cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heidesheim am Rhein
Krom la centra parto Heidesheim la komunumo konsistas el la partoj Heidenfahrt kaj Uhlerborn kaj kune kun la najbara komunumo Wackernheim (2600 loĝantoj) konsistigas komunumaron.
Heidenheim situas ĉe la aŭtoŝoseo A 60 inter la urboj Majenco kaj Bingen.
Oostrozebeke
Oostrozebeke (, proksimuma prononco, etimologie "orienta roza rojo") estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Tielt.
Alvarenga Peixoto
Inácio José de Alvarenga PEIXOTO [Inacjo Ĵoze de Alvarenga Pejŝoto] (naskiĝis la en Rio-de-Ĵanejro, mortis la  en Ambaca), estis brazila advokato kaj poeto de la novklasika periodo aŭ arkadiismo. Li partoprenis en la Minas-Ĝerajsa Ribelo.
Bašovce
Bašovce, hungare Bassóc [baŝOc] estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany.
Tago H
Sekvoj
Eble pro la spertoj de Svedio Islando en 1968 sekvis ĝian ekzemplon kaj ŝanĝis al dekstra stirado, kvankam ĝi ne havas terajn landlimojn.
Bašovce
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Antaŭ la hungara erao la loko apartenis al la Grandmoravia Regno. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 en latina formo villa Bessan. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bassóc 522 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nové Mesto nad Váhom, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Bašovce 338 homoj, (escepte de unu, ĉiuj slovakoj).
Tago H
Eksteraj ligiloj
Parte finnlingva, parte svedlingva dokumento pri la afero.
Aïr-montaro
La Aïr-montaro [aˈiːr] (Abzin) estas alta montaro en centra Niĝero (Afriko). Ĝi konsistas el ĉeno de montoj, kiuj altas en norda-suda direkto ĝis kaj altiĝas el la orienta sablodezerto Ténéré. La plej alta monto estas la alta Idoukal-n-Taghès (ankaŭ nomata Mont Bagzane). La nordorienta vento blovas en la ombro de la montoj sablon al ĝis 400 metroj altaj dunoj. Precipe je la okcidenta flanko ekzistas multaj vadioj.
Ekzistas kelkaj oazoj, kie loĝas nenomadaj tuaregoj, precipe Kel Ewey, kiuj vivas de ĝardenkultivado kaj besttenado. La necesa akvo ili ricevas el putoj. Ili nur havas kamelojn kaj kaprojn. La plej famaj oazoj estas Timia, montoazo, Iferouane kaj Tabelot. La ekonomio de la Kel Ewey-tuaregoj baziĝas je triangula komerco inter la Aïr, Bilma kaj Kano en Nigeria. Ĉe la okcidenta etendiĝo de la Aïr situas la uranminejoj de Arlit.
La norda parto de la Aïr-montaro apartenas kun la nordorienta parto de la dezerto Ténéré ekde 1991 al la monda natura heredaĵo de UNESKO. La Aïr- kaj Ténéré- naturrezervejo estas kun 77.000 km² la plej granda protektejo de Afriko.
La monta regiono formas sahela enklavo meze en la Saharo kaj ĝi estas la plej norda punkto, kie ankoraŭ troviĝas vegaĵojn. Jenaj arboj kreskas tie: Salvadora persica kaj Faidherbia albida, Maerua crassifolia, Balanites aegyptiaca, Hyphaene, Boscia senegalensis, akacioj kaj Calotropis procera. La plantoj kreskas rande de la riveraj valoj, se pluvis ĉe la supra riveroparto. Eĉ mediteraneaj plantoj troviĝas tie, ekzemple olivoj, Pennisetum glaucum kaj sorgo. La faŭno konsistas el 40 mamuloj, 165 birdoj kaj 18 reptilioj.
Alvarenga Peixoto
Vivo
Studis pri juro en la Universitato de Koimbro kaj poste fariĝis juĝisto en Minas-Ĝerajso, kie li geedziĝis kun la poetino Bárbara Heliodora. Partoprenis en la Minas-Ĝerajsa Ribelo kaj oni diras ke li pripensis la flagon de la ribelo kie estas latine skribita Libertas quae sera tamen (Libereco, kvankam malfrua).
Aliaj Referecoj
Bibliographia brasiliana
Florilégio da poesia brasileira
Parnaso brasileiro
József Gyula Tőzsér
TŐZSÉR József Gyula [toe:je:r] rumanuja hungara libroeldonisto kaj librovendisto. Li naskiĝis la 19-an de januaro 1945 en Joseni kaj mortis la 7-an de oktobro 2013 en Kluĵo. Li estis la edzo de verkistino Mária Kozma.
Kariero
József Tőzsér laboris inter 1969 kaj 1976 en Gheorgheni ĉe la koperativo de konsumado, poste inter 1976 kaj 1993 li estis sekciestro komerca, poste direktoro de Entrepreno pri Librodisvatidago de Distrikto Harghita. Li havis gravajn meritojn pri disvatigado de libroj en tuta Transilvanio en malfacilaj kondiĉoj fare de komunista diktaturo. En 1993 li fondis kune kun la eldonejo Akadémiai Kiadó (Akademia Eldonejo) de Budapeŝto la libroeldonejon kaj librovendejon Pallas-Akadémia Könyvkiadó en Miercurea Ciuc.
Gagliano del Capo
Gagliano del Capo - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Bando Denny (Seatlo)
La Bando Denny (angle Denny Party) estis grupo de homoj el Usono, kiu en 1851 alvenis al nuna Alki Point kaj tie fondis setlejon, kiu finfine kreskis kaj fariĝis la nuna urbo Seatlo. Sub la estrado de Arthur Denny, ili ekmigris okcidenten el Cherry Grove (Ilinojso) la 10-an de aprilo, 1851; la plej granda parto de la grupo haltis en Portlando, ĉar Arthur malsanis kaj lia edzino Mary Ann estis akuŝenda. Kelkaj grupanoj pluiris norden ĝis Alki, kie la 28-an de septembro ili ekkonstruis la unuan domon tie. La ceteraj grupanoj alvenis per ŝipo la 13-an de novembro, 1851, kaj tiun daton oni konsideras la naskiĝtago de Seatlo.
Daniela Hlaváčová
Daniela (kutime nur: Dana) HLAVÁČOVÁ (n. 20-an de junio 1945 en Suchdol ĉe Prago) estas ĉeĥa aktorino.
Biografio
Dana Hlaváčová estas fratino de Jana Hlaváčová; ŝi lernis aktori kaj en 1963 ŝi la unuan fojon havis rolon en filmo. Specialan famecon ŝi internacie atingis per la rolo de bofratino de cindrulino, en la fabela filmo de 1973 «Tri aveloj por cindrulino» («Tři oříšky pro Popelku», «Drei Haselnüsse für Aschenbrödel»).
