cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Embrio
Jura aspekto
Ĝis 14-tagiĝo de embrio oni ne parolas pri individuo. Post tiam aperas primitivaj strioj de la nerva sistemo (oni uzas por tiu tempo la esprimon parembrio aŭ praembrio).
En kelkaj landoj estas permesataj la eksperimentoj pri la embrioj, praĉeloj, eĉ la klonado.
Katolika vidpunkto
Ĉiu embrio estas jam homo, donaco de Dio, tiel ĉiu eksperimento, forigo de tiuj estas tute malpermesita. La forigo de embrio (abortigo) en ĉiu ajn tempo validas kiel murdo.
Károly Jódy
JÓDY Károly [jo:di] estis rumania hungara aktoro, teatrestro, verkisto, komponisto. Li naskiĝis en Satmaro la 11-an de majo 1899 kaj mortis ?.
Biografio
Károly Jódy debutis en 1918. Li ludis en trupoj de Jenő Gáspár (aktoro) en 1924–25, de Mihály Fekete en 1929–30, Gyula Ferenczy en 1933–34, de 1929 ĝis 1940 li estis direktoro de teatra distrikto de Transilvanio, en 1946 li estis direktoro de Teatro de Arado.
Andy Lehrer
. Li mortis en februaro 2014.
Li estis fakulo pri la dipteraj familioj de sarkofagedoj, kaliforedoj kaj bengaliedoj.
Lehrer estas bestscienca aŭtor-noma mallongigo por Andy Lehrer.
Verkoj
2006 Nr.1 2 3, 4, 5, 6;
2007 [http://www.academia.edu/4678264/FRAGMENTA_DIPTEROLOGICA_2007_nr._7 Nr. 7], 8 9, 10, 11, 12;
2008 13, 14, 15, 16, 17, 18;
2009 19, 20, 21, 22;
2010 [http://www.academia.edu/4678228/FRAGMENTA_DIPTEROLOGICA_2010_nr._23 Nr. 23], 24, 25, 26, 27;
2011 [http://www.academia.edu/4678219/FRAGMENTA_DIPTEROLOGICA_2011_nr._28 Nr. 28], 29, 30, 31.
2012 [http://www.academia.edu/4669365/Fragmenta_dipterologica_2011._nr._32 Nr. 32], 33, 34, 35, 36.
2013 [http://www.academia.edu/4669343/FRAGMENTA_DIPTEROLOGICA_2013_Nr._37Nr. 37], 38. 39, 40.
Huásabas
Huásabas estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Huásabas. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26032.
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 962 loĝantojn. El tiuj estis 513 viroj kaj 449 virinoj. La komunumo havas surfacon de 711,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 560 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 491 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 20 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 666 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 634 scipovis legi kaj skribi kaj 32 personoj estis analfabetoj. Do 4,8 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 876 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 6 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,68 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
József Hevesi
József HEVESI [heveŝi], familinomo Hevesi Mónár, estas rumania hungara kuracisto, poeto, publicisto. Li naskiĝis en Arad la 20-an de majo 1948.
Biografio
József Hevesi diplomitiĝis pri medicino en OGYI de Târgu Mureș (1976). Li debutis en Korunk (1964), poste li estis kunlaboranto de gazetoj Aeskulap, Gînduri Studenţeşti, Athenaeum, Thália, Fellegvár, Jövendő, Művelődés, Igaz Szó, Ifjúmunkás, Vörös Zászló, Vörös Lobogó, Falvak Dolgozó Népe, Brassói Lapok.
Eĥosondilo
Eĥosondilo estas aparato uzata en naŭtiko por sondi, tio estas por akustikaj mezuradoj de river- aŭ marprofundoj. Ĝi aplikatas eĉ en la aerveturado kiel "sona altometro". Ĝi estis evoluigita kaj patentita en 1913 fare de la germana fizikisto Alexander Behm.
Yosimi Umeda
Yosimi UMEDA - japane 梅田善美, hepburne Umeda Yoshimi, elparolita kiel [Joŝimi], naskiĝis en 1933, mortis la 29-an de novembro 2010 - estis japana esperantisto kaj gvida kunlaboranto de la flugkompanio {{Japan Airlines]]. Kiam okazis la 21-a Internacia Junulara Kongreso en Japanio en 1965, li estis la ĝenerala sekretario de la loka kongresa komitato sub Kansaja Ligo de Esperanto-Grupoj. En la oficperiodoj 1983-1986 kaj 1983-1986 li estis membro de la estraro de UEA kaj funkciis kiel ties vicprezidanto. Krome inter la jaroj 1983 kaj 1995, do en la oficperiodoj 1983-1986, 1986-1989, 1989-1992 kaj 1992-1995, li estis reprezentanto de Japana Esperanto-Instituto en la komitato de Universala Esperanto-Asocio. Dum liaj vojaĝoj ekster Japanio li multe prelegis pri la kulturo de sia lando; interalie li estis la supozeble plej aktiva tema kontribuanto de la 28-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo inter la 27-a de decembro 1984 kaj la 3-a de januaro 1985 en la urbo Wetzlar, kiu temis pri la kulturo de Japanio.
Eĥosondilo
Dum eĥosondado, sendas oscilatoro sur la ŝipo impulson en  ultrasono (ĉ. 100 kHz). La sonoondoj reflektas sur la akvofundo kaj la sonotransformilo akceptas ĝin. El la kurtempa mezuro de la sonoondoj kaj el la disvastiĝa rapido kalkulas oni la profundon. Kutimaj mezuriloj havas la mezurareon de ĉirkaŭ 2m ĝis kelkaj km.
La sonrapido en akvo dependas dela temperaturo kaj saloenteno kaj estas ĉirkaŭ 1500 m/s (1400 ĝis 1550 m/s).
Normalokaze, la unua eĥo montras la serĉatan profundon. Ĉe neregula akvofundo aŭ ĉe marŝlimo necesas korektado. La eco de la grundo estas ekzamenebla per du frekvencoj. La kutima 100–200 kHz reflektiĝas je malpli densaj tavoloj ol la malalta frekvenco (ĉ. 15 kHz) penetrante pli profunden en la grundon. La ŝipebla profundo (naŭtika horizonto) estas iom malpli ola profunda valoro mezurita per 100 kHz.
Surfaca eĥosondilo
Por la mezurado de akvaj kavoj, kavernoj, riverdeltoj kaj marbordoj oni uzas unuopajn radiojn.
La aparato havas la malferman angulon de inter 60° ĝis 150° kaj konsistas el ĉirkaŭ 100 unuopaj radioj.
Pliaj uzeblecoj
La fiŝkaptaj ŝipoj uzas la sonaron ankaŭ por lokumo de fiŝaro. La boataj aŭ ŝipetaj aparatoj uzeblas eĉ ankaŭ por lokumi unuopajn fiŝojn.
