cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Testamentoj de Lenin
Testamentoj de Lenin (ruse Заветы Ленина) aŭ Testamentoj de Iljiĉ (ruse Заветы Ильича) estis populara en Sovetunio frazo, kiu celis montri, ke la ŝtato post la morto de Lenin evoluas laŭ la vojo, kiun antaŭvidis li, la unua ĝia gvidanto. Kiel testamentoj oni konsideris jen la lastajn verkojn de Lenin (post 1920), jen eĉ pli vastan aron de liaj verkoj.
Aesch LU
Aesch estas komunumo en la distrikto Hochdorf en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 957 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Giorgio Biandrata
Giorgio Biandrata, György Blandrata estis italdevena religireformisto, kuracisto en Pollando kaj Transilvanujo naskiĝinta en Saluzzo Piemont 1515 kaj mortinta en Gyulafehérvár la 5-an de majo 1588.
Aesch LU
Geografio
Aesch situas ĉe la suda fino de la Lago de Hallwil, proksimume 20 km norde de Lucerno.
Testamentoj de Lenin
Kelkaj citaĵoj el Lenin ricevis ekstreman popularecon, kiel la frapfrazo "Lernu, lernu kaj lernu!" («Учиться, учиться и учиться!»). Tiu lasta estis gravurita sur la muroj de multaj mezlernejoj kaj estis citata en diversaj verkoj. Alia tre konata frazo iĝis "Komunismo estas soveta potenco plus elektrifiko de la tuta lando", kiun Lenin eldiris en konferenco en 1920.
Aesch LU
Najbaraj komunumoj
La komunumo Aesch limas en nordo al Fahrwangen (Kantono Argovio), en oriento al Schongau LU, en sudoriento kaj sudokcidento al Hitzkirch, en sudo al Altwis, kaj en okcidento alfiflanke de la Lago de Hallwil al Beromünster kaj Beinwil ĉe la lago (Kantono Argovio).
1300 Marcelle
1300 Marcelle estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Guy Reiss elde la observatorio de Alĝero.
Aesch LU
Trafiko
Aesch situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per aŭtobuslinio de Hitzkirch al Schongau.
Testamentoj de Lenin
En la jaroj de Perestrojko aparte populariĝis ideoj pri testamentoj de Lenin, kiuj estis perverse komprenitaj. I. a. en unu el siaj lastaj leteroj Lenin skribis pri la bezono depostenigi Stalinon de la posteno de ĝenerala sekretario kaj signife pligrandigi konsiston de la Centra Komitato de la partio — la testamento, kiu estis ignorita post lia morto, kio kondukis al epoko de stalinismo.
1300 Marcelle
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Marcelle", tiu de la dua filino de la malkovrinto.
Aesch LU
Historio
La unua dokumenta mencio de Aesch datiĝas el la jaro 1150 kiel Esche.
Testamentoj de Lenin
Multaj decidoj, faritaj en stalinisma epoko, estis pravigataj per "testamentoj de Lenin", kvankam el la verkoj de Lenin ne ĉiam rekte sekvas ĝuste tia decido. Ekzemple la deviga kaj tuteca kolektivigo en agrikulturo estis efektivigita nur post la morto de Lenin, eble ne laŭ lia imago. Same la tre streĉa industriigo de Sovetunio okazis en 30-aj jaroj "laŭ testamentoj", kiuj eble estis nur mistraktoj.
La vortkombino "testamentoj de Lenin" — kaj speciale la sinonima "Testamentoj de Iljiĉ" — estis tre populara por nomi loĝlokojn kaj instituciojn. Ekzistis pluraj kolĥozoj kaj fabrikoj, tiel nomitaj. Ĝis nun sur la mapo de Rusio eblas trovi jenajn loĝlokojn:
Casalanguida
Casalanguida estas komunumo de Italio.
Mantes-la-Ville
Mantes-la-Ville [] estas franca komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havis 19,234 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Mantes-la-Ville situas ĉe la maldekstra bordo de Sejno, okcidente de la centro de Parizo.
Vivoveraj retserĉiloj
Vivoveraj retserĉiloj (人肉搜索, laŭvorte 'serĉmaŝino por homa viando) estas termino por la interreta fenomeno en Popola Respubliko Ĉinio  kiu konsistas en amasa kunlaborado de interretaj uzantoj por kolekti informojn pri specifa persono, registara kaj scienca fraŭdo aŭ kolizifuĝo pri interretaj amaskomunikiloj kiel blogoj kaj forumoj kun la celo kalumnii la personon aŭ protesti kontraŭ socie neakcepteblaj kondutoj, kiel politika korupto, ekstergeedzaj amaferoj, bestaj kruelaĵoj aŭ perceptita perfido/malamikeco direkte al la Ĉina nacio. La realaj identecoj aŭ privataj informoj de la celitaj individuoj ofte estas faritaj publikaj kaj ili povas esti submetitaj al persekutadoj en la formo de mortminacoj, grafito kaj socia hontigo. Organizoj povas esti submetitaj al kunordigitaj kiberatakoj.
Ĝi similas al la koncepto "doxing", praktiko kiu estas ofte asociita kun Anonymous.
Etimologio
La esprimo originis sur la Mop-forumoj en 2001. Intertempe la difino de la esprimo evoluis de nur serĉo fare de homoj ankaŭ al serĉo de homoj.
Sinteno de la popola Respubliko de Ĉinio
En decembro 2008, La Tribunalo en Pekino nomis ĝin alarma fenomeno pro ĝiaj implicoj en "kiberperforto" kaj malobservoj de la leĝaro pri la privata vivo.
En filmo kaj televido
En la televidserio Mr. Robot, la mistera grupo konata kiel La Malhela Armeo, havas elementojn bazite sur la fenomeno.
Ripetita cifereca sumo
La ripetita cifereca sumo, ankaŭ sciata kiel cifereca sumo de nombro povas esti trovita per adicio de ĉiuj ciferoj de nombro, poste de adicio de ĉiuj ciferoj de la rezulto, kaj tiel plu, ĝis kiam la fina rezulto estas unu-cifera nombro.
Noto pri la nombra bazo:
La f(n) kaj operacioj povas esti plenumita en ĉiu bazo, sed se ne alie komentita, ĉiuj operacioj estas en bazo 10.
2177 Oliver
2177 Oliver estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kun la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj sendis la en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan inĝenieron kaj komputadiston Bernard M. Oliver.
Ripetita cifereca sumo
Ekzemplo
Tial,.