Nune ŝi gvidas priartan lernejon en Prago-Libeň.
Corfe Castle
Corfe Castle estas vilaĝo, kaj ruinigata kastelo, en Dorset, Anglio. Laŭ censo de 2001, la vilaĝo enhavas ĉ.1430 loĝantojn.
Estas tombaj tumuloj kiuj datiĝas de ĉ.6000 a.k. Dum la anglosaksa epoko estis fortifikaĵo, kie Eduardo la martiro estis murdata la 18-an de marto 978.
La nune videbla kastelo konstruiĝis dum la 11-a jarcento, kun postaj aldonaĵoj, kaj estis reĝa kastelo. Elizabeto la 1-a vendis ĝin al sia kanceliero Kavaliro Christopher Hatton. En 1635 Kavaliro John Bankes, ministro de Karlo la 1-a, aĉetis ĝin. Dum la angla enlanda milito ĝi estis sieĝata de la subtenantoj de la parlamento en 1643, kiam la defandantoj forpelis la atakantojn, kaj 1646, kiam ĝi estis kaptata pro perfido. La kastelo estis parte detruataj. Post kiam Karlo la 2-a iĝis reĝo en 1660, la Bankes-familio regajnis siajn bienojn, inkl. Corfe Castle, sed ne rekonstruis la kastelon. Dum la 1980-aj jaroj, Corfe Castle estis donata al la National Trust.
Zapado
Zapado estas ago, kiam televidanto rapide ŝanĝadas la programojn, sen daŭre spekti iun el ili (nova PIV), ĉar li nur volas scii, kion oni elsendas ĉe unuopaj kanaloj, por ke li povu elekti la plej interesan programon. La ago komenciĝis en Usono, pro deziro al spektantoj interŝanĝi televidkanaloj dum reklamvideoj.
Māra
Māra estas ofte menciata diino en la latva mitologio. Nuntempe temas pri populara latvalingva virina persona nomo. Festotago de ŝi estas la 25-a de marto.
Aliaj latvaj diinoj komprenatas kiel alternativaj aperoj de la diino Māra. Foje ŝi nomatas "patrino de la bovoj" (latve Lopu māte). Māra estas la diino de la tero, de la virinaj taskoj, al kiuj laŭ la tradicia kampara kompreno en Latvio aparte estas la zorgado pri infanoj kaj bovoj (en tiu kombino), kaj la diino de ĉiuj ekonomiaj aktivecoj („La dio Dievs kreis la tablon, sed Māra la panon.“) ĝis la administrado de mono kaj komerco.
Spektado
Spektado signifas atenti per la vido kaj aŭdo tion, kio estas prezentata, precipe la teatrajn spektaklojn, filmojn en kinejo, programojn en televido, sportojn en stadionoj, muzikon en koncertejo, sed ankaŭ surstratan akcidenton. Ĝi estas intenca atenta sekvado de ia vidinda okazaĵo.
Māra
Kiel alternativa apero de la dio Dievs, ŝi post la morto de homo akceptas ties korpon, dum Dievs prenas la animon. Ŝi estas la diino de la agroj, kiuj nomatas "grundo de Mara" (latve Māras zeme).
Aparte en la regiono Kuronio ŝi proksime asociiĝas al la diino Laima ("la feliĉa").
Post la kristanigo de Baltio, la diino Māra ofte estis identigita kun la dipatrino Maria - ofta fenomeno en kristanigitaj regionoj kiuj ĝis tiam havis fortajn antaŭkristanajn diinojn. Ŝia festotago tiel foje ankaŭ konsideratas la 15-a de aŭgusto, la festotago de ĉieliro de Maria.
Alternativaj nomoj estas Māre, Mārīte, Mārša kaj en Kuronio ankaŭ Māršava.
Svisa Asocio de Esperanto-Fervojistoj
La Svisa Asocio de Esperanto-Fervojistoj (SAEF) estis landa asocio de la Internacia Asocio de Esperantistaj Fervojistoj, kiu ekzistis ekde 1909 ĝis la dua mondmilito. Post la milito, la asocio ankaŭ estis landa asocio de la posteula organizaĵo Internacia Fervojista Esperanto-Federacio (IFEF) fondita en 1948. Interalie, inter la jaroj 1952 kaj 1956 ĝia prezidanto estis Hans Bipp.
Ankoraŭ el 2003 notiĝas presita cirkulero de la asocio, nomata Gaja Esperanto-Rondo Instruiteca. En 2003 aperis ties 40-a eldono.
Grödersby
Grödersby (dane: Grødersby, Grødesby) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Kappeln-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies kaj la administra centro estas la urbo Kappeln, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
Antonello da Messina
Antonello da Messina, kromnomo de Antonio di Giovanni de Antonio (Mesino, 1430 - Mesino, februaro 1479, Sicilio), estis itala pentristo. Li estis la ĉefa sicilia pentristo de la 15-a jarcento, unue en la malfacila ekvilibro de miksado de lumo, atmosfero kaj atento al detaloj en flandra pentrarto kun la monumenteco kaj racia spaceco de la itala skolo. Liaj portretoj estas famaj pro viveco kaj psikologia profundo.
Dum lia kariero li montris konstantan dinamikan kapablon korpigi ĉiujn artajn stimulojn de la urboj kiujn li vizitis, ĉiufoje proponante gravajn aŭtonomajn kontribuojn, kiuj ofte iris por riĉigi lokajn lernejojn. Ĉefe en Venecio li revoluciis lokan pentradon, admirante liajn atingojn, poste reprenitajn de la grandaj mastroj, kaj tial ĝi kondukis la vojon al tiu dolĉa kaj homa "tona pentraĵo", kiu karakterizis la venecian renesancon.
Esperanta Himnaro
Esperanta Himnaro estas la titolo de Kristana kantaro (ĉefe tekstoj, kun kelkaj melodioj). Ĝin verkis kaj kompilis (kaj eldonis) Leonard Ivor Gentle. La formato estas simila al la pli grava, pli fama Himnaro Esperanta (1910-1965) redaktita de Montagu C. Butler, sed la kovrilo estas ruĝa, kontraste al la blua kovrilo de Himnaro Esperanta.
Fikreaĵo de la Nigra Laguno
Fikreaĵo de la Nigra Laguno (angle: Creature from the Black Lagoon) estas usona sciencfikcia filmo de 1954. Ĝia reĝisoro estis Jack Arnold kaj la scenaron skribis Harry Essex kaj Arthur A. Ross.
