cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kupolo
Komenca historio kaj simplaj kupoloj
Konzolhavaj ŝtonaj kupoloj troviĝis el la Neolitika periodo en la Antikva Proksima Oriento, kaj en Mezoriento al Okcidenta Eŭropo el antikveco. La reĝoj de Akemenida Persio havigis aŭdiencojn kaj festivalojn en kupolecaj tendoj derivitaj el la nomadaj tradicioj de Centrazio. Simplaj kupolecaj maŭzoleoj ekzistis en la Helenisma periodo. La restaĵoj de granda kupolhava cirkla halo en la ĉefurbo de la Partia Imperio nome Nisa estis datitaj el eble la unua jarcento a.K., montrante "...la ekziston de monumenta kupoleca tradicio en Centrazio kiu ĝis tiam estus estinta nekonata kaj kiu ŝajne antaŭis al la Romiimperiaj monumentoj aŭ almenaŭ estis disvolviĝintaj sendepende el ili. Ĝi ŝajne havis lignan kupolon.
Niederdorf (Zuriko)
Niederdorf (signifo en Esperanto: malalta vilaĝo; en la alemana lingvo kutime karesforme nomita s'Dörfli) estas kvartalo kaj la koro de la malnova urbocentro de Zuriko. Unuflanke Niederdorf en Zuriko estas la nomo de la strato, kiu komenciĝas apud la planco Central kaj transiras post la placo Stüssihofstatt al la strato Münstergasse. Aliflanke Niederdorf estas la nomo de la kvartalo, kies koron formas Niederdorfstrasse.
Etendiĝo
La kvartalo Niederdorf havas la formon de pinta triangulo. Ĝia norda pinto estas la placo Central. Gian limon en okcidento formas la rivero Limato kaj en okcidento la strato Seilergraben, kiu en mezepoko estis parto de la malnova urba muro, ĝian sudan limon formas la linio de la placo Neumarkt tra la Granda Monaĥejo al la Akvopreĝejo. Sude de ĝi troviĝas la kvartalo Oberdorf. Kiam oni parolas en Zuriko pri Niederdorf oni tamen ofte ankaŭ uzas la nomon por la tuta orientflanka parto de la malnova urbo, do Niederdorf kaj Oberdorf kune. La koron de la kvartalo formas la placo Hirschenplatz kie ĉiu jare je la 11-a de novembro je la 11-a horo 11 komenciĝas la monstra koncerto de la karnevalo.
Oriente de Niederdorf sur la deklivo de Zürichberg situas la Universitato de Zuriko kaj la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko, kiu atingeblas ek de Niederdorf per funikularo. Tial la kvartalo ankaŭ estas tre ŝatata loko de la zurika studentaro.
Trafiko
La tuta kvartalo estas fermita por la aŭtomobiltrafiko kun escepto de la placo antaŭ la centra biblioteko kaj la strato Mühlegasse kaj la norda parto de la strato Limmatquai, kaj nature Seilergraben en oriento. Sur Limmatquai kaj Seilergraben cirkulas tramoj kaj trolebuso.
Stratkafejoj kaj nokta vivo
Niederdorf estas tre ŝatata kvartalo pro siaj multnombraj stratkafejoj, kabaredoj kaj noktokluboj. Ĝis en la 1980-aj jaroj Niederdorf estis nokte la centro de la zurika stratprostitucio, sed pro la fermo de la kvartalo al la aŭtotrafiko, la stratprostitucio hodiaŭ troviĝas en aliaj kvartaloj de la urbo.
Centra Biblioteko Zuriko
Ĉe Predigerplaco troviĝas la Centra Biblioteko Zuriko, kiu estas komuna biblioteko de la Kantono Zuriko, la Universitato de Zuriko kaj la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko. La Centra Bilbioteko Zuriko posedas ankaŭ grandan kolekton de Esperanto-libroj, kiuj devenas el la iama klubbiblioteko de Esperanto-Societo Zuriko.
Karibio anglalingva
Karibio anglalingva (angle: British West Indies aŭ Commonwealth Caribbean) estas la kolektiva nomo por ĉiuj insuloj en Karibio, kiuj estas aŭ estis kolonioj de la Brita Imperio ( Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando). La esprimo ankaŭ rilatas al la britaj teritorioj sur la kontinento en la sudamerika areo: Brita Honduro kaj Brita Gujano (kaj la Miskita Marbordo).
Terminologio
La termino Karibio anglalingva estas uzata por referenci al la koloniigitaj Okcidentaj Indioj, kie la angla estas plejparte parolata. Karibio anglalingva estas preferata termino al tiu de Brita Karibio aŭ Britaj Karibiaj Insuloj, ĉar plejparto de la teritorioj estas nuntempe sendependaj nacioj. La nomoj "Britaj Karibiaj Insuloj" aŭ "Brita Karibio" tial iom post iom ne plu estis uzataj en la 20-a jarcento.
Sendependaj ŝtatoj
Nuntempe la plej multaj el la insuloj kaj teritorioj, inkluzive ĉiujn pli grandajn, estas nun laŭleĝe sendependaj landoj, kvankam kun proksima politika kaj komerca rilatoj kun Britio.
Ĉi tiuj landoj apartenas al multaj internaciaj forumoj kiel la Organizo de Amerikaj Ŝtatoj, la Asocio de Karibaj Ŝtatoj , la Monda Komerca Organizo , la Unuiĝintaj Nacioj , la Kariba Komunumo , la Komunumo de Nacioj.kaj la Kariba Disvolva Banko , inter aliaj. La ceteraj (la plej malgrandaj) estas Britaj Transmaraj Teritorioj. Tamen la termino ankoraŭ estas uzata por indiki ĉi tiujn lastajn britajn insulajn teritoriojn en Karibio, kiel ekzemple Kajmana Insularo.
Ipswich
Esperanto
Wilfrid Walwyn Padfield fondis tie Esperanto-societon en 1905.
Karibio anglalingva
Sendependaj ŝtatoj
La sendependaj ŝtatoj estas nuntempe (dato de sendependeco, se entute, inter krampoj):
Britaj teritorioj
Teritorioj kiuj restis britaj teritorioj estas:
Ipswich
Ĝemelaj urboj
Nuntempe Ipswich estas ĝemelurbo al Arras
Karibio anglalingva
Federacio de Karibiaj Insuloj
La Federacio de Karibiaj Insuloj (ankaŭ nomata aŭ Okcidentaj Antiloj) estis mallongdaŭra federacio, kiu ekzistis de la 3-a de januaro 1958 ĝis la 31-a de majo 1962. Ĝi konsistis el pluraj karibiaj kolonioj de Britio.
Inter 1958 kaj 1962, ĉiuj insulaj teritorioj, krom la Britaj Virgulinsuloj, Bahamoj, Brita Honduro kaj Brita Gujano, estis organizitaj en la Federacio de Karibiaj Insuloj. La celo de la Federacio estis krei politikan unuiĝon, kiu sendependiĝus de Britio kiel ununura ŝtato, eble simila al la Aŭstralia Federacio, aŭ kanada konfederacio. Sed la Federacio kolapsis pro internaj politikaj konfliktoj antaŭ ol ĝi povus disvolviĝi.
