cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tuluzo
Lernejoj
Infanĝardenoj kaj bazlernejoj: Por la unua ŝtupo en la edukado, Tuluzo havas 104 publikajn infanĝardenojn kaj 22 privatajn, 93 publikaj bazlernejoj kaj 22 privataj.
Mezlerneja edukado: Por la merlerneja ŝtupo, Tuluzo havas 24 publikajn koleĝojn kaj 12 privatajn. La urbo posedas 12 publikajn liceojn inter kiuj la plej konataj estas la Lycée Pierre-de-Fermat, la Liceo Ozenne kaj la Liceo Déodat-de-Séverac, kaj 13 privatajn liceojn inter kiuj elstaras la Ensemble Scolaire Saint-Joseph kaj Le Caousou.
Supera edukado: En la lerneja jaro 2008-2009, la aglomerado de Tuluzo havis 92 820 studentojn. Tradicie ĝi estas la tria studenta urbo de Francio post Parizo kaj Liono, Tuluzo iĝis la kvara universitata urbo ekde 2007. La universitato de Tuluzo estis fondita en 1229 post la kataraj okazintaĵoj. Ĝi spertis gravan disvolviĝon ekde la fondiĝo danke al la renomaj kursoj de juro. La tri aliaj universitatoj kreitaj post ĉi lasta estas la Universitato Tuluzo 1 Kapitolo, la Universitato Tuluzo II-Le Mirail kaj la Universitato Paul-Sabatier. Ĉi lasta estas la plej granda universitato de Tuluzo, kun 28056 studentoj. Al ĉi tiuj tri aldoniĝas la Nacia politeknika instituto de Tuluzo kiu havas universitatan statuson.
La urbo Tuluzo kalkulas je pluraj ejoj kiuj ofertas preparajn lecionojn por la grandaj lernejoj, el kiuj kelkaj estas tre famaj. La Lycée Pierre-de-Fermat zorgas pri la sciencoj, ekonomiko kaj literaturaj fakoj. Oni trovas ankaŭ lecionojn pri sciencaj aferoj en la Liceo Belvido, la ekonomikaj kaj komercaj en la Liceo Ozenne kaj la literaturaj kaj sociaj sciencoj en la Liceo Saint-Sernin.
Tuluzo ankaŭ havas plurajn grandajn lernejojn fakiĝintajn pri aeronaŭtiko
Kuirarto
En la koro mem de la sudokcidento, Tuluzo okupas gravan strategian lokon proksime de Gaskonio. La restoracioj de la urbo servas plurajn specialaĵojn baze de anaso (grasa prefere). Dum laplado plej konata sendube estas la cassoulet, el kolbaso de Tuluzo kaj blankaj fazeoloj. Ĝi estas la centro de praa kverelo inter tri urboj: Castelnaudary, Karkasuno kaj Tuluzo. Sed la legendo situigas la kasuleton en la urbo Castelnaudary, dum la centjara milito (1337-1453) dum sieĝado de Castelnaudary fare de la angloj. La Cachou Lajaunie estis inventita en 1880 de Léon Lajaunie, apotekisto de la urbo.
Pluraj restoracioj tuluzaj gajnis stelojn en la jardekoj 1970-1980 kiel Dominique Toulousy, Pierre Roudgé kaj Lucien Vanel. Grandaj ĉefkuiristoj kiaj Michel Sarran, Patrick Donnay kaj Yannick Delpech partoprenas en la tuluza kuirarta vivo kaj en la sud-okcidento ĝenerale.
La urbo Tuluzo produktas sian propran vinon. Ĝi estas posedanto de vitejo, ĉe Domaine de Candie, situanta en la okcidento tuluza, kie oni produktas la blankan vinon, rozkoloran vinon kaj ruĝan vinon, kelkaj el ili estas malnovigitaj en kverkaj vinbareloj. Ĉi vino estas komercigita en Comté Tolosan (aŭ « comté de Toulouse »).
La violo estas alia simbolo forte ligita al la urbo. Pluraj sukeritaj specialaĵoj montras ĝin (violpetaloj, likvoraj bombonoj, ktp.), ĉiuj ĉi troveblaj en certaj dolĉaĵvendejoj en la urbocentro.
Busoj
La urba reto de busoj, nomata Tisséo, havis 83 busliniojn la 19-an de marto 2012 kiu ne nur funkciis en la urbo sed ligis ĝin kun la periferiaj loĝlokoj.
Metroo
La tuluza metropola loĝareo havas je sia dispono metroreton kiu funkcias aŭtomate, sen ŝoforo, konsistanta el du linioj, t.e. la linio A kaj linio B. La antaŭaj rekordoj pri uzado de la metroo tage estis 212.000 en la linio A kaj 200.000 en la linio B (16 okt 2009) sed tio malaltiĝas.
Fervojo
Tuluzo nuntempe havas kvar grandajn fervojajn liniojn kiuj estas la Linio al Sète-Ville, la Linio de Aubrais-Orléans al  venanta el Parizo tra Limoĝo, la linio Tuluzo -  (kaj ĝia etendiĝo Linio  al ) kaj la Linio  al.
La trajnstacidomo, ĉefa stacidomo, situas en la kvartalo samnoma tre proksime de la urbocentro. Aliaj duarangaj stacidomoj toviĝas en la urbo, prizorgataj nur de TER Okcitanio.
La abonkarto Pastel permesas al la pasaĝero havi en unu fojo la eblon uzi la publikajn trasportilojn de TER, Tisséo kaj de la Ĝenerala Konsilio.
Sano
Ekde la 12-a jarcento Tuluzo posedas plurajn hospitalojn kaj "domojn de Dio", kiel ĉiuj la mezepokaj ejoj similaj gastigas la malriĉulojn, la preterpasantojn kaj la pilgrimantojn. Kelkaj volis vidis specialan gastejon por la pilgrimantoj al Jakobo Kompostela sed tiu hipotezo ne estas konfirmita de la historiaj esploroj. La arkeologiaj eltrovoj evidentigis la ekziston de pluraj tomboj en kiuj oni trovis kelkajn simbolojn sed tio ne indikas rekte ke temas pri pilgrimantoj. En 1505, ĉiuj ĉi ejoj estas ligitaj al la hospitalo Sankta Jakobo kiu iĝis la Hôtel-Dieu. La hospitalo de La Grave restas sendependa ĉe la maldekstra bordo de la Garono por prizorgado de penst-malsanuloj. La hospitalistoj de la ordeno de Johanitoj instalis prioraton kaj fondis en ĝiaj dependaĵoj: la vilaĝon Goutz lernejo pri kirurgio. En la 19-a jarcento, medicinistoj kiaj Dominique Larrey kaj Jean-Étienne Esquirol laboris en la tuluzaj hospitaloj.
Nuntempe Tuluzo havas la sekvajn hospitalojn:
Sporto
La Stadiono Municipa de Tuluzo, aŭ franclingve Stadium Municipal de Toulouse, estas la plej granda stadiono en la urbo Tuluzo: ĝi povas gastigi multajn spektantojn dum futbalaj aŭ rugbeaj maĉoj. La stadiono estis konstruita en 1937 kaj 1938, kaj uziĝis en la Futbala Mondpokalo 1938. Post renovigoj en 1949 kaj 1997 ĝi ankaŭ gastigis matĉojn de la Futbala Mondpokalo 1998, kaj post pliaa renovigo de 2015 estas unu el dek eventejoj de la Eŭropa Futbala Ĉampionado 2016.
Gravuloj
Iel rilatas al Tuluzo la jenaj personoj:
Partneraj urboj
Tuluzo flegas partnerajn rilatojn al jenaj urboj:
Krome ekzistas kunlaboraj rilatoj kun:
Esperanto
Tuluzo havas grandan historion kun Esperanto. En la plej bonaj jaroj de Esperanto ne malpli ol 4 malsamaj esperanto-kluboj ekzistis. Sed pro la malfamiĝo de Esperanto, kaj la volo centrigi ĉion, la kluboj iĝis unu unika klubo: Esperanto-Kultur-Centro.
Tiu Kultur-Centro estas tre aktiva kaj dungas ses volontulojn (tri el ili estas dungitaj partnere kun E@I kaj BES).
La klubo enhavas kelkajn elstarajn esperantistojn, notinde Michael-Boris Mandirola, eksestrarano de TEJO, JoMo, fama esperantista kantisto kaj muzikisto, sed ankaŭ Marion Quenut, kasisto de la asocio kaj grava aktivulo en la asocio, kaj Christophe Chazarein, prezidanto de la asocio.
Ne membro de la asocio, sed ofte kunlaboras kun ĝi, Flo Martorell loĝas ankaŭ en la Tuluza regiono. Li kreis la muzikeldonejon Vinilkosmo, la plej grava el la tuta esperantujo.
Interalie, EKC okazigis: malkovrajn tagojn de Esperanto, kursojn (jarajn kaj kondesajn), Zamenhofajn Tagojn (tiu de 2019 ekzemple), SEMEO (la Semajno de Esperanto), kaj multaj aliaj eventoj.
Estas gastigantoj de Pasporta Servo tie.
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 197 voĉdonojn (0,21 % de voĉoj) en 2004, kaj 64 voĉdonojn (0,06 % de voĉoj) en 2009.
En 2010, la renkontiĝo de la Junulara Esperantista Franca Organizo FESTO okazis en apuda vilaĝo.
En la urbo troviĝas ankaŭ ZEO: la strato Zamenhof.
Pluraj el la membroj estas ankaŭ okcitanistoj. Ni notu la fortajn ligojn inter la defendantoj de la regiona lingvo kaj de la internacia.
631 Philippina
631 Philippina estas granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo aludas al "Philipp Kessler", unu amiko de August Kopff.
Plurnaskitoj
Plurnaskitoj estas gefratoj, kiuj plimalpli samtempe naskiĝas post samtempa gravedeco, do kiel fetoj kreskis samtempe en sama utero.
La plej ofta formo estas ĝemeloj - du samtempaj fetoj. Proksimume 1 el 85 naskoj estas nasko de ĝemeloj.
Ankoraŭ multe pli raras kvarnaskitoj - unu el 614.125 (=7.225*85) naskoj estas nasko de kvar beboj - kaj kvinnaskitoj - unu el 52.200.625 (=614.125*85) naskoj estas samtempa nasko de kvin gefratoj. La plej granda nombro de homaj plurnaskitoj ĝis nun estas deknaskitoj - tia nasko ĝis nun dokumentiĝis tri fotojn.
Nasko de plurnaskitoj en la moderna socio ofte estas kaŭzo de hormonaj traktoj kaj de artefarita koncipo. Tial la naskoj de plurnaskitoj dum la lastaj jaroj ne plu havas la supre skizitan averaĝon oftecon, sed iĝis pli oftaj.
Breștea
Breștea [breŝtja] (bulgare: Брещя, hungare: Berestye) estas vilaĝo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1004 loĝantojn (bulgaroj, hungaroj); en 1992 589. La vilaĝo estiĝis per koloniado en 1846. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Denta.
En la censo de 2002, 460 el la 535 loĝantoj deklaris sin etnaj bulgaroj.
Wallingford
Wallingford ([ˈwɔlɪŋfəd]) estas urbo apud la rivero Tamizo en Anglio. Ĝi estas lokata en la Oxfordshire-regiono. Rikardo de Wallingford (1292-1336) estis matematikisto naskiĝinta en Wallingford. Agatha Christie, verkistino, mortis la en Wallingford.
Tarĥankuta duoninsulo
Tarĥankuta duoninsulo estas la okcidenta elstaraĵo de la Krimea duoninsulo. Ĝi estas ĉirkaŭata de la Nigra maro. Foje oni nomas la duoninsulon simple Tarĥankuto, sed tiun nomon havas ankaŭ unu el la kaboj ĉe la plej okcidenta parto de la duoninsulo.
Geografio
La duoninsulo havas la areon de 1 550 km2. Ĝia plej okcidenta punkto (kaj ankaŭ de tuta Krimeo) estas la kabo Pribojnij (antaŭ la jaro 1953 ĝi nomiĝis Karamrun, kio tradukite el la krime-tatara signifas "nigra kabo"). Proksime al Pribojnij-kabo troviĝas ankaŭ la kabo Tarĥankuto.
La pli grandan parton de la Tarĥankuta duoninsulo okupas la Tarĥankuta ebenaĵo (maksimumaj altoj atingas 179 metrojn super la mar-nivelo), formita plejparte de kalkoŝtonoj. La bordoj estas plejparte abruptaj, sed troveblas ankaŭ sablaj plaĝoj. Riveroj mankas; en malaltaĵoj foje troveblas salakvaj lagetoj. Ĉe la suda parto de la duoninsulo troviĝas relative granda golfo Donuzlavo.
La kreskaĵaro estas stepa, foje troveblas arbetaroj. Grandaj areoj estas uzataj por agrikulturo.
Loĝantaro
La Tarĥankuta duoninsulo estas relative maldense loĝata (kompare al aliaj partoj de Krimeo). La ĉefa loĝloko de la duoninsulo estas la urbotipa loĝloko Ĉernomorsko.
Vidindaĵoj
Sur la duoninsulo konserviĝis la restaĵoj de helena loĝloko Kalos-Limen; multas skitaj tomboj. La marbordo de la plej okcidenta parto de la duoninsulo (ĉe la kabo Tarĥankut) estas populara ripoz-loko pro ĝiaj pentrindaj rokoj kaj belaj krekoj (ĉi tie estis filmitaj kelkaj popularaj sovetiaj filmoj).
Esperanto-aranĝoj
Somere 2008 sur la duoninsulo ĉe la vilaĝo Olenjovka estis organizita la internacia E-aranĝo IET ("Internaciaj Esperanto-tagnoktoj").
Kördorf
Kördorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Châtelat
Châtelat estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 124 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Châtelat etendiĝas en vallarĝiĝo de la valo de la rivero Sorne, kiu nomiĝas Petit Val (en Esperanto Eta Valo). Sorne senakvigas la Etan Valon al la rivero Birs, kiu en Bazelo alfluas al Rejno. La komunuma teritorio etendiĝas sur areo de 4,09 km², de kiuj 44% estas kovritaj de arbaro, 53% servas por agrikulturo kaj 2% por setlado. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Châtelat mem la vilaĝetoj Fornet-Dessous kaj Moron.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Châtelat limas en nordo al Rebévelier, en oriento al Monible, en sudoriento al Sornetan, en sudo kaj okcidento al Saicourt, kaj en nordokcidento al Lajoux (JU).
Historio
La unua dokumenta mencio de Châtelat datiĝas el la jaro 1335 kiel Schestellat.
Dum mezepoko la Monaĥejo Bellelay posedis la interezprivilegion pri Châtelat. Ĝis fino de la 18-a jarcento la vilaĝo apartenis al la paroĥaro Moutier-Grandval. De 1797 ĝis 1815 Châtelat apartenis al Francio unue ĝis 1800 al la departemento Mont-Terrible kaj poste al la departemento Haut-Rhin. Sub la franca regado Fornet-Dessous estis memstara komunumo. Per decido de la Viena Kongreso la vilaĝo en la jaro 1815 estis atribuita al la svisa Kantono Berno.
Andrej Semjonov
Andrej Semjonov aŭ plennome Andrej Sergejeviĉ Semjonov (Андрей Сергеевич Семёнов, angle latinliterigata Andrei Sergeyevich Semyonov) - estas rusia futbalisto. Li naskiĝis en Moskvo, do nun estas -jara.
Kontraŭstaro inter Civilizacioj
Kontraŭstaro inter Civilizacioj estas teorio, proponita de politika sciencisto Samuel P. Huntington, ke popolaj kultura kaj religia identeco fariĝos ĉeffonto por konfliktoj en la post-malvarmmilita mondo.
Andrej Semjonov
Ekde la jaro 2014 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo FC Aĥmat Grozno. Krome Andrej Semjonov ekde la jaro 2016 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "5".
Kontraŭstaro inter Civilizacioj
La teorio unue formiĝis en 1992-a prelego ĉe American Enterprise Institute, de kio poste li ellaboris je 1993 artikolon en Foreign Affairs, titolitan "La Kontraŭstaro inter Civilizacioj?" kiel respondo al 1992-a libro de Francis Fukuyama, La Fino de Historio kaj la Lasta Homo. Huntington pliposte larĝigis sian tezon en 1996-a libro, "Kontraŭstaro inter Civilizacioj kaj Refaro de Monda Ordo".
Superrigardo
Huntington komencis sian teorion kontrolinte diversajn aliajn teoriojn pri naturo de tutmonda politiko post la malvarma milito. Iuj verkantoj argumentis, ke nur homaj rajtoj, liberalismo, demokratio kaj kapitalisma merkata ekonomio estas la unusola ebla ideologio por ŝtatoj dum la post-malvarmmilita periodo. Precipe, Francis Fukuyama argumentis, ke la mondo proksimiĝis al la "Fino de Historio", je hegela senco.
Huntington kredis, ke dum la batalo inter ideologioj ja finiĝas, la mondo tamen simple revenos al normala stato, kie konfliktas la kulturoj. En sia tezo, li argumentis ke la ĉeffonto de estonta konflikto okazos por kulturaj aŭ religiaj kaŭzoj.
Natria jodacetato
Natria jodacetato, jodacetato de natrio aŭ I-CH2-COO-Na estas organika kombinaĵo de natrio kaj jodacetata acido, blankaj aŭ flavaj saloj de jodo kiu estas malstabila en solvaĵo kaj estas tre higroskopa kaj kun la tempopaso. Ĝi reakcias kun akvo estigante glikolatan acidon. Natria jodacetata preventas la katalizon de la gliceraldehido-3-fosfato.
Karl Briegleb
D-ro Karl BRIEGLEB [brigleb] (naskiĝis la januaron de 1859 en Alsheim) estis germana kuracisto, kontraŭalkoholulo kaj esperantisto en Worms. Briegleb doktoriĝis en filozofia fako (PhD) kaj medicino (MD). Li volapukistiĝis en 1886. Post studado de Jean aŭ Jules Borel, li fariĝis esperantisto. Briegleb vizitis kongresojn de Germana Esperanto-Asocio, interalie en Gotha. Li agadis multe por Esperanto en kontraŭalkoholaj societoj. Briegleb ankaŭ estis la prezidanto de loka Esperanto-klubo.
Kontraŭstaro inter Civilizacioj
Superrigardo
Krome, li kredis la koncepto de diversaj civilizacioj, la plej altnivelaj klasoj de kultura identeco, utilus pli kaj pli por analizi la eblon de konfliktoj.
Kritiko
Malo de tiu teorio estus la Renkonto inter Civilizacioj kiu defendus la nepron alproksimigi civilizaciojn per interkomprenigo de ĉiuj ĉirkaŭaj por eviti kontraŭstarojn, miskomprenoj kaj sekvaj konfliktoj. Multaj registaroj tutmondaj apogas almenaŭ diplomatie tiun eblon.
Natria jodacetato
Natria jodacetato ankaŭ liverigas jodon kun la tempopaso kaj ekspozicio al lumo akcelas la malkomponiĝon de natria jodacetato. En biologia kemio ĝi uzatas por ŝanĝo de cisteinaj reziduoj en proteinoj. Ĝi uzatas en proteina sekvencado (inkludita de Sanger en la sekvenco de la bovinsulino) por eviti oksidadon de flankajn ĉenojn de tioloj (-SH).
Mydlovary
Mydlovary estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 3 km nordokcidente de Zliv kaj 16 km de České Budějovice. Vivas ĉi tie. Mydlovary estas unu el naŭ historiaj vilaĝoj de la tn. Zbudovská Blata.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368. En la jaro 1960 estis al la municipo alligita Zbudov. Al la 14-a de junio 1964 Mydlovary kaj Zbudov enmembriĝis sub municipo Dívčice, Mydlovary poste denove memstariĝis la 24-an de novembro 1990.
Ne-norma pozicia numeralo
Ne-norma pozicia numeralo estas numeralo prezentita en pozicia nombrosistemo, kiu devias de norma pozicia sistemo:
En norma pozicia numeralo, la bazo b estas pozitiva entjero, kaj b malsamaj ciferoj estas uzataj por prezenti ĉiujn nenegativajn entjerojn. Ĉiu cifero prezentas unu el la valoroj 0, 1, 2 ... b-1, sed la valoro ankaŭ dependas de pozicio de la cifero en nombro. Ekzemple, la valoro de cifera ĉeno, en bazo b, estas. La uzo de onpunkto "." kaj minuso "–" permesas prezenti ĉiujn reelajn nombrojn, kvankam iuj nombroj kiel π postulas nefinie longan ciferan ĉenon.
Ĉi tiu artikolo priskribas faktojn pri iuj ne-normaj poziciaj nombrosistemoj.
Bazo unu (unuloka numeralo)
En unuloka, bazo b=1, unu signobildo estas uzata por prezenti ĉiujn pozitivajn entjerojn. La valoro de la cifera linio povas esti plisimpligita kiel  ĉar b^n=1 por ĉiuj n. La specialaĵoj de ĉi tiu sistemo estas:
Dissurĵeta numerado
Dissurĵeta numeralo kun bazo b uzas b malsamajn signobildojn por prezenti ĉiujn nenegativajn entjerojn. Tamen, la signobildoj prezentas valorojn 1, 2, 3, kaj tiel plu supren al kaj inkluzivante b, kaj nulo estas prezentita per malplena cifera linio. Unuloka estas la dissurĵeta numeralo kun bazo b=1.
Balancita triuma
En la balancita triuma sistemo, la bazo estas b=3, sed la ciferoj estas  −1, 0 kaj +1 anstataŭ 0, 1 kaj 2 kiel en la norma triuma sistemo, aŭ 1, 2 kaj 3 kiel en la dissurĵeta triuma sistemo.
Miksita bazo
Tempo (kun sekundoj, minutoj, horoj kaj diurnoj) ankaŭ estas prezentata kun la miksita bazo, la vico de pezoj estas 1, 60, 60*60, 60*60*24.
Ankaŭ sistemo de pagado per moneroj estas sistemo kun miksita bazo, en ĝi ciferoj de la nombro estas kvantoj de donataj moneroj de ĉiu certa valoro, kaj la vico de pezoj estas vico de valoroj de la moneroj.
Zillisheim
Zillisheim estas franca situanta en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Zillisheimois.
Dolní Folmava
Dolní Folmava (Unter Vollmau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Česká Kubice en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Česká Kubice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 52 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Wegelnburg
La burgo Wegelnburg estas ruino de rokburgo unter la lokoj Schönau kaj Nothweiler en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estas la plej alte situanta burgo en la regiono Palatinato.
Louise Briggs
Amy Louise BRIGGS (mortis la en Leeds) estis angla instruistino kiu instruas ankaŭ Esperanton en sia (privata) knabinlernejo. Ŝi verkis multe da ĉarmaj teatraĵetoj por infanoj, kun vera kompreno de infana psikologio. Aparte eliris: Cindrulino, kaj aliaj teatraĵetoj en 1920. Ŝi tradukis la verkon Sonĝo de Someromeza Nokto de William Shakespeare, aperanta en 1921.
Louise Briggs kunlaboris al Literaturo, kaj Literatura Mondo.
Dolní Folmava
Dolní Folmava estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 22,78 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1707.
Memorhelpilo
Memorhelpilo aŭ Mnemonikaĵo estas vorto aŭ frazo aŭ alia maniero por pli bone memori la sinsekvon de ia serio.
Ekzemple por memori la planedojn de nia sunsistemo, kaj ilian sinsekvon ekde la suno, oni povas parkere lerni la frazon:
Mil verdulaj tirolanoj marŝas jodlante sur unika naturvojo.
Per la komemecliteroj de la vortoj oni facile povas memori la planedojn: Merkuro, Venuso, Tero, Marso, Jupitero, Saturno, Urano kaj Neptuno. (Ekde 2006 Plutono ne plu apartenas al tiuj planedoj).
Por memori la sinsekvon de la koloroj de Ĉielarko oni povas uzi la frazon:
Ruza oriolo fajfas volonte bizaran intrigan violonkonĉerton. (Ruĝa, Oranĝa, Flava, Verda, Blua, Indiga, Viola)
Por memori kie oni komence metu la damon dum ŝakludo oni uzas la memorhelpilon "Metu la damon sur sian koloron."
La memorhelpilo estas: TV-TAS' (Televido Taso)
Kiel memorhelpilo oni foje faras nodon en la naztuko.
En la germana kaj nederlanda lingvoj la nomo por tia helpilo estas Azenpont(et)o. Verŝajne ĉar azeno nur bezonas randeton por rapide iri al ĝia destino, breto super fosaĵo jam sufiĉas. La vorto jam ekzistis en la latina skolastiko dum la mezepokoj (pons asinorum). eta|Konata vida memoraĵo estas la uzo de la palmoj por memori la longon de la monatoj de la jaro en la gregoria kalendaro. Elstara [[fingrartiko,, signifas longan 31-tagan monaton.
En kontrasto, la kaveto inter la fingrobazartikoj estas kalkulita kiel mallonga monato.]]
Mark Grigorjan
Mark Grigorian (armene: Մարկ Գրիգորյան, ruse: Марк Владимирович Григорян; 29an de aprilo 1900 - 10an de januaro 1978) estis soveta armena novklasika arkitekto.
Vivo
Naskiĝinte en Nov-Naĥiĉevano, suda Rusio, Grigorjan translokiĝis al sovetia Armenio en 1924. Li studentiĝis ĉe la Erevana Ŝtata Universitato en 1928 kaj estis nomumita kiel ĉefarkitekto de Erevano en 1939, sukcedante Nikolaj Buniatjan.
Verkoj
Grigorjan projektis (aŭ kun-projektis) plurajn gravajn famaĵojn de Erevano, inkluzive la konstruaĵojn, kie la tri branĉoj de la registaro estas gastigataj, ĉio sur avenuo Bagramjan, kaj tri el la kvin konstruaĵoj ĉirkaŭ Placo de la Respubliko, kune kun Eduard Sarapjan.
1502 Arenda
1502 Arenda estas malgranda malhela kaj iom malarapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan astronomon Sylvain Arend.
Pozuelo del Rey
Pozuelo del Rey estas municipo de la Madrida Regiono, Hispanio. Ĝi troviĝas je 14 km de Alcalá de Henares kaj je 40 km de Madrido ĉefurbo. Pozuelo del Rey apartenas al la Komarko de Alkalao, inter la municipoj Campo Real, Nuevo Baztán, Torres de la Alameda, Valverde de Alcalá, Villar del Olmo, Valdilecha kaj Loeches Ĝi estis fondita de muzulmanoj kaj reloĝigita post la reconquista fare de la kristanoj kiuj nomis ĝin Pozuelo de Torres, kaj estis vilaĝo de la alfozo de Alkalao. La vilaĝo havis ekonomian vigliĝon danke al la najbaraj industrioj en Nuevo Baztán kaj Olmeda de las Fuentes. La tuta loĝantaro en 2009, estis 801 personoj.
Eksteraj ligiloj
Pozuelo del Rey, oficiala retpaĝo
Dedenevo (distrikto Dmitrov)
Dedenevo (Деденево) estas urbotipa loĝloko en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havis 6319 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado), en 2014 havis 6464 loĝantojn.
Stepanos Orbeljan
Stepanos Orbelian (armene : Ստեփանոս Օրբելյան ; ĉ.  1250-1260 - 1303) estis armena historiisto de la 13-a jarcento  kaj la metropolito de la provinco Sjunik. Li estas konata pro verkado de sia bone esplorita Historio de la Provinco Sjunik.
