cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Norda marelefanto
Priskribo
La granda masklo de Norda marelefanto tipe pezas 1,500–2,300 kg kaj estas 4–5 m longa, kvankam kelkaj maskloj povas pezi ĝis 3,700 kg. Inoj estas multe pli malgandaj kaj povas gami el 400 ĝis 900 kg en pezo, aŭ ĉirkaŭ unu triono de la maso de la masklo, kaj longas el 2.5 ĝis 3.6 m. La sudaj marelefantoj estas averaĝe pli grandaj ol tiuj de la norda specio, sed la inoj de ambaŭ specioj estas samgrandaj, kio indikas pli altan nivelon de seksa dimorfismo en la suda specio. Norda marelefanto tipe vivas ĉirkaŭ 9 jarojn. Kaj plenkreskuloj kaj junuloj de marelefantoj estas striecaj kaj nigrecaj antaŭ mudo. Postmude, ili ĝenerale havas arĝentecan al malhelgrizan mantelon kiu fadiĝas al brunec-flava kaj bruneca. Masklaj plenkreskuloj havas senharajn kolojn kaj brustojn makulitaj je rozkoloro, blanka kaj helbrunaj. Idoj estas ĉefe nigraj naske kaj mudas al arĝentgriza post elmamigo.
Portreto de Baldassare Castiglione (Rafaelo)
Portreto de Baldassare Castiglione estas olepentraĵo de ĉ. 1514–1515 atribuita al la itala renesanca pentristo nome Rafaelo. Konsiderata unu el plej bonkvalitaj portretoj de la Renesanco, ĝi faris gravan postan influon. Ĝi priskribas la amikon de Rafaelo, nome la diplomato kaj humanisto Baldassare Castiglione, kiu estas konsiderata ŝlosila ekzemplo kaj modelo de la renesanca gravulo.
Abatejo Beauport
Historio
Sekve de agoj de Prosper Mérimée, kaj volo de grafo Poninski, la abatejo estis klasita kiel Monumento Historia (MH) per listo de historiaj monumentoj de 1862. Tio finis la rabon, kiun ĝi suferis en la 19-a jc.
Ĥanlando Kokando
Kreo de la Ĥanlando (18-a jarcento)
La Ĥanlando Kokando kreiĝis ĉirkaŭ la jaro 1710 gvide de Ŝah-Ruĥ - liaj idoj ĝis la jaro 1876 regis la landon. Tra granda parto de la 18-a jarcento grandaj teritorioj de la Fergana Valo restis pribatalitaj de la ĉirkaŭaj regnoj. Ĉirkaŭ la jaro 1758 la ĥano Erdeni Bey sendis diplomatian mision al Pekino, por deklari sian formalan subiĝon al la ĉina imperiestro. Ĉina geografo skribis tiam, ke la Fergana Valo tiutempe havis kvar regnojn: Andiĝono, Namangano, Margilano kaj Kokando. Erdeni ĉirkaŭ la jaro 1763 krome serĉis alianciĝon kun Ahmad Ŝah Durrani (regotempo 1747–1772), la unua ŝtatestro de Afganio. Sed la diplomatia misio ne alportis rezultojn, kaj por la resto de la 18-a jarcento la ĥanoj de Kokando restis vasaloj de la Ĉina Imperio.
Abatejo Beauport
Listo de la abatoj kaj prioroj
{{Kaŝskatolo|titolo=Abatoj kaj prioroj de abatejo Beauport|enteno=
Prioroj
Dum la periodo de komendeco de la abatejo, de 1535 ĝis la franca revolucio en 1789, la prioroj, pli ol la komendaj abatoj, regas la abatejon.
10215 Lavilledemirmont
10215 Lavilledemirmont estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov ; en la vilaĝo Ondřejov ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago (distrikto Prago-oriento).
Ĥanlando Kokando
Ekonomia kaj politika prosperiĝo en la unua triono de la 19-a jarcento
Inter la jaroj 1760 kaj 1790 la urboj de la Fergana Valo ekonomie ekpliprosperiĝis. La produktado de silko iĝis motoro de ekonomia prospereco, kaj la komercaj rilatoj al Kaŝgaro kaj Ĉinio estis intensaj. La agrikulturaj areoj estis pligrandigitaj fare de novaj akvumaj kanaloj. Ene de 20 kaj 30 jaroj la ĥanlando estis la probable plej forta politika regno de Centra Azio, kaj en la regno konstruiĝis granda nombro da publikaj konstruaĵoj en irana stilo, tiel ke la ĉefurbo Kokando fine havis 600 moskeojn kaj 15 madrasojn.
Abatejo Beauport
Prioroj
En ĉ. 1750, prioro Féger sekigis sallagon, por transformi ĝin en herbejon, kaj detruigis la abatejan domon, kiu ruiniĝis. La morto de tiu prioro en 1763 kondukis al fina dekadenco de la abatejo.
Ĥanlando Kokando
Ekonomia kaj politika prosperiĝo en la unua triono de la 19-a jarcento
En la 19-a jarcento la ĥanoj Alim (regotempo 1800-09), lia frato Muhammad Umar (regotempo 1809-22) kaj ties tre june ekreganta filo Muhammad Ali (ankaŭ nomata Madali, naskiĝis ĉirkaŭ 1810, regis inter 1822 kaj 1841) ankoraŭ sukcesis konkeri Taŝkenton kaj aliajn urbojn de la regiono kaj sukcesis konvinki iujn pliajn tribojn kazaĥajn agnoski superan gvidon de la Ĥanlando Kokando. La ĥano Muhammad Ali (formale lige al komercaj konfliktoj) eĉ agis kontraŭ la Ĉina Imperio, per subteno de lokaj ribeloj en la regiono de Kaŝgaro. Ankaŭ la nobelaron de la eksa Kazaĥa Ĥanlando la Ĥanlando Kokando subtenis, cele al ribeloj kontraŭ la Rusia Imperio. La kazaĥa ribelulo Sarŝan Kasimob (ekde la jaro 1825, inter la jaroj 1831 kaj 1834) en Kokando eĉ kolektis tutan armeon.
10215 Lavilledemirmont
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca poeto Jean de La Ville de Mirmont (1886–1914) kies verko elvokis bildojn de neatingeblaj horizontoj kaj maldolĉoj. Lia poezia opero "L'Horizon Chimérique" ("Ĥimera Horizonto") inspiris la muzikon de Gabriel Fauré.
