cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Kanto de la Krucmilito
La dua parto enhavas 6811 versojn kaj 83 paragrafojn, kaj rakontas la historion de la batalo de Muret (1213) ĝis alia grava batalo en Baziège en la jaro 1219. La aŭtoro de tiu ĉi dua parto, kiu ŝajne mem partoprenis tiun lastan batalon, restas ĝis nun nekonata. La anonima aŭtoro skribas en bela kaj pura okcitana lingvo, kaj faras el tiu poemo veran eposon, kie aperas klare siaj pasiaj sentoj kaj esprimforto.
Tiu "Kanto" estas pasia dolorhimno, lukto de tuta kulturo por siaj moralaj valoroj, penslibereco, toleremo, heredaĵo de la trobadoroj kaj de la Fin'amor.
Listo de senatanoj de la Franca Polinezio
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la Franca Polinezio.
Adurthi Subba Rao
(ఆదుర్తి సుబ్బారావు, naskiĝis la 16-an de decembro 1912 en Raĝamahendravaram, mortis la 1-an de oktobro 1975 en Ĉenajo) estis barata verkisto kaj reĝisoro.
Premioj
En 1967, li estis gajninto de la Nacia Filmpremio por la plej bona longa filmo en la telugua pro la filmo Sudigundalu, kiun li reĝisoris.
Krome jam antaŭe, en 1957 por la filmo Thodi Kodallu li ricevis atestilon de merito por la dua plej bona longa filmo, en 1958 por la filmo Mangalya Balam ricevis atestilon de merito por la plej bona longa filmo kaj en 1959 por la filmo Nammina Bantu honoriĝis per arĝenta medalo de la prezidanto por plej bona longa filmo. En 1962 por la filmo Kula Gothralu, reĝisorita de Kotayya Pratyagatma, li honoriĝis kiel produktisto, en 1963 por la filmo Mooga Manasulu kaj en 1964 por la filmo Doctor Chakravarthy honoriĝis per atestilo de merito por la tria plej bona longa filmo kadre de la sama Nacia Filmpremio, ĉiam kiel reĝisoro.
Listo de senatanoj de Nov-Kaledonio
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de Nov-Kaledonio.
Adurthi Subba Rao
Premioj
Aldone li honoriĝis per la filmpremioj Nandi Awards kaj Filmfare Awards South.
Listo de senatanoj de Nov-Kaledonio
Kun reprezentantoj en la supra ĉambro de la Franca Parlamento ekde 1947, Nov-Kaledonio apartenas al la grupo B por la renovigo de triono el la senatanoj, la lasta baloto okazis en 2001. Ekde la senatanaj balotoj de 2011, Nov-Kaledonio akiris duan senatanon kaj apartenas al la serio 1. La mandatodaŭro tiam reduktiĝis de naŭ al ses jaroj.
Balotsistemo
Ĝis en 2011, la baloto estis ununoma plimulta je du balotvicoj, kaj fariĝis plurnoma plimulta okaze de la akiro de 2-a seĝo de senatano. La balotantaro konsistas el 536 membroj (kun kumulo de mandatoj por iuj, ili estis fakte 524) por la senatanaj balotoj de 2011 :
Senatanaj balotoj de 1947
La baloto okazis en Nov-Kaledonio kun tempodiferenco de la ĉeflando Francio, la. La balotantaro estis limigita al la solaj membroj de la Departementa Konsilio (19 elektitoj). Tio estis la 1-a fojo ke Nov-Kaledonio, ekde tiam Transmara Teritorio, akiris seĝon en la Supra Ĉambro de la Franca Parlamento, tiam nomita Konsilio de la Respubliko en la Konstitucio de la 4-a Respubliko.
Senatanaj balotoj de 1948
La baloto okazis ankoraŭ kun malgranda tempodiferenco de la ĉeflando Francio, la. Henri Lafleur (RI) estis reelektita sen kontraŭulo de la departementaj konsilianoj.
Senatanaj balotoj de 1959
Temis pri la 1-a senatana baloto en la 5-a Respubliko. La Konsilio de la Respubliko reakiris sian nomon Senato. Nov-Kaledonio tiam havis nur unu reprezentanton. La grandaj balotantoj konsistis el, la 30 membroj de la Teritoria Asembleo (kiu anstataŭis en 1957 le Departementan Konsilion), la deputito (Maurice Lenormand, de la UC) kaj 36 reprezentantoj de la Municipa Konsilio de Numeo (tiam sola komunumo je franca komuna juro en Nov-Kaledonio) kaj de municipaj komisioj de la enlando. La baloto okazis la.
Senatanaj balotoj de 1965
Por la baloto de la, la nombro de la enskribitaj grandaj balotantoj kreskis al 80 : la 30 membroj de la Teritoria Asembleo, 19 delegitoj elektitaj de la Municipa Konsilio de Numeo, la 30 urbestroj de la enlando kaj la deputito de la Teritorio (Rock Pidjot, de UC).
Senatanaj balotoj de 1974
Por la baloto de la, la nombro de la enskribitaj grandaj balotantoj forte kreskis al 255. De tiu dato, kaj sekve de la ĝeneraligo de la organizado en komunumoj laŭ franca komuna juro al la tuta teritorio, la balotantaro por la elekto de la nov-kaledoniaj senatanoj estis la sama kiel por la tuta Respubliko.
Senatanaj balotoj de 1983
Por la baloto de la, La nombro de la enskribitaj grandaj balotantoj estis 324.
Teretistris
Teretistris estas genro de birdoj de la familio de Paruliedoj endemia de la insulo de Kubo.
Ĝi enhavas nur la du jenajn speciojn kiuj distribuiĝas en la insulo okcidente kaj oriente respektive:
Listo de senatanoj de Nov-Kaledonio
Senatanaj balotoj de 2011
La baloto de la okazis por elekti du senatanojn laŭ proporcia balotsistemo. La nombro de la enskribitaj grandaj balotantoj estis 524.
Teretistris
Ambaŭ havas flavajn vizaĝajn partojn kaj ĝenerale helgrizan koloron, sed diferencas laŭ ties distribuado en la plumaro.
Namuro (provinco)
Namuro estas belga provinco en Valonio kun ĉefurbo Namuro. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
38 municipoj
(Sube estas distingo inter urbo (grase) kaj municipo)
Yuki Yamauchi
Yuki Yamauchi (山内 友喜, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight kaj Vegalta Sendai.
Valeriano Orobón
Valeriano OROBÓN Fernánez (La Cistérniga, Valadolido, 1901 - Madrido, 1936) estis tradukisto kaj teoriulo de la hispana anarkosindikatismo kaj kreinto de la vortumado en hispana lingvo de la fama revolucia kanto Al la barikadoj.
Valerio Orobón Fernández estis aktiva en la hispana laborista movado ekde frua aĝo. Li estis intelektulo kaj facile lernis lingvojn; tial li tradukis la biografio de Max Nettlau fare de Rudolf Rocker kaj agadis kiel interpretisto en la internaciaj kunsidoj de anarkisindikatistoj.
