajos Hauszmann. Ĝis la socialismo en la palaco funkciis la plej supera juĝejo (aŭ kurio), poste Instituto pri laborista movado ricevis ĝin. Inter 1957 kaj 1973 Hungara Nacia Galerio profitis ĝin, poste Etnografia Muzeo.
Konstruaĵo
La fasado estas simetria kun riĉaj ornamaĵoj. La plej okulfrapa estas meze la timpano. János Fadrusz kaj György Zala faris la skulptaĵojn. Interne post la enirejo granda ĉambrego por la ŝtuparejoj estas videbla, kie Károly Lotz pentris la freskojn.
Maryāda Rāmanna
Maryāda Rāmanna (మర్యాద రామన్న) estas barata telugua agadfilmo kaj komedia dramo de 2010 ko-skribita kaj reĝisorita fare de de S. S. Rajamouli. La filmon produktis Shobu Yarlagadda kaj Prasad Devineni sub Arka Media Works. La kinosteloj Sunil, Saloni kaj Nagineedu aktorumis en la filmo. Ĝi havas muzikon komponita de M. M. Keeravani kun kinematografio kaj redaktado elfarita de Rami Prasad kaj Kotagiri Venkateswara Rao, respektive.
Kiam Rajamouli rigardis la komedian filmon Balagalittu Olage Baa de S. Narayan, li ŝatis ĝin multege kaj deziris al re-rakonti la saman rakonton laŭ sia propra maniero. Li provis kontakti la originalajn kreintojn sed eltrovis, ke la originalaj verkistoj de la filmo estis delonge mortintoj kaj ke la kopirajto de la filmo eks-validiĝis ĉar ĝi aĝis pli ol 75 jaroj (kalkulitaj ekde publikiĝo). S. S. Kanchi kaj Rajamouli adaptis la rakonton uzante lokojn de Rayalaseema, koncentrante sur la samtempaj perforto kaj gastemo kiu kunekzistis en la regiono.
Publikigita la 23-an de julio 2010, la filmo komencis kun favoraj taksoj de kritikistoj. Farita kun buĝeto de 12–14 kroroj ₹ (2,6–3,1 milionoj USD), la filmo estis komerce sukcesa, kolektante malnetan enspezon de pli ol ₹29 kroroj (6,35 milionoj USD). Ĝi iĝis unu el la plej enspezantaj teluguaj filmoj de 2010. Ĝi ricevis kvar premiojn Nandi, inkluzive kiel plej bona populara longa filmo.
Ĝi estis refarita en diversaj lingvoj, nome Maryade Ramanna (2011) en la kanara, Faande Poriya Boga Kaande Re (2011) en la bengala, Son of Sardaar (2012) en la hindia, Vallavanukku Pullum Aayudham (2014) en la tamila kaj Ivan Maryadaraman (2015) en la malajala.
Intrigo
1982: Gandikota de Rayalaseema suferas pro konstanta perforto pro venĝo inter du familioj. La unua familo, nome Ramineedu, havas du adoleskajn filojn (Mallasuri kaj Baireddy); la dua estas la familio de Raghava Rao, kiu havas infanon. En interbatiĝo, Raghava Rao murdas la fraton de Ramineedu kaj fuĝas kun sia familio dum Ramineedu kaj liaj filoj ĵuras venĝon.
2010: Orfiĝinta Ramu estas elpelita de sia laborposteno kaj planas aĉeti  aŭtorikiŝon por postvivi, sed malsukcesas financi ĝin de li mem. Li ricevas laŭleĝan avizon rilate al kvin akreoj de lando kiujn li heredis en Gandikota kaj moviĝas al la vilaĝo per trajno, celante vendi la landon por plenumi siajn ekonomiajn bezonojn. Li amikiĝas kun sia ko-vojaĝantino, nome Aparna, kiu enkondukas sin al ŝia patro Ramineedu; Ramineedu votas helpi lin vendi lian landon senkonscia pri la fakto ke Ramu estas la filo de Raghava Rao. Ramu estas ŝirmita ĉe la hejmo de Ramineedu, dum Mallasuri perceptas lian identecon kaj sciigas Ramineedu-n kaj Baireddy-n pri tio; Tiel ili decidas atendi ke li foriras eksteren de la domo por murdi lin, ĉar grava tradicio malpermesas murdi homojn en la domo. Subaŭdante la konversacion, Ramu konscias ke li ne devas absolute lasi la domon kiam Ramineedu kaj liaj filoj ĉeestas en la domo, kaj eltrovas kialojn por resti en la domo.
Ramu ŝajnigas esti vundita per svingo kaj la bo-kuzo de Aparna, nome Srikanth, kuracisto kiu verŝajne geedziĝos kun ŝi, deklaras al Aparna sekrete ke Ramu fartas bone kaj suspektas ke li povus aktorumi ĉar li enamiĝis en ŝi kaj ne deziras lasi la hejmon. Srikanth konsentas kun Ramu kaj deklaras al Ramineedu kaj al liaj filoj ke li devas ripozon. Ekkonsciante ke Ramu estas utiliganta sian tradicion, Ramineedu kaj liaj filoj konspiras forigi lin de la domo. Ramineedu kaj liaj filoj estas cetere malhelpitaj pro la fakto, ke la morta datreveno de la frato de Ramineedu okazas la sekvan tagon, kaj parencoj alvenos por la okazo. Hipotezanta ke la ĉeesto de parencoj savos lin de morto, Ramu intrigas igi ilin restadi dum pli longa tempo, por ebligi siajn planojn forkuri; lernanta ke la gepatroj de Srikanth forte deziras ke li geedziĝu kun Aparna kiam ili enkondukas la diskuton en la ĉeesto de Ramineedu, Ramu persvadas Srikanth-om geedziĝi kun Aparna kaj konvinkas la patron de Srikanth aranĝi la geedziĝon la tuj sekvan tagon por ke ilia geedziĝo igu la parencojn daŭre resti.
