cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
16090 Lukaszewski
16090 Lukaszewski estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ni kantu kaj deklamu!
Ni Kantu kaj Deklamu! estas la dua versio de la kantaro de la Federacio de Laboristaj Esperantistoj. Kompilis ĝin Adriaan Kloek kun Bart Rijpstra. La kantaro estas la sekvo de Ni Kantu!, eldonita en 1935 kaj 1937.
Luizo de Molina
Luizo de Molina (naskiĝis en Kvenko, 1535; mortis en Madrido, la 12-an de oktobro 1600) estis hispana jezuito, teologo kaj juristo. Li estis aŭtoro de teologia molinismo.
Biografio
Luizo eniris la Societon de Jesuo en la urbo Alcalá de Henares en 1553 kaj sekve daŭrigis la formiĝon en Portugalio kie studis ĉe la universitato de Koimbro. Poste li fariĝis profesoro pri filozofio kaj teologio en la universitato de Évora kaj, post sia reveno al Hispanio (1586) en Madrido pri teologio morala.
Ĉirkaŭ 1590 li retiriĝis en privatecon ĉe la naskiĝa urbo Kvenko kie sin dediĉis al la defendo de sia precipa teologia verko De concordia liberi arbitrii cum divinae gratiae donis (Pri Akordo de libera volo kun la donoj de la dia graco), publikigita en Lisbono en 1588, en kiu li estis eksponinta apartan teorion soteriologian pri la rilato inter la libera volo kaj la dia Graco. Tiu teorio estis elfluita el rezonadoj pri la tezoj pri la Graco flanke de la reformacio. Reage al la luteranisma doktrino kaj opone al la aŭgustena teorio, Molina, parte alproksimiĝinte al la pozicioj de pelagiaj, reinterpretis la rilaton inter la individua libera volo kaj la dia Graco subtenante ke tiu lasta estas efika nur per la konsenta kunlaborado de la homa volo kaj adhero al la bono; estis ankaŭ esplorata la rilato inter la individua libero kun la antaŭscio de Dio kaj antaŭdestinismo.
La akcento metita sur la homa volo por igi efika la ago de la dia Graco, elpensita per la rezonadoj pri la protestantaj pozicioj, estis tamen juĝata ekscesa kaj provokis reagon de katolikaj teologoj de la Universitato de Salamanko kaj de la Dominikanoj, kiuj difinis herezaj tiujn teoriojn, kiuj, male, estis ricevitaj kaj konsentitaj ĉe la plej elstaraj jezuitaj teologoj.
En 1596 papo Klemento la 8-a, tendence favora la tezoj de Molina, elvokis al si la molinistan problemon kaj formis komisionon difinitan Kongregacio de aŭxiliis gratiae (pri la helpoj de la graco), por definitive decidi la teologian kverelon. La morto de la papo prokrastigis la sentencon al lia posteulo Paŭlo la 5-a kiu, aŭdinte la opiniojn de du famaj teologoj Francisko el Sales kaj Roberto Bellarmino, metis finon al kverelon sen dekreti vinkintojn kaj vinkitojn.
Manciano
Manciano estas komunumo de Italio.
So Morita
So Morita (守田 創, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu, Grulla Morioka kaj Tochigi Uva FC.
Bambú (metroo de Madrido)
Bambú (Bambuo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta en la interkruciĝo de Strato Bambú (de kie devenas ĝia nomo) kaj Strato Yuca, en distrikto Chamartín.
La stacio estis malfermita la.
Theres
Theres estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Haßberge kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Majno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dömjén Szabó P.
SZABÓ P. Dömjén [sabo: doemje:n] estis rumania hungara romkatolika eklezia verkisto naskita en Zetelaka la 4-an de majo 1901 kaj mortinta la 5-an de februaro 1998 en Căpleni.
Biografio
Pater Dömjén Szabó pristudis teologion en Hunedoara kaj inter 1932–34 li estis ordendomestro en Fogaraŝo kaj Deĵo. Li restis en Deĵo ankaŭ inter 1952–57 post la ĉesigo de ordeno. Post 1957 li estis pastro en Căpleni.
János Götz
János Götz [jAnoŝ goc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Götz János estis hungara skulptisto, restaŭristo.
János Götz naskiĝis la en Hercegkút, li mortis la  en Romo.
Biografio
János Götz frekventis belartan gimnazion, lia plej signifa instruisto estis István Martsa. Li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1965. Lia majstro estis Iván Szabó (skulptisto). Post siaj studoj li estis restaŭristo en la Belarta Muzeo (Budapeŝto), krome li aliĝis al artistkolonio de Egervár. En 1971 helpe de stipendio li vojaĝis al Romo, kie post kelkaj tagoj li mortis. Li havis edzinon, kiu estis pentristo.
Jens Hundseid
Hundseid sentis sin devigite aniĝi al la nacisocialisma partio Nasjonal Samling en 1940. Li estis kondamnita post la Dua Mondmilito sed sekve pardonita en 1949. Li vivis izolite en Oslo ĝis sia morto en 1965.
Derg reĝimo
La Derg reĝimo (en amhara lingvo: ደርግ, "komitato" aŭ "konsilio") oficiale nomita "militista provizora registaro de socialisma Etiopio" estis militista reĝimo kiu kontrolis Etiopion de 1974 ĝis 1987. La militistaj estroj de tiu reĝimo konservis la povon ĝis 1991 per oficiale "civitanigita" administracio.La reĝimo alvenis per revolucio kiu forpuŝis la etiopian imperion de Haile Selassie.
Ĝi estas grava epoko transira en la Historio de Etiopio el antikvreĝima erao al moderna epoko, unue socialisma poste kapitalisma.
La revolucio
La, la negus reĝo estis forpelita, la heredanta princo Asfa Wossen estis nomumita imperiestro. Tamen, la 23-an de septembro, post li denuncis la masakron de 60 altrangaj funkciuloj, la Derg reĝimo nuligis lian nomumadon.
90138 Diehl
90138 Diehl estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Berton L. Stevens elde la Observatorio Desert Moon en Las Cruces (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jacqueline (Jackie) Diehl, unuan prezidentinon de la Festo de la Steloj de White Sands, kiu promociis la astronomion per la Astronomia Klubo de Alamogordo. Ŝi administris Kosman Tendaron ĉe la Muzeo pri Historio de la Kosmo de Nov-Meksiko kaj estis kunordigistino pri eduko kaj popularigo ĉe la Nacia Suna Observatorio.
(11609) 1995 XT
(11609) 1995 XT estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Li Hajpin
LI Hajpin (2-an de februaro, 1917 – 24-an de februaro, 1997 en Anyang, Koreio) estis korea esperantisto kaj honora membro de UEA ekde 1985. Li estis delegito de UEA en Anyang, kie li forpasis.
Mihăești (komunumo, Vâlcea)
Mihăești [Mihǝeŝti] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el 13 vilaĝoj: Buleta, Arsanca, Bârsești, Govora, Gurișoara, Măgura, Mihăești (la sidejo), Munteni, Negreni, Rugetu, Scărișoara, Stupărei kaj Vulpuești. Eĉ la plej malgranda, Munteni, je la censo de 2011 havis 245 loĝantojn.
