cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ikono de Fjodorovskaja Dipatrino
Poste, laŭ legendo, dank`al miraklo, farita de la ikono kostromanoj venkis tatarojn en Svjatoje (Sankta) lago. En 1262 jaro al Kostroma alvenis granda tatara armeo. La Granda reĝido, urĝe formiĝinte negrandan taĉmenton, eliris por renkonti ĝin. Ne esperante per tiuj malgrandaj fortoj venki tatarojn, li ordonis porti antaŭ si miraklofaran ikonon de Fjodorovskaja Dipatrino. Kaj tuj, kiel diras la legendo, okazis miraklo: de la vizaĝo de Dipatrino al okuloj de tataroj ŝprucis brilaj radioj kaj tiuj, konsternataj de ili ekkuris dise.
Multaj el ili, kiel atestis la legendo, blindiĝis kaj en blindo mortbatis unu la alian per glavoj, multaj dronis en la lago. Ĝis niaj tagoj konserviĝis la lago mem, kaj kverkaro sur ties bordoj, en kiu la taĉmento de Vasilij Jaroslavoviĉ faris embuskon por tataroj.
8743 Keneke
8743 Keneke estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Ikono de Fjodorovskaja Dipatrino
La ikonon nun ĉiu povas vidi en Kostroma katedralo.
8743 Keneke
Kèneke estas la flandra vorto por "infaneto", kaj estas nur per fotoj de ŝi, ke la malkovrinto konas kaj memoras sian unuenaskitan fratinon, Virginio Margaretha Anna Elst (1930–1935), kiu mortis pro meningito, antaŭ ke li naskiĝis.
Gyula Kubik
Gyula KUBIK [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kubik Gyula estis hungara inĝeniero, parlamentano.
Gyula Kubik naskiĝis la  en Eger. Li mortis la en Budapeŝto.
Pandino
Pandino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Gradella kaj Nosadello estas kvartaloj.
József Fodor (kuracisto)
József FODOR [jOĵef] laŭ hungarlingve kutima nomordo Fodor József estis hungara kuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1885).
József Fodor naskiĝis la  1843 en Lakócsa. Li mortis la 1901 en Budapeŝto.
Biografio
József Fodor frekventis gimnazion en Pécs, poste universitatojn en Vieno kaj Budapeŝto. En 1866 li ekinstruis en Universitato de Budapeŝto, poste ankaŭ en Malsanulejo Rókus. Helpe de stipendio inter 1866-1868 li studvojaĝis en okcidenta Eŭropo. Li iniciatis lernejan reton de la kuracado, li strebis por la sano, por la sana akvo. Li estis rektoro en 1894. Li longe redaktis diversajn kuracistajn revuojn. En 1901 li estis kandidato pri Nobel-premio.
P+R
P+R (park and ride), esperante parku kaj veturu estas formo de kombinita transporto kun korespondado de individua aŭtomobila transporto al publika amasa transporto. Kutime temas pri parkejoj apud stacidomoj, stacioj de metroo, aŭ apud finhaltejoj de tramoj. Tiu ĉi parkejo estas pagenda, sed en la prezo de la bileto por parkado estas kutime bileto por publika transporto (do, oni ŝparas monon).
Vila Viçosa
Vila Viçosa estas portugala urbo en la Distrikto Évora, en la regiono Alentejo kaj en la sub-regiono Centra Alentejo, kun 5 023 loĝantoj (2012).
Ĝi estas sidejo de municipio kun 194,86 km² de areo kaj 8 319 loĝantoj (2011), subdividita en 4 freguesias. La municipo estas lima norde kaj oriente de la municipo de Elvas, sude de Alandroal, okcidente de Redondo kaj nordokcidente de Borba.
En Vila Viçosa estis la sidejo de la dukoj de Bragança, el kiuj kelkaj reĝoj de Portugalio, dum kelkaj jarcentoj, ĝis la Proklamo de la Respubliko, nome en la tre vizitata Duka Palaco de Vila Viçosa.
Geografio
Vila Viçosa estas situa je 4 km de Borba, je 9 km de Alandroal, je 17 km de Estremoz, je 30 km de Elvas, je 58 km de Évora, je 40 km de Hispanio kaj je 185 km de Lisbono. La municipo enhavas montarojn de Borba, Vigária kaj Ossa. Ĝi estas trapasata de la rivero Asseca, alfluanto al Guadiana.
József Csemegi
József Csemegi [jOĵef ĉemegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csemegi József estis hungara arkitekto, profesoro.
Ingrid van Houten-Groeneveld
Ingrid VAN HOUTEN-GROENEVELD (naskiĝita Ingrid Groeneveld la, mortis la ) estis nederlanda astronomino, kiu laboris en la Universitato de Leiden.
József Csemegi
József Csemegi naskiĝis la  1909 en Budapeŝto. Li mortis la 1963 en Budapeŝto.
Ingrid van Houten-Groeneveld
Ŝi edzigis sian kolegon, la astronomon Cornelis Johannes van Houten kaj havas unu filon, Karel.
József Csemegi
Biografio
József Csemegi akiris arkitektan diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li partoprenis en arkeologiaj esploroj en Zsámbék kaj Eger. Depost la 2-a mondmilito li faris teknologian esploron kaj rekonstruon en Reĝa Palaco (Budapeŝto). Ekde 1950 li instruis en la menciita universitato kaj en Arta Altlernejo. En 1951 li estis docento en la universitato, post 2 jaroj katedrestro en la altlernejo. En 1957 li kandidatiĝis. En 1959 li ricevis postenon en oficejo, kiu okupiĝis pri historiaj monumentoj. Li partoprenis en rekonstruoj de historiaj monumentoj.
Ingrid van Houten-Groeneveld
En triopa teamo kun Tom Gehrels, la geedzoj van Houten malkovris 4329 asteroidoj. Gehrels ekzamenis la ĉielon per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (1,22 m) de la observatorio de la Monto Palomar, en Usono kaj sendis la platojn al la observatorio de Leiden, kie la geedzoj van Houten analizis ilin por trovi novajn asteroidojn.
La asteroido 1674 Groeneveld estis tiel nomita en ŝia honoro.
1385
En la jaro 1385 post Kristo okazis, interalie:
(15520) 1999 XK98
(15520) 1999 XK98 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sándor Cserháti
Sándor Cserháti [ŝAndor ĉerhAti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cserháti Sándor estis hungara agronomo, profesoro. Lia nomo estis Hechtl Sándor ĝis 1876. Lia frato estis Jenő Cserháti. Sándor Cserháti naskiĝis la  1852 en Győr. Li mortis la 1909 en Magyaróvár.
1699
1699 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1699 post Kristo okazis, interalie:
Hispana-usona milito
La Hispana-usona milito (25-an de aprilo - 12-an de aŭgusto 1898) prezentis armean konflikton inter Usono kaj Hispanio.
