cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sabla Printempo
En 2008-2010 la aranĝo sukcese okazis kun financa subteno de la urbo Písek el fondaĵo por evoluigo de la regiona turismo, t.e. esperantistoj ne estis subtenataj pro Esperanto mem, sed kiel partneroj kreantaj en Esperanto modernajn turismajn materialojn pri la Sudbohemia regiono.
Idea patrino de la aranĝo kaj programestrino estis prezidantino de la loka klubo kaj en 2008-2016 ĈEA-estraranino, okupiĝinta i.a. pri ĈEA-projektoj Pavla Dvořáková, la organizan flankon ĝis 2011 prizorgis ŝia edzo Vladimír Dvořák.
Kontakto al la organizantoj: pisek ĉe esperanto.cz.
Grave
Grave (esperante Gravo; antaŭe De Graaf) estas fortresurbo kaj eksa municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto. La municipo havis je la 1-a de julio 2021 12 539 loĝantojn kaj areon de 27,97 km².
Aliaj loĝlokoj
Velp, Escharen kaj Gassel.
Vidindaĵoj
Apud Grave situas la John S. Thompson ponto, la norda ligo trans la rivero Mozo al Gelderland. La ponto ludis rolon en Operaco Market Garden dum la Dua Mondmilito. Sub la ponto situas kluzo- kaj akvobaraĵo komplekso. Apud la ponto troviĝas drenmaŝino Van Sasse.
La urbo Grave
Grave ricevis urborajtojn en 1233.
Le Guichet (stacidomo)
Le Guichet estas franca stacidomo de Linio de Sceaux, situanta en komunumo Orsay (departemento Essonne).
Temas pri stacidomo de Régie autonome des transports parisiens (RATP) priservata de trajnoj de linio B (branĉo B4) de RER.
La nomo Le Guichet estas tiu de kvartalo en Orsay.
12320 Loschmidt
12320 Loschmidt estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Provinco Ĉampasako
Ĉampasako (ຈໍາປາສັກ) estas provinco en la sudokcidento de Laoso, proksime de la landlimo kun Tajlando kaj Kamboĝo. Ĝi estas unu el la tri princlandoj postaj al la reĝlando Lan Xang.
La rivero Mekongo fluas tra la provinco. La provinca ĉefurbo estas Pakse. Ĝi havas 15.415 km². Laŭ censo de 2015 ĝi havis 694.023 loĝantojn.
Carles Puigdemont i Casamajó
Carles Puigdemont i Casamajó (prononco esperantlingva, laŭ sistemo IFA prononco []; naskiĝinta la en Amer, Selva) estas kataluna ĵurnalisto kaj politikisto, eksa prezidanto de la kataluna registaro. Li flue parolas: katalune, hispane, france kaj rumane.
Biografio
Carles Puigdemont devenas el bakista familio kaj estas la dua de ok infano j. Ekde la jaro 2000 li estas edzo de rumana ĵurnalistino Marcela Topor kun kiu li havas du filinojn. Li komencis studi katalunistikon, poste li studis ĵurnalismon kaj en la studenta epoko jam komencis kunlabori kun lokaj gazetoj. Ekde 1988 ĝis 2006 li estis ĉefredaktoro de la ĵurnalo El Punt, kie li komencis labori en 1982. En 1994 li publikigis la libron Cata... què?, kie li analizas, kiel la amerika kaj eŭropa gazetaro pritraktas la katalunan politikon. Inter 1999 kaj 2002 li estis la unua direktoro de la kataluna agentejo pri novaĵoj (ACN). Li estis ankaŭ direktoro de la anglalingva gazeto Catalonia Today, kiun li fondis en 2004.
Konsilio de la Komunumoj kaj Regionoj de Eŭropo
La Konsilio de la Komunumoj kaj Regionoj de Eŭropo (KKRE), kreita en 1951 estas neprofitcela asocio, kiu celas promocii unuiĝintan Eŭropon bazitan sur loka kaj regiona aŭtonomeco kaj demokratio. Por trafi tiun celon, ĝi klopodas influi la estontecon de Eŭropo plifortigante la kontribuon de la lokaj kaj regionaj kolektivumoj, influanta la leĝaron kaj la komunumajn politikojn, favorante la informinterŝanĝon je la loka kaj regiona nivelo, kaj kunlaborante kun partneroj aliloke en la mondo, interalie en la kadro de Unuiĝintaj lokaj registraroj kaj urboj (CGLU), kreita en majo 2004 per la unuiĝo de IULA kaj FMCU. Pro la nombro de siaj membroj 150,000, KKRE estas la plej granda asocio de lokaj kaj regionaj aŭtoritatoj en Eŭropo. Tiaj komunumoj troviĝas en la kvardek unu landoj de la Konsilio de Eŭropo.
Carles Puigdemont i Casamajó
Biografio
Dum la 1980-aj jaroj li estis aktivulo de La Crida, organizaĵo kiu defendis la katalunan lingvon. En 1983 li aliĝis al la asocio de junuloj de la katalunisma dekstra partio CDC. Ekde 2006 li estas ano de la kataluna parlamento. En 2011 li estis elektita urbestro de Ĝirono, rompante 32-jaran tradicion dum kiu regis la urbon la partio de la socialistaj katalunoj (PSC). La 10-an de januaro 2016 li estis elektita prezidanto de la kataluna registaro per la subteno de la parlamentaj grupoj Junts pel Sí (Kune por la Jeso) kaj CUP-CC (Popol-Unueca Kandidataro).
Konsilio de la Komunumoj kaj Regionoj de Eŭropo
Prezidata ekde 2013 de Annemarie Jorritsma, urbestro de Almere (Nederlando) kaj Prezidata de Asocio de Nederlando Komunumoj.
Carles Puigdemont i Casamajó
Biografio
La Deklaro de Sendependeco de Katalunio estas politika teksto en kiu oni deklaras la starigon de la Kataluna Respubliko, kiel suverena kaj sendependa ŝtato, de rajto, demokratia kaj socia. La deklaro ankaŭ disponas la aplikon de la "Llei de transitorietat jurídica i fundacional de la república" (Leĝo de juridika ŝanĝeco kaj fondeco de la Respubliko) kaj la komencon de la konstitucianta procezo, demokratia, de civitana bazo, transversa, partoprena kaj liganta. La dokumento estis subskribita de la sendependisma plimulto de la Parlamento de Katalunio la 10an de oktobro 2017, post kiam la «Jes» al la sendependeco gajnis en la referendumo de memdispono farita la 1an de la sama monato.
Konsilio de la Komunumoj kaj Regionoj de Eŭropo
La agado de KKRE
KKRE celas promocii unuiĝintan Eŭropon fonditan sur loka kaj regiona aŭtonomeco kaj demokratio. Por trafi tiun celon, ĝi klopodas influi la estontecon de Eŭropo plifortigante la kontribuon de la lokaj kaj regionaj kolektivumoj, influante la leĝaron kaj la komunumajn politikojn, favorante la informinterŝanĝon je la loka kaj regiona niveloj, kaj kunlaborfante kun partneroj aliloke en la mondo. KKRE kovras vastan agadkampon kiaj la transportojn, la regionan politikon, la ĉirkaŭaĵon, la ŝancegalecon, la regmanieron... Ĝiaj komisionoj kaj laborgrupoj celas influi la eŭropan leĝaron por ke la interesoj kaj zorgoj de la lokaj kaj regionaj aŭtoritatoj estu konsiderataj dekomence de la eŭropa leĝa procezo. Ili kontribuas al la agadprogramo de KKRE organizante seminariojn kaj prelegojn pri multaj temoj por promocii la interŝanĝon kaj la dissemon de lokaj kaj regionaj eksperimentojn.
