cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Quintus-arbaro
La Quintus-arbaro (Quintusbos) estas parkarbaro de 73 686 m² (ĉ. 7,4 ha) en Glimmen, provinco Groningen, Nederlando.
Morąg
Historio de Morąg de la 19a jc ĝis la 21a jc
Dum la Napoleonaj militoj en la jaro 1807 la urbon okupis la armeo de Napoleono Bonaparte, restadis tie lia marŝalo kiu poste estis Karolo la 14-a Johano (Svedio) (1763-1844) kaj de Norwegio kiel Karolo la 3-a Johano de Norvegio. Probable en Morąg restadis ankaŭ la generalo Jan Henryk Dąbrowski (1755-1818) (vidu la apudan lian portreton), pola generalo, nacia heroo kaj kreinto de Polaj Legioj en Italio. La napoleonaj taĉmentoj denove trapmarŝis la urbon en la jaro 1812. Tiam okazis la konfliktoj inter la urbanoj kaj la soldatoj de la franca armeo. Rezulte de tio la napoleona feldmarŝalo skribe postulis puni la urbanojn, danĝerigante bruligi la urbon. Krome okazadis la incendioj (brulegoj) en la jaroj 1822, 1848, 1858 kaj 1868 kiuj faris malpigrandajn aŭ grandajn detruojn de la urbo. De la 18a jc la urbo estis la sidejo de la distrikto. En la jaro 1939 en Morąg loĝis 7212 da homoj. La 23an de januaro 1945 la taĉmentoj de la Ruĝa Armeo ekokupis la urbon. En la jaro 1945 la urbo revenis al Pollando laŭ la decidoj de la Potsdama konferenco (vidu la apudan mapon) la germanoj forlasis Pollandon en la jaro 1945. Al tiuj terenoj venis poloj el la centra Pollando kaj de la aneksitaj orientaj partoj de Pollando fare de Sovetunio. Septembre 1945 en la detruigita kaj preskaŭ senhomigita urbo jam ekfunkciis la gimnazio, oni ankaŭ ekkomencis organizadi la porinstuista liceo, kies la unua direktoro ekestis Bolesław Wytrążek. En la jaroj 2009 kaj 2010 Morąg akiris la titolon de la Somera Ĉefurbo de Varmio kaj Mazurio en la kategorio de la urb-vilaĝaj komunumoj - en la plebiscito de la Gazeto de Olsztyn.
Quintus-arbaro
Ĝi precipe konsistas el fagoj kaj kverkoj, estas heredaĵo de R. A. Quintus kaj foje nomiĝas "la verda perlo de Glimmen".
Morąg
Historio de Morąg de la 19a jc ĝis la 21a jc
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, la doktoriĝ-kandidato en Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk, kaj publikigita ĉi tie laŭ lia peto kaj permeso)
Quintus-arbaro
La arbaro estas plantita en 1824 kaj nomita laŭ notario kaj junkro R.A. Quintus, la antaŭa loĝanto de la Huis te Glimmen (Domo en Glimmen) en la arbaro.
Geografia pozicio: )
Morąg
Historio de Morąg de la 19a jc ĝis la 21a jc
Stanisław Archemczyk (2010): Historia Warmii i Mazur, tom 1. Pradzieje-1772 rok, Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego, Olsztyn.
Stanisław Archemczyk (2011): Historia Warmii i Mazur, tom 2. Lata 1772-2010, Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego, Olsztyn.
Johann Heinrich Friedrich Berlien (1846): Der Elephanten-Orden und seine Ritter, Berlingschen Officin, Kopenhago.
Leonard Choćko (1829): Histoire des légions polonaises en Italie, sous le commandement du général Dombrowski, tom 1, J. Barbezat, Parizo.
Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński (1996): Warmia Mazury. Przewodnik, Agencja TD, Bjalistoko.
Andrzej Gąsiorowski (2005): Podróże historyczne i krajoznawcze po pograniczu pruskim 1466–1939, Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Olsztyn.
Małgorzata Jackiewicz-Garniec, Mirosław Garniec (2006): Zamki państwa krzyżackiego w dawnych Prusach, Studio ARTA, Olsztyn.
Marcin Kuleszo, Barbara Wojczulanis (2001): Warmia i Mazury (Varmio kaj Mazurio). La ilustrita gvidlibro, La Foto-Eldoneja Agentejo Mazurio, Olsztyn.
Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski (1885): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom 6, Nakładem Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, Varsovio.
Andrzej Wakar (1973): Morąg. Z dziejów miasta i powiatu, Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn.
Andrzej Wakar (1976): Ostróda. Z dziejów miasta i okolic, Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn.
Erich Weise (1969): Neue Deutsche Biographie (La nova germana biografio), Band 8, Duncker & Humblot, Berlino.
Helmut Rellergerd
Helmut RELLERGERD (naskiĝinta la en Altena-Dahle) estas germana furor-verkisto. Sub la pseŭdonimo Jason Dark li kreis la romanfiguron de la fantomĉasisto John Sinclair kaj iĝis unu el la plej legitaj verkistoj siaĝenre.
Vivo
Rellergerd pasigis la junulajn jarojn en Dortmund kaj skribis la unuan romanon post fino de la armeservo ĉe Bundeswehr. Sed eldonejoj ne volis ĝin publikigi. La unua ĉe Bastei eldonita romano lia estis Im Kreuzfeuer des Todesdrachen por la serioCliff Corner. Post komenca koncentriĝo pri krimromanoj li verkis en 1973 la romanon Die Nacht des Hexers kreonte la romanfiguron John Sinclair.
La aventuro de la skota heroo aperis ĉe Bastei Lübbe en formoj kajera kaj poŝlibra. Ekde la 1970-aj jaroj ĝi evoluis je la plej sukcesa germanlingva horora serio. Multaj verkoj liaj estis tradukitaj en aliajn lingvojn. Por lia verkaro, ĉefe kiel kreinto de John Sinclair, li ricevis la germanan premion Vincent-premion.
Li ankaŭ estigis la seriojn pri Professor Zamorra kaj Damona King kaj skribis du romanojn por la serio de Fledermaus Kriminal-Roman. Krome li verkistis por la serio detektiva Franco Solo. Sub la pseŭdonimo Red Geller li aktivis por porjunulara serio Das Schloß-Trio. Ekde 2006 aperas krome liaj libroj ene de la serio Don Harris Psycho-Cop.
Rellergerd vivas je Refrath, urbokvartalo de Bergisch Gladbach. Post Karl May kaj ankoraŭ antaŭ Heinz G. Konsalik li estas la germanlingva aŭtoro kun la plej granda eldonkvanto de propraj verkoj.
