cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Babela turo
La Babela turo (alinome - Babilona turo) estas priskribita en la Biblio, kaj estas simbolo de malfideleco kaj manko de respekto al dio. En la Biblio ni legas, ke la posteuloj de Noa, komencis konstrui turon en Ŝinar-ebenaĵo de Babilonio. Ili strebis konstrui tiel altan turon, ke ĝi atingu la ĉielon. Daŭrigante sian laboron, ili kolerigis dion kiu decidis venĝi sin kaj konfuzigi iliajn lingvojn. Pro tio, la homoj parolas en diversaj lingvoj kaj kovras la vastan surfacon de la tero.
Ĉinukoj
Ĉinukaj grupoj
Inter la ĉinukaj grupoj estas:
Listo de urboj en Irano
Jen listo de urboj en Irano laŭ aboco (la kursivaj urboj estas provincaj ĉefurboj):
Ĉinukoj
Ĉinukaj grupoj
La plimulto de la vivantaj ĉinukoj loĝas en la urbetoj Bay Center, Chinook, kaj Ilwaco en sudokcidenta Vaŝingtonio. Multaj libroj verkiĝis pri la ĉinukoj, inter ili Boston Jane: an Adventure.
Babela turo
La mito verŝajne havis du celojn: montri al homoj, ke oni ne povas malrespekti diojn, kaj klarigi, kial la homoj parolas malsamajn lingvojn.
Neugartheim-Ittlenheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Babela turo
Historia fono
Oni pensas, ke la fono por la Babela turo estas historia, sed multaj homoj dubas pri la historieco de la venĝo de dio. Efektive, la turo estis zigurato, kiu estis uzita por dia servo en Mezopotamia religio. Probable, ĝi estis la turo de Etemenanki, kiu estis parto de Marduka Templo en Babilono. Tiu templo-turo estis vere detruita, sed ĝin rekonstruis poste la reĝo Nabopolassar kaj ties filo Nebukadnecar la 2-a je la fino de 7-a jc. Kaj dum la amplekso de la templo estis impresa en siaj tempoj, tamen ĝi estis sufiĉe modesta kompare al modernaj konstruaĵoj. Por araboj temis pri la zigurato de Borsipo.
La nomo 'Babela turo' devenas de la nomo de templo - Bab-ilu, signifanta 'Pordo de Dio'.
Sciencistoj ĵus malkovris en kolektaĵo de Martin Schøyen, la plej malnovan konatan reprezentadon de la Babela Turo. Ĝi estas skulptita el nigra ŝtono, La Steleo de la Barela Turo, datita je 604-562 a.K, la regada tempo de Nebukadnecar la 2-a.
La Babela turo en la Biblio
Teksto el la Sankta Biblio, Genezo, ĉapitro 11 (tradukita de L.L. Zamenhof).
Inspiroj
La Babelfiŝo, universala tradukilo aperanta en la sciencfikcia verko La petveturista gvidlibro pri la Galaksio de Douglas Adams, ricevis sian nomon laŭ la Babela turo.
Bjalistoka urbodomo en Bjalistoko, la naskiĝurbo de L. L. Zamenhof, estis por li materia prezentaĵo de la legenda Babela turo. La foirplaco antaŭ la urbodomo estis loko, en kiu juna Ludoviko Zamenhof, vidanta malamikecon inter diverslingvanoj, ekhavis la ideon estonte solvi la problemon de la manko de komuna lingvo. Tiam, laŭ liaj propraj vortoj, li verkis la dramon Babelturo, en kiu la titola turo, biblia simbolo de interhoma malkomprenemo, estis ekzakte la turo de bjalistoka urbodomo.
Tragedia Semajno (Argentino)
La Tragedia Semajno aŭ en hispana Semana Trágica estas la nomo per kiu oni konas la okazaĵojn okazintajn en Bonaero en la semajno de la 7-a de januaro al la 14-a de januaro de 1919 inter manifestaciantoj laboristaj de tendenco anarkiisma kaj sektoroj naciistaj, okazintaj dum la regado de Hipólito Yrigoyen.
La konflikto originiĝis pro la okupado de la atelieroj Vasena por postulo de pli bonaj laborkondiĉoj. La registaro akceptis la sindikatan postulon dekomence, sed la energio de la sektoro anarkiisma de la FORA sume al agado perforta fare de strikrompantoj kaj de grupoj naciistoj derivis en perforta spiralo. La regado radilala pluinsistis al akcepto de la sindikata postulo, sed ne povis bremsi la perfortan vertiĝon inter la luktaj sektoroj.
La okazoj lasis el 141 al 700 mortintojn (depende de la fonto) kaj centojn de vunditoj. Tio estis konata ankaŭ kiel la unua pogromo en Latinameriko, ĉar la Liga Patriótica Argentina atakis ankaŭ la lokan judan komunumon.
Hanson (muzikgrupo)
Hanson estas usona popmuzika grupo el Tulsa, Oklahomo, kiun konsistigas la tri fratoj Isaac (gitaro, baso, piano kaj kantado), Taylor (klavaroj, piano, gitaro, tamburoj kaj kantado) kaj Zac (tamburoj, piano, gitaro kaj kantado). Kiel apogaj membroj menciindas Dimetres Collins (klavaroj, gitaro) kaj William Birkhead (baso), kiuj ekde 2007 prezentiĝas kiel aldonaj grupanoj. La muzikgrupo plej konatas pro la kanto "MMMBop" de 1997 el ilia debuta muzikalbumo "Middle of Nowhere", kiu trifoje estis nominita por premio Grammy. Aldone, interalie tiu produktaĵo en 1997 honoriĝis kiel "plej bona kanto" per Eŭropa Muzika Premio de MTV, kaj samjare la grupo ankaŭ premiiĝis en la kategorio de "plej bona nova artisto".
La fratoj, kiuj naskiĝis en 1980, 1983 kaj 1985, koncertas kiel profesia triopo ekde majo 1992, kiam ili do estis nur 11-, 9- kaj 6-jaraĝaj infanoj. Tamen ili ne klasifikeblas "knaba popmuzikgrupo", en kiu laŭ la muziktermina difino la membroj ĉiuj kantas kaj, ofte per samaj movoj, dancas sur la scenejo - kvankam unu- ĝis trivoĉa kantado estas la ĉefa elemento en la popmuzika stilo de la fratoj Hanson, tamen preskaŭ ĉiam ili mem akompanas la kantadon per muzikiloj, dum scenejaj prezentiĝoj samkiel en muzikstudia registro de muzikaĵoj. Ĉiuj tri ankaŭ estas kantaŭtoroj.
Intertempe, kompreneble, la membroj jam ne plu estas en "knaba" aĝo: Isaac, naskiĝinta nun estas -jara, Taylor, naskiĝinta, nun -jara, kaj Zac, naskiĝinta , nun -jara.
Georg von Rosen
Georg von Rosen (naskiĝis en 1843; mortis en 1923) estis sveda grafo kaj pentristo.
