cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zoom (videokomunikilo)
Zoom (en Esperanto kelkfoje nomata Zomo) estas retkunsida platformo kreita de la usona firmao Zoom Video Communications kun sidejo en San Jose, Kalifornio, kiu provizas retajn retkunsidajn servojn pere de nuba komputado. Zoom proponas komunikadan programaron kiu kombinas retkunvenon, kundividon de ekranoj, tekstbabiladon, kiuj ĉiuj estas utilaj por distanca kunlaboro kaj reta instruado.
Avantaĝoj
+ Eblas inviti eksterajn partoprenantojn sen bezono de konto en Zoom: Vi nur devas kundividi la ligilon kaj ili povas aliĝi al la kunveno per la reteja versio de Zoom.
+ Adaptata al diversaj platformoj: iOS, Android, Windows kaj Mac [reteja kaj klienta versioj]
+ Ebleco kundividi vian ekranon, ambaŭ en komputilo kaj poŝtelefonoj
+ Loka sonegistrado de la kunsido (eblas nur pere de komputilo por senpagaj uzantoj)
+ Ne estas tempolimigo por konversacioj 1-sur-1 en la senpaga versio
+ Eblas ankaŭ komuniki kun partoprenantoj per "Babilejo". En tiu "babilejo" la organizanto de la kunsido povas determini, kiuj rajtas babili (nur la gastiganto, ĉiuj, nur private al vi, neniu kaj tiel plu).
Zoom sur inteligentaj poŝtelefonoj kaj tabulkomputiloj
Sub la sekcio "agordoj" vi povas agordi multajn preferojn. Privatecaj agordoj kiel pasvortoj, determini kiujn agojn la gastiganto kaj partoprenantoj rajtas plenumi, ĉu partoprenantoj povas sendi dosierujojn, ktp. La agordoj estas tre vastaj, kio utilas al gastiganto, kiu volas firme gvidi la kunsidon.
Same kiel ĉe la reteja versio kaj ĉe la klienta versio, vi povas kundividi vian ekranon. Nur malmultaj moveblaj programoj (tamen ankaŭ kun Skype) ebligas tion.
Por inviti partoprenantojn, alklaku "partoprenantoj" sube de la ekrano kaj poste sur "Invite". Vi povas aŭ kopii la ligilon, aŭ inviti iun per mesaĝo al iu en Messenger, Hangouts, Gmail, retpoŝto aŭ al iu kun Zoom-konto.
Sub "More" (pli) vi trovos agordojn por la kunveno. Vi povas ĉifradi ilin, malpermesi al partoprenantoj kundividi dokumentojn (nur la gastiganto povas kunhavigi), malŝalti la sonon de novaj partoprenantoj defaŭlte kiam ili aliĝas al la kunveno, aŭdigi iun sonon kiam iu eniras aŭ forlasas la kunvenon, rajtigi ĉu partoprenantoj rajtas babili aŭ ne. ...
Malavantaĝoj
- Senpaga versio estas limigita al 40 minutoj per kunveno kaze de grupa retkunsido.
Sekureca problemo (2020)
Iuj esprimis kritikon rilate al la reta sekureco de Zoom kompare al konkurantaj sistemoj kiel Skype. Momente (aprilo 2020) ne tro konsilinda pro problemoj rilate al privateco kaj sekureco de donitaĵoj de ĝiaj uzantoj: la defaŭlta agordo ne tute taŭge protektus konversaciojn kaj la programaro mem estus vundebla por atakoj de malfidaj kodumuloj. Rezulte, pluraj grandaj kompanioj kiel Google kaj NASA jam malpermesis siajn dungitojn retkunsidi kun Zoom. Tutmondaj Voĉoj donas sekurecajn konsilojn al tiuj kiuj volas organizi retkunvenon kun Zoom.
Konsilaro por la retkunvenilo 'Zoom'
Pli kaj pli da homoj uzas retkunsidajn rimedojn ekde kiam ekestis komence de 2020 pandemio pro la kronviruso. Tial pli kaj pli gravas scii kiel uzi tiujn rimedojn kaj informi la partoprenantaron pri tiurilataj aferoj :
Por gastigantoj/organizantoj
Uzu vian konton en la plej nova versio de Zoom.
Uzu protektitan pasvorton.
Uzu la econ “mute all” (silentigu ĉiujn).
Kontrolu kiam partoprenanto povas partopreni.
Gardu vian identigilon ( 'personal meeting ID ') privata.
Elsalutigu (“Lock out”) neinvitatajn partoprentantojn aŭ pli bone batalu kontraŭ neinvititaj gastoj sekurigante pasvorton (vidu Zoom-filmeton pri sekurigi pasvorton).
Malhelpu ke malica enhavo estu kundividita, lernu kiel mastrumi la kunhavigon de via ekrano kaj eventuale tiuj de ĉiuj partoprenantoj (vidu Uzi Zoom por instrui kaj kunhavigi ekranon).
Wilanów
Wilanów estas administra parto de Varsovio. Ĝi situas inter: Mokotów, Wawer kaj Ursynów. Konata kiel dua restadejo de polaj reĝoj.
Zoom (videokomunikilo)
Por gastigantoj/organizantoj
Respektu la privatecon de la babiladoj kiam vi registras la kunsidon.
Wilanów
Historio
Ĝi malnove estis la sendependa urbo. Ĝi estis fondita de Johano la 3-a Sobieski, reĝo de Pollando. Simile kiel Ludoviko la 14-a, reĝo de Francio Sobieski fondis sian reĝan palacon apud ĉefurbo de Pollando- Varsovio. Tial la palaco de Wilanów estas nomata Pola Versajlo.
Zoom (videokomunikilo)
Por partoprenantoj
Silentigi ĉiam la bildfunkcion kaj mikrofonon kiam vi aliĝas al kunsido kaj elektu poste kiam vi volas funkciigi 'videon' (kameraon)Tip 3 =>.
Wilanów
Historio
La konstruado de palaco komenciĝis en 1677 jaro. Ĝi estis domo de multaj nobeluloj kaj princoj. Enfine Stanisław Kostka Potocki decidis krei tie muzeon en 1805 kaj prezenti lian artan kolekcion (ampleksantan verkojn ekzemple de Rembrandt aŭ Daniel Schultz). Tial la palaco fariĝis unu el plej malnovaj muzeoj en Eŭropo.
Zoom (videokomunikilo)
Por partoprenantoj
Klopodu ne movi vian korpon kaj manojn kiam vi parolas.
Wilanów
Historio
La palaco ampleksas ankaŭ sistemon de ĝardenoj de la franca stilo.
Zoom (videokomunikilo)
Por partoprenantoj
Estu zorgema pri tio, kion vi tajpas en la babilejo (chat-box) ekzemple ne donu pasvorton aŭ privatajn informojn.
Wilanów
Historio
En Wilanów oni fondas nun modernan loĝejon por kelkmiloj da homoj.
