cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉemaro (Togolando)
Ĉemaro (Maritime en la franca lingvo) aŭ pli longe ĉemara regiono estas la plej suda el la kvin administraj regionoj de Togolando. Lomeo estas kaj la landa kaj la regiona ĉefurbo. Temas pri la plej malgranda el la regionoj kvankam ĝi estas la plej loĝata. Aliaj gravaj urboj de Ĉemaro estas Tsévié kaj Aného.
La regiono Ĉemaro situas sude de la regiono Altebenaĵo. Okcidente ĝi limas kun Voltao de Ganao kaj oriente limas kun la departementoj Kouffo kaj Mono de Benino.
Rachel Carson
Rachel Louise CARSON (naskiĝis la 27-an de majo 1907 en Springdale, Pennsylvania, mortis la 14-an de aprilo 1964 en Silver Spring, Maryland) estis usona zoologiisto kaj marbiologiisto kies markan libron Silenta printempo oni ofte opinias lanĉilo de la tutmonda naturprotekta movado. La "Silenta printempo" (Silent Spring) havis grandegan efikon en Usono, kie ĝi akcelis ŝanĝon en la uzo de sintezaj pesticidoj (ĉefe DDT).
2786 Grinevia
2786 Grinevia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon "Grinevia" en honoro de la rusa verkisto Aleksandr Stepanoviĉ Grinevskij (cirile Алекса́ндр Степа́нович Грине́вский) konata sub la pseŭdonimo Aleksandro Grin (1880–1932).
Juan Carlos Varela
Juan Carlos Varela (Panamo, decembro 12, 1963) estas inĝeniero, entreprenisto kaj politikisto panama, vicprezidento de la Respubliko de Panamo de 1 julio 2009 ĝis 1 julio 2014 kaj nuna prezidanto de Panamo el la 1a de julio, 2014. Li ankaŭ funkciis kiel kanceliero ĝis 30 aŭgusto 2011, post esti adiaŭita de la Prezidanto Ricardo Martinelli, ago kiu kaŭzis la kolapson de la registara alianco inter la Panama Partio, prezidata de Varela kaj Demokratia Ŝanĝo, prezidata de Martinelli.
Post la prezidentaj elektoj de la 4a de majo 2014, li estas elektita prezidanto de Panamo el la alianco inter la Panama Partio kaj la Partio Populara.
Masashi Otani
Masashi Otani (大谷 昌司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, Albirex Niigata, Japan Soccer College kaj Arte Takasaki.
Mezfingro
La mezfingro aŭ longa fingro estas parto de la mano. Ĝi estas la meza el la kvin fingroj kaj troviĝas inter la montrofingro kaj la ringofingro. La mezfingro estas kutime la plej longa fingro de la mano.
Kiel ĉe la plimulto de la primatoj, tiel ankaŭ ĉe la homoj, ĝi estas la plej forta fingro.
La mezfingro povas - male al aliaj - moviĝi relative aŭtonome, tiel ĝi ofte povas anstataŭi la montran fingron.
Kulturo
En multaj - ĉefe eŭropaj - kulturoj, mezfingra suprengesto signifas obscenan ofendon.
2-Butila acetato
sek-Butila acetato aŭ  C6H12O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetata acido kaj 2-butanolo, senkolora, brulema likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel odorigagento kaj gustigagento en la fabrikado de parfumoj, nutraĵoj kaj kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer en ĉeesto de ftalata acido kiel katalizilo. sek-butila acetato estas nesolvebla en akvo, sed solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj en la plejmulto el la organikaj solvantoj.
sek-butila acetato reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe altan por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj. sek-butila acetato estas modere toksa per ingestado kaj irita per haŭtokontakto. Kiam varmigita ĝi malkomponiĝas eligante akrajn kaj iritigajn fumojn.
Frigyes Doleschall
Frigyes Doleschall [fridjeŝ doleŝal], laŭ hungarlingve kutima nomordo Doleschall Frigyes estis hungara kuracisto, ministro.
Frigyes Doleschall naskiĝis la  1897 en Budapeŝto. Li mortis la 1966 en Budapeŝto.
Biografio
Frigyes Doleschall ricevis diplomon en 1922 en sia naskiĝurbo, poste li eklaboris en la kliniko. Inter 1930 kaj 1939 li kuracadis en kliniko de Debrecen. Dum la 2-a mondmilito li estis direktoro de hospitalo en tiam hungara urbo Léva, poste en Budapeŝto li gvidis hospitalon. En 1951 li iĝis vicministro, en la sekva jaro li kandidatiĝis. Inter 1953–1957 li estis instituta gvidanto, poste ĝismorte li estis ministro pri sano.
Kantono Kerr (Teksaso)
La kantono Kerr situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Kerrville.
3425 Hurukawa
3425 Hurukawa estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Stacio Tonoshō
Stacio Tonoshō (japane: 富野荘駅 [Tonoŝō-eki], angle: Tonoshō Station) estas fervoja stacio en Ĝojo, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kyōto.
3425 Hurukawa
Nomo
Ĝia nomo estas omaĝo al la japana astronomo Kiiĉiro Furukaŭa (kies nomo estas foje transkribita en kunrei-sistemo "Hurukawa").
Cante Gabrielli
Cante GABRIELLI aŭ Cante dei Gabrielli di Gubbio (ĉ. 1260 – ĉirkaŭ 1335) estis itala nobelulo kaj condottiero.
Savanoj (regiono)
La Regiono de la Savanoj estas la plej norda el la kvin regionoj de Togolando; ĝia ĉefurbo estas Dapaong.
Cante Gabrielli
Biografio
Cante naskiĝis en Gubbio al pova Gelfa feŭda familio Gabrielli. Li havis kelkajn altajn funkciulajn postenojn kiaj tiu de Podestà en nombraj urboj de Toskanio kaj Umbrio (Florenco, Pistoia, Siena, Lucca, Orvieto) kaj estis senjoro de Gubbio, Cantiano kaj de aliaj kasteloj. En 1317 li estis nomumita fare de la papo Johano la 22-a kiel ĉefkomandanto de la armeo de la Katolika Eklezio, je kies estreco li venkis super la Gibelinoj de Assisi kaj Urbino, tiele re-establante la hegemonion de la Papo en centra Italio.
Savanoj (regiono)
La regiono formiĝas el savanoj tre plataj, intermiksitaj kun verdaj montoj kaj rokoj: en ĝi regas la arekacoj kaj la brutaro. Ĝiaj domoj ofte konservas la tradician formon de la rondaj pajlkabanoj.
Cante Gabrielli
Biografio
Li estas fama ĉefe ĉar ekziligis el Florenco Dante Alighieri, la fama poeto, dum servis kiel Podestà de tiu urbo (1301–1302). Dante revenĝis havigante la nomon de Cante maskite al Rubicante, unu el la diabloj Malebranche kiujn la poeto trafas en la bolgia de procesemo, kiel estas priskribita en sia majstroverko nome Dia Komedio.
