cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrej Andrejeviĉ Vlasov
La usonaj armeaj fortoj transdonis la soldatojn kaj lin mem (majo de 1945) al la sovetiaj instancoj. Li estis pendumita.
Ljaŭningo
Ljaŭningo aŭ Liaoning (辽宁) estas provinco de la Ĉina Popola Respubliko en nordorienta Ĉinio, regiono ankaŭ nomiĝas Manĉurio. La nomno devenas de la historia Dinastio Liao kaj la Imperio Liao aŭ Kitana Imperio dum la jaroj 907 - 1125 (vidu la apudan mapon).
Geografio
La provinco landlimas kun Nord-Koreio oriente, kaj najbaraj provincoj Ĝilinio nordoriente, Interna Mongolio nordokcidente kaj Hebejo sudokcidente. Sude estas la Flava Maro kaj ĝia granda golfo, la Bohaj-golfo. Ljaŭningo, ĉar ĝia bonega geografia lokeco sur la Bohaj-golfo, estas ofte nomiĝas la Ora Triangulo.
Jorginho Putinatti
Jorginho Putinatti (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1983 ĝis 1985 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Ljaŭningo
Historio
De 1907-1945, ĝi nomiĝas tempaltempe kiel la provinco de Fengtian, kvankam la aktuala nomo, kiu datiĝas de antikvaj tempoj, estis restarigita de la Popola Respubliko.
Ĉefurbo estas Ŝenjango kaj aliaj grandaj urboj estas Bensi ktp.
Pocsaj
Pocsaj (poĉaj) estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en subregiono de Berettyóújfalu. La nomo ne havas sencon en la hungara.
Ljaŭningo
Vidu Ankaŭ
Dalian Manĉurio Administra divido de Ĉinio Ĝilinio
Pocsaj
Geografio
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra flanko de Berettyó, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Debrecen-Nagykereki, laŭ la hungara-rumana landlimo.
Antaŭ la hungaroj restis tie kurganoj kaj 2 terfortikaĵoj, fine Georgo Rákóczi la 1-a kunstruis burgon. La unua mencio pri la komunumo okazis en 1291. En 1919 la rumanoj okupis la komunumon, post unu jaron la nova ŝtatlimo preteriras la vilaĝon.
Saint-Aignan (Loir-et-Cher)
Saint-Aignan estas urba komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj estas la centro de samnoma kantono Saint-Aignan.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Aignanais.
1473
En la jaro 1473 post Kristo okazis, interalie:
Basville
Basville estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 184 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2005.
Geografio
Basville etendiĝas sur 22,57 km², kaj havis 184 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur po 8 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Basville situas je alteco de 826 metroj.
Abbott and Costello in the Foreign Legion
Abbott and Costello in the Foreign Legion estas usona filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Charles Lamont. Abbott and Costello in the Foreign Legion estis originale filmita en la angla lingvo.
Basville
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Basville apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Alain Pigeon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Abbott and Costello in the Foreign Legion
En la filmo interalie aperas la fama duopo Abbott kaj Costello sed ankaŭ Patricia Medina, Walter Slezak.
Listo de irakaj esperantistoj
Listo de irakaj esperantistoj
Basville
Monumentoj
La dolmeno Urbe situas meze inter la komunumoj Crocq kaj Basville.
Administrado
Basville apartenas al la kantono de Crocq, kies ĉefurbo estas Crocq. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
De Pijp (amsterdama metrostacio)
De Pijp estas metrostacio sur la linio 52 de la Metroo de Amsterdamo.
2441 Hibbs
2441 Hibbs estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Al kaj Marka Hibbs, geamikoj de Eleanor Francis Helin.
Odesa internacia filmfestivalo
Odesa internacia filmfestivalo (Одеський міжнародний кінофестиваль) estas ĉiujara filmfestivalo okazanta en julio en Odeso, en Ukrainio kiu unuafoje aperis de la ĝis la.
Edith Wirtanen
Edith WIRTANEN (naskiĝinta RAND) estis usona astronomino, edzino de la usona astronomo Carl Alvar Wirtanen.
Laŭ Minor Planet Center ŝi malkovris la asteroidon 6029 Edithrand sur fota plato eksponita de sia edzo Carl Alvar Wirtanen.
Kublaj-Ĥano
Kublaj-Ĥano (Bordĵigin Ĥubilaj, ankaŭ Jüan Ŝ‘-cu) (23-a de septembro, 1215 – 18-a de februaro, 1294) nepo de la glora Ĝingis-Ĥano kaj fondinto de ĉina (mongolia) imperio kaj dinastio Juan (t.e. „Komenco“), reganto en Eŭropo konata precipe dank‘ al verko de veneciano Marko Polo, naskiĝas la 23-an de septembro de la jaro 1215 kiel la kvara filo de filo Toluo de Ĝingis Ĥano.
Ĝis la jaro 1251 la vivo de Kublajĥano montriĝas neinteresa - li havas neniajn politikajn nek armeajn ambiciojn, lia vivo estas, dirite per la parolo de hodiaŭa tago, la vivo ĉiutaga: sed la jaro 1251 signifas en la vivo de Kublajĥano radikalan ŝanĝon - en tiu ĉi jaro Kublajĥano fariĝas post sia mortinta frato Hülagü civila kaj armea administranto de mongolia norda Ĉinio, samtempe li fariĝas komandanto de mongoliaj soldataroj, batalantaj kontraŭ sudĉina dinastio Song.
En la jaro 1260, post morto de plua frato Möngke, Kublajĥano estas en granda ĥuralo en nova ĉefurbo Ŝang-tu (Kĥaj-pĥing, ankaŭ Xanadu) post interkonsento kun ceteraj mongoliaj tribestroj elektita la 5-an de majo kiel granda ĥano de mongoloj.
Kublajĥano post sia elekto ligas al ekspansiema politiko de siaj famaj antaŭuloj - en la jaro 1264 li transprenas la ĉefurbon de la imperio en urbo Ta-tu (hodiaŭa Pekino) kaj de tie li poste gvidas siajn ekspansiojn kontraŭ la sudĉina imperio.
En la jaro 1271 Kublajĥano proklamos sin la imperiestro de la nova imperio Jüan - en tie frunto li poste entreprenos en la jaroj 1274 - 1288 kelke da sukcesaj militiroj ĝis Japanio kaj Vjetnamio, en la jaroj 1277 - 1287 li sukcesos subigi al si pro vasala rilato Birmon.
En la jaro 1279 Kublajĥano priregas la tutan Ĉinion, konkerinte Kantonon estas al la imperio Jüan aligita ankaŭ teritorio de sudĉina dinastio Song.