Eĥosondado ĉe bestoj
Per simila, sed tridimensia eĥolokumo orientiĝas kelkaj bestospecioj, ekz. vespertoj kaj dentocetacoj. La vespertoj eligas mallongajn kriojn en ultrasono, kies eĥo helpas ilin en flugado kaj kapti insektojn.
Tlaltetela
Tlaltetela estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlaltetela. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 024.
Kalia palmitato
Kalia palmitato aŭ C|16|H31|KO2 estas organika salo de kalio kaj palmitata acido, solida substanco kiu en akva solvaĵo donas milde bazan karakteron, kaj uzatas kiel kemia reakcianto en organikaj sintezoj, kiel surfaktanto kaj emulsiiganto. Palmitata acido estis malkovrita en 1840 de franca kemiisto Edmond Frémy (1814-1894), pli konata pro lia salo de Frémy, forta oksidigagento malkovrita en 1845.
Tlaltetela
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 11904 personoj. En la jaro 2000 temis pri 13339, do temis pri kresko / malkresko je 2.3 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 11498 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 136 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.18 % de la loĝantoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30024a.htm
Distrikto Ilfov
Ilfov estas distrikto (rumane județ) ĉirkaŭ Bukareŝto. Surface ĝi estas la plej malgranda distrikto en Rumanio.
La distrikto ekzistas de la.
Urboj kaj grandaj setlejoj de distrikto Ilfov
(La loĝantaraj nombroj estas de 2009.)
Kristiano la 5-a (Danio)
Liaj gepatroj estis Frederiko la 3-a kaj Sofia de Braunschweig-Lüneburg. Li edzinigis Charlotte von Hessen-Kassel; ili havis la jenajn gefilojn:
Uzanto-iluzio
La uzanto-iluzio estas la iluzio kreita por la uzanto de homa-komputila fasado, ekzemple la vida metaforo de  labortablo uzita en multaj grafikaj uzanto-fasadoj. La termino devenis el Xerox PARC.
Naucelle
Naucelle estas franca situanta en departemento Aveyron, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Naucellois.
Uzanto-iluzio
Laŭ ĉi tiu bildo, onia sperto de la mondo ne estas tuja, ja ĉiuj sensoj bezonas tempon por efektiviĝi. Tial onia konscia sperto estas ne tiom perfekta reflekto de tio, kio estas okazanta, kiom ŝajnigo, kiun senkonscie produktas cerbo. Sekve, eble okazas fenomenoj, kiuj ekzistas ekster oniaj limigoj.
NGC 5352
NGC 5352 (aliaj indikoj — UGC 8812, MCG 6-31-11, ZWG 191.9, PGC 49370) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dekila acetoacetato
Dekila acetoacetato aŭ C14H26O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetoacetata acido kun dekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dekila acetoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Malonataj esteroj kaj acetoacetataj esteroj estas pli acidaj ol akvo kaj alkoholoj.
Jonatán Haberern
Jonatán Haberern, laŭ hungarlingve kutima nomordo Haberern Jonatán estis hungara teologo, filozofo, profesoro, tradukisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1867).
Jonatán Haberern naskiĝis la  1818 en Hungara reĝlando, en Felka (nuntempa urboparto de Poprad kiel Veľká en Slovakio). Li mortis la 1880 en Budapeŝto.
Biografio
Jonatán Haberern frekventis diversajn universitatojn en Germanio inter 1839-1842. Hejmenveninta li estis ĉefamilia edukisto en Transilvanio. Baldaŭe li studvojaĝis en Germanio, Francio, Anglio, Svislando. En 1852 li ekinstruis en gimnazio de Szarvas. Ekde 1858 li instruis en Pest (urbo), ekde 1871 jam en la universitato.
Nusa Dua
Nusa Dua estas vilaĝo en la sudo de la insulo Bali, Indonezio. Ĝi situas ĉirkaŭ 25 kilometrojn for de ĉefurbo de Bali Denpasar. Temas pri nura turisma vilaĝo. Estas pluraj hoteloj de alta kategorio kaj de la luksa kategorio.
Smeraldoj (Ekvadoro)
Esmeraldas estas la ĉefa marhaveno de nordokcidento de Ekvadoro. Ĝi situas ĉe la marbordo de la Pacifika Oceano ĉe la oceana enfluejo de la samnoma rivero Esmeraldas. La urbo estas la ĉefa komercejo post la regionaj agrikulturaj kaj lignaj produktoj, sed ne havas signifan industrion. La urbo estas la vivejo de plejmulto el la afrikdevenaj ekvadoranoj.
32229 Higashino
Nomo
Ĝia nomo honoras Soon il Junko Higashino, finalistinon de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Ossining High School de Ossining (Nov-Jorkio).
Shingo Shibata
Shingo Shibata (柴田 慎吾, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo kaj Thespa Kusatsu.
Luksemburga Ŝaka Ĉampionumo
La Luksenburga Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Luksemburgo por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. Ĝi okazas ekde 1931 kaj aliĝis al a FIDE en 1946.
3501 Olegiya
3501 Olegiya estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo "Olegiya" derivas de la vira antaŭnomo "Oleg" ; en honoro de la rusa astronomo Oleg Nikolajeviĉ Korotcev (cirile : Олег Николаевич Коротцев).
Villa Sant'Antonio
Villa Sant'Antonio estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Ibolya Hitter
Ibolya Hitter estas rumania hungara fakverkistino, lernolibroverkistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 1-an de marto 1924 kaj mortis la 25-an de novembro 1992.
Biografio
Ibolya Hitter diplomitiĝis pri matematiko kaj fiziko en la Universitato Bolyai de Kluĵo. Ŝi instruis en Aiud, Miercurea Ciuc poste en la Universitato Bolyai, resp. UBB (1952-68), pli poste en Trafikindustria liceo de Kluĵo. Ŝi estis redaktorino de la Matematikai és Fizikai Lapok (1957-60).
Khurelbaatar Tuul
Kronologio
Eksterlande, ŝi partoprenis la Komunan Kongreson de Japanio kaj Sud-Koreio en 2011, en Seongnam, Koreio inkluzive de la Komuna Seminario tie, kaj la 97an Universalan Kongreson en 2012, en Hanojo, Vjetnamio.
Ŝi parolas la mongolan, rusan, korean, anglan kaj Esperanton.
En 2017 ŝi laboris kiel oficisto en komerca kompanio en Ulanbatoro.
Traian Vuia (aviadisto)
Traian VUIA [trajan vuja] (naskiĝinta la en Surducu Mic, mortinta la  en Bukareŝto) estis rumana advokato kaj pioniro de aviado. Liaj gepatroj estis Ana Vuia kaj Simion Popescu.
Vuia naskiĝis en Surducu Mic, kiu poste iĝis parto de Bujoru. Post lia morto en 1950 Bujoru honore al li ŝanĝis sian nomon al Traian Vuia.
Lia maŝino "Vuia 1" unuafoje flugis la proksime de Parizo.
