cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palio (Sieno)
La kurado estas danĝera kaj pluraj rajdantoj kaj ĉevaloj mortis. Rajdantoj rajtas vipi ne nur siajn ĉevaloj, sed ankaŭ ĝeni la ceterajn ĉevalojn kaj rajdantojn. Venkas la ĉevalon kiu unue transiras la finlinion kun sendifektaj kapornamoj. Ne necesas, ke rajdantoj finu. Ofte ili ne povas.
Houdan (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Cyr - Surdon (395000).
Palio (Sieno)
La premio estas palio standardo el pentrita silko. Rapide kaj entuziasme, la venkanto ricevas palion. Dum monatoj la venkanta kvartaloj festos. La malvenkantoj de pripaliaj veto ofte ŝuldas fari publike amuzigaĵoj.
Antaŭ la kurado, ofte mezepokkostumitaj alfieri (flagoĵonglistoj) paradas.
Malgraŭ la oftaj denoncoj, ne estas seriozaj pruvoj, ke ĉevaloj kuras drogite. Oni suspektas pli pri korupto de rajdantoj.
La urbo kaj speciale ĉefe Piazza del Campo pleniĝas per sienanoj kaj vizitantoj. Plej komforte oni spektas per televido.
Udvarhelyi Híradó
Udvarhelyi Híradó udvarheji hirado (Novaĵdonanto de Udvarhely) estas semajngazeto en Odorheiu Secuiesc aperanta de 9-a de aŭgusto 1990.
Eksteraj ligiloj
Retejo de ĵurnalo.
Vilém z Rožmberka
Vilém z Rožmberka aŭ Vilhelmo Rosenbergo (naskiĝis la 10-an de marto 1535, mortis la 31-an de aŭgusto 1592) ano de la plej fama kaj potenca ĉeĥa nobela familio Rožmberk, filo de Jošt la 3-a z Rožmberka kaj lia dua edzino Anna von Rogendorf, frato de Petr Vok kaj kvar knabinoj. Lia patro, reganto de la domo Rožmberk (en la gento regis kutimo, ke ĉiam plej aĝa ano regis tutan grandegan posedon) mortis oktobre 1539. Plua laŭvica gentreganto Petro la 5-a, nomita Lamulo, ankaŭ mortis tro frue, la 2.-an de novembro 1545, sed kapablis antaŭe destini kuratorojn por la nematuraj gekuzoj. Albrecht z Gutštejna, Jeroným Šlik z Holíče kaj Oldřich Holický ze Šternberka bone mastrumis kaj eĉ pligrandigis ilian posedon.
Vilém z Rožmberka estis siatempe la plej signifa kaj plej riĉa ĉeĥa nobelo. Li estis ja katoliko, tamen ne tro fervora kaj toleris reforman religion. Laŭdire li ĉiam traktis racie kaj afable. Siajn bienojn li mastrumis tre bone (pere de administrantoj, inter kiuj famiĝis Jakub Krčín z Jelčan), ŝatis arton, konstruigis krom alia belan renesancan ĉaskasteleton Kratochvíle ĉe Netolice. Malgraŭ sia raciemo, restante siatempulo, li pagis multan monon por alkemiaj provoj, dediĉis bienon ankaŭ al la fama alkemiisto Edward Kelly.
Phoenix (biero)
Bierfarejo Phoenix estas la plej granda bierfarejo en Maŭricio. Ilia Phoenix Biero de tipo lager estas vaste distribuata en la insulo. La firmao ankaŭ havas ligojn kun Guinness Bierfarejo.
Phoenix Biero
Komenciĝis produktado de Phoenix Biero en 1963. Ĝi havas alkoholan kvanton de 5%, kaj ĝi estas difinita kiel "ora lager" de la produktantoj. Ilia maltita hordeo venas el Aŭstralio kaj Eŭropo. La biero estas vendata en boteloj de 65 cl. kaj 33 cl. kaj ladskatoloj de 33 cl. Ĝi ankaŭ estas havebla po glaso en lokaj trinkejoj kaj restoracioj.
Sapfo
Sapfo aŭ Psapfo (Σαπφώ aŭ en ŝia propra dialekto Ψάπφω [Psápfo]; naskiĝis inter 630 a.K. kaj 612 a.K., mortis en 570 a.K.) estis greka antikva poetino. Ŝi estis la unua konata poetino, kiu skribis pri lesba amoro kaj lesba sekso. Nur 7% de ŝia verkoj restas al ni. Ŝia virseksa samtempulo estis Alkajo.
(7347) 1993 EW
(7347) 1993 EW estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Sapfo
Ekde la klasika periodo altege ŝatata, grekaj komentistoj inkludis ŝin en la listo de la "Naŭ Lirikaj Poetoj", dum Platono katalogis ŝin kiel "La Deka Muzo"
Pri ŝia vivo
Ŝi verkis poemojn kaj komponis muzikon por ili, ekde sia juneco. En ŝia lernejo de la urbo Mitileno, kie ŝi pasigis sian infanaĝon kaj parton de sia juneco, ŝi laŭtlegis siajn poemojn akompanante sin per muziko kaj danco.
Ŝi estis edziniĝinta al riĉa komercisto, Kerkilo (Kerkylas), kiu baldaŭ mortis, kaj de kiu ŝi havis filinon, Kleis. De sia edzo ŝi heredis grandan fortunon.
En la jaro 603 a.K. pro politikaj aferoj, ŝi aliĝis al la konspiro por mortigi la tiranon Pitako. La entrepreno ne sukcesis, kaj Pitako pardonis la vivon de la konspirintoj sendante ilin al ekzilo. Sapfo estis kondukata al Sirakuzo.
La 6-jara ekzilo rezultis pozitiva por ŝia intelekta disvolviĝo, ĉar tio permesis al ŝi vojaĝi preter la Egea Maro kaj edukiĝi per la kontakto kun aliaj kulturoj.
En Sirakuzo la poetino de Lesbos fariĝis centro de la kultura kaj arta movado, aranĝante literaturajn-muzikajn konkursojn, neforgeseblajn recitalojn kaj dancojn. Tiel ŝi kreis favoran etoson por sia ambicia projekto: Sapfo starigis majestan palacon, kiun ŝi nomis Muzeon, ejo de la muzoj. Unue, ĝi estis lernejo inspirita nur por la edukado de Kleis, ŝia filino. Sed ŝi sukcesis dungi la plej bonajn instruistojn el diversaj artaj branĉoj, kaj konvinki ilin por ke iliaj filinoj partoprenu en la akiro de ĉi tiu aro da artaj konoj. Tiel formiĝis metoda lernejo, kiun ŝi baptis kiel la Unuan Universitaton ekskluzive por virinoj.
En 595 a.K. Sapfo ricevis la rajton por reveni al sia patrujo. Instalita denove en Lesbos, Sapfo rekreis sian universitaton en la Domo de la Muzoj. Tie ŝi dediĉis sin al verkado, komponado kaj edukado de la aristokrataj junulinoj de la insulo Lesbos. Ĉi tiu lernejo instruis la junulinojn en diversaj artoj atingante altan emocian nivelon, serĉante plezuron, alproksimiĝon al la beleco, al idealo pere de la poezio, la danco kaj la muziko.
