cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Animo
Animo universala
Tiu koncepto originis el oriento kie nomiĝas Atman kaj, eble, tra Orfeismo kaj Pitagorismo, atingis Platonon kiu en Timeo (34 b) ĝin nomas megàle psyché (=granda animo), enmetita de la Demiurgo: Platono ĝin imagas distinkta el la homa animo. La ideo tiom plaĉis ke ĝi estis simpatie reellaborita de novplatonismo kaj ŝatita de iuj pensuloj de la itala Renesanco kaj proklamita de, se ekzempli, Giordano Bruno, kaj emfazita de la magia kaj mistika pensado, kaj ne disdegnita de famaj filozofoj kiel Schelling.
Kutime, en tiuj vidpunktoj, la individua animo estas opiniata senmorta, sed riskas malaperi en la granda kosma vivanto.
Animismo
Animismo estas la kredo pri ekzisto de animoj kaj spiritoj, precipe ke, krom vivaĵoj, movaj malvivantaj objektoj aŭ naturaj fortoj havas animojn. Ties nomo venas el la latina anima, kiu havas variajn signifojn, inkluzive de vento, aero, spiro, vivo, animo, menso, fantomo, kaj spirito.
Laŭ la pli specifa signifo, animismo estas la kredo, ke animojn enhavas ĉiuj aŭ multaj objektoj. Tiel, animojn havas bestoj, plantoj, kaj mineraloj, kaj la materialo de la objekto determinas tian, kian animon ĝi havas. Ĉi tiaj religioj ofte ne precize distingas inter spirito kaj materio, kaj ĝenerale supozas, ke ĉi tiu unuigado de materio kaj spirito ludas gravan rolon en ĉiutaga vivo.
Krom la animoj de estaĵoj aŭ objektoj, ekzistas personiĝintaj animoj, dotitaj de intelekto, volo kaj emocioj similaj al tiuj de la homoj. Pratempaj eskimoj kredis, ke nomoj kaj la variaj nomoj de ĉiu persono havas siajn proprajn animojn. Kelkaj japanoj kredas, ke eĉ vortoj havas animojn, kaj kiam oni prononcas specifajn frazojn, ekzistas magia povo. Eble animo kvazaŭegalas nekonata energio.
Laŭ praegipta religio
Animo animigas la homan vivon kaj pluekzistas postmorte. La animoj de la forpasintoj foje ricevas kultojn kaj ritajn donacojn.
Pli specife, laŭ Christian Jacq: “En la faraona epoka inicito prenis konscion pri naŭ esencaj elementoj de la ekzistanto: “1. La korpo, materia bildo de la granda ĉiela korpo; 2. ka, la dinamismo kreanta; 3. ba (animo), eblo korpe esprimi la dian enkarniĝantecon sur la tero; 4. ŝut, ombro, reflekso de la vero; 5. aĥ, lumo de la spirito; 6. ab, la koro kiel sidejo de la konscienco; 7. seĥem, potenco efektiviga; 8. ren, nomo vera de la tuta realo; 9. saĥ, korpo spiritigita".
Modernaj vidpunktoj
Certe, granda parto de homaro insistas en la konvinko ke la homa animo estas spirita kaj senmorta, kaj tiaj asertantoj apartenas ĉu al la nefakula popolzono ĉu al la fakula kaj sciencula randoj. Tamen, pro la fakto ke la homa animo ne estas kaptebla per sciencaj kaj eksperimentaj vojoj, kaj pro la fakto ke ĝia ĉeesto separebla el la korpo favorus al la kredo je iu supernatura estaĵo, do je io dia, nenecesa por ekspliki la mondon laŭ scienca vidpunkto, kelkaj scienculoj kaj filozofoj emis rifuzi la koncepton mem de anino separebla el la korpo, kie, male, biologiaj kaj cerbaj strukturoj sufiĉas por ekspliki ĉiujn “animajn” fenomenojn. Ĉirkaŭ tiuj vidpunktoj rondas ateistoj, skeptikemuloj, materialistoj. Tiaj sektoroj pli kaj pli gajnas terenon en iamaj religiaj socioj.
Al tiuj rebatas la "animemuloj” ke vere la sciencaj teknikoj ne povas atingi la animon; kaj ke ĝi atingeblas nur per rezonado kaj interpreto de la fenomenoj kiel la libera volo kaj la elekto de la bono kaj malbono ktp.
Ĉu demisio pri animo?
Ĉu utilas kaj eblas esploro pri tio kio estas nuntempe preskaŭ demisiata, laŭ antropologoj?
Parolas pri demisio pri animo precipe kulturaj antropologoj. Laŭ ili, malaperis, aparte en Okcidento, la koncepto pri animo, kiu ĝuste en okcidento, kaj eble en ĉiuj kulturoj, kontribuis al la kreiĝo de la civilizo, kvazaŭ praa heredaĵo. Eble la kulturo malpli influita de tiu koncepto estis tiu juda, almenaŭ nivele de la bibliaj tekstoj.
Tio aperis konsentita ĝis kiam kelkaj sentis la bezonon pruvi la ekziston de la animo per racia rezonado, trans do la tradicio kaj instinkta konsento. En Okcidento komencis tion Platono
Origino de la koncepto pri animo
Tio kion tia konvinko estis kuntreninta de la koncepto pri postmorta supervivo estas objekto de ĉiamdaŭra esploro de antropologio kaj filozofio. Certe, ĉar, spite de aserto pri la supervivo postmorte, oni konstatis, ke la korpo de la supervivanto estis kuŝanta antaŭ la okuloj de ĉiuj kaj survoje al la ekputriĝo. Devis esti senpena kaj senaplomba, indukto, aŭ multe spontana, la konvinkiĝo ke la supervivo estas elemento nevidebla, nekaptebla, almenaŭ ĝis ioma punkto, escepte en okazo de iluzioj.
El la bezono de supervivo, do, ŝajnas esti naskita la koncepto pri animo. Sed kio ĝi estas? el kio ĝi estas farita? kiel ĝi kunflikiĝas al la korpo? Ĉu la homo senkorpa estas ankoraŭ homo? Oni diris, ke la kulturo malpli furioza en la konfesado pri la ekzisto de la animo estis tiu hebrea. Pene, fakte, oni eltiras tiun koncepton, kiel supre dirite. Oni devas atingi la koinean epokon por renkonti en hebreaj verkoj eksplicitajn aludojn. Eble por eviti la kulton de la animoj, kio ĉe paganaj egiptoj estis kulto diiganta la animon aŭ ĝin ekzaltanta kiel tute memstaran el Dio.