Pruvo (tiu, ke) konstanta valoro ekzistas
Lasi, kun (Por ĉiuj i, d_i estas entjero pli granda ol ĉu egala al 0 kaj malpli ol 10). Tiam,. Ĉi tiu (meznombroj, signifas) (tiu, ke) f(x)<x, se ne, en kiu (kesto, okazo) x estas unu-cifera nombro. Tial, multfoje uzanta la f(x) funkcio devus kaŭzo x al malgrandiĝi, ĝis ĝi iĝas unu-cifera nombro, je kiu punkta ĝi estos resti konstanto, kiel f(d_1)=d_1.
Vidu ankaŭ
Quersumme
Sweyn Godwinson
Frua Vivo
Ĉirkaŭ 1043 li iĝis grafo de Hereford. Tuj li petis pacakordon kun Gruffydd ap Llywelyn, reĝo de Gwynedd en norda Kimrio, kaj en 1046 li helpis lin venki rivalon, Gruffydd ap Rhydderch, reĝo de Deheubarth en sudokcidenta Kimrio.
Ekzilo
Laŭ la Anglosaksa Kroniko, Sweyn enamiĝis al Eadgifu, abatino de Leominster kaj, reveninte de Kimrio, forprenis ŝin de ŝia abatejo. Pro tio en 1046 aŭ 1047 li estis ekzilata, kaj iris al Flandrio, kaj poste Danio, el kiu li estis forpelata pro iu nekonata ofendo. En 1049 li revenis al Anglio kaj, subtenate de sia frato Harold kaj sia kuzo Beorn, petis ke la reĝo (Eduardo la Konfesanto) pardonus lin. Tamen survoje al la reĝo li murdis Beorn kaj pro tio estis denove ekzilata.
La sekvantan jaron li estis pardonata, eble pro peto de sia patro Godvino, kaj rehavis sian graflandon.
En 1051 ĉe Dovero okazis tumulto, kun batalado inter la urbanoj kaj Eŭstako la 2-a, grafo de Boulogne, parenco de Eduardo la Konfesanto. Godvino rifuzis puni la urbanojn. Leofric de Mercia kaj Siward de Northumbria subtenis la koleran reĝon, kiu ekzilis Godvinon kaj liajn filojn en septembro 1051. Sweyn mem estis ekzilata por la resto de sia vivo, kaj fuĝis al Flandrio.
Morto
Lamentante siajn pekojn, Sweyn pilgrimis (laŭdire nudpiede dum almenaŭ parto de la vojaĝo) al Jerusalemo. Post lia reveno li estis mortigata, kvankam oni ne scias la detalojn. Pro lia morto lia frato Harold iĝis la heredonto de Godvino.
Anatolij Gonĉarov
Anatolo (Anatolij Jevgenjeviĉ) Gonĉarov, Анатолий Евгеньевич Гончаров (naskiĝis la en Siberio, Sovetunio, mortis la  en Brjansk) estis rusa doktoro pri kemio, ano de la Internacia Sciencista Kolegio de AIS San-Marino, senatano de la Esperanta Civito kaj korespondanto de la magazino Monato.
Li estis ankaŭ profesia esperantisto kaj fondinto de la Junulara Esperanto Movado en Sovetio (1964) kiu komence nomiĝis Adresaro de Junaj Esperanto-Aktivuloj (AJEA). En 1966 dum la unua konferenco apud Moskvo AJEA estis alinomita al Sovetia Esperantista Junulara Movado (SEJM), kies unua kaj revena prezidanto li poste estis. Li ankaŭ estis iama estrarano de ASE kaj iama komitatano de TEJO.
Biografio
Anatolij Gonĉarov esperantistiĝis en 1958 dum la studentaj jaroj, kiam li jam komencis esplori la literaturon en Esperanto kaj elskribi interesajn uzojn de vortoj kaj gramatikaĵoj. Li estis la kreinto de kelkaj Esperanto-kluboj, inkluzive de la Moskva Esperanto-klubon "Lev Tolstoj". Li multe okupiĝas pri tradukado kaj instruado de Esperanto.
En 1960 li ekinstruis Esperanton kaj ĝis 1980 instruis ĉiujare.
En 1987, dum la perestrojka periodo, kiam eblis i.a. profesie enspezi pro Esperanto-agado li forlasis sian karieron kaj iris al Moskvo por profesie instrui Esperanton. Tio daŭris ĝis 1991, kiam Sovetunio finiĝis.
Ekde la komenco de lia Esperanto-vivo, li dum pli ol 50 jaroj kompiladis kolekton de citaĵoj kun la uzoj de la sufikso -UM, eldonita kiel bitlibro sub la titolo “Tiu ĉumalofta sufikso -UM” ,
Persone
Filino de Gonĉarov, Svetlana Gonĉarova, estas denaska esperantistino. Ŝi defendis en Moskvo magistran disertacion pri esperantologia temo.
Falun
Falun estas urbo en la sveda provinco Dalarnas län kaj la historia provinco (landskap) Dalarna (Darlekarlio) kun 36447 loĝantoj (2005). Ĝi estas la ĉefa urbo de la samnoma komunumo Falun.
Falun estas fama pro siaj minejoj, kiuj kune kun la laboristaj kaj industriaj kvartaloj apartenas al la monda heredaĵo de Unesko.
Historio
La urbo disvolviĝis pro la minado de kupro, dokumentita de la 11-a jarcento ĉe la monto Tiskasjöberg.
Post du incendioj en 1761 la loĝantaro konstante malkreskis. Ĉ. 1850 Falun nur plu havis ĉirkaŭ 4.000 loĝantojn.
Pro alligo al du fervojaj linioj Falun ekhavis novajn fabrikojn. En la 20-a jarcento ĝi fariĝis pli kaj pli administra kaj lerneja centro. La tradicia minado tamen alproksimiĝis al sia fino. En 1992 la lasta mino estis fermita.
En 2001 la laboristaj kvartaloj el la 17-a jarcento, kiujn la urbo-brulegoj ne detruis, kaj la industriejoj ĉirkaŭ la minejo estis protektitaj kiel monda heredaĵo.
Ĝemelaj urboj
Ĝemelaj urboj de Falun estas:
Valdemoro-Sierra
Valdemoro-Sierra estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas valdemorero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 120 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,11 loĝ/km².
Situo
Valdemoro-Sierra estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,109 m super marnivelo, je 58 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 107,79 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°06′02″N 1°46′01″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valdemoro-Sierra, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Valdemoro-Sierra kie oni venis al la nunaj 120.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj, ĉefe pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.
André Breton
André BRETON (naskiĝis la 19-an de februaro 1896, mortis la 28-an de septembro 1966) estis franca poeto, verkisto kaj unu el la gvidantoj de la superrealismo en arto. En 1924 li publikigis la Manifestojn de Superrealismo, centritajn sur "aŭtomata", spontanea kaj neplanita verko, ideoj, kiuj respondis kaj plejparte ŝuldis al la patro de psikanalizo, Sigmund Freud.
