cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ogiva arko
Priskribo
La arka silueto tial similas al renversita ŝipa kilo. La centroj de la du malsupraj cirklarkoj troviĝas ene, tiuj de la supraj cirklarkoj ekster la arkokampo. Se ambaŭ cirklocentroj kunfalas en unu punkto, ekestas iom pli kutima formo de la kilarko, se ili distancas, la arko havas pli kunpremitan formon. Se la arko tamen estas konstruita kiel variaĵo de pintarko, kiu havas nur malgrandan kontraŭarkon je la pinto, oni nomas ĝin – pro sia silueta aspekto - azendorso.
Laŭ Francisko Azorín ogivo estas Arkaĵo konsistanta el du arkoj formante angulon. Li indikas etimologion el la latina augiva, el augere (kreski, grandigi). Kaj li aldonas la tipoterminojn lancoforma, akuta, ekilatera.
Ogivaj arkoj aperis unuafoje en la islama arĥitekturo post 1100. Tiu ĉi arka konstruformo travivis sian florepokon kaj supron dum la 12-a jarcento en la irana kaj egipta arĥitekturo. Ekde la 15-a jarcento ankaŭ la malfrugotiko ofte konstruis ovigajn arkojn. Ogivarkoj troviĝas aparte ofte kiel supra finaĵo de portalo aŭ fenestro, aŭ kiel konvene formita arkivoltoj, fenestrolinteloj aŭ ornamgabloj laŭ formo de tegmentaĵoj aŭ surkronaĵoj. Analoge oni nomas ĉi tiujn konstruelementojn ogivarkaj fenestroj res. kilarkaj fenestroj.
Baldovce
Situo
Baldovce situas laŭ traira flankovojo. Levoča troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1272 en latina formo "Villa Henrici et Echardi". La hungara formo "Baldfalva" aperis en 1344. En la 18-a jarcento vitrofarejo funkciis. En 1787 124 vilaĝanoj loĝis en 11 domoj, en 1828 174 vilaĝanoj en 22 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa (=eminenta). En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Baldóc 159 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Baldovce 216 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Finestret
Finestret (Finestret) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Finestretois.
Izopropila trifluoroacetato
Izopropila trifluoroacetato aŭ C5H7F3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trifluoroacetata acido kun izopropanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Izopropila trifluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trifluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Mundelingvo (Hummler)
Mundelingvo, Mundelingua aŭ Mundelingva estas internacia planlingvo aposteriora, okcidenteŭropa (eŭroklono), proponita en 1904 de Johann Hummler. Baze ĝi estas bazita sur latina lingvo. La projekto klasigeblas Eŭroklono, do naturalisma planlingvo bazita sur eŭropaj lingvoj. La frapfrazo por la lingvo estis Homite uno - Lingva uno (kiel la konata Volapuka devizo: Unu homaro, unu lingvo).
La projekto ricevis la bibliotekan klasifikon 418 “1904” de Biblioteko Butler.
24761 Ahau
24761 Ahau estas tre malgranda marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la suna dio Kiniĉ Ahau de la majaa mitologio. Li estis patrono de la urbo Izamal kaj supoze vizitis ĝin ĉiujtage je tagmezo. Li malsupreniris sub formo de makao kaj konsumis pretigitajn oferaĵojn. Kiniĉ Ahau estas ordinare montrita kun trajtoj de jaguaro.
Krona solaglo
La Krona solaglo (Harpyhaliaetus coronatus), tipe konata simple kiel Krona aglo (kio kondukas al eventuala konfuzo kun la afrika Kronaglo, Stephanoaetus coronatus) estas endanĝerita rabobirdo el orienta kaj centra Sudameriko.
Temas pri granda rabobirdo 73–79 cm longa, kun enverguro de 170–183 cm kaj averaĝa pezo de 2.95 kg. Plenkreskulo estas preskaŭ entute griza kun granda nuka kresto kaj mallonga, blankanigre bendeca vosto. Junulo estas grizbruna en dorso kaj pala kun grizbrunaj strioj en kapo kaj subaj partoj.
Ties nesto estas granda platformo el bastoneteroj ĉirkaŭ 1.2 m granda kaj 30 cm profunda. Oni notis neston en la sama arbo super komunuma nesto de Monaĥaj psitakoj. Oni konstatis ovojn en oktobro kaj idojn en majo sed oni scias neniom pli pri ties reprodukta agado. Tiu specio estas konsiderata vundebla fare de BirdLife International, ĉefe ĉar ĝi loĝas je tre malaltaj densecoj kaj ĝi estas trovata malofte en naturo. Ĝi estas ege minacata pro habitatodetruo, ĉar ties habitato estas ege tuŝata pro la etendigo de agrikulturo kaj ranĉado por brutobredado. Krome oni supozas, ke okazas ĉasado de tiuj birdoj ĉefe pro timo al predado de brutobredado.
Sileno (mitologio)
En greka mitologio, Sileno (en la malnova helena lingvo Σειληνός Silenós) estis kunulo kaj mentoro de Dionizo, la dio de vino. Li estis granda ebriulo, tipe figurigata kiel maljunulo, sed ankaŭ granda saĝulo. Laŭ rakontoj de Ovidio kaj aliaj aŭtoroj, la frigia reĝo Midaso ricevis sian kapablon ĉion origi kiel rekompencon de Dionizo pro helpo al Sileno.
Sho Naruoka
Sho Naruoka (成岡 翔, n. ) estas japana futbalisto.
Sileno (mitologio)
Plurale, silenoj estis raso de estaĵoj duone ĉevalaj kaj duone homaj apartenantaj al la sekvantaro de Dionizo, similaj al la duone kapraj satirusoj.
Sho Naruoka
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Avispa Fukuoka, Albirex Niigata kaj SC Sagamihara.
7222 Alekperov
7222 Alekperov estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Krimeo).
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan-azeran industriestron Vagit Jusufoviĉ Alekperov (cirile : Вагит Юсуфович Алекперов), prezidento de la nafta firmao Lukoil. Li estas ankaŭ aktiva mecenato por la scienco kaj la kulturo en Rusio.
Industria muzeo de Derby
La Industria muzeo de Derby (: Derby Industrial Museum), ankaŭ konata kiel Silk-Muelejo de Derby, estis industria kaj historia muzeo en Derby, Anglio. Ĝi estis remalfermita kiel Museum of Making – Muzeo de farado aŭ Muzeo de produktado en 2021. La muzeo estas lokita en Manufakturo Lombe, historia antaŭa silk-muelejo kiu markas la plej sudan limon de la muelejoj de la Valo de Derwent, situo klasita kiel "World Heritage Site". Inter 1717 kaj 1721 George Sorocold konstruis la unuan britan muelejon por la fratoj Lombe, laŭlonge de la rivero Derwent. Tiu ĉi muelejo estis konstruita por loki maŝinojn por "duobligi" aŭ plekti silkon en fadenon.
