cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deltosimila sesdekedro
Ĝi estas la sola katalana solido kiu ne havas vojon de Hamilton inter siaj verticoj.
Hirschfeld (Brandenburgio)
Hirschfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
6410 Fujiwara
6410 Fujiwara estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde sia privata observatorio de Kijosato, en Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
16481 Tamizo
16481 Tamizo estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rivero Tamizo, kiu, kun longo de preskaŭ 350 km, estas la ĉefa rivero de suda Anglio.
Uther Pendragon
Laŭ la mitologio de Britio, Uther Pendragon (pen-dragon = "kapo de la drakoj") estis la patro de Reĝo Arturo. Kaj laŭ la legendo, kiel priskribita de Geoffrey de Monmouth, reĝo de Britio. En la franca li nomiĝas Uterpendragon aŭ Utependragon, en la kimra Uthyr Pendragon kaj en la ejra Iubhair. Eble la antaŭnomo Uther havas la saman originon kiel Arturo.
Li batalis kontraŭ la anglosaksoj de Kent, kiuj klopodis okupi pli da Anglio.
Laŭ Geoffrey de Monmouth, Uther Pendragon estis la filo de la romia imperiestro Konstantino la 2-a. Geoffrey diris ke li kondukis armeon al Irlando por helpi Merlinon porti la ŝtonojn de Stonehenge al Anglio; kaj ke, post jaroj de batalado, la anglosaksoj mortigis lin per veneno.
Uther edziĝis al Igraine.
Eŭdo la 1-a
Eŭdo la 1-a (franclingve Eudes Ier), aŭ Odo (naskiĝis ĉirkaŭ 860 - mortis la 1-an de januaro 898 en La Fère, Aisne) estis grafo de Parizo, markizo de Neŭstrio kaj fariĝis sekve reĝo de la Frankoj ekde 888 ĝis 898.
Li estis la plejaĝa filo de Roberto la Forta. Kvankam lia antaŭulo, Karlo la Dika, estis ankoraŭ vivanta, Eŭdo fariĝis reĝo pro sia tre kuraĝa konduto dum la vikinga sieĝo de Parizo en 886. Karlo la Dika, kiu estis reĝo sed ankaŭ karolida imperiestro, nur malrapide sendis militistojn, kaj estis eksigita pro tio.
Eŭdo estis balotelektita kiel reĝo je la 29-a de februaro 888. Karlo la Simpla, la legitima heredinto de la krono, luktadis dum la tuta reĝado de Eŭdo por repreni sian tronon. Eŭdo finfine akceptis traktadi kun Karlo : li cedis al li la landon inter la Rejno kaj la Sejno, kaj konservis Parizon kun Okcidenta Frankio.
Slavníč
Slavníč (Slawnitsch) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1226.
NGC 90
NGC 90 (aliaj indikoj — PGC 1405, UGC 208, MCG 4-2-11, ZWG 479.13, ARP 65) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sankta-Kito kaj Neviso
Sankta-Kito kaj Neviso aŭ Sankta Kristoforo kaj Neviso, iam Sankta Kristofo kaj Neviso, estas insularo kaj suverena ŝtato en la regiono Karibio de Ameriko, do situas en la Kariba Maro, pli precize en la ĉeno da insuloj nomita Deventaj Insuloj.
Nomo
La nomo "Sankta-Kito kaj Neviso" devenas de la du insuloj Sankta-Kito kaj Neviso, kiuj konsistigas la ŝtaton. Insulo Sankta-Kito iam nomiĝis "Sankta-Kristofo" (angle: Saint Christopher, france: Saint-Christophe), tiam ankaŭ la ŝtato nomiĝis "Sankta-Kristofo kaj Nevis".
Strukturo
La ŝtato administre konsistas el 14 "paroĥejoj", el kiuj 9 situas sur Sankta-Kito kaj 5 sur Neviso. La du insulojn disigas markolo ĉirkaŭ tri kilometrojn larĝa. Dum la lasta glaciepoko, je malpli alta marnivelo, estis nur unu insulo.
Ekonomio
La insularo estas parto de orientkaribia valuta unuiĝo kaj kune kun kvin aliaj karibiaj ŝtatoj kaj du pliaj transmaraj teritorioj de Britio kiel oficialan valuton uzas la orientkaribian dolaron.
Politiko
La politika sistemo estas federacia konstitucia monarkio kaj la ŝtatestro estas la Brita reĝino.
La Guberniestro ĝenerala (Governor General) estas la reprezentanto en Sankta-Kito kaj Neviso de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Sankta-Kito kaj Neviso. Ekde 1953 la reĝino de Sankta-Kito kaj Neviso estis Elizabeto la 2-a.
Ekstera politiko
Sankta-Kito kaj Neviso apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de momente 77 nacioj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifika Oceano.
Fains-la-Folie (stacidomo)
Fains-la-Folie estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Fains-la-Folie, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Mercurius Hungaricus
Mercurius Hungaricus estis la unua (latinlingva) gazeto en Hungario, aperinta unuafoje la 30-an de majo 1705 kaj poste dum ĉ. 5 jaroj. Ĝin verkis kaj redaktis Pál Ráday, la periodaĵon financis Rákóczi Ferencz la 2-a por diskonigi pri la liberecbatalo, gvidata de li.
Fains-la-Folie (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Mercurius Hungaricus
La apero de la periodaĵo ebligis prezenti la batalon por la mondo el alia vidpunkto. Ĝis tiam oni sciiĝis pri la hungaraj bataloj nur el la viena Wienerisches Diarium, kiu estis la gazeto de la viena registaro (Aŭstra Imperio).
La unua numero – aperinta la 30-an de majo en 1705- konsistis el 5 presitaj folioj kaj montris la sciigojn de la hungaraj armeaj gvidantoj.
La dua numero aperis nur la 23-an de aŭgusto de 1705 kaj entenis verajn informojn pri la hungaraj malvenkoj. Oni ŝanĝis la nomon de la periodaĵo al Mercurius Veridicus (verdira) ex Hungaria. Post tio ekzistas spuroj pri apero en 1706, sed pli poste aperis nur en aŭgusto de 1708 (post malvenko de Trenĉenj) kaj en 1710 (3 numeroj). Tiun lastan tri numerojn oni redaktis en la kancelario de Berĉenji (Bercsényi).
La Mercurius Veridicus aperis en ĉ. 100 ekzempleroj (kompare: germanaj gazetoj en 800-900). Oni trovis ĝis 2005 nur 6 numerojn en 13 presitaj kaj manskribitaj ekzempleroj.
Karlo la 3-a la Dika
Karlo la 3-a, alinomita Karlo la Dika (naskiĝis en 13-a de junio 839 - mortis la 13-an de januaro 888 en Neudingen), el la karolida dinastio, estis:
Quattro Castella
Quattro Castella estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Reggio Emilia kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Albinea, Bibbiano, Reggio nell'Emilia, San Polo d'Enza kaj Vezzano sul Crostolo.
São Pedro dos Ferros
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1849.
