cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Libio
Ekstera politiko
Libio ludas gravan rolon en la Eŭropa migra krizo, kiu fortiĝis danke al disfalo de la ŝtata sistemo de la lando. Tra Libio sekvas plejparto de la itineroj de kontraŭleĝaj migrantoj, kiuj klopodas transiri Mediteraneon por atingi Eŭropon. En 2017 Italio subskribis kun Libio interkonsenton, laŭ kiu ĝi financos servojn ebligantajn kapti enmare kaj revenigi al Libio tiajn migrantojn. En februaro 2020 la interkonsento estis daŭrigita por tri pliaj jaroj kiel montrinta sian efikecon — la nombro de alvenintaj migrantoj falis ĝis la plej malalta nivelo depost 2013. Tamen humanitaraj kaj homrajtaj organizaĵoj atentigas ke revenigataj migrantoj trafas detencentrojn en Libio, kie ili trafas malbonajn vivkondiĉojn, alfrontas mistraktadon, torturadon kaj seksatencojn.
Ekonomio
La libia ekonomio baziĝas ĉefe sur pluraj areoj: industrio, petrolo kaj agrikulturo. La industrio en Libio dependas ĉefe de la tekstilaj, vestaĵoj kaj nutraĵoj. Estas ankaŭ evoluanta industrio de petrolkemiaj plantoj.
La relativa parto de la diversaj branĉoj de la ekonomio en la malneta nacia produkto:
La centra ekonomia korpo en Libio estas la Centra Banko de Libio, kiu centras kaj reguligas la plej grandan parton de la ekonomia agado en la lando.
Kropo
Kropo (ingluvies) estas la glandoriĉa flanka poŝo de la ezofago, servanta por provizora konservo de la nutraĵo (ringvermoj, krustuloj, insektoj, birdoj) kaj preparado al digestado (abeloj, birdoj).
La kropo havas gravan rolon ĉe la ido-prizorgo de la kolombedoj, ĉar la epiteliaj ĉeloj degeneras al kazeosimila, grasa materialo al la t.n. kropolakto, per kiu ili nutras la idojn.
vidu
Zemplín
Zemplín povas esti:
Vidu ankaŭ
La hungara formo de Zemplín estas Zemplén.
Ekvacio de Wiener
La ekvacio de Wiener estas simpla matematika prezento de moviĝo de Brown. Ĝi alprenas ke la aktuala vektora rapido de fluida partiklo estas hazarda:
kie v estas vektora rapido,
La ekvacio de Wiener estas nomita pro Norbert Wiener.
Laŭ la ekvacio, la vektora rapido ŝanĝiĝas tuj, kio ne povas esti reale. Tiel la ekvacio estas ne taŭga por mallonga tempa skalo, en ĉi tiu okazo, la ekvacio de Langevin, kiu enkalkulas la akcelon de la partiklo, devas esti uzata.
NGC 4106
NGC 4106 (aliaj indikoj — ESO 440-56, MCG -5-29-14, AM 1204-292, PGC 38417) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Malnova Urbodomo (Tjumeno)
La malnova urbodomo konata kiel la Urba Dumao (Городская Дума) en Tjumeno (Rusio) estis la sidejo de la urba administracio, en 1922 transformita je muzeo. Ĝi situas ĉe la komenco de strato Lenin.
1550-aj jaroj
La 1550-aj jaroj estas la jardeko de jaroj 1550 al 1559.
Malnova Urbodomo (Tjumeno)
Konstruado
En 1824 oni sciigis ke la imperiestro Aleksandro la 1-a planas viziti Siberion, inkluzive de Tjumeno. Komenciĝis aktiva konstruado kaj rekonstruado por ke la urbo aspektu pli bela kaj bonfarta. La 1824 la aŭtoritatoj kunvenigis la negocistojn kaj burĝojn, kiuj promesis oferi tiucele 7 509,2 rublojn. Sed poste multaj ne pagis ĝustatempe, ĉar samtempe ili devis beligi siajn domojn kaj apudajn terenojn kaj krome impostoj kreskis.
Okcidentigo
Okcidentigo estas nomo por procezo de adopto (parta aŭ kompleta) de okcidentdevena kulturo en diversaj kampoj de industrio kaj teknologio ĝis juro kaj filozofio. En la lastaj jarcentoj ĉi tiu procezo akceliĝis. Ĉi tiu procezo estas kreita sur la fono de kultura "frikcio" (disvastigo de artaĵoj kiel filmoj, libroj, muziko aŭ konsuma kulturo) aŭ fizika (okupado aŭ koloniismo).
Malnova Urbodomo (Tjumeno)
Konstruado
La urba dumao sidis en brika konstruaĵo, kiu havis lignan alkonstruaĵon tiom kadukan, ke oni decidis detrui ĝin kaj anstataŭigi per tiu brika. Oni aranĝis konkurson pri konstruado, sed venis nur unu tjumena konstruisto, do oni devis aranĝi revokon pro la manko de konkurantoj.
1550-aj jaroj
Eventoj
Komenco de la Malgranda Glacia Epoko (Meze 16-a jarcento - meze 19-a jarcento)
Okcidentigo
Koloniismo ja estas respondeca al lokaj hororoj kaj kreis sentojn de diskriminacio kaj kolero ĉe la superregata popolo al la okcidenta mondo, sed estas respondeca ankaŭ al mensa, eduka kaj teknologia progreso.
Malnova Urbodomo (Tjumeno)
Konstruado
La imperiestro tiutempe jam nuligis sian viziton, timigita de la inundo, okazinta en Sankt-Peterburgo la 1824, kiu tre similis al la inundo, trafinta Sankt-Peterburgon en lia naskiĝtago en 1777. Tamen tio jam ne povis haltigi la konstruajn planojn de la tjumena administracio.
Okcidentigo
Post la dua mondmilito kiam la koloniismo laŭgrade finiĝis, la ekskoloniaj novaj ŝtatoj kaj la mondo en tute estis submetitaj al ekonomi-kultura superregado ĉefe de la superpotenco de Usono, sed ankaŭ je malpli granda nivelo de la eksaj potencoj kiel Britio kaj Francio, kies liberaj merkatoj kreis grandegajn internaciajn kompaniojn kaj tiel kreiĝis nova speco de okcidentigo, per nerekta influo. Tiu ĉi estas kaj ekonomia integriĝo kaj kultura asimilado, kiu okazigis la asimiladon de unikaj tradiciaj kulturoj ĉirkaŭ la mondo kaj samtempe okazigis progresojn en teknologia, medicina, agrikultura, industria, sana, media kaj amaskomunikila teknologio.
Malnova Urbodomo (Tjumeno)
Konstruado
En 1826 la arkitekto Pjotr Praman prezentis dum kunsido de la urba dumao dezajnon de ĝia nova sidejo. Post longaj diskutoj, en decembro 1827 oni decidis ne rekonstrui la malnovan sidejon, sed konstrui la novan en nova loko kaj printempe 1828 la tjumena filistero Mitrofan Bobkov (la sama, kiu sola partoprenis la konkurson), komencis la konstruadon. Somere de 1831 oni finis la korpuson kaj komenciĝis stukado, farbado ktp. Apuda ligna loĝdomo kreis certajn obstaklojn, do oni decidis detrui ĝin kaj pagi al la posedantoj rekompencon, kion subtenis la juĝejo. Ĉiujn ferajn kaj kuprajn necesaĵojn oni aĉetis en la foiro en la proksima urbo Irbito.
