cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muzeo Stedelijk
La konstruaĵo de la 19a jarcento estis desegnita de Adriaan Willem Weissman kaj la kromaĵo de la 21a jarcento kun la nuntempa enirejo estis desegnita de la Arkitektoj Benthem Crouwel.
La muzeo situantas en la muzeejo Museumplein (Muzeplaco) en la kvartalo stadsdeel nome Amsterdama Sudo, kie ĝi estas ĉe la Muzeo Van Gogh, la Rijksmuseum, kaj la koncertejo Concertgebouw.
En 2015, la muzeo havis ĉirkaŭkalkulitajn 675,000 vizitantojn.
La kolekto
La kolekto estas sub-dividita en la jenaj fakoj:
David Gross
David Jonathan GROSS [DEJvid ĜONat'n gros] (n. la ) estas usona fizikisto. En 2004 li partigis kune kun Frank Wilczek kaj David Politzer la Nobel-premion pri fiziko pro ilia eltrovo de la kvantummekanika teorio de "asimptota libereco".
Muzeo Stedelijk
Historio kaj damaĝoj
La muzeo komencis kiel projekto de lokaj aŭtoritatoj kaj privatuloj kaj dekomence enhavis militaĵojn el la Amsterdama milico, Aziajn artaĵoon, kaj objektojn el la Muzeoj de Kronometrio kaj de Medicino-Farmacio.
David Gross
Gross naskiĝis en Vaŝingtono, Usono en 1941. Li bakalaŭriĝis kaj magistriĝis ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo, Israelo en 1962. En 1966 li doktoriĝis en fiziko de la Universitato de Kalifornio, Berkeley, Kalifornio. Li estis docento ĉe Universitato Harvard kaj profesoro ĉe Universitato Princeton ĝis 1997.
En 1973, Gross kaj sia unua diplomita studento Frank Wilczek, ĉe Universitato Princeton, eltrovis asimptotan liberecon, kiu tenas ke ju pli proksimiĝas kvarkoj, des pli la nuklea forto inter ili malfortiĝas, tiome ke ili agas kvazaŭ kiel liberaj eroj. Asimptota libereco, ankaŭ sendepende eltrovita de David Politzer estis grava en la evoluado de kvantuma kolordinamiko.
Ekde 2004, Gross estas direktoro de la Kavli Institute for Theoretical Physics (Instituto Kavli pri Teoria Fiziko) de Universitato de Kalifornio, Santa Barbara, kie li tenas la Frederick W. Gluck Chair in Theoretical Physics (Prezidon de teoria fiziko).
Christine Lieberknecht
Ŝia partio estas la CDU, la Kristandemokrata partio de Germanio. Ekde la ŝi estis ministroprezidantino de la Libera ŝtato Turingio (ĝis decembro de 2014). Profesie ŝi estas evangelia pastorino. Ŝia posteulo estas la maldekstrulo Bodo Ramelow.
Bosnasco
Bosnasco estas komunumo de Italio.
Birdokaptista sorbuso
La birdokaptista sorbuso aŭ aŭkupar(i)o (Sorbus aucuparia) estas specio el la genro sorbuso, indiĝena en plejparto de Eŭropo escepte de la ekstrema sudo, kaj en norda Azio. En la sudo de ĝia arealo, en la mediteranea regiono, ĝi estas limigata al altaj altitudoj en montaroj.
Priskribo
Ĝi estas malgranda ĝis mez-granda foliarbo tipe altante ĝis 8–10 m, plej malofte ĝis 20 m, kaj esceptokaze ĝis 28 m. La arboŝelo estas mola, arĝentece griza ĉe junaj arboj, estiĝante skvamece griz-bruna kaj okaze kanelita ĉe maljunaj arboj. La ŝosoj estas verdaj kaj unue varie harecaj, estiĝante griz- brunaj kaj senharaj; la burĝonoj estas okulfrapaj, purpur-brunaj, kaj ofte dense harecaj. La folioj estas pinataj, 10–22 cm longaj kaj 612 cm larĝaj, kun 9–19 ( plejofte 13–15 ) folietoj; ĉiu folieto longas 3–7 cm, larĝas 15–23 mm, kaj havas krude segildentan randon; la folietoj estas varie harecaj, precipe la petiolo kaj la folionervuroj subflanke. La ambaŭseksaj floroj troviĝas en grandaj korimboj ( 8–15 cm diametro ) kun ĝis 250 floroj, la individuaj floroj havas diametron de 1 cm, kun kvin kremkolor-blankaj petaloj, kaj estas insekte polenitaj. La frukto estas malgranda pomofrukto kun diametro de 6–9 mm ( malofte ĝis 14 mm ), unue verda, maturiĝante hele ruĝe tard-somere, kaj enhavante ĝis ok ( plejofte du ) malgrandajn semojn.
Tiu palearktisa specio estas diploida, kun kromozoma nombro de 2n=34.
Subspecioj
Kvar aŭ kvin subspecioj estas agnoskitaj, ekzemple :
Ekologio
Ĝi estas tre toleremo por larĝa gamo de grundaj cirkonstancoj, inkluzive de malprofundaj acidaj grundoj kaj krevaĵoj en rokoj. Ĝi ankaŭ sufiĉe multfoje vegetas epifite en kavaĵoj de pli grandaj arboj kiel arbara pino, kvankam epifitaj specimenoj malofte havas adekvatajn kreskadajn cirkonstancojn por permesi atingadon de matureco.
La pomofruktoj, nomataj sorpoj, estas grava manĝoresurso por multaj birdoj, notinde la Ruĝaksela turdo, la Griza turdo, la Merlo, la Viskoturdo kaj la Bombicilo, kiuj siavice disigas la semojn per siaj fekaĵoj, kio kialigas la elekton de la nomo. La semoj estas manĝataj de la Pinikolo kaj aliaj grandaj fringoj.
La foliaro kaj la arboŝelo estas manĝataj de ruĝa cervo, kapreolo, neĝleporo, kaj malmulte da insektaj larvoj, inkluzive de foliominantoj el la genro Stigmella, kaj la noktpapilio Venusia cambrica. La heliko Helix aspersa nutriĝas sur la folioj.
Kultivado kaj uzado
Kiel aliaj sorbusoj, ĝi estas larĝe kultivata kiel ornama arbo. Pluraj kultivaroj estas selektitaj, inkluzive de 'Asplenifolia' kun tre profunde segildentaj folioj, 'Beissneri' kun kuprec-oranĝkolora arboŝelo kaj erekta branĉaro, kaj 'Fructu Luteo' kun flavaj sorpoj. La sorpoj, kutime estas tre amaraj kaj nemanĝeblaj freŝe, sed estas uzataj por prepari konfitaĵojn aŭ gelatenaĵojn, kun originala amara saporo. Sorpa gelatenaĵo estas tradicia akompanaĵo por viando de ĉasbestoj. La kultivaro 'Edulis' estis selektita por ĝiaj malpli amaraj sorpoj.
En Britujo, la birdokaptista sorbuso estis tradicie konsiderata kiel ilon kontraŭ sorĉado.
1621
1621 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
Kusko
Kusko (Cusco [kusko], Qusqu [qOsqo] [xOs x o]) estas grava turisma kaj historia urbo de Peruo. Ĝi estas ĉefurbo de la Regiono Kusko.
1621
En la jaro 1621 post Kristo okazis, interalie:
Kusko
La loĝantoj estas plejmulte indianoj, rektaj posteuloj de la Inkaa imperio kaj parolantaj kiel gepatran lingvon la keĉuan, la lingvon de la Inkaa imperio.
TAROM
La Aeraj Transportoj de Rumanio ( Transporturile Aeriene Române) estas la ŝtata aviadkompanio de Rumanio. Ĝi aranĝas flugojn en Rumanio kaj de Rumanio al celoj en Eŭropo kaj Mezoriento. Ĝia bazo estas la Internacia Flughaveno Henri Coandă. La kompanio estis fondita la.
Allauch
(jen france, okcitane Alaug) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
TAROM
Aviadilaro
La TAROM havis jenajn aviadilojn:
Kusko
Historio
La nomo Qusq'u signifas en la kechua lingvo "umbiliko de la mondo".
TAROM
Posedantoj
TAROM estas akcia kompanio, kies akciojn posedas:
Idecel-Pădure
Idicel-Pădure [idiĉel pədure] (hungare: Erdőidecs erdoideĉ) estas vilaĝo en Rumanio apartenanta al Brâncoveneşti.
Kusko
Historio
La inkaa reĝolando kun ĉefurbo Kuzko restis relative malgranda ĝis la komenco de 1400. En 1438 la apuda reĝolando de la Ĉankoj preskaŭ sukcesis permiliti Kuzkon, kaj la sepa Inkaestro Jaŭar Ŭakak ne plu esperis savi sian reĝolandon kaj sian idaron de la Suno.
Sed lia dua ido, kiu sekve nomiĝis Ŭirakoĉa Inka, ne cedis kaj per lasta senespera batalo venkis la Ĉankojn. Tio estis komenco de la grandaj landakiroj atingitaj fare de lia ido Paĉakutek kaj de la sekvaj reĝoj ĝis la dekdua. Ili vastigis la Inkaan imperion ekde la regiono de Santiago de Chile, en Ĉilio, ĝis norde de Quito, en Ekvadoro, laŭ pli ol 4000 km, kun starigo de gravaj aranĝoj kiel terasaj deklivoj, fortikaĵoj, reĝaj stratoj.
La dekdua Inkaestro, Ŭajna Kapak, disduigis sian imperion inter du idoj: Huaskar, la laŭrajta heredanto, kaj Atahualpa, kies patrino estis princino de la venkita reĝolando de Quito, kaj kiu tial ne plene rajtis iĝi Inkao, sed estis plenuminta gravaĵojn dum la milito.
Nelonge post la morto de Ŭayna Kapak, je la jaro 1532 sovaĝa intercivitana milito eksplodis inter la du duonfratoj; Atahualpa venkis, kaptis Ŭaskar-on kaj lin mortigis kun plejparto de la Suna reĝfamilio.
Intertempe la hispanoj elŝipiĝis ĉe Guayaquil, apud Quito. Ili eniĝis la imperion laŭ la direkto de Quito al Kuzko, ne renkontante gravan reziston pro la malordo kaŭzita de la ĵusa intercivitana milito, kaj pro siaj superfortaj armoj.
Je la 16-a de oktobro 1532 Pizarro, okupinta Kaĥamarkon kun kelkaj dekoj de hispanoj, sukcesis renkonti la reĝon Atahualpa. Li kaptis lin surprize kaj rapide mortigis multegajn militistojn. Tio estis komenco de laŭplana disrabado de la inkaaj posedaĵoj kaj trezoroj. Je la 8-a de novembro 1533 Pizarro eniris Kuzkon, enlasite de la loĝantoj, kiuj plejparte favoris la laŭleĝan Inkaon Huaskar. Atahualpa estis mortigita kaj anstataŭ lin Pizarro reĝigis je Manko Inka, frato de Huascar, kiu dum tri jaroj reĝis sub kontrolo de la hispanoj.
Je la jaro 1536, Manko Inka klopodis forpuŝi la hispanajn invadintojn. Per grava batalo apud Sacsayhuaman li endanĝerigis ilin. Tamen li sekve devis retiriĝi al la fortikaĵo Ollantaytambo, kaj poste al la ekstrema fortikaĵo Vilkabamba, en la amazona ĝangalo. Manko estis mortigita en 1544, sed Vilkabamban la hispanoj fine kaptis nur en la jaro 1572, kiam la lasta inkaestro Tupac Amaru estis kaptita kaj mortigita.
Notinda - la nomoj kaj la ordo de la inkaj reĝoj ĉi donitaj respondas al teksto de Inkao Garcilaso de la Vega "Los comentarios reales de los Incas" verkita en Lisbono je la jaro 1609. Kelkaj historiistoj preferas malsaman ordon.
La urbo Kusko
La granda ĉarmo de Kuzko venas de tio, ke plejmultaj palacoj de la historia urbocentro estas koloniaj konstruaĵoj kun masivaj inkaaj muroj kiel bazoj, kiujn oni bone vidas en pluraj lokoj.
Proksimaj vidindaĵoj
En la proksimeco de Kuzko troviĝas ruinoj ankoraŭ imponaj. Ilin oni povas viziti ene de kelkaj horoj: Tambo Machay, Puka Pukara, Qenqo, la historia fortikaĵo de Sacsayhuaman.
Priedukadaj movadoj en Ĉilio en 2011
Post aliaj tiaj movadoj en 2006, tiu-ĉi estas taksita je plej granda movado ekde la reveno de demokratio en Ĉilio kaj fino de armea reĝimo, kiu enkondukis, la 7a de marto 1990, la Priedukadan Konstitucian Leĝon (Ley Orgánica Constitucional de Enseñanza) promulgita far Pinoĉeto; tiu ĉefrola leĝo, apenaŭ modifita de la Priedukada Ĝenerala Leĝo de 2009, permesis la disvolviĝon de la profitcela privata sektoro.
Kusko
Proksimaj vidindaĵoj
Iom pli foraj, tamen atingeblaj dumtage, estas aliaj gravaj lokoj kiaj Pisak, Ĉinĉero, Urubamba, Ollantaytambo, Maĉu Piĉu. Ĉi tiu lasta estas la plej fama kaj vizitata el ĉiuj.
Priedukadaj movadoj en Ĉilio en 2011
Tiuj movadoj fondiĝis sur la depostulo je pliigo de edukada partopreno fare de la Ŝtato, kiu aktuale nur regas 25% de la edukada sistemo. La movadoj depostulas demokratiiĝon de la rajto je edukado kaj forigon de profitcelaj lernejoj.
Gland (Yonne)
Gland estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 46 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Gland etendiĝas sur 16.67 km², kaj havis 46 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 2.8 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Sandrine Neyens, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Gland apartenas al la kantono de Cruzy-le-Châtel, kies ĉefurbo estas Cruzy-le-Châtel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Nomexy
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Nomexéens.
Gabriela Mistral
Gabriela MISTRAL, realnome Lucila de María del Perpetuo Socorro GODOY Alcayaga (naskiĝis la 7-an de aprilo 1889 en Vicuña, Ĉilio; mortis la 10-an de januaro 1957 en Hempstead, Usono) estis ĉilia poetino.
István Bachó
István Bachó [iŝtvAn baĥO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plennome Bachó István Adalbert estis hungara komponisto, dirigento, orkestrestro. Lia nobela antaŭnomo estis dezséri [deĵeri].
Gabriela Mistral
En la jaro 1945 ŝi estis honorata per la Premio Nobel de Literaturo.
Vivo
Gabriela Mistral naskiĝis en Vicuña, Ĉilio. Ŝia patro estis instruisto, kaj forlasis la familion, kiam la knabino havis tri jarojn. Kiel 16-jara junulino Gabriela komencis labori kiel helpinstruistino, por finance subteni sian familion. Jam frue ŝi komencis verki, ŝiaj unuaj tekstoj en la jaro 1905 aperis en gazetoj. Sian pseŭdonimon Gabriela Mistral ŝi elektis pro du admirataj personoj: la franca poeto Frederic Mistral kaj la itala verkisto Gabriele D'Annunzio.
En 1909 ŝia amato Romelio Ureta faris suicidon, post kiam defraŭda delikto de li malkovriĝis. Gabriela Mistral redonis tiun ĉi travivaĵon en sia verkaro. En 1924 ŝi pro Sonetos de la Muerte gajnis ĉilian literaturpremion, kiu famigis ŝin en tuta Latinameriko.
István Bachó
Biografio
István Bachó studis en konservatorio de Vieno. Li estis dirigento en Nagyvárad kaj Budapeŝto. Li estis fondinto de soldatorkestro de Budapeŝto. Dum jaro li estis dirigento en Kairo. Li havis edzinon, kiu naskis plurfoje. Li ricevis turkan, bulgaran kaj hungarajn premiojn.
Gabriela Mistral
Vivo
De 1906 ĝis 1922 Gabriela Mistral laboris kiel instruistino. Unu jaron post la morto de Ureta ŝi sukcese trapasis sian instruistan ekzamenon. Ŝi laboris en diversaj lokoj kaj en 1921 ŝi fariĝis direktorino de unu el la plej renomaj lernejoj por knabinoj el riĉaj familioj en Ĉilio. En la jaro 1922 aperis ŝia dua poemaro Desolación, kiu temas pri amo, morto kaj espero kaj rikoltis entuziasmon internacinivele.
Poste Gabriela Mistral vivis ĉefe eksterlande. Invitite de la meksika ministerio de kulturo ŝi partoprenis tie la reformon de la lerneja sistemo, poste ŝi vojaĝis al Usono kaj Eŭropo. En 1930 ŝi fariĝis gastprofesorino en la Novjorka Barnard College kaj en la Vassar College en Poughkeepsie.
En la jaro 1933 ŝi fariĝis diplomatino kaj estris la konsulejon en Madrido. Samjare ŝi adoptis sian nevon Juan Miguel. Dum la sekvaj jaroj ŝi reprezentis Ĉilion en Brazilo, Hispanio, Portugalio kaj Usono. Dum la dua mondmilito ŝi restadis en Brazilo, kie ŝi ekkonis la geedzojn Lotte kaj Stefan Zweig. En 1942 la geedzoj faris suicidon, kaj la jaron poste la adoptita filo de Gabriela Mistral mortigis sin mem.
Dum la lastaj vivojaroj ŝia malbona sanstato (ŝi suferis de kancero) devigis ŝin retiri sin el la publika vivo. En 1954 ŝi lastfoje revenis al Ĉilio, kie oni entuziasme salutis ŝin. La 10-an de januaro, 1957 ŝi mortis en sia Novjorka domo de la sekvoj de la kancero.
Stilo
Gabriella Mistral estis nomita la "Reĝino de Iberia Literaturo" ĉar ŝiaj verkoj donas klaran esprimon al la hispana karaktero. La unua kolekto de kantoj de Mistral, Desolation, estas tre influita de la instrua sperto, kiu prenas preskaŭ religian dimension. Patrineco, kiu ŝi ne spertis rekte, estas ŝia unua poezia temo. Patrino funebrigita, ploranta, portanto de sufero, ĉefrolas multajn el siaj kantoj. infanaĝe, ŝia patrino legis al ŝi el la Biblio, precipe kelkajn psalmojn, kaj tiel la religia stilo, sen asketismo aŭ abstinado, eliras el siaj verkoj.
Ŝi ankaŭ kantas pri la ĉiutagaĵoj - pri la akvo, pri la salo, pri la ŝtono, en kiuj ŝi malkaŝas potencajn fontojn de inspiro kaj intensajn metaforojn.
En la antaŭparolo al la traduko de ŝiaj poemoj en la francan, Paul Valery skribis: "Ĉi tiu virino kantis la infanon kiel neniu antaŭe faris."
Listo de verkoj
De du ŝiaj poeziaĵoj kaj de unu fragmento ekzistas la versio en Esperanto: – “El ruego” (La peto), trad. Amalia Núnez Dubús, en “Esperanto de UEA” 1957-4, p. 62; – “Tres árboles” (Tri arboj), trad. Emilio Pfeffer, en “Esperanto de UEA” 1964-2, p. 26: – fragmento el “Desolación”, trad. Amalia Núnez Dubús, en “Esperanto de UEA” 1957-4, p. 63. Mi transskribas “Tres árboles” en Esperanto. TRI ARBOJ / “Tres árboles”
Tri arboj falintaj
La hakisto ilin forgesis kaj ili
konversas am-kunpremite, kiel tri blinduloj.
de ilia flanko aperta!
Unu, tordita, etendas
sian brakon gigantan kaj de foliaro treman
al la alia, kaj ĝiaj vundoj estas
kiel okuloj du, plenaj de peto.
La hakisto ilin forgesis. La nokto
benos. Mi estos kun ili.
Ricevos en la kor’ iliajn mildajn
rezinojn. Al mi ili estos kiel fajro.
Kaj mutajn kaj alpremitajn
nin trovu la tago, en unu grupo funebra.
Gabriela Mistral, trad. Emilio Pfeffer (“Esperanto de UEA” 1964-2, p. 26)
Tolimán (Jalisco)
Tolimán estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tolimán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 099.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8756 loĝantojn. El tiuj estis 4187 viroj kaj 4569 virinoj. La komunumo havas surfacon de 491,26 km². La meza alteco estas 740 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 24,9 C. En la komunumo estas 513,1 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2766 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2230 scipovis legi kaj skribi kaj 535 viroj estis analfabetoj. Do 19.34 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2801 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2269 sciis legi kaj skribi kaj 532 virinoj estis analfabetoj. Do 18,99 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tolimán vivis 8214 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 0 indiĝenoj. Tio signifas ke 0 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Tudelo
Tudelo aŭ en hispana Tudela kaj en eŭska Tutera estas urbo kaj municipo en Hispanio, nome la dua plej granda urbo de la aŭtonoma komunumo de Navaro. Ties loĝantaro estas de ĉirkaŭ 35,000. Tudelo situas en la valo de la rivero Ebro. Rapidaj trajnoj venas laŭ elektraj fervojoj kaj eblas alveni ankaŭ pere de du aŭtoŝoseoj (AP 68 kaj AP 15) kiuj alvenas proksime. Tudela estas la ĉefurbo de la komarko "Ribera Navarra", nome agrikultura regiono de malsupra Navaro.
La poeto Al-Tutili, la 12a-jarcentaj veturisto Benjameno de Tudelo kaj verkisto Jehudah Halevi, la 13a-jarcenta verkisto Vilhelmo de Tudelo kaj la kuracisto kaj teologo Mikaelo Serveto estis el tiu urbo.
La Batalo de Tudela (23a de Novembro 1808) estis luktita de armeo de la Franca Imperio estrita de la Marŝalo Jean Lannes kontraŭ hispana armeo estrita de la Generalo Castaños. La batalo rezultis en kompleta venko de la Imperiaj fortoj super ties kontraŭuloj. La batalo okazis dum la Milito de Hispana Sendependiĝo, parto de pli ampleksa konflikto konata kiel Napoleonaj Militoj.
La hispanaj perdoj estis ĉirkaŭkalkulitaj je ĉirkaŭ 4 000 mortintoj kaj 3 000 prizonuloj el totala forto de 33 000. Francoj kaj Poloj perdis ne pli ol 600 mortintoj kaj vunditoj el totalo de 30 000.
En la urbo okazas ĉiujare festivalo honore de Santa Ana (Sankta Anna, patrino de Maria, dipatrino) kiu ekas la 24an de julio tagmeze kaj daŭras dum proksimume unu semajno. Stratmuziko, taŭrludado kaj taŭrokuro estas tipaj eventoj de tiu festivalo.
Sévérac (stacidomo)
Sévérac estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Sévérac, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Savenay - Landerneau (470000).
San Pedro y San Pablo Tequixtepec
San Pedro y San Pablo Tequixtepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro y San Pablo Tequixtepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 340.
Geografio
San Pedro y San Pablo Tequixtepec apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1731 loĝantojn. El tiuj estis 758 viroj kaj 973 virinoj. La komunumo havas surfacon de 274,30 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 288 indiĝenoj. El tiuj 269 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Chudenice
Chudenice (Chudenitz, ankaŭ Chudienitz) estas kampurbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Plzeň, distrikto Klatovy 11 km nordokcidente de Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1200. Ĝia historio estas tre mallarĝe kunigita kun nobela familio de Černínidoj, al kiuj la municipo seninterrompe apartenis ekde la unua duono de la 13-a jarcento ĝis la jaro 1945. Lasta posedanto de la chudenica senjorujo estis Evžen III. Černín z Chudenic (devenanta el branĉo de Vrchlabí, aŭ ankaŭ alie morzina), al kiu tiu ĉi senjorujo estis konfiskita en la jaro 1945 surbaze de la tn. dekretoj de Beneš, sed ne kiel al kunlaboranto kun germanoj, sed pro lia germana ŝtata civitaneco.
En la jaro 1592 la municipo estis pro merito de Humprecht Černín (li validigis sian influon al imperiestro Rudolfo la 2-a) avancita fare de imperiestro Rudolfo la 2-a al kampurbo kun rajto de blazono, sigelilo kaj foiro. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo tiu ĉi statuso redonita.
Oberlando
Oberlando (de la germana vorto Oberland) signifas en Esperanto Supra Lando.
James Bond (ornitologo)
James BOND (naskiĝis la 4-an de januaro 1900, mortis la 14-an de februaro 1989) estis usona ornitologo kies nomo estis prenita de la verkisto Ian Fleming por lia rolula spiono, James Bond.
Biografio
Bond naskiĝis en Filadelfio la 4an de januaro 1900. Lia intereso pri natura historio devenas el ekspedicio kie partoprenis lia patro, Francis E. Bond, en 1911 al delto de la rivero Orinoko. Bond estis dekomence edukita en Concord (Nov-Hampŝiro), sed post la morto de lia patrino li translokiĝis kun sia patro al Anglio en 1914. Tie li studis ĉe Harrow kaj poste en la Universitato de Kembriĝo, kie li akiris B.A. en 1922. Poste li revenis en Usonon kaj laboris por banko dum tri jaroj en Filadelfio. Lia intereso pri natura historio premis lin rezigni kaj akcepti partoprenon en ekspedicio al la Rivero Amazono estrata de la Akademio de Naturaj Sciencoj. Sekve li laboris kiel ornitologo ĉe la Akademio de Naturaj Sciencoj, kaj iĝis zorgantoj de la birdospecimenoj tie. Li estis fakulo pri karibaj birdoj kaj verkis sian definitivan libron pri la temo: Birds of the West Indies, unuafoje publikita en 1936.
En fikcio
Ian Fleming, kiu estis birdumanto loĝante en Jamajko, estis familiarigita kun la libro de Bond, kaj elektis la nomon de la aŭtoro por la heroo de Casino Royale en 1953, ŝajne pro tio ke ĝi sonis 'tiom ordinara kiom eblas'. Fleming kontaktis kun la reala edzino de Bond kaj eĉ kontaktis kun la reala James Bond pri uzado de lia nomo en siaj libroj kaj Bond akceptis. Iam Ian Fleming vizitis en Jamajko la realan Bond kaj lian edzinon kiel montras dokumentalo pri Fleming.
En lia novelo Dr. No Fleming referencis la verkon de Bond per aludo al Ornitologia Rifuĝejo en la insulo de Doktoro No en Bahamo. En 1964, Fleming donacis al Bond unuan eldonon de You Only Live Twice subskribitan kiel "Al la reala James Bond, el la ŝtelisto de lia identeco" kiel fina danko.
En la filmo de 2002 Die Another Day, la fikcia Bond (ludata de Pierce Brosnan) ekzamenas Birds of the West Indies en frua sceno kiu okazas en Havano, Kubo. La nomo de la aŭtoro (James Bond) en la kovrilpaĝo estas svagita. Krome kiam li renkontas la rolulon ludatan de Halle Berry, nome Jinx, Bond prezentiĝas kiel ornitologo.
Aladár Rácz
Aladár Rácz [rAc], hungare Rácz Aladár estis hungara zimbalonisto, altlerneja instruisto.
Aladár Rácz naskiĝis la 1886 en Jászapáti. Li mortis la 1958 en Budapeŝto.
Biografio
Aladár Rácz devenis el cigana muzikista familio, tial li frue ricevis taskojn en orkestro de la patro. Kiel fraŭlo, li muzikadis en centra loko de Budapeŝto. En 1910 li gastroladis en Parizo, baldaŭe en Hispanio kaj Egipto. Camille Saint-Saëns nomis lin Franz Liszt de zimbalono. Dum la 1-a mondmilito li gastroladis en Svislando, kie li konatiĝis kun Ernest Ansermet kaj Igor Stravinskij. Tiu lasta lernis de Rácz zimbalonadon. Inter 1927-1935 li vivis en Francio, poste li hejmenvenis kaj instruis muzikadon en Budapeŝto (ekde 1937 ĝismorte en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt). Li ricevis premion Kossuth en 1948, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Palaco de Belartoj (Meksikurbo)
La Palaco de Belartoj aŭ en hispana Palacio de Bellas Artes, situanta en la Historia Centro de Meksikurbo, estas la maksimuma hejmo de la esprimado de la meksika kulturo, konsiderata la plej grava muzikteatrejo de Meksiko, kaj la plej grava centro dediĉita al la belartoj en ĉiuj ties manifestacioj. La UNESKO deklaris ĝin arta monumento en 1987.
Ties konstruado estis mendita precize de la meksika prezidento Porfirio Díaz fine de lia regotempo, okaze de la celebro de la Centjarigo de la Sendependigo de Meksiko. Ĝi dependas el la Nacia Instituto de Belartoj (INBA).
Krom elstaraj kantadoj de Maria Callas, aperis sur tiu scenejo Zubin Mehta, Luciano Pavarotti, Plácido Domingo, Teresa Berganza, Mstislav Rostropoviĉ kaj Rudolf Nurejev, inter aliaj kaj same la grandaj orkestroj de la tuta mondo kiaj la Novjorka Filharmonio, Los-Anĝelesa Filharmonia Orkestro ktp.
Flago de Gronlando
La flago de Gronlando estis dizajnita de gronlanda indiĝeno Thue Christiansen. Ĝi havas du samlarĝajn horizontalajn striojn de blanka kaj ruĝa kun granda disko proksime al la hisflanko. La pinto kaj duono de la disko estas ruĝaj, la fundo kaj alia duono estas blanka.
Divinópolis do Tocantins
Divinópolis do Tocantins estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 6.363 loĝantojn en 2010.
Flago de Gronlando
Ĝia loka nomo estas Erfalasorput, kio signifas "nia flago", sed (signifante "la ruĝa") estas ankaŭ uzita kaj por la gronlanda flago kaj la dana. Hodiaŭ gronlandanoj montras ambaŭ.
En 1978 Danio donis aŭtonomion al Gronlando, igante ĝin egala membro de la Unio de la Regno. La aŭtonomia registaro aranĝis oficialan postulon de flago-proponoj, ricevante 555 (de kiuj 293 estis proponitaj de gronlandanoj).
NGC 2417
NGC 2417 (aliaj indikoj — ESO 123-15, AM 0729-620, IRAS07295-6208, PGC 21155) estas galaksio en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĵuĵicuo
Ĵuĵicuo ( de la Japana 柔術 jūjutsu estas Japana batalarto kies centra etoso estos produktita de la forto provizinta de oponanta atako por apliki rebatajn teknikojn de la rezultinta situacio. estas multaj rju (stiloj) de la arto kiuj kondukas al diverseco de alproksimiĝoj. Ĵuĵucuaj rjuj povus utiligi ĉiujn teknikojn iome (tio estas ĵetado, kaptado, ŝlosado, premado, baraktando, gouging, mordado, malokupigado, frapado, kaj piedbatado). Ĝenerale Ĵuĵucuaj rjuj faras limigan uzadon de frapado ekde ili estis plejparte evoluigita en vendetta en Japanio sub la aŭspicioj de la batalanta klaso de samurajoj. La teknikoj evoluis por fariĝi efikaj kontraŭ armitaj oponantoj portante bambuon por protekti vundeblajn partojn de la vizaĝo, gorĝo, kaj korpo. Krom Ĵuĵicuo, multaj lernejoj instruas la uzadon de armiloj.
Cargolifter AG
Cargolifter AG estis entrepreno kun la celo, evoluigi aerŝipon, kiu kapablas transporti kargon de ĝis 160 tunoj.
La entrepreno estis fondita en 1996 en Wiesbaden kaj konstruis la plej grandan senkolonan halon de la mondo. La aerŝipa halo (nomo Aerium) havas grandon de 360 x 210 x 107 m (longo x larĝo x alto). La halo devintus servi kiel aerŝipa konstruejo, riparejo. La halo estis konstruita dum du jaroj kaj inaŭgurita la 30-an de novembro 2000.
En majo de 2000 Cargolifter aperis en la borso (WKN 540 261), pli poste notiĝis ĝi en MDAX. Plimulton de akcioj posedis etakciuloj. La regiono Brandenburg subvenciis la konstruon de la halo per ĉ. 38 milionoj da eŭro kaj pruntis en 2002 pluan 4,15 milionojn da eŭro.
La prototipo de la pli malgranda transporta balono „CL 75 Aircrane“ estis unuafoje testita en oktobro de 2001. Ĝi detruiĝis en 2002. La planita granda aerŝipo „CL160“ estis neniam konstruita pro financaj malfacilaĵoj.
La entrepreno anoncis la 7-an de junio 2002 insolvencon kaj la insolvenca procezo komenciĝis la 1-an de aŭgusto 2002.
Oni vendis en 2003 la halon kaj la ĉirkaŭan 500 hektarojn al malajzia koncerno Tanjong, kiu establis en la halo „artan tropikan paradizon“ (Tropical Islands) kun hotelfunkcio. Ĝi ekfunkciis ekde decembro de 2004.
Volosovo
Volosovo (Волосово) estas urbo en Leningrada provinco en Rusio. Ĝi estis fondita en 1870 kaj ekhavis statuson de urbo en 1999. En jaro 2002 la urbo havis 11.7 mil loĝantojn.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 41206501.
La interurba telefona kodo estas 81273, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 59°27' norde, longitudo 29°29' oriente.
En la urbo estas fervoja stacio.
Yang Tingzhang
YANG Tingzhang (ankaŭ skibita YANG Ting-Zhang, ĉine (楊庭彰, Yáng Tíngzhāng) estas tajvana astronomo.  En anglalingvaj publikaĵoj, li estas konata kiel  Ting Chang YANG.
Malkovroj
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris 12 asteroidojn inter 2006 kaj 2007 sub la nomo de ''T.-C. Yang'', ĉiujn kun Ye Quan-Zhi.
Provinco Moxico
La provinco Moxico [prononco "moŝiko"] estas unu el 18 administraj unuoj, kiuj dividas la ŝtaton Angolo en sudokcidenta Afriko, laŭ teritorio la plej granda. Ĝi kovras areon de 223 023 kvadrataj kilometroj kaj laŭ takso pri la stato de 2006 havis proksimume 230 000 loĝantojn. Administra centro de la provinco estas la urbo Luena. La teritorio situas en la oriento de la lando, borde nordoriente de la Demokratia Respubliko Kongo, nomata Kongo Kinŝasa, kaj sudoriente de Zambio.
En la provinco en 2002 mortpafiĝis la rebela UNITA-gvidanto Jonas Savimbi, kaj per tio finiĝis enlanda milito de Angolo, kiu daŭris la antaŭajn 27 jarojn. Li entombiĝis en la vilaĝo Lucusse, sub arbo ĉe kiu li mortiĝis. Ĉefa etno en la provinco estas la gangeloj en la provinca centro kaj la malpli multnombre la ĉokveoj en la flankaj okcidento kaj oriento de la provinca areo. En la provinca teritorio cetere ankaŭ situas la Nacia Parko Cameia.
William Lane Craig
William Lane CRAIG estas usona filozofo pri religio kaj tempo, kristana apologeto kaj teologo. Li estas ĉefe konata pro sia argumento kosmologia de Kalām, kiu pledas por la ĉeesto de kreinto bazita sur la elekzisto de la universo kaj kiun li unue priskribis en The Kalām Cosmological Argument de 1979. Li ankaŭ pritraktis la resurekton de Jesuo kaj aliajn apologetikajn temojn.
Li studis doktore filozofion ĉe John Hick kaj teologion ĉe Wolfhart Pannenberg. Li estas fakultato-membro ĉe la Talbot School of Theology de Biola Universitato.
Saint-Pierre-Bellevue
Saint-Pierre-Bellevue estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 235 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2005.
Geografio
Saint-Pierre-Bellevue etendiĝas sur 32,78 km², kaj havis 235 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 7 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Pierre-Bellevue situas je alteco de 808 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Pierre-Bellevue apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Louis Pateyron, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Pierre-Bellevue apartenas al la kantono de Royère-de-Vassivière, kies ĉefurbo estas Royère-de-Vassivière. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
1619
1619 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1619 post Kristo okazis, interalie:
Margareta la 2-a (Danio)
Margareta la 2-a (dane Margrethe II., plennome Margrethe Alexandrine Þorhildur Ingrid, naskita la en Kopenhago) estas ekde la  ĝis nun reĝino de Danio, post sia patro Frederiko la 9-a.
Ekde la morto de Elizabeto la 2-a en 2022, ŝi estas la ununura Reĝino-ŝtatestrino en la mondo.
Margareta estas edziniĝinta kun la franca grafo Henri Laborde de Montpezat (forpasis la ), nomata princo Henriko de Danio. Kune ili havas infanojn:
Křenovice (distrikto Písek)
Křenovice (ĝis la jaro 1923 Chřenovice, germane Křenowitz, en la jaroj 1939–1945 Kschenowitz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek 16 km nordoriente de Písek. Tra la municipo kondukas ŝoseo I/29, kuniganta urbojn Písek kaj Tábor. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Naskiĝintoj
El Křenovice devenas ĉeĥa veristo, poeto kaj tradukisto Josef Kostohryz (1907 - 1987).
Telesto (luno)
Malkovris ĝin Bradford A. Smith, Harold J. Reitsema, Stephen M. Larson kaj John W. Fountain de la "Lunar and Planetary Laboratory" de la Universitato de Arizono. Ili maldaŭre nomis ĝin S/1980 S 13. Sekvantajn monatojn, oni faris de ĝi plurajn observojn kun nomoj S/1980 S 24, S/1980 S 33 kaj S/1981 S 1.
Orbito
En 1980, Seidelmann kaj al. montris ke Telesto situas en la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Tetiso - Saturno, tie estas sur la sama orbito, kun antaŭiro de 60° (aŭ 1/6 da orbito). Tia punkto estas foje nomata "Troja punkto", pro tio, Telesto estas dirata troja satelito de Tetiso.
Ecoj
Ĝia denso, 103 kg/m3, pensigas ke ĝi konsistas el akva glacio.
La superflugo fare de la kosmosondilo Cassini je la montris surfacon surprize blankan kaj glatan, malriĉan je krateroj.
Nomo
La satelito ricevis sian nomon, aprobitan de IAU, laŭ tiu de Telesto, unu el la oceanidinoj, filinoj de Oceano kaj Tetiso.
Sévérac
Sévérac estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Sévéracais.
33920 Trivisonno
33920 Trivisonno estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrea Trivisonno, mentorino de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2017, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj en meza lernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Saint Anselm School de Chesterland (Ohio).
Volĥov
Volĥov (Волхов) estas urbo en Rusio. Ĝi situas ĉe rivero Volĥov (Волхов).
En jaro 1959 la urbo havis 36,6 mil loĝantojn.
Ekonomio
La du ĉefaj laborlokoj de volĥovanoj estas la akva elektrocentralo sur rivero Volĥov kaj la aluminia uzino. Ambaŭ estas la plej malnovaj en Rusio, fonditaj tuj post la Oktobra revolucio.
Petro (persona nomo)
Petro estas vira ekvivalento de persona nomo grekdevena Petra.
Diverslandaj variantoj
Petr, Peeter , Péter , Peti , Peter , Petar , Pjetër , بطرس (arabe, kopte), Պետրոս , პეტრე , Пётр , Петя , Петар , Петре , Петър , Пётра , Пятро , Petru (, – korsike), Petre , Petrica , Pietro , Piero , Pietrino , Petrone , Petroncino , Petruccio ( – mezitale), Petrus (, , anglosakse, latine), Peres ( – mezangle), Parkin ( – mezangle), Perkin ( – mezangle), Peder , Petter , Pelle , Peer , Pehr , Pedro , Pedru ( – asturie), Peru ( – eŭske), Peio ( – eŭske), Petri ( – eŭske), Pello ( – eŭske), Pere ( – katalune), Peadar ( – irlande,  – skote), Piotr , Pyjter ( – silezie), Piter ( – silezie), Pey (gaskone – , ), Pèir (gaskone – , ), Pieter , Pier , Piet , Pèire (okcitane: , , , ), Petera ( – maorie), Petras , Pēteris , Pit (limburge: , , ), Pitter (limburge: , , , frise: , ), Pétur , Piaras , Pete , Piers (,  – mezfrance), Pika ( – havaje), Πετρος , Pedr ( – kimre), Pierres ( – malnovfrance), Per (, , ,  – bretone), Perig ( – bretone), Pierrick ( – bretone), Pierre , Pekka , Petri , Petteri , Pietari , Петро , Пенко , Петко , Пеце , Пејо , Перо , Перица , Pedrinho , Pejo , Pero , Perica
(9875) 1993 FH25
(9875) 1993 FH25 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Hair
Hair: The American Tribal Love-Rock Musical estas rokmuzikalo kun verko kaj kantoteksto de Gerome Ragni kaj James Rado kaj muziko de Galt MacDermot. Produkto de la hipia kontraŭkulturo kaj seksa revolucio de la fino de la 1960-aj jaroj, pluraj el ĝiaj kantoj iĝis himnoj de la movado kontraŭ la Vjetnama milito. La blasfemo de la muzikisto, ĝia bildigo de la uzo de kontraŭleĝaj drogoj, ĝia traktado de homa sekseco, ĝia nefleksebleco por la traktado de la usona flago, kaj ĝia nuda sceno kaŭzis polemiko de multa komentoj kaj diskutado. La muzikalo kreis novan muzikan teatron difinante la ĝenron de "roka muzikaĵo", uzante rase integran rolantaron, kaj invitante la spektanton al scenejo por la verkofino kiel Human Be-In.
Kensington Society
La Kensington Society (Socio Kensington) estis diskutgrupo kiu estis fondita en Londono en 1865 de malgranda grupo de virinoj. Ĝi fame organizis parlamentan petskribon pri virinbalotrajto kaj iom ekvivigis la nacian virinbalotrajtistan movadon en Britio.
Fondiĝo kaj membroj
La socio Kensington fondiĝis en 1865 kaj kuniĝis ĉe 44, Philmore Gardens en Kensington, Londono, la hejmo de Charlotte Speir Manning. Alice Westlake priskribis la socian celon tiel:
La membroj estis ĉefe fraŭlinoj kiuj celis profesiajn karierojn, kiel medicino aŭ eduko. La membraro nombris 33 je fondiĝo kaj 67 je disigo en 1868. Inter ili estis:
Aliaj, kiel korespondantaj membroj (inter ili Elizabeth Wolstenholme-Elmy kaj Lydia Becker), ricevis diskutraportojn.
London Suffrage Committee
La 21-a novembro 1865, la socio diskutis pri parlamenta reformo kaj demandis ĉu parlamenta balotrajto estu ampleksita al virinoj. Ili decidis ke jes, kaj formis la London Suffrage Committee (Londona balotrajta komitato). La komitato verkis parlamentan petskribon por peti virinbalotrajton. Henry Fawcett kaj John Stuart Mill (duonpatro de Helen Taylor), du parlamentanoj kiuj apogis universalan balotrajton, konsentis prezenti la petskribon al parlamento. 1,499 virinoj rapide subskribis la petskribon, kiun Emily Davies kaj Elizabeth Garrett prenis al brita House of Commons.
Mill proponis amendon de la 1867 leĝpropono pri popola reprezentado kiu donos al virinoj egalan balotrajton kun viroj. Ĝi malsukcesis (73 voĉdonoj kontraŭ 196).
Tial, membroj de la socio Kensington decidis formi la London National Society for Women's Suffrage (Londona nacia socio por virinbalotrajto) kiu poste, kun aliaj similaj socioj, formis la National Union of Women's Suffrage Societies (Nacia unio de virinbalotrajto-socioj). Tamen ne ĉiuj membroj aliĝis al la nova kaj radikala organizaĵo. Notinde, Emily Davies tute forlasis la virinbalotrajtistan movadon pro ĉi tiu tro radikala politiko.
László Somssich
Biografio
László Somssich studis en Jura Akademio (Pozsony) kaj Ekonomia Akademio (Magyaróvár). Post siaj studoj li studvojaĝis en Eŭropo, poste li okupiĝis pri la familia bieno. En 1914 li iĝis senatano. Dum la 1-a mondmilito li havis la taskon okupiĝi pri agrikulturaj produktaĵoj de la lando. Li edziĝis en 1919, baldaŭ li havis 3 gefilojn. Dum la Traktato de Trianon li estis konsilisto pri la agrikulturo. En 1927 li estis delegito en Ĝenevo en ekonomia mondkonferenco. En 1930 li ricevis premion, poste li estis nomumita konsilisto de Nacia Banko (Budapeŝto). Post la 2-a mondmilito li migris al Belgio.
Zorita de los Canes
Zorita de los Canes estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Greka literaturo
Greka literaturo estas la literaturo verkita en greka lingvo kaj de grekoj mem. Ĝi plej ofte referencas al la literaturo verkita en antikveco (por tio artikolo Antikva greka literaturo), sed ankaŭ povas aludi al tiu verkita en moderna greka lingvo.
Zorita de los Canes
Ĝi troviĝas proksime al la urbetoj Almonacid de Zorita kaj Albalate de Zorita, ĉe la deklivaro de la sierra aŭ montaro Altomira, proponita kiel ZEPA (protektita birda areo); al la duka urbeto Pastrana, kun Palaco de la Princojs de Éboli kaj Placo de la Horo; al la Akvorezervejo de Bolarque, kie kunfluas la rivero Taĵo kaj Guadiela, kaj al La Bujeda, zono en Altomira kun anzinaroj jarcentaj kaj rigardejoj al Kvenko.
Greka literaturo
Antikva greka literaturo referencas al la literaturo verkita en la antikva greka lingvo el la plej fruaj tekstoj ĝis la epoko de la Bizanca Imperio. La plej fruaj survivantaj verkoj de antikva greka literaturo, date reen el la komenco de la arkaika periodo, estas la du epopeaj poemoj Iliado kaj Odiseado, kies agado okazas en la Mikena epoko. Tiuj du epopeoj, kun la Homeraj himnoj kaj la du poemoj de Heziodo, nome Teogonio kaj Laboroj kaj tagoj, estas la ĉefaj fondiloj de la greka literatura tradicio kiu pluis en la epokoj de la Klasika, Helenisma kaj Romia periodoj.
Zorita de los Canes
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas zoriteño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 68 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,36 loĝ/km².
Greka literaturo
La Greka antologio aŭ latine Anthologia Graeca (en moderna greka lingvo Ελληνική Ανθολογία) estas kolekto de poemoj verkitaj en la klasika greka lingvo, plejparte epigramoj, enhavante la tutan periodon de greka literaturo de la antikvo ĝis la orientromia imperio.
Helenlingvaj aŭtoroj
Alkajo - Arĥiloĥo - Aristofano - Demosteno - Diodoro Sicilia - Esĥilo - Eŭripido - Ezopo - Herodoto - Heziodo - Homero - Kalimako de Kireno - Ksenofono - Lukiano - Marko Aŭrelio - Menandro - Platono - Plutarĥo - Sapfoa - Sofoklo - Tucidido -
Zorita de los Canes
Situo
Zorita de los Canes situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 590 m super marnivelo; je 67 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 20,23 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°19′58″N 2°53′15″Ok.
Historio
Ĉe la vilaĝo fluas la rivero Taĵo en direkto al aruinoj de la visigota urbo Rekopolo, fondita de Leovigildo en 578 kies ruinoj troviĝas en la municipa teritorio mem.
En la 8-a de aprilo de 1180 tiu sama reĝo donis foruon al Zorita, tra la kalatrava superulo, nome Martín Pérez de Siones, por favori la Ordenon kaj la reloĝadon de la komarko, kiu estis senloĝiĝanta pro la minaco de la almohadaj rabatakoj.
En 1545 granda inundo fare de la rivero rompis la ŝtonan ponton, kies restaĵoj ankoraŭ observeblas ĉe la pordegoj de la murego kaj en kies pagoturo ĵus oni habilitis restoracion kun bela panoramo.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 68, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Zorita de los Canes, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Zorita de los Canes kie oni falis al la nunaj 68.
Por Zorita pasis en la printempo de 1946 Camilo José Cela kaj en sia veturlibro "Viaje a la Alcarria" dediĉis kelkajn paragrafojn al Zorita. En 1968, je 3 km el Zorita, en la municipa teritorio de Almonacid de Zorita, oni inaŭguris la atomcentralon José Cabrera, la unua de Hispanio, fermita en 2006.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Atomcentralo. Turismo.
Austropyrgus parvus
Austropyrgus parvus estas specio de malgrandeta nesalakva heliko kun operkulo, estanta akva gastropoda molusko aŭ mikromolusko en la Hydrobiidae familio. Ĉi tio specio estas indiĝeno de sudokcidenta Tasmanio en Aŭstralio. Ĝi estas konata el pluraj lokoj en la suba Franklin Rivero.
Zoltán Vásárhelyi
Zoltán Vásárhelyi, hungare Vásárhelyi Zoltán estis hungara dirigento, korusestro, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Zoltán Vásárhelyi naskiĝis la  1900 en Kecskemét - mortis la  1977 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Vásárhelyi frekventis gimnazion en Kecskemét, dume li lernis violonadon. Poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto, kie li lernis ankaŭ komponadon de Leó Weiner kaj Zoltán Kodály. Baldaŭe li muzikadis en Estonio kaj Norvegio. En 1926 li revenis kaj ekinstruis muzikon en muziklernejo de Kecskemét. Baldaŭe li fondis koruson. Dum la 2-a mondmilito li instruis en la Muzikarta Altlernejo en Budapeŝto. Li iĝis fama dirigento de diversaj korusoj, dume li instruis la dirigentadon. Li ricevis premion Kossuth en 1949, poste ankaŭ aliajn 2 premiojn.
World Trade Center
La Mondkomerca Centro (World Trade Center ) estis sepopo da konstruaĵoj en Novjorko, Usono, kiuj staris sur la insulo Manhatano inter la jaroj 1972 kaj 2001.
Centro estis la Ĝemelturoj - konstruaĵoj 442-metraj kaj 110-etaĝaj. Je sia konstruo, ili estis la plej altaj en la mondo. Tamen en 1974, en Ĉikago la Sears-Turo superis la ĝemelturojn. La turoj estis nur du konstruaĵoj de la 7-konstruaĵa Mondkomerca Centro, tamen oni ofte nomas la ĝemelturojn mem Mondkomerca Centro. Ili estis uzataj por komerco. Multaj grandaj financaj firmaoj havis oficejojn tie.
En 1993 la turojn atakis teroristoj, kiuj eksplodigis bombon en la subtera aŭtoparkejo.
La 11-an de septembro 2001, la turoj estis denove atakitaj de teroristoj, kiuj akaparis du aviadilojn el Bostono kaj intence trafis la du plej altajn turojn. El tiuj la Suda Turo kolapsis je la horo 9.59 matene, la Norda Turo kolapsis je la horo 10.28 matene (loka tempo). Krome je la horo 5.20 posttagmeze kolapsis la 174 metrojn alta konstruaĵo n-ro 7 de la Mondkomerca Centro; tiun turon ne trafis aviadilo.