cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distrikto Skrapar
La distrikto Skrapar (Rrethi i Skraparit) estas unu el 36 distriktoj de Albanio. Ĝi estas parto de la provinco Berat. Administra centro estas la urbo Çorovodë. ISO-kodo kaj samtempe ankaŭ regiona aŭtokodo de la distrikto estas la dulitera kodo <tt>SK</tt>.
Laŭ takso de 2010 de la Albania Instituto pri Statistiko en la distrikto vivas 18 872 loĝantoj.
Arĝenta Respublikana Partio (Usono)
La Arĝenta Respublikana Partio (angle, Silver Republican Party) estis usona politika partio. Ĝi fondiĝis en 1896 kiam multaj respublikanaj politikistoj, precipe en la okcidentaj ŝtatoj, skismiĝis pro la partia subteno al la ora normo por valorigi la usonan valuton (dolaron). En la elekto de 1896 la Arĝentaj respublikanoj subtenis la demokratan kandidaton, William Jennings Bryan, kontraŭ la respublikana William McKinley. La Arĝentaj respublikanoj subtenis tiel nomatan "Liberan arĝenton" kaj politikon de dumetalismo. La Arĝentaj respublikanoj multis en la okcidento pro tio ke la minado pri arĝento estis tie grava ekonomia forto.
Post la jaro 1900 la Arĝenta Respublikana Partio rapide forvelkis. Plej multaj membroj returnis sin al la Respublikana Partio, sed kelkaj, ekzemple senatano Fred Dubois de Idaho kaj eksministro pri enlandaj aferoj Henry Moore Teller de Koloradio, aliĝis al la Demokrata partio.
Pompu
- jen itale kaj sarde - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Curcuris, Masullas, Morgongiori, Simala kaj Siris.
Nathaniel Parker Willis
Nathaniel Parker Willis (n. la 20-an de januaro 1806 - m. la 20-an de januaro 1867), ankaŭ konata kiel N. P. Willis, estis usona verkisto, poeto kaj redaktisto kiu laboris kun pluraj famaj usonaj verkistoj inkluzive de Edgar Allan Poe kaj Henry Wadsworth Longfellow. Li iĝis la plej alte-pagita revuoverkisto de lia epoko. Portempe, li estis la dunganto de iama sklavo kaj estonta verkisto Harriet Jacobs. Lia frato estis la komponisto Richard Storrs Willis kaj sia fratino skribis sub la nomo Fanny Fern.
Betinho
Herbert José de Sousa, konata kiel Betinho (Beĉinjo), naskiĝis je la 3-a de novembro, 1935 kaj mortis je la 9-a de aŭgusto, 1997. Betinho estis brazila sociologo kiu luktis favore al la homaj rajtoj en Brazilo. Li kreis kaj sindediĉis al projekto Ação da Cidadania contra a Miséria e Pela Vida (Civiteca Agado kontraŭ Malriĉeco kaj por la Vivo”
Hebert José de Souza
Biografio
Betinho naskiĝis norde de la subŝtato Minas Gerais. Kiel liaj fratoj Henfil kaj Chico Mário, li heredis (?herdou) el sia patrino hemofilion, kiu, ekde sia infaneco, kaŭzis malsanecojn kiel tuberkulozo. Mi naskiĝis por la katastrofo, sed plene je bonŝanco – li kutime diris.
Li kreskis en strangaj lokoj: malliberejo kaj funebrejo, kien lia patro laboris. Sed tiuj kiuj vere influis sian pensmanieron estis la pastroj dominikaj, kiuj li konis dum la 1950a jardeko. Li partoprenis de JEC (Juventude Estudantil Católica) (Junularo Studenta Katolika), JUC (Juventude Universitária Católica) (Junularo Universitata Katolika) kaj, en 1962, li fondis AP-n (Agado Popola), kaj estis ĝia unua kunordiganto (?coordenador).
Diplomiĝis pri Sociologio en la jaro 1962). Dum la registaro de la prezidento João Goulart, donis helpon profesian al MEC (Ministerio pri Edukado) kaj defendis la "bazajn reformojn", speciale la agran reformon.
NGC 5176
NGC 5176 (aliaj indikoj — MCG 2-34-21, ZWG 72.90, NPM1G +12.0359, PGC 47338) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĉenletero
Ĉenletero estas letero aŭ retmesaĝo, kiu enhavas la peton kopii kaj plusendi la tekston al aliaj ricevontoj. Ofte oni minacas per parte strangaj sekvoj, se la mesaĝo ne estos plusendita. Kontraŭe al tiu, kiu plusendas tiajn mesaĝojn oni promesas ofte altajn rekompencojn. Facile kredemaj homoj fidas je tio kaj dissendas tiajn mesaĝojn sen pripensi la sekvojn.
Tre ofte, ĉar la ĉenoj daŭrigas sian vivon dum multaj jaroj aŭ eĉ jardekoj, oni observas klare, ke la kialo de la letero tute eksmodiĝis aŭ eksaktualiĝis.
Ĉenleteroj celas diversajn aferojn:
40684 Vanhoeck
40684 Vanhoeck estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Thierry Pauwels elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle, Belgio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la bega amatora astronomo Luc Vanhoeck (1959–2005), pioniro de la cifereca astrofotografio. Kune kun Ignace Naudts, li eldonis Heelal, la revuon de la Asocio de Flandraj Amatoraj Astronomoj dum 1988 - 1994.
Flago de Jõgevamaa
La flago de Jõgevamaa konsistas el du egalaj larĝaj horizontalaj duonoj de koloro, la supra duono estas blanka kaj la suba verda (Pantone 355C). En la centro de la blanka duone estas blazono de Jõgevamaa, kiu estas verda, blua, flava, kaj blanka.
Rudersdorf (Turingio)
Rudersdorf - prononco - estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la urbo kaj „landa“ komunumo Buttstädt. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Goudota jakuo
La Goudota jakuo laŭ la latina scienca nomo (Chamaepetes goudotii) sed ankaŭ Dukolora jakuo diference de la Unukolora jakuo, nome la alia nura specio de la genro Chamaepetes, estas birdo de la familio de Kracedoj, kiu parencas al nestamasuloj de Aŭstralazio.
Distribuado, habitato kaj statuso
Ĝi troviĝantas el norda Bolivio, tra Peruo kaj Ekvadoro al Kolombio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj arbarbordoj.
Aspekto
En Ekvadoro, oni notis, ke la jakuoj el la orienta deklivaro, 61-63.5 cm longaj, estis multe pli grandaj ol la birdoj el la okcidenta deklivaro de Andoj, 51-54.5 cm longaj. Ili povas atingi ĝis 64 cm. La plumaro de la dorso estas olivece brungriza, kaj simile ĉe kapo kaj kolo kun griza bordo. La beko estas nigra; la irisoj ruĝaj; la nuda (senpluma) vizaĝo kaj la bekobazo estas bluaj; la kruroj estas salmokoloraj. Tiele en vizaĝo estas simila al tiu de la samgenra Nigra jakuo dum la resto de la korpo respondas al la nomigo kiel Dukolora jakuo diference de la Unukolora jakuo nome tute nigra sed kun ruĝaj kruroj.