Kudzuo
Kudzuo aŭ kudzu-planto (Pueraria montana var. lobata, ) estas plantospecio el la familio de fabacoj, kiu origine venas el Japanio kaj en 1876 estis kunportita en Usonon, kiam la japana registaro - okaze de la 100-jara ekzisto de Usono - aranĝis tie ĝardenon kun japanaj plantoj. Oni uzis la planton en la 1930-aj jaroj por plantizi voj-randojn, por eviti erozion.
Industria muzeo de Derby
Historio
John Lombe kopiis la elfaron de la maŝinoj uzataj por ŝpini grandajn kvantojn da silko, dum periodo trapasita en Italio, laborante en la itala silk-industrio. Ĝi eble estis la unua ekzemplo de industria spionado.
Kudzuo
Bedaŭrinde, kudzuo trovis en sudorienta Usono elstarajn kreskajn kondiĉojn kaj disvastiĝis eksplode pro manko de la naturaj malamikoj kiuj ekzistas en Japanio. Hodiaŭ, la planto kovras ĉ. 30 000 km² kaj kreskas kelkfoje eĉ 30 cm en tago.
Industria muzeo de Derby
Historio
Tradicie la radŝpinilo estis uzita por produkti malgrandajn kvantojn da silka fadeno en la hejmoj de lokaj ŝpinistoj, la novaj grandaj maŝinoj estis kapablaj produkti multe pli grandajn kvantojn da silko kaj estis fariĝontaj serioza konkurenco al la Italoj. Ĉi tiuj maŝinoj tamen postulis grandajn konstruaĵojn kaj konsiderindan forto-povon. Sube-frapata akvorado turnata de la mueleja trafluejo sur la okcidenta flanko de la nova silk-muelejo pelis la masivajn ŝpin-maŝinojn.
John Lombe mortis en 1722 sub misteraj cirkonstancoj, kaj oni supozis ke li estis venenita de itala murdisto kiel venĝo pro la ŝtelado de iliaj metiaj sekretoj. Lia duon-frato, Sir Thomas Lombe Knt., mortis la postlasante sian bienon al sia vidvino kaj iliaj du filinoj.
Kudzuo
La planto kovrokreskas dum mallonga tempo domojn, arbojn kaj ĉion. Ĝi povas dum kelkaj monatoj plene kovri domon.
Industria muzeo de Derby
Historio
Damo Elizabeth publikigis la lu-vendon en 1739, kaj la restantaj 64 jaroj de la luado estis atribuitaj al Richard Wilson junior de Leeds por 2,800 pundoj.
Kudzuo
Kudzuo mem estas tre utila planto, oni povas uzi ĉiujn ĝiajn partojn, kaj bestoj ŝatas ĝin manĝi. En Japanio, kudzuo estas ankaŭ kuracplanto.
Industria muzeo de Derby
Historio
Richard Wilson restis en Leeds lasante la prizorgon de la muelejo al siaj partneroj, William kaj Samuel Lloyd, ambaŭ londonaj komercistoj, kun Thomas Bennet kiel salajrata direktoro, prenante procentaĵon el la profitoj.
Priskribo de la muelejo fare de William Wilson datiĝanta de iam inter 1739 kaj 1753 plu restis: La originalaj "Italaj" kvin-etaĝojn altaj manufakturoj entenis 26 italajn fald-maŝinojn kiuj ŝpinis la krudan silkon sur ĉiu el la tri plej altaj etaĝoj dum la du plej malaltaj entenis ok ŝpin-maŝinojn kiuj produktis bazan fadenon kaj kvar plekt-maŝinojn.
Ĉi tiuj cirklaj ŝpin-maŝinoj (ankaŭ konataj kiel 'torn-maŝinoj'), estis la plej signifa novigo de la fabriko. Kune kun la unusola fonto de forto (akvo), kaj la grandeco kaj organizo de la labor-forto por la periodo (200-400, laŭ la tiu-tempaj fontoj), la tuta procezo de produktado el kruda silko ĝis fajn-kvalita fadeno kondukis al la priskribo de silk-manufakturo Lombe kiel la unua sukcesa uzo de uzina sistemo en Britio.
La silk-muelejo estis unu el la turistaj allogoj de Derby kaj estis vizitita de Boswell en septembro 1777. Ne ĉiuj vizitantoj estis impresitaj de la kondiĉoj. Torrington komentariis pri la "varmo, malbonodoroj kaj bruo", dum Fairholt en 1835 estis konsternita de la malsanaj mienoj de la povraj infanoj. Alilandaj vizitantoj ankaŭ inkluzivis la muelejon en siaj itineroj.
William Hutton estis inter la dungitoj kaj li poste rememoris la longajn horojn, malaltajn salajrojn kaj batojn. Laboro haltis nur en kazoj de troa sekeco, ekstrema frosto aŭ problemoj de silk-provizado, kvankam neoficialaj libertempoj estis havitaj dum balotadoj kaj ĉevalkuroj de Derby en aŭgusto 1748.
La partnereco de Wilson kaj Lloyd finiĝis en 1753 post riproĉoj kaj procesoj. Lloyd restis posedanto de la konstruaĵo kaj maŝinaro.
En 1765 Thomas Bennet aĉetis la lokon de Lloyd kondiĉe de hipoteko al Wilson familio sed neglektis la konstruaĵon dum jaroj de ekonomia krizo kaj konkurenco el aliaj muelejoj en Derby kaj Cheshire.
La Korporacio publikigis la luadon en 1803 por daŭro de 60 jaroj. La publikigo rivelas ke la "italaj instalaĵoj" estis ankoraŭ uzataj por produkti silkon.
Novembro 1833 vidis la komencon de industria malpaco en Derby kio kondukis al la kreiĝo de la "Grand National Trades Union" (Granda Nacia Sindikato) en februaro 1834. Ĉi tiu evento antaŭis de kelkaj monatoj tiun de la Martiroj de Tolpuddle. La Silk-Muelejo de Taylor ne estis en la centro de la disputo kvankam li estis unu el la dungantoj kiuj interkonsentis ne dungi iun ajn laboriston kiu estis sindikatano. Meze de aprilo 1834 Taylor raportis ke du trionoj el liaj maŝinoj funkciis kaj multaj el liaj antaŭaj laboristoj proponis sin por reenposteniĝo. Laŭ "The Derby Mercury" kelkaj el la antaŭaj sindikatanoj neniam povis trovi novan dungiĝon en Derby. Ĉi tiu evento estas solenata per marŝo organizita de la Konsilio de Sindikatoj de Derby ĉiujare la semajnfinon antaŭ la Tago de la Laboro. La familio Taylor restis en la ofico de la muelejo ĝis 1865 kiam bankroto devigis ilin vendi sian maŝinaron kaj lui. "The Derby Mercury" publikigis plurajn anoncojn de vendotaj silk-muelejoj tiun jaron kaj fariĝi evidente ke ĝenerala malkresko trafis la industrion. Ĉi tio okazis kvar jarojn antaŭ la Traktato Cobden kun Francio kiu laŭdire efektive detruis la britan silk-industrion.
