cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eldonoj de SAT
Kooperativaj kaj Elektronikaj eldonoj
SAT nun ankaŭ uzas la reton por daŭrigi sian klerigan laboron. Tiucele ĝi konstruis apartan TTT-ejon, kaj kreis la SAT eldona fako kooperativa.
Orelo
Orelo estas la organo de la aŭdado kaj de ekvilibro, kiu konsistas el tri partoj: ekstera orelo, meza orelo kaj interna orelo. Krome, oni povas ankaŭ dividi ĝin en du partojn: la konduka parto (ekstera kaj meza oreloj) kaj percepta parto (interna orelo). La kondukaj partoj servas al transdono de la sono el la eksteraĵo enen sen falsigo, kaj en la percepta parto okazas la transformiĝo de mekanika energio de son-ondoj al elektro-kemia signalo kiu disvastiĝas laŭlonge la aŭdonervo al la kortekso.
Ekstera orelo
La eksteran orelon konsistigas la orela aŭriklo kaj la ekstera aŭda kanalo. La unua estas funelforma kartilago tegita de haŭto. La dua estas 24 milimetra ovalforma tubo, fibrokartilaga en sia unua parto kaj osta en la dua, kiu finiĝas ĉe la timpana membrano. Tiu kanalo estas tegita de dika haŭto, kiu prezentas harojn kaj sebumajn kaj cerumenajn glandojn.
Meza orelo
La meza orelo konsistas el kavaĵo nomita timpano, aŭda tubo kaj la aneksaj mastoidaj kavaĵoj kaj ĉeloj. La timpano estas fermita ekstere de maldika, cirkla, travida (tamen rezista), blankblueta, oblikva membrano nomita miringo, kie insertiĝas la maleo, la plej granda el la orelaj ostetoj, artikita per sia kapo al la inkudo, ambosforma meza osteto, kiu siavice artikiĝas al la stapedo, la plej interna el la ĉeno, kiu aspektas kiel piedingo, kaj enfiksiĝas kun la ovala fenestro de la interna orelo.
La aŭda tubo estas 3 centimetra tubo, kiu interkomunikigas la timpanon kun la naza faringo. Ĝia funkcio estas aerumi la timpanon por ke la aero en ĝi entenata havu la saman premon kiel la ekstera aero. Je ĉiu gluto ĝi malfermiĝas kaj tiel la aerumado de la timpano estas certigata. La aneksaj mastoidaj kavaĵoj kaj ĉeloj kuŝas en la postorela elstaraĵo de la temporalo, nomita mastoido. lli entenas aeron kaj dependas de la timpano kun kiu ili interkomunikiĝas.
Interna orelo
La interna orelo, kiu lokiĝas ankaŭ en la temporalo, konsistas el osta labirinto, kiu entenas la membranan labirinton. Likvaĵo nomita perilimfo plenigas la spacon inter ambaŭ. Alian likvaĵon, la endolimfon, entenas la membrana labirinto. Tiu ĉi, kiu estas la funkcia parto (la osta ja servas nur kiel ujo aŭ ŝirmilo), konsistas precipe el la kokleo aŭ heliko, t. e. spiralforma kanalo, kie troviĝas la finiĝoj de la koklea nervo, vera organo de la aŭdado, kaj la tri duoncirklaj duktoj, organo de la ekvilibrosenso.
La orela aŭriklo kolektas la sonojn kaj reflektas ilin al la ekstera aŭda kanalo, ĉe kies interna ekstremaĵo troviĝas la miringo. Tiu ĉi membrano ricevas la aervibrojn kaj transdonas ilin al la maleo, unua el la orelaj ostetoj. Kiam tiuj aervibroj estas tro intensaj, la miringo kapablas malintensigi ilin, evitante tiel lezon al la interna orelo. Ĉar tre malgrandaj, la orelaj ostetoj vibras kvazaŭ unusola osto, kiuj fine, pere de la stapedo, transdonas la aervibrojn al la ovala fenestro de la interna orelo. Ties perilimfo unue, kaj poste la endolimfo oscilas kaj tiu oscilado stimulas la finiĝojn de la koklea nervo. Krome la aervibroj povas ankaŭ atingi la internan orelon rekte tra la kraniaj ostoj.
Sanproblemoj rilataj al la orelo
Inter la diversaj sanproblemoj rilataj al la orelo estas jenaj:
Socio
La oreloj estis ornamitaj per juveloj dum miloj de jaroj, tradicie traborante ties lobon. En antikvaj kaj modernaj kulturoj, oni metis ornamojn por eltiri kaj pligrandigi la orellobojn, kio ebligas la enmeton de pli kaj pli grandajn ornamaĵojn en tiom granda karna spaco. La disŝiro de la lobo pro la pezo de orelringo aŭ per ektiraĵo estas tre ofta.
La vundo en la oreloj estis ofta jam ekde la epoko de Romio kiel punmetodo: "En la romia epoko, kiam okazis disputo ne solvebla amikece, la suferinta parto citis la nomon de la persono konsiderata responsa antaŭ la pretoro; se la supozita kulpulo ne venis antaŭ la indikita limdato, la denoncinto citis la atestantojn por ke tiuj deklaru. Se ili ne venis, kiel ofte okazis, oni permesis la denoncinton treni ilin el la orelo kaj pinĉi iln forte se ili rezistis". Aparte kaj ne kiel jura punmetodo, sed kiel pli familinivela skoldosistemo, estis tre tradicia la trenado de tro dorlotita kaj nebonkonduta infano eltirante tiun el la orelo. Je tio tute kongruas protestoj fare de la trenita infano.
La orelo havas efikon sur la vizaĝa aspekto. En la okcidentaj socioj, la elstaraj oreloj (oftaj en ĉirkaŭ 5 % de la etne eŭropanoj) estis konsiderataj malmulte allogaj, ĉefe se ili estas nesimetriaj. La unua kirurgio por malpliigi la amplekson de elstaraj oreloj estis publikigita en la medicina literaturo de Ernst Dieffenbach en 1845, kaj la unua informo de kazo en 1881.
La muso Vacanti estis laboratoria muso kiu havis tion kio aspektis homan orelon sur la dorso. La "orelo" estis reale kartilaga strukturo kun formo de orelo kiu kreskis post semado de ĉeloj de kartilago el bovo en biodegradebla muldilo kun formo de orelo, kiu poste estis enmetita sub la haŭto de la muso; poste, la kartilago kreskiĝis nature de si mem. Tion oni disvolvigis kiel alternativo al la proceduroj de grefto aŭ reparado de oreloj kaj la rezultoj estis celo de multa publicado kaj polemiko en 1997.
