cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Winikon-Gschwader
Infrastrukturo
En Winikon-Gschwader situas la bazlerneja centro Gschwader. En nordokcidento de Winikon troviĝas la sportcentro kun la futbalplaco kaj la halbanejo Uster, kiu famiĝis pro la tragika akicento la 9-an de majo 1985, kiam la tegmento disfalis kaj mortis 15 homoj. En sudo de la kvartalo troviĝas la supermerkato Aldi.
Historio
La unua dokumenta mencio de Winikon datiĝas el la jaro 1325 en listo de la feŭdoj de la grafoj de Habsburgo al Rapperswil. Apud la aŭtovojalveturejo kamparano trovis en la jaro 1914 tombon el la La-Tène-epoko el la 3-a jarcento antaŭ Kristo kun multe da valoraj ornamaĵoj. En la jaro 1926 Winikon-Gschwader estis integrita al la nova politika komunumo Uster.
Károly Bárányos
BÁRÁNYOS Károly [pr. ba:ra:njoŝ] estis hungara agrikultura fakulo, ministro naskiĝinta en Bethlen la 23-an de aprilo 1992 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de aŭgusto 1956.
Kariero
Bárányos finis juron en Budapeŝto. Li estis inter 12-a de novembro 1945 kaj 20-a de novembro 1946 ministro pri publikprovizado, inter 20-a de novembro 1946 kaj 31-a de majo 1947 ministro pri agrikulturo.
Angula difekto
En geometrio, la angula difekto (aŭ deficito) de vertico de pluredro estas la kvanto per kiu la sumo de la anguloj de la edroj je la vertico estas malpli granda ol 2π (la plena cirklo). Se la sumo de la anguloj estas pli granda 2π la difekto estas negativa, ĉi tio povas okazi je iuj verticoj de iuj nekonveksaj pluredroj, kaj ĉe kahelaroj de hiperbola spaco (se kalkuli angulojn de la facetoj kvazaŭ ili estas eŭklidaj). Se pluredro estas konveksa, tiam la difektas de ĉiuj de ĝiaj verticoj estas pozitiva.
La angula difekto en pli altaj dimensioj estas la kvanto per kiu la sumo de la duedraj anguloj de la facetoj je kulmino estas malpli granda ol 2π.
Kartezia teoremo
Ĝeneraligo de la teoremo diras ke la kvanto de cirkloj en la entuta difekto egalas al la eŭlera karakterizo χ de la pluredro. Ĉi tio estas speciala okazo de la gaŭso–kufa teoremo kiu rilatigas, la integralon de la gaŭsa kurbeco al la eŭlera karakterizo. Ĉi tie la gaŭsa kurbeco estas koncentrita je la verticoj: en la edroj kaj lateroj la gaŭsa kurbeco estas nulo kaj la gaŭsa kurbeco je vertico estas egala al la difekto de ĝi.
Ĉi tio povas esti uzata por kalkuli la kvanton de verticoj de pluredro V. Se ĉiuj verticoj estas la samoj la kvanto de verticoj rezultiĝas per dividado de entuta angula difekto je angula de unu vertico α.
Richard Archbold
Richard Archbold, usona entreprenisto kaj zoologo, naskiĝis en 1907 en Nov-Jorko kaj mortis la 1-an de aŭgusto 1976.
Li riĉiĝis per Standard Oil Compagny. Aviadisto kaj esploristo renoma, li organizis, finacis kaj gvidis kvar sciencajn ekspediciojn, la unuan al Madagaskaro kaj la tri aliajn al Nov-Gvineo. Dum tiuj lastaj oni malkovris la loĝantojn de la interno de la insulo Nov-Gvineo, kiun oni ĝis tiam opiniis neloĝata.
Kannagi (ĵurnalo)
Kannagi estis tamillingva ĵurnalo eldonata en Tamilnado, suda Barato. La unuan kopion oni eldonis dank'al la iniciato de eks-oficisto de la barata nacia armeo S. Sakti Mohan, la 29-a de majo 1952. Ĝi transprenis la poston de la eldono Netaĝi, kiu komenciĝis en 1948. Baldaŭ ĝi fariĝis la regiona voĉo de la partio All India Forward Bloc en Tamilnado.
Richard Archbold
En la 1940-aj jaroj li fondis biologian esplorstacion en Florido, Usono.
Kannagi (ĵurnalo)
Kannagi identigis sin mem kiel «revolucia naciista dusemajna» kaj ties devizo estis «Ĉiu potenco al la popolo». En 1957, Kannagi cirkulis en ĉirkaŭ 10 000 kopioj.
En 1977 la eldonoj de Kannagi estis ĉesigitaj.
Angula difekto
Ekzemploj
La difekto de ĉiu vertico de la regula dekduedro (en kiu tri regulaj kvinlateroj kuniĝas je ĉiu vertico) estas 36°, aŭ π/5, aŭ 1/10 de cirklo. Ĉiu el la anguloj estas 108°; tri de ĉi tiuj kuniĝas je ĉiu vertico, tiel la difekto estas 360° - (108° + 108° + 108°) = 36°.
La sama kalkulo povas esti farita por la aliaj platonaj solidoj
Potenciala eraro
Estadas opinio (ĝi eĉ estas skribita en iuj geometriaj lernolibroj) ke ĉiu ne-konveksa pluredro havas iujn verticojn kies difekto estas negativa, sed ĉi tio ne estas vero. Jen kontraŭekzemplo. Konsideru kubon kie unu edro estas anstataŭigita per kvadrata piramido. Ĉi tiu plilongigita kvadrata piramido estas konveksa kaj la difektaj je ĉiuj verticoj estas ĉiu pozitiva. Nun konsideru la sama kubo kie la kvadrata piramido iras enen de la kubo. Ĉi tiu pluredro estas ne-konveksa, sed la difekto je ĉiu vertico restas la sama kaj tiel estas pozitiva.
Nordorienta Afriko
Nordorienta Afriko estas ĝenerala mondoregiono en Afriko.
Lokoj
Ĝi povas aludi al ĉiuj aŭ kelkaj el la jenaj areoj:
Bercu
Bercu estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
(18989) 2000 RV26
(18989) 2000 RV26 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
7690 Sackler
7690 Sackler estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Raymond kaj Beverly Sackler, saĝaj, sensemaj kaj sindonemaj subtenantoj de la scienco kaj la artoj. Ilia speciala intereso por stimuli la astronomiajn esplorojn per senpera apogo, kaj la promocio de kunlaboradoj kaj interŝanĝo de scioj inter tutmondaj astronomoj, estis granda bonaĵo por tiu entuziasmanta fako, nun en vera "ora epoko".