Ŝia verkaro
Postrestas de ŝia verkaro preskaŭ nur fragmentoj. Nur unu poemo estas kompleta, kvankam mankas eĉ tie kelkaj literoj.
Sapfo estas ne nur poetino de alta rango, sed ankaŭ patrino de la lirika ĝenro. Ŝi estis fama poetino de sia tempo, prefere pri lirika poezio, kiun ŝi kantis akompanate de liro. Ŝi sukcesis renovigi la liron laŭ teknika kaj stilistika vidpunkto. Ŝi disvolvis la tiel nomatan "sapfan strofon", kiu estis modifo de la “eolika verso”. Ŝiaj poemoj estis skribitaj en unu el la ĉefaj dialektoj de la greka lingvo: la eolika.
Antaŭ ol Sapfo kreis la “sapfoan strofon”, abundis la epopea poezio, kiu parolis pri la herooj, la patrujo, ĉiam parto de iu glora pasinteco. La stilo de Sapfo karakteriziĝis por paroli en la unua persono. Estis la unua fojo, ke oni  kantis personajn sentojn, ĉar ŝi elektis amon kiel sian poezian temon. Ŝiaj temoj estas derivitaj de la mondo de l' virinoj: ilia ĉiutaga vivo, la geedziĝo, religiaj ceremonioj; ŝi ankaŭ kantas pri la beleco de amo inter virinoj, ankaŭ pri siaj propraj sentoj tiurilate. De tio venas la vortojn "safismo" kaj "lesbanino" (el la nomo de ŝia hejminsulo Lesbo) por samseksemo inter virinoj.
Léon Serpollet
Léon Serpollet, kiu naskiĝis la 4-an de oktobro 1858 en Culoz kaj mortis al 11-an de februaro 1907 en la 16-a arondismento de Parizo, estis franca teknikisto kaj entreprenisto, kun sia frato estis eltrovinta la multotubetan vaporkaldronegon kaj revis pri konstruo de vaporveturilo. Danke al la kuraĝigo kaj malavareco de la advokato, esperantisto kaj teknikisto Ernest Archdeacon, Léon Serpollet povis konstrui la unuan praktikan vaporveturilon, kaj ambaŭ en januaro 1890 vojiris de Parizo al Liono (500 kilometroj) en dekunu tagoj. Tio estis la unua plurtaga oficvojaĝo en aŭtomobilo, naskiĝo de nova tempo, post kiam en la najbara Germana Regno jam en aŭgusto 1888 la edzino de plia aŭtomobila pioniro, Bertha Benz, sen konsento de la edzo kun siaj 2 filoj jam faris iom pli ol 100-kilometran vojaĝon en aŭtomobilo, kiu registriĝis kiel la entute unua vojaĝo en aŭtomobilo.
Sapfo
Ŝia verkaro
Ŝia plej konata poemo estas Odo al Afrodito, kie ŝi esprimis siajn zorgojn, kiel amon, malĝojon, forlason, ĵaluzon, deziron, tenerecon. Ŝia verko estis kompilita en 9 libroj kaj konservita en la konata Biblioteko de Aleksandrio. Ŝiaj poemoj estis kopiitaj, tradukitaj, kaj uzataj por instruado en la Antikva Grekio, ĝis la ŝanĝo de la kariertabelo, kiu venis al ili de bizancaj lernejoj.
Postaj opinioj kaj tendecoj pri ŝi
Kvankam la personeco de Sapfo kaj ŝia verko estis gravegaj en ŝia tempo, la simpla fakto esti virino persekutis ŝin tra la tuta historio. Pro malkaŝe esprimi tion, kio okazis en ŝi kaj ne ĉirkaŭ ŝi, pro senvestigi sian animon, sian koron, sian sangon, kio fariĝas glora persona batalo, oni kulpigis ŝin pri la falsa bildo de voluptemo kaj lascivo.
El ŝia poezio oni konkludis, ke ŝi gvidis eble lernejon por junulinoj, eble prepare al pliposta nupto. Sed efektive, niaj informoj estas ege malklaraj. Kio estis ŝia rilato al tiaj junulinoj, ankaŭ ne certas. Jam en la klasika periodo oni multe fantaziis pri tio.
Aŭtoro el la 2a jc p.Kr. komparis ŝin kun Sokrato kiu edukis junulojn en Ateno.
Precipe en pasinteco, kelkaj filologoj, redaktante ŝiajn poemojn, foje aldonis vortojn por ĉu kamufli ĉu forigi eventuale samseksemajn tendencojn el kelkaj el ŝiaj poeziaj fragmentoj.
Ekde la klasika antikva periodo multaj verkistoj vidis ŝin kvazaŭ idealon imitindan: ekzemple Katulo, Horacio k.m.a.
Multajn jarcentojn post ŝia vivtempo, la maliculoj imagas eternan lesban orgion, kaj en la jaro 1073 la Papo Gregorio la VII-a, ordonis ĵeti en la flamojn ĉiujn manuskriptojn de la sapfaj poemoj "pro malmoralaj kaj pekaj". El entute 10.000 versoj atribuitaj al ŝi, nur 600 atingis nin per forĵetitaj, difektitaj materialoj.
Ŝi estis la unua, kiu faris subjektivan literaturon; kiu prenis sian propran internecon kiel la objekton de sia arto; ‘la unua kiu malplenigis sian propran animon en la muldilon de la versoj, por ke aliaj identiĝu aŭ disiĝu de ŝi’.
William Pinheiro Rodrigues
William Pinheiro Rodrigues (n. 19-an de januaro 1989, m. 25-an de februaro 2018) estis brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC kaj Sagawa Printing.
NGC 5409
NGC 5409 (aliaj indikoj — UGC 8938, MCG 2-36-9, ZWG 74.44, PGC 49952) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ŝoro
Ŝoro aŭ salherbejoj estas ebena natura areo je malalta vegetalaro situanta proksime de marbordo, kiu estas mergita per salakvo nur okaze de altaj tajdoj. Ĝi estas la parto de la flusejo, kiu iras de la supera parto de la bordmeza etaĝo al la malsupra parto de bordsupra etaĝo kaj konsistas el la supra franĝo de aluviaj grundoj. Ĝi kreskas supre de areo de vadmaro, kiu ĝenerale restas nuda en modera klimato (la sliko) aŭ kiu estas koloniita per manglarboj en tropikaj regionoj (la mangrovo).
Ŝoro estas karakterizita per herbejo kun halofita (saltolera) vegetalaro disigita laŭ etaĝoj. En tropika areo, iuj partoj de ŝoro estas nudaj ĉar saturitaj per salo : tio estas la tannoj.