Foino
Foino (Martes foina) estas specio de marteso kiu havas brilan blugrizan ĝis blubrunan hararon, iom malpli delikatan ol tiu de la arbara marteso; duobla makulo sur la gorĝo estas blanka. Ĝi havas po 5 fingrojn sur ĉiuj kruroj. Ĝi seksardas de fino de junio ĝis aŭgusto, sed evoluo de la embrioj restas en vezikformo kaj plu evoluas nur fine de la vintro. La 3-6 idoj naskiĝas printempe kaj iĝas memstaraj post 3 monatoj. Ili maturiĝas sekse en la aĝo de 2-3 jaroj. Ili vivas 8-10 jarojn. Ĝia felo estis tre valora en la 14-17aj jc, oni povis pagi eĉ imposton per ĝi.
Kodály-metodo
La Kodaj-metodo (en hungara ortografio: Kodály-metodo) estas muzikpedagogia sistemo per relativa solfeĝo instrui al infanoj ek de tre juna aĝo ĝis matura nivelo muzikon - kantojn kaj melodiojn - perorele.
Vysoký Potok
Vysoký Potok (Hohenfluss) estas loka parto de municipo Malá Morava en distrikto Šumperk en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Kodály-metodo
La sistemon ellaboris Zoltán Kodály por hungaraj lernejoj kaj ĝi nun estas uzata en multaj landoj, precipe en centra kaj orienta Eŭropo kaj Japanajo. Ankaŭ la venezuela muzikprojekto El Sistema aplikas tiun metodon. Kodaja sistemo estas ĉefa elirpunkto por modernaj tonsilaboj, kiuj integrigas ankaŭ ritmon.
Larisch
La familio Larisch, ekde 1791 ankaŭ Larisch von Mönnich aŭ Larisch-Mönnich, (Laryšové ze Lhoty, Larisch-Mönnich, Larischowie) estas malnova nobela familio de la 16-a jarcento ekloĝinta en Silezio. En Teŝina princlando ekde duono de la 16-a jarcento aprtenis al ili senjorujo Karviná, kiun ili pli poste disvastigis per heredaĵoj kaj pluaj aĉetoj. Pro meritoj en administrado en Sileziaj princlandoj ili akiris titolon de ĉeĥaj baronoj (1654) kaj grafoj (1748), fine de la 18-a jarcento ili akceptis aliancan nomon Larisch-Mönnich. Longe ili apartenis al malmulte signifa regiona nobelaro de la norda Moravio kaj Silezio, nur fine de la 18-a jarcento dank' al minado de nigra karbo ili signife riĉiĝis kaj poste kreskis ankaŭ ilia prestiĝo. Jan Larisch-Mönnich (1821–1884) estis aŭstria ministro de financoj kaj plej supera marŝaleto de imperiestra kortego, lia filo Jindřich Larisch-Mönnich (1850–1918) estis longjara landa hetmano en Silezio. En la 19-a jarcento dank' al mineja entreprenado kaj pluaj aktivecoj en industrio apartenis la familio Larisch al la plej riĉa nobelaro en la Habsburga monarkio, ilia posteno reflektis ankaŭ en multnombraj alikonstruoj de familiaj sidejoj (Solca, Fryštát), ili proprumis palacojn en Opava, Teŝino kaj Vieno. En la jaro 1945 ilia posedaĵo en Ĉeĥoslovakio estis ŝtatigita, ties valoro estis tiam taksata al tri kaj duono de miliardoj da kronoj. La familio hodiaŭ vivas en Aŭstrio kaj Suda Ameriko.
Andreas Acoluthus
Andreas Acoluthus (naskiĝis la 6-an de marto 1654 en Bierutów, mortis la 4-an de novembro 1704 en Vroclavo) – germana orientalisto, lingvisto kaj luterano.
Kovikta minejo
Kovikta minejo estas la gasokondensata minejo kiu situas en Irkutska provinco, Rusio), 350 km nord-oriente de la urbo Irkutsko kaj estas parto de la Leno-Tungusa naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1969 (gaso), 1990 (nafto) kaj ekspluatata ekde 1986 (gasokondensato), 1987 (gaso).
Geologio
La minejo estas ligita al la monoklinala deklivo de la sud-orienta flanko de la Angaro-Lena ŝtupo de la Siberia kratono. Ĝi havas komplikan strukturon: la produktohavaj horizontoj elstaras klinoforme, haveblas karbonato-salaj sedimentaĵoj de zonoj ensorbantaj borsolvilojn, enorme malalta tavolpremo.
La industrie gravaj horizontoj troviĝas en malsupra grejso-tavolo de la malsupra mota tavolaro de la malsupra kambrio (tavolo P2). La gasokondensata kuŝejo estas tavoleca, litologie ŝirmita. Grandeco laŭ plejaj etendiĝoj estas: de sud-okcidento al nord-oriento 136 km, de sud-oriento al nord-okcidento 116 km. Dikeco de la tavolo P2 varias de 21 ĝis 63 metroj. Averaĝa efika gasosaturita dikeco — 17,2 metroj. Profundeco de la kuŝejo — 2838-3388 metroj, tavolpremo 25,7 MPa, tavola temperaturo 53 ⁰C. Gasakva kontakto estas registrita je absoluta marko je 2301,5 metroj.
Poreco en la efika parto de la tavolo 11-15%. Tavolgaso estas sensulfura. Konsisto de la gaso: metano 91,54%, etano 4,89%, propano 1,07%, izobutano 0,23%, norma butano 0,34%, karbonduoksido 0,14%, azoto 1,53%, heliumo 0,26%. Eventuala enhavo de la gasokondensato en tavolgaso estas 67 gramoj/m³.
Hackpfüffel
Hackpfüffel estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2009 parto de la ampleksigita komunumo Brücken-Hackpfüffel en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2007 la komunumo havis 260 loĝantojn.
Poienița (Băbeni)
Poienița [pojenica] (hungare: Kismező) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 666 loĝantojn (rumanoj); en 1992 389 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1543. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Băbeni.
3050 Carrera
3050 Carrera estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉilia astronomo Carlos Torres elde la observatorio de Cerro el Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la familion Carrera, kies anoj grave rolis en la politika vivo de Ĉilio inter la 18-a kaj la 20-a jarcento.
Bonnétage
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Fains-la-Folie
Ĝi nun formas parton de Eole-en-Beauce.
Ramiseto
Ramiseto estas parto de la komunumo Ventasso de Italio. Ĝis la fino de 2015 temis pri sendependa komunumo: Fine de tiu jaro ĝi havis 1260 loĝantojn.
Hesi-koridoro
Hesi-koridoro (aŭ Heksi-koridoro, Gansu-koridoro situas en la provinco Gansu en Ĉinio. Ĝi etendiĝas sur areo de 215.000 km². Kiel parto de la silka vojo en antikva Ĉinio, ĝi estas la plej grava trairejo al Ŝinĝango kaj Meza Azio, Centra Azio.