En kulturo
La pintohavaj oreloj estas trajto de kelkaj kreitaĵoj de la folkloro kiel la infanraba "sakulo", la brazila kurupiro aŭ la cuĉigumo, nome japana teraranea jokajo. Ĝi estis trajto de roluloj de la antikva arto kiel tiuj de la Antikva Grekio kaj la mezepoka Eŭropo. La pintohavaj oreloj estas komuna trajto de multaj kreitaĵoj en la fantasta ĝenro, kiel elfoj,   feoj,  koboldoj, hobitoj, kaj orkoj. Tio estis komuna trajto ankaŭ de la kreitaĵoj de la ĝenro de teroro, kiel la vampiroj. La pintohavaj oreloj estas ankaŭ en la ĝenro de scienc-fikcio; por ekzemplo, inter la rasoj Vulkananoj kaj Romulanoj de la universo Star Trek.
Distrikto Krapkowice
Distrikto Krapkowice - pole powiat krapkowicki - estas distrikto en la provinco Opolio de Pollando.
Spirogyra
Spirogyra (spirogiro, „spirala algo“) estas genro de verdaj algoj, ĝi apartenas al familio Zygnemataceae. La fadenforma spirogiro aperas ofte en printempo (kontinenta klimato) en konstantaj lagetoj, akvoj kiel libere ŝvebanta, fadena, helverda "vato".
Ĝi apartenas al la jugalgoj (multobliĝo okazas per jug-formigo) kaj ne havas stadion. La kloroplasto estas spiralforma (de tio la nomo Spirogyra).
La specioj de familio Zygnemataceae havas la kapablon eluzi - okaze de manko - la solvitan karbonan dioksidon ankaŭ la jonan hidrogenan karbonaton al fotosintezo. Tiam ili eligas hidroksidan jonon, tiel la pH-valoro de la akvo en la ĉirkaŭo povas altiĝi ĝis 11.
Fosilioj de tiu genro estas konataj jam el la karbonio.
Hotaka Nakamura
Hotaka Nakamura (中村 帆高, n. ) estas japana futbalisto.
Alajos Paikert (politikisto)
Alajos Paikert [alajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Paikert Alajos estis hungara ministeria oficisto, politikisto, muzeologo, muzeestro, subministro. Lia nobela antaŭnomo estis seprősi [ŝeprOŝi] ekde 1909.
Petrovaselo
Petrovaselo (hungare: Temespéteri) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 924 loĝantojn (serboj, hungaroj); en 1992 347 (serboj, rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1471. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Recaş.
Alajos Paikert (politikisto)
Alajos Paikert naskiĝis la en Nagyszombat (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Trnava en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungario).
Biografio
Alajos Paikert maturiĝis en gimnazio en Pozono, poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1887, pli poste li studis juron en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Ekde 1890 li havis postenojn en agrikulturaj organizaĵoj, redaktis agrikulturajn gazetojn. Post 2 jaroj li doktoriĝis en la universitato. En 1893 li studvojaĝis en Usono duonjaron, post 2 jaroj en Eŭropo. En 1896 li establis agronomian muzeon en Budapeŝto, poste li estis ties muzeologo, inter 1923-1930 muzeestro. Inter 1900-1903 li laboris en Vaŝingtono por fari agrikulturajn ligojn. Ekde 1916 li havis postenon en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario), en 1921 li ricevis la titolon ministeria konsilisto, fine en 1930 li pensiuliĝis kiel subministro. Inter 1930 – 1932 li establis kaj gvidis la agrikulturan muzeon en Kairo. Li edziĝis en 1899, lia edzino naskis 3 gefilojn.
Eureka (Montano)
Eureka interalie estas loĝloko de Montano, subŝtato de Usono. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La nomo devenas de la surprizita elkrio Eŭreka! (greke εὕρηκα!), fama diraĵo de Arkimedo, atribuita al li post lia eltrovo de la principo de Arkimedo.
Sirignano
Sirignano estas komunumo de Italio.
Venezuela Federacio de Korbopilkado
La Venezuela Federacio de Korbopilkado (hispane Federación Venezolana de Baloncesto) estas la nacia organizaĵo pri korbopilkado en Venezuelo. La asocio reprezentas kaj la viran nacian teamon de korbopilkado kaj la virinan nacian teamon de korbopilkado.
Feno
Vento de Föhn [føːn] aŭ Feno nomiĝas vento kiu okazas kiam malalta nivelo de aero estas movata super montaron. Dum la vento supreniras, ĝi ekspansias kaj malvarmiĝas, kio kaŭzas pluvon. La preskaŭsenakva aero poste moviĝas super la pintoj kaj, kiam ĝi subeniradas, varmiĝas pro la altiĝanta aerpremo kaj tiel estigas varman sekan venton. Tiaj ventoj povas - je ekstremaj kazoj - plialtigi la temperaturon je 30 °C en malmultaj horoj.
Nomo
Ankaŭ aliaj lokaj nomoj estas uzataj por tiaspecaj ventoj:
Kuriozaĵoj
Feno ankaŭ signifas aparaton por fari varman aerfluon, ekz. harsekigilo. Tiel same, Fön estas ankaŭ vaste uzata nomo por harsekigilo en la germana lingvo.
Vidu ankaŭ
Místní názvy větrů
Benjámin Józsa
Benjámin JÓZSA  [jo:ĵa] estas rumania hungara pedagogo, lokhistoriisto. Li naskiĝis en Tinoasa la 4-an de oktobro 1935. Li estas la pli juna frato de instruisto, lernolibrovekisto Miklós Józsa.
Biografio
La familio de Benjámin Józsa en 1943 translokiĝis en vilaĝon Biborțeni. Benjámin Józsa akiris diplomojn de bazlernaja instruisto (1953) en Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc, poste pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo (1958). Li instruis, estis vicdirektoro de hungarlingva liceo de Sibio.
Anders Tegnell
Nils Anders TEGNELL (naskita la 17-an de aprilo 1956) estas sveda kuracisto specialiĝanta pri infektaj malsanoj. Li estas la nuna ŝtata epidemiologo de Svedio.
En liaj pozicioj, li havis ŝlosilajn rolojn en la sveda respondo al la gripa pandemio de 2009 kaj la kronvirusa pandemio de 2019 (COVIM-19-pandemio). Dum la COVIM-pandemio en 2020, Tegnell fariĝis decida fakulo en Svedio kaj internacie pro la opozicio de la Publika Sana Agentejo de Svedio al enŝlosoj, vojaĝlimigoj kaj rekomendaj vizaĝaj maskoj por ĝenerala uzo, kiuj estis vaste adoptitaj en multaj landoj por bremsi la disvastiĝon de la viruso.
László Salló
SALLÓ László [salo:] estas hungara lieraturhistoriisto. Li naskiĝis en Fogaraŝo, (Rumanio) la 23-an de majo 1953.
Stanciova
Stanciova [stanĉova] (hungare: Sztancsafalva) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 2 066 loĝantojn (serboj, rumanoj, germanoj); en 1992 453 (serboj, rumanoj, 4% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1456. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Recaş.