Srikanth konsentas geedziĝi, dum Aparna eksentas ke neniu konas sin pli bone ol Ramu, ĉar li kapablas priskribi ŝiajn ecojn por konvinki Srikanth-on geedziĝi kun ŝin. Por altiri Ramu-n ekstere de la loĝejo, Ramineedu aranĝas engaĝiĝan ceremonion ĉe templo. Aparna renkontas Ramu-n kaj, lernanta pri sia historio, ŝi planas helpi lin forkuri kaj sugestas al li unue kaŝi en unu el la vastaj floraj korboj portotaj al la templo por plenumi voton kaj poste renkontiĝi ĉe moskeo por ke ŝi povus helpi lin iri eksteren de la vilaĝo. Antaŭ ol li povus tiel fari, Mallasuri iĝas senpacienca kaj portas Ramu-n sur la surtegmenton, celante mortigi lin sen informi sian patron kaj Baireddy. Tamen, Ramu ŝlosiĝas Mallasuri-n en la surtegmento kaj kaŝas sin en unu el la floraj korboj kiu estas vidita de Baireddy, kiu planas mortigi lin surstrate dum la procesio sed poste konscias ke Ramu ne estas en la korbo kaj restis en la domo, kie Mallasuri liberigas sin mem de la surtegmento. Ramu pretiĝas lasi la vilaĝon, sed Mallasuri kaj Baireddy postkuras lin dum Aparna informas Srikanth-on ke ŝi amas Ramu-n; li komprenas ŝiajn sentojn kaj renkontas Ramineedu-n por sciigante lin pri tio; tamen, li decidas foriti por murdi Ramu-n dum Aparna jam lasis la domon por renkonti lin.
Produktado
Rajamouli deziris re-fari la silentan komedian filmon de 1923 titole Our Hospitality laŭ sia propra maniero. Li poste eltrovis ke la kopirajto de la filmo eksvalidiĝis ĉar tio aĝis pli ol 75 jarojn. Lia kuzo S. S. Kanchi kaj li adaptis tiun rakonton uzante kiel loko Rayalaseema kaj koncentrante pri la nekoherencaj perforto kaj gastamo kiu kunekzistis en la regiono.
Muziko
La aŭdio estis publikigita dum okaziĝo ĉe Shilpakala Vedika, Hajderabado. La lanĉo de la aŭdia publikigo estis tuja en la interreto kaj ĝi ricevis pozitivan respondon de interretaj spektantoj tutmonde.
Dasari Narayana Rao publikigis la aŭdion kaj transdonis la unuan kopion al K. Raghavendra Rao. La okaziĝon ankaŭ partoprenis konataj laboristoj de kino, kiel Junior NTR, Ravi Teja, Prakash Raj, V. V. Vinayak, Dil Raju, Prabhas, Sirivennela kaj alia eminentaj rolintoj kaj skipo de la filmo.
Ricevo
La filmo ricevis ĝenerale pozitivajn reviziojn de kritikantoj. Raghu Chaitanya de CNN-IBN diris: «La kulmino estas eble la nura malavantaĝo en la tuta filmo, ĉar la reĝisoro elektis uzi la kliŝan vojon de emocioj kaj amo. Sunil perfekte konvenas al la intrigo pri senkulpa ulo kiu revenas vendi sian landon kaj kolekti monon [...] S. S. Rajamouli aperas kiel venkinto, ĉar li montris ke oni povas fari bonajn filmojn sen grandegaj buĝetoj kaj grandioza rolantaro plena de kinosteloj.» The Times of India donis du kaj duonan steloj, klarigante: «La komediisto Sunil, kiu iĝis heroo en Andalaramudu kelkajn jarojn antaŭe ĉi-foje revenas kun alia furora komika filmo kaj faras moderan aktorumon. Tamen, bone pripensita loko, granda kinematografio kaj bonsintenaj melodioj de Keeravani igas ĉi tiun komikan filmon vere interesa.»
Sify kiu donis verdikton kiel «rigardinda», cetere notis: «Sunil ne daŭre aspektos simila al komedia heroo. Liaj dancoj estas simple bonegaj, Saloni estas bela kaj oferas nature seksan altiron. Estas bedaŭrinde, ke ŝiaj talentoj restis nerimarkitaj dum la lasta tri jaroj, krom por Rajamouli, nun. Ŝi aktorumis kun perfekteco dum la tuta filmo. Sendube, ŝin atendas brila estonteco. Maryāda Rāmanna havas prudentan miksaĵon de amuzo, raviĝo kaj streĉeco.» Rediff donis tri stelojn, rimarkante ke Maryāda Rāmanna estas plene ĝuebla. Rajamouli certe havis venkonton inter siaj manoj: Sunil kapablas altiri la spektantaron kaj Saloni ŝajnas belan kaj estas konvinkanta, ankaŭ. Nagineedu portretas la rolon mirinde. Malmultaj aliaj estas kiel Brahmaji, Anuj Gurwara kaj Rao Ramesh, kiu kapablas elfari tiel bone."
Refilmadoj
Maryāda Rāmanna estis refilmita en pluraj lingvoj. Nagineedu ripetis sian rolon de la originala filmo en la tamila kaj en la malajala versioj.
