cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
31267 Kuldiga
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Kuldīga en okcidento de Latvio, unue menciita en 1242 kaj kiu aniĝis al la Hansa ligo en 1368. La urbo estas konata pro sia sinagogo de la 19-a jarcento kaj la Ventas Rumba, plej larĝa akvofalo en Eŭropo.
Kolomija (stacidomo)
Kolomija (Коломия) estas fervoja stacio en Kolomeo (Ivano-Frankivska provinco), urbo en Ukrainio.
Paragvajo (rivero)
Paragvajo estas rivero en Sud-Ameriko. Ĝi estas la ĉefa rivero de Paragvajo. Ĝia fonto estas en Brazilo, post mallonga trairo de Bolivio ĝi trairas Paragvajon de nordo al sudo, poste konsistigas la sudan landlimon de Paragvajo (al Argentino) kaj fine en Argentino de-dekstre fluas en riveron Parano (Paraná).
Ĉar en Paragvaja Rivero ne estas akvobaraĵoj por centraloj, ĝi estas senprobleme navigebla kaj provizas al Bolivio kaj Paragvajo ekonomie gravan aliron al la Atlantiko.
Zwieselberg
Zwieselberg estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Thun kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Thun en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 270 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Zwieselberg situas en la Svisaj Antaŭalpoj en Berna Oberlando, sude de la urbo Thun kaj sudokcidente de la Lago de Thun. En oriento la komunumo etendiĝas ĝis al la bordo de la rivero Kander. En granda kurbo tra la komunumo pasas la rivereto Glütsch. En okcidento de la komunumo troviĝas la monteto Zweiselbergbeissere, sur kiu sur alteco de 823 m s.m. troviĝas la plej alta punkto de la komunumo. La komunumo konsistas el la setlejoj Glütsch, Chrüzgass (sur alteco de 652 m s.m. en la centro, ĝi estas la ĉefloko de la komunumo), Oberi Gass (sur alteco de 666 m s.m. rekte oriente de Chrüzgass), Stallägerte (sur alteco de 600 m s.m. nordoriente de Chrüzgass), Underi Gass (sur alteo de 650 m s.m. nordokcidente de Chrüzgass) kaj Ati Schlyffi (sur alteco de 597 m s.m. en la valo de Glütsch).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,45 km², de kiuj 26,1% estas kovritaj de arbaro, 62,9% servas por agrikulturo kaj 9,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Zwieselberg limas en nordo al Thun, en oriento al Spiez, en sudo al Reutigen, en okcidento al Höfen ĉe Thun, kaj en nordokcidento al Amsoldingen.
Trafiko
En oriento tra la komunuma teritorio pasas la kantona ĉefvojo n-ro 230 de Thun al Wimmis. De la kantona ĉefvojo kondukas okcidenten tra la komunuma teritorio la vojo n-ro 1106 al Amsoldingen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6, kiu pasas laŭlonge de la norda komunumlimo troviĝas nordokcidente de la komunumo en sudo den Thun en distanco de proksimume 3 kilometroj de la komunumo. Per la buslinio n-ro 55 de la transportentrepreno Thun-Interlaken de Thun al Wimmis la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Sanioj
La Sanioj (ĉine: 撒尼人) estas branĉo de la Jioj en Ĉinio kaj parolas la sanian lingvon, nome dialekto de la Jia lingvo. La Sanioj ĉefe loĝas en la centra parto de Junano, speciale en la distriktoj Ŝílín (antaŭe Lùnán) kaj Jíliáng kaj ankaŭ en Lúŝī.
Eksteraj ligiloj
"Jiaj virinoj preparas sin por dancado
Peglio (Markio)
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj.
Jarmuk (rifuĝejo)
Jarmuk (en araba: مخيم اليرموك Muĥajjam al-Jarmūk) estas distrikto de 2.11 kvadrataj kilometroj de la urbo Damasko, loĝata de Palestinanoj, kiu disponas el hospitaloj kaj lernejoj. Ĝi situas je 8 kilometroj el la centro de Damasko kaj ene de la ĉefaj municipaj limoj sed kiam ĝi estis establita en 1957, ĝi estis ekster la ĉirkaŭita urbo. Jarmuk estas "neoficiala" rifuĝejo; ĝi estis hejmo de la plej granda komunumo de Palestinaj rifuĝintoj en Sirio. En junio de 2002, estis 112,550 registritaj rifuĝintoj loĝantaj en Jarmuk.
Dum la Siria Enlanda Milito, Jarmuk iĝis scenejo de intensa luktado en 2012 inter la fortoj de la Libera Siria Armeo kaj de la fortoj subtenitaj de la registara Siria Armeo. La rifuĝejo poste estis konkerita de diversaj frakcioj kaj pro tio estis senigita de liveraĵoj, rezulte en malsatego, malsanoj kaj alta mortindico, kio okazigis la foriron de multaj. Je la fino de 2014, la loĝantaro malaltiĝis ĝuste al 20,000 loĝantoj.
Komence de aprilo 2015, plej el Jarmuk suferis kontrolon de la Islama Ŝtato, kaj armitajn kunfrontojn kontraŭ la palestina milico Aknaf Bait al-Makdis. Je tiu punkto la loĝantaro estis ĉirkaŭkalkulita en 18,000. Post intensa luktado en aprilo/majo 2018, la fortoj de la siria registaro konkeris la rifuĝejon, la loĝantaro estas nuntempe malaltigita al 100-200.
Rieden SG
Rieden estas komunumo en la elektodistrikto See-Gaster, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Kun 723 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006 ĝi estas la plej malgranda komunumo de la elektodistrikto. Je la 31-a de decembro 2010 la loĝantaro ankoraŭ nombris 697 personojn.
Flago kaj blazono
Sur la flago kaj blazono de la komunumo Rieden SG estas bildigita Sankta Magno, la preĝejpatrono de la vilaĝo.
Geografio
Rieden situas sude de la Ricken-Pasejo kaj okcidente de la monto Speer super la Linth-Ebenaĵo, al kiu oni de la vilaĝo havas belan vidon. La komunumo konsistas el la vilaĝo Rieden (sur alteco de 717 m s.m.) kaj la setlejoj Schauenberg (sur alteco de 700 m s.m.), Zinggenberg (sur alteco de 796 m s.m.), Freigaden(sur alteco de 671 m s.m.), Bachmannsberg (sur alteco de 858 m s.m.), kaj Schwändi (sur alteco de 905 m s.m.), kaj kelkaj izolitaj bienoj. La plej alta punkto de la komunumo estas la montopinto Tanzboden sur alteco de 1443 m s.m., sur la kresto de la masivo de Speer.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,44 km², de kiuj 56,9% estas kovritaj de arbaro, 39,0% servas por agrikulturo kaj 3,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rieden limas en nordo al Gommiswald, en oriento al Ebnat-Kappel, kaj en sudo kaj okcidento al Kaltbrunn.