Ĝi estas unu el la plej fundamentaj filmoj de la monda kino de la 1950-aj jaroj. La subakvaj scenoj de la monstro estis filmitaj rigardante la aktorinon Julie Adams kiam ŝi naĝis en lago; ĉi tiuj scenoj influis sur la filmo Jaws. Same, la sono de la fikreaĵo estis uzita de Steven Spielberg en la filmoj Duel kaj Jaws.
Resumo
Usona scienca ekspedicio iras al la Amazono, ili volas malkovri ne konatajn bestajn speciojn. Kiam ili venas a la loko nome la Nigra Laguno ili ekkonas ke la legendoj estas veraj. La monstro estas fiŝhomo kun granda forto. La fikreaĵo mortigas kelkajn membrojn de la ekspedicio kaj kaptas knabinon Kay. La homoj kiuj postvivis iros serĉi la knabinon.
Fonto
La argumento de la filmo baziĝas sur meksika legendo, kiun aŭskultis la reĝisoro, Jack Arnold, el la produktisto, William Alland. La legendo diris, ke en la Amazono vivas fikreaĵo kiu unufoje jare kaptas knabinon de unu el proksimaj vilaĝoj. Post li aŭskultis la historion li decidis filmi ĝin. Laŭ la reĝisoro la filmo provis krei atmosferon de teroro bazita en la malkonataĵo.
Produktado
Kiel la monstro faris du aktoroj, Ben Chapman kaj Ricou Browning. La unua faris la scenojn en tero kaj la dua la scenojn en akvo. La kostumo estis farita el kaŭĉuko kaj kostis dek ok mil dolaroj. La aktoro promenis malrapide, ĉar li estis veterano post la milito de Koreo.
Anunakoj
La vorto Anunnaki (esperanto Anunako) estas donata por grupo de la sumeraj kaj akadaj gedioj rilatinĝintaj al la Anunna (la “kvindek grandaj gedioj”) kaj la Igigoj (pli malgrandaj gedioj). Same, en kelkaj grupoj de nifologoj, ĉi tiu estas la nomo kiun ricevas supozeblaj eksterteranoj, sur kiuj verŝajne baziĝis la mitoj, laŭ hipoteza eksterterana invado en la antikvo. Tiuj unuopuloj ne donas ian sciencan pruvon por tiaj teorioj pro kio tiuj movadoj kaj pensmanieroj estas konataj kiel pseŭdosciencoj.
Laŭ pli frua babilona mito, la anunakoj estis gefiloj de Anu kaj Ki, la dioj gefratoj, gefiloj de Anŝar kaj Kiŝar.
Hidraŭlika amplifilo
Hidraŭlika amplifilo estas hidraŭlika elemento reganta flu-kvanton aŭ premon de likvo, distingiĝanta per regado de elira povumo per malplipova enira grando.
Estas kelkaj tipoj de hidraŭlika amplifilo:
Vézinnes
Vézinnes estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 166 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Geografio
Vézinnes etendiĝas sur 6.3 km², kaj havis 166 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 26 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Claude Chaise, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Zaporogoj
Zaporogoj (ukr. Запорожці), Zaporoga Armeo (ukr. Військо Запорізьке) estis ukrainaj kozakoj, kiuj vivis trans riversojloj de Dnepro (ukraine пороги, porohi, la nomo signifas do "transriversojlanoj"), en tereno nun plejparte kovrita de la akvorezervujo Kaĥovka. Zaporogoj, kies historio komenciĝis en la 15-a jarcento, ludis gravan rolon en la historio de la tuta orienta Eŭropo, ĉefe tiama Respubliko de Ambaŭ Nacioj kaj nunaj Ukrainio, Pollando kaj Rusio. La pinto de ilia disvolviĝo estis en la 17-a jarcento, kiam dum kelka tempo ili ĝuis politikan sendependecon. La zaporoga armeo estis nuligita en la jaroj 1775-1780 de Katerina la 2-a. Nuntempa Ukrainio trovas la historion de zaporogaj kozakoj integra parto de sia propra historio kaj unu el la plej gravaj fontoj de la nacia identeco
Vézinnes
Administrado
Vézinnes apartenas al la kantono de Tonnerre, kies ĉefurbo estas Tonnerre. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Tiree
Tiree (en skotgaela Tiriodh}, {prononce ˈtʲʰiɾʲəɣ) estas plej okcidenta insulo de Proksimaj Hebridoj de Skotlando. La malalta insulo, sudokcidente de Coll, havas areon de 7,834 ha kaj populacion de ĉirkaŭ 800. La tero estas tre fruktodona, kaj malgrandskala agrikulturo, kun turismo, estas la ĉefaj fontoj de dungado por la insulanoj. Tiree, kun Colonsay ĝuas relative altan totalon de sunlumaj horoj dum fino de printempo kaj komenco de somere kompare kun averaĝo por la Unuiĝinta Regno. Tiree estas populara vel-tabuladejo kaj estas proponata loko por ĉeborda ventelektrejo.
Esperantisto de la Jaro/kandidatoj
Jen tabeloj kiuj montras kiuj estis kandidatoj, elektitoj, proponantoj kaj elektantoj por la Esperantisto de la Jaro. Ke iu elektita en iu jaro fariĝas elektanto estas memkomprenebla. Pli surpriziga estas ke iuj personoj estis foje samjare kaj kandidatoj kaj proponantoj aŭ elektantoj.
Proponantoj / Elektantoj
! Proponantoj / Elektantoj !! lando !! titolo !! 1998 !! 1999 !! 2000 !! 2001 !! 2002 !! 2003 !! 2004 !! 2005 !! 2006 !! 2007 !! 2008 !! 2009 !! 2010
Marc Augé
Marc AUGÉ [oĜE] (Poitiers, 2-a de septembro 1935 - 24-an de julio 2023) estis franca antropologo specializita en etnologio. kiel instruisto li profesoris pri antropologio kaj etnologio en la École des hautes études en sciences sociales de Parizo (EHESS), kies direktoro li estis inter 1985 kaj 1995. Li estis ankaŭ respondeculo kaj direktoro de diversaj esploroj en la Nacia centrejo pri scienca esploro (CNRS).
Esperantisto de la Jaro/kandidatoj
Statistikoj
! Jaro !! 1998 !! 1999 !! 2000 !! 2001 !! 2002 !! 2003 !! 2004 !! 2005 !! 2006 !! 2007 !! 2008 !! 2009 !! 2010
65657 Hube
65657 Hube estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la kanada amatora astronomo Andrew Lowe sur  eksponitaj en la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Douglas P. Hube , fakulo, ĉe la Universitato de Alberto, en la studo de sistemoj de mashavaj duopaj steloj de mallonga periodo per spektrometriaj kaj fotometriaj observoj. Lokala nelacebla promocianto de astronomio, li servis kiel nacia prezidento de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado de 1994 ĝis 1996.
