cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oswin Puttrich-Reignard
Vivo
Puttrich-Reignard estante filo de samnoma prusa ĉefforstisto frekventis la kadetan lernejon en Naumburg (Saale) kie li trapasis en 1918 post la Novembra Revolucio en 1918 la abiturientan ekzamenon. Li studis jursciencojn kaj arthistorion ĉe la universitatoj en Berlino, Halle kaj Kiel kie li ankaŭ doktoriĝis en la jaro 1934-a. Interrompitis lia studenta tempo per pluraj studvojaĝoj eksterlanden kiuj kondukis lin i.a. al Sicilio.
Puttrich-Reignard estris plurajn sistemajn grundajn priesploradojn en Sicilio, proksime de Palermo (Cefalà Diana). Krome li estis en vintro 1931/32 teĥnika asistanto ĉe la dua elfosadkampanjo en Ktesifono kiel ĉefa elfosisto kaj desegnisto. Tiu ĉi elfosadon organizis la berlina Muzeo pri islama arto kaj la novjorka Metropola Muzeo de Arto. Poste li ĉeestis dum pluraj semajnoj ĉe elfosado de Görres-societo en Tabgha ĉe Maro Kineret. Li vojaĝis i.a. en Transjordanio, Egiptio, Norda Afriko kaj alie.
Islamo en Uzbekio
1990-aj jaroj
Plejparte, aliflanke, en la unuaj jaroj da sendependeco Uzbekio vidas revigliĝon de pli laika Islamo, kaj eĉ ke movado estas en siaj tre fruaj stadioj. Laŭ publikopinia enketo farita en 1994, intereso en Islamo kreskas rapide, sed persona kompreno de Islamo de uzbekoj restas limigita aŭ tordita. Ekzemple, proksimume duono de etnaj uzbekaj respondantoj konfesis kredon je Islamo kiam petite identigi ilian religieman kredon. Inter tiu nombro, aliflanke, scio aŭ praktiko de la ĉefpreskriboj de Islamo estis malfortaj. Malgraŭ raportita disvastiĝo de Islamo inter la pli juna populacio de Uzbekio, la enketo indikis ke islama kredo daŭre estas plej malforta inter la pli junaj generacioj. Malmultaj respondantoj montris intereson en formo de Islamo kiu partoprenus aktive politikajn temojn. Tiel, la unuaj jaroj da post-sovetia religia libereco ŝajnas esti kreskiginta formon de Islamo ligitan al la uzbeka populacio pli en tradiciaj kaj kulturaj esprimoj ol en religiemaj, malfortigantaj la asertojn de Karimov ke kreskanta ĝeneraligita fundamentismo prezentas minacon al la supervivo de Uzbekio.
Oswin Puttrich-Reignard
Vivo
Puttrich-Reignard estis laste kameraisto ĉe la 6-legiono. Li anis ĉe SS-Totenkopf-kavaleriregimento nr 2 falonte batalkampe.
Islamo en Uzbekio
2000-aj jaroj
Ekspertoj supozas ke islamo mem estis verŝajne ne la vera kialo de kreskigado de agitado tiel multo kiel vehiklo por esprimado de aliaj plendoj kiuj estas pli tujaj kialoj de malkonkordo kaj senkuraĝiĝas. Homoj rigardas politikan Islamon kiel solvon al tiuj problemoj. La uzbekaj regantoj forte neas tion. La registaro estas kontraŭ la Partio de islama Liberigo (Hizb-ut-Tahrir) kaj la anoj de Said Nursi de Turkio.
La registaro kulpigas la agitadon de majo 2005 en Uzbekio en celo por senpotencigi la registaron de Uzbekio por igi ĝin Central Asian teokratiarespubliko. Uzbeka prezidanto Islam Karimov "lokis kulpigon por la agitado sur islamajn ekstremistgrupojn, etikedo kiun li uzis priskribi politikajn kontraŭulojn en la lastaj jaroj kaj ke lia kritikisteldiro estas utiligita kiel preteksto por konservado de subprema ŝtato." Hizb-ut-Tahrir neis implikiĝon en la agitado, sed esprimis simpation kaj solidarecon kun la viktimoj de la agitado, firme ovmeta kulpigo sur la subpremaj praktikoj kaj korupto de la registaro.
NGC 6133
NGC 6133 estas triopa stelo en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
18321 Bobrov
18321 Bobrov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasiljevna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio)
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia futbalisto kaj glacihokeisto Vsevolod Miĥajlovitĉ Bobrov (ruse : Всеволод Михайлович Бобров, 1922–1979) , ĉampiono je la Vintra Olimpiko 1956, monda ĉampiono en 1954 kaj 1956, ĉampiono de Europo de 1954 ĝis 1956 en glacihokeo kaj ripete ĉampiono de Sovetunio en futbalo de 1945 ĝis 1956.
Serbia Olimpika Komitato
La Serbia Olimpika Komitato (serbe Олимпијски комитет Србије, Olimpijski komitet Srbije) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Serbio. Ĝi kreiĝis en 1907 kaj estis internacie agnoskita en 1953. Kiel NOK, la Serbia Olimpika Komitato celas subteni serbajn atletojn, sporton en Serbio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas/okazu en Serbio, kvankam ĝis la jaro 2023 ankoraŭ nek okazis nek estonte antaŭvidatas Olimpikaj Ludoj en la lando.
Saneduko
Saneduko estas profesio kaj agado eduki homojn pri sano. Areoj ene de tiu profesio enhavas median sanon, fizikan sanon, socialan sanon, emocian sanon, intelektan sanon, kaj spiritan sanon. Ĝi povas esti difinita kiel la principo laŭ kiu individuoj kaj grupoj de personoj lernas konduti laŭ taŭga maniro por disvastigo, pluteno, aŭ restaŭro de sano. Tamen, ĉar estas multaj difinoj de sano, estas ankaŭ multaj difinoj de saneduko. La Joint Committee on Health Education and Promotion Terminology (Miksa Komitato pri Saneduko kaj Disvastigo de Terminologio) de 2001 difinis Sanedukon kiel "ajn kombino de planitaj lernespertoj bazitaj sur fortikaj teorioj kiuj havigas al individuoj, grupoj, kaj komunumoj la oportunon akiri informon kaj la kapablon necesaj por fari kvalitajn sandecidojn." La Monda Organizaĵo pri Sano difinis Sanedukon kiel "enhavanta konscie konstruitajn oportunojn por lernado de engaĝigo de kelkaj formoj de komunikado dezajnita por plibonigi sanstudojn, kiel plibonigi konaron, kaj disvolvigo de vivkapabloj kiuj estas taŭgaj por individua kaj komunuma sano."