Inter liaj teoriaj kontribuoj menciendas liaj klopodoj por la sukceso de alianco revolucia de laboristoj por malhelpi la kreskantan faŝismon kaj prepari vojon al la revolucio. Post tiu, Orobón konsideris, ke la sindikatoj estas la plej taŭga rimedo por organizi la socion sencentrigite kaj politike kaj ekonomie, kaj fote asertis, ke anarkosindikatismo estas la plej grava revolucia forto en Hispanio. Li malakceptis la proponoj de komunistoj kaj emfazis, ke ties partianoj ne havu influon en la CNT.
Li kreis la vortumadon en hispana lingvo de la fama revolucia kanto Warschawjanka, plej konata kiel Al la barikadoj, uzita kiel himno de la CNT kaj kiel popolkanto de la anarkiisma movado.
En 1936 mortis Valeriano Orobón Fernández pro grava malsano en Madrido, antaŭ la eksplodo de la Hispana Enlanda Milito.
Benjamin Vulliamy
Benjamin VULLIAMY (1747–1811), estis horloĝisto respondeca pri la fabrikado de la "Regulatoro", kiu, inter 1780 kaj 1884, estis la oficiala tempa regulatoro en Londono.
Biografio
Benjamin Vulliamy estis la filo de Justin Vulliamy, horloĝisto de Svisa deveno, kiu translokiĝis al Londono ĉirkaŭ 1730. Justin fariĝis asociito de Benjamin Gray, horloĝisto establita en Pall Mall, kaj edziĝis kun Mary, unu el liaj filinoj, kun kiu li havis filon Benjamin. Justin sukcedis sian bopatron ŝarĝitan de la afero kaj ekde 1780, lia filo Benjamin eniris la societon (Vulliamy & Son). Patro kaj filo laboris kune ĝis la morto de Justin, la. Ekde frua aĝo, Vulliamy montris intereson pri daŭrigo de la kariero de sia patro. Kiel plenaĝulo, li komencis akiri reputacion kiel fabrikanto de kamenbretaj horloĝoj, dekoraciaj horloĝoj kiuj ornamis halojn de la alta socio (nuntempe, oni povas trovi ilin en la Muzeo kaj artgalerio de Derby). Lia talento havigis al li Reĝan Komision en 1773, dank' al kiu li ricevis doton de 150 pundoj jare kiel Reĝa Horloĝisto de Georgo la 3-a (ekzistis simila distingaĵo, Reĝa Horloĝisto, tiam tenita de George Lindsay). La reĝo, entuziasmulo pri horloĝoj kaj meĥanismoj, estis kliento de Justin Vulliamy, sed nur Benjamin ricevis ĉi tiun signifan honoron.
Ĉirkaŭ 1780, Vulliamy estis komisiita por fabriki la Regulatoron, la ĉefa tempo-gardisto de la Observatorio de Kew, kiu utilis kiel Unua Meridiano kaj estis respondeca pri la oficiala Londona tempo ĝis 1884, kiam Greenwich ludis ambaŭ rolojn.
En 1780 Benjamin Lewis Vulliamy naskiĝis; li estis la lasta Vulliamy kiu dediĉis sin al la familia horloĝa afero. Neniu el liaj posteuloj reprenis la okupon, kvankam lia filo, Lewis Vulliamy, estis notinda arĥitekto.
Horloĝoj Vulliamy
Horloĝoj Vulliamy havis konsiderindan valoron kaj reprezentis la pinton de tiama teĥnologio. Horloĝo Vulliamy estis donacita al la Ĉina Imperiestro Qianlong fare de la diplomata misio de George Macartney al Beijing en 1793. Horloĝoj Vulliamy estis kombinitaj kun figuroj el fajna porcelano por krei objektojn kiuj kombinis ambaŭ sciencon kaj arton. La tuta dezajno estis farita de Vulliamy sed li dungis premiitajn skulptistojn kiel John Deare por krei la figurojn kiuj estis influitaj de samtempaj francaj dezajnoj. La familio Vulliamy uzis Crown Derby por fari la figurojn el porcelanaj dezajnoj. La afero Vulliamy ankaŭ subkontraktis multon el la horloĝa fabrikado al lertaj metiistoj, kaj Vulliamy nur superrigardis kaj faris la finajn alĝustigojn antaŭ vendo.
Sviňomazy
Sviňomazy estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Trpísty, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordokcidente de Trpísty. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Sviňomazy estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,2 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Memorindaĵoj
Unu kilometro nordoriente de la vilaĝo sur rando de valo de rojo Úterský potok troviĝas malgrandaj restaĵoj de burgeto Sviňomazy el la 14-a jarcento.
Richárd Guyon-Debaufre
Grafo Richárd Guyon-Debaufre, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kriple Guyon Richárd [gujon rihArd] estis angla-hungara-turka soldato, kolonelo, generalo, heroo de Hungario. Lia nomo en Turka Imperio estis paŝao Hursid.
Arrigas
(jen france, Arrigàs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Richárd Guyon-Debaufre
Guyon-Debaufre Richárd naskiĝis la  1813 en Britio, en Walcot apud Bath. Li mortis la 1856 en Turka Imperio en Konstantinopolo.
Biografio
Familio de Guyon havis hugenotan originon. Post ricevado de armea eduko en Anglio, Guyon batalis en Portugalio. En 1832 li aliĝis al armeo de Habsburga Imperio, en 1838 li edziĝis kun hungarino. Post 2 jaroj li havis financan problemon, tial li forlasis la armeon kaj li komencis okupiĝi pri bieno en Bars. Kiam Hungara revolucio de 1848 iĝis jam liberecbatalo, li tuj aliĝis al la nove fondita hungara armeo, li batalis jam en la unua batalo en Pákozd. Iom poste li ricevis la taskon batali kun aparta armeo en Supra Hungarujo. Li ekhavis tutlandan famon en la frua 1849, kiam en montpasejo en Branyiszkó [branjisko] li venkis, sekve li povis aliĝi al la ĉefa hungara armeo. Tiam li iĝis generalo. Post la malvenka lasta batalo li rifuĝis al Turka Imperio. En 1852 Guyon iĝis turka generalo sen esti postulata ŝanĝi lian kredon. Li estis guberniestro de Damasko, poste li batalis en Krimeo. Li mortis pro ĥolero ĉe Scutari. Lia tombo estas videbla en brita armea tombejo de Istambulo kun hungara surskribo (=Tie kuŝas grafo, generalo Richárd Guyon, ido de Francio, naskiĝinta en Anglujo, bravulo de Hungarujo, li mortis en la 11-an de oktobro 1856, li aĝis 44.)