Glynis Johns
Glynis Margaret Payne JOHNS (5-a de Oktobro 1923) estas brita iama aktorino, dancistino, muzikistino kaj kantistino. Agnoskita kiel ikono de kino kaj de Broadvejo, Johns havis karieron de ok jardekoj, en kiu ŝi aperis en pli ol 60 filmoj kaj 30 teatraĵoj. Ŝi estis ricevantino de premioj kaj nomumoj al variaj premioj, kiel la National Board of Review of Motion Pictures, la Oskar-premioj, la Oraj Globoj, la Laurel, la Tony, la Drama Desk, kaj la Laurence Olivier, el kiuj ŝi atingis du trionojn el siaj preminomumoj. Kiel unu el la lastaj survivantaj ĉefaj kinostelulinoj de la Ora Epoko de Holivudo kaj de la klasikaj jaroj de Brita kinarto, ŝi havas kelkajn longdaŭrajn rekordojn en sia nomo.
Naskiĝinta en Pretorio, Sudafriko, dum liaj gepatroj estis turnee, Johns faris kelkajn aperojn en teatro jam dum la komenco de la 1930-aj jaroj. Ŝia familio revenis al Britio, kie ŝi edukiĝis en Londono kaj Bristolo. Ŝi estis laŭdita pro siaj dancolertecoj kaj kategoriita kiel teatra dancistino el frua adolesko, kaj faris sian kindebuton en 1938 per la filmadaptaĵo de la postmorta novelo de Winifred Holtby nome South Riding. Ŝi famiĝis en la 1940-aj jaroj post sia rolo kiel Anna en la militdrama filmo 49th Parallel (1941), prf kiu ŝi ricevis la premion National Board of Review al la Plej Bonkvalita Aktorado, kaj post stelulaj roloj en Miranda (1948) kaj Third Time Lucky (1949).
La nigrablanka aviada drama filmo de 1951 nome No Highway in the Sky, kuna brit-usona produktaĵo, estis la unua rolo de Johns en la kinarto de Holivudo. Ŝi pluifgis sian karieron laŭlonge de la venontaj jardekoj per stelulaj roloj en Britio kaj eksterlande, kiel ĉe The Weak and the Wicked (1954), Mad About Men (1954), The Court Jester (1955), The Sundowners (1960), The Cabinet of Caligari (1962), The Chapman Report (1962), kaj Under Milk Wood (1972). Fama pro sia raŭka voĉo, Johns kantis kantojn verkitajn specife por si kaj en kino kaj en teatro, kiel "Send In the Clowns", komponita de Stephen Sondheim por la produktaĵo de Broadvejo nome A Little Night Music, en kiu ŝi kreis la rolon de Desiree Armfeldt kaj pro kiu ŝi ricevis premion Tony al la Plej Bonkvalita Aktorino en Muzikalo kaj premion Drama Desk al Plej Elstara Aktorino en Muzikalo, kaj "Sister Suffragette", verkita de la fratoj Sherman por la muzikalo de Walt Disney nome Mary Poppins, en kiu ŝi ludis la rolon de Winifred Banks kaj pro kiu ŝi ricevis premion Laurel al la Plej Bonkvalita Helpaktorino.
En 2016, je la morto de Zsa Zsa Gabor, Johns iĝis la plej aĝa vivanta ano de la serio Batman. Je la morto de Olivia de Havilland en 2020, ŝi iĝis la plej aĝa vivanta nomumito al Oskar-premio en ajna aktorkategorio. Johns estas ankaŭ nuntempe la plej aĝa vivanta Disney Legendo.
Pligrandigita senpintigita kvaredro
En geometrio, la pligrandigita senpintigita kvaredro estas pluredro, unu el la solidoj de Johnson (J65).
Ĝi povas esti konstruita per pligrandigo de senpintigita kvaredro per aldono de triangula kupolo al unu el seslateraj edroj.
Estas nur unu varianto de turno de la kupolo por ke la pluredro estu konveksa.
Vrát
Vrát estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Koberovy en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 1 km norde de Koberovy. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 49 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Vrát estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,34 km². En la katastra teritorio Vrát situas ankaŭ Prosíčka.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.
Zámutov
Zámutov (hungare Opálhegy [opAlhedj], germane Zametau) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1402 en formo "Zamuth". En la 18-a jarcento oni minadis feron kaj karbon, baldaŭe opalon. En 1831 tiu vilaĝo apartenis al centro de la ribelo nomata ĥolero. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Zamutó, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Opálhegy 786 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Zámutov 2689 homoj, (2562 slovakoj, 106 ciganoj).
Reto (pluredro)
En geometrio, reto de pluredro estas ebena figuro, konsistanta el edraj plurlateroj de la pluredro, kunigitaj je parto de la lateroj en tiu ordigo ke ĝi povas esti faldita (laŭ la lateroj) kaj iĝi la edrojn de la pluredro en 3-dimensia spaco.
Modelo de pluredro povas esti konstruita el materialo simila al kartono en formo de la reto kaj poste faldita.
Estas delonge staranta malfermita problemo ĉu ĉiu konveksa pluredro P (do, kun ĉiuj duedraj anguloj je lateroj ne pli grandaj ol π) havas reton kiu povas esti en ebeno sen interkovroj. Alivorte, ĉu la surfaco de P povas esti tranĉita laŭ parto de la lateroj kaj malfaldita en ebena plurlateron sen interkovroj. La problemo estis unua eksplicite priskribita en papero de Shephard. La historio kaj progreso de la problemo estas diskutita en parto III de Geometriaj faldaj algoritmoj .
Ankaŭ, la plej mallonga vojo sur la surfaco inter du punktoj sur la surfaco de pluredro korespondas al rekto sur taŭga reto. La reto devas esti tia ke la rekto estas plene en ĝi, kaj oni povas devi konsideri kelkajn retojn poe vidi kiu donas la plej mallongan vojon. Ekzemple, ĉe kubo, se la punktoj estas sur najbaraj edroj unu kandidato por la plej mallonga vojo estas la vojo krucanta la komuna lateron; la plej mallonga vojo de ĉi tiu speco estas trovata uzante reton kie la du edroj estas najbara. Aliaj kandidatoj por la plej mallonga vojo estas tra surfaco de la tria edro najbara al ambaŭ la fontaj, kaj respektivaj retoj povas esti uzataj por trovi la plej mallongan vojon el ĉi tiuj.
Reto de hiperpluredro en pli altaj dimensioj
En pli altaj dimensioj reto de n-dimensia hiperpluredro estas (n-1)-dimensia figuro, konsistanta el facetoj de la hiperpluredro, kunigitaj je parto de la krestoj en tiu ordigo ke ĝi povas esti faldita (laŭ la krestoj) kaj iĝi la facetojn de la hiperpluredro en n-dimensia spaco.
Ekzemple, reto de plurĉelo, aŭ kvar-dimensia hiperpluredro, estas komponita el pluredraj ĉeloj kiuj estas koneksa laŭ iliaj edroj kaj ĉiuj kuŝas en la sama tri-dimensia spaco.