Carles Puigdemont i Casamajó
Biografio
Carles Puigdemont anoncis senprokraste ke la deklaro restis ĉesigita, momente, por malfermi periodon de intertraktado kun la registaro de Hispanio.
Konsilio de la Komunumoj kaj Regionoj de Eŭropo
La agado de KKRE
KKRE estas aparte fiera pri sia ĝemeliĝa reto unika en Eŭropo. Ekzistas pli ol 30,000 ĝemeliĝoj inter urboj de la tuta Eŭropo. Pri tio, KKRE laboras en forta kunlaboro kun la ĝenarala direkcio « Edukado kaj Kulturo» de la Eŭropa Komisiono. Fine, KKRE konsistigas la eŭropan sekcion de la nova monda unuigita organizo: Asocio de eŭropaj urboj aŭ en la franca Cités Unies et Gouvernements Locaux.
Carles Puigdemont i Casamajó
Biografio
La hispana registaro postule demandis al Carles Puigdemont ĉu li deklaris aŭ ne la sendependecon de Katalunio. Dume Carles Puigdemont insistis pri la postulo de intertraktado, dum la hispana registaro petis kunvokon de balotado en Katalunio.
Konsilio de la Komunumoj kaj Regionoj de Eŭropo
La eŭropa ĉarto por la egaleco de la virinoj kaj viroj en la loka vivo
En majo 2006 KKRE lanĉis Eŭropan ĉarton por la egaleco de la virinoj kaj viroj en la loka vivo. La Ĉarto estas destinita al la eŭropaj lokaj kaj regionaj kolektivumoj, kiuj estas invititaj subskribi ĝin, kaj publikigi pozicion pri la principo de egaleco inter la virinoj kaj viroj, kaj apliki, sur sia teritorio, la devigojn difinitaj en la Ĉarto.
Carles Puigdemont i Casamajó
Referencoj
<div class="reflist references-column-count references-column-count-2" style="column-count: 2; -moz-column-count: 2; -webkit-column-count: 2; list-style-type:decimal;">
Konsilio de la Komunumoj kaj Regionoj de Eŭropo
La ĝemeliĝo de la urboj
Por KKRE, la ĝemeliĝoj ĉiam konsistis gravan rimedon por alporti Eŭropon al la civitanoj trans la naciaj landlimoj, rimedon por krei pacan kaj unuiĝintan Eŭropon kun la aprobo de la loĝantaro. KKRE organizis en Rhodes, en Majo 2007, konferencon pri « La ĝemeliĝoj en la morgaŭa mondo ». Pli ol 600 reprezentantoj de lokaj kolektivumoj de la tuta Eŭropo tie venis por debati pri temoj, kiaj kiel disvolvi novajn ĝemeliĝtipojn, kiel ricevi monan apogon, kiel la ĝemeliĝoj povas helpi por la socia integriĝo...
Fine, KKRE lanĉis novan e-loĝejon nur pri ĝemeliĝoj. site Jumelage ekzistas en 20 lingvoj, aliaj aldoniĝos laŭtempe; ĝi konsistas el parto prezentanta ĉiujn informojn rilatajn al la ĝemeliĝoj, kaj el dua parto celanta la eŭropajn lokajn kolektivumojn, kiuj serĉas partnero(j)n de ĝemeliĝo pri iu ajn temo (ĉirkaŭaĵo, socia integriĝo, servo al la loĝantoj, ekonomia disvolviĝo...).
Horeki-epoko
La Horeki-epoko (japane: 宝暦) estas unu el la japanaj eraoj (年号, nengō, t.e. "nomo de la jaro"). Ĝi daŭris de 1751 ĝis 1764, sekvante la Kan'en-epokon kaj antaŭante la Meiwa-epokon. La regantaj geimperiestroj estis Momozono-tennō (桃園天皇) kaj Go-Sakuramachi-tennō (後桜町天皇).
Nagyoroszi
Nagyoroszi [nadjorosi] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Rétság. La loknomo signifas: granda rusa.
Historio
Reĝo Kolomano (Hungario) invitis tien rusojn, kiuj iĝis ĉe la kortumo servistoj. Dekomence la komunumo estis kvazaŭ kampurbo. En 1544 la turkoj okupis en la urbeton. La fervojo ekfunkciis en 1909. Inter 1950–2004 batala formacio pri flugmaŝinoj funkciis, en 1955 bombaviadilo kraŝis.
Famuloj
En Nagyoroszi naskiĝis matematikisto József Mogyoródi.
NGC 2222
NGC 2222 (aliaj indikoj — ESO 121-25, AM 0619-573, PGC 18835) estas galaksio en konstelacio Pentristo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Viena skolo de fantazia realismo
La Viena skolo de fantazia realismo (germane: Wiener Schule des Phantastischen Realismus) estas termino inventita en la 1950-aj jaroj fare de Johann Muschik por tendencaro en la aŭstra arto kiu proksimas al surrealismo.
Priskribo
La pentradmaniero estas nek abstraktiganta nek abstrakta kaj orientiĝas pri la teknika perfekto de la malnovaj majstroj. La motivoj estas fantaziaj-malrealaj kreitaĵoj, kelkfoje kun ŝokigaj kaj apokalipsaj enhavoj kaj orientiĝo pri manierismo. Ekde la unua komuna ekspozicio en la viena galerio Belvedere en 1959, kiun sekvis baldaŭ aliaj elmontradoj eĉ eksterlande, la Viena skolo de fantazia realismo atingis internacian akcepton. Specialan efikon ĝia arto gajnis per presitaj grafikoj en sufiĉe granda eldonkvanto kaj per la agado de multe da disĉiploj kaj imitantoj.
Historio
Fondinto taksitis la pentristo, verkisto kaj akademiano (ĉe la Akademio de Belartoj de Vieno) Albert Paris Gütersloh. Publika propagandisto estis ankaŭ la surrealisma pentristo Edgar Jené, kiu peris surrealismaĵojn en la Vieno de la tempo post la Dua mondmilito (1945–1950). Esenca motivo por la de Johann Muschik elpensita nomo de fantazia realismo estis unue la de stalinismaj kulturuloj ŝatitan terminon pri realismo ja preni dum samtempa evito de politike patruje malpli bone valorigita termino de surrealismo. Aliaj kritikistoj taksis la popularan vienan pentristan skolon en komparo kun la disde la okcidentaj ŝtatoj dum la Malvarma milito preferita abstrakta ekspresionismo tro malmoda kaj jam devancita.
Gravuloj
Inter la plej gravaj reprezentantoj de tiu ĉi skolo nombriĝas Arik Brauer, Ernst Fuchs, Rudolf Hausner, Anton Lehmden, Helmut Leherb kaj la filo de Gütersloh, Wolfgang Hutter; en la dua generacio Kurt Regschek, Herbert Benedikt, Franz Luby, Richard Matouschek kaj Peter Proksch.