Okcidentigo
Lando, kiu spertis signifan procezon de okcidentigo, estas Turkujo, kie komence de la 1920-aj jaroj reformoj de Ataturk kreis sekularigan procezon, malfortigante la ligon inter la lando kaj tradicioj de islamo. Interalie transiro al la latina alfabeto, sekulara sistemo de leĝoj estis adoptita kaj emfazo de okcidentaj vestkodoj.
Malnova Urbodomo (Tjumeno)
La urba dumao
Krom la urba dumao en la domo sidis arkivo, juĝejoj, urbestro, metiista organizaĵo, urba banko.
En 1857 sur la frontono aperis horloĝo — la unua publika horloĝo de la urbo. En 1892 apud la urbodomo aperis granda termometro, donacita de Fjodor Schwabe, la fizikisto-mekanikisto el Moskvo, posteulo de Albert Hamburger. En 1894 oni mendis grandan portreton de la nova imperiestro Nikolao la 2-a, kiun plenumis la tumena pentristo Vasilij Fjodorov, tiutempe jam translokiĝinta al Kazano.
La muzeo
En 1922 la ejo estis transdonita al la muzeo, kiu ekde tiam okupas ĝin. En 1984 estis verkita "Scienca koncepto de la ĝenerala plano de evoluigo de la Tjumena Provinca Historia Muzeo", laŭ kiu la monaĥejo devis iĝi filio de la muzeo kun ekspozicio dediĉita al sovetia historio de la regiono.
La duan etaĝon okupas ekspozicio pri la natura historio de la regiono. Interalie tie staras skeletoj de la mamuto kaj laneca rinocero, trovitaj de Ivan Slovcov apud Tjumeno. La unua etaĝo estas destinita por provizoraj ekspozicioj, kiuj funkcias en tri haloj po 50 m². La kelon okupas stokejo, metiejo, ekspozicia halo ktp.
La hospitalo
Dum la Dua mondmilito la direktoro de la muzeo Pavel Rossomaĥin foriris al la fronto kaj la muzeo estis haste forĵetita por liberigi spacon por la novkreita evakua hospitalo N 2475, kie estis kuracataj vunditaj militistoj. La hospitalo ekfunkciis en aŭgusto 1942. Ĝiaj fakoj troviĝis ankaŭ en aliaj domoj: strato la 25-a de Oktobro 13, en lernejoj N 21 kaj 50, en strato Pervomajskaja 12, strato Respubliko 1, 3, 5. Post la fino de la milito en 1945 la konstruaĵo estis redonita al la muzeo. En 1984 komenciĝis granda restaŭrado de la domo, kiu daŭris kelkajn jarojn.
La horloĝo
Origine la horloĝo, farita laŭ sistemo de la fama moskva horloĝisto Ivan (Johan) Butenop, imitis la horloĝon sur la Moskva Kremlo. Ĝi etendiĝis laŭ vertikalo de la tuta konstruaĵo. En la fajrobrigada gvatoturo troviĝis la sonoriloj, sur la frontono – ciferplato, en la dua etaĝo nestis la mekanismo, la peziloj pendis en la horloĝa ŝakto de la unua etaĝo kaj kelo. La horloĝaj frapoj aŭdiĝis tra la tuta urbo.
En majo 1984 komenciĝis totala riparado kaj rekonstruado de la muzeo, la mekanismo estis malmuntita de Pavel Larionov (n. 1927). En la Tjumena Maŝinkonstrua Fabriko oni faris novajn partojn: konusan reduktoron, montrilan mekanismon, kvar mufojn de mola junto, tri pezilojn. En 1986, okaze de la 400-a datreveno de la urbo, la horloĝo estis relanĉita kaj ekde tiam funkcias normale. Fajrobrigadistoj donacis al la muzeo sonorilon, kiu estis starigita sur la tegmento kaj sonoris la horojn. Oni plurfoje priparolis restarigon de la fajrobrigada gvatoturo, kie povus troviĝi la sonoriloj, sed tiuj planoj ne estis plenumitaj.
La ciferplato estis kelkfoje anstataŭigita. La originalo ne konserviĝis, sed laŭ havebla en la muzea kolekto forĝita montrilo oni kalkulis ke ĝia diametro estis 1,3 metro. Dum la sovetia periodo oni uzis pli grandan version (1,8 metro), sed en julio 2008 estis farita ŝtala ciferplato de la origina grandeco.
Ekde 2012 la horloĝon prizorgas la muzea restaŭristo Sergej Frolov.
Nun la horloĝo funkcias nur en varma sezono, do ekde majo, ĉar neĝo kaj glacio damaĝas la ciferplaton kaj montrilojn. Post ĉiuj 15 minutoj sonoras la sonoriloj, ligitaj al la mekanismo.
En la dua etaĝo oni povas vidi la mekanismon kaj foje la prizorgantan ĝin majstron el la ekspoziciejo tra glaco. Apude haveblas informoj pri ĝia historio.
Memortabuloj
En la sovetia periodo aperis la marmora memortabulo, informanta ke en 1941-1945 en la ejo funkciis evakua hospitalo.
En 2002 sur la domo aperis marmoraj memortabuloj, informantaj pri honoraj civitanoj de la urbo ligitaj al tiu ĉi loko. La kuracisto Pavel Nikolskij (1860-1922) laboris tie en 1911-1915. En 1908 la urba dumao nomumis la honora urbano la guberniestron de Tobolska gubernio, faman etnografon Nikolao Gondatti (1860-1946)
En literaturo kaj arto
La direktoro de la Aleksandra Reala Lernejo, sciencisto Ivan Slovcov kritike priskribis la konstruaĵon en siaj “Leteroj de la pretendento por la urbestra posteno” (1894).
Publika transporto
La plej proksimaj bushaltejoj estas Nabereĵnaja (Kajo) en strato Lenin kaj Muzej (Muzeo) en strato Respubliko. Tra ambaŭ haltejoj sekvas pluraj busaj kaj busetaj itineroj.
Újvárfalva
Újvárfalva estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. La loknomo signifas: vilaĝo de nova fortikaĵo.
Situo
Újvárfalva situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de sakovojo. Kaposvár troviĝas 23, Marcali 25, Kadarkút 28 km-ojn.
Historio
En la 15-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis en tiu loko. La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1909, pli frue estis tie vilaĝetoj Korotna, Nadalos [nadaloŝ] kaj Vrácsik [vrAĉik]. Vilaĝservoj estas migra poŝto, 2 vendejoj, kuracejo, kuratoro (ĉiofaranto por la vilaĝanoj).
Sembadel (stacidomo)
Sembadel estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Sembadel, situanta en  Sembadel, en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Germain-des-Fossés - Darsac (785000).
Julius Jüthner
Julius JÜTHNER (naskiĝinta la en Prago, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra filologo, arĥeologo kaj epigrafiisto. Lia patro estis tajloro; en 1898 li geedziĝis al Olga Nitsche, en 1929 Ernestine Wolf.
