cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aurskog-Høland
Aurskog-Høland estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Akershus kaj estas ties administra centro. Fine de en la komunumo vivis. Parto de la komunuma teritorio estas la lago Bjørkelangen.
Lioux-les-Monges
Lioux-les-Monges estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 42 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
(19089) 1978 VZ6
(19089) 1978 VZ6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Lioux-les-Monges
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Lioux-les-Monges situas je alteco de 764 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Lioux-les-Monges apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Claude Fonty, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Lioux-les-Monges apartenas al la kantono de Auzances, kies ĉefurbo estas Auzances. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Mordano
Mordano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 4248 loĝantojn.
Tiberius Sempronius Gracchus la Maljuna
Tiberius Sempronius Gracchus la Maljuna, estis romia politikisto kaj generalo de la 2-a jarcento a. K. Li servis du konsulejojn, unu en 177 kaj unu 163 a. K., kaj estis premiita per du triumfoj. Tiberio ankaŭ estas rimarkinda kiel la patro de la du famaj popularaj reformistoj "Gracchi", Tiberius kaj Gaius.
Lia patro ne estis la sama Publius Sempronius Gracchus kiu servis kiel tribuno de la plebo en 189 a. K. Anstataŭe lia patro eble mortis dum la Dua Punika Milito, ĉar neniaj referencoj ekzistas pri li.
Tribuno de la pleboj, kaj Scipio
Ĉar Skipio mortis en 184 a. K. aŭ 183 a. K. kaj retiriĝis en la landon multe antaŭe, kaj lia plej juna filino Cornelia havis nur 6 aŭ 7 jarojn ĉe lia morto, estas pli verŝajne ke la gefianĉigo okazis post la morto de Skipio, aŭ ke Tiberio fianĉigis ĉ. 186 a. K. al pli maljuna filino kiu mortis antaŭ ol la geedziĝo povus okazi. La "Vivo de Skipio" de Plutarko perdiĝis, kune kun la propraj memuaroj de Skipio, kaj neniuj nuntempaj historioj aŭ biografioj de Skipio aŭ Tiberio ekzistas.
Ultravox
Ultravox (dekomence stiligita kiel Ultravox!) estis brita bando de novonda muziko, formita en Londono en 1973 kiel Tiger Lily. Inter 1980–86, ili havis sep albumojn inter la dek pintaj kaj deksep inter la kvardek pintaj en Britio, el kiuj la plej sukcesa estis tiu de 1981 nome "Vienna".
El 1974 ĝis 1979, la kantisto John Foxx estis frontulo kaj ĉefa motoro de Ultravox. Foxx lasis la bandon en marto 1979 por entrepreni soloan karieron kaj, post lia foriro, Midge Ure iĝis ĉefkantisto, gitaristo kaj frontulo en oktobro 1979 post li kaj klavaristo Billy Currie laboris en studioprojekto nome Visage. Ure revivigis la bandon kaj portis ĝin al komerca pintosukceso kiu daŭris ĝis 1988, kiam la grupo disbandiĝis.
Tiberius Sempronius Gracchus la Maljuna
Politikaj kaj militatingoj
Tiberio estis elektita pretoro ĉirkaŭ 180 a. K., en kies jaro li estintus proksimume 38-jara se naskita en 217 a. K. Dum lia pretoreco, li sukcese sufokis ribelojn sur la Iberia Duoninsulo (Hispania), pacigis diversajn tribojn kaj peris justan packontrakton kun la numantinoj. Li estis premiita per omaĝo post sia reveno.
Ultravox
Nova membraro, estrita de Currie, estis formita en 1992, sed atingis nur limigitan sukceson, per du albumoj kiuj malsukcesis pintiĝi kaj nur unu unuopaĵo kiu iĝis 90a en la britaj pintoj de unuopaĵoj.
La plej bone konata membraro de la bando nome tiu de Currie, Ure, basisto Chris Cross kaj drumisto Warren Cann re-formiĝis en 2008 kaj koncertis en serio de reunuigaj spektakloj en 2009 kaj 2010 antaŭ publikigi novan studialbumon, Brill!ant, en majo 2012 kiu atingis la 21an rangon en la britaj pintoj de albumoj. Novembre de 2013, Ultravox ludis kiel specialaj gastoj en kvardata brita turneo kun Simple Minds. Tiuj spektakloj estis la lastaj de Ultravox, ĉar en 2017 kaj Currie kaj Ure indikis, ke Ultravox jam finis.
Tiberius Sempronius Gracchus la Maljuna
Politikaj kaj militatingoj
En 177 a. K., li estis elektita konsulo kun Gaius Claudius Pulcher (m. 167 a. K.), kiu estis filo de la konsulo Appius Claudius Pulcher (konsulo en 185 a. K.). Li akiris Sardinion kiel sia provinco, kie li devis subpremi ribelon. Li atingis brilan venkon super la malamiko, kaj poste gvidis sian armeon en vintrajn loĝejojn. En la sekva printempo li daŭrigis siajn sukcesajn operaciojn kontraŭ la ribelintoj, reduktante ilin al submetiĝo. Ĉe la fino de 175 a. K., li revenis al Romo kaj estis honorita kun pliaj triumfoj.
En 169 a. K., li estis elektita cenzuristo kun lia iama konsula kolego Gaius Claudius Pulcher, sed lia cenzuro estis tiel strikta ke tio provokis procespruvon de lia kuncenzuristo. Tiberio ofertis ekziliĝi kun sia kuncenzuristo, tiam la proceso estis ĉesigita pro la populareco de Gracchus.
Ambaŭ cenzuristoj ŝajne estis eksiĝintaj, aliflanke, antaŭ kompletigado de la "lustrum" (jarkvino) (la rita purigado de la Senato). Kiel cenzuristo, Tiberio konstruigis la Bazilikon Sempronian en la Roma Forumo; en tiu tempo, li ankaŭ servis en la senata ambasado por ratifiki packontrakton inter la Romia Respubliko kaj Pergamo.
En 163 a. K., Tiberio estis elektita konsulo denove. Ekzercinte la aŭspiciojn antaŭ la venontaj konsulaj elektoj, li faris proceduran eraron. Lia bofrato Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum, edzo de la pli aĝa fratino de lia edzino, unu el la konsuloj al 162 a. K., estis tiam devigita eksiĝi.
Estas ne klare ĉu la perdo de la unua konsulejo de Scipio Nasica kaŭzis streĉon aŭ malkonkordon inter la bofratoj (Nasica estis elektita cenzuristo en 159 a. K. kaj denove konsulo en 155 a. K.); tamen, iliaj filoj politike intermiskompreniĝis ĉirkaŭ tridek jarojn poste, kun mortigaj sekvoj al ambaŭ.
Tiberio estis flua en la greka, alparolante la popolon de Rodoso en 168 a. K. en tiu lingvo. Malgraŭ liaj militaj kaj politikaj atingoj, li estis pli fama pro sia karaktero. Li estis respektata konsulo, kaj eĉ pli respektata (se polemika) cenzuristo. Ĉe lia morto en 154 a. K., lasinte plurajn junajn infanojn kaj junan vidvinon, li estintus konsiderita unu el la ĉefaj roluloj de Romo.