Moravia pordego
Moravia pordego estas parto de koridoro kondukanta el ĉirkaŭaĵo ĉe rivero Dyje tra Moravio ĝis Silezio. Orientan flankon borderas montaro Moraviasileziaj Beskidoj, okcidentan flankon montaro Jeseníky kaj montaro Oderské vrchy, sude ĝi ŝanĝiĝas en supramoravian valon. Moravia pordego estiĝis per profundiĝo kaj en pluraj lokoj ĝi estas limigita per rompdeklivoj. Dum plejstoceno ĝuste tra Moravia pordego enpenetris en Ĉeĥion skandinavia glacimonto. Moravia pordego apartenas al rimarkindaj lokoj tamen pro sia historio, sed ankaŭ pro siaj naturbelecoj. Tiu ĉi valo estas 65 km longa kaj 4 ĝis 9 km larĝa. La supermara alteco moviĝas inter 250 - 350 m, escepto estas pli alta suda parto en ĉirkaŭaĵo de urbo Štramberk. Ĝi estas kreata el kalkŝtonoj kaj grejsoj kaj ĉi tie troviĝas multnombraj karstaj aperaĵoj, kavernoj kaj fontoj de mineralakvoj. Signifa estas monteto nomata Kotouč kun konata karsta kaverno Šipka, kiun famigis trovaĵo de makzelo de neandertala infano el tempo proksimume antaŭ 40.000 jaroj.
Setlejoj
Pensa centrejo de Moravia pordego estas urbo Hranice, situanta proksimume meze. En kontraŭaj enirejoj de la pordego situas pli grandaj urboj Ostrava kaj Přerov. Pluaj urboj en la pordego estas Lipník nad Bečvou, Studénka kaj Klimkovice, sur randoj troviĝas Bílovec, Fulnek, Nový Jičín, Odry, Příbor. Pluaj pli signifaj setlejoj estas ekz. Kunín, fervoja nodo Suchdol nad Odrou aŭ Hynčice, naskoloko de J. G. Mendel.
Harriet A. Hall
Harriet A. HALL (n. la 2-an de julio 1945 en Puyallup, Vaŝingtonio, Usono kaj mortis la 11-an de januaro 2023) estis usona kuracistino kaj skeptikulo. Ŝi verkas pri alternativa medicino en la revuoj Skeptic kaj Skeptical Inquirer, kaj en la blogo Science-Based Medicine. Ŝi estas kritikanto de alternativa medicino, ofte esprimanta dubojn pri ĝi: "Se ĝi estus pruvita kiel efektiva, ĝi estus en ordinara medicino."
Kawai
Kawai Musical Instruments Manufacturing Co., Ltd. (jap. 株式会社河合楽器製作所, Kabushiki-gaisha Kawai Gakki Seisakusho, eo. „muzikinstrumento-produktado Kawai“) estas japana firmao ĉefrezidanta en Hamamacu, kiu produktas pianojn (pianetojn, pianegojn kaj elektronajn pianojn) same kiel profesian sonregistrosistemon aparte por pianaĵoj.
Jackie Robinson
Jack Roosevelt "Jackie" Robinson (31-an de januaro 1919 - 24-an de oktobro 1972) estis usona basbalisto. Li iĝis la unua afrik-usonano kiu ludis en la ĉefaj ligoj en la moderna epoko. Tio okazis kiam la Brooklyn Dodgers dungis lin la 15an de Aprilo, 1947.
Niĝera Delto
La Niĝera Delto, nome delto de la rivero Niĝero en Niĝerio, estas tre dense loĝata regiono foje nomata la Oleriveroj ĉar ĝi estis iam ĉefa produkta areo de palmoleo. La areo estis la Brita Olerivera Protektorato el 1885 ĝis 1893, kiam ĝi etendiĝis kaj iĝis la Niĝerborda Protektorato.
La Niĝera Delto, kiel estas nuntempe difinita oficiale fare de la niĝeria registaro, etendas al ĉirkaŭ 70,000 km² kaj konstituas 7.5% el la terareo de Niĝerio. Historie kaj kartografie, ĝi konsistas el nuntempa Bajelsa, Delta, kaj Rivera Ŝtatoj. En 2000, tamen, la reĝimo de Obasanjo inkludis la novajn entojn de Abia, Akwa-Ibom, Krosrivera, Edo, Imo kaj Ondo Ŝtatoj en la regiono. Ĉirkaŭ 31 milionoj da loĝantoj el pli ol 40 etnaj grupoj kiaj la Bini, Efikoj, Ibibioj, Igboj, Anaangoj, Oronoj, Iĝavoj, Icekirioj, Isokoj, Urhoboj, Ukvuanioj, kaj Kalabarioj, estas inter la loĝantoj de la Niĝera Delto, kiuj parolas ĉirkaŭ 250 diversajn dialektojn.
La Niĝera Delto, kaj la "South South Zone" (sudsuda zono), kio inkludas la teritoriojn de Akwa Ibom Ŝtato, Bajelsa Ŝtato, Krosrivera Ŝtato, Delta Ŝtato, Edo Ŝtato kaj Rivera Ŝtato estas du diferencaj entoj. Dum la Niĝera Delto estas la ole-produkta (nun nafto-produkta) regiono, la Niĝeria Sudsudo estas geo-politika zono.
La delto estas nafto-riĉa regiono, kaj estis centro de internacia polemikaro pri detrua poluado kaj ekocido, kleptokratio (ĉefe dum la reĝimo de Abacha), kaj perforto kontraŭ la homaj rajtoj je kio la nederlanda entrepreno Royal Dutch Shell estis implikita.
Eksteraj ligiloj
5.32611°N, 6.47083°W
48720 Enricomentana
48720 Enricomentana estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala ĵurnalisto Enrico Mentana, direktoro de televida videonovaĵoj.
Eta sangvisorbo
La eta sangvisorbo (Sanguisorba minor) estas herbo el familio Rozacoj uzata por salato k furaĝo.
Priskribo
Tiu planto altas 20-50 cm, ĝi havas plumformajn malsimplajn foliojn, kun 3-9 paroj de dentaj folietoj. Infloreskoj estas plimalpli sferformaj, floroj estas ruĝverdaj kun multaj stamenoj.
La eta sangvisorbo kreskas en multaj sekaj herbejoj de Eŭropo kaj Azio.
Enhavo
La planto enhavas multe da vitamino C: ĉirkaŭ 500 mg po 100 g da freŝa substanco.
Utiligo
Manĝi sangvisorbon apetetigas. Tizano el sangvisorbaj folioj, metata sur haŭto ruĝa pro tro da suno aŭ alergio, malfortigas la ruĝecon kaj doloron. Se oni trinkas la tizanon, ĝi plifortigas la leboron de la renoj kaj laŭdire helpu kontraŭ kario. Tizano el sangvisorbaj radikoj helpas kontraŭ inflamoj de la buŝa mukozo - se oni volas tian helpon, sufiĉas teni la likvaĵon en la buŝo dum kelkaj sekundoj, ne nepras trinki ĝin.
Falseto
Falseto estas la nomo por kantregistro kaj tiel por speciala maniero uzi la homan voĉon.
