cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ŝimŝono kaj Dalila (Rubens)
Priskribo
Rubens majstre pentris Ŝimŝonon ĝuste kiam li dolĉe senkonscia iras renkonte al sia tragika destino. Tiu ĉi fama pentraĵo de la baroka flandra pentristo inspiriĝis el la biblia rakonto de Ŝimŝono kaj Dalila. Ŝimŝono, enamiĝinta al ĉiesulino Dalila, malkaŝas al ŝi la sekreton de sia superhoma forto: sia netondita hararo. Post kiam perfide la hararo estas tondita, la malamikaj soldatoj kaptas la malfortan Ŝimŝonon.
Tiu ĉi esence erotika pentraĵo estis mendita fare de riĉulo por dekori la muron super la kameno de salonego. Ĝi tamen havas samtempe moralisman admonon pri senbrida ampasio. Vidu kiel Rubens prezentas Ŝimŝonon, sekse elĉerpitan, kun sia enorma, dikmuskola, plene malstreĉita korpo, endormiĝinta, duonkuŝante senpova, sur la genuoj de Dalila.
La supra maldekstra fona niĉo enhavas statuon de Venero, la diino de amo, kaj ŝia filo, Kupido. Ankaŭ tio reprezentas la kaŭzon de la tragika destino de Ŝimŝono. La maljunulino malantaŭ Dalila aldonas lumon al la sceno sed ne aperas en la biblia rakonto. Ŝi rolas kiel bordelistino, kies profilo kune kun tiu de Dalila povus simboli la estinton de la maljunulino kaj la estonton de Dalila mem.
En la pentraĵo estas tri fontoj de lumo: la maldekstra braĝujo, la kandelo en la mano de la maljunulino kaj la torĉo de la soldato, dekstre trans la pordo. Tamen estas alia stranga lumfonto el sube maldekstre. Ĝi lumigas la nudan korpon de Dalila kaj surprize naztruon kaj brovan subarkon, kiuj kutime en la pentraĵoj troviĝas en mallumo.
Kaj fine, rilate la pentran teknikon, kiun fama arta kritikisto de la 17-a jarcento, nomis "likvaj ombroj", rimarkinde estas kiel trafe Rubens, uzis ĝin por prezenti la reliefojn de la muskoloj kaj la reflektojn de lumo sur la vitraj ampoloj, kiuj troviĝas sur la koloneto apud la pordo. Tiajn reflektojn Rubens faris per skrapado de la oleofarba tavolo, tiel malkovrinte la blankan suban kanvason.
Vere tre kompleksa kaj elstara baroka pentraĵo, profunde influita fare de la itala pentristo Caravaggio.
Fonto
Esperanta retradio "Kondiĉoj por efektivigo de amo", verkis Gian Piero Savio el Israelo
Tista
Tista estas rivero kiu estis alfluanto de Gango-Padmo. Ĝi originiĝas en la Orienta Himalajo, fluas tra la Ŝtatoj de Barato nome Sikimo kaj Okcidenta Bengalio tra Bangladeŝo kaj elfluas en la Golfo de Bengalo. Ĝi drenas areon de 12 540 km². Ĝi formas la limon inter Sikkim kaj Okcidenta Bengalio. En Barato, ĝi fluas tra la distrikto de Darĝiling kaj la urboj Rangpo, Kalimpong, Jalpaiguri kaj Mekhliganj. Ĝi kuniĝas kun la Jamuno en Fulĉhari en Bangladeŝo.
La rivero Tista originiĝas el la glaĉero Pahunri (aŭ Tista Kangse) super 7 068 metrojn, kaj fluas suden tra gorĝoj kaj rapidejoj en la Sikkima Himalajo.
Ĝi estas nutrata de riveretoj (torentoj) kiuj fluas el la montaroj Thangu, Ĝumthang kaj Donĥa. La rivero tiam fluas pasinte la urbon Rangpo kie kuniĝas al la rivero Rangpo, kaj kie ĝi formas la limon inter Sikimo kaj Okcidenta Bengalio ĝis Tista Bazaro. Ĝuste antaŭ la Ponto Tista, kie kuniĝas la ŝoseoj el Kalimpong kaj Darĝiling, la rivero kuniĝas kun sia ĉefa alfluanto, nome la rivero Rangeet.
Heptila nitrato
Heptila nitrato aŭ 1-heptila nitrato estas organika kombinaĵo konsistanta je unu heptila grupo ligita al alia nitrata grupo. Nitrato de heptilo rezultas el traktado de heptanolo kun nitrata acido. Temas pri senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en organikaj nepolaraj solvantoj. Ĝia molekulo enhavas 7 karbonatomojn, 15 hidrogenatomojn, tri oksigenatomojn kaj unu nitrogenatomon. Ĝi estas likvaĵo nesolvebla uzata en kemiaj sintezoj en la produktado de nitrataj kaj heptilaj derivaĵoj.
Gregory Isaacs
Gregory Anthony Isaacs, plej ofte konata kiel Gregory ISAACS, (Fletchers Land, Kingstono, Jamajko, 15a de julio 1951, Londono, 25a de oktobro 2010) estis jamajka kantisto kaj kantoverkisto de regeo.
Les Salines (Bex) (stacidomo)
Les Salines estas fervoja stacidomo en Bex, Svislando.
Gregory Isaacs
En 1981, li faris sian unuan aperon en la festivalo Reggae Sunsplash kaj poste translokiĝis al la diskeldonejo Charisma Records, kiu lanĉis albumojn kiel The Lonely Lover kaj More Gregory kun serio de sukcesaj unuopaĵoj kiel «Tune In», «Permanent Lover», «Wailing Rudy», kaj «Tribute to Waddy».
Diskaro
Pli ol kvin cent albumoj de Gregory Isaacs estis lanĉitaj dum sia muzikkariero, multaj el kiuj estas kompilaĵoj. Oni listigas jene studialbumojn kaj originan materialon:
Zoltán Bertha
Zoltán Bertha [berta], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Bertha Zoltán estis hungara bibliotekisto, altlerneja instruisto, literaturhistoriisto, membro de Hungara Arta Akademio (koresponda 2014, ordinara 2023).
naskiĝis la en Szentes.
Biografio
maturiĝis en Sárospatak en 1973, li akiris an diplomon en Universitato Lajos Kossuth en 1978. Post la diplomo li estis samloke bibliotekisto ĝis 1990, poste 4 jarojn parlamenta deputito. Intertempe li akiris pli altan diplomon en 1982, li doktoriĝis (Ph.D.) en 1994, li habilitiĝis en 2008, dum li partoprenis en redaktoj de revuoj. Ekde 1994 li instruis en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Li ricevis premiojn inter 1995-2017. Li edziĝis en 1985, filo naskiĝis en la sekva jaro.
Dikapetalacoj
La dikapetalacoj (Dichapetalaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malpigialoj (Malpighiales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj ĉirkaŭ 200 speciojn,. Ĝia tipa genro estas dikapetalo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (26 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Toma Sik
Yeshaayahu Toma SIK (prononcita "Ŝik") (Schück Tamás, Schuck Tamas) (la 17-an de aŭgusto 1939 – la 13-an de julio 2004) estis hungara-israela paca aktivulo, anarkiisto, liberecisma socialisto, vegana, monda civitano, esperantisto kaj pioniro de la israela-palestina porpaca movado.