Ĥanlando Kokando
Ekonomia kaj politika prosperiĝo en la unua triono de la 19-a jarcento
Sed la sukceso ekde la 1830-aj jaroj estis nur ŝajna - kaj la daŭraj konfliktoj aparte kun la najbara Emirlando Buĥaro malfortigis la landon.
Portreto de Baldassare Castiglione (Rafaelo)
La portreto estis produktita kiel rezulto de la amikeco de Rafaelo kun Castiglione, kies rilatoj en kortegaj etosoj estis paralelaj al tiuj de Rafaelo mem.Ili estis tre amikaj ĉirkaŭ 1504, kiam Castiglione faris sian duan viziton al Urbino, dum Rafaelo estis akirante rekonon kiel artisto en la humanisma etoso de la urba duka kortego. Rafaelo estis komisiita de Guidobaldo da Montefeltro en 1505 por pentri portreton de Henriko la 7-a de Anglio; Castiglione veturis al Anglio por prezenti la finitan pentraĵon al la reĝo. Eble Castiglione poste estis "fakula konsilisto" por la verko de Rafaelo nome La lernejo de Ateno, kaj la portreto de Zoroastro en tiu fresko estas portreto de la kortegano Castiglione.
Ĥanlando Kokando
Rusia konkero
Tamen la Ĥanlando Kokando por la Rusia Imperio restis malstabila faktoro: La ĥano Hudayar en julio 1875 pro krueleco, tro altaj impostoj kaj rilatoj al la rusoj estis forpelita de sia loĝantaro, kaj nomumiĝis nova ĥano Nasruddin. Hudayar fuĝis en protekton de la rusia armeo, kiu aktivigis armeajn unuojn pro la ampleksigo de la ribelo ankaŭ al formale "rusia teritorio" - nome al la regiono de Ĥuĝando. Pro tiu militado de la rusia armeo kontraŭ islamaj ribeluloj la rusaj regantoj baldaŭ perdis la intereson en Kokando toleri lokan islaman registaron. Tial la Ĥanlando Kokando la 19-an de februaro 1876 gvide de la rusia generalo von Kaufmann estis definitive anekita fare de la Rusia Imperio kaj aligita al la (en 1867 fondita) rusia gubernio Turkestano.
Portreto de Baldassare Castiglione (Rafaelo)
La Portreto de Baldassare Castiglione eble havis praktikan kaj intiman celon. Castiglione lasis sian familion kiam li iris al Romo, kaj li verkis poeziaĵon kie li imagis siajn edzinon kaj filon konsolante sin per la rigardo al la pentraĵo dum lia foresto.
Abatejo Beauport
Fonto
}}
Aliro
Eblas aliri al la abatejo de la stacidomo de Paimpol aŭ de tiu de St Brieuc per linio 9 de reto Tibus.
Vizito
De la preĝejo starigita en la 13-a jc, restas nur la fasado, la sentegmenta navo, la norda flanka navo kaj la maldekstra brako de transepto. La longa kanonikara ĉambro kun poligona absido, situanta oriente de klostro, el kiu restas kelkaj arkoj, estas bonega ekzemplo de angla-normanda gotika arto. En la nord-okcidenta angulo de la klostro estas la eleganta enirejo de vasta manĝejo, kiu grande malfermiĝas per duoncirklaj aperturoj al la maro kaj per pintarkoj al la klostro. Poste oni eniras en la malsupran korton, al kiu rigardas la konstruaĵo de la duko, vasta gastejo por la akcepto de pilgrimantoj, kaj la kelon sub la manĝejo. En tiu kelo, rimarkindaj estas la volboj kun eĝoj subtenataj de ok dikaj kolonoj el granito. La vizito finiĝas per pastroficejo en kiu monaĥoj ricevis imposton pri salo kaj grenoj, poste per la gastoĉambro kun du navoj, fariĝinta akceptejo kaj publikinformejo.
Salzweg
Salzweg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Passau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Marócsa
Marócsa [marOĉa] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
Situo
Marócsa situas sur ebenaĵo, fine de longa sakovojo. Sellye troviĝas 7, Szigetvár 18, Szentlőrinc 24, Pécs 46, Budapeŝto 242 kilometrojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1332 laŭ tiama hungara ortografio "Morocha". En 1431 jam la paroĥo estis menciita. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En la 19-a jarcento pro incendio la tuta vilaĝo forbruliĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 plejparte ciganoj loĝis en Marócsa.
En Marócsa migra poŝto servas.
Boca del Río
Boca del Río estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Boca del Río. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 028.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 141906 loĝantojn. El tiuj estis 66522 viroj kaj 75384 virinoj. La komunumo havas surfacon de 42.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 7 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 6 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 135060 personoj. En la jaro 2000 temis pri 135804, do temis pri kresko / malkresko je 0.11 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 123177 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 1381 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.12 % de la loĝantoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30028a.htm
Kákics
Kákics [kAkiĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Sellye.
Situo
Kákics situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ nefunkcianta fervojo Sellye–Szentlőrinc. Sellye troviĝas 5, Szigetvár 20, Szentlőrinc 22, Pécs 43 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1410 laŭ tiama hungara ortografio "Kakych". Dum la turka erao la komunumo ne senhomiĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
Montsouris (Tramtransporto en Parizo)
Montsouris estas haltejo de Tramvojo T3a situanta en la 14-a arondismento de Parizo.
La nomo Montsouris devenas de apuda Parko Montsouris.
Meskalamdug
Meskalamdug ("heroo de la dia lando") estis frua gvidanto de Unua dinastio de Ur en la 26-a jc. aK.. Li ne aperas sur la Sumera reĝa listo, sed konata pro lia entombigo, tombo PG 755 ĉe la Reĝa tombejo de Ur, kaj el bidaj surskriboj trovitaj en Mari, menciante lin kiel reĝon.
Elek Séllyey
Elek Séllyey [ŝEjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Séllyey Elek estis hungara nobela juĝisto, departementa oficisto. Lia nobela antaŭnomo estis séllyei.
Meskalamdug
Tombo
Lia tombo – malkovrita de la angla arĥeologo Siro Leonard Woolley en la Reĝa tombejo de Ur en 1924 – enhavis multajn orajn objektojn inklude de la ora kasko kun surskribo de la reĝa nomo. Observante la enhavon de ĉi tiu reĝa tombo, estas klare, ke tiu ĉi antikva civilizo estis sufiĉe riĉa. La nomo de lia edzino estis reĝino Ninbanda. Meskalamdug ankaŭ estis menciita sur sigelo en alia tombo kun la titolo lugal (reĝo), tamen ĉar al lia propra tombo mankis kuntombintoj, Woolley supozis, ke li ne estas reĝa persono. La polemiko restas tamen, ĉar li estas nomata en bida surskribo - malkovrita en Mari fare de franca arkeologo André Parrot dek jarojn poste-, kiel patro de reĝo Mesannepada de Ur, kiu aperas en la reĝa listo kaj en multaj aliaj surskriboj.
