cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stella by Starlight
Strukturo
La kanto estas „harmonie abunda, preskaŭ impresionisma peco“ kaj memoras pro sia rapsodia karaktero al Sergej Rachmaninoff. La komponaĵo, kiu staras en G-maĵoro, havas klare maĵoran karakteron. La strukturo estas pro ĝia 32-takta A1-B-C-A2-formo nekutima, je kio la parto A2 havas tre memstarajn trajtojn.
Komence la kanto estis nura instrumentmuzikaĵo. Ned Washington verkis en 1946 la kantotekston. Je tio li transprenis la originalan titolon en la tekston, kio klarigas ĝian nekutiman pozicion: la titolo aperas nur post tri kvaronoj de la kanto.
Akcepto
La sonregistraĵo el 1947 fare de trumpetisto Harry James kaj lia orkestro atingis rangon 21 de la tiamaj popularmuzikaj ranglistoj. Du monatojn poste Frank Sinatra surdiskigis la kanton „Stella By Starlight“; lia versio ankaŭ atingis la rangon 21.
5145 Folo
5145 Folo estas tre granda, malhela asteroido de la klaso de la Centaŭroj, malkovrita la de la usona astronomo David L. Rabinowitz elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Arizono, Usono), en la kadro de la projekto Spacewatch.
Ĝi ricevis la nomo de la centaŭro Folo, frato de Kirono en la helena mitologio.
Orbito
Ĝia discentra orbito tanĝas tiun de Saturno kaj etendiĝas trans tiu de Neptuno: oni povas kvalifiki ĝin de saturnrenkonta kaj neptunrenkonta asteroido.
Je la tempo de ĝia malkovro, ĝi situis proksime de la orbito de Saturno: ĝi pasis ĉe la perihelio la, kaj revenos tie post 91 jaroj kaj triono... Tamen ĝia orbito ne estas antaŭkalkulebla sur longa tempodaŭro, ĝi estos perturbata de pasoj proksime de gigantaj planedoj.
Estas opiniata, ke 5145 Folo estas objekto de la Kujper-zono kies orbito estis perturbita.
Ecoj
Male al 2060 Ĥirono, 5145 Folo ne montras kometan voston, oni opinias, ke temas pri kometa kerno kiu neniam aktiviĝis. Ĝi aspektas tre ruĝa : unu plej ruĝa objekto de la sunsistemo. la verŝajna kialigo estas, ke ĝi estus kovrita per tolinoj, organikaj molekuloj kreita pro ekspono de glacio kaj hidrokarbonoj al la kosmaj radiadoj.
4186 Tamashima
4186 Tamashima estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (Gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Tamaŝima (japane: 玉島) nun kunfandita en la urbo Kuraŝiki en Gubernio Okajama, kie naskiĝis kaj kreskis la astronomo Hiroki Kosaj.
Stockem
Stockem estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Malica klaŭno
La malica klaŭno estas perversigo de tradicia komika rolo, la klaŭno, kie la ludema tropo realiĝas kiel strange timiga per la uzo de hororaj elementoj kaj nigra humuro.
La origino de la rolulo ne estas certa. Kelkfoje uzata de verkistoj en la 19-a jarcento, la moderna arĥetipo de la malica klaŭno estis popularigita de DC Comics per ties rolulo The Joker komencante en 1940. La rolon plu antaŭenigis Stephen King per la rolulo Pennywise en la romano It de 1986. La rolulo povas esti vidata kiel ludanto je la maltrankvila sento de tiuj, kiuj suferas pro klaŭnofobio (aŭ koulrofobio), la neracia timego de klaŭnoj.
Cuamba
estas grandurbo, administra centro de distrikto kaj universitata urbo en Mozambiko. Ĝi estis konata dum dominado de portugaloj, kiel Nova Freixo (=Nova Cindro).
Geografio
situas sur altebenaĵo laŭ rivero en la norda sekcio de la lando.
Trafiko
havas flughavenon. Ĉefvojo inter Nampula-Lichinga trairas la urbon, krome kuras grava vojo al Pemba (Mozambiko). Ankaŭ fervojo Nacala-Malavio tuŝas la urbon kaj loka trajno kuras al Lichinga.
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias somere inter ĉirkaŭ 30 °C kun sekeco, vintre ĉirkaŭ 18 °C kun pluvoj. Jare pluvas ĉirkaŭ 1000 mm.
Villa Pesqueira
Villa Pesqueira estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Villa Pesqueira. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26068.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  508 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1075 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1012 scipovis legi kaj skribi kaj 63 personoj estis analfabetoj. Do 5,86 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1422 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 3 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,21 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Reĝlando Kandia
Reĝlando Kandia (itale '), aŭ Duklando Kandia (itale ') estis oficiala nomo de Kreto dum periodo de insulo kiel transmara kolonio de Venecia respubliko. La reĝlando estiĝis per venecia anekso en la jaroj 1205–1212 kaj ĝi pereis pro falo en la manojn de Osmanida imperio dum Kreta milito (1645–1669). La insulo estis tiutempe konata kiel Kandia ĝuste pro la nomo de ĝia ĉefurbo–Kandia aŭ Chandax (hodiaŭa Iraklio).
Yuichi Kubo
Li futbalis ĉe JEF United Chiba, Gainare Tottori, Fagiano Okayama, Mito HollyHock kaj SC Sagamihara.
National Security Medal
La Nacia Sekureca Medalo (National Security Medal) estas distinga medalo aljuĝita fare de la Prezidanto de Usono por multmeritaj spionklopodoj por la nacia sekureco de Usono.
Fono
La Nacia Sekureco-Medalo estis starigita fare de prezidanto Harry S. Truman per Administra Ordo 10431 en 1953.
Montaudran (stacidomo)
Montaudran estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Tuluzo, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
National Security Medal
Dezajno
La medalo estas orumita kun blankkapa maraglo supre. Sur la dorsflanko estas 16-pinta blua stelo sur blanka fono kun ruĝa kadro kaj la teksto "UNUIĜINTAJ ŜTATOJ DE AMERIKO - NACIA SEKURECO". Sur la dorsa flanko estas gravurita "PRESENTED TO" sekvata de la nomo de la ricevanto.
Zejtinkoŝo
La nomo de la monto havas krime-tataran devenon kaj signifas laŭvorte "oliva ŝafejo" (zeytün aŭ en la sudborda dialekto de la krime-tatara zeytin signifas «olivo»; qoş — «ŝafejo; barita terpeco por brutaro»).
La pinto situas sur la teritorio de la Krimea naturrezervejo, tial ĝia vizitado estas oficiale malpermesita. Malgraŭ tio la monto estas sufiĉe ofte vizitata turisma objekto. Por atingi ĝin oni plej ofte uzas la jenajn vojojn:
Nov-Anglio
Lingvo
Nov-Anglia franca, en angla: New England French kaj en franca: français de Nouvelle-Angleterre, estas varianto de la kanada franca lingvo parolata en la Nov-Anglia regiono de Usono.