La agado de Saneduko povas kosnisti el informaj kampanjoj, enkonduko de santemoj en la studobjekto de lernejoj, helpo al esplorado en sansciencoj ktp.
Kosuke Kadoshima
Kosuke Kadoshima (角島 康介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
Péter Hanák
Péter Hanák  naskiĝis la  1921 en Kaposvár. Li mortis la 1997 en Budapeŝto.
Biografio
Péter Hanák devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li eklaboris kiel ferlaboristo en Csepel, en uzinoj de Manfréd Weiss. Inter 1942-1944 li estis trudlaboristo, poste li sukcese rifuĝis al la proksimiĝanta Ruĝa Armeo. Li frekventis universitaton en Budapeŝto, krome li plulernis en Romo. En 1948 li eklaboris en historia filio de MTA, krome li instruis en la universitato. Li partoprenis en la revolucio en 1956, tial li ne rajtis instrui, nur post la tutlanda amnestio. De 1993 ĝismorte li estis katedrestro. Li estis gastoprofesoro en Usono kaj Aŭstrio. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filojn. Li ricevis premiojn inter 1965-1997.
Nikolaj Severcov
Nikolaj Aleksejeviĉ Severcov (la 5an de novembro 1827 – 8an de februaro 1885) estis rusia esploristo kaj naturalisto.
Li esploris tra Centra Azio kaj Siberio. Li verkis pri la natura vivo de Turkmenio (1873) kaj priskribis la unuan fojon nombrajn animalojn. Inter ili speco de argalo (natura ŝafo) kies subspecio poste estos nomata laŭ li Ovis ammon severtzovi. Li priskribis ankaŭ multajn novajn speciojn kaj subspeciojn de birdoj.
Referencoj
Robert Middleton kaj Huw Thomas, "Tajikistan and the High Pamirs", 2008
Tuleo
La antikva Thule (esperantigita kiel Tuleo) estas insulo priskribita de antikva greka malkovristo Pytheas el Massilia en la 4-a jc. a.K. Ĉ. -325 li vojaĝis de Sud-Hispanio al Britio. Laŭ liaj sciigoj, Thule situas tre norde, je 6-taga vojaĝo norde de Britio. Tiel, la nomo Thule estas uzata de la antikvo laŭvorte por la plej norda rando de la mondo (lat. ultima Thule). De la verko de Pytheas "Tra la Mondmaro" restas nur etaj fragmentoj. Li aludis verŝajne Norvegion, Islandon, Feroajon aŭ Ŝetlandajn Insulojn.
Aliaj uzoj
La nazia Tuleo-Societo estis nomita laŭ tiu mistika loko. Por la anoj ĝi signifis devenlokon de la arja raso.
Aerbazo Thule estas usona aviadila millitara bazo en Groenlando.
Ekzistas ankaŭ konata sveda muzikgrupo Ultima Thule.
Zarzuela del Monte
Zarzuela del Monte [zarZŬEla delMONte] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo Partido Judicial de Segovia (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco. La loknomo Zarzuela del Monte estas etimologie komprenebla kiel Rubuseto de la Monto. Tiukadre aperas ok rubusplantoj sur arĝenta koloro ĉirkaŭ tri oraj spikoj en la blazono reprezentantaj la tritikaktivecon.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 28,38 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 512 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 500 el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 28 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Monterrubio, Segovia, Lastras del Pozo, Valdeprados, Ituero y Lama, Vegas de Matute kaj Navas de San Antonio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Zoltán Mechlovits
Zoltán Mechlovits [meĥloviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Mechlovits Zoltán estis hungara tablotenisisto, mondĉampiono, trejnisto. Lia origina persono nomo estis Ármin.
Zarzuela del Monte
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, konstruado kaj piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kaj ĉefe la preĝejo de Sankta Vincento kun elstara mudeĥara absido.
Zoltán Mechlovits
Ármin Mechlovits naskiĝis en 1891 en Budapeŝto, li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
devenis el juda familio. Li estis tablotenisisto inter 1908-1938 en ĉefurba juda sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 17-foje inter 1910-1937 unuoble, virduope, variduope aŭ teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo ĝis 1929. Li estis la unua en mondĉampionumoj inter 1926-1929 sesfoje unuoble, variduope aŭ teame. Li devis fini sian aktivan sportan karieron en 1938 pro la kontraŭjudaj leĝoj. Pli frue en 1924 li partoprenis en fondo de la hungara tablotenisa asocio. Inter 1930-1937 li estris la hungaran nacian teamon. En la sensporta vivo li estis oficisto.
Nándor Gilyén
Nándor Gilyén [gijEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gilyén Nándor estis hungara arkitekto, statikisto, altlerneja instruisto. Lia frato estis Jenő Gilyén.
Nándor Gilyén naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Nándor Gilyén maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1949, poste li akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato en 1954. Post siaj studoj li estis samloke asistanto ĝis 1962. Inter 1964-1966 li laboris en ministeria instituto, poste en pluraj ŝtataj arkitektaj laborejoj. Li fokusiĝis pri statikaj problemoj. En 1992 li pensiuliĝis, tamen poste li estis privata entreprenisto.
Titano (luno)
Titano estas la ĉefa luno de la planedo Saturno, gasgiganto, kiu havas pli ol 60 lunojn. Titano estas entute unu el la plej grandaj lunoj en la sunsistemo, pli granda, ekzemple, ol la planedo Merkuro. Titano estas la due plej granda luno en la sunsistemo, post la Jupitera Ganimedo.
Malkovro
Titano nomiĝis el la grekmitologia raso de dioj, la Titanoj, kiuj regis dum la Ora Epoko.
Lagoj
Dum januaro de la jaro 2007, scientistoj anoncis, ke estas klaraj indikoj por lagoj de likva metano sur la surfaco de Titano. Estas neniu alia mondo, krom la Tero, kie oni jam malkovris stabilajn korpojn de likvo.
Kelkaj lagoj estas komplete nigraj, reflektante neniujn radarsignalojn.
Atmosfero
La atmosfero, el ĉirkaŭe 98,4 % da nitrogeno kaj 1,6 % da metano, enhavas organikajn kombinaĵojn kaj, laŭ la astrosciencistoj, similas la primitivan kemian kondiĉon de la Tero. Sed ol la Tero, la surfaca temperaturo estas multe pli malalta ĉe −179 °C. Atmosfera premo ĉe la surfaco estas 146,7 kPa, kiu estas pli ol ĉe la Tero.
