cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brahmia skribmaniero
Brahmia, aŭ Brama, estas la moderna nomo de skribmaniero de antikva Hindio. La Brahmia skribmaniero aperis kiel tute disvolvigita universala en Suda Azio almenaŭ ĉirkaŭ la 3-a jarcento a.K., kaj estas antaŭaĵo de ĉiuj el la skribmanieroj kiuj estis uzataj en Suda Azio kun la escepto de la Indusa skribmaniero de la tria jarmilo a.K., la Ĥaroŝti skribmaniero, kiu originiĝis en tio kio estas nuntempe nordokcidenta Pakistano en la kvara aŭ eble en la kvina jarcento a.K., la Pers-Arabaj skribmanieroj ekde la mezepokaj periodoj, kaj la Latinaj skribmanieroj de la moderna periodo. Ties posteuloj, la Brahmiaj skribmanieroj, plue estas uzataj nuntempe ne nur en Suda Azio, sed ankaŭ en Sudorienta Azio. Brahmia estas abugido kiu uzas sistemon de diakritaj markiloj por asociigi vokalojn al la konsonantaj simboloj.
9021 Fagus
9021 Fagus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nezdenice
Nezdenice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Uherské Hradiště, sur sudorienta terangulo de Moravia Slovakio sur dislimejo de Blankaj Karpatoj kaj Vizovica montetaro. Ĝi etendiĝas sur ambaŭ bordoj de rivero Olšava, laŭlonge laŭ ŝoseo II/495, 8 km oriente de urbo Uherský Brod kaj 5 km sudokcidente de urbo Bojkovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1374.
Folkloro
Same kiel en aliaj vilaĝoj en Moraia Slovakio ankaŭ en antaŭmilita Nezdanice ekzistis vico da kutimoj, kiuj pro sia ĉiujara tradicio buntigis la vivon de lokaj loĝantoj. Inter tiuj ĉi kutimoj, kiuj pase de la tempo, nur de kelkaj esceptoj, komenciĝis perdiĝi, apartenis ekzemple nupto en Nezdenice. Ĝi daŭris unu semajnon, dum kio oni kunvokis al ĝi duono de la vilaĝo. Estis kunvokitaj kuzoj kaj kuzinoj ĝis la tria genuo kaj por festenigi ilin oni aĉetis bovinon kaj mortigis porkon. Plu oni bakis kvanto de buĥtoj kaj nupta kuko, por kiu estis bezona faruno kiel por ses panbuloj. Por ekigi la kukojn oni kunvokis ĉiujn maljunajn mastrumantinojn, kiuj miksis la paston dancante kaj kantante. Formon por baki proprumis sole du familioj en la vilaĝo kaj ĝia enmeto en la fornon estis akompanata de granda ĝojkriado. Bakinte la kuko ornamiĝis kaj post nupta festeno oni transportadis ĝin de la fianĉino al la fianĉo. Lunde antaŭ la ceremonio la fianĉo sendis senditarojn al gekonatoj, por ke ili venu al la festeno, dum kio invitita muziko ludis jam de matenaj horoj. Marde estis daŭrigado ĉe la fianĉino kaj merkrede preparoj al transveturigado de vestoj. Ĵaŭde oni veturis la vestojn de la fianĉino al la fianĉo.
Al pluaj pereintaj kutimoj apartenas solenoj de morta dimanĉo, dum kiu knabinoj ĝis dek kvin jaroj hakis en arbaro pinan arbeton, ornamis ĝin per sanktaj bildetoj kaj komune kun ĝi iradis domo de domo kantante tradiciajn kanterojn. La mastrumantinoj poste dotis la knabinojn plej ofte per ovoj, mono kaj pano. Ankaŭ vespero en la sankta Nikolao okazis en absolute alia spirito ol kia estas kutima en la hodiaŭaj tagoj. Solenoj estis gajaj kaj laŭtaj. En marŝantaro kun muzika akompanantaro, krom la konata diablo kaj anĝelo, ĉeestis la morto, husaroj, kamenpurigistoj, ĉarlatanoj, ursoj, ĉasistoj, ekzekutistoj kaj aliaj. Ankaŭ ĉiujara kermesa maskerada marŝantaro estis tre ŝanĝita. Devene adiaŭo kun la kermeso daŭris tri tagoj. Dimanĉe antaŭ patrolado de maskoj oni elektis junan kaj maljunan ĉefulon, kiuj reprezentis junularon de la vilaĝo zorgante pri tio, ke estu ordo en gastejo kaj la preĝejo. La patrolado de maskoj, inter kiuj ne mankis uniformita servisto, judo kaj komercisto, okazis lunde kaj marde 6 semajnoj antaŭ Pasko. Frunte de la marŝantaro, al kiu aliĝis ankaŭ knabinoj kaj knaboj el la tuta vilaĝo, paŝis popolkostumitaj junuloj kun rajto (tion hodiaŭ reprezentas ligna mano) kaj harmoniko. Oni haltis domo de domo, la junuloj enpaŝis en la ĉambron, kie ili kreis rondon kaj ekis en gajan dancon kun lignaj sabroj. Por la kolektita mono oni aranĝis muzikon. La ordon denove tenis la ĉefuloj kaj kiu ne obeis ilin, estis pagita pro la rajto. Hodiaŭ la maskeradoj frunte kun muziko kaj popolkostumitaj sinjoroj trairadas tra la vilaĝo sole en ununura tago, do sabate. La loĝantojn bonvenigas la marŝantaron antaŭ siaj domoj kaj ili gastigas la gajan socion per slivovico, ili donas buĥtojn, kukojn, gracojn aŭ aliajn refreŝigaĵon. La vespera amuzo okazas sub patroneco de iu el lokaj societoj kaj ties parto estas tombolo kaj proklamado de la plej bona masko. Neapartigenbla tradicio, kiu estis forgesita kaj denove enpraktikigita en la jaro 1962, estas sepultigado de baso. La periodo de gajeco, amuzoj kaj nuptoj en la pasinteco finis marde vespere antaŭ cindra merkredo. Denove estis aranĝita muziko, dum kiu la junularo povis resti sole ĝis la naŭa horo, la resto de la amuzo ĝis noktomezo poste apartenis al edziĝintoj.
NGC 7103
NGC 7103 (aliaj indikoj — ESO 531-15, NPM1G -22.0349, AM 2137-225, PGC 67124) estas galaksio en konstelacio Kaprikorno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Attila László (patro)
LÁSZLÓ Attila [la:slo:] estas rumania hungara instruisto, ĥorestro, komponisto. Li naskiĝis en Cristuru Secuiesc la 28-an de majo 1933. Li estas la patro de aktoro Attila László.