En pli malvasta (muzika) senco la termino falseto inkluzivas la amplifikon de tiu randoscila voĉo en la profundeco per brust- kaj kapvoĉo; tiu ĉi tekniko kapabligas kontratenorojn dinamike egaligi la transiron al pli profundaj registroj.
La jodladon karakterizas daŭra ŝanĝo inter normala voĉo kaj falseto
Rok- kaj popmuziko
En la rokmuziko konataj falsetistoj estas Ian Gillan, Prince, David Surkamp, gvidkantanto de la bando Pavlov's Dog, samkiel Matthew Bellamy, elstarulo de la Brita bando Muse.
La Bee Gees falsete kantas siajn plej multajn kantojn precipe meze ĝis fine de la 70-aj jaroj de la 20-a jarcento.
Kelkaj kantantoj utiligas la teknikon en unuopaj kantoj: ekz. Mick Jagger de la bando der Rolling Stones kantas la kanton Emotional Rescue plejparte en falseto. Ankaŭ Neil Young kaj Axl Rose kantis kelkajn kantojn aŭ partiojn en falseto.
Por esti kapabla, kanti kelkajn kantojn ekde ekstrema profundeco ĝis ekstrema alteco, Derek William Dick, konata kiel kantanto de la grupo Marillion, kaj Freddie Mercury utiligis falseton. Tiu ĉi lasta ankaŭ kantis kompletajn kantojn falsete.
Citaĵo el la Wiki-de-Artikel pri Mercury kaj lia voĉamplekso eluzante la falseton: "Kvankam Mercury laŭnature estis tenoro, li scipovis multmaniere ombrumi la diversajn registrojn de sia 3½-oktavo-voĉo. Ekz. li ne nur kapablis intoni korekte la malaltan F, li ankaŭ povis doni al sia voĉo la karakterizan tembron de baso-baritono konvenan al tio. Analoge ĉe la b" en ekstreme alta falseto sonas absolute konvinka..."
Mariah Carey estas unu el la plej konataj kantistinoj, kiuj utiligas falseton. Pluaj konataj falsetistoj estas la Franco Michel Polnareff kaj la Hispano Camilo Sesto.
Parolata falseto
Falseton ankaŭ utiligas viroj por uzis sian parolvoĉon virineske. Ekzenploj el filmo kaj televido estas Tony Curtis kaj Jack Lemmon en Some Like It Hot, Dustin Hoffman en Tootsie kaj Robin Williams en Mrs. Doubtfire. La aktorino kaj kantantino Megan Mullally utiligis falseton por imiti Karen Walker en la filmo Will & Grace.
Potapovo (stacio de Moskva metroo)
Potapovo (Потапово) estos finstacio sur Metrolinio Sokolniĉeskaja de la Metroo de Moskvo, ĝi situos najbare de la stacio  en Moskvo.
(19472) 1998 HL52
(19472) 1998 HL52 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia amatora astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).
Karl von Weizsäcker
Vivo
Weizsäcker ege ŝatitis kaj, pere de la Komisio de la Federacia konsilio pri eksteraj aferoj, li ankaŭ influis la internacian politikon de Germanujo. Tio ankoraŭ apogitis danke al amikiĝo kun la ŝtata sekretario Alfred von Kiderlen-Waechter, eksa kunstudinto el Tübingen. Ekde la Daily-Telegraph-konflikteto li favoris kunan politikon kun Britio kaj volis malebligi militon. Ĉar laŭ li en tiu kazo la situacio germana sur internacia kampo povus nur malpliboniĝi. Sed dum la Unua mondmilito li publike apelaciis je lojaleco antaŭ la imperiestro kaj la regno. Li malvolis, same kiel kanceliero Bethmann-Hollweg, submarŝipan militon aktivan; por li la milito estu nura defendado. Post la fino de la monarkio li retiriĝis el la politiko sed ja subtenis Gottlob Egelhaaf en ties intenco fondi virtembergan filion de Deutsche Volkspartei (DVP).
Honoroj
La medicina fakultato de Tübingen proklamis lin en 1906 honora doktoro sia.
(68134) 2001 AT18
(68134) 2001 AT18 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,216716 astronomia unuo, tie estas 32,420 milionoj da km.
Tenpo-epoko
La Tenpo-epoko aŭ Tenpō (japane: 天保) estas unu el la epokoj de Japanio (年号, nengō, t.e. "nomo de la jaro"). Ĝi daŭris de 1830 ĝis 1844, sekvante la Bunsei-epokon kaj antaŭante la Koka-epokon. La reganta imperiestro estis Ninko-tennō (仁孝天皇). La Tenpo-epoko estis proklamita en la 13-a jaro de la Bunsei-epoko (1818).
Nacia parko Aigüestortes i Estany de Sant Maurici
Sovaĝa monta regiono en la montaro Pireneoj, kun pintoj altiĝantaj 3,017 m (Suda Besiberri) kaj kun preskaŭ 200 lagoj, multaj el ili de glaĉera deveno, la parko konsistas el:
La parko havas altecon inter 1.600 – 3.000 metroj kaj enhavas kvar gravajn vegetarajn zonojn: malalta monto, supra monto, subalpa kaj alpa. Ĝi havas grandan varion de alpa vegetaro, interalie malluma monta arbaro (abio, monta pino) kaj subalpa pina arbaro.
La bestaro entenas pireneajn ĉamojn, marmotojn, ermenojn, kapreolojn, inter aliaj mamulojn kaj multajn birdojn (nigran pegon, komunan krucbekulon (loksio), ŝafgrifon, oran aglon).
La parko estis kreita en 1956. Ĝiaj administraciaj sidejoj estas en Espot kaj Boí. La parko estas plejparte lokigita en la komarkoj Pallars Sobirà kaj Alta Ribagorça.
Apud la parko estas riĉa arkitektura heredaĵo, inkluzivanta la katalunajn romanikajn preĝejojn de Vall de Boí. UNESKO deklaris ĝin Mondan Heredaĵan Ejon en Novembro 2000. Bona ekzemplo estas preĝejo Sant Climent de Taüll.
Galerio
Jen galerio de fotoj de la nacia parko Aigüestortes kaj Lago Sant Maurici:
111468 Alba Regia
111468 Alba Regia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la hungaraj astronomoj Sárneczky Krisztián kaj Fűrész Gábor elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
7-a de novembro
Je la 7-a de novembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 7-a de novembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Seligmann
Seligmann estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Lilit
Lilit aŭ Lilith (el la hebrea: לילית) estas legenda virino de la juda folkoro, el mezopotamia origino. Ŝi estas konsiderata la unua edzino de Adamo, antaŭa al Eva. Laŭ la legendo, kiu ne aperas en la Biblio, ŝi forlasis la Edenon laŭ sia propra iniciato kaj ekloĝis ĉe la Ruĝa Maro, kuniĝante tie kun Samael, kiu iĝis ŝia amanto, kaj kun aliaj demonoj. Pli malfrue, ŝi demoniĝis kiu ŝtelis la infanojn en siaj luliloj dum la nokto kaj kuniĝas al la viroj kiel sukubo, generante idojn (la lilim) per la spermo kiujn la viroj nevolonte elverŝas dum la dormado (polucio). Ŝi estas reprezentita kun ina, bela aspekto, kun la hararo longa kaj frizita, kutime blonda aŭ ruĝhara, kaj kelkfoje kun flugiloj.