Dinard
Dinard estas franca komunumo, situanta en la departemento de Ille-et-Vilaine kaj en la regiono Bretonio. Ĝi estas fama banurbo, aparte por britoj kaj usonanoj.
La loĝantoj estas nomataj Dinardais kaj Dinardaises. Ili estis en 2009.
Geografio
La banurbo Dinard, 7-a plej loĝata en Ille-et-Vilaine, situas ĉe la marbordo nomata Côte d'Émeraude, proksime de la limoj de la departemento Côtes-d'Armor kaj de la urbo Saint-Malo (kie la rivero Rance estas la limo). La tajdbaraĵo de Rance, situanta sur la komunumo La Richardais, teknologia pinto de la 1960-aj jaroj kaj turisma loko, kiu ligas Dinard kaj la korsaran civiton.
Dinard estas la centro de la 4-a interkomunumreto de la departemento, kiu enhavis en 1999 kun Pleurtuit, Saint-Lunaire, La Richardais, Saint-Briac-sur-Mer kaj  kun la parto de Côtes-d'Armor (Lancieux kaj Ploubalay).
Ne malproksime troviĝas la Manikinsuloj, je unu horo per altrapidaj ŝipoj de Saint-Malo aŭ je 15 minutoj per avio de la flughaveno de Dinard Pleurtuit Saint-Malo.
La kvar ĉefaj plaĝoj de la urbo estas la plaĝoj 'Prieuré', 'l'Écluse', 'Saint-Énogat' kaj 'Port-Blanc'. Ekzistas aliaj plaĝoj, ne gardataj kaj malpli grandaj, alireblaj per la borda pado, kiu ligas 'Prieuré' al 'Port-Blanc' (plaĝoj 'la Malouine', 'port-Riou', 'Notre-Dame-du-Roc'…).
Ovampa akcipitro
Aspekto
Temas pri akcipitro 31 al 38 cm longa kun enverguro de 60–75 cm. Tiu malgranda rabobirdo havas konturon kaj proporciojn karakterajn de la akcipitroj de la genro Accipiter. Ili havas mallongan bekon kaj rozecan vaksaĵon kiu hegemonias ĉe fajna kaj pinteca vizaĝo. La kruroj estas tre fajnaj kun longaj piedoj. Ripoze la flugilpintoj atingas mezan voston kiu estas relative mallonga. Ambaŭ seksoj estas identaj, sed la ino estas 12% pli granda kaj ĝis 85% pli peza (105-190 g ĉe maskloj kaj 180-305 g ĉe inoj).
Tiu specio aperas laŭ du diferencaj morfoj: la maskloj de pala fazo havas tute blugrizajn suprajn partojn. La vosto prezentas alternon de nigraj kaj grizaj bendoj. La pugo estas ornamata de malgrandaj blankaj makuloj kiuj ne estas vere videblaj escepte en eluzita plumaro. La centra paro de vostoplumoj estas makulecaj de klaraj strioj. La gorĝo kaj subaj partoj estas tute striecaj grizblanke escepte la suba ventro kiu estas uniforme blanka. La inoj en pala fazo havas suprajn partojn pli nuance de bruna kaj subajn partojn pli striecajn.
Neracionala nombro
La bezono de la ekzakta esprimo de kelkaj grandoj (ekz. proporcio de kvadrata diagonalo al ĝia latero) postulis determinon de neracionalaj nombroj, kiuj esprimiĝas per racionalaj nombroj nur proksimume. Ĉiuj reelaj nombroj, kiuj ne estas racionalaj, estas konsiderataj kiel neracionalaj.
Ovampa akcipitro
Aspekto
La plenkreskuloj de malhela fazo estas tute nigrecbrunaj escepte la voston kiu estas tue identa al tiu de la pala fazo. Ambaŭfaze la irisoj estas malhelruĝaj aŭ brunruĝaj. La vaksaĵo kaj kruroj estas oranĝecflavaj.
Neracionala nombro
La termino neracionala devenas de latina irrationalis - neracia, de ir(in) - negativa prefikso kaj ratio - proporcio. Ili povas esti skribitaj kiel decimaloj, sed ne kiel frakcioj, kaj havas senfinan nombron de ciferoj dekstre de la decimala punkto. Jen ekzemplo de neracionalaj nombroj:
Dinard
Historio
La nomo Dinard, skribita Dinart en la frua Mezepoko, venas de la vortoj "Din" ( monteto/ fortikaĵo) kaj "Arz" (urso) aŭ Art (Arturo ), en la nuna bretona lingvo Dinard estas Dinarzh reprenante la etimologion "fuorto de la urso".
Ovampa akcipitro
Aspekto
For de la reprodukta sezono tiu specio estas ĝenerale silentema, sed kiam komencas la nupta periodo, ili iĝas tre voĉemaj proksime de la nesto. La kontaktalvoko kiu estas ankaŭ teritorieca estas akra kaj ripeta "keep keep keep keep" kaj ankaŭ alian stridan "ki ki ki ki" por forigi entrudulojn kaj "krr krr krr...." kaze de minaco. La inoj elsendas postuleman "kŭi-kŭi-kŭi" kiam la masklo alportas nutradon.
Dinard
Historio
En la malnova divido de la episkopejo de Saint-Malo antaŭ la kreado de la departementoj, la urbo apartenis al la lando de Puduvro. Okaze de la kreado de la departementoj, la urbo Saint-Malo, kiu deziris departementon ĉirkaŭ si ne atingis sian celon, kompense, kvankam la buŝo de la rivero Rance apartigis la departementojn Ille-et-Vilaine kaj Côtes-d'Armor (nomatan 'Côtes du Nord' tiutempe), enklavo de la okcidenta bordo enhavanta Dinard kaj la najbarajn komunumojn (Pleurtuit, La Richardais, Saint-Lunaire kaj Saint-Briac-sur-Mer) estis inkluzivigitaj en la departemento Ille-et-Vilaine.
La komunumo enhavis du vilaĝojn en la franca revolucio : Saint-Énogat, kiu estis la ĉefloko de la komunumo kaj Dinard, simpla fiŝkaptista vilaĝo. Tiutempe, la loĝantaro favoris la ŝanĝojn faritajn de la franca revolucio de 1789, precipe post la fino de la Teroro. La ĉefa revolucia festo estis tiu memoriganta la datrevenon de la ekzekucio de Ludoviko la 16-a, akompanata de abomenjuro kontraŭ la reĝeco kaj kontraŭ anarkio, festata ekde 1795.
