cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Spamfiltrilo
Kovertaj filtriloj
En la momento, kiam unu poŝtoservilo volas transdoni mesaĝon al alia poŝtoservilo, estas komence komunikataj nur la adreso de la sendinto, ekzemple FROM:mi@mia.retregiono.net, kaj la adreso(j) de la ricevonto(j), ekzemple RCPT:li@lia.retregiono.net (tiujn adresojn oni nomas la 'koverto' de la retletero). Eĉ ne ricevinte la kompletan enhavon de la retletero, la poŝtoservilo povas do jam bari leteron surbaze de la enhavo de la koverto. Ekzistas ĉi-loke du eblecoj:
Enhavaj filtriloj
Se la du supraj filtriloj ne haltigas retleteron, tiam la tuta enhavo de la letero, ĉapo kaj korpo, estas transdonata de la sendanta servilo al la ricevanta servilo. En tiu momento povas okazi plia kontrolo de la enhavo. Ekzistas ĉi-loke du eblecoj:
Akvofalo de Szklarka
Akvofalo de Szklarka (Wodospad Szklarki) troviĝas en la norda parto de montaro Gigantmontaro, kaj estas dua akvofalo post la Akvofalo de Kamieńczyk (27 m alteco) laŭ alteco en ĉi montaro.
La akvofalo troviĝas je 520 m s.m. kaj havas altecon 13,3 m. La akvofalo kuŝas iomete alte ol enbuŝo de rojo Szklarka en Kamienna sur pitoreska loko ĉirkaŭita per miksita arbaro.
Ĝiaj akvoj falas tra larĝa kaskado, karakterize mallarĝiĝataj al subo kaj turniĝataj spirale, kie kreas erozia kaldrono. Ĉe akvofalo estas kabano Kochanówka, kiu estas nur unua konstruaĵo de ĉi tipo sur teritorio de Piechowice, proksime de limo kun Szklarska Poręba. La akvofalo estas la plej admiranta akvofalo en polaj Gigantnontaroj pro tio, ke li troviĝas proksime ĉe autovojo E65 preter Szklarska Poręba.
En XIX jarcento super la akvofalo estis konstruita per turista grupo Towarzystwo Karkonoskie (Riesengebirgsverein) kluzon, post kia malfermado aperis dum momento efekta falo de akvo.
Aliro
Al akvofalo iras de parkejo larĝa piedvojo, kiu finiĝas per rigarda plataĵo. Aliro je la tereno de parko estas pagita. La akvofalo estas ankaŭ por rolseĝuloj alirebla.
Eksteraj ligiloj
Dokumenta filmo "Der Kochelfall im Riesengebirge" (germane)
440 Theodora
440 Theodora estas meze granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis la dua asteroido malkovrita de la usona astronomo Edwin Foster Coddington, la elde la observatorio Lick, sur la Monto Hamilton apud San Jose en Usono.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Theodora", filino de la meceno Julius F. Stone.
Kolomano Lisznyai Damó
Kolomano LISZNYAI DAMÓ [lisnjai], hungare Lisznyai Damó Kálmán (naskiĝis la 13-an de oktobro 1823, en Herencsény) estis poeto, ano de Dekopo kune kun Sándor Petőfi.
La gepatroj devenis el Transilvanio, el Lisznyó. Kolomano frekventis la mezlernejon en Losonc, baldaŭe li studis en Pozsony kaj en Eperjes. En 1843 li parlamentadis en la tiama ĉefurbo Pozsony, kie li amikiĝis kun Sándor Petőfi kaj li iĝis advokato. En 1847 en Pest li aniĝis en poeta grupo "Dekopo". Dum la revolucio li mem, kiel delegito deklaris en Kolozsvár Union de Hungarujo kaj Transilvanio. Lia parolo famiĝis:
Liaj poemoj aperis precipe en konataj revuoj.
UTC+12:00
UTC+12 estas horzono en kelkaj landoj kiu havas tempodiferencon de dek du horoj al la Universala Tempo Kunordigita. Oriente limas la internacia datlinio.
Interalie, tiu tempo en Norda Azio kiel "Magadana tempo" uzatas kiel norma tempo (tutjare)
Krome ĝi validas en larĝa zono de la Pacifika Oceano, precipe tutjare, sed en la Fiĝioj kaj en Nov-Zelando (escepte de la Ĉatham-insularo) nur kiel norma (vintra) tempo.
Detale, en tiu zono tutjare ĝi funkcias en
Cămin
Cămin [kǝmin] (Kálmánd, germane: Kalmandi) estas vilaĝo kaj komunumo en Rumanio norde de Carei. Administre ĝi ĝis 2002 apartenis al la komunumo Căpleni, de tiam ĝi estas memstara komunumo.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1072 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1445 (47 % da hungaroj, 46 % da germanoj).
En la censo de 2011 la 1.388 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn :
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1335. En 1748 la hungaroj estis translokitaj en Bervenion, kaj estis koloniigitaj ŝvaboj. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 la vilaĝo apartenis al Hungario (Szatmár).
Levallois tekniko
La Levallois tekniko estas prahistoria tekniko por ĉizado de ŝtonoj por krei ilojn, kiuj estis uzataj kiel armiloj, tranĉado, buĉado kaj frotlavado de haŭtoj. Ĉi tiu tekniko aperis en la malfrua paleolitika periodo, sed ekuziĝis en la meza paleolitika periodo kaj karakterizas la kulturon Musterion. La metodo unue estis difinita ĉe arkeologia ejo en Levallois-Perret, antaŭurbo de Parizo, Francio, tial ĝia nomo.
La tekniko estis aplikita ĉefe al akraj rokoj kiel siliko kaj implikas zorgeman hakadon de la silikbulbo kaj ĝian preparadon por la fina bato, kiu produktos maldikan akran plaŭdon en la dezirata formo.
Por plua legado
Dibble, HL, & Bar-Yosef, O. (1995). La difino kaj interpreto de Levallois-teknologio (Monografioj en Monda Arkeologio 23). Antaŭhistoria Gazetaro.
Plurismo
Plurismo estas esprimo uzita en filozofio, kun la signifo "doktrino de diverseco", ofte uzite en opozicio al monismo ("doktrino de unueco") kaj dualismo ("doktrino de dueco"). La esprimo havas malsamajn signifojn en metafiziko, ontologio, kaj sciteorio.
En metafiziko, plurismo estas doktrino kie ekzistas pli ol unu realeco, dum realismo diras ke ekzistas nur unu realeco, kiu povas havi ununuran objektivan ontologion aŭ plural-ontologion. En unu formo, estas doktrino kie multaj substancoj ekzistas, en kontrasto kun monismo kiu tenas ekziston por esti ununura substanco, ofte aŭ je materio (materiismo) aŭ je menso (idealismo), kaj dualismo kredas ke du substancoj, kiaj ekzemple materio kaj menso, estas necesaj.
En ontologio, plurismo rilatas al malsamaj manieroj, specoj, aŭ reĝimoj de estaĵo. Ekzemple, temo en ontologia plurismo estas la komparo de la estomanieroj de aĵoj kaij "homoj" kaj "aŭtoj" kun aĵoj kiaj "nombroj" kaj iuj aliaj konceptoj kiel ili estas utiligitaj en scienco.