(15193) 5148 T-2
(15193) 5148 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Temnikov
Temnikov (ruse Темников) estas urbo en Mordvio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 89249501.
La urbo estis fondita en jaro 1536 kiel fortikaĵo.
La interurba telefona kodo estas 83445, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Mokŝa (Мокша) (kiu enfluas en riveron Okao (Ока)).
En jaro 1959 la urbo havis 6,2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 8,4 mil loĝantojn.
Unu kordo
Unu kordo (mall.: u. c., laŭ la itala "una corda") estas teknika ludinstrukcio por la piano, kiu postulas piedpuŝi la maldekstran pedalon, per kiu oni povas generi pli mallaŭtajn tonojn per mekanika poziciŝanĝo de teknikaĵoj (vd. ankaŭ dinamiko (muziko)). La ludinstrukcio tri kordoj (Abk.: t. c.) postulas la maltenadon de la pedalo.
La mekanika ŝanĝiĝo, kiu sekvas la piedpuŝadon de la maldekstra pedalo ĉe pianego, kaŭzas la nocion unu kordo.
Unukordopedalo ĉe pianego
Ĉe pianego la maldekstra pedalo movas la mekanikon kune kun klavaro kaj marteloj kelkajn milimetrojn dekstren. Tio ĉi kaŭzas, ke la marteloj ekfrapas de la kordoj en la diskanta kaj meza pozicioj anstataŭ tri nur ankoraŭ du, en la meza baspozicio ankoraŭ nur unu kordon. Tiu ĉi mekanika ŝanĝo reduktas la sonoplenon pro la malpli granda kordonombro ekfrapata, kio generas pli mallaŭtan tonon. Krome je la forŝovado pli molaj lokoj de la martelkapa felto trafas sur la kordojn. Tio faras pli mallaŭtaj kaj molaj la tonojn ankaŭ en la kontrabaspoziciokiu estas unukorde prikordigita. Ĉar agado per maldekstra pedalo de pianego ankaŭ forŝovas la klavojn, oni nomas tion ĉi ankaŭ forŝovado anstataŭ unu corda. (Pro la enkonduko de trikorda prikordigo ekde la mezpozicio oni devus pli precize diri du kordoj, unu kordo. Pli frue ĉiuj marteloj agis sur du kordoj, pro tio la nocio unu kordo.).
Unukordopedalo ĉe pianeto
Ĉe pianeto la piedpuŝado de la maldekstra pedalo kondukas la marteloj entute pli proksimen al la kordoj, kio mallongigas ties akcelovojon. Unu kordo do ankaŭ por pianeto estas nocio, sed ĝi ne tradukatas teknike en la vortosenco.
Ludsentado kaj sonkoloro
Dum kiam la mekaniko je la agado per maldekstra pedalo je pianego sentiĝas neŝanĝita, la pianetomekaniko fariĝas pli facilira kaj malpreciza, ĉar dum la unua parto de la klaviro ne okazas fortotransmisio. Krome je la pianego ŝanĝiĝas la sonkoloro pro la forŝovado de la martelkapoj kaj la resonanco de la ne rekte frapitaj kordoj, kiu ne estas kazo je pianeto.
Halo: Combat Evolved
Halo: Combat Evolved estas videoludo disvolvita de Bungie Studios kaj eldonita de Microsoft Game Studios la 15-an de novembro 2001. Temas pri ludo per pafoj en unua persono.
La historio de Halo okazas en la 26a jarcento, periodo en kiu la ludanto plenumas la rolon de la Majstro Ĉefa, nome soldato genetike plibonigita kiu estas akompanata de Cortana, nome artefarita intelekto. Laŭlonge de la historio, la uzanto luktas kontraŭ diversaj eksterteranoj — kaj per rektaj luktoj de korpo kontraŭ korpo kaj per vehikloj — en klopodo por malkovri la sekretojn de Halo, nome artefarita mondo kun formo de ringo.
Temo
Halo: Combat Evolved okazas en universo kreita de Bungie Studios.
Montefrío
Montefrío [monteFRIo] (Malvarma Monto) estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio kun areo de 254 km². En 2007 Montefrío havis 6400 loĝantojn; kaj 5433 en 2019. Ĝi estas en la norda parto de la komarko de Loja. Limas kun la municipoj granadaj Íllora, Villanueva Mesía, Loja kaj Algarinejo; kun la municipoj kordovaj Priego de Córdoba kaj Almedinilla; kaj kun la ĥaena Alcalá la Real.
La municipo montefria enhavas la kernojn Montefrío — inter du ravinoj — kaj Lojilla [loĤIĝa), same kiel la disaj submunicipoj Milanos, Los Molinos, La Viñuela, Fortaleza, Corcoles, Los Gitanos, Rincón de Turca, Campo Humano, Los Hospitales, Los Cerezos, kaj Baratas. Estas sur la deklivaro de la Sierra de Parapanda.
Montefrío estis deklarita Nacia Histori-Arta Komplekso en 1982. En oktobro 2015 estis konsiderata de la prestiĝa revuo "National Geographic" kiel unu el la dek vilaĝoj kun plej belaj vidaĵoj de la tuta mondo.
Ties koordinatoj estas la jenaj:.
Lit.Cologne
La alta nombro de vizitantoj, pli ol 70 mil en 2006 estas juĝata kiel indico, ke ne nur muziko kaj filmo, sed ankaŭ literaturo povas esti prezentata je festivalo. 2006 la daŭro estis plilongigita unuafoje al naŭ tagoj.
Vaulion
Vaulion estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 459 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,17 km², de kiuj 43,3% estas kovritaj de arbaro, 52,9% servas por agrikulturo kaj 3,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Vaulion limas en nordo al Vallorbe, en nordoriento al Premier, en oriento al Romainmôtier-Envy, en sudoriento al Juriens, en sudo al Mont-la-Ville, kaj en okcidento al L'Abbaye.
Trafiko
Vaulion situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 130, kiu pasas de Orbe trans la montopasejo Pétra-Félix al la Lago de Joux. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 15 kilometrojn nordoriente de la komunumo apud Les Clées. Pere de poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Croy kaj al Orbe la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Vaulion datiĝas el la jaro 1097 kiel Vallis Leonis. Ĝi estis en la jaro 1097 rifuĝejo de servutuloj, kiuj ricevis azilon de la Abatejo Romainmôtier. Ĝis 1537 Vaulion apartenis al la Senjorujo Romainmôtier kaj poste sub berna regado ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la samnoma berna voktejo. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Orbe, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Zimonjicj
Zimonjicj (zimonjitj), serbe Зимонић, slave Zimonić, hungare Ilonakertváros aŭ Ilonafalu estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Banato (tamen geografie en regiono Baĉka), en municipo de Kanjiĵa.
Situo
Zimonjicj situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Senta-Kanjiĵa.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Zimonjicj 340 homoj, (hungaroj 185 (54 %), serboj 152 (45 %) kaj aliaj).