La milito eksplodis en 1892 inter Usono, kie prezidentis tiam William McKinley kaj Hispanio, kie regentis María Cristina de Habsburgo. La konflikto daŭris de la 25-a de aprilo ĝis la 12-a de aŭgusto. La rezulto estas la venko de Usono, kiu akiris Filipinojn kaj Puerto Rico aldone al forta influo super Kubo.
En la milito mortis pro vundoj 4 605 personoj, multe pli mortis pro malsanoj: 58 878.
La hispana-usona milito iĝis grava batalo por memestimo de hispanoj, kiuj ekhavis senton pri postresteco de sia lando. Generacio, kiu kreskis en tiu etoso, eĉ ricevis nomon "generacio de 98". Por Usono la milito iĝis ĝia unua larĝskala ataka milito, per kiu la lando eniris la aron de imperiismaj ŝtatoj.
Antaŭokazoj
Kubo estis tiam riĉa teritorio ambiciata de Usono pro ekonomiaj kialoj (ĉefe la suker-terkulturo), kaj diversaj prezidentoj provis aĉeti la insulon sensukcese.
Subakviĝo de la ŝipo Maine
Je la 25-a de januaro 1898 la usona kiras-ŝipo Maine eniris la havenon de Havano senaverte. La 15-an de februaro estis eksplodo en la ŝipo, kiu kaŭzis ties subakviĝon kaj la morton de 256 mar-armeanoj. La sekvan tagon la skandalisma ĵurnalo de William Randolph Hearst konkludis, sen atendi oficialan esploron, ke temis pri hispana eksplodigilo. Poste la usona esplor-teamo kulpigis Hispanion kaj eldiris ultimaton postulante retiriĝon de Hispanio el Kubo. (Postaj esploroj montris, tamen, ke la eksplodo plej probable estis akcidente kaŭzita en la ŝipo mem.) La hispanaj aŭtoritatoj rifuzis la tezon kaj decidis ne cedi. Tiam ekis la milito.
La bataloj
La milito daŭris malmulte. La trupoj de Usono elŝipiĝis kaj havis gravajn problemojn surtere ĝis kiam la usona armeo detruis la hispanan en Manila (Filipinoj) kaj Santiago de Cuba (Kubo). Gravan rolon havis ankaŭ la kubanaj sendependiĝistoj.
La rezultoj
En la pac-traktato, Usono akiris Kubon, Portorikon, la Filipinojn kaj Gvamon. Hispanio decidis vendi la restantajn posedaĵojn de la iama Hispana Imperio al la Germana Regno (Marianaj Insuloj, Karolinaj kaj Palaŭo). La usonaj trupoj forlasis Kubon en 1902 sed establis la sekvan jaron la militbazon de Guantanamo kaj forte influis la novan respublikon.
Nittenau
Nittenau estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hipofosfito
Hipofosfitoj aŭ izohipodufosfitoj estas saloj kaj esteroj de la hipofosfita acido, kiu estas senkolora, delikva likvaĵo, solvebla en akvo. La oksido-nombro de la fosforo en la hipofosfita acido estas 3+. Izohipofosfita acido povas estiĝi kiel blanka solidaĵo kaj ĝi estas potenca reduktagento. Ĝenerale la alkalaj derivaĵoj estas solveblaj kaj la organikaj hipofosfitoj malmulte aŭ ne solveblaj.
Kelkaj hipofosfitoj
<Gallery> Dosiero:Aluminium hypophosphite.png| Aluminia hipofosfito 7784-22-7 Dosiero:Ammonium hypophosphite.png| Amonia hipofosfito 7803-65-8 Dosiero:Barium hypophosphite 3D.png| Baria hipofosfito 14871-79-5 Dosiero:Benzyl hypophosphite 3D.png| Benzila hipofosfito Dosiero:Bismuth (III) hypophosphite.png| Bismuta hipofosfito Dosiero:Butyl hypophosphite 3D.png| Butila hipofosfito 18108-09-3 Dosiero:Ethyl hypophosphite 3D.png| Etila hipofosfito Dosiero:Phenyl hypophosphite 3D.png| Fenila hipofosfito Dosiero:Iron (II) hypophosphite.png| Fera (II) hipofosfito 7785-22-0 Dosiero:Iron (III) hypophosphite 3D.png| Fera (III) hipofosfito 7783-84-8 Dosiero:Hypophosphorous acid 3D.png| Hipofosfita acido 6303-21-5 Dosiero:Cadmium (II) hypophosphite.png| Kadmia hipofosfito Dosiero:Calcium hypophosphite.png| Kalcia hipofosfito 7789-79-9 Dosiero:Potassium hypophosphite 3D.png| Kalia hipofosfito 23714733 Dosiero:Cobalt (II) hypophosphite.png| Kobalta (II) hipofosfito 14590-14-8 Dosiero:Lithium hypophosphite.png| Litia hipofosfito 341447805 Dosiero:Magnesium hypophosphite 3D.png| Magnezia hipofosfito 7783-17-7 Dosiero:Manganese (II) hypophosphite.png| Mangana (II) hipofosfito 10043-84-2 Dosiero:Methyl hypophosphite 3D.png| Metila hipofosfito Dosiero:Sodium hypophosphite 3D.png| Natria hipofosfito 7681-53-0 Dosiero:Nickel (II) hypophosphite.png| Nikela (II) hipofosfito 22253914 Dosiero:Lead (II) hypophosphite.png| Plumba (II) hipofosfito 10294-58-3 Dosiero:Propyl hypophosphite 3D.png| Propila hipofosfito Dosiero:Thiabendazole hypophosphite.png| Tiabendazola hipofosfito 28558-32-9 </Gallery>
Ballans
Ballans [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 217 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Ballans situas en la oriento de Charente-Maritime, nordoriente de Cognac.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Ráckeve)
Ortodoksa serba preĝejo de Ĉieliro de Maria estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Ráckeve, en la urbomezo, tamen inter teretaĝaj domoj. Mem al la historia monumento apartenas la preĝejo, kampanilo, paroĥo, domo por la preĝeja kantisto, ŝtonokruco kaj la ŝtonmuro. Ĝi estas la unusola serba-gotika preĝejo en Hungario.
Konstruaĵo
La kirko situas sola havanta unusolan navon. La absido situas en la orienta flanko kaj ĝi havas 8 angulojn. En la 16-a jarcento 2 flankokapeloj konstruiĝis al la navo en renesanca stilo. Unu el la enirejoj troviĝas en la okcidenta flanko, la alia ĉe la flankokapelo de Johano Baptisto. La alia same kvadrata kapelo estas dediĉita al Sanktaj Kosma kaj Damjano. En la sanktejo estas videbla bildo pri Kristo.
La navo laŭ la kutimoj konsistas el 2 partoj: por la viroj kaj por la virinoj. Inter la sanktejo kaj navo situas la ikonostazo, kiu konsistas el preskaŭ 50 ikonoj.
Freskoj
La plena eno (eĉ la kolonoj) estas kovritaj per freskoj, la gotika preĝejo malhelpis la pentradon. La unua freskoj estis pentritaj en 1320, ili jam malaperis. La sekva pentrado okazis en 1514 (kelkloke videblaj), la nun videblaj freskoj estis pentritaj en 1765.