Klugkist
Klugkist estas la familia nomo de jenaj personoj:
Pablo Iglesias Turrión
Pablo Iglesias Turrión (Madrido, Hispanio 17-a de oktobro 1978 estas hispana politikisto, estro de la politika partio Podemos.
Post la fortaj civitanaj protestoj en Hispanio kiuj kolektiĝis en la movado 15-M, li estis nomumita la unua kandidato de listo de partio Podemos por Eŭropaj balotoj 2014, kie ili surprize rezultis en kvara rango por la tuta lando.
En novembro 2014 li estis elektita la unua ĝenerala sekretario de Podemos. En 2015 li estis la unua kandidato de la partio por la ĝeneralaj balotoj en Hispanio, kie la partio kaj diversaj koaliciitaj fortoj atingis trian lokon, kun 69 deputitoj. Li estas deputito de tiam.
Post la balotoj de 2019, en 2020 la partio formis komunan registaron kun la Socialista Partio, kaj Iglesias estis nomumita vicprezidanto, kun respondecoj pri sociaj rajtoj.
En marto 2021 li demisiis kiel vicprezidanto de la registaro, por prezentiĝi kiel kandidatoj al la balotoj por la parlamento de la madrida regiono, pro la timo pri malbona rezulto por lia partio. Kvankam li sukcesis plibonigi la atenditan rezulton, tamen tiu estis ankoraŭ sufiĉe malbona (5a loko inter la partioj), kaj li demisiis kaj anoncis sian forlason el la politikaj respondecoj.
Kun sia kunulino Irene Montero, nuna ministro pri Egaleco en la hispana registaro, li havas tri malgrandajn filojn.
Douzillac
Douzillac estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Douzillacois.
Stacio Takaida
Stacio Takaida (japane: 高井田駅 [Takaida-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Japanio:
Protokoloj de cionaj saĝuloj
La Protokoloj de cionaj saĝuloj estas antisemitisma politika pamfleto bazita sur falsaj kaj plagiatitaj tekstoj. Ĝi estiĝis komence de la 20-a jarcento fare de nekonataj redaktintoj surbaze de pluraj fikciaj tekstoj kaj estas konsiderata kiel influhava gvida verko de antisemitisma konspirteoria pensado. La "Protokoloj" provas aserti mondan hegemonion de la judoj.Estis malkovrite de la Londona ĵurnalo The Times en 1921, ke la plejparto de la enhavo estis plagiatita el la literaturaj verkoj de Eugène Sue and Alexandre Dumas. Interalie, internacie konata "Proceso de Berno" en 1933–1935 elmontris la falsecon de la dokumentoj. Malgraŭ tio, ankoraŭ hodiaŭ tutmonde ekzistas antisemitoj kaj kredantoj de konspiraj teorioj, precipe en islamaj landoj kaj en Rusio, kiuj kredas verecon de la "Protokoloj"
Ĝeneralaĵoj
La protokoloj okupas 80 paĝojn, dividitajn je 24 ĉapitroj. Ĝi laŭ konspira teorio, entenas (fakte fikciajn) tekstojn de paroloj de juda gvidanto antaŭ la „Saĝuloj de Ciono“.
Ĝi estiĝis komence de la 20-a jarcento kaj estas grava kontraŭjudisma libro.
Historio
La plej frua versio de la Protokoloj estis eldonita en aŭgusto kaj septembro de 1903 en la Sankta-Peterburga gazeto Znamia, sed la fina varianto venas el la dua eldono de libro de Sergej Nilus (1862-1929) aperinta en 1905.
La libro grave disvastiĝis nur post la Oktobra Revolucio tra tuta Eŭropo, ĉefe per la rusaj elmigrantoj. Post la Dua Mondmilito, en multaj landoj oni malpermesis ĝian publikigon kaj vendon.
Oni traktas en kelkaj islamaj landoj kaj en ekstremdekstrulaj rondoj la Protokolon kiel veran dokumenton de la cionismo eĉ hodiaŭ.
29850 Tanakagyou
29850 Tanakagyou estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gyou Tanaka, rekompensita kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri terscienco. Li estis lernanto ĉe la altlernejo de Ĉiba (gubernio Ĉiba, Japanio).
János Vass
János Vass [jAnoŝ vaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vass János estis hungara politikisto, ministro.
János Vass naskiĝis la  1873 en Eger. Li mortis la 1936 en Budapeŝto.
Biografio
János Vass akiris juran diplomon en 1895, en Universitato de Budapeŝto, poste li eklaboris en administrado de Heves (historia departemento). Post jaroj li atingis la titolon ĉefnotario, fine eĉ ĉefdepartementestro. Li estis elektita parlamenta deputito en 1918, en fine de la jaro li estis subministro. En la frua 1919 komence li estis senpostena ministro, poste ministro pri religio. Li aranĝis religian konsilion kune kun Sándor Giesswein.
Stacio Imazato
Stacio Imazato (japane: 今里駅 [Imazato-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Osako, Japanio:
Hemhofen
Hemhofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Erlangen-Höchstadt kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Palaco de Topkapi
Sultana Palaco Topkapi, Topkapi Saraji («La palaco de kanona pordego») estis la ĉefa palaco de Otomana imperio ĝis mezo de la 19-a jarcento.
La palaco lokas sur kabo de Bospora sageto kaj Ora Korno (kreko en Bospora markolo) en historia centro de Istanbulo en distrikto de Fatih (pli frue en aparta distrikto Eminönü, kiu estis enigata al Fatih en 2009) proksime de Hagia Sofia. Palaca areo estas pli ol 700 mil m².
Historio de la Palaco
En jaro 1453, post turka konkerado de Konstantinopolo, otomana padiŝaĥo Sultano Mehmed la Konkerinto ordonis (1475—1478 jj.) konstrui sur ruinoj de palaco de bizancaj imperiestroj novan palacon — nome Palacon de Topkapi. En sekvontaj jarcentoj (ĝis jaro 1854) oni alkonstruigis kaj pliriĉigis la palacon. Dume proksimume 400 jaroj la palaco estis la ĉefa palaco de Osmana imperio (ĉi tie loĝis kaj regis 25 sultanoj). En jaro 1854 sultano Abd-ul-Meĝid transveturis novan rezidejon — Palacon Dolmabaĥĉe. En jaro 1923, ekde komenco de respublika regado, la Palaco de Topkapi, kiel la ceteraj palacoj, laŭ ordono de Mustafa Atatjurk, estis proklamita kiel muzeoj.
Ĉi-tempa palaco
Nuntempe la palaco de Topkapi estas unu el plej famaj muzeoj en la mondo. Kvanto de eksponaĵoj, prezentataj por ĉiea konatigo, havas preskaŭ 65 000 aĵojn — kaj tio estas nur dekona parto de muzea kolekto de Topkapi.
464 Megero
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Megero, unu el la tri Erinioj de la helena mitologio.
