cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Magneta kampo
Fizika bazoscio
Maxwell faris multon por unuigi statikan elektron kaj magnetismon, produktante la aron de kvar ekvacioj rilatantaj al la du kampoj. Tamen, laŭ la formulado de Maxwell, ankoraŭ restis du malsamaj kampoj priskribantaj du diferencaj fenomenoj. Estis Albert Einstein (Alberto Ejnstejno), kiu montris per uzo de speciala relativeco, ke la elektra kaj magneta kampoj estas du aspektoj de la sama afero, 2-ranga tensoro, kaj ke unu observanto eble konstatas magnetan forton dum moviĝanta observanto nur konstatas elektrostatikan forton. Tiel, uze de speciala relativeco, magnetaj fortoj estas manifestaĵoj de elektrostatikaj fortoj de ŝargoj moviĝantaj kaj eble povas esti antaŭdirita de scio de la elektrostatikaj fortoj kaj la movado (relativa al iu observanto) de la ŝargoj.
Pensa eksperimento, kiu oni povas fari por montri tion ĉi, uzas du identajn infinitajn paralelajn liniojn de ŝargo senmovajn rilate al la alia sed movajn rilate al observanto. Alia observanto movas apude de la du linioj de ŝargo (ĉe la sama rapido) kaj observas nur elektrostatikajn forpuŝajn fortojn kaj akcelon. La unua aŭ "senmova" observanto vidanta la du liniojn (kaj duan observanton) pretermovi kun sciata rapido ankaŭ observas, ke la horloĝo de la moviĝanta observanto tiktakas pli malrapide (rezulte de tempo-dilato) kaj tiel observas la forpuŝan akcelon de la linioj pli malrapide ol tiu, kiu la "moviĝanta" observanto vidas. La malpliiĝo de forpuŝa akcelo povas pripensiĝi kiel altira forto, en kunteksto de klasika fiziko, kiu reduktas la elektrostatika forpuŝa forto kaj kiu ankaŭ pliiĝas kun pliiĝa rapido. Tiu ĉi kvazaŭ-forto estas precize sama kiel la elektromagneta forto de klasika kunteksto.
Ŝanĝiĝantaj magnetaj kampoj povas indukti elektran kampon kaj tiel induki elektran kurenton; similaj kurentoj povas indukiĝi per movado de konduktantoj en fiksitaj magnetaj kampoj. Tiuj ĉi fenomenoj estas la bazo de multaj magnetoelektraj generatoroj kaj elektraj motoroj.
Precize, la magneta kampo ne estas vektora kampo laŭ la formala difino; ĝi estas kvazaŭ-vektora kampo: ĝi akiras ekstran signan renverson sub malĝustaj rotacioj de la koordinata sistemo. (La distingo gravas, kiam oni uzas simetrion por analizi magnet-kampajn problemojn.) Tiu ĉi estas konsekvenco de la fakto, ke B rilatas al du veraj vektoroj tra la vektora produto (ekz. en la leĝo de Lorentz pri fortoj).
Ekzemploj
La plej forta konstanta magneta kampo sur Tero estas produktata de la Usona Fort-Magnetkampa Laboratorio (National High Magnetic Field Laboratory) en Tallahassee (Florido); ĝi havas fludenson de ĉ. 45 T. Eblas produkti pli fortajn kampojn, sed nur dum tre mallonga tempo. Kampojn de pluraj mil T eblas produkti per magnetoj, kiuj tuj detruas sin mem. Fera magneto povas havi maksimume 2 T.
La natura magneta kampo de Tero havas (surface) denson de ĉ. 40 µT, tiu de sunmakulo iom malpli ol 0,001 T.
Ĉefaj formuloj por kalkuli elektran kreadon de magneta kampo
Elektra kurento faras magnetan kampon:
H = I / L
kie H – normo de magneta kampo (mezurunuo: A/m); L – longo de fermita linio de magneta kampo; I – sumo de ĉiuj kurentoj fluantaj tra fenestro de la fermita linio de magneta kampo.
Magneta kampo havas ankaŭ magnetan indukdenson B (mezurunuo: T aŭ Vs/m2):
B = μ μ0 H
kie μ – indukta relativa permeableco de medio, en kiu estas la kampo; μ0 – indukta permeableco de vakuo.
Ŝanĝiĝanta magneta kampo generas elektran tension E, se la kampo estas en fenestro de elektra cirkvito:
kie S – areo de fenestro de la elektra cirkvito; t – tempo.
Magnetaj kampoj en biologio
La nerva aktivado de animaloj implicas la fluon de elektraj ŝargoj; tial nervoj kaj precipe cerboj produktas (malfortajn) magnetajn kampojn. Ekzistas tre sentemaj instrumentoj, per kiuj eblas mezuri kaj registri ĉi tiujn kampojn. Male al elektroencefalografio tiuj mezuradoj ne estas sufiĉe precizaj por fari konkludojn pri la cerba aktivado.
Kelkaj bestospecioj, ekzemple iuj birdoj kaj fiŝoj, posedas senson pri magnetkampoj kaj uzas ĝin por orientiĝi laŭ la magneta kampo de la Tero, precipe dum longaj migradoj.
Per magneta resonanca bildigo eblas esplori la internon de vivanta organismo sen penetri en ĝin, simile kiel per Ikso-radioj.
Magnetosensivo
Magnetosensivo estas la senso kiu permesas organismon sensi magnetan kampon por percepti direkton, altecon aŭ lokon. Ĉi tiun senson uzas diversaj bestoj por bildigi al si regionajn mapojn. Por la celo de navigado, magnetosensivo temas pri la uzado de la magneta kampo de la Tero (magnetosfero).
Magnetosensivaj estas bakterioj, artropodoj, moluskoj kaj membroj de ĉiuj gravaj taksonomiaj grupoj de vertebruloj.
Homoj ŝajne ne estas magnetosensivaj, sed troviĝas kemiaĵo (kriptokromo) en la homa okulo, kiu eble havas tian kapablon en aliaj bestoj.
Fervojo Plattling – Bayerisch Eisenstein
Inter Deggendorf kaj Bayerisch Eisenstein trafikas la trajnoj de Bayerische Waldbahn. La linio ligas la mezon de Bavaria arbaro ĉirkaŭ Regen kaj Zwiesel unuflanke kun la valo de Danubo, aliflanke kun okcidenta Ĉeĥio. En Deggendorf estas ligo al la longdistanca linio Nürnberg–Regensburg–Passau kaj al la regiona linio al Landshut kaj Munkeno. En Bayerisch Eisenstein estas ligo al la ĉeĥaj tranoj direkte al Klatovy–Pilseno–Prago. Kelkaj trajnoj atingas rekte la unuajn ĉeĥajn staciojn.
La stacidomo en Bayerisch Eisenstein/Alžbětín staras sur la landlimo kaj estas komuna inter la du fervojaj kompanioj.