Tiam la homo estas dupece farita: Kaj kiel ili estas kunigitaj? Kaj kiel ili pluekzistas post la disiĝo? La greka spekulativado, specife kun Platono, enmerĝiĝis tra tiuj problemoj. Oni haltu ĉe Platono. Laŭ li, la animo estas apudmetita al la korpo, estas entenata en ĝi kiel en kaĝo aŭ kiel ŝipo entenas navigiston. Sed la sorto de la animo estas priskribita tiom klare kaj bone ke diversaj liaj esprimoj finiĝis por esti akceptitaj en la kristana lingvaĵo, kvankam tio ne okazas rilate la apudmeton de la animo en la korpo. Fakte, ĵus kiam la kristanoj trafis en Aristotelon kiu parolas pri animo. Ankaŭ ĉe kristanoj, kiel ceteraj religioj, la bezono allasi la ekziston substanca formo de la korpo, kiu donas al la korpo ion kiu ĝin konstituas kaj ricevas ion kio al ĝi donas formon kaj ĝin igas individuo, ili trovis la novan lingvaĵon kiu kontentigis siajn ideojn. Sed la problemoj ne plimultiĝas. Kio estas la animo? Kie ĝi lokiĝas en la korpo?
Al la problemo pri la animo kunligiĝas tiu pri la supervivo kaj de la konvinko de transtempa kompensa sorto. Sed se pasintaĝe oni limiĝis, almenaŭ en la instruado al la popolo, konfirmi la ekziston kaj allasis al la filozofoj kaj teologoj la taskon elpensi konsenteblajn difinojn kiuj akordiĝu iele tiele kun la duboj, ne tamen rilate ĝian ekziston, sed rilate la manieron ekzisti kaj resti kunigita kun la korpo. Lastatempe oni preferas realkroĉiĝi al la praaj bibliaj konceptoj, kie, ankaŭ pro la pensmaniero kiu reĵetas la spekulativadon, pri la homo oni parolas kiel pri unuo sen distingo de elementoj kaj kiel pri pluekzisto de la tuta homo, kaj pri pluekzisto tute mallonge.
La scienco antaŭ la problemo de la animo ne troviĝas en malfacilaĵoj, ĝi troviĝas tute forlokita ĉar ĝi ne havas instrumentojn taŭgajn por la esploro. Tiujn instrumentojn posedas ĉiu ulo ne kiel scienculo sed kiel homo: homo kiu esploras pri sia esenco profitante kaj de la racio kaj de la revelacio se tiu lasta havas ĝin taksi fundamentita kaj historie kaj racie.
Tiuj instrumentoj-argumentoj, konscie aŭ ne, kuntrenas tion: Se konsideri la transvivon de la animo kaj la finan juĝon ekstere de la tempo, evidentas ke la homo daŭrigos vivi en ne priskribebla dimensio kun tuta sia esto transformita sed konservanta sian identecon. Kaj ĉio tio esprimiĝas per la koncepto pri animo, kiu tial pli ol priskribo pri fakto estas konscio pri rilato al neceso kaj nepriskribleco, kiu tamen allasas indiferenta nur tiun kiu perfortas sin mem.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri animo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:
En hispana
F. W. Zeylmans v. Emmichoven- El alma humana. Madrid, 1996.
Cuevas Bajas
Cuevas Bajas [KŬEbas BAĥas] (Malaltaj Kavoj) estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la nordorienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko de Antequera. Ŝosee estas je 75 km de Malago kaj je 495 km de Madrido. En 2016 estis 1430 loĝantoj. Ties etendo estas de 16,53 km² kun denseco de 89,66 loĝ/km². Estas averaĝa temperaturo de 16º kaj 2700 sunhoroj jare.
Čebovce
Situo
La vilaĝo situas en sudorienta montarpiedo de Krupinská planina laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Šahy-Veľký Krtíš. La lasta urbo troviĝas 10 km de ĉi tie.
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la bronzepoko. La tataroj detruis la vilaĝon en 1241, la loĝantoj rifuĝis en arbaron. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1272 en formo "Chab". La kampoj longe apartenis al familio Balassa. En 1910 loĝis tie 774 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Hont, al distrikto de Vinica, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 1056 da homoj, (760 hungaroj, 285 slovakoj).
Michelangelo Antonioni
Michelangelo ANTONIONI ( en Ferrara – en Romo) estas itala filmisto, aŭtoro, pentristo. Per nova stilo de itala novrealismo en film-estetiko li havis grandan influon al la moderna filmo en la dua duono de la 20-a jarcento. Li distingiĝis per Oskar-premio pro sia vivoverko en 1995.
Vivo
Naskiĝinte en bonhava familio Antonioni diplomiĝis kiel ekonomiisto en Bologna. En 1939 li iris al Romo por dediĉi sin al la filmo. Li verkis por la filmĵurnalo Cinema (kiu sekvis la oficialan faŝistan ideologion, kaj kies editoro estis Vittorio Mussolini, filo de la Duce, sed post kelkaj monatoj li estis maldungita pro politikaj diferencoj. Iom poste li komencis studi filmteknikon en Cinecittà.
Ekde 1942 li komencis kunlabore kun aliaj filmistoj verki scenarojn kaj produkti filmojn. En 1943 li eklaboris pri sia unua mallonga filmo Gente del Po (La homoj de rivero Pado), rakonto pri malriĉaj fiŝistoj el la valo de Pado. La serio de longaj filmoj komencis en 1950 per Cronaca di un amore (Kroniko de iu amo). En 1964 aperis lia plej konata filmo Blowup (Pligrandigo).
En 1985 li suferis apopleksion, post kio - spite al parta paralizo kaj senparoleblo - li tamen daŭrigis filmi, kvankam nur mallongajn filmojn. Pro sia vivoverko li ricevis la Oskaron en 1995.
Citroën Méhari
La Citroën Méhari estas aŭtomobilo produktita de Citroën inter 1968 kaj 1987. Oni konstruis totalon de unuoj de tiu modelo en Eŭropo.​
Michelangelo Antonioni
Vivo
La Michelangelo Antonioni mortis en Romo, aĝante 97. (Estis la saman tagon, ke mortis alia epoka filmisto - Ingmar Bergman
Citroën Méhari
Ĝia karoserio estis el plastoj ABS en Eŭropo kaj de VDFP en Argentino kaj Urugvajo.
La origina nomo, «Mehari», koincidas kun tiu de «aldomigita dromedaro iom pli granda ol la normala kaj de granda rezistokapablo kaj rapideco». ​ La termino, de araba deveno, koincidas kun iomaj literumaj diferencoj en plej parto de lingvoj, kaj kondukas al la lerta kaj aŭstera karaktero de tiu malgranda aŭtomobilo de Citroën.
Enskribita cirklo kaj alskribitaj cirkloj de triangulo
En geometrio, la enskribita cirklo de triangulo estas la plej granda cirklo enhavata en la triangulo; ĝi tuŝas na (estas tanĝanta al) la tri lateroj.
La alskribita cirklo de la triangulo estas cirklo kuŝas ekster la triangulo, tanĝanta al unu el ĝiaj lateroj kaj tanĝanta al la vastigaĵoj de la aliaj du lateroj. Ĉiu triangulo havas tri diversajn alskribitajn cirklojn, tanĝantaj al tri diversaj lateroj.
