cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sankta Triunuo
Diverslingva bibliografio
J. DANIÉLOU, Dio e noi, Edizioni paoline, Alba 1967
J. DANIÉLOU, La Trinità e il mistero dell’esistenza, Queriniana, Brescia 1969
G. EMERY, La théologie trinitaire de saint Thomas d'Aquin, Cerf, Paris 2005
W. KASPER, Il Dio di Gesù Cristo, Queriniana, Brescia 1985
L.F. LADARIA, La Trinità, mistero di comunione, San Paolo Edizioni, Milano 2004
B. DE MARGERIE, La Trinité chrétienne dans l'histoire, Beauchesne, París 1975
F. OCÁRIZ, Natura, grazia, gloria, EDUSC 2003
C. PORRO, Dio nostra salvezza, Torino 1994.
(137294) 1999 RE215
(137294) 1999 RE215 estas tre granda transneptuna objekto de la familio de la kubevanoj: "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono kun feblaj discentreco kaj orbita klineco, kiuj ne estas en orbita resonanco kun Neptuno.
Sankta Triunuo
Diverslingva bibliografio
C. PORRO, Il mistero di Dio, Torino 1976.
(137294) 1999 RE215
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 7-an de septembro 1999 de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu, Chadwick A. Trujillo kaj David C. Jewitt elde unu el la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Sankta Triunuo
Diverslingva bibliografio
J. RATZINGER, Il Dio di Gesú Cristo, Queriniana, Brescia 2006.
(137294) 1999 RE215
Ecoj
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 232 km; por Michael E. Brown, ĝi eble estas nanplanedo kun taksata diametro de 202 km.
Sankta Triunuo
Diverslingva bibliografio
J. RATZINGER, Introduzione al cristianesimo, Queriniana, Brescia 2005.
L. SCHEFFCZYK, Dichiarazioni del magistero e storia del dogma della Trinità, in Mysterium Salutis, Queriniana, Brescia 1980, II/1, 187-278
L. SCHEFFCZYK – A. ZIEGENAUS, Katholische Dogmatik, vol. II, MM, Aachen 1996.
M. SCHMAUS, Dogmatica cattolica, I, Marietti, Torino 1963.
A. STAGLIANÒ, Il mistero del Dio vivente, Dehoniane, Bologna 1996.
B. STUDER, Dio salvatore nei Padri della Chiesa, Borla, Roma 1986.
Groß Rönnau
Groß Rönnau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Trave-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Segeberg, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
Federacia Universitato de Cearao
Universitato Federala de Cearao aŭ simple UFC estas altnivela porinstrua institucio de Brazilo funkcianta en la ŝtato Cearao. UFC enhavas la kampusojn en urboj Fortalezo, Sobralo kaj Barbalha.
En Fortalezo, la universitato havas tri kampusojn: la "Kampuso de Pici (Pisi')", kun programoj en fakoj de scienco kaj teknologio; la "Kampuso de Benfica (Benfika)" kun rektorejo, programoj pri homaj sciencoj, belartoj, administracio kaj juro; kaj la "Kampuso de Porangabussu (Porangabusu')" kun programoj pri sansciencoj. La kampusoj en Sobral kaj Barbalha estas novaj kaj tie troviĝas nur lernejoj pri medicino, kiuj estas eksterigo de la centra medicina lernejo de Fortalezo.
Ankaŭ ekzistas kampuso en Barbalha kun kurso pri Medicino kaj en Sobralo kun kursoj pri Medicino, Psikologio, Inĝenierarto pri Komputado, Ekonomiaj Sciencoj, Odontologio kaj Elektra Inĝenierado.
Kurso de Esperanto
La fondinto de Federacia Universitato de Cearao, Antônio Martins Filho invitis profesoron Paulo Amorim Cardoso aranĝi kaj direkti Esperanto-kurson ĉe tiu triagrada institucio. Ĝis sia emeritiĝo Paulo Amorim Cardoso senlace zorgis pri Esperanto kiel gvidanto de la Kultura Domo. Hodiaŭ ankoraŭ funkcias Kurso de Esperanto kun semestraj kursoj. La 43-a Brazila Kongreso de Esperanto okazis en Federacia Universitato de Cearao, de la 12-a ĝis la 16-a de julio 2008. Okaze de la solena malfermo de tiu kongreso Profesoro Paulo Amorim Cardoso ricevis specialan omaĝon, kiel rekonon al lia universitata laboro favore al Esperanto.
Everything2
Everything2 (montrita kiel Everything2), aŭ E2 kiel mallongigo, estas komunumo bazita sur kunlabora retejo kiu konsistas el datumbazo de verkita materialo interligita inter la uzanto kaj la verkinto. E2 estas sistemo moderita laŭ kvalito, sed ne havas formalan politikon pri verkotaj temoj. La verkado en E2 kovras ampleksan gamon de temoj kaj ĝenroj, kiel enciklopediaj artikoloj, taglibraj artikoloj (konataj kiel "taglogoj"), poezio, humoro kaj fikcio.
Post kelkaj movoj komence de la 21a jarcento, la serviloj de Everything2 estis translokigitaj al la Miĉigana Ŝtata Universitato en februaro 2007.
Samuel Eisenmenger
Samuel EISENMENGER (28a de septembro 1534 – 28a de februaro 1585) estis germana kuracisto, teologo kaj astronomo. En la jaroj 1557-1568 li estis Profesoro de Astronomio en la Universitato de Tübingen.
Vivo
Li estis la filo de Johann Eisenmenger, pastro en Bretten, kaj studis en la loka lernejo. En 1551, li aliĝis en la Universitato de Wittenberg. Tie li atingis, helpate de Philipp Melanchthon, bakalaŭron, translokiĝis al la Universitato de Heidelberg kaj poste al la Universitato de Tübingen, kie li magistriĝis la 21an de januaro, 1554. En 1557 li estis nomumita sukcedanto de Philipp Imsser en la profesoreco de Matematiko kaj Astronomio en la Universitato de Tübingen, kune kun Johann Scheubel.
Eisenmenger estis persona kuracisto de gravuloj kiel la Episkopo de Speyer, la Margravo de Baden, la Ĉefepiskopo de Kolonjo kaj la Episkopo de Strasburgo.
Li eldonis la verkon de Paracelso kaj publikigis verkojn pri la aplikado de astrologio en medicino.
Preĝejo Sankta Nikolao (Töttelstädt)
La Preĝejo Sankta Nikolao (germane: Kirche St. Nikolai) en Töttelstädt estas protestantisma kirko sur la teritorio de Erfurto, Germanio. Ĝi tamen apartenas al la eklezikomununaro de Gotao.
Historio
Gotika antaŭula konstruaĵo estis de 1492. De tiam originas ankoraŭ la altareja turo kiel ankaŭ kelkaj fenestroj ĉe la suda flanko. Ĝis la 26.10.1725 la plejmulto novkonsekritis kaj konsekro de la nova ejaro estis dum ĉeesto de duko Frederiko la 2-a (Saksio-Gotao-Altenburg).