La longa rilato al silk-produktado finiĝis iam ĉirkaŭ la jaro 1908 kiam F.W. Hampshire and Company, la Ĥemiistoj, eniris la lokon por fabriki muŝkaptilojn kaj tus-medikamentojn. La je la 5-a matene, fajro estiĝis en la apuda farun-muelejo de Sowter Bothers kaj baldaŭ englutis la silk-muelejon. La orienta muro de la muelejo falis en la riveron kaj la tuta konstruaĵo estis bruligita. Grandaj klopodoj estis faritaj de la Municipa Fajro-Brigado kaj la Kompanio Midland Railway kiuj savis la eksteraĵon de la turo kaj la konturon de la enir-pordoj kondukantaj al la originaj kvin etaĝoj. Ĉi tiuj ankoraŭ estas videblaj hodiaŭ sur la ŝtuparo de la turo. La konstruaĵo estis rekonstruita je la sama alteco sed kun nur tri etaĝoj anstataŭ kvin kaj restas tiel hodiaŭ.
31899 Adityamohan
31899 Adityamohan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Industria muzeo de Derby
Historio
Dum la 1920-aj jaroj la konstruaĵo transiris en la posedon de "Brita Elektra Aŭtoritato". Ili uzis ĝin parte kiel magazenojn, laborejojn kaj kantinon. Kaŝita el la strato de elektra centralo, la ekzisto de la muelejo estis plene forgesita de la granda publiko ĝis kiam la elektra centralo estis malkonstruita en 1970. Gi tiam estis adaptita al la uzo de la delonge proponita Industria Muzeo de Derby, kiu malfermiĝis la.
Fermo 2011–2021
La Urba Konsilio de Derby fermis la muzeon la por liberigi monprovizojn por la redisvolviĝo de la muzeo de la Silk-Muelejo kaj aliaj muzeoj en la urbo. La raporto de la Strategia Direktoro de Proksimeco (Punkto 7 metita antaŭ la kunveno de Konsilia Kabineto okazinta la ) indikis ke tio rezultigus perdon de 8.6 plentempaj dungoj sed ŝparus 197,000 pundojn jare kiuj helpus mildigi la financan perdon de "Renaissance Programme". Neniu dato de re-malfermo de la muzeo estis donita en la raporto, kvankam estis raportite pri du-jara periodo.
La muzeo estis remalfermita en 2021 sub nova nomo.
Bruno Schultz (apartigilo)
Vidu ankaŭ :
Daillens
Geografio
La komunumo Boussens situas en sudokcidento de la regiono Centro de Vaŭdo en la Vaŭda Mezlando ĉe la bordo de la rivero Venoge, kiu formas la okcidentan limon de la komunumo. La komunumo situa proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de Laŭzano kaj 60 kilometrojn nordoriente de Ĝenevo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Daillens kaj la setlejoj Petit Penthalaz, Praudi kaj Le Bochet, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,52 km², de kiuj 17,4% estas kovritaj de arbaro, 66,8% servas por agrikulturo kaj 14,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Daillens limas en sudo al Eclépens, en sudoriento al Oulens-sous-Echallens, en oriento al Bettens, en sudoriento al Bournens, en sudo al Penthaz, en sudokcidento al Penthalaz kaj en okcidento al Lussery-Villars.
Trafiko
Al Daillens kondukas vojoj de Eclépens, Penthalaz, Bettens kaj Penthaz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 kaj la svisa aŭtovojo A9 estas la vojnodo Villars-Sainte-Croix, kiu situas proksimume 4 kilometrojn sude de la komunumo. Pere de loka buslinio al Cossonay la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Boussens datiĝas el la jaro 1109 kiel Dallens. Dum mezepoko la senjoreco pri Daillens estis dividita inter la Katedrala Kapitolo de Laŭzano, la Baronoj de Cossonay kaj la Senjoroj de Daillens. Nur en la jaro 1766 la teritorio de la komunumo estis kunigita al unu sola senjorejo. Dum la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Daillens apartenis al la Voktejo Morges. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Cossonay, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.
Vidindaĵoj
La kastelo], kiu supozeble estis konstruita en la 14-a jarcento, havis du turojn, kiuj estis detruitaj en la jaro 1832.
Famaj personecoj
La svisa aktoro, kantisto kaj komponisto Jean Villard Gilles (1895 - 1982) originas de Daillens.
(18018) 1999 JR125
(18018) 1999 JR125 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
8221 La Condamine
8221 La Condamine estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca natursciencisto kaj matematikisto Charles Marie de La Condamine (1701–1774). Li iris al Peruo de 1735 al 1743 por mezuri la longon de suda arko de unu grado. Revenante, li faris etnografiajn observojn, eldonitaj sub la nomo "Journal du voyage fait par ordre du roi a l´équateur" (Taglibro de la vojaĝo farita pro ordro de la reĝo al la ekvatoro).
Mallongdistanca kurumo de kajakado-kanuado
Mallongdistanca kurumo estas fako de kajakado-kanuado, en kiu la pagajistoj provas kiel eble plej rapide trapasi difinitan distancon de kvieta akvo.
Kurejo
Kurejo povas esti ĉiu akvejo kun malforta fluo kun minimuma profundo de 2 metroj. Ĝi povas esti rivero, lago, kanalo aŭ artefarita kurejo. Ordinaraj distancoj estas: 200m, 500m, 1000m kaj 5km. La kurejo estas rekta kaj dividata en naŭ koridoroj disigate per buoj. En la Olimpia konkurso ĝi havas nur ok koridorojn. Escepto estas la kvin-kilometraj kurumoj. Ili estas rondkurejo sen koridoroj. Tiam la sportistoj komencas kurumon kiel grupo.