En sciteorio, plurismo estas la pozicio kie ekzistas ne unu kohera rimedo de alirado al veroj pri la mondo, sed prefere multaj. Ofte tio estas rilata al pragmatismo, aŭ koncipa, aŭ kunteksta, aŭ kultura relativismo.
Nigragorĝa silvio
La Nigragorĝa silvio (Sylvia ruppelli) estas specio de birdo de la familio de Silviedoj kaj de ties plej tipa genro nome Sylvia aŭ silvioj, kiuj estas grizecaj aŭ grizecbrunaj insektovoruloj. Ĝi reproduktiĝas en Grekio, Turkio kaj najbaraj insuloj. Ili estas migrantaj kiuj vintrumas en nordorienta Afriko. Tiu estas rara vaganto en okcidenta Eŭropo.
Ĝi estas tipa silvio, simila laŭ grando, sed pli svelta ol la Sardia silvio. Plenkreskuloj havas tutgrizan dorson kun pli nigrecaj flugilplumoj kaj pli palgrizajn subajn partojn. La beko estas fajna kaj pinteca, kun brunaj kruroj kaj ruĝaj okuloj. La rimarkinda masklo montras unu el la plej buntaj kapobildoj kun tre nigra kapo (sed griza nuko) kaj plej ofte ankaŭ nigra gorĝo sufiĉe ampleksa (unike inter silvioj) separataj per blanka strio el la beko kvazaŭ barbo ("mustaĉo"). Inoj havas palan gorĝon kaj ties kapo estas pli grizbruna ol nigreca. Ankaŭ la griza dorso havas brunecan nuancon kaj la subaj partoj estas pli helbrunecaj ol helgrizaj. La malhelgriza vosto estas kvadrata kaj montras blankajn flankajn bordojn. La kanto estas pli malrapida kaj profunda sonorado ol tiu de la Sardia silvio.
Kune kun la Cipra silvio ĝi formas superspecion kun malhelaj gorĝoj, blankaj barbostrioj kaj helaj vostobordoj. Tio krome rilatas al la specioj de la Mediteraneo kaj Mezoriento de la genro Sylvia kiuj havas nudan okulringon, nome la Barbstria silvio, Sardia silvio kaj la Tamariksilvio. Ambaŭ grupoj havas blankan barbareon, sed tiu povas ne formi klaran strion ĉe la lasta grupo; super tio blanka, la kapoj de la maskloj estas uniforme malhelaj.(Helbig 2001, Jønsson & Fjeldså 2006)
Tiuj malgrandaj insektovoraj paserinaj birdoj troviĝas en densa dorna arbustaro kie ili konstruas siajn nestojn, kie la ino demetas 4 al 6 ovojn.
Tiu specio ricevis la sciencan nomon laŭ la germana zoologo kaj esploristo Eduard Rüppell (1794-1884).
Batalo de Shiloh
La Batalo de Shiloh, konata ankaŭ kiel Batalo de Pittsburg Landing, estis unu el la unuaj bataloj en la Okcidenta Fronto de la Usona Enlanda Milito, okazinta en la 6a–7a de Aprilo, 1862, en sudokcidenta Tenesio. La Unia Armeo de Tenesio (Majora Generalo Ulysses S. Grant) estis moviĝinta laŭ la rivero Tenesio internen en Tenesion kaj estis kampadejo ĉefe ĉe la elboatejo Pittsburg Landing aur la okcidenta bordo de la rivero Tenesio, kie la Konfederacia Armeo de Misisipio (Generalo Albert Sidney Johnston, P. G. T. Beauregard duaranga komandanto) lanĉis surprizan atakon al la armeo de Grant el sia bazo en Corinth, Misisipio. Johnston estis mortige vundita dum la batalado; Beauregard ekprenis la komandon de la armeo kaj decidis kontraŭ premi la atakon poste vespere. Nokte, Grant estis plifortigita de unu el siaj divizioj staciigitaj pli norde kaj estis aligita de tri divizioj el la Armeo de Ohio (Maj. Gen. Don Carlos Buell). La Uniarmeaj fortoj startigis neatenditan kontraŭatakon la venontan matenon kio renversis la konfederaciajn akirojn de la antaŭa tago.
La 6an de Aprilo, nome la unua tago de la batalo, la Konfederaciuloj atakis kun la intenco forigi la Uniajn defendantojn for el la rivero kaj peli ilin al la marĉoj de Owl Creek okcidenten. Johnston esperis venki super la armeo de Grant antaŭ la anoncita alveno de Buell kaj la Armeo de Ohio. La konfederaciaj batallinioj konfuziĝis dum la luktado, kaj la homoj de Grant anstataŭe revenis nordorienten, en la direkto de Pittsburg Landing. Unia pozicio sur iom suprenigitan vojon, kromnomitan "Hornet's Nest" kaj defendita de la divizioj de la Brigada Generalo Benjamin Prentiss kaj William H. L. Wallace, havigis tempon por ke la cetero de la Unia linio stabiliĝu sub la protektado de multnombra artilerio. Wallace estis mortige vundita kiam la pozicio estis venkita, dum kelkaj regimentoj el la du divizioj estis eventuale ĉirkaŭitaj kaj kapitulacis. Johnston ricevis pafon en la kruro kaj sangis ĝismorte dum estris atakon. Beauregard komprenis kiom laca estis la armeo pro la elĉerpo de la tago kaj decidis ne ataki la finan pozicion de la Unio tiun nokton.
Lacaj, sed neluktintaj kaj bone organizitaj homoj el la armeo de Buell kaj divizio de la armeo de Grant alvenis vespere de la 6a de Aprilo kaj helpis ŝanĝi la situacion la venontan matenon, kiam la Uniaj komandantoj lanĉis kontraŭatakon laŭ la tuta linio. Konfederaciaj fortoj estis devigitaj retiriĝi, kio finigis sian esperon blokadi la antaŭeniron de la Unio en nordan Misisipion. Kvankam venkinta, la Unia armeo estis suferinta pli fortajn perdojn ol la Konfederaciuloj, kaj Grant estis tre kritikita de la gazetaro pro la fakto ke li estis surprizigita de la malamiko.
La Batalo de Shiloh estis la plej sangiga konflikto de la Enlanda Milito ĝis tiam, kun preskaŭ dufoje tiom da perdoj kiom la antaŭaj gravaj bataloj de la milito kombinitaj.
Bibliografio
Woodworth, Steven E.., eld. The Shiloh Campaign. Carbondale: Southern Illinois University Press, 2009. ISBN 978-0-8093-2892-5.
Ja (kanao)
や (hiragana) aŭ ヤ (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [ja] Tiu litero estas 36-a litero de Goĵūon, 29-a litero de Iroha.
Malgranda Ja
ゃ (hiragana) aŭ ャ (katakana) estas uzata por krei [-ja] sonon poste vokalo [i] (ekzemplo: キャ [kja]). Ankaŭ, poste sono テ(te) aŭ デ(de) havas sonon, [tja] aŭ [dja].