Frederic Leighton ŝajne estis inspirita de lavivo de Cante dei Gabrielli kiam li pentris sian Condottiere (1871-1872), nuntempe ĉe la Birmingham Museum and Art Gallery.
Kisigmánd
Kisigmánd (kiŝigmAnd) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Komárom. Kis signifas malgranda, kiu faras diferencon de Nagyigmánd.
Geografio
Kisigmánd situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Komárom-Kisbér kaj aŭtoŝoseo M1 Budapeŝto-Vieno preteriras. Troviĝas Komárom 15 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1440 en formo Kyswygman. En la 11-a jarcento familio Wigman havis la bienojn, verŝajne tio estas la sama en la vilaĝnomo igmánd. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en 1543. Kalvinanaj hungaroj refondis ĝin en la 17-a jarcento, ilia eklezio formiĝis en 1796. Dum la militiro de armeo de Napoleono en 1809 apud la vilaĝo konstruiĝis remparo. En 1848 malgranda komunumo Szentmihály (sentmihAj) aliĝis al Kisigmánd. Szentmihály aperis en dokumentoj en 1292 en formo villa Schentmihal. Tiutempe ĝi estis pli granda ol Kisigmánd, sed la turkoj faris ĝin senhoma.
Kisigmánd en 1926 akiris la rangon grandvilaĝo. En 1938 impona vilaĝdomo konstruiĝis. Kisigmánd, Csém kaj Nagyigmánd en 1971 formis komunumon, kies lasta estis la centro. La disiĝo okazis en 1990, sed Kisigmánd ne havas lernejon kaj infanĝardenon. Vilaĝservoj estas sportejo kaj junulara klubo. La loĝantaro okupiĝas pri agrikulturo, aparte menciinda estas bredado de porkoj kaj bovoj.
En Kisigmánd migra poŝto servas.
Famuloj
En Kisigmánd naskiĝis ministro Jenő Ghyczy.
Savanoj (regiono)
La regiono riĉas je historiaj kaj kulturaj ejoj, surrokaj pentraĵoj de Namoudjoga kaj la grotoj de Nano.
Racconigi
Racconigi (prononco: Rakkoniĝi) estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Caramagna Piemonte, Carmagnola (TO), Casalgrasso, Cavallerleone, Cavallermaggiore, Lombriasco (TO), Murello, Polonghera kaj Sommariva del Bosco.
La komunumo konsistas el partoj Canapile, Oia kaj Tagliata. Komunumoj najbaraj estas Caramagna Piemonte, Carmagnola (TO), Casalgrasso, Cavallerleone, Cavallermaggiore, Lombriasco (TO), Murello, Polonghera kaj Sommariva del Bosco. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Geografio
La areo de la komunumo kaj ĉirkaŭaĵoj estas 48,03 km². La alteco supra marnivelo estas 260 m (varias el 180 m ĝis 400 m).
Demografio
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La komunumo estas la naŭa plej loĝata komunumo en provinco Cuneo. Denso meza de loĝantaro estas 205 loĝantoj por km2 kaj la nombro de Familioj estas 4248.
Eŭropa Konvencio
La unua Eŭropa Konvencio
Unua Eŭropa Konvencio - European Convention, Europäischer Konvent, Convención Europea - sub prezido de la germana politikisto Roman Herzog, estis institucio de la Eŭropa Unio, kiu kunvenis kaj ellaboris inter decembro 1999 kaj oktobro 2000 la "Ĉarton de Fundamentaj Rajtoj de la Eŭropa Unio" (la vorto "konvencio" en tiu ĉi signifo de la vorto celas asemblean kunvenon de elstaraj ŝtataj gvidantoj kun la celo verki fundamentan ĉarton respektive konstitucion).
Konvencio pri la Estonto de Eŭropo
Dua Eŭropa Konvencio, ankaŭ nomata Konvencio pri la Estonto de Eŭropo, estis institucio establita fare de la Eŭropa Konsilio dum decembro 2001 rezulte de la "deklaracio de Laken". Ĝia celo estis produkti proponon de konstitucio por la Eŭropa Unio, kiun la Konsilio finpoluri kaj adoptu. La Konvencio finis sian laboron dum julio 2003 kaj prezentis "Proponon de Traktato establiganta Konstitucion por Eŭropo".
Originoj en Nico
La Konvencio havis siajn originojn en la Eŭropa Konsilio de Nico dum decembro 2000. La pintkunveno serĉis konsenton pri revizio de la ekzistantaj traktatoj surbaze de kiuj la Eŭropa Unio estis fondita, kiel preparo por la tiumomente planata (kaj dum majo 2004 realigita) plilarĝigo de la Eŭropa Unio. Estis konsentite, ke necesas "pli larĝa kaj pli profunda" debato pri la estonto de la Eŭropa Unio, kaj sekve la Konsilio adoptis deklaracion pri la estonto de la Unio, kiu estis aldonita al la "Traktato de Nico". La procezo komenciĝu per fazo de malferma debato antaŭ la kunveno de la Eŭropa Konsilio en Laken la sekvan jaron, por konkretigi la ideojn.
La deklaracio adoptita en Nico nomis kvar temarojn:
La Deklaracio de Laken
Kiam dum decembro 2001 la Eŭropa Konsilio kunvenis en Laken, nova deklaracio estis adoptita, kiu dediĉigis la Eŭropan Union al pli da demokratio, travidebleco kaj efikeco, kaj planis procezon kiu finiĝu per konstitucio de la Exuropa Unio. Tiun konstitucion preparu Eŭropa Konvencio, kiu produktu "finan dokumenton", kiu iĝis la propono de konstitucio, kiu estu transdonata al interregistara konferenco en 2004, kiu finratifigu novan traktaton.
Laboro de la Konvencio
La Eŭropa Konvencio establiĝis kun 105 membroj, prezidataj de la eksa francia prezidento Valéry Giscard d'Estaing. Ĝiaj membroj elektiĝis el inter la naciaj parlamentoj de la membroŝtatoj kaj kandidataj ŝtatoj, la Eŭropa Parlamento, la Eŭropa Komisiono, kaj reprezentantoj de la naciaj prezidentoj kaj ĉefministroj. La Konvencio kunvenis unuafoje dum februaro 2002, kaj poste kunvenis en plensesioj unu- aŭ dufoje po monato. La kunvenoj publike okazis en la Eŭropa Parlamentejo en Bruselo.
Jean Auguste Dominique Ingres
Jean Auguste Dominique INGRES (naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1780 - mortis la 14-an de januaro 1867) estis grava franca pentristo de la klasicisma movado, kiu aperis je la komenco de la 19-a jarcento.
Famaj verkoj estas La Grande Odalisque kaj Le Bain turc.