Ekde tiam li estis adoleskanto kaj kiel supervivinto de la Holokaŭsto, Toma Sik aktive oponis perfortecon ĝenerale, kaj militarismon partikulare. Li rifuzis militservon kaj konsilis konsciencajn obĵetulojn dum 30 jaroj. Li ludis centran rolon en la Israela filio de Internacio de Militrezistantoj, kaj ankaŭ en la israela politika movado Guŝ Ŝalom (Porpaca Bloko).
Li estis laika humanista aktivulo kaj propagandisto por homaj kaj civilaj rajtoj, por kaj judoj kaj araboj. Li laboris kiel kolumnisto kaj tradukisto ĉe Al-Fajr anglalingva palestina ĉiusemajna ĵurnalo kaj kiel fotisto por la araba Studa Socio en Orienta Jerusalemo. Ekde 1974 li sindediĉis al publika aktiveco, praktikinta simplan vivstilon. Li estis fiksa partoprenanto ĉe manifestacioj en centra Israelo por multaj jaroj, kie li distribuis flugfoliojn verkitajn en lia tipa stilo.
Kiel membro de Internacio de Militrezistantoj li laboris ĉe la ĉefsidejo en Londono, kaj estis unu el la centraj aktivuloj en la israela filio de Amnestio Internacia. Li ankaŭ helpis Alba Kör (hungara neperforta movado por paco) fariĝi membro de Internacio de Militrezistantoj.
Li estis sekretario de la israela branĉo de la organizo Mondcivitano kaj disdonis pasportojn titolitajn "Civitano de la Mondo" (la pasportoj ne validis, sed ili estis fakte uzataj fraŭde kiam friponoj vendis tiujn pasportojn al novaj enmigrintoj el Sovetunio kun malveraj promesoj, ke la pasportoj permesus eniron al landoj kiuj postulas enirvizojn).
Por multaj jaroj Toma Sik subtenis la internacian lingvon Esperanton, kaj li ankaŭ instruis ĝin al siaj infanoj. Li foje gastigis Esperantajn renkontiĝojn en sia hejmo en Tel Avivo kaj gastigis vizitintajn esperantistojn. Li volontulis ankaŭ en multaj sindikataj organizoj por la bonfarto de laboristoj.
Li forte kontraŭis la konsumismon kaj sindetenis kiel eble plej multe de aĉetado de produktoj. Kelkaj el liaj manĝaĵoj li kolektis en la apuda malferma merkato el la varoj kiujn la vendistoj forĵetis; ankaŭ vestaĵon li akiris kiel brokantdonacoj aŭ vestaĵoj kiujn homoj forlasis proksime de la rubujoj. Kelkajn el la produktoj kaj manĝaĵoj kiujn li bezonis li akiris en interŝanĝoj kun plejparte junaj samideanoj. Mebloj estis laŭeble evititaj kaj tiuj, kiujn li bezonis, estis akiritaj kiel brokantaĵoj aŭ el donacoj. Li provis ripari ĉion memstare por eviti devi turni sin al metiistoj. Li ŝparis kaj elektron kaj prezon de publika transporto per rajdado per biciklo de loko al loko.
Rezigninte de la politika kaj ekonomia situacio en Israelo, li forlasis Israelon en la malfruaj 1990aj jaroj kaj post kelkjara ĉeesto en Usono kun amatinto li provis denove resetliĝi en sia lando de naskiĝo, Hungario. Li aĉetis modestan bienon apud Kónya-Szék en 2003, proksime de la urbo Csongrád en suda Hungario, kaj esperis establi humanistan, vegetaran, egalrajtecan kaj pacistan agrikulturan komunumon tie, nomita "novaj kamparanoj", sed li estis mortigita en 2004, trafita de traktoro de unu el siaj najbaroj dum unu el siaj ĉiunoktaj hejmpiediroj tra la kampoj.
En lia nekrologo liaj amikoj deklaris: "En la vortoj de Joe Hill, ne funebru, organizu!".
Roots (televida serio, 1977)
Radikoj (angle : Roots) estis usona televida mini-serio de 1977, kiu traktis la vivojn de pluraj sinsekvaj generacioj en afro-usonana familio ekde la tagoj de sklaveco ĝis proksimume la jaro 1900.
Toma Sik
La Internacia Instituto de Socia Historio tenas vastan kolekton de paperoj de Toma Sik en pluraj lingvoj, kiel hebrea, hungara kaj angla. La paperoj inkluzivas dokumentaron sur la paca movado en Israelo kaj precipe Guŝ Ŝalom, periodaĵoj kaj flugfolioj pri daŭrigebla kaj organika agrikulturo, la medio (ekz. en Orienta Eŭropo), vegetarianismo kaj veganismo kaj dokumentaro pri eŭropa unuigo, inkluzivanta informilojn de la eŭropa Kontraŭ-Maastricht Alianco.
Elatinacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (26 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Roots (televida serio, 1977)
La serio estis adaptado de la libro de Alex Haley Roots: The Saga of an American Family (Radikoj: La Sagao de usona Familio). La libro, en la formato de geneologia esplorado kiun la verkinto notis, priskribis la originon de la familio de la verkinto kaj la tragediojn kiujn ili travivis, de la komenco de ilia forkapto en sklavecon. La libro estas konsiderita unu el la homarajtaj libroj traktantaj sklavecon. Male al la libro, kiu estis eksponita plejparte al tiuj interesitaj pri la studkampo, la televida serio havis signifan malkovron. La serio havis konsiderindan efikon al la konscio de usona socio pri afro-usonana historio kaj kulturo. Ĝis la elsendo de la serio, multaj en usona socio, inkluzive de la afro-usonana sektoro, vidis tiun sektoron kiel malhava de unika kulturo kaj historio aŭ kiel sektoro dekroĉita de afrika kulturo kiu neniam povis esti absorbita en usonan kulturon. La programo ankaŭ fariĝis studobjekto en centoj da altlernejoj en Usono.
Ricevo
La serio gajnis 9 Premiojn Emmy, el 36 nomumoj, kaj la Premio Ora Globo por Plej bona Drama Serio. La oka kaj lasta epizodo de la serio estas la tria plej spektata laŭ taksado en usona televido ekde tiam. Du kromverkaj serioj estis produktitaj por la serio nomita "Roots: The Next Generation" (1979) kaj "Roots: The Gift" (1988).
