cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uber
Komerca modelo
La pago, simila al tiu de taksioj, baziĝas sur la distanco kaj vojaĝdaŭro. Uber altigas signife, ĝis sep fojojn, la prezon dum pinhoroj (ekskurĝoprezoj) por altiri ŝoforojn kaj redukti postulon dum tiaj horoj, kun la celo atingi ekonomian ekvilibron inter postulo kaj provizo.
En novembro 2019, la Nov-Ĵerzeja Departamento de Laboro determinis, ke Uber malobservis leĝojn pri dungado de ŝoforoj kaj ordonis al ĝi pagi kompenson je la kvanto de $650 milionoj por 4 jaroj de ne pagado de laboristoj kaj asekuron al laboristoj.
Komerca agado
Uber estis fondita fare de la kanada entreprenisto Garrett Kemp (fondinto de StumbleUpon) kaj lia usona partnero Travis Kalanick, en 2009, kaj la servo estis disponigita en beta-versio komencanta en la somero de 2010. En 2011, ĝi ŝanĝis sian nomon de UberCab al Uber. Antaŭ la fino de 2011, la firmao akiris proksimume 44 milionojn da dolaroj.
En 2014, Uber Eats estis establita por provizi liveraĵojn de nutraĵoj. En 2021, ĝi komencis liveri liveraĵojn aĉetitajn per GoPuff.
En 2015, la firmao aldonis al siaj vicoj esploristoj de la robotika fako de Universitato Carnegie Mellon por labori pri la evoluo de senŝofora aŭto. La 14-an de septembro 2016, la firmao lanĉis aŭtonomian veturilan servon en Pittsburgh.
En oktobro 2016, laborkortumo en Britio determinis, sekvante peticion de du ŝoforoj, ke ekzistas dunga rilato inter Uber kaj ĝiaj ŝoforoj, kaj tial la firmao estos devontigita pagi minimuman salajron, feriopagon kaj sociajn rajtojn. Similaj procesoj estas pritraktataj kontraŭ la firmao ankaŭ en aliaj landoj.
Uber havas plurajn konkurantojn en la mondo, inkluzive de Didi Chuxing, la plej granda konkuranto de Uber en Ĉinio, kaj Lyft en Usono.
En majo 2019, la kompanio estis listigita ĉe la Novjorka Borso je valoro de 75,5 miliardoj da dolaroj.
En 2019, la licenco de Uber funkcii en la urbo Londono estis nuligita post ripetaj fiaskoj en sekureco kaj komerca konduto, inkluzive de dekmiloj da kazoj de fraŭdo kaj risko al pasaĝeroj.
Financa damaĝo al taksiistoj
La kompanio ricevas kritikojn de la politikaj kaj komercaj sektoroj, kiuj atakas ĝin por forpreni la vivtenon de taksiistoj, kiuj tradicie apartenas al la malsupera klaso en la landoj kie Uber funkcias. Ekzemple, okazis pluraj perfortaj manifestacioj de taksiistoj kontraŭ la firmao en junio 2016 en la urboj San-Paŭlo, Londono, Parizo, Madrido, Berlino kaj Barcelono, kaj la franca registaro trudis diversajn monpunojn al Uber pro ĝia agado.
Efiko al vojŝtopiĝo
Raporto de la Londono-Transporto-Adminstracio trovis, ke vetur-aŭdservoj kiel ekzemple Uber kaj Lyft kontribuas al vojŝtopiĝo. Studo financita de Uber trovis, ke inter duono kaj triono de la vojaĝdaŭro de Uber-ŝoforoj estas sen pasaĝeroj, kaj la servo malaltigas ŝoforenspezon kaj pliigas vojŝtopiĝon. Studo de ekonomiisto Jude Kramer trovis ke en la grandurboj de Los-Anĝeleso kaj Seatlo, la plenigfaktoro de Uber estas pli alta ol tiu de taksiservoj, kaj finis ke Uber reduktas obstrukciĝon, supozante ke Uber-ekskursetoj anstataŭigas taksiajn ekskursetojn ; La aliaj studoj trovis ke Uber-ekskursetoj ne anstataŭigas taksiovojaĝojn sed estas aldonitaj ĉe la elspezo de piedirado, biciklado, kaj busveturoj, kaj ke Uber-veturiloj moviĝas sen pasaĝero 40% de la tempo.
La amasiĝo de studoj indikante, ke la agadoj de Uber kaj ĝia rivalo Lyft plimalbonigas la ŝtopiĝon sur la vojoj instigis plurajn urbojn en Usono, inkluzive de Novjorko, Ĉikago kaj San-Francisko, trudi limigojn kaj ŝarĝojn al ili.
100733 Annafalcká
100733 Annafalcká estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Anna Falcká (aŭ Anna de Bavario, 1329–1353), dua edzino de la Sankta Romia Imperiestro kaj Reĝo de Bohemio Karolo la 4-a. En 1350, ŝi naskis longtempe deziritan filon: Venceslao, kiu bedaŭrinde mortis unu jaro poste.
Želechovice
Želechovice (Selechowiz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1078. Ekde la 1-a de majo 1974 ĝis la 23-a de novembro 1990 ĝi estis konsisto de urbo Uničov.
Tabula pado
Tabula pado aŭ breta pado estas levita trotuaro, piedvojo aŭ altvojo konstruita kun lignaj lignotabuloj kiu ebligas piedirantojn transiri malsekan, delikatan aŭ marĉan teron. Tia pado ankaŭ estas efektive malalta speco de ponto. Tiaj konstrulignaj vojoj ekzistis ekde almenaŭ neolitikaj tempoj.
Kelkaj lignaj bretpadoj havis sekciojn anstataŭigitajn per betono kaj eĉ "speco de reciklita plasto kiu iom aspektas kiel ligno".
Marathon Petroleum
Marathon Petroleum Corporation estas usona naftokompanio. Ili funkciigas naftrafinadojn, merkatas kaj transportas petrolon kaj benzinon. Ili havas ĉefsidejon en Findlay, Ohio. Ĝi estis filio de Marathon Oil ĝis firmaokromprodukto estis aranĝita en 2011. Marathon Petroleum havas 16 naftrafinejojn kun kapacito de pli ol 3 milionoj da bareloj. Ili havas 6,900 sendepende posedatajn benzinstaciojn kaj 1,100 rekte posedatajn benzinstaciojn.
