cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Usedom
Turismo
Famaj banlokoj kaj natureca, senindustria pejzaĝo precipe dum la someraj monatoj allogas multajn turistojn. La insulo estas la plej sunoriĉa regiono de Germanio (meznombre 1917 sunhoroj).
Listo de lagoj en Svislando
Svislando ne disponas pri marbordo, sed la multnombraj lagoj riĉe anstataŭas la svisan loĝantaron por la mankanta maro. La du plej grandaj lagoj en Svislando estas Lemano kun areo de 582,4 km² kaj Bodenlago kun areo de 536 km². Ĉar ili situas sur la landlimo, Svislando ilian areon tamen devas dividi kun siaj najbarlandoj Francio, respektive Germanio kaj Aŭstrio. La plej granda akvoareo en Svislando tial estas la plej granda lago, kiu situas komplete interne en Svislando, tio estas la Lago de Neŭŝatelo. Aliaj grandaj svisaj lagoj estas la Majora Lago, la Kvarkantona Lago, la Lago de Lugano kaj la Lago de Zuriko. Krome la naturaj lagoj en Svislando ankaŭ situas multnombraj baraĵlagoj, kiuj ĉefe servas por produkti elektron.
Listo de lagoj en Svislando
(La listo estas alfabeta kaj ne kompleta)
Chagny (Saône-et-Loire)
Chagny estas malgranda franca urbo situa en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo.
Ekonomio
La Tegolejo de la grupo Terreal fabrikas tegolojn. En 2009, 150 uloj laboras por fabriki 35 milionoj de tegolojn kaj kromaĵojn.
La farunejo Joseph Nicot fabrikas farunon.
La barelejo (Seguin Moreau) fabrikas barelojn.
La bierfarejo L'audacieuse fabrikas bieron.
Frédéric Lamy (direktoro) kaj Éric Pras (kuirejestro) regas la je 3 steloj restoracion Lameloise.
Lernejoj
Tie estas lernejo (sankta Marteno), kiu uzas la metodo Montessori. Oni lernas francan kaj anglan lingvojn.
Historio
La unua dokumenta mencio de Chagny datiĝas el la jaro 840 kiel Caliniacum. En la jaro 1224, Odo de Montaigu la filo de la duko Odo la 3-a donis al la urbo la rajton de komunumo. En 1369 Bertrand du Guesclin serĉis tie Grandajn Kompaniojn (grupo de maldungitaj soldatoj, kiuj prirabis urbojn kaj kamparon).
En 1793 unue ŝipo trairas tra la kanalo. En 1849 unue trajno haltis ĉe la stacidomo.
Vidindaĵoj
La sonorilturo de la preĝejo Sankta Marteno datiĝas de la 11-a jarcento. Sur la placo frontflanke la kirko estas la "boulon" (bolto) statuo de Richard Serra. La urbodomo enhavas haloj (1853 kaj 1863). Tie foirejo estas la dimanĉon.
73 Klitio
73 Klitio estas asteroido de la asteroida zono, kies orbito havas malgrandan discentrecon.
Chagny (Saône-et-Loire)
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 3 voĉdonojn (0,25% de voĉoj) en 2004, 6 voĉdonojn (0,54% de voĉoj) en 2009 kaj 3 voĉdonojn (0,23% de voĉoj) en 2014.
73 Klitio
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la nimfo Klitio, amanta de Helios kaj kiu aliformiĝis al sunfloro.
Signalilo
Fervoja signalilo aŭ signalilo estas fervoja instalaĵo, kiu donas signalojn al trajn-kondukistoj. Ĝi ordinare estas muntita sur masto, ponto aŭ io simila. Signaliloj povas esti fiksaj, kiam ili signalas konstantan fakton, aŭ varieblaj por signali ekzemple la permeson trairi.
Formoj de varieblaj signaliloj
La formoj de signaliloj forte varias inter diversaj landoj kaj fervojaj kompanioj. Baza distingo tamen ekzistas inter formaj (meĥanikaj) kaj lumaj (kutime elektraj) signaliloj, kiuj ne havas moveblajn partojn.
Formaj signaliloj
Kutime forma signalilo havas unu aŭ plurajn brakojn, kiuj estas turneblaj ĉirkaŭ unu fino kaj tiel povas alpreni diversajn angulojn. Ofte oni aranĝas ilin tiel, ke ĉe rompiĝo de drato pesilo tiras la brakon en "sekuran" pozicion.
Lumaj signaliloj
Ĉar formaj signaliloj estas malbone videblaj en mallumo, oni ekipis ilin per lampoj, unue petrolaj, poste gasaj. Tiuj lampoj estis tro malfortaj por esti videblaj tage, do la signalbrakoj plu estis necesaj. Nur kiam disponeblis fortaj elektraj lampoj eblis enkonduki pure lumajn signalilojn, kiuj ankaŭ tage montras nur lumojn.
Ekzistas tri bazaj metodoj por lumaj signaloj: per la koloroj de la lumoj, per la relativa pozicio de pluraj lumoj aŭ per tempa variado, ekzemple blinkado. Fervojaj signaliloj uzas ĉiujn tri metodojn. Pro la uzado de diverskoloraj lumoj trajnkondukistoj devas esti kapablaj senprobleme distingi ĉiujn kolorojn.
Signalado per la formo de unu sola lampo estas uzata por tramoj, sed kutime ne por fervojoj, ĉar la formoj estas malfacile distingeblaj ĉe alta rapido.
Frédéric de Lafresnaye
Barono Nöel Frédéric Armand André de LAFRESNAYE (24a de Julio 1783 - 14a de Julio 1861) estis franca ornitologo kaj kolektisto.
Lafresnaye naskiĝis en aristokrata familio en la Kastelo de La Fresnaye en Falaise, Normandio. Li tuj interesiĝis en natura historio, partikulare en entomologio. Sed post akiri kolekton de eŭropaj birdoj, li turnis sian atenton al ornitologio.
Lafresnaye priskribis science nombrajn novajn birdospeciojn, kelkaj kun Alcide d'Orbigny. Li akumulis kolekton de ĉirkaŭ 8000 birdofeloj en sia hejmo. Post lia morto, la kolekto estis aĉetita de la usona kolektisto Henry Bryant kaj poste donacita al la Bostona Naturhistoria Societo. Ĝi estis poste transigita al la Muzeo de Kompara Zoologio, ĉe la Harvard Universitato en Kembriĝo, Masaĉuseco, en 1914.
La Lafresneja pikumno (Picumnus lafresnayi), la Lafresneja ksiforinko (Xiphorhynchus guttatus guttatoides) kaj la Lafresneja ksenopirostro (Xenopirostris xenopirostris) estas birdospecioj kiuj estis nomitaj liahonore.