Kublajĥano estas inter mongoliaj regantoj escepto - dume oni asertas pri liaj antaŭuloj, ke ili sciis konkeri, sed ne jam regi, Kublajĥano estas kaj bona konkeranto kaj reganto: dum sia regado li ĉirkaŭigas sin per konfucianaj konsilantoj, samtempe li transprenas tradiciajn ĉinajn institutojn, kiujn li subigas al la interesoj de mongoloj. Lia regado ne havas ekspluatisman karakteron, ĉinaj budhistoj kaj tibetanoj (lamaistoj) havas certigitajn ampleksajn religiajn liberecojn, Kublajĥano subtenas ankaŭ kristanismon, en lia kortego estas poste koncentriĝintaj pluraj signifaj artistoj kaj sciencistoj, samtempe ĉi tie vivas ambasadoroj de multaj eŭropaj landoj. La loĝantaro de la imperio estas dividita en kvar grupojn laŭ posteno: mongoloj, aliancanoj de mongoloj en meza Azio kaj eŭropanoj, loĝantaro de la norda Ĉinio, loĝantaro de la suda Ĉinio.
Dum lia regado estas en la jaro 1269 enpraktikigita la t. n. kvadrata skribmaniero (skribmaniero nomata phagpa), kiu estas poste oficiala skribsistemo dum la tuta tempo de la regado de dinastio Jüan. Kublajĥano enpraktikigas en Ĉinio ankaŭ papermonon.
Kublajĥano mortas la 18-an de februaro 1294. Post lia morto poste atendas la imperion iompostioma falo, kiu kulminas en la tridekaj jaroj de la 14-a jarcento pro la t. n. ribelo de Ruĝaj Okuloj kaj per fondo de nova (nemongolia) ĉina dinastio Ming.
Drakensbergaj montaraj herbejoj, duonarbaroj kaj arbaroj
La drakensbergaj montaraj herbejoj, duonarbaroj kaj arbaroj estas ekoregiono el la orientafrik-altaĵara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al montaraj herbejoj kaj arbustaroj kiuj etendiĝas tra Suda Afriko, en Sud-Afriko, Svazilando kaj Lesoto. Kune kun la drakensbergaj altmontaraj herbejoj kaj duonarbaroj, la ekoregiono estas listigita en la tutmondaj 200-regionoj sub la nomo de drakensbergaj montaraj arbedaroj kaj duonarbaroj.
Priskribo
La klimato estas malvarma kaj humida, kvankam en la altebenaĵo de Lesoto povas okazi trosekecoj. La jaraj precipitaĵoj varias inter 450 mm en la sudoriento kaj 1 900 en la zonoj plej altaj. La frostoj estas multnombraj.
Flaŭro
La superreganta vegetaĵaro estas la montoherbejo, sed la ekoregiono ankaŭ gastigas kelkajn el la maloftaj mezvarmaj koniferarbaroj de Afriko. Oni scias ke la afrik-montara arbaro antaŭe estis larĝe disvastigita tra la ekoregiono. Tio kio postrestas estas nur etaj arbareroj.
Faŭno
La birda faŭno estas riĉa. Estas la sola vivejo en Suda Afriko kie ankoraŭ postvivas la ŝafgrifo (Gypaetus barbatus). Aliaj birdospecioj eĉ portas la nomon de la regiono kiel la drakensberga roksaltulo, (Chaetops aurantius), la drakensberga prinio, (Prinia hypoxantha) kaj la drakensberga siskino (Serinus symonsi).
La pli malaltaj deklivoj de Drakenbergoj estas riĉaj je faŭno, eble plej gravaj estas la malofta suda larĝbuŝa rinocero (Cerototerthum sinum), kiu estis bredada ĉi tie dum alfrontado de formorto kaj la nigra gnuo (Connochaetes gnou), kiu nun nur prosperas en naturprotektejoj kaj ĉasadorezervoj. La areo estas hejmo al grandaj herdoj de antilopoj kiel ekzemple elando (Taurotragus oryx), suda redunko (Redunca arundinum), falverufeta redunko (Redunca fulvorufula), kapreola peleo (Pelea capreolus), kaj eĉ iu kutima oribio (Ourebia ourebi).
Endemiismoj
En la drakensbergaj montaraj herbejoj, duonarbaroj kaj arbaroj troviĝas multaj endemiaj plantospecioj.
El la bestoj ne estas tiom da endemiismoj, escepte de la ĥameleonoj kaj aliaj reptilioj : oni nombras 24 endemiajn speciojn, multaj de ili malkovritaj je la fino de la 20-a jarcento. Ekzistas unu endemia rano, Breviceps sylvestris, kaj kvar pli kiuj estas trovitaj ĉefe en tiu montaro : Leptopelis xenodactilus, Breviceps maculatus, Breviceps verrucosus kaj Cacosternum poyntoni. Estas du endemiaj mamuloj: la sorikoj Myosorex tenuis kaj Ambloysomus gunningi.
Minacoj kaj konservado
La ekoregiono estas endanĝerigata. Granda parto de la regiono degradiĝis pro agrikulturo, senarbarigo, arbohakado, tropaŝtado kaj incendioj.
Malpli ol 1% de la ekoregiono ricevas protekton. Ekzistas pluraj naciaj parkoj.
Linio Kintetsu-Shigi
Linio Kintetsu-Shigi (japane: 近鉄信貴線 [Kintecu-Ŝigi-sen], angle: Kintetsu Shigi Line) estas linio de la fervojo reto Kintetsu en Kansajo, Japanio.
Thomas A. Goldman
Thomas A. GOLDMAN  (naskiĝis 1918 - mortis la 7-an de januaro 2000 en Bethesda, Marilando, Usono) estis usona esperantisto.
Eklerninte Esperanton kiel 14-jarulo, li poste instruis ĝin dum kvardeko da jaroj, unue al kunstudentoj ĉe Universitato Harvard. Li estis multjara prezidanto de la Vaŝingtona klubo kaj li prezidis ankaŭ la usonan landan asocion ELNA (1983–1984) kaj servis aktive en la Komitato de UEA (1983–86, 1992–95).
Goldman fondis, plejparte sola verkis kaj tre kompetente redaktis la monatan Ekonomia Bulteno pri Usono (1980–94), kontribue al la ekonomika apliko kaj terminologia evoluo de Esperanto.
Tiel li metis en praktikon sian movadan filozofion: "La venko ne estas unu grandioza evento, sed senfina sinsekvo de malgrandaj venkoj …. procezo, ne okazo". "Ni ne fantaziu plu pri la fina venko, sed eniru la vojon de senĉesa venkado!" "Ĉiu esperantisto estas ja potenciala aplikisto."