Congregation Beit Simchat Torah
Congregation Beit Simchat Torah ("CBST") estas sinagogo en Manhatano, Novjorko. Ĝi estis fondita en 1973 kaj estas la plej granda GLAT-a sinagogo en la mondo. CBST servas Judojn kun ĉiaj seksaj orientiĝoj kaj seksaj identecoj, iliajn familiojn kaj iliajn amikojn. Membroj pendolveturas de tiom diste kiel Bronkso kaj Nov-Ĵerzejo. La sinagogo estas gvidata de Plejaltranga Rabeno Sharon Kleinbaum kaj Asistanta Rabeno Yael Rapport. Ĝi ne estas filiita kun ajna konfesio aŭ sekto de judismo.
Șirlău
Șirlău [ŝirləŭ] (hungare: Sellő) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al la komunumo Bătarci.
Șirlău situas unu kilometron de la limo al Ukrainio. Ĝi estas atingebla per vojo de Comlăușa, kie pasas la distrikta vojo DJ109M. Șirlău estiĝis inter 1816 kaj 1818 kaj konsistas nur el unu strato.
Santo Estêvão (Bahio)
Santo Estêvão estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 47.880 loĝantojn en 2010.
Santo Estêvão signifas en la portugala "Sankta Stefano".
(16473) 1990 QF2
(16473) 1990 QF2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
8651 Alineraynal
8651 Alineraynal estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel-l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Seynod
Seynod estas malaperinta komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). La 1-an de januaro 2017 ĝi fandiĝis kun la komunumoj Annecy, Annecy-le-Vieux, Cran-Gevrier, Meythet, kaj Pringy por formi novan komunumon nomita Annecy. Fine de en la komunumo vivis.
8651 Alineraynal
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan plantosciencistinon Aline Raynal-Roques, profesorinon pri plantoscienco ĉe la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo kaj konatan pro ŝiaj studoj pri la taksonomio de la tropikaj plantoj, ĉefe parazitaj kaj akvaj, kaj ŝia esploro en Sahelo.
George Whitefield Chadwick
Kun Horatio Parker kaj Edward MacDowell, li estis tipa komponisto de la Novanglia Skolo de Usonaj Komponistoj de la malfrua 19-a jarcento—la generacio antaŭ Charles Ives. La verkoj de Chadwick estas influitaj de la Realisma movado en la artoj. Lia muziko portretas percepteblan usonan stilon. Li komponas plurajn operojn, tri simfoniojn, kvin arĉajn kvartetojn, simfoniajn poemojn, malantaŭplanan muzikon, kantojn, kaj ĥorajn himnojn. Kun komponistaro nomita la Bostona Seso, Chadwick komponas la unuan korpon de koncerta muziko multsignifa en Usono. La alia kvin komponistoj estis Amy Beach, Arthur Foote, Edward MacDowell, John Knowles Paine, kaj Horatio Parker.
Frua vivo
Naskiĝinte en kampara regiono de Lowell, Massachusetts, Chadwick ricevis fruan muzikan trejnadon fare de sia pli aĝa frato, Fitz Henry. Li evoluigis memstaran karakteron frue en sia vivo. Eksiĝinte el la lernejo en 1871, Chadwick helpis nelonge en la kompanio asekurada de sia patro. Tiu dungiĝo ebligis lin vojaĝi Bostonen kaj aliajn urbojn, en kie li ĉeestis koncertojn kaj eventojn kulturajn, kaj eble komencis sian dumvivan intereson en la artoj.
Lernantaj tagoj
Chadwick aniĝis la Novanglia Konservatorio de l' Muziko (angle: New England Conservatory of Music) kiel aparta studento en 1872, en kiu li povis studi kun la profesoroj sen kontentigi la bezonaĵojn rigorajn de eniro aŭ diplomo. Tamen, li studis pli serioze kaj profitis pro la disponaĵoj de la NKM. Chadwick studis la orgenon kun George E. Whiting (1840–1923), la pianon kun Carlyle Petersilea (1844–1903), kaj muzikteorion kun Stephen A. Emery (1841–1891), ĉiuj estis respektitaj en Bostono.
Akceptinte postenon profesoran je la muzika programo ĉe Olivet College en 1876, Chadwick estis kara instruisto kaj administristo. Dum lia tempo ĉe Olivet, Chadwick fondis la Nacian Asocion de Muzikaj Instruistoj (angle: Music Teachers National Association). La unua indiko de lia intereso de komponado okazis dum tiu ĉi tempo, de koncertado de sia Kanono en E-bemolo, datita 6-a de novembro, 1876.
Ekkonsciinte, ke lia muzika kariero en Usono estus limigita sen plua studado en Eŭropo, Chadwick iris Germanien kiel multaj aliaj komponistoj de sia generacio. Li studis en Lepsiko ĉe la Reĝa Konservatorio de l' Muziko (angle: The Royal Conservatory of Music) sub Carl Reinecke (1824–1910) kaj Salomon Jadassohn (1830–1902). La plej konsiderindaj komponaĵoj de Chadwick de la lernanto tie enhavas du arĉajn kvartetojn (No. 1 de 1877–8 kaj No. 2 prezentis unuafoje en 1879) kaj la koncertan uverturon, Rip Van Winkle. Tiuj helpis konfirmi lian eminentecon kiel esperiga juna usona komponisto inter liaj germanaj samtempuloj, de kiu li ricevis favorajn kritikojn.
Post lia dujara restado en Lepsiko, Chadwick vojaĝis tra la tuta Eŭropo kun aro de artistoj, kiu nomis sin la "Duveneck Boys." La juna kaj karisma Frank Duveneck, kiu estis konata ĉar liaj portretaj verkoj en la stilo de Velázquez, gvidis la aron. La aron estis bazita en Munkeno, ke estis siatempe la dua ĉefa kultura centro al Parizo. Chadwick ankaŭ loĝis en Francio kun la artistaro, kie li interesiĝis je la franca vivostilo kaj estis influata de la emerĝanta impresionista movado.
Chadwick rekomencis lian komponaĵan studadon kun Josef Rheinberger (1839–1901) je la Altlernejo de Muziko (germane: Hochschule für Musik) en Munkeno. Rheinberger estis konata kiel lerta muzika metiisto, kiu uzis polifonion kun kreemo kaj klareco. Do Chadwick profitigis de la multampleksa scio de Rheinberger, kaj instrumenta kaj ĥora.
Reveno Al Bostono
Chadwick revenis Bostonen en marto 1880 kaj baldaŭ komencis establi kariero en Usono. Li malfermis lernejon kaj firmigis du koncertadojn de Rip Van Winkle. Chadwick ankaŭ kompletigis lian unuan simfonion, ke malgraŭ ne esti speciale inspirita estis grava frua kontribuaĵo de usona komponisto. Plue kun lia komponaĵa aktiveco, Chadwick estis ankaŭ orgenisto kaj fervora orkestrogvidanto. Li servis kiel la muzika directoro de la Festivalo de Sprinfildo dum 1890–1899, kaj de la Festivalo de Vorĉestro dum 1899–1901.