Henry de Lesquen
Henry DE LESQUEN (naskiĝis la 1-an de januaro 1949 en Port-Lyautey, estas franca politikisto, funkciulo kaj ĵurnalisto (direktoro de radielsendejo, Radio Courtoisie). Li estas klasita ene de dekstra ekstremismo. Fine de 2015, li anoncis sian kandidatiĝon al la Prezidenta balotado de 2017. Ekde tiam, li faris multajn skandalajn deklarojn proksimajn al la rasismo, kiuj havigis al li kaj kritikojn kaj elstarecon.
Humanisma minusklo
Humanisma minusklo aŭ humanisma skribmaniero estas manskribmaniero aŭ stilo de skribmaniero kiu estis inventita en religiaj etosoj en Italio, en la komenco de la 15-a jarcento. "Malmultaj periodoj en la historio de Okcidento produktis skribmanieron de tiel granda beleco", notis la artohistoriisto Millard Meiss. Tiu nova skribmaniero estis bazita sur la Karolida minuskla skribo, kiun la renesancaj humanistoj, obseditaj kun la revivigo de antikveco kaj sia rolo kiel ties heredantoj, miskomprenis kiel propra de la Antikva Romo.
La humanisma minusklo estis konektita al la humanisma enhavo de tekstoj por kiuj ĝi estis la taŭga rimedo. Kontraste, la tekstoj de la 15-a jarcento de profesia intereso en la fakoj de juro, medicino, kaj tradicia Tomisma filozofio ankoraŭ instruataj en la universitatoj cirkulis en Gotikaj literoj, dum la literaturo en naciaj lingvoj havis siajn proprajn, apartajn, distingajn tradiciojn.
Lawrence A. Molnar
Lawrence A. MOLNAR (naskiĝinta en 1959 en Bufalo, Nov-Jorkio) estas usona astronomo.
En 1980, li ricevis licencion pri astronomio de la Universitato de Miĉigano sekvita de magistron de arto kaj Ph.D. de la Universitato Harvard en 1980 kaj 1985. Post esti laborinta ĉe la Centro Harvard-Smithsonian por Astrofiziko, li fariĝis profesoro helpanto ĉe la Universitato de Iovao. De 1998, li estas profesoro ĉe la Kolegio Calvin.
En 2017, li asertis esti antaǔkalkulinta la eksplodon de la duopa stelo KIC 9832227 por 2022.
La asteroido 8245 Molnar estis nomita en lia honoro. .
Lajos Palágyi (aktoro)
Lajos Palágyi [lajoŝ palAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palágyi Lajos estis hungara aktoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis Penyácska. Lajos Palágyi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Bán (nuntempa Bánovce nad Bebravou en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Noktardeoj
La noktardeoj estas mezgrandaj ardeoj de la genroj Nycticorax, Nyctanassa kaj Gorsachius. La genra nomo Nycticorax devenas el la grekaj vortoj por “nokta korako” kaj aludas al la tre noktulaj manĝokutimoj de tiu grupo de birdoj, kaj al la kvaka korakeca alvoko de la plej bone konata specio, nome la Noktardeo.
Lajos Palágyi (aktoro)
Biografio
Lajos Palágyi post bazlernejo iĝis lignaĵisto kaj aliĝis al la socialdemokratoj. Li estis amatora aktoro en aranĝaĵo kun sukceso, tial li lernis en privata aktorlernejo de Zoltán Horváth (aktoro), poste li debutis en Vác en 1895. En la sekvaj jaroj li estis membro de pluraj teatraj trupoj, ekzemple de Ignác Krecsányi kaj Lajos Makó. Inter 1907 kaj 1920 li estis teatrestro de Nacia Teatro (Miskolc), poste de Nacia Teatro (Szeged) 3 jarojn. En 1925 li aliĝis al Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li restis ĝis sia morto.
Santorso
Santorso estas komunumo de Italio.
Lajos Palágyi (aktoro)
Biografio
Li edziĝis trifoje.
Noktardeoj
Tiele en Eŭropo, Noktardeo estas ofte uzata por aludi al la Eŭropa aŭ Nigrakrona noktardeo, ĉar ĝi estas la ununura membro de la genro en tiu kontinento.
NGC 7104
NGC 7104 (aliaj indikoj — ESO 531-18, NPM1G -22.0351, AM 2137-225, PGC 67137) estas galaksio en konstelacio Kaprikorno.
Noktardeoj
Priskribo
Plenkreskuloj havas mallongajn kolojn, relative mallongajn krurojn kaj fortikajn korpojn kun ĉefe bruna aŭ griza plumaro, kaj en plejaj nigra krono. Junuloj estas brunaj, makulece je blanka, kaj estas tre simila unu de la alia nuna specio. Almenaŭ kelkaj el la formortintaj taksonoj el la Maskarenoj ŝajne plutenis tiun junulan plumaron en plenkreskuloj.
NGC 7104
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Noktardeoj
Priskribo
Noktardeoj nestumas sole aŭ en kolonioj nome en platformoj el bastonetoj en grupo de arboj, aŭ surgrunde en protektitaj lokoj kiaj ĉe insuloj aŭ kareksejoj. La ino demetas 3-8 ovojn.
Ili staras ĉe la akvobordo, kaj atendas gvatante predon, ĉefe nokte. Ili manĝas ĉefe malgrandajn fiŝojn, krustulojn, ranojn, akvajn insektojn, kaj malgrandajn mamulojn. Dumtage ili ripozas en arboj aŭ inter arbustoj.
Konferencoj de Gestapo-NKVD
Konferencoj de Gestapo-NKVD – serio de konferencoj inter Gestapo kaj NKVD en la jaroj 1939–1941, kies celo estis interŝanĝo de informoj kaj spertoj pri kontraŭbatalo de la Pola Rezistomovado, ekstermo de pola intelektularo kaj elito de gvidantoj sur enkorpigitaj teritorioj al Nazia Germanio kaj en Sovetunio post la soveta invado en Pollandon.
Komencoj de kunlaboro
Post subskribo de la pakto Ribbentrop-Molotov en 1939 kaj la komuna invado de Germanio kaj Sovetunio, Pollando estis dispartigita al du partoj. En Bresto apud Okcidenta Bugo la 23-an de septembro 1939 okazis komuna germana-soveta parado okaze de la venko super Pollando. La 28-an de septembro 1939 estis subskribita en Moskvo traktato pri ŝtatlimoj kaj amikeco inter Nazia Germanio kun Sovetunio, en kiu oni faris la kvaran dispartigon de Pollando. Landlimoj estis fiksitaj laŭlonge de la riveroj San, Okcidenta Bugo, Narevo kaj Pisa. Sekreta aldona protokolo al la traktato antaŭvidis kunlaboron de Gestapo kaj NKVD por kontraŭbatali polajn porsendependecajn organizaĵojn dirante: ''Ambaŭ flankoj ne toleros sur siaj teritorioj ajnan polan propagandon, kiu koncernas la duan flankon. Ili subpremos en siaj teritorioj ĉiajn ĝermojn de tia propagando kaj informos sin reciproke rilate al adekvataj rimedoj tiucele''. Tio estis fundamento al reciproka kunlaboro de polico kaj sekurecaj fortoj de ambaŭ okupantoj, alprenante formon de kvar temaj konferencoj, kiuj okazis en la jaroj 1939–1941 en Bresto, Przemyśl, Zakopane kaj Krakovo.
