cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jubilea Libro 1903 - 2014 (Berlino-Brandenburgio)
Aŭtoroj kaj temoj
Ed Borsboom (Pri Owe Fahlke / Vivo de Andreo Cseh – 4-a ĉapitro LA VENTO BLOVAS; KIE ĜI VOLAS 1923-1926 kaj 7-a ĉapitro FORTE; KURAĜE KAJ ELEGANTE 1931-1932)
Gerd Bussing (Ĉiumonate… - poemo pri Luda Rondo)
Erich Dahlmann (Raporto pri la Zamenhoffesto 1947)
Michele Gazzola (Lingva justeco kaj esperantismo)
Jessica Grasso (Luda Rondo en Glaciaĵejo Kibo)
Edeltraut Henning (Printempa Renkontiĝo de Esperantistoj en Prenzlau)
Andreas Jacobs (Pri Esperanto-Junularo en Potsdamo en la 1990-aj jaroj, la Zamenhof-Biblioteko, Werner Heinrich kaj Richard Schulz)
Lena Karpunina (Aŭtobiografiaj tekstoj)
Goro Christoph Kimura (Esperanto kiel ponta lingvo inter germanoj kaj poloj)
Wolf Krüger (Sonĝvojaĝo al Japanio – Raportas Wolf, DL1CC)
Ulrich Lins (Morto en Aŭŝvico – Julius Glück kaj sia vivo por Esperanto)
Johannes Moser (Eta historio de Esperanto-grupo Lietzensee)
Eva Noeske = Eva Hoffmann (Raporto pri la Zamenhoffesto 1947)
Bernhard Pabst (Berlina Komentario pri Fundamento de Esperanto / Berlina Komentita Bibliografio de Vortaroj en Esperanto)
Theodor Richter (Tri leteroj el Berlino el „La Rondiranto“)
Stephan Schneider (Mi Estas Nur Hom‘ kaj Ne Multe Pli - Kantotekstoj)
Roland Schnell (Pri Karl Vanselow en Werder / Nobelpremiito Alfred Hermann Fried estis esperantisto en Berlino)
Jerzy Stelmach
Jerzy Marian STELMACH (naskiĝis en 1954 en Krakovo) estas pola juristo kaj filozofo, profesoro de Jagelona Universitato, kie li gvidas Katedron de Filozofio kaj Etiko de Juro, honora doktoro de la universitato de Heidelberg.
Jubilea Libro 1903 - 2014 (Berlino-Brandenburgio)
Aŭtoroj kaj temoj
Philipp Sonntag (Defio Homaranismo)
Jerzy Stelmach
Jerzy Stelmach estas aŭtoro de multaj vaste konataj verkoj, ĉefe temantaj pri teorio kaj filozofio de juro. Inter ili troviĝas ekzemple: "Co to jest hermeneutyka" ("Kio estas hermeneŭtiko") kaj "Filozofia prawa XIX i XX wieku" ("Filozofio de juro en la 19-a kaj 20-a jarcentoj").
Jubilea Libro 1903 - 2014 (Berlino-Brandenburgio)
Aŭtoroj kaj temoj
Spomenka Ŝtimec (Unua ĉapitro el la romano „Tilla“ pri Tilla Durieux – germanlingva traduko)
Encarna Teruel (Mia kontaktiĝo kun Esperanto)
Henryk Wenzel (Vivo kaj verko de Lena Karpunina)
Dieter Wilke: La muzika duopo„ĴeLe" (Lena kaj Ĵenja Wilke).
Jelena Wilke (Muzo kaj Tra la sonĝoj – Kantotekstoj)
Fritz Wollenberg (Enkondukoj al Jubilea Libro 1903 - 2003 kaj al Jubilea Libro 1903 – 2014 / Enkondukoj al la ĉapitroj / Lokoj de Esperanto-kulturo / Eventoj el 111 jaroj / Eminentaj Esperanto-parolantoj en Berlino / Germanaj Esperanto-Kongresoj 2012 en Berlino kaj 1928 en Potsdamo / DERSFIB – biciklado de GDR-aj junuloj / Karl Maier – liaj vojaĝoj, vivo en Usono, Ĉinio kaj Orienta Berlino / Pri Spomenka Ŝtimec, ŝia romano „Tilla“ kaj la tradukanto Will Firth / Ossietzky-romano de Trevor Steele / Brandenburgia Informilo kaj Brandenburgia Folieto / Pri La Rondiranto – berlina Esperanto-gazeto el la tempo de Unua Mondmilito, Adolf Sproeck, Leopold Schlaf kaj la komencoj de la laborista Esperanto-movado /  Esperanto-publikaĵoj en la Ŝtata BIblioteko en Berlino / Pri la Zamenhofbiblioteko en Potsdamo / Stephan Schneider / Ekspozicio pri vivo kaj verko de Adolf Sproeck / Naskiĝtaga Festo de Esperanto en Mori-Ôgai-Memorejo / HIstorio de Zamenhof-portreto de ELB / Mikaelo Bronŝtejn en Berlino / „La Zamenhofstrato“ – prezento de germanlingva eldono en Berlino / Biografiaj notoj pri Michele Gazzola, Goro Christoph Kimura, Philipp Sonntag / Pioniro de Geofiziko kaj Esperanto,pacifisto kaj sciencfikcia heroo Adolf Schmidt / Arnold Zenkert – fondinto de URANIA-Planetario kaj Bürgel-Memorejo en Potsdamo / Pri la Esperanto-instruistinoj Edeltraud Zettier kaj Edeltraut Henning en Prenzlau / Andreo Cseh en Berlino / La Ĵaŭda Rondo kaj ĝia gasto Bharat Kumar Ghimire / Flegado de Esperanto-kulturo en Kulturunuiĝo Prenzlauer Berg kaj ĝia renkontiĝejo Centro danziger50 / Esperanto Plenbuŝe / Ludmilla Hypius – vivo kun muziko kaj Esperanto / Renkontiĝo POSET, Vilao Kellermann – Esperanto-movado en Potsdamo 1960-aj ĝis 1990-aj jaroj / Pri la potsdama esperantisto Richard Schulz / Esperanto-Ligo Berlino, Brandenburgia Esperanto-Asocio kaj iliaj prezidantoj / Radio-direktoroj kaj honoraj membroj Friedrich Georg Knöpfke, Wilhelm Wagner, Walter Krutsche / Esperantoplaco en Neukölln – alikonstruado, renkontiĝoj, ekspozicioj, somerfestoj / Zamenhofparko en Lichtenberg / Helmut Lehmann – EJB-prezidanto en Berlino Neukölln, DLR-prezidanto en Frankfurto ĉe Odro / GEA-oficejoj en Lichtenberg kaj alie en Berlino / Wolfgang Krüger – Esperanto-radioamatoro en Eisenhüttenstadt)
Louis Christophe Zaleski-Zamenhof (Salutvorto pro la inaŭguro de la Zamenhofparko)
Felix Zesch (Antaŭparolo de prezidanto de Esperanto-Asocio Berlino-Brandenburgio)
Prezento de la libro
Jubilea Festo kiel en 2003 ne okazis en 2014, sed ekestis apud la dua Jubilea Libro la ekspozicio “111 jaroj Esperanto en Berlino kaj Brandenburgio”, projektita de la libroredaktanto. La ekspozicio estis montrita dum Somera Festo sur Esperantoplaco la 3-an de septembro 2014 kaj en novembro  2014 en “Oranĝerio” en Berlino Lichtenberg, malfermita per publika evento la 13-an de novembro kaj finita dum la Zamenhoffesto la 29-an de novembro 2014. En la nove inaŭgurita Esperanto-butiko en Katzbachstraße 25 (Berlino Kreuzberg) ekde la 11-a de julio 2015 la ekspozicio estis denove rigardebla. Ankaŭ dum la 92-a Germana Esperanto-Kongreso en Hameln de 22-a ĝis 25-a de majo 2015 ĝi estis prezentita.