La familio de Tiberio
Tiberio edziĝis kun dekok-jaraĝa Cornelia en 172 a. K. kiam li estis proksimume 45 jarojn pli maljuna. Malgraŭ la aĝodiferenco, la geedziĝo estis feliĉa kaj fruktodona. Ŝi naskis al li dek du infanojn, sed ĉiuj estis malsanaj kaj la plej multaj el ili mortis en infanaĝo malgraŭ la asidua prizorgado de iliaj gepatroj.
Tri infanoj supervivis al plenaĝeco; iu filino, Sempronia (kiu estis fianĉigita al la kuzo de ŝia patrino Scipio Aemilianus), kaj du filoj, la romiaj politikistoj Tiberius Gracchus kaj Gaius Gracchus.
Tiberio laŭdire amis sian edzinon elkore (vidu anekdoton malsupre). Tiberio (kaj aliaj romianoj) ankaŭ estimis tre alte pri Cornelia kiel edzino kaj patrino. Kiam Tiberio mortis, Kornelia ekkontrolis pri sia posedaĵo kaj la domanaro; ŝi rifuzis reedziĝi, kvankam al ŝi estis ofertita edziniĝo fare de pluraj romiaj senatanoj kaj eĉ de Ptolemeo la reĝo de Egiptio. Cornelia dediĉis la reston de sia vivo al la edukado kaj kreskado de siaj filoj.
La Vivo de Plutarko de Tiberius Gracchus (filo de tiu Tiberio) rakontas ke la patro montris sian amon al sia multe pli juna edzino en nekutima maniero:
Kaj do Tiberio, kiu ege amis sian edzinon, kaj pensis, krome, ke estas lia rolo, kiu estis maljunulo, morti, ol ŝi, kiu ĝis nun estis nur juna virino, li mortigis la virserpenton, kaj la inon forsaviĝis; kaj baldaŭ poste li mem mortis, postlasante al si dek du infanojn naskitajn al li de Cornelia.
La propra vivo kaj atingo de Tiberio estas obskuraj tamen pri la reputacio de lia vidvino Cornelia, Patrino de la Grakoj kaj la faritaĵoj de ŝiaj du pluvivaj filoj. La pli aĝa filo Tiberio estis juna, dum la pli juna filo Gaius estis nura bebo ĉe sia morto.
Ambaŭ filoj estis ŝajne kreskigitaj kaj en la kompanio de iliaj parencoj kaj bofrato Scipio Aemilianus kaj en ilia propra domo kaj estus influitaj kaj edukitaj de viroj kiel la historiisto Polibio, la filozofo Panaetius, la satiristo Lucilius, kaj la sklavo-fariĝinta dramisto Terentio, same kiel la propra amikaro de Slipio el la romia elito.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, p. 201, kio legeblas tie ĉi interrete.
Larry Collins
Larry COLLINS, denaske John Lawrence Collins Jr., (14a de Septembro, 1929, Hartford, Konektikuto – 20a de Junio, 2005, Fréjus, Francio), estis usona verkisto.
En 1965, Collins kaj Dominique Lapierre kunpublikigis sian unuan kunan verkon, nome Is Paris Burning? aŭ Paris brûle-t-il?, nome rakonto pri la nazia okupado de la franca ĉefurbo dum la Dua Mondmilito kaj la planoj de Hitler por detrui Parizon antaŭ ties falo en la manoj de Aliancanoj. La libro estis tuja sukceso kaj estis adaptita al filmo en 1966 fare de la reĝisoro René Clément, kun aktoroj Kirk Douglas, Glenn Ford kaj Alain Delon.
En 1967, ili kun-aŭtoris Or I'll Dress you in Mourning pri la hispana torero Manuel Benítez El Cordobés.
En 1972, post kvin jaroj de esplorado kaj intervjuoj, ili publikigis O Jerusalem! pri la nasko de la ŝtato Israelo en 1948, kiu poste iĝis filmo de Elie Chouraqui.
En 1975, ili publikigis Freedom at Midnight, nome historio de la Sendependeco kaj Dispartigo de Hindio en 1947, kaj la posta murdo de Mahatma Gandhi en 1948.
Megarinko
La Megarinko aŭ Pitanga megarinko (Megarynchus pitangua) estas birdo kiu tre similas al la pitango (Pitangus sulphuratus) krome de ĝia pli granda beko kaj ĝia malsimila kanto, ĉar kiel tiu montras nigran traokulan strizonon inter du blankaj horizontalaj vizaĝaj zonoj. Tiu neotropisa birdo, kiel la pitango, alpartenas la familio de la Tiranedoj kaj ĝi estas monotipa, tio estas la ununura specio de sia genro Megarynchus.
Provinco Ruse
La provinco Ruse (Област Русе; vidu la artikolon oblasto) - situas en la nordo de Bulgario. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 279,000 homoj, el kiuj pli-malpli 59 procentaĵoj vivas en la administra centro Ruse. La provinco kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 8 municipoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo P (do "r").
La provinco norde bordigas fare de la rivero Danubo kaj tie limas al Rumanio. Laŭ la stato de 2010, la sola bulgaria ponto super la rivero Danubo situas en la provinca ĉefurbo: la Ponto de Amikeco (Giurgiu–Ruse)‎ ligas inter Ruse kaj Giurgiu en Rumanio.
Akordigeblismo
La akordigeblismo aŭ kongruismo estas la vidpunkto kiu subtenas, ke la libera volo aperas en la ekstero de universo determinisma eĉ dum foresto de metafizika necerteco. La akordigeblistoj povas difini la liberan volon kiel apero de interna kaŭzo, tiel kiel pensoj, kredoj kaj deziroj konsiderataj kiel ekzistantaj interne de si mem. La filozofio kiu akceptas tiom la determinismon kiom la akordigeblismon nomiĝas malforta determinismo.
Françoise Sagan
Françoise SAGAN [fransŭAZ saGA], aŭ realnome: Françoise QUOIREZ (naskiĝis la 21-an de junio 1935 en Cajarc, Lot, mortis la 24-a de septembro 2004 en Honfleur, Calvados) estis franca verkistino.
Sian unuan romanon Bonjour tristesse ŝi verkis en la aĝo de 18 jaroj dum nur tri semajnoj. Ĝi vendiĝis ege bone, same kiel ŝiaj sekvaj verkoj, kiuj grandparte ankaŭ estas filmigitaj. Centra temo estas la soleco kaj la enuo de virinoj el la superaj tavoloj de la socio.
Hotelo Reĝo David (Jerusalemo)
La Hotelo Reĝo David (en hebrea: מלון המלך דוד Malon ha-Meleĥ David) estas hotelo kvinstela kiu troviĝas en Jerusalemo, Israelo. Inaŭgurita en 1931, la hotelo estis fondita de Ezra Mosseri, riĉa juda bankisto egipta. Ĝi troviĝas en la strato Reĝo David en la centro de Jerusalemo, kun vido al la Malnova Urbo kaj al la Monto Cion.