Märchenbilder (Schumann)
La Märchenbilder für Klavier und Viola (Violine ad libitum) op. 113 (Fabelajn bildojn por Piano kaj vjolo, violono laŭplaĉe) Robert Schumann verkis inter la 1-a kaj 4-a de marto 1851. La ciklo konsistanta el kvar lirikaj karakterpecoj, estas unu el la malmultaj originalaj komponaĵoj por la okupantaro vjolo kaj piano. Ĝi aperis en junio/julio 1852 ĉe eldonejo Carl Luckhardt el Kassel, kiu jam eldonintis Fantasiestücke op. 73 kaj Fünf Stücke im Volkston op. 102. La unua prezentado okazis la 12-an de novembro 1853 kadre de serenado de Clara Schumann en la salono de gastejo „Zum goldenen Stern“ en Bonn. La vjolvoĉon ludis Wilhelm Joseph von Wasielewski, omaĝito de ĉi tiu verko kaj posta biografo de Schumann.
Movimentonomoj
3/4-takto, tonalo: d-minoro 2/4-takto, tonalo: F-maĵoro 2/4-takto, tonalo: d-minoro 3/8-takto, tonalo: D-maĵoro
Tago de elŝrankiĝo
Oni elektis la 11-an de oktobro, ĉar gi estas la datreveno de la nacia marŝo en 1987 en Vaŝingtono por lesbaj kaj gejaj rajtoj.
(145452) 2005 RN43
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de 679 km ; por Michael E. Brown, ĝi estas tre verŝajne nanplanedo kun diametro de 697 km; taksita laŭ infraruĝaj mezuroj.
Orbito
Ĝi havas feblan orbitan discentrecon kiel la klasikaj objektoj de la Kujper-zono : ĝi estis klasita kiel kubevano de Minor Planet Center, tamen pro ĝia iom granda orbita klineco (19,223°) Deep Ecliptic Survey prefere klasas ĝin kiel "plivastigita disdiskano".
Germana domo (Ostrava)
Germana domo (germane ) situis en Moravia Ostrava en avenuo Nádražní n-ro 951. Pri ties konstruado estis decidite en februaro de 1892 kiel reago al aktivecoj de la ĉeĥa loĝantaro, kiu komencis konstrui sian Teatron de Jiří Myron. Parcelo, sur kiu ĝi situis, apartenis al barono Rothschild. La germana ligo avantaĝe aĉetis ĝin kaj samtempe ĝi difinis, ke la prezo por la konstruaĵo ne devus superi 150 000 florenojn.
La projekton ellaboris konata ostrava arkitekto de juda origino Felix Neumann. Tiu proponis krom alian magazenon Rix, kafejon Café Union (pli poste Teatro de marionetoj), hotelon Gami (pli poste hotelo Royal, en kiu nun estas mensa aŭ vítkovican sinagogon (kiun nazioj forbruligis). Uzita estis en Germanio ŝatata stilo de nederlanda renesanco.
Dum bombardado kontraŭ Ostrava komence de majo de 1945 la domo estis difektita. Hodiaŭ jam ne eblas precize elserĉi mezuron de la damaĝigo, sed oni scias certe, ke la ostravaj urbestroj la 10-an de majo 1945 decidis pri ties likvido. Ne estas dubinde pri tio, ke forta motivo estis ankaŭ klopodo forigi tiun ĉi, laŭ opinioj de tiama publiko, simbolon de germana orgojleco. Al ties malkonstruo estis intence transportitaj internitaj germanoj. Sed rilate al ilia neĝoja sanstato la malkonstruo plilongiĝis ĝis somero de 1946; finon de la malkonstruado jam devis fari dungitaj ĉeĥaj laboristoj.
Sur la loko de la eksa Germana domo estas nun herba areo. Magistrato de urbo Ostrava tiun ĉi parcelon la 26-an de novembro 2008 vendis al firmao Amádeus Real, kiu volas ĉi tie konstrui novan soci-komercan centron. Saman disvolviĝon volas en kunlaboro kun firmao Ostravica Fashion trafikigi jam longajn jarojn najbaran modan domon Ostravica Textilia.
Guilvinec
(jen france, bretone Ar Gelveneg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
7171 Arthurkraus
7171 Arthurkraus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice (tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la barono Artur Kraus, ĉeĥa indistruiesto kun vasta kampo da interesoj: sporto, aviado, novaj teknikoj kaj astronomio. Li fondis la Publikan Observatorion de Pardubice en 1912 kaj observis la sunmakulojn.
Horzonoj en Eŭropo
Eŭropo havas la jenajn kvar horzonojn: la Okcidenteŭropa Tempo (WET/GMT), la Centreŭropa Tempo (CET), la Orienteŭropa Tempo (EET) kaj la Fora-orienteŭropa (Moskva kaj Minska) Tempo (FET).
Kotayya Pratyagatma
(కోటయ్య ప్రత్యగాత్మ, naskiĝis la 31-an de oktobro 1925 en Gudivada, mortis la 8-an de junio 2001 en Hajderabado) estis barata verkisto, ĵurnalisto, filmreĝisoro kaj filmproduktoro. Li ankaŭ reĝisoris filmojn laŭ la artista nomo K. P. Atma (en kiu la unuaj du literoj, evidente, kaŝe aludas al lia vera nomo, kvankam ili ŝajnas kvazaŭ mallongigoj de du personaj nomoj).
Horzonoj en Eŭropo
La Okcidenteŭropa Tempo (WET, UTC±0, GMT) estas la horzono de la Feroaj Insuloj, de nord-orienta Gronlando, Irlando, Islando dum la tuta jaro, la Kanariaj insuloj, Madejro, Manksinsulo, Manikinsuloj, Portugalio kaj la Unuiĝinta Reĝlando de Grand-Britio kaj Nord-Irlando. Ĝia nomo angle estas Western European Time (WET) kaj antaŭe Greenwich Mean Time (GMT, Meza Tempo de Grenviĉo).
Kotayya Pratyagatma
Premioj
En 1969, li estis gajninto de la Nacia Filmpremio por la plej bona longa filmo en la telugua pro la filmo Aadarsa Kutumbam, kiun li reĝisoris.
Horzonoj en Eŭropo
La Centreŭropa Tempo (CET, UTC+1) estas la nomo de la horzono kiu havas hordiferencon de unu horo al la Tempo universala kunordigita (UTC). Ĝi estas uzata de ĉiuj regnoj en okcidenta kontinenta Eŭropo krom Portugalio, kiu denove uzas Okcidenteŭropan Tempon.
Kotayya Pratyagatma
Premioj
Jam antaŭe, en 1961 por la filmo Bharya Bharthalu li honoriĝis per arĝenta medalo de la prezidanto por plej bona longa filmo kaj en 1962 por la filmo Kula Gothralu ricevis atestilon de merito por la dua plej bona longa filmo kadre de la sama Nacia Filmpremio, ĉiam kiel reĝisoro.
Horzonoj en Eŭropo
Ĝia nomo angle estas Central European Time (CET), en la franca Heure (normale) de l'Europe centrale (HNEC) kaj en la germana Mitteleuropäische Zeit (MEZ).
La Orienteŭropa Tempo (EET, UTC+2), angle Eastern European Time (EET) (Київський час), estas la horzono de la eŭropaj landoj inter la Centreŭropa Tempo zono kaj la Ukrainio.