Vivo
Jüthner studis en sia naskiĝurbo inter 1884 kaj 1889 klasikan filologion, arkeologion kaj epigrafion. En 1890 li trapasis la instrurajtig-ekzamenon por la latina kaj la helena lingvoj kaj finis la provjaron por pli altaj instruistaj postenoj en Vieno en 1890/91. En 1891 li doktoriĝis en Prago. En 1891/92 li estis stipendiulo, inter 1892 kaj 1894 asistanto ĉe la arkeologia katedro ĉe la Universitato de Vieno. En 1897, Jüthner habilitiĝis en klasika filologio en Prago kaj en 1897 li partoprenis elfosadojn en Efeso kaj en 1902, kune kun Heinrich Swoboda, Karl Patsch kaj Fritz Knoll, ekspedicion al Malgranda Azio (Lycaonia, Isauria, Pisidia kaj Orienta Pamfilio). Tien sendis lin la Societo por la promocio de germanaj scienco, arto kaj literaturo en Bohemio. Jüthner estis en 1897/98 privata docento ĉe la germanlingva sekcio de Universitato de Karolo en Prago. En 1898 li estis nomumita orda profesoro en Friburgo. En 1903 li akceptis vokon al la Ĉernivca Universitato kaj en 1912 al la Universitato de Innsbruck kie li restis ĝis emeritiĝo en 1936.
Graveco
La vivverko de Jüthner estis ĉefe dediĉita al la studo de antikvaj sportoj. Ĉiam komencante de la realaĵoj, li reprezentis la antikvajn fizikajn ekzercojn en ĉiuj iliaj areoj kaj ĉiukampe. Jam kiam li asistante laboris pri la eldono de la Imagoj de Philostratus Lemnius en la 1893-a jaro (tion organizis la ĉealtlerneja Viena filologia seminario sub la direktado de Otto Benndorf kaj Karl Schenkel). Alia Filostrato, nome Philostratus Atheniensis ekludis gravan rolon por li: temis pri la antikva aŭtoro kiu skribis la ununuran konserviĝintan, speciale prigimnastikan verkon, nome Gymnastikos. Jüthner klare klarigis la tekstantransdonon de tiu ĉi verko (1902) kaj prezentis ĝin en bonege komentita eldono (1909). Por Pauly-Wissowa-enciklopedio (RE) li verkis 30 artikolojn pri la fizikaj ekzercoj de la grekoj, inkluzive de la grava monografia prezento de Gimnastiko (1912). Li povis nur parte plenumi sian planon verki ampleksan historion rilate al antikva gimnastiko; el liaj postlasitaĵoj estis eldonita la historio de la fizikaj ekzercoj de la grekoj kaj priskribo de iliaj unuopaj sportoj: ties lasta volumo estas ankoraŭ preparota.
Eĉ ekster sia fakta laborkampo, Jüthner ĉiam provis kombini vortajn kaj faktajn klarigojn, kiel montris lia interpreto de ekzameno kiel parto de antikvaj pesiloj (1913) aŭ lia identigo de la individuaj ĵetoj de astragaloj. (1926 kaj 1931). Inverse pure filologiaj demandoj restis marĝenaj por Jüthner. Specialan pozicion okupas en lia verko la libro ''Hellenen und Barbaren. Aus der Geschichte des Nationalbewußtseins'' (1923), kiu estis kreita sub la impreso de la malhumaneco de la Unua mondmilito.
Fonto
Baader, Gerhard, "Jüthner, Julius" ĉe: Neue Deutsche Biographie 10 (1974), p. 650-651 (tie ĉi interrete)
Balázs Havasi
Balázs Havasi [balAĵ havaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Havasi Balázs estis hungara pianisto, komponisto, instruisto. Balázs Havasi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Balázs Havasi konatiĝis kun piano jam en aĝo 4. Li frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 2003. Liaj plej gravaj instruistoj estis Sándor Falvai kaj Jenő Jandó. Dum la studentaj jaroj en 1999 li atingis la unuan lokon en pianistokonkurso, eĉ li komencis instrui en konservatorio jam en 1996. Post la diplomo li faris koncertojn sola, krome ekde 2005 li ankaŭ komponadas. En 2007 li establis muzikistan triopon. Li ofte faras muzikajn parafrazojn. En 2009 li estis ĉampiono de Guinness, dum minuto li prenis pianklavojn 498-foje.
Preĝejo Sankta Kruco (Alsónémedi)
Preĝejo de Apoteozo Sankta Kruco estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Alsónémedi.
Historio
En Alsónémedi (tiama Nemeg en 1409) kirko estis konsekrita en 1398. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1751. La unua orgeno muzikas ekde 1911, la dua ekde 1949.
Konstruaĵo
La preĝejo havas unusolan turon super la enirejo. La sanktejo estas kvadrata kaj malpli larĝa, ol la navo. Interne la ĉefaltaro situas inter paraj kolonoj, centre estas granda kruco, apude skulptaĵoj estas pri Sankta Maria kaj Sankta Johano. Bildoj de la flankaj altaroj prezentas Doloran Virgulinon kaj Johanon Nepomukan.
Béla Gaál
Béla Gaál, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gaál Béla estis hungara reĝisoro, aktoro, scenaristo, instruisto. Lia origina familia nomo estis Goldstein, lia malofta nomvarianto estis Gál.
Preĝejo Sankta Kruco (Alsónémedi)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 14-an de septembro.
Béla Gaál
Béla Goldstein naskiĝis la  (laŭ aliaj fontoj la  en Dombrád), li mortis la  en koncentrejo de Dachau (laŭ aliaj informoj en Budapeŝto en 1944/45?).
Biografio
Béla Gaál devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejon kaj juran universitaton en Budapeŝto, sed poste li lernis ankaŭ aktorteknikon. Li estis aktoro, foje reĝisoro en provinco. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato, poste li estis teatrestro en Budapeŝto. Inter 1920 kaj 1927 li estis reĝisoro de filmoj, poste li estis ĉefreĝisoro 2 jarojn de Teatro Belvárosi. Inter 1934-1939 li instruis en filma lernejo, kiun li mem fondis. Tiutempe li denove okupiĝis pri filmoj, sed la kontraŭjudaj leĝoj finis lian karieron. Li estis viktimo de holokaŭsto, lia morto okazis en nebulaj cirkonstancoj.
Li havis edzinon.
Dolly (ŝafino)
Dolly [dolli] (naskiĝis 5-an de julio 1996, mortiis 14-an de februaro 2003) - ŝafo, la unua mamulo kiu ekvivis per klonado de somataj ĉeloj de plenaĝa organismo. Ĝia nomo memorigas nomon de la usona kontrea kantistino Dolly Parton.
(8177) 1992 BO
(8177) 1992 BO estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Dolly (ŝafino)
Dolly naskiĝis en Edinburgo, kiel rezulto de eksperimento de sciencistoj de Instituto Roslyn. La ŝafino suferis de pulma kaj artika malsano. Dolly naskis 6 sanajn ŝafidojn.