Ekologio
Ili manĝas fruktojn en la kanopero kaj alta kaj meza de arbaroj, laŭ paroj aŭ laŭ malgrandaj grupoj. Por mallongaj flugoj ties flugiloj elsendas karakteran sonon.
Ili suferas pro malpliigo de habitato ĉefe ĉe la subspecio C. g. sanctaemarthae de la Sierra Nevada de Santa Marta.
Subspecioj
Oni konoas kvin subspeciojn de Chamaepetes goudotii:
Zoltán Supola
Zoltán Supola [ŝupola], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Supola Zoltán estas hungara gimnastikisto, trifoja olimpiano, eŭropa ĉampiono, akrobato, trejnisto.
Laredo (Hispanio)
Laredo estas hispana municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio, en kies orienta parto ĝi situas, ĉe la Kantabra Maro, inter la urboj Santandero kaj Bilbao. Laredo funkcias kiel ĉefurbo de la malalta parto de la valo de la rivero Asón, t.e. ĝi koncentrigas servojn por la proksimaj municipoj (Colindres, Limpias, Bárcena de Cicero, Liendo aŭ Ampuero).
Zoltán Supola
naskiĝis la en Dunaújváros.
Biografio
estis gimnastikisto en sia naskiĝurbo, dum li estis hungara ĉampiono 64-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1992, Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 sen medalo, krome en mondĉampionumo li estis la dua en 1994. Lia plej signifa rezulto estis la unua loko en eŭropa ĉampionumo en 1992. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2000, poste li estis akrobato en Lasvegaso ĝis 2009, pli poste en la sama urbo li estis treinisto. Li ricevis hungarajn ŝtatajn premiojn en 2000 kaj 2021.
Laredo (Hispanio)
Loknomo
Oni ankoraŭ ne estas certaj pri la deveno de la loknomo Laredo kaj do ekzistas diversaj tezoj. Laŭ tiu plej konata, la loknomo devenas de la latina glaretum, kiu signifikas sablejon aŭ rokejon. Laŭ alia hipotezo, deveno estas en larida, kiu en latindevene indikas birdon laredo aŭ laŭro, ĉar en Romia epoko ekzistis laŭraroj en la regiono. Krome, oni ankaŭ hipotezas, ke la loknomo havas eŭskan originon: larre on, kiu signifas bonan praton.
Geografio
Laredo situas en la orienta marbordo de Kantabrio, ĉe la Kantabra Maro. Ĉirkaŭ ĝi estas pluraj montoj. La strandoj havas bonkvalitan sablaron, kiu allogas multajn turistojn. Ĉe la urba kerno situas la plej granda strando de Kantabrio (pli ol 4 km) kaj parto de la municipo situas ene de la naturparko Marĉoj de Santoña, Victoria kaj Joyel.
Vilaĝoj
La municipo konsistas el ĉi tiuj vilaĝoj, ofte nomitaj nur barrios (kvartaloj):
Apudaj municipoj
La samlimaj municipoj estas Liendo (oriente kaj sude) kaj Limpias kaj Colindres, sude. Norde estas la Golfo de Santoña.
Historio
Laredo estis en la teritorio de la kantabra tribo koniskoj, kiuj vivis en ambaŭ bordoj de la rivero Asón. Ties najbaroj estis: oriente, aŭtrigonoj (romiiĝinta kelta gento vivanta inter la orienta flanko de la rivero Agüera kaj la rivero Nervión); kaj okcidente ekde la rivero Miera, la ankaŭ kantabraj triboj konkanoj, salaenoj kaj blendioj.
La unue registrita mencio pri la ekzisto de Laredo datiĝas je 968, kiu indikas ties ekziston jam en la jaro 757 kiel fiŝkaptistan vilaĝon. Tio menciiĝas en la verko Antigüedades de España, de la monaĥo Francisco de Berganza.
En 1200, Laredo ricevis privilegion iĝi reĝa vilaĝo kun propra jurisdikcio, kaj la 25-an de januaro de tiu jaro, la reĝo Alfonso la 8-a subskribis dokumenton koncesiantan tiun rajton en Belorado (provinco Burgoso).
En Mezepoko ĝi apartenis al la Ligo de la Kvar Urbetoj, kune de Santandero, Castro Urdiales kaj San Vicente de la Barquera. La havenon de Laredo ankaŭ uzis Kastilio por enŝipigi lanon por komerci en Anglio kaj Nederlando. Ekzistas en la urbo-kerno granda mezepoka kvartalo, kie ankaŭ situas la gotika kirko Santa María de la Asunción, konstruita en la 14-a jarcento.
Laredo rivale rilatas al apuda Santoña pro polemiko pri manĝado de baleno aperinta en la Golfo de Santoña en la 1940-aj jaroj (vidu: Kiu manĝis la balenon?).
Naturo
Ĝi estas ĉe la orienta flanko de la rivero Asón, kuŝante sur larĝa lango-forma plaĝo, nome Salvé. La plejparto de ties areo estas okupita de konstruaĵoj, sed tamen ankaŭ estas malgrandaj arbaroj kun eŭkaliptoj kaj pinoj. Ankaŭ ekzistas diversaj dunaj vegetaĵoj. Parto de la municipo apartenas al la rezervejo Marĉoj de Santoña, Victoria kaj Joyel.
Ekonomio
La ekonomia bazo de Laredo draste ŝanĝiĝis dum la fino de la 20-a jarcento. Ekonomio transiris de fiŝkaptado al servoj, konstruo, kaj speciale, turismo, kiu donas laboron al grandega nombro da laredanoj. Laredon vizitas la turistoj precipe somere pro ties longa plaĝo Salvé (4 Km) kaj ĝi estas unu el plej konataj feriejoj de la Biskaja Golfo. La loka industrio estas la transformigo de maraj produktaĵoj, tre speciale anĉovoj. Kvankam la nombro da fiŝkaptistoj ege malmultiĝis, ankoraŭ multaj homoj okupiĝas pri tia laboro.
Ion Giuglea
Ion GIUGLEA [ĝuglja] (naskiĝis en la 6-a de septembro 1882 en Ploieşti – mortis la 22-an de januaro 1967 en Bukureŝto) estis rumana esperantisto, redaktoro en Bucureşti.
Esperantisto de 1906. Dum 1908-09 okupis sin ekskluzive pri Esperanto, RES kaj RE-isto. Unua UEA-delegito en Rumanio. Partoprenis la organizadon de la unua rumana kongreso. Kun doktoro Gabrielo Robin kiel lia "dekstra mano" li redaktis la gazeton Rumana Esperantisto.