Tamási
Tamási [tamAŝi] estas urbo kaj banloko kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási, kies centro estas. En la loknomo Tamás signifas: Tomaso.
Situo
Tamási situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Dunaföldvár-Dombóvár, laŭ fervojo Dombóvár-Lepsény. Simontornya troviĝas 26, Tab 29, Dombóvár 37, Siófok kun la Balatono 43, Lepsény 58, Budapeŝto 136 km.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la bronzepoko, baldaŭe romianoj vivis tie. En 1315 jam estis tie fortikaĵo, kiu estis grava dum la turka erao kaj poste dum la liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a. La turka dominado daŭris inter 1541-1686. La aŭstroj poste eksplodis la fortikaĵon. Alvenis germanoj, kiuj komencis la vinkulturadon. La gravaj fervojaj linioj ne tuŝis la komunumon, tial ĝi restis malgranda kaj negrava komunumo. Nuntempe oni okupiĝas ankaŭ pri forstrumado. Apude estas lagoj, kie vivas multe da birdoj.
Famuloj
En Tamási naskiĝis:
Karl Keil
Karl KEIL (naskiĝinta la en Wiesbaden, mortinta la  en Kiedrich) estis germana skulptisto.
Vivo
Keil trejniĝis komence ĉe la kortega skulptisto Emil Hopfgarten en Biebrich antaŭ ol iĝi disĉiplo de Friedrich Drake en Berlino en 1857. En 1861 li entreprenis studvojaĝon al Antverpeno kaj la sekvintajn jarojn al Kopenhago kaj Parizo. En 1865 komisiis lin arkiduko Stefano Francisko Viktoro de Habsburgo-Loreno pri la kreo de du kolosaj heroldoj kiel altentenantoj de torĉoj ĉe la ĉefa portalo de Kastelo Schaumburg.
Jen aliaj verkoj de li: modlo de busto de imperiestro Vilhelmo la 1-a en 1869 ĉe la fasado de la Vilhelmo-hospitalo en Wiesbaden; reliefo de 12 metroj longece ĉe la uesta flanko de la Viktorio-statuo berlina kun reprezentante kampanjon kontraŭfrancian; bronza monumento por falintaj soldatoj en Bremeno (1875); kolosa bronza statio de imperiestro Vilhelmo la 1-a en niĉo de la ĉefportalo de la Ruĝa Urbodomo; bronza statuo de feldmarŝalo Friedrich von Wrangel por Berlino (1880).
Lia plej granda talento estis pri portreta plastiko. Liaj bustoj de la imperiestroj Vilhelmo la 1-a kaj de Frederiko la 3-a aparte ŝatitis.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 10. Leipzig 1907, p. 811 (tie ĉi interrete)
Coton de Tulear
Coton de Tuléar estas malgranda, antika, pura hundoraso kies nomo rilatas al ĝia kotono-simila felhararo kaj estas nomata laŭ la urbo de Toliara en Madagaskaro(Malagasio). En Francio konata ankaŭ sub la nomo 'petite marionnette' (pupeto) ĉar ĝi havas tiom viglan karakteron.
Priskribo
La Coton estas ludema, tenera, inteligenta raso. Kvankam ĝenerale trankvila, ĝi povas fariĝi tre voĉa - bojanta, kaj faranta aliajn bruojn kiam ĝi amuzas sin. Tiuj kotonoj estas konataj pro la kutimo salti supren kaj promeni sur la malantaŭaj kruroj por plaĉi al homoj. Plej multe de tiuj hundoj amas renkonti novajn homojn kaj estas tre scivolemaj en novaj situacioj. Kotonoj estas facile trejneblaj ĉar ili multe ŝatas plaĉi. Ili estas bonegaj amikoj kun infanoj kaj aliaj bestoj. Tiuj kotonoj amas naĝi, kuri kaj ludi. Ili bone adaptiĝas al ajna speco de vivanta medio. Komuna trajto en la konduto de la Coton de Tulear estas ekvivi en la vespero. Kotonoj estas hundoj kiun oni montras dum hundofoiro, do oni ne razas la hararon kiun oni tamen bezonas kombi tri ĝis kvar fojojn semajne. La Coton de Tulear povas vivi ĝis 19 jaroj. Rapide tiu hundo fariĝis konata sub la nomo "Reĝa hundo de Malagasio". Ĝi estas la "oficiala hundo de Malagasio" kaj jam aperis sur poŝtmarkoj.
Kritiko
Ekzistas leĝo en Madagaskaro (Malagasio) kiu limigas la propraĵon de kotonhundo al la vere riĉaj homoj en tiu lando. Pro malfacilaj ekonomiaj kaj sociaj cirkonstancoj la Coton de Tulear troviĝas en danĝera situacio de estingiĝo en sia propra devenlando.
Jayme Pereira
Jayme PEREIRA estas advokato, kiu ĉirkaũ 1988 verkis libron en esperanto titolita Kobro Granda, kiu fakte signifis "granda serpento", kie li rakontas pri historio kaj legendoj de Amazonio, rilate al diino kiu forme de serpento trairis la riveron kreante la urbojn. Oni povas pensi pri la alveno de vikinga ŝipo, kies fronta parto estis tipa skulptaĵo el ligno (prufiguro) kaj povas aspekti kiel serpento. La libro estis memfarita.
Coton de Tulear
Eksteraj ligiloj
(angla) http://cotondog.com/moreinfo.htm#whatis
Berberis microphylla
La buksfolia berberiso aŭ malgrandfolia berberiso aŭ latine (Berberis microphylla, sin.:  Berberis buxifolia LAM. ex POIR.) estas arbusto kun folioj, kiuj similas al bukssimilaj folioj. Ĝi apartenas al la familio de la Berberisacoj (Berberidaceae). La planta specio estis priskribita 1787 fare de Johann Georg Adam Forster.
Priskribo
La ĉiamverda arbusto kreskas ĝis alteco de 3 m. Junaj branĉoj estas kovritaj de fajnaj haroj, pli aĝaj estas kalvaj. La arboŝelo de la branĉoj estas helbruna, flava aŭ griza kaj havas multajn nigrajn punktojn kaj laŭlongajn nigrajn fendojn. La planto havas multajn folidornojn, kiuj estas tripartaj kaj 3 ĝis 45 mm longaj.
La ledaj bukssimilaj folioj estas ovoformaj ĝis ovoforme lancetaj, malofte eliptaj kaj oblongaj; ili longas 6 ĝis 40 mm longaj kaj larĝas 2 ĝis 14 mm. La folio havas 1,5 ĝis 5 mm longan tigeton kaj dornajn dentetojn.
La planto havas unuoblan floron (malofte floraro el ĝis 3 floroj umbelo). La flortigetoj longas 5 ĝis 24 mm. La floroj estas flavaj ĝis oranĝflavaj. La globformaj nigre bluaj beroj havas perimetron de 7 ĝis 11 mm, kaj 1 ĝis 10 nigrajn ĝis brunajn semojn.
La buksfolia berberiso floras en la sudo de Sudameriko de aŭgusto ĝis marto kaj fruktas ĉefe de decembro ĝis marto.
La kromosomonombro estas 2n = 56, malofte.