NGC 1947
NGC 1947 (aliaj indikoj — ESO 85-87, AM 0526-634, IRAS05264-6347, PGC 17296) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
London Docklands
London Docklands estas la ĉerivera areo kaj iamaj dokoj en Londono. Tiu areo estas en interna orienta kaj sudorienta Londono, en la "boroughs" Southwark, Tower Hamlets, Lewisham, Newham kaj Greenwich. Tiuj dokoj estis iam parto de la Haveno de Londono, iam la plej granda haveno de la mondo. Post la dokoj fermiĝis, la areo iom ruiniĝis kaj malriĉiĝis ĉirkaŭ la 1980-aj jaroj. La regenerado de la Docklands startis poste sed jam en tiu jardeko; ĝi estis redisvolvigita ĉefe por komerca kaj loĝeja uzado. La nomo "London Docklands" estis uzita por la unua fojo en registara informo pri redisvolvigaj planoj en 1971 kaj ekde tiam ĝi estis ĝenerale adoptita. La redisvolvigo kreis riĉecon, sed ankaŭ kondukis al kelkaj konfliktoj inter la novaj kaj la malnovaj komunumoj de la areo.
Elemér Lakó
LAKÓ Elemér estis rumanuja hungara lingvisto, kulturhistoriisto naskita en Cojocna la kaj mortinta la  en Covasna. Li estis la edzo de arkeologino Éva Lakó.
Biografio
Elemér Lakó finis la Piaristan Gimnazion de Kluĵo (1948) kaj li havigis diplomon de instruisto pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo (1952). Li estis lekciisto en la universitato, kiam en 1958 oni arestis lin pro preteksto de simpatio al hungara revolucio de 1956 kaj oni kondamnis lin al 15 jara malliberejo. Post la liberiĝo li estis oficisto (1964-68), poste ĝis sia morto ĉefbiblitekisto en la Biblioteko Akademia de Kluĵo.
3152 Jones
3152 Jones estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Himar al-Rashid
Himar Al-RASHID (1933 – mortis la 25-an de aŭgusto 2002) estis iraka esperantisto.
3152 Jones
Nomo
Ĝia nomo honoras la novzelandan Albert F. A. L. Jones (1920 — 2013).
Himar al-Rashid
Li estis kunfondinto de la Iraka Traduka Societo (1970), inter kies laborlingvoj estis ankaŭ Esperanto.
Hendrik de Roover
Hendrik (Rik) de Roover (naskiĝis la en Ede, mortis la  en Antverpeno) estis belga esperantisto, kiu servis kiel sekretario de Belga Esperanto-Federacio (1965–67) kaj estis longdaŭra estrarano de la Antverpena klubo La Verda Stelo kaj honora membro ekde 1994. Esperantisto ekde 1958, iama delegito pri instruado kaj naturismo.
Li gvidis kursojn kaj en 1965–66 kolektis 1700 subskribojn por la peticio al UN. Li ankaŭ estis malavara donacanto al Flandra Esperanto-Ligo.
Li verkis romaneton por geknaboj, La aventuroj de ŝpar- kaj alia porketoj (1982) kaj rakontaron La Ruĝa Hirundo (1995). En 1981 li gajnis la 3-an premion en la belartaj Konkursoj, sekcio porinfana literaturo.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1959 Pri la Vortfarado en Esperanto (de Roover) 3.jpg </Gallery>
Fridtjof Nansen
Fridtjof NANSEN (naskiĝis la 10-an de oktobro 1861, mortis la 13-an de majo 1930) estis norvega elstara atleto, esploristo de la arkta cirklo, humanisto kaj sciencisto, kiu provis en la jaroj 1893–1896 atingi la nordan poluson per ŝipo, kaj kvankam li malsukcesis li estis aprezita pro la gravaj malkovroj kiujn li faris dum siaj vojaĝoj kaj novigado en la kampo de ekipaĵo kaj vestaĵo de polusaj esploristoj. Nansen ankaŭ gvidis la ekspedicion kiu unue transiris la insulon Gronlando.
Interalie, li ellaboris la aparaton nomatan Nansen-botelo.
Kariero de diplomato kaj ŝtatisto
Kiam fondiĝis la Norvega Reĝlando, Nansen iĝis la unua ambasadoro de sia lando en Londono (1906–08). Kiam li estis nomumita en 1917 al norvega komisiono traktante en Usono, li sukcesis atingi la forigon de malpermeso pri eksporto de artikloj al Norvegio.
Li gvidis en la unua asembleo de la Ligo de Nacioj la norvegan komisionon (1920) kaj li restis elstara reprezentanto de la asembleo ĝismorte.
La konsilio de la Ligo nomumis lin en aprilo de 1920 por ĉefkomisaro pri organizo de la germanaj kaj aŭstraj-hungaraj militkaptitoj el Sovetunio ( soldatoj). Kvankam la soveta registaro ne rekonis la Ligon, ili emis persone traktadi kun Nansen. Li sciigis en septembro de 1922 en la tria asembleo de la Ligo, ke li plenumis la taskon: militkaptitoj hejmenvenis.
La Internacia Komisiono de la Ruĝa Kruco dum aŭgusto 1921 petis lin helpi mildigi la malsategon en Rusio. Oni nomumis lin la 15-an de aŭgusto ĉefkomisaro de la afero kaj li jam interkonsentis kun la soveta registaro la 27-an de aŭgusto, laŭ kiu li malfermis en Moskvo la Internacian Oficon de la Rusa Helpo. Kvankam la Ligo de Nacioj rifuzis la financan helpopeton de Nansen, la paroloj antaŭ amasa aŭskultantaro kaj alvokoj je privataj organizoj ebligis kolekti la necesan sumon.
Je iniciato de Nansen, oni interkonsentis la 5-an de julio 1922 en Ĝenevo pri enkonduko de la t.n. „Nansen-pasportoj” por tiuj kiuj estas senlandaj. Oni fondis samloke en 1931 la Internacian Nansen-Oficejon por Rifuĝantoj, kiu agadis por interesoj de „blankaj” rusoj, turkiaj armenoj, germanaj judoj.
La monon, kiun li ekhavis per ricevo de la Nobel-premio pri paco dum la jaro 1922, li donis por internaciaj helpaj programoj. La Nansen-oficejo ricevis la Nobel-premion pri paco en la jaro 1938.
Atena universitato pri ekonomiko kaj komerco
La Atena universitato pri ekonomiko kaj komerco (AUEK), kiu en la greka lingvo nomiĝas Ikonomiko Panepistimio Atinon (OPA), estis fondita en 1920 Ateno, Grekio. Ĝiaj konstruaĵoj estas en la Patision Strato.
Antaŭ 1989 la universitato estis konata kiel la Plej Supra Lernejo pri Ekonomikaj kaj Komercaj Sciencoj (P.S.E.K.S.) aŭ Anotati Sĥoli Ikonomikon ke Eborikon Epistimon (A.S.O.E.E.) en la greka lingvo. Kvankam la oficiala nomo de la universitato ŝanĝiĝis, ĝi ankoraŭ estas konata popole en la greka per ĝia eksakronimo, ASOEE.
