cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gyula Szekfű
Biografio
Gyula Szekfű frekventis lernejon en sia naskiĝurbo, universitaton en Budapeŝto. Inter 1905-1906 li laboris en Hungara Nacia Muzeo, baldaŭe en la hungara kaj aŭstra arkivejoj. En 1916 li profesoriĝis en Budapeŝto. Inter 1927-1939 li redaktis historian revuon. Dum la 2-a mondmilito li politikadis kontraŭ la nazioj kaj por la sendepedeco, poste li iĝis diplomato en Moskvo. En 1949 li pensiuliĝis, sed post jaroj li estis elektita parlamenta deputito. Li havis edzinon sed neniam filon. Li ricevis premiojn en 1930 kaj 1948.
Anton Friedrich Büsching
Anton Friedrich BÜSCHING (27a de septembro 1724 – 28a de majo 1793) estis germana geografo, historiisto, edukisto kaj teologo. Lia "Erdbeschreibung" ("Priskribo de la Tero" en sep partoj) estis unu el unuaj geografiaj verko de moderna scienca merito. Li faris ankaŭ gravan laboron por edukado.
Li sekvis sian karieron por geografio en Kopenhago, Gotingeno, Sankt-Peterburgo, Altona kaj Berlino.
Büsching estis ankaŭ la eldonisto de valora kolekto titolita Magazin für die neue Historie und Geographie (23 vol. 4to, 1767–1793), kaj ankaŭ de Wochentliche Nachrichten von neuen Landkarten (Berlin, 1773–1787).
Liaj verkoj pri edukado ĝuis grandan aprezon. Por biografioj li verkis nombrajn artikolojn por Magazin, kaj valoran kolekton Beiträge zur Lebensgeschichte merkwürdiger Personen (6 vol., 1783–1789), inklude prilaboritan vivon de Frederiko la Granda. Liaj teologiaj verkoj estis malpli sukcesaj.
Róbert Répássy
Róbert Répássy [rEpAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Répássy Róbert estas hungara advokato, parlamenta deputito.
Róbert Répássy naskiĝis la en Miskolc.
Biografio
Róbert Répássy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1986, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Miskolc en 1992. Post la diplomo li estis advokatkandidato, post 3 jaroj li sukcese advokatiĝis. Inter 1995 - 2005 li apartenis al advokata ateliero, poste li havas propran atelieron. En 2018 li forlasis la politikon kaj estas nur advokato. En 2020 li akiris plian juran diplomon. Lia edzino naskis dufoje.
Politika kariero
En 1988 li estis fondinta membro de Fidesz en Miskolc. Li estis parlamentano en 1993 kaj inter 1998 kaj 2018 en frakcio de Fidesz. Li estis subministro inter 2010-2015, sed li estis ankaŭ aktiva en la plena politika vivo.
Retzow
Retzow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
31824 Elato
31824 Elato estas mezgranda malhela saturnrenkonta asteroido de la klaso de la centaŭroj, malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mita centaŭro Elato, kies nomo, asociita al la arbaroj, signifas " Abia Viro ", eble ĉar li kutimis elŝiri tutajn abiojn por uzi ilin kiel armilojn. Dum batalo kontraŭ Heraklo, Elato estis mortigita per venenita sago, kiu traboris lian brakon kaj pluire vundis Kironon ĉe la genuo.
Alice (Teksaso)
Alice estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Jim Wells, en la suda parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Bowness
Bowness estas komunumo en okcidenta Kalgario. Ĝi estis aŭtonoma urbeto ĝis 1964, kiam Kalgario aneksis ĝin.
La kvartalon limas la rivero Bow norde kaj oriente, 16-a Avenuo sude, kaj Rapidvojo Stoney okcidente. Tuj trans la rivero estas la komunumo Montgomery, ankaŭ aŭtonoma urbeto ĝis Kalgario ĝin aneksis en 1963.
En la nordokcidento de la komunumo estas unu el la plej popularaj parkoj de Kalgario, Parko Bowness. La parko situas inter la rivero Bow kaj laguno, kaj ĝi estas populara loko por piknikoj, someraj sportoj, glitkurado (vintre), kaj boatumado. Ĝi estas parto de la granda urba reto de vojetoj por piedirantoj. Sudoriente ĝin apudas Parko Edworthy.
La komunumon Bowness reprezentas en la urbokonsilio de Kalgario magistratano de elektodistrikto 1, Dale Hodges.
La komunumo havas planon por regiona evoluo.
Historio
John Hextall respondecis pri la planoj kiuj kondukis al la ekevoluo de vilaĝo kiu poste fariĝis urbeto. Hextall planis fari ĉi tie altklasan antaŭurbon de Kalgario. En 1911 li donacis iom da siaj terposedaĵoj al la urbo kaj kompense ricevis tram-aliron por Bowness.
Kalgario aneksis Bowness en 1963.
Bowness hodiaŭ
Depost la aneksado de Bowness ĝi devas lukti kun diversaj sociaj problemoj. Pro tio ke ĝi ekekzistis kiel aŭtonoma komunumo, al Bowness mankas multo de homogeneco, kiun havas multaj el la pli novaj antaŭurbaj kvartaloj de Kalgario. Rezulte Bowness estas multe pli vigla kaj interesa komunumo ol la plimulto de tiuj rande de Kalgario. Bedaŭrinde, tio ankaŭ kontribuis al sociekonomikaj problemoj en la komunumo (inter ili krimaj agoj ), kie vivas kaj riĉaj kaj malriĉaj loĝantoj. Frapa diferenco videblas inter la riĉulaj domoj laŭ la Bow kaj la iamaj domoj de la militistaro, nur kelkaj stratoj for.
Demografio
En 2006 loĝis en la kvartalo 11.038 homoj. Loĝantoj de ĉi tiu komunumo havis mezan familian enspezon de CA$ 40.468 en 2000, kaj 24,1% de la loĝantoj estis malalt-enspezaj. En 2000, 12,7% de la loĝantoj de Bowness estis enmigrintoj al Kanado. 30% de ĉiuj konstruaĵoj uziĝis kiel kundomaroj aŭ apartamentaroj, kaj 45,6% de la loĝspaco estis luita.
Edukado
La plimulto de la mezlernejaj lernantoj de Bowness frekventas Mezlernejo Bowness, kiu konstruiĝis ankaŭ la aneksiĝo. La publikaj submezlernejoj kaj bazlernejoj estas Thomas B. Riley Malsupera Mezlernejo, Bazlernejo Belevedere Parkway, Bazlernejo Bowcroft, kaj Bazlernejo R. B. Bennett (fermita en 2004). Ankaŭ estas unu katolika lernejo por bazlernejanoj kaj submezlernejanoj, Our Lady of the Assumption.