Kermeso okazas la 29-an de aŭgusto.
(12453) 1996 YY
(12453) 1996 YY estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Mini (aŭtomobilo)
La Mini (1959-2000) estas aŭtomobilo produktita por angla aŭtomobilfabriko BMC inter 1959 kaj 2000.
Ĝi estis dezajnita de greka inĝeniero Alec Issigonis.
Deutsche Bundesbahn
La Germana Federacia Fervojo (Deutsche Bundesbahn; oficiala mallongigo: DB) estis la nacia fervojo kaj ek de 1990 unu de la 2 naciaj fervojoj de la Federacia Respubliko Germanio.
La 1-an de januaro 1994 kune kun Germana Regna Fervojo (DR) ĝi fariĝis parto de la komercjure aranĝa kapitala kompanio Germana Fervojo Akcia Kompanio (DB).
Historio
Kune kun la fondo de Federacia Respubliko Germanio okazis ankaŭ la fondo de Germana Federacia Fervojo la 7-an de septembro 1949. Oni formale realigis ĝin kiel nura ŝanĝiĝo de la nomo. El tio rezultus rajto pri la jura posteno de Germana Regna Fervojo. La kaŭzo de tiu procedo estis la konvinkego, ke Sovetunio aprobus Federacian Respublikon Germanio kaj per tio konsentus la aliĝon de la soveta okupadzono al Federacia Respubliko Germanio kaj de Germana Regna Fervojo al Germana Federacia Fervojo.
Sed fakte tio ne okazis. Germana Regna Fervojo eĉ konservis ĝian juran statuson kiel nacia fervojo de Germana Regno malmodifite. Pro tio estis maleble ekesti la juran posteulon de Germana Regna Fervojo, per kio la akto de la ekiĝo de Germana Federacia Fervojo retrospektive iĝis nova fondo, ĉe kiu oni uzis silente malposedigitan posedaĵaron de la Regna Fervojo kiel komenca kapitalo.
Konfesi tiun eraron, dubindigus ne nur la ekzistrajton de Germana Federacia Fervojo, sed ankaŭ pecojn de la politiko de Federacia Respubliko Germanio kaj de la okcidentaj aliancanoj. Tial oni ree propagandis la malĝustan vidpunkton en Federacia Respubliko Germanio dumjardeke. Gvidas al tio, ke multaj fervojamikoj estas konvinkitaj, ke tiu vidpunkto estus ĝusta, kaj defendegas ĝin ĝis hodiaŭ.
Komence nur la fervojoj en la iama “Duzono” apartenis Germanan Federacian Fervojon. Fakte jam 1949 ek de la ekvalideco de okcidentgermana konstitucio Ekspluatad-unuiĝo de la Sudokcidentgermanaj Fervojoj (SWDE) en la iama franca okupadzono estis aneksita en la strukturojn de Germana Federacia Fervojo, sed oficiale Germana Federacia Fervojo aneksis ilin nur la 1-an de julio 1952. Post la aliĝo de Sarlando 1957 oni aneksis ankaŭ Fervojojn de Sarlando.
Transporta atingo
Karaktera pri Germana Federacia Fervojo estis per la amasa motoriziĝo akriganta konkurenco kontraŭ la ŝosea trafiko. Por redukti la premon de la kostoj, Germana Federacia Fervojo malinstalis malprofitigaj taksatajn duarangajn fervojojn grandkvante.
Nur ekde la 1990-aj jaroj kelkaj el la nove fonditaj trafikligoj klopodas por reaktivigo de fervojoj en ruraj regionoj. Oni komplete nove konstruis liniojn kvankam nur malgrandkvante, escepte de kelkaj distanctrafikaj / altrapidecaj kaj urbaj rapidfervojaj linioj.
Ŝanĝiĝo de strukturoj
Jam dum la 50-aj jaroj ĉe Germana Federacia Fervojo ekestis strukturŝanĝiĝo ĉe la movilspecoj, dum kiu la vaporlokomotivojn oni anstataŭigis paŝo post paŝo per modernaj elektraj lokomotivoj kaj dizellokomotivoj. La ĉeso de uzo de la lasta vaporlokomotivo okazis la decembron 1977. Samtempe oni elektrigis la plej multajn ĉefajn liniojn en Federacia Respubliko Germanio. Ek de la 1960-aj jaroj Germana Federacia Fervojo akiris post unuaj testoj en la 1950-aj jaroj por rapidigo de la limtranspaŝanta elektra fervoja trafiko 2-sistemajn lokomotivojn (serio E310) por la alternkurentaj sistemoj 15 kV 16⅔ Hz kaj 25 kV 50 Hz – lasto kutima en Francio kaj Luksemburgo. La ankaŭ akiritaj 4-sistemaj lokomotivoj – ankaŭ nomitaj kiel “eŭroplokomotivoj” – (serio E410), kiuj aldone funkciis kun 1,5 kV kaj 3 kV da kontinua kurento (por la uzo en Belgio kaj Nederlando), sed montriĝis maltaŭgaj.
Ĉe vartrafiko oni komplete ĉesigis la ekspedon de pecvaroj, post kiam la konkurenco kontraŭ la ekspedadmetio ne plu estis persistebla. Sekvante tiun disvolviĝon oni malinstalis grandan nombron da ranĝostacioj. Dum sama tempospaco ankaŭ malkreskis la transporto de amasvaroj kiel karbo aŭ fererco.
1985 Germana Federacia Fervojo ankoraŭ estis la tria plej granda labordonanto en Federacia Respubliko Germanio kaj dungadis 322 383 laborprenantojn, poste la mezon de la 1970-aj jaroj ĝi ankoraŭ estis la plej granda labordonanto antaŭ Germana Federacia Poŝto.
Reformo de fervojo
La 1-an de januaro 1994 validiĝis la fervoja reformo. La publikaj instancoj Germana Regna Fervojo kaj Germana Federacia Fervojo iĝis la nur entreprene gvidenda Germana Fervojo Akcia Kompanio (DB), kiu provizore komplete restis federacia posedaĵo. Per la registriĝo de la jura posteulo Germana Fervojo en la komercregistron la 5-an de januaro 1994 finiĝis la ekzisto de Germana Federacia Fervojo.
Aliaj agadkampoj
Kiel mastrumadilo de la restaŭraci- kaj litvagonoj kaj de la gastronomio oni fondis Germanan Litvagon- kaj Restaŭracivagonkompanion (DSG, poste Germana Servo-Kompanio de la Fervojo [germana: Deutsche Service-Gesellschaft der Bahn]).
Por la vartransporto, precipe por la livero de varoj flanke de ĝia trakaro, Germana Federacia Fervojo havis proprajn kamionojn. Aldone multegaj ĉarentreprenistoj ankaŭ veturis por la entrepreno. Germana Federacia Fervojo valoris dum la 60-aj kaj 70-aj jaroj kiel unu el plej grandaj kamionuzantaj entreprenoj en Germanio. Krom konvenciaj kamionoj ankaŭ diversaj specialveturiloj apartenis veturilaron.