Kantono Lipscomb (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Lipscomb situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Lipscomb. Norda limo de la kantono estas la limo inter Teksaso kaj Oklahomo.
12679 Jamessimpson
12679 Jamessimpson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:5 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de James Edward Simpson, kiu kontribuis al la NASA-a Troja asteroida misio Lucy kiel Projekta Direktoro pri la Instrumento « L´Ralph ».
Csombárd
Csombárd [ĉombArd] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
Situo
Csombárd situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, fervojo preteriras 7 km-ojn ĉe Osztopán. Kaposvár troviĝas 17, Marcali kaj Kadarkút po 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1324 laŭ tiama hungara ortografio "Chombald". Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, kuracejo, futbalejo, migra poŝto.
Chynorany
Chynorany, hungare Kinorány [kinorAnj] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Chynorany situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Topoľčany-Partizánske (estas fervoja kontakto ankaŭ al Bánovce nad Bebravou). Partizánske troviĝas je 9, Topoľčany je 12 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam antaŭ Kristo 6000 jarojn. En la 11-a jarcento slavoj vivis tie, kiel servantoj de fortikaĵo Nyitra. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1387 en formo "Heren". En 1446 kaj en 1447 pro la militado kontraŭ husanoj la loĝantoj estis prirabitaj. En 1640 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1787 loĝis tie 1117 vilaĝanoj (205 familioj) en 107 domoj, en 1828 1272 vilaĝanoj en 181 domoj. En 1840 kaj en 1863 incendioj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kinorány 2147 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Chynorany 2720 homoj, (2684 slovakoj).
Mozilla Public License
La Mozilla Public License (angle, "Publika Permesilo de projekto Mozilo", angla mallongigo MPL) estas libera, malfermkoda kaj detala licenco de komputilaj programoj. La licencaj difinoj estas evoluigitaj kaj subtenitaj per la Mozilla-Fondaĵo.
Ĝi ĝis nun trairis du grandajn reviziojn, laste al versio 2.0 kun la celoj de plej granda simpleco kaj bona kongruo kun aliaj licencoj.
La Publika Permesilo de Mozilo estas la licenco por la komputilaj programoj Mozilla Firefox, Mozilla Thunderbird, kaj la plej multaj aliaj programoj de la projekto Mozilo, sed uziĝas ankaŭ de aliaj firmaoj kaj organizaĵoj, kiel ekzemple la programaro Adobe Flex de la firmao Adobe, aŭ la programaro LibreOffice 4.0 de la fondaĵo The Document Foundation.
László Kósa
László KÓSA [lAslO kOŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kósa László estis hungara etnografo, historiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2007).
László Kósa naskiĝis la  1942 en Cegléd.
Biografio
László Kósa komence estis simpla laboristo en diversaj uzinoj en Budapeŝto dum 2 jaroj (tio helpis la estontan studentiĝon), poste li frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1962-1967, fine li eklaboris en MTA. Ekde 1981 li instruis en ELTE, kie li iĝis katedrestro en 1987 dum 2 jardekoj. Li okupiĝas precipe pri ligoj inter la eklezioj kaj la socio. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn. Li ricevis premion en 1973, memormedalon en 1989.
Patriota Popola Movado
La Patriota Popola Movado (finne Isänmaallinen kansanliike; svede: Fosterländska folkrörelsen, mallongigite IKL) estis finna ekstremdekstra kaj faŝisma partio kiu estis fondita la 5-an de junio 1932 en Hämeenlinna por daŭrigi la Lapuan-movadon. IKL iĝis la plej signifa finna dekstra radikala grupo de la 1930-aj jaroj, kun maksimumo de 100 000 membroj. Male al la Lapuan-movado, IKL provis resti en laŭjuraj kaj parlamentaj proceduroj.
8936 Gianni
8936 Gianni estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Patriota Popola Movado
IKL kontraŭbatalis komunismon kaj socialismon, kaj ĝia celo, kiel la Akademia Karela Societo, estis unulingva Grandfinnlando. Ekonomie, la partio estis korporacia. La internaciaj rolmodeloj de la IKL estis la faŝistoj de Italio kaj la Nacisocialistoj de Germanio. La partio publikigis revuon nomitan Ajan Suunta; ĝis 1936 ĝia junulara organizo estis la Sinimustat organizo kaj post tio la Mustapaidat organizo.
8936 Gianni
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo Gianni Ierman, unua ano de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo en 1969, posedanto de la unua teleskopo de la klubo kaj ties prezidento en la 1980-aj jaroj.
Patriota Popola Movado
La IKL partoprenis la elektojn por la unua fojo en la senatelektoj en 1933 en balotalianco kun la Nacia Koalicio kaj gajnis 14 sidlokojn en parlamento. La subtenantoj de IKL estis riĉaj farmistoj, studentoj, etburĝaj akademiuloj kaj pastroj. Laŭ la karakterizado de ĵurnalisto Sakari Virkkunen, la parlamentanoj de la IKL "konstante batalis kontraŭ aliaj partioj" en la parlamento. La IKL kaj ĝiaj suborganizoj estis aboliciitaj sub la Moskva Pacinterkonsento en la aŭtuno de 1944.
Inter la celoj de IKL realiĝis la elekto de la prezidanto de la respubliko per rekta popola elekto kaj la civitana iniciato – kvankam nur jardekojn poste. La nuna enspezpolitika triumviraro - organizoj de dungantoj kaj dungitoj kaj la registaro - havas trajtojn de la korporaciismo de IKL.
Provinco Sumapaz
La Provinco Sumapaz estas unu el dekkvin provincoj de la departemento Kundinamarko (Kolombio). Ĝi estas situa sudokcidente de la Ĉefurba Distrikto.
Ĝi estas integrata de dek municipoj. Ĝi ĉefurbo kaj ĉefa ekonomia centro estas Fusagasugá. La aliaj municipoj kiuj integras ĝin estas la jenaj: Silvania, Tibacuy, Pasca, Arbelaéz, Pandi, San Bernardo, Venecia, Cabrera, Granada.
La provinco estis kreita pere de dekreto Decreto Nacional 489 del 7 de noviembre de 1895, siavice ratifita pere de Leĝo 162 de 1896.
Krom la dek municipoj de Kundinamarko, ĝi enhavas ankaŭ la sudon de la teritorio de la Ĉefurba Distrikto, nome San Juan, kaj nordoriente de la departemento Tolima ĝi inkludas Icononzo, Villa Rica, kaj El Palmar, Nuevo Mundo, Alpes, El Roble, Mercadilla, Nuñez, La Colonia, La Pradera, El Duda kaj aliaj. Kiel influa areo ĝi atingas ĝis Usme lime kun Bogoto, kaj ĝis Pato kaj La Uribe en la departemento Meta.