Historio
La pli frua antaŭulo estis la "Atena Lernejo pri Komercaj Studoj", kiu estis fondita en 1920. En 1926 ĝi estis renomita al "Atena Lernejo pri Ekonomiko kaj Komerco", kaj ĝia nuna nomo estis donita en 1989.
Antaŭ 1955 la sola grado donita en la instituto estis en Ekonomiko kaj Komerco. En la sama jaro ĝi proponis du apartajn gradojn: Ekonomikon kaj Entreprenan Administracion. En 1984 la instituto estis dividita je tri departementoj: la Departemento pri Ekonomiko, la Departemento pri Entreprena Administracio kaj la Departemento pri Statistiko kaj Informado.
Pliešovská kotlina
Pliešovská kotlina (Valkaldrono de Pliešovce) estas geomorfologia tuteco en la meza Slovakio, parto de geologia teritorio Slovenské stredohorie. Sude ĝi limas kun Krupinská planina, okcidente kun Štiavnické vrchy, norde kun Kremnické vrchy kaj oriente kun  Javorie. La plej norda parto de ĝi trafluas rivero Hron tra mezo mallarĝa rivereto Neresnica. La plej alta punkto de valkaldrono estas monto Hrádok (539, 9 m super m.n.) ĉe Pliešovce, la malplejalta punkto kuŝas en valo de Hron (270, 3 m  super m.n.). En valkaldrono troviĝas tiuj vilaĝoj : Pliešovce, Sása, Bzovská Lehôtka, Babiná, Dobrá Niva, Podzámčok, Breziny, Bacúrov, Dubové, Ostrá Lúka kaj Budča.
Protekto de naturo
Sur la teritorio, de valkaldrono inter vilaĝoj Sása kaj Dobrá Niva kuŝas loko nomita Gavúrky, kie estas protektita ensemblo de malnovegaj arboj precipe kverkoj.
August Wilhelm Ernesti
August Wilhelm ERNESTI (naskiĝinta la en Sömmerda-Frohndorf, mortinta la  en Lepsiko) estis germana filologo.
Vivo
Lia patro Johann Christian Ernesti estis pastoro plurloke (Zeitz, Bad Tennstedt), ties frato estis Johann August Ernesti. La patro mortis en 1770 estante superintendanto de Bad Langensalza.
August Wilhelm ekfrekventis en la 1748-a jaro la Monaĥejan lernejon Roßleben kiun li forlasis jam en 1749 por iri Lepsikon al la Thomas-lernejo. Eĉ lia onklo mem klerigis lin tie ĉi elstare. Universitate influis lin Crusius, Gottfried Heinsius kaj Kästner (matematiko), Christian Gottlieb Jöcher (historio), Christian Hebenstreit, Christian Wilhelm Thalemann kaj Fischer (teologio; hebrea lingvo). Gravegis tamen la filologio kiun lernigis kaj la onklo kaj Christ. Magistriĝo sukcesis en 1757, habilitiĝo en 1758 je docenteco. En 1765 iĝis li eksterorda, en 1770 orda profesoro pri elokventeco. La onklon posteulis li: lia sinprezenta, unua prelego titoliĝis De ingenio elocutionis.
En siaj prelegoj li nur faris interpreton de latinlingvaj verkistoj. Li docentis pri la paroladoj de Cicerono, pri ties retorikaj (eĉ pri partitiones oratoriae), la filozofiaĵoj, la leteroj. Krome li okupigis pri Tito Livio kaj Suetonio. Priesloritis ankaŭ poetoj, leterskribistoj kaj Ars poetica de Horacio, Juvenalo. Krome menciindas liaj eldonoj de Kvintiliano (1769), Amiano Marcelino (1773) kaj Pomponio Mela (1773). Laŭ la onkla verko Initia li prezentis logikon, metafizikon kaj retorikon kaj instigis la studentojn skribi kaj paroli latine.
Ernesti rektoris en 1774, 1778 kaj 1782. En 1790 li anis ĉe la malgranda Princa kolegio, en 1799 li engaĝiĝis pri stipendia donado.
Fonto
Art. „Ernesti, August Wilhelm“ fare de Friedrich August Eckstein ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, volumo 6 (1877), p. 232 (tie ĉi interrete)
Absender unbekannt
Absender unbekannt - poste ankaŭ prezentata je titolo Paulchen und die Mädchenschule - estas germana filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Ákos Ráthonyi. Absender unbekannt estis originale filmita en la germana lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Henny Porten kaj Bruni Löbel.
Fajakoj
Fajakoj (helene Φαίακες, latine Phaeaci) estis en la helena mitologio nacio sur la insulo Ŝerio. Ĝi estis fama pro sia beata vivo kaj pro amikaj rilatoj al ceteraj homoj kaj nacioj. Antaŭ ol ili ekloĝis insulon Ŝerion, ili havis en Hipereio malagrablajn najbarojn Ciklopojn. Pro tio ili preferis alian lokon, kie ili sub regado de la reĝo Naŭsitoo konstruis urbon kaj vivis izolaj, sen fremduloj, sen militoj kaj kvereloj. Homero pri ilia insulo diris, ke ĝi situas "fore kaj flanke de la homoj, tuŝapude ĉe la mondaj limoj". En helenaj mitoj fajakoj aperas en la historio de Argonaŭtoj. Kiam Argonaŭtoj, revenante el Kolĉido en Iolkon, navigis de sorĉistino Kirko, dioj patronis ilin dum vojaĝo al la reĝo Alkinoo sur la insulo de fajakoj, mildigis ondojn kaj kvietigis marajn ventojn. Kiam Argonaŭtoj tranavigis Skilon, plu laŭlonge de siciliaj bordoj, venis al fekunda insulo kun du havenoj, kie setlis fajakoj. La reĝo kaj homoj bonvenadis ilin kiel siajn gefratojn. Sed poste alnavigis ankaŭ militistaro de la reĝo Eeto, kiu persekutis ilin. Liaj deputitoj ĉe la reĝo de fajakoj postulis transdoni filinon de sia reĝo, Medeon, alie ili estigos militon. La reĝo de fajakoj elaŭdis ambaŭ flankoj kaj decidis: se Medeo estas ankoraŭ knabino, ŝi estos al sia patro eldonita, se ŝi jam estas edzino de Jazono, restos kun li. Edzino de la reĝo pri tio informis Jazonon kaj li tuj aranĝis la nupton. La kolĉidanoj devis fornavigi sen Medeo. Poste ekvojaĝis ankaŭ Argonaŭtoj.