Vivo
Li naskiĝis al modesta familio en Tinchebray (Orne) en Normandio. Ekde siaj studentaj jaroj la poezio allogis lin, liaj preferataj poetoj estis Baudelaire kaj Mallarmé.
En 1913 li komencis studi medicinon sen klara alvokiĝo. Dum la milito li estis vokita en 1915 al sano-servo, tie li renkontis al Jacques Vaché kiu memmortigis sin kelkajn semajnojn post la militfino kaj havis grandan influon sur Breton. Dum tiu tempo li konis la verkaron de Rimbaud, Lautrémont kaj Freud.
En 1916 li aliĝis al la movado Dada.
En 1919 li kune kun Aragon kaj Soupault fondis la revuon Littérature. En la sama jaro li faris en la revuo la faman enketon al poetoj kaj verkistoj: Kial vi skribas? , kaj el la respondoj li speciale valoris tiun de Valéry: “Pro malforto”.
En 1920 publikiĝis La Magnetaj Kampoj kiun li verkis kun Soupault kaj kiu estas la unua produkto de la aŭtomata skribado. En tiu jaro la Dadaismo venis al Parizo kun la poeto Tristan Tzara sed en 1922 Breton forlasis tiun movadon.
Gland (stacidomo)
Gland estas fervoja stacidomo en Gland, Svislando.
André Breton
Vivo
1924 estis la jaro de La Manifesto de la Superrealismo en kiu Breton donis la ĉefajn trajtojn de la Superrealismo. En decembro de la sama jaro li aperigis la revuon La Superrealista Revolucio.
En 1941 Breton vojaĝis al Usono, kaj kun siaj renkontitaj amikoj Marcel Duchamp kaj Max Ernst kaj aliaj novaj okazigis en 1942 la Internacia Ekspozicio de la Superrealismo. Ankaŭ en 1942 li aperigis la revuon VVV kiu nur havontis kvar numerojn.
En 1946 Breton revenis al Francio, kie atendis lin renovigita superrealista grupo. De 1946 ĝis 1965 li aperigis revuojn kaj organizis ekspoziciojn en kelkaj landoj.
André Breton mortis la 28an de septembro 1966, pro astmo. Lia tombo estas en pariza tombejo, proksime de tiu de Benjamin Peret lia amiko de sia tuta vivo.
Li edziĝis al Simone Kahn, al Jacqueline Lamba kaj al Elisa Claro.
Pontalinda
Pontalinda estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 4.074 loĝantojn en 2010.
Felde
Felde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Achterwehr, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Petromizo
Petromizo estas familio de primitivaj vertebruloj nome Petromizedoj (Petromyzontidae), ordo de rondbuŝuloj, klaso de senmakzeluloj, kun okuloj kaj 7 paroj da brankaj truoj.
La petromizoj komence estas dolĉakvaj larvoj en la ŝlimo (ammocoetes). Tiutempe ili estas sendentaj, kun rudimentaj okuloj, kaj nutras sin per mikroorganismoj. Ili plenkreskas post kelkaj jaroj kaj migras en la maron por komenci la parazitan vivon. Ili buŝadheras al fiŝoj kaj nutras sin per sango kaj histoj de la gastiganto.
Ili plimultiĝas en dolĉaj akvoj, konstruas neston, demetas frajon kaj mortas.
Ekzistas kelkaj specioj, kiuj restas en dolĉa akvo, ekzemple subspecio Petromyzon marinus dorsatus kaj specio Lampetra planeri. Tiu lasta ne parazitas en seksmatura aĝo, nur multiĝas kaj mortas.
La danuba petromizo (Eudontomyzon mariae) estas protektata besto en Hungario, ĝi vivas en alfluantoj de la Danubo.
Oni malkovris fine de oktobro 2006 ŝtoniĝintajn restaĵojn de petromizo en Sud-Afriko. La restaĵoj aĝas 360 milionojn da jaroj kaj tre similas la nunan formon de la petromizo.
Ŝtata emblemo de Mongolio
La ŝtata emblemo de Mongolio - mongole Монгол улсын төрийн сүлд, mongola ulsyn töriin süld) estas uzata de la registaro de Mongolio kiel ŝtata simbolo. Ĝi estas oficiale uzata ekzemple en dokumentoj kiel ŝtataj pasportoj, publikaĵoj kaj konstruaĵaj nomŝildoj de la nacia registaro kaj de mongoliaj ambasadejoj. La dezajno centre bildigas heraldike orkoloran "ventoĉevalon", alegorion de la homa animo en la ŝamanisma tradicio de orienta Azio. En sia nuna formo, la emblemo ekvalidis la 25-a de marto 1992, post falo de la antaŭa komunisma reĝimo de la ŝtato.
La plej centran parton de la stiligita "ventoĉevalo" konsistigas pli historia nacia simbolo nomata Sojombo, kiu inter la jaroj 1924 kaj 1940 plenumis la rolon de ŝtata emblemo kaj daŭre ankaŭ uziĝas en oficialaj publikaĵoj - interalie ĝi estas la centra parto de la emblemo de la nacia parlamento Granda Ĥuralo.
Ĉernihiva provinco
Ĉernihiva provinco (Чернігівська область) estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область. Norde ĝi limas kun Belarusio kaj Rusio.
Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro Ĉernihivo (Чернігів) la urboj Baturin (Батурин), Baĥmaĉ (Бахмач), Bobrovicja (Бобровиця), Borzna (Борзна), Horodnja (Городня), Iĉnja (Ічня), Korjukivka (Корюківка), Mena (Мена), Niĵino (Ніжин), Nosivka (Носівка), Novhorod-Siverskij (Новгород-Сіверський), Oster (Остер), Priluki (Прилуки), Semenivka (Семенівка), Snovsk (Сновськ) kaj Talalaivka (Талалаївка).
Kálmán Bakonyi
Kálmán Bakonyi [bakonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bakonyi Kálmán estis hungara ministeria oficisto, prokuroro, juĝisto, framasono.
Kálmán Bakonyi naskiĝis la en Kötcse, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Bakonyi devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en la kalvinana jura akademio de Debrecen en 1881, advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en la sekva jaro. Post la dua diplomo li estis justicministeria oficisto, subprokuroro en Eger (1887–1895), juĝisto en Budapeŝto (1895–1908). En 1908 li partoprenis en establo de juĝejo por gejunuloj, kie li estis juĝisto ĝis 1925. Li havis altajn postenojn en la hungara framasona hierarkio. Lia jura laboro specialiĝis al protektado de gejunuloj.
Eŭcelado (luno)
Eŭcelado estas malgranda natura satelito de la planedo Jupitero.
Ĝin malkovris, en 2003, teamo el la Universitato de Havajo estrata de Scott S. Sheppard ; ĝi tiam ricevis la provizora nomo S/2003 J 1. Dum marto 2005 la Internacia Astronomia Unio oficiale nomis ĝin kiel Eŭcelado, persono el la helena mitologio, muzo kaj filino de Zeŭso.
