cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Disneyland
Walt Disney World Resort en Florido (1971)
La plej granda Disneyland estas Walt Disney World Resort proksime al Orlando, Florido, Usono, kies surfaco estas pli ol 12.000 hektaroj. Tiel, ĝi estas ankaŭ la plej granda amuzparko de la mondo. Disney World estiĝis en oktobro de 1971 kaj kostis ĉ. 400 milionojn da USD.
Tokyo Disney Resort (1983)
La plej vizitata amuzparko de la tuta mondo Disneylanda troviĝas en Tokio, kiu allogis en la jaro 1997 17,83 milionojn da homoj. Disneyland en Tokio malfermiĝis la 15-an de aprilo de 1983 kaj havas la surfacon de 46,25 ha.
Disneyland Resort Paris (1992-1993)
La sola eŭropa Disneyland estis konstruita en la departemento Seine-et-Marne ĉe Parizo kaj malfermita en 1992, 1993.
Hong Kong Disneyland (2005)
La dua azia Disneyland malfermiĝis en Honkongo la 22-an de majo 2005, dato kiu, laŭ ĉinaj astrologoj, estis aparte bona tago por komenco de nova entrepreno.
Peregrin Obdržálek
Peregrin OBDRŽÁLEK (IPA: peregrin obdr̩ʒaːlek) (li naskiĝis la 9-an de majo 1825 en Slavkov u Brna (Moravio, Ĉeĥujo); mortis la 29-an de majo 1891 en Břest (Moravio, Ĉeĥujo)) estis ĉeĥa katolika pastro, aŭtoro de religia literaturo, satiro, sed ankaŭ de humuraj rakontoj kaj versoj.
Peregrin Obdržálek studis en Uherská Skalice, en Strážnice, poste filozofion kaj teologion en Brno. Pastriĝinte en la jaro 1850 li estis diakono en Dražovice, Topolany, Brankovice, Pustiměř kaj en Tichá ĉe Frenštát pod Radhoštěm, pli malfrue li iĝis ankaŭ paroĥestro en Blansko; servante en Břest li estis nomigita honoran konsistorian konsilanton.
Edgar Varese
Edgar (aŭ Edgard) VARÈSE (naskiĝis la 22-a de decembro, 1883, mortis la 6-a de novembro, 1965) estis en Francio naskita komponisto, kiu transmigris al Usono en 1915, kaj estiĝis usona civitano en 1926.
Dum siaj unuaj jaroj en Usono li kunvenis kun gravaj kontribuantoj al la usona muziko, kiuj spronis liajn ambiciojn uzi novajn elektronikajn muzikinstrumentojn, direkti orkestrojn, kaj fondi la Novan Simfonian Orkestron. Proksimume en tiu tempo Varèse ankaŭ ekverkis pri sia unua komponaĵo en usono, Amériques, kiu finiĝis en 1921. Kiam li finis ĉi tiun verko Varèse kune kun Carlos Salzedo fondis la Internacian Gildon de Komponistoj, dediĉatan al la ludado de novaj komponaĵoj de kaj amerikaj kaj eŭropaj komponistoj, por kiu li komponis multajn el liaj verkoj por orkestraj instrumentoj kaj voĉoj, precipe dum la unua duona de la 1920-aj jaroj li komponis Offrandes, Hyperprism, Octandre, kaj Intégrales.
En 1928, Varèse revenis al Parizo por aliigi unu de la partoj en Amériques por integri la antaŭnelonge konstruitan Ondes martenot. Varèse sekvis Amériques komponanta ĉirkaŭ 1930 sian plej faman ne-elektronikan verkon, titolitan Ionisation, kiu estis la unua verko reliefiganta sole perkutajn instrumentojn. Kvankam uzante instrumentojn jam ekzistantajn, Ionisation komponiĝis por esplori novajn sonojn kaj metodojn krei ilin. En 1933, kiam Varèse estis ankoraŭ en Parizo, li skribis al la Fondaĵo Guggenheim kaj Bell-Laboratorioj en klopodo ricevi financan subtenon por disvolvi atelieron de elektronika muziko. Lia sekva komponaĵo, Ecuatorial, efektivigita en 1934, enhavis partojn por tereminoj, kaj Varèse, anticipanta la sukcesan ricevon de unu el la sponsoraĵoj, avide revenis al Usono fine efektivigi sian elektronikan muzikon.