Elek Séllyey
Elek Séllyey naskiĝis la en Alsópusztakovec (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Donji Pustakovec en Kroatio), li mortis la  en Söjtör (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio).
NGC 5356
NGC 5356 (aliaj indikoj — UGC 8831, MCG 1-35-52, ZWG 46.1, IRAS13524+0534, PGC 49468) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Oberwangen (stacidomo)
Oberwangen estas fervoja stacidomo en Köniz, Svislando.
Gusztáv Beksics
Gusztáv Beksics [gustAv bekŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beksics Gusztáv estis hungara juristo, parlamentano, ĵurnalisto.
Gusztáv Beksics naskiĝis la  1847 en Gamás. Li mortis la 1906 en Budapeŝto.
Biografio
Gusztáv Beksics frekventis mezlernejojn en Kaposvár, Kecskemét, Pécs, poste li lernis en katolikaj seminarioj en Pécs kaj Pest (urbo), fine li akiris juran diplomon en Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li nelonge laboris kiel juristo, sed jam en 1870 li iĝis ĵurnalisto kaj sekretario de Zsigmond Kemény. Post 4 jaroj li akiris advokatan diplomon. Inter 1884 kaj 1901 li estis parlamenta deputito.
Jam ekde 1869 li komencis verki romanon, poemojn - aŭ traduki. La kontribuoj aperis ekzemple en Pesti Hirlap, Koszorú.
Tartarino de Taraskono
Tartarino de Taraskono (en franca: Tartarin de Tarascon) estas romano de Alphonse Daudet. Temas pri humora rolulo de franca ĉasisto kiu iras al Nordafriko ĉasi leonojn. Oni faris kelkajn filmojn pri tiu historio nome en 1908, 1934 kaj 1962. Ŝablono de Tartarino de Taraskono estis Charles-Louis Bombonnel (1816-1890), kiu estis ĉasisto en norda Afriko.
Villacidro
Villacidro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la sudokcidentaa parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto kaj unu el du ĉefurboj de la refondita administra unuo provinco Mez-Kampidano (Medio Campidano, Campidanu de Mesu). Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la tiam malfondita sama provinco Mez-Kampidano. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Domusnovas, Gonnosfanadiga, Iglesias, San Gavino Monreale, Sanluri, Serramanna, Vallermosa (CA) kaj Villasor (CA).
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Nándor Baumgarten
Nándor Baumgarten, laŭ hungarlingve kutima nomordo Baumgarten Nándor estis hungara juristo, advokato, juĝisto, profesoro.
Nándor Baumgarten naskiĝis la  1873 en Budapeŝto. Li mortis la 1935 en Budapeŝto. Lia onklo estis Izidor Baumgarten.
Fuente el Olmo de Íscar
Fuente el Olmo de Íscar [fŭentelOLmo deISkar] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo Fuente el Olmo de Íscar estas etimologie komprenebla kiel Fonto de la Ulmo de Íscar.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 7,80 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 49 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 300 el la 1900-aj jaroj.
Ĝi distas 59 km de Segovio, provinca ĉefurbo, 25 km de Cuéllar, 15 km de Iscar, kaj 8 km de Coca. Ĝi limas kun municipoj Villaverde de Íscar, Íscar (Valladolid), Villaverde de Íscar, Fresneda de Cuéllar kaj Coca. Fuente el Olmo de Íscar estas atingebla laŭ la provinca ŝoseo SG-V-3341 inter Coca kaj Chañe, dum la plej proksima loĝloko estas Villaverde de Íscar.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La unua mencio de Fuente el Olmo kun tiu nomo estas en dokumento de la Katedrala Arkivo de Segovio, kiu datas de la 1a de Junio 1247.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj), brutobredado (ŝafoj) kaj forstado (pinaroj). Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la baroka preĝejo de Sankta Kristoforo de la 18-a jarcento kun muzeo kaj alia muzeo pri terkultivado.
Vajnory
Vajnory (hungare Pozsonyszőlős [poĵonjsOlOŝ], germane Weinern) estas iama vilaĝo, nun urboparto de Bratislavo en Slovakio. La historia hungara loknomo estis Prácsa [prAĉa].
Situo
Vajnory situas de urbocentro de la ĉefurbo 10 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dun la ferepoko. Baldaŭe avaroj kaj slavoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1237, tiam servanta fortikaĵon de Pozsony. En 1291 aperis la hungara formo Zeuleus. Jam tiam la loĝantoj okupiĝis pri vinkulturo. En la 16-a jarcento Pozsony aĉetis la vilaĝon kaj nur en 1851 ĝi ricevis memstarecon. En 1910 vivis en Pozsonyszőlős 1863 loĝantoj (plejparte slovakoj). En 1946 Vajnory aliĝis al Bratislavo.
Nice-Ville (stacidomo)
Nice, plennome Nice-Ville estas franca stacidomo sur linioj -  (landlimo) kaj Nice -, situanta en  Nico, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV, Ouigo, Riviera Express kaj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Maigret kaj la maljuna damo
Maigret kaj la maljuna damo (Maigret et la vieille dame) estas krimromano de la belga verkisto Georges Simenon. Ĝi estas la 33-a romano el serio de entute 75 romanoj kaj 28 noveloj pri krima komisaro Maigret. Kreite de la 29-a de novembro ĝis 8-a de decembro 1949 en Carmel-by-the-Sea, la romano estis publikigita la sekvan jaron de la eldonejo Presses de la Cité. Esperanta traduko estis publikigita en 2002 de Sezonoj.
Ĉarma maljuna damo vokas Maigret al marbanejo en Normandio por helpi post kiam ŝia servistino mortis, trinkinte venenitan dormigilon apartenantan al ŝia mastrino. Nun la maljuna damo, naskita kiel filino de tiuloka fiŝkaptisto, kien ŝi revenis jardekojn poste kiel riĉulo, timas, ke la veneno celis ŝin. Antaŭ malmultaj tagoj kunvenis por la unua fojo post longa tempo la tuta familio, kies anoj, kiel Maigret baldaŭ trovas, ne ĉiel laŭde parolas pri la maljuna damo.