Orkasito
Orkasito, aŭ Orcasitas en hispana origine kaj oficiale, estas kvartalo de Madrido (Hispanio), situanta en la distrikto Usero.
Petro Fulisto
Petro Fulisto estis episkopo de Antioĥio (471-488) kaj monofizito.
Ekzercinte la metion de fulisto, li poste fariĝis monaĥo en "la Granda Monaĥejo" de la Akemetoj en Gomon en la provinco de Bitinio sur la azia marbordo de Bosporo. De tie oni elpelis lin pro malbona konduto kaj pro herezo. Tiam Petro transiris al Konstantinopolo, kie li simpatiiĝis al influaj personoj, kiuj lin renkontigis kun Zenono, bofilo de Leono la 1-a (457-474) kaj estonta imperiestro (474-491). Li profitis de ties favoremo por akiri altan postenon en la eklezio de Kalcedono. Kiam liaj monofizitaj opinioj evidentiĝis, li devis refuĝiĝi ĉe Zenono, kiu lin sendis al Antioĥio kiel milita komandanto por la diocezo (provincaro) de Oriento (magister militum per Orientem).
Alveninte Antioĥion en 463, Petro klopodis akiri la episkopan oficon, tiam tenitan de Martirio de Antioĥio. Rapide amikiĝinte kun la popolo, li fomentis dubojn pri la ortodokseco de Martirio, jam akuzita pri nestorianismo. Pro popola tumulto, kiun li provokis, Martirio estis elpelita el la urbo kaj senigita de sia ofico. Kiel posteulo oni elektis Petron.
Laŭ Teodoro la Legisto, tio okazis en la jaro 469 aŭ 470.
Tuj poste, Petro aperte deklaris oponon al la dekretoj de la Koncilio de Kalcedono. Li aldonis al la Trisagio (liturgia himno kun triobla eldiro "Sankta") la vortojn "kiu estis krucumita por ni". En tiu ŝajne triunua kunteksto, la frazo povus esti interpretata kiel aserto, ke Jesuo estis krucumita mem en sia dieco kaj ne nur en sia homa naturo, kaj do kiel neado de la kalcedona doktrino de du naturoj de Kristo (vidu Teopaskismo. Li altrudis tiun aldonon al ĉiuj komunumoj de sia diocezo lanĉante anatemon kontraŭ tiuj, kiuj rifuzis akcepti ĝin.
En 483 papo Felikso la 3-a ekskomunikis Petron, kiun kondamnis ankaŭ la tiama patriarko de Konstantinopolo. Sed Petro, reintegrita de la bizanca imperiestro Zenono okaze de mallonga skismo inter Romo kaj Konstantinopolo, restis en la antioĥia seĝo ĝis la morto en 488.
Konsilio de Ekonomiaj Konsilantoj
La Konsilio de Ekonomiaj Konsilantoj (Council of Economic Advisers, mallongigita CEA) estas organizaĵo en la Blanka Domo, kies rolo estas doni objektivajn ekonomiajn datumojn al la Prezidento. La prezidanto de la konsilio estas ministroranga oficisto. La Konsilio establiĝis en 1946.
Béla Radvánszky
Barono Béla Radvánszky [radvAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Radvánszky Béla estis hungara literaturhistoriisto, politikisto, membro de Hungara Scienca Akademio (korespondanta en 1879, honora en 1887, direktora en 1891). Liaj nobelaj antaŭnomoj estis radványi kaj sajókazai.
Béla Radvánszky naskiĝis la  1849 en Sajókaza. Li mortis la 1906 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Radvánszky frekventis gimnazion kaj universitaton en Pest (urbo). Li jam tiutempe interesiĝis pri historio, li kolektis bibliotekon kaj li studis la historiajn sigelojn. Kiel riĉulo li studvojaĝis al Germanio, Belgio, Francio, Italio. Hejmenveninta en 1875 li estis elektita parlamenta deputito kaj samtempe li baroniĝis. En 1882 li ŝanĝis la parlamenton al departementestro de Zólyom (historia departemento). En 1895 li ricevis la titolon krongardisto, en la sama jaro li edziĝis. Post jaroj li iĝis senatano.
Ora funkcio
En la matematiko, la ora funkcio estas la plej alta branĉo de la hiperbolo
Kiam gold(x) estas tiel difinita, ankaŭ la plej malalta branĉo de la hiperbolo povas esti difinita, per y = −gold(−x). Ambaŭ gold(x) kaj −gold(−x) estas eblaj solvoj de la ekvacio
Efektive, post multobligo per a, oni ricevas
La kvadrata formulo, aplikata al la ĉi-supra kvadrata ekvacio kun nekonato a, montras ke gold(x) estas la pozitiva radiko de la ekvacio kaj −gold(−x) estas la negativa solvo. La valoro de gold(1) estas la ora proporcio kaj gold(2) estas la arĝenta proporcio 1 + √2.
La ora funkcio rilatas al la hiperbola sino pro la ekvacio
kaj ankaŭ verigas la ekvacion
Zephyr
La Zephyr-6 estas el karbonfibra metalskeleto kaj havas egan flugilan surfacon kompara al ties maso. La flugiloj estas kovritaj per sunĉeloj, kiuj produktas eĉ superfluan energion pro la nokta flugo. Tiu energio estas rezervita en litio-sulfuraj akumulatoroj.
Celo estas la evolugi de spiona aviadilo, kiu kapablas flugi sen surteriĝo, dum 3 jaroj.
Paroy
Paroy estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
kun sufikso:
Krome temas pri vilaĝo en la provinco Aĉeo, insulo Sumatro de Indonezio.
La Zubia
La Zubia estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. Limas kun la municipoj Granado, Huétor Vega, Cájar, Monachil, Dílar, Gójar kaj Ogíjares. Granda parto de ĝia municipa teritorio apartenas al la Natura Parko de Sierra Nevada.
La municipo estas unu de la 34 entoj kiuj komponas la Metropolan Areon de Granado, kaj enhavas la domarkernojn La Zubia, Cumbres Verdes kaj El Barrichuelo.
Estis tradicia la kultivo de kanabo kaj la produktado de sandaloj el esparto. En la parko estas impresa specimeno de kverko laŭdire 700-jaraĝa.
Fred Guy
Fred „Freddie“ GUY (naskiĝis la 23-an de majo 1897 je Burkeville en Georgia; mortis la 22-an de decembro 1971 je Ĉikago en Ilinojso) estis usona ĵaza gitaristo kaj banĝo-ludisto de svingo.
