cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Champlain
Dum la (babordoj, babordas) de _Burlington_, Vermonto, Baborda Henriko, (Nov-Jorkio, Novjorko), kaj _Plattsburgh_, (Nov-Jorkio, Novjorko) estas malgranda uzita nuntempe escepti per malgranda konstruas, (pramoj, pramas, pramŝipoj, pramŝipas) kaj lagaj krozoŝipoj, ili havis substanca komerca kaj armea graveco en la 18-a kaj 19-a Jarcento.
A regiono de grandaj purakvaj lagoj
Champlain estas unu de granda nombro de granda laga disvastigo en arko de _Labrador_ tra la norda Usono kaj enen la Nordokcidentaj Teritorioj de Kanado. Kvankam ĝi ne povas esti (komparita, komparis) kun Ontario, _Erie_, _Huron_, Supera, aŭ Miĉigano, Champlain estas granda korpo de pura akvo. Proksimume 1269 km² (469 kvadratmejloj) en areo, la lago estas malglate 201 km (125 mejloj) longa, kaj 23 km (14 mejloj) transa je ĝia plej larĝa punkto. La maksimuma profundaĵo estas proksimume 400 (futo, piedoj). Ĝi enhavas malglate 80 insuloj, inkluzivanta tuta departemento en Vermonto.
Kolonia Ameriko kaj la Revolucia Milito
En kolonia (tempoj, fojoj), Champlain provizis facile _traversed_ akvo (aŭ, en vintro, glacio) pasejo inter la Sanktula Laŭrenco kaj la _Hudson_ Valoj. (Boatoj, Boatas) kaj glitveturiloj estis kutime preferinda al la nepavimita kaj ofte (ŝlimo, koto)-baraj vojoj de la tempo. La norda trinkmono de la lago je Sanktulo-_Jean_-_sur_-_Richelieu_, Kebekio (S-ta Johano en kolonia (tempoj, fojoj)) estas mallonga distanco de Montrealo (Kebekio). La suda trinkmono je _Whitehall_ (_Skenesborough_ en kolonia (tempoj, fojoj)) estas mallonga distanco de _Saratoga_, _Glens_ Falas, kaj Albany (Nov-Jorkio).
(Kasteloj, Kastelas, Fortikaĵoj, Fortikaĵas) je _Ticonderoga_ kaj Krona Punkto (Fortikaĵo S-ta _Frederic_) (funkciigis, regita) pasejo de la lago en kolonia (tempoj, fojoj). Grava (bataloj, batalas) estita _fought_ je _Ticonderoga_ en 1758 kaj 1777. Grava mara batalo estis _fought_ en 1776 je _Valcour_ Insulo: en la Batalo de _Valcour_ Insulo, Benedikto _Arnold_ malfruigita Brita (ŝipoj, ŝipas) sufiĉa al malebligi la fali de ĉi tiuj (kasteloj, kastelas, fortikaĵoj, fortikaĵas) ĝis jena jaro, permesanta la _Continental_ Armeo al refortiĝi kaj kapabliganta la poste venko je _Saratoga_. --> <!-- Champlain de _Burlington_ Vermonto]] Champlain lakone iĝis la nacia sesa Granda Lago sur 6-a de marto, 1998, kiam Prezidento _Clinton_ (signita, subskribita) Senata Kalkulo 927. Ĉi tiu kalkulo, kiu _reauthorized_ la Nacia Maro Koncedi Programo, enhavis linio deklaranta Champlain al esti Granda Lago. Ne _coincidentally_, ĉi tiu statuso permesas najbarantaj ŝtatoj al kandidati aldona federacia esplori kaj klerigado (fondusoj, fondusas) okupita al ĉi tiuj naciaj rimedoj. Sekva malgranda _uproar_, la Granda Laga statuso estis _rescinded_ sur 24-a de marto (kvankam Vermonto (universitatoj, universitatas) daŭri al ricevi (fondusoj, fondusas) al ekranbloko kaj studi la lago).
Unu el la pli (daŭranta, daŭra) (mitoj, mitas, legendoj, legendas) ĉirkaŭbaranta Champlain estas (tiu, ke, kiu) de _Champ_. _Reminiscent_ de la Loch Ness monstro, _Ogopogo_ kaj aliaj fenomenoj de kriptozoologio, _Champ_ estas _purportedly_ grandega akva (animalo, besto) (tiu, ke, kiu) faras la laga ĝia hejmo. _Sightings_ havi estas sporada super tempo. Sendistinge, lokaj kaj (turistoj, turistas) havi ellaborita io de _fondness_ por la estulo kaj ĝia legendo kaj prezentoj de _Champ_ povas nun troviĝi sur _tee_ (ĉemizoj, ĉemizas), kafaj vizaĝaĉoj, kaj multaj aliaj turistaj memoraĵoj. La Vermonta Lago (Monstroj, Monstras), minoro-liga basbala teamo, havi _cartoonish_ versio de _Champ_ kiel ilia _mascot_.
La _Alburg_ Duoninsulo (ankaŭ sciata kiel la _Alburg_ (Lango (anatomio), Lango)), etendanta sudo de la Kebekia bordo de la lago enen Vermonto, (kotizoj, kotizas, kvotoj, kvotas, akcioj, akcias, komunigas, partoj, partas) kun Punkto _Roberts_, Vaŝingtonio, kaj la Nordokcidenta Angulo en Minesoto kaj ankaŭ Provinca Punkto (vidi pli sube) la distingo de estante alirebla per lando de la cetera ĝia (ŝtato, stato, stati) nur tra Kanado. Tamen, malverŝajne la alia tri (okazoj, skatoloj, kestoj, kestas, okazas), ĉi tiu estas jam ne de praktika (pezo, signifeco) ekde ŝoseo (pontoj, pontas, nazradikoj, nazradikas, briĝoj, briĝas) transa la lago fari provizi atingo al la duoninsulo en la Usono (de tri (direktoj, instrukcio), fakte). Kelkaj kilometroj al la nordoriento de urba Oriento _Alburgh_, tamen, la _southernmost_ trinkmono de malgranda (terkapo, kapo, kabo), Provinca Punkto, estas tranĉi tra per la US-Kanada (rando, limo).
Kontinento
La lago povas esti krucigita per vojo je nur unu _southerly_ punkto, la _Champlain_ Ponto, konektanta Kamentuba Punkto en Vermonto kun Krona Punkto, (Nov-Jorkio, Novjorko).
Al la nordo, Granda _Isle_ Departemento, Vermonto trakonektas al la (Nov-Jorkio, Novjorko) kontinento tra U.S. Vojo 2 al Incitas Punkto, NY najbara al la Kanada (rando, limo).
Pramo
Nordo de _Ticonderoga_, NY, la lago vastigas _appreciably_; prama servo estas provizita per la Champlain Transporta Kompanio je: --><!-- La _LCTC_ prama kuliso je Granda _Isle_, Vt]]
La plej _southerly_ krucanta estas la Fortikaĵo _Ticonderoga_ Pramo, konektanta _Ticonderoga_, (Nov-Jorkio, Novjorko) kun _Shoreham_, Vermonto (justa, ĵus) nordo de la historia fortikaĵo.