Intriga resumo
La ĉefrolulo de la serio Genesis estas afrika mandinka militisto nomata Kunta Kinte, kiu naskiĝis en Gambio en 1750. Li estis kidnapita fare de sklavkomercistoj kaj transportita per sklavŝipo al Usono, kie li estis vendita en sklavecon al plantejposedanto en Virginio, kiu nomis lin "Toby". Komence Kunta Kinte provas ribeli kaj eĉ eskapi, sed maljuna sklavo moknomita "Fiddler" (Violonisto) gvidas lin en ĉiutaga vivo kaj instruas al li la anglan. De lia unua kaj kruela posedanto li estas vendita al pli modera posedanto, enamiĝas al sklavino nomita Belle kaj la du havas filinon nomitan Kizzy. Kontraŭleĝe kaj en grandega danĝero de severa korpa puno Kinte/Tobi kaŝe instruas al ŝi legi kaj skribi kun la helpo de afabla parenco de lia majstro. Kiam Kizzy estas dek jaraĝa, ŝi estas kaptita falsante dokumenton por knabo kiun ŝi amas, estas vendita al kruela sklavposedanto, kiu fitraktas kaj seksperfortas ŝin. La rezulto de la seksperforto estas filo kiun Kizzy naskas, nomita Georgo.
En la 1840-aj jaroj, Georgo sukcesas moviĝi al Anglio kiel eksperto-trejnisto pri kokbatalo kaj dank al la mono kiun li enspezis revenas al Usono kiel libera homo. La filo de Georgo, Tom Harvey, specialiĝas kiel forĝisto, kies servoj estas uzitaj fare de la Konfederacia Armeo en la Civita milito en Usono. Post la fino de la milito, membroj de Ku-Kluks-Klano ĉikanas la familion. La serio finiĝas kiam la familio de Tom moviĝas al Tenesio por komenci novan vivon pli liberan.
En la lasta bildo en la serio, verkisto Alex Haley parolas en sia voĉo kaj ligas la filinon de Tom, Cynthia (la pranepino de Kunta Kinte), kun si mem.
Aktoroj - Roluloj
Nombro en krampoj indikas kiom da epizodoj en kiuj aperas la aktoro/rolulo.
Por plia legado
La serio estis pionira en multaj rilatoj kaj granda nombro da studoj kaj libroj estis verkitaj pri ĝi.
Emil Concilia
, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Concilia Emil, estis hungara pastro, literaturhistoriisto. Li estis konata ankaŭ pri siaj pseŭdonimoj Békési, Békéssy aŭ Békesi [bEkEŝi] Emil.
naskiĝis la en Ecseg, li mortis la  en Nagyszombat (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Trnava en Slovakio; la fontoj menciaj plurajn datenojn!).
Biografio
lernis en Gyöngyös, Esztergom kaj Nagyszombat, li studis teologion en Vieno. Li pastriĝis en 1870. Li estis pastro en Nagymaros, Esztergom kaj Nógrádvadkert, poste li estis malsana ĝis 1877, pli poste li estis du jarojn ĉefamilia edukisto. Li havis plurajn postenojn en la diocezo, en 1897 li estis kanoniko, en 1904 preposto, en 1905 titulara abato. Dum sia aktiva periodo li okupiĝis ankaŭ pri la mezepoka latinlingva hungara literaturo.
Němětice
Němětice (dialekte ankaŭ Nemetice) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice super enfluejo de rojo Peklov en rivereton Volyňka proksimume 7,5 km sude de Strakonice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1315.
Voĉa bilabiala frikativo
Por esperantistoj, kiuj ne kutimas aŭdi la hispanan, la sono aŭdiĝas tre simile al "v", sed en la Internacia Fonetika Alfabeto ankoraŭ ekzistas aparta sono por la esperanta "", kiu fariĝas per elspiro inter la suba lipo kaj la supraj dentoj, dum ĉe la β, kiel skribite, la aero elfluas per elspiro inter ambaŭ lipoj.
Furfurila merkaptano
Furfurila merkaptano aŭ C5H6OS estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la tioloj aŭ merkaptanoj. Ĝi estas tiokarbinola grupo ligita furanila grupo. Furfurila merkaptano estas senkolora likvaĵo sed iĝas flava dum longa aerekspozicio. Ĝi posedas fortan odoron je rostita kafo kaj amara gusto. Ĝi estas la ĉefa kunmetaĵo de rostita kafo.
Kassim Majaliwa
Kassim Majaliwa (naskiĝis ) estas tanzania politikisto de CCM kiu fariĝis ĉefministro de Tanzanio la. Li estis parlamentano por la distrikto Ruangwa ekde 2010. La, li estis nomumita ĉefministro fare de prezidanto John Magufuli.
Kariero
Majaliwa laboris en la registaro en multaj postenoj, ekde simpla instruisto en Lindi en 1984, ĝis estro de Urambo kiel distrikta komisaro de 2006 ĝis 2010. Li estis elektita al parlamento en 2010 kaj servis kiel vicĉefministro en la oficejo de ĉefministro por regiona administrado kaj loka registaro de 2010 ĝis 2015.
Post kiam John Magufuli estis deklarita prezidanto de Tanzanio, li nomumis Majaliwa-n kiel ĉefministron la. Majaliwa ekoficis la 20-an de novembro.
Ajzuĉo
Ajzuĉoj (, "konsento") estas ofte uzataj en japanaj interparoloj interjekcioj kaj aliaj signoj indikantaj ke la alparolato atente aŭskultas la parolanton. La uzon de ajzuĉoj oni konsideras konvena por la parolanto, ĉar tiu povas esti certa, ke la aŭskultanto partoprenas en la diskuto. Kiel kejgo kaj aliaj esprimoj de ĝentileco, ĝi estas neforprenebla parto de la japana etiketo.
Inter la plej kutimaj ajzuĉoj estas:
Ajzuĉo povas ankaŭ esti io eĥeca: tiam la respondo konsistas el jam menciita de la parolanto substantivo kaj "desu ka", funkcianta kiel fina "ĉu". Post kiam la parolanto diras: "Ni intencas liveri ĉi tiun produkton dum unu jaro", la alparolato povas respondi: "Dum unu jaro, ĉu" por konfirmi sian komprenon pri la esenco de la eldiro.
Marracos
La vilaĝo estas malgranda sed bela, ĝiaj stratoj estas puraj kaj ĝiaj konstruaĵoj estas bone konservitaj.
Geografio
En la vilaĝo Marracos loĝas 86 homoj (2022). Ĝi situas je 413 m sur la marnivelo kaj la areo de ĝia municipa areo estas de 16,9 kvadrataj kilometroj.
La ŝoseo Zaragoza-Ayerbe, kiu pasas tra Marracos estas nuntempe konstruata.
Historio
En 1097, la reĝo Petro la 1-a de Aragono donis al la monaĥejo "Santa Cruz de la Serós" la domojn, kiujn la grafino "Doña Sancha" posedis en Marracos kaj en aliaj lokoj. En 1307, la reĝo Jakobo la 2-a de Aragono donis reĝan licencon al Martín Pérez de Artasona por interŝanĝi kun Felipe Fernando de Castro la lokon Estada kun la loĝloko kaj kastelo de Marracos.
Marracos antaŭe elstaris pro sia agado ĉirkaŭ la mondo de kalko, ĉar ĝi posedis fornon en kiu kalkoŝtono estis transformita en tiun ege gravan materialon por tradiciaj ekonomioj pro siaj multoblaj uzoj.