Vivo kaj verkado
Fred Guy alkreskis en Novjorko. Sian karieron li komencis kiel gitaristo kaj banĝisto en la orkestro de Joseph C. Smith; en la jaro Jahr 1925 li membriĝis en la bando Duke Ellington’s Washingtonians, kie li anstataŭis Elmer Snowden. Guy muzikis pli ol dudek jaroj en la orkestroj de Duke Ellington, inkluzive la periodon en Cotton Club. Komence li ludis nur banĝon; en la jaro 1933 li transiris al gitaro, kiam la ritmosekcio de la bandoj en ĵazo treege ŝanĝiĝis. Li ludis banĝojn de la firmao Gibson samkiel la akustikajn gitarmodelojn Gibson L-5 resp. L-7. Ellington laŭdis en siaj memoroj la racion de Guy kaj lian bonan konduton; li estis unu el la malmultaj bandanoj, kiujn li kunirigis al sia hejmo kaj prezentis al sia familio.
Fred Guy estas aŭdebla je la frua titolo de Ellington East St. Louis Toodle-Oo; ankaŭ je Black and Tan Fantasy. Tamen li neniam aperis kiel solisto; pro tio lia ludo sur la akustika gitaro ofte el sonregistraĵoj estas malfacile aŭdebla. Fred Guy prezentiĝas en la filmo Black Beauty kun Orkestro Duke Ellington; li kunmuzikis ankaŭ ties koncerton je Fargo en Norda Dakoto 1940. Post kiam li forlasis en 1947 la bandon de Ellington, lia loko ne estis denove okupata. Poste li laboris kiel mastumanto de balsalono en Ĉikaĝo. Tie li mortis en 1971 je la aĝo de 74 jaroj pro sinmortigo.
Malliberejo de Spandau
Malliberejo de Spandau estis fama prizono en Spandau, Germanio, fama pri tio, ke ĉe ĝi malliberis Rudolf Hess, Albert Speer kaj aliaj kvin kondamnitaj nazioj post la Dua Mondmilito, precize pro ties kulpoj rilate al la homarkatastrofo kiu iĝis la milito. Ĝi estis konstruita en 1876 el ruĝa briko, por hejmi 500 prizonulojn. Dum la epoko de kaj post la Nurenbergaj procesoj oni malpermesis foti ĝin.
Karolo la 9-a (Svedio)
Karolo la 9-a (n. 4-an de oktobro 1550 en Stokholmo; m. 30-an de oktobro 1611 en Nyköping) estis unue regento de 1599 ĝis 1604, kaj poste reĝo de Svedio de 1604 ĝis 1611.
Karolo la 9-a estis la kvina filo de Gustavo la 1-a kaj lia dua edzino Margareta Eriksdotter Leijonhufvud.
Numerado
Karolo la 9-a kaj lia frato Eriko la 14-a alprenis la altajn reganto-numerojn surbaze de la duonfikcia historia priskribo Historia de omnibus Gothorum Sveonumque regibus (latine "Historio de ĉiuj svedaj reĝoj") verkita de Johannes Magnus, historiisto kaj lasta katolika ĉefepiskopo de Svedio. Tiu verko enhavas multajn Erikojn kaj Karolojn, plejparte elpensitajn. Inter tiuj menciindas Eriko la 9-a.
La Taha
La municipo enhavas la domarkernojn Pitres —ĉefurbo kaj sidejo de la municipo—, Mecina, Ferreirola, Fondales, Capilerilla, Atalbéitar kaj Mecinilla. Menciindas ankaŭ la senhomejo de Aylácar.
Karolo la 9-a (Svedio)
Numerado
En vero estis nur du historie certaj reĝoj nomataj Karolo antaŭ Karolo la 9-a, do historie pli korekta nomado por li estus "Karolo la 3-a". La pli antaŭa reĝo Karl Knutsson estas ankaŭ konata kiel "Karolo la 8-a", bazite sur la sama fikcia numerado. Pli korekta nomado por li estus "Karolo la 2-a", eĉ jam uzita dum lia tempo.
La Taha
La Taha estas ene de le teritorio de la Natura Parko kaj de la Nacia Parko de Sierra Nevada. Tiu municipo estas en la suda deklivaro de la montaro je 1200 aŭ 1300 metroj de altitudo, dependante de la kerno. Grava parto de ĝia municipa teritorio estis deklarita Havaĵo de Kultura Intereso, en 2007, inkludita en la Historia Loko de la Alpujarra Media y la Taha.
En tiu municipo la agrikulturo estis la bazo de la ekonomio, kaj elstaras la kultivoj de irigacio kiel terpomoj, maizo, fruktarboj kaj legomoj, kaj en la lastaj jaroj la rura senloĝigo estis la tialo de neplugitaj teroj. Ankaŭ la brutobredado, ĉefe de ŝafoj kaj kaproj, ludis gravan rolon. Same la rura turismo estis grava enspezofonto por la zono alpujara.
Karolo la 9-a (Svedio)
Karl als Herzog
Laut dem Testament seines Vaters gingen in Karls Herzogtum Södermanland, Värmland sowie einige Gebiete in Närke, Västmanland und Västergötland ein. Solange sein Bruder Erik König war, konnte er sein Erbe aber nicht antreten. Der geglückte Aufstand gegen Erik XIV. 1568 war zum großen Teil sein Verdienst. Das Königreich ging an seinen Bruder Johann, doch Karls Machtstellung hatte gewaltig an Bedeutung gewonnen, da er gleich 1569 sein Herzogtum in Besitz nahm.
Als Johann begann, die Gegenreformation zu unterstützen, forderte Karl für sein Herzogtum Selbstständigkeit in religiösen Fragen. So konnte sich in diesen Landesteilen das Protestantentum weiter ausbreiten.
Konflikt mit Sigismund
Nach dem Tode Johann III. sah Karl neue Gefahren für das schwedische Protestantentum, da der neue König Sigismund III. Wasa schon König des katholischen Polen war. Karl verbündete sich deshalb mit einigen hohen Ratsmitgliedern, mit denen er vorher noch im Streit gelegen hatte, gegen seinen Neffen. Zusammen konnten sie Sigismund 1594 bei dessen Krönung in Uppsala ein Gesetz abringen, das die Reformation sicherte.
Als sich Sigismund im Sommer 1594 daran machte, nach Polen zurückzukehren, erhielt er von Karl und von einer Gruppe von Ratsmitgliedern Vorschläge, wie Schweden während seiner Abwesenheit regiert werden sollte. Diese Vorschläge glichen sich sehr, nur dass Karl für sich den Posten eines Reichsverwesers beanspruchte während die Ratsmitglieder Karl als gleichwertiges Mitglied in eine Regierung integrieren wollten.