Boato
La boatoj distingiĝas laŭ du vidpunktoj: La speco de boato kaj la pagajistonombro. Boato povas esti kajako kun la mallongigo K laŭ la angla vorto kayak aŭ kanuo kun la mallongigo C laŭ la angla canoe. Ambaŭ boatospecoj povas esti unu-, du- aŭ kvar-personaj. Pri tiuj boatoj ekzistas regularo de la ICF, kiu difinas kelkajn mezurojn kaj ties formon. La mezuroj estas maksimuma longo kaj minimuma pezo. Pri la formo de la ŝelo la ICF postulas, ke ĝi estas konveksa laŭlonge kaj laŭlarĝe. Ankaŭ la antaŭa rando de la malfermaĵo devas esti la plej alta punkto de la boato. Cetere la sportistoj devas sidi aŭ genui en ĝi ne sur la boato. Dum kunsido en 2000 la ICF decidis forigi regulon pri minimuma larĝo, ĉar ĝi kaŭzis eksterordinarajn konstruaĵojn - la t.n. flugiloj - nur por plenumi la regulojn. Modernaj boatoj estas faritaj el multaj plastaj tavoloj interalie karbofibra plasto.
En konkursa kajako oni sidas sur turnebla sidilo kaj la piedoj apogiĝas ĉe la piedoapogilo. Per piedo oni ankaŭ direktas la ĉepoban rudron. Ofte ŝpruc-ŝirmilo kovras la malfermaĵon en kiu la sportisto sidas por eviti ke ŝprucanta akvo eniĝas en la kajakon.
En kanuo oni genuas sur unu genuo. Ĝi havas pli grandan malfermaĵon kaj ne havas rudron. Oni stiras ĝin per turno de la pagajo dum svingo. Pro la pozicio de la kanuisto ĝi estas pli renversiĝema ol kajako.
Kategorioj
Ekzsitas konkursoj por viroj (mallongigo M de la angla man), virinoj (W, woman) kaj miksitaj teamoj (X, mixed). La seksindikantaj literoj troviĝas antaŭ la ceteraj literoj. Ekzistis konkursoj ankaŭ por malmunteblaj kajakoj (angle folding kayak). En la olimpiaj ludoj du konkursoj okazis dum la ludoj en 1936. En la sekvanta tabelo troviĝas la kategorioj de la jaro 2020 de la mondopokalaj turniroj kaj olimpiaj ludoj. Ĝis 1975 okazis stafeta konkurso dum la monda ĉampionumo por po kvar solopaj viraj kajakistoj en teamo.
La olimpiaj kategorioj de 2020 havas flavan fonon.
Konkursoj
La plej grava konkurso estas tiu kadre de la Olimpiaj ludoj okazante ĉiujn kvar jarojn. En la ludoj de 1924 ĝi estas elmontrata sporto. Ekde la ludoj de 1936 mallongdistancaj kurumoj ĉiufoje estas en la programo. En la neolimpiaj jaroj la mondoĉampionumo estas la plej grava konkurso. Ĝi ekzistas ekde la jaro 1938. Krom tiuj konkursoj ĉiujare ankaŭ okazas minimume du mondopokalaj turniroj. Dum olimpiaj ludoj kaj monda ĉampionumo nur po unu teamo de lando rajtas partopreni en kategorio. En la mondopokalaj turniroj maksimume du teamoj de lando rajtas partopreni en la sama kategorio.
Ekde la monda ĉampionumo 2010 la unua konkurso por virina kanuado (WC1 200m) oficiale estas parto de la programo post kiam virinaj kanuadaj konkursoj estis provokonkursoj en 2009. Ankaŭ konkursoj por malkapabluloj eniĝis la programon de la monda ĉampionumo en 2010.
Programo
Almenaŭ tri boatoj necesas por komenci kurumon. Se la nombro de boatoj estas pli granda ol tiu de la koridoroj konkurso konsistas el pluraj etapoj.
Eksteraj ligiloj
Paĝo de la ICF pri la fako
NGC 4587
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Charlize Theron
Charlize THERON naskiĝis en Benoni, Sud-Afriko) estas Oskar-premiita (2004) sudafrika aktorino. Ŝia gepatra lingvo estas la afrikansa, sed ŝi parolas ankaŭ sen akcento angle.
Ŝi estas sola infano de siaj gepatroj kaj 15-jaraĝa estis okulatestanto, kiam ŝia patrino mortpafis sian edzon, kiu en alkohola influo ekatakis ŝin. Oni ne akuzis la patrinon.
Kariero
Kiel 16-jaraĝa, ŝi venkis en loka beleca konkuro kaj veturis al Milano pro modela kontrakto. Fine de la kontrakta termino ŝi laboris en Novjorko kaj decidis resti tie. Ŝi studis baleton, sed pro genua traŭmato ŝi decidis forlasi la urbon kaj veturis al Los-Anĝeleso.
Ok monatojn post sia alveno, ŝi ricevis la unuan senvoĉan rolon kaj aperis en videofilmo. Ekde tiam ŝi aperis en pli kaj pli gravaj holivudaj filmoj, kiel ekzemple The Cider House Rules (La regularo de la cidrejo).
Ŝi aperis en majo de 1999 sur paĝoj de la usona revuo Playboy. Ŝi akiris Oskar-premion en 2004 kaj estis ekde 2004 reklamvango de Christian Dior.
Bobo Chan
Bobo CHAN Man-Woon (陳文媛, n. ) estas eksa honkonga kantisto kaj modelo. Ŝi estis aktorino en diversaj kinofilmoj kaj televidaj serioj.
Li mondfamiĝis en februaro de 2008 pro fotoskandalo de Edison Chen.
Supra monakejo (Arnstadt)
La Supra monakejo (germane: Oberkloster) estas historia abateja areo en la urbocentro de Arnstadt (Untergasse nr. 1/3).
Priskribo
La komplekso troviĝas sude de la Kirko Nia kara Sinjorino, sur la areo de la Virgulino-abatejo kiu tien ĉi estis translokita en 1309 disde Valpurgo-monto.
La en 1521 konstruita Supra monakejo estis ankoraŭ parto de la en 1533 pro la Reformacio abolciita benediktanina abatejo. La teretaĝo estis verŝajne kunsidejo (latine: capitulum), la unua etaĝo dormejo (latine: dormitorium). Ĉe la okcidenta flanko oni malkovris restojn de dometo el ŝtono, eble iama parto respektive alikonstruitaĵo de la monakejo.
La unua sekulara alikonstruo estis en 1564 fare de Erasmus Kilian; ĉ. la jaro 1700 oni enmetis internajn vandojn por adapti la tuton favore al la loĝantoj.
Tiam ankaŭ surkonstruitis la sudorienta angulo de la korto inter Supra monakejo kaj la ankoraŭ konservita flanka ejo per pordodomo.
La pergolon inter la eksa monakejo kaj la menciita pordodomo oni rekonstruis en 2009. La internaj ĉambroj el la 18-a jc laŭstrukture grandparte konserviĝis kaj daŭre servas kiel loĝejoj.