Li Hajpin
Laŭ sia vera nomo Yi Chaehyon. Li naskiĝis la 2-an de februaro 1917 en Seulo, sed ekde 1920 vivis en Ĉinio. Aktiva en la movado por Koreio sendependa de Japanio, li eklernis Esperanton aŭtune de 1935 en Ŝanhajo, de la ĉina pioniro Elpin. (Tiutempe en Koreio, pro la neeblo ĉiuterene uzi sian lingvon, multaj patriotoj de la t.n. nacisava movado simpatiis kun e-ismo.) Li baldaŭ kunlaboris kun la E-klubo de Universitato Sun Jatsen kaj kontribuis al la revuo Orienta Kuriero (1938-39).
Post reveno al Seulo (1946) li organizis kaj gvidis E-kursojn en la universitatoj de Seulo kaj Sansu kaj, post la sendependiĝo de Koreio (1949), starigis E-klubon en Pusan, kie li plu gvidis E-kursojn. En 1951 aperis lia Esperanto-lernolibro. Ekde tiu jaro li kompiladis sian Esperanto-Korea Vortaro (1969), kiun en 1983 sekvis Korea-Esperanto Vortaro. Laborante en Vjetnamio inter 1966 kaj 1974, li helpis ankaŭ la tiean E-movadon.
Mihăești (komunumo, Vâlcea)
Mihăești situas ses kilometrojn norde de Băbeni, 14 kilometrojn sud-okcidente de Râmnicu Vâlcea, kvar kilometrojn okcidente de la rivero Olt. Oriente de la komunumo pasas la nacia vojo DN64, norde la nacia vojo DN67. La plej proksima fervoja stacio estas Govora.
Li Hajpin
Alte taksata kiel la plej granda Esperanta literaturisto en Koreio, Li kontribuis al La Espero el Koreio kaj aliaj Esperanto-revuoj, kaj krome eldonis du kolektojn de originalaj eseoj kaj verkoj tradukitaj (Eseo tra la kamparo, 1977; Koreaj eseoj, noveloj kaj popolrakontoj, 1987), kiujn li konsideris kiel "sojlon de la Korea Antologio".
LI Hajpin estis grava gvidanto de Korea Esperanto-Asocio, vicprezidanto ekde 1983, kaj gvidanto de ties ekzamena komisiono kaj lingva komitato dum multaj jaroj.
En sia eseo La vivo Li skribis: "La agoj kaj kondutoj de la vivado similas al la strekoj de la pentrista plumo. Nur post la lasta streko, fina tuŝo, oni povas decidi kia verkaĵo ĝi estas." La vivo de Li Hajpin konstituas bildon varian kaj kompletan.
Karl Beckmann
Karl BECKMANN (naskiĝis 1906, mortis la 2-an de majo 1997), estis multjara prezidinto kaj honora prezidanto de Aŭstria Esperantista Federacio.
Beckmann estis Esperantisto de 1921, li gvidis post Leopold Grimme en la Pedagogia Instituto de Vieno Esperanto-kursojn por instruistoj kaj estris la Esperanto-komisionon. De 1973 li kontribuis al la Esperanto-elsendoj de Radio Aŭstria Internacia per traduko de entute 450 semajnaj komentarioj kaj per pli ol 400 propraj felietonoj pri Aŭstrio. Li verkis la broŝuron Superrigardo pri Aŭstrio kaj kunredaktis la dulingvan artikolaron Esperanto survoje (1984).
Beckmann tradukis "Anatol: La demando al la sorto" de Arthur Schnitzler kaj reviziis la tradukon de "Amo kaj morto en Balio" de Vicki Baum.
Palestina enlanda milito de 1947-1949
La Palestina enlanda milito de 1947-1949 estis serio de armitaj konfliktoj en la brita palestino inter organizitaj, malpeze armitaj sed ne-armeaj kaj ne ŝtataj, milicoj, unflanke arabaj-palestinaj kaj aliflanke judaj de la Jiŝuv, nome Hagganah, Irgun kaj Leĥi.
La 14an de majo 1948, nome la tagon, en kiu la brita mandato pri Palestino elspiris, la Judpopola Konsilio kunvenis en la Tel-Aviva Muzeo, kaj aprobis proklamon kiu deklaris la starigon de juda ŝtato en Erec Israelo, por esti konata kiel la ŝtato de Israelo. Je tio ne estis mencio de la limoj de la nova ŝtato krom ke ĝi estu en Erec Israelo. La 15an de majo 1948, per oficiala telegramo de la Ĝenerala Sekretario de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj al la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj (UN), la arabaj estraroj publike deklaris ke ili trovis "sin devigitaj interveni por la sola celo restarigi pacon kaj sekurecon kaj establi leĝon kaj ordon en Palestino. "(Klaŭzo 10 (e)). Plia en Klaŭzo 10 (e) - "La registaroj de la arabaj ŝtatoj tiamaniere konfirmis en ĉi tiu stadio la vidpunkton kiu estis multfoje deklarita de ili sur antaŭaj okazoj, tiaj kiel la Londona Konferenco kaj antaŭ la Unuiĝintaj Nacioj ĉefe, la ja justa solvon al la problemo de Palestino estas la kreo de Unuiĝinta Ŝtato de Palestino bazita sur la demokratiaj principoj ... "
Tiel tuj eksplodis la postan militon Arab-israela milito de 1948, inter la invadaj arabaj armeoj de kvin arabaj ŝtatoj, de la kvar najbaroj kaj Irako, kaj la haste formita nova armeo de Israelo, Israelaj Defendaj Fortoj. Tiu milito estis la unua de serio de interŝtataj armitaj konfliktoj kiuj okazis inter la ŝtato de Israelo kaj la armeoj de siaj arabaj najbaroj, en kio oni konas tutmonde kiel araba-israela konflikto.
Marciana
Marciana estas komunumo de Italio, sur la insulo Elbo.
Hans Zeller
Hans ZELLER (naskiĝis en 1908; mortis la ) estis aŭstra esperantisto dum 70 jaroj. Li estis delegito unue de IEL kaj post de UEA en Steyr, sekretario de la loka Esperanto-klubo, regula kontribuanto al la elsendoj de Radio Vieno, honora membro de Aŭstria Esperantista Federacio kaj membro de UEA pli ol 60 jarojn.
NGC 6010
NGC 6010 (aliaj indikoj — UGC 10081, MCG 0-40-13, ZWG 22.48, PGC 56337) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Roĝero de Parma
Rogerius (antaŭ 1140 — ĉ. 1195), ankaŭ nomata Rogerius Salernitanus, Roger Frugard, Roger Frugardi, Roggerio Frugardo, Rüdiger Frutgard kaj Roggerio dei Frugardi, estis mezepoka kirurgo el Salerno. En ĉirkaŭ 1180 (laŭ iuj fontoj jam en 1170, laŭ aliaj nur en 1230) li verkis pri sia medicina fako sub la titolo Practica Chirurgiae ("Praktikado de kirurgio"), ankaŭ konata kiel Chirurgiae Magistri Rogerii ("La kirurgio de majstro Rogerius").
