cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dresado
Dresado celas modifi, per adaptita edukado kaj trejnado, la kutiman sintenon de bestoj, sovaĝaj aŭ ne, por difinita celo.
Šumná
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1798.
Dresado
La celoj de dresado povas esti ege variaj. Eblas dresi (eduki, instrui, trejni) hundon por serĉi homojn sub ruinoj, ekzemple okaze de tertremo, aŭ sub neĝo, okaze de lavango; por serĉi drogon aŭ eksplodaĵojn; por gvidi blindulon; por cirka spektaklo; por gardi ejon aŭ gregon (ŝafaron, bovaron, ktp); por ĉasi; por alarmi, timigi aŭ ataki en kazo de alproksimiĝo de pli malpli bonintencaj vizitantoj (ekz. ŝtelistoj aŭ vandaloj). Dresado povas sekve puŝi beston ankaŭ al agresemo.
Ĉevaloj estas dreseblaj kaj trejneblaj por transporto, sporto (rajdado, (vet)kurado...), cirkaj aŭ rajdaj spektakloj. Ili iam ludis gravan rolon en militoj (kavalerio). Ne ĉiuj bestoj estas dreseblaj, ekzemple la zebro, malgraŭ ĝia granda aspekta simileco kun ĉevalo.
Terpes
Terpes estas malgranda vilaĝo kaj municipo en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Pétervására. La loknomo ne havas sencon el la hungara lingvo.
Historio
La unua mencio devenis el 1409 en formo Trebes. En 1870 inundo okazis, sekve la vilaĝo iomete ŝanĝis lokon. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj kaj migra poŝto.
Vidindaĵoj
En la vilaĝo troviĝas romkatolika preĝejo (komence kapelo omaĝe al Sankta Laŭrenco) el la 18-a jarcento.
Francisko Rákóczi la 1-a
RÁKÓCZI Francisko la 1-a, I. RÁKÓCZI Ferenc  estis reganto de Transilvanio naskita la 24-an de februaro 1645 en Gyulafehérvár kaj mortinta la 8-an de julio 1676 en Makovica.
Biografio
Rákóczi la 1-a estis la filo de Georgo Rákóczi la 2-a kaj Sofia Báthori, patro de Francisko Rákóczi la 2-a. La landkunveno de Transilvanio elektis lin reganto ankoraŭ dum la vivo de lia patro en 1652, sed en 1660, kiam mortis lia patro ankaŭ li perdis sian tronon. Je influo de sia patrino li katolikiĝis, li edziĝis kun Ilona Zrínyi en 1666. Li involviĝis en la kontraŭhabsburgan komploton, sed li petis indulgon, kiun li eĉ ricevis pro meritoj kontraŭreformaciismaj de sia patrino kaj kontraŭ elaĉetpago (300 000 Ft). En 1664 li ricevis graftitolon.
Darnets
La vilaĝo situas en la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Darnets etendiĝas sur 25,42 km², kaj havis 344 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 14 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Darnets situas je alteco de 663 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Darnets antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Philippe Rossignol, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Darnets apartenas al la kantono de Meymac, kies ĉefurbo estas Meymac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Katolika Esperanto-movado
Sed la iniciatinto de la speciale katolika Esperanto-movado estis pastro Émile Peltier, kiu en 1903 komencis la eldonon de internacia revuo Espero Katolika. Dum la 1-a Universala Kongreso (UK) en Boulogne sur Mer (1905) okazis la unua kunveno de katolikaj Esperantistoj kaj la unua Katolika Esperanta Diservo, ĉe kiu prediki Esperant-lingve ankoraŭ ne estis permesate. Ankaŭ Zamenhof ĉeestis tiun Diservon. La sekvantan jaron en Ĝenevo (1906) Peltier ricevis tiun permeson. En la samaj tagoj atingis lin en Ĝenevo la Apostola Beno de Papo Pio X-a. Laŭ la deziro de multaj Esperantistoj tiu ĉi letero estis legata de la prezidanto de la UK, la protestanta pastro Friedrich Schneeberger, la legado estis salutata per unuanimaj kaj longaj aplaŭdoj, ĉar, deklaris Carlo Bourlet, tiu fakto estas tre grava por la propagando de Esperanto.
En 1909 dum la UK en Barcelono la Katolikoj okazigis diversajn kunvenojn, kaj tie oni decidis okazigi la unuan Kongreson de Katolikaj Esperantistoj en Parizo, en 1910. En tiu kongreso Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE) estis fondata. Post la Pariza Kongreso la katolikaj kongresoj okazis regule ĉiujare ĝis la unua mondmilito.
La unua postmilita Kongreso, kiu okazis en Hago en 1920, kondukis al konflikto. Dum tiu kongreso Max Josef Metzger el Graz (Aŭstrio), prezidanto de la Blanka Kruco, iniciatis la fondon de nova internacia organizo, nomata Internacio Katolika (IKa), kiu ne estis ekskluzive Esperantista, sed kiu uzos Esperanton kiel sian internacian lingvon. Kongreso en Graz en 1921 organizita sub la aŭspicioj de IKa, kie krom Esperanto, ankaŭ aliaj lingvoj estis uzataj, pliakrigis la konflikton kaj estis kaŭzo, ke, precipe pro la instigo de la Nederlandanoj d-ro J.N.J. Smulders kaj Paulus Antonius Schendeler, IKUE absorbita en IKa, reprenis sian sendependecon kaj reaperigis la gazeton Espero Katolika, kiu intertempe estis anstataŭita de Katolika Mondo, organo de IKa. IKUE rompis la rilatojn kun IKa, kiu de tiu tempo pli kaj pli perdis la kontakton kun Esperanto. La katolikaj kongresoj estis plue organizataj denove de IKUE.
IKUE mem estas unuiĝo de tutmondaj katolikaj Esperantistoj, kies celo estas: Laŭeble plej efike servi la interesojn de la katolikismo kaj de la katolikaro per Esperanto. IKUE klopodas starigi katolikajn Esperantistajn ligojn en diversaj landoj aŭ regionoj; ĝi okazigas internaciajn kongresojn; ĝi faras enketojn pri diversaj movadoj, problemoj ktp., kiuj rilatas la katolikismon; ĝi ebligas la eldonon de adresaro, revuoj, libroj kaj aliaj presaĵoj kaj ĝi starigas servan organizadon en ĉiuj landoj en laŭeble plej multaj urboj.
IKUE petas Ia aprobon de siaj statutoj de la Papo, kiu indiku pastron, kiu, kiel "Religia Konsilanto" de IKUE, esploras ĝian agadon. Neniu decido valoras, kiu ne havas la aprobon de tiu religia konsilanto, kiu rajtas ĉeesti ĉiujn kunvenojn. La signo de la IKUE-anoj estas: kvinpinta verda stelo, kun blank-flava kruco.
Jam antaŭ la Pariza kongreso en aprilo 1910 (la unua de IKUE) estis starigita la Katolika Esperantista Ligo: "Nederlanda Katoliko" (N. K.) en 's-Hertogenbosch, je la 4-a de aŭgusto 1909, kies samnoma organo aperis ĉiumonate de januaro 1910.