Estas menciinde
Ĝia municipo inkludas la lokon "Salto del Lobo", kiu estas sensacia 45 metrojn alta akvofalo super la rivero Gállego. La pejzaĝoj, kiuj aperas ĉirkaŭ la fluejo, estas la plej bonaj memoroj de vojaĝo al ĉi tiu municipo.
La firmao "Fuerzas Motrices del Gállego" instalis hidroelektran centralon en la loko "Salto del Lobo" de la municipa areo de Marracos dum 1904, tiucele ĝi ricevis akvojn de la rivero Gállego per kanalo el Puendeluna. Nune ĝi ne plu funkcias kaj estas forlasita. En ĝia municipa areo estas la vento-turbinaro "Odón de Buen", kiun ĝi kundividas kun la municipo de Gurrea de Gállego.
The Thorn Birds (miniserio)
La Pikaj Birdoj (angle: The Thorn Birds) estas usona televida miniserio de la ABC televida-reto. Ĝi ĉefroligas Richard Chamberlin, Rachel Ward, Barbara Stanwyck, Christopher Plummer, Gene Simmons, Richard Keel, Brian Brown, Meyer Winningham kaj Philip English. La serio estis reĝisorita fare de Daryl Duke, kaj estas bazita sur romano de Colin McCullough de la sama nomo. La serio tre sukcesis, kaj tiel fariĝis la dua plej spektata miniserio, post Roots. Ambaŭ serioj estis produktitaj de David L. Wolfer. La serio estis elsendita de la 27-an de marto ĝis la 30-an de marto 1983. Du el la aktoroj Rachel Ward kaj Brian Brown iĝis paro en reala vivo.
La loko de la scenejo estas ĉirkaŭ ŝafbieno nomata Drohda, kiu situas en la aŭstralia dezerto, kaj la intrigo okazas inter la irlandaj enmigrintoj vivantaj tie. La rakonto traktas tri generaciojn de la Cleary-familio, de decembro 1902 ĝis decembro 1962.
Intriga resumo
La romano temigas la Cleary-familion kaj iliajn vivojn en la izolita biendomo, en fikcia loko en Aŭstralio. Sed la intrigo ampleksas kontinentojn kaj etendiĝas dum proksimume 42 jaroj, de 1920 ĝis 1962.
La familia sagao estas dividita en sep partojn, kaj ĉiu parto rondiras ĉirkaŭ unu el la ĉefroluloj en certa tempodaŭro kaj estas priskribita de malsamaj vidpunktoj. Meghan "Maggie" Cleary estas la ĉefa rolulo, kiu estas la sola filino en granda familio de filoj. La tuta serio akompanas ŝin de ŝia frua infanaĝo ĝis ŝia maljunaĝo. Patro (pli posta kardinalo) Ralph de Bricassar estas bela irlanda pastro sed tormentata, kiu fariĝas sekreta amanto de Maggie.
Adolf Fierla
Vivo
Władysław Fierla devenis el familio distingita de la polaj kaj luteranaj komunumoj de Teŝinia Silezio. Li estis la frato inter aliaj de: Gustaw kaj Władysław. Li studis en la pola gimnazio en Orlová, kaj poste en la Jegelona Universitato en Krakovo kaj slavistiko en Prago. Poste li laboras kiel instruisto de la pola lingvo en lernejoj en la Teŝinio.
En 1939 li eskapis de la alproksimiĝanta orienta fronto. Reveninte hejmen en 1940, li estis arestita de germanoj kaj deportita al koncentrejoj KL Dachau kaj KL Mauthausen-Gusen. Liberigita el la tendaro, li laboris kiel laboristo en Peterswald, kaj en 1944 li estis rekrutita en la Wehrmacht. Rezulte de batalado, li estis kaptita en Francio kaj post la fino de la dua mondmilito li decidis resti en la okcidento. Komence, li vivis en Italio, poste en Francio, kaj ekde 1958 en Britio.
Kreado
Tipa motivo de la verko de Fierla estis la realo, kiun la verkisto observis en la minejoj de sia regiono.
The Sopranos
La Sopranoj (angle The Sopranos) estas usona drama televida serio, kreita fare de David Chase kaj produktita por la kabloreto HBO.
La unua epizodo de la serio estis elsendita sur HBO la 10- an de januaro 1999. Dum la ses sezonoj de la serio, 86 epizodoj estis elsenditaj, ĝis la fina epizodo kiu estis elsendo la 10-an de junio 2007. La fama kaj priparolata finsceno de la serio, kiu lasis multon al la imago de la spektanto, ricevis sennombrajn interpretojn.
La serio estis granda komerca sukceso kaj laŭdita de kritikistoj, kaj ĝiaj spektadprocentoj estis la plej altaj en la historio de la HBO. En 2013, "The Sopranos (La Sopranoj)" estis taksita fare de la Screenwriters Guild of America (WGA) la serio kun la plej bona scenaro de ĉiuj tempoj, kaj la brita Guardian difinis ĝin kiel la plej bonan serion de ĉiuj tempoj. Krome, la serio gajnis multajn premiojn, inkluzive de 21 Premioj Emmy kaj 5 Premioj Oraj Globoj. En la sama tempo, la serio ricevis konsiderindan kvanton da analizoj, recenzoj kaj parodioj.
Intriga resumo
"La Sopranoj" priskribas la vivon de Tony Soprano (rolita fare de James Gandolfini), ital-usona mafiestro de Nov-Ĵerzejo, la historion de lia limigita familio same kiel la vivon de lia plilongigita "familio" - la krimorganizo kiun li estras kaj gvidas. La serio ekzamenas liajn malfacilaĵojn en lia konstanta provo krei ekvilibron inter lia persona vivo kaj lia rilato kun lia edzino, Carmela (Edi Falco) kaj liaj infanoj, kaj lia rolo en la organizo en lia vivo. Tiuj malfacilaĵoj estas analizitaj kaj diskutitaj, interalie, kadre de la regulaj renkontiĝoj de Tony kun lia psikiatro - D-ro Jennifer Melfi (Lorraine Bracco).
Ene de tiu intrigo, kiu estas karakterizita per multoblaj tavoloj, simboloj kaj signifoj, la serio diskutas vastan gamon de temoj, kiel ekzemple: morto, depresio, familio, infana edukado, religio, perforto, socia statuso, sekseco, krimo, etnaj stereotipoj. (ĉefe de usonanoj de itala origino), rasismo kaj intergeneracia lukto.
Amina Salum Ali
Amina Salum Ali (naskiĝis ) estas tanzania politikistino. Ŝi estis la antaŭa ambasadoro de Afrika Unio al Usono ekde 2007. Postsekvis ŝin Arikana Chihombori Quao kiu fariĝis la dua Ambasadoro de Afrika Unio al Usono en 2017.
Frua vivo
Ŝi estis edukita en Duagrada lernejo Lumumba. Ŝi studis ekonomikon en la Universitato de Delhio. Ŝi ankaŭ havas MBA pri merkatado de la Universitato de Puneo.