Da Sigismund aus Gründen der unterschiedlichen religiösen Sichtweise weder dem Rat noch Herzog Karl die volle Regierungsmacht überlassen wollte, gab er der Regierung eine sehr unbestimmte Aufgabe. Dafür setzte er eine Reihe von Statthaltern ein, die ihre Befehle direkt von ihm aus Polen erhielten und die im Gegensatz zu früheren Vereinbarungen die katholische Kirche begünstigten. Auf Karls Veranlassung wurde 1595 ein Reichstag in Söderköping gehalten, bei dem er die volle Macht eines Reichsverwesers erhielt. Als er daraufhin begann, einige der trotzigsten Stadtverwalter mit Waffengewalt anzugreifen, sah sich Sigismund gezwungen, in das Geschehen einzugreifen. Im Juli 1598 kam er mit einem Heer nach Schweden, wurde aber am 25. September 1598 in der Schlacht bei Stångebro von seinem Onkel geschlagen. Sigismund reiste nach Polen zurück, nachdem er dem Frieden von Linköping zugestimmt hatte. 1599 wurde Sigismund vom Reichstag in Stockholm als König abgesetzt, da er gegen das Testament von Gustav I. Wasa verstoßen hatte.
Karl IX. als König
Nach Sigismunds Absetzung schlug man diesem vor, dass sein Sohn Wladyslaw König von Schweden werden könnte, falls dieser in Schweden nach protestantischer Tradition aufwüchse. Da Sigismund nicht reagierte, wurde Karl 1600 vom Reichstag zum regierenden König ernannt. Laut Gustav Wasas Testament stand Johann von Östergötland als Sohn von Johann III. höher in der Thronfolge als Karl. Deshalb ließ sich Karl anfänglich nur zeitweise König nennen. Erst als Johann 1604 seinen Anspruch öffentlich absagte, galt Karl als unangefochtener König. Die feierliche Krönung fand 1607 in Uppsala statt.
Außenpolitisch versuchte Karl mehrfach Livland zu erobern. Doch Sigismund konnte diese Gebiete immer wieder zurückgewinnen. Auch Karls Unterstützung für den russischen Zaren Wassili IV. blieb ergebnislos. 1611 kam es zu einem Krieg mit Dänemark. Die Gründe lagen zum einen im Ehrgeiz des dänischen Königs, Christian IV., und zum anderen in Schwedens Anspruch auf die norwegische Finnmark. Der Krieg wurde in der Nähe von Kalmar ausgetragen und führte zum Verlust dieser Stadt an Dänemark.
Karl IX. starb am 30. Oktober 1611 in Nyköping und liegt in der Domkirche von Strängnäs begraben.
Familie
Am 11. Mai 1579 heiratete er in Heidelberg in erster Ehe Maria Christine von der Pfalz, die ihn zum Vater dieser Kinder machte:
Am 27. August 1592 heiratete er in zweiter Ehe Christine von Holstein-Gottorp (1573–1625), mit der er die folgenden Kinder hatte:
Zudem war er Vater des unehelichen Sohnes Karl, Graf von Gyllenhielm. -->
Oxelaëre
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas oxelaërois.
Ficătar
Ficătar [fikətar] (hungare: Feketeér) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 951 loĝantojn (rumanoj); en 1992 467 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1320. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Temes). Administre ĝi apartenas al Racoviţa.
Vasalja
Vasalja [vaŝalja], germane Walschenau estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La loknomo estas hungare: subaĵo de fero (feron komprenu, kiel ĉi tiu departemento).
Situo
Vasalja troviĝas de Körmend 5 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1418. Vasalja en 1919 trovis sin ĉe la nova landlimo de Aŭstrio. Post 1945 fer-kurteno konstruiĝis laŭ la aŭstra limo. La vilaĝo estis vizitebla nur per permesilo. En 1989 la fer-kurteno nuliĝis, oni trovis ĉe la limo netuŝitan zonon dum 40 jaroj. Tiu limo nun apartenas al interna zono de Schengen, tial la limo estas trairebla ie ejn senkontrole.
Parto de la vilaĝo estas Pinkaszentkirály, iam memstara vilaĝo. En Vasalja migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
Vasalja havas romkatolikan Preĝejo Stefano la 1-a. Vilaĝa domo estas memoraĵo pri popola konstruado. Fine estas kampanilo.
Famuloj
En la iama Pinkaszentkirály naskiĝis sportpafisto Lajosné Kisgyörgy.
10864 Yamagatashi
10864 Yamagatashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo en gubernio Jamagata (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Jamagata (japane: 山形市, Yamagata-shi), en la centro de la gubernio Jamagata; urbo fama pro siaj fortikita urbo kaj siaj gisejoj.
19298 Zhongkeda
19298 Zhongkeda estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Margit Lukács
Margit LUKÁCS [lukÁĉ], hungare Lukács Margit, Esperante Margareta Lukács estis elstara hungara aktorino kaj kantisto.
Margit Lukács naskiĝis la 22-an de decembro 1914 en Budapeŝto. Ŝi mortis la 3-an de februaro 2002 en Budapeŝto.
Biografio
Margit Lukács finis la lernadon en 1937 en akademio por aktoroj. Ŝi komencis sian karieron en Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste en similaj teatroj. Ekde 2000 ŝi apartenis al teatra trupo Pesti Magyar Színház kaj tiam ŝi apartenis al Aktoro de la nacio. Ŝi ricevis en 1963 premion Kossuth, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
NGC 1553
NGC 1553 (aliaj indikoj — PGC 14765, ESO 157-17, AM 0415-555, IRAS04150-5554) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Friedrich Ernst Dorn
Friedrich Ernst DORN (naskiĝis la 27-an de julio 1848 en Guttstadt; mortis la 13-an de junio 1916 en Halle (Saale)) estis germana fizikisto.
De 1865 ĝis 1869 li studis matematikon kaj natursciencojn en la universitato de Kenigsbergo; en 1871 li doktoriĝis pri matematiko. Ĝis 1873 li laboris kiel instruisto en Kenigsbergo kaj Berlino, poste li habilitiĝis en Greifswald kaj iĝis profesoro de fiziko en Breslau. En la jaro 1881 li transprenis profesoran postenon en Darmstadt, en 1886 li eklaboris en Halle (Saale).
La plej granda merito de Friedrich Ernst Dorn estis la malkovro de la radono en la jaro 1900. Ekzamenante la disfalon de radiumo li rimarkis tiun ĉi gason kaj donis al ĝi la nomon Radium Emanation (= el radiumo emananta).
16680 Minamitanemachi
16680 Minamitanemachi estas malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Ophélie Winter
Biografio
Ŝia patro, David Alexandre Winter, estis jud-nederlanda pop-muzika kantisto dum la 1970-aj jaroj, kaj ŝia patrino estis franca modelo, kiu fariĝis ŝia agento. Ŝia frato, Michael, estas kantisto kaj televida prezentisto.