En 1897, Chadwick estis enoficigita kiel la direktoro de la Novanglia Konservatorio de l' Muziko. Konata en la bostona artoja anaro kiel esti talenta, afabla, kaj energia, li estis grava en respektindi la NAKM. Chadwick instalis vidaĵojn, ke similis vidaĵojn de la germanaj konservatorioj de lia sperteco. Li establis multajn muzikistarojn, kaj devigis ke lernantoj partoprenas en pli kursoj de teorio kaj historio. Li influis la fondon de Phi Mu Alpha Sinfonia muzikan frataron, ke estis fondita ĉe la konservatorio en la aŭtuno de 1898. Li ankaŭ invitis membrojn de la Bostona Simfonia Orkestro kiel privataj instruistoj, kune kun esti mem inspira instruisto. Liaj lernantoj karakterizis lin kiel "malfacila, sed justa kaj humura."
Bildigo kaj Analizo de Liaj Verkoj
Chadwick komponis en preskaŭ ĉiu ĝenro, inkluzive opero, ĉambra muziko, ĥoraj verkoj, kaj kantoj, kvankam li havis specialan afinecon je orkestra muziko. Lia muziko povas esti ordigata en kvar stilaj epokoj: (1) La Forma Epoko, 1879–1894; (2) La Usonanisma/Modernisma Epoko, 1895–1909; (3) La Drama Epoko 1910–1918; (4) La Pripensemaj Jaroj 1919–1931
La Forma Epoko (1879–1894)
Dum tiu ĉi epoko, Chadwick utiligis sian instruadon kiel lernanto en Lepsiko, preferanta sonatan formon, diatonan harmonion, kaj regulajn frazantojn kaj ritmojn. La Simfonio No. 1 en C maĵora, Simfonio No. 2 en B-bemolo maĵora, kaj Simfonio en F (No. 3) agi laŭ la kvar-movimenta strukturo, modelita laŭ komponistoj kiel Ludwig van Beethoven, Felix Mendelssohn, Robert Schumann, Johannes Brahms, kaj Antonin Dvořák. Malgraŭ tio, la 2-a kaj 3-a Simfoniojn eksponas originajn trajtojn kiel pentatonaj gamoj, kune kun la scot-irlanda popola stilo en la Dua Simfonio.
Liaj gravaj fruaj uverturoj estas Rip Van Winkle, Melpomene, kaj Thalia. Okazejita ĉirkaŭ la rakonto de Washington Irving, Rip Van Winkle estis lia unua orkestra verko, ke establis lian famecon en Eŭropo kaj Usono. Melpomene estas densa kaj abunda verko, ke estas simila je Richard Wagner, kaj la komedia uvertura Thalia imitas la malfortan kaj gajan stilon de Felix Mendelssohn. Verko por ĥoro kaj orkestro, la Lilia Nimfo (angle: The Lily Nymph), prezentas miksaĵon de procedoj prunteprenitaj de Mendelssohn and Impresionismo.
Inter liaj ĉambraj verkoj, la Unuaj kaj Duaj Arĉaj Kvartetoj eksponas solidan scion de disvolvaj procedoj kaj ankaŭ eltrovemecon, dum la Tria Arĉa Kvarteto (1882?–1886) eksponas pli majstrecon de instrumenteco. La Kvinteto por piano kaj arĉoj estas lirika verko, ke eksponas melodian talenton, malgraŭ iuj malgraciaj momentoj.
La unua verko por la teatro de Chadwick estis The Peer and the Pauper, imitaĵo de la operoj de Gilbert kaj Sullivan, kiu estis siatempe populara en Usono. Lia "burleska opero" Tabasco estis elirejo por lia ironia humuro, havanta humuran rakontintrigon, komedie nomitajn karakterojn, kaj popula-stilan muzikon. Ĝi malfermis en Novjorko en 1894 kaj rondvojaĝis Usonon por unu jaro.
Stacio Wake
Stacio Wake (japane: 和気駅 [Ŭake-eki], angle: Wake Station) estas fervoja stacio en Ŭake, Gubernio Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Kipĉakoj
Kipĉakoj estas antikva (ne plu ekzistanta) tjurka popolo. La okcidentaj kipĉakoj estas konataj ankaŭ kiel kumanoj (aŭ foje komanoj), la orientaj kipĉakoj estas pli konataj kiel polovcoj. Kipĉakoj parolis la kipĉakan lingvon.
George Whitefield Chadwick
La Forma Epoko (1879–1894)
La Enciklopedio de Grove angle tekstas, ke ĝi havis
Kipĉakoj
La diverslingvaj transskriboj de la etno-nomo estas:, karaĉaja-balkare: Къыпчакъ, uzbeke: Qipchoq, Қипчоқ, kazaĥe: Қыпшақ, kumike: Къыпчакъ, kirgize: Кыпчак, nogaje: Кыпчак, ĉine: 欽察/钦察, Qīnchá, turke: Kıpçak.
George Whitefield Chadwick
La Usonanisma/Modernisma Epoko (1895–1909)
Dum tiu ĉi epoko, Chadwick estis asertata lian muzikan stilon pli ol antaŭe, kiel en la koncerta uverturo Adonais. Ĝi havas multajn sekciojn, dampitajn arĉojn, kaj harpojn por krei eteran econ, nekonvenciajn ritmojn, kaj kelkfojan kromatismon. La kritikisto William Foster Apthorp diris,
Kipĉakoj
Historio
Kipĉakoj estis nomada popolo, kiu originis el la regiono ĉe la supra parto de la rivero Irtiŝo (suda Siberio, okcidenta Kazaĥio, parte la nord-okcidentaj limoj de moderna Ĉinio). Ili loĝis en jurtoj (facile munteblaj tendo-similaj domoj) kaj okupiĝis ĉefe pri militado kaj bestobredado.
George Whitefield Chadwick
La Usonanisma/Modernisma Epoko (1895–1909)
Chadwick daŭrigis esplori ĝisfunde la simfonian ĝenron per verki lian Simfoniajn Skeĉojn, Simfonieton, kaj Suite Symphonique. Ĉiuj havas la kutiman kvar-movimentan modelon, sed li kreis filandran etoson per humuraj temoj, programismo, modalo, pentatonaj melodioj, kaj impresionismo. La instrumenteco havas neatenditajn elementojn kiel basklarnetaj kadencoj, saksofonaj solludoj, etenditaj latunaj blovinstrumentaj solludoj, kaj grandaj frapinstrumentaj sekcioj.
Kipĉakoj
Historio
Mezepoke (en la 9-11aj jarcentoj p.K.) ili migris okcidente kaj okupis vastan teritorion de la Eŭraziaj stepoj (ĝis Danubo), fondinte tie sian nomadan ŝtaton (la t.n. Desht-i Qipchaq, konata ruse kiel Половецкое поле (polovca kampo).