Historio de kunlaboro
Informo de Tadeusz Komorowski – komandanto de Krakova-Silezia Areo de la Asocio de Armita Batalado:
Marte 1940 mia stabo ricevis informon, ke al Krakovo alvenis speciala komisiono de NKVD por interkonsenti kun Gestapo komunajn agojn kontraŭ la pola subtera movado (...) La kunsidoj daŭris kelke da semajnoj.
Germanaj naciaj socialistoj kunlaboris kun soveta NKVD pri ekstermado de la pola nacio. Pinto de ilia kunlaboro estis komunaj konferencoj de Gestapo kaj NKVD.
La dua konferenco okazis fine de novembro 1939 en Przemyśl, kie temaro estis plivastigita pri problemo de interŝanĝo de polaj militkaptitoj kaj metodoj de likvido de la pola loĝantaro. Dum tiu ĉi konferenco ordone de Stalin oni transdonis al Hitler i.a. 150 germanajn komunistojn.
Laŭvica konferenco okazis en Zakopane, kiu estis okupita la 2-an de septempro 1939 de slovakaj trupoj, kaj nur la 27-an de novembro 1939 oficiale transdonita al germanoj. La 20-an de februaro 1940 en vilaoj de Zakopane „Pan Tadeusz” kaj „Telimena” komenciĝis la tria metodika konferenco NKVD-Gestapo. Laŭ kelkiuj fontoj komence de februro 1940 okazis sekreta renkonto de Heinrich Himmler kaj Lavrentij Berija en ĉasista palaceto de Hermann Göring en Romincka Arbaro, kie oni parolis pri ekstermo de la pola socio kaj kontraŭbatalo de la Pola Rezistomovado. Komunajn ekstermajn planoj oni faris ĝis la 4-a de aprilo 1940. Marte 1940 laŭvica subkonferenco okazis en Krakovo.
George Watson el Universitato de Kembriĝo opinias, ke la sorto de polaj oficiroj en soveta mallibero estis decidita dum la komunaj konferencoj de NKVD kaj Gestapo. Grandan signifon al la konferencoj atribuas ankaŭ Robert Conquest en la prilaboraĵo Stalin: Breaker of Nations.
Béla Mihályffy
Béla Mihályffy [mihAjfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mihályffy Béla estis hungara aktoro, teatrestro, juristo. Lia origina familia nomo estis Mihályfi, lia patro estis Károly Mihályfi.
Béla Mihályfi, naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Mihályffy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Ĝis la 1-a mondmilito li laboris en la ĉefurba municipa administracio, poste li batalis en la milito. En 1918 li eklernis en Reĝa Teatra Lernejo, sed post monatoj li jam en provinco estis aktoro, ekde 1919 en Budapeŝto. Inter 1920 kaj 1935 li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto), poste al Teatro Belvárosi (1935-1937) kaj Teatro Magyar (1939–1941). Li estis teatrestro de Nacia Teatro (Kolozsvár) inter 1942–1944. Pli frue li partoprenis en forigadoj de judaj aktoroj, tial depost 1945 li ne povis esti aktoro.
Dénes Kemény (politikisto)
Barono Dénes Kemény [dEneŝ kemEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kemény Dénes estis hungara politikisto, subministro. Lia nobela antaŭnomo estis magyargyerőmonostori. Lia plej konata filo estis Gábor Kemény.
Dénes Kemény naskiĝis en 1803 en Transilvanio en Csekelaka (nuntempa Cecălaca en Rumanio). Li mortis la 1849 en Buda.
Trikotemnomacoj
La trikotemnomacoj (Trichotemnomataceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo jungermanialoj (Jungermanniales). Ĝi enhavas ununuran genron (trikotemnomo) kaj ununuran specion.
Dénes Kemény (politikisto)
Biografio
Dénes Kemény lernis juron, en 1822 li komencis labori en juĝejo, kie li okupiĝis pri historio. En la 1830-aj jaroj li komencis politikadi, dume li estis titulara notario. En 1834 li partoprenis en laboro de parlamento de Transilvanio. Post 3 jaroj li iĝis gvidanto de la opozicio. Dum Hungara revolucio de 1848 li estis subministro en Kabineto Batthyány, poste membro en Tutlanda Patrujdefenda Komisiono. Li havis edzinon, kiu naskis 8 gefilojn.
Montmorillon
Montmorillon estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montmorillonnais.
Trikotemnomacoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (12 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (12 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Ödön Faragó
Ödön Faragó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Faragó Ödön estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis Frank. Ödön Faragó naskiĝis la  en Dunaadony, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ödön Faragó devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Reĝa Teatra Lernejo en 1896. Post siaj studoj li aliĝis al trupo en Nyíregyháza, poste li havis rolojn ekzemple en Szeged (1897, 1903–1905), Debrecen (1901), Teatro Magyar (1902), Népopera (1913). Intertempe li estis reĝisoro en Hungara Teatro en Kassa (1905-1910), ĉefreĝisoro en Kolozsvár (1910-1913). En Kolozsvár li funkciigis ankaŭ aktorlernejon kaj li studvojaĝis al Vieno, Prago, Munkeno, Berlino. Ekde 1913 li estis teatrestro de Nacia Teatro (Kassa), sed depost Traktato de Trianon li laboris jam en Ĉeĥoslovakio, kie la hungaraj teatroj ricevis malpli da subvencioj, ol la slovakaj. En la teatra jaro 1926 li estis teatrestro de Nacia Teatro (Szeged), poste li venis al la ĉefurbo, kie li estis aktoro preskaŭ en ĉiuj teatroj. Ekde 1941 li ne povis aperi sur scenejo pro la kontraŭjudaj leĝoj. Ekde 1945 ĝis sia morto li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto).
En 1917 li edziĝis, post 8 jaroj li eksedziĝis.
Saonara
Saonara estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
NGC 7105
NGC 7105 (aliaj indikoj — MCG -2-55-1, PGC 67181) estas galaksio en konstelacio Kaprikorno.