Von Rosen studis inter la jaroj 1857 kaj 1861 en la Reĝa Arta Altlernejo Stokholom (svede Kungliga Konsthögskolan Stockholm). En 1862 li partoprenis en la monda ekspozicio en Londono, kie li konatiĝis kun la grandformataj realismaj pentraĵoj de la belga pentristo Hendrik Leys pri historiaj eventoj, kiuj tre impresis lin. Sekvajare li vojaĝis al Belgio kaj persone konatiĝis kun Hendrik Leys. Post sia reveno al Svedio li kreis la historiisman pentraĵon Enmarŝo de Sten Sture la pli maljuna en Stokholmon, kiu ricevis honorigan reĝan medalon. Sekve li komencis studan vojaĝon al Egiptio, Sirio, la Otomana Imperio, Grekio kaj Hungario. En 1866 li estis en Romo, kaj poste ree en Belgio ĉe Henrik Leys, ĝis tiu mortis en 1869. Pli poste li vivis en Munkeno kaj plustudis pentradon ĉe la historiisma pentristo Carl Theodor von Piloty, poste ree estis en Italio, kaj en 1871 revenis al Svedio.
Katetero
Katetero (de la greka vorto καθíημι = subensendi, faligi) estas tubeto aŭ tubo de varia diametro el plasto, latekso, silikono, metalo aŭ vitro, en kiu kavaj organoj de homoj (en veterinara medicino ankaŭ de bestoj) kiel urina veziko, stomako, intestaro, angio ktp., sed ankaŭ orelo aŭ la koro, povas esti esplorataj, plenigataj aŭ purigataj per likvaĵo. Per specialaj kateteroj, kiuj havas aldonajn aparatojn por kapti, disigi aŭ tondi, eblas kapti kaj forpreni ĝenajn substancojn, kiuj ekzemple blokas la vojon en angio, kaj povas fari mikrooperaciojn. Modernaj medicinistoj utiligas kateterojn cele al trovado de diagnozo aŭ cele al plenumo de terapio. La apliko de katetero al paciento nomiĝas "kateterado".
Jam ĉirkaŭ la jaro 3000 a.K. en antikva Egiptio uziĝis stabilaj kateteroj el stano kaj bronzo. Aldone tie samkiel en antikva Barato kun katetera celo uziĝis tuboj el kano, pajlo aŭ ruliĝintaj palmofolioj.
27091 Alisonbick
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alison Dana Bick, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2010, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Millburn High School de Millburn (Nov-Ĵerzejo, Usono).
Nimfeto
Nimfeto estas unuasence viriniĝa knabino kiu stereotipe koketas laŭ la modelo de plenaĝa fatalulino, kaj do prezentas eksteraĵon bazita sur erotismo. Ŝi tipe sin vestas kaj tualetas por prezenti aspekton kiu sugestas fruan puberecon, vera aŭ ne. Oni ekzemple nomas nimfeton inojn malpli ol 15-jaraĝaj, kiuj surhavas ekscesan ŝminkon aŭ kiu surhavas tangaon, kies vendado al neplenaĝuloj estas pridiskutataj.
Kompreneble, la nimfetemaj knabinoj, eĉ se surhavante dezirvekan eksteraĵon, ne estas nepre interesata pri frua seksumado. Ĝi plejofte estas klopodo por ŝajni pli «linda», pli laŭmoda, pli belaspekta, sen konscia seksa subkomprenaĵo. Tiu fenomeno ĝenerale disvolviĝas ĉe socioj kiuj malproksimiĝis de siaj religiaj tradicioj, plejofte tre striktaj pri tiaj aferoj. Ĝi estas ankaŭ ĉefe instigata de reklamoj, kiu pro profitcela zorgo, regule enkondukas nimfetaludajn bildarojn.
Nimfeto povas ankaŭ esti knabino kiu atentigas pedofilon, laŭ ties vidpunkto, ĉu ŝia sinteno estas seksalloga aŭ ne. La termino ankaŭ signas pornografiajn kaj malleĝajn figurojn kaj fotografiojn de neplenaĝulinoj, aŭ de plenaĝulinoj kies eksteraĵo estas vole infaneca.
Vorthistorio kaj parencaj esprimoj
Nimfeto estas eta nimfo (el la greka νύμφη / númphê = junulino), voluptema duondiino de naturo en helena mitologio, fama pro siaj rilatoj kun satirusoj. La esprimo nimfomanio (seksa urĝo ĉe inoj) havas la saman originon.
La vorto estis notinde uzita fare de franca verkisto Pierre de Ronsard kaj precipe popularigita fare de rusdevena anglalingva verkisto Vladimir Nabokov en sia 1955-a romano Lolita, kiu temas pri rilatoj inter 12-jara knabino kaj matura viro, la t.n. nimfolepto.
Pro tio, kaj eble ankaŭ ĉar nimfeto estas ĝena ĉar iagrade tabua, reklamoj kaj gazetoj preferis la vorton lolita al nimfeto, almenaŭ en anglalingvio kaj japanlingvio sed ĝis nun ne en esperantio, kiu daŭre preferas, pro zorgo de vortoŝparemo, la esprimon «nimfeto».
Csilla Kákonyi
KÁKONYI Csilla (pro. ka:konji) estas rumanuja hungara pentristino naskita la 28-an de majo 1940 en Iernut.
Biografio
Inter 1960-66 Kákonyi studis en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ŝi vivas en Târgu Mureș. Ŝi estas liberprofesia artistino.
São Francisco (San-Paŭlio)
São Francisco estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 2.793 loĝantojn en 2010.
Großheringen
Geografio
Großheringen situas en la Distrikto Weimarer Land en la nordoriento de Turingio apud la landlimo de Saksio-Anhalto, ĉirkaŭ 15 km nordoriente de la distrikturbo Apolda. La riveroj Ilm kaj Saale trafluas la komunumon; la enfluejo de Ilm en la riveron Saale troviĝas rekte sub la loko Großheringen.
Apartenas al la komunumo ankaŭ Untersulza kaj la vinfarista komunumo Kaatschen-Weichau. Najbaraj komunumoj estas Bad Sulza, Schmiedehausen kaj Dornburg-Camburg en Turingio kaj Naumburg (Saale) kaj Lanitz-Hassel-Tal en Saksio-Anhalto.
Historio
La unua mencio de Großheringen estis en 874 sub la nomo Heringa. Ĝis la formorto de la Tautenburgoj (1640) la loko apartenis al la dinastio de Schenk von Tautenburg] Pro tiu posedohistorio Großheringen estis ĝis 1815 apartenanta kiel eksklavo al la Princelektistolando Saksio (administracio Tautenburg). Post la Viena kongreso ekposedis la vilaĝon la granddukoj de Sachsen-Weimar-Eisenach (administracio Dornburg).
La loko Unterneusulza estiĝis en konekso kun la salejo-ekfunkcio en la Ilm-valo (ekde 1623). Kunfandiĝo kun Großheringen iĝis en 1949, en 1974 alvenis aldone Kaatschen-Weichau.
Ĝemelurboj
Žinkovy en la distrikto Plzeňský kraj, Ĉeĥio
Surlokaj entreprenoj
Ekde 1992 ekzistas en Großheringen granda fabriko de la sanitarekipanto Viega. Danke al ties impostoj la loĝantoj de Großheringen nombriĝas inter la plej grandaj impostopagantoj de Turingio.
Koneksoj trafikaj
Danke al la situo ĉe la konfluo de du grandaj riveroj Großheringen taŭgas ankaŭ kiel trafiknodo. La unua fervojlinio de Halle al Erfurto malfermiĝis jam en 1846. En 1876 venis plua linio ĝis Saalfeld (Saale) tra Jena, jam en 1874 flanka linio al Sömmerda.