La ruran spacon, parte ankaŭ kiel anstataŭo por la pasaĝera trafiko sur malprofitaj fervojlinioj, ofte provizis Germana Federacia Fervojo per tiel nomataj “fervojaj busoj” kaj kunligis ĝin kun pli grandaj fervojstacioj. Tiu branĉo de la entrepreno estis transprenita el Germana Regna Fervojo.
Germana Federacia Fervojo ekspluatadis pasaĝerajn veturojn kunlabore kun Aŭstraj Federaciaj Fervojoj (ÖBB) kaj Svisaj Federaciaj Fervojoj (SBB-CFF-FFS) sur Bodenlago kaj ek de 1951 kune kun Danaj Naciaj Fervojoj pramaj veturoj inter Großenbrode Kai kaj Gedser respektive poste sur Linio de Birdflugo. Por tio ĝi havis proprajn ŝipojn.
Emblemo de la Federacia Fervojo
La malfruajn 50-ajn jarojn Germana Federacia Fervojo enkondukis ĝian emblemon. Ĝi konsistis el ortangula nigra fonfaco kun rondigitaj anguloj, sur kiu la mallongigo “DB” estis skribita, kiu estis enkadrigita 1-foje, ek de 1960-aj jaroj 2-foje kun diference dikaj strekoj, kun la formo de la fonfaco. Literoj kaj kadroj estis blankaj aŭ metalaj.
Sur multaj pasaĝeraj vagonoj kaj ek de fino de la 1960-aj jaroj sur ĉiuj veturilspecoj estis la emblemo travidebla. Tio signifas, la fonkoloro identas al la koloron de la faco, sur kiu ĝi estas fiksita, kaj la skribo kaj la kadroj estis blankaj sur malhela fono, sur hela fono aŭ nigraj aŭ samkolore kiel la aliaj surskriboj.
Ek de mezo de la 1980-aj jaroj la fonfaco principe estis ruĝa kaj la literoj kaj la kadroj blankaj.
Sistemoj de numeroj
Suplemente al la inventarnumeroj origine escepte de trakotraktoroj ĉiuj veturiloj ricevis specnomon. Tiun procedon oni rezignis ĉe elektraj kaj dizellokomotivoj jam kurte poste la fondo de Germana Federacia Fervojo kaj ĉe vaporlokomotivoj ek de ĉirkaŭ 1960.
La reto de linioj
Sur plurtrakaj linioj de Germana Federacia Fervojo dekstraflanka trafiko okazis; signaliloj kutime staris dekstre de la trako.
Ŝpuroj
Pli ol 95 % de la linireto de Germana Federacia Fervojo estis normŝpuraj (1 435 mm).
De la 50-aj ĝis la 70-aj jaroj Germana Federacia Fervojo malinstalis escepte de 1 ĉiujn ĝiajn etŝpurajn fervojojn. Nur la 1 000-mm-ŝpura fervojo sur la insulo Wangerooge, kiu havas neniun interligon kun normŝpura reto, ekzistas ĝis hodiaŭ.
Elektra ekspluatado
Jam ekde 1912 en Germanio la sistemo de 15 kV 16⅔ Hz da alterna kurento el la katenario validis kiel normkurentsistemo. Tion konservis Germana Federacia Fervojo.
Sed oni transprenis ankaŭ kelkajn liniojn kun aliaj kurentsistemoj el Germana Regna Fervojo. 2 de tiuj linioj estis elektrigitaj kun alterna kurento. Tiuj estis unue la kun 20 kV 50 Hz da alterna kurento ekspluatadata Höllen-vala kaj Trilaga fervojo en suda Nigra Arbaro, alie la linio inter Murnau kaj Oberammergau, kiu estis elektrigita kun 5 kV 16⅔ Hz da alterna kurento. Aldone estis en Bavario 7 duarangaj fervojoj – 1 el tiuj 1 000-mm-ŝpura – kiuj funkciis per kontinukurentaj sistemoj inter 500 V kaj 1 kV. La plej granda elektrigita reto kun alia kurentsistemo estis la urba rapidfervojo en Hamburgo. Tie oni provizas 1,2 kV da kontinua kurento per la flanka kontaktrelo.
Escepte de Hamburga urba rapidfervojo, kie dum tiu tempo oni malkonstruis la suplementan katenarion, inter 1955 kaj 1960 Germana Federacia Fervojo alikonstruis ĉiujn ĝiajn apartenatajn kun aliaj kurentsistemoj elektrigitajn normŝpurajn liniojn al la normkurentsistemo de 15 kV 16⅔ Hz da alterna kurento.
K+R
K+R (kiss and ride), "kisu kaj veturu" estas formo de kombinita transporto kun korenspodado de individua aŭtomobila transporto al publika amasa transporto. Kutime temas pri parkejoj apud stacidomoj, stacioj de metroo, aŭ apud finhaltejoj de tramoj. Kompare kun P+R tiu ĉi parkejo servas nur por mallonga halto, kutime por homoj, kiuj veturigas alian homon (ekzemple patro infanojn, edzo edzinon) per sia aŭto survoje. Tiuj ĉi personoj poste uzas publikan transporton por ilia sekva vojaĝo.
Vidu ankaŭ
Park and ride
Kalvinana preĝejo (Văleni)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Rumanio, en Transilvanio, en vilaĝo Văleni (Călăţele) (ĝis Traktato de Trianon la loknomo estis laŭ tiama oficiala hungara lingvo: Magyarvalkó).
Historio
En 1261 franciskanoj fondis romanikan kirkon, al kiu ili konstruis gotikan sanktejon kaj malaltan turon en 1550. En 1582 la plena vilaĝo elektis la kalvinismon. La ŝtona predikejo kun hungara teksto estas videbla ekde 1722, la internaj ornamaĵoj ekde 1745. La orgeno akompanas la mesojn ekde 1805. La preĝejo estis renovigita inter 1974-1975.
Konstruaĵo
Aparta defenda muro kaj bastionoj defendas la preĝejon, kie estas videblaj ŝtono de romianoj kaj malnova skulptaĵo. En la korto iam tombejo funkciis. Ekstera muro defendas la konstruaĵon. La preĝejo havas altan turon. La absido estas kvadrata kaj iom malpli granda, ol la navo. Apud la preĝejo malnova tombejo situas.
Iván Halassy
HALASSY Iván [havaŝi] Hoffmann Hugó estis hungara aktoro,sektkretario, teatrestro naskita en Nagyvárad en 1908 kaj mortinta en ?.
Kariero
Ekde 1930 li aperis kiel danckomikulo en Kiskunhalas, Nagykőrös kaj en la trupo de Gyula Ferenczy en Transsilvanujo. En 1936 li mem estris teatron. En jaroj 1936–1938 li ludis en la teatra distrikto Tállya–Gönc, poste lia trupo disiĝis. En 1940 li estis ano de la Teatro Kisfaludy de Óbuda, en jaroj 1946–47 en la Pécsa Nacia Teatro. En la 1960-aj jaroj li ludis en Szeged.