Fervojo
Tra historio tie estis kvar grava fervojo (transiroj, krucantaj) super la lago. Nun, nur unu tia krucanta restas.
Sant'Andrea di Conza
Sant'Andrea di Conza estas komunumo de Italio.
Fanlo
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordo de la komarko Sobrarbe, lime norde kun Francio, oriente kun Bielsa kaj Puértolas, sude kun Boltaña, kaj okcidente kun Fiscal, Broto kaj Torla-Ordesa. Krom la loĝloko Fanlo, la municipo enhavas ankaŭ la loĝlokojn Buerba, Buisán, Ceresuela, Gallisué, Nerín, Sercué, Vio kaj Yeba. Ĝi estas ĉe la rivero Aso kiel ĉefurbo de la valo Vió. Parto de ĝia teritorio estas okupata de la Natura Monumento de la Pireneaj Glaĉeroj, de la Nacia Parko Ordesa y Monte Perdido kaj de la montopasejo Puerto de Otal - Cotefablo (Loko de Komunuma Gravo). En la teritorio estas Monto Perdido (la tri frataj montoj aperas en la municipa blazono). Elfluas ene de la teritorio la riveroj Arazas, Aso kaj Vellos, ĉiuj el ili alfluantoj de Cinca. Rimarkindas la spektaklo de la arbaro (speciale aŭtune), kun mikso de abioj, fagoj, aceroj, poploj, avelarboj, fraksenoj, ĉerizarboj, pinoj, betuloj, kverkoj ktp., kio havigas mirinde buntan koloraron.
La loĝloko Fanlo mem (1320 msm) estas je 109 km nordoriente de Huesca, alirebla laŭ la ŝoseo HU-631 inter Broto okcidente kaj Puyarruego oriente. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj kaj konustrunkaj kamenoj.
27991 Koheijimiura
27991 Koheijimiura estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Fanlo
Historio
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Fanlo mem kie oni malaltiĝis ĝis 250 loĝantoj fine de la jarcento, sed poste oni rekuperiĝis ĝis nunaj 106 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj montaraj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al forstado, natura, sporta, kultura kaj rura turismo. Ĉefaj vidindaĵoj estas la Ermitejo de San Úrbez elfosita el roko, mirindaj naturaj lokoj kaj aliaj vidindaĵoj.
Moulins-la-Marche
Moulins-la-Marche estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Moulinois.
NGC 1513
NGC 1513 (alia indiko — OCL 398) estas malfermita stelamaso en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Amand (Manche)
Saint-Amand estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Amandais.
Ĝi nun formas parton de Saint-Amand-Villages.
Brigo (distrikto)
Geografio
La distrikto Brigo konsistas el la komunumoj en la valo de la rivero Saltina kaj la lokoj en la ebenaĵo de Rodano supre kaj super la alfluejo de Saltina al Rodano.
Trafiko
Brigo estas grava trafiknodo de la vervojlinio transalpa de Berno al Milano tra Lötschberg kaj Sempiono, kun la linio trans tuta Valezo al Laŭzano. Krome tra Brigo pasas la Matterhorn-Gotthard-Fervojo de Zermatt al Disentis. En Brigo komenciĝas la svisa aŭtovojo n-ro 9 al Laŭzano kaj la vojo tra Sempionopasejo al Domodossola en Italio. La kantona ĉefvojo n-ro 9 de Laŭzano al Furkopasejo ankaŭ pasas la distrikton.
Historio
Dum mezepoko Brigo estis interezozono (en la alemana dialekto de Valezo Zehnde = dekondistrikto, temis pri distriktoj rilate al pagado de la dekona interezo) de la Grafejo Valezo, kiu estigixs verŝajne el la en la jaro 1018 dokumente menciita grandparoĥo Naters. En la jaroj 1798 ĝis 1802 Brigo estis distrikto de Kantono Valezo de la Helveta Respubliko, tiam de 1802 ĝis 1810 distrikto de la Respubliko Valezo. De 1810 ĝis 1814 ĝi estis distrikto kaj poste kantono de la departemento Sempiono de Francio. De 1815 ĝis 1848 ĝi estis interezozono de Kantono Valezo kaj ek de tiam distrikto de Kantono Valezo en Svislando.
Lahnstein
Lahnstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
La burgo Lahneck estas spronburgo el la 13-a jarcento sur akra 164m alta roksprono je la maldekstra flanko de la rivero Lahn. Ĝi staras en la urboparto Oberlahnstein de la urbo Lahnstein apud la enfluejo de la Lahn en la Rejnon. Je la alia riverflanko de la Rejno estas la kastelo Stolzenfels. La horizontala projekciado montras simetrion en formo de longeca rektangulo, kiu estas tipa por la malfruaj burgoj en la tempo de la ŝtaŭfoj.
La kastelo Martinsburg, mallonge ankaŭ Martinsburg, estas kastelo en Lahnstein. Ĝi estis konstruita en 1298 kiel doganburgo de la ĉefepiskopoj de Majenco. Origine ĝi havis la nomon burgo Lahnstein. La Mayenca ĉefepiskopo konstruigis krom la urbomuron ankaŭ la burgon samtempe. Ĝi estas unu el la malmultaj detruitaj burgoj de la meza rejnvalo. La burgo estas en privata posedo kaj gastigas loĝejojn, oficejojn, muzeon pri karnavalo kaj monpregadejon.
Rilatoj al Esperanto
En la dua duono de la 20-a jarcento en la urbo estis la sidejo de esperantista internacia iniciato pri karitata helpo al lepruloj. Nun, aktiva esperantisto en la urbo estas interalie d-ro Matthias Hecking, almenaŭ inter la jaroj 2013 kaj 2017 unu el tri estraranoj de la Rejnlando-Palatinata Esperanto-Ligo.
Rozpuga karpodako
La Rozpuga karpodako (Carpodacus eos) estas birdo de la familio de Fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro Carpodacus, sed ĝi estas ankoraŭ sub dubinda pristudo. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp.
Ĝi troviĝas en Ĉinio kaj Tajlando. Ties natura habitato estas moderklimataj herbejoj.
Tiu specio estas tre simila al la Bela karpodako. Tio estas, temas pri specio kun tre markata seksa duformismo. Ambaŭ seksoj havas grizbrunajn suprajn partojn kun tre fajna malhela strieco en tre bruna krono kaj pli malhela strieco en dorso. La masklo havas rozkolorajn kun blankecaj plumopintoj vizaĝon (dividitan per bruna traokula strio) kaj gorĝareon (pli ruĝa la vango kaj gorĝo lo la superokula zono) kaj pli helrozajn subajn partojn iom striecajn. Kiel distingilo, tiu specio montras pli rozkoloran pugon, kio nomigas la specion laŭ la komuna nomo. La ino estas ĝenerale grizbruna kaj ne montras rozkolorajn areojn, sed ja povas montri la brunan traokulan strion; la subaj partoj estas sablokoloraj kun tre markata malhela strieco. Ĉe ambaŭ seksoj kruroj kaj bekoj estas grizecaj, dum ankaŭ la vosto estas malhela kaj iom forkoforma.