21860 Joannaguy
21860 Joannaguy estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Preĝejo Sankta Nikolao (Töttelstädt)
Historio
En 1818 fariĝis paroĥestro surloka la poeto kaj teologo Wilhelm Hey. Dum lia deĵoro la kirko brulkonsumiĝis; tuj poste estis rekonstruo laŭ novklasika arkitekturo kun kvinaksa navo kaj mansardotegmento. La fasadoj ordigitis per pilastraj frisoj. Ĉe la longaj flankoj troviĝas meze orelitaj portaloj, el kiuj unu havas enskribitaĵojn. La unueca kaj modesta interno ricevis ebenan plafonan volbon, du galeriojn ĉiuflanke kaj ambonaltaron. La turon faris la ĉarpentisto Geiling el Bienstädt. La 20-an de decembro 1825 la nova ejo konsekritis post elspezo de 4736 taleroj. En 1827 Hey forlasis la komunumon deĵoronte kiel kortega predikisto en Gotao.
21860 Joannaguy
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joanna Christine Guy, finalistino de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005, scienca konkurso por mezlernejoj, pro ŝia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Southern Middle School de Oakland (Marilando, Usono).
Preĝejo Sankta Nikolao (Töttelstädt)
Historio
En la 12.7.1984 ŝtormego levis kaj forĵetegis la altan turpinton per kio detruitis ne nur bushaltejo sed krome 130 jarojn aĝaj kaŝtanarboj kaj tilioj. La spajro refaritis en 1986 en plisimpligita formo kaj 20 kaŝtanujoj plantitis korte. Inter 1998 kaj 2000 restaŭritis kaj la kirko kaj la orgeno; fine fariĝis rekonsekro solena en la 10.6.2001. Ekde tiam okazas surloke regulaj orgenkoncertoj.
Sonoriloj
Havis tiu ĉi kirko en 1825 tri sonorilojn mulditajn ĉe Ulrich en Apolda. La granda sonorilo havis diametron de 123 centimetroj, la meza de 97 centimetroj. Kune ambaŭ pezis 1867 kilogramoj. Ĉiuj tri sonoriloj kostis 828 talerojn.
Riproĉa dekduedro
La riproĉa dekduedro, aŭ riproĉa dudek-dekduedro, estas pluredro, arĥimeda solido.
La riproĉa dekduedro havas 92 edrojn el kiuj 12 estas kvinlateroj kaj la restaj 80 estas egallateraj trianguloj. Ĝi ankaŭ havas 150 laterojn kaj 60 verticojn. Ĝi havas du diversajn formoj, kiuj estas spegulaj bildoj unu de la alia.
La riproĉa dekduedro povas esti konstruita per preno la dek du kvinlateraj edroj de la dekduedro kaj distirado ilin eksteren malmulte tiel ke ili jam ne intertuŝu. Tiam donu al ĉiu el ili malgrandan turnon ĉirkaŭ akso orta al la edra ebeno kaj estanta tra la centro. Ili ĉiuj devas esti turnitaj je la sama angulo kaj en la sama direkto - laŭhorloĝnadle aŭ mallaŭhorloĝnadle, se rigardi deekstere. Tiam la spaco inter la kvinanguloj povas esti plenigita per trianguloj. Se ĉiuj operacioj estas faritaj je vera grado la trianguloj estos egallateraj kaj la rezultanta pluredro estos unuforma.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj de verticoj de riproĉa dekduedro estas ĉiuj paraj permutoj de kun para kvanto de plusoj, kie kaj kie τ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio kaj ξ estas la reela solvaĵo al ξ3-2ξ=τ, kiu estas aŭ proksimume 1,7155615.
Vico de rilatantaj pluredroj kaj kahelaroj
La riproĉa dekduedro estas ero de vico de riproĉigitaj regulaj pluredroj kaj regulaj kahelaroj de la eŭklida kaj hiperbola ebenoj kun verticaj figuroj (3.3.3.3.n).
Montgeron
Montgeron [mɔ̃ʒǝʁɔ̃] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montgeronnais.
Listo de frisaj esperantistoj
Meritplenaj frisaj esperantistoj:
Kuurne
Kuurne ( [KY:Rn']) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Kortrejko.
Ferenc Jeckel
Ferenc Jeckel [jekel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jeckel Ferenc estis hungara pentristo, medalisto, instruisto. Ferenc Jeckel naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Jeckel abiturientis en belarta gimnazio en sia naskiĝurbo en 1968, kie li lernis pentradon de Jenő Benedek. Inter 1968-1970 li laboris en la ŝtata monfarejo, kie li planadis medalojn, poste li estis profesie pentristo. Inter 1974 kaj 1988 li gvidis fakrondon en kulturdomo, inter 1993-1997 li instruis en gimnazio. Li ofte pentradis en Zebegény kaj Örvényes. Li ŝatis pentradi portretojn, pejzaĝojn, aĵpentraĵojn, religiajn bildojn. Li ricevis 3 premiojn en la 1990-aj jaroj.
Ostrov (distrikto Piešťany)
Ostrov, hungare Osztró [ostrO], germane Ostrowe estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany. La slovaka loknomo signifas: insulo.
Situo
Ostrov situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Piešťany troviĝas je 6 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Osztró 935 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto Nové Mesto nad Váhom, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ostrov 1134 homoj, (1127 slovakoj).
Plenuma povo (Votuporanga-SP)
La plenuma povo de Votuporango nomiĝas Prefeitura Municipal de Votuporanga, aŭ Poder Executivo de Votuporanga, kaj ĝi estiĝis kun la fondo de la municipo Votuporango, la 1-an de januaro 1945. La ĉefsidejo de ĝia urbodomo, situanta ĉe la strato Pará n-ro 3227, kune kun aliaj konstruaĵoj en diversaj partoj de la urbo, gastigas la sekretariejojn kaj aliajn funkciajn strukturojn de la urba registaro. Nuntempe nova urbodomo estas konstruata, kaj oni planas gastigi en ĝi ĉiujn fakojn de la loka plenuma povo.
Bubber Miley
James „Bubber“ MILEY (naskiĝis la 3-an de aprilo 1903 en Aiken, Suda Karolino; mortis la 20-an de majo 1932 en Novjorko) estis usona trumpetisto kaj komponisto de jazo.
Plenuma povo (Votuporanga-SP)
La urbestro dejoras en sia oficejo kune kun rektaj konsilistoj  celante gvidi ĉiujn strategiajn decidojn de la plenuma povo, kiu agadas per sekretariejoj kaj publikaj organizaĵoj.
Emese Kőhalmi
[emeŝe kOhalmi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőhalmi Emese estas hungara kajakisto, mondĉampiono.