La hotelo ludis gravan rolon en la juda historio de Jerusalemo, en la lukto por la atingo de la israela ŝtato, tra la Milito de Sendependeco, la divido de Jerusalemo, kaj la reunuigo, ĝis nuntempe. Inter aliaj aferoj, la hotelo estis konata ĉar estis la scenejo de atenco per bombo en 1946, kaj ĉar estis ofta sidejo de ŝtatestroj, altaj funkciuloj kaj aliaj gravuloj dum ties vizitoj al Jerusalemo. La hotelo estas propraĵo kaj funkciigata de la grupo de hoteloj Dan.
Porte des Ternes (Tramtransporto en Parizo)
Porte des Ternes estas estonta haltejo de tramvojo T3b, situanta en la 17-a arondismento de Parizo.
Franck Ribéry
Franck Ribéry (naskiĝis la 7-an de aprilo de 1983) estas franca futbalisto. Li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2006 en Germanio kaj en la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko. Li ludas por la FC Bayern ekde 2007.
The Rasmus
The Rasmus (antaŭe Rasmus) estas finna rokbando. Ĝi ludas alternativan rokmuzikon, gotikan muzikon kaj pop-rokmuzikon. Ĝi estas unu de plej popularaj finnaj bandoj en la mondo. Ĝia plej konata membro estas Lauri Ylönen. Li estas kantisto. La aliaj membroj estas basisto Eero Heinonen, drumisto Aki Hakala kaj gitaristo Pauli Rantasalmi. Eksa drumisto estas Janne Heiskanen. La bando estas fondita en 1994.
La grupo reprezentis Finnlandon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2022.
NGC 49
NGC 49 (aliaj indikoj — PGC 952, UGC 136, MCG 8-1-33, ZWG 549.29, NPM1G +47.0008) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hinrichshagen (Peenehagen)
Hinrichshagen ekde la 1-a de januaro 2012 estas parto de la tiutage novkreita komunumo Peenehagen en Germanio, antaŭe temis pri sendependa administra unuo. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro 2010 la komunumo havis 152 loĝantojn.
Gentio do Ouro
Gentio do Ouro estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 10.662 loĝantojn en 2010.
Kate Upton
Kate Upton (naskiĝis la 10-an de junio, 1992) estas usona modelo kaj aktorino, konata ĉefe pro ŝia kovrilpaĝo apero sur Sports Illustrated Swimsuit Issue ĉe Sports Illustrated Swimsuit en 2011, 2012.
Biografio
Upton naskigsi en St. Joseph, Michigan kaj plenkreskis en Melbourne (Florido). Ŝia onklo estas Fred Upton, usona kongresano por la Sesa kongresa distrikto de Miĉigeno.
Kiel arta rajdistino, ŝi agadis por la Usona Makulĉevala Asocio (angla malongigo APHA) kaj konkuris sur nacia nivelo. Kun sia ĉevalo Roanie Pony, ŝi venkis plurfoje ĉampionadon en juna sekcio de APHA.
Ŝi kastingis en 2008 ĉe Elite Model Management, poste ĉe IMG Models en Novjorko. Ŝi manekenis unuafoje por Garage, poste por Dooney & Bourke kaj aliaj modaj firmaoj.
La unua filma aktorina ludo de Upton estis en filmo Tower Heist, kiel dommastrino de Mr. Hightower.
Guttau
Guttau (jen germane, suprasorabe Hućina) ekde la 1-a de januaro 2013 estas parto de la estas komunumo Malschwitz en Germanio - antaŭe temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio, en la historia regiono Supra Luzacio. Fine de 2013 la komunumoparto havis 298 loĝantojn.
Annamária Albert
ALBERT Annamária estas rumanuja hungara operkantistino (soprano) naskita en Torda la 26-a de septembro 1926.
Kariero
De 1948 ĝis 1975 Annamária Albert estis solistino de Kolozsvári Állami Magyar Opera.
Lauri Ylönen
Lauri YLÖNEN (naskiĝinta 23-a de aprilo 1979 en Helsinko) estas finna muzikisto. Li estas kantisto kaj la plej konata membro de rokbando The Rasmus. Li komencis trejniĝo ludi pianon 5-jara, kaj gitaron li ludis el 12-jara. Kiam Rasmus (nuna The Rasmus) iĝis vere populara en Finnlando li estis ankoraŭ 16-jara.
Platanacero
Platanacero estas nomo, kiun oni uzis pri du diversaj Eŭropaj specoj de acero:
-iz-
1. apliki al io substancon, fizikan aŭ kemian aganton aŭ eĉ fabrikitan objekton, laŭ teknika aŭ industria procedo, ekz. ŝtalizi (Sin. ŝtali), gluizi etikedojn ktp.
2. provizi per: elektrizi, nervizi.
3. apliki metodon elpensitan de iu: pasteŭrizi, galvanizi, makadamizi, faradizi, rentgenizi ktp.
Eksteraj ligiloj
Sprachaufbau des Esperanto Esperanto vocabulary
Bohdalovice (Velké Hamry)
Bohdalovice estas parto de urbo Velké Hamry en distrikto Jablonec nad Nisou en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas oriente de Velké Hamry. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 73 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Bohdalovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,01 km². En la katastra teritorio Bohdalovice situas ankaŭ Velké Hamry.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1624.
Kálmán Kandó
Kálmán KANDÓ (naskiĝis la en Peŝto, mortis la  en Budapeŝto) estis hungara inĝeniero, kiu dediĉis sian tutan vivon al la evoluigo de la fervoja trafiko. Lia nomo fariĝis famkonata malproksime trans la hungaraj landlimoj.
Jam kiel juna maŝin-inĝeniero li strebis vaste enkonduki la elektran trakcion ĉe la hungaraj fervojoj, anstataŭ la vapora. La unuajn spertojn praktikajn li akiris en la fabriko Five-Lille de Francio; tie li ellaboris la principon de la trifazaj motoroj kaj poste ilian fabrikadon.
En 1894 oni konfidis al li la gvidon de la elektra sekcio en la maŝinfabriko Ganz en Budapeŝto. Danke al lia eksterordinara talento kaj belaj rezultoj, la fabriko Ganz povis entrepreni en 1898 la elektrizon de ĉ. 100 km. longa fervojlinio en Italio (Valtellina). Tiam K. Kandó kreis la unuan elektran lokomotivon; tie, ĉe la itala elektra fervojo Val Tellina, li pruvis unuafoje la superecon de la elektra trakcio kontraŭ la vapora. Inter la jaroj 1905 kaj 1915 li partoprenis la elektrizon de la italaj fervojoj kiel teknika ĉefo de la fabriko Società Italiana Westinghouse. En 1917 li fariĝis ĉefdirektoro de la fabriko Ganz kaj komencis ellabori la t. n. fazoŝanĝan elektran lokomotivon. Surbaze de la konvenaj rezultoj okazis la elektrizo de la unua hungara fervoj-linio, nome la ĉeflinio Budapeŝto–Hegyeshalom (1929–32).
