cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sástago
Historio
Ankaŭ la Hispana Enlanda Milito okazigis konsekvencojn por Sástago. La baroka preĝejo Pilar estis damaĝita dume la bataloj kaj ankaŭ la tiama ponto super la rivero Ebro estis eksplodigita en la printempo de 1938, pro kio oni devis konstrui novan ponton. Tiu devis esti riparata en la jaro 2020 pro malaltiĝo de 25 cm en la mezo. ​
Nassiet
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Sástago
Historio
Sástago demografie kreskiĝis fakte jam ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Laŭlonge de la 20-a jarcento kelkaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron, kaj ankaŭ en Sástago oni malaltiĝis el 3 000 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 1 093 (2022) pro malproksimeco al la regiona ĉefurbo.
(G)I-dle
Nomo
En intervjuo kun The Star, grupgvidanto Soyeon rivelis ke la nomo "Idle" (아이들) venis al ŝi kiam ŝi komponis la "Idle Song". Ŝi sugestis ĝin al Cube Entertainment, kaj la nomo estis finpretigita post spertado de interna konkurado. Tamen, la nomo ricevis miksitajn reagojn en Sud-Koreio kaj internacie ĉar "아이들" (aideul) signifas "infanoj", kaj "idle" en la angla rilatas al iu kiu evitas laboron. Sekve, la grupo estis renomita (G)I-dle, kie la "mi" signifas individuecon, la streketo montrante ke la nomo estis dividita en du partojn, kaj "Dle" (deul) kiel la plurala formo de "mi" en la korea por indiki grupon de ses malsamaj personecoj kunvenantaj. Kiam la nomo estas deklarita laŭte, la "G" enfermita inter krampoj ne estas inkluzivita. Sekvante ilian revenon kiel kvinopo, en epizodo de IDDP de 1theK Original publikigita la 15-an de marto 2022, la grupo konfirmis ke ili ŝatus esti referitaj vorte kiel "I-dle".
Kastelo Tinz
Historio
La meto de la fundamenta ŝtono por la Tinz-kastelo fariĝis en 1745 en loko de mezepoka akvokastelo. aŭ de al la ĉambra bieno Tinz aparteninta senjora domo. . Komisiitis pri la planado kaj konstruobservado de tiu ĉi plezurkastelo kaj somera rezidejo de la Reuß-oj el la pli juna linio Gerardo Hoffmann.
Grafo Henriko la 25-a mortis antaŭ la finiĝo kastelkonstrua; lia filo, grafo Henriko la 30-a (Reuß-Gera) kaj samtempe la lasta reganto en Gera aranĝigis ekde 1750 okcidente de la baroka tuto parkon ampleksegan kun akvaĵoj, ĝardenajoj kaj ermitejo. Sekve la Reuß-oj uzis ĝin somere kaj kiel vidvinan palacon; la lasta loĝanto estis grafino Luise Christiane von Birkenfeld-Gelnhausen (1748–1829), la vidvino de Henriko la 30-a. Post ŝia forpaso en 1829 la kastelo enloĝitis nur malofte sed anstataŭe uzitis soldatare. Dum la Francia-Prusia Milito 1870/71 ĝi estis prizono por 204 francaj soldatoj. Je la komenco de la Unua mondmilito, ekde decembro 1914, estis ene lazareto kaj ripozumejo por soldatoj. . Post la abdiko de la Reuß-oj fare de Henriko la 28-a en la 10.11.1918 la du grafujo kunfandiĝis je la Popolŝtato Reuß; la novaj aŭtoritatoj ekposedis Kastelon Tinz kun ĉiuj bienoj, parko kaj fazanejo.
En la 8.3.1920 enkastele, laŭ iniciato de maldekstruloj (politikistoj, sindikatuloj), oni decidis la starigon de socialisma popolaltlernejo. Dum kvinmonataj kursoj politike engaĝiĝontaj junuloj konfrontiĝu sisteme al la socialismaj mondo-kaj kulturokonceptoj; oni tie instruis al ili i.a. ekonomion, sociologion, historion, laboran juron, sindikatismom, arton kaj literaturon. Surloke docentis multaj famuloj el la kampo de porlaborista (plu)klerigo, kiel ekz. Alfred Braunthal, Ernst Fraenkel, Georg Engelbert Graf, Karl Korsch, Anna Siemsen kaj Otto Suhr. Post la potencakiro de la nazioj la lernejo fermitis en marto 1933; ĝis tiam partoprenis kursojn ĉ. 1350 personoj. Poste ĝi servis kiel domo de la Regna Laborservo kaj dummilite kiel soldathospitalo. Ekde la 15.1.1947 la Socialista Unueca Partio de Germanio uzis la domaron por kursoj kaj kiel distrikta partilernejo.
La geomtrie ĉirkaŭintaj akvofosoj kaj pontkonstruaĵoj bedaŭrinde surŝutitis en 1975 per ŝlako. Inter la 15.1.1996 kaj aprilo 2010 gastis provizore surloke la Landa tribunalo de Gera antaŭ translokiĝo en la novan justiccentron. En julio 2013 ekis la restaŭrado enaj kaj malenaj. Ĝis somero 2017 planitis la tiea aranĝo de seminariejoj, burooj kaj biblioteko por la DHGE-Altlernejo Gera-Eisenach.
.