Montejícar
Montejícar [monteĤIkar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. Limas kun la municipa teritorio de Huelma (provinco Ĥaeno).
Oni ne konas la fondon de la vilaĝo. Dum la Reconquista estis militista setlejo. Ĝi estis konkerita en 1486 fare de la Katolikaj Gereĝoj. Estas restaĵoj de arabaj kastelo kaj murego, romia ponto, ermitejo kaj preĝejo.
La urbestroj estas maldekstraj.
Olivia Newton-John
Olivia NEWTON-JOHN estis aŭstralia kantistino kaj aktorino. Ŝi naskiĝis en Cambridge en Anglio kaj mortis la  en Kalifornio. Ekde sia 5-a jaraĝo ŝi kreskis en Melburno, kie ŝi komencis kiel folka kantistino.
Grava rompo en ŝia kariero estis rolo en la filmo Grease. Akompanas ĝin ankaŭ vico da furorkantoj, krom aliaj You're The One That I Want (dueto kun John Travolta), Summer Nights kaj Hopelessly Devoted To You. En la jaro 1980 ŝi rolis en Xanadu, el kiu devenas ankaŭ tre sukcesa kanto Xanadu.
NGC 1563
NGC 1563 (aliaj indikoj — PGC 15000, MCG -3-12-5, NPM1G -15-0225, IRAS04204-1546) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Solofra
Solofra estas komunumo de Italio.
Interknabino (filmo)
«Interknabino» (Интердевочка, Interdjevoĉka) estas artfilmo de Pjotr Todorovskij bazita sur la samnoma romano de Vladimir Kunin. Ĝi filmiĝis kiel kunlaboraĵo inter Sovetunio kaj Svedujo kaj fariĝis unu el la plej popularaj filmoj de la epoĥo perestrojka, estante la plej spektata je la 1989-a jaro (havante tiujare 4,13 milionojn da spektantoj).
Intriga resumo
La intrigo centriĝas ĉe la juna flegistino Tanja Zajceva, kiu loĝas en Leningrado kaj libertempe okupiĝas kiel amoristino. Per subaĉetadoj ŝi penetras en fremdturistajn hotelojn kaj donas intimajn servojn al eksterlandanoj por fremda valuto. Kiel multaj sovetaj homoj, kies idealojn subite ŝanĝis la ĵuskomencita Perestrojko, Tanja ne konsideras siajn agojn riproĉindaj; malgraŭe ŝi lasas sian patrinon Allan, modestan instruistinon, en malscio. Unufoje, ŝi ekhavas amorrilaton kun svedo Edvardo Larsen, kiu post tio faras subite kaj neatendite svaton al ŝi. Tanja konsentas, kvankam oni komprenas ke ŝi edziniĝas nur kalkule, tial ke ŝi volas havi «apartamenton, aŭton, kaj monon» kaj revas «vidi la mondon propraokule». Por Tanja, edzineco estas simple permesilo al sonĝeca okcidenta mondo. Sian konduton ŝi pravigas dirante ke «ĉiuj sin vendas», kvankam Alla ne povas eĉ imagi, ke ŝia filino laŭlitere komercas sin.
Sur la vojo de Tanja tamen stariĝas la tiama soveta burokratio: por eliri Svedujen estas necese diversaj dokumentoj kaj per plej peza kosto ŝi havigas eliran permeson de sia biologia patro, kiu la familion forlasis antaŭ 20 jaroj. Estante malriĉa gardisto, li postulas por sia konsento tri mil rublojn -- tiutempe grandegan sumon. Tanja estas devigita denove amoristiniĝi por akiri tiom da mono. En tiu plano helpas ŝin ŝia antaŭa kliento el Japanujo, kiu pagas al ŝi 750 dolarojn por unu nokto. Tanja interŝanĝigas ĉi tiom je rubloj helpe de sia amikino «Kisulja» kaj elpagas al sia patro la postulatan kiomon. Ricevinte la eliran konsenton de sia patro, ŝi urĝigas sin Svedujen.
Svedujo rapide enuigas Tanjan, kaj ŝia ununura distraĵo fariĝas rusa kamionisto nomita Viktor, kiu laboras por Sovtransavto (soveta kamionkontoro). Tra Viktor, Tanja sendas donaĵojn al sia patrino en Leningrado. Siavice ŝiaj novaj svedaj «amikinoj» ne forgesas eĉ unuminute, per kia maniero Tanja pasinte enkasigis monon en Sovetunio kaj je kia cirkonstanco ŝi renkontis Edvardon. Tiu vere amas sian edzinon, sed oftege faras al ŝi komentojn rilate al ŝiaj kutimoj. Tanja estas absolute fremda en nekonata mondo. Ŝi revas viziti sian patrinon, kaj kaŭze de longtempa manko de patrino kaj patrolando pli kaj pli turnas la atenon al alkoholo. Tanja ekkomprenas, ke la unuan fojon en sia vivo ŝi vere enamiĝis, en la kamionisto Viktor. Sed Viktor, enkargigante varojn el kapitalisma lando, evidente invitis la atenton de siaj superuloj: vicfoje, kiam la kamiono de Viktor revenas en Svedujon, antaŭ la stirilo sidas aliulo.
Dume, alia amikino-amoristino «Sima-Guliver» telefonas al Tanja kaj sciigas, ke tiu Sovetunion ne plu povas reeniri: «Kisulja» estis arestita pro valuta interŝanĝo (kiun la Sovetunia leĝaro tiame forte punis) kaj transŝutis la tutan kulpon al Tanja. Inspektoroj alvenas al Alla (la patrino) kaj malkaŝas antaŭ ŝi la misterojn de la enspezoj de ŝia filino. Morale kolapsigita Alla sin pereigas per venena gaso en sia apartamento. La antaŭa najbarino de Tanja ekflaras la odoron de gaso el sur placeto, enkuras la apartamenton, elrompas la fenestron, eltrenas Allan for en la placeton kaj sensukcese klopodas savi ŝin, ĉiujn alarmante. Ŝi vane frapas najbarajn pordojn; respondas neniu.
Ĉi-momente en Svedujo, Tanja ekturnas sin, kvazaŭ aŭskultinte tiun frapon. Ŝi sentas, ke okazis io terura. Panikstate ŝi saltas en aŭtomobilon veturonte flughavenen, kaj frakasiĝos. La dramismon de la finala epizodo plifortigas la rusa tradicia kanto Brodjaga («La vagulo»), kiu estas la gvidmotivo de la filmo.
Historio de kreado
Unu el la notindaj okazaĵoj de la perestrojka sovetunia vivo fariĝis la eldono de la romano Interknabino, fare de Vladimir Kunin, en la ĵurnalo «Aŭrora» la 1988-an jaron. La skribisto kondukis seriozan reserĉon pri la profesia aktiveco de amoristinoj kaj dum kelkaj monatoj observis ilian laboradon en unu el la leningradaj hoteloj.