Aporofobio
Aporofobio (el la aporofobia, kaj tio el la άπορος, á-poros, "malriĉa" kaj φόβος, phobos, "timo"; laŭvorte "timo de malriĉeco" aŭ "timo de malriĉuloj") estas intensa kaj persista negativa sento, malamikeco aŭ malakcepto al malriĉeco aŭ malriĉuloj.
La koncepto de aporofobio estis proponita en la 1990-aj jaroj de la hispana filozofo Adela Cortina, profesoro pri Etiko kaj Politika Filozofio en la Universitato de Valencio, por diferencigi tiun sintenon de ksenofobio, kiu nur rilatas al malakcepto de eksterlandanoj, kaj rasismo, kiu estas diskriminacio de etna grupoj. La diferenco inter aporofobio kaj ksenofobio aŭ rasismo estas, ke socie ne ekzistas diskriminacio aŭ marĝeniĝo de enmigrintoj aŭ membroj de aliaj etnoj kiam tiuj homoj havas riĉaĵon, ekonomiajn rimedojn kaj/aŭ socian kaj amaskomunikilan gravecon.
Ignác Sauer
Ignác Sauer, laŭ hungarlingve kutima nomordo Sauer Ignác estis hungara kuracisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1859).
Ignác Sauer naskiĝis la  1801 en Veszprém (urbo). Li mortis la 1863 en Pest (urbo).
Biografio
Ignác Sauer frekventis universitaton en Pest kaj Vieno. Inter 1827-1841 li kuracadis en la Habsburga Imperio, tamen plej ofte en Vieno. Li multe laboris kontraŭ epidemio de ĥolero en 1831. Inter 1843-1860 li instruis en universitato en Pest. En 1848 li estis nomita ĉefkuracisto de la jam sendependa lando. Post falo de la liberecbatalo li perdis unu jaron la profesorecon. En 1861 li denove estis nomita ĉefkuracisto de la lando. En la studjaro 1862 li estis rektoro. Li estis la unua kuracisto en Hungario, kiu profitis la frapadon sur la korpo por konstati la eblan malsanon.
Aukštojas
La monto Aukštojas (aŭ Aukštojo kalnas, "Aukštojas-monto", respektive Aukštasis kalnas, simple "plej alta monto") estas la plej alta punkto de Litovio. La monto nur kelkajn kilometrojn for de la limo al Belarusio situas en la proksimeco de la vilaĝo Medininkai en la arbaro Migūnai, proksimume 24 kilometrojn sudoriente de la ŝtata ĉefurbo Vilnius. Dum la jaro 2004 specialistoj de la instituto pri geodezio de la Teknika Universitato Kaŭnaso mezuris la monton helpe de la teknologio GPS kaj notis altecon de 293,84 metroj. Ĝis tiam la monto Juozapinės kalnas ("jozefina monto") en distanco de 500 metroj kun sia alteco de 292,7 metroj mise oficiale konsideriĝis la plej alta punkto de la lando. Jam dum la jaro 1985 la litova geografo Rimantas Krupickas vortumis dubon pri tiu titolo de plej alta punkto.
La respondeculoj de la distrikto Vilnius decidis transformigi la ĝis nun agrikulture utiligitan terenon al areo por turismaj kaj kulturaj celoj. Ĉe la montopintto troviĝas arbareto el pinoj. La institucio 'Lietuvos viršūnės', kiun gvidas Vladas Vitkauskas, konata litova montgrimpisto, provas establigi la monton kiel pejzaĝa monumento de la regiono.
Aukštojas (ankaŭ Aukštėjas , Aukštujis, la "plejaltulo") laŭ la litova mitologio estas nomo por la supera dio, la kreinto de la mondo. Libertas Klimka, profesoro ĉe la pedagogia universitato Vilno, proponis la nomon por la nova plej alta punkto de la ŝtato kaj gajnis baptan konkurson. La monto baptiĝis la 20-an de junio 2005 kadre de neoficiala festo. La 18-an de novembro 2005 la distrikta parlamento konfirmis la nomigon.
Stacio Bizen-Tai
Stacio Bizen-Tai (japane: 備前田井駅 [Bizen-Tai-eki], angle: Bizen-Tai Station) estas fervoja stacio en Tamano, Gubernio Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Uno.
Ktezio de Knido
Ktezio de Knido (Kario) (en malnovgreka lingvo Κτησίας, Ktếsias) estis historiisto kaj kuracisto greka kiu naskiĝis ĉirkaŭ la komenco de la duona jarcento de la 5a jarcento a.K.
Membro de la familio de la Asklepiadoj, ekloĝis en Knido, poliso de Anatolio fama pro siaj kuracistoj.Li iĝis malliberulo de la persoj aĥemenidaj en momento kaj situacio nekonataj (almenaŭ dum la batalo de Kunaksa en la jaro 401 a.K.) kiel kuracisto de la persa reĝo Artakserkso la 2-a. Ktezio servis al la persoj en la negocadoj kiuj malvenkigis Sparton en la Batalo de Knido (394 a. K.) Diodoro Sikulo kaj Johann Tzetzes (1110-1180) indikis ke li servis la persan kortegon dum dek sep jaroj, kaj ke li revenis al sia naskiĝloko en 398 a. K. Laŭ Ksenofono, li akompanis la reĝon Artakserkso en la batalo de Kunaksa, entreprenita kontraŭ la frato de la reĝo, Ciro la Juna.
Reveninte en sian urbon ĉirkaŭ la jaro 395 a. K., li skribis la Historion de la Persoj kaj Historion de Hindio, ambaŭ forperditaj. Ktezio mortis post lia reveno al Knido en nekonata dato.
Imset
Imset (ankaŭ transskribata kiel Imsety, Amset, Mesti aŭ Mesta) estas malnovegipta sepulta dio, unu el la t.n. kvar filoj de Horuso. Li estas filo kunigata kun unu el mondpartoj - sudo, kun suda vento kaj ankaŭ kun ŝirmo de la korpo de mortinto - liaj hepatoj elprenataj dum balzamigaj ceremonioj kaj enmetataj en kanopojn kun fermilo en aspekto de kapo de Imset. Li estis bildigata ĉiam en homa aspekto.
Sinsakro
La sinsakro estas skeleta strukturo, ĉefe priskribata en birdoj kaj dinosaŭroj, kie la sakro etendas pro aldono de fuziitaj aŭ parte fuziitaj vostaj aŭ lumbaj vertebroj. La ilio de la pelvo estas ligita al la sinsakro kaj, ĉe kelkaj specioj, povas ankaŭ esti fuziita je ĝi. Kun la pelvo tio formas rigidan strukturon kiu portas la pezon de la malantaŭa fina parto de la animalo. Ĉe vivantaj kaj kelkaj prahistoriaj birdoj, poste al la sinsakro estas kutime nur kelkaj liberaj vostaj vertebroj, fine de kiuj kuŝas la pugostrio.
Je terminoj de ekstera morfologio, la sinsakro korespondas al la pugo.
(112553) 2002 PK44
(112553) 2002 PK44 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
15440 Ejoneo
15440 Ejoneo estas mezgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata "Greka Tendaro": ĝi orbitas, kun granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Dum la troja milito, la greka batalinto Ejoneo estis mortigita de Hektoro per lanco.
Kununurra
Kununurra estas urbeto en okcidenta Aŭstralio kun 3.700 loĝantoj. Ĝi estis fondita en la 1960-aj jaroj por servo de grandarea akvuma projekto, sed ĝi iĝis dumtempe turisma centro de Kimberley-regiono.