La Jubilea Libro 1903 – 2014 unuafoje estis prezentita dum la Zamenhof-Omaĝo en Berlino 21-an ĝis 23-an de aprilo 2017. En bus-ekskurso la 22-an de aprilo  tra Berlino estis montritaj multaj lokoj, menciitaj en la libro.
Pri la libro
La ĵurnalistino Halina Gorecka skribis en sia recenzo en 2017 pri la libro: ''„Refoje mi aprezu kolosan kaj valoran laboron de la kompilinto Fritz Wollenberg, kies frukto prezentas al la legantoj vastegan gamon de la Esperanto-agado en Berlino kaj Brandenburgio kaj konservas historie gravan materialon ankaŭ por la estontaj generacioj. Menciendas abunda ilustra materialo, dulingveco de la kontribuoj (nepraj esperantaj resumoj por la germanlingvaj materialoj), interesa kaj varia enhavo, kie ĉiu leganto trovos ion laŭ sia gusto.''
Imitinda ekzemplo por aliaj gravaj Esperanto-centroj.”
1711 Sandrine
1711 Sandrine estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Sandrine" en honoro de la pranevino ĉu de la franca astronomo Georges Roland, ĉu de la belga astronomino Ginette Roland.
4789 Sprattia
4789 Sprattia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kanadaj astronomoj Jeremy B. Tatum kaj David D. Balam elde la Observatorio Climenhaga de la Universitato de Viktorio (Brita Kolumbio, Kanado).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada amatora astronomo Christopher E. Spratt, ano de la Reĝa astronomia socio de Kanado, observinto de kometoj kaj variantaj steloj kaj kolektanto de meteorŝtonoj. Krome, Christopher Spratt estas diplomita pri hortikulturo kaj profesia ano de la teamo de ĝardenado de la Universitato de Viktorio.
Pola rapidvojo S14
La pola rapidvojo S14 alinome Okcidenta pretervojo de Łódź kunigos la polan aŭtovojon A2 (aŭtovoja nodo Emilia) kun la pola rapidvojo S8 (nodo Róża).
Johano Kurkuas
Johano Kurkuas (greke: Ἰωάννης ρουρκούας, latine: Ioannes Kourkouas, ĉ. 915-946) estis unu el la plej gravaj generaloj de la Bizanca Imperio. Lia sukceso en bataloj kontraŭ la islamaj ŝtatoj en la Oriento definitive inversigis la kurson de la jarcentaj Bizancaj-Arabaj Militoj kaj komencis la "Konkerepokon" de Bizancio en la 10-a jarcento.
Edgeøya
Edgeøya, aŭ la insulo Edge, estas neloĝita norvega insulo en la sudorienta parto de la insularo Svalbardo. Ĝi estas arkta insulo kaj parto de la Nordorienta Svalbarda Naturrezervejo, kie troveblas interalie blankaj ursoj kaj boacoj. Ĝia orienta duono estas kovrita de glacio.
La insulo etendiĝas sur 5 073 km², kaj estas do la tria plej granda de la insularo. Ĝi estis nomita laŭ Thomas Egde (m. en 1624), angla komercisto kaj balenkaptisto. La insulo Edgeøya estas nur tre malofte vizitata hodiaŭ.
Siddeburen
Siddeburen ~[SIDebiren] (groninge: Sibboern aŭ Siddeboeren) estas vilaĝo en la komunumo Midden-Groningen, en La nederlanda provinco provincie Groningen. En 2017 la vilaĝo havis 2 895 loĝantojn. Per tio ĝi estis la plej granda vilaĝo laŭ loĝantoj de la antaŭa komunumo Slochteren.
Siddeburen delonge apartenis al la regiono Duurswold. De 1811 ĝis 1826 Siddeburen estis la ĉefloko de aparta komunumo, poste ĝi fariĝis parto de la komunumo Slochteren.
Palazuelo de Vedija
Palazuelo de Vedija [palaZŬElo debeDIĥa] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Palazuelo estas etimologie komprenebla kiel Palaceto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 32,01 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 174 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la 1900-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 52 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Villaesper, Morales de Campos, Villafrechós, Villamuriel de Campos, Aguilar de Campos, Moral de la Reina kaj Berrueces.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de Palazuelo de Vedija estis de 1251.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (porko kaj ŝafo) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo, kolombejoj kaj la iama palaco, sidejo de la nuna urbodomo.
GEZ
La vorto havas plurajn signifojn:
Ádám Szalai
Ádám Szalai [salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Szalai Ádám Csaba estas hungara futbalisto (avanulo). Ádám Szalai naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Ádám Szalai debutis en 1994 en junulara klubo de Budapest Honvéd FC), kie li ludis ĝis 2003. En la sekva jaro li aliĝis al victeamo de VfB Stuttgart, baldaŭ precipe en aliaj germanaj futbalkluboj. Li estis ankaŭ membro de la nacia junulara hungara teamo inter 2002–2009, poste al la plenkreska nacia teamo ĝis 2023. Inter la plenkreskuloj li ludis 86-foje kun 26 goloj. Lia edzino naskis filinon en 2022.
Supera Lernejo de Propagando kaj Merkatiko
La Supera Lernejo de Propagando kaj Merkatiko (en la portugala Escola Superior de Propaganda e Marketing, mallongige ESPM) estas privata brazila universitatnivela lernejo por komunikado, merkatiko kaj administrado. Ĝi atingis la plej altajn notojn laŭ la taksaj reguloj de la Brazila Ministerio pri Edukado kaj estas konsiderata la plej bona lernejo de propagando kaj merkatiko en Brazilo. Ĝi tenas kampusojn en la urboj San-Paŭlo, Rio-de-Ĵanejro, Porto-Alegro kaj Braziljo.