La Eta Princo
"La Eta Princo" estas escepta en la verkado de Saint-Exupéry, ĉar ĝi estas lia sola verko, kiu havas fabelan formon. La escepteco de la libro havas ankaŭ alian kialon: ĝi nur ŝajne estas por infanoj, sed sub fabela fabulo estas alia tavolo, simbola, pri universalaj veroj. Dekomence la aŭtoro adresas la libron al plenaĝuloj, ĝin dediĉante al Léon Werth kaj klarigante la kialon de tiu dediĉo (en la traduko de la 3a Esperanta eldono):
Großheringen
Koneksoj trafikaj
La 24-an de decembro 1935 okazis granda fervoja akcidento kiam mortis 34 personoj.
Turismo
Multaj turismaj padoj (ciklovojoj Saale-Radweg, Ilmtal-Radweg, Saale-Unstrut-Elster-Radacht; Weinstraße Saale-Unstrut) kondukas tra la vilaĝo.
La Eta Princo
Resuma intrigo
La princo vivas sur malgranda asteroido kun tri vulkanoj kaj unu rozo, al kiu la princo estas tre emocie ligita. Li pasigas siajn tagojn zorgante kaj nutrante sian steleton: skrapante la kraterojn de la vulkanoj kaj elradikigante la radikojn de la baobaboj, kiuj senĉese provas elkreskiĝi kaj disvastiĝi, kiuj povus disfendi la steleton. Post kverelo kun la dorlotita rozo, la princo forlasas sian planedon por vidi la universon. Li atingas plurajn aliajn asteroidojn, ĉiu loĝata de plenkreskulo, malsaĝa siamaniere.
La princo renkontas du pliajn plenkreskulojn sur la Tero:
La princo renkontas la unupersonan rakontanton en la dezerto, kaj petas al li desegni ŝafon por si. Post pluraj malsukcesaj provoj desegni ŝafon, kiu taŭgus al la deziroj de la princo, la parolanto desegnas al li skatolon, en kiu, laŭ li, troviĝas la ŝafo. La princo ĝoje akceptas ĝin.
La princo renkontas serpenton en la dezerto, kiu certigas al li ke li havas la potencon resendi la princon al sia hejmplanedo. Post pensado, la princo ofertas al la rakontanto emocian adiaŭon, kaj permesas al la serpento mordi sin. La eta princo silente falas sur la sablon, postlasante neniun fizikan markon.
La intrigo mencias la danĝeron de baobaboj, kies semoj similas al tiuj de rozoj, sed ili devas esti malkovritaj kaj elderigitaj tuj kiam oni komprenas ilian veran naturon, alie ili povas kreski ĝis tia grado, ke iliaj radikoj transprenas kaj eĉ disiĝas la tuta asteroidon. Estas ankaŭ ilustraĵo de stelo, kies maldiligentaj loĝantoj ne ĝenis fari tion, kiam ĝi ja estis kreviĝota pro la ŝarĝo de la radikoj de la tri grandegaj arboj, kiuj kreskis sur ĝi. En la tiama historia kunteksto, ĉi tiu priskribo estas konsiderata kiel metaforo por la leviĝo de faŝismo kaj naziismo, kiuj komence ŝajnis al multaj homoj en Eŭropo saĝaj kaj idealaj ideoj, kaj la "pigraj" estas la okcidentaj ŝtatistoj, kiuj ne kontraŭbatalis ilin tuj post sia apero.
La Eta Princo en Esperanto
Esperantlingva traduko de Pierre Delaire aperis unue en 1961 en la franca urbo Orleano kun senkoloraj ilustraĵoj — eldonita de Esperantista Libro-Klubo "Edelvejso". Poste dua traduko, funde reviziita de Pierre Delaire mem, aperis ĉe Kanada Esperanto-Asocio en Montrealo en 1984, en plaĉa formo kun la originalaj desegnaĵoj de Saint-Exupéry.
Tria Esperanta eldono, en altkvalita grafika prezento, aperis en junio 2010, eldonita de Kanada Esperanto-Asocio kaj Espéranto-France. La traduko estis denove reviziita de internacia komitato de Marc Bavant (Francujo), Davor Klobučar (Kroatujo) kaj Francisko Lorrain (Kanado), kaj poste postrevizia kontrolado de internacia komitato de Ginette Martin (Francujo), Simon Davies (Britujo) kaj Donald Broadribb (Aŭstralio). Dua presado de la tria eldono aperis en 2018.
En 1978 aperis nova traduko fare de Mijake Ŝihej, verkisto de Esperanto Shōjiten (Esperanto-japana vortaro). “Scenigita fantazia rakonto” surbaze de la verko aperis en Zagrebo en 1990.''
Vidpunkto
Kvankam libro porinfana, La Eta Princo montras diversajn aspektojn de la homa vivo kaj pensmaniero. Kelkajn pensigajn frazojn eldiras la vulpo, kiu rolas en la historio. Jen ekzemploj (denove en la traduko de la 3a Esperanta eldono):
Bildaro
</Gallery>
6400 Georgealexander
6400 Georgealexander estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego en Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la scienca ĵurnalisto George Alexander, mastrumantoj de la publikaj informoj de la Jet Propulsion Laboratory. Post pluraj jaroj kiel ĵurnalisto ĉe la revuoj Aviation Week, Newsweek kaj The Los Angeles Times, li koniĝis kun la JPL pro siaj raportoj pri la misioj Viking, Voyager kaj aliaj. Li aniĝis al la JPL-a teamo en 1988. Li estis prezidento de la Nacia Asocio de la Sciencaj Redaktistoj en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj.
Ĝirga
Ĝirga (urdua lingvo: جرگہ ) estas triba konsilio de maljunuloj, kiu faras decidojn per interkonsento. Ĝi funkcias precipe ĉe paŝtunoj kaj najbaraj etnoj en Afganio kaj ĉelima Pakistano.
Finne (Germanio)
Finne estas komunumo en Germanio. Ĝi kreiĝis la 1-an de julio 2009 per kunigo de la antaŭaj komunumoj Billroda kaj Lossa, kaj troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Ĝirga
La vorto devenas el la persa lingvo, en kiu ĝar gah signifas "konsilio", "asembleo" aŭ "kunveno". Ĝi povas signifi ankaŭ "tendo".
Funkciado
Ĝirga en la senco de komunuma konsilio ofte traktas disputojn inter du individuoj kaj provas helpi solvi la disputon. La disputantoj unue serĉas mediaciulon, laŭeble influan personon, ekzemple religian gvidanton, lokan eminentulon aŭ spertulon pri mediacio (ili nomiĝas ĥan aŭ malik). La mediaciulo aŭskultas ambaŭ flankojn kaj tiam kunvokas na ĝirga de komumumaj maljunuloj, kun reprezentantoj de ambaŭ flankoj. La ĝirga esploras la kazon kaj diskutas ĝin por trovi decidon; tiun proklamas la mediacianto. La decido de ĝirga estas definitiva kaj devas esti akceptita.
Ĝirga funkcias ankaŭ kiel kortumo en krimaj kazoj, sed tiun funkcion nun en urbecaj regionoj de Pakistano kaj Afganio anstataŭas formalaj jurkortumoj instalitaj de la registaroj.