La nomo de Kálmán Kandó nedisigeble kunfandiĝis kun la evoluohistorio de la elektra trakcio. Oni aprecis liajn rezultojn per multaj en- kaj eksterlandaj distingaĵoj. Tamen li ne povis ĝisvivi la veran disvolviĝon de sia krea laboro, ĉar en 1931 la morto lin forrabis. Lian nomon surprenis en 1943 la Supera TeknikLernejo kaj estimplene gardante flegas lian memoron.
Bersih 4 amaskunveno
La Bersih 4 amaskunveno (Bersih signifas pura en Esperanto) estis planata amaskunveno kiu okazintis de la 29-a ĝis 30-a Aŭgusto 2015 en multaj gravaj urboj en Malajzio, nome Kuala Lumpur, Kota Kinabalu kaj Kuching. La amaskunveno estis organizita de grupoj por pura kaj egaleca elekto (Gabungan Pilihanraya Bersih dan Adil). La grupoj komponiĝis el neregistaraj organizoj kiuj volis reformi la nuna elektan sistemon en Malajzio por libera, pura kaj egaleca elekto. La amaskunveno celis alvoki la ĉefministron de la lando nome Najib Tun Razak eksiĝi el la posteno kaj por la pura gvidado. La amaskunveno estis simila al tiuj amaskunvenoj de 2007, 2011 kaj 2012. 30-a estis la tago antaŭ la sendependa tago de Malajzio, kiu estas 31-a Aŭgusto ĉiujn jarojn.
Fono
La Bersih, kiu signifas pura en malaja lingvo, estas la movado komenciĝinta en 2007.
Postuloj de Bersih
La celoj de la amaskunveno estas:
La ĉefa celo de amaskunveno estas postuli la eksigon de ĉefministro Najib.
Partoprenantoj
La grupoj kiuj jam konsentis por sendi reprezentojn al la amaskunveno estas la jenaj:
István Laczkfi (militestro)
LACZKFI István (pro. lackfi), kerekegyházi estis hungara miltestro naskita ? kaj mortinta 1353.
Bersih 4 amaskunveno
Partoprenantoj
La Internacia Amnestio en Malajzio ne ĝiris de Bersih
István Laczkfi (militestro)
Biografio
István Lackfi de 1319 ĝis sia morto li partoprenis ĉiujn militmarŝojn de Karolo la 1-a (Hungario) kaj Ludoviko la 1-a (Hungario). De 1326 ĝis 1343 li estis ĉefĉevalistmajstro inter 1331 – 36 fortikaĵestro de Újvár (Holics), Berencs kaj Bolondóc. De 1331 ĝis 1345 li estis distrikestro de Sopron, Vas, Nyitra, de 1344 ĝis 1350 vojvodo de Transilvanio. Kiel ĉefkomandanto en 1348 – 49 li venkis ĉe Ascoli en la militmarŝo de Napolo (23-a de januaro) 1349) kaj Aversa (6-a de junio). De 1351 ĝis 1353 li estis bano kroata kaj slavona. Pro liaj meritoj li ricevis grandegajn biendonacojn (Csáktornya, Strido, Simontornya.
Bersih 4 amaskunveno
Planoj de amaskunveno kaj incidentoj
La flava Volkswagen Skarabo kiu estos uzita por promocii la Bersih 4 okazon estis vandaligitaj kaj alia veturilo Mini Cooper estos uzita en ĝia loko.
Bersih Sabah anoncis ke ili ne anoncantos la loko en Kota Kinabalu pro policaj agoj en antaŭaj amaskunvenoj.
La polico de Sabaho jam anonocis malpermisitan okazi la Bersih 4
Komunumoj de Landes
Jen listo de la 331 komunumoj de la franca departemento Landes, laŭalfabete. (CAM) Kunurba komunumo de Mont-de-Marsan, kreita en 2002.
Károly Ajtai
AJTAI Károly estis hungara aktoro. Li nasliĝis en Marosvásárhely en 1840 kaj moris en Arad en 1884.
Sándor Garamszeghy
Sándor Garamszeghy [ŝAndor garamsegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Garamszeghy Sándor estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis Goits, lia posta familia nomo estis Géczy ĝis 1925, poste Garamszeghy ĝis 1940. Li uzis sian nomon ankaŭ: Garamszeghy Géczy Sándor. Sándor Garamszeghy naskiĝis la  en Mezőkövesd, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Garamszeghy post lernado iĝis oficiro, sed poste li forlasis tiun profesion. Li akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1907, poste li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). Li ricevis premion en 1911. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li estis militkaptito en Siberio. Hejmenveninta en 1917 li denove ricevis rolojn en la Nacia Teatro. En 1923 li edziĝis, en 1932 li estis nomumita "eterna membro" de la Nacia Teatro. Li pensiuliĝis en 1936, tamen pli malofte li estis videbla sur scenejo ĝis 1944. Li ankaŭ reĝisoradis kaj verkis dramojn kaj scenarlibrojn.
Nacia Parko Brazilio
La Nacia Parko Brazilio (Parque Nacional de Brasília) estas nacia parko situanta ĉe 10 km el la centro de Brazilio, en la Federacia Distrikto, en la Centrokcidenta Regiono de Brazilo. La parko kovras areon de 423.83 km2, kun teritorio atinganta la ĉikaŭurboj de la Brazilia ĉefurbo, nome Brazlândia kaj Sobradinho kaj la municipo Padre Bernardo. Ĝi estas nune administrata de la Instituto Chico Mendes por Biodiverseca Konservado (ICMBio). Ĝi estas la plej granda parko en la mondo kiu situantas en urbanizita areo.
Parczew
Parczew estas urbo en Lublinio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Parczew en distrikto Parczewski.
Bengalaj islamanoj
Bengalaj islamanoj estas sekvantoj de Islamo inter Bengalanoj. La islamanoj de Bengalo estas la dua plej granda etna islama komunumo en la mondo, malantaŭ la Arabaj islamanoj. Ili parolas la bengalan lingvon kaj estas indiĝenaj de la nuntempa Bangladeŝo kaj de orientaj subŝtatoj de Barato, kiaj Okcidenta Bengalo kaj Asamo. Plej Bengalaj islamanoj estas membroj de la branĉo de Sunaismo ene de Islamo. Minoritato estas membroj de la branxoj de Ŝijaismo kaj de Ahmadismo.
Lauri Tähkä
Jarkko Tapani Suo, laŭ sia artistnomo Lauri Tähkä (naskiĝinta la ) estas finna muzikisto. June li trovis identiteton, kio inkludas ecojn kaj el popola poezio kaj el roko. Antaŭ sia nuna solokariero li estis la plej centra membro de bando Lauri Tähkä & Elonkerjuu. En 2011 Tähkä eldonis sian unuan soloalbumon.