Lilit en la mezopotamia mitologio
La origino de Lilit verŝajne troviĝas en Lilitu kaj Ardat Lili, du inaj demonoj mezopotamiaj, samtempe rilatiĝintaj kun la malbona spirito Lilu. En la nomoj de tiu ĉi familio aperas la vorto lil, kio estas vento, aero aŭ spirito. La judoj ekziliĝintaj en Babilono alportis en sian hejmlandon la kredon je tiu ĉi malbona estaĵo, kies nomo, adoptita al la hebrea fonetiko kiel לילית (Lilith), rilatiĝis kun la paronima hebrea vorto ליל, laila, ‘nokto’.
La legendo pri Lilit
La legendo havas rilatojn kun magi-religia juda tradicio: la kutimo meti amuleton ĉe la kolo de la ĵusnaskitoj, kun la nomo de tri anĝeloj (Snvi, Snsvi, Smnglof). Adamo kaj Lilit neniam harmonie vivis, ĉar kiam li volis amoradi kun ŝi, Lilit sentis sin ofendita pro la kuŝ-pozicio kiun li postulis al ŝi. «Kial mi devas kuŝi sub vi? —ŝi demandadis—: ankaŭ mi estis kreita el la polvo, kaj pro tio, mi estas egala al vi. Adamo intencis devigi ŝin obei, Lilit, ĉagrenita, prononcis la magian nomon de Dio, leviĝis tra la aero kaj lin forlasis.
Elirinte el la Edeno, ĉe la borodj de la Ruĝa Maro (hemo de multaj demonoj). Tie ŝi amoradis kun la demonoj, akuŝante la lilimojn. Kiam tri anĝeloj de Dio iris serĉi ŝi (Snvi, Snsvi kaj Smnglof), ŝi malakceptis reveni. La ĉielo punis ŝin mortigante cent el ŝiaj fiiloj ĉiutage. De tiam, la judj tradicioj mezepokaj diras ke ŝi klopodas venĝi sin mortigante la infanojn malpli ol 8jaraĝa, necirkumciditaj.
NGC 2223
NGC 2223 (aliaj indikoj — ESO 489-49, MCG -4-16-2, UGCA 129, AM 0622-224, IRAS06224-2248, PGC 18978) estas galaksio en konstelacio Granda Hundo.
Ablitas
Albitas estas urbeto kaj municipo en la provinco kaj aŭtonoma komunumo de Navaro en norda Hispanio. Ĝi situas en la plej suda pinto de la provinco ĉe la valo de rivero Ebro. Ĉefa ekonomia enspezo estas agrikulturo.
Poŝta Palaco (Budapeŝto)
La Poŝta Palaco estas impona historia monumento en Budapeŝto, en urboparto Buda.
Historio
Post la 1-a mondmilito aperis pretendo pri rezidejo por la poŝto. La unua konstrufazo okazis en 1925, en la sekva jaro jam la finkonstruo okazis. La arkitekto estis Gyula Sándy. Tiutempe Hungario suferis en financa krizo, tial dum la konstruado oni faris ŝparojn. Diversaj poŝtaj instancoj profitis tuj la palacon, eĉ telefoncentralo funkciis interne. Dum la 2-a mondmilito la palaco preskaŭ plene ruiniĝis, sed la renovigo finiĝis jam en 1947. Ĝenerale direktoraro de la poŝto sidis en la domego, krome nature ankaŭ poŝtejo. En 2008 oni forvendis la palacon, en la sekvaj jaroj ĝi estis apenaŭ uzata.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola, krome ĝi havas malgrandan korton. La palaco etendiĝas laŭ placo, kiu estas unu el la trafiknodoj de la ĉefurbo, krome laŭ 3 stratoj. Proksime etendiĝas la fortikaĵo kune kun Reĝa Palaco (Budapeŝto), tial la Poŝta Palaco ricevis turan bastionon. Sur la ekstera muro en 2002 oni metis memortabulon pri falintoj dum la sieĝo en 1945.
2466 Golson
2466 Golson estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 7-an de septembro 1959 en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
RationalWiki
RationalWiki estas vikio prezentanta skeptikan vidpunkton pri diversaj aferoj, inkluzive de religio, kreismo, pseŭdoscienco, alternativa medicino, konspiraj teorioj, kaj politiko. Ĝi estis kreita por kontraŭi la vikion Conservapedia. RationalWiki nuntempe havas proksimume 6000 da artikoloj.
Orsay-Ville (stacidomo)
Orsay-Ville estas franca stacidomo de Linio de Sceaux, situanta en komunumo Orsay (departemento Essonne).
Temas pri stacidomo de Régie autonome des transports parisiens (RATP) priservata de trajnoj de linio B (branĉo B4) de RER.
Vladimír Türk
Eldonaĵoj
Kantu kune ĉe la fajro. Tradukis Vladimír Türk. Ilustris Miroslava Tomečková. Prago: INFOSERVO-Ĉeĥa Esperanto-Asocio, 1991. Rete elŝutebla
Kantregistraĵoj de liaj Esperanto-tradukoj
(elekto)
Filmetoj
(elekto)
Karolo la 15-a (Svedio)
Karlo la 15-a de Svedio kaj Karlo la 4-a de Norvegio (naskiĝis la 3-an de majo 1826, mortis la 19-an de aŭgusto 1872) estis reĝo de la unio Svedio-Norvegio de 1859 ĝis sia morto. Praktike li regis jam ekde 1857, ĉar lia patro estis grave malsana. Karolo mortis ne havante heredorajtajn filojn, tial lin sekvis lia frato Oskaro.
Ekzamensistemo en la ĉina imperio
La ekzamensistemo en la ĉina imperio (ĉine: 科举, tradicie 科舉, pinjine: kējǔ) estis eduka kaj kvalifikiga sistemo kiu funciis inter la jaroj 606 ĝis 1905 por elekti kandidatojn al publikaj funkcioj. Tiuj imperiaj aŭ imperiestraj ekzamenoj reprezentis la plej gravan ŝtupon por plialtiĝo de socia rango, kaj estis tiel centra vivocelo por anoj de kleraj tavoloj.
Historio
Komence la elekto de administraciistoj okazis ĉefe laŭ "nobelaraj" vidpunktoj, tio estas, ke oni preferis idojn de nobelaj familioj. Unua enkonduko de efikcela elekto ekzistis en la dinastio Han, tamen ĝi estis nur portempa. Tiel la imperiestro Wu Di starigis primitivan formon de ekzamensistemo, en kiuj lokaj oficistoj elektis kandidatojn por partopreni ekzamenon pri la konfuceaj klasikaj verkoj, el kiuj li poste elektis tiujn, kiuj pli proksime servis lin.
Fine en la dinastio Sui, laŭtradicie en la jaro 606, okazis la unuaj ekzamenoj. Tamen tiam, kiam ankaŭ en la sekva dinastio Tang nobelaraj eroj daŭre forte ekzistis en la ekzamensistemo: unue sekvis la ĉefan ekzamenon "dungotesto" de la ministerio pri oficistaro, kiu anstataŭ scioj kontrolis tradiciajn nobelajn ecojn, kiel aspekto kaj parolmaniero. Aldone akademiaj gradoj ne estis tiam la nura aŭ eĉ la plej grava maniero atingi oficistan postenon. Multaj kandidatoj ricevis sian postenon pro personaj rilatoj aŭ kontraŭpage.