Kidojmo
Laŭ la helena mitologio, Kidojmo (el la greka Κυδοιμός) estis dajmono kiu personigis la konfuzon, bruadon, malordon kaj frakason dum la bataloj. Oni konsideris lin unu el la Maĥoj, militemaj spiritoj kiuj akompanis Areson dum liaj kampanjoj, kaj pro tio li aperis sur la ŝildoj de la herooj Heraklo kaj Aĥilo. Same kiel multaj aliaj malbonaj spiritoj, li estis filo de Eriso (Malkonkordo), sen alies interveno.
Liaj atributoj multe similis al tiuj, de alia el la maĥoj al kiu kelkaj identigis lin: Homado, la batal-bruego. Ili partoprenis la dumbatalan konfuzon, kune kun aliaj teruraj estaĵoj kiel Fobo, Paljoksiso, Projoksiso, la Androktasioj aŭ la Keresoj.
Komisiono Prodi
La Komisiono Prodi estis la Eŭropa Komisiono prezidata de Romano Prodi, kiu oficis de la 16-a de septembro 1999 (post la demisio de la antaŭa Komisiono Santer) ĝis la 31-a de oktobro 2004; ĝia daŭro estis prokrastata ĝis la 21-a de novembro je la sama jaro, kaŭze de la ne okazinta aprobo de la unua listo de komisionanoj proponita de la enoficiĝinta prezidanto de la Komisiono José Manuel Durão Barroso flanke de la Eŭropa Parlamento.
Komence la Komisiono nombris du dek membrojn, sed ĝi ampleksiĝis, ekde la 1-a de majo 2004, pere de dek aldonaj novaj komisionanoj el la dek ŝtatoj el meza kaj orienta Eŭropo kiuj membriĝis en la Eŭropa Unio je la sama dato.
Membroj
Klarigo:  [<font style="background-color:#FFE8E8">     ] Maldekstre/Socialistoj - [<font style="background-color:#DDEEFF">     ] Dekstre/Konservativuloj - [<font style="background-color:#FFFFDD">     ] Liberaluloj - [<font style="background-color:#E8FFE8">     ] Verduloj
Je la 1-a de majo 2004, la Komisiono pligrandiĝis per dek membroj el la novaj membroŝtatoj. Ĉiu nova komisionano flankis originan komisionanon je la sama kompetenteco.
Max Roqueta
Max Roqueta [mac ru'keto] (naskiĝis la 8-an de decembro 1908, mortis la 24-an de junio 2005) de Montpelhièr [mumpe'ljɛ] (Montpeliero) estis eble la plej granda aŭtoro de Okcitanujo en la lasta jarcento. Tradukita diverslingven, studita en universitato en Usono, li estis multtalentulo en prozo, poezio kaj teatro. Li havis fajnan observon de la naturo kaj ankaŭ, danke al sia instruo kiel kuracisto, de la homa eco. Ni proponas al vi pecon el „Sekreto de l' Herbo” de l' unua libro de la granda kolekto kvinparta „Verda Paradizo”:
''Nur la lunlumo estas tiom klara, kiom tiu kanto. Ĝiaj silentoj miksis la mondon al sia plendo kaj la voĉo de l' mondo estis serena kaj dolĉa kiel memoro de bonfaro. Ni silentis por ĝin aŭdi, kaŝitaj en ombro d' arbogrupo, sen spiro kaj la ŝtonoj estis blankaj sur la vojoj.''
''Vespere ni ŝatis umi laŭ la vojo. Ĝi trankviligis sian blankecon kaj ĉesis meti sur la herbon sian polvon amikan. La vojoj estas riĉaj je ŝanco. Krom la landoj kien ili kondukas, umante laŭ la montetoj aŭ alvalante inter la valetoj obskuriĝintaj, sia ĉirkaŭaĵo povas teni pli da aĵoj ol librorando. La printempo tie semas siajn lunetojn, akvaĵon de verdo kaj mola helo, flamon kiu ŝajnas eliri el la tero kaj kiu memorigas tiun lumon strangan kiu lumigas la nokton en okuloj sovaĝbestaj.''
''Nia paŝo resonis laŭ la muroj varmegaj kaj silentis je l' vilaĝeliro, kaj kiam la apusoj jam eniris siajn truojn sub la tegmentoj, estis ni kiuj daŭrigegis siajn kriojn. Ĉiu ŝtono de la vojo por ni estis ŝanco. Ĉiu figujo sovaĝa por ni estis domo, vojo aŭ ujo. Ĝia foliaro al ni kaŝis la reston de la mondo. Al ni restis nur la ĉielo stelita, kaj ni baldaŭ sentiĝis meze de la steloj. Ne plu estis tero, kaj sola en la spaco senfina, la kanto de l' griloj, muziko ĉiela, subtenis la silenton.''
''Longa kiel perlo d' akvo sur herbotigo, la krio de strigo revenigis nian revon al la profundo freŝa de la tero kaj nur la blankeco de la vojo donis straton al nia vervo. Ni malsupreniris de l' arbo kaj la ranetoj verdaj saltis en la polvo klara, ili kiuj pasis la tagon en l' omboro de figujfolio. Ni renkontis ankaŭ bufojn gravajn kaj ventrajn, de paŝo malrapida, kiuj blovis faldadante kaj plenblovadante la haŭton molan de siaj gorĝoj. Ili havis okulojn klarajn, ĉirkaŭitaj d' oro, profundaj kaj puraj kiel l' akvo malhela de puto. Ni suferigis pli ol unu, de mano kruela, kiun ni lasis sanga meze de l' vojo, kun buŝo kiu gapis al la nokto kaj okuloj kiu trinkus tutan kompato de l' mondo.''
Eksteraj ligiloj
artikolo el EsperantÒC
27997 Bandos
27997 Bandos estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
9693 Bleeker
9693 Bleeker estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Johan Bleeker, direktoro de Nederlanda Instituto por Kosma Esploro kaj profesoro pri fiziko de la kosmo ĉe la Universitato Utrecht. Li verkis multenombrajn artikolojn pri la iksoradia astrofiziko kaj estas kunmalkovrinto de la difuza iksoradia fono de la ĉielo. Li estas ankaŭ aŭtoro de multenombraj artikoloj pri la primaraj elektronoj en la kosma radiado.
Campotéjar
Campotéjar [kampoTEĥar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Estas en la nordokcidenta parto de la komarko Los Montes. Limas kun la municipoj granadaj Dehesas Viejas, Iznalloz kaj Montejícar, kaj kun la ĥaena municipo Noalejo. Aliaj proksimaj lokoj estas Venta de Andar, Benalúa de las Villas kaj Montillana.
Koichi Kudo
Koichi Kudo (工藤 孝一, n. 4-an de februaro 1909, m. 21-an de septembro 1971) estis japana futbala trejnisto. El 1942 li estis trejnisto de la japana nacia teamo de futbalo.