Ophélie Winter transloĝiĝis al Usono por esti proksima al sia patro post kiam ŝiaj gepatroj eksedziĝis, kiam ŝi estis apenaŭ 2-jaraĝa. En Usono, Ophélie Winter studis dancadon, kantadon, muzikon kaj aktoradon. Kiam ŝi estis 17-jaraĝa, ŝi foriris al Parizo, kie ŝi vivis kun ŝiaj patrino kaj frato. Tie ŝi estis rimarkita de model-agento sur Avenuo de la Elizeaj Kampoj, kaj post tri jaroj da modelado, ŝi decidis fariĝi kantistino kaj aktorino. Kantisto Prince verkis por ŝi kanzonon.
Kantista kariero
Ŝia deziro fariĝi kantistino ekis post kiam amiko de ŝia patro, kiu ankaŭ estis kantisto, serĉis junan virinon por kanti kun li duope. Ophélie Winter akceptis kaj komencis registradon. Ŝi nun aperigis kvar albumojn: No Soucy! kunlabore kun ŝia frato, Privacy, Explicit Lyrics kaj Résurrection.
Ardud
Ardud hungare: Erdőd, germane: Erdeed) estas urbo en Rumanio sude de Satu Mare. Ardud estas kuracbanejo. Administre apartenas al Ardud la vilaĝoj Ardud Vii, Baba Novac, Gerăușa, Mădăras kaj Sărătura.
Ardud situas ĉe la nacia vojo DN19A, kiu ligas ĝin al Satu Mare.
Kun loĝantaro de 6.231 (2011) Ardud estas la plej malgranda urbo de distrikto Satu Mare. Kompare al la censo de 2002 ĝi perdis 255 loĝantojn.
Loĝantaro
En 1910 Erdőd havis 3602 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 4873 (rumanoj, 20 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1215. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Erdőd apartenis al Hungario (Szatmár).
Tradicie por Ardud oni uzis ankaŭ la rumanan nomon Pădureni, kiu same kiel la hungara nomo Erdőd rilatas etimologie al "arbaro".
Villefranche-sur-Cher
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Francvillois.
Martonoŝ
Bazaj informoj
Martonoŝ, serbe Мартонош, slave Martonoš, hungare Martonos estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Banato (tamen gografie en regiono Baĉka), en municipo de Kanjiĵa.
Situo
Martonoŝ situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (kontraŭe troviĝas Srpski Krstur), laŭ hungara landolimo sen trapasejo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Horgoŝ-Senta.
Historio
Turka vojaĝisto Evlia Ĉelebi notis la sekvajn: ''Fortikajho de "Martonos" estas malnova loko nomata pri la konstruisto, okupita en 1554... La fortikajho havas fortikajhestron kaj 15 da soldatoj. La fortikajho situas lauh la Tiso. La apartenanta urbo havas 150 da kanokovritajn domojn kaj preghejon.''
En 1686 la Habsburgoj okupis la fortikaĵon, kiu poste apartenis al milita zono, rekte apartenanta al Habsburga Imperio. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la fortikaĵo bruldetruiĝis. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Martonoŝ 2183 da homoj, (hungaroj 1897 (87 %), serboj 155 (7 %), ciganoj 86 (4 %), albanoj 12 (1 %) kaj aliaj).
József György Oberding
OBERDING József György, Ősy-Oberding estis hungara ekonomikisto, redaktoro, lokhistoriisto. Li estis naskita en Budapest la 9-an de novembro 1902 kaj mortinta ?.
Kariero
Oberding József György diplomitiĝis kaj doktoriĝis en la Universitato de Budapeŝto. En Kluĵo li laboris ĉe Erdélyi Gazdasági Egyesület, li estis la sekretario pri jur- kaj sociscienca sekcio de Unuiĝo de Ekonomia kaj Kreditkooperativa kaj de ErMuE. De 1937 li estis respond-, de 1938 ĉefradaktoro de Szövetkezeti Értesítő. De 1941 li estis instruisto, pli poste direktoro de Kooperativscienca Instituto de Universitato de Koloĵvaro. En 1945 li relokiĝis Hungarion.
8-a Brazila Kongreso de Esperanto
La 8-a Brazila Kongreso de Esperanto okazis en Vitória de la 21-a ĝis la 24-a de novembro 1926.
La Organiza Komitato de la 8-a Brazila Kongreso de Esperanto estis la jena: Prezidanto: Carlos Xavier Paes Barreto; Vicprezidanto: Mirabeau Pimentel; Ĝenerala Sekretario: Luís Carlos Porto Carreiro Neto; 1-a Sekretario: Arnulpho Matos; 2-a Sekretario: Heloisa Espindola de Araújo; 1-a Kasisto: José Osório de Miranda; 2-a Kasisto: Odilo Pinto.
La solena malfermo okazis ĉe la Leĝodonanta Palaco kaj per aklamo estis elektitaj altabliĝi la jenaj homoj: Prezidanto: Everardo Backheuser; Vicprezidantoj: José Arthur Boiteux, Arthur Lourenço de Araújo Primo kaj Guilherme Azambuja Neves; Ĝenerala Sekretario: Luís Carlos Porto Carreiro Neto; 1-a Sekretario: Irani Baggi de Araújo; 2-a Sekretario: Antoninha Barnum; 3-a Sekretario: João Viana; 4-a Sekretario: Berger Bertalan.
La subŝtata estro oficiale apogis la kongreson kaj konsideris la kongresistojn gastoj de la Ŝtato.
Okaze de la ferma kunsido estis prezentita deziresprimo al la subŝtata Prezidanto, D-ro Florentino Ávidos, kiu apogis la kongreson ne nur morale sed ankaŭ materiale.
Legio Condor
Legio Kondor (aŭ originale Legión Cóndor) estis gruparo el diversaj aktivaj armeaj unuoj de Wehrmacht (aerarmeaj, tankaj, komunikaj, transportaj, mararmeaj kaj instruaj unuoj), kiun oni formis je ordono de Adolf Hitler por apogi generalon Francisco Franco en la Hispana Enlanda Milito. La soldatoj estis en hispanio (por la publiko kaŝe) engaĝitaj, por kontraŭbatali la komunisman danĝeron. Fakte la legio batalis en la eŭska regiono kontraŭ la eŭska separismo. Anoj de la Legio Condor povis per la soldatservo en Hispanio malpliigi la soldatservan tempon kaj ricevis pli altan soldon ol la hejme restintaj soldatoj.
Historio
La Enlanda Milito komenciĝis en tempo, kiam granda parto de la hispana armeo garnizonis en Maroko. Ĉar la ribelantoj akiris regadon super la marvojoj, restis nur la aera vojo por transporti trupojn al la hispana kontinento. Por tiu celo apogis Hitler generalon Franco per 3 Ju 52-flugmaŝinoj.
Post kiam en oktobro de 1936 la milita situacio stagnis kaj la respublikanoj akiris bonajn poziciojn per apogo de la Internaciaj Brigadoj el Sovetunio, Francio kaj eĉ el Usono (Lincoln-Brigado), Hitler decidis la 30-an de oktobro pri pli forta apogo de Franco per aerarmeaj unuoj.