73819 Isaootuki
73819 Isaootuki estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Bengalaj islamanoj
Bengalaj islamanoj kunhavas fortajn kulturajn similaĵojn kun Bengalaj hinduoj, kristanoj kaj budhistoj. Ene de pli larĝa Bengala kulturo, ili havas distingajn sociajn, lingvajn kaj kuirartajn karakterojn. Bangladeŝo havas hegemonian bengalislaman majoritaton. Ili estas la dua plej granda komunumo en la barataj ŝtatoj de Okcidenta Bengalo kaj Asamo.
73819 Isaootuki
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Bengalaj islamanoj
Bengalaj islamanoj estas en Bangladeŝo ĉirkaŭ 146,000,000 (2011) kaj en Barato 30,000,000 (2011), dum en Pakistano estas 2,200,000 (2011) kaj en Sauda Arabio ĉirkaŭ 1,200,000 (2010). Diasporo estas en multaj landoj ĝis ĉirkaŭ kvar aŭ kvin milionoj, kaj ĉefe en Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Malajzio, Unuiĝinta Reĝlando, Kuvajto, Omano, Kataro, Usono, Italio, Barejno ktp.
73819 Isaootuki
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Isao Otuki, kiu fariĝis membro de la Astronomia Societo de Mijagi Abukuma en 1974 kaj aktive popularigas astronomion.
Ilija Trojanov
Ilija TROJANOV (Илия Троянов; naskiĝinta en la 23-a de aŭgusto 1965 en Sofio) estas bulgara-germana verkisto, tradukisto kaj eldonisto.
Vivo kaj verkaro
En 1971, mallonge antaŭ la eko de la lernantiĝo de Ilia Trojanov, la familio fuĝis tra Jugoslavio al Italio kaj Germanio, kie ili ricevis politikan azilon (en Munkeno). Jam unu jaron poste ili transloĝiĝis al Kenjo kie la patro laboris kiel inĝeniero. De 1972-84 Trojanov vivis en Nairobi kun interrompo de trijara intertempa restado en Germanlando (1977-81).
Post restado en Parizo Trojanov studis de 1984-89 jursciencon kaj etnologion ĉe la universitato de Munkeno. En 1989 li fondis la Eldonejon Marino kun speciala fokuso sur afrika literaturo. La komencon de la 1990-aj jaroj li travojaĝis Afrikon. El tiu tempo devenis lia unua libro ''In Afrika. Mythos und Alltag Ostafrikas'' (Marino 1993), en kiu li rakontis kiel komenca fremdeco ŝanĝiĝis en intereson kaj amon por la nova patrujo Kenjo. Post Naturwunder Ostafrikas (Frederking & Thaler 1994), aperis en 1996 ''Hüter der Sonne. Begegnung mit Simbabwes Ältesten'' (Frederking & Thaler), kiun li skribis kune kun la verkisto Chenjerai Hove. La saman jaron aperis lia unua romano Die Welt ist groß und Rettung lauert überall (Carl Hanser), kiu temas pri la ekzilaj spertoj de sia balkandevena familio en itala hejmo por azilpetantoj.
En la 1998-a jaro Trojanov transloĝiĝis al Mumbajo. En Barato li skribis eseojn kaj raportojn i.a. por la gazetoj Frankfurter Allgemeine Zeitung, Süddeutsche Zeitung kaj Neue Züricher Zeitung. En 1999 aperis lia eseo ''Hundezeiten. Heimkehr in ein fremdes Land'' (Carl Hanser) pri la reveno al Bulgario. En 2001 li entreprenis trimonatan piedmarŝon tra Tanzanio por postflari la spuroj de la angla malkovrinto kaj orientalisto Richard Francis Burton.
La saman jaron aperis la libro Der Sadhu an der Teufelswand (Frederking & Thaler). La libron An den Inneren Ufern Indiens (Hanser 2003) li skribis post vojaĝo laŭlonge de la rivero Gango, de ĝia fonto ĝis la grandaj urboj. Poste Trojanov partoprenis haĝon, pri kiu li raportis en la libro ''Zu den heiligen Quellen des Islams. Als Pilger nach Mekka und Medina'' (Piper 2004).
Prediger (Schwäbisch Gmünd)
Prediger, mallonge por Kloster der Prediger ("monaĥejo de la predikantoj") respektive Kloster der Predigermönche ("monaĥejo de la predikantaj monaĥoj"), estas la nomo de eksa dominikana monaĥejo en la urbo Schwäbisch Gmünd de Germanio, en la distrikto Ostalb kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Ĝi nuntempe estas kulturdomo kaj interalie gastigas muzeon kaj artan galerion. La konstruaĵo situas centre de la historia urbokerno, ĉe la johana placo kaj vidalvide de la kirko Sankta Johano.
Sigmund Christoph von Waldburg-Zeil-Trauchburg
Sigmund Christoph de WALDBURG-ZEIL-TRAUCHBURG (Sigmund Christoph von Waldburg zu Zeil und Trauchburg; naskiĝis la en Munkeno, mortis la  en Salcburgo) estis germana teologo kaj inter 1797 kaj 1808 episkopo de Chiemsee kaj, koncerne la arkidiocezon salcburgan, ĝenerala vikario (1797–1812), koadjutoro (1808–1812) kaj administranto (1812–1814). Dum la okupado fare de la francoj li iĝis en 1809 prezidanto de la registaro de Salcburgio.
Prediger (Schwäbisch Gmünd)
La "Museum im Prediger" estis fondita en 1876 kiel artmetia muzeo kaj ekde 1973 estas instalita en la iama dominikana monaĥejo. Ĝi montras arton kaj artmetion kaj apartenas al la plej fruaj muzeoj de sudokcidenta Germanio. En la muzeo "Prediger" ekde 1994 ankaŭ estas instalita la "Galerie im Prediger" (Galerio en Prediger).
Sigmund Christoph von Waldburg-Zeil-Trauchburg
Vivo
Estante filo de kortega oficialulo li fariĝis jam en 1786 katedralano en Kolonjo en 1768. Unue li studis private sur Zeil-kastelo en Leutkirch im Allgäu filozofion kaj inter 1770 kaj 1772 jursciencojn en Salcburgo. En 1776 li farigis kapitulo de la katedraloj de Salcburgo kaj Konstanco. Inter 1777 kaj 1778 li studis teologion Salcburge kie li konsekriĝis pastro en la 19.3.1779. En 1781 li fariĝis katedrala dekano.
Ilija Trojanov
Vivo kaj verkaro
En marto 2006 publikigitis lia plej ampleksa romano Der Weltensammler, kiu ricevis la premion de la librofoiro de Lepsiko kaj restis dum monatoj furorlibro en Germanlingvio. En majo de 2007 eldonitis la raportara antologio Nomade auf vier Kontinenten, kaj en aŭtuno de 2007 la eseo (verkita kune kun la barata publicisto Ranjit Hoskoté) ''Kampfabsage. Kulturen bekämpfen sich nicht, sie fließen zusammen''. En februaro de 2008 aperis nova libro kun la titolo Der entfesselte Globus. Ekde 2007/08 Trojanov docentas ĉe la universitato de Tübingen pri poetiko.