Varèse verkis sian Ecuatorial por du fingrotabulaj tereminoj, basa kantisto, blovinstrumentoj kaj perkutaj instrumentoj komence de la 1930-aj jaroj. Ĝia unua prezento okazis je la 15-a de aprilo 1934, sub la taktobastono de Nicolas Slonimsky. Tiam Varèse foriris de Novjorko, kie li vivadis ekde 1915, kaj translokiĝis al Santa Fe (Nov-Meksiko), San-Francisko (Kalifornio) kaj Los-Anĝeleso (Kalifornio). En 1936 li verkis Density 21.5. Kiam fine de 1938 Varèse revenis al Novjorko, Lev Termen jam estis reirinta al Rusio. Ĉi tio detruis Varèse, kiu esperis labori kun Termen pri perfektigo de lia instrumento. Varèse ankaŭ varbis por tereminoj dum siaj okcidentaj vojaĝoj kaj demonstraciis unu ĉe prelego en la Universitato de Nov-Meksiko en Albuquerque je la 12-a de novembro 1936. La Universitato de Nov-Meksiko havas RCA-tereminon, kiu eble estas ĝuste tiu ĉi instrumento.
Kiam, en la malfruaj 1950-aj jaroj, al Varèse turniĝis eldonisto pri disponebligo de Ecuatorial, oni povis trovi nur tre malmultajn tereminojn (por ech ne paroli pri fingrotabulaj tereminoj). Tial Varèse reverkis kaj rebaptis la muzikaĵon por la instrumento Ondes martenot. Ĉi tiu nova versio estis premiere prezentita en 1961.
Hieronymus Emser
Hieronymus EMSER (naskiĝinta en la 26-a de marto 1478 en Weidenstetten, mortinta en la 8-a de novembro 1527 en Dresden) estis germana katolika teologo kaj frua kontraŭreformanto.
Vivo
Li estis unu el la plej konataj malamikoj de Martin Luther. En 1504 li prelegis humanisme en Erfurto, en la ĉeesto de Lutero. Post mallonga restado en Leipzig li fariĝis en Dresden sekretario de la duka moŝto Georgo de Saksio. Vojaĝante Romon li instigis la beatigon de episkopo Benno el Meißen (pri kiu li skribis fantaziosan biografion Vita Bennonis, eldonita en Leipzig en 1512).
Graveco kiel kontraŭluterano
Kunsentinte unue kun Lutero li ekkverelis kun la reformanto post la t.n. Lepsika Disputacio. Lutero inverse bruligis - kune kun la ekskomunika buleo de la papo - ankaŭ la verkojn de Emser. Lia traduko de la Nova Testamento (1527) estas kvazaŭ tia de Lutero kun kelkaj etaj ŝanĝoj laŭ la Vulgato kaj komentoj ortodoksaj, kvankam li mem estis riproĉinta al Lutero iam ne malpli ol 1400 erarojn en ties traduko.
Ĉar Emser alkutimiĝis meti sur la librojn la blazonon de sia familio - kiu enhavas virkapron - oni ŝerce kromnomis lin virkaprulo Emser. La kontraŭluterajn pamfletojn kolektis von Enders (Luther und Emser, Halle 1890–92, 2 vol.).
Frederiko la 4-a (Danio-Norvegio)
Frederiko la 4-a, dane Frederik 4., ( – ), reĝo de Danio-Norvegio 1699 – 1730. Filo de Kristiano la 5-a.
Het Volk
Het Volk ( La Popolo) estas la nomo de du nederlandlingvaj ĉiutagaj gazetoj:
Listo de eksaj ŝtatoj en Eŭropo
Pereintaj unioj
Vidu ankaŭ: persona unio
Depo Hostivař (Praga metroo)
Depo Hostivař estas stacio de Metroo en Prago sur Linio A, malfermita en jaro 2006.
Listo de eksaj ŝtatoj en Eŭropo
Imperioj, aliancoj, federacioj
Pli-malpli tut-germanaj ŝtatoj aŭ ŝtat-similaj formaĵoj:
Germanaj ŝtatoj pereintaj ĝis 1815 (Viena Kongreso)
(ne ordigitaj...)
El Carrascal (metroo de Madrido)
El Carrascal (La Kverketejo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo del Rey Juan Carlos, en Leganés.
La stacio estis malfermita la.