Peonio (regno)
En antikveco, Peonio aŭ Paeonia (Παιονία) estis la lando kaj regno de Peonianoj (Παίονες).
En Iliado Peonianoj ŝajne estis aliancanoj de Trojanoj. Dum la Persa invado de Grekio la konkeritaj Peonianoj tiom for kiom ĝis la Lago Prasias, inklude la Peoplojn kaj la Siropajones, estis elterigitaj el Peonio al Azio. En 355-354 a.K., Filipo la 2-a havis avantaĝon pro la morto de la Reĝo Agi de Peonio kaj kampanjis kontraŭ ili por konkeri ilin. Tiele la suda parto de antikva Peonio estis aligita de la antikva regno Macedonio kaj estis nomita Macedonia Peonio; tiu sekcio inkludis la urbojn Astraion (poste Strumica) Stenae (ĉe la nuntempa Demir Kapija), Antigonia (ĉe nuntempa Negotino) ktp. La prezicaj originaj limoj de Peonio, kiel la frua historio de ties loĝantoj, estas malhelaj, sed oni scias ke ĝi situis tuj norde de la antikva Macedonio (kiu korespondis pli malpli kun la nuntempa greka regiono Macedonio), kaj kun la sudoriento de Dardanio (kiu estis simila al la nuntempa Kosovo); en la oriento estis la Trakaj montoj, kaj en okcidento, la Iliroj. Ĝi estis separata el Dardanio per la montoj tra kiuj pasas la rivero Vardar el la tero de Skupi (nuntempa Skopjo) al la valo de Bilazora (nuntempa Veles).
Peonio pli malpli korespondas al la nuntempa Nord-Makedonio kaj al mallarĝa strio de norda Greka Macedonio, ĉe la limoj kun la Respubliko Makedonio, kaj malgranda parto de sudokcidenta Bulgario.
(13819) 1999 SX5
(13819) 1999 SX5 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Margit Maróthy
Margit Maróthy [marOti], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Maróthy Margit Erzsébet estis hungara aktoro. Ŝia nobela antaŭnomo estis marótegyházi, ŝia patro estis János Maróthy (oficiro), ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Gömöryné Maróthy Margit. Margit Maróthy naskiĝis la en Rozsály, ŝi mortis la  en Širkovce (Ĉeĥoslovakio).
Biografio
Margit Maróthy lernis en Budapeŝto, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Tutlanda Reĝa Muzika kaj Teatra Akademio en 1890. Ŝiaj aliĝis al Nacia Teatro (Budapeŝto), sed poste ŝi iris por praktikadi al Kolozsvár. En 1894 ŝi revenis al la Nacia Teatro. Inter 1903-1906 ŝi apartenis al Teatro Magyar, poste ŝi pensiuliĝis. Ŝi ricevis la titolon eterna membro de Nacia Teatro. Ŝi okupiĝis ankaŭ pri teozofio, ŝi partoprenis kongresojn kaj tradukis librojn. Ŝi edziniĝis trifoje, tamen ŝi vidviniĝis en 1940. Ŝi mortis malriĉa.
1386
En la jaro 1386 post Kristo okazis, interalie:
1627
1627 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
Stará Boleslav
Stará Boleslav (Alt-Bunzlau) estas eksa urbo kaj historie signifa loko en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav en distrikto Prago-oriento. Boleslav fariĝis ankaŭ la plej malnova pilgrima loko kunigita kun sanktvenceslaa tradicio kaj Mariana honoro. Vivas ĉi tie.
1627
En la jaro 1627 post Kristo okazis, interalie:
Stará Boleslav
Stará Boleslav estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 9,85 km².
Historio
En la 10-a jarcento ĉi tie situis minimume unu preĝejo inicita al sanktaj Kosmaso kaj Damiano. Apud ĝia pordo estis matene post datreveno de la soleno de patronoj de la preĝejo, te. la 28-a de septembro en la jaro 935 (fontoj indikas ankaŭ jaron 929) fare de sia frato Boleslao murdita ĉeĥa sankta Venceslao. Lia korpo ĉi tie poste kelke da jaroj (legendoj indikas tri jaroj) ripozis, antaŭ ol ĝi estis transportita en katedralon de sankta Vito, kie ĝi troviĝas en sanktvenceslaa kapelo ĝis hodiaŭ.
3956 Caspar
3956 Caspar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al Caspar Karstensen, nepo de la malkovrinto.
Tempolinio de la dua mondmilito (1939)
Jen listo de la okazaĵoj de la dua mondmilito dum 1939:
Distrikto Žarnovica
Distrikto Žarnovica estas okcidenta distrikto en Regiono Banská Bystrica. Ĉefa urbo de distrikto estas Žarnovica. Distrikto najbaras kun Distrikto Zlaté Moravce (okcidente), Distrikto Levice, Distrikto Banská Štiavnica (sude), Distrikto Žiar nad Hronom (oriente), Distrikto Prievidza kaj Distrikto Partizánske (norde).
Irokeza lingvaro
Ekzistas ankaŭ alia irokeza lingvo, nomata Susquehannock, Andaste, Conestoga, Andastoerrhonon aŭ Minqua, sed fontoj ne akordas pri ĝia loko en la familia arbo. Laŭ iuj ĝi apartenas al la iroka lingvaro.
Aviadila akcidento apud Ŝeremetjevo (1976)
Aviadila akcidento apud Ŝeremetjevo (1976) estas kraŝo de pasaĝera aviadilo Tu-104 de flugkompanio "Aeroflot", okazinta la apud la flughaveno Ŝeremetjevo en Moskva provinco (RSFSR). La katastrofo pereigis 73 homojn (ĉiujn, kiuj estis en la aviadilo).
Laŭ oficiala konkludo, la katastrofo estis kaŭzita de navigiloj, kiuj ne funkciis post ekflugo, pro kio la aviadilo komencis forte kliniĝi kaj post kelkaj minutoj falis en arbaron apud vilaĝo Kluŝino kaj eksplodis.
Pantigliate
Pantigliate - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Kurbaflugila cerkomelo
La Kurbaflugila cerkomelo, Cercomela sinuata, estas specio de birdo de la genro de Cercomela en la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas endemia de suda Afriko. Ĝi estas komuna loĝantaj birdojloĝanta reproduktulo ĉefe en centra Sudafriko kaj Lesoto, kaj ĝi troviĝas ankaŭ en plej sudaj areoj de Bocvano kaj Namibio. Ties habitato estas la makiso de Karuo, mallonga herbejo, kaj malfekundaj sablecaj aŭ ŝtonecaj areoj. En okcidentaj marbordaj areoj, ĝi ankaŭ ĉeestas agrikulturajn terojn.
Aspekto
La kontrasto inter la malhelaj supraj partoj kaj la multe pli palaj subaj partoj distingas tiun specion el la pli uniforme kolora Familia cerkomelo. Ĝi havas ankaŭ helan salmosablokoloron de la pugo etende nur ĝis la bazo de la vosto, dum la Familia cerkomelo havas pli forta nuanco kiu preskaŭ atingas la vostopinton.