Bubber Miley
Vivo
Post 18-monata militservado en la mararmeo Miley ludis ekde 1923 en diversaj novjorkaj ĵazklubejoj, laste ĉe „Washingtonians“ de Elmer Snowden. La praan personaron deĉi tiu bando, en ĝi ankaŭ Bubber Miley, transprenis en 1926 Duke Ellington – tiel formiĝis la unua orkestro de Ellington. En la jaroj ĝis 1929 ekestis aro da historiaj sonregistraĵoj kun Ellington, ekzemple East St. Louis Toodle-Oo kaj Black and Tan Fantasy, kiuj estis decide pregataj per la solaĵoj de Miley. Miley, kiu pro sia alkoholismo validis kiel nefidela kaj estis konata pro tio, ke li foje ekdormis dum prezentado sur la scenejo, forlasis la orkestron de Ellington en 1929 kaj muzikis en la sekvaj du jaroj en la bandoj de King Oliver, Jelly Roll Morton kaj Hoagy Carmichael, kie li ankaŭ estas aŭdebla sur kelkaj sonregistraĵoj kune kun Bix Beiderbecke. Bubber Miley mortis jam en 1932 pro la konsekvencoj de alkoholismo kaj ftizo.
Emese Kőhalmi
naskiĝis la en Budapeŝto.
Bubber Miley
Graveco
Bubber Miley estas kune kun trombonisto Joe „Tricky Sam“ Nanton la kreinto de la grumblegostilo, je kiu la valvoj de la trumpeto nur parte estas malsupren premataj, kaj samtempe la maldkestra mano movas sonorildampilon antaŭ la sonfunelo de la instrumento. La tonoj tiel generitaj per sia ŭa-ŭa-efekto formas esencan elementon de la sonkoloro de la tiel nomata ĝangalostilo, pro kiu la Orkestro Duke Ellington estis fama en siaj fruaj jaroj kaj kiu konsistigis grandparton de ĝia sukceso. Post la forlaso de Miley Cootie Williams daŭrigis la tradicion de ĉi tiu ludmaniero.
Laŭ opinio de Schuller je Miley ligiĝis meloda-kompozicia talento kun lia kapablo, generi certajn sonkolorojn; lia graveco por la klasika melodikonduko en ĵazo estas subtaksata. Supozeble li havas pli gravan parton je la komponaĵoj East St. Louis Toodle-Oo, Black and Tan Fantasy und Creole Love Call verkitaj kun Ellington.
Emese Kőhalmi
Biografio
studis trejnoteknikon en Scienca Universitato Loránd Eötvös.
Aladár Garda
GARDA Aladár estas rumanuja hungara grafikisto, tekstilisto naskita la 2-an de februaro 1948 en Sângeorgiu de Pădure.
Emese Kőhalmi
Sporta kariero
inter 2010-2014 estis kajakisto en Vác, kie ekde 2012 venkis en junularaj konkursoj. Inter 2014-2021 en Budapeŝto ŝi kajakadis en centra sporta lernejo, pli poste en sportklubo de kajaka akademio. Ŝi neniam estis hungara ĉampiono, sed ŝi estis en mondĉampionumoj la unua trifoje en 2021 kaj 2022 individue aŭ duope en distancoj 5000 m respektive en maratona distanco. Ŝi estis ankaŭ eŭropa ĉampiono dufoje en 2022 individue respektive duope.
Aladár Garda
Biografio
Garda studis en Belarta Altternejo Ion Andreescu de Kluĵo inter 1974-78. En 1986 li translokiĝis Hungarion, poste en Germana Federacia Respublikon. De 1990 li instruas en altlernejo de Mönchengladbach.
Volina provinco
La Volina provinco (Волинська область) estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область.
Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro Luck (Луцьк) la urboj Kamin-Kaŝirskij (Камінь-Каширський), Kiverci (Ківерці), Kovel (Ковель), Ljuboml (Любомль), Maneviĉi (Маневичі), Novovolinsk (Нововолинськ), Roĵiŝĉe (Рожище) kaj Volodimir (Володимир).
Historie la teritorio de la oblastoj Volina, Ĵitomira kaj Rivna apartenas al la regiono Volino, kiu dum la mezepoko dum multaj jarcentoj apartenis al Litovio, poste al la rusa cara regno kaj inter la du mondmilitoj al Pollando.
En la regiono vivas proksimume 1,04 milionoj da homoj (stato de decembro 2005). En la provinco vivis ankaŭ Volinaj ĉeĥoj.
Apud la urbeto Ŝacko troviĝas la famaj Ŝackaj lagoj, inter kiu la lago Svitjazjo, kun profundo de 54 metroj, estas la plej profunda lago de Ukrainio.
El laberinto del fauno (filmo)
El laberinto del fauno (La labirinto de la faŭno) estas hispana-meksika fantazio-hororo-dramo-filmo de Guillermo del Toro, aperinta en 2006.
Temo
"La labirinto de la faŭno" disvolviĝas en ne-identigita regiono en la nordo de Hispanio, dum la jaro 1944, kvin jarojn post la hispana civila milito. Ĝi rakontas la interesan vojaĝon de Ofelia (Ivana Baquero), 13-jara knabino tre ŝatanta fantaziajn librojn, kiu kune kun sia patrino, Carmen (Ariadna Gil), en malforta sanstato pro ŝia profunda gravedeco, translokiĝas ĝis malgranda vilaĝo, kie estis postenigita Vidal (Sergi López), kruela kapitano de la frankista ĝendarmaro ("Guardia Civil"), novedzo de Carmen (tial ke la patro de Ofelia mortis komence de la milito), ulo por kiu Ofelia sentas nenian inklinon.
Kapitano Vidal estis postenigita tie por fini kun la lastaj restaĵoj de la respublikana rezistado, kaŝita en la montoj de la regiono, pro kio li ne hezitas uzi tutan serion da procedoj, inkluzivante mortigon kaj torturon, ankaŭ alproprigante al si kaj porciumante la proviantadon de la civila popolo de la regiono.
Vidal lokis sian centron de operacioj en malnova muelejo situanta for de la vilaĝo. Krom ĝendarmoj, atendas ilin en la muelejo Mercedes (Maribel Verdú), junulino de la vilaĝo, kiu estas ŝarĝita de la ceteraj membroj de la servo, kaj doktoro Ferreiro (Alex Angulo), kiu ŝarĝiĝas de la malfirma sanstato de Carmen.
Iun nokton Ofelia malkovras ruinojn de labirinto kie ŝi renkontas faŭnon (Doug Jones), strangan kreitaĵon kiu revelacias ion al ŝi: Ofelia ne reale estas tiu, kiun ŝi kredas esti, sed princino, lasta de sia genealogo, kiun ŝia popolo delonge atendas. Por povi reveni, ŝi devos trapasi tri provojn antaŭ ol venu plenluno. Dum la trapaso de sia misio, fantazio kaj brutala realeco intermiksiĝas, formante historion kie magio kiu ĉirkaŭas ŝin servas al Ofelia por eskapi la kruelan realecon, en kiu ŝi troviĝas mergita.