Geografia situo
Koordinatoj 895.000 kaj 995.000 N kaj 925.000 kaj 1.000.000 E.
Teritoria etendo
Ĉirkaŭ 1670 km².
Hidrografio
La ĉefa rivero de tiu baseno estas la rivero Sumapaz,kun longo de 120 km, kiu ricevas drenaĵojn de la subbasenoj de la riveroj Panches, San Juan, El Pilar, Subia, Chocho [ĈOĉo] kaj Paguey [paGŬEJ]. Ĝi portas 41,3 m³ /s proksime de la loko konata kiel Boquerón [bokeRON], inter la limoj de la departementoj Kundinamarko kaj Tolima.
Departemento Ĉimaltenango
En Chimaltenango estas entute 16 komunumoj:
Aurec-sur-Loire
Aurec-sur-Loire estas franca situanta en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Aurécois.
11295 Gustaflarsson
11295 Gustaflarsson estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Gustaf Larsson (1893–1985), naskiĝinta en Norrlanda (Gotlando). Origine ĉarpentisto, li komencis verki poemojn en la lokala lingvo parolata en Gotlando. Li estas ankaŭ konata pro siaj fotografioj priskribantaj la ĉiutagan vivon en Gotlando.
Barnabás Bergendi
Barnabás Bergendi [barnabAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bergendi Barnabás estis hungara aktoro.
Barnabás Bergendi naskiĝis la en Šaľa (Ĉeĥoslovakio, poste Slovakio).
Biografio
Barnabás Bergendi apartenis al la hungara minoritato en Slovakio. Li maturiĝis en gimnazio en Galanta, poste li akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2019 jam en Hungario. Lia ĉefinstruisto estis Károly Eperjes. Post siaj studoj li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs). Baldaŭe li havis rolojn en filmoj kaj li debutis ankaŭ kiel reĝisoro.
Laura Réthy
Biografio
Laura Réthy devenis el juda familio. Ŝi lernis en konservatorio de Budapeŝto, poste ŝi ricevis kantolecionojn de Ferenc Puks. Tiutempe ŝi jam estis aktiva en amatoraj spektakloj. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Népszínház en 1881. Ŝiaj sekvaj gravaj teatraj stacioj estis Szeged ĉe Gerő Aradi (1882, 1895–1899), Kolozsvár (1883, 1887–1890), Hungara Teatro en Kassa (1884–1886), Pozono (1901). Inter 1905–1912 ŝi vivis en Usono kaj koncertis en la lando, ankaŭ ŝi kantis en operejo de Bostono. Ŝi edziniĝis en 1892 kaj naskis 3 gefilojn inter 1893–1898. En 1913 ŝi vidviniĝis, poste ŝi ne akceptis rolojn.
Kantono Mills
Kantono Mills (Mills County) estas la nomo de du administraj unuoj en Usono:
Bernard Golden
Bernard GOLDEN (naskiĝis la en Newark (Nov-Ĵerzejo), Usono - forpasis la  ) estis arkeologo kaj aŭtoro de pli ol 1800 artikoloj, recenzoj, beletraĵoj kaj tradukoj en Esperanto.
Li lernis Esperanton en 1946, edziĝis al hungarino kaj ekloĝis en Veszprém (urbo) (Hungario) en 1971. Li laboris en la loka muzeo. Liaj du filoj Daniel Lariko kaj David Alko denaske parolas Esperanton.
Bernard Golden estis multjara korespondanto de la internacia magazino Monato kaj membro de la Akademio de Esperanto (fako: vortaro). Li zorgis pri la pli ol mil Esperantaj terminoj en Dictionarium museologicum (1986).
El liaj beletraj verkoj elstaras la rakontaroj «Hieraŭ - hodiaŭ - morgaŭ» (1982) kaj «Bestoj kaj homoj» (1987), la romanetoj «Infero en aŭtuno» (1993) kaj «Ŝamanoj en la kosmo» (1994), kaj la teatra volumo «Antaŭ la kulisoj» (1994).
Li ĉesis verki en Esperanto en 1998, sed atentigis pri tio, ke tamen li "ne intencas kabei".
Bibliografio de liaj 2898 publikigaĵoj estis enkomputiligita surbaze de lia propra listo en 2009. Alireblon vidu sub 'Eksteraj ligiloj'.
Listo de senatanoj de Vendée
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Vendée .
Harald Helfgott
Harald Andrés HELFGOTT (naskiĝis la 25-an de novembro 1977 en Limo, Peruo) estas germana matematikisto konata pro siaj esploroj pri Nombroteorio.
Premioj
2008 - Premio Philip Leverhulme - pro lia esplorado pri la teorio de nombroj, la diofanta geometrio kaj la teorio de grupoj.
2010 - Premio Whitehead - pro kontribuo al la teorio de nombroj.
2011 - Premio Adams (kun Tom Sanders).
Helfgott kaj Esperanto
En 1997 Helfgott eklernis Esperanton pro scienca scivolo. La 20-an de aprilo 1998 Harald Helfgott aliĝis al Internacia Perfektiga Koresponda Kurso (IPKK) kaj sukcese trastudis sub gvido de Boris Kolker la libron “Vojaĝo en Esperanto-lando. Perfektiga kurso de Esperanto kaj gvidlibro pri la Esperanta kulturo”. Li finis la kurson la 25-an de oktobro 1999 kaj ricevis diplomon No 1! Li fariĝis flua parolanto de la lingvo kaj legis erojn de ĝia literaturo. Li asertis, ke li trovas plezuron renkonti en siaj vojaĝoj Esperanto-parolantojn. En la 23-a de Julio 2017, Harald Helfgott estis nomumita dum la 102-a Universala Kongreso de Esperanto en Seulo, Sudkoreio membro de la Honora Patrona Komitato de UEA.
Rathenow
Rathenow [] estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Rathenow situas borde de la rivero Havel.
Miasino
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Saint-Pôtan
Saint-Pôtan estas franca komunumo, en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.
NGC 4098-1
NGC 4098-1 (aliaj indikoj — NGC 4099-1, UGC 7091, MCG 4-29-23, ZWG 128.26, VV 61, PGC 38365) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Carabus marginalis
Carabus marginalis (ebla esperantigo: marĝena skarabo) estas insekto (skarabo) el familio skaraboj (Carabidae), ordo koleopteroj.