Kotayya Pratyagatma
Premioj
Aldone li honoriĝis per la filmpremio Nandi.
Horzonoj en Eŭropo
Jen la eŭropaj landoj, kiuj uzas vintre UTC+2: Belorusio, Bulgario, Kipro, Estonio, Finnlando, Grekio, Latvio, Litovio, Moldava Respubliko, Rumanio, Ukrainio.
La Kaliningrada Tempo (KAL, UTC+2) tutjare uzatas en Kaliningrada provinco (la ĝis 1945 germania regiono Orienta Prusio) de Rusio kun ties ĉefurbo Kaliningrad.
Fora-orienteŭropa Tempo: Moskva kaj Minska Tempo
La Minska Tempo (FET, UTC+3) (Мінскі час) tutjare uzatas en Belorusio kun ties ĉefurbo Minsko.
La Moskva Tempo (FET, UTC+3) (Московское время) tutjare estas laŭleĝa loka tempo en la eŭropa parto de Rusio laŭ horzono de Moskvo.
39991 Iochroma
39991 Iochroma estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la genro Iochroma (el solanacoj) : arbedoj aŭ arbetoj en la arbaroj de Sudameriko. Ilaj floroj, polenitaj far de kolibroj, estas tubformaj aux trumpetformaj. Iochroma estas ofte kultivataj kiel ornamplantoj.
NGC 4274
NGC 4274 (aliaj indikoj — UGC 7377, MCG 5-29-60, ZWG 158.71, IRAS12173+2953, PGC 39724) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Julio (apartigilo)
Julio (Julius) povas esti:
Raperswilen
Geografio
Raperswilen situas sur la montoĉeno Seerücken, kiu disigas la bazenon de la Suba Bodenlago kaj la Turvalon. La komunumo Raperswilen konsistas el la municipo Raperswilen kaj la setlejoj Müllberg, Fischbach kaj Helsighausen.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Raperswilen limas en sudo al Wigoltingen, en oriento al Wäldi, en nordoriento al Ermatingen, en nordoriento al Salenstein, en nordo al Berlingen, en nordokcidento al Steckborn, kaj en okcidento al Homburg.
Trafiko
Raperswilen atingeblas per poŝtaŭto ek de Ermatingen kaj Müllheim-Wigoltingen.
Historio
Arkeologoj trovis en la ravino Tüfelstobel restaĵojn el la 4-a jarcento antaŭ Kristo, nome restaĵon de malgranda fortikaĵo, protektomuro, foso kaj peco de ceramikaĵo el la bronzepoko. La kastelo, kiu pro sia ronda formo supozeble estis konstruita jam antaŭ la 12-a jarcento, kaj la bieno Müllberg apartenis en mezepoko al la Monaĥejo Reichenau.
La unua dokumenta mencio de Raperswilen datiĝas el la jaro 1213 kiel Ratbrechtswilare.
En la jaro 1528 la komunumo Raperswilen kune kun Homburg alprenis la reformitan kredon. Dum en la jaro 1555 la homburganoj praktike komplete refariĝis katolokaj, la Raperswilen restis fidela al la reformita kredo de Zvinglo.
La 20-an de majo 1628 21 loĝantoj de la komunumo Raperswilen mortis en ŝipkatastrofo sur la Suba Bodenlago. Temis pri grupo da malriĉuloj, kiuj vojaĝis al Reichenau por ricevi almozon de la Monaĥejo Reichenau. En tute 55 homoj mortis dum la akcidento proksime de Mannenbach. En la jaro 1635 la regionon trafis grava pestepedemio. En la distrikto mortis en 1635 223 homoj anstataŭ kiel kutime inter 10 ĝis 15.
Post la liberigo de Turgovio en la jaro 1798 en Raperswilen devis dum pluraj jaroj esti gastigitaj plurmil soldatoj de la napoleona armeo.
(La fonto por la historiaj informoj estas la oficiala retejo de la komunumo.)
Listo de senatanoj de Saint-Barthélemy
La seĝo de senatano estis kreita en 2008.
Parabolo de la perdita draĥmo
La Parabolo de la perdita draĥmo estas unu el la paraboloj de Jesuo rakontita en la evangelio laŭ Luko (15,8-10).
Kunteksto
Luko enigas tiun parabolon inter tiu de la perdita ŝafo kaj tiu de la erarinta filo: ĉiuj tri en la kunteksto de la diskuto de fariseoj kiuj akuzis Jesuon pri restado kun pekuloj kaj manĝado kun ili.
Interpretoj
Laŭ tradicia interpreto, la dommastrino estas Dio aŭ Jesuo aŭ la Eklezio al kiuj ne mankas draĥmoj, nome homoj savitaj. La perdita draĥmo estas la homo perdiĝinta, insiste serĉata de Dio kaj Kristo kaj la Eklezio. Spite de ŝajna malaltavaloro, la retrovaĵo ekscitas en la serĉantoj ĝojon komunikiĝantan al la partoprenantoj en la sceno (evangelizado) ĉar, male, temas pri alta valoro, la eterna savo de homo ĉiam en la risko perdiĝi.
Alia interpreto vidas en la draĥmo perdita la pekulojn kiuj ne konscias pri sia stato kaj jen la jam adherantoj al evangelioj engaĝiĝas lin serĉi kaj konsciigi.
Kiu perdis la draĥmon? La eklezio, nome la kredanoj je Jesuo, kies agado devas ĉiam puriĝi nivele de intenco kaj prudento.
Fakuloj pri la Nova Testamento vidas en Luko, ankaŭ en ĉi-kazo, emon priskribi la atenton de Jesuo pri virinoj, kiuj multnombre jam kooperis en la misio de Jesuo, kiu neniam uzis vortojn severajn kontraŭ virinoj.
Märchenerzählungen (Schumann)
La Märchenerzählungen für Klarinette (Violine ad libitum), Viola und Klavier op. 132 (Fabelrakontoj por klarneto, (violono laŭplaĉe), vjolo kaj piano) Robert Schumann verkis inter la 9-a kaj 11-an de oktobro 1853. La unuopaj movimentoj estas ligitaj per kernmotivo unu kun la alia. Schumann dediĉis ilin al sia lernanto Albert Dietrich. La verko aperis en februaro 1854 ĉe Breitkopf & Härtel.
Movimentonomoj
2/4-takto, tonalo: B♭-maĵoro 2/4-takto, tonalo: g-minoro 3/4-takto, tonalo: G-maĵoro 4/4-takto, tonalo: B♭-maĵoro
5806 Archieroy
5806 Archieroy estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la skotan astrofizikiston, instruiston kaj verkiston Archibald Edmiston Roy. Krom astronomio, li interesiĝas pri la neŭraj retoj kaj psikaj fenomenoj. Li estris la Departementon pri astronomio de la Universitato de Glasgovo dum kvin jaroj.
Dia Vorto
La esprimo Vorto de Dio estas atribuata, de kredantoj de certa religio, al la respektivaj sanktaj libroj, por substreki la konvinkon laŭ kiu tiuj tekstoj revelacias kion Dio volis diri.