Daniel Tossanus la Juna
Daniel Tossanus, la Juna (1590-1655) estis germana teologo, reformisto kaj rektoro en la Gimnazio de Bazelo, filo de Samuel Tossanus (1542-1612), en 1615 li fariĝis profesoro en Württemberg-Mömpelgard, kaj en 1610, kun-rektoro en la Monaĥejo de Neuhausen, apud Worms, kaj en 1621 li okupis la saman postenon en la Kolegio de la Saĝeco, en Heidelberg. En 1622, Heidelberg estis konkerita de la trupoj de la grafo Johann ’t Serclaes von Tilly. Inter 1624 kaj 1627 li aktivis kiel predikanto en la valona preĝejo de Frankenthal. Dum la reaperturo de la Universitato de Hajdelbergo li estis la ĉefa oratoro.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Guillaume_Bud%C3%A9_by_Jean_Clouet.jpg| Guillaume Budé (1468-1540) MARVILLE.JPG| Pierre Tossanus (1499-1573) Chateau_Montbeliard_3.jpg| Daniel Tossanus (1541-1602) Johann_Tserclaes_Tilly.jpg| Johann von Tilly (1559-1632) Johannes_Buxtorf.gif| Johannes Buxtorf (1564-1629) Paul_Tossanus.jpg| Paulus Tossanus (1572-1634) Friedrich_Spanheim.jpg| Friedrich Spanheim (1600-1649) Zedler - Universal-Lexicon, Band 1 (Titelblatt).jpg| Johann Heinrich Zedler (1706-1751) </Gallery>
Bojko
Bojko estas monta masivo en Krimeo, parto de la ĉefa montoĉeno de la Krimea montaro. Ĝi prezentas platan ebenaĵon kun kelkaj rokaj pintoj: Kuruŝluk-Burun (1026 m.), Bojka (1087 m.), Karaul-Kaja (1134 m.), Kuŝ-Kaja (1107 m.), Sotira (1172 m.). La sudaj kaj sud-okcidentaj deklivoj de la masivo estas malkrutaj kaj arbar-kovritaj; ili iom post iom malaltiĝas direkte al la supra parto de la Granda kanjono de Krimeo.
Loĝlokoj sur Bojko
Sur la supraĵo de la masivo oni trovis kelkajn mezepokajn loĝlokojn, kiuj aperis supozeble fine de la 9a - komence de la 10a jarcento p.K. Bone konserviĝis la restaĵoj de defendaj muroj kaj kelkaj gardaj turoj. La areo de la defendata teritorio estas ĉ. 225 kv. km., kio faras Bojkon la plej granda fortikaĵo de mezepoka Krimeo. Laŭ la supozoj de historiistoj la Bojkaj loĝlokoj prezentis relative memstaran eklezi-feŭdan teritorion, kreskintan ĉirkaŭ la templo (temas pri la ortodoksa templo de la Savanto, helene - Σωτήρ; tiu vorto donis la nomon al la plej alta pinto de Bojko; ankaŭ la restaĵoj de la tempo konserviĝis sur la masivo).
Ignaz Franz Castelli
Ignaz Franz Castelli (naskiĝinta la 6-an de marto 1781 en Vieno; mortinta la 5-an de februaro 1862 samurbe) estis aŭstra poeto kaj dramisto.Castelli studis juron, sindediĉis tamen baldaŭ al la literatura verkado. Ekde 1811 ĝis 1814 Castelli estis kortegoteatra poeto ĉe la viena Teatro ĉe Karintia Portalo. Sur la scenejo el liaj 199 komedioj nenio konserviĝis, tamen liaj kantoteatraj libretoj Die Schweizer Familie (1809) por Joseph Weigl kaj Die Verschworenen, komponita de Franz Schubert, Georg Abraham Schneider kaj Franz de Paula Roser atingis grandan popularecon. La operoj de Weigl kaj Schubert antaŭ nelonge estis ree prezentataj.
Beauvais-sur-Matha
Beauvais-sur-Matha [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 672 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Beauvais-sur-Matha situas en la oriento de Charente-Maritime, nordoriente de Cognac.
Nov Jork', Nov Jork'
Nov Jork', Nov Jork' (originale : Theme from New York, New York ankaŭ : New York, New York) estas la temkanzono de la filmo New York, New York de Martin Scorsese aperinta en 1977.
Ĝin komponis John Kander, la vortojn verkis Fred Ebb por Liza Minnelli kiu kantis ĝin en la filmo.
En 1979 Frank Sinatra registris ĝin por sia albumo Trilogy: Past Present Future aperinta en 1980.
En 2008 aperis esperanta versio aŭdebla sur la reto, esperantigita kaj kantita de Vicente Valdés Bejarano ("Ĉente").
World of Warcraft
World of Warcraft (Mondo de Militarto), komune mallongigita WoW, estas interreta rola videoludo aperinta en 2004 far la firmao Blizzard Entertainment ebligante kunan ludon de dekmiloj da ludantoj (tiel apartiĝeblaj: 2 milionoj da ĉinoj, 1 miliono da japanoj, 1 miliono da usonanoj kaj 1 miliono da eŭropanoj).
Historio
La ludo aperis la 23-an de novembro 2004 en Usono, Kanado, Aŭstralio kaj Novzelando por Vindozo kaj Mac OS X. En Eŭropo eblas akiri la ludon ekde la 11-a de februaro 2005. Ĝi lanĉiĝis en Koreio la 18-an de januaro 2005 kaj en Ĉinio la 6-an de junio 2005. Kiel por multaj interretaj ludoj necesas pagi monatajn kostojn por World of Warcraft.
Monataj kostoj
Por eniri la imagan mondon, necesas kiel por aliaj komercaj interretaj rolludoj pagi monatan koston. Aĉetante la ludon oni ricevas unu senpagan monaton. La monata abono kostas 12,99 eŭroj (en Germanio), trimonata 11,99 eŭroj pormonate kaj sesmonata 10,99 pormonate. Eblas pagi per kreditkarto aŭ telefonfakturo. Ankaŭ eblas aĉeti antaŭpagitajn kartojn por 26,99 eŭroj kiuj ebligas ludon dum 60 tagoj (13,50 eŭroj pormonate). Aliaj titoloj kiel Guild Wars estas senpagaj, sed ofertas malpli riĉan enhavon.
Kompare al kutimaj ne-retaj ludoj ŝajnas ke World of Warcraft estas relative malmultekosta, ĉar se oni kalkulas 100 ludotagojn por unu jaro kaj por tio maksimume pagas 155,88 eŭrojn aldone al la aĉetprezo, tio signifas ĉirkaŭ 200 eŭrojn por 2400 ludhoroj. Kompare al ne-retaj ludoj kun meze 20-hora ludodaŭro kaj 50 eŭroj de aĉetprezo, World of Warcraft estus do pli avantaĝa.
