cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mike Oldfield
Diskaro
Eldonitaj de Virgin Records: 1973 - Tubular Bells 1974 - Hergest Ridge 1975 - Ommadawn 1976 - Boxed (Kompilaĵo) 1978 - Incantations 1979 - Exposed (Koncerta kompilaĵo) kaj Platinum 1980 - QE2 (kun Maggie Reilly) 1982 - Five Miles Out (kun Maggie Reilly) 1983 - Crises (kun Maggie Reilly) 1984 - The Killing Fields (akustika trako de la samtitola filmo) kaj Discovery (kun Maggie Reilly) 1985 - The Complete (Kompilaĵo) 1987 - Islands (kun Bonnie Tyler kaj Maggie Reilly) 1989 - Earth Moving (kun Maggie Reilly) 1990 - Amarok 1991 - Heaven's Open 1993 - Elements kaj Elements: 4CD Box Set (Kompilaĵoj) Eldonitaj de Warner Music: 1992 - Tubular Bells II 1994 - The Songs of the Distant Earth (bazita sur la verko de Arthur C. Clarke) 1996 - Voyager 1997 - XXV: The Essential 1998 - Tubular Bells III 1999 - Guitars kaj The Millennium Bell 2000 - Mike Oldfield's Collection (Kompilaĵo) 2002 - Tr3s Lunas 2003 - Tubular Bells 2003 (Reeldonado) Eldonitaj de Mercury Records: 2005 - Light + Shade 2008 - Music of the Spheres 2014 - Man on Rocks 2017 - Return to Ommadawn
Parko de la Venko
Priskribo
En 1956, malgranda amuzparko estis malfermita sur la orienta parto de la parko. En 1958, la konstruado de la artefarita lago Arevik projektita de arkitekto Hovhannes Hakobjan estis lanĉita, kaj finita en 1961, dum en 1959, restoracio nomita Aragil (kun la signifo cikonio) projektita de Rafajel Israjeljan estis malfermita en la parko.
Inter 1983 kaj 1985 la parko estis fermita pro gravaj restaŭrolaboroj. La 9-an de majo 1985 okazis proksime de la komplekso Patrino Armenio la malfermo de la Heroa Strateto kaj la Tombo de Nekonata Soldato, en la 40a datreveno de la Granda Venko en la dua mondmilito. En 1989, nova spektoradego estis instalita ĉe la amuzparko anstataŭigante la malnovan.
Emília Weiss
Emília Weiss [vejs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Weiss Emília estis hungara juristo, altlerneja instruisto.
Emília Weiss naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Grace Kirkwood
En 1977 aperis ŝia traduko de Trezorinsulo de R.L. Stevenson, kiu en tri jaroj atingis duan eldonon.
NGC 1219
NGC 1219 (aliaj indikoj — PGC 11752, UGC 2556, MCG 0-9-6, ZWG 390.6, KUG 0305+019, IRAS03058+0154) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lago (komunumo)
Lago estas komunumo de Italio.
Marborda rokturdo
La Marborda rokturdo (Monticola imerinus), iam klasita kiel Pseudocossyphus imerinus, estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj.
Tiu afrotropisa birdo estas endemia de Madagaskaro de marbordaj regionoj kiel la nomo de la specio sugestas. La latina scienca nomo M. imerinus aludas al la gento kiu ĉefe loĝas en la marbordaj regionoj de Madagaskaro.
Ties natura habitato estas sekaj savanoj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustejoj.
Kiel aliaj rokturdoj temas pri specio, kies masklo havas bluajn kapon kaj kolon, pli malhelajn flugilojn kaj ruĝecajn subajn partojn; kiel distingilo oni povas diri, ke diference de aliaj rokturdoj, tiu specio e havas tiom malhelajn flugilojn kaj almenaŭ la ŝultroj (unuarangaj kovriloj) estas same grizbluaj kiel la kapo kaj tiele la nigreca parto estas pli suba. Same la suba ventro estas tre pala, preskaŭ blankeca, el kie kontrastas la nigraj kruroj
Krimo kaj puno (libro)
La libro Krimo kaj puno, Esperanta versio de unu el la plej famaj romanoj de la mondo "Преступление и наказание" de Fjodor Dostojevskij en traduko de Andrej Parfentjev estis eldonita en Serio Oriento-Okcidento n-ro 28. La juna studento Raskoljnikov murdas oldulinon. Ĉu individuo, "penanta agi racie, povas liberigi sin de la juraj kaj moralaj normoj de la socio?" (A. Korĵenkov).
László Pyber
László Pyber [lAslO piber], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pyber László estas hungara matematikisto, membro korespondanta (2013), ordinara (2019) de Hungara Scienca Akademio.
Papaj seĝoportistoj
Benedikto la 16-a: ”Mia bondeziro, karaj amikoj, estas ke vi povu esti, en Vatikano kiel en hejmo, en paroĥo kaj ĉie, personoj helpemaj”. (Papo Benedikto la 16-a dum renkonto, en la salono de la Konsistorio, kun la seĝoportistaro. 13-an de januaro 2006.)
László Pyber
László Pyber naskiĝis la  1960 en Budapeŝto.
Papaj seĝoportistoj
La papaj seĝoportistoj estas membroj de la papa antaŭĉambro. Ili obeas al la dekano de tiu salono, responsulo de la papa apartamento.
Meksika Esperanto-Instituto
La Meksika Esperanto-Instituto kreiĝis en 2005 por plibonigi la instruadon, disvastigon de Esperanto kaj trejnadon de la meksika esperantistaro. La institucion iniciatis Vicente Valdés Bejarano, kaj ĝi havas sian sidejon en la urbo Aguascalientes.
Papaj seĝoportistoj
Historio
Origine tre antikva, pro kio tiu grupo estas taksata la laika kolegio plej antikva inter la ekzistantaj dediĉitaj al la servo de la papo-pontifiko. Pli antikva ankaŭ ol Svisa Gvardio), la kolegio de seĝoportistoj ĝuis nombrajn privilegiojn, inter kiuj la nomumi al “palatina grafo”, la rajto koncedi diplomojn kaj krei notariojn. Post la Koncilio de Trento tiuj privilegioj estis eliminitaj.
László Pyber
Biografio
László Pyber estas esploristo ĉe la Alfréd Rényi Instituto pri matematiko en Budapeŝto. Li okupiĝas pri kombinatoriko, grafeteorio kaj grupa teorio. Li doktoriĝis en 1960 kaj 1998. Li ricevis premiojn inter 1985-2007.
Gerlachov (distrikto Bardejov)
Gerlachov (hungare Gerla germane Gerlsdorf im Scharosch) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Gerlachov situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Sabinov-Bardejov. La lasta urbo troviĝas je 14 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1344. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gerla 407 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Gerlachov 781 homoj, (747 slovakoj).