La Kurbaflugila cerkomelo havas alvokon ĉak-ĉak kaj trilecan kanton.
Kutimaro
La Kurbaflugila cerkomelo kosntruas tasforman neston el pajlo kaj folioj surgrunde, kutime sub arbusto. La ino demetas 2 al 4 verdajn aŭ bluajn ovojn. Tiu specio estas monogama, kaj pariĝas porvivve.
La Kurbaflugila cerkomelo videblas sola aŭ pare. Ili manĝas surgrunde aŭ ĉe la bazo de arboj insektojn.
Kompare kun la Familia cerkomelo, ĝi pasas pli da tempo surgrunde kaj kuras pli milde. Ĝi flicks siajn flugilojn, sed malpli ofte ol la Familia cerkomelo.
Konservostatuso
Tiu komuna specio havas grandan teritorion, kun ĉirkaŭkalkulita etendo de 850,000 km². Oni supozas, ke la populacio estas granda, kaj oni supozas ankaŭ ke la specio ne alprlksimiĝas al la malpliiĝaj kriterioj de la Ruĝa Listo de IUCN kaj pro tio la specio estas konsiderata kiel Malplej Zorgiga.
Dienville (stacidomo)
Dienville estas franca varstacidomo sur linio - Sorcy, situanta en  Dienville, en departemento, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Jessains - Sorcy (015000).
Altlernejo por Muziko kaj Teatro „Felix Mendelssohn Bartholdy“ Lepsiko
La institucio loĝigas la tradiciriĉan eklezimuzika instituto, kiun fondis la Thomas-kantoro kaj orgenisto Karl Straube (1873–1950) en la jaro 1919. La muzikaltlernejo de Lepsiko ricevis en 1972 honore al sia fondinto lian nomon. En la jaro 1992 oni enigis en ĝin la Teatro-Altlernejo „Hans Otto“ Leipzig, la unua teatro-altlernejo de Germanio.
Malvasta ligo inter edukado kaj praktiko ekzistas rilate la Gewandhaus zu Leipzig kaj la Opero je Lepsiko, samkiel la mezgermaniaj teatroj Städtisches Theater Chemnitz, Staatsschauspiel Dresden, Neues Theater Halle, Schauspiel Leipzig kaj Deutsches Nationaltheater (DNT) en Vejmaro).
Rektoroj
Rektoroj de la altlernejo estis: 2006–: Robert Ehrlich (* 1965)
(6895) 1987 DG6
(6895) 1987 DG6 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Vienenso
La provinco Vienenso, latinlingve Viennensis aŭ Gallia Viennense, estas malnova romia provinco de la malfrua Antikvo. Ĝi havis kiel ĉefurbon Vienno.
Ĝi estis kreita en la 4-a jarcento, en la tetrarkio, kiam la narbona Gaŭlio estis dividita en Vienenso kaj Narbonio 1-a ka 2-a, ĉiuj alligitaj al la prefektolando de la pretoro de la Gaŭlioj. Vienenso enhavis « la alobrogojn, la segovelaŭnojn, la helvienojn, la trikastenojn, la vokoncojn kaj la kavarojn », ĝi havis kiel ĉefurbon Vienne en la nuna departemento Isère.
En la 5-a jarcento, ĝi estis siavice dividita en Vienenso 1-a kun ĉefurbo Vienne, kaj Vienenso 2-a kun ĉefurbo Arles.
Rebeka Bobanj
Rebeka Bobanj, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bobanj Rebeka estas hungardevena serbia operkantisto, (soprano, koloratursoprano).
Rebeka Bobanj naskiĝis la  en Subotica (Serbio).
Biografio
Rebeka Bobanj apartenas al la hungara minoritato en Serbio. Ŝi lernis pianludadon inter sia aĝoj 6 kaj 15 en muzika lernejo en sia naskiĝurbo. Ŝi aĝis 7, kiam ŝi kantadis popolkantojn en la lernejo. Ŝi plulernis en muzika mezlernejo, sed ŝi akiris abiturienton en medicina mezlernejo en 2000, poste ŝi lernis kantadon private. Ŝi akiris muzikan diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 2011. Jam dum la studentaj jaroj ŝi akiris premion en kantokonkurso. En 2011 ŝi ricevis inviton al opero prezentita en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi ricevis premiojn inter 1999-2012.
Menlo Park (Nov-Ĵerzejo)
Menlo Park estas nealigita komunumo en Edison Township en la kantono Middlesex, Nov-Ĵerzejo, Usono.
En 1876, Thomas Edison kreis hejman kaj esploran laboratorion en Menlo Park, kiu tiam estis loko de nesukcesa konstruigejo nomita laŭ la urbo Menlo Park, Kalifornio. Estante tie, li ekhavis la kromnomon "the Wizard of Menlo Park" (La sorĉisto de Menlo Park). La laboratorio de Menlo Park estis grava kiel unu el la unuaj laboratorioj kiu celas praktikajn, komercajn aplikojn de esplorado. Estis en sia laboratorio de Menlo Park kie Thomas Edison inventis la fonografon kaj disvolvigis komerceblan fadenon por inkandeska ampolo. La strato Christie en Menlo Park estis unu el la unuaj stratoj en la mondo kiu uzis elektrajn lampojn por lumigo. Edison lasis Menlo Park kaj translokigis siajn hejmon kaj laboratorion al West Orange, Nov-Ĵerzejo en 1887. Post lia morto, la Thomas Alva Edison Memorturo kaj Muzeo estis konstruita proksime de lia iama laboratorio de Menlo Park kaj estis al li dediĉita en 1938. La loko de la iama laboratorio kaj memorejo de Edison estas nun la Edison State Park. La municipo en kiu estas Menlo Park, kiu iam estis nomita "Raritan Township" kian li estis viva, estis oficiale ŝanĝita al Edison Township la 10an de novembro, 1954, honore al la inventisto.
Jean-Pierre Jeunet
Jean-Pierre JEUNET [ĵampjer' ĵune'] (naskiĝis la ), estas franca scenaristo, aktoro kaj filmreĝisoro. Lia antaŭ-lasta filmo, Le fabuleux destin d'Amélie Poulain, gajnis multegon da premioj (interalie kvar cezaroj el kiuj la cezaro de la plej bona direktoro), kaj estas la oficiala sugesto de Francio por la Oscar-premio por neanglalingva filmo dum la jaro 2001.
József Kudász
József Kudász [jOĵef kudAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kudász József estis hungara kuracisto, profesoro, kirurgo pri koroj, membro de Leopoldina (akademio).
József Kudász naskiĝis la  en Mezőkövesd. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
József Kudász frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Bologna en 1931. Inter 1933 kaj 1937 li laboris rn medicina instituto en Pécs, poste en diversaj hospitaloj de Eger kaj Budapeŝto. En 1950 li estis nomumita katedrestro kaj kirurgia institutestro en Universitato de Pécs. Post 2 jaroj li kandidatiĝis. Li iĝis institutestro jam en Budapeŝto ekde 1955 ĝis la pensiuliĝo en 1975. Li havis signifan rolon en la hungara kirurgio.