Politika kariero
En junio 2015, ŝi deklaris sian kandidatecon por la prezidanteco en la elekto de 2015.
110296 Luksoro
110296 Luksoro estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 25-an de septembro 2001 de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Eagle en Benson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la urbo Luksoro en Alta Egiptio, ĉefurbo de la provinco Luksoro. Ofte kromnomita « plej granda muzeo sub libera ĉielo en la mondo » kun multenombraj ruinoj de templaj kompleksoj, monumentoj kaj tomboj, Luksoro estas tre proksima de la Valo de la Reĝoj kaj de la Valo de la Reĝinoj.
Tibor Farkas (arkitekto pri internaj spacoj)
Tibor Farkas [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Farkas Tibor estis hungara arkitekto pri internaj spacoj, arkitekto.
Biografio
Tibor Farkas maturiĝis en industriarta mezlernejo en Budapeŝto en 1972, poste li akiris diplomon en Arta Altlernejo Moholy-Nagy en 1980. Liaj plej gravaj instruistoj estis György Szrogh, György Jánossy (arkitekto), Margit Potyondi kaj Zsófia Csomay. Post la diplomo li okupiĝis ankaŭ pri fasonadoj pri mebloj kaj firmaoj, renovigaj laboroj de konstruaĵoj. Li ricevis premiojn en 1984 kaj 2001.
Distrikto Bauska
Distrikto Bauska (Bauskas novads) estas distrikto en suda Latvio. La distrikto estis kreita en 2021 preskaŭ en la lastaj limoj de iama distrikto Bauska (Bauskas rajons, 1949-2009), per unuiĝo de ekzistantaj en 2009-2021 4 iamaj pli malgrandaj komunumoj: Bauskas novads, Iecavas novads, Rundāles novads kaj Vecumnieku novads. La centro de la distrikto situas en Bauska urbo.
Ĝiaj najbaraj distriktoj estas oriente distrikto Ogre kaj distrikto Aizkraukle, sude Litovio, norde distrikto Olaine kaj distrikto Ķekava, kaj okcidente distrikto Jelgava.
Geografio
La distrikto situas en la orienta parto de la ebenaĵo de Zemgale (Zemgales līdzenums). Nordoriento estas la sudokcidenta rando de la Centra Latva deklivo (Viduslatvijas nolaidenums). La teritorio estas ĉefe plata, monteta en la ĉirkaŭaĵo de Skaistkalne kaj Taurkalne. Grundoj - ĉefe fekundaj gazonkarbonatgrundoj sur ŝtonaj argilaj substratoj, inkluzive de gazonpodzolaj, pli sablaj kaj sablaj argilaj podzolaj grundoj en la nordorienta parto de la distrikto. Mineraloj: dolomito (Mežotne, Gulbji), gipso (Skaistkalne), argilo (Mežotne), dolĉakva kalkoŝtono (Pellaju purvs), torfo (plej grandaj torfejoj - marĉoj Briģu purvs kaj Lādzēnu purvs). Arbaroj okupis 30 % de la teritorio de la tiama distrikto Bauska en 1980, la plej multaj el la arbaroj situas en la oriento kaj nordoriento de la distrikto (Taurkalne kaj Misa koniferoj).
Averaĝa temperaturo: -5°C en januaro, +17°C en julio. Precipitaĵo 500-650 mm jare. La klimato estas iomete pli varma kaj seka ol la mezumo en Latvio.
Preskaŭ la tuta teritorio de la distrikto situas en la baseno Lielupe. Gravaj riveroj: Lielupe, ties kunfluo Mēmele kaj Mūsa, alfluantoj Iecava, Misa, Īslīce, Svitene. Ne estas grandaj lagoj en la distrikto.
Loĝantaro
Distrikto Bauska havas 41 755 loĝantojn (2021) kaj la denseco estas po 19,2 loĝantoj por kvadratkilometro.
Urboj (pilsēta)
Bauskas pilsēta, Iecavas pilsēta.
Paroĥoj (pagasts)
Bārbeles pagasts, Brunavas pagasts, Ceraukstes pagasts, Codes pagasts, Dāviņu pagasts, Gailīšu pagasts, Iecavas pagasts, Īslīces pagasts, Kurmenes pagasts, Mežotnes pagasts, Rundāles pagasts, Skaistkalnes pagasts, Stelpes pagasts, Svitenes pagasts, Valles pagasts, Vecsaules pagasts, Vecumnieku pagasts, Viesturu pagasts.
Kipra Biblioteko
La Kipra Biblioteka Κυπριακή Βιβλιοθήκη, Kypriakī́ Vivliothī́kī) estas la nacia biblioteko de la Respubliko de Kipro.
Eritroksilacoj
La eritroksilacoj (Erythroxylaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malpigialoj (Malpighiales). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 270 speciojn,. Ĝia tipa genro estas eritroksilo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (26 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Zoltán Farkasdi
Zoltán Reichard naskiĝis la  en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Farkasdi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato en Budapeŝto en 1935. Post siaj studoj li laboris en ateliero de Endre Kotsis ĝis 1940, sed li ankaŭ instruis en la teknikuniversitato ĝis 1948. Li estis ĉefarkitekto en agrikultura ŝtata entrepreno (1948-1953) kaj konstrua oficejo (1953-1957) poste en alia ŝtata firmao. Li pensiuliĝis en 1970. Li specialiĝis pri agrikulturaj konstruaĵoj. Li ricevis premion Kossuth en 1952.
WG van de Hulst Sr.
Willem Gerrit van de Hulst ( Utrecht, la 28-an de oktobro 1879 - Utrecht, la 31-an de aŭgusto 1963 ) estis nederlanda verkisto de infanlibroj, lernejaj libroj kaj porinfanaj biblioj.
Verkaro
En Esperanto aperis de li la libro ‘Jaĉjo Holm kaj liaj amikoj’. Ŝajnas, ke ankaŭ la libro "Bijbelse geschiedenissen" ("Bibliaj Historioj") estis eldonita en Esperanto.
Johann Christian Schöttgen
Vivo
Post la morto de la patro (kiu estis ŝufaristo) li ricevis stipendie liberan placon ĉe Landesschule Pforta. En 1707 li ekstudis ĉe la Universitato de Lepsiko teologion. Paralele li baldaŭ laboris en la eldonado kun la lepsikaj libroeldonistoj Thomas Fritsch kaj  Johann Friedrich Gleditsch verkante eseojn por la sciencaj fakgazetoj "Acta eruditorum" kaj "Deutsche Acta Eruditorum" kiuj precipe enhavis recenzojn. En 1709 li magistriĝis. Unue li faris filologiajn prelegojn kaj ekverkis fake. Inter 1716 kaj 1719 li estis lernejestro ĉe la liceo de Frankfurto ĉe Odro. En 1717 li nuptis Dorothea Charlotte Knobloch, kiu naskis plurajn infanojn kaj ebligis havi feliĉajn geedzecojn tagojn. Inter 1719 kaj 1727 li gvidis la urban lernejon de Stargard estante paralele profesoro ĉe la tiuloka Collegium Groeningianum. Dum tiu tempo li tre interesiĝis pri la historio de Pomeranio pri kiu li verkis plurajn aĵojn. Ekde 1728 ĝismorte li estris ĉe la Gimnazio de Sankta Kruco en Dresdeno. Li entombigitis sur Elias-tombejo.