La nomo venas el indiĝena vorto Gunanurang, signifante "granda rivero" en lingvo de Miriwoong, kaj aludante je rivero Ord River.
Historio
La ŝtata irigacia projekto ĉe Ord River, kiu celis ekonomian puŝon en orienta Kimberley, estis realigita en du ŝtupoj.
Reludversio
Reludversio (cover, coversong) en moderna muziko estas adaptaĵo de ekzistanta kanto de malsama artisto ol la originala komponisto / prezentisto. Diversaj motivoj povas ludi rolon en tia reinterpretado. Kunprofiti kun la sukceso de la originalo estas unu el la malpli noblaj. Versio en malsama stilo de muziko (ekzemple, regea versio de balado) ne nepre estas nur odo al la aŭtoro, sed foje ankaŭ parodio aŭ eĉ rekte kritikado. Reludversio povas esti traduko aŭ kanto kun tute malsama teksto uzante saman melodion.
Kununurra
Historio
En la unua ŝtupo de 1961 ĝis 1963 oni konstruis baraĵlagon kun 20 kluzoj, kiu devis rezervi la precipitaĵon de ĉirkaŭ 800 mm jare kaj 80 % inter decembro kaj marto. Tiel estiĝis Lago Kununurra, nun ripozejo por la urbanoj.
Reludversio
Pri la termino
La nova versio de kanto (provizore) kovrus la originalan, tial en la angla oni nomas tion cover. La pli-malpli litera traduko kovraĵo tamen en Esperanto estas nur malofte uzata. Laŭ sondado en la grupo Lingva konsultejo de Facebook, preferataj estas la vortoj reludversio, propra versio kaj adaptaĵo.
Kununurra
Historio
En la dua ŝtupo estiĝis en 1971 ĉirkaŭ 55 km sude kontraŭ la riverfluo la 100 m alta baraĵo Ord River Dam kaj tiel la Lago Argyle. La akvorezerujo entenas ĉirkaŭ 10 miliardojn da m³ da akvo kaj neniam sekiĝis.
Reludversio
Eksteraj ligiloj
Jen kelkaj reludversioj en Esperanto:
Kununurra
Historio
Komence oni kultivis sur ĉirkaŭ 14.000 ha je kotonujo. La monokulturojn detruis en 1974 Heliothis-raŭpoj. La kultivado de fruktoj, sukerkano ĉesis en 2007 por tro altaj transportaj kaj laborkostoj, oni nun kultivas la blankan santalon (Santalum album), en 2010 jam sur 30 % de la areo.
Feldioara (Brașov)
Feldioara (hungare: Földvár, germane: Marienburg) estas komunumo en Rumanio norde de Braŝovo. Administre apartenas al ĝi Rotbav.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 491 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj), en 1992 5 604 (rumanoj, 12 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1240. Post disvastiĝo de la tutlanda poŝta servo la hungara loknomo Földvár ŝanĝiĝis al Barcaföldvár por fari diferencon de la aliaj vilaĝoj Földvár. Ĝis la Traktato de Trianon Barcaföldvár apartenis al Hungario (Brassó vármegye). Vilaĝorande vizitindas Studenta monumento pri 40 falintaj patrujdefendintoj.
Famuloj
En la iama Földvár naskiĝis hungara inventisto József Virág. Surloke instruistis la nehungaro Horst Schuller Anger.
Komunumoj pri földvár en Hungara reĝlando
Estas rilatoj inter komunumoj havanta la nomon földvár.
23212 Arkajitdey
23212 Arkajitdey estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Arkajit Dey, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Harker School de San Jose (Kalifornio, Usono).
Polarornis
Polarornis estas genro de prahistoriaj birdoj, eble kolimbo, nome de Gavioformaj.Ĝi enhtavas ununuran specion Polarornis gregorii konata el nekompletaj restoj de unu individuo trovita en la Insulo Seymour, Antarkto, en rokoj kiuj datas el Malsupra Kretaceo (Kuŝejo López de Bertodano, antaŭ 65 mj).
Aziaj Ludoj
La aziaj Ludoj, ankaŭ konataj kiel Asiad, estas tutkontinenta mult-sporta evento organizata ĉiun kvaran jaron inter atletoj de ĉiuj super Azio. La Ludoj estis reguligitaj de la azia Luda Federacia (AGF) de la unuaj Ludoj en Nova Delhi, Barato, ĝis la 1978 Ludoj. Pro tio ke la 1982 Ludoj ili estis organizitaj de la Olimpika Konsilio de Azia (OCA), post kiam la disrompo de la azia Luda Federacio. La Ludoj estas rekonita de la Internacia Olimpika Komitata (IOC) kaj estas priskribita kiel la dua plej granda mult-sporta evento post la Olimpikaj Ludoj.
En ĝia historio, naŭ nacioj gastigis la aziajn Ludojn. Kvardek ses nacioj partoprenis en la Ludoj, inkluzivanta Israelon, kiu estis ekskludita de la Ludoj post ilia lasta partopreno en 1974.
La lastaj Ludoj estis tenitaj en Incheon, Suda Koreio de la 19-a de septembro ĝis la 4-a de oktobro 2014.
Antaŭa formado
Antaŭ ol la aziaj Ludoj estis tenitaj, renkontiĝo sciita kiel la Foraj Orientaj Ĉampionecaj Ludoj ekzistis kiu estis unue proponinta en 1912 ĉe loko fiksita inter la Imperio de Japanio, la Filipinaj Insuloj kaj Ĉinio. La Foraj Orientaj Ludoj estis unue tenitaj en Manilo en 1913 kun 6 partoprenantaj nacioj. Dek pli da Foraj Orientaj Ludoj estis tenitaj ĝis 1934. Kontraŭ la fono de la dua Sino-japana Milito en 1934, en la vizaĝo de la insisto de Japanio sur inkluzivanta Manchu Imperio kiel konkursanta nacio en la Ludoj, Ĉinio anoncis sian retiron de partopreno. Sekve, la Foraj Orientaj Ludoj enhorarigita por 1938 estis nuligitaj. La organizo estis fine ĉesigita.
Formado
Post kiam la dua mondmilito, nombro de aziaj landoj fariĝis sendependaj. Multaj de la lastatempe sendependaj aziaj landoj deziris la formadon de nova tipo de konkurso per kio azia superregado ne estis esprimita tra perforto, sed male plifortigita tra reciproka kompreno. Dum la 1948 Summer Olympics en Londono, konversacio inter sportistoj de Ĉinio kaj Filipinoj levis la ideon restarigi la Forajn Orientajn Ludojn. Tamen, Guruo Dutt Sondhi, la indiana Internacia Olimpika Komitato reprezentanto, ne kredis tiun restarigon de la Foraj Orientaj Ludoj sufiĉe montrus la spiriton de unueco kaj nivelo de atingo okazanta en aziaj sportoj. Rezulte, li proponis al sportaj gvidantoj la ideo de havanta tute novan konkurson - kiu venis esti la aziaj Ludoj. Tio ĉi gvidis al interkonsento formi la azian Atletan Federacion. Prepara komitato estis tiam instalita redakti la luon por ĉi tiu nova korpo. Sur 13 februaro 1949, la azia Atleta Federacio estis formale inaŭgurita en Nova Delhi, apud la noma azia Luda Federacio, kun Nova Delhi anoncita kiel la unua gastiganta urbo de la aziaj Ludoj kiu estis enhorarigita esti tenita en 1950.