Tiu ĉi modele organizita landa ligo, pro siaj grandnombra membraro kaj vigla agado ludis de la komenco gravan rolon en IKUE. Baldaŭ sekvis landaj ligoj, en Belgio (al kiu poste ankaŭ aliĝis la redemptorista Pastro W. M. van Rossum, la poste mondfama kardinalo), en Francio, Germanio, Anglio kaj Aŭstrio.
La stato de IKUE en 1934 estis: prezidanto pastro J. Font Giralt, vicprezidanto: f-ino M. Larroche, Parizo. Sekretario kaj kasisto: P. A. Schendeler, Eindhoven, Prins Hendrikstraat 30-e, Nederlando, vicsekretario-kasisto: J. E. Hookham, Teddmigton, Anglio.
Landaj Ligoj nun estas en: Aŭstrio kun 135 membroj; Britio 73; Ĉeĥoslovakio 171; Francio 67; Germanio 99; Irlando 31 kaj Nederlando kun 934 membroj. La 7 Landaj Ligoj havas ĉ. 1600 membrojn; la nombro de la individuaj membroj en 31 diversaj landoj estas ĉ. 400. IKUE havis do proks. 2000 membrojn en 38 landoj (1934).
Katolikaj Esperanto-Kongresoj
En tiuj kongresoj estis pritraktataj pluraj temoj i. a. Unuiĝo de la Eklezioj (tial ankaŭ kelkaj nekatolikoj ĉeestis kongresojn de IKUE, ekzemple la unuan kaj la duan), Uniformeco de la latina lingvo, Organizado materiala de la Eklezio, Socia katolika agado, Protektado de la junulinoj, Tutmonda apologia Asocio, Esperanto kaj la blinduloj, Katolikoj kaj la pacifismo, Esperanto kaj la elmigrado, Kontraŭ-alkohola movado, Internacia rilatoj inter junuloj de diversaj landoj, Misioj katolikaj, Internacia presagentejo, ktp.
IKUE havis ĝis nun 4 prezidantojn: la unua pastro Austin Richardson; la dua prezidanto estis pastro Patrick Parker (Irlando) elektita en Romo, 7-an de septembro 1913. Li akceptis por unu jaro. La 3-a prezidanto estis pastro Fr. Meŝtan, elektita en Nijmegen (Nederlando), 22-an de aŭgusto 1922. Dum tiu kongreso P. A. Schendeler estis provizore prezidanto. Pro la IKa afero f-ino Larroche estis la ununura restinta ano de la Ĉefestraro; la aliaj estis eksiĝintaj. Tial f-ino Larroche estis nominta s-ron Schendeler kaj pastron Becker (Breslau) provizoraj estraranoj. Dum la Nimega Kongreso estis elektitaj por la Ĉefestraro: prezidanto pastro Meŝtan, Piaristo, Vieno, vicprezidanto f-ino M. Larroche, Parizo, 1-a sekretario P. A. Schendeler, 2-a sekretario Hookham, Londono. La 4-a prezidanto estas J. Font Giralt de 1927.
Izolite laboris por Esperanto fervoraj katolikoj. Multnombre vizititaj Esperanto-tagoj okazis en Nederlando: Veghel, Tilburg, Breda kaj Oisterwijk; kiel ankaŭ en Franzensbad, kiuj konatigis Esperanton en pli vastaj rondoj.
Praktike uzadis Esperanton i. a. katolikaj misiistoj en Kanado, ekzemple la redemptorista pastro J. M. Decoene, ĉe Brandoro, urbo en Manitoba Ŝtato, kie li katekizis, prenis konfesojn, predikis, administris la sakramentojn al parofianoj el pli ol 17 malsamaj lingvoj per helpo de Esperanto.
Sammaniere faris pastro Jubinville en Saint Felix, Kanado, kaj aliaj Misiistoj en Ainujo Esperantista apostolo fariĝis frato Izidoro Clé. el la Kongregacio de la Fratoj de la Karitato, prof. ĉe la Reĝa Blindul-Instituto de Woluwe-Bruselo. Lian proponon, enkonduki Esperanton en la blindulejojn, la Napola Blindulara Kongreso (1909) aplaŭde aprobis je la ĝojo de Papo Pio la 10-a.
Katolikaj periodaĵoj
Sep oficialaj organoj en 1912 servis al la interesoj de la tutmonda Katolika Esperantistaro. L' Esperantiste Catholique, Germana Katoliko, Kataluna Katoliko, Nederlanda Katoliko, Belga Katoliko kaj Germana Katoliko por la Bavara, Saksa, kaj Okcidenta Ligoj, estis legataj en 43 diversaj landoj. La plej grava organo estis kaj ankoraŭ estas Espero Katolika, oficiala organo de IKUE, en kiu ĝi ludis kaj ludas gravan rolon.
En 1926 pastro Georges Ramboux fondis la Societon "Sankta Miĥaelo" (SSM), kies celo estis kolekti monon por ebligi la eldonadon de katolika literaturo. Precipe el Nederlando pere de frato Wigbertus van Zon, SSM ricevis tiom da mono, ke ĝi povis aperigi la duan eldonon de Fabiola. Pastro Ramboux, kiu ĉiam volis antaŭen, eldonis ankoraŭ por la geknaboj La Etulon kaj por la skoltoj Skolta Heroldo-n. En 1930 Espero Katolika eliris dusemajne kaj en pli bela eksteraĵo. En jan. 1931 ĝi fariĝis denove monata revuo, sed la abonantoj ricevis krome la gravan kaj belaspektan de Ramboux redaktitan kaj eldonitan Katolika Vivo-n. Tamen baldaŭ pruviĝis, ke Ramboux estis trotaksinta siajn monrimedojn.
Spite de la riĉa donaco (10.000 frankoj) de frato W v. Zon kolektita inter la Nederlandaj katolikoj, Ramboux devis rezigni la eldonadon de siaj karaj revuo kaj gazeto. Tamen la kuraĝa kaj ĉiam optimista prezidanto de IKUE Font Giralt, transprenis la laboron, kaj en januaro 1932, je sia persona respondeco, sen ia rilato kun la Ĉefestraro de IKUE, li reelirigis la monatan revuon Espero Katolika.
Katolikaj publikigaĵoj
Interdume pluraj katolikaj verkoj estis aperintaj: La kvar Evangelioj; Respondoj al kontraŭreligiaj paroloj de Segur; Fabiola; Kie estas la Eklezio de Kristo; Historio de Kristo de Papini; Floretoj de S. Francisko; Sankta Antonio; Pia Versaro de S. Alfonso; Infero de Dante; Pentroarto en la Malnova Hungarujo ktp. kaj ankaŭ kelkaj katolikaj preĝaroj.