Premioj
Al Trojanov aljuĝitis multaj premioj, i.a. Bertelsmann-Literaturpreis dum la Konkurso Ingeborg Bachmann de 1995, la Marburger Literaturpreis en 1996, la Adalbert-von-Chamisso-premio en  2000, la Berliner Literaturpreis en  2007 kaj la Mainzer Stadtschreiberpreis en 2007.
Sigmund Christoph von Waldburg-Zeil-Trauchburg
Vivo
Post la morto de Franz Xaver von Breuner nomumis lin Hieronymus von Colloredo en la 1.4.1797 posteulo episkopa en Chiemsee. Konsekriĝo lia estis en la 7-a de aprilo fare de Colloredo. Kiel multo da antaŭuloj siaj li samtempe estis salcburga ĝenerala vikario.
Ilija Trojanov
Tradukoj de liaj libroj
Liaj libroj tradukitis en la sekvantajn lingvojn: araba, portugala, bulgara, ĉina, angla, franca, nederlanda, itala, katalana, korea, pola, rusa, hispana, ĉeĥa, turka kaj hungara.
Sigmund Christoph von Waldburg-Zeil-Trauchburg
Vivo
Pro limigo de la eklezipolitika potenco kaj fare de Salcburgo kaj fare de Munkeno la nova episkopo koncentriĝis pri animzorgado kaj konatigo de la kateĥismo. Krome li kontrolis la raporto-taskon de la animzorgantoj kaj apogis la flegadon de tradiciaj religikutimoj kaj -moroj.
Post la okupo de Salcburgio fare de la trupoj de Napoleono Bonaparte (1800) kaj la fuĝo de Colloredo Vienon li iĝis prezidanto de la salcburgia guberniujo porparolante por la loĝantaro antaŭ la kruelaj okupantoj. Tiam ekprotestis anoj de komunumoj en la valo de Brixentaler Ache en la tirolaj provincoj de la arkiepiskopujo; pro obstina nevolo de Colloredo reveni Salcburgon li restis sekulara guberniestro ĝis la sekulariĝo en 1803. Paralele Waldburg-Zeil-Trauchburg mem ankaŭ decidis pri ekleziaj aferoj; la konsistoriaj protokoloj tamen ĝis 1808 devis esti subskribataj kaj de Colloredo.
NGC 50
NGC 50 (aliaj indikoj — PGC 983, MCG -1-1-58) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Sigmund Christoph von Waldburg-Zeil-Trauchburg
Vivo
Post neniiĝo de la chiemsee-a episkoplando (oficiala abdiko de Waldburg-Zeil-Trauchburg estis en la 11.8.1808) li deklariĝis en 1806 fare de imperiestro Francisko ĉefepiskopa koadjutoro cum spe successionis (kun la espero de baldaŭa laŭleĝa posteulado).
NGC 50
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Svjatoslav la 1-a de Kievo
Svjatoslav de Kievo (orienta slava: Святослав, 942 - 972) estis militista princo de la Kieva Regno, filo de la princo Igor de Kievo kaj lia edzino Olga.
Sigmund Christoph von Waldburg-Zeil-Trauchburg
Vivo
En 1809 la francoj nonumis lin prezidanto de la ĝenerala landa administrado; en tiu ĉi funkcio li sukcese enkondukis ĉe la anoj de la konsistorio la lojalec-ĵuron antaŭ Napoleono. Pro tio kaj ankaŭ post la bavariiĝo de Salcburgio Waldburg-Zeil-Trauchburg perdis la ĝistiaman konfidon de la salcburgianoj. La munkenaj politikistoj inverse aljuĝis al li meritkrucon.
Post la morto de Colloredo li estis provizora ĉefepiskopo (administranto) en Salcburgo. La jam en 1806 promesita promocio je arkiepiskopeco ne povis realiĝi. Lia kadavro kuŝas en la maŭzoleo de Wolf Dietrich von Raitenau ĉe la tombejo de la Sebastiano-kirko.
Svjatoslav la 1-a de Kievo
Svjatoslav estas fama pro la militistaj kampanjoj kiuj kaŭzis la falon de du orienteŭropaj potencoj: Ĥazarujo kaj Bulgara Imperio. Li ankaŭ subpremis la volgajn bulgarojn, la alanojn kaj aliajn orientajn slavajn tribojn, per alianciĝo kun la madjaroj kaj la peĉenegoj.
Lia regado sur la Kieva Regno, kiu daŭris jardekon, karakteriziĝis per rapida etendiĝo ĝis la valo de la rivero Volgo, la stepo de Kaspia Maro kaj Balkanoj. Fine de sia mallonga vivo, Svjatoslav kreis grandan kaj potencan ŝtaton en Eŭropo, igante Perejaslaveco, ĉe la Danubo, ĉefurbo de la regno, je retroiro de Kievo (969). Kontraste kun la kristaniĝo de la patrino, Svjatoslav restis kiel kredanto je slava religio (paganismo) dum sia tuta vivo.
Pro lia abrupta forpaso dum batalo, la konkeroj de Svjatoslav ne konsolidiĝis kiel imperio, kaj pro malsukceso je la intenco establi stabilan sukcedadon, estiĝis interna milito inter la eblaj sukcedontoj.
Lia sukcedanto estis Jaropolko la 1-a.
Raymond Domenech
Raymond Domenech (naskiĝis la 24-an de januaro de 1952 en Liono) estas franca eksfutbalisto. Li estis la trejnisto de la franca teamo en la Futbala Mondpokalo 2006 en Germanio kaj en la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko.
Radosław Nowakowski
Radosław NOWAKOWSKI aŭ Radek Nowakowski (1955) estas pola muzikisto, esperantisto kaj verkisto. Li verkas en pola, angla kaj Esperanto. Ekzemple pri tekstoj kaj hipertekstoj en Interreto. Li laboras ankaŭ ĉe librartaĵoj.
Hinrichshagen (Antaŭpomerio)
Hinrichshagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Landhagen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
D. H. Lawrence
D(avid) H(erbert) LAWRENCE (naskiĝis la 11-an de septembro 1885 en Eastwood, Nottinghamshire, mortis la 2-an de marto 1930 en Vence apud Nico, Francio) estis angla verkisto.
La filo de instruistino kaj ministo laboris dum tri jaroj kiel instruisto, ĝis kiam en la jaro 1911 lia unua romano aperis kaj li decidis dediĉi sin plene al la verkado. Dum du jaroj li vivis en Germanio, kie li edziĝis, poste li vojaĝis i.a. al Italio, Aŭstralio, Usono kaj Francio.
Influite de Sigmund Freud D. H. Lawrence en siaj verkoj kritikis la civilizacion, kiu detruas ĉian naturan sensualecon de la homoj. Lia malferma priskribo de seksaj interrilatoj elvokis ĉe kritikistoj riproĉojn pri pornografio. La romano Lady Chatterley’s Lover, verkita en la jaro 1928, nur 30 jarojn poste povis aperi plentekste.
