cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2971 Mohr
2971 Mohr estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan astronomon Josef M. Mohr.
3558 Shishkin
3558 Shishkin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1978 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa pentristo Ivan Ivanoviĉ Ŝiŝkin (cirile Иван Иванович Шишкин, 1832–1898).
Guarda GR
Pri la komunumo
Guarda estas komunumo de la komunumaro Sur Tasna kaj la distrikto Inn/En en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 179 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Guarda situas en la Suba Engadino. Ĝi konsistas el la kerna vilaĝo Guarda sur suna teraso sur alteco de 1653 m s.m. kaj la frakcio Giarsun en la valfundo ĉe la norda bordo de la rivero Eno, kie pasas la kantona ĉefvojo kaj troviĝas ankaŭ la stacidomo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Guarda limas en nordoriento al Galtür (Vorarlbergo, Aŭstrio), en oriento kaj suoriento al Ardez, en sudokcidento kaj okcidento al Lavin, kaj en nordokcidento al Gaschurn (Vorarlbergo, Aŭstrio).
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 27 de Malojopasejo tra Engadino al Tirolo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la engadina linio de la Retia Fervojo, ĉe kiu la komunumo disponas pri stacidomo.
Lingvoj
La ĉefa lingvo en Guarda estas la romanĉa. Same kiel en multaj aliajn romanĉlingvaj komunumoj dum la lastaj jaroj tamen la elcentaĵo de la germanlingvanoj forte kreskis, unuflanke pro formigro de romanĉlingvanoj kaj aliflanke pro almigro de germanlingvanoj. Dum la popolnombrado de 1980 ankoraŭ 90,30% de la loĝantaro parolis la romanĉan, dum 6,72% parolis la germanan. En la jaro 2000 ankoraŭ 62,50% estis romanĉlingvanoj, dum 30,56% parolis la germanan.
Historio
La unua dokumenta mencio de Guarda datiĝas el la jaro 1160 kiel Warda. Dum mezepoko Guarda estis biensetlejo, kiu apartenis al la paroĥo Ardez. En la jaro 1494 Guarda disiĝis de Ardez kaj fariĝis memstara paroĥo. Supozeble tiam estis ankaŭ konstruita la gotika preĝejo. En la jaroj 1499 kaj 1622 Guarda estis brulrabita fare de aŭstriaj trupoj. En la jaro 1652 la vilaĝo kune kun la cetera valo sin liberaĉetis de la aŭstria regado. La dezertiĝinta vilaĝo Auasagna sur la komunuma teritorio estis en la 16-a jarcento menciita kiel kuracbanejo.
Freiamt (Nigra Arbaro)
Freiamt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emmendingen, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
237 Coelestina
237 Coelestina estas mezgranda sed hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
La aŭstria astronomo Johann Palisa malkovris ĝin la elde la observatorio de Vieno.
László Szabédi
László SZABÉDI (lAslO sabEdi, ĝis 1933 Székely estis rumania hungara poeto, verkisto, lingvisto, kritikisto, tradukisto naskita en Sáromberke la 7-an de majo 1907 kaj mortinta en Kluĵo la 18-an de aprilo 1959.
Biografio
László Szabédi studis en Kluĵo en la unitariisma kolegio kaj poste li pristudis teologion en Strasbourg. En Arad li laboris kiel oficisto, kaj poste li fariĝis dramaturgiisto ĉe la teatro de Kluĵo. Inter 1931–1938 li estis interna kunlaboranto de gazeto Ellenzék. Post 1940 li instruis en la rumana vilaĝo Báré kaj li tradukis rumanajn popolpoemojn. Inter 1942-1944 li estis kunlaboranto de revuo Termés. En 1942 li aliĝis al Verkista laborkomunumo Helikon, en 1943 li ĉeestis la renkontiĝon de Szárszó. En 1943 li ricevis premion Baumgarten. Inter 1945–1947 li estis direktoro de Székely Nemzeti Múzeum de Sfântu Gheorghe, intertempe li estis kunlaboranto de gazeto Világosság de Kluĵo. De 1947 ĝis sia morto li estis universitata profesoro en Universitato Bolyai de Kluĵo. Okaze de ĉesigo de la memstara hungara universitato Universitato Bolyai de Kluĵo pro ĝenado de aŭtoritatoj li memmortigis.
Vjatka
Vjatka (Вятка [Vjatka]; Нократ; Виче [Viĉe]; Ватка [Vatka]) estas rivero en Rusio. Ĝi situas en Udmurtio, Kirova provinco kaj Tatario. Ĝi alfluas la riveron Kama proksime al la urbo Mamadiŝ.
Urboj
La plej grava urbo ĉe Vjatka estas Kirov (ĉ. 500mil loĝantoj), la ĉefurbo de la samnoma provinco.
Kankaanpää
Kankaanpää estas urbo de Finnlando en la regiono Satakunta. Ĝia areo estas, el kio estas tero kaj akvo. La 31-an de marto 2021 havis la urbo 12,768 loĝantojn. En Kankaanpää estas garnizono. Kirko de Kankaanpää estis konstruita en 1839. Ĝin planis C. L. Engel. En Kankaanpää estas ankaŭ sporta centro, kie estas ankaŭ naĝejo. Isojoki, Ikaalinen, Jämijärvi, Karvia, Kauhajoki, Parkano, Pomarkku, Pori, Sastamala kaj Siikainen estas najbaraj komunumoj de Kankaanpää. Kankaanpää iĝis kampurbo 1867 kaj urbo 1972. Honkajoki estas ligita al Kankaanpää 2021.
Fahd bin Abdul-Aziz Al Saud
Fahd bin Abdul-Aziz Al Saud (naskiĝis en 1921 aŭ 1923 en Riado; mortis la 1-an de aŭgusto 2005 samurbe; arabe فهد بن عبد العزيز آل سعود, latinliterigo laŭ DMG Fahd ibn ʿAbd al-ʿAzīz Āl Saʿūd) ekde la jaro 1982 ĝis sia morto estis reĝo de Sauda Arabio.
12 reguloj de Codd
La 12 reguloj de Codd estas aro da dek-tri (tiel) reguloj por datumbazaj sistemoj. Ilin proponis Edgar Frank Codd por difini, je kiuj kondiĉoj datumbaza sistemo nomiĝu "rilata" aŭ, pli precize, kiel "rilata datumbaz-mastruma sistemo" (RDBMS).
Codd vortigis tiujn regulojn komence de la 1980-aj jaroj.
La reguloj
Tiuj ĉi reguloj estis difinitaj en la artikolo "Is Your DBMS Really Relational?" (ĉu via sistemo vere estas rilata) de Codd, publikigita en la revuo ''ComputerWorld" en du partoj, je la 14-a kaj 21-a de oktobro 1985.