Pli kaj pli la katolikoj interesiĝis pri Esperanto precipe en Nederlando, kie la Katolika Esperanto-movado ĉiam estis tre vigla. La K. R. O. (Katolika Radio-Disaŭdigilo) Huizen, de 1930 konsentas al P. Heilker, pritrakti ĉiusemajne la Skriban Esperanto-kurson de Nimego, al kiu ĉiujare partoprenas ĉ. 5000 personoj. Nederlanda Katoliko kune kun aliaj unuiĝoj starigis gazetarservon, direktoro por Nederlanda Katoliko estas Frato W. van Zon, Reusel; Katolika Esperanto-Librejo fondiĝis ĉe W. van Eupen, Eindhoven; Katolika Informoficejo, kies korespondanto estas Fr. Monulfus, Papenhulst. Den Bosch. Ĉi tiu oficejo eldonas katolikajn apologiajn verkojn kaj sendas ilin al personoj, kiuj deziras konatiĝi kun la katolika Eklezio.
Flanke de la ĝenerala organizo Katotika, devas esti menciata Mondjunularo Katolika (MOKA), fondita en Hago 1920, samtempe kun IKa. MOKA eldonas dumonatan revuon La Juna Batalanto, kiu en 1929 ankaŭ fariĝis provizore la organo de la F-sekcio de IKa por anstataŭi Katolika Mondo-n, kiu, pro grava krizo, ne plu povis aperi.
Subteno de la Katolika Esperanto-Movado fare de la Eklezio
La Internacia Katolika Esperanto-Movado ĉiam ĝuis la aprobon kaj helpon de katolikaj altranguloj: la Papoj Pio la 10-a, Benedikto la 15-a, Pio la 11-a, Kardinalo van Rossum. Precipe Msro. Giesswein kaj Kardinalo Piffl komprenis la grandan utilon de Esperanto, ankaŭ Msro. Diepen de 's Hertogenbosch, en kies eparĥio troviĝas ne nur la sidejo de Nederlanda Katoliko, sed ankaŭ tiu de IKUE, plue en Nederlando la senatano P. De Jong van den Heuvel kaj d-ro Moller, parlamentano.
(Plejparte ĉerpita el Espero Katolika kaj Nederlanda Katoliko)
Šumná (apartigilo)
Nomon Šumná havas:
Ĥajim Kelter
Ĥajim Kelter
El la Enciklopedio de Esperanto 1933–1934
Ĉi tiu artikolo enhavas citaĵon el la originala Encikopedio de Esperanto. Ne ŝanĝu la tekston cititan, kies ĝusteco estas zorge kontrolita. Se vi volas ŝanĝi la informojn aŭ korekti ion, faru tion en aldona teksto.
El la Enciklopedio de Esperanto (1933–1934)
“Kelter Ĥ. firmo de l’ presejo, kiu unua en la mondo akiris supersignojn kaj presigis la unuan broŝuron de L. I. de d-ro E, 1887. La presisto, kiu ankaŭ poste presigis multajn verkojn de Z, estis la filo de Ĥ. Kelter, Jakobo (1869–1922 en Varsovio), sed en 1887 li presigadis ankoraŭ ĉion ĉe sia patro, ĉe strato Nowolipe. La firmo J. Kelter ekzistas ankoraŭ nun ĉe Strato Rymarska en V.”
Setzin
Setzin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Hagenow-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Toshiro Tomochika
Toshiro Tomochika (友近 聡朗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ehime FC.
Ibarra (Ekvadoro)
Ibarra (kompleta kaj oficiala nomo: Villa de San Miguel de Ibarra) estas urbo situanta en la anda regiono norde de Ekvadoro. Konata historie kiel "La Ciudad Blanca" (blanka urbo) pro ties fasadoj kaj por la setliĝoj de hispanoj kaj portugaloj en la urbo. Komunas ankaŭ la jenaj frazoj: "ciudad a la que siempre se vuelve" (urbo kien ĉiam oni revenas) pro ties bunta kamparo, somereca klimato kaj afablo de ties loĝantoj; "la Bohemia del norte" (norda bohemio) pro emo al arto kaj al muziko, krom religiema; kaj "Cupido del Ecuador" (ekvadora kupido) pro graveco de amo por ties loĝantoj. Estas tre vizitata de naciaj kaj eksterlandaj turistoj kiel ripozejo, pro ties pejzaĝo, kulturo kaj historio. Estas kultura urbo kie hegemonias arto, verkado, pentrarto, teatro kaj historio; krome ekzistas granda turisma kaj gasteja industrio por la tuta zono. Ibarra estas ĉefurbo de la provinco Imbabura (Ekvadoro) kaj centro de ekonomia, eduka kaj scienca disvolviĝo de la zono norda de Ekvadoro. La urbo troviĝas ĉe la deklivaro de la vulkano kiu havas saman nomon kiel la provinco. Ĝi estis fondita de la hispana Cristóbal de Troya, la 28-a de septembro de 1606 laŭ ordono de Miguel de Ibarra y Mallea, el kiu devenas la nomo. Pro ties geografia situacio oni nomumis ĝin sidejo administra de la regiono 1 kunformata de la provincoj Esmeraldas, Carchi, Sucumbíos kaj Imbabura.
Košariská
Košariská (hungare Kosaras [koŝaraŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Košariská situas laŭ traira flankovojo. Myjava troviĝas je 12, Senica je 20, Nové Mesto nad Váhom je 30 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1263, kiel apenaŭ loĝata loko. En la 16-a jarcento rifuĝintoj de la turkoj alvenis. En 1790 oni unuigis 2 domarojn. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Myjava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. La vera vilaĝo en 1926 formiĝis kun alia domaro. La tiama loknomo estis ’’’ Košariská-Priepasné’’’, post 1957 Košariska. En 1955 kolĥozo formiĝis. En 2001 vivis en Košariská 414 homoj, (408 slovakoj).
NGC 5116
NGC 5116 (aliaj indikoj — UGC 8410, MCG 5-32-9, ZWG 161.36, KUG 1320+272, IRAS13205+2714, PGC 46744) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Distrikto Gramsh
La distrikto Gramsh (Rrethi i Gramshit) estas unu el 36 distriktoj de Albanio. Ĝi estas parto de la provinco Elbasan. Administra centro estas la samnoma urbo Gramsh. ISO-kodo kaj samtempe ankaŭ regiona aŭtokodo de la distrikto estas la dulitera kodo <tt>GR</tt>.
Karbondioksido en ekonomio
Uzado de karbondioksido en ekonomio estas sufiĉe vasta kaj multeflanka afero. Oni uzas CO2 en diversaj fizikaj statoj.
En manĝoproduktado
1. Por kreado de inerta bakteriostata kaj fungostata atmosfero (ĉe koncentriteco pli ol 20 %): — dum prilaborado de vegetaj kaj animalaj produktoj; — dum pakado de manĝaĵoj kaj medicinaj preparaĵoj por signifa pligrandigo de ties konservotempo; — dum disverŝado de bieroj, vinoj, sukoj (kiel elpremanta gaso). 2. Dum produktado de senalkoholaj trinkaĵoj kaj mineralakvoj (saturigo). 3. En bierfarado kaj produktado de ŝaŭmvinoj (karbonigo). 4. Produktado de gasakvoj. 5. En vendaŭtomatoj kaj kioskoj por disverŝa vendado de biero, gasakvo kaj aliaj gasigitaj trinkaĵoj. 6. Dum produktado de sukero (defekigo — saturigo). 7. Por longdaŭra konservado de fruktaj kaj legomaj sukoj, en kiuj restas gusto kaj odoro de mosto, danke al saturigo je CO2. 8. Por intensigo de la procezoj de precipitiĝo kaj forigado de tartratoj (saloj de vinacido) el vinoj kaj sukoj (maltartrigo). 9. Por pretigado de trinkebla sensaligita akvo per filtrado. Por saturigo de sensala trinkebla akvo je ionoj de kalcio kaj magnezio.