Marasmo
Marasmo laŭ Esperanto-vortaroj kiel PV aŭ reta vortaro estas
La termino fontas el la malnovgreka vorto μαραίνειν marainein, kiu signifas "forviŝi, elsekiĝi, iom post iom malaperi". Temas pri manko de proteinoj kaj nutra energio, kiu gvidas al forkonsumo de ĉiuj korpaj energiaj kaj proteinaj rezervoj. Fake oni foje ankaŭ nomas la simptomaron "proteino- kaj energiomanka malnutrado" (PEM), aŭ paralelforme ekzemple angle protein-energy-malnutrition.
Kaŭzoj
Marasmo ekaperas se homo suferas je ĝenerala subnutrado, do manko de kaj proteinoj kaj grasoj kaj karbonhidrato. La malsano pli oftas en neindustriiĝintaj ŝtatoj. Ĝi koncernas aparte infanojn, ekde la momento kiam ili ne plu estas mamnutrataj, do ne plu nutriĝas per patrina lakto sed per malsufiĉa anstataŭa nutraĵo. La efiko povas esti plifortigata se pro la subnutrado ne plu bone funkcias la digestado kaj enkorpigo de nutraj elementoj el la intestaro: infanoj kun marasmo ekzemple havas mankon de digestaj enzimoj kaj galaj acidoj, kio malhelpas normalan enkorpigon de grasoj el la intestaro. Tiun mankon de digestaj enzimoj kaj galaj acidoj simple kaŭzas ilia malnutrostata nesufiĉa produktado en la pankreato kaj hepato. La galajn acidojn krome transformas inteste amasiĝintaj bakterioj, kio kaŭzas ke ili ne plu povas plenumi ilian digestan funkcion.
Simptomoj kaj diagnozo
Plej frapa signo de subnutrado estas la perdo de korpa pezo. La homa korpo bezonas siajn rezervojn de graso por produkti energion. Por tiom longe kiom eble garantii la produktadon de vivesencaj proteinoj, ankaŭ la muskoloj forkonsumiĝas, kaj en la skeleta kaj en la kora muskolaroj. La ventro kutime estas ŝveliĝinta, kaj la vizaĝo ricevas aldonajn sulkojn. La koncernaj infenoj foje aspektas kiel miniaturaj maljunuloj. Plue la pacientoj suferas je diareo, ĉar ankaŭ la intesta mukozo ŝrumpiĝas. La korbata ritmo kaj la sangopremo estas malaltigataj. Pro la nutromanko ankaŭ la imuna sistemo ne plu bone funkcias, kaj la korpo sekve facile eksuferas je aldonaj infektaj malsanoj, kiuj povas kauzxi morton.
Saniĝintaj infanoj ankaŭ post plena fino de la malsano havas pli etan korpopezon, kaj ne klaras ĉu restas intelekta difekto. La diagnozo marasmo klaras, se homo havas malpli ol 60 procentaĵojn de la normala pezo, kaj ne havas edemojn, do ŝveliĝojn de pluraj korpopartoj. Se ja ekzistas tiaj edemoj, probablas kombino de kaj marasmo kaj la specife proteinomanka malsano kvaŝiorkoro.
Marasmo en emocie malatentataj infanoj
„Marasmo” aparte de tio laŭ difino de la sciencisto René A. Spitz (1978) ankaŭ priskribas la "velkadon, apatiigon kaj fine morton" de sane naskiĝintaj kaj bonorde nutritaj beboj sekve de absoluta emocia malatento. En antaŭaj tempoj ĝis 70 procentaĵoj de la beboj forlasitaj de siaj gepatroj kaj nutritaj en institucioj mortis pro tiu manka stato.
Terapio
La terapion de la malsano difinas sekemo de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS). La 10-paŝa skemo samas rilate al marasmo kaj la parenca mankosindromo kvaŝiorkoro: La komenca stabiliga terapio konsistas en nutrado relative abunda je proteinoj, kiu ofertatas al la etaj pacientoj en malgrandaj, sed oftaj porcioj. Tiu stabiliga fazo garantiu la plufunkcion de la bazaj korpaj sistemoj kaj ne superŝarĝu la malfortiĝintan metabolon de la pacientoj. Aparte tro multaj proteinoj povas superŝarĝi la infanan metabolan sistemon: Aparte bonas lakto aplikebla per trinkado, sed ankaŭ per fleksebla tubeto trabuŝe aŭ tranaze enigita en la infanan stomakon. Post proksimume semajno rekomendeblas aldoni pliajn proteinojn al la lakto. Post proksimume 2 ĝis 3 semajnoj eblas anstataŭigi la lakton per grajna kaĉo al kiu aldoniĝis pliaj vitaminoj kaj esencaj mineraloj. Tiu dieto daŭru ĝis la korpa pezo reatingas almenaŭ 80 procentaĵojn de la normala pezo. Tiam eblas plunutri per tradiciaj nutraĵoj. Paciento konsideratas "kuracita", kiam la korpa pezo resuperas 85 procentaĵojn de la normala pezo.
Tradiciaj malsano-konceptoj
En 1991 kadre de scienca studo 150 virinoj de suba socia tavolo en la pakistana urbo Karaĉio estis demandataj pri sia kompreno de la malsano. Nur eta parto konsideris ĝin sekvo de subnutrado respektive de malabsorbo de nutraj elementoj pro diareo. Plej granda parto kredis, ke la kaŭzo estis beba kontakto kun virino kiu havus alian marasman infanon aŭ estus en stato de rita malpuro. Sekve la plej granda parto kredis ke pli abunda nutrado kaj medicina prizorgo estus terapio tute maltaŭga sanigi marasmajn infanojn. La virinoj tamen tute konsciis pri la granda risko de marasma infano morti pro sia stato.
Pinios
Pinios (greke:Πηνειός) estas rivero en Tesalio, Grekio.
La rivero estas nomita laŭ la dio Peneus. Ĝi fluas de la Pindos montoj kaj malplenigas en la Egea Maro, nordoriente de Tempi, proksime al Stomio. Ĝi kreas grandan delton, bone konata pro ĝia beleco kaj pro multaj brutospecioj, protektitaj de internaciaj-ekologiaj traktatoj. La totala longo estas 185 km. Ĝi komencas en la nordo ĉe la Pindos gamoj oriente de Metsovo. Ĝi pasas apud Meteoro kaj tra la urbojn Trikalo kaj Lariso.
Béni Kállay
Béni Kállay [bEni kAlai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kállay Béni aŭ Kállay Benjámin estis hungara politikisto, diplomato, ministro, historiisto, guberniestro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1890), membro de Aŭstria Scienca Akademio. Béni Kállay naskiĝis la  1839 en Pest (urbo). Li mortis la 1903 en Vieno.
Biografio
Béni Kállay estis edukita fare de ekzemple Mihály Táncsics kaj Ármin Vámbéry. En 1865 li studvojaĝis al Balkano. En 1867 li ricevis postenon en la aŭstra-hungara ministerio, poste li estis diplomato en Beogrado. Inter 1875-1878 li estis deputito parlamenta. En 1882 li iĝis ministro ĝismorte, same guberniestro de Bosnio. Li estis mecenato de gazeto en Sarajevo.