Horloĝo (konstelacio)
Horloĝo estas konstelacio de tera ĉielo.
TED (prelegoj)
TED (el la angla Technology, Entertainment, Design = Teknologio, Amuzo, Fasonado) estas serio de senpagaj retaj prelegoj, kies frapfrazo estas "disvastigindaj ideoj". Ĉiu prelego daŭras 18 minutojn aŭ iom malpli. Estas 2600 diversaj prelegoj en almenaŭ 100 lingvoj, ideala platformo por poliglotoj. La prelegoj kovras ampleksan temaron, nome sciencon, arton kaj fasonadon, politikon, edukadon, kulturon, tutmondajn demandojn, teknologion, disvolviĝon kaj amuzon. Inter la prelegantoj jam troviĝis la usona eksprezidento Bill Clinton, Nobel-premiitojn James D. Watson, Murray Gell-Mann kaj Al Gore, Bill Gates, la fondinton de Microsoft, Sergey Brin kaj Larry Page, la fondintojn de Google.
Pli ol 1000 TED-prelegoj estas disponeblaj por senpaga spektado en la reto (stato de aŭgusto 2011). Ĝis aprilo 2009, la prelegoj estis spektitaj pli ol 100 milionojn da fojoj, fare de 15 milionoj da homoj.
Historio
TED estis kreita de Richard Saul Wurman kaj Harry Marks en 1984 kaj ĉiujare okazas depost 1990. Wurman forlasis ĝin post la konferenco de 2002 kaj la aranĝon transprenis la brita-usona komercisto Chris Anderson kun sia neregistara organizaĵo The Sapling Foundation (ekde la 1-a de julio 2009 TED-Fondumo).
En 2006 la kotizo por spekti la prelegojn kostis 4400 usonajn dolarojn kaj oni atingis tion nur per invito. Tiu sistemo ŝanĝiĝis en 2007 al jara membrokotizo de 6 mil dolaroj, kio inkluzivas la rajton spekti la prelegon, ricevi korespondaĵojn ktp.
Ekde junio 2006, TED-prelegoj fariĝis spekteblaj ĉe ties retejo , ĉe YouTube kaj iTunes. La retejo de TED en 2009 ricevis kadre de la 13a Annual Webby Awards la premion pri plej bona uzo de video.
TED-rilataj projektoj kaj eventoj
Ekzistas diversaj eventoj TED Global, TEDx, TED-Fellows, TED-Red, TED-Intervjuo, TEDMED, TED Virinoj, TED Barato, TED Junularo, TED Libroj, TED Radio kaj Tradukistoj de TED (OTP)
Tradukistoj de TED (antaŭe Malfermita Traduka Projekto - OTP)
En majo 2009 ekesis la TED-Projekto de Malferma Tradukado (angle: Open Translation Project aŭ OTP ) kiu celis "atingi 4,5 miliardojn da homoj en la planedo, kiuj ne parolas la anglan" laŭ TED-administranton Chris Anderson.
Ĝis aŭgusto 2011 ekzistis 26 prelegoj kun subtekstoj en Esperanto el 1008 anglalingvaj prelegoj, kiuj estis tradukitaj entute en 81 lingvoj, sume 20 933 tradukojn, kreitajn de 6026 tradukantoj, helpe de la subtekstigaj programoj DotSUB kaj Amara. La tradukemuloj havas ankaŭ aliajn ilojn je sia dispono, kiel la vikian paĝon OTPedia23, tn. 'forums24', spaco en YouTube kaj ankaŭ Facebook-grupoj laŭ diversaj lingvoj.
En oktobro 2014, pli ol 64 605 tradukoj fare de 18 488 volontulaj tradukistoj en 105 lingvoj estis disponeblaj al interretaj uzantoj.
La TED-Projekto de Malferma Tradukado draste pliigis la nombron de internaciaj retumantoj (ĉefe de ekster Usono) al la retejo de TED. En unu jaro estis tutmonda kresko de 350%, kun kresko de 600% en Azio kaj pli ol 1000% en Sudameriko.
La disvolviĝo de prelegoj en aliaj lingvoj ol la angla instigis la anglalingvan komunumon mobilizi por certigi tradukojn en la anglan.
TED-prelego en Esperanto
En 2012 fare de David de Ugarte en Madrido unuafoje okazis prelego en Esperanto kadre de TED-aranĝo (fakte TEDx-aranĝo, sendepende organizita aranĝo laŭ la stilo de TED-prelegoj), "Esperanto, lingvo por pensi pli bone".
TED-prelego pri Esperanto
En februaro 2020 la barata esperantisto Giridhar Rao faris prelegon en la angla pri "Esperanto : A Language no one Owns" (Lingvo kiun neniu proprietas). En novembro 2020 estis 118 TED-prelegoj kun subtekstoj en Esperanto.
TED-Premioj
TED-Premioj estis enkondukitaj en 2005, en la komenco por tri individuoj ĉiujare, sed post 2010 por nur unu individuo jare. Ĉiu ricevas po 100 mil usonajn dolarojn kaj la rajton eldiri en TED-prelego unu sian "deziron por ŝanĝi la mondon".
Silikatpetro
Silikatpetroj estas la plej oftaj petroj de la terkrusto. Ili konsistas plejparte el malmolaj silikatoj kiel feldspatoj, kvarcoj, amfiboloj, piroksenoj, olivinoj aŭ foidoj. Krom silikatpetroj estas karbonatpetroj (kiuj entenas minimume 50% da karbonatoj).
13869 Fruge
13869 Fruge estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras  Norma A. Fruge, mentorinon de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Norma Fruge estis instruistino ĉe la F. K. White Middle School de Lake Charles (Luiziano, Usono).
Masayuki Omori
Masayuki Omori (大森 征之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima, Sagan Tosu kaj Nagoya Grampus.
Kedaho
Kedaho (Kedah respektive Negeri Kedah, plenforme Kedah Darul Aman; la araba honora nomo Darul Aman signifas 'restejo de paco') estas unu el la 13 subŝtatoj, kiuj konsistigas Malajzion. La subŝtato kovras areon de 9 500 kvadrataj kilometroj en la nordokcidento de la malaja duoninsulo, kaj en la apudmarborda insularo Langkawi. Laŭ stato de la jaro 2010 la subŝtato havis 1 890 098 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 199 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro kaj ŝtata ĉefurbo estas la urbo Alor Setar, sed la sultana rezidejo estas en Bukid Anak. Menciindaj aliaj gravaj urboj estas interalie Sungai Petani kaj Kulim en la malaja duoninsulo, Kuah en la insularo Langkawi.
La sultanejo Kedaho estas nomata Kadaram (en la tamila lingvo: காடாரம்) de la tamiloj kaj Sajburi (en la taja lingvo: ไทรบุรี) de la tajoj kiam ĝi estis sub tajlanda influo.