Vegetalaro
La ŝoro estas mergita nur dum la plej altaj tajdoj kaj kreskas kontraŭ sliko per iompostioma altiĝo kaj vegetala progreso. Laŭ mergnivelo, vegetalaro povas kreski laŭ tri niveloj : la malsupra, la meza kaj la supra ŝoro. La kreskanta vegetalaro taŭgas por ne konstanta mergo kaj saleta medio. Sur ŝoro kreskas diversaj vegetaloj, precipe saltoleraj specioj.
András Csókay
András Csókay [andrAŝ ĉOkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csókay András estis hungara kuracisto, kirurgo pri nervoj, arkitekto, altlerneja instruisto.
András Csókay naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
András Csókay akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1980. Post la diplomo li estis arkitekto 3 jarojn, sed poste li ŝanĝis profesion. Li akiris medicinan diplomon en Universitato Semmelweis en 1989. Post la dua diplomo li laboris en pluraj medicinaj institutoj, intertempe en 1994 li akiris nervokirurgian fakdiplomon, en 2002 ankaŭ sciencan gradon Ph.D. Inter 2003-2007 li vivis en Szombathely kaj laboris en la urba hospitalo, poste li denove laboris en Budapeŝto. Inter 2010-2013 li vivis kaj laboris en Miskolc, poste denove en Budapeŝto. Libertempe li servis ekzemple en malsanulejoj de Niĝerio, krome li verkas katolikenajn librojn. Li ricevis premiojn inter 2005-2018. Li havas edzinon, kiu naskis kvarfoje.
Fiatal Fórum
Fiatal Fórum (Juna Forumo) estis porjunulara hungarlingva semajngazeto en Bukareŝto inter 30-a de decembro 1989 kaj 11-a de aprilo 1992.
Budakeszi
Budakeszi [budakesi], germane Wudigeß estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest (departemento), iam en subregiono de Budaörs, nun en Distrikto Budakeszi.
Situo
Budakeszi situas en malebenaĵo, kontaktiĝanta kun Budapeŝto. En la urbo trafikas ankaŭ la ĉefurbaj aŭtobusoj. Nuntempe estas malavantaĝo, la interligo kun Budapeŝto estas nur unusola vojo, krome estas arbaro.
Historio
Pli frue oni loĝis tie jam en la neolitiko kaj romiana erao. La turkoj havis la vilaĝon inter 1541-1686. Poste alvenis are germanoj. La katolika baroka preĝejo konstruiĝis en 1761, sed estas ankaŭ kalvinana preĝejo. La germanoj estis forpelitaj en 1946. Apud la urbo troviĝas bestoparko kaj centro de Internacia Konsilantaro de Sovaĝbestoj de Defendado (Conseil International de la Chasse et de la Conservation du Gébier).
Komunumoj de "Keszi" en Hungara reĝlando
Keszi estas unu el la 7 hungaraj gentoj.
Hídfő
Hídfő hidfoe: (Pontkapo) estis publikviva-kultura gazeto en hungara lingvo.
Virinaj rajtoj
En kelkaj lokoj tiuj rajtoj estas instituciigitaj aŭ apogitaj per leĝaro, loka kutimo, aŭ konduto, dum en aliaj ili povas esti ignoritaj aŭ eĉ subpremitaj. Ili devias de pli larĝaj nocioj de homaj rajtoj tra asertoj de eneca historia kaj tradicia biaso kontraŭ la praktikado de rajtoj de virinoj kaj knabinoj en favoro de viroj kaj knaboj.
Temoj ofte asocitaj kun nocioj de la rajtoj de virinoj inkludas, kvankam ne estas limigitaj al rajtoj: al korpa integreco kaj aŭtonomio; voĉdoni (virina balotrajto); plenumi oficon; labori; al justaj salajroj aŭ egala salajro; posedi posedaĵon; al eduko; servi en la militistaro aŭ esti konskriptita; eniĝi en laŭleĝaj kontraktoj; kaj havi edzecajn aŭ gepatrajn rajtojn.
Taisuke Nakamura
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC, Albirex Niigata, Montedio Yamagata, JEF United Chiba, Júbilo Iwata kaj Omiya Ardija.
2-Butila salikato
2-Butila salikato aŭ C11H14O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la salikata acido kaj 2-butila alkoholo, senkolora likvaĵo, uzata kiel solvanto kaj kiel gustiga kaj odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. 2-Butila salikato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Salikato de 2-butilo ankaŭ uzatas pro ĝiaj antifungaj, antibakteriaj kaj antioksidigaj proprecoj.
Saint-Aulaire
Saint-Aulaire estas la nomo de pluraj artikoloj.
Village Vanguard
Village Vanguard (eo:  pionira vilaĝo) estas ĵaz-klubejo en la Sepa Avenuo en la novjorko urboparto Greenwich Village.
Historio
Village Vanguard malfermiĝis la 15-an de februaro 1935. Fondinto Max Gordon malfermis la klubejon en la kelo de kejloforma domo ĉe stratangulo Sepa Avenuo / Placo Waverly. Ĝi estis komence scenejo por plej diversaj muzikistoj, inter ili ankaŭ popolmuzikisto Pete Seeger, kies bando The Weavers havis en Village Vanguard sian unuan dungitecon, kaj la tiam ankoraŭ nekonata kantisto Harry Belafonte. Aŭguston de 1949 tie prezentis Mary Lou Williams sian lastan koncerton; ŝia bando uzis la scenejon kun la bando de J. C. Heard. Ekde 1957 Village Vanguard fariĝis nura ĵazklubejo. Al la muzikistoj de Village Vanguard baldaŭ apartenis muzikistoj kiel Thelonious Monk, Dizzy Gillespie, Miles Davis kaj Art Blakey.
Dum kiam la ĵazklubejoj de la 52-a Strato aŭ la Birdland ĉe la Broadway ekde meze de la 1960-aj jaroj fermis la pordojn, Village Vanguard restis fama ĵaz-eventejo en Novjorko. Post kiam en 1989 mortis Max Gordon, lia edzino Lorraine transprenis la negocon.
Graveco en la ĵazmondeto
Apartaĵo de Village Vanguard estas ĝia geometrio. La domo, same kiel ankaŭ la klubejo kun siaj 123 sidlokoj, estas kejloforma, je kio la scenejo troviĝas en unu el la anguloj de la salonego. Ĉi tiu tre speciala geometrio faras la ejon unu el la plej taŭgaj lokoj por ĵazaj sonregistraĵoj, al „Carnegie Hall de ĵazo“. La muzikistoj ŝatas de Village Vanguard aparte la proksimecon al publiko. John Coltrane esprimiĝis pri tio jene:
Krome la posedanto direktis la ejon Village Vanguard ĉiam tre rigide kiel ĵazklubejo, je kiu la muziko staras en la malfono. Tial sur la hejmpaĝo de la klubejo tekstas jene
Village Vanguard ne nur proponis prezenteblecojn por ĵazmuzikistoj, ĉi tie oni ĉiam denove produktis koncertregistraĵojn. Trans la landlimoj de Usono Village Vanguard famiĝis per multaj koncertregistraĵoj de muzikistoj kiel Bill Evans kaj John Coltrane.