Imre Dunai
Imre Dunai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dunai Imre estis hungara politikisto, ministro, ekonomikisto.
Biografio
Li havis edzinon kun 2 filoj. Li ricevis premion en 1983.
Longspuruloj
Tiuj estas diketaj surgrunde manĝantaj birdoj kun longaj flugiloj kiuj estas vidataj kutime en malfermaj areoj. Maskloj proklamas posedon de teritorio per kanto dum mallongaj flugoj super ĝi. La maskla reprodukta plumaro estas multe pli brila ol sia vintra plumaro. Tiuj birdoj ariĝas en grandaj aroj vintre. La longspuruloj troviĝas ĉiuj en Nordameriko; la Laponemberizo, aŭ Lapona longspurulo, troviĝas ankaŭ en Eŭropo kaj Azio.
Bartholomäus Elsner
Vivo
Post la frekvento de la Konsilantargimnazio li studis teologion ekde 1613 en sia naskiĝurbo. Post la fino de la studoj li entreprenis plurajn studvojaĝojn al Norda Germanio, Norvegujo, Danujo, Nederlando kaj Anglio. En 1624 li iĝis predikisto kaj profesoro ĉe la Universitato de Erfurto, finfine en 1642 ordinara profesoro pri teologio. Li plurfoje estris la altlernejon.
Longspuruloj
La plena listo de specio estas la jena:
Bartholomäus Elsner
Vivo
Li ankaŭ estis (lastfoje en 1642) prezidanto de la Ministerio eklezia (senior Ministerii) kaj kunlaboris ĉe la vajmara biblia eldono (pri la 3-a kaj la 4-a libro de Tanaĥo, Levidoj kaj Nombroj), skribis i.a. disertaciojn pri Confessionis Augustanae Collecta, F. Conc. kaj popularan dogmatikon sub la titolo Der allersicherste Himmelsweg.
Literaturo
Elsner ĉe ADB
Ferenc Nezvál
NEZVAL Ferenc (naskiĝis 7an de februaro 1909 - mortis la 26an de novembro 1987 en Budapeŝto) estis emerita justicministro, estinta parlamentano, malnova batalanto de la laborista movado, iama membro de la Centra Komitato de la Hungara Socialisma Laborista Partio, iama prezidanto kaj laste honora prezidanto de Hungara Esperanto-Asocio, mortis post longa malsano la 26an de novembro 1987 en sia 78a vivojaro.
D-ro Ferenc Nezvál pruvis sian fidelon al la laborista kaj Esperanto-movadoj per agoj eĉ en la plej malfacilaj periodoj. Li naskiĝis la 7an de februaro 1909 en urbo Győr. Lia patro estis konsiliestro en Hédervár dum la la Hungara Sovetrespubliko en 1919, tial li estis kondamnita pasigi 12 jarojn en pundomo. Pro la malriĉo de la familio Ferenc Nezvál 11-jara fariĝis koĉero te grandbienulo, li devis forlasi eĉ la elementan lernejon en la kvina klaso. Liaj ligoj al la laborista movado estas, do, determinitaj.
Poste 1i ellernis la ĝustan metion, li ricevis laboron en la ŝufabriko de Münchengrätz kaj membiĝis en la Sindikata de la Ledindustriaj Laboristoj. Ekde 1925 li aktive partoprenis la laboristan movadon. En 1928 li, kiel partiano, troviĝis inter la membroj de la Hungarlanda Asocio de Komunistaj Junlaboristoj. Sekvajare, la 7an de novembro li organizis mutan demonstracion tra la bulvardo Erzsébet, kiu transiris en laŭtan manifestacion. La polico kaptis lin, kaj li estis kondamnita al dujara mallibereco, kiu provizore ne estis plenumita pro lia juna aĝo. En 1931 li partoprenis la duan kongreson de la Asocio de Komunistaj Junlaboristoj en arbaro apud Vieno, kie oni elektis lin membro de la centra estraro. En 1934 li estis denove arestita kaj metita sub daŭran polican kontrolon. Pro la laboristmovada aktivado en aprilo 1944 li estis internigita en koncentrejon, de kie li eskapis, kaj ĝis la liberiĝo li vivis en strikta politika kaŝiteco. Kun la organizita laboristaro li malebligis, ke la faŝistoj forportu la maŝinaron de la Mekanika Ŝufabriko.
Post la liberiĝo li havis respondecajn oficojn: li estis partisekretario de Angyalföld (13-a distrikto de Budapeŝto), poste en Óbuda (3a distrikto), li laboris inter 1949-1954 kiel vicurbestro de Budapeŝto kaj vicprezidanto de la Ĉefurba Konsilantaro. (Temas pri la ŝanĝiĝo de la nomo de la sama posteno.) Dume en 1950-1954 li studis en la Jurscienca Fakultata de la Sciencuniversitato Loránd Eötvös, kie li akiris diplomon. Inter 1954-56 li estis unua anstataŭanto de la ministro pri urbo- kaj vilaĝmastrumado, Inter 1957 kaj 1966 li kiel justicministro direktis kaj partoprenis la preparadon de multaj bazaj leĝoj de la Hungara Popolrespubliko.
Li konatiĝis kun Esperanto en la laborista movado en sia juna aĝo. Inter 1977 kaj 1986 li estis prezidanto, poste honora prezidanto de Hungara Esperanto-Asocio, kie li direktis la preparlaborojn de la Statuto. Lian aktivan partoprenon dum la lastaj kelkaj jaroj malebligis lia graviĝanta malsano, tamen li ĉiam havis enorman interesiĝon pri la aferoj de HEA, kaj li ĉiam helpeme, subteneme kontribuis al la vastigo kaj plibonigo de la movado.
Lia rolo en la socia Vivo, la altaj distingoj montras, ke la socio alte taksis liajn meritojn. Li ricevis interalie ankaŭ la Laŭrokronan Flagordenon de la Hungara Popolrespubliko, kiu estas unu el la plej altaj distingoj.
Li estas entombigita en la Nacia Panteono de Hungara Popolrespubliko. La ceremonion ĉeestis ankaŭ multaj esperantistoj, inter ili la nunaj movadaj gvidantoj.
Bohuňovsko
Bohuňovsko (ankaŭ Bohňovsko) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jesenný. Ĝi situas en valo de rivereto Kamenice. Estas ĉi tie registritaj 9 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Ferenc Nezvál
hungare
Bohuňovsko
Bohuňovsko situas en katastra teritorio Jesenný.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1492.
Planá (distrikto České Budějovice)
Planá estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio sur maldekstra bordo de rivero Vultavo proksimume 4 km sudokcidente de České Budějovice. Vivas ĉi tie. En la nordokcidenta najbareco de Planá (parte ankaŭ sur katastro de la najbara municipo Homole) etendiĝas Sudbohemia flughaveno České Budějovice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1259.