En 1723 li akceptitis kiel eksterlanda membro en la Reĝa prusia akademio de sciencoj. Krom multaj teologiaĵoj, i.a. ankaux pri judismo, li volonte historiistis. Li kuneldonis la serion  Ausführliche Berichte von Allerhand Neuen Büchern und anderen Dingen so zur heutigen Historie der Gelehrsamkeit gehörig (1708–1710).
Merkeno
Ingrediencoj
La baza ingredienco de la merkeno estas la fumita pipro nomata hispane «cacho de cabra» (kaprero, Capsicum annuum var. Longum), tio estas, sekigita, fumita, ruĝa pipro al kiu foje oni aldonas rostitajn koriandrajn semojn kaj salon. La pipro estas sekigita nature sub la suno, kaj poste estas fumita super ligna fajrego. Ili estas tiam pendigita por ke ĝi sekiĝu; poste la spicaĵo estas muelata. Post kiam oni disigas ĝin kiel polvo aŭ etaj eroj, la pipro estas ofte miksita kun salo kaj rostita kune kun koriandraj semoj. En la komerco, la merkena pipro kun nur aldono de salo estas konata kiel «natura merkeno» (merkén natural), dum «speciala merkeno» (merkén especial) eĉ enhavas koriandrajn semojn. La ingrediencoj de la speciala merkeno estas 70% kapsiketoj, 20% salo, kaj 10% koriandraj semoj.
Kuirarta uzo
La merkeno devenas precipe de la kuirarto de la mapuĉoj de la Araŭkania regiono de Ĉilio, sed estas ankaŭ uzita en la ĉilia kuirarto por anstataŭi freŝajn kapsikojn. Ekde la komenco de la 21-a jarcento, la merkeno altiris la atenton de profesiaj ĉefkuiristoj, kaj startis trovi internacian merkaton, havante, samtempe, vastan uzon en ĉilia kuirarto.
La merkeno estas plej ofte uzita kiel spicaĵo:
Arlanzón (Burgos)
Arlanzón [arlanZON] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos. Ĝi estas ĉe la samnoma rivero.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 221 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 20 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas ĉe la bordo de la rivero Arlanzón. La municipo enhavas kvar submunicipojn, nome Agés, Galarde, Santovenia de Oca kaj Zalduendo, unu kvartalon, Villalbura kaj la lokon Villamórico.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Dum la Mezepoko la municipo estis loĝata de eŭskoj kaj en la 12-a jarcento, ĉe la bazaroj de Arlanzón oni petis al la kastilia reĝo rajton paroli en eŭska. La nomo, en la Poema de Mio Cid, estis literumita «Arlançón».
Arlanzón formis parton de la partido de Juarros en la kategorio de izolaj loĝlokoj, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon Intendencia de Burgos. Ĝi estis abatlando de la Monaĥejo de Huelgas kies abatino nomumis ordinaran urbestron.
Nederlando en la Vintra Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la landa olimpika komitato, ekde la jaro 1993 oficiale nomata Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Nederlando en la Vintra Olimpiko 1936
Kunordigis la teamon la landa olimpika komitato, ekde la jaro 1993 oficiale nomata Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Dezső Ekler
Dezső Ekler [deĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ekler Dezső estis hungara arkitekto, fasonisto, altlerneja instruisto. Li estis membro de Hungara Arta Akademio (2000-2012).
Dezső Ekler naskiĝis la en Szombathely.
Biografio
Dezső Ekler maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1971, poste li akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1978. Lia plej grava instruisto estis Imre Makovecz. Inter 1978-1986 li laboris en ŝtata laborejo, poste ĉe Imre Makovecz. Depost la socialismo en 1991 li malfermis propran atelieron. Li ankaŭ instruis en Arta Altlernejo Moholy-Nagy (1985-1987), Teknikuniversitato (1991-1993) kaj pli ol jardekon en Universitato István Széchenyi. En 1999 li akiris sciencan gradon DLA, lia habilitiĝo okazis en 2005. Li ricevis premiojn inter 1989-2003. Li fasonis tasojn en 2005.
Indeksnodo
Indeksnodo aŭ inodo estas datumstrukturo kiu enhavas informojn pri dosiero aŭ repertuaro stokita en iuj sistemoj de dosieroj (ĉefe de tipo Linux/Unikso). En ĉiu dosiero estas numero de inodo en la sistemo de dosieroj en kiu ĝi loĝas, unika en la aparato sur kiu ĝi estas stokita.
Ĉiu dosiero havas unikan inodon, eĉ se ĝi povas havi plurajn nomojn (tiuj nomoj faras referencon al la sama inodo).
La inodoj povas, laŭ la dosiersistemo, enhavi ankaŭ informojn koncerne la dosiero, kiel lia kreinto (aŭ posedanto), lia tipo de aliro (ekzemple sub Unikso : lego, skribo kaj ekzekuto), ktp.
La inodoj enhavas ĉefe la meta-datenoj de la dosieroj, kaj aparte tiuj koncerne la rajtoj de aliro.
Inodo kaj komando
La numero de inodo estas unika nombro por la dosiersistemo, kie ĝi estas. Oni povas rigardi tiun numeron per la ŝelkomando
Referencoj
Indeksnodo : El Komputika Vortaro 2012 En ĉiuj lingvoj aperas kiel 'inodo'.Ĉar ne povas esti eraro kun alia vorto en esperanto, inodo (indeksa nodo) taùgus.
Merkaptopurino
6-Merkaptopurino aŭ C5H4N4S estas imuno-subprema medikamento uzata en la traktado de kelkaj tipoj de kanceroj, ĉefe la akuta limfoida leŭkemio. Ankaŭ ĝi uzatas en la traktado de aliaj malsanoj, tiaj kiaj ulcera kolito kaj la malsano de Crohn.
Merkaptopurino apartenas ankaŭ al la grupo de la anti-metabolaĵoj, analogoj de la purinoj, kaj administriĝas per buŝvojo. La metabolaĵoj de la merkaptopurino inhibas la sintezon de la purinoj kaj ĝi malhelpas la formadon de nukleotidoj kiuj devas esti enkorpigitaj en la DNA-molekulon, kaŭzante citotoksan efikon al malignaj ĉeloj. Merkapto-purino estas solvebla en alkoholo kaj alkalaj solvaĵoj. Ĝi estas nesolvebla ne akvo, acetono kaj etero.
Historio
Komence de la 1940-aj jaroj, la teorio de la kontraŭmetabolaĵoj ebligis klarigi la agadon de la kontraŭbakteriaj sulfonamidoj. George Hitchings (1905-1998) laboranta ĉe Burroughs Wellcome kun filio en Novjorko], teoriadis ke kun antagonistoj de nukleataj acidoj eblas malhelpi la kreskon de kanceraj ĉeloj. Tiucele, li disvolvis teston uzante la bakteriojn Lactobacillus Casei kiu produktas purinojn kiam aldonite al la medio de la foliata acido. En 1948, George Hitchings kaj lia kolego Gertrude Elion (1918-1999) trovis, ke 2,6-duaminopurino, kontraŭmetabolaĵo de folata acido, forte malhelpis la kreskon de la bakterioj.