La flughaveno de Timișoara portas lian nomon.
Balenoleo
Balenoleo aŭ fiŝoleo estas grasa oleo, kiu estas produktita el la grasa histo de balenoj per varmegigo aŭ elpremo.
Distrikto Tulcea
Tulcea [tulĉa] estas distrikto (rumane județ) en la sud-orienta Rumanio, ĉe Nigra Maro, kie situas la plej orienta punkto en la lando: 29° 41' 24". Ĝi okupas la nordan duonon de la provinco Dobruĝo. Ĝi nomiĝas laŭ sia ĉefurbo Tulcea. En Tulcea estas la Danubdelto.
Najbaroj: oriente: Nigra Maro; sude: distrikto Constanța; okcidente: distrikto Brăila; nord-okcidente distrikto Galați; norde: Ukrainio.
Societema nombro
En matematiko, societemaj nombroj estas ĝeneraligoj de konceptoj de amikeblaj nombroj kaj perfektaj nombroj. Aro de societemaj nombroj estas speco de obla vico, aŭ vico de nombroj ĉiu el kiuj estas sumo de propraj divizoroj de la antaŭvenanta nombro. Por ke la vico al estu societema, la vico devas esti cikla.
La periodo de la vico, aŭ ordo de la aro de societemaj nombroj, estas la kvanto de nombroj en ĉi tiu ciklo.
Se la periodo de la vico estas 1, la nombro estas societema nombro de ordo 1, aŭ perfekta nombro. Paro de amikebla nombroj estas aro de societemaj nombroj de ordo 2. Ne estas sciataj societemaj nombroj de ordo 3.
Estas malfermita demando ĉu ĉiu nombro estas aŭ societema aŭ finiĝas je primo (kaj de ĉi tie 1), aŭ ĉu male ekzistas nombro kies obla vico neniam finiĝas.
Ekzemplo kun periodo 4:
Labredoj
Labredoj, estas familio, scienclatine Labridae, de maraj fiŝoj, multaj el kiuj estas brilkoloraj. Tiu familio estas granda kaj diversa, kun ĉirkaŭ 600 specioj en 81 genroj, kiuj estas dividataj en 9 subgrupoj aŭ triboj. Ili estas tipe malgrandaj fiŝoj, plej el ili malpli ol 20 cm longa, kvankam la plej granda, nome la ĝibokapa labro (Cheilinus undulatus), povas esti ĝis 2.5 m. Ili estas efikaj karnovoruloj, kiuj manĝas ampleksan gamon de malgrandaj senvertebruloj. Multaj malgrandaj labroj sekvas la manĝovojon de pli grandaj fiŝoj, kaptante senvertebrulojn movoĝenitajn de ilia pasado. Junuloj de kelkaj reprezentantoj de la genroj Bodianus, Epibulus, Cirrhilabrus, Oxycheilinus, kaj Paracheilinus kaŝiĝas inter la tentakloj de la liber-vivantaj fungokoraloj Heliofungia actiniformis.
Ayahualulco
Ayahualulco estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ayahualulco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 025.
Silvestro la 2-a
Li reenigis en Eŭropon bazajn nociojn pri aritmetiko, matematiko kaj astroscienco el araba mondo, kiuj estas perditaj ekde la Romia Imperio. Li ankaŭ reportis instrumentojn kiel la abako aŭ la sfera astrolabo.
Edson dos Santos Reis
Edson dos Santos Reis (n. ) estas brazila futbalisto.
Ayahualulco
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23431 loĝantojn. El tiuj estis 11665 viroj kaj 11766 virinoj. La komunumo havas surfacon de 148.1 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 21 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 9 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 2060 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 20931 personoj. En la jaro 2000 temis pri 20230, do temis pri kresko / malkresko je -0.68 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 16971 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 64 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.38 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30025a.htm
Szob
Szob [sob] estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Szob, kies centro ĝi estas.
Situo
Szob situas laŭ maldekstra bordo de Danubo ĉe la Danubkurbiĝo, laŭ fervojo kaj ĉefvojo Budapeŝto-Bratislavo. Vác troviĝas 30, Budapeŝto 64 km. Sur la Danubo ekskursoŝipoj trafikas, la unua vaporŝipo ekde 1818 preterflosis. La urbo estas voja kaj fervoja limpasejo al Slovakio. Apude estas kunfluejo de Ipel kaj Danubo.
Historio
La unua mencio okazis en 1280. La komunumo suferis multe en la turka erao, poste precipe slovakoj alvenis. La unua fervojo alvenis en 1850.
La urbeto troviĝas inter Danubo kaj montaro Börzsöny (borzonj), tial ĝi estas ŝatata ekskursejo kaj feriejo. Sur la deklivoj oni produktas frambojn, kiu karakterizas la ĉirkaŭaĵon. En Szob funkcias uzino pri frambosukoj. Szob urbiĝis en 2000.
Vidindaĵoj
Vidindaĵoj estas Muzeo pri Börzsöny kaj Preĝejo de Sankta Ladislao (Szob), kies turo estas 48 m-ojn alta.
NGC 5353
NGC 5353 (aliaj indikoj — UGC 8813, MCG 7-29-10, ZWG 219.18, HCG 68A, PGC 49356) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Edson dos Santos Reis
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
NGC 5353
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maceió (mikroregiono)
La mikroregiono de Maceió estas unu de la 13 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Alagoaso. Ĝi enhavas dek municipojn.
Novzelanda kakariko
Novzelanda kakariko (Cyanoramphus novaezelandiae) estas malgranda papago el genro de kakarikoj, kiu loĝas en kelkaj areoj de Novzelando. Ĝi havas brile verdan plumaron kun brile ruĝaj makuloj sur la frunto, vangoj kaj ĉirkaŭ okuloj. Ĝi estas sufiĉe adaptiva, povas manĝi variajn nutraĵojn kaj troveblas en multaj habitatoj. Ĝi ankaŭ sukcese bredas en kapteco kaj vivas kiel dombirdo tra tuta la mondo.
Iam Novzelandaj kakarikoj troveblis tra tuta teritorio de nuna Novzelando, sed pro habitatdetruo kaj enkonduko de invadaj rabobestoj ĝia arealo notinde malkreskis kaj iĝis diskonekta. Nun la birdoj troveblas nur en kelkaj areoj de Suda kaj Norda insuloj de Novzelando kaj sur apudaj malgrandaj insuletoj. Pro tio ĉi IUCN dum ioma tempo listis la specion kiel preskaŭ minacata, sed dum la lastaj jaroj ĝiaj populacioj kreskis sufiĉe por ke reklasi ĝin malplej zorgiga.
Taksonomio
Novzelanda kakariko estas membro de genro Cyanoramphus (kakarikoj), en kiu oni nuntempe agnoskas 12 speciojn, inlude la 4 formortintajn. La genro apartenas al subfamilio Platycercinae (rozelenoj) de familio psitakuledoj en superfamilio de veraj papagoj.