Fahd bin Abdul-Aziz Al Saud
En la jaro 1932 la tiam 11-jara Fahd spertis, kiel lia patro oficiale fondis la reĝlandon Sauda Arabio per la traktato de Ĝido. En 1945 Fahd unuafoje vojaĝis al Novjorko, por ĉeesti la oficialan fondon de la Unuiĝintaj Nacioj. Tie li asistis al sia frato Faisal, tiutempe ministro pri eksteraj rilatoj de Sauda Arabio.
La 24-an de decembro 1953 la ŝtatfondinto nomumis Fahd ministro pri edukado; samjare li oficiale unuafoje reprezentis sian landon en formala ŝtatestra vizito ĉe Elizabeto la 2-a, reĝino de Britio. En 1959 li gvidis la saudan delegacion en la Araba Ligo. Tiu takso alekstere videble markis lian karieran avancon en la sauda reĝa familio. La 13-an de oktobro 1962 li iĝis ministro pri internaj aferoj, kaj en 1967 li grandprenis la gravan postenon de dua vica ĉefministro.
La 13-an de junio 1982 li deklariĝis reĝo de Sauda Arabio, kaj daŭrigis la familian politikon diversigi la saudan ekonomion for de nura vendado de nafto. Malgraŭ la ŝtata riĉeco pro la abundaj naftoprovizoj tamen la ekonomiaj problemoj de la lando kreskis. Forta politika krizo ekestis en 1990/91, kiam la emirlando Irako okupis la emirlandon Kuvajto kaj Sauda Arabio devis akcepti la protekton de internacia koalicio gvide de Usono, por defendi siajn limojn kaj reliberigi Kuvajton. La gastigo de usonaj armeaj unuoj gvidis al kreskiĝanta kritiko de landaj islamaj fundamentalistoj pri la reĝa familio.
Ekde kiam li en 1995 suferis apopleksion, lia duonfrato kaj tiama kronprinco Abdulah bin Abdul-Aziz Al Saud praktike transprenis la regadon, kaj interalie enkondukis reformojn pro la financa krizo de la lando kaj tiel ekz. malpliigis la ŝtatajn donaĵojn (senpaga domo, sanoprizorgo ktp.). Kiam Fahd mortis la 1-an de aŭgusto 2005, Abdulah oficiale iĝis la sekva sauda reĝo.
Béla Uhlyárik
estis rumania hungara verkisto, dramisto, publicisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 10-an de oktobro 1883 kaj mortis samloke la 10-an de februaro 1955.
Kariero
Béla Uhlyárik akiris diplomon de advokato en Budapeŝto kaj Koloĵvaro (1908). Li laboris en sia naskiĝurbo.
József Bajza (literaturhistoriisto)
BAJZA József estis hungara literaturhistoriisto, historiisto, ano de MTA naskiĝinta en Fugyivásárhely la 31-an de januaro 1885 kaj mortinta en Budapeŝto la 8-an de januaro 1938. Li estis nevo de la pli juna frato de kritikisto József Bajza.
Kariero
Bajza estis ekde 1906 kunlaboranto, poste sekciestro de MNM. Ekde 1923 li estis universitata profesoro pri la kroata lingvo kaj literaturo de Universitato Budapeŝto.
Niko Kranjčar
Niko Kranjčar estas kroata futbalisto. Li naskiĝis en Zagrebo, do nun estas -jara. Laŭ stato de la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Dinamo Kievo - antaŭe li inter alie estis profesia futbalisto de la kluboj Dinamo Zagreb, Hajduk Split, Portsmouth kaj Tottenham Hotspur. Krome Niko Kranjčar ekde la jaro 2004 estas membro de la kroata nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008, kaj same estas membro en la teamo partoprenanta en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. Niko Kranjčar cetere pasigis siajn infanajn jarojn en Aŭstrio, kie lia patro - havanta aŭstrian pasporton - estis profesia futbalisto de la klubo Rapid Vieno.
10426 Charlierouse
10426 Charlierouse estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona ĵazmuzikisto tenorsaksofonisto Charlie Rouse (1924–1988), naskiĝinta en Vaŝingtono. Li registris unuafoje en 1947, li ludis en la kvarteto de Thelonious Monk dum 1959-1970, ekzempligante la "modernan" stilon alkroĉita al la bibopo kiun Monk akcentis. Lia fina registrado estas omaĝo al Monk.
Papantla
Papantla estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Papantla de Olarte. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 124.
Geografio
La komunumo en 2015 laŭ lasta popolnombrado de la INEGI havis 161 097 loĝantojn. La komunumo havas surfacon de 1199.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 27 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 19 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 180 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 171167 personoj. En la jaro 2000 temis pri 170304, do temis pri kresko / malkresko je -0.1 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 152057 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 37367 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Eszter Pécsi
Biografio
Eszter Pollák devenis el juda familio. Ŝi frekventis Reĝan Teknologian Altlernejon en Charlottenburg inter 1915 kaj 1919. Ŝi eksciis, ke Reĝa Teknikuniversitato palatino József jam akceptas ankaŭ virinajn studentojn, tial ŝi hejmenvenis, finis la lernadon kaj ŝi akiris diplomon en 1920. Post siaj studoj ŝi laboris jardekon en kontoro, kie oni planis modernajn konstruaĵojn. En 1921 ŝi edziniĝis, baldaŭ ŝi naskis 2 filojn. Inter 1930-1948 ŝi havis propran arkitektan kontoron, post la ŝtatiĝo ŝi estis ĉefinĝeniero en ministeria arkitekta oficejo. Dum la hungara revolucio de 1956 ŝi estis komisiano, tial en la sekva jaro ŝi estis forigita el la laborejo. Ŝi disidis, la edzo sekvis ŝin en 1964. Ŝi vivis en Vieno 2 jarojn, poste ŝi translokiĝis al Novjorko, kie ŝi ricevis ĉefe statikajn taskojn. Inter 1959–1970 ŝi prelegis en Universitato de Novjorko. Ŝi ricevis premion "statistikisto de la jaro" en 1965. En 1970 ŝi paraliziĝis. Ŝi estis entombigita en Budapeŝto.
Regulo de Wahl
La regulo de Wahl estas regulo de vortfarado, disvolvita de lingvisto Edgar de Wahl kaj aplikita en la disvolvo de planita lingvo Okcidentalo (nomata ankaŭ "Interlingue") kreita de li. Ĝi estas uzata por havi kelkajn vortospecojn (gramatikajn kategoriojn) el aliaj (ekzemple substantivoj de verboj).
Regulo
Infinitivoj de verboj en la lingvaro Okcidentalo havas la pli da ofte la finaĵo -ar aŭ -er. La radiko estas ricevita en sekva maniero:
Ĉi tiuj ses esceptoj estas: kaj la formitaj verboj de tiuj per prefiksos.
Tial ke la regulo komponas de tri partoj, ŝi estas ofte kriita kiel "tri reguloj de Wahl".
ĝi kreas la substantivoverbojn kaj de adjektivoj, retiriĝante la finaĵojn kaj ricevante la radikon. Post la subjuntar -r aŭ -er, ĝi ricevas infinitivon en plimulto de okazoj: decora/t/ion, decora/t-, decora/r.