Robotmisio
La 14an de januaro de la jaro 2005 la sondilo "Huygens" de la Eŭropa Spaca Agentejo, ESA, atingis la grundon de Titano, post 7 jarojn longa vojaĝo sur la kosmoŝipo "Cassini" de la NASA, Usona Spaca Agentejo. La misio "Cassini-Huygens" startis en la jaro 1997. Dum Cassini orbitis ĉirkaŭ Titano kaj analizis la saturnan lunon el spaco, la robota laboratorio Huygens studis la konsiston de la atmosfero de Titano, registris fizikajn datenojn kaj sonojn, kaj fotis la titanan surfacon. Huygens estas la unua homara kosmoveturilo, kiu atingis la surfacon de luno aŭ planedo en la ekstera parto de la sunsistemo, transe de Marso.
Surfaco
Titano ne estas vulkane aktiva. Sur la surfaco troviĝas multaj dunoj en kelkaj dezertoj sub densaj nuboj.
Relative fama regiono de la titana surfaco estas "Xanadu", multe lumreflektanta areo ĉe la antaŭa hemisfero. Ĝi nomiĝas pro la legenda somera palaco en la poemo Kubla Khan de la angla verkisto Samuel Taylor Coleridge.
La unuaj bildoj ŝajne montris mallongajn, stumpajn drenadajn kanalojn direktiĝantajn al "marbordo", kaj glaciajn blokojn disŝutitajn ĉirkaŭ la alteriĝo-punkto.
Ebleco de vivo
Malgraŭ la malvarmo de Titano, kelkaj sciencistoj pensas, ke ia vivo povas loĝi tie. En 2010, Darrel Strobel, analizinte informojn el Cassini-Huygens, konkludis, ke molekuloj da hidrogeno fluadas malsupren trans la atmosfero al la surfaco, tie ili malaperas. Ebla kialo por la malapero estas, laŭ Strobel, ke la hidrogeno estas konsumata de vivaĵoj, kiuj produktas metanon el pli kompleksaj hidrokarbidoj.
Proponata misio
La Titana Saturnsistema Misio (TSSM) estas kuna propono de la NASA kaj la ESA. Ĝi startus en la jaro 2020 kaj alvenus al la saturna sistemo en la jaro 2029. La 4-jara ĉefa misio inkluzivus de 2-jara saturna turismo, 2-monata titana aerospecimenkolekta fazo, kaj 20-monata titana orbita fazo. La propono havus varmaeran balonon por ĉirkaŭnavigi Titanon ĉe la latitudo de 20°N kaj la alteco de 10 kilometroj super la surfaco. Ebla alia aparataro estus laga esplorilo.
Literatura mencio
Titano estas menciita kiel kolonio en la sciencfikcia romano Imperia Tero de la brita verkisto Arthur C. Clarke (1917–2008). Li ricevis la kavalirecon de la brita monarĥio en la jaro 1998.
Silezoj
Silezoj (silezi-pole: Ślůnzoki; silezi-germane: Schläsinger; Ślązacy; Slezané; Schlesier) estas homoj, kies familioj dum generacioj loĝis aŭ loĝas en Silezio, kaj en la pli granda norda parto, kiu de mezo de la 18-a ĝis mezo de la 20-a jarcento nomiĝis Prusia Silezio inkluzive de orienta Supra Silezio, kiu post la Dua Mondmilito estis forprenita el la Germana Regno kaj donita al administrado de la Pola Popola Respubliko, kaj en la pli eta kaj pli suda parto nomata Aŭstria respektive Ĉeĥa Silezio.
En Silezio unue vivis keltoj kaj ĝermanoj (aparte lugioj kaj silingoj), en la 6-a jarcento alvenis okcidentaj slavoj, ekde la 12-a jarcento grandkvante alvenis germanlingvaj setlistoj, tiel ke ĝis la 20-a jarcento en Silezio sume vivis plejparte germanoj, je granda parto parolantoj de la silezia-germana, kaj je malplimulto slavaj parolantoj de la pola, silezia-pola, ĉeĥa kaj teŝina dialekto respektive laĥa lingvo. Post la Dua mondmilito la teritorioj de Pollando oriente de la Curzon-linio estis akiritaj de Sovetunio, kaj la teritorioj de la Germana Regno oriente de la Odro-Niso-limo inkluzive de Prusia Silezio estis donitaj teorie al administrado de la Pola Popola Respubliko, fakte al ties posedo. Praktike ĉiuj germanlingvanoj el Silezio kaj la aliaj teritorioj oriente de la Odro-Niso-limo estis forpelitaj ĝis la vintro 1946/1947, kaj granda plimulto de la pollingvanoj el la teritorio oriente de la jam en 1945 estis translokigitaj en la "novan teritorion" de Pollando, kiel ke la pola ŝtato praktike estis ŝovita okcidenten je proksimume 250 kilometroj je la arbitra postulo de Sovetunio. Dum Prusia Silezio laŭ la censo de 1939 havis 4,6 milionojn da loĝantoj, preskaŭ ĉiuj germanlingvaj, pli ol 3,6 milionoj da germanlingvaj silezoj inter 1945 kaj 1947 estis perforte translokigitaj al la teritorioj de la postaj ŝtatoj FRG (je pli-malpli du trionoj) kaj GDR (je pli-malpli triono), sed tamen laŭ deveno restis silezoj. Laŭ la censo de 1970 en FRG 3 milionoj da civitanoj indikis esti germanlingvaj silezoj. Parto de la poloj, en 1945 el la polaj teritorioj oriente de la Curson-linio loĝigitaj al Silezio.
Supraj silezoj kiel nacieco
En nuntempa Pollando ekzistas grupo de vivantoj de Supra Silezio, kiuj sentas sin nek germanoj nek poloj. Tio aparte videbiĝis en la censo de 2002, kiam 173 200 civitanoj kiel naciecon indikis la tiam ne rekonitan terminon "sileza" (sed 140,000 el ili deklaris pola-silezia nacieco). En la censo de 2011 sume 817.000 civitanoj indikis "silezan" naciecon (el kiuj preskaŭ 450 000 el ili deklaris pola-silezia nacieco). 140 895 personoj en 2002 en la provincoj Opolio, Malsupra Silezio kaj Silezio indikis germanan naciecon. En la pola censo de 2011 proksimume 45 000 personoj indikis nur germanan naciecon, kaj pliaj 103 000 personoj interalie germanan naciecon. La suma nombro de 148 000 personoj proksimas al la rezulto de 2002. La plimulto, kiuj deklaras sin silezianoj, ankaŭ deklaras sin poloj.