Ĝi grandas 2–3 cm, havas malhelan koloron, rande kun hel-brila strio. Ĝi manĝas ĉefe fruktojn, grajnojn, plantajn partojn, malofte kadavrojn de mortintaj insektoj.
Ĝi estas protektata insekto en Hungario, kie ĝi vivas en randa parto de sablogrundaj arbaroj (robinioj), pinglaj arbaroj.
Ĝi vivas inter okcidenta Siberio kaj meza Eŭropo.
Muribeca
Muribeca estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 7.344 loĝantojn en 2010.
Aurora (Ilinojso)
Aurora estas grandurbo en Usono, en subŝtato Ilinojo, en kantonoj Kane, DuPage, Kendall, Will.
Geografio
Aurora situas sur montetaro laŭ rivero Fox en meza parto de Usono, en nordorienta parto de Ilinojo. Naperville troviĝas 12 km.
Historio
En tiu loko ekzistis indiana vilaĝo antaŭ ol eŭropanoj alvenis. Aurora fondiĝis en 1834, tiam gefratoj malfermis muelejon. Poŝtejo estis establita en 1837. En 1857 la apuda vilaĝo kontraŭ la rivero estis integrita. La du flankoj ne povis konsenti pri kiu flanko de la rivero devus konstrui la publikajn konstruaĵojn, tial tio okazis, ke la plej multaj publikaj konstruaĵoj estis konstruitaj sur aŭ ĉirkaŭ insulo Stolp Island. En 1856 alvenis la unua trajno el Ĉikago, kiu ebligis fondon de peza industrio. Aurora iĝis ĉefa ekonomia centro de la regiono. En 1908 Aurora oficiale adoptis la moknomon "Grandurbo de Lumo", ĉar ĝi estis unu el la unuaj urboj en Usono jam en 1881, kie elektraj strataj lampoj ekfunkciis. En 1996 granda inundo okazis.
Klimato
En Aurora la temperaturo averaĝe varias inter 2-15 °C. La varmo kulminas en julio averaĝe 29, rekorde 44 °C. La malvarmo kulminas en januaro averaĝe -12, rekorde -32 °C. Jare oni mezuras precipitaĵojn po 975 mm. En ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, kiu kulminas julie kaj ĝi malkulminas en februaro.
Tivadar Fekete
Tivadar FEKETE estis rumania hungara ĵurnalisto, novelisto, tradukisto. Li naskiĝis en Pécs la 2-an de novembro 1894 kaj mortis en Ŝegeŝvaro la 4-an de novembro 1940.
Aurora (Ilinojso)
Trafiko
El Aurora kuras aŭtoŝoseoj kaj trajnoj al Ĉikago kaj Iovao. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Aurora havas municipan flughavenon.
Tivadar Fekete
Kariero
Tivadar Fekete komencis pristudi juron en Budapeŝto, sed li ĉesis tion kaj li fariĝis ĵurnalisto. Li laboris ĉe la Pécsi Napló (1912-16) kaj ĉe la Szegedi Híradó (1914), pli poste li loksidiĝis en Arad, kaj li estis kunlaboranto de pluraj hungaraj gazetoj de Transilvanio. Li redaktis kaj eldonis la gazeton Fekete Macska (1922-23).
Solrinnes
Solrinnes estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 96 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Solrinnes estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.
La vilaĝo Solrinnes troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Solrinnes etendiĝas sur 5,42 km².
Administrado
Solrinnes apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Mladotice (apartigilo)
Nomon Mladotice portas kelke da setlejoj:
Nacia Natura Parko Sumapaz
La Nacia Natura Parko Sumapaz, aŭ Parque Nacional Natural Sumapaz, estas natura parko situa inter la kolombiaj departementoj Huila, Meta, Kundinamarko, kaj la Ĉefurba Distrikto Bogoto, kiu enhavas grandan parton de la samnoma paramo.
Situo
La plej proksimaj setlejoj estas Nazareth kaj San Juan del Sumapaz, situaj en la localidad Sumapaz.
La parko, situa sur la Cordillera Oriental kaj la ĉemonta ebenaĵo, inkludas en siaj 154.000 ha teritoriojn de la municipoj de la localidad 20 de Bogoto, Arbeláez, San Bernardo, Pasca kaj Gutiérrez en Kundinamarko; Acacias, Guamal kaj San Luis de Cubarral en Meta. La monto Nevado de Sumapaz kun 4306 msm estas la plej alta punkto de la Parko.
Miazzina
Miazzina estas komunumo de Italio.
Aŭroro (provinco)
situo de la provinco (ruĝe ĉe la orienta marbordo)
Barokaj preĝejoj de Filipinoj
La Barokaj preĝejoj de Filipinoj estas la termino uzata por aro de preĝejoj enlistigitaj kiel Monda heredaĵo de Unesko en la jaro 1993, en Filipinoj. Ilia unika arkitektura stilo estas reinterpretado de la eŭropa baroka arkitekturo fare de ĉinaj kaj filipinaj artistoj.
Aŭroro (provinco)
Aŭroro - hispane Aurora - estas provinco de la Filipinoj. La provinca teritorio situas ĉe la orienta marbordo de la insulo Luzono, la plej granda insulo de la lando, borde de la Filipina Maro. La provinco estas parto de la administra regiono 3 de la Filipinoj - la regiono Centra Luzono.
Barokaj preĝejoj de Filipinoj
La listo enhavas kvar preĝejojn kiuj estis konstruitaj dum la 16-a jarcento:
Jokohama kajdaŝi kiko
Yokohama Kaidashi Kikō gajnis la Seiun Award en 2007 kiel la plej bona sciencfikcia komikso.
Intrigo
La serio montras la ĉiutagan vivon de roboto kiu estras kafejon iom da tempo post Tera ekologia kolapso. La scenejo de la mangao estas la regiono Kanto en Japanio, kies marsurfaco altiĝis dum la civilizacio malprogresas pro tutmonda varmiĝo. La heroo, Alpha Hatsuseno, estas roboto kiu estras kafejon, kies nomo estas Café Alpha [kafe alfa]. Korvarmiga rilato inter ŝi, homoj kaj robotoj ĉirkaŭ ŝi estas la esenco de la mangao. Ashinano priskribis la plezuretojn de ĉiutagaj okazoj; aviadila motoro malŝaltiĝas, skotero rompiĝas, la altiĝanta oceano eniras la kafejon, la najbaraj infanoj plenkreskiĝas kaj transloĝiĝas... Tio sekvas la japanan tradicion mono no aware (malgajeco pro la tempopaso).