La verko distingiĝas de aliaj mezepokaj verkoj pro klareco, koncizeco kaj praktikeco. Ĝi sekvas sistemon de patologio-traŭmatologio kaj rekomendas traktadon de ĉiu tipo. Rogerius estis la unua priskribanto de lupus.
En lia tempo, la epoko de la krucmilitoj, estis granda bezono por traktado de vunditoj. La verko de Rogerius estis la unua mezepoka teksto pri la temo, uzata en la universitatoj de Bolonjo kaj Montpeliero. Ĝi estis reeldonita kaj iom komentita de lia lernanto Rolando de Parma en 1250.
Mortigaj motoroj
Mortigaj motoroj (Mortal Engines) estas la unua el kvar romanoj en la samnoma tetralogio de Philip Reeve. La libro temigas futurecan, vaporpunkan version de Londono, nun grandega maŝino klopodanta por pluvivi sur mondo elĉerpiganta resursojn. La libro gajnis Nestlé Smarties Book Prize kaj estis nomumita por la Whitbread Award de 2002.
Koncepto
La libro enkadriĝas en post-apokalipsa mondo, suferanta post katastrofa "Sesdek-minuta Milito", kiu kaŭzis masivan geologian renversiĝon. Por eviti la sismojn, vulkanojn, kaj aliajn malstabilecojn, Nomadestro nomata Nikola Quercus instalis enormajn motorojn kaj radojn sur Londono, kaj ebligis ĝin malmunti (aŭ manĝi) aliajn grandurbojn por resursoj. La teknologio rapide disvastiĝis, kaj evoluis al kio estas konata kiel "Municipa Darvinismo". Kvankam la planedo poste fariĝis stabila, Municipa Darvinismo atingis la plej grandan parton de la mondo krom Azio kaj partoj de Afriko. Multe da teknologia kaj scienca sciaro estis perdita dum la milito. Ĉar scienca progreso preskaŭ tute haltis, "Old Tech" estas tre aprezita kaj reakirita fare de kadavromanĝantoj kaj arkeologoj. Eŭropo, iuj el Azio, Nordafriko, Antarkto, kaj la Arkto estas dominitaj fare de predantaj urboj, dum Nordameriko estis tiel elrabita per la milito ke ĝi ofte estas identigita kiel "la morta kontinento", kaj la cetero de la mondo estas la fortikejo de la Anti-Tirado-Ligo, kiu serĉas konservi grandurbojn de transloĝiĝo kaj tiel ĉesigi la intensan konsumon de la ceteraj resursoj de la planedo.
Klarigo de la titolo de la romano
La titolo estas citaĵo de akto III, sceno iii el la ludo Othello de William Shakespeare (" Othello: And O you mortal engines whose rude throats/Th'immortal Jove's dread clamors counterfeit ... "- Linio 352). Ĝi rilatas al la fakto ke la agado de "Municipa Darvinismo" ne estas daŭrigebla porvivaĵo kaj ke la motoroj de la grandurboj estas efektive mortigaj.
Filmadaptigo
Filmadaptigo de Peter Jackson estis sciigita en 2009. En oktobro 2016, Jackson sciigis ke la filmo estus lia venonta projekto kiel produktanto kaj kunaŭtoro, kune kun Fran Walsh kaj Philippa Boyens. La manuskripto estos direktita fare de la delonga kunlaboranto de Jackson Christian Rivers.
En 2018 la filmo estis ekmontrata en kinejoj.
Hugo Kraus
Hugo KRAUS (naskiĝis en 1914, mortis la en Andorf) estis aŭstra esperantisto kaj honora membro de Aŭstria Esperantista Federacio (AEF).
Eklerninte Esperanton en 1934 je instigo de Ludwig Schödl, aŭtodidakte, li laboris kun Hugo Steiner ok monatojn preparante la Vienan UK (1936). Kun sia frato Walter li formis en 1935 esperantistan grupon en la kontraŭfaŝista rezistomovado, pro kio ili estis malliberigitaj tutan jaron en 1936-37.
Aliĝinte en 1946 al AEF, li baldaŭ iĝis ties afergvida estro kaj en 1950 vicprezidanto. Li redaktis (1950-51, 1971- 85) la AEF-organon Aŭstria Esperanto-Revuo kaj instruis Esperanton en vespera lernejo Viena. Ekde la jaro 1961 Kraus kunlaboris kun la Internacia-Esperanto-Kampadejo-Primoŝteno en Dalmatio, pri kiu li verkis la bildlibron Feliĉigaj ferioj (1963). Li membris en la LKK de la Viena UK (1970). Li multe vojaĝis prelegante pri Esperanto, ekz. en la Esperanto-klubo de la Fervojista Domo en Slupsko (Słupsk), Pollando (jen pri tiu evento la E-artikoleto kiu aperis en la Heroldo de Esperanto (foto 4) .=
Milcoiu (komunumo, Vâlcea)
Milcoiu [milkoju] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el ses vilaĝoj: Căzănești, Ciutești, Izbășești, Milcoiu (la sidejo), Șuricaru kaj Tepșenari.
Milcoiu situas dek kilometrojn sud-oriente de Râmnicu Vâlcea ĉe la nacia vojo DN7, samtempe la eŭropa vojo E81, iranta al Pitești. Oriente ĝi limas al la distrikto Argeș.
Kohei Kuroki
Kohei Kuroki (黒木 晃平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu kaj Roasso Kumamoto.
Endometrio
La Endometrio estas la interna membrano de la mamula utero.
Funkcio
La endometrio estas la plej interna glanda tavolo kaj funkcias kiel tegaĵo por la utero, malhelpante adheraĵojn inter la kontraŭaj muroj de la miometrio, tiel konservante la malfermecon de la utera kavaĵo. Dum la menstruo aŭ oestro, la endometrio kreskas al viskoza, sanga vaskulo-riĉa, glanda histotavolo. Tio reprezentas optimuman medion por la implanto de blastocisto post ĝia alveno en la utero. La endometrio estas centra, ekogenera (ekzamenebla per ultrasona skanilo), kaj havas mezan dikecon de 6.7mm.
Dum gravedeco, la glandoj kaj sangaj vaskuloj en la endometrio plu pliiĝas en grandeco kaj nombro. Angiaj regionoj kunfandiĝas kaj iĝas interligitaj, formante la placenton, kiu liveras oksigenon kaj nutradon al la embrio kaj feto.
Ciklo
La endometria tegaĵo trairas ciklan regeneradon. Homoj kaj la homsimioj montras la menstruon, dum la plej multaj aliaj mamuloj estas kondiĉitaj de oestro. En ambaŭ kazoj, la endometrio komence multiĝas sub la influo de estrogeno. Tamen, post kiam ovulacio okazas, aldone al estrogeno, la ovario ankaŭ komencos produkti progesteronon. Tio ŝanĝas la proliferan padronon de la endometrio al sekrecia tegaĵo. Poste, la sekrecia tegaĵo disponigas gastaman medion por unu aŭ pluraj blastocistoj. Se blastocisto enplantiĝas, tiam la tegaĵo restas kiel deciduo. La deciduo iĝas parto de la placento; ĝi disponigas subtenon kaj protekton por la gravedeco.