En Judismo
Citaĵo: "Feliĉa la homo kiu obeas Viajn ordonojn (la Mitzvoteikha), kies koro "avidas" Vian Leĝon (la Toraon) kaj Vian vorton
Laŭ la juda teologio, la libroj de la Torao estis transdonitaj de Dio al la hebrea popolo senmiksigi Lian vorton kun tiu de Moseo, kiu fakte, estus kompilinta nur la kvinan, nome Readmono.
Al la konservado de dia vorto de la postmoseaj profetoj kontribuis la rabenoj de la Talmudo per la buŝa transdono kiu daŭrigis ĝis la detruo de la Templo de Salomono kiam ankaŭ ĉesis la profetaĵo, kiu, escepte de iuj kazoj, revenas nur kun la Mesio.
La dia vorto estas eterna kaj sentempa ĉar donita de Dio, nesubiigita al eraro aŭ ŝanĝiĝo. Ankaŭ rilate la diajn promesojn al la hebrea popolo estas neestingeblaj kvankam la longa serio da pekoj plenumitaj de juda popolo.
En Kristanismo
En kristanismo la Biblio estas ĝenerale nomata Vorto de Dio ĉar la kristanoj kredas ke la libroj en ĝi entenataj estis inspiritaj de Dio kaj do ili kun fundamento povas esti tiel difinitaj.
(Citaĵo)« Dio, kiu multafoje kaj multamaniere parolis en la tempo antikva al niaj patroj en la profetoj, 2 en tiuj lastaj tagoj parolis al ni en Filo, kiun Li nomis heredanto de ĉio, per kiu ankaŭ Li faris la mondaĝojn, (Heb 1,1-2). Kristo, Difilo, homfariĝinta, estas la unika Vorto, perfekta kaj definitiva, de la Patro, kiu en li diras sĉion, kaj ne estos alia vorto ol tiu dirita. (|Katekismo de la Katolika Eklezio, 65).
'''“La kristana kredo ne estas iu «religio de la Libro». Kristanismo estas la religio de la «Vorto» de Dio: Vorto, nome, kiu ne estas «vorto skribita kaj muta, sed enkarniĝinta Vorto kaj vivanta». [...]|Katekismo de la Katolika Eklezio, 108.
Poysdorf
Poysdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Mistelbach. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Adriano Pimenta
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Nagoja Grampus kaj Jokohama FC. Aliaj teamoj liaj estis Guarani FC kaj Atlético Goianiense de Brazilo, FC Thun de Svisio kaj Club Blooming de Bolivio.
Lise Meitner
Lise MEITNER (naskiĝis je la 7-a de novembro 1878 en Vieno kaj mortis je la 27-a de oktobro 1968 en Cambridge, Anglio) estis fizikisto.
Ŝi studis kaj doktoriĝis en sia hejmurbo kaj transloĝiĝis je 1907 al Berlino, kie ŝi konatiĝis kun la kemiisto Otto Hahn. Ambaŭ sciencistoj dum 30 jaroj kune esploris la fenomenon de la radioaktiveco kaj malkovris en 1918 la elementon 91, protaktinio (Pa).
En 1938 Meitner, kiu, malgraŭ sia protestanta kredo, estis klasigita kiel judino laŭ la naziaj rasaj legoj, fuĝis de la nazioj al Svedio, kie ŝi daŭrigis siajn esplorojn. En februaro 1939 ŝi publikigis la fizikan klarigon por la nuklea fendado, kies principojn ŝi kune kun Hahn estis esplorinta.
En la jaro 1945 Hahn estis honorata per la Nobel-premio pri fiziko sed Meitner ne. Tiu ĉi eraro parte korektiĝis, kiam Hahn kaj Meitner kune gajnis la Premion Fermi en 1966. La elemento 109 honore al la sciencistino estis nomata mejtnerio. Kaj asteroido 6999 honore al la sciencistino estis nomina 6999 Meitner.
Juliette Minces
Granda vojaĝisto, feministo, politika aktivulino por laikeco, ŝia infaneco dum la dua mondmilito influis grandan parton de ŝiaj okupiĝoj kaj engaĝoj.
Ŝi publikis artikolojn en multaj revuoj kaj gazetoj : (Les Temps modernes, Le Monde diplomatique, Esprit, Hommes et Migrations…).
La temoj de ŝiaj ĉefaj verkoj estas la enmigrado, la infanoj de la enmigrado kaj la virinoj en Islamo.
Fábián János Szeder
Fábián János Szeder [jAnoŝ seder], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szeder Fábián János estis hungara instruisto, lingvisto, etnografo, ĵurnalisto, pastro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1831). Fábián János Szeder naskiĝis la  1784 en Hungara reĝlando en Csáb (nuntempa Čebovce en Slovakio). Li mortis la 1859 en Komáromfüss (nuntempa Trávnik en Slovakio).
Biografio
Fábián János Szeder komence lernis en Komárom, Esztergom, poste li frekventisakademion en Pozsony. En 1802 li ekhavis oficistan postenon en Esztergom, poste en Nagyszombat. Li aliĝiĝis al benediktanoj en 1803, poste li lernis teologion en Győr kaj Győrszentmárton. Li pastriĝis en 1808, poste li instruis en diversaj gimnazioj. Ekde 1832 li okupiĝis pri arkivo kaj biblioteko en Győrszentmárton. Liaj diversaj verkoj aperis ekzemple en Koszorú.
Listo de senatanoj de Saint-Martin
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de Saint-Martin
La seĝo de senatano estis kreita en 2008.
Batalo de Little Bighorn
Batalo de Little Bighorn (nomata ankaŭ de indianoj: Batalo sur Greasy Grass) - la batalo okaziĝinta la 25-an de junio 1876 inter soldataro de Usono komandata de subkolonelo George Armstrong Custer kaj nordamerikaj indianoj, ĉefe Siuoj, sub la gvido de Freneza Ĉevalo (Tashunka Witko), Sidanta Taŭro (Tatanka Yotanka) kaj aliaj indianestroj.
Indianoj la batalon gajnis, ĉiuj partoprenantaj soldatoj de la ĉefaj rotoj de la 7-a regimento de kavalerio kun akompanantaj civiloj pereis. Tio tamen ne haltigis konkeradon de la indiĝenaj teroj de Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj kaj Nigraj Montoj.
Taŭtogramo
En la 16a jarcento, Johano Leo Placentius verkis majstrecan taŭtogramon titolita Pugna porcorium ... (Batalo de porkoj). Ankaŭ tiutempe, la hispana verkisto, nobelo kaj politikisto Francisco de Quevedo (1580 — 1645) skribis taŭtogramojn.
En la esperanta literaturo, taŭtogramas (krom la escepto de la vorteto da) la sekvaj du frazoj el la 12a ĉapitro de La Majstro kaj Martinelli, de Jorge Camacho: "Kia klika kamarilo da kalumniaj kibicoj kaj kovardaj komplicoj kaj kruelaj komplotoj kaj kanajlaj konspiroj! Kia krude kota kaĉo! ".