Intrigo
Mortis Roza Trochu, la servistino de Valentena Besson. La maniero de ŝia morto - ŝi trinkis dormigilon destinitan al ŝia mastrino kaj venenitan per arseniko - supozigas, ke Valentena estis la celo de la murdo. Valentena estas filino de fiŝkaptisto el Étretat kaj edziniĝis al Ferdinand Besson, kiu subite riĉiĝis pro sia eltrovo de aknokremo kaj poste remalriĉiĝis. Antaŭ nur kelkaj tagoj okazis ŝia naskiĝtago, pro kiu ĉeestas ŝia filino el la unua geedziĝo kaj la du duonfiloj el la unua geedziĝo de Ferdinand. La sola, pri kiu neniu al Maigret ion ajn rakontas, estas la venenita servistino. Subite okazas dua morto: La fraton de Roza mortopafas Valentena nokte en sia ĝardeno, ŝajne supozante, ke li estas krimonta nekonato. Maigret komprenas, ke la pli maljuna duonfilo de Valentena uzis Rozan por ŝtele konstati, ke Valentena konservis kaj kaŝis juvelojn el siaj riĉaj jaroj, kaj tial Rozan mortigis Valentena. Eksciinte poste, ke Teo estas malantaŭ la agoj de Roza, Valentena aranĝis noktan diskuton kie ŝi planis mortopafi lin, sed trafis anstataŭ li la fraton de Roza, kiun la duonfilo, suspektante ruzon, sendis antaŭ si.
Interpreto
La maljuna damo ŝajnas havi pacan, idealan vivon, kiu komence tute sorĉas Maigret. Kiam li fine konstatas, ke ŝi pro nura monavido mortigis du homojn, li sentas sin perfidita. La ankaŭ krimromanisto Patricia Highsmith rigardas la figuron de "tiu malgaja kaj ĉarma maljuna damo en Etretat" en tuta serio de "virinformaj friponoj", iranta de la tigreca Aline en La pacienco de Maigret ĝis la maljuna "vulturfiguro" en Subskribite Picpus. Lucille F. Becker priskribas kolekton de "murdemaj, kastraj patrinoj en la Maigret-romanoj", kiuj estas "dudimensiaj karikaturoj de patologia psikprofilo".
Adaptoj
La romano estis filmigita kvarfoje: en 1974 kiel rusa teatra filmo Maigret i staraya dama, reĝisorita de Vyacheslav Brovkin, kun Boris Tenin kiel Maigret, kaj en la televidaj serioj Maigret kun Rupert Davies (angla, 1960), La enketoj de komisaro Maigret kun Jean Richard (franca, 1979), kaj Maigret kun Bruno Cremer (franca, 1994). En 1955 Nordgermana Radio produktis radidramon kun la titolo Maigret kaj la agrabla maljuna damo.
Esperanta traduko
Georges Simenon: Maigret kaj la maljuna damo. Tradukis Daniel Luez. Kaliningrad, Sezonoj 2002.
Nălațvad
Nălațvad [nəlacvad] (hungare: Nalácvád, germane: Schiffenschütz) estas vilaĝo en Rumanio sude de Hațeg. En 1910 ĝi havis 265 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 305 (rumanoj, 6 % da hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1444. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la urbo Hațeg.
Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio
Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio (pole: Grób Nieznanego Żołnierza w Warszawie) – tombo-monumento sur la placo al marŝalo Józef Piłsudski en Varsovio. Ideo de la Varsovia tombo estas memor-honorigo de mortfalintaj soldatoj en bataloj pri la sendependeco.
Nălațvad
En la censo de 2002 la 313 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
6 loĝantoj deklaris nek etnecon nek lingvon.
Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio
Historio
La ideo pri honorigo de nekonataj falintaj batale soldatoj naskiĝis senpere post la unua mondmilito en Francio. La unua en la mondo Tombo de Nekonata Soldato aperis en Parizo en 1920. Ĝi memorigas milionon kaj duono de soldatoj mortfalintaj en la jaroj 1914–1918. Paralele kun Francio oni kreis honorlokojn al sennomaj soldatoj en Britio.
En Pollando la unuaj iniciatoj pri kreo de tiaj memorlokoj aperis en 1921. Kiel la unua ekestis monumento-plato de Nekonata Soldato en Lodzo (malkovrita la 22-an de marto 1925).
Charles Chubb
Familio
Chubb naskiĝis en Steeple Langford ĉe Salisbury, Anglio. Li geedziĝis dufoje, al Ada Albion kaj al Alice Mabel Baker. Li havis sep gefilojn, inter kiuj Ernest Charles Chubb estis ankaŭ ornitologo kaj estis muzea zorgisto en Durban. En 1924 Chubb suferisakcidenton ĉe la Muzeo pri natura historio kaj mortiĝis post du semajnoj en Londono.
Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio
Historio
La Varsovia Tombo de Nekonata Soldato estis malkovrita la 2-an de novembro 1925 sub kolumnaro de Saksa-Palaco. Tiutage oni enmetis en ĝin kadavron de sennoma soldato, venigitan dum speciala ceremonio de la Tombejo de la Defendintoj de Lvovo. Kreanto de la tombo estis artisto-skulptisto Stanisław Kazimierz Ostrowski.
La 28-an de decembro 1944 germanoj, detruante sisteme la urbon, eksplodigis la Saksan Palacon, revenĝe pro la ribelo de Varsovio. El la Tombo saviĝis fragmentoj. Jam en 1946 estis rekonstruita kaj denove malkovrita, tamen sen tabuloj pri la bataloj kontraŭ bolŝevismo. Aktuale ĝi konsistas el triarkada fragmento de savita kolumnaro de la palaco. Hodiaŭ, kiam la Saksa Palaco daŭre ne estas restaŭrita krudaj brikoj ambaŭflanke de la Tombo reliefigas, ke iam ĝi konsistigis parton de pli granda konstruaĵo. En la jaroj 1990–1991 surfacon de la tombo oni iom ŝanĝis. La tabuloj pri la pola-bolŝevika milito reaperis, sed en lokoj malfacile videblaj.
Charles Chubb
Kariero
Inter la birdospecioj kiujn li priskribis estas la Koba troglodito kaj la genro de tinamoj nome Crypturellus.
Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio
Historio
En la 2-an de junio 1979 papo Johano Paŭlo la 2-a sur la ĉirkaŭa Placo celebris la sanktan meson dum sia unua pilgrimvizito en Pollando kaj preĝis ĉe la Tombo.