George Whitefield Chadwick
La Usonanisma/Modernisma Epoko (1895–1909)
Lia Kvara Arĉa Kvarteto, ke estis verkita samtempe je la Arĉa Kvarteto en F (Op. 96, "Usona") de Antonín Dvořák, eksponas pli usonan popolan stilon ol lia Kvina Arĉa Kvarteto, kun facile memoreblaj melodioj kaj pentatonaj tria-movimentaj melodioj de la violono.
Goro
Goro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Ferrara. En 2005 la komunumo havis 4091 loĝantojn.
George Whitefield Chadwick
La Usonanisma/Modernisma Epoko (1895–1909)
Chadwick komponis pli verkojn por la scenejo, precipe Judith, bazita je la rekonto el La Apokrifo de Judith kaj Holofernes. La verko estas melodia kaj ekzota, kiel Samson et Delilah de Camille Saint-Saëns.
Kipĉakoj
Historio
En la 11-12a jarcentoj kipĉakoj faris multajn militirojn kontraŭ Bizanca Imperio, Kieva Rusujo, hungaroj kaj peĉenegoj, farante aliancojn diverstempe kun diversaj triboj. La unua invado en Rusujon okazis en la jaro 1055. Komence de la 12a jarcento kipĉakoj estis forigitaj trans Volgon kaj Donon fare de la princo Vladimiro Monomaĥo, tamen en la dua duono de la 12a jarcento ili denove aktive partoprenis la internan militadon de la rusaj princoj. Ekde la jaro 1190 venis la periodo de relative paca kunvivado kaj parta kristaniĝo de la kipĉaka nobelaro. En la jaro 1223 dum la batalo ĉe la rivero Kalko kipĉakoj (batalantaj kune kun la rusaj princoj) estis venkitaj de mongola armeo ĉe Norda Kaŭkazo.
George Whitefield Chadwick
La Usonanisma/Modernisma Epoko (1895–1909)
En lia Ecce Jam Noctis por ĥoro kaj orkestro komponita por la 1897 magistriĝa ceremonio de Universitato Yale, Chadwick insertis ritmaj tvistoj kiel trioble metraj arĉoj kontraŭ la senmova kaj samfona ĥoro. Lochinvar estas alia distinga ĥora verko kun kelta etoso, havanta baritonulo kun violona solludo antaŭ la sekcio nomita "Introduction of Strathspey."
Kipĉakoj
Historio
En la jaro 1241 kipĉakoj estis definitive konkeritaj fare de mongoloj. Post la disfalo de la Mongola Imperio kipĉakoj iĝis regataj de la Ora Hordo. Iom post iom ili dissolviĝis inter la alia tjurka loĝantaro de la Ora Hordo, parte forminte multajn modernajn etnojn, kiel kazaĥoj, krime-tataroj, tataroj, nogajoj, baŝkiroj, kumikoj k.a.
La okcidentaj kipĉakoj (aŭ kumanoj) plejparte formigris en Hungarion; multaj el ili iĝis dungosoldatoj dum la Krucmilitoj kaj en la Bizanca Imperio. La 2 regionoj de Hungario, kie vivis kumanoj, nomiĝas "Granda Kumanujo" (norde de la rivero Körös) kaj "Malgranda Kumanujo" (inter Danubo kaj Tiso). La nom-elemento kun (hungara vorto por kumano) retroveblas en la departementaj nomoj Jász-Nagykun-Szolnok kaj Bács-Kiskun, krome ankaŭ en la hungaraj urbonomoj kaj vilaĝonomoj.
Lingvo
La nord-okcidenta subgrupo de la tjurkaj lingvoj (la kipĉaka) ricevis sian nomon danke al la kipĉakoj.
George Whitefield Chadwick
La Drama Epoko (1910–1918)
Dum tiu ĉi epoko, Chadwick formovis el uverturoj kaj simfonioj kaj preferis pli draman kaj programan stilon. Nun, li interesiĝis pli je muzikaj efikoj ol je formo kaj konstruado.
Lia du tipaj verkoj estas la simfoniaj poemoj Aphrodite kaj Tam O’Shanter, ambaŭ por granda orkestro. La verkoj estas ambaŭ tre epizoda, programa, kaj bon-orkestrumita. Aphrodite elvokas majestan bildon de la maro, kaj Tam O’Shanter (bazita de la rekonto de Robert Burns) estas verko de muzike diranta rekonto, simila je Don Quixote de Richard Strauss.
La pli grava verko de Chadwick por la scenejo en tiu ĉi epoko estas The Padrone, bazita de la realisma malfeliĉa stato de italaj enmigrintoj en la North End de Bostono. Ĝi havas distingeblan verisma stilon (realisma aktiveco kun lirika muziko). Kvankam Chadwick rigardis tiu ĉi kiel lia plej bona verko, ĝi ne estis koncertita ĝis lastatempe.
Li verkis multaj patriotaj kantoj dum Unua Mondmilito, kiel "These to the Front," "The Fighting Men," kaj "Land of Our Hearts," unue koncertis en la Norfolka Festivalo en Junio 1918, havanta flua versio de poemo de John Hall Ingram.
La Pripensemaj Jaroj (1919–1931)
Dum tiu ĉi epoko, Chadwick estis altgrade estimanta pli aĝa muzikisto, kiu ne estis verkata kiel la energie kreema artisto. La Memortaga Uverturo (verkita por festeni lian 25-an memortagon kiel direktanto de la Novanglia Konservatorio de l' Muziko) estis regardita kiel erudicia sed kora. Lia elfaraĵo atentinde malmultiĝi dum tiu ĉi epoko, kaj li estis pli rigardata kiel muzika administranto kaj societemulo inter la bostonaj enloĝantaroj. Li daŭris esti bone rigardata ĝis lia morto en 1931, post kiu liaj verkoj iĝis pli senfamaj, tamen ili estas rigardata kiel grava kontribuaĵo al la usona muzika repertuaro.
495 Eulalia
495 Eulalia estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Uŝiku
Uŝiku (牛久市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Ushiku-shi) estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Ibaraki. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de junio 2019 la urbo havis loĝantojn.
495 Eulalia
"Eulalia" estis la antaŭnomo de la avino de la edzino de Max Wolf.
Kortego
Kortego aŭ korteganaro estas la ĉirkaŭantaro de regnestro aŭ princo. (ReVo)
La vorto kortego devenas de korto (latine: curia, aula, france: cour, angle: court), la sentegmenta de konstruaĵoj ĉirkaŭita spaco, sur kiu kunvenis la anoj de la regnestro - la korteganoj.