Masahiro Sukigara
Masahiro Sukigara (鋤柄 昌宏, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki, Urawa Reds kaj Fukushima FC.
Stanisław Witkiewicz
Stanisław Witkiewicz blazono Nieczuja (naskiĝis la 8-an de majo 1851 en Pašiaušė proksime al Šiauliai (Ĵemajtio), mortis la 5-an de septembro 1915 en Lovran, Kroatio) estis pola pentristo, arkitekto, verkisto kaj teoriisto pri arto, populariganto de la arkitektura stilo de Zakopane, la patro de Stanisław Ignacy Witkiewicz kaj filo de Ignacy, novembra ribelanto.
Vivo
Stanisław Witkiewicz studis ĉe la Akademio de Belartoj en Sankt-Peterburgo (1869-1871) kaj en Munkeno (1872-1875). Post reveno al la Rusia Imperio li kunlaboris kun revuo "Wędrowiec" (Migranto) kaj okupiĝis pri artisma kritiko kreante ties modernajn fundamentojn.
En 1890 li setlis en Zakopane, kie li estis fascinita de la tiea popola arto, kreis teorion de la stilo de Zakopane projektante arkitekturon kaj internon de la lokaj vilaoj.
Interalie li estis projektinto de la kapelo de la Plej Sankta Koro de Jesuo en Jaszczurówka (nun kvartalo de Zakopane), konstruita en 1904, kaj estis aŭtoro de la libro Na przełęczy (Sur montpasejo, 1891), nomata Evangelio de Tatroj, por kiu li en 1904 verkis novan antaŭparolon. Pro sia agado por la urbo li iĝis honora civitano de Zakopane.
Stanisław Witkiewicz mortis je tuberkulozo la 5-an de septembro 1915 en Lovran (duoninsulo Istrio). La ĉerkon kun la kadavro alvenigis tra militanta Eŭropo bibliotekistino Maria Dembowska. Ĝi atingis Zakopane la 13-an de septembro 1915. La 14-an de septembro la ĉerko estis montrita en tombeja kapelo ĉe la strato Nowotarska. La funebra ceremonio, kiun partoprenis, krom montaranoj kaj montar-gvidistoj, ankaŭ verkistoj kaj artistoj, i. a. Stefan Żeromski kaj Jan Kasprowicz, okazis la 17-an de septembro 1915. Li estis enterigita en la malnova tombejo.
Pentrado
En pentroarto li estis teoriisto de realismo. En la praktiko pentris antaŭ ĉio pejzaĝojn de Tatroj kaj scenoj de la januara ribelo. Aŭtoro de multaj impresionismaj bildoj.
Papa neeraripovo
Neeraripovo estas teologia termino, kiu - kiel klare indikas la vorto - signifas la "neeblon povi erari, mispaŝi, malperfekti". Persono aŭ institucio tiam estu neeraripova, se ĝi estu libera de misjuĝoj, misdecidoj kaj misagoj. Laŭ homa juĝo io tia neeblas. Laŭ la kredo de iuj religioj, konfesioj kaj ideologioj tamen la koncepto de neeraripovo ludas certan rolon.
La fundamento de teologie postulita neeraripovo ne estas la homo, sed dia interveno, kiu al tiu homo donacas la neeraripovon pro certaj kaŭzoj. Ĉiopoveco de tiu supera instanco, laŭ tiu opinio, povas kaŭzi la (krome neeblan) neeraripovon de homo.
Aparte konata estas la kredo de la katolika eklezio pri koncilioj kaj la papoj:
Laŭ la katolika kredo Kristo promesis al sia eklezio, ke la Sankta Spirito instruu kaj vivtenu ĝin (Johano 16,13) kaj ke li donacis al la eklezio la oficojn de episkopoj kaj pastroj, kiuj servu al la unueco de la kristanaro (Mateo 16,18). Tial certaj decidoj de katolika koncilio kaj la papo konsideratas neeravipovaj. La katolika eklezio postulas, ke la de homoj skribitaj bibliaj tekstoj estas faritaj per la dia inspiro, kaj ke la dia volo ankaŭ plue kapabligas la plej altrangajn ekleziajn postenulojn je neararipovaj eldiroj. Tamen laŭ tiu kredo neeraripovo de eklezio sen ligo al la plej altaj katolikaj oficoj estu neebla - tial la kreo de novaj konfesioj, kiuj diferencas de la katolikismo, ne povas esti senerara.
Villeparois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Papa neeraripovo
Precizigoj pri neeraripovo laŭ katolikismo
La papo devas publike komuniki al la katolika komunumo tiun ĉi certigante ke aparta propozicio ekĝuas je neeraripovo: fakte, sed ne deve, la papo antaŭ ol decidi pridemandas la episkoparon. Kondiĉo esenca por tia okaziĝo estas, ke la temo strikte kaj ekskluzive koncernu kredendaĵon kaj farendaĵon por atingi la eternan savon: ekstere de tiu cirkonstancaro kaj rigida proceduro ne ekzistas neeraripovo. Se rigardis la historion rilate tiun koncepton: nur unufojon, post la publika ekumenkoncilia agnosko, la papo alvokis tiun prerogativon: kiam Pio la 12a, post konsulta pridemando al la unuopaj episkopoj, difinis (1950) la Virgulinon Marian, la Dipatrinon, ĉielenprenita eĉ korpe.
Facilas miskompreni pri tiu afero ĉar la neeraripovo facile aspektas aliafere kaj pro tio, ke aliaj kristanaj eklezioj, kvankam diversmotive kaj diversinterprete, ne akceptas tiun dogmon: la malpli foraj el la principo de la papa neeraripovo povas taksiĝi la ortodoksuloj, kies teologoj koncedas al la papo nur la dignecon de unueco inter egaluloj kiel al posteulo de Sankta Petro! Laŭ katolikismo, la papo, kiel posteulo de sankta Petro, ĉiam havis tiun esencan kvalifikon kvankam pri ĝi iompostiome kreiĝis tiu konscio en la Eklezio. Kiam la patroj de la unua Vatikana Ekumana Koncilio (1870) difinis tiun dogmon, ĝin devenigis, krom el evangeliaj tekstoj, el la pozicioj kaj deklaroj de la Ekleziaj Patroj kaj de la atestoj de ekleziaj teologoj: el kio oni deduktas ke tiu nova dogmo ekspliciitiĝas el malnovaj kreditaĵoj.
Okaze de la koncilia deklaro pri la papa neeraripovo, iuj teologoj kaj sacerdotoj skismiĝis kaj kuniĝis al aliaj skismuloj kun kiuj plivivigis la Vetero(Old)katolikan Eklezion.