En la specio nuntempe estas agnosktaj 3 subspecioj:
Krome, kelkaj specioj de kakarikoj estis antaŭe konsiderataj subspecioj de la Novzelanda kakariko, sed poste ekhavis specian statuson pro rezultoj de molekulaj esploroj. Tiuj estas: kakariko de Reischek (C. hochstetteri), Novkaledonia kakariko (C. saisseti), kakariko de Lordo Howe (C. subflavescens), Norfolk-insula kakariko (C. cooki), Chatham-insula kakariko (C. forbesi) kaj la formortinta Makvora-insula kakariko (C. erythrotis). La pozicio de Chatham-insula kakariko estas ĝis nun iom pridubebla, ĉar ĝi estas tre genetike proksima al la Chatham-insula subspecio de Novzelanda kakariko kaj verŝajne devenis de ĝi. Tamen, la Chatham-insula kakariko sufiĉe diferencas de ĝi laŭ koloro de plumaro, voĉo, morfologio, ekologio kaj konduto, kaj hibridoj preskaŭ neniam aperas, do plejparto de esploristoj preferas konsideri ĝin aparta specio.
Priskribo
Novzelandaj kakarikoj estas verdaj papagoj kun longaj vostoj. Ili havas brilan flavece verdan plumaron kun karmezine ruĝaj makuloj sur la frunto, ĉirkaŭ okuloj kaj sur la plej supra parto de la kapo. Ili ankaŭ havas ruĝajn plumojn en ambaŭ flankoj de la vosto. La plej eksteraj partoj de iliaj flugiloj estas malhele bluaj, kio videblas dum flugo. Iliaj piedoj estas grizaj aŭ pale brunaj kaj beko estas turkise griza ĝis blanka kun nigra pinto.
Seksa duformismo ne estas tre profunda ĉe Novzelandaj kakarikoj, sed ĝenerale inoj estas iom malpli grandaj ol iĉoj kaj iliaj bekoj estas pli maldikaj. Krome, inoj havas flavajn striojn sur malsupraj partoj de la flugiloj, kiujn plenkreskaj iĉoj ne havas. Junuloj aspektas ĝenerale simile al plenkreskuloj, krom ke blanka/griza parto de la beko ĉe ili havas rozecan nuancon. Antaŭ la unua mudo ambaŭ seksoj havas la inajn flavajn striojn sur malsupraj partoj de la flugiloj, sed post la mudo iĉoj perdas ilin. Irisoj de junaj birdoj havas malhele brunan koloron, sed ju pli la birdo aĝas des pli ruĝaj iĝas ĝiaj irisoj.
Normaj mezuroj de Novzelanda kakariko estas jenaj:
Birdokantoj de Novzelandaj kakarikoj estas ĝentilaj kaj melodiaj. Ili estas pli fortaj kaj malaltaj ol tiu ĉi de la parenca flavafrunta kakariko. Flugante ili ankaŭ sendas aldonajn voĉajn signalojn transskribatajn kiel ki-ki-ki-ki-ki aŭ kek-kik-kek.
Distribuo kaj habitato
Novzelandaj kakarikoj vivas en tre diversaj habitatoj, inter aliaj en densaj pluvarbaroj, marbordaj arbaroj, arbustejoj, arbarbordoj kaj malfermaj areoj. Tie kie iliaj vivareoj koincidas kun tiuj de flavafrunta kakariko, la Novzelandaj papagoj preferas pli maldensaj arbaroj kaj malfermaj kampoj.
Antaŭe Novzelandaj kakarikoj troveblis tra tuta teritorio de Novzelando, sed multaj iliaj ĉeflandaj populacioj malaperis pro predado far. Nun ili ankoraŭ troveblas en grandaj arbaraj areoj en Nordia Regiono, sur Koromandela Duoninsulo kaj centraj partoj de la Norda insulo. En Suda insulo la birdoj tre malofte renkonteblas apud uestaj, sud-uestaj, sudaj kaj sud-eostaj marbordoj. Plimulto de la specianoj, tamen, loĝas sur Rakiura Insulo kaj aliaj malgrandaj insuloj apud Novzelando kiel Kapiti, Tiritiri Matangi kaj Matiu, kaj ankaŭ en Aŭklandoj en la sudo. La du netipaj subspecioj de Novzelanda kakariko troveblas sur respondaj insuloj, t.e. Kermadekoj kaj Chatham-insularo.
Dieto
Novzelandaj kakarikoj konsumas tre diversajn nutraĵojn. Ili manĝas diversspecajn florojn, fruktojn, semojn, foliojn kaj burĝonojn de vasta vario de plantoj. Krome, ili volonte voras senvertebrulojn kiel afidoj aŭ larvoj de tenebrionedoj. Ilia dieto varias laŭ sezono depende de atingeblo de certaj nutraĵoj, ekzemple dum vintro kaj printempo ili manĝas plejparte floroj, kaj dum somero kaj aŭtuno ilia ĉefa nutraĵo konsistas je semoj kaj fruktoj.
Reproduktiĝo
Novzelandaj kakarikoj estas monogamiaj kaj formas pli aŭ malpli stabilajn parojn depende de nestuma sukceso. En naturo la kakarikoj reproduktiĝas en decembro aŭ januaro, kiam estas somero en Suda hemisfero. Pariĝo kaj pariĝaj ritualoj kiel komencas ĉirkaŭ du monatojn antaŭe, en mez-oktobro. Iam ĉirkaŭ tiu ĉi periodo la iĉoj ankaŭ komencas serĉi por potencaj avantaĝaj nestlokoj kaj venigi siajn partnerinojn tien. Dum la ino inspektas la proponatan nestlokon, la iĉo gardas la eniron. Se ŝi estas kontenta pri ĝi, ŝi signalas pri tio ade enirante kaj elirante el la loko.
Novzelandaj kakarikoj prefere nestas en arbotruoj, sed ili ankaŭ volonte utiligas iuscpecajn kavernojn: ternestojn en teraj klifoj, grotetojn sub radikoj de arboj kaj diversajn homajn artefaritajn konstruaĵojn. Notinde, ili preferas lokojn kies enirejoj orientiĝas norden. Kiam la ino komencas nesti, ŝi pligrandigas la truon per sia beko kaj piedoj ĝis ĝi estas almenaŭ 10–12 cm profunda kaj 15 cm larĝa. La planko de nesto iĝas kovrita per lignaj splitoj aŭ herboj. Dum la ino konstruas la neston, la iĉo gardas ŝin kaj portas al ŝi manĝaĵojn. Se la paro estas sukcesa, ĝi povas nesti en la sama loko sekvan jaron.