Petrolindustrio
La petrolindustrio inkludas la tutmondajn procezojn de esplorado, elfosado, rafinado, transportado (ofte pere de naftoŝipoj kaj naftotuboj), kaj merkatado de petrolaj produktoj. La plej granda volumo de produktoj estas de fuelo kaj de benzino (petrolo). Petrolo (oleo) estas ankaŭ la kruda materialo por multaj kemiaĵoj, kiaj kuraciloj, solvantoj, sterkoj, pesticidoj, kaj plasto.
Industrio
Aliaj konsum-modeloj de aliaj geografiaj regionoj estas jene: Suda kaj Centra Ameriko (44%), Afriko (41%), kaj Nordameriko (40%). La mondo konsumas 30 mil milionojn da bareloj (4.8 km³) da nafto jare, kaj disvolvigitaj landoj estas la plej grandaj konsumantoj. Usono konsumis 25% el la nafto produktita en 2007. La produktado, distribuado, rafinado, kaj pomalgrando de petrolo kiel tuto estas la plej granda industrio de la mondo laŭ termunoj de dolarvaloro.
Registaroj kiaj tiu de Usono havigas fortan publikan subvenciaron al petrolkompanioj, kun ĉefaj impostaj reduktoj je virtuale ĉiu stadio de la nafta esplorado kaj elfosado, inklude la kostojn de luado de naftejoj kaj bor-ekipado.
Elemér Szolnoky
SZOLNOKY Elemér (solnoki) estis hungara inĝeniero pri mekaniko naskita en Koloĵvaro la 20-a de marto 1923 kaj mortinta en Hatvan la 10-an de oktobro 1979.
Kariero
Szolnoky havigis diplomon en la teknikuniversitato de Budapeŝto kaj preskaŭ 30 jarojn li estis kunlaboranto de Mélyépítési Tervező Vállalat (MÉLYÉPTERV). Li priokupiĝis la purigon de kloakakvo.
28955 Kaliadeborah
28955 Kaliadeborah estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kalia Deborah Firester, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Hunter College High School de Novjorko (Nov-Jorkio, Usono).
Ješkova Ves
Situo
Ješkova Ves situas laŭ flankovojoj. Partizánske troviĝas je 12 km-oj.
Historio
La vilaĝo formiĝis nobela vilaĝo en la 12-a jarcento kaj menciiĝis unuafoje post jarcento. En 1755 loĝis tie 311 vilaĝanoj, en 1828 314 vilaĝanoj en 44 domoj. Ĝis 1898 la oficiala hungara loknomo estis Kolos-Jeskófalu. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Jaskafalva 480 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ješkova Ves 514 homoj, (512 slovakoj).
Flago de Kanado
La Nacia Flago de Kanado, ankaŭ nomita angle la Maple Leaf (la Acerfolio) kaj france l'Unifolié (la Unufolia), estas ruĝa flago kun blanka kvadrato encentre, kiu montras desegnitan 11-punktan ruĝan acerfolion. Kiam ĝi ekuziĝis en 1965, estis la unua fojo, ke nacia flago oficiale anstataŭis la Unian Flagon (de Britujo). La Kanada Ruĝa Standardo (la eksflago de Kanado) ankaŭ neoficiale uziĝas ekde la 1890-aj jaroj, kaj estis aprobita de leĝo en 1945 por uziĝi "tie ajn, kie loko kaj okazo dezirigas onin montri distingitan Kanadan flagon." En 1964, Ĉefministro Lester B. Pearson nomumis komitaton por solvi la demandon, kreante gravan debaton pri la flagŝanĝo. El tri ebloj, oni elektis la desegnaĵon de acerfolio de George F. G. Stanley. La flago unue aperis je la 15-a de februaro, 1965; oni nun ĉiujare festas tiun daton, kaj ĝi nomiĝas la Tago de la nacia flago de Kanado.
Oni kreis aliajn flagojn por la uzo de kanadaj oficistoj, registaraĵoj, kaj militistaroj. La plimulto da tiuj flagoj enhavas la acerfolion (aŭ variaĵon de ĝi). La Unia Flago ankaŭ estas oficiala flago en Kanado, uzita kiel simbolo de la kanada membreco en la Komunumo de Nacioj. La Unia Flago estas konsistaĵo de aliaj kanadaj flagoj, kiel la provincaj flagoj de Manitobo kaj Ontario.
Tentlingen
Tentlingen (en la franca lingvo Tinterin) estas komunumo en la distrikto Sinĝino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1218 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Tentlingen situas en la Friburga Mezlando ĉe la bordo de la rivero Ĝerino (en al germana lingvo Aegera), proksimume 5 kilometrojn sudoriente de la kantonĉefurbo Friburgo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Tentlingen, la industria setlejo Stersmühle (sur alteco de 677 m s.m.), kaj la vilaĝetoj Brädelen (sur alteco de 675 m s.m.), Obertswil (sur alteco de 759 m s.m.) kaj Präderwan (735 m  s.m.), kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,61 km², de kiuj 15,7% estas kovritaj de arbaro, 66,1% servas por agrikulturo kaj 15,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Tentlingen limas en nordoriento al Sankt-Urso, en oriento al Rechthalten, en sudoriento al Giffers, en sudsudoriento al Sankt-Silvestro, en sudo al Le Mouret, en okcidento al Villarsel-sur-Marly, kaj en nordokcidento al Pierrafortscha.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 178 de Friburgo al Plaffeien, krome ekzistas konekta vojo de Tentlingen al la kantona ĉefvojo n-ro 180 en Marly. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas kvin kilometrojn nordokcidente de la komunumo apud Friburgo. Per la buslinio de Friburgo al Plaffeien la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Tentlingen datiĝas el la jaro 1201 kiel Tentenens. Dum mezepoko Tentlingen apartenis al la Grafoj de Thierstein. Kun ilia heredaĵo ĝi en la jaro 1442 fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Friburgo kaj apartenis ĝis la Helveta Revolucio al la Burga Flago de la Malnova Kamparo de Friburgo. Dum la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 kaj poste ĝis 1831 Tentlingen apartenis al la distrikto Friburgo. En la jaro 1831 Tentlingen konstituiĝis kiel politika komunumo kaj estis atribuita al la germana distrikto de Kantono Friburgo. Sub la nova konstitucio de 1848 ĝi fariĝis parto de la distrikto Sinĝino.
Viola koturnokolombo
La Viola koturnokolombo, Geotrygon violacea, estas specio de kolombo de la familio de Kolombedoj, Columbidae, kiu enhavas kaj kolombojn kaj turtojn. Ĝi estas trovebla en Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Nikaragvo, Panamo, Paragvajo, Peruo, Surinamo kaj Venezuelo. Ties naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.