Dolly mortis la 14-an de februaro 2003 pro pulmomalsano kaŭzita de retroviruso. Tiaj malsanoj kutime aperas nur ĉe pli aĝaj ŝafoj (averaĝo vivodaŭro de ŝafo estas 10-12 jaroj). Tamen forestas pruvoj, ke la fruan morton de la ŝafino Dolly kaŭzis ŝia antaŭtempa maljuniĝo; la klonita ŝafino estis konstante tenata en fermita spaco, preskaŭ neniam estis paŝtita ekstere pro sekurecaj kialoj, tio altigas riskon de la malsano.
(12699) 1990 DD2
(12699) 1990 DD2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Mombaldone
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Lindstedt (apartigilo)
Lindstedt estas:
Lindstedt estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Glando
Glando estas organo konsistigita de epiteliaj ĉeloj, kies funkcio estas sekrecii, tio estas produkti sekreciaĵon per sekrecio.
Laŭ la medio, al kiu la glando ellasas sian sekreciaĵon, oni distingas 3 grandajn kategoriojn de glandoj:
Plantaj glandoj produktas i.a. nektaron, juksekrecion (ekzemple: urtiko), glusekrecion (ekzemple: drosero)
Hurida lingvo
La hurida lingvo estas la nomo kiu uziĝas ĝenerale por la lingvo de la huritoj, popolo kiu alvenis norde de Mezopotamio ĉirkaŭ la jaro 2300 a.K. Kaj kiu preskaŭ estis malaperinta ĉirkaŭ la jaro 1000 a.K. La hurida estis la lingvo de la Mitanna regno en Norda Mezopotamio kaj verŝajne estis parolita almenaŭ ĉe la komenco de la huridaj kolonioj en Sirio. Oni kredas, ke la parolantoj de ĉi tiu lingvo venis de la montoj de Armenio kaj disvastiĝis sudoriente de Anatolio kaj norda Mezopotamio komence de la 2-a jarmilo a.K..
Luigi Ferdinando Marsigli
Luigi Ferdinando Marsigli aŭ latineske Marsilius (10-an de julio 1658, Bologna — 1-an de novembro 1730, Bologna) estis itala geografiisto, artaĵ-kolektanto, diplomato, vojaĝanto, sciencisto, militista inĝeniero, lingvisto-filologo, soldato.
Lia vivo kaj agado en Hungario
Li venis de nobla familio, kiu estis elstare edukita. Li studis matematikon, anatomion kaj natursciencojn.
Li alvenas en 1679 en Kostantinapolo kiel konstanta komisiito de la Venecia respubliko. Li plenigis tie 11 monatojn kaj observis, spionis, situon de la ĉefurbo, la markolon kaj la armean forton de la Osmana imperio. Kiam la osmanoj volis eki novan atakon en 1680, li ofertis siajn servojn al la aŭstra imperiestro Lipoto la 1-a.
Li servis en printempo de 1683 ĉe la rivero Rabo (hungare (Rába), kiu estis grava defenda linio antaŭ Vieno, kontraŭ la atakanta osmana grandveziro Kara Mustafa. Li vundiĝis la 2-an de julio kaj kaptis lin tataroj. Li travivis la turkan sturmon al Vieno kiel kaptito.
Li liberiĝis la 25-an de marto 1684 kaj partoprenis en bataloj por liberigo de Hungario kaj aliaj sudaj partoj. Li ĉeestis liberigon de Buda (1686), partoprenis la packontrakton de Karlóca (1699) kiel fakspertulo pri la limregionoj. Li helpis la venecianojn en elformo de la limoj.
Post tiuj, li partoprenis en la hispana sukceda milito, sed pro liaj malsukcesoj (li estis membro de tiu grupo, kiu tro frue transdonis urbon Breisach) oni deprenis liajn privilegiojn. Post rompo de la militista kariero, li turnis sin al la scienco kaj verkis pri astronomio, riveroj, birdoj, fiŝoj, fosilioj kaj aliaj temoj. Reveturinte al Bologna, li fondis Istituto delle Scienze ed Arti Liberali, kie li lokigis siajn verkojn, notojn, mapojn kaj kolektitajn manuskriptojn, kodeksojn. Li fondis presejon, kiu kapablis presi eĉ en la latina, araba, greka kaj hebreaj lingvoj.
Verkado
Liaj verkoj estis kaj estas longtempe sen eldono, publikigo. Lia plej grava verko estis la Pri militista stato, leviĝo kaj subiĝo de la Osmana Imperio, kiu aperis jam en 1732 en Hago, Amsterdamo. Verko de Marsigli iĝis bazverko por la sciencistoj, kiuj okupiĝas pri la epoko, pri la tiutempa Osmana imperio.
Li surmapigis unuafoje la limon inter Hungario kaj la Osmana imperio (850 km nun en Kroatio, Serbio kaj Rumanio).
Ratshausen
Ratshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Zollernalb kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bratčice
Nomon Bratčice havas pluraj setlejoj:
Ban Ki-moon
BAN Ki-Moon ([pan gi mun]; ĉina skribo: 潘基文; Korea alfabeto:반기문; naskiĝis la ) estas politikisto, ministro de Eksteraj Rilatoj kaj Komerco de Sud-Koreio ekde 2004.
Ban Ki-Moon estas la posteulo de Kofi Annan, Ĝenerala Sekretario de Unuiĝintaj Nacioj. Oficperiodo de Ban komenciĝis la.
Kistler K-1
Kistler K-1 estas planita tute reuzebla port-raketo, evuligita ekde al 1990-aj jaroj en la privata sektoro. La produktanto estas la Kistler Aerospace Corporation. Oni planas la ŝarĝkapaciton je 4.600 kg al 200-km alta orbito.
Ban Ki-moon
Vivo
Li naskiĝis en Eumseong-Kantono en Chungcheongbuk-provinco. En februaro 1970, li diplomiĝis fakultaton pri internaciaj rilatoj de Seula Universitato, kaj sammonate li venkis ekzamenon por dungiĝi je la ministerio pri eksteraj rilatoj.
En aprilo 1985, li doktoriĝis je Kennedy School of Government de Universitato Harvard.
Kistler K-1
Oni uzas pelilon por la raketo, la modifitaj peliloj de la usona firmao Aerojet. Tiu nova pelilo baziĝas je la soveta NK-33 kaj NK-43 (konstruitaj por la lunraketo N1) kaj nun nomiĝas AJ26-58 kaj -59 por la unua ŝtupo kaj AJ26-60 por la dua ŝtupo.
La unua ŝtupo (ankaŭ LAP = Launch Assist Platform) de la raketo revenas per paraŝuto kaj surteriĝas per aersako. La dua ŝtupo (ankaŭ OV = Orbiting Vehicle) revenas la teratmosferon kaj surteriĝas same kiel la unua ŝtupo.
Pro la financaj malfacilaĵoj, la estonto de la planoj estas nebula, necerta.
Max Weber (pentristo)
Max WEBER (naskiĝis la en Bjalistoko, Rusia Imperio — mortis la  en Great Neck, Usono) estis usona pentristo.