En la dinastio Song foriĝis la dungotesto kaj anstataŭis ĝin la nur sciocentrita palaca ekzameno. Unue la plej multaj administraciistoj estis elektitaj nur per la ekzamenoj, kvankam daŭre ekzistis la aliaj ebloj pli-malpli. Teorie, per tiu ekzamensistemo ĉiu kamparano povis ekde la 11-a jarcento fariĝi la plej alta ministro de la imperio, kio iel estis demokrateca. En Eŭropo necesis atendi la 19-an jarcenton.
En la sekvaj jarcentoj oni uzis tian ekzamensistemon, sed ĝi daŭre evoluis kaj modifiĝis. En 1905 la imperiestra vidvino Cixi forigis la sistemon pro premo de reformuloj. La nova sistemo prezentis ekvivalentojn al la iamaj niveloj kaj titoloj, sed detaloj ankoraŭ ne pretis, kiam kolapsis la dinastio en 1911.
La sekvo de la artikolo rilatas, krom aparta komento al la situacio fine de la dinastio Qing, do en la 19-a jarcento.
Antaŭkondiĉoj
Laŭ la patriarkeca sistemo de la antikva Ĉinujo estis akceptitaj al ekzamenoj nur knaboj kaj viroj. Formale la kandidato ne devis aparteni al aparta socia klaso, sed fakte nur junuloj el riĉaj familioj povis ricevi sufiĉan edukadon por esperi sukcesi en la ekzameno. Krome post ĉiu sukcese trapasita ekzamenero oni "atendis" festmanĝon kaj dankpagojn de la familio.
Ne ekzistis aĝlimo. Kutime junuloj prezentiĝis post fino de la tradicia lerneja edukado, ĉirkaŭ 15-jaraĝe. Pro granda kvanto de malsukcesantoj kaj tial ripetoj de la ekzamenoj ofte trapasis la ekzamenon kune kun la junuloj kvardek- aŭ kvindek-jaruloj. En la malsupraj ekzamenoj ili foje ricevis pli malfacilajn demandojn kaj la taskoj estis pli severe taksitaj. Ĉe la ĉefa ekzameno, tio estas la palaca ekzameno, ili kontraŭe havis avantaĝon.
Krome la kandidato devis nur pruvi, ke de tri generacioj neniu en lia familio havis "malaltan profesion" (ekzemple estis bordelestro kaj li ne devis esti en laŭrite funebra periodo).
Hierarkio de la ekzamenoj
Tio rajtigis ne al ofica posteno, sed nur al vizito de altlernejo kaj al posta partopreno en pli altaj ekzamenoj, tio estas la provincaj, ĉefurba kaj palaca ekzamenoj. Ties sukcesintoj portis la titolojn de magistro (Jǔrén 舉人) kaj doktoro (Jìnshì 進士).
Distrikta ekzameno
La distriktaj ekzamenoj (县试 xiànshì) okazis en du el ĉiuj tri jaroj en ĉiu distrikto de la imperio. Ekzamenhalo troviĝis en ĉiu distrikta ĉefurbo. La ekzamenoj konsistis el kvin tuttagaj seancoj, dum kies unuaj jam la pli granda parto de la kandidatoj estis elfiltritaj. Sukcese trapasis tiujn ekzamenojn kutime malpli ol 10 % de la kandidatoj.
Gubernia ekzameno
En la guberniaj ekzamenoj (府试 fǔshì) okazantaj en la guberniaj ĉefurboj, la kandidatoj prezentiĝis en grupoj ordigitaj laŭ siaj devendistriktoj. La taskoj estis malsamaj laŭ la grupoj kaj aparte taksataj. La gubernia ekzameno havis tri tuttagajn sesiojn. Kutime ĝi duonigis la nombron de la sukcesintoj de la distriktaj ekzamenoj.
Kvalifikiga ekzameno
La kvartaga kvalifikga ekzameno (院试 yuànshì) estis la tria kaj lasta ŝtupo de la ekzamenoj por aliri altlernejon kaj okazis je gubernia nivelo. Gvidis tiujn ekzamenojn ne la guberniestroj, sed alvojaĝintaj provincstudiestroj, laŭvice senditaj al ĉiuj gubernioj, kiuj estis inter la plej altaj oficistoj de la provinco, preskaŭ sendependaj rilate al la guberniestro kaj rajtis raporti rekte al la imperiestra kortego.
Korektis la taskojn la provincstudiestro mem, helpita de almenaŭ kvin aŭ ses, en pli grandaj gubernioj de pli ol dek sekretarioj. Liaj personaj opinioj kaj vidpunktoj grande influis la taksadon kaj tiel stampis la kulturan kaj literaturan evoluon de la koresponda provinco.
Ĉirkaŭ duono de la kandidatoj sukcesis tiun ekzamenon kaj ricevis la titolon de licencio (Xiùcaí aŭ Shengyuan). Ĝi ne rajtigis aliron al oficista posteno, sed ĉefe nur al partopreno de pli altaj ekzamenoj. Sed krome ĝi donis certajn privilegiojn. Tiel ekzemple licenciitoj ne povis ricevi punon per batoj.
En la fina dinastio Qing la titolo estis pli kaj pli vendita kontraŭpage. Famiĝis pri tio la ĉiam monmankanta imperiestro Daoguang.
Provinca ekzameno
La provinca ekzameno (乡试 Xiāngshì) okazis nur ĉiun trian jaron en la oka monato de la ĉina kalendaro (ĉirkaŭ septembre) de la jaro de la rato, de la leporo, de la ĉevalo kaj de la koko. Aldone okazis eksterordinaraj ekzamensesioj ĉe apartaj okazoj, kiel imperiestra surtroniĝo aŭ jubileo.
La provinca ekzameno konsistis el nur tri sesioj po tritagaj, dum kiuj la kandidatoj devis labori en unuopaj ekzamenĉeloj.
Gviditaj estis tiuj ekzamenoj ekde la dinastio Yuan de aparte el Pekino senditaj imperiestraj oficistoj, kiuj vojaĝis - laŭ distanco de la provinco - de 20 ĝis 30 tagoj. Ili estis helpitaj de 8 ĝis 18 lokaj ekzamenoficistoj.
En la provincaj ĉefurboj troviĝis aparte por la ekzamenoj preparitaj, de muroj ĉirkaŭitaj terenoj de la grandeco de urba kvartalo. Ili estis alireblaj nur per unu nura forte kontrolita ĉefenirejo, kiu konsistis el vico de pordegoj. Meze de la tereno troviĝis centra turo (Mingyuan Lou), el kie estis donitaj la devigaj pafoj kaj aliaj signaloj. De la de tiu turo forirantaj ĉefaj vojoj (Yongdao) disbranĉiĝis aliaj mallarĝaj, senfine longaj, per ideogramoj markitaj vojetoj (Haodong), laŭlonge de kiuj viciĝis unu post la alia miloj da numeritaj ekzamenĉeloj (Haoshe, Haofang). La ĉeloj estis disigitaj per flankaj vandoj kaj konsistis nur el tri moveblaj bretoj, kiuj utilis al la kandidatoj kiel seĝo, tablo kaj breto. Ne ekzistis pordoj. Aldone troviĝis sur la ekzamena tereno denove murĉirkaŭita parto rezervita al la ekzamenantoj kaj oficistoj, kiuj same estis severe kontrolitaj.