Ĝi situas ĉe la nordokcidenta bordo la Flava rivero kaj estas malvasta, long-etendiĝanta trapasejo dum 1000 kilometrojn longe kaj ĝis 100 kilometrojn larĝe. La koridoro etendiĝas de la krutaj montoj de Wushaoling ĉe la hodiaŭa urbo Lanzhou ĝis la montetoj de Yumenguan aĉe limo de Gansu kaj Ŝinĝango. Multaj fertilaj oazoj de la koridoro estas ĉirkaŭata de dezertoj kaj duondezertoj. Ĝi etendiĝas de la montaro Qilian Shan (kiel norda limo de la Altebenaĵo de Tibeto) en sudo kaj Longshou Shan kaj Heli Shan en la nordo, al kiuj etendiĝas la dezerto Gobi. La koridoron trafluas la riveroj Hoŝuj kaj Shule.
Valaĥio (Moravio)
Valaĥio (ĉeĥe Valašsko) estas regiono en Ĉeĥio, nome parto de Moravio. La historiistoj supozas, ke la moraviaj valaĥoj alvenis inter la 15-a jarcento kaj la 17-a jarcento el rumanaj Karpatoj, kaj do estas parencaj kun la rumanaj valaĥoj, kvankam ili parolas ĉeĥe. Tamen ilia ĉeĥa dialekto estas tre originala, same kiel la valaĥia kulturo, folkloraj kostumoj, kantoj k.s.
Stacio Kitanagase
Stacio Kitanagase (japane: 北長瀬駅 [Kitanagase-eki], angle: Kitanagase Station) estas fervoja stacio en Kita-ku, Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Turonio
Turonio estas, ĉe IKSa Geologia temposkalo, la dua geologia epoko fine de la Kretaceo. Ĝi daŭras la tempon inter 93.5 ± 0.8 mj kaj 89.3 ± 1 Ma (milionoj da jaroj). Turonio estis antaŭta de la Cenomanio kaj estas sekvata de la Koniacio.
Turonio (franca: Turonien) estis difinita de la franca paleontologo Alcide d'Orbigny (1802–1857) en 1842. Orbigny nomigis ĝin laŭ la franca urbo Tours en la regiono Tureno (departemento Indre-et-Loire), kiu estas la origina tipa loko.
La bazo de Turonio estas difinita kiel la loko kie unuafoje aperis la specio de amonito nome Watinoceras devonense en la stratigrafia kolumno.
Internet Information Services
Microsoft Internet Information Services (IIS, antaŭe nomita Internet Information Server) estas aro da interretaj servoj por serviloj, kiuj uzas Microsoft Windows.
Antal Budai Nagy
BUDAI NAGY Antal (budai nadj) estis hungara etnobelo, unu el estroj de kamparanribelo de 1437 en Transilvanio naskita en ? kaj mortinta inter 10-14 de decembro 1437.
Segura de León
Segura de León estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas segureños. La censita populacio en 2008 estis de 2.163 loĝantoj.
Situo
Segura de León estas situa en la plej suda parto de Ekstremaduro, nome montara komarko Tentudía je altitudo de 700 m; je 113 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 106, km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Demografio
Evoluis pozitive ekde 1900 ĝis 1950, tio estas el iom pli da 4,000 ĝis preskaŭ 5,000. Post la mezo de la jarcento komencis elmigrado, malpliiĝo de naskindico kaj maljuniĝo. Fine de la 20a jarcento estis inter 2,300 kaj 2,200.
Festoj
Septembre okazas la plej famaj festoj, nome taŭrludado "Las Capeas", kie libere partoprenas la loĝantaro. Okzas el 13a al 18a de septembro kaj oni uzas ĉirkaŭ 150 bovidojn.
Ciocmani
Ciocmani [ĉokmanj] (hungare: Csokmány) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 985 loĝantojn (rumanoj); en 1992 748 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1416. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Băbeni.
NGC 91
NGC 91 estas stelo en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aranka Nagy
Aranka Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Aranka estis hungara operkantisto, primadono (koloratursoprano). Ŝia plena origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Hochrein Aurélia Erzsébet.
Biografio
Aranka Nagy lernis muzikon de Imre Bellovics en sia naskiĝurbo, aktoradon en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi. Ŝi debutis en Népszínház. Inter 1905-1910 ŝi estis membro de Hungara Teatro en Kassa. Ŝiaj sekvaj stacioj estis teatra kompanio de Endre Almássy en Szeged (1910-1914), Debrecen, fine Győr. Ŝi edziniĝis en 1920 kaj en la sekva jaro ŝi forlasis la aktoradon.
(16482) 1990 QK8
(16482) 1990 QK8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
2277 Moreau
2277 Moreau estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Fernand Moreau (1888–1979), belgan astronomon.
Hans Leip
Hans LEIP [hans lajp] (naskiĝis la 22-an de septembro, 1893, mortis la 6-an de junio, 1983) estis germana verkisto.
Kiel filo de maristo li naskiĝis en Hamburgo. Li elprovis sin interalie kiel instruisto, pentristo kaj grafikisto kaj faris plurajn ŝipvojaĝojn. Ekde 1923 li vivtenis sin de la verkado.
Al lia verkaro apartenas romanoj kaj rakontoj, dramoj kaj poemoj, kiujn li grandparte mem bildigis. Grandan popularecon akiris lia poemo Lili Marleen, kiun li verkis en sia trista humoro antaŭ la soldatiĝo en la jaro 1915. Presite ĝi fakte aperis nur dek du jarojn poste, en 1937, en la poemaro Die kleine Hafenorgel. En 1938 Norbert Schultze kreis la melodion, kaj la radiostacio por germanaj soldatoj Soldatensender Belgrad regule disvastigis la kanton. Kvankam la teksto estas verkita el la perspektivo de soldato, la popularaj versioj estas kantataj de virinoj, ekz. Marlene Dietrich, kaj Lale Andersen, kiu per tiu ĉi kanto famiĝis.
Hans Leip mortis en Fruthwilen, Svislando.
Okcidentfranka imperio
Francia occidentalis, aŭ Okcidentfranka imperio, estis la teritorio regita de Karlo la Senhara post la traktato de Verdun de 843, kiu subdividis la Karolidan Imperion en tri partojn (Francia orientalis, Francia occidentalis kaj Lotaringio, de komence Meza Frankio).
Francia occidentalis rekte antaŭas modernan Francion. Ĝi estas ankaŭ kromkonita kiel Okcidenta Francio aŭ Reĝlando de la Okcidentaj Frankoj. Ĝi entenis la jenajn feŭdojn: Akvitanio, Bretonio, Burgonjo, Katalunio, Flandrio, Gaskonjo, Septimanio, Île-de-France kaj Tuluzo.
Post 987, la reĝlando akiris la nomon "Francio", ĉar la nova reginta dinastio (la Kapetidoj) estis origine dukoj de Île-de-France.
Claude Shannon
Claude Elwood SHANNON (naskiĝis la 30-an de aprilo 1916, mortis la 24-an de februaro 2001) estis usona matematikisto, kiu estas ofte nomata la "patro de la informteorio".
