cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉinia Centra Televido-2
Historio
En 1983, la kanalo iĝis ekonomia kanalo, dissendante sportprogramojn, agrikulturon, kaj reelsendojn de programoj de la publikaj kanaloj de Ĉinio. Ankaŭ, la kanalo elsendis akirprogramojn el aliaj landoj; En 1996, la kanalo enkondukis sloganon "maltrankvila pri la ekonomio, por pli bona estonteco".
Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno
Historio
Ĝis 1844, kiam Gottfried Freier, profesoro pri harmonio kaj komponado, estis nomumita direktoro de la konservatorio, kiu ne estis membro de la instruistaro sed de la Societo de Muzikŝatantoj. Josef Hellmesberger la maljuna estis la manaĝero de 1851 ĝis 1893.
Ĉinia Centra Televido-2
Historio
En 2003, la nomo de la kanalo estis ŝanĝita, kaj ĝi ĉesis dissendi sportajn programojn, escepte de Olimpikoj. La aliaj programoj ne estis tuŝitaj de la ŝanĝo.
Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno
Historio
Ekde 1907, Wilhelm Bopp estis la direktoro de la konservatorio. La konservatorio daŭre estis sub la kontrolo de la maljunulaj Robert Fuchs kaj Hermann Grädener. Bopp vidis ambaŭ, kaj precipe Fuchs, kiel anakronismaj kaj eksterpaŝaj. En 1912, en provo renovigi la junecon de la konservatorio, Bopp ofertis instruajn postenojn al Franz Schreker kaj Arnold Schönberg. Schoenberg malaprobis la oferton, sed Scherker akceptis. Liaj klasoj estis tre sukcesaj kaj en januaro 1913 li ricevis la titolon de plena profesoro.
Bopp ankaŭ ludis rolon en la ŝtatigo de la Konservatorio en 1909. La administrado de la akademio nun estas transdonita al la prezidanto nome de la ŝtato, la artdirektoro kaj estraro de kuratoraro.
Kun la fino de la Unua Mondmilito, la akademio spertis alian reorganizon. Prezidanto Carl Ritter von Wiener eksiĝis kaj la instruistoj elektis dirigenton Ferdinand Löwe kiel direktoron. En 1922, Joseph Marx prenis lian lokon. Marx volis akiri la statuson de universitato al la akademio.
Post la Anschluss, multaj instruistoj kaj studentoj estis maldungitaj kaj forpelitaj pro rasismaj kialoj. En 1941 la akdemio estas konata kiel la Universitata Akademio de la Tria Regno (Reichshochschule). Post la Dua Mondmilito, la instituto revenis al esti ŝtata akademio. En la procezo de sennaziigo, kvindek naŭ instruistoj estis maldungitaj; En novembro 1945, dek ses el ili estis reinstalitaj. Nur kvin el la instruistoj kiuj estis maldungitaj en 1938 estis reinstalitaj.
En virto de leĝoj pasigitaj en 1948 kaj 1949, la Instituto ricevis la statuson de "Artakademio". En 1970, la "Leĝo pri la Organizado de Artaj Altlernejoj" fakte donis al ĉiuj artakademioj la statuson de universitatoj kaj en 1998 la nomo "Artakademio" estis ŝanĝita al "Universitato de Arto".
Institut für Komposition, Elektroakustik und TonmeisterInnen-Ausbildung akk ELAK estas parto de MDW kaj fokusiĝas pri elektroakustika muziko, Improvizado, komponado de nuntempa muziko, kaj sonarto.
Organizo
La universitato, la plej granda de sia speco en Aŭstrio kaj la plej granda en la mondo, konsistas el 24 institutoj, inkluzive de la Max-Reinhardt-seminario, la Viena Filmakademio kaj la vienaj Klangstil (sonstilaj) institutoj.
Universitatkonstruaĵoj inkluzivas la teatron de la Palaco Schönbrunn, la ĉambron Antonio Vivaldi, la monaĥejon Salesian, la Preĝejon de Sankta Ursula, strato Lothringer (ĉambro Franz Liszt) kaj placo Anton Webern (la ĉefa kampuso de la universitato). La konstruado de modernaj filmstudioj sur la universitata kampuso estis kompletigita en 2004 kaj provizis la Vienan Filmakademion per pintnivela ekipaĵo.
La universitato organizas proksimume dek konkursojn, inkluzive de la Betovena Internacia Piano-Konkurso. Ankaŭ, ĉiujn du jarojn ĝi prezentas festivalon de elstaraj studentaj filmoj.
La Viena Universitato de Muziko povas esti konsiderita "manĝtubo" por ĉiuj gravaj orkestroj en Aŭstrio, kun speciala rilato al la Viena Filharmonio.
AliExpress
AliExpress (全门速卖通) estas reta butikumada butiko funkcianta en Ĉinio kiu estas posedata fare de la Alibaba Grupo. La retejo estis lanĉita en 2010.
Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno
Studado
Aldone al la arta trejnado, la instruistoj (profesoroj kaj licenciitaj lekciistoj) formas signifan parton de la universitata laboro. Speciala trajto de la MDW estas la alta nivelo de interkonektado inter studado kaj arto. Instruataj temoj estas la jenaj:
AliExpress
La retejo permesas al kompanioj kaj fabrikantoj reklami siajn produktojn en la retejo. La produktoj estas ofertitaj al aĉetantoj el la tuta mondo. AliExpress estas la plej populara komerca retejo en Rusio kaj estis la deka plej populara retejo en Brazilo.
Stans (stacidomo)
Stans estas fervoja stacidomo en Stans, Svislando.
Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno
Rangigoj
En la QS World University Rankings by Subject, la universitato estis vicigita dua tutmonde en la kampo de prezentartoj en 2016 , kvina en 2017 kaj kvara en 2018. En 2019, ĝi vicigis numeron unu kun la Lernejo Juilliard.
Famaj iamaj studentoj
Claudio Abbado, Mariss Jansons, Herbert von Karaine, Jean Sibelius, George Ensko, Carl Flesch, Fritz Kreisler, Gustav Mahler, Zubin Mehta, Rudolf Buchbinder.
Santiago Peña
Santiago PEÑA (Asunciono, 16-an de novembro 1978) estas paragvaja ekonomisto kaj politikisto kiu estas la nuna prezidento de Paragvajo ekde la 15-a de aŭgusto 2023. Li estas membro de la Partido Colorado (Paragvajo).
Piégut
(jen france, okcitane Piegut) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Kastelo Neuhaus am Inn
Kastelo Neuhaus (Schloß Neuhaus) troviĝas en Neuhaus am Inn, Germanujo, rekte ĉe la riverbordo de Inn.
Historio
En la 14a jarcento ĝi konstruitis surroke fare de bavaraj dukoj por protekti la Inn-ponton de Schärding. Ĉ. en 1435, pro kvereloj militaj sub duko Ludwig der Gebartete la burgo de Neuhaus venis en la manojn de duko Henriko de Malsupra Bavario kiu lasis en 1449 la tuton en la manoj de Hans Ecker (Pillham) sub kondiĉo ke post estingiĝo de ties familia linio ĝi revenis en la posedon de la bavaraj dukoj. Fakte en 1559, post la morto de la lasta Ecker-o sen infanoj, duko Adalberto la 5-a regajnis la posedaĵon. Tiu ĉi donacis la akovkastelon al la meritoplena ĉambristo Hans von Grebmer. En 1616 nupte ekposedis la familio Stangl (Rainbach-Hauzing); viro el la familio ankaŭ urbestris en Schärding. Ĉ. la jaro 1700 aĉetis la akvokastelon la juĝisto Wolfgang grafo de Gemel-Flischbach el Schärding. Lia bofilo, grafo Colle de Cessana enfeŭdigitis en 1714 per Neuhaus. Dekkvin jarojn la posedanto estis barono Karl Adam Ferdinand Felix von Freyberg zu Hohenaschau und Hayming en en 1737 grafo Ferdinand von der Wahl je Aurolzmünster. La lasta perarmila atako kontraŭkastela estis en 1742. Alikonstruo barokpalace igis en 1752. Pro pagodevo hazardludaj ŝuldoj grafo Ferdinando transdonis ĝin al la advokato Georg Obermeier. En 1837 ekposedas ĝi Kaspar Pachmeier el Vornbach kaj ekde 1854 dukino Auguste von Auersberg.
Inter 1750 kaj 1752 iĝis alikonstruo kompleta laŭ la stilo de rokoko, eble laŭ planoj de ĉefarĥitekto Johann Michael Fischer laŭ komisio de la kortega ĉambroprezidanto Ferdinand Reichsgraf von der Wahl.
La kastelo do vere havis multajn posedantojn. En 1859 ordenaninoj de Congregatio Jesu aĉetis la tuton el la manoj de dukino Auguste von Auersperg kontraŭ la sumo de 9000 guldenoj. La poste starigita alkonstruaĵo unuigitis kun la malnova ejaro fare de arĥitekto Johann Baptist Schott kaj konstruestro Capellaro per novbaroka kirko kiu ĝis 1974 funkciis kiel preĝejo paroĥuja. Ĉe la trietaĝa kastelo okulfrapas ambaŭ vostitaj gabloj ĉe la flankaj navoj. Ekde 2011 ĝi estas lernejo; pro akvegdanĝeroj konstruitis tamen kontraŭe pli malvale nova lernejo.
Historio lerneja detale
Komence instruitis 10 lernantoj en la t.n. Instituto Sankta Jozefo. En 1860 starigitis la Jozefo-domo en la iama princa parko sur la firmtero kaj en 1878 enkorpigitis la loka porknabina bazlernejo fare de la ŝtato en la strukturojn ordenajn. En 1889 konstruititis apud la kastelo sur la insulo la Mary-Ward-domo. Dum la Dua mondmilito edukado ĉesis inter 1941 kaj 1945 ĉar necesis uzo lazareta kaj porrifuĝinta hejmo. Reinaŭguro lerneja estis en 1946: temis pri porknabina faklernejo kun bazlernejo kaj internulejo kaj en 1948 oni revenis al la malmilitaj bunteco eduka (kun postbazlernejaj klasoŝtupoj). En 1954 endanĝerigitis la kastelon inundo: tiam la akvonivelo enklostrokorte estis de 2,5 metroj.
Niquía (Metroo de Medellín)
Niquía estas finstacio sur linio A de la Metroo de Medellín, situanta en Bello.
Madera (Metroo de Medellín)
Madera estas stacio sur linio A de la Metroo de Medellín, situanta en Bello. La stacio estas nomita laŭ la interkrutejo, kiu troviĝas kiel natura limo inter la urboj Medeĝino kaj Bello: Quebrada La Madera.
Kastelo Neuhaus am Inn
Historio lerneja detale
En 1959 festitis la datreveno 100-a fondiĝa kaj fiere dokumentitis la instruo de 6238 knabinoj el kiuj estis ankaŭ ne malmultaj negermanaj (ekz. el Britio, Italujo, Ruslando kaj Hungario). En 1964 alvenis la branĉo kvarklasoŝtupa de malhumanisma gimnazio; en 1978 ĉesis la porknabina faklernigado kaj en 1987 la internulejo. Kontraŭe en 1988 ekrajtis lernejfrekventi ankaŭ knaboj. En 1998 ekresponsis prie la Maria-Ward-lernejfondaĵo (ĉ. 270 gelernantoj) kaj en 2000 enkondukitis ses klasojn daŭranta postbazlerneja instruado (Realschule, ĉ. 280 lernejanoj) Alinomiĝo je Maria Ward Realschule Neuhaus a. Inn (por ĉ. 490 lernantoj) esĝtis en 2002. En 2004 oni havis sume ĉ. 580 lernantojn. Jubileo solena de la 150-a datreveno fonda estis en 2009. En septembro oni ofertis du klasojn kun tuttaga prizorgo; en 2013 la areo estis trafita de nova akvego.
Kantono Gates
La kantono Gates - angle Gates County - estas kantono de Usono en la subŝtato Norda Karolino. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Teva Farmaciaj Industrioj
Teva Pharmaceutical Industries Ltd. (טבע תעשיות פרמצבטיות בע"מ‎, NYSE: TEVA) estas internacia farmacia firmao kun ĉefsidejo en Petah Tikva, Israelo. Ĝi estas la plej granda senmarka fabrikisto kaj aktivaj ingrediencoj en la senmarkaj fabrikistoj de aktivaj ingrediencoj por drogoj (angle generic drugs) kaj unu el la 20 plej grandaj farmaciaj kompanioj en la mondo.
Historio
En 2007, ĝiaj vendoj sumiĝis al totalo de 9.400 milionoj da dolaroj, 80% en Eŭropo kaj Nordameriko. Post la aĉeto de la usona kompanio Ivax Corporation, en januaro 2006, Teva atingis 28 000 dungitojn distribuitaj en 50 landoj. Ĝiaj instalaĵoj situas en Israelo, Nordameriko, Eŭropo kaj Latin-Ameriko. Teva estas nuntempe la naŭa plej granda firmao laŭ merkatkapitaligo laŭ la Nasdaq, malantaŭ Gilead (februaro 2009).
Ĉinia Centra Televido-4
CCTV-4 (mandarene :中国中央电视台中文国际道言) estas ĉina publika televidokanalo, unu el la ses ĉefaj kanaloj en Ĉinio kiuj ankaŭ estas elsenditaj ekster la teritorioj de la Ĉina Popola Respubliko.
Moreruela de Tábara
Moreruela de Tábara [moreRŬEla deTAbara] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Tábara, en la centro de la provinco.
Ĉinia Centra Televido-4
Ĉi tiu kanalo dissendas diversajn programojn, inkluzive de dokumentarioj, muziko, aktualaĵoj, dramoj, sportaj eventoj kaj porinfanaj programoj elsenditaj en la Ĉina Popola Respubliko, Honkongo, Makao kaj Tajvano.
Moreruela de Tábara
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Moreruela de Tábara kaj Santa Eulalia de Tábara, okupas totalan areon de 68,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 310 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 42 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado (Ferepoko); en Mezepoko okazis reloĝado en la 10-a jarcento. Ĝi apartenis al la Regno Leono.
Ĉinia Centra Televido-4
Historio
Dum la Civita Jaro de 1995, la kanalo vastigis siajn tutmondajn elsendojn kiam ĝi komencis dissendi per internaciaj komunikadsatelitoj al Nordameriko, Eŭropo, Oceanio, kaj Afriko. En la sama tempo, la kanalo komencis dissendi 24 horojn tage krom mardoj.
Moreruela de Tábara
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, ponto, piedirado, arkeologio).
33809 Petrescu
33809 Petrescu estas malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita dum la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Kantono Currituck
La kantono Currituck - angle Currituck County - estas kantono de Usono en la subŝtato Norda Karolino. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Jane Waller
Jane Waller estas aŭstralia pafarkistino. Ŝi naskiĝis la 19-an de junio 1990 en Brisbano. Ŝi partoprenis en la somera Olimpiko 2008.
Kantono Columbus
Alexander La kantono Columbus - angle Columbus County - estas kantono de Usono en la subŝtato Norda Karolino. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Tally Hall
Tally Hall (foje stiligitaj Tallyhall) estas usona rokmuzika grupo formita en Ann Arbor, Miĉigano, en decembro 2002. La grupanoj priskribis sian muzikan stilon kiel "wonky rock" simila al tiu de bandoj kiel Metronomy, Empire of the Sun kaj Passion Pit. Ili ankaŭ nomis sian sonstilon kiel "fabloo", kiel klopodo eviti difinon partikularan kiam oni ekdifinis la trajtojn de "wonky rock". Krom fari kantojn por sia grupo, Tally Hall ankaŭ havigis muzikon por la kantoj de Happy Monster Band, porinfana televidserio elsendita de Playhouse Disney inter 2007 kaj 2008.
Rodney Wagner
Rodney Wagner estas aŭstralia pafarkisto. Li naskiĝis la 30-an de junio 1955. Li partoprenis en la somera Olimpiko 1988.
Laurence Baldauff
Laurence Baldauff estas aŭstra pafarkistino. Ŝia korpoalto estas 1.64 m. Ŝi naskiĝis la 19-an de novembro 1974 en Luksemburgo. Ŝi partoprenis en la somera Olimpiko 2016.
Ĉinia Centra Televido-1
CCTV-1 estas la ĉefa televidkanalo en Ĉinio, kaj la unua komenci dissendi en la lando. Ĝi estas publika kanalo, funkciigita de Ĉina Centra Televido.
Historio
La 1-an de majo 1978, la nomo de la kanalo estis ŝanĝita al "Ĉina Centra Televido" (Ĉina Centra Televido aŭ CCTV), kun la aprobo de la Centra Komitato de la Ĉina Komunista Partio. En 1984, loka satelitelsendo komenciĝis, uzante la sateliton Song Dang Hong 2. En 1988, stereoelsendoj komenciĝis, dum en 2002, la kanalo ŝanĝis al ciferecaj elsendoj. Du jarojn poste, la 1-an de oktobro 2004, la kanalo komencis dissendi ade 24 horojn tage. Kelkajn jarojn poste, la 28-an de septembro 2009, tiuj elsendoj estis konvertitaj al altdifinaj (HD) elsendoj.
Mountbatten-Windsor
Mountbatten-Windsor estas la persona familia nomo de la posteuloj de la reĝino Elizabeto la 2-a de Britio kaj Nord-Irlando de ŝia geedziĝo en 1947 al Princo Filipo, Duko de Edinburgo.
Windsor
La nomo de la brita reĝa familio estas Windsor ekde la 17-a de julio 1917. Per dekreto subskribita tiutage, reĝo Georgo la 5-a rezignis pri ĉiuj germanaj titoloj por si kaj sia familio kaj alvokis siajn parencojn loĝantajn en Britio fari la samon. Samtempe, Georgo la 5-a prenis la nomon Windsor por si kaj sia familio, derivitan de kastelo Windsor, anstataŭ la antaŭa nomo Sachsen-Coburg und Gotha (Saksio-Koburgo kaj Gotao), kiun la posteuloj de la geedziĝo de Reĝino Viktoria kaj Princo Alberto de Saksio-Koburgo kaj Gotao antaŭe portis. Ĉiuj posteuloj de britaj monarkoj antaŭ reĝino Viktoria ne estis trafitaj per la provizaĵoj de la dekreto de Georgeo la 5-a.
Mountbatten respektive Battenberg
La 20-an de novembro 1947, Elizabeto la 2-a, la filino kaj heredanto de la brita reĝo Georgo la 6-a, edziniĝis al leŭtenanto Philip Mountbatten, kiu fare de Georgo la 6-a ricevis la titolon de Duko de Edinburgo en la nuptotago.
Taylor Worth
Taylor Worth estas aŭstralia pafarkisto. Lia korpoalto estas 1.74 m. Li naskiĝis la 8-an de januaro 1991 en Busselton. Li partoprenis en la somera Olimpiko 2012, somera Olimpiko 2016 kaj somera Olimpiko 2020.
Mountbatten-Windsor
Mountbatten respektive Battenberg
La filo de princo Andreo de Grekio kaj Danio de la domo de Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg kaj princino Alice de Battenberg, Filipo estis naskita princo de Grekio kaj Danio. Por lia geedziĝo kun Princino Elizabeto de Britio kaj Nord-Irlando en 1947 li devis akcepti britan civitanecon, rezignis siajn antaŭajn titolojn kaj adoptis la familian nomon Mountbatten, kiun la familio de lia patrino uzis ekde 1917 ("Berg" germane tradukeblas al la angla per "Mount"). La brita admiralo princo Ludwig von Battenberg el Hesio, lia patrinflanka avo, sekvis la peton de reĝo Georgo la 5-a tiutempe, rezignis pri sia hesia titolo kiel nobelo de dinastio Battenberg kaj anstataŭe adoptis la familian nomon Mountbatten (li poste fariĝis markizo de Milford Haven). Lia filo Louis, t.e. la onklo de Filipo, estis ankaŭ grava brita admiralo.
La 22-an de februaro 1957, Elizabeto la 2-a donacis la titolon Princo de Britio kaj Nord-Irlando al sia edzo.
Peter Mitterer
Peter Mitterer estas aŭstra pafarkisto. Li naskiĝis la 12-an de aprilo 1947 en Laakirchen. Li partoprenis en la somera Olimpiko 1980.
Ryan Tyack
Ryan Tyack estas aŭstralia pafarkisto. Lia korpoalto estas 1.86 m. Li naskiĝis la 2-an de junio 1991 en Nambour. Li partoprenis en la somera Olimpiko 2016 kaj somera Olimpiko 2020.
(101811) 1999 JQ6
(101811) 1999 JQ6 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la Catalina Sky Survey, astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Orbito
Ĝia discentra klinata orbito krucas tiun de Marso. Sed pro sia granda orbita klineco ĝi restas malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,280584 astronomia unuo, tie estas 41,975 milionoj da km.
La Palud-sur-Verdon
(jen france, okcitane La Palú de Verdon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
Kantono Craven
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Irlanda naciismo
Irlandaj naciistoj kredas, ke fremda angla lingvo kaj posta regado en Irlando el 1169 pro la angla Normanda Invado de Irlando antaŭen estis malprofita por irlandaj interesoj. Je la epoko de la Dispartigo de Irlando plej granda parto de la insulo estis romkatolika kaj tre indiĝena, kvankam ankaŭ granda parto de la lando, precize en la nordo, estis protestanta kaj ĉefe posteula el venintoj el Granda Britio kiuj koloniigis la landon kiel setlantoj dum la regado de la reĝo Jakobo la 1-a de Anglio en 1609. La dispartigon oni faris sekvante tiujn etno-religiaj linioj, kaj plej granda parto de Irlando akiris sendependecon, dum ses nordaj landoj restis parto de Irlanda naciismo. Irlanda naciistoj nuntempe apogas Irlandan reunigon ene de unuigita laika ŝtato.
Undués-Pintano
Undués-Pintano estas aragona vilaĝo en la municipo Los Pintanos, de provinco Zaragozo. Ĝi apartenas al juĝa distrikto de Ejea, al la diocezo de Jaca kaj al komarko Cinco Villas de la historia hispana regiono Aragono,
Geografio
Undués-Pintano, estas en pli malalta altitudo ol sia najbaro kaj frato Pintano. Ambaŭ urbetoj konsistigas la municipon de Los Pintanos. En ĝia valo, nomita "Los Pintanos", estas gravaj arkeologiaj restaĵoj, elstarigante la arkeologian ejon "El Solano".
La domaro Undués-Pintano estas je distanco de 175 km de Zaragozo, ĝi situas je alteco de 809 m super la marnivelo kaj en 1999 ĝi enhavis 39 loĝantojn.
Demografio
Jen sekve la demografia evoluo de Undués-Pintano de la jaro 2000 ĝis 2022:
Historio
En 1043 la reĝo de Aragono, Ramiro la 1-a, devis rifuĝi en kastelo de la familio Soteras, en Los Pintanos, post sia malvenko kontraŭ la reĝo de Pamplona-Nájera en la batalo de Tafalla.
En 1283 navaraj kaj francaj trupoj elrabis la Valdonsella regionon, lasante en ruinoj la vilaĝojn Espedregales, Noguera, Soteras, Castiello kaj Miranda, kaj tre reduktitaj tiujn de Pintano kaj Undués-Pintano.
Estas menciite en la loĝ-ĉarto, ke la reĝo Petro la 3-a de Aragono donis al "Puigpintano" la 19-a de oktobro 1284. Jen sekve teksta fragmento:
La municipoj de Undués Pintano kaj Pintano kuniĝis en ununura municipo en 1963. Du jarojn poste estis aldonita Ruesta, inkluzive de parto de la urba areo, hodiaŭ neloĝata.
Estas menciinde
La tipa urba komplekso de Undués-Pintano estas vidindaĵo, kiun sendube oni ems rigardadi. Gastejo en Undués-Pintano.
Robert Paxton
Robert Owen Paxton /ˈɹɑbəɹt ˈoʊɪn ˈpækstən/ (naskiĝinta la 15-an de junio 1932 en Lexington, Virginio) estas usona historiisto. Specialisto en la Dua Mondmilito, li precipe faris gravajn esplorojn pri la reĝimo de Vichy en Francio, el germanaj kaj usonaj arkivoj.
En 1973, kiam aperis lia verko La France de Vichy (Eo: Francio sub la reĝimo de Vichy) okazis pasiaj debatoj. Almenaŭ pro la fakto, ke li alportas novan rigardon pri tiu reĝimo, sekve pri Marŝalo Pétain, kiu ĉiam estis rigardata kiel ŝildo, subkomprenata por protekti la Francojn vidalvide la Germanojn. Dum Charles de Gaulle el Londono roludis glavon.
Interalie ĉar tiun sekurigan bildon (t.e. la ŝildo) li detruis, oni parolis pri "Paxtona Revolucio".
Christoph Schappeler
Christoph SCHAPPELER (1472 – 25a de Aŭgusto, 1551) estis germana religia figuro, reform(aci)isto, kaj predikisto en la preĝejo de Sankta Marteno en Memmingen dum la komenco de la 16-a jarcento kaj dum la Protestanta Reformacio kaj la Germana Kamparana Milito. Li tendencis partie ĉe la malriĉularo, pro kio la senato reguligi liajn predikojn en 1516. Tamen, ĉirkaŭ 1521 la ideologia panoramo estis ŝanĝiĝinta tiom ke la senato apogis lin. Kiam li estis ekskomunikita en 1524, la Senato malakceptis obei la episkopan ordonon malpermesi lin.
Oni supozas, ke Schappeler kaj Sebastian Lotzer estis kiuj verkis la Dek Du Artikolojn: nome "Zwölf Artikel der Bauernschaft, Zwölf Artikel der Bauernschaft in Schwaben" komence de 1525. Du monatojn post la dekomenca publikigo en Memmingen, jam estis disvastigitaj 25 000 ekzempleroj de la Dek Du Artikoloj tra tuta Eŭropo. La Dek Du Artikoloj estis religia (eklezia) peticio kiu uzis la ideojn de Lutero kiel defendo de la rajtoj de la kamparanoj.
István Bocsor
István Bocsor [iŝtvAn boĉor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bocsor István estis hungara altlerneja instruisto, parlamenta deputito.
István Bocsor naskiĝis la en Enying, li mortis la  en Pápa.
Biografio
István Bocsor frekventis lernejon en Lajoskomárom, kie li lernis ankaŭ germane. Li maturiĝis en gimnazio en Pápa en 1825, poste en la sama urbo li studis teologion kaj juron ĝis 1831. Dum la studentaj jaroj li ankaŭ helpis la instruadon (1830-1831). Li estis plenrajta instruisto en 1835, sed poste li studis 2 jarojn en Vieno kaj Berlino. Hejmenveninta li instruis plu en altlernejo de Pápa. En 1845 li akiris advokatan diplomon. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis parlamenta deputito, sed en 1849 li hejmenvenis malsana. Pro la politiko li ne estis akuzita, li instruis plu en Pápa.
Pozuelo de Tábara
Pozuelo de Tábara [poZŬElo deTAbara] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Tábara, en la centro de la provinco. Pozuelo de Tábara estas etimologie tradukebla al Puteto de Tábara.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 25,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 155 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 42 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado en 1371. Ĝi apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, ponto, kolombejoj, piedirado, rolulo "El Tafarrón" en karnavalo).
Ketogenezo
Ketogenezo estas metabola procezo per kiu oni produktas la ketokorpojn kiel rezulto de la katabolo de la grasacidoj.
Produktado
La ketokorpoj estas produktataj ĉefe en la mitokondrioj de la ĉeloj de la hepato. Ties sintezigo okazas kiel respondo al malaltaj niveloj de glukozo kaj post la elĉerpiĝo de la ĉelaj rezervoj de glikogeno. La produktado de ketokorpoj ekas por disponi de la energio konservita kiel grasacidoj. La grasacidoj estas enzime malkomponitaj en la Beta-oksidigo por formi molekulojn de Acetila koenzimo A. Laŭ normalaj kondiĉoj, la oksidigo de la Acetila koenzimo A okazas en la ciklo de Krebs kaj ties energio estas transpasata kiel elektronoj al NADH, FADH2 kaj GTP. Tamen, se la kvanto de acetil-KoA generita en la procezo de oksidiĝo de la grasacidoj estas pli granda ol la kapablo de procezo de la ciklo de Krebs, aŭ se la aktiveco en tiu procezo estas malalta pro la malmulta kvanto de per-elementoj kiel oksaloacetato, la acetil-KoA estas uzata por la biosintezigo de la ketokorpoj tra acetil-KoA kaj β-hidroksi-β-metilglutaril-KoA (HMG-KoA).
Krom sia rolo en la sintezigo de ketokorpoj, la HMG-KoA estas ankaŭ peranto en la sintezigo de la kolesterolo.
Abatejo Vornbach
Historio
La klostro konsekrita al Mario kaj Benedikto starigitis antaŭ 1050 fare de grafino Himiltrud kiel kolegiata preĝejo. En 1094 grafo Ekbert la 1-a de Formbach kaj ties edzino Mathilde de Lambach-Pitten kiel ankaŭ grafo Ulrich de Windberg responsis pri la ŝanĝo je benediktana monaĥejo. Ĉiuj kvar fondintoj venis el la familio de la grafoj de Formbach. Episkopo Ulrich la 1-a (Passau) konsekris Berengaron († 1108) unua abato. Ĉ. la jaro 1125 oni konstruis sur la loko de burgo malfruromanikan bazilikon. De 1150 ĝis la malfrua gotiko troviĝis en la abatejo famekonata skribskolo. Tie ĉi estiĝis en 1421 bibli-eldono riĉe bildigita. La abateja kirko ricevis en la 14a jarcento novan ĥorejon. Akvego terura de 1438 subkavigis tutan alon klostran kiu disfalis tute. Kelkaj uloj, inter kiuj estis ankaŭ la abato, per la akvoj kuntrenitis; ilia savo kelkajn kilometrojn pli avale sukcesis.
La nuna baroka juvelaĵo kirka konstruitis sub abato Benedikt Hepauer inter 1630 kaj 1637 kun transpreno de la romanika ĉirkaŭaĵa muraro kaj la gotika altarejo. En 1700 ĉirkaŭ estiĝis la duetaĝa abata domo. Sub abato Clarus la interno malfrubaroka faritis inter la jaroj 1728 kaj 1733. En la jaro 1803 ĉio sekularigitis kaj la monaĥa vivo abrupte finigitis. La klostra kirko iĝis simpla paroĥuja ekde 1806 kaj la aŭstraj posedaĵoj ŝtatigitis. La ejaron akiris Franz X. Bachmayr, kiu en 1857 venis en la posedon de grafo von Schätzler. La nordorienta biendometo iĝis paroĥestrejo.
Neues Palais (Darmstadt)
La Nova Palaco (germane Neues Palais) estis la lasta grava urba loĝejo de la Dinastio de Hesio en Darmstadt, ĉefurbo de la graflando Hesio-Darmstadt, kiu ekde 1871 membris en la Germana Regno. Ĝi estis konstruita en centra loko en la grandurbo ĉe kio tiam estis la placo Wilhelminenplatz kaj fakte estis geedziĝa donaco de la brita reĝino Viktoria al ŝia filino Alice, do baze estas brita kastelo. Okcidente estis la rilata palaca parko, kiu etendiĝis ĝis la placo Marienplatz. Detruitaj en brita aviadila atako de la reĝa brita aerarmeo dum la Dua Mondmilito, la ruinoj estis finfine disfaligitaj en 1955 por fari "lokon por nova evoluo en la urbocentro de Darmstadt": tie konstruiĝis subtera aŭtoparkejo kaj supre aldoniĝis modernisma ŝtata teatro.
Historio
La Nova Palaco en Darmstadt estis konstruita en 1864/65 en novrenesanca stilo sur kio tiam estis la loko de la botanika ĝardeno. La Majenca arkitekto Konrad Kraus dizajnis la palacon laŭ mendo de la angla reĝino Viktoria por ŝia filino Alice, kiu edziniĝis al la pli posta grandduko Ludwig la 4-a en 1862. Poste la palaco estis la loĝejo de la filo kaj posteulo Ernst Ludwig von Hessen und bei Rhein. Pro lia fervora intereso en la flora nova artmovado, li levis la Novan Palacon al la lulilo de Secesio en Darmstadt. Eĉ antaŭ ol la secesia artista kolonio estis fondita, li invitis gravajn artistojn por dezajni ĉambrojn en la Nova Palaco en tiu "moderna gusto". Eĉ antaŭ tio, la ĉambroj estis konstante restrukturitaj, ekzemple en la 1870-aj jaroj la meblaro de la "Verda Salono".
En 1919, la Popola Ŝtato Hesio kaj Grandduko Ernst Ludwig konsentis ke la Nova Palaco iĝis la privata posedo de Ernst Ludwig. Lia kortega marŝalo Kuno Ferdinand Graf von Hardenberg translokiĝis en oficialan loĝejon tie.
Abatejo Vornbach
Orgeno
La orgeno faritis en 1732 fare de Johann Ignaz Egedacher kaj restaŭritis en 2009 per la firmao Kuhn. Ĝi havas 20 registrojn sur du kavaroj kaj pedalon. La ludmaniero estas mekanika. Apartaĵo estas la ĝis hodiaŭ funkcianta piedpuŝa balgoblovilo.
Neues Palais (Darmstadt)
Historio
La konstruaĵo formis la okcidentan finon de la placo Wilhelminenplatz dum preskaŭ jarcento ĝis ĝi estis plene detruita dum la nokto de la 11-a ĝis la 12-a de septembro 1944 en brita aviadila atako sur Darmstadt. La ruinoj estis disfaligitaj en 1955. Rekonstruaj planoj malsukcesis, ekzemple la konstruado de koncertejo laŭ la planoj de la arkitekto Paul Bonatz.
Abatejo Vornbach
Votiva bildo
En la unua malantaŭa kapelo maldekstre estas skulptaĵo de madono kun la infano Jesuo de 1475. Ĝi originas al la ekda pilgrimokirko Maria am Sand kiu troviĝis sude de la abatejo. Temis pri la plej malnova kirko komunume ĉar pilgrimoj ekis jam en 1094. La ejo kun riĉaj stukaĵoj de Franz Xaver Holzinger malkonstruitis en 1831.
Iama paroĥuja kirko
La eksa paroĥuja Marteno-preĝejo perdis sian rolon en 1806; en 1826 ĝi malkonstruitis escepte de al altarejo kiu ekfunkciis tombejkapele kaj kadavrodeponeje. En 1975 malkonvitis ene freskoj el la 15a jarcento. Temis pri la plej malnova kirko komunume ĉar pilgrimoj ekis jam en 1094. La ejo kun riĉaj stukaĵoj de Franz Xaver Holzinger malkonstruitis en 1831.
Statuo de Petro la Granda
Ĝi estis dezajnita fare de la kartvela-rusa dezajnisto, Zurab Cereteli, por festi 300 jarojn de la Rusa Mararmeo, fondita fare de Petro la Granda. Ĝi estis starigita en 1997 kaj estas unu el la plej altaj skulptaĵoj en Rusio. La statuo pezas ĉirkaŭ tunojn kaj enhavas 600 tunojn da neoksidebla ŝtalo, bronzo kaj kupro.
Ketokorpo
La uzado de ketokorpoj kiel energio estas fiziologia, natura situacio. Ĝi estas konata kiel nutroketozo.
En la diabeto mellitus tipo 1, oni povas akumuli troan kvanton de ketokorpoj en la sango, kio rezultos en diabeta ketoacidozo.
La kemiaj kombinaĵoj estas la Aceto-acetata acido (acetoacetato) kaj la acido Betahidroksibutirato (β-hidroksibutirato); unu parto de la acetoacetato suferas senkarboksiligon neenziman kio rezultas en acetono (negrava kvanto en normalaj kondiĉoj); la du unuaj estas acidoj kaj la tria estas ketono.
Tipoj de ketokorpoj
La tri ketokorpoj estas la jenaj:
Andreo de Grekio kaj Danio
Andreo, Princo de Grekio kaj Danio (en la dana kaj germana Andreas, per la greka alfabeto Ανδρέας, naskiĝis la 20-an de januaro 1882 laŭ la julia kalendaro, la 1-an de februaro laŭ la gregoria en Ateno; mortis la 3-an de decembro 1944 en Montekarlo, Monako) estis membro de la nobela familio Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, branĉo de la Oldenburga dinastio, kaj patro de princo Filipo, Duko de Edinburgo. Li estis la kvara filo de reĝo Georgo la 1-a de Grekio kaj lia edzino Olga Konstantinovna Romanova, nepo de Kristiano la 9-a de Danio, la 'bopatro de Eŭropo', kaj pranepo de caro Nikolao la 1-a. Andreo parolis flue la grekan, germanan, anglan, danan, rusan, francan kaj italan. La gefratoj parolis la grekan inter si, sed la anglan kun siaj gepatroj. Li studis en Germanio ĉe la universitato de Hajdelbergo.
La 7-an de oktobro 1903 li edziĝis kun princino Alice de Battenberg, filino de princo Louis de Battenberg kaj princino Viktoria de Hesio-Darmstadt. La geedziĝo en Darmstadt okazis trifoje. Unue estis la burĝa registra geedziĝo en la Malnova Palaco ĉe la centra placo Luisenplatz, sekvis la protestanta geedziĝo en la Kastela Preĝejo kaj finfine la greke ortodoksa en la Rusa Kapelo. Valoraj kronoj de Katerina la 2-a de Rusio estis alportitaj el la Rusia Imperio por la ortodoksa ceremonio, kiuj, kiel kutime en la ortodoksa rito, teniĝis super la paro.
Dieto de Worms
La Dieto en Worms (Reichstag zu Worms) estis imperia dieto (asembleo de la princoj de la Sankta Romia Imperio) okazinta en Worms (Germanio) de la 28-a de januaro ĝis la 25-a de majo 1521. Ĝin prezidis la ĵus nomumita Karolo la 5-a de la German-Romia Imperio.
La plej historie grava aspekto de la Dieto estis la partopreno de Marteno Lutero, kiu estis kunvokita por ke li forĵuru siajn famajn tezojn. De la 16-a ĝis la 18-a de aprilo, Lutero parolis antaŭ la kunsido, sed anstataŭ forĵuri, li arde defendis sian protestantan sintenon.
La antaŭan jaron, la papo Leono la 10-a estis publikiginta la buleon Exsurge Domine, postulante, ke Lutero forĵuru disde 41 de la 95 tezoj en kiuj li estis kritikanta la praktikojn kaj kutimojn de la Katolika Eklezio. ​ Poste li ekskomunikis lin la 3-an de januaro 1521 pere de la buleo Decet Romanum Pontificem. ​ Lutero estis kunvokita de la imperiestro por alveni antaŭ la Imperia Dieto. La princo Frederiko la 3-a, elektisto de Saksio, akiris promeson laŭ kiu Lutero ricevos pas-permesilon kiu rajtigos lin iri kaj reveni al la kunsido, kio estis esenca post la fitraktado al Jan Hus, kiu estis procesita kaj ekzekutita en la Koncilio de Konstanco de 1415 spite sian pas-permesilon; Lutero diris, ke li "iros al Worms eĉ se tio estos tiom da demonoj kiom da tegoloj en la tegmentoj". ​
Alice de Battenberg
Princino Victoria Alice Elizabeth Julia Marie von Battenberg (prononco, naskiĝis la 25-an de februaro 1885 en kastelo Windsor; mortis la 5-an de decembro 1969 en palaco Buckingham, Londono) estis la patrino de princo Filipo, Duko de Edinburgo kaj tiel, post lia geedziĝo, la bopatrino de la pli posta reĝino Elizabeto la 2-a.
Vivo
Princino Alice de Battenberg estis la filino de princo Louis de Battenberg kaj princino Viktoria de Hesio-Darmstadt. Ŝia patro estis brita mararmea admiralo. Kiam dum la Unua Mondmilito la brita reĝa familio rezignis sian germanan familian nomon Sachsen-Coburg und Gotha kaj ekde tiam havis la pli britan nomon Windsor, laŭ la peto de reĝo Georgo la 5-a, ankaŭ la admiralo von Battenberg donis al sia familio pli britan nomon, nome Mountbatten. Princino Alico estis surda de naskiĝo kaj lernis liplegadon en pluraj lingvoj.
Edziĝo al Princo Andreo de Grekio
La 7-an de oktobro 1903 princino Alice edziniĝis kun princo Andreo de Grekio, la kvara filo de reĝo Georgo la 1-a de Grekio kaj lia edzino Olga Konstantinovna Romanova kaj nepo de Kristiano la 9-a de Danio, la 'bopatro de Eŭropo'. La geedziĝo en Darmstadt okazis trifoje. Unue estis la burĝa registra geedziĝo en la Malnova Palaco ĉe la centra placo Luisenplatz, sekvis la protestanta geedziĝo en la Kastela Preĝejo kaj finfine la greke ortodoksa en la Rusa Kapelo. Valoraj kronoj de Katerina la 2-a de Rusio estis alportitaj el la Rusia Imperio por la ortodoksa ceremonio, kiuj, kiel kutime en la ortodoksa rito, teniĝis super la paro.
Rilato kun esperanto
Dum sia ekzilo princino Alice eklernis esperanton en Italio, eĉ abonis la gazeton Heroldo de Esperanto, sub la nomo Sinjorino Alico. En 1933 ŝi ekloĝis en Kolonjo kaj kontaktis Teo Jung, kun la peto proponi fraŭlinon por helpi hejme kaj akompani dum vojaĝo. Tial ke kondiĉo estis ankaŭ la scipovo de esperanto, Jung proponis sian bofratinon, kiu estis tuj dungita. La kontakto poste perdiĝis, pro la ekesto de la Tria Regno kaj la migro de princino Alice al alia lando. (fonto: Teo Jung, "Ĉiu ĉiun")
Fibrozo
La fibrozo okazas pro kronika ŝvelprocezo, kio rezultas en pliigo de la produktado kaj stokado de eksterĉela matrico. Kelkaj rilataj malsanoj estas la jenaj:
Othon Friesz
Othon Friesz, plennome Achille-Émile Othon Friesz (naskiĝis en Havro mortis  en Parizo) estis franca pentristo kaj gravuristo.
Staatsgalerie Stuttgart
La Ŝtata Galerio de Stuttgart (en germana, Staatsgalerie) estas muzeo kaj artgalerio en Germanio, kiu inaŭguriĝis en 1843. Ĝi estis fondita en 1838-1843 fare de la reĝo Vilhelmo la 1-a de Virtembergo.
La muzeo, preskaŭ tute detruita dum la Dua Mondmilito, estis rekonstruita en 1946 kaj remalfermita en 1948. La malfermo de la ampleksigo Neue Staatsgalerie desegnita de James Stirling (konstruita inter 1977 kaj 1983) transformis tion kio ĝis tiam estis nur iom provincnivela ekspoziciejo en unu el la plej prestiĝaj muzeoj de Eŭropo.
Kelkaj verkoj
Estas ankaŭ aliaj verkoj de Paul Klee, Marc Chagall kaj Wassily Kandinsky
Monumento de Vladimiro la Granda
La statuo estis inaŭgurita en Nacia Unueca Tago la 4-an de novembro 2016 en ĉeesto de rusa prezidento Vladimir Putin.
Carbajales de Alba
Carbajales de Alba [karbaĤAles deALba] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Alba, en la centro de la provinco. Carbajales de Alba estas etimologie tradukebla al Kverkaroj de Blanka (urbo).
Monumento de Vladimiro la Granda
Vladimiro la 1-a, ankaŭ konata kiel Vladimiro la Granda, estis mita batalinta princo kiu ankaŭ fondis la Rusan Ortodoksan Eklezion.
Carbajales de Alba
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 53,4 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 491 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 950 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 31 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de prahistoria kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la 13-a kaj 14-a jarcentoj la komarko apartenis al la Templanoj.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, historia heredo, piedirado).
Ursula de Munsterberg
Ursula de Munsterberg (Ursula von Münsterberg; Uršula z Minstrberka, Voršila Minstrberská, kněžna a Kladská hraběnka; ĉirkaŭ 1491/95 aŭ 1499, eble en Teschen - post la 2a de Februaro 1534, eble en Stift Gernrode aŭ Legnica) estis germana monaĥino kaj verkistino, konata pro sia rolo dum la Reformacio.
Ŝi estis filino de Viktor, Duko de Münsterberg, kaj nepino de Georgo de Podebrado, reĝo de Bohemio. Ŝi devenis el la Kronlandoj de la Bohemia Regno, kio estas nun Ĉeĥio.
Ŝi estis monaĥino de la Ordeno de Sankta Maria Magdala. Ŝi fame lasis la konventon dum la reformacio. Ŝi iĝis konata protestanta verkistino.
Magdalena Heymair
Magdalena HEYMAIR (ankaŭ Heymairin, Haymerin, Haymairus; ĉirkaŭ 1535 – post 1586) estis instruisto kaj luterana evangeliisma poeto kiu verkis en la mezbavara dialekto. Denaske romkatolika, ŝi konvertiĝis al evangeliisma Luteranismo. En siaj edukaj porinfanaj kantoj, ŝi ofte emfazis la rolon de virinoj en la Biblio. Magdalena Heymair estis la unua kaj nura virino antaŭ la 18-a jarcento kiu publikigis pedagogiajn verkojn por bazas instruado en Germanio. Ŝi estis ankaŭ la unua virino kiu havis siajn verkojn listigitajn kiel herezaj en la listo de malpermesitaj libroj Index Librorum Prohibitorum (1569).
Verkoj
La ĉefaj verkoj de Heymair estas jenaj:
Landlimaglo
Ĉestarige oni uzis normigitajn ŝtonojn. Ĉiu ŝtono superis la pavimon je inter ĉ. 1,50 kaj 1,80 metroj kaj ilia supro ĉiam estis rondigita. Ĉe la flanko spektanta straten muntitis gisfera plato kun fortimpresa prusia aglo.
La Submetiĝo de Virinoj
La Submetiĝo de Virinoj (angle : The Subjection of Women) estas filozofia konsultlibro, argumentanta en favoro de egaleco inter la seksoj, verkita de la filozofo John Stuart Mill, eventuale en kunlaboro kun lia edzino Harriet Taylor Mill, en 1869.
La Submetiĝo de Virinoj metis la filozofiajn fundamentojn por la feminisma revolucio, kaj tial estas konsiderita unu el la plej gravaj verkoj en feminisma pensado. Kiam la libro estis unuafoje eldonita, ĝi estis ricevita kun ŝtormo kaj kaŭzis furiozan polemikon, ĉar ĝi estis vidita kiel ofenda al la akceptitaj normoj kiuj reguligis la statuson de viroj kaj virinoj en eŭropa socio.
Fono
John Stuart Mill kreditis sian edzinon, Harriet Taylor Mill, je ŝia partopreno en la verkado de la libro, kaj kelkaj argumentoj kiuj aperas en ĝi estas similaj al la argumentoj prezentitaj fare de Harriet Taylor Mill en ŝia libro "Women's Suffrage" publikigita en 1851. Tamen, kelkaj akademiuloj asertas ke John Stuart Mill estis la sola verkinto de la libro.
En la 19-a jarcento, la arketipa figuro de la ideala virino kiel patrino, edzino kaj dommastrino estis tre forte enradikiĝinta en okcidenta socio. Virino estis submetita al la volo de sia patro aŭ de sia edzo, laŭ la akceptitaj konceptoj, laŭ kiuj virinoj estas fizike kaj mense malsuperaj ol viroj, kaj tial oni devas preni respondecon pri ili kaj prizorgi ilin kiel oni devas fari kun infanoj. Sociaj teorioj kiuj kontribuis al ĉi tiuj konceptoj estas "postvivado de la plej kapabla " kaj biologia determinismo. Krome, religiaj konceptoj ankaŭ apogis hierarkian kaj patriarkecan familian strukturon.
Mill asertis ke malegaleco por virinoj estas restaĵo de pasintaj konceptoj kiuj akceptas kio estas kiel ĝusta, sed ili ne plu havas lokon en la moderna mondo.
Pledo al naturo
Unu el la argumentoj uzitaj por pravigi la sklavecon de virinoj estis la pledo al naturo : "Virinoj estas nature malsuperaj ol viroj, tial la regado de viroj super virinoj estas natura, kaj tial - ĝi taŭgas." Mill atakis ĉi tiun argumenton argumentante ke socio ne konas la inan kapablon, pro la simpla kialo ke ĝi neniam permesis al ili pruvi iliajn kapablojn. La demando ĉu virinoj estas kompetentaj aŭ ne kompetentaj fari iujn agojn devus esti decidita de sperto. Fakte, Mill asertas, ni ne scias, kio estas la naturo de virinoj ĉar ĝi estas envolvita en la normigaj praktikoj kun kiuj ili kreskis. La afero ne povas esti decidita sen empiriaj pruvoj, kaj estas malpermesite malhelpi la virinojn provi pruvi siajn kapablojn, nur ĉar ili eble ne povis pruvi ilin. Argumento kiu estas bazita sur konjekta fiziologio estas mem konjekta.
Laŭ li, viroj kontraŭdiras sin ĉar ili asertas, ke virinoj estas nekapablaj fari iujn agojn, tamen ili malpermesas ilin fari tiujn. Mill volas montri, ke viroj efektive konfesas, ke virinoj ja kapablas plenumi diversajn agojn, sed viroj ne volas, ke ili plenumu ilin.
Se la socio vere volas malkovri la naturon de la rilatoj inter la seksoj, ĝi devas permesi "liberan merkaton" kie virinoj povas pruvi siajn kapablojn, kaj en kiu ili estos garantiita justa financa kompenso por sia kontribuo al la socio. Nur ĉi tiu situacio reflektos iliajn verajn interesojn kaj kapablojn.
Mill asertis ke eĉ en ne-grekaj landoj kiel Anglio kaj Francio, se la ŝancon estu donita, virinoj povis elstari. Kiel ekzemplon li menciis reĝinon Elizabeto la 1-a reĝinon Viktorio kaj Johana de Arko. Kiam la ŝanco por egaleco estas donita, virinoj pruvas siajn kapablojn, do ili devus esti permesitaj egalaj ŝancoj.
Tierra de Alba
Tierra de Alba (Tero de Alba) estas unu de la dek du naturaj komarkoj (comarcas naturales, naturaj areoj) de la provinco Zamoro, Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi estas en la centro de la provinco.
La Submetiĝo de Virinoj
La utilisma argumento
Kiel utilisto, Mill estis konvinkita ke la morala kaj intelekta evoluo de la homaro neeviteble altigos la nivelon de feliĉo de socio kiel tutaĵo. La fakto ke proksimume duono de la homaro ne kontribuas al socio en la publika sfero estis vidita de Mill kiel malhelpo al homa evoluo. Malfermo de la pordegoj de edukaj institucioj por virinoj kondukos al la intelekta evoluo de la tuta socio.
Virinoj estas edukitaj por konduti kiel malfortaj, emociaj kaj submetiĝemaj, laŭ tradiciaj antaŭjuĝoj. Se ni permesas egalecan socion, asertas Mill, ni vidos, ke virinoj profitos de tio kiel individuoj. Ili estos liberigitaj de la premo laŭ kiu ili devas konduti kiel la viroj ordonas al ili, kaj tiel la socio multe profitos. Egaleco multigos la mensajn kapablojn disponeblajn por la servo de la homaro. La potencialo de duono de la loĝantaro manifestiĝos, kaj multe kontribuos al homa disvolviĝo kaj progreso.
Tierra de Alba
Priskribo
Historie la komarko apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio. En la 13-a kaj 14-a la komarko apartenis al la Templanoj. La limoj estas markataj plejparte de naturaj elementoj, nome la riveroj Esla oriente, kaj Doŭro sude. Norde limas kun la komarko Tierra de Tábara kaj okcidente kun Aliste, formante kun tiuj du komarkoj la zonon de Aliste-Tábara-Alba. Ĝi estas formata de 25 loĝlokoj.
La Submetiĝo de Virinoj
La utilisma argumento
Mill argumentis ke la emancipiĝo de virinoj ankaŭ profitus virojn. Liberigante la virinon, virinoj povos komuniki kaj konektiĝi sur intelekta nivelo pli bone kun siaj edzoj, kio plibonigos la rilaton inter geedzaj paroj.
Tierra de Alba
Priskribo
Tiu komarko, spite sia granda sento de identeco, kun similaj geografiaj, ekonomiaj, sociaj kaj historiaj trajtoj, ne disponas de la necesa jura rekono por sia administracia disvolviĝo, kio kondukis la koncernajn municipojn al organizado en municiparoj (mancomunidades), kiel nura jura formulo kiu ebligas al ili la plenumon de la administrado de kelkaj publikaj municipaj servoj.
La Submetiĝo de Virinoj
La institucio de geedziĝo
Mill atakas la geedziĝleĝojn, kiujn li ligas al la submetiĝo de virinoj, kaj apogas reformojn kiuj abolicios la restriktojn al edziĝintaj virinoj. Inter liaj proponoj: ŝanĝi la leĝon de heredo, kiu permesos al virinoj konservi sian posedaĵon eĉ post la morto de siaj edzoj, kaj malfermi la labormerkaton ankaŭ al virinoj por ke ili garantiu al si financan stabilecon kaj sendependecon.
Tierra de Alba
Priskribo
Temas pri areo tre ligita al tradicia agrikulturo kaj brutobredado de vivtenado, kun konservo de tre forta heredo antropologia.