Disvastigo
La buksfolia berberiso estas disvastigita de la regiono Libertador General Bernardo O'Higgin en centra Ĉilio en alteco de 2500 super marnivelo ĝis Fajrolando en la sudo de Argentino kaj Ĉilio. La planto estas simbolo por Patagonio.
Uzado
La buksfolia berberiso estas kultivataj pro ties fruktoj. El la fruktoj oni povas fari konfitaĵon. La arbusto ankaŭ povas esti uzata kiel ornama ĝardenplanto kaj bonsajo. El la ligno oni faras ruĝan koloraĵon.
Sinonimoj
Berberis microphylla estas tre varia specio. Tial ekzistas multaj sinonimoj. La plej ofta sinonimo estas Berberis buxifolia. Tiu ĉi nomo estis priskribita 1792 fare de LAMARCK, kvin jarojn post la priskribo fare de FORSTERS kiel Berberis microphylla, tial oni devas preferi tiun nomon.
Schönbrunn (Arnstadt)
Schönbrunn nomiĝas iam tre grava ekskursejo en Arnstadt, kie estis ankaŭ la sidejo de la pafista societo Schönbrunner Schützengesellschaft von 1717.
Historio
La nomo venas de la akvo de la surloka fontakvoputo (renovigita en 1688). En 1827/28 konstruitis gastejo kun dancsalono, societaj ĉambroj, kegloludejo, kuirejeto. La tuto estis unue de municipa, poste privata posedo.
Inter 1924-50 troviĝis surloke kafejo Alter Schönbrunn. En la nordo estis du pafejoj (malnova kaj nova de 1819) kaj dancsalono kun kaj muzikhalo. La malnova pafejo estiĝis en 1837 gastejo Schützenhaus Schönbrunn. La nuna gastejo Zum Jungfernsprung estis muzikhalo en 1838. Multaj urbanoj ĝuis la buntan gamon da spektakloj kaj eventoj okazintaj ĉe la pafistejo. Tre ŝatata estis ekzemple ankaŭ la birdoĉasado.
San-Fernando de Henaro
San-Fernando de Henaro, en hispana San Fernando de Henares, oficiale Real Sitio de San Fernando de Henares (reĝa loko), estas municipo situanta oriente de la Regiono Madrido, je ĉirkaŭ 15 km de Madrido, Hispanio. Ĝi troviĝas en la nomata Henara Koridoro inter latitudoj 40° 28´ kaj 40° 24´ Nordo kaj longitudoj 3° 27´ kaj 3° 32´ Okcidento, formante parton de la Metropola areo de Madrido. Parto de ties teritorio estas inkludata ene de la Regiona Parko de Sudoriento.
Ĝi havaas areon de 39,29 km² kaj populacion de 40.654 loĝantoj.
Toponimio
La nomo de San Fernando estas uzata honore al la reĝo Ferdinando la 3-a, nomita la Sanktulo; kaj la komplemento de Henares devenas el la proksima rivero Henares.
Sead Mahmutefendić
Sead Mahmutefendić estas kroata verkisto de Bosnio kaj Hercegovino naskiĝinta la 29-an de majo 1949 en Sarajevo. En Konjic, kantono Hercegovino Neretva, li finis la gimnazion. Poste li studis en la fakultato pri filologio de la universitato de Belgrado, Serbio. Diplomiĝinte en 1973, li komencis sian literaturan laboron. Li skribis por revuoj, gazetoj kaj radiostacioj en Kroatio, Bosnio kaj Hercegovino kaj Serbio. Li verkis prozaĵojn, romanojn, eseojn, kolumnojn kaj poemaron. Li estas membro de la verkistaj asocioj Societo de Kroataj Verkistoj (Društva hrvatskih književnika) en Zagrebo kaj Asocio de Verkistoj de Bosnio kaj Hercegovino (Društvo pisaca Bosne i Hercegovine) en Sarajevo. Liaj verkoj estis publikigitaj en la rusa, angla, hispana, germana, franca, itala, nederlanda kaj makedona. Nun li vivas kaj laboras en Sarajevo kaj en Rijeko, Kroatio.
Alfabeta ordo
Alfabeta ordo estas la sekvenco kiun oni establas en listo de vortoj, laŭ la ordo en kiu prezentiĝas, en la aboco aŭ alfabeto, la komenca litero de ĉiu el ili.
Por tio nepre necesas konsideri la ordon de la literoj en la alfabeto. Ili sekvas striktan alfabetan ordon.
Proceduro
La proceduro ĝenerale konsistas el simplaj paŝoj, kiuj konsideras nur la ordo de la literoj en la alfabeto.
Esperanto
Tiu supre estas la normala proceduro okaze de ordigo de vortoj, kio ne ĉiam okazas, ekzemple en Esperanto oni povas ordigi vortojn sen konsideri la vorton mem, sed nur la radikon kiel okazas en tre uzata kaj konata vortaro nome PIV.
Tie en la unua kolumno aperas ordigitaj la jenaj vortoj laŭ iliaj radikoj en la jena ordo:
Laŭlonge de la historio la supersignitaj esperantlingvaj literoj okazigis diversajn malfacilaĵojn ĉefe en sia rilato kun neesperantlingvaj tekstoj aŭ kuntekstoj. Foje provizora solvo estis ne konsideri la supersignojn kaj tiele lasi tiujn vortojn kaj literojn por la fino, nome ĉ, ĝ, ĥ, ĵ, ŝ kaj ŭ, kio ja okazigis veran ĥaoson. Tiu sistemo estas nepre evitinda.
Uzado
En Esperanto oni uzas alfabetan ordon por multaj necesoj: aliĝintoj al UKo en kongreslibro, diversaj listoj en Vikipedio (ekzemple Havendaj artikoloj, Elstaraj artikoloj, Legindaj artikoloj, ktp.). Tamen ne ĉiam oni uzas alfabetan ordon: ekzemple aliĝintoj al UKo ricevas kongresnumeron laŭ la momento de aliĝo kaj kiam oni alvenas al UKo oni sekvas tiun ciferan ordon por ricevi dokumentaron ktp.
Alfabeta ordo estis tradicie uzata en plej multaj vortaroj, enciklopedioj ktp.
Groß Kreutz (Havel)
Groß Kreutz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Potsdam-Mittelmark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Alungeni
Alungeni [aludĵenj] (hungare: Futásfalva futa:ŝfalva) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Târgu Secuiesc. Administre apartenas ĝi al Turia (Covasna).
Alfabeta ordo
Uzado
En listoj de vortoj, frazoj, esprimoj, ktp., foje aperas signoj kiuj ne estas literoj, ekzemple ciferoj. Tiuokaze la proceduro plej ofte konsistas en ordigi unue la ciferojn kaj poste la literojn.
Alungeni
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 733 loĝantojn (hungaroj), en 1992 — 387 (99 % hungaroj).
Alfabeta ordo
Uzado
Listo de personaj nomoj foje okazigas konflikton: kelkaj aŭtomataj ordigiloj faras tion ekde la komenco, nome dum aliaj konsideras la familinomon, nome Krome diversaj kulturoj ne tiom klaras pri kiu el la nomoj devas esti konsiderataj unue aŭ kiu devas esti konsiderata certa familinomo ekzemple hungaroj, japanoj, araboj ktp.