Cigna
Cigna Corporation estas usona multnacia grupo pri sano kaj asekuro. La asekurproduktoj inkludas sanasekuron kiel ekzemple medicino, dentala, vivasekuro. Cigna estis establita en 1982 per fuzio inter Connecticut General Life Insurance Company (CG) kaj INA Corporation (la tegmentofirmao de Insurance Company de Nordameriko).
Pedro A. Zurita
Pedro A. ZURITA (naskiĝis en Sotu Cangues (Asturio), Hispanio) estas hispana esperantisto kiu dum pluraj jaroj estis ĝenerala sekretario de la Tutmonda Unuiĝo de Blinduloj (TUB).
Kiam li estis ankoraŭ mezlernejano en porblindula lernejo de ONCE (la Nacia Blindulunuiĝo de Hispanio) en Madrido, tiea instruisto, Angel Figuerola, konvinkis lin lerni Esperanton. En la mezlernejo li jam lernis ankaŭ la francan kaj la anglan. Li vizitis vesperajn kursojn en la Centra Nacia Fremdlingva Lernejo kaj ricevis instruadon de privata instruistino pri angla lingvo. En tiu nacia lernejo li daŭrigis la lernadon de la franca kaj angla lingvoj, kaj eklernis ankaŭ la germanan, rusan kaj italan. Kiam li komencis universitatan edukadon, li jam sufiĉe bone posedis tiujn lingvojn. Dum la universitata studperiodo li lernis sufiĉe bone la portugalan kaj la katalunan kaj iomete la modernan grekan, la japanan, la serban kaj la polan, ekstiudis la ĉinan, kaj perfektiĝis en la pola, rumana kaj bulgara. Li ankaŭ klopodis lerni la asturian lingvon, kiun oni volas antaŭenigi kiel veran regionan lingvon, uzatan por ĉiutaga komunikado, ne nur en popolkantoj. Li pluperfektiĝis lingvojn ankaŭ dum someraj kursoj en multaj divesaj landoj.
Ekde 1968, kiam li ĉeestis la universalan esperantan kongreson en Madrido, komenciĝis liaj vojaĝoj por partopreni internaciajn esperantistajn aranĝojn, precipe tiujn de la blindula esperantista movado. Kiel ano de la hispana delegitaro en 1973 li unuafoje partoprenis eŭropan konferencon pri brajlo en Oslo. Poste sekvis internaciaj simpozioj en Svedio, Greklando, Nederlando, Francio, Germanio, Brazilo, Italio, Panamo, Rusio, Nederlandaj Antiloj, Kenjo, Saŭda Arabio. Oni nomumis min membro
En 1986 la Plenumkomitato de Tutmonda Unuiĝo de Blinduloj (TUB) elektis lin ĝenerala sekretario de tiu monda organizaĵo. Post dekkvarjara deĵorado kiel ĝenerala sekretario de TUB li estis en 1997 trafita de grava aŭtomobila akcidento en Maroko, post kiam li rezeignis pri tiu posteno.
Ekde 1966 kiel instruisto pri angla kaj franca lingvoj en la fizioterapia blindullernejo de ONCE kaj unu jaron poste kiel instruisto pri angla lingvo en ties madrida blindullernejo.
En ambaŭ oficejoj li kunlaboris kiel tradukisto ĝis lia emeritiĝo fine de aprilo 2005.
Poligloteco
nekredebla poligloteco. Pedro Zurita uzas ankaŭ kelkajn slavajn lingvojn – rusan, serban, bulgaran, polan k. a.
Honoroj
Li ricevis multajn honorojn.
Kapitala societo
En kapitala societo aŭ limigita kompanio, la respondeco de membroj aŭ kunposedantoj de la kompanio estas limigita al tio, kion ili investis aŭ garantiis al la kompanio. Limigitaj kompanioj povas esti limigitaj per akcioj aŭ per garantio. En kompanio limigita per akcioj, la respondeco de membroj estas limigita al la nepagita valoro de akcioj. En kompanio limigita per garantio, la kompensdevo de posedantoj estas limigita al tia kvanto, kiun la posedantoj povas devontigi kontribui al la havaĵoj de la firmao, en la okazo de likvidiĝo. La unua povas esti plue dividita en publikaj kompanioj (publikaj limigitaj kompanioj) kaj privataj firmaoj (privataj limigitaj kompanioj). Kiu povas iĝi membro de privata limigita firmao estas limigita per leĝo kaj per la reguloj de la firmao. En kontrasto, iu ajn povas aĉeti akciojn en publika limigita kompanio.
Limigitaj kompanioj troveblas en la plej multaj landoj, kvankam vaste varias la detalaj reguloj kiuj regas ilin. Ankaŭ oni ofte faras distingon inter la publike komerceblaj kompanioj de la plc-tipo (ekzemple, la akcia kompanio, Eŭropa Kompanio aŭ anonima societo), kaj la "privataj" specoj de kompanioj (aparte la kompanio kun limigita respondeco).
Universitato de Porto
La Universitato de Oporto (Universidade do Porto) estas publika institucio de supera instruado kun sidejo en la urbo Porto, Portugalio, fondita la 22an de Marto 1911 per dekreto de la Provizora Registaro de la Respubliko, sed havante predecencojn el la 18a jarcento. La Universitato de Oporto estas aktuale la plej granda portugala universitato, laŭ nombro de studentoj, de fakultatoj kaj kursoj. Ĝi estas inter la 300 plej bonkvalitaj universitatoj de la mondo, laŭ la Akademuia Klasigo de Universitatoj de la Mondo.
Elevance Health
Elevance Health (ĝis junio 2022 Anthem, antaŭ tio WellPoint) estas usona kompanio pri sano kaj asekuro kiu ofertas sanasekuron en Usono.
En 2021, ili havis ĉ. 45 milionoj membroj. Antaŭ 2014, la firmaonomo estis WellPoint, Inc. kaj la nuna firmao estis establita en 2004 per fuzio inter WellPoint (Kalifornio) kaj Anthem (Indianapolo) post kiam ambaŭ firmaoj faris plurajn akirojn.
IJK 2023
La 79-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis, kune kun la ILEI-kongreso, inter la 5-a kaj la 12-a de aŭgusto 2023 en Lignano Sabbiadoro, Italio.
Origine la IJK planiĝis okazi en Marina di Massa, sed pro nekonsento kun la kongresejo, la loko estis ŝanĝita al vilaĝo Bella Italia en la municipo Lignano Sabbiadoro.
En la sama jaro la 108-a Universala Kongreso de Esperanto okazis samlande en Torino. Okazis busa karavano de UK al IJK.