Camilo Cienfuegos
Liaj gepatroj estis anarkiistoj hispanaj, originaj de Pravia (Asturio) kaj Castro Urdiales (Kantabrio). Li estis unu el la plej signifaj gravuloj de la Kuba Revolucio, kun Fidel Castro, Che Guevara, Raúl Castro kaj Juan Almeida, inter aliaj.
20364 Zdeněkmiler
20364 Zdeněkmiler estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Camilo Cienfuegos
Kiel junulo
Dum la 1940-aj jaroj li estis studento, sed jam eklaboris kaj ekpartoprenis en politikaj luktoj. En 1953 li elmigris al Usono, sed revenis seniluziigita pro malagrabla etoso kontraŭ laboristoj. En 1955 li estis vundita dum manifestacio, kaj konita jam de la polico denove elmigris al Usono, nun al Novjorko, sed estis elpelita de la lando kaj translokiĝis al Meksiko kaj tie kontaktis kun Fidel Castro, kiu preparis la ŝipveturadon de la Granma.
20364 Zdeněkmiler
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa desegnofilmisto kaj ilustristo Zdeněk Miler (1921–2011), konata pro liaj animacifilmoj kaj porinfanaj libroj. Li estas precipe fama pro la afabla rolulo Krtek (Eta Talpo); la unua epizodo: "Kiel la Talpo Akiris sian Pantalonon", de 49 rakontoj de talpo estis produktita en 1956.
8960 Luscinioides
Por tiu kampanjo, Tom Gehrels fotis la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 elde la Observatorio de la Monto Palomar. Li sendis la fotajn platojn en Leiden (Nederlando), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Locustella Luscinioides, aŭ kangrilbirdo.
Camilo Cienfuegos
Revolucia lukto
Li ricevis sian fajrobapton apud siaj kompanoj en Alegría de Pío, la. En la batalo de El Uvero, li jam elmontris la gradojn de leŭtenanto kaj ĝi estris plotonon. En la lukto armita en la Sierra Maestra, pro sia batalregado, oni al li donis la rangon de kapitano. En la jaro 1957 kreis novan kolumnon gerilan: la kolumno numero 4, filio de la kolumno patrino "José Martí", kaj kiu estas zorge de la majoro Ernesto Che Guevara. En ĉi tiu kolumno gerila, la kapitano Cienfuegos plenumis funkcion de estro de la avangardo. Ankaŭ tie, en la sino de la lukto armita, naskiĝis intima amikeco inter li kaj la Che. La bataloj de Bueycito, El Hombrito kaj Pino del Agua, vidis la figuron de Cienfuegos. Lia kuraĝo kontribuis formi la miton de la «Sinjoro de la Avangardo». La, estis suprenirigita de Fidel al la grado de majoro.
Pli antaŭita la lukto armita, oni atribuis al li la taskon estri la invadan kolumnon numero 2 "Antonio Maceo", kiu ekiris el Sierra Maestra al la Okcidento de Kubo en aŭgusto de 1958 kaj kiu, apud la kolumno ok "Ciro Redondo" estrata de Che Guevara, ĝi etendis la militajn agojn kiuj estis komencintaj en la orienta zono al la okcidento de la lando. Cienfuegos estris la konkeron de la urbo Yaguajay, decida en la lukto kontraŭ Batista. Post la venko li estis unu el la gravuloj de la nova reĝimo kaj agis kontraŭ kontraŭrevoluciuloj kaj por la agra reformo.
Morto
Oktobre de 1959 ribela komandanto Huber Matos insurekciis kaj Fidel Castro komandis Cienfuegos por ties arestado, kion fine faris la propra Fidel Castro kaj Huber Matos estis malliberigita dum 20 jaroj. Dume la Cienfuegos laŭ oficiala versio malaperis en aviadilakcidento pro malbona vetero kiam li estis reveninta de Camagüey al Havano, tamen nek oni trovis restaĵojn de la aviadilo nek estis signosj de malbona vetero. Disvolviĝis diversaj teorioj pri tiu fakto:
Aŭgusto (Saksio)
Aŭgusto de Saksio (naskiĝinta la en Freiberg, mortinta la  en Dresdeno) estis saksia princo-elektisto. Li estis la dua filo de duko Henriko la Pia kaj de Katharina von Mecklenburg kaj la frato de Morico (Saksio).
Pancalieri
Pancalieri estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Osasio, Virle Piemonte, Vigone, Lombriasco, Casalgrasso (CN), Villafranca Piemonte, Faule (CN), Faule (CN) kaj Polonghera (CN).
Aŭgusto (Saksio)
Vivo
Li posteulis la fraton post ties morte surbatalkampe en 1553. Kiel li ankaŭ Aŭgusto laŭdindas sub la vidpunkto de teritoria princlandestrado. Dume la politiko de Morico savis protestantismon, Aŭguston konfrontis la konfesia kaj regnopolitika malvasthorizonteco de la saksiaj politikistoj. Aparte la zorgoj antaŭ la de la elektisteco forpelitaj Ernestidoj aliancigis Aŭguston kun la Habsburgoj. Li strikte favoris konfesian pacpolitikon kontraŭe al siaj antaŭuloj (kiuj ofte kondutis kalvinisme).
Aspères
(jen france, -) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Aŭgusto (Saksio)
Vivo
Komence Aŭgusto subtenis la disĉiplojn de Filipo Melanktono (nomitaj: Filipistoj aŭ Kaŝkalvinistoj) ĝis la jaro 1574. Tiam li, instigite de la edzino Anna de Danujo, komencis persekuti ties anojn: en Saksio ekvalidis severa luteranisma ortodoksio pere de la t.n. formulo konkordia. Aŭgusto de tempo al tempo ankaŭ kontraŭleĝe pligrandigis sian posedaĵojn. Li ekzemple prenis la kuratorecon super la filoj de Vilhelmo de Sachsen-Weimar por akiri la potencon super Henneberg. Por Saksio mem li faris aferojn netroigeble gravajn. Per la akcepto de fuĝintaj nederlandanoj, per la plibonigo de la stratoj kaj de la monerkvalito, per la donado de privilegioj al lepsikaj foiroj ekfloris metioj kaj komerco.
Liaj bienoj senriproĉe prizorgitis kaj iĝis modelo de agrikultura moderneco. Aŭgusto mem skribis tiukuntekste faklibron pri hortikulturo kaj agrikulturo kun la titolo »Künstliches Obst- und Gartenbüchlein«. Ankaŭ pri la forstoj li engaĝiĝis kaj pri la modernigo de la leĝaro (minado, polico, monerfarado, eklezia administrado, universitata). En 1559 li fondis apelacian tribunalon, impostajn kolegiojn superajn, sekretajn konsiliojn, ĉambran kolegion ktp. Ankaŭ la financa respondeco de klasaj konsilioj plifortitis de li. Multo da dresdenaj kolektoj prisiencaj kaj priartaj komenciĝis sub Aŭgusto. Nur lia troa ĉasademo estis tre noca por la lando. Post kiam lia edzino Anna (filino de dana reĝo Kristiano la 3-a) mortis post la nasko de 15 infanoj (el kiuj nur kvar postvivis) en la 1.10.1585 Aŭgusto edziĝis jam en la 3.1.1586 al Agnes Hedwig, 13-jara filino de Joachim Ernst von Anhalt.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 2. Leipzig 1905, p. 120 kio legeblas tie ĉi interrete.