Laikismo
Laikismo estas la kultura-filozofia termino kun kiu identiĝas, sub la sociologia kaj politika profilo la nekredado: la du terminoj, do, substance reciprokiĝas, sed la unua kovras aspektojn soci-politikajn, la dua la aspektojn filozofian kaj etikan. Katolikoj aplikas tiun terminon al radikalismo kontraŭklerikala kaj ofte kontraŭreligia celanta elimini ĉiujn influojn de la religio katolika kaj de katolikoj partie aŭ kulture asociiĝintaj sur la socio kvazaŭ ili ne rajtus esti egalaj al ĉiuj individuoj kaj asocioj en la ŝtato: foje laikismo batalas privilegiojn kiuj tiaj ne estas. Temas, do, en ĉiu kazo determini la naturon de la supozita “privilegio. Estas laikistoj la reĝimo komunista kaj tiu nazia kaj diversaj diktaturoj,
6073 Tähtiseuraursa
6073 Tähtiseuraursa estas malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Laikismo
Per la termino laiko (koresponda al laikeco), kiu origine indikadis la kristanajn fidelulojn ne apartenentajn al kategorio de la ordinitoj, oni indikas ankaŭ personon kiu deziras kaj provas realigi sendependon de la politikaj kaj ŝtataj organismoj el ĉiuspeca influo de la religio: ĉiaspekte la laikecoj pluras preskaŭ kiel pluras la signifoj de “laiko” ĉar ili etendiĝas el la akcepto kaj protekto de la eklezio ĝis la volo ĝin malaperigi.
6073 Tähtiseuraursa
Ĝi estas en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Tähtiseuraursa estas finna vorto por Astro Societo Ursa. Ursa estas ne-profitcela organizaĵo de fondita de Yrjö Väisälä en 1921, kaj kiu kreskis por iĝi unu el plej grandaj astronomia societo en Eŭropo kun pli ol 19 000 anoj en 2021.
Laikismo
La signifo, politika kiu iom post iom fariĝis kultura, de “laiko” kiel “nereligia” komenciĝis kun la klerismo kaj intensiĝis kun la franca revolucio dum en la 19-a jarcento, ĝi ricevis konotacion de “malreligia aŭ senreligia”. Guste tiu lasta sinteno, praktika aŭ filozofia, kutime kvalifikas laikismon.
Oni parolas pri laikismo, pliprecize pri laikismoj, kiam ĝi celas redukti religion al privata afero kiu ne povu influi kaj ofte superi pere de la nombro de siaj adherantoj en la gvido de la ŝtato kaj en la propono kaj aprobo de leĝoj kiuj elfontus el la religio kaj ne el la racio aŭ civila komuna konscienco, dum por la eklezioj ili estus postulojn de la natura morala leĝo.
La termino “Laikismo, kaj do “laikisto”, malplaĉas al iuj flankoj de subtenantoj de la radikala laikeco de la ŝtataj institucioj kaj emas kunfandiĝi la karakterizojn de laikismo kun tiuj de laikeco, al kiu ĝenerale adheras ankaŭ ekleziaj pensuloj per ĝusta laikeco fontanta en la sama konceptado pri “laiko”. (Vidu Katolikaj socialaj enciklikoj).
La voĉo “laikismo”, konsiderata kiel teoria politika orientiĝo, havas inter siaj antaŭkondiĉoj la Sekularigo de la civila vivo, nome la malaperiĝo de la religiaj faktoroj el ĉio kio ne apartenas propre al religio. Siavice la realigo de laikismo en la socio kutime implicas la iompostioman kadukiĝon de la graveco de la religia kredo en la socio mem. Tamen laikismo kaj sekularigo estas malsamaj konceptoj kaj ne necese ligitaj per rilatoj de kaŭzo-efiko aŭ de reciproka validiĝo.
Troviĝas ankaŭ kategorio de laikoj devotaj nome homoj, ofte intelektuloj, kiuj konfesas laikecon sed rekonas la utilon de la tradicia influo de kristanismo en la socio, kaj la kulturan kaj socian alportojn de Kristanismo.
Laikismo kaj religio
(Ĉar laikismo koncernas, sociologia fenomeno preskaŭ ekskluzive de okcidentaj landoj, aŭ de la landoj loĝataj de la kristanaj komunumoj, la atento de tiu artikolo estas adresita al la rilatoj de laikismo kun la filozofia penso de la kristana laikeco).
La plejgranda parto de la katolikaj kritikoj direktitaj al tiu kiu estas nomata “laikismo” dependas el la fakto ke ofte laikeco ricevas la fizionomion de “ostracismo” kaj Kontraŭklerikalismo por la religiaj institucioj, ankaŭ se principe laikisto akceptas la ĉeeston, en la ŝtata teritorio, de religiaj institucioj ekskludante principe nur la altrudon de leĝoj tipe de la religia moralo. Ĉi-teme oni ne distingas kun sufiĉa juĝolibereco la doktrinojn de la religioj el la libera propono kaj politika kaj socia agado de la civitanaj fideluloj, partie organizitaj.
Ankaŭ la absoluta principo kaj la provo redukti la religion al “privata afero” ricevas noton de “laikismo” ĉar tiu celas limigi la civilajn rajtojn de civitanoj kaj la socian dimension de ilia kredo. Cetere, se temas pri Katolikoj, eĉ mem distanciĝas el la koncepto pri “teokratia ŝtato” kiel aperas en la senfinaj Dokumentoj de la Katolika Eklezio kaj aparte de la socialaj enciklikoj.
Laikismo kaj laikeco
Kiel aludite, fakte, ne jam estis trovita “komunan” pozicion pri la distingo inter la du terminoj “laiko kaj laikisto” (laikeco kaj laikismo), en la publika debato. Pri tiu ne akirita akordo oni konstatas vidpunktojn malsamajn pri la signifo de tiuj terminoj eĉ en vortaroj. Oni tie kaj tie konstatas ke la sufiksoj “ismo” kaj “isto” foje liveras negativan konotacion se ne ofendan; pro tio la nekredantoj riproĉas la kredantojn pri provo konservi por si mem la kvaliton de “laikoj”, kaj utiligi por la aliaj malakcepteblan atribuon. Sed, obĵetas la akuzatoj, senfinaj “ismoj” kaj “istoj” havas la objektivan signifon kaj nenio pli kiel en ĉi kazo; plie, kiel la ŝtato ne kondamnas, kaj ne malpermesas ilian influon sur la socio kaj, tial, ankaŭ sur la politiko kaj sur la diskutoj pri leĝoj, diversajn filozofojn, “istoj de diversaj “ismoj”, tiel ankaŭ religio rajtus ĝui similan liberecon kaj tiutipe sinteni.
Ni reprovu priskribojn:
Eŭropo kaj Usono
Laikeco estas koncepto kiu ne ekzistas en iuj lingvoj kiel ekzemple la irlanda. En diversaj landoj eŭropaj, kiel Francio, Nederlando kaj Hispanio (ĵuse), la sekularigo estas tre vastiĝinta kaj iuj ŝtataj leĝoj reflektas poziciojn kulture sendependajn kaj ankaŭ kontraŭaj al tiuj de la majoritataj religioj. Aliaj landoj, kiel tiuj skandinavaj, malgraŭ ŝtataj leĝosistemoj kiuj asignas publikan rolon al la “Ŝtata Eklezio” (luterana), havas egale popolon kaj leĝaron “sekularigitajn”. En Unuiĝinta Reĝlando – formale nure en Anglio validas ŝtata religio, ne en Skotlando, ekzemple – la reĝino havas la titolon de “Defendanto de la Kredo”, kaj estas la supera reganto de la Eklezio de Anglio kaj la episkopoj ĝuas seĝon en la House of Lords. Tamen, la Eklezio estas tute submetita al la leĝoj de la ŝtato. Malsamas la kazo en Usono, kie de ĉiam la eklezioj kaj la ŝtato estas nete disigitaj, sed la eklezioj kaj religioj havas fortan influon en la socio. Ankaŭ en Usono la debato pri la laikeco de la Ŝtato havas, ĉiukaze, fortan tradicion, ligitan tamen al malsamaj temoj ol tiuj de Eŭropo, kiel pri la publika preĝo en la lernejoj, la ĵuro sur la Biblio, la instruo pri Kreitismo en iuj ŝtatoj kaj pri la rolo de la usona civila religio (ekzemple la moto In God we trust (Ni konfidas en Dio).