Trafiko
Rieden situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas nur la kantona vojo n-ro SG83, de Gommiswald. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A53 troviĝas en distanco de proksimume 17 kilometroj apud Uznach. Al la publia transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio, kiu cirkulas de la stacidomo de Uznach tra Gommiswald al Rieden. La poŝtaŭta veturado ĝis Uznach daŭras 18 minutojn.
Vidindaĵo
La ĉefa vidindaĵo kaj rekonilo de la komunumo estas la novbaroka katolika pastra preĝejo Sankta Magno, kiu estis konstruita en la jaro 1912 ĝis 1914 sur la loko de pli modesta malnova preĝejo.
Jan Harwas
Jan HARWAS (naskiĝis la 7-an de januaro 1909 en Dortmund, mortis aŭguste 1944 en Liono) – pola sociologo, filozofo kaj klasika filologo, membro de franca rezistado, pli aĝa frato de pola andragogo kaj oficiro Edmund Harwas (1912–1996).
Vivo
Edmund Harwas naskiĝis en Vestfalio, ĉar liaj gepatroj estis pli frue setligitaj en Germanan Imperiestran Regnon. Post la reveno de Germanio en 1918, la familio ekloĝis en Rogoźno. Tie Jan Harwas frekventis bazlernejon kaj klasikan gimnazion. En Universitato Adam Mickiewicz studis klasikan filologion kaj sociologion sub la direkto de prof. Florian Znaniecki. Post defendo de magistra laboraĵo, verkis la doktoran disertaĵon pri Plotino, sed la doktoradon rompis la milito. En la jaroj 1939–1940 estis referanto pri klerigado de la Asocio de Poloj en Lillo kaj kultura ataŝeo de tiuloka konsulejo de Pola Respubliko. Kiel redakta sekretario verkis por "Żołnierz Polski we Francji" (Pola Soldato en Francio).
Poste li lekciis en Pola Liceo en Villard-de-Lans (regiono de Aŭvernjo-Rodano-Alpoj, departemento Isère) la klasikan grekon kaj latinon, kiujn onidire konis tiom bone kiel la gepatran lingvon. Li posedis ankaŭ la anglan, germanan kaj kompreneble la francan. Li gvidis grupon da lernantoj-skoltoj. Komence de la 40-aj jaroj de la 20-a jarcento tradukis la verkon de Jacques Maritain: Humanisme intégral el 1936 – "Integra humanismo". Plu okupiĝis pri la antikva filozofio, precipe novplatonismo.
Li verkis klarigojn al Les Orphiques de Pierre Emmanuel. Aktivis en la franca rezistado partoprenante batalojn en Alpoj, sur montplataĵo Vercors en la grupo FTP-MOI (Liberaj Pafistoj kaj Partizanoj de Enmigrinta Labor-Forto) el La Mure, apud Grenoblo de la 9-a de junio ĝis la 5-a de aŭgusto 1944.
Aŭguste 1944 Jan Harwas estis kaptita kaj pafmortigita de ukrainoj el Waffen-SS en aviadilejo apud Liono per pafo al malfronta kapoflanko. Tio okazis precize unu tagon antaŭ liberigo de Liono de Aliancanoj, la lokon de ekzekuto oni trovis danke al ĝardenisto, kiu vidis la eventon de kaŝejo. Por pafmortigo oni uzis la kuglon dumdumo, do identigo estis tre malfacila (el la kapo restis nur la malsupra makzelo). Oni lin arestis post nesukcesa preparoperaco de aviadilejo por alteriĝo de aliancanaj glisiloj. Tamen algrundiĝis la germanaj, pri kio la partizanoj orientiĝis nur post kiam eliris germanoj. Tiam pereis multaj lernantoj de la liceo, kiuj agis en la rezistomovado. Jan Harwas kune kun alia profesoro de la liceo, kaŝiĝis en apuda kaverno dum tri tagoj sidante ĝis talio en la akvo. Poste, kaŝiĝante atingis drinkejon, en kiu ili estis arestitaj de germanoj pro denunco de tavernisto.
Jan Harwas postlasis edzinon Janina Lesińska-Harwas kun triopo de infanoj.
Kosmas de Prago
Kosmas (ĉ. 1045 – 21-a de oktobro 1125) estis ĉeĥa kronikisto, dekano de la kapitulo en Prago.
Ĉilderiko la 1-a
Ĉilderiko la 1-a (Childéric; Childericus; en rekonstruita Malnovfranka lingvo: *Hildirīk; ĉ. 437 – 481 AD) estis estro de Frankoj en la norda parto de la romimperia Gaŭlio kaj membro de la Merovida dinastio, priskribita kiel Reĝo (en Latino Rex), kaj en sia Romi-stila reĝosigelo, kiu estis entombigita kun li, kaj en fragmentaj postaj registroj de lia vivo. Li estis la patro de Klodvigo la 1-a, kiu akiris suverenecon super ĉiuj aŭ plej el la Frankaj regnoj, kaj granda parto de la Romia Gaŭlio.
Kosmas de Prago
En servoj de la pragaj episkopoj kaj de la kapitulo li partoprenis multajn diplomatiajn traktadojn. Lia ĉefverko estas Chronica Boemorum (Kroniko de Bohemoj), en kiu li priskribis la historion de la lando ekde la mitologia epoko ĝis sia tempo. Plej valoraj estas priskriboj de eventoj, kiujn li propraokule ĉeestis.
Ĉilderiko la 1-a
La patro de Ĉilderiko estis registrita de kelkaj fontoj, kiel ekzemple Gregorio de Tours, kiel Meroveo, kies nomo estis la bazo de la Merovida dinastio.
En registroj pri la specifaj agadoj de Ĉilderiko mem, li estis asociita ĉefe kun la romia militagado ĉe la rivero Luaro, kie li aperas ie registroj pri la gaŭl-romia generalo Egidio. Laŭ Gregorio de Tours, Ĉilderiko estis ekzilita inter aliaj aferoj pro seksallogo de filinoj de siaj subuloj kaj devis pasigi ok jarojn en "Turingio".
Eble li luktis kontraŭ Atilo la Huno kaj kontraŭ la visigotoj de Teodoriko la 2-a.
En lia tombo en Tournai, nune en Belgio, oni trovis trezoron.
Kabineto Rákosi
Kabineto Rákosi estis kulmino de la hungara stalinisma diktaturo. Ĝi gvidis la landon en la jaroj 1952 kaj 1953 dum 325 tagoj. Tiam 26 ministerioj funkciis (rekordo en Hungario) kaj resume 33 ministeroj laboris.
Rozopreĝejo (Elende)
La iama pilgrima Preĝejo Sankta Mario aŭ Rozokirko (Rosenkirche ) troviĝas en Elende, urbokvartalo de Bleicherode en Germanujo. Ĝi apartenas al la eklezia distrikto Gebra ene de la paroĥujaro Niedergebra/Suda Harco de Evangelia Eklezio en Meza Germanujo.