Esperantisto de la Jaro/kandidatoj
Statistikoj
(ĉiu elektanto rajtas pri tri voĉoj)
Klarigoj
! kodo !! signifo
Gadolinia (III) oksalato
Gadolinia oksalato aŭ gadolinia oksalato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj gadolinia (III) hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Gadolinia oksalato posedas 2 gadoliniatomojn, 6 karbonatomojn kaj 12 oksigenatomojn. Gadolinia oksalato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de gadoliniaj derivaĵoj.
Marc Augé
Krome, Augé stampis la koncepton de "surmoderneco" el meditado pri la identeco de la individuo laŭ ties rilato kun la ĉiutagaj lokoj kaj la teknologio.
Marc Augé stampis ankaŭ la koncepton de "neloko" por referenci al la lokoj transiritaj kiuj ne sufiĉe gravas por estis konsiderataj kiel veraj "lokoj". Estas antropologie lokoj tiuj historiaj aŭ ŝlosilaj, same kiel tiuj lokoj en kiuj oni rilatas. Neloko male estas ekzemple aŭtoŝoseo, hotelĉambro, flughaveno aŭ superbazaro... Tiuj nek personigas nek akdonas ion ajn al la identeco ĉar ne facilas internigi ties aspektojn aŭ komponantojn. En ili la rilato aŭ komunikado estas pli artefarita, malpli natura. Tie oni identigas la personojn la enirbileton, la oficiala identigilo, la kreditkarto...
Barão de São Miguel
Barão de São Miguel estas loĝloko (freguesia) en la portugala komunumo Vila do Bispo kaj havis 440 loĝantojn (2001).
Geografio
La loĝloko situas en la valo de Barão je la vojo inter Budens kaj Barão de São João. Ĝi situas 5 km norde de la fiŝista vilaĝo Burgau kaj 18 km de Vila do Bispo, ĝia administra centro. Barão de São Miguel situas tuj ekster la limo kun la naturparko Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina.
Raivis
Raivis estas latvalingva vira persona nomo.
Katedralo de Mönchengladbach
La Katedralo de Mönchengladbach Sankta Vito estas katolika preĝejo en Mönchengladbach. Ekde 974 ĝis la jaro 1802 la katedralo estis la abato-preĝejo de la benediktana abatejo Gladbach. En 1974 papo Paŭlo la 6-a rangaltigis la preĝejon okaze de la 84-a Germana Katolika Foiro en Mönchengladbach kaj de la 1000-jara festado de la abateja fondado al papa malgranda baziliko.
La preĝejohalon karakterizas frugotika ĉefa navo kaj la altgotika ĥorejo, kiuj per sveltaj kaj noblaj formoj konsistigas la arĥitekturan kulminon de la interno. Ĝin starigis konstruestro Majstro Gerardo, kiu ankaŭ estis la unua konstruestro de la katedralo de Kolonjo La riĉe ornamitaj kolonoj kaj murarkaĵoj de la abatokapelo en la supra turetaĝo estas per sia ekestoj en la epoko de la Ŝtaŭfoj plej gravaj por la Rejnlando.
Varetz
Varetz estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 2 109 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Geografio
Varetz etendiĝas sur 20,38 km², kaj havis 2 109 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 103 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Varetz antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Pierre Charliaguet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Varetz apartenas al la kantono de Malemort-sur-Corrèze, kies ĉefurbo estas Malemort-sur-Corrèze. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Tenri
Tenri (japane: 天理市 [tenri-ŝi]) estas urbo en nord-centra parto de Gubernio Nara en Japanio.
La nomo Tenri devenas el Tenrikjo, kiu havas ĉefan preĝejon en la urbo.
En 2015 la urbo enhavis 67'545 loĝantojn.
Esperanto
En Tenri oni planis okazigi ekde la 5-a ĝis la 12-a de aŭgusto 2012 la 68-an Internacian Junularan Kongreson (IJK) de TEJO, sed la organizantoj fine en decembro 2011 rezignis pri la plano.
Felletin (stacidomo)
Felletin estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Felletin, en departemento Creuse, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Busseau-sur-Creuse - Ussel (712000).
Antoine Germain Labarraque
Antoine Germain Labarraque (1777–1850) estis franca kemiisto kaj apotekisto, malkovrinto de la malinfektaj proprecoj de la Akvo de Ĵavelle, kiun li rekomendis sub la diluita formo. En 1795, li ekmalsaniĝis pri tifo kaj post sia resaniĝo li estis liberigita de milita servo. En Montpellier li estis lernanto de Jean-Antoine Chaptal kaj en Parizo li vizitadis la lecionojn de Louis-Nicolas Vauquelin. En 1824, li estis vokita kiel asistanto okaze de la morto de Ludoviko la 18-a, kiu mortis pro longatempa gangreno. La putriĝanta korpo ellasis malbonodoron kaŭze de la malsano, kaj la kemiisto forigis la putran fetoron kovrinte la korpon per litotuko absorbita en klorhava akvo.
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Berthollet_Claude_Louis.jpg| Claude Louis Berthollet (1748-1822) dosiero:Jean-Antoine_Chaptal_(1756-1832),_comte_de_Chanteloup.jpg| Jean-Antoine Chaptal (1756-1832) dosiero:Bertrand_Pelletier.jpg| Bertrand Pelletier (1761-1797) </Gallery> <Gallery> dosiero:Louis-Nicolas_Vauquelin_(1763-1829).jpg| Louis-Nicolas Vauquelin (1763-1829) dosiero:Charles_Tennant.jpg| Charles Tennant (1768-1838) dosiero:Thomas_Alcock_by_Benjamin_Robert_Haydon.png| Thomas Alcock (1784-1833) </Gallery>
Evemerismo
Evemerismo aŭ Eŭhemerismo estas teorio devena el Evemero, laŭ kiu la dioj estis veraj historiaj roluloj kiuj diiĝis post sia morto.
Tiu teorio, kiu indikas, ke mitoj estas el historia kaj socia deveno estus akceptita de la filozofo David Hume kaj de Voltaire, kiu verkis Dialogojn kun Evemero, kies verko fakte perdiĝis kaj estas konatu nur pere de komentistoj (kiaj Diodoro Sicila).
Viviers
Viviers estas la nomo de pluraj artikoloj.
Budens
Budens estas loĝloko (freguesia) en la portugala komunumo Vila do Bispo kaj havis 1573 loĝantojn (2001). Ĝi situas en la Naturparko Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina.
La popoldenseco estas 33,3 loĝantoj/km², pro kio ĝi povas esti klasifikata kiel areo kun malalta denseco.