En 1948, la usona kuracisto Joseph H. Burchenal komencis klinikan studon de 2,6-duaminopurino. Eksperimentoj en musoj montris kuraĝigajn rezultojn en leŭkemiomodeloj kvankam tokseco limigas ĝian uzon en homoj. La du kemiistoj tiam kreis novajn molekulojn testitajn sur Lactobacillus Casei, poste trovante 6-merkaptopurino en 1951. En 1953, J. H Burchenal kaj lia ekipo publikigis pozitivajn rezultojn en la traktado de akuta leŭkemio, la saman jaron la FDA rajtigis ĝian uzon en la traktado de infana leŭkemio.
En majo 2017, la Eŭropa Komisiono anoncis, ke ĝi malfermos enketon pri la troaj prezaj praktikoj supozeble faritaj de Aspen Pharma, la laboratorio respondeca pri la surmerkatigo de la merkaptoturino, kies botelo da 25 tabeloj kostis, en 2017, 64,63 eŭrojn anstataŭ 4,35 eŭroj kiam surmerkatigita de GSK6,7.
Vladimír Palko
Vladimír PALKO (naskiĝinta la en Čunovo) estas slovaka matematikisto kaj politikisto. Inter 2002 kaj 2006 li estis ministro pri internaj aferoj de Slovakujo; ekde 2008 li prezidantas ĉe la partio Konzervatívni demokrati Slovenska (KDS).
Vivo antaŭpolitikista
Laŭ propraj asertoj lia familio estis averaĝe katolika. . En 1977 li ekkonfliktis kun la komunisma reĝimo de Ĉeĥoslovakujo. Poste li ekkonis katolikajn disidentojn kiel la advokaton Ján Čarnogurský, la naturscienciston František Mikloško kaj la politikan gvidanton de la ĉeĥoslovakujan sekretan romkatolikan eklezion, lian episkopan moŝton Ján Chryzostom Korec; krome Silvester Krčméry kaj Vladimír Jukl kiu multajn jarojn pasigis enprizone pro kaŝaj katolikaj agadoj.
Post studofino en 1981 pri matematiko ĉe Bratislava universitato le ne rajtis instruisti pro siaj kristanaj konvinkoj.
Engaĝiĝo politika
Jam en la 25.3.1988 Palko partoprenis la unuan grandan opozician eventon en la tiama Orienta Bloko, la kandelomanifestacion en Bratislavo. Post 1989 li eniris la partion Kresťanskodemokratické hnutie (KDH) kaj iĝis ties vicestro en 1996. Intertempe li fariĝis doktoro pri natursciencoj. Tri fojojn li elektitis deputito de la Parlamento de Slovakujo.
Inter la 16.10.2002 kaj la 8.2.2006 Palko estis ministro pri internaj aferoj en la dua kabineto de Mikuláš Dzurinda. Lin posteulis Martin Pado.
En 2008 li forlasis kune kun siaj samfrakcianoj František Mikloško, Pavol Minárik kaj Rudolf Bauer KDH-partion pro imputitaj tro socialdemokratiaj tendencoj sub la partiestrado de Pavol Hrušovský. En la 12.3.2008 li fondis la partion Konzervatívni demokrati Slovenska (KDS) kiun li ekde tiam estris.
Sintenoj
Aktuale Palko docentas ĉe la fakultato pri informadiko ĉe la privata Paneŭropa Altlernejo en la slovakuja ĉefurbo ĉefredaktistante ĉe la katolika kvaronjara gazeto "Impulz".
Westworld (televida serio)
Okcidentmondo (angle: Westworld, en laŭvorta traduko: la mondo de la Okcidento) estas usona sciencfikcia suspensa televida serio, kiu estis kreita fare de Jonathan Nolan kaj Lisa Joy por la usona kablotelevida reto HBO. La serio estas bazita sur filmo de la sama nomo de 1973 fare de Michael Creighton. La serio estis elsendita dum kvar sezonoj, komencante de oktobro 2, 2016 ĝis la 14-an de aŭgusto 2022. Nolan reĝisoris la unuan epizodon, kaj tiam funkciis kiel administra produktanto kune kun JJ Abrahams, Jerry Weintraub kaj Brian Burke. La serio estis filmita en Kalifornio kaj Utaho.
La rakonto komenciĝas en "Westworld", fikcia kaj teknologie progresinta sovaĝa okcident-stila amuzparko, loĝita fare de "gastigantoj" kiuj estas humanoidaj robotoj. La parko estas destinita por altagrade pagitaj "gastoj" kiuj deziras indulgi kaj plenumi siajn plej sovaĝajn fantaziojn ene de la parko sen timo de venĝo de la gastigantoj, kiuj estas movitaj per sia programo kies ĉefa celo estas malhelpi ilin damaĝi al homoj.
Intriga resumo
La serio asimilas progresintan teknologian mondon kiu preteratentas fikcian mondon formitan kiel la Sovaĝa Okcidento, kaj estas priskribita kiel "malhela odiseado pri la pliiĝo de artefarita konscio kaj la estonteco de la homaro".
En la estonteco, amuzparko nomita Westworld ofertas al vizitantoj la ŝancon sperti la vivstilon kaj kulturon de la Sovaĝa Okcidento tra granda areo konstruita kiel kampara urbo nomita Sweetwater same kiel granda areo de liberaj spacoj inunditaj kun privataj ejoj. La parkregionoj estas loĝataj de "gastigantoj", androidoj dezajnitaj por imiti stereotipojn konatajn en la kulturo de la Sovaĝa Okcidento (kiel ekzemple la dolĉa kampara knabino, la sinjorino de la bordelo, la aŭdaca pafisto, la aventuristo kaj la eksterleĝulo) same kiel best-similajn robotojn, kun progresinta programo, kaj antaŭdifinita fono de integraj rakontoj, kun la kapablo devii de tiuj rakontoj sekvante ŝanĝojn kiuj estas kreitaj de interagoj kiujn la vizitantoj faras kun ili. La gastigantoj ripetas sian fiksitan rakonton denove ĉiun tagon, post kiam iliaj memoroj de la antaŭa tago estas forigitaj. Por la sekureco de la vizitantoj, la gastigantoj estas nekapablaj damaĝi iun ajn formon de vivo, programado kiu permesas al la vizitantoj fakte senliman agadliberecon okupiĝi pri ajna agado kiun ili deziras, inkluzive interalie de seksumado kun la gastigantoj, seksperforti aŭ eĉ murdi ilin, sen timo de la sekvoj. En la sama tempo, la kompanio Delos, gvidata de d-ro Robert Ford, la kreinto de la parko, ĝia ĉefinĝeniero kaj kreiva direktoro, dungas kontrolan teamon kies tasko estas kontroli la parkon, evoluigi novajn rakontojn, rekonstrui kaj analizi la gastigantojn laŭbezone.