Geografio
La kontinenta parto havas relative ebenan terenon, kiu precipe uzatas por kultivo de rizo. Langkawi estas aro de insuloj, el kiuj multaj estas neloĝataj. La subŝtato dividas internacian limon kun la provincoj Songĥla (Songkhla) kaj Jala (Yala) de Tajlando norde. Enlande, la teritorio limiĝas per la malajziaj subŝtatoj Perliso norde, Perako sude kaj Penango sudokcidente.
Kedaho estas la 8-a plej granda subŝtato de Malajzio kaj laŭ areo kaj laŭ nombro de loĝantoj.
La lago Pedu estas la plej granda artefarita lago de la subŝtato.
Registaro kaj politiko
La Konstitucio de Kedaho estis proklamita de sia reganto en julio 1950. Ĝi reguligas la rolon kaj potencon de la reganta sultano, de la ŝtata parlamento kaj la ŝtata dungitaro.
La sultano de Kedaho estas la konstitucia reganto de la ŝtato. Lia pozicio estas hereda, kaj li dumvive tenas sian oficon. La reganto estas kaj la religia, islama gvidanto kaj la politika ŝtatestro. La ŝtata registaro estas nomumata fare de li. La nuna sultano estas sultano Abdul Halim, kiu regas la sultanejon ekde 1958 kaj laŭ la nuna stato ankaŭ estas la ŝtatestro de la tuta malajzia federacio.
La ŝtata plenuma konsilio kune kun la sultano estas la plenuma branĉo de la registaro. Ĝi konsistas el la ĉefministro, malaje nomata Menter Besar, kaj el aliaj dek membroj. La ĉefministro kaj la aliaj membroj de la konsilantaro estas nomumitaj de la sultano de Kedaho el inter la membroj de la Ŝtata Asembleo, malaje nomata Dewan Negeri Undangan.
Vaumarcus
Vaumarcus (iama germana nomo Famergü) estas politika komunumo en la distrikto Boudry de la kantono Neŭŝatelo en Svislando. De 1875 ĝis 1966 la oficiala nomo de la komunumo estis "Vaumarcus-Vernéaz".
Geografio
Vaumarcus situas je 447 m super marnivelo, 18,2 km sudokcidente de la kantona ĉefurbo Neŭŝatelo. La plej proksima urbeto estas Yverdon, 14,2 km en la sudokcidento. La komunumo situas je la suda rando de la Ĵuraso, proksime de la bordo de la Lago de Neŭŝatelo.
Loĝantaro
Vaumarcus havis 228 loĝantojn fine de 2007, respektive 265 finde de 2010, kaj pro tio apartenas al la malgrandaj komunumoj de la kantono Neŭŝatelo. 93,2 % de la loĝantoj estas franc-parolantaj, 3.7 % germanparolantaj und 2.1 % italparolantaj (stato 2000). De 1970 (140 loĝantoj) la loĝantaro rimarkeble pligrandiĝis.
Historio
La unua skriba mencio de la vilaĝo okazis en 1194 je la nomo "Vallis Margult", 1228 troveblas la nomo "Valmarcuel". "Margult" probable estas ligita al la ĝermana persona nomo "Markold" aŭ "Markwald". La historio de la vilaĝo estas proksime ligita al tiu de la kastelo Vaumarcus, menciita jam en 1285. En 1308 la grafoj de Neŭŝatelo akiris la malbone vartitan kastelon kaj riparis ĝin. En 1476, post la batalo ĉe Grandson, oni bruldetruis la kastelon.
De 1648 Neŭŝatelo estis princlando kaj de 1707 ligita kun la reĝlando Prusujo per persona unio. En 1806 la teritorio estis cedita al Francujo sub Napoleono I-a kaj en 1815 pro la Viena Kongreso fariĝis parto de la Svisa Konfederacio. Ĝis 1848 la reĝoj de Prusujo tamen restis ankaŭ la princoj de Neŭŝatelo.
En 1875 la ĝis tiam memstara komunumo Vernéaz estis kunigita kun Vaumarcus al la komunumo Vaumarcus-Vernéaz. En 1966 la komunumo reprenis la malnovan nomon Vaumarcus.
Esperanto en Vaumarcus
En 1901 Jean Borel, Esperanto-pioniro en Svislando kaj Germanujo, lernis Esperanton en Vaumarcus.
Villanova del Sillaro
Villanova del Sillaro estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Pieve Fissiraga, Massalengo, Sant'Angelo Lodigiano, Ossago Lodigiano, Borghetto Lodigiano kaj Graffignana. Kristanaj patronoj de la komunumo estas la sanktuloj Nikolao kaj Miĥaelo, kiuj memoriĝas en la komunuma festotago la lastan dimanĉon en majo.
Brusturi
Brusturi estas nomo de pluraj vilaĝoj en Rumanio:
Heiko von der Leyen
Heiko Echter von der Leyen (naskiĝis la 2-an de junio 1955 en Hanovro) estas germana kuracisto kaj universitata lektoro.
Vivo
Heiko von der Leyen estas infano de la kuracisto Ulrich von der Leyen (1918-1992) kaj lia edzino Cornelia Maria, naskonomo Groth (1922-2014). Heiko von der Leyen studis medicinon ĉe la Universitato de Hamburgo, la Medicina Altlernejo Hanovro kaj Universitato Stanford, Usono. En 1986 li doktoriĝis en Hanovro. Li tiam daŭrigis sian esploradon kiel fakultatano en Universitato Stanford specialiĝanta pri kardiovaskula genterapio. En 1998 li habilitiĝis ĉe la Medicina Altlernejo Hanovro kaj estis nomumita lektoro pri interna medicino kaj eksperimenta kardiologio tie en 2002.
En la sama tempo, li estis la administra direktoro de firmao kiu evoluigis novajn biologiajn mitralajn korvalvojn bazitajn sur la propraj ĉeloj de la korpo (de la angia sistemo de la ricevanto, aŭ stamĉeloj de lia sango aŭ osta medolo). Ekde septembro 2020, Heiko von der Leyen estas Medicina Direktoro de la usona biofarmacia firmao Orgenesis, kiu specialiĝas pri la disvolviĝo de ĉelaj kaj genterapioj.
Familio
Heiko von der Leyen estas edziĝinta al la politikisto Ursula von der Leyen (naskonomo Albrecht), la paro havas sep infanojn. Li estas posteulo de la Leyen-familio de silkteksistoj en Krefeld.
Stacio Hozumi
Stacio Hozumi (japane: 穂積駅 [Hozumi-eki], angle: Hozumi Station) estas fervoja stacio en Mizuho, Gubernio Gifu, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Tōkaidō (ĉefa).