Goja-premioj 2006
Disdonitaj la.
BAFTA-premioj 2006
Disdonitaj la.
Oskaroj 2006
Disodnitaj la.
Ariel Premioj 2006
Gajninto de 9 premioj el 12 nomumitaj:
István Somló
István SOMLÓ [iŝtvAn ŝomlO], hungare Somló István, Esperante Stefano Somló estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro kaj verkisto.
El laberinto del fauno (filmo)
Ariel Premioj 2006
Ariel de Oro por plej bona filmo → Gajninto
István Somló
István Somló naskiĝis la 1902 en Szolnok - mortis la  1971 en Budapeŝto.
Biografio
István Somló frekventis aktoran akademion en Budapeŝto, poste li aliĝis al diversaj teatroj samloke. Inter 1928-1931 li estis ĵurnalisto. Post la 2-a mondmilito li estris teatron, dume li ankaŭ reĝisoradis (pli frue en Hungara Radio). En 1962 li emeritiĝis. Li ricevis premion Kossuth en 1957, pli frue kaj poste po unu premiojn. Li estis framasono. Li verkis 3 librojn pri la aktoroj.
El laberinto del fauno (filmo)
Ariel Premioj 2006
Ariel por plej bona reĝisoro → Gajninto: Guillermo del Toro
Ariel por plej bona aktorino → Gajninto: Maribel Verdú
Ariel por plej bona aktoro → Nomumita
Ciechanowiec
Ciechanowiec estas urbo en Podlasio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Ciechanowiec en distrikto Wysokomazowiecki.
El laberinto del fauno (filmo)
Ariel Premioj 2006
Ariel por plej bona eldono → Nomumita
Ariel por plej bona foto → Gajninto
Ariel por plej bona arta direktado → Gajninto
Ariel por plej bonaj vestaĵoj → (Lala Huete) Gajninto
Ariel por plej bona ŝminkado → (Jose Quetglas kaj Nieves Sanchez (Blanca)) Gajninto
Ariel por plej bonaj optikaj efektoj → Gajninto
Ariel por plej bona originala muziko → Gajninto
Ariel por plej bona sono → Nomumita
Departemento Apurimako
Apurimako estas regiono en sud-centra Peruo. Ĝi estas borde oriente de la Regiono Kusko, okcidente de Ajakuĉo, kaj sude de Arekipo kaj Ajakuĉo. La regiono nomo originiĝis el la keĉua kaj signifas "kie la dio parolas" reference al multaj montoj de la regiono (dioj en la anda religio) kiu ŝajnas interparolantoj.
Geografio
En tiu regiono estas la Nacia Rezervejo Ampajo.
Politika divido
La regiono estas dividata en 7 provincoj (provincias, singulare: provincia), kiuj estas komponitaj de 80 distriktoj (distritos, singulare: distrito). La provincoj, kun ties ĉefurboj en parentezo, estas la jenaj:
Vlača
Vlača (hungare Balázsi [balAĵi]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Vlača situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 25 km.
San Marco in Lamis
San Marco in Lamis estas komunumo de Italio.
Monaĥejo Mughni
La monaĥejo Sankta Georgo (armene: Սուրբ Գեւորգ վանք; prononcita Surb Gevork) estas armena monaĥejo situanta tuj for de la ĉefŝoseo kiu kuras tra la vilaĝo Mughni en Aragacotno, Armenio. La preĝejo troviĝas ene de la limoj de la provinca ĉefurbo, Aŝtarako. Ĝi estis konstruita por enhavi kelkajn el restaĵoj de Sankta Georgo kiu estis konata kiel la "Mortiganto de Drakoj".
Éva Györffy
GYÖRFFY Éva [djoerfi] estas rumanuja hungara scenejdekoraciistino, pentristino naskita la 13-an de aprilo 1931 en Arad. Ŝi translokiĝis Hungarujon en 1987.
Biografio
Éva Györffy finis en 1957 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. De 1959 ĝis 1986 ŝi estis scenejdekoraciistino kaj kostumistino de teatro de Arad.
The Legend of Zelda: A Link to the Past
The Legend of Zelda: A Link to the Past (ゼルダの伝説 神々のトライフォース) estas videoludo kreita kaj eldonita de Nintendo por la videoludilo Super Nintendo Entertainment System. Ĝi estas la tria ludo de la serio de aventuraj ludoj The Legend of Zelda. Ĝi aperis en 1991 en Japanio, kaj en 1992 en Nord-Ameriko kaj Eŭropo.
En la intrigo, la ĉefrolulo Link devas vojaĝi por savi la mondon Hyrule, venki Ganon, kaj liberigi la sep fraŭlinojn parencajn de la Saĝuloj. A Link to the Past uzas kameraan vidpunkton similan al tiu de la unua ludo The Legend of Zelda, per kiu oni vidas la rolulon desupre, kiu povas moviĝi laŭ kvar direktoj. Ĝi ne plu uzas la sistemon de la dua ludo de la serio Zelda II: The Adventure of Link, en kiu la kamerao troviĝas flanke, kaj kie la rolulo povas moviĝi nur dekstren aŭ maldekstren.
The Legend of Zelda: A Link to the Past enkondukis elementojn, kiuj ankoraŭ estas oftaj hodiaŭ en la serio. Ekzemple, ĝi enkondukis la koncepton de paralela mondo, la glavon Master Sword kaj diversajn ekipaĵojn.
La ludo estis komerce kaj recenze sukcesa. A Link to the Past estis grava simbola videoludo de Nintendo, kaj hodiaŭ ĝi ofte estas konsiderata kiel unu el la plej bonaj videoludoj. Pli ol 4 milionoj da unuoj vendiĝis tutmonde. A Link to the Past estis refarita por Game Boy Advance kun kelkaj etaj ŝanĝoj (vidu The Legend of Zelda: A Link to the Past and Four Swords), kaj nun estas disponebla por Wii, Wii U, kaj New Nintendo 3DS per Virtual Console. Nintendo re-lanĉis A Link to the Past en Usono en Septembro 2017 kiel parton de Super NES Classic Edition.
Posta ludo nomita The Legend of Zelda: A Link Between Worlds multe inspiriĝis de tiu ludo. Ĝi aperis por Nintendo 3DS en Novembro 2013.
Crosne (Essonne)
Crosne [kʁon] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Viktor Fülöp
Viktor FÜLÖP, hungare Fülöp Viktor estis hungara baletisto.
Viktor Fülöp naskiĝis la 1929 en Budapeŝto, kaj mortis la  1997 en la sama urbo.