Francio
En Francio la Konstitucio malpermesas rekonon pri iu ajn religio (escepte de iuj institucioj antaŭekzistantaj kiel la militaj kapelanoj aŭ en Alzaco-Loreno, sed konsentas rekonon de “religiaj organizaĵoj sur la bazo de formalaj kriterioj eksteraj al la religia doktrino kiel la publikaj neŝtataj lernejoj:
Laikeco estas kutime akceptata de ĉiuj precipaj religioj en Francio. Esceptas iuj eroj kiuj volus la katolikan religion stata religio kun civilaj roloj, kaj iuj islamaj lideroj kiuj ne rekonas la suprecon de la ŝtataj leĝoj kompare kun la koranaj leĝoj.
Ankaŭ se estas malpermesite sin deklari rilate temojn religiajn, francaj politikaj lideroj kutime ne montras ke iliaj apartaj politikoj povas esti influitaj de ilia kredo religia; la religiaj argumentadoj en Francio estas taksataj malkongruaj en strikte politika debato.
La vorto Laïcité estas proklamita ankaŭ en la konstitucio ("La France est une République, une, indivisible, laïque et sociale."). Se tiu principo permesis al Francio integri popolojn de malsamaj religioj, tamen nun ĝi trovas kelke da kontraŭeco ĉe islamanoj kiuj maltoleras ke religio estu nur “sen sociinflua” afero.
Italio
Ekde la Unuiĝo de Italio, malgraŭ ke la Statuto Albertino rekonis katolikismon kiel ŝtatan religion, estis diversaj la leĝaj kaj administraj dispozicioj favoraj al laikeco: iuj el tiuj estis forstrekitaj per la Lateranaj Traktatoj de 1929, retraktitaj en 1984 laŭsence de la sekularigo.
Tomoya Fukuda
Tomoya Fukuda (福田 友也, n. ) estas japana futbalisto.
Laikismo
Italio
Kiel subnotite en la artikolo 4 de la sentenco de la Konstitucia Korto de la Itala, Respubliko sentenza n.203 la “laikeco estas supera principo de la Ŝtato”, kiu strukturiĝas en la artikoloj 7, 8 kaj 20; "la principo de laikeco, kiel emerĝas el la artt 2, 3, 7, 8, 19 kaj 20 de la Konstitucio, implicas la neindiferentecon de la Ŝtato pri la religioj, sed kun garantio, por la Ŝtato, de la protekto de la religia libereco, en reĝimo de plureco konfesia kaj kultura”. La konstitucio, fakte, disigas la aferojn de la religio el tiuj de la Ŝtato, garantias la religian liberecon (kaj implice, la rajton ne havi iun ajn religian kredon) kaj la liberecon de penso (art. 21), malpermesante al la majoritara religio la statuson de religio de ŝtato.
Tomoya Fukuda
Li futbalis ĉe FC Machida Zelvia kaj Iwate Grulla Morioka.
Vrchoslavice
Vrchoslavice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Prostějov. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Dlouhá Ves.
Laikismo
Italio
En la faktoj, en Italio la situacio prezentiĝas malsama, ĉar katolikismo forte ĉeestas en ĝia kulturo ĉiunivele. Influas en tio, kompreneble, la ĉeesto en Romo de la ŝtata Vatikanurbo, kun kiu Italio paktis kaj repaktis fortan integriĝon per la (Lateranaj Paktoj]] kaj sinsekva revizio de la Konkordato ankaŭ por rekuperi rilatojn kiuj interrompiĝis kun la anekso al Italio de la Papa Ŝtato. Gravas ankaŭ rimarki ke en Italio forte abundas sociaj institucioj inspiriĝanta al katolikismo.
Vrchoslavice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351.
Laikismo
Italio
Tamen malgraŭ tio, agnostikismo kaj [[ateismo ŝajnas kreski kune kun ĝenerala foriĝo el la Eklezio al novaj pensomoddeloj.
La historio de Italio, la ĉeesto de Vatikano, kaj la vasta disvastiĝo de la kulturo ligita al la Katolika Eklezio permesis ke en la civilaj statusoj estu akceptitaj, ankaŭ flanke de “laikoj”, normoj kaj kutimoj ligitaj al la katolika tradicio, aparte en la periodo en kiu la almigra fenomeno el ekstereŭropaj landoj ne atingis la nunajn dimesiojn, kiuj nun estas falantaj, tamen ne sen sociaj ŝiradoj.
Kaj sin reproduktas, en la faktoj kaj en la teorioj, la distingon inter laikeco kaj laikismo.
Bibliografio
Itallingve:
Historio de la lingvo Esperanto (Privat)
Historio de la Lingvo Esperanto, verkita de Edmond Privat, apartenas al la unuaj provoj priskribi la historion de Esperanto.
Enhavo
La unua volumo el 1912 (je la 25-jara jubileo de Esperanto) kovras la evoluon ĝis 1900. Konsekvence al la ideo, ke Esperanto estas la pluevoluiĝo de la hindeŭropaj lingvoj, li komencas la prezenton per tiu lingvofamilio. Tamen ja la movadaj elementoj superregis la volumon.
Kiam Privat publikigis la duan volumon, en 1927, li estis jam prezidanto de UEA kaj intertempe fariĝis doktoro pri historio (1918). Li provas eviti salti de kongreso al kongreso, sed iom kunligas laŭ temoj. Estis problemo ke li devis priskribi epokon en kiu li mem jam rolis en la internacia movado.
La stilo de la verko estas flua kaj bona, sed oni rimarkas la grandan entuziasmon de la aŭtoro por sia objekto, Esperanto.
La du volumoj:
La ĉapitro: "Esperanto dum la milito" estas represita laŭvorte en la Enciklopedio de Esperanto.
Espondeilhan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Historio de la lingvo Esperanto (Privat)
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1912-privat-historio.jpg Dosiero:1923 Historio de Esperanto (Privat).jpg Dosiero:Historio de Privat Deveno k komenco.jpg|La unua paĝo de la eldono de la jaro 1982 </Gallery>
Santo Stino di Livenza
Santo Stino di Livenza estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Venecio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Venecio. Najbaraj komunumoj estas Annone Veneto, Caorle, Cessalto (TV), Concordia Sagittaria, Eraclea, Motta di Livenza (TV), Portogruaro kaj Torre di Mosto.