Reĝlando Abĥazio
La Reĝlando Abĥazio estis mezepoka feŭda ŝtato en Kaŭkazio, kiu daŭris de la 780-aj jaroj ĝis la kuniĝo en dinastia sinsekvo kun la Reĝlando Kartvelio en 1008. la fruaj jaroj de la 10-a jarcento, la reĝlando Abĥazio etendiĝis laŭ bizancaj fontoj laŭ la marbordo de la Nigra Maro ĝis la enfluejo de la rivero Nikopso, kun Kaŭkazio malantaŭ ĝi.
Natria pantotenato
Natria pantotenato, pantotenato de natrio aŭ C9H16NO5Na estas natria salo de pantotenata acido aŭ vitamino B5, blanka kristala substanco stokighigroskopa kaj tre solvebla en akvo, kiu estas stabila sub ordinaraj kondiĉoj, tamen ĝi estas pli bone stokita en fermita ujo. Ĉar la pantotenata acido estas malstabila, la plej ordinara maniero stokigi tiun substancon estas pere de ties saloj tiel kiel kalcia kaj natria pantotenatoj kaj ankaŭ ĝia alkohola antaŭanto, la pantotenolo aŭ pantenolo.
Ĝenerale la saloj de pantotenatoj estas tre higroskopaj pulvoroj kaj tre facile solveblaj en akvo. La pantotenolo estas senkolora oleeca substanco kiu povas kristaliĝi dum stokado. Pantenolo aŭ pantotenolo konvertiĝas en vitamino B5 en la homa korpo. Pantotenato de natrio estas irita substanco kiu povas kaŭzi damaĝojn al la okuloj kaj per haŭtokontakto.
Kazutoshi Miura
Kazutoshi Miura (三浦 和俊, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima.
Rudolf Walden
Karl Rudolf WALDEN (naskiĝis la 1-an de decembro 1878, mortis la 25-an de oktobro 1946) estis finna generalo kaj politikisto. Li komisie estis ĉefministro de Finnlando de la 21-a de decembro 1940 ĝis la 3-a de januaro 1941. Karl Rudolf Walden en 1902 en Sankt-Petersburgo fondis grandan komercan societon pri papero. Dum la sekvaj jaroj li estis renoma membro de la finna komunumo en tiu rusia urbo. Ĝis sia morto li restis komercisto pri papero kaj gvidanto de paperproduktaj kompanioj. Krome li estis la unua prezidanto de FinPap, la tegmenta organizaĵo de la industrio pri finna papero.
Antaŭ la komenco de la komerca kariero, li de 1892 ĝis 1900 estis kadeto en la armea lernejo de Hamina kaj ĝis 1902 estis oficiro.
Dum la Finna Enlanda Milito de januaro ĝis majo 1918 li unue estis provinca armeestro de Vaasa kaj poste dum la du lastaj militaj monatoj la ĉefo de la armea centralo. Fine de 1918 li estis ĉefkomandisto de la finna armeo kaj de la civila gvardio. De novembro 1918 ĝis aŭgusto 1919 li unue estis ministro pri milito en la registaroj de Lauri Ingman kaj Kaarlo Castrén. Aprile 1919 li nomumiĝis generalmajoro. En 1920 li estis membro de la finna delegacio, kiu en la estona rubo Tartu kun reprezentantoj de la juna ŝtato Sovetunio interkonsentis la Traktaton de Tartu, en kiu la bolŝevismaj gvidantoj de Sovetunio agnoskis la ŝtatan sendependecon de Finnlando.
Dum la Vintra Milito, en kiu la finna armeo defendis la landon de amasa atako de la Ruĝa Armeo de Sovetunio, li de decembro 1939 kaj marto 1940 estis reprezentanto de la armea centralo en la registaro de ĉefministro Risto Ryti. En tiu funkcio li partoprenis la pripacan traktaton en Moskvo, kiu la 12-an de marto 1940 rezultigis la pactraktaton de Moskvo. La 27-an de marto 1940 li iĝis ministro pri defendo en la registaro de Risto Ryti, kaj havis tiun postenon ankaŭ en la registaroj de la sekvaj ĉefministroj Johan Wilhelm Rangell, Edwin Linkomies, Antti Hackzell, Urho Castrén kaj Juho Kusti Paasikivi ĝis la 27-a de novembro 1944. En tiu tempo li krome ankaŭ post la elektiĝo de la ĝis-tiama ĉefministro Risto Ryti al prezidento de Finnlando estis komisia ĉefministro inter la 21-a de decembro 1940 kaj la 3-a de januaro 1941. Aprile 1941 li nomumiĝis generalleŭtenanto. Dum la daŭrigo de la milito inter Finnlando kaj Sovetunio inter junio 1941 kaj septembro 1944 li havis grandan politikan influon kaj serĉis pli proksimajn politikajn rilatojn de Finnlando al Svedio kaj Usono. Junie 1942 li nomumiĝis infanteria generalo. En septembro 1944 li estis membro de la finna delegacio, kiu en Moskvo interkonsentis armisticon kun Sovetunio kaj finis la militon inter la du landoj, kiu por Sovetunio rezultigis konservon de la en la Vintra Milito konkeritaj finnaj teritorioj en Karelio kaj grandan influon al la politiko de la daŭre formale sendependa Finnlando dum la sekvaj jardekoj.
11161 Daibosatsu
11161 Daibosatsu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Monto Dajbosacu (japane : 大菩薩嶺, Daibosatsu-rei) en la norda fino de la Okuĉiĉibu-Montaro. Elde ties kulmino de 2057 m estas bela vidaĵo al sudo, en direkto de la Fuĵi-Monto. Daibosatsu estas unu el 100 plej famaj montoj en Japanio.
Boianu Mare
Boianu Mare (bojanu) (hungare: Tasnádbajom, germane: Baldorf) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Tăşnad. En 1910 ĝi nombris 1 404 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, slovakoj); en 1992 798 (rumnaoj, 2,8% hungaroj. Ĝi estis unue menciita skribe en 1358. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Közép-Szolnok, poste Szilágy vármegye).
Flugo 17 de Malaysia Airlines
Flugo 17 de Malaysia Airlines (MH17/MAS17)[a] estis planita havi internacian pasaĝeran flugon de Flughaveno Schiphol, Amsterdamo al Kuala Lumpur, Malajzio. Je la 17-a de julio 2014 la flugo perdis radaran kontakton. Ĝi kraŝis apud la vilaĝo Hrabove, Donecka provinco, Ukrainio. La aviadilo estis Boeing 777-200ER. Ĝi transportis 283 pasaĝerojn kaj 15 aviadilanojn dum la kraŝo. Ĉiuj mortis. Supozeble la aviadilo estis eltere pafita de Buk misilo, lanĉita de por-rusaj separistoj. Ukraina prezidento Petro Poroŝenko diris ke la terenpafo de la malajzia aviadilo estas 'terorisma ago'.