Se ekzistas neadekvata stimulo de la tegaĵo, pro manko de hormonoj, la endometrio restas maldika kaj neaktiva. En homoj, tio rezultigos amenoreon, aŭ la foreston de menstrua periodo. Post menopaŭzo, la tegaĵo ofte iĝas plimalpli atrofia. En kontrasto, endometrio kiu estas kronike senŝirma al estrogenoj, sed ne al progesterono, povas iĝi hiperplasta. Ankaŭ longdaŭra uzado de kontraŭkoncipiloj kun tre potencaj progestinoj povas stimuli endometrian atrofion.
Ĉe homoj, la ciklo de kreskigo kaj deĵetado de la endometria tegaĵo daŭras mezume 28 tagojn. La endometrio formiĝas je malsamaj rapidecoj en malsamaj mamuloj. Ĝia formiĝo foje estas dependa de sezonoj, klimato, streso, kaj aliaj faktoroj. La endometrio mem produktas certajn hormonojn dum malsamaj fazoj de la ciklo. Tio influas aliajn partojn de la genera sistemo.
Histologio
La endometrio konsistas el ununura tavolo de kolona epitelio situanta sur la stromo, tavolo de konektiva histo kiu varias en dikeco laŭ hormonaj influoj. Simplaj tubulaj uteraj glandoj etendiĝas de la endometria surfaco ĝis la bazo de la stromo, kiu ankaŭ portas riĉan sangoprovizon de spiralaj arterioj. Ĉe virino de genera aĝo, du tavoloj de endometrio povas esti distingitaj. Tiuj du tavoloj okazas nur en endometrio teganta la kavaĵon de la utero, ne en la tegaĵo de la salpingoj:
En la foresto de progesterono, la arterioj liverantaj sangon al la funkcia tavolo kuntiriĝas, tiel ke ĉeloj en tiu tavolo iĝas iskemiaj kaj mortas, kaŭzante menstruon.
Estas eble identigi la fazon de la menstruo observante histologajn diferencojn ĉe ĉiu fazo:
Koriona histo povas rezultigi konsiderindajn endometriajn ŝanĝojn, konatajn kiel Arias-Stella reago, kiuj havas aspekton similan al kancero. Historie, tiu ŝanĝo estis diagnozita kiel endometria kancero kaj ĝi estas grava nur en tiomgrade ke ĝi ne devus esti misdiagnozita kiel kancero.
Patologiaj kondiĉoj
Adenomiozo estas la kresko de la endometrio en la muskolotavolon de la utero (la miometrio).
Endometriozo estas la kresko de endometria histo ekster la utero.
Endometria kancero estas la plej ofta kancero de la homa ina generdukto.
La sindromo de Asherman, ankaŭ konata kiel interuteraj adheraĵoj okazas kiam la baza tavolo de la endometrio estas difektita per instrumentado (ekz. D&C) aŭ infekto (ekz. endometria tuberkulozo) rezultiganta endometrian sklerozon kaj adheroformiĝon parte aŭ tute detruantan la uterinan kavaĵon.
Maldika endometrio povas esti difinita kiel endometria dikeco de malpli ol 8 mm. Ĝi kutime okazas post menopaŭzo. Terapioj kiuj povas plibonigi endometrian dikecon inkludas rimedojn kiaj Vitamino E, arginino L kaj sildenafil-citraton.
Genesprimiĝa analizo uzanta mikropunktaron cDNA povas esti utiligita por la diagnozo de endometriaj malsanoj.
Karpeo
La nomoj de la ostetoj sekvas laŭ la ĉi-apuda bildo:
Hajtana
Gaitana naskiĝis en Kievo, tiam parto de la Ukrainia SSR de Sovetunio, sed poste kun sia familio translokiĝis al Respubliko Kongo, kie ŝia patro, Klaver Essami, estis naskiĝinta. Post kvin jaroj ŝi kun la patrino retranslokiĝis al Ukrainio, dum la patro restis en Brazavilo kie li estras transportan entreprenon. Gaita-Lurdes publike kantas en la ukraina, angla kaj rusa, sed parolas krome ankaŭ la francan kaj lingalan.
32796 Ehrenfest
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la juda aŭstra fizikisto Paul Ehrenfest (1880–1933), kiu laboris ĉe la Universitato de Lejdeno post 1912. Li faris gravajn kontribuojn al la statistika mekaniko kaj la kvantuma mekaniko, ligante ambaŭ fakojn. La Tempo de Ehrenfest estas mezuro de la ekiro de la kvantuma dinamiko elde la klasika mekaniko.
(7409) 1990 BS
(7409) 1990 BS estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (gubernio Saitama, Japanio).
Želeč (distrikto Prostějov)
Želeč estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1141.
Themar
Themar estas urbeto en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildburghausen de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Themar situas borde de la rivero Werra.
La urbo estas la administra centro de komunumaro, germane nomata Verwaltungsgemeinschaft Feldstein. Membras en ĝi jenaj komunumoj (inter krampoj la respektiva nombro de loĝantoj fine de ):
Historio
La eturbo situas pejzaĝe tre bela ĉe ambaŭ flankoj de la rivero Werra dividante ĉi tie la malkomenciĝantan Turingian Arbaron disde la montetoj de komenciĝanta Frankonio. Unua mencio estis en donacdokumento al la monakejo de Fulda inter 776 kaj 796 sub la nomo Tagamari. La unua mencio kiel urbo estis en 1319. Kiel multaj aliaj lokoj estis ankaŭ Themar je la komenco posedaĵo hennebergia antaŭ ol venis la urbo en 1550 al Saksio-Altenburg. En 1634 furoris en Themar detruante multon la trupoj de Ludoviko Isolani. En 1826 ĝi apartenis al la duklando Saksio-Meiningen, ekde 1920 al Turingio.
Vidindaĵoj
Promenante tra la urbeto oni rimarkas la bone konserviĝintan Urbomuron kun sep turoj, kio kromnomis Themar urbo de la sep turoj (la ĉirkaŭfortikaĵo datumas de 1457). Imponas ankaŭ la rektangula Bazarplaco - ŝajne iomete tro granda por urbeto - kun bela fontano. Tie ĉi staras ankaŭ la en 1711 konstruita fortimpresa Urbodomo. Vera juvelaĵo estas la Administradejo/urbodomo (Amtshaus), trabfakaĵo konstruita en 1665 gastiganta nun la porturistan informagentejon.