Zsolt Borkai
[ĵolt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Borkai Zsolt estas hungara gimnastikisto, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, instruisto, politikisto.
naskiĝis la en Győr.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1983, poste li akiris sportpedagogian diplomon en Pedagogia Altlernejo de Szeged 1989, plian diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1997. Intertempe en 1992 li ekinstruis en mezlernejo en Győr, inter 1999-2006 li estis lernejestro kun rango subkolonelo, krome li estis urbestro de Győr inter 2006-2019, eĉ li estis parlamentano inter 2010-2014. Li edziĝis en 1989, lia edzino naskis gefilojn en 1992, respektive 1995. Li ricevis premiojn inter 1988-2005.
Skandalo
En 2019 li denove estis elektita urbestro spite tion, ke pli frue konatiĝis, ke en jaĥto li partoprenis en ekstergeedza seksumada kunveno. Tamen post la venko li redonis la mandaton.
Sporta kariero
inter 1972-1984 estis gimnastikisto per ilo boko en sia naskiĝurbo, poste ses jarojn en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 19-foje kaj en Universiado li venkis en 1987. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 kun ora medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1987. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1993. Li estis prezidanto de la Hungara Olimpika Komitato inter 2010-2017.
Árpád Szabados
SZABADOS Árpád [pr. sabadoŝ] estis rumanuja hungara aktoro, reĝisoro naskiĝinta en Szatmárnémeti la 13-an de septembro 1896 kaj mortinta en Kluĵo la 2-an de julio 1945.
Lia kariero
Árpád Szabados post reveno el la unua mondmilito fariĝis aktoro kaj reĝisoro kaj en 1937 Imre Kádár invitis lin por reĝisori en la Teatro Thália de Kluĵo. Restis memorebla lia la 1938-a jara spektakloserio aerlibera en Braŝovo.
Salenstein
Salenstein estas komunumo de la distrikto Kreuzlingen (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Steckborn) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1244 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Pavlo Hrabovskij
Pavlo Hrabovskij, ukraine Павло Грабовський (1864-1902) estis lirika poeto, tradukisto kaj brila reprezentanto de ukraina inteligencio, kiu en kondiĉoj de imperia Rusio batalis ne nur kontraŭ socia maljusteco, sed ankaŭ por liberiĝo de Ukrainio. "Mi ne estas kantisto de la bela naturo", diris li pri si mem.
Hrabovskij lernis en Oĥtirka, en Ĥarkiva seminario. Li laboris en gazet-redakcioj en Ĥarkivo. En 1888 pro la revolucia agado li estis ekzilita por kvin jaroj en Siberion. De tie li korespondadis kun Ivan Franko. Preskaŭ ĉiuj liaj verkoj aperis en periodaĵoj de Galicio. Li mortis en Tobolsko (Rusio) kaj estis sepultita en la tombejo Zavalnoje.
Salenstein
Geografio
Al la komunumo apartenas krom la municipo Salenstein mem la municipoj Mannenbach kaj Fruthwilen.
Pavlo Hrabovskij
Hrabovskij multe tradukis en la ukrainan de la monda poezio, entute de 25 lingvoj, libro "De fremda kampo", 1895. Li ankaŭ tradukis poezion de la ukraina rusen: "Kantoj de Ukrainio".
Liajn verkojn esperantigis:
Salenstein
Najbaraj komunumoj
La komunumo Salenstein limas al en okcidento al Berlingen, en sudo al Raperswilen, en okcidento Ermatingen, kaj en nordo aliflanke de la Suba Bodenlago kun la badenvirtembergaj respektive germanaj komunumoj Gaienhofen kaj Reichenau.
Kasteloj en Salenstein
Oni povas nomi Salenstein la komunumon de kasteloj. Kvin troviĝas hodiaŭ ankoraŭ sur la teritorio de la komunumo. La sesa, nome Kastelo Sandegg forbruligixs en la jaro 1833. La ceteraj kasteloj estas Arenenberg (la hejmkastelo de la familio Bonaparte kie Napoleono la 3-a pasigis sian infanecon kaj junecon, Eugensberg, Salenstein, Louisenberg kaj Hubberg.
Trafiko
Salenstein situas ĉe la laga trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo al Kreuzlingen. La stacidomo  estas servata per la regiona trajnlinio S1 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG en duonhora kadenco. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipo ek de Ŝafhaŭzo kaj Konstanco.
Historio
La unua dokumenta mencio de Salenstein datiĝas el la jaro 1092 kiel Salestein.
En Salenstein estis trovitaj tri tombmontetoj el la Hallstatt-epoko (8-a ĝis 5-a jarcento antaŭ Kristo. En mezepoko la jurisdikcio kaj la plej gravaj regnorajtoj apartenis al la Monaĥejo Reichenau. La malaltajuristikcio de Reichenau supe Salenstein estis nuligita nur okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798. En la jaro 1816 la tri lokaj komunumoj Salenstein, Mannenbach kaj Fruthwilen estis kunigitaj al la municipkomunumo Salenstein, kiu la 1-an de januaro 1979 kadre de la turgovia komunumreformo estis transformita al la hodiaŭa unueca politika komunumo Salenstein.
William I. Thomas
William Isaac THOMAS (naskiĝis la 13-an de aŭgusto 1863, mortis la 5-an de decembro 1947) estis usona sociologo.
Li kunlaboris i.e. kun Florian Znaniecki.
Joaquín de Arce y Bodega
Joaquín de Arce y Bodega [ĥoakIn] estis bibliotekisto de la hispana Senato en Madrido, Hispanio. En 1889, li respondis al la publika alvoko de D-ro Zamenhof, kaj ricevis tri ekzemplerojn de lia gramatiko.
Ponětovice
Ponětovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego. Tra la municipo kondukas fervojlinio Brno – Brumov-Bylnice (Vlara fervojo). Sur la norda rando de la municipo troviĝas fiŝlago Ponětovice, nutrigata de rojo Rokytnice. Vivas ĉi tie.
Kastelo Branitz
Kastelo Branitz (germane: Schloß Branitz) estas baroka kastelo kun meblaro de ĉ. 1860 de Hermann von Pückler-Muskau en Cottbus, Germanujo. Ĝi staras en famekonata ĉirkaŭanta parko. Najbaras la Zoo de Cottbus kun etŝpura fervojo.
Ponětovice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1306.
Kastelo Branitz
Graveco
Branitz-parko estas la ĉefverko de la ekscentra ĝardendezajnisto Hermann von Pückler-Muskau. Nekredeblas ke ĉi tiu ideala bildo de naturo estis kreita sur iam plata, senfrukta kaj parte neĉirkaŭbarita agrikultura tereno. Fajne kurbaj termodeloj kreitaj el nenio, elegante metitaj lagoj kaj akvofluoj kaj perfekte desegnitaj arbaraj komponaĵoj igis Branitz kulmino de la evoluo de pejzaĝĝardenarto kaj prave donas al ĝi statuson de ĝardena monumento de vere internacia reputacio.