Kabineto Rákosi
Historio
Mátyás Rákosi, kiu estis en la pli frua Kabineto Dobi la unusola vicĉefministro, simple donis ŝtatan postenon al István Dobi, poste li deklaris sin prezidanto de ministera konsilio (komprenu ĉefministro). Samtempe Rákosi estis partiestro. Dum dominado de Rákosi 300 000 homoj estis deportitaj, multaj estis kondamnitaj je morto aŭ longa prizono. Oficiale Rákosi havis la nomojn „saĝa estro de nia popolo” kaj „plej bona adepto de Stalino”. Post morto de Stalino Rákosi estis invitita al Moskvo, kie oni akre kritikis lin, eĉ li devis transdoni la kabineton al Imre Nagy (politikisto).
Rozopreĝejo (Elende)
Historio
Kio komenciĝis en 1419 kiel granda pilgrimejo estas hodiaŭ eta vilaĝa kirko. La Mario-statuo kiu iam allogas amasojn tien ĉi estas hodiaŭ videbla en la Preĝejo Sankta Mario (Heiligenstadt). Intertempe la pilgrimo faritis al la Preĝejo Sankta Marteno (Heiligenstadt). La iam 42 m longa preĝejo trovitis en 1799 kaduka kaj rekonsekritis en 1804 post malkonstruo kaj malpligrandigo. La mezepoka baptujo troviĝas hodiaŭ en la katolika Bonifaco-kirko en Großlohra-Friedrichslohra.
Priskribo
De la frua gotika halokirko ekzistas hodiaŭ nur la longa altarejo. Sude alkonstruitis multangule fermita kapelo kaj norde sakristio. En 1804 malkonstruitis la plejmulto de la navo, la najbara ronda ŝtuparturo norde kaj la kapelo sude. Estiĝis poste la nuna kirko. El la restaĵoj navaj starigitis tura tuto kun piramida tegmento; arkaĵoj de la fruaj alkonstruitaĵoj ankoraŭ senteblas. La kornico estas granda konkavaĵo kaj ornamtas per serio da kvinfoliaj rozoj. Ankaŭ partoj de la romp-arkaj trionfaĵo konserviĝis. La navon kovras ligna ebena plafono. La galerioj ankaŭ lignaj estas. La altaro ambona estas de 1804; la horloĝa turo pli aĝas havante ĉ. 300 jarojn. La sonorilo bronza mulditis en 1817 kaj postvivis la Duan mondmiliton kaj en 2019 akiritis dua pli malgranda por kompletigi la sonorilejon. Sur la galeria balustrato por la orgeno estas sklulptita gotika statuo de episkopo portanta modelon de la preĝejo. La orgeno havas 7 registrojn kun klavaro kaj pedalo kaj faritis en 1840 fare de la firmao Knauf; la orgenfajfiloj estas ĉefe lignaj.
KYD
La vorto havas plurajn signifojn:
Kroniko
Kroniko, (Chronica, χρονικά) estas kolekto de historiaj faktoj, kronologie kompilitaj. La mezepokaj kronikoj estis libroj artisme prilaboritaj el vidpunktoj literatura kaj pentroarta (precipe la inicialo, unua litero de ĉapitro estis bele kolorigita, ofte kun bildo de figuroj), kaj ili nun estas ĉefaj fontoj de historiaj faktoj pri la antikvaj tempoj.
La termino kronikisto estas aludo al la verkisto kiu kolektas kaj redaktas historiajn aŭ aktualajn faktojn, en la literatura ĝenro nomita kroniko.
Ankaŭ en la Biblio
Estas du libroj Kroniko (Biblio)
Kroniko kaj kronika
Kroniko estas radika vorto kun ĉi-supra difino. Sed kronika signifas longdaŭra (plej ofte pri malsano, eĉ dumviva), kiam ĝi originas de la alia radiko kronik/.
7012 Hobbes
7012 Hobbes estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla filozofo Thomas Hobbes (1588–1679).
János Szurcsik
János Szurcsik [jAnoŝ surĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szurcsik János estas hungara pentristo, gobelinisto, altlerneja instruisto. Lia filo estis József Szurcsik.
János Szurcsik naskiĝis la en Hercegszántó.
Biografio
János Szurcsik unue studis en libera lernejo de Baja de Gyula Rudnay en la lernojaro 1948, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis Géza Fónyi kaj Endre Domanovszky. Li havis stipendiojn inter 1957–1960. Li studvojaĝis al Romo, Rumanio, Bulgario. En 1977 li aliĝis al artistkolonio de Tiszakécske. Inter 1975 kaj 1990 li instruis en Pedagogia Altlernejo de Szombathely. Li ricevis 4 premiojn inter 1960-1976. Li edziĝis en 1954, filoj naskiĝis en 1956 kaj 1959.
Benjamin Graham
Vivo
Graham naskiĝis en Londono kaj transloĝiĝis al Nov-Jorko kun sia familio kiam li estis unujara.
Li estis konata pro havi amaferojn kun multaj virinoj. Unu el ili estis la edzino de lia forpasinta filo.
Angela Davis
Anĝela Yvonne DAVIS (naskiĝis la 26-an de januaro 1944) estas politika aktivulino pri civitanaj rajtoj en Usono.
Ŝi naskiĝis en Birmingham kaj studis ĉe la Universitato Brandeis.
Ŝi instruis ĉe la Universitato de Kalifornio, Los-Anĝeleso dum la 1960-aj jaroj kaj samtempe ŝi estis radikala feministo, politika aktivulino kaj ano de la Komunista Partio de Usono kal la Black Panther Party.
En 1970 ŝi fariĝis la tria virino sur FBI listo de plejserĉataj personoj kiam ŝi estis formale akuzita pri konspiro, forkaptado kaj murdo. Ŝi evitis la policon dum du semajnoj antaŭ ol ŝi estis kaptita. Oni procesis kontraŭ ŝi sed la juĝistoj senkulpigis ŝin de ĉiuj akuzoj.
Nuntempe (2003) ŝi laboras kiel profesoro ĉe la Universitato de Kalifornio en Santa Cruz. Ŝi daŭre aktivas pri politikaj kaj sociaj aferoj kaj verkis plurajn librojn.
En 2006, ŝi aliĝis al la Internacia Subten-Komitato al la vjetnamaj viktimoj de la "Agent Orange".
132904 Notkin
132904 Notkin estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, do ano de la Hilda grupo.
Sámuel Jósika (ministro)
JÓSIKA Sámuel barono (pr. jo:ŝika ŝa:muel) estis hungara liberala politikisto, ministro, grandbienulo naskita en Salzburg la 23-an de aŭgusto 1848 kaj mortinta en Kluĵo la 4-an de junio 1923.