La labora titolo de la romano estis simple «Amoristino». Tamen la redakcio decdis ne presi la romanon kun tiom skandala nomo, kaj ĝin Kunin eventuale renomis la eŭfemismo «interknabino». Rezulte, tiu neologismo eniris en la rusan lingvon.
La romano elvokis bruan reagon de la legantaro, la redakcio ricevis grandkvantan laŭdon, kaj evidentiĝis, ke ekranigi la romanon povus esti sukcese. Kunin sugestis intrigon laŭ la motivoj de romano de Mira Todorovskaja, kaj la materialo lasis sur ŝi imponon. Ŝi konvinkis sian edzon, Pjotr Todorovskij, iĝi la reĝisoro, kvankam tiu elekto estis iom neatendia. Todorovskij, eksa frontulo fama pro siaj milittemaj filmoj, havis la reputacion de profesiulo - de reĝisoro havanta sendependan kaj unikan rigardon en arto. Sed eĉ por li, krei filmon pri amoristino estis paŝo kuraĝa: en la komenco li senkondiĉe rifuzis surbendigi filmon pri prostituado, sed lia edzino sukcesis ŝanĝi lian opinion.
La bildo «Interknabino» estas unu el la plej fruaj ekzemploj de soveta filmo kreata ne de registara mono. Mira Todorovskaja ekprenis la rolon de produktisto - nova por naskiĝanta sovetunia filmomerkato. Parto de la mono bezonata por filmado oni sukcesis trovi ĉe sveda partnero Filmstallet AB; la ceteron kontribuis la studio Mosfilmo.
Kritiko kaj signifo
Same kiel la filmo «Eta Vera», Interknabino estis unu el la plej fruaj sovetaj filmoj pritraktantaj tabuajn temojn. Kvankam la filmo ĝenerale fariĝis sufiĉe mezriĉe, ĝia defio al la ekzistanta sistemo soniĝis klare. La scenaro ekspluatas la intrigon, rezulte faritan stereotipa por sovetaj kaj rusaj kinistoj. Laŭ la opinio de unu kritikisto, «Interknabino» rekte montras tion, ke eroteco sur soveta ekrano neniam iĝis memstara ĝenro, anstataŭe plenumante rolon helpan, kaj ĉiam portis iun ideologian kaj socian pezon. La filmo kontribuis al la formiĝo de nova virina karaktero sur la ekrano. La ĉefrolulino estas nek patrino nek amatino, sed emancipiĝinta formo de virino, kiu mem diktas siajn sorton kaj profesion.
En la filmo efike estas kontraŭstarigitaj du mondoj: disfaliĝanta soveta mondo de malordo, malsufiĉeco, envio, familiaj skandaloj, malkleraj adoleskoj kaj disrompitaj esperoj kaj stabila komforta okcidenta mondo. Samtempe ĉi tiu kontrasto havas malan flankon: malgraŭ la ĉiutaga malordo de soveta socio, ties anoj estas pli sinceraj, malfermaj kaj homecaj. En la Okcidento tamen ĉion regas frida kalkulado, kaj homrilatoj memorigas onin pri kontrakta merkateco. Ĉi tio elstaras en la sceno, kie unu el la klientoj de Tanja postulas, ke ŝi denove faru al li amorajn servojn kaj, ricevinte neon, la ordema familiestro penas lin seksperforti; ankaŭ ĉi tiu eco montriĝas en sceno, kie la itala kliento de Ljalka en paniko forfuĝas en sia BMW, senkonsidere al ŝiaj krioj petantaj helpon). Ĉe la rando de ĉi tiuj du mondoj loĝas amoristinoj.
Malgraŭ la malfacileco de la tuŝita temo, Todorovskij sukcesis krei la filmon kiel ekstertempan dramon nekunligitan al konkretaj cirkonstancoj. La heroino per ia ajn prezo volas eskapi la cirkaŭaĵojn, kie ĝi estas devigata kunmeti la kontraŭdirajn profesiojn de flegisto kaj amoristino. Sed tute forlasi tiun kutimigitan mondon estas neeble.
Kunin konsideris sian libron sufiĉe mezkvalita, kaj la filmo, kune kun la trakto de Todorovskij al lia scenaro, al li entute ne plaĉis. Laŭ la opinio de la verkisto, la filmo estis tro streĉita kaj havis malĝuste asignitajn akĉentojn. Dum filmado li ekkverelis kun la reĝisoro kaj abrupte foriris.
La filmo ĝuis sukceson ĉe soveta publiko (havante pli ol 40 milionojn da spektantoj en la 1989-a jaro) kaj vendiĝis eksterlande. Ĝi gajnis plurajn premiojn, kaj sovetajn kaj internaciajn (vidu ĉi-malsupre).
Alberto Ruiz-Gallardón
Alberto RUIZ-GALLARDÓN JIMÉNEZ (Madrido, 11-a de decembro de 1958) estas hispana politikisto, nuntempa ministro pri justico en la Hispana Registaro kaj grava membro de la Popola Partio. Ĝis decembro 2011, li estis urbestro de Madrido.
Infanaĝo kaj personaj informoj
Li estas edzigita al María del Mar Utrera (filino de la eksa ministro faŝisma kaj ĝenerala sekretario de la Nacia Movado en la unua registaro de Carlos Arias Navarro, José Utrera Molina). Ili havas kvar filojn. Li estas nepo de la ĵurnalisto Chispero kaj sekve pranepo de la muzikisto Isaac Albéniz.
Komencoj en la politiko
En 1983 li estis elektita kiel magistratano de la Urbodomo de Madrido.
En 1986 li fariĝis membro de la Plenumkomitato de la Popola Alianco kaj en 1989 li estis nomumita ties Ĝenerala Sekretario. En junio de 1987 li estis elektita deputito de la Asembleo de Madrido (regiona leĝdona institucio). Monaton poste li estis enoficigita proparolanto de sia Parlamenta Grupo en la Senato, posteno kiun li okupis ĝis kiam li estis enoficigita prezidanto de la Komunumo de Madrido.
Prezidanto de la Madrida Regiono
En 1995 Ruiz-Gallardón venkis per absoluta plimulto en la balotoj al la prezidanteco de la Aŭtonoma Regiono (Komunumo) de Madrido, kaj estis elektita ties prezidanto. Li renovigis tiun postenon en 1999, denove kun absoluta plimulto de sia partio. Lia politiko ĉekape de la Komunumo karakteriziĝis de la dialogo kun la sindikatoj kaj labormastraro, kio fruktis en iniciatoj kiel la oficialigo de laborskemo de 35 horoj semajne en la regiona administrado. Krome li mastrumis la transdonon de la respondeco pri Sano kaj Edukado de la centra Administrado al la regiona povo.