En la lastaj jaroj de sia vivo li varbis membrojn por la Internacia Scienca Asocio Esperanta kaj Internacia Unuiĝo de Esperantistaj Filologoj.
Flago de Ida-Virumaa
La flago de Ida-Virumaa konsistas el du egalaj larĝaj horizontalaj duonoj de koloro, la supra duono estas blanka kaj la suba verda (Pantone 355C). En la centro de la blanka duone estas blazono de Ida-Virumaa, kiu estas blua, ruĝa, flava, kaj blanka.
Flaga larĝeco kaj longeco rilatumo estas 7:11 kaj la normala grandeco estas 105x165 cm. La normala grandeco de la blazono sur la flago estas 40 cm.
Kalzoneo
Kalzoneo estas itala en forno bakita faldita pico, ofte prikribita kiel torto farita per fermentita pasto. Ĝi originis en Napolo en la 18-a jarcento. Tipa kalzoneo estas farita el sala panpasto, bakita en forno kaj plenigita per salamo, ŝinko aŭ legomoj, mocarelo, rikoto kaj parmezana aŭ pekorina fromaĝo, kaj ankaŭ ovo. Malsamaj regionaj variaĵoj en aŭ sur kalzoneo ofte povas inkluzivi aliajn ingrediencojn, kiuj kutime rilatas al picaj krovaĵoj. La termino kutime validas por forno bakita anstataŭ fritita bakaĵo (t.e. panzeroto), kvankam kalzoneoj kaj panzeroto ofte konfuziĝas inter si.
Kalzoneo similas al strombolo, itala-usona pica torto, kaj la du estas kelkfoje konfuzigaj. Male al stromboloj, kiuj estas ĝenerale rulitaj aŭ falditaj en cilindran aŭ rektangulan formon, kalzoneoj ĉiam estas falditaj en lunarkan formon, kaj tipe ne enhavas tomatan saŭcon interne.
En Italio
Sandviĉ-grandaj kalzoneoj ofte vendiĝas ĉe italaj rapidmanĝejoj aŭ de stratvendistoj, ĉar ilin facile oni manĝas starante aŭ marŝante. Frititaj versioj de la kalzoneo estas tipe plenigitaj kun tomato kaj mocarelo: ĉi tiuj estas faritaj en Apulio kaj nomiĝas panzeroto
En Basilikato, vario de kalzoneo estas konata kiel pastico, tiu originadis inter la 18-a kaj 19-a jarcento. Porkaĵo (aŭ, pli malofte, kapra viando), ovoj kaj fromaĝo estas ĉefaj ingrediencoj por la plenigado.
La sicilia kudirunio aŭ kudiruni-pico estas malproksime rilata al la kalzoneo. Ĉi tiu estas plado plenigita per cepoj (aŭ kelkfoje aliaj legomoj, kiel terpomoj aŭ brokolo), anĉovoj, olivoj, fromaĝo kaj mortadelo; la volvita pica pasto estas duonfaldita super la plenigaĵo kaj la randoj estas sigelitaj antaŭ ol la ĝi estu fritita.
En Usono
En Usono, kalzoneoj estas kutime farita el pica pasto kaj plenigita per viandoj, fromaĝoj kaj legomoj.
Timuhha Hvedĕrĕ
Timuhha Hvedĕrĕ (ĉuvaŝa: Тимухха Хĕветĕрĕ; naskiĝis la 1-an de decembro 1887, mortis la 25-an de januaro 1941) - konanto de la ĉuvaŝa lingvo, kunaŭtoro de la nuna ĉuvaŝa alfabeto, aŭtoro de pluraj publikaĵoj pri kulturo kaj lingvo de ĉuvaŝoj, interalie ''Ĉuvaŝa gramatiko. Fonetiko kaj Morfologio (1924) kaj Skribata ĉuvaŝa'' (1926).
Kalzoneo
En Usono
En iuj lokoj, tuj antaŭ ol servi, ili estas kovritaj per marinara aŭ alia tradicia saŭco, aŭ kun miksaĵo de ajlo, oliv-oleo kaj petroselo.
Kultura noto
En Italio, ekde la 1960-aj jaroj, populare oni kredas ke kalzoneoj estas la plej bona pico por hejma liverado.
Distrikto Tepelenë
La distrikto Tepelenë (Rrethi i Tepelenës) estas unu el 36 distriktoj de Albanio. Ĝi estas parto de la provinco Gjirokastër. Administra centro estas la samnoma urbo Tepelenë. ISO-kodo kaj samtempe ankaŭ regiona aŭtokodo de la distrikto estas la dulitera kodo <tt>TE</tt>.
Laŭ takso de 2010 de la Albania Instituto pri Statistiko en la distrikto vivas 23 800 loĝantoj.
Caparezza
Caparezza, artistnomo de Michele Salvemini (Molfetta, 9-a de oktobro 1973), estas itala repisto.
Biografio
Li estas la filo de instruistino kaj laboristo kiu muzikis en muzika grupo. Michele ekmuzikis ankoraŭ infanaĝe. Li studis kontadon, kvankam li estus dezirinta iĝi bildliteraturisto. Poste li eklaboris ĉe reklamo kaj ricevis stipendion por la Akademio de Milano, sed li forlasis la reklamadan mondon por dediĉi sin entute al la muziko.
La 13 junio 2017 Caparezza anoncis sian sepan albumon "Prisoner 709" kaj estis publikigita la 15 septembro. la albumo tenas dek ses pecojn, en la albumo partoprenas repistojn kiel "DMC", "Max Gazzè" kaj "John De Leo".
Tvrdošovce
Tvrdošovce, hungare Tardoskedd estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky. la vilaĝo havas ĉi tiu nomon Tvrdošovce ekde 1948.
Gottlieb Friedrich Bach
Gottlieb Friedrich Bach (n. 1714 en Meiningen; m. 1785 en Meiningen) estis germana muzikisto kaj pentristo, kiu apartenis al la familio Bach.
Li naskiĝis en Meiningen kiel dua filo de Johann Ludwig Bach kaj tenis je la kortego je Meiningen la postenojn de kortegaj pentristo kaj orgenisto.
Tvrdošovce
Historio
Apud la vilaĝo arkeologoj trovis restaĵojn de keltoj. La unua mencio devenis el 1236 en formo Tardas Keddi pri la komunumo. Laŭ tio figuro Tardas havis la setlejon, kie la mardo estis foirotago. En 1910 loĝis tie 5353 da homoj (5050 hungaroj, 234 slovakoj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al la distrikto Érsekújvár. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj al Sudetoj, krome estis ankaŭ loĝantarŝanĝo. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 5120 da homoj (3653 hungaroj, 1383 slovakoj).