Origine, Dinard estis parto de la paroĥo de Saint-Énogat. Poste, fine de la 19-a jc, la britoj komencis veni por ferii kaj konstruigis luksajn vilaojn ĉe la marbordo. Tiam Dinard disvolviĝis, antaŭ ol konstati ŝatoperdon ekde la 1930-aj jaroj, kiam la alta socio deiris plivole al la Bordo Lazura sude de Francio, proksime al Italio. Nun, Dinard estas, sendube, la banurbo la plej « brita » en Francio kun 407 klasitaj vilaoj.
Nu, la oficiala nomo de la komunumo estis Saint-Énogat ĝis en 1879, kiam la nomo estis modifita al Dinard-Saint-Énogat. En 1921, la nomo de la komunumo estis denove modifita, tiam ĝi fariĝis la nuna nomo de Dinard.
Administracio
De 2002, Dinard akiris la labelon Arta kaj Historia Urbo. <!-- En 2010, la commune de Dinard a été récompensée par le label « Ville Internet @@ ».
Ekonomio
La urbo estis la sidejo de la kompanio Rousseau Aviation de 1963 ĝis 1976, funkciiganta la unuajn flugliniojn kun la Manikinsuloj kaj tiutempe la flughaveno de Dinard Pleurtuit Saint-Malo estis la 3-a provinca flughaveno por la nombro de transportitaj pasaĝeroj. En 2010, kun, la loka flughaveno estas nun la 37-a en Francio.
Transportoj
En 1901 estis malfermita la linio de Tramo inter Dinard kaj Saint-Briac. Temis pri vapora tramlinio je metra trako, kiu iris inter Saint-Briac kaj Dinard tra Saint-Lunaire. En 1929, ĝi estis fermita por esti anstataŭigita per busservo. <!-- Jusqu'en 1987, la ville était desservie directement, en saison, par un train Corail Paris-Montparnasse-Dinard. Cette liaison a été supprimée et la gare datant de la fin du siècle, a été démolie dans les années 2000. Toutefois, l'accès à Dinard s'est trouvé récemment facilité par l'arrivée du TGV reliant Paris à la gare de Saint-Malo en moins de trois heures et offrant une correspondance par autocar. Pour les automobilistes, les voies expresses gratuites pallient l'absence d'autoroute. Une navette maritime relie Dinard à Saint-Malo.
La ville est également desservie par l'aéroport de Dinard Pleurtuit Saint-Malo.
Démographie
La commune a une population en constante augmentation depuis plusieurs décennies en passant de 7721 habitants en 1936 à 10,430 en 1999. Voici un tableau récapitulant l'évolution démographique de Dinard entre 1793 et 2007:
Aujourd'hui, la population est vieillissante avec un taŭ de natalité très déficitaire (-380 habitants entre 1990 et 1999). Ce déficit naturel est caractéristique des stations balnéaires avec l'attractivité des retraités mais il compensé par l'apport migratoire largement supérieur (+892). Durant cette période intercensitaire, la commune a bénéficié d'une croissance de +0,5% par an, ce qui est tout de même légèrement inférieur à la moyenne départementale (+0,67%). -->
Monumentoj Historiaj
La komunumo enhavas 5 Monumentojn Historiajn kaj 146 inventaritajn konstruaĵojn :
Ĝemeliĝoj
La urbo estas ĝemeligita kun :
Personoj ligitaj al urbo
La duko Johano la Kvara albordiĝis revene de Anglio en la. Unu el la plej famaj kanzonoj de Barzaz Breiz, An Alarc'h (la Cigno), priskribas la albordiĝon en Dinard, komencon de la rekonkero de Bretonio post la provo akapari la duklandon fare de la franca reĝo Karolo la Kvina. Tabulo memorigas tiun eventon sur la promenadejo de Clair de Lune, fiksita en 1937 sekve de subskripcio, tiu kupra bareliefo estas verko de la skulptisto Armel-Beaufils.
Feriantoj
Multaj personoj vizitadas aŭ vizitadis Dinard, el kiuj laŭ alfabeta ordo :
Ovampa akcipitro
Habitato kaj distribuado
Ĝi troviĝas en granda parto de subsahara Afriko nome en Angolo, Benino, Bocvano, Burundio, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Etiopio, Ganao, Gvineo, Kenjo, Malavio, Malio, Mozambiko, Namibio, Niĝerio, Ruando, Senegalio, Sudafriko, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo.
La areo de distribuado estas tre disa. Ili estas malmulte konataj kaj enigmaj en Senegalio kaj Gambio, en Okcidenta Afriko de Sieraleono al Togo, en Ekvatora Afriko de Niĝerio al la Centrafrika Respubliko aŭ Kenjo. Ili estas pli konataj en la suda kontinento, de Angolo, kaj suda Kongo kaj Mozambiko al suda Bocvano kaj norda Sudafriko. Ĝi estas konsiderata monotipa specio spite sia ampleksega teritorio, kaj ne estas agnoskitaj subspecioj.
Ili oftas ĉe aridaj arbaroj (akacioj, mopane, brachystegia) kaj en savanoj kun arbustaro, kaj ĉe dornaj arbustaroj. En Sudafriko ili instaliĝas volonte en ĉiaj plantejoj: eŭkaliptoj, poploj, pinoj kaj sisaloj sed ĉiam ĉe malfermejoj. Ili loĝas el marnivelo al 1800 m de altitudo.
Kutimaro
Ili vivas sole aŭ en paroj. Por pariĝado kaj masklo kaj ino ŝvebas aŭ faras cirklajn flugojn dumkrie. La masklo faras ondecajn flugojn. En Sudafriko tiu specio kunhavas foje parton de sia habitato, ĉefe en ekzotaj plantejoj kun aliaj rabobirdoj kiaj la Ŝikro, la Malgranda akcipitro, la Ruĝecbrusta akcipitro (Accipiter rufiventris), sed neniam kun la Blankanigra akcipitro (Accipiter melanoleucus).
Tiu specio povas esti ĉu sedenta ĉu nomadeca, aŭ eĉ migranta. Kelkaj sudafrikaj birdoj estas loĝantaj birdoj la tutan jaron sed plejparto vagadas norden. Aliaj sen konata scio migras trans la Ekvatoro. En Orienta Afriko, granda majoritato de individuoj estas vagademaj. La populacioj de Okcidenta Afriko ŝajne estas nereproduktuloj kiuj nur vizitas la regionon de junio al oktobro dum la pluvsezono.