Atentindas ke en la ĉiutaga lingvouzo nuntempa en Pollando la termino "silezo" aplikatas preskaŭ nur al loĝantoj de Supra Silezio, ĉar dum el la nuna Malsupra Silezio la historia loĝantaro ĝis la vintro 1946/47 praktike komplete forpeliĝis, en la post la Unua Mondmilito pollanda orienta Supra Silezio multaj historiaj loĝantoj rajtis resti. Tiu nuna pola lingvouzo tamen ne signifus ke nur ili estus silezoj.
Schiltigheim
Schiltigheim [] estas franca komunumo en la departemento Bas-Rhin, en la regiono Alzaco. Ĝi havis 30,952 loĝantojn en la jaro 2010. Ĝi apartenas al la urba areo de Strasburgo.
Geografio
Schiltigheim situas en la nordo de la urba areo de Strasburgo, kelkajn kilometrojn okcidente de Germanio.
Transporto
Kvar haltejoj de la linio B de la tramo de Strasburgo troviĝas en Schiltigheim.
Partoprenintoj de Afrika monato 2020
{   "description": "\n\nĈiuj partoprenintoj de la konkurso Afrika monato 2020 enkalkulante tiujn en Vikivojaĝo.", "targets": [ {           "title": "Uzanto-Diskuto:Alzinous" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Amikeco" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Dominik" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Freneo" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Gaodifan" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:KuboF Hromoslav" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Rdelre" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Robert Weemeyer" },       {            "title": "Uzanto-Diskuto:Sliwinski" }   ] }
San Gimignano
San Gimignano estas komunumo de Italio.
Lagny - Thorigny (stacidomo)
La stacidomo estis malfermita la de "Compagnie des chemins de fer de l'Est". Temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio P de Transilien.
Titting
Titting estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichstätt kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lagny - Thorigny (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
4230 van den Bergh
4230 van den Bergh estas malgranda, malhela, malrapide rotacianta asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tiu grupo da asteroidoj en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la nederland-devena kanada astronomo Sidney van den Bergh, eks-direktoro de la Dominia Astrofizika Observatorio en Viktorio.
Nudela maŝino
Nudela maŝino estas mekanika kuiraparato por fari nudelojn.
La klasika nudelmaŝino estas cilindra kaj tranĉaparato La pasto el faruno ovo kaj salo devas esti absolute seka, ĉar ĝi alikaze gluas al la cilindro. Post pluraj provoj ĝi ricevas la deziritan dikecon. Poste ĝi ricevas la deziritan formon kaj estas tranĉita. La nudelmaŝino funkcias mane per kranko, sed ekzistas aparatoj, kiuj havas elektromotoron.
Plia varianto de la nudelmaŝino estas la nudela seĝo, kie roligata pasto estas tranĉita en tranĉaĵoj.
Miracema do Tocantins
Miracema do Tocantins estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 20.684 loĝantojn en 2010.
58441 Thomastestoni
58441 Thomastestoni estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Thomas Testoni, teknikiston en turisma servo kaj manaĝeron de informadika vendejo. Li estas la bofilo de unu el la kunmalkovrintoj de tiu malgranda planedo.
Maurycy Frydman
Maurycy FRYDMAN aŭ Svami Bharatananda (ankaŭ: Maurice Frydman, Frydman-Mor, naskiĝis en 1901 en Varsovio, mortis la 9-an de marto 1977 en Barato) estis pola judo, poste kredanto de hinduismo; inĝeniero kaj socia aganto, partoprenis en la movado favore al sendependeco de Brita Hindio, kunfondinto de Pola-Barata Biblioteko, kune kun Wanda Dynowska en 1944.
Lullin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Maurycy Frydman
Biografio
Naskita en familio de polaj judoj kun la nomo Friedman. Alvenis al Barato en la dua duono de la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento kune kun grupo de judaj enmigrintoj el Pollando.
Li sukcesis kiel direktoro de elektrejo en Bangaloro. Fascinita pri hinda filozofio li akceptis tiun ĉi religion kaj finfine iĝis asketo (sannjasin). Kune kun Mohandas Karamchand Gandhi kaj reĝo de Aundh preparis tekston de "Novembra Deklaracio", kiu en la jaroj 1938-39 igis monarkion Aundh respubliko.
Frydman estis disĉiplo de Gandhi kaj loĝis en lia aŝramo, kie perfektigis konstruon de radŝpinilo por ŝpinado, uzata de Gandhi kaj liaj sekvantoj kadre de batalo kontraŭ brita pri tekstila.
Frydman estis ankaŭ proksima kunlaboranto de Nehru, kaj liaj spiritaj majstroj estis Ramana Maharŝi kaj Jiddu Krishnamurti. Li ankaŭ estis plurjara amiko de Nisargadatta Maharaj, kiu konsideris Frydman kiel "klerigita animo". Nisargadatta akompanis lin en la lastaj momentoj de la vivo.
Frydman tradukis en la anglan kaj publikigis en 1973 surbendigitajn interparolojn kun li en libro titolita I Am That.
Frydman helpis al Wanda Dynowska fondi kaj mastrumi Polan-Baratan Bibliotekon, eldon-serion populariganta reciprokan kulturan interŝanĝon inter Pollando kaj Barato, en tio tradukojn de la plej gravaj verkoj filozofi-religiaj de hinduismo kaj publikigo en Barato de tradukitaj verkoj de la plej grandaj polaj poetoj.
Post 1959 Frydman kune kun Dynowska helpis al tibetaj rifuĝintoj en Barato organizante por ili lernosistemon kaj socian bazon.
Makoto Mimura
Makoto Mimura (三村 真, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
Moldava Olimpika Komitato
La Moldava Olimpika Komitato (rumane Comitetul Național Olimpic al Republicii Moldova CNORM) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Moldavio. Ĝi kreiĝis en 1991 kaj estis internacie agnoskita en 1993. Kiel NOK, la Moldava Olimpika Komitato celas subteni moldavajn atletojn, sporton en Moldavio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas/okazu en Moldavio, kvankam ĝis la jaro 2023 ankoraŭ nek okazis nek estonte antaŭvidatas Olimpikaj Ludoj en la lando.
Pego (municipo)
Pego estas hispana municipo kiu apartenas al Valencia Komunumo kaj lokas en nordoriento de Provinco Alikanto. Tiu limas al Provinco Valencio, havas etendon de 52,85 km2 kaj estis rezidejo de 10 133 personoj en 2020. Parto de Natura Parko nomiĝanta La Marjal etendas sur iom el la nordo de la municipo.
Tiu nunepoka municipo estis loĝata ekde la Meza Paleolitiko. Ankaŭ restaĵoj de la Bronzepoko estas en la teritorio. Estis ankaŭ ĉeesto de homoj dum la Iberia islama epoko.