Alungeni
Historio
Je ĝia unua skriba mencio en 1543 ĝi estis sikula vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék). La vilaĝo estas romkatolika pilgrimloko.
Alfabeta ordo
Uzado
Alternativa ordigo al alfabeta ordo estas proponata de kronologia ordo, ekzemple listo de personoj laŭ la naskodato, utila ekzemple por artistoj de diversaj epokoj aŭ laŭ la regodatoj utila ekzemple por listo de regantoj en koncerna politika ento, prezidantoj de asocioj ktp.
Franĉkonteo
Franĉkonteo (Franche-Comté estis regiono el orienta Francio apud Svisio. Ĝi konsistas el la kvar departementoj Doubs, Jura, Haute-Saône, Territoire de Belfort.
Kun surfaco je, la regiono konsistigas preskaŭ 3 % de la franca teritorio.
La ĉefurbo de la regiono estas Besançon sed la ekonomia poluso estas Belfort-Montbéliard. Inter la aliaj urboj menciindas Dole, Belfort, Montbéliard, Vesoul kaj Lons-le-Saunier. ISO-kodo de la regiono estas <tt>FR-I</tt>.
Historio
La 1-an de januaro 2016 pro teritoria reformo de Francaj Regionoj Burgonjo kaj Franĉkonteo kunfandiĝis al Burgonjo-Franĉkonteo.
Icafalău
Icafalău ikafalaŭ (hungare: Ikafalva) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Târgu Secuiesc. Administre ĝi apartenas al Cernat.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 630 loĝantojn (hungaroj), en 1992 305 (hungaroj).
Historio
Je ĝia unua skriba mencio en 1332 ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
Horpács
Horpács [horpAĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Rétság.
Situo
Horpács situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Rétság troviĝas 10, Balassagyarmat 16, Vác 29, Budapeŝto 65 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1473. En 1552 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas biblioteko, migra poŝto, kuracejo, vendejo, kafejeto, turista gastejo.
Famuloj
En Horpács longe vivis kaj mortis politikisto Pál Szontágh. En la vilaĝo mortis Iván Nagy (historiisto).
441 Bathilde
441 Bathilde estas granda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico
La nomo "Bathilde" ne havas precizan kialigon.
Magda Faluhelyi
Magda Faluhelyi [faluheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Faluhelyi Magda estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Magda Faluhelyi naskiĝis la  en Budapest, ŝi mortis la.
Biografio
Magda Faluhelyi komencis konatiĝi pri la aktora vivo en aktorstudio de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1971. Ŝia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis Nacia Teatro (Szeged) (1974-1977), Nacia Teatro (Pécs) (1977-1983), poste ŝi estis membro de malgranda teatro en Budapeŝto. Depost 1987 ŝi laboris kiel sendependa aktoro.
Menen (Belgio)
Menen ( [ME:N'n]) estas municipo en Belgio, unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en la jaro 1825. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Kortrejko.
Ekde 1977 la municipoj Lauwe kaj Rekkem apartenas al Menen, la ĉefa municipo.
Leterkesto
Leterkesto estas kesto ĉe la pordo aŭ ĉe la enirejo de domo aŭ oficejo, en kiun la poŝtisto metas la poŝtaĵojn, kiel leterojn, banderolojn, pakaĵojn ktp, kaj ĵurnalportisto gazetojn.
Tionila bromido
Bromido de tionilo reakcias kun granda nombro da metaloj, metalaj oksidoj, karbonatoj, jodidoj, formiatoj kaj acetatoj por formi anhidrajn metalajn bromidojn. Plejmulto el ĉi-tiuj substancoj komplete reakcias sub media temperaturo, dum aliaj necesas esti varmigitaj al 70°C por kompletigo de la reakcio. Bromido de tionilo estas solvebla en karbona dusulfido, benzeno, kloroformo kaj karbona kvarklorido.
János Bánfihunyadi
BÁNFIHUNYADI János [pr. ba:nfihunjadi] Bánfy-Hunyady, estis hungara alĥemiisto naskiĝinta de Nagybánya en 1576 kaj mortinta en Amsterdamo la 28-an de aŭgusto 1646.
Straso
Juvelo
Straso estas senvalora imitaĵo de oro, perloj, diamantoj kaj simile. Sinonimo estas falsbrilaĵo.
2225 Serkowski
2225 Serkowski estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj sendis la fotografiajn plakojn en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝia nomo honoras la pol-naskitan usonan astronomon Krzysztof M. Serkowski.
György Páll
Kariero
György Páll doktoriĝis pri juro en Universitato de Budapeŝto kaj li enpaŝis la servon de ŝtatpolico. Dum la registaro Károlyi li estis vicĉefkapitano. Post la falo de la konsilantrespubliko de Hungarujo li fariĝis ĵurnalisto en Temeŝvaro, interna kunlaboranto de la ĵurnalo Temesvári Hírlap, redaktoro de gazeto Iparos. Inter 1928-38 li estis ĉefsekretario de filio Temes-Torontál de OrMaP, post la Dua Viena Arbitracio de 1940 li estis oficisto de Erdélyi Párt de Koloĵvaro. Li verkis kune kun Elemér Jakabffy la studaĵon A bánsági magyarság húsz éve Romániában (Bp. 1939). Post 1945 li vivis iom da tempo en Svislando, de 1950 en Usono. Inter 1952-57 li estis interna kunlaboranto de la Radio Libera Eŭropo, inter 1958-70 esploristo de Columbia University (New York). Li estis fondantano prewzidanto de la Amerika Transilvania Ligo (Amerikai Erdélyi Szövetség), de 1959 redaktoro de gazeto Transsylvania.
Várzea Grande (Mato-Groso)
Várzea Grande estas municipo kaj universitata urbego de la brazila subŝtato Mato-Groso. Ĝi apartenas al urbaro de Cuiabá.
Situo
Várzea Grande situas en okcidenta parto de la lando. La limo inter Várzea Grande kaj Cuiabá estas nur rivero, sed ponto iterligas la urbojn, tial ambaŭ urboj estas duoblaj urboj. Campo Grande troviĝas 557, Goiânia 742, Braziljo 880, Campinas 1245, Curitiba 1301, San-Paŭlo (urbo) 1327, Guarulhos 1329, Belo Horizonte 1376, Manaus 1458, Rio-de-Ĵanejro 1575, Nova Iguaçu 1548, Porto Alegre 1677, Belém 1788, Teresina 1870, Salvador de Bahio 1921, São Luís 1956, Maceió 2312, Recife 2459, Natalo (Brazilo) 2532 km.
Historio
Várzea Grande estiĝis pro donacoj de terkoncesioj donitaj al la indianoj en 1832. La pramo ekfunkciis en 1874. En 1886 paroĥo formiĝis, la unua kirko estis konstruita en 1892. En 1948 la komunmo ricevis memstarecon. En 1970 la urbodomo ekfunkciis.
Ekonomio
Várzea Grande estas ĉefe komerca, industria kaj agrikultura (brutoj) komunumo.