František Kysela
František KYSELA (naskiĝis la 4-an de septembro 1881 en Kouřim - mortis la 20-an de februaro 1941 en Prago) estis ĉeĥa pentristo, grafikisto kaj industria figurartisto, profesoro kaj sekve ankaŭ rektoro de Artmetia Altlernejo en Prago.
Telegrafisto
Telegrafisto estas tiu okupiĝo, kie la laboristo uzas morsklavon por sendi kaj ricevi morsan kodon per telegrafo. La profesio nuntempe jam apenaŭ ekzistas. Dum proksimume 200 jaroj uziĝis diversaj telegrafoj, tial ankaŭ la laboro estis malsama.
František Kysela
Li postlasis ampleksan verkaron en ĉiuj specoj de uzita arto. En siaj kreaĵoj li konfrontas tiutempan secesian kaj kubisman koncepton kun popola kaj nacia sentado (mozaikoj, vitraĵoj, surmuraj pentraĵoj, goblenoj, scenejprojektoj, ekspoziciaj internoj, juveloj, librografikaĵoj, afiŝoj). Li kontribuis ekz. al ornamo de Katedralo de sankta Vito en Prago, kastelo en Nové Město nad Metují kaj Naci adomo en Prostějov, kun Josef Gočár li kunlaboris pri projekto de Legiobanko en Prago, kun František Roth li rekonstruis Urban bibliotekon en Prago. El scenografiaj projektoj famigis lin tiuj por operoj de Bedřich Smetana. Por sia ciklo de goblenoj "Metioj", kiun li pretigis kun Marie Teinitzerová, posedantino de mondkonata goblena manufakturo en Jindřichův Hradec, li ricevis ĉefpremion kaj oran medalon dum Universala ekspozicio en Parizo en 1925.
Telegrafisto
Historio
La profesio etendiĝis precipe dum regado de Napoleono pro invento de Chappe. La telegrafistoj ne konis la mesaĝon, nur ili imitis la movojn de la antaŭa mekanika telegrafo.
Ekde invento de Morse la telegrafisto konis la mesaĝon, ili kodigis ĝin al Morsa kodo kaj sendis tion al la adresulo. Tie la telegrafisto legis kaj deĉifris la sendaĵon.
Baldaŭe literoskribaj telegrafoj etendiĝis, kie la telegrafisto devis rapide skribi. Komence tiu laboro estas tre peza, ĉar la parte mekanika telegrafo funkciis per mallevo de pezoj. La telegrafisto foje-foje devis levi la pezojn per sia piedo.
Post apero de sparkotelegrafoj la telegrafistoj devis labori ankaŭ per siaj oreloj. Oni denove uzis la morsan kodon. Nuntempe nur radioamatoroj, aviadilaj aŭtomataj sistemoj kaj radiogvidiloj uzas la morsan kodon.
Dume la literoskribaj telegrafoj evoluis al teleksoj. La laboro faciliĝis, virinoj transprenis la laboron. Ĝenerale oni devis sendi po 300 karaktrojn minute.
24523 Sanaraoof
24523 Sanaraoof estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la fare de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sana Raoof, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri matematiko. Ŝi ankaŭ ricevis la Premion Intel Foundation Young Scientist Award. Ŝi estis lernantino ĉe la Jericho High School de Jericho (Novjorkio, Usono).
NGC 4275
NGC 4275 (aliaj indikoj — UGC 7382, MCG 5-29-58, ZWG 158.73, ARAK 358, IRAS12173+2753, PGC 39728) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tondro
Pro tio ke la propagaj rapidecoj de la lumo kaj la sono estas tre malsamaj, estas tempodiferenco inter la vido de la fulmo kaj la ekaŭdo de la tondro, kvankam la fenomenoj samtempe okazas. Ju pli granda estas la distanco inter la fulmo kaj la observanto, des pli granda estas la tempopaso inter la observoj de fulmolumo kaj tondrosono.
Kalkulado de distanco al fulmo
La sonorapideco egalas al proksimume 300 m/s. La lumrapideco estas tiom grandega ke ne necesas tiuskale konsideri ĝin. Se la fulmo estas je distanco de unu kilometro, la tempopaso egalas al 3 sekundoj.
Formulo: distanco (en kilometroj) = tempopaso (en sekundoj) / 3
Signifo en religio
En la pasinteco, homoj havis multan timon al la fortegaj tondrobruoj. Oni kredis ke la fulmotondro estis signalo de la dioj. Tiele la egipta mitologia dio Seth forpelis per la tondro la malicajn malamikojn. La greka supera dio Zeŭso ĵetis fulmotondrojn sur siajn malamikojn. Ankaŭ la ĝermana dio Donar uzis la tondron. Same faris la dio Thor. En la slava mitologio, tondro estas atribuata al Peruno. Kaj en la ĉina imperio, oni atribuis la bruon de la tondro al la fabela bestego drako.
71-a Hispana Kongreso de Esperanto
En Almagro, Provinco Reĝurbo, Kastilio-Manĉo, Hispanio, okazis la 71-a Hispana Kongreso de Esperanto de la 27-a de aprilo ĝis la 1-a de majo 2012, organizita ĉefe de manĉaj esperantistoj el la Esperantista Manĉa Asocio, kaj ĉefe el Raúl Martínez Anguita kaj Jesús García Cano. La kongresejo estis la mirinda Palaco de la Grafoj de Valdeparaíso.
Tiuokaze diversaj artikoloj kaj aperoj menciis la kongreson kaj ĝeneralan diskonigadon pri esperanto en diversaj amaskomuniloj kaj regionaj kaj ŝtataj. Laŭ la kongreslibro aliĝis ĝis 90 kongresanoj, sed poste partoprenis kelkaj pliaj.
Programo
Inter aliaj programeroj kaj prelegoj okazis prelegoj pri la Ibera Skolo fare de Miguel Fernández, pri Bitoteko fare de Ana Manero, prezentado de ludo "Talismanoj" fare de Abel Montagut, prezentado de novaj libroj fare de Miguel Gutiérrez Adúriz kaj vizito al la urbo gvidate de profesiaj gvidistinoj kaj al la Teatrokorto, kie okazis prezenta spektaklo.