Reproduktado
La reprodukta sezono daŭras el aŭgusto al decembro en Sudafriko kaj maje al septembre en Kenjo. Por aliaj regionoj oni ne scias. La nesto estas strukturo el herberoj de 35 al 50 cm diametre kaj 15 al 20 cm profonde, kovrita de pli fajnaj herberoj aŭ arboŝeleroj, kaj sekaj aŭ verdaj folioj. Ĝi situantas 10 al 20 m supergrunde, plej ofte sur la ĉefa forko de alta arbo ĉe kanopeo. La ino demetas plej ofte 3 ovojn kiuj estos kovataj dum 33 al 36 tagoj. La elnestiĝo okazos post 33 tagoj.
Manĝo
Ili ĉasas ĉefe malgrandajn birdojn, sed ankaŭ flugantajn insektojn. Maskloj kaptas ĉefe pli malgrandajn birdojn (10 à 60 g) dum la plej fortikaj inoj ĉasas pli grandajn birdojn ĝis grando de turtoj (ĝis 250 g). Oftaj predoj estas abelmanĝuloj, upupoj kaj pigoj. Ili ĉasas foje per gvatado el ripozejo ĉu kaŝita ĉu elstara en malfermejo. Ili atakas same solajn birdojn aŭ ariĝintajn. Ofte ili ŝvebas alte kaj plonĝas el ĉirkaux 150 m sur sia predo.
Neracionala nombro
Kvankam neracionalaj nombroj ne estas ofte uzataj en ĉiutaga vivo, ili ekzistas sur la nombro-linio. Efektive, inter 0 kaj 1 sur la nombro-linio, estas senfina nombro de neracionalaj nombroj. Racionalaj kaj neracionalaj nombroj faras tuton de reelaj nombroj.
Ekzisto de neracionalaj nombroj estis konata eĉ en antikveco. La terminon enkondukis M. Stifel en 1544. Neracionala karaktero de la nombro π estis esplorita de Johan Lambert en 1766. La teorio de reelaj nombroj finan evoluon ekhavis nur en la 2-a duono de 19-a jarcento pro la bezonoj de matematika analizo. Koncerne al solvoj de kvadrataj kaj kubaj ekvacioj en 16-a jarcento estis enkondukita la nocio de kompleksaj nombroj.
Arealva
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la samnoma mikroregiono Bauru. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!--
Sidonie
Sidonie estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,52 km².
Historio
Post pereo de Ĉeĥoslovakio fine de la jaro 1992 la nova ŝtatlimo estis devene gvidita tra fluo de Vlárka. Plimulto de la domaro troviĝas sur la dekstra, moravia bordo de la rivereto, sed grupo de kelke da domoj en la centra parto de la vilaĝo, kiun enloĝis naŭ familioj, situas sur la maldekstra bordo, kiu falis al Slovakio. Ununura alira ŝoseo, kondukanta el Vlara montpasejo, pli la fluon de Vlárka kelkfoje transpaŝas. La slovaka parto de la domaro kun nomo Sidónia fariĝis konsisto de municipo Horné Srnie kaj al multaj familioj tre komplikiĝis la vivo kunigita kun la resto de la vilaĝo, troviĝanta nun jam en alia ŝtato. La 25-an de julio 1997 okazis reguligo de la landlimo de Ĉeĥio kaj Slobvakio kaj la malgranda teritorio sur la maldekstra bordo kun kelke da domoj en la centro de Sidonie fariĝis konsiston de Ĉeĥio (ŝanĝita je domaro U Sabotů ĉe Javorník). La ŝtatlimo estas ankaŭ ekde tiu tempo gvidita meze de ŝoseo el Vlara montpasejo.
Kalcedona difino
La Kalcedona difino aŭ Kalcedona kredkonfeso estas doktrina formulo de la kristana teologio kiu resumas la oficialan doktrinon de la plej grandaj kristanaj eklezioj koncerne la naturon de la persono de Jesuo Kristo. Ĝi estis aranĝita kaj adoptita en la Koncilio de Kalcedono en 451, la 4-a ekumena koncilio.
La difino de Kalcedono estas akceptita de la nunaj Katolika Eklezio (latina kaj orienta), de la plimulto de la Protestantaj eklezioj, kaj de la Ortodoksa Eklezio|Bizanca ortodoksa eklezio]], sed ne de la Orientaj ortodoksaj eklezioj.
Signifo
La difino precizigas ke Kristo estas "konfesata en du naturoj" kiuj "konverĝas en unika hipostazo, aŭ persono". La formala difino de la du naturoj en Kristo estis jam reale vaste konfesata kvankam sub diversa lingvaĵo. Cirilo de Aleksandrio, ekzemple, tion praktike konfesis ĝuste per sia insisto pri la unueco de Kristo, kvankam parolante pri unu naturo.
La malkonsento de la Orientaj ortodoksaj eklezioj
La difino de Kalcedono en kunteksto de akraj diskutoj inter, unuflanke la eklezioj de Romo kaj Konstantinopolo, kaj, aliflanke, la orientaj eklezioj rilate la signifon de la enkarniĝo. La okcidentaj eklezioj akceptis tuj la koncilian tekston, dum iuj orientaj eklezioj ĝin rifuzis. La kalcedona difino fariĝis ortodoksa doktrino, dum la Kopta Ortodoksa Eklezio de Aleksandrio malkonsentis, konservante la formulon de Cirilo pri unueco de naturo de Kristo kiel enkarniĝo de la Dia Vorto. Tiu Eklezio opiniis ke la Kredo devus aserti ke Kristo estu rekonata "de du naturoj" anstataŭ "en du naturoj". Tiu pozicio estis difinita miafizitismo ĉe la Eklezioj de Romo kaj tiu de Konstantinopolo, dum la pozicio de la Siria Ortodoksa Eklezio de Sirio kaj Armenio estis kondamnita kiel monofizitaj, kvankam tiaj difinoj estis negataj de la malkonsentantoj. En la lastaj tridekaj jaroj de la 20-a jarcento, tamen, oni konstatis realproksimiĝon de la Eklezioj: la miafizita pozicio estis simple konsiderata kiel alternativa formulo ĉe la Ortodoksa Bartolomeo la 1-a de Konstantinopolo kaj ĉe Johano Paŭlo la 2-a, dum la komunaj precizigoj daŭrigas.