Organiza teamo
Jen estas listo de organizantoj:
Programo
La temo de la kongreso estis "intergeneracia kunlaboro pri edukado". Ĝi estis la temo de kelkaj prelegoj kaj ĝi profitis de la komuna okazigo de IJK kaj la ILEI-kongreso.
Dum la kongreso oni prezentis du originale esperantajn muzikalojn.
Sabate okazis la interkona vespero. Dimanĉe vespere okazis koncerto de JoMo. Lunde okazis la trinkomanĝa vespero. Marde vespere okazis koncerto de Ĵomart kaj Nataŝa. Merkrede okazis internacia vespero, kiu daŭris ĉirkaŭ du horojn. Ĵaŭde vespere oni prezentis la muzikalon Petveturaj aventuroj. Vendrede vespere oni prezentis la muzikalon La sorto gvidos vin.
AmerisourceBergen
AmerisourceBergen Corporation estas usona farmacia pograndisto. Ili distribuas farmaciaĵojn kaj prizorgas rilatajn konsultajn servojn. AmerisourceBergen havas proksimume 20% de ĉiuj medikamentoj venditaj kaj distribuitaj en Usono. En 2021, ili havis spezon de 213,91 miliardoj da USD. AmerisourceBergen estis establita en 2001 per fuzio inter AmeriSource Health Corporation kaj Bergen Brunswig Corporation.
Puebla de Sanabria
Puebla de Sanabria estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, norde de plej nordorienta Portugalio. Puebla de Sanabria estas etimologie tradukebla al Urbo de Monturbo. Mencindas la nivelo de konservado de ties pejzaĝa kaj media heredo, de trajtoj tre similaj al tiuj de la proksima Natura Parko Lago de Sanabria.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Castellanos, Puebla de Sanabria, Robledo kaj Ungilde, okupas totalan areon de 81,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 366 loĝantojn. Ĝi apenaŭ perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, male al la ceteraj loĝlokoj de la komarko kaj de la provinco, kaj fluktuis je ĉirkaŭ 1 500 loĝantoj. Ĝi distas 113 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, dum nur 41 km al la portugala urbo Bragança.
Ĝi limas kun Cobreros, Galende, Trefacio, Robleda-Cervantes, Palacios de Sanabria, Pedralba de la Pradería, Portugalio kaj Manzanal de Arriba.
Historio
Ties urba kerno estas en teritorio al kiu naturo havigis specialajn defendajn trajtojn, pere de la rojo Ferrera kaj la riveroj Tera kaj Castro. Tiu strategia situo proksime al la landlimo kun Portugalio, faris, ke tiu urbo delonge havis propran juron, fortikaĵon kaj muregon. Ĝi estis sidejo de grava milita, eklezia kaj politika povo kiu rezultis en riĉa arkitektura kaj monumenta heredo kiu en 1994 kondukis al deklaro de havaĵo de kultura intereso en la kategorio de historia komplekso.
Sanabria aperis dokumentita jam en unu de la protokoloj de la koncilio de Lugo de 509, kvankam tio povus esti referenco al la totalo de la komarko pli ol al la aktuala loĝloko de Puebla. Sanabria reaperas dokumentita en la 7-a jarcento, tiam kiel paroĥo de suevoj kaj monerstampejo de visigotoj per la nomo "Senapria". En la 10-a jarcento jam estas konfirmata la ekzisto de "Urbs Senabrie" kiel referenco teritoria, laŭ dokumentoj de la monaĥejo de San Martín de Castañeda, kiam la loĝloko integriĝis en la Regno Leono. En la 11-a jarcento jam estis iu kastelo. En la 13-a jarcento la urbo disponis de propra jura foruo. Poste diversaj nobelaj familioj regis la urbon kaj fine de la 15-a jarcento la Grafoj de Benavente.
Dum la 17-a jarcento la urbo suferis pro la portugala milito de Restaŭrado. Simile dum la Milito de hispana sukcedo inter la partianoj de Filipo de Anjou kaj la Grandduko Karolo, la urbo estis okupita de portugalaj trupoj, kaj rekuperita de Hispanio la 24an de Decembro 1715, laŭ interkonsento de la Traktato de Utrecht.
Aktualo
La nuna urbo estas dividitaj per la rivero en du ĉefaj kernoj, nome “La Villa” (La urbo, kiel historia domaro sur monto) kaj “El Arrabal” (La kvartalo, kiel moderna etendo trans la rivero). Estas multaj vidindaĵoj ĉefe en la historia parto, nome la Kastelo, la preĝejo Santa María del Azogue kun romanikaj elementoj, la urbodomo, la tipaj stratoj, la ermitejo de San Cayetano, muzeo de popolaj figuroj, festoj ktp. Ankaŭ la trajnstacidomo estas de arkitektura intereso bazita sur la uzado de granito.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ekzemple ĉe la rivero ktp.
Concord (Norda Karolino)
Concord - prononco laŭ IFA-transskribo [] - estas urbo de Norda Karolino, subŝtato de Usono. Laŭ la popolnombrado de la jaro 2020, en la urbo vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbo estas la administra centro de la kantono Cabarrus.
Robleda-Cervantes
Robleda-Cervantes estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, norde de plej nordorienta Portugalio. Robleda-Cervantes estas nomo devena de la kunigo de du iamaj vilaĝoj nome Robleda (kverkaro) kaj Cervantes (alude al cervoj) kaj pro tio aperas du kverkoj kaj unu cervo en la flago kaj blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Barrio de la Gafa, Barrio Lagarejos, Cervantes, Ferreros, Paramio, Robleda, Sampil, San Juan de la Cuesta, Triufé kaj Valdespino, okupas totalan areon de 32,47 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 392 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 111 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Trefacio, San Justo, Rosinos de la Requejada, Galende, Palacios de Sanabria kaj Puebla de Sanabria.
En 1910 la municipo integris iamajn loĝlokojn kaj ekhavis sian nunan kunmetonomon. Castellanos apartiĝis el la teritorio en 1973 por aliĝi al tiu de Puebla de Sanabria.​
Estas iom da agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.
McKesson Corporation
McKesson Corporation estas usona farmacia pograndisto. Aldone al medicino ankaŭ estas distribuataj sanaj IT, medicinaj ekipaĵoj kaj prizorgaj produktoj. La firmao liveras 1/3 el ĉiuj farmaciaĵoj en Nordameriko kaj havas pli ol 78,000 dungitojn. En 2021, McKesson havis spezon de 238,2 miliardoj USD.
Ĝi estis establita en Novjorko kiel Charles M. Olcott en 1828 kaj en 1833 estis nomita Olcott, McKesson & Co. post Charles Olcott kaj John McKesson.