Tiu kolombo estas 30 cm longa kaj la plenkreskuloj pezas 100 ĝis 280 g. Estas kolombo kun tre brunaj supraj partoj kaj blankaj subaj partoj kaj griza kapoverto. En brusto estas grizeca nuanco kaj pli rimarkinde tre violaj briloj en kolflankoj kaj supra dorso, kio nomigas la specion kaj en la komuna kaj en la scienca nomoj. La beko kaj kruroj estas ruĝecaj. La iriso estas flaveca, fajna okulringo ruĝa kaj pli larĝa okulringo blankeca same kiel vango kaj gorĝo.
Ili estas videblaj ĉu solaj aŭ en malgrandaj grupoj. La ino demetas du ovojn.
Oni konas du subspeciojn de Geotrygon violacea:
Mladotice
Mladotice (Mlatz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 9 km okcidente de Kralovice. La municipo ensumigas ankaŭ vilaĝojn Černá Hať, Chrášťovice kaj Strážiště. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.
Ĉirkaŭaĵo
Mladotice najbaras kun Chrášťovice norde, kun Řemešín nordoriente, kun Trojany oriente, kun Horní Hradiště sude, kun Křečov sudokcidente kaj Strážiště okcidente. Okcidente de la vilaĝo komenciĝas naturparko Horní Střela, kiu etendiĝas ĉirkaŭ valo de rivero Střela kaj suba fluo de rojo Manětínský potok.
5845 Davidbrewster
5845 Davidbrewster estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la skotan scienculon kaj sciencan popularigiston David Brewster (1781–1868), fondinto de la British Association for the Advancement of Science. Priskribita kiel la patro de moderna eksperimenta optiko, Brewster elpensis aŭ plibonigis la polarimetrojn, la stereoskopajn fotilojn, la stereoskopon, kalejdoskopon, kaj plurajn aliajn instrumentojn.
Naskitaj sur la ruino
Naskitaj sur la Ruino - Okinavo estas romano de Miyamoto Masao, originale verkita en Esperanto. Ĝin eldonis Librejo Pirato el Osako en la jaro 1976.
Priskribo
Tiu fikcio, bazita sur la vivhistorio de la aŭtoro, temas pri la vivo de Japanaj soldatoj en Usona malliberejo, sur la Okinava Insulo, fine de la Dua Mondmilito.
Enhavo
La heroo, Hamada, estas kaptita kiam li estas soldato sur la insulo Okinavo. Sendita en malliberejon, li provas daŭrigi kaj propagandi siajn kontraŭmilitismajn ideojn ĉe siaj samsortanoj. La rakonto ankaŭ pentras la koncentrejan vivon : kaptado de militfruktoj (ŝteletoj), venĝo kontraŭ la oficiroj pro ilia krueleco, sopiro por la rehejmeniro, strikoj kaj nejustaj punoj...
Antonio Nobre
António Pereira NOBRE (Porto, 16-a de Aŭgusto 1867 - Foz do Douro, 18-a de Marto 1900) estis portugala poeto, unu de la plej originalaj en sia generacio kaj reprezentanto de la Malfruromantikismo.
Vivo kaj verkaro
Li pasigis sian infanaĝon en Leça da Palmeira, vilaĝo de fiŝkaptistoj kie lia patro, iama migranto en Brazilo, posedis domon, kaj en Foz do Douro, ĉe enfluejo de la rivero Douro.​ Li studis en gravaj lernejoj de Porto, ĉeestis en la ĉefaj centroj de la bohemio kun gravaj verkistoj kiel Raul Brandão kaj publikigis en revuoj kiel A Mocidade de Hoje (1883).​ En 1888 li iris al Koimbro studi juron kaj loĝis en nun fama Turo de Anto. Li fondis kun Alberto de Oliveira la revuon Boémia Nova, sed malsukcesis kaj foriris al Parizo en 1890 kaj tie diplomiĝis en Politikaj Sciencoj (1895) en la tiam nomita Libera Lernejo pri Politikaj Sciencoj; li konis ankaŭ la konsulon kaj verkiston Eça de Queirós, kiu helpos lin poste.​ De tiu pariza sperto naskiĝis la libro kiu famigis lin, Só ("Sola"), 1892 (2a eldono ampleksita, 1898), en kiu la aŭtoro, borde de la literatura etoso de la franca metropolo, enprofundiĝas en la "saudade" de sia elpatriigita koro. Pri tiu libro oni diris, ke kun O Livro de Cesário Verde kaj eble la Sonetoj de Antero de Quental, ĝi estas unika kontribuo al la universala poezio de la 19-a jarcento en Portugalio.
Pětikozly
Pětikozly estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono, proksimume 7 kilometrojn okcidente de urbo Mladá Boleslav. Vivas ĉi tie.
Antonio Nobre
Vivo kaj verkaro
Reveninta, li estis nomumita konsulo en Pretorio en 1893,​ sed li devis rezigni pro sia malbona sano: li estis malsana pro tuberkulozo. Dum siaj lastaj jaroj li vagadis tra diversaj sanatorioj serĉe de neebla kuracado (en 1896 en Svisio kaj de tie al Funchal (Madeira), Novjorko, Baltimoro, kie li vizitis la tombon de Edgar Allan Poe, Londono, Parizo kaj, en 1898, denove en Funchal). Seniluziigita, li revenis al la familia domo kaj mortis estante apenaŭ 32-jaraĝa ĉe sia frato Augusto Nobre, marbiologo, ministro de edukado kaj profesoro de la Universitato de Porto.​ Postmorte aperis liaj libroj Adiaŭoj (1902) kaj Unuaj versoj (1921), same kiel diversaj partoj de iompostiome kreskiĝinta epistolaro.
Pětikozly
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1360.
Centraalbureau voor Schimmelcultures
Centraalbureau voor Schimmelcultures (centra oficejo pri fungaj kulturoj), ofte CBS, estas nederlanda instituto fondita en 1904 en Utreĥto. Ĝi apartenas al la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj de Sciencoj (Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen: KNAW). Ekde la dua Internacia Botanika Kongreso en Vieno en 1905 ĝi estas internacia teko pri fungoj kaj algoj. Ĝi fondis la datumbazon MycoBank kaj la gazeton Persoonia.
Preischeid
Preischeid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Investituro
Per nocio investituro oni markis en mezepoko enoficigon, se jam temis pri enoficigo de vasalo en tenadon de feŭdo aŭ pri enoficigo de eklezia altrangulo en lian oficon.