Historio
Branitz venis en la posedon de la grafoj von Pückler en 1696. Ekde 1784 la familio loĝis en Bad Muskau. La biendomo estas luigita ekde tiam. Post la vendo de Muskau en 1845, kie Hermann von Pückler-Muskau aranĝis pejzaĝĝardenon ekde 1811, li moviĝis reen al Branitz. En la sama jaro li komencis parkkreadon. Ĝi estis kompletigita sub lia posteulo (kaj duonkuzo) Heinrich von Pückler (1835-1897). Kune kun Peter Joseph Lenné kaj Friedrich Ludwig von Sckell la konata verkisto kaj mondvojaĝanto princo Pückler estis unu el la plej konataj germanaj ĝardendezajnistoj de la 19-a jarcento.
La parko kreitis laŭ t.n. zoniga principo kun diversmaniere dizajnotaj parkregionoj. La plej interna areo (kun ekonomiaj domoj) etendiĝas sur ne tute 100 hektaroj. Princo Pückler ankaŭ konceptkreis la kampojn ĉirkaŭantajn la parkon, la malinternan areon, kiel ornaman-plezuran bienon sur areo de proksimume 600 hektaroj. Rekte ĉirkaŭ la palaco li metis plezurejon (florparkon). Ĉi tie Pückler permesis ankaŭ fremdajn arbojn, dum li alie en la parko nur bonvenigis indiĝenajn plantojn. La alta grundakvonivelo kaj la proksima Spree-rivero helpegis en la faro de artefarita akvosistemaro enparke. Post elfosado de lagoj kaj kanaloj li atingis kvazaŭ arte perfektan terenreliefon.
La fragmita lagosekcio estas aparte bele modeligita. La piramidnivelo kun la antaŭe tretita terpiramido (1860-1863) kaj la tumulo (1856-1857) impresas per sia unika efiko. Princo Pückler estis entombigita en la tumulo (la marpiramido: restaŭrado ĝis 2015) en 1871. En 1884 lia edzino kaj partnero, Lucie von Pückler-Muskau (1776-1854) estis reenterigitaj tie. Per la majstra grupiĝo de la arboj, la arte sukcesa traktado de la reliefo kaj la lerta vojigo, la princo kreis specon de bildgalerio: en ĝi prezentiĝas al la promenanto serio de tridimensiaj ĝardenbildoj.
Ejoj
Centre de la tuta komplekso estas la kastelo konstruita inter la jaroj 1770 kaj 1772. Ĝi enhavas muzeon kun historiaj loĝejoj kaj ekspozicio pri la vivo kaj laboro de princo Pückler, krome la t.n. Cottbus-kolekton kun pentraĵoj de Carl Blechen. Kontraŭ troviĝas staloj kun ekspoziciejoj kaj la Kavalirdomo kun restoracio. Inter la du konstruaĵoj estas la pergolo kun reliefoj de la dana skulptisto Berthel Thorwaldsen, zink-gisitaj antikvaj kopioj kaj bronzaĵo de Venus Italica de Antonio Canova. Ĉe la sudorienta fino de la interna parko estas novgotika forĝejo, norde la klasikisma Cottbus-pordegejo kaj la historia kastela ĝardencentro kun la ananas-domo.
Unu el la plej gravaj modernaj investaj iniciatoj estis la restarigo de la Branitz-biendomo. En julio 2006 la vizitcentro kun informoj, muzeobutiko kaj ekspozicio lokitis ĉi tien.
Cyriel Verschaeve
Cyriel Verschaeve (naskiĝis la en Ardooie, mortis la  en Solbad Hall, Aŭstrio) estis flandra pastro kaj literaturisto.
Junaĝo kaj studoj
Jam kiel knabo Verschaeve estis melankolia. Li multe legis, inter aliaj romanojn de Hendrik Conscience, kaj lernis modli. Inter 1886 kaj 1892 li faris, en franca lingvo, mezlernejajn studojn en Roeselare. Inter 1892 kaj 1896 li studis filozofion kaj teologion en la seminarioj de Roeselare kaj Brugge. En 1897 li ordiniĝis pastro. En 1898 dum unu semestro li en la universitato de Jena sekvis kursojn de la nobelpremiito Rudolf Eucken. Li admiris la germanajn sciencon kaj kulturon.
Profesia, literatura kaj politika agado
Inter 1896 kaj 1911 li instruis en la Poësis (laŭ tiama belga instrusistemo la antaŭlasta klaso de la mezlernejo) de Sint-Jozefscollege en Tielt. Ekde 1907 li aperigis multajn verkaĵojn en katolikaj kaj flandremaj revuoj. Post 15 jaroj da instruado li ricevis funkcion de vic-paroĥestro en kampara Alveringem, kie li esperis povi dediĉi pli da tempo al literaturo.
Dum la Unua Mondmilito Alveringem estis tuj apud la fronto. Verschaeve estis inter la flandraj intelektuloj kiuj protestis kontraŭ la lingva reĝimo de la belga armeo kaj la malbona komunikado inter la franclingvaj oficiroj kaj la soldatoj.
Inter la mondmilitoj li estis inter la iniciatantoj de la Izer-turo, sed post kelkaj jaroj li retiriĝis, ĉar li opinias ke la tiama flandra movado ne estas sufiĉe radikale. Lin interesis la Naziismo. Dum la Dua Mondmilito li aktive kunlaboris kun la germanaj okupantoj. En aŭgusto 1944 la SS transportis lin al Germanio; en aprilo 1945 li alvenis en Tirolo, kie li restis kiel rifuĝinto kaj post malsano mortis en 1949.
(12730) 1991 RU8
(12730) 1991 RU8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Porto da Folha
Porto da Folha estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 27.146 loĝantojn en 2010.
Nikso (feo)
Nikso estas fabela estulo, vivanta ĉefe sub la akvo. Li aspektas preskaŭ kiel homo, sole sur la piedoj li havas naĝilojn. Li komprenas al akvaj animaloj kiel estas fiŝoj, sed li kapablas interkompreniĝi eĉ kun homo. Pri kelkaj niksoj estas konate, ke ili estas aĝaj preskaŭ eĉ kelkcent jaroj kaj ke ili interkompreniĝos per ĉiuj lingvoj (verŝajne ili uzas telepation, ĉar sub la akvo oni ne povas paroli). Ili sidadas sur branĉoj de salikoj ĉe fiŝlagoj kaj riveroj aŭ ĉe akvaj muelejoj, ili fumetas cerbumante. Iam ni povas trovi ilin en gastigejo. Ĉiam estas sub ili akvo, ĉar ili havas senĉese malsekajn vestojn, sed kiam ili forlasas la akvon, ili estas sekaj.Ilia ĉefa agado estas dronigado de homoj pro celo de akiro de iliaj animoj. Tiujn ili poste konservas en ceramikaj potetoj en siaj loĝejoj sub la akvo.