La nombro de la sukcesontaj kandidatoj estis fiksita por ĉiu provinco. Ĝi situis inter 40 kaj 90, kaj tial povis do sukcesi maksimume 1 % de la kandidatoj. Laŭ la ricevitaj notoj, la unuaj plej bonaj kandidatoj sukcesis. Ĉefe la riĉaj provincoj Ĝjangsuo kaj Ĝeĝjango havis kutime multe pli grandan nombron de talentaj junuloj ol la nombro de kandidatoj akceptotaj. Tial la pekina centra potenco sukcesis per strikta observado de tiuj nombroj limigi la influon de la memfida nobelaro ĉe la malalta Jangzio.
Fine la taskoj de la sukcesintaj kandidatoj estis prezentitaj al dekkvarkapa komisio de la ministerio pri ritoj en Pekino, kiu rajtis unuope opozi neon al la sukceso de iu kandidato. La kandidatoj sukcesintaj en la provinca ekzameno ricevis la titolon de magistro (Jǔrén 舉人), kiu rajtigis ne nur al partopreno de la ĉefurba ekzameno, sed jam al ricevo de iu malalta oficista posteno. Aldone ekzistis "premioj" (Fupang) por la sekvaj 8 ĝis 18 kandidatoj, kiuj kunportis apartajn privilegioj.
Ĉefurba ekzameno
Ankaŭ la ĉefurba ekzameno (会试 huìshì) okazis ĉiun trian jaron, en la tria monato de la jaro post la provinca ekzameno, do en la jaro de la bubalo, de la drako, de la ŝafo kaj de la hundo. Ekzamenejo estis ekde la dinastio Yan la centra ekzamenhalo en Pekino. La ekzameno konsistis el tri plurtagaj sesioj kaj estis estrita de la ministro pri ritoj, helpita de 22 ekzamenantoj. La dek plej bonaj taskoj estis montritaj al la imperiestro.
Kontraŭe al la provinca ekzameno ne ekzistis en la ĉefurba ekzameno fiksa nombro por sukcesontaj kandidatoj. Oni mezuris laŭ absolutaj kvalitskaloj - kies alto variis laŭ bezono pri oficistoj. En la frua dinastio Qing sukcesis foje ĝis 400 kandidatoj, sub la imperiestro Kangxi ĉirkaŭ 150. Poste oni enkondukis iel nombroj laŭ provincoj. Maljunaj kandidatoj, kiuj jam ofte kandidatiĝis ricevis bonuson kaj oni malaltigetis la skalon por ili.
Komence, en la dinastio Tang, la ĉefurba ekzameno estis la fina en la vico de ekzamenoj, la sukcesintoj ricevis la doktortitolon (Jìnshì 進士) kaj povis fariĝi oficistoj. Post enkonduko de la pli altranga palaca ekzameno, la ĉefurba ekzameno ne plu donis aldonajn titolojn aŭ rajtojn, krom tiu partopreni la palacan ekzamenon - ekde la imperiestro Qianlong nur post sukceso de aldona kompare facila ekzameno.
Palaca ekzameno
La palaca ekzameno (殿试 dianshì) estis enkondukita de la unua imperiestro de la dinastio Song, Taizu. Ĝis tiam post sukcesa ĉefurba ekzameno la ontaj oficistoj devis respondi al praktika taŭgectesto, kiu kontrolis aspekton, manieron, parolmanieron, manskribon kaj juĝkapablon.
Taizu malŝatis, ke la elekto de la novaj oficistoj dependis de la ministerio pri personalo kaj la tiel tradicie estranta nobelaro. Per la enkonduko de la nova palaca ekzameno li volis plialtigi sian propran influon al la ekzamensistemo kaj certigi al si la lojalecon de la plej altaj oficistoj. Formale la antaŭa proceduro daŭre ekzistis, sed iĝis pro la palaca ekzameno pli kaj pli nura formalaĵo. Fine de la dinastio Qing la engaĝiĝo de la imperiestro en la palacan ekzamenon pli kaj pli malfortiĝis.
Post fino de la ekzameno en la halo de la plej alta harmonio la imperiestro kunigis siajn helpantojn en la halo Wenhua. La taskoj vice laŭiris inter la legantoj, kiuj aldonis jenajn markojn: malplena cirklo (100%), plena cirklo (80%), triangulo (60%), linio (40%) aŭ kruco (20%). Fine la dek plej bonaj taskoj estis montritaj al la imperiestro, kiu decidis kaj vicigis la taskojn. Kontraŭe al ĉiuj aliaj ekzamenantoj de la imperiestra ekzamensistemo la ĉielfilo mem ne devis respekti ian ajn regulon kaj tute libere decidis. Tiel okazis ekzemple, ke la imperiestro Qianlong ordonis, ke oficisto apenaŭ kapabla legi kaj skribi estu ekzamenanto en 1761. Alian fojon li vole interŝanĝis la pozicion de la unua kaj tria plej bonaj kandidatoj, nur ĉar la dua devenis de la provinco Henan, kiun li devis plezurigi pro apartaj oferoj.
Post sukceso de la palaca ekzameno la kandidatoj ricevis la akademian gradon de Jinshi (進士 doktoro), kiu rajtigis aliron al altaj oficoj. Ĝi ekzistis en tri gradoj Jinshi Chiti, Jinshi Zhusheng kaj Dong Jinshi Zhusheng. La tri plej bonaj sukcesintoj ricevis la titolojn Zhuangyuan (状元), Bangyen (榜眼) kaj Tanhua (探花). Dum la dinastioj Ming kaj Qing oni supozas, ke nur ĉiu trideka Juren sinprezentinta al la ĉefurba kaj palaca ekzamenoj - kaj tiel ĉiu trimila licenciito - ricevis la titolon Jinshi.
Apartaj ekzamenoj
Krom la oficiala ekzamenhierarkio ekzistis apartaj ekzamenoj. Ĉiutempe talentaj kaj kapablaj viroj pro la plej diversaj kialoj ne ĉeestis la imperiajn ekzamenojn. Multaj retiriĝis en arbarojn, montarajn valojn aŭ forajn regionojn. Kialoj estis foje mondaparta taoisma aŭ budhisma vivmaniero, pro malkontentecego pri la politikaj kondiĉoj, ĉefe post dinastiŝanĝoj, sed foje ankaŭ nur ĉar pro malriĉeco, milito aŭ similaj, homoj junaĝe ne povis ricevi formalan edukadon, poste tamen ne volis konkurenci multe pli junajn homojn.
Por povi utiligi politike tiun talentfonton, multaj imperiestroj estigis apartajn ekzamenojn, kiuj ebligis al kandidatoj aliron al la oficistaro per simpligita vojo. En la dinastioj Tang kaj Song ekzistis ekzemple ekzamenoj por "homoj en fora soleco" aŭ por tiuj, "kiuj kaŝiĝis en montaro kaj arbaro". En la frua dinastio Qing la nova reĝimo provis allogi la ne tre lojalajn anojn de la eksa dinastio Ming per la ekzameno por "grandaj kleruloj de aparte alta edukado", kies unua sesio okazis en 1678 sub la imperiestro Kangxi.