Simile fajakoj aperis ankaŭ en legendo pri la heroo Odiseo. Odiseo, revenante el la Troja milito hejmen, preskaŭ pereis sur bordo de la insulo de fajakoj, sed sekvantaro de la reĝa filino Naŭsikaa malkovris kaj prizorgis lin. Naŭsikaa sendis lin sola en la reĝan palacon kaj Odiseo estis amike akceptita. Ĉiuj atentoplene aŭskultis rakontadon de Odiseo pri lia longa vojaĝo kaj promesis al li helpon. Ili kolektis valorajn donacojn, preparis ŝipon kaj forvojaĝis kun li al lia naskiĝinsulo, kie ili metis lin dormanta sur la bordon. Poste ili fornavigis al sia lando. Pozidono, kiu furiozis kontraŭ Odiseo jam ne povis malutili al li, sed venĝis kontraŭ fajakoj per transformo de ilia ŝipo en rokon, proksime de ilia insulo. Iuj versioj de la historio sciigas, ke Naŭsikaa fariĝis edzino de Odisea filo Telemako.
1683
1683 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
Ceranesi
Ceranesi estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bosio (AL), Campomorone kaj Ĝenovo.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Maria, ĉi tie krom nomata Nostra Signora della Guardia, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Forza Italia
Forza Italia (traduko: Ek, Italio aŭ Antaŭen, Italio) estis itala politika partio, gvidita de Silvio Berlusconi. Ĝi estas konsiderata konservema kaj ekonomie liberala partio. Ĝi estis kreita en decembro 1993 de Berlusconi, kaj en 1994 ĝi gajnis la elektojn por la unua fojo. Nuntempe ĝi estas la ĉefa partio de la itala opozicio, kaj ĝi kutime ricevas ĉirkaŭ unu kvarono de la voĉ-donoj en la naciaj elektoj.
Analizistoj kutime kunsentas, ke la partio estas tre malsama ol aliaj partioj, ĉar ĝi baziĝas preskaŭ komplete sur la personeco de Berlusconi.
La nomon de la partio estas iom aparta: ĝi signifas "ek italio" aŭ "vivu italio", kaj temis pri frazo kiun oni kutime aŭdis de subtenantoj de la itala teamo dum sportaj eventoj.
Kadaif
Kadaif Nudelo estas tipo de maldika turka nudelo. Tiuj nudeloj estas faritaj el faruno kaj akvo, kiu estas verŝita tra kribrilo al varma metala kuirejo. La nudeloj estas tre mallongaj. Ili estas uzataj por fari mezorientajn desertojn kaj aliajn manĝaĵojn ĉirkaŭ la Mediteranea Maro. Ĝi estas populara turka deserto same kiel baklavo.
Hodiaŭ, la kadroj de Kadaif estas produktitaj en industria procezo en Grekio kaj en iuj landoj de Mezoriento kaj estas vendataj en merkatoj en sigelitaj pakoj, kiuj kutime estas rezervitaj por stokado, kiu rezistas fitraktadon.
Manĝaĵoj enhavantaj kadaifo-nudelojn estis komune dum la otomana periodo kiam ili disvastiĝis tra la tuta Turka Imperio.
Kalundborg
La komunumo Kalundborg en Danio en sia nuna formo ekestis komence de la jaro 2007 kadre de administra reformo de la lando, per unuigo de la ĝistiama komunumo Kalundborg, Bjergsted, Gørlev, Hvidebæk kaj Høng. La 1-an de januaro 2008 la komunumo havis loĝantojn. La komunuma teritorio situas sur la insulo Sjælland kaj estas parto de la – ankaŭ dum 2007 nove kreita – samnoma administra regiono Sjælland. Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Kalundborg.
Milpa
Milpa estas agrikultura sistemo uzita de la majaoj jam de multaj jarcentoj ĝis nun. Milpa celas ĉefe kreskigadon de maizo, fazeoloj kaj kukurboj. Tia metodo estas uzita de la indiĝenaj majaaj popoloj en Meksiko, Gvatemalo, Honduro kaj Salvadoro.
Tipa afero pri milpa estas la fakto, ke la tri kune kreskigitaj plantoj: maizo, fazeoloj kaj kukurboj, estigas simbiozon. La maizo estas grimphelpilo por la fazeoloj, kiuj liveras al la maizo nitrogenon, dum la grandaj folioj de la kukurbo kovras la grundon kaj tiel malhelpas erozion per pluvo aŭ sekigo. Oni nomas tiajn tri plantojn ankaŭ "la tri fratinoj". Depende de la lokaj kondiĉoj pluraj specoj de tiuj plantoj, aŭ eĉ aliaj kombinaĵoj estas kreskigitaj, tiel ke la milpa-sistemo gravas por konservi la riĉecon de specoj.
Kune kun la huerto-jardín (ĝardeno), la milpa-sistemo estas la bazo de la majaa agrikulturo. Ili prilaboras la kampojn laŭ sia vizio de la kosmo. Estas organizitaj ceremonioj antaŭ kaj dum la kreskigo kaj post la rikolto por peti permeson de la naturo pro la uzo de la tero kaj por danki ĝin. La maizo estas por la majaoj ĉefe gravega, ĉar ĝi estas la ĉefa nutraĵo kaj laŭ la kremito de la Popol Vuh, la dioj formis la homojn el maizaĵo.
Pro la disigoj fare de eŭropaj kaj usonaj koloniistoj kaj la mortigo de majaaj pastroj dum la milito en Gvatemalo, multaj komunumoj perdis sian agrikulturan scion. Tial oni nun trovas milpa-jn kun nur maizo.
Masoĥismo
Masoĥismo estas psiĥoseksa perturbo, ĉe kiu la personon sekse ekscitas nur la travivitaj suferoj, doloroj. La nomo de la esprimo venas el la aŭstra kavaliero Leopolt de Zaĥer-Mazoĥ, kiu detale priskribis, kian ĝojon donis al li, kiam oni lin batis, humiligis, subigis. La dimensio de la doloro varias de la rita hontigo ĝis al skurĝado.
La masoĥisto ĝenerale influas la situon kaj haltigas la mistrakton antaŭ gravaj vundiĝoj. La doloro pliintensigas la seksan ekscitiĝon, kio estas la celo de la masoĥisto.
La masoĥismo malofte aperas memstare, pli ofte ĝi aperas kun sadismo. Ekzistas personoj, kiuj ŝanĝas la rolon, iufoje agadas kiel sadistoj, alifoje kiel masoĥistoj.
Oni uzas la esprimon ankaŭ en pli ĝenerala senco por tiuj personoj, kiuj intence serĉas kaj eĉ ĝuas la humiligajn, dolorigaj situojn.
10952 Vogelsberg
10952 Vogelsberg estas asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Tom Gehrels fotis ĝin elde la Monto Palomar. La fotografiaj platoj, senditaj en Leiden (Nederlando), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monto Vogelsberg (alto 770 m), plej granda bazalta vulkana konuso en Germanio. Ĝi troviĝas okcidente de la rivero Fulda kaj norde de la montaro Spessart, inter la montaroj Rhön kaj Taunus.