Vivo
Li studis elektran inĝenierarton kaj matematikon ĉe la Universitato de Miĉigano en 1932. Li ĉeestis la Masaĉusecan Instituton de Teknologio, kie li ricevis magistran diplomon de elektronika inĝenierarto kaj doktoran diplomon de matematiko en 1940. En sia magistra tezo, Simbola Analizo de Relajsaj kaj Ŝaltaj Cirkvitoj, li uzis bulean algebron por analizi kaj optimumigi relajsajn ŝalt-cirkvitojn. Lia doktora tezo temis pri teoria genetiko.
Ĉe MIT, Shannon laboris pri la diferenciala analizilo, frua speco de meĥanika komputilo kreita de Vannevar BUSH por akiri nombrajn solvojn al ordinaraj diferencialaj ekvacioj.
Shannon eklaboris ĉe AT&T Bell Telephones en Nov-Ĵerzejo en 1941 kiel esplora matematikisto kaj restis ĉe la Laboratorio Bell ĝis 1972.
Shannon aperigis Matematika Teorio de Komunikado en 1948. Tiu referaĵo fondis la fakon de informteorio kun entropio. En ĝi li proponis sendi ne elektromagnetajn ondojn tra drato, sed fluon de 1-oj kaj 0-oj, kio ŝajnas memkomprenebla al ni nun, sed estis fundamente nova ideo tiutempe. En la referaĵo, kiu enkondukis la anglan vorton bit (en Esperanto: "bito") por la unua fojo, Shannon montris, ke per aldoni pliajn bitojn al signalo eblas rimarki aŭ eĉ korekti erarojn de sendado.
Alia rimarkinda referaĵo de Shannon estas Komunikada Teorio de Sekretaj Sistemoj (1949).
Shannon estis vizitanta profesoro de komunikada scienco kaj matematiko ĉe MIT en 1956. En 1957 li ricevis postenon en la fakultato tie.
Lia posta laboro esploris la ideojn de artefarita intelekto. Li elpensis programojn por ludi ŝakon kaj elektronikan muson, kiu povus solvi labirintajn problemojn. La ŝak-ludanta programo aperis en la referaĵo Programi komputilon por ludi ŝakon en 1950. Tiu propono kondukis al la unua ludo de la komputilo MANIAC ĉe Los Alamos en 1956. Tio estis la jaro, kiam Shannon aperigis referaĵon montrantan, ke universala maŝino turinga povas esti konstruita kun nur du statoj.
Shannon ricevis multajn honorojn pro lia laboro. Inter la longa listo de premioj estas la Usona Inĝeniera Premio de la Usona Instituto Alfred Nobel en 1940, la Nacia Medalo de Scienco (Usona) en 1966, kaj la Ora Medalo de la Son-Inĝeniera Societo en 1985.
Shannon estis fama por veturi per unuciklo.
Ĉapelitaj literoj
Ĉapelitaj literoj estas populara termino por la Esperantaj literoj kiuj "portas" ĉapel-aspektan supersignon cirkumflekso aŭ hoketo (^): Ĉ, ĉ; Ĝ, ĝ; Ĥ, ĥ; Ĵ, ĵ; Ŝ, ŝ. Ĝin prenis Zamenhof el Franca ortografio, kvankam tie ĝi uzatas nur super vokaloj.
Malgraŭ la preskaŭ mala formo de la signo super Ŭ, ŭ, ofte ankaŭ tiun literon oni konsideras "ĉapelita".
Ekrankurteno
Ekrankurteno estas komputila programo kiu prezentas tute nigran aŭ moviĝantan bildon sur la ekrano de komputilo. La ekrano kurteniĝas aŭtomate se dum antaŭdifinita tempo la komputilo ricevis nenian enigon; aŭ la uzanto mem povas «ŝlosi» la ekranon laŭ sia bontrovo. Por «malŝlosi» la ekranon kaj ebligi enigon povas esti necesa entajpo de pasvorto.
Historie la ekrankurtenoj aperis por preventi «tatuadon», t.e. kadukiĝon de la fosfora tavolo sekve de daŭra prezentado de unu sama ekranbildo je unu sama parto de la ekrano. Post 1990 tiu zorgo ne plu estas grava, sed dume la ekrankurtenoj iĝis ŝatata parto de la komputila civilizo.
Ĉapelitaj literoj
La Unikodaj nombroj de ili videblas ĉi tie.
Ĉ
Ĉ, minuskle ĉ, estas la 4-a litero de la esperanta alfabeto, kies nomo estas "ĉo".
Litero Ĉ
"Ĉ" estas invento de L. L. Zamenhofo, modifo de c per cirkumflekso.
"Ĉ" kune kun la parenca esperantlingva litero Ŝ trovis vojon ankaŭ ekster Esperantion: en hispana fonemskribo ĝi povas esti uzata por montri la sonon [ĉ].
Sono [ĉ]
La sono reprezentata esperante per Ĉ havas multajn alialingvajn simbolojn aŭ kombinajn formojn:
Multaj lingvoj ne nature uzas ĉi tiun sonon, sed nure imitas ĝin por prononci vortojn el aliaj lingvoj. La franca uzas tch, la germana tsch, la norvega tsj, la moderna hebrea צ' (cadi+gereŝ).
Mallongigo ĉirkaŭ
"ĉ." estas la kutima mallongigo de ĉirkaŭ.
Surogataj skribosistemoj
Kiel surogata skribosistemo, eblas eviti la ĉapelan signon en situacioj kiam uzo de la normala litero ĉ teknike problemas (historie en nacilingvaj tajpiloj aŭ en telegramoj, moderne ekzemple en poŝtelefonaj mesaĝetoj aŭ iuj retpoŝtaj programoj): tradicia helpa kodo en Esperanto estas la h-sistemo, do reprezentigo de la litero per kombino "ch", kvankam en la 20-a jarcento pli kaj pli uziĝis la x-sistemo, do reprezentigo de la litero per kombino "cx" (avantaĝa por aŭtomata anstataŭigo per la vera ĉapelita litero). Aliaj sistemoj malpli ofte uzatas: el ili menciindas la uzo de la kombinoj cˆ kaj c'.
En komputiloj
Sirkumfleks
Ravarino
Ravarino estas komunumo kun 6.177 loĝantoj en Provinco de Modena en regiono Emilio-Romanjo, en Italio.
Esperanto-Usono
La Esperanto-Ligo por Norda Ameriko, (angle Esperanto League for North America) funkciante kiel Esperanto-Usono (engle Esperanto-USA), estas la ĉefa organizaĵo de parolantoj kaj subtenantoj de la internacia lingva Esperanto en Usono. Ĝi estis fondita en 1952 en Sakramento, Kalifornio. Havante sian centron en Emeryville, Kalifornio, Esperanto-Usono estas 501(c)3 neprofitocela organizaĵo kaj estas Usona sekcio de la Universala Esperanto-Asocio. La nuna prezidanto de E-Usono estas Orlando Raola. Phil Dorcas estas la vicprezidanto.