Centro de la enskribita cirklo povas troviĝi kiel komunaĵo de la tri enaj angulaj dusekcantoj. Centro de ĉiu alskribita cirklo estas komunaĵo de ena dusekcanto de la kontraŭa angulo kaj eksteraj dusekcantoj de la aliaj du.
Rilato al areo de la triangulo
Radiuso de la enskribita cirklo estas
Radiusoj de la alskribitaj cirkloj ĉe lateroj de longoj a, b kaj c estas respektive
De ĉi tiuj formuloj videblas ke la alskribitaj cirkloj estas ĉiam pli grandaj ol la enskribita cirklo, kaj ke la plej granda alskribita cirklo estas tiu ĉe la plej longa latero.
Eŭlera cirklo kaj punkto de Feuerbach
Cirklo tanĝanta al ĉiuj tri alskribitaj cirkloj kaj ankaŭ al la enskribita cirklo estas la eŭlera cirklo. La punkto kie la eŭlera cirkla tuŝas la enskribitan cirklon estas la punkto de Feuerbach. <!--
_Gergonne_ triangulo kaj punkto
La kontakta triangulo estas ankaŭ (nomita, vokis) la _intouch_ triangulo, kaj la _touchpoints_ de la alskribita cirklo kun segmentoj Antaŭ kristo,Ca,Ac estas la verticoj de la _extouch_ triangulo. La _Gergonne_ triangulo estas ankaŭ (nomita, vokis) la _excentral_ triangulo, kaj la punktoj de komunaĵo de la ena angulo dusekcantoj de ABC kun la segmentoj Antaŭ kristo,Ca,Ab estas la verticoj de la _incentral_ triangulo.
_Trilinear_ (koordinatoj, koordinatas) por la verticoj de la _intouch_ triangulo estas donita per
_Trilinear_ (koordinatoj, koordinatas) por la verticoj de la _extouch_ triangulo estas donita per
_Trilinear_ (koordinatoj, koordinatas) por la verticoj de la _incentral_ triangulo estas donita per
_Trilinear_ (koordinatoj, koordinatas) por la verticoj de la _excentral_ triangulo estas donita per
_Trilinear_ (koordinatoj, koordinatas) por la _Gergonne_ punkto estas ,
aŭ, ekvivalente, per la Leĝo de (Pekoj, Sinusoj, Sinusas),. -->
Koordinatoj de la centro
La karteziaj koordinatoj de la centro estas pondita meznombro de koordinatoj de la tri verticoj. La pondiloj estas pozitivaj, ĉar la centro situas en la triangulo. Se la tri verticoj situas je (x_a,y_a), (x_b,y_b), kaj (x_c,y_c), kaj la transaj lateroj de la triangulo estas de longoj a, b, kaj c, tiam la centro estas je
Gógánfa
Gógánfa estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Sümeg.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Marcal, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Tapolca-Celldömölk. Sümeg troviĝas 10, Zalaszentgrót 15, Tapolca 30, Veszprém 80 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1281 en formo "Gógánfalva". Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis. En 1951 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.
3017 Petrovič
Nomo
Ĝia nomo honoras la slovakan klimat-scienciston Štefan Petrovič.
Komunumaro Suda Ejfelo
La komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel; mallonge VG Südeifel) estas komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014 el la membraj komunumoj de la antaŭaj administraj komunumaroj Irrel kaj Neuerburg. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj kovras la okcidenton kaj sudon de la distrikto. Fine de la jaro la komunumaro havis 0 loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
Romia erao
La romia erao estas erao, kiu nombras la jarojn ekde la fondiĝo de Romo, kiu laŭ tradicio okazis je la 21-a de aprilo 753 a.K.
AUC estas mallongigo por indiki jaron de la erao. AUC estas mallongigo de la latina ab urbe condita -- "el la fondiĝo de la urbo" aŭ laŭvorte "ekde la urbo fondita", t.e. Romo.
La romia erao estis la sola erao de la julia kalendaro ĝis 1280 AUC (527 p.K.), kiam la kristana erao alvenis. Sed ankaŭ tiu erao nur populariĝis en la frua imperiestra epoko per la granda verko de la historiisto Livio, dum antaŭe romianoj difinis jarojn indikante nur la regantajn konsulojn.
Kelkaj romiaj historiistoj uzis la esprimon kiel datigan metodon por la historio de la urbo, sed la uzo de la metodo ne ampleksis. Pli oftaj datumaj metodoj indikis la nomojn de la du konsuloj, kiuj servis en tiu jaro (post la fino de la monarkio kaj la fondo de la Romia Respubliko) aŭ la jaro de la regado de la imperiestro.
Ekzemple, kiam Sankta Luko datis la predikadon de Johano la Baptisto, li ne simple diris "En la jaro 783 AUC" sed:
Rothermel
Rothermel estas la familia nomo de jenaj personoj:
András Bethlen
BETHLEN András, grafo bethleni estis hungara politikisto, ministro pri agrikulturo naskiĝinta en Koloĵvaro la 26-an de julio 1847 kaj mortinta en Bethlen la 25-an de aŭgusto 1898.
Johano la 2-a Komneno
Johano la 2-a Komneno (n. la 13-an de septembro 1087 - m. la 8-an de aprilo 1143) estis imperiestro de la Bizanca Imperio, filo kaj sukcedinto de Aleksio la 1-a. Johano intervenis en Balkanio subpremante la restaĵojn de la peĉenegoj (1122), kaj ankaŭ intervenis en Hungario kaj Serbio. Malpli da sukcesoj li havis dum interveno en la bataloj inter pisanoj kaj ĝenovanoj, sen atingi nenies helpon por mildigi la regadon de la venecianoj sur la bizanca komercado.
Klusiusa genciano
La specio ricevis sian nomon honore al Charles de l'Écluse (Carolus Clusius), unu el la plej fruaj botanikistoj kiuj studis la plantojn de la montaraj regionoj.
Mars Express
Mars Express estas kosmoesplora misio sendita de la Eŭropa Kosma Agentejo (EKA, ESA). La Mars Express misio estas esploranta la planedon Marso, kaj estas la unua planedmisio klopodita de la agentejo. "Express" origine referencis al la rapideco kaj efikeco per kiu la kosmoŝipo estis desegnita kaj konstruita. Tamen "Express" priskribas ankaŭ la relative mallonga interplaneda vojaĝo de la kosmoŝipo, rezulto de lanĉo kiam la orbitoj de la Tero kaj de Marso estis pli proksimaj ol tiom kiom ili estis dum ĉirkaŭ 60 000 jaroj.