Rosinos de la Requejada
Rosinos de la Requejada [roSInos delarekeĤAda] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, norde de plej nordorienta Portugalio. Rosinos de la Requejada estas areo de birdoprotektado ZEPA kaj popola arkitekturo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Anta de Rioconejos, Carbajalinos, Doney de la Requejada, Escuredo, Gusandanos, Monterrubio, Rionegrito, Rosinos de la Requejada, Santiago de la Requejada kaj Villarejo de la Sierra, okupas totalan areon de 154,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 342 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 117 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun la provinco Leono, Palacios de Sanabria, Asturianos, Espadañedo, San Justo kaj Robleda-Cervantes.
Estas kelkaj fortikitaj loĝlokoj de la prahistorio kiel arkeologiaj vizitindaĵoj. Estas iom da agrikulturo, konstruado kaj servoj. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, specifaj faŭno kaj flaŭro, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.
Zelinkovice
Zelinkovice (Halbransdorf) estas parto de urbo Frýdek-Místek, en distrikto Frýdek-Místek, en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sudokcidente de Frýdek-Místek. Estas ĉi tie registritaj 94 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Zelinkovice situas en katastra teritorio Lysůvky kun areo 2,05 km².
Memstareco de municipo
Zelinkovice en la jaro 1873 apartiĝis de Lysůvky kiel memstara municipo kun propra katastra teritorio. Denovan kunigon de ambaŭ municipoj faris diatrikta nacia komitato en Místek al la 1-a de januaro 1954. Pli poste okazis denova kunigo de ambaŭ katastraj teritorioj.
Historio
La municipo estiĝis el propono de Ondřej Zelinka, hetmano en Hukvaldy, laŭlonge laŭ finita "imperiestra" ŝoseo kondukanta el Olomouc ĝis Krakovo en la jaro 1789.
San Justo (Zamora)
San Justo [sanĤUSto] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, norde de plej nordorienta Portugalio.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Barrio de Rábano, Coso, Rábano de Sanabria, Rozas, San Ciprián kaj San Justo, okupas totalan areon de 75,20 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 197 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 127 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp. Ĉefa vidindaĵo estas la Ermitejo de la Alcobilla en grava arbaro de kaŝtanarboj.
Kantono Cabarrus
La kantono Cabarrus - angle Cabarrus County - estas kantono de Usono en la subŝtato Norda Karolino. La administra centro estas la urbo Concord (Norda Karolino). La kantono estis fondita la.
Quacquarelli Symonds
Quacquarelli Symonds (QS) estas brita analiza kompanio, firmao specialigita pri la analizo de altlernejoj tra la mondo, pri edukado kaj studado eksterlande. La firmao estis fondita en 1990 fare de Nunzio Quacquarelli.
Historio
La 5-an de oktobro 2017, QS Quacquarelli Symonds akiris Hobsons Solutions, la internacian divizion de la same brita firmao Hobsons. La akiro permesis al QS pliigi la grandecon de sia tutmonda produkta oferto, kiu nun inkludas produktojn kiel Internacia Studenta Enketo de QS (QS International Student Survey, (antaŭe Hobsons's International Student Survey), kiu estas la plej granda internacia enketo de la mondo pri studentoj.
La komparaj listoj pri plej bonaj universitatoj tutmonde, QS World University Rankings, konsideratas kiel unu el la tri plej influaj universitataj rangotabeloj en la mondo, kune kun The Times Higher Education World University Rankings kaj la Akademia Rangotabelo de Mondaj Universitatoj, Academic Ranking of World Universities.
Maria Barjatinskaja
Maria Fjodorovna Barjatinskaja (ruse: Мария Фёдоровна Барятинска, naskiĝis Marie Wilhelmine Luise Gräfin von Keller; la en Bischleben-Stedten, mortinta la  en Sankt-Peterburgo), estis germana kaj ruslanda nobelino, filantropino kaj mecenatino. Ŝin edzinigis duko Ivan Ivanoviĉ Barjatinskij kaj ŝi estis la patrino de feldmarŝalo Alexandro Ivanoviĉ Barjatinskij. Maria starigis plurajn loĝejojn por vidvinoj kaj orfoj. Por ŝi nomitis la bieno Marjino apud Rilsk.
Vivo
Estis ŝi filino de la prusa diplomato kaj ministro Christoph von Keller, kiu grafigitis en la 1789-a jaro, kaj de Amalia Louise Sayn-Wittgenstein, filino de la rusa feldmarŝalo Ludwig Adolf Peter Sayn-Wittgenstein. Siajn infanajn jarojn ŝi pasigis ĉe la patra bieno Stedten en Bischleben apud Erfurto. Krome ŝi vivis ĉe la gepatroj alterne en Vieno, Parizo kaj Berlino. Ŝia privata edukiĝo estis elstare bona.
En 1813 edzigis ŝi la vidvigitan princon Ivan Ivanoviĉ Barjatinskij, eksterorda legato de Bavario. Lia karaktero estis laŭdinda. Laŭ la familia kroniko li estis enamiĝinta kiel junulo en la patrinon de sia posta edzino, grafino Amalia Wittgenstein. Du jardekojn pli malfrue li interesiĝis pri ties filino kaj la nuptopeto akceptitis finfine. Post geedziĝceremonio en Berlino en la 18.1.1813 li prenis la ĵus edzinigiton kun si Rusujon. Malgraŭ granda aĝomalsamo la paro geedzece feliĉis. Dum la unuaj jaroj ili vivis en Sankt-Peterburgo kaj Moskvo antaŭ estado por la daŭro de pluraj jaroj eksterlande. Tie kreis la fama skulptisto Bertel Thorvaldsen en 1818 marmoran statuon: pro troa ŝato de sia verko la artisto rifuzis doni ĝin post finiĝo al la princino. Kopio de Bissen troviĝas en la Ŝtata puŝkina muzeo de belaj artoj.
138979 Černice
138979 Černice estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Maria Barjatinskaja
Vivo
En 1820 setliĝis la du sur Ivanono-bieno en la departamento de Kursk kie lia princa moŝto mem energie kaj inteligente bienestris. Krom Marjinskij-palacon li konstruigis forcejon, tukfabrikon, brikejon, kalkejon kaj sukerfabrikon. Por la edzino (kiu ankaŭ en Rusujo ne konvertiĝis al ortodoksa kredo) li starigis luteranan preĝejon; animzorganto estis s-ro Reinhardt. La domo de la Barjatinskij-oj estis malferma por artistoj kaj kritikaj personoj; la orkestro havis inter 40 kaj 60 muzikistojn kaj la teatro tiea nombriĝis inter la plej bonaj en tiu ĉi provinco ruslanda.