Papaj seĝoportistoj
Historio
En la antikvaj presaĵoj prezentantaj papajn historiajn defiladojn oni vidas la seĝoportistojn dum la portado de la papo sur la portebla seĝo, sekvatajn de la papaj ĉevalgardistoj kun kiuj ili dividis la privilegiojn. Per la subpremo de la papaj ĉevalejoj, ĉevalgardistoj kaj seĝoportistoj konfluis al unika kolegio konservante la titolon de la duaj.
En 1968 per la reformo dekretita en la apostola letero Pontificalis Domus, promulgita de papo Paŭlo la 6-a estis ĉesigita la plurjarcenta papa kortego kaj estis reformitaj iuj proceduroj kiuj permesis al seĝoportistoj esti elektitaj de la prefekto de la papa domo. (Antaŭe ili estis elektitaj aliprocedure).
La du grupoj konstituis, ekde 1378, la konfrataron taksatan la plej antikvan de Romo ankoraŭ aktivan.
Funkcioj
Kiel oni intuicias el la nomo, la seĝoportistoj origine havis precipan celon transporti surŝultre la papon sur la portebla seĝo okaze de la katolikaj festoj.
Ekde 1978 post la formovo de la portebla seĝo, la funkcio de la seĝoportistoj limiĝis al ĉiutaga servo en la apartamento de la papo, por ricevi kaj akompani la gastojn vizitantajn la papon. Krome ili daŭrigas ĉeesti en la Placo Sankta Petro kiam la papo renkontas fidelulojn aŭ kiam la papo ne kapablas marŝi aŭtornome…
Ekde 1870, pro la falo de la Papa Ŝtato, la seĝoportistoj ĉesis akompani la papon dumvojaĝe, krom kelkfoje.
Abolicio de la portebla seĝo
Papo Johano Paŭlo la 2-a definitive ĉesigis la uzon de la portebla seĝo, sed, dum la lastaj jaroj de lia vivo en kiu liaj pormarŝaj kapabloj ĉiam pli febliĝis, la seĝoportistoj inventis alian sistemon por lin movigi ĉirkaŭ la placo Sankta Petro.
Livreo de la seĝoporto
La nuna unuformo de la seĝoportisto devigita de 1972 estas konstituita per griza jako longa ĝis la genuoj, unukolora, kaj per griza gilet, blankaj gantoj kaj bantokravato. Sur la blanka ĉemizo oni vestas la karakterizan arĝentan “kolumon” prezentantan la papan tiaron kun la iksataj ŝlosiloj sur kiuj estas ĉizitaj la sintagmon “Papa Antaŭĉambro” subtenita, centre de la brusto, per kvar arĝentaj ĉenoj. Laŭlonge de la tempo la unuformo ŝanĝiĝis kaj por la seĝopotistoj kaj por ilia dekano kies livreo distingiĝas el tiu komuna.
Meksika Esperanto-Instituto
Inter la institutaj projektoj estas
De 2007 ĝis proksimume 2010 aktivis propra instituta retejo, kies ĉefa rolulo estis la krokodileto Agu. De tiam la precipa reta komunikilo estas instituta paĝo en la retejo facebook.
Kristóf Niczky
Grafo Kristóf Niczky [kriŝtOf nicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Niczky Kristóf estis hungara reĝa juĝisto, reĝa ĉefkonsilisto, departementestro. Lia nobela antaŭnomo estis niczkifalvay.
Kristóf Niczky naskiĝis la  en Sümeg, li mortis la  en Buda.
Lasieso
Lasieso [laSJEso] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la sudo de la komarko Alto Gállego (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco.
La loĝloko Lasieso estas en la suda valo Guarguera sur ebenaĵo inter la riveroj Guarga kaj Gállego kiuj tuj poste kuniĝas. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj. Proksime estas Castillo de Lerés.
Historio
Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico.
Domkonstruado
La biologia konstruado aŭ biokonstruado baziĝas sur naturaj materialoj, eluzo de la naturaj energifontoj. Oni konstruas ekzemple el adobo, ligno domojn; la kolorigado estas kalkado per bovokazeo kaj kalcio; traktado de lignoj okazas per linoleo kun abelvakso. La tegmento estas prepatita fragmito kaj ofte aperas tie sunkolektoro, sunĉeloj.
konstruado konstrumaterialo
Danilo (futbalisto)
Danilo Luiz da Silva, plej ofte nur nomata Danilo, estas brazila futbalisto. Li naskiĝis en Bicas, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2017 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Manchester City, antaŭe li membris en la unua teamo de la klubo Real Madrid. Krome Danilo ekde la jaro 2011 estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "14".
Sněžná (Krásná Lípa)
Sněžná (Schnauhübel) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Krásná Lípa. Ĝi troviĝas sur montetdorso super valo de rivereto Křinice proksimume 2,5 km nordokcidente de Krásná Lípa. Estas ĉi tie registritaj 54 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Sněžná situas en katastra teritorio Vlčí Hora kun areo 9,02 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1571.
Ĝis duono de 20-a jarcento la loĝantaro estis el granda plimulto de germana nacieco. Post la dua mondmilito estis devenaj malnovekloĝintoj ellandigitaj kaj la vilaĝo preskaŭ tute senhomiĝis.
(15086) 1999 CH60
(15086) 1999 CH60 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Brunkola cipselo
La Brunkola cipselo, Cypseloides rutilus, estas nemigranta birdo el la familio de apusedoj, kiu enhavas apusojn, apusetojn, cipselojn, ktp. Tiu loĝas el Meksiko kaj Trinidado sude al Peruo and Bolivio. Ĝi estas unu el la specioj de Cypseloides polemike movitaj el la genro Streptoprocne de la Usona Unio de Ornitologoj AOU (BLI 2004).
Tiu cipselo estas mezgranda specio, 12.7-13.5 cm longa, kun longeca vosto, kaj 20 g peza. La masklo estas nigreca kun elstara ruĝbruna kolumo, kio nomigas la specion. Ĉe inoj kaj nematuruloj la ruĝbruna kolumo estas nekompleta aŭ ne estas. Junuloj diferenciĝas el inoj ankaŭ pro ruĝecaj bordoj de kronoplumoj. La Brunkola cipselo havas chattering alvokon ĉit-ĉit-ĉit.
La Brunkola cipselo manĝas dumfluge flugantajn insektojn, ĉefe flugantajn formikojn, ofte je pli granda alto ol aliaj apusoj. Kvankam reproduktado okazas je ĉiu nivelo kie estas akurataj lokoj, tiu specio kutime manĝas super montetaj arbaroj aŭ pli malfermaj arbaroj je 500 m aŭ plie.
La Brunkola cipselo konstruas neston de koto kaj plantomaterialo (kungluita per salivo) en vertikala surfaco en marĉombra loko ĉeakva, kiel en kavo, sub ponto aŭ simile. La nesto havas formon de platigita konuso, kaj la du blankaj ovoj estos kovataj de ambaŭ seksoj dum 23 tagoj, kun pliaj 40 tagoj antaŭ elnestiĝo. La idoj estas manĝigataj el buloj faritaj el la kolektita predo. Kutime okazas dua ovodemetado.