Kulturhistorie plej gravas la malfrugotika Kirko Sankta Bartolomeo kun altvaloraj altaroj (ekz. la de la bamberga lignoskulptisto Hans Nußbaum en 1510 farita Mario-altaro). Bartolomeo estis ankaŭ la patrono de la tukfarista kaj tanista urbo Themar. Rajtojn ĉiuj necesis donis al la tukfaristoj grafo Vilhelmo. Aliaj metioj florantaj estis bierfarado, mueliado, meblofarado, farbfarado. En la jaroj 1668 ĝis 1688 laboris tie ĉi la pli maljuna onklo de Johann Sebastian Bach, Georg Christoph Bach kiel orgenisto kaj kantoro. Krome li ankaŭ estis instruisto memkompreneble. La Bach-loĝdomo restis dum la jarcentoj netuŝita portante memortabulojn. Tamen la orgeno enpreĝeja ne plu originalas; la hodiaŭan instrumenton faris en 1851 la orgenfirmao Holland el Schmiedefeld.
Alia konata persono surloka estis Johann Adolf Schultes, urbestro inter 1770-1803 kaj grava regiona historiisto. Ankaŭ Heinrich Mylius, inventisto de la biciklo piedkranka, poeto patrujema kaj revoluciulo de 1848 loĝis tie ĉi. Ĉetombeje troviĝas la Johano-preĝejo.
Turismo
Pli kaj pli gravas por Themar la biciklado-turismo danke al multe da ciklistoj veturiĝantaj ekz. sur la Werratal-cikladvojo disde Siegmundsburg kaj Masserberg-Fehrenbach al Hannoversch Münden. Por klasikaj migrantoj rekomendatas grimpado sur la 552 metrojn alta Feldstein kronita per la legenda 12 metrojn alta Teufelsstein, impona bazaltroko. Jam en la 19-a jarcento ĝi estis monumentprotektita. Alia natura vidindaĵo estas Eingefallener Berg, kalkrokaĵo granda kiu parte glitis en la direkto de la rivero Werra. Ĝi bone videblas ankaŭ disde la kontraŭa vilaĝo Veßra. Alia kreskanta sporto estas la boatado. En Henfstädt je foreco de nur 3 km eblas lupreni kanuojn kaj kajakojn por esplori la plej belajn pejzaĝerojn de la Werra-valo inter Eisfeld kaj Meiningen.
Želeč
Nomon Želeč portas pluraj setlejoj:
Lev Kopelev
Lev Zinovjeviĉ Kopelev (Лев Зиновьевич Копелев), naskita en Kievo, mortinta  en Kolonjo, estis rusa germanisto kaj verkisto, unu el la plej konataj disidentoj de Sovetunio.
Junaĝo kaj kleriĝo
Lev Kopelev naskiĝis en Kievo en 1912 kiel filo de agronomo en meztavola juda familio. Jam frue li familiariĝis kun la germana lingvo, kiun oni dum lia infaneco ofte parolis en lia ĉirkaŭaĵo. La familio havis germanan vartistinon kaj lia unua amo estis kun filino de germana familio.
En 1926 lia familio translokiĝis al Ĥarkovo kaj dum tiu tempo, en 1926-1927, li lernis Esperanton. En sia aŭtobiografio (Und schuf mir einen Götzen, 1979) li emocie rememoris pri sia korespondado kun alilandanoj kaj pri la kontraŭnaciisma agado de SAT. Li aliĝis al ĝi kiel 14-jara lernejano en Kievo, eklerninte Esperanton je instigo de sia instruisto Li skribis, ke kvankam poste li ne plu okupiĝis pri Esperanto, verŝajne ĝi gardis lin kontraŭ ksenofobio kaj grandpotenca ŝovinismo.
Kiel studento en la filozofia fakultato de la Ŝtata Universitato de Ĥarkovo, Kopelev komencis verki en la rusa kaj ukraina lingvoj; kelkajn el liaj artikoloj publikigis Komsomolskaja Pravda. Li, idealisma komunisto kaj aktiva bolŝeviko, arestiĝis en marto 1929 pro "rilatado kun la buĥarinisma kaj trockiisma opozicio" kaj pasigis dek tagojn en malliberejo. Pli poste li laboris kiel redaktoro de radiaj novaĵ-elsendoj en lokomotivofabriko kaj poste kiel instruisto en lernejo por plenkreskuloj. En 1932, kiel gazetara korespondanto, li vidis la trudan rekviziciadon de greno kaj la likvidadon kaj deportadon de la kulakoj (vidu Senkulakigo). Pli poste li priskribis la amasmalsatigon (vidu: Kolektivigo en la Sovetunio) en siaj rememoroj. Por ne fariĝi pro politika deviismo viktimo de stalinismaj purigoj, li klopodis demonstri sian komunisman fidelecon per aparta fervoro.
Li studis inter 1933 kaj 1938 germanan filologion, historion kaj filozofion. Li diplomiĝis en la fakultato pri la germana lingvo de la Moskva Ŝtata Instituto de Fremdaj Lingvoj en 1935. Post 1938 li estis docento en la Moskva Instituto de Filozofio, Literaturo kaj Historio, kaj tie li doktoriĝis.
Dua mondmilito
En 1941 li aliĝis kiel volontulo al la armeo, kie li pro siaj bonaj konoj de la germana fariĝis "instrukciisto por la kleriglaboro en la malamika armeo". Poste li enposteniĝis en propaganda sekcio kaj kunlaboris tie kun anoj de la Nacia Komitato de Libera Germanio por instigi soldatojn de la germana armeo transfuĝi al la flanko de Sovetunio. Li partoprenis diversajn batalojn de la milito, interalie la batalon ĉirkaŭ Moskvo aŭ la sovetian someran ofensivon nomitan Operaco Bagration. Dum la enmarŝo de la Ruĝa Armeo en Germanion en januaro 1945 li iĝis vidatestanto de multnombraj kruelaĵoj kontraŭ la civila loĝantaro de Orienta Prusio, kiuj profunde skuis lin kaj elvokis en li fortan hontosenton. Per siaj klopodoj malhelpi la maljustan traktadon de anoj de la Nacia Komitato de Libera Germanio kaj pluajn kruelaĵojn, li rikoltis nur nekomprenon kaj antagonismon de siaj kamaradoj kaj superuloj, kaj sekve de tio oni faris akuzon kontraŭ li ĉe la sovetunia militara sekreta servo Smerŝ. Pro "propagado de burĝa humanismo, kompato al la malamiko kaj subfosado de la politika-morala teniĝo de la trupoj" oni kondamnis lin al dekjara malliberiĝo en punkaptitejo. Sed li komence sukcesis refuti la riproĉojn faritajn al li, tiel ke li post la esploraresto ankoraŭ dum pluraj monatoj vivis en libereco. Post la paso de tiu intervalo oni denove arestis lin kaj kondamnis lin ankoraŭfoje al malliberiĝo en punkaptitejo. Ĉi-foje oni efektive sendis lin al gulaga punlaborejo.
Punkaptitejo
En la ŝaraŝka Marfino Kopelev ekkonis interalie Aleksandr Solĵenicin, kiu aperigas lin en sia libro En la unua cirklo sub la nomo Lev Rubin. La terura sperto de la punkaptitejo tamen ne tiom ŝancelis liajn komunismajn idealojn, ke li principe forturnus sin de la komunismo. En 1954, jaron post la morto de Stalin, li finfine liberiĝis, kaj en 1956 li estis rehonorita.