Friedrich Paulus
Friedrich Paulus naskiĝis la 23-an de septembro de 1890 en Breitenau, Hesio kaj li mortis la 1-an de februaro de 1957 en Dresdeno. Li estis germana generalo kaj pli poste feldmarŝalo en la dua mondmilito. Li famiĝis kiel komandanto de la germana 6-a armeo, kiu estis fine de la jaro 1942 ĉirkaŭigita fare de sovetaj soldataroj en la paso de batalo ĉe Stalingrado. La unua germana feldmarŝalo, kiu kapitulacis kaj iris al mallibero en Sovetunio. Tie li iĝis estro de la kontraŭ-naziisma Ligo de Germanaj Oficiroj (Bund Deutscher Offiziere, aŭ BDO) kiu poste eniris en la Nacia Komitato por Libera Germanio.
Bibliografia
Kategorio:Personoj de GDR
29-a Brazila Kongreso de Esperanto
La 29-a Brazila Kongreso de Esperanto okazis de la 12-a ĝis la 17-a de julio 1993 ĉe la Universitato Mackenzie en San-Paŭlo, dank’ al la kunlaboro de Genildo Martins Coelho, fervora esperantisto kaj profesoro pri fiziko en la universitato. La organiza komitato konsistis el Gilbert René Ledon (prezidanto), Symilde Schenk Ledon (sekretario) kaj José Martins Coelho (kasisto).
La kongreso estis vere impona kaj en ĝi enskribiĝis 700 personoj el 20 subŝtatoj kaj 5 landoj. Inter la eksterlandanoj indas mencii la ĉeeston de la esperantisto-urbestro de Kaunas (Litovio) kaj de la pola vickonsulo Leszek Kowalski. Krom dekoj da gazetoj, raportis pri la kongreso ankaŭ la revuo “Esperanto” de la oktobra monato; radiostacio “Bandeirantes” de San-Paŭlo elsendis intervjuon dum 30 minutoj pri Esperanto.
Profesoro José Passini, rektoro de la Federacia Universitato de Juiz de Fora, gvidis la debaton pri la kongresa temo “Homaj Manifestiĝoj Rilataj al Esperanto”.
Atilio Orellana Rojas, el Argentino, gvidis Cseh-kurson kun la partopreno de 30 lernantoj.
70 infanoj, inter ili 50 skoltoj, ludis, kantis kaj multe aktivis sub la kunordigo de Denise Vaz Bruno, fondinto de SINI (Semado Inter Niaj Infanoj).
Por taksi la eventon sufiĉas la atesto de personoj alkutimiĝintaj partopreni en universalaj kongresoj, kiuj asertis, ke tiu ĉi atingis la saman nivelon.
Google Hangouts
Google Hangouts estas komunika platformo disvolvita de Google, kiu inkluzivas trajtojn de mesaĝ-servo, video-babilado, SMS kaj VOIP. Ĝi anstataŭas tri mesaĝajn produktojn, kiujn Google enkondukis samtempe ene de ĝiaj servoj, inkluzive de Google Talk, Google+ Messenger (antaŭe: Huddle), kaj Hangouts, video-babila sistemo ĉeestanta ene de Google+. Google ankaŭ deklaris, ke Hangouts estas dezajnita por esti "la estonteco" de ĝia telefonia produkto, Google Voice, kaj jam integris iujn eblecojn de Google Voice en Hangouts. Uzantoj povas ricevi mesaĝojn de siaj kontoj Google+. En marto 2017 Google anoncis ke Hangouts estus disvolvita en produkton direktitan al profesiaj uzantoj kun la marko Hangouts dividita en du ĉefajn produktojn: Hangouts Chat kaj Hangouts Meet.
Santa Coloma de Farners
Santa Coloma de Farners estas kataluna urbo, en la provinco de Ĝirono.
Ĝia loĝantaro estas de ĉirkaŭ 10.000 personoj.
Noyers-sur-Cher
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Santa Coloma de Farners
Laŭ Enciklopedio de Esperanto, ĝi estis la naskiĝurbo de SAT-pioniro Antono Llinás Bellvehi.
Noyers-sur-Cher
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Nucériens.
Santa Coloma de Farners
Eksteraj ligoj:
Ceriale
Ceriale estas komunumo de Italio.
15246 Kumeta
15246 Kumeta estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras la bone konatan japanan amatoran astronomon Yasutaka Kumeta, asiduan observanton kaj fotiston de kometoj, nebulozoj, stelamasoj kaj. Li estis ano de la Asocio Subaru de Kuroiŝi de 1992.
NGC 1948
NGC 1948 (alia indiko — ESO 85-SC85) estas malfermita stelamaso kun emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Kastelo de Zala
La Kastelo de Zala (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Zichy [ziĉi]) estas historia monumento, interne muzeo en Hungario, en vilaĝo Zala.
Historio
En Zala familio Zichy komencis konstrui nobeldomon supozeble en la 1790-aj jaroj. En tiu domo naskiĝis pentristo Mihály Zichy en 1827. En la 1880-aj jaroj ateliero estis konstruita al la domo. Memormuzeo pri Mihály Zichy estis fondita en 1927 fare de nepo de Zichy. En 1979 oni malfermis ekspozicion pri la pentristo. En 1992 ĝi estis renovigita.
Konstruaĵo
La teretaĝa kasteleto origine formis longan kvarangulon, kun la alkonstruita ateliero ĝi formas L-majusklon. En proksimeco de la kasteleto iam estis konstruitaj ankaŭ loĝdomoj por la servistoj, domo por koĉeroj kaj stalo. La parko apud la kastelo estas protektata. La ekspozicio mem konsistas el 8 ĉambroj, krome estas loĝejo por la vivanta posteulo de Zichy, sed ankaŭ la loĝejo estas privata muzeo.
Ekspozicio
Ĉiuj mebloj estis originaj, ankaŭ horloĝa ŝranko el 1620. Sur la muroj estas videblaj pentraĵoj de Zichy, en ŝrankoj diversaj memoraĵoj. Aparte menciindas pentraĵo A rombolás géniuszának diadala (1878). En la biblioteka ĉambro resume estas 4000 libroj. En la kartvela ĉambro estas videblaj riĉa kolektaĵo pri la popolo. Estas ankaŭ ĉambro por armiloj.
Burĵ Hammud
Burĵ Hammud (arabe: برج حموﺪ‎, armene: Պուրճ Համուտ) estas suburbo en nordorienta Bejruto, Libano, ĉe la distrikto Metn. Ĝi estas plejparte de armenoj rekte devenantaj de la postvivantoj de la Armena genocido en nuna Turkio. Burĵ Hammud estas industria loko kaj unu el la plej dense loĝataj distriktoj en Mezoriento.