Chieko Homma
Chieko Homma (本間 知恵子 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 1981 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Nana ŝterno
La Nana ŝterno (Sternula antillarum, eksa Sterna antillarum) estas marbirdo de la familio de ŝternoj aŭ Ŝternedoj. Ĝi nune estas membro de la genro Sternula, sed iam estis konsiderata samspecia kun la Malgranda ŝterno S. albifrons de al Malnova Mondo, kun kiu vere ĝi estas sufiĉe parenca. Aliaj proksimaj parencoj estas la Flavbeka ŝterno S. superciliaris kaj la Perua ŝterno S. lorata, ambaŭ el Suda Ameriko.
Aspekto
Temas pri eta ŝterno, 22-24 cm longa, kun enverguro de 50 aŭ 51 cm, kaj pezo de 39-52 g. La supraj partoj estas sufiĉe uniforme helgrizaj kaj la subaj partoj kaj malalta vizaĝo estas blankaj. La kapo estas blanka, kun nigraj krono, nuko kaj strio tra la okulo ĝis la bekobazo, kaj blanka makulo en la frunto super la beko; vintre la blanka frunto estas pli ampleksa kun malpli granda kaj difinita nigra krono. La beko estas flava kun eta nigra pinto somere kaj tutnigra vintre. La kruroj kaj piedoj estas flavecaj. La longa forkoforma vosto kaj flugiloj estas ĉefe helgrizaj sed kun nigraj flugilpintoj. Junuloj estas brunmakulitaj.
La Nana ŝterno estas la plej malgranda ŝterno en Norda Ameriko kaj diferenciĝas el aliaj ŝternoj pro la longa vosto. Tiu ĉi specio diferenciĝas el la Malgranda ŝterno ĉefe pro tio, ke ties pugo kaj vosto estas grizaj, ne blankaj, kaj havas diferencajn voĉon pli kriĉantan; el la Flavbeka ŝterno pro esti pli helgriza supre kaj havi bekon kun nigra pinto; kaj al la Perua ŝterno pro esti pli helgriza supre kaj blanka (ne helgriza) sube kaj pro havi pli mallongan nigran bekopinton.
Disvastiĝo
Temas pri specio kiu reproduktiĝas en Norda Ameriko kaj loke en norda Suda Ameriko. Ĝi migras kaj vintras en Centra Ameriko, la Karibo kaj norda Suda Ameriko. La scienca nomo Sternula antillarum rilatas al Antiloj, tio estas insularo kiu situas inter la maro Karibo kaj la Atlantiko. La specio estis iam vaganto en Eŭropo, sed nur pro unu vidaĵo en Britio.
S. a. antillarum
La loĝantaro estas de ĉirkaŭ 21,500 paroj; ĝi ne estas konsiderata minacata, sed ja vundebla pro ĝenado ĉe reproduktejoj pro disvolvigo de strandoj kaj turimo.
S. a. athalassos
La interna subspecio, kun loĝantaro de ĉirkaŭ 1,000 paroj, estis jam listita kiel endanĝerita subspecio en 1985, pro perdo de medio kaŭzita de rezervejoj, kanaligo kaj aliaj ŝanĝoj ĉe la riversistemo.
S. a. brownii
La okcidenta loĝantaro, la Kalifornia Nana ŝterno, estis jam listita kiel endanĝerita subspecio en 1972 kun loĝantaro nur de ĉirkaŭ 600 paroj. Danke al decidema administrado, la Kalifornia loĝantaro repliiĝis lastatempe ĝis ĉirkaŭ 4,500 paroj, sed ankoraŭ estas listita kiel endanĝerita subspecio. La Kalifornia subspecio reproduktiĝas en golfetoj de la Pacifiko kun tre limigita teritorio en suda Kalifornio, en la golfeto de San Francisco kaj en nordokcidenta Meksiko.
La specio malpliiĝis ĉefe fine de la 19a jarcento kaj komenco de la 20a pro troa ĉasado por plumkolekto por la modindustrio, ĝis kiam oni protektis tiun kaj aliajn speciojn en 1918 en Usono. Dum la nombro de la specio repliiĝis pro ties protektado, ĝi estas ankoraŭ vundebla pro naturaj malfacilaĵoj aŭ posta homĝenado aŭ predado de katoj kaj ratoj.
Reproduktado
La Nana ŝterno alvenas al siaj reproduktejoj en malfrua aprilo. La reproduktaj kolonioj ne estas densaj kaj povas okazi en maraj aŭ estuaraj strandoj aŭ en sablaj insuloj de grandaj riveroj, en zonoj liberaj el homoj kaj predantoj. Pariĝado okazas kutime for de la nestokolonio en tajdejo aŭ strando. Nur post la Pariĝado konfirmis la selektadon de partnero komencas nestado mezmaje kaj kompletas plej ofte mezjunie. Nestoj estas plej ofte lokitaj inter plantaro ĉe akvo, plej ofte en sablaj aŭ ŝtonetaj grundoj laŭ longo de marbordo, riveroj aŭ lagoj. En la regiono de la golfeto de San Francisco, reproduktado okazas en abandonitaj salejoj. La nesto estas konstruita de la ino en la sablo aŭ ŝtonetaro kaj kovrita el planteretoj. Kie la grundo estas malmola, tiu ĉi specio povas uzi artefaritan spuradon (kiel seka piedspuro) por formi la nestobasenon.
Plej ofte la ovodemetado konsistas el du aŭ tri ovoj, sed ne estas raraj unu ĝis kvar. Ambaŭ gepatroj kovas dum ĉirkaŭ tri semajnojn kaj zorgas la idojn, kiuj povas flugi post unu monato. Post la formado de la novaj familioj, okazas grupigoj de birdoj ĉirkaŭ lagunoj proksimaj de marbordo.
Manĝado kaj ripozado
Tiu ĉi specio flugas super akvo per rapidaj kaj nervemaj flugilfrapoj kaj diferenciga aspekto de ĝibulo, kun beko indikante suben. La Nana ŝterno ĉasas ĉefe en neprofundaj estuaroj kaj lagunoj, kie abundas etaj fiŝoj. Ili glitflugas ĝis predovido kaj tiam plonĝas sur akvon sen tuta merĝo por preni manĝaĵon. En golfetoj kaj lagunoj de Suda Kalifornio kaj norda Meksiko, preferataj predoj inkludas anĉovojn, eperlanojn kaj etajn krustulojn. Ne malofte tiuj ŝternoj manĝas en malferma oceano, ĉefe proksime de lagunoj aŭ enirejoj al golfetoj.
Plenkreskuloj ne bezonas kaŝadon kaj ili plej ofte ripozas malferme. Idoj post tri tagoj ne ĉiam ĝuas gepatran kovradon kaj pro tio ili bezonas ombron kaj protekton kontraŭ vento. Grava malfunkciado de kolonioj okazas pro predado farita de Noktuoj kaj Amerika turfalko (Collins, 1980). Predado farita de katoj estis konstatata almenaŭ en unu kolonio (California Wildlife, 1990).