Max Weber devenis de juda familio, setliĝinta en Bjalistoko. La urbo en tiu tempo troviĝis en rusia parto de Pollando, tial parto de diverslandaj verkoj pri historio de arto prezentas lin ruso. En 1891 Weber elmigris al Usono, kie en la jaroj 1899-1900 studis sub gvido de Arthur Wesley Dow en Pratt Institute en Broklino. En 1905 li forveturis al Parizo, kie li lernis pentroarton en Académie Julian. Al Usono li revenis en 1908 kaj fariĝis unu el la unuaj popularigantoj de kubismo en Ameriko.
En sia verkado Max Weber sekvis la principojn de kubismo kaj faŭvismo. Poste li evoluigis sian pentradon al ekspresionismo kaj ekuzis fantaziajn temojn.
Vestfalia Hellweg
La Vestfalia Hellweg estas la okcidenta parto de la mezepoka vojligo inter Rejno kaj Elbo laŭlonge de la norda germana mezalta montaro. Precipe la nocio signifas la tranĉon inter Duisburg kaj Paderborn ĝis la transiro trans la rivero Vezero ĉe Corvey de la vojo inter Akeno kaj Goslar.
Historio
La nomo Hellweg estas interpretata interalie kiel „hela, larĝa vojo“. La Vestfalia Hellweg estas la plej konata Hellweg en Nordrejn-Vestfalio. Temas pri konekto pli ol 5000 jarojn aĝa, devena el antaŭromia-ĝermana epoko de la Rejno ĉe Homberg (Duisburg) trans Duisburg, Essen, Dortmund, Unna, Werl, Soest, Erwitte, Geseke, Salzkotten, Paderborn ĝis Corvey. Ĝi estis ero de via regia de Akeno ĝis Goslar, kiun jam menciis Ptolemeo, kaj ĝi havis larĝecon de proksimume tri metroj, ĝis kiam en 1788 ĝi estis elkonstruata al ŝoseo.
La Hellweg havis sian komencon ĉe transirejo trans la Rejno, krucis forlasinte Duisburgon la malsupran Rejnlandon orienten kaj kondukis poste, trans la historia travadejo de la Ruhr ĉe Kastelo Broich al Mülheim, trans la tutjare surireblaj Ruhr-Altaĵoj kiel akvodislimo de Ruhr kaj Emscher/Lippe kaj poste norde de la Montaro Ardey kaj la Montoĉeno Haar, ĉe kies norda deklivo ĝi plue pasis. La paso estas tipa por historiaj vojoj: parto de la riveretoj fontis malsupre de la Hellweg kaj do ne estis krucendaj, la krucendaj estis transpaseblaj sen pontoj.
En Bochum la Vestfalia Hellweg disbranĉiĝis trans la ŝoseoj Bongardstraße kaj Große Beckstraße nordorienten, por pasi kiel altovojo ankoraŭ nuntempe nomiĝanta „Castroper Hellweg“, sur la altebenaĵo de Castrop, tiel preterirante norde la valon de la rivereto Oelbach. Dum konstrulaboroj en la Bongard-Strato oni malkovris bastondigojn.
La distancoj de la antaŭe nomitaj lokoj konvenas kun tiama tagvojaĝo de pli granda grupo kun pezaj ĉaroj kaj piedire de 15 ĝis 30 kilometroj. Pli malnovaj kaj dumpase de siaj historiaj evoluoj pli grandaj kaj gravaj urboj kiel Duisburg, Essen, Dortmund, Soest kaj Paderborn situis en pli granda distanco unu al la alia. Internaj lokoj kiel Bochum, Unna aŭ Werl ricevis plejparte en la alta kaj malfrua mezepoko de la pokaza teritoriestro urbajn privilegiojn. En romia epoko unu transirejo trans la Rejno lokis pli sude, fronte al Krefeld-Gellep, tiam Gelduba. Ekzistis plua transirejo de la nuna Homberg (Duisburg), tiam lokanta en graflando Moers, al Duisburg kaj finfine, post la translokiĝo de la Rejno, al kolonio fondita en la 13-a jarcento, la nuna kvartalo de Duisburg nome Ruhrort.
Ĉu la romianoj uzis la Vestfalian Hellweg paralele al la Lippe por la konkero de Ĝermanujo, ne estas certe; por la Hellweg ekzemple ne ekzistas latina nomo. Ekzistas nur loka legendo en Dortmund, laŭ kiu jam la romianoj tenis fortikaĵon ĉe la nuna Burgwall (eo: fortikaĵa remparo). Tio ĉi tamen estas nepruvita, kaj pro la densa surkonstruo en pli malfrua tempo ankaŭ ne estas atenteblaj atestaĵoj el ĉi tiu epoko. En la tempo post 16 p.K. laŭ Tacitus (Annales II) la vojo inter la legiotendaro Aliso (ankoraŭ ne lokalizita) kaj la Rejno estis fortikigita per digoj. Ĉar la legiotendaro Aliso (ĉi tien estis rifuĝintaj post la Batalo de Varus disiĝintaj romiaj truperoj) estas supozata aŭ ĉe Anreppen (Delbrück, distrikto Paderborn), ĉe Oberaden (Bergkamen), ĉe Elsen (Paderborn), ĉe la rivero Ilse (en la montaro Harco) aŭ proksime de Hildesheim, do ĉiukaze oriente de la nuna Ruhr-Regiono, pro la manko de ĉia alia fortikigita vojo el ĉi tiu epoko en Vestfalio en ĉi tiun direkton estas konkludeble, ke la nun konata Hellweg estis elkonstruata.
Certe kaj multfoje dokumentite estas, ke Karolo la Granda klare elkonstruigis la ŝoseon kaj sekurigis ĝin per fortikaĵoj aŭ imperiestraj bazoj. En aparte multtrafikataj partoj, ekzemple kruciĝoj kun aliaj vojoj, la Hellweg jam en la mezepoko estis pavimita, aliloke ĝi estis ĝis en la epoko de la poŝtkalesoj „naturstrato“ sen vera pavimo. Transportataj varoj sur la ŝoseo estis interalie salo el la regiono de Soest, Werl kaj Unna, same kiel feraĵoj, ekzemple tranĉiloj kaj tondiloj el la Sauerland, kiuj estis komercataj trans Dortmund. Varoj de la Hellweg disvastiĝis en la tuta spaco de la Hanso.
La avantaĝa situo ĉe Hellweg montriĝis en militaj epokoj, aparte dum la Tridekjara Milito kiel aparte malavantaĝa, ĉar la tramarŝaj fremdaj trupoj ĉantaĝis de la tieaj urboj senpagan manĝon kaj loĝon.
Ekde 1788 Reĝlando Prusujo elkonstruigis proksimume 500 metrojn sude de la malnova Hellweg sur sia teritorio en la Graflando Mark la ligon kiel ŝoseo kaj kondukigis ĝin sude de la libera regna urbo Dortmund trans Hörde. La paso de la nova ŝoseo konformas plejparte al la pli malfrua imperia resp. Federacia Strato 1.