La Malsupra monakejo
La t.n. Malsupra monakejo konstruitis en 1564 - kun enkorpigo de pli malnovaj muroj - kiel trabfakaĵo. Ĝi ĉiam estis nur loĝejo. La orelon ornamis figuroj sur rozetoj kaj andreaj krucoj. Ekde 1822 tie ĉi gastis prizono kun laborejo. Subtegmente ĝis nun viziteblas la "ĉeloj".
Ekde 2009 oni restaŭris la komplekson kaj evoluigis uzokonceptojn (ekz. de la Malsupra monakejo kiel tranoktejo publika).
Biostratigrafio
La biostratigrafio (de greke: βίος bios = vivo; stratigrafio = tavolscienco) estas subdisciplino de la stratigrafio en la geologio. Ĝi okupiĝas pri la divido kaj la relativa kronologia determinado de petrounuoj helpe de fosilioj.
Auguste Rodin
Auguste RODIN (François-Auguste-René Rodin) (naskiĝis la en Parizo, mortis la  en Meudon) estis franca skulptisto, unu el la plej eminentaj skulptistoj de la moderna epoko. Li ludis gravan rolon en la arto de la malfrua 19-a jarcento.
Eble lia plej fama verko estas la bronza skulptaĵo, La Pensanto.
Vivo
Auguste Rodin naskiĝis la, ĉe la numero 3 de la strato Arbalète en Parizo, en kamparo-devena kaj malriĉa familio. Lia patro, Jean-Baptiste, estas normanddevena, lia patrino Marie Cheffer estas lorendevena. Per la unua edziĝo de sia patro kun Gabrielle Cateneau, li havas bofratinon, Clothilde, kiu verŝajne estis forigita el la familio post la dua edziĝo de Jean-Baptiste. Auguste havas pli aĝan fratinon, Maria.
Rodin devenis el konservativa familio de oficistoj; lia patro laboris ĉe policadministracio. En la jaro 1853, Rodin, 13-jara, estiĝis lernanto en École Spéciale de Dessin et de Mathématiques. Postajare li ŝanĝis al École des Arts Décoratifs. Tie li restis ĝis la jaro 1862. Dume li vane provis estiĝi studento ĉe la fama École des Beaux-Arts.
Kiam lia fratino mortis en 1862, Rodin spertis krizon kaj iĝis membro de la ordeno de la Pères du Saint-Sacrement. Ekde lia eniro li havis la rajton por ĉiam fari artverkojn.
2 jarojn poste Rodin estiĝis lernanto de Albert-Ernst Carrier-Belleuse, kie li restis ĝis la jaro 1870. Post ilia disiĝo en Bruselo li finfine ricevis publikajn mendojn kaj laŭdon.
Kiam Rodin loĝis ekde 1894 en Meudon, li gvidis rondon el junaj verkistoj kaj artistoj.
Ĉe la Internacia ekspozicio en Parizo en 1900 oni montris en pavilono Rodin 171 verkojn de li. Dum la jaroj 1905 kaj 1906 Rainer Maria Rilke laboris kiel privata sekretario por Rodin. En la Hôtel Biron, la nuna Musée Rodin, Rodin instalis en 1907 pluan atelieron.
Castelnau-Valence
(jen france, okcitane Castèlnòu e Valença) estas komunumo de Francio, konsistanta evidente el la du loĝlokoj Castelnau (Castèlnòu) kaj Valence (Valença). Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
István Szerdahelyi
Profesoro SZERDAHELYI István (serdaheji) (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1924 en Negreşti-Oaş, mortis la 21-an de aŭgusto 1987 en Budapeŝto) - hungara lingvosciencisto, esperantologo, vortaristo, juristo kaj pedagogo. En 1965 fondis kaj gvidis Esperantologian Fakkomisionon de Hungaria Esperanto-Asocio, kaj en 1966 fondis Esperanto-fakon ĉe ELTE kies lekcianto estis ĝis sia morto
La "Hungara-Esperanta Meza Vortaro"
De 1983 Szerdahelyi gvidis ellaboron de Hungara-Esperanto vortaro. La unua versio estis preta en 1987, sed ne povis esti finpretigita pro lia frua morto. Ilona Koutny transprenis la gvidadon de la vortaraj laboroj, kunredaktoroj estis Ottó Haszpra kaj Balázs Wacha, krome ĉirkaŭ 50 aliaj kontribuintoj. En 1996 fine aperis la "Hungara-Esperanta Meza Vortaro" en Budapeŝto. Laŭ ĝia antaŭparolo la vortaro entenas ĉirkaŭ 45.000 vortar-artikolojn (65000 leksikajn unuojn). Ĝia antaŭulo, la malgranda vortaro hungara-esperanta de Alfonz Pechán de 1961 enhavas nur la duonon. La "Meza Vortaro" estas la unua tiukategoria vortaro etnolingvo-Esperanta de eŭropa lingvo. Nur la germana-esperanta de Erich-Dieter Krause de 1983 tiutempe havis similan amplekson kun ĉirkaŭ 40.000 leksikaj unuoj. La "Granda Vortaro Franca-Esperanto" de Le Puil kaj Danvy de 1992 postrestas ĝin laŭ amplekso (ĉ. 32.000 vortaraj artikoloj) kaj el leksikografiaj vidpunktoj, la preskaŭ samtempa Angla-Esperanta de Peter Benson (1995) ankaŭ estas malpli ampleksa kun ĉirkaŭ 28 000 kapvortoj. La grandaj vortaroj de Minnaja (itala-esperanta, 1996), de Diego (hispana-esperanta, 2002) kaj Krause (germana-esperanta, 2007) sekvis nur poste.
NGC 4588
NGC 4588 (aliaj indikoj — UGC 7810, MCG 1-32-124, ZWG 42.189, VCC 1772, PGC 42277) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Orfolio
Orfolio estas ege maldika folio, kiun produktas orbatisto el oralojo. Orfolio estas jam uzata ekde la antikva epoko por orumado, por ke nemetalaĵoj aspektu kiel pura oro. Centro de la orfolia produktado en Germanio estas Schwabach [Ŝvabaĥ]. Ĉefe uzas orfolion orumisto por orumi figurojn en preĝejoj, operejoj, kasteloj, muzeoj ktp., sed ankaŭ por mebloj kaj kadroj de bildoj. Ŝtontajlisto uzas orfolion por skriboj sur tombaj ŝtonoj. Libropresisto bezonas orfolion por fari orajn skribojn sur bindaĵoj de libroj, sed nun ne tiel ofte kiel en frua tempo.
Orfolioj ekzistas en diversaj koloroj. Ŝtontajlisto uzas pli helan koloron ol orumisto. Kiam oni trarigardas la orfolion kontraŭ lumo, ĝi aspektas iomete verda-blua.