En junio 1825 mortis la edzo; Maria daŭrigis la vivon dum ses jaroj en Ivanovnskij dediĉante sin kaj al la eduko de la infanaro kaj al la organizo de la hereditaj bienoj. En 1831 ŝi translokiĝis Sankt-Peterburgon kie ŝi povis permesi al si vere luksan vivon. Krome ŝi aniĝis al la cirklo de sia samlandandino, la edzino de caro Nikolao la 1-a, Aleksandra Fjodorovna (Charlotte de Prusio). Estante juna kaj bela Maria konis multajn virojn kiuj interesiĝis pri ŝi. Inter li estis ekz. grafo Matvej Vielgorskij. Post periodo de decido ŝi venis al la konkludo de ne plua edziniĝvolo. Mortis en januaro 1843 la plej juna filino Maria Ivanovna en la aĝo de nur 24 jaroj. Ŝi estis belulino kaj edzinigitis fare de la egoisma leŭtenanto Miĥaelo Koĥubej. Ties febra malsano kaj morto igis la patrinon ekaktivi karitate.
138979 Černice
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la plaĉanta vilaĝo Černice ĉe en la rivero Vultavo. La vilaĝo apartenis al la Monaĥejo de Zlatá Koruna de 1315 ĝis 1787. La tiea ŝtona kirko de Sankta Maria Magdala estis establita post 1250 kaj rekonstruita en gotika stilo antaŭ 1515.
Maria Barjatinskaja
Vivo
La saman jaron ŝi fondis instituton por eduki malriĉajn infanojn je Maria Azilo en Schlüsselburg-strato kiun poste prizorgis la luterana Sankta-Ano-komunumo de Sankt-Peterburgo. En 1846 fondis ŝi ĉe Sergijevskaja-strato nr. 52 infanvartejon, poste dumtempan hejmon por vivdinoj. Temas pri la lulilo de la Maria Pormalriĉulejo sub la gvidado de religia societo de mizerikordaj fratinoj. Ankaŭ domo por vivdinoj aldonitis; Maria mem aktive organizis multon sed devis retiriĝi iam pro malsano kaj ofta restado eksterlanda por terapiaj celoj. Tamen venis kaj utilis ŝiaj mondonacoj regule ĝismorte. Ŝia tombo estas en la familia kripto de la Preĝejo de porpetoj je Marjino.
Cardinal Health
Cardinal Health estas usona multnacia firmao, okupiĝanta pri liverado de sanservoj. La kompanio ocupas la 17-a en la listo de kompanioj kun la plej alta enspezo en Usono. La firmao havas ĉefajn oficejojn en Dublino, Ohio, Usono kaj en Dublino, Irlando.
La firmao specialiĝas pri distribuado de medikamentoj kaj medicinaj produktoj, kiuj estas transportitaj kaj distribuitaj al pli ol cent mil lokoj tra Usono. Krome, la firmao estas engaĝita pri la produktado de medicinaj kaj kirurgiaj produktoj, kiel ekzemple gantoj kaj kirurgiaj vestaĵoj. La firmao funkciigas la plej grandan ĉenon de nukleaj apotekoj en Usono kaj liveras medicinajn produktojn al pli ol 75% de ĉiuj hospitaloj en Usono.
Historio
La firmao estis fondita en 1971 kiel "Cardinal Foods" fare de Robert Walter. En la komenco, la firmao estis manĝpograndisto. En 1979, ĝi akiris la "Bailey Drug" firmaon kaj komencis pograndon de medikamentoj kiel firmao nomita Cardinal Distribution. En 1983, Cardinal estis listigita sur la Nasdaq kaj iĝis publika firmao. Ĝi tiam komencis longan serion de akiroj kaj fuzioj.
Lawrence Stone
Lawrence STONE (Epsom, Surrey, 4a de decembro 1919 - 16a de junio 1999) estis brita historiisto (angla). Oni konsideras lin fakulo pri la Angla enlanda milito kaj aliaj periodoj de la Historio de Unuiĝinta Reĝlando en la Moderna Epoko, kaj en aliaj temoj kaj historiaj kaj antropologiaj, kiel la geedzeco.
Stone instruis en la Universitato de Oksfordo inter 1947-1963, periodo post kiu li akiris la postenon de "Dodge Professor" de historio en la Universitato de Princeton (1963-1990).
Idearo
Liaj plej disvastigitaj verkoj estis The Crisis of the Aristocracy, 1558-1641 (La krizo de la aristokrataro) kaj The Family, Sex and Marriage in England, 1500-1800 (Familio, sekso kaj geedzeco en Anglio). En la unua li faris detalan kvantan studion pri etenda datumazo pri la ekonomia agado de la angla aristokrataro, por alveni al la konkludo, ke estis grava ekonomia krizo en la nobelaro en la 16a kaj 17a jarcentoj (konkludo kiu estis diskutita per la pruvo fare de Christopher Thompson ke la enspezoj -peerage's real income- estis pli altaj en 1602 ol en 1534 kaj esence kreskis ĝis 1641.) En la dua, Stone uzis similajn kvantajn metodojn por studi la familian vivon. La konkludo de Stone (estis malmulta amo en la geedzecoj antaŭ la 18a jarcento) okazigis polemikan kontraŭatakon fare de la mezepokismaj historiistoj kiuj asertis, ke Stone estis ignorinta la mezepokan periodon, en kiu estas pruvoj de multaj geedzecoj pro amo. Ĉirkaŭ la 1980-aj jaroj, Stone estis abandoninta sian tezon.
Stone estis unu de la ĉefaj pioniroj de la uzado de la metodoj de las sociaj sciencoj por studi la historion. Argumentis, ke la uzado de kvantaj metodoj (kvanta historio) por arigi datumojn, povas konduki al utilaj ĝeneraligoj por diversaj periodoj. Tamen li neniam proponis la serĉadon de historiaj leĝoj kiel ja faris Karl Marx aŭ Arnold J. Toynbee. Por Stone, oni povas fari maksimume ĝeneraligojn pri unu jarcento, kaj ne plu. Li estis tre interesata en la studo de la popolaj pensmanieroj en la Moderna Epoko, laŭ la ekzemplo de la franca Skolo de Analoj, kvankam li malakceptis la teoriojn geografiajn de Fernand Braudel kiel troe simpligaj. Stone fidis plie en la kombino de la historio kun la antropologio.