Eŭcelado rivoluas ĉirkaŭ Jupitero malantaŭen, kaj anas la lunaron de Karmeo, kiun konsistigas malantaŭenirantaj, neregulaj satelitoj kiuj orbitas inter 23 kaj 24 milionoj da kilometroj for de Jupitero, kaj kies orbita inklinacio valoras proksimume 165°.
Brandenburga Johanitordeno
La Brandenburga Johanitordeno aŭ Ordeno de Sankta Johano aŭ ankoraŭ Ordeno de Johanitoj (en la germana Der Johanniterorden aŭ plej komplete Balley Brandenburg des Ritterlichen Ordens Sankt Johannis vom Spital zu Jerusalem), ek de la jaro 1538, estas germana kaj protestanta Kavalirordeno, kiu samkiel la katolika Malta Ordeno komprenas sin kiel postsekvanto de la Kavalirordeno de Sankta Johano de Jerusalemo, kiu estas la kavalira ordeno plej antikva de la mondo fondita, probable, en Jerusalemo en la jaro 1099; tiu-ĉi plej malnova ankoraŭ ekzistanta Kavalira ordeno reiras al la Hospitalo Ordeno de Sankta Johano fondita de italaj komercistoj en Jerusalemo.
Nuntempe la Ordeno de Johanitoj estas la portanta institucio de la internacia laboranta Johanita Akcidenthelp-Organizaĵo (Johanniter-Unfall-Hilfe), kiu en Germanio havas 1,4 milionojn da membroj, de la Johanitaj Helpkomunumoj, de la Johanita fratinaro kaj de pliaj malsanulejoj kaj flegejoj. Al la Ordeno de Johanitoj, kiu havas sian sidejon en Potsdam, en la tuta mondo apartenas en la 18 kooperativoj respektive komandorejoj 3 900 kavaliroj. Kiel oficanta ordenestro, Herrenmeister, la ordenon ek de 1999 gvidas Oskaro Princo de Prusio, nepo de la lasta germana imperiestro.
La ordena regulo
La principaro de la Ordeno de Johanitoj estas fiksita en la ordena regularo. Ĝia bazo estas la duobla tasko de la rekono de Jesuo Kristo kaj de la evangelia eklezio unuflanke kaj de la humanisma laboro aliflanke. La ordena regulo estas deviga por ĉiuj membroj. Ĝi ne donas detalajn instrukciojn, sed estas komprenata kiel gvidlinio por la vivo- kaj agmaniero de la unuopaj membroj. La plej gravaj devoj en la ordeno estas la penado por la kristana kredo, la fortigo de la frataro kaj la servado de la hodiaŭ socio per siaj propraj fortoj kaj kapabloj.
Vierzon
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo estas la centro de samnoma arondismento Vierzon kaj de du kantonoj.
Geografio
Vierzon situas ĉe la kunfluejo de la riveroj Cher kaj Yèvre, nordokcidente de Bourges.
Jerusalema ŝtono
Jerusalema ŝtono (hebree אבן ירושלמית; arabe حجر القدس) estas nomo aplikata al diversaj specoj de pala kalkoŝtono kaj dolomita kalkoŝtono, ofta en kaj ĉirkaŭ Jerusalemo kiu estis uzata en konstruado ekde antikvaj tempoj. Unu el ĉi tiuj kalkoŝtonoj, meleke, estis uzata en multaj el la plej famkonataj strukturoj de la regiono, inkluzive de la antikva Okcidenta Muro.
Ankaŭ en iuj plej modernaj konstruaĵoj la jerusalema ŝtono estas grava arkitektura elemento, inter alie por simboligi la konektecon de la nuntempo kun la historio - ekzemplo de tia moderna ejo el fortika jerusalema ŝtono estas la internacia kongresejo de Jerusalemo.
Geologio
La altebenaĵoj de Israelo konsistas ĉefe el sedimenta kalkŝtono, dolomito kaj dolomita kalkŝtono. La ŝtono elrompita por konstruaĵoj, en koloroj blanka ĝis helroza, helflava kaj helbruna, estas konata kolektive kiel Jerusalema ŝtono. Meleke kompare al tre malmolaj ŝtonoj estas relative mola kaj facila por ĉizi, tamen malmoliĝas pro eksponiĝo al la atmosfero kaj iĝas tre fortika. Ĝi estis uzita por la grandaj publikaj konstruaĵoj de antikvo, kaj por la konstruado de la Okcidenta Muro. Aparte la fakton ke la bonkvalitan konstrumaterialon eblas mini tuj apud la urbo tre aprezis la antikvaj konstruistoj.
Historio
Laŭ la israela geologo Ithamar Perath, la loĝantoj de Jerusalemo en la antikva epoko konstruis siajn hejmojn el Jerusalema ŝtono elrompita el la roko rekte sub la konstruota domo kaj uzis la fosaĵon kiu restis kiel cisternon por kolekti pluvakvon sub la hejmo. La restaĵoj de antikvaj ŝtonminejoj povas esti viditaj en pluraj lokoj de la urbo.
Urbaj leĝoj en Jerusalemo ekde la jaro 1918 postulas ke ĉiuj konstruaĵoj havu fasadon el loka Jerusalema ŝtono. La preskribo devenas de la Brita Mandato kaj estis parto de ĉefplano por la urbo desegnita en 1918 fare de Sir William McLean, tiam urba inĝeniero de Aleksandrio. Ironie, en la sieĝo de Jerusalemo dum la Palestina milito de 1947-1949, notiĝis ke tiu postulo uzi Jerusaleman ŝtonon en nova konstruo limigis la difekton kaŭzitan de la milito.
Simbola uzo
La diversaj variaĵoj de "jerusalema ŝtono" estas utiligataj eksterlande en judaj konstruaĵoj kiel simbolo de juda identeco. Ĝi estis uzita tiel en multaj judaj civitanaj domoj. Jerusalema ŝtono estas ofte uzata en nuntempaj sinagogoj, por krei simuladon de la Okcidenta Muro aŭ kiel fono por la Sankta Kesto.
Paroĥo de Pentekosta Kristanismo en San-Paŭlo, Brazilo, mendis originan kalkoŝtonon el Jerusalemo en valoro de 8 milionoj usonaj dolaroj por konstrui kopion de la Templo de Salomono, kiu nun en San-Paŭlo staras 55 metrojn alta.
Batŝeba
En la Malnova testamento de Biblio Batŝeba (hebr. בת שבע) estas la patrino de la reĝo Salomono de Izraelo.
Bat-Ŝeba fariĝis la dua edzino de la reĝo David. La raporto pri tio estas en 2 Samuel 11, 1-26.