Ardezventra ĉetio
La Ardezventra ĉetio (Tesia olivea) estas specio de birdo de la familio de Ĉetiedoj. Ĝi estis iam inkluditaj en la Silviedoj. Ĝi formas parton de la sudazia genro Tesia kiu enhavas aliajn kvar speciojn.
Ĝi troviĝas en Azio el orienta Nepalo tra Himalajo al suda Ĉinio kaj suden al nordaj Birmo, Tajilando kaj Hindoĉinio, nome en la landoj Butano, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Tajlando, kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Flarchheim
Flarchheim estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unstrut-Hainich de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de nove kreita komunumo Unstrut-Hainich, kiu baze kreiĝis el la antaŭa komunumaro Unstrut-Hainich. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Ardezventra ĉetio
Ĝi kutime troviĝas en densa subkreskaĵaro de ĉiamverdaj arbaroj ĉe akvo kaj ĝi estas malfacile videbla kaj fotebla. Ili estas insektovoraj. La Ardezventra ĉetio turnadas foliojn kiel turdoj dum manĝado.
SQL
SQL (angle Structured Query Language, strukturhava serĉmenda lingvo) estas komputillingvo por rilataj datumbazoj. Ĝia relative malkomplika sintakso similas al tiu de la angla kaj provizas la uzanton per komandoj por la manipulado de datumaroj (kiel aldoni, ŝanĝi kaj forigi datumerojn, strukturigi tabelojn, ktp.) kaj por serĉmendi datumojn. Pro sia kvazaŭa normeco SQL subtenas la sendependecon de programoj disde la datumbazo, kiun ili uzas. La plej multaj el la realigoj de SQL krome ebligas la uzon de aldonaj funkcioj kaj komandoj nenormaj.
Historio
La fundamenton de ĉiuj datumbazoj rilataj kreis en 1970 Edgar F. Codd per sia artikolo A Relational Model of Data for Large Shared Data Banks (rilateca modelo de datumoj por grandaj komune uzataj datumbazoj). La artikoloj sekvintaj ĉi-artikolon interalie temis pri la kreo de rilataj lingvoj, el kiuj la plej grava estis Structured English Query Language aŭ SEQUEL, evoluigita en 1974 ĉe IBM. En 1976 oni difinis SEQUEL/2 kaj alinomis ĝin SQL pro leĝaj kialoj. Ties prototipo, System R, estis finevoluigita en 1977 kaj jam enhavis la plejparton de SQL.
Pro la sukceso de System R poste multaj aliaj firmaoj decidis enkonduki produktojn SQL-kapablajn en la merkaton, interalie
Ene de dek jaroj SQL iĝis la laŭfakta normo de datumbazoj.
La American National Standards Institute (ANSI) ordonis 1982 la normigon de rilata lingvo, kiun oni subskribis en 1986 (ĉi-tial nomata SQL/86) kaj kiun plejparte konsistigis la SQL-dialekto de IBM. En 1987, ĝi ankaŭ estis akceptita kiel ISO-normo; ĝisdatigoj sekvis per SQL/89, SQL/92 kaj SQL/99.
Novan version (SQL:2003) oni decidis en 2003 en Stokholmo.
Ekzemploj
La komandojn oni partigas en tri kategoriojn:
Datumdifino
La komandoj por datumdifino estas CREATE, ALTER kaj DROP.
Datummanipulado
La komando por serĉmendi estas SELECT.
La komandoj por ŝanĝi datumojn estas INSERT, UPDATE kaj DELETE.
Datumkontrolo
La komandoj de datumkontrolo estas GRANT kaj REVOKE.
SQL-datumbazoj
kaj krome ankaŭ
Philippe Dupouy
Philippe DUPOUY (naskiĝis la en Hauriet, Landes, Francio) estas franca amatora astronomo, profesie komputadisto ĉe Électricité de France.
Li direktas la Observatorion de Dax, kiun li fondis en 1976, konstruis planetarion, kiu montras pli ol 1000 stelojn, kaj ludis gravan rolon en la disvolvo de la teleskopo T60 ĉe la Pic du Midi de Bigorre.
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris 2 asteroidojn inter 1997 kaj 1998, kun Frédéric Maréchal.
Kun Michel Meunier, li kunmalkovris en 1997 la kometon C / 1997 J2 (Meunier-Dupouy) ; ili estas la unuaj amatoraj astronomoj, kiuj malkovris kometon per defore regata teleskopo.
La asteroido 214485 Dupouy estis nomita en lia honoro.