NGC 6134
NGC 6134 (aliaj indikoj — OCL 968, ESO 226-SC9) estas malfermita stelamaso en konstelacio Ortilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
18322 Korokan
18322 Korokan estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la gasta domo Korokan, konstruita en la 8-a jarcento en Ĉikuŝi (nun Fukuoka) por la eksterlendaj senditoj.
Arondismento Montbard
La arondismento Montbard (france arrondissement de Montbard) estas unu el la tri arondismentoj de la franca departemento Côte-d'Or. Ĝia ĉefurbo estas la subprefektujo Montbard. Ĝi havis 61 327 loĝantoj en 2012.
Historio
La arondismento datiĝas el 1926.
Kantonoj
Ekde 2015 la arondismento konsistas el la jenaj 3 kantonoj :
Birigui
(oficiale Município de) estas municipo kaj universitata urbego en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araçatuba kaj en la samnoma mikroregiono Birigui. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Arondismento Montbard
Kantonoj
La arondismento Montbard konsistis ĝis 2015 el la jenaj 12 Kantonoj :
La arondismento enhavas 253 komunumojn.
Iso-Lehtisaari
Iso-Lehtisaari ("granda folioinsulo") (ankaŭ Iso-Lehtissaari, Lehtissaari kaj Lehtinen) estas unu de plej nordaj insuloj de lago Päijänne. Ĝi situas en urbo Jyväskylä ekde 1965 (antaŭe Kampara komunumo de Jyväskylä). La areo de la insulo estas proksimume 0,55 km². La plej granda alteco estas 97,5 m kaj la longeco proksimume 1,5 km. En ĉefa parto de la insulo kreskas naturstata arbaro. La plej granda supermara alteco estas proksimume 97,5 m. Iso-Lehtisaari estis la plej granda insulo de Jyväskylä en 1965–1992.
Birigui
Geografio
Birigui situas en suda parto de la lando sur montetaro. Campinas troviĝas 378, San-Paŭlo (urbo) 454, Campo Grande 457, Guarulhos 458, Curitiba 471, Goiânia 527, Braziljo 664, Belo Horizonte 682, Nova Iguaçu 726, Rio-de-Ĵanejro 751, Porto Alegre 975, Salvador de Bahio 1557, Teresina 1977, Maceió 2028, São Luís 2189, Recife 2215, Belém 2217, Manaus 2279, Natalo (Brazilo) 2372 kilometrojn distance.
Historio
Birigui estis fondita en 1911, pli frue indianoj vivis ĉi tie. La evoluon helpis la fervojo de Mato Grosso ĝis la Atlantiko.
Ekonomio
Birigui estis la plej grava centro de la ŝuoproduktado de infanoj en Brazilo kun produktado de 57 milionoj da paroj en la jaro de 2006. Aliaj produktaĵoj de la urbego estas mebloj, vestoj, paperoj, metalurgio. Oni kultivas sukerkanojn en la regiono.
Klimato
Birigui havas humidan subtropikan klimaton. Jare pluvas po 2300 mm.
Saint-Denis
Francio
kaj multe aliaj
Monte Santo do Tocantins
Monte Santo do Tocantins estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 2.085 loĝantojn en 2010.
István Szuhai
István Szuhai [iaxtvAn suhai], aŭ István Szuhay, laŭ hungarlingve kutima nomordo Szuhai István estis hungara pastro, ĉefepiskopo, episkopo, preposto, kanoniko.
István Szuhai naskiĝis en 1551 en Pozsony (reĝa departemento). Li mortis la 1608 en Vieno.
Cessey-sur-Tille
Cessey-sur-Tille estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Kulposento
Kulpeco, aŭ sento esti kulpa, estas la mezuro de la grado laŭ kiu aganto, kiel persono, povas esti morale aŭ jure respondeca pro agado kaj neagado. Kulpeco markas la dividan linion inter morala malbono, kia murdo, pri kiu iu povas sentiĝi jure responsa kaj hazarde okazinta afero, kiel tertremo, pri kiu neniu homo povas vere havi responson aŭ kulpon. La kulposento havas gravajn rezultojn en la fako de la psikologio, ĉefe en tiu lasta okazo, en kiu laŭ kelkaj psikologoj ĉiu havas ian kulposenton aŭ, laŭ aliaj, kulposento estas bazo de multaj malordoj. Kulposento havas gravajn rezultojn ankaŭ en la kampo de la juro, kie plej ofte kune kun pento ĝi havas favorajn rezultojn en profito de la kulpulo.
John Diefenbaker
John George DIEFENBAKER membro de la Reĝina Privata Konsilantari por Kanado, de la Ordeno de la Honorkompanoj, kaj de la Reĝina Konsilantaro; 18a de Septembro, 1895 – 16a de Aŭgusto, 1979) estis la 13a ĉefministro de Kanado, el la 21a de Junio, 1957, al 22a de Aprilo, 1963. Li estis la ununura partiestro de la Progresema Konservativa Partio de Kanado (PC aŭ Tory) inter 1930 kaj 1979 kiu kondukis la partion al elektada venko, kion li faris trifoje, kvankam nur unufoje per majoritato de sidlokoj ĉe la Ĉambro de Deputitoj de Kanado.
Takayoshi Ishihara
Takayoshi Ishihara (石原 崇兆, n. ) estas japana futbalisto.
John Diefenbaker
Diefenbaker estis naskita en sudokcidenta Ontario en 1895. En 1903, lia familio migris okcidenten al la parto de la Nordokcidentaj Teritorioj kiu baldaŭ poste iĝus la regiono de Saskaĉevano. Li kreskis en la provinco, kaj estis interesita pri politiko de juna aĝo. Post mallonga servo en la Unua Mondmilito, Diefenbaker iĝis advokato. Li partoprenis en voĉdonado tra la 1920-aj jaroj kaj 1930-aj jaroj kun nur malmulte da sukceso ĝis li estis finfine elektita al la Ĉambro de Deputitoj (komunuloj) en 1940.
Takayoshi Ishihara
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama, Matsumoto Yamaga FC kaj Vegalta Sendai.
John Diefenbaker
Kvankam frakciismo ene de la partio estis silentigita per la balotsukceso de Diefenbaker, ĝi denove pliiĝis kiam la Progresemaj Konservativuloj perdis subtenon, falante de oficejo en 1963, kaj liaj kontraŭuloj povis devigi gvidadokonvencion en 1967. Diefenbaker staris por reelekto kiel partiestro en la lasta momento, sed nur altiris minimuman subtenon kaj retiriĝis. Li restis parlamentano ĝis sia morto en 1979, du monatojn post kiam Joe Clark iĝis la unua konservativula ĉefministro ekde Diefenbaker.