Eksteraj ligiloj
Lista de asteroidi
Bosko de Vincennes
La bosko de Vincennes estas parko lokita oriente de Parizo. Ĝi troviĝas en la 12-a arondismento de la ĉefurbo. Pro areo atinganta 995 hektarojn, la bosko de Vincennes estas la plej vasta verda loko de Parizo. La parko situas apud la kastelo de Vincennes, ĝi enhavas anglan ĝardenon kun 4 lagoj, bestoĝardenon, arboĝardenon, ciklodromon kaj hipodromon.
La proksima komunumo Vincennes, kiam ĝi estis kreita post la franca revolucio de 1789, estis nomita laŭ la bosko (origine Vilcena dum la romia epoko).
Historio
La bosko de Vincennes devenas de malnova ĉasada tereno, kiu estis ekskluzive uzita de la reĝoj de Francio. Je la epoko de Filipo Aŭgusto (13-a jarcento), ĝi estis ŝlosita per 12 kilometrojn longa ĉirkaŭmuro. Pluraj reĝaj loĝejoj estis konstruitaj proksime al la bosko, inkluzive de la kastelo de Vincennes. La loko estis poste aranĝita kiel promenejo dum la reĝado de Ludoviko la 15-a.
Laŭ legendo, tie troviĝis la kverko, sub kiu juĝis deliktulojn la mezepoka reĝo Ludoviko la 9-a (Sankta Ludoviko).
Post la franca revolucio, la bosko fariĝis areo cele al militista trejnado. Pluraj militistaj konstruaĵoj tiam stariĝis. Nur dum la Dua Imperio de Napoleono la 3-a akiris la bosko de Vincennes sian nuntempan anglamanieran aspekton, ĉefe danke al la inĝeniero Jean-Charles Alphand.
Helicobacter pylori
Pli ol 50% de la monda homa populacio havas la bakterion en iliaj stomakoj. Infekto estas pli ofta en evolulandoj ol en okcidentaj landoj.
Franca ligo pri la defendo de la homaj rajtoj kaj de la civitano
Ĝi estis fondita en 1898, fare de senatano de la gironda regiono, Ludovic Trarieux.
Enciklopedio de Esperanto
Bischitzky (Biŝicki) Adolf, germano, d-ro, kuracisto en Praha. Naskiĝis la 18an de novembro 1871 en Driz. Humanisto, liberpensulo, prez. de Ĉ. Ligo de Homaj Rajtoj. Kunfondinto (1908) kaj de 1911 prez. de Societo de germanlingvaj Esperantistoj en Praha. De 1921 ano de ŝtata ekzamena komisiono. Gvidis kursojn, estis prof. de E en la germanlingva Komerca Akademio en P. Kunlaboranto de Int. Med. Revuo, Marto, ktp. Tradukis Maria Magdalena de Hebbel; Suferoj de la juna Werther de Goethe; La aliformigita driado de H. Salus. Verkis ekzercaron por germanoj, -1922.
En 1930, la gazetoj en Hindoĉinujo (v.) komencis paroli pri E. En 1931, la Bulteno de la “Ligo por la Homaj Rajtoj” enketas pri la Lingvo Int. El 77 sekcioj respondintaj, 72 aprobis E-n, organizis paroladojn, ktp.
Pligrandigita senpintigita kubo
En geometrio, la pligrandigita senpintigita kubo estas pluredro, unu el la Solidoj de Johnson (J66).
Ĝi povas esti konstruita per pligrandigo de senpintigita kubo per aldono de kvadrata kupolo al unu el oklateraj edroj.
Estas nur unu varianto de turno de la kupolo por ke la pluredro estu konveksa.
Enkaŭstiko
Enkaŭstiko, ankaŭ konata kiel varmega vakso-pentrado,  vakspentra tekniko uzas varmigitan abelvakson kun aldonitaj koloraj pigmentoj. La likvaĵo aŭ pasto tiel estas aldonita al surfaco, kutime al preparita ligno, kvankam tolo kaj aliaj materialoj estas ofte uzataj. La plej simpla enkaŭstika miksaĵo povas esti farita per aldono de pigmentoj al abelvakso, sed ekzistas pluraj aliaj receptoj, kiuj povas esti uzataj; iuj enhavas aliajn tipojn de vaksoj, damargumo, lingrajna oleo aŭ aliaj ingrediencoj. Puraj, pulverigitaj pigmentoj povas esti uzataj, kvankam iuj miksaĵoj uzas oleofarbojn aŭ aliajn formojn de pigmento.
Oni povas uzi metalajn ilojn kaj specialajn brosojn por formigi la pentraĵon, antaŭ ĝi malvarmiĝu, aŭ oni povas uzi varmigitajn metalajn ilojn por manipuli la vakson, se ĝi jam malvarmiĝis al la surfaco. Hodiaŭ, iloj kiel varmigaj lampoj, varmigaj pafiloj kaj aliaj metodoj ebligante varmigon permesas al la artistoj etendi la tempodaŭron, dum kiu ili povas labori per la materialo. Ĉar vakso estas uzata kiel pigment-ligilo, enkaŭstiko eblas esti skulptata kaj ankaŭ pentrata. Aliaj materialoj povas esti enkapsuligitaj aŭ kolaĝitaj en la surfaco, aŭ tavoligitaj, uzante la enkaŭstikan medion por ligi ĝin al la surfaco.
Historio
La vorto enkaŭstiko originas el la greka vorto enkaustikos, kiu signifas enbruligi kaj tiu elemento de varmo necesas por nomi la pentradon enkaŭstika.
Tiu tekniko estis precipe uzata ĉe la Fajumaj mumiaj portretoj el Egipto ĉ. 100–300 p.K., en la Blaĥernitissa kaj aliaj fruaj ikonoj, kiel en multaj verkoj de 20-jarcentaj nord-amerikaj artistoj, inklude de Jasper Johns, Tony Scherman, Mark Perlman, kaj Fernando Leal Audirac.
Kut-kut, perdita arto de la Filipinoj, uzis sgrafiarton kaj enkaŭstikajn teknikojn. Tio estis parktikata de la indiĝena tribo de Samar-insulo ĉ. 1600 ĝis 1800. Artistoj en la meksika muralisma movado, kiel Diego Rivera kaj Jean Charlot kelkfoje uzis tiun teknikon. La belgia artisto James Ensor eksperimentis per la enkaŭstiko.