La sukcesintoj de la apartaj ekzamenoj estis tamen pli malbone rigardataj de iliaj kolegoj el la tradicia ekzamensistemo, kaj foje eĉ ĉikanitaj per miksaĵo de orgojlo kaj envio.
Enhave
Je ĉiu ŝtupo de la ekzamensistemo ekde la dinastio song la kandidatoj devis verki pri temoj el la Kvar libroj (Daxue 大學 – La granda lernado, Lunyu 論語 – Analektoj de Konfuceo, Zhongyong 中庸 – Mezo kaj mezuro kaj Mengzi 孟子 Libro de Menzius) kaj el la kvin klasikaĵoj (Libroj de la ŝanĝiĝoj, Libro de la kantoj, Libro de la ritoj, Libro de la dokumentoj, Printempa kaj aŭtuna analoj). Tiujn verkojn, enhavantajn entute 431.000 ideogramojn ili lernis parkere kiel lernejanoj. En 1738 ekzemple necesis komenti la frazon de Konfuceo el la Lunyu: "Estu konscie en via konduto kaj pardonema nur rilate al la popolo".
Krome la kandidatoj devis verki poemojn laŭ proponitaj temoj kaj versritmo. En la pli altaj ekzamenoj iĝis pli grava la verkado de tekstoj rilate al historiaj aŭ politikaj temoj aŭ problemoj. Foje oni uzis ilin por kontroli la lojalecon de la kandidatoj rilate al la estra dinastio Qing. La artema imperiestro Song, Huizong, enkondukis portempe dum la palaca ekzameno aldonajn pentraĵkonkursojn.
Ĉe la ekzamenoj por aliro al altlernejoj, ĉefe la demandoj pri la klasikaĵoj estis, por malhelpi nur kopiitan respondon laŭbaze de parkere lernitaj ekzemplosolvoj, formulitaj komplike, malkutime aŭ eĉ erarige. La ekzamenantoj ambiciis malsukcesigi kiel eble plej grandan kvanton de kandidatoj tiamaniere. Aliflanke famiĝis la taskokreintoj de provincaj ekzamenoj pri la facileco de la demandoj, kiuj jam entenis la respondon.
Crónica de una muerte anunciada
Crónica de una muerte anunciada (Kroniko de morto antaŭsignita) estas romano de la kolombia verkisto Gabriel García Márquez publikigita unuafoje dum la jaro 1981.
Ekzamensistemo en la ĉina imperio
Enhave
En la ekzamenoj por aliri altlernejon la kandidatoj devis krome parkere skribi unu el la 16 ĉapitroj de la Shenglun Kuanĝun. Tio estis verko pri edukadaj kaj klerigaj temoj skribita de la imperiestro Yongzheng. Tial la ĉapitro estu skribita kiel la originalo kaj sen iu ajn malĝusta ideogramo. Escepto estis nur ideogramoj en la nomo de unu el la imperiestroj de la reganta dinastio: pro respekto oni devis anstataŭi ilin per sonsamaj ideogramoj. Malrespekto de tiuj reguloj estis konsiderata majestecofendo kaj senkonsidere ĉiujn antaŭajn sukcesojn de la kandidato, signifis ties forbaron de la ekzameno kaj de iuj sekvaj.
Crónica de una muerte anunciada
La romano rakontas, en la formo de pseŭdo-ĵurnalista rekonstruado, la historion de la mortigo de Santiago Nasar fare de la Vicario-fratoj.
Ekzamensistemo en la ĉina imperio
Enhave
Ĉe la kvalifikiga ekzameno la kandidatoj devis por identeckontrolo reskribi parkere la trian tagon la unuajn liniojn de sia teksto de la unua tago.
Crónica de una muerte anunciada
Ĝi estas rakontita de la perspektivo de vilaĝano reveninta 27 jarojn post la mortigo, provanta rekonstrui tion, kio okazis tiun tagon. La bazo de la okazaĵaro estas, ke oni malkovris, ke ĵus-edzinĝinta junulino, Ángela Vicario, estis malvirga en sia edziĝ-nokto. Post ke ŝia patrino ŝin batas, ŝi atribuis la fiagon al Santiago Nasar por rebonigi la reputacion de la familio. Tiam la ĝemeloj Pablo kaj Pedro Vicario iras mortigi Santiagon. La tuta urbo konsciiĝas iom post iom pri ilia plano, sed faras nenion por haltigi tion, aŭ eĉ averti Santiagon, kiu estas sovaĝe mortigita. Ĉiu rolulo havas siajn proprajn kialojn aŭ ekskuzojn por ne esti avertinta Santiagon. Kvankam la rakontanto provis rekrei tion, kio okazis ĉirkaŭ tiu ĉi temo, ekzistas multaj kontraŭdirantaj versioj de eĉ la plej sensignifaj aferoj. Rezulte ne haveblas firma elnodiĝo lasanta la leganton fari sian propran decidon pri la neresponditaj demandoj.
Ekzamensistemo en la ĉina imperio
Kritike
La kritiko pri la enhavo de la ĉinaj imperiaj ekzamenoj estas preskaŭ tiel malnova kiel la ekzamenoj mem. Aparte kritikis ilin la klerulo kaj politikisto Wang Anshi el la dinastio Song en sia fama Memorando de la dek mil vortoj el la jaro 1058. Per la ekzamenoj oni kontrolus nur la detalan scion pri la klasikistoj kaj apartajn stilistajn lertojn. Ili do preparus nesufiĉe al la faktaj postuloj de oficistaro. Aldone la ekzamensistemo kreis nur ĝeneralistojn, dum la diversaj taskoj de la administracio bezonis fakulojn pri financo, agrikulturo aŭ vojkonstruado.
Tamen la ekzamenaĵoj restis preskaŭ netuŝitaj dum la sekvaj ok jarcentoj; nur fine de la dinastio Qing fortigxis la kritiko denove - ankaŭ pro eksterlanda influo. Tiel post etaj reformprovoj sub la imperiestro Guangxu estis forlasita fine en 1905 la ekzamensistemo.
Padiernos
Padiernos [paDJERnos] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.
Ekzamensistemo en la ĉina imperio
Formale
Je ĉiu nivelo de la ekzamenoj gravis formalaĵoj. Tiel ĉefe poemoj, sed ankaŭ redaktaĵoj kaj prozo estu verkitaj laŭ indikitaj ritmo aŭ verso kaj nenia kompromiso estis akceptita. La plej formaligita verko estis la okparta redaktaĵo (ba gu wenzhang) enkondukita en 1487 sub la dinastio Ming, kiu postulis la antitezan traktadon de la temo en ok ĉapitroj de 700 ideogramoj.
Padiernos
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de tri loĝlokoj nome Padiernos, Muñochas [muNJOĉas] kaj Aldealabad, okupas totalan areon de 36,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 280 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 18 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ekzamensistemo en la ĉina imperio
Formale
Ideogramoj estu skribitaj en kvadrata stilo, tio estas ke la strekoj plenigu imagan kvadraton, tiel ke la ideogramoj ŝajnis printitaj. Korektaĵoj kaj makuloj estis malpermesitaj, la fina verko estu tute senmakula.