En la tribaj regionoj de Pakistano ĝirga havas la prestiĝon de kortumo. La "politikaj agentoj" nomumitaj de la nacia registaro formale havas la jurisdikcion, ili konservas leĝordon helpe de ĝirga-oj. Tiuj rajtas kondamni je morto, ŝtonumado pro adulto aŭ forpelo el la komunumo.
Lușca
Lușca [luŝka] (hungare: Szamospart [samoŝpart]) estas vilaĝo en Rumanio sude de Năsăud. Administre ĝi apartenas al Năsăud.
Ĝirga
Funkciado
La Alta Kortumo de provinco Sindh malpermesis ĝirga-ojn en aprilo 2004, pro kelkaj malhumane kruelaj kondamnoj precipe kontraŭ virinoj. Sed la malpermeso estas malkaŝe ignorata kaj ĝis nun ne havis ajnan efikon.
Lușca
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 432 loĝantojn (rumanoj); en 1992 641 (rumanoj).
Ĝirga
Funkciado
En armea operaco kontraŭ Al-Kaida kaj talibanoj en 2007 en suda Pakistano, ĝirga-oj havis signifan rolon kiel moderigantoj inter registaro kaj militantoj.
Lușca
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1392. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód).
Ĝirga
Funkciado
De tempo al tempo kunvenas loja ĝirga (granda ĝirga) por solvi demandojn de plurregiona aŭ tutlanda signifo.
Parlamento
La malsupra kamero de la afgania parlamento havas la nomon volesi ĝirga (popola aŭ triba ĝirga), la supra kamero la nomon meŝrano ĝirga (ĝirga de maljunuloj).
Bueil
Bueil estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bueillois.
Großheubach
Großheubach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miltenberg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Majno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Faŝjiano
Faŝjiano (法顯, 法显, Fǎxiǎn; 337 - ĉ. 422) estis ĉina bikŝuo, kiu vojaĝis piede el Ĉinio vizitanta plurajn budhismajn pilgrimejojn en kiuj nun estas Ŝinĝango, Pakistano, Barato, Nepalo, Bangladeŝo kaj Srilanko inter la jaroj 399 kaj 412 por akiri budhismajn tekstojn. Lia vojaĝo estas priskribita en lia grava vojaĝregistro, Registro de budhismaj reĝlandoj, rakonto de la ĉina bikŝuo Faŝjiano pri liaj vojaĝoj en Barato kaj Srilanko serĉante la budhismajn tekstojn pri desciplino.
Biografio
Faŝjiano vizitis Baraton en la komenco de la kvina jarcento, dum la regado de Ĉandragupto la 2-a, marŝante el Ĉinio tra dezertoj kaj montaj pasejoj. Li eniris Baraton de la nordokcidento kaj atingis Pataliputron, kie li vidis la ruinojn de la urbo kaj trovis budhismajn tekstojn kaj bildojn, kiujn li prenis kun si. Li ankaŭ pilgrimis al Lumbinio, la naskiĝloko de la budho Gotamo, trovita inter Barato kaj Nepalo.
Dum li estis revenanta al Ĉinio post du jarojn en Srilanko, ŝtormo irigis lian ŝipon al insulo, verŝajne en Javo. Post kvin monatojn tie, li prenis alian ŝipon al suda Ĉinio, sed ree pro ŝtormo li anstataŭ alvenis al monto Laŭo en norda Ĉinio, en nuna Ŝandongo, proksime de la urbo Ĉjingdaŭo.
Li pasigis la ceteron de sia vivo tradukanta la tekstojn kiujn li kolektis, kaj verkis libron pri siaj vojaĝoj, plena je priskriboj pri frua budhismo kaj pri la geografio kaj historio de pluraj landoj laŭlonge de la silka vojo.
Leonid Breĵnev
Leonid BREĴNEV (Леонид Ильич Брежнев, pron. Leonjid Iljiĉ Breĵnjev; naskiĝis la, mortis la ) estis soveta politikisto kaj partia gvidanto.
En 1964-1966 li estis unua sekretario kaj en 1966-1982 - ĝenerala sekretario de Centra Komitato de KPSU (Komunista partio de Soveta Unio), prezidanto de la Prezidio de Supera Soveto de Sovetunio dum 1960-1964 kaj 1977-1982 jaroj.
Ekde 1946, Breĵnev estis altranga partia funkciulo en la iamaj sovetaj respublikoj Ukrainio, Moldavio (kie estiĝis laŭ li instigo en Kiŝinevo la distra Muelejvalparko) kaj Kazaĥio. Li estis unu el la organizantoj de la deposteniĝo de Nikita Ĥruŝĉov en 1964. La regado de Breĵnev komenciĝis de gravaj ekonomiaj reformoj, sed poste superregis konservativaj tendencoj en la lando, kreskis stagnado en ekonomio, socia kaj spirita sferoj de la vivo, okazis intervenoj de sovetaj milittrupoj en Ĉeĥoslovakio (1968) kaj Afganio (1979).
Pro la stagnado en ĉiuj sociaj sferoj, la regado de Breĵnev ofte nomiĝas "Epoko de Stagnado".
Jordanus Nemorarius
Jordanus Nemorarius estis germana matematikisto de fino de la 12-a jarcento.
Oni scias malmulton pri lia vivo. Oni identigis lin kun iu Jordanus Saksa aŭ Jordano de Saksio, kiu el 1222 estis superulo de la ordeno d la Dominikanoj, kaj tiel oni supozas, ke li naskiĝis en Borgentreich, (aktuale Distrikto Höxter, Nordrejn-Vestfalio, Germanio kaj mortis dum vrako. Tam tio ĉio estas dubinda. La nura pruvita referenco estas noto de 1250 de Richard de Fournival, funkciulo de la Katedralo de Amieno, kiu listigas deziratajn akirotajn verkojn por la biblioteko, kaj li inkludas kvar librojn de "Jordanus Nemorarius".
Dainik Janambhumi
Dainik Janambhumi [dainik ĝanambumi] (দৈনিক জনমভূমি) estas barata asamlingva taggazeto. Ĉi tiun ĵurnalon eldonas la eldoneja grupo Janambhumi de Ĝorhat. En 1947, la grupo Janambhumi fondiĝis kaj starigis la ĉiusemajnan ĵurnalon Janambhumi, kiu estas la plej malnova asama semajnĵurnalo. La Dainik Janmabhumi estis unue starigita en 1972; la dua kaj la triaj eldonoj estis starigitaj de Guvahati kaj Tinsukia en 2004. La ĵurnalo estas nun eldonata samtempe de Ĝorhat, Guvahati kaj Tinsukia.
Jordanus Nemorarius
Verkoj
Li verkis pri aritmetiko, geometrio, algebro, fiziko kaj astronomio. Lia plej grava verko estas De Numeris Datis, unua traktato de progresinta algebro verkita en Eŭropo, kiu sekvas la laboron de Al-Ĥorezmi pri la solvo de ekvacioj duagradaj, sed per ĝeneralaj formuloj, anstataŭ per konkretaj ekzemploj kaj uzante por la unua fojo literojn, por reprezenti arbitrajn kvantojn.
Skizo por Racia Teorio de Vortigado
Skizo por Racia Teorio de Vortigado estas libro redaktita kaj eldonita de  Félix García Blázquez  en 1990.