Safi (Malto)
Safi estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la precipa ŝtata insulo Malto en la Mediteranea Maro. ISO-kodo de la komunumo estas MT-47.
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 2,3 kvadrataj kilometroj vivis.
Karl von Utenhove
Karl von Utenhove (1536-1600)  (n. en Gento (urbo), 🇧🇪, 18-a de marto 1536 - m. en Kolonjo, 🇩🇪, en la 31-a de aŭgusto 1600) estis flandra humanisto, poeto kaj filologo.
Lauro de Freitas
Lauro de Freitas [laŭrodefrejtaz] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 163.449 loĝantojn en 2010.
Tie estis unue indiĝena vilaĝo nomata "Morro dos Pirambás", poste fondiĝis misiejo "Santo Amaro de Ipitanga" en 1552 sub influo de Francisco Garcia D'Ávila. Dum jarcentoj, la vilaĝo vivis per plantado de sukerkano kaj fabrikado de sukero. En 1930 franca aviadilkompanio Latécoére konstruis tie flughavenon. En 1950 mortis Lauro de Freitas je aviadilfalo, kaj oni sanĝis la nomon de la urbo por omaĝi lin. La municipo tre suferas per ekologiaj problemoj, kiel malpuraj plaĝoj, troa fiŝkaptado, kaj industria poluo. Tie mortis Leopoldo Knoedt en 2000.
Sulzbach-Laufen
Sulzbach-Laufen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwäbisch Hall kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Instruisto
Instruisto estas profesia pedagogo, kies tasko estas instrui al lernantoj konkretan stud-objekton (matematikon, zoologion, gimnastikon, fremdan lingvon ktp.), kutime en klasĉambro de lernejo, sed ankaŭ kiel hejma aŭ koresponda instruisto. Instruante infanojn li devas samtempe eduki ankaŭ bonan konduton, nemensogemon kaj aliajn homajn kvalitojn.
Enciklopedio de Esperanto
EdE-I
Instruistoj. Jam en 1910 kunligiĝis 347 E-instruistoj diverslandaj en Internacia Asocio de Instruistoj (IAI) kaj eldonis fakan organon Internacia Pedagogia Revuo (IPR). Kasisto kaj redaktoro estis Theodor Čejka, instruisto en Bystřice pod Hostýnem. (Ĉeĥoslovakio). La revuo estis bona, sed la redaktoro plendis pri malkontentiga kunlaboro, pri indiferenteco de la kolegoj.
En la jaroj post la mondmilito forta volo al internacia interkompreno renaskiĝis inter la instruistaro. Francaj kolegoj, instigitaj de flamaj krioj de Anatole France, Romain Rolland por la tuthomara solidareco, komencis rekonstrui la int. interrilaton de la E-instruistoj. Marcel Boubou, Orléans, eldonis por kaj per tiu interligo en 1922 edukfakan revuon Novaj Tempoj, kies ĉefa karakterizaĵo estis la traktado de la edukaj problemoj kaj de la instruistaj laboroj en ilia dependeco de la ekonomiaj kaj politikaj faktoroj, kaj kies devizo estis: amo al paco, fido al la progreso. Pro la socipolitika konsidero de la edukscienco, la revuo havis karakteron de serioza, akra batalilo sur atentinda nivelo.
Dum la UK 1924 en Vieno estis fondita Tutmonda Asocio de Geinstruistoj Esperantistaj (TAGE) de 200 E-instruistoj kun la celo: kolekti ĉiujn E-instruistojn por propagandi efike la enkondukon de Esperanto en lernejo kaj instruistaro kaj eldoni pedagogian fakan revuon (Novaj Tempoj). Kiel plej forta unuiĝo la Saksa Asocio de E-Instruistoj ricevis la komision kaj la respondecon por la eldono de la gazeto kaj la administrado de TAGE.
Prezidantoj de TAGE estis Marcel Boubou, Orléans (ĝis 1926), Albin Neuil, Olomouc-Neredin, Ĉeĥoslovakio (ĝis 1929) kaj George William Roome, Sheffield (de 1930).
Depost 1926 la TAGE-organo aperis sub la nomo Internacia Pedagogia Revuo (IPR). La proks. 150 abonantoj en 1922 kreskis ĝis 883 en 1930 kaj sekve de la ekonomia kaj politika mondkrizo, reiris ĝis 600 en 1932.
La redaktoroj estis Richard Müller, Auerbach (1925), Hans Ludwig, Pirna (1926-1928), d-ro Kurt Riedel, Dresden, (1929-1933). La ĉiam ampleksan kaj ofte malfacilan varblaboron por la gazeto kaj asocio prizorgis la t. n. Laborkomitato, al kiu apartenis la redaktoro, la administranto de IPR, la sekretario de TAGE, la prezidantoj de la germana kaj de Ia saksa asocioj de E-instruistoj; la direktoro de la germana E-Instituto, la sekretariino de "Kunlaborado inter IALA kaj Internacia Buroo pri Edukado, Ĝenevo, kaj la Germana Esperanto-Instituto", la prezidanto de la Saksa Esperanto-Ligo, kiuj regule kunvenis ĉiumonate en Riesa.
D-ro Riedel donis al IPR sciencan bazon kaj reprezentis la principon de la aŭtonomio de la eduksciencoj. IPR enhavis artikolojn pri int. scienca pedagogio, E-a lingvo-scienco, pedagogia terminologio en Esperanto, recenzon de diverslandaj pedagogiaj kaj E-verkoj, raportojn pri kongresoj kaj laboroj de int. instruistaj asocioj pri lernejo kaj instruistaro en diversaj landoj kaj pri Esperanto en tiuj medioj. Valora aldono al IPR estis la korespond- kaj interŝanĝdeziroj de infanoj, klasoj kaj instruistoj, aranĝitaj de la korespondoficejo de "Kunlaborado". Dum ses jaroj IPR ekspedis ankaŭ la E-lingvan resumfolion de Vojo de klerigo, granda pedagogia revuo en Ukrainio. En 1925 aperis la Jarlibro de TAGE, enhavanta pli ol 2000 adresojn de E-instruistoj.
Viglaj interrilatoj kun la int. instruistaj kaj edukaj asocioj kun la Internacia Buroo pri Edukado kaj IALA, celis la praktikan aplikon de Esperanto ĉe la plenumo de la int. laboroj: korespondaj, gazetaj kaj kongresaj. Plej grandan sukceson TAGE havis en la sindikato "Internacia Profesia Sekretariejo de Instruistoj" (Strasburgo), kiu mem surprenis la propagandon por Esperanto kaj dum sia kongreso 1931 en Hamburgo aranĝis oficialan E-vesperon, dum kiu famkonataj membroj de IPSI el diversaj landoj pledis por Esperanto.