La serio malfermiĝas kun rutina proceso de ĝisdatigo de la programo de la gastigantoj, kiu kaŭzas eksternormajn deviojn en ilia konduto kaj influas la "Delos" firmaon kiam kelkaj el la gastigantoj, gviditaj fare de Dolores, lernas la veron pri sia ekzisto kaj la mondo en kiu ili vivas.
Civita engaĝiĝo
Civita engaĝiĝo signifas partopreno de civitanoj en la kultura, ekonomia, politika kaj socia vivo de la ŝtato same kiel de la loka komunumo, manifestata en entreprenado de komunaj agoj de libervola kaj konscia naturo.
Civita engaĝiĝo povas esti komprenata kiel socia agado en la kunteksto esti kaj funkcii kiel civitano de demokrata ŝtato. Ĝi manifestas, interalie, pri zorgado de leĝo kaj ordo, reago al malobservoj de ĝenerale akceptitaj reguloj, partoprenado en socia partopreno (ekz. partoprenado en asocioj aŭ sociaj organizoj), aktiva partopreno en balotoj kaj kontrolo de potenco, same kiel en ekzercado de potenco.
Oktila nitrato
Oktila nitrato aŭ nitrato de oktilo estas organika kombinaĵo konsistanta je unu oktila grupo ligita al alia nitrata grupo. Nitrato de oktilo rezultas el traktado de oktanolo kun nitrata acido. Temas pri senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en organikaj nepolaraj solvantoj. Ĝia molekulo enhavas 8 karbonatomojn, 17 hidrogenatomojn, tri oksigenatomojn kaj unu nitrogenatomon. Ĝi estas likvaĵo nesolvebla uzata en kemiaj sintezoj en la produktado de nitrataj kaj oktilaj derivaĵoj.
Sünnet festo
La cirkumcido de islamaj knaboj en Turkio baziĝas sur religio kaj kulturaj tradicioj; plejparte turkoj kay jorukaj familioj en Turkio kaj eksterlande faras grandajn festojn (Sünnet-festo) por ties filoj, kun muziko kaj danco kaj la cirkumcidata knabo ricevas donacojn, dum pli religia familio faras ceremonion kun Imamo. La aĝo de la cirkumciditaj knaboj varias de familio al familio, sed ĝenerale ĝi estas farita kiam la knaboj estas 5-7 jarojn aĝaj. La operacio estas farita de speciala kuracisto, nomata Sünnetçi (cirkumcidisto). La tradicio inkludis ankaŭ Kirve (Baptopatro), homo kiu tenas la knabon ĉe la cirkumcida rito, precipe inter alevismaj kredantoj.
Eŭfroniacoj
La eŭfroniacoj (Euphroniaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malpigialoj (Malpighiales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 4 speciojn,. Ĝia tipa genro estas eŭfronio.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (26 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Bibliotekoj Carnegie
Carnegie bibliotekoj estas reto de publikaj bibliotekoj konstruita helpe de mono donacita fare de skota-usona negocisto kaj filantropo Andrew Carnegie. Totalo de 2 509 Carnegie bibliotekoj estis konstruita inter 1883 kaj 1929, inkluzivanta iujn apartenantajn al publika kaj universitata biblioteko sistemoj. El tiuj, 1,689 estis konstruita en Usono, 660 en Britio kaj Irlando, 125 en Kanado kaj aliaj en Aŭstralio, Sud-Afriko, Nov-Zelando, Serbio, Belgio, Francio, la Karibo (Barbado (1903), Sankta Lucio  (1916), Dominiko  (1905), Sankta Vincento  (1906), Trinidado (1914)  kaj Gujano (1906)), Maŭricio, Malajzio kaj Fiĝioj.
Unue, Carnegie bibliotekoj estis preskaŭ ekskluzive en lokoj kun kiuj li havis propran konekton—nome lia naskiĝloko en Skotlando kaj la Pittsburgh, Pensilvania areo, lia adoptita hejmurbon. Komence en la mezo de 1899, Carnegie multe pliigita financanta al bibliotekoj ekster ĉi tiuj areoj.
Je la tempo la lasta gratifiko estis farita en 1919, estis jam establitaj 3,500 bibliotekoj en Usono, preskaŭ duono de ili konataj kiel Carnegie bibliotekoj. La 7-an de novembro 1917, la programo estis finita ĉar Usono eniris la Unuan Mondmiliton. La Fondaĵo daŭre funkciis dum pluraj jaroj, apogante la starigon de bibliotekoj por kiuj subvencio jam estis pagita.
Kredo
La persona sperto de Carnegie kiel enmigrinto, kiu poste iĝis riĉa, plifortikigis sian kredon je socio bazita sur merito, kie iu ajn kiu laboris forte povis sukcesi. Tiu ĉi konvinko estis grava elemento de lia filozofio. Liaj bibliotekoj estis la plej konata esprimo de ĉi tiu homama celo.
Unnao
Unnao estas grava urbo en Barato. Ĝi estas sidejo de la distrikto Unnao en Utar Pradeŝo, inter Kanpur kaj Laknaŭo. Unnao estas granda industria urbo kun tri industriaj kvartaloj ĉirkaŭ ĝi. La urbo estas fama pro sia produktado de ledo, kontraŭkulaj retoj, brodaĵoj Zardozi kaj kemia industrio. Unnao estas krome historia urbo kun multaj historiaj konstruaĵoj kaj strukturoj. Transgangurbo, nome Trans Ganga City, nova satelita urbo de Unnao estas disvolvigita por ampleksigi Unnao kiel grava industria kaj infrastruktura kerno de la regiono kiel Kanpur-Laknaŭa Magnetareo. La distrikto Unnao estas parto de la Centra Ganga Ebenaĵo de la ŝtato kovranta areon de 4558 km². La urbo estas enlistigita kiel municipo de la Kanpura Metropola Areo kaj tie estas la dua plej granda urbo ene de la metropola areo, post Kanpur.
En antikvaj epokoj, la areo en kiu estas Unnao formis parton de Kosala Mahajanapada. Tiu regiono estis loĝata ekde antikveco kiel pruvas restaĵoj el praaj epokoj en kelkaj lokoj de la distrikto. Post la Unua Milito por Hindia Sendependigo de 1857, la povo estis transigita el la Brita Orienthindia Kompanio al la Brita Krono, pere de la Reĝina Proklamo de 1858. La distrikto kun sidejo en Unnao havas sian nunan grandon ekde 1869.
Henry Scott Tuke
Henry Scott Tuke (naskiĝis la 12-an de junio 1858, mortis la 13-an de marto 1929), estis angla vida artisto, ĉefe pentristo, sed ankaŭ fotisto. Lia plej rimarkinda verko estis en la impresionisma stilo, kaj li estas verŝajne plej konata pro siaj pentraĵoj de nudaj knaboj kaj junaj viroj, pro tio Tuke estas konata kiel pioniro en la kampo de GLAT-arto kaj moderna homoerotismo.