Esperanto-Usono administras la plej grandan Esperant-lingvan libro-servon en Amerikoj. Ĝi eldonas dumonatan bultenon titolita Usona Esperantisto. Ĝi ankaŭ eldonas referencajn verkojn pri Esperanto. La gvidantaro de la organizaĵo konsistas el prezidanto, vicprezidanto, sekretario, kasisto kaj naŭ direktoroj; ĝi ankaŭ havas multajn komisionestrojn prirespondantaj por aktivadoj de Esperanto-Usono en diversaj rilatoj (ekz. aŭdio-vida servo; kunlaboro kun bibliotekoj; rilatoj kun lokaj Esperantaj kluboj; ktp.). Ties membraro estas ĉ. 650.
La junulara sekcio de E-Usono estas USEJ (Usona Esperantista Junularo).
Historio
Dum la unua duono de la 20a jarcento, la ĉefa Esperanta organizo por Usono estis la Esperanto Asocio por Norda Ameriko (EANA). En la fruaj 1950aj jaroj, la unuaj tagoj de la Malvarma Milito, la prezidanto de EANA, Georgo Allen Connor, furioza anti-Komunisto, komencis sian proprajn McCarthyite-atakojn kontraŭ gvidantoj de la Esperanta movado en Eŭropo kaj Azio.
La Universala Esperanto-Asocio (UEA) komencis debaton pri elpelado de Connor, kiu ankaŭ tenis pozicion en la gvidantaro de UEA, kaj ankaŭ ĉesigi siajn rilatojn kun EANA, kiu estis la usona nacia asocio de UEA. En protesto kontraŭ EANA, usonaj Esperantistoj fondis la Esperanto-Ligon por Nord-Ameriko. Tri jarojn poste, UEA rekonis ELNA kiel sian usonan sekcion kaj ekpost tio ĉesigis siajn rilatojn kun EANA. Ekde tiam, plejparto de EANAaj membroj aliĝis al ELNA. EANA rapide fariĝis negrava kaj malaperis ĝis la 1970aj jaroj.
En 2007, la membroj de la organizo voĉdonis adopti la noman Esperanton-Usono (Esperanto-USA) kiel alinomo, dum retenanta la formalan, oficialan nomon Esperanto League for North America (Esperanto-Ligo por Norda Ameriko en Esperanto). Inter aliaj kialoj, la ŝanĝo estis farita ĉar la amplekso de la organizo estas limigita al Usono, malgraŭ "Nord-Ameriko" en ĝia originala nomo. E-Usono ankoraŭ uzas ĝian originalan akronimon, ELNA, sed nur foje.
E-Usono tenis sian ĉiujaran kunsidon (nomata "kongreso" laŭ ĝia uzado  en la Esperanta movado) ĉiujare ekde 1953, kutime en Usono sed foje en Kanado aŭ Meksiko (renkontanta komune kun la kanada Esperanto-Asocio aŭ la Meksika Esperanto-Federacio, respektive). La 2010a konferenco de E-Usono okazis en Bethesda, Marilando. La 2011a konferenco estis en Emeryville, Kalifornio, la 2012a konferenco en Dallas, Teksaso kaj la 2013a konferenco estis en Raleigh, Nord-Karolino.
Hirschfeld (Hunsrück)
Hirschfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Koniacio
La Koniacio estas, ĉe IKSa Geologia temposkalo, la geologia epoko fine de la Kretaceo. Ĝi daŭras la tempon inter 89.3 ± 1 mj kaj 85.8 ± 0.7 Ma (milionoj da jaroj). La Koniaciano estis antaŭta de la Turonio kaj estas sekvata de la Santonio.
La Koniacio estis difinita de la franca geologo Henri Coquand en 1857. Coquand nomis ĝin laŭ la franca urbo Cognac en la regiono Puatuo-Ĉarentoj (departemento Charente), kiu estas la origina tipa loko.
La bazo de Turonio estas difinita kiel la loko kie unuafoje aperis la specio de duvalvulo nome Cremnoceramus rotundatus en la stratigrafia kolumno.
Deltosimila dudekkvaredro
En geometrio, la deltosimila dudekkvaredro aŭ kajta dudekkvaredro aŭ trapeza dudekkvaredro estas pluredro, katalana solido. Ĝia duala pluredro estas la rombokub-okedro. Ĉar ĝi estas katalana solido do ĝi estas edro-transitiva kun malregulaj edraj plurlateroj.
Komunumoj de Haute-Vienne
Jen listo de la 201 komunumoj de la franca departemento Haute-Vienne, laŭalfabete. (CAL) Kunurba komunumo de Limoges, kreita en 2003.
Deltosimila dudekkvaredro
La kajta dudekkvaredro estas kristala rutino ofte formita per mineraloj analcime kaj foje grenato. La formo estas ofte nomata kiel "kajtopluredro" en mineralaj ĉirkaŭtekstoj, kvankam en geometrio ĉi tiu nomo referas al la alia klaso de pluredroj.
Calañas
Calañas estas municipo de Hispanio, en la provinco de Onubo, regiono de Andaluzio. Tiu vilaĝo famas ĉar tie naskiĝis la tipa andaluzia ĉapelo nome "calañés".
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Calañés. La censita populacio en 2009 estis de 4.285 loĝantoj kaj la denseco estas de 15,14 loĝ/km².
Situo
Calañas estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Andévalo en la centra parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 291 m; je 64 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 283 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 39' N, 6º 52' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Priskribo
La klimato estas mediteranea kun influo de atlantika klimato, kun malvarmaj vintroj kaj varmaj someroj. La pluvokvanto abundas aŭtune kaj vintre. La temperaturoj kutime estas mildaj kun jara averaĝo de 17,7 °C.
De ĝis flaŭro elstaras granda etendo de forsta tereno (preskaŭ 80 % de la teritorio) ĉefe de enmetitaj eŭkaliptoj kaj iom de pino. Pli indiĝenaj estas anzinoj, korkokverkoj, kaj makiso (cisto, rosmareno, eriko, timiano ktp.) kio kompletas la totalon de la municipa areo.
Islama Daŭa-Partio
La Islama Daŭa-Partio (arabe حزب الدعوة الاسلامية, hizb al daŭa al islamija, latinliterigo laŭ DMG Hizb ad-Daʿwa al-islāmiyya; eblus traduki la nomon per "partio de islama misio") estas unu el la grandaj politikaj partioj en Irako.
En la parlamenta baloto de la 30-a de januaro 2005 ĝi kun aliaj, plejparte ŝijaismaj partioj, fondis la ligon Unuiĝinta Iraka Alianco (poste renomata Nacia Iraka Alianco). Partiestro estas la kuracisto Ibrahim al-Ĝafari. Malgraŭ sia ŝijaisma orientiĝo la partio ankaŭ havas sunaismajn membrojn.
Fondiĝo kaj ideologio
Kiel plej malnova ŝijaisma politika movado en Irako, la partio fondiĝis en 1957. La en 1980 mordita grandajatolaho Muhamad Bakir as-Sadr, onklo de Muktada as-Sadr, havis gravan rolon en la fondo.