En produktado, stokado kaj prilaborado de agrikulturaj produktaĵoj
1. Por pliigi la konservotempon de manĝaĵoj, legomoj kaj fruktoj en reguligebla atmosfero (2-5-oble). 2. Konservado de detranĉitaj floroj dum 20 kaj pli tagoj en la CO2-atmosfero. 3. Konservado de grioj, makaronioj, greno, sekigitaj fruktoj kaj aliaj manĝaĵoj en la CO2-atmosfero por preventi ilian damaĝon fare de insektoj kaj ronĝuloj. 4. Por prilaborado de fruktoj kaj beroj antaŭ ties ekstoko por preventi disvolviĝon de fungaj kaj bakteriaj putriĝoj. 5. Por saturigo sub alta premo de distranĉitaj popece aŭ tutaj legomoj por pliigi ties gustovariecon (“ŝaŭmproduktoj”) kaj plibonigi konservokapablon. 6. Por plibonigo de kresko kaj abundigo de rikoltoj de plantoj en ŝirmita grundo. 7. Produktado de mikroalgoj por brutaro (post saturigo de akvo per CO2 en instalaĵoj por aŭtonoma plantado de agloj, la rapideco de kresko pliiĝas 4-6-oble). 8. Por plialtigo de kvalito de insilaĵo. Enigo de CO2 en plantamason dum insiligado de sukfuraĝoj helpas formadon de kvalita produkto, kun bona kunmetaĵo de organikaj acidoj, pli alta enhavo de karoteno kaj digestebla proteino. 9. Por sendanĝera desinfektado de manĝaĵoj kaj aliaj varoj. Atmosfero, enhavanta pli ol 60 % de CO2 dum 1-10 tagoj (depende de temperaturo) ekstermas ne nur plenkreskajn insektojn, sed ankaŭ iliajn larvojn kaj ovojn. Tiu teknologio estas aplikebla al manĝaĵoj, enhavantaj ĝis 20 % da ligita akvo (greno, rizo, fungoj, sekigitaj fruktoj, kakao, nuksoj, kombinitaj furaĝoj kaj aliaj). 10. Por totala ekstermo de musedaj ronĝuloj per longdaŭra plenigado de tertruoj, deponejoj, kameroj (sufiĉas 30 % da CO2). 11. Por malaerobia pasteŭrizado de furaĝoj, kiel miksaĵo kun akvovaporo ĉe temperaturo ne pli ol 83 0C. Tio anstataŭas granuligon kaj eltruigon, ne postulante grandajn elspezojn de energio. 12. Por eŭtanaziado de birdoj kaj negrandaj brutoj (porkoj, bovidoj, ŝafoj) antaŭ mortigo. Por anasteziado de fiŝoj dum transportado. 13. Por narkotigo de abelaj kaj burdaj reĝinoj celante plirapidigon de ovodemetado. 14. Por saturigo de akvo destinita por kokinoj, kio grave malpliigas malbonan efikon de pli altaj someraj temperaturoj al birdoj, kaj helpas plidikiĝon de la ovŝelo kaj plifortikiĝon de ostaro. 15. Por saturigo de dissolvaĵoj de fungicidoj kaj herbicidoj celanta pli bonan efikon de preparaĵoj. Tio malgrandigas elspezadon de dissolvaĵoj je 20-30 %.
En konstrua kaj aliaj industrioj
1. Por rapida kemia malmoliĝo de fandujoj uzataj dum ŝtala kaj gisfera fandado (provizado de CO2 en fandujojn 20-25-oble plirapidigas ilian malmoliĝon komapre al varma sekigo). 2. Kiel ŝaŭmiga gaso dum produktado de poraj plastoj. 3. Por plifortikigo de fajrorezistaj brikoj. 4. Por veldaj duonaŭtomatoj dum riparado de karoserioj de pasaĝeraj kaj malpezaj aŭtoj, riparado de stirejoj de kamionoj kaj traktoroj, dum elektra veldado de aĵoj el maldikaj ŝtalplataĵoj. 5. Dum farado de velitaj konstruaĵoj per aŭtomata kaj duonaŭtomata elektroveldado en la CO2-atmosfero kiel defendogaso. Kompare al veldado per popeca elektrodo, tio plikomfortigas la laboron, plialtigas produktivecon 2-4-oble, malpliigas 2-oble koston de surfandita metalo kompare al permana arkveldado. 6. Kiel defendogaso en kunmiksaĵoj kun inertaj kaj noblaj gasoj dum aŭtomata veldado kaj tranĉado de metalo, danke al kio suturoj iĝas tre altkvalitaj. 7. Ŝarĝado kaj reŝarĝado de fajroestingiloj, por kontraŭfajra instalaĵaro. 8. Ŝarĝado de balonoj por gasbalona armilo. 9. Kiel gaso-disŝprucigilo en aerosolujoj. 10. Por plenigado de sportaj aĵoj (globoj, pilkoj, ktp). 11. Kiel aktiva medio en medicinaj kaj industriaj laseroj. 12. Por ĝusta kalibrado de iloj.
En elminiga industrio
1. Por malfortikigo de karbonmasivo dum elminigado de ŝtonkarbo en frapodanĝeraj tavoloj. 2. Por okazigo de eksplodigaj laboroj sen apero de fajro. 3. Por plialtigo de efikeco de naftoelminigado danke al aldono de CO2 en naftotavolojn.
En manĝoproduktado
1. Por rapida frostigo (ĝis 18 0C sub la nulo kaj malpli) de manĝaĵoj en kontaktaj rapidfrostigaj aparatoj. 2. Por rapida malvarmigo de freŝaj manĝaĵoj (enpakitaj kaj ne) ĝis +2 – +6 0С. 3. Por senŝeligado de beroj per frostigeto. 4. Por kriokonservado de spermo kaj embrioj de la granda korna brutaro kaj porkoj.
En malvarmiga industrio
1. Kiel alternativa fridagento en fridinstalaĵoj. 2. Por altproduktiva pistado de frostigitaj molaj, termoplastaj kaj elastaj manĝaĵoj kaj substancoj. 3. Por elprovado de teknikaj sistemoj ĉe malaltaj temperaturoj.
En metalurgio
1. Por malvarmigado de malfacile prilaboreblaj alojoj dum prilaborado en torniloj. 2. Por aperigo de defenda medio, subpremanta fumon dum elfandado aŭ disverŝado de kupro, nikelo, zinko aŭ plumbo. 3. Dum flavigado de dura kupra drato por kabloj.
