cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eure (rivero)
Ĉe Martot ĝi enfluas en la riveron Sejno.
Ĝiaj du ĉefaj alfluantoj estas la riveroj Avre kaj Iton.
475 Ocllo
475 Ocllo estas granda malhela marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomo DeLisle Stewart elde la "Boyden stacio" de Arekipo (filio de la Observatorio de la Universitato Harvard en Peruo).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Mama Ocllo, fratino kaj edzino de Manku Kapak, mita fondinto de la Inkaa imperio.
Irina Björklund
Irina BJÖRKLUND estas svedlingva finnlanda aktoro kaj kantisto. Ŝi aktoris en filmoj The American, Rukajärven tie, Levottomat kaj Vieraalla maalla. Ŝi publikigis sian unuan albumon en 2006. Björklund diskis duetojn kun Samuli Edelmann. En 2011 ŝi diskis franclingvan albumon kaj en 2014 alian franclingvan albumon, kiu inkludas francigojn de finnaj kantoj. Ŝi ankaŭ ludas gitaron. Edzo de Björklund estas Peter Franzén.
Java tigro
La Java tigro (Panthera tigris sondaica) estas formortinta subspecio de tigro kiu loĝis en la insulo de Indonezio nome Javo ĝis mezo de la 1970-aj jaroj. Ĝi estis unu el la tri subspecioj limigitaj al insuloj.
São José de Ubá
São José de Ubá estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 7.003 loĝantojn en 2010.
Anniviers
Anniviers estas nova svisa komunumo, kreita en 2006 en la Distrikto Sierre en Kantono Valezo. Ne estas tiunoma urbo, la komunumo prenis sian nomon el la Valo de Anniviers kiu estas la akvokolekta areo de rivero Navizence, kun la Zinal-Glaĉero, la Moiry-Glaĉero kaj la baraĵa lago de Moiry.
Geografio
La komunumo situas proksimume 115 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo kaj proksimume 84 km (birdfluge) sude de Berno.
Kun 243,15 km², Anniviers estas la tria plej vasta komunumo el Svislando post Bagnes kaj Davos (stato 2007).
Krom la integriĝintaj ekskomunumoj, la komunumo entenas la vilaĝetojn Cuimey, Fang, Le Bouillet,La Comba, Les Pontis, Les Toueilles, Mayoux, Mottec, Mission, Niouc, Pinsec, Pralong, Soussillon kaj  Zinal, fama ski-stacio.
Ekzistas ankaŭ vilaĝo Saint-Jean, kiu estis parto de la malnova komunumo Ayer, do nekonfuzenda kun la ĉefloko de la malnova komunumo Saint-Jean.
En la teritorio de la komunumo troviĝas la montoj Weisshorn (4505 m) kiu limas ĝin kun komunumo Randa; Dent Blanche (4357 m) kiu faras ĝian limon kun Evolène kaj Zermatt; Zinalrothorn (4221 m); Obergabelhorn (4063 m), limo kun Zermatt; Grand Cornier (3 962 m) Wellenkuppe (3903 m); Besso (3667 m); kaj les Diablons (3 609 m),
São José do Rio Pardo
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campinas kaj en la mikroregiono São João da Boa Vista. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Anniviers
Najbaraj komunumoj
Anniviers limas al la sekvantaj komunumoj:
Historio
La 26-an de novembro 2006, la civitanoj de la komunumoj Ayer, Chandolin, Grimentz, Saint-Jean, Saint-Luc kaj Vissoie konsentis pri la kunfandiĝo, kiu efektiviĝis de la 1-an de januaro 2009.
Bartolomeo Vanzetti
Bartolomeo VANZETTI, naskita la en Villafalletto (en la itala provinco Cuneo) estis fama anarkiisto ekzekutita kun Nicola Sacco je la  en urbo Charleston en Masaĉuseco.
Vanzetti en 1908 elmigris al Usono por plibonigi siajn vivkondiĉojn. Li konatiĝis kun anarkiistaj rondoj, kie li havis la karesnomon Tumlin. Tie li ankaŭ konatiĝis kun Sacco.
Vanzetti konatiĝis ĉefe pro tio, ke li estis akuzita kaj mortkondamnita sen konvinkaj pruviloj. Detalojn enhavas la artikolo pri la proceso de Sacco kaj Vanzetti.
Je sia mortokondamno Vanzetti faris faman paroladon, en kiu li interalie diris: Mi eĉ ne al hundo aŭ serpento, al la plej malalta kaj malfeliĉa kreaĵo de la Tero – al neniu el ili mi dezirus tion, kion mi devis suferi pro aferoj, pri kiuj mi ne estas kulpa. Sed estas mia konvinko, ke mi suferis pro aferoj, pri kiuj mi ja estas kulpa. Mi suferas, ĉar mi estas radikalulo, kaj vere mi estas radikalulo; mi suferis, ĉar mi estis italo, kaj vere mi estas italo.
Inter la du kondamnitoj Vanzetti sendube estis la pli klera; li pli bone parolis la usonan lingvon kaj dum la finparolo en la proceso li parolis ankaŭ por sia kunulo ("mi estas pli bona babilanto"), kvankam li unue forgesis mencii lin. Tamen eble li estis trompita de la ĉarmo de Sacco; kiam en 1941 du anarkiismaj gvidantoj deklaris, ke "Sacco estis kulpa, sed Vanzetti ne", ne klariĝis, ĉu Vanzetti konsciis pri tio. Aliflanke multaj ankoraŭ kredas pri la senkulpeco de ambaŭ.
Peurunka (lago)
Peurunka estas lago en Finnlando en provinco Meza Finnlando en komunumo Laukaa. Ĝia areo estas proksimume aŭ, longo de bordo proksimume , la plej granda profundo , la meza profundo  kaj la supermara alteco. Peurunka havas naŭ insulojn. Peurunka elfluas laŭ rivero Peurunkajoki en Vatianjärvin.
Dharmatma
Dharmatama estas barata filmo de 1975 kaj la unua filmo de Bolivudo kiu estis filmita en Afganio. Ĝi estis produktorita kaj reĝisorita de Feroz Ĥan. La filmo estis la unua klopodo en Barato surlokigi la historion de The Godfather. La titola rolulo estas bazita sur la matka (nome formo de barata loterio) reĝo Ratan Ĥatri. Oni diras ke Ĥan kunsidis kun Ĥatri por lerni pli pri li kaj kompreni la nuancojn de matka. La geaktoraro estis komponita de Feroz Ĥan, Hema Malini, Rekha, Premnath, Imtiaz Khan, Danny Denzongpa, Farida Jalal, Ranjeet, Helen, Madan Puri, Jeevan, Iftekhar kaj Dara Singh, Satjen Kappu kaj Sudhir. La muziko estis de Kalyanji Anandji. Tiu filmo portis Feroz Ĥan al sukceso en sia kariero ĉar tiu estis vendofurora filmo. Samjare, publikiĝis Sholay kaj Deewar. La filmo havas ankaŭ scenojn kiuj montras Buzkaŝi nome sporto de Centra Azio ĉevalrajda.