Niksino estas ina nikso.
NGC 4394
NGC 4394 (aliaj indikoj — UGC 7523, IRAS12234+1829, MCG 3-32-35, VCC 857, ZWG 99.47, KCPG 334B, PGC 40614) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Podestà
Podestà ([podeˈsta]) estas la nomo donita al kelkaj altaj funkciuloj en multaj Italaj urboj apartenantaj al la fino de la Mezepoko. Ĉefe ĝi signifas la estron de la magistrato de urboŝtato, nome simile al similaj postenojn en aliaj urboj kiuj uzis aliajn nomojn, ekz. rettori ("rektoroj"), sed ĝi povus signifi ankaŭ lokan administranton, kiu estis la reprezentanto de la Sankta Romia Imperiestro. Nuntempe, Podestà estas la titolo de urbestro en Ital-parolantaj municipoj de Graubünden en Svisio.
Etimologio
La termino derivas el la Latina vorto potestas, signifanta povon. Estas iom simila derivaĵo por la araba termino Sultano: origine signifanta ankaŭ "povon" aŭ "aŭtoritaton", ĝi finfine iĝis la titolo de persono tenanta povon.
Itala historio
La unua dokumentita uzado de podestà estis en Bolonjo en 1151, kiam ĝi estis aplikita al Guido di Ranieri di Sasso of Canossa, alportita el Faenza por esti rettore e podestà, notite en nombraj dokumentoj.
Homera lingvo
La homera lingvo estas varianto de la greka lingvo utiligita en la homeraj poemoj. Temas pri lingvo provizita per miksitaj karakterizoj, kiu reflektas la multoblon de la lingvaj atribuoj kunfluintaj en  Iliadon kaj en  Odiseadon.
Iuj karakterizoj ne ĉeestaj en aliaj grekaj dialektoj:
Krome la homera lingvo estas tavoliĝinta ĉar eblas agnoski vortojn de la greko arkaika kaj de la greko antikva. Plue aparta fenomeno kuŝas en la atikismoj kiuj, laŭ iuj spertuloj, montras la baniĝon de la homera teksto tra Ateno.
Bibliografio
P. Chantraine, Grammaire homérique, Klincksieck, coll. «Tradition de l'humanisme », tomes I (1958) et II (1953), nombreuses réimpr. ;
Kvílice
Kvílice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Shinichi Shuto
Shinichi Shuto (首藤 慎一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, Japan Soccer College, Mito HollyHock kaj Sagan Tosu.
Montreux-Vieux (stacidomo)
Montreux-Vieux estas franca stacidomo sur linio Paris-Est -, situanta en Montreux-Vieux, en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
Zoltán Mészáros (kemiisto)
Zoltán Mészáros [mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mészáros Zoltán estis hungara kemiisto, profesoro, farmaciisto.
Zoltán Mészáros naskiĝis la  en Karancskeszi. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Mészáros akiris diplomon en Teknika Universitato de Budapeŝto en 1952. Post siaj studoj li laboris en uzino pri farmaciaĵoj, kie post jaroj li iĝis ĉefinĝeniero. Ekde 1958 li laboris en simila, sed pli granda uzino, ki li estis esplora direktoro en 1978. En 1975 li estis nomumita privata profesoro.
En 1970 li ricevis premion. Li doktoriĝis el kemiaj sciencoj en 1981.
Bartolomeo la 1-a della Scala
Bartolomeo la 1-a della Scala (m. la 7an aŭ 8an de Marto, 1304) estis Senjoro de Verono el 1301, kaj membro de la familio Skaliĝeroj.
Bartolomeo mortiĝis en 1304. Lia frato Alboino sukcedis lin.
Malta kruco
La malta kruco aŭ kruco de Malto aŭ kruco de la Johanitoj estas okpinta kruco kaj emblemo de diversaj kristanaj ordenoj.
La blanka kruco sur nigra aŭ ruĝa fono estas kaj la emblemo de la katolika Malta Ordeno kaj de la protestanta Ordeno de Johanitoj; la verda kruco sur griza aŭ blanka fono estas la emblemo de la ekumena Ordeno de Lazaro.
Signifo
La krucformo memorigas pri la ofermorto de Kristo kaj tiel atestas la kristanan mision de la ordenoj. La blanka kruco sur nigra fono aperas sur la ordenaj vestaĵoj de la kavaliroj, sur ruĝa fono sur blazonoj de ambaŭ ordenoj kaj de ties aliĝintaj organizaĵoj. Ambaŭ ordenoj disdonas ordenajn insignojn en formo de la malta kruco.
La ok pintoj reprezentas laŭ lastaj klarigoj la ok beatecoj de la surmonta parolado de Jesuo en la nova testamento de la biblio (Mt 5,1ff).
Alia klarigo de la ok pintoj estas la ok "langoj" de la Malta Ordeno:
La kvar enendirektitajn pintojn oni aldonas jenajn kvar kardinalajn virtojn:
11338 Schiele
11338 Schiele estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la austra pentristo Egon Schiele (1890–1918), kiu estas konata pro la erotiko de siaj ekspresionismaj figuraj verkoj. Li vivis en Český Krumlov de 1907 ĝis 1917.
Aragvesina dialekto
La aragvesina dialekto estas dialekto de la aragona lingvo kiu estas parolata en la aragonaj urboj de Aragüés de lo Puerto kaj Chasa.
Loĥo (Ekvadoro)
Loĥo aŭ Loja en hispana prononce [lOĥa], situanta en la orienta parto de la provinco Loja, en la suda Ekvadoro, estas la ĉefurbo de la provinco kaj kantono samnomaj. Loja havas riĉan tradicion en artoj, kaj pro tio ĝi estas konata kiel Capital Musical y Cultural del Ecuador (muzika kaj kultura ĉefurbo). La urbo estas hejmo de du gravaj universitatoj: nome la Nacia Universitato de Loja, fondita en 1859 de la Federa Registaro de Loja estas la funkcianta Universitato plej antikva de la lando post la Centra Universitato de Ekvadoro (Kito), kaj la Privata Teknika Universitato de Loja, fondita en 1971, kaj tiele ĝi estas la tria urbo laŭ universitata populacio. Pro ties disvolviĝo kaj geografia situo ĝi estis nomumita sidejo administra de la regiono suda aŭ zono 7 komponita de la provincoj El Oro, Loja kaj Zamora Ĉinĉipe.
Listo de regnestroj de Moresnet
La regnestroj (urbestroj) de Moresnet estis la komunumestroj de Kelmis. Ili estis nomumitaj de komisaroj de Nederlando kaj Prusio, kiuj estis la anstataŭantoj de la reĝo de Prusio kaj Nederlando. Kiam Belgio en 1830 per la landlima pakto de Akeno akiris tiun rajton de Nederlando, ekestis komisaro belga. En 1919 la Traktato de Versajlo decidis, ke Moresnet iĝos parto de Belgio kaj de tiam tie ne plu estas komisaroj kaj la komunumestro de Kelmis ne plu estas regnestro de Moresnet.