Mars Express konsistas el du partoj, nome orbitilo Mars Express Orbiter kaj surterigilo Beagle 2, desegnita por plenumi esploradon pri eksobiologio kaj geokemio. Kvankam la surterigilo malsukcesis tute deplojiĝi post la surterigo sur la Marsa surfaco, la orbitilo sukcese plenumis sciencajn mezurojn ekde la komenco de 2004, nome, alt-rezolucian bildigon kaj mineralogian mapadon de la surfaco, radarsondadon de la subsurfaca strukturo sur la permafrosto, precizan determinadon de la atmosfera cirkulado kaj kompono, kaj studadon de la interagado de la atmosfero kun la interplaneda medio.
Pro la valora scienca havigo kaj la tre fleksebla misiprofilo, Mars Express ricevis kelkajn misietendojn. La plej lasta estis aprobita la 1an de Oktobro 2020 kaj daŭros ĝis la 31a de Decembro 2022.
Alveninta en Marson en 2003, ĝi estas la dua plej longa survivanta, kontinue aktiva kosmoveturilo en orbito ĉirkaŭ alia planedo senkalkule de la Tero, post nur la ankoraŭ aktiva Mars Odyssey de 2001 de la NASA.
Luis Jiménez de Asúa
Luis Jiménez de ASÚA (naskiĝis la 19-an de junio 1889 en Madrido, mortis en Bonaero la 16-an de novembro 1970) estis juristo kaj politikisto hispana kiu postenis kiel vicprezidanto de la hispana parlamento kaj reprezentanto de tiu lando ĉe la Ligo de Nacioj. Li estis membro de la modera tendenco de la socialisma partio PSOE. Dum la frankisma diktaturo li ekziliĝis en Argentino.
AMSN
aMSN (Mesaĝilo de Alvaro, Alvaro's Messenger) estas tujmesaĝilo kiu uzas la estintan protokolon MSN. Ĝi estas libera klono de Mesaĝilo MSN. Ĝi uzas la grafikajn bibliotekojn Tcl/Tk.
Péter Pál Pálfy
Péter Pál Pálfy [pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálfy Péter Pál estis hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).
Péter Pál Pálfy naskiĝis la  1955 en Debrecen.
Biografio
Péter Pál Pálfy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1973-1978, poste li eklaboris en matematika instituto, sed samtrempe li instruis en la universitato. En 1980 li doktoriĝis en Universitato de Budapeŝto. Baldaŭe kelkfoje li instruis ankaŭ eksterlande. Li iĝis universitata profesoro en 1990. En 1997 li doktoriĝis antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri teorio de grupoj. Li ricevis premiojn inter 1982-2012.
Trifluoroacetila klorido
Trifluoro-acetila klorido aŭ C2ClF3O estas organika kemia komponaĵo, senkolora gaso komercita kiel kunpremita likvaĵo sub alta premo, klora derivaĵo de la trifluoro-acetata acido. Ĉi-substanco estas toksa kaj neakordigebla kun aminoj, alkoholoj, alkaloj kaj fortaj oksidigantoj. Ĝi facile reakcias kun akvo kaj humideco por produktado de toksaj gasoj tiaj kiaj klorida acido kaj trifluoro-acetata acido.
Sennombraj substancoj kaj kombinaĵoj povas anstataŭi la kloratomon en la molekulo. Inter ili inkluziviĝas jodo, fluoro, cianidoj, tiocianatoj kaj izocianatoj. Klorido de trifluoroacetilo same reakcias kun alkaloj. Per haŭtokontakto klorido de trifluoroacetilo povas kaŭzi frostovundojn kaj estas noca por la akvaj organismoj. La metila estero de la trifluoro-acetata acido povas esti uzata kiel reakcianto en kemiaj sintezoj de farmaciaĵoj kaj agrokemiaĵoj. Ĝi ankaŭ estas krudmaterialo kiu povas kemie transformiĝi de la farmaciaj industrioj.
Stacio Sannohe
Stacio Sannohe (三戸駅 [san-nohe-eki]) estas stacio de Linio Aojmori. Ĝi lokiĝas en Nambu, Gubernio Aomori, Japanio, sed oni povas tuj eniri al Sannohe, transirinte sudan riveron Mabeĉi.
La uvorikolto
La uvorikolto, La aŭtuno, aŭ en hispana La vendimia aŭ El otoño estas pentraĵo de la fama hispana pentristo Francisco de Goya [gOja] konservita kaj montrata en la Muzeo Prado de Madrido, Hispanio, kaj kiu formas parton de la serio de kartonoj por tapiŝoj kiuj reprezentis la kvar jarsezonoj.
Analizo de la pentraĵo
Ĝi korespondas al serio de kartonoj kiujn Goya pentris por la tapiŝoj kiuj estis destinintaj al la manĝoĉambro de la Princo en la Palaco Pardo en Madrido. Formis parton de aro pri la kvar jarsezonoj, tipa temo de la rokoka pentrarto, komponita de La florvendistinoj aŭ La printempo, La neĝofalo, La draŝejo aŭ La somero kaj tiu de La uvorikolto aŭ la aŭtuno en kiu ĝi uzas la vinberojn kiel simbolo de tiu sezono. La kvar troviĝas en la Muzeo Prado. Gix estis lokita sur la centro de la muro kaj flanke oni pendis Paŝtisto ludante la flaĝoleton kaj ''Ĉasisto ĉe fonto.
Goya laboris por la Reĝa Fabriko de Tapiŝoj de Sankta Barbara ekde 1775 ĝis 1792. La tapiŝoj estis fabrikitaj el silko, kaj fadenoj de arĝento kaj oro, pro kio ili estis multekostaj, atingeblaj nur por nobeloj.
Johano Kemény
KEMÉNY János estis reganto de Transilvanio inter 1661–1662, memuaristo naskita en Magyarbükkös la 14-an de decembro 1607 kaj mortinta en Keménynagyszőlős la 23-an de januaro 1662.
La uvorikolto
Analizo de la pentraĵo
Ĝi uzas la rimedon de la piramida skemo, komuna kaj aprezata en la Novklasikismo. La pejzaĵo ŝajnas el kampoj de Rioĥo kie kutime okazas scenoj de ovorikoltado kiaj tiu, kvankam probable la loko kie la pentristo pentris ĝin kaj inspiriĝis estis Piedrahíta (provinco Avilo). La ĉefa motivo fokusiĝas sur la roluloj kiuj aperas centre sur la unua plano, kiuj, rare ĉe Goya, ne estas popolanoj. Nome estas barila parapeteto kaj sur ĝi sidas nobelulo kaj damo. Li proponas al la damo grapolon kiun ŝi akceptas kaj infano stara vidita dorse levas siajn brakojn kvazaŭ ankaŭ li volas la grapolon. Ĉe la vertico de la triangulo estas uvorikoltistino havanta keston plenan je grapoloj surkape; ŝi atendas ĉu iil volas pli da uvoj. La portata kesto estas pentrita kvazaŭ aŭtenta muta naturo, tradicia pentroĝenro. Trans la barilo sur uvorikolta pejzaĝo videblas du uvorikoltitstoj tutlabore kaj pli malproksime kruta monto kaj ĉielo kun nuboj. La koloraro estas luma kaj estas ankaŭ hegemonio de delikataj tonoj. Spite la rapideca pentrostilo Goya videblas klare kaj detale kolumoj, manikoj, bukoj, ŝtrumpoj, zonoj ktp.