Serra de Na Burguesa
Serra de Na Burguesa ([ˈsɛrə ðə nə burˈɣəzə], antaŭe Serra de Portopí aŭ Sierra de Porto Pi, signifanta "Haveno de Pino-Monto") estas klare difinita monto sur la insulo Majorko, parto de la hispana aŭtonoma komunumo de Balearoj. Ĝi estas la plej suda parto de la Serra de Tramuntana montaro, finiĝante en Mediteranea Maro ĉe la Golfo de Palma. Na Burguesa estas situanta proksimume duonvoje inter Santa Ponsa kaj Palma. La municipo de Calvià estas situanta inter Na Burguesa kaj Serra de Tramuntana.
== Historio == La nomo de la monto de Serra de Portopí estas pli aĝa ol la nomo Serra de Na Burguesa. Serra de Portopí akiris historian signifon en 1229 kiam reĝo Jakobo la 2-a (Aragono) trapasis ĝin kun siaj soldatoj, kaj reakiris Palma por kristanoj, de la okupantaj Maŭroj. En nuntempo, Portopí rilatas al kvartalo situanta en la kunurbiĝo okcidente de la centro Palma de Mallorca. La pli posta nomo, Serra de Na Burguesa, honoras Francesc Burgués, la Gerneraladvokaton de la Hispana Krono, kiu, de komenco de la 16a jarcento, posedis la Bendinat-bienon ĉe la piedo de la monto. Bendinat nun estas loĝzono en Calvià.
Geografio
La meza alteco de la montaro estas ĉirkaŭ 400 m super marnivelo, kaj ĝi estas karakterizita per malalta altaĵaro kaj krut-flankaj valoj. Ĝiaj plej altaj pintoj estas Puig den Bou kun 503 m, kaj Puig Gros de Bendinat kun 486 m,. Post fajroj sur Na Burguesa, fajroturo estis konstruita sur la alta 432 m Es Pi de ses Creus. Fajrotrakoj nun trapasas la tutan spinon de Na Burguesa. Ekzistas multaj kavosistemoj en Na Burguesa, kaj gravaj arkeologiaj eltrovaĵoj estis faritaj en la kavernoj.
Distrikto Głogów
Distrikto Głogów - pole powiat głogowski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Malsupra Silezio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Głogów. Ĝis la jaro 1945 la teritorio estis plejgrandparte germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj al la prusia provinco Silezio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Glogau.
Serra de Na Burguesa
Geografio
Mirador de n'Alzamora estas natura teraso sur Na Burguesa. Ĝis la komenco de la 20a jarcento, somerpaŝtigantaj gregoj povis esti trovitaj en la Coll-dels Pastors, 443 m, la centraj altebenaĵoj de la monto. Altaj niveloj de kloridoj estis trovitaj en kelkaj el la grundakvaĵoj de la monto.
Distrikto Głogów
Fine de en la distrikto vivis.
Eksteraj ligiloj
}
Serra de Na Burguesa
Geografio
== Faŭno kaj flaŭro == Ĝi estas karakterizita per signifa kvanto de pinoj kaj mediteranea makiso. Krome, ekzistas kverkoj, fragarboj, rozoj, sovaĝaj gladioloj, kaj florantaj arbedoj. Ekzistas lacertoj, papilioj kaj insektoj.
Turismo
Na Burguesa estas populara inter turistoj por promenadoj kaj montobiciklado.
Metasekvojo
Metasekvojo (Metasequoia) estas genro el la familio de cipresacoj, kiu havas nur unu vivantan specion, la ĉinan metasekvojon (Metasequoia glyptostroboides). Oni komence trovis nur fosiliojn, kaj tiel kredis la genron formortinta. Oni malkovris en 1947 la vivan specion en Ĉinio, en provincoj Siĉŭano kaj Hubejo; fakte, jam dum la Dua Mondmilito (inter 1941 kaj 1944) nekonata arbo estis observita kaj ĝiaj folioj kolektitaj sed nur en 1946 oni komprenis ke temis pri Metasekvojoj kaj nur en 1947 oni povis kontroli surloke.
Tiuj arboj povas atingi alton ĝis 40 metroj kaj trunkan diametron ĝis 3 metroj. Ili estas unu el la malmultaj specioj de cipresacoj, kiuj perdas siajn foliojn dumvintre (aliaj estas la usona marĉa taksodio Taxodium distichum kaj la ĉina marĉa taksodio Glyptostrobus pensilis).
Ĝi estas multigebla per markoto.
Saint-André-de-Bohon
Saint-André-de-Bohon estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bohonnais.
156880 Bernardtregon
156880 Bernardtregon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio de Saint-Véran sur la Pic de Château Renard en Saint-Véran (Hautes-Alpes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan Bernard Tregon, de Bretonio, amikon de Michel Hernandez, unu el la malkovrintoj de la malgranda planedo. Tregon, kiu fakiĝis en interferometrio, ofte uzas la amatoran teleskopon de la Observatorio de Pic du Midi.
Universitato
Universitato estas institucio de instruado kaj esploro, kiu koncedas akademian diplomon en ĉiuj niveloj (bakalaŭrulo, licenciulo, kaj doktoro) en pluraj temoj. Universitato provizas ambaŭ terciaran instruon kaj kvaternaran instruon.
Laŭ Francisko Azorín universitato estas Plej alta lerneja institucio por instrui diversajn branĉojn de la scio (fakultatoj). Li indikas etimologion el la latina universitas, el unu + versas (unu diversa). Laŭ Thomas Pusch, fine de la 20-a jarcento inter esperantlingvaj studentoj interalie en TEJO tre disvastiĝis la kutimo mallongigi la vorton al slanga kaj neformala mallongigo "univ-o", tiel prononcate sen konsidero de la skribe necesa ligostreko (simile al la establita kaj inter esperantlingvaj studentoj ankaŭ en paroladoj tiel uzata mallongigo "prof-o" por profesoro).
Historio
La unuaj Eŭropaj universitatoj estis fonditaj en Italio en 1088 kaj Francio en la mezepoko por la studo de juro, sanscienco, teologio. La Universitato de Bolonjo en Italio estas konsiderata la unua eŭropa universitato. Antaŭe, iom similaj institucioj jam ekzistis en Romia tempo kun la nomo "Muzeoj", kiel la "Muzeo de Aleksandrio" kaj la "Muzeo de Bejruto". Muzeo de Aleksandrio estis fama per geografiaj, matematikaj kaj astronomiaj studoj, la Muzeo de Bejruto per juraj kaj literaturaj studoj. Tiuj institucioj daŭris en islamaj landoj, precipe en Kairo, Egiptio. La plej unua estis en Bagdad, dum kalifo Harun ar-Raŝid, jam en la tempo de Karolo la Granda en Frankio. La plej grava Azia universitato estis Nalanda, en Biharo, Barato, kie la 2-a jarcenta budha filozofo Nagarjuna baziĝis.
En Mezepoko, en Eŭropo, junaj viroj iris al la universitato, kiam ili kompletigis la studon de la trivium: la artoj de gramatiko, retoriko, kaj logiko kaj la quadrivium: aritmetiko, geometrio, muziko kaj astronomio.