Tornavacas
Tornavacas (Bovopasejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Situo
Tornavacas estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la plej norda parto de la komarko aŭ distrikto Valo de Jerte, je altitudo de 871 m. La municipo de Tornavacas troviĝas ĉe la Montopasejo de Tornavacas, en la komenco de la Valo de Jerte. Ĉe la Sierra de Tormantos, en la okcidenta pinto de la Sierra de Gredos, en la provinco de Cáceres, ĉe la limopj kun la provinco de Ávila kaj la provinco de Salamanca.
Ekonomio
Agrikulturo (ĉerizoj) kaj brutobredado: tradicie estis trapasejo de la enormaj gregaroj kiuj ĉiujare elmigris el Kastilio al Ekstremaduro kaj reen, kaj de tio devenas la nomo kaj pro tio aperas bovoj en la blazono (kvankam estas legendo pri epizodo de la 10-a jarcento kie la kristanoj uzis bovojn kun fajro inter la kornoj por malkuraĝigi la venkotajn arabojn). Lastatempe gravas ankaŭ la turismo.
ISO 3166-2:BW
ISO 3166-2:BW estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Bocvanon. La kodojn havas ses urboj kaj dek distriktoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>BW</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Bocvano. La dua parto estas du literoj.
György Miklósy
György Miklósy [djordj miklOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Miklósy György estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Liaj familiaj nomvariantoj estis Miklósi, Miklóssy.
György Miklósy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Miklósy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1947, post 2 jaroj aktoran diplomon en Teatra Altlernejo. Li lernis la aktoradon ĉefe de Endre Gellért kaj Oszkár Ascher. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Szeged). Inter 1956 kaj 1960 li apartenis al Teatro Madách. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Ekde 1989 ĝismorte li apartenis al Teatro Radnóti. Li instruis en la menciita altlernejo inter 1956-1960 kaj 1983-1991. Li ricevis 5 premiojn inter 1954-1995. Li edziĝis en 1949, en 1991 li vidviĝis, post 3 jaroj li denove edziĝis. Li havis 3 filinojn.
Grâușorul
Grâușorul situas sur la maldekstra bordo de rivero Niraj.
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1567. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Furorlibro
Furorlibro estas libro kiu estas ege populara kaj tial aldonita al listo de plej vendataj libroj. Malkiel por filmoj kaj muziko, en la ĉiutaga vivo, kaj specife en Esperantujo, la esprimo furora ne nepre celas ke ĝi estas vere multe vendata aŭ de granda literatura valoro. Precipe estas indiko pri populareco.
Furorlibro estas relative nova fenomeno. Ĝia ekzisto dependas de la eblo amase produkti librojn kaj vendi ilin tutmonde.
Furorlisto estas statistiko pri la furorlibroj.
Historio
La unua moderna furorlibro verŝajne estas la verko de Goethe "La suferoj de la juna Werther" (germane: Die Leiden des jungen Werthers), publikigita en Germanio en 1774, tuj post sia publikigo ĝi estis legata tra Eŭropo kaj Usono. Kvankam verkistoj hodiaŭ faras belan profiton de furoraj libroj, tio ne estis la kazo de Goethe, ĉar tiutempe la tantiema sistemo ne estis praktikata.
Enlanda Milito dum la Mandato Palestino 1947-1949
La Enlanda Milito dum la Mandato Palestino (nomita ankaŭ palestin-cionisma milito) enhavis la periodon de 30-a de novembro de 1947 — la tagon post la favora voĉdonada akcepto de Rezolucio 181, kiu estas la Plano de UN por la dispartigo de Palestino — al la 14-a de majo de 1948, kiu markis la finon de la Brita Mandato Palestino.
Dum tiu konflikto la araba kaj juda komunumoj (Jiŝuv) de Palestino kunfrontigis inter si, dum la britoj, kiuj havis la respondecon pri garantiigo de la sekureco de la lando, komencis la preparojn por sia retiriĝo el la Mandato kaj ne intervenis aŭ almenaŭ nur escepte. La venonta fazo, nome la arab-israela milito de 1948, ekis en la 15-a de majo 1948, per la kreo de la Ŝtato Israelo kaj la interveno en la milito de la armeoj de variaj najbaraj arabaj ŝtatoj, kiuj atakis la novan judan ŝtaton aŭ defendis la rajtojn de la praa araba loĝantaro, la palestinanoj, depende de la vidpunkto.
Vadu
Vadu estas nomo de multaj lokoj en Rumanio.
Burgo Gleichenstein
Burgo Gleichenstein (pli fruaj nomoj estis Velseck aŭ Felseck) estas altburgo kun alteco de 459.7 metroj sur la monto Schloßberg inter Wachstedt kaj la kvartalo Martinfeld de la komunumo Schimberg en la Distrikto Eichsfeld en Turingio (Germanujo).
Enlanda Milito dum la Mandato Palestino 1947-1949
Disvolviĝo
El la tago post la aprobo de la plano de dispartigo en la UN, la ĝueksplodoj en la juda komunumo kontrastis per esprimo de malkontento interne de la araba komunumo. Rapide, la violento komencis kaj pliiĝis: atencoj, reprezalioj kaj kontraŭ-reprezalioj okazigis ke dekoj da viktimoj sinsekvis sen ajna kontrolo.
En la periodo de decembro 1947 al januaro 1948, oni ĉirkaŭkalkulis 1 000 mortojn kaj 2 000 vunditojn Fine de marto, informaĵo aludis al 2 000 mortoj kaj 4 000 vunditoj. Tiuj ciferoj korespondis al averaĝo supera al po 100 mortoj kaj po 200 vunditoj ĉiusemajne, por totalo de 2 milionoj da loĝantoj.
Ekde januaro, sub la indiferenteco de la britaj aŭtoritatoj, la operacoj iĝis pli militaj pro la eniro en Palestino de kelkaj regimentoj de la Araba Liberiga Armeo kiu etendigĉis tra diversaj marbordaj urboj kaj plifortigis Galileon kaj Samarion. Abdelkader al-Husajni same alvenis el Egiptio estre de variaj centoj de soldatoj de Ĝihada Armeo kaj post esti rekrutinta kelkajn milojn plie organizis la sieĝon de Jerusalemo kie loĝis ĉirkaŭ 100 000 judoj. La aŭtoritatoj de Jiŝuv klopodis liveri al la urbo pere de konvojoj regrupigi ĝis cento da blenditaj veturiloj por rompi la barierojn, sed tiu operacio montriĝis iom post iom nepraktikebla kaj multekosta. En marto, la araba taktiko havigis pozitivajn rezultojn: la preskaŭ totalo de la veturiloj de la Haganah estis detruita, kelkaj centoj de luktantoj estis mortigitaj kaj la sieĝo funkciis. La situacio iĝis pli malfacila por la judoj ĉar la judaj setlejoj de la nordo de Galileo kaj de Negev estis izoligitaj.