En elminiga industrio
1. Kiel malforte brizanta eksplodaĵo — dum elminigado de ŝtonkarbo, ne kaŭzanta flamiĝon de metano aŭ karbopolvo, kaj ne produktanta gasojn. 2. Por preventado de ekbrulo kaj eksplodoj danke al elpremado de aero je CO2 el ujoj kaj minejoj kun eksplodeblaj vaporoj kaj gasoj.
En ekstraktado
1. Kaptado de aromsubstancoj el frut-beraj sukoj, produktado de ekstraktoj el plantoj kaj kuracplantoj per likva CO2. 2. Por produktado de valoraj naturaj produktoj, ekstraktoj de spicgustaj substancoj, eteraj oleoj kaj biologie aktivaj substancoj. 3. Por eligo de altpurigitaj eteraj oleoj, interalie el citrusoj. 4. Por forigo de kafeino el teo kaj kafo, de nikotino el tabako. 5. Por forigo de kolesterolo el manĝaĵoj (viando, laktaĵoj kaj ovoj). 6. Por produktado de sengrasigitaj terpomaj ĉipsoj kaj sojaĵoj. 7. Por produktado de altkvalita tabako kun certaj teknologiaj ecoj. 8. Por sekpurigado de vestoj. 9. Por forigo de kombinaĵoj de uranio kaj transuraniaj elementoj el radioaktive poluigitaj grundoj kaj de sur surfacoj de metalaĵoj. Tio kelkcentoble reduktas kvanton de rubaĵakvo kaj malnecesigas uzadon de agresemaj organikaj diluaĵoj. 10. Por ekologie pura teknologio de acidmordado de cirkvittabuloj por mikroelektroniko, sen estiĝo de venenaj likvorubaĵoj.
En frakciado (eligo de likvaĵo el solvaĵo aŭ disdivido de likva kunmiksaĵo)
1. Por rafinado kaj desodorado de oleoj kaj grasoj. 2. Por malpliigo de alkohola enhavo en drinkaĵoj. 3. Por energiŝpara produktado de altpura glicerino. 4. Por energiŝpara produktado de lecetino el soja oleo (kun enhavo de fosfatida kolino ĉirkaŭ 95 %). 5. Por flua purigado de industriaj kloakakvoj je karbondioksidaj poluaĵoj.
En impregnado (enigado de novaj substancoj)
1. Por ekologie pura kolorigo de filamentoj, ŝtofoj kaj teksaj akcesoraĵoj. 2. Por ekologie pura surmetado de koloroj (sur aŭtojn, hejmajn teknikaĵojn ktp). 3. Por homogeniga impregnado de polimeraj strukturaĵoj per kuraciloj, kio kaŭzas konstantan kaj longdaŭran eligadon de kuracilo en organismo.
En teknologiaj procezoj
1. Anstataŭigo de alttemperatura akvovaporo per superkritika CO2 en eltruigaj procezoj, dum prilaborado de grajnosimila krudaĵo. 2. Por produktado de polimeraj kaj grasaj pulvoroj. 3. Por pretigado al sekigo de verdaĵoj kaj fruktoj per forigo de kutikla vaksotavolo helpe de strio de superkritika CO2.
En varmoprocezoj
1. Kiel laborkorpo por modernaj energiaj instalaĵoj. 2. Kiel laborkorpo de gasaj varmopumpiloj, produktantaj alttemperaturan varmon por akvovarmigaj sistemoj.
En manĝoproduktado
1. Por kontakta frostigado de viando kaj fiŝoj. 2. Por kontakta rapidfrostigado de beroj. 3. Vendado de glaciaĵoj kaj malvarmtrinkaĵoj en lokoj senaj je elektroprovizado, kun malvarmigo per seka glacio. 4. Dum stokado, transportado kaj vendado de frostigitaj kaj malvarmigitaj manĝaĵoj. 5. Por malvarmigado de konteneroj antaŭ enŝarĝado de kargo. 6. Dum aviada transportado kiel unua fridagento en izotermaj konteneroj kun aŭtonoma dustupa malvarmiga sistemo (grajnigita seka glacio – freono).
Dum konstruado
1. Dum produktado de poraj konstrumaterialoj kun samdimensiaj vezikoj de karbondioksido, egale disaj tra tuta produkto. 2. Por frostigado de grundoj dum konstruado. 3. Por starigado de glaciŝtopiloj en akvotuboj (per ties frostigo deekstere per seka glacio) dum riparado de tubaroj, sen forigo de akvo. 4. Por purigado de artezaj putoj. 5. Dum forigo de asfaltaj kovriloj en varma klimato.
En aliaj industrioj
1. Atingo de malaltaj temperaturoj ĝis 100 gradoj sub la nulo (ĉe kunmiksado de seka glacio kun etero) por elprovado de kvalito de produktoj, por laboratoriaj celoj. 2. Por malvarma sidigo de detaloj en maŝinkonstruado. 3. Dum produktado de elastaj sortoj de ŝtalo kun kromelementoj kaj neoksidebla ŝtalo, flavigitaj aluminiaj alojoj. 4. Ĉe grajnigado, muelado kaj konservado de kalcia karbido. 5. Por kreado de artefarita pluvo kaj ricevado de aldonaj precipitaĵoj. 6. Por artefarita dispelado de nuboj kaj nebulo, lukto kontraŭ grajlo. 7. Por kreado de sendanĝera fumo dum spektakloj kaj koncertoj. Estigado de fum-efektoj surscene dum prezentadoj per seka glacio.
En medicino
Por kuracado de certaj malsanoj (krioterapio).
Universitato János Kodolányi
La Universitato János Kodolányi hungare Kodolányi János Egyetem estas provinca universitato (iam altlernejo) en Hungario en Székesfehérvár, sed kampusoj funkcias en Budapeŝto, Siófok kaj Orosháza. La hungara mallongigo estas KJE.
Historio
La altlernejo estis fondita en 1992, en la lernojaro eklernis 147 studentoj. La municipo donacis konstruaĵon por la kampuso, ĉar en la urbo ĝis tiam mankis altlernejo aŭ universitato. La edukejo dekomence prenis la nomon János Kodolányi, ĉar la verkisto ligiĝis al la urbo. En 1994 startis la propra radiodissendo por la tuta urbo, kie la lernantaj raportistoj paraktikadis. En 1997 propra mezlernejo ekfunkciis, en la sama jaro fakultato en Siófok, en la sekva jaro kampuso en Budapeŝto. En Orosháza (apud Gyopárosfürdő) en 2004 komenciĝis la lernado. En 2017 loko de la kampuso estis transmetita al Orosháza, En la sekva jaro la altlernejo estis altrangigita universitato.
Kapacito
En la altlenejo instruas preskaŭ 200 pedagogoj 3500 studentojn en 11 katedroj.
Flago de Saaremaa
La flago de Saaremaa konsistas el du egalaj larĝaj horizontalaj duonoj de koloro, la supra duono estas blanka kaj la suba verda (Pantone 355C). En la centro de la blanka duone estas blazono de Saaremaa, kiu estas blua kaj blanka kun flavajn elementojn.