Esplora universitato
Vidu Esplora universitato
Esplora universitato estas universitato en kiu originala esploro estas havenda kaj grava parto de sia universitata misio. La instruistaro en esplora universitato ne estus nuraj instruistoj de la laboro de aliuloj, sed tamen estus aktivaj kontribuantoj al tiu kampo, pri kiu ili estas instruantoj, pensantoj, kaj praktikantoj ĉiutage.
NGC 1514
NGC 1514 (alia indiko — PK 165-15.1) estas planeduma nebulozo en konstelacio Taŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Minehead (Somerset)
Minehead [majned] estas urbo en Somerset en Anglio. Ĝi situas ĉe la suda bordo de la Bristola Fjordo. Ĝia loĝantaro estas ĉ. 10.000. Ĝiaj koordinatoj estas 51,20° N, 3,47° U.
La 1-a de majo estas festotago en Minehead jam de 1456, ne kiel laborista tago, sed pro procesio, en kiu arta ĉevalo dancas tra la urbo.
Malgranda Neto
La Malgranda Neto estas flankrivero de la Granda Neto en la akvokolekta areo de Skeldo.
Encarta
Ĝi ekzistas en malsamaj lingvoj: franca, angla, germana, hispana, itala, nederlanda kaj japana.
Malgranda Neto
La rivero ekestas pro la kunfluado de multaj de pluvo nutrataj rojoj en la regiono Arendonk, Retie kaj Mol-Postel en Kampino, kaj gastigas multajn rarajn fiŝojn.
Encarta
Encarta Instant Answers (Encarta Momentaj Respondoj)
Ĝi estas enciklopedia roboto. Oni povas paroli kun ĝi ĉe Mesaĝilo MSN. Ĝi ekzistas en malsamaj lingvoj:
Malgranda Neto
En Lier ĝi enfluas en la Granda Neto. Ambaŭ kune estas ekde tie nomataj la Malsupra Neto.
La Malgranda Neto fluas tra la municipoj Retie, Kasterlee, Geel, Olen, Herentals, Vorselaar, Grobbendonk kaj Nijlen.
Hosťovce
Hosťovce povas esti:
Lahr (Eifel)
Lahr estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kalkopirito
Je ekspono al aero, Kalkopirito oksidiĝas al vario de oksidoj, hidroksidoj kaj sulfatoj. Asociataj kupromineraloj estas la sulfidoj bornito (Cu5FeS4), kalkocito (Cu2S), kovelito (CuS), digenito (Cu9S5); karbonatoj kiaj malakito kaj azurito, kaj rare oksidoj kiaj kuprito (Cu2O). Kalkopirito rare troviĝas en asocio kun natura kupro.
Samobor
Samobor estas urbo en Kroatio, en departemento de Zagrebo. Ankoraŭ 77 komunumoj apartenas al la municipo.
Veerabhadran Ramanathan
Veerabhadran Ramanathan (Tamil: வீரபத்ரன் இராமநாதன்; naskiĝis 1944-11-24 en  Madurai, Barato) estas  oceanografo kaj sciencisto pri klimato.
Samobor
Situo
Samobor situas ĉe renkontiĝo de ebenaĵo kaj montoj, 5 km-ojn de la slovena landlimo. Zagrebo troviĝas 20 km-ojn.
Veerabhadran Ramanathan
Li estas profesoro je la Scripps Institution of Oceanography je la  universitato de Kalifornio, San Diego kaj estras la centron por nuboj, kemio kaj klimato. En la historio de la scienco pri la ŝanĝo de la klimato li transprenis centran rolon, ĉar li jam meze de la 1970-aj jaroj avertis  pri la konsekvencoj de forcejaj gasoj, kiuj antaŭe ne trovis atenton.
Samobor
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. Antaŭ la kroatoj romianoj vivis tie. La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1242, tiam Béla la 4-a donacis rangon al la komunumo "reĝa libera urbo". Fortikaĵo konstruiĝis en 1271. Lernejo menciiĝis jam en 1535. En 1797 incendio okazis, post la rekonstruado la urbo ricevis la nunan aspekton. Inter 1809-1813 la francoj havis la urbon, dume impona evoluo okazis. En 1910 loĝis tie 2 725 da homoj, (2 484 kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Samobor apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. En 1937 tie fondiĝis la Kroata Komunista Partio. Dum la 2-a mondmilito la urbo estis unu el la partizanaj centroj.
Veerabhadran Ramanathan
Liaj esploroj pri la monda varmiĝo kaj pri la atmosfera bruna nubo prezentas bazajn sciojn pri la tera klimato.
Esploroj
Meze de la 1970-aj jaroj Ramanathan apartenis al la malgranda grupo de tiuj sciencistoj, kiuj avertis pri nur malmulte observitaj forcejaj gasoj de tre malgranda koncentriĝo. En 1981 li klarigis, ke sole la tre forta efiko de la fluorklorkarbonaj hidrogenoj (FCKW) plivarmigos la teran atmosferon ĝis la jaro 2000 je tuta grado, se la eligoj de tiu gaso ne estus draste malpliigitaj. En 1985 li konstatis en sensacia raporto, ke ne malpli ol  30 spuraj gasoj efikas kiel plivarmigaj gasoj, kaj ke la homo jam pliigis forte la koncentrecon de tiuj gasoj kaj daŭre pliigas. Li konstatis, ke sume tiuj gasoj havas preskaŭ la saman varmigan kapablon kiel la karbondioksido, kiu antaŭe estis sole en la fokuso de atento. Ramanathan kontribuis en pluraj sciencaj regionoj al la esplorado de la tera atmosfero  kaj okupis sin pri la cirkulado de la tera atmosfero. Dum la lastaj jaroj li intense esploris la tersistemsciencon, speciale rilate al la homfarita varmigo kaj rilataj retrokupladoj kaj danĝeraj limoj de diversaj klinigaj elementoj.
Kornvallingva literaturo
Por Kornvalaj aŭtoroj skribintaj Anglalingve, vidu je Anglalingva literaturo.
Historio
Unu el la plej fruaj konataj verkoj en la Kornvala estas la Pascon agan Arluth [PAŜon AGan ARlo:z] ("Pasio de nia Sinjoro") de 1375. Ĝi estas poemo kun 259 ok-liniaj versoj.
El la periodo de la tielnomata "Mez-Kornvala lingvo" gravas An Ordinale Kernewek [an ordiNAle kernEŬek], 9000-linia dramo religia, kiu estiĝis ĉirkaŭ la jaro 1400. La plej longa neperdita teksto de ĉi literaturo estas Beunans Meriasek [BIŬnans meriAZek] ("La vivo de Meriasek"), dramo datigita je 1504, sed probable kopiita el pli antikva manuskripto.
La plej malnovaj ekzemploj pri Kornvala prozo estas Pregothow Treger [preGOSoŭ TREger] ("Homilioj de Treger"), kolekto de 66 predikoj elangligitaj de John TREGEAR [ĝan TREger] iam inter 1555-1557.
Aliaj menciindaj Kornvalaj literaturaĵoj estas La ĉarta fragmento, Pascon agan Arluth, Beunans Ke kaj Gwreans an Bys. Partoj de la Biblio (ĉefe la Nova testamento) tradukitas Kornvalen.