Belsetana
Belsetana dialekto estas dialekto de la aragona lingvo kio estas parolanta en la aragonaj valoj de Bielsa.
Nobumitsu Yamane
Nobumitsu Yamane (山根 伸泉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Sagawa Shiga kaj Vonds Ichihara.
Trnávka
Trnávka povas esti pluraj lokoj aŭ riveretoj en Slovakio aŭ Ĉeĥio:
Horní Šebířov
Horní Šebířov (germane Ober-Rzebirze) estas pereinta domaro en Ĉeĥio, en distrikto Litoměřice. Ĝi situis en Bohemia mezmontaro en katastra teritorio Dolní Šebířov unu kilometro norde de Dolní Šebířov ĉe Lovečkovice. La domaro estis post ellandigo de germanoj en la jaro forlasita kaj oni ne sukcesis denove enloĝigi ĝin. Nun el lokoj de la domaro troviĝas surkreskintaj ruinoj de domoj.
Horní Šebířov situis en katastra teritorio Dolní Šebířov kun areo 1,84 km2.
Leningrada stacidomo (Moskvo)
Leningrada stacidomo (Leningradskij Vokzal, Ленинградский вокзал) estas unu el naŭ ĉefaj pasaĝeraj fervojaj stacidomoj de Moskvo, fervoja stacio "Moskva-Passaĵirskaja" de Oktjabrjskaja fervojo.
Ĝi situas ĉe la Komsomolskaja placo (adreso:Komsomolskaja placo, domo 3).
Leningrada stacidomo estas la sola, apartenanta al Oktobra fervojo, kiu kunligas Moskvon kun Nord-Okcidenta Rusio (kaj ĉefe kun la urbo Sankt-Peterburgo), Finnlando, Estonio.
Ĝi estas la plej malnova stacidomo en Moskvo.
Historio
En 1851 ekfunkciis Nikolajevskaja fervojo, kunliginta Moskvon kaj Peterburgon, tiaman ĉefurbon de Rusio. Ĝi estis nomita de la tiama rusia imperiestro Nikolao, konata pro sia maldemokratieco kaj aktiva luktado kontraŭ revoluciaj movadoj en Eŭropo kaj Rusio. La fervojo de Nikolao estis la plej grava kaj longa en tiama Rusio. La du ĉefaj stacidomoj de na nova linio estis Leningraga stacidomo en Moskvo kaj Moskva stacidomo en Sankt-Peterburgo. Preskaŭ la tuta linio estas rekta.
Ankaŭ la stacidomo estis nomata Nikolajevskij, (Никола́евский) de la imperiestro. Ĝi estis konstruata en 1844 - 1849 laŭ projektoj de arkitektoj Konstantin Thon kaj Rudolf Ĵelazeviĉ kaj malfermita en 1849.
En 1975 en la ĉefa halo de Leningrada stacidomo estis starigita busto de Vladimir Lenin. En 2013 dum vasta rekonstruo de la stacidomo oni forportis ĝin al la muzeo de Oktobra fervojo.
Arkitekturo kaj teknikaj detaloj
Centre de la konstruaĵo estas turo kun horloĝo.
La stacidomo havas 6 kajojn kaj 10 pasaĝerajn trakojn.
Trajnoj
De la stacio ekzistas regula trafiko (long-distancaj inineroj) ĝis la jenaj lokoj:
Apudurbaj elektrotrajnoj
Per rektaj itineroj de apudurbaj elektrotrajnoj atingeblas Zelenograd (Moskvo) kaj urboj Ĥimki, Solneĉnogorsk, Klin, Tverj, Konakovo.
Funkcias ankaŭ rapidaj elektrotrajnoj ĝis Tverj.
Lalden
Lalden estas komunumo en la distrikto Vispo en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 654 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Lalden situas en Supra Valezo ĉe la norda bordo de la rivero Rodano ĉe la suda rampo al la malnova Lötschberg-Tunelo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Lalden kaj la industria setejo Finnubach kaj la setlejo Lalden Station ĉe la stacidomo de la malnova Lötschbergfervojlinio.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,28 km², de kiuj 5,5% estas kovritaj de arbaro, 45,3% servas por agrikulturo kaj 27,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lalden limas en nordo al Eggerberg, en nordoriento al Naters, en oriento al Brig-Glis, en sudo al Vispo, kaj en okcidento al Baltschieder.
Trafiko
Lalden situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj tamen facile atingeblas pere de vojo, kiu kondukas al la kantona ĉefvojo n-ro 9 en Vispo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la malnova Lötschbergfervojo de Brigo al Spiez.
Historio
La unua dokumenta mencio de Lalden datiĝas el la jaro 1218 kiel Laudona. Ek de la mezepoko apud Lalden ekzistas ponto trans Rodano, kiu konektas la lokon kun Vispo. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Lalden apartenis al la kvartalo Vispo de la Valeza Dekono Vispo. La komunumaj statutoj, kiuj datiĝas el la jaro 1540 estis renovigitaj en la jaro 1734. En la jaro 1662 estis konstruita komunuma domo, kiu estis novkonstruita en la jaro 1744. En la 1960-aj jaroj la iama kamparana vilaĝo estis pro la konstruo de fabrikoj de Lonza transformita al industria komunumo. Hondiaŭ 80% de la loĝantaro laboras en industrio.
Kalia pirosulfato
Kalia pirosulfato, Dusulfato de kalio aŭ K2S2O7 estas okso-acido de sulfuro, senkolora aŭ blanka solido rezultanta el varma senhidratigo de la kalia bisulfato. Ĝi estas konata ankaŭ kiel kalia oleumo ĉar ĝia acido estas la ĉefa konstituanto de la fumanta sulfata acido. Pirosulfatoj uzatas en tinkturado, eksplodaĵoj, kaj sintezo de kemiaj kombinaĵoj. En akva solvaĵo ĝi produktas kaliajn katjonojn (K+)kaj pirosulfatajn anjonojn (S2O2-2).
Aadorf (stacidomo)
Aadorf estas fervoja stacidomo en Aadorf, Svislando.
Kantono Kleberg (Teksaso)
La kantono Kleberg - nomata laŭ historia germana setlinto - situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Kingsville.
Riex
Riex estas iama svisa komunumo de la Distrikto Lavaux-Oron en la Kantono Vaŭdo. Ĝi havis 269 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010. Kun efiko de la 1-a de julio 2011 ĝi estis integrita al la nova komunumo Bourg-en-Lavaux.
Geografio
Riex situas en la Vitejo de Lavaux ĉirkaŭ 8 km oriente de Laŭzano, kaj 10 km okcidente de Vevey. Male al ĝia najbaro Cully, ĝi ne etendiĝas ĝis la bordo de Lago Lemano.