Apud la Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio brulas eterna flamo kaj staras honora gardistaro el Reprezenta Bataliono de Pola Militistaro, kaj dum ŝtataj festoj okazas solena gardoŝanĝo kun partopreno de la plej superaj regopovoj de la ŝtato. Ĉiujare la 11-an de novembro (Festo de Sendependeco) la pola prezidento alvenas al la Tombo de Nekonata Soldato por partopreni la solenaĵon de la gardoŝanĝo kaj por meti florojn ĉe la Tombo. Tiam okazas milita defilado.
Tabuloj sur la Tombo de Nekonata Soldato post 1990
972-1683
1863-1921
1914-1918
1918-1920
1939-1945
Al maristoj
Al aviadilistoj
La 15-an de aŭgusto 2016 prezidento de Pollando Andrzej Duda solene malfermis memortabulon al "Anatemitaj Soldatoj" — ĉeestis filo de Józef Franczak, la lasta mortfalinta partizano
7346 Boulanger
7346 Boulanger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca filozofo, inĝeniero kaj verkisto Nicolas Antoine Boulanger (1722–1459). Li opiniis, ke la neraciaj sintenoj de la homoj, kiel la tuta heredaĵo de religiaj ritoj kaj multe da politikaj kutimoj de la tiama kaj de la antikva epokoj, estis kaŭzitaj de spertoj de katastrofoj.
The Shining
The Shining ("La Luminado") estas psikologia horora filmo de 1980 produktorita kaj reĝisorita de Stanley Kubrick kaj kunverkita kun la romanisto Diane Johnson. La filmo estas bazita sur la samnoma romano de Stephen King de 1977 nome "The Shining" kaj en ĝi stelulas Jack Nicholson, Shelley Duvall, Scatman Crothers, kaj Danny Lloyd.
Priskribo
La ĉefa rolulo de la filmo estas Jack Torrance (Nicholson), aspiranto al verkisto kaj rekuperanta sin alkoholulo kiu akceptas postenon kiel ekstersezona zorganto de izolata historia Overlook Hotel en la Koloradia Roka Montaro. Vintrumante kun Jack estas lia edzino, Wendy Torrance (Duvall), kaj juna filo, Danny Torrance (Lloyd). Danny estas dotita per "shining" (luminado), psikaj kapabloj kiuj permesas lin rigardi en la horora pasinteco de la nun malplena hotelo. Ankaŭ la hotelkuiristo, Dick Hallorann, havas tiun kapablon kaj povas komuniki kun Danny telepatie. La hotelo jam havis antaŭan vintran zorganton kiu freneziĝis kaj murdis sian familion kaj sin mem. Post vintra ŝtormo lasas la familion Torrances izolita en la neĝo, la mensa stato de Jack deterioriĝas pro la influo de supernaturaj fortoj kiuj loĝas en la hotelo, metante sian edzinon kaj filon en danĝero.
La filmado okazis preskaŭ ekskluzive en la Studioj Elstree, kun scenejoj bazitaj sur realaj lokoj. Kubrick ofte laboris kun malgranda kunlaborantaro, kio permesis al li fari multajn filmerojn, ofte ĝis elĉerpigo de la geaktoroj kaj de la laboristaro. La nova kamerastabiligilo Steadicam estis uzita por filmi kelkajn scenojn, kio havigis al la filmo plinovigan kaj altiran aspekton. Estis multa spekulativo pri la signifo kaj scenoj en la filmo pro malkongruaĵoj, ambigueco, simbolismo, kaj diferencoj disde el la libro.
Historio
La filmo estis elsendita en Usono la 23an de Majo 1980, kaj en Unuiĝinta Reĝlando la 2an de Oktobro 1980, fare de Warner Bros. Estis kelkaj versioj por enkinejaj montroj, ĉiu el kiuj estis pli mallonga ol tiu antaŭa; ĉirkaŭ 27 minutoj estis eltranĉitaj totale. Reagoj al la filmo en la epoko de ties elsendo estis diversaj; Stephen King kritikis la filmon pro sia devojigo el la romano. La opinio de kritikistoj estis pli favora, kaj la filmo estis amplekse konsiderata unu el la plej grandaj hororfilmoj iam faritaj kaj ekzemplo de pop-kulturo. En 2018, la filmo estis elektita por la konservado en la usona National Film Registry de la Library of Congress kiel "kulture, historie aŭ estetike grava". Sekvelo, Doctor Sleep, estis elsendita en 2019.
Kelkaj el la scenoj (fakte bildoj) de la scenoj de la filmo eniris en la popola kulturo, kiel la rompo de neceseja pordo per hakilo, la rajdado de la knabo koridore per triciklo kaj la apero de la ĝemelinoj. Tiu kaj kelkaj aliaj estis poste uzitaj en parodioj, omaĝoj, reklamado de la filmo ktp.
Produktado
The Shining (La brilego, aŭ La luminado), publikigita en 1980, estis adaptita el la samnoma romano de la furorvenda verkisto de hororaj libroj Stephen King. The Shining ne estis la nura horora filmo el kiu Kubrick estis ligita; li estis malakceptinta la reĝisoradon kaj de The Exorcist (1973) kaj de Exorcist II: The Heretic (1977), spite la fakton, ke iam en 1966 li estis dirinta al amiko ke li delonge deziris "fari la plej terurigan filmon de la mondo, kun serio de epizodoj kiuj estus okazigantaj koŝmarajn timegojn de la publiko". En la filmo stelulas Jack Nicholson kiel verkisto kiu akceptas laborpostenon kiel vintra zorgisto de granda kaj izolita hotelo en la Roka Montaro. Li pasigas la vintron tie kun sia edzino, ludita de Shelley Duvall, kaj ilia knaba filo, kiu montras paranormalajn kapablojn. Dum ilia restado tie, ili frontas kaj la descendon de Jack al la frenezeco kaj ŝajnaj supernaturaj hororoj kiuj kaŝiĝas en la hotelo. Kubrick havigis al siaj aktoroj liberon etendi la scenaron, kaj eĉ improvizi porokaze, kaj kiel rezulto, Nicholson estis responsa pri la frazo 'Here's Johnny!' (Jen Johnny!) kaj sceno en kiu li sidas ĉe la skribmaŝino kaj malkaŝas sian koleron kontraŭ sia edzino. Tiom determinita produkti perfekton estis Kubrick, ke li ofte postulis ĝis 70 aŭ 80 refilmerojn de la sama sceno. Duvall, kiun Kubrick intence izolis kaj kun kiu li diskutis ofte, estis devigita ludi la ikonan kaj lacigan basbalbatilan scenon 127 fojojn. Poste, Duvall prezentis al Kubrick faskojn da haroj kiuj estis forfalintaj pro la ekstrema streso de la filmado. La trinkejsceno kun la fantomeca kelnero estis filmita 36 fojojn, dum la kuireja sceno inter la roluloj de Danny (Danny Lloyd) kaj Halloran (Scatman Crothers) estis filmita 148 fojojn. La aeraj filmaĵoj de la Hotelo Overlook estis filmitaj en Timberline Lodge de la Monto Hood en Oregono, dum la internoj de la hotelo estis filmitaj en la Studioj Elstree en Anglio inter Majo 1978 kaj Aprilo 1979. Oni faris kartonajn modeloj el ĉiuj scenejoj de la filmo, kaj la lumigado estis amasa entrepreno, kiu postulis kvar monatojn de elektra kablinstalado. Kubrick faris etendan uzadon de la ĵus inventita Steadicam, pez-ekvilibra kamerasubtenilo, kiu ebligis mildan man-tenitan kameramovadon en scenoj en kiuj konvencia kamerairado estas nepraktika. Laŭ Garrett Brown, nome la inventisto de la Steadicam, ĝi estis la unua filmo kiu uzis ties plenan potencialon.