132904 Notkin
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 12-an de septembro 2002 de la usona amatora astronomo Robert D. Matson el bildoj prenitaj en la kadro de la kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Sámuel Jósika (ministro)
Biografio
Barono Sámuel Jósika estis inter 1885 kaj 1888 ĉefprefekto de departemento Kolozs, de 1888 prezidanto de la Erdélyi Gazdasági Egyesület kaj de la Erdélyi Római Katolikus Státus. De 1891 li estis deputito, de 1893 administrativa sekretario de ministerio por internaj aferoj. Inter 18-a de januaro 1895 kaj 20-a de januaro 1898 li estis ministro ĉirkaŭ la persono de reĝo en la registaro Dezső Bánffy, en 1910 vicprezidanto de la supera ĉambro, en 1912 ĝia prezidanto. Post 1919 li translokiĝis al sia bieno de Transilvanio. Li estis ĝis sia morto prezidanto de la Országos Magyar Párt en Rumanio.
132904 Notkin
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Geoffrey Notkin, kun-parolisto de la populara serio Meteorite Men de Science Channel kaj aŭtoroj de pli ol 100 artikoloj pri meteoroj, paleontologio kaj artoj. Malkovrinto de meteorŝtonoj en la kvin kontinentoj, li ankaŭ faris por Discovery, National Geographic, PBS, BBC kaj The History Channel.
Ferenc Krémer
KRÉMER Ferenc [pr. kre:mer] estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro naskiĝinta en Szatmárnémeti la 29-an de decembro 1903 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de aprilo 1978. Lia patro estis Sándor Krémer, patrino Irma Bermann, lia fratino Manci Krémer.
Kariero
Li debutis 1929. Li estis ano de la teatroj de Szeged, de la Teatro Royal, de la teatroj de Mihály Erdélyi (teatrestro) en Budapeŝto. En 1945 li reĝisoris en la Kamaraszínház de Buda. Inter 1952 kaj 1972 li estis ano de la migra Teatro Ŝtata Déryné.
Penna San Giovanni
Penna San Giovanni estas komunumo de Italio.
Farmakopeo
Farmakopeo estas oficiala kompendio kun preskriboj por la analizo de kuraciloj. En la farmakopeo, ŝtate publikigita manlibro, estas formulitaj la normoj al kiuj konformendas kuraciloj kaj la preparaĵoj surbaze de tiuj ĉi. Ĝi entenas liston de la akceptitaj medikamentoj, kun sciigoj pri ilia formulado, preparado kaj uzado ( PIV2 ).
La redakto de la kompendio apartenas al ŝtate indikita komisiono. En 1964 oni decidis ke oni havigu Eŭropean Farmakopeon. La unua Eŭropa Farmakopeo estis publikigita tri jarojn poste.
Intertempe oni regule publikigas aldonojn, ankaŭ tiuj ĉi validas ekde certa dato. La Eŭropea Farmakopeo estas publikigita angle kaj france. Ankaŭ oficialaj germana kaj hispana tradukaĵoj estas disponeblaj.
Etimologio
La termino derivas de la greka φαρμακοποιεια ( [farmakopoja] ), ekde φαρμακο- ( [farmako] ) 'kuracilo', sekvite de la verbo-radiko ποιε- ( [poje] ) 'fari' kaj fine de la abstrakta substantivo-finaĵo -ια ( [ja] ). Tiuj tri elementoj kunigitaj signifas 'kuracilo-farad-o'.
Fernando Rech
Fernando Rech (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto en teamoj kiel Juventude, Palmeiras, Internacional kaj Adelaide United.
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels.
Alajos Loczka
Alajos Loczka [alajoŝ locka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Loczka Alajos estis hungara kemiisto, profesoro, instruisto, bibliotekisto. Lia patro estis József Loczka.
Alajos Loczka naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Alajos Loczka frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1914. Li batalis dum la 1-a mondmilito (li vundiĝis dufoje). Inter 1918 kaj 1921 li laboris en la universitata kemia instituto, sed li ankaŭ instruis en gimnazio en Budapeŝto inter 1919 kaj 1928, en 1935 li iĝis gimnaziestro. Li doktoriĝis en 1920 el organika kemio. En 1931 li estis nomumita privata profesoro. En la studjaro 1927 li studis en Usono la instruan sistemon helpe de stipendio. Hejmenveninta li ricevis ŝtatan postenon, ekde 1937 li laboris en ministerio pri religio kaj eduko. Post la 2-a mondmilito li laboris unu jaron en la Universitata Biblioteko (ELTE), poste li pensiuliĝis. Jam kiel emerito li laboris en alia biblioteko kaj laboris multe por la kemia muzeo.
Solid Snake
Solido Serpento (el la japana ソリッド・スネーク Soriddo Sunêku - Solid Snake) estas fikcia rolulo en la videoludo-serio Metal Gear.
Li naskiĝis en 1972. Tre frue, oni lin varbis kaj trejnis en la usona armeo por fariĝi valoran soldaton. Li lernis scipovi ses lingvojn, kaj ricevis trejnadon pri paraŝutado, eskalado, naĝado. Ĉirkaŭ la eknaŭdekoj, li envarbiĝas la roton VulpHundo, tiam regita de la Estrego. Ene de tiu skipo, Serpento, ĝiŝosta fumisto, maturiĝas kaj disvolviĝas. Li baldaŭ partoprenos sian unuan mision.
En tiu unue videoludo, Serpento finfine detruis la Metalilon, kaj mortigis sian mentoron, la Granda Estro, kiu perfidis Vulphundo fariĝante la terorista estro en Ekstera Edeno.
Se ĉio tiam haltis, se la legendo ne plu antaŭeniris, la ludo memsufiĉus, kaj neniam la heroo fariĝus konsekrita. Sed plu disvolviĝis la afero, kaj ellaboriĝis vera implika mitologio kiu kondukas nian fikciulon ĉe la kvar angulojn de la Tero: Sud-afriko, Rusio, Alasko... La jaroj baldaŭ stakiĝas kaj nia heroo maturiĝas, li estiĝas katalizulon pri svarmo da filozofaj demandoj. Senĉese manipulita, far siaj superuloj same kiel far siaj malamikoj, li eklernos en 2005, okaze de sia misio en Nebula Moseo, ke li devenas de la projekto "La Teruraj Infanoj", klona eksperimento kies biologia ŝablono estas la Granda Estro kaj kies resuma celo konsistas el krei la perfektan soldaton, spuro de eŭgenika ĥimero. Sia misio cetere finiĝos per fratomurdo, ĉar la terorista ĉefo ke li batalos kaj fine venkos en Alasko estas klono sia, nomita Likva Serpento. Li estas do "biologie" frato kun Likva kaj Firma serpento.
Ekde tiam, li ne ĉesos strebi revui sian memon, ekkompreni kiom da liberta amplekso li disponas, por kia metafora senco li plu vivos kaj luktos. Post definitiva demisio de Vulphundo, li fariĝos sola soldato agante kune kun Otakuisto por elradikigi la Metalilan minacon, por pluigi la transdonado de homa esenco, sen limo, sen mensogoj.