Gottlieb Friedrich Bach
Li portretis sian patron Johann Ludwig Bach, Carl Philipp Emanuel Bach same kiel membrojn de la duka familio de Meiningen kaj aliajn turingajn princojn. Carl Philipp Emanuel Bach raportis, ke Gottlieb Friedrich ankaŭ portretis Johann Sebastian Bach-on, kiu pozante por la bildo donis muzikajn lecionojn al la portretanto, sed pri tio nenion oni scias kun certeco.
Post lia morto lia filo Johann Philipp Bach transprenis liajn postenojn.
1939 Loretta
1939 Loretta estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Siehdichum
Siehdichum estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oder-Spree de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
1939 Loretta
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Charles T. Kowal elde la Observatorio de la Monto Palomar, en kantono San-Diego, Kalifornio.
Ĝi ricevis la antaŭnomon, "Loretta", de la filino de la malkovrinto.
Girincs
Bazaj informoj
Girincs (girinĉ) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Tiszaújváros.
Historio
La unua mencio devenis en la 1330-aj jaroj. Post la mezepoko la turkoj senhomigis la vilaĝon. En la 18-a jarcento Girincs refondiĝis. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kuracejo, infankuracejo, poŝto.
Komunumo Anykščiai
Anykščiai aŭ tutprecize subdistrikta komunumo Anykščiai (litove Anykščių rajono savivaldybė, laŭvorte "cirkla memregejo de Anykščiai") estas subdistrikta komunumo en la oriento de Litovio - ĝia administra centro estas la samnoma urbo Anykščiai. Inter la jaroj 1995 kaj 2010 ĝi apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Utena. En en la komunumo vivis, el ili en la urbo mem proksimume triono. La urbo situas ĉe la kunfluejo de la riveretoj Šventoji kaj Anykšta. Ĝi situas en kampara, iom monteta pejzaĝo kaj estas ĉirkaŭata de 76 lagoj.
Arkeologiaj trovoj pruvas, ke jam antaŭ 11 000 jaroj homoj loĝis en la regiono. Skribe Anykščiai unuafoje menciiĝis dum la jaro 1440, la oficialajn urbajn rajtojn ĝi ricevis dum la jaro 1792. La urba kaj komunuma blazono montras la sanktulon Johano Nepomuka sur rivera ponto inter du montetoj.
La komunumo konsistas el la subkomunumoj Andrioniškis, Kavarskas, Svėdasai, Anykščiai, Kurkliai, Traupis, Debeikiai, Skiemonys kaj Troškūnai, el kiuj Kavarskas kaj Anykščiai havas urban statuson.
27530 Daveshuck
27530 Daveshuck estas malgranda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 3:1 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Dave Shuck, Direktoro de la Instalaĵoj, Grundoj kaj Bonteno de la Observatorio Lowell. Li estras la instalaĵan teamon, tio, kiu kontribuas gardi la kampuson en bona stato kaj aspekto. Li ludas gravan rolon en la pligrandigo de la kampuso de Mars Hill, inklude la Observatorion Giovale Open Deck kaj la estontan Centron de Malkovro de la Astronomio.
10203 Flinders
10203 Flinders estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita navigisto kaj vojaĝesploristo Matthew Flinders (1898–1968), kiu mapis la Aŭstralian marbordon. Memlerninta navigisto, li esploris la Markolon Bass inter Aŭstralio kaj Tasmanio kaj ĉirkaŭnavigis Aŭstralion, mapante grandajn sekciojn de ties marbordo. Lia uzo de la termino Australia gvidis al akcepto de tiu nomo kiel tiu de la kontinento.
Aigrefeuille - Le Thou (stacidomo)
Aigrefeuille - Le Thou estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Le Thou, apud Aigrefeuille-d'Aunis, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Gânțaga
Gânțaga [gıncaga] (hungare: Goncága, germane: Gonzaga) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Hațeg. En 1910 ĝi havis 478 loĝantojn (rumanoj); en 1992 358 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1410. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Bretea Română.
Gânțaga situas en la valo de la rivero Strei. La distrikta vojo DJ668 ligas ĝin al Bretea Română. La plej proksima fervoja stacio estas en Bretea Streiului.
Recreational Equipment, Inc.
Recreational Equipment, Inc. (aŭ REI Co-op, mallonge REI [arijaj']) estas privata kooperativa firmao, kiu vendas ilojn kaj aĵojn por montgrimpado, tendumado, kaj aliaj subĉielaj ŝatokupoj. Lloyd kaj Mary Anderson fondis ĝin en 1938 en Seatlo, Vaŝingtonio, Usono, kaj la ĉefoficejo situas en la urbo Kent, suda antaŭurbo de Seatlo. En 2014 ĝi vendis varojn kun suma valoro de 2,2 miliardoj da usonaj dolaroj. Kiel kooperativo, membroj pagas dudek dolarojn por dumviva membreco, kaj ricevas proksimume dek-procentan rabaton ĉe aĉetoj de nerabatitaj vendaĵoj, aŭ en la formo de ĉiujara kupono uzebla en aĉetoj dum la venontaj du jaroj, aŭ kiel ĉekon. Proksimume 11 milionoj da membroj ekzistas, el kiuj ĉ. 40% aktive uzadas sian membrecon en aĉetado de varoj. La firmao havas ĉ. 11 mil dungitojn laborantajn ĉe 144 vendejoj en multaj usonaj ŝtatoj, kaj en tri distribuaj centroj kaj la ĉefoficejo.
Srilanka Esperanto-Asocio
Srilanka Esperanto-Asocio (SLEA) estas la nacia asocio por subteno de la Esperanto-movado en Srilanko. Ĝi estas fondita en 2000 kaj estas Landa Asocio esperantista ne aliĝinta al UEA.
Recreational Equipment, Inc.
Fonto
Bazita sur la responda artikolo en la anglalingva Vikipedio.
István Csorba (aktoro)
István Csorba [iŝtvAn ĉorba], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csorba István estis hungara aktoro, komikisto, reĝisoro.
István Csorba naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Nagymaros (laŭ aliaj fontoj la  en Budapeŝto).
Biografio
István Csorba finis la lernadon en 1946 en aktora lernejo de la aktora societo. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét. Inter 1958 kaj 1962 li apartenis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), poste li havis rolojn en Operetoteatro (Budapeŝto). Ekde 1966 li denove aktoradis laŭvice en Kecskemét kaj Kaposvár, ekde 1977 en pli malgrandaj teatroj en Budapeŝto. Li ofte roladis en Hungara Radio en ties humuraj programoj. Lia repertuaro konsistis ne nur el prozoj, sed ankaŭ kantaj roloj (operetoj). Li ricevis premion en 1964.
Valéria Czikle
Valéria CZIKLE [pr. cikle], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Czikle Mária Valéria estis hungara aktorino naskiĝinta en Tasnád la 10-an de januaro 1878 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de novembro 1954. Ŝia edzo estis Gábor György.