Subteno per la registaro de Irano
La tiutempe malpermesita partio, kiu per armiloj batalis kontraŭ la diktatoro Saddam Hussein, malferme ricevis materian, armean kaj propagandan helpon fare de la registaro de Iran. En publika telegramo la irana ajatolaho Ruhollah Ĥomejni alvokis al Muhamad Bakir as-Sadr, nepre ne forlasi Irakon, sed gvidi tie la islaman revolucion kaj "liberigi" sian landon de la "senkreda" partio Baazo.
Ĉar Ĥomejni ne havis propran koncepton de islamisma, ŝtate kontrolita ekonomio, li rekte transprenis ideojn el la libro "Nia ekonomio". Post kiam rapide montriĝis malfortaj flankoj de tia koncepto pri ekonomio, Ĥomejni mem jam en 1988 ŝanĝis la ekonomian direkton de Irano al modere privatisma ekonomio.
Muktada as-Sadr kiel sia patro Mohamad Sadik as-Sadr malsame al sia onklo Mohamad Bakir as-Sadr ne estis subtenanto de la ajatolaho Ruhollah Ĥomejni. Tial li ne iĝis membro de la Daŭa-Partio, sed iĝis grava politikisto apoganta sian potencon je propra partio kaj armea grupiĝo.
Malgraŭ la proksima kunlaboro inter la Daŭa-Partio kaj la radikala gvidantaro de Irano, estis fundamentaj malsamopinioj en la koncepto kiel islama ŝtata potenco devus esti sturkturigata. Dum la "dia ŝtato" de Ruhollah Ĥomejni klare baziĝu je la gvido de religiaj islamaj gvidantoj, la Daŭa-Partio ĉiam akcentigis ke laŭleĝa gvidanto de islama socio estu nereligia reganto (hakim madani).
Ekzilo kaj kaj kaŝa aktivado
Mohamad Bakir as-Sadr en 1980 estis pendumita kune kun sia fratino. Kadre de la persekuto fare de la reĝimo de Saddam Hussein, miloj da aliaj partianoj same estis murditaj, kaj centmiloj fuĝis en ekzilon. Inter ili estis la grandajatolaho Mohamad Bakir al-Hakim, kiu fuĝis al Irano.
En 1982 la partia armea grupiĝo planis atencon kontraŭ Saddam Hussein. Post kiam la gvidantaro de Irako malkovris kaj kontraŭbatalis tiun planon, la gvidaj partianoj fuĝis al Irano. En 1983 serio da bombaj atencoj skuis la ĉefurbon de Kuvajto, Kuvajturbo. Celoj interalie estis la kontrolturo de la internacia flughaveno, industria areo, ministerioj kaj la ambasadoj de Usono kaj Francio. Tiuj atencoj atribuiĝis al la partio, samkiel la provo murdi la kuvajtan emiron ŝejĥo Jaber al-Ahmed al-Sabah. Celo estis saboti la kuvajtan politikon malfermiĝi al la okcidentaj ŝtatoj.
Nuna influo
Post la iraka milito de 2003 la partio revenis kiel politika forto en Irakon. Post kiam la partia ligo Unuiĝinta Iraka Alianco, poste renomita Nacia Iraka Alianco, en 2005 venkis la parlamentan baloton, la partiestro Ibrahim al-Ĝafari deklariĝis ĉefministro. Jam en aprilo 2006 lin tamen anstataŭigis la sampartiano Nuri al-Maliki.
Post konfliktoj inter la Supera Islama Iraka Konsilio kaj la sadristoj unuflanke kaj la Islama Daŭa-Partio aliflanke, la Daŭa-Partio en 2009 malmembriĝis el la Nacia Iraka Alianco kaj kreis la ligon Koalicio Jura Ŝtato. La nova koalicio kandidatis en la provincaj balotoj de 2009 kaj la parlamenta baloto de 2010.
Zibelo
Zibelo (Martes zibellina) estas specio de marteso, rabobesto kun konusforma kapo kaj grandaj oreloj; ĝi havas densan, delikatan, silksimilan, brilan flavbrunan ĝis nigrabrunan hararon; brustmakulo estas blanka ĝis oranĝa.
La zibelo sin trovas en la Malgranda Ŝing'an- kaj Ĉangbaj-montaroj de nordorienta Ĉinio kaj ankaŭ en Mongolio, Koreio kaj Rusio. Ĝi estas mezgranda kun svelta kaj mola korpo, kaj ĝi havas mallongajn kaj dikajn krurojn. Vintre ĝia hararo estas longa, densa, mola kaj brila, sed ĝia hararo en somero estas multe malpli longa ol tiu en vintro. Ĝia korpo longas 35-53 centimetrojn kaj ĝia vosto 1119 centimetrojn kaj ĝi pezas 740-1.810 gramojn en vintro.
La zibeloj loĝas en densaj pinglo-foliaj arbaroj kaj en tiuj de pinglo-foliaj kaj fal-foliaj arboj en mikso sur ebenajoj kaj en montaraj regionoj. Anstataŭ fosi truon, ili nestas en arbotruo, sub radikoj aŭ inter gruzoj. La arbotruo okupita de la zibelino kun ties idoj ordinare estas 3,5 metrojn for de la tersurfaco. Ĝenerale ili aktivadas en nokto. Sed kiam mankas al ili nutraĵoj, ili iras serĉi manĝaĵojn ankaŭ en tago. En frosta kaj neĝa tago ili malofte forlasas sian neston. La zibelo estas facilmova kaj lerta en arbogrimpado. Ĝi vivas surtere en ordinara tempo kaj grimpas sur arbon nur kiam ĝi ĉaskaptas sciuron aŭ fuĝas de sia malamiko. Ili manĝas ĉefe diversajn musojn kaj aliajn malgrandajn ronĝulojn, kelkfoje leporojn, tetraojn kaj birdetojn; somere ili manĝas ankaŭ insektojn. Krom la supre menciitaj nutraĵoj, ili manĝas ankaŭ pinosemojn kaj berojn. Zibeloj pariĝas inter junio kaj aŭgusto. Post kiam la bestino gravedas 253-297 tagojn, ĝi naskas 1-5 idojn. La ĵus naskita zibelido kun vosto tri centimetrojn longa pezas 30-35 gramojn kaj longas 11-12 centimetrojn. La zibelino-patrino mamnutras siajn idojn unu kaj duonan monatojn. La felo de zibelo estas tre valora pro la densa, mola kaj brila hararo.
Musteloj
Mustelo (Mustela) estas genro de malaltkruraj rabobestoj kun longa maldika korpo kaj tre valora felo.
Ne-mustela specio:
Ferenc Lőwy
LŐWY Ferenc (loevi) estis juddevena hungara teologo, studverkisto, tradukisto naskita en Körösladány la 19-a de januaro 1869 kaj mortinta en 1944 deportite.
Kariero
Lőwy Ferenc studis en Budapeŝto kaj Berlino teologion kaj filozofion, li doktoriĝis pri fiolozofio. Li estis rabeno en Nagyatád (1894-1903), ĉefrabeno status quo ante en Marosvásárhely.