Sonregistraĵoj el Village Vanguard
Je la sondisko-eldonejoj la titolo „at the Village Vanguard“ intertempe validas kiel garantiaĵo por bonaj vendonombroj. Intertempe ĝi ornamas plurajn dokojn da diskokovriloj de sonregistraĵoj de ĉiuj gravaj ĵazaj diskeldonejoj, ekde Blue Note trans Riverside ĝis Impulse und Verve'', la tuta nombro de sonregistraĵoj estas ĝis nun proks. 150.
AtheOS
Komputiko > Mastrumaj sistemoj
Iniciita kiel universitata projekto, AtheOS estas libera mastruma sistemo. La ideo estis krei tute originalan sistemon (kvamkam kongrua kun normo POSIX), kun altnivela programada interfaco (en programlingvo C++) kiel faris jam ekzistantan sistemon BeOS. Post oktobro 2001 la projekto ne plu evoluis; konstatante tion, en julio 2002 komencis novan projekton kiu reprenas la kodon de AtheOS kaj daŭrigas la programadon, fare de Rick Caudill, Henrik Isaksson kaj Kristian Van Der Vliet : la sistemo nun nomiĝas Syllable kaj ĉiuj eks-uzantoj de AtheOS nun uzas Syllable.
La sistemo nun disponas pri grafika interfaco estetike simila al Amiga, kaj retumilo bazata sur motoro Khtml (motoro de Konqueror, por projekto KDE). Aliaj programoj estas ĉefe specifaj versioj de la GNU-programoj disponeblaj por aliaj sistemoj.
Němčice nad Hanou
Němčice nad Hanou estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. La urbo situas sur maldekstra (norda) bordo de rivero Haná. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1141.
Aliminusa
Aliminusa estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Caccamo, Cerda, Montemaggiore Belsito, Sciara kaj Sclafani Bagni.
Němčice nad Hanou
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
NGC 5410
NGC 5410 (aliaj indikoj — UGC 8931, KCPG 406A, MCG 7-29-34, VV 256, ZWG 219.41, KUG 1358+412A, PGC 49893) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Komunumoj de Aveyron
Jen listo de la 304 komunumoj de la franca departemento Aveyron laŭalfabete.
Dudek mil leŭgoj sub la maro
Dudek mil leŭgoj sub la maro (Vingt Mille Lieues sous les mers) estas klasika sciencfikcia libro verkita de la franca verkisto Jules Verne kaj publikigita en 1870. La nomo estas rilatanta al la distanco kiun la submarŝipo vojaĝas en la rakonto.
Intrigo
La intrigo estas relative simpla, kaj ĝi precipe servas kiel framo por priskribi la mirindaĵojn de la subakva mondo kaj la teknikaĵojn, kiuj necesos por realigi la profetan vizion de la aŭtoro pri submara vojaĝado kaj esplorado. Estas la jaro 1866, kaj la mara komunumo estas skuita de sporadaj ekvidoj de ŝajne giganta markreito, malsimila al ĉio, kion oni antaŭe vidis. Kiam tiu “cetaco” kolizias kun du komercŝipoj, kaj preskaŭ sinkigas ilin, la usona mararmeo elsendas la vaporfregaton Abraham Lincoln por ĉasi la kreiton. La franca naturisto Profesoro Pierre Aronnax, kiu rakontas la historion; lia servanto Conseil; kaj usona majstro-harpunisto Ned Land kuniĝas kun la ŝipanaro. Post senrezulte serĉi laŭlonge de la orienta marbordo de Sudameriko kaj tra la Pacifiko, Lincoln hazarde renkontas la “monstron” sud-oriente de Japanio kaj penas subigi ĝin per kanonado kaj harpuno. Responde, la besto inundas la fregaton per ĵetoj de akvo, kaj forportas ĝian rudron dum atako, kiu ankaŭ ĵetas Aronnaxon, Conseilon, kaj Landon en la maron.
Forlasitaj de Lincoln, la tri ŝiprompuloj trovas sin sur la “dorso” de la kreinto, kiu estas, efektive, submarŝipo – la Naŭtilo – desegnita, konstruita, kaj komandata de la mistera Kapitano Nemo, kiu enŝipigas Aronnaxon, Conseilon, kaj Landon kiel siaj kaptitoj, sed permesas, ke ili libere disponu de la ŝipo. Sekvas daŭra submara aventuro – 20.000 leŭgoj sub la maroj – dum kio Naŭtilo esploras preskaŭ la tutan de la monda oceano kaj la suba marfundo. Aronnax estas fascinata pri ĉi tiu eksterordinara aliro al la submara regno. Per liaj longaj konversacioj kun Nemo, oni lernas kiel Naŭtilo estas desegnita kaj funkcias, pri ties plena sendependeco de apogo de la tero, kaj pri la “misio” de la submarŝipo: vagadi tra la terglobo, apogante luktojn kontraŭ tirana subpremo. Intertempe, Ned Land fariĝadas pli kaj pli malkontenta pro sia mallibereco, kaj li fine konvinkas la profesoron kaj Conseilon kuniĝi kun li kaj eskapi el la submarŝipo. Kiam ili ekprovas eskapi, Naŭtilo estas suĉita en la legendan akvokirladon, la Malstromo, en la Norvega maro, kaj kiam mildiĝas la sekva violento, ŝajnas, ke nur Aronnax, Conseil, kaj Land postvivis.
La nomo de la kapitano, "Nemo", estas la latina vorto por "neniu"; tiu nomelekto povas esti inspirita de la Odiseado en kiu Odiseo, dum sia renkonto kun Polifemo, prezentis sin kiel Udejs, kio estas la greka vorto por "neniu".
Sekvo
Walt Disney produktis en 1954 faman filmon 20,000 Leagues Under the Sea bazitan sur la romano.
Damavando
La monto Damavando (, legu: Damåvand; Dam-āvand signifas „frosta monto“) estas aktiv-potenca vulkano, kiu estas la plej alta pinto de Irano kaj Mezoriento kaj ankaŭ la plej alta vulkano en Azio. Ĝi havas specialan lokon en la persa mitologio kaj folkloro. Tiu montsupro estas situanta en la mezo de la Elborza Montaro, apuda al Varārū, Sesang, Gol-e Zard kaj Miānrūd. La monto estas situanta en la suda marbordo de la Kaspia Maro, en Amol Graflando, Mazandaran ŝtato, 66 kilometrojn (41 mejlojn) nordoriente de la urbo Teherano.
Simbolismo kaj mitologio
Damavando estas signifoplena monto en la Persa mitologio. Ĝi estas la simbolo de kontraŭstaro de Irananoj kontraŭ despotismo kaj fremda regado en la Persaj poezio kaj literaturo. En tekstoj kaj mitologio de Zaratuŝtrismo, la tri-kapa drako estis ĉenita kun monto Damavand, restinta tie ĝis la fino de la mondo. En la pli malfrua versio de la sama legendo, la tirano Zahhak estis ankaŭ ĉenita en kavo ie en la monto Damavando poste esti venkita de forĝisto kaj. Persa poeto Ferdousio figuras tiun eventon en sia majstroverko, la Ŝahnameo:
li elportas Zahhak, li mem monto
al la pinto de Damavando kaj bindas lian kolon.