Picerno
Picerno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Balvano, Baragiano, Potenza, Ruoti, Savoia di Lucania, Tito kaj Vietri di Potenza.
14922 Ohyama
14922 Ohyama estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Tetsuya Ohyama, sperta en la konstruo de propraj personaj observatorioj. La misio Apollo 11 al la Luno en 1969 estis fundamenta por gvidi lin al nun profunda intereso por la astronomio.
Leandro Paredes
Leandro Paredes - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en San Justo, do nun estas -jara. Post pluraj junularaj jaroj en la klubo Boca Juniors li de 2010 ĝis 2015 konkuris en ties unua vira teamo, tiam vojaĝinte al Eŭropo inter 2015 kaj 2017 daŭrigis en la klubo A.S. Roma, inter 2017 kaj 2019 en la klubo Zenit Sankt-Peterburgo kaj de tiam en la klubo Paris SG, tamen ekde 2022 estante "pruntedonita" al la klubo Juventus FC en Torino. Krome ekde la jaro 2017 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblis per la numero "5".
Oberlauterbach
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Someșeni (Apa)
Someșeni [someŝenj] (hungare: Szamostelek [samoŝtelek]) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al la komunumo Apa.
Marsac-sur-l'Isle
Marsac-sur-l'Isle estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Marsacois.
Someșeni (Apa)
Someșeni situas sude de Apa, al kiu ligas ĝin la komunuma vojo DC18C. En Apa estas la plej proksimas fervoja stacio, kaj konekto al la nacia vojo DN1C. Sude de Someșeni preterfluas la rivero Someș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 496 loĝantojn (rumanoj); en 1992 369 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1249. Ĝia hungara loĝantaro formortis en la 17-a jarcento. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye).
Kapelo Stefano la 1-a (Esztergom)
Historio
Dum la mezepoko en tiu loko preĝejo de Johano Baptisto funkciis laŭ dokumento en 1281. Ĝi neniiĝis dum la turka dominado. Tiu ĉi kapelo konstruiĝis proksimume en 1745. En 1882 apude hospitalo por malriĉuloj ekfunkciis.
Konstruaĵo
Apud la kapelo malfrubaroka ŝtona kruco situas, kiu estis renovigita en 1949.
34779 Chungchiyung
34779 Chungchiyung estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 10-an de septembro 2001 de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Eagle en Benson (Arizono, Usono).
Bobigny - Pablo Picasso (Tramtransporto en Parizo)
Bobigny - Pablo Picasso [bɔbiɲi pablo pikaso] estas haltejo de tramvojo T1, situanta en komunumo Bobigny en departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
KMFDM
KMFDM (origine Kein Mehrheit Für Die Mitleid, iel tradukita de la bando mem kiel "malpio por la majoritato") estas germana industrimuzika bando el Hamburgo estrita de la mult-instrumentisto Sascha Konietzko, kiu fondis la grupon en 1984 kiel performance arta projekto.
34779 Chungchiyung
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Chung Chi-yung (1920–2014), kiu, kun ŝia edzo Henry Hung-lick Hu, fondis la Kolegion Shue Yan en 1971 en Honkongo, kaj servis kiel ties ĉefulino dum multenombraj jaroj.
KMFDM
Historio
La plej frua konsisto de la grupo inkludis la germanan drumiston En Esch kaj la britan kantiston Raymond Watts, kiu lasis la grupon kaj revenis kelkajn fojojn laŭlonge de la tempo. La trio registris la plej fruajn albumojn de la bando en Germanio antaŭ Konietzko kaj Esch translokiĝis al Usono, kie ili trovis multe pli grandan sukceson per la semindustria registra firmao Wax Trax!. La germana gitaristo Günter Schulz aliĝis en 1990; kaj li kaj Esch pluis kun la bando ĝis KMFDM rompiĝis en 1999. Konietzko revivigis KMFDM en 2002 (Esch kaj Schulz malakceptis realiĝi) en la firmao Metropolis Records, kaj ĉirkaŭ 2005 li jam estis ariginta komponon konsistantan el usona kantistino Lucia Cifarelli, britaj gitaristoj Jules Hodgson kaj Steve White, kaj la ankaŭ brita drumisto Andy Selway. Konietzko kaj Cifarelli retranslokiĝis al Germanio en 2007, dum la cetero de la bando restis en Usono. Hodgson kaj White ŝanĝis al aliaj celoj inter 2015 kaj 2017, lasante la bandon kiel fakta trio neoficiale. Aldone al tiuj kernaj membroj, ankaŭ dekoj de aliaj muzikistoj laboris kun la grupo laŭlonge de la dudeko da studialbumoj kaj pli da unuopaĵoj, kun vendoj kiuj totalis pli ol du milionoj da diskoj tutmonde.
Bobigny - Pablo Picasso (Tramtransporto en Parizo)
Ĝi estis malfermita la apud busstacio kaj samnoma metrostacio.
KMFDM
Priskribo
Kritikistoj konsideras KMFDM kiel unu el la unuaj bandoj kiuj portis industrian muzikon al hegemonia publiko, kvankam Konietzko referencas al la muziko de la bando kiel "The Ultra-Heavy Beat" (io kia Tropeza Frapo). La bando inkluda elementojn de gitaraĵoj de Metalroko, Elektronika muziko, soloaĵoj, kaj masklajn kaj inajn voĉojn en sia muziko, kaj enhavas varion de stiloj kiel industria roko kaj elektronika muziko. La bando estas fiere politikema, kaj multaj el iliaj vortumadoj temas kontraŭ violento, milito kaj subpremado. KMFDM normale turneas almenaŭ unufoje post ĉiu grava publikigo, kaj la bandanoj estas konataj pro sia alireblo al kaj interagado kun sekvantoj, kaj rete kaj koncerte. La bandanoj, sole aŭ kunlaborante kaj kun aliaj muzikistoj, registris sub multaj aliaj, ĉefe Pig de Watts, Excessive Force de Konietzko, kaj Slick Idiot de Esch kaj Schulz.
34779 Chungchiyung
Nomo
Vidu asteroidon 34778 Huhunglick.
Herford
Herford estas urbo en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Herford, kaj estas ties administra centro. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Anarkiismo kaj Esperanto
Anarkiismo kaj Esperanto estas forte ligitaj pro siaj komunaj pensoj pri socia justeco kaj egaleco. Dum la frua Esperanto-movado, anarkiistoj entuziasme propagandis por la lingvo, kaj la du movadoj havas grandan komunan historion.