La unua ŝipo ekiris la 7-an de novembro kun 694 soldatoj al Sevilla, kie ĝi alvenis la 16-an de novembro. En la Vintra Operacio Rügen (Winteroperation Rügen) estis translokita aerarmea korpuso, ĉ. 4.500 homoj al Hispanio. Tio entenis batalgrupon por tri eskadroj de Junkers Ju 52, ĉasgrupon por tri eskladroj de Heinkel He 51, skoltan eskadron kun 12 Heinkel He 70, 4 pezajn kaj 2 malpezajn kontraŭaviadilajn bateriojn, aerkomunikan taĉmenton kaj aerparkon. Ĉiuj germanaj soldataj unuoj estantaj en Hispanio estis asignitaj al aerarmea korpuso, kiu ricevis la nomon Legion Condor. Ties plej granda kontingento estis la aerarmeo.
Oni komisiis pri la ĉefa komando de la legio generalmajoron Hugo Sperrle (6-an de novembro), en taktika rilato li estis sube al la nacia hispana ĉefa komando. La alia ĉefa postenulo estis Wolfram von Richthofen. La legio entenis ĉ. 5.000 homojn kaj atingis neniam pli ol 5.600 homoj. per la Durch regula persona ŝanĝo – por certigi eble por la plej multaj soldatoj spertojn en batalo, milito -, partoprenis ĝis fino de la enlanda milito de 15.000 ĝis 20.000 homoj en la hispanaj bataloj.
Ĉiu partoprenato eluzis la konflikton por provi la plej novajn armilojn inter batalkondiĉoj (ĉefe Heinkel He 111, la fama Junkers Ju 87 (ofte konata kiel Stuka (ŝtuka), apenaŭ prete-produktita Messerschmitt Bf 109.
Oni ne scias ankoraŭ hodiaŭ multe pri la bataleventoj, sed tre konata estas la aeratako kontraŭ la vojponto ĉe Gerniko, kiun la respublikanaj trupoj uzis por provizado al Bilbao. Ĉe tiu atako, Guernica estis tute detruita kaj oni murdis multajn civilulojn. Tiu atako inspiris Pablo Picasso pentri sian konatan verkon Guernica.
Divido (novembro de 1936)
''entute 136 flugmaŝinoj
Juan Alano
Juan Alano (n. ) estas brazila futbalisto.
(15187) 2112 T-2
(15187) 2112 T-2 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Katerino de Mediĉo
Ŝi estis la edzino de la franca reĝo Henriko la 2-a kaj havis dek gefilojn, inter kiuj tri filoj fariĝis reĝoj de Francio sinsekve : Francisko la 2-a, Karlo la 9-a kaj Henriko la 3-a, unu filino, Elizabeth, edziniĝis kun Filipo la 2-a de Hispanio, kaj iĝis reĝino.
Reĝino, poste plurfoje regentadino, Katerino de Mediĉo estas unu el la plej emblemaj estroj de Francio dum la 16-a jarcento. Hodiaŭ, ŝia nomo neeviteble rilatas al la francaj militoj pri religio, kvankam ŝi ĉiame penis por obteni pacon per kompromisema politiko, subtenante aŭ la katolikojn aŭ la protestantojn laŭ la cirkonstancoj. Tiu reĝino havas tre malbonan, teruran reputacion : oni ofte bildigas ŝin kiel severa, potencavida estrino, precipe pro ŝia malklara rolo okaze de la amasmurdo de la Sankta Bartolomeo.
Bavinchove
(jen france, Bavinkhove ) estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord de la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio"). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas bavinchovois.
Distrikto Końskie
La distrikto Końskie - pole powiat konecki - estas administra distrikto de Pollando. Ĝi apartenas al la provinco aŭ historie vojevodio Sanktakrucio. Administra centro estas la samnoma urbo Końskie. Fine de en la distrikto vivis.
Dua mondmilito
26.10.1939: En vilaĝo Zychy komandanto de Apartigita Taĉmento majoro Henryk Dobrzański subskribis ordonon pri kreo de volontulaj taĉmentoj kiel senrompan daŭrigon de la Armeo de Respubliko.
Elikia M'Bokolo
Elikia M'Bokolo (naskiĝis la en Léopoldville, Belgia Kongo) estas verkisto de Kongo Kinŝasa kaj grava historisto pri Afriko. Li estas profesoro pri historio kaj sociaj sciencoj en Parizo (Francio).
Al-Rusafa
Al Rusafa (en araba: الرصافة) aŭ Rasafa estas duono de Bagdado, Irako, ĉe la orienta bordo de la rivero Tigris. Ĉe la okcidenta flanko de la rivero estas Al Karĥ.
Laŭ pli limigita senco Rusafa estas unu el la naŭ administraj distriktoj de Bagdado. Tiu distrikto estas la plej antikva areo de la orienta flanko de Bagdado, nome ties centra komerca areo, nome centro de merkatoj konsiderata unu el la kvar malnovaj negocaj distriktoj de Bagdado (nome Karĥ, Rasafa, Adhamijah kaj Kadimija).
Kvartaloj de la Rusafa distrikto estas Bab Al-Moatham kaj Al-Sa'adoon.
Láchar
Láchar [LAĉar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la okcidenta parto de la komarko Vega de Granada. Limas kun la municipoj Fuente Vaqueros, Cijuela kaj Pinos Puente. Aliaj proksimaj lokoj estas Romilla, Chauchina kaj Valderrubio. Tra ĝia municipa teritorio fluas la rivero Genil, proksime al la elfluejo de la rivero Cubillas.
La municipo laĉara estas unu de la 34 entoj kiuj komponas la Metropolan Areon de Granado, kaj enhavas la kernojn Láchar — municipa ĉefurbo —, kaj Peñuelas. Estis setlejoj en la areo jam en la Neolitiko. Poste de antaŭromiaj popoloj turduloj, fenicoj, kartaganoj kaj romianoj. Estis turo en la epoko de la Nazaria Granada Reĝlando. Por la konkero de la urbo Granado la kristanos rabadis la areon por eviti nutroliveradon al la sieĝita ĉefurbo. Dum loĝado de duko en la vilaĝo en la komenco de la 20a jarcento multaj gravuloj kaj hispanj kaj britaj vizitis la lokon, inter kiuj Alfonso la 13-a, Princo Arthur, Duko de Connaught kaj Strathearn, Arthur Conan Doyle, pentristo Joaquín Sorolla, dukoj de Alba kaj Medinaceli, ktp.
Ilja Meĉnikov
Ilja Iljiĉ MEĈNIKOV (Илья Ильич Мечников, Elie Metchnikoff; naskiĝis la 15-an de majo 1845 en Ivanivka ĉe Ĥarkiv, (Ukrainio, Rusa Imperio) mortis la 15-an de julio 1916 en Parizo, Francio) estis rusa, franca zoologo, anatomo kaj bakteriologo. Li malkovris la imundefendan mekanismon kontraŭ bakterioj per la blankaj korpetoj (fagocitozo) same la kuracadon kaj superadon de ĥolero. En 1908, li ricevis Nobel-premion pri medicino, kun Paul Ehrlich.