La ovoj metatas de malfrua novembro ĝis januaro kaj plej kutime en decembro. Averaĝe ovaro konsistas je 7 ovoj, kvankam observeblas inter 4 kaj 9. La ovoj estas ovalaj kaj blankaj kun ioma glaceo kiu malaperas dum kovado. Nut la ino de Novzelanda kakariko kovas. La iĉo manĝigas kaj protektas sian partnerinon dum la tuta tempo de kovado, kiu daŭras inter 23 kaj 25 tagoj. Inoj ade turnas siajn ovojn dum kovado, sed plejparton de tempo ili dormas aŭ iel ajn alie ne aktivas dum tiu ĉi periodo.
Eloviĝo ne nepre okazas samtempe por ĉiuj ovoj en ovaro, iam iuj idoj povas aperi kelkajn tagojn post la unua. La idoj eloviĝas kun malhele griza lanugo kaj pezas ĉirkaŭ 4.6 g. Ili preskaŭ tuj havas voĉon kaj povas elsendi laŭtajn altajn pepojn, sed en ĉiu alia respekto ili estas malfrumaturaj kaj tute dependaj je la gepatroj por la plej bazaj siaj bezonoj. Dum la unuaj kelkaj tagoj ili manĝas malflueman likvon kiun produktas la patrino. Poste ili povas ankaŭ manĝi malgrandajn solidajn partetojn de nutro. Ĉirkaŭ la 9-a tago, kiam la okuloj de idoj malfermiĝas, la patro ankaŭ eniras en la nesto. Ekde tiu ĉi momento ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn. Dum 30 tagoj post eloviĝo la idoj kreskas ĝis averaĝe 83 g de pezo. Tiam ili jam povas forlasi la neston, kvankam la gepatroj daŭre nutras ilin. Junaj birdoj komencas furaĝi per si mem 10 tagojn post elnestiĝo kaj iĝas tute sendependaj 4 aŭ 5 semajnojn post ĝi.
Birdobredada kulturo
Novzelanda kakariko estas sufiĉe facile bredebla birdo kaj ĝi estas relative disvastigita kaj populara dombirdo. Pro birdobredado ĝi disvastiĝis tra tuta la mondo kaj ekhavas ioman variecon. Aparte, aperis kelkaj kolormutacioj, ne troveblaj en naturo. La plej kutimaj el ili estas "bunta" mutacio, pro kiu la normale flavece verda plumaro de la birdo iĝas kovrita per flavaj kaj verdaj makuloj, kaj la lutino-mutacio, pro kiu ĝi iĝas solide flava.
Barend Biesheuvel
Barend Willem Biesheuvel (1920 ĝis 2001) juristo, estis ĉefministro de Nederlando de 1971 ĝis 1973. Li gvidis du kabinetojn, Biesheuvel I kaj Biesheuvel II. Inter 1956 kaj 1963 li reprezentis la Anti-Revolutionaire Partij (Kontraŭrevolucia Partio ARP) en la Dua Ĉambro de la parlamento de Nederlando. Inter 1961 kaj 1963 li ankaŭ havis sidlokon en la Eŭropa Parlamento.
Pro sia aspekto kaj longeco (li preskaŭ estis dumetra longa) li ofte kromnomiĝis 'mooie Barend' (bela Barendo).
Mitraismo
Mitraismo aŭ kulto de Mitrao estis mistera kulto devena el Malgrand-Azio, poste disvastiginta en la tuta Romio.
Centre de la kulto estis la figuro de Mitrao. Ĉu tiu figuro estis la persa Dio aŭ heroo Mitrao aŭ ĉu li devenis de ĝi, kiel oni opiniis ĝis la mezo de la 20-a jarcento, tio ne certas, ĉar la malgrand-azia-romia mitraismo montras grandajn diferencojn je la hinda-persa kulto de Mitrao. Do, ne certas ĉu mitraismo estas flankenigo de la Zaratuŝtrismo aŭ tute memstare evoluinta kulto.
En Esperanto
Kelkaj tekstoj pri la Mitra-kulto en Antologio Latina, volumo 4 - aperonta.
Saint-Thonan
(jen france, bretone Sant-Tonan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Caĉilaoj
La caĉilaoj - hispane tsáchilas, prononco - estas indiĝena etno en Ekvadoro. Ili estas inter la malmultaj prainkaaj kulturoj ankoraŭ ekzistantaj kaj vivas en la pluvarbaraj regionoj ĉe la okcidentaj deklivoj de la Andoj ĉirkaŭ la urbo Santo Domingo de los Colorados en la provinco Santo Domingo de los Tsáchilas, malgrandkvante tamen ankaŭ en la limaj teritorioj de la najbaraj provincoj Pichincha kaj Esmeraldas. La formo tsáchilas („veraj homoj“) estas la propra etna nomo. La hispanlingva colorados (do "la kolorigitaj"), videbla en la nomo de la centra urbo de la teritorio, aludas al kutimo de la etnanoj farbi sian hararon ruĝe per ŝmirado de semoj de Bikso orelana (hispane nomata achiote, prononco ).
Banderilla
Banderilla estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Banderilla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 026. La nomo kaj vorto banderilla signifas en la hispana la banderilon kiun banderiliston pikas en la dorso de la taŭro dum toreo, sed en Meksikio estas termino uzata ankaŭ por manĝaĵo kiu konsistas en kolbaso fritita ene de maizpano, nome en la angla Corn dog.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19170 loĝantojn. El tiuj estis 9119 viroj kaj 10051 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22.2 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 35 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 56 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 33798 personoj. En la jaro 2000 temis pri 16433, do temis pri kresko / malkresko je -13.43 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 14524 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 91 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.63 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30026a.htm
Amikebla nombro
En matematiko, amikeblaj nombroj estas du malsamaj entjeroj tiaj ke sumo de la propraj divizoroj de unu el ili estas egala al la alia.
La unua kelkaj amikeblaj paroj estas: (220, 284), (1184, 1210), (2620, 2924), (5020, 5564), (6232, 6368), ... .
Ekzemple, ĉi tia paro: (220, 284): propraj divizoroj de 220 estas 1, 2, 4, 5, 10, 11, 20, 22, 44, 55 kaj 110, kies sumo estas 284, propraj divizoroj de 284 estas 1, 2, 4, 71, kaj 142, kies sumo estas 220. Amikeblaj nombroj estis sciataj al la pitagoranoj, kiuj kredis ke ili estas kun multaj mistikaj propraĵoj.
Paro de amikeblaj nombroj estas obla vico de periodo 2.
Ĝenerala formulo per kiu ĉi tiuj nombroj povis esti derivita estita inventita je proksimume 850 de Thabit ibn Qurra (826-901): se kie n>1 estas entjero kaj p, q, kaj r estas primoj, do 2npq kaj 2nr estas paro de amikeblaj nombroj. Ĉi tiu formulo donas la amikeblajn parojn (220, 284), (17296, 18416), (9363584, 9437056). La paro (6232, 6368) estas amikebla, sed ĝi ne povas esti derivita de ĉi tiu formulo. Fakte, ĉi tiu formulo produktas amikeblajn nombroj por n = 2, 4, kaj 7, sed por neniuj aliaj valoroj pli sube ol 20000.