Kiel investitura konnflikto estas konata konflikto inter romiaj papoj pri tio, kiu en la imperio elektos kaj enoficigos episkopojn, ĉefepiskopojn kaj abatojn. Komencis ĝin imperiestro Henriko la 4-a kaj papo Gregorio la 7-a en la 70-aj jaroj de la 11-a jarcento. Finigita ĝi estis per konkordato de Worms, kiun en la jaro 1122 fermis Henriko la 5-a kaj Kaliksto la 2-a.
Nurenberga Kroniko
La kroniko unue publikiĝis latinlingve la 12-an de junio 1493 en la germana urbo Nurenbergo. Rapide sekvis germana traduko la 23-an de decembro 1493. Kleruloj estimas ke 1400-1500 latinlingvaj kaj 700-1000 germanlingvaj kopioj publikiĝis. Dokumento el la jaro 1509 raportas ke 539 latinlingvaj kaj 60 germanlingvaj libroj ne jam vendiĝis. Proksimume 400 latinlingvaj kaj 300 germanlingvaj kopioj pretervivis ĝis la 21-a jarcento.
La aŭtoro de la Nurenberga Kroniko estas Hartmann Schedel, dum Georg Alt verkis la tradukon al la germana lingvo. La konata artisto Albrecht Dürer estis metilernanto dum la kreado de la 1,804 lignoĉizaj ilustraĵoj. Anton Koberger estis la presisto kaj publikigisto.
Kiel estis kutime dum la epoko, la libro ne havis titolpaĝon, kaj do ne havis originan nomon. Latinaj kleruloj nomis ĝin Liber Chronicarum (libro de kronikoj), ĉar tiu nocio aperas en la enkonduka teksto de la latina eldono. Germanlingvanoj nomas ĝin Die Schedelsche Weltchronik (La monda kroniko de Schedel), por honorigi per la nomo la aŭtoron. Alilingvanoj kutime uzas la nomon "Nurenberga Kroniko" kaj per tio memorigas la urbon de la eldonejo.
Chamalières-sur-Loire (stacidomo)
Chamalières-sur-Loire estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Chamalières-sur-Loire, en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
NGC 4098-2
NGC 4098-2 (aliaj indikoj — NGC 4099-2, UGC 7091, MCG 4-29-24, ZWG 128.26, VV 61) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
12681 Pevear
12681 Pevear estas asteroido de la asteroida zono proksima de la 2:9 kun la Tero kaj 5:12 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Kantono Mills (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Mills situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Goldthwaite.
Luže (pilgrimpreĝejo)
Super urbeto Luže, Ĉeĥio, regiono Pardubice, en dominanta pozicio, de malproksime videbla, situas baroka pilgrimpreĝejo de Virgulino Maria Helpantino sur Chloumek (sur Altaĵo) kaj estinta jezuita rezidejo.
Areo de pilgrimloko
Areo de la pilgrimpreĝejo kaj la jezuita rezidejo ekestis el fundamenta donaco de Maria Maksmiliana Eva Hieserl el Chodoj kaj Košumberk, kiu konstruigis ĉi tie la unuan mariakultan kapelon kaj venigis ĉi tien en la jaro 1669 membrojn de la jezuita ordeno. En la jaroj 1678 - 82 ŝi establigis jezuitan rezidejon kaj ankaŭ propran dometon apud la klostra areo. En la jaro 1684 ŝi donacis la tutan sinjorejon al la jezuita ordeno kaj iniciatis konstruadon de la nuntempa pilgrimpreĝejo en la jaroj 1690 - 1695 laŭ planoj de P. I. Bayer fare de konstruisto G. B. Alliprandi.
Konstruaĵoj
Konstrua arĥitekturo de la kirko estas ununava oblonga, kun elstaranta trilatera fermo de la presbiterejo sur orienta flanko. La ĉefa du-tura fronto estas partigita per pilastroj kaj kronita per triflanka ŝildo. Kolona portalo estas ornamita per blazono de M. M. Hieserl kun jarnumero 1700, en nikoj surfronte estas statuoj de Sankta Jozefo kaj Sankta Joaĥimo. Ĉirkaŭ la kirko estas terasoforme aranĝita ambito kun kvar angulaj kaj kvar flankaj oblongaj kapeloj kaj kun du monumentaj ŝtuparoj en akso de la preĝejo kaj kun plua ŝtuparo situanta diagonale, direkte al jezuita rezidejo. La rezidejo estas nuntempe rekonstruita je loĝejoj.
Interna ekipaĵo
La ekipaĵo de la kirko estas plejparte laboro de la ordenaj fratuloj, skulptistoj kaj lignoskulptistoj F. Baugat, J. Kostelník kaj F. M. Brabenec. La ĉefaltaro estas monumenta memstara arĥitekturaĵo kun statuaro de Anunciacio, sub la kupolo estas riĉe ornamita tabernakla altaro kun kopio de bildo de Virgulino Maria Helpanta. En ses kapeloj de la navo estas altaroj kun bildoj de Sankta Anna, Sankta Ignaco, Sankta Barbaro, Sankta Johano Nepomuka, Sankta Francisko Ksavjera, Sankta Apoleno, ĉiuj de Jan Jiří Heinsch, kompletigataj per pliaj bildoj sur altaroj kaj sur vandoj - Ecce Homo, Sankta Stanislao Kostka, Virgulino Maria Dolorplena kaj multaj pliaj, kaj per riĉa skulpta ornamo, statuoj de Sankta Rozalia, arĥianĝeloj Miĥaleo kaj Rafaelo, Sankta Odilia, statuaro Ŝanĝo de la Sinjoro sur Monto Tabor kun Moseo kaj Elmo, ĉe la ĉefa pordo statuoj de Sankta Joaĥimo kaj Sankta Jozefo. En kapelo de Sankta Barbaro estas tomboŝtono de la preĝeja fundamentdonacintino. La orgeno estas duparta kun akantfoliaj lignoskulptaĵoj.
Poljana
Poljana estas pluraj vilaĝoj en Ukrainio, en Transkarpata provinco.
Kantono Mitchell
La nomo Kantono Mitchell  - angle Mitchell County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Edwin Burg
Edwin BURG (naskiĝis en 1925, mortis en 2016) estis nederlanda esperantisto kaj honora membro de UEA ekde 2003.