Tsuyoshi Nakao
Tsuyoshi Nakao (中尾 剛, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Mužla
Mužla, hungare Muzsla (ambaŭ pron. muĵla) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, preter Danubo, laŭ ĉefvojo Komárno-Štúrovo. La lasta troviĝas 10 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko, poste alvenis romianoj, slavoj, fine hungaroj. La unua mencio pri la loko devenis el 1156en formo Mosula. La kampoj ĝis kaj post la turkoj apartenis al ĉefepiskopejo de Esztergom. Ŝajnas, dum la turkoj la vilaĝo restis viva. En 1910 loĝis tie 2942 da homoj (2934 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Esztergom (reĝa departemento), al la distrikto de Párkány. Poste la vilaĝo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 1937 da homoj (1640 hungaroj, 268 slovakoj).
Famuloj
En la iama Muzsla naskiĝis:
Kornélia Szamossy
SZAMOSSY Kornélia [pr. samoŝi] estis rumanuja hungara aktorino, aktorpedagogino naskiĝinta en Kluĵo la 20-an de oktobro 1932.
Kariero
Kornélia Szamossy estis dungita en 1955 de teatro Székely Színház de Târgu Mureş. Ŝi ankaŭ instruis en la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş. En 1979 ŝi elmigris kune kun sia familio al Germana Federacia Respubliko. László Szamosközy debutis en la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház de Sfântu Gheorghe (1958–1970). En 1970 li elmigris Kanadon. Ekde 1976 li vivas en Vancouver.
Săcel (Săliște)
Săcel [saĉel] (hungare: Szecsel, germane: Schwarzwasser) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Sibiu. En 1910 ĝi havis 776 loĝantojn (rumanoj); en 1992 534 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas en 1319. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye). Administre ĝi apartenas al Săliște.
Menoitio
Menoitio (latine Menoetius) estas la nomo de pluraj figuroj en la greka mitologio.
La nomo en la greka signifas la kunmetaĵon de la vortoj "forto" aŭ "povo" kun "kondamnita" aŭ "malfeliĉa sorto".
César Franck
César Franck (naskiĝis la 10-an de decembro 1822 en Liege - mortis la 8-an de novembro 1890 en Parizo) estas belgdevena franca komponisto, orgenisto kaj muzikpedagogo, unu el la fondintoj de la moderna franca muziko.
UK 1978
La 63-a Universala Kongreso de Esperanto (UK) de la ĝis  okazis en Varno, Bulgario. Ĝi estis la dua Universala Kongreso de Esperanto en tiu lando. Aliĝis 4413 personoj el 51 landoj.
César Franck
Aprezon li akiris precipe pro orgina kunligo de malfrubaroka kontrapunkta majstreco kun harmonio de malfrua romantismo.
Krom liaj orgenaj verkoj estas ofte ludata lia Simfonio d minor, Simfoniaj variacioj por piano kaj orkestro (1885), Pianokvinteto f minor, simfonia poemo Damnita ĉasisto (1883) k.a.
UK 1978
En sia festparolado Humphrey Tonkin povis raporti pri kreskoj de la movado en diversaj landoj. Okazis diskuto pri la statuto de UEA. La kongresa temo estis "Internacia lingvo – internacia edukado" zorge de Andrzej Pettyn.
La Alta Protektanto estis Petr Tanĉev, unua vicprezidanto de la Ŝtata Konsilantaro de Bulgario. Nikola Alkesiev estis prezidanto de la L.K.K. Krom la kutimajn servojn, la Kongresa Gazetara Servo disponigis serion da artikoloj uzeblaj por gazetara disvastigo.
Prelegoj
Grava (se ne la plej grava) parto de la programo estis la prelegoj. Ege ambicia estis la programo de la Internacia Somera Universitato, kies rektoro estis Vasil Peevski. Nome prelegis Margrete Landmark (Pri unu tipo de malfacilaĵo en la lernado de skribado), Vasil Ĉoĉov (Utiligado de la libera tempo (socialaj kaj psikologiaj aspektoj)), Vilmos Benczik (Teoriaj problemoj de la Esperanta literaturo), Miĥail Timofejeviĉ Popov (Signaj nombroj kaj magiaj kvadratoj), Aurel Boia (La baza vortprovizo kaj la vortstatistikaj studoj en Esperanto), So Gilsu (La utopio de Konfucio), Wim M. A. de Smet (La balenoj, minacataj gigantoj de la oceanoj), Sergej Krajnov (Hipofeo - Kuraca, nutra, kaj grundon-pliboniga planto de Eŭrazio), Jonathan Pool (Elementa modelo por la solvado de la problemo de lingva diverseco), László Göttler Kárpáti (Komputilaj retoj kaj la lingva problemo), Saburô Yamazoe (Kio estas prostaglandinoj?) kaj Sinitiro Kawamura (Plantaj fibroj kiel komponaĵoj de manĝaĵoj). Oni organizis sistemon por realigi kolokvojn por kelkaj el la prelegtemoj.
Dua serio de prelegoj okazis kadre de la Esperantologia Konferenco. En ĝi prelegis Detlev Blanke (Kelkaj problemoj de internacie kunordigita esperantologia esplorado), Naokazu Kawasaki (Lingvistika terminaro en Esperanto), Árni Bödvarsson (Rilato inter lingvo, penso kaj nocioj, el Esperanta kaj okcident-eŭropa vidpunktoj), W. A. Verloren van Themaat (La internacia vortaro kaj ĝis signifo por la dezirinda formo de planlingvo), Karolo Piĉ (Evoluo de Esperanto), François Lo Jacomo (Libereco aŭ aŭtoritato en la evoluo de Esperanto), Stojan Ĝuĝev (Estetikaj problemoj de la lingvo internacia), Olav Reiersǿl (Problemoj de vortfarado)  kaj Boris Kolker (Interlingvistika agado en Soveta Unio).
Programoj
Krom la programo de prelegoj kaj partikulare de la Internacia Somera Universitato, en la kongresa libro oni montris informon por interno de la UK pri Virina agado, Asembleo de Fakaj Asocioj, Pedagogia Forumo, kaj pri la 34-a Internacia Junulara Kongreso (de TEJO) el la 22a ĝis la 29a de julio en Veliko Tarnovo, Bulgario, pri la 16-a Internacia Infana Kongreseto el la 29a de julio ĝis la 5a de aŭgusto en Varna mem.
Krom la prelegoserioj, okazis filmoprezentoj, Internacia arta vespero, Bulgara vespero, kunsidoj pri diversaj aferoj kaj la kunvenoj de tre diversaj fakaj asocioj.
Hans Thoma
Biografio
Spite instruadon el nombraj majstroj, lia pentrarto ne montris grandan similon kun la oftaj modernaj tendencoj; ĉefe pro lia simpla vivostilo kiun li sekvis en sia naskoloko kaj lia simpatio al la unuaj germanaj majstroj, kiel ekzemple partikulare Albrecht Altdorfer kaj Lucas Cranach la Maljuna.
Podolí (Borač)
Podolí estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Borač en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Suprasvratka montetaro en Naturparko Svratka montetaro. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 32 adresoj.
Hans Thoma
Biografio
Multaj liaj verkoj temas speciale pri aferoj de kristanismo kaj multaj el ili aktuale formas parton de privataj kolektoj en Britio.