Krizo, reorganizado, vastigo
Komencanta en 1962, la Ludoj estis frapita de pluraj krizoj. Unue, la gastiganta landa Indonezio, rifuzita permesi la partoprenon de Israelo kaj Tajvano pro politikaj kaj religiaj aferoj. Rezulte, la IOC forigis ĝian sponsorecon de la Ludoj kaj finita Indonezion kiel unu el la IOCaj membroj. La azia Futbala Konfederacia (AFC), Internacia Amatora Atletiko Federacia (IAAF) kaj Internacia Halterleva Federacio (IWF), ankaŭ forigita ilian rekonon de la Ludoj.
En 1970, Suda Koreio falis ĝian planon gastigi la Ludojn supoze pro nacia sekureca krizo, tamen la ĉefa kialo estis pro financa krizo, deviganta la antaŭan gastigantan Tajlandon administri la Ludojn denove en Bangkok uzanta financojn translokigita de Suda Koreio. Antaŭ la Ludoj, Japanio estis demandita gastigi la Ludojn, sed malpliiĝita pro Ekspozicio '70 en Osaka. Ĉi tiu eldono ankaŭ markis la unuan tempon la Ludoj havas televidan elsendadon dum la mondo. En 1974, la Ludoj formale rekonis la partoprenon de Ĉinio, Norda Koreio kaj Mongolia. Israelo estis permesita partopreni malgraŭ la kontraŭstaro de araba mondo, dum Tajvano rajtis daŭri partoprenanta (kiel "ĉinan Taipei" malgraŭ ĝia statuso estis aboliciita en ĝenerala renkontiĝo sur 16 novembro 1973 de Luda Federacio.
La lasta estas 1978, Pakistano falis ĝian planon gastigi la Ludojn en 1975 pro financa krizo kaj politikaj aferoj. Tajlando proponis helpi kaj la Ludoj estis ankoraŭ foje tenita en Bangkok. Tamen, ankoraŭ foje, ŝatas en 1962, Tajvano kaj Israelo estis rifuzita la partoprenon de Luda Federacio, inter politikaj aferoj kaj sekurecaj timoj. Pluraj regantaj korpoj protestita kontraŭ la malpermeso, kiel IAAF, minacita bari la partoprenantajn ludistojn de 1980 Summer Olympics, tio ĉi kaŭzis plurajn teamojn retiri antaŭ la Ludoj.
Sekvanta ĉi tiun serion de krizoj, la Nacia Olimpika Komitato en Azio decidis revizii la konstitucion de la azia Luda Federacio. Nova asocio, nomis la Olimpikan Konsilion de Azio, estis kreita en novembro 1981 kun la ekskludo de Israelo. Barato estis jam enhorarigita gastigi la 1982 Ludoj kaj la OCA decidis ne fali la malnovan AGFan kalendaron. La OCA formale kontrolis la Ludojn komencanta kun la 1986 aziaj Ludoj en Suda Koreio. En la sukcesantaj Ludoj, Tajvana (Respubliko de Ĉinio) estis re-agnoskita, sed estis devigita de Ĉinio konkurenci sub la nomo ĉina Taipei.
En 1994, la Ludoj inkluzivis la eksajn respublikojn de Sovetio: Kazaĥio, Kirgizio, Taĝikio, Turkmenio kaj Uzbekio por la unua tempo. Ĝi estis ankaŭ la unua tempo ke la Ludoj estis tenita ekster la ĉefurbo de la gastiganta lando. Tamen, Irako estis interrompita de la Ludoj pro la persa Golfa Milito en 1990, dum Norda Koreio bojkotis la Ludojn pro politikaj aferoj. Ĝi estis ankaŭ makulita de la morto de Nepalese delegacio Nareshkumar Adhikari dum komenca ceremonio de la Ludoj. La 1998 Ludoj markis la kvaran tempon la Ludoj estis tenita en Bangkok, Tajlando. La kvara komenca ceremonio okazita sur 6 decembro, komparita al 9 decembro por la antaŭa 3. Ĉiuj kvar ludoj estis malfermita de H.M.King Bhumibol Adulyadej. La dato de la ferma ceremonio restita kiel 20 decembro por ĉiuj 4 ludoj gastigita de Tajlando.
Simboloj
Simila al la Olimpikaj Ludoj, la Olimpika Konsilio de Azio ankaŭ uzas simbolojn reprezenti la idealojn de la aziaj Ludoj, nome:
Partopreno
Ĉiuj 45 membroj filiiĝita al la Olimpika Konsilio de Azia (OCA) estas elektebla partopreni en la Ludoj.
Incubus
Incubus, filmita en la jaro 1965 en Usono kaj "elfosita" pli ol 30 jarojn poste, estas verŝajne la unua horora filmo plene en Esperanto. Ĉar origine ĝi ne estis farita por esperantistoj, anglalingvaj aŭ franclingvaj (onidire ankaŭ itallingvaj) subtekstoj akompanas la dialogojn. Pro la fuŝa elparolo de la ne-Esperantistaj aktoroj, la subtekstoj estas utilaj por kompreni la dialogon de la filmo.
Aziaj Ludoj
Partopreno
Laŭ membriĝo en la OCA, transcontinental Kazaĥio partoprenas en la aziaj Ludoj sed Egiptio faras ne, partoprenanta en la Tutafrikaj Ludoj male. Diversaj landoj partoprenanta en la eŭropaj Ludoj prefere ol la aziaj Ludoj estas parte aŭ plene en Azio: Turkio, Rusio (gravaj partoj en Azio); Azerio, Kartvelio (preskaŭ tute en Azio); Kipro, Armenio, Israelo (plene en Azio).
Incubus
Rakonto
La rakonto komenciĝas en la vilaĝo Nomen Tuum ("Nomo Via" en la latina), kie estas fontano de kuraca akvo (la cervo-fontano). Multaj homoj ĝin elprovas kaj ofte ili vere spertas resaniĝon. Sed la akvo havas ankaŭ alian efikon: ĝi plibeligas homojn. Tial ne nur vunditaj kaj malsanaj personoj venas tien, ankaŭ malfortuloj kaj vantuloj kredas trovi tie ian bonŝancon. Kaj kiel loko de misteraj mirakloj la vilaĝo estas ankaŭ ejo por demonoj. Aspektante kiel belaj virinoj ili allogas degenerintajn animojn por neniigi ilin kaj transdoni ilin finfine al la Dio de la Mallumo.
Aziaj Ludoj
Partopreno
En historio, 46 Naciaj Olimpikaj Komitatoj (NOCs) sendis konkursantojn al la Ludoj. Israelo estis ekskludita de la Ludoj ekde 1976, la kialo citita kiel estanta pro sekurecaj kialoj. Israelo petis partopreni en la 1982 Ludoj, sed la peto estis malakceptita de la organizintoj pro okazaĵo en 1972 Summer Olympics. Israelo estas nun membro de la eŭropa Olimpika Komitata (EOC).
Tajvano, Palestino, Hong Kong kaj Macau partoprenas en la aziaj Ludoj laŭ membriĝo en OCA. Pro ĝia daŭranta ambigua politika statuso, Tajvano partoprenas en la Ludoj sub la flago de ĉina Taipei ekde 1990. Macau NOC estas permesita konkurenci kiel unu el la NOCs en aziaj Ludoj, malgraŭ ne estanta rekonita de la Internacia Olimpika Komitata (IOC) por partopreno en la Olimpikaj Ludoj.