Christopher Polhem
Christopher POLHEM  (* Tingstäde aŭ Visby, en la 18-a de decembro 1661 - Stokholmo, en la 30-a de aŭgusto 1751) estis sveda scienculo, fizikisto, industriisto, mineralogo kaj mininĝeniero. Li estas rigardata la patro de la sveda inĝenierado. Kiel elpensisto kaj inĝeniero, li faris multajn konstruaĵojn kaj projektojn kiuj portis multajn teknologiajn progresojn al Svedio. Post studi en la Universitato de Upsalo, li laboris kiel mininĝeniero kaj vizitis multajn eŭropajn landojn por studi la inĝenierajn teknikojn. Li fondis la unuan porinĝenieran lernejon en Stokholmo.
Biografio
Lia familio venis el Aŭstrio al Pomerio, Germanio, kie lia patro, Wolf Christoph Polhammer, estis negocianto en urbo Visby, kaj tie establiĝis kiel fiŝkomercisto. Kiam Polhem estis okjara, lia patro mortis, kaj lia patrino, Christina Eriksdotter Schening, kiu estis el urbo Vadstena, ree edziniĝis. Kaŭze de liaj konfliktoj kun sia duonopatro, lia matrikulkotizo ne plu pagiĝis kaj Polhem sendiĝis por vivi kune kun sia onklo en Stokholmo. Tie li vizitadis germanan lernejon ĝis kiam li estis 12-jara kaj lia onklo mortis. Denove Polhem restis sen la eblo daŭrigi siajn studojn.
Li komencis labori kiel farmisto en Vansta, iu proprietaĵo en Södertörn, Stokholmo. Rapide li konkeris la pozicion kiel ĉefkontrolisto, kie li respondecis pri superrigardado kaj librotenado, objektoj, kiujn li konis tre bone dank'al sia afineco por matematiko. Dum dek jaroj li laboris en Vansta, kaj dum tiu periodo li konstruis laborejon, kie li faradis ilojn, riparis kaj konstruis simplan maŝinaron kaj per tio li komencis enspezi iom da mono.
Soifante pri konoj ene de sia intereskampo, kiel matematiko kaj mekaniko, li baldaŭ rimarkis ke li ne sukcesus sen la konado de la latina. Li provis studi sole, tamen li forlasis; kaj tiam li perceptas ke li bezonis tutoron. Kaj interŝanĝe de lia konstruado de kompleksa preĝeja horloĝo, li ricevis prilatinajn lecionojn el loka vikario.
La novaĵoj pri la mekanika kapableco de Polhem rapide dissemiĝis kaj iu membro de la klerikaro skribis al la profesoro pri matematiko de la Universitato de Upsalo, Anders Spole (1630-1699) kaj rekomendis lin. Spole, kiu estis avo de Anders Celsius, prezentis du rompitajn horloĝojn al Polhem, kaj oferis al li studproponon ĉe li se li scius ripari ilin. Polheim senprobleme riparis la horloĝojn kaj komencis repreni la perditan edukon en 1687, kiam li estis 26-jara. En 1691, li edziĝis kun Maria Hoffman, kiu donis al li du gefilojn: Emerentia kaj Gabriel Polheim (1700-1772), kiu elektiĝis, kune kun la patro, membro de la "Reĝa Akademio de Sciencoj" de Svedio, en 1739.
La sveda Arkimedo
Laŭ la aŭtobiografio de Polhem, lia profesia kariero komenciĝis kun la sukcesoplena riparado de astronomia preĝeja horloĝo konstruita de Petro Astronomo, en la 16-a jarcento, al la Katedralo de Upsalo, kiu estis nefinita kaj rompita dum pli ol jarcento. En 1690, li estis indikita por plibonigi la operaciantan minejon en Svedio. Li kontribuis konstruante la sistemojn por levado kaj transportado de erco el la minejo, procezo tre riskoplena kaj neefika en tiu epoko. La konstruaĵo konsistis je relsistemo por levi la ercon, kontraste kun tiuj de ŝnuroj. La konstruaĵo estis tute potencigita de iu akvorado. Do la homforto por levi la ujojn estis tre malmulta. Ĉar tiu sistemo estis nova kaj revolucia, la novaĵoj pri la laboraĵo de Polhem fine atingis en la orelojn de la reĝo, Karlo la 11-a, kiu tiel multe impresiĝis de lia laboro, ke la reĝo komisiis lin de la plibonigado de la ĉefa minejo tiam funkcianta: la kupra minejo de Falun.