Galatina
Galatina estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Pikloj
Pikloj estas reliŝo kun krudaj legomoj. La legomoj varias de lando al lando, sed precipe ili estas kukumetoj, arĝentcepetoj, kapsikoj kaj florbrasiko. La uzata acidaĵo estas miksaĵo el vinagro kaj mustardo, pro kio ĝi havas freŝacidan guston.
Pikloj estas de origino angla produkto, kiu estas manĝata ĉe fazeoloj kaj mikspotoj, sed ankaŭ sur pano. En Nederlando ĝi ankaŭ estas prezentata en rapidmanĝejoj kiel saŭco super terpomfritoj. La helflava koloro ĝenerale venas de la kurkuma-radiko.
Zvíkovec
Zvíkovec (Swikowetz) estas kampurbo situanta en Ĉeĥio, en distrikto Rokycany, en Regiono Plzeň, proksimume 12 kilometrojn nordokcidente de Zbiroh kaj 17 kilometrojn sude de Rakovník. Vivas ĉi tie. Sub Zvíkovec trafluas rivero Berounka, trans kiu ĉi tie kondukas ŝosea ponto. Sur la kontraŭa bordo ĝis Berounka enfluiĝas el maldekstra flanko rivereto Javornice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1229. Ekde la 10-a de novembro 2008 estis al Zvíkovec renovigita statuso de kampurbo.
Heidgraben
Heidgraben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pinneberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro suda Holstinio, administra ligo de dek formale sendependaj politikaj komunumoj.
Pavel Trávníček
Pavel TRÁVNÍČEK (n. 26-an de oktobro 1950 en Konice ĉe Prostějov) estas ĉeĥa aktoro kaj filmadaptiga parolisto.
Li muzikon studis en la Janáček-akademio pri muziko, Brno. 1997 li fondis propran teatron en Prago, li estas tie kaj intendanto kaj aktoro.
En ĉeĥa televido li kune kun Sabina LAURINOVÁ gvidis tra la muzikelsendo »DO-RE-MI«.
Internacian famecon li atingis per korpigo de la rolo reĝido en la fabelfilmo »Tri aveloj por cindrulino« (»Tři oříšky pro Popelku«, »Drei Haselnüsse für Aschenbrödel«), 1973.
(14811) 1981 ED43
(14811) 1981 ED43 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Kastelo Gandolfo
Kastelo Gandolfo (Castel Gandolfo) estas, krom komunumo najbare de Romo (Latio), nome 25 kilometrojn diste, ankaŭ somera rezidejo de la papo.
La teritorio de Kastelo fariĝis loko de feria restado de la papoj ekde la tempoj de Urbano la 8-a, kiu tujpost sia elektiĝo al la papregado en 1623, komencigis la konstruadon de establo sur situo de la roma vilao de la imperiestro Domiciano. Neglektita laŭ ĉirkaŭ unu jarcento, la vilao de Kastelo Gandolfo reekkomenciĝas esti vizitita en la 18a jarcento kun Benedikto la 14-a kaj Klemento la 14-a. Okupita kaj grave difektigita de la napoleonaj soldatoj, ĝin restaŭrigis Pio la 7-a kaj Pio la 8-a. Sekve estas aparte utiligita kiel somera rezidejo de Gregorio la 16-a kaj poste de Pio la 9-a. Sed nur ĝis 1870.
En 1929, okaze de la naskiĝo de Ŝtato de la Vatikano kaj de la rilata traktato, la vilaoj de Kastelo Gandolfo estas deklaritaj vatikana «eksterteritoria» posedaĵo kaj ĝuste kun Pio la 11-a la palaco de Kastelo Gandolfo refariĝas somera rezidejo de la papoj de ties kuriaj helpantoj. Papo Pio la 11a en ĝi pasigas la somerojn de 1934 ĝis 1938, dum la novelektita Pio la 12-a, post tieja restado en 1939, ĝin ne vizitas dum la dua mondmilito, kiam tamen la vilao kaj ties ĉiuj dependaĵoj estas uzitaj por gastigi milojn da fuĝintoj kaj rifuĝintoj pro militaj perfortoj. Ekde 1946, post la monda konflikto, ĉiuj papoj revenas pasigi, ekskluzive ĉi tie, feriojn ĝis 1986.
En 1987 Johano Paŭlo la 2-a decidis pasi ferian periodon ankaŭ sur la Alpoj: li iros dekfojojn ĉe Aosto en landeto Combes kaj sesfojojn en la alpoj de Lorenzago (Veneto), dum en 2002 kaj 2003 li restos ekskluzive en la vilao Kastelo Gandolfo. Ankaŭ Benedikto la 16-a, foje restas ekskluzive en la vilao kaj foje ferias ankaŭ en la Alpoj vizitante la samajn lokojn de Johano la 2-a.
Notindas ke la papaj ferioj pleniĝas de apostola aktivado kaj ricevante kaj parolante fidelulojn kaj revenante al Vatikano por apostole renkonti grupojn de diversaj kunvenoj, religiaj kaj ne, ktp.
Al Kastelo Gandolfo ekde 1935, pro la troa brileco de la romaj noktoj, oni decidis elmigri kaj translokigi la instrumentojn de la Observatorio astronomia vatikana kun la rilata biblioteko. Inter la agadoj de la scienculoj de la observatorio agas ankaŭ kiel alta lernejo pri astronomio. Tiu astronomia observatorio devis krei en 1981, pro la sama problemo de la troa brileco ankaŭ en urbo Castel Gandolfo, duan sidejojn en Arizono (Usono).
Chiraleș
Chiraleș [kiraleŝ] (hungare: Kerlés [kerleŝ], germane: Kirieleis) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Bistrița. Administre ĝi apartenas al Lechința.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 066 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1992 517 (rumanoj, 2 % da germanoj, 1 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1282. Ĝi estis saksa servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Kerlés apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka). La nomo de la vilaĝo eble devenas de la kristana laŭdo Kýrie eléison.
Sacaba
Sacaba hispane laŭ plena loknomo: Villa de San Pedro de Sacaba estas grandurbo en Bolivio. Ĝi estas administra centro de provinco kaj ĝi famas pri kuirarto.
Geografio
Sacaba situas en montaro en la meza parto de Bolivio. Cochabamba (urbo) troviĝas 13 km.
Trafiko
El Sacaba ĉefvojoj kuras al la proksima Cochabamba kaj la fora Montero (Santa Kruzio).
Klimato
En Sacaba la averaĝa temperaturo en vintro varias inter 1-24 °C, dume malofte pluvas. La averaĝa temperaturo en somero varias inter 10-19 °C.
Adolfas
Adolfas estas relative ofta litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la germana persona nomo Adolf respektive en Esperanto Adolfo.
András Galánfi
András Galánfi [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Galánfi András estas hungara instruisto, skulptisto pri lignoj.
András Galánfi naskiĝis la  en Hajdúszoboszló.