Arkitekturo
La kastelo konstruitis sur rektangula projekciaĵo horizontala kiel trietaĝa, ununava tuto kun mansarda groptegmento. Kiel materialon oni uzis ŝajne krom sabloŝtono el la ŝtonrompejo de Falka ankaŭ brikojn de la kaduka burgruino sur la Langenberg-monto. La nonaksa suda fasado kun triaksa kolonego meza donas al la kastelo impreson klasikisman. La iomete el la fasado fuĝantaj kolonegoj krome pliefikigitis per paraj pilastroj ĉe la ekstero. Supre de la duala portalo balkonoj kaj francaj fenestromalfermaĵoj en la unua etaĝo karakterizas la sudan fasadon en la direkto de la kastela korto. Meze legeblas ĉe la balkonpordo latinlingve "HENRICVS XXV. SENIOR ME SIBI ATQVE POSTERIS AEDIFICAVIT" (Henriko la 25-a faris min por si kaj la estontuloj.) Inter balkonpordo kaj tegemnta zono oni havas blazonojn: la bavara indikas la originon de la dua edzino de Henriko la 25-a, Sophie Marie. Ĉirkaŭ la bovokkulo sudfasada grimas bele ornamaĵoj.
Albin Moroder
Vivo kaj agadoj
La bronza skulptaĵo Trauer – Hoffnung – Zuversicht estis en la 2002-a jaro starigita antaŭ la katolika preĝejo de Mayrhofen; komisiinto estis la magistrato mem. Ĝismorte Moroder artiste aktivis kaj okaze de privata aŭdienco ĉe lia papa moŝto Benedikto la 16-a enmanigis li krucifikson al la episkopo de Romo.
En februaro 1994 li honore ektitoliĝis profesoro fare de la federacia prezidanto.
Sástago
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo, brutobredado, kaj sekva nutrindustrio, krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Loka industrio rilatas al fabrikado de tranĉiloj kaj ĉapeloj. Krome oni produktas hidroelektran energion.
Anarchy in Action
Anarkio en Ago (Anarchy in Action) estas verko esploranta anarkiisman penson kaj praktikon, verkita de Colin Ward kaj unue eldonita en 1973.
Sástago
Ekonomio
El vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la ermitejo kaj restaĵoj de la kastelo, la karlisma fortikaĵo El Fortín, gvatoturo Torre del Tambor, la gotik-renesanca Monaĥejo de Rueda kaj ties hidraulikaj instalaĵoj, sal-lagetoj de Sástago-Bujaraloz kaj aliaj naturaj lokoj ĉe la rivero.
Anarchy in Action
La verko estas influega enkonduko al anarkiismo sed malsamas konsiderinde al aliaj, koncentranta sur la ebleco de anarkiismo enradikiĝita en ĉiutaga sperto kaj ne nepre ligita al industriaj kaj politikaj luktoj (vidu klasbatalo). Liaj ideoj estis multe influita de Peter Kropotkin kaj lia koncepto de reciproka helpo. Ward bazas lian tekston sur indico de sociologio, antropologio, cybernetics, industria psikologio kaj de la sperto de domigado, urba planado, edukado, laboro, ludado kaj socia bonfaro. Ward argumentas por anarkiismaj alternativoj al la registaraj kaj hierarkiaj sistemoj universalaj de socia organizo. Ĉi tiuj kontraŭstaras al nombro de tradiciaj tendencoj de la socialisma maldekstro, ĉar li estas tre kritika de la bonfara stato.
Kritiko
"La argumento de ĉi tiu verko estas ke anarkiisma socio, socio kiu organizas ĝin mem sen aŭtoritato, estas ĉiam en ekzisto, kiel semo sub la neĝo, entombigita sub la pezo de la ŝtato kaj ties burokratismo, kapitalismo kaj ties rubigado, privilegio kaj ties maljustoj, naciismo kaj ties suicidemaj lojalecoj, religiaj diferencoj kaj ilia superstitĉa separismo."
Kastelo Tinz
Arkitekturo
Malantaŭ la enirejo estas teretaĝe la vestiblo, kiun apudas la ŝtuparo norda. En la bele volbitaj salonoj flanke de la ŝtuparo troviĝis iam deponejo kaj kuirejo. Sekvas la teretaĝon la pli impresa, reprezentad-taŭga unua etaĝo. Ankaŭ splendas ene festa salono akurate supre de la vestiblo kun galerio alirebla disde la dua supra etaĝo. Certe estis tie iam ankaŭ plafona pentraĵoj kiu bedaŭrinde ne konserviĝis. Ĉiuj ĉambroj apud la festsalonego havas stukaĵojn, inter kiuj la norduesta angula estas la plej linda. En la dua supra etaĝo estis la loĝejo grafa kaj en la mansardo gastoĉambroj kaj la ĉambroj por la servistaro.
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Cerisi-Belle-Étoile (stacidomo)
Cerisi-Belle-Étoile estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en komunumo Cerisy-Belle-Étoile, en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝi ankaŭ estis finstacio de linio - Cerisy-Belle-Étoile.
Miklós Kun (historiisto)
naskiĝis en Kaŝin (Sovetunio).
Biografio
devenis el ekzilita varia (hungara-rusa) familio, sed en 1959 la plena familio rajtis vivi plu en Hungario. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1969. Inter 1970-2002 li instruis en la universitato, inter 1980-1986 ankaŭ en Universitato Janus Pannonius. Ekde 2000 li laboris en instituto aŭ en muzeo, en 2005 li iĝis institutestro. Intertempe li akiris sciencan gradon Ph.D. en 1976, sampempe li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. La habilitiĝo okazis en 1988, ekde 2003 li estis profesoro. Li esploris precipe historion de Sovetunio. Li prezentis historiajn datenojn en siaj televidaj programoj.
Li edziĝis en 1972, vidviĝis en 2015. Li ricevis stipendion en 1999, premiojn inter 1999-2020.
Cerisi-Belle-Étoile (stacidomo)
Ĝi estis malfermita en 1867 fare de "Compagnie des chemins de fer de l'Ouest".
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Oeyreluy
(jen france, okcitane Ueire Lui) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Miklós Kun (kirurgo)
Miklós Kun [miklOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kun Miklós estis hungara kirurgo, altlerneja instruisto. Liaj gepatroj estis Béla Kun kaj Irén Gál, lia filo estis Miklós Kun (historiisto).
naskiĝis en Bolonjo (Italio), li mortis  en Linz (Aŭstrio).