Historio
Anarkiistoj estis inter la pioniroj de la disvastigo de Esperanto. En 1905 fondiĝis en Stokholmo la unua anarkiisma Esperanto-grupo. Sekvis multaj aliaj: en Bulgario, Ĉinio kaj aliaj landoj. Anarkiistoj kaj anarki-sindikatistoj, kiuj antaŭ la Unua Mondmilito apartenis al la nombre plej granda grupo inter la proletaj esperantistoj, fondis en 1906 la internacian ligon Paco-Libereco, kiu eldonis la gazeton Internacia Socia Revuo. Paco-libereco unuiĝis en 1910 kun alia progresema asocio, Esperantista Laboristaro. La komuna organizaĵo nomiĝis Liberiga Stelo. Ĝis 1914 tiu organizaĵo eldonis multe da revolucia literaturo en Esperanto, interalie ankaŭ anarkiisma. Tial povis evolui en la jaroj antaŭ la Unua Mondmilito ekzemple vigla korespondado inter eŭropaj kaj japanaj anarkiistoj. En 1907 la internacia anarkiisma kongreso en Amsterdamo faris rezolucion pri la afero de internacia lingvo, kaj venis dum la postaj jaroj similaj kongresaj rezolucioj. Esperantistoj, kiuj partoprenis tiujn kongresojn, okupiĝis precipe pri la internaciaj rilatoj de la anarkiistoj.
En marto de 1925, "Berlina Grupo de Anarki-Sindikatismaj Esperantistoj" salutis la en Amsterdamo okazantan 2-an Kongreson de la Internacia Laborista Asocio (ILA). Ĝi parolis pri tio, ke Esperanto en la vicoj de la germana ILA-sekcio FAUD "jam tiugrade enradikiĝis, ke ĝi nun fondis mondan organizaĵon de esperantistoj sur liberecana-kontraŭaŭtoritatisma fundamento". Tio estas verŝajne aludo pri T.L.E.S. (Tutmonda Ligo de Esperantistaj Senŝtatanoj), kiu fondiĝis en la 1920-aj jaroj, ĉar SAT en la komenco estis forte sub komunisma influo. Ŝajnas, ke T.L.E.S. pli poste enfandiĝis en SAT.
Esperanto modeste rolis en la Internaciaj Brigadoj dum la Hispana Enlanda Milito (1936-1939). De 1936-1939 aperis en Barcelono semajna informa bulteno de la CNT/FAI, kiun I.L.E.S. (Ibera Ligo de Esperantistaj Anarkiistoj) eldonis. Ankaŭ la radio-stacio de la CNT/FAI dissendis Esperanto-elsendojn.
Buŝelo
Buŝelo (aŭ ĝenerale kiel grenmezurilo) estas malnova mezurunuo por mezuri ĉefe la grenojn. Ĝi estas samtempe volumena kaj masa mezurunuo. La nuna volumeno de buŝelo estas 35-36 l, kiu estas dividita je 4 pekoj.
Anarkiismo kaj Esperanto
Historio
Post la Dua Mondmilito la pariza grupo estis la unua, kiu rekomencis la organizitan laboron. Ekde 1946 ĝi eldonis la gazeton Senŝtatano. Ankaŭ jarojn poste ekzistis aktiva anarkiisma grupo en Parizo. En 1981 okazis je ĝia iniciato la fondo de Radio Esperanto, kiu ankoraŭ hodiaŭ (en 2019) dissendas unu horon sur la frekvenco de Radio Libertaire. La plimulto de liberecanaj kaj anarkiismaj esperantistoj organiziĝis en la posta tempo en SAT. Iliaj anarkiismaj membroj konsistigas tie aŭtonome agantan t.n. frakcion. Ili komencis eldoni en 1969 la Liberecanan Bultenon, kiu hodiaŭ nomiĝas Liberecana Ligilo.
Buŝelo
La originala grandeco de buŝelo variis laŭ provinco: ĝi povis estis de 31 aŭ 34 litroj, sed ankaŭ 20 l aŭ 15 l.
La grenmezurilo estis farita el ligno kaj havis la formon de sitelo, kun unuflanka longigo por prenilo. Oni forbalais la superfluajn grenojn per t.n. buŝelfrapilo.
En la usona kaj brita mezurado, oni uzis por grenmezurado ankaŭ la pli malgrandan pek-on, kiu estas 8,811 l en Usono kaj 9,094 l en Britio, do kvarono de unu buŝelo. Oni mezuris komence per tio la farunon en la 14-a jarcento.
Unter den Linden
Unter den Linden ("Sub la Tilioj") estas la centra reprezenta bulvardo en la urbomezo de Berlino. Ĝi pasas la kvartalojn Dorotheenstadt kaj Friedrichswerder en la centra urbodistrikto Berlin-Mitte. La bulvardo, kiu laŭ la nomo konsistas el centra promenejo, pluraj vicoj de tilioj kaj flankaj aŭtovojoj, kondukiĝas de la Brandenburga Pordego (kaj la "Pariza Placo" oriente de ĝi) okcidente ĝis la "Kastela Ponto" (nomata laŭ la eksa urba kastelo de Berlino) oriente tra distanco de 1500 metroj. Malgraŭ tiu relative malgranda longo ĝi estas la ĉefa trafika akso en la centro de Berlino kaj estas la adreso por sennombraj historiaj kaj modernaj institucioj kaj vidindaĵoj. Inter ili viciĝas pluraj palacoj kaj pliaj reprezentaj konstruaĵoj el la epoko de la reĝlando Prusio, pluraj muzeoj, reprezentaj konstruaĵoj uzitaj dum la epokoj de Nazia Germanio kaj de la socialisma ŝtato GDR, modernaj ŝtataj instalaĵoj de la Federacia Respubliko Germanio kaj reprezentaj ambasadejoj de najbaraj ŝtatoj, aldone al la centra konstruaĵo de la Humboldt-Universitato en Berlino. Ekde sia fondiĝo dum la jaro 1700 ĝis la jaro 1724 ankaŭ la Prusa Akademio de Sciencoj havis sian sidejon ĉe la bulvardo, ankaŭ ol translokiĝi al proksima alia reprezenta strato.
La konstruaĵego Unter den Linden 36-38 dum la epoko de GDR estis la centra oficejo de la ŝtata komunista junulara organizo Freie Deutsche Jugend ("Libera Germana Junularo"): Fine de la jaro 1989 ĝi okupiĝis de pluraj nove fonditaj junularaj asocioj de la ĵus demokratiĝanta ŝtato, interalie de la Esperanto-Junularo de GDR, kaj sekve inter la jaroj 1990 kaj 1993 Germana Esperanto-Junularo – krom sia centra oficejo en la tiama registara kvartalo de Bonno – havis plian oficejan ĉambron en la konstruaĵego ... ĉe la renoma bulvarda adreso. Intertempe la kvinetaĝa konstruaĵego "Zollernhof" [prononco pli-malpli "Colanhof"] estas precipe uzata de la Dua Germana Televida Kanalo ("Zweites Deutsches Fernsehen") kaj la berlina GEJ-oficejo "BerO", ekde 1995 la sola adreso de la organizo, plurfoje ŝanĝis sian lokon ene de la urbo.