Vivo
Burg naskiĝis en la iama kolonio Nederlanda Hindio (nuna Indonezio). Post malliberigo (1942-1945) en japanaj koncentrejoj en la insulo Javo pro la dua mondmilito, li en 1946 ekloĝis en Nederlando, studis ekonomion kaj laboris en banko. En 1965 li eklernis Esperanton kaj ekde tiam dediĉis sin al disvastigo de la lingvo, skribis leterojn al aŭtoritatuloj kaj artikolojn por ĵurnaloj, mecenatis plurajn Esperanto-organizojn. Dume li fariĝis estrarano de la Haga Sekcio de la Nederlanda Esperanto-asocio LEEN. Ekde 1979, tuj post sia emeritiĝo, li ĉiutage vizitis la oficejon de la Internacia Esperanto-Instituto (IEI) kaj poste starigis kaj gvidis la tiean informejon Esperanto-Centro Nederlanda. Li eldonis skriban kurson kaj varbis plurdekojn da novaj Esperantistoj. Ekde 1995 li estis estrarano de IEI. Edwin Burg estis, cetere, Honora Membro de IEI de 2002 kaj de 2003 de UEA. Lia agado estis altnivela kaj profesia, li multloke kreis grandan respekton por la lingvo Esperanto.
Mezőcsokonya
Mezőcsokonya [mezOĉokonja] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
Situo
Mezőcsokonya situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Kaposvár troviĝas 18, Kadarkút 27, Marcali 29 km-ojn. Proksime la plej alta elstaraĵo altas 172 m-ojn. La plej proksima fervojo estas 10 km-ojn ĉe Kiskorpád.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1324. Dum la turkoj la vilaĝo ne senhomiĝis. En 1950 kolĥozo funkciis. Apud Mezőcsokonya oni minas nafton kaj tergason. En 2007 la vilaĝanoj atingis la unuan lokon en konkurso "La plej forta vilaĝo de Hungario". Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kuracejo, apoteko, poŝto, futbalejo, 5 vendejoj, 3 restoracietoj, bakejo.
Mirabello Monferrato
Mirabello Monferrato estas komunumo de Italio.
Mezőcsokonya
Famuloj
En Mezőcsokonya naskiĝis Csaba Varga (animaciisto).
Louis Bernacchi
Louis Charles BERNACCHI (n. la 8-an de novembro 1876 - m. la 24-an de aprilo 1942) estis belga fizikisto kaj astronomo. Li plej famiĝis pro sia partopreno al pluraj ekspedicioj al Antarkto. Li naskiĝis en Belgio sed estis edukita en Hobarto (Tasmanio), post la elmigrado de sia familio.
Bernacchi unue aniĝis al la ekspedicio Southern Cross de Carsten Borchgrevink inter 1898 kaj 1900. Li denove estis la fizikisto de la ekspedicio Discovery de Robert Falcon Scott inter 1901 kaj 1904. La Reĝa Geografia Societo poste atribuis al li sian Antarktan Medalon.
Lívia Warga
Lívia WARGA, hungare Warga Lívia, estis hungara operokantistino (soprano).
Kostenloser Esperanto-Kurs
La Kostenloser Esperanto-Kurs (germane por senkosta Esperanto-kurso, germana mallongigo KEK) estas germanlingva koresponda Esperanto-kurso de la Germana Esperanto-Junularo. Ĝi estas la ĉefa distancinstruilo de la Germana Esperanto-Asocio kaj -Junularo.
Lívia Warga
Lívia Warga naskiĝis la 1913 en Budapeŝto - mortis la  1988 en Budapeŝto.
Kostenloser Esperanto-Kurs
La papera formo
La KEK estis kreita far Ulrich Becker. Unue ĝi ekzistis en papera formo kaj funkciis per papera poŝto. Principe la Germana Esperanto-Asocio tian funkciadon ankoraŭ hodiaŭ ofertas, sed multe malpli da homoj uzas ĝin ekde la disvastigo de la interreto.
Lívia Warga
Biografio
Lívia Warga frekventis superan muzikan lernejon en Budapeŝto, poste plue lernis en Milano, fine ŝi revenis al Nuzikakademio en Budapeŝto. Ŝi debutis en 1938 en tiutempa Urba Teatro, poste ŝi apartenis al Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi havis sukcesojn, kiel gastrolanto ankaŭ en diversaj urboj. En 1966 ŝi ricevis premion.
Kostenloser Esperanto-Kurs
La unua retpoŝta kurso
En la 1990-aj jaroj GEJ-aktivuloj sub la gvido de Steffen Pietsch entajpis la kurson por povi oferti ĝin kiel retpoŝtan korespondan kurson. Ĉar en tiu tempo la aspektigo per html-signoj ankoraŭ ne bone funkciis, emfazoj estis faritaj per majuskligo de literoj.
Dum tiu sama jardeko, aktivuloj de Itala Esperantista Junularo ekfunkciigis itallingvan version de la retpoŝta kurso, sub la nomo KIREK (Komputil-Reta Esperanto-Kurso).
Signifoperdo post 2005
Pro la enkonduko de la Kurso de Esperanto la KEK perdis signifon en la distancinstruilaro de GEJ, ĉar la tiamaj aktivuloj opiniis komputilan kurson pli taŭga. Paralele la signifo de lernu.net kreskis.
Prilaboro en 2010
En 2010 ekestis streboj revivigi la KEK sub gvido de Felix Zesch. La ĉefaj rimedoj por atingi tion estis:
Ekfunkcio en 2012
Kun la publikigo de la nova paĝaro de la Germana Esperanto-Asocio kaj Germana Esperanto-Junularo la transiro al la KEK kiel ĉefa distancinstruilo efektiviĝis. La FernLernAdmin ankoraŭ ne estas uzata por ĝi.
Eksteraj ligiloj
Paĝaro de la KEK ĉe la Germana Esperanto-junularo
Nova versio de la kurso en PDF-dosieroj kaj sondosieroj
20316 Jerahalpern
20316 Jerahalpern estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jerald Halpern, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2004 ; scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Maimonides School en Brookline (Masaĉuseco, Usono).
Feuerthalen (stacidomo)
Feuerthalen estas fervoja stacidomo en Feuerthalen, Svislando.
Mikajel Ĉamĉjan
Mikajel Ĉamĉjan (armene: Միքայէլ Չամչեան, transkribita internacie kiel Mikayel Chamchian) n. la 4-an de decembro 1738, m. la 30-an de novembro 1823, estis armena meĥitarista monaĥo kaj historiisto. Li estas plej konata pro la verkado de ampleksa kaj influa historio pri Armenio en tri volumoj, kiuj retenis ĝian uzon kiel referenclaboro por akademiuloj laborantaj en la kampo de Armenaj Studoj dum pli ol jarcento.
Ĉamĉjan naskiĝis en Konstantinopolo kaj trejniĝis kiel juvelisto fare de la imperia juvelisto Mikajel Ĉelebi Duzjan. Li eniris la meĥitaran kongregacion en Venecio en 1762.