Biografio
devenis el juda familio, ĵus rifuĝintaj el Hungario. Li studis en medicina universitato en Moskvo, sed pro la mondomilito li akiris medicinan diplomon en simila universitato en Kirgizio en 1942. (La diplomo estis akceptita en Hungario en 1961.) Post la diplomo li laboris en pluraj hospitaloj en Sovetunio. En 1959 li rajtis hejmenveni al Hungario, kie li estis docento 2 jarojn en Budapeŝta Medicina Universitato, poste li laboris en instituto, ekde 1966 en instrua rango profesoro ĝis 1990, poste li pensiuliĝis. Intertempe li kandidatiĝis en 1969 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn en 1972 kaj 1979.
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Ilona Ács
Ilona Ács [Aĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ács Ilona estis hungara naĝisto, olimpiano, trejnisto. Ŝia origina familia nomo estis Zimmermann [cimerman].
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1938. En la sensporta vivo ŝi estis oficisto. Ŝi edziniĝis, baldaŭ divorcis. Ŝi ricevis postmortan premion en 1982.
Sporta kariero
inter 1934-1940 estis naĝisto en ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono individue 12-foje, teame dufoje, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1935-1938 sesfoje. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1936 teame sen medalo.
100007 Peters
100007 Peters estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la german-usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters (1813–1890), abunda pervida malkovrinto de asteroidoj, li malkovris 48 asteroidojn kaj la kometon nun konata kiel 80P/Peters-Hartley. La nomo estis proponita de Michel-Alain Combes.
Gáldar
Gáldar [GALdar] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la nordokcidenta parto de la insulo Gran Canaria. La loknomo Gáldar plej verŝajne devenas de la guanĉoj, sed fakuloj ne interkonsentas pri la preciza signifo.
En tiu municipo estas unu el la plej gravaj arkeologiaj kuŝejoj de Kanarioj, nome la Cueva Pintada (Pentrogroto), kiu montras valoran ekzemplon de la arto farita de la iamaj kanarioj. En la municipo estas krome la Muzeo-Domo Antonio Padrón​, la Domo Cachazo y Verde de Aguilar kaj Muzeo de Religia Arto, ĉe la preĝejo de Santiago.
Geografio
Gáldar estas en la nordokcidenta parto de la insulo Gran Canaria, je 27 km de la provinca kaj insula ĉefurbo, kio helpis ĝian disvolvigon. Ĝi enhavas areon de 61,59 km², kiel unu el la 10 plej grandaj teritorioj de la insulo.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Artenara (sude), Agaete (okcidente) kaj Moya (oriente). Norde kaj nordokcidente estas la Atlantika Oceano.
La municipa ĉefurbo, nome la urba kerno, estas je 124 m.s.m., kaj la plej alta loko estas 1 701 m.s.m. en Cruz de los Moriscos. La municipa teritorio deklivas el sudaj altaĵoj ĝis la marbordo.
Gáldar posedas parton de sia teritorio protektita ene de la Kanaria Reto de Protektitaj Naturaj Areoj, havante integre la naturan monumenton de Amagro, kaj kunhavante kun najbaraj municipoj la Naturan Monumenton Montañón Negro kaj la protektitan pejzaĝon Las Cumbres. Tiuj lokoj estas inkluditaj en la Reto Natura 2000 kiel Zono de speciala konservado (ZSK). ​ Krome, la marborda zono inter Punta de Gáldar kaj Punta Gorda estas ankaŭ ZSK laŭ la nomo Costa de Sardina del Norte pro la ekzistado de margrotoj ĉu subakvaj ĉu duonsubakvaj.
Gáldar estas parto, kun Artenara, Tejeda kaj Agaete, de la Kultura Pejzaĝo Risco Caído y Montañas Sagradas de Gran Canaria, deklarita Monda Heredaĵo de UNESKO en 2019. ​ Barranco Hondo kaj Juncalillo estas ene de la protektita teritorio. Duobla protektado rezultis en nova protektado kiel "Patrimonio Mundial", kaj al la diversaj arkeologiejoj kaj al la natura protektita zono.
Historio
En la areo estis grava setlado de guanĉoj, fakte la sidejo de la nomita guarteme, reĝoj de la nordokcidenta regno. La Cueva Pintada (Pentrogroto) estis okupita ekde la 7-a jarcento. Ili praktikis brutobredadon kaj agrikulturon, kiel atestas pluraj restaĵoj de tiu epoko. Post la konkero de Gran Canaria en 1478, la novaj kolonoj, kastilianoj kaj portugaloj, dediĉis sin al la samaj taskoj, ĉefe cele al cerealoj kaj fiŝkaptado.
Dume lokanoj ankoraŭ rezistis ĉe Silva. Inter 1481 kaj 1482, la loka guanarteme Tenesor Semidan estis kaptita de la konkerantoj, sendita al Iberio kaj revenigita kristanigita kaj kastiliigita kiel don Fernando Guanarteme; li sukcesis estri grandan parton de siaj iamaj subuloj, dum ribelis la kanarioj de Telde. Fine de 1482, la konkeristestro, Pedro de Vera, profite de la amikeco de la iama reĝo, starigis kampadejon en Gáldar kaj defendoturon. Gáldar tuj iĝis grava centro de la kolonio. La lokanoj profitis la grundofekundecon kaj miksiĝis kun indiĝenoj. Prosperon helpis la komerco de sukero el la havenoj La Caleta kaj Sardina. Poste, oni fondis konventon de franciskanoj kiu altiris nobelajn familiojn, kio havigis altklasan etoson.
Demografio
La municipo havis 24 455 loĝantojn je 2021, estante la 11a de la provinco Las Palmas kaj la 8a de la insulo Gran Canaria.