Dum la juda loĝantaro ricevis precizajn instrukciojn pluteni tutpreze ĉiujn siajn terenojn, la araba loĝantaro pli rezignis antaŭ la situacio de nesekuro kiu hegemoniis en la lando. Dum tiuj unuaj monatoj, preskaŭ 100 000 palestinanoj, ĉefe de supraj klasoj, abandonis siajn hejmojn por rifuĝiĝi eksterlande aŭ en Samario.
Burgo Gleichenstein
Geografiaj detaloj
Schloßberg-monto estas sprona kontinuo de la 463.4 metrojn alta Bornberg-monto ĉe la rando de la konkokalka tavolo de Supra Eichsfeld inter Heilbad Heiligenstadt nordokcidente, Mühlhausen sudoriente kaj Eschwege sudokcidente.
Trafike ĝi atingeblas veturile sur strato maltransa kiu forlasas inter Wachstedt kaj Heiligenstadt-Flinsberg la landan ŝoseon aŭ alternative perpiede disde la pilgrimokirko Klüschen Hagis staranta apud la landa ŝoseo L 2022; norde de tiu ĉi strato kondukas la dekliva azenopado supren kiu servis longan tempon por la necesega akvoprovizado. Cetere unu de la supozitaj geografiaj centroj de Germanujo ankaŭ proksimas en Flinsberg.
Disde la teraso de la burga areo oni povus ĝui belvidon ravigan nomitan Miraklo blua super Martinfeld en la Rosoppe-valo kun Schimberg-monto kaj partoj de la Rosoppe-Frieda-montetolando de la suda Eichsfeld ĝis Gobert. La belvedero bedaŭrinde nuntempe ne alireblas.
Historio
Anstataŭ la nuna mezepoka burgo staris antaŭula kiun protektis larĝa foso; eble temis pri regna burgo por ŝirmi la regnan korton en la Rosoppe-valo en Martinfeld. Kiam tiu ĉi unua burgo starigitis, estas nekonate. Tamen oni supozas ke la je la fino de la 12-a jarcento menciita Burgo Velsecke identis kun ĝi. Velsecke en 1180 en dokumento aperis kie kavaliro Edelger la pli juna de Velsecke nomatas kiel atestanto. Ekde kiam akurate la burgo estis en posedo de la dinastio de la Gleichen-grafoj ne klaras. Ekde ĉ. 1200 nomis sin Ernesto la 3-a de Velsecke kaj denove ekde 1234 Henriko la 1-a. En 1209 menciitis ankoraŭ alia atestanto nome Berthold von Velsecke. Detruitis la tuto en 1234 dum kvereloj inter la ĉefepiskopo majenca kaj la turingia landgrafo Henriko Raspe la 4-a. Tiuokaze oni mortigis la 23 gvardantojn de la burgo (eble per senkapigo).
Inter 1241 kaj 1246 nova kastelo faritis sub la nomo Gleichenstein pro komisio fare de Henriko la 1-a de Gleichen kaj poste li nomis sin de Gleichenstein. La majencanoj ekposedantis inter 1294 kaj 1802; troviĝis tie ĉi la administrejo kaj la juĝejo por la katolika Eichsfeld-regiono dum multaj jarcentoj. Tamen estis la ĉefa sidejo majencgubernia sur Burgo Rusteberg. Svedaj trupoj sturmprenis la burgon sub la komando de Bernardo de Vajmaro; en 1643 komenciĝis ĝia detruo intencita. Sed rekonstruo iĝis post la Tridekjara milito ekde 1650. En 1802 finiĝis la feliĉaj majencaj tempoj kaj ekregis la prusoj. En la kuro de la 19-a jarcentoj estis pluraj privataj posedantoj; la lasta privata burgestro estis Wolfgang von Schutzbar Milchling zu Hohenhaus antaŭ la ŝtatigo en 1946. Restaŭradlaboroj iĝis en la jaro 1967-a.
Bieno Gleichenstein
Post la Tridekjara milito Gleichenstein iĝis ĉambra bieno kaj ludonitis ankoraŭ sub la majenca regado. Apartenis al la teritorio ankaŭ la malposta ejaro "Neues Haus" ĉe la strato en la direkto de Flinsberg kaj ŝafejo ĉe Klüschen. Post prusiiĝo la tuto iĝis ŝtata bieno administrita disde Erfurto. La burgo, kaj malposta loko Neuhaus kaj Hagis formis eĉ ĝis 1820 propran paroĥujon. Pro la alteco kaj la malbona terenkvalito la enspezoj estis malgrandaj kaj oni eĉ devis vendi kelkajn zonojn tiel ke la areo ŝrumpis de 235 hektaroj en la jaro 1854 al nur 86 hektaroj en la jaro 1946. La komunistoj eksproprietigis la tuton kaj setligis du novajn kamparanojn kun moderna ejo; ankaŭ lokaj farmistoj en Wachstedt ricevis parton.
Arkitekturo
Al la burga zono disponiĝas kernburgo kun triangula kortego kun palaco sude, gotika ogivarkaĵo ueste kaj kavalira salonego norde. Intere estis belfrido kiu servis ankoraŭ en la 18-a jarcento kiel prizono; ĝi malkonstruitis komplete en la 20-a jarcento. De la granda ekonomia korto (malekstera malposta burgo) kaj la bunta ejaro ekzistas nun nur murorestaĵoj. Iam ĉirkaŭis la burgon tri muregfosoj el kiuj unu komplete malperis dume la du aliaj ne konservis la originan aspekton. La malposta burgo en la pli mallarĝa senco rekoneblas nur pere de la teritoria reliefo. De la mezepoka konstrustrukturo apenaŭ io restis. La sen remparoj kaj levponto en la 17-a jarcento rekonstruita burgo trapasis daŭre aliajn etajn ŝanĝojn. La ronda turo ĉeenireja faritis en la 1880-aj jaroj anstataŭ kvarangula turo. En 1932 brulkonsumiĝis la granda grenejo ĉe la suda rando de la burgo, kie nuntempe estas la (malalirebla) belvidejo Blua miraklo/Blaues Wunder.
En la interna korto estis ankaŭ puto kiu surŝutitis post la instalo de pli moderna akvoprovizsistemo.
Ĝis 2005 estis enburge gastejo kaj praktikitis gapebla falkado. En julio 2019 atentigis investanto Christoph Weidner publike en la gazetaro pri la graveco kaj beleco de pli kaj pli kadukiĝanta burgo nepre savinda kaj prezentis malkonservativajn metodojn.