Koncilia difina teksto
''“Ĉar, sekvante la sanktajn Patrojn, ni ĉiuj en unika akordo instruas al la homoj koncepti unun kaj la saman Filon, nian Sinjoron Jesuon Kriston, kompleta en la Dieco kaj en la homeco samtempe, aŭtentike Dio kaj aŭtentike homo, estanta komplete ĝuanta je racia animo kaj korpo: samsubstance kun la Patro koncerne diecon kaj ssmtempe samsubstance kun ni rilate lian homecon; kiel ni en ĉiuj aspektoj krom en la peko; rilate la diecon, generita de la Patro antaŭ la tempoj, sed rilate lian homecon  generita por ni homoj kaj nia savo de Maria Virga, la alportantino de Dio; unu kaj sama Kristo, Filo, Sinjoro, Unuenaskito, rekonata EN DU NATUROJ, SENKONFANDIĜAJ, SENŜANĜAj, SENDIVIDAJ. SENDISECAJ; la disntingo de la du naturoj nenimaniere estas nuligita per la unuiĝo, sed prefere la karakterizoj de ĉiu naturo estas konservitaj kaj konkuras por formi unu personon kaj substancon, nek dividitajn nek disigitajn en du personoj, sed unu solan kaj saman Filon kaj unuenaskitan Dion la Vorton, Sinjoron Jesuon Kriston; kiel ankaŭ la profetoj ekde la antikvaj tempoj parolis pri li kaj nia Sinjoro Jesuo Kristo mem instruis pri si mem kaj la kredo de la Patroj al ni allasis kiel heredaĵon."''
Pordo de Alcalá
La Pordo de Alcalá, Pordego de Alcalá aŭ Pordego de Alkalao (hispane Puerta de Alcalá [alkaLA]) estas unu el la plej konataj simboloj de Madrido (Hispanio) kune kun la proksima Fontano Cibelo. Ĝi estis konstruigita de la reĝo Karlo la 3-a kaj ĝi estas verkaĵo de la arkitekto Francesco Sabatini. La Pordego troviĝas en la Plaza de la Independencia, en la vojkruciĝo de la stratoj Alcalá, Alfonso la 12-a, Serrano kaj Salustiano Olózaga kaj kune al la Pordo de Hispanoj, ĉefa enirejo de la Ĝardenoj de Retiro. Same kiel la strato, la pordo ricevas sian nomon pro tio ke ĝi troviĝas en la vojo kiu kondukis al la urbo Alcalá de Henares.
La antaŭa Pordego
Antaŭe ekzistis alia Pordego de Alcalá. Ĝi estis konstruita el brikoj kaj situis iom pli okcidente, en la nuntempa strato Alfonso la 11-a. Ĝi estis konstruita en 1599 pro la alveno de Margareto de Aŭstrio, edzino de la reĝo Filipo la 3-a, al la urbo.
La pordo havis centran arkon kaj du laterojn pli malgrandajn. Super la centra arko estis plia arketo kie troviĝis statuo de Nia Sinjorino de la Gracoj. Super la lateraj arkoj troviĝis grandaj statuoj de Sankta Petro Nolasko kaj la beatulino Mariana de Jesuo. Ĝi estis malkonstruita en 1764 pro ampleksigo de la strato Alkalao kun terenoj prenitaj de la nuntempa Parko Retiro, tiam apartenantaj al la palaco de Buen Retiro.
Tiu ĉi pordo, kiu funkciis kiel enirejo al la urbo tra la reĝa vojo de Aragono kaj Katalunio, estis unu el la kvin ĉefaj pordoj kiujn havis la urbo, kune kun la pordoj de Toledo, Segovia, Bilbao kaj Atocha.
La nuna Pordego
Post la enirado de Karlo la 3-a en Madridon la 9-an de decembro 1759, li malkonstruigis la pordon ĉar li ne ŝatis ĝin kaj konstruigis novan pordon laŭ projekto pri plibeligado kaj plibonigado de la urbo. Ĝi konvertiĝis al la ĉefa enirejo de la vilaĝo kaj unu el la plej reprezentaj monumentoj de lia regado, akso de ĉiuj reformoj kiujn li kondukis en la orienta parto de la urbo: Reĝa Botanika Ĝardeno de Madrido, Avenuo Prado, fontanoj Cibelo kaj Neptuno, ktp. La pordo estis inaŭgurita en 1778, ne kiel monumento, sed kiel pordego.
La pordegon plie populariĝis ne nur en Madrido sed en la tuta Hispanio samnoma kanto de la famaj kantistoj hispanaj Ana Belén kaj Víctor Manuel.
Principo de komplementeco
La koncepto ekemerĝis, kvankam nerekte, en la pensado de Aristotelo priskribanta la rilatojn inter registaro kaj libero, preciziĝis en la verkoj de Tomaso el Akvino kaj, dum renescenco ĉe, ekzemple, Johannes Althusius (1557-1638) pritraktanta socion kaj ŝtatestraron, sed ĝi klare nociiĝas en la moderna epoko okaze de la novaj taskiĝoj de la aktualaj ŝtatoj kaj en sociologiaj studoj.
Do necesas, ke la plej supera aŭtoritato remetu al la malsuperaj komunumoj la pritraktadon pri malpli gravaj zorgoj kaj aferoj, tiel ke ili povu efektivigi mem kun pli konkreta libero, kun pli efiko la taskojn kiuj nur al ili apartenas [...] taskoj de direktado, de gardado, de subpremo, laŭokaze kaj laŭbezone.
Kiel oni vidas tiu principo naskiĝas rekte la katolikaj konceptoj de persono kaj ŝtato.
Sekve de tio, kiu intertempe fariĝis civila, nacie kaj internacie jura, konstitucia, la Katolika Eklezio antaŭenigu tiun principon, aparte substrekante la funkcion de la familio, kies dinecon kaj unuarangecon ĝi energie protektas kaj agnoskigas, kaj de interaj korpoj en ĉiuj sektoroj de la socio. Notinde ke la nocio “principo de komplementeco” jam evoluis ene la jura kulturo kaj akiris ankaŭ plursemantikan valoron, laŭ la kultura ramo branĉo en kiu estas utiligita.
it:Encicliche
Itallingve
Itallingve Latine [rerum Novarum http://www.vatican.va/holy_father/john_xxiii/encyclicals/documents/hf_j-xxiii_enc_15051961_mater_lt.html]
Latine: Laboren exercens.
NGC 5875A
NGC 5875A (aliaj indikoj — UGC 9741, MCG 9-25-26, ZWG 274.23, PGC 54061) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Kvartalo Konohana
Kvartalo Konohana aŭ Konohana-ku (此花区 [Konohana-ku]; Hepburn/Kunrej: Konohana) estas kvartalo en urbo Osako en Gubernio Osaka en Japanio.
Hirofumi Watanabe
Hirofumi Watanabe (渡部 博文, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Tochigi SC, Vegalta Sendai kaj Vissel Kobe.