Flaga larĝeco kaj longeco rilatumo estas 7:11 kaj la normala grandeco estas 105x165 cm. La normala grandeco de la blazono sur la flago estas 40 cm.
Erika Pápai
Erika Pápai naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Erika Pápai lernis en sia naskiĝurbo. Ŝi akiris diplomon en Teatra Akademio en 1985. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Attila József, en la sekva jaro al Vígszínház. En 2000 ŝi iĝis liberprofesia aktoro. Ŝi ricevas kaj dramajn kaj muzikajn rolojn. Ŝi estis gastoaktoro ekzemple en Nacia Teatro (Budapeŝto), Operetoteatro (Budapeŝto), Teatro Magyar, Teatro Madách. Ŝi estas videbla ankaŭ en la televizio. Ŝi ricevis premion inter 1992 kaj 2003.
Linio Keihan-Ishiyama-Sakamoto
Linio Keihan-Ishiyama-Sakamoto (japane: 京阪石山坂本線 [Kejhan-Iŝijama-Sakamoto sen], angle: Keihan Ishiyama Sakamoto Line) estas linio de la fervojo reto Elektra Fervojo Keihan en Kinki-regiono, Japanio.
Piracanjuba
Piracanjuba estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 24.026 loĝantojn en 2010.
Anseranasedoj
Anseranasedoj (Anseranatidae) estas familio el la anasa ordo el la birda klaso de vertebruloj, kio havas nur unu genron kaj nur unu specion. Tiu estas la Piga ansero (Anseranas semipalmatus), kiu estas loĝanta reproduktulo en norda Aŭstralio kaj en suda Novgvineo.
Sistematiko kaj evoluo
Tiu familio estas lokita en la ordo Anseroformaj, kaj havas la karakteran bekostrukturon, sed ĝi estas konsiderata distinga el aliaj familioj en tiu taksono. La rilataj kaj nunaj familioj, Anhimedoj (kriuloj) kaj Anasedoj (anasoj, anseroj kaj cignoj), enhavas ĉiujn aliajn taksonojn.
Tiu familio estas tre malnova, fakte vivanta fosilio, kiu ŝajne diverĝis antaŭ la kretacea-terciara evento – la parenco Vegavis iaai vivis antaŭ ĉirkaŭ 68-67 milionoj da jaroj. La registro de fosilioj estis limigita, tamen. La enigma genro Anatalavis (kuŝejo Hornerstown de fina Kretaceo aŭ komenca Paleoceno de Nov-Ĵerzejo, Usono – kaj London Clay de komenca Eoceno de Walton-on-the-Naze, Anglio) estas foje konsiderata la plej frua konata anseranasedo. Alia birdo el Paleogeno foje konsiderata anseranasedo estas Anserpica, el fina Oligoceno de Billy-Créchy (Francio). La plej frua konata membro de la grupo en Aŭstralio estas Eoanseranas handae reprezentata de fosilioj trovitaj el kuŝejoj de fino de la Oligoceno de Carl Creek Limestone de Kvinslando. Aldonaj fosilioj el Norda Ameriko kaj Eŭropo sugestas, ke la familio disvastiĝis tutmonde dum la fina periodo de Paleogeno.
Hejőszalonta
Hejőszalonta [hejOsalonta] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tiszaújváros.
Oliena
- jen itale - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Hejőszalonta
Situo
Hejőszalonta situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo M30 preteriras, laŭ fervojo Miskolc-Mezőcsát. Emőd troviĝas 7, Nyékládháza 9, Tiszaújváros 15, Mezőcsát 17, Felsőzsolca 23, Polgár 24, Miskolc 26 km-ojn.
Eixample
La Eixample (etendaĵo) estas distrikto de Barcelono inter la malnova urbo (Ciutat Vella) kaj kio estis iam ĉirkaŭaj urbetoj (Sants, Gràcia, Sant Andreu ktp.). Konstruita en la 19-a kaj frua 20-a jarcentoj, iuj partoj de la Eixample estis multe influitaj de modernismaj arkitektoj, kies ĉefulo estas Antoni Gaudí. Liaj verkoj en la Eixample inkluzivas Casa Milà (kromnome La Pedrera) kaj la Casa Batlló, ambaŭ situantaj sur la larĝa Passeig de Gràcia, kaj ankaŭ la Sagrada Família.
Hejőszalonta
Historio
La unua mencio okazis en 1214 en formo Zolunta. Tiutempe ĝi estis kampurbo, sed la tatara invado faris ĝin vilaĝo. Inter 1906-2007 fervojo trafikis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, poŝto.
Oliena
Najbaraj komunumoj estas Dorgali, Nuoro kaj Orgosolo.
Eixample
La Eixample estas karakterizita per longaj rektaj stratoj, strikte krado-formaj krucigitaj de larĝaj avenuoj, kiuj limigas stumpakvadratajn blokojn. Temas pri viziula, pionira dezajno de Ildefons Cerdà, kiu konsideris trafikon kaj transporton kune kun sunbrilo kaj ventolado en la konstruo de liaj karakterizaj okangulformaj blokoj, kie la stratoj plilarĝiĝas ĉe ĉiu interkruciĝo cele al pli granda videbleco, pli bona ventolado kaj (nuntempe) iuj mallongarestaj parkejospacoj. La anguloj estis klintranĉitaj por faciligi la turniron al ĉevalo-tiritaj ĉaroj. La krado-formoj restas kiel stampo de Barcelono, sed multe da liaj aliaj kontribuaĵoj estis bedaŭrinde ignoritaj: la kvar flankoj de la blokoj kaj la interna spaco estis konstruadita anstataŭ la planitaj du aŭ tri flankoj ĉirkaŭ ĝardeno; la stratoj estis pli mallarĝaj; nur unu el la du diagonalaj avenuoj estis konstruita; la loĝantojn estis de pli alta klaso ol la miksa kunmetaĵo revita de Cerdà. La gravaj bezonoj de la loĝantoj estis enkadrigitaj en lia plano kiu alvokis al merkatoj, lernejoj, hospitaloj en sufiĉe multaj blokoj. Hodiaŭ, la plimulto de la merkatoj restas malfermitaj en la punktoj kie ili estas jam de la komenco.
La plej gravaj avenuoj en la Eixample estas Passeig de Gràcia (tiu, kiu ligas la centran placon Plaça Catalunya kun la antikva urbo Gràcia), Avinguda Diagonal (tiu, kiu tranĉas la kradon diagonale), kaj Gran Via de les Corts Catalanes (tiu, kiu krucigas tutan Barcelonon de sudokcidento al nordoriento). Aliaj larĝaj avenuoj en la loko inkluzivas Carrer d'Aragó, Carrer de Balmes kaj Passeig de Sant Joan.
Iuj partoj de la Eixample estas iom riĉaj kvartaloj, precipe ĉirkaŭ la centra Passeig de Gràcia, sed la Eixample ankaŭ enhavas multajn kadukajn konstruaĵojn loĝitajn de solulecaj maljunuloj luantojn en la sojlo de la malriĉeco, precipe en la flankaj areoj.
Eixample enhavas unu el Barcelonaj gejaj vilaĝoj, kromnomita la Gaixample.