Podolí (Borač)
Podolí situas en katastra teritorio Podolí u Borače kun areo 1,92 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1390.
1899 Crommelin
1899 Crommelin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Yohei Suzuki (1978)
Yohei Suzuki (鈴木 陽平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu kaj YSCC Yokohama.
Carl von Ossietzky
Carl von OSSIETZKY (naskiĝis la 3-an de oktobro 1889 en Hamburgo, mortis la 4-an de majo 1938 en Berlino) estis germana pacisto, kontaŭnaziulo kaj verkisto.
Jam ekde 1911 li verkis pacismajn gazetartikolojn, kaj lia servo dum la unua mondmilito eĉ fortigis lian sintenon kontraŭ militarismo kaj naciismo. Pro artikolo malkaŝanta la sekretan armadon de la germana Reichswehr, oni arestis lin en 1931, sed amnestio liberigis lin unu jaron poste. Inter la manifestacie ĝisprizonporden kunmarŝantoj estis ankaŭ la aŭstra verkisto kaj eksa oficiro Alexander Roda Roda.
Post kiam en 1933 la nazioj akiris potencon, li denove estis arestita kaj portita al faŝisma koncentrejo. La Premion Nobel de Paco, kiun li gajnis en la jaro 1935, li ne rajtis akcepti: Adolf Hitler malpermesis al li kaj al ĉiu germana ŝtatano la akcepton de tiu ĉi premio.
Post fortaj protestoj el la tuta mondo Carl von Ossietzky povis forlasi la koncentrejon en la jaro 1936. Du jarojn poste li mortis pro la sekvoj de la aresto.
Nigrabruna spizaeto
La Nigrabruna spizaeto (Spizaetus isidori) estas sudamerika specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj. Ĝi estas foje nomata Aglo de Isidoro. Ĝi estas ofte lokigita en la monotipa genro Oroaetus.
Tiu estas tre granda aglo 63–74 cm longa kun enverguro de 147–166 cm. Plenkreskulo estas brilnigra en kapo kaj dorso kaj striece helbruna sube, multe de unuarangaj kaj kruroj. Estas kresteto, flavaj irisoj kaj nigreca nuda okulareo. La junulo estas tre diferenca, blankeca ĉe kapo kaj korpo kun sablokoloraj nuancoj sube kaj skvamece griza en dorso kaj flugiloj.
Nestokonstruo okazas februare kaj marte; la ino demetas ovojn en aprilo kaj majo kaj idozorgado okazas aŭguste kaj septembre. Ili konstruas grandan neston el bastoneteroj ĉirkaŭ 2 m diametre kaj 1 m profunde. Idaro komponiĝas el 1 al 2 idoj. Ĉe la nestareo, plenkreskuloj alportas ĉefe sciurojn al siaj junuloj.
Ili predas lansimiojn, histrikojn, nazuojn kaj aliajn mezgrandajn arbajn mamulojn. Ili kaptas ankaŭ grandajn birdojn kiaj penelopoj. Ili ofte havas multe eluzitajn vostojn per plonĝo post predoj tra branĉoj. Ili koincidas en teritorioj kun kelkaj aliaj grandaj arbaraj agloj, inklude la Monta solaglo kaj eble aliaj agloj de la genro Spizaetus, sed oni ne konas interagadon kun tiuj kaj oni supozas, ke la Nigrabruna spizaeto estas kutime la birda pintopredanto en siaj teritorioj.
Ĝi troviĝas en humida montararbaro, kutime je altoj inter 1,800-2,500 m, en Andoj el norda Argentino, tra Bolivio, Peruo, Ekvadoro, Kolombio, al Venezuelo, kun izolataj populacioj en la Venezuela Marbordo, Serranía del Perijá kaj Sierra Nevada de Santa Marta. Ĝi estas ĝenerale loka kaj rara.
Imre Bodor
Imre Bodor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bodor Imre estis hungara operkantisto (baso). Lia origina familia nomo estis Braun ĝis 1903.
Imre Bodor naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis en 1958 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Bodor devenis el juda familio. Li lernis kantadi de Imre Bellovics, poste li estis membro de koruso de Népopera. Baldaŭ li ricevis kelkajn roletojn sur la scenejo. Li ofte kantis en koncertoj, same en Hungara Radio. Dum la 2-a mondmilito li povis kanti nur en koruso de juda teatro pro la kontraŭjudaj leĝoj.
Naum Veqilharxhi
Naum Veqilharxhi naskita kiel Naum Bredhi (1797-1854) estis albana advokato kaj sciencisto. En 1844, li kreis unu el la plej unuaj alfabetoj (la Vithkuqi-alfabeto) por la albana lingvo uzante karakterojn kiujn li mem kreis. Veqilharxhi estas unu el la plej eminentaj figuroj de la frua albana nacia relindja (renesanco) kaj estas konsiderata de albanoj kiel ĝia unua ideologo.
Demirkapuo
Demirkapuo estas montopinto en Krimeo, kiu altas 1540 metrojn kaj estas la dua laŭ la alteco punkto de la Krimea montaro. Ĝi situas sur la nord-okcidenta parto de la Gurzufa altebenaĵo (kiu estas parto de la ĉefa montoĉeno de la Krimea montaro) proksimume 6 km. for de la loĝloko Sovetsko (se mezuri rekte).
La nomo de la monto venas el la krime-tatara lingvo kaj laŭvorte signifas "Fera pordego": demir – "fero", qapı (dialekte – qapu) – "pordo, pordego". Tiu nomo supozeble venas de la nomo de tre mallarĝa parto de la altebenaĵo, kiu situas kelkajn kilometrojn oriente de la montopinto.
La montopinto prezentas konusforman altaĵon etenditan en la direkto nordo-sudo. La okcidentaj deklivoj estas malkrutaj, la orientaj estas pli abruptaj, kun ŝtup-formaj rokaj klifoj. La monto kaj ĝiaj deklivoj estas kovritaj de herboj, arboj mankas. La monto estas formita de kalkoŝtono.
La montopinto situas sur la teritorio de la Krimea naturrezervejo, tial ĝia vizitado estas limigita. Du kilometrojn okcidente de Demirkapuo situas alia montopinto – Kemalegereko, kaj proksimume 1,5 kilometrojn sud-oriente troviĝas la Romanova ŝoseo kaj Pavilono de ventoj.
Stanisław Bareja
Stanisław Sylwester Bareja (esperante: Stanislao Bareja; naskiĝis la 5-an de decembro 1929 en Varsovio, Pollando, mortis la 14-an de junio 1987 en Asindo, Germanio) estas pola filmreĝisoro, scenaristo kaj aktoro. Li estas kulta reĝisoro de polaj komedioj. La plej fama el ili estas La urseto (1980).
Vivo
Filo de Sylwester Kazimierz kaj Stanisława el domo Chmielarz. Li finis Unuan Ĝeneralklerigan Liceon je la nomo de Stefan Żeromski en Jelenia Góra en 1949 kaj samjare ekstudis en Reĝisora Fakultato de Ŝtata Filma Altlernejo, kiun finis en 1954, sen fina ekzameno. Titolon de magistro pri arto akiris en 1974 post prezento de diploma filmo Edzo de sia edzino (1960). Samjare debutis. Antaŭ ĉio verkis komediojn kaj televidajn seriojn.