Distraj aferoj
Ekstere okazis koncerto de Kaj Tiel Plu en la teatro Hospital de San Juan en mirinda koncerto, kies amasan ĉeeston bedaŭrinde malhelpis tiuvespera frosta vetero, kaj teatrospektaklo en la Municipa Teatro laŭ gvido de Miguel Fernández kaj prezentado fare de li mem kaj de Ana Manero kun partopreno de preskaŭ dudeko da kongresanoj, inter kiuj la madrida aktorino Laura Pascual, kun sia spektaklo pri La patrino ĉe Lorca, surbaze de tekstoj el Sanga nupto de Federico García Lorca. Alia spektaklo estis koncerto de Kvaropo Sinkopo.
La 2-an de majo okazis postkongreso, kun vizito al la natura parko Tablas de Daimiel.
Ludwig Uhland
Ludwig UHLAND [LUDvig ULant] (naskiĝis la 26-an de aprilo 1787; mortis la 13-an de novembro 1862) estis germana poeto, filologo, juristo kaj politikisto. Li naskiĝis kaj mortis en Tübingen.
Uhland estis grava reprezentanto de la romantikismo. El siaj verkoj plej famas la poemoj kaj baladoj, kiuj grandparte estis muzikigitaj de famaj komponistoj.
Aleksandr Asnes
Aleksandr I. ASNES (18xx - 1922) estis rusa esperantisto, judo. Kuracisto. Havis plumnomon "Sensajev". Li loĝis en Peterburgo. Esperantiĝis en 1904. Estis prezidanto kaj vicprezidanto de la societo Espero. Estis asista redaktoro de "Esperanto" (de Ostrovskij), redaktoro de Ruslanda Esperantisto (1905-1908), inicianto kaj kunlaboranto de "Espero" (ĉe "Vestnik znanija"). En 1906 li estis membro de la Lingva Komitato. Asnes estis korespondanto de Zamenhof kaj aŭtoro de du vortaroj (1908).
Li estis menciita en Albumo de Konataj Esperantistoj de Fritz Schuck (paĝo 47).
Fondaĵo Anselmo Lorenzo
La Fondaĵo Anselmo Lorenzo (Fundación de Estudios Libertarios Anselmo Lorenzo, plej ofte konata kiel Fundación Anselmo Lorenzo aŭ FAL (laŭ sigloj)) estas kultura organizaĵo kreita de la Confederación Nacional del Trabajo en 1987. En la aktualo, la ĉefa sidejo de la fondaĵo estas en la strato Peñuelas, 41, de Madrido. Ĝia arkivo estas en Yuncler, Toledo. Ĝi estas konsiderata kiel la plej grava fondaĵo pri studado de anarkiismo kaj anarkisindikatismo de Hispanio kaj unu el la plej gravaj de la tuta mondo.
Agadoj
Pri ĝia administrado zorgas Junto, dum kooperativo de dokumentistoj, helpita de grupo de kunlaborantoj, zorgas pri la taskoj ligitaj al la arkivo, biblioteko, eldonejo, librovendejo kaj distribuejo de la FAL.
Mihály Galbács
GALBÁCS Mihály [galba:ĉ] estas rumania hungara studaĵverkisto. Li naskiĝis en Arado la 10-an de junio 1924.
Biografio
Mihály Galbács akiris diplomon pri rusa-hungara lingvoj en Universitato Bolyai de Kluĵo (1950). Pli poste li laboris en la katedro de rusa lingvo kaj literaturo de la sama universitato, poste li estis lekciisto de la Slava Filologia Instituto de UBB. Li publikis pri la soveta literaturo, pri sporto.
Linia Parko Manzanares
La Linia Parko Manzanares aŭ en hispana Parque Lineal del Manzanares estas natura spaco ĉe la rivero Manzanares ekde ties kruciĝo kun la M-30 ĝis ties enfluo en la Rivero Jarama. Kvankam urbanizita en malgranda parto norde (Parko de Ricardo Bofill) estas nuntempe arkeologia (romianoj, Burbonoj kaj Hispana Enlanda Milito) kaj natura kuŝejo de la Regiono Madrido. Ĝi konsistas el tri grandaj eroj, nome 1, 2 kaj Regiona Parko.
Rabensburg
Rabensburg ("korva fortikaĵo", tial la korvoj en la blazono) estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Mistelbach. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Miklós Csáky
Grafo Miklós Csáky [miklOŝ ĉAki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csáky Miklós estis hungara pastro, primaso, ĉefepiskopo, episkopo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis körösszeghi kaj adorjáni. Lia frato estis Imre Csáky.
Miklós Csáky naskiĝis la  1698 en Hungara reĝlando en Szepes (nun en Slovakio). Li mortis la 1757 en Pozsony (nuntempe Bratislavo en Slovakio).
Biografio
Miklós Csáky lernis en Vieno kaj Romo, poste li estis abato en 1721, en la sekva jaro li pastriĝis kaj iĝis kanoniko en Várad. Liaj baldaŭaj rangoj kaj postenoj estis: En 1737 li fondis uzinojn pri drapo kaj vitro, en 1740 li aĉetis presejon, krome li konstruis ponton tra Körös.
Arata Kodama
Arata Kodama (児玉 新, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Kyoto Purple Sanga, Shimizu S-Pulse, Cerezo Osaka kaj Oita Trinita.
Iluzio
Iluzio estas eraro de sentumoj, pro kiuj ni rigardas falsajn ŝajnojn kiel realajn (optika iluzio, teatra iluzio, miraĝo).
Iluzio estas eraro de la spirito, pro kiu ni rigardas falsajn revojn kiel efektivaĵojn (fantazio, sonĝo, deliro, fikcio, halucino, ĥimero, utopio). Filozofie estas esploroj pri iluzio en logiko, en estetiko kaj en gnoseologio.
Iluziisto estas tiu amuzisto, kiu lerte trompas la rigardantojn per falsaj ŝajnoj kaj (aŭ) rapide faritaj ĵonglaĵoj. (ĵonglisto, prestidigitatoro).
Baha
Baha, arabe الباحة‎ estas universitata urbego, ĉefurbo de Regiono Bahao en sudokcidenta Sauda Arabio. Pro la milda klimato la urbego meritas la titolon "Perlo de la feriejoj".
Geografio
Baha situas sur altebenaĵo en sudokcidenta parto de la lando. Taif troviĝas 180, Abha 224, Mekao 235, Ĝido 292, Rijado 743, Medino 657, Ĥubar 1131 km.
Historio
Baha estis fondita en 1600. Ĝi ankoraŭ ne estis regiona ĉefurbo en fino de la osmana regado, nur baldaŭ.
Ekonomio
Baha estas konata kiel prospera terkultura areo.
Trafiko
Flughaveno de Baha situas 45 km. Ĝi funkcias ekde 1982. La ĉefvojo Taif-Ĝajzano tuŝas Baha-n.
Klimato
Baha havas moderan klimaton pro sia alteco. En la jaro pluvas 138 mm, en ĉiuj monatoj pluvetas iomete.
Adolf Bernard Meyer
Adolf Bernhard Meyer (naskiĝis la 11-an de oktobro 1840 en Hamburgo, mortis la 22-an de aŭgusto 1911 en Dresdeno) estis germana antropologo, ornitologo, entomologo kaj herpetologo.