Malgraŭ ĉia evidenteco, en Metal Gear Solid 3: Snake Eater, ni ne enkorpiĝas Solida Serpento, sed la Granda Estro, en rusa ĝangalo dum la Malvarma milito.
Celaya (komunumo)
Celaya estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas Celaya.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 415869 loĝantojn. El tiuj estas 197981 viroj kaj 217888 virinoj. La komunumo havas surfacon de 553,18 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1750 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 683 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 31′ norda latitudo kaj 100° 49′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 334311 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 1124 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,34% de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
246751 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 226461 alfabetoj kaj 20093 analfabetoj. Do 8,14% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Veron Krecsányi
KRECSÁNYI Veron [pr. kreĉa:nji] estas hungara aktorino, filino de teatrestro Ignác Krecsányi naskiĝinta en Arad la 24-an de januaro 1879 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de novembro 1966.
Kariero
Veron Krecsányi debutis 1895 en trupo de sia patro Temesvár–Pozsony. En 1914 ŝi retiriĝis.
(15687) 1981 ES38
(15687) 1981 ES38 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Feliĉa fino
Feliĉa fino (sufiĉe internacie konata anglalingve kiel happy end) estas tipo de fino de la intrigo de fikcia verko en kiu preskaŭ ĉio ŝanĝas al plej bona por la protagonistoj, iliaj flankuloj, kaj por preskaŭ ĉiu escepte pri la malbonuloj.
En historioj kie la protagonistoj estas en fizika danĝero, la feliĉa fino konsistas ĉefe el ilia survivado kaj sukcesa finkompletigo de ilia misio; kie ne estas fizika danĝero, la feliĉa fino povas konsisti en la fakto ke la amantoj plenumas sian amon spite variajn faktorojn kiuj estus povintaj malhelpi tion. Konsiderinda nombro de historioj kombinas ambaŭ situacioj. En la versio de Steven Spielberg de "War of the Worlds" (La milito de la mondoj), la feliĉa fino konsistas el tri diversaj elementoj: nome ĉiuj protagonistoj survivas al la sennombraj danĝeroj de ilia veturado; la homaro kiel tuto survivas al la ekstertera invado; kaj la protagonista patro rehavas la respekton de siaj separitaj filoj. La intrigo estas konstruita tiel ke la tri linioj estas necesaj por la publika sento kaj kontentigo en la fino. Tiu sento estas grava, ĉar estas tio kion la persono kiu ĵus vidis filmon aŭ legis romanon, portas hejmen aŭ por la estonteco.
En ferakontoj, la neceso havi feliĉan finon povas konduki al la fakto de ekzistado de du versioj: el kiuj unu kun dum la alia sen. Ekzemple ĉe Ruĝkufulineto, en kelkaj versioj ĉio finas kiam la lupo manĝas la knabinon (nefeliĉa fino), dum en alia versio hazardveninta ĉasisto mortigas la lupon kaj eligas la knabinon el ties ventro (feliĉa fino). Oni forgesas, ke ĉiuokaze la avino estis manĝita de la lupo.
(86819) 2000 GK137
(86819) 2000 GK137 estas malgranda, treege hela terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia spektra klaso "Sq" (subklaso de la klaso"S") indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:3 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Marso; ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.
Katedralo Sankta-Cecilia (Albi)
La katedralo estis konstruita en la kunteksto de la luktado de la hierarkio de la Katolika Eklezio kontraŭ tendencoj konsideritaj herezaj (albigensismo aŭ katarismo). La popolo apogis tiujn reformismajn tendencojn, sed la hierarkiuloj subpremis la insurekcion. La nova episkopo ordonis konstruadon de impona fortikaĵo kiu kontraste impresos la vizitantojn kaj adorantojn per enorma kvanto kaj bunteco de bildoj en ĉiuj surfacoj de la katedralo, nome kolonoj, muroj, tegmentoj ktp.
Fresko de la lasta juĝo
La fresko de la lasta juĝo datiĝas de 1474 ĝis 1484. Ĝi estas inspirita el la lasta juĝo de Bono. Diference de la plej parto de katolikaj preĝejoj kiuj havas strukturojn kiuj fokusiĝas al la ĉefaltaro, tiu ĉi faras same, sed aparte montras du enormajn freskajn bildarojn sur fortikaj kolonoj ambaŭflanke de la la alirejo al la ĉefaltaro.
La du bildarojn (dekstra kaj maldekstra) montras la du apartajn scenojn de bonuloj kaj malbonuloj en la lasta tago de la mondo kiam Dio apartigos la bonulojn al sia dekstro. Simile estas diferencoj inter supra kaj malsupra niveloj: supra por la ĉielo, malsupra por la tero kaj monda vivo.
Municiparo
Municiparo (Mancomunidad, hispane, mancomunitat en la kataluna, mankomunitatea en la eŭska, mancomunidade en la galega) estas institucia kaj administracia organizo, volonte elstarigita de grupo de hispanaj municipoj por dungi konkretajn komunajn servojn.
Ĝi estas jura persono. Nuntempe, estas pli ol mil regristritaj municiparoj en Hispanio.
12572 Sadegh
12572 Sadegh estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Cameron Sadegh, finaliston de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Academy for the Advancement of Science and Technology de Franklin Lakes, Nov-Ĵerzejo, Usono.
31268 Welty
31268 Welty estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la brita astronomo Ian P. Griffin elde la observatorio de la Astronaut Memorial Planetarium and Observatory en Cocoa (Florido, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sandra Welty, instruistino en altlernejo pri angla lingvo ĉe Kenwood High School (Konteo Baltimore, Marilando). Dum sia kariero ŝi estis inspiranta instruistino por multenombraj studentoj.
Bulvar Admirala Uŝakova (stacio de Moskva metroo)
Bulvar Admirala Uŝakova (Бульвар адмирала Ушакова) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Butovskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en suda parto de Moskvo. La stacio lokiĝas ĉe kruciĝo de strato Venjovskaja, strato Juĵnobutovskaja kaj bulvardo de Admiralo Uŝakov. Arkitekto - L.Borzenkov.
La stacio lokiĝas supertere (9,6 metrojn alte) sur la estakado.
La stacio estas malfermita por pasaĝeroj ĉiutage je 5:40-1:00.
Nomo
La nomo estis ricevita de apuda bulvardo de Admiralo Uŝakov.
Historio
La stacio estis malfermita la kune kun la kvar aliaj stacioj de leĝera metrolinio.
Jane Savage
Vivo
Ŝi estis la filino de la eminenta Londona muzikisto kaj komponisto William Savage (ĉ. 1720–1789) kaj lia edzino Mary Bolta Savage. Malmulto estas konata pri ŝia vivo. Ŝi kreskis en familio de muzikistoj, do verŝajne ŝi familiariĝis kun la tiutempa muzikpraktiko. Probable ŝi studis muzikon, inkluzive komponadon kun sia patro, konata instruisto pri kantado kaj "muzikoscienco" (muzika teorio kaj komponado); eble ŝi havis ankaŭ la ŝancon prezentiĝi en publiko de frua aĝo.