Tre ofte, samkiel Alfred Hitchcock, aperis en siaj filmoj ludante marĝenajn rolojn. En siaj filmoj nudigis malfortaĵojn de la homo rezultantaj same de lia naturo kiel de la absurda realo de Pola Popola Respubliko (PRL), en kiu vivis herooj de liaj filmoj.
Li engaĝiĝis en agado de kontraŭkomunista opozicio. Dum pluraj jaroj redonis sian garaĝon por bezonoj de malhela ĉambro de subtera Niezależna Oficyna Wydawnicza (NOWA). Kune kun la edzino kontrabandis por NOWA (Sendependa Eldonista Domo) tra landlimo 50-kilograman presmaŝinon sur tegmento de persona aŭtomobilo Fiat 126p. Ankaŭ helpis al la plej longe kaŝiĝanta opoziciulo de PRL Zbigniew Bujak.
Septembre 2006 estis postmorte distingita de Prezidento Lech Kaczyński per Komandora Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
Zillis-Reischen
Pri la komunumo
Zillis-Reischen (en la romanĉa lingvo Ziràn-Reschen) estas komunumo de la komunumaro Schams kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 429 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Civito Carcassonne
La Civito Carcassonne estas mezepoka arkitektura tuto, kiu situas en la franca urbo Carcassonne en la departemento Aude, en la regiono Langvedoko-Rusiljono. Ĝi situas sur la dekstra bordo de la rivero Aude, sudoriente en la nuna urbo. Tiu fortika mezepoka civito, kies origino devenas de la gaŭla-romia epoko, ŝuldas sian famon al sia duobla ĉirkaŭmuro, longa je preskaŭ kun kvindek du turoj, kiu superas spektakle la valon de Aude. La civito enhavas ankaŭ kastelon (la graflanda kastelo) kaj bazilikon (la baziliko Saint-Nazaire).
Tierra de Medina
Tierra de Medina (Tero de Medina), estas unu el ok komarkoj de la provinco Valadolido en regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ne estas klara komarka divido firmigita je oficiala nivelo. Tamen, ja estas historiaj komarkoj pli malpli enradikigitaj kiuj enhavas municipojn, submunicipojn kaj loĝejajn areojn kiuj unuiĝas por la administrado de komunaj servoj kiel tiu de rubokolektado, purigado kaj sanservoj. La komarko Tierra de Medina de la provinco Valadolido estas limigita okcidente kaj norde per la komarko Tierra del Vino, oriente per Tierra de Pinares, kaj sude per la provinco Segovio.
Civito Carcassonne
Savita de la detruo per la agado kaj persistemo de la arkeologo Jean-Pierre Cros-Mayrevieille, poste restaŭrita en la 19-a jc, laŭ maniero kelkfoje kontestita, sub estrado de Viollet-le-Duc poste de Boeswillwald, la civito Carcassonne estis, ekde 1997, klasita en la monda heredaĵo de Unesko. La graflanda kastelo, la fortikaĵoj, kaj la turoj apartenas al la ŝtato kaj estas regata de la oficejo pri naciaj monumentoj, kiam la turnirejo kaj la resto de la civito apartenas al la urbo.
Geografia situo
La civito Carcassonne situas sur la dekstra bordo de la rivero Aude super la urbo Carcassonne situanta okcidente. Ĝi situas inter la Nigra Montaro kaj Pireneoj ĉe la vojo iranta de Mediteraneo al Atlantiko. La du montaroj konsistigas la karkasonan koridoron, ofte menciita kiam la klimatologoj parolas pri la vento kiu blovas en tiu koridoro.
La civito estas konstruita fine de eta altebenaĵo, konsistigita per la fosaĵo de la rivero Aude, alta je proskimume super la malsupra urbo. La 1-a ĉirkaŭmuro konstruita de la visigotoj sekvas la kavaĵoj de la grundo. Tiu ebenaĵo apartiĝas de la montaro Corbières sur la komunumo Palaja alta je, triras la civiton alta je kaj finiĝas en la rivero Aude je. Okcidente, la deklivo estas sufiĉe abrupta estiganta malfacilan aliron al eventualaj atakantoj. Oriente, la deklivo estas pli dolĉa kaj ebligas facilan aliron por varoj, sed ankaŭ por atakantoj. Tiel, la plej gravaj defendaĵoj situas tiuflanke de la civito.
Zillis-Reischen
Geografio
Zillis-Reischen situas oriente de la Malantaŭa Rejno en la mezo de la komunumaro Schams. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Zillis kaj Reischen.
Civito Carcassonne
Historio
La civito estis sinsekve protohistoria loko, gaŭla-romia civito, visigota fortreso, grafejo, poste vicgrafejo, poste fine reĝa seneskalejo. Ĉiuj tiuj epokoj, inter la romia kaj la mezepokfina, lasis atestaĵojn en la konstruaĵoj, kiuj konsistigas ĝin.
Zillis-Reischen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Zillis-Reischen limas en nordo al Sils en Domleschg, en nordoriento al Mutten, en oriento al Stierva, en sudoriento al Salouf, en sudo al Andeer, en okcidento al Donat, en nordokicdento al Lohn, kaj en nordnordokcidento al Rongellen.
Civito Carcassonne
De la gaŭla-romianoj al la visigotoj
Restaĵoj de fortikigita opidumo, la opidumo Carcaso proksima al la nuna loko de la civito, estis malkovritaj per arkeologiaj fosadoj. Tiu loko estis jam grava komerca kruciĝejo kiel atestas restaĵoj de kampaniaj ceramikoj kaj amforoj.
Ekde la 3-a jarcento, la urbo sin protektis malantaŭ unua linio de remparoj. En 333, tekstoj de pilgrimanto mencias la castellum de Carcassonne.
Schöneberg (Uckermark)
Schöneberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uckermark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Civito Carcassonne
La feŭda epoko
Komence de la feŭdismo, la urbo pligrandiĝis same kiel la fortikaĵoj. La konstruado de la katedralo komenciĝis ekde 1096, poste tiu de la graflanda kastelo en la 12-a jarcento.
Zillis-Reischen
Vidindaĵoj
Fame konata estas en Zillis la preĝjeo Sankta Marteno pro sia pentrita lingo-kampo-plafono el la 12-a jarcento.
Historio
La komunumo Zillis-Reischen kreiĝis en la jaro 1875 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Zillis kaj Reischen.
Civito Carcassonne
La feŭda epoko
]
Zillis-Reischen
Historio
La unua dokumenta mencio de Zillis datiĝas el la 9-a jarcento kiel Ciranes. Reischen menciiĝis la unuan fojon en la jaro 1219 kiel Rexeno.
Schwarzwasser
La germanlingva vorto Schwarzwasser signifas en Esperanto nigra avko kaj servas en germanlingvaj regionoj kiel geografia nomo por lokoj kaj riveroj.