Biografio
Valéria Czikle akiris licencon en Aktora Akademio de Budapeŝto, poste ŝi debutis en majo 1899 en Szeged en la trupo de Lajos Makó. Ekde aŭtune de la sama jaro ŝi jam ludis en Temeŝvaro. En 1902 ŝi edziniĝis kaj forlasis la scenejon.
Vassy
Vassy estas la nomo de pluraj artikoloj.
18123 Pavan
18123 Pavan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan kantiston, verkiston, pentriston kaj amatoran astronomon Luciano Pavan. Li estas bone konata en la komunumo de la sciencistoj pri asteroidoj pro sia helpo dum pluraj kunvenon en Belgirate.
Kurumo
Sporta vetkuro, kurkonkurenco aŭ kurumo estas konkuro pro rapideco, laŭ objektiva kriterio, kutime horloĝo aŭ specifa punkto. La konkurantoj en vetkurado klopodas por kompleti difinitan taskon en la plej mallonga kvanto de tempo. Tipe tio inkludas trapasi ioman distancon, sed povas esti ankaŭ aliaj taskoj krom la rapido por atingi difinitan celon.
Tempo-kurumo estas ebenkura, bicikla k.a. kurumo, en kiu oni mezuras per klikhorloĝo la tempo-rezulton de ĉiu partoprenanta konkursanto.
Dromo estas kurejo aŭ veturejo, tio estas instalaĵo konstruita por kurkonkurenco de vehikloj, atletoj, aŭ animaloj (ekz. por ĉevalvetkuro aŭ levrelkurado). Depende el la tipo de kuranto, oni povas paroli pri hipodromo, aŭtodromo ktp.
Vetkurado povas esti kurata konstante el komenco al fino aŭ povas esti farata laŭ eroj nome etapoj.
Historio
Fruaj registroj de vetkuro aperas en ceramiko el antikva Grekio, kiu priskribas kurantajn virojn rivale pro la unua loko. ĉara konkurso estis priskribita en la verko de Homero nome Iliado.
Ekde 1980 okazas ĉiun duan jaron en Eŭskio la Korrika, vetkuro kun la celo promocii la eŭskan lingvon. Ĝis inspiris la Correlingua-n en Galegio, la Correllengua-n en Katalunio, Ar Redadeg-n en Bretonio kaj Rith-n en Irlando.
Kraljeviĉ Marko
Kraljeviĉ Marko estas la unua proza originalaĵo en Esperanto, verkita de M. Abesgus, 1897, 15 p. Ĝi aperis ankaŭ en rusa traduko, 1915.
Virginiurbo
Virginiurbo, en angla oficiale Virginia City, estas urbo (CDP) kaj ĉefsidejo de la Kantono Storey (Nevado). Ĝi estas parto de la metropolita areo Reno–Sparks.
Virginiurbo naskiĝis kiel furorurbo super la kuŝejo Comstock Lode, la unua ĉefa arĝenta erco malkovrita en Usono, en 1859. Kvankam ĉe la florado fine de la 19a jarcento ĝi havis ĉirkaŭ 15,000 loĝantoj, la minproduktado malpliiĝis post 1874, kaj ĉe la usona censo de 2010 la populacio de Virginiurbo estis nur ĉirkaŭ 855, el 4,000 loĝantoj de Kantono Storey.
Kraljeviĉ Marko
La verko temas pri Princo Marko (ĉ 1335 — 1395).
Flago de Harjumaa
La flago de Harjumaa konsistas el du egalaj larĝaj horizontalaj duonoj de koloro, la supra duono estas blanka kaj la suba verda (Pantone 355C). En la centro de la blanka duone estas blazono de Harjumaa, kiu estas ruĝa kun blanka kruco.
Barra de São Miguel (Alagoaso)
Barra de São Miguel estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 7.574 loĝantojn en 2010.
NGC 5177
NGC 5177 (aliaj indikoj — MCG 2-34-19, ZWG 72.91, PGC 47337) estas galaksio en konstelacio Virgo.
(14133) 1998 RJ17
(14133) 1998 RJ17 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 5177
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bruno Roque de Sousa
Bruno Roque de Sousa (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Gelmar
Gelmar [ĝelmar] (hungare: Gyalmár, germane: Gyalmar) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Deva. En 1910 ĝi havis 381 loĝantojn (rumanoj); en 1992 492 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1291. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad). Administre ĝi apartenas al Geoagiu.
Matthias Bernhard Braun
Matthias Bernard Braun (Matyáš Bernard Braun, naskiĝis la 24-an de februaro 1684 en Sautens proksime al Innsbruck – mortis la 15-an de februaro 1738 en Prago) estis aŭstra skulptisto kaj lignogravuristo aginta precipe en Bohemio. Li estas konsiderata kiel unu el la plej elstaraj reprezentantoj de la ĉeĥa kulminbaroka skulptarto.
Vivo
Matthias Bernard Braun naskiĝis kiel la kvina infano de Jacob Braun kaj Magdalene fraŭlinnome Neureuter. Li studis en Aŭstrio (Salzburg) kaj Italio ( Venecio, Bologna, Romo). En sia verkaro li estis inspirita precipe de Michelangelo Buonarroti, Gian Lorenzo Bernini kaj la venecia skulptoskolo de la 17-a jarcento.
Iom antaŭ 1710, Braun venis al Prago kaj fondis tie sian atelieron. La pragan skulptistan gildon li eniris per majstroverko de statuaro de sonĝo de blinda cistercianino Sankta Luitgarda sur la Ponto de Karolo el 1710. Precipe dank al tiu ĉi verko li akiris en Bohemio grandan popularecon kaj grandan nombron da mendoj. Ene de dek kvin jaroj lia ateliero iĝis la plej granda enurbe. Li kunlaboris kun pluaj gravaj artistoj, precipe kun arkitektoj František Maxmilián Kaňka kaj Johann Bernhard Fischer von Erlach). Lia elstara mecenato estis grafo František Antonín Špork.
Ĉar Braun malsaniĝis pro tuberkulozo, penan skuptistan laboron anstataŭ li sekve faris liaj dungitoj, dum li koncentriĝis plejparte pri kreado de modeloj kaj projektoj. Li iĝis civitano de la Nova Urbo Praga, trovis tie geamikojn kaj edzinon, kun kiu li havis kvin infanojn, sed el ili neniu daŭrigis lian profesion. Li mortis en Prago en 1738.
Literaturo
Matyáš Bernard Braun : 1684-1738 : Sborník z věd. konf. Nár. galerie v Praze 26. a 27. listopadu 1984. Národní galerie: Praha, 1988. (artikolaro el scienca konferenco, ĉeĥlingve)
POCHE, Eduard: Matyáš Bernard Braun - sochař českého baroka a jeho dílna. Odeon: Praha, 1986.