Urbestro de Madrido
En 2003, li denove ŝanĝis de politika scenejo pro peto de José María Aznar, tiama prezidanto de lia partio kaj de la hispana registaro, kaj li kandidatis por la elektoj al la urbestrado de Madrido. Kiel numero 2 en la sama listo sin prezentis la edzino de Aznar, Ana Botella. Li denove venkis per absoluta plimulto, fronte al la socialista Trinidad Jiménez.
En 2004, li estis la sola membro de la Popola Partio kiu intervenis publike en la Kongreso de la partio, farante memkritikon pro iuj de la misfunkciadoj faritaj de lia partio en la registaro de la nacio, kiuj estis ĵus kaŭzintaj la malvenkon de la partio fronte al José Luis Rodríguez Zapatero. Li ricevis internajn kritikojn en sia partio, kaj famas liaj malbonaj rilatoj kun sia posteulo en la prezidanteco de la Madrida Regiono, Esperanza Aguirre.
Inter liaj iniciatoj en la Urbodomo elstaras la projekto Madrido Strato 30 konsistanta en la modifo de la interna urba aŭtovojo M-30, kiu ĉirkaŭas la urbon, inkludante ties partan subterigon en la parto koincida kun la fluo de la rivero Manzanares. La verko daŭris 22 monatojn, kaj kaŭzis fortan enŝuldiĝon al la urbo. Alia projekto estas la translokigo de la Madrida Urbodomo el la malnova sidejo en la Placo de la Vilaĝo al la grandioza Palaco de Komunikaĵoj.
Post lia reelekto por dua periodo en 2007, lia sekva projekto estis la impulso al la kandidateco de Madrido al la Olimpikoj de 2016, kiun fine akiris Rio-de-Ĵanejro en Brazilo.
Politika sinteno
Li apogis la kandidatecon de Mariano Rajoy kiel prezidanto de la Partio. En 2008 li publike montris intereson prezentiĝi por la Kongreso de Deputitoj, sed trovis malhelpojn ene de sia partio.
Laŭ iuj enketoj, Alberto Ruiz-Gallardón estas unu el la plej bone taksitaj politikistoj de la nacia panoramo. Li ne estas fronte rifuzita de la partianoj de aliaj partioj, kaj foje ricevas malmolajn kritikojn fare de membroj de lia partio pro lia supozata "progresemeco".
13525 Paulledoux
13525 Paulledoux estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Dilsen-Stokkem
Ekde 1977 la municipoj Dilsen, Lanklaar, Elen, Rotem kaj Stokkem apartenas al Dilsen-Stokkem, la ĉefa municipo.
13525 Paulledoux
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la belga astrofizikisto Paul Ledoux (1914–1988), kiu ricevis la Premion Francqui en Ekzaktaj Sciencoj en 1964. Por siaj enketoj pri problemoj de stelaj stabilecoj kaj , li estis premiita per la Madalo Janssen de la Akademio de Sciencoj de Francio en 1976.
Eureka (Misurio)
Eureka interalie estas loĝloko de Misurio, subŝtato de Usono. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La nomo devenas de la surprizita elkrio Eŭreka! (greke εὕρηκα!), fama diraĵo de Arkimedo, atribuita al li post lia eltrovo de la principo de Arkimedo.
Senornama paruo
La Senornama paruo aŭ Kverkoparuo, Baeolophus inornatus, estas eta kantobirdo de Nordameriko, specio de la familio de Paruedoj. La American Ornithologists' Union disigis la Senmarkan paruon en la du speciojn nome Senornama paruo kaj Juniperparuo en 1996, pro diferencoj en kanto, preferata habitato kaj genetika formo.
Aspekto
La Senornama paruo estas eta, brungriza birdo kun eta tufo aŭ kresto. La vizaĝo estas senmarka kaj la subaj partoj estas helgrizaj. Ambaŭ seksoj estas similaj, kaj estas malmulta seksa dimorfismo.
Disvastiĝo
Tiu specio loĝas la tutan jaron en la marbordo de Pacifiko, ili estas loĝantaj birdoj el suda Oregono suden tra Kalifornio okcidente de Sierra Nevada al Baja California, sed ĝia ĉefa teritorio ĉirkaŭas la centron de Valo San Joaquin. Ili preferas malfermajn sekajn kaj varmajn arbarojn de kverko aŭ miksitajn de kverko kaj pino en mezaj altoj.
Kutimoj
La Senornama paruo ripozas en kavaĵoj, densa foliaro aŭ birdoskatoloj. Dum ripozado en foliaro, tiu paruo elektas branĉeton ĉirkaŭatan de densa foliaro aŭ amaseton de mortaj pinfolioj, kiu montras ŝajnon de kavaĵo. Ili formas parojn aŭ etajn grupojn, sed ne formas grandajn arojn. Ili povas kuniĝi al miksitaj manĝantaroj post reproduktado. Paroj restas kune post la reprodukta sezono.
Senornamaj paruoj manĝas insektojn kaj araneojn kaj estas foje vidataj kaptantaj insektojn. Ili manĝas ankaŭ berojn, glanojn kaj kelkajn semojn. Tiu specio manĝs en foliaro, branĉoj, trunkoj kaj foje surgrunde, foje pendante kapaltere kaj martelante semojn kontraŭ branĉoj por malfermi ilin. Senornamaj paruoj estas allogataj al birdomanĝejoj de sebo, arakida butero kaj semojn de sunfloro.
La kanto de la Senornama paruo estas serio de ripetataj fajfaj notoj de 3 al 7 silaboj, el kiu la unua estas pli altatona ol la sekvonta. La alvoko estas raspa cikka-dii-di.
Zain Issaka
Zain Issaka (イサカ ゼイン, n. ) estas japana futbalisto.
Senornama paruo
Kutimoj
La Senornama paruo konstruas sian neston en pegotruo, natura kavaĵo aŭ nestoskatolo, uzante herbon, muskon, koton, haron, plumojn kaj haŭton. Ili reproduktiĝas el marto al julio, kaj ĉefe aprile kaj maje; la ino demetas 3-9 ovojn, plej ofte 6-8. La ino estas la ĉefa kovanto, kovado daŭras 14-16 tagojn. La idoj estas zorgataj de ambaŭ gepatroj en nesto dum 16-21 tagoj, sed post elnestiĝo ankoraŭ dum 3 aŭ 4 kromaj semajnoj.
Aliaj specioj
La Senornama paruo kaj la Juniperparuo aspektas preskaŭ identaj, sed diferenciĝas laŭ voĉo kaj teritorio. La Senornama paruo havas pli brunan dorson ol la Juniperparuo. La Senornama paruo faras ripetan serion de 3 al 7 silaboj, el kiu ĉiu enhavas unu malaltan kaj unu altan noton, dum la kanto de la Juniperparuo konsistas el serio de rapidaj silaboj de la sama noto. La teritorioj koincidas nur en eta areo de Kalifornio. La Dukolora paruo, kiu ne koincidas en teritorio havas pli blankan ventron, ruĝecajn flankojn kaj nigron en frunto, do ne eblas konfuzo.