Financita de la sveda minaŭtoritato, Polhem travojaĝis Eŭropon, por studi la mekanikan disvolviĝon. Kiam li reiris al Svedio, en 1697, li starigis primekanikan laboratorion en Stokholmo, por la instruado de inĝenieroj, same kiel iun laboration por testaro kaj elmontradoj de siaj projektoj, kiu estis konsiderita la antaŭaĵo de la Reĝa Instituto pri Teknologio. La laboratorio pli malfrue translokiĝis el Stokholmo al Falun, kaj from tie al Stjärnsund. En 1748, la kolekto da modeloj uzitaj en tiu laboratorio reiris al Stokholmo.
Alia produkto farita en la fabriko estis la skandinava pendseruro, esence ĝi estas la unua dezajno de la komunaj serurvariaĵoj hodiaŭ. Ekonomie, la fabriko estis nerealigebla, sed la tiama reĝo, Karlo la 12-a donis sian apogon kaj proponis al Polhem impostoliberiĝo por enkuraĝigi liajn klopodojn. La fabriko en Stjärnsund estis vizitita de unu el liaj samtempuloj, Karolo Lineo, kiu skribis pri la fabriko en siaj taglibroj tion, ke "nenio estas pli optimisma ol Stjärnsund".
Polhem ankaŭ kontribuis por la konstruado de la Göta-kanalo, kiu konektis la orientan kaj la okcidentan bordojn de Svedio. Kune kun la reĝo Karlo la 12-a, li planis la konstruadon de parto de la kanalo, precipe de la kanalkluzoj en la 18-a jarcento, kiu ne estis finita ĝis 1832, longatempe post lia morto.
Aliaj gravaj kontribuaĵoj faritaj de Polhem estis la konstruaĵoj de la sekaj dokoj, digoj kaj kiel antaŭe menciita, de la kanalseruroj, kiujn li dezajnis kune kun sia amiko kaj asistanto Emanuel Swedenborg (1688-1772)
Alfarnate
Alfarnate estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la orienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Axarquía [aĥarKIa], lime kun la provinco Granado, je ĉirkaŭ 50 km de la provinca ĉefurbo Malago. En 2016, estis 1135 loĝantoj.
L'Abergement VD
L'Abergement estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 238 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Alfarnate
La nomo de la vilaĝo ŝajne devenas el la araba vorto Al-farnat, kiu signifas ‘farunmuelejo’ (tio aperas en la blazono). Fakte, jam aperis dokumentita la referenco al Alfarnate en la 10a jarcento kiel zono de grava produktado de faruno. En la najbara vilaĝo Alfarnatejo ankoraŭ videblas du farunmuelejoj kiuj funkciis per la akvo de la rojo (en antaŭaj jarcentoj de granda akvokvanto) kiuj havigas ideon de tio kio estis tiu areo iam.
L'Abergement VD
Geografio
La komunumo L'Abergement situas en la Ĵurasa Montaro proksimume 12 kilometrojn okcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains ĉe la limo al Francio. Sur alteco de 1460 m s.m. sur la kresto de la monto Suchet situas la plej alta punkto de la komunuma teritorio. La komunumo konsistas el la vilaĝoj L'Abergement kaj Vailloud kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,78 km², de kiuj 48,3% estas kovritaj de arbaro, 45,7% servas por agrikulturo kaj 5,7% por setlado.
Alfarnate
La urbestraro estis ekde la komenco de la demokratia epoko regata de komunistoj, poste de socialistoj.
La ĉefa enspezofonto estas la agrikulturo de tritiko kaj kikeroj, de kelkaj olivarboj kaj iom da migdalarboj, kun malgranda komplemento de brutobredado de kaproj kaj ŝafoj. En la lastaj jaroj, oni disvastigis la irigacion en granda vario: tomatoj, laktukoj, artiŝokoj, kukurbetoj, faboj, kapsikoj, melonoj ktp. Oni enkondukis ankaŭ kelkajn variaĵojn de fruktarboj kiel de ĉerizoj aŭ pomoj.
L'Abergement VD
Najbaraj komunumoj
La komunumo L'Abergement limas en nordo al Rances, en oriento al Sergey, en sudo al Les Clées, en okcidento al Lignerolle, en nordokcidento al Jougne (Franĉkonteo, Francio), kaj en nordnordokcidento al Baulmes.