Ŝia unua infano, adultaĵo, mortis nelonge post la naskiĝo (kion komprenis David kiel puno de Dio). La dua infano de Bat-Ŝeba estis Salomono. Iom antaŭ la morto de David, ŝi sukcesis ke sia filo fariĝos posteulo de David kaj sekva Reĝo de Izraelo.
Šíd
Šíd, hungare Gömörsid, germane Schid estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Lučenec.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Tornaľa-Fiľakovo. La lasta troviĝas 4 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1365 en formo "Seed". Posedantoj de la kampoj ofte ŝanĝiĝis. En 1910 loĝis tie 748 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 1162 da homoj, (837 hungaroj, 202 ciganoj, 107 slovakoj). Apud la vilaĝo sablo kaj ŝtonominejoj funkcias.
The Life of Birds
The Life of Birds (la vivo de birdoj) estas serio de prinaturaj dokumentaj filmoj fare de BBC verkita kaj prezentita de fama David Attenborough, unue elsendita en Granda Britujo je la 21a de oktobro 1998.
Temas pri studo pri evoluo kaj kutimaro de birdoj, nome la trua el la specialaj studoj de Attenborough sekve de lia ĉefa trilogio kiu ekis per Life on Earth (vivo surtera). Ĉiu el la dek 50-minutaj epizodoj studas kiel la granda vario de birdoj en la mondo kongruas kun diferenca aspekto de la ĉiutaga ekzisto.
La serio estis kunproduktorita kunlabore inter BBC Worldwide Americas Inc. kaj PBS. La plenuma produktoro estis Mike Salisbury kaj la muziko estis komponita de Ian Butcher kaj Steven Faux.
Záběhlice (Sedlec-Prčice)
Záběhlice estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 4,5 km sudoriente de Prčice. Trafluas tra ĉi tie rojo Záběhlický potok. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
The Life of Birds
Kiel parto de la programserio 'Life' de Attenborough, ĝi estis antaŭata de The Private Life of Plants (la privata vivo de plantoj, 1995), kaj sekvata de The Life of Mammals (la vivo de mamuloj, 2002). Antaŭ la elsendo de tiu lasta, David Attenborough prezentis la seriojn State of the Planet (stato de la planedo, 2000) kaj rakontis aŭ komentis por The Blue Planet (la blua planedo, 2001).
Rondbuŝuloj
La rondbuŝuloj (Cyclostomata) estas ordo el klaso senmakzeluloj (Agnatha), al tiu apartenas la petromizoj kaj mukofiŝoj. Tiujn fiŝosimilajn bestojn karakterizas la longa, svelta korpo sen naĝiloj kaj skvamoj, la suĉbuĉo kun kornodentoj, la kartilaga kranio kaj skeleto.
Záběhlice (Sedlec-Prčice)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1393.
Johano Karlo la 1-a (Hispanio)
Johano Karlo la 1-a, Juan Carlos de BORBÓN y BORBÓN, (naskiĝis la 6-an de januaro 1938 en Romo en ekzilo) estis reĝo de Hispanio ekde 1975 ĝis 2014, filo de Juan de Borbón y Battenberg kaj nepo de reĝo Alfonso la 13-a.
Li mortigis akcidente en marto de 1956 sian pli junan fraton Alfonso de Borbón en la familia domo Villa Giralda en Estoril, Portugalio.
Reĝo
Li edziĝis kun Sofia de Grekio (1962) kaj en 1969 estis proklamita princo de Hispanio kaj sekvanto de Francisco Franco kiel regnestro, kun titolo de reĝo. Kiam mortis Franko, la hispana parlamento proklamis Johanon Karlon la 1-an kiel reĝo. Ĉefo de la hispana reĝa familio (dinastio Burbonoj) tra la rezigno de sia patro (1978), li ratifis kaj aprobis la konstitucion de 1978. Dum la puĉo de 23-a de februaro 1981 (laŭdate nomata 23F), li sukcesis teni la armeestrojn lojalaj al demokratio.
En 2012 - ankoraŭ honorprezidanto de WWF en Hispanio - li partoprenis en ĉasado je elefanto en Bocvano, dum kio li suferis akcidenton. Tio okazigis polemikon en la tuta lando ĉar la antaŭan semajnon la reĝo estis deklarinta ke la malfacilaĵoj de junuloj hispanaj por trovi laborpostenojn sendormigis lin kaj tuj poste li foriris ĉasturismi al Afriko.
En junio 2014 Johano Karlo abdikis kaj lasis la tronon al sia filo Filipo la 6-a.
Francaj regionaj balotoj de 2015
Francaj regionaj balotoj de 2015 estas okazantaj en Francio la kaj. Koncernataj estas la Regionaj Konsilioj en metropola kaj transmara Francio, kaj ankaŭ la Asembleoj de Korsiko, Franca Gujano kaj Martiniko por ses-jara periodo. La Regiona Konsilio de Majoto, estas la sola kiu ne partoprenas la baloton, ĉar ĝi jam estis renovigita la. Koncernataj estas 18 Regionaj Prezidantecoj, 13 en metropola Francio kaj Korsiko, kaj 5 en Transmaraj departementoj. Kvankam ili ne havas leĝofaran aŭtonomion, tiuj teritoriaj kolektivoj mastrumas grandajn buĝetojn. Plie, regionaj balotoj estas ofte konsiderataj kiel duon-mandataj opinisondadoj.
Situacio
Tiu baloto estas la unua okazanta por la novaj regionoj efektivaj la, kiam la 27 regionoj de Francio estos kunfanditaj en 18.
Naciaj rezultoj
Francio uzas du-raŭndan balot-sistemon por elekti la regionajn prezidantecojn, pro tio ne ĉiuj konkurintaj seĝoj havos kandidaton elektita en la 1-a raŭndo.
Unua raŭndo
Francaj regionaj balotoj 2015 rezultoj de la 1-a raŭndo (nur la ĉefaj partioj)
Dua raŭndo
Francaj regionaj balotoj 2015 rezultoj de la 2-a raŭndo
Vidu ankaŭ
{{Projektoj }}
Star Trek: Discovery
Star Trek: Discovery estas usona televida serio kreita de Bryan Fuller kaj Alex Kurtzman por la elsendflua videoservo CBS All Access. Ĝi estas la unua serio evoluigita specife por tia servo kaj la unua serio de Star Trek post kiam Star Trek: Enterprise finiĝis en 2005. Okazante proksimume jardekon antaŭ la eventoj de la originala Star Trek kaj aparte de la alternativa universo de la samtempaj filmoj, Discovery esploras la malvarman militon inter la Federacio kaj Klingonoj dum ĝi sekvas la skipon de la USS Discovery. Gretchen J. Berg kaj Aaron Harberts servas kiel seriestroj kun la produktista subteno de Akiva Goldsman.