Caballito
La kvartalo Caballito [kabaJIto] (ĉevaleto) troviĝas en la geografia centro de la urbo Bonaero kaj ties teritorio koincidas kun tiu de la Comuna 6. Ĝi havas areon de 6,8 km2 kaj totalan loĝantaron de 176.076 loĝantoj laŭ la censo de 2010, el kiuj la 44,8% estas viroj (78.870 proks.), kaj la 55,2% estas virinoj (97.206 proks.). La censo de 2001 registris 170.309 loĝantojn, kio reprezentas pliigon de 3,4%.
Samseksemo kaj religioj
Grandan influon al situacio de samseksemuloj en socioj havas vidpunktoj de religiaj konfesantoj. Tri abrahamaj religioj: judismo, kristanismo kaj islamo, neniam akceptis kaj diversmaniere tuttempe ne akceptas samsekseman orientiĝon, samtempe asertante, ke samseksaj kontaktoj estas peko kaj ke ili estas morale neallaseblaj.
Artikoloj pri rilato al samseksemo de unuopaj religioj:
Esperanto Internacia (fondaĵo)
Esperanto Internacia estas fondaĵo, kiu ĉefe laboras por Esperanto-informado kaj Esperanto-instruado. Plej bone oni povus nomi ĝin fakorganizo pri informado kaj instruado. La fondaĵo kreiĝis je la 15-a de decembro 2010 en la meksika urbo Querétaro.
Ekde la fondo, la fondaĵo subtenis diversajn projektojn sur la menciitaj kampoj, kiel ekzemple Esperanto-agadon en Nikaragvo, Informbroŝuro por Malto, gazetara laboro en Meksiko, Esperanto-kursoj en la Nacia Aŭtonoma Universitato de Nikaragvo (UNAN) aŭ la aranĝon de informstando de AVE ĉe du gravaj verdulaj kongresoj en Dakaro (Senegalo), nome Tutmonda Kongreso de la Verdula Junularo kaj la Tutmonda Verdula Kongreso.
Grava projekto de Esperanto Internacia estis la kreo de la Tutmonda Esperanto-adresaro. Temas pri kombinita adresaro, kiu enhavas plurajn elementojn:
Vader (Vaŝingtonio)
Historio
Vader komence nomiĝis Little Falls kaj municipiĝis tiunome en 1906. La fervoja firmao Northern Pacific ŝanĝis la nomon de la urbo al Sopenah, por eviti konfuziĝon kun alia urbo, Little Falls (Minesoto), kie la fervojo funkciis. La Vader-anoj ne ŝatis la novan nomon, kaj petis ke la parlamento de Vaŝingtonio ŝanĝu ĝin al Toronto. Estiĝis disputoj pri tio, kiujn oni solvis per kompromiso, nomante la urbon Vader laŭ tie loĝanta veterano de la Enlanda milito (kaj enmigrinto el Germanio) Martin Vader. La ŝtata parlamento ŝanĝis la nomon al Vader la. S-ro Vader poste transloĝiĝis for al Florido. En 2015, iuj Vader-anoj provis per balotado reŝanĝi la nomon al la origina "Little Falls". La propono malsukcesis; 95 voĉdonantoj volis restigi ĝin Vader, dum nur 71 volis ŝanĝi ĝin al Little Falls.
En la voĉdonado de 2004, Vader estis la sola municipo en Kantono Lewis, kie John Kerry gajnis kontraŭ George W. Bush.
Gŭiĝoŭo
Gŭiĝoŭo, Gŭejĝoŭo, aŭ Guizhou (ĉina: 贵州; pinjine: Guìzhōu; antikvamode: Kweichow) estas provinco de la Ĉina Popola Respubliko en suda Ĉinio. Ĝi situas en la orienta parto de la Junana-Gŭiĝoŭa Altebenaĵo, kaj havas grandan etna-malplimultan loĝantaro. Ĝi limas Siĉŭano nordokcidente, la municipo de Ĉongĉingo norde, Hunano oriente, la aŭtonoma regiono de Gŭangŝio sude kaj Junano okcidente.
Naturaj riĉfontoj
La provinco estas abunda je pluvo kaj la riveroj en sia irado formis multajn akvofalojn. Tie la hidroelektra rezervokvanto estas 18.745 milionoj da kW, per tio la provinco okupas la 6-an lokon en Ĉinio. La provinco estas abunda je natura gaso el karba stratumo. Ĉio ĉi faris Guizhou grava fuela bazo en la sudo de Ĉinio.
Guizhou estas riĉa je minaĵoj. Nun tie oni trovis 110 specojn de minaĵoj, el kiuj oni jam konstatis la rezervokvanton de 76 specoj.
Guizhou estas nomata "provinco de karbo". Tie la karba rezervokvanto estas 241.9 miliardoj da tunoj kaj oni jam konstatis 52.8 miliardojn da tunoj. Guizhou estas ankaŭ provinco kun fosfororiĉaj minaĵoj, kies fosfora rezervokvanto konsistigas 44% de tiu de Ĉinio.
En Guizhou vivas multe da specoj de animaloj kaj kreskas grandnombraj vegetaloj. Tie vivas 3800 specoj de sovaĝaj animaloj, kreskas 3700 specoj de vegetaloj taŭgaj por farmacio, kiuj konsistigas 80% de la farmaciaj specoj de Ĉinio kaj per tio ĝi estas unu el la 4 gravaj droĝerbaj provincoj de Ĉinio. Tie vivas 83 specoj de raraj animaloj, protektataj de la ŝtato, el kiuj la Guizhou-aj rinopiteko, nigra presbito, sudĉinia tigro, nigrakola gruo kaj aliaj 10 specoj estas la unuaklasaj animaloj protektataj de la ŝtato.
Turismo
Guizhou estas ideala loko por turismo. Nun ĝiaj turismaj fontoj estas en ekspluato. Tie finkonstruiĝis 120 turismaj lokoj, kiaj famaj Huangguoshu-akvofalo kaj Longgong-kaverno. Tie estas ankaŭ Botanika ĝardeno Fanjingshan, Karsta primitiva arbaro Maolan, Primitiva arbaro ĉe Chishui-rivero kaj Caohai-a birdoparko.
Fremda investo
En 1998 la totala import- kaj eksporta valoro de la entreprenoj investitaj de eksterlando estis 61.39 milionoj da usonaj dolaroj, el kiuj la importa estis 44.68 milionoj kaj eksporta—16.71 milionoj kaj fakte oni uzis 181 milionojn da juanoj, je 30.8% pli multe kompare kun tiu en la pasinta jaro.
Ĉefaj industrioj
Materiala, maŝinfabrika, elektronika, tekstila kaj malpezindustria, inkl. tiun de famaj vinoj, cigaredoj kaj minerala akvo.
Telekomuniko
Telefonio: 885 mil konektiloj kaj 633 mil abonantoj.
Fervojoj
Kun Guiyang kiel la centro, la Guizhou-Guanĝi-a, Sichuan-Guizhou-a, Guizhou-Kunming-a kaj Hunan-Guizhou-a Fervojoj kun totala longeco de 1 468 km. trapasas la tutan provincon.
Ŝoseoj
En la provinco estas 5 ŝtataj vojoj kaj 30 povincaj trunkaj vojoj. La ŝosea reto kun totala longo de 30 mil km ligas la provincan ĉefurbon kun ĉiuj urboj kaj gubernioj de la provinco.