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj el 5 000 loĝantoj ĝis nunaj 24 000.
Teritoria organizado
Gáldar dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Turismo
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
(100008) 1988 QZ
(100008) 1988 QZ estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝia estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Oeyregave
(jen france, okcitane Ueire Gave) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Orist
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Ozourt
(jen france, okcitane Osort) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Kantono Bourg-en-Bresse-Est
La kantono Bourg-en-Bresse-Est ( canton de Bourg-en-Bresse-Est) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis nur el parto de unu komunumo. Ĝi havis entute 12 276 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Bourg-en-Bresse.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
La kantono Bourg-en-Bresse-Est konsistis el la orienta parto de la komunumo Bourg-en-Bresse, kiu cetere estas la ĉefurbo de la departemento Ain.
Historio
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Bourg-en-Bresse-Est malaperis pro tiu leĝa reformo.
La teritorio de la eksa kantono Bourg-en-Bresse-Est estis dispartigita inter la novaj kantonoj Bourg-en-Bresse-1 kaj Bourg-en-Bresse-2.
Pontonx-sur-l'Adour
(jen france, okcitane Pontons) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
John Banville
John BANVILLE (naskita decembron 8, 1945 ) estas irlanda verkisto, dramisto kaj scenaristo. Ankaŭ verkas sub la plumnomo "Benjamin Black". Lia verko estas karakterizita per spriteco kaj nigra humuro.
Banville gajnis la Man Booker Prize en 2005 por sia libro The Sea. En 2011 li gajnis la premion Franz Kafka. En 2013 li gajnis premion de la irlanda branĉo de la Internacia klubo PEN kaj la Aŭstra Premio por Eŭropa Literaturo. En 2014 li gajnis la Premion Princo de Asturio.
Kvankam li estis priskribita kiel "la heredanto al Proust, tra Nabokov", Banville si mem konsideras ke W. B. Yeats kaj Henry James estas la du veraj influoj sur lia verkado.
Vivo
Banville estis naskita kaj levita en Wexford, Irlando al Angus kaj Martin Banville. Li estas la plej juna de tri fratoj kaj fratinoj. Lia pli maljuna frato, Vincent, ankaŭ estas verkisto (skribas sub la plumnomo Vincent Lawrence kaj sub sia reala nomo). Post siaj studoj en kolegio, li laboris kiel komizo ĉe la aviadkompanio Aer Lingus. En 1969 li aliĝis al la "Irish Press" gazeto kaj funkciis kiel redaktisto. En la jaroj 1988 ĝis 1999, li funkciis kiel literatura redaktisto ĉe la Irish Times.
En la aĝo de 12 jaroj li komencis verki prozon leginte la libron Dubliners de James Joyce. En 1970 li publikigis sian unuan libron, kolekton de noveloj nomitaj "Long Lankin". Jaron poste li publikigis sian debutan romanon, "Nightspawn". Ekde tiam li verkis multajn romanojn, teatraĵojn kaj scenaro por filmojn. Li ankaŭ verkis sub la plumnomo Benjamin Black, detektivajn suspensfilmojn, inkluzive de serio de libroj kies ĉefa protagonisto estas Quark, patologiisto en Dublino.
Banville estis edziĝinta al la usona teksartisto Janet Dunham, kaj la du havas du filojn. Lia nuna partnero estas Patricia Quinn, iama direktoro de la Artkonsilio de Irlando, kaj la du havas du filinojn.
Nousse
(jen france, okcitane Nossa) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
(100015) 1989 SR7
(100015) 1989 SR7 estas marsrenkonta duopa asteroido malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝia estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,300395 astronomia unuo, tie estas 44,938 milionoj da km.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec, H. Kucakova, K. Hornoch, P. Kušnirák, Julian Oey, R. Groom, A. Aznar kaj A. Sota, per observoj de ĝiaj  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de ĉirkaŭ 0,8 km. Ĝi orbitas kun duona grandakso de ĉirkaŭ 4,6 km kaj orbita periodo de 20,6496 horoj (0,8604 tago), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Ossages
(jen france, okcitane Ossadjas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Mugron
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Bakonygyirót)
Historio
Laŭ eklezia fonto jam antaŭ 1332 kirko funkciis en la vilaĝo, kiun la turkoj baldaŭ detruis. En 1761 (laŭ alia fonto en 1716) oni konstruis novan kirkon, sed la sanktejo restis origina. La orgeno ekfunkciis en 1864.
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto aŭ en la plej proksima dimanĉo.
Ŝmakove (stacidomo)
Ŝmakove (Шмакове) estas fervoja stacio en Krivij Rih (Dnipropetrovska provinco), urbo en Ukrainio.
Proboštov
Proboštov (Probstau) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Teplice. Vivas en ĝi.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350.
Nový Svět (Slatina)
Nový Svět estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Slatina. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Slatina. En la jaro 2011 ĉi tie etis registritaj 36 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Nový Svět situas en la katastra teritorio Slatina u Bílovce kun areo de 7,46 km².
Aleksandar Tišma
Aleksandar TIŜMA (Александар Тишма; la 16an‏ de januaro 1924 - la 16-an de februaro 2003) estis serba verkisto.
Vivo
Tiŝma estis naskita al serba patro kaj jud-hungara patrino en la urbo Horgoš en la Bačka regiono, proksime de la serb-hungara limo (en tiu tempo - ene de la limoj de la Regno de Jugoslavio). Li akiris sian primaran kaj sekundaran edukon en Novi Sad, en multkultura kaj plurlingva medio. Li studis la francan kaj literaturon en Budapeŝto kaj finfine kvalifikiĝis pri germanaj studoj en la Universitato de Beogrado. Fine de la dua mondmilito li aktivis en la kontraŭnazia rezisto en Novi Sad.