Șanovița
Șanovița (hungare: Sziklás [siklaŝ]) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 1054 loĝantojn (rumanoj); en 1992 524 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1359. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Ghizela.
Ĝis 1924 la vilaĝo nomiĝis Șușanovăț.
En 1717 tereno tie estis asignita al germanaj koloniantoj. La unua dokumentita vilaĝestro estis George Roșca en 1860.
Tschierva-Glaĉero
Tschierva-Glaĉero (prononcu Ĉierva, romanĉe Vadret da Tschierva aŭ Glatscher da Tschierva, germane Tschiervagletscher) estas valglaĉero en Grizonaj Alpoj en Svislando. Ĝi havas longecon de 4,75 km, larĝecon de ĝis 1 km kaj kovras areon de 6,20 km.
Priskribo
La glaĉero en sia supra parto konsistas el du brakoj, kiujn disigas la rokkresto de Piz Scerscen kun alteco de 3'971 m s.m. kaj Piz Umur. La orienta brako originas je la okcidenta flanko de Piz Bernina, dum la okcidenta brako estiĝas en profunda glaĉertrogo inter Piz Roseg kaj Piz Scerscen je alteco de proksimume 3300 m s.m.. Tschierva-Glaĉero fluas nordokcidenten laŭlonge de la sukokcidenta flanko de Piz Morteratsch al la Valo Roseg. Nuntempe la glaĉerlango finiĝas je alteco de 2160 m s.m.. Ĉi-tie fontas rivero, kiu kiel Ova da Roseg fluigas la akvon al Inn.
Li Andersson
Li ANDERSSON (naskiĝis la 13-an de majo 1987 en Turku) estas svedlingva finnlanda politikisto. Ŝia partio estas Maldekstra Ligo. Ŝi estas parlamentano ekde 2015, prezidanto de sia partio ekde 2016 kaj ministro pri instruo ekde 2019.
Klasismo
Oni ofte diskutas klasismon kiel parencan akson de subpremado al rasismo. En ĉi tiu kazo, la origino de la diskriminado ne baziĝas sur etno aŭ raso sed sur la aparteno al malsamaj sociaj klasoj pro la soci-ekonomiaj kondiĉoj de la individuo aŭ socia grupo. La problemo pli intensiĝas kiam la tavoligo de la klasoj intersekcas almarĝenigitajn rasojn, produktante surmetecon de rasisma kaj klasisma diskriminoj.
Laŭ Max Weber, post kiam grupo aŭ klaso atingis pli altan statuson, ĝiaj membroj tendencas limigi la oportunojn de aliaj individuoj por anstataŭi ilin, kio siavice estigas konfliktojn, kiuj povas eĉ kulmini en revolucioj.
Specoj de klasismo
Klasismo kutime estas dividita de la sociologoj al du specoj:
Tomești
Tomești estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Granda Sala Lago
La Granda Sala Lago, situanta en la norda parto de usona ŝtato Utaho, estas la plej granda sala lago en la okcidenta duonglobo, la kvara plej granda senelflua lago kaj la 37-a plej granda lago sur Tero. En mezuma jaro la lago kovras areon de ĉirkaŭ 4.400 km² (1.700 kvadratmejloj), sed la laga amplekso varias signife pro ĝia malprofundeco, kaj nun estas minacata de pliiĝanta foruzado de la akvo de la enfluaj riveroj. Ekzemple en 2021 ĝi atingis sian rekorde plej malaltan areon de 950 kvadratmejloj (1.530 km²), sed en 1987 la surfaca areo estis je la historia maksimumo de 3.300 kvadratmejloj (5.300 km²).
La lago estas la plej granda restaĵo de Lago Bonneville, pluva lago, kiu kovris grandan parton de okcidenta Utaho en pratempoj. Granda Sala Lago estas senelflua, perdas akvon nur pro vaporiĝo kaj tial havas tre altan salecon, ĝi estas multe pli sala ol mara akvo. La tri ĉefaj alfluantoj, la riveroj Jordan, Weber kaj Bear, ĉiujare deponas ĉirkaŭ 1,1 milionojn da tunoj da mineraloj en la lago, kaj ĉar la vaporiĝanta akvo ne forportas mineralojn, la minerala koncentriĝo kreskas. Pro ĝia nekutime alta saleco multaj homoj povas facile kaj senmove flosi en la akvo, precipe en la pli sala norda parto, la golfo de Gunnison. La malprofunda, varma akva ofte kaŭzas lago-efikan neĝon) en malfrua aŭtuno, komenca vintro kaj printempo.
La lago estas foje nomita la "Morta Maro de Usono" kaj ofertas habitaton al milionoj da birdoj, inklude la plej grandan migrantaron de vilsonaj falaropoj en la mondo, kaj artemioj.
Hidrologio
Pro sia alta koncentriĝo de salo, la akvo de la lago estas nekutime densa, kaj homoj plejparte flosas en ĝi pli facile ol en aliaj akvejoj, aparte en Golfo Gunnison, la pli sala norda lango de la lago.
Oni registras la akvan nivelon ekde 1875, kun averaĝo ĉirkaŭ 1300 m super marnivelo. Ĉar la Granda Sala Lago estas malprofunda lago kun malkrutaj bordoj, krom en la suda flanko, malgrandaj varioj en la nivelo grande ŝanĝas la bordojn kaj surfacan areon. La nivelo povas draste altiĝi en pluvaj jaroj kaj malaltiĝi en senpluvaj jaroj. Al ĝi efikas krome la grando de la akvofluo forprenata por agrikulturaj kaj urbaj uzoj. Precipe el la riveroj Jordan kaj Weber oni forprenas uzakvon. En la jardeko de 1880, Grove Karl Gilbert antaŭdiris, ke la lago – tiam malpligrandiĝanta de multaj jaroj – praktike malaperos krom restaĵeto inter la insuloj.
Esploro en 2014 uzis arbringojn kolektitajn en la baseno de la Granda Sala Lago por krei 576-jaran rekonstruon de variado de la laga nivelo. La ŝanĝadon de la laga nivelo forte modulas en malaltaj frekvencoj la Pacifik-rilataj ocean-atmosferaj osciloj, pro kio ĝi spegulas la jardek-skalaj sekecaj cikloj karakteraj de la regiono. Modelante tiujn klimatajn oscilojn, kaj utiligante la arbringan rekonstruon de pasinta lagnivela ŝanĝado, esploristoj sukcesis antaŭdiri la fluktuadon de lagaj niveloj ĝis 5–8 jaroj.
Gazontondilo
Gazontondilo estas aparato kiu estas uzata por tondi herban gazonon.
Kvartalo Argüelles
La Kvartalo Argüelles estas madrida kvartalo, (Hispanio) kiu troviĝas en la distrikto Monkloo-Aravako. La kvartalo portas la nomon de Agustín Argüelles Álvarez, grava hispana politikisto de la 19-a jarcento. Ĝi havas areon de 75,47 hektaroj, kaj 26.148 loĝantoj.
Granda Sala Lago
Hidrologio
La nivelo de la Granda Sala Lago malsamas inter la nordaj kaj sudaj partoj, kiujn dividas la digo de la Tranĉvojo Lucin. La nivelo de la akvosupro de la suda parto kutime estas 15–60 cm pli alta ol en la norda parto tial, ke la enfluo de akvo okazas plejparte en la sudo.
Gazontondilo
Klasifiko
Laŭ propulsa mekanismo estas tri specoj de gazontondiloj:
Granda Sala Lago
Okcidentadezerta Pumpoprojekto
La pumpoprojekto celis pligrandigi la surfacan areon de la Granda Sala Lago por plirapidigi la elvaporiĝon de akvo. La pumpoj elmetis iom da akvo el la Granda Sala Lago en la 1300 kvadratajn kilometrojn grandan Vaporiĝejon Newfoundland en la dezerto okcidente de la lago. Baraĵo en la digo ĉe la suda ekstremo de la Montaro Newfoundland regis la akvonivelon en la baseno, foje resendante salan akvon el la vaporiĝejo al la ĉefa parto de la Granda Sala Lago.
Horst Fischer
Horst FISCHER (naskiĝis en 1931; mortis la en Rastatt) estis germana esperantisto, delegito de UEA, estrarano de BAVELO kaj aktiva movada organizanto ĝis sia malsaniĝo. Komence de junio 1987, du semajnojn antaŭ lia morto, en Rastatt okazis la 65-a Germana Esperanto-Kongreso, kies organizadon li preparis kaj ĝis la neatendita malsaniĝo gvidis. Multajn postajn jarojn la kongreso en Germana Esperanto-Asocio restis modela referenco de aparte taŭga renkontiĝo.
Granda Sala Lago
Okcidentadezerta Pumpoprojekto
Ĝis la fino de la unua jaro de funkciado, la pumpoj elmetis proksimume 620 milionojn da kubaj metroj el la Granda Sala Lago. Oni ĉesigis la projekton en junio 1989, ĉar la nivelo de la akvo subiĝis preskaŭ du metrojn post la pintaj altecoj en junio 1986 kaj marto 1987. La Utaha Divizio de Akvoresursoj atribuas al la projekto "pli ol trionon de tiu malpliiĝo". La pumpiloj eligis sume 3.37 km³ dum ili funkciis.
Gazontondilo
Klasifiko
Ĉe kelkaj tipoj gazontondiloj la tondita herbo estas kaptata en ujo. Aliaj disvastigas la herbrestaĵon sur la gazono. tiel la gazono ricevas novan nutraĵon.
Horst Fischer
El liaj infanoj, aparte la filino Simone Fischer-Sorg aktiviĝis en la Esperanto-movado.
Granda Sala Lago
Okcidentadezerta Pumpoprojekto
Kvankam la pumpiloj jam ne estas uzataj, ili estas konservataj surloke por reuziĝi ĉe eventuala rea altiĝo de la Granda Sala Lago.
Gazontondilo
Historio
Ĉirkaŭ 1830 la anglo Edwin Beard Budding formplanis la unuan gazontondilon kaj ricevis patenton por ĝi.
Krausnick-Groß Wasserburg
Krausnick-Groß Wasserburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio kaj estas membro de la komunumaro Amt Unterspreewald, libervola ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiuj dividas iujn komunajn taskojn. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Fortikaĵo Daŝtadem
Fortikaĵo Daŝtadem (armene: Դաշտադեմի ամրոց ) estas granda fortikaĵo de la 10a ĝis la 19a jarcentoj kiu situas ĉe la suda periferio de la vilaĝo Daŝtadem en la provinco Aragacotno de Armenio. En tombejo 1,7 km sude de Daŝtadem, situas la reestigita monaĥejo Kristapori Vank, el la 7-a jarcento, kiu povas esti rigardita en la distanco de la fortikaĵo.
Reliefaj bildoj de leonoj sur "paneloj" estas sur la ekstera muro super la arka enirejo. Malalta-neregula deklatera interna ringmuro ĉirkaŭas la fortikaĵon kaj apuda 10-ajarcenta kapelo de Sankta Sargis. Kvin el la dek originalaj duonrondaj bastionoj restas starantaj. La fortikaĵo konsistas el kvar duonrondaj turoj (12-a jarcento), kiuj estis alfiksitaj poste al pli fruaj 10-ajarcentaj armenaj fortikaĵoj. Sub la turoj estas grandaj cisternoj kaj tuneloj, kiuj kondukas al la supro de la fortikaĵo. La strukturo estis parte renovigita en la lastaj jaroj, dum la kapelo estis tute rekonstruita.
Sur la orienta muro de la fortikaĵo estas arablingva dediĉa surskribo de 1174, skribita per kufika kaligrafio atribuanta la strukturon al sultano Mahmud, unu el la ŝadadidaj princoj, kiuj regis en Anio. Legeblas la sekva pasejo: Ĝis antaŭ nelonge, la fortikaĵo estis hejmo de lokaj paŝtistoj kaj iliaj familioj. Tiuj individuoj estis delokigitaj por renovigi la monumenton.
Bronisław Malinowski
Bronisław Kasper MALINOWSKI (naskiĝis la 7-an de aprilo 1884 en Krakovo, mortis la 16-an de majo 1942 en New Haven) estis pola antropologo vaste konsiderata unu el la plej gravaj antropologoj de la 20-a jarcento pro sia pionira laboro je etnografia enloka esplorado, pro studado pri reciproko kaj pro sia detalriĉa kontribuo al la studo de Melanezio. Li estis ankaŭ vojaĝisto, etnologo, religosciencisto kaj sociologo.
Konceptoj kaj publikaĵoj
Li kreis fundamentojn de funkciisma teorio kaj de tiel nomata brita socia antropologio. Enkondukis novan manieron de terena laboro: longtempa kaj profunda kuntuŝo kun esplorata popolo. De oktobro 1917 ĝis oktobro 1918 esploris Trobriandajn Insulojn, kio rezultis per pluraj teoriaj verkoj: interalie Argonaŭtoj de okcidenta Pacifiko kaj Seksa vivo de sovaĝuloj en nord-okcidenta Melanezio. Lia laboraĵo Kutimo kaj krimo en sovaĝa socio havas grandan signifon por jura sociologio kaj antropologio.
Priskribo de la scienca laboro
Malinowski estis populariganto de la metodo de intensaj teren-esploroj, ĉefa teoriisto de funkciismo. En historio de etnologio estas konata kiel aŭtoro de la verkoj modele analizantaj unuopajn problemojn de la homa kulturo surbaze de rezultoj de terenaj esploroj kaj penetrema konateco de faktoj. Konforme al la tradicio de ĉi tiu disciplino Malinowski konceptis antropologion kiel sciencon pri kulturo. Pri aparteco de socia antropologio decidis kulturesplorado de tradiciaj socioj, kaj antaŭ ĉio primaraj socioj. Lia terenesplorado fariĝis arketipo de tia agado por generacioj de antropologoj. La metodo de partoprenanta observado estis revolucia paŝo en antropologia pensado, ankaŭ en rekono de kultura aparteco flanke de la okcidenta mondo. Malinowski formulis etnologian koncepton de leĝo asertante, ke ĉe la fundamentoj de leĝaj kondutoj troviĝas tiel nomata principo de reciprokeco.
Dum la dua mondmilito laboris kiel profesoro ĉe Universitato de Yale en Usono. Li ĉiam opiniis, ke antropologio postulas senton de aparteno al la tuta mondo, al la tuta homaro. Militaj eventoj profunde lin tuŝis kaj vekis en li denove senton de nacia apartaneco kaj plena solidareco kun la pola nacio. Por omaĝi lian memoron ekde 1959 okazas ĉiujare lekcioj en London School of Economics (Londona Lernejo de Ekonomiko sub la nomo Malinowski Memorial Lecture.
Li konstatis i.a.: Same la nuntempa angla esprimo nice day today kiel la melanezia diraĵo de kie vi venas? estas bezonataj por supervenki strangan, neagrablan streĉon, kiun eksentas la homo fronte al ies silento.
Verkoj
En la jaroj 1980-2004 pola Scienca Eldonejo PWN aperigis 13-voluman "Verkaron" de Bronisław Malinowski (ISBN 83-01-01172-6)
Aleksandro Lukaŝenko
Aleksandro LUKAŜENKO (Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка [Alaksandr Rihoraviĉ Lukaŝenka], en Łacinka Alaksandar Ryhoravič Łukašenka; Александр Григорьевич Лукашенко [Aleksandr Grigorjeviĉ Lukaŝenko] ; naskiĝis 30-an de aŭgusto 1954 en Kopys, Belorusio) estas ekde 1994 prezidento de Belorusio, de 2020 ne estas agnoskata de Usono, Britio kaj Eŭropa Unio kiel laŭleĝa reprezentanto de tiu ĉi ŝtato en internacia areno.
Biografio
Lukaŝenko studis agrikulturon en akademio Mahiljoŭ same kiel historion en Pedagogia Altlernejo. Ekde 1975 ĝis 1977 li laboris kiel instruktoro ĉe la sovetuniaj limgardaj trupoj en Brest. Poste li iĝis sekretario de KPSU kaj direktoro de sovĥozo. Dum la puĉo kontraŭ Miĥail Gorbaĉov li apogis la puĉistojn en 1991.
Post kiam oni elektis lin prezidento de Belorusio en 1994, li forte subpremis la neamikajn amaskomunikilojn. Li estis inter nedemokratiaj cirkonstancoj denove elektita al prezidento (lastfoje en 2010). Dum lia unua elekto je presidanta posteno, en unua etapo li ricevis 44, 82 % de voĉoj, en dua etapo - 81%. 20-an de julio 1994. Li proponis referendumon (14-an de majo 1995) kun demandojn pri ŝtataj simboloj de Belorusio, pri aldono al rusa lingvo nivelo de ŝtata lingvo, pri ekonomika kunligo kun Rusio. En ĉiu demando li ricevis subtenon de elektantojn. Li partoprenis en subskribo de kontrakto inter Rusio, Belorusio, Kazaĥio kaj Kirgizio pri profundigo de integrado en ekonomikaj kaj sociaj aferoj. Kune kun rusa prezidento Jelcin li subskribis kontrakton pri unio de Belorusio kaj Rusio (2-an de majo 1996. Tuj poste li proponis referendumon (24-an de novembro 1996) kun demandoj pri ŝanĝoj en konstitucio, rajto pri propreco je tero, ŝanĝo de dato de festo: "Tago de sendependeco", rilatoj de elektantoj al konservo de mortiga puno. Laŭ rezultoj de referendumo - ŝanĝoj de konstitucio - li komencis novan 5-jaran oficperiodon kiel prezidento. Multfoje li proponis doni al rezultoj de referendumo leĝodonan rajton. US kaj EU tamen rifuzis akcepti la legitimecon de la referendumo, pro mankado al la reguloj de veraj demokrataj balotoj.
Dum la sekvaj prezidantaj elektoj en la jaro 2001 li estis dua fojo elektita. En 2004 je referendumo (17-an de oktobro 2004), laŭ oficialaj faktoj ricevinte 77,3% de voĉoj, li ekhavis rajton partopreni en la sekvaj prezidantaj elektoj. Dum prezidantaj ekektoj en la jaro 2006 Lukaŝenko estis reelektita kiel prezidanto tria fojo, ricevinte laŭ oficialaj kalkuloj 83% de voĉoj. Laŭ itogoj de elektoj en la jaro 2010, li konservis sian prezidentan postenon kaj estis reelektita jam kvaran fojon.
Li estas akre kritikata en belorusiaj kaj alilandaj komunumaj kaj politikaj grupoj pro rompo de okcidentaj normoj de politika libereco, kio kondukis al mallaŭdo kaj politika izolado de Belorusio de flanko de okcidentaj landoj. Samtempe li estas populara en sia lando kaj en kelkaj landoj de eks-Sovetunio pro socie respondeca reĝimo kun kreskanta varproduktado, kiun li sukcesis konstrui en sia lando.
Lukaŝenko estas edziĝinta (ekde 1975), havas tri filojn, la lastan – Mikalaj – kun kromedzino Irina, sia iama kuracistino.
Protestoj de la belorusa opozicio
2020
La 9-an de aŭgusto post prezidenta voĉdonado, en kiu laŭ oficialaj donitaĵoj venkis la oficanta prezidento, komenciĝis amasaj plurmonataj protestoj pro ties falsigo en la publika opinio kaj la belorusa opozicio. Sekvis arestoj de 30 000 homoj kaj la unuaj mortigoj.
La 27-an de aŭgusto: Kamiono de pola humanitara helpo kun 18 tunoj da nutraĵo de Solidareco al belorusa sindikato por strikantaj entreprenoj estis haltigita ĉe la pola-belorusa ŝtatlimo por pli ol 20 horoj, la ŝoforo arestita de KGB kaj enkatenigita malgraŭ ĉiuj necesaj dokumentoj - al Pollando venis laŭvicaj belorusoj por kuraciĝi, el pli ol 450 batitaj kaj torturataj en arestejoj fare de OMON dum la unuaj du tagonoktoj lige al manifestacioj pro falsigitaj porprezidentaj balotoj; samtage OMON arestis por kelkaj horoj ne malpli ol 39 ĵurnalistojn, ankaŭ de eksterlando, en tio de Televido Belsat, forprenante personajn dokumentojn
Ĉukotka aŭtonoma distrikto
Ĉukotka aŭtonoma distrikto (Чукотский автономный округ, Чукоткакэн автономныкэн округ) estas ero de Rusio, lokigita en duoninsulo Ĉukotko. Ĝi estas la plej nordorienta regiono de Rusio.
Ĝi havas areon de 737,700 km² kaj loĝantaron de 53824 homoj (laŭ popolnombrado de 2002)
Ĝia ĉefurbo estas Anadirj.
NGC 1220
NGC 1220 (alia indiko — OCL 380) estas malfermita stelamaso en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Le Bosquet (stacidomo)
Le Bosquet estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Cannes, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Cannes-la-Bocca - Grasse (944000).
Garomo
Garomo estas familio de tabulludo kaj/aŭ lertecludo kune havantaj meĥanikojn kun bilardo. Tutmonde tiu ĉi ludo nomiĝas iom alie, barate kaj nepale eĉ fingra bilardo.
Deveno
La deveno estas necerta. La plejparto el la fontoj sugestas ke tiu ĉi ludo havas baratan devenon. Sed aliaj fontoj indikas Ĉinion kiel devenlokon. Jemeno, Etiopio, Zimbabvo kaj Nordafriko ankaŭ estas sugestitaj eblaj devenaj regionoj. Okcidente, kie la ludo ofte similas bilardajn ludojn, eblus ke ĝi nedepende evoluis.
Ekipo
La ludo ludatas sur lakita tavolligna tabulo kutime estanta 74 cm larĝa kaj longa. La anguloj ligas unu la alia per lignaj bufroj. La garomdiskoj estas diskoj kompareblaj kun hokedisko. La ludcelo estas bati aŭ puŝi per fingro relative pezan diskon – nomata puŝilo – tiel ke ĝi puŝu malpli pezajn diskojn por ke ili glitu en unu el kvar angulaj truoj. Ĉiam estas du grupoj de malsame kolorigitaj garomdiskoj, kutime nigre kaj blanke (aŭ simple nekolore). La du grupoj indikas la du ludistojn aŭ teamojn. Plia garomstono estas ruĝkolora kaj nomiĝas reĝino.
Regularo
La ludcelo estas entruigi la proprajn garomdiskojn pli frue ol la kontraŭulo entruigas la siajn. Se propra disko estas entruigita, la koncerna ludisto denove rajtas puŝi. La ludgajnanto ricevas tiom multe da poentoj, kiom multe da diskoj la kontraŭulo ne entruigis. Se la ludanto entruigis la reĝinon, li ricevas tri pliajn poentojn. Ekde kiam ludisto havas 22 poentojn, la reĝinaj poentoj ne plu validas por tiu ĉi.
La reĝino estas neludebla antaŭ ol almenaŭ unu propra disko estas entruigita. Plie, la reĝino konfirmendas per propra disko. Tio signifas ke propra disko entruigendas je la sama puŝo aŭ plej malfrue je la sekvanta puŝo. Se la ludisto malsukcesas pri tio, la reĝino estas remetita sur la tabulmezo.
Oni metas la puŝilon tiel sur la tabulon, ke ĝi tuŝas la du bazajn liniojn, kiujn oni havas rekte antaŭ si mem. Ankaŭ la kontraŭulaj diskoj rekte alludeblas. Plie, oni ne rajtas dorsen puŝi la puŝilon.
La gajnanto estas la ludisto gajninta 25 poentojn.
Distrikto Martonvásár
La Distrikto Martonvásár [martonvAŝAr] (hungare Martonvásári járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér. Ĝi situas sur ebenaĵo en la nordorienta parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Martonvásár, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 6 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 277,13 km², kie loĝas 26 840 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj, se doni laboras ankaŭ en Budapeŝto aŭ Székesfehérvár.
Historio
Tiu distrikto neniam ekzistis dum la historio. Ĝi estis kreita en 2013.
Sambalpur
Sambalpur laŭ odia lingvo ସମ୍ବଲପୁର estas universitata urbego en orienta Barato, en subŝtato Odiŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas la sidejo.
Demografio
Sambalpur havis populacion de en 2011 (kun la plena aglomeraĵo ) kun legopovo 86%, signife pli alta, ol la landaveraĝo (74%).
Etimologio
Sambalpur derivas sian nomon de la diino Samalej, kiu estas la reganta diaĵo de la regiono. Historie ĝi ankaŭ estis konata kiel "Sambalaka".
10850 Denso
Nomo
Ĝia nomo aludas al Denso Corporation, (japane 株式会社デンソー Kabushiki-gaisha Densō), la plej granda fabriko de pecoj por aŭtomobiloj en Janpanio. La malkovrinto tie laboris dum ok jaroj kiel elektra inĝeniero.
Sambalpur
Geografio
Sambalpur situas laŭ rivero Mahanadi 151 metrojn super la marnivelo. Rajgarh troviĝas 77, Rourkela 123, Kataka 229, subŝtata ĉefurbo Bhubanesvar 234, Rajpur 243, Brahmapur 254, Puri (Odiŝo) kun maro 267, Kolkato 470, tutlanda ĉefurbo Delhio 1048, Mumbajo 1196 kilometrojn (aere).
Historio
En la 13-a jarcento reganto kreis sian propran regnon de Sambalpur. En 1800 la princa ŝtato Sambalpur estis konkerita de Maratha Imperio. Nur kvar jarojn poste la britoj konkeris Sambalpur, kiuj regis ĝis la sendependeco (1947). Intertempe la municipo estis formita en 1883.
Ekonomio
La ekonomio de Sambalpur estas baze dependa de la komerco, sed la arbaraj produktoj ankaŭ gravas. La loka bazaro estas fama pri teksaĵproduktoj. Tre proksime la akvoenergia centralo tiris la ŝtalajn kaj metalajn industriojn.
Lingvoj
En Sambalpur la oficiala lingvo estas la odia lingvo.
Religioj
En Sambalpur vivas laŭ religioj plejparte hinduoj (89%), iomete islamanoj (8%) kaj kristanoj preskaŭ (2%).
Eduko
En Sambalpur universitatoj kaj institutoj funkcias.
Trafiko
Sambalpur estas atingebla laŭ 3 fervojaj linioj kaj 5 gravaj vojoj. Komuna rela-voja ponto helpas la trafikon. La plej grava vojo estas la azia ĉefvojo Mumbajo-Kolkato. Resume 5 stacidomoj funkcias en la urbego. Al la proksimaj lokoj kaj urboj aŭtobusoj trafikas. La plej proksima internacia flughaveno funkcias en Bhubanesvar, en pli proksime ĉe Rajpur enlanda flughaveno troviĝas.
Le Pont-Chrétien-Chabenet
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas pontcabanois - prononco laŭ sistemo IFA [].
(19239) 1994 AM2
(19239) 1994 AM2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Hitoshi Shiozawa elde la observatorio de Hidaka (gubernio Ŭakajama, Japanio).
Maho Shimizu
Maho Shimizu (清水 万帆 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 1981 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
17069 Adyantshankar
17069 Adyantshankar estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, proksima de la 1:2 kun Marso, 3:11 kun la Tero kaj 1:6 kun Venuso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Adyant Shankar, plej bonan en lia kategorio, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri media inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Nashua High School South de Nashua (Nov-Hampŝiro, Usono).
Miklós Makay
MAKAI Miklós (pro. makai) estis hungara reformita pastro kaj verkisto naskita en Orsova la 8-an de oktobro 1905 kaj mortinta Budapeŝto la 17-an de februaro 1977.
Biografio
Miklós Makay finis en la Reformita teologio de Budapeŝto. Kiel stipendiulo li studis en Strasbourg, poste en Montpellier. En 1931 en Ĝenevo en la Instituto Internacia pri Praktika Kristianismo li priokupiĝis socisciencajn problemojn. Inter 1935–39 li estis gvidanto de la Ekumena Junulara Komitato de Hungario. Li organizis la Danub-vala ekumenan konferencon en Budapeŝto. En 1944 li doktoriĝis en Debreceno.
Sankta Lucio en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1996 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en jam ses someraj eldonoj de la sporta evento, ekskluzive en atletiko. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis sankt-luciaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Kunordigas la teamon la Olimpika Komitato de Sankta Lucio.
Sorengo (stacidomo)
Sorengo estas fervoja stacidomo en Sorengo, Svislando.
Ineu
Ineu estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Vidu ankaŭ: Inău
Anthony Gatto
Anthony GATTO estas ĵonglisto, kiu naskiĝis je Manhatano (Novjorko) en 1973. Ĝia patro Nick Gatto estis akrobatisto, kaj instruis lin. Li kreskis en Marilando kaj iĝis unu el la plej lertaj ĵonglistoj. Anthony estis jam rigardata kiel tutmondgrada ĵonglisto ekde li estis 9-jaraĝa.
Anthony eklaboris en Lasvegaso (Nevado) kiam li estis 10-jaraĝa kaj faris spektaĵojn en Anglio antaŭ la reĝa familio. En 1998 li renkontis sian estontan edzinon Danielle, profesia dancistino. Ŝi iĝis helpantino dum lia spektaĵoj. En 2000 li ricevis premion el internacia festado de Montekarlo kaj ankoraŭ estas la nura ĵonglisto kiu ricevis tiun premion. Li ankoraŭ estas konata pro liaj spektaĵoj ĉe la Cirque du Soleil, kun sia edzino Danielle.
Rekordoj
Anthony Gatto estas unu el la solaj ĵonglistoj kiuj tiel regas la multobjekta ĵonglado. Tiel, li rekordiĝis pli ol la duono de la tutmondaj rekordoj :
Manoj de la Afero
La "Manoj de la Afero de Dio" estis aro da elektitaj bahaanoj (entute 50), kiuj estis taskigitaj ĉefe por disvastigi kaj protekti la Bahaan Kredon je internacia nivelo. 'Abdu'l-Bahá skribis, ke "La devoj de la Manoj de la Afero estas disvastigi la Diajn Aromojn, edifi la animojn de l' homoj, antaŭenigi klerecon, plibonigi la karakteron de ĉiuj homoj kaj esti, ĉiutempe kaj ĉiakondiĉe, sanktigitaj kaj sendependaj de materiaj aferoj. Ili devas manifesti submetiĝon je Dio per sia konduto, siaj agmanieroj, siaj faroj kaj siaj vortoj." (A Basic Bahá'í Dictionary, Oxford, George Ronald, 1989, p. 95-96)
Konforme al la "Volo kaj Testamento" de  'Abdu'l-Bahá krom la fondinto de la Kredo, Bahá'u'lláh, kaj Lia posteulo  'Abdu'l-Bahá ili estis elekteblaj kaj investeblaj ankaŭ de la "Gardanto de la Afero de Dio"  Sh o gh i Effendi. (pp. 12,13)
De post la forpaso de  Sh o gh i Effendi en 1957 ne plu eblas nomumi "Manon de la Afero" kaj ĝis fine de 2006 restis nur unu vivanta "Mano de la Afero" : D-ro 'Alí-Muḥammad Varqá. La funkcioj de la "Manoj de la Afero" ene de la bahaa komunumo estas tamen plu plenumataj de la "Konsilantoj", kiuj formas la instituciojn de la Kontinentaj Konsilantaroj kaj la tiujn gvidanta Internacia Instrua Centro. Subtenataj estas la Kontinentaj Konsilantaroj pere de, kutime landaj, Helpantaj aŭ Vicaj Konsilantoj, kiuj siavice sur loka nivelo nomumas Asistantojn.
Estis entute 50 "Manoj de la Afero" : 4 investitaj de Bahá'u'lláh, 4 de `Abdu'l-Bahá, kaj 42 de la Gardanto (inkluzive de 10 postmorte investitaj). 27 "Manoj de la Afero de Dio" estis vivantaj, kiam  Sh o gh i Effendi mortis je la 4-a de novembro 1957.
El tiuj 50 "Manoj de la Afero", almenaŭ KVIN estis fervoraj kaj aktivaj esperantistoj : Ili uzis Esperanton por diskonigi la Bahaan Kredon, precipe en Azio, kaj ili kreis en Esperanto la unuan internacian gazeton bahaan "La Nova Tago" (1925-1936).
Marxheim (Taunus)
Marxheim estas loko de la komunumo Hofheim am Taunus kiu troviĝas en la distrikto nomita germane "Landkreis Main-Taunus" en la regiono Hesio (germane : Hessen)
Geografio
La urbo situas en la mezalta montaro Taunus.
Historio
La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1191 en formo "Marbodesheim". Ĝi longtempe apartenas al Duklando Nassau. La katolika kirko datiĝas de 1843-1845. En 1938 Marxheim kunigis kun Hofheim.
Internacia Pun-Tribunalo por Eksa Jugoslavio
La Internacia Pun-Tribunalo por Eksa Jugoslavio estis speciala tribunalo kreita la per rezolucio 827 de la Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj. Ĝia sidejo estis en Hago (Nederlando). Ĝi esploris kaj punis krimegojn faritajn ek de 1991 en la teritorio de iama Jugoslavio, precipe kadre de la militoj pri Jugoslavio kaj Kosovo.
La tribunalo konsistis el tri ĉambroj unuagradaj kaj unu apelacia ĉambro. Laborlingvoj dum la kunsidoj estis la angla kaj franca. Atestantoj kaj akuzatoj rajtis paroli en sia propra lingvo. Ĉiuj dokumentoj estis disponeblaj en la lingvoj bosna, kroata kaj serba.
Ĝi procesis kontraŭ 161 personoj.
Flavbeka ŝterno
La Flavbeka ŝterno (Sternula superciliaris) estas specio de birdo de la ŝternoj de la familio de Ŝternedoj.