Klimato
Várzea Grande havas tropikan klimaton. La tutjara averaĝa temperaturo varias inter 22-33 °C. Jare pluvas po 1376 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ofte inter oktobro-aprilo, en julio apenaŭ pluvas.
Trafiko
La publika transporto estas farita per aŭtobusoj integritaj kun Cuiabá. La internacia flughaveno funkcias en teritorio de Várzea Grande, nature komuna kun Cuiabá.
Turkia Ruĝa Krescento
La societo Turkia Ruĝa Krescento - turke Türkiye Kızılay Derneği aŭ malpli longe Türk Kızılayı - estas organizaĵo de humanitara helpo en Turkio, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en, kaj laŭ stato de 2020 kiel prezidanto funkcias Tekin Küçükali.
Villa Bethania
La Villa Bethania estas konstruaĵo en Rennes-le-Château.
La vilao estis konstruita de la pastro Bérenger Saunière, kiu intencis krei hejmon por li kaj siaj kolegoj post emeritiĝo.
Post la morto de Bérenger Saunière ĝi ne estis uzata dum pli ol tri jardekoj. Meze de la 1940-aj jaroj la industriisto Noël Corbu ĝin aĉetis kaj uzis kiel loĝdomo por la familio.
En la jaro 1955 li malfermis restoracion kun hotelo La Tour, kiu iĝis konata, ĉar Noël Corbu sukcesis publikigi siajn rakontojn pri la enigmo de pastro Bérenger Saunière por direktigi la intereson de la publiko al sia fora ejo.
Nuntempe la Villa Bethania kun aliaj konstruaĵoj apartenas al la vilaĝo Rennes-le-Château kaj estas celo de 100.000 vizitantoj jare. Kelkaj ĉambroj estas viziteblaj kiel muzeo.
Keil
Keil estas germana familinomo, ekz. de:
Krome Keil signifas kojnon en la germana lingvo.
Camille Pissarro
Camille Pissarro estis filo de portugala sefardo Abraham Gabriel Pissarro kaj de hispaniolanino Rachel Manzano-Pomié. Li vivis sur la insulo Sankta Tomaso ĝis kiam li havis 12 jarojn. Tiam li transloĝiĝis al Parizo kaj vivis en internulejo. Post la lernado li revenis al Sankta Tomaso kaj pentris dum sia libertempo. En 1852 li vojaĝis al Venezuelo kun dana artisto Fritz Melbye.
En 1855, komence de sia kariero kiel pentristo, li denove iris al Parizo por studi ĉe la franca pejzaĝpentristo Jean-Baptiste Camille Corot. Li tiam pentris realismajn bildojn kaj ligis kun Gustave Courbet, kiu estis ĉe la avangardo de la fluo. Li pentris la kamparan vivon en Francio, ĉefe pejzaĝojn kaj surkampajn laborantojn, krome scenojn en Montmartre. En Parizo li instruis pentradon interalie al Lucy Bacon, Paul Cézanne kaj Paul Gauguin.
En 1870, Pissarro kaj Claude Monet forlasis Francion pro la Francia-Prusia Milito, kaj la du ekloĝis en Londono. Li restis en Anglio ĉirkaŭ unu jaro. Monet kaj Pissarro tre impresiĝis pri la anglaj pejzaĝistoj kaj malrapide komencis formuli sian vojon en sendependa aliro, kiu poste nomiĝus "Impresionismo". Iliaj pentraĵoj, kiuj aspektis tro proksime kiel nekompreneblaj farbaĵoj, fariĝintus de certa distanco riĉaj en detaloj, kvankam tro nebulaj antaŭ la okuloj de nuntempaj artkritikistoj, kiuj malŝatis la novan stilon kaj malakceptis la verkojn de Pissarro kaj Monet. Konsiderante la pozicion de la kritikistoj, ambaŭ artistoj ne trovis galerio por la montrado de siaj verkoj, kaj okazigis sendependan ekspozicion (en 1874). Post tio, Pissarro estis ekspozicionta siajn verkojn en aliaj ekspozicioj, kiuj iom ĝuis sukceson. La pionira stilo kreis novan vojon inter la publiko kaj ekscitis pli da artistoj, kiuj aliĝis al la fluo, kiun ili disvolvis.
La loĝejo de Pissarro estis rompŝtelita kaj liaj posedaĵoj prirabitaj dum lia restado en Anglio, kaj li translokiĝis al la vilaĝo Pontoise, proksime al Parizo. Li pentris multe por kompensi multajn el siaj pentraĵoj detruitaj dum sia foresto. Tie li ĉerpis desegnajn ideojn de la ĉirkaŭantaj vilaĝaj pejzaĵoj por multaj el liaj postaj pentraĵoj.
3036 Krat
3036 Krat estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Nikolajeviĉ Neujmin elde la Simeiza observatorio. en Krimeo (Ukraino), tiam en Sovetunio.
Camille Pissarro
Camille Pissarro edziĝis al Julie Vellay, servistino de sia patrino. Ŝi estis multe pli juna ol li. Ili havis ok idojn, inter kiuj pluraj pentristoj. La plej konataj estis Lucien kaj Ludovic-Rodolphe, konata kiel Ludovic Rodo, kiu estis esperantisto.
Ekde 1884, li loĝis en Éragny-sur-Epte (departemento Oise, Francio) ĝis sia morto en Parizo. Nur post la aĝo de 60 jaroj li atingis financan sukceson. Lia vizio malheliĝis pro malsano, sed tamen li daŭre pentris ĝis siaj lastaj tagoj. Kiam li mortis en 1903, li postlasis ĉirkaŭ 1.600 pentraĵojn.
3036 Krat
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Vladimir Aleksejeviĉ Krat (cirile Владимир Алексеевич Крат, 1911–1983).
Camille Pissarro
Lia tombo troviĝas en la Pariza tombejo Père Lachaise.
Pissarro bone pentris simplajn pejzaĝojn. Tiuj pejzaĝoj estas kombinitaj kun domoj kaj kamparanoj klopointaj de siaj laboroj, kun etoso de sereneco kaj plenaj de freŝaj koloroj.
Karkonoŝa cismontaro
Karkonoŝa cismontaro estas geomorfologia tutaĵo en norda kaj nordorienta Bohemio, prenanta areon 1229 km² en akvokolekta areo de riveroj Elbo, Úpa kaj Jizera. Temas pri tre montoriĉa pejzaĝo kun reliefo de montetaro kaj altaĵaro kun meza supermara alteco 463 m. La plej granda municipo en Karkonoŝa cismontaro estas urbo Trutnov kun pli ol 30 mil da loĝantoj.
Ridderkerk
Ridderkerk estas municipo en la nederlanda provinco Zuid-Holland.
Iliny
Iliny [ilinj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat.
Stacio Kawachinagano
Stacio Kawachinagano (japane: 河内長野駅 [Kaŭaĉinagano-eki], angle: Kawachinagano Station) estas fervoja stacio en Kaŭaĉinagano, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya kaj 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nagano.
Iliny
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1348 en formo "Inini". Ekde meze de la 16-a jarcento la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. En 1872 pluvego okazis, kiu ruinigis grandan parton de la komunumo. En 1873 pro ĥolero 21 vilaĝanoj mortis. Vilaĝservoj estas klubo de gemaljunuloj, ĉiujara arta kunveno, migra poŝto.