Post la mondmilito li eklaboris en Novi Sad kiel ĵurnalisto. Poste, li laboris kiel redaktisto ĉe Matika Sarapska, institucio por la studo de la serba lingvo kaj kulturo, kaj kiel lekciisto, aldone al liaj literaturaj agadoj. Lia verkado inkluzivas proksimume 15 verkaĵojn, inkluzive de romanoj, dosieroj de noveloj, verkaĵoj de poezio kaj eseoj. Li okupiĝis ankaŭ pri tradukado el la germana kaj la hungara. Kelkaj el liaj rakontoj estis adaptitaj por televido kaj kino.
Lia verkado estis tradukita en grandan nombron da lingvoj, kaj estis vaste rekonita. Inter la literaturaj premioj li ricevis: la Nin-Premio por Upotreba čoveka (La Uzo de Homo, 1977), la Andrich-Premio, kaj la aŭstra premio por eŭropa literaturo (1996). Li estis membro de la Serba Akademio de Sciencoj kaj Artoj kaj la Akademio de Artoj en Berlino.
La verkado de Tiŝma ofte estas de malgaja kaj pesimisma naturo, sed estas karakterizitaj per humanismo kaj kompato. Kritikistoj foje asocias lian verkadon kun centreŭropa literatura skolo, kiu ankaŭ inkluzivas Danilo Kiŝ, Czesław Miłosz kaj Bruno Schulz.
Tiŝma evitis politikan agadon, sed esprimis subtenon por demokrataj movadoj en Jugoslavio kaj poste en Serbio, kaj forlasis sian patrujon al Francio en 1993 en protesto kontraŭ la politikoj de la registaro de Slobodan Milosevic. Tiŝma revenis al Novi Sad, la urbo kie li kreskis kaj kiu estas centra akso en lia verkado, en 2000, tri jarojn antaŭ lia morto.
Fenila heptanato
Fenila heptanato aŭ fenila enantato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heptanata acido kaj fenolo. Fenila heptanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenila heptanato prezentas heptanatan grupon ligitan al fenila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Julius Richard Petri
Vivo kaj kariero
Petri naskiĝis en Barmen la 31-an de majo 1852. Li devenis el eminenta familio de kleruloj, kaj estis la plej aĝa filo de Philipp Ulrich Martin Petri (1817-1864), profesoro en Berlino, kaj Louise Petri. Liaj gepatroj estis unuaj kuzoj.
Petri unue studis medicinon ĉe la Kaiser Wilhelm-Akademio por Militaj Kuracistoj (1871-1875) kaj ricevis sian medicinan diplomon en 1876. Li daŭrigis siajn studojn ĉe la klinikaro Charité en Berlino kaj havis aktivan devon kiel armea kuracisto ĝis 1882, daŭrigante tiam kiel rezervisto.
De 1877 ĝis 1879 li estis atribuita al la Imperia Sanoficejo (Kaiserliches Gesundheitsamt) en Berlino, kie li fariĝis asistanto al Robert Koch. Laŭ la sugesto de Angelina Hesse, la novjorka edzino de alia helpanto, Walther Hesse, la laboratorio Koch komencis kultivi bakteriojn sur pladoj. Petri tiam elpensis la norman kulturan pladon, aŭ Petri-pladon, kaj plue evoluigis la teknikon de purigita agaragaro, por kultivado de mikrobiologiaj ĉelkulturoj aŭ klonado de bakteriaj kolonioj derivitaj de unuopaj ĉeloj. Ĉi tiu antaŭeniĝo ebligis klare identigi la bakteriojn respondecajn pri malsanoj.
Proksimaĵoj Donostio
Proksimaĵoj Donostio (Cercanías San Sebastián, Donostiako Renfe Aldiriak) estas reto de interurbaj trajnoj kiuj priservas Donostion kaj ties metropolan areon, funkciigita de Renfe Operadora sub la marko Renfe Proksimaĵoj. La uzataj stacioj tamen apartenas al Adif. Ĝi konsistas el unuopa linio, la linio C-1, kvankam la frekvencoj kun kiuj ĝi funkcias igas ĝin simila al metroa linio.
La reto uzas la fervojan linion Madrido-Irun-Hendaye tra sia tuta itinero. La aranĝo kaj funkciado de la reto de Renfe Proksimaĵoj konsistigas, kune kun la buslinioj de Dbus kaj Lurraldebus kaj la Metroo de Donostio, la bazan reton de publika transporto de Gipusko.
Astro (muzikgrupo)
Astro (hangule: 아스트로; stiligita en ĉiuj ĉapoj) estas sudkorea knabobando formita fare de Fantagio. La grupo estas kunmetita de kvar membroj: MJ, Jinjin, Cha Eun-woo, kaj Yoon San-ha. Origine sespeca grupo, Rocky foriris de la grupo la 28-an de februaro 2023, kaj Moonbin mortis la 19-an de aprilo 2023. Ili debutis la 23-an de februaro 2016, kun la muzikalbumeto Spring Up kaj poste estis nomitaj kiel unu el la plej bonaj novaj K-popo agoj de 2016 de Billboard.
Astro estis formita tra la novula talenta evoluoprogramo "iTeen Boys", kiu estis kreita fare de ilia agentejo Fantagio. En aŭgusto 2015, la fina membrogrupigo kaj grupnomo estis sciigitaj. La saman monaton, la grupo ĉefrolis en interretdramo titolita To Be Continued, kiu planis prezenti ilin al publiko. La dramo havis la membrojn kiel ili mem, same kiel Kim Sae-ron, Seo Kang-joon, kaj la knabingrupon Hello Venus.
George D. Wagner
George D. WAGNER (22a de septembro, 1829 – 13a de februaro, 1869) estis politikisto Indianaa, kultivisto kaj soldato, servanta kiel generalo en la Unia Armeo dum la Usona Enlanda Milito. Liaj agoj polemikaj ĉe la Batalo de Franklin en 1864 flankenpuŝis lian elfaron pozitivan antaŭe en la milito.