Jane Savage virtuoze ludis klavicenon, pianon kaj orgenon, kaj estis kompetenta komponistino ĉefe de voĉaj kaj klavarverkoj. Ŝia muziko estas ekzemplo de la “galanta stilo” tre populara ŝiatempe. Konsiderante la popularecon de ŝia muziko dum ŝia vivo, estas verŝajne ke ŝi komponis pli da verkoj kiuj ne pluvivis. La plej granda parto de ŝia muziko estis publikigita en Londono en la periodo inter 1780 kaj 1789. Ŝiaj neeldonitaj pecoj estis ĉefe perditaj kaj ekzistas neniu moderna eldono de ŝiaj konataj komponaĵoj.
Nur en 2020 estis eltrovita kaj publikigita de la Muzika Societo de la Eklezio (Church Music Society) la versio de Jane Savage de la konata “Himno por Kristnasko”. Tiu verko estis komponita kaj publikigita en kolekto ĉirkaŭ 1785 sub la titolo “La Himnoj kaj Psalmoj Uzitaj en la Azilo aŭ Domo de Rifuĝo por Orfigitaj Virinoj” (The Hymns and Psalms Used in the Asylum or House of Refuge for Orphaned Women) en Londono. Tiu himno kun la teksto “Dum paŝtistoj observis siajn gregojn dum la nokto” por knabinaj voĉoj unisone kaj orgeno, estas la plej frua konata ekzemplo de Eklezia himno en Anglio skribita de virina komponisto.
Rachel Webber, kiu malkovris la himnon en la ciferecaj arkivoj de la Brita Biblioteko dum siaj studoj por magistriĝo en muzikologio en York University, esploris la muzikajn ŝancojn por knabinoj en bonfaraj orfejoj en la Londono de la dekoka jarcento.
La pluvivaj verkoj de Jane Savage konsistas el ok titoloj: la Himno kaj sep verkoj, aro da klavarsonatoj publikigitaj en Londono. Tiuj publikaĵoj indikas ke ŝi vendis sian muzikon kaj verŝajne havis studentojn. Sur la titolpaĝo de Six Easy Lessons for Harpsichord or Pianoforte...(1783) ŝi estas identigita kiel "Orgenisto de la Azilo".
Verkoj
Elektitaj verkaĵoj inkluzivas:
Jolicoeur (metroo de Montrealo)
Jolicoeur estas stacio de la Metroo de Montrealo sur verda linio, situanta en arondismento Le Sud-Ouest de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Nagyvárad tér (metrostacio)
La Nagyvárad tér [nadjvArad tEr] (=placo Nagyvárad) estas metrostacio en Budapeŝto, inter 1976-1980 ĝi estis finstacio. La nomo venis de la placo, kies malsupro situas la stacio.
Birma Vojo
La Birma Vojo (Burma Road, 滇缅公路) estis vojo kiu ligis Birmon kun la sudokcidento de Ĉinio. Ties terminaloj estis Kunmingo, Junano, kaj Laŝio, Birmo. Ĝi estis konstruita dum Birmo estis Brita kolonio por sendi liverojn al Ĉinio dum la Dua Ĉin-Japana Milito. Eviti la fluon de liveraĵoj laŭ la ŝoseo helpis la okupacion de Birmo fare de la Japana Imperio en 1942. La uzado de la ŝoseo estis restaŭrita por la Aliancanoj en 1945 post la kompletigo de la Ledo Vojo. Kelkaj partoj de la malnova vojo estas ankoraŭ videblaj aktuale.
Nagyvárad tér (metrostacio)
Stacio
La metrostacio estas atingebla nur tra subirejo, post la stacia enirejo troviĝas galerio, de kiu al la kajo kondukas ŝtuparejoj. La kajo lokiĝas nur 7 metrojn sub la tersurfaco kaj enhavas etan pavilonon. Antaŭe la vagonoj post la stacio veturis iom plu laŭ trakoj por turniĝi al la reira direkto. Tiuj trakoj funkcias ankaŭ nuntempe, do se necesas redirekti la vagonojn, tio povas okazi facile.
Kontaktoj
La pasaĝeroj povas ŝanĝi publikajn veturilojn al tramoj kaj aŭtobusoj. Laŭ la placo aŭ proksime situas Universitato Semmelweis, pluraj hospitaloj, muzeo kaj armea akademio.
Dekano
Dekano povas esti:
DELAG
La trafiko devintus komenciĝi en 1910 per trafiko de aeroŝipo LZ 7 „Deutschland“, liverante pasaĝerojn de Frankfurt al Baden-Baden kaj Düsseldorf. La "Deutschland" neniiĝis 9 tagojnj post la ekflugo. Unu jaron poste oni enkondukis servon de stevardo en la aerioŝsipo LZ 10 „Schwaben“.
Tutrusia Ekspozicia Centro
Tutrusia Ekspozicia Centro aŭ TEC (Всероссийский выставочный центр aŭ ВВЦ) situas en Ostankino (distrikto) de Moskvo. Ĝi aperis la 1-an de aŭgusto 1939 kiel Tutsovetunia Agrokultura Ekspozicio (Всесоюзная сельско-хозяйственная выставка aŭ ВСХВ).
DELAG
Jam ekzistis 1913 trafika reto inter Düsseldorf, Baden-Oos, Berlin-Johannisthal, Gotha, Frankfurt am Main, Hamburg, Dresden kaj Leipzig. La unua mondmilito malebligis aliĝon al aliaj eŭropaj ĉefurboj.
Tutrusia Ekspozicia Centro
Tra teritorio de la ekspozicio okupanta ĉirkaŭ 150 hektarojn fluas la rivereto, kiu per akvobaraĵoj faras belajn vastajn lagojn taŭgajn por boatnavigado. Apude situas la Ŝtata Botanika ĝardeno, kiu specialiĝas pri kultivado kaj selektado de novaj plantoj. Limas kun la eksposicio Ostankina bieno, en kies parko kreskas multaj kverkoj. Diversspecaj arboj kaj floroj kreas nekompareblan sanigan klimaton, tre plezuran por ripozado. Kune ili konsistigas la raran verdan oazon en la larĝa urbego Moskvo.
László Székely (taglibristo)
SZÉKELY László grafo borosjenői (se:kej) estis hungara bienulo en Transilvanio, taglibristo, tradukisto naskita en Alamor la 4-an de septembro 1716 kaj mortinta en Alamor (aŭ aliaj fontoj en Sibio) la 28-an de januaro 1772.
Tutrusia Ekspozicia Centro
Ĝia centra enirejo tre similas la berlinan Brandenburgan pordegon aŭ la parizan Triumfan arkon. Ĝin kronas la skulptaĵo prezentanta laboriston kaj kolĥozaninon (Kolĥozo signifas ruse kolektiva mastrumado aŭ kooperativo) farita el la orkolora metalo.