La monto laŭdire tenas magiajn povojn en la Ŝahnameo. Damavando estis nomita ankaŭ en la Irana legendo Arash kiel la loko kie li pafis sian sagon por marki la Iranan bordon. La fama poezio Damavand verkita de Mohammad Taqi Bahar estas ankaŭ unu bela ekzemplo de la monto signifoplena en la Persa literaturo. La unua verso de tiu ĉi poemo diras:
La monto Damavand estas figurita sur la inverso de la Iranana bankbileto de 10,000 Rialoj.
Geologio
Monto Damavando unue erupciis en la Plejstoceno antaŭ almenaŭ 1.78 milionoj da jaroj. Post multaj konataj erupcioj antaŭ ĉirkaŭ 600,000 kaj 280,000 jaroj, ĝi finfine erupciis antaŭ 7,300 jaroj en la holoceno. Ĝia kruta konuso estas formita de cindro kaj laf-fluo, kiuj ĉefe estis faritaj de traĥito, andezito, kaj bazalto. La kvaternaraj lafoj estas direkte lokigitaj sur la sedimentoj el Ĵurasio. La vulkano estas vertita per unu malgranda kratero kun sulfurikaj deponoj. Estas ankaŭ fumaroloj, Termofontoj, kaj mineraloj deponoj de travertino. Monto Damavando povis esti konsiderita kiel aktiv-potenca vulkano, ĉar estas fumaroloj apud la monto-pinta kratero elsendadanta sulfuron, kiu estis konata esti aktiva en.
Termikaj fontoj
Mineralaj termofontoj estas ĉefe lokigitaj sur la flankaj kaj ĉe la bazo, donadas indiko de vulkana varmega kompare apud la surfaco de la tero. kiam neniu historiaj erupcioj estis rekordataj, termofontoj ĉe la bazo kaj sur la flankoj, kaj fumaroloj kaj Sulfatara apud la pinto, indikas unu varmega aŭ malvarmetado lafo korpo ankoraŭ prezenta sub la vulkano.
La plej grava de tiuj termofontoj estas lokigita en Abe Garm Larijan en vilaĝo Larijan en la kvartalo Lar Valo. La akvo el tiu ĉi fonto estas utila en la kuracado de kronikaj vundoj kaj haŭtaj malsanoj. Apud tiuj fontoj estas publikaj banejoj kun malgrandaj naĝbasenoj por publik-uzado.
Vojoj al la pinto
La plej bona loĝejo por montogrimpantoj estas la nova restejo de la Irana Montara Federacio en la vilaĝo Polouro, lokigita en la sudo de la monto.
Estas almenaŭ 16 konataj vojoj al la pinto, kun diversaj niveloj de malfacileco. Kelkaj estas ege danĝeraj kaj bezonas rok-grimpadon. La plej populara vojo estas la Suda-Vojo, kiu havas paŝ-stampojn kaj kampon en la mezo de la vojo nome Bargah Sevom Kampo ĉe 4,220 m (ĉirkaŭ 13,845 ft). La plej longa vojo estas la Nord-orienta kaj tiu bezonas du kompletajn tagojn por atingi la pinton komence el monteta vilaĝo de Nāndal kaj ununoktan restadon ĉe Takht-e Fereydoun (alto 4,300 m - ĉirkaŭ 13,000 ft), du etaĝe ŝirmo. La okcidenta vojo estas fama pro sia sunsubir-rigardaĵo. Sīmorgh ŝirmo en tiu vojo ĉe 4,100 m (ĉirkaŭ 13,500 ft) estas nove konstruita kun du etaĝoj.
Estas frostigita akvofalo, kies persa nomo estas Ābshār Yakhī, kaj kiu estas ĉirkaŭ 12 m alta kaj situas en alteco de 5,100 m. Ĝi estas la plej alta akvofalo en Irano kaj Meza Oriento.
Oranĝbeka aremono
La Oranĝbeka aremono (Arremon aurantiirostris) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj kaj genro de Aremonoj.
Ĝi troviĝas en Centrameriko en Belizo, Kostariko, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo kaj Panamo kaj en nordorienta Sudameriko en Kolombio, Ekvadoro kaj norda Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Burgo Schallodenbach
La burgo Schallodenbach esta ne plu ekzistanta burgo en la kounumo Schallodenbach, en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis la nomdonanto kaj la devenburgo de la senjorio Schallodenbach.
Red McKenzie
Red McKenzie (* 14-an de oktobro 1899 en Sankta-Luiso; † 7-an de februaro 1948 en Novjorko) estis blankula usona ĵaz-muzikisto (badestro, kantisto, kombiloludisto) de ĉikago-ĵazo kaj muzikagento.
Vivo
Ekde fine de la 1920-aj jaroj McKenzie laboris ankaŭ kiel muzikagento, kie ekz. peris la unuajn sonregistradojn de Bix Beiderbecke kaj Frank Trumbauer por Okeh. Krome li ankaŭ prezentis kiel kantisto, laboris dum la tutmonda ekonomikrizo de la 1930-aj jaroj en Sankta Luiso ĉe bierfarejo kaj dum la 1930-aj jaroj li ludis gravan rolon en la ĵazklubejoj de la 52-a Strato en Novjorko. Ĉar li estis koleremulo, je tio li foje ankaŭ argumentis perpugne. En 1944 li denove transloĝiĝis al Novjorko, kie li ludis Eddie Condon. Li estis alkoholulo kaj mortis relative junaĝe kun 48 jaroj pro hepata cirozo.
Bolŝoj-baleto
La Bolŝoj-baleto estas internacie fama kompanio de klasika baleto kun sidejo en la Bolŝoj-Teatro en Moskvo, Rusio. Fondita en 1776, la Bolŝoj-baleto estas inter la plej malnovaj balet-kompanioj de la mondo. Komence de la 20-a jarcento, ĝi iĝis de internacia elstareco kiam Moskvo iĝis la ĉefurbo de sovetunia Rusio. La Bolŝoj-baleto estis agnoskata kiel unu el la plej gravaj balet-kompanioj en la mondo. Ĝi havas branĉon en la Lernejo de Bolŝoj-baleto en Joinville, Brazilo.
En tiu kompanio prezentiĝis plej famaj sovetuniaj dancistoj kaj komponistoj kiel Dmitrij Ŝostakoviĉ kaj Aram Ĥaĉaturjan.
5916 van der Woude
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jurrie van der Woude, delegito al la publika informo de la Jet Propulsion Laboratory, kaj kun-kreinto de la ekspozicio "25 jaroj de Kosma Fotografio".