Usona Enlanda Milito
En aprilo 1863, li estis antaŭenigita al brigadier generalo, malantaŭenirita al 29a de novembro, 1862. Wagner komandis la 21a brigado dum Maj. Gen. William S. la okupo de Rosecrans de Chattanooga, Tenesio, en septembro 1863. 21a de Wagner brigado estis tenita kiel la forto depota en Chattanooga dum la batalo de Chickamauga. Liaj viroj suferis perdojn pezajn en atenco sur Missionary Spino dum la Chattanooga Kampanjo. Wagner estis denove aktiva en la 1864 Atlanta Kampanjo, komandanta la 2a brigado en la IVa Korpuso, kiu suferis escepte perdojn pezajn ĉe la Batalo de Kennesaw Monto kaj divido dum la Franklin-Nashville Kampanjo.
Lia kariero militista estis ruinigita ĉe la Batalo de Franklin. Li deturniĝis de la ordoj de lia superulo, Brig. Gen. Jakobo D. Cox, retiri lia outnumbered forto de pozicio senŝirma antaŭa. Male, li elektis stari firman kaj alfronti la impending atenco. Du el liaj brigadoj estis routed kaj kuranta al la primara defenda linio, intermiksita kun la atakdo Confederates. Rezulte, la ĉefa Unia forto tenis ties pafadi por timo mortigi amikajn trupojn, permesanta la Confederate atenca kolumno penetri la Unian centron. Federalaj plifortikigoj fine stabiligis la pozicion, sed polemika kurso de Wagner de ago tiris gravan kritikon kaj pridemandanta. Rezulte de la fiasko, Wagner demandita esti trankviligita de devo, citanta koncernojn por la sano de lia edzino. Wagner estis revenita al Indianao atendi ordojn. Li nelonge servis en St. Louis, Misuro, al la fino de la milito. Li estis elkolektiĝita de la servo en aŭgusto 1865.
Postmilita kariero
Malpli ol jaro post la milito finita, la edzino de Wagner mortita de ŝia infirmities. Li establis laŭleĝan praktikon en Williamsport, Indianao, en 1866. Li ankoraŭ foje fariĝis prezidanto de la ŝtata Agrikultura Socio kaj estis influa en helpanta diskonigas modernajn agrikulturajn praktikojn kaj procedojn.
Guillaume Brune
Guillaume BRUNE, plennome Guillaume Marie-Anne Brune [ɡijom maʁi an bʁyn] (naskiĝis en Brive-la-Gaillarde, mortis murdita  en Avignon) estis Marŝalo de la Imperio. Tenita for de altaj administraj kaj armeaj funkcioj fare de Napoleono la 1-a pro sia respublikanismo, li tamen komandis la armeojn de la tendaro de Bulonjo en 1805, kaj fariĝis guberniestro de la hansaj urboj en 1806, poste pajro de Francio kaj grafo de la Franca Imperio en 1815.
Kantono Bourg-en-Bresse-Sud
La kantono Bourg-en-Bresse-Sud ( canton de Bourg-en-Bresse-Sud) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis nur el parto de unu komunumo. Ĝi havis entute 15 302 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Bourg-en-Bresse.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
La kantono konsistis el la suda parto de la komunumo Bourg-en-Bresse, kiu cetere estas la ĉefurbo de la departemento Ain.
Historio
La kantono Bourg-en-Bresse-Sud estis kreita en 1982, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse
La teritorio de la eksa kantono Bourg-en-Bresse-Sud estis dispartigita inter la novaj kantonoj Bourg-en-Bresse-1 kaj Bourg-en-Bresse-2.
Kantono Bourg-en-Bresse-Nord-Centre
La kantono Bourg-en-Bresse-Nord-Centre ( canton de Bourg-en-Bresse-Nord-Centre) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis nur el unu komunumo. Ĝi havis entute 12 593 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Bourg-en-Bresse.
Komunumoj
La kantono Bourg-en-Bresse-Nord-Centre estis kreita en 1982, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse. Ĝi konsistis el la norda kaj centra partoj de Bourg-en-Bresse, kiu cetere estas la ĉefurbo de la departemento Ain.
Historio
La teritorio de la eksa kantono Bourg-en-Bresse-Nord-Centre estis dispartigita inter la novaj kantonoj Bourg-en-Bresse-1 kaj Bourg-en-Bresse-2.
Osek (distrikto Teplice)
Osek (Ossegg) estas urbo troviĝanta en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Teplice, konstruita sur montarpiedo de Ercmontaro. Vivas en ĝi.
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
(100017) 1989 TN2
(100017) 1989 TN2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso; ĝia marsa MOID estas 0,221795 astronomia unuo, tie estas 33,180 milionoj da km.
Zoltán Szerémi
Zoltán Szerémi [serEmi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szerémi Zoltán estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia origina familia nomo estis Papp ĝis 1982.
Zoltán Papp naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Papp (Szerémi) maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, sed pli frue li estis longe edukita en Dunaújváros. Li estis amatora aktoro kaj studis jaron en studio, fine li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1983. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Marton (reĝisoro) kaj Péter Valló. Li komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. Ekde 1986 li apartenis al Teatro Szigligeti (Szolnok), poste al Teatro Petőfi (Veszprém), Nacia Teatro (Szeged). Ekde 2008 li estis fondinta membro de Teatro Weöres Sándor. Li ricevis premion en 2011.
Loĝloko
Loĝloko estas jura nocio markanta lokon, kie homo kiel fizika persono daŭre restadas, kie li vere loĝas (manĝas, dormas kaj plej restadas, ne necese laboras, kio rilatas al laborloko). En la ĉeĥa juro la privatjura nocio "loĝloko" diferenciĝas de publikjura nocio "daŭra restado", kiu havas nur registran karakteron, kvankam ofte povas temi pri la sama adreso. Rilate al tio, ke daŭreco estas baza karakterizo de la loĝloko, estas iam uzata nocio daŭra loĝloko pleonasmo.