Atmosfero
Atmosfero estas tavolo de gasoj ĉirkaŭanta astron (planedon, sed eĉ lunon aŭ stelon) de sufiĉa maso. Atmosfero povas ekzisti se gravito sufiĉas, la temperaturo ne estas tro alta, kaj suna vento aŭ stela vento ne detruas la atmosferon, depende de ĉu la planedo aŭ luno havas magnetismon kaj de ĝia distanco de Suno aŭ alia centra stelo. Ankaŭ gasaj gigantoj havas atmosferon de "vera" gaso, supre de likva aŭ solida materialo kiu estas ĉefe kunpremita hidrogeno, gasforma ĉe surteraj kondiĉoj. Eĉ certaj lunoj kiel ekzemple Titano havas atmosferon.
Aziaj Ludoj
Partopreno
En 2007, la Prezidanto de OCA, Sheikh Ahmed Al-Fahad Al-Ahmed Al-Sabah, malakceptita proponon permesi Aŭstralion partopreni en la Ludoj. Li deklaris ke dum Aŭstralio aldonus bonan valoron al la aziaj Ludoj, ĝi estus maljusta al Oceanio Naciaj Olimpikaj Komitatoj (ONOC). Estanta membroj de ONOC, Aŭstralio kaj Nov-Zelando partoprenas en Pacifikaj Ludoj ekde 2015.
Incubus
Rakonto
Foje la juna demono Kia (Allyson Ames) ekenuas pri sia tasko logi ulojn kun malforta karaktero aŭ fia moralo en la pereon. Dezirante finfine veran defion, ŝi deklaras al sia fratino Amael (Eloise Hardt): "Mi volas trovi sanktulon kaj detrui lin … igi lin plori kaj suferi kaj puŝi lin poste en la profundon de la infero… Tiam mi estos demono. Tiam mi estos la preferata filino de Dio!" Taŭga viktimo baldaŭ estas trovita: la juna soldato Marko (William Shatner), kiu kun sia fratino Arndis (Ann Atmar) venis al la fonto por kuraci siajn vundojn akiritajn dum li savis siajn kamaradojn el terura fajroŝtormo. Amael, la pli aĝa, pli sperta demono dubas, ke tia plano povas sukcesi - kaj ŝiaj zorgoj montriĝas pravaj: Kia kaj Marko nerezisteble enamiĝas unu al la alia. Por superi la potencon de la pura, kristana amo, finfine nur unu estaĵo povas helpi: la superulo Incubus (Milos Milos), la mastro el la Regno de la Mallumo.
Aziaj Ludoj
Partopreno
Nur sep landoj, nome Barato, Indonezio, Japanio, Filipinoj, Sri Lanka, Singapuro kaj Tajlando konkurencis en ĉiuj eldonoj de la ludoj.
Sportoj
Kvardek kvar sportoj estis prezentita en azia Luda historio, inkluzivanta 2014 Ludojn en Incheon.
Incubus
Produktado de Incubus
La baza temo de la filmo estas do la eterna luktado inter bono kaj malbono, lerte substrekita per akraj kontrastoj kaj nigre-blanka scenaro. Produktinte evidente per malaltaj kostoj (la tuto estis filmita dum nur 10 tagoj) kaj kun malmultaj specialaj efektoj (bizara pejzaĝo, nuboj, fumo, suneklipso) la reĝisoro Leslie Stevens (ankaŭ konata kiel produktisto de la filmserio "The Outer Limits" en la 1960-aj jaroj) kun sia teamo sukcesis krei sufiĉe harstarigan etoson, kun multaj lirikaj scenoj kaj ne tro da perforto. Spertuloj pri internacia kinarto certe rekonas en la filmo diversajn paralelojn al kelkaj verkoj de la fama svedo Ingmar Bergman kaj de la japano Kurosawa Akira. Speciale laŭdinda ĉiukaze estas la kontribuo de la kameraistoj Conrad Hall kaj William A. Fraker. Ambaŭ jam gajnis diversajn premiojn kaj Hall, cetere, eĉ ricevis Oskaron por sia laboro en la filmo American Beauty.
NGC 3088
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3088, NGC 3088A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Incubus
Produktado de Incubus
En la listo de la geaktoroj aperas nur ses nomoj, kaj inter ili estas unu vera stelulo: William Shatner (en la rolo de Marko), kiu poste famiĝis kiel Captain Kirk en la scienc-fikcia serio Star Trek. Ĉiuj roluloj parolas plene en Esperanto. Notinde tamen estas, ke ilia prononco vere estas aĉega, kaj tiele (almenaŭ por esperantistoj) ĝi forprenas multon de la kvalito de la filmo. Eble la neglekto de tiaj "fajnaĵoj" tamen iĝos pardonebla, se oni ekkonas la motivon de la kreintoj uzi Esperanton. Leslie Stevens, kiu ankaŭ verkis la scenaron, volis krei fremdan, misteran etoson - kaj substreki tion per lingvo, kiu - li kredis - ne estas parolata de iu ajn popolo de la mondo. Por solvi la "lingvan problemon" oni komence havis la ideon, uzi ian galimatian lingvaĵon, sed ion tian la geaktoroj ne volis uzi. Ĉar ankaŭ Volapuko ne plaĉis al ili, oni fine decidis, ke la fortoj de l' mallumo parolu Esperanton. Nia lingvo estas do nura stilrimedo, kaj supozeble neniu el la filmteamo tiutempe vere pensis, ke Incubus iam povus esti spektata de veraj esperantistoj.
Mortoj post la produktado kaj preskaŭa malapero de la filmo
Menciindas ankaŭ, ke la fono, la okazaĵoj malantaŭ la kulisoj de la filmo, eble estas pli hororaj, ol la verko mem. La aktorino Ann Atmar (en la rolo de Arndis) baldaŭ post la pretigo de la filmo mortigis sin. Ankaŭ Milos Milos, la prezentanto de Incubus, ne atingis altan aĝon: en 1966 li mortpafis sin mortiginte sian amatinon. Eloise Hardt (Amael) travivis familian tragedion: ŝia filino estis forrabita kaj murdita. Kaj la filmo mem post kelkaj tre sukcesaj prezentadoj pro eraro aŭ akcidento estis komplete detruita en iu laboratorio. La produktisto Anthony M. Taylor dum 30 jaroj vane serĉis restintan ekzempleron kaj en 1996 li fine eksciis pri unu lasta kopio en la arkivo de la Cinémathèque Française en Parizo. El tiu ĉi li per senlaca laboro sukcesis restarigi la filmon, tiel ke ĝi nun aĉeteblas kiel sufiĉe bonkvalita vidbendo kaj viddisko (DVD) tamen laŭformato ĝi haveblas nur por regiono 1, do por Usono kaj Kanado). Ekde aprilo 2003 DVD kun franclingvaj Subtekstoj haveblas por regiono 2.