Konsiderindan influon en ĉi tiuj laboroj por TAGE havis dum multaj jaroj ĝia sekretario M. Goldberg, Oetzsch b. Leipzig. Pro la specialaj, memstaraj taskoj kaj pro la diversorganiziteco de sia membraro TAGE restis sendependa, rilate al UEA kaj SAT. TAGE ankoraŭ ne sukcesis, konvinki la diverslandajn Esperanto-instruistojn pri la neceso de kreo de fortaj landaj instruistaj asocioj, sekcioj de TAGE. La plej forta sekcio estis ĝis 1933 la germana, kun proks. 500 membroj, kiu nun verŝajne havigos al TAGE perdojn. La tre forta sveda asocio ankoraŭ ne povis korporacie aliĝi al TAGE pro financaj malfacilaĵoj.
Pro la malfacilaj cirkonstancoj, regantaj en Germanio dum la komenco de 1933, la germanaj funkciantoj deziris eksiĝi. La agento por Nederlando, Pieter Korte, Veendam, estis petata, starigi en Nederlando novan Laborkomitaton. Dum la faka kunveno en la UK 1933 en Kolonio la novaj funkciantoj estis elektataj: E. Boltjes, Winschoten, redaktoro; Pieter Korte, Veendam, administranto-kasisto kaj W. Mook, Groningen, sekretario de TAGE. La malfacilaĵoj, kiuj amasiĝis antaŭ ili, estis sufiĉe gravaj.
(14286) 2577 P-L
(14286) 2577 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Fotita de Tom Gehrels elde la Monto Palomar, ĝi estis malkovrita de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten sur unu el la senditaj en Leiden (Nederlando).
San Giovanni Valdarno
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Areco. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj. Kristana patrono estas la sanktulo Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Caravelas
Caravelas [karavelaz], karavelo en la portugala lingvo, povas esti:
Asembleo de Londono
La Asembleo de Londono (angle: London Assembly) estas la unuĉambra leĝdona konsilio de Londono. Ĝi havas povon amendi la ĉiujarajn buĝetojn de la urbestro de Londono. Ĝi estis kreita en 2000.
NGC 6135
NGC 6135 (aliaj indikoj — MCG 11-20-8, ZWG 320.15, PGC 57580) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
32944 Gussalli
32944 Gussalli estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj amatoraj astronomoj Piero Sicoli kaj Francesco Manca elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala mekanika inĝeniero Luigi Gussalli (1855 — 1950), planinto de eksperimenta « duopa jetmotoro » en 1920. Li pasis grandan perton el sia vivo por studi kaj disvolvi aplikan sistemon de kosmoveturila propulso por veturi ĝis la Luno.
Mustafa Barghouti
Mustafa BARGUTI (en araba: مصطفى البرغوثي‎; 1a de Januaro 1954) estas palestina kuracisto, aktivulo kaj politikisto, kiu servas kiel Ĝenerala Sekretario de la Palestina Nacia Iniciato (PNI), konata ankaŭ kiel Mubadara. Li estis membro de la Palestina Leĝofara Konsilio ekde 2006 kaj estas ankaŭ membro de la Centra Konsilio de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino (OLP). En 2007, Barguti estis Ministro pri Informado de la Palestina unuigita registaro.
Unu fonto estis priskribinta lin kiel naskiĝinta en Bait Rima en Cisjordanio, kvankam Barguti mem diris, ke li estas naskiĝinta en Jerusalemo.
Estante junulo, li jam estis aktivulo en Cisjordanio, kaj studis medicinon en Moskvo. Reveninta en Palestinon fine de la 1970-aj jaroj, li baraktis por la organizado de sansistemo en Palestino. Paralele li estis aktiva en la agado de palestinaj komunistoj.
Li partoprenis kaj komentis la klopodojn de pacnegocado por solvi la arab-israelan konflikton. Li ankaŭ partoprenis en balotado por la prezidenteco de la Palestina aŭtonomio, sed malsukcese.
Li estis dufoje vundita en konfliktoj pro la palestina problemo, kaj foje kritikis la koruptadon ene de la OLP.
Shuhei Matsubara
Shuhei Matsubara (松原 修平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama, Kamatamare Sanuki, Thespakusatsu Gunma kaj Shonan Bellmare.
Lucinges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Szentgotthárd)
La preĝejo Ĉiuj Sanktuloj estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Szentgotthárd, en urboparto Rábakethely, kiu estis memstara vilaĝo ĝis 1950.
Historio
La romanika kirko en tiama vilaĝo Kethely [kethej] estis konstruita en la 12-a jarcento. La unua mencio okazis en 1183. En 1493 ĝi estis renovigita, sed la turkoj detruis ĝin, sed poste ĝi estis rekonstruita, samtempe parte gotikiĝis. Inter 1605 kaj 1677 Szentgotthárd ne havis preĝejon, tial la loĝantoj venis por mesoj al Kethely. En la 19-a jarcento ĝi estis renovigita kaj interne pentrita. En 1931 restaŭraj laboroj okazis. La orgeno estis farita en 1901, renovigita en 2006. En 2003 la preĝejo ekstere, post 3 jaroj la kalvario estis renovigitaj.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur monteto 256 metrojn alta. Ĉirkaŭ la preĝejo tombejo etendiĝas, ankaŭ golgoto estas videbla. La fasado estas simetria, la turo meze iomete reliefas. La turopinto estas piramida. La enirejo funkcias tra la turo. La absido estas plurlatera.
Kermeso okazas en la 1-an de novembro.
San Ġiljan
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 1,6 kvadrata kilometro vivis.
Puerto Antonio Morán
Puerto Antonio Morán (nomita ankaŭ Puerto de Comodoro Rivadavia) estas haveno en Argentino situa en la orienta sektoro de la Suda Zona de Comodoro Rivadavia, provinco Ĉubutio. Estas haveno por publikaj kaj komerca uzado, komponita de tri kajoj. Ĝia nomo, estas tiu de la unua intendente de Comodoro, kunhavata ankaŭ de Ventoparko Antonio Morán.
La haveno estas funkciata kaj administrata de la Administración de Puerto de Comodoro Rivadavia, sub la superkontrolo de la Junta Provincial Portuaria de Ĉubutio. La ĉefaj agadoj de la haveno estas komerca fiŝkaptado, ricevo de mineraloj kaj malplie de ĝeneralaj ŝarĝoj kaj liverado de brulmaterialoj.