Por pli ĝenerala senco kaj pro la nepreciza signifo de la vorto "loko", ĝi povas referenci ĉu al la propra hejmo (respektivo domo), ĉu al domareto en disa areo, submunicipo, municipo, urbo ktp.
30297 Cupák
30297 Cupák estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Martin Cupák, ĉeĥan fakulon pri misio ĉe la Universitato Curtin. La enveturigita programaro, kiun li malvolvis, estis kerna por la misio de la satelitoj de la Eŭropa Kosma Agentejo kaj de la Ĉeĥa akademio de sciencoj, kaj ankaŭ por la defora memstara bildiga sistemo Desert Fireball Network.
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Ballyshannon
Ballyshannon (irlande: Béal Átha Seanaidh) estas loĝloko en la irlanda Graflando Donegal. La loko havis 2 200 loĝantojn. Ĝi situas ĉe la rivero Erne, kiu okcidente de Ballyshannon tra sabla estuaro elfluas en la Atlantikon.
Letterkenny
Letterkenny (irlande: Leitir Ceanainn) estas setlejo en la irlanda graflando Donegal. La loko havis 6 855 loĝantojn en 2006. Letterkenny estas la sidejo de la rom-katolika diocezo Raphoe.
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Valérie Pécresse
Valérie PÉCRESSE [valeʁi pekʁɛs], naskonome Roux (naskiĝis en Neuilly-sur-Seine) estas franca politikistino. Ŝi estas Prezidanto de la Regiona Konsilio de Francilio ekde 2015. Ŝi estas membro de partio "Les Républicains" (LR). Ŝi estis membro de la Nacia Asembleo de 2002 ĝis 2007 kaj denove de 2012 ĝis 2016.
Valérie Pécresse estis Ministro pri Supera Instruado, Esplorado kaj Novigado de 2007 ĝis 2011 kaj Ministro pri Buĝeto kaj Registara proparolanto de 2011 ĝis 2012 dum la registaro de François Fillon.
En julio 2021, Pécresse diskonigis sian kandidatecon por la Respublikana nomumo en la Prezidanta baloto de 2022 en Francio. En decembro 2021, ŝi gajnis la Respublikanan nomumon.
28117 Mort
28117 Mort estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 17-a de septembro 1998 en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan artiston Greg Mort, longtempan subtenanton de la misio de la Observatorio Lowell. Greg estas plenumita artisto, kies verkoj estis ekspozitaj en la Smithsonian Museum of Art, la National Air and Space Museum, la Corcoran Museum of Art kaj la Blanka Domo. La artaĵoj de Greg estis la unua interstela ekspozicio, en la Internacia Kosmostacio.
Kantono Brénod
La kantono Brénod ( canton de Brénod) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 12 komunumoj. Ĝi havis entute 3 746 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Brénod.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenis al la kantono Brénod la jenaj 12 francaj komunumoj :
Historio
La kantono Brénod estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Nantua
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Brénod malaperis pro tiu leĝa reformo.
La komunumoj antaŭe partoj de la eksa kantono Brénod estis dispartigitaj inter novaj kantonoj.
Géza Bárány
[bArAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Bárány Alajos Géza estis hungara arkitekto. Lia filo estis István Bárány.
naskiĝis la en Csurgó, li mortis la  en Eger.
Biografio
akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József. Post la diplomo li laboris en municipo de Eger, ankaŭ dum la Hungara Sovetrespubliko, tial poste li estis trudemeritulo. Li establis publikan kompanion, kie li faris planojn pri naĝejoj. Baldaŭ li estis gvidanto de la fremdultrafika oficejo. Li edziĝis en 1904, filo naskiĝis post tri jaroj.
Saint-André-de-la-Roche
(jen france, okcitane Sant Andrieu de la Ròca) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Finnlando en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Kantono Chalamont
La kantono Chalamont ( canton de Chalamont) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 8 komunumoj. Ĝi havis entute 7 033 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Chalamont.
Herrera (stacidomo)
Herrera estas fervoja stacio situanta en la kvartalo Herrera de la hispana urbo Donostio.
Kantono Chalamont
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenis al la kantono Chalamont la jenaj 8 francaj komunumoj :
Herrera (stacidomo)
Linio C-1 estas parto de la reto de Proksimaĵoj Donostio funkciigita de Renfe. Ĝi havas ligon kun la Metroo de Donostio, kiu ligas Hendajon kun Lasarto sur sia metra-ŝpura linio.
Kantono Chalamont
Historio
La kantono Chalamont estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse
La komunumoj antaŭe partoj de la eksa kantono Chalamont estis dispartigitaj inter novaj kantonoj.
Kavalirbieno Kaimberg
La Kavalirbieno Kaimberg (germane: Rittergut Kaimberg) estas nuntempe urbokvartalo de Gera, Germanujo. Antaŭ longa tempo ĝi estis antaŭposteno ĉe la urba limo por protekti kaj provizi la enloĝantaron. Temis pri spirita, eklezia kaj ekonomia centro; la filia kirko estiĝis verŝajne en la 15-a jarcento. La malfrugotika preĝejo kaŝas sin malantaŭ la arboj de la tombejo kaj iama parko. La interno kirka novigitis en la jaro 1753-a.
Historio
Kaimberg estis parlamentpartopren-rajta kavalirbieno. Apartenis al la bieno ankaŭ la juĝadpotenco pri Kaimberg, arbaro en Gorlitzsch, du domoj en Collis kaj la saksiaj-altenburgiaj komunujo Thränitz kaj Grobsdorf (je duono). La supera tribunaleco venis en 1836 al la ŝtato, dume la malsupra tribunaleco restis ĝis la 1.1.1855.