Zekino
Zekino, laŭ la itala zecchino, nomita ankaŭ dukato, estis ormonero kun diversaj valoroj, kiun oni uzadis en Respubliko de Venecio kaj poste Mediteraneaj landoj de la 13-a ĝis la 19-a jarcentoj.
La dezajno de la monero restis relative senŝanĝa dum pli ol 500 jaroj, de sia enkonduko en 1284 ĝis la falo de la Venecia Respubliko fare de Napoleono la 12an de majo 1797. Neniu alia monerdezajno iam estis produktita dum tiel longa historia periodo.
Laŭ ĝi estis kreita ornamaĵo en formo de monero, el arĝento aŭ straso, alkudrita al virina vesto. (laŭ PIV)
Loivre
Loivre [lwavʀə] estas komunumo en departemento Marne de nordokcidenta Francio en la regiono Grand Est. Norde estas Belgio. En 2006 ĝi havis populacion de 1126 loĝantoj.
73342 Guyunusa
73342 Guyunusa estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Los Molinos,(Montevideo, Urugvajo)
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Guyunusa, indianino vendita de Urugvajo por ekspozicio en Francio. Ŝi estis aĝa de 27 jaroj kiam ŝi mortis en Liono, nur unu jaro post sia alveno. Ŝi kaj sia kunulo de mallibereco Vaimaca havis filinon, naskiĝinta en Francio. Alia el la "lastaj Ĉaruoj", Tacuabé, vartis la bebon kaj eskapis kun ŝi en nekonatan lokon.
Vidu ankaŭ
68853 Vaimaca.
Super Mario
Super Mario (スーパーマリオ) estas serio de platformaj videoludoj, kreata de Nintendo, en kiu troviĝas la fama rolulo Mario. Ĝi estas la ĉefa serio de la seriaro de ludoj Mario (aliaj serioj estas Mario Kart, Mario Party, sportludoj, rolludoj, ktp). Almenaŭ unu ludo de la serio Super Mario aperis en ĉiu grava videoludilo de Nintendo.
La ludoj ĉefe okazas en la fikcia Mushroom Kingdom (angle, esperantigebla Fungra Reĝlando), kie Mario estas ludebla rolulo. Li ofte estas akompanata de sia frato Luigi kaj de aliaj oftaj roluloj. Kiel en aliaj plataĵaj videoludoj, oni devas kuri kaj salti sur diversajn plataĵojn por atingi la finon de nivelo. La niveloj grupiĝas en mondoj, kaj ĉiu mondo havas sian propran temon, kiel dezerta aŭ glacia mondo. Diversaj malamikoj troviĝas en la niveloj, do Mario (aŭ alia rolulo) devas eviti aŭ venki ilin per diversaj potencoj.
(27002) 1998 DV9
(27002) 1998 DV9 estas malgranda apolona asteroido; terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido.
Super Mario
La ludoj havas simplan intrigon. Ofte, Mario devas savi la princinon Peach el la ĉefa malamikego, kiu estas plej ofte Bowser. La unua ludo de tiu serio, Super Mario Bros., aperis por la Nintendo Entertainment System (NES) en 1985, kaj difinis multajn elementojn de la ludserio mem, sed ankaŭ de la plataĵa tipo de videoludoj ĝenerale.
Horní Adršpach
Horní Adršpach (Ober Adrsbach) estas okcidenta parto de municipo Adršpach en distrikto Náchod en Ĉeĥio. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 81 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
(27002) 1998 DV9
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj astronomoj David J. Tholen kaj Robert J. Whiteley elde Mauna Kea (Havajo, Usono).
Horní Adršpach
Horní Adršpach estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,06 km².
(27002) 1998 DV9
Malkovro
Por la nuna epoko (2457600.5 TDB), ĝia tera MOID estas nur 0,00151582 astronomia unuo, tie estas 226 763 kilometroj tio, kiu igas ĝin potence danĝera objekto.
Horní Adršpach
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.
(27002) 1998 DV9
Malkovro
Kvankam ĝia orbito krucas tiun de Marso, ĝi restas iom malproksima de tiu ĉi planedo pro sia orbita klinangulo: ĝia marsa MOID estas 0,21002 AU, tie estas 31,419 milionoj da km.
120285 Brentbos
120285 Brentbos estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brent J. Bos, sciencisto pri la instrumento TAGCAMS de la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx ; antaù tiu rolo, li estis estro pri la optiko de OSIRIS-REx de la NASA. Antaù aliĝi al OSIRIS-REx, li subtenis kvar misiojn de marsaj alterigiloj kaj la optikan planadon kaj la konstruon de la Kosmoteleskopo James Webb.
Mariánské Hory
Mariánské Hory (ĝis la jaro 1901 Diaboli villa; Teufflsdorf, Teufelsdorf, ekde la jaro 1901 Marienberg) estas eksa urbo en Ĉeĥio, nun katastra teritorio kaj loka parto de ostrava urboparto Mariánské Hory kaj Hulváky. Vivas ĉi tie.
Vilaĝo
Mariánské Hory estiĝis fine de la dektria jarcento. Origina nomo Čertova Lhota (esperante Lhota de Diablo) eltenis ĝis la komenco de la 20-a jarcento. La nomo Lhota devenas de avantaĝoj, kiujn la posedantoj de regiono donis al novaj koloniistoj, en tempo de limtempoj (ĉeĥe ), dum kiuj la vilaĝanoj dum certa tempo devis doni certajn pagojn, dotojn kaj laboregojn. Post forpaso de tiuj ĉi limdatoj la avantaĝoj finiĝis kaj la loĝantoj fariĝis ordinaraj servutuloj. Ĉar malantaŭ Odra troviĝis alia vilaĝo kun la sama nomo, oni komencis diri al ĝi Závodní Lhota, sed ĉi tiea ricevis la nomon Čertova Lhota. La unua skribmencio indikas nomon de episkopa vasalo Hereš el Čertova Lhota (germane ) kaj ĝi datiĝas en la jaro 1367. La dua skribdokumento estas el la jaro 1380 kaj ĝi informas pri Petro, filo de Smil, kiu estis ankaŭ el Čertova Lhota. En tiu ĉi jaro estas unuafoje menciita ĉeĥa nomo Czrtowalhota.
Čertova Lhota restis kiel servutula vilaĝo de Ostrava ĝis nuligo de servuteco en la jaro 1848, kiam okazis ties forŝiro de Moravia Ostrava. La malgranda municipo memstariĝis. En la jaro 1880 la municipo havis 472 loĝantojn, en la jaro 1890 jam 1154 loĝantojn kaj en la jaro 1900 la nombro de loĝantoj denove plialtiĝis al 7571. En tereno de industrio Čertova Lhota sukcesis - oni konstruis koaksigejon, rafinejon de alkoholo kaj pliajn malpli grandajn industriajn fabrikojn (ekz. gisejo kaj maŝinejo aŭ vapora brikfabriko). Diference de la ĉirkaŭaj municipoj estis en Mariánské Hory stabile alta kvociento de la ĉeĥa loĝantaro. En la jaro 1921 la ĉeĥoj estis pli ol 95% da loĝantoj. Samtempe kun kreskanta loĝantaro la municipo diskreskis kaj plialtiĝis nombro de domoj sur ties teritorio. En la jaro 1794 ĉi tie staris 26 domojn, en la jaro 1880 43 domojn, en la jaro 1900 29 343 domojn kaj en la jaro 1930 eĉ 73 643 domojn.