Komenca prezento
(Originalaj ortografiaj kaj gramatikaj eraroj estas konservitaj)
DAYSTAR prezentas Leslie Stevens' INCUBUS
stelumantaj
Fotografita en Pfeiffer Big Sur Ŝtata Parko, California
© MCMLXV Daystar - Contempo III - All Rights Reserved
Laboratorio kaj optikaj efekto - Consolidated Film Industries
Daystar Musik-Produktisto: Dominic Frontiere
Produktisto: Anthony M. Taylor
Dua Produktisto: Elaine Michea
Verkita kaj direktita de: Leslie Stevens
Fina prezento
fino
Vidu ankaŭ
Jen la Jutubo-filmo "Incubus"
Norfolko (Virginio)
Norfolko (Norfolk) estas usona urbo en la ŝtato de Virginio. Ĝi havas la plej grandan maramean bazon en la mondo. Ĝi lokas ĉe koordinatoj.
Ĝemelaj urboj
Norfolko estas ligita al la jenaj ĝemelaj urboj:
Aziaj Ludoj
Medala kalkulo
De la 45 Naciaj Olimpikaj Komitatoj partoprenanta dum la historio de la Ludoj, 43 nacioj gajnis almenaŭ ununuran medalon en la konkurso, lasanta tri naciojn: Bhutan, Maldives kaj Timor-Leste ankoraŭ gajnas ununuran medalon. 37 nacioj gajnis almenaŭ unu oran medalon (nura Japanio kaj Barato tiel faris ĉe ĉiuj aziaj Ludoj), dum Japanio kaj Ĉinio fariĝis la nura du nacioj en historio aperi kiel entutaj ĉampionoj.
Samsung MVPa premio
Samsung enkondukis la Plej Valora Ludista (MVP) premio en aziaj Ludoj komencanta en la 1998 Ludoj en Bangkok, Tajlando. Malsupre estas la listo de gajnintoj:
Jarcenta Festo
Sur 8 novembro 2012, la OCA decidita ĉe ĝia 31a Ĝenerala Asembleo en Macau krei specialan multi-sporta evento vokis aziajn Ludojn Jarcenta Festo en festo de la 100a datreveno de la Orientaj Ludoj (poste fariĝis Ege Orientaj Ĉampionecaj Ludoj). OCA premiis Filipinojn la gastigantaj rajtoj kiel ĝi estis la sama gastiganto 100 jaroj antaŭe. La evento estis originale enhorarigita esti tenita en Boracay Insulo, Malay, Aklan sur 27 al 29 novembro 2013 sed pro la eventoj ĉirkaŭiganta Tajfunon Haiyan, ĝi estis movita al januaro 2014.
(8708) 1994 DD
(8708) 1994 DD estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi).
Ádám Pálóczi Horváth
Ádám Pálóczi Horváth [pAloci horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálóczi Horváth Ádám estis hungara poeto, verkisto kaj komponisto naskiĝinta en Kömlőd, la 11-a de majo 1760. Li mortis en Nagybajom la 28-a de januaro 1820.
Vivo
Li frekventis lernejojn ekde 1773 en kolegio de Debrecen pri religio, poste li tamen diplomiĝis pri advokato kaj inĝeniero. Ekde 1783 li vivis en diversaj vilaĝoj de departementoj Zala kaj Somogy, kie li bone vivtenis sin el agrikulturado. Li havis laŭvice 3 edzinojn. En 1790 li tutlande iĝis poeto kaj samtempe li fervore parlamentadis, fine li aliĝis ankaŭ al framasonismo. Inter 1812-1818 en Petrikeresztúr li aranĝis literaturan rondon ankaŭ por virinoj. En 1814 li akuziĝis pro kontraŭgermanaj poemoj.
7923 Chyba
7923 Chyba estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astrobiologiisto Christopher Chyba, kiu tenas la Katedron Carl Sagan por la Studo pri la Vivo en la Universo en la Instituto SETI de Mountain View (Kalifornio), li ankaŭ laboris ĉe la Universitato de Arizono kaj en la scienca direktoraro de la usona Blanka Domo. Li laboris pri la rolo de la alfrapoj de meteoroidoj por la formiĝo de la atmosferoj de la Tero kaj Marso kaj por la transporto de organikaj kemiaĵoj en la internan sunsistemon. Li studis la fizikon de eniro en atmosferon kaj aplikis la rezultojn al la analizo de la objekto de Tungusko kaj al la determino de la sojla risko de alfrapo de asteroidoj sur Teron.
28048 Camilleyoke
28048 Camilleyoke estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Camille Virginia Yoke, finalistino en 2012 de la Broadcom MASTERS, matematika kaj scienca konkurso por gelernantoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri fizikaj sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Manchester Middle School de Richmond (Virginio).
Kaba sulo
La Kaba sulo (Morus capensis kaj antaŭe Sula capensis) estas sudhemisfera specio de marbirdoj el la genro de moroj de la familio de suledoj.
Ĝi estas facile identigata pro sia grando, blankanigra plumaro kaj distinga flavecaj krono al nuko. La palbluecgriza konusforma beko havas fajnajn segilaĵojn ĉe la pinto; eble pro la profundo kaj rapido de tiu sulo dum plonĝo por fiŝkaptado (depende el altitudo, suloj frapas akvon je rapido de inter 40 kaj 120 kilometrojn hore ), kaj ties beko ne havas eksterajn naztruojn por eviti eniron de akvo.
Podlesí (Dolní Žandov)
Podlesí (ĝis la jaro 1947 Markartov, Markusgrün) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Žandov, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordoriente de Dolní Žandov. Estas ĉi tie registritaj 36 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Podlesí situas en katastra teritorio Podlesí u Dolního Žandova kun areo 4,4 km² kaj Úbočí u Dolního Žandova kun areo 12,41 km².
Kaba sulo
Reproduktado
Ili reproduktiĝas ĉefe en Sudafriko kaj Namibio, ĉu en marbordo ĉu en netroapartaj insuloj (eble ĉiuj reproduktiĝas nur en 6 insuloj). Post la reproduktado ili videblas en ambaŭ oceanoj kaj Atlantiko (ĝis Gvineo) kaj Hinda Oceano (ĝis Tanzanio) ĉe marbordo. La sudafrika nombro kreskis kaj la namibia malkreskis multege dum la lasta duono de la 20a jarcento.
Podlesí (Dolní Žandov)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.
Kaba sulo
Reproduktado
La paroj estas kutime kunaj por kelkaj jaroj. Kiel ĉe aliaj birdoj de sia familio, ili faras ceremoniegan parigadon per streĉo de kolo kaj vosto kaj tuŝado ĝentilega de bekoj kvazaŭ kisoj. Tio okazas aŭguste. La nesto estas konstruata iom fuŝe el guano kaj aliaj rubaĵoj. La ununura ovo (demeto ĉirkaŭ oktobro) estas helblua sed tuje iĝas makulita el bruna guano. Ambaŭ gepatroj kovas aktive la ovon per membranpiedoj dum monato kaj duono (42 al 46 tagoj). La piedmembranoj, kiuj estas tre irigaciaj per sangovejnoj volviĝas ĉirkaŭ la ovo. Ili povas veturi ĝis 450 km en unu tago serĉe de manĝo. La nutrado okazas per regurgitado.
La ido eloviĝas nigra, senpluma kaj blinda; ĝi pezas nur 70 gm sed post tri semajnoj preskaŭ dudekobliĝos (ĝis triono de pezo de plenkreskulo). Je ok semajnojn jam preterpezas pli ol plenkreskuloj kaj tia restas ĝis esti trimonata (95–105 tagoj); semajnon poste forflugas. En tiu epoko la idoj povas esti manĝo de fokoj. El sendependiĝo ili povas vivi ĝis 10 tagojn sen manĝi sed kelkaj mortiĝas pro manko de manĝolerteco.