Malgranda pufino
La Malgranda pufino (Puffinus assimilis) estas marbirdo el ordo de procelarioformaj birdoj. Ĝi havas du subspeciojn, kiuj vivas ĉe la Kanariaj insuloj, Azoroj kaj Madejro (baroli); ĉe Kaboverdo (boydi) kaj aliaj insuloj de Makaronezio. Ĝenerale tiu specio loĝas tra la oceanoj de la Suda Hemisfero sude de Tropiko de Kaprikorno.
Priskribo
La Malgranda pufino havas korpolongon de 25 ĝis 30 cm kaj flugilan enverguron de 58 ĝis 67 cm. La supra parto de la birdo estas relative unukolore fulgonigra, dum la suba parto estas blanka. Ĝi similas forte al Nordmara pufino. Kompare al tiu, ĝi havas relative obtuzan, mallongan kaj larĝan flugilon, plue blankon en la vango, tiel la nigra okulo estas forte rimarkebla.
Ĝi havas la tipan pufinan flugmanieron de la genro, malsuprenirante el flanko al flanko per rigidaj flugiloj kaj malmultaj flugilfrapoj, havante la flugilpintojn preskaŭ tuŝante la akvon, kvankam dum malforta vento ĝi havas pli flufgilfrapadan flugmanieron ol tiu de ĝiaj pli grandaj parencoj. Tiu birdo aspektas kiel fluganta kruco, kun ties flugiloj je rekta angulo el la korpo, kaj ĝi ŝanĝas el nigra al blanka dum la malhelaj supraj partoj kaj pli palaj subaj partoj estas alternative eksponitaj dum ĝi veturas malalte super la maro.
Konduto
Tiu estas gregema specio, kiu povas esti vidata en grandaj nombroj el ŝipoj aŭ el teraj elstaraĵoj, ĉefe aŭtune. Ĝi flugas rekte super la akvosurfaco, ne rektalinie, sed ofte per zigzago. Ĝi ne sekvas ŝipojn, male al parencaj specioj.
La Malgranda pufino demetas ovojn de februaro ĝis junio en etaj kolonioj en malfacile alireblaj terpremaĵoj. Tiujn oni vizitas nur nokte por eviti atakojn de grandaj mevoj. Unu birdoparo demetas, kaj kovas nur unu ovon. La Malgranda pufino nutras sin per malgrandaj fiŝoj, krustuloj kaj moluskoj, vermoj.
Super la maro, la eta pufino estas plej ofte malkriema, sed en senlunaj noktoj, la kolonioj eligas ridajn, ritmajn vokojn, akcente je la dua vokvoĉo.
Ablak
Redakcio
Ĉefredaktis Sándor Majla.
Samundri
Samundri aŭ Samandari (سمندری‎) estas urbego en provinco Panĝabo (Pakistano), en kantono de Fajsalabado, kie ĝi estas sidejo de la samnoma distrikto. Samundri estas ankaŭ kanalo, kiu fluas el Ĉenabo.
Geografio
Samundri situas sur ebenaĵo en la nordorienta landparto. Ĝang troviĝas 46, Fajsalabado 94, Okara 105, Lahoro 205, Islamabado 324, Peŝavaro 358, Sukur (Pakistano) 489, Kveta 516, Karaĉio 850 kilometrojn.
Historio
Samundri estis establita dum dominado de britoj en 1887. En tiu jaro ekzistis tri hinduaj sanktejoj en tiu areo, el tio devenis la loknomo. Migrado inter Hindio kaj Pakistano estis kontinua antaŭ la sendependeco. Post la sendependeco en 1947 la hinduoj kaj sikoj migris al Barato, dum la islamaj rifuĝintoj de Barato ekloĝis en la okcidenta Panĝabo kaj en tuta Pakistano.
Loĝantaro
La loĝantaro kreskis preskaŭ trioble inter 1998 kaj 2017, tio estas la jara kresko 5.7%, tre super la nacia mezumo 2,4%.
Klimato
Samundri situas en duonarida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (BWh) kun influo de musono. La averaĝa jara precipitaĵo estas proksimume 400 milimetroj.
Trafiko
Samundri ne havas ŝoseon, sed kuras vojoj al la urbego el Fajsalabado, Okara kaj Ĝang. Internacia flughaveno servas en Fajsalabado.
Cordyceps militaris
Cordyceps militaris estas sakfungo el la familio de cordycipitaceae.
Priskribo
Ĝi estas parazito de raŭpo. Ĝi havas flavajn stromojn.
Propreco
Ĝi estas uzata kontraŭ kancero.
Sankt Goarshausen
Sankt Goarshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Sankt Goarshausen situas ĉe Rejno kun Loreley, 30 km sude de Koblenz; aliflanke de Rejno situas Sankt Goar.
La burgo Katz estas deklivburgo ĉe la dekstra riverflanko de la Rejno en St. Goarshausen. La burgo Maus estas montburgo sur alteco de 98 m s.m. en la valo de la meza Rejno el la dua duono de la 14a jarcento apud Sankt Goarshausen supre de la lokparto Wellmich ĉe Rejno.
Escudo de Veraguas
Escudo de Veraguas (ŝildo de veraj akvoj) estas insulo apartenanta al Panamo, situanta en la Golfo de los Mosquitos aŭ Golfo de la Moskitoj (kulgolfo), Kariba maro. Ĝi grandas 4,3 km² kaj estas preskaŭ neloĝata. La insulo apartenas al Provinco Bocas del Toro, situas izolite 17 km antaŭ la duoninsulo Valiente de la aŭtonoma indiĝena teritorio kun provinca statuso, Ngöbe-Buglé.
La izoliĝo okazis antaŭ ĉ. 8.900 jaroj, post la glaciepoko. Ĝi havas proksime triangulan formon kun longo de ĉ. 4 km (oriento-okcidento) kaj larĝon de 1,5 km (nordo-sudo). La okcidenta fino daŭras en kelkaj etaj insuletoj. Nur 5 % de insulo estas kultivata, inter ili la kelkaj kokosnuksaj plantejoj. La restanta 95 % estas kovrata per ĉiamverda arbaro, ĉe la orienta kaj okcidenta marbordo en formo de marĉoj kun ruĝa mangrovo. La plia parto de la arbaro estas pluvarbaro.
La izolita situo de la insulo kondukis al evoluo de endemiaj specioj, ekz. pigmea bradipo (Bradypus pygmaeus), vesperto vera fruktovampiro, Artibeus incomitatus. Sur la insulo estas konata 9 mamuloj, inkl. 6 vespertojn, la pigmean bradipon, la mezamerika lana didelfo (Caluromys derbianus) kaj pinglohara rato (Hoplomys gymnurus). La insulo havas kelkspecian birdaron. Wetmore priskribis en 1958 dum plurtaga observado 17 birdospeciojn, inter ili tri subspeciojn, Manacus vitellinus amitinus el familio de pipredoj, Thryothorus nigricapillus oducus de genro Thryothorus de trogloditedoj, same Thraupis virens caestia de genro blu-griza traŭpo. Sur la insulo vivas ankaŭ la subspecio de ruĝvosta amazilio, Amazilia tzacatl handleyi.