Enlanda Milito dum la Mandato Palestino 1947-1949
Disvolviĝo
Eĉ se instaliĝis ia dubo en la Jiŝuv, la ŝajnaj malvenkoj estis okazigitaj pli de atendopolitiko fare de la Haganah ol de vera malforto. David Ben Gurion reorganizis la Haganahon kaj refaris deviga la rekrutadon. Ĉiuj viroj kaj virinoj de la lando ricevis militan trejnadon. Danke al la financo atingitaj de Golda Meir en Usono kaj kiel konsekvenco de la apogo de la cionisma idearo fare de Stalin, la judaj reprezentantoj povis subskribi tre gravajn kontraktojn pri armilaro kun landoj de Orienta Eŭropo. Aliaj agentoj trovis en la restintaj ekipaĵaroj de la Dua Mondmilito formon ekipigi la judan armeon. La operaco Balak permesis la sendon de la unuaj armoj kaj ekipoj ekde fino de marto. David Ben Gurion komisiis Jigael Jadin studi militan planon kiu ebligu prepari la Jiŝuvon por la anoncita interveno fare de la arabaj ŝtatoj. Temis pri la plano Daleth kiu estis realigata ekde fino de aprilo. En aprilo, la milito eniris en dua fazo kiel atako fare de la Haganah.
La unua operaco (nomita Nahŝon) konsistis en la finigo de la sieĝo de Jerusalemo: 1 500 armeanoj de la brigatoj Givati de la Haganah kaj Harel de la Palmaĥ sukcesis liberigi la ŝoseon de la 5a al 20a de aprilo. La senditaj liveraĵoj ebligis du pliajn monatojn al la juda loĝantaro de Jerusalemo. La sukceso duobigis pro la morto de la palestinestro Abdelkader al-Husajni dumbatale. Dum tiuj okazaĵoj, nome la 9a de aprilo, trupoj de Irgun kaj de Leĥi fifaris la masakron de Deir Jassin kiu korŝiris la palestinan loĝantaron.
Samtempe, la unua grava operaco de la Araba Liberiga Armeo rezultis en malvenko en Miŝmar Ha'emek kaj pro la dizerto de la druzoj.
Kadre de la realigo de la teritoria arigo antaŭvidata de la plano Daleth, la fortoj de la Haganah, de la Palmaĥ kaj de la Irgun aliris al la konkero de la miksaj vilaĝoj. La palestina socio ruiniĝis. Tiberiado, Haifa, Safed, Beisan, Jafo kaj Akko estis konkeritaj, kaj pli ol 250 000 palestinanoj devis ekziliĝi.
Dume, la britoj jam esence retiriĝis. La situacio okazigis la fakton ke la estroj de la najbaraj arabaj landoj intervenu, sed ties preparo ne estis efika kaj ili ne povis akurate kunigi fortojn por ekvilibrigi la militon. La plej parto de la palestinaj esperoj kuŝis ĉe la Araba Legio de la reĝo Abdallah de Jordanio, sed tiu lasta ambiciis aneksi la maksimuman teritorion de la Brita Mandato Palestino kaj ludis duflanke, kontakte samtempe kun la judaj estroj.
En la 14-a de majo 1948, David Ben Gurion deklaris la sendependo de la Ŝtato Israelo kaj tiele la milito de Palestino eniris en dua fazo per la eniro de la arabaj armeoj en Palestino.
Bibliografio
Verkoj uzitaj kiel fontoj en la redakto de la artikolo
Verkoj uzitaj kiel porpunktaj fontoj en la redakto de la artikolo
Aliaj verkoj samtemaj
Retaj artikoloj uzataj kiel fontoj
Retaj dokumentoj
Retaj artikoloj
Sauerbach
Sauerbach estas la nomo de jenaj fluantaj akvejoj:
Sauerbach estas la nomo de la komunumpartoj:
Vardan Oskanjan
Vartan OSKANJAN (armene Վարդան Օսկանյան), n. la 7-an de februaro 1955, en Halepo, Sirio). Li estas iama Ministro de Eksteraj Rilatoj de Armenio (1998–2008) kaj fondinto de la  Fondaĵo Civilitas.
Hadrut (rajono)
Hadrut estis unu el la kvin rajonoj de la iama Aŭtonoma Oblasto Montara Karabaĥo de la Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko. Ĝis septembro 1935 ĝi estis nomata Dizag
Tiso (lago)
Priskribo
La celo estis havi akvorezervejon, kiu unue provizas la regionon per akvo por akvumi, aliparte la malplena rezervejo dum inundo povas gardi akvon. Baldaŭe tio iĝis turisma paradizo. En la lago troviĝas multe da insuloj, kiuj estas paradizoj por bestoj, precipe por birdoj.
Ĝia longo estas 27 km, la surfaco estas 127 km². La lago estas navigebla, precipe ekskursoŝipoj trafikas.
Akvonivelaj indikiloj: Kisköre supre, Kisköre malsupre.
Michael Schumacher
Michael SCHUMACHER (naskiĝis en Hürth proksime de Kolonjo, Germanio) estas F1-a aŭtomobilisma piloto. Li estas konsiderita uno el la plej grandaj kurostiristoj de ĉiuj tempoj, kaj ankaŭ (kune kun Lewis Hamilton) la plej venkinta ĉampiono en la historio de la Formulo 1 kun 7 mondaj titoloj, la unuaj du kun la Benetton en 1994 kaj 1995 kaj poste kvin sinsekvaj kun la Ferrari en 2000, 2001, 2002, 2003, 2004. Li partoprenis ankaŭ en la teamo de Mercedes. Li nuntempe loĝas kun sia familio en la svisa urbo Gland VD.
Tiso (lago)
Priskribo
Ĉebordaj urboj: Tiszafüred, Abádszalók, Kisköre (ĉi tie akvoenergia centralo kun kluzo funkcias).
Michael Schumacher
Ski-akcidento
Michael Schumacher suferis gravan akcidenton dum skiado, la. Kvankam li portis protektan kaskon, lia kapo vundiĝis dum la akcidento, en la franciaj Alpoj.
Tiso (lago)
Priskribo
Ĉebordaj vilaĝoj: Poroszló, Tiszaderzs, Tiszaszőlős, Sarud, Tiszanána.
Arkadi Ghukasjan
Arkadi GHUKASJAN (armene Արկադի Ղուկասյան) estis la tria prezidanto de la memproklamita Respubliko Montara Karabaĥo. Li estis elektita kiel prezidanto la 8-an de septembro 1997 kaj reelektita en 2002, ĝis fino de la regperiodo la 19-an de julio 2007 kaj estus sukcedita de Bako Sahakjan.
Li naskiĝis en Stepanakerto, en la Aŭtonoma Oblasto Montara Karabaĥo en la Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko la 22-an de junio 1957 kaj diplomiĝis pri lingvistiko en la jaro 1979 en la Erevana Ŝtata Universitato.
Li postvivis atencon en 2000. Samvel Babajan, kiun li maldungis kiel ministro pri defendo, organizis atencon kaj estas kondamnita al 14 jaroj en karcero.