Hans-Peter Friedrich
Hans-Peter Friedrich estas germana politikisto. Li naskiĝis en Naila, Supra Frankonio, Bavario, do nun estas -jara. Ekde la 3-a de marto 2011 li estas ministro pri internaj aferoj de Germanio en la registaro de Germanio. En tiu funkcio li sekvis la politikiston Thomas de Maizière de la Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU), kiu la estis vokita anstataŭigi la politikiston Karl-Theodor zu Guttenberg en ties pozicio de ministro pri defendo. En la tria ministraro de Angela Merkel, kies konsisto estis oficiale publikigita la 15-an de decembro 2013, li estas ministro nutro, agrokulturo kaj protekto de konsumantaro. Hans-Peter Friedrich mem reprezentas la bavaran kristandemokratian partion CSU, unu el tri partioj kiuj kaj de 2009 ĝis 2013 kaj de 2013 ĝis 2017 kune konsistigas la registaran koalicion.
Denis Halilović
Denis Halilović (n. ) estas slovena futbalisto.
Li futbalis ĉe Jokohama FC.
Sappada
Sappada estas komunumo de Italio. Somere la itala esperantista verkisto Massimo Acciai loĝas en la urbeto, kie estas lokitaj la rakontoj de lia libro Un fiorentino a Sappada (2018).
Daniel Bahr
Daniel Bahr estas germana politikisto. Li naskiĝis en Lahnstein, do nun estas -jara. Daniel Bahr reprezentas la bavaran liberalisman partion FDP, unu el tri partioj kiuj kune konsistigas la registaran koalicion.
Ekde la 12-a de majo 2011 Daniel Bahr estas ministro pri sano en la registaro de Germanio. En tiu funkcio li sekvis la sampartian politikiston Philipp Rösler, kiu estis vokita transpreni la postenon de ministro pri ekonomio kaj teknologio en tiu registaro. Antaŭ la ministriĝo, Daniel Bahr jam de oktobro 2009 estis parlamenta ŝtatsekretario en la ministerio pri sano, ekde kiam Rhilipp Rösler estis ministro, do jam havis pozicion kompareblan al "vicministro".
Derenk
Historio
La komunumo jam ekzistis en la mezepoko, ĝia nomo venas el la slava Deren (kornuso). Ĝi estis parto de Szádvár. La loĝantaro malpliiĝis dum la turka okupado kaj la liberecbatalo de Rákóczi, kaj en 1711 la pesto senhomigis la vilaĝon. En 1715 ĝi estis senhoma, sed la posedantoj setligis polajn kamparanojn kaj ili ne asimiliĝis ĝis 1943 (en 1936 loĝis tie 439 homoj). Post la trianona packontrakto, Derenk povis elekti inter Hungario kaj Ĉeĥoslovakio, sed la loĝantaro sin decidis por Hungario.
En 1943, oni ruinigis la vilaĝon je ordeno de Miklós Horthy, kaj la lokan loĝantaron – ĉefe polojn – oni alisetligis kontraŭ iom da kompensa mono. La guberniestro celis tie grandan ĉasejon. Oni detruis 98 loĝejojn, restis nur unu el ŝtono kaj la lernejo, kiun oni pli poste uzis kiel ĉasistan ripozejon. La forpelitaj loĝantoj kaj la posteuloj ekde 1990 revizitas la ruinojn por rememori la detruon.
Oni konstruis sur holmo kapelon en 1994.
Moïse Trustfull
Biografio
Trustfull estas filino de eks-futbalisto Orlando Trustfull kaj prezentistino Quinty Trustfull. Ŝi debutis kiel aktorino en 2011 en reklamefilmeto por Duo Penotti, pliposte ŝi ankaŭ partoprenis en reklamo por Bol.com kaj McDonalds. Trustfull sekvis edukadon por aktorino je la FAAAM en Amsterdamo, kie ŝi finstudis en 2017.
En marto 2017, ankoraŭ antaŭ la finstudado, Trustfull ludis sian unuan rolon en la sapserio Goede tijden, slechte tijden (Bonaj tempoj malbonaj tempoj). Post tio ŝi ankaŭ rolis en la filmo Losers (Perduloj) (2017) kaj la tv-serio Flikken Rotterdam (Policanoj Roterdamo) (2018).
(162452) 2000 HO14
(162452) 2000 HO14 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Moïse Trustfull
Biografio
Krom aktorino Trustfull ankaŭ estas entreprenistino. Ŝi projektas ornamaĵojn, kiujn ŝi vendas per la propra entrepreno, By Moise. Ekde 2018 Trustfull ankaŭ havas propran vestlinion.
(162452) 2000 HO14
Orbito
Ĝi estas proksima de la 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero kun malgranda orbita klineco.
• Ĝia marsa MOID estas 0,08011 astronomia unuo (11,984 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,248415 astronomia unuo (37,162 milionoj da km).
Kapstaro
Kapstaro estas baza pozicio en gimnastiko kaj jogo, kie la homa korpo estas renverse ol en normala starado - la tuta korpo klinas sin sur la kapon kaj restas super ĝi, kaj kutime la korpo estas subtenata ankaŭ de la manoj, por atingi ekvilibron, sed ĝi ankaŭ povas esti subtenata ripozante la piedojn sur muro.
(162452) 2000 HO14
Orbito
• La ĝi pasis al 0,38160 astronomia unuo (57,087 milionoj da km) de la Tero,
Kapstaro
Estas fama bildo de la ĉefministro de Israelo, David Ben-Gurion, faranta kapstaron ĉe la strando en septembro 1957, kiam li aĝis 71 jarojn.
(162452) 2000 HO14
Orbito
• la ĝi pasos al 0,26113 astronomia unuo (39,064 milionoj da km) de nia planedo.
NGC 7106
NGC 7106 (aliaj indikoj — ESO 188-17, AM 2139-525, PGC 67215) estas galaksio en konstelacio Indiano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sarcedo
Sarcedo estas komunumo de Italio.
Georg Gänswein
Vivo
Li studis en Freiburg kaj Romo katolikan teologion, poste estis kaplano en Freiburg. Li studis en München kanonan juron kaj diplomiĝis en 1993. Li estis nomumita en 1994 vikario kaj persona referanto.
Li laboris ekde 1996 kun Joseph Ratzinger, ekde 2003 kiel persona asistento, ekde 2005 kiel privata sekretario. Li ricevis la titolon papa honorprelato la 28-an de januaro 2006.
Combes (Hérault)
Combes estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Görlitz
Görlitz (Zgorzelec [], sorabe Zhorjelc) estas la plej orienta urbo de Germanio. Ĝi situas en la germania federacia lando Saksio kaj post Leipzig, Dresden, Chemnitz, Zwickau kaj Plauen Görlitz estas la sesa plej granda inter la urboj de la federacia lando. La orienta, ege pli malgranda parto de la urbo - dividita per la rivero Neiße - laŭ kontrakto pri la limo post la Dua Mondmilito apartenas al Pollando. Ĝi nun estas la memstara pola urbo Zgorzelec. En la suda parto de la urba teritorio mape videblas la lago Berzdorfer.