POCHE, Emanuel: Matthias Bernhard Braun – Der Meister des Böhmischen Barock und seine Werkstatt. StudienVerlag 2003, ISBN 3-7065-1856-2
Nova urbodomo (Ostrava)
Nova urbodomo estas la plej konata konstruaĵo de Ostrava. Temas pri unuarespublika duala konstruaĵo kun belvedera turo. Oni konstruis ĝin en la jaroj 1925 ĝis 1930. Por gvidi la konstruadon estis komisiita tiam la juna komencanta arkitekto Karel Kotas. En la projekto krom aliaj partoprenis ankaŭ konata brna arkitekto Vladimír Fischer. La konstruaĵo kun sumaj kostoj 52 milionoj da kronoj estis solene malfermita la 28-an de oktobro 1930 omaĝe de ŝtatfesto de Ĉeĥoslovaka respubliko. Karel Frič skribis al tio: "Moravia Ostrava havis feliĉon, ke en la tempo, kiam oni decidis pri la konstruado de ties urbodomo, estis frunte de la administrado prudentaj viroj, kiuj konsciis, ke temas pri monumenta konstruaĵo, kiu ne devas servi kaj taŭgi nur en la plej proksima tempo, sed ĝi devas servi kaj servos ankaŭ en fora estonteco."
Historio
Pri la konstruado de la konstruaĵo, kiu anstataŭigos en multaj rilatoj netaŭgan Malnovan urbodomon, oni konsideris jam ekde la jaro 1912. La atentemon de la proponintoj katenis neplenkonstruita spaco ĉe rivero Ostravice, kie troviĝis ekskursa restoracio Nova pafekzercejo. Rilate al la konsiderata konstruado de polica direkcio, nacia banko, regiona juĝejo, direkcio de minejoj kaj alia konstruaĵoj estis okazota kreigo de nova komerce-administra centro de la urbo.
Cristiano Kraemer
Cristiano KRAEMER [kristi'ânŭ 'kremeR] (m. 1923), brazilano, publika tradukisto kaj ĵurnalisto. Li estis pioniro en Brazilo (1896).
Nova urbodomo (Ostrava)
Historio
La 25-an de julio 1923 administra komisiono aprobis konstruprogramon kaj ekskribis konkurson por prilabori la projekton. En februaro de 1924 estis poste elektita venka projekto de arkitektoj František Kolář kaj Jan Rubý. Dum la norda parto estis destinita al regionaj oficejoj, la sudan parton devis okupi kancelarioj de la urbo. La unuaj ekfosoj estis pro la juĝaj interdisputoj faritaj nur en aprilo de 1925.
Cristiano Kraemer
En 1898 aperis en gazeto de Porto-Alegro (19-a de aprilo) artikolo de Cristiano Kraemer "Solresol kaj Esperanto", kaj en gazeto "Raio X", de tiu sama urbo, du artikoloj (31-a de aŭgusto kaj 30-a de novembro).
Nova urbodomo (Ostrava)
Historio
La unuaj proponoj kalkulis kun la ŝtonaj konstruaĵo kaj turo, kiu devis rememorigi palacon Signorio en Florenco. Ankaŭ la ostrava "palaco Signorio" devis ligi al la honoro kaj la memkonfido de la rapide evoluanta Ostrava, kiu gvidata de la unua ostrava urbestro Jan Prokeš diskreskis je ĉirkaŭaj municipoj kaj fariĝis vera grandurbo.
Cristiano Kraemer
Kraemer fondis kaj estis unua prezidanto de Esperanto-Societo Sud-Rio Granda (1906). Li estis fondinto kaj unua vicprezidanto de „Gremio Esperantistista Everardo Backheuser“ en Porto Alegro (1923).
Estas kvartalo kaj avenuo kun lia nomo en Porto Alegro, aŭtovojo en Suda Rio-Grando kaj avenuo en urbo Pelotas.
Nova urbodomo (Ostrava)
Historio
Pro malstabileco de subbazo (kio estas ĝenerale ostrava problemo), estis fine alpŝita al malpezigita ŝtala konstrukcio kun kupra tabuligo. La turo estas 87 metrojn alta. Sub la turo estas metita unika ripumita ferbetona tabulo, kiu subportas plej multe penigatajn partojn. La turo mem en la tempo de sia estiĝo pezis 155 tunojn kaj al Vítkovica mineja kaj metalurgia minado estis pagitaj 635 milojn da kronoj. Rapidlifto en la turo estis siatempe la plej alta en Ĉeĥoslovakio (51 m). La turhorloĝo pezas pli ol duontunon kaj ties cifermontrilo havas dimension 350 cm.
Dank' al la 85 m alta turo la urbodomo fariĝis la plej alta urbodoma konstruaĵo en Ĉeĥa respubliko. Nova urbodomo estas samtempe la plej granda urbodoma komplekso en la respubliko. En la turo estas informejo kaj ebleco de observado el teraso en alteco 73 m. La turo havas duspecan lum-ornamaĵon: edroj de la turo estas havigitaj per lumĉenoj kaj la turo mem estas desube lumigita per reflektoroj. En la dekstra alo de la konstruaĵo senĉese funkcias paternosterlifto, evidente lasta en Ostrava.
La internaj spacoj estas tegitaj per marmoro, mahagono kaj aliaj raraj lignoj. La konstruktigan fasadon ornamas portikuso kun ses duonrondaj kolonoj portantaj terason kun pilastroj. Kvar bronzaj statuoj altaj 3,2 m de Václav Mach simbolantaj kvar funkciojn de la urbo: minad-aferojn, komercon, sciencon kaj metalurgion. La urbodoma vestiblo estas uzata kiel ekspozicia galerio. Troviĝis ĉi tie ankaŭ busto de T. G. Masaryk, kies aŭtoro estas Josef Mařatka. Enkadre de riparoj de la centra Placo de Masaryk ĝi estis transŝovita sur la placon.
Placo de Prokeš kaj statuo de Ikaro
La 1-an de julio 1999 estis sur la Placo de Prokeš antaŭ la urbodomo lokigita statuo de Ikaro de praga akademia skulptisto František Štork. Ĝi mezuras 3,5 metrojn kaj temas pri la tria plej granda bronza plastikaĵo en Ĉeĥio. La statuo pezas proksimume sep tunojn kaj ĝi staras sur granita publika fontano kun akvoŝprucilo. Laŭ gvidantaro de la urbo la statuo simbolas "kreskojn kaj falojn", tra kiuj Ostrava trairas. Kiam ĝi estis instalita, ĝi kaŭzis vicon da disputplenaj reagoj. Parto de ostravanoj ĝis hodiaŭ ne akceptas ĝin favore.