Interese estas ke produktistoj de likvoroj donas malgrandajn restaĵojn de orfolio en likvoron, por ricevi la efekton kiel neĝado en la botelo. Do, eblas ankaŭ trinki oron. La Kupolo de la Roko estas fama ekzemplo de orfolio.
Károly Jánk
JÁNK Károly (ja:nk) estas hungara poeto naskita en Satmaro la 21-an de decembro 1967.
Abu Ubajdah ibn al-Ĝarrah
Abū ‘Ubajdah ‘Āmir ibn ‘Abdillāh ibn al-Ĝarāḥ (583–639) (en araba أبو عبيدة عامر بن عبدالله بن الجراح), plej ofte konata kiel Abū ‘Ubajdah ibn al-Ĝarāḥ aŭ eĉ Abu Ubajdah ibn al-Ĝarrah, estis unu el la kompanoj de la islama profeto Muhammad (sahaboj). Li estis militkomandanto de granda sekcio de la Raŝiduna Armeo dum la epoko de la Raŝida Kalifo Umar kaj estis en la listo de la eblaj sukcedantoj de Umar al Kalifeco.
Mostek (Rybník)
Mostek (Schwanenbrückl) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rybník, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km norde de Rybník en Bohemia arbaro. Estas ĉi tie registrita neniu adreso. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu loĝanto.
Mostek situas en katastra teritorio Mostek u Rybníku kun areo 4,77 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1575.
Kentaro Oi
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Shonan Bellmare kaj Albirex Niigata.
Mielvespo
Brachygastra estas malgranda genro de neotropisaj papervespoj de la familio Vespedoj kaj ordo Himenopteroj, foje referencata kiel mielvespoj, kaj bone konata kiel unu el la nuraj tipoj de insektoj krom la variaj mielabeloj kiuj produktas kaj stokas mielon.
Raabs an der Thaya
Raabs an der Thaya ("Raabs" borde de la rivero Thaya) estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Waidhofen an der Thaya (germane: Bezirk Waidhofen an der Thaya ). La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Zsolt Bognár (aktoro)
Zsolt Bognár [ĵolt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bognár Zsolt estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Zsolt Bognár naskiĝis la  en Budapeŝto.
Občina Žiri
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas:
Občina Gorenja vas-Poljane norde kaj oriente, Občina Logatec en la sudoriento, Občina Idrija la sudokcidento, Občina Cerkno okcidente.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 18 vilaĝoj:
Brekovice, Breznica pri Žireh, Goropeke, Izgorje, Jarčja Dolina, Koprivnik, Ledinica, Mrzli Vrh, Opale, Osojnica, Podklanec, Račeva, Ravne pri Žireh, Selo, Sovra, Zabrežnik, Žiri, Žirovski Vrh
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-gorenjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:147_x431288.5_y100405.5_s13_b4
Lago de Bielo
Lago de Bielo (Bielersee, Lac de Bienne) estas lago en la okcidento de Svislando. Ĝi estas konektita kun la Lago de Neŭŝatelo per la rivero Thielle (germane Zihl) kaj la Lago de Morato per rivero Broye. Je ĝia norda fino situas la urbo Bielo.
Vinifuni estas funikularo super Lago de Bielo. La linio kondukas de Ligerz (Talstation) je 437 m al Prêles je 820 m sur altebenaĵo Tessenberg, parto de la Ĵurasa montaro. La linio havas longon de 1 198 m kun diferenco de alteco de 383 m kaj maksimuma deklivo de 40%.
Duoninsulo Sankt-Petro-Insulo
Ĉe la suda flanko de la lago situas la duoninsulo Sankt-Petro-Insulo, kiu estas konata, ĉar sur ĝi dum pluraj semajnoj restadis la konata verkisto kaj pedagogo Jean-Jacques Rousseau.
<!-- Kaj ankaŭ Lago _Morat_/_Murten_ kaj Neŭŝatelo (lago), ĝi estas unu el la tri grandaj lagoj en la Jura regiono de Svislando. Ĝi (mensogoj, mensogas, kuŝas) proksimume je, je la lingva rando inter Germana & Francaj parolantaj areoj.
La lago estas 15 km longa kaj supren al 4.1 km larĝa. Ĝia surfaca areo estas 39.3 km², la maksimuma profundaĵo 74 sinjoro La lago estas situita je 429 metroj pli supre marnivelo.
Biel-_Bienne_ havas _catchment_ areo de pri 8305 km². Akvo restas en la lago por averaĝa de 58 tagoj. La rivero _Aare_, la rivero _Zihl_/_Thielle_ fluanta de Neŭŝatelo (lago) kaj _Twanbach_ degutanta akvo suben de la _surplombing_ unua Jura montara sistemo estas la ĉefa (alfluantoj, alfluantas). La rivero _Aare_ estis nomumita enen la lago en 1878, por ke malebligi la (inundanta, superakvanta, superakveganta) de la apud areo nomita "_Seeland_".
Unu el la ĉefa negoco en la areo estas la poŝhorloĝo kaj filiis _microtechnic_ (industrioj, industrias). Monda fama poŝhorloĝo (varomarkoj, varomarkas, brulmarkoj, brulmarkas) havi tie (situoj, situas) kaj stabejo en la areo, inkluzivanta la _Swatch_ Grupo kaj _Rolex_ (delokigoj, delokigas) fabrikado.
Urboj kaj vilaĝoj sur la lago
Kiel la lago estas situita sur la (rando, limo) de la Franca kaj Germana lingvo (regionoj, regionas), plej (lokoj, lokas) havi (nomoj, nomas) en ambaŭ lingvoj, kvankam ne ĉiuj (versioj, versias) estas ankoraŭ en uzi.
Eksteraj ligiloj
-->
Serravalle Sesia
Serravalle Sesia (jen itale, Seraval en la piemonta) estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas interalie la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas unu el la komunumaj festotagoj. Najbaras la komunumoj Borgosesia, Crevacuore (BI), Gattinara, Grignasco (NO), Guardabosone, Lozzolo, Prato Sesia (NO), Romagnano Sesia (NO) kaj Sostegno (BI).
Manu Katché
Manu KATCHÉ (fakte: Emmanuel KATCHÉ) (naskiĝis la en Saint-Maur-des-Fossés, departemento Val-de-Marne) estas franca frapinstrumentisto kaj tutmonde demandata studiomuzikisto. Krom tio li ankaŭ aperas kiel komponisto, kantisto, kantteksta verkisto, perkutinstrumentisto kaj muzikproduktisto. Lia muzika pezocentro estas rokmuziko kaj popmuziko, li tamen ankaŭ muzikas en la ĝenroj mondmuziko kaj ĵazo.