Black Panthers
La Black Panthers aŭ Black Panther Party (BPP, origine Black Panther Party for Self-Defense, "Partio de Nigraj Panteroj por Memdefendo") estis revolucia naciisma kaj socialisma organizo de afrik-usonanoj, aktiva en Usono de 1966 ĝis 1982, kun sola internacia branĉo funkciigantaj en Alĝerio de 1969 ĝis 1972.
Ĉe ĝia komenco la 15-an de oktobro1966, la kerna aktivado de la partio estis observi la konduton de policistoj, foje brutale traktantaj afrik-usonanojn, en Oakland, Kalifornio. En 1969, komunumaj sociaj programoj fariĝis kerna agado de partianoj. La partio estigis diversajn sociajn programojn, plej vaste la programon "Free Breakfast for Children" ("libera matenmanĝo por infanoj") kaj komunumajn malsanulejojn.
FBI-direktoro J. Edgar Hoover nomis la partion «la plej granda minaco al la interna sekureco de la lando", kaj instaligis vastan programon de observado, infiltrado, policaj persekutoj kaj multaj aliaj taktikoj cele al subfoso de la partia gvidantaro, kulpigo de partianoj, senkreditigo kaj kriminaligo de la partio, kaj forpreno de posedaĵoj de la organizaĵo. La programo estis ankaŭ akuzita uzi murdon kontraŭ partianoj.
La registara subpremo komence kontribuis al la kresko de la partio, ĉar mortigoj kaj arestoj de "panteroj" pliigis la subtenon por la partio ene de la nigra komunumo kaj ene de la larĝa politika maldekstro. La partia membraro atingis pinton en 1970, kun oficejoj en 68 grandurboj kaj miloj da membroj, sed sekve suferis serion de kuntiriĝoj. Kiam la tradicia gazetaro ade agitis kontraŭ la movado, la publika subteno por la partio iom post iom malkreskis, kaj la grupo iĝis pli izolita. Internaj bataladoj inter partiaj gvidantoj, kaŭzitaj parte de la FBI-infiltrado, kaŭzis elpelojn kaj malmembriĝojn kiuj draste reduktis la membraron. La publika subteno por la partio malkreskis plu post kiam konatiĝis la partia partopreno en kontraŭleĝaj agadoj kiel trafikado de narkotaĵoj kaj ĉantaĝoj kontraŭ komercistoj en Oakland. En 1980 la partio havis nur 27 membrojn.
La historio de la Black Panther Party estas polemike pridisputita. Iuj sciencistoj karakterizis la organizaĵon kiel la plej influan organizaĵon de la nigra movado de la malfruaj 1960-aj jaroj (ekzemple Bloom kaj Martin, vidu la sekvan bibliografion), dum aliaj priskribis la partion kiel pli krimula ol politika (ekzemple Pearson, same vidu la sekvan bibliografion).
Andelle
Geografio > Eŭropo > Francio > Andelle < Riveroj
Gérard Philipe
Gérard PHILIPE (li naskiĝis la 4-an de decembro 1922 en Cannes, mortis la 22-an de novembro 1959) estis eminenta franca aktoro.
Andelle
La rivero Andelle troviĝas en la nordo de Francio.
Gérard Philipe
Gérard Philipe estis adorata de junulinoj, neforgesebla estis lia rolo en filmo Fanfan la Tulipe. Lia edzino estis Nicole Fourcade, kun kiu li havis du infanojn.
Andelle
Ĝia fonto troviĝas en Serqueux, proksime al Forges-les-Eaux.
Gérard Philipe
Li mortis en neĝisvivinta aĝo de 37 jaroj pro kancero de hepato. Gérard Philipe estas enterigita en tombejo en vilaĝo Ramatuelle, proksime de marbordo de Mediteraneo.
Andelle
Ĉe Pîtres ĝi enfluas Sejnon, kiel la plej malsupra el la rimarkindaj dekstrabordaj alfluantoj de tiu rivero.
Središče ob Dravi
Središče ob Dravi, hungare Drávaszerdahely estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Slovenio, en provinco Štajerska, en statistika subregiono Podravska. Administre apartenas al Središče ob Dravi ankoraŭ 4 vilaĝoj. La nomo signifas tion, ke foiro okazis merkrede.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Dravo, laŭ limo de Kroatio, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Ptuj. La munucipo estas limotrapasejo voje kaj fervoje.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Habsburga Imperio, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, el kio iĝis Jugoslavio. Ekde 1991 la vilaĝo apartenas al sendependa Slovenio.
Liceo Henri-IV
La Liceo Henri-IV (Lycée Henri-IV) estas establo de duagrada kaj supera instruado publika, lokita je la 23, strato Clovis en la 5-a arondismento de Parizo, en la Latina Kvartalo. Ĝi akceptas pli ol  lernantojn, de la kolegio al la preparaj klasoj.
La liceo estas fama pro ĝiaj bonegaj rezultoj al la abiturienteco, al la ĝenerala konkurso kaj al la konkursoj de eniro al la grandaj lernejoj, kaj pli speciale por la literaturaj konkursoj. Ĝi estas fama pro ĝia elitismo kaj pro tio, ke ĝi instruis multajn intelektulojn, politikistojn, sciencistojn kaj francajn personecojn.
Ĝi estas same klasigita historia monumento por iuj el ĝiaj konstruaĵoj hereditaj de la eksa abatejo Sainte-Geneviève, kiu datas de la 12-a al la 18-a jarcento, el kiu klaŭstro kaj eksa sonorilturo kaj kapelo. Laboroj por renovigi plenumitaj en 1996 malkaŝis vestiĝojn de la karolida epoko.
La devizo de la liceo, Domus Omnibus Una (« unu domo por ĉiuj »), estas tiu de la monaĥoj aŭgustaj, kies sidejo estis la konstruaĵo. Oni indikas la establon per la ĉirkaŭfrazo « la liceo sur la monteto » pro ĝia dominanta situacio sur la monteto Sainte-Geneviève kaj per la mallongigo « H4 ».
Orličky
Vilaĝo Orličky situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, ĉe neĉefa ŝoseo 6 km oriente de la urbo Jablonné nad Orlicí, sur deklivoj de la monto Suchý vrch. Vivas ĉi tie.
Preĝejo
Sur monteto en la vilaĝo estas en tombejo baroka preĝejo de Sankta Johano Nepomuka el la jaro 1778. Ĝi estas ununava kun presbiterejo interne duoncirkla, ekstere poligona kun prisma turo super la okcidenta fronto. Triaksan fronton superas segmenta pinjono. La presbiterejo estas volbita per konĥo kun prusa plataĵo, en la navo estas tri kampoj de kruca volbo kaj masonita ĥorejo.
La ekipaĵo estas el la dua duono de 18-a jarcento. Ĉefaltaro estas portala kun statuoj de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo kaj repentrita bildo de Sankta Johano Nepomuka el galerio de familiaro Lichtenštajn en Vieno. Flanka altaro de Ĉieleniro de Sankta Maria estas ornamita per novtempa bildo, la predikejon ornamas statuoj de Sankta Joakimo kaj de Sankta Anna.
Popola arĥitekturo
En la vilaĝo estas kelkaj ĉarpentitaj domoj el la 19-a jarcento.
Putto
Putto (aŭ plurale putti, signifo en la itala kaj en la origina latina formo putillus "knabeto") estas itala arkitektura vorto por la statuo de vangpufa, mokema suĉinfano, kutime ĉe la fasado de konstruaĵo. Putti estas principe ĉiam knaboj en aĝo de sub ses jaroj, ofte nudaj kaj iom diketaj, kiel kutimas aspekti suĉinfanoj, kelkfoje anĝeloj, do kun aŭ sen dorsaj flugiloj. Ili plejparte troviĝas ĉe monumentoj de la itala Renesanco, sed ankaŭ ĉe ĉiuj konstruaĵoj de la sicilia baroko.
Viandobovo
Viandobovoj estas bovoj bredataj por viando-produktado (distinge el laktobovinoj, uzitaj por laktoproduktado). La viando de maturaj bovoj estas konata ĉefe kiel bovaĵo. Ĉe produktado de bovaĵo estas tri ĉefaj stadioj: produktado de bovinoj kaj bovidoj, nutrado, kaj dikigo. La produkta ciklo de la animaloj startas per bovin-bovidaj operacioj; tiu operacio estas desegnita specife por bredi bovinojn por ilia idaro. El tie la bovidoj estas nutrataj por dikigo. Animaloj specife bredataj por dikigo estas konataj kiel manĝobovoj (kastritoj aŭ bovinoj kiuj ne patriniĝis), kies celo estas dikiĝo. Animaloj ne bredataj por dikigo estas tipe inaj kaj estas ofte konataj kiel anstataŭantaj bovinoj. Kvankam la ĉefa uzado de viandobovoj estas viando-produktado, aliaj uzoj estas por produktado de ledo, kaj de krom-produktoj uzitaj por bombonoj, ŝampuo, kosmetikaĵoj, insulino kaj spiriloj.
Putto
Historio
Putti devenas de la arto de antikva Grekio. Ili estis ree malkovritaj kaj uzataj ekde la itala 14-a jarcento. En la 15-a jarcento, Donatello revivigas la putto en arto. Tiam la roluloj de junaj bebecaj infanoj en vivaĝo, kiam ili estas ĉarmaj, senkulpaj kaj senruzaj, populariĝis. La putto en arto estis konsiderata figuro reprezentanta la dion de amo (Amoro, Kupido), kaj jen kiel la homoj de la 16- a kaj 17-a jarcentoj pensis pri la figuroj de flugilhavaj infanoj.
Viandobovo
Ekzemploj de rasoj de viandobovoj estas Galloway, Kianina, Hereford, Shorthorn, Ĉarola kaj Limoĝia.
Putto
Historio
La pensulo Gotthold Ephraim Lessing, diskutis tiun aferon kaj venis al la konkludo ke la putto ne sole reprezentas la dion de amo. Esplorante la putton ekde la 15-a jarcento (tiam kiam ĝi estis revivigita ekde antikvaj tempoj), oni povas vidi ke Lessing pravis en lia hipotezo. Kontrolo kiel la putto estis nomitaj en la popollingvo de la tempo, la kromnomo donita al ili estis "Spiritelli". Ankaŭ skriba pruvo montras, ekzemple en la vortoj de laŭdo de Giovanni Roccelli priskribanta la mozaikon en Santa Constance en Romo, la epiteto "Amor" ne estas donita. Ankaŭ, en la pagdokumentoj kiuj estis asignitaj al Donatello por lia laboro en 1446 (la koruso - Cantoria) estis skribitaj en la latina por la dancantaj puttoj, la esprimo "Predictis spiritellis" estas uzita.
Jaworzyna Śląska
Jaworzyna Śląska (ĝis 1945 germane Königszelt) estas urbo en la provinco Malsupra Silezio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Jaworzyna Śląska en distrikto Świdnica (ĝis 1945 germane Schweidnitz). Fine de en la urbo vivis.
16447 Vauban
16447 Vauban estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomata en memoro de la franca militarkitekto Sébastien Le Prestre de Vauban (1633–1707), marŝalo de Francio kaj genia strategiisto, konstruinto de multenombraj fortikaĵoj por la defendo de sia lando. Fama pro sia granda humaneco, li enketis pri la kialoj de la malriĉeco en Francio, faris proponojn por justa sistemo de takso kaj pledis por la religia toleremo.
Zigofilo
Zigofilo (Zygophyllum) estas genro de platon el zigofilacoj - plurjaraj herboj, arbustetoj kaj tufarbustoj - kun ĝenerale daŭraj, kontraŭe duopaj, plejofte dufolieraj kaj dornaj folioj kaj kun blankaj, ruĝaj aŭ flavaj floroj unu- aŭ du-ope akselaj; ĉ. 120 specioj el la Mediteranea regiono, okcidenta kaj centra Azio, Aŭstralio kaj nord-orienta kaj suda Afriko.
Cheriu
Cheriu [keriu] (hungare: Alkér) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 536 loĝantojn (rumanoj), en 1956 583. Ĝi estis unue menciita skribe en 1214. Ĝia hungara loĝantaro dum la turka submetiĝo pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Oşorhei.
Dzidzantún
Dzidzantún estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Dzidzantún. La komunumo situas en la norda, centra parto de Yucatán en la regiono 3 "Litoral Centro". La regiono "Litoral Centro" limas norde al la Meksika Golfo. Sude estas la regiono 4 "Centro". Oriente troviĝas la regiono 1 "Litoral Oriente" kaj okcidente situas la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31027.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8165 loĝantojn. El tiuj estis 4157 viroj kaj 4008 virinoj. La komunumo havas surfacon de 198 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 4 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5511 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4971 scipovis legi kaj skribi kaj 535 personoj estis analfabetoj. Do 9,71% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 7877 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1064 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 13,5% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Lajos Nagy (folkloristo)
NAGY Lajos (nadj) estis hungara redaktoro, folklorkolektanto naskita en Nyárádgálfalva la 6-an de julio 1828 kaj mortinta en Koloĵvaro la 19-an de majo 1910.
Biografio
Lajos Nagy studis en Kolozsvár kaj Göttingen. Li instruis la hungaran lingvon al lingvisto József Budenz, kiun pli poste li invitis Hungarujon. Ekde 1857 ĝis 1890 li estis instruisto de la unitariisma kolegio de Kolozsvár, intertempe inter 1862 kaj 1868 ankaŭ ĝia direktoro. Li publikis popolfabelojn en kolekto Vadrózsák de János Kriza. Li malkovris la faman sikulan popolbaladon Barcsai. En 1861 li fondis kune kun Kriza János la revuon Keresztény Magvető kaj ankaŭ redaktis la unuan du jarkolekton. Al lia inicio oni inaŭguris en Kolozsvár la statuon de Matiaso la 1-a.
Josef Mašín
Generalmajoro Josef Mašín (naskiĝinta la 26-an de aŭgusto 1896, mortis la 30-an de junio 1942) estis oficiro de unuarespublika Ĉeĥoslovaka armeo kaj fine de sia vivo membro de kontraŭnazia rezistmovada organizo Tri reĝoj.
La junaĝo
Li naskiĝis en Lošany ĉe Kolín kiel ununura filo de kamparano Alois Mašín kaj lia edzino Marie, naskita Zourková. En la jaroj 1907 - 1911 li partoprenis ĉeĥan realan gimnazion en Kutná Hora. En la jaroj 1912 - 1915 li finstudis Landan mezlernejon ekonomian en Roudnice nad Labem.
Unua respubliko
Reveninte Ĉeĥoslovakion li demobilizis, sed jam la 6-an de februaro 1920 li fariĝis staba kapitano de infanterio de la Ĉeĥoslovaka armeo. En la jaro 1922 li partoprenis grenadist-kurson en Milovice. Ekde 1923 ĝis 1927 li deĵoris ĉe artileria formacio en České Budějovice kaj ekde 1927 ĝis 1928 en Jindřichův Hradec. Ekde la 1-a de aprilo ĝis la 2-a de novembro 1928 li libertempis sen salajro pro malsano de lia patrino.
Ekde 1928 Mašín deĵoris ĉe la 1-a artileria regimento de Jan Žižka z Trocnova en Ruzyně ĝis 1939 en funkcio vicregimentestro.
La 18-an de junio 1929 li edziĝis kun Zdena Nováková. Li havis kun ŝi tri infanojn: filojn Ctirad, naskiĝinta en 1930, Josef naskiĝinta en 1932 kaj filinon Zdeňka naskiĝinta en 1933.
Okupacio de Ĉeĥoslovakio
La 14-an de marto 1939 Mašín estis suspendita kaj akuzita pro ribelo, kiam li rifuzis subiĝis al ordono ne rezisti al okupantoj. Post la konkero de Ĉeĥoslovakio fare de nazia Germanio li provis fari sabotojn, unue neorganizite, pli poste enkadre de rezistmovada organizo Defendo de nacio. Komune kun subkolonelo Josef Balabán kaj staba kapitano Václav Morávek li kreis raportistan grupon Tri reĝoj. Helpe de granda reto de kunlaborantoj la membroj de grupo kolektis signifajn informojn, kiujn ili poste transdonis per elsendigilo al ĉeĥoslovaka ekzila registaro ĝis Londono. Krom tio, ili amasigis armilojn, faris sabotojn, laŭ iuj atestoj Mašín partoprenis en eldonado de kontraŭleĝa ĵurnalo En batalo.
(11954) 1994 BY
(11954) 1994 BY estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hitoshi Shiozawa kaj Takeŝi Urata elde Fuĵieda (gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Josef Mašín
Post liberiĝo
Post la dua mondmilito Josef Mašín estis avancita in memoriam en rangon de brigada generalo kaj en majo de 2005 in memoriam je generalmajoro. Lia edzino Zdena Mašínová estis kelkajn monatojn malliberigata (de la 6-a de januaro 1942 ĝis la 5-a de aŭgusto 1942) de gestapo, post la milito ŝi estis honorigita de Ĉeĥoslovaka Milita Kruco.
En la jaro 1953 ŝi estis dum maljusta juĝproceso sendita fare de krimula komunista justico al 25 jaroj en malliberejon, pro onidira helpo dum "krimegoj", kiujn faris iliaj du filoj, pro aprobigado de tiujn ĉi krimoj kaj pro "helpo al kontraŭleĝa fuĝo" de membroj de la rezistmovada grupo de fratoj Mašín malantaŭ la limojn.
Ŝi mortis en komunista prizono la 12-an de junio 1956.
Bulvardo
Priskribo
Bulvardoj origine ekestis en la Reĝlando kaj posta Respubliko Francio, kiam fine de la mezepoko pli kaj pli da urbaj remparoj estis forigitaj kaj en ties lokoj ekestis unue cirklaj promenejoj, kaj poste cirklaj stratoj. La originaj bulvardoj de francaj urboj do ĉirkaŭis la kernan urbon ringoforme. Plej konata ekzemplo estas la "Grandaj Bulvardoj" (Grands Boulevards) de Parizo.
La larĝaj cirklaj stratoj havis kaj parton por veturiloj (komence ĉevalaj ĉaroj, ekde la fino de la 19-a jarcento ankaŭ motoraj veturiloj) kaj parton por piedirantoj, kaj plurajn vicojn da arboj. En multaj urboj ili iĝis favorataj promenejoj kaj renkontejoj por la loĝantoj, en kiuj eblis promene prezenti al la samurbanoj la novajn luksajn vestaĵojn, juvelojn, amikojn aŭ gefianĉojn. Laŭ la ĉirklaj stratoj ekestis novaj metiejoj, komercejoj kaj ankaŭ kulturejoj. En Parizo ekzemple laŭ la "Templa Bulvardo" (Boulevard du Temple) ekestis tute novspecaj popularaj teatrejoj. La vorto dum la dua duono de la 19-a jarcento ampleksiĝis al iuj el la larĝaj rektaj reprezentaj avenuoj, kiun la prefekto Georges-Eugène Haussmann konstruigis kadre de la novstrukturigo de Parizo laŭ la volo de la reĝo Napoleono la 3-a. Ekzemploj estas la stratoj Boulevard Saint-Michel kaj Boulevard de Sébastopol. Ekde la jaro 1860 tamen termina komisiono decidis, ke estonte ree la vorto nur rajtu esti la nomo por cirklaj grandaj stratoj. Tial ekzemple la nomo de la stratoj Boulevards des Maréchaŭ (baptitaj antaŭ 1860) unuflanke kaj Avenue de l'Opéra (nomigita post 1860) aliflanke.
Pli kaj pli la vorto ankaŭ aplikiĝis al grandaj, arbe borderitaj reprezentaj stratoj en aliaj urbegoj, kiuj samtempe estis trafikaj vojoj kaj renkontigaj urbocentraj promenejoj. Ekzemplo en Berlino ekzemple estas la urbocentra bulvardo Unter den Linden ("Sub la Tilioj").
Katedralo Johano Nepomuka (Zrenjanin)
Katedralo de Johano Nepomuka estas romkatolika katedralo en Serbio, en urbo Zrenjanin, en la historia ĉefplaco.
Historio
Inter 1552-1718 la regiono apartenis al la Osmana Imperio, tial en tiu loko moskeo funkciis. Poste oni detruis ĝin kaj nova baroka preĝejo konstruiĝis en 1768. Post jarcento stato de la preĝejo malboniĝis, tial oni konstruis imponan novan preĝejon. Tiutempe la urbo apartenis al Hungara reĝlando kaj la tiama loknomo estis oficiale Nagybecskerek [nadjbeĉkerek]. Ankaŭ nun pro la grandeco de la katedralo la spajro povas esti vidata de la plej multaj partoj de Zrenjanin.
Konstruaĵo
La interno estis ornamita fare de Josef Goigner de Tirolo kaj la orgeno pretiĝis en 1907.
Listo de irlandaj literaturaj verkoj tradukitaj en Esperanton
Listo de irlandaj aŭtoroj kaj irlanda literatura tradukitaj en Esperanton
Samuel Beckett
El la verkoj de Samuel Beckett (1906-1989): En: La Kancerkliniko 39 10.
Oliver Goldsmith
El la verkoj de Oliver Goldsmith (1728-1774):
Brian Merriman
El la verkoj de Brian Merriman (Brian Mac Giolla Meidhre) (1745-1809):
Bram Stoker
El la verkoj de Bram Stoker (1847-1912):
Jonathan Swift
El la verkoj de Jonathan Swift (1667-1745): de J. R. Monsell. - Londono: Speaight and Sons, [proks. 1910]. - 62 p. : ilustr.
En: Legolibro por kursanoj / Hrsg.: Tangerud, Odd ; p.25 – 31 Ethel M. Prent. Antauparolo Edward Ockey. - [London]: Maitland, [1961]. - 63 p. Smits
Oscar Wilde
dekstra|eta|200px|Wilde El la verkoj de Oscar Wilde (1854-1900):
Aliaj
Finverkita de Liam O Cuirc 1995
Suplemento verkita de Liam O Cuirc kaj Joy Davies 2002
Saint-Michel-sur-Orge (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Ödön Lechner
Biografio
Ödön Lechner frekventis lernejojn en Pest, poste li lernis en Arkitekta Akademio en Berlino inter 1866-1869. Poste li studvojaĝis en Italio, poste li eklaboris en Hungario. Inter 1874-1878 li laboris en Francio, en la sekva jaro li estis en Britio. Hejmenveninta li daŭris sian laboron en Budapeŝto. En 1889 kune kun Vilmos Zsolnay studis la ceramikojn en Britio. Baldaŭe laŭ la slogano ''Hungaroj! Al la oriento!'' li ĉerpis el la india kaj persa stiloj kune kun hungaraj motivoj.
Petro la 2-a (Bretonio)
Petro la 2-a dirata la Simpla, naskiĝinta en la 7-a de Julio 1418, mortinta en la 22-a de Septembro 1457 en Nantes, duko de Bretonio de 1450 ĝis 1457, filo de Johano la Kvina, duko de Bretonio, kaj de Johana de Francio.
Biografio
Kiam grafo de Guingamp, li batalis kontraŭ la angloj en Normandio en 1449 kaj en 1450 kun sia frato la duko Francisko la 1-a, kaj sia onklo Arturo la 3-a, konestablo de Richemont kaj konkeris plurajn urbojn, inter ili: Coutances, Saint-Lô kaj Fougères. Li fariĝis duko, je la morto de Francisko la 1-a. Tiu lasta ne havis filon, kaj laŭ la dispozicioj de la unua traktato de Guérande en 1365) kiu malfavorigis la filinojn, elektis sian fraton Petro prefere al siaj propraj filinoj, Margareta kaj Maria, por surtroniĝi post si. Petro la 2-a persekutis la mortigintojn de sia alia frato: Ĝilo.
La geedziĝofesto komenciĝis en la 16-a de novembro per granda meso en la katedralo Sankta-Petro de Vannes, prezidata de la episkopo de Nantes, Vilhelmo (fr: Guillaume) de Malestroit. Sekvis festenoj kaj dancoj en la kastelo de la Ermeno en Vannes, turniroj ĝojigis la placon de la turniroj (fr: place des Lices).
La regado relative mallonga de la duko ne markis historion. Liaj samtempanoj priskribis Petron la 2-an la Simplan, kiel iu bone konsilata de sia edzino, sed ne tre taŭga por la duka posteno, nelerta spirite same kiel korpe, humorvaria. Li partoprenis en la batalo de Castillon en 1453.
Kiam li estis nur grafo de Guingamp, li skulptigis sian tombon en la kanonikejo Nia-Damo de Nantes, malaperintan en la revolucio. Oni rakontas ke je la malfermo de lia tombo, eble fare de la revolucianoj, oni malkovris nur manekenon. La mistero pri la vera destino de la duko tiam naskiĝis. Ĉu li organizis sian falsan morton por forfuĝi?
Edziĝo
Li edziĝis en Junio 1441 al Franciska (1427-1485), filino de Ludoviko de Amboise, vicgrafo de Thouars kaj princo de Talmont, kiun la katolika eklezio agnoskas kiel "beata". Sed neniu filo naskiĝis al ili. Post li, lia onklo Arturo de Richemont surtroniĝis sub la nomo Arturo la 3-a.
Fiŝfaruno
Fiŝfaruno estas krude muelita pulvoro, farita el kuirita fiŝviando. Ĝi estis pli frue grava sterko, nuntempe oni uzas ĝin kiel furaĝon por nutrado de bestoj kiel kortbirdoj, porkoj, foino, bredita fiŝo kaj dorlotbestoj. Oni faras la fiŝfarunon kaj fiŝoleon ĉefe el grasaj fiŝaj specioj kiel el engraŭlo, haringo, sardino.
Oni kondukas la dispecigitajn fiŝojn per elevatoro tra longaj ujoj, en kiuj ili kuiriĝas je efiko de vaporo. El la kuirita kaĉo oni elpremas la akvon kaj la oleon kaj la premitan fiŝaĵon oni sekigas per varma aero. La tiel farita furaĝo enhavas multe da B12-vitamino kaj proteinon je 50%.
Albis
Atentu: Tiu-ĉi artikolo traktas la montoĉenon Albis en Svislando. Por la komunumo kun la nomo Albiş en Rumanio vidu sub: Albiş.
Albis estas molasa montoĉeno de la Antaŭalpoj. Ĝi entendiĝas de Uetliberg ( super la marnivelo) en la nordo ĝis ĝia plej alta punkto Bürglen ankaŭ konata kiel Albishorno ( super la marnivelo) en la sudo. La montoĉeno formas la limon inter la distriktoj Horgen kaj Affoltern.
Albis estas ankaŭ la nomo de setlejo apartenanta al la komunumo Langnau ĉe Albis sur la kulmino de Albispasejo.
Montopasejoj
Tri montpasejstratoj kondukas super la Albisĉeno, nome la Albispasejo, Buechenegg kaj Waldegg, kiuj la tutan jaron estas paseblaj. La koordinatoj indikitaj situas je la Albispasejo.
Turismo
La Albisĉeno estas bone malfermita al la loka kaj eĉ internacia turismo. La Sihlvalo-Zuriko-Uetliberg-Fervojo unuflanke pasas tra la tuta Sihlvalo kaj aliflanke suprenveturas preskaŭ ĝis la ponto de la monto Uetliberg. Ĉe la mezo de la monto-ĉeno aertelfero ligas la komunumon Adliswil kun Felsenegg, kaj finfine eblas per la poŝtaŭtobuslinio de Langnaŭ ĉe Albis al Hausen ĉe Albis atingi la Albispasejon.
Planeda instrupado
Sur la kresto inter Albispasejo kaj Uetliberg troviĝas la planeda instrupado, laŭ kies longeco troviĝas modeloj de la planedoj kaj astroj de nia sunsistemo.
Televidsendiloj
Sur Uetliberg kaj Felsenegg troviĝas du gravaj televid- kaj radioelsendturoj de la svisa ŝtata televido kaj radio.
Balkono
Balkono (el la itala balcone) estas arkitektura ero, kiu konsistas el horizontala platformo elstaranta el la muro de konstruaĵo. Balkono situas plejofte ekster la koncernita konstruaĵo, sed povas ankaŭ situi interne de ĝi, en granda ĉambro (ekzemple en teatrejo) aŭ en fermita korto.
Laŭ Francisko Azorín balkono estas Plata elstaraĵo ĉe domfasado, ĉirkaŭita de balustrado k. komunikiĝanta kun la interno. Kaj li indikas etimologion el latina palcus, kaj poste derivaĵo balkonado, kiel Balkonego, etendiĝanta du aŭ pli etaĝaperturojn.
La plej fama balkono estas sendube tiu de la ŝekspira tragedio Romeo kaj Julieto.
Kelkaj diktatoroj aŭ alitipaj aŭtoritatoj fame diskursis el balkonoj, kiel simbolo ke malantaŭ ili staras la palaco kiel centro de ilia povo. Tiuj estis la okazoj ĉe Francisco Franco, Mussolini, la urbestro de la hispana filmo Bienvenido, Míster Marshall ktp.
Mărcești
Mărcești [mərĉeŝtj] estas vilaĝo en Transilvanio, okcidente de Cluj-Napoca, Rumanio. Administre ĝi apartenas al la komunumo Râşca. Ĝi havas 275 loĝantojn (2002).
Zoltán Kovács (kajakisto)
Zoltán Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Zoltán estas hungara kajakisto, trifoja mondĉampiono, trejnisto, instruisto.
naskiĝis la en Székesfehérvár.
Biografio
Zoltán Kovács estis kajakisto komence en Agárd, pli poste en ĉefurba sportklubo. Li venkis en junularaj konkursoj, ofte kune kun László Fidel. inter la plenkreskuloj li ne povis esti olimpiano, sed en mondĉampionumoj li estis trifoje la unua en 1985, 1986 kaj 1987 kvarope. Li estis hungara ĉampiono unufoje en 1990 duope en distanco 1000 m. Lia plej konata trejnisto estis László Fábián (kajakisto). Li finis sian aktivan sportan karieron en 1991 pro naskiĝo de sia filino. Pli poste li havis variajn profesiojn, ekzemple li estis trejnisto lerneja sportinstruisto.
Dunoma nomsistemo
En vivoscienco, dunoma nomsistemo estas la formala metodo de nomado de la specioj. Specia nomo estas dunomo: ĝin formas kunmeto de du vortoj: la genra kaj la specia nompartoj. Precizigita de Karolo Lineo dum la 18a jarcento, ĝi nomiĝas ankaŭ linea sistemo. Ekzemple, Canis lupus aŭ Anthus hodgsoni estas dunomoj.
Historio de la sistemo
Tournefort (1656-1708), en sia verko Institutiones rei herbariae (1700) popularigis la uzadon de la genra kaj specia nomoj. Karl Niklaus Lang (1670-1741), en 1722, uzis unue tiun metodon en bestoscienco. Karolo Lineo (1707-1778), sveda botanikisto kaj kuracisto, iniciatis la dunoman nomsistemon. Li precizis la regulojn, kiuj instigis tian uzadon fare de la sciencistoj.
Ĝeneralaj reguloj
Kvankam fajnaj detaloj povas esti malsamaj laŭ la vivaĵoj, la jenaj reguloj estas ĝeneralaj:
Antaŭeco
Grava regulo por la sciencaj nomoj estas la regulo de antaŭeco. Ĝi signifas ke se pluraj nomoj estis donita por la sama specio, la valida estas ĝenerale tiu, iu estis eldonita unue. Kompreneble, bezonas dataj limoj:
Aliaj gradoj
(Por simpleco, tiu listo preterlasas nomojn de la priskribintoj, kiuj normale estas aldonitaj.)
Ĝeneralaj konsideroj
Sciencaj nomoj estas internaciaj oficialaj nomoj por ĉiuj taksonoj. Ĉi tiujn nomojn uzas sciencistoj kaj ankaŭ aliaj profesiuloj, kiuj okupiĝas pri vivuloj. Nur ĉi tiuj nomoj estas laŭleĝaj en internacia komerco.
(ekde 2012 la postuloj por latina konfirmanta diagnozo aŭ priskribo estis ŝanĝitaj por permesi anglan lingvon por tiuj esencaj komponantoj de publikaĵo de nova nomo por por algoj, fungoj kaj plantoj)
Zigomo
Laŭ homa anatomio, zigomo (os zygomaticum) estas para osto de la vizaĝo inter la vango kaj la orbito. Komunuza sinonimo estas vangosto (PIV).
Metila 2,3-dumetilbenzoato
Metila 2,3-dumetilbenzoato aŭ metila 2,3-dumetilbenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 2,3-Dumetilbenzoata acido kaj metanolo. Metila 2,3-dumetilbenzoato estas senkolora aŭ blanka likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 2,3-dumetilbenzoato prezentas 2,3-dumetilbenzoatan grupon ligitan al metila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn. 0
Hunkovce
Hunkovce (hungare Felsőhunkóc [felŝOhunkOc]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Christoffer Wilhelm Eckersberg
Christoffer Wilhelm ECKERSBERG (naskiĝis en Blåkrog, Duklando Ŝlesvigo (nune en la municipo de Aabenraa, en la suda parto de Jutlando en Danio); mortis  en Kopenhago) estis unu el la plej gravaj danaj pentristoj de la {{19-a jarcento]]. Li estis filo de Henrik Vilhelm Eckersberg, pentristo kaj ĉarpentisto, kaj Ingeborg Nielsdatter. Li estis gravulo por la fondo de la periodo de arto konata kiel Ora epoko de la Dana Pentrarto, kaj li estas menciita kiel Patro de la Dana Pentrarto.
Hunkovce
Situo
Hunkovce situas laŭ rojo, laŭ traira ĉefvojo Pollando-Svidník. Tiu lasta troviĝas je 11 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1548 en formo "Hwnkoch". En 1787 203 vilaĝanoj loĝis en 30 domoj, en 1828 251 vilaĝanoj en 33 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőhunkóc 305 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 gravaj bataloj estis ĉe la vilaĝo. En 2001 vivis en Hunkovce 347 homoj, (273 slovakoj, 36 rutenoj, 32 ciganoj).