Sonequa Martin-Green stelumas kiel Michael Burnham, la ĉefoficiro de la USS Shenzhou kaj poste la USS Discovery. Doug Jones, Shazad Latif, Anthony Rapp, Mary Wiseman kaj Jason Isaacs ankaŭ stelumas. La nova serio estis anoncita en novembro 2015.
Star Trek: Discovery debutis la 19an de septembro, 2017, ĉe ArcLight Hollywood, antaŭ sia debuto je CBS kaj All Access la 24an de septembro. La cetero da la 15-epizoda unua sezono estos elsendfluigita ĉiusemajne per All Access.
La serio inkludas tre oftan paroladon de la klingona lingvo kun subteksto. La klingona dialogo estis verkita de Robyn Stewart el Kanado (kaŝnomo Qov), unu el nur kelkaj fluaj parolantoj de la klingona kaj verkinto de la plej longa originala rakonto en la lingvo, la romano nuq bop bom ("Pri kio temas la kanto?").
Bobby Henderson
Bobby HENDERSON (naskiĝis la 18-an de julio 1980 en Roseburg, Oregono, Usono) estas usona fizikisto kaj verkisto. Per sia en 2006 publikigita libro The Gospel of the Flying Spaghetti Monster ("La Evangelio de la Fluganta Spagetmonstro") li kreis parodion de pseŭdoreligio, kies konceptoj per la centra motivo de Fluganta Spagetmonstro estas daŭrigata per multaj subtenantoj aŭ "adeptoj". La parodio celas montri la laŭ lia juĝo absurdecon de la religieca koncepto de “inteligenta dezajno”, kiu provas klarigi biologion sen la teorio de evoluado kiun publikigis Charles Darwin. En la publika diskuto en Usono pri postuloj, instrui tiun pseŭdokristanan "koncepton de biologio" paralele al la terorio de evoluado en lernejaj lecionoj de biologio, Bobby Henderson havas klare natursciencan pozicion.
Li studis fizikon en la Ŝtata Universitato de Oregono kaj finis la studon en 2003 per bakalaŭra grado.
Verkaĵoj
tradukoj al pluraj lingvoj, inter alie
Rossenges
Rossenges estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 59 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Rossenges situas en la Vaŭda Mezlando sur molasa monteto norde de la montoĉeno Jorat. Sude de monteto, sur kiu situas la komunumo, pasas en ravino la rivereto Bresonne, alfluanto de Brojo, kaj norde de ĝi la rivereto La Mérin. Kun nur 59 loĝasntoj Rossenges apartenas al la plej malgrandaj vaŭdaj kaj sivsaj komunumoj. La komunumo konsistas el la du setlejoj Rossenges (sur alteco de 662 m s.m.) kaj L'Abbaye (sur alteco de 688 m s.m. norde de Rossenges).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,07 km², de kiuj 3,7% estas kovritaj de arbaro, 91,6% servas por agrikulturo kaj 4,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rossenges limas en okcidento kaj nordo al Moudon, en oriento kaj sudo al Syens, kaj en sudokcidento al Hermenches.
Trafiko
Rossenges situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Rossenges pasas konekta vojo de Mourdon al Hermenches. La plej proksia alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, situas proksimume 25 kilometrojn norde apud Estavayer-le-Lac al la svisa aŭtovojo A9 saman distancon sude apud Laŭzano. Pere de poŝtaŭtolinio de Moudon al Thierrens la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1309 kiel Rossenge. Sur la komunuma teritorio estis trovita tombokampo el la mezepoko. Ĝis 1749 Rossenges formis parton de la komunumo Moudon. Tiam ĝi disiĝis de Moudon kaj farigixs komunumo kun propraj statutoj. Kun la Distrikto Moudon en la jaro 2006 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Brojo-Vully.
Jenisejo
Jenisejo (Енисей) estas rivero en Siberio (Rusio) kaj unu el plej longaj en la mondo.
Preskaŭ tri kvaronoj (2.900 km) de ĝia longo estas navigeblaj, sed nur en varma sezono. Ĉe urbo Krasnojarsk oni kalkulas 196 senglaciajn tagojn jare, ĉe Turuĥansk nur 155.
Ĉe Krasnojarsk la Transsiberia Fervojo krucas la riveron. La fervoja ponto estis konstruita en 1899 kaj ĉe la Monda Ekspozicio en Parizo en 1900 ricevis grandan premion kaj arĝentan medalon (kune kun la Eiffel-Turo).
Nomo
La nomo devenas de la evenka nomo Иоанесси (Ioanesi), kiu verŝajne signifas simple Granda Akvo. La kozakoj portis ĝin al la rusoj en la nuna formo.
En la ceteraj lingvoj de la regiono la rivero havas tre malsamajn nomojn. En la tuva ĝi estas Улуг (Ulug), en la burjata Горлог (Gorlog), en la ĥakasa Ким суг (Kim Sug).
Rivervojo
La kunfluo de la Granda Jenisejo (605 km) kaj la Malgranda Jenisejo (563 km) okazas en Tuvio (suda Siberio), ĝuste en ĝia ĉefurbo Kizil.
La rivero komence fluas okcidenten, sed baldaŭ turniĝas norden, transpasante la Sajanan montaron. Ĝi tuŝas la urbojn Abakan (165mil loĝantoj), ĉefurbon de Ĥakasio, kaj Krasnojarsk (ĉ. 1 miliono loĝantoj), kie estas fama ponto de la Transsiberia fervojo.
Post Krasnojarsk la rivero akceptas la akvon de grava dekstra alfluanto, la Angara (Ангара́, Angará, ĉirkaŭ 1800 km), kiu eliras el la Lago Bajkalo. Post tiu konfluo la rivero estas tre larĝa kaj malrapida. Pluaj gravaj dekstraj alfluantoj, en la malsupra parto, estas la Ŝtona Tungusko (Подкаменная Тунгуска, Podkamennaja Tunguska, ĉirkaŭ 1900 km) kaj la Malsupra Tungusko (Нижняя Тунгуска, Niĝnjaja Tunguska, ĉirkaŭ 3000 km), atinganta Jenisejon apud la vilaĝo Turuĥansk.
La maldekstraj alfluantoj estas pli mallongaj; la plej longa estas Sim (Сым, Sym, ĉirkaŭ 700 km).
La lastaj urbetoj ĉe la rivero, norde de la Arkta Cirklo, estas Igarka, kiu estis laŭ la planoj de Stalino atingota de fervojo (neniam finita), kaj Dudinka (ĉ. 25mil loĝantoj), "mara" haveno fondita jam en 1667 apud la riverbuŝo.