Kutimoj
Ili krias en la reprodukta kolonio, sed ankaŭ dum grupa fiŝkaptado. Ili manĝas ĉefe sardinojn kaj anĉovojn. Tiuj suloj estas povegaj flugantoj, kiuj uzas ĉefe glitan teknikon, pli energikonsuman ol tiu de la dinamika ŝveba preferata de albatrosoj. Kiel ĉiuj Suledoj, ankaŭ tiuj estas fiŝomanĝantaj birdoj kiuj plonĝas el konsiderinda alto (el ĉirkaŭ 1 aŭ 2 m plej ofte al 10–30 m depende el la markondiĉoj). Ili povas ankaŭ profiti forĵetaĵojn el fiŝkaptaj ŝipoj.
La plenkreskuloj ne malproksimiĝas tiom kiom la junuloj. Spite sian malgrandan vivregionon, ili povus esti viditaj ĝis Hispanio aŭ Aŭstralio kaj oni dubas ĉu eĉ ĝis Peruo.
Reprodukta kaj nereprodukta teritorioj
La reprodukta teritorio de la Kaba sulo estas limigita al suda Afriko en tri insuloj ĉe Namibio kaj tri insuloj ĉe Sudafriko. Ili kutime nestumas en grandaj kaj densaj kolonioj en ebenaj insuloj aŭ sur ebenaj bordoj de la krutadekliva Insulo Mercury ĉe Namibio. La tutmonda populacio estis ĉirkaŭkalkulata en 1996 je ĉirkaŭ 340,000 birdoj, kun 12% en Namibio kaj 88% en Sudafriko. La plej granda kolonio de tiu birdospecio, kun ĉirkaŭ 140,000 birdoj, troviĝas en la Malgas Insulo, Sudafriko. Oni trovis foje kelkajn birdojn reproduktantaj ĉe insuloj de Aŭstralio, kune kun la Aŭstralia sulo, kvankam la afrika specio estis neniam reprezentata de pli ol kelkaj paroj.
La nereprodukta teritorio de la Kabaj suloj etendas el la marbordaj akvoj de la Golfo de Gvineo ĉe la okcidenta marbordo de Afriko, al Mozambiko en la orienta marbordo. Ili rare ĉeestas pli malproksime ol ĉe 100 km, kvankam estis registroj de birdoj pli ol ĉe 200 km for kaj en la Atlantiko kaj en la Hinda Oceano.
Populacitendencoj
La nombroj de la Kabaj suloj ĉe la insuloj de Namibio konsiderinde malpliiĝis inter 1956 kaj 2000 el 114,600 al 18,200 reproduktaj paroj respektive, nome 84% de malpliiĝo en malpli ol 50 jaroj. Tio kontrastas kun la tendenco ĉe la insuloj de Sudafriko kies nombroj pliiĝantis ĉirkaŭ 4.3 fojojn dum la sama periodo, el 34,400 al 148,000 reproduktaj paroj.
Vaganteco
Oni registris vagantecon en norda Atlantika Oceano por la Kaba sulo foje, sed nune tio ne estas certega. Crochet kaj Haas (2008) ekzamenis la statuson de la specio en la okcidento de la palearktisa ekozono. Ili listigis nombrajn historiajn postulojn kiuj ne estis akceptitaj de naciaj rarabirdaj komitatoj, kaj analizis la ununuran registron kiu estis ĝis tiam amplekse akceptata, nome junulo rekuperata ĉe Okcidenta Saharo en 1966. Rilate al tiu lasta birdo, ili konkludis, ke okazis eraro; la origina informo lokis la birdan insulon en Ĉado, kaj la lokigo ĉe Okcidenta Saharo estis rezulto de klopodo korekti tion al pli akceptebla loko. Reŝanĝo de la originaj latitudo kaj longitudo donis lokon ĉe la marbordo de Namibio, kongrue kun la regula vintreja teritorio de la specio. Kiel rezulto, ili rekomendas ke la Kaba sulo estu forigita de la listo de la Okcidenta Palearktiso.
Jonas Hector
Jonas Hector - naskiĝis en Saarbrücken, do nun -jara - estas germana profesia futbalisto en matĉa pozicio de defendisto. Ekde la jaro 2014 li estas membro de la vira germana nacia teamo de futbalo. Post infanaj jaroj en la junularaj teamoj de loka klubo SV Auersmacher en Sarlando inter la jaroj 1998 (tiam 8-jara) kaj 2009 kaj unu plenkreskula jaro en tiu klubo, li ekde 2010 estis profesia futbalisto de la klubo 1. FC Köln en Kolonjo. Li partoprenis kadre de la germana nacia teamo en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio kaj la Futbala Mondpokalo 2018, kaj en ties matĉoj rekoneblas per la ĉemiza numero "3".
Mezőörs
Mezőörs (mezOorŝ) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Győr. La loknomo estas hungare kampo-stacio, sed örs tamen estas nomo de hungara tribestro.
Situo
Mezőörs situas laŭ la ĉefvojo Győr-Székesfehérvár, laŭ flankovojo al Pannonhalma, laŭ ĉefvojo Kisbér estas proksime. Pannonhalma troviĝas 12, Győr 20 km-ojn.
Historio
Pli frue loĝis tie avaroj kaj romianoj. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1254 laŭ tiama hungara ortografio "Vrs". Post la mezepoko la turkoj detruis la vilaĝon.
17-a de aprilo
Je la 17-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 17-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Nippon Esperanto-Societo
Nippon Esperanto-Societo (NES) estas la unua Esperanto-Societo en Japanio, fondita de Kato Misao en la 20a de majo en 1906 en Jokosuka. Tiu 'Nippon' signifas Japanion en la japana. Tuj poste, en la 12a de junio en 1906 fondiĝis Japana Esperantista Asocio (JEA) en Tokio, kaj Kato Misao konsentis, ke NES estos la filio de JEA en Jokosuka.
Ardezgriza turfalko
La Ardezgriza turfalko (Falco ardosiaceus) estas malgranda afrika rabobirdo apartenanta al la genro Falco de la falka familio de Falkedoj. Ties plej proksimaj parencoj estas la Striventra falko kaj la Dikinsona falko kaj la tri estas foje lokigitaj en la subgenro Dissodectes. Ĝi estas monotipa.
Aspekto
Ĝi estas malgranda, fortika turfalko kun granda, ebenpinta kapo kaj mallongaj flugiloj kiuj ne preterpasas la vostopinton ripoze. Ĝi estas 28–33 cm longa kun enverguro de 58–72 cm kaj pezo de ĝis 300 g. La ino estas 4-11% pli granda kaj 5-11% pli fortika ol la masklo. La plumaro de plenkreskulo estas uniforme malhelgriza (ardezgriza, de kio devenas kaj komuna nomo kaj latina scienca nomo) escepte pri pli malhelaj flugilpintoj, svaga malhela strieco en korpo kaj iome striecaj flugilplumoj. En kapo videblas ioma malhela strieco de pli malhelaj plumobordoj. La piedoj kaj vaksaĵo estas flavaj (sed malhelgrizaj ungoj) kaj estas etenda nuda flava haŭtaĵo ĉirkaŭokula. La beko estas dika kaj hokoforma kiel ĉe aliaj turfalkoj kaj malhelgriza. La irisoj estas malhelbrunaj. Bekobaze estas flava brido kie videblas klare vaksaĵo. Inter flavaj brido kaj ĉirkaŭokulo estas nigreca striaĵo.