Apliko
Ĉi tiu regulo estas aplikita en la lingvaro Okcidentalo. Post eventuala modifo povas apliki ĉi tiun regulon al kreaĵo de novaj formoj de vorto aparte en latinidaj lingvaroj aŭ en kiuj prenas pruntita nomenklaturo de latinidaj lingvaroj.
Ŝnapso
La alkoholaĵo ŝnapso estas sufiĉe konata speco de brando distilita el fruktoj aŭ beroj. La termino originas de la germana vorto Schnaps, kiu rilatas al brando trinkata rapide el malgranda glaso.
Ĝenerale ŝnapso enhavas 30-40% da alkoholo, sed la alkoholenhavo dependas de la speco. Ŝnapso restas vera se oni produktas ĝin per dufoja distilado kaj ĝi ne devas enteni sukeron kaj iun ajn artefaritajn aldonaĵojn. Ŝnapso guste iom similas al vodko sed konservas etan guston de la fonta frukto aŭ bero.
Ŝnapso estis inventita verŝajne en Germanio kaj estas produktata tie ek de 16-a jarcento vaste uzata por finuzi diversajn fruktojn, kiuj restas post rikoltado. Estas konataj pli ol 30 diversaj specoj de ŝnapso. Vaste konataj, popularaj en Germanio:
Ŝnapso el pomaj kaj piraj alkoholoj (Obstler) havas forton je 40%. Abundas ŝnapsoj ankaŭ el frambo, rubuso, prunuso, mirabelo, merizo, persiko.
Kirova provinco
Kirova provinco (Ки́ровская о́бласть) estas provinco en norda parto de Eŭropa Rusio. Ĝi limiĝas en nordo al Arĥangelska provinco kaj Respubliko Komiio, en oriento al Permja regiono kaj Udmurtio, sude al respublikoj Tatario kaj Mariio kaj okcidente al Niĵnij-Novgoroda provinco, Kostroma provinco kaj Vologda provinco.
(14534) 1997 QE2
(14534) 1997 QE2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Kirova provinco
Geografio
Kirova provinco situas en orienta parto de Orient-eŭropa ebenaĵo. La orienta parto de la provinco apartenas al Kama altebenaĵo La plej granda rivero estas Vjatka kiu fluas al Volgo. En nordorienta parto estas rivero Kama.
Loĝantaro
La loĝantaro de Kirova provinco estas ĉirkaŭ 1,5 milionoj. La plej granda urbo estas Kirov. La plej granda parto el loĝantoj estas rusoj kaj minoritatoj estas tataroj, udmurtoj kaj marioj.
Historio
Kirova provinco estas malnova loĝregiono de udmurtoj kaj aliaj finn-ugraj popoloj. Novgorodaj komercistoj fondis en 1374 la urbon Hlinov (nuna Kirov). Ĉirkaŭ la urbo formiĝis Vjatka respubliko, kiu estis kunligita al Rusio en 1489.
Făgăraș
Făgăraș [fəgəraŝ] (hungare: Fogaras, germane: Fogarasch) estas urbo en Rumanio laŭ la rivero Olt okcidente de Braŝovo. Administre apartenas al ĝi Galați.
Loĝantoj
En 1910 ĝi havis 6 579 loĝantojn (hungaroj, rumanoj, germanoj),  en 1992 44 931 (95 % rumanoj). En 2009 vivas proksimume 1000–1200 hungaroj en la urbo, sed ne funkcias lernejo en hungara lingvo.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1291. Inter 1662 kaj 1690 ĝi estis la ĉefurbo de Transilvanio. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras). Inter 1892 kaj 1910 la deputito de la urbo en la parlamento de Hungario estis la verkisto Kálmán Mikszáth, je kies interveno konstruiĝis la gimnazio, en kiu inter 1908 kaj 1911 instruis la poeto Mihály Babits. Antaŭ la reformita preĝejo estas entombigita Kata Bethlen, grafino, verkistino.
Provinco Lucensio
Provinco Lucensio, ankaŭ Lucensia provinco (latine: Provincia Lucensis, ĉeĥe: Lucká provincie) estas historia administra teritorio sur sudorienta Moravio, kiu nur en la 13-a jarcento komencis konstituiĝi kiel ties daŭra konsisto. Lucensia provinco estiĝis en la norda parto de limregiona bufra zono (la tn. confinium) sur dislimejo de Moravio kaj Hungara reĝlando, nomata Lucensia kampo, Lucko (latine campus Lucsko) aŭ provinco Váh, pri kiu ekde la 11-a ĝis la 13-a jarcento Přemyslida ŝtato disputis kun Hungara reĝlando. Lucensia kampo etendiĝis ambaŭflanke de montaro Blankaj Karpatoj – ĝiajn limojn kreis suba fluo de rivero Moravo kaj rivero Olšava sur la flanko moravia kaj rivero Váh kaj montaro Malgrandaj Karpatoj aŭ rivereto Chvojnica sur la flanko hungara.
Iván Raisz
Iván Raisz [rajs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Raisz Iván estis hungara matematikisto, profesoro.
Provinco Lucensio
Pereo
Por firmigi de la bohemiaj interesoj sur la teritorio Lucensio okazis en ligiteco al malvenko de Béla la 4-a fare de Přemysl Otakar la 2-a la 12-an de julio 1260 en batalo ĉe Kressenbrunn post la tn. kumanaj militoj.
Iván Raisz
Iván Raisz naskiĝis la  en Diósgyőr. Li mortis la en Miskolc.
Biografio
Iván Raisz akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1935. En la sekva jaro li akiris plian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József. Inter 1935 kaj 1949 li instruis en luterana lernejo por instruistoj, sed interrompo okazis en 1944 pro la soldatiĝo. En la studjaro 1949 li instruis en gimnazio en Miskolc, poste en Pezindustria Universitato Mátyás Rákosi. Li estis docento inter 1952-1977, poste li pensiuliĝis. Li ricevis memormedalon en 1961. Li okupiĝis pri trigonometrio.
Provinco Lucensio
Pereo
La pereo de Lucensia provinco okazis komence de la 14-a jarcento, kiam komencis membriĝo en provincojn perdi la signifon je utilo de malpli grandaj tutaĵoj kun la centrejoj en urboj.
5 (nombro)
Kvin estas la natura nombro kiu sekvas de 4 kaj antaŭas de 6.
En matematiko
Kvin estas primo, Fibonaĉi-nombro, Markov-nombro kaj Pell-nombro.
Legoma spinaco
La legoma spinaco (Spinacia oleracea) estas unujara planto el la familio de la amarantacoj (Amaranthaceae) kiu parencas al la kvinoo kaj atriplo. Ĝi estas rapide kreskanta folia legomo, kiu jam frue dum la printempo haveblas. Ĝi estas malnova legomo kiu por la unua fojo estis kultivata en Persio.