Universitato de Hajnano
LA Universitato de Hajnano (Simpligita ĉina: 海南大学; Tradicia ĉina: 海南大學; Pinjino: Hǎinán Dàxué) estas kompleksa universitato fondita en la jaro 1988 en Hajkoŭo, Provinco Hajnano.
Historio
La originala Universitato de Hajnano estis fondita en la jaro 1983. Ĝi estis ŝlosila provinca universitato. Je la 14-a de aŭgusto de la jaro 2007 la Ministerio pri Edukado sankciis la kuniĝon de la Universitato de Tropika Agrikulturo de Suda Ĉinio (SCUTA) kaj Universitato de Hajnano, kiuj kuniĝis sub la nomo "Universitato de Hajnano".
Kampusoj
La Universitato de Hajnano konsistas je tri kampusoj. Ĝia tuta areo estas 741 akreoj.
Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo (Ostrava)
Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo apartenas inter novajn preĝejojn konstruitaj sur teritorio de urbo Ostrava. Ĝi troviĝas en urboparto Pustkovec.
1407 Lindelöf
1407 Lindelöf estas malgranda, hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo (Ostrava)
Kun konstruado komencis poruba paroĥestro Josef Gazda aŭtune de la jaro 1997 kaj je unu jaro pli poste, la 6-a de decembro 1998, la preĝejo estis solene konsekrita de episkopo František Lobkowicz. La preĝejo estis unue filia preĝejo de paroĥo Ostrava-Poruba, sed ekde la 1-a de januaro 2007, kiam estis establita memstara paroĥo en Pustkovec, ĝi fariĝis paroĥa preĝejo.
El laborejo de lignogravuristo Josef Staněk el Bučovice devenas plimulto de la internaj ekipaĵoj de la preĝejo: statuo de Dipatrino, reliefo de sanktaj Cirilo kaj Metodo, Krucvojo, reliefo super la altaro bildiganta oferadon de Izako, sedeso kun reliefo de anonco de Sinjoro, eternan lumon super tabernaklo bildiganta brulantan arbedon de Moseo, procesian krucon, teniloj por kandeloj kaj Paska kandelo, kovrilo sur baptujo kun statuo de sankta Johano la Baptisto kaj demetigan tablon por liturgiaj ujoj.
Sonorilojn produktis en la jaro 1998 Josef Tkadlec el Halenkov. La plej granda sonorilo nomiĝas sankta Cirilo kaj ĝiu pezas 220 kg, la meza sonorilo estas sankta Silvio kun pezo 150 kg kaj la lasta sonorilo estis nomita sankta Metodo kaj tiu pezas 100 kg. Ili estas lokigitaj en 24 metroj alta turo, kiu estas netradicie lokigita apud la preĝejo.
Hans Georg Link
Hans Georg Link (ofte nomata Juan Jorge Link) estis svisgermana montgrimpisto kiu kvinfoje surgrimpis Akonkagvon de 1936 ĝis 1944, kaj per tio tiutempe atingis signifan publikan atenton en Sudameriko. Dum sia unua surgrimpo de Akonkagvo en 1936 Link trafis la mortintan sidantan korpon aspektantan kvazaŭ statuo, de la aŭstra montgrimpisto Hans (Juan) Stepanek, kiu dek jarojn antaŭe, estis pereinta dum provo surgrimpi tiun danĝeran monton. La franca edzino Adrienne Bance de Hans Georg Link estas la unua virino kiu atingis la montsupron de Akonkagvo en 1940. Ili ambaŭ pereis dum sia lasta provo en februaro 1944 kun la germanaj montgrimpistoj Walter Schiller kaj Albert Kneil. Aldoninde estas ke akompanis Adriennne-on ŝia hundo Fifi, unua hundo surgrimpinta Akonkagvon en 1940, kiu ankaŭ pereis kun sia mastrino en 1944.
Miklós Hosszú
Miklós Hosszú [miklOŝ hosU], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hosszú Miklós estis hungara matematikisto, profesoro.
Amitabha
Amitabha urbsinterdictensis estas antikva birdospecio el Meza Eoceno (proksimume el antaŭ 50 milionoj da jaroj) en Nordameriko. Oni trovis nur unu specimenon ĝis nun. Bonnie Gulas-Wrobleski kaj Anton Wrobleski priskribis kaj nomigis ĝin en 2002.
Miklós Hosszú
Biografio
Miklós Hosszú frekventis kalvinanan gimnazion en Csurgó, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Eötvös Loránd en 1951. Ekde 1950 li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Post siaj studoj li instruis en Universitato de Miskolc (ankaŭ universitata institutestro), kie en 1963 li estis nomumita docento, en 1965 universitata profesoro. En 1957 li kandidatiĝis, en 1958 li doktoriĝis en Universitato Kossuth Lajos, en 1964 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. Inter 1972 kaj 1980 li instruis en kampuso de agrara universitato en Gödöllő. Li multe okupiĝis pri funkcio (matematiko) kaj komputilaj programoj. En 1954 li ricevis premion.
Siruela
Siruela estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas siroleños. La censita populacio en 2008 estis de 2.191 loĝantoj.
NGC 92
NGC 92 (aliaj indikoj — PGC 1388, ESO 194-12, AM 0018-485) estas galaksio en konstelacio Fenikso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Siruela
Situo
Siruela estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro nome komarko La Siberia, je altitudo de 519 m; je 192 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 132 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 202 km².
Historio
Tomboŝtono de la epoko de tartesoj pruvas antikvecon de la setlejo. Same pri la epoko de romianoj kaj araboj. Pri la kristana epoko oni supozas, ke temas pri vilaĝeto reloĝata ekde Puebla de Alcocer aŭ konektita kun la kerno de templanoj de Capilla. Ekde la 14a jarcento estis multaj konflikotj inter la diversaj senjoroj de la vilaĝo inklude Grafo de Siruela; tio okazis ĝis la lastaj juraj konfliktoj pri la posedo de la komunaj anzinaroj okazintaj dum la 20a jarcento. Historie la vivo de la vilaĝo rilatis al la disvolvigo de la brutobredado kaj de ties organizo por brutomigrado nome Mesta kies kunvenoj okazis en Siruela.
Golden Dawn
La Hermetika Ordeno de la Ora Tagiĝo (Hermetic Order of the Golden Dawn, Ordo Hermeticus Aurorae Aureae), pli ofte la Ora Tagiĝo (Golden Dawn, Aŭrora Aurea), estis sekreta societo dediĉita al la studo kaj praktiko de la agadoj de okulto, metafiziko kaj paranormaleco dum la malfruaj 19-a kaj fruaj 20-a jarcentoj. Konata kiel magia ordeno, la Hermetika Ordeno de la Ora Tagiĝo estis aktiva en Britio kaj enfokusigis siajn praktikojn sur teŭrgio kaj spirita evoluo. Multaj aktualaj konceptoj de rito kaj magio kiuj estas en la centro de nuntempaj tradicioj, kiel ekzemple Viko kaj Thelema (/θəˈliːmə/), estis inspiritaj de la Ora Tagiĝo, kiu iĝis unu el la plej grandaj ununuraj influoj sur la okcidenta okultismo de la 20-a jarcento.