Batalo de Ĝerbao
La Batalo de Ĝerbao okazis en Majo 1560 proksime al la insulo Ĝerbao, nun​ en Tunizio, inter otomanoj estritaj de Pjale Paŝao kaj kristana ŝiparmeo. La rezulto estis favora al la otomanoj; la eŭropanoj perdis ĉirkaŭ la duonon de siaj ŝipoj kaj ĉirkaŭ 8 000 homojn. ​
Antaŭaĵoj
Jam en 1510 armeo de ĉirkaŭ 15 000 homoj de la Reĝlando Aragono kun apogo de la Reĝlando Aragono estis venkita ĉe Ĝerbao kaj tie mortis ĉirkaŭ 4 000 hispanoj. Aprile 1520 nova hispana armeo sukcesis kaj kaptis la fortikaĵon de Ĝerbao. Poste la floto de Hajredin Barbarosa venkis en la batalo de Prevezo en 1538 kaj la islamanoj same venkis en Alĝero en 1541. En 1549, Turgut Reis instaliĝis en la insulo Ĝerbao, kiun en 1551 Andrea Doria rekaptis. Tamen Turgut reinstaliĝis en Ĝerbao iom poste, kaj Nordafriko plue estis rifuĝejo por turkaj kaj berberaj piratoj kiuj rabadis en la marbordoj de Italio kaj Hispanio. Fakte, Pjale estis en 1558 rabadante Menorkon kaj kun Turgut atakis ofte la hispanajn marbordojn. Tiukadre la hispana reĝo Filipo la 2-a alvokis la papon Paŭlo la 4-a por kuna alvoko al kristana alianco cele al rekapto de Tripolo, sidejo de la otomana potenco nordafrike. Finfine en Februaro 1560 la kristana armeo de 10 000 ĝis 15 000 homoj, depende de la fonto, aliris al Tripolo, sed pro diversaj malfaciloj, direktis sin al Ĝerbao, kie ili fortikiĝis, espere, ke turkoj venos nur post monatoj.
La batalo
Tamen la turkoj venis post nur 20 tagoj kaj surprizis la kristanojn. Post nur kelkaj horoj, la duono de la kristanaj galeroj estis detruitaj aŭ kaptitaj de la turkoj. Ŝajne la kristanaj komandantoj malkonsentis pri kiel fronti la atakon: kelkaj rifuĝiĝis en la fortikaĵo, aliaj klopodis marbatalon aŭ rekte fuĝis. Diversaj historiistoj malkonsentas pri la nombro de mortintaj kristanoj inter 18 000 kaj ĉirkaŭ 9 000, el kiuj du trionoj estus ne militistoj, sed nur malliberuloj punitaj al remado. Ĉirkaŭ milo rifuĝiĝis en la fortikaĵo, kiu suferis sieĝon trimonatan, post kio ili estis mortigitaj, escepte kelkaj kaptitaj kaj portitaj al Konstantinopolo, el kiuj la plej gravaj estis uzitaj por akiri elaĉetojn.
Konsekvencoj
La venko de Ĝerbao markis la pinton de la otomana marhegemonio en Mediteraneo, kreskiĝinta ekde la Batalo de Prevezo, 22 jarojn antaŭe. Post la malvenko de Ĝerbao, la Ordeno de Sankta Johano ne rekaptos Tripolon, kaj perdis sian bazon en Rodoso en 1522, ĝis la Granda Sieĝo de 1565, en kiu la turka malvenko ŝanĝis la ciklon. Post 6 jaroj la malvenko de la granda turka floto fare de la Sankta Ligo en la Batalo de Lepanto (1571) finrompis la miton de la otomana nevenkeblo. Tamen la turkoj estis ankoraŭ unuaranga potenco, kiel montriĝis ĉe la konkero de Kipro (1571) el la venecianoj tuj antaŭ Lepanto, katastrofo kiu ne malhelpis ilin rekonstrui grandan floton antaŭ unu jaro kaj rekapti Tunizon el la hispanoj.
(32615) 2001 QU277
(32615) 2001 QU277 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata «Troja Tendaro».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Dukezong
Dukezong (: 独克宗) estas Tibeta urbo en Kantono Ŝangri-la, Ĉinio. La urbo situas en la provinco Junano.
Historio
La urbo havas pli ol tri mil cent jarojn. En Januaro 2014 estiĝis fajro daŭranta pli ol dek horojn, kiu detruis plej parton de la urbo. Tie estis raportitaj neniuj lezoj aŭ mortoj, sed pli ol du mil ses cent personoj devis esti evakuataj. Multaj konstruaĵoj, inklude de unu statuo kiu estis el la deksepa jarcento, estis detruitaj.
My Funny Valentine
My Funny Valentine estas balado el la Brodveja muzikalo Babes in Arms, komponita de Richard Rodgers kun la teksto de Lorenz Hart el la jaro 1937. Ĝi fariĝis per la versioj de Chet Baker kaj Miles Davis unu el la plej popularaj ĵazaj normkantoj de Swing kaj moderna ĵazo.
Nukleo
Nukleo devenas de la latina (nucleus) por "centro" aŭ "kerno". Nukleo aŭ kerno havas diversajn signifojn:
My Funny Valentine
La titolo
La titolo verkita laŭ eksmodiĝinta angla linvo enhavas nekutiman komplimenton: La Valentine, prikantata en la kanto, ne estas ideale proporcia kaj ŝia buŝo estas tro mola; tamen esprimiĝas la deziro, ke ŝi ne ŝanĝiĝu, ĉar ŝi estas ĝuste tia, kia ŝi estas amata.
Nukleo
Figura senco de kerno
Laŭ figura senco, kerno estas centra, esenca parto de io.
Calambo
Geografio
Calambo kuŝas en Luzono sur la nordaj deklivoj de dormanta vulkano kaj laŭ Laguna de Bay. Dasmariñas kaj Muntinlupo troviĝas po 27, Makatio 43, Manilo 46, Kezonurbo 55 kilometrojn (aere).
My Funny Valentine
Unuaj sonregistraĵoj
Sur la scenejo la kanton My Funny Valentine en 1937 prezentis Mitzi Green. Nur en 1945 la kanto atingis per interpretaĵo de Hal McIntyre kaj sia orkestro (kun kantistino Ruth Gaylor) rangon 16 en la usonaj furoraĵo-ranglistoj, kie ĝi tamen restis nur unu semajnon.
Calambo
Historio
Depost alveno de hispanoj la tuta areo estis transformita al bieno. En 1742 Calamba estis fondita, kiel vilaĝo kaj formiĝis al urbeto en 1770. La urbo estis okupita de la japanoj inter 1942 kaj 1945, tiam la japanaj soldatoj mortigis almenaŭ du mil homojn. Calamba akiris statuson de urbo en 2001.
Ekonomio
Calamba estas konata kiel la "Plej Riĉa urbo en CALABARZON". Calamba ankaŭ estas konsiderata kiel unu el la "venontaj urboj" por eksterkompaniaj firmaoj. La ĉefaj enspezfontoj devenas de turismo, agrikulturo kaj servoj.