En ĉiuj sciataj okazoj, la nombroj de paro estas aŭ ambaŭ paraj aŭ ambaŭ neparaj. Ne estas sciate ĉu ekzistas para-nepara paro de amikeblaj nombroj. Ankaŭ, ĉiu sciata paro havas almenaŭ unu komunan faktoron. Ne estas sciate ĉu paro de interprimaj amikeblaj nombroj ekzistas, kvankam se ĝi ekzistas la produto de la du nombroj devas esti pli granda ol 1067. Ankaŭ, paro de interprimaj amikeblaj nombroj ne povas esti generita per formulo de Thabit aŭ per iu simila formulo.
Amikeblaj nombroj estis studitaj de Al Madshritti (mortinta en 1007), Abu Mansur Tahir al-Baghdadi (980-1037), Al-Farisi (1260-1320), René Descartes (1596-1650), al de kiu la formulo de Thabit estas iam misproprigita, C. Rudolphus kaj aliaj.
Formulo de Thabit estis ĝeneraligita per Eŭlero. La paro (9363584; 9437056) ofte estas atribuita al René Descartes, sed ĝi estis reale unue esplorita de Muhammad Baqir Yazdi en Irano.
Se nombro estas egala al sumo de siaj propraj divizoroj, ĝi estas perfekta nombro.
Villa Verde
Villa Verde estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la dogmo de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Gyula Kovács (drumisto)
Gyula Kovács [djula kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Gyula estis hungara ĵazodrumisto, muzikinstruisto. Lia konata muzika nomo (aŭ lia orkestro) estis Mr. Dob.
Gyula Kovács naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Kovács studis en la nacia muziklernejo inter 1945-1948. Lia druminstruisto estis Rezső Roubal, tamen li estis ĉefe memlernanto. Inter 1951 kaj 1961 li apartenis al orkestro de Lajos Martiny, poste al ĉiuj gravaj ĵazorkestroj. Li muzikadis kune kun Ákos Holéczy, Andor Kovács, Aladár Pege, János Gonda, Attila Garay, Csaba Deseő, János Kőrössy, László Turán, Mihály Tabányi. En 1966 li fondis propran orkestron. Li koncertis en Eŭropo. En 1969 li ekinstruis en la konservatorio. Li neniam ricevis premion.
Julius Nyerere
Julius Kambarage NYERERE (slanga pseŭdonomo: mchonga) ( en Butiama (proksime al la orienta bordo de Viktoria Lago); en Londono) estis tanzania politikisto. Li estis la unua prezidento de Tanzanio kaj gvidis la landon de 1964 ĝis 1985.
Mihály Pászkán
PÁSZKÁN Mihály [pa:ska:n] estas rumania hungara dizajnisto, ceramikisto. Li naskiĝis en Satmaro la 25-an de marto 1951.
Julius Nyerere
Lernado
Li naskiĝis kiel tribestrido de Zanaki-popolo proksime de Viktoria-lago. Li estis lernejano en Musoma (Government Primary School), sukcesante fini la kvarjaran lernprogramon ene de nur tri jaroj, plulernante en Tabora (Tabora Government School). Li ricevis stipendion por studi en Kampala, Ugando ĉe Universitato Makerere kaj finis studadon per diplomo de instruisto.
Mihály Pászkán
Biografio
Mihály Pászkán akiris diplomon en Arta Ĉeflernejo de Kluĵo. En la 70-aj kaj 80-aj jaroj li agadis aktive en arta vivo de urbo kaj distrikto. Nuntempe li vivas en Germanio.
Julius Nyerere
Lernado
Reveninte li dum tri jaroj instruis biologion kaj la anglan en Tabora (St. Mary’s Secondary School). En 1949 li ricevis stipendion por universitata studado en Britio (li estis la unua tanganjikia studento en Eŭropo). De 1949 ĝis 1952 li studis ĉe la universitato de Edinburgo kaj finis per magistro en ekonomiko kaj historio.
Politika vivo
En 1954 li fondis Tanganyika African National Union (TANU). En 1960 li iĝis ĉefministro. Post la sendependiĝo de Tanganjikio li elektiĝis kiel unua ŝtatprezidento en 1962. En aprilo 1964 li gvidis la unuiĝon de Tanganjikio kaj Zanzibaro al la nova ŝtato Tanzanio.
En la deklaro de Arusha, 1967 Nyerere skizis la koncepton de afrika socialismo. Kiel ŝtatprezidento li instigis la malprivatigon de bankoj kaj aliaj entreprenoj, li postulis la refondiĝon de socialismaj vilaĝkomunumoj (Ujamaa) kaj reformigis la sistemon de lernejoj.
Kompreninte ke la Tanzania ekonomio ne funkciis li tamen ne volis mem gvidi la landon laŭ sistemo de libera merkato, Nyerere demisiis kiel prezidento en 1985, sed restis prezidento de la partio CCM (Chama Cha Mapinduzi, "La Partio de la Revolucio"). Dum la adiaŭa parolado al sia popolo Nyerere komentis sian politikon de Ujamaa: "Mi fiaskis. Ni koncedu tion."
Sublima nombro
En matematiko, sublima nombro estas pozitiva entjero kiu havas kvanton de pozitivaj divizoroj (inkluzivanta sin) kiu kvanto estas perfekta nombro, kaj kies pozitivaj divizoroj sume estas la alia perfekta nombro.
La nombro 12 estas sublima nombro. Ĝi havas kvanton de pozitivaj divizoroj (6): 1, 2, 3, 4, 6, kaj 12, kiu kvanto estas perfekta nombro. Kaj sumo de ĉi tiuj divizoroj estas denove perfekta nombro: 1+2+3+4+6+12 = 28.
Julius Nyerere
Politika vivo
Ĝis sia morto en 1999 Nyerere aktivis kiel negocianto por paco en Afriko. Danke al lia politiko Tanzanio ne suferis intercivitanan militon.
Sublima nombro
Estas nur du sciataj sublimaj nombroj, 12 kaj 6086555670238378989670371734243169622657830773351885970528324860512791691264.
Julius Nyerere
Krome
Li estis amiko de naturprotektado kaj amiko de germana naturaktivisto Bernhard Grzimek. En 1983 Nansen-premio estis aljuĝita al Nyerere.