Iama ĉefloko estis Pforten, antaŭ ol ĉ. la jaro 1500 ekprenis la rolon Kaimberg: sekve ankaŭ la senjoroj kaimberg-aj juĝistis pri la najbaraj vilaĝoj (ĝis 1850 respektive 1852). Ekzistas ankoraŭ procesaktoj pri la sangega murdo de la paŝtista edzino Kraft el Kaimberg, kiun mortigis en 1748 la edzo. Post la kondamnio malkonstruitis ankaŭ la ŝafistejo de Kaimberg laŭ ordono de la ĉefakuzinto por forigi la krimlokon kruelan.
Posedis la kavalirbienon la familioj de Kaym, de Koppy kaj ekde la fino de la 16a jarcento, de Ende. La konekso kun la Kavalirbieno Pforten malekligitis en 1662 okaze de la heredaĵdivido. Ekde 1753 la tuto apartenis al la familio de Zienhierd kaj en 1766 aĉetis ĝin Heinrich Friedrich von Kutzschenbach por la sumo de 30.625 taleroj. En 1868 akiris la altenburga komercisto Theodor Schmidt la beinon fare el la manoj de Bernhard von Kutzschenbach; poste estis la posedanto la bofilo kaj kolonelo Baumbach. Ekde 1917 la fabrikestro Robert Todt proprietis.
Situo
La menciita kavalirbieno troviĝas en la Gessenbach-valo en la (nuntempa) sudorienta eraro de Gera proksime de la limo al Kauern. Ĝis 1852 regnis sur la bieno kun situo supre de la vilaĝo la senjoroj de Kaimberg kiujn posteulis diversaj aliaj personoj. Post 1946 la ĉirkaŭaĵoj malurbaj ofertitis al la evolupremado de la urbo Gera.
Muzeo de Lahoro
La muzeo de Lahoro ( ajaaeb ghar Lahore; Lahore Museum) estas muzeo kiu troviĝas en Lahoro, Pakistano. Fondita en 1865 kaj komence starigita en pli malgranda loko, ĝi denove malfermiĝis en 1894 en sia nuntempa situo en Shahrah-e-Quaid-e-Azam, grava strato en urbo Lahoro dum la tiama brita-kolonia periodo. La muzeo de Lahoro estas la plej granda muzeo de Pakistano kaj ankaŭ unu el la plej vizititaj de sia lando.
La muzeo gastigas vastan kolekton pri budhisma arto el la antikvaj Hindogreka kaj Gandara reĝlandoj. Ĝi ankaŭ havas kolektojn pri la mogola, la siĥa, kaj la brita imperio en Barato.
La muzeo de Lahoro, kune kun la pafilego Zamzama, kiu troviĝas tuj antaŭ la konstruaĵo, aperas en la komenca sceno de la romano Kim verkita fare de Rudyard Kipling, kies patro, John Lockwood Kipling, estis unu el la unuaj kuratoroj de la muzeo.
Historio
La muzeo de Lahoro estis unufoje starigita en 1865–66 ĉe la ejo de la nuna bazaro Tollinton — halo konstruita okaze de la panĝaba ekspozicio de 1864. La nuna konstruaĵo estis konstruita por celebri la 50-an datrevenon de la kronado de Reĝino Viktoria en 1887, kaj financita per speciala publika kolekto da mono. La fundamentan ŝtonon de la nova muzeo metis la 3-an februaro de 1890 la princo Alberto Viktoro, duko de Clarence kaj ankaŭ nepo de la reĝina Viktorio. Je la tempo de sia kompletiĝo en 1894, la tuta muzea kolekto translokiĝis al la nuna konstruaĵo kaj prenis la novan nomon Jubilee Museum (t.e., «muzeo de la 50-a datreveno»).
La muzea kolekto translokiĝis en 1894 en sian nunan situon, la strato Shahrah-e-Quaid-e-Azam, tiam konata kiel «The Mall» (laŭlitere, «butikcentro») kaj nukleo de tiama Brit-epoka Lahoro. La nuntempan muzean konstruaĵon dezajnis fama arĥitekto el Lahoro, la s-ro Gaṃgā Rāma.
La patro de Rudyard Kipling, John Lockwood Kipling, estis unu el unuaj kuratoroj de la muzeo, kaj estis poste anstataŭita fare de K. N. Sitaram.
En 1948, okaze de la dispartigo de Panĝabio, la ĵus-naskitaj landoj Pakistano kaj Barato dividis inter ili la artefaktojn de la muzeo: tiel la muzeo retenis de sia origina kolekto. La cetera parto de la kolekto estis donacita al Barato, kiu konstruis la registara muzeo kaj artgalerio de Ĉandigaro kun la specifa celo de gastigi la kolekton.
La plej bonaj jaroj de la muzeo estis verŝjane 1970‒1990, kiam la sciencisto, arĥeologo kaj muzeologo d-ro Saif-ur-Rehman Dar servis kiel ties direktoro. Li skribis plurajn librojn pri la muzeo kaj laboris kune kun B.A. Qureshi, la tiama prezidanto de la muzea estraro.
Post tiu epoko, la stato de la muzeo pli kaj pli malboniĝis pro malhavo de subteno por necesa restarigo.
La muzeo registris en 2005 pli ol 250 000 vizitantojn. Similajn nombrojn atingis en 2016 (236 536), en 2017 (214 697) kaj en 2018 (227 994). Ĝi estis la plej populara muzeo de Pakistano inter eksterlandanoj en 2016 (kun 2 956 vizitoj) kaj eĉ en 2017 (2 941 vizitoj). Ĝi iĝis la dua plej populara (kun 3 659 fremdaj vizitantoj) en 2018, kiam la muzeo de Taksilo iĝis pli vizitita.