La saman kaŭzon montris ankaŭ Prezidento de Usono Barack Obama, kiu dum sia oficiala parolo la sekvontan tagon post la falo de la aviadilo diris ke la usona esplorado pruvis, ke la aviadilo MH17 estis paffaligita per ter-aera raketo el tiu teritorio de Ukrainio kiu estas en la manoj de separatistoj kaj rusiaj soldatoj en milito de Donbaso. Tio okazis per la Buk-m2 misilo (en aŭgusto 2015 internacia juĝesplora grupo trovis la restaĵojn de tiu misilo), kaj la Buk-m2 misilo venis al tiu separatista regiono el Rusia Federacio kelktage pli frue.
Ĉiukaze la certo estas ke la aviadilo superflugis teritoriojn kie okazas malferma milito de antaŭ unu monato inter la centra ukraina registaro kaj la por-rusaj separistoj de orientaj provincoj. Tre ofte ukrainaj aviadiloj superflugis la teritoriojn por militaj celoj kaj la separatistoj kontraŭpafis eltere.
Aliflanke en la internacia komunumo kreskiĝis doloro pro la sorto de tiom da senkulpuloj kiuj trafis morton en tiu okazo. Oni promesis sendependan enketadon pri la tialoj de la kraŝo kaj en internaciaj forumoj oni postulis batalĉeson.
Malajzio proponis al UN rezolucion establontan internacian tribunalon por prijuĝi suspektatojn pri la kraŝigo. Kvankam la proponon apogis plejparto de la Konsilio de Sekureco de UN (11 landoj por, 3 sindetenis), ĝi estis vetoita de Rusio.
40210 Peixinho
40210 Peixinho estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en proksimuma orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la portugalan planedan scienciston Nuno Peixinho, de la Universitato de Koimbro (Portugalio), kiu studas la kemian komponiĝon de la malgrandaj korpoj tra la sunsistemo.
Mühlhausen (Meza Frankonio)
Mühlhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Erlangen-Höchstadt kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Domblans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Domblanais.
Zoltán Végh
Zoltán Végh [vEg], laŭ hungarlingve kutima nomordo Végh Zoltán estas hungara futbalisto (golulo).
Zoltán Végh naskiĝis la en Veszprém (urbo).
Biografio
Zoltán Végh debutis en 1989 en loka junulara klubo en sia naskiĝurbo, sed post monatoj li aliĝis al la plenkreska teamo. Inter 1991-2012 li ludis en pluraj elitaj hungaraj teamoj resume 570-foje, tio estas hungara rekordo. Escepte en la futbala jaro 1995 li ludis en Israelo. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1991-1997 resume 25-foje. Ekde 2012 li estis trejnisto pri goluloj, krome li ludis en pluraj oldulaj teamoj.
Leopoldo Lugones
Leopoldo Pablo LUGONES (Villa de María del Río Seco, Kordobo, 13a de junio 1874 - San Fernando, Bonaero, 18a de februaro 1938) estis argentina poeto, eseisto, rakontisto, romanisto, dramaturgo, ĵurnalisto, historiisto, pedagogo, docento, tradukisto, biografiisto, filologo, teozofo, diplomato kaj politikisto. Lia poezia verkaro estas konsiderata kiel inaŭguro en hispana lingvo de la poezio moderna propre dirita (ne en la senco de modernismo), ​ kaj la komenco de ĉiuj spertoj kaj eksperimentoj de la moderna poetiko en hispana lingvo. Per siaj rakontoj li iĝis kaj unu de la pioniroj de la fantasta kaj sciencfikcia literaturoj en Argentino.
Nicolas Rolin
Li estis kanceliero de Filipo la bona.
Vivo
Li studis juron en Avignon.
En 1423 li iĝis kanceliero. En 1430 li partoprenis al la vento de Johana de Arko al Angloj. En 1435 li partoprenis al la paco kun Francio (traktado de Arras). En 1436 li partoprenis al la paco kun Loreno (liberigo de la duko René la unua).
Muzikkritikisto
Muzikkritikisto estas la profesio de persono, kiu verkas recenzojn kaj diskursojn ekz. pri instrumentaj kaj orkestraj verkoj, operoj, operetoj, muzikaloj aŭ aliaj muzikaj teatraĵoj resp. voĉkantaj kaj ĥoraj verkoj samkiel rokmuziko, popmuziko aŭ ĵazo kaj aliaj parencaj stiloj. Ĉi tiuj povas esti publikataj en fakorgano same kiel en ĵurnaloj aŭ revuoj, sed ankaŭ en radio resp. televido aŭ en la interreto. La edukado kiel muzikkritikisto fariĝas nuntempe foje en la kadro de studo de muziksciencoj, plejofte en kontakto kun diversaj amaskomunikiloj.
Miromesnil (pariza metrostacio)
Miromesnil [miʁomenil] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linioj 9 kaj 13, en la 8-a arondismento de Parizo.
Muzikkritikisto
En la pasintaj jarcentoj muzikkritikistoj ne estis aparte edukitaj por ĉi tiu profesio. Kutime temis pri komponistoj aŭ muzikistoj, kiuj krom multa sperto pri kompozicio kaj siatempa muziko ankaŭ enmetis adekvatan verkistan talenton. Ĉar ĝis la fino de la 19-a jarcento ne ekzistis sonregistraĵoj de muzikverkoj, muzikkritikistoj estis devigitaj krei al si la necesan bazon per la studado de notoj, partituroj kaj pianopartituroj, por ke ili ĝuste povu prijuĝi verkon. La vizitado de koncertoj apartenis ankaŭ al tio - ĉi tiuj estis tamen precipe en la unua duono de la 19-a jarcento tute ne tiel memkompreneble, kiel oni nuntempe supozus. En la nuna tempo la bazon por la taksado de muzikaj verkoj formas krom la vizitado de koncertoj kompreneble ankaŭ sonregistraĵoj kaj radioelsendoj surbaze de studo de partituroj. Dezirinda, plejeble ampleksa scio aŭ elstara intereso, kiu vaste transiras trans "klasika muziko" kaj ampleksas ĉiujn artajn kampojn kaj epokojn (literaturo, vidaj artoj, politiko, etnologio, kino ktp. samkiel ties evoluo ekde la antikvo ĝis en la nuntempo) ja ne estas kondiĉo, sed starigas la publikigitajn tekstojn kutime sur sekuran fundamenton.
Miromesnil (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita en 1923 por linio 9 kaj en 1973 por linio 13. Ĝi omaĝas al magistrato Armand Thomas Hue de Miromesnil (1723-1796) kiu estis Sigelilgardisto de 1774 ĝis 1787. Li aboliciigis torturon, nome torturojn aplikitajn al kulpigitoj.