Biografio
Viktor Fülöp lernis baleton de Ferenc Nádasi kaj Gyula Harangozó, poste en Moskvo. Li komencis sian karieron en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1943. Baldaŭe li roladis en Moskvo, Londono, Vichy kaj Perm. En 1980 li ekhavis konflikton en la Operejo, poste li aliĝis al Nacia Teatro (Győr), kie ankaŭ baleta trupo estis. Post 4 jaroj li revenis al Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li ricevis premion Kossuth en 1952, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Cordillera Oriental (Peruo)
La Cordillera Oriental ("orienta montaro") en Peruo estas en plej sudokcidenta areo. Tiu unuo konstruiĝis el metamorfa rokaro de Paleozoiko. La orienta limo estas pli malpli uniforma kaj Kolorado situantas ĉe la komenco de la alfluantoj de la valo de la rivero. Ĝi trapasas la basenon de la rivero Markapata kaj eliras el la areo ĉe Lanlacuni Bajo (rivero San Gabán).
Ĝi enhavas multajn submontarojn kiaj Vilkanota, Vilkapampa, Urupampa kaj Karabajo kaj pintojn super 6,000 m (kiaj Salkantajo).
Garri Kasparov
Garri Kimoviĉ Kasparov (cirila skribo: Га́рри Ки́мович Каспа́ров) ( en Baku, Azerbajĝano) estas elstara ŝakisto, Monda Ĉampiono de 1985 ĝis 2000. La 10-an de marto 2005 Kasparov anoncis pri fino de sia ŝakludista kariero; li planas pli multe aktivi kiel aŭtoro de priŝakaj libroj kaj kiel politikisto.
Militkruco 1914-1918 (Francio)
La Militkruco 1914-1918 estas franca milita premio atribuita por rekompenci la akiron de citaĵo per la milita estraro por escepta konduto okaze de la unua mondmilito.
Kreo
Dum la unua mondmilito, la bezono krei rekompencon por la batalantoj tre rapide sentiĝis necesa. Post la prezento de pluraj projektoj, la modelo de la skulptisto Paul-Albert Bartholomé estis aprobita. La Senato adoptis la verdan rubandon trastrekita per fajnaj ruĝaj strekoj, asocianta la simbolon de la verŝita sango al tiu de espero kaj bedaŭrinde memoriganta pri la medalo de Sankta-Heleno donita al la maljunaj soldatoj de la 1-a Imperio.
Garri Kasparov
En 1993, la PCA (Asocio de Profesia Ŝako) estis kreita por Garri Kasparov, kiam estis monda ĉampiono per FIDE, kaj Nigel Short al organizaĵo kaj disvastigo de tiu nova internacia institucio de ŝako.
Militkruco 1914-1918 (Francio)
Kreo
Post akraj diskutoj en la du ĉambroj, la leĝo estis voĉdonita la, kaj promulgita la 8-an de la sama monato.
Garri Kasparov
Kasparov kaj Short akuzis FIDE je manko de profesiismo. Krom tio, ili ne konsentis doni 25% de siaj premioj al FIDE. Do, FIDE kaptis la titolon de Monda Ĉampiono de Ŝako de Kasparov kaj ne permesis al Short batali kun Kasparov.
Militkruco 1914-1918 (Francio)
Kreo
La franca Militkruco 1914-1918 estas plenrajte atribuita al francaj aŭ eksterlandaj militistoj e la la ter- kaj mararmeoj, kiuj gajnis pro militago dum operacioj kontraŭ germanio kaj ties aliancanoj, citaĵon por armeo, korpuso, divizio aŭ brigado. Fine, martiraj urboj, tute detruitaj vilaĝoj aŭ la urboj, kiuj heroe rezistis estos premiitaj per la Militkruco, kiu aperos en honora loko en ilia blazono.
Garri Kasparov
En oktobro de 1993, okazis la batalo inter Kasparov kaj Short en Londono. Kasparov gajnis per 12,5/7,5 kaj tiel fariĝis Monda Ĉampiono per PCA. Sed FIDE daŭris siajn agadojn kaj aranĝis ludon inter Anatolij Karpov kaj Jan Timman. Tiel Karpov fariĝis la 'alia' monda ĉampiono. Tiel estis la unua fojo kiu havis du mondajn ĉampionojn. Kasparov per PCA kaj Karpov per FIDE.
Heitersheim
Heitersheim estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Garri Kasparov
La PCA malaperis post fino de grava apogo de la komputila entrepreno Intel, en 2000. Kaj en 2005, Kasparov rezignas pri ŝako, post venki la Ludojn de Linares.
Politika agado
En la jaroj 1984-1990 Kasparov membris en la Komunista Partio de Sovetunio kaj forlasis ĝin por partopreni en fondiĝo de la Demokratia Partio de Rusio. En 1996 li estis porparolanto de Jelcin dum preparado al la prezidentaj elektoj.
Post 2005 Kasparov multe aktivis kiel politikisto, opozicia al la nuna potenco en Rusio kaj la prezidento Putin. Li fondis kaj estras la opozician organizon, kiu nomiĝas "Unuigita Civitana Fronto".
Irén Gyulai
GYULAI Irén [djulai] estas hungara fasonisto. Ŝi naskiĝis la 3-an de novembro 1928 en Arad.
Biografio
Gyulay studis inter 1947-52 en Industriarta Altlernejo en Budapeŝto. Ŝi estas laŭreatino de premio Munkácsy (1979). Ŝi estis tridektri jarojn fasonisto de la hungara instituto de fasono.
Cordillera Oriental
Cordillera Oriental [kordijEra] estas vorto el hispana lingvo signife "orienta montaro" povas referenci al:
Choszczno
Choszczno (germane: Arnswalde, kaŝube: Chòsczno) - estas urbo en la administra provinco Okcidenta Pomerio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Choszczno. Fine de en la urbo vivis.
<!-- Tekstoj ĉi tie devas esti en Esperanto... Polaj tekstoj publikiĝas en la pola vikipedio.