Vojo al disidenteco
Post sia liberiĝo li rekomencis verki kaj baldaŭ konatiĝis kun sia posta edzino Raisa Orlova; en 1956 ili geedziĝis. Lev Kopelev povis labori kaj publikigi kiel literatursciencisto kaj germanisto. En la sama jaro Ĥruŝĉov faris sian faman sekretan paroladon ĉe la 20-a partikongreso de la KPSU, en kiu li faris finkalkulon kun la stalinismo. En tiu tempo Kopelev refariĝis membro de la KPSU. Li ricevis postenon kiel docenton pri la internacia gazetara historio. Li laboris de 1961 ĝis 1968 ĉe la Moskva Instituto de Arta Historio, verkis tie biografion de Berthold Brecht kaj historion de la germanlingva teatroscienco.
Ĝuste Kopelev la unua instigis Aleksandr Tvardovskij, la redaktoron de la literatura revuo Novij Mir, publikigi la mallongan romanon de Solĵenicin pri la gulagoj Unu tago en la vivo de Ivan Denisoviĉ. La apero de tiu verko en Novij Mir en novembro 1962, aprobita de la sovetunia gvidantaro, kaŭzis sensacion.
Post 1966 Kopelev aktive partoprenis en la homrajtisma kaj disidenta movadoj. Li pli kaj pli defendis la aferon de disidentoj kiel Andrej Saĥarov, Andrej Sinjavskij kaj Juli Daniel, kaj ankaŭ la Pragan Printempon. Pro tio li iĝis pli kaj pli opozicia al la tiuepoke severiĝanta reĝimo. Li ĉiam pli perdis sian kredon je la komunismo, kaj kiam li protestis kontraŭ la invado de landoj regataj de komunistaj partioj en Ĉeĥoslovakion kaj kontraŭ la brutala disbatado de ĉiuj tieaj reformatingoj, li estis punita per eksigo el la Partio, verkomalpermeso kaj la perdo de sia posteno ĉe la Instituto de Arta Historio. Li protestis ankaŭ kontraŭ la eksigo de Solĵenicin el la Verkista Unuiĝo kaj verkis defendon de la disidenta generalo Piotr Grigorenko, malliberigita en punpsikiatriejo. Finiĝis por li la lastaj esperoj, kiujn li havis koncerne la komunismon.
Konata disidento
Libroj de Kopelev distribuiĝis per samizdato kaj eldoniĝis en okcidentaj landoj. En 1977 oni senigis lin je la rajto instrui aŭ publikigi siajn verkojn. La loĝejo de la geedzoj Kopelev-Orlova en Moskvo rapide iĝis renkontiĝejo de disidentoj kaj eksterlandaj raportistoj, interalie Fritz Pleitgen kaj Klaus Bednarz. En tiu tempo intensiĝis liaj interŝanĝoj kun Heinrich Böll, kiun li jam en la 60-aj jaroj renkontis, kaj kun kiu li estis ligita per profunda amikeco. La proksimeco al Böll ankoraŭ pli poste decide influis lian vivon.
16091 Malchiodi
16091 Malchiodi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lev Kopelev
Ekzilo
Kopelev volis vojaĝi, sed neniel volis rezigni je sia hejmlando kaj ekziliĝi. Pro invito de Böll kaj la grafino Marion Dönhoff al studvojaĝo en Germanio, antaŭita de longa diplomatia luktado por ricevi garantion de revenrajto, Kopelev aŭdacis en 1980 veturi eksterlanden kun sia edzino. Post kiam Kopelev komence de la jaro kune kun aliaj intelektuloj defendis la aferon de Andrej Saĥarov, oni surprize donis al li kaj lia edzino en oktobro la forveturpermeson. Meze de novembro la geedzoj alvenis al Kolonjo.
Sed jam komence de 1981 la eksterlanda vojaĝo fariĝis ekzilo, ĉar oni eksŝtatanigis ambaŭ geedzojn. Post vojaĝo al Usono, Kolonjo iĝis la nova restadejo de la geedzoj Kopelev-Orlova. Raisa Orlova havis konsiderinde pli grandajn malfacilaĵojn ĉe la alkutimiĝo al Germanio ol sia edzo, bonega konanto de la germana kulturo. Ŝi raportis en libro pri la nur malrapida kutimiĝado al la vivo en Germanio.
Humanisto kaj mondcivitano
En Germanio Kopelev rapide fariĝis batalanto por repaciĝo inter rusoj kaj germanoj. En scienca projekto li detale priskribis la imagbildon de la rusoj pri Germanio kaj tiun de la germanoj pri Rusio, por tiel malbloki per reciproka komprenado la malnovajn pontojn inter ambaŭ popoloj kaj krei novajn. Simbolulo por li en tiu penado estiĝis Friedrich Joseph Haass. Per tio li provis ankaŭ detrui la per propagando kaj ideologiaj konfliktoj kreitajn malamikecajn imagbildojn.
Kopelev iniciatis grandan esplorprojekton pri la historio de la germana-rusa reciproka perceptado ekde la komencoj ĝis la 20-a jarcento ĉe la Universitato de Wuppertal. La rezultoj estas dokumentitaj en entute dek volumoj titolitaj West-Östliche Spiegelungen [Okcidentaj-Orientaj Respeguliĝoj].
Ree en Moskvo
Pro la perestrojko de Gorbaĉov, Kopelev ricevis en 1989 permeson viziti sian malnovan hejmurbon Moskvo okaze de sia 77-a naskiĝtago. En 1990 li povis eĉ duan fojon viziti Rusion. li travojaĝis la landon kaj vizitis malnovajn geamikojn, sed la lando jam iĝis fremda por li. Ĉar lia edzino Raisa mortis en 1989, li finfine reveturis al Kolonjo por tie daŭrigi sian laboron por la repacigo de la popoloj.
La 18-an de junio 1997, Lev Kopelev mortis en Kolonjo. Oni transportis lian urnon al Moskvo kaj la cindron enterigis sur la Donskoj-tombejo apud lia edzino Raisa Orlova.
Verkoj
Kun sia edzino Raisa Orlova li publikigis:
Kun Heinrich Böll komune li publikigis:
Li estis la iniciatinto kaj eldonanto de:
Marciana Marina
Marciana Marina estas komunumo de Italio, sur la insulo Elbo.
Areiópolis
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la samnoma mikroregiono Bauru. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Erna Hauge
Erna HAUGE (naskiĝis en 1931, forpasis la 15-an de junio 1998 en Brønderslev (Danlando) estis dana esperantistino kaj fervojistino. Honora membro de Internacia Fervojista Esperanto-Federacio kaj de ties dana sekcio, ŝi redaktis la revuojn Internacia Fervojisto kaj Dana Fervojisto. Ŝi ankoraŭ pretigis ĉiujn presaĵojn por la 50-a IFEF-kongreso en somero 1998. Ŝia edzo Henning Hauge ankaŭ estis aktiva esperantista fervojisto. Kune ili interalie redaktis la fervojan beletran antologion Fervoja katastrofo kaj aliaj rakontoj, kiu publikiĝis post ŝia morto, en 2000.