My Funny Valentine
Kariero kiel ĵaza normkanto
Pli grandan konatecon ĝi tamen atingis unuafoje en 1952 per la unua surdiskigo fare de Chet Baker kun Gerry Mulligan, kiu atingis „kultan“ staton; la basisto de la bando, Carson Smith, tiam estis trovinta la tiam pli dubindan kanton en kantaro. En 1955 Miles Davis unuafoje surdiskigis la pecon (kun John Coltrane); en 1956 Ella Fitzgerald sekvis. Tio kaŭzis finfine, ke la kanto My Funny Valentine establiĝis kiel ofte ludata ĵaza normkanto de moderna ĵazo. Miles Davis surbendigis poste en 1959 dum koncerto okaze de ĵazfesteto en la novjorka Plaza Hotelo (Jazz at the Plaza, Vol. 1) spirraban kroman version kun Bill Evans kaj estis plifajnigonta la kanton dumpase de sia kariero.
Calambo
Trafiko
La suda finaĵo de la sud-Luzona aŭtovojo estas en Calamba kaj ĉi tiu geografia pozicio faras la urbon enirejo al la sudaj provincoj de Luzono. Estas ankaŭ fervoja linio.
Klimato
La klimato de Calamba estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1772 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter majo-novembro ili estas pli oftaj. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
My Funny Valentine
Kariero kiel ĵaza normkanto
La komponaĵo apartenas intertempe al la klasika reperturaro de moderna ĵazo. Ĝin surdiskigis krom la nomita muzikistoj multaj aliaj, ekzemple Franco Ambrosetti, Art Blakey, Conte Candoli, Ron Carter/Cedar Walton, Bill Evans, Tal Farlow, Art Farmer, Erroll Garner, Stan Getz, Jimmy Giuffre, Grant Green, Woody Herman, Barney Kessel, Gerry Mulligan, Oscar Peterson, Bud Powell, Jimmy Raney, Dianne Reeves, Frank Sinatra, Jimmy Smith, Bobby Timmons kaj Larry Young.
Kariero en populara muziko
Ankaŭ sur la kampo de populara muziko la titolo estis kantata denove post 1952:
Uzado en kinofilmoj
Ankaŭ en filmoj la kanto estis prezentita:
Filantropo
Filantropo laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas "humanulo, homaramanto, bonfarema homo". La ideologia koncepto de homamo nomatas filantropio. La vorto originas el la greka lingvo: la greka vorto φιλανθρωπία (filantrōpía) konsistas el la eroj φίλος fílos ‚amiko‘ kaj άνθρωπος (ántrōpos) ‚homo‘.
Peabody-muzeo de naturhistorio
La Peabody-muzeo de naturhistorio (Peabody Museum of Natural History) situas en Universitato Yale estas inter la plej malnovaj, grandaj kaj plej konataj universitataj naturhistoriaj muzeoj en la mondo. Ĝi estis fondita de la filantropo kaj mecenato George Peabody en 1866 laŭ la peto de sia nevo, la paleontologo Otniel Charles Marsh. Plej konata de la publiko pro la Granda Halo de Dinosaŭroj, kiu inkluzivas grandegan modelon de la dinosaŭro Apatosaurus kaj la 34 metrojn longa murpentraĵo "la epoko de reptilioj"; ĝi ankaŭ havas daŭrajn ekspoziciojn dediĉitajn al la evoluoj de homoj kaj mamuloj evoluo, dioramoj pri faŭno, arkeologiaj trovaĵoj el antikva Egiptio kaj el la inkaa imperio, aparte el Maĉupikĉuo (kvankam interkonsentoj de inter 2007 kaj 2010 konfirmis ke iom post iom la inkaaj arkeologiaĵoj estos redonataj al Peruo), kaj ekspoziciojn pri la birdoj, mineraloj kaj indianoj de Konektikuto.
La muzeo situas en New Haven (Konektikuto) kaj havas preskaŭ centon da dungitoj.
Telgte
Telgte estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Warendorf de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn. Telgte estas signifa regiona katolika pilgrimejo.
Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, al kiu ankaŭ apartenas tri najbaraj distriktoj kaj la urbo Monastero, Münster (Westfalen); la historia regiono ne havas fikse difinitajn limojn - pli-malpli limoj estas la mezalta montaro Teŭtoburga Arbaro nordoriente, la rivero Lippe sude kaj la limo al la najbara ŝtato Nederlando okcidente.
Drávakeresztúr
Drávakeresztúr [drAvakerestUr], kroate Križevci aŭ Križevce estas malgranda unuigita vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
Situo
Drávakeresztúr situas sur ebenaĵo, fine de longa sakovojo, 1 kilometron de maldekstra bordo de Dravo. Sellye troviĝas 10, Szigetvár 29, Barcs 33, Siklós 51, Pécs 56 km-ojn.
Historio
Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 1978 memstara najbara vilaĝo Révfalu kroate Drvljance unuiĝis kun Drávakeresztúr. En 2001 en la komunumo la kroatoj havis 69 %-on.
En Drávakeresztúr migra poŝto servas.
Leandro Domingues
Leandro Domingues (n. ) estas brazila futbalisto.
Sistematiko de la kaktacoj
Tiu ĉi sistematiko de la kaktacoj estas superrigardon super la subfamilioj kaj genroj de la Kaktacoj (Cactaceae).
Subfamilio Pereskioideoj
La subfamilio de la Pereskioideoj konsistas nur el unu genro Pereskia Mill. .
Subfamilio Maihuenioidoj
La subfamilio Maihuenioideoj konsistas nur el unu genro Maihuenia (Phil. ex F.A.C.Weber) K.Schum.
Subfamilio Opuntioideoj
La subfamilio Opuntioideoj konsistas el 5 triboj kun jenaj genroj:
Subfamilio Kaktoideoj
La subfamilio Kaktoideoj estas dividita en 9 triboj:
Magyartelek
Magyartelek [madjartelek] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye. La loknomo signifas hungare: hungara-parcelo.
Amila formiato
Ĝi estas malmulte solvebla en akvo sed tre solvebla en organikaj solvantoj tiaj kiaj alkoholoj kaj eteroj. Ĝenerale ĝi estas komercita kun alta grado de pureco. Amila formiato ankaŭ uzatas en kemiaj sintezoj kiel cikliga agento por du-amino-piridinoj. Kiel multaj esteroj, ĝi povas kaŭzi iriton en okuloj kaj spirsistemo, larmigojn, tusojn kaj korbatojn.
Magyartelek
Situo
Magyartelek situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Szentlőrinc troviĝas 13, Sellye 16, Szigetvár 22, Harkány 27 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis dum regado de Matiaso la 1-a laŭ tiama hungara ortografio "Kysthelek". Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En Magyartelek migra poŝto servas.