La Placo de Prokeš mem estis origine intencata kiel areo por konstruado de Monumento de Masaryk, sed kiu neniam realiĝis. Tial la spaco antaŭ la urbodomo sole pavimita, dum kio meze estis herba areo. En la jaroj 1945 ĝis 1948 ĉi tie staris la unua ĉeĥoslovaka tanko, kiu enveturis en Ostravon. Tiu estis poste alilokigita al Ponto de pioniroj kaj post eksplodo de gastubaro la 25-an de novembro 1976 la tanko estis alilokigita en Silezian Ostravon al Ponto de Miloš Sýkora. La placo kelkfoje ŝanĝis sian nomon:
Zolee Ganxsta
Zolee Ganxsta [zoli ganksta], laŭ hungara nomordo Ganxsta Zolee estas hungara drumisto, repisto, tekstopoeto, ŝlagrokomponisto, aktoro, voĉoaktoro. Lia origina nomo estas (hungarece) Zana Zoltán, en la pseŭdonimo Zolee estas angleca formo de karesnomo de Zoltán (Zoli), Ganxsta estas repmaniera fuŝaĵo de la vorto gangstero. Lia patro estis József Zana, lia patrino estis Ilona Kassai (ambaŭ aktoroj).
Zoltán Zana naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Zolee Ganxsta maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo. Inter 1984–1987 li laboris en firmao, poste li estis senlaborulo. Li aliĝis al pluraj ŝlagrorkestroj, iom poste li estis aŭ drumisto aŭ repisto. Ekde 1999 li akiris ankaŭ malgrandajn filmajn rolojn. Li ricevis premiojn inter 1998-2003. Li havis edzinon, kiu naskis en 2007, sed li eksedziĝis.
Angoulins-sur-Mer (stacidomo)
Angoulins-sur-Mer estas franca stacidomo sur linio Nantes-Orléans -, situanta en Angoulins, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.
Zolee Ganxsta
Elektitaj ŝlagroj
(En ŝlagroj li estis plej ofte komponisto kaj/aŭ tekstopoeto kune kun aliaj muzikistoj.)
Angoulins-sur-Mer (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Tiĉino (komunumaro)
La komunuaro Tiĉino  estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Belinzono. Ĝi havis 8682 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Sementina.
Geografio
La komunumaro Tiĉino etendiĝas sude de la Valo de Leventina ĝis al la norda parto de la ebenaĵo de Magadino, okcidente respektive sude de la rivero Tiĉino, nordokcidente de la kantonĉefurbo Belinzono.
Komunumoj de la komunumaro Tiĉino
La komunumaro Tiĉino konsistas (stato en 2013) el 7 komunumoj, el kiuj Sementina estas la plej granda. Jen la listo:
--->
Gialacuta
Gialacuta (dĵlacuta) (hungare:Gyálakuta) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 357 loĝantojn (rumanoj); en 1992 30 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1484. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Brănişca.
Souppes - Château-Landon (stacidomo)
Souppes - Château-Landon (plennome Souppes-sur-Loing - Château-Landon) estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Souppes-sur-Loing, apud Château-Landon, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio R de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
Justin Godart
Justin GODART (naskita la  en Liono; mortinta la  en Parizo) estis franca advokato kaj politikisto. Li estis urbestro de Liono. Li membris en la Nacia Asembleo kaj en la Senato de Francio.
Nihon Ŝoki
Nihon Ŝoki (japane 日本書紀, eo. „Kroniko de Japanio en unuopaj verkoj“) estas post Kojiki la dua plej malnova ankoraŭ ekistanta historia verko de Japanio. Li estis kompletigita en 720 kaj estas la unu el la ses oficialaj imperiaj historioj (Rikkokushi). La libro estas verkita en klasika ĉina kaj dividita je 30 ĉapitroj (+ 1 volumo de geneologio, hodiaŭ perdita). Ĝi entenas kosmogonion (sagaon pri estiĝo de la mondo) kaj la genealogion de la antikvaj japanaj imperiestroj, kiu etendiĝas ĝis regado de imperiestrino Jitō (645–703). Ĝi ankaŭ enhavas citaĵojn el la ĉina Kronikoj de la tri imperioj kaj la korea Paekche ki, Paekche pon'gi, kaj Paekche sinch'an. La verko estas konata ankaŭ kiel Nihongi (japane 日本紀 eo. „Japana Kroniko“).
Justin Godart
Li estis malnova amiko de Esperanto kaj honora membro de UEA. Dum la unua mondmilito, estante gvidanto de la armea sanitara servo, li organizis en 1916 disdonon de lernolibro "Esperanto kaj Ruĝa Kruco" inter kuracistoj kaj flegistoj. Li klopodis por Esperanto ĉe la Internacia Laboroficejo kaj en 1922 protestis ĉe Léon Bérard pro la kontraŭ-Esperanta cirkulero.
Nihon Ŝoki
Estiĝo
La aŭtoro de Nihon Ŝoki estis – laŭ antaŭparolo de la verko - princo Toneri (japane 舎人親王, 676–735), kiu hodiaŭ estas traktata kiel eldonanto. Li estis filo de imperiestro Temmu, kiu iniciatis la projekton por verki nacian kronikon laŭ ĉina stilo. Ĉar la kunverkado okazis jam sub regado de Fujiwara, la verko parte montras tendencan karaktron. Krom tio, sendube konstribuis al al projekto multaj aliaj aŭtoroj, eble eĉ ĉinoj kaj koreoj, same budhismaj monaĥoj, kio evidentas pro la diversaj stiloj kaj tre fragmenta karaktro de la verko.
Nihon Ŝoki baziĝas je diversaj fontoj. Ĝi estis verkitas laŭ ekzemploj de ĉinaj historiaj ekzemploj kaj citas multajn „verkojn“, sed ne nomas pli precize la fontojn. Laŭdire, ĝi baziĝas je pli malnovaj historiaj verkoj kiel Tennōki kaj Kokki, kiuj estis verkataj en ĉ. 620, sed ne postrestis. Ambaŭ estis bruligitaj verŝajne en 645 en la Isŝi-konflikto (japane 乙巳の変) – kiu ĉesigis regadon de Soga-klano ĉe la korto. Ekde la Kamakura-epoko, la verko estas traktata kiel sankta teksto de la ŝintoismo.
Tradukoj
La angla traduko de la verko okazis en 1896 fare de W. G. Aston kaj validas eĉ hodiaŭ kiel standarda traduko.
16000 Neilgehrels
16000 Neilgehrels estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astrofizikiston Neil Gehrels, kiu laboris por disvolvi la gamo-radian astronomion en plena astronomia branĉo. Li estas la ĉefa enketisto por la misio pri de la kosma observatorio Swift lanĉita en novembro 2004 kaj estis Planada Sciencisto por la Gamo-Radiada Observatorio Compton (1991 - 2000).