Akvovojoj
En 1998 la navigaj vojoj longis entute 33604 km kaj la jara transportokvanto estis 3150 mil tunoj.
Daewoo
Daewoo (signifas Granda Universo) estas grava konglomerato (ĉibolo) en Sud-Koreio. Ĝi estis fondita la 22-an de marto 1967 kiel Daewoo Industrial.
Gŭiĝoŭo
Aviado
Nun per aviadilo oni povas flugi rekte de Guiyang al Pekino, Kantono, Shenzhen, Shanhajo, Chengdu, Chongqing, Kunming, Guilin, Xiamen, Xi'an, Haikou, Changsha, Wuhan, kaj aliaj 13 urboj.
Daewoo
Ankaŭ ĝin atingis la financa krizo en 1998 dum la Azia financa krizo, kaj ĝi devis vendi la aŭtomobilan branĉon Daewoo Motors al General Motors.
La restantaj partoj de la konglomerato estis reorganizitaj ĉirkaŭ 3 branĉoj: Daewoo International, Daewoo Engineering & Construction kaj Daewoo Corporation. Ĝi estas tre aktiva sur diversaj merkatoj; la plej gravaj terenoj estas ŝtalproduktado, ŝipkonstruado kaj financaj aferoj.
Missanello
Missanello estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aliano (MT), Gallicchio, Gorgoglione (MT), Guardia Perticara kaj Roccanova.
Ryuichi Sakamoto
Ryuichi SAKAMOTO (en japana: 坂本 龍一 - Sakamoto Ryūichi; naskiĝis la 17-an de januaro 1952 en Tokio, mortis la 28-an de marto 2023) estis japana muzikisto, kantaŭtoro, kantisto, komponisto, muzikproduktisto, pianisto kaj ekologia aktivisto. Lia kromnomo estas Kyōĵu, kiu signifas profesoro en la japana lingvo.
Kariero
Sakamoto lernis muzikon en Tokia Universitato de Artoj. Li studis etnomuzikologion kun la intenco fariĝi esploristo en tiu kampo, kaj pro sia intereso pri diversaj mondmuzikaj tradicioj, precipe la japanaj (precipe okinavaj), hindaj kaj afrikaj muzikaj tradicioj.
En 1992, Sakamoto komponis la muzikon por la malferma ceremonio de la Olimpiaj Ludoj en Barcelono (1992), kiu estis elsendita tutmonde kaj altiris pli ol miliardon da spektantoj.
Dum la lastaj jaroj li ofte parolis pri ekologiaj problemoj kaj paco en sia verkaro.
Li estis konata kiel kontraŭulo de kopirajto, kiun li trovis malnoviĝinta en la komputila epoko.
Verkaro
Aperis preskaŭ 40 albumoj kaj pli ol 20 muzikpecoj pro filmoj i.a. por la filmoj Little Buddha, Babel, The Revenant, The Last Emperor (1987) pro kiu li gajnis Oskar-premion por ties muziko. Inter liaj solo-albumoj troviĝas ekzemple Beauty (beleco) kiu montras integriĝon de okcidenta popmuziko kun tradicia muziko el Japanio, Mezoriento kaj Afriko.
Sakamoto ankaŭ laboris kiel komponisto kaj verkisto de scenaroj por animeoj kaj videoludoj.
Esperanto
Unu el liaj albumoj portas la nomon "Esperanto" (1985).
Eksteraj ligiloj
sitesakamoto.com - la oficiala retejo de Ryuichi Sakamoto
5459 Saraburger
5459 Saraburger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Ryuichi Sakamoto
Eksteraj ligiloj
Albumo 'Esperanto", Youtube
5459 Saraburger
Ĝi estis nominta en honoro de Sara Schöffer-Burger, kiu festis sian 100-an naskodaton la. Dum la dua mondmilito, ŝi instalis kaŝejon en sia domo de Amsterdamo por la judoj kiuj fuĝis la nazian okupadon de Nederlando. Ŝi kaj ŝia edzo ricevis distingon de Jad Vaŝem.
Poian
Poian [pojan] (hungare: Kézdiszentkereszt [ke:zdisentkerest]) estas komunumo en Rumanio norde de Târgu Secuiesc. Administre apartenas al ĝi Belani, Cărpineni, Estelnic, Valea Scurtă
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 731 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1 271 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék). .
Halderberge
Halderberge estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
471 Papagena
471 Papagena estas granda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Elek Paál
PAÁL Elek (pa:l) rumanuja hungara pedagogia verkisto, publicisto: Remetea (Harghita), 16-a de julio 1883 – 13-a de majo 1963, Târgu Secuiesc.
Biografio
Li studis en Gyergyóditró (1900), li finis la porinstruistan instituton en Csíksomlyó en 1905. Li instruis en Borbánd, Abafája (1905-20), en Székelykeresztúr (1920-26), en Székelyudvarhely (1926-29) kaj en Kézdivásárhely (1930-46). Liajn verkojn publikis la gazetoj Az Iskola, Székely Újság, Székelyföld, Székelység kaj Brassói Lapok. Li verkis ankaŭ plurajn gajajn teatraĵojn, scenetojn kaj kanzonettekstojn por gazetoj Bohém Világ, Népújság, Herkópáter.
La Bachellerie (stacidomo)
La Bachellerie estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Rabier, apud La Bachellerie, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de alvokbusoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Coutras - Tulle (621000).
Dezertoj de Aŭstralio
Aŭstraliaj dezertoj
Fonto: Faktopaĝo de la Aŭstralia registaro
Notu ke pri la grandeco de la dezertoj oni povas trovi diversajn nombrojn, foje kun grandega diferenco, komparu la diversajn fontojn:
Zoltán Skriba
Zoltán Skriba [ŝkriba], laŭ hungarlingve kutima nomordo Skriba Zoltán estis hungara inĝeniero, profesoro.
Zoltán Skriba naskiĝis la  en Mesterháza. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Skriba akiris diplomon en altlernejo de Sopron en 1929. Post siaj studoj li instruis en la sama loko. Ekde 1935 li havis postenon en fabriko en Csepel. Ekde 1949 li instruis en altlernejo en Budapeŝto kaj en Teknika Universitato de Budapeŝto, sed inter 1952 kaj 1957 li estis ankaŭ ĉefinĝeniero en alia fabriko. En 1967 li pensiuliĝis, tamen poste li instruis en altlernejo. Li ricevis premion en 1968.
Bronkso
Bronkso (The Bronx) estas urboparto de Novjorko. La loĝantaro de la Bronkso estis 1.332.650, laŭ la censo de 2000. Ĝi estas identa al Kantono Bronkso.
Bronkso estas la sola kvartalo de Novjorko, kiu ne estas sur insulo. Ĝi nomiĝas Bronkso laŭ la nederlandano Jonas Bronck (naskiĝinta en Svedio), kiu en la jaro 1639 aĉetis la areon de indianoj laŭ la principo de natura interŝanĝo. Bronkso fariĝis parto de la urbo en 1898. Jankia Stadiono de New York Yankees, la Novjorkia Zoologia Ĝardeno kaj la Novjorkia Botanika Ĝardeno troviĝas en Bronkso.