Vivo
Meĉnikov estis filo de emerita oficiro kaj verkista patrino. Lia kariero kiel natursciencisto komenciĝis per fatalo: li veturis al zoologio-studio en Würzburg unu monaton pli frue kaj li reveturis malkuraĝiĝante, antaŭ ol la semestro estus komenciĝanta. Anstataŭ tio, li ekstudis en 1862 en la Universitato de Ĥarkiv, kiun li finis du jarojn poste kiel zoologo. Poste li provis duafoje en Germanio: li studis en universitatoj de Gießen, Göttingen kaj Munkeno pri seksa kaj neseksa reproduktiĝo de ranoaskarido Ascaris nigrovenosa.
Stipendio oficiala ebligis por li laboron en la marbiologia instituto de Napolo, kie li esploris kun rusa kolego je spongoj.
Li ekinstruis en 1867 en Universitato de Odeso, baldaŭ iĝis en Sankt-Peterburgo profesoro pri zoologio, sed baldaŭ li reveturis al Napolo. Dum lia reveno al Sankt-Peterburgo, li malsaniĝis. Lin prizorgis dum la malsano Ljudmila Fjodoroviĉ, filino de amiko, ili ekamis unu la alian. La geedziĝo okazis en 1869, sed tion ombris grava tuberkulozo de Ljudmila.
Li esploris en la itala Universitato de La Spezia embriologion de la marsteloj. Poste li laboris kelkajn monatojn en Odeso. La espero je efika kuracado veturigis lin kaj lian edzinon al Madejro, sed vane. Ljudmila mortis la 20-an de aprilo 1873 kaj Meĉnikov falis en depresian krizon. Li provis mortigi sin per morfino, sed la dozo ne estis sufiĉe granda.
Li renkontis en 1887 en Parizo Louis Pasteur, kiu proponis laborlokon en sia novestablita esplora instituto. Unu jaron poste, li translokiĝis en la francan ĉefurbon kaj en 1904 iĝis vicdirektoro de la instituto.
Li ricevis Nobel-premion en 1908 pro malkovro de la fagocitozo. Krom tio, li akiris konatecon per esploroj en kadro de probiotiko: laŭ liaj imagoj, laktoacido-produktaj bakterioj, kiuj aperas en acida lakto kaj jogurto, kaj precipe en kefiro, kaj tiu estas la bazo pro la longa vivo. Li esploris ankaŭ infektajn malsanojn, precipe sifilison.
Oni fondis en 1919 en Moskvo Meĉnikov-Instituton pri infektaj malsanoj. La Universitato de Odeso estis nomata je li en 1945 (Ŝtata Universitato de Odeso I.I. Meĉnikov).
Subtenantoj de vivpliendado festas la 15-an de majo kiel Metchnikoff Tago, kaj utiligis ĝin kiel memorindan daton por organizado de agadoj.
Geoskemo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Azio
]] Jen alfabeta listo de la subregionoj de Azio laŭ la geoskemo de la Unuiĝintaj Nacioj kaj de iliaj membroŝtatoj:
Elz
La Elz (pronoco "Elc") estas proksimume 121 kilometrojn longa rivereto en la federacia lando Baden-Virtembergo en la sudokcidento de Germanio - en listo de riveroj en Germanio ordigita laŭ longeco sekve ĝi havas la 67-an lokon. La rivero fontas en la mezalta montaro Nigra Arbaro kaj fluas komence norden, tiam sudokcidenten kaj fine nordokcidenten al la riverego Rejno. Post proksimume tri kvaronoj de sia vojo, apud Riegel la rivereto Dreisam el la urbo Frajburgo enfluas la riveron Elz. Ekde tiam certa kvanto de la rivera akvo tra la origina rivera vojo (sub la nomo "Alte Elz") fluas tra la Eŭropa Parko Rust ĝis la enfluejon en la Rejnon proksime de la komunumo Schwanau (komunuma parto Allmannsweier). La resto de la rivera akvo tra la iom pli okcidenta Leopolda Kanalo nordoriente de Rheinhausen (Breisgau) enfluas la Rejnon.
Eadweard Muybridge
Eadweard J. Muybridge (, Kingston upon Thames –, samloke; origine Edward James Muggeridge) estis angla-usona fotisto, ĉefe konata pro sia pionira uzo de pluraj sinkronigitaj kameraoj por registri moviĝojn. Li inventis zoopraksiskopon, aparaton por la projekciado de moviĝantaj bildoj kiu antaŭeniris la kinematografion per celuloida filmo.
Kune kun Étienne-Jules Marey kaj Ottomar Anschütz li estis pioniro de fotado de rapidaj procezoj.
Vivo kaj kariero
Post lernado en gimnazio li estis dungito de London Printing and Publishing Co. kaj en 1852 kiel ties agento iris al Usono. Ne klaras, kiam kaj kie li lernis pri fotografio. Li ŝanĝis sian nomon al Muybridge kaj post 1866 en San Francisco rapide sukcesis kiel fotisto, ĉefe per arkitekturaj fotoj kaj pejzaĝaj fotoj de la "sovaĝa okcidento" (publikigitaj sub pseŭdonimo “Helios”. Tre famiĝis lia fotoserio el 1867 pri Nacia Parko Yosemite kaj en 1867 Muybridge estis komisiita fotisto de US-armea ekspedicio.
Dum la Ĉikaga Monda ekspozicio 1893 Muybridge donis serion da prelegoj pri la Scienco pri bestmoviĝo en la - speciale tiucele konstruita - "Zoopraksigrafia halo". Li uzis sian zoopraksiskopon por montri siajn moviĝantajn bildojn al paginta publiko (Zoopraksigrafia halo do estis la unua komerca kinejo de la mondo).
Dum vizito ĉe Étienne-Jules Marey Muybridge vidis ties laboron, la tiel nomatajn "stop-motion" (moviĝo-haltigajn) bildojn (unu kamerao kaptas plurajn bildojn).
Privata vivo
En 1874 Muybridge eltrovis ke lia edzino havis amanton, majoron Harry Larkyns. Muybridge mortpafis lin. Sekvis tribunalo, sed li eliris sen esti kondamnita, ĉar - tiel la verdikto - estis "pardonebla murdo".
Li ankaŭ pridubis la patrecon de la filo, kvankam poste montriĝis ke ja estis lia filo. Kiam li entreprenis ekspedicion al Centrameriko, li lasis sian filon en orfejo.
En 1894 Muybridge revenis al sia naskiĝlando, publikigis du pliajn verkojn kaj mortis en 1904 en Kingston upon Thames.