Zain Issaka
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Kawasaki Frontale.
Senornama paruo
Eksteraj ligiloj
Senornama paruo Fotaro de Senornama paruo
7740 Petit
7740 Petit estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomo Jean-Marc Petit, fama pro lia laboro pri la dinamiko de la. J.-M. Petit ankaŭ studis la kolizian evoluon de la asteroidoj kaj la dinamikan evoluon de la sistemo 243 Ida - Daktilo.
Tetuan (Metroo de Barcelono)
Tetuan estas stacio sur linio 2 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Dolní Dvory
Dolní Dvory estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Cheb, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas oriente de Cheb proksimume 3,5 km de ties centro. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/606. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Dolní Dvory estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,05 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1269.
Montillana
Montillana [montiĜAna] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. Estas norde de la provinca ĉefurbo, distanta de tiu 55 kilometrojn. Ĝi estas je 1022 metroj de altitudo, kun areo de 76 km² kaj 1386 loĝantoj. La poŝta kodo estas 18569.
La municipa teritorio estas formata de la kernoj Montillana kaj Trujillos.
Kivuo
Kivu estas unu el la Grandaj Lagoj de Afriko. Ĝi kuŝas sur limo inter la Kongo Kinŝasa kaj Ruando, kaj estas en la Albert-Rifto, okcidenta parto de la Granda Rifto. Kivu elfluas en riveron Ruzizi, kiu fluas suden en lagon Tanganjiko. La lago estas loko kie multaj viktimoj de la ruanda genocido de 1994 estis ŝutitaj.
Geografio
La lago kovras tutecan surfacan areon de 2700 km² kaj estas je alto de 1460 metroj pli supre de la marnivelo. La laga lito sidas sur rifta valo kiu estas malrapide tirata aparten, kaŭzante vulkanan agadon en la areo. La lago estas ĉirkaŭbarita per majestaj montoj farantaj ĝin belege aspektanta.
Granda insulo, Idjwi, kuŝas en la lago, kaj inter setlejoj sur ĝia bordo estas Bukavu, Kabare, Kalehe, Saké, Goma en Kongo kaj Gisenyi, Kibuye, Cyangugu en Ruando.
La unua eŭropano vizitinta la lago estas germano grafo Gustav Adolf von Götzen en 1894. Ekde tiam tie estas vidataj fortegaj landlimaj konfliktoj.
Kemio
(Sciencistoj, Sciencistas) hipotezi (tiu, ke, kiu) sufiĉa vulkana interago kun la laga funda akvo (tiu, ke, kiu) havas alta gaso (kunmetigoj, kunmetigas) devus varma akvo, (forto, forto (fiziko)) la metano el la akvo, (fajrero, ekbruligi) metana eksplodo, kaj baskulo proksime samtempa malpremi de karbona dioksido. La karbona dioksido devus tiam sufoki grandaj nombroj de popolo en la laga baseno kiel la gasoj deruli la laga surfaco. Ĝi estas ankaŭ ebla (tiu, ke, kiu) la lago povis fraja lago (cunamoj, cunamas) kiel gaso eksplodas el ĝi.
La riski afektita per Kivu komencita al esti komprenita dum la analitiko de pli ĵusa (eventoj, eventas) je Nyos. Kivu's metano estis nur originale penso al esti malkara natura (resursoj, rimedo) por eksporto kaj la generacio de malkara povo. Iam la (meĥanismoj, meĥanismas, mekanismoj, mekanismas) (tiu, ke, kiu) kaŭzis lago (renversas, kasacias) komencita al esti komprenita, (do, tiel) farita la riski la lago afektis al la loka loĝantaro.
Eksperimenta _vent_ (akvokondukilo, pipo, ŝalmo) estis instalita je Nyos en 2001 al _degas_ la profunda akvo, sed tia solvaĵo por la multa pli granda Kivu devus esti ege multekosta, (kuro, kurante, rulante) enen (milionoj, milionas) de (dolaroj, dolaras). Ne plano havas estas iniciatita al redukti la riski afektita per Kivu.
Metana eltiro
Kivu havas ĵuse estas fundamenti al enhavi proksimume 55 bilionaj kubmetroj de solvis metana gaso je profundaĵo de 300 metroj. Eltiro de la gaso estas nun estante farita sur malgranda (krusto, skalo), kun la ekstraktis gaso estante uzita por kuri (boligiloj, boligas, kaldronegoj, kaldronegas) je bierfarejo. Kiel malproksime kiel grandskala ekspluatado de ĉi tiu (resursoj, rimedo) estas koncernita, la _Rwandan_ registaro havas (signita, subskribita) $80 miliono alpaŝi internacia _consortium_ al produkti metano de la lago. Eltiro estas dirita al esti ege kosti efika kaj simpla ĉar iam la gasa riĉa akvo estas pumpita supren la solvis gasoj (unuavice karbona dioksido, hidrogeno _sulphide_ kaj metano) komenci al eferveski ekster kiel la akva premo prenas suba. Ĉi tiu (projekcii, projekto) estas atendita al (multigi, pligrandiĝo) Ruanda energia generacia taŭgeco per kiel multa kiel 20 (tempoj, fojoj) kaj estos kapabligi Ruando al vendi elektro al najbaraj Afrikanaj landoj.
The Auk
The Auk (la aŭko) estas trimonata akademia gazeto kaj oficiala publikaĵo de American Ornithologists' Union (AOU). Ĝi ekaperis en 1884. La gazeto inkludas artikolojn rilataj al sciencaj studoj pri anatomio, kutimaro, kaj distribuado de birdoj. La gazeto ricevas sian nomon el la Granda aŭko, la simbolo de AOU.
Sakkara
La graveco de ĝia nekropolo ŝuldiĝas al la restaĵoj de funebraj kompleksoj, starigitaj de faraonoj de la Malnova Egipta Imperio kaj la granda nombr de tomboj de nobeluloj, ĉar la loko, konsekrita al la dio Sokar, estis elektita de la faraonoj de la Malnova Imperio por establi sian nekropolon; ĝi estis forrabita ekde antikvaj tempoj.
La tombo de la monarko plej antikva en tiu ĉi nekropolo eble estis tiu de Narmer, kvankam li havas tombon, aŭ cenotafon, la B17 en la nekropolo de Umm el Qaab, en Abidozo, for de Sakkara, en la Supra Egiptio, kaj alia en la nekropolo de Tarĥan.
En Sakkara Imhotepo (la unua arkitekto konata en la mondo) dizajnis por sia faraono Ĝoser, de la 3-a dinastio, tombon el revolucia dizajno, la Ŝtupa Piramido, la unua el grandaj dimensioj starigita en Egiptio. Ankaŭ troviĝas multaj mastaboj de la elituloj de la Malnova Imperio, kiuj kutime situis proksime de iliaj reĝoj, ekde Ĝoser ĝis Pepi la 2-a.