La Gavia (metroo de Madrido)
La Gavia (Fosaĵo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la interkruciĝo de Avenuo del Ensanche de Vallecas kaj Avenuo de La Gavia, en distrikto Villa de Vallecas.
La stacio estis malfermita la.
János Gerle
János Gerle (Budapeŝto, la  ‒ Budapeŝto, la ), laŭ la hungarlingve kutima nomordo Gerle János, estis hungara arkitekto, arkitekturhistoriisto.
Biografio
János Gerle akiris arkitekturan diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1974, poste li eklaboris en pluraj ŝtataj arkitekturaj oficejoj. Li ankaŭ finstudis la arkitekturan majstran kurson. En 1980 li senposteniĝis kaj okupiĝis pri arkitekturhistorio. Inter 1986 kaj 1993 li partoprenis en esplorprogramo de UNESCO. Li edziĝis trifoje kaj havis 5 gefilojn. Li ricevis 2 premiojn en 1997 kaj 2012.
NGC 6011
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tsukasa Morimoto
Tsukasa Morimoto (森本 良, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu, Yokohama FC, SC Sagamihara kaj Nara Club.
Jenő Grantner
Jenő Grantner, laŭ hungarlingve kutima nomordo Grantner Jenő estis hungara skulptisto, restaŭristo. Lia nobela antaŭnomo estis supozeble abonyi. Jenő Grantner naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Grantner frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1928. Liaj plej gravaj instruistoj estis Lajos Mátrai kaj Imre Simay. En la sekva studjaro li plulernis en Hungara Belarta Altlernejo, lia majstro estis István Szentgyörgyi (skulptisto). Post siaj studoj li kreis ĉiuspecajn skulptaĵojn en artistkolonio en Budapeŝto. Inter 1933 kaj 1935 li vivis en Romo helpe de stipendio. En la 1960-aj jaroj li estis ankaŭ restaŭristo. Li ricevis premiojn inter 1929-1954.
4303 Savitskij
4303 Savitskij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 25-an de septembro 1973 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan aviadiston Evgenij Jakovleviĉ Savickij (cirile: Евгений Яковлевич Савицкий, 1910–1990), heroon de Sovetunio kaj patron de la kosmonaŭtino Svetlana Evgenjevna Savickaja.
Erik von Kuehnelt-Leddihn
Erik Maria von KUEHNELT-LEDDIHN (naskiĝinta la en Haselsdorf-Tobelbad, Distrikto Graz-Umgebung, mortinta la  en Lans, Distrikto Innsbruck Land) estis aŭstra juristo, ekonomikisto kaj publicisto konservativisma.
Vivo
Kuehnelt-Leddihn studis post la trapasita abiturienta ekzameno jursciencon, makroekonomikon kaj teologion en Vieno kaj Budapeŝto. Li doktoriĝis per tezo pri la interna krizo de Anglio ''(Englands innere Krise)“.
En 1933 aperis lia romano Jesuiten, Spießer, Bolschewiken (eldonejo Pustet, Salzburg; inter 1945 kaj 1955 en la sovetie okupita zono de Aŭstrio tiu ĉi verko restis malpermesita ), al kio sekvis baldaŭ aliaj verkoj. Kelkajn el ili li publikigis sub diversaj pseŭdonimoj (Tomislav Vitezović, Francis Stuart Campbell kaj Chester F. O’Leary).
En 1937 li edzinigis Christiane Gräfin von Goess kaj translokiĝis la saman jaron al Usono por docenti ĉe la jezuita Universitato Georgetown. Dum la Hispana Enlanda Milito li raportis el zonoj estantaj sub la kontrolo de trupoj de Francisco Franco. Post la reveno Usonon li docentis en diversaj katolikaj altlernejoj.
En 1947 li revenis patrujen kaj setlis en Lans en Tirolo. Li ekestis liberprofesia publikigisto. Li ekzemple skribis por la de William F. Buckley la pli maljuna editorita konservativisma usona gazeto "National Review", por la germana gazeto "Criticón" (de Caspar von Schrenck-Notzing), krome por "Theologisches", "Rheinischer Merkur" kaj "Die Aula". En 1953 aperis lia ĉefa pripolitika verko Freiheit oder Gleichheit (libereco aŭ egaleco). En 1954 li ekis fari longegajn studvojaĝojn; plurfoje li estis i.a. en Ĉilio, Suda Afriko kaj Hindoĉinio. Paralele li prelegadis, (ankoraŭ en 1993 ekzemple ĉe la somera universitato de la germana konservativisma semajngazeto "Junge Freiheit" en Ravensburg).
Kuehnelt-Leddihn iĝis en 1984 honora membro de la monarkiema studenta korporacio "Ostaricia" en Innsbruck.
Vidpunktoj politikaj kaj filozofiaj
La politikaj kaj filozofiaj konvinkiĝoj de Kuehnelt-Leddihn influitis de la ĵus pereinta danuba monarkio Aŭstrio-Hungario, la katolikismo kaj spertoj kun bolŝevismo faritaj dum restadoj en la ankoraŭ juna Sovetunio. Ankaŭ la komenciĝinta potencakiro de la nazioj pensigis lin. Liaj ĉefaj pensadreferencoj estis la kontraŭaĵoj de libereco kaj egaleco, de malsameco kaj sameco. Por li la Franca revolucio de 1789 kun siaj egaligaj kaj maltradiciaj ideoj estis la baza malo de la novtempa historio, estante antaŭula proceso kaj de bolŝevismo kaj de naziismo. Laŭ li ambaŭ konceptoj strebis je la kiel eble plej granda samecigo nacie kaj internacie, politike, socie, ekonomie. Kuehnelt-Leddihn malŝatis krome demokratiajn fundamentajn principojn kiuj fiaskus jam ĉe la kondamno de Sokrato; li aparte malŝatis la ideon de la egaleco de ĉiuj homoj kaj abomenis ĉiajn ajn socialismojn, do kaj nacian kaj internacian socialismon. Kuehnelt-Leddihn propagandis laŭklase kaj federacie organizitan ŝtaton protektantan tradiciojn, kredojn, privatajn posedaĵojn, familiojn, naciojn kaj kulturojn. Li favoris restarigon de la Sankta Romia Imperio.
Memdifino lia estis katolika dekstrulo radika liberalisma (Criticón 24/1974); oni sciu ke por li naciismo kaj rasismo estis politike maldekstraj, dume patriotismo politike dekstrus.
En la en 1953 aperinta libro Freiheit oder Gleichheit li citis provojn ke jam en la 19-a jarcento diversoriginaj intelektuloj volis preventi idearon fanatikan de egaligo kaj progresemo taksante tion moderna tiraneco. Ekzemple Alexis de Tocqueville, Juan Donoso Cortés aŭ Franz Grillparzer al kiuj li mense samideaniĝis. Krome Kuehnelt-Leddihn esploris demokration kaj la avantaĝojn de monarkio kiel ankaŭ la rilatojn inter ŝtato kaj socio. Alia parto de la citita libro okupiĝis pri la katolikismo respektive la politiko de katolikismaj popoloj. Ankaŭ la originoj de naziismo prezentitis tie, kiu estus rezulto i.a. de ideoj de la taboritoj, de porĉiama progres-venerado kaj de rasismaj teorioj. En la postparolo li skizis ŝtaton pli perfektan kun reĝo, reĝa konsilantaro, fidelaj administrantoj kaj laŭklasaj reprezentantoj laŭdante la regnajn tradiciojn germanajn.