Everaldo Stum
Everaldo Stum (n. ) estas brazila futbalisto.
Serramezzana
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaras la komunumoj Montecorice, Perdifumo, San Mauro Cilento kaj Sessa Cilento.
13509 Guayaquil
13509 Guayaquil estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Guayaquil estas la plej granda kaj la plej loĝata urbo en Ekvadoro. Fondita en 1538 de la konkistadoro Francisco de Orellana, ĝi situas sur la okcidenta bordo de la Rivero Guajaso, kiu fluas al la Pacifiko.
Kruko kaj Baniko el Bervalo
Kruko kaj Baniko el Bervalo estas anekdotaro de Louis Beaucaire publikigita en 1970, subtitolita Maldecaj anekdotoj por neprudaj legantoj. Dua eldonaĵo aperis en 1974 ĉe Eldonejo TK el Kopenhago.
Enhavo
Temas pri rakontoj de amuzaj seksaventuroj en Bervalo, kiu estas fikcia loko, lando. Inter la fikciaj personoj ŝajne troviĝas pli multaj Esperantistoj ol kutime, en ordinara loko, urbo aŭ lando.
Adalberta (nomo)
Adalberta estas virina varianto de la vira persona nomo Adalberto.
Diverslandaj variantoj
Adalberta, Etelberta , Berta
Natura Parko Lageto de Gómez
La Natura Parko Lageto de Gómez aŭ Laguno de Gómez troviĝas ĉe la sudokcidenta pinto de la urbo Junín, Argentino, kie ĝi okupas pli ol 200 ha borde de la Lageto de Junín aŭ Laguno de Gómez.
Temas pri la plej grava allogaĵo de la regiono, kaj ĝi faras el Junín ĉefan centron turisman lagan el la provinco Bonaero. Ĝi troviĝas ĉe la sudokcidenta pinto de la urbo, je 11 km el la centro. Oni aliras per pavimita pado kies fina ero estas inter pitoreskaj kvartaloj de domoj por semajnfino.
Eksteraj ligiloj
-34.61556°N, -61.11972°W
NGC 1554
NGC 1554 (aliaj indikoj — LBN 817, CED 32A) estas stelo en konstelacio Taŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(67548) 2000 SL47
(67548) 2000 SL47 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Reĝino de la Ĉielo en katolika arto
La bildigo de la Virgulino Maria kiel la Reĝino de la Ĉielo estis populara temo en la katolika arto dum jarcentoj.
Frua kristana arto prezentas Marian en levita pozicio. Ŝi portas sian dian filon en siaj manoj, aŭ tenas lin. Post kiam li supreniris en ĉielon, li vivas en la Gloro. Maria, lia patrino, eniris en la ĉielon pro sia filo kaj partoprenas lian ĉielan gloron. Unu el la temoj en la bildigo de la virgulino estas la Kronado, ofte konstruita sur la tria fazo de la Ĉieliro de Maria en kiu laŭ la tradicio, ŝi estas kronita kiel la Reĝino de la Ĉielo. Rakontaj bildoj de la Kronado de la Virgulino ofte povas esti distingitaj de alegoriaj bildoj de la Reĝino de Ĉielo per la apero en ili de okazaĵoj de la lastaj tagoj de la virgulino sur la tero, kiel ekzemple la mortolito, apostoloj kaj amikoploro por ŝi.
La plej frue konata romia bildo de "Sankta Maria Reĝino" prezentanta la Virgulinon Maria kiel Reĝinon venas de la 6-a jarcento kaj troviĝas en la la modesta preĝejo Sankta Maria la Antikva, konstruita en la 5-a jarcento en la Roma Forumo. Ĉi tie la Virgulino Maria estas prezentita kiel imperiestrino. Kiel unu el la plej fruaj romiaj katolikaj preĝejoj, tiu preĝejo estis uzita de Johano la 7-a en la frua 8-a jarcento kiel la ejo de la episkopo de Romo. Ankaŭ en la 8-a jarcento, la Dua koncilio de Niceo dekretis ke tiaj bildoj de Maria devus esti honoritaj.
La virgulino kiel reĝino estis temo en multaj libroj verkitaj en ŝia honoro en la 13-a jarcento en Francio. En tiuj literaturaĵoj ŝi estis reĝino de la ĉielo tuj post la "dormo" kaj jam ĉiele ŝi estis kronita en mezo de anĝeloj, kaj reĝino de la tero kie ŝi konstante manifestis sian potencon. La koncepto estis portita al arto en preĝejoj, ekz. multaj katedraloj estis dediĉitaj al ŝi kiel Reĝino de la Ĉielo, aperanta en reĝa stato. En la frua 16-a jarcento, Protestantaj reformantoj komencis malinstigi la Marian arton, kaj kelkaj kiel Kalvino aŭ Zvinglo eĉ instigis ĝian detruon. Sed post la Koncilio de Trento en la duono de la 16-a jarcento konfirmiĝis la admiro de mariaj pentraĵoj por katolikoj. Maria ofte estis pentrita kiel Madono kun krono, ĉirkaŭita de steloj, starante sur la mondo aŭ luno. Post la venko kontraŭ la turkoj ĉe Lepanto, Maria estas prezentita kiel la Reĝino de Venko, foje uzante la kronon de la Habsburg-imperio. Naciaj interpretoj ekzistis en Francio ankaŭ, kie Jean Fouquet pentris la Reĝinon de Ĉielo en 1450 kun la vizaĝo de la amantino de reĝo Karolo la 7-a. Statuoj kaj bildoj de Maria estis kronitaj de reĝoj en Pollando, Francio, Bavario, Hungario kaj Aŭstrio, foje certe uzante kronojn antaŭe uzitaj de teraj monarkoj. Lastatempa kronado estis tiu de la bildo de Salus Populi Romano en 1954 de Pio la 12-a. Admiro de Maria kiel reĝino daŭras en la 21-a jarcento, sed artaj esprimoj ne havas la ĉefrolon kiel en antaŭaj tempoj.
Langelsheim
Langelsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Goslar de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Carlos Heitor Cony
Carlos Heitor Cony (14-an de marto 1926, Rio de Janeiro) estas brazila verkisto kaj ĵurnalisto. Aŭtoro de dek ok romanoj kaj de diversaj kronikoj, biografioj kaj fabeloj, li markis epokon kiel eldonisto kaj kronikisto de la Correio da Manhã. Li estas kolumnisto de la Folha de São Paulo kaj membro de la Academia Brasileira de Letras.
Itsuki Someno
Itsuki Someno (染野 唯月, n. ) estas japana futbalisto.
Enrique Simonet
Enrique Simonet Lombardo (Valencio, 2-an de februaro 1866 - Madrido, 20-an de aprilo 1927) estis hispana pentristo. Li ĉefe verkis en la akademia stilo.