Jan Nowak-Jeziorański
Jan Nowak-Jeziorański, ĝuste Zdzisław Antoni Jeziorański pseŭdonomo Janek, Jan Zych (naskiĝis la 2-an de oktobro 1914 en Berlin, mortis la 20-an de januaro 2005 en Varsovio) – pola politologo, socia aganto, ĵurnalisto kaj soldato de Pola Enlanda Armeo, kuriero kaj misiisto de la Komandejo de Pola Enlanda Armeo kaj de la Pola Registaro en Londono. Kavaliro de la Ordeno de Blanka Aglo.
Manu Katché
Ekde 2007 (ekde 2008 ĉiumonate, ekde 2010 ĉiusemajne) li laboris (kune kun Alice Tumler) kiel televid-moderatoro de la muzika televid-elsendo One Shot Not inicita de li. Tiu ĉi prezentas mallongajn koncertojn, improvizad-kunsidojn kaj intervjuojn kun variaj muzikistoj de diversaj muzikaj stiloj, kiujn Manu Katché parte akompanas per frapinstrumentaro. La germana-franca kulturkanalo ARTE dissendas la elsendon. Antaŭe Katché akiris en sia hejmlando Francujo altan popularecon kiel ĵuriano de la televida talentulo-spektaklo Nouvelle Star.
Jan Nowak-Jeziorański
Antaŭ la dua mondmilito
Naskiĝis nokte la 2-an/3-an de oktobro 1914. Zdzisław Jeziorański la plej grandajn meritojn kaj famon akiris kiel Jan Nowak. Sub tiu ĉi okupacia pseŭdonomo disvolvis dummilitan kurieran agadon kaj en la postaj jaroj uzis ĝin ankaŭ antaŭ la mikrofonoj de la Radio Libera Eŭropo. Li estis filo de Wacław (mortis en 1918), oficisto de asekura societo kaj Elżbieta Piotrowska (mortis en 1975).
Periodo de emigracio post 1945
Post la dua mondmilito restis Okcidente, loĝante en Londono, Munkeno kaj Vaŝingtono. En la jaroj 1948–1951 laboris en pollingva filio de brita BBC. Lia agado en Britio helpis konsciigi okcidentan publikan opinion pri grandeco de germanaj-naziaj krimoj en la tuta Pollando. Fine de 1951 ekgvidis Radion Libera Eŭropo. Li dum kelkaj monatoj ĝin organizis, kreante antaŭ ĉio ties skipon. La unua disaŭdigaĵo al Pollando estis la 3-an de majo 1952. La pollingvan filion de ĝi li gvidis seninterrompe ĝis la 1-a de januaro 1976, kiam anstataŭis lin Zygmunt Michałowski (1918-2010).
Post sia retiriĝo dum 20 jaroj aktivis en Kongres Polonii Amerykańskiej (Kongreso de Pola-Usona Diasporo) (landa direktoro 1979–1996). Li ankaŭ estis konsultanto de Nacia Sekureca Konsilio de Usono. Dum pluraj jaroj aktivis en la pola diasporo, kaj danke al siaj signifaj influoj en usonaj regopovoj ludis ŝlosilan rolon dum akcepto de Pollando al NATO. Membro de Pola Scienca Societo en ekzilo (ekde 1985).
Thaya (Malsupra Aŭstrio)
Thaya estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Waidhofen an der Thaya (germane: Bezirk Waidhofen an der Thaya ). La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Teichstein
Teichstein [‘tajĵŝtajn] estas la nomo de roko en Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi atingas la altecon de 412 metroj kaj situas 4 km sude de Ottendorf kaj 5km nordoriente de Schmilka.
La roko Teichstein estas alirebla sur pado el proksimume orienta direkto. Proksime al ĝia suda flanko troviĝas la restoracio "Zeughaus".
Winterstein (Saksa Svislando)
Winterstein [], kiu signifas Vintroŝtono, estas la nomo de roko en Elba Grejsmontaro. Ĝi estas 390 metrojn alta kaj situas en la germana parto de la montaro – kvar kilometrojn sude de Ottendorf kaj la saman distancon nordoriente de Schmilka.
La rokon Winterstein oni nomas ankaŭ Hinteres Raubschloss [~raŭbŝlos], kiu signifas Malantaua Rabokastelo, ĉar en la mezepoko sur ĝi troviĝis burgo. Post la estintaj konstruaĵoj restis malmulto; precipe truoj kie sin apogis traboj, ŝtupoj kaj cisterno.
La supra plataĵo de Winterstein estas atingebla trans fera eskalo, kiu staras vertikale meze de kavaĵo en la rokinterno kaj trans feraj ŝtuparoj en fendego.
Sur la roko prezentiĝas cirkla panoramo, kiu inkluzivas Teichstein, Lorenzsteine, Kleiner Winterberg, Affensteine kaj la vilaĝon Ottendorf.
11377 Nye
11377 Nye estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ralph A. Nye, planiston de instrumentoj ĉe la Observatorio Lowell. Li uzis siajn grandajn teknikajn talentojn por ŝanĝi en realaĵo la svagajn ideojn pri kio LONEOS aspektu kaj kiel ĝi funkciu.
Schorndorf
Schorndorf - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rems-Murr kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La landa ĉefurbo Stutgarto situas proksimume 29 kilometrojn okcidente.
Kune kun la najbara vilaĝo Winterbach la urbo konsistigas administran komunumaron.
Geografio
Schorndorf situas en la valo de la rivero Rems, kie la riveretoj Schornbach kaj Wieslauf enfluas la riveron. Norde troviĝas la arbaroj "Berglen" kaj "Welzheimer Wald", sude la arbaro "Schurwald".
Historio
La komunumo unuafoje dum la jaro 1235 skribe menciiĝis per la nomo „Uff dem Sand“. Poste la setlejo fariĝis urbo. En 1634 incendio detruis preskaŭ la tutan urbon, post okupado per imperiestraj trupoj kadre de la Tridekjara Milito. Fervojo kaj stacidomo venis al la urbo dum la jaro 1861.
Urbopartoj
(ekde 1972:) Buhlbronn, (ekde 1973:) Miedelsbach, Schlichten, Weiler/Rems (ekde 1975:) Haubersbronn, Oberberken (kun Unterberken) kaj Schornbach (kun Mannshaupten)
Buhlbronn
Haubersbronn
Miedelsbach
Oberberken
Schlichten
Weiler/Rems
Vidindaĵoj
Urbodomo: La urbodomo estis konstruita de 1726 ĝis 1730 laŭ planoj de la arkitekto Georg Friedrich Majer (1695 – 1765).
La naskiĝdomo de Gottlieb Daimler: Gottlieb Daimler, pioniro de la aŭtomobilhistorio, naskiĝis la 17-an de marto 1834 en la urba strato „Höllgasse“. La trabfakan domon de la familio Daimler aĉetis la avo de la inventinto en 1787 kaj 1806 je du partopagoj. Ĉi tie la posta entreprenisto pasigis sian junaĝon kiel filo de bakisto. Nun la historia domo servas kiel museo kaj seminarejo de la firmo Daimler-Chrysler.