Peschl
Peschl estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Orgerus - Béhoust (stacidomo)
Orgerus - Béhoust estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Orgerus, apud Béhoust, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.
Kysucké Nové Mesto
Kysucké Nové Mesto, hungare Kiszucaújhely germane Kischütz-Neustadt estas urbo en Slovakio, en Regiono Žilina, en Distrikto Kysucké Nové Mesto, kies distriktejo estas.
Situo
Kysucké Nové Mesto etendiĝas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Čadca-Žilina. La lasta urbo troviĝas 10 km.
Historio
Post fondiĝo de Trenčín la kampoj apartenis al ties fortikaĵo. La unua mencio skribe okazis en 1254. La loko iĝis doganejo en 1321, baldaŭe ĝi akiris rajton pri foiro. En la 16-a jarcento eklezia lernejo ekfunkciis. La komunumo situis laŭ komerca vojo el valo de Váh al Pollando. Okazis inundoj en 1813 kaj 1821, okazis incendio kaj pesto en 1823. Dum la liberecbatalo de la hungaroj en 1848 la urbeto apogis la slovakan movadon. La fervojo en 1871 atingis la urbeton. En 1904 okazis denova incendio. En 1910 en la urbeto loĝis 2014 da loĝantoj, precipe slovakoj. Ĝis Traktato de Trianon Kiszucaújhely apartenis al Hungario, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kiszucaújhely, kies distriktejo estis. Poste la regiono apartenis al Ĉeĥoslovaka respubliko. En 2001 loĝis tie 16 558 da homoj, (15 752 slovakoj).
Famuloj
En la iama Kiszucaújhely naskiĝis:
Pagana ribelo de Vata
La pagana ribelo de Vata estis pagana ribelo en 1046 ĉefe en ebenaĵa areo de la Hungara Reĝlando (reĝa departemento Békés). La ribelo kondukis al detronigo de reĝo Petro Orseolo, martirmorto de Sankta Gerardo kaj la re-surtronigo de la Arpad-dinastio. Okazis ankaŭ ne tiel signifa pagana ribelo en 1061, kiu estis tuj venkita.
La ribelo
La paganoj kaptis la 24-an de septembro 1046 episkopon Gerardo kaj ĵetis desur la monto Gellért (nun en Budapeŝto, ĉefurbo de Hungario), kiu mortis kiel martiro. Petro provis fuĝi okcidenten, sed oni kaptis kaj blindigis lin, por igi lin nekapabla regi. Fine de 1046, Levente mortis inter nekonataj cirkonstancoj kaj oni surtronigis lian fraton, kiel Andreo la 1-a. Post lia kronado, li komencis detrui, venki la paganan movadon, kio finiĝis je printempo de 1047.
25294 Johnlaberee
25294 Johnlaberee estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Alfred Laberee, finalisto en 2008 de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko pro lia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis hejminstruita en Medford (Nov-Ĵerzejo)
Nago
Nago estas mitologia estaĵo, duone homo, duone vipero. Ili aperas en rakontoj en hinduismo, budhismo kaj ĝajnismo, kaj estas gravaj en pluraj mitologiaj tradicioj en Sudazio kaj sudorienta Azio.
Zaramoj
La zaramoj aŭ vazaramoj estas etno, kiu vivas en la regiono inter Daresalamo kaj Bagamoyo en la regiono Pwani en Tanzanio. La regiono kie vivas la zaramoj situas ĉefe en la hodiaŭaj distriktoj Kisarawe kaj Bagamoyo de la regiono Pwani. Ĝi ankaŭ nomiĝas "Usaramo". Multaj zaramoj hodiaŭ vivas en la proksima Daresalamo. Al la etno en la jaro 2000 apartenis laŭtakse 656.730 homoj (ethnologue.com).
Nago
Reprezentado
Ili estas reprezentitaj aŭ kiel homoj kun viperoj ĉe la hararo aŭ ĉirkaŭ la kolo, aŭ kiel gigantaj viperoj, aŭ kiel duone homoj de la kokso supren kaj duone viperoj de la kokso malsupren.
Zaramoj
La zarama lingvo, kiu apartenas al la bantuaj lingvoj perdis gravecon pro la svahila lingvo. Hodiaŭ ĝin parolas supozeble malpli ol 200000, ĉefe maljunaj homoj. Dominanta religio estas la islamo, sed inter la zaramoj ankaŭ estas kristanoj kaj anoj de tradicia religio kun dio Mulungu.
La zaramoj suferis ankaŭ pro la komercado kun sklavoj en la tempo de la orientafrika sklavokomerco. Posteuloj de eksaj zaramaj sklavoj vivas hodiaŭ kiel somaliaj bantuoj en la sudo de Somalio.
Nago
Etimologio
En Sanskrito, la vorto nāga (नाग) estas la ordinara nomo de hindia kobro (Naja naja). Ĝi ankaŭ estas uzita por nomi viperon ĝenerale, ne nur kobron.
Székely Útkereső
Székely Útkereső sekej utkereŝo (Sikula Vojserĉanto) estas monata publikviva kultura-literatura revuo de aprilo 1990 en Odorheiu Secuiesc en ĉefredaktado de Sándor Beke.
Máriusz Róbert Kardos
Kariero
Kardos finis siajn studojn en aktorakademio de Târgu Mureș en 1994. De 1994 li estis ano de la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo, de 2002 de teatro Szigligeti de Oradea.
Gastejo Feuerkugel (Erfurto)
La Gastejo Feuerkugel estas unu el la plej tradiciaj gastejoj en Erfurto, urbocentre (Michaelisstraße nr. 1-3).
Ĝi troviĝas videalvide al la Domo de la nigra korno kaj apud la Malnova sinagogo. Pro la neliturgia uzo de la eksa sinagogo fare de la gastejo, la tuta konstruaĵo sinagoga konserviĝis kaj farigis ĝin la plej malnova singagogo (kun tegmento) en Centra Eŭropo.
Sottrum
Sottrum estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Samtempe la komunumo estas la administra sidejo de komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kiu germanlingve nomiĝas Samtgemeinde Sottrum. Al ĝi apartenas la komunumoj
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Rothbeck
Rothbeck - platgermane: "ruĝa rivereto", prononco - estas la nomo de almenaŭ du loĝlokoj en nordorienta Germanio.
Koken Kato
Koken Kato (加藤 弘堅, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC, Kataller Toyama, Thespakusatsu Gunma kaj Giravanz Kitakyushu.
Hidalgo (subŝtato)
Ĝi dividiĝas en 84 komunumojn (municipojn). Vidu ankaŭ la liston en komunumoj de Hidalgo. Ĝia ĉefurbo estas Pachuca de Soto. Ĝia kodo laŭ ISO 3166-2:MX estas "MX-HID". Ĝi havas areon de ĉirkaŭ kaj loĝantaron de  milionoj. Ĝi estas ene de la Baseno de Meksiko, nome arigo de kvar valoj en la centra parto de la teritorio de Meksiko.