Belani
Belani (hungare Bélafalva) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordoriente de Târgu Secuiesc. Administre ĝi apartenas al Poian.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 718 loĝantojn (hungaroj), en 1992 474 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1536. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
27094 Salgari
27094 Salgari estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Ulisse Munari kaj Flavio Castellani elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala ĵurnalisto kaj verkisto Emilio Salgari "Reĝo de la Aventuro" (1862–1911), kies verko nutris la fantazion de multenombraj generacioj, kiu naskiĝis en Verono kaj mortis en Torino. Patro de Sandokan kaj Il Corsaro Nero, li verkis 82 romanojn kaj centojn da noveloj tradukitaj en multenombraj lingvoj en la tuta mondo.
Jigodin-Băi
Jigodin-Băi [ĵigodin-bəj], hungare: Zsögödfürdő [ĵoegoedfyrdOE], vilaĝo en Rumanujo. Ĝi apartenas al Miercurea Ciuc.
Historio
En la 60-aj kaj 70-aj jaroj de la 19-a jarcento ĝi estis fama banejo. Ĝi apartenis iam al Jigodin.
Martha Bernays
Martha BERNAYS (26a de julio 1861 – 2a de novembro 1951) estis la edzino de la aŭstria psikoanalizisto Sigmund Freud.
Bernays estis la dua filino de Emmeline kaj Berman Bernays. Ŝia patrinflanka avo Isaac Bernays estis Ĉefa Rabeno de Hamburgo.
Sigmund kaj Martha renkontiĝis en aprilo 1882 kaj post kvar-jara engaĝeco (1882–1886) ili geedziĝis la 14an de septembro 1886 en Hamburgo.
Fianĉeco kaj geedzeco
La amleteroj de Freud kaj Bernays senditaj dum la engaĝojaroj, laŭ la oficiala biografiisto de Freud Ernest Jones, kiu legis ĉiujn la leterojn, "estus elstara kontribuo al la granda amoliteraturo de la tuta mondo." Freud sendis ĉirkaŭ 900 (longaj) leteroj al sia fianĉino, kiuj montras la suprojn kaj malsuprojn de tempesta rilato, markita de eksplodoj de ĵaluzo de lia parto same kiel asertoj ke "mi amas vin per speco da pasia ĉarmo".
Ilia finfina geedzeco estis multe pli harmonia afero - kaj Martha konsolis sin post lia morto per la penso ke "en la 53 jaroj de nia geedzeco estis eĉ ne unusola kolera vorto inter ni". La paro havis ses gefilojn: Mathilde (naske 1887), Jean-Martin (naske 1889), naske (born 1891), Ernst (naske 1892), Sophie (naske 1893), kaj Anna (naske 1895).
Ĉu triopa amafero?
La pli juna fratino de Bernays, nome Minna Bernays, estis tre proksima al la juna paro, kaj ekloĝis kun ili en la 1890-aj jaroj, por formi tion kio estis nomita de kelkaj "ménage à trois" (triopa amafero). Sigmund kaj Minna foje feriis kune; kaj oni faris de tempo al tempo la sugeston ke ŝi iĝis fakte la amatino de Freud. Jung por ekzemplo informis (poste) ke el Minna li "sciis ke Freud estis enamiĝinta el ŝi kaj ke ilia rilato estis ja tre intima".
Libro de la Jubileoj
Libro de la jubileoj, aŭ “Malgranda Genezo” estas teksto de la juda-kristana tradicio akceptita kanona nur ĉe la kristana Kopta Eklezio, kaj apokrifa  ĉe ceteraj kristanaj eklezioj, krom ĉe judoj. Estas opinio, ĉe fakuloj, ke la origina teksto naskiĝis hebrelingva en la fintempo de la 2a jc antaŭ Kristo, verkita eble de homo kiu persone rekte spertis grandpartojn de la tragikaj eventoj kiuj markis tiun jarcenton de la makabeaj luktoj ĝis la detruon de la urbo Siĉem.
La libro parafrazas la laŭbiblian historion de la mondo ek de la kreado ĝis la Eliro, nome la eliro de la hebreoj el Egiptujo, ĝin dividante laŭ jubileoj (periodoj je 49 jaroj).
Enhavo
La serio da eventoj rakontataj etendiĝas de Genezo 1 ĝis Eliro 12. Unuopa jubileo estas dividita laŭ sep sepoj da jaroj. La modlado de la tempo laŭ tiu kalendaro kopianta siavice tiun uzitan en la tiutempa Palestino, indikas la normigan karakteron tipan de la agado halakaha (laŭvoja). La instituiĝo de kalendaro garantiadis datojn precizajn, kaj devis reaserti la unikecon de Izraelo inter la aliaj popoloj kia popolo de la Interligo.
Redakto
En ĝia definitiva formo, la libro de la Jubileoj estis finverkita eble ĉirkaŭ la jaro 100 a.K., sed laŭ kelkaj fakuloj eĉ antaŭe; tamen ĝi igas siaj plej antikvajn ĉi-temajn rakontojn. La rigida libra konservativismo pensigis, ĉe kelkaj, ke la aŭtoro (aŭ aŭtoroj) povis esti homoj el la farisea tendenco. Ĝi estis estimita kaj disvastigita de la Asmoneoj ĉar ĝis taŭgis kun ties politiko.
La libro estis konservita integra nur en iu etiopia traduko ĉar ĝi alkakuliĝis kanona kun la libro de Libro de Ĥanoĥ en la kopta biblio. De la hebrea kaj greka versioj konserviĝas nur kelkaj fragmentoj. La libro de la Jubileoj ne troviĝas en la Septuaginto. Laŭ la unuaj jarcentoj iuj ekleziaj kaj kristanaj verkistoj sin servis je tiu libro por establi katekezon, eble kelkaj frazoj estis paŭsitaj jam en la Nova Testamento, sed fine venkis la opinio ke ĝi estas komento literatura kaj ne libro diinspirita.
Por bremsi ĝian disvastigon, ĉar ne kanona, episkopo pelis la imperiestron Konstantenon malpermesi la libron.
La libro de Jubileoj kaj Esenoj
La zorgo impregninta je religia konservatismo la libron kaj la sekta izolismo en la fidindeco al YHWH (Javeo) pelis Esenoidojn de Qumran kulti la libron kaj mediti laŭ ties sugestoj. Ĝin oni trovas, fakte, citita en la “Dokumento de Damasko”, en unu, do, el iliaj plej elstaraj verkoj; krome, pluraj fragmentoj de la origina hebrea versio estis trovitaj en la biblioteko malkovrita en Qumran (v. Manuskriptoj nebibliaj de Qumran).
Dubová (Radkov)
Dubová estas loka parto de municipo Radkov en distrikto Opava.
Historio
Sur loko de la hodiaŭa domaro Dubová (ĝis la jaro 1945 Horní Vikštejn) estadis devene nur erpa korto, apartenanta al burgo Vikštejn. Oni indikas ĝin en la jaro 1640, kiam ĝi estis ĉirkaŭita per ŝtona muro. Kiam en la 18-a jarcento burgo Vikštejn nur malkreskis kaj ĝi taŭgis eĉ ne kiel sidejo de senjoraro nek kiel centro de administrado de la senjorujo, konstruis en la jaroj 1774-1776 Jan Julius Frobel, tiama posedanto de la vikštejna senjorujo, sur loko de la erpa korto barokan kastelon. Ĉirkaŭ la kastelo estiĝis domaro nomata Horní Vikštejn (en traduko: Supra Vikŝtejn), kiu situis en pli granda supermara alteco ol la burgo mem. En la jaro 1783 akiris la senjorujon grafoj el Tenczin, en 1814 grafoj el Arzo, en 1860 Emanuel Glasner kaj en 1884 grafoj Rozumovští (Rozumovskidoj). Tiuj aĉetis ankoraŭ en 1889 grandbienon Vítkov kaj en la jaroj 1888 - 1889 ankaŭ bienon Melč.