La monataj kostoj uzatas laŭ Blizzard por la serviloj, la subteno kaj la evoluigo de novaj ludenhavoj, sed certe servas ankaŭ por kovri la grandegajn prievoluigajn kostojn.
Aix (genro)
Aix estas genro de birdoj kiu enhavas du speciojn de anasoj: nome la Arbanaso (Aix sponsa), kaj la Mandarenanaso (Aix galericulata).
Tiu genro apartenas al la familio de Anasedoj en la akvabirda ordo de Anseroformaj. Ili estis iam lokigitaj en la "Kairinenoj", parafiletika grupo iome intermeza inter tadornoj kaj plaŭdanasoj, kaj ne estas klara ĉu ili estu lokigitaj en la subfamilioj de la Anasenoj (plaŭdanasoj) aŭ en tiu de la Tadornenoj (tadornoj).
Ĉe tiu genro videblas klara kaj markata seksa dimorfismo (diferencoj inter seksoj), kaj la inoj estas pli malgrandaj kaj malpli koloraj.
La Arbanaso havas korpomason de 500 – 700 g. Ĝi estas 41 – 49 cm longa, kaj havas enverguron de 73 – 75 cm. Maskloj havas ruĝajn okulojn kaj brilan plumaron. Ambaŭ seksoj havas krestajn kapojn.
La Mandarenanaso estas 41 – 49 cm longa kun 65 – 75 cm de enverguro. Ĝi havas eĉ pli brilbuntan plumaron ol la Arbanaso. La ino de Mandarenanaso estas malpli brilkolora ol la maskloj.
Arbanasoj konsumas malgrandajn krustulojn, insektojn, kaj plantomaterialon. La Mandarenanasoj estas ĉefe vegetaranoj.
La Arbanasoj estas reprodukte kapablaj ĉirkaŭ la aĝo de unu jaro. Ili estas monogamaj dum la sezono. Pariĝado okazas inter februaro kaj aprilo, depende de la latitudo. La ino demetas 6 al 15 ovojn, kaj la kovado daŭras ĉirkaŭ 30 tagojn. La idoj estas frumaturaj. Ili kuraĝas el la kavonesto unu tagon post eloviĝo kaj estas zorgataj de la patrino dum ĉirkaŭ 60 tagoj. La junuloj havas tre altan mortindicon. La Arbanasoj kutime vivas 3 al 4 jaroj.
Ankaŭ la Mandarenanasoj estas monogamaj. Kaj la ceremonia pariĝado kaj la plumaro estas ege altiraj. La ino demetas 9 al 12 ovojn en kavonesto, kaj poste kovas ilin dum ĉirkaŭ 30 tagoj. La patra zorgo fare de la patrino estas iom pli mallonga ĉe tiu specio, kaj daŭras ĉirkaŭ 40 tagoj.
Ambaŭ specioj estas minacataj pro habitatoperdo. Dum la homa disvolviĝo pluetendiĝas, la arbaraj areoj preferataj de tiuj anasoj plue malpliiĝas. La Mandarenanaso povas nombri malpli da 20,000.
Teritoria organizado de Venezuelo
Venezuelo estas respublika lando, dividita en 23 ŝtatoj, la Federacia Distrikto (la urbo de Karakaso), 72 federaciaj dependaĵoj (insuloj kaj insuletoj) kaj la teritorio de la Esekiba Gujano (Guayana Esequiba) (areo reklamata de Venezuelo).
Amblans-et-Velotte
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Perspektivo
La Perspektivo estas la arto kaj tekniko desegni por ŝajnigi la profundecon kaj la relativan situon de la pentritaj aĵoj. En desegnaĵo, la perspektivo ŝajnigas la profundecon kaj la efikon de reduktado.
Laŭ Francisko Azorín perspektivo estas Arto reprezenti grafike pejzaĝon, objekton, figuron, k. c. Li indikas etimologion el la latina perspectiva, el perspicere, perspectum (travidi, devidi). Kaj li aldonas la terminojn por diversaj tipoj, nome linia, aera, aksonometria, isometria, paralela kaj panorama.
Krome temas pri la vida iluziiĝo kiu, akirita de la observanto, helpas determini la profundecon kaj situacion de diversaj aĵoj, kiuj estas je diferencaj distancoj.
Analogie, tiu termino uziĝas ankaŭ por la aro de cirkonstancoj kiuj ĉirkaŭas la observanton, kaj kiuj influas sur ties percepto aŭ sur ties pensado, eĉ pri estontan okazo.
Lasta lekcio en Gotingeno
Lasta lekcio en Gotingeno estas itala komikso de Davide Osenda tradukita en Esperanton de projekto RoMEo dum 2010.
La rakonto
Lasta lekcio en Gotingeno estas rakonto pri la nefini-teorio de Cantor, kiu "eniras ideojn fundamentajn ĉe dudekjarcentaj matematiko kaj filozofio, sen iĝi tede detala kiel lernolibro aŭ instrucela bildstrio". La fikcia rakonto interplektiĝas kun la Historio, rakontante pri la alveno de la rasaj leĝoj de la nazioj.
Matematika parto
La rakonto prezentas la teoriojn de Georg Cantor kaj tiujn de Kurt Gödel pri la nefinio.
Alilingvaj eldonoj
La itala versio Ultima lezione a Gottinga estis publikigita de 001 Edizione en 2009. La libreto enhavas tri partojn, kie oni vidas la daŭriĝon de la vivo de sinjoro Alkuin.
Afrodito (vermo)
Afrodito estas ankaŭ nomo de greka diino.
Afrodito (science: Aphrodita) estas genro de anelidoj el la ordo de poliĥetoj. Ĝi estas mallonga dika vermo kun belkoloraj ĥetoj flanke kaj kun dorso kovrita de dika tavolo de harsimilaj ĥetoj. Ĝi vivas en ŝlima aŭ sabla marfundo ĉe la bordoj.
John Aikin
John AIKIN (n. la 15-an de januaro 1747 - m. la 7-an de decembro 1822) estis brita kuracisto kaj politika, liberala verkisto.