Civito Carcassonne
La feŭda epoko
En 1208, la papo Inocento la 3-a, antaŭ la kresko de albigensismo, vokas la nordajn baronojn al krucmilito kontraŭ albigensismo]]. La grafo de Tuluzo, akuzita pri herezio, kaj ties ĉefa vasalo la vicgrafo de Trencavel estis la celitoj de la atako.
La reĝa epoko
Ludoviko la 9-a ordonis la konstruadon de la 2-a ĉirkaŭmuro por ebligi al la urbo rezisti dum longaj sieĝoj. Tiuepoke, la minacoj estis multaj en la regiono : Rajmondo Trencavel, rifuĝinta en Aragonio, ĉiam deziris rekonkeri siajn bienojn, kiujn li postulis kaj la reĝo de Aragonio, Jakobo la 1-a la Konkeranto, peze minacis sur tiu regiono proksima al la limoj de la reĝlando.
Schwarzwasser
Loko
Schwarzwasser estas la germanlingva nomo de komunumo Săcel (Sălişte) en Rumanio.
Civito Carcassonne
La reĝa epoko
En 1258, la traktato de Corbeil fiksis la limon inter Francio kaj Aragonio proksime de Carcassonne, en Corbières. Ludoviko la 9-a rezignis pri sia suvereneco sur Katalunio kaj Rusiljono kaj kiel kontraŭparto la reĝo de Aragonio forlasas siajn dezirojn al Langvedoko.
Schwarzwasser
Rivero
Schwarzwasser (Sense) estas alfluanto de la rivero Sense en Kantono Berno, Svislando.
Civito Carcassonne
La reĝa epoko
Inter 1560 kaj 1630, en la religiaj militoj, la civito estas grava milita elemento por la katolikoj. Ĝi suferis atakojn de protestantoj.
La morto de Henriko la 3-a okazigis batalojn inter la loĝantoj de la malsupra urbo fidela al Henriko la 4-a, legitima heredanto, kaj al la duko de Montmorency, kaj la civito, kiu rifuzis agnoski la novan reĝon kaj aliĝis al la partio de la Ligo. En 1592, la loĝantoj de la civito kuniĝis al la reĝo.
La forlaso de la civito
En la 17-a jarcento komenciĝis la forlaso de la civito.
La savado de la civito
La civito estis savita el detruo de Jean-Pierre Cros-Mayrevieille, eminentulo kaj historiisto, loĝanta piede de la civito. Ekde 1835, li riproĉis la detruon de la barbakano kies ŝtonoj estis rabitaj de la lokaj konstruistoj. Al li ni ŝuldas la unuajn verajn fosadojn en la katedralo de la civito kaj la malkovro de la kapelo de la episkopo Radulfo. La verkisto Prosper Mérimée, ĉefinspektisto de la historiaj monumentoj, fulme enamiĝis al tiu pereanta monumento. La arkitekto Eugène Viollet-le-Duc, qkiu estis komencinta la restaŭron de la preĝejo Saint-Nazaire, estis komisiita pristudi restaŭron de la civito. En 1840, la baziliko Saint-Nazaire interne de la civito estiĝas sur la protektado de la historiaj monumentoj. Tiu protektado estis etendita al la tuto de la remparoj en 1862.
Kontestita restaŭrado
Ekde 1850, la restaŭraĵoj de Eugène Viollet-le-Duc estis forte kontestitaj, aparte la tegmentoj. Viollet-le-Duc, laŭ sia sperto pri restaŭrado de kasteloj norde de Francio, decidis kovri la turojn per konusa tegmento kvrita per ardezoj, konstanta kun la plataj tegmentoj kovritaj per romanikaj tegoloj de la kasteloj en la regiono.
La levponto, aldonita ĉe la enirejo de la narbona pordo, estis citita ankaŭ kiel ekzemplo de erara restaŭrado.
La malkresko de la loĝantaro daŭris en la dua douono de la 19-a jarcento. Inter 1846 kaj 1911, la civito perdis 45 % de ĝia loĝantaro, malkreskanta de 1,351 al 761 loĝantoj.
20-a kaj 21-a jarcentoj
En 1961, muzeo estis kreita en la grafa kastelo. Poste en 1997, la civito estis klasita en la monda heredaĵo de Unesko. Nun, la civito fariĝis grava turisma loko, kun pli ol 2 milionoj da vizitantoj ĉiujare.
Cleburne (Teksaso)
Cleburne estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Johnson, iom nordoriente de la geografia mezo de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
UK 1979
64-a UK 1979 estis la 1979-jara Universala Kongreso de Esperanto kiu okazis de la ĝis la  en Lucerno, Svislando. Ĉeestis 1635 partoprenantoj el 49 landoj.
Civito Carcassonne
Plano de la civito
La rimarkindaj partoj de la civito estas la du ĉirkaŭmuroj kaj pluraj konstruaĵoj. La apuda plano montras la situon de la konstruaĵoj priskribitaj en la sekvaj sekcioj. La interna ĉirkaŭmuro kaj la pordoj ruĝe aperas kiam la ekstera ĉirkaŭmuro kaj la barbakanoj aperas flave :
Tytsjerksteradiel
Tytsjerksteradiel (Tietjerksteradeel; ) estas municipo en la provinco Frislando (Nederlando). La municipo havis, je la, loĝantojn sur areo de.
Civito Carcassonne
La gaŭlaj-romiaj konstruaĵoj
La unua ĉirkaŭmuro, konstruita sur roka promontoro, datiĝas de la romia epoko ; ĝi superis la valon kaj la riveron Aude. La fundamento de tiu origina ĉirkaŭmuro estas ankoraŭ videblaj ekde la turnirejo.
Tytsjerksteradiel
Vilaĝoj
Nombro da loĝantoj je la : Fonto: CBS
UK 1979
Alta protektanto
Hans Hürlimann, federacia prezidanto de Svislando
Tytsjerksteradiel
Vilaĝoj
Ceteraj oficialaj loĝgrupoj:
Civito Carcassonne
La gaŭlaj-romiaj konstruaĵoj
Ekzistas ankoraŭ dek sep turoj de la gaŭla-romia epoko pli malpli modifitaj el la tridek turoj, kiujn ĝi havis komence. Nur unu turo estis ortograma, la turo Pinte.
La Mezepokaj verkoj
En la 13-a jarcento, la reĝoj de Francio ordonis la konstruon de dua ekstera ĉirkaŭmuro ĉirkaŭ la civito. La turoj estas rondaj, ofte malaltaj kaj sentegmentaj por ne ŝirmi atakantojn, kiuj estus konkerintaj ilin, kontraŭ la pafoj de la interna ĉirkaŭmuro.
UK 1979
Kongresa temo
La kongresa temo estis "La lingva aspekto de internacia organiziĝo". Pri la temo prelegis interalie d-ro Robert Muller, asista ĝenerala sekretario de Unesko, en la franca lingvo; la aŭskultantoj disponis skriban tradukon en Esperanton.