La Chapelle-Yvon
La Chapelle-Yvon estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Valorbiquet.
(153951) 2002 AC3
(153951) 2002 AC3 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj malproksime tanĝas tiun de la Tero, ĝia iom granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de ambaŭ planedoj
Concord (Alabamo)
Concord - prononco laŭ IFA-transskribo [] - estas urbo de Alabamo, subŝtato de Usono. Laŭ la popolnombrado de la jaro 2020, en la urbo vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbo apartenas al la kantono Jefferson.
100734 Annasvídnická
100734 Annasvídnická estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Anna Svídnická (aŭ Anna de Schweidnitz, 1339–1362), tria edzino de la Sankta Romia Imperiestro kaj Reĝo de Bohemio Karolo la 4-a. En 1361, ŝi naskis la deziritan sukcedonton al la trono, la ontan Reĝon de Bohemio Venceslaon la 4-a.
Kalifornia Instituto de la Artoj
La Kalifornia Instituto de la Artoj (California Institute of the Arts, mallongigite CalArts) estas privata, nekomerca, arta universitato en Santa Clarita, Kalifornio. Ĝi estis korporacigita en 1961 kiel la unua grado-donanta institucion de pli alta lernado en Usono kreis specife por studentoj de ambaŭ la vidaj kaj elfarantaj artoj. Ĝi proponas Bakalaŭro de Bonaj Artoj, Mastro de Bonaj Artoj, Mastro de Artoj kaj Doktoro de Muzikaj Artaj gradoj en ties ses lernejoj: Arto, Kritikaj Studoj, Danco, Filma/Video, Muziko kaj Teatro.
La lernejo estis unue antaŭvidita de multaj bonfarantoj en la frua 1960aj jaroj, staffed de diversa aro de profesiuloj inkluzivanta Nelbert Chouinard, Walt Disney, Lulu Von Hagen kaj Thornton Ladd. CalArts studentoj evoluigas ilian propran verkadon, pri kiu ili retenas kontrolon kaj kopirajton, en laboreja etoso.
En la universitato havis 1,349 studentoj kaj 287 akademia kunlaborantaro en 2006, kaj en la sama jaro instrukotizoj estis US$ 31,855 por studentoj registritaj en Usono. La studoj estas ofertitaj ĝis doktora nivelo.
Organizo
La lernejoj kaj gradoj haveblaj ĉe CalArts estas:
100735 Alpomořanská
100735 Alpomořanská estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj kaj astronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Efedrina benzoato
Efedrina benzoato aŭ efedrina benzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj efedrino. Efedrina benzoato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Efedrina benzoato prezentas benzoatan grupon ligitan al efedrina grupo. Ĝi konsistas je 17 karbonatomoj, 19 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Saint-Julien-de-Mailloc
Saint-Julien-de-Mailloc estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Maillochins.
Ĝi nun formas parton de Valorbiquet.
Tordouet
Tordouet estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Saint-Pierre-de-Mailloc
Saint-Pierre-de-Mailloc estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Public Universal Friend
Public Universal Friend (naskiĝnome Jemima Wilkinson; 29-a de novembro, 1752 – 1-a de julio, 1819) estis naskita kiel kvarageneracia angl-usonano al familio de kvakeroj en Rodinsulo, kaj asignita kiel ino ĉe la naskiĝo. Kiel infano, Friend estis forta kaj atletika, amis bestojn, kaj estis lerta rajdanto kaj avida leganto. Friend suferis severan malsanon en 1776 (je aĝo de 24), kaj estis raportite, ke mortinte Friend estis revivigita de Dio kiel sengenra evangeliisto nomata Public Universal Friend (publika universala amiko).
Saint-Pierre-de-Mailloc
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Petro-Maillochins.
Carlo M. Cipolla
Carlo Maria CIPOLLA (kvankam laŭ diversaj fontoj, lia aŭtenta nomo estis simple Carlo Cipolla), (1922 - 2000) estis itala historiisto. Li naskiĝis en Pavio, kaj gradiĝis en la Universitato de Pavio en 1944, per disertacio pri la historio de la agrikulturo en la valo de la rivero Pado.
Saint-Pierre-de-Mailloc
Ĝi nun formas parton de Valorbiquet.
Tordouet
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tortédictins, Tordouetdictins aŭ Tordédictins.
Carlo M. Cipolla
Pere de la ekonomika historio, kaj kun humanisma fokuso foje bonhumora, li montris pli grandan intereson en la kaŭzoj kiuj okazigis precizajn ekonomiajn kaj sociajn situaciojn laŭlonge de la historio, ol por materiaj faktoj kaj konkretaj kvantoj. Li estis konata ankaŭ pro siaj artikoloj pri la troloĝado kaj pro satira eseo pri la homa stulteco.
Tordouet
Ĝi nun formas parton de Valorbiquet.
Saint-Cyr-du-Ronceray
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Cyriens.
Ĝi nun formas parton de Valorbiquet.
Carlo M. Cipolla
Biografio
Li studis en la fakultato de politika scienco de la Universitato de Pavio kie li poste havos katedron. Dum li studis tie, pere de la profesoro Franco Borlandi, fakulo pri ekonomika historio de la Mezepoko, li malkovris sian pasion por la historio de la ekonomio. Sekve li pliampleksigis siajn studojn en la Universitato de Parizo kaj gradiĝis poste en la London School of Economics, en 1948.
Friardel
Friardel estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de La Vespière-Friardel.
Metodologio de historio
Metodologio de historio (aŭ de la historiaj sciencoj) enhavas la aron de teknikoj, metodoj kaj proceduroj uzataj de la historiistoj por utiligi la unuarangajn fontojn kaj aliajn pruvojn (arkeologio, arkiviko, helpaj historiaj sciencoj ktp.) por esploradi okazaĵojn de la pasinteco elstaraj por la homaj socioj. Tiu metodologio celas la prilaboradon de la historiografio (aŭ historiografia produkto). La demando pri la naturo de la historia metodo kaj, eĉ, ties propra meditado kiel scienca metodo, estas studita de la epistemologio (filozofio de la scienco, metodologio de la sociaj sciencoj) kaj la filozofio de la historio kaj iel de la historiologio (aŭ teorio de la historio).
La ĉefaj ŝtupoj de la komuna proceduro fare de la historiistoj en sia laboro estas la jenaj:
Post la fino de tiu procezo, restas la publikigo, nepra paŝo por ke la scienca komunumo kunhavu kaj submetu la laboron al scienca debato kaj falsigklopodo (cele al la konfirmo de ties aŭtenteco) kaj oni disvastigu ĝin inter la publiko por ke ties sciaro povu utili al la celoj de la historio.
Filozofio de la historio
La filozofio de la historio estas la branĉo de la filozofio kiu studas la disvolvigon kaj la formojn en kiuj la homoj kreas la historion.
La demandoj pri kiuj laboras la filozofio de la historio estas tiom diversaj kaj kompleksaj kiom la motivoj kiuj okazigis ilin. Kelkaj el la fundamentaj demandoj estas la jeanj: Ĉu ekzistas teleologia celo de la historio, tio estas propono, desegno, rega principo aŭ intenco en la procezo de kreado de la historio? Ĉu estas modeloj en la homa pasinteco, por ekzemplo cikloj aŭ progreso? Ĉu ekzistas la progreso kaj ties malo en la historio? Kiuj estas tiuokaze ties respektivaj direktoj? Kaj kiu estas la dominanta forto de tiu progreso, de la propra ekzistado?
Alia klasika demando estas determini kiu estas la historia subjekto taŭga al la studo de la homa pasinteco. Ĉu estas la individuo, la sociaj organizoj, la kulturo, aŭ la tuta homa specio? Kelkaj modernaj filozofoj subtenas, ke la historio jam ne plu estas la studo de unuoj, de faktoj, kaj nun estas la studo de kompleksa totalo, kiu enhavas ne nur la homajn agojn pasintajn kaj ties videblajn konsekvencojn, sed ankaŭ multajn faktorojn en ties kunteksto, kiel la homaj rilatoj, la pensofluoj, la partikularaj motivigoj kaj, eble la faktoro plej ĵuse aligita kaj kiu plej revoluciis la filozofion de la historio, tio estas tiu de la pensaroj, agoj, rilatoj kaj motivigoj de la individuo kiu verkas la historiion, tio estas, de la historiisto.
Universitato de Nov-Hampŝiro
La Universitato de Nov-Hampŝiro (University of New Hampshire, akronime UNH) estas ŝtata universitato en Nov-Hampŝiro en Usono. La ĉefa kampuso estas en Durham, kaj ankaŭ estas kolegio en Manĉestro.
En 1866, la universitato estis fondita kiel la Nov-Hampŝira Kolegio de Agrikulturo kaj la Mekanika Arto en Hanovro. Ĝi translokiĝis en 1893 al Durham. La nomŝanĝo okazis en 1923.
Organizo
La universitato havas ses altlernejojn /fakultatojn:
Kun 15,000 studentoj, UNH estas la plej granda universitato de la ŝtato. En la aŭtunsemestro 2006, ekzistis 14,848 studentoj kaj 948 akademia kunlaborantaro enmatrikulitaj, kaj la instrukotizoj sur ĉiujara bazo estis en la sama tempo USUS$ 10,401 por studentoj aligitaj en la stato de Nov-Hampŝiro. La studoj kondukas al doktoriĝo.
Deštnice
Deštnice estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368.
La Vespière
La Vespière estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vesperois.
Ĝi nun formas parton de La Vespière-Friardel.
Marc Bloch
Marc Léopold Benjamin BLOCH (Lyon, 6a de julio 1886-Saint-Didier-de-Formans, 16a de junio 1944) estis franca historiisto fakulo pri la Mezepoko en Francio kaj fondinto de la Skolo de Analoj. Li estis unu de la francaj intelektuloj plej elstaraj de la unua duono de la 20a jarcento. Dum la Dua Mondmilito li aliĝis al la Franca rezistado, estis arestita de la Gestapo la 8an de marto 1944. Dek tagojn post la elŝipiĝo en Normandio, li estis mortpafita kun aliaj 29 rezistantoj.
Biografio
Naskiĝinta en juda familio de Elzaco, li estis filo de Sarah Ebstein kaj de la profesoro de historio de la antikveco Gustav Bloch. Li studis en la École Normale Supérieure kaj en la Fondaĵo Thiers en Parizo, same kiel en Berlino kaj Lepsiko. Li estis soldatigita komence de la Unua Mondmilito kun la rango de serĝento, kaj servis en infanterio. Li atingis la gradon de kapitano kaj ricevis la honoron de la Legio de Honoro. Post tiu milito, li instruis en la Universitato de Strasburgo kaj, poste, ekde 1936 sukcedis Henri Hauser kiel profesoro de ekonomika historio en la Sorbono. En 1929 li fondis, kun Lucien Febvre, la faman publikaĵon Annales d'histoire économique et sociale (ekde 1945 Annales. Économies, Sociétés, Civilisations), nomo uzita ankaŭ por referenci al la nova historiografia tendenco estrita de Bloch kaj Febvre, konata kiel Skolo de Analoj.
Li havis grandan influon en la kampo de historiografio pere de la Annales kaj de nefinita manuskripto nome Apologie pour l'histoire ou Métier d'historien (eldonita de lia amiko Lucien Febvre, kiu estis tradukita kiel Enkonduko al la historio aŭ kiel Apologio por la Historio), en kiu li estis laboranta kiam li estis murdita de la naziistoj. La libro estas unu de la plej elstaraj de la historiografio de la 20a jarcento kaj proponas novan historion, fundamentita en tio socia kaj ekonomia, kun nova maniero alproksimiĝi al la fontoj, male al tio farita de lia profesoro Charles Seignobos. En oktobro 1940, la reĝimo de Vichy, aplikante la rasismaj leĝoj, elpostenigis lin de la publiba servo pro lia familia deveno. Li mortis mortpafita, post esti torturita dum kelkaj horoj fare de la Gestapo, pro sia partopreno en la Franca Rezistado, en la 16-a de junio 1944, en loko de Saint-Didier-de-Formans, proksime al Lyon. Liaj lastaj vortoj ŝajne estis: "Vive la France!".
En siaj lastaj jaroj, li estis verkinta du fundamentajn tekstojn: nome Enkonduko al la historio, kio konsistas en meditado pri la metodo kiu iĝis referenckadro por la historiistoj de la socio, kaj La stranga malvenko, pri la momento de la falo de Francio en germana posedo, komence de la Dua Mondmilito.
Unu el la branĉoj en kiuj estis dividita la Universitato de Strasburgo post majo de 1968, nome la Universitato de Homaj Sciencoj de Strasburgo aŭ Université Strasbourg II, eknomiĝis en 1998 Universitato Marc Bloch liahonore.
Jaakko Selin
Jaakko SELIN estas finna prezentisto kaj ĵurnalisto. Li estis redaktoro de Helsingin sanomat kaj City. Li gastigis televidajn programojn en Finnlando kaj najbaraj landoj. Li estas fakulo pri modo. Li estas gejo.