La vakspentra tekniko estis priskribita de la romia erudiciulo Plinio la Maljuna en lia libro Naturalis Historia el la 1-a jc. p.K. La plej malnova postrestinta enkaŭstika panela pentraĵo estas la romi-egiptiaj Fajumaj mumiaj portretoj el la 1-a jc. a.K. En la 20-a jc., pentristo Fritz Faiss (1905–1981), studento de Paul Klee kaj Wassily Kandinsky ĉe la Bauhaus, kune kun Dro. Hans Schmid, re-malkovris la t.n. "punik-vaksan" teknikon de la enkaŭstika pentrado. Faiss tenis du germaniajn patentojn, rilatajn al la preparado de vaksoj por la enkaŭstika pentrarto. Unu priskribis la metodon por trakti la abelvakson tiel, ke ties fandopunkto kreskis de 60 ĝis 100 C. Tio okazis post boligado de la vakso en solvaĵo de marakvo kaj sodo tri sinsekvajn fojojn. La estiĝinta pli malmola vakso estas la sama t.n. punika vakso referita n la antikvaj grekaj verkoj.
Enkaŭstika arto reakiris popularecon ekde la 1990-aj jaroj, kun homoj uzantaj elektrajn ferojn, varmajn platojn kaj varmigitan grifelon sur diversaj surfacoj, inklude kartonon, paperon kaj eĉ ceramikaĵon.
Cindro
Kemio
La cindro estas la produktaĵo de la brulo de iu materialo, komponita (krom la organika baza substanco) el neorganikaj substancoj ne tute bruligeblaj, kiel mineralaj saloj. Parto el la restaĵoj restas kiel solida korpo laŭ formo de polvo kuŝe sur la loko kie okazis la brulo de la materialo (ligno, rubaĵo, ktp.) kaj parto povas esti forigita al aero kiel parto de la fumo. Pro tio pro ampleksigo de la vortosignifo oni konas kiel cindroj produktojn kiel la karbo aŭ la lignito aŭ diversaj brulitaj restaĵoj kiu foriras el la bruligejoj, ĉu industriaj, ĉu sub aero, ĉu el kamenoj ĉu el fornoj.
Oni konas kiel cindroj, en la analizo de nutraĵoj, ankaŭ la parton de mineraloj kiu ne bruliĝas aŭ forvaporiĝas; alimaniere dirate, tio kio estas nek organika nek akvo. Post la brulo estas pli facila fari pli detalan analizon de ĉiu mineralo. Ekzemple tipa analizo de mielo estus jena: En tiu ekzemplo cindro inkludus ĉiun mineralon de la mielo.
La cindroj de vegetaloj (ligno, seka herbaro, ktp.) enhavas multe da kalio (K), natrio (Na), kalcio (Ca), magnezio (Mg), fosforo (P) kaj aliaj mineraloj necesaj por ili. Tiuj cindroj povas esti uzataj kiel sterko, kondiĉe ke ili ne enhavu pezajn metalojn aŭ aliajn poluantojn. Ĉar tiuj kutime estas tre alkalaj, oni povas miksi ilin kun akvo kaj lasi ilin portempe ĉe la aero por ke ili kaptu la median CO2 kaj ili iĝu pli neŭtralaj parte. Oni povas miksi ilin ankaŭ kur alia pli acida sterko, kiel la humo. La malkomponiĝo en la humo, krome ŝanĝas la mineraloj al stato de pli biodisponeblaj.
La cindroj de animaloj, enhavas pli da natrio kaj ĉefe la kalcio de la ostoj. Tiuj de bruligoj de homaj korpoj povas enhavi eĉ restaĵojn de metaloj el plombaĵoj aŭ aliaj enmetaĵoj.
La cindroj el vulkanoj ofte estas fruktodonaj aŭ sterkaj por agrikulturo.
Aliaj uzoj
Krom la plej konata uzado kiel sterko, cindroj estis laŭlonge de la historio uzitaj alimaniere. Ekzemple kelkaj cindroj estis uzitaj por fabriki specon de sapo. La koloro nigra kaj la enhavo en saloj kaj foje en restaĵoj kaŭzis, ke oni uzis ilin kontraŭ la glacio de la grundo, ĝis kiam la salo estis pli facile disponebla.
Oni uzas la cindrojn de bruligo de termoelektraj centraloj por la fabrikado de asfaltoj aŭ por la traktado de gruzos, kiel parte surogato de cemento en la asfalto, post aldono de kalko kiel akva ligilo de la gruzoj.
Poluantaj cindroj
La cindroj el bruligejoj enhavas pezajn metalojn kiuj estis en la brulitaj ligno aŭ rubaĵoj. Ekde jardekoj, la cindroj de bruligejoj aŭ de termaj centraloj estas celo de tre variaj polemikoj, ĉefe pro ties enhavo de pezaj metaloj kaj dioksinol. Laŭ la primedia NRO Greenpeace, mezaveraĝa bruligejo brulas 32,000 tunojn de rubaĵoj, el kiuj kelkaj tutcerte enhavas plumbon, kadmion, arsenon, hidrargon kaj kromon, kaj forlanĉas (ĉirkaŭ la jaro 2000) 92 tunojn de pezaj metaloj al la aero ĉiujare kaj produktante ĉirkaŭ 304 tunojn ĉiujare de cindroj kaj de likvidaj restaĵoj.
En Francio lastatempe, kie oni disvolvigis multe la bruligejojn, regularo de majo 1994 malpermesis ties konstruon «je malpli ol 30 m de akvofluo», sed de tiam la cindroj estis "revalorigitaj" en la konstruo de ŝoseoj. La tavolo de cindra asfalto estas tre ofte inondataj aŭ estas en kontakto kun la grundo de la freatika tavolo.
Kulturo, religio kaj cindroj
En diversaj kulturoj, la cindro estas uzata kiel simbolo por la fino de vivo kaj funebro.
En egipta mitologio la fenikso mortis en fajro kaj reviviĝis el ĝiaj cindroj.
En aliaj landoj kaj epokoj malpurigi la hararon aŭ la haŭton per cindro estas simbolo de ĉagreno aŭ religia doloro. La katolikoj celebras ankoraŭ la cindran merkredon, kiam pastro markas per cindro krucon sur la frunto de kredantoj, kiel simbolo de memoro, ke oni mortos kaj oni iĝos cindro. Tio okazas la unuan tagon de Karesmo, post karnavaloj, por marki la komencon de dolora epoko de memorigo de la morto de Kristo.
Magda Hadik
Magda Bódyné HADIK estis hungara medalisto kaj skupltisto. Ŝi naskiĝis la 1-an de junio 1914 en Ópécska kaj mortis la 24-an de aprilo 2004 en Budapeŝto.
Biografio
Magda Hadik frekventis baz- kaj mezlernejojn en Makó. Ŝi akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1953. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Pál Pátzay, Jenő Barcsay kaj Béni Ferenczy. Post siaj studoj ŝi kreis en Budapeŝto, sed en la sekvaj jaroj, jardekoj li studvojaĝis al pluraj eŭropaj landoj kaj partoprenis en laboro de diversaj artistkolonioj. Ŝi edziniĝis, poste ili translokiĝis al Csurgó. Ŝi neniam naskis.