Urbo
Ekde januaro de 1900 laboris por la municipo sekretario Jan Grmela. Temis pri tre aktiva laborulo. La origina nomo Čertova Lhota estis perceptata kiel pejorativa kaj ekde la 17-a jarcento ĝi fakte ne estis uzata. Oni uzis anstataŭ ĝi markigon Lhotka ĉe Moravia Ostrava. Grmela tial proponis al municipa komitato alinomadon de la municipo je Ostrava Lhotka. La municipa komitato konsentis kaj subtenis ankaŭ liajn pluajn proponojn, ekz. proklamo de la ĉeĥa lingvo kiel ununura ofica lingvo, alinomadon de stratoj laŭ signifaj ĉeĥaj personecoj aŭ propono de municipa blazono kaj koloroj. Tuj la sekvantan jaron, la 22-an de aŭgusto 1901, al Grmela sukcesis realigi ŝanĝon de la nomo je Mariánské Hory. Mariánské pro patroneco de Maria kaj Hory parte pro lokigo de la municipo sur monteto kaj parte pro ministoj, kiuj ĉi tie minis karbon kaj ercojn. Viena ministerio de enlando aprobis la ŝanĝon kun valideco ekde la 6-a de septembro 1901.
Grmela en oktobro de 1906 prezentis postulon al Francisko Jozefo la 1-a por avanco el municipo je urbo. Mirinde eĉ ĉi tie li sukcesis atingi la sian kaj ekde la 1-a de aprilo 1907 Mariánské Hory akiris statuson de urbo. Solena eksido de la unua urba reprezentantaro okazis la 21-an de aprilo. La unua urbestro poste estis elektita Jan May. La meritojn de Jan Grmela ĝis hodiaŭ rememorigas strato nomita omaĝe laŭ li (Grmelova strato).
En marto de 1903 malfermis konata ĵurnalisto, verkisto kaj dramisto František Sokol-Tůma en Komenského strato eldonejon kaj librovendejon.
En la jaro 1905 estis establita komerca lernejo. Ties estiĝon akompanis malfacilaĵoj, precipe germanaj firmaoj en Ostrava-regiono montris disvastigon de kleraj ĉeĥoj sen esperoj al okupo. Sed la municipa sekretario Grmela kun subteno de kelkaj ĉeĥaj deputitoj realigis la sian kaj la unua lernojaro 1905/1906 komencis la 9-an de oktobro 1905. Je unu jaro pli poste estis pure knaba lernejo disvastigita ankaŭ je knabina lernojaro. Ĝis la jaro 1908 la lernejo havis la sidejon en domo n-ro 171 en angulo de stratoj Výstavní kaj ''28. října''. En la jaro 1908 okazis transloĝiĝo al angulo de stratoj Podlahova kaj Marie Pujmanová. La memstaran ekzistadon de la lernejo finigis lernojaro 1937/1938, kiam ĝi estis unuigita kun Komerca akademio en Moravia Ostrava (ĝi estis fondita en la jaro 1919).
En 1907 estiĝis muzika kaj orgena lernejo, entute la unua muzikfaka instituto en Ostrava-regiono.
La municipo apartenis ekde sia fondo en moraviasilezian paroĥon. Propra municipa tombejo estiĝis en la jaro 1870; en la jaro 1877 ĉi tie estis konstruita kapelo de Sankta Maria. En la jaroj 1905-1908 estis konstruita templo de Sankta Maria Reĝino. La plej malnova sakrala konstruaĵo sur teritorio de Mariánské Hory estas hodiaŭ jam neuzata kapelo de Fraŭlina Tago en loĝdomaro Vršovců el la jaro 1870.
Fino de la memstareco
Post estiĝo de Ĉeĥoslovakio la urba reprezentantaro rezignis la 16-an de januaro 1919 kaj estis nomita administra komisiono, kiu administris la urbon ĝis ties aligo al Ostrava. La sesdek sep jarojn daŭranta memstareco finis la 1-an de januaro 1924, kiam Mariánské Hory estis aligita reen al Moravia Ostrava. Estiĝis la t.n. Granda Ostrava subgvide de urbestro Jan Prokeš. Granda evento de tiama tempo estis vizito de prezidento Masaryk en Minejo Ignát.
La urboparto estis dum la dua mondmilito liberigita fare de Ruĝa Armeo la 30-an de aprilo 1945.
Blazono
Baldaŭ post la jaro 1750 estiĝis municipa sigelilo, kiu plenumis funkcion de municipa blazono. Kreis ĝin plugilo kaj super ĝi okulo. En 1820 estis aldonita falĉileto kaj falĉilo kun draŝilo. Ekde januaro de 1902 la municipo komencis uzi novan blazonon.
Roberto Grosseteste
Roberto GROSSETESTE, dirita ankaŭ Roberto de Lincoln, estis angla franciskano levita al episkopo de Lincoln, erudiciulo, verkisto, teologo, scienculo kaj ŝtatisto.
Cipra silvio
La Cipra silvio, Sylvia melanothorax, estas specio de birdo de la familio de Silviedoj kaj de ties plej tipa genro nome Sylvia aŭ silvioj, kiuj estas grizecaj aŭ grizecbrunaj insektovoruloj. Tiu reproduktiĝas en Cipro, kio nomigas la specion en multaj lingvoj. Tiu malgranda paserina birdo estas mallongdistanca migranto, kaj vintrumas en Israelo, Palestino, Jordanio kaj Egiptio.
Kiel plej parto de la silvioj, ankaŭ tiu havas distingajn masklan kaj inan plumarojn. La maskla plenkreskulo estas malgranda silvio (13-14 cm longa, 10-11 g peza, kun enverguro de 15-18 cm) kun griza dorso, nigra kapo (sed griza nuko), blankaj subvangaj strioj ("mustaĉoj") ne tiom markataj kiom tiuj de la Blankagorĝa silvio kaj de la Barbstria silvio sed pli svagaj aŭ ampleksaj strizonoj, kaj, unike inter tipaj silvioj, subaj partoj tre skvamecaj je nigro, kio nomigas la specion en la latina scienca nomo kie melanothorax devenas de du radikoj el la antikva greka signife “kun nigra brusto”. En la nigra vizaĝo ege rimarkindas la okulo kun flaveca iriso kaj ruĝa okulringo. La ino estas ĉefe griza supre, kun pli griza kapo kaj blankeca sube kun helaj punktetoj; temas pri kazo de seksa duformismo. La specio estas simila al la Sardia silvio kun kies inoj tiuj inoj povas esti konfuzataj escepte pro pli hela gorĝo kaj suba punktado. La kanto de la Cipra silvio estas rapida kaj sonoreca, kaj simila al tiu de la Sardia silvio.