5 (nombro)
En matematiko
5 estas tria prima nombro, ankaŭ ĝi estas:
Pri la nombro 5
La atomnumero de boro.
La kvinpinta stelo de la esperanto-flago.
La mano havas 5 fingrojn, kaj piedo 5 piedfingrojn
En brazila folkloro la 5 absolute rilatas al hundo, sed ĉiuj nombroj finitaj per 2 rilatas al aglo.
Kantono de Carnières
La kantono de Carnières (france canton de Carnières) estas franca kantono lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi estas unu el la 7 kantonoj de la arondismento de Cambrai.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Carnières la jenaj 15 francaj komunumoj :
5 (nombro)
Pri la nombro 5
5-kvadrato estas geometria formo el 5 kvadratoj.
Legoma spinaco
Nutra valoro
100 gramoj da freŝa spinaco enhavas:
5 (nombro)
Pri la nombro 5
5-hiperkubo estas hiperkubo de dimensio 5.
Legoma spinaco
Nutra valoro
Spinaco estas riĉa je fero, karoteno, vitamino E kaj antioksidantoj.
5 (nombro)
Pri la nombro 5
Kvinlatero estas plurlatero kun 5 lateroj.
Joseph Mercieca
Joseph MERCIECA, malte nomita Ġużeppi MERCIECA (naskiĝis la en Victoria, antaŭa nomo de Rabat, sur insulo Gozo, Malto; mortis la  en Żejtun), estis malta pastro, arĥiepiskopo de Malto ekde 1976 ĝis 2006.
Biografio
Joseph Mercieca pastriĝis la.
Okupoj
Konsekrita vic-arĥiepiskopo de MS-ro Michel Gonzi la, post nur 4 jaroj li fariĝis lia posteulo, la.
Li restis ĉe la regado de la arĥiepiskopejo dum 30 jaroj, post kiam li devis ĝin forlasi, atinginte aĝ-limon la. Lia posteulo estas MS-ro Paul Cremona, Dominikana monaĥo.
Moto
« Ofero, eŭkaristio, apostoleco »
Jacques Delille
Jacques DELILLE (naskiĝinta la en Clermont-Ferrand, mortinta la  en Parizo) estis franca verkisto.
Vivo
Estante eksteredzeca filo de la advokato Montanier li iĝis instruisto ĉe la pariza Collège de France. Li famiĝis pro la traduko de la verko Georgiko de Vergilio: kvankam ĝi estis mallaŭvorta ĝi brilis per eleganteco kaj leĝereco. Ĉiuj literaturemuloj, inkluzive de Voltero, laŭdegis ĝin.
Dum la lastaj vivojaroj li estis blindulo..
La unua eldono de la kolektitaj verkoj faritis en 1824 en 16 volumoj far Michaud.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 4. Leipzig 1906, p. 611, kio legeblas tie ĉi interrete.
Naŭabo de Bengalio
Naŭaboj de Bengalio estis la estreca titolo de la regantoj de Bengalio, Biharo kaj Oriso. Inter 1717 kaj 1757, ili funkciis kiel ŝtatestroj de la suverena Princlando Bengalio. Tiu posteno estis establita de la heredaj Nazimoj aŭ Subahdaroj (nome provincaj guberniestroj) de la subahoj (provincoj) de Bengalio dum la regado de la Mogoloj kaj poste iĝis la sendependaj regantoj de la regiono. Siraj ud-Daulah, nome la lasta sendependa Naŭabo de Bengalio estis perfidita en la Batalo de Palaŝi de Mir Jafar. Tiu malvenkis antaŭ la Britoj, kiuj ekkontrolis Bengalion en 1757, instalis Mir Jafar sur la Masnad (trono) kaj setlis kiel politika povo en Bengalio.
En 1765 oni starigis la sistemon de Duobla Regado, per kiu la Naŭaboj regadis je konto de Britoj kaj tiele ili estis marionetoj de la Britoj. En 1772 la sistemo estis nuligita kaj Bengalio venis sub rekta kontrolo de la Britoj. En 1793, kiam la Nizamat (guberneco) de Naŭabo estis same perdita, ili restis kiel simplaj pensiuloj de la Brita Orienthinda Kompanio. La lasta Naŭabo de Bengalio, Mansur Ali Ĥan abdikis la 1an de novembro 1880 favore de sia plej aĝa filo.
Anthony Comstock
Anthony COMSTOCK (n. la 7-an de marto 1844 - m. la 21-an de septembro 1915) estis usona inspektisto de la Usona Poŝta Servo kaj sekretario de la Novjorka Societo pri Forigo de Malvirto ( New York Society for the Suppression of Vice aŭ NYSSV). Li estis dum sia tuta vivo defendanto de la strikta moralo de la viktoria periodo. Li ĉefe batalis kontraŭ malvirta literaturo, hazardludo, prostituado kaj ĉarlatanismo.
La anglalingvaj vortoj comstockery kaj comstockism referencas al liaj vastaj kampanjoj de cenzuro kontraŭ ĉio, kion li konsideris obscenan, tio estas ĉia publika aludo al sekso, inkluzive de dokumentoj rilate al naskiĝkontrolo senditaj poŝte. Li kontribuis persone al la redakto de la Comstock Act, aŭ Leĝo Comstock.
Li uzis sian potencon ene de la poŝta servo kaj de NYSSV, kunlabore kun la novjorka polico, por okazigi multnombrajn arestojn pro obscenaĵoj aŭ hazardludo.
Raisio
Raisio estas urbo de Finnlando en provinco Origina Finnlando. Ĝia areo estas, el kio estas tero,  alia akvo ol maro kaj  maro. La 31-an de marto 2021 la urbo havis 24,555 loĝantojn. Raisio iĝis kampurbo en 1966 kaj urbo 1974. Masku, Naantali, Rusko kaj Turku estas najbaraj komunumoj de Raisio. En la 20-a jarcento la loĝantaro kreskis el eble 2000 al pli ol 20 000. Tamen estas ankaŭ valora naturo en la urbo. En Raisio estis faritaj multaj trovitaĵoj el ŝtonepoko kaj ferepoko. La urbo posedas en aliaj komunumoj lokojn por libertempo de la loĝantoj.
Izsó Ferenczy
FERENCZY Izsó (ferenci) estis hungara politikisto naskita en Temeŝvaro la 19-an de julio 1881 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de januaro 1958.
Kariero
Ferenczy estis ŝtatsekretario pri komerco, politikisto pri industrio, li estis elaborinto de leĝoj pri industripolitiko kaj de la memstara dogantarifo. En 1946 li estis prezidanto de la Magyar Textilgyárosok Egyesülete (Unuiĝio de Hungaraj Tekstilfabrikposedantoj).
Edmund Spenser
Edmund SPENSER (ĉ.1552 - la 13-a de januaro 1599) estis angla poeto.