Biografio
András Galánfi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en pedagogiaj altlernejoj en Debrecen kaj Nyíregyháza, fine en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li komencis siam instruistan karieron en bazlernejo en la regiono, poste inter 1970 kaj 1995 li estis instruisto pri gimnastiko en sia naskiĝurbo. Jam ekde la fruaj jaroj li okupiĝis ankaŭ pri skulptado de lignoj. En 1973 li fondis studion pri lignoskulptado. Ekde 1975 li ĉiujare aranĝis somerajn tendarojn por lernantoj, kiuj ŝatis skulptadi. En 1992 li fondis faklernejon pri skulptistoj, poste li estis lernejestro ĝis la emeritiĝo en 2008. El la tuta Eŭropo alvenis lernantoj al la skulptista faklernejo. Li ricevis 4 premiojn inter 1996-2017, la lasta estis premio Kossuth.
Nogent-sur-Marne (stacidomo)
La stacidomo estis malfermita de RATP la.
Gyula Jakoby
Gyula Jakoby [djula jakobi], slovake Július Jakoby, laŭ hungarlingve kutima nomordo Jakoby Gyula estis hungara-ĉeĥoslovakia pentristo.
Gyula Jakoby naskiĝis la  en Kassa (Hungara reĝlando, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Košice (Ĉeĥoslovakio).
Biografio
Gyula Jakoby post lernado iĝis ĉeĥoslovakiano pro Traktato de Trianon. Li komencis lerni pentradon ekde 1923 en sia naskiĝurbo, lia ĉefa majstro estis Elemér Halász-Hradil. Inter 1926 kaj 1928 li studis en Belarta Altlernejo de Budapeŝto, lia majstro estis István Réti. Li studvojaĝis al Aŭstrio, poste li revenis al Košice. Li neniam aliĝis al artistkolonio, li ŝatis pentradi sola, li estis konata ermito de Košice. Liaj pentraĵoj spegulis ironion kaj groteskon. Li ricevis 3 premiojn inter 1934 - 1968.
Hermosa Beach
Hermosa Beach (Hermosa signifas en la hispana originale "belegan", kaj Beach en la angla "strandon") estas feriejo kaj banloko en okcidenta Usono. Ĝi situas en la Kantono Los-Anĝeleso de la subŝtato Kalifornio, borde de la Pacifika Oceano. Kun la apudaj urboj Manhattan Beach kaj Redondo Beach temas pri unu el la tiel nomataj "plaĝaj urboj" ĉe la suda golfeto de Los-Anĝeleso.
Historio
En tiu loko vivis homoj jam antaŭ jarmiloj. Hispanoj alvenis kaj loĝis tie en la 16-a jarcento. Ili okupiĝis precipe pri bredado. En la 20-a jarcento oni ekokupiĝis precipe pri feriantoj, akvosportantoj kaj oceane banantaj homoj de la regiono.
Cezario el Arles
Cezario el Arles (latine: Caesarius Arelatensis; naskiĝinta ĉ. 470 apud Chalon-sur-Saône, mortinta la en Arles), ankaŭ Cezario el Châlon, estis franca teologo gravega kaj ĉefepiskopo.
Vivo
Post la okupo de Provence fare de la ostrogotoj oni denove riproĉis al li perfidemon kaj li kaptite forkondukitis en 513 al Raveno. Sed tiam engaĝiĝis eĉ reĝo Teodoriko la Granda mem por li kaj Cezario liberigitis. Li subite iris Romon por renkonti papon Simako kiu solene transdonis al li la paliumon por ĉefepiskopeco de Arles.
La sekvintajn jarojn Cezario venigis teologojn je ne malpli ol kvin kongresoj: en 524 je Arles, en 527 je Carpentras, en 529 je Orange kaj Vaison kaj en 533 je Marseille. Li ĉe ĉiuj eventoj reklamis la katolikan tradicion kondamnante kaj kontraŭbatalante tendencojn de semipelagianismo. Cezario ekzemple zorgis ke klare rifuzatu doktrino ke ekzistus homoj laŭ dia providenco faritaj por malbonaj agoj. Krome li konsideritis ŝatanto de severaj eklezia kaj klostra disciplinoj kiel evidentiĝis en siaj reguloj klostraj regula ad monachos (por malinoj) respektive regula ad virgines (por inoj). En 512 li konsekris la Monaĥinejon Sankta Johano en Arles, verŝajne la plej malnova siuspece en la kristana okcidento. Fratino lia iĝis la unua abatino tie.
Tous les matins du monde
Tous les matins du monde (esperantigo Ĉiuj matenoj de la mondo) estas filmo de 1991 de reĝisoro Alain Corneau, ĉefaj aktoroj Gérard Depardieu, Jean-Pierre Marielle, Anne Brochet kaj Guillaume Depardieu.
Ĝi baziĝas sur novelo de Pascal Quignard kaj prezentas la vivon de gambovjololudisto kaj komponisto Marin Marais kaj lian tempon ĉe lia majstro Sainte-Colombe (Sankta Kolombo). De post la morto de lia edzino, Sankta Kolombo rifuĝis en la muziko. Nekontestita majstro pri vjolo, li hatas la honorojn kaj la kortegon.
Marin Marais, lia kontraŭo, iĝas lia disĉiplo. Lia talento estas grandega, sed Sankta Kolombo ne volas riveli la sekretojn de sia muziko al homo pli allogita de la gloro kaj la kortega pompo ol de la propra esenco de lia arto.
La filmo iĝis fama precipe pro la bela muziko per gambovjolo (ludita de Jordi Savall), kiu ludatas dum ĝi, kaj ke tiel ĝi malkovrigis tiun muzikilon kaj tial profunde amogiigan belecon al spektantoj, kiuj ne konis ĝin.
Premioj
Ĝi estis sepfoje premiita per cezaraj filmotrojefoj (film-premioj de Francio).
Citaĵoj
iu rimarkinda diro en la filmo estis kiam la maljuna Sainte-Colombe parolante pri muzika kreiveco kun Marin-Marais diras "la tuta diferenco kuŝas en tio ke mi travivas pasian vivon", tiam la filino mirigita (kaj ankaŭ certe la spektanto pensas) "ĉu?! paĉjo vi travivas pasian vivon?!" Jes ja tio celas diri, ke pasia vivo ne estas aventura vivo (kia ja ne estis la retiriĝema kaj silenta-soleca vivo de li) sed ŝarĝita de intensaj intimaj emocioj, kia ja estis pri lia profunda nekuracebla aflikto pro la edzinomorto.