Kuehnelt-Leddhin ne tro furoris en Eŭropo, dume li kvazaŭ heroigitis fare de kelkaj prakonservismuloj en Usono.
Streymoy
Streymoy (dane Strømø, Eo Insulo de la fluoj) estas plej granda kaj loĝantara insulo de Ferooj. Sur ĝi situas la ĉefurbo Tórshavn. La insulo havas loĝantaron de 18-20.000, tie vivas 40 % de loĝantoj de Ferooj.
Geografio
La insulo estas longeta kaj etendiĝas ĉirkaŭ nordokcidente-sudoriente. Ĝi longas 47 km, larĝas 10 km. Ĝian nordan kaj okcidentan partojn formas preskaŭ vertikalaj birdonestaj rokoj, dum la orienta parto havas profundajn fjordojn (inter ili Kollafjørður kaj Kaldbaksfjørður) kaj komunumojn, situantajn ĉe riveretaj alfluoj. En interno de la insulo alternas altaj montoj (plej alta Kopsenni, 789 m) kaj profundaj valoj.
La insulojn Streymoy kaj Eysturoy dividas la mallarĝa markolo Sundini. Okcidente de ĝi situas Vágar, sude Sandoy. Ĉe suda pinto de la insulo troviĝas tri malgrandaj insuloj Koltur, Hestur kaj Nólsoy.
Trafiko
Ĉiun komunumon de la insulo interligas pavumitaj vojoj. La ĉefa alira vojo de Tórshavn trairas 2,8 km longan tunelon Kollafjarðartunnilin. La insulon interligas al Eysturoy la Streymin-ponto super la markolo Sundini. Oni inaŭguris en 2002 la 4 km longan submaran tunelon Vágatunnilin, kiu interligas Streymoy al  Vágar, tiel ebligante trafikon inter la tri ĉefaj insuloj.
Kuirarto de Germanio
La germana kuirarto varias multe el regiono al alia de la teritorio kaj estas tre influita de la kultura kaj socia medioj, ekzemple, la regionoj de la sudo de Bavario kaj Ŝvabio kunhavas multe stilojn kaj tipajn pladojn kun la najbaroj kaj svisaj kaj aŭstriaj. En la okcidento la influoj el la franca kuirarto estas sufiĉe pli markitaj kaj montras reciprokajn influojn pri vinproduktado kun tiu lando, dum la regionoj de la oriento montras influojn el la landoj de Orienta Eŭropo kaj tiuj de la nordo kun la nederlanda kuirarto, ĉefe ĉe la marbordaj zonoj en kiuj troveblas abundo de pladoj el fiŝaĵo, kaj krome estas multaj elementoj komune kun la skandinavia kuirarto.
Estas multaj specoj de fromaĝoj. La nigra pano (Pumperniklo kaj aliaj) estas pli tipa proporcie ol ĉe aliaj najbaraj landoj. Por trinkaĵoj, krom la tipaj vinoj (ekzemple Rislingo kaj Silvaner) kaj bieroj, eble la nacia trinkaĵo (Biero en Germanio), en Germanio estas tre popularaj la brandoj produktitaj el fruktoj, kiaj kirsch. Multe trinkiĝas sukoj, kaj miksaĵoj el sukoj kaj minerala akvo nomataj ŝorlo. Tipaj regionaj pladoj estas inter aliaj flamkukoj, saŭrkraŭto kaj knedlikoj.
Plia branĉo estas dolĉaĵoj: En Germanio ekzistas multaj konataj markoj de ĉokoladoj eksportataj en aliajn landojn, kaj same forte internacie konatiĝis ekzemple la gumursoj origine produktitaj en la firmao Haribo de Bonno. Ekzemploj de pliaj tipe germaniaj dolĉaĵoj estas marcipano (origine el la hansa urbo Lubeko), aŭ specifaj formoj de spickuko, mielkukoj kaj spekulaco.
Idyss Einihovici
Aŭstralia esperantisto
Idyss EINIHOVICI naskiĝis 1904 kaj mortis la 29-an de majo 1998 en Perto (Aŭstralio). Patrono de TEJO, honora membro de ILEI, ŝi kun sia edzo (forpasinta en 1988) aktivis pli  ol 50 jarojn por Esperanto. Ŝi malavare subtenis diversajn projektojn, i.a. Esperanto-instruadon (de Trevor Steele) en loka lernejo kaj partoprenon de aŭstralianoj en Internaciaj Infanaj Kongresetoj. Ŝi regule iris al UK, eĉ 90-jara.
Hans-Jürgen Schaal
Hans-Jürgen Schaal (* 1958 en Stutgarto-Bad Cannstatt) estas germana ĵaz-verkisto kaj ĵazĵurnalisto. Krom Jazz thing li verkis i.a. en Jazz Podium, Jazzthetik, Jazzzeitung kaj Fono Forum. Schaal estas verkisto kaj tradukisto de pluraj ĵazlibroj, i.a. de la noveldono de la normverko pri ĵazo de Arrigo Polillo, de konsultlibro pri ĵazaj normkantoj kaj de vivhistorio de Stan Getz.
Tadeusz Michalski
Tadeusz J. MICHALSKI (naskiĝis la 4-an de februaro 1933, mortis en 1997) estis pola esperantisto, Esperanto-vortaristo kaj profesoro de la Varsovia Universitato.
Esperantisto de duonjarcento, vicdelegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) en Varsovio fine de la 1950-aj jaroj, Michalski aŭtoris la Esperanta-polajn poŝvortaron (1959, 1967, 1990) kaj grandan vortaron esperantan-polan (1991).
(7417) 1990 YE
(7417) 1990 YE estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (gubernio Saitama, Japanio).
(133554) 2003 UN5
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sub febla orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,18024 astronomia unuo, tie estas 26,964 milionoj da km.
Kamill Fittler
Kamill Fittler, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fittler Kamill estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto.
Kamill Fittler naskiĝis la en Tata (Hungario), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kamill Fittler frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo, Buda, fine en Vieno. Li akiris arkitektan diplomon en Zuriko en 1874. Hejmenveninta li faris la kutiman ekzercadon apud Adolf Feszty, poste li plulernis en Vieno en 1876 de Viktor Rumpelmayer, inter 1876 — 1883 en Parizo. Li laboris en firmaoj de József Kauser en 1884, de Győző Czigler inter 1885— 1887. Li havis postenon ekde 1888 en la Hungara Muzeo pri Metia Arto, inter 1896-1910 li estis rektoro de la Industriarta Altlernejo. Ekde 1897 li redaktis industriartan revuon, sed li kontribuis ankaŭ en aliaj gazetoj. Li ricevis plurajn hungarajn premiojn, eĉ la francan Honoran legion.