Ĝis la 1-a de aŭgusto 2008 ĝi estis administre memstara eksterdistrikta urbo. En tiu tago ĝi kun la antaŭe memstaraj distriktoj Niederschlesische Oberlausitz kaj Löbau-Zittau kunfandiĝis al nova distrikto Görlitz kaj iĝis la administra centro de la nova distrikto.
Görlitz estas ĝemelita kun la franca urbo Amiens.
Esperanto en Görlitz
Fondiĝis tie Esperanto-grupo en 1907. La 27-an de januaro 1909 vespere en la bierĝardeno „Englischer Garten” okazis propaganda kunveno bone vizitata. Komercisto Ferdinand Maly faris efikan paroladon. Oni sukcesis aranĝi en la komercista unuiĝo kurson, gvidatan de s-ro Mally, kun 26 partoprenantoj. Mally ankaŭ gvidis kurson por la oficistaro de la firmao Otto Strassburg kaj fondis komercistan Esperanto-oficejon.
La 15-an de decembro 1910 unuiĝis tie societo de esperantistaj gekomercistoj por festo je la honoro de d-ro Zamenhof. Post parolado de Ferdinand Mally la ĉeestantoj konsentis pri fondo de nova grupo, kiu nomiĝis „Esperanta Societo Zamenhof”. Estas jam la tria grupo fondita de Mally. Anstataŭ s-ro Seidel, kiu eksiĝis el sia ofico, d-ro Giebel, Elisabethstr. 43, estas elektita prezidanto. La societo „Zamenhof” decidis aliĝi al GEA. La societo „Zamenhof” festis la unuan datrevenon de sia fondiĝo. Al aŭskultantaro de preskaŭ 500 personoj estis prezentata bonega parolado de d-ro Cornelius Göbel, teatraĵo, deklamoj kaj kantoj. Kvankam la festo ne estis aranĝita por propaganda celo, tamen aliĝis al la grupo kelkaj novaj membroj kaj anonciĝis 36 kursontoj. Komenciĝis du novaj kursoj.
La Esperanto-Societo Zamenhof festis la 7-an de februaro 1911 sian unuan vintrofeston en bele ornamita salono. La anoj vestis sin per diversaj naciaj kostumoj, multaj gastoj ĉeestis kaj partoprenis en nova kurso. S-ro Bräuer, instruisto en la reallernejo, paroladis pri Esperanto en la ĉefkunveno de la instruista unuiĝo kaj akiris multan aplaŭdon per siaj interesaj pritraktoj. Efika propagando estis prezentado de fratoj Schwarz kaj aliaj membroj de „Varietea Esperantista Ligo” en „Reichshallentheater”, kiu estis ekstere kaj interne ornamita per esperantaj flagoj kaj insignoj; ĉeestis multaj gesamideanoj.
Ankoraŭ en 1911 S-ro Nather fondis novan grupon kun kunvenoj merkrede kaj dimanĉe en la gastejo „Goldner Krug”, Langenstrasse. Esperanto-Societo Zamenhof aranĝis la 14-an de decembro 1912 efikan kaj bone vizitatan feston. D-ro Cornelius Göbel faris festparoladon; kantoj, deklamoj ktp. helpis plibeligi la feston.
En kunveno de la 15-a de aprilo 1913 estis elektata prezidanto Rudolf v. Lidl, vicprezidanto s-ro Pokorny, sekretariino f-ino Wagner kaj kasistino f-ino Julie Schindler. La 3-an de septembro Ferdinand Mally parolis en bone vizitata propaganda kunveno pri la temo „Germanujo ─ la koro de la mondo per Esperanto”. La sukceso estis tre bona; oni povis malfermi du kursojn por komencantoj.
Okazis tie kurso por geinstruistoj; ĝi komenciĝis en 1924, havis 18 partoprenantojn kaj gvidiĝis de Albert Dettloff.
Olof Palme
Olof PALME (naskiĝis la 30-an de januaro 1927, mortis la 28-an de februaro 1986) estis sveda socialdemokratia politikisto. Li estis ĉefministro de Svedio inter la jaroj 1969 kaj 1976 kaj duafoje inter 1982 kaj 1986, estis gvidanto de la sveda socialdemokratia partio de 1969 ĝis 1986 kaj krome estis pacbatalanto. La 28-an de februaro 1986 li estis murdita en la sveda ĉefurbo Stokholmo. La postenon de ĉefministro de Svedio de li transprenis Ingvar Carlsson.
Kiel politikisto, Palme ofte kritikis politikojn de superpotencaj ŝtatoj kiel Usono kaj Sovetunio. Li kritikis imperialismajn kaj diktaturajn estrojn kiel Leonid Breĵnev (Sovetunio), Francisco Franco (Hispanio), António de Oliveira Salazar (Portugalio), Gustáv Husák (Ĉeĥoslovakio) kaj Pieter Willem Botha (Sudafriko). Li estis unua ŝtatestro en la okcidenta ŝtataro, kiu vizitis Kubon post la revolucio en 1975.
Sarego
Sarego estas komunumo de Italio.
Ibba Laajab
Ibba Laajab (n. ) estas norvega futbalisto.
Corneilhan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Civray-Ville (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lussac-les-Châteaux - Saint-Saviol (607000).
Transkapiĝsalto
Salto estas sinsekvo de movadoj en kiuj la korpo rotacias ĉirkaŭ 360 ° akso tiel ke la gamboj pasas super la kapo. La direkto de ĵeto povas esti antaŭen, malantaŭen aŭ flanken. Transkapiĝsalto povas esti farita en la aero aŭ sur la tero. Kiam transkapiĝsalto estas farita sur la tero, ĝi nomiĝas rulo. Salatoj estas praktikataj en pluraj sportoj, inkluzive parkour, gimnastiko, trukado kaj pli.
La vorto originas de la latina lingvo, saltus - salti.
Ekzercoj
En gimnastiko estas multaj ekzercoj nomataj saltoj. La transkapiĝsalto povas esti farita multmaniere kiam ĉiu ekzerco ricevas iomete alian nomon. Ekzemple transkapiĝsalto farita en tenita kaj rekta korpo (kiel en starpozicio) nomiĝos rekta korpa kapsalto. Vizaĝa transkapiĝsalto farita kiam la korpo estas faldita kun rektaj gamboj, estos nomita antaŭa transkapiĝsalto en faldo. Estas vasta vario de kombinaĵoj, kie saltoj povas esti faritaj tien kaj reen, duoblaj kaj trioblaj saltoj aŭ kombini multajn ĉirkaŭvojojn de la korpo.
Civray (Vienne)
Civray estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Civraisiens.