Li naskiĝis en Kibworth Harcourt (Leicestershire), kaj estis la filo de D-ro John Aikin. Li estis edukita en la religie disidenta, unitarista akademio Warrington, kie lia patro estis instruisto.
En 1792, ĉar unu el liaj pamfletoj kaŭzis skandalon, Aikin transloĝiĝis al Londono, kie li reestablis sin kiel kuracisto. Li tamen pluverkis politikajn tekstojn, kaj kune kun sia fratino Anna Laetitia Barbauld li publikigis serion da volumoj titolitaj Evenings at Home (1792-1795), kiuj estis tradukitaj al preskaŭ ĉiuj eŭropaj lingvoj.
Lia filo Arthur Aikin fariĝis sciencisto, dum lia filino Lucy Aikin fariĝis biografistino.
Gyula Istvánffi
ISTVRÁNFFI Gyula (iŝtva:nfi djula), ĝis 1886 Schaarschmidt Gyula, estis hungara botanikisto, mikologo, vinberkulturisto, universitata profesoro, ano de MTA naskita en Koloĵvaro la 5-an de aprilo 1860 kaj mortinta en Budapeŝto la 16-an de aŭgusto 1930.
Biografio
Gyula Istvánffi studis en la universitatoj de Koloĵvaro kaj Bonn, doktoriĝis en 1881 en Koloĵvaro, en 1882 li havigis diplomon de instruisto. En jaroj 1881–85, poste inter 1887–89 li estis asistanto pri botaniko, en 1883 privatprofesoro. Inter 1885–87 li estis asistanto en la akademio de Münster apud Brefeld. En 1889 li estis gvidanto de la plantokolektaro de Hungara Nacia Muzeo, profesoro en Budapeŝto kaj Koloĵbaro. En 1902 kaj 1905 li ricevis la premion Thore de franca scienca akademio. Li aperigis preskaŭ 200 laboraĵojn. Li redaktis la perodaĵojn Központi Szőlészeti Kísérleti Állomás és Ampelológiai Intézet Közleményei (1900–14); Évkönyvei (1900–14) kaj franclingvan Annales (1900–14).
29-a de februaro
La 29-a de februaro estas la 60-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 306 tagoj restas.
La 29-a de februaro estas aldonita al la gregoria Kalendaro ĉiun kvaran jaron (superjaron), krom tiuj jaroj divideblaj per 100 sed ne divideblaj per 400. Do la jaroj 2000 kaj 1600 havis la aldonan tagon, sed 1900, 1800, kaj 1700 ne havis. En la ĉina kalendaro la tago okazas nur en la jaroj de Simio, Drako kaj Rato.
Eventoj
Je la 29-a de februaro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 29-a de februaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Juliobriga
Juliobriga (latine, Iuliobriga, laŭ nomo de imperiestro Gajo Julio Cezaro Aŭgusto) estis la plej grava urbo el 9 romiaj urboj fonditaj en Kantabrio. Ĝi apartenis al romia provinco Hispania Tarraconensis.
La urbo konsistis el pli ol 20 hektaroj, sur monteto alta je 917 metroj, en la vilaĝo Retortillo (municipo Campoo de Enmedio). La loko situas en la valo Campoo, en la ena parto de Kantabrio, inter la marbordo de la Kantabra Maro kaj la Norda Altebenaĵo. De ĝi oni povis enŝipiĝi en la mara haveno Portus Victoriae Iuliobrigensium, fondita en la jaro -19, je la fino de la Kantabraj militoj. Kelkaj spertuloj opinias, ke tiu haveno estis en la nuna Golfo de Santandero, sed aliaj konsideras, ke ĝi estis en la nuna Santoña.
Eiji Hirata
Eiji Hirata (平田 英治, n. ) estas japana futbalisto. Li ludos ankaŭ en la Ligo de Ĉeĥio.
3981 Stodola
Nomo
Ĝia nomo honoras la slovakan (de Aŭstrio-Hungario) inĝenieron kaj fizikiston Aurel Stodola, (1859–1942). Profesoro pri mekaniko en Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko, li estis la profesoro de Albert Einstein.
Davide Osenda
Davide Osenda estas itala aŭtoro de la bildrakonto "Ultima lezione a Gottinga", esperantigita en 2010 de projekto RoMEo kiel "Lasta lekcio en Gotingeno".
Naskiĝinta en Cuneo - Italio, kie li vivas kaj laboras kiel informadikisto, hobie praktikas akvarelpentradon kaj ludadon de basgitaro.
3270 Dudley
3270 Dudley estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usonaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan inĝenieron kaj inventiston H. Dudley Wright, kreinto de fondaĵoj por la instruado pri sciencoj en Kalifornio kaj en Ĝenevo.
Marin-Epagnier (stacidomo)
Marin-Epagnier estas fervoja stacidomo en La Tène, Svislando.
Martelĵeto
La atleto devas svingi la martelon ene de cirklo je 2,135 metroj en diametro (7 futoj). Tiu areo disponeblas al li, por ke li prenu la martelon per ambaŭ brakoj, ĉirkaŭrotaciu ĝin plej rapide kiel eble antaŭ ellasi ĝin.
La ĵetmartelo de viroj pezas (inkluzive la tenilon) 7,26 kilogramojn (16 funtojn), tiu de virinoj 4 kilogramojn. Ĝi tiel havas respektive la saman pezon ol la globo pri globoĵeto rilate al la du respektivaj kategorioj.
Martelĵeto kiel moderna sporto originis dum la 19a jarcento en Skotlando kaj Irlando, kie origine la atleto lanĉis pezaĵon per ligna tenilo.
Martelĵeto estas olimpika sporto ekde 1900 por viroj. Por virinoj, ĝi aperis ekde 1997 en internaciaj konkursoj kaj ekde la Somera Olimpiko 2000 en Someraj Olimpikoj.
Ĉe viroj, la plej bonaj martelĵetistoj kapablas preterpasi la distancon de 85 metroj (monda rekordo: 86,74 m fare de Yuriy Sedykh ekde 1986) kaj ĉe virinoj ili preterpasas la distancon de 80 metroj (monda rekordo: 81,08 m fare de Anita Włodarczyk ekde 2015).