Kvin tagojn post la ekpublikigo en la 23a de Majo 1980, Kubrick ordonis la forviŝon de fina sceno, en kiu la hoteladministristo Ullman (Barry Nelson) vizitas Wendy (Shelley Duvall) en hospitalo, kredante, ke ĝi estas nenecesa post atesti la eksciton de la publiko en kinejoj je la klimakso de la filmo. The Shining atingis fortajn sukcesojn en biletvendado, enspezante 1 milionon da usonaj dolaroj en la unua semajnfino kaj enspezante 30.9 milionojn da usonaj dolaroj nur en Usono fine de la jaro. La dekomenca kritikista reago estis diversa, kaj King mem malakceptis la filmon kaj malplaĉis je Kubrick. Janet Maslin de The New York Times laŭdis la "harstarigan manieron" per kiu Kubrick konvertis "enorman konstruaĵon en io fermita kaj klaŭstrofoba", kiu "sendube estos unu el la plej timigaj sorĉaj domoj de la ekrano". The Shining estas nune konsiderata kiel hororfilma klasikaĵo, kaj la usona American Film Institute rangigis ĝin kiel la 27a plej granda trilera filmo el ĉiuj tempoj.
Calcahualco
Calcahualco estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Calcahualco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 029.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12466 loĝantojn. El tiuj estis 6388 viroj kaj 6078 virinoj. La komunumo havas surfacon de 164.5 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 7 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 5 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1720 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 10556 personoj. En la jaro 2000 temis pri 11072, do temis pri kresko / malkresko je 0.96 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 9211 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 64 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.69 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
András Csiky
CSIKY András (pr. ĉiki) estas rumanuja hungara aktoro naskita en Odorheiu Secuiesc la 25-an de aŭgusto 1930.
Biografio
András Csiky estis fondintano de la de tatro de Baia Mare (Nagybányai Állami Magyar Színház), inter 1960 kaj 1969 li estis direktoro de la teatro de Satu Mare. Ekde 1977 li estis ano, eterna ano de la teatro de la Kolozsvári Állami Magyar Színház. En 2021 li ricevis premion Kossuth.
Saint-Servais (Finistère)
Saint-Servais (jen france, bretone Sant-Servez-Landivizio) estas komunumo de Francio, nomata laŭ la kristana sanktulo Servatius de Tungro (Tongeren). Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
(18172) 2000 QL7
(18172) 2000 QL7 estas tre malgranda marsrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Harmondivizora nombro
Je nombroteorio, harmondivizora nombro, aŭ nombro de Ore (nomita pro Øystein Ore, kiu difinis ili en 1948), estas pozitiva entjero, kies divizoroj havas harmonan meznombron kiu estas entjero. Jen la unuaj kelkaj harmondivizoraj nombroj:
(18172) 2000 QL7
Kvankam rigardita kiel apud-tera asteroido, ĝi ne tre alproksimiĝas Teron:
Harmondivizora nombro
Ekzemple, la harmondivizora nombro 6 havas la kvar divizorojn 1, 2, 3, kaj 6. Ilia harmona meznombro estas entjero:
(18172) 2000 QL7
Ĝi estas ĉefe marsrenkonta:
Hiroyuki Takasaki
Hiroyuki Takasaki (高崎 寛之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Mito HollyHock, Ventforet Kofu, Tokushima Vortis, Kashima Antlers, Montedio Yamagata kaj Matsumoto Yamaga FC.
Harmondivizora nombro
La nombro 140 havas la divizorojn 1, 2, 4, 5, 7, 10, 14, 20, 28, 35, 70, kaj 140. Ilia harmona meznombro estas kiu egalas 5 kiu estas entjero, do 140 estas harmondivizora nombro.
Malluksa nombro
En matematiko, malluksa nombro estas natura nombro kiu havas pli multajn ciferojn ol ĝia prima faktorigo (inkluzivantaj eksponentoj). Ekzemple, en bazo-10 aritmetiko, la unuaj kelkaj malluksaj nombroj estas 125 (53), 128 (27), 243 (35), kaj 256 (28). Malluksaj nombroj ankaŭ ekzisti en alia bazoj; ekzemple, en duuma aritmetiko tridek-du estas malluksa nombro, ĉar 10101 = 100000.
Harmondivizora nombro
Harmondivizoraj nombroj kaj perfektaj nombroj
Ore montris ke ĉiu perfekta nombro estas harmondivizora. La sumo de divizoroj de perfekta nombro M estas akurate 2M; pro tio, la averaĝo de la divizoroj estas M(2/τ(M)), kie τ(M) estas la kvanto de divizoroj de M. Por ĉiu M, τ(M) estas nepara se kaj nur se M estas kvadrata nombro, alie ĉiu dividanto d de M povas esti parita kun malsama dividanto M/d. Sed, perfekta nombro ne povas esti kvadrato: ĉi tio sekvas de la sciata formo de paraj perfektaj nombroj kaj de tio ke neparaj perfektaj nombroj (se ili ekzistas) devas havi faktoron de formo qα kie α ≡ 1 (mod 4). Pro tio, por perfekta nombro M, τ(M) estas para kaj la averaĝo de la divizoroj estas produto de M kun la ono 2/τ(M); tial, M estas harmondivizora nombro.
Ore konjektis ke ne ekzistas neparaj harmondivizoraj nombroj escepte de 1. Se la konjekto estas vera, ĉi tio devas enhavi la neekziston de neparaj perfektaj nombroj.