82896 Vaubaillon
82896 Vaubaillon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Pic du Midi en Francio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomo Jérémie Vaubaillon, kiu laboras ĉe la Instituto de Ĉiela Mekaniko kaj Kalkulo de la Efemeridoj de la Observatorio de Parizo. Lia ĉefa esplora temo estas la scienco pri meteoroj, kaj kiel observanto kaj kiel teoriisto. La antaŭdiroj, kiun li faris pri pluraj meteorfluoj estas agnoskitaj kiel inter la plej precizaj.
Viviers (Yonne)
Viviers estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 108 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Viviers etendiĝas sur 9.18 km², kaj havis 108 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 12 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Hervé Venon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Joseph Merklin
Joseph Merklin (* 17-a de januaro 1819 en Oberhausen (Oberhausen-Rheinhausen), distrikto Karlsruhe — † 10-a de junio 1905 en Nancy) estis germana orgenkonstruisto, kiu tamen ankaŭ aktivis en Belgio kaj Francio.
Li lernoservis ĉe Eberhard Friedrich Walcker, antaŭ ol li en Linnich ĉe Akeno laboris ĉe la orgenkonstruisto Wilhelm Korfmacher, konata pro siaj romantikaj orgenoj. Tiutempe (1840-aj jaroj) li jam ekaktivis en Belgio, partoprenante la konstruadon de du orgenoj en Stavelot kaj Namur.
Lin sukcedis liaj idoj Gustav Merklin (aktivis ekde 1865), August Merklin kaj Fridolin Merklin.
Dokumentitaj konstruaĵoj (elektitaj):
21811 Burroughs
21811 Burroughs estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde sia privata Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona aventura romanisto Edgar Rice Burroughs (1875–1950), kies verkoj flamigis la imagon de generacioj da legantoj kaj inspiris multenombrajn filmojn. Lia plej daŭra kaj populara fikciulo estas Tarzano de la Simioj.
16418 Lortzing
16418 Lortzing estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Adomas
Adomas estas relative ofta litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la biblia persona nomo Adamo.
Ernő Bródy (politikisto)
Ernő Bródy naskiĝis la en Miskolc, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Bródy devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Nagybánya en 1894, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1900, poste li estis soldato kaj li studvojaĝis en Eŭropo, fine en 1903 li akiris advokatan diplomon. Li malfermis advokatan atelieron en 1904, jam pli frue li verkis artikolojn en gazetoj. Pro la parlamenta krizo en 1905 li komencis politikadi, inter 1906–1949 li estis parlamentano, tamen kun interrompoj. Intertempe li batalis dum la 1-a mondmilito. Dum la nazia erao (1944) li estis deportita, sed li hejmenvenis en 1945. Li pensiuliĝis en 1950, poste li restis aktiva en la juda eklezio.
Skellefteå
Skellefteå (svede, prononco laŭ sistemo IFA, loke ) estas urbo en la historia provinco Västerbotten, esperante Okcidenta Botnio, kaj la moderna administra unuo Västerbottens län en Svedio. Ĝi estas la sidejo de samnoma komunumo Skellefteå, kiu havis 73 246 loĝantojn en 2021. La urbo mem en havis  civitanojn.
La urbo estas historie industria, kaj minado estas granda parto de tiu industrio, precipe por oro, kondukante al la urba moknomo Guldstaden ("ora urbo"). Politike, Skellefteå estas socialdemokrata fortikejo. La urbo estas bonkonata glacihokea urbo: ĝia ĉefa teamo Skellefteå AIK ludas en la sveda pinta divizio, kiun ĝi gajnis dum pluraj okazoj, plej lastatempe en 2014.
Rilatoj al Esperanto
Interalie, en 1976 la 28-a Internacia Fervojista Esperanto-Kongreso okazis en Skellefteå. En la urbo aktivas la loka asocio Gränslösa Kulturföreningen ("senlima kultura asocio"), kiu interalie publikigis diversajn muzikajn eldonaĵojn de la esperantlingva grupo La perdita generacio.
Manhattan Beach
Manhattan Beach estas feriejo kaj banloko en okcidenta Usono. Ĝi situas en la Kantono Los-Anĝeleso de la subŝtato Kalifornio, borde de la Pacifika Oceano. Kun la apudaj urboj Hermosa Beach kaj Redondo Beach temas pri unu el la tiel nomataj "plaĝaj urboj" ĉe la suda golfeto de Los-Anĝeleso.
Lépin-le-Lac - La Bauche (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Geri Allen
Geri ALLEN (naskiĝis la 12-an de junio 1957 en Detrojto, Miĉigano) estas usona ĵazpianistino, komponistino, muziketnologino kaj altlerneja instruistino.
Vivo kaj verkado
Geri Allen lernis ĉe gimnazio en Detrojto, i.a. kiel lernanto de ĵaztrumpetisto Marcus Belgrave. Ŝi sin elprovis pri jazo dum kurso en Detrojto. Post tio ŝi studis ĉe Universitato Howard en Vaŝingtono, kie ŝi poste ankaŭ instruis; ekde 1979 ŝi muzikis ĉe Kenny Barron en Novjorko. Sekvis studo de muziketnologio ĉe la Universitato de Pittsburgh, antaŭ ol Allen 1982 denove ekloĝis en in Novjorko.
En Novjorko ŝi verkis kun Oliver Lake, Joseph Jarman kaj Lester Bowie; ŝia unua albumo ekestis en 1983. Cook kaj Morton estimas ŝin kiel teknike lerta pianisto, kiu unuigas en sia stilo la plejn diversajn elementojn el la historio de ĵazpianado, ekzemple de Bud Powell, Monk, iomete de Cecil Taylor samkiel de malpli konataj ĵazpianistoj kiel Herbie Nichols kaj Mary Lou Williams. Ŝi enprenis ankaŭ influojn de ne-pianistoj kiel Eric Dolphy, kies ideojn ŝi konsideras en siaj komponaĵoj.
La pli pionirajn elementojn de sia ludmaniero ŝi montris per sia frua albumo The Printmakers el 1984, akompanate de Anthony Cox kaj Andrew Cyrille. Kiel membro de la muzikistaro G-bazo ŝi muzikis kun la bando Five Elements de Steve Coleman, kunverkis ties unuajn tri albumojn en 1985/86 kaj koncertvojaĝis kun la ensemblo fine de la 1980-aj jaroj tra Eŭropo. Tiutempe ankaŭ okazis la kunverkado kun Frank Lowe 1982, Oliver Lake („Expandable Language“, 1984), David Friedman (Shades of Change) kaj Franco Ambrosetti (Movies) 1986.