Historio
La konkuroj pri fora ĵeto de forĝista martelo jam okazis dum la mezepokaj Irlando kaj Skotlando. La unuaj ĵetoj de pezilo kun rigida "bastono" estis konataj de Anglio kaj Irlando ekde la unua duono de la 19a jarcento.
La reguloj por la ĵeto de martelo estis skribitaj en 1887 en Anglio. Dum la maso de la pezilo je 16 funtoj (7.257 kg) estis frue determinita, la tipo de ĵetmaniero ŝanĝis plurajn fojojn. Komence, estis permesite prepari sin dum arbitre longa tempo kaj preterpasi la ĵetlinion post la ĵeto.
Estis poste difinita ĵet[cirklo]]: en Anglio, la diametro estis jam establita ekde la jaro 1878 je 7 anglaj futoj (2,135 m), sed dum la periodo 1887-1909 oni ampleksis ĝin al (2.73 m), tio estas cirklo de 9 futoj.
Same, la longo de la drato, al kiu pendas la martelo, estis ŝanĝita. Nur en la 20a jarcento, la fina longo de 4 anglaj futoj (1,219 m) estis adoptita; la martelo uzita hodiaŭ por la viroj estis enkondukita en 1912.
Reguloj
En konkurado, la plej bonaj ok martelĵetistoj selektitaj havas sekve ses provojn. Inter la konkurantoj tiu, kiu atingis la pli grandan distancon, estas la gajnanto, kiam du el ili atingis la saman maksimuman longon, estas ilia tuj sekva plej bona longo, kiu permesas decidi kiu estas la antaŭulo rilate al la alia.
Kontraste kun la aliaj jetoŝportoj, la martelĵetisto rajtas porti ganton aŭ bandaĝojn al individuaj fingroj.
Ĵeto estas konsiderita valida nur se la martelo surteriĝas al en markita sektoro, kies, same kiel pri globoĵetado kaj diskojetado la angulo estas je 34,92 °.
Por protekti spektantojn en la stadiono kontraŭ vagantaj ĵetoj, la cirklo estas ĉirkaŭata de protekta kaĝo, kiu estas malfermita nur en la supro kaj en la direkto de la ĵetado sektoro. Ĝi altas je sep metroj, en iuj lokoj je dek metroj. De la centro de la ĵeto-cirklo, ĝi staras almenaŭ 3,50 metrojn fore. La maŝo de la protekta kaĝo povas esti farita el ŝnuroj aŭ metalaj dratoj, kaj devas rezisti al martelrapido je 32 metroj sekonde (115 km/h).
9975 Takimotokoso
9975 Takimotokoso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan amatoran astronomon Koso Takimoto, asociatan prezidenton de la Astronomia Societo de Hiroŝimo de 1996. Li ludas aktivan rolon por la dissciigo de la astronomiaj agadoj ĉe la civitanoj de Hiroŝimo.
Kálmán Sőtér
Kálmán Sőtér [ŝOtEr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sőtér Kálmán estis hungara abelisto. Lia origina familia nomo estis Schrinff. Kálmán Sőtér naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Csúz (nuntempa Dubník en Slovakio), li mortis la  en Koros (nuntempa Krušovce en Slovakio).
Biografio
Kálmán Sőtér frekventis seminarion en Esztergom, sed pro malsano li forlasis la seminarion. Inter 1858 kaj 1876 li havis diversajn sekularajn malaltajn postenojn en la diocezo, poste li pensiuliĝis. En 1874 li aĉetis bienon en Inám kaj li komencis okupiĝi pri bredado de abeloj. Lia abelejo estis landofama, same lia biblioteko pri abeloj. En 1879 li fondis societon de hungaraj abelistoj. Post jaroj li translokiĝis al Koros.
Smeralda porfirio
La Smeralda porfirio (Porphyrio madagascariensis aŭ Porphyrula madagascariensis ĉar en ambaŭ genroj oni inkudis ĝin), estas granda birdo de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj. Oni ne konfuziĝu inter tiu specio kaj la Amerika purpura porfirio, Porphyrula martinica aŭ Porphyrio martinica, aŭ kun la Purpura porfirio (Porphyrio porphyrio), de sudaj Eŭropo, Azio kaj Afriko, kvankam kelkaj fakuloj lokigis la Smeralda porfirio (Porphyrio madagascariensis) kiel subspecio de tiu lasta menciita specio kiel Porphyrio porphyrio madagascariensis en Afriko, Latham, 1802. La birdoj de la tuta genro estas grandaj -kiel kokoj- raloj kiuj havas purpuron kiel ĝenerala koloro. Tio aperas en kaj nacilingvaj kaj en sciencia nomoj.
Aspekto
Krom la ĝenerala blupurpura plumaro, ili havas verdan dorson, longegajn ruĝajn krurojn kaj fingrojn, nekonfuzeblan ruĝan frontan ŝildon kaj ruĝan bekon. Sub levita mallonga vosto aperas blankega plumaro.
Naftomarĝeno
Naftomarĝeno estas nafta parto de la gasonafta aŭ gasokondensato-nafta kuŝejo, grandeco kaj kapacito de kiu estas grave malpli grandaj ol tiu de la gasa (gasokondensata) parto de la dufaza kuŝejo.
Tipoj
Depende de grandeco naftomarĝenoj povas esti industriaj kaj neindustriaj. Laŭ situo rilate al la gasa parto de kuŝejo oni klasifikas ilin kiel subaj kaj ĉirkaŭaj.
Kondensataj naftomarĝenoj formiĝas danke al inversa kondensiĝo el premitaj gasoj de granda parto de dissolvitaj likvaj hidrokarbonoj.
Iliaj karakterizoj kutime estas:
Restaj naftomarĝenoj formiĝas rezulte de inversa vaporiĝo de certa kvanto de benzinokerosenaj kaj oleaj komponantoj de nafto.