Civito Carcassonne
La pordoj
La ĉirkaŭmuro havas kvar ĉefajn pordojn al la inerno de la civito je la kvar kardinalaj punktoj.
UK 1979
Teatro
Bulgara Esperanto-Teatro prezentis la dramon "Amo" de Paul Géraldy.
Civito Carcassonne
La narbona pordo
La narbona pordo, situanta oriente, estis konstruita en ĉirkaŭ 1280 en la reĝado de Filipo la 3-a la Brava.
La pordo Saint-Nazaire
Sude, la pordo Saint-Nazaire estas en la samnoma turo, unu el la du kvadrataj turoj de la civito.
UK 1979
Postkongreso
Postkongreso okazis de la 5-a de aŭgusto ĝis 11-a de aŭgusto en Interlaken borde de la lago de Thun (Svislando).
Civito Carcassonne
La pordo Saint-Nazaire
La turo ŝirmas la katedralon Saint-Nazaire, kiu situas proksime malantaŭ je en la civito.
La pordo de Aude
Okcidente, la pordo Aude frontas la samnoman riveron. Ĝi situas orksime de la grafa kastelo.
La pordo de Bourg aŭ de Rodez
Norde, la pordo de Bourg aŭ de Rodez direktis al la malnova centro Saint-Vincent. Ĝi estas fosita en la ĉirkaŭmuro kaj estis defendita per la barbakano Notre-Dame kaj la turo Mourétis.
UK 1979
Filatelio
La Svisa ŝtato emisiis poŝtmarkon de 70 cendoj pri esperanto okaze de la kongreso.
Civito Carcassonne
La grafa kastelo
La grafa kastelo, estas ĉemetita al la okcidenta interna ĉirkaŭmuro kie la deklivo estas la plej kruta.
La baziliko Saint-Nazaire
La baziliko Saint-Nazaire, , konstruita el grejso (ekstera kovraĵo), estas romanikorigina preĝejo kies plej malnovaj partoj datiĝas de la 11-a jarcento.
La baziliko estis pligrandigita inter 1269 kaj 1330 laŭ gotika stilo de la novaj mastroj de la regiono, kun tre alĉielaj transepto kaj ĥorejo, ornamita per skulptaĵoj kaj aro da vitraloj, kiuj estis inter la plej belaj de suda Francio.
La renovigoj de Eugène Viollet-le-Duc multe modifis la eksteron de la baziliko, sed la interno estas la plej rimarkinda. La du stiloj, gotika kaj romanika, staras unu super la alia sur la vitraloj, la skulptaĵoj kaj ĉiuj preĝejaj ornamoj. La fasadoj havas multajn vitralojn de la 13-a kaj 14-a jarcentoj : ili montras la scenojn de la vivo de Kristo kaj de ties apostolojn.
Ĝis en la 18-a jarcento, la katedralo Saint-Nazaire estis la ĉefa religia preĝejo de Carcassonne.
La vivo en la civito
Nuntempe, en la civito, la ĉiutaga vivo ne estas ĉiam facila. La stratetoj estas mallarĝaj, malfacile alireblaj kaj la loĝejoj estas kadukaj, sed la aŭtenteco de la lokoj allogas multajn vizitantojn. La civito enhavas plurajn hotelojn el kiuj unu luksa, la « hotelo de la civito », junulargastejon, kaj multajn restoraciojn kaj memoraĵbutikojn.
La legendo de Damo Carcas
La legendo de Damo Carcas, provas klarigi la orginon de la nomo de la civito. La historio diras ke la armeo de Karolo la Granda estis antaŭ la pordoj de la civito kontraŭ la saracenoj. Princino kape de kelkaj kavaliroj defendis la civiton post la morto de sia edzo. Temas pri Princino Carcas, kiu unue uzis kiel ruzaĵon falsajn soldatojn, kiujn ŝi fabrikigis kaj lokigis en ĉiuj turoj de la civito. Le sieĝo daŭris dum 5 jaroj.
Sed komence de la 6-a jaro, nutraĵoj kaj akvo fariĝis pli kaj pli maloftaj. Damo Carcas volis inventari ĉiujn proviantojn, kiuj restis. La vilaĝanoj alportis porkon kaj sakon da tritiko. Ŝi havis la ideon nutri la porkon per la tritiko, poste ĵeti ĝin de la plej alta turo de la civito malsupren de la eksteraj remparoj.
Karolo la Granda kaj ties soldatoj, kredis ke la civito ankoraŭ havis multajn soldatojn kaj proviantojn tiel malŝparante bone nutritan porkon, ĉesigis la sieĝon. Vidanta Karolon forlasi la ebenaĵon antaŭ la civito, Damo Carcas ĝojplena pro la venko de sia ruzaĵo, decidis sonorigi ĉiujn sonorilojn de la urbo. Unu el la soldatoj de Karolo tiam ekkriis : « Carcas sonoras ! », tiel kreanta la nomon de la urbo.
Altranga turisma loko
Nun la aglomera komunumaro Carcassonne serĉas kiel kreskigi la enspezojn venantajn de la vizitantoj de la civito, kiuj meze restas nur dum kvar horoj. La malsupra urbo malmulte profitas per la allogo de la civito, ĉar tiu ĉi estas ekskursa kaj ne feria celo.
Ĉiujare, la urbo organizas diversajn festojn kaj festivalojn en la civito :
Evoluo de vizitoj de la grafa kastelo
La klasado de la civito sur la listo de la monda heredaĵo ebligis kreskigi la nombron da vizitantoj ekde la 10 lastaj jaroj.
La civito Carcassonne kaj la kino
Pluraj kinofilmoj estis filmitaj en Carcassonne : Le Retour du Croisé de Louis Feuillade en 1908, La Merveilleuse Vie de Jeanne de Arc de Marco de Gastyne en 1929, Le Miracle des Loups de Raymond Bernard en 1924, La Fiancée des Ténèbres de Serge de Poligny en 1944, Le Miracle des Loups de André Hunebelle en 1961, Le Corniaud de Gérard Oury en 1965, Un Lion en Hiver de Anthony Harvey en 1968, La Promise de Franc Roddam en 1985, Robin des Bois, Prince des voleurs de Kevin Reynolds en 1991, Les Visiteurs de Jean-Marie Poiré en 1992, Le Destin de Youssef Chahine en 1997, Labyrinthe (roman) en 2011 laŭ la romano de Kate Mosse.
Albrecht Altdorfer
Albrecht Altdorfer (1480-1538), Altdorf (Malsupra Bavario), 1480 - Regensburgo, en la 12-a de Februaro 1538) estis germana gravuristo, pentristo kaj arkitekto. Unu el la plej notindaj reprezentantoj de la Skolo de Danubo . Li estis influita de Albrecht Dürer (1471-1528) kaj Lucas Cranach la Maljuna.