Moundou
Moundou estas urbego, regiona reĝurbo, romkatolika diocezo de 1959 kaj universitata urbo en Ĉado. Ĝi situas en la provinco Logone Occidental.
Geografio
Moundou situas en suda parto de la lando laŭ rivero Logone. Nĝameno troviĝas 300 mejlojn.
Historio
Moundou kreskis, kiel industria centro, hejmo de bierfarejo, kiu produktas la plej popularan bieron de Ĉado. Gravas ankaŭ la kotonoprilaboro, sapo- kaj tabakoproduktado kaj la naftoindustrio.
Klimato
Moundou situas en zono de savano. La temperaturo varias ĝenerale inter 20-35 °C, sed en marto kaj aprilo estas 40 °C, kontraste en decembro kaj januaro estas 15 °C. Jare pluvas po 1250 mm.
Trafiko
Moundou havas internacian flughavenon kaj ĉefŝoseon.
Villeneuve-la-Comtesse (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).
Prazeodima (III) karbonato
Prazeodima (III) karbonato aŭ karbonato de prazeodimo (III) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la prazeodima (III) hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi aspektas kiel verdaj kristaloj, nesolveblaj en akvo. Prazeodima (III) karbonato posedas 2 prazeodimatomojn, 3 karbonatomojn kaj 9 oksigenatomojn. Prazeodima (III) karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj. Prazeodima karbonato octahidrata estas akvonesolvebla Prazeodimo-fonto kiu povas facile konvertiĝi al aliaj prazeodimaj kunmetaĵoj, kiel ekzemple la oksido per hejtado (kalcinado). Karbonataj komponaĵoj ankaŭ eligas karbonduoksidon kiam ili estas traktitaj kun diluitaj acidoj.
Ruditapoj
Ruditapoj estas genro de maraj duvalvaj moluskoj el la familio de la Veneredoj.
Aŭstria Societo por Interpopola Kompreniĝo
Aŭstria Societo por Interpopola Kompreniĝo fondiĝis la 19-an de marto 1990 en Klostronovburgo, nur kelkajn monatojn poste, kiam la Internacia Societo por Interpopola Kompreniĝo transdonis al la urbokomunumo Klostronovburgo la 21-an de oktobro 1989 la titolon Urbo de la Interpopola Kompreniĝo. Ekde la fondiĝo la Societo komune kun Paneŭropa Unio okazigis proksimume 70 prelegojn de pinteminentuloj el politiko, societo, ekonomio, religiaj komunumoj, arto kaj kulturo. La inaŭguran prelegon, la 19-an de marto 1990, parolis la tiama Ministro por Eksterlandoj Aferoj d-ro Alois MOCK pri la temo "La Aŭstria kontribuo al la Interpopola Kompreniĝo". Inter la parolantoj estis ne malpli ol 4 ŝtatestroj, 2 registaraj estroj, 25 registaraj membroj, 4 EU-komisionanoj, 2 kardinaloj, 3 episkopoj kaj pluraj plej altaj altranguloj de aliaj religiaj komunumoj, landestroj, prezidantoj de altjuĝejoj kaj kontrolinstancoj, sed ankaŭ multaj ambasadoroj, pintanstataŭantoj de en- kaj eksterlandaj politikaj kaj ekonomiaj instancoj krome art- kaj kulturkreantoj.
Esterordinara aranĝo okazis la 18-an de januaro 2011 en kiu parolis pri la temo "Interpopola Kompreniĝo en Aŭstrio" la 4 ambasadoroj:
s-ro Hans-Henning Horst BLOMEYER-BARTENSTEIN, Germanio, s-ro Alejandro DIAZ Y PEREZ DUARTE, Meksiko, s-ro d-ro Jan KOUKAL, Ĉeĥio, (eksurbestro de Prago) kaj s-ro SHI Mingde, Ĉinio.
Ambasadoro Jan KOUKAL menciis ke Esperanto estas ankaŭ rimedo por la interpopola kompreniĝo. La diskuton gvidis la prezidanto de la Societo s-ro d-ro Josef HÖCHTL.
Premio de Interpopola Kompreniĝo
En la jaro 2014 estis por la unua fojo aljuĝita la "Premio de Interpopola Kompreniĝo".
En Kadro de aranĝo de Aŭstria Societo de Interpopola Kompreniĝo — la 11-an de februaro 2014 — en Raika-salono de la urbo de Interpopola Kompreniĝo Klostronovburgo (Malsupra Aŭstrio), estis transdonita la "Premio de Interpopola Kompreniĝo" al Patro Georg SPORSCHILL, pro lia helpo al senhejmaj infanoj en Orienteŭropo.
Gyula Krocskó
Gyula Krocskó [djula kroĉkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Krocskó Gyula estis hungara zoologo, ekologo, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2004).
8338 Ralhan
8338 Ralhan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la Observatorio de la Universitato de Kopenhago elde la Observatorio Brorfelde apud Holbæk (Danio).
Gyula Krocskó
Gyula Krocskó naskiĝis la  1934 en Ĉeĥoslovakio, en tiama Užhorod. Li mortis la 2007 en Uĵhorodo.
Biografio
Gyula Krocskó apartenis al la hungara minoritato. Li frekventis mezlernejon kaj universitaton en sia naskiĝurbo. En 1957 li ricevis diplomon pri instruisto de zoologio, biologio kaj kemio. Post lernado li ricevis postenon en la universitato. En 1992 li doktoriĝis. En la sekva jaro li ricevis rangon profesoro, inter 1995-2000 li estis katedrestro. Li pensiuliĝis en 2003, poste en 2006 li doktoriĝis antaŭ MTA. Lia plej ŝatata temo estis la vespertoj. Li ricevis hungaran premion en 2002.
8338 Ralhan
Nomo
Ĝia nomo honoras la danan fizikiston Philip Ralhan Bidstrup, kiu ricevis sian doktorecon de la Universitato de Kopenhago en 2008, bazita pri studo de farebleco de malkovro kaj observo de asteroidoj elde kosmoveturilo en profunda kosmo.
Cabildo abierto
La sistemo cabildo abierto [kaBILdo] (malferma urba konsilantaro) estis eksterordinara sistemo kunsidigi la loĝantojn de la urboj hispanamerikaj, dum la Hispana koloniado, kaze de urĝa neceso aŭ katastrofoj. Kutime, la koloniaj urboj estis regataj de koloniaj konsilantoj, nome institucioj municipaj integritaj de funkciuloj nomumitaj de la aŭtoritatoj koloniaj, sed kaze de urĝo, la konsilantaro povis kunvoki ja cabildo abierto integrita de la loĝantoj.
En la komenco de la Hispanamerikaj Militoj por Sendependigo la malfermaj konsilantaroj ludis gravan revolucian rolon, kiel organoj de partopreno popola kun rajto por elpostenigi la aŭtoritatojn koloniajn kaj starigi aŭtonomajn registarojn. Moderne, kelkaj latinamerikaj landoj nomigis cabildo abierto al popola asembleo kunvokita de la municipa registaro kun la celo pritrakti aŭ decidi pri aferoj de publika loka gravo.