Baroj kaj komputilaj serĉoj
W. H. Frezas montris ke ĉiu nepara harmondivizora nombro pli granda ol 1 devas havi priman povan faktoron pli grandan ol 107, kaj Cohen montris ke ĉiu tia nombro devas havi almenaŭ tri malsamajn primajn faktorojn.
Cohen, Goto, kaj aliaj startante kun Ore mem plenumis komputilajn serĉojn listante ĉiujn malgrandajn harmonajn dividantajn nombrojn. De ĉi tiuj rezultoj, listoj estas sciata de ĉiuj harmonaj dividantaj nombroj ĝis 2×109, kaj ĉiuj harmondivizoraj nombroj por kiuj la harmona meznombro de la divizoroj estas maksimume 300.
Sonneborn
Sonneborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. apartenis ghis la 31.12.2018 al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Mittleres Nessetal.
Ferenc Eckhart
ECKHART Ferenc estis hungara historiisto pri juro kaj ekonomiko naskiĝinta en Arado la 18-an de novembro 1885 kaj mortinta en Budapeŝto la 28-an de julio 1957.
Kariero
Ferenc Eckhart post universitataj studoj en 1911 laboris en la arkivejo de Vieno. En 1928 li estis direktoro de la Hungara Historia Instituto en Vieno. De 1929 ĝis sia morto li estis katedrestro profesoro pri historio de juro kaj konstitucio. Li priokupiĝis ankaŭ pri ekonomika historio. Inter 1943 –45 li estis redaktoro de la revuo Századok, inter 1946–49 li estis prezidanto de la Magyar Történelmi Társulat (Asocio Hungara pri Historio).
14274 Landstreet
14274 Landstreet estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Darlington Landstreet, de la fakultato ĉe la Universitato de Okcidenta Ontario Li helpis malkovri en blankaj nanaj steloj kaj disvolvis la polarimetrion en la serio de Balmer por detekti magnetajn kampojn en steloj de meza ĉefa sekvenco.
Fuentepelayo
Fuentepelayo [fŭentepeLAĝo] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo Fuentepelayo estas etimologie komprenebla kiel Fonto de Pelayo, alude al iama loĝestro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 30,90 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 804 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 700 el la 1900-aj jaroj.
Kiĉua lingvo
Ne konfuzu kun keĉua lingvaro.
La kiĉua lingvo (kelkfoje alilingve ankaŭ Quichua aŭ Kichwa, en la kiĉua mem nomata Runashimi ("homa vorto"), en la suda kiĉua Runasimi), estas la plej granda indiĝena lingvo de Ekvadoro. Kiĉua signifas 'valo' kaj rilatas al la variantoj de la keĉua lingvaro same kiel al iliaj parolantoj en Argentino, Bolivio, Ĉilio, Ekvadoro, Kolombio kaj en la nordo kaj oriento (Amazonio) de Peruo.
Fuentepelayo
Geografio
Ĝi distas 39 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Navalmanzano, Zarzuela del Pinar, Aguilafuente, Pinarnegrillo kaj Aldea Real. Ĝi estas atingebla laŭ la provinca ŝoseo SG-222 inter Navalmanzano (okcidente) kaj Aguilafuente (oriente); pli proksime estas Pinarnegrillo laŭ la provinca ŝoseo SG-P-2211.
Kiĉua lingvo
Kiĉua ankaŭ ne inkluzivas iujn aliajn keĉuajn variantojn, en kiuj kiĉua estas uzata kiel mem-nomado (ekzemple Cajamarca-Quechua, Wanka-Quechua).
Kiĉua havas nuntempe norman skriban formon, kaj estas instruata en multaj kamparaj lernejoj, sed ĝi ankoraŭ havas malaltan prestiĝon kaj iom post iom perdas terenon al la hispana. Taksoj pri la parolantaro varias inter 500 mil kaj 1 miliono da parolantoj. Tipaj trajtoj de la kiĉua estas ke multaj vortoj estas sufiĉe longaj, ĉar verboj havas multajn partiklojn alkroĉitaj al ili: yaku-naya-chi-wa-rka [akvo-volas-kaŭzi-mi-pasintecon] 'ĝi igis min deziri akvon'.
Fuentepelayo
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Kiĉua lingvo
Ekzistas multaj rakontoj kaj kantoj en la kiĉua, same kiel multaj muzikgrupoj kiuj prezentaj kantojn en la kiĉua kaj la hispana, inkluzive de repgrupoj kiel ekzemple Mafia Andina e Inmortal Cultura kaj Soberanos SBRNS. eta|400x400ra| Mapo de la dialektoj de la keĉua. I ([[centra keĉua lingvaro|Waywash) aŭ B II-A (Yunkay)
II-B ( Chinchay) II-C (Suda keĉua) ]]
Fuentepelayo
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la du preĝejoj.
András Farkas
FARKAS András [pr. farkaŝ] estas rumanuja hungara deklamartisto, kanzonisto naskiĝinta en Corund (Harghita) la 26-an de marto 1953.
Kiĉua lingvo
Subpremo kaj defendo de la kiĉua lingvo
Depost la sendependeco de Ekvadoro, sed precipe depost la komenco de la 20-a jarcento, la lingvo ĉiam pli regresas pro la uzo de la hispana. Pro ties signifa kresko ekde la 1970-aj jaroj, indiĝenaj organizaĵoj en Ekvadoro, inkluzive de Ecuarunari (de) reprezentantaj kiĉuajn komunumojn, igis la defendon de la lingvo politika temo kiu daŭre ankriĝis en la Konstitucio de 1998, en la tiel nomatan educación intercultural bilingüe, kvankam la hispana restis la sola konstitucia oficiala lingvo. Ekde tiam, multaj dulingvaj lernejoj estis malfermitaj fare de kiĉua-komunumoj laŭ propra respondeco, sed ĝis nun ne ĉie havebla. Ĝis kiu grado eblas ĉesigi kaj inversi la lingvoperdon ankoraŭ ne estas antaŭvidebla.
András Farkas
Kariero
Farkas debutis kiel popolkantisto ĉe filharmoniaorkestro de Târgu Mureş. Inter 1975 kaj 1982 li estis ano de la Maros Művészegyüttes. Ekde 1983 li elpaŝis en eksterlande: Aŭstrujo, Kanado, Usono, Venezuelo, Argentino kaj Aŭstralio. Oni faris plurajn radio-, televido- kaj sondiskregistraĵojn.