Sarmede
Sarmede estas komunumo de Italio.
NGC 7107
NGC 7107 (aliaj indikoj — ESO 287-52, AM 2139-450, IRAS21392-4501, PGC 67209) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Die Zeit
DIE ZEIT ([di cajt], germane = la tempo) estas superregiona germana semajna gazeto, kiu ekestis la 21-an de februaro en 1946. Ekde 1996 ĝi apartenas al la eldonejaro Holtzbrinck.
La sidejo de ZEIT estas Hamburgo ekde la fondo. La celgrupo de ZEIT estas akademiuloj kaj edukata burĝo. La politika sinteno estas liberala. Ĉe akre diskutataj temoj ĝi ofte prezentas la kontraŭajn poziciojn en diskuta formo por ke la leganto povu prijuĝi la aferon mem. Al kelkaj malplaĉas la stilo taksante tion aroga.
Sur la titola paĝo troviĝas la blazono de Bremeno, ĉar la urbo Hamburg ne permesis la uzon de sia blazono.
La ZEIT aperas ĉiun ĵaŭdon. Okaze de festotagoj ĝi aperas pli frue.
La 4-an de decembro 2003 aperis tutpaĝa anonco (p. 8) pri Esperanto.
Coulobres
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Rovray
Rovray estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 146 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Rovray situas en la molasaj montetoj sude de la Lago de Neŭŝatelo, proksimume 10 kilometrojn oriente de la kuracloko Yverdon-les-Bains. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Rovray kaj Arrissoules kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,20 km², de kiuj 27,5% estas kovritaj de arbaro, 75,0% servas por agrikulturo kaj 6,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rovray limas en okcidento kaj nordo al Yvonand, en oriento al Cheyres (FR), en sudoriento al Chavannes-le-Chêne, kaj en sudokcidento al Molondin.
Trafiko
Kvankam tra Rovray pasas la svisa aŭtovojo A1, la komunumo mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj kaj atingeblas nur pere de flanka konekta vojo de Yvonand al Chavannes-le-Chêne. La plej proksima alveturejoj al la aŭtovojo situas en distanco de proksimume 10 km oriente apud Estavayer-le-Lac kaj en okcidento apud Yverdon-les-Bains Pere de poŝtaŭtolinio al Yvonand la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rovray datiĝas el la jaro 1403 kiel Roueraye. Dum mezepoko Rovray apartenis al la Senjorujo Saint-Martin-du-Chêne, kiu dum la regado de Berno de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 apartenis al la Voktejo Yverdon, kiu en la jaro 1798 estis transformita al distrikto kaj ek de 1803 apartenis al la Kantono Neŭŝatelo. En la jaro 2005 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Arrissoules estis integrita al la komunumo Rovray. Sub la administra reformo de 2007 kun efiko de la 1-a de januaro 2008 kun la iama distrikto Yverdon Rovray estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Schiavon
Schiavon estas komunumo de Italio.
Leo Osaki
Leo Osaki (大﨑 玲央, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC, Tokushima Vortis kaj Vissel Kobe.
Propileno-glikolo
Propileno-glikolo estas sinteza organika kombinaĵo, brulema, senkolora, senodora kaj ŝiropa likvaĵo kun milde dolĉa gusto. Ĝi apartenas al la familio de la du-alkoholoj aŭ du-oloj kaj estas miksebla kun akvo kaj vasta gamo da aliaj solvantoj tiaj kiaj acetono, kloroformo kaj etero.
Propileno-glikolo ĉefe uzatas kiel solvanto, emulsia agento, nutro-aldonaĵo, gustigagento kaj plastiganto. En la veturil-industrio ĝi uzatas kiel anti-malvarmiga fluidaĵo, higroskopa agento, malvarmigagento en, kiel bremso-fluidaĵo, kaj krom aliaj uzoj en farmaciaĵoj. Kiel plastigagento la plej granda familio de la propilena glikolo konsistas je ftalatoj.
Boulogne-Tintelleries (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Boulogne-Ville - Calais-Maritime (314000).
Galil
Galil estas israela versio pri AK-47. Oni bazis sur finnajn versiojn pri la sturmofusilo AK-47. La ĉefaj ecoj de Galil estas:
Ĉi tiu sturmofusilo ne disvastiĝis pro prestiĝo kaj pro ties alta prezo. Ĝi rikoltis sukceson nur en la privataj sekurecaj entreprenoj kaj privataj aĉetantoj.
Daniel Toutain
Daniel Toutain estas franca ajkidisto kiu praktikas la arton ekde 1968. Li komencis kun NORO Masamichi Sensei kun kiu li studis ĝis 1978.
De 1978 ĝis 1982, li studis kun Nobuyoshi TAMURA Sensei. Dum tiu periodo, li kaj praktikis la iaidon kaj instruis ĝin. Post 1982 li sekvis ankoraŭ la instruon de Tamura, tamen li tute haltis sian instruon por la lernejo de Saito en 1987.
Daniel Toutain praktikas kaj instruas la ajkidon en Rennes ekde 1981/1982.
Michael Naumann
Michael NAUMANN (* 8-a de decembro 1941 en Köthen/Anhalt) estas germana ĵurnalisto.
Dlouhá Ves (Vrchoslavice)
Dlouhá Ves estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vrchoslavice en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas nordoriente Vrchoslavice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/430. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 44 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Michael Naumann
Post studado de politiko, historio kaj filozofio en Marburg kaj Munkeno li laboris por "Die Zeit" (La Tempo) kaj la "Der Spiegel" (La Spegulo. ligo al germana paĝo). 1985 li ekestris la eldonejon Rowohlt Verlage (de:Rowohlt Verlage). 1995 li iris al Novjorko por gvidi la eldonejojn Metropolitan Books kaj poste Henry Holt. En oktobro 1998 la germana kanceliero Gerhard Schröder nomumis lin ministron por kulturo kaj medioj. En januaro 2001 Michael Naumann eklaboris por la semajna gazeto "Die Zeit" en Hamburgo, kiun li gvidis ĝis la 15an de aŭgusto 2004 kiel ĉefa redaktoro.
Michael Naumann doktoriĝis pri Karl Kraus ("Der Abbau der verkehrten Welt", la malkonstruo de la malvera mondo). Lia habilitaciaĵo havis la titolon "Strukturwandel des Heroismus" (ŝanĝo de strukturo kaj heroismo). La plej juna verko (2001) estas kolekto de eseoj "Die schönste Form der Freiheit" (la plej bela formo de la libereco).
Dlouhá Ves (Vrchoslavice)
Dlouhá Ves situas en katastra teritorio Vrchoslavice kun areo 3,38 km².
9040 Flacourtia
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la planta familio Flacourtiaceae, kiu entenas preskaŭ 90 genrojn kaj 900 speciojn el kiuj Flacourtia indica. La sudorientazia genro Hydnocarpus produktas oleon uzatan por kuraci iujn haŭtmalsanojn.