Pro la nuntempa revigio de la Kornvala denove okazis florado de ĝia literaturo, kun gravaj poetoj kiel Pol HODGE kaj Tim Saunders. Oni povas aĉeti Kornvallingvajn librojn en diversaj vendejoj en Kornvalo, kiel Gwynn Ha Du en Liskeard, kaj en Interreto.
Tonikoparalelo
Ĉiuj formoj de la tonikoparalelo
La minuskloj reprezentas kiel kutime en la harmoniscienco minortonalojn, la majuskloj maĵortonalojn. Principe la minorparalelo ĉiam estas etan tercion sub la maĵortonalo kaj la maĵorparalelo etan tercion super la minortonalo. Maĵorigita minortonalo estas tia tonalo kun la sama nomo, tamen la pokaze alia modalo: ekzemple c-minoro → C-maĵoro
Uzeblecoj de la tonikoparalelo
Oni povas uzi la tonikoparalelon por la elformado de la klasika kadenco. Krome oni ŝatas uzi la tonikoparalelon ene de maĵortonalo por krei falsan finon, tio signifas, seniluziigi la atendon de toniko.
Dramo en Ĉinio
En Ĉinio estas pli ol cent specoj de tradiciaj teatroj (1998), kiujn oni prezentas kantante, dum dramo originis el alia lando. Antaŭ 90 jaroj ĝi venis en Ĉinion kaj kunfandiĝis kun la ĉina kulturo. Jam de la komenco gi havas multnombrajn spektantojn.
Debuto en Ĉinio
Influate de la japana novskola teatro, en 1907 ĉinaj studentoj en Japanio starigis la draman trupon Printempa Saliko. En Tokio ili prezentis "La Damo de Kamelioj" de la franca dramisto Dumas Alexandre (1824-1895) kaj La Kabano de Onklo Tom (alinome "Vivo inter la Malsuperaj Socianoj") de usona dramisto Harriet E. Beecher Stowe (1811-1896). Poste ili prezentis la dramojn en Ĉinio. Diferencaj de malnovstilaj ĉinaj teatroj, dramoj estas prezentataj dialoge kaj sen akompano de muziko, do oni nomas ilin teatro novskola aŭ civilizita.
Ĉina dramisto Hong Shen lernis dramaturgion en Harvard-universitato. En 1922 li revenis Ĉinion kaj enkondukis en ĝin la prezentan kaj reĝisoran sistemojn de la Okcidento. Tiam furoris la moro en civilizita teatro, ke aktoro ludis rolon de virino, ĉar laŭ ĉinoj, virinoj ne devis sin montri antaŭ publiko, por ne paroli pri teatro-prezentado. Sed iuj aktoroj ludis virinan rolon afekte, kio vekis ridegon ĉe la spektantoj. Por normaligi la disvolviĝon de la dramo en la tiama Ĉinio nepris rompi la rutinon.
Hong Shen kuraĝigis aktorinojn al dramludo kaj la lastaj bone ludis la rolojn kaj danke al tio la spektantoj ĝuis agrablan prezentadon kaj finiĝis la epoko, en kiu viroj aktoris kiel rolulinoj. Poste li surscenigis uzaĵon por ĉiutaga vivo kiel rekviziton, specialigis dekoracion kaj aranĝis scenejajn lumojn laŭ la intrigo. La aktoroj portis vestojn konforme al la reala vivo. Danke al tio la spektantoj bone konis la dramon.
Famaj ĉinaj dramoj
La Popola Arta Teatro de Pekino tre famas en Ĉinio. Kun elstaraj dramistoj, reĝisoroj kaj aktoroj, ĝi distingiĝas per sia propra prezentstilo. Menciindas ĝia unua direktoro Cao Yu, majstro de la ĉina dramaturgio. En 1933 li, 23-jara, finis sian unuan dramon "Fulmotondro", kiu temas pri tragedio de du generacioj: juna kaj bela servistino kaj la filo, bastardo de s-ro Zhou kaj ŝia patrino, servistino de la familio, enamiĝis unu al la alia kaj la belulino gravediĝis. Sed neatendite, ili estis gefratoj de la sama patrino kaj malsamaj patroj. Klariĝis la vero kaj la junuloj sin mortigis pro la incesto... La intrigo de la dramo estas komplika kaj animskua. Per intensa konflikto la aŭtoro malkovris la internan suferon kaj tragikan sorton de la personoj en la dramo, kondamnis la tiaman malluman socion kaj esprimis sian deziron pri la perfekta vivo. La dramo "Fulmotondro", kiu havis premieron en 1954, estas rigardata kiel repertuara peco de la Popola Arta Teatro de Pekino. Laŭdindas prezentado de dramoj en pura pekina dialekto. Ties reprezentanto estas la dramo "Tetrinkejo" de majstro Lao She (1899-1967). La dramo prezentas la 50-jaran prosperon kaj malprosperon en la malnova Ĉinio kaj la animstaton de diversaj socianoj, prenante tetrinkejon en la malnova Pekino kiel sian fonon. Fama aktoro Yu Shizhi bone ludis la rolon de mastro de tetrinkejo, kiu penis ĉiamaniere por bono de divers-okupaj personoj, sed ne sukcesis sin liberigi de la tragedia sorto. La dramo estis prezentata en Germanio, Francio, Svisio kaj aliaj landoj. Fama brita reĝisoro opiniis, ke ĝi estas elstara pro sia nacia stilo.
En la 1990-aj jaroj la teatro prezentis ankaŭ la dramojn pri la reala vivo, ekz., "La Strateto Xiaojing" kaj "Loĝantara Komitato de Toutiao"
En 1998 en Ĉinio estis pli ol 200 profesiaj dramaj trupoj. Samkiel la Popola Arta Teatro de Pekino, ankaŭ multaj el ili havas siajn proprajn naciajn stilojn kaj lokajn kolorojn. La Tibeta Drama Trupo estas unu el ili. En ĝi laboras tibetaj dramistoj, reĝisoroj kaj aktoroj. Ĝis nun ili verkis kaj prezentis 150 dramojn grandajn kaj malgrandajn. Post lernado en teatra instituto la tibetaj artistoj ne nur levis sian artan nivelon, sed ankaŭ pli profunde kaj pli komplete konis sian propran nacion. Danke al tio, ili plene diskonigis per prezentado la afablecon, bonkorecon kaj firmecon de la nacio vivanta sur la neĝkovrita altebenaĵo. La historiaj dramoj, kreitaj de ili, kun grandioza sceno kaj prezentataj en la lingvoj tibeta kaj han-a, ekzakte manifestas la historion de la tibeta nacio kaj prikantas la amikecon inter la tibetanoj kaj han-oj. En Ĉinio estas la Infana Arta Teatro. En la 50-60-aj jaroj la teatro prezentis la dramon "lridtloro", kiu faris sensacion en la socio. De la dramo la infanoj komprenis afablecon kaj diligentecon. Por ke la karcparaj infanoj povu spekti dramojn, la aktoroj de la teatro prezentis en kamparo pli ol 100 fojojn ĉiujare. Krome, la ĉina registaro investis por konstrui alian infanan teatron kun haloj grandaj kaj malgrandaj por prezentado. La teatro planas starigi artan lernejon por infanoj kun la celo akceli la disvolviĝon de infanaj dramoj.