Resighea
Resighea [resigja] (hungare: Reszege) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Pişcolt, sude de Carei. En 1910 ĝi havis 779 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 464(rumanoj, 23% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1215. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szatmár vármegye).
Günstedt
Günstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio, kaj apartenas al administra komunumaro Kindelbrück. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Fiziș
Fiziș [fiziŝ] (Füzegy) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Finiș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 325 loĝantojn (rumanoj), en 1992 269.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1552. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Fonto
Listo de rumanaj poŝtkodoj
Gossolengo
Gossolengo estas komunumo de Italio.
Arnac-la-Poste
La teritorio havas komunan limon kun.
Preĝejo Reĝino Sankta Maria (Mosonmagyaróvár)
Kirko Reĝino Sankta Maria kaj Sankta Gotardo estas romkatolika historia monumento en mezo de Mosonmagyaróvár laŭ placo.
Historio
Apud la nuna kirko en la mezepoko jam funkciis katolika romanika preĝejo fare de germanaj metiistoj. La turkoj detruis ĝin en 1529. La nun videbla kirko kun aparta turo konstruiĝis en 1668. Oni konstruis kapelojn inter la turon kaj navon en 1820, tial la konstruaĵo iĝis unueca.
La orgeno estis konstruita en 1768, ĝi trakonstruiĝis en 1938.
Rena
Rena estas municipo de Hispanio, en la provinco Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas renenses aŭ reneros. La censita populacio en 2008 estis 652 loĝantoj.
Situo
Rena situas en la centrorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 254 m; je 116 km de Badajoz, la provinca ĉefurbo kaj je 56 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas 10,8 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. La komarko Vegas Altas estas de irigacio.
Auneau (stacidomo)
Auneau (antaŭe Auneau-Embranchement) estas franca stacidomo sur linioj -,  - Auneau-Embranchement kaj Raccordement d'Auneau (LGV), situanta en  , apud Auneau, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Karin Bergöö Larsson
Karin Larsson, denaske Bergöö, (3-a de Oktobro 1859 – 18-a de Februaro 1928) estis sveda artistino kaj dezajnistino, kiu ege kunlaboris kun sia edzo, la artisto Carl Larsson, kaj estis ofte modelo de liaj pentraĵoj.
Auneau (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Karin Bergöö Larsson
Ŝi studis en Stokholmo kaj poste translokiĝis al kolonio de artistoj en Grez-sur-Loing, je 70 km de Parizo, kaj tie konis tiun kiu estos ŝia edzo kaj artista kunlaboranto, nome Carl Larsson; ili enamiĝis kaj en 1883 revenis al Stokholmo kie geedziĝis, poste revenas al Grez-sur-Loing, kie naskiĝis ilia unua filo, Suzanne, en 1884. La venontan jaron ili revenis en Svedion.
6445 Bellmore
6445 Bellmore estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Usono).
Karin Bergöö Larsson
Galerio
Tri pentraĵoj montrantaj Karin Larsson fare de lia edzo, Carl Larsson:
35229 Benckert
35229 Benckert estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
La germana skulptisto Johann Peter Benckert (1709–1765), en kies memoro tiu asteroido estis nomita, kreis ŝtonajn, stukajn kaj lignajn skulptaĵojn por la kortego de la princepiskopo de Bamberg. Post 1746, li precipe laboris por la prusaj restadejoj en Berlino kaj Potsdamo (Ĉina Tedomo en Sanssouci), evoluante elde la baroko ĝis la frederika rokoko.
Szeremle
Szeremle (seremle) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Baja.
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la maldekstra Danubo, laŭ traira flankovojo proksime de Baja.
Historio
La unua mencio devenis el 1323. Antaŭ la turkoj la komunumo estis komence kampurbo, poste libera reĝa urbo. La loĝantoj rifuĝis de la turkoj. Post la turka erao la posteuloj revenis. Dum la socialismo kolĥozoj formiĝis. Nuntempe la vilaĝo estas ŝatata loko de fiŝkaptistoj kaj ĉasistoj.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kuracejo, apoteko, poŝto.
Ancourt
Ancourt estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Ancourtais.
Krako
Krako estas bruo, do miksaĵo el multaj hazardaj (= ne-harmoniaj) suprotonoj.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri krako en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
São Gonçalo dos Campos
São Gonçalo dos Campos estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 33.283 loĝantojn en 2010.
Membroj de la Eŭropa Parlamento, 1-a periodo
Jen la listo de ĉiuj 434 membroj de la unua Eŭropa Parlamento de 1979 ĝis 1984.
Z
Fonto: Europäisches Parlament
Reina
Reina [REJna] (Reĝino) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas reginos. La censita populacio en 2008 estis nur de 196 loĝantoj.
Situo
Reina estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 705 m; je 126 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 64,7 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
La aktuala vilaĝeto de Reina devenas el la antikva romia urbo de Regina Turdolorum, vojkruce de la du ŝoseoj kiuj ligis la urbojn de Córdoba kaj Mérida. En tiu epoko estis pli loĝata vilaĝo, de preskaŭ 4.000 loĝantoj, kiuj disponis el trinkebla akvo pere de akvedukto. La stratoj estis ampleksaj kaj kunarkaj, kun subtera kloakaro kiu enfluis en la aktualaj rojoj de San Blas kaj San Pedro.
Monumentoj
La murigita konstruaĵaro havis 14 turojn kaj defendis alian internan areon el kio restas malmulte. Estas ankaŭ cisternoj, similaj al tiuj de Cáceres kaj Medellín. La murego kiu konserviĝas estas de la epoko de almohadoj (12-a jarcento), kun diversaj postaj restaŭroj. Inter ili tiuj de la Superlo de la Ordeno de Santiago don Alonso Cárdenas (15-a jarcento) kaj aliaj en 1515 kaj 1575.
VoKo
VoKo estas malgranda Esperanto-eldonejo, kiu aperigas du serietojn, precipe kun malgrandaj broŝuroj. Komence ili aperis en Vlaardingen, poste en Breda kaj Zwolle, nun en Rijswijk (Nederlando). Eldonas ĉi tion Gerrit Berveling.
Jean-Marie Dedecker
Jean-Marie DEDECKER (naskiĝis en Nieuwpoort je la ) estas liberala politikisto el Ostendo - Belgio. De 1999 ĝis 2006 li estis membro de la flandra partio Vlaamse Liberalen en Democraten (VLD). Fine de 2006 li estis mallonge membro de la partio Nieuw-Vlaamse Alliantie. En 2007 li fondis propran partion, Lijst Dedecker.
S-ro Dedecker internacie famiĝis kiel trejnisto de pluraj flandraj ĵudistoj. Kiel atleto li interalie gajnis arĝentan medalon dum la monda ĉampioneco en Kebekio en 1981. Li estas la iama ĉeftrejnisto de la belga Ĵuda Ligo (1981 - 200), asekura makleristo kaj direktoro de kompanioj.