La rivero finiĝas en golfo de la Karaa Maro, parto de la Arkta Oceano, ĉe la urbo Dikson. La longo el la kunfluejo estas 3487 km; aldonante la longon de la Granda Jenisejo, ĝi iĝas 4092 km. Kelkaj asertas ke oni taksu ĉefa akvofluo la sinsekvon Ider - Selenga - Bajkalo - Angara - malsupra Jenisejo, kiu estas multe pli longa kaj atingas 5497 km.
Fiŝoj
En Jenisejo vivas 55 specoj de fiŝoj. Kelkaj estas samaj kiel en eŭropaj riveroj (ekzemple, la ezoko, la koregono); aliaj estas sibirianaj specoj de genroj vivantaj kun aliaj specoj ankaŭ en Eŭropo (ekzemple, la sibiria acipensero, la sibiria karpo ktp).
Norvega Ruĝa Kruco
La Norvega Ruĝa Kruco - norvege Norges Røde Kors - estas societo de humanitara helpo en Norvegio, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en, kaj kiel la nuntempa prezidanto funkcias .
Tolstopalcevo (stacio)
Tolstopalcevo (Толстопальцево) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
(65205) 2002 DW12
(65205) 2002 DW12 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ĝi orbitas en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas, en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Kapelo Sanktaj Gardanĝeloj (Pusztaederics)
Kapelo Sanktaj Gardanĝeloj estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en ekstera parto de vilaĝo Pusztaederics. Laŭ kelkaj fontoj tio estas kirko, la loko estas Szompács [sompAĉ] kaj la patrono estas Sankta Maria.
Historio
Vilaĝo Szompács estis menciita en 1342. La preĝejo konstruiĝis en mezo de la 13-a jarcento. Dum la kontraŭturkaj bataladoj en la 16-a jarcento la vilaĝo plene detruiĝis, ekde tiam ĝi ne estas loĝata. La kirko tamen postvivis la vilaĝon, sed ruine, en 1755 ĝi estis rekonstruita. En 1827 iu forŝtelis vestojn de la statuo pri Sankta Maria, sed oni kaptis la ŝteliston. Baldaŭ en 1907 kaj 1935 la neuzita kapelo renoviĝis, fine en la 1980-aj jaroj post arkeologia esplorado plene renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas tute sola inter vilaĝoj Pusztaederics kaj Tófej. La paroĥo en Gutorfölde funkcias. Ĉirkaŭ la kapelo tombejo longe forlasita troviĝas. En mezo de la fasado la reliefanta kvadrata turo altiĝas, meze funkcias la enirejo. La absido estas duonronda, sakristio aliĝas al la navo. Interne la murpentraĵoj kaj la meblaro estis faritaj en la 20-a jarcento.
Pontes Gestal
Pontes Gestal estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 2.523 loĝantojn en 2010.
Casalbordino
Casalbordino estas komunumo de Italio.
Góra
Góra (Guhrau; en la silezia dialekto: Gůra) estas urbo en la administra provinco (historie vojevodio) Malsupra Silezio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Góra. Fine de en la urbo vivis.
La plej proksima flughaveno estas en Vroclavo.
Historio
La unua mencio de la regiono troviĝas en buleo de papo Adriano la 4-a el la jaro 1155. En 1289 la loko ricevis la Magdeburgan juron, en 1319 ĝi venis en la posedon de la sileziaj dinastio Piastoj. En 1336 okazis la unua mencio de la nomo Guhrau. En 1506/1508 la loko ekapartenis al Bohemio. De la 15-a ĝis la 17-a jarcento ĝi estis centro de drapofarado. En la dua duono de la 19-a jarcento Guhrau antaŭ ĉio estis konata kiel urbo de ventmueliloj, ĉar ĝi havis ĉirkaŭ 1840 pli ol 80 da tiaj muelejoj en la urba areo. Ekde la Unua Silezia Milito (1741), poste Tridekjara Milito (1618 ĝis 1648) kaj la Sepjara milito (1756–1763) ĝis la jaro 1945 Góra / Guhrau apartenis al Reĝlando Prusio aŭ Prusio. Post la Dua Mondmilito germanaj loĝantoj devis forlasi la urbon (laŭ la decidoj de la Jalta konferenco kaj Potsdama konferenco), kaj la urbo kun tuta Silezio fariĝis parto de Pollando. De 1946 ĝis 1975 Góra estis la ĉefurbo de distrikto. Ekde 1999 ĝi denove estas sidejo de distrikta administrejo.
55701 Ukalegono
55701 Ukalegono estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun granda klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Por tiu astronomia kampanjo, Tom Gehrels fotis la noktan ĉielon per la Schmidt-teleskopo de la Monto Palomar. La estis poste senditaj en la observatorion de Leiden, por esti ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Ukalegono, maljuna heroo kaj membro de la troja senato.
Kestřany
Kestřany estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. Vivas ĉi tie. Ĝi konatas precipe pro du unike konservitaj mezepokaj fortikaĵoj kaj granda golfludejo. En aŭgusto en ĝi okazas tradicia kultura aranĝo kun konkurso pri orplacerado en la rivero Otava.
Planeduma nebulozo
Planeduma nebulozo estas objekto kiu konsistas el gasa ŝelo, kiun depuŝis malnova stelo, kaj blanka nano en la centro, en kiun la stelo transformiĝis.
Planedumajn nebulozojn formas ruĝaj gigantoj kaj ruĝaj supergigantoj de maso 2,5 ... 8 de maso de suno. Planeduma nebulozo ekzistas nur dum kelkaj miloj de jaroj - tre malgranda daŭro laŭ astronomia temposkalo, kaj la daŭro estas tre malgranda ankaŭ en komparo kun vivdaŭro de la stelo, kiu estas milionoj de jaroj.
Planeduma nebulozo ne rilatas al planedoj, sed por la unua trovinto planeduma nebulozo ŝajnis simila al planedo kaj pro tio ricevis sian nomon.
Prozeco de formiĝo de planeduma nebulozo similas al formiĝo de supernovaa restaĵo, kun la ambaŭ procezoj pliriĉigas interstelan substancon per pezaj kemiaj elementoj (pli pezaj ol heliumo). La elementoj estas produktataj en stelo, kaj el stelo ili trairas en la nebulozon kaj poste en interstelan spacon.
Departemento Viĉado
Departemento Viĉado - hispane Vichada - estas laŭ areo grelative granda departemento de Kolombio, en la oriento de la lando. La departemento ekestis je la 1-a de januaro 1991.
<LI>Ĉefurbo: Puerto Carreño (17 700). <LI>Areo: 22.766 km² <LI>Loĝantaro: 96 000 <LI>Urboj:  Cumaribo (19 000), La Primavera (15 000).
Jan Jakubec
Jan Jakubec (naskiĝis la 11-an de majo 1862 en Libunec u Jičína - mortis la 4-an de julio 1936 en Praha) estis ĉeĥa literatura sciencisto.