Spenser naskiĝis en Londono. En 1561 li eniris la lernejon Merchant Taylor's School, kies estro estis la humanisto Thomas Mulcaster, kaj inter la aliaj lernantoj estis la verkistoj Thomas Kyd kaj Thomas Lodge kaj la fama pastro Lancelot Andrewes. En 1569 li iris al Pembroke College, Universitato de Kembriĝo, kie li diplomiĝis en 1573.
En 1569 aperis - anonime - liaj tradukoj de poemoj de Francesco Petrarca kaj Joachim du Bellay, en kontraŭ-romkatolika antologio. En 1578 li iĝis sekretario de John Young, episkopo de Rochester, Kent. La sekvantan jaron li iĝis stabano de la Grafo de Leicester, la favorato de le Reĝina Elizabeto la 1-a, kaj, en ties servo, li ekkonis la verkistojn Philip Sidney kaj Edward Dyer. En 1580 li iĝis sekretario de la Lordo Grey de Wilton, guberniestro de Irlando, kaj loĝis en tiu lando (krom mallongaj vizitoj al Anglio) ĝis la fino de 1598. En Irlando li tenis serion da oficialaj postenoj kaj oni donis al li landojn kaj konstruaĵojn konfiskatajn de irlandaj kontraŭuloj de la angla reĝimo. En 1588 li luis la kastelon de Kilcolman en la graflando Cork - tiu kastelo estis disrabata kaj brulata dum la lukto de Aodh Mór Ó Néill kontraŭ la angla registaro. Spenser fugis al la urbo Cork kaj poste al Londono, kie li mortis, relative malriĉa pro la perdo de siaj irlandaj posedaĵoj. La dramisto Ben Jonson skribis ke "manko de pano" mortigis lin, sed tio eble estas triogo ĉar Spenser estis amiko de potencaj korteganoj. La Grafo de Essex pagis la kostojn de liaj funebroj kaj lia enteriĝo (tuj proksime al Geoffrey Chaucer) en la Abatejo Westminster, kaj aliaj poetoj portis la ĉerkon kaj ĵetis sur ĝin versojn kaj skribilojn.
Kiel poeto li multe gravis. Influata de la poezio de Italio kaj Francio, li verkis sonetojn, pastoralajn poemojn, kaj la granda angla alegoria epopeo (nefinita) de la dek-sesa jarcento, la Faerie Queene (La Fea Reĝino). En ĉi tiu epopeo - kiu tuj furoris - li iom sekvis modelojn de Ludovico Ariosto kaj Torquato Tasso. La Amoretti (sonet-sekvenco), la Prothalamion kaj la Epithalamion estas inter la plej gravaj am-poemoj de la angla literaturo.
La poemoj de Spenser havis grandan influon sur anglaj poetoj kaj de lia tempo kaj de sekvantaj jarcentoj. Inter aliaj, John Milton kaj John Keats admiris liajn verkojn.
Iama UEA-prezidanto Humphrey Tonkin havas du eldonitajn librojn (en la angla lingvo) pri verkoj de Spenser:
Esperantigis en Angla Antologio William Auld sonetojn el Amoretti, kaj A. D. Foote la Prothalamion.
Mojtín
Mojtín (hungare Hegyesmajtény [hedjeŝmajtEnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Mojtín situas inter montoj 832 kaj 760 m altaj, fine de sakovojo. Púchov troviĝas je 16 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1208 en formo "Motie". En 1784 supozeble ĝi ne estis loĝata. En 1828 vivis tie 562 vilaĝanoj en 57 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis la pli mallonga Mojtény. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hegyesmajtény 1052 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Ilava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Mojtín 606 homoj, (600 slovakoj). Ĉe la proksima deklivo skiejo troviĝas.
Paso del Macho
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 27331 loĝantojn. El tiuj estis 13368 viroj kaj 13963 virinoj. La komunumo havas surfacon de 323.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 58 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 43 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 480 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 25245 personoj. En la jaro 2000 temis pri 26567, do temis pri kresko / malkresko je 1.03 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 23576 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 164 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30125a.htm
László Bakó
BAKÓ László estis hungara aktoro naskiĝinta en Sárközújlak la 21-an de novembro 1872 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de aŭgusto 1928. Lia filino estis Márta Bakó.
Kariero
László Bakó debutis en 1899 en la Nacia Teatro de Budapeŝto kaj ekde 1920 kiel eterna ano tie ludis ĝis sia morto. Li estis instruita kantisto kaj aperis ankaŭ en baritonroloj.
21404 Atluri
21404 Atluri estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kamalakar Atluri, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Herricks Senior High School en New Hyde Park (Nov-Jorkio, Usono).
Batalo de Buksaro
La Batalo de Buksaro okazis la 23‑an de oktobro 1764 inter trupoj sub estreco de la Brita Orienthinda Kompanio estre de Hector Munro kaj la kombinita armeo de Mir Kasim, nome Naŭabo de Bengalo: la Naŭabo de Udho kaj la Mogola. La batalo luktiĝis ĉe Buksaro, tiam ene de la teritorio de Bengalio, urbo situanta borde de la rivero Gango okcidente de Patnao, kaj estis definitiva venko por la Brita Orienthinda Kompanio. El la baratanoj perdiĝis aŭ estis vunditaj NaN kaj 6,000 estis kaptitaj, dum ĉe la britoj nur 1,847 estis mortigitaj aŭ vunditaj.
Săcele
Săcele [səĉele] (hungare: Hétfalu) estas urbo en Rumanio en la sudorienta rando de Țara Bârsei orient-sudoriente de Braŝovo. Administre apartenas al ĝi Tărlungeni, Turcheș kaj Zizin.
Loĝantaro
En 1992 Săcele havis 30 mil 226 (rumanoj, 27 % da hungaroj).
Etimologio
La hungara kaj la germana nomoj signifas "sep-vilaĝo(j)".
Historio
Săcele fondiĝis per unuiĝo de kvar komunumoj en 1956: Baciu (Săcele), Cernatu, Satu Lung (Săcele), Purcăreni. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Brassó).
Garça (San-Paŭlio)
Garça (oficiale Município de Garça) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Marília kaj en la samnoma mikroregiono Marília. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
238 Hypatia
238 Hypatia estas granda sed malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovita de la rusa-germana astronomo Viktor Knorre elde la observatorio de Belino, la.
Nomo
Ĝi estis nomita honore al la greka filozofino kaj matematikistino Hipatia de Aleksandrio.
László Bak
BAK László estis hungara pianisto, instruisto naskiĝinta en Marosvásárhely la 12-an de marto 1914 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de februaro 1978.
Kariero
Bak havigis diplomon de instruisto en muzikakademio Ferenc Liszt en 1939 kaj li iĝis direktoro kaj instruisto de la urba muziklernejo ĝis 1941 de Mosonmagyaróvár. En 1942 li instruis en Nadjvarado. Inter 1942 kaj 1946 li estis publikdungita salajrita rifuĝinto. Ekde 1946 li instruis en Budapeŝto ĝis 1975. Lia dekstra mano paraliziĝis, sed li ĉesis plue koncerti per sia maldekstra mano.