La provinco ekestis dum la batalo de Benito JUÁREZ kontraŭ Maksimiliano de Habsburgo, kiam Juárez provizore dividis la regionon ĉirkaŭ la ĉefurbo al la nunaj teritorioj Meksiko (provinco), Hidalgo kaj Morelos. Post lia venko la tri teritorioj preferis ne rekuniĝi, kaj en 1860 ricevis la statuson de provinco (subŝtato).
En la provinco situas la urbo Tula, kun ruinaro de la antaŭkonkera urbo Tollan, supozata iama ĉefurbo de la tolteka regno.
La subŝtato estas nomita honore al Miguel Hidalgo y Costilla, nacia heroo de la meksika lukto por sendependeco, kiu estis insurekcia militisto kaj pastro de Nova Hispanio, kaj nuntempe oni konas lin kiel "Patro de la Patrujo".
En la hispana lingvo la vorto "hidalgo" signifas la bazan gradon de nobeleco. Sed la nomo de la ŝtato laŭdire honoras faman respublikanon, la pastron Miguel Hidalgo Y Costilla, kiu batalis por la sendependiĝo disde Hispanio.
Udvarhelyi Sporthét
Udvarhelyi Sporthét udvarheji ŝporthet (Sportsemajno de Udvarhely) estis sprotgazeto en Odorheiu Secuiesc inter majo kaj 25-a de septembro 1990.
Altavilla Milicia
Altavilla Milicia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Casteldaccia kaj Trabia.
Životice (distrikto Plzeň-sudo)
Životice (Schiwotitz) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1425.
Vlachova Lhota
Vlachova Lhota estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín proksimume 4 km okcidente de Valašské Klobouky kaj 23 km oriente de Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1412.
Nesolventeco
La nesolventeco estas tipo de bankroto, kiam la ŝuldulo ne povas repagi al la pruntulo la pruntitan sumon. La nepagipova ŝuldulo povas interkonsenti kun la pruntulo pri plilongigo de la pagoperiodo aŭ pri parta aŭ tuta malŝuldigo (malpliigo, ĉesigo de la pagoŝuldo). Finfine la ŝuldulo povas peti - en kelkaj landoj, kie la juro permesas tion - bankroto-protekton.
Eisenhut
Eisenhut estas:
Eisenhut estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
NGC 5411
NGC 5411 (aliaj indikoj — UGC 8940, MCG 2-36-11, ZWG 74.47, PGC 49967) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Paul Möhring
Paul Heinrich Gerhard Möhring (ankaŭ Paul Mohr; naskiĝis la 21-an de julio 1710, mortis la 28-an de oktobro 1792) estis germana kuracisto, botanikisto kaj zoologo.
Mayer
Jena estas listo de homoj kun nomo Mayer. rigardu ankaŭ:
Paul Möhring
Möhring estis kuracisto de la Princo Anhalt. En 1752 li publikigis Avium Genera, frua klopodo klasigi birdospeciojn, kiujn li dividis en kvar klasojn kaj tio montris la komencon de la moderna grupigo.
Saint-Aulaire (Corrèze)
{{Informkesto urbo {{lang|oc|Senta Aulària}} }} Saint-Aulaire - jen france, okcitane respektive gaskone Senta Aulària - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Corrèze, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono .
Geografio
Saint-Aulaire situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Aulaire antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Volta-niĝera lingvaro
La volta-niĝera lingvaro, voltae niĝera lingvaro aŭ okcidentbenuekonga lingvaro estas unu el pluraj branĉoj de la niĝerkonga lingvaro, kaj havas proksimume 50 milionojn da parolantoj. Inter ili estas la plej gravaj lingvoj de suda Niĝerio, Benino, Togolando kaj sudokcidenta Ganao: la joruba, igba, edoa, fonua kaj evea.
Tiuj lingvoj ofte kategoriiĝis en la kvaa lingvaro aŭ la benuekonga lingvaro, sed la lingvistoj Kay Williamson kaj Roger Blench (2000) disigis ilin de ambaŭ. La limoj inter la variaj branĉoj de la volta-niĝera lingvaro sufiĉe malprecizas, kio indikas ke pli temas pri diversiĝo de dialektaro ol pri klara, ekzakte apartigita, lingvofamilio.
Sankt Johann (apud Mayen)
Sankt Johann estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Takumi Miyayoshi
Takumi Miyayoshi (宮吉 拓実, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC, Kataller Toyama, Sanfrecce Hiroshima kaj Hokkaido Consadole Sapporo.
Listo de studentoj en Universitato Semmelweis
Jen listo de pli gravaj lernintoj en Universitato Semmelweis (memoru: la fondo okazis en 1951):
Kantono Bexar
La kantono Bexar situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ la censo de 2010 ĝi havis loĝantojn. Ĝia ĉefurbo nomiĝas San Antonio.
Geografio
La kantono Bexar situas en sudcentra Teksaso. Ĝi havas "rulantajn montetojn" kaj la Rivero San-Antonio fluas tra ĝi. Laŭ la usona censo, la kantono havas tutan areon de 3 255 km², el kiu 3 229 km² estas tera. La tuta areo estas nur 0,78% akva. La altitudo de la kantono varias inter 180 m kaj 360 m super marnivelo. La flaŭro varias kaj inkludas altaj herboj, kverkojn, juniperojn, kaj prozopojn* (angle: mesquite).
Demografio
Laŭ la Usona censo de 2000, estis 1 392 931 homoj, 488 942 domanaroj, kaj 345 681 familioj loĝantaj en la kantono Bexar. La loĝantara denseco estas 431/km². Estas 521 359 loĝejoj kun densceo de 161/km². La rasa konsisto de la kantono estas: 68,86% blanka, 7,18% afrik-usonana, 0,80% indiana, 1,61% azia, 0,10% pacifik-insulana, kaj 17,80% de aliaj rasoj. 54,35% da loĝantoj estas hispanecaj de iu ajn raso.
Estas 488 942 domanaroj, el kiuj: 36,60% havas infanojn sub la aĝo de 18 jaroj loĝantajn en la domo, 50,50% estas geedziĝitaj duopoj, 15,5% havas domaninon senedzan, kaj 29.30% ne estas familioj. 24% da ĉiuj domanaroj konsistas el unuopoj kaj 7,4% konsistas el unuopulo pli aĝa ol 65 jaroj. La averaĝa domanara grandeco estas 2,78 homoj kaj la averaĝa familia grandeco estas 3,33 homoj.
En la kantono, la loĝantaro distribuiĝas kun 28,50% sub la aĝo de 18 jaroj, 10,70% inter 25 kaj 24, 30,60% inter 25 kaj 44, 19,90% inter 45 kaj 64, kaj 10,40% super 65 jara. La mediana aĝo estas estas 32 jaroj. Por ĉiuj 100 virinoj estas 94,70 viroj. Por ĉiuj 100 virinoj 18 jara kaj super, estas 91,2 viroj.