Historio de Choszczno en Mezepoko
En la 9a jc en la ĉirkaŭaĵo de la nuntempa urbo estis probable malgranda setlejo agrikultur-fiŝista. W X wieku obszary, na których obecnie leży Choszczno podlegały państwu de Piastoj. W XII wieku okoliczne ziemie weszły w skład obszaru państwa polskiego i stanowiła północno-zachodnią rubież Polski. W 1269 ziemie te zajęła Brandenburgio i włączyła pod administracyjne władanie Nowej Marchii. La komencon de Choszczno oni povas ligi kun la setlado de slavoj, baldaŭ okazis la lokigo de la urbo. Dokument z 1364 roku wymienia grodzisko znajdujące się poza miejskimi murami. Dopiero po umocnieniu się władzy margrabiów i zakończeniu wojen pomorsko-brandenburskich doszło (nie wcześniej jak w 1284 roku) do lokacji miasta na prawie magdeburskim. W okresie rozkwitu gospodarczego i politycznego XIV i XV wieku, zabudowę miasta tworzyły: czworoboczny rynek, plan czterech ulic głównych i poprzecznych, system fortyfikacyjny. Na rynku znajdował się kościół parafialny z cmentarzem, ratusz, dom handlowy, kramy i jatki. System obronny miasta składał się z murów kamienno-ceglanych, 36 czatowni, 5 baszt obronnych i 3 bram, a więc Wysokiej, Młyńskiej, Kamiennej. Najstarsze wizerunki herbu znalazły się na pieczęciach miejskich w XIV i XV w. La blazono iom ligis al la blazono de la dinastio de la brandenburgiaj markgrafoj Askanier (germane; ebla esperantigo Askanoj) kaj iom ligis al la lokaj tradicioj. La nuna blazono ligas al la plej malnova aspekto.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Choszczno de la 16a jc ĝis la 19a jc
En la jaro 1536 lige kun Reformacio okazis la kasacion de la klostro de franciskanoj. Od 1537 roku miasto miało już ewangelickiego duchownego. Rada miejska objęła patronat nad kościołem farnym i szkołą kościelną (wymienianą już w 1450 roku). Szkoła aż do pożaru w 1637 roku mieściła się dawnym klasztorze. Dum la Tridekjara milito (1618-1648) miasto uległo znacznemu zniszczeniu. Z dawnej zabudowy pozostały tylko obwarowania miejskie. Przy odbudowie miasta rozgęszczono zabudowę oraz wybrukowano główne ulice. Pod koniec XVIII wieku powstały pompy uliczne, a także założono straż pożarną. Od 1736 roku odnotowuje się zabudowę krytą dachówką, co wiązało się z działaniem cechu kominiarzy. Pierwszy hotel powstał w mieście w 1763 roku. Do XIX wieku zabudowa miejska lokalizowana była w obrębie murów i przedmieść przed bramami miejskimi. W 1847 roku miasto uzyskało połączenie kolejowe ze Stargardem i Szczecinem, a w 1848 roku z Krzyżem i Poznaniem. Powstały także lokalne linie do Kalisza Pomorskiego (1895) i Myśliborza (1898). Powstanie węzła kolejowego znacznie ożywiło miasto. Dzięki temu powstała infrastruktura związana z obsługą dworca kolejowego, osiedle mieszkaniowe dla kolejarzy. Ulica Dworcowa (obecnie Wolności), prowadząca z dworca do miasta, stała się jedną z najważniejszych ulic z reprezentacyjną zabudową z drugiej połowy XIX wieku. Fine de la 19a jc okazis la vigligo en ekonomio. En la urbo estis establigita alumet-fabriko, fabrikoj de: maŝinoj, brosoj, fabriko de gudrita kartono, kaj fabriko de drapoj, krome segejo, sukerfabriko kaj brikfarejo.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Choszczno dum la 20a jc
De la jaro 1926 ĝis 1944 estis la distrikta muzeo kreita de la amanto de la regiono Walter Schumacher. W latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku, powstała zabudowa ulic wytyczonych na południe od Starego Miasta, pomiędzy promenadą nadjeziorną i drogą prowadzącą w kierunku Dobiegniewa. W 1938 roku powiat Choszczno został przyłączony do rejencji pilskiej (prowincja Pomorska). Dum la Dua Mondmilito na terenie miasta został utworzony obóz jeniecki Oflag II B Arnswalde. W latach 1939-1942 przebywali w nim oficerowie polscy, a później francuscy. Przebywało w nim około 2 tys. oficerów wziętych do niewoli. Niemcy ogłosili miasto twierdzą. Choszczno zostało zdobyte przez Ruĝa Armeo 23 lutego 1945 roku. Zniszczeniu uległo 1345 budynków, co stanowiło 83% zabudowy. Post la fino de Dua Mondmilito la urbo eniris Pollandon laŭ la decido de la Potsdama konferenco kaj ankaŭ laŭ la decidoj de la konferenco komenciĝis la procedo de translokiĝo de la germana popolo kaj anstataŭigo de ili per poloj de la centra Pollando kaj de orienta Pollando de post la Curzon-linio (vidu la apudan mapon).
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)-->
Arakeloc
Monaĥejo Arakeloc (Առաքելոց Վանք "Monaĥejo de la Apostoloj") estas armena monaĥejo de la 13-a jarcento. Ĝi situas 3 kilometrojn sudokcidente de la vilaĝo Kiranc en la provinco Tavuŝo de Armenio.
Plasmodium malariae
Plasmodium malariae, do malaria plasmodio, estas specio de plasmodio, genro de protistoj el klaso de sporozooj, vivante parazite en la sango de homoj, kie ĝi kaŭzas malarion. Ĝi estas transportita de homo al homo per specio de moskito. Ĉiuj specioj de plasmodio estas migrantaj senformaj masoj de protoplasmo senseptaj, multenukleaj, kiel ĉe miksomicetoj.
Maŝtoc Hajrapet
Masĥoc Hajrapet (armene: Մաշտոց Հայրապետ եկեղեցի ; ankaŭ "Malgranda") estas preĝejo situanta ene de la vilaĝo Garni, en la provinco Kotajko, Armenio. Ĝi estis konstruita en la 12-a jarcento en la loko kie antaŭe estis pagana sanktejo. Ŝtono ĉizita el ruĝa tofo troveblas en la enirejo sur malalta roka muro. Ĝi havas sur ĝi la dizajnon de birdo sidanta sur flora tigo kun la rozeto de eterneco sub sia vosto. La rozeto ankaŭ estas karakteriza pagana simbolo reprezentante la sunon aŭ la lunon, simbolo de la eterna ciklo de vivo, morto kaj renaskiĝo. Estas dirite ke pro tiu pagana simbolo, la ŝtono uzita havas ligon al la antaŭa sanktejo. En la vilaĝo estas ankaŭ la fortikaĵ-komplekso Garni kun la templo Garni (de la 1-a jc), la preĝejo Sankta Dipatrino, preĝejo de la 4.a jc. en ruinoj, sanktejo Tuĥ Manuk, sanktejo Sankta Sarkis, kaj la sanktejo de la reĝino Katranide.
San Marco la Catola
San Marco la Catola estas komunumo de Italio.
Plasmodium falciparum
Plasmodium falciparum estas specio de plasmodio, genro de protistoj el klaso de sporozooj, vivante parazite en la sango de homoj, kie ĝi kaŭzas malarion kaj inter la plasmodiaj specioj respondecas pri la plej multaj malsaniĝoj. Ĝi estas transportita de homo al homo per specio de moskito. Ĉiuj specioj de plasmodio estas migrantaj senformaj masoj de protoplasmo senseptaj, multenukleaj, kiel ĉe miksomicetoj.