En la historia urbocentro de Dortmund la malnova Hellweg konserviĝis ĝis nun kiel aĉetumstrato. Tie la strato, tiel grava en la mezepoko, nomiĝas oriente de la Reinoldi-Preĝejo Ostenhellweg, okcidente de ĝi Westenhellweg. La strato estas la akso inter la historia orienta kaj okcidenta pordegoj. La samaj stratonomoj troviĝas ankaŭ en Soest. Ambaŭkaze la nomoj redonas la geografian aranĝon de la stratopaso ekde la urbocentroj. Dum kiam en Dortmund la direktoj estas difinitaj ekde la centra punkto en la interno de la historia urbo ĉe la Reinoldi-Preĝejo, en Soest estas nur la stratoj antaŭ la pordegoj de la mezepoka urbo, la Westenhellweg (okcidenta Hellweg) antaŭ la remparo ĉe pordego Jakobitor kaj la Ostenhellweg (orienta Hellweg) antaŭ la pordego Thomätor. La geografiaj nomoj de la pordegoj resp. de la vojo troviĝas ankaŭ en Paderborn (Westerntor) kaj Geseke (Osttor kaj Westtor). En Geseke la Hellweg pasas fakte perfekte rekta kaj sude de la monaĥinejo (fondita en 846) tra la urbo.
Laŭlonge de la montaro Teutoburger Wald ekzistas ambaŭflanke branĉoj de la Hellweg de ambaŭ finaĵoj de la fendego Dörenschlucht, kiun la Hellweg uzas, norden ĝis la pasejo je Bielefeld. Nur en la 1970-aj jaroj venkis por ĉi tiuj la kromnomoj Senner Hellweg (okcidenta flanko) kaj Lipper Hellweg (orienta flanko).
La Hellweg estis por la mezepokaj pilgrimantoj ankaŭ alkondukejo de la Jakoba Vojo al Santiago-de-Kompostelo.
En 1997/98 fondiĝis Kulturregion Hellweg kiel merkatisma ligo de kelkaj urboj kaj komunumoj en larĝa zono laŭlonge de la historia Hellweg en Vestfalio.
Hellweg-Zono
La urbovicon laŭlonge de la Hellweg formas urboj, kiuj jam en la mezepoko havis siajn florepokojn. De Duisburg ĝis Unna ili konsistigas la Hellweg-Zonon, kiu en la mezepoko surmontris pro la leŭsogrundoj florantan terkulturon inkluzive la produktadon de teksaĵoj. Per enkonduko de la ŝaktominejoj kaj konstruo de fervojoj tie ĉi elformiĝis la pezocentro de la loĝodenso de la Ruhr-Regiono. En la sudo najbaras la Ruhr-Zono, en la nordo la Emscher-Zono, en la okcidento la Rejn-Zono, en la oriento la distrikto Paderborn.
Urboj ĉe la Hellweg
De okcidente orienten:
Labre
Labre estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Krzysztof Jasiutowicz
Krzysztof Przemysław JASIUTOWICZ (naskiĝis en 1960) estas kunkreinto de la pollingva Vikipedio kaj de Vikicitaro, profesis laboranta kiel kuracisto en Częstochowa. Li estas laŭreato de la premio Interreta Civitano en la jaro 2004 pro kreo kaj krea kontribuo al la evoluo de vikipedio.
Instituto de konsekrita vivo
Tiu artikolo ŝuldiĝas al la itala "Istituto di vita consacrata" kaj franca kaj angla ktp
Instituto de konsekrita vivo estas difinita en la Katolika Eklezio societo (starigita de la eklezia aŭtoritato) de personoj ligiĝintaj per publikaj religiaj votoj de malriĉeco, ĉasteco kaj obeo. Tiuj institutoj distingiĝas en Religiulaj institutoj kaj Sekularaj institutoj. Se la instituto de konsekrita vivo estas vira, en ĝi povas partopreni krom laikoj ankaŭ sacerdotoj.
Distingoj
La institutoj de konsekrita vivo distingiĝas el la Societo de apostola vivo ĉar la apartenantoj al tiu lasta ne adheras per publikaj religiaj votoj.
La Katolika Eklezio dialogas kun la institutoj de konsekrita vivo, kun la societo de apostola vivo kaj kun la sekularaj institutoj pere de la Kongregacio por la institutoj de konsekrita vivo kaj societoj de apostola vivo: iuj apartaj institutoj dependas, male, de la Kongregacio por la evangelizado de la popoloj (temas pri tiuj kiuj sin dediĉas al la misiista apostolado) kaj de la Kongregacio por la Orientaj Eklezioj (temas pri membroj de la Katolikaj Orientaj Eklezioj).
Tiuj institutoj estas regataj de Supera kunordiganto kun povoj similaj al tiuj de la diocezaj episkopoj, kiu jurisdikcias sur tuta la instituto kaj responsas antaŭ la Apostola seĝo.
Naskiĝo kaj disvolviĝo
Ekde la 4-a jarcento, stariĝis komunumoj en kiuj asociiĝis viroj kaj virinoj, dezirantaj vivi pliintense la evangeliajn valorojn, aparte praktikante la konsiliojn evangeliajn de malriĉeco, ĉasteco kaj obeo.
Iuj formoj de religia vivo originis de antaŭ la 4-a jarcento. Fakte, ne eksludendas ke en la 1-a kaj 2-a jarcentoj la kristanaj “vidvinoj” kuniĝus por laŭplejpove plenumi funkciojn de karitatato al ili asignitaj de la sacerdotaro. En la unuaj kristanaj komunumoj, fakte, vidvinoj estis unuflanke objekto de la karitata prizorgo, aliflanke, male, ulinoj aktivaj en la distribuado de unuabezonaj bonaĵoj al la malriĉuloj aŭ en la asistado al la malsanuloj. Inter la viroj, male, en tiuj du unuaj jarcentoj alestiĝis precipe formo de Monaĥismo aŭ Ermitismo. Tiuj viroj, fakte, suferantaj pro la distanco inter la evangeliaj principoj kaj la sekulara socio, emis retiriĝi en grotoj aŭ dezerto por pliintense sperti la alportojn de la evangelioj. Tiuj religiaj spertoj havis, tamen, la unuajn regulojn nur en la 4-a jarcento, precipe en Egiptio, Palestino kaj Grekio.
Ekde la 4-a jarcento naskiĝis, iom post iom, diversaj religiulaj ordenoj: de la monaĥaj ordenoj al la regulaj kanonikoj kaj al la Ordenoj almozantaj.
En la ĵusaj tempoj, ekde 17-a jarcento, la novaj institutoj de konsekrita vivo alprenis la nomon de religiaj kongregacioj, ĉar ne ne antaŭvidis, kiel devigajn, la solenajn publikajn pervotajn promesojn.
La apartenantoj al iu instituto de konsekrita vivo, foje, surmetas religian veston propran de la instituto.
Sembadel
Sembadel estas franca situanta en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sembadelois.
Abismo ĉe Hranice
Hranická propast (Abismo ĉe Hranice) estas abismo nomata ankaŭ Macůška. La profundo de la seka parto estas 69,5 m. Laŭ konstatoj el la jaro 2020 la profundo de la inundigita parto estas verŝajne ĉirkaŭ 1 km, kio faras el ĝi la plej profundan inundigitan dolĉakvan kavernon en la mondo. Ĝi situas 0,5 km de banloko Teplice nad Bečvou kaj 2,5 km de urbo Hranice na Moravě.
Suma profundaĵo de la abismo (minimume 473,5 m) ne estas konata, ĉar ĝia suba parto estas inundigita de Lageto de Hranice.