Woensdrecht
Woensdrecht estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
21928 Prabakaran
21928 Prabakaran estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Linth
Linth (en Esperanto ankaŭ Linto) estas la fontrivero de Limato en Svislando. Ĝi havas longecon de proksimume 60 km. La koordinatoj de gixa fonto estas.
21928 Prabakaran
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sabrina Lakshmi Prabakaran, finalistino en 2005 de la scienca konkurso por mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Canterbury School de Fort Myers (Florido)
Linth
Priskribo
La fonto de Linth estas Bifertenbach, kiu elfluas el la glaĉero Bifertenfirn ĉe la piedo de la monto Tödi en la komunumo Linthal en Kantono Glaruso, Svislando. La valon de la hodiaŭa Linth grandparte kongruas kun la Kantono Glaruso kaj ĝin fosis dum la lasta malvarmepoko la tiama Linth-Glaĉero. La rivero post Linthal fluas norden tra Rüti, Betschwanden, Luchsingen kaj Haslen. Tiam en Schwanden alfluas al ĝi la rivero Sernf, kiu alfluas de Elm. La rivero poste fluas tra Mitlödi, Ennenda, Glarus, Netstal kaj Näfels. En Netstal alfluas al ĝi Löntsch el norda direkto. La rivero tiam fluas ek de la Linthkorekto en la 19-a jarcento en kanalo al Valenlago kaj poste denove elfluas el Valenlago en la tiel nomita Lint-Kanalo ĉe Schmerikon al la Lago de Zuriko. El la Lago de Zuriko la rivero poste elfluas kiel Limato.
Lintkorekto
Antaŭ la Lintkorekto Linth fluis rekte al la Lago de Zuriko. Apud Ziegelbrücke alfluis al ĝi la rivero Maag. La du riveroj regule kaŭzis en la tiel nomita Lint-Ebenaĵo grandajn inundojn, kaj en la marĉoj de la ebenaĵoj vivis multaj kuloj, kiuj estis portantaj de infektmalsanoj kiel malario. En la jaro 1783 la Svisa Dieto decidis pri korektoprojekto, kiu tamen povis esti rekonsiderata nur post la napoleonaj militoj en la jaro 1804. La projekto antaŭvidis la kanaligon de Linth ek de Mollis, ĝian alkondukon al Valenlago kaj rektigon de la riverujo de Maag inter Valenlago kaj Lago de Zuriko. La konstrulaboroj komenciĝis en la jaro 1807 sub la gvido de Hans Conrad Escher von der Linth. La hodiaŭ kiel Escher-Kanalo konata kanalo ek de Mollis estis malfermita en la jaro 1811. En la jaro 1816 estis finitaj ankaŭ la laboroj de la kanalo inter Valenlago kaj Lago de Zuriko. La iama rivero Maag per la korekto malaperis, la akvo de Valenlago nun fluis tra la Linth-Kanalo al la Lago de Zuriko.
Monda naturheredaĵo
La Lint-Valo apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Viaduc-Sainte-Marie (stacidomo)
Viaduc-Sainte-Marie estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Les Houches, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (frontière) (896000).
Mehmedo la 2-a
Mehmedo (Mehmet aŭ Mehmed) la 2-a (30-an de marto de 1432 - 3-an de majo de 1481), la Konkeranto, filo de Murado la 2-a, estis otomana sultano inter 1451 kaj 1481. Li estis la sepa sultano de la dinastio de la Osmanidoj. En 1453 liaj trupoj konkeris Konstantinopolon, provokante la finan falon de la pli ol miljara Bizanca Imperio. Sub gvido de Mehmedo, post la konkero la otomana ŝtato sukcesis absorbi la bizancan administran aparaton. Poste Mehmedo daŭrigis siajn militajn kampanjojn en Azio, kie li atingis anatolian reunuiĝon, kaj en Eŭropo kie li atingis eĉ Belgradon. Pro la multaj konkeroj de Mehmedo la 2-a, eblas konsideri lin dua fondinto de la Otomana Imperio, por kiu li kreis la bazon teritorian, ekonomian kaj idean. En Turkio oni rigardas lin nacia heroo kaj la ponto Fatih Sultan Mehmet en Istanbulo portas lian nomon.
Familio
Mehmedo la 2-a estis naskita la 30-an de marto 1432 en Edirne. Ĝis la jaro 1365 tiu urbo estis sub la momo Adrianopolo parto de la Bizanca Imperio. Post la konkero fare de la otomanoj Edirne iĝis la tria ĉefurbo de la ilia ŝtato. Mehmedo estis filo de sultano Murad la 2-a, kiu vivis de 1404 ĝis 1451. Lia patrino Hüma Hatun estis sklavino. Pri ŝia deveno ni nenion scias kun certeco, sed iuj supozas, ke ŝi estis naskita en Devrekania lando de Kastamonua provinco, kiel filino de Abdullah de Hum. Ekzistas ankaŭ supozoj, ke ŝi estis kristana.
La du pli maljunaj duonfratoj Ahmed (nask. 1420) kaj Alâeddin Ali (nask. 1430) mortis en la jaroj 1437 kaj 1443. La cirkonstancoj ne estas konataj. La vivo-cirkonstancojn de la duonfratoj Hasan kaj Orhan oni ne sukcesis esplori. Plia duonfrato, Küçük Ahmed (nask. 1450), estis sufokita dum bano kiam li ankoraŭ estis vindo-infaneto. Laŭ kongruaj raportoj de osmaniaj kronikistoj tio okazis post la surtroniĝo de Mehmedo laŭ ties ordono. La murdon plenumis Evrenosoğlu Ali Bey. El la infanoj de Mehmed la 2-a oni konas nome la filojn Bayezid, Mustafa kaj Cem kaj ankaŭ du el la supozeble 4 filinoj – Ayşe kaj Gevherhan.
Junaĝo kaj frua edukado
Iom post iom la islama eduko ŝanĝis la menson de Mehmed. Lia islama kredo plifortiĝis. Fine lia konduto rimarkeble aliiĝis kaj li komencis laŭdi la leĝojn de Ŝario antaŭ ĉiuj, kiuj lin aŭskultis.
Frua regado
Laŭdire jam en la jaro 1437, post la morto de la duonfrato Ahmed, Mehmedo estis enoficigita en Amasya kiel princ-guberniestro (Çelebi Sulṭān). Sed tute certa estas, ke en la printempo de la jaro 1443 li estis sendita al Manisa (Sandschak Ṣaruḫān), por esti tie guberniestro. Akompanis lin tien liaj princ-instruistoj (Lālā) Kassabzâde Mahmud kaj Nişancı İbrahim b. Abdullah. Bey. La gajno de spertoj dum regado kaj la daŭrigo de la edukado okazis konforme al otomanaj prareguloj. En la sama jaro 1443 la morto de la princo Alâeddin Ali metis la 11-jaran Mehmedon en la rolon de tronheredonto. La patro vokis sian filon al sia flanko, do al la ĉefurbo Edirne, por ke Mehmedo konatiĝu kun siaj estontaj taskoj. Poste Murad la 2-a faris pacon kun la Karamana Emirlando en Anatolio en aŭgusto 1444, kaj li abdikis sian regadon favore al sia 12-jara filo Mehmedo. Sultano Murado sendis instruistojn al li por lia plua instruado.