Listo de urboj de Israelo
Estas 82 urboj in Israela.
Michael Moore (muzikisto)
Michael Moore (naskiĝis la 4-an de decembro 1954 en Arcata, Kalifornio) estas usona ĵazmuzikistoj (klarneto, saksofono kaj kompozicio), kiu loĝas ekde 1982 en Nederlando kaj apartenas al la reprezentantoj de modern-kreema ĵazo.
Listo de urboj de Israelo
Jen neplena listo de urboj de Israelo:
Michael Moore (muzikisto)
Vivo kaj verkado
Kiel filo de duonprofesia muzikisto Moore alkreskis en Kalifornio. Post komenco de sia studo ĉe la Ŝtata Humboldt-Universitato li vizitis la Muzik-Konservatorion je Nov-Anglujo, kie li studis kaj ekzameniĝis ĉe Jaki Byard kaj Gunther Schuller (1977). Tie li ankaŭ konatiĝis kun Marty Ehrlich. Post tio li muzikis ofte kun teatraj kaj dancaj ensembloj. En 1982 li transloĝiĝis al Amsterdamo, kie li membriĝis en la ICP Orchestra de Misha Mengelberg, en kiu li muzikas ĝis nuntempe. Krom tio li estas membro de la Grubenklang Orchester de Georg Gräwe.
En 1992 Moore publikigis sian unuan muzikalbumon, aparte lia albumo Chicoutimi (1994) renomigis lin kiel komponisto. La sen-frapinstrumentara triopo de ĉi tiu albumo (Fred Hersch, piano, kaj Mark Helias, kontrabaso) estis inspirita de la duopoj de Lee Konitz kaj Gil Evans, memoras tamen ankaŭ pri la triopoj de Jimmy Giuffre dum la fruaj 1960-aj jaroj. Per Jewels and Binoculars (triopo kun basisto Lindsey Horner kaj frapinstrumentisto Michael Vatcher) li sindediĉas al fruaj kantoj de Bob Dylan. Trans la ICP Orchestra Moore supozeble estas plej bone konata kiel triopano de Clusone 3, kiun li formis kun violonĉelisto Ernst Reijseger kaj frapinstrumentisto Han Bennink. La triopo formiĝis komence nur por ununura koncerto sur la festivalo je Clusone, restis tamen kune multajn jarojn por multaj koncertoj kaj ses albumoj, inter ili unu kun libere interpretitaj komponaĵoj de Irving Berlin. Krome li muzikis kun Available Jelly kaj kun Gerry Hemingway (Demon Chaser 1993), Myra Melford, Simon Nabatov, Franky Douglas, Yo-Yo Ma, Maarten Altena, Achim Kaufmann, Sean Bergin kaj Marilyn Crispell.
Distingoj
En 1986 Moore ricevis la renoman Boy-Edgar-Premion. Inter 2000 kaj 2002 Down Beat distingis lin ĉiujare kiel plej bonan klarnetiston.
Herbstadt
Herbstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhön-Grabfeld kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Saponino
Saponinoj estas glukozidoj, oftaj en vegetala regno, solveblaj en akvo, ŝaŭmigante ĝin. Ili malgrandigas la surfacan streĉon.
Paul-Émile Victor
Paul-Émile VICTOR (naskiĝis la 28-an de junio 1907 en Ĝenevo, mortis la 7-an de marto 1995 en Bora-Bora) estis franca esploristo, sciencisto kaj verkisto. Li estis fama esploristo de la Polusoj, sciencisto, fakulo pri etnologio kaj verkisto ; fondinto en 1947 de la institucio Expéditions polaires françaises, kiujn li direktoris dum 29 jaroj. Li vivis infanaĝe de 1919 en Lons-le-Saunier.
Saponino
La saponinoj efikaj je koro uzatas kiel medikamentoj, saponinoj kun toksaj efikoj uzatas kiel ŝaumiga kaj humidoabsorba materialoj.
Paul-Émile Victor
Muzeo
Polusa Centro Paul-Émile-Victor (Centre polaire Paul-Émile-Victor en la franca lingvo) staras en Prémanon en Jura.
Saponino
Enhavas ĝin:
Nagylóc
Nagylóc [nadjlOc] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Szécsény.
Situo
Nagylóc situas sur mildaj deklivoj sub monto 452 m-ojn alta, laŭ traira flankovojo. Szécsény troviĝas 8, Pásztó 19, Salgótarján 22, Balassagyarmat 27, Budapeŝto 100 km-ojn.
Historio
Tiu loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. En la 15-a jarcento sentinela turo konstruiĝis, kiu apartenis al Hollókő. Depost 1552 la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. Apud Nagylóc minejo pri andezito funkcias. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo, kuracejo, poŝto, etbanko.
Hualjan
Hualjan (花蓮市) estas universitata urbego, signifa mara haveno kaj ĉefurbo de la samnoma gubernio (distrikto) en orienta Tajvano.
Geografio
Hualjan kuŝas laŭ la orienta marbordo laŭ la Pacifiko.
Historio
Tiu loko estis nomita "Kiraj" (奇萊) ĝis la frua dudeka jarcento. La hispanoj konstruis minojn por oro en 1622, sed permanenta loĝloko komenciĝis nur en 1851, ĉar du mil kamparanoj alvenis. Dum dominado de japanoj la loknomo estis ŝanĝita al Karen (花蓮港), ankaŭ japanaj kolonianoj alvenis. La vilaĝo estis establita en 1910, la haveno post jardeko. Tamen en la posta periodo la japanoj rezignis pri evoluo de vilaĝo-haveno pro la malbonaj cirkonstancoj. Post la 2-a mondmilito en 1946 Kuomintango deklaris la loknomon al la nuna nomo, samtempe ĝi iĝis distrikta ĉefurbo. En 1951 sismo preskaŭ detruis la urbeton. En la 1970-aj jaroj la fiŝkaptista haveno iĝis grava internacia marhaveno por la komercaj ŝipoj.
Ekonomio
En Karen la japanoj produktis rizojn, sukerkanojn kaj jutojn. En la 21-a jarcento la primara estas la komerco kaj turismo.
Eduko
Hualjan havas 3 universitatojn, 12 gimnaziojn, 4 mezlernejojn, 16 bazlernejojn.
Klimato
Taitung havas humidan subtropikan klimaton kaj iomete tropikan pluvarbarklimaton. La averaĝa jara temperaturo estas 23,4 °C (somere 25-32 °C, vintre 15-22 °C). Neniam frostas. La jara precipitaĵo estas 2177 mm averaĝe. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-novembro pli ofte.
Trafiko
En Hualjan trajna kaj busa stacidomoj, flughaveno, mara haveno kaj 2 provincaj ĉefvojoj helpas la trafikon.