Tri koneksaj rokmuroj, limigantaj krutan deglitaĵdeklivon, sur kiu eblas malsupreniri ĝis profundeco 69 m al surfaco de la lago de termala mineralakvo kun temperaturo 15°C, kreas egan krateron de la abismo de tipo "luma truo". La ĉefaj spacoj de la abismo krute falas sub ĝian surfacon. En profundeco 48 m sub la surfaco deflankiĝas el la ĉefa ŝakto 48 m longa fendaĵkoridoro. Sed la ĉefa ŝakto de la abismo falas plu sur tektonaj rompoj kaj fendaĵoj, unue oblikve, poste tute perpendikle ĝis ĝisnun nekonata profundaĵo.
Moderna esploro, apogita je skafandristaj malsupreniroj, hidrogeologiaj, hidrokemiaj kaj hidrologiaj esploroj, komenciĝis en la 70-aj jaroj de la 20-a jarcento. La plej granda profundaĵo atingita per skafandristo okazis en la jaro 1993 de belgo Pauwels; ĝi estis –155 m kaj la fundo ne estis ankoraŭ atingita. Ĉar atingataj profundaĵoj estis jam ĉe limo de homaj eblecoj kaj kelkminuta restado en la plej profundaj spacoj en la praktiko ebligas neniajn esplorojn, venis en septembro de la jaro 1995 tekniko. Skafandristoj kaj kavernistoj de Ĉeĥa speleologia kompanio komune organizis ekspedicion, dum kiu estis en la abismon malsuprenigita teleregata subakva navigaciilo R.O.V. (Remote operatet vehicle) HYBALL. La miniatura subakva navigaciilo kun motoroj por ĉiudirekta movo, ekipita per navigaciaj aparatoj, sonarilo kaj televida kamerao kun lumigo, estis per kablo telegvidata el supraĵo, kien ĝi teleportis en egan monitoron ne nur bildon, sed ĝi savis en memorilo eĉ ĉiujn navigaciajn indikojn, bezonataj por rekonstruo de la paso de l‘ abismo. La aparato dum dutaga esplorado malsupreniris ĝis 204,5 m sub akvan surfacon, do ĝi atingis en la abismo rekordan profundaĵon 273,6 m. Ĝi haltis sur rando de malgranda plataĵo kaj ĝia kamerao ekrigardis en pluan profundaĵon. Miksaĵo de falintaj arbotrunkoj kaj branĉoj haltigis ĝian pluan malsupreniron kaj eĉ ŝajnis, ke tio malebligos revenon de la multekosta aparato reen al la supraĵo.
En la ĉirkaŭaĵo eblas viziti publike alireblajn Aragonitajn kavernojn en Zbrašov (proksimume 1,5 km), gustumi libere alireblajn mineralfontojn en banloko Teplice nad Bečvou aŭ trairi la tutan naturrezervejon ĝis urbo Hranice na Moravě.
Vero de Beslano
Vero de Beslano (ruse Правда Беслана) estas retejo en Rusio aperinta post la terorisma atako en Beslano de septembro 2004, por kolekti materialojn rilatajn al la esploro de la atako kaj por sendepende de registara cenzuro raporti pri detaloj de la atako, pri ties politikaj fonoj kaj la sekva evoluo post la fino de la terorisma tragedio. Ĝin starigis la politika sciencistino Marina Litvinoviĉ (cirile Марина Литвинович).
Enhavo
La retejo enhavas transskribaĵojn de la pridemandadoj de la nura kapitulacinta teroristo Nurpaŝi Kulajev, parte transskribaĵojn de pridemandadoj de ĉeestintaj policanoj en la distrikta policejo, intervjuojn kun oficistoj kaj fakuloj de la organizaĵoj "Patrinoj de Beslano" kaj "Voĉo de Beslano" kaj aliajn materialojn rilataj al la esploro en la terorisma atako.
Blokado
En aŭgusto 2014, la rusia Telekomunikada korporacio Ростелеком ("Rostelekom") blokis aliron al la ejo. La aktivuloj de la projekto konektas ligon al la aktiveco de la kampanjo "Memoru Beslanon", kiun civilaj sociaj aktivuloj lanĉis okaze de la memora tago dediĉita al la 10-a datreveno de la sturmo de la lernejo en Norda Osetio."
Frei Paulo
Frei Paulo estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 13.874 loĝantojn en 2010.
10151 Rubens
10151 Rubens estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la flandra pentristo Petro Paŭlo Rubens (1577–1640), granda reprezentanto de la voluptema baroka pentrado. En 1660, post du jaroj de antaŭeco kiel majstro, li forlasis Antverpenon por studi en Italio la antikvajn kaj modernajn majstrojn de la pentrarto. En 1609 li establiĝis por ĉiam en Flandrio kaj fariĝis plej granda religia pentristo (ekz. "Malsupreniro el la Kruco", pentrita por la Katedralo de Antverpeno. Pro sia diplomatia kapablo, Rubens ofte servis kiel ambasadoro. La packontrakto de 1630 inter Anglio kaj Hispanio povas esti grandparte atribuita al li persone.
QBZ-95
QBZ-95 (tipo 95) estas ĉina sturmofusilo. Ĝi estis prezentita en 1995 kaj anstataŭis la tipon 87 kiel standarda fusilo de la armilaj fortoj de Popola Respubliko Ĉinio.
Evolugio kaj la konstruaĵo
Meze de la 1990-aj jaroj, la ĉinaj armilaj fortoj serĉis modernan alternativon de la siatempe sukcesa sturmofusilo tipo 87. Dum la evoluigo estis same uzata la patrono 5,8 x 42 mm, kiu egalas en konstruaĵo kaj efiko al la Nato-patrono kun 5,56 x 45 mm. La QBZ-95 estas gaspreme ŝarĝata en Bullpup-disajno kaj similas en tekniko kaj konstruo akl brita SA80 kaj al franca FAMAS. La armilo konsistas grandparte el polimera plasto, tiel ĝi havas relative malgrandan pezon kompare al aliaj armiloj (vidu ankaŭ Heckler & Koch G36).
La armilon evoluigis Norinco, la tipo estas produktita ekde 1995. Ĝi havas la longon de 746mm, malplenan pezon de 3,25. La magazino povas akcepti 30 pafaĵojn, oni povas efike pafi ĝis je 400m, la maksimuma pafdistanco estas ĉ. 750 m.
Variantoj
Krom la standarda fusilo Tipo 95 ekzistas ankaŭ tri pluaj tipoj
Réseau express métropolitain
La Réseau express métropolitain (REM) "Reto ekspresa metropola" estas projekto de publika transporto, kiu devus enserviĝi en la metropola regiono de Montrealo en 2022. La REM planas konekti la Centran stacidomon de Montrealo, en la urbocentro, al la antaŭurboj de Brossard (Rive-Sud), Sainte-Anne-de-Bellevue (Ouest de l'Île), Pointe-aux-Trembles (Est de l'Île), Montréal-Nord (Nord de l'Île) kaj Deux-Montagnes (Rive-Nord) kaj al la Internacia flughaveno Pierre-Elliott-Trudeau de Montrealo.