La tri fondintoj, William Robert Woodman, William Wynn Westcott kaj Samuel Liddell Mathers, estis Framasonoj. Westcott ŝajnas estinti la komenca mova forto malantaŭ la establado de la Ora Tagiĝo.
La Ora Tagiĝo-sistemo estis bazita sur hierarkio kaj inico, simila al framasona loĝio; tamen, virinoj estis allasitaj sur egala bazo kun viroj. La "Golden Dawn" estis la unua el tri ordoj, kvankam ĉiuj tri ofte estas kolektive referitaj kiel la "Golden Dawn". La Unua Ordo instruis esoteran filozofion bazitan sur la Hermetika Kabalo kaj persona evoluo per studo kaj konscio pri la kvar klasikaj elementoj, same kiel la fundamentoj de astrologio, aŭgurado, kaj geomancio. La Dua aŭ Interna Ordo, la Rosae Rubeae et Aureae Crucis, instruis magion, inkluzive de "astra vojaĝado" kaj alĥemio. La Tria Ordo estis tiu de la sekretaj ĉefoj, kiuj laŭdire estis tre lertaj; ili supozeble direktis la agadojn de la pli malaltaj du ordoj per spirita komunikado kun la ĉefoj de la Dua Ordo.
Valaĥio (Rumanio)
Princlando Valaĥio
En Valaĥio estis fondita la Princlando Valaĥio komence de la 14-a jarcento fare de Basarab la 1-a, post ribelo kontraŭ Karolo la 1-a de Hungario. En 1859, Valaĥio unuiĝis kun Moldavio por formi la regnon de la Unuiĝintaj Princlandoj, kiu adoptis la nomon Rumanio en 1866 kaj oficiale iĝis la Reĝlando de Rumanio en 1881.
Rotoro
Rotoro estas la rotacianta (rivoluanta) parto de maŝino, ekz. en elektromotoro, pumpilo aŭ ĉe helikoptero. La nerotacianta (fiksa) parto de maŝino estas statoro.
Pri elektraj maŝinoj, la rotoro povas esti farita per daŭraj magnetoj aŭ elektromagnetoj.
Okaze de helikoptera rotoro, oni parolas pri (rotoraj) aloj. La alohavan ŝraŭbforman aparaton, kiu antaŭenpelas la aviadilon, oni nomas helico.
Toledo (Filipinoj)
Toledo, - Lungsod ng Toledo - estas kvaraklasa komponenta urbego, ankaŭ havenurbo en Filipinoj, en insulo Cebu, en provinco Cebuo. Toledo havas 38 distriktojn. Patrono de la havenurbo estas Johano de Sahagun kaj lia festotago estas festata ĉiun 12-an de junio.
Historio
Toledo pli frue estis vilaĝo Hinulavan. La oficial fondo okazis en 1861. Inter 1942-1945 japanoj regis, pli frue usonanoj, la plej frue hispanoj. En 1960 Toledo ricevis la titolon urbo kaj en la 1980-aj jaroj atingis la internacian kriterion urbego (pli granda, ol cent mil). Post la kanonizado en 2012 la martiro Pedro Calungsod (1672) iĝis la unua preĝejo nomata laŭ la dua filipina sanktulo.
Ekonomio
Toledo estas grava minurbo, krome la haveno faras grandan trafikon, sekve enspezojn.
Religio
En Toledo la romkatolikismo estas la superrega religio.
Trafiko
Toledo havas trairan ĉefvojon laŭ la marbordo, krome estas alia ĉefvojo al la alia (orienta) marbordo de la insulo.
Vidindaĵoj
En ekstera distrikto oni grimpadas sur kalkŝtonaj klifoj.
Louky (Karviná)
Louky (Lonkau, Łąki nad Olzą) estas urboparto de urbo Karviná (Ĉeĥio). Ĝi troviĝas en sudo de Karviná. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/67. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 138 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Louky situas en katastra teritorio Louky nad Olší kun areo 9,89 km².
Cliț
Cliț [klic] (hungare: Csűrfalva) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 221 loĝantojn (rumanoj); en 1992 276 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1554. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Băbeni.
Cliț situas ĉe kurbiĝo de rivero Someș, kontraŭaflanke de Băbeni. Por iri tien necesas uzi la ponton de la nacia vojo DN1H ĉe Ciocmani, 5 km okcidente.
1728
En la jaro 1728 post Kristo okazis, interalie:
Kompleta mezlernejo
Mezlernejoj, kiuj kune instruas ĉiujn lernantojn de sama aĝo post la elementa lernejo, do ne diferencigas laŭ dezirata posta profesio aŭ studado kaj ne grupigas la lernantojn laŭ kapabloj en diversaj tipoj de mezlernejo (baza mezlernejo, teknikumo, gimnazio...), oni nomas universala, integrita aŭ kompleta mezlernejo. Tia kuna instruado de ĉiuj samaĝaj lernantoj helpas al la malpli kleraj lernantoj kaj bremsas la plej klerajn - tial la sistemo estas pedagogie tre disputata, havas fervorajn subtenantojn kaj fervorajn kritikantojn.
Ekzemplo de kompletaj mezlernejoj estas la Gesamtschulen en Germanio.
Principe, en kompleta mezlernejo ĉiuj lernantoj faras la samajn lernejofinajn ekzamenojn, kiuj eblas en la diferencigita lerneja sistemo: post sukceso de la fina ekzameno de baza mezlernejo (ekzemple fine de la 9-a lerneja jaro) eblas eklerni metion aŭ (se la rezultoj tre bonas) resti en la kompleta mezlernejo, post sukceso de la fina ekzameno de teknikumo (ekzemple post la 10-a lerneja jaro) eblas eklerni administran aŭ teknikan profesion aŭ (se la rezultoj tre bonas) resti en la kompleta mezlernejo por alstrebi la finan ekzamenon de gimnazio, kiu ebligos je studado en altlernejo, ekzemple en universitato.
Johan August Wahlberg
Johan August Wahlberg (9a de oktobro 1810 Lagklarebäck, Svedio - 6a de marto 1856 Lago Ngami, Beĉuanalando) estis sveda naturalisto kaj esploristo.
Wahlberg ekstudis kemion ĉe la Universitato de Upsalo en 1829, kaj poste forstadon, agronomion kaj naturan sciencon, gradiĝante el la Sveda Forstada Instituto en 1834. En 1832 li kuniĝis al Profesoro Carl Henrik Boheman, fama entomologo, dum kolekta veturado al Norvegio. En 1833 kaj 1834 li veturadis en Svedio kaj Germanio pri forstadaj priserĉadaj projektoj.
Li estas rememorata en la Valberga aglo Aquila wahlbergi (Sundevall 1851), la Valberga mielindikanto Prodotiscus regulus (Sundevall 1850), la Valberga kormorano Phalacrocorax neglectus, la Valberga fruktovesperto Epomophorus wahlbergi, la rano Arthroleptis wahlbergii Smith, 1849, kaj la arbo Entada wahlbergi.