Georges Pompidou
Georges Jean Raymond POMPIDOU, kutime nomata Georges Pompidou (naskiĝis la 5-an de julio 1911 en Montboudif (departemento Cantal), mortis la 2-an de aprilo 1974 en Parizo) estis franca ŝtatulo.
Filo de du geinstruistoj, li vizitis la prestiĝan École Normale Supérieure en la prestiĝa Gimnazio Louis-le-Grand, kie li konatiĝis kun Léopold Sédar Senghor kaj Aimé Césaire. Akceptita en la École Normale Supérieure (1931), li fariĝis agregaciulo pri beletro (1934) kaj komencis instrui, unue en Marsejlo, poste en Parizo en la fama Liceo Henri-IV. Li publikigis iun Antologion de la franca Poezio, kiu estis reeldonita kaj plu legatas pro ties kvalito kaj la interveno de lia persona emocio. Lia beletrema menso ankaŭ manifestiĝis, kiam fine de demandoseanco gazetisto petis komenton pri priama kaj primora tragedio antaŭ nelonge okazinta en Francio, li respondis, ke li ne diros tion, kion li pensas pri tio, sed li nur eldiris versojn de Paul Éluard kiel komenton.
En 1935 li edziĝis kun Claude Cahour, kun kiu li adoptis filon, Alain Pompidou naskita en 1942.
Post la Liberiĝo li fariĝis «Maître des Requêtes» en la «Conseil d'État», supera tribunalo de la franca administracio, poste direktoro de la Turismo (1946-1949). Inter 1954 kaj 1958, li laboris en la Banko Rothschild. Kiam Charles de Gaulle reprenis la povon en 1958, li fariĝis lia kabinetestro kaj en 1962 ĉefministro.
Dum la ribelo de Majo 1968 li komprenis, ke la ribelantoj perdis la apogon de la publiko per siaj troigoj kaj proponis novan voĉdonadon por elekti novan asembleon. De Gaulle, kiu preferus referendumon, konsentis sed ne sen grumblado. Fakte la voĉdonado estis triumfo por de Gaulle, sed ĉi tiu ne pardonis al sia ĉefministro, ke li pravis kontraŭ li kaj lin anstataŭigis kiel ĉefministron per Maurice Couve de Murville.
Tamen post la malsukceso de la referendumo de 1969 kaj la demisio de de Gaulle, Pompidou estis elektita Prezidento de la Respubliko la 15-an de Junio. Bedaŭrinde li jam estis malsana kaj la troa laborado postulata de lia posteno malhelpis efikan kuracadon. Li mortis la 2-an de Aprilo 1974, kaŝinte ĝis la fino sian sanstaton. Pri tio François Mitterrand indignis laŭtvoĉe... kaj li mem dum pli ol dek jaroj ne nur kaŝos sian kanceron sed ne hezitos trompi la popolon per la publikigo de mensogaj kuracistaj deklaroj.
San Giovanni d'Asso
San Giovanni d'Asso estas komunumo de Italio.
Funkciulo
Funkciulo aŭ publika funkciulo estas tiu laboristo kiu plenumas funkciojn el posteno de organismo, ĉu en la leĝdona, en la plenuma aŭ en la juĝista. (vidu Burokratio)
Plej ofte tiuj institucioj estas la registaro, la kongreso aŭ Parlamento, la tribunaloj, la Publika Administrado kaj ĝenerale al ĉiuj kiuj ne apartenas al la privata sektoro.
Son de mar
Son de mar estas hispana filmo de 2001 reĝisorita de Bigas Luna. Stelulis Leonor Watling, Jordi Mollà kaj Eduard Fernández, inter aliaj. La filmo estas bazita super la samnoma romano de Manuel Vicent.
La filmo fariĝis en Denia, Provinco Alikanto.
Intrigo
Somerfine, Ulises (Jordi Mollà) alvenas al urbeto de la mediteranea marbordo por estis la nova instruisto de literaturo de la mezlernejo. Tie li malkovras la sensecon de Mediteraneo pere de la maro, de la odoro de la oranĝarboj kaj de la bongustegaj frititaj terpomoj preparitaj de kelnerino, Martina (Leonor Watling). Li freneze enamiĝas de ŝi, kaj same Martina sorĉita per la historioj kiujn li rakontas. Ili geedziĝas kaj havas filon, sed iam li navigas por fiŝkaptado per boateto, malaperas pro malbonaj veterkondiĉoj kaj oni supozas lin mortinta.
Iom poste, Martina edziniĝas al Alberto Sierra (Eduard Fernández), riĉa loka konstruisto. Kiam ŝi sentas sin komforta en tiu luksa vivo, Ulises reaparas, ĉar li ne kapablis forgesi ŝin. Por havigi al li duan ŝancon, Martina enfermigas sian antaŭan edzon en plej alta etaĝo de neokupata nuboskrapulo por ke neniu malkovru, ke fakte li estas vivanta. Tiukadre la paraj scenoj ardiĝas. Sed kiel en preskaŭ ĉiu pasia triopo, la destino malhelpas la feliĉon.
Ulm
Ulm estas universitata urbo en la germania federacia lando Baden-Virtembergo. Ĝi estas la administra sidejo de la distrikto Alb-Donau (Ĵuraso-Danubo), sed ne apartenas al ties teritorio, sed konsistigas eksterdistriktan urbon ene de la distriktaro Tübingen. Krome ĝi estas parto de la regiono Danubo-Iller, kiu kovras teritorion kaj de Baden-Virtembergo kaj de Bavario.
Ulm havas 120 000 loĝantojn. Ĝi situas je rivero Danubo kaj Iller, kiu tie konsistigas la orientan limon de Baden-Virtembergo. Tamen Ulm ne situas rande de sia alemana lingvo-regiono, ĉar ankaŭ la bavaria provinco Ŝvabio, aliflanke de la rivero, estas alemana.
Blazono
Ulm havas unu el la plej simplaj imageblaj blazonoj: Ŝildon, kiu supre estas nigra kaj sube blanka.
Historio
La Batalo de Ulm la 16an–19an de Oktobro 1805 estis serio de bataletoj, fine de la Kampanjo de Ulm, kiu permesis al Napoleono Bonaparte kapti tutan Aŭstrian armeon estre de la komando de Karl Freiherr Mack von Leiberich ŝanĝe al minimumaj perdoj kaj devigi ĝin kapitulaci ĉe Ulm.
Ĝemelurboj
Ulm ne havas oficialan ĝemelurbon. De 1986 tamen ekzistas privata ĝemeleca asocio, kiu flegas kontaktojn al la urbo Jinotega en Nikaragvo.
Katedralo
La gotika katedralo de Ulm havas la plej altan preĝejan turon en la mondo, ĝi altas 161,53 metrojn.