La Ĉina Junulara Arta Teatro kaj la Centra Eksperimenta Dram-trupo de Ĉinio havas komunan kunon: La nova naskiĝas el senĉesa koliziado de la malsamaj stiloj. Por tio ili ne nur kunlaboras en prezentado, sed ankaŭ sin riĉigas pere de okcidentaj dramoj. Ekde la fino de 1997 en Ĉinio sursceniĝis famajn dramojn de aliaj landoj, kiel "Domo de Pupoj" de Ipsen Bodil (1889-1964). Memore al la 100jariĝo de fama germana dramisto Brecht Bertolt (1898-1956), la Ĉina Junulara Arta Teatro Sceno el la dramo "Tetrinkejo" prezentis ĉi-jare lian dramon "Trigroŝa opero", kiu temas pri la vivo de la malsupra socio de Germanio en la pasinteco. Per tio ĉinaj artistoj esperas konigi la dramaturgion de Brecht Bertolt al la ĉinaj spektantoj kaj heredi de li la tradicion neniam apartigi sin disde la reala vivo.
Sekve de popularigo de televizio kaj rapidigo de la ritmo de la vivo, dramo estas malvarme traktata kaj multaj aktoroj preferas roli en filmo kaj televido, ĉar per tio ili multe gajnas kaj rapide famiĝas. Krome, la afero de la dramo suferas ankaŭ de manko de mono. Antaŭe la ĉinaj artaj trupoj vivis de subvencio donita de la ŝtato, sed 90 jarojn post kiam dramo venis en Ĉinion, oni ne povis ne alpreni ankaŭ ĝian administran rimedon kaj provis diversajn investajn manierojn, ekz., investado de kultura kompanio, de teatro kaj kultura kompanio aŭ dramverkado de kultura kompanio. Ĉe la fino de 1997 estis prezentata en Pekino fama franca dramo, investita de kultura kompanio. La prezentado estis rekompencita per granda sukceso arta kaj financa. Laŭdire, antaŭe neniu dramo ĝuis tiel grandan investon, havis tiom da aktoroj kaj tiom altnivelan dekoracion, kia ĝi. La vodevilo pri kampara vivo "Knabinoj en Sia Plej Bela Aĝo" estis verkita de drama trupo de nordorienta Ĉinio. Ĝi estas disvastigata de diverslokaj kulturaj kompanioj. Gis nun la trupo turneis pli ol 20 mil kilometrojn por prezenti gin kaj enspezis 400 mil juanojn. Lastatempe la trupo kontraktis kun Shandong-provinco pri 100-foja prezentado de la vodevilo.
Nagymágocs
Nagymágocs [nadjmAgoĉ] estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en Distrikto Szentes. Nagy estas granda, mágocs estis iam familia nomo. Ne miskomprenu kun Mágocs en Baranya!
Geografio
Nagymágocs situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Orosháza troviĝas 14, Szentes 22, Szeged 54, Budapeŝto 169 km.
Historio
La komunumo aperas skribe la plej frue en 1426, havanta mezepokan klostron (nun nevidebla). La turkoj faris senhoma la vilaĝon, poste nur farmoj formiĝis. En 1883 novromanika katolika preĝejo, en 1897 novbaroka kastelo de Károlyi (kAroji) konstruiĝis. Apud la kastelo parko kaj lago troviĝas. En la 20-a j.c. el la farmoj vilaĝo formiĝis, dume el la foraj farmoj aliaj novaj vilaĝoj naskiĝis. Dum la socialismo la bienoj apartenis al ŝtata bieno, krome estis malgranda kolĥozo.
La loĝantaro okupiĝas pri tritiko, maizo kaj fruktoarboj.
Islama kalendaro
La Islama kalendaro estas pure luna kalendaro kun 12 lunaj monatoj. Sekve la jaroj enhavas malpli ol 365,2425 tagojn kaj ĉiu jaro komenciĝas iom pli frue (proksimume 11 tagoj) konsiderante sunan ciklon. La sama monato okazas en la sama sezono post 33 jaroj.
La komenca punkto de la erao de la islama kalendaro estas la Heĝiro, kiam Mohameto kaj la islamanoj devis forfuĝi de Mekao al Medino en la somero de 622 p.K.
En 638 p.K, Umar ibn al-Ĥattab (592-644) Raa enkondukis la kalendaron kiel rimedon por unuigi la variajn kalendarojn tiam en uzo ĉe la islamaj popoloj. La jaroj estas kalkulitaj de la tago, kiam Mohameto forlasis la urbon Mekao, je la 16-a de julio 622 p.K. La kalendaro estas ankaŭ nomita Heĝira Kalendaro ĉar la formigrado estas nomita Heĝiro. La unua tago de la unua monato (1 MuHarram) de la unua jaro (1 AH) estas tiu tago. Datoj en ĉi kalendaro estas kutime mallongigitaj per AH el la latinigita esprimo Anno Hegirae, "en la jaro de la Heĝiro". Jaroj antaŭ la Heĝiro estas skribitaj BH. Ne estas jaro Nulo.
Post Heĝira kalendaro havas du tipojn.
1- Luna post-heĝira, kiun uzas plej multaj arabaj kaj islamaj landoj, baziĝas sur la rondiro de la luno ĉirkaŭ la tero. Por ŝanĝi tian jaron en la kristanan uzu jenan formulon: y = x + 621,54 – 3x/100, en kio y = kristana jaro kaj x = luna post-heĝira jaro.
2- Suna post-heĝira jaro, kiun uzas irananoj kaj kelkaj aliaj landoj, baziĝas sur la cirklo de la tero ĉirkaŭ la suno. Ties formulo estas: z = x − 3 * x/100, en kio z = post-heĝira suna jaro kaj x = post-heĝira luna jaro, kondiĉe ke oni rezignu la decimalaĵojn post la x/100.
Kiam oni ne substrekas, ke la jaro estas suna aŭ luna, se temas pri malnovaj islamaj tekstoj, oni celas la lunan.
Nomoj de la tagoj de la semajno
La jaroj 1421 kaj 1422 de la Islama Kalendaro korespondas kun la Gregori-kalendara jaro 2001. La 1-a de Januaro 2001 estas la tago 6-a de Ŝaŭŭal 1421 AH. 1-a de Muḥarram 1422 AH estas la 26-a de Marto 2001.
Distrikto Zirc
La Distrikto Zirc (hungare Zirci járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém. Ĝi situas en montaro Bakony en la nordorienta parto de la departemento (en la meza parto de Transdanubio). Ĝi najbaras kun Distrikto Pápa, Distrikto Várpalota, Distrikto Veszprém, Distrikto Mór, Distrikto Pannonhalma kaj Distrikto Kisbér.