Biografio
Li estis filo de la gravuristo "Ulrich Altdorfer", naskiĝis probable en Regensburgo, kie li akiris civitanecon en 1505. Poste, li aktivigis kiel membro de la konsilantaro kaj majstro de la laboroj de la urbo. Li perlaboris ĉefe la urbodefendojn kontraŭ la turkaj atakoj, kvankam li ankaŭ sin dediĉadis al ĉiutagaj taskoj, same kiel la konstruado de vinprovizejoj kaj de la urbobuĉejo (1527). En 1528, li rifuzis la postenon de magistratestro, kiun la civitanaro lin oferis.
Verkoj
Altdorfer estis unu el la unuaj eŭropaj pentristoj kiu uzis la pejzaĝon kiel aŭtonoma temo por la esenco de sia laboro. Li miksis planojn, homajn figurojn kaj la dekoracion, krom oferi kosman perspektivon al siaj pentraĵoj. La batalo de Aleksandro la Granda en Iksos (1529, Klasika Pinakoteko de Munkeno), estas rigardata kiel unu el liaj majstroverkoj. La temo de la venko de Aleksandro la Granda sur Dario la 3-a servas kiel pravigo por ilustri ia mondan panoramon radike novan. La pentraĵoj de Altdorfer, en tiu epoko, resonante la samtempajn malkovrantojn, same kiel Nikolao Koperniko, prezentas je la unua fojo ian konveksan mondon, kie la centro de la universo ne plu estas la Tero, sed la Suno. Oni diras ke li pentris plurajn portretojn, kvankam nur unu supervivis lin, kaj troviĝas en la Muzeo Thyssen-Bornemisza, en Madrido. Li lasis plurajn lignogravuraĵojn, tiel kiel serion da 40 sur la Pasio de Kristo (1513), inspirita en la Malgranda Pasio de Durero.
29193 Dolphyn
29193 Dolphyn estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la flandra pentristo Willem Dolphyn (1935–2016), filo de la pentristo Victor Dolphyn kaj nepo de la verkisto Willem Elsschot. Li estis la vivanta pruvo ke la arta sentemo kaj la talento povas est transdonita de unu generacio al la alia. Li laboris en la ĝenro de la aĵpentraĵo, kiu estis disvastigita kaj estimata en Flandrio dum jarcentoj.
József Szanati
SZANATI József [pr. sanati] estis rumanuja hungara kantisto (baso) naskiĝinta en Budapeŝto en 1914 kaj mortinta en Kluĵo 1975.
Kariero
József Szanati debutis en 1939 en la ĥoro de Operejo de Budapeŝto. Inter 1941 kaj 1944 li estis ano de la hungara Nacia Teatro de Koloĵvaro. En 1945 kaj 1947 li aperis ankaŭ en Szeged kaj Budapeŝto. Ekde 1949 ĝis 1967 li estis solisto de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Veszprém)
Preĝejo Patrono de Hungaroj (hungare Magyarok Nagyasszonya) estas moderna religia konstruaĵo en Hungario, en Veszprém (urbo). Ĝi estas konata ankaŭ Memorpreĝejo pri József Mindszenty.
Historio
En 1987 József Szendi komencis aranĝi pli novan paroĥon en Veszprém. En la sekva jaro la diocezo aĉetis domon kaj en la jarfino la paroĥo ekfunkciis kun kapelo. Tiu kapelo tuj pleniĝis, tial la diocezo konstruis modernan kirkon en la fruaj 1990-aj jaroj. La plena ekfunkcio okazis en 1994, sed pli frue en la praktiko la preĝejo funkciis.
Konstruaĵo
La kirko situas sola sed estas borderita kun heĝo. La fundamento formas triangulon, la plena konstruaĵo estas malsimetria. La turo estas kuntiritaj kolonoj, sed estas alia malalta turo por sonoradi. Ankaŭ la interno estas moderna. Estas lokoj ankaŭ por urnoj.
Kermeso okazas en la 8-an de oktobro.
Interbatiĝo en galerio
Interbatiĝo en galerio estas pentraĵo de Umberto Boccioni en 1910. Ĝi estas konservita en Milano en la Pinakoteko de Brera.
Pentrita kun oleo sur tolo, ĝi apartenas al futurismo ankaŭ se ĝi havas kelkajn partojn rilatajn al naturalismo, ĉefe en la difino de la bildoj, bone rekoneblaj. Tamen, ĝi estas pentritaj tiel, ke ĝi atribuas dinamikeco al la tolo.
La pentraĵo reprezentas kverelon inter artistoj kaj preterpasantoj ĉe la Galerio Viktorio Emanuelo la 2-a, unu el la plej famaj vidindaĵoj de Milano.
Arabidopsis thaliana
Arabidopsis thaliana, (esperante sabla arabidopso), estas relative ofta plantospecio el la kruciferacoj. Ĝi estas malgranda (maks 30 cm) unujara, malalta, nebezona, sekec-ŝata planto, kiu estas facile kultivebla sur grundo aŭ nutrogrundo. Ĝi kontraŭstaras al la sekeco per helpo de geno, kiu reguligas fermon kaj malfermon de la poroj. Ĝi rapide evoluas kaj unu generacio elformiĝas dum ses semajnoj, tiel oni povas ekzameni multajn generaciojn dum unu jaro.
La bazaj folioj estas rozetaj, dentaj, la pedunklaj folioj estas rondaj, glatrandaj. Ĝi floras de aprilo ĝis majo, la floroj grandas 2-4 mm, la fruktoj 10-20 mm. la radikoj penetras 40 cm en la grundon.
La planton proponis por genetikaj esploroj Friedrich Laibach jam en 1943. Genetikistoj nuntempe sukcese modifis genojn de la planto kaj tiel ĝi iĝis pli sekec-rezista kaj saltolera.
Avantaĝoj de la planto por esti model-organismo:
NGC 4477
NGC 4477 (aliaj indikoj — UGC 7638, VCC 1253, MCG 2-32-97, IRAS12275+1354, ZWG 70.129, PGC 41260) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bonson (stacidomo)
Bonson estas franca stacidomo sur linio - Saint-Just-sur-Loire, situanta en , en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Clermont-Ferrand - St-Just-sur-Loire (784000).
8202 Gooley
8202 Gooley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona amatora astronomo Barry Gooley, prezidento de la butiko de astronomio "Kokusai Kohki" en Kioto. Li observis hejme ie-ajn de la kaliforniaj dezertoj ĝis la pinto de la monto Fuĝi, li enkondukis la bildigon per ŝargkuplita aparato en Japanion kaj aktive promocias la interŝanĝon de informoj inter japanoj kaj eksterlandaj amatoraj astronomoj.
Guigone de Salins
.
Vivo
Ŝi estis la tria filino de Etienne de Salins kaj Louise de Rye. Ŝi estis la tria edzino de la kanceliero de Nicolas Rolin. Ŝi fondis la hospicon de Beaune kun sia edzo.
János Batsányi
János BATSÁNYI [jAnoŝ baĉAnji], hungare Batsányi János estis hungara poeto, jakobeno. Li naskiĝis la 9-an de majo 1763 en Hungara reĝlando en Tapolca. Li mortis la 12-an de majo 1845 en Linz.