Muzikkritikisto
La du fakorganoj specialigitaj pri muziko en Germanio de la 19-a jarcento estis la "Allgemeine musikalische Zeitung" (ĝenerala muzika gazeto), eldonita de muzikeldonejo Breitkopf & Härtel, kaj "Neue Zeitschrift für Musik" (nova revuo por muziko), fondita de Robert Schumann kaj Friedrich Wieck.
Muzikkritiko en la satiro
La kabaredisto Georg Kreisler satirmaniere priskribis en "Der Musikkritiker" (la muzikkritikisto) tiun ĉi profesion: la kanto tekstas, ke oni ne bezonas sperton pri muziko, sed povas gajni luksajn monsumojn per la verkaĉado pri muziko kaj muzikistoj.
Paul Aussaresses
Paul AUSSARESSES (naskiĝis, mortis ) estis generalo de la Franca Armeo. Li luktis dum la Dua mondmilito, la Unua Hindoĉina Milito kaj Alĝeria Milito. Liaj agoj dum Alĝeria Milito, kaj poste pravigo de tiuj agoj, estigis konsiderindan polemikon.
Aussaresses estis severe kritikita en 2000, kiam en intervjuo kun franca gazeto Le Monde, li pravigis uzon de torturo dum la milito de Alĝerio. Li ripetis la pravigon en intervjuo kun 60 Minutes de CBS, krome argumentante ke torturo devus esti uzata en la lukto kontraŭ Al-Kaida.
GGY
La vorto havas plurajn signifojn:
Villanterio
Villanterio estas komunumo de Italio. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komumo estas la Sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
LIB
La vorto havas plurajn signifojn:
Ŭasulu-muziko
Ŭasulu (alilingve ankaŭ Wassoulou, Wassulu, Wassalou kaj Ouassalou. ) estas muzika ĝenro de okcidentafrika populara muzika stilo kiu miksas tradiciajn kaj modernajn influojn kun fortaj inaj voĉoj kaj harpo. Ĝia nomo venas de la regiono Ŭasulu (Wassoulou) kaj kutime ĝin kantas nur virinoj. Ĝin kantas kutime nur virinoj kaj la temoj estas tipe virinaj kiel fekundeco kaj poligamio.
Instrumentoj kiuj estas uzataj en tiu ĝenro estas la soku (fluto), la tamburego (perkutado instrumento), la kamale ngonio (seskorda harpo), karinyan (metalaj tuboj kiuj estas uzataj por perkutado) kaj "bolon" (kvarkorda harpo).
Konataj artistoj
Konataj kantistinoj kiuj kantas en la ŭsulua stilo estas ekzemple :
Bibliografio
(angla) Duran, Lucy (2003). "Women, Music, and the 'Mystique' of Hunters in Mali". In Ingrid Monson. The African Diaspora: A Musical Perspective. Taylor & Francis. pp. 154–186. ISBN 9780415967693.
Akonito
Akonito (science: Aconitum ) estas genro de unu- aŭ plurjaraj, tre venenaj herboj kun bluaj aŭ purpuraj floroj de unika formo simila al kasko (kaskofloro). La sepaloj estas kvazaŭ petale koloraj kaj formas la kaskon. El la planto oni ekstraktas akonitinon, alkaloidon uzatan en farmacio.
Aconitum napellus estas malnova, ŝatata ĝardenstaŭdo, kies origina formo havas ankaŭ florojn helruĝajn aŭ alikolorajn.
Specioj
La genro enhavas ĉ. 400 speciojn, interalie la jenajn:
Genro akonito (Aconitum)
1712 Angolo
1712 Angolo estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la afrika lando Angolo.
Abutilo
Abutilo (Abutilon) estas genro el la familio de la malvacoj de pli ol 100 specioj de arbustoj kaj unu- kaj plur-jaraj herboj el la tropikaj kaj varmaj regionoj; multaj specioj estas kultivataj por ornamo aŭ (ekz. A. theophrastii, el Ĉinio) por fibroj utiligataj por juto (el NPIV 2002).
8812 Kravtsov
8812 Kravtsov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio ; de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la ukraina verkisto kaj piloto Jurij Fjodoroviĉ Kravcov (1924–1994). La verkisto kaj la roluloj de liaj verkoj estas ekzemploj de granda homa kuraĝo.
Observatorio de Hamburgo
La observatorio de la urbo Hamburgo situas en ties plej orienta urboparto Bergedorf. La institucio de pluraj esplorejoj en vasta teritorio funkcias kiel astronomia esplorejo de la universitato de Hamburgo. En ĝi oni malkovris plurajn malbone konatajn asteroidojn de la asteroida zono. La unua el ili estis la astetorido 797 Montana, kiun tie malkovris la la dana astronomo  Holger Thiele kaj kiu ricevis la nomon "Montana", latina vorto por "Monto", honore al la tiam nove konstruita observatorio de Bergedorf ("Monta Vilaĝo" en la germana). Holger Thiele en septembro 1916 ankaŭ trovis la asteroidon 843 Nicolaia.
En novembro 1916 sekvis la asteroido 846 Lipperta, kiun trovis la svedo Knut Anton Walter Gyllenberg, kaj en majo 1917 la asteroido 869 Mellena, trovita unue de Richard Schorr kaj sendepende tagon poste ankaŭ de Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl. Ankaŭ la sekvan trovon, 883 Matterania, la 14-an de septembro 1917 anoncis sendepende Richard Schorr en Hamburgo kaj Max Wolf en Hajdelbergo. En oktobro 1918 sekvis la trovo de 905 Universitas kaj 906 Repsolda fare de la germano Friedrich Karl Arnold Schwassmann, kaj en aprilo 1919 la trovo de 912 Maritima ankaŭ fare de li.
En 1919 en la observatorio dungiĝis la doktoriĝinto Walter Baade, kiu tie malkovris 10 asteroidojn, inter kiuj 930 Vestfalio kaj 934 Turingio, kaj la tre discentrajn objektojn 944 Hidalgon kaj 1566 Ikaron. Ankaŭ en la sekvaj jaroj kaj jardekoj viciĝis multaj pliaj trovoj de ĉielaj korpoj; interalie la 26-an de oktobro 1971 la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek tie unuafoje vidis la asteroidon (10003) 1971 UD1, la 4-an de oktobro 1972 la asteroidon (10260) 1972 TC.
Fivel
La Fivel estas antaŭa rivero en la provinco Groningen, kiu elfluas en la golfeton je la buŝo de la rivero okcidenta emso. La riverbuŝo dum la mezepokoj sablopleniĝis. Partoj de la riverfluo ankoraŭ rekoneblas en la nunaj akvoj. La rivero donis sian nomon al la mezepoka pejzaĝo Fivelingo, kiu en la 8-a jarcento por la unua fojo estis menciata.