Fonto
]
Historio de Litovio
La historio de Litovio povas esti observata ĝis profundo de jarcentoj, minimume ekde la 7a jarcento antaŭ nia erao, kiam la unuaj baltaj triboj ekloĝis borde de ĝiaj multnombraj riveroj kaj lagoj. La vorto “Litovio”, pli ĝuste latina nomo “Lituae”, unuafoje renkontiĝas en skribaj tekstoj de Kvedlinburgaj kronikoj de 1009, kie estis notita, ke episkopo estis “batita al la kapo fare de paganoj en Lituae kaj rezulte foriris al ĉielo”. La unua Litovia ŝtato fondiĝis en 1236, post kiam sub la gvido de duko Mindaugas dum batalo apud Saulė estis venkita la Livonia ordeno. En 1253 Mindaugas estis kronita, li fariĝis la unua kaj ununura reĝo de Litovio.
La Princlando Litovio (litove Lietuvos Kunigaikštystė, ofte mallongigite LDK, en mezepoka literatura litova lingvo Kunigiste Letuvos, rutene князство Литовское, latine Ducatus Lituaniae, beloruse Княства Літоўскае, "Knjastva Litoŭskaje", ukraine Князівство Литовське, "Knjazivstvo Litovske", pole Księstwo Litewskie, ruse Княжество Литовское, "Knjaĵestvo Litovskoje") estis teritorio proksimume ekvivalenta al la kultura regiono Aŭkŝtajtio, en kiu regis la litova reĝo Mindaugas. La teritorio konsidereblas la "kerna parto" de la pli granda Grandprinclando Litovio, kiu poste ĝis la 18-a jarcento iĝis parte tre ampleksa ŝtato en orienta kaj centra Eŭropoj.
Guru Nanak
Majstro Nanako, Guru Nanak, (1469-1539), estas la fondinto de sikismo. Li estas la unua el la dek majstroj de tiu religio.
Junaĝo
Nanako estis naskita en Talwandi, nun Nankana Sahib, proksime de Lahore nun en Pakistano. Liaj gepatroj estis hinduoj el la kasto de komercistoj. Jam en knabaĝo Nanakon tre logis religio.
Nanako edziĝis kaj naskigis du filojn. Dezirante esplori la misterojn de vivo, li elhejmiĝis. Li vagadis tra tuta Hindujo kiel hinduaj sanktuloj. En tiu periodo, Nanako eksciis pri la instruo de kabiro (1441-1518), sanktulo respektata kaj de hinduoj kaj de islamanoj.
Instruado
Post siaj predikaj vojaĝoj Nanako ekloĝis en Kartapur ĉe la bordo de rivero Kavi. Li restis tie ankoraŭ 15 jarojn, instruante al la disĉiploj (sikoj), kiuj sekvis lin kaj plu venis al li. Tiuj komencis rigardi lin majstro, alivorte guruo.
Tie li instruis vivadon en la mondo, sen aparteco de pastroj aŭ ermitoj, komunan manĝon (langar) sen atento al riĉo aŭ malriĉo, sen atento al kastoj. Li nomumis la disĉiplon Lehna dua majstro de sikoj kun la nomo Guru Angad.
Mudancjan
Mudancjan, ĉine 牡丹江, (dum la japana okupo Botankou) estas metropolo en Ĉina Popola Respubliko. La municipo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn kaj antaŭurbojn.
Geografio
Mudancjan etendiĝas en la nord-orienta flanko de la lando. Vladivostok troviĝas 248 km.
Klimato
Mudancjan havas kontinentan klimaton kun influo de musono. La vintroj estas tre malvarmaj, la averaĝa temperaturo en januaro estas −17 °C. Tio estas en julio 22 °C. Jare pluvas (aŭ neĝas) po 537 mm. Tio falas precipe inter junio-aŭgusto.
Trafiko
Mudancjan havas internacian flughavenon. La urbo estas nodo de fervojoj.
4 (nombro)
Kvar estas la natura nombro kiu sekvas de 3 kaj antaŭas de 5.
La nombro 4 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
En matematiko
Kvar ne estas primo, 4 egalas al 2·2
Pri la nombro 4
La atomnumero de berilio.
Ekzistas kvaredro kiu estas regula pluredro kun 4 triangulaj edroj.
En brazila folkloro 4 estas ligita ĝenerale al papilio kaj specifike al struto.
Estas 4 sezonoj en unu jaro.
La paperformato A4 estas vaste uzata: la surfaco egalas al 1 deksesono de 1 m2 kaj ĝi grandas 297mm je 210mm.
La nombro da emblemoj en la kartludo estas 4 : kero, karoo, trefo kaj piko.
La planedo Jupitero havas 4 grandajn satelitojn kaj ankaŭ plurajn malgrandajn. Ioo, Europo, Ganimedo kaj Kalistoo estis malkovritaj de Galileo.
En biologio estas 4 nitrogenaj bazoj bezonataj por konstrui la DNA-molekulegojn: adenino, guanino, citozino kaj timino.
Estas 4 klasikaj elementoj.
4-kvadrato estas geometria formo el 4 kvadratoj.
4-hiperkubo estas hiperkubo de dimensio 4.
Kvarlatero estas plurlatero kun 4 lateroj.
József Horváth (inĝeniero)
József HORVÁTH [jOĵef horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth József estis hungara inĝeniero pri agrario, fakulo pri virusscienco, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2001).
József Horváth naskiĝis la  1936 en Keszthely.
Biografio
József Horváth frekventis universitaton en sia naskiĝurbo, kie li ricevis diplomon en 1960. Li eklaboris en instituta filio de MTA. En 1977 li doktoriĝis antaŭ la akademio, en la sekva jaro li iĝis katedrestro, kie li okupiĝis precipe pri malsanoj de kreskaĵoj. Li estis gastoprofesoro ekzemple en Germanio, Nederlando, Italio, Usono, Barato, Meksiko, Peruo. En 2006 li emeritiĝis, tamen li daŭras sian laboron. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1987-2011.
Reviviĝo (religia movado en Finnlando)
La reviviĝo (herännäisyys aŭ körttiläisyys) estas luterana religia movado en Finnlando ene de la Evangelia-Luterana Eklezio de Finnlando, kun anoj ĉefe en Savonio kaj Ostrobotnio. Ĝi emfazas ke homo ne povas akiri sian savon mem, sed nur ricevi ĝin de Dio. Ĝin komencis predikanto Paavo Ruotsalainen en la 1820-aj jaroj. Spirita kanta libro de Herännäisyys estas Halullisten sielujen laulukirja. Tradicie, sed hodiaŭ malpli, la movado ankaŭ akcentis simplan vestadon.
La religia movado aranĝas preskaŭ ĉiujare la grandan someran renkontiĝon Herättäjäjuhlat.