Biografio
Li frekventis lernejojn en Keszthely, Veszprém, Sopron kaj Pest (urbo). Li parolis hungare, latine, germane kaj france. Li fondis la unuan hungaran literaturan societon kaj ankaŭ revuon kun Ferenc Kazinczy kaj Dávid Baróti Szabó. Li estis fidelulo de la franca revolucio. Pro poemo, kie li salutis la revolucion, li perdis la postenon en 1793. En la sekva jaro li estis kondamnita je unu jaro. En 1805 li edziĝis al aŭstria poetino. En 1809 Napoleono okupis Vienon kaj Batsányi tradukis proklamon de Napoleono. Baldaŭe tial li estis deportita al Linz, kie li mortis. Laŭ li apartenis al framasonoj.
Citaĵo el lia grava poemo estas vaste konata: "Vi ĵetu atenteman rigardon al Parizo".
Czesław Petelski
Czesław Petelski (esperante: Ĉeslavo Petelski; naskiĝis la en Bjalistoko, mortis la  en Varsovio, Pollando) estis pola filmreĝisoro kaj aktoro. I.a. Boldin estis reĝisorita de li kune kun sia edzino (ankaŭ reĝisorino (Eva Petelska).
Porte de Rungis (Tramtransporto en Parizo)
Porte de Rungis (Pordo de Rungis) estas haltejo de Tramvojo T7 situanta en komunumo Rungis.
Valberto Amorim dos Santos
Valberto Amorim dos Santos (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Albirex Niigata kaj NEC Yamagata. Aliaj teamoj liaj estis Portuguesa Santista, Internacional, Anápolis, Londrina, União Barbarense, Gama, Rio Branco, União Barbarense kaj Paraná de Brazilo kaj Os Belenenses de Portugalio.
Retzstadt
Retzstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Spessart kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dzerĵinsk (apartigilo)
Dzerĵinsk povas esti:
Pentala Harikrishna
Harikrishna PENTALA naskiĝis estas barata ŝaka grandmajstro. La 12-an de septembro 2001 li fariĝis la plej juna grandmajstro el Barato, rekordo nun tenita de Parimarjan Negi. Li estis ĉampiono de la Komunumo de Nacioj en 2001, Monda juniora ĉampiono en 2004 kaj azia individua ĉampiono en 2011.
Harikrishna venkis la Tata Steel Group B en 2012 kaj en Biel MTO Masters Turniro en 2013. Li reprezentis Baraton ĉe sep Ŝakolimpikoj de 2000 ĝis 2012 kaj gajnis bronzan teaman medalon ĉe la Monda Teama Ŝaka Ĉampionumo en 2010. Ĉe la Azia Teama Ĉampionumo, Harikrishna gajnis oran teaman medalon unufoje, arĝentan dufoje kaj individuan bronzan medalon unufoje.
En februaro 2013 la FIDE Elo-nombro de Harikrishna superis 2700 unuafoje. Li aperis unuafoje en la "Pintaj 10" de la monda FIDE rangolisto en novembro 2016 per Elo de 2768.
Frua vivo
Harikrishna naskiĝis en Guntur, Andra-Pradeŝo, Barato.
Junioro
Harikrishna estis tre sukcesa juniora ludanto, li gajnis la baratan ĉampionumon sub-8 (1993), sub-10 (1995), sub-14 (1999), sub-15 (1998) kaj sub-18 (1998). Li gajnis la Sub-18 premion ĉe la Ŝakturniro Komunumo de Nacioj en 1999. Li venkis en la Monda sub-10 Ĉampionumo 1996.
Lia progreso estis tia ke en la aĝo de 14 jaroj kaj 5 monatoj li aliĝis al la barata teamo por la Ŝakolimpiko 2000 en kiu li atingas 6½ poentoj el 11 per kiuj li gajnas sian unuan grandmajstran normon. La dua kaj tria normoj baldaŭ venis poste per solida 6½/13 rezulto en la Turniro Corus Grupo B kaj la sepa loko ĉe la Azia Individua Ĉampionumo kun 7/11. Tiu lasta normo same kvalifikis lin por la FIDE Monda Ŝaka Ĉampionumo 2002 kaj certigis lian grandmajstran titolon, atingis la postulatan Elo-nombron 2500 en la FIDE rangolisto de julio 2000.
2001-2004
Tuj post tio li gajnis la Commonwealth Championship okazigita en Londono, post venko je la finalo kontraŭ Alexei Barsov kaj Krishnan Sasikiran en Hastings Chess Congress ĉe la komenco de 2002. En 2002 li finis per duonpoento malantaŭ Sasikiran en la Barata Ŝaka Ĉampionumo. Harikrishna atingis la trian pozición ĉe Hastings kaj duan lokon ĉe la Nacia A Ĉampionumo en Mumbajo. Li kundividis la duan lokon kun Vasilios Kotronias kaj Paul Motwani en la Brita Ŝaka Ĉampionumo 2003.
Harikrishna estis dua ĉe la Sharjah Open duona punkto malantaŭ Kotsur, kundividis la sepan pozicion ĉe la Parsvanth Malferma Turniro, kundividis la okan ĉe la Tata Malferma Turniro kaj duan ĉe la Azia Zona 3.1b Turniro okazigita en Dako, unu punkto malantaŭ Surya Shekhar Ganguly kaj dividis la trian pozicion en GibTelecom Masters, unu punkto malantaŭ Nigel Short. Kelkajn monatojn poste li atingis la sesan pozicion per duona punkto malantaŭ Shakhriyar Mamedyarov ĉe la forta Dubai Malferma Turniro.
Inter la januara 2003 kaj oktobra 2005 rangolistoj, Harikrishna travivis stabilan plialtiĝon de 2539 ĝis 2673, atingante 2600 en julio 2004.
Harikrishna en 2004 atingis la kvaran lokon ĉe la Abu Dhabi Open, duona punkto malantaŭ Dmitry Bocharov, la trian en la Pune Super GM evento, punkto malantaŭ la gajninto Liviu-Dieter Nisipeanu sed ludis solide por Barato ĉe la Ŝakolimpiko 2004. Tiuj prezentoj kulminis per gajnado de la Monda Juniora Ŝaka Campionumo, kiu okazis en Koĉi, Barato en novembro 2004, gajnante 10/13 kun Tigran L Petrosian kaj Zhao Jun duonan punkton malantaŭe.
2005-2009
Tia sukceso portis invitojn al pli fortaj turniroj, kiel ekzemple Bermuda komence de 2005 kie malgraŭ malvenko kontraŭ Boris Gelfand en la oka raŭndo sed venkoj en la du lastaj rondoj poziciigis lin en la unua pozicio. Li atingis la 7an en Dos Hermanas kaj kvinan pozicion en HB Global Challenge. Li venkis en la Sanjin Hotela Pokalo, per forta poentaro 8½/11. Li kundividis la duan pozicion ĉe la Mainz Ordiz Malferma Turniro. Li gajnis la Essent Crown Group en oktobro 2005 per 4/6.