Citaĵoj
1976: „Dum malriĉaj nacioj kiel Tanzanio batalas por jenaj ŝanĝoj de strukturoj en la monda ekonomia sistemo, sen kiuj niaj propraj penoj pri disvolvado neniiĝus, ni devas konstati ke la usona ekonomia potenco viciĝas sur la kontraŭa flanko, nome sur la flanko de la daŭrigata ekspluato de niaj landoj.“
1977: ''„Al la malriĉaj landoj oni diras, ke ili laboru pli streĉe, produktu pli kaj tiam ili kapablus, mem superi sian malriĉecon. … Ni rigardu la kazon de sisalo - antaŭe ĝi estis la plej grava Tanzania eksport-produkto - kaj faru rilaton al la prezo de traktoroj: en 1965 mi povis aĉeti unu traktoron kontraŭ 17,25 tunoj da sisalo, post nur 7 jaroj, en 1972 la sama traktoro kostis jam 47 tunojn da sisalo. … La riĉaj landoj pliriĉiĝas, ĉar ilia ekonomia forto donas al ili pli da ekonomia potenco, la malriĉaj landoj restas malriĉaj, ĉar ilia ekonomia malforto faras ilin marionetoj en la manoj de la aliaj.“''
Verkoj de Julius K. Nyerere
(en angla / germana traduko)
(tradukoj el la angla en la svahilan)
Pirokorako
Pirokorakoj laŭ la scienca nomo, sed ankaŭ Montokorvoj estas la birdoj de la genro Pyrrhocorax de la familio de Korvedoj (korvoj). Ili estas hegemonie nigraj kun brilkoloraj kruroj, piedoj kaj bekoj. Ili havas longajn larĝajn flugiloj kaj plenumas spectaklajn akrobatajn flugojn.
Distrikto Vaslui
Vaslui [vasluj'] estas distrikto (rumane județ) en la orienta Rumanio, provinco Moldavio, ĉe la landlimo kun Respubliko Moldavio. Ĝi nomiĝas laŭ sia ĉefurbo Vaslui.
Pirokorako
La du specioj estas la jenaj: (Ogilvie, Malcolm. 2008. "Choughs and Cowpats" www.birdsofbritain.co.uk)
Komputila sperteco
Komputila sperteco aŭ komputila alfabetismo estas komplekso de scioj, kapabloj kaj lertecoj bezonaj por manipulado kaj utiligado de komputiloj en praktika vivo. Komputile sperta persono scias labori per persona komputilo kun kutima programaro inkluzive de periferiaj ekipaĵoj kaj uzi interreton.
Distrikto Vaslui
Najbaroj: oriente: Moldavio; sude: distrikto Galați; sud-okcidente: distrikto Vrancea; okcidente: distrikto Bacău; nord-okcidente: distrikto Neamț; norde: distrikto Iași.
Komputila sperteco
Kapabloj de kumputile sperta homo
Komputila alfabetismo ĝenerale signifas kapablon uzi komputilon. Komputile sperta individuo scias uzi teknologiojn por sia profesia kaj persona vivo tiameniere, ke li ne sentas sin komputile handikapita, li ne troviĝas malantaŭ la cifereca digo kaj lia persona kaj profesia evoluo per komputilo dependas de lia persona decido.
Ĉiujn ĉi agadojn li aŭ ŝi scias uzi minimume sur la elementa nivelo, nome:
Komputila sperteco kompare kun informadika sperteco
Informadika sperteco inkludas ne nur komputilan spertecon, sed ankaŭ literaturan, dokumentaran, matematikan kaj ankaŭ kapablon komuniki per fremda lingvo.
Topoľovka
Topoľovka (hungare Topolóka) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Topoľovka situas laŭ flankovojoj. Humenné troviĝas je 8 km.
István Hahn
István HAHN [iŝtvAn han], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hahn István estis hungara historiisto, rabeno, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1982).
István Hahn naskiĝis la  1913 en Budapeŝto. Li mortis la 1984 en Budapeŝto.
Biografio
István Hahn lernis en ELTE, poste en lernejo por rabenoj en Budapeŝto. Li ekinstruis en 1937. Ekde 1952 li instruis en diversaj ĉeflernejoj, ekde 1957 jam en ELTE, kie baldaŭe estis katedrestro. Li emeritiĝis en 1983. Li okupiĝis precipe pri Romia Imperio kaj pratempa Grekio. Li ricevis 2 premiojn en 1970 kaj 1974.
Ödön Hoffmann
Ödön HOFFMANN estis rumania hungara verkisto, tradukisto. Li naskiĝis en Budapeŝto la 28-an de aŭgusto 1900 kaj mortis la 18-an de aŭgusto 1953 en Bukareŝto.
Portreto de Elisabetta Gonzaga
La Portreto de Elisabetta Gonzaga estas pentraĵo el ĉirkaŭ 1504, atribuita al la itala renesanca artisto Rafaelo kiuj estas ekspoziciita en la Galerio Uffizi, de Florenco, Italio.
Historio
Tiutempaj fontoj jam parolas pri portreto de Elisabetta Gonzaga fare de Rafaelo.
Tiu pentraĵo estis ŝajne parto de la duka kolekto de Urbino, alportita al Florenco en 1635 kiel doto de Vittoria della Rovere. Ĝi estas menciita certe la unuan fojon en 1773, kiam ĝi estis transpasata el la Palazzo Pitti al la Uffizi. En inventaro de 1784 oni atribuis ĝin al la skolo de Giovanni Bellini, dum tiu de 1825 listigis ĝin kiel de Andrea Mantegna.
Ĝi estis atribuita al Rafaelo la unuan fojon en 1905. Oni atribuis ĝin ankaŭ al aliaj italaj pentristoj kaj ankaŭ al Albrecht Dürer.
Alila fenila etero
Alila fenila etero estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la aromataj eteroj. Ĝi estas senkolora aŭ blanka solidaĵo. Alila fenila etero rapide kaj kvante polimeriziĝas al rezino kun strukturo simila al la fenolaj termostabilaj en la ĉeesto de la bora trifluorido eterato ĉe 50°C. La strukturo kaj la proprecoj de ĉi polifenolo jam estis studitaj.
Salzmünde
Salzmünde ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la tiutage kreita komunumo Salzatal, kaj funkcias kiel ties administra centro. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto en Germanio, kaj situas borde de la rivero Saale. La 31-an de decembro 2008 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 2432 loĝantojn (en la nova komunumo Salzatal fine de vivis sume  homoj).
Litochovice nad Labem
Litochovice nad Labem (Lichtowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Prackovice nad Labem en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sude de Prackovice nad Labem sur maldekstra bordo de rivero Elbo. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 68 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la vilaĝo troviĝas fervoja haltejo sur fervojlinio 090 (sektoro Lovosice-Ústí nad Labem).
William Baffin
William Baffin (* 1584; † 23-an de januaro 1622 ĉe Hormuzo/Persa Golfo) estis angla marvojaĝanto kaj malkovrinto.
Salzmünde
Historio
Komence de januaro 2010 la ĝis tiam administre sendependaj komunumoj Beesenstedt, Bennstedt, Fienstedt, Höhnstedt, Kloschwitz, Lieskau, Salzmünde, Schochwitz kaj Zappendorf. Samtage malfondiĝis la administra komunumaro Westlicher Saalkreis, al kiu antaŭe apartenis la loĝloko Salzmünde.