Distrikto Hradec Králové
Distrikto Hradec Králové estas distrikto en Ĉeĥio situanta en Regiono Hradec Králové. La distrikto estas unu el kvin distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 101 urboj kaj vilaĝoj.
Danijel Pranjić
Danijel Pranjić estas kroata futbalisto. Li naskiĝis en Našice, do nun estas -jara. Laŭ stato de la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Bayern München en Munkeno, Germanio - antaŭe li interalie estis profesia futbalisto de la kluboj NK Osijek, Dinamo Zagreb kaj SC Heerenveen. Krome Danijel Pranjić ekde la jaro 2004 estas membro de la kroata nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008, kaj same estas membro en la teamo partoprenanta en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012.
Madagaskara ralardeo
La Madagaskara ralardeo (Ardeola idae), konata ankaŭ kiel Madagaskara ardeo, estas birdospecio de ardeo nome de la familio de Ardeedoj  kaj grupo de la ralardeoj.
Aspekto
Reprodukta plenkreskulo (45 al 48 cm longa) estas blankeca kun sablokolora al flaveca nuanco en flugiloj kaj ĉefe en brusto. La krono esta strieca, la irisoj flavaj kaj la beko tre longa, pintakra kaj tre blua kun nigra pinto. Ne estas seksa duformismo.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en sudcentra kaj orienta subsahara Afriko nome en Angolo, Burundio, Komoroj, Demokratia Respubliko Kongo, Kenjo, Madagaskaro, Malavio, Mozambiko, Ruando, Reunio, Sejŝeloj, Somalio, Tanzanio, Ugando, Zambio, kaj Zimbabvo. Fakte la specio reproduktiĝas nur en la tuta okcidenta Madagaskaro kaj apudaj insularoj kaj migras vintre al la kontinento ĉefe al norda Mozambiko kaj tuta Tanzanio. La unuvintruloj ne revenas post la vintro, nur por la dua jaro.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj mangrovaj arbaroj, ĝangaloj, riveroj, nesalakvaj lagoj, nesalakvaj marĉoj, akvejoj de estuaroj, kaj plugebla tero (rizkampoj). Ĉiukaze estu multa akva vegetaĵaro por kaŝiĝi el eventualaj danĝeroj. Ili manĝas fiŝojn, ranojn kaj malgrandajn insektojn.
Kiel ĉe plej ardeoj ili ne emas kunvivi grupe, pro kio ĝenerale ĝi vidiĝas sola aŭ en paro.
La reprodukta sezono ekas februare al marte. La ino demetas 3 al 4 ovojn. Kovado daŭras ĉirkaŭ 20 tagojn.
Konservostatuso
Ĝi troviĝas en formorta danĝero pro la degradado kaj perdo de ties habitatoj kaj pro troa ĉasado. Ĉirkaŭkalkulata populacio estas 2,000-6,000 individuoj enkalkulinte kaj maturulojn kaj nematurulojn.
Insulo Socorro
Insulo Socorro (en hispana loka Isla Socorro, en Esperanto Insulo Sokoro, Sokorinsulo aŭ Sokora Insulo) estas malgranda vulkaninsulo en la Insuloj Revillagigedoj, posedaĵo de Meksiko situa je ĉirkaŭ 600 kilometroj antaŭ la okcidenta meksika marbordo de Pacifiko je 18°48'N, 110°59'Ok. La grando estas 16.5 por 11.5 km, kun areo de 132 km².
Lastaj vulkaneksplodoj okazis ĉirkaŭ 1848, 1896, 1905 kaj 1951.
Estas havenvilaĝo en la suda pinto de la insulo, kun ĉirkaŭ 250 loĝantoj.
Ne estis praloĝantoj antaŭ la malkovro fare de hispanaj esploristoj en 1533.
Estas multaj endemioj en la insulo pro tiom aparta izoliteco. Tamen lastatempe homa agado enmetis invadajn speciojn kiaj ŝafoj, katoj kaj roduloj. Ĝis tiam ne estis mamuloj en la insulo. Inter ĉefaj endemioj estas plantoj kaj birdoj.
Ĉefaj birdaj endemioj
Aliaj marbirdoj havas en la insuloj gravajn koloniojn kiel ekzemple:
Ligro
Ligro estas hibrido naskita el kuniĝo de virleono kun tigrino. Ligro distingiĝas de sia similulo tigrono, kiun naskas leonino kaj virtigro.
Kantono de Le Cateau-Cambrésis
La kantono de Le Cateau-Cambrésis (france canton du Cateau-Cambrésis) estas franca kantono lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi estas unu el la 7 kantonoj de la arondismento de Cambrai.
Ligro
Ligroj ekzistas nur en zoologiaj parkoj ĉar tiaj kuniĝoj estas tre malprobablaj en la natura medio interalie pro la distanco inter la vivareoj de ambaŭ specioj kaj, pli ol ĉio, pro la diferenco de iliaj kondutoj.
Kantono de Le Cateau-Cambrésis
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Le Cateau-Cambrésis la jenaj 18 francaj komunumoj :
József Abonyi
Kariero
Abonyi diplomitiĝis en Budapeŝto en 1883 kaj tie laboris. Li redaktis la gazeton Odootoskop.
Orny
Orny estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Paul Joachimsohn
Paul Fritz JOACHIMSOHN – ankaŭ: Joachimsen – (n. 12-an de marto 1867 en Danzig — m. 25-an de januaro 1930 en Munkeno) estis germana historiisto.
Ehr
Ehr - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al la mezalta montaro Taunus, kaj ankaŭ administre apartenas al la komunumaro Nastätten, kiu grupigas plurajn etajn komunumojn, por komune plenumi difinitajn taskojn. La lokuloj nomas la teritorion de la komunumaro Blaues Ländchen ("blua landeto"), kaj regule aperanta informilo de la administrejo same portas tiun nomon.
Historio
La teritorio ĝis la jaro 1806 apartenis al la landgraflando Hesio, kaj post mallonga okupiĝo per la armeo de Napoleono en 1816 iĝis parto de la duklando Nassau. En 1866 ĝi estis aneksita de reĝlando Prusio post la Prusia-Aŭstria milito kaj fariĝis prusia provinco "Hesio-Nasaŭo". Post la Dua Mondmilito, kiam Prusio estis dissolvita, la komunumo ekapartenis al la nuna federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Armenoj en Naĥiĉevano
Armenoj havas historian ĉeeston en Naĥiĉevano, eksklavo de Azerbajĝano (Նախիջևան, armena prononco: [nɑχidʒɛvɑn]). Laŭ la armena tradicio, Naĥiĉevano estis fondita de Noa post la tutmonda diluvo. Ĝi apartenis al la Satrapujo de Armenio en la pasinteco kaj poste de la Armena Reĝlando establita de Artaksias la 1-a. Dum la sovetia epoko, Naĥiĉevano spertis demografian ŝanĝiĝon. La armena loĝantaro ege malpliiĝis ĉar la plimulto foriris al Armenio. La armenoj iom post iom restis en ĉ. 0%. Ankoraŭ kelkaj armenaj grupoj kaj partioj kaj de Armenio kaj la armena diasporo, diras ke Naĥiĉevano devas aparteni al Armenio. La mezepoka armena tombejo de Julfa, konsiderita kiel la plej granda kaj valora ekzemplo de mezepokaj ĥaĉkaroj (pli ol 2,000 en la 1980-aj jaroj), estis tute detruita en 2006.