Dum lia unua regado, li venkis en la krucmilito, kiu estis kondukita de János Hunyadi. János rompis la militpaŭzon de Szeged pro la konsilo de kardinalo Julian Cesarini, la reprezentanto de la papo, kiu antaŭe konvinkis la reĝon de Hungario, ke la rompo de la militpaŭzo ne estu perfido. Je tiu tempo Mehmedo demandis pere de letero al sia patro (kiu rifuzis partopreni en la milito kaj restis ektere de politika vivo) "Se vi estas la Sultano, venu kaj konduku viajn armeojn. Se mi estas la Sultano tiam mi komandu vin, por ke vi revenu kaj konduku miajn armeojn." Post la ricevo de la letero Murado kondukis la Otomanan armeon kaj venkis la Batalon de Varna en 1444.
Dum lia frua regado, li edziĝis al kristanino el Albanio, Patrinsultano Emine Gülbahar, duonpatrino de lia posteulo kaj filo Bajezido la 2-a, kies biologia patrino estis Mükrime Hatun.
La sieĝo kaj konkero de Konstantinopolo
Kiam Mehmedo supreniris la tronon en 1451 li sin dediĉis al la plifortigo de la Otomana Mararmeo kaj en la sama jaro entreprenis preparojn por la konkero de Konstantinopolo. En la mallarĝa markolo Bosporo, ekzisti fortikaĵo Anadoluhisarı, konstruita de lia praavo Bajezido la 1-a sur la azia flanko; Mehmedo starigis paran pli fortan fortikaĵon nomita Rumelihisarı sur la eŭropa flanko kaj tiel havi kompletan kontrolon de la markolo. Kompletiginta la fortikaĵojn, Mehmedo ekpagigis imposton al ŝipoj pasantaj ene de atingo de ties kanonoj. venezia ŝipo rifuzanta signalojn halti, estis sinkita per ununura pafo kaj ĉiuj la supervivantaj maristoj senkapigitaj.
En 1453 Mehmedo komencis la sieĝon de Konstantinopolo kun terarmeo, kiu ampleksis inter 80.000 kaj 200.000 soldatoj kaj mararmeo, kiu posedis 320 ŝipojn. La plimulto de ili estis transportaj kaj magazenaj ŝipoj. La urbo estis nun ĉirkaŭigita de maro kaj lando; la floto ĉe la enirejo de la Bosporo estis streĉita de marbordo al marbordo en la formo de duonluno, malhelpante ajnan helpon el la maro por la sieĝitoj.
La sieĝo de Konstantinopolo startis en frua aprilo. Post pluraj nesukcesaj atencoj, la muroj de la urbo rezistis al la turkoj kun granda malfacileco.
Saint-Sérotin
Saint-Sérotin estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 437 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Mehmedo la 2-a
La sieĝo kaj konkero de Konstantinopolo
La sieĝo estis plenumita kun nemezurebla fortostreĉo. Oni aplikis la plej grandajn kanonojn, kiuj tiam ekzistis en la mondo, kaj eĉ transportis, per la brakofortoj de sklavoj, dekojn da ŝipoj super la tero de Bosporo ĝis la Ora Korno transpasante la krutajn galatiajn altaĵojn de Galata, por ĉirkaŭiri la faman ĉenon instalitan kiel baro inter la enfluejo de la Ora Korno kaj la Marmora Maro.
Konstantinopolo falis la 29an de majo post kvindekseptagan sieĝon. Post ĉi tiu konkero, Mehmed movis la Otomanan ĉefurbon de Adrianopolo al Konstantinopolo. Li estis 21-jaraĝa.
Post la Falo de *Constantinople, Mehmedo alprenis la titolon de "Cezaro" de Romo (Kayser-i Rûm), kvankam ĉi tiu nomo ne estis rekonita de la Patriarko de Konstantinopolo nek de la kristana Eŭropo. La aserto de Mehmedo praviĝis sur la koncepto ke Konstantinopolo estis la sidejo de la Romia Imperio, post la translokigo de la ĉefurbo tie en la jaro en 330 kaj la falo de la Okcident-Romia Imperio. Mehmedo ankaŭ havis sangan rilaton al la Bizanca Imperia familio; lia antaŭulo, Sultano Orhano la 1-a edzinigis Bizancan princinon kaj Mehmed eble asertis devenon de Johano Tzelepes Komnenos. Li ne estis la nura reganto alprenante tian titolon, kaj tion faaris ankaŭ la Sankta Roma Imperio en Okcidenta Eŭropo, kies imperiestro, Frederiko la 3-a, spuris sian descendon el Karolo la Granda kiu akiris la titolon de Roma Imperiestro kiam li estis kronita de papo Leono la 3-a en 800 - kvankam neniam rekonita kiel tia de la Bizanca Imperio.
Konkeroj en Azio
La konkero de Konstantinopolo permesis al Mehmedo turni sian atenton al Anatolio. Mehmedo provis krei ununuran politikan enton en Anatolio per kaptado de turkaj ŝtatoj nomitaj Bejlikoj kaj la greka Imperion de Trebizondo en nordorienta Anatolio, kaj aliancita sin mem kun la Krimea Ĥanlando en Krimeo. Mehmed II firmigis la Otomanan potencon sur aliaj turkaj ŝtatoj. Ĉi tiuj konkeroj permesis lin puŝi cetere en Eŭropo.
Saint-Sérotin
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacques Le Gac, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Sérotin apartenas al la kantono de Pont-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Pont-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Mehmedo la 2-a
Konkeroj en Eŭropo
Mehmedo turnis sin poste al konkero en la Balkanoj. Beogradon li provis konkeri per sieĝo en 1456. Hungaraj komandantoj sukcese defendis la urbon kaj la otomano retiriĝis kun pezaj perdoj, sed ĉe la fino, ili okupis preskaŭ la tutan Serbion.
En 1463, post disputo super la tributo kiun pagis ĉiujare la bosnia reĝlando, Mehmedo invadis Bosnion kaj konkeris ĝin tre rapide.
La rezisto en Albanio inter 1443 kaj 1468 gvidita de Gjergj Kastrioti Skanderbeg (İskender Bey), albana nobelulo kaj eksa membro de la Otomana reganta elito, malhelpis la Otomanan vastigon en la itala duoninsulo. Skanderbeg unuigis la albanajn princlandojn en batalo kontraŭ la Imperio en la Ligo de Lezhë en 1444. Mehmed II ne povis subigi Albanion kaj Skanderbeg dum la lasta estis viva, eĉ se dufoje (1466 kaj 1467) li mem gvidis la Otomanajn armeojn. Post morto de Skanderbeg en 1468, albanoj ne povis trovi gvidanton anstataŭigi lin kaj Mehmedo poste konkeris Krujë kaj Albanion en 1478.