21861 Maryhedberg
21861 Maryhedberg estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mary Lucia Hedberg, finalistino de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005, scienca konkurso por mezlernejoj, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la North Attleboro Middle School de North Attleboro (Masaĉuseco, Usono).
Ciechanów
Ciechanów estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de la ankaŭ samnoma distrikto Ciechanów. Fine de en la urbo vivis.
Dua mondmilito
Germanaj regopovoj forveturigis de la regiono Ciechanów de la 26-a de septembro ĝis la 25-a de oktobro 1944 14 967 tunojn da instalaĵoj kaj pretajn produktojn.
Bálint Kopasz
Bálint Kopasz [kopas], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kopasz Bálint estas hungara kajakisto, dufoja olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono.
naskiĝis la en Szeged.
Biografio
inter 2006-2019 estis kajakisto en Algyő sur Tiso, poste en Győr sur Danubo. Li akiris medalojn en junularaj konkursoj ekde 2014, poste li estis hungara ĉampiono trifoje en la jaroj 2018 kaj 2019 ĉiam sole. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 kun ora medalo individue en distanco 1000 m, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje inter 2019-2022 individue aŭ duope. Li ricevis ŝtatan premion en 2021.
Listo de studentoj en la Veterinara Universitato de Budapeŝto
Jen listo de elektitaj studentoj de la Veterinara Universitato de Budapeŝto (la listo enhavas ĉiujn periodojn de la fakultato tra instituta, akademia kaj altlerneja erao ĝis la universitata statuso):
Timo Kotipelto
Timo KOTIPELTO (naskita la en Lappajärvi, Finnlando) estas la kantisto de la finna metalroka bando Stratovarius.
Třemošnice
Třemošnice (Trzemoŝnice) estas urbo en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, ĉe sudokcidenta rando de Železné hory (Fera montaro) en la valo de Zlatý potok (Ora rivereto) apud ŝoseo n-ro 337 el Čáslav al Seč. Vivas ĉi tie.
Simontornya
Simontornya [ŝimontornja] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási. La loknomo signifas: turo de Simono.
Třemošnice
Partoj de la urbo
La urbo konsistas el tiuj ĉi partoj:
Simontornya
Situo
Simontornya situas sur ebenaĵo, laŭ bordoj de Sió, laŭ ĉefvojo Dunaföldvár-Dombóvár, laŭ fervojo el Budapeŝto-Dombóvár. La komunumo havas fervojan kaj vojan pontojn.
Třemošnice
Historio
Unue estis Třemošnice rememorata nur en la jaro 1564 en landaj dosieroj, kiam ĝi fariĝis havaĵo de Albrecht Robmháp el Suchá. Centro de la senjorejo tiam estis la burgo Lichnice. Tiu en la jaro 1610 forbrulis kaj la posedanto de la senjorejo jam ne rekonstruigis ĝin, sed translokigis sian sidejon al Třemošnice, kie li konstruis senjoran kortegon kun fortikaĵeto. En la 18-a jarcento fariĝis posedanto de la senjorejo Jan Václav Caretto-Millesimo, kiu en Třemošnice ĉirkaŭ la duono de la jarcento konstruigis kasteleton.
Plua disvolvo de Třemošnice estis ligata kun industria produktado. Statuton de la urbo Třemošnice akiris nur en la jaro 1994.
Simontornya
Historio
Simontornya urbiĝis en 1995. En la urbo aŭtonomio de ciganoj funkcias.
Třemošnice
Ferproduktejo
J. J. Zvěřina utiligis en la jaro 1816 akvoforton de la rivereto Zlatý potok, lignon de ĉirkaŭaj arbaroj kaj ferercon de lokaj trovejoj. En la valo de Hedvika li konstruigis kvarangulan altfornon el ŝtonoj, frakasmaŝinon por erco, tenejon de lignokarbo, martelmaŝinon, loĝejan konstruaĵon kaj lanĉis manufakturan ferproduktadon. Sed por efektivigi ĉi tie realan fabrikon oni devis atendi ankoraŭ 105 jarojn.
Simontornya
Famuloj
En Simontornya naskiĝis kemiisto Ede László.
Třemošnice
Kalkfornejo
Proksimume en la jaro 1882, kiam estis al Třemošnice alkondukita fervojo el Žleby, estis en Třemošnice-Závratec konstruita kalkfornejo. Ĝi servis por prilabori krudaĵon minitan en Prachovice, de kie ĝi estis je distanco de 5 km transportata per korba telfero, tiam unu el la plej longaj en Bohemio. La telfero havis lignajn mastojn 6 – 20 m altajn, kun distanco 20 – 140 m inter si, sur kiuj pendis porta kablo. La duan, movigantan kablon, kaj kun ĝi ankaŭ penditajn korbojn tiris lokomobilo de nur dekĉevala povo, situanta apud staplejo de kalkŝtono ĉe la stacio Závratec - Třemošnice. Nombro de la korboj penditaj sur la kablo estis 90 en distancoj ĉirkaŭ 120 m. Rapideco estis proksimume 1,7 m/sec, do la vojon ĉiu korbo veturis 48 minutojn. Dum labortago la telfero transportis 100 tunojn da kalkŝtono. La telfero estis malkonstruita en la jaro 1949, kiam ĝi estis anstataŭigita per kamionoj. La kalkfornejo estis ekspluatata ĝis la jaro 1960.
Maŝinkonstruado
En la jaro 1920 aĉetis la ferproduktejon en Třemošnice kompanio gvidata de Josef Bartoš. La kompanio ferproduktejon nuligis kaj produktadon direktigis je maŝinproduktado, prefere je mendoj de Ĉeĥoslovakaj Ŝtataj Fervojoj. En la unuaj jaroj estis ĉi tie produktataj instalaĵoj por gasa prilumado, poste prefere vagonaraj bremsoj. Dum ekonomia krizo estis produktataj elektraj lavmaŝinoj. En la jaro 1926 jam laboris en Hedvikov 100 laborantojn, oni konstruis fergisejon kaj estis riparitaj konstruaĵoj.
En la jaro 1930 aĉetis fabrikanto Bartoš patenton de inĝeniero Polák je "plenigan malvarman kameron por maŝino premgisanta metalojn". Tiel li akiris unikan rajton je vendado de maŝinoj por premgisado en ČSR kaj por fabrikado de premgisaĵoj. Tuj oni komencis konstruadon de gisfabriko por premgisado - popole nomatan "ŝprucigejo". Produktado bone disvolvadis, en la milito estis la entrepreno vicigita inter premgisejojn de la Germana imperio kaj ĝi estis komisiata per produktado de la plej malfacilaj gisaĵoj. La entrepreno prosperis kaj fine de la Dua mondmilito ĝi okupadis jam 1500 laborantojn. Produktado de vagonaraj bremsoj ankaŭ daŭris. En la jaro 1956 estis nove evoluigita eminenta ĉeĥoslovaka bremso DAKO. Por fabrikado de ĝi estis la produktejoj rekonstruataj kaj ekestis nova entrepreno DAKO.