Hodiaŭ neniu epizodo kaj preskaŭ neniu teologo de la katolika medio kontestas tiun dogmon. Inter la kontestuloj, la svisa teologo Hans Küng aparte elokvente kritikis la katolikan koncepton pri neeraripovo, kiu tamen sin difinas katolika..
1387
En la jaro 1387 post Kristo okazis, interalie:
Tibor Halmay
HALMAY Tibor [halmai] estis hungara aktoro (danckomikulo) naskita en Nagyszentmiklós en 1894 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de novembro 1944.
Kariero
Li estis honvedoficiro kaj fariĝis aktoro post la unua mondmilito. Ekde 1919 ĝis 1926 li ludis en la operettreatroj de Budapeŝto: Városi Színház (1919–1921), Blaha Lujza kaj Scala (1922), Király Színház (1922, 1927), Fővárosi Operettszínház (1922, 1924–1925). En 1926 li luis la distrejon Casino, poste li aperis en Vieno. Inter 1928 kaj 1930 li elpaŝis ankaŭ en la teatro de Max Reinhardt de Berlino. Poste li ludis nur en Budapeŝto: Pesti Színház (1933), Andrássy úti Színház (1935), Városi Színház (1936), Fővárosi Operettszínház (1941). En la 1930-aj jaroj li estis stelo de la hungaraj kaj germanaj sonfilmoj.
(12455) 1997 AR
(12455) 1997 AR estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Arbargastejo Schöffenhaus
La Arbargastejo Schöffenhaus (germane: Waldgasthof Schöffenhaus) estas historia gastejo en la Turingia Arbaro (Germanujo) inter Ilmenau, Ilmenau-Manebach kaj Elgersburg.
Situo
Schöffenhaus troviĝas je alteco de 682 metroj en la areo Steingrund en valo inter la 700,9 metrojn alta monto Großer Spiegelsberg eoste kaj la 769 metrojn alta monto Heidelberg okcidente. La travale suden kondukanta pado finiĝas post ĉ. 1,26 kilometroj en Manebach.
Historio
Kuŝas la bieno ĉe historia komerca vojo kondukanta tra la Turingia Arbaro disde nordo al sudo. En 1746 okazis sur la apuda herbaro Schöffenwiese (laŭvorte: herbejo por la ĵurianoj). Fondis la gastejon Alexander Hermann Sigmund Wörmer, filo de komercisto hamburga kiu estis veninta en 1896 al Elgersburg transprenonta porcelanaĵfabrikon. Post malsukceso komerca li aĉetis la Herbejon de la ĵurianoj kaj starigis unue kabanon kiel trinkejon/knajpon. Ĝi estiĝis en la tago de la solstico 1907 vera gastejo kaj eĉ pensiono. Kune kun edzino sia li sukcese gastej-estradis tie. Poste li akiris plusan grundon kaj konstruis post la Unua mondmilito sur Heidelberg-monto apuda la ĉefan gastejon Deutsche Hütte kun belvida turo. Koncesion gastronomian plenan li ricevis en 1922 sed bedaŭrinde la domo brulkonsumiĝis en la 5.4.1923. Post starigo de pli malgranda domo daŭris la veno de gastoj; post la Dua mondmilito ĝi devis malkonstruiĝi pro damaĝoj milite ricevitaj.
Wörmer nomis sian posedaĵon Monta kuracejo Wörmersche Schöffenwiesenbesitzungen antaŭenpuŝante - tiam nekutime - gastronomion kun specialaj travivaĵoj; la gastoj ekz. rajtis uzi la apudajn sledejon kaj sunbanejon. Tenadis la gastejon privatuloj ĝis la 1950-aj jaroj. En 1956 transprenis la tuton anoj de la fervojriparejo RAW en Cottbus kiel feriadobjekton. La nunan formon ricevis Schöffenhaus en 1993. En 2001 ĝi venis en la manojn de privatulo kaj ree estas gastronomia kaj feriuma centro.
Dienville
Dienville estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Hel (urbo)
Hel ([] kaŝube: Hell <1454, do Helu 1490, Hele 1491, do Helia 1565, Hoel 1572, Hyl 1583, Chel 1583, Helam 1599, in Hill 1599, Hale (Langenes) 1612, do Helia 1627, ku Heliowi 1627, Höhl 1655, Heel 1655, Hela 1749, heyla 1749, Hela 1796, Hél Hell <1454, do Helu 1490, Hele 1491, do Helia 1565, Hoel 1572, Hyl 1583, Chel 1583, Helam 1599, in Hill 1599, Hale (Langenes) 1612, do Helia 1627, ku Heliowi 1627, Höhl 1655, Heel 1655, Hela 1749, heyla 1749, Hela 1796, Hél, Hela) estas urbo en Pollando. Ĝi troviĝas en provinco Pomerio. Ĝi apartenas al komunumo Hel en distrikto Pucki. La urbo situas sur duoninsulo Hel.
Dienville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dienvillois.
Hel (urbo)
La urbo en la 13-a jarcento ekhavis urbajn rajtojn.
Nuntempe precipe estas turisma loko. En Hel estas plaĝo kaj tial estas populara semajnfina destino por la loĝantoj de la najbaraj urboj Gdansko kaj Gdynia.
Prahistorio de la ĉirkaŭaĵo de la nuna urbo Hel
La ĉirkaŭaĵo de la nuna urbo Hel estis jam setlitaj en mezolitiko, t.e. en la meza ŝtonepoko. De tiu epoko oni trovas ne multajn spurojn (vidu la apudan foton) de la primitiva tiama industrio, kiu devenas eĉ de antaŭ 4 mil jaroj de a.K.. La tiamaj loĝantoj okupiĝis ĉefe pri kolektado kaj ankaŭ pri fiŝ- kaj fok-kaptado.
La historio de la ĉirkaŭaĵo de la nuna urbo Hel en la mezepoko
W początkowych wiekach naszej ery na obszarze tym mieszkali głównie rybacy. Jednak zdarzali się też osadnicy, którzy trudnili się piractwem przybrzeżnym. Rozpalali oni na brzegu, w pobliżu mielizn ogniska, by w ten sposób przyciągnąć tu mniej doświadczonych rybaków i ich łodzie. Gdy taki statek został unieruchomiony, stawał się łatwym łupem przybrzeżnych piratów.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Słupsk)
Historio de la Malnova setlejo (urbo) Hel
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Słupsk)
La historio de la urbo Hel de la 11-a jc ĝis la 12-a jc
. Inter la 11-a jc kaj 12-a jc tiu regiono troviĝis en la limoj de Pollando. La unuaj skribaj informoj (mencioj) pri Hel devenas de la jaro 1198. Tiam Hel estis la kaŝuba vilaĝo kaj la centro de la vendado de haringoj. El la danaj kronikoj, oni scias, ke la tiama Hel estis grava fiŝkaptada centro dependa de pomeria (kaŝuba) princo Świętopełk la 2-a, la Granda, kiu donis al Hel la urborajtoj laŭ la Lubeko-leĝo.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Słupsk)
La historio de la urbo Hel en la 13-a jc
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Słupsk)