Iliaj karakterizoj estas:
Miksdevenaj naftomarĝenoj formiĝas en gasokondensato-naftaj kuŝejoj rezulte de parta kondensiĝo de aldona kvanto de likvaj hidrokarbonoj el la gasa parto.
Ekspluatado
Kuŝejoj kun naftomarĝenoj estas ekspluatataj kiel la gasaj (gasokondensataj) kuŝejoj, se naftomarĝenoj ne havas industrian signifon (do estas la neindustriaj) aŭ kiel la gaso(kondensato)naftaj, se ili estas taksitaj kiel la industriaj.
Voĉo de Usono
La usona registaro jam antaŭ dua mondmilito dissendis al eksterlando, kaj en 1942 - fariĝinte militanto - elsendis programon kun la nomo Voĉo de Ameriko. En 1947 VdA komencis elsendi ankaŭ en rusa lingvo por respondi al la soveta propagando kontraŭ usonaj politikistoj. Sovetunio siaflanke ekde 1949 provis elektronike malhelpi ke sovetianoj povas ricevi la informojn. VdA ankaŭ instalis programojn celitaj al aliaj landoj de la orienta bloko, ankaŭ PR Ĉinio.
La elsendoj de la stacio estas elsenditaj ĉirkaŭ la mondo kaj per surteraj dissendiloj (AM - AmplitudModulado, FM - FrekvencModulado kaj mallongondoj) kaj help de perantaj amaskomunikiloj kun kiuj la VdA havas kunlaborajn interkonsentojn.
Elsendoj en Baza Angla (nomita Speciala Angla)
En 1959, la dissendservo iniciatis elsendojn en "speciala angla" kun la celo dissendi programojn en facila angla (uzante bazan vortprovizon de 1 500 vortoj) por nedenaska anglalingva aŭskultantaro. Elsendoj en speciala angla inkludas novaĵojn, resumojn pri scienco kaj spacesploro, usonan kulturon kaj muzikajn ĝisdatigojn kaj rakontojn pri famaj roluloj en usona historio. Instruistoj de la angla kiel dua lingvo tra la mondo uzas elsendojn en speciala angla kiel ilon por ke siaj studentoj lernu la lingvon kaj kulturon. En oktobro 2009, la datreveno de tiuj elsendoj estis markita.
Post la malvarma milito
La fino de la Malvarma Milito malfermis seninterrompajn elsendajn kapablecojn por la VdA kaj ĝi vastigis la lingvojn en kiuj ĝi elsendis kaj la kovrozonojn al areoj kie estis subpremado de la loĝantaroj kiel Kurdio, Ruando, Tibeto kaj la antaŭa Jugoslavio. La VdA ankaŭ dissendas programojn ene de lokaj dissendantoj kiel ekzemple la programo "Hebron Se Aga" (en la urdua: "Preter la titoloj") en la nacia afgana televidservo.
En 1994, prezidanto Bill Clinton kreis la Broadcasting Board of Governors (Guberniestroj de la dissendaj korpuso) kaj la International Broadcasting Bureau (IBB, Internacia dissenda buroo) kiel sendependajn federaciajn agentejojn, nuligita la United States Information Agency (Agentejo de informado de Usono). La nova agentejo inkludis inspektadon kaj kontrolon de ĉiuj internaciaj dissendantoj de la administracio kiel ekzemple Free Europe Radio, Free China Radio, Sawa Radio kaj Al Hurra en la araba, kaj Radio Farda en la persa.
En 1994, VdA estis la unua kiu uzis la interreton por starigi elsendostacion kiu dissendas novaĵon kaj ĝisdatigitan enhavon ade en sia retejo. La retejo ofertas enhavon en 44 lingvoj. VdA ankaŭ uzas jutubon por publikigi ties programaron. En februaro 2004, al-Hura kanalo en la araba estis establita, dissendita per satelito al 22 arabaj landoj.
Esperantistoj
Por VdU laboris interalie 1960/61 Wilhelm Solzbacher, germano elmigrinta al Usono (parolanta en Esperanto), kaj la hungaro Denis Silagi en Munkeno.
Ŝvitlaborejo
Ŝvitlaborejo (angle: Sweatshop) estas laborloko kun la plej malfacilaj laborkondiĉoj. Kutime la laboristoj en ĉi tiuj lokoj haves tre malmultajn rajtojn aŭ rimedojn por trakti sian situacion aŭ por kunlabori por plibonigi ĝin. Certe ili ne rajtas organiziĝi kaj aniĝi en sindikato por protekti kaj antaŭeniri siajn rajtojn ĉe siaj laborejoj.
Ĉi tiuj malfacilaj kondiĉoj povas esti proksimo al danĝeraj materialoj, al fizika danĝero, ekstreme altaj temperaturoj aŭ tre strikta sinteno fare de dungantoj (tre longaj labortempoj, punoj, senĉesa laboro, ktp.). Laboristoj de ŝvitlaborejoj kutime estas devigitaj labori longajn horojn kontraŭ malalta salajro. Ofte estas fenomeno dungi infanojn en ŝvitejoj.
La motivo de la dungistoj estas simpla, altaj enspezoj kaj malaltaj elspezoj por produkti varojn en fabrikejoj situantaj ĉe malriĉaj landoj kun malforta kaj maledukita loĝantaro kiu servas kiel vasta kaj malmultekosta laborpotenco.
Nuntempe estas tre kutima fenomeno laborigi la malliberulojn kaptitajn en ŝtataj malliberejoj por nominala salajro en la ŝvitlaborejoj de grandaj transnaciaj firmaoj.
Kvankam nuntempa publika opinio en la okcidenta mondo emas kontraŭi la ekziston de ŝvitlaborejoj, tamen estas tiuj, kiuj subtenas tiun fenomenon (kiel Paul Krugman kaj Johan Norberg), argumentante, ke homoj elektas labori en ŝvitlaborejoj, ĉar ili ofertas signife pli altajn salajrojn kaj pli bonajn kondiĉojn kompare al ilia antaŭa laboro pri permana agrikulturo aŭ serĉado de iliaj manĝaĵoj en rubodeponejoj, kaj ke ŝvitlaborejoj estas frua stadio en la procezo de teknologia kaj ekonomia disvolviĝo, dum kiu malriĉa lando fariĝas pliriĉa lando.