Morto
Mehmedo estis entombigita en tombejo ene de la Fatih Moskeo.
Alfonso la 5-a (Portugalio)
Estante reĝo, Alfonso centrigis sian atenton en Nordafriko. Dum regado de lia avo Johano la 1-a, oni konkeris Ceŭton en 1415 kaj la reĝo volis ampleksigi tiujn konkeraĵojn. La armeo de la reĝo konkeris Alcacer Ceguer (1458), Tanĝeron (gajnita kaj perdita plurfoje inter 1460 kaj 1464) kaj Arzilo (1470).
La reĝo subtenis la esploradon de la Atlantiko, gvidataj de sia onklo, la infanto Henriko la Naviganto sed post la morto de Henriko en 1460 li ne plu interesiĝis pri tiuj ekspedicioj. Administre, Alfonso la 5-a estis neĉeesta reĝo kiu ne evoluigis aŭ kreis novajn leĝojn aŭ la komercon, uzante la ekzistantajn el la epoko de sia patro kaj avo. Krom la ekspedicioj en Nordafriko li ankaŭ enmiksiĝis en la bataloj kontraŭ Kastilio kaj geedziĝis kun Johanino la Beltranida sed li malvenkis dum la batalo de Toro.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Csempeszkopács)
Preĝejo de Sankta Mikaelo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Csempeszkopács.
Konstruaĵo
La preĝejo konsistas el 3 partoj. La unua parto estas la kvadrata turo havanta apartan enirejon. meze estas la navo, la enirejo estas flanke. Fine estas la duonronda sanktejoj. Interne Stefano Dorffmeister pentris bildon pri Sankta Triunuo.
Kermeso okazas en la 29-an de septembro.
Béla Baráth
BARÁTH Béla [pr. ba:ra:t] estis rumanuja hungara bibliotekisto, bibliografo naskiĝinta en Budapeŝto la 3-an de novembro 1893 kaj mortinta en Kluĵo la 16-an de junio 1977.
Kariero
Béla Baráth inter 1912 kaj 1940 estis teologia profesoro en Alba Iulia kaj en jaroj 1940–42 en Koloĵvaro. Ekde 1928 ĝis 1942 li estis ankaŭ direktoro de la Biblioteko Batthyaneum. Li esploris la prapresaĵojn de Transilvanujo kaj publikis en Erdélyi Tudósító kaj Erdélyi Múzeum. Li estis kunlaboranto de la kunmetado de prapresaĵbibliografio internacia Gesamtkatalog der Wiegendrucke.
Kantono Royère-de-Vassivière
La kantono de Royère-de-Vassivière (france canton de Royère-de-Vassivière) estas franca kantono lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 12 kantonoj de la arondismento de Aubusson.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Royère-de-Vassivière la jenaj 7 francaj komunumoj :
Kantono Shelby (Teksaso)
La kantono Shelby (Shelby County) estas kantono de Usono en la subŝtato Teksaso. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bruce A. Segal
Bruce A. SEGAL (naskiĝis en 1959) estas usona amatora astronomo, profesie okulkuracisto kaj okula kirurgiisto en Delray Beach (Florido, Usono). Li faras sian observadojn elde la aǔtomata Observatorio de Jupiter (Florido), kiun li defore regas.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris du asteroidojn en 2000.
La asteroido 21683 Segal estis nomita en lia honoro.
Stacio Ōtori
Stacio Ōtori (japane: 鳳駅 [Ootori-eki], angle: Ōtori Station) estas fervoja stacio en Niŝi-ku, Sakaj, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hanwa.
Vissel Kobe
Vissel Kobe (ヴィッセル神戸, latinliterigite Visseru Kōbe) estas profesia futbalteamo de Japanio, kies unua vira teamo nune ludas en la 1-a Japana Ligo. La oficiala hejmurbo de la teamo estas Kobeo, kaj "Vissel" estas fantazia kombianĵo el la anglaj vortoj victory (venko) kaj vessel (velŝipo).
Sámuel Gyarmathi
GYARMATHI Sámuel [djarmati ŝAmuel] estis hungara lingvisto, kuracisto naskita en Koloĵvaro la 15-an de julio 1751 kaj mortinta samloke la 4-an de marto 1830. Li estas la fondanto de hungara scienca lingvokomparado.
Biografio
Ekde 1776 per stipendio Gyarmathi studis en Vieno, kie en 1782 akiris diplomon de kuracisto. Poste li vojaĝis Germanion. Inter 1795–96 en li estadis Göttingen, kie kiel diĉiplo de Schlözer ekinteresiĝis pri hungara-finna lingvokomparo. Hejme en Pozsony estis ĉedoma instruisto de du filoj de Gedeon Ráday, sed dume laboris ankaŭ al Magyar Hírmondó redaktita de Miklós Révai. En 1787 oni elektis lin kuracisto de departemento Hunyad kaj loksidiĝis en Deva. Inter 1800–10 li instruis en Zilah.
Kverko Chrobry
Kverko Chrobry (Dąb Chrobry) estas tigfrukta kverko, la plej malnova en Pollando. Ĝi kreskas apud naturrezervejo Buczyna Szprotawska (Fagaro de Szprotawa en Pinofitoj de Malsupra Silezio proksime al Piotrowice, apud Przemków, sed administracie troviĝas lime de Lubuŝa Provinco. La 24-an de marto 1966 estis agnoskita naturmonumento laŭ decido de Prezidiumo de Vojevodia Nacia Konsilio en Zielona Góra.
Historio
Jam antaŭ la dua mondmilito ĝi estis protektata. Tiutempe nomiĝis Granda Kverko (germane: Grosse Eiche) aŭ Dika kverko (Dicke Eiche). En 1906 esploristo de la naturo de Malnova Silezio - Theodor Schube en sia libro Waldbuch von Schlesien (Libro de Sileziaj Arbaroj) difinis diametron de la kverko 8,61 m. Ĝian aĝon oni pritaksas ĉ. 760 jaroj (ekĝermis ĉ. 1250).
Chrobry havas forte elkreskintan branĉaron kaj dikajn radikojn, iĝantaj branĉoj kun densa foliaro. La trunko kaj kelkiuj branĉegoj interne estas malplenaj. Diametro de la branĉaro egalas al ĉ. 16 m, alteco 26 m, kaj perimetro de la trunko 10,04 m, trunka diametro 320 cm. Kapacito de la arbo estas ĉ. 90 m³ kaj estas la plej granda inter polaj kverkoj (la tria kverko rilate al ligna kapacito troviĝanta en Mezeŭropo).
Apud la Kverko Chrobry okazis iam vilaĝaj juĝoj.