Kontraste kun la pentraĵo La neĝofalo, tiu tolo montras trankvilon. Ĉio belas kaj agrablas kaj la roluloj ne suferas.
Johano Kemény
Biografio
Johano Kemény estis ido de grandbienula familio kaj edukiĝis en kortego de Gabrielo Bethlen. Ekde 1630 li estis ĉefprefekto de Departemento Fejér, kaj ĉefkapitano de fortikaĵo Fogaras. En 1644 li estis la generalo de infanterio, ĉefkomandanto de manovro kontraŭ Habsburgoj, reganta konsilanto. Dum regado de Georgo Rákóczi la 2-a li estis la ĉefkonsilanto de reganto. En 1653 li estis ĉefkomandanto en manovroj en Moldavio, poste en 1657 en Pollando. La 31-an de julio li kaptiĝis en kaptiteco de tataroj, de kie kontraŭ grandega elaĉetpago liberiĝis en aŭgusto 1659. Post abdiko de Akoŝo Barcsay la landkunveno elektis lin reganto la 1-an de januaro 1661, sed la sultano ne akceptis tiun kaj nomumis reganto Apafi la 1-a. Li mortis en batalo ĉe Nagyszőllős. Lia aŭtobiografio estas dokumentvalora kaj valora belarta verko.
Unika vendo-propono
La esprimo estis inventita de Rosser Reeves de la firmao Ted Bates & Company. Unue ĝi estis proponita dum la komencaj 1940-aj jaroj en Usono.
Difino
En Reality in Advertising Reeves lamentas ke U.S.P. estas ofte miskomprenita. Li donas precizan difinon en tri partoj:
Ekzemploj
Kelkaj bonaj ekzemploj kun klara USP estas:
Pripensoj
Kun ĉiam plivastiĝanta kvanto de varbiloj, kiuj aperas sur la tablo de klientoj gravas, ke inter la amaso speciala kvalito trovas la atenton de la kliento.
Okazas, ke produkto fakte havas specialan argumenton, sed tiu argumento estas neatentita, ĉar ĝi estas kaŝita per ordinaraj, kutimaj varbaj argumentoj.
Mirinde estas, ke pri kelkaj produktoj fanfaronanta reklamo estas farita, sed la suspekto venas, ke eble la proponita avantaĝo ne ekzistas aŭ estas nur eta. Tiu suspekto nemalofte venas ĉe kelkaj medikamentoj. Kelkaj kuracas malsanojn, kiuj estis duone nur inventitaj por vendi la medikamenton.
Vidu ankaŭ
Ovogena lano-lakto-porko
Hermann Heiß
Hermann HEISS (naskiĝis la 23-an de decembro 1928 en Munkeno, mortis la 22-an de marto 2017) estis germana esperantisto.
En 1964, li fondis la Esperanto-Ligon Filatelistan (ELF) kaj fariĝis ties unua prezidanto. Krome li abunde aktivis dum jardekoj en la Esperanto-grupo de Oberkirch (Badeno).
En 1981, li ricevis Meritmedalon de Germana Esperanto-Asocio.
Henry E. Holt
Henry E. Holt estas usona astronomo naskita en 1929.
Li malkovris aŭ kunmalkovris 680 asteroidojn, kun Norman G. Thomas, David H. Levy, Jeffery A. Brown kaj Carolyn S. Shoemaker. Li kunmalkovris ankaŭ la periodajn kometojn 121P/Shoemaker-Holt, 127P/Holt-Olmstead kaj 128P/Shoemaker-Holt.
Li laboris kiel planeda geologo en la United States Geological Survey kaj la Universitato de Norda Arizono. En la 1960-aj jaroj li studis la reflektaj ecoj de la surfaco de Luno en la kadro de la programoj Surveyor kaj Apollo.
La asteroido 4435 Holt estis nomita en lia honoro.
Hinsbourg
Hinsbourg (jen france, origine germane kaj alemane Hinsburg, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
21701 Gabemendoza
21701 Gabemendoza estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gabriel Joel Mendoza, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Americas High School de El Paso (Teksaso, Usono).
Moskva-3 (stacio)
Moskva-3 (Москва III) estos haltejo sur la Linio MCD-5 Jaroslavsko-Paveleckij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
Ede Telcs
Ede Telcs [relĉ] (laŭ hungarlingve kutima nomordo Telcs Ede) estis hungara skulptisto, medal-artisto. Lia origina nomo estis Teltsch.
Ede Telcs naskiĝis la  1872 en Baja. Li mortis la 1948 en Budapeŝto.
Biografio
Ede Telcs devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en Szabadka, poste li plulernis en Budapeŝto. Ekde 1888 li lernis en Vieno de Edmund von Hoffmann, poste en la akademio. En 1893 li ricevis jam arĝentan premion. En la sama jaro komenciĝis lia hejma kariero, komence li ligiĝis al György Zala. En 1900 li edziĝis, baldaŭe li havis 3 gefilojn. En 1911 pro vidviĝo li denove edziĝis, la pli nova edzino naskis 2 filojn. Post la 2-a mondmilito li vivis 2 jarojn en Nederlando. Dum la 2-a mondmilito li vivis en Budapeŝto en domo de Svedio, kie la judoj ne estis arestitaj.
Francisko Borgia
Francisko Borgia aŭ Sankta Francisko Borgia, hispane Francisco de Borja y Aragón (Gandia, 28-a de oktobro 1510 – Romo, 30-a de septembro 1572), sekulare estis la 4-a duko de Gandia kaj okupis la oficon de vicreĝo de Katalunio. Restinte vidvo, li eniris Kompanion de Jesuo kie fariĝis sacerdoto; en 1565 li estis elektita generalo de sia ordeno. Li estis proklamita sanktulo de papo Klemento la 10-a en 1671.
Biografio
Francisko naskiĝis en la fama familio Borgia, hispandevena. Lia patro estis Juan de Borja y Enriquez kaj lia patra avo Johano de Gandia Borgia, dua duko de Gandia estis unu el la filoj de papo Aleksandro la 6-a; lia patrina avo estis la ĉefepiskopo de Zaragozo Alfonso, natura filo de reĝo Ferdinando la 2-a de Aragono. Li kreskis en Zaragozo kaj aĝe de 12 jaroj estis sendita al Tordesillas; ĉi-tie li paĝie asistis la reĝinon Johanan de Kastilio, kiu post la forpaso de la edzo tien retiriĝis kune kun la filino, la Infanta Katarina de Aragono. Ekde 1528 li estis en Valladolid ĉe Karlo la 5-a: li baldaŭ eniris simpation de la imperiestrino Izabela, kiu lin nomumis markiso de Lombay kaj lin igis edzo de Eleonora de Kastro, el kiu li havis ok gefilojn. Li servis la imperiestron en vojaĝoj; en 1535 li estis en Tunizio, poste en Provenco.