DELAG
En julio de 1914, unu monaton de la milito, la komerca Zeppelin-aeroŝipoj de DELAG transpotis entute 34.028 pasaĝerojn en 1.588 vojoj kaj dum 3.176 flughoroj tra 172.535 km.
László Székely (taglibristo)
Kariero
László Székely studis en Nagyenyed kaj Sibio. En 1743 kaj 1744 li skribis taglibron pri sia ĉiutaga vivo kaj sia vojaxgo en Vienon. Liaj verkoj restis en manuskripto.
Tutrusia Ekspozicia Centro
Por pli bone kompreni signifon de tieaj objektoj necesas rememorigi politikajn celojn de la soveta registaro, kiu tielmaniere penis pruvi avantaĝojn de la socialisma reĝimo kaj la plana ekonomio. Ĉiu el dek kvin respublikoj (Rusio, Estonio, Latvio, Litovio, Ukrainio, Belorusio, Moldavio, Armenio, Kartvelio, Azerbajĝano, Kazaĥio, Uzbekio, Kirgizio, Turkmenio kaj Taĝikio) konsistigintaj tiaman USSR-n konstruis proprajn pavilonojn kaj eksponejojn en la nacia stilo por eksponi siajn atingojn.
Memkompreneble interhomaj kontaktoj okazintaj tie ne estis nur profesiaj, ĉar la ekspozicio disponigis scenojn kaj amuzlokojn por artistoj ktp. Filmoj faritaj tie (ekz. Porkistino kaj Paŝtisto, en kiu ĉefrolis Marina Ladinina kaj Vladimir Zeldin) estas tre ŝatataj ĝis nun.
Dum lastaj jaroj gravan parton de ties agado okupas diversfakaj internaciaj foiroj, inter kiuj plej fama estas la libra. Ĝenerale tie okazas ĉiujare ĉirkaŭ 350 prezentadoj-foiroj.
DELAG
La aeroŝipoj devis esti transdonitaj al la entento en 1921.
8842 Bennetmcinnes
Ĝi estis malkovrita la de la aŭstralia [[astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
DELAG
La aeroŝipo LZ 127 „Graf Zeppelin“ laboris ekde septembro 1928 kaj estis la plej sukcesa transatlantika rigiad aeroŝipo. Ĝi estis ankaŭ la lasta aeroŝipo de DELAG.
Bill Andriette
Bill ANDRIETTE estas usona ĵurnalisto, samseksa aktivisto kaj pedofilia aktivisto. Li estas artdirektoro de la geja ĵurnalo Baltimore Outloud kaj proparolanto de la North American Man/Boy Love Association (NAMBLA). Antaŭe li estis direktoro de The Guide, geja magazino pri vojaĝoj kaj spektakloj publikigita en Bostono. Li ankaŭ apartenis al la eldona teamo de la magazino ''Paidika: The Journal of Paedophilia.
DELAG
Aeroŝipoj de DELAG
Antaŭ la unua mondmilito:
8842 Bennetmcinnes
Nomo
Ĝia nomo honoras Bennet McInnes, Sekretario de la Reĝa observatorio de Edinburgo de 1973 ĝis 1987 kaj de la Reĝa Observatorio de Greenwich de 1987 ĝis 1989. Komence engaĝita en optika sekvado de satelitoj, li pli malfrue direktis la Prova Situejo de la Observatorio de la Norda Duonsfero. Tio rezultigis la establon de la Grupo da Teleskopoj Isaac Newton en La Palma (Hispanio).
Bill Andriette
En intervjuo por The Boston Phoenix en 1996, Andriette asertis: "Mi rimarkis, ke mi estas gejo kiam mi estis 12-jara". Li aliĝis al la NAMBLA kiam li estis 15-jara kaj kun 17 jaroj li jam apartenis al ĝia direktiv-komitato. Dum ses jaroj li estis redaktisto de NAMBLA Bulletin.
DELAG
Aeroŝipoj de DELAG
Post la unua mondmilito:
Bill Andriette
Dum la polemiko de 1993 kun la Internacia Asocio de Gejoj kaj Lesbaninoj (IAGL), Andriette defendis la membrojn de la NAMBLA, same kiel la lokon de ĉi tiu asocio ene de la movado pro la rajtoj de la samseksemuloj, asertante, ke "la ĉefa tradicio" de la GLBT-movado baziĝas sur la subteno al abolo de la aĝo de konsento.
Andriette kvalifas la moralan kondamnon al pedofiloj de la flanko de la gejoj kiel "reakcia ideologio kiun la geja movado adoptis por poluri ĝian propran kategorion de speciala idento". Li aperis en 1994 en la dokumenta filmo pri la NAMBLA Chicken Hawk: Men Who Love Boys, en kiu li klarigis, ke sia laboro en la NAMBLA havigas al li eliron al sia pedofilio.
Andriette malkonsetas kun kelkaj punktoj kun la politiko de la NAMBLA koncerne al abolo de la aĝo de konsento kaj li lasas lokon por la dialogo kun la registaro kaj por la le prizoegoj de la socio.
En 2008 li estis finalisto de la ĵurnala premio Sex Positive pro artikolo publikiginta en The Guide: "Tipping Point for Gay Sex?".
Bibliografio
Jen selekto el liaj verkoj:
Pennabilli
Pennabilli estas komunumo de Italio.
Traktato de Parizo (1947)
La traktato de Parizo aŭ traktato pri paco, subskribita ĝuste en tiu urbo la 10an de februaro 1947, de kaj aliflanke:
Dolánky nad Ohří
Dolánky nad Ohří (Dolanki nad Ohrĵi) estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem. La vilaĝo troviĝas ĉe dekstra bordo de rivero Ohře, proksimume 7 km sude de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1057 kaj rilatas al fondiĝo de kanonikaro en Litoměřice.
Traktato de Parizo (1947)
Nova teritoria aranĝo kaj kompensoj
Rumanio
Bibliografio kaj Eksteraj ligoj
Dictionnaire d'Histoire universelle aŭ Éditions Bordas. 2004 Brita enciklopedio
Enciklopedio Treccani
Islama Kulturcentro kaj Moskeo de Madrido
La Islama Kulturcentro kaj Moskeo de Omar de Madrido (Hispanio) estas konstruaĵo situanta en la numero 4 de la Strato Salvador de Madariaga, en la Kvartalo San Pascual (distrikto Linia Urbo). Ĝia okcidenta fasado vizaĝas al la M-30, pro kio ĝi estas populare konata kiel Moskeo de la M-30.
Nuntempe ĝi estas la unua Plejgranda Moskeo de la ĉefurbo Madrido, post la moskeo de la Madrida Islama Komunumo, la Centra Moskeo de Madrido.