Kiĉua lingvo
Subpremo kaj defendo de la kiĉua lingvo
Ankaŭ en 2008, propono en la parlamento por inkludi la kiĉuan en la nova konstitucio kiel egalrajta nacia lingvo kune kun la hispana, malsukcesis. Anstataŭ tio, laŭ artikolo 2, alineo 2, la oficiala lingvo de Ekvadoro estas la hispana; la kiĉua kaj la ŝuara estas oficialaj lingvoj por "interkulturaj rilatoj", la aliaj indiĝenaj lingvoj por la "oficiala uzo de la [respektivaj] indiĝenaj popoloj" (de 1+2)
Nombro de parolantoj
La nombro de parolantoj en Ekvadoro vaste fluas kaj kutime estas inter 750 000 kaj 2 milionoj. Verŝajne estas kelkaj miloj da parolantoj en Kolombio kaj kelkaj dekoj da miloj en la Perua Amazonio. Laŭ la censo de 2001, nur ĉirkaŭ 500 000 parolantoj estis trovitaj tra Ekvadoro [de 3]. Tamen, la kredindeco de ĉi tiu numero estas diskutinda.
NGC 5357
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Katalin Hágai
Katalin HÁGAI, hungare Hágai Katalin, Esperante Katerino Hágai estas hungara baletistino.
Katalin Hágai naskiĝis, kiel Hágelmayer Katalin la 1961 en Budapeŝto.
Biografio
Katalin Hágai komencis lerni artan gimnastikon en 1973, poste ŝi frekventis ĉeflernejon pri danco en Budapeŝto en 1980, poste en Moskvo studis plu. Ŝi komencis sian dancistan karieron en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1981. Ŝi ofte gastroladis ankaŭ eksterlande (Aŭstrio, Sovetunio-Rusio, Finnlando, Italio, Francio, Svislando, Nederlando, Britio, Hispanio, Kanado, Izraelo, Tajvano, Honkongo) dancante ĉiujn gravajn baletojn. En 1993 ŝi ricevis rolon en filmo. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1998, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
5101 Akhmerov
5101 Akhmerov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo).
Alcide d'Orbigny
Alcide Charles Victor Marie Dessalines d'Orbigny (naskiĝis la 6-an de septembro 1802, mortis la 30-an de junio 1857) estis franca naturalisto kiu faris grandajn kontribuojn en multaj areoj, inklude zoologion (inklude malakologion), paleontologion, geologion, arkeologion kaj antropologion.
D'Orbigny naskiĝis en Couëron (Loire-Atlantique), kiel filo de ŝipkuracisto kaj amatora naturalisto. La familio translokiĝis al La Rochelle en 1820, kie lia intereso por natura historio disvolviĝis dum studado de la marbestaro kaj ĉefe de la mikroskopa animalaro kiujn li mem nomigis "foraminiferoj".
En Parizo li iĝis disĉiplo de la geologo Pierre Louis Antoine Cordier (1777-1861) kaj de Georges Cuvier. Sian tutan vivon li sekvos la teoriojn de Cuvier kaj tiele li kontraŭstaros la teorion de la Lamarkismo.
Sudamerika erao
D'Orbigny veturis en misio por la konto de la Pariza Museo, en Sudameriko inter 1826 kaj 1833. Li vizitis Brazilon, Argentinon, Paragvajon, Ĉilion, Bolivion kaj Peruon kaj revenis en Francion kun enorma kolekto de pli ol 10,000 naturhistoriajn specimenojn. Li priskribis parton de siaj trovoj en La Relation du Voyage dans l'Amérique Méridionale pendant les annés 1826 à 1833 (Parizo, 1824–47, en 90 kajeroj). Lia samtempulo, Charles Darwin nomis tiun libron "unu el la plej grandaj monumentoj de scienco en la 19a jarcento". La aliaj specimenoj estis priskribitaj de zoologoj ĉe la muzeo. Li havis viglan rilaton kun Darwin, kaj nomigis kelkajn speciojn laŭ la nomo de Darwin; ekzemple d'Orbigny atribuis la komunan nomon de Darvina reao al la sudamerika birdo Rhea pennata.
Turcovce
Turcovce (hungare Turcóc) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Alcide d'Orbigny
Sudamerika erao
Liavice la Sudamerika paleocena pantodonto Alcidedorbignya estis nomita por lia honoro.
Turcovce
Situo
Turcovce situas laŭ flankovojoj. Humenné troviĝas je 16 km.
Alcide d'Orbigny
1840 kaj poste
En 1840, d'Orbigny startis la metodan priskribon de francaj fosilioj kaj publikigis La Paléontologie Française (8 vol). En 1849 li publikigis tre rilatan Prodrome de Paléontologie Stratigraphique, intence kiel enkonduko "Preface to Stratigraphic Palaeontology", per kio li priskribis preskaŭ 18,000 speciojn, kaj per biostratigrafiaj komparoj starigis la fakon stratigrafio.
Turcovce
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1543. En 1715 kaj post 5 jaroj oni komputis tie po 15 servutulajn domojn. En 1828 loĝis tie 361 vilaĝanoj en 48 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turcóc 213 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Turcovce 348 homoj (ĉiuj slovakoj).
Alcide d'Orbigny
1840 kaj poste
En 1853 li iĝis profesoro de paleontologio ĉe la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo, publikinte sian Cours élémentaire kiu rilatigis paleontologion al la zoologio, kiel sendependa fako kun uzo por la stratigrafio. La kerno de paleontologio estis kreita ĉefe por lia honoro. La kolekto de d’Orbigny gastas ĉe la Salono d'Orbigny kaj estas ofte vizitata de fakuloj.
La priskribis la geologiajn temposkalojn kaj difinis nombrajn geologiajn tavolojn. Li mortiĝis en la malgranda urbo Pierrefitte-sur-Seine, ĉe Parizo.
Taksonoj
La jenaj zoologiaj taksonoj, genroj kaj specioj, estis nomataj por sia honoro:
Egalcifera nombro
En matematiko, egalcifera nombro estas natura nombro kiu havas la saman kvanton de ciferoj kiel ĝia prima faktorigo (inkluzivante eksponentojn). Ekzemple, en cifereca bazo 10, 1, 2, 3, 5, 7, kaj 10 (2×5) estas egalciferaj nombroj. Ĉiuj primoj estas egalciferaj nombroj en ĉiu bazo.
Nombro kiu estas egalcifera aŭ malluksa estas ekonomika.
Ostrov (Râu de Mori)
Ostrov (hungare:Nagyosztró) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Haţeg. Administre ĝi apartenas al Râu de Mori.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis kune kun Ostrovu Mic 919 loĝantojn (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1360. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye).