cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kastelo de Fontainebleau
Napoleono la 3-a
Eugenia de Montijo (1826-1920), edzino de Imperiestro Napoleono la 3-a, pasigas siajn vesperojn en la teatreto konstruigita de sia edzo kaj ŝatas ĉefe la ĉinan salonon en kiu troviĝas la donacoj de ambasadoroj de Siamo (ekde 1939 Tajlando).
La galerio
Ĝi estas ĉ. 60 metroj-longa. Oni devas ĝin al Reĝo Francisko la 1-a kiu konstruigis kaj dekorigis ĝin; li eĉ tenis mem la ŝlosilon kaj vizitigis ĝin al siaj eminentaj gastoj. La itala Rosso Fiorentino originale dekoris ĝin per pentraĵoj, murpaneloj kaj stukoj. Ĉie oni trovas la monogramon de la reĝo (la litero "F") kaj lian emblemon (la salamandro).
La pentroaĵoj prezentas rakontojn el la grek-romana mitologio kaj iujn alegoriojn pri kiuj ni ne komprenas la sencon. Unu el la pli famaj estas tiu de elefanto (simbolo de forto kaj sagaceco) kiu montras la reĝan monogramon. Alia pentraĵo montras la edikadon de Aŝilo far la centaŭro Ŝirono
La balejo
La surfaco superas 300 m². Origine, tiu ĉambro estas nur galerio kiu rigardas al Ovala Korto. Henriko la 2-a (Francio) transformigis ĝin en granda akceptejo kaj solenecejo cele reĝaj festoj. Dum tiuj festoj, oni primetis la la honortablon ĉe la fajrejo. La manĝo finita, oni demetis la tablon por danci.
La pentraĵoj de la balejo ankaŭ inspiriĝas per grek-romana mitologio ; unu montras la epizodon de Pomo de Malkonkordo. Oni trovas ankaŭ temojn pri festo (muziko…). La kortego estis invitita al maskobaloj tute neordinaraj: tiel oni povus vidi Reĝojn Francisko la 1-a (Francio) maskovestita en centaŭro !
Mnichov
Mnichov (legu Mniĥov) estas nomo por pluraj municipoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Metropola urbo Kaljaro
La Metropola urbo Kaljaro, itale Città metropolitana di Cagliari, troviĝas en la regiono Sardio, en Italio. Ĝi estas unu el la kvin provincoj de la insulo. Ties situo estas en la plej sudo de la insulo, nome ĉirkaŭ la golfo de Kaljaro. La ĉefurbo estas la urbo Kaljaro mem, kiu estas ankaŭ la ĉefa urbo de la insulo.
Fondita la 4-an de februaro 2016, ĝi de 2016 ĝis 2021 havis nur malpli ol trionon de la areo de la antaŭa provinco Kaljaro - 1 248 anstataŭ antaŭe 4 596 kvadrataj kilometroj - kaj disdonis multajn komunumojn al la ĉirkaŭaj procincoj. Sed per nova administra reforno ĝi en 2021 rericevis multajn komunumojn de la tiam malfondita pli norda provinco Sud-Sardio.
Hotentota kreko
La Hotentota kreko (Anas hottentota) estas birdospecio de la grupo de la plaŭdanasoj de la genro Anas.
Kiel ĉe la parencaj specioj nome la Kapuĉanaso kaj la Punaa anaso temas pri bruneca anaso kun malhela kapuĉokrono (nome malhelbruna kiel ĉe la Kapuĉanaso) kaj helblua beko kun nigra supra bordo (kiel ĉe la Punaa anaso); la vizaĝo estas sablokolora al helbruneca (ruĝecbruna), dum en brusto kaj flankoj estas malhelbrunaj makuloj. La flugoplumoj estas malhelaj kaj la vosto mallonga.
La Hotentota kreko reproduktiĝas la tutan jaron, depende de la pluvo, kaj vivas en malgrandaj grupoj aŭ paroj. Ili konstruas nestojn super akvo en arbostumpoj kaj uzas vegetalan materialon. La krekidoj elnestiĝas tuj post eloviĝo kaj la patrina zorgo estas limigita al havigo de protektado el predantoj kaj alporto de la idaro al manĝejaj areoj. Tiu specio estas ĉiomanĝanta kaj preferas pli malgrandajn neprofundajn akvejojn.
La Hotentota kreko estas unu el la specioj al kiuj aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA). La statuso de la Hotentota kreko en la IUCN Ruĝa Listo estas Malplej Zorgiga.
Poșaga (Alba)
Poșaga [poŝaga] (hungare: Podsága) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Alba Iulia. Ĝia sidejo estas en Poșaga de Jos. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre apartenas al ĝi: Coițești, Incești, Lunca, Orăști, Poșaga de Jos, Poșaga de Sus kaj Săgagea.
Lussac
Lussac estas franca nomo, prononcata [], kiu povas signifi:
Monteverde
Monteverde estas komunumo de Italio kaj same nomo de urbo en Kostariko. Kristana patrono estas la ĉefanĝelo Miĥaelo.
Metroo de Ateno
La Metroo de Ateno estas la subtera metrosistemo de Ateno, Grekio, konstruita de la metrokompanio Attiko (Αττικό Μετρό) (laŭlitere “metroo de Atiko”) kaj la kompanio ISAP (Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι Αθηνών-Πειραιώς) (elektraj fervojoj de Ateno al Pireo).
Historio
La linio 1 de la metroo estis inaŭgurita la 27-a de februaro 1869 kiel vaportrajno kiu ligis Atenon kun Pireo. La metrolinio estis elektrigita en 1904 kaj la kompanio kiu funkciigis ĝin kiel elektra fervojo SA de Ateno al Pireo en 1976. Hodiaŭ, la linio 1 atingas la ĉeurban kvartalon Kifisia kaj ĝi ankaŭ estas konata kiel verda linio au "elektra".
La konstruado de la metrolinioj 2 kaj 3 komenciĝis en novembro 1991 por la plibonigado de la trafiko kaj por la purigado de la media poluado malpliigante la fumnebulon de Ateno. En 1997 ekis la konstruado inter la metrostacioj Sintagma kaj Panepistemiou. Pro timo de detruado de la avenuo de Panepistemiou, la universitaton kaj la tunelon, la konstruado estis ĉesigita. Post plifortigado de la tereno en tiu zono la konstruado estis rekomencita.
Metroo de Ankaro
La Metroo de Ankaro (turke: Ankara metro ağı) estas la metrosistemo en Ankaro, ĉefurbo de Turkio. Nuntempe ĝi konsistas el du metrolinioj, kiuj nomiĝas Ankaray kaj Ankara Metro, kaj ankaŭ suburba fervoja sistemo. Aliaj tri metrolinioj nuntempe konstruiĝas kaj pluraj aliaj linioj estos pripensataj por alia ampleksiĝ-fazo.
Thunder Bay (Ontario)
Thunder Bay (esperante "Tondra Golfo") estas kanada urbo en nordokcidenta Ontario kaj en la kampara distrikto Thunder Bay. Ĝi estis la dua plej granda urbo de norda Ontario en 2016, kun proksimume loĝantoj.
La nomo de la urbo devenas de la samnoma, vasta golfo je la norda pinto de la Supra Lago, kiu ricevis la nomon Baie du Tonnerre (Tondra Golfo) de la francaj esploristoj dum la 18-a jarcento.
Thunder Bay naskiĝis en 1970 el la kunuiĝo de la du eksaj urboj Fort William kaj Port Arthur. La haveno de la urbo konsistigas gravan pasejon tra la Grandaj Lagoj por la ŝiptransportado de tritiko aŭ aliaj pezaj produktaĵoj el la Usona Mez-Uesto. En la angla lingvo, la urbon oni ofte kromnomigas « Canadian Lakehead » ("kanada lagkapo"), pro sia fronta situo en la Grandaj Lagoj.
La urbo estas hejmo de multaj indiĝenaj homoj, kiuj venas el nordaj rezervoj kaj la Unua Nacio de Fort William.
Lakehead University ("Universitato de Lagkapo") estas la plej granda dunganto en la urbo kaj havas pli ol studentojn. Lakehead University estas la plej norda universitato en Ontario kaj havas duan kampuson en Orillia.
Thunder Bay estas proksime al naturo kiel The Sleeping Giant ("La Dormanta Giganto"), Mount McKay ("Tondra Monto"), kaj Kakabeka Falls ("akvofalo"). Ankaŭ estas ametistaj minoj en la regiono.
Velemér
Situo
Velemér situas ĉe la landlimo de Slovenio, havas flankovojojn al Lenti kaj Őriszentpéter.
Historio
En 1919 la komunumo trovis sin ĉe la nova limo de SHS (serba-kroata-slovena unio). Post 1945 la jugoslavia limo estis forte kontrolita, la vilaĝo apartenis al la limo kaj ne evoluis.
Vidindaĵoj
Nuntempe Velemér estas konata pri romanika mezepoka etpreĝejo nome Kirko Sankta Triunuo, kiu estas sola apud la arbaro. Dum la historio la domoj konstruiĝis pli kaj pli fore de la preĝejo, kiu nuntempe estas apenaŭ uzata. La alia vidindaĵo estas la ceramikfarado, kiu estas vizitebla.
Zaránd (reĝa departemento)
Zaránd estis historia reĝa departemento en la suda parto de la Hungara Reĝlando.
La departemento ekzistis ĝis la reordigo de 1876; tiam ĝi estis aldonita parte al Hunyad, parte al Arad. Nun ĝia teritorio pliparte apartenas al la rumana distrikto Arad.
Urboj
Al departemento Zaránd apartenis interalie:
Svisa nacia banko
La Svisa nacia banko aŭ majuskle Svisa Nacia Banko (mallongigite SNB) - germane Schweizerische Nationalbank, france Banque nationale suisse, itale Banca nazionale svizzera kaj romanĉe Banca naziunala svizra  - estas la centra banko de la eŭropa ŝtato Svislando, respondeca por la mona politiko de la nacio kaj la sola produktanto de monbiletoj kaj moneroj de svisaj frankaj. La SNB estas Akcia kompanio laŭ speciala regularo kaj havas du ĉefsidejojn, unu en Berno kaj unu en Zuriko.
La banko ne nur respondecas pri la mona politiko kaj monprovizo de Svislando, sed ankaŭ de la najbara ŝtateto Liĥtenŝtejno, kaj en tio proksime kunlaboras kun la Liĥtenŝtejna landa banko.
(156669) 2002 JY108
(156669) 2002 JY108 estas asteroido de la hungaria familio, rigardita ankaŭ kiel marsrenkonta asteroido.
Orbito
Ĝia klinita orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,29983 astronomia unuo, tie estas 44,854 milionoj da km.
NGC 1300
NGC 1300 (aliaj indikoj — PGC 12412, ESO 547-31, MCG -3-9-18, UGCA 66, IRAS03174-1935) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Františkov nad Ploučnicí
Františkov nad Ploučnicí (ĝis la jaro 1948 ĉeĥe Františkov-Oldřichov, Franzenthal-Ulgersdorf) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en disktrikto distrikto Děčín. Vivas en ĝi.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1708.
Bonito (Suda Mato-Groso)
Bonito en Suda Mato-Groso estas fondita de Luiz da Costa Leite Falcão, en 1869, en 1915 ĝi fariĝis distrikta vilaĝo kaj en 1948 akiris la statuson de urbo. La municipo havas 18 mil loĝantojn en 4.934,318 km² (3,6 hab./km²). Ĝi estas celo de turistoj pro siaj naturaj vidindaĵoj.
Montoro Inferiore
Montoro Inferiore estas komunumo de Italio.
3108 Lyubov
3108 Lyubov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Ĝi ricevis la rusan antaŭnomon "Ljubov" (Amo) en honoro de la rusa soveta kinaktorino Ljubov Petrovna Orlova (cirile Любовь Петровна Орлова, 1902–1975).
Monaĥejo de Lluc
.
Lluc  estas monaĥejo kaj pilgrimejo situanta en la municipo Escorca (Eskorko) en nordokcidenta Majorko. Ĝi situas en baseno-valo je alteco de 525 metroj kaj estas ĉirkaŭita de pluraj altaj montoj kiel ekzemple la Puig de Massanella. La rifuĝejo estis fondita en la 13-a jarcento post kiam araba paŝtisto trovis statuon de la Virgino Maria en la loko kie la monaĥejo poste estis starigita.
Lluc estas konsiderita kiel la plej grava pilgrimejo en Majorko. Ĝi ankaŭ estas konata pro sia knaba koruso, Los Blauets (nomo derivita de la bluaj sutanoj portitaj fare de la knaboj), kiu estis fondita en 1531; la koruso aranĝas regulajn koncertojn kaj akiris internacian famon. Internulejo kaj multaj porturistaj instalaĵoj troveblas en la urbeto. Hodiaŭ, la ĉeloj de iamaj monaĥoj estas luigitaj al vizitantoj.
Ĉar ĝi situas centre en la Serra de Tramuntana (Tramuntana-montaro), la monaĥejo estas ofte utiligita kiel deirpunkto por promenadoj kaj montgrimpado. Ĉiun jaron, dum la unua semajnfino en aŭgusto, okazas noktmigrado de Palma al la rifuĝejo. La piediro komenciĝas je 23:00, ekante de Plaça Güell en la ĉefurbo.
Malantaŭ la monaĥejokonstruaĵoj estas botanika ĝardeno-pado, enhavanta malgrandan ekspozicion pri konservado de la medio de la majorka montregiono.
Idiomo
Idiomo estas lingvistika termino por naturlingva signa sistemo, kiun oni uzas en la kazoj, kiam estas malfacile elekti inter la du aliaj terminoj — dialekto kaj lingvo — aŭ kiam dialektoj kaj lingvoj estas grupigataj kune (ekz., "ĉiuj idiomoj de la regiono").
Difino de la termino "dialekto" daŭre estas unu el la problemoj de lingvistiko. Plej ofte elekto inter la nomoj "dialekto" kaj "lingvo" estas nur tradicia aŭ dependas de la vidpunkto (kiel en la kazo de italiaj idiomoj, kiuj jen estas nomataj italaj dialektoj, jen apartaj lingvoj).
Mercey-le-Grand
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Anna Medek
Anna Medek, laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Medek Anna Erzsébet Hildegard estis hungara operkantisto (soprano), instruisto. Ŝia geedziĝa nomo hungarsisteme estis Mekler Andorné. Anna Medek naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Anna Medek jam frue lernis pianludon. Ŝi studis kantoteknikon en la Muzikakademio kaj ankaŭ en konservatorio de Parizo. En 1908 ŝi debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo en rolo Elza (Richard Wagner: Lohengrin). En la sekva jaro ŝi edziniĝis. En 1923 ŝi estis nomumita eterna membro de la Operejo. Tiutempe ŝi estis gastokantisto ekzemple en Vieno, Berlino, Hamburgo, Ostende, ŝi kantis ankaŭ oratoriojn. En 1932 ŝi preskaŭ plene blindiĝis, tial ŝi forlasis la kantadon, sed ŝi ekinstruis en muzika mezlernejo.
17086 Ruima
17086 Ruima estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rui Ma, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Vincent Massey Secondary School de Windsor (Ontario, Kanado).
Voyage to the Bottom of the Sea
Voyage estis elsendita de ABC el la 14-a de septembro 1964, ĝis la 1-a de marto 1968, kaj estis la plej longdaŭra usona sciencfikcia televidserio kun konstantaj roluloj de la jardeko. La 110 epizodoj produktitaj inkludis 32 blankanigrajn filmaĵojn (1964–1965), kaj 78 filmitajn tutkolore (1965–1968). La agadoj de la unuaj du sezonoj okazis en la tiam estontaj 1970-aj jaroj. La agado de la finaj du sezonoj okazas en la 1980-aj jaroj. En la serio stelulis Richard Basehart kaj David Hedison.
Aerosolo
Aerosolo estas aro, sistemo de solidaj aŭ fluidaj korpetoj (korpuskloj), kiuj estas fajne dividintaj en fluanta gaso, plej ofte en aero.
La aerosolaj korpuskloj havas gravan rolon en la gutoformigaj procesoj, tiuj formas tiujn kernojn, sur kiuj okazas la kondensiĝo kaj frostiĝo. Ili partoprenas en kemiaj procezoj de la atmosfero kaj influas eĉ ties elektrajn proprecojn.
La veraj aerosol-korpuskloj havas la diametron de kelkaj milimikronoj (0,5 nm) ĝis 100 nanometroj. Se ĝi ne estas videbla, ĝi do povas kaŭzi alergion.
Ĉe la polusoj la koncentreco ĉ. 35 korpuskloj/cm³, super kampoj 2.000 – 20.000 korpuskloj/cm³ kaj en urboj eĉ de 100.000 ĝis 1.000.000 korpuskloj/cm³. Tiel ĝi havas influon je la sano kaj eĉ urba klimato.
Hadendovoj
Pri la Hadendovoj, Tibor diras, ke ili estas "mezstaturaj, brunhaŭtaj, envolvitaj en iama blanka longa tuko" kaj pri ilia hararanĝo Tibor raportas, ke "sennombraj etaj rulaĵoj alte leviĝas de la kapo. El tiu ampleksa peltego pendas ĉirkaŭe grandnombro de maldikaj plektaĵetoj, nur dekojn da centimentrojn longaj. La tuta hararo brilas pro la forta grasumado, kaj la pendantaj plektaĵetoj estas zorge ŝmiritaj per kamelfekaĵo'.
Nomo
La nomo hadendovoj (Haɖanɖiwa) laŭ tradicio devenas de la vorto haɖa, kiu signifas leono, kaj (n)ɖiwa, kiu signifas klano.
Ágoston Návrádi
NÁVRÁDI Ágoston (na:vradi) estas hungara pedagogia verkisto, redaktoro naskita en Aranykisbánya la 20-an de aŭgusto 1907 kaj mortinta en Arado la 15-an de junio 1982.
Kariero
Návrádi Ágoston diplomiĝis en porintruista lernejo de Miercurea Ciuc. De 1932 li instruis en Arado. Li redaktis la porinfanan suplimenton de Vasárnap. Li redaktis la kvin kajerojn de serio Tanulók kis könyvtára (Malgranda biblioteko de gelernantoj), (Arad 1939-40).
Grand Rapids (Manitobo)
Grand Rapids (esperante "Grandaj Akvofluoj") estas kanada urbeto lokita en la provinco Manitobo, ĉe la nordokcidenta bordo de la lago Vinipego, kie la rivero Saskaĉevano eniras la lagon. Ĝi estas parto de la Megalopolo Grandaj Lagoj.
Kiel sugestas la nomo de la urbeto, la rivero tie havas konsiderindan trafluon: oni konstruis grandan hidroelektran centrejon por utiligi tion. La Cedra Lago, nur iomete post Grand Rapids, provizas naturan akvan rezervon por la centrejo. Laŭ la stato de la jaro en la urbeto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Historie, tie stariĝis la kolonio Fort Bourbon. Je la alia flanko de la rivero etendiĝas la rezervejo Grand Rapids.
Averrhoa
Averrhoa estas genro de arboj en familio Oxalidaceae, en ordo Oxalidales, nomita laŭ Averroes - astronomo kaj filozofo de la 12-a jarcento, el muslima Hispanio.
Elektitaj specioj
La genro entenas dekduon da specioj, el kiuj du estas kultivata pro ties fruktoj, la karambolarbo kaj la bilimbi:undefined
Averrhoa bilimbi L.  -- Bilimbi
Averrhoa carambola L.  stelfrukto de karambolarbo
Averrhoa dolichocarpa Rugayah & Sunarti
Averrhoa leucopetala Rugayah & Sunarti
Averrhoa microphylla Tardieu
Krickenbach
Krickenbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
LGT-Bank
LGT estas la plej granda familie posedata kompanio pri privata bankado kaj administrado de valoraĵoj en la mondo. LGT, originale angle konata kiel "Liechtenstein Global Trust", estas posedata de la Fondaĵo de la princa familio de Liĥtenŝtejno kaj gvidata de ĝiaj familianoj princo Max von und zu Liechtenstein (ĉefoficisto) kaj princo Philipp von und zu Liechtenstein (prezidanto).
LGT havas sian ĉefsidejon en Vaduzo, Liĥtenŝtejno, kun ŝlosila ĉeesto en Zuriko, Svislando. La kompanio subtenas 3 405 dungitojn en pli ol 20 oficejoj ĉirkaŭ la mondo, en Azio, Aŭstralio, Eŭropo, Mezoriento kaj Nordameriko.
Merkino
Merkino estas puba peruko. Merkinoj origine estis portataj de amoristinoj post razado de iliaj puboj, kaj modernepoke estas uzataj kiel ornamaĵoj, erotikaj aparatoj, aŭ en filmoj, de kaj viroj kaj virinoj. La ina versio estas kutime farita el felo, kastora pelto, tolo, aŭ molaĵa ŝtofo, dum la vira versio estas kutime farita de ringoj, ĉenoj, aŭ metalo, kaj pli multe parencas al ingvenŝildo.
Historio kaj etimologio
Ankaŭ sugestita estas, ke kiam viraj aktoroj rolas inan rolulon sursceneje, ili kovras sian viraĵon per merkino, por doni kredeblecon dum nudaj scenoj.
La Oxford English Dictionary datigas la unuan skribitan uzon de la termino al 1617. La vorto verŝajne devenis de Malkin, malestima esprimo por malaltklasa junulino, aŭ de Marykin, dorlotbesta formo de la al-virindonita nomo, Maria.
37022 Robertovittori
37022 Robertovittori estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Francesco Manca kaj Graziano Ventre elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio),
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala kosmonaŭto Roberto Vittori, kiu faris la unuan flugon en Sojuzo en 2002, albordigante la kaj plenumante medicinajn eksperimentojn. Li estas la tria kosmonaŭto de la Eŭropa Kosma Agentejo, kiu vizitis la Internacian Kosmostacion.
Saksikoloj
La saksikoloj estas la birdoj membroj de la genro Saxicola, genro de 14 specioj de malgrandaj paserinaj birdoj de la Malnova Mondo. Ili estas insektomanĝantaj de malfermaj arbustejoj kaj herbejoj kun disa malgranda arbustaro.
Saxicola torquatus estis iam uzata por la supozata taksono "Komuna saksikolo". Post studoj de DNA (Urquhart & Bowley 2002, Wink et al. 2002), oni konfirmis, ke ne nur la Fuerteventura kaj la Reunia saksikoloj estas distingaj specioj. Krome ankaŭ la Afrika, Eŭropa kaj Siberia saksikoloj necesis esti disigita. Pro konfuzo pri lokigo de subspecioj, la nomo S. torquatus estis mallonge ŭzata por la eŭropa specio, dum la Afrika saksikolo estis S. axillaris. Kelkaj studoj sugestis, ke la madagaskara subspecio Saxicola torquatus sibilla povus esti konsiderata distinga specio.
Specilisto:
Miranda (Italio)
Miranda estas komunumo de Italio.
Saksikoloj
Foje oni nomas per tiu nomo de Saksikoloj al la membroj de la parenca, sed ne tre proksima genro de Enantoj.
Barioj
La barioj estas nilota etno, kiu loĝas en la sudoriento de Sudano je la bordoj de la Blanka Nilo. Ili nombras 60.000 - 70.000 homojn, laŭ aliaj indikoj plurajn centmilojn.
La regiono de la barioj situas en la federacia ŝtato al-Istiwa'iyya al-wusta (Centra Ekvatorio) kaj entenas interalie la urbon Ĝubo.
Steleo de la Morta Maro
La steleo de la Morta Maro estas nigra ŝtono unuafoje diskonigita de Ada Yardeni kiu ĝin tradukis kaj pristudis (A New Dead Sea Scroll in Stone? in «Biblical Archaeology Review», 2008). La steleo altiris la atenton de multaj studuloj, ekscitante diskutojn kiuj foje finiĝis per alpreno de trajtoj pli ideologiaj ol sciencaj. Foje el ĝi kaj pri ĝi aperis la demando: ĉu ĝi aludas al Mesio atendita de la judoj?
Origino
Ĝia deveno ne certas ĉar ĝi ne estis trovita dum arkeologia prifosado, sed en la merkatejo de antikvaĵoj, kaj estis akirita de David Jeselsohn, kolektanto de Zuriko, kiu permesis al Ada Yardeni ĝin publikigi. Laŭ tiu esploristino, probablas ke, la steleo devenis el la Morta Maro, aŭ eble el la zono de Jordano. Tiu steleo surportas hebrelingvan literaron perinke skribitan kaj ne gravure entranĉitan, kaj enhave apokalipsan (simile al tiuj samĝenraj trovitaj en la grotoj de Kumrano. Ĝis nun ĝi ne estas konigita de alia hebrea fonto.
Kaj pro lingvistaj motivoj, ĉar temas pri post-ekzila hebrea kaj antaŭ-misnaa lingvoj, kaj pro steleaj paleografiaj karakterizoj, la dokumento ŝajnas datinda je la malfrua epoko de la unua jarcento a.K., aŭ je la komenco de la unua p.K. Ĉar la malantaŭo de la steleo estas tre kruda, dum la antaŭo estas perfekte glatigita kaj elfinita, oni suspektas ke ĝi estis origine algluita al parieto aŭ muro.
La stato de la epigrafaĵo
La surskribaĵo mem konsistas el 87 lineoj lokigitaj sur du kolonoj (kiel en papirusaj rulaĵoj, dum tiu ĉi estas sur ŝtono), dividitaj per maldikaj gravuritaj strekoj (plue kiel en la rulaĵoj de la Morta Maro). La epigrafaĵo estas multe konsumata, kaj poparte nelegebla, mankhava. La situacio estas malplibona pro la fakto ke la bazo de la skribaĵo estas dividita en tri blokoj. Ankaŭ la literoj restintaj integraj ofte mallacile legeblas. La tasko de Yardeni estis vere laciga.
Bibliaj citaĵoj
Ŝajnas emerĝi literatura teksto simila al la bibliaj profetaĵoj, temanta pri revelacio farita de la ĉefanĝelo Gabrielo, aŭ ĉiukaze de iu nomata Gabrielo. Estas, fakte, verkita unuapersone kaj direktiĝas al dua persono; ĉe la lineo 77 oni legas: “Mi, Gabrielo”. El tio la titolo atribuita de la Yardeni: Hazon Gabrielo, “La revelacio de Gabrielo”. Tia revelacio riĉas je antikva-testamentaj referencoj, aparte de la profetaj libroj, Danielo, Zeĥarja kaj Ĥagaj (Ĥag 2,6 estas laŭlitere citita en la lineo 24-25), sed estas entenata ankaŭ laŭliteraj citaĵoj de Eliro 20,6, Readmono 5,13 kaj Jeremia 32,18. Apud Gabrielo aperas en la epigrafaĵo ankaŭ Mikaelo, nomota “mesaĝisto”, do “anĝelo”. La ĉefanĝelo Mikaelo jam personulas en Danielo de la Malvova Testamento, en la Nova Testamento en Apokalipso 12,7 kaj en la epistolo de Judaso, en la mortmaraj rulaĵoj kaj en la literaturo apokrifa de la ciklo de Ĥanoĥ.
Ĝuste la ĉeesto de Gabrielo kaj Mikaelo igas imagi ke temas pri apokalipsa teksto ĉar, aparte en la eksterbibliaj fontoj, tiuj du ludas kiel apokalipsaj figuroj. Kiel en la bibliaj profetaĵoj, tiu ĉi profetaĵo deklaras esti “vorto de Yaveo”, foje difinita ankaŭ Elohei Yisrael “Dio de Izraelo”. Kiel en la hebrea biblio, oftas la referencoj al la gloro (kavod) de Dio, kaj multaj profetaĵoj ekas kun la vortoj “Tiel diras la Sinjoro de la taĉmentoj/de la armeoj”, kie “Sinjoro” estas kaj Yahweh kaj Elohim. Reĝo Davido estas tie plurfoje citita, kiel “Davido mia servisto” aŭ “Davido la servisto de Javeo”; ankaŭ Jerusalemo estas ripete menciata.
Interpretaj hipotezoj
Yardeni hipotezas ke, la aŭtoro de tiu teksto estis subtenanto de davida dinastio. Tiu steleo estas tiom interesa pro tio ke ĝi helpas prilumi la primesiajn atendojn en la tempo de Jesuo. Kaj de ties supozata resurekto. Iuj, tamen, asertis ke ĝi indikas ke, la historio de Jesuo kaj ties resurekto estus elpensaĵo fondita ne sur historiaj datenoj, sed nur sur antaŭa hebrea tradicio. La tiudokumentaj argumentoj alvokitaj, tamen, pruvas nur ke, la Mesio estis atendata: kio estas de ĉiam kaj de ĉiuj konsentita.
NGC 1301
NGC 1301 (aliaj indikoj — PGC 12521, ESO 547-32, MCG -3-9-22, IRAS03183-1853) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zizin
Zizin (hungare: Zajzon, germane: Zaisendorf, Zeizendorf) estis vilaĝo en Rumanio oriente de Braŝovo. Ĝi apartenas administre al Tărlungeni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 226 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 1 950 (rumanoj, 39 % da hungaroj}.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estis en 1367. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Brassó).
Sagao de Fljótsdæla
La sagao de Fljótsdæla estas islanda sagao, kiu prezentas sin kiel la sekvaĵo de la fama sagao de Hrafnkell. La verko estis verŝajne verkita en la 16-a jarcento, kaj estas do rigardita kiel unu el la plej malfruaj islandaj sagaoj.
Kvankam ĝi ne montriĝas tiel altkvalita kiel la sagao de Hrafnkell, la sagao de Fljótsdæla entenas plurajn interesajn elementojn laŭ vidpunkto kaj literatura kaj historia.
Hiromi Ikeda
Hiromi Ikeda (池田 浩美 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1997 ĝis 2008 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estas unu el plej aktivaj teamanoj kiuj partoprenis en 119 matĉoj kaj atingis 4 golojn.
Oferado
Oferado estas kutime difinita kiel la simbola donaco de manĝaĵoj, de la vivo de animaloj aŭ eĉ homoj al dioj au diaĵo, por obteni favoron aŭ pardonon.
Tiu agmaniero estas atestita ekde la plej malnovaj homaj dokumentoj. Cetere, danke al arkeologio, oni malkovris homajn kaj animalajn korpojn kun oferadaj stampoj jam longe antaŭ iu ajn skribita atestado. Oferadoj estas kutimaj aferoj en multaj religioj, kvankam la oferado de bestoj kaj despli de homoj estas hodiaŭ tre maloftaj.
József Ádám
József ÁDÁM [jOĵef], laŭ la hungara skribmaniero Ádám József estis hungara geodezo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.
József Ádám naskiĝis la 1950 en Kocsér kaj mortis la 29-an de decembro 2022.
Biografio
József Ádám frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1968-1974, poste li doktoriĝis en 1977. Li eklaboris en observatorio. En 1982 li komencis ankaŭ instrui en la universitato, sed en 1994 la instruo estis lia unusola profesio. Kelkfoje li estis invitita al eksterlandaj diversaj universitatoj kaj ankaŭ al observatorio de Parizo. Li ricevis premiojn inter 1988-2004.
Miranda (Brazilo)
Miranda estas municipo de Brazilo, subŝtato Mato Grosso do Sul. Ĝi havas 25.099 loĝantojn en 5.478,627 km² (4,6 hab./km²). Ĝi estas en Pantanalo kaj estas celo de turistoj.
Rances VD
-
Rances estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 437 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Rances situas sur la tavolo inter la ebenaĵo de la rivero Orbe kaj la Ĵurasa Montaro porksimume 8 kilometrojn okcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains. La komunumo konsistas el la vilaĝo Rances, la setlejo Pra Tecoz kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,83 km², de kiuj 31,3% estas kovritaj de arbaro, 62,8% servas por agrikulturo kaj 5,0% por setlado.
Trafiko
Rances situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Valeyres-sous-Rances al Baulmes. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 2 kilometrojn sude de la komunumo en Valeyres-sous-Rances.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rances datiĝas el la jaro 972 kiel Rancias. En la arbaro Champs des Bois troviĝas unu el la unua tombomontetoj en Kantono Vaŭdo, kiu estis science esplorita. Estis trovita restaĵoj de ĉaro el la bronzepoko en la centra tombo kaj libreto el la La-Tène-epoko en flanka tombo. Dum la frua mezepoko Rances estis la ĉefloko de la Senjorujo Les Clées. En la jaro 1539 la barono Jacques de Gallera vendis la ministrejon Rances al la urbo Berno. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Rances apartenis al la Subvoktejo Les Clées de la Voktejo Yverdon. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Orbe, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Paul A. Cantor
Paul A. CANTOR (naskita la, mortis la ) estis usona literatura kaj amaskomunikila kritikisto. Li estis profesoro ĉe katedro Clifton Waller Barrett en la anglalingva fako ĉe la University of Virginia.
Li diplomigis ĉe Harvard (bakalaŭro: 1966, doktoro: 1971).
Cantor verkis pri ampleksa gamo de temoj, inkluzive pri Ŝekspiro, Christopher Marlowe, Jane Austen, Byron, Nova Historiismo, aŭstria ekonomio, postkoloniaj romanoj, nuntempa popola kulturo, kaj rilatoj inter kulturo kaj komerco.
Bongusta eŭterpo
Bongusta eŭterpo aŭ Jusaro (Euterpe edulis) estas brazila palmo endemia de la Atlantikaj arbaroj. Ĝia trunko atingas ĝis 20 m ene la arbaro kaj ĝiaj fruktoj estas manĝaĵo al pluraj bestoj kiaj ramfastoj, jakuoj, jakutingoj, pekaroj, sciuroj, turdoj, ktp, kiuj dissemigas la palman specion tra la arbaro.
Montoro Superiore
Montoro Superiore estas komunumo de Italio.
NGC 1302
NGC 1302 (aliaj indikoj — PGC 12431, ESO 481-20, MCG -4-8-58, IRAS03177-2614) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miopeco
Miopeco, aŭ evitende miopio, (latine myopia) estas refrakta perturbo de okulo. Ĉe miopeco la okulo estas plej ofte iom pli longa ol normale, aŭ la lenso aŭ la korneo estas tre konveksa. Tial en stato de neakomodo, la lumradioj konverĝas antaŭ la retino, estigante konfuzan bildon. Gi estas malofte denaska, sed la heredeco povas influi ĝin. Ĝi aperas ordinare en frua aĝo, kiam dum la kreskado oni tro- aŭ misuzas la okulojn por vidi proksime, kaj dependas de la ĝenerala sanstato kaj fortikeco de la individuo. La miopulo havas nenormale mallongvidan kapablon, kaj ne povas klare distingi malproksimajn objektojn; la proksimajn li klare distingas. Simpla miopeco ne estas grava; sed evoluanta, kreskanta miopeco ofte estigas diversajn retinajn, koroidajn kaj vitreajn komplikaĵojn, kiuj povas grave endanĝerigi la vidkapablon. Ankaŭ diabeto, keratokono, katarakto, kaj akomoda spasmo povas okazi ĝin. 10% de la homoj estas miopaj.
Priskribo
En miopio la subtila bildo ekiĝas antaŭ de la retino. La lumo rompiĝas tro, eĉ se la radiaj muskoloj estas malstreĉaj. Se la aĵo proksimiĝas al la okulo, la subtila bildo proksimiĝas al la retino, kaj la okulo vidas pli subtilan bildon.
Ĝi estas la geometria optika kontraŭo de la hipermetropio. Ambaŭ refrakciaj perturboj estas nomitaj aksaj bildigaj difektoj. Ili apartenas al la malgrandaj lumrompaj difektoj.
La miopeco mem ne estas malsano. Laŭ la scienco ĝi havas genetikajn kaŭzojn, kaj la cirkaŭaĵo povas fortigi ĝin, ekzemple se iu igas la infanojn multon legi. Nur la maligna miopio estas konsiderita kiel malsano.
Klasifikado
En la ICD-10 la kodo de la maligna miopio estas H44.2, la simpla miopio estas kodigita kiel H52.1, kaj la psĕŭomiopo estas enkodigita kiel H52.5 (akomoda spasmo).
En la sondoj kaj la oftamologia praktiko estas la miopio klasifikita en pluraj manieroj.
Severeco
Oni mezuras la severecon de la miopio en dioptrioj. Ĝi estas la dioptrio de la korektanta lenso. Kun korektado la subtila bildo projekcias en la retino, kaj la okulo povas klare vidi ĉiun. Tiu mezurnombro ĉiam estas negativa.
Laŭ severeco la miopio povas esti:
La 18% de la miopuloj estas severe miopa. Aliuloj povas uzi aliajn limojn.
Tempo de la ekigo
La miopeco estas ankaŭ laŭ la tempo de la ekigo klasifikebla:
Ofteco
Ni konas multan studojn pri ofteco de la miopio, sed ili ne uzis la saman metodon, do iliaj konsekvoj ne estas kompareblaj. Ankaŭ la elektado de la subjektaro influis la rezultojn. Ĝi estas pli ofta inter studentoj ol inter soldatoj; pli ofta inter lernejaj infanoj, ol inter infanoj pli junaj. Ne estas ̂ĝnerala konformeco, kiel granda povas esti la miopio, kiun la akomodo de la okulo kompensi povas. Ili uzas diversajn faktorojn inter -0,25 kaj -1 dioptrio. Oni ofte mezuris ĝin sen la duma paralizigo de la radia muskolo, kiu gvidis al malakurataj valoroj, kaj estimis la nombron de la miopiulojn tre grandan.
Nur malmultaj scienculoj konigis la distribuon de la optikajn parametrojn. Kutime ili uzis la normalan distribuon, malgraŭ la malsimetrio kaj la kurtoso de la distribuo.
La studo de la WHO (RESC: Refractive Error Study in Children) mezuris la refrakciajn perturbojn per standardaj proceduroj. La subjektoj estis 5-15 jaraj. La celo estis la komparado de la parametroj de la diversaj popoloj. La artikoloj ne uzis la rezultojn de la tradicie progresitaj landoj. En la progresentaj landoj, kiel Nepalo estis la optikaj parametroj konstantaj, dum en la rapide progresentaj landoj, kiel Ĉinio kaj Barato la statistika meznombro moviĝis al la miopio, kaj la varianco kreskas tre rapide.
VP Bank
VP Bank AG estas banko de Liĥtenŝtejno kun ĉefsidejo en Vaduzo. Ĝi estis fondita en 1956 de la komerca konsilisto Guido Feger kaj hodiaŭ estas konsiderata unu el la plej grandaj bankoj en Liĥtenŝtejno. En la nomo, la mallongigo VP signas la priginan germanlingvan nomon Verwaltungs- und Privatbank ("administra kaj privata banko"), kaj AG signas la kompanian formon de akcia kompanio (germane Aktiengesellschaft).
Miopeco
Ĉiutaga variado
Ankaŭ la longeco de la okulo de la homo varias. En la granda plimulto de la subjektoj estis la miopio plej forte tagmeze. La variado estis inter 0,015-0,04 mm kaj 0,020–0,092 mm, kiu en dioprtrio estas 0,05-0,32, kiu kongruas kun la malnova germana studo. La valoroj de la korneo kaj lenso varias tre malgrande, kaj malsignifikante.
VP Bank
Aldone al sia ĉefsidejo en Liĥtenŝtejno, la banko havas filiojn kun bankaj licencoj en Svislando, Luksemburgio, la Britaj Virgulininsuloj kaj Singapuro, same kiel kompanion pri administrado de financaj aktivaĵoj en Honkongo.
La renomaj akcioj de la banko estas listigitaj ĉe la svisa borso.
Miopeco
Vida ŝanĝo
Lancaster kaj Williams rekonis en 1914, ke post laboro, kiu postulas vidi proksime, la malproiksima punkto de la subjektoj ŝanĝiĝis maksimume per −1,3 dioptrioj, kiu tenis sin kvaronhoron post la laboro. Laŭ sondo en 1980 tiu ŝanĝado estas inter −0,12 kaj −0,93 dpt. La ŝanĝiĝado de la vidado de la miopiuloj eltenas pli longe, ol de la ŝanĝado de aliaj personoj.
Iuj sciencistoj suspektis, ke tiu fenomeno povas kauzi miopion. Tiun dementis la CLEERE. La CLEERE estis longtempa sondo (1995-2003), kiuj esploris la vidadon de infanoj aĝaj inter 6 kaj 15. La portempa miopio ekis nur post la miopio; do ĝi ne povas esti kaŭzo de la miopio. Se la miopio estis korektita, la portempa miopio eltenis pli longe kun la severado de la miopio. La malbonigado de la vidado estis pli rapida, ol la malbonigado de la ne korektita miopio. Tio povas esti kaŭzo aŭ sekvo de la korektado.
Genetiko
Multa sondoj aperis pri la meĥanismoj de la refrakciaj difektoj kaj pri la okulmalsanoj, sed ni ne scias multan pri ilia genetiko. La sondoj okupis kun iuj familioj kaj malgrandaj isolitaj komunumoj, kaj iliaj rezultoj kontraŭdiras. Aliaj komunumoj klarigas nur la ekstreman miopion.
Riskoj
Ankaŭ la milda miopio plimultegas la riskon de la deiĝadon de la retino, kiu povas kaŭzi blindecon. Se la miopio estas pli severa ol −3,00, havas la okulo 10-oblan riskon. Ankaŭ la risko de la glaŭkomo kreskas rapide kun la severeco de la miopio. Se la miopio estas severa, estas la flirtantaj muŝoj pli oftaj.
La lasera operacio malkreskas la dioptrion de la korneo, sed ne mallongas la okulglobon. Do la riskoj kaŭzitaj de la longa okulglobo restas.
Miopeco kaj presbiopeco
La presbiopieco ne korektas la miopecon, sed kompletigas ĝin. La okulglobo ne mallongigas, sed la lenso malmoligas. La radiaj muskoloj povas malpli formigi la lenson, do la okulo ne povas vidi bone proksime. Ĝi pretendas du okulvitrojn: unu por vidi proksime, kaj unu por vidi malproksime. Oni povas ankaŭ kunmeti tiujn lensojn, kaj fari bifokalan okulvitron.
La miopeco proksimigas la la prokisman kaj la malproksiman punkton. El tiu kaŭzo la miopuloj, kiuj estas ankaŭ presbiopaj, vidas pli bone proksime, ol sen miopeco. Se la severeco de la miopeco kaj la presbiopeco estas egala, la okulo vidas bone proksime. Pli ofte la miopulo kun −3,00 dpt miopeco vidas bone en la 35 - 45 cm distanco.
Rekonado
Se la miopio ekigis malrapide, la miopiulo mem ne rekonas, ke li ne vidas bone. Nur la oftomatalogiaj provoj povas detekti la difrakcian difekton. Oni rekonas la miopion kaj mezuras ĝian severecon per la objektiva mezurado de la difrakcio kaj per la prova serio.
Oni uzas multan metodon por la objektiva mezurado. Pleje oni projekcias lumradion en la okulon, kaj sekvas ĝian vojon.
La subjekto devas legi aŭ rekoni la literojn aŭ la simbolojn de la prova serio. Lia vidado estas korektita per pli kaj pli dikaj lensoj, ĝis kiam li unue povas legi aŭ rekoni ĉiun super la ruĝa linio. Tiam li surhavas la plej bonan korektandan lenson. En la provo la radiaj muskoloj kontraktas, kiu kondukas al la superestimado de la severeco de la miopio. Oni evitas tiun per la tempa paralizigo de la radiaj muskoloj. La verda-ruĝa testo signifikas la restan difrakcian difekton.
Oni mezuras antaŭ okuloperacioj per Hartmann-Shack aberometro la anatomiajn raciojn. Tiu instrumento informas ankaŭ pri la miopio.
Korektado kaj kuracado
Iuj specioj de la miopio estas sanigeblaj. Se ĝi estas kaŭzita per katarakto, ĝi povas esti sanigita per operacio. Se la nivelo de glukozo estas tro alta, la kontrolado de la glukozo povas solvi la miopion. La akomoda spasmo povas esti kuracita per malgrandaj dosoj de sanigiloj, kiuj pralizas la radiajn muskolojn.
Oni ne povas kuraci la plej pli oftajn formojn de la miopio, nur korekti povas ilin. Por la koraktado taŭgas konkavaj lensoj. La laseraj operacioj platigas la korneon, kaj per tiu mapliigas ĝian refrakcion.
Iuj eksperimentas per okulgimnastiko, kiu devus preterlasi ĉiun refrakcian difekton, sed mankas la kontrolitaj sukcesoj. Do la scienco de la kuracado rifuzas la metodon.
Eksteraj ligiloj
http://edouard.benois.pagesperso-orange.fr/hejmpago.htm
9661 Hohmann
9661 Hohmann estas malhela malgranda asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana inĝeniero Walter Hohmann (1880–1945), ano de la Verein für Raumschiffahrt (Societo por la Kosma Vojaĝo). Li publikigis la gravan libron Die Erreichbarkeit der Himmelskorper (La Atingebleco de la Ĉielaj Korpoj).
Teritoria divido de Hispanio de 1833
La teritoria divido de Hispanio de 1833 pluis ĝis nuntempe por la provincoj, sed ne por la regionoj.
Tuj post la morto de Fernando la 7-a oni klopodis interkonsenton kun la partianoj de la pretendanto al la trono don Karlo Maria Isidro sen perdi la apogon, aliflanke, de la liberaloj. Tiu misio estis atributa al Francisco Cea Bermúdez, estro de registaro kiu daŭris apenaŭ tri monatojn. Tamen, kvankam la klopodoj allogi la karlistojn rezultis malsukcesaj, tiu registaro ja entreprenis reformon de granda graveco por la estonteco: nome la divido de Hispanio en provincoj kaj regionoj. La unuaj plue validas aktuale kun la nura escepto de Kanarioj, kiuj origine konsistigis unusolan provincon, dum nun du.
Pere de simpla cirkulero en novembro de 1833, lia ŝtata sekretario por Disvolvado, nome Javier de Burgos, kreis centralizitan ŝtaton, dividita en 49 provincoj kaj 15 regionoj. La provincoj ricevis la nomon de siaj propraj ĉefurboj (escepte kvar el ili, kiuj konservis siajn antikvajn nomojn: Navaro, kun ĉefurbo en Pamplona, Alavo kun Vitoria, Gipusko kun Donostio kaj Biskajo kun Bilbao).
La projekto de Javier de Burgos estas preskaŭ la sama kiel la projekto de 1822, sed sen la provincoj de Calatayud, Vierzo kaj Játiva; krome, aliaj provincoj ŝanĝas nomon kiam ŝanĝas la ĉefurbo.
Sigurður Nordal
Sigurður Nordal (n. en 1886 - m. en 1974) estis islanda poeto kaj verkisto. Li interalie elpensis originalan teorion pri la deveno de islandaj sagaoj, kiujn li rigardis kiel plene literaturaj verkoj kreitaj de individuaj verkistoj. Liaj verkoj pri islanda kulturo restas ĝis hodiaŭ altestimataj.
Inter liaj plej signifaj verkoj, oni povas mencii :
Himno de Ĉednestrio
La melodio de la himno estis verkita de rusa komponisto Boris Aleksandrov por la patriota kanto Vivu nia ŝtato (Да здравствует наша держава), kiu estis proponita kiel himno de Sovetunio. Tamen elektita estis alia komponaĵo - melodio de la patro de Boris, Aleksander Aleksandrov, kiu iĝis la nacia himno de Sovetunio.
Tobolska kremlo
La Tobolska kremlo (Тобольский кремль) estas la kremlo de la urbo Tobolsk (Tjumena provinco, Rusio). Ĝi estis konstruita fine de la 17-a — komence de la 18-a jarcentoj. Ĝi estas la sola malnovrusia kremlo en la azia parto de Rusio kaj plej malfrua el la kremloj.
La Sofia korto
Tobolsko estis fondita en 1587 kiel fortikaĵo protektita de palisaroj. Jam en la jaro 1621 ene de la fortikaĵo estis konstruita katedralo. Dum la 17-a jarcento ene de la fortikaĵo okazis pluraj incendioj, kiuj ĉiufoje komplete detruis ĝin, ĉiam rekonstruatan. Dum la rekonstruoj la fortikaĵa areo plurfoje grandiĝis. La protekta remparo fine de la 1670-aj jaroj atingis longon de, en 1699 ekzistis jam da ŝtona remparo kun naŭ gardoturoj.
La Sofia katedralo estis konstruita laŭ modelo de la Ĉielira preĝejo en la samnoma virina monaĥejo en Moskvo, kiu situis tuj apud la turo de Savinto en la Moskva Kremlo kaj estis detruita en 1929. Ĝi havas formon proksiman al kubo kaj finiĝas per kvin kupoloj. Maksimuma alteco de interna spaco atingas 28 metrojn. Forĝitaj pordoj, sonoriloj, feraĵoj kaj preĝejaj internaĵoj evidente estis senditaj el Moskvo. La konstruistoj prenis la moskvan preĝejon kiel bazon kaj grave modifis detalojn. Ekzemple la kupoloj havas formon de ne helmo, sed cepo, do pli komplikan. La muroj havas pli da reliefaj ornamoj.
Preparaj laboroj komenciĝis la, tamen la konstruado mem startis la. Ĝis mezo de printempo 1683 estis finitaj muroj, kolonoj kaj volboj, sed la dum la konstruado de apogilo por la centra kupolo la portilaro falis. Tamen ĝis oktobro 1686 la katedralo estis finita. La konstruajn laborojn plenumis senditaj de la Prikazo de Ŝtonaj Aferoj submastroj Gerasim Ŝaripin kaj Gavrila Tjutin, iliaj asistantoj Vasilij Ĥaritonov kaj Savelij Larionov, masonistoj Fedot Merkurjev, Fjodor Buĥarskij, Semjon Filippov, Ivan Timofejev, Anufrij Larionov, Dmitrij Ivanov kaj aliaj. Kvin masonistoj kaj 20 brikfaristoj venis el la urbo Velikij Ustjug.
La Sofia katedralo grave superis ĉiujn antaŭajn lignajn preĝejon en Tobolsko kaj iĝis ekzemplo de skalo de postaj konstruaĵoj de la urbo. En 1704 ĉe ĝia norda flanko aperis alkonstruaĵo de Antonio kaj Teodosio de Peĉoro. En 1723 incendio detruis la cepoformajn kupolojn kaj oni anstataŭigis ilin per aliformaj. La muroj de la Sofia korto estis plejparte detruitaj, konserviĝis nur eta peco de la orienta muro. Ilin konstruis la samaj mastroj, do ili sekvas la saman arkitekturan tradicion. Arkoj de la muroj sin apogas sur pilonoj, kiuj estas integra parto de la ekstera muro. En arkaj niĉoj je alteco de homa figuro estas faritaj paftruoj. Supre la murojn finas murdentoj. La muro direktita al la malsupra urboparto estis dekorita. Ĝenerale la muroj estas relative malfortaj, apenaŭ taŭgaj por elteni longan sieĝon.
Ĉe anguloj de la muroj estis faritaj turoj: ĉe nord-okcidenta angulo staris kvadrata turo (ĉirkaŭ 10 x 10 metroj), ĉe sud-okcidenta — la Granovitnaja turo, ĉe nord-orienta kaj sud-orienta anguloj staris rondaj turoj. Haveblas ankaŭ kvin mezaj turoj. La Pavlinskaja (Pava) turo staris en la okcidenta muro kaj havis bildon de birdo, evidente de pavo, pro kiu ĝi ricevis sian nomon. Po du rondaj turoj staris ĉe la orienta kaj suda muroj. Unu el ili plu ekzistas, ĝiaj muroj estas dikaj proksimume je 1 metro kaj ĝia ekstera diametro estas 9 metroj. Malsupra etaĝo de la turo estas kovrita je volboj, en la muro haveblas rondaj paftruoj por pafi de supre kaj malsupre. Ekzistis ankaŭ la tria nivelo forme de oblikvaj paftruojen por oblikva pafado kaj ŝtonĵetado. Ĉiuj turoj havis altecon je proksimume 17 metroj (ĝis la supro de la murdentoj). Supre ili larĝiĝis, formante oblikvajn paftruojn. Supre ilin finis altaj brikaj pavilonoj, kovritaj je tegolo kaj ornamitaj de forĝitaj feraj flagoj kaj ventoflagoj. En la turo de la orienta muro, direktita al la Nikola suprenvojo (Никольский взвоз), estis farita pordego por transportado de akvo.
Kontribuo de Semjon Remezov
Ekde printempo 1697 tobolska arkitekto Semjon Remezov okupiĝis pri dezajnado de la kremlo. Konserviĝis kvin liaj dezajnoj. La ĉefa ideo konsistis en transloki la okcidentan muron for la alta bordo, kie oftiĝis terglitoj kaj grandigi areon de la malgranda urbo. Dum sia laboro li ricevis ordonon enkorpigi en la novan konstruaron ankaŭ gastokorton kaj fari sub la monto turon kaj akvoputojn. Tiucele Remezov planis konstrui la gastokorton ene de la muroj kaj dezajnis ĉe la montpiedo, kontraŭ la Bazara suprenvojo kelkajn putojn kun gardanta ilin turo. Fine li decidis daŭrigi la sudan muron direkte al la Sofia korto kaj super raveno en norda parto konstrui trezorejon (Рентерея) sur du arkoj, tiel unuigante la kremlon kaj Sofian korton. Centro de la tuta komplekso iĝis la Sofia katedralo.
En la sud-orienta angulo de la kremlo aperis la Ĉielira preĝejo, laŭlonge de la bordo ekstaris la Prikaza ĉambro (Приказная палата), aldoniĝis la Triunua preĝejo, vojevoda domo, grenejoj. La gastokorto estis translokita ekster la kremlo, tamen unu ĝia muro estis enkonstruita en la muron apartigantan la kremlon kaj la Sofian korton. La kremlo devis ricevi tri travetureblajn turojn (la Triunua, Sofia kaj Dmitria sur la suprenvojo) kaj tri fermitajn en la okcidenta muro. La turo de Savinto devis esti okedra, kun leviĝanta krado ĉe la pordego.
La okazis solena ekkonstruado de la Prikaza ĉambro, kion partoprenis la katedrala koruso. Ĝi havis formon de rektangulo 47 x 15 metrojn granda. La unua etaĝo evidente enhavis stokejojn, kie troviĝis mono kaj impostpagoj de indiĝenoj forme de feloj. La dua etaĝo estis destinita por ŝtatoficistoj de la prikazo mem kaj konsistis el kvin ejoj. La Prikaza ĉambro kombinis la rusan kaj italan arkitekturajn stilojn. La konstruaĵo poste pereis en incendio, surbaze de ĝiaj ruinoj estis konstruita rezidejo de la vic-imperiestro (наместник).