GHA
La vorto havas plurajn signifojn:
August Kościesza-Żaba
August Kościesza-Żaba, blazono Kościesza (naskiĝis en 1801 en Krasław, Latvio, mortis la 3-an de januaro 1894 en Izmiro) estis filo de Dominik Żaba kaj Anna Holownia - pola orientalisto kaj diplomato en la rusa servo.
Li studis orientajn lingvojn en Sankt-Peterburgo (1824-1828). Laboris kiel tradukisto en rusaj konsulejoj en Jafo kaj Smyrna (Izmiro), en la jaroj 1848-1866 estis rusa konsulo en Erzurum. De 1856 interkomprene kun Rusa Akademio de Sciencoj kolektis kaj esploris literaturaĵojn pri kurdoj. Parto de lia kolekto troviĝas en la Biblioteko de Sankt-Peterburgo. Kun la dua edzino Helena Giraud havis filinon, kiu estis edzino de barono Leopold de Testa.
Esplorante kutimojn de kurdoj, rezultojn de sia laboro publikigis en la franca lingvo: Receueil des notices et récits de la littérature et des tribus du Kourdistan (1861). Krome li prilaboris la unuan francan-kurdan vortaron (1879).
Eugenio Montale
Eugenio MONTALE [eŭĜEnjo monTAle] (naskiĝis en 1896, mortis en 1981) estis itala poeto, gajninto de la Nobel-premio pri literaturo en 1975.
En 1925 aperis lia unua kolekto de poemoj Ossi di seppia ("Sepiaj ostoj"). La mediteranea pejzaĝo de lia hejmregiono Ligurio estis forta influo en liaj unuaj poemoj. El la kolekto, "Arsenio" aperis en la revuo Criterion kiun redaktis T. S. Eliot.
Montale poste transloĝiĝis al Florenco. De 1933 ĝis 1938 li amikis kun Irma Brandeis, juda usona fakulo pri Danto kiu foje vizitis Italion mallonge antaŭ reiro al Usono. Montale tiom enamiĝis en ŝi ke lia imago pri ŝi ĉesis esti realisma kaj ŝi fariĝis por li elaĉeta kaj peranta figuro kiel Beatrice por Danto. La dua poemkolekto de Montale, Le occasioni ("La okazoj", 1939) enhavas plurajn aludojn al ĉi tiu transformita Brandeis, ĉi tie nomata Clizia.
La bufera e altro ("La ŝtormo kaj aliaj aferoj") aperis en 1956 kaj estis la fino de la "unua" periodo de lia verkado. Ene apud la persono Clizia ekestas La Volpe ("La Vulpo"), komplemento al Clizia kiu reprezentas realecon kaj la teron, kaj kiu estas bazita sur la juna poetino Maria Luisa Spaziani kun kiu Montale adoltis dum la 1950aj jaroj. Ankaŭ en la kolekto aperas du poemoj kiuj esprimas la seniluziiĝon de Montale pri postmilita itala politiko.
La dua fazo de la poezio de Montale estas pika kaj ironia, kaj temas pri la kritika reago al liaj pli fruaj verkoj kaj pri la ŝanĝanta mondo ĉirkaŭ li. De Satura la plej elstara poemo estas "Xenia", kortuŝa vekanto pri la morto de lia edzino Drusilla TANZI.
En 1996 aperis verko Diario postumo ("Postmorta taglibro") kiu asertis esti literatura tempobombo kiun konstruis Montale per la helpo de juna poetino Annalisa Cima en la jaroj antaŭ sia morto. La kritika reago variis, kaj iuj homoj eĉ kredis ke Cima falsis la kolekton. Tamen, nun ili estas plejparte konsiderataj aŭtentaj.
Oni trovas en la poezio de Montale grandan, kvankam ne eksplicite deklaritan, bezonon de absoluto kaj tension al la komprenado de ĉio per la serĉata ĉeesto de Supera Estulo. Tiurilate jen rimarkonda lia signifa plenaluda frazo: “Si vi vin taksas Dio vi ne povas esti poeto. Se vi konvinkitas posedi la la Eston, la poezio ne povas por vi utili, nek vi al ĝi povas utili“. (A. Marchese. Montale, La ricerca dell’altro (Serĉante la Alion); Francsco Agnoli, Perché non possiamo essere atei (Kial ne eblas esti ateiste, Piemme, 2000).
Rodrigo José Carbone
Rodrigo José Carbone (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto en teamoj kiel Corinthians, Fluminense, ŁKS Łódź, Jeonnam Dragons kaj Xiamen Blue Lions.
Li futbalis ankaŭ en la Japana Ligo ĉe Kashima Antlers.
Obhausen
Obhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto, okcidente de la eksterdistrikta urbo Halle. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(11162) 1998 BG8
(11162) 1998 BG8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Newsweek
Newsweek estas semajna magazino pri novaĵoj. Ĝi estas eldonata en Novjorko kaj estas distribuata en tuta Usono. Newsweek estas la dua semajna magazino plej disvastigata en Usono post la fama Time. Newsweek estas ĝenerale konsiderata kiel magazino el konservativa ideologio.
Komence nomata "News-Week", estis fondita de Thomas J.C. Martyn la 17-an de februaro 1933. Tiu numero enhavis sep fotojn ĉe la frontpaĝo pri la novaĵoj de la semajno. Kun la paso de la tempo ĝi ampleksigis la koncepton pri novaĵa magazino, rakontante personajn historiojn, analizojn kaj kritikojn. En 1961  The Washington Post Company aĉetis la revuon.
En 2003 oni kalkulis 4 milionojn da abonantoj, el ili 3,1 milionoj en Usono. Ĝi ankaŭ publikigas eldonojn en la japana, korea, pola, rusa, hispana kaj araba, krome Newsweek International en la angla.
La ĉefsidejo troviĝas en Novjorko sed havas 22 oficejojn: 9 en Usono kaj ankaŭ aliaj en Pekino,São Paulo,Rio-de-Ĵanejro, Bonaero, Kaburbo, Frankfurto, Hongkongo, Jerusalemo, Londono, Meksikurbo, Moskvo, Parizo, Tokio kaj Varsovio.
Lingvaj versioj
Lokaj eldonoj inkluzivas japanan korean, polan, rusan, hispanan (eŭropan kaj sudamerikan hispanan), araban, serban kaj turkan eldonojn, same kiel ĉiumonatan ĉinan eldonon.
Börde-Hakel
Bördeaue estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ekestis la 1-an de januaro 2010 per libervola kunligo de la antaŭaj komunumoj Etgersleben, Hakeborn kaj Westeregeln.
MIC
La vorto havas plurajn signifojn:
Laika ŝtato
]] Kiel laika ŝtato estas konata la ŝtato, kaj ĝenerale ankaŭ la nacio aŭ lando, sendependa de ia ajn organizo aŭ religia kredo kaj en kiu la politikaj aŭtoritatuloj ne aliĝas publike al iu ajn determinita religio kaj kie la religia kredo ne influas la nacian politikon.