Antal Szabó
SZABÓ Antal [pr. sabo:] estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro naskiĝinta en Szatmárnémeti en 1845 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de septembro 1913.
Riex
Trafiko
Kvankam la vilaĝo Riex mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj, ĝi bone atingeblas. Tra ĝi kondukas konekta vojo de Cully al Chexbres. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9, kiu pasas tra la komunuma teritorio, situas proksimume 4 kilometrojn oriente de la komunumo apud Chexbres. Pere de poŝtaŭtolinio de Cully al Chexbres la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Iamaj najbaraj komunumoj
La najbaraj komunumoj antaŭ al komunuma kuniĝo estis en sude kaj okcidento Cully, en nordo Forel (Lavaux), kaj en oriento Epesses.
Brandenburgia landa muzeo pri moderna arto
La Brandenburgia landa muzeo pri moderna arto (Brandenburgisches Landesmuseum für moderne Kunst, mallongigo: BLMK) fonditis en julio 2017 situante en Cottbus, Germanio, ĉe Goethe-parko. Ĝi estas la unusola siaspece en la germana federacia lando Brandenburgio.
Unua damo de Ĉeĥio
Unua damo de Ĉeĥio estas titolo donacita al edzino de Prezidento de Ĉeĥio. Ŝi havas nenian oficialan rolon en la prezidenta servo. Ŝia rolo estas strikte ceremonia.
Brandenburgia landa muzeo pri moderna arto
Historio
Temas pri kunfandiĝo de 2017 de ''dkw. Kunstmuseum Dieselkraftwerk Cottbus kaj Museum junge Kunst'' (Frankfurto ĉe Odro). Per tio estiĝis la plej ampleksa muzea stoko pri artaĵoj de GDR kaj ties postturniĝaj arttradiciaj linioj.
Radikoj en Cottbus
En Cottbus fonditis en 1977 Galerie Kunstsammlung por la Distrikto Cottbus. De tiam sekvis diversaj plialtrangiĝoj: Staatliche Kunstsammlungen Cottbus (1984) kaj Brandenburgische Kunstsammlungen Cottbus (1991). En 2004 tiu ĉi institucio iĝis parto de la fondaĵo Brandenburgische Kulturstiftung Cottbus. Post translokiĝo en iaman dizelan centralon venis alinomiĝo je ''dkw. Kunstmuseum Dieselkraftwerk Cottbus'' (2008).
Radikoj en Frankfurto
Fonditis Museum Junge Kunst en Frankfurto en 1965 sub la nomo Galerie Junge Kunst des Bezirkes Frankfurt. Komunuma tenado estis ekde 1990. Kaj kolektare kaj dum nedaŭraj ekspozicioj gravis la kultura sceno de Polujo. Sekve en 1991 elfaritis kolektero Pola presgravurado de post 1945.
Riex
Historio
La unua dokumenta mencio de Riex datiĝas el la jaro 1184 kiel Ruez. Per referendumo la 17-an de majo 2009, la komunumoj Villette (Lavaux), Grandvaux, Cully, Riex kaj Epesses decidis unuiĝi. Ili iĝis la komunumo Bourg-en-Lavaux je la 1-a de julio 2011.
Dekila dufluoroacetato
Dekila dufluoroacetato aŭ C12H22F2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dufluoroacetata acido kun dekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dekila dufluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la dufluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Cubase
Cubase estas MIDI-sekvencilo kaj cfereca sonprilabora programaro evoluigata de la firmao Steinberg ekde 1989. Plia ofte uzata nomo por tiaspeca programaro estas „aŭdio/MIDI-sekvenzilo“.
La programaro ofte estas uzata en sonregistrejoj, sed ankaŭ eniris en malgrandajn privatajn sonregistrejojn. Cubase aŭ Nuendo tie formas la centron de produktadmedio. La esence pli multkosta proponas – krom ĉiuj eblecoj de Cubase – ankoraŭ pliampleksigitajn funkciojn por la sinkronigo de filmoj kaj pro tio estas uzata por la postsurbendiga produktado, sed ankaŭ por nuraj muzikregistraĵoj. Por povi funkcii glate, la komputilo, sur kiu laboras Cubase, bezonas interfacojn eksteren. Por la registrado kaj reproduktado de sonmaterialo oni bezonas sonkarton, eble kun rapida ASIO-pelilo. Por registrado de MIDI-datenoj taŭga interfaco devas esti konektita ĉe la komputilo. Per MIDI tiam eksteraj songeneriloj (ekz. sinteziloj) samkiel MIDI-enigiloj (kutime klavarilo, sed ankaŭ MIDI-gitaro, MIDI-regilo aŭ similaĵo) povas esti konektitaj.
Riex
Monumentoj
Alia vidindaĵo estas la kapelo Sankta Teodulo, en la urbo, kiu datigas de la 15-a jarcento.
NGC 4395
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rassa
Rassa (jen itale, Ratsa en la valeza) estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la eklezia festo, kies tago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Andorno Micca (BI), Campertogno, Gaby (AO), Gressoney-Saint-Jean (AO), Pettinengo (BI), Piode, Riva Valdobbia, Selve Marcone (BI) kaj Tavigliano (BI).
Kresta akcipitraglo
La Kresta akcipitraglo, Varia akcipitraglo aŭ Kresta nizaglo (Nisaetus cirrhatus) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj. Ĝi estis iam lokigita en la genro Spizaetus, sed studoj indikis, ke la grupo estas parafiletika rezulte en tio ke la malnovmondaj membroj estu lokigitaj en la genron Nisaetus (Hodgson, 1836) kaj separataj el la amerikaj specioj. .
Distribuo kaj vivejo
Krestaj akcipitragloj reproduktiĝas en suda Azio en Barato kaj Srilanko, kaj el la plej suda bordo de Himalajo tra Sudorienta Azio al Indonezio kaj al Filipinoj. Tiu estas birdo loĝanta solece (for de la reprodukta sezono) en malferma arbaro, kvankam insulaj formoj preferas pli altajn arbodensecojn. Ili kontruas neston el bastonetoj en arbo kaj demetas ununuran ovon.
Aspekto
Tiu orientalisa aglo estas mezgranda rabobirdo ĉirkaŭ 60 – 72 cm longa. Ĝi estas relative svelta arbaraglo kun iomaj subspecioj (ĉefe limnaetus) kiuj estas dimorfaj, kio estas kialo por la alternativa nomo de "Varia". Tio kaj komplika filogenio plue komplikas precizan identigon.
Ĝenerale bruna supre; blanka sube kun malhela strieco en subaj flugilplumoj kaj larĝaj bendoj en vosto kaj plej larĝa fine; nigraj vertikalaj strioj en gorĝo kaj ĉokoladkoloraj strioj en brusto. Ventro estas pli bruna aŭ kun horizontala bruna strieco. Kelkaj subspecioj havas kreston de kvar plumoj, sed tiu forestas ĉe aliaj. Ambaŭ seksoj estas tre similaj laŭ plumaro, sed maskloj estas ĉirkaŭ 15% pli malgrandaj ol inoj. La beko estas griza kaj la vaksaĵoj flavaj. La femuroj estas plumokovrataj, la fingroj flavaj kaj la ungoj nigraj. Ankaŭ la irisoj estas flavaj, kontraste en la malhelbruna kapo.
La subaj partoj kaj kapo de junuloj estas blankecaj aŭ sablokoloraj kun kelkaj malhelaj strioj.
La flugiloj estas longaj kaj paralelecaj, kaj ebeniĝas dumfluge, kio helpas distingi tiun specion el la simila Monta akcipitraglo. Dumfluge kompare rondoformaj flugiloj (falditaj pinte), longeca vosto, blanka korpo (brune punkteca) kaj grizaj subflugiloj (striecaj kaj punktecaj) estas klaraj indikiloj.
Alvoko estas laŭta, altatona ki-ki-ki-ki-ki-ki-ki-ki-kii, komence mallonga, ascenda kaj fina per krio.
Sistematiko
La Floresa akcipitraglo estis tradicie traktata kiel subspecio de la Kresta akcipitraglo, sed ĝi estas nune ofte traktata kiel separata specio, N. floris.
Du distingaj grupoj ekzistas en la Kresta akcipitraglo; unu kun krestoj kaj alia sen krestoj aŭ kun malfacile videblaj krestoj. Ekzistas malhelaj morfoj en kelkaj populacioj. Kresta akcipitraglo
Senkresta aŭ Varia akcipitraglo
Gamauf et al. (2005) analizis informon per DNA de konsiderinda nombro de specimenoj de Kresta akcipitraglo kaj de kelkaj parencoj. Spite la ampleksa studo, eĉ la plej evidentaj diĥotomioj – tiu inter la kresta kaj senkresta grupoj – ne estis solvita kiel oni esperis. La tri malgrandinsulaj taksonoj (N. c. andamanensis, N. c. vanheurni, kaj N. floris) aperas ankaŭ kiel monofiletikaj stirpoj. Ties lokigo estas eĉ pli nesolvita, ĉar N. floris estus ŝajne tre antikva stirpo. La aliaj du ŝajnas tre certe devenaj el N. c. limnaeetus. La lasta taksono havas konfuzan filogenion. Diversaj stirpoj ekzistas kiuj ŝajnas ne stabilaj laŭ spaco kaj tempo, kiuj estas pli bone priskribataj kiel politomio, el kiuj devenas la similaj insulaj taksonoj.
Evidente N. c. limnaeetus ne reprezentas monofiletikan stirpon. Nek la biologiaj nek la filogenetikaj specikonceptoj, nek la filogenetika sistematiko povas esti aplikata kontentige. Ŝajnas kvazaŭ la kresta grupo estas plej proksima iĝi distinga specio. La insulaj taksonoj devenaj el N. c. limnaeetus ŝajne okazigis fondefikon, kio limigis ties genetikan diversecon. En la kontinenta populacio, genetika diverseco estas konsiderinda, kaj la evolua modelo de la 2 studitaj genoj ne kongruas, kaj la origino de la specimenoj ankaŭ ne montras klarajn strukturojn. N. c. limnaeetus tiele estu plej bone konsiderata metapopulacio.
Gamauf et al. (2005) siaflanke sugestis, ke la insulaj taksonoj kiuj suferas evidente pli altan riskon de formorto estas, pri konservado konsiderataj evoluaj gravaj unuoj sendepende de sia sistematika statuso. Tio pruvas ankaŭ ke tro rigida interpretado de la kladistiko kaj la deziro al monofiletikaj taksonoj, same kiel la universa apliko de ununura specikoncepto al ĉiuj birdoj malhelpas ĝustan komprenon de la evoluaj rilatoj. Ne estus ankaŭ neeble trovi kontinentajn stirpojn por grupigi ilin proksime kun la okcidentinsulaj taksonoj, sed estus okazinta malmulta genetika aliro en la komenca populacio. Tiele la diverĝo de la stirpoj de tiu specio ŝajne okazis tro ĵuse por havigi al ili specistatuson, kompare kun la nivelo de genetika diverĝo je kiu la kladoj kutime estas konsiderataj distingaj specioj.
N. c. limnaeetus konklude ŝajnas certete baza ujo de stirpoj de la senkresta grupo kiu, spite ne esti monofiletika, estus konsiderata valida taksono tiom longe kiom genofluo eblas tra sia teritorio. Krome ĉar oni uzis amplekse antikvan DNA el muzespecimenoj, la eblo de fantoma stirpo estu konsiderata. Se oni akceptas ke ĉiuj aŭ plej parto el la antikvaj stirpoj ankoraŭ ekzistas, eble estas konsiderinda rekombino ĉar la du genaj filogenioj ne multe kongruas, indike sanan nivelon de genofluo. Ĉu tio nun veras restas ankoraŭ solvota.
Monda Cionisma Organizaĵo
La Monda Cionisma Organizaĵo estis kreita la, en la unua Cionisma Kongreso, kiu estis tenita en Bazelo, en Svislando. En la komenco ĝi nomiĝis simple la "Cionisma Organizaĵo", sed en 1960 ĝi ŝanĝis sian nomon al la "Monda Cionisma Organizaĵo". Ĉi tiu organizaĵo komence reprezentis la Cionisman Movadon. La membreco estis malfermita al ĉiuj Judoj, kaj la delegitoj devis aĉeti sian rajton voĉdoni, aĉetante la Cionisman Ŝekelon.
Monto Hármashatár
Monto Hármashatár [hArmaŝhatAr] estas dolomita (foje numulita kalkoŝtona monto 495 metrojn alta en Budapeŝto. Ĝi apartenas al Montaro Buda. La origina hungara nomo Hármashatár-hegy signifas hungare: trilanda punkto, ĉar ĝis 1873 limoj de Buda, Óbuda kaj Pesthidegkút tie renkontiĝis.
Monda Cionisma Organizaĵo
Kiam oni fondis la organizaĵon, oni decidis organizi regulajn "Mondajn Cionismajn Kongresojn". De 1897 ĝis 1946 oni organizis Cionisman Kongreson ĉiun duan jaron en iu Eŭropa urbo, krom dum la du mond-militoj. De post la kreado de la ŝtato de Israelo, oni organizis la kongresojn ĉiun kvaran aŭ kvinan jaron en Jerusalemo. Dum la kongresoj oni elektas la reprezentantojn de la Monda Cionisma Organizaĵo kaj de la Juda Agentejo. Iu ajn judo pli aĝa ol 18 jaroj, kiu akceptas la "Programo de Jersualemo", povas voĉdoni.