Aleksandr Zinovjev
Aleksandr Zinovjev (ruse Александр Александрович Зиновьев; naskiĝis la 29-an de septembro 1920, mortis la 10-an de majo 2006) – rusa sociologo kaj filozofo. Senigita de sovetia civitaneco kaj forigita de Sovetunio en 1976. La aŭtoro de la termino homo sovieticus.
Ruĝa Libreto
La Ruĝa Libreto, aŭ Vortoj de Prezidanto Maŭ Zedong laŭ ĝia oficiala titolo de la Esperanta traduko publikigita de la Fremdlingva Eldonejo en 1967, estas la plej multnombre eldonita libro de 20-a jarcento. Ĝi estas la kolektado de citaĵoj de ĉina estro Mao Zedong (aŭ Mao Ce Tung). La nomo de la libro ĉine estas 毛主席语录 (máo zhŭ xí yŭ lù) kio signifas "Citaĵojn de Prezidanto Mao". Laŭdire ĉiu devis havi la libron dum la "Kultura Revolucio" kaj la bildo de amasoj da ĉinaj civitanoj (precipe junuloj) svingante la libron iĝis figuro de la kolektiva memoro. Krom la disvastigo de la libro en Ĉinio ege gravis la disvolvigon de tiu verketo, pli por propagandaj celoj, ol por lega, politika aŭ kultura influo, ekzemple dum la politikaj movadoj de la maldekstro dum la 1960-aj jaroj (Majo de 1968) kaj la 1970-aj jaroj, kiel montro de la disvastigo de la organizoj kaj partioj de la marksisma tendenco nomita maoismo en Eŭropo kaj preskaŭ samtempe dum la liberigaj revolucioj en multaj landoj de la Tria Mondo.
Aleksandr Zinovjev
Bibliografio
Sciencaj verkoj
Fikciaj kaj sociologiaj verkoj
Frelinghien
- prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, historie nederlande Ferlingen respektive okcidentflandre Verlegem - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Himeĵi-Kastelo
Himeĵi-Kastelo (姫路城 []; Hepburn:Himeji-jō) estas elstara ekzemplo de difinita tipo de konstruaĵo konata kiel japana kastelo en Himeĵi-urbo, en gubernio Hjogo (malnove distrikto Ŝikito en provinco Harima), Japanio.
Temas pri unu el la plej malnovaj konstruaĵoj de la mezepoka Japanio. Registrita kiel monda kulturheredaĵo de l'Unesko en 1993 (multaj konstruaĵoj estis nomumitaj Nacia Trezoro) kaj grava kultura trezoro de Japanio, ĝi estas unu el la tri ankoraŭ ekzistantaj lignefaritaj kasteloj en la lando. Ankaŭ nomebla Hakuro-ĵō (白鷺城; kastelo de la blanka ardeo) pro sia blanka ekstera tegaĵo.
Epizodoj de la Kastelo
La kastelo ofte aperas televidile. La kialo estas simpla: kiam ajn fikcia filmado okazas (ekz. historia dramo: Abarembō Shōgun), la produktistoj kompreneble sin turnas al tiu mirindaĵo kiu estas cetere la plej bone konservita en la lando.
En la filmo de James Bond, You Only Live Twice (1967), James Bond surteriĝis la placon (San no Maru Hiroba) de la Kastelo per helikoptero. La filmado damaĝis muron per ŝurikeno. Post tio, eksterjapanaj filmadoj estis ne permesataj ĝis nun.
Joseph Anton Koch
Joseph Anton KOCH (n. la 27-an de julio 1768 en Elbigenalp - m. la 12-an de januaro 1839 en Romo) estis aŭstra pentristo de la germana romantikisma movado. Tiu tirola artisto nedaŭre studadis en la Karlsschule Stuttgart, rigore militista akademio, kaj vojaĝis tra Francio kaj Svislando. Li alvenis al Romo en 1795. Koch estis proksima amiko de Asmus Carstens, kies "heroa arto" multe influis lin.
Koch post 1800 plejparte laboris kiel pejzaĝisto. En Romo, li ellaboris novan ĝenron de "heroaj" pejzaĝoj, reviziante la klasikajn scenojn de Nicolas Poussin aŭ Claude Lorrain per pli krutaj, montaj scenoj. Li forlasis Romon en 1812 kaj restadis en Vieno ĝis 1815, por protesti kontraŭ la franca invado de Italio. En Vieno li estis influita de Friedrich Schlegel kaj de aliaj subtenantoj de tradicia germana arto. Lia stilo konsekvence fariĝis iom pli akra, kaj multe influis la germanajn pejzaĝistojn, kiuj tiutempe vizitis Romon. Unu lia adepto estis Johann Christian Reinhart.
Sukcesio (ekologio)
Sukcesio, estas sinsekvo de diversaspecaj biocenozoj en biotopo pro ŝanĝiĝo de mediaj faktoroj. Estas fundamenta nocio en ekologio. Ĝi referencas al pli-malpli antaŭdireblaj kaj ordigitaj ŝanĝoj en la konsisto aŭ strukturo de ekologia komunumo. Sukcesio ekeblas aŭ per formiĝo de nova, ne-okupita tereno (ekzemple lafglaĉero aŭ grava terglito) aŭ per iu formo de perturbo (ekzemple incendio, grava ligno-falaĵo, arbarekspluatado de ekzistanta komunumo). Sukcesio kiu ekas en areoj kie mankas grundon nomas primara sukcesio, dum sukcesio kiu ekas kie jam ĉeestas grundo, nomas sekundara sukcesio.
Arbara sukcesio
La arbaroj, estantaj ekosistemoj, subiĝas speci-sukcesiaj procezoj. Estas oportunistaj aŭ pioniraj specioj kiuj produktas grandajn kvantojn da semoj kiuj estas dissemitaj per vento, kaj tial povas kolonii grandajn malplenajn etendaĵojn, kaj ili kapablas ĝermi kaj kreski sub pera suna elmetado. Kiam ili estas produktintaj fermitan kanopeon, la manko de pera sunradiado ege malhelpas la disvolviĝon de iliaj propraj sem-plantoj. Tiam la ombro-toleremaj specioj povas stariĝi sub la ŝirmo de la pioniroj. Kiam tiuj ĉi mortos, la ombro-toleremaj arboj anstataŭiĝos ilin. La ombro-teleremaj specioj kapablas vegeti sub la kanopeo, kaj tial, sen katastrofoj, restos. Por tio oni diras ke arbarero atingis sian klimakson. Kiam okazos grava katastrofo, la pioniroj denove kapablos stariĝi, kondiĉe ke ili ĉeestas je ne tro fora distanco.
Ekzemploj de pioniraj specioj, en arbaroj de nordorienta Nordameriko estas alegana betulo (Betula alleghaniensis) kaj malfrua prunuso  (Prunus serotina), kiu estas speciale bone adaptita por kolonii grandajn senarbejojn en arbaraj kanopeoj, sed ne toleremas ombron kaj eventuale estas anstataŭitaj de aliaj ombro-toleremaj specioj en malĉeesto de perturboj kiuj kreas tiajn senarbejojn.