Litochovice nad Labem
Litochovice nad Labem estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,98 km².
William Baffin
Baffin estis la unua, kiu provis difini la geografian longon per lundistanco. La kalkula eraro estis tiam grava: pli ol du meridianoj.
Litochovice nad Labem
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1272.
Portreto de Elisabetta Gonzaga
Priskribo
La virino portretita estas Elisabetta Gonzaga, edzino de Guidobaldo la 1-a de Urbino (la portreto estas nune ekspoziciata ĉe Uffizi apud la portreto de tiu lasta) kaj virino de literaturaj kaj artaj interesoj. Detaloj estas la nigra robo kun bronzkoloraj ornamoj ege kontrasta kun la blankeca haŭto, kaj la diademo kun bildo de skorpio ĉe la frunto.
William Baffin
Baffin partoprenis kiel navigisto sub J. Hall (1612) kaj Bylot (1615 kaj 1616) en multaj vojaĝoj por malkovri la nordokcidentan pasejon tra la Markolo Davis kaj eĉ penetris en 1616 ĝis Smithsund 77°30' norda latitudo. En 1613 kaj 1614 partoprenis li multajn vojaĝojn en komisio de Moskovitoj (Moskva Kompanio) al Spicbergoj. Baffin atingis 77° 45' nordan latitudon, kiun oni ne povis pluveturi dum pli ol 200 jaroj.
Dum la vojaĝo por malkovro de la Nordokcidenta Trapasejo, la malkovrita golfo de la Arkta Oceano iĝis Bafina Golfo. Same, oni nomis post li la Bafinan Insulon.
Pli poste Baffin ekservis ĉe la Brita Kompanio de Orientaj Indioj kaj veturis en 1617 al Hindio.
Li topografiis la sudajn bordojn de la Ruĝa Maro kaj la Persan Golfon.
Li mortis ĉe Hormuzo, kiam trafis lin kanona kuglo.
Maskoto
Maskoto aŭ maskoteto (el la franca: mascotte, kaj okcitana: mascòta, masca = sorĉistino) estas talismano, pupo, aŭ amuleto, ofte samgranda kiel homo, por persongrupo. Hodiaŭ la esprimo signifas ofte instrumento de merkatiko. En tiu senco maskoto estas stiligita, ofte komikseca fantasta estaĵo kun homecaj trajtoj. Ĝi estas rekonsigno por marko en la plej vasta senco, ekzemple por entrepreno, produkto, urbo, regiono, evento aŭ institucio ( ekzemple sporta asocio. Maskotoj estas hodiaŭ en la surmerkatigo de produktoj kaj entreprenoj parto de la entreprena identeco. Maskotoj formas la bazon de la motivadaj kaj varbaj kampanjoj.
Maskoto povas esti ankaŭ dorlotbesto, ekzemple la rosmaro Antje Antje de la Nordgermana radio aŭ Onklo Otto, la maskoto de la Heslanda Radio.
Maskoto en Sporto
Por la Olimpiaj ludoj aŭ mondaj ĉampionadoj ekzistas propraj maskotoj Ankaŭ kelkaj sportaj asocioj havas vivantaj aŭ nevivantaj maskotoj.
Olimpiaj Ludoj
La 1968 okazis en la franca Grenoble. Por tiuj ludoj estas kreita maskoto unuafoje en la historio de la Olimpiaj ludoj. Estis la figuro „ŝoto“. Sekvis jenaj maskotoj:
Litoral Norte Alagoano
La mikroregiono de Litoral Norte Alagoano estas unu de la 13 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Alagoaso. Ĝi enhavas kvin municipojn.
Rača
Rača (hungare Récse [rEĉe], germane Ratzersdorf) estas iama vilaĝo, nun urboparto de Bratislavo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Račistorf.
Geografio
Rača situas de urbocentro de la ĉefurbo 10 km.
Historio
Supozeble vilaĝo fondiĝis tie en la 8-a jarcento. La unua mencio pri la loko okazis en 1245 laŭ tiama hungara ortografio "Reche". Jam tiam la loĝantoj okupiĝis pri vinkulturo. En la 16-a jarcento rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1647 la vilaĝo iĝis kampurbo. En 1910 vivis en la urbeto 4595 loĝantoj (3041 slovakoj, 875 germanoj kaj 650 hungaroj). En 1946 Rača aliĝis al Bratislavo.
Eriko de Pomerio
Eriko de Pomerio (naskiĝis 1381 aŭ 1382, mortis la ) estis de 1412 ĝis 1439 unusola reĝo de la Unio de Kalmar (unio de Danio, Norvegio kaj Svedio).
Eriko naskiĝis ĉirkaŭ 1382 en Rügenwalde (pollande Darłowo) en Pomerio-Słupsk. Lia denaska nomo estis Bogusław. Li devenis de la pomeria dinastio Grifoj, kaj estis pranevo kaj heredanto de la dana-norvega regentino Margareta la 1-a, kaj estis ŝia preferata sukcedonto. Tiel li do ekhavis de ŝi grandegan heredaĵon. Eriko estis edzo de Filipa (1394–1430), filino de Henriko la 4-a de Anglio.
Jam en 1397 li estis kronita en Kalmar, Svedio, kaj li estis samtempe:
La nomon Eriko la 13-a de Svedio oni ekuzis nur multe pli poste, pro la fikcia numero de la pli posta reĝo Eriko la 14-a, kiu estas bazita sur falsa historio. Kiom da Erikoj vere reĝis en Svedio antaŭ li, ne estas precize konata, sed estis almenaŭ kvin. Eriko de Pomerio tiamtempe ĉefe estis konata kiel Erik af/av Pommern en kaj Danio, Norvegio kaj Svedio.
Eriko mortis la 24-an de septembro 1459 en Kastelo de Rügenwalde kaj estas entombigita en preĝejo tie.
Shuto Suzuki
Shuto Suzuki (鈴木 修人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, Shonan Bellmare, Tochigi SC kaj Giravanz Kitakyushu.
Drávafok
Drávafok, kroate Fok aŭ Fokrta estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
Portreto de Bindo Altoviti (Rafaelo)
La Portreto de Bindo Altoviti estas pentraĵo finigita ĉirkaŭ 1515 de la itala renesanca pentristo Rafaelo. Ĝi estas en la Nacia Galerio de Arto de Vaŝingtono, Usono.
Drávafok
Situo
Drávafok situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Villány-Barcs, kiu ĝis 2007 funkciis. Sellye troviĝas 9, Szigetvár 23, Szentlőrinc 30, Pécs 52 km-ojn.
Portreto de Bindo Altoviti (Rafaelo)
Bindo Altoviti estis riĉa bankisto naskiĝinta en Romo en 1491, sed devena el Florenco. Li estis klera viro kiu amis artojn.