"Urba muzeo": La urba muzeo en du trabfakaj domoj, antaŭe latin- kaj germanlingva lernejo, montras la historion de Schorndorf kaj la proksima ĉirkaŭaĵo.
5837 Hedin
5837 Hedin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels sur unu el la 130 fotografiajn platojn eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego, Kalifornio). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sveda geografo kaj esplor-vojaĝisto Sven Hedin (1865–1952). Li esploris la, malkovris la antikvan kaj la fontojn de Bramaputro kaj de Induso.
Branišovice
Branišovice (Frainspitz, eventuale Frainspitz-Weinberg) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego proksimume 7 km sudokcidente de Pohořelice. Vivas ĉi tie. La najbataj municipoj estas Vlasatice, Pohořelice, Šumice en distrikto Brno-provinco kaj Olbramovice kaj Trnové Pole en distrikto Znojmo. Konsisto de Branišovice estas ankaŭ devene memstara vilaĝo Vinohrádky, kies kuniĝo okazis en la jaro 1848.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Znojmo.
Historio
La unua skribmencio pri korto en Šumice devenas el la jaro 1222.
Kiam finis la unua mondmilito, Branišovice enfalis por mallonga tempo en teritorion de la protesta germana ŝtato Deutscheböhmen kaj ĝi estis konsisto de unu el la provincoj. En la intermilita epoko venis la plej granda evoluo de la vilaĝo, estiĝis kaj funkciis multe da societoj, estis fondita ĉeĥa lernejo kaj infanĝardeno. La trankvilan germana-ĉeĥan kunvivadon interrompis nur la estiĝo de Sudetgermana partio de Henlein kaj radikalizo. Post la subskribo de Munkena interkonsento Branišovice enfalis en regiono de Sudetio prenitaj de Tria regno.
Toshiyasu Takahara
Toshiyasu Takahara (髙原 寿康, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Consadole Sapporo, Shimizu S-Pulse kaj FC Machida Zelvia.
Paolo Ruffini
Paolo Ruffini, naskiĝis en Valentano (Viterbo) la 22-an de septembro (1765) kaj mortis en Modeno (Italio) la 10-an de majo (1822), estis matematikisto kaj universitata profesoro en Modeno el kiu tamen estis forigita pro lia rifuzo ĵuri fidelecon al la materialisma programo de la franca-jakobena-napoleona registaro. Li ankaŭ praktikis medicinon. Filo de medicinisto, Bazilo Ruffini, kiu tuj post la naskiĝo de Paolo translokiĝis al Emilio-Romanjo, li studis en normalaj lokaj studentejoj kaj enskribiĝis 1783 en la universitato de Modeno, kie studis precipe matematikon kaj medicinon, sed ankaŭ literaturon kaj filozofion, kaj kie aparte disĉiplis ĉe fama docento pri matematika analitiko. Post diplomiĝo, en 1797 li profesoris pri matematiko en la universitato de Modeno, sed el tiu ofico li estis forigita ĉar lia katolika kredo altiris lin, kune kun aliaj profesoroj kiel famaj scienculoj (Luigi Galvani, ekzemple) tie aŭ aliloke, ne instrui materialismon laŭordone de la Cisalpa Respubliko kiu devis obei al direktivoj de la jakobena Parizo. En 1806 Paolo Ruffini estis membrigita al la Akademio de Katolika Religio de Romo kaj li ekinstruis en la katedro de matematika analitiko, sed tuj post la Ateneo estis fermita ordone de la okupanta napoleona aŭtoritato 1808, li ekinstruis ĉe la Milita Akademio de Modeno starigita de la napoleona registaro.
Kiam eksplodis la epidemio de ekzantema tifo en 1817, li malsaniĝis kuracante la pacientojn kaj malgraŭ la parta resaniĝo li devis forlasi la docentan ŝarĝon 1819. Kaj li mortis en la 10-a de decembro de 1822.
Heredaĵo
Lia nomo estas ligita al la Teoremo de Abel-Ruffini (eble formulita en 1803 aŭ 1805), parta demonstro pri la algebla nesolvebleco de la ekvacio superaj al kvargrado, pere de la teorio de grupoj, kaj al la malkompono de la polinomoj. Krome, 1809, li publikigis la Regulon de Ruffini, algoritmo por efektivigi la dividon de polimono en matematika variablo per unugrada binomo en la sama variablo. La algoritmo permesas atingi kaj la polinomon kvocientan kaj la restaĵan polinomon. Temas, sume, pri sempligita algoritmo.
En la filozofia kampo, Paŭlo Ruffini provis per raciaj rezonadoj pruvi la senmortecon de la animo.
Aliaj projektoj
KOMUNEJO:
Vápno
Municipo Vápno situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de rivero Elbo, 12 km norde de urbo Přelouč. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri vilaĝo Vápno estas el la jaro 1337, sed laŭ diversaj trovaĵoj kaj pliaj deduktoj ĝi ekestis multe pli frue. Vico da atestaĵoj de ĉi tiu teritorio devenas eĉ el latena periodo (pli nova ferepoko) (4-a - 1-a jarcentoj a.K.). El tiu tempo devenas ankaŭ trovaĵoj el bronzo kombinita kun fero el ĉirkaŭaĵo de Chlumec nad Cidlinou, de kiu Vápno distancas nur 10 km. La prisetlado daŭris ankaŭ plu, en t.n. romia periodo en Bohemio, kiam kelta loĝantaro estis ŝanĝita per ĝermanoj kaj de 5-a - 6-a jarcentoj per prisetlado de slavoj. Tuta nordorienta Bohemio inkluzive de regiono ĉe la rivero Cidlina estis domeno de forta slava gento Ĥarvatoj.
Dominanto de la regiono estas preĝejo de Sankta Georgo en Vápno situanta sur deklivo de altaĵo nomata Sušina, skribe atestita en la jaro 1366 kaj unika malfermita sonorilejo staranta en ombro de giganta tilio. Plia memorinda arbo estas vastbranĉa pirarbo en kampoj direkte al Malé Výkleky.
En Vápno estas baza lernejo jam de la jaro 1738, kiam estis konsekrita la unua ligna lernejo, la dua ligna estis konstruita 40 jarojn poste kaj la nuntempa lernejo estas el la jaro 1882. Tiam ĝi havis kvin klasejojn kaj lernis en ĝi 448 lernantoj. Nuntempe en du klasoj lernas kvin sinsekvaj instrujaroj kaj el tio 30 infanoj estas el proksimaj vilaĝoj.