En la dua duono de la 1980-aj jaroj ŝi kunverkis kun Charlie Haden kaj Paul Motian; ekestis la albumoj „Etudes“ ĉe diskeldonejo Soul Note kaj „Segments“ ĉe DIW. En 1990 la triopo koncertis en la novjorka ĵazklubejo Village Vanguard. Per la albumoj „The Nurturer“ (1990) kaj „Maroons“ (1992) Geri Allen profundigis sian intereson pri komponaĵoj kaj aranĝitaj strukturoj en pli granda instrumentaro, kun muzikistoj kiel Marcus Belgrave kaj Kenny Garrett. Multlaŭdata rezulto de ĉi tiu evoluo estis la albumo „The Gathering“ ĉe Verve el la jaro 1998, i. a. kun Wallace Roney, Robin Eubanks, Vernon Reid, Buster Williams, Lenny White, Mino Cinelu kaj multinstrumentisto Dwight Andrews.
Allen kunverkis krome kun muzikistoj kiel Betty Carter (sur albumo Feed The Fire), Bobby Hutcherson, Greg Osby, Gary Thomas, Dewey Redman, James Newton, Dave Holland kaj Jack DeJohnette kaj kunverkis pli ol cent albumojn, inter ili du kun Ornette Coleman. Al ŝiaj konstantaj kunmuzikistoj apartenas i.a. Arthur Blythe, Julius Hemphill, Lester Bowie samkiel Charles Lloyd. En la filmo Kansas City de Robert Altman ŝi muzikrolis pinistinon Mary Lou Williams.
Distingoj kaj premioj
La recenzisto-enketo de Down Beat aparte omaĝis ŝin en 1993 kaj 1994 kiel talentulo, kio meritus pli grandan atenton. Krome ŝi ricevis premion de la Universitato Howard kaj en 1996 kiel unua virino la altdotatan danan Jazzpar-Premion.
Ihiala
estas grandurbo kaj universitata urbo en Niĝerio.
Geografio
situas sur ebenaĵo en la suda sekcio de la lando. Niger fluas ĉ. 15-20 km.
Historio
longe funkciis, kiel loka administra ĉefurbo de la zono kaj nun administre apartenas al la urbo ankaŭ pluraj, proksimaj, pli malgrandaj urboj. Dum interna milito de Niĝerio en la proksimeco flughaveno funkciis por krizhelpo. Nuntempe Ihiala estas nekutime paca regiono, altirante setlantojn dezirantajn eviti aliajn kaosajn niĝeriajn grandurbojn.
Ekonomio
kuŝas en la agrikultura zono de la subŝtato.
Klimato
situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 20 kaj 32 °C. Jare pluvas pli, ol 1000 mm.
Trafiko
El ĉefvojoj kuras al Onitsha kaj Owerri, krome estas flankovojo orienten.
Venarsal
Venarsal estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 428 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Geografio
Venarsal etendiĝas sur 3,14 km², kaj havis 428 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 136 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Venarsal antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Christian Manière, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Venarsal apartenas al la kantono de Malemort-sur-Corrèze, kies ĉefurbo estas Malemort-sur-Corrèze. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
José Fernández
José D. FERNÁNDEZ (31-an de julio 1992 - 25-an de septembro 2016) estis kuba basbalisto. Fernández ludis en la teamo de Miami Marlins, el Miamo, Florido, Usono. Li ludis en la Orienta Dividaĵo de la Nacia Ligo.
Zabajono
Zabajono (itale zabajone aŭ zabaglione)estas frandaĵo el sukero, ovoflavo, vanilo kaj likvoro, kuirbanita.
Ĝi estas unu el la plej famaj desertoj de la itala kuirarto. Temas pri vinŝaŭmaĵo: oni unue ŝaŭmkirlas ĝis blanko ovoflavojn kaj sukeron, antaŭ ol aldoni Marsala-vinon, rumon kaj eble cinamon kaj ŝaŭmkirli en akvobano.
La invento de tiu recepto estas atribuita kaj al Bartolomeo Scappi, fama itala kuiristo de la 16-a jarcento, kaj al kuiristo de la kortego de la duko Karlo Emanuelo la 1-a de Savoie en la 18-a jarcento.
Baza recepto
Por 4 personoj: 5 ovoflavoj, 1 ovo, 2 kuleroj da sukero, 1/2 glaso da marsala-vino.
En akvobano miksi la 5 ovoflavojn, la ovon kaj la sukeron.
Ŝaŭmkirli per kirlilo ĝis obteno de preskaŭ blanka ŝaŭmo.
Aldoni iom post iom la marsala-vinon kirlante ĝis densigo de la ŝaŭmo.
Poŝtgastejo
Poŝtgastejo, mallonge por poŝtkaleŝa gastejo aŭ poŝtkaleŝa stacio, en la 18-a kaj 19-a jarcentoj estis stacio aparte por poŝtkaleŝoj, kie la ĉevaloj povis esti ŝanĝitaj, povis esti flegitaj, nutritaj kaj havis okazon por ripozi, kaj la pasaĝeroj de la poŝtkaleŝo povis en gastejo vesper- kaj la sekvan tagon matenmanĝi kaj havis okazon tranokti, do temis pri specialigita gastejo, kiu servis por ripozo, refreŝiĝo kaj de homoj kaj ankaŭ de tirbestoj dum vojaĝado por pli longaj distancoj. La poŝtgastejoj estadis establitaj laŭlonge laŭ ĉefaj vojoj kaj komercaj padoj. Kutime ili servis, krom aliaj, ankaŭ kiel rejungejo por la bestoj, kie eblis ne nur tranokti kaj satmanĝi, sed aparte gravis trinkigi, nutrigi kaj laŭ bezono ŝanĝi ĉevalojn. Multaj poŝtgastejoj apartenis al la vasta tuteŭropa poŝta reto de la familio Thurn und Taxis, kiu funkciigis la "imperian regnan poŝton" kiel hereda familia entrepreno: tiu familio ankaŭ enkondukis la lukson, havi en ĉiu stacio ekstran ĉevalaron, tiel ke kutime la ĉevaloj restis tie post ŝtreĉa tago antaŭ kaleŝo kaj atendis la venontan kaleŝon por plutiri ĝin - tio kompreneble ankaŭ donis okazon por saniĝi post etaj vundiĝoj, kaj sume kaŭzis ke la ĉevaloj antaŭ kaleŝo estis pli energioplenaj kaj la poŝtkaleŝoj povis atingi pli altajn rapidecojn. Kun ĝeneraligo de tiu servo kutimiĝis ankaŭ la kroma nomigo ĉevalŝanĝejo. Riĉaj nobeloj, kiuj vojaĝis per propraj kaleŝoj, por tranoktadoj kompreneble ankaŭ uzis la postkaleŝajn gastejojn. Krom la vojaĝantoj kaj siaj koĉeroj de privataj kaj poŝtkaleŝoj, la poŝtgastejoj estis ankaŭ uzataj de koĉeroj dum malpeza ŝarĝtransporto per ĉaregoj.