Historie, kaj ankoraŭ ĝis nun, multajn amaslaboristaj akcidentoj okazis en tiu ĉi laborejoj ĉar ili estas tre malsekuraj. Tiuj akcidentoj skuis la pukblikan opinion kaj impetis la progresojn de leĝoj pri laborkondicoj. Eble la plej fama ekzemplo estas la brulado de Triangle Shirtwaist Factory. Tiu fenomeno servas grande kiel impeto al la kontraŭkapitalisma kaj kontraŭ-tutmondiga movadoj.
Nuntempe gigantaj kompanioj kiel Nike, Victoria's Secret, H&M kaj Walmart estis akuzitaj pri ekspluatado de infanoj en ŝvitlaborejoj.
Popolmedicino
La tradicia medicino estas la sumo de la scioj, kompetentaj kaj praktikoj kiuj baziĝas sur la teorioj, kredoj kaj spertoj tipaj en iuj kulturoj kaj kiuj estas utiligataj por ke homoj restu en bona sano, samkiel por preventi, diagnozi, trakti kaj kuraci fizikajn kaj mensajn malsanojn. Inter la plej grandaj tradiciaj kurackulturoj ĉie en la mondo oni trovas tibetaj kuracistoj (amchis), filipinaj kuracistoj, brazilaj mediumoj, havajaj kuracistoj (kahuna) kaj ĉinaj tradiciaj kuracistoj.
Moderna aspekto de popola medicino estas la Alternativa medicino kaj nemoderna estas "tradicia medicino".
Kastelo de Rumbeke
La Kastelo de Rumbeke estas unu el la plej malnovaj renesancaj kasteloj de Belgio. La vilaĝo Rumbeke estas parto de Roeselare.
En la 18-a jarcento, la kastelo estas trakonstruita en iom klasikisma stilo.
En 2004 finiĝis la lasta restaŭrado.
Nützen
Nützen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Kaltenkirchen-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Kaltenkirchen, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
Lee Van Cleef
Lee Van CLEEF [Li Van Klif] ( en Sommerville, Nov-Ĵerzejo  en Oxnard, Kalifornio) estis usona filmaktoro.
Komencis sian karieron en teatro en 1950. Poste aperis en multaj el la plej famaj tiamaj vakerofilmoj, kie li ĝenerale ludis la rolon de malbonulo. En tio multe helpis lin lia vizaĝo, pri kiu memoras ĉiuj ŝatantoj de tiaj filmoj.
En 1962 lia kariero estis provizore ĉesigita pro grava trafikakcidento, kiu sendis lin al hospitalo.
En 1965 li denove aperis sur ekranoj, ĉifoje en Eŭropo, danke al la itala reĝisoro Sergio Leone, kiu donis al li la duan ĉefan rolon en Per qualche dollari in più (Por kelkaj pliaj dolaroj). La grandega sukceso de tiu filmo reekigis lian karieron, kaj li aperis en multaj diverskvalitaj usonaj kaj eŭropaj vakerofilmoj dum la posta jardeko.
Li mortis pro koratako en Oksnard (Kalifornio) la 16an de decembro 1989.
György Osztrovszki
OSZTROVSZKI György (pro. ostrovski) estis hungara prikemia inĝeniero, ano de la MTA (kor. 1949, ord. 1976), ĝia ĉefsekretario (1953) naskita en Koloĵvaro 28-an de marto 1914 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de oktobro 1988.
Biografio
György Osztrovszki diplomitiĝis en la teknikuniversitato Reĝo Karolo la 2-a Bukareŝto en 1940 kaj li doktoriĝis en Berlino. Inter 1940-1948 li laboris kiel inĝeniero ĉe karbominejoj de Tatabánya, poste kiel ministeria komisaro. En 1949 oni nomumis lin ĝeneraldirektoro de la Hungaraj Ŝtataj Karbominejoj kaj industria grupestro de Pezindustria Ministerio. Inter 1950-1953, resp. inter 1960-1963 li estis vicprezidanto de Landa Planofico, inter 1955-1959 de vicreprezentato de Konsilanto por Reciproka Ekonomia Helpo de Moskvo. De 1964 li estis vicprezidanto de la Landa Komitato por Teknika Evoluigo, poste inter 1967-1970 li estis vicsekretario de Konsilanto por Reciproka Ekonomia Helpo de Moskvo. Ĝis 1980 li estis viĉprezidanto de la Landa Komitato pri Atomenergio. Lia ĉefa laborkampo estis la produktado kaj utiligado de la energiportiloj.
23406 Kozlov
23406 Kozlov estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia inĝeniero Dmitrij Iljich Kozlov (cirile : Дмитрий Ильич Козлов, 1919–2009), kiu desegnis la raketojn Molnija, Sojuz kaj multenombrajn satelitojn kaj kosmostaciojn. Ricevinto de la Lenin-premio kaj dufoje de la Ŝtata premio de Sovetunio, li ankaŭ ricevis la oran medalon de la Asocio de Helpo al la Nacia Industrio de Francio.
Shawnee
La ŝonioj (Shaawanwaki, ša˙ŭano˙ki- kaj Shaawanowi-lenaŭeki estas Algonken-parolantaj popoloj apartenantaj al Nordameriko. Historie ili enloĝis la areojn de aktuala Ohio, Virginio, okcidenta Virginio, Okcidenta Marilando, Kentukio, Indiana, kaj Pensilvanio en Usono. Hodiaŭ ekzistas tri federale agnoskitaj ŝoniaj triboj: Absentee-Shawnee Tribe of Indians of Oklahoma (Malloka Ŝonio-tribo de Oklahomo), Eastern Shawnee Tribe of Oklahoma (Orienta Ŝonio-tribo de Oklahomo), kaj Shawnee Tribe (Ŝonio-tribo), ĉiuj kun ĉefsidejo en Oklahomo.