La projekto, gvidata de CDPQ Infra, filio de Caisse de dépôt et placement du Québec (CDPQ), baziĝas sur tute aŭtomata senstirista malpeza metroo. La intervalo inter trajnoj estus simila al tiu de la Metroo de Montrealo, t.e. inter 3 kaj 12 minutoj. La REM ampleksus 67 kilometrojn kaj tiel fariĝus unu el la plej longaj aŭtomataj retoj en la mondo, post la Metroo de Dubajo, la de Vankuvero kaj la Metroo de Singapuro. .
Stacioj
La REM konsistos el 26 stacioj sur tri branĉoj. Dek du el ĉi tiuj stacioj estas sur la antaŭa antaŭurba linio Deux-Montagnes kaj fariĝos parto de REM post konvertiĝo al metroaj normoj. Pluraj ricevis novajn nomojn ekde la komenco de la projekto.
Rive-Sud kaj Centra sekcio (ĉiuj branĉoj)
Ĉiuj stacioj sur la ĉefa branĉo de Réseau express métropolitain havas projektitan trajnofrekvencon de minutoj dum pinthoro, kaj ĉiujn 5 minutojn alie, kaj direkte al stacio  kaj al la tri malsamaj branĉoj.
Branĉo Deux-Montagnes
Stacioj sur la branĉo Deux-Montagnes estas projektitaj por funkcii ĉiujn kvin minutojn dum pinthoro, kaj ĉiujn dek kvin minutojn alie.
Branĉo Anse-à-l'Orme
Branĉo Anse-à-l'Orme (antaŭe Sainte-Anne-de-Bellevue) de Réseau express métropolitain projektas funkcii ĉiujn dek minutojn dum pinthoro, kaj ĉiujn dek kvin minutojn alie.
11307 Erikolsson
11307 Erikolsson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la artisto Erik Olsson (1919–2007), naskiĝinta en Klinte (Gotlando), kiu laboris por restaŭrado de kirkojn. Li iniciatis la fondadon de muzeo en Kovik, kiu montras la historion de la fiŝkaptado en Gotlando.
Blubeka merganaso
La Blubeka merganaso aŭ Amerika merganaso laŭ la scienca nomo (Aythya americana) estas mezgranda birdospecio de la grupo de la merganasoj, 37 cm longa kun enverguro de 84 cm.
Kutimaro
La reprodukta habitato estas marĉoj kaj prerioj en okcidenta Nordameriko. Perdo de reprodukta habitato kondukis al akre malpliiĝantaj populacioj. Inoj regule demetas ovojn sur nestoj de aliaj Blubekaj merganasoj aŭ de aliaj anasoj, ĉefe de Blankadorsa anaso. La Blubeka merganaso kutime faras novan partneron ĉiujare, kaj ekpariĝas fine de vintro.
Sekve al la reprodukta sezono, la masklo iras al plumoŝanĝado kio igas lin senfluga dum preskaŭ unu monato. Antaŭ tio, li lasas sian partneron kaj moviĝas al grandaj akvejoj, ĉefe flugante norden.
Ili travintrumas en suda kaj nordorienta Usono, la regiono de la Grandaj Lagoj, norda Meksiko kaj Karibio.
Runŝtono
Runŝtono estas ŝtono kun hakitaj runoj. La formo de la runoj dependas de la fakto ke ili estis ĉefe tranĉitaj en ligno, sed nuntempe ili estas pli bone konataj pro la ŝtonoj -- ja multe pli daŭraj.
Plejofte, runŝtono estis farita memore al mortinto, sed okazis ke vivanto faris ĝin memore al si mem. La runŝtonoj de Skandinavio plej ofte estas faritaj de kristanoj, kaj ofte enhavas krucon aŭ alian kristanan simbolon; sed kelkaj esprimas la malnovan religion de la regiono. Multaj estis farataj dum la dua duno de la 11-a jarcento, ĝuste dum la tempo kiam la nova religio anstataŭis la malnovan.
Blubeka merganaso
Kutimaro
Tiu tre migranta specio estas tre rara vaganto en okcidenta Eŭropo.
Manĝo
Tiuj birdoj manĝas ĉefe per plonĝado aŭ plaŭdado. Ili manĝas ĉefe akvajn plantojn Halodule wrightii (74 %) kun iome da moluskoj (21 %). Gastropodoj estas 18% de la manĝo kaj duvalvuloj estas 3 % el ties manĝo.
Gastropodoj konataj kiel manĝo de la Aythya americana estas: Acteocina canaliculata, Acteon punctostriatus, Anachis avara, Anachis obesa, Caecum nitidum, specioj Calliostoma, Cerithidea pliculosa, Cerithium lutosum, Crepidula convexa, Diastoma varium, specioj de Melanella, Mitrella lunata, Nassarius acutus, Nassarius vibex, specioj de Natica, Neritina virginea, Odostomia trifida, Olivella minuta, Olivella watermani, specioj de Polinices, Piramideledoj, Pyrgocythara plicosa, Rissoina catesbyana, Sayella livida, specioj de Turbonilla, Turbonilla interrupta kaj specioj de Vitrinella.
Zillur Rahman
Zillur RAHMAN, bengale জিল্লুর রহমান (naskiĝis la, mortis la ) estis bangladeŝa politikisto. Ekde la 12-a de februaro 2009 ĝis sia morto li estis la ŝtata prezidanto de Bangladeŝo. Li reprezentis la politikan partion Bangladeŝa Popola Ligo (bengale বাংলাদেশ আওয়ামী লীগ), nomatan ankaŭ Ligo Awami.
NGC 4078
NGC 4078 (aliaj indikoj — NGC 4107, UGC 7066, MCG 2-31-23, ZWG 69.43, PGC 38238) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4078, NGC 4107.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kantono Midland (Teksaso)
La kantono Midland aŭ kantono mezlanda situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefurbo kaj administra centro nomiĝas Midland.
Ferenc Jénáki
Ferenc JÉNÁKI [jEnAki] rumania hungara eklezia verkisto, papa kameristo. Li naskiĝis en Bereck la 11-an de februaro 1885 kaj mortis en Sângeorgiu de Mureș la 31-an de decembro 1970.
Kariero
Ferenc Jénáki finis teologion en Gyulafehérvár, en 1913 li akiris diplomon pri hungara-latina lingvoj en Universitato de Koloĵvaro kaj samloke li doktoriĝis en 1914 pri la eklezia kantkolekto de János Kájoni. De 1912 li instruis en Kézdivásárhely, dume li esploris la eklezian vivon de la ĉangohungaroj en la vilaĝoj de la ĉirkauaĵo de urbo Roman. De 1926 li estis direktoro de la ĉefgimnazio de Miercurea Ciuc. De 1928 li instruis en Braŝovo kaj post la dua mondmilito en Kluĵo. Inter aŭgusto 1951 kaj novembro 1953 li estis pastro en Sângeorgiu de Mureş.
Ombrelo de Whitney
En matematiko, la ombrelo de Whitney estas sin-sekcanta ortangulo lokita en tri-dimensia spaco.
Ĝi povas esti donita per la parametraj ekvacioj
(kio estas ĝuste la ortangulo en 3-spaco)
aŭ per la implica ekvacio