Dum la Malnova Imperio, Sakkara estis forlasita kiel tombejo, kaj Gizo iĝis la nova reĝa nekropolo, dum la 4-a dinastio. Ŝepseskaf denove uzis ĝin, samkiel la sekvaj faraonoj de la 5-a kaj 6-a dinastioj. Ankaŭ dum la Meza Imperio kaj la Nova Egipta Imperio la nekropolo estis uzata.
Ekde la malfrua periodo estis eterigitaj en la nordo de la nekropolo, eble pro la rilatoj kiujn la regiono havas kun Imhotepo, multajn sanktajn bestojn, precipe sanktaj bovoj (enkarniĝo de Apiso), samkiel pavianoj, falkoj kaj ibisoj. Iom pli norde troviĝas tomboj de hundoj, ŝakaloj kaj katoj, kiu estis uzita ĝis la grek-romia epoko.
Poste, en la kopta epoko, establiĝis la kristana kopta monaĥejo Apa Jeremias, kiu uzis materialojn de antikvaj konstruaĵoj.
Lanao
Lanao estas granda lago en la Filipinoj, situanta en provinco Lanao del Sur en la landa suda insulo Mindanao. Kun surfaca areo de 340 km² (131 kvadratmejloj), ĝi estas la plej granda lago en Mindanao kaj la dua plej granda lago en Filipinoj.
János Devich
János Devich [jAnoŝ deviĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Devich János estis hungara violonĉelisto, altlerneja instruisto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio (2013). Lia frato estis Sándor Devich, lia nepo estis Gergely Devich.
Fotio la 1-a (patriarko de Konstantinopolo)
Sankta patriarko Fotio la Granda (Ο Μέγας Φώτιος ή Άγιος Φώτιος, ĉ. 820–893) estis bizancia teologo, patriarko de Konstantinopolo (en la jaroj 857—867 kaj 877—886), patro de la Orienta Eklezio.
János Devich
Biografio
János Devich frekventis bazlernejon jam en Budapeŝto, poste li maturiĝis en kalvinana gimnazio en 1952, pli poste li studis muzikon en la nacia muziklernejo, fine li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1962. Lia plej grava instruisto estis Antal Friss. En 1963 li plulernis en en:Accademia Nazionale di Santa Cecilia de en:Enrico Mainardi. Inter 1960 kaj 1985 li apartenis al la Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste ĝis 1991 al nacia filharmonia orkestro, dum inter 1966-1997 al arĉa kvaropo. Kun tiuj orkestroj li koncertis tra la mondo. En 1985 li ekinstruis en la Muzikarta Altlernejo en rango docento, ekde 2005 rektora konsilisto. Li estis gastinstruisto en 1986 en Weikersheim, en 1991 en Blonay, en 1996 en Estoril. Inter 1998–2002 li havis signifan postenon en la kultura ministerio. Li ricevis premiojn inter 1969-1996. Li edziĝis en 1974.
Fotio la 1-a (patriarko de Konstantinopolo)
Atakite de papo Nikolao la 1-a, Fotio unue levis la polemikon kontraŭ Romo je la nivelo dogma, indikante ke Filiokvo estas herezo (verdire, la Okcidenta Eklezio tiam ankoraŭ ne dogmigis Filiokvon). Anatemita de Nikolao la 1-a en la jaro 863-a, Fotio estas sanktulo kaj Eklezia patro en la Orienta Eklezio.
Distrikto Krasnystaw
Administra divido
En la distrikto estas du urboj Izbica kaj Krasnystaw, kaj 9 komunumoj.
Fotio la 1-a (patriarko de Konstantinopolo)
Verkoj
El la verkoj de Fotio unu restas precipe valora fonto por la scienco. Posedanto de granda biblioteko, Fotio faris referaĵojn pri la legataj libroj — religiaj kaj profanaj, paganaj kaj kristanaj. Tiel lia «Libromiriado» (Μυριοβιβλίον; fakte temas pri 280 verkoj) konservis informojn pri tio, kion enhavis verkoj poste perditaj — kaj eĉ pri tio, kio mankis en verkoj konservitaj (sed estas enŝovita en la tekstojn kiuj nin atingis).
En sia korepondado (konserviĝis pli ol 260 leteroj), tre varia laŭ sia temaro, Fotio aperas kiel klerulo, sprita konversacianto kaj eminenta stilisto, plene posedanta la rimedojn de la antikva retoriko.
Teologie la plej grava verko de Fotio estas lia studaĵo pri aldonoj faritaj de la Okcidenta Eklezio en la Nicean-Konstantinopolan Kredkonfeson (Περὶ τὴς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μυσταγωγίας).
Servleto
Servleto estas Javo-programeto kiu obeas certan API-on: javax.servlet. Tiel ĝi povas servilflanke servi laŭ la http-protokolo. Por tio, oni bezonas Javo-kapablan servilon kiu kapablas ruligi servletojn, kiel ekz. Apache Tomcat.
Deveno de la vorto
La vorto servleto devenas de vorto apleto, eta programo skribita en Javo kiu ruliĝas en la retumilo kaj montriĝas en la retpaĝo mem (same kiel Flaŝ-programetoj). Kompare, servleto estas eta programo kiu ruliĝas en la servilo.
La plej komuna uzo de servleto estas por dinamike generi retpaĝojn, depende de la la parametroj de la peto kiu sendas la retumilo al la retejo.
Historio
La originala postulspecifo por servletoj estis kreita de Sun Microsystems (versio 1.0 publikiĝis en junio 1997). Komence de versio 2.3, la postulspecifo de servletoj estis lasigita al Komunumo ĉirkaŭ Java (JCP - Java Community Process).
Janina Karasiówna
Janina Irena Karasiówna (naskiĝis la 3-an de majo 1903 en Niĵnij Novgorod, mortis la 25-an de oktobro 1948 apud Ĉenajo) – majoro de Pola Enlanda Armeo, kunfondintino de Servo al Venko de Pollando, teozofino, proksima kunlaborantino de Wanda Dynowska.
Vivo
Ŝi naskiĝis en familia bieno. Filino de Klemens (inĝeniero) kaj patrino Bronisława Brzozowska. Komence lernis en porlernantina lernejo de Pola Help-Komitato de Milit-Viktimoj en Moskvo. Al Pollando alvenis en 1918 ekloĝante en Vilno. Daŭrigis sian edukadon en Gimnazio je la nome al Eliza Orzeszkowa, kie abiturientiĝis junie 1922. De januaro 1923 ŝi studis en Humanisma Fakultato de Universitato Vilno je la nomo al Stefan Batory. Poste translokiĝis al Varsovio, kie studis de oktobro 1925 en Kuracista Fakultato de Varsovia Universitato, samtempe studante du jarojn en Studumo de Soci-Kleriga Laboro de WWP (Libera Pola Universitato). De novembro 1931 studis en Pedagogia Fakultato de WWP.