Federacia Halo
La Federacia Halo (angle Federal Hall) situas ĉe Wall Street 26, en la urbo Novjorko, estis la unua kapitolo de Usono kaj loko de la investituro de George Washington en 1789. La originala konstruaĵo estis detruita en la 19-a jarcento kaj anstataŭita de la nuna konstruaĵo, kiu funkciis kie la unua Ĉambro de Transakcioj.
Kastelo de Acsaújlak
La Kastelo de Acsaújlak (konata ankaŭ pri la iama posedanto Prónay [prOnai]) estas nuntempa kastelhotelo en vilaĝo Acsa, en ties rando nomata Acsaújlak. En la vilaĝo Acsa estas ankaŭ alia kastelo: Kastelo de Acsa.
Historio
La familio Prónay konstruis tiu ĉi kastelon inter 1907-1910. Post la 2-a mondmilito la kastelo apartenas al la ŝtato (tio estis la ŝatiĝo). En fine de la socialismo jam en 1986 la kastelo transformiĝis al hotelo. Post kelkaj jaroj ĝi interne estis trakonstruita, samtempe la nova posedanto estis negocisto.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo kun mansardoj kaj keloj situas sola en parko. La kastelo formas brikon, sed en la 4 anguloj estas videblaj reliefantaj kvadrataj turobastionoj, ili estas duetaĝaj. La malantaŭa parto havas ankaŭ longan alon, kiu rompas la simetrion. La alo konsistas el etaĝa interliga mallonga koridoro, kiun tre granda kvadrata bastiono sekvas. Fine estas teretaĝa domparto. En mezo de la simetria fasado portiko reliefas, 4 kolonoj tenas terason por la unua etaĝo. Interne la mebloj estas barokaj, sur la muroj pentraĵoj de Mihály Schéner estas videblaj. En la kastelo malpli ol 20 luksaj ĉambroj troviĝas, krome multe da aliaj komunaj ĉambroj.
Parko
En la parko situas ankaŭ kelkaj teretaĝaj domoj.
El Portal
El Portal estas vilaĝo de la municipo Jerez de la Frontera, en Andaluzio, Hispanio. Ĝi estis la ununura haveneto tra kiu la urbo povis eksporti sian vinproduktadon ekde la Mezepoko ĝis la 19a jarcento. En tiu jarcento oni setligis tiame modernan sukerfabrikon, sed kiu tute malsukcesis jam en 1906; de tiam ĝi estis abandonita.
Mörigen
Mörigen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 877 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Mörigen situas ĉe la sudorienta bordo de la Lago de Bielo, proksimume 13 kilometrojn sudokcidente de la urbo Bielo, ĉe la okcidenta limo de ties aglomeraĵo. La komunumo konsistas el la partoj Oberdorf, Unterdorf, Hole kaj Usserdorf.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,16 km², de kiuj 16,7% estas kovritaj de arbaro, 59,3% servas por agrikulturo kaj 21,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Mörigen limas en nordo al Sutz-Lattrigen, en oriento al Hermrigen, en sudo al Epsach, en sudokcidento al Täuffelen, kaj en nordokcicento al la Lago de Bielo.
Lingvoj
La ĉefa kaj oficiala lingvo de la komunumo estas la germana lingvo, kiun okaze de la popolnombrado de 2010 parolis 92,6% de la loĝantaro. Ekzistas franclingva malplimulto, al kiu en 2010 apartenis 6,1% de la loĝantaro.
Trafiko
La komunumo situas ĉe la kantona vojo n-ro 237.1. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas proksimume 12 kilometrojn oriente ĉe la limo inter Bielo kaj Brügg. Per la tramlinio de Nidau al Ins la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Estas jam decidita projekto de longigo de la tramlinio al la stacidomo de Bielo kaj pluen en 2016.
Historio
La unua dokumenta mencio de Mörigen datiĝas el la jaro 1196 kiel Moringen. En la jaro 1843 apud la strando de Mörigen de la arkeologo Albert Jahn estis malkovrita riĉa trovejo el la bronzepoko. Dum mezepoko Mörigen apartenis al la Insulgovio de la Grafejo de Nidau, kiu en la jaro 1382 fariĝis havaĵo de Friburgo kaj en 1398 de la urbo Berno.
Čečín (Plasy)
Čečín estas pereinta vilaĝo, iama monaĥeja korto kaj eksa arbaristejo situanta inter Babina kaj Kočín en la orienta parto de distrikto Plzeň-nordo, kvin kilometrojn de Plasy.
Situo
Čečín estas herbeja loko meze de arbaroj. Sur la loko de eksa grangio kaj korto, kiuj troviĝis nordokcidente de la arbaristejo, estas plantita fruktoĝardeno. Sur rojo Čečínský potok, kiu trafluas tra la loko de la nordokcidento al sudoriento, estas du fiŝlagoj. En Čečín kruciĝas verda turisma vojo el Nebřeziny ĝis Dolní Hradiště kun blua  el Kopidlo ĝis Kaznějov.
Isaak ben Mordekai
Isaak ben Mordecai, konata ankaŭ kiel Majstro Gajo, estis juda itala medicinisto. Pri li malmulte estas konata escepte ke lia vivo etendiĝis ĉevale de la 13-a kaj 14-a jarcentoj.
Lia medicinista arto akiris estimon ĉe la papa Roma Kurio ĝispunkte ke li estis la unua judo nomumita ”papa arkiatro” (ĉefmedicinisto) de la papo mem. Fakte, li kuraciste zorgis pri la sano de la papoj Nikolao la 4-a (1288-1292) kaj Bonifaco la 8-a (1294-1303).
Majstro Gajo, aŭ Isaak ben Mordekai, estis ege ŝatata de medicinistoj samtempaj, kiel ekzemple ĉe Hillel ben Samuel el Verono. Tiu ĉi el Forlì (Centra Italio) sendis du longajn leterojn al Majstro Gajo pritraktantajn la doktrinojn de Maimonido por lin altiri akcepti kaj defendi kaj disvastigi la instruaĵojn de juda filozofo kaj bibliisto, tiam de multaj judoj kritikata kaj forgesita pro lia supozita troa “raciismo”. (Pri tiu diskuto, oni vidu: "Ḥemdah Genuzah," pp. 18-22),
Li estis konsiderita ankaŭ kiel filozofo, sed ankaŭ pri tiu temo ne konatas verkoj.
Latina (apartigilo)
La vorto havas plurajn signifojn:
Vassy-sous-Pisy
Geografio
Vassy-sous-Pisy etendiĝas sur 7.45 km², kaj havis 83 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 10 homoj en kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Michelle Philipot, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Vassy-sous-Pisy apartenas al la kantono de Guillon, kies ĉefurbo estas Guillon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
NGC 5178
NGC 5178 (aliaj indikoj — UGC 8478, MCG 2-34-22, ZWG 72.93, PGC 47358) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.