Jequiá da Praia
Jequiá da Praia estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 12.029 loĝantojn en 2010.
György Buday
BUDAY György estis hungara ksilografisto, ĵurnalisto, tipografo: Kolozsvár, 7-a de aprilo 1907 - London, 12-a de junio 1990. Li estis filo de historiisto Árpád Buday.
Biografio
De 1924 li vivis en Szeged kaj inter 1926-30 estis jurstudento. En 1933 li estis grafiklektoro de universitato. En 1932 li estis prezidanto de Szegedi Fiatalok Művészeti Kollégiuma. Liaj ksilografaĵoj dekoracias plurajn verkojn de Gyula Ortutay, Miklós Radnóti, François Mauriac kaj aliaj. Estas elstaraj liaj ilustracioj al verkoj de János Arany, Imre Madách, Áron Tamási. En 1937 ĉe la Mondekspozicion de Parizo li gajnis la artan Grand Prix. De 1936 li kiel stipendiulo estis en Romo. De 1938 li vivis en London. Post eksplodo de dua mondmilito li partoprenis en kontraŭfaŝisma laboro de elmigrintoj kaj estis la prezidanto de londona Hungara Klubo. En 1947-49 li estis direktoro de Hungara Instituto en Londono. En jaroj 1970-72 li kreis portretserion pri hungaraj verkistoj. En 1990 li fariĝis honorcivitano de Segedo.
Surfingrado
Surfingrado estas formo de baleto farata sur la finoj de la piedfingroj, farata eble per uzo de specialaj surfingrebligaj ŝuoj. Estas malsamaj specoj de baleto surfingre, sed grandparte ili fokusiĝas je gracio kaj specifa tekniko.
Dancistoj devas havi sufiĉan fortecon kaj teknikan scipovon antaŭ komenci surfingradon. La evoluo de la scipovo povas preni ekde ses monatoj al tri jaroj aŭ pli longe. Ankaŭ gravas por ke la studanto komencu surfingriĝi estante de kutime minimume 10 ... 12 jaroj de aĝo; ĉi tio estas ĉar ostoj kaj kreskadaj teleroj en la piedoj estas ofte ankoraŭ ne plene malmolaj kaj surfingrado antaŭ ĉi tiu aĝo kaj povas vundi, sendepende de la forteco kaj ekzerciteco. Maleoloj devas esti tre fortaj ĉe surfingraj dancistoj.
Preparado por surfingrado
Junaj infanoj interesiĝantaj en kariero en baleto kutime startas danci surfingre post kiam ili estas super la aĝo de dek unu aŭ se ili estas akceptitaj en unu el la baletaj akademioj (limigoj de akcepta aĝo varias), je la fino de la unua jaro de studo aŭ dum ilia dua jaro; pro tio en iuj baletaj akademiaj knabinoj povas starti havi surfingrajn klasoj kiam ili estas junaj ol je dek jaroj. La kaŭzo de tio ke knabinoj ne startas surfingradon kiam ili estas pli junaj estas tio ke la ostoj en iliaj piedoj estas ankoraŭ kreskantaj kaj povas esti konstante difektitaj per surfingrado, serioza pieda malformiĝo povas rezulti de startado de surfingrado tro frue; ankaŭ iliaj piedaj kaj kruraj muskoloj estas ankoraŭ ne sufiĉe fortaj por subteni ilin. Ili devus ankaŭ esti en intera aŭ plibonigita nivelo de baleto, kapabli teni elturniĝon de la koksoj dum plenumado de centraj kombinaĵoj kaj teni taŭgan baletan pozicion (rekta dorso, bona elturniĝo, kaj tiel plu). Neniu devus starti surfingradon antaŭ kiam estas permeso de la instruisto je ajnaj cirkonstancoj. En la pli seriozaj dancaj akademioj, kie knabinoj povas starti surfingradon je pli frua aĝo, kuracista konsilo estas postulata por certiĝi ke piedoj de la dancisto estas ostiĝintaj sufiĉe. Ankaŭ, en baletaj akademioj, infanoj havas kelkajn baletajn klasojn dum semajno kaj estas proksime kontrolitaj per iliaj instruistoj pri ĉiuj malfortecoj. Vundoj, kiel rompado de la maleolo, povas okazi pro junaj, malfortaj kaj netrejnitaj ostoj kaj muskoloj. Pedikuro estas maltaŭga por surfingraj dancistoj kaj surfingraj dancistoj devas ĉiam certiĝi ke ili tranĉas siajn ungojn je minimume unu tago antaŭ danca klaso aŭ elpaŝo por ke la piedfingroj adaptiĝu al la nova longo de la ungoj. Tavoloj de malviva haŭto, kaloj, kaj tiel plu sur la piedoj estas helpemaj por izolado kontraŭ la tensio de la ŝuoj. Veziketoj, karbunkloj, atletaj piedoj, tranĉoj de la piedoj, kaj eĉ sangado povas okazi kaj estas atendataj.
Kiam dancisto estas preta, preparado por surfingrado estas laŭgrada procezo. Komence, ĝi estas nur fortikigantaj ekzercoj je la manrelo - ekzemple, simple plialtiĝado al surfingre kaj reveno suben. Laŭ la instruistaj preferaĵoj kaj maniero de instruado, la dancistoj povas unue esti instruitaj al volviĝi de plataj piedoj tra duon-surfingre al surfingre kaj suben denove; tamen en la rusia kaj itala manieroj la dancisto saltas senpere de plataj piedoj al surfingre. Alia afero estas lerno kiel vere movi eksteren la piedon, eltiri la piedon, la dancisto lernas ĉi tion en teknikaj ŝuoj. Tiam variadoj en rapido kaj pozicio povas esti donataj, por eble apenaŭ kvin aŭ dek minutoj. Post inter ses monatoj kaj jaro de ĉi tiaj ekzercoj la studanto povas starti danci surfingre en la centro.
La unuaj ekzercoj je la manrelo estas kutime relevé kaj échappé farataj sur ambaŭ piedoj. Nur kiam la studanto estas plene komforta dum la paŝoj sur ambaŭ piedoj kaj la tendenoj estas fortaj sufiĉe, paŝoj finiĝantaj sur unu piedo estas prezentataj, inter ili pas de bourrée kaj retiré, unue je la manrelo kaj poste en la centro. En centra praktiko, la unuaj ekzercoj surfingre povas esti sur ambaŭ piedoj relevé kaj échappé.