La plej simila specio estas la Malhela falko kiu havas pli rondoformajn kapon, longajn flugilojn preterpasantajn la vostopinton ripoze kaj malpli flava okulringe.
Junuloj de Ardezgriza turfalko estas pli brunaj ol plenkreskuloj kun verdeca vaksaĵo kaj verdeca okulringo. Junuloj de Dikinsona turfalko estas similaj sed havas striecan voston kaj pli markatajn striecajn subflugilojn.
La Ardezgriza turfalko estas ĝenerale silentema for de la reprodukta sezono sed havas stridan, babilecan alvokon kaj sonorilecan fajfadon.
Habitatoj kaj teritorioj
Ili loĝas en savano, malferma arbaro kaj arbarklarejoj. Ili preferas areojn kun palmoj, ĉefe ĉe akvo. Ili ofte ripozas sur elstaraj branĉoj, telefonfostoj kaj kabloj.
Ĝi estas disvastigata en Okcidenta kaj Centra Afriko nome en Senegalio kaj suda Malio, Niĝero kaj Ĉado (sed ĝi forestas el dense arbaraj regionoj inklude partojn de la Konga Baseno), orienten al okcidenta Etiopio kaj al okcidentaj partoj de Kenjo kaj Tanzanio. Sude ĝi atingas iom Angolon, kaj nordajn partojn de Namibio kaj de Zambio kaj vagantoj aperis en Malavio. La totala teritoriaro kovras ĉirkaŭ 12 milionoj de km². En Okcidenta Afriko estas iome da movoj norden en la humida sezono kaj suden en la seka sezono. Ĝi estas virtuale alopatria kun la simila Dikinsona turfalko (Falco dickinsoni).
Kutimaro
Ĝi estas krepuskulo, plej aktiva mateniĝe kaj krepuske. Ĝi ĝenerale ĉasas el alta ripozejo kaj rare ŝvebas. Ĝi manĝas ĉefe insektojn, lacertojn kaj malgrandajn birdojn kaj mamulojn kiaj roduloj, vespertoj sed ili predas ankaŭ birdojn, amfibiojn kaj vermojn. Predoj estas farataj plej ofte surgrunde, per falo el gvatejo kaj pli rare post mallonga persekutado. Ili foje manĝas nuksojn de oleopalmo, kaj tiele estas unu el malmultaj rabobirdoj kiuj manĝas ankaŭ vegetalan materialon.
Ĝi estas komuna en humidaj palmosavano kaj malfermaj arbaroj (ĉu duarangaj ĉu praarbaraj). Manĝas ĉe kultivataj areoj kaj malfermaj kaj incendiataj herbejoj. Kutime ripoze sur fostoj, kabloj aŭ interbranĉo ĉe arbopinto, gvatante la grundon por predoj. Kutime soleca aŭ en paroj, kvankam foje grupiĝas kunmanĝantaroj (ĝis de 30) ĉe termitejoj, ekzemple en Eritreo.
Reproduktado
Reproduktado okazas el marto al junio norde de ties teritoriaro kaj el aŭgusto al decembro sude. Pariĝantaj paroj plenumas duopajn ŝvebajn memmontrajn ceremoniojn. La ovoj estas kutime demetataj en la nesto de Martelbirdo; plej ofte neokupata nesto sed foje martelbirdoj estas perforte forpelitaj, sed tiu dependo povas esti malfavora al la disvastigo de la turfalko; pli malofte nestumas en arbokavaĵo. Foje la turfalkoj uzas la neston de alia birdo aŭ arbotruo. La ino demetas 2 al 5 ovojn kuj estas ovalformaj kaj blankecaj kun ruĝecaj, brunaj aŭ similkoloraj markoj kaj estos kovataj dum 26–31 tagoj. La elnestiĝo okazas post ĉirkaŭ 30 tagoj.
Hammersmith
Hammersmith estas metropola distrikto de Londono laŭ rivero Tamizo.
Franciscus Sweertius
Pierre François Sweerts (1567–1629) estis flandra humanisto, historiisto, epigrafikisto, latinisto kaj helenisto. Liaj unuaj instruistoj estis Cornelius de Corte (1536-1578), Guillaume Fabius, Theodorus Dussenius kaj Hubert Waelrant. Li scipovis la latinan kaj la grekan kaj konatiĝis kun Justus Lipsius, André Schott, Gaspar Schott, Daniel Heinsius, Joseph Justus Scaliger, Dominique Baudier kaj Isaac Casaubon (1559-1614). En 1597, li edziĝis al Susanne van Erpe, kaj ili havis ses gefilojn. Lia verko Athenæ Belgicæ estis tre grava dum lia epoko. Valère André (1587-1655) lin akuzis pri kopiado de sia Bibliothèque Belge, en 1623.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Waeltant_01b.gif| Hubert Waelrant (1517-1595) Joseph_Justus_Scaliger_(1540-1609)_Emendatione_Temporum.jpg| Joseph Justus Scaliger (1540-1609) Juste Lipse.jpg| Justus Lipsius (1547-1606) 0_Antwerp_town_hall_(1).JPG| André Schott (1552-1629) Isaac_Casaubon_from_NPG.jpg| Isaac Casaubon (1559-1614) Baudius.jpg| Dominique Baudier (1561-1613) Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg| Arnoldus Buchelius (1565-1641) Daniel Heinsius - Imagines philologorum.jpg| Daniel Heinsius (1580-1655) Castle_Arenberg,_Katholieke_Universiteit_Leuven_adj.jpg| Valère André (1587-1655) Jeronimus_Sweerts_-_flowers_in_a_basket_with_shells_and_a_bird_and_a_bowl_of_fruit.jpg| Jeronimus Sweerts (1603-1636) K%C3%B6nigshofen-Rathaus.jpg| Gaspar Schott (1608-1666) Pierre_Dupuis_by_Robert_Nanteuil.jpg| Pierre Dupuis (1610-1682) Hieronymus Sweerts door-Vaillant.gif| Hieronymus Sweerts (1629-1696) Kornelis_Zweerts.jpg| Cornelis Sweerts (1669-1749) </Gallery>
Grimbergen
Grimbergen (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Flandra Brabanto kiu ĉirkaŭas la Bruselan Ĉefurban Regionon. Komence de la municipo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Halle-Vilvoorde.
Ekde 1977 la municipoj Beigem, Humbeek kaj Strombeek-Bever apartenas al Grimbergen, la ĉefa municipo.
Abiy Ahmed
Abiy Ahmed Ali (አብይ አህመድ አሊ, en Oroma lingvo: Abiyyii Ahimad Alii, ofte mallongigita al Abiy Ahmed aŭ pli simple Abiy; naskita la 15-an de aŭgusto 1976) estas politikisto el Etiopio kiu servis ekde la 2-a de aprilo 2018 kiel la kvara kaj nuna ĉefministro de la Federacia Demokratia Respubliko Etiopio. En 2019 li ricevis la Nobel-premion pri paco. En oktobro 2021, Abiy Ahmed oficiale ĵuris por dua 5-jara oficperiodo.