Kutime aĵoj ne estas blankaj nek nigraj, kaj ekzistas mezuloj. Tial estas gradiento, kaj ekzistas specioj kiuj povas agi aŭ kiel pioniro aŭ kiel toleremulo, depende de la cirkonstancoj. Estas grave de scii la toleremon de specioj por praktiki efektivan silvikulturon.
Canary Wharf
Disvolvigita sur la loko de iama "West India Docks" (Karibia Doko), Canary Wharf enhavas ĉirkaŭ 1 500 000 m² de oficejoj kaj disponebla spaco. Ĝi enhavas multajn malfermajn areojn, kiel Canada Square, Cabot Square kaj Westferry Circus. Kun Heron Quays kaj Wood Wharf, ĝi formas la areon de Canary Wharf Estate, de ĉirkaŭ 39 hektaroj.
La tutmondaj administrejoj de HSBC situas en la HSBC Turo (8 Canada Square) en Canary Wharf.
17205 McCreery
17205 McCreery estas malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kyra McCreery, finalistinon de la Regeneron Science Talent Search de 2020, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri media scienco. Ŝi estis lernantino ĉe la North Shore High School de Glen Head (Nov-Jorkio).
Čiližská Radvaň
Čiližská Radvaň, hungare Csilizradvány, estas vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
Situo
Čiližská Radvaň situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Veľký Meder-Győr. Dunajská Streda troviĝas 22 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1101. La turkoj ofte rabadis en la vilaĝo. La loĝantoj iĝis kalvinanoj en la 16-a jarcento. Incendioj okazis en 1761, 1863 kaj 1907. En 1910 loĝis en la vilaĝo 979 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Győr (reĝa departemento), al distrikto de Csilizköz, poste al Ĉeĥoslovakio, respektive nun en Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. En 2001 loĝis tie 1218 da homoj (1162 hungaroj kaj 47 slovakoj).
Legendo de la preĝejo
Edzino de Béla la 4-a rifuĝanta de la tataroj en la vilaĝo naskis sian idon. La filo estis baptita en la preĝejo. Tiutempe la preĝejo estis uzata ankaŭ de la najbaraj vilaĝoj. La lokaj loĝantoj pro la reĝida bapto ricevis tiun privilegion, ke en la preĝejo oni faris apartan enirejon por la najbaroj, nur la lokanoj uzis la ĉefenirejon. Arkeologoj fakte trovis iaman enirejon.
Amonia valerato
Amonia valerato aŭ C5H13NO2 estas amoniaka salo de la valerata acido, blankaj malbonodoraj kristaloj tre solveblaj en akvo, alkoholo, esencaj oleoj kaj etero. Ĝi uzatas en farmakologio, en la nutroindustrio, kiel trankviligilo, kiu ĉefe agas sur la nazaj kaj psikaj refleksoj. Kiam varmigita kun fosfora kvinoksido ĝi produktas valero-nitrilon. Ĉi-salo formiĝas dum putriĝo de organikaj substancoj, kaj ofte trovatas en la ŝimiganta fromaĝo. Unu el ĝiaj unuaj uzoj estis kiel sedativo kun trankviligaj proprecoj kontraŭ nervo-malsanoj.
Holbæk
La komunumo Holbæk en Danio en sia nuna formo ekestis komence de la jaro 2007 kadre de administra reformo de la lando, per unuigo de la ĝistiamaj komunumoj Holbæk, Jernløse, Svinninge, Tornved kaj Tølløse. La 1-an de januaro 2008 la komunumo havis 69.010 loĝantojn. La komunuma teritorio situas sur la insulo Sjælland kaj estas parto de la – ankaŭ dum 2007 nove kreita – samnoma administra regiono Sjælland. Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Holbæk.
István Hegedűs (karikaturisto)
István Hegedűs [iŝtvAn hegedUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hegedűs István estis hungara ilustristo, karikaturisto. Lia pseŭdonimo estis Hihi.
István Hegedűs naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Hegedűs akiris grafikistan diplomon en Belarta Altlernejo en 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis György Konecsni, György Kádár, Károly Koffán kaj Jenő Barcsay. Jam ekde 1954 li kreis diversajn grafikaĵojn. Inter 1957 kaj 1990 li laboris en monopola satira gazeto "Ludas Matyi", depost la socialismo en similaj gazetoj. Li ricevis 3 premiojn inter 1967-1986. Li havis edzinon, kiu naskis filinon.
Intergloso
Intergloso, Interglosa aŭ Interglossa estas planlingvo proponita de Lancelot Hogben (1895-1975) en la libro Interglossa en 1943. Ĝi havas vortaron plejparte grekdevenan kun gramatiko angleca/ĉineca/piĝineca. En 1963, Hogben proponis Esencan Mondan Anglan kaj forlasis intergloson.
Ĉirkaŭ 1981 Wendy Ashby and Ronald Clark relanĉis la lingvon, kun kelkaj ŝanĝoj, kiel Gloson (Glosa).
Gramatiko
Interglossa aspiras esti izolanta lingvo.
Alfabeto kaj prononco
Interglossa uzas latinan alfabeton sen diakritikoj. Malsimilas al Esperanto: ae= /e/; c, ch kaj q havas la prononcon /k/; ph = /f/; rh = /r/; th = /t/; komenca x = /z/, aliloke havas la sonon /ks/; y = /i/.
En komenco de la vortoj oni ne prononcu la unuan konsonanton de l' grupoj ct-, gn-, mn-, pn-, ps-, pt-, ekscepte en la prefikso "pseŭdo-".
Ĉuj multsilabaj vortoj finas per vokalo.
La forta silabo estas la antaŭlasta se vorto finas per unu vokalo (billEta, permIto), sed en la antaŭ-antaŭlasta se la vorto finas per du vokaloj: (nEsia, orientAtio).
Morfologio
Estas 396 substantivoj, sed la aŭtoro komprenas kiel "substantivon" nur la nomojn de konkretaj aferoj. La substantivoj ne havas kazojn aŭ pluralon.
Estas 20 "verbetoj", t. e., vortoj kiuj funkcias kiel verboj, verbaj adjektivoj aŭ abstraktaj substantivoj, nur ŝanĝante la pozicion en la frazo. Tiuj vortoj estas morfologie neŝanĝeblaj.
Estas 29 artikoloj. La aŭtoro nomas "artikolon" ne nur la artikoloj mem, sed ankaŭ la nombronomoj.
Estas 417 amplifikiloj, t.e., vortoj kiuj funkcias kiel adjektivoj, prepozicioj aŭ adverboj.
Nombroj (1-10): mono, bi, tri, tetra, penta, hexa, hepta, octa, nonnea, deca.