En 1976, 18 muzulmanaj landoj kun diplomatiaj reprezentantoj en Hispanio subskribis interkonsenton por konstrui moskeon en Madrido. Tamen, la projekto ne estis tuŝata dum 11 jaroj, ĝis kiam la reĝo Fahd de Sauda Arabio financis la konstruadon (2.000 milionoj da tiamaj pesetoj). Post kvin jaroj da laborado, la 21-an de septembro 1992, la sauda monarko kaj la hispana reĝo inaŭguris ĝin.
Lhota nad Moravou
Lhota nad Moravou estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Náklo. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordoriente de Náklo. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 46 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Lhota nad Moravou estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,649 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1606.
Johann Kaspar Lavater
Biografio
Post finstudo de teologio li estis predikisto en sia naskiĝurbo ĉe la Kirko Sankta Petro. Vojaĝante tra Germanlando li renkontiĝis kun personuloj kiel Friedrich Heinrich Jacobi, Klettenberg, Basedow, Johann Heinrich Jung-Stilling, Samuel Collenbusch, Johann Gerhard Hasenkamp,Johann Wolfgang von Goethe aŭ Johann Gottfried von Herder kaj konfrontitis per la spirito kiel de raciismo tiel ankaŭ de Sturm und Drang. Ambaŭ aspektojn li provis kombini kun sia pieco biblia-spiritualisma kiu radikis en forta religia travivademo. Serĉante eksterordinarajn mistikaĵojn li kontaktis la ekzorciston Johann Joseph Gaß kaj la ĉarlatanon Alessandro Cagliostro; li krome ekinteresiĝis pri la animala magnetismo.
Lia teologio troviĝas en la kvarvoluma ĉefverko (apero inter 1768 kaj 1778) Aussichten in die Ewigkeit. Dum ke Goethe kaj Herder - post antaŭa ŝato - ekprimoketis lin kiel fantaziulo kaj revulo religia, li sukcesis influi en Basel la komunumon Baseler Christentumsgesellschaft, origino de la pli malfrua religia vekiĝmovado.
Fiziognomiko kaj politiko
Lavater ankaŭ okupiĝis pri fiziognomiko kaj opiniis dedukti la karakterojn de la homoj el eksteraj signoj. Post longajn preparlaborojn (Von der Physiognomik, 1772) li publikigis sian tiurilatan ĉefverkon Physiognomische Fragmente inter 1775-78.
Ekde la komenco de la Franca Revolucio Lavater ankaŭ faris politikajn eldirojn kaj kritikis la invadon de francaj trupoj en Svislandon (ekde decembro 1797). Pro tio li deportitis en majo de 1799 al Basel. Dum la dua batalo de Zürich li vunditis en la 26-a de septembro 1799 - la sekvoj de la sekvoj de tiuj vundoj li mortis 15 monatojn pli malfrue.
Tiocu de Jos
Tiocu de Jos (ĵos) (hungare Alsótök) estas vilaĝo en Rumanio norde de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Cornești_(Cluj).
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 568 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1966 506.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1280. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
József M. Horváth
József M. Horváth [jOĵef em horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo M. Horváth József estis hungara aktoro.
Biografio
József M. Horváth komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét en 1968. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro Jókai (Békéscsaba) (1973-1975), denove Kecskemét (1975-1986). Ekde 1987 ĝis sia morto li apartenis al Teatro Gárdonyi Géza, kie li ricevis la titolon "eterna membro de la teatro" nur postmorte en 2007. Li ricevis solan premion en 1994.
Anderson Gils de Sampaio
Anderson Gils de Sampaio estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Yokohama Flügels.
Atlanteano
Atlanteano (Atlantean) estas fikcilingvo kreita de Marc Okrand por la filmo Atlantis: The Lost Empire de Walt Disney Pictures en 2001. Okrand inventis la lingvon sur indo-eŭropa bazo. La aŭtoro kreis 29-literan alfabeton, kiu elvokas malsamajn skribsistemojn. La fonetiko estas simpla kaj influita de la angla por ke la aktoroj facile lernu la prononcon.
Detaloj de gramatiko estas ŝirmitaj de kopirajto, sed per analizo de specimenoj, oni komprenis kelkajn karakterojn. Atlanteano havas SOV sintakson. La adjektivoj sekvas la substantivojn kaj la adverboj sekvas la verbojn. Atlanteano havas postpozicioj anstataŭ prepozicioj. Estas tri verbaj tempoj: prezenco, perfekto kaj futuro. Imperativo estas formita de simpla radiko en singularo kaj de sufikso -yoakh en pluralo. Substantivoj estas markitaj de pluralo per la sufikso -en. Estas tri kazoj por la substantivoj: nominativo (-0), akuzativo (-tem) kaj vokativo (-toap). Eble ankaŭ estas genitivo (-uhg), kiel en AHD-luhn-tih-suhg, "de Atlantiso", kvankam oni povas rigardi tion kiel adjektivo, simile al -a de Esperanto. Eble estas ila kazo (-esh). La kazoj, ekscepte nominativo, ne havas pluralon. Eble kelkaj substantivoj, kiel TAH-mar, "leĝo", estas neŝanĝeblaj. Pronomoj havas nominativon (-0), akuzativon (-it), genitivon (-ihn) kaj dativon (-ihb).
Ekzemploj (transskribita en latina alfabeto):
Solotvino-1 (stacidomo)
Solotvino-1 (Солотвино І) estas fervoja stacio en Solotvino (Transkarpata provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Mildred Harris
Mildred HARRIS (naskiĝis la, mortis la ) estis usona kina aktorino en la komenco de la 20a jarcento. Ŝi estis ankaŭ la unua edzino de Charlie Chaplin. Harris ekkarieris en la kinindustrio kiel infana aktorino kiam ŝi estis nur 11-jaraĝa. Ŝi aperis en filmoj ekde 1912 ĝis 1945.
Antaŭ la kreo de United Artists, Chaplin edziĝis por la unua fojo. La 16-jaraĝa Mildred Harris estis anoncinta, ke ŝi estas graveda, kaj en septembro 1918, Chaplin edziĝis al ŝi senbrue en Los-Anĝeleso por eviti polemikon. Tuj poste, la gravedeco montriĝis falsa. Chaplin estis malfeliĉa kun tiu unuiĝo kaj, sentante ke la geedzeco prokrastis lian kreivon, li dediĉegis sin al la produktado de sia filmo Sunnyside. Harris iĝis poste fakte graveda kaj la 7an de julio 1919, ŝi naskis filon. Norman Spencer Chaplin naskiĝis misformita kaj mortis tri tagojn poste. La geedzeco finiĝis en aprilo 1920, kaj Chaplin klarigis en sia membiografio ke ili estis "nerekunigeble miskunigitaj".
Kapitulo
Kapitulo havas plurajn signifojn:
1
Plantscienco
2
Religio - Eklezio - Kavaliro - Framasono
Kapitulo estas kunveno de la kanonikoj de episkopujo aŭ de ordeno religia, kavalira aŭ framasona.