En majo 1538 mortis la imperiestrino Izabela kaj Francisko estis profunde trafita de la funebra parolado okaze eldirita de Sankta Juan de Ávila. Ekde tiu momento li komencis aliron al la katolika kredo kaj al la evangelia vivo: li sin dediĉis al la studo pri la katolika teologio, pri kiu li doktoriĝis. La 26-an de junio 1539 li estis nomumita vicreĝo de Katalunio. En 1546 ankaŭ lia edzino mortis, tiam li sin metis sub la spiritan gvidon de Jezuitoj. La 1-an de februaro de 1548 li sin ligis al la jezuita ordeno per solenaj votoj petinte kaj opteninte la permeson loĝi en sia domo per plenumi siajn devojn de patro de ok gefiloj.
En 1550 li atingis Romon, kie estis ordinita sacerdoto kaj fariĝis unu el la precipaj kunlaborantoj de Ignaco Lojola. Li kontribuis per granda monsumo al fondo de la “Roma Kolegio”, la nuna Pontifika Gregoria Universitato, kaj li estis ŝarĝita regi la disvastiĝon de la ordeno en la hispana duoninsulo. Li rifuzis la kardinalan purpuron al li proponitan de almenaŭ kvar papoj.
En 1565 li fondis la jezuitajn misiojn en Peruo kaj en Florido. Li estis ankaŭ nomumita testamenta ekzekuciisto de Karlo la 5-a. Reveninte de la papo en 1561 al Romo, li amikece ligiĝis kun Karlo Borromeo kaj la 2-an de januaro 1565, li estis elektita "Generala Vikario" de la jezuita Kompanio. La 2-an de julio 1565 Francisko Borgia estis elektita “Generala preposto” do superulo de la tuta Kompanio de Jesuo posteulante Diego Laínez. Li donis impulson al la permisia evangelizado en Hindujo, Brazilo kaj Japanujo. Koncerne la spirita kaj intelektula formado de la ordena junularo, li proklamis novajn regulojn pri la konduto kaj studoj de la novicoj, por ili konstruigis apartan domon kaj apartan preĝejon, tiun de “Sankta Andreo sur la Qvirinalo”. Sub la papo Pio la 5-a li estis ŝarĝita asisti la Kardinalon Nepon Michele Bonelli en ties diplomatikaj misioj, kun kiu devis ofte vojaĝi spite de sia jam malbona sano: fakte, Francisko mortis en Romo en 1572.
Kulto
Papo Urbano la 8-a lin beatproklamis en 1624 ĉar okazis sanigo de la nepino de duko de Lerma post eksplicita alvokita propetado de Francisko Borgia. En 1571 (20-a de junio), papo Klemento la 10-a sanktigon proklamis. La liturgia festo estis fiksita por la 30-a de septembro.
Rolludo
Rolludo aŭ rola ludo estas ludo en kiu ĉiu partoprenanto ludas rolon (ofte heroan) kun la celo improvizi amuzan historion kune. La unua sukcesa kaj influa tia tabulludo estis la anglalingva surtabla rolludo Dungeons and Dragons (Drakoj kaj Galerioj) aŭ D&D, kreita en Usono en la 1970-aj jaroj. Rolludoj ofte temas pri magio aŭ sciencfikcio, sed povas temi pri milito, hororo, spionoj, ktp. Tradicie ili havas iom komplikajn regularojn. Ludestroj povas akiri jamverkitajn aventurojn por prezenti al siaj ludantoj, aŭ krei proprajn.
Helpe de antaŭdifinita historio, la ludestro gvidas la aliajn ludantojn tra la historio, ofte uzante ĵetkubojn aŭ aliajn lotecajn ilojn por decidi ĉu iliaj agoj sukcesas aŭ ne.
Ankaŭ vidu: MUD
Parque Europa (metroo de Madrido)
Parque Europa (Parko Eŭropo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato Francia, en la centro de Fuenlabrada.
La stacio estis malfermita la.
Le Deuxième Souffle (1966)
Le Deuxième Souffle (La Dua Spiro) estas franca filmo de Jean-Pierre Melville, aperinta en 1966, adaptita de libro de José Giovanni. Alain Corneau faris readapton en 2007.
Rakonto
Gustave Minda, kromnomita 'Gu', eskapas el malliberejo. Konata en la krima medio pro ties fidindeco kaj kuraĝo, li retrovas du geamikojn, Manouche kaj Alban en Parizo. Tiuj ĉi estas atakitaj de du komplicoj senditaj de Joe Ricci, nefidinda kaj malmorala gangstero; Gu alvenas ĝustatempe kaj savas ilin. Manouche kal Alban unue kaŝas Gu-n proksime al Parizo, poste ili helpas lin kaŝiĝi en Marsejlo, atendante lian planitan fuĝon al Italio. Sed Gu deziras disponi pri propra financado por tiu operaco, pro sendependa volo. Delonga amiko enkondukas lin en aferon flanke de Paul Ricci, la frato de Joe kaj malnova amiko de Gu: temas pri eksterordinara atako de banka veturilo. La faro konsistas interalie el mortigo de du akompanantaj motorciklantoj. Gu akceptas kaj mortigas unu el ili.
Fervoja akcidento en Moskva provinco (2014)
Fervoja akcidento en Moskva provinco okazis en distrikto Naro-Fominsk (Moskva provinco, Rusio), inter urbo Naro-Fominsk kaj stacio Bekasovo-1. Ĉirkaŭ 12:30 tie okazis desurtrakiĝo de karga trajno № 1484 kaj sekvinta ĝia kolizio kun pasaĝera trajno № 341 Moskvo — Kiŝinevo.
Le Deuxième Souffle (1966)
Rakonto
Intertempe, komisaro Blot priserĉas Gu-n. Li sukcesas faligi lin en insidon, registrante lin nevole konfesantan sian komplicecon kun sia amiko Paul Ricci en la atako, antaŭ ol aresti lin. Dezirante proprigi al si la rabaĵon de sia frato, Joe Ricci alvenos al Marsejlo por venĝi sian enkarcerigitan fraton, maĥinaciante kun du aliaj komplicoj de la atako, kiuj timas ke Gu denuncos ilin siavice al la polico. Fidela al sia gangstera moralo, Gu tiam eskapos por kiel eble restarigi la veron kaj senkulpigi Paul-on, kiu kulpas pri neniu el la du murdoj dum la atako. Kunveno inter la kvar gangsteroj finiĝos tragike per reciproka pafmortigo...