Li studis en Prago filologion kaj ĉeĥan lingvon, sed fine li doktoriĝis (1889) pri la germana. Li estis disĉiplo de grava ĉeĥa lingvisto Jan Gebauer kaj de la ĉeĥa filozofo Tomáš Garrigue Masaryk. Sub ilia influo li komencis verki siajn unuajn eseojn. En 1898 li studis en Vieno, en 1899 en Berlino, en 1903 li habilitiĝis. En 1914 li fariĝis profesoro de la ĉeĥa literaturo ĉe la Universitato de Karolo.
Li prilaboris principojn por eldonado de naciaj klasikuloj kaj en siaj libroserioj li realigis tiujn principojn kaj profundigis ilin. Lia ĉefa verko estas Historio de ĉeĥa literaturo.
Gnotzheim
Gnotzheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weißenburg-Gunzenhausen kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Eiger
Eiger estas monto en Berna Oberlando, Svislando, kiu estas konata ne pro sia alteco, kiu kun malpli ol 4000 metroj ne estas eksterordinara, sed pro ĝia nordvando, kiu estas unu el la plej malfacilaj kaj tamen allogaj grimpvandoj en la Alpoj. Multaj montgrimpistoj pagis la provon grimpi la Eigernordvandon kun sia vivo. Eiger formas kun Mönch kaj Jungfrau la faman montotriopon, kiu dominas la pejzaĝon de la Berna Oberlando.
Priskribo
La monto Eiger etendiĝas de nordoriento al sudokcidento kaj el tiuj du direktoj aspektas kiel rimarkinda korno. Precipe la nordokcidenta kresto ofertas impresan grimpadon (malfacileco III aŭ IV). Je sudorienta kaj nordokcidenta flankoj la monto havas siajn larĝajn flankojn. De Grindelwald la tielnomita Eigernordvando supreniras 3000 m kaj estas prezentita al la influoj kaj kapriĉoj de la vetero. Okcidente de Eiger fluas inter la Eta Eiger ek de la sudokcidenta kresto la krutega Eiger-Glaĉero.
Ĉe la piedo de la Eigernordvando komenciĝas la Monda Naturheredaĵo de UNESKO Jungfraŭ-Aleĉ-Bieĉhorno.
Tra la interno de la monto pasas la tunelo de la Jungfraŭ-Fervojo kaj troviĝas stacidomo kun piedira tunelo al belvidteraso kun panoramofenestroj meze en la Eigernordvando. Jam al multaj mondgrimpantoj tiu stacidomo savis la vivon, ĉar eblis ilin savi tie el la vando.
Historio
La unua dokumento mencio de Eiger datiĝas el la jaro 1252 kiel mons Egere". Lingvistoj supozas, ke la nomo devenas de la mezaltgermana vortkombinio Hej Ger'' (= Alta Lanco). La 28-an de junio 1903 estis inaŭgurita la fervojstacidomo de la Jungfraŭ-Fervojo meze en la monto en la Eigernordvando. La historio de Eiger estas ĉefe la historio de la grimpado de la Eigernordvando kaj de la mortintoj en la vando.
Unuaj grimpprovoj kun fatalaj sekvoj
La unuan veran grimpprovon faris la tri saksaj montgrimpistoj Willy Beck, Kurt kaj Georg Löwinger, kiuj la 17-an de julio 1934 ekgrimpis la vandon kaj atingis ĝis la 19-an de julio konsiderindan altecon de 2900 m. Post falo de Willy Beck, kiu kunŝiris sian Ŝnurkamaradojn Kurt kaj Georg Löwinger, ili ĉesis la provon kaj povis esti savitaj tra la Eigerfenestroj de la Jungfraŭ-Fervojo.
La du munkenaj montgrimpistoj Karl Mehringer kaj Max Sedlmayr komencis ilian provon la 21-an de aŭgusto 1935 kaj mortis kvin tagojn poste en neĝŝtormo. La punkton ĉe kiu oni lastfoje vidis ilin tra teleskopo ek de la valo hodiaŭ nomiĝas Todesbiwak (Mortbivako).
Sekvis la terura katastrofo de Toni Kurz kun la ŝnurkamaradoj Andreas Hinterstoisser, Edi Rainer kaj Willy Angerer en la jaro 1936. Post la falo de la tri kamaradoj Toni Kurz preskaŭ sukcesis atingi la savan fervojfenestron, sed nodo en la ŝnuro je la fino malebligis al li malsuprengrimpi la lastajn 50 m kaj la savistoj ĉe la stacidoma teraso, kiuj pro la teruraj veterkondiĉo ne povis suprengrimpi devis rigardi kiel li mortis kaj aŭdi liajn lastajn vortojn "Mi ne plu povas!". La historio estis filmita. Post la katastrofego la svisa registaro malpermesis la grimpadon de la Eigernordvando, sed tribunalo nuligis la decidon poste.
Unua sukcesa grimpo en 1938
Unuan fojon sukcese grimpis la tutan Eigernordvandon inter la 21-a kaj 24-a de julio 1938 aŭstra ŝnurkamaradaro konsistanta el Heinrich Harrer, Anderl Heckmair, Fritz Kasparek kaj Ludwig Vörg.
András Gagyi Pálffy
GAGYI PÁLFFY András (gadji pa:lfi) estis inĝeniero pri minejo laŭreato de Kossuth-premio (1963) naskita en Godinesd la 16-an de septembro 1918 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de majo 1988.
Kariero
András Gagyi Pálffy diplomitiĝis en la teknikuniversitato de Temeŝvaro (1942). Li eklaboris en la minejo Kereszthegy apud Baia Mare. Post Tatabánya kaj Sopron li estis ĉefinĝeniero de 1945 en Recsk. Inter 1951-1964 li estis vicĉefsekciestro en la fakministerio. De 1964 li estis vicdirektoro de la Országos Érc- és Ásványbányák, de 1979 ĝis 1984 ĝia direktoro. Li estis vicprezidanto de Országos Magyar Bányászati és Kohászati Egyesület (1963-1976), poste ĝia honora ano (1985).
Analitika variaĵo
En matematiko, aparte geometrio, analitika variaĵo estas difinita loke kiel la aro de komunaj solvaĵoj de kelkaj ekvacioj engaĝantaj analitikajn funkciojn. Ĝi estas analoga al la inkluzivita koncepto de kompleksa algebra variaĵo, kaj ĉiu kompleksa sternaĵo estas analitiko variaĵo. Pro tio ke algebraj variaĵoj povas havi singularajn punktojn, ne ĉiuj analitikaj variaĵoj estas kompleksaj sternaĵoj.
Remiremont (stacidomo)
Remiremont estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Remiremont, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Grand Est.