Zoom (videokomunikilo)
Por partoprenantoj
Post la retkunsido, malŝaltu vian kameraon kaj mikrofonon
Partoprenantoj povos pli bone kompreni unu la alian pere de taŭga mikrofono (vidu sub 'eksteraj ligiloj' : klerigado pri mikrofonoj).
Se vi uzas tielnomatan 'LED ring light ' sur tripiedo malantaŭ via komputilo eblas pli bone videbligi vin. Ĝi lumigas la subjekton el multaj direktoj, rezultanta en pli egala lumigo.
Transversa kokcinelo
Transversa kokcinelo (Coccinella transversalis), aŭ transversa Maria skarabo estas specio de kokcinelo trovita de Hindio tra suda kaj sudorienta Azio ĝis Malajzio kaj Aŭstralio. Oni ne konfuzu ĝin kun Coccinella transversoguttata, disvastigita specio en Eŭropo kaj Nordameriko ankaŭ konata kiel la transversa kokcinelo. La alternativa popola nomo de malgranda transversa kokcinelo povas esti uzita por C. transversalis en okazoj kiam tiuj du specioj estas diskutitaj kune.
La transversa kokcinelo unue estis priskribita de dana zoologo Johan Christian Fabricius en 1781 kiel Coccinella transversalis kaj ankoraŭ portas sian originan nomon. La priskribo de Fabricius antaŭis la nomadon de Carl Peter Thunberg de ĉi tiu specio kiel C. repanda de pluraj monatoj.
Estante 3,8 ĝis 6,7 milimetroj longa kaj 3,3 ĝis 5,45 milimetroj larĝe, la transversa kokcinelo montras nur malmulton da vario en sia eksteraĵo. Ĝi havas nigran kapon kun ĉefe helruĝaj aŭ oranĝaj elitroj surperregaj markitaj per nigra larĝstrio laŭ la mezlinio kaj du flankaj lobigitaj markoj.
Predatoj
Kiel multaj specioj de kokcineloj, la transversa kokcinelo ludas gravan rolon en agrikulturo ĉar ĝi predas larĝan gamon de plantmanĝantaj insektoj, kiuj damaĝas kultivaĵojn, precipe frue en la kreskosezono. Inter tiuj ĉasitaj insektoj troviĝas multaj specioj de afidoj, inkluzive de la pizafido (Acyrthosiphon pisum), Aphis affinis, vigna afido (Aphis craccivora), kotona afido (Aphis gossypii), asklepiada afido (Aphis nerii), spirea afido (Aphis spiraecola), folia krispa pruna afido (Brachycaudus helichrysi), brasika afido (Brevicoryne brassicae), Cervaphis quercus, Cervaphis rappardi indica, rapa afido (Lipaphis pseudobrassicae), Macrosiphoniella yomogifoliae, terpoma afido (Macrosiphum euphorbiae), Melanaphis donacis, sukerkana afido Melanaphis sacchari, Myzus nicotianae, verda persika afido (Myzus persicae), Pentalonia nigronervosa, maiza afido (Rhopalosiphum maidis), Sitobion rosaeiformis, Taoia indica, nigra citrusa afido Toxoptera aurantii, Therioaphis ononidis, Therioaphis trifolii, Uroleucon compositae kaj Uroleucon compositae kaj Idioscopus clypealis, krotona citrusa ortezio Orthezia insignis, la azia citruspsilido (Diaphorina citri), la maiza kapsulborulo (Helicoverpa armigera), kaj orienta foliraûpa moteo (Spodoptera litura).
Mörsdorf (Hunsrück)
Mörsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kadio
Kadio (arabe القاضي, al-kadi "la juĝisto", respektive sen difinita artikolo قاض , kadin, "juĝisto") estas juĝisto en islamaj socioj. Li estras la islaman juran sistemon (arabe القضاء, al-kada) bazitan sur la ŝario, la islama leĝaro donita per dia revelacio.
La supera kadio de islama socio ekde la fino de la 8-a jarcento arabe nomiĝas قاضي القضاة, kadi al-kudat, kio havas la signifon "kadio de kadioj".
Erdélyi Napló
Erdélyi Napló (Transilvania Taglibro) estas tutlanda hungarlingva semajngazeto en Rumanio.
Rafael Moneo
Rafael Moneo (n. la 9-an de majo de 1937 en Tudela, Navaro) estas fama hispana arkitekto. Li ricevis multajn premiojn ĉefe dum la 1990-aj jaroj kaj 2000-aj jaroj. Lia verko estas tra la tuta Hispanio kaj ankaŭ eksterlande.
Ruffey-sur-Seille
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Bletterans.
Geografio
Ruffey-sur-Seille etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Jura, en la sudorienta parto de Burgonjo-Franĉkonteo.
Balvanera
Balvanera estas kvartalo de Bonaero, Argentino, okcidente de la politika kaj financa centro. La nomo de la kvartalo estis prenita el la samnoma paroĥo, kaj estis atribuita per de la municipa leĝo Nº 26.607 (4a de majo de 1972).
La kvartalo Balvanera estas enhavata per la Avenida Independencia, Avenida Entre Ríos, Avenida Callao, Avenida Córdoba, Gallo, Avenida Díaz Vélez, Sánchez de Bustamante, plilongejo de Sánchez de Bustamante (piediranta ponto), Sánchez de Bustamante, Sánchez de Loria. Limas kun la kvartaloj Recoleta norde, San Nicolás kaj Monserrat oriente, San Cristóbal sude, kaj Almagro okcidente.
Ĝi havas areon de ĉirkaŭ 4,34 km² kaj loĝantaron laŭ la censo de 2001 de 137.521 loĝantoj. Ĝia loĝdenseco estas de 31.686,8 loĝantoj/km².
La kvartalo havas fortan komercan tradicion kaj en ties orienta parto staras la Palaco de la Kongreso de la Argentina Nacio.
Je
La literkombino havas plurajn signifojn:
Cairon
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Caironnais.
Gerő Finta
Gerő FINTA rumania hungara poeto, tradukisto. Li naskiĝis en Tordatúr la 31-an de decembro 1889 kaj mortis en Budapeŝto la 5-an de julio 1981.
Kariero
Gerő Finta pristudis juron kaj filozofion en Budapeŝto, akiris diplomon en Koloĵvaro. Li instruis en Székelyudvarhely, Kluĵo, estis lernejestro en Nagyvárad. De 1945 li vivis en Hungarujo. Li estis ano de Kemény Zsigmond Társaság kaj Erdélyi Irodalmi Társaság. Li publikigis en Cimbora, Erdélyi Szemle, Vasárnapi Újság, estis konstanta kunlaboranto de Pásztortűz.
György Szemadám
György Szemadám [djordj semadAm], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szemadám György estas hungara avangarda pentristo, verkisto, reĝisoro, membro de Societo Szinyei Merse Pál (1991), ordinara membro de Hungara Belarta Akademio (2011).
György Szemadám naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
György Szemadám estis laboristo en la Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto) inter 1967-1975. Libertempe li okupiĝis pri pentrado, lia majstro estis Erzsébet Vaszkó. Li debutis en ekspozicio en 1969, ekde 1978 li kontribuas komence kritikojn, eseojn kaj studojn, poste ankaŭ librojn. Ekde 1979 li gvidas plurajn artajn grupojn, rondojn. En la fruaj 1990-aj jaroj li havis postenon en instituto, poste li reĝisoradis en la Hungara Televizio, samtempe li aperis en pluraj programoj. Li ricevis premiojn inter 1997-2016. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.
CMO
La vorto havas plurajn signifojn:
Robert J. Williamson
Robert (Bob) WILLIAMSON eklernis Esperanton dum la fruaj okdekaj jaroj post kiam li aŭdis anonceton en radio pri senkosta perpoŝta kurso. Antaŭ ol li finis ĝin, sub la gvidado de Kim Keeble, Bob jam fariĝis grupano de la Halifaksa diskut-rondeto sub la gvidado de Harry Lewis. Krom sia multjara servado en la estraro de Kanada Esperanto-Asocio, Bob redaktis la ĉiumonatan gazeton de la halifaksa rondo Inter Ni dum la plejparto de ĝiaj 22 jaroj inter 1986 kaj 2008. Bob servis kiel prezidanto de KEA inter 2010 kaj 2013.
Picleu
Picleu (pikleu) (hungare Szóvárhegy) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Aleşd. Administre ĝi apartenas al Brusturi.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1153 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 948 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1469. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Pouso Novo
Pouso Novo estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 1.875 loĝantojn en 2010.
Áurea
Áurea estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.665 loĝantojn en 2010.
4896 Tomoegozen
4896 Tomoegozen estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Tsuneo Niijima kaj Takeŝi Urata elde Oĵima en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la duone legenda samurajino Tomoe Gozen (japane 巴 御前) aŭ Damo Tomoe, kiu batalis kune kun sia edzo (aŭ amanto) Minamoto no Yoshinaka.
Keiju Karashima
Keiju Karashima (辛島 啓珠, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Avispa Fukuoka, Kyoto Purple Sanga kaj Mito HollyHock.
CMR
La vorto havas plurajn signifojn:
Jm
La literkombino havas plurajn signifojn:
Teuffenthal
Teuffenthal estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Thun kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Thun en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 172 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,53 km², de kiuj 49,9% estas kovritaj de arbaro, 46,4% servas por agrikulturo kaj 3,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Teuffenthal limas en nordo al Oberlangenegg, en nordnordoriento al Eriz, en nordoriento al la komunumparto Horrenbach de Horrenbach-Buchen, en sudoriento kaj sudo al Sigriswil, en sudokcidento al Heiligenschwendi, en okcidento al Homberg, kaj en nordokcidento al la komunumparto Buchen de Horrenbach-Buchen.
Trafiko
La komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per la vojo n-ro 1140 de Steffisburg. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas proksimume 10 kilometrojn okcidente norde de Thun sur la teritorio de la komunumo Heimberg. Per la buslinio n-ro 33 de la transportentrepreno Thun-Interlaken de Thun al Teuffenthal la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Teuffenthal datiĝas el la jaro 1344 de Toeffental. Dum mezepoko Teuffenthal apartenis al la kiburga Senjorujo Heimberg, kun kiu ĝi en la jaro 1384 fariĝis havaĵo de la urbo Berno kaj estis atribuita al la libera tribunalo de Steffisburg. Post la fino de la Helveta Respubliko Teuffenthal estis atribuita al la distrikto Thun. En la jaro 2010 la antaŭa distrikto Thun estis integrita al la nova samnoma administra distrikto.
Geoffrey Greatrex
Geoffrey GREATREX eklernis Esperanton en 1985 en sia lernejo en norda Anglio. Poste, konstatinte la utilecon de la lingvo, li regule ĉeestis la kunvenojn de la grupo en Oksfordo, kie li studis, kaj fondis studentan asocion. Geoffrey helpis revivigi JEB, la junularan sekcion de la Esperanto-Asocio de Britio, en 1988 kaj fariĝis ties prezidanto. Samtempe li aktivis en EAB kaj servis kiel ĝia prezidanto dufoje (1991-93 kaj 1997-98. En la 90aj jaroj Geoffrey ofte ĉeestis kongresojn, kaj en la Eŭropa Esperanto-Unio li agis kiel sekretario de la komitato je la komenco (en 1992), kaj poste prezidantiĝis en 1995. Krom prezidado, Geoffrey laboras kiel profesoro pri antikva historio, precipe romia kaj bizanca. Post la studoj en Oksfordo, li enposteniĝis en Otavo kiel profesoro, sed post jaro devis reiri al Britio, kie li laboris en Kardifo dum du jaroj. En 1998 li revenis al Kanado, ricevinte postenon ĉe Universitato Dalhousie en Halifakso, kaj en 2001 li revenis al sia naskiĝurbo Otavo, kie li havas profesoran postenon ĝis nun. De 2000 ĝis 2003 Geoffrey redaktis por Kanada Esperanto-Asocio la revuon Lumo, kaj dum la jaroj 2004 kaj 2005 li prezidis KEA, kaj daŭre restas en ties estraro.
Partoprenis en En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins.
Centra Sistemo
La Centra Sistemo estas montarĉeno situa en la centro de la Iberia Duoninsulo kiu havas orientigon okcidente-oriente en ties okcidenta duono, kaj orientigo sudokcidente-nordoriente en ties orienta duono. Ĝi estas proksimume longa 600 km el la centro de Portugalio al la Iberia Montĉenaro, situa en la nordorienta centro de Hispanio. Ĝi konsistigas la naturan separilon inter Kastilio-Leono, norde, kaj Kastilio-Manĉo, Regiono de Madrido kaj Ekstremaduro, sude. Ĝi reprezentas ankaŭ la dividon de la Hispana Centra Altebenaĵo inter ties norda kaj suda duonoj. Krom iaj esceptoj, ĝi konstituas dividon inter la baseoj de la riveroj Doŭro kaj Taĵo.
La plej alta pinto de la sistemo estas tiu de Monto Almanzor (2.592 m), situa en la Sierra de Gredos. La montoĉeno subdividiĝas en pli malgrandaj montoĉenoj separataj inter si de grandaj valoj aŭ montopasejoj. El ĉiuj tiuj, la plej gravaj laŭ etendo estas la jenaj, laŭ ordo de okcidente orienten: Montoĉeno de la Stelo kaj Gredos en la okcidenta duono, kaj Guadarrama kaj Ayllón en la orienta. La bazo de tiuj montoj fluktuas de la 500 al 1,200 metroj super marnivelo.
La hispana termino "Sistema Central" estas akademia termino kiun la lokaj loĝantoj ne uzas, dum ili nomigas precize la diversajn montoĉenojn el kiuj komponiĝas la sistemo kaj ne estas konsciaj pri la tuto. El okcidento orienten la montoĉenoj estas la jenaj:
Triuggio
Triuggio estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
Monda Serio (basbalo)
La Monda Serio (angle, World Series) estas la ĉiujara ĉampioniga turniro de la nordamerika profesia plejaltnivela basbala teamaro (Ĉefliga Basbalo; angle Major League Baseball). Unu teamo el ĉiu el la du "ĉefaj ligoj" — la Amerika Ligo kaj la Nacia Ligo — partoprenas serion de kvar ĝis sep ludoj. La unua teamo, kiu atingas kvaran venkon, gajnas la premion, kiu nomiĝas "Commissioner's Trophy" (Trofeo de la Komisiito). La Mondan Serion oni establis en la jaro 1903. Antaŭ 1969, la plej sukcesa teamo (laŭ venkoj-malvenkoj) en ĉiu ligo pluiris al la Monda Serio. Ekde tiu jaro, la ligoj aranĝas ĉampionigan serion por decidi la ĉampionan teamon de la ligo, kaj la venkintaj teamoj el tiuj serioj kunluktas en la Monda Serio. Ĝis 2015 inkluzive, okazis 111 Mondaj Serioj; la Amerika Ligo gajnis 64-foje kaj la Nacia Ligo 47-foje. La serio komenciĝas en oktobro (kaj kelkfoje etendiĝas en novembron), pro kio oni donas al ĝi la kromnomon "Fall Classic" ("Aŭtuna Klasikaĵo").
En 2015 la teamoj en la turniro estis la Mets (el Novjorko) kaj la Royals (el Kansasurbo). La Kansasurba teamo gajnis post kvin ludoj. Historie la plej sukcesa teamo estas la Yankees (Novjorkaj Jankioj), kiu atingis la serion 40 fojojn kaj venkis 27 fojojn.
Fonto
La artikolo estas bazita sur la komencaj alineoj de la anglalingva vikipediaĵo.
Arabigo
[[Dosiero:Arabic_speaking_world.svg|eta|Mapo de Mezoriento. Verda - Landoj, kie la araba estas la sola oficiala lingvo.
Blua - Landoj, kie la araba lingvo estas unu el pluraj oficialaj lingvoj.]] Arabigo (تعريب taʻrīb) priskribas ĉu la konkeron de ne-araba areo kaj la migrado de arabaj setlantoj en la novaj teritorioj aŭ la kreskantan araban influon sur ne-arabaj loĝantaroj, kaŭzante la laŭgradan adoptadon de la Araba lingvo aŭ ties enkonduko de araba kulturo kaj araba identeco. La religio de Islamo kaj la asocia islamisma (registaro kaj socio ordigitaj laŭ leĝoj preskribitaj de Islamo) soci-politika ordo, kun ties centra teksto nome Korano verkita en araba lingvo kaj tajlorita por araba kulturo, havis centran rolon en arabigo, kiu kutime kuniris kun Islamigo de konkeritaj landoj. Ĝenerale, elementoj de araba origino estis kombinitaj en variaj formoj kun elementoj el konkeritaj civilizoj kaj laste nomitaj "Arabaj". Arabigo ankaŭ pluis en nuntempo, ĉefe fare de plifortigitaj arabaj naciismaj reĝimeoj de Norda Irako, Sirio, Sudano, Maŭritanio, Alĝerio kaj Libio kun politikoj kiuj inkludas etendajn koloniisma arabaj setlejoj, elpelado de ne-arabaj minoritatoj kaj plifortigo de arabaj identeco kaj kulturo super ne-arabaj loĝantaroj, partikulare per rimedoj por ne permesi indiĝenajn gepatrajn lingvojn pli ol la araba en edukado. La Alta Komisaro de la Unuiĝintaj Nacioj pri Homaj Rajtoj, citante lokajn atestantojn, ankaŭ postulas ke la agresema persekutado de ne-arabaj minoritatoj fare de la terorisma grupo Islama Ŝtato de Irako kaj de Levantenio estas devigita arabigo.
Post la elstariĝo de Islamo en Heĝazo, kaj la araba kulturo kaj la araba lingvo etendiĝis pere de konkero, komerco kaj intergeedzecoj inter membroj de ne-arabaj lokaj loĝantaroj kaj araboj - en Egipto, Sirio, Palestino, Sudano kaj Tunizio. La araba lingvo iĝis komuna tra tiuj areoj; ankaŭ dialektoj formiĝis. Kvankam Jemeno estas tradicie konsiderita hejmlando de araboj, ĉefe de jemena loĝantaro kiu fakte ne parolis arabe (sed anstataŭe sudŝemidajn lingvojn) antaŭ la etendo de Islamo. La influo de la araba estis ankaŭ profunda en multaj aliaj landoj, kies kulturoj estis influitaj de Islamo. Araba estis ĉefa fonto de vortotrezoro por lingvoj tiom diversaj kiom Berbera, Indonezia, Tagaloga, Malaja, Malta, Persa, Panĝaba, Sinda, Somalia, Svahila, Turka, Urdua, Hinda, Bengala same kiel aliaj lingvoj en landoj, kie tiuj lingvoj estas parolataj; procezo kiu atingis sian plej altan punkton en la 10a al la 14a jarcentoj, nome la alta pinto de araba kulturo, kaj kvankam multaj arabaj vortoj forfalis el uzado ekde tiam, multaj ankoraŭ restas uzataj.
Mekanika inĝenierarto
Mekanika inĝenierarto estas la inĝenierarto kiu laboras por la plibonigo kaj kreado de la maŝinoj kaj de mekanikaj sistemoj. Ĝi uzas precipe la sciencojn matematikajn kaj fizikajn.
Krome ĝi inkludas konojn bazajn de elektroniko kaj elektrotekniko, kemio kaj konceptojn de civila inĝenierarto.
Oberschleißheim
Oberschleißheim estas komunumo en Germanio, pli ekzakte en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. La komunumo troviĝas en la distrikto München, kiu je tri kvaronoj ĉirkaŭas la urbon Munkeno, kaj konsideratas norda antaŭurbo de ĝi. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
1695 Walbeck
1695 Walbeck estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la finlandan astronomon kaj geodeziiston Henrik Johan Walbeck.
Phoenix (kosmosondilo)
Phoenix (ebla Esperantigo Fenikso) estas kosmosondilo, unua programero de la planed-esplora programo Mars Scout. Ĝi estis evoluigita el duonpreta descenda unuo de la marsesplora sondilo Mars Surveyor 2001. La ĉefa tasko de la sondilo estas esploro de eblaj kondiĉoj, signoj de la marsa vivo. La tuta kosto de la programo estas ĉirkaŭ 460 milionoj da USD.
La kosmosondilo estis lanĉita la 4-an de aŭgusto 2007 per raketo Delta–2 7925. Ĝi alvenis la 25-an de majo 2008 al Marso, kie ĝi sukcese descendis. La descenda unuo surmarsiĝis proksime al la norda marsa poluso, kie ĝi serĉas per robota brako surfacan kaj sub-surfacan glaciakvon. La ekziston de glacio jam malkovris, pruvis la orbita unuo Mars Odyssey. Alia tasko estas serĉo de vivsignoj.
Fazoj de la surmarsiĝo
Dum la descendo, la datenojn plusendis la sondilo Mars Odyssey, kiu orbitas ĉirkaŭ la Marso. Tio estis la unua sukcesa bremsa-raketa descendo ekde post 1976 sur la Marso.
La sondilo
Mezuro de la sondilo:
Jaromír (Bohemio)
Jaromír (naskiĝdato nekonata, mortis la 4-an de novembro 1035) estis ĉeĥa princo el la gento Přemyslidoj, regis trifoje dum la jaroj 1003, 1004 – 1012 kaj 1034, filo de Boleslav la 2-a kaj lia edzino Emma, frato de Boleslav la 3-a kaj Oldřich.
Phoenix (kosmosondilo)
La sondilo
Mezuroj:
Jaromír (Bohemio)
En la jaro 1001 fuĝis Jaromír kaj Oldřich kun sia patrino antaŭ la krueleco de la plej aĝa frato Boleslav la 3-a, kiu timante pri sia trono eksvirigis Jaromír-on (li mem ne havis gefilojn) kaj ordonis murdi Oldřich-on, kiu feliĉe saviĝis. Ĉiuj fuĝis en Bavarion.
Post la morto de princo Vladivoj komence de la jaro 1003 Jaromír mallonge ekregis dank'al helpo de romia reĝo Henriko la 2-a. Baldaŭ li tamen devis fuĝi antaŭ pola princo Boleslao la Brava, kiun akompanis la elpelita princo Boleslav la 3-a. Nur aŭtune 1004 li povis fakte ekregi, post kiam Henriko la 2-a venkis la polan princon kaj perarmile okupis Bohemion.
Li akceptis la ĉeĥan princlandon kiel feŭdon de la romia regno, ricevinte lancon kiel signon de la feŭda rilato. Dum sekvaj jaroj li helpis al Henriko batali kontraŭ la pola Boleslav. Pro lia malforta regado la ĉeĥa ŝtato perdis eĉ Moravion.
Printempe 1012 kaptis la princpovon la plej malaĝa el la tri fratoj, Oldřich. Jaromír fuĝis unue en Pollandon, poste al Henriko la 2-a, kiu tamen karcerigis lin.
Petrkov 3.díl
Petrkov 3.díl estas parto de vilaĝo Petrkov, parto de kampurbo Trhová Kamenice en distrikto Chrudim en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 2 km oriente de Trhová Kamenice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Jaromír (Bohemio)
En la jaro 1033 Oldřich estis akuzita de imperiestro Konrado la 2-a, ke li penas senvivigi lin kaj triafoje romia armeo surtronigis Jaromír-on aŭtune 1003. Jam en la venonta jaro Oldřich estis retronigita kaj ordonis sian fraton blindigi kaj karcerigi. Kiam Oldřich mortis aŭtune, ĉiam vivanta, eksvirigita kaj blindigita Jaromír rezignis pri sia pretendo kaj transdonis la povon al filo de Oldřich, princo Břetislav la 1-a.
Petrkov 3.díl
Petrkov 3.díl situas en katastra teritorio Trhová Kamenice kun areo 13,12 km².
Jaromír (Bohemio)
En la jaro 1035 la senpova Jaromír estis murdita (trapikita desube en tualetejo).
Petrkov 3.díl
Plua parto de tiu ĉi disigita konstruareo estas Petrkov 1.díl, sed kiu estas konsisto de municipo Vysočina. Petrkov 2.díl kiel memstara parto de municipo ne ekzistas.
Wolfgang Menzel
Wolfgang MENZEL (naskiĝinta la en Wałbrzych, mortinta la  en Stuttgart) estis germana literaturhistoriisto kaj kritikisto.
Vivo
Post frekvento de Elisabethinum-gimnazio en Vroclavo ekde 1814 Menzel estis gimnastikemule en Berlino ĉe Friedrich Ludwig Jahn. Poste li studentis jurscience en Jena kie li aniĝis al studenta korporacio. En 1819 li studis en Bonn filozofion kaj historion. Post deĵoro inter 1820 kaj 1824 kiel instruisto en Araŭo (li kvazaŭ ekzilanis en Svislando pro troa engaĝiĝo politika patruje) li venis en 1825 al Heidelberg, poste al Stuttgart kie li estis inter 1826 kaj 1828 redaktisto (denove mallongan tempon post 1852) la literaturan fakgazeton »Morgenblatt«.
Memstare aperis lia periodaĵo »Literaturblatt« ĝis 1869. Ekde 1830 Menzel estis plurfoje deputito en la parlamento de Virtembergo kaj estis tie, kiel ankaŭ Uhland, Schott kaj Pfizer, opoziciulo. Pro malefiko li malekpolitikistis en 1838 kaj ekkoncentriĝis tute je literaturaĵoj. Unue li furoris per »Streckverse« (Heidelberg 1823), versaĵoj interesaj kaj humuraj. Ĉe »Europäische Blätter oder das Interessanteste aus Literatur und Leben für die gebildete Lesewelt« (Zuriko 1824–25), gazeto kiun li eldonis kun Ignaz Paul Vital Troxler, List, Adolf Ludwig Follen kaj Wilhelm Bernhard Mönnich, kaj ĉefe en sia verko »Die deutsche Literatur« (Stuttgart 1827) li atakis Goeton en maniero malinteligenta. Poste li frontis la defion de la anoj de Juna Germanujo kun kiuj mire li antaŭe estis en fruktodonaj kontaktoj. Kialo de la abrupta opiniŝanĝo estis la malpermeso de ĉiuj jungermanuj-aĵoj fare de la frankfurta Bundestag-asembleo: pro tio Menzel konsideritis de multaj denuncisto.
Sekve li mem agresive kontraŭitis fare de Daniel Friedrich Strauß, Heinrich Heine, Ludwig Börne, Wienbarg i.a.
Verkista agado
Lia historirakonto »Geschichte der Deutschen« (Zürich 1824–25) restis intence popularscienca kaj taŭgis sekve ankaŭ por lernantoj. La aferoj ĉirkaŭ la Franca revolucio de 1830 igis lin fervora kontraŭulo de la francoj kaj implicite de ĉiuj germanlingvaj verkistoj francujemaj. La verko »Geschichte Europas«, de 1789–1815 (Stuttgart 1853) kaj »Geschichte der letzten 40 Jahre« (Stuttgart 1857) atestas lian preferon de strikte monarkiaj reguloj kio en la kuro de la tempo pli kaj pli manifestiĝis ĉe li. Samtempe lian aŭtentikan naciemon. Ĝin li konservis ankoraŭ, kiam la demando pri la germana unuiĝo pli kaj pli akriĝis en la 19-a jarcento, en jenaj skribitaĵoj: »Die letzten 120 Jahre der Weltgeschichte 1740–1860« (Stuttgart 1860); »Allgemeine Weltgeschichte« (Stuttgart1862–63); »Preußen und Österreich im Jahr 1866« (Stuttgart 1866); »Der deutsche Krieg im Jahr 1866« (Stuttgart 1867); »Unsre Grenzen« (Stuttgart 1868); »Was hat Preußen für Deutschland geleistet?« (Stuttgart 1870); »Geschichte des französischen Kriegs von 1870« (Stuttgart 1871); »Roms Unrecht« (Stuttgart 1871); »Geschichte der neuesten Jesuitenumtriebe in Deutschland« (Stuttgart 1873); »Geschichte der Neuzeit«, 1789–1871 (resumo de pluraj verkoj; Stuttgart 1877).
Kiel verkisto li skribis la dramajn fabelojn »Rübezahl« (Stuttgart 1829) kaj »Narcissus« (Stuttgart 1830), ankaŭ romanon el la tempo de la Tridekjara milito »Furore« (Leipzig 1851. Krome li publikigis »Mythologische Forschungen und Sammlungen« (Stuttgart 1842); »Die Gesänge der Völker«, lyrische Mustersammlung (Leipzig 1850); »Christliche Symbolik« (Regensburg 1854); »Zur deutschen Mythologie: Odin« (Stuttgart 1855); »Die Naturkunde, in christlichem Geist aufgefaßt« (Stuttgart 1856); »Die deutsche Dichtung von der ältesten bis auf die neueste Zeit« (Stuttgart 1858–59); »Kritik des modernen Zeitbewußtseins« (Frankfurto 1869); »Die vorchristliche Unsterblichkeitslehre« (Leipzig 1869). Aus seinem Nachlaß erschienen »Denkwürdigkeiten« (Bielefeld 1876).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 13. Leipzig 1908, S. 622 (tie ĉi interrete)
Sur (revuo)
Sur (Sudo) estas la nomo de argentina literatura revuo, kiu aperis en 1931, kaj ankaŭ de samnoma eldonejo kiu aperis post du jaroj. Ambaŭ estis fonditaj de la verkistino Victoria Ocampo. Sur iĝis simbola revuo de Argentino.
La unua numero aperis en somero de 1931. Ĝi estis respondecita de eksterlanda konsilantaro integrita de gravuloj de la universala literaturo: Ernest Ansermet, Drieu La Rochelle, Leo Ferrero, Waldo Frank, Pedro Henríquez Ureña, Alfonso Reyes, Jules Supervielle kaj José Ortega y Gasset; la redakta konsilantaro estis formita de Jorge Luis Borges, Eduardo J. Bullrich, Oliverio Girondo, Alfredo González Garaño, Eduardo Mallea, Maria Rosa Oliver kaj Guillermo de Torre.
El la komenco la revuo havis inter siaj kunlaborantoj figurojn unuarangajn kaj argentinaj kaj eksterlandajn. Inter ili elstaris: Jorge Luis Borges, Adolfo Bioy Casares, José Bianco, Waldo Frank, Walter Gropius, Alfonso Reyes Ochoa, José Ortega y Gasset, Pedro Henríquez Ureña, Octavio Paz, Jules Supervielle, Ramón Gómez de la Serna, Eduardo Mallea, Ernesto Sabato, Federico García Lorca, Gabriel García Márquez, Gabriela Mistral, Silvina Ocampo, Pablo Neruda, inter multaj aliaj.
La eldonejo Sur eldonis librojn de Federico García Lorca, Eduardo Mallea, Juan Carlos Onetti, Alfonso Reyes Ochoa, Horacio Quiroga, Adolfo Bioy Casares, Aldous Huxley, Carl Gustav Jung, Virginia Woolf, Vladimir Nabokov, Jean-Paul Sartre, Jack Kerouac kaj Albert Camus.
La Solana
La Solana (Sunejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas solaneros. La censita populacio en 2010 estis de 16.324 loĝantoj kaj la denseco estas de 121,66 loĝ/km².
Situo
La Solana estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Manĉa Centro en la centra parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 745 m; je 79 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 134.18 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°56′29″N 3°14′22″Ok.
Najbaraj vilaĝoj
La municipa teritorio de La Solana limas kun la jenaj lokoj: San Carlos del Valle, Membrilla, Manzanares, Alhambra, Valdepeñas kaj Tomelloso, ĉiuj de la provinco de Ciudad Real
Ekonomio
Agrikulturo (vito kaj safrano) kaj brutobredado. Produktado de vino. Iam estis industrio de produktado de falĉiletoj, nune neuzataj.
Historio
Tiu vilaĝo fondiĝis kiel defendo kaj reloĝejo kontraŭ la islamaj popoloj sudaj post la konkero fare de kristanoj kaj la peto por administrado al la ordenoj, nome Santiago, Kalatravo kaj Sankta Johano. Tamen tio okazus fine de la 13a jarcento kaj ne antaŭe kiel ĉe aliaj proksimaj vilaĝoj. La domaro kreskis ĉirkaŭ turo, kiu poste estos tiu de la preĝejo. Kiel reloĝantoj venis paŝtistoj el Soria. La teritorio apartenis al la Ordeno de Santiago ĝis la fino de la 15a jarcento.
Valdepeñas
Valdepeñas (Valo de rokoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi enhavas krom la ĉefan domokernon la domaron de Consolación je 11 km diste laŭ la ŝoseo A-4 en direkto al Madrido, kiu fondiĝis en la 1940-aj jaroj kiel kolonio agrikultura kaj tiu de Baños del Peral (Banloko de la Pirarbo) je 7 km laŭ la ŝoseo al La Solana.
Ĝi estas centro de la jurisdikcia municiparo kiu kunigas la municipojn de Moral de Calatrava, Santa Cruz de Mudela, Viso del Marqués, Torrenueva, Castellar de Santiago kaj Almuradiel. Ĝi funkcias kiel grava nodo de komunikiloj kaj laŭ ŝoseoj kaj laŭ fervojo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas valdepeñeros. La censita populacio en 2010 estis de 31.370 loĝantoj kaj la denseco estas de 64,33 loĝ/km². La populacio malpliiĝis post la Hispana Enlanda Milito, kaj rekuperiĝis nur fine de la 20a jarcento. Nune estas 4.000 fremduloj kaj 28.000 valdepeñeros.
Situo
Valdepeñas estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Manĉa Centro en la centra parto de la provinco de Ciudad Real al sudoriento, je altitudo de 705 m; je 200 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 487.65 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°46′″N 03°25′″Ok.
Toponomio kaj geografio
En ĉirkaŭo estas ĉefe natura malferma arbaro de kverkoj kaj cistoj.
Ekonomio
Agrikulturo (ĉefe vito kaj olivo) kaj brutobredado. Rilata industrio (vino kaj elŝafa fromaĝo). Ankaŭ produktado de viando, legomoj. Teknologio. Turismo.
Historio
Estas restaĵoj de la Bronzepoko. En antaŭromia epoko la teritorio estis loĝata de oretanoj; ŝajne tiuj jam konis la agrikulturon de la vito. Estas restaĵoj ankaŭ de Romia Imperio (tomboŝtonoj, moneroj kaj konstruaĵoj). Dum la epoko de Al-Andalus la teritorio estis posedaĵo de la urbo de Toledo; de tiam restis restaĵoj de murego (nune en preĝejo) kaj arabaj skribaĵoj.
La kristana vilaĝo post la Batalo de Las Navas de Tolosa kreskis ĉirkaŭ tiama fortikaĵo, poste kaj nune preĝejo; la unua dokumento kiu mencias la nomon de la urbo jam en 1243 estas en la arkivoj de la Ordeno de Kalatravo, tiama posedanto de la teritorio, kvankam ĝi estis limo inter diversaj ordenoj. Venis nordaj loĝantoj al kiuj laŭdire oni devigis sekvi la kultivon de la vito. Estis juda kvartalo kaj du sinagogoj. Restas konstruaĵoj de la 16a, 17a kaj 18a jarcentoj. El la 16a jarcento Valdepeñas estis senjorlando de familio Bazán, Santa Cruz kaj aliaj. En la 18a jarcento la altrangaj rilatoj de nobeluloj kun Valdepeñas ebligis ke la tiea vino estus bone konsiderata kaj fama en la tiama hispana socio.
Dum la Hispana Milito de Sendependigo kontraŭ la armeo de Napoleono, la hispana armeo abandonis la vilaĝon antaŭ alproksimiĝo de la franca armeo kaj tiam la vilaĝanoj (gerilanoj, sed ankaŭ virinoj kaj geinfanoj) reagis kaj atakis la francojn, kio helpis en la posta venko de la armeo hispana en la Batalo de Bailén. Dum la dua duono de la 19a jarcento okazis en Valdepeñas, kiel en plej parto de la lando, ŝanĝoj en la terposedo, kiu favoris al burĝuloj. Fine de la jarcento kaj komence de la 20a venis al la urbo laŭvice la fervojo, la elektro kaj trinkebla akvo. La urbo kreskiĝis ĝis duobligi la populacion de la provinca ĉefurbo Ciudad Real. Pro la Hispana Enlanda Milito kaj poste la ekonomio kolapsis kaj komencis elmigrado al urboj. Fine de la 20a jarcento la ekonomio de la produktado de vino suferis multajn ŝanĝojn, sed daŭras.
Kontinentego
Kontinentego estas termino de plata tektoniko, kiu priskribas terhistorian unuecan kontinentan mason en la litosfero de la tero, kiu unuigis plurajn aŭ ĉiujn kernojn de la postaj kontinentoj.
La kontinentegoj de la tera historio
Ĉar la plej aĝa ŝtona materialo de la tero – la Acasta-gnejso de la laŭrenca tabulo – aĝas 4,03 miliardojn da jaroj, jam dum tiu tempo ekzistis kontinentecaj masoj sur la tero.
Influo de la kontinentegoj al klimato kaj la vivosistemoj
Se ĉiuj aŭ plej multaj kontinentoj estas kunigitaj en unu maso, ekzistas specialaj klimataj cirkonstancoj: Ekzistas malmultaj pluvoriĉaj marbordaj regionoj, kaj pli da sekaj areoj ene de la kontinent(eg)o. Ekzemplo de tia evoluo ene de granda kontinento nuntempe estas la sekaj areoj aparte de la dezerto Gobi en centra Azio.
Ankaŭ la evoluo de la faŭno kaj flaŭro influiĝas, se el unu granda kontinentego iĝas pluraj pli malgrandaj.
La antaŭaj kontinentegoj do nur trairis geologian evoluon kaj ilia klimato ne havis influon al la evoluo de la vivaj organismoj sur la tero.
Jo
La literkombino havas plurajn signifojn:
Colombiers-sur-Seulles
Colombiers-sur-Seulles estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
El Hogar
Ĝi estis pionira ĉar eligis argentinan revuon el la enlandaj limoj al la internacia disvastigo. El Hogar estis unu el ĉefaj ĉiusemajnaj gazetoj presitajn en Bonaero; estis ankaŭ publikaĵo farita de argentinoj, kiu diskonigis argentinajn aŭtorojn, literaturon kaj sciaron. Elstarigis la tradiciojn (por ekzemplo de gaŭĉoj), arton, folkloron, historion, kaj ĉiutagajn uzojn kaj aferojn, la heroojn de la nacieco (por ekzemplo José de San Martín aŭ Manuel Belgrano).
El Hogar kontribuis al disvastigo de la argentina literaturo, elstarante la literaturan pasintecon malfermante siajn paĝojn al la ĉefaj argentinaj pensuloj, kiel Enrique Méndez Calzada, Eduardo González Lanuza, Manuel Mujica Láinez, José Quesada, Ernesto Mario Barreda, Horacio Quiroga, Conrado Nalé Roxlo, Julio Aramburu, Jorge Luis Borges, Roberto Arlt, César Tiempo kaj aliaj. Inter 1936 kaj 1939 Borges estis zorge de la fako Libroj kaĵ eksterlandaj aŭtoroj de la revuo, sed plie kunlaboris en ĝi inter 1935 kaj 1958.
Kazuhiro Hashimura
Kazuhiro Hashimura (橋村 一浩, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Trivolzio
Trivolzio estas komunumo de Italio.
CNG
La mallongigo CNG havas plurajn signifojn. Interalie:
Jp
La literkombino havas plurajn signifojn:
Suiug
Suiug [sujug] (hungare Szunyogd) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Marghita. Administre ĝi apartenas al Abram.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1374. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye).
Allan Simon
Allan K. SIMON (naskiĝis en 1945 en Aŭstrio) estas kanada esperantisto de la tria generacio (nepo de aŭstra Esperanto-pioniro Otto Simon), delegito de UEA por Kalgario kaj membro de la komitato de UEA.
Kvankam lia patro Josef Simon volis trudi al li Esperanton jam kiel al infano en Aŭstrio, li nur vere lernis ĝin en la Tri Riveroj (Kebekio), kie li eklaboris kiel komputila analizisto post studado ĉe la Universitato McGill en Montrealo. Jam de multaj jaroj li aktivas en la Esperanto-movado de Kalgario, kaj li helpis interalie organizi la 7-an TAKE okazintan en 2008 en Montrealo. Li ankaŭ multe kontribuis al la laboro de la tut-kanada Esperanto-movado kiel kasisto de Kanada Esperanto-Asocio kaj sekretario de la Eduka Fondaĵo Carson.
Chacsinkín
Chacsinkín estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Chacsinkín. La komunumo apartenas al la regiono 9 "Sur". La regiono "Sur" limas al la meksika, federacia subŝtato Campeche (okcidente) kaj al Quintana Roo (oriente). Krome norde ĝi limas al la regiono 8 "Sur Poniente" kaj al la regiono 5 "Centro Sur". La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31016.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2577 loĝantojn. El tiuj estis 1293 viroj kaj 1284 virinoj. La komunumo havas surfacon de 158,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 33 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 57,6 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1363 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 947 scipovis legi kaj skribi kaj 416 personoj estis analfabetoj. Do 30,52% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Arka lingvo
Arka lingvo estas apriora fikcilingvo kreata far Seren Arbazard ekde 1991.
Chacsinkín
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2369 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2037 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 86% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Arka lingvo
Skribo
Arka skribo nomiĝas harm. Estas 20 konsonantoj kaj 5 vokaloj.
Provinco Annaba
Annaba (arabe:  ولاية عنابة ) estas provinco de la nordoriento de Alĝerio. Ĝi estas la plej grava haveno de la lando laŭ la kvanto de eksportado mineraloj. Ĝia ĉefurbo estas Annaba. En 2004 oni kalkulis ke la loĝantaro de la provinco estis 608.700 loĝantoj.
La provinco estas dividita en 6 distriktojn, kiuj siavice estas subdividitaj en 12 municipojn.
Radioamatora vortaro
RADIO AMATERSKY SLOVNIK
RADIO AMATERSKY SLOVNIK libro eldonita en 1927 de Otto Ginz kaj membroj de la internacia radio-asocio. 217 paĝoj. Radioamatora vortaro kvinlingva en, , , kaj.
Radio-Terminaro
Radio-Terminaro de Alec Venture: 1-a eldono Rickmansworth: Internacia Esperanto-Ligo, 1943. - 34 paĝoj; 2. eldono Oakville, Ontario, Kanado: Esperanto Press, 1960. - 33 paĝoj.
Pacifika rondo
La terminaro enhavis tri grupojn da vortoj: Ni volis eviti, ke en Esperanto oni uzu tradukitajn anglalingvajn ĵargonajn vortojn kiel "sepdek tri". Ni uzu klaran lingvon kaj diru "ĝis!". Anstataŭ "cq" ni voku "iu ajn!" Ekzemploj: Anstataŭ diri QRM aŭ la strangegan "kuoromo" ni uzu "intermikso", anstataŭ QRN ni uzu "bruo".
Uzante tiujn vortojn ekestis pli bona radioamatora Esperanto.
DJ4PG
Hans, DJ4PG, eldonis en 1999 dulingvan lernolibron "Esperanto für den Amateurfunk", Esperanto - Deutsch. 107 paĝoj. Ĝi inkluzivis vortaron trilingvan, angla/ham jargon - germana - Esperanto, kun 12 paĝoj. Ĝi transprenis plejparte la koncepton kaj la vortojn fiksitaj de la pacifika rondo.
Krom la vortaro ĝi enhavas
Lernolibro kaj vortaro de Imre Frenczy
RÁDIÓAMATŐR ALAPISMERETEK - ESZPERANTÓ - (2004), 24 paĝoj, kompilita de Dr. Ferenczy Imre, HA1UD. Estas lernolibro pri Esperanto por radioamatoroj, je la fino ĝi havas fakvortaron.
UK Bonaero
En UK 2014 dum la jarĉefkunveno de ILERA en Bonaero estis decidite prilabori la vortaron, i.a. ĉar novaj teknikoj bezonas pliajn vortojn. Forumo por diskuto de tio povas esti la Google-grupo Esperanto Radio Amatoroj.
Eksteraj ligiloj
La yahoo-grupo estas nia forumo, en kiu ni diskutas radioamatorajn aferojn. Membriĝo eblas ankaŭ por ne-radioamatoroj.
Olho-d'Água do Borges
Olho-d'Água do Borges estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 4.578 loĝantojn.
Kōchi Momoko
Kōchi Momoko (河内 桃子; vera nomo: Hisamatsu Momoko 久松 桃子, naskiĝinta la en Taito, Tokio, Japanio, mortinta la  en Ŝibuja, Tokio, Japanio) estis japana aktorino.
Mateo la 2-a Izmirljan
Mateo la 2-a Izmirljan (armene: Մատթէոս Բ. Կոնստանդնուպոլսեցի (Իզմիրլեան), aŭ Mateo la 2-a de Konstantinopolo; n. la 22-an de februaro 1845 - m. la 11-an de decembro 1910) estis la Katolikoso de Ĉiuj Armenoj de la Armena Apostola Eklezio ĉe la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin en 1908-1910. Li sukcedis la katolikoson Mkrtiĉ la 1-a Ĥrimjan, kiu regis kiel Katolikoso de 1892 ĝis 1907.Mateo la 1-a naskiĝis en 1845 en Istanbulo kiel Simeon Martirosi Izmirlian (Սիմէոն Մարտիրոսի Իզմիրլեան). Li estis ordinita pastro en 1869 kaj servis kiel persona sekretario al patriarko Mkrtiĉ Ĥrimjan kiam ĉi tiu ankoraŭ estis armena patriarko de Konstantinopolo en la fruaj 1870-aj jaroj. Li estis elektita en 1872 kiel sekretario de la armena religia konsilio de Konstantinopolo, kaj altigita al nivelo de "dzajrakujn vardapet" aŭ supera arkimandrito en 1873 kaj episkopo en 1876.
Post mallonga periodo kiel Episkopo de Egiptio por la Armena Apostola Eklezio de 1886 ĝis 1890, li estis elektita kiel Patriarko de Konstantinopolo en 1894. Lia insisto pri demokrataj reformoj kaj rajtoj de la armenoj en la Otomana Imperio same kiel lia protesto kontraŭ la Hamidaj masakroj kontraŭ la otomanaj armenoj en 1894–1896 gajnis al li la titolon "Fera Patriarko". .
Pro lia aktivismo, en 1896 la otomanaj aŭtoritatoj detronigis lin kiel armena patriarko de Konstantinopolo kaj ekziligis lin al Jerusalemo. Li revenis nelonge de ekzilo en 1908 post kiam la Komitato Unio kaj Progreso deklaris la restarigon de la konstitucio en 1908 kaj estis reelektita kiel Patriarko de Konstantinopolo dum kelkaj monatoj. Post la morto de Katolikoso Ĥrimjan, Izmirljan estis elektita kiel Katolikoso de Ĉiuj Armenoj kiel Mateo la 2-a kaj foriris al Eĉmiadzin por sia konsekro. Li posedis la postenon de Katolikoso de Ĉiuj Armenoj dum tri jaroj antaŭ ol li mortis. Dum lia permanenta ofico, li iĝis la unua Katolikoso pilgrimanta al Anio, la ruinigita ĉefurbo de mezepoka Armenio.
Scienca heredaĵo
Li ankaŭ estis fekunda aŭtoro kaj multe eldonis, inkluzive grandan volumon en 1881 pri la historio de la Armena Apostola Eklezio kaj la Katolikosejoj de Siso kaj Aĥtamar. En 1911, kolekto de liaj leteroj (Նամականի) estis publikigitaj en Kairo.