Fervoja akcidento en Moskva provinco (2014)
Viktimoj
Laŭ informo de Moldavia fervojo 4 homoj pereis surloke, 2 homoj mortis en malsanulejoj; aliaj suferintoj estis enhospitaligitaj en Moskvo, Naro-Fominsk kaj Selatino, aliaj kontinuis sian veturadon.
Ŝtataneco de la pereintaj pasaĝeroj:
Mitraleto
Ekzemploj: germana MP 38 (MP 40), soveta PPŜ 41
Konkreta poezio
Ideografio, ankaŭ konata kiel konkreta poezio aŭ en la franca Calligramme, estas pentrita poezio, tio estas poezio kiu estas skribita, presita, fotita aŭ desegnita en grafika maniero. Temas pri speco de poezio, kiu ne kontentiĝas nur kun alportado de la teksto, sed klopodas priskribi bilde la esencon de la enhavo de la teksto. Ankaŭ nomata konkreta poezio, ŝablona poezio, kaj formpoemoj.
La ideografika, bildstria poemo provas unuigi la tri artojn: poezio, pentrarto kaj muziko, en unu prezentadon. La provoj skribi grafikan formon estas tre antikvaj, kaj komenciĝis kune kun la invento de la skribo. En mezepoka literaturo, kiu antaŭis la inventon de presado, formaj poemoj estis oftaj, plejparte en la formo de sanktaj iloj: pokaloj, kandeloj, granatoj, kaj pli.
Inter la membroj de la Dadaismo, la ideografa poezio, kiu estis nomita "letrista poezio", estis utiligita kiel evoluo de fonetika poezio. La dadaistoj vidis la literojn, kiuj estas la bazaj unuoj de poezio, kiel prioritaton super la vortoj kiuj kreas signifon.
Ideografio ricevis grandegan akcelon per la invento de la komputilo kaj kun la invento de komputila grafika programaro. Multaj poetoj, amatoroj kaj ne-amatoroj, ekspluatas la eblojn de la komputilo hodiaŭ kaj kombinas, je malsamaj kvalitniveloj, la tri artojn: poezio, pentrarto kaj muziko.
Okaze de la Nacia Ekspozicio de Konkreta Arto en la brazila urbo San-Paŭlo, lanĉiĝis la konkretismo en 1956. La iniciatintoj de la brazila konkreta poezio estis Décio Pignatari (1927), Haroldo de Campos (1929) kaj Augusto de Campos (1931).
Kiel arto de avangardo, la konkreta poezio ĝenerale ne uzas frazon, sed vortojn, silabojn kaj literojn. Tiujn grafikaĵojn la poetoj metis sur la paĝon por esti rigardata kiel pentraĵon, ne legata laŭ la tradicio. Inspiris tiun poezian movadon kaj la industrio kaj la tradicia ĉina ideografiaĵoj aŭ anagramoj en la konkreta poezio de la ĉinlingva tajvana poeto Chen Li.
Nicolae Teclu
Nicolae Teclu [nikoˈla.e ˈteklu] (, Kronŝtadt, Aŭstra imperio (hodiaŭ Brașov, Rumanio) -, Vieno, Aŭstrio-Hungario) estis rumana kemiisto, kiu donis sian nomon al tutmonde uzata gasbrulilo. Li studis kemion kaj arkitekturon. Daŭrigante sian karieron li iĝis profesoro por ĝenerala kaj kemia analizo en Vieno. Li sufiĉe multe kontribuis al la tutmonda evoluo de la kemio.
Biografio
Post la liceaj studoj en Braşov li studis kemion ĉe la Teknika Universitato de Vieno kaj poste transiris al arkitekturo ĉe la Akademio de Belartoj en Munkeno. Poste li reprenis la studadon de kemio en Vieno kie li doktoriĝis. Post mallonga tempo en Rumanio li revenis al Vieno kaj iĝis profesoro por ĝenerala kaj analitika kemio.
Liaj ĉefaj laborkampoj estis:
En 1892 li publikigis sian inventon de la gasbrulilo kun aparta mekanismo por kontroli la respektivajn kvantojn de metangaso kaj aero.
Li inventis ankaŭ plurajn aliajn laboratoriajn aparatojn, kiuj estas konservataj ĉe la Universitato de Bukareŝto. Inter tiuj estas ilo por la detekto de metano, kaj alia por la preparado de ozono.
Li estis elektita al la Rumana Akademio.
Johann Daniel Kraft
Vivo
Kraft estis kuracisto kaj deĵoris en 1662 ĉe la harca minejo Zellerfeld. Poste li plukleriĝis dumvojaĝe (ĝis Norda Ameriko) naturscience, kemie kaj en nacia ekomonio. Li intencis prezenti ĉiujn konojn ĉe germanaj kortegoj, aparte en Mainz kaj Dresdeno. Kiam Leibniz konatiĝis kun la Ekonomia konsilisto Kraft en Mainz li estis ege impresita per ties konoj kaj kapabloj. Volonte li invitus lin veni Hanovron, sed Kraft decidis iri Dresdenon. Tie li intencis pluevoluigi la manufakturojn de silko kaj lano. Denove li (profesie) multe vojaĝis. Ĉar sukcesoj ne venis la en 1675 nomumita Komercia konsilisto Kraft perdis la konfidon de la suvereno kaj eĉ arestitis en 1684.
En 1677 li vizitis Gottfried Wilhelm Leibniz en Hanovro prezentante al la tieaj korteganoj la ĵus de Hennig Brand malkovritan fosforon. Inter 1685-90 Kraft denove vojaĝis kaj interparolis i.a. en Vieno pri la instalo de gasa lumigo, denove vane. En Spessart Kraft havis ankaŭ vitrouzinon kie li verŝajne malkovris vitron laktan. Kiel oldulo eranta tra la mondo li tombis en la manojn de fraŭdaj alkemiistoj en Amsterdamo kiuj povrigis lin tute. La inter 1671-91 farita leterinterŝanĝo (sume 157 pecoj) dokumentas bildon de senlace klopodanta, ege talenta geniulo kiu pro tragika sorto ne povis vere realigi sin. Lia destino estas ankaŭ historie interesa.
Intergalaksia planedo
Intergalaksia planedo estas planedo kiu situas ekster galaksio. Teorie, ĝi estus ankaŭ ekstergalaksia planedo (eskter la Lakta Vojo) kaj ekstersunsistema planedo (ekster la sunsistemo). Ĝi povas orbiti ĉirkaŭ intergalaksia stelo aŭ esti vagabonda planedo, kiu ne orbitas ĉirkaŭ stelo. Oni pensas ke tiaj planedoj estas multnombraj kaj devenas de forĵetoj dum interagado de galaksioj.
