cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Canmore
Nordia Centro de Canmore
La Nordia Centro de Canmore provizas mond-rangajn vojetojn por uzado de transgrundaj skiistoj, montbiciklistoj, kaj migrantoj. Ĝi havas la statuson de provinca parko, kaj ĝin administras la registara agentejo Alberta Development.
Vintra Olimpiko de 1988
En Canmore oni konstruis instalaĵojn por la Vintra Olimpiko 1988 en kiu oni okazigis la konkursojn de transgrunda skiado kaj biatlono. Oni renovigis la instalaĵojn en 2005 por la Alberta Centjara Mondĉampioneco de transgrunda skiado. La Centro gastigas naciajn trejnadojn por la kanadaj teamoj por biatlono kaj transgrunda skiado; aldone ĝi provizas instalaĵojn por somera kaj vintro sporto al la ĝenerala publiko.
Leo Stein
Leo STEIN (11a de Majo 1872 – 29a de Julio 1947) estis usona artokolektisto kaj kritikisto. Li naskiĝis en Allegheny (nune en Picburgo), pli aĝa frato de Gertrude Stein. Li estis influa promocianto de la pentrarto de la 20-a jarcento. Ekde 1892, li studis en Harvarda Universitato en Kembriĝo (Masaĉuseco), dum du jaroj. La venontan jaorn, li veturis tra la mondo kun sia kuzo, Fred. En 1897, li transiĝis al la Universitato Johns Hopkins en Baltimore (Marilando), kie li gradiĝis en 1898.
Stein pasigis nombrajn jarojn loĝante en Parizo kun sia fratino. En 1914, la gefratoj separiĝis pro malkonsento de Leo kun la obsedo de Gertrude por Alice B. Toklas, kiun li priskribis kiel "speco de nenormala vampiro". Stein revenis al Usono por labori kiel ĵurnalisto sed finfine setliĝis apud Florenco, Italio, kun sia koramikino, Nina Auzias. Ili finfine geedziĝis en 1921.
Stein mortis pro kancero en 1947 en Florenco. Auzias memmortigis sin du jarojn poste.
Veterfuĝo
Veterfuĝoj okazas plej ofte ene de sektoro de la ĉefa migradodirekto, respektive kontraŭ tiu direkto. Birdoj vivantaj en iom grandaj altoj fuĝas vertikale en la valojn, ekzemple Tikodromo (Tichodroma muraria) aŭ Prunelo (prunella collaris''))
Apusoj (Apus apus) en malfavoraj veterkondiĉoj forlasas eĉ dum la kovotempo sian kovoregionon. La idoj dum tiu tempo falas en specon de malsat-torporon, en kiu ili, depende de la grasprovizoj, povas transvivi ĝis du semajnoj.
Stâna
Stâna estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
29770 Timmpiper
29770 Timmpiper estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nacia poeto
Nacia poeto estas poeto konsiderita de la tradicio kiel populara reprezentanto de la identeco, kredoj kaj principoj de partikulara nacia kulturo. La nacia poeto kiel kultura heroo estas longdaŭra simbolo, distingebla el sinsekvaj tenantoj de burokrate nomumitaj al poetokronita posteno. La ideo kaj honoro de naciaj poetoj aperis ĉefe dum Romantismo, kiel figuro kiu helpis la plifirmigon de naciŝtatoj, ĉar ĝi havigas validigon de ties etno-lingvaj grupoj.
29770 Timmpiper
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Timm Piper, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Martin von Cochem Gymnasium de Cochem (Rejnlando-Palatinato, Germanio).
Nacia poeto
Plej naciaj poetoj estas historiaj figuroj, kvankam ankaŭ kelkaj nuntempaj verkistoj kiu verkas por relative novaj aŭ renovigitaj naciaj literaturoj estas konsiderataj "naciaj poetoj." Kelkaj nacioj povas havi pli ol unu nacia poeto; la ideo de unusola estas ĉiam simpligo. Oni argumentis ke nacia poeto "devas verki poezion kiu forte identiĝas kun la nacia defendo – aŭ tio estas supozita", kun aldona supozo "ke nacia poeto devas verki en nacia lingvo".
Sekve estas listo de nacioj, kun ties asociaj naciaj poetoj. Ĝi ne estas listo de suverenaj ŝtatoj aŭ landoj, kvankam multaj el la nacioj listigitaj povas esti ankaŭ tio. La terminoj "nacio" (kiel kultura koncepto), "lando" (kiel geografia koncepto) kaj "ŝtato" (kiel politika koncepto) ne estas sinonimaj.
Proklizaĵo kaj enklizaĵo
En lingvistiko, proklizaĵoj kaj enklizaĵoj (aŭ, alternative, proklitikoj kaj enklitikoj ) estas morfemoj, kiuj havas la sintaksajn karakterojn de vortoj, kiuj tamen dependas fonologie sur aliajn vortojn aŭ sintagmojn. Proklizaĵo dependas de vorto(j) post ĝi, dum enklizaĵo dependas de vorto(j) antaŭ ĝi.
Priskribo
Enklizaĵoj kaj proklizaĵoj estas morfemoj, sed ili ne estas prozodie sendependa.
Ili diferencas de alispecaj morfemoj jene:
Jen tabelo de la diversaj eblaj trajtoj de morfemoj: ! Morfemo !! Sintaksa vorteco !! Fonologia vorteco ! Ordinara vorto ! Afikso ! Pro-/enklizaĵo
Sintaksa funkcio
Proklizaĵoj kaj enklizaĵoj povas havi ajnan gramatikan kategorion, sed ili estas, plej ofte, pronomoj, determinantoj, prepozicioj aŭ postpozicioj.
Ortografio
Ortografie, klizaĵoj povas esti prezentataj diversmaniere:
Ekzemploj
En la ĉi-subaj ekzemploj, la simbolo = markas la limon de enklizaĵoj aŭ proklizaĵoj, se la ortografio ne uzas spacetojn por apartigi ilin.
Latinidaj lingvoj
En latino ekzistas la enklizaĵo -que “kaj”: Notu ke la adjektivo rōmanus restas gramatike singulara.
En latinidaj lingvoj, personaj akuzativaj pronomoj estas kelkfoje analizata kiel proklizaĵoj aŭ enklizaĵoj:
Ĝermanaj lingvoj
En la angla ekzistas la posesiva enklizaĵo ’s, kiu povas havi kiel predikaton plurvortan sintagmon, malsimile al veraj sufiksoj:
Artefaritaj lingvoj
En Volapuko, pronomoj estas enklizaĵoj, kaj oni esprimas pronomojn kaj demandojn per la enklizaĵo -li:
Kastelo Hautpoul
La kastelo Hautpoul (france Château d'Hautpoul) estas kastelo lokita en la franca komunumo Rennes-le-Château.
Bv. ne konfuzi kun Hautpoul apud F-81200 Mazamet en Montagne Noire.
La kastelo aktuale ne estas malfermita al la publiko.
Klubo de Parizo
La klubo de Parizo (club de Paris, Paris Club) estas neformala grupo de oficialaj financuloj, devenaj de 21 el la plej riĉaj ŝtatoj de la mondo. La klubo celas al proponi helpon al ŝuldigitaj nacioj kaj al la kreditoroj de tiuj ĉi, ekzemple per la restrukturo aŭ la nuligo de la ŝuldoj.
La ŝuldigitaj ŝtatoj ofte devas peti la helpon de la klubo pro premo de la Internacia Mona Fonduso (IMF), se aliaj solvoj antaŭe fiaskis.
La klubo de Parizo kuniĝas je ĉiuj ses semajnoj, ene de la franca ministrejo pri Ekonomio, Financoj kaj Industrio (Bercy), en Parizo. Ĝi estas estrita de sperta oficiulo el la franca trezoro, nuntempe Xavier Musca.
Kastelo Hautpoul
Sian aktualan aspekton la fortikaĵo ricevis en la malfrua 17-a jarcento. La 2-an de septembro 1816 la kastelo estis transdonata el la havaĵo de Elisabeth de Rennes al Julie Avignon, la edzino de Michel Captier, urbestro de Rennes-le-Château ekde 1826. En la jaro 1867 ĝi iĝis posedaĵo de la fratoj Dalbiès. Aktuale (2007) posedanto de la kastelo estas Henri Fatin.
Klubo de Parizo
Ĉiamaj membroj
Aŭstralio, Aŭstrio, Belgio, Kanado, Danio, Finnlando, Francio, Germanio, Irlando, Italio, Japanio, Nederlando, Norvegio, Rusio, Hispanio, Svedio, Svislando, Britio kaj Usono.
Kastelo Hautpoul
Sub la muroj estas cisterno el kiu la vilaĝo prenis sian akvon. Malantaŭ metala pordo estas mallarĝa antaŭĉambro, de kie oni povas per ŝtuparo tri metrojn malsupre atingi la plankon de la malnova cisterno. En norda direkto gvidas du metroj alta tunelo, kiu finiĝas post kelkaj metroj. Alia tunelo iras suden kaj finiĝas post 50 metroj ie sub la kastelo. Elbe ĉi tie troviĝis la malnova puto de la kastelo.
Global Crop Diversity Trust
Historio kaj strukturo
GCDT estis fondita en 2005 kiel komuna fondaĵo (angle: trust) de Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo (Unuiĝintaj Nacioj) kaj la konsultgrupo pri internacia agrikultua esploro (angle: CIGAR, Consultative Group on International Agricultural Research).
Kolektinte monon de multaj ŝtatoj, organizaĵoj kaj entreprenoj GCDT ricevis ĉirkaŭ 100 milionoj da usonaj dolaroj por siaj celoj.
La fondaĵo havas oficejojn ĉe la Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo kaj ĉe Bioversity International en Romo, Italio.
Agadoj
Unue la fondaĵo laboris ellaborante regionajn konservostrategiojn. Ĝi kunlaboris ankaŭ kun la norvega registaro kaj la Nordic Gene Bank por konstrui la genbankon Svalbard Global Seed Vault sur la insulo Svalbard. Tiu genbanko estas sekurrezervo por ekzistantaj semoj.
Marie Seton
Marie Seton (20-a de marto 1910 - 17-a de februaro 1985) estis aktorino, priarta, priteatra kaj prikina kritikisto kaj biografiisto de Sergej Eisenstein, Paul Robeson, Jawaharlal Nehru, kaj Satyajit Ray.
Ŝi engaĝiĝis en socipolitika agado por teatro kaj kino en Karibio en la 1930-aj jaroj kaj poste en Barato ĝis la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. La rekonstruaĵo fare de Seton pri la projektita eposo de Sergej Eisenstein nome, ¡Que viva México!, kiel filmo publikigita en 1939 titole Time in the Sun (tempo subsune), estis konsiderita kiel probable plej proksima al la koncepto de Eisenstein pro ŝia forta rilato kun la kinisto.
Satu Mare
Satu Mare (hungare Szatmárnémeti ; germane Sathmar) estas urbo en la nord-okcidenta parto de Rumanio, en la distrikto Satu Mare, en Transilvanio, ĉe la landlimoj al Hungario kaj Ukrainio. Administre apartenas al ĝi Sătmărel. Ĝi situas ĉe la rivero Someș, nordoriente de Carei, 660 km nord-okcidente de Bukareŝto. Ĝi estas la distriktejo de la samnoma distrikto (județ) kaj la ĉefa urbo de la provinco Oaș, fama pro ĝiaj folkloraj tradicioj.
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár (reĝa departemento) vármegye).
Ĝis 2003 apartenis al ĝi ankaŭ Păulești.
Loĝantaro
En 1910 loĝis tie 32 892 homoj (95 % da hungaroj, 3 % da rumanoj, 2 % da germanoj); en 1992 130 584 homoj (55 % da rumanoj, 41 % da hungaroj, 3 % da germanoj, 1 % da romaoj).
Sol Lesser
En la mezo de 1932, la ge-Sinclair povis akiri la servojn de Sol Lesser, kiu ĵus malfermis distribuan oficejon en Novjorko, nome Principal Distributing Corporation. Lesser interkonsentis superrigardi la post-produktoran verkon de la negativaĵoj de la materialo filmita de Sergej Miĥajloviĉ Ejzenŝtejn por ¡Que viva México! — je la kosto de la ge-Sinclair — kaj distribui ajnan rezultan produkton. Oni kompletigis du maletendajn longajn filmojn kaj unu kurtan filmon — nome Thunder Over Mexico (Ŝtormo super Meksiko) fare de Lesser bazita sur la filmaĵo "Maguey", krom aliaj du nome Eisenstein in Mexico, kaj Death Day (Tago de mortoj) respektive — kaj ili estis publikigitaj en Usono inter aŭtuno de 1933 kaj komenco de 1934.
En 1933 Lesser sukcesis aĉeti la kinigajn rajtojn el la rolulo de Edgar Rice Burroughs nome Tarzan. Oni faris serion fare de la ĵusaktoro Buster Crabbe, sed Burroughs, decidis fari siajn proprajn filmojn pri Tarzan, malakceptis renegoci kun Lesser. La kinentreprenoj de Burroughs estis mallongdaŭraj, kaj la rajtoj pasis al Metro-Goldwyn-Mayer. Sol Lesser ne revenis al la posedrajtoj pri Tarzan ĝis 1943, post MGM retiriĝis el tiuj rajtoj. La novaj filmoj de Lesser pri Tarzan estis produktoritaj de RKO kaj stelitaj de unue Johnny Weissmuller kaj poste de Lex Barker kaj Gordon Scott, kaj Lesser dediĉis sin al tiuj ĝangalaj aventuroj por la resto de sia kariero.
Mutacio
Mutacio estas ŝanĝo en la genaro (genomo) de organismo aŭ viruso. Tia ŝanĝo povas okazi pro mutigilo (mutageno) kiel veneno aŭ joniga radiado, aŭ tute spontane. Mutacio estas ĉiam hazarda, kaj plej ofte detruema, sed tre rare avantaĝa. Estas la avantaĝaj mutacioj kiuj antaŭenirigas la evolucion.
Genoj kaj aleloj
Geno estas heredaĵero, parto de DNA kiu kodas proteinojn. Ĉiu geno troviĝas ĉe aparta lokuso (loko ĉe la kromosomo) kaj povas havi plurajn samfunkciajn versiojn (alelojn). Ĝenerale, nova alelo kreiĝas per mutacio.
Distingo laŭ procezo
Oni povas distingi 3 procezojn kie mutacio ("fuŝo") povas okazi:
DNA konsistas el 4 tipoj de nukleotidoj (nitrogenaj bazoj) kaj la genetika kodo estas 3-litera, do ĉiu nukleotida baztriopo (kodono) korespondas al aŭ unu aminoacido, start-triopo aŭ halt-triopo.
La plej fundamentaj mutacioj trafas unu nukleotidon. Jen kelkaj ekzemploj pri bazo-difektiĝo:
•izomeroj
•spontana bazo-difektiĝo
•apero aŭ malapero de bazo(j)
Pro:
•ROS (reakciivaj oksigenaj specoj, produktataj de metabolo, ili atakas DNA)
•mutaciigaj agentoj: UV, X-radiado
Aliaj mutacioj trafas 1 ĝis 4 nukleotidoj. Temas pri miloj da ripetoj de nukleotidareto. Tiaj mutacioj ĝenerale troviĝas ekster la genoj kaj estas plurformismo-fontoj. Tiuj genoj estas satelit-genoj kaj pro ties eteco, oni nomas ilin " mikrosatelitoj ".
Kiuj estas la diversaj mutacioj?
Mutacio povas afekti pli aŭ malpli grandan kvanton da materialo.
Kromosoma nenormalaĵo
Mutacio povas okazi kromosom-skale kaj naski kromosoman nenormalaĵon. Povas temi pri perdoj, gajnoj aŭ rearanĝoj de kromosoma materialo.
Punkta mutacio
Nur koncernas unu nukleotidon en sinsekvo.
Kiuj estas la mutacioj-subtipoj?
Por la venontaj klarigoj pri mutacioj-subtipoj, bonvolu konsideri kiel normalan sinsekvon la venontan:
Substituiĝo
Ekzistas du tipoj de substituiĝo: La « C al T » transversio estas plej kutima, ĉefe en transskribo-reguligaj regionoj. CG estas « varma » mutaciejo.
5'-metila citozino senaminigita iĝas tirozino. La mutaci-problablo estas 25x pli altan ĉe tiu dinukletotido CG.
Ĉesiga mutacio
Mutacio ŝanĝas aminoacidan signifon de la kutima kodono al halt-signala.
Mutacio en promotora aŭ reguliga regiono
Tiukaze estas trafitaj regionoj implikataj en reguligado de gen-esprimado. Gen-esprimado povas esti malŝaltita aŭ ŝaltita, kreskigata aŭ malkreskigata.
Dario la 3-a
Dario la 3-a aŭ Kodomano regis la Persan imperion de jaro 336 a.K. ĝis 330 a.K.. Lia murdo signifis finon de la Persa imperio.
Aleksandro la Granda konkeris la orientan mediteranean marbordon, eniris Persion, kaj apud la urbeto Iso venkis la grandan Darion la 3-an en la Batalo de Iso. De 336 a.K. ĝis 330 a.K., li konkeris Egipton kaj, post kiam li revenkis Darion ĉe la Batalo de Gaŭgamela, okupis Babilonon.
Dario la 3-a estis pranepo de Dario la 2-a (Persio) kaj de Aĥemenida dinastio.
Flago de Sicilio
La flago de Sicilio (sicilie: Bannera dâ Sicilia, itale: Bandiera della Sicilia) estis unuafoje adoptita en 1282, post la sukcesa ribelo de Sicilio antaŭ la reĝo Karlo la 1-a de Sicilio. Ĉi tiu flago similas al la flago de la Manks-insulo.
La flago estas karakterizita per la ĉeesto de la triskelo en ĝia centro, la (flugila) kapo de Meduzo (Gorgono) kaj tri tritikaj oreloj. La tri fleksitaj kruroj supoze reprezentas la tri pintojn de la triangula formo de la insulo Sicilio, aŭ la historiajn tri valojn de la insulo. La nuna desegno fariĝis la oficiala publika flago de la Aŭtonoma Regiono Sicilio la 4-an de januaro 2000, post la aprobo de certa leĝo, kiu rekomendas ĝian uzon en publikaj konstruaĵoj, lernejoj, urbodomoj, kaj en ĉiuj aliaj lokoj, kie Sicilio estas reprezentita.
La flago estas dividita diagonale en regionojn ruĝan kaj flavan, en kiu la ruĝa koloro reprezentas la municipon Palermo, kaj la flava reprezentas Korleonon, kiu en mezepokaj tempoj estis agrikulturaj urboj. Palermo kaj Corleone estis la unuaj du urboj se temas pri fondado de konfederacio kontraŭ la anĵua regado. Hodiaŭ, la triskelo ankaŭ estas vaste konsiderata kiel reala simbolo de Sicilio. La simbolo ankaŭ estas konata kiel la trinakrio, kiu ankaŭ estas malnova nomo de Sicilio. La nomo ankaŭ estis revivigita kaj uzata dum la aragona periodo de la reĝlando Sicilio tuj post la Sicilia vespro (1282) kiu metis finon al la dinastia regado de la anĵuoj.
Gronlanda Maro
La Gronlanda Maro estas akvoareo kiu limas kun Gronlando en la okcidento, la Svalbardo insularo en la oriento, Frama Markolo kaj la Arkta Oceano en la nordo, kaj la Norda Maro kaj Islando en la sudo. La Gronlanda Maro ofte estas difinita kiel parto de la Arkta Oceano, foje kiel parto de Atlantiko. Tamen, difinoj de la Arkta Oceano kaj ĝiaj maroj tendencas esti neprecizaj aŭ arbitraj. En ĝenerala uzokutimo la esprimo "Arkta Oceano" ekskludus la Gronlandan Maron. En oceanografaj studoj la Gronlanda Maro estas konsiderita parto de la Nordiaj Maroj, kune kun la Norvega Maro kaj la Islanda Maro. La nordiaj maroj estas la ĉefa ligo inter la arktaj kaj atlantikaj oceanoj kaj, kiel tia, povis esti de granda signifo en ebla ĉesigo de termohalina cirkulado. En oceanografio la Arkta Oceano kaj nordiaj maroj ofte estas rilatitaj kolektive kiel la "Arkta-Mediteranea Maro", marĝena maro de Atlantiko.
La maro havas arktan klimaton kun regulaj nordaj ventoj kaj temperaturojn malofte leviĝantaj super 0 °C. Ĝi antaŭe enhavis la Odden-glaciolangon (aŭ Odden) areon, kiuj etendis orienten de la ĉefa Orienta Gronlando glacieĝo en la najbareco de 72 —74°N dum la vintro kaj funkciis kiel decida vintra glaciiĝareo en la Arkto. La Okcidenta Glacio formiĝas en vintro en la Gronlanda Maro, norde de Islando, inter Gronlando kaj Janmajeno insulo. Ĝi estas grava reproduktejo de gronlanda foko kaj kapuĉfoko kiu estis uzita por fokoĉasado dum pli ol 200 jarojn.
Subŝtatoj de Brazilo
La ŝtato Federacia Respubliko Brazilo estas dividita administre kaj politike en 27 federacierojn: 26 estados, kiuj en Esperanto korespondas al la politika koncepto de subŝtatoj, kvankam la laŭvorta traduko el la portugala estus "ŝtatoj", kaj plus unu Distrito Federal, en Esperanto Federacia Distrikto. Laŭ la oficiala uzo de la portugala lingvo, neniam ekzistis ia termino "subestado" (laŭvorta traduko de "subŝtato") en tiu lingvo: Ĉiam temis pri ŝtatoj aŭ, dum la imperia periodo, pri provincoj. Tial brazilaj esperantistoj tendencas klarigi ke Brazilo estas "ŝtato el 26 ŝtatoj kaj federacia distrikto", kaj substrekas ke en pluraj aliaj landoj estas simila tendenco nacilingve nomi kaj la suverenan membroŝtaton de Unuigintaj Nacioj kaj ties unuarangajn administrajn partojn per la vorto "ŝtato" (ekzemple en Usono, Meksiko, Venezuelo kaj Niĝerio estas simile en la oficialaj ŝtataj lingvoj, la angla kaj hispana). Kelkaj esperantistoj opinias, ke esperantlingve la pli ekzakta lingvouzo estus nomi la 26 estados de Brazilo "subŝtatoj", pro tio ke ne temas pri suverenaj ŝtatoj. Tamen la plej ampleksa kaj prestiĝa Esperanta difinvortaro, nome PIV, ne registras la vorton subŝtato kaj indikas, ke oni uzu la vorton ŝtato por paroli kaj pri la politika formo (sen ideo pri suvereneco) kaj por la federaciero.
Kvankam la Federacia Distrikto rigore ne estas (sub)ŝtato, tamen pro analogio kaj taŭgeco multfoje ĝi aperas kune kun la (sub)ŝtatoj, sed pro neatento ĝi kelkfoje estas erare enlistigita kiel (sub)ŝtato mem. Verdire la Federacia Distrikto estas speciala teritorio de Brazilo, kie estas la landa ĉefurbo Braziljo, kun administra sistemo diferenca de tiu de la aliaj federacieroj.
La jena mapo montras la Federacian Distrikton kune kun la (sub)ŝtatoj pro taŭgeco, kvankam ĝi ne estas (sub)ŝtato fakte:
Preĝejo Sep Stacioj (Vác)
Historio
Pri la pilgrimloko estas legendo jam el la mezepoko, en la 11-a jarcento oni konstruis ie preĝejon kaj kapelon, sed dum dominado de turkoj ili estis detruitaj, poste forgesitaj. La vera loko estas enigmo. Post la turka erao iu metis sanktan bildon al proksimeco de fonto, kiu estis iam ebla loko de la iama kapelo. Baldaŭ pilgrimadoj komenciĝis, tial en 1711 oni konstruis kapelon, kiu estis plurfoje pligrandigita al preĝejo Nomo de Sankta Maria. Oni metis la sanktan bildon al la altaro. En 1769 oni konstruis sep staciojn, kiuj prezentis 7 ĝojojn-malĝojojn de Maria, tial devenas la nuna nomo 7 stacioj. Ekde 1815 la kirko estas fama pilgrimloko. La orgeno estis konstruita en 1880, trakonstruita en 1938. En 1947 ankaŭ subĉiela altaro estis konstruita.
Konstruaĵo
Ĉefkermeso okazas en dimanĉo post la 12-an de septembro, subkermeso okazas en la unuan dimanĉon en majo.
Reismo
Reismo, Konkretismo- (latine "res"- aĵo, objekto). Termino kreita de Tadeusz Kotarbiński. Reismo estas ekzemplo kaj unu el versioj de nominalismo. Ĝi rigardas nur estojn konkretajn, uzeblajn, realajn. Oni distingas reismon ontologian kaj metodologian:
Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba
La mezoregiono de Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (esperante: Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo) estas unu de la 12 mezoregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 66 municipojn kuniĝantas en 7 mikroregionoj.
Kalokagacio
Kalokagacio estas la adapto de greka esprimo (καλὸς κἀγαθός, kalòs kagathòs, krazo de καλὸς καὶ ἀγαθός, kalòs kai agathòs).
La vorto esprimas, kiel abstrakta substantivo, la koncepton kondensitan en la paro de adjektivoj καλός καγαθός ("kalòs kagathòs" estas la krazo de καλός καi αγαθός), kies kunaĵo signifas, laŭlitere, bela kaj bona: tiu lasta adjektivo devas esti “sentata” ankaŭ kiel sinonimo de "brava" en milito. En la helenisma kulturo estis tiel difinita la idealo de homa perfekteco: la unuiĝo, en la sama persono, de belo kaj morala valoro, principo kiu do kuntrenas la sferon etikan kaj estetikan kaj etendas sian influon ankaŭ al la arta produktado (kiel en la fama diskoĵetanto de Mirono. La koncepto plaĉis al la romianoj kiuj ĝin kopiis en la komuna estimo.
Krom tio “kalokagacio”, larĝsence, indikata en la reala kunfandiĝo, en la kulturo de la antikva Grekio kaj en la helenisma mondo, de etiko kaj estetiko, rezultis ke kio belas necese ankaŭ bonas kaj inverse. Konsekvence, kio estas interne malbonas estos malbela ekstere. Temas pli antikva koncepto kiu, spite de sia faksino, estas ĝenerale juĝata nevalida ĉar ne respektema de la homo.
En la mito, Aĥilo kaj Memnono – destinitaj kolizii inter si – komplete enkarnigas la grekan koncepton; la preciza kontraŭo estas, male, reprezentata de Tersito (simpla soldato kiu aperas en epizodo de Iliado, kiam spronas la kunsoldatojn forlasi la militon kontraŭ Trojo, sed estas interrompita de Odiseo, kiu lin brutale batos pro invito al ribelo).
Troviĝas, tamen, mitologiaj uloj pri kiuj oni ne povas paroli pri kalokagacio spite ilian grandan belon, ĉar ne kondutas brave. Temas pri Parizo frato de Hektoro kiu krom esti manka je tipaj virtoj de la herooj estas ankaŭ tiu kiu provokas la militon kontraŭ Trojo; kaj Narciso, junulo indiferenta antaŭ la armiloj kaj la amo, krom antaŭ la amo por si mem.
En la greka filozofio
La unua filozofia ellaborado de la koncepto alvenas kun Platono.
En Plotino, la akiro de la vero kaj la kontemplado pri Dio estas konsiderigitaj kiel fina celo de la homa vivo La animo devas ne haltadi ĉe la belo kaptebla per la kvin sensoj en tiuj objektoj kie ekzistas formo reganta sur aliaj beloj, sed ĝi devas strebi al ideo de belo en si mem, propreco de ĉiuj ideoj kaj kiu povas esti interkaptita per la menso, ne per la sensoj. El la Bono emanas tiu belo; kvankam ili estas identaj, la Bono estas realo ankoraŭ pli alta ol la belo de la ideoj.
En Aristotelo la belo kaj bono identiĝas en la senmova motoro al kiu tendencas ĉiuj estaĵoj.
En la skolastikisma filozofio kaj ĝenerale en la kristana teologio, Dio estas la tua bela kaj bona, kiel reeĥas en la kreisma rakonto de genezo kie kaj Dio vidas ke ĝi estas bona.
Digambaroj
Vivo
Anoj de la Digambara sekto interpretas la ordonojn de ĝajnismo pli strikte ol la Ŝvetambaroj, kiuj ankaŭ estas devotaj ĝajnoj. Digambaroj estas pli striktaj asketoj kaj subtenas nelimigitan ekzisto-rajton por ĉia vivaĵo. Ili sekve praktikas ne-perforton (ahimsa) tre konsekvence kaj provas eviti akcidentan mortigon aŭ vundon kontraŭ aliaj animaloj, eĉ kontraŭ insektoj. Tion ĉi ili faras nemovante, portante buŝ-protektilon kaj/aŭ vostojn, kiuj − antaŭ suriro − balaas la teron aŭ la plankon.
Digambaroj ne partoprenas en la profesia kaj komerca vivo kaj malakceptas materiajn posedojn. Ili vivas parte aŭ tute nude; tial la nomo Digambara – "aero-vestita".
Johann Adolf Schlegel
Johann Adolf SCHLEGEL (pseŭdonimoj: Nisus, Hanns Görge; naskiĝis la 18-an de septembro 1721 en Meißen, mortis la 16-an de septembro 1793 en Hannover) estis germana verkisto.
Vivo
Schlegel instruiĝis hejme ĝis 1735, poste li frekventis (ĝis 1741) la Gimnazion Pforta. Poste li studis en Lepsiko teologion. Lia frato Elias peris kontaktojn al la Klopstock-amiko Johann Andreas Cramer kiel ankaŭ al Karl Christian Gärtner, Johann Arnold Ebert, Nikolaus Dietrich Giseke, Gottlieb Wilhelm Rabener kaj Christian Fürchtegott Gellert. Kun ili li kunlaboris por la gazeto Bremer Beiträge. Schlegel kontribuis per odoj, rakontoj, la epika instrupoemo Der Unzufriedene (1745) kaj fabloj. En ili li kontraŭenmetis la klarecon de morala enhavo kaj la alegoriajn nuancojn de La Fontaine kaj ebenigis tiel la vojojn al Gotthold Ephraim Lessing. Aliaj tekstoj aperis en aliaj semajngazetoj kiel "Vermischte Schriften von den Verfassern der Bremer Beyträge" (1748-51, kun Totenklage für den Bruder Elias, 1749) aŭ "Der Jüngling"(eldonite de J. A. Cramer, 1747/48). Dum la kandidata tempo (1746-51) Schlegel vivis unue kiel privata ĉefinstruisto en Strehla, poste en Leipzig, poste ĉe Cramer proksime de Merseburg.
Graveco
Plej gravis Schlegel per la tradukado kaj komentado de verko de Charles Batteux Les beaux arts réduits à un même principe (france, 1746). Al la eldonoj de 1751, 1759 kaj 1770 (nove eldonita en 1976) Schlegel aneksis traktaton pri literatura estetiko kaj pri la memŝatendo de poeziaĵoj kaj prozo.
En 1751 Schlegel iĝis Collega extraordinarius, Diaconus kaj posttagmeza predikisto en Pforta, en 1754 ĉefpastoro kaj gimnazia profesoro en Zerbst. Lia brileco retorika - dokumentita per 15 predikvolomoj - faris ke li estis nomumita paroĥestro de la hanovra Markt-kirko; poste li iĝis Pastor primarius kaj superintendanto ĉe la Kortega kaj Urba kirko de Neustadt (kie li ankaŭ estis nomumita konsiliano de la konsistorio). En 1782 li iĝis generalsuperintendanto de la Duklando Hoya, en 1787 de la Duklando Calenberg.
En la kolekto Geistliche Lieder (I-III, 1766–72) kun 49 propraj kaj 87 aliverkitaj kantoj senteblas - same kiel ĉe la kantoj de la amiko Gellert - ties sincera kredo je la Revelacio.
En 1787 li akiris honoran doktorecon en Göttingen (pri teologio). Liaj filoj August Wilhelm Schlegel kaj Friedrich Schlegel iĝis fondintoj de la germana romantiko.
Diego Garcia
Diego Garcia estas la plej granda atolo el la Ĉagos-Arkipelago, apartenanta al la Brita Hindoceana Teritorio. Post lukontrakto ĝis 2016 ĝi estas uzata de Usono ekskluzive por armeaj kaj sekret-servaj celoj.
Situo
La Ĉagos-Arkipelago situas meze de la Hinda Oceano sur la Mezoceana dorso, ĉirkaŭ 1.600 km sude de Barato. Krome plej proksimaj estas Maldivoj (en distanco de 800 km) kaj Sejŝeloj (1800 km).
La arkipelago konsistas el sesdeko da atolinsuloj (kaj kelkaj subakvaj). La landareo kovras proksimume 30 km², kiuj ĉirkaŭas areon de entute 124 km² da lagunoj. La plej granda el ili estas Diego Garcia kun areo de 27 km² kaj bordlinio de 69 km.
La atolo preskaŭ komplete ĉirkaŭfermas la lagunon, kiu nur en la nordo havas "buŝon" kun tri insuletoj (la Okcidenta Insulo kun 3,4 ha, la Centra Insulo kun 6 kaj la Orienta Insulo kun 11,75). La plej alta "monto" havas altecon de 6,70 metroj (!), la averaĝa alteco estas 1,20 msm. La insulo preskaŭ komplete ĉirkaŭas lagunon, 19 km longa kaj 8 km vasta.
Tertremoj kaj cunamoj
La cunamo post la tertremo en Hinda Oceano en 2004 laŭ aserto de la usona armeo ne faris gravajn damaĝojn, kvankam biologia priserĉado en 2005 indikis eroziajn breĉojn en marborda strio 200 aŭ 300 m longa. Plia biologia pristudado de la Chagos Conservation Trust informis, ke la rezulta postondaĵo forprenis arbustojn kaj arbetojn.
Oni povas imagi la insulon (kies meza alteco estas nur 1,20 metrojn super marnivelo) trafita de ia 6-metra ondo same kiel Indonezio, tio certe forviŝus multajn homojn kaj damaĝus multajn konstruaĵojn. Sed ŝajne al la insulo helpas du protektosistemoj, unu natura kaj unu teknika:
Je la 30a de novembro de 1983, tertremo 7 magnituda 55 km nord-okcidente de la insulo kreis cunameto, kiu altigis la ondojn lagunajn 1,5 m kaj damaĝis domojn, varfojn, kaj la DAVn.
Klimato
Jara pluvo estas averaĝe 260 cm, kun la plej pluvaj monatoj ekde oktobro ĝis februaro. Dum la plej seka monato aŭgusto pluvas averaĝe 100 mm. Temperaturoj ĝenerale altas ĉirkaŭ 30 °C tage, kaj 20 °C nokte. Estas tre malseka dum la tuta jaro. Preskaŭ neĉesanta venteto komfortigas la veteron.
Historio
Komence ĝi apartenis al Portugalio ĝis iom post la jaro 1700, poste Francio pretendis ĝin kaj administris ĝin el Maŭricio. Fine de la Napoleonaj militoj Francio devis transdoni ĝin kune kun Maŭricio al Britio.
Post la fino de la 18-a jarcento eŭropanoj setlis sur la insulo, establis plantejojn kaj lepro-kolonion. Nigraj sklavoj kaj baratanoj estis venigataj. En 1838 sklaveco estis aboliciita. En 1859 vivis 338 homoj sur la atolo, en 1895 oni konstruis la unuan preĝejon. La loĝantoj nomiĝas Îlois (france: insulanoj) aŭ Ĉagosanoj, ĝis fine de la 1960-aj jaroj la poopulacio kreskiĝis ĝis 1.200 - 2.000 personoj. Plej grava produkto estis kopro kaj koproleo.
Post 1960
En novembro 2000 brita kortumo aljuĝis al la Îlois la rajton reveni en sian landon. Sed helpe de "reĝa edikto" la brita registaro klopodis malvalidigi la kortuman verdikton, kio de duainstanca kortumo estis taksata kiel "misuzo de potenco". En 2007 la lasta brita instanco, la supera parlamenta ĉambro House of Lords, revalidigis la verdikton de la unua instanco. Sekvis plendo kontraŭ tio ĉe la Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj en Strasburgo, kiu nun atendas sian proceson.
La brita registaro pledas, ke reveno de la iamaj loĝantoj kaj iliaj idoj eblas nur, se ne plu estas neceso por armea uzo de la tereno, des pli ĉar la lukontrakto kun Usono validas ĝis 2016 kaj povas esti plidaŭrigata por pliaj 20 jaroj.
Post la akcidento de kosmopramo Columbia la 1-an de februaro 2003 Diego Garcia estis elektita kiel oficiala surterigejo en estontaj urĝbezonaj kazoj.
Armea uzo
Fine de la 1960-aj jaroj Britio kaj Usono establis komunan militbazon sur Diego Garcia, en kiu kutime troviĝas 1.700 armeanoj kaj 2.000 civilaj dungitoj. Inter 1966 kaj 1976 ambaŭ landoj faris tri kontraktojn pri la rajtoj de uzado. En 1973, meze de la malvarma milito, kiam Barato kaj Sovetunio estis aliancanoj, la usona sekretservo NSA instalis stacion por subaŭskulti ĉion, aparte la radiokomunikadon de sovetuniaj militŝipoj.
<!-- Oni volis instali 4
Es war geplant, ab 1993 vier Northrop B-2 Bomber auf Diego Garcia zu stationieren. Erst im Zuge der Operation Enduring Freedom 2001 wurden einige Northrop B-2 Bomber nach Diego Garcia verlegt. Die geplante Stärke von vier Maschinen wurde allerdings erst 2004 erreicht, zu erkennen an den vier goldenen Kuppeln am linken Bildrand. Hierbei handelt es sich um Extra Large Deployable Aircraft Hangar Systems (ehemals: B-2 Shelter Program oder B-2 Shelter System), die für die Wartung der B-2 benötigt werden.
Bei den US-amerikanischen Militäraktionen in der Golfregion (Zweiter und Dritter Golfkrieg sowie den Einsätzen in Afghanistan nach den Terroranschlägen am 11. September 2001 in den USA) wurden von Diego Garcia aus Bombenangriffe geflogen.
Im August 2003 wurde bekannt, dass auf Diego Garcia ein Gefangenenlager nach dem Vorbild von Guantánamo Bay auf Kuba angelegt wurde. Der Washington Post zufolge wurden in dem kaum bekannten Lager mutmaßliche Al-Qaida-Terroristen gefangen gehalten. Bis zur zufälligen Enttarnung des Lagers handelte es sich anders als bei Guantánamo um ein komplett geheim gehaltenes Lager.
Die US-Soldaten auf Diego Garcia waren die einzigen Menschen, die 2004 auf die Warnung der US-Wetterbehörde vor dem großen Tsunami zeitnah reagierten, nachdem die Flutwelle bereits Teile Südostasiens erreicht hatte.
Aktueller Stand
Vom Militärpersonal entfallen rund 50 Personen auf die Briten. Beim Rest handelt es sich um US-Personal. Großbritannien plant jedoch, die Basis wieder stärker zu nutzen und das militärische Personal bis zum Ende des Jahrzehnts auf bis zu 500 Personen aufzustocken.
Die Einrichtungen werden von der US Navy und der US Air Force gemeinsam genutzt. Der US Navy dient Diego Garcia unter anderem als Stützpunkt für Schiffsverbände zur Versorgung von Marineeinheiten sowie zum Transport von Militärgerät für Bodentruppen. Die US Air Force hat dort Einheiten mit Langsteckenbombern (hauptsächlich Boeing B-52 Bomber sowie Boeing KC-135 Stratotanker zur Luftbetankung) und AWACS-Flugzeuge stationiert.
Im Frühjahr 2007 wurde berichtet, dass die US-Streitkräfte auf Diego Garcia einen U-Boot-Hafen bauen, von dem aus umgebaute Atom-U-Boote kleinere U-Boote für gezielte, schnell vorgetragene und durchgeführte Kommandounternehmen küstennah absetzen können (vgl. United States Navy Seals). Von Diego Garcia aus sind etwa der Iran oder auch Pakistan in relativ kurzer Zeit zu erreichen. -->
162001 Vulpius
162001 Vulpius estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Laŭ propono de la unua malkovrinto, ĝi estis nomita en memoro de la germana komponisto kaj instruisto Melchior Vulpius (1570 – 1615), municipa kantoro en Vajmaro ekde 1596. Li verkis ĉ. 400 himnojn, el kiuj Die helle Sonn leucht jetzt herfür kaj Hinunter ist der Sonnen Schein. Inter liaj posteuloj estas Christiane, la edzino de Goethe
Corsano
Corsano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
430 Hibriso
430 Hibriso estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.
En la helena mitologio, Hibriso (aŭ Hubriso, Ύϐρις) estis diaĵo, kiu personigis la pekon de orgojlo.
Niedzica
Niedzica, slovake Nedeca, hungare Nedec estas vilaĝo en Pollando, en provinco Malgrandopolio, en vojevodio Nowy Sącz, en Distrikto Nowotarski.
Situo
Niedzica situas en Karpatoj en valo, laŭ Dunajec (kontraŭe troviĝas Czorsztyn), laŭ traira flankovojo. Spišská Stará Ves troviĝas 6 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1320. Iom poste familio Drugeth konstruis fortikaĵon. Baldaŭe la loko apartenis al familio Szapolyai (sapojai). En 1412 tie okazis hipotekado por 16 urboj. La poloj okupis la vilaĝon, kiun Emeriko Szapolyai reokupis en 1470. La fortikaĵestro iĝis Sigismondo Kauffang, kiu komencis rabadi en la ĉirkaŭaĵo, tial en 1553 Francisko Bebek arestis lin, fine Kauffang estis mortigita en Vieno. En 1772 tie okazis la reaĉetado de la urboj. Familio Horváth renovigis la fortikaĵon en la 18-a jarcento. Ĝis 1920 la vilaĝo apartenis al Hungario, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Szepesújfalu, poste al Pollando. En 1939 Slovakio okupis la vilaĝon kaj ĝis 1945 apartenis al Slovakio.
Famuloj
En la iama Nedec naskiĝis hungara episkopo Imre Pongrácz.
Limersheim (stacidomo)
Limersheim estas franca stacidomo sur linio -, situanta inter j Hipsheim kaj Limersheim, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Louis (115000).
18932 Robinhood
18932 Robinhood estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Robin Hood, legenda arkisto de la dektria jarcento kaj eksterleĝulo en la arbaro de Sherwood kun bando de Ĝojuloj, kiu priŝtelis la senskrupulajn riĉulojn por helpi kaj protekti la malriĉulojn en maniero, kiu povas esti priskribita kiel mezepoka formo de socialismo.
Saint-Sébastien (stacidomo)
Saint-Sébastien estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en , en departemento Creuse, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Neregula laboro
Neregula laboro, populare konata kiel nigra laboro, subakva laboro aŭ laboro en B, estas la neregistrita laboro aŭ neĝuste registrita (falsigo en ekdato en la salajraj kvitancoj, falsa pago ktp.). Ĝi liberigas kaj la dunginton kaj la dungiton el impostaj ŝarĝoj korespondaj al la emeritigo kaj al la sociala sekureco de tiu lasta. Ĝi ankaŭ liberigas la dungiton el pago de la rektaj impostoj korespondaj al la enspezo. Kiam mankas laŭjura laborkontrakto, certe estas neregula laboro.
Laŭ studo de la Fondaĵo de Financaj Studoj en 2013, en Hispanio preskaŭ 4 milionoj de personoj estas realigante iun tipon de labora agado nedeklarita. El tiuj, preskaŭ 1,3 milionoj estas personoj kiuj oficiale deklariĝis kiel sendugitoj kaj ofte tiel krome enspezas la koncernan subvencion, kaj la cetero estas laboristoj kun iu labora agado agnoskita sed kiu faras parton de tiu eksterdeklare.
Studo de 2005 de la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso montris, ke la ekonomio en Kalifornio estas partikulare malfortigita pro pli ol du milionoj de laboristoj kiuj ricevas salajron kaj ne pagas impostojn. Tiel oni kalkulas, ke ĉirkaŭ 214.6 mil milionoj da usonaj dolaroj estis neregistritaj en IRS en 2016 nur pro tio.
(11880) 1990 QQ4
(11880) 1990 QQ4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Krurumo
Krurumo estas ŝtofa, cilindraforma parto de pantalono en kiu kruro enŝoveblas. Dum jupo de la talio pendas malsupren, pantalono konsistas sub la pubo el du apartaj tuboj por la kruroj.
La longo de la krurumoj povas ege varii. Pantalonoj kun mallongaj krurumoj nomiĝas ŝortoj kaj kun mezlongaj krurumoj bermudoj. Kelkaj pantalonoj, kiel kalsonetoj, ne havas krurumojn. Depende de la reganta modo krurumoj estas striktaj, rektaj, vastaj aŭ vaste finiĝintaj.
En diversaj lingvoj kiel la franca aŭ angla, krurumoj nomiĝas metonimie 'kruroj' (jambes, legs).
Collina d'Oro
Collina d'Oro estas komunumo de la Komunumaro Carona kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 4338 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Collina d'Oro situas sudoriente de la distriktĉefurbo Lugano sur la duoninsulo Ceresio ĉe la bordo de la Lago de Lugano. Ĉe la norda komunumlimo situas la Lago de Muzzano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Agra, Arasio, Barca, Carabietta, Certenago, Gentilino, Montagnola, Orino, Poprino, kaj Viglio.
La teritorio de la komunumo etendiĝas inkluzive Carabiette sur areo de 6,90 km², de kiuj 42,9% estas kovritaj de arbaro, 10,1% servas por agrikulturo kaj 34,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Collina d'Oro limas en nordo al Muzzano, en nordnordoriento al Sorengo, en oriento kaj sudo al Lugano, en sudoriento al Grancia, kaj en okcidento al la Lago de Lugano.
Trafiko
Tra Collina d'Oro pasas en nordo la kantona ĉefvojo de Lugano al Ponte Tresa kaj la kantona ĉefvojo n-ro 404 de Muzzano al Figino. La alveturejo Lugano Sudo al la svisa aŭtovojo A2, kiu pasas tra la komunuma teritorio situas rekte oriente de la komunumlimo sur la teritorio de la urbo Lugano. Gentilino disponas pri haltejo ĉe la etspura trama fervojo de Lugano al Ponte Tresa. La ceteraj partoj de la komunumo estas konektitaj al la publika transportreto pere de la busreto de la urbo Lugano.
Historio
La komunumo Collina d'Oro estis fondita en la jaro 2004 per kunigo de la ĝis tiam sendependaj komunumoj Agra, Gentilino kaj Montagnola. Kun efiko de la 1-a de aprilo 2012 ankaŭ Carabietta estis integrita al Collina d'Oro.
Famaj personecoj
De 1919 ĝis sia morto en 1962 la verkisto germana kaj svisa Hermann Hesse vivis en Collina d'Oro. En julio 1997 honore al la verkisto kun subteno de lia filo estis malfermita en Montagnola la Muzeo Hermann Hesse.
Ferenc Pápai Páriz
PÁPAI PÁRIZ Ferenc Pariz-Pápai estis hungara kuracisto, sciencisto, vortarverkisto. Li naskiĝis en (Deĵo la 10-an de majo 1649 kaj mortis en Nagyenyed la 10-an de septembro 1716). Li estis patro de András Pápai-Páriz.
Biografio
Ferenc Pápai Páriz post teologiaj studoj en Gyulafehérvár, Marosvásárhely kaj Nagyenyed ekde 1672 li frekventis medicinon en Lepasiko,li doktoriĝis pri filozofio en Heidelberg. Por fini siajn medicinajn studojn li iris en Bazelon, kie li iĝis kuracdoktoro en 1674. Ekde 1675 ĝis sia morto li estis profesoro en Nagyenyed. En siaj lastaj jaroj li blindiĝis kaj sian vortaron diktis al sia edzino.
Tour Magdala
Ĝi estis konstruata en la jaro 1907 de la loka pastro Abbé Saunière, kiu samtempe renovigis la preĝejon.
La turo en novgotika stilo funkciis kiel biblioteko kaj retirejo de la pastro. La planko konsistas el musiviaj ŝakbretsimilaj kaĥeloj. 22 ŝtupoj gvidas al la unua platformo de kie oni povis per ŝtuparo atingi la supran platformon kun dekdu murtranĉoj.
La turo interalie estis menciata en la libro Holy Blood, Holy Grail de Lincoln/Baigent/Leigh, kaj pro tio iĝis mondkonata.
La 3-an de marto 1981, du monatoj antaŭ sia elekto al franca prezidanto, François Mitterrand vizitis la vilaĝon Rennes-le-Château kun siaj konataj konstruaĵoj.
La turo ludas rolon en la komputila ludo Gabriel Knight 3, en kiu la ludanto devas solvi enignon en Rennes-le-Château kaj la ĉirkauaĵo.
Stuart Beck
Stuart BECK estas usonano kaj ambasadoro de Palaŭo ĉe la Unuiĝintaj Nacioj. Li samtempe oficias kiel ambasadoro de Palaŭo en Israelo.
Fleys
Fleys estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 134 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Claude Laroche, kiu do fariĝis la loka urbestro.
82656 Puskás
82656 Puskás estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungaraj astronomoj Krisztián Sárneczky kaj Gyula M. Szabó elde la Observatorio de Calar Alto en Gérgal (Hispanio)
Fleys
Administrado
Fleys apartenas al la kantono de Tonnerre, kies ĉefurbo estas Tonnerre. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
82656 Puskás
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara futbalisto Ferenc Puskás (1927–2006).
9395 Saint Michel
9395 Saint Michel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
AS Roma
La Associazione Sportiva Roma S.p.A., mallonge AS Roma, estas futbalklubo en Romo, la ĉefurbo de Italio. La teamo ankaŭ nomatas „Giallorossi“ ("la flavruĝaj") aŭ la magica ("la magia"). Fortas loka konkurenco kun la samurba klubo Società Sportiva Lazio aŭ mallonge Lazio.
Historio
En 1927 la klubo fondiĝis reage al la fortaj futbalteamoj el la nordo de Italio. Italo Foschi, la tiama prezidanto de la urba futbalklubo Fortitudo, volis porti la gajnon de la Itala Pokalo al la urbo Romo kaj iniciatis unuiĝon de la tri kluboj Alba Audace, Roman kaj Fortitudo. Oni decidis ke la klubaj koloroj estu ruĝa kaj flava. La nova klubo tuj sukcesis: en la sezono 1927/28 ĝi gajnis la pokalon Coppa Coni, la antaŭaĵo de la nuntempa itala pokalo (Coppa Italia). Ekde la fondiĝo de unua futbala ligo de Italio en la jaro 1930 - nomata Serie A - la klubo krom en la sezono 1951/1952 ĉiam apartenis al la membraj teamoj.
Ligo de Ĉampionoj de UEFA
Bilanco: 8 partoprenoj, 73 matĉoj, 30 venkoj, 18 egalaj rezultoj, 25 malvenkoj, goloj 91:80
UEFA-Pokalo
Bilanco (nur UEFA-Pokalo, ekde la jaro 1971/72): 12 partoprenoj, 94 matĉoj, 52 venkoj, 14 egalaj rezultoj, 28 malvenkoj, 150:82 goloj
Bilanco (inkluzive de antaŭa evento Foirurba Pokalo): 19 partoprenoj, 131 matĉoj, 71 venkoj, 23 egalaj rezultoj, 37 malvenkoj, 222:125 goloj
UEFA-pokalo de pokalvenkintoj
Bilanco: 6 partoprenoj, 29 matĉoj, 12 venkoj, 9 egalaj rezultoj, 8 malvenkoj, 34:24 goloj.
Loka rivaleco
Kiel jam skribite, fortas loka konkurenco kun la samurba klubo Società Sportiva Lazio aŭ mallonge Lazio. Matĉoj inter ambaŭ teamoj nomatas Il derby di Roma, Derby del Campidoglio aŭ Derby capitolino, kaj estas aparte atentataj. La unuaj viraj teamoj de ambaŭ kluboj unuafoje luktis unu kontraŭ la alia la 18-an de decembro 1929. AS Roma venkis en tiu matĉo. La 29-an de novembro 1953 okazis la unua matĉo inter la du teamoj en la olimpia stadiono de Romo (Stadio dei Centomila), kiun ambaŭ teamoj nomas la "hejma" - en tiu matĉo ambaŭ teamoj havis po unu golpafon.
Statistiko de lokaj konkurencaj matĉoj laŭ stato de la 21-a de marto 2008 :
Rimarko: "Kromaj" estas matĉoj pri la itala pokalo (Coppa Italia), la "roma ĉampionado" (Campionato Romano, de 1943 ĝis 1945) kaj amikecaj matĉoj.
Teamo de la sezono 2011/12
(stato de julio 2011)
Crispiano
Crispiano estas komunumo de Italio.
Pro bono
Pro bono estas mallongigo de latina esprimo pro bono publico (por bono de la publiko). „Pro bono“ signifas ofte kostotransprenon de la koncernita persono, afero, do senpagan konsiladon kaj reprezentadon („pro-bono-advokato“ aŭ „pro-bono-mandato“), senpagan medicinan traktadon aŭ firmao pagas iun publikbonan agadon.
8597 Sandvicensis
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la Thalasseus Sandvicensis, (iame Sterna Sandvicensis), marbirdo komune nomita sandviĉa ŝterno.
Othmar Reiser
C. H. Othmar Reiser (1861–1936) estis ornitologo de Aŭstrio.
Reiser estis zorganto de la Zemaljski Muzej de Sarajevo, ki eblas vidi lian kolekton de birdoj el Balkanio (ĉirkaŭ 10,000 specimenoj).
En 1903 li partoprenis en ekspedicio de la Aŭstria Akademio de Sciencoj al nordorienta Brazilo, dum kiu li estis la unua sciencisto kiu vidis la Spiksan blupapagon (Cyanopsitta spixii) en naturo ekde la origina malkovro de la specio antaŭ 84 jaroj.
Kufa skribo
La kufa skribo - خط كوفي - aŭ "Kufi" estas unu el la plej malnovaj kaligrafaj formoj de la Araba skribo kaj tial nek aparta skribo nek alfabeto. Ĝi estas nomita laŭ la urbo Kufa, kiu situas en la nuna Irako. Ĉi tie estis kolegio, kie ĉi tiun skribon ĉefe uzis kopiistoj kaj kaligrafiistoj.
La skribmanieron, kiu pleje uziĝas por ornamado de konstruaĵoj, karakterizas geometria akcentado de horizontalaj kaj vertikalaj linioj de la literoj. Kvankam origine memorskribo, post la apero de Islamo ĝi estis uzata por la Korano, kaj tiel restis ĝis la 10-a jarcento. Daŭris ĝis la 12-a jarcento ke la uzo de tiu speco de skribo kiel monera kaj monumenta skribo denove malpliiĝis.
Micoud (distrikto)
Micoud estas administra distrikto en la sudoriento de Sankta Lucio. Laŭ la censo de la jaro 2001 la regiono havas loĝantojn. La distrikta ĉefurbo estas Micoud (13°49' N, 60°54' O).