La termino translokiĝis al moderna lingvaĵo por aludi al la realigo de malfermaj kunsidoj popolaj kunvokitaj cele decidi.
10195 Nebrasko
10195 Nebrasko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Robert Linderholm elde la Observatorio Lime Creek en Cambridge (Nebrasko, Usono)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la usona ŝtato Nebrasko, kie troviĝas la Observatorio Lime Creek.
Eigo Sekine
Eigo Sekine (関根 永悟, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Honda Luminozo Sayama kaj Ehime FC.
Hejőpapi
Hejőpapi estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tiszaújváros.
Situo
Hejőpapi situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Miskolc-Mezőcsát. La lasta urbo kaj Emőd troviĝas po 10, Tiszaújváros 13, Nyékládháza 14, Polgár 20, Miskolc 21 km-ojn.
Historio
Antaŭ la hungaroj keltoj vivis tie. La unua skriba mencio devenis el 1261 en formo "Poph", tiam apartenanta al episkopejo de Eger. En la 16-a jarcento la turkoj bruldetruis kaj senhomigis la komunumon. En 1906 la fervojo atingis la vilaĝon. En 1944 bomboatako okazis. Vilaĝservo estas infanĝardeno, poŝto.
Famuloj
En Hejőpapi naskiĝis kalvinana episkopo Károly Makláry.
Saint-Arnac
Saint-Arnac (Centernac, Centernac) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saintarnacois.
NGC 5117
NGC 5117 (aliaj indikoj — UGC 8411, MCG 5-32-10, ZWG 161.37, PGC 46746) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Občina Tržič
Občina Tržič estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 35 komunumoj kovrante areon de 155,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 14766 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Tržič.
NGC 5117
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Občina Tržič
Loko, priskribo
La norda parto de la komunumo estas situanta en la montoj de centra Karavanke. Irante suden en la malaltajn montetojn.
La apudaj municipoj estas:
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 35 vilaĝoj:
Bistrica pri Tržiču, Brdo, Breg ob Bistrici, Brezje pri Tržiču, Čadovlje pri Tržiču, Dolina, Gozd, Grahovše, Hudi Graben, Hudo, Hušica, Jelendol, Kovor, Križe, Leše, Loka, Lom pod Storžičem, Novake, Paloviče, Podljubelj, Popovo, Potarje, Pristava, Retnje, Ročevnica, Sebenje, Senično, Slap, Spodnje Vetrno, Tržič, Vadiče, Visoče, Zgornje Vetrno, Zvirče, Žiganja vas
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-gorenjska.php
Geografia loko:http://www.geopedia.si/#T1257_F408:131_x449466.09349999996_y137573.5_s12_b4
Teknologia Universitato Hamburgo
La Teknologia Universitato Hamburgo – germane Technische Universität Hamburg aŭ mallonge TUHH, oficialas ankaŭ la angla nomigo Hamburg University of Technology - estas ŝtata universitato en Hamburgo. Ĝi fondiĝis nur en 1978 kaj estas inter la plej junaj teknologiaj universitatoj de Germanio. La institucio situas en la urbokvartalo Harburg, centro de la pli granda samnoma urbodistrikto Harburg, en la sudo de la urba teritorio, sude de la pli suda branĉo de la rivero Elbo. La tria kaj kvara litero de la universitata mallongigo TUHH povas esti interpretataj kiel mallongigo de la urbokvartala nomo Hamburg-Harburg, sed la du literoj HH ankaŭ estas la regiona aŭtokodo de la tuta urbo Hamburgo (plene Hansa urbo Hamburgo), kaj tial ankaŭ povas signi la tutan urbon Hamburgo.
Preskaŭ 100 profesoroj instruas la pli ol 6000 studentojn en 42 bakalaŭraj kaj magistrigaj studfakoj. En la vintra semestro 2013-14 la nombro de novaj studentoj atingis rekordan nombron de pli ol 1 400, dum ankaŭ en la antaŭaj jaroj la nombro konstante kreskis. Universitata prezidanto ekde la 1-a de april 2011 estas la biologo Garabed Antranikian.
Inter la studentoj estis kaj estas pluraj aktivaj esperantistoj - ekzemplo estas la komputikisto Aleksandro Galkin.
Piranhas (Gojaso)
Piranhas estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 11.266 loĝantojn en 2010.
József Bayer (literaturhistoriisto)
József Bayer [jOĵef bAjer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bayer József estis hungara literaturhistoriisto, teatrohistoriisto, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1911), membro de Societo Kisfaludy (1888).
József Bayer naskiĝis la  1851 en Baja. Li mortis la 1919 en Budapeŝto.
Biografio
József Bayer frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, universitaton en Budapeŝto. Komence li instruis en Sopron, poste li revenis al Budapeŝto. Inter 1881-1884 li estis ĵurnalisto, dume li konatiĝis kun famaj artistoj. Ĝis la emeritiĝo en 1912 li instruis daŭre en Budapeŝto, dume li okupiĝis pri arthistorio kaj teatrohistorio.
Kamparana Popola Unio de Litovio
La partio en la nacia parlamento Seimas post la lastaj parlamentaj balotoj de somero 2006 reprezentiĝas per 10 deputitoj kaj havas fortan apogon de la kamparana enloĝantaro de malurba Litovio. Laŭ stato de printempo 2008 la estroj de la distriktaj municipoj Šiauliai, Panevėžys, Jonava, Ignalina, Kupiškis, Šakiai, Šilutė, Ukmergė estas partiaj membroj.
La partio ideologie malfacile kategoriigeblas, laŭ la propra programo ĝi defendas kristanajn valorojn kaj socie orientitan merkatan ekonomion, kiu aparte konsideras la intereson de la meza socia tavolo kaj de la kamparanoj. La prezidantino Kazimiera Prunskienė (oficanta ekde 2001) ĝis la fuzio kun la Litova Kamparana Partio la prezidantino de la de ŝi kunfondita Virina Partio kaj estas engaĝita luktantino por la aktiva kunagado de virinoj en politiko kaj socio. La nuna partio LVLS tendencas koalicii kun la Lietuvos socialdemokratų partija, la Socialdemokratia Partio de Litoivo.
En la Eŭropa Parlamento la partio reprezentiĝas per unu parlamentano en la eŭroposkeptikisma frakcio Unio por Eŭropo de Nacioj kaj la eŭropa partio Alianco por Eŭropo de Nacioj.
Distrikto Delvinë
La distrikto Delvinë (Rrethi i Delvinës) estas unu el 36 distriktoj de Albanio, en la sudo de la lando. Ĝi estas parto de la provinco Vlorë. Administra centro estas la samnoma urbo Delvinë. ISO-kodo kaj samtempe ankaŭ regiona aŭtokodo de la distrikto estas la dulitera kodo <tt>DL</tt>. Laŭ takso de 2010 de la Albania Instituto pri Statistiko en la distrikto vivas 11 985 loĝantoj.
Davignac
La vilaĝo situas en la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Davignac etendiĝas sur 30,14 km², kaj havis 256 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.