Biografio
Orbeljan estis membro de la Orbeljan familio de princoj kaj feŭdaj senjoroj kiuj regis la armenan provincon de Sjuniko. Li ricevis sian edukadon en religia seminario, kaj en 1285 lia patro, Tarsajiĉ Orbeljan, sendis lin al Kilikia Armenio, kie li estis konsekrita metropolito en Pasko 1286. Li restis tie tri monatojn kiel gasto de reĝo Levon la 3-a kaj finfine revenis al Sjunik en 1287. Orbeljan mortis en 1303 kaj estis entombigita en la familia maŭzoleo en la monaĥeja komplekso ĉe Noravank.
Verkoj
Oni scias, ke Orbeljan kompletigis tri verkojn dum sia vivo: la Historio de la Provinco Sjunik, en 1297; la Lamento nome de la katedralo, kie li alvokas la armenojn reloĝigi historian Armenion, kiu tiam estis sub fremda regado, en 1300; kaj la Argumento kontraŭ Dufizikismo, en 1302, verko kritikanta la por-bizancajn kaj okcidentigajn tendencojn de Gregorio la 7-a Anavarzetsi de Kilikio.
El la tri, la plej elstara estas tiu pri la historio de Sjunik kaj la Orbeljana familio. Antaŭ ol li komencis verki ĝin, li faris ampleksan esploradon, uzante ampleksan varion de fontoj derivitaj de paroladoj, leteroj, kolofonoj, antaŭaj historioj kaj kronikoj de armenaj historiistoj, kaj ankaŭ verkoj de kartvelaj aŭtoroj. Kiel aliaj armenaj historiistoj kaj kronikistoj, la verko de Orbeljan mallonge rakontas la komencon de la mondo komencante de Adamo kaj Eva, sed poste plu rakontas la historion de Sjunik kaj Armenio, ekde la tempo de reĝo Tiridato la 1-a ĝis la fino de la 13-a jarcento. La verko de Orbeljan estas speciale valora, ĉar ĝi enhavas multajn antaŭe nekonatajn detalojn pri la provinca kaj armena historio. En 1864 kaj 1866, Historio estis tradukita en la francan de orientalisto Marie-Félicité Brosset kaj en 2020 en la rusan de Margarita Darbinian. Iuj ekstraktoj estis tradukitaj kartvele.
NGC 1097A
NGC 1097A (aliaj indikoj — PGC 10479, ESO 416-19, MCG -5-7-22) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Juda Muzeo (Manhatano)
La Juda Muzeo (Jewish Museum estas arta muzeo kaj deponejo de kulturaj artefaktoj, gastegita ĉe 1109 Kvina Avenuo, en la iama Domo Felix M. Warburg, kun la Muzeo Mile ĉe Upper East Side de Manhatano, Novjorko. Ĝi estas la ĉefa juda muzeo en Usono, kaj ĝi enhavas la plej grandan kolekton de arto kaj juda kulturo sen enkalkuli israelajn muzeojn, kun 26,000 eroj. Kvankam ties kolekto estis establita en 1904 de la Juda Teologia Seminario de Ameriko, la muzeo ne malfermiĝis al la publiko ĝis 1947. Ĝi fokusiĝas kaj al artefaktoj de juda historio kaj al moderna kaj nuntempa arto. Ties konstanta ekspozicio, nome Culture and Continuity: The Jewish Journey, estas suplementata kaj de rotaciaj kaj de specialaj ekspozicioj.
Masahiko Inoha
Masahiko Inoha (japane 伊野波 雅彦, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2011 ĝis 2014 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
2363 Cebriono
2363 Cebriono estas mezgranda malhela troja asteroido kun granda orbitaklineco, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la trojano Cebriono, adulta filo de Priamo kaj de unu sklavino; dum la Troja milito li stiris la ĉaron de sia duonfrato Hektoro; li estis mortigita de Patroklo.
Ĉonoplja
Ĉonoplja, serbe Чонопља, slave Čonoplja, germane Tschonopel, hungare Csonoplya estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Okcidenta Baĉka, en municipo de Sombor.
Situo
Ĉonoplja situas sur ebenaĵo.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio devenis el la 14-a jarcento en formo Conoklija. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. La fervojo atingis la vilaĝon en 1906. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1940 loĝis en la vilaĝo 4879 da homoj, (germanoj 2597 (54 %), hungaroj 721 (15 %), kroatoj 38 (1 %) kaj aliaj. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. Fine de la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj. En 2002 loĝis en Ĉonoplja 4359 da homoj, (serboj 3093 (71 %), hungaroj 668 (15 %), jugoslavianoj 160 (4 %), kroatoj 129 (3 %) kaj aliaj).
(57013) 2000 TD39
(57013) 2000 TD39 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro », tie estas de la grupo da korpoj kiuj orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Raoul Bricard
Raoul BRICARD (23-a de marto 1870 – 1944) estis franca matematikisto, esperantisto kaj instruisto.
Biografio
Bricard instruis geometrion ĉe la Centra lernejo de Parizo. En 1908 li iĝis instruisto pri aplikata geometrio ĉe la Konservatorio de Artoj kaj Metioj en Parizo. En 1932 li gajnis la premion Poncelet pri matematiko de la Akademio de Sciencoj de Parizo pro sia verko pri geometrio.
Studoj
En 1896 Bricard publikigis tekston pri la tria problemo de Hilbert, antaŭ la famigo de Hilbert. En tiu teksto li pruvis, ke la spegulsimetria hiperpluredroj estas tondile kongruaj kaj pruvis malfortan version de la kriterio de Dehn.
Bricard eĉ trovis unu el la unuaj geometriaj pruvoj de la teoremo de Morley en 1922.
Rovinița Mare
Rovinița Mare [rovinica mare] (hungare: Omor) estas vilaĝo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1499 loĝantojn (hungaroj, germanoj, rumanoj); en 1992 402 (49 % da hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1319 (laŭ aliaj: 1343). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Denta.
Raoul Bricard
Esperantio
Brikardo estis eksprezidanto de la Pariza EG kaj kunorganizinto de la UK 1914 en Parizo. Li eĉ kunlaboris al Scienca Revuo kaj verkis libron pri matematiko esperante.
Rovinița Mare
La origina rumana nomo de la vilaĝo estis Omoru Mare, laŭ la hungara nomo Omor. Ĝi estis ŝanĝita, ĉar en la rumana lingvo la vorto omor signifas "mortigo".
Raoul Bricard
Verkoj
Bricard, kiu estas listigita en la Enciklopedio de Esperanto. , skribis verkojn kaj esperantlingve kaj franclingve:
Jugenheim in Rheinhessen
Jugenheim in Rheinhessen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
2364 Seillier
2364 Seillier estas malgranda sed tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la patrinon de la malkovrinto.
Flaxlanden
Flaxlanden estas franca situanta en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Flaxlandais.
Kampalaŭdo
La kampalaŭdo aŭ simple alaŭdo (Alauda arvensis) estas malgranda paserina birdo de la familio de Alaŭdedoj. Tiu alaŭdo reproduktiĝas tra plej parto de Eŭropo kaj Azio kaj en montaroj de norda Afriko. Ĝi estas ĉefe nemigranta okcidente de sia teritorio, sed orientaj populacioj estas pli migrantaj, moviĝante suden vintre. Eĉ en la plej mildaj okcidentaj partoj de sia teritorio, multaj birdoj moviĝas al malaltaj teroj kaj al marbordoj vintre. Aziaj birdoj ŝajnas vagantaj tiom malproksime kiom ĝis Alasko; tiu birdospecio estis enmetita ankaŭ en Havajo kaj okcidenta Nordameriko. Temas pri birdo de malfermaj kamparo kaj arbustejoj. Ĝi vivas en stepsimilaj medioj kun ne tro altaj herbecaj kreskaĵoj; tial la homoj kreis per siaj kampoj kaj paŝtejoj artefaritajn vivlokojn por ĝi kaj de ties originaj stepoj ĝi fariĝis kunulo de homaj kamparaj medioj.
Aspekto
La kampalaŭdo estas 16 al 18 cm longa. La kampalaŭdo, kiel plej parto de aliaj alaŭdoj, estas sufiĉe senkolora aŭ sablokolora specio surgrunda, kiu estas ĉefe bruna supre kaj pli pala sube. Ĝi havas mallongan senpintan kreston surkrone, kiu povas esti levita kaj mallevita. Dumfluge ĝi montras mallongan voston kaj mallongajn mallarĝajn flugilojn. La vosto kaj la malantaŭa bordo de la flugiloj estas borditaj je blanko, kio estas videbla kiam la birdo forflugas, sed ne se ĝi iras al la observanto. La kampalaŭdo havas fortajn krurojn kaj dedicas multe da tempo surgrunde al manĝado de semoj, suplemente kun insektojn en la reprodukta sezono.
Ties kantado
Alaŭdo (kampalaŭdo) famas pro sia maskla kantado. Kanti dumfluge estas komuna ĉe multaj specioj de alaŭdoj, sed neniu alia specio havas tiom riĉan, variigitan, ekzaltan, kaj ekzaltigan kanton, kiu estas elverŝita dum ŝveba flugado de alte en la ĉielo (el 50 al 100 m), el kie la birdo aspektas nur kiel punkto. La trilado ĝenerale daŭras el 2 al 3 minutojn, sed ĝi iĝas pli longdaŭra pli malfrue en la sezono. La masklo krome havas pli larĝajn flugilojn ol la ino. Tiu adaptiĝo al pli efika ŝvebado povus esti evoluinta ĉar la alaŭdinoj ŝajne preferas masklojn kiuj kantas kaj ŝvebas dum pli longaj periodoj kaj tiele montras, ke ili estas sanaj kaj fortaj. Tiu kantado iĝis temo de multegaj poemoj, tiom egale en la Folkloro kiom en la klasika Literaturo.
Reproduktado
La kampalaŭdo faras elherberan neston surgrunde, kaŝite inter vegetaĵaro. Tiu troviĝas foje en filikoj, uzante ilin kiel kovrilo. Ĝenerale la nestoj estas malfacile troveblaj. La ino demetas el 3 al 6 ovojn en junio. Dua aŭ tria ovodemetado povas komenci pli malfrue. La ovoj estas flavblankecaj kun brunec/purpurajn punktojn ĉefe ĉe la pli larĝa fino. En la plej favoraj vivlokoj ties nestodenseco povas atingi po 1 nesto en hektaro, kun averaĝa distanco inter du nestoj de 100 metroj.
La efekto de agrikulturo
En Britio, la nombroj de kampalaŭdo malpliiĝis dum la lastaj 30 jaroj, kiel asertite de la censo komencita en fruaj 1960-aj jaroj de la British Trust for Ornithology. Estas nuntempe nur 10% de la nombroj de antaŭ 30 jaroj. La RSPB pruvis, ke tiu amasa malpliiĝo estas kaŭzata de ŝanĝoj en farmopraktiko kaj nur parte pro la uzado de pesticidoj. Pasintece oni plantis cerealojn printempe, kreskiĝis somere kaj estis kolektita en frua aŭtuno. Nuntempe oni plantas cerealojn aŭtune, kreskiĝas vintre kaj estas kolektitaj en frua somero. La kampoj vintre kreskiĝintaj estas tro densaj somere por ke la alaŭdoj povu piediri kaj kuri inter la tritikotigoj por trovi siajn manĝaĵojn.
La kampalaŭdo en kulturo
Laŭ Heraldika simbolismo, en heraldiko la alaŭdo simbolas sentojn kiel ĝojo, espero, feliĉo, bona fortuno kaj kreiveco.
La kampalaŭdo aperas en multaj kantoj, poemoj kaj aliaj verkoj de literaturo kaj arto.
Kastelo Castle Rising
Kastelo Castle Rising estas ruina kastelo ĉe Castle Rising, Norfolk, ok kilometrojn nordoriente de King's Lynn.
La kastelo konstruiĝis ĉirkaŭ 1138 kaj verŝajne plifortikiĝis meze de la 1170-a jardeko. Plua konstruado okazis dum la sekva jarcento. Ĝi ĉirkaŭiĝis de grandegaj terfortikaĵoj. Dum la regado de Stefano (Anglio), ĝi enhavis reĝan monfarejon. De 1330 al 1358 Izabela de Francio, vidvino de Eduardo la 2-a (Anglio), loĝis en la kastelo.
La ruinoj viziteblas. La imponaj terfortikaĵoj estas nun kovrita per herbo, kie printempe kaj somere videblas multaj sovaĝaj floroj kaj papilioj.
Mezatlantika dorso
La tre longe etendiĝanta mezatlantika dorso estas submara montaro en la Atlantiko. Ĝi estas la plej longa dorso de la mezoceana dorsa sistemo, kaj la plej longa montoĉeno de la Tero (longo: 45.000 km).
Geografio
La S-forma dorso sekvas la ocenanon mezlinion kaj etendiĝas de la Gakkel-dorso en la Arkta oceano ĝis la Buvet-Insulo ĉe rando de la Atlantika-Hinda sudpolusa baseno antaŭ la Antarkto. Ĝi dividas tiel la Atlantikon je okcidenta kaj orienta duonoj. Ĉe la ekvatoro, ĝin dividas la 7.730 metrojn profunda Romanĉ-tranĉo je Nord- kaj Sudatlantika dorsoj.
La montokresto de la Mezatlantika dorso situas averaĝe 1.500 ĝis 3.000 metrojn sub la akvosurfaco.
Insuloj
La partoj de la dorso, kiuj superas la marsurfacon formas insulojn:
Hiroto Muraoka
(japane 村岡博人, en kanao ムラオカ ヒロト, n. 19-an de septembro 1931 en Tokio, mortis la 13-an de marto 2017 samloke) estis japana futbalisto. En 1954 li membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Peniso
Peniso aŭ lingamo (en tantrismaj aŭ daoismaj seksaj praktikoj) estas ekstera seksorgano de masklaj organismoj, kaj de vertebruloj kaj de senvertebruloj. Ĝi estas uzata por urinado kaj seksumado.
Laŭ fiziologia konduto, la peniso dividiĝas laŭ du grupoj:
Etimologio
La latina vorto "faluso" (de la greka φαλλος) kutimas foje priskribi la penison, kvankam "faluso" originale rilatis al bildoj de la peniso.
Ĉar ĝi estas ankaŭ ilo por seksaj aŭ ekskretaj funkcioj, la vorto peniso estas konsiderita komika el junula perspektivo, kaj tial ekzistas multaj slangvortoj kaj eŭfemismoj pri la peniso.
Depende de la kultura situacio, peniso ankaŭ en Esperanto povas alpreni aliajn nomojn kiel kaco, pisilo, fikilo aŭ ekzemple lingamo laŭ okcidenta tantrisma seksa edukado.
Strukturo
La homa peniso konsistas el tri kolumnoj el histo: du kavernaj korpusoj restas proksime unu la alian sur la dorsoflanko kaj unu sponga korpuso inter ili sur la ventra flanko.
La pligrandigita kaj bulb-forma fino de la sponga korpuso formas la glanon, kiu subtenas la prepucion, lozan faldon de haŭto kiu en plenkreskuloj povas estis retirita kaj montri la glanon. La areo sur la malsupra flanko de la peniso, kie la prepucio estas fiksita, estas nomita la prepucia frenulo.
Kirurgia anstataŭaĵo
En 2009 esploristoj Chen, Eberli, Yoo kaj Atala produktis bioinĝenierajn penisojn kaj enplantis ilin al kunikloj. La bestoj povis akiri erektiĝon kaj kopulacii, 10 el 12 kunikloj atingis ejakuladon. Tiu studo montras ke en la estonteco eblos produkti artefaritajn penisojn por anstataŭaĵo-kirurgioj.
Grandeco
Dum rezultoj varias laŭ la studoj, la konsento estas ke la meza vertikala homa peniso estas ĉirkaŭ 12,9-15 cm (en coloj 5,1-5,9) en longo kun 95% el plenkreskaj viroj ene de la intervalo (10,7 cm - 19,1 cm) aŭ (en coloj 4,23 - en 7,53). La tipa perimetro aŭ cirkonferenco estas ĉirkaŭ 12,3 cm (en coloj 4,84) kiam tute vertikala. La meza peniso-grandeco estas iomete pli granda ol la averaĝa grandeco (t.e. la plej multaj penisoj estas malsupre mezaj en grandeco).
Esplorprojekto, resumis dekduojn de publikigitaj studoj faritaj fare de kuracistoj de malsamaj naciecoj, montras ke tutmonde, vertikala-peniso-grandeco-meznombroj varias inter 9,6 kaj 16-cm (3.8 kaj 6.3 coloj). Estis sugestite ke tiu diferenco estas kaŭzita ne nur de genetiko, sed ankaŭ de mediaj faktoroj kiel ekzemple kulturo, dieto, kemiaĵo/poluo, ktp. Endokrina interrompo rezultiĝanta el kemia malkovro estis ligita al genera deformado en ambaŭ seksoj (inter multaj aliaj problemoj).
La plej longa oficiale dokumentita homa peniso estis trovita de doktoro Robert Latou Dickinson. Ĝi estis 34,3 cm (13,5 coloj) longa kaj 15,9 cm (6,26 coloj) ĉirkaŭe.
Eboli
Eboli estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Vito, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Albanella, Battipaglia, Campagna, Capaccio, Olevano sul Tusciano kaj Serre.
Nový Spálenec
Nový Spálenec (antaŭe Nový Prenet) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Česká Kubice en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km oriente de Česká Kubice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 23 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nový Spálenec estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,24 km². En la katastra teritorio Nový Spálenec situas ankaŭ Spáleneček.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1697.
Emília Étsy
Emília Étsy [Eĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Étsy Emília Vilma Erzsébet estis hungara aktoro, deklamisto. Ŝia familia nomvarianto estis Écsy [Eĉi].
Emília Étsy naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Emília Étsy akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1901. En la sekva jaro ŝi debutis en malgranda teatro en Budapeŝto, poste ŝi estis membro en diversaj teatroj aŭ trupoj (ekzemple Nacia Teatro (Kolozsvár) (1903), Ignác Krecsányi, Nacia Teatro (Szeged) (1906), Nacia Teatro (Kassa) (1907-1909), Nagyvárad (1910–1914), Géza Sebestyén (1915-1918)). Ŝi denove ludis en Nacia Teatro en Szeged inter 1918 kaj 1933, poste ŝi translokiĝis en Budapeŝton. pli frue en Szeged ŝi edziniĝis en 1915 kaj 1921. En Budapeŝto ŝi havis rolojn ekzemple en Gaja Teatro, Teatro Magyar, Teatro Városi. Ŝi ofte deklamis poemojn.
Ministro de Financoj (Barato)
La Ministro de Financoj (aŭ simple, financ-ministro) estas la estro de la Ministerio de Financoj de la registaro de Barato. Unu el plej antikvaj postenoj en la Registaro de Barato, la financa ministro estas responsa pro la fiska politiko de la registaro. Kiel parto de tio, ŝlosila tasko de la Financa Ministro estas prezenti la ĉiujaran buĝeton de la Barata Unio en la Parlamento, kio detalas la registaran planon por impostado kaj elspezado por la venonta financa jaro. Pere de la buĝeto, la financa ministro skizas ankaŭ la distribuojn de diversaj ministerioj kaj departementoj. Eventuale li estas helpata de la Ministro de Ŝtato por Financoj kaj de la pli malaltaranga Deputita Ministro de Financoj.
La unua estis Liaquat Ali Khan (1946), la lasta Arun Jaitley (2014). Famaj financ-ministroj estis T. T. Krishnamachari (1957 kaj 1963), Jawaharlal Nehru (1958), Indira Gandhi (1970), Rajiv Gandhi (1987), Manmohan Singh (1991, 2008, 2012),
Profunda submara fosego
La profundaj submaraj fosegoj estiĝas dum kunpuŝiĝo de du tektonaj platoj, konkrete dum subŝoviĝado de unu plato sub la alian. Paralele kun ili troviĝas vulkanaj insulaj arkoj (eventuale ĉenoj de vulkanaj montaroj) en distanco proksimume 200 km de la fosego. La fosegoj kutime profundiĝas 3 ĝis 4 kilometrojn sub oceanan fundon. La plej profunda loko estas profundaĵo Challenger en Mariana Fosego - 10 911 m sub la surfaco de la maro.
Apero
La profundaj submaraj fosegoj plej ofte aperas en Pacifiko, sed ankaŭ oriente de Hinda Oceano, Atlantiko kaj en Mediteraneo. En Pacifiko ili borderas marbordon de Sud-Ameriko, nordokcidenton de Usono kaj Kanado, Alasko, Aleutaj insuloj, Kurilaj insuloj, Japanio, Filipinoj, Marianoj, Salomonoj kaj Nov-Zelando, per kio ili kreas proksimume rondan formacion nomata ankaŭ fajra rondo.
En Atlantiko estas konata Puertorika Fosego troviĝanta laŭlonge laŭ Malgrandaj Antiloj, kiu apartigas Atlantikon de Kariba Maro kaj Kajmana Fosego (en la Kariba Maro). En Mediteraneo tio estas denove Kalabrija Fosego, kiu etendiĝas ĉe marbordo de suda Italio kaj Sicilio.
Geologiaj procezoj en profundaj submaraj fosegoj
La fosegoj borderas unu el la plej gravaj geologiaj fenomenoj sur Tero - kunpuŝiĝon de litosferaj platoj. Ili kreiĝas en konverĝaj tipoj de randoj, dum profundiĝo de oceana krusto sub alian platon. Se tiu ĉi estas ankaŭ oceana, la akompana aperaĵo estas estiĝo de insula arko (se estas la profundiĝanta plato sufiĉe maljuna, ties transporto de la loko de estiĝo de rifta zono daŭris longe, ĝi nomiĝas ankaŭ primitiva arko). Se la alia plato estas kontinenta, kreiĝas sur ĝi ĉeno de vulkanaj montaroj.
La profundiĝangulo ne estas sama - dum la komenco tio estas proksimume 5°, en la lokoj, kiuj jam estas mergiĝintaj sub alian platon, tio estas jam 10-16°. Okaze, ke kunpuŝiĝos du platoj, kreataj nur per kontinenta terkrusto, ankaŭ okazas profundiĝo de unu el la platoj, sed la estiĝinta fosego abrupte pleniĝos de sedimentoj.
La profundaj submaraj fosegoj estas loko de apero de oftaj tertremoj kaj vulkanaj agadoj. Plimulto de tertremoj estas profunda (ĉirkaŭ 400 ĝis 700 m sub la surfaco). Magmoj, produktitaj de subdukciaj procezoj, nomiĝas kalk-alkalaj, per ili kreitaj mineraloj estas plej ofte andezitoj kaj riolitoj, okaze de primitivaj arkoj prefere bazaltoj.
Denis Ĉerjŝev
Denis Ĉerjŝev aŭ plennome Denis Dmitrijeviĉ Ĉerjŝev - cirile Денис Дмитриевич Черышев, angle latinliterigata Denis Dmitriyevich Cheryshev - estas rusia futbalisto. Li naskiĝis, do nun estas -jara.
Naskiĝinta en Niĵnij Novgorod, tiam en Sovetunio, li rapide translokiĝis al Hispanio kaj komencis sian futbalan karieron en la aĝo de kvin jaroj kadre de la klubo Real Sporting de Gijón, kie lia patro Dmitrij tiam profesie ludis futbalon en la unua vira teamo. De 2000 ĝis 2002 li junule aktivis en la klubo Burgos Club de Fútbol, kaj de tiam, do intertempe 11-jara, membris en la junulaj teamoj de la klubo Real Madrid, kie li ankaŭ poste profesie futbalis de 2009 ĝis 2016, unue en la dua kaj ekde 2013 en la unua vira teamo. Ekde la jaro 2016 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Villarreal CF. Krome Alan Dzagojev ekde la jaro 20162 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "6".
Judit Szentimrei
SZENTIMREI Judit Szabó (sentimrei) estis rumanuja hungara industriartistino naskita en Kluĵo la 19-an de majo 1921 kaj mortis en Kluĵo la 23-an de aŭgusto 2015. Ŝi estas la filino de poeto, verkisto Jenő Szentimrei, la fratino de folkloristino Ágnes Kovács, la patrino de Bálint Szabó, Zsolt Szabó, Gyula H. Szabó.
Biografio
Judit Szentimrei studis en Koloĵvaro, Budapeŝto, Helsinki. En 1940 ŝi laboris en Stana. Inter 1941-44 ŝi estis popola tekstilarta fakdirektantino en Kalotaszeg. Inter 1945-49 ŝi instruis manlaboron en knabina liceo de KLuĵo. En 1949 ŝi estis fondantino de Industriarta Kooperativo. Ekde 1950 ĝis 1974 ŝi estis instruistino de la tekstilkatedro de de Belarta Altlernejo Ion Andreescu, kaj inter 1952-69 ŝi estis sciencesploristino pri etnografio. Ŝi publikis pli ol mil artikoljn, studojn. En 1940 ŝi ricevis ormedalon en Finnlando.
Juan de Zapata
Post la eksplodo de la insurekcio de la Komunumoj Kastiliaj, somere de 1520 li unuiĝis, kun estrado de 500 madridaj komunumanoj, al kapitano Juan de Padilla devena el Toledo, por celo helpi la komunumanoj de Segovio kiuj tiam estis estintaj sieĝataj de la reĝaj trupoj de Karlo la 5-a, sub estrado de la urbestro Ronquillo [ronKIjo], kiu superigita laŭ nombro, abandonis la sieĝon de la alkazaro.
Poste li eniris en Medina del Campo post kiam ĝi esti incendiata de la fideluloj al la reĝo Karlo La 5-a kaj partoprenis kun la kapitanoj de Toledo, Juan de Padilla, kaj de Segovia, Juan Bravo, en la forpelo de Tordesillas de la markizo de Denia kaj en la postaj negocadoj kiujn havis la komunumanoj en tiu sama urbo kun la reĝino Johana de Kastilio kun celo proklami ŝin anstataŭ la filo, sed malsukcese pro la netute favora sinteno de la patrina reĝino.
Li ĉeestis en la retiriĝo de la komunumaj trupoj de Torrelobatón, kiuj direktiĝis al Toro serĉe de pli bona defendo, malsukcese, ĉar la imperiaj trupoj atingis ilin ĉe Villalar, kie ili suferis definitivan malvenkon la 23an de aprilo de 1521.
Gendopado
La Monda Kontraŭdopada Agentejo difinas la gendopadon kiel "ne-terapeŭtan uzon de ĉeloj, genoj, genetikaj elementoj aŭ influon de la genesprimiĝo per ebleco por fortigi la povumon." Tiu lasta punkto kondukas jam al la farmakologio, ĉar multaj medikamentoj - kiel anabolaj steroidhormonoj - influas, fortigas la genekspresion. Oni molekualrbiologio komprenas la gendopadon kiel traktadon, manipuladon de la DNA- aŭ RNA-molekuloj, kio estas komparebla kun la genterapio.
Ekz. miostatino havas la taskon obsakli senliman kreskon de muskoloj. Miostatino estiĝas en ĉiu muskolo, se testosterono aŭ trejnado tiel stimulas la korpon. Oni paralizis agadon de tiu kreskobremso en bovo per injektado kaj la bovo donis pli da viando. Similaj provoj ne okazis ĉe homoj.
Liz Truss
Liz Truss konkuris por fariĝi estro de la Konservativa Partio kaj estis elektita partiestro la.
Liz Truss, estis nomumita de la Reĝino "Ĉefministro de Unuiĝinta Reĝlando" la. Jam ses semajnojn poste, ŝi demisiis. Ŝin sukcedis Rishi Sunak.