La distrikta ĉefurbo estas Zirc, kiu estas urbo, la ceteraj 14 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 331,02 km², kie loĝas 19 516 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj (dum la socialismo ankaŭ pri minadoj).
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1970. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Szilágy (gazeto)
Historio
Ĝin aperigis Lajos Dénes en Zilah en 1883. En 1910 ĝi ŝanĝis la nomon Szilágyság, kaj aperis ĝis 1944. En tiu gazeto publikis debutis Endre Ady.
Natria kobaltonitrito
Natria kobaltonitrito, kobaltonitrito de natrio aŭ Na3Co(NO2)6 estas kunordiga kombinaĵo de natrio kaj ses nitritaj molekuloj ĉirkaŭ kobalta jono. Ĝi estas reakcianto uzata en kvalita testo por kaliaj kaj amoniaj jonoj. Ĉi-substanco povas forte reakcii kun kelkaj organikaj kombinaĵoj aŭ reduktagentoj. Oksidoj de nitrogeno kaj toksaj metalfumoj povas estiĝi kiam hejtata ĝis malkomponiĝo.
Distrikto Głubczyce
La distrikto Głubczyce - pole powiat głubczycki - estas distrikto en la provinco Opolio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Głubczyce [] (Leobschütz).
Paljoksiso
Laŭ la helena mitologio, Paljoksiso estis dajmonino kiu personigis la retreton aŭ forfuĝon dum batalo. Fratino kaj kontraŭlino ŝia estis Projoksiso, kun kiu ŝi simbolis la antaŭeniron kaj retroiron ĉe la batal-kampo. Do, oni konsideris Paljoksison unu el la Maĥoj, spiritoj pri la demarŝo de bataloj kiuj akompanis Areson dum liaj kampanjoj.
Paljoksiso kaj Projoksiso estis filinoj de Eriso (Malkonkordo), sen interveno de alia. Kun kelkaj el la maĥoj, ŝi estis gravurita sur la ŝildo de la heroo Heraklo, celante la timigadon de liaj kontraŭloj.
Zarazice
Zarazice (Zarasitz) estas parto de urbo Veselí nad Moravou en distrikto Hodonín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sudokcidente de Veselí nad Moravou. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Rohatec - Veselí nad Moravou kaj ŝoseo I/55. Estas ĉi tie registritaj 295 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Zarazice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,88 km².
Walenty Badylak
Walenty Badylak (naskiĝis en 1904, mortis la 21-an de marto 1980 en Krakovo) – soldato de Pola Enlanda Armeo kaj de Kedyw (Gvidantaro de Flanka Atako), pensiiĝinta krakova bakisto, kiu alkroĉis sin per ĉeno al hidranto ĉe la urboplaco de Krakovo, sinverŝis benzinon kaj sinbruliĝis. Lia ago estis protesto kontraŭ prisilentado, fare de regopovoj, de la masakro de Katin.
Informoj pri lia morto aperis nur en loka gazetaro, en tre supraĵa formo, oni diris pri morto de psike malsana pensiulo. Malgraŭ tio loĝantoj de Krakovo surloke de la evento starigis fajrujojn kaj metis florojn - forigataj nokte de nekonatoj - kaj kantis religiajn kantojn.
Ankoraŭ antaŭ la Aŭgusto 1980 organizitan agadon por memorigi oferon de Walenty Badylak entreprenis opoziciistoj de Krakovo, i.a. de Kristana Komunumo de Laboristoj, Konfederacio de Sendependa Pollando kaj Studenta Komitato de Solidareco.
Lian agon memorigis en 1990 memortabulo, kiun malkovris nepo de Walenty, pastro Wojciech Badylak. En 2004 la hidranto estis renovigita.
Bibliografio
Mirosław Lewandowski, Maciej Gawlikowski: Prześladowani, wyszydzani, zapomniani... Niepokonani (Persekutataj, mokataj, forgesitaj... Nevenkeblaj) Volumo 1. ROPCiO kaj KPN en Krakovo 1977-1981. Krakovo: DAR-POINT Leszek Jaranowski, 2009. ISBN 978-83-927061-1-3.
Eksteraj ligiloj
[http://www.fronda.pl/news/czytaj/tytul/badylak_zywa_pochodnia_rozswietlajaca_prawde_o_katyniu/strona/2 Mariusz Majewski - Badylak. Viva torĉo dislumiganta la veron pri Katyń]
Pouilley-les-Vignes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Caniles
Caniles estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas norde de la provinca ĉefurbo, inter la riveroj Gállego kaj Guadalopón, pro kio ĝi ricevas la nomon Caniles (inter kanaloj), sur la norda deklivaro de la Sierra de Baza kaj la Hoya samnoma. Caniles penetras en la Natura Parko "Sierra de Baza" tra la sudorienta deklivaro.
Oni alvenas al Caniles tra la ŝoseo A-334 Baza-Huércal Overa.
En la 1960-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 9000 lokanoj, sed poste oni falis ĝis nunaj 4000, do oni perdis pli ol duono.
Lahr (Hunsrück)
Lahr estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Saint-André-de-l'Épine
Saint-André-de-l'Épine estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Hōryūji
Hōryūji (法隆寺), estas la ĉefa bikŝuejo de la budhisma skolo Shōtoku en Ikaruga, Nara, Japanio. Ĝi iam estis unu el la sep plej gravaj bikŝuejoj en Japanio. Ĝi ankaŭ estas konata kiel Ikarugadera (斑鳩寺) aŭ Hōryūgakumonji (法隆学問寺).
La pagodo en Hōryūji estas agnoskita kiel la plej malnova ligna konstruaĵo ankoraŭ ekzistanta en la mondo. En 1993, Hōryūji estis enskribita kune kun Hokkiji kiel monda heredaĵo de Unesko sub la nomo budhismaj monumentoj en la areo Hōryūji.
Historio
La bikŝuejo estis komisiita de la princo Shōtoku kaj estis nomita Wakakusadera. Oni kredas, ke ĝi estis finkonstruita en la jaro 670 kaj ĝi estis dedikita al la budho Yakushi honore la patron de la princo.
Elfosadoj en 1939 konfirmis, ke la palaco de la princo Shōtoku, Ikaruganomiya (斑鳩宮), troviĝis en la orienta parto de la nuna bikŝuejo, kie nun troviĝas Tōin (東院).
La originala bikŝuejo, nomita de modernaj arĥeologoj Wakakusagaran (若草伽藍), malaperis, kredeble pro incendio en la jaro 670, kaj rekonstruita ĉ. 711 kaj riparita en la frua kvina jarcento, en 1374 kaj en 1603.
Dum la epoko de Kamakura, kune kun la populariĝo de la kulto al la princo Shōtoku, Hōryūji fariĝis grava kultejo. En la komenco de la 12-a jarcento, rito nomita shōryōe, por rememori la forpason de la princo Shōtoku, fariĝis jara evento kaj ĝi ankoraŭ estas celebrita. Novaj haloj estis aldonitaj por kulti la princon kiel renaskiĝon de la bodisatvo Kannon. La bikŝuejo kreskis kaj havis bonan rilaton kun la skolo Hossō tra la epoko de Edo.