2-Etilheksila benzoato
2-Etilheksila benzoato aŭ 2-etilheksila benzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj 2-etilheksanolo. 2-Etilheksila benzoato estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Etilheksila benzoato prezentas benzoatan grupon ligitan al 2-etilheksila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Manuel Tuñón de Lara
Manuel Tuñón de Lara (Madrido, 8a de septembro 1915 – Leioa, 25a de januaro 1997) estis hispana historiisto.
Imre Balázs Szily
Imre Balázs Szily [balAĵ sili], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szily Imre Balázs estis hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, altlerneja instruisto.
Imre Balázs Szily naskiĝis la en Pécs.
Biografio
Imre Balázs Szily akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1967, poste plian diplomon en Industriarta Universitato de Budapeŝto en 1971. Ekde 1960 li ofte studvojaĝis en Eŭropo, en 1986 ankaŭ en Usono. En 1971 li ekinstruis en arkitektura altlernejo, inter 1983-1989 ankaŭ en la Industriarta Universitato. Li doktoriĝis en 1984. Liaj grafikaĵoj kelkfoje estis ekspoziciitaj. Li ricevis premiojn inter 1971-1989.
Universitato de Valadolido
La Universitato de Valadolido (UVA) estas publika universitato de Hispanio, en la urbo Valadolido, Kastilio kaj Leono. Ĝi estis fondita en 1241, kio faras ĝin la tria universitato plej antikva de Hispanio, malantaŭ la Universitato de Palencio kaj la Universitato de Salamanko. Tamen, ĝi postulas sin kiel la plej antikva de Hispanio laŭ la tradicio de la valadolida universitato kiel sama institucio kiel la Studium Generale de Palencio aŭ Universitato de Palencio, translokigita inter 1208 kaj 1241 al Valadolido. Ĝi organizas kursojn kaj gradigajn kaj postgradigajn en diferencaj sciaroj. Ĝi havas sep kampusojn distribuitajn tra kvar urboj de la regiono Kastilio kaj Leono: nome Valadolido, Palencio, Sorio kaj Segovio.
Estas 26 181​ profesoroj, kiuj laboras por 23 468 studentoj (2014-2015). Estas 14 bibliotekoj, tri muze-kolektoj kaj 25 fakultatojn kaj altlernejojn.
Garachico
Garachico [garaĈIko] estas urbo kaj municipo en la nordokcidento de la insulo Tenerifo apartenanta al la provinco Sankta Kruco de Tenerifo, en la regiono Kanarioj.
La municipa ĉefurbo estas Garachico je 13 m.s.m. La loknomo Garachico aludas al rokinsuleto ĉe la marbordo antaŭ la urba kerno, kaj devenas el la pasinteco de la guanĉoj. ​
Geografio
Garachico estas en la nordokcidento de la insulo Tenerifo. La municipa ĉefurbo estas Garachico, je 13 m.s.m. Temas pri municipo en la okcidento de la Norda Zono de la insulo, lima kun la municipaj teritorioj de Icod de los Vinos (oriente), Santiago del Teide (sude) kaj El Tanque kaj Los Silos (okcidente); norde estas Atlantika Oceano.
Garachico posedas areon de 29,28 km², estante la 21a municipo plej etenda de Tenerifo kaj la 41a de la provinco. La municipa teritorio estas klina areo ĝis altaj punktoj tra krutaj areoj trairataj de torentejoj. La plej alta altaĵo estas 2 171 m.s.m. en Cerro de los Roques Blancos.​ Estas multaj pejzaĝoj konstruitaj de la vulkana aktiveco.
La municipo enhavas parton de la Nacia Parko de Teide, de la Natura Parko Corona Forestal, de la Speciala Natura Rezervejo Chinyero, de la Protektita Pejzaĝo Acantilados de La Culata kaj de la Loko de Scienca Intereso Interián, kiuj estas ankaŭ Birdoprotektaj Zonoj kaj Specialaj Konservozonoj, inkluditaj en la Reto Natura 2000.
La municipo havas ankaŭ Monton de Publika Utileco nomita «Fuente Santa, Iferfe y Monte Frio». ​
Historio
En la areo estis loĝado de guanĉoj, precize de la regno Icod aŭ eble de Daŭte. Tion pruvas nombraj arkeologiaj restaĵoj. Poste, en la teritorio loĝis hispanaj kolonoj kun konkerintoj. La urbo Garachico kun sia haveno estis fondita de la ĝenova bankisto Kristoforo de Ponte post la konkero de Tenerife en 1496.
Hispanaj familioj setliĝis tie kaj dediĉis sin al brutobredado kaj al agrikulturo de cerealoj kaj vitejoj. Dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj, Garachico iĝis la ĉefa haveno de la insulo, el kiu surmariĝis ŝipoj transportantaj vinon kaj sukeron al Ameriko kaj al Eŭropo, kio rezultis en ekonomia progreso. Krome ĝi estis komplementa haveno kiu ligis tiujn de Villa Apurón, Santa Cruz kaj La Luz y Las Palmas kun tiuj de Iberio kaj Ameriko.
En 1646 terglitado mortigis cent personojn, kaj dronigis kvardek ŝipojn.
De la 5a ĝis 14a de majo 1706 okazis erupcio de la vulkano Montaña Negra aŭ Trebejo kiu damaĝis grandan parton de la teroj de la loko, tute kaŝis la havenon de Garachico kaj nuligis la ekonomian prosperon. Feliĉe ne okazis mortoj, sed la komercistoj ekuzis la havenon de Puerto de la Cruz kaj Garachico restis kiel malgranda haveno de fiŝkaptistoj. La lafolavango havigis kompense teritorion kaj naĝejojn kaj flakojn konatajn kiel El Caletón. En 1812 oni konstituis la municipon per la kreado de municipoj laŭ la Konstitucio de Kadizo, kaj en 1836 ĝi definitive plifirmiĝis post la alternado inter registaroj de konstituciistoj kaj absolutistoj.
Ekde la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj ekis nova ekonomia florado pro serĉado de akvo el putoj kaj horizontalaj galerioj, kio rezultis en prospero de agrikulturo. Ekde la 1960-aj jaroj okazis enorma disvolvigo de turismo.
Demografio
La municipo havis 4 869 loĝantojn je 2020, tial estante la 26a municipo laŭ nombro de loĝantoj en la insulo Tenerifo, la 33a de la provinco Santa Cruz de Tenerife, kaj la 63a de la regiona insularo Kanarioj.