Stacio Kaminotaishi
Stacio Kaminotaishi (japane: 上ノ太子駅 [Kaminotajŝi-eki], angle: Kaminotaishi Station) estas fervoja stacio en Habikino, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Traktoro
Traktoro estas motorhava, grandpovuma, etrapida veturilo sur pneŭmatikaj radoj aŭ raŭpoj (raŭpotraktoro aŭ ĉenbenda traktoro) por agrikulturo. Traktoroj estas uzataj ankaŭ por treni ŝarĝveturilojn kaj por fari enurbajn laborojn (fosado de kavoj, purigo de stratoj k.a.).
Historio
La unuaj traktoroj evoluis fine de la 19-a jarcento, el moveblaj kaj fiksaj vapormaŝinoj de la agrikulturaj mastrumejoj. En la 1890-aj jaroj oni tiris jam plugilon per vapormaŝino. La unuan benzinmotoran agrikulturan maŝinon faris la forĝisto John Froehlich (1892) en Iovao. La unua sukcesa serioprodukta firmao estis tiu de C. W. Hart kaj C. H. Parr en Iovao, Charles City. Dum la Unua Mondmilito, la usona Holt-traktoro servis kiel ekzemplo por la britaj kaj francaj tankoj. Dan Albone inventis la unuan sukcesan malpezan farman traktoron.
La hodiaŭaj traktoroj moviĝas per benzino, dizeloleo, kerozeno, fluida propangaso. La movan forton transdonas kardana ŝafto al la 8–10-grada rapidŝanĝilo kaj per diferencialo al la du postaj, grandaj radoj. La motoro havas la povumon de min. 120 ĈP.
La radaj traktoroj havis komence ŝtalan radon, la pneŭo aperis ekde 1932.
Funkciado
La ĉenbendaj traktoroj pro la malgranda grundopremo (je surfaco) estas uzeblaj sur lozaj aŭ gluaj grundoj.
Ekzistas ankaŭ traktoroj, ĉe kiuj ĉiu rado estas pelata. Ili estas uzeblaj eĉ sur tiuj grundoj, kiel eĉ ĉenbendaj, pneŭaj traktoroj jam ne.
Specoj de traktoroj estas: kaj aliaj.
Kálmán Tóth
Kálmán Tóth
Delta Kankridoj
La Delta Kankridoj estas meteorfluo kiu aktivas de la 1-a ĝis la 31-a de januaro, kun maksimumo atingita je la 17-a tago de tiu monato. Ĝia radianto situas en la konstelacio de la Kankro, en regiono kiu jam estis okupita de la estinta konstelacio Delta Cancri. Je la tago de la maksimumo povas fali kelkaj meteoroj ĉiuhore.
Fonto
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur la artikolo delta Cancridy en la pollingva vikipedio.
Linieco (muziko)
En muziko linieco estas sinsekvo da tonoj, aparte la tonsinsekvo de melodio resp. de motivo aŭ la ligo de intervaloj kaj harmonisinsekvoj okazanta unu post la alia. Ĉi tio estas malo de la vertikaleco en la muziko, do la samtempa eksonado de intervaloj aŭ harmonioj.
Linieco ankaŭ estas en muziko formadebleco, en kiu la ligo de la tonoj de unu voĉo sufiĉas al liniaj postuloj kaj pluraj tiel formitaj voĉoj tiam ankaŭ ne nepre sekvas vertikalan principon.
Pál Király
Pál Király naskiĝis la en Csobád, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pál Király studis en kalvinana kolegio en Sárospatak, en la studjaro 1865 en Universitato de Hajdelbergo. Hejmenveninta li estis ĉefamilia edukisto. Inter 1967 kaj 1973 li instruis en la kalvinana gimnazio de Nagykőrös, sed en 1870 li studvojaĝis en Aŭstrio-Hungario, Germanio kaj Svislando helpe de ŝtata stipendio. Ekde 1873 li instruis en kalvinana gimnazio en Budapeŝto, ekde 1880 en la sama urbo en pedagogia altlernejo. Li verkis plurajn librojn kaj partoprenis en redakto de Vasárnapi Ujság.
Religioj de Amerikaj negroj
Al la idoj de afrikaj sklavoj venditaj en Ameriko estis predikataj diversaj formoj de kristanismo fare de iliaj posedantoj. Tiuj kredoj miksiĝis kun kredoj portitaj el Afriko, kaj tiel kreiĝis pluraj novaj religioj:
Gyepükaján
Gyepükaján [djepukajAn] estas malgranda unuigita vilaĝeto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Sümeg.
Situo
Gyepükaján situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Sümeg troviĝas 10, Ajka 23, Tapolca 24, Zalaszentgrót 27, Veszprém (urbo) 51, Budapeŝto 159 km-ojn.
Historio
Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1353 pri loko "Gyepü". Baldaŭe apuda vilaĝo Kaján aperis. Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝoj senhomiĝis. En 1894 la 2 komunumoj unuiĝis. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Noordenveld
[[Media:Nl-Noordenveld.ogg|Noordenveld]] estas municipo en la norda parto de la provinco Drento (Drenthe) en Nederlando. Fine de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi ekestis je la 1-a de januaro 1998 pro kunfandiĝo de la antaŭaj municipoj Peize, Norg kaj Roden. Foxwolde (Drente: Fokswol) estas domaro en la municipo Noordenveld.
La nomo deriviĝis de la historia juĝdistrikto (dingspel) Noordenveld.
Evoluo de la loĝantaro<BR>(ĉiam je la 1-a de januaro):<BR>
Esperanto
Estas Zamenhofstrato en la vilaĝo Roden, situo:
Nyírlugos
Situo
Nyírlugos situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Nyíradony troviĝas 11, Nyírbátor 24, Debrecen 40, Nyíregyháza kaj Mátészalka po 44, Budapeŝto 258 km.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1354. Post la mezepoko la komunumo apartenis foje al Transilvanio, foje al Turka Imperio, foje al Habsburgoj. Iliaj armeoj ofte tuŝis la komunumon kaj iĝis senhoma. Ĝi ricevis la rangojn grandvilaĝo, kaj urbo en 2005.
Ennetbaden
Pri la komunumo
Ennetbaden estas urbo komunumo en la distrikto Baden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 3002 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Ennetbaden situas nordoriente de la distriktĉefurbo Baden ĉe la orienta flanko de la rivero Limato, sudokcidente de la montoĉeno Lägern. Baden, Vetingo kaj Ennetbaden formas kune seninterompitan aglomeraĵon.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,11 km², de kiuj 0,88 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,71 km² de konstuaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur la kresto de Lägern je alteco de 757 m s.m. kaj la plej profunda punkto ĉe la bordo de la rivero Limato je 360 m s.m.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Ennetbaden limas en nordo al Freienwil, en oriento al Ehrendingen, en sudo al Vetingo, en okcidento al Baden, kaj al Obersiggenthal en sudokcidento.
Trafiko
Ennetbaden estas konektita per du poŝtaŭtolinioj kaj la loka busreto de Baden kun la publika trafikreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas en la najbara urbo Baden.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ennetbaden datiĝas el la jaro 1261 kiel Alio Badin.