En la jaro 1992, post la velura revolucio per privatigo ekestis du novaj entreprenoj: en Třemošnice entrepreno DAKO a.k. kaj en Hedvikov KOVOLIS Hedvikov a.k.
Kasteleto
En norda parto de la urbo troviĝas kasteleto el la mezo de la 18-a jarcento. Bedaŭrinde la konstruaĵo de la baroka kasteleto ne estas kompleta, la konstruado estis ĉesigita. Finita estis nur ĝia centra parto kun kapelo de Sankta Anna, konstruita laŭ planoj de fama arĥitekto Jan Blažej Santini-Aichel kaj la okcidenta alo. La kapelo havas sesangulan horizontalan formon kaj estas volbita per steleca volbo kun diskosektoroj. La altaro estas el la dua duono de la 18-a jarcento.
Ĉirkaŭaĵo de la urbo
taŭgas por promenoj kaj nelongaj ekskursoj. En la norda direkto estas ruinoj de la burgo Lichnice kaj leviĝas ĉi tie montokresto kun la plej alta punkto Krkanka (566 m s.m) kaj sudoriente gvidas ruĝa signaro trans la montokresto Kaňkova hora (Kanjka monto). Sur tereno de ambaŭ montokrestoj etendiĝas nacia naturrezervejo Lichnice - Kaňkovy hory, proklamita en la jaro 1955 kun areo de 345,5 ha. Ĝi protektas naturajn foli- kaj pin-arbarojn sur la montokrestoj kaj en du ĉefaj kanjonaj valoj – Lovětínská Ravino kaj Hedvikovská Ravino. Hedvika Valo daŭrigas per Valo Peklo. Sudokcidente de la urbo etendiĝas naturparko Doubrava kun pentrinda kuŝejo de samnoma rivero.
29825 Dunyazade
29825 Dunyazade estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde ties Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Groß Rosenburg
Groß Rosenburg [prononco "Gros Roznburg"] antaŭe estis memstara administra komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Barby en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la tiam ankoraŭ sendependa komunumo havis 1680 loĝantojn.
Groß Rosenburg situas borde de la rivero Saale.
Libero kaj Sendependo
Libero kaj Sendependo (WiN – Wolność i Niezawisłość, plena nomo: Rezista Movado sen Milito kaj Diversio „Libero kaj Sendependo”) – pola civila-armea organizo kontraŭkomunisma fondita la 2-an de septembro 1945 en Varsovio. Ĝia bazo estis postrestaĵoj de malfondita en 1945 Delegitaro de Armitaj Fortoj por la Lando. LkS transprenis ĝian organizan strukturon, laboristaron, bienon kaj ankaŭ parte arbarajn taĉmentojn. Komandantoj de areoj fariĝis prezidantoj de tieaj areoj.
Komencoj de la agado
La organizo komence volis per politika batalo ne allasi komunistojn al balota venko post la dua mondmilito. Ĝiaj membroj antaŭvidis ankaŭ eblon de armita rezisto. Malgraŭ deklarita civila karaktero la organizo posedis fortajn armitajn taĉmentojn precipe en la centra areo en Podlaĥia Provinco, Lublina Provinco kaj Mazovia Provinco, ĉar komandanto de la centra areo ne plenumis ordonon malfondi arbarajn taĉmentojn konsiderante LkS armea-politika organizo. Aŭtune parto de la membroj de „Libero kaj Sendependo” aŭskultis apelon de kolonelo Jan Mazurkiewicz (pseŭdonomo”Radosław”) kaj malkaŝis sin.
Ideo
Libero kaj Sendependo (LkS) postulis ke Ruĝa Armeo kaj NKVD forlasu la teritorion de Pollando. La organizo ne konsentis pri la orienta landlimo fiksita en Konferenco de Jalto, kontraŭstaris politikan persekutadon kaj detruadon de Pollando fare de rusa soldataro. Membroj de LkS volis krei komunan armeon, sendependiĝi politike de Sovetunio, ŝtatigi grandajn entreprenojn kaj laborejojn. Oni postulis ankaŭ universalan edukadon kaj agraran reformon. Tamen dum referendumo de 1946 la organizo apelaciis pri forĵeto de la reformo kaj ŝtatigo de la industrio. Aŭtune 1946 inter la gvidantaro venkis tezo pri alproksimiĝado de la tria mondmilito kaj neceso prepariĝi al tio. Lige al tio januare 1947 gvidantaro de LkS apelaciis al Pola Popola Partio bojkoti balotadon por Leĝiga Parlamento.
Persekutado de la organizo
La asocio de la komenco estis por komunista registaro obstaklo en realigado de politikaj planoj de Sovetunio pri Pollando. Estas LkS, kiu informis Konsilion de Sekureco de UN pri balotaj falsigoj farataj dum la popola referendumo de 1946. Ministerio pri Publika Sekureco kaj NKVD provis rompi la organizon. Inter alioj pro tio, ke LkS subtenis armitajn taĉmentojn (kelke da miloj de soldatoj), precipe en Lublina Provinco kaj Mazovia Provinco. La organizo ne sukcesis kontraŭpuŝi agadon de sekurecaj servoj. En 1945 oni arestis la unuan prezidanton, kolonelon Jan Rzepecki kun ĉiuj areokomandantoj. Oktobre 1946 oni kaptis lian sekvanton, kolonelon Franciszek Niepokólczycki.
Zsuzsa Kun
Zsuzsa KUN, hungare Kun Zsuzsa estis hungara baletisto kaj baletestro. Ŝia unua edzo estis Viktor Fülöp.
Zsuzsa Kun naskiĝis la 1934 en Budapeŝto, ŝi mortis la  2018.
Biografio
Zsuzsa Kun lernis baleton de Ferenc Nádasi en Budapeŝta Ŝtata Operejo inter 1943-1949, poste ŝi aliĝis al la trupo samloke. Inter 1950-1952 ŝi plulernis baleton en Moskvo kaj Leningrado. Inter 1972-1979 ŝi estris la baletistojn. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1962, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Ojdula
Ojdula oĵdula (hungare: Ozsdola oĵdola) estas komunumo en Rumanio oriente de Târgu Secuiesc. Administre apartenas al ĝi Hilib.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2633 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 3262 (92% hungaroj).
Hostorio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1333 kaj ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
Stacio Tanimachi-Rokuchōme
Stacio Tanimachi-Rokuchōme (谷町六丁目駅 [Tanimaĉi-Rokuĉōme-eki], Tanimachi-Rokuchōme Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Chūō, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Tanimachi, Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.
Péter Zsurka
ZSURKA Péter (ĵurka) estis hungara, rumanuja hungara violonisto, profesoro naskita en Budapest la 17-an de novembro 1916 kaj mortinta en Kluĵo la 29-a de majo 1982.