27399 Gehring
27399 Gehring estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jeff Gehring, Direktoro de la Teknikaj Instalaĵoj de la Observatorio Lowell, posteno, kiun li tenis de 2019. Antaŭ tio, li estis Konstruisto de Maŝinoj kaj Instrumentoj. Li estas grava membro de la teamo, kiu bontenas variaĵojn da esploraj kaj popularigaj teleskopoj ĉe diversaj ejoj.
Route-de-Launaguet (stacidomo)
Route-de-Launaguet estas ne priservata franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Tuluzo, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
NGC 5876
NGC 5876 (aliaj indikoj — IC 1111, UGC 9747, MCG 9-25-28, ZWG 274.28, PGC 54110) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Villalba (Italio)
Villalba estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Kaltaniseto, (itale provincia di Caltanissetta, sicililingve pruvincia di Caltanissetta, ekde 2015 formale itale Libero consorzio comunale di Caltanissetta. Fine de en la komunumo vivis . Najbaraj komunumoj estas Cammarata (AG), Castellana Sicula (PA), Marianopoli, Mussomeli, Petralia Sottana (PA), Polizzi Generosa (PA) kaj Vallelunga Pratameno.
Dvorek
Dvorek estas nomo por pluraj setlejoj:
Stasys Krasauskas
Stasys Krasauskas estis litova desegnisto kaj grafikisto. Li naskiĝis la 1-an de junio 1929 en Kaŭno kaj mortis la 10-an de februaro 1977 en Moskvo. Antaŭ ol iĝi artisto, en sia juneco li estis konata kiel elstara naĝisto kaj akvopilkisto: li estis kapitano de la nacia teamo de akvopilkado kaj respublika ĉampiono de naĝado.
Goro Kawanami
Goro Kawanami (川浪 吾郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, FC Gifu, Tokushima Vortis, Albirex Niigata kaj Vegalta Sendai.
Villarosa
Villarosa estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Enna. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alimena (PA), Bompietro (PA), Calascibetta, Enna kaj Santa Caterina Villarmosa (CL).
Stöckey
Stöckey ĝis la 1-a de decembro 2011 estis memstara administra komunumo en Germanio kaj ekde tiam estas parto de la novkreita komunumo Sonnenstein. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 429 loĝantojn.
Jurubĉeno-Toĥomska minejo
Jurubĉeno-Toĥomska minejo estas la naftogasokondensata minejo kiu situas en Evenkio (Rusio), 145 km sude de la vilaĝo Bajkito kaj estas parto de la Leno-Tungusa naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1984 kaj plu esplorata.
Geologio
La gasokondensataj kuŝejoj en la sedimentaĵoj de la oskobina tavolaro (tavolo B-VIII-I) en Jurubĉena bloko troviĝas je la fundo 2212-2321 m, efika dikeco estas 2,8 m, poreco 15,2-19,6%, gasosatureco 0,694, la komenca tavolpremo 20,8 MPa. Enhavo de la gasokondensato estas 133,9 gramoj/m³.
Kuŝejo de la tavolo B-I de la vanavara tavolaro kuŝas je la fundo 2247 m. Poreco de la kolektujoj estas 16,6%, gasosatureco 0,756, la komenca tavolpremo 21,1 MPa. Enhavo de la gasokondensato estas 133,9 gramoj/m³.
La ĉefa gaskapacito estas ligita al la karbonataj rifeanaj sedimentaĵoj (la kujumbina tavolaro) ene de Tereko-Kujumbina bloko je la fundo 222 m. La kuŝejoj estas tavolaj masivaj, kun malstrikta volbo, ŝirmitaj per la argilo-karbonataj rokaĵoj de la oskobina tavolaro. La gasonafta kontakto estas registrita je la absoluta marko -2026 m, la akvonafta kontakto je -2070 m. La karbonata kolektujo estas fendo-kavernecaj, dominas vertikalaj kaj subvertikalaj fendoj. La naftohava efika dikeco estas 45-112 m, la gasohava efika dikeco varias de 9,7 ĝis 92,3 m, poreco 2-6%, la komenca tavolpremo 21,2 MPa, tavola temperaturo 27 °C.
Dum provoj, elminigado de gaso estis 12,3 ĝis 91 mil m³ diurne, tiu de nafto 5,3 m³ diurne. La gasonafta kontakto estas registrita je la absoluta marko -2450 m, la akvonafta kontakto je -2496 m. Konsisto de la gaso: metano 90,44%, etano 8,02%, propano 1,70%, butano 1,05%, pentano kaj superaj hidrokarbonoj 0,5%, karbonduoksido 0,36%, azoto 8,88%, heliumo 0,18%. Enhavo de la gasokondensato estas 133,9 gramoj/m³. Denseco de la nafto estas 0,812-0,825 gramoj/cm³, la nafto enhavas malmulte da sulfuro (0,61%) kaj parafino (1,63-3,30%).
En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 130 miliardoj da kubaj metroj, la minejo estis plu esplorata.
Béganne
(jen france, bretone Begaon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Dvorek (Laškov)
Dvorek estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Laškov en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudokcidente de Laškov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 46 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dvorek situas en katastra teritorio Laškov kun areo 6,85 km².
2035 Stearns
2035 Stearns estas malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio, kiu sufiĉe proksimiĝas al Marso por esti rigardita kiel marsrenkontan asteroidon. Ĝia marsa MOID estas 0,165451 astronomia unuo (24,751 milionoj da km).
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 21-an de septembro 1973 de la usona astronomo James B. Gibson elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan, Argentino.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Carl Leo Stearns.
Listo de francaj ministroj pri reformoj
La sekvanta tabelo listigas la ministrojn kaj subministrojn de francaj registaroj respondecajn pri ŝtata reformo.
La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.
Izoeŭgenila acetato
Izoeŭgenila acetato aŭ C12H14O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetata acido kaj izoeŭgenila alkoholo. Izoeŭgenila acetato estas kristalblanka solidaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoeŭgenila acetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoeŭgenila acetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
(89935) 2002 EL138
Ĝi orbitas, kun febla orbita klineco, ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Sauckel-vilao
La t.n. Sauckel-vilao (germane: Villa Sauckel) estas konstruaĵo en Vajmaro, Germanujo, ĉe Windmühlenstraße 19/21, kiu iam estas konstruita kiel loĝejo de la goviestro nazia Fritz Sauckel. Nuntempe ene estas klerigejo de porlaborada federacia agentejo.
Historio
La arĥitekto Hermann Giesler starigis en 1938/39 la malavare planitan malprivatan vilaon de NSDAP-goviestroj de Turingio kiel triala komplekso en stilo de urba palaco parte laŭ modelo de malnovaj turaj ventmuelejoj nederlandaj. La por la vilaro necesaj laborfortoj rekrutigitis ĉe la koncentrejo de Buchenwald.