Trafiko
L'Abergement situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Les Clées al Baulmes. Alia vojo kondukas de L'Abergement tra Sergey al Montcherand. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas du kilometrojn sude de la komunumo en Les Clées. Pere de poŝtaŭtolinio de VD al Vallorbe la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Vidindaĵoj
Vidindas la pentritaj vitroj de la laŭzana artisto Eugène Grasset en la preĝejo de L'Abergement.
Askja
Askja estas funkcianta stratovulkano centre de la Islanda altebenaĵo. La vulkano situas en orienta parto de la vulkana altebenaĵo Ódáðahraun, norden de la glaĉero Vatnajökull, en la samnoma nacia parko. Alto de la vulkano estas.
La montoj ĉirkaŭ Askja formiĝis rezulte de vulkanisma aktiveco. La lasta erupcio okazis en 1961.
Lagoj
Dum la vulkana erupcio, komenciĝinta la, en la kaldero de areo je formiĝis du grandaj lagoj.
Vizitado
La vulkano estas atingebla elsude tra la vojo F910 kaj elnorde tra la vojo F88. Veturi tien eblas nur per ajnagrunda aŭtomobilo.
Je de la kaldero konstante funkcias eta turisma bazejo.
Labora valoro
Hidraŭliko > Hidraŭla meĥanismo
Labora valoro - Valoro de la grando utiligata dum laboro de hidraŭcirkvito.
János Harkányi
Barono János Harkányi [jAnoŝ harkAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harkányi János estis hungara politikisto, ministro, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis taktaharkányi.
János Harkányi  naskiĝis la  1859 en Taktaharkány. Li mortis la 1938 en Budapeŝto.
Biografio
János Harkányi frekventis universitatojn en Budapeŝto, Stutgarto, Halle. Ekde 1882 li okupiĝis pri sia bieno, li estis fama pri ĉevalaro. Inter 1896 kaj 1902 li estis parlamenta deputito, ekde 1903 membro de la senato. Li establis la unuan hungaran hidroelektran centralon en Gibárt. Inter 1913 kaj 1917 li estis ministro pri komerco. Post la 1-a mondmilito li estis direktoro en diversaj firmaoj.
Béla Simon
Béla Simon povas esti:
Testamento de papo Johano Paŭlo la 2-a
La testamento estis similigata al tiu de papo Paŭlo la 6-a. La unua enskribo komenciĝas la 6-an de marto 1979, kaj la lasta la 17-an de marto 2000. Unuopaj enskriboj estis farataj dum papaj religiaj ekzercoj. La dokumento estas verkita pole kaj enhavas interalie rekomendojn pri enterigo, sen sarkofago, kaj pri bruligo de privataj notetoj. La unua estis plenumita - la papo ekripozis en la subterejoj de la Baziliko de Sankta Petro de Romo en la tero, sen sarkofago.
Plenuminto de la lasta volo de la papo Johano Paŭlo la 2-a devas esti lia plurjara persona sekretario - kardinalo Stanisław Dziwisz.
La testamenton legis antaŭ kolegio de kardinaloj post morto de la papo Johano Paŭlo la 2-a Eduardo Martínez Somalo kaj Joseph Ratzinger, posta papo. Ĝi estis publikigita pole kaj itale la 7-an de aprilo 2005.
(18865) 1999 RQ204
(18865) 1999 RQ204 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Vladislav Aĉalov
Vladislav AĈALOV, ruse: Владислав Алексеевич Ачалов (naskiĝis la 13-an de novembro 1945 en Atamaŝ (Tatarstano), mortis la 23-an de junio 2011 en Moskvo) estis sovetia kaj rusa oficiro de la kirasita kaj aer-alteriĝa armeoj, en la jaroj 1989-90 komandanto de Mararmeo.
Biografio
En 1966 finis Kazanan Tankan Altlernejon de Ruĝa Armeo. Soldatservon komencis kiel gvidanto de tanka plotono, poste gvidis roton de pezaj tankoj. En 1973, post fino de la Militista Akademio de Militaj Fortoj, estis nomumita anstataŭanto de komandanto, kaj en 1974 komandanto de artileria regimento en la 44-a Aer-Alteriĝa Divizio. De 1975 ĝis 1977 estis komandanto de la regimento de gvardio de aer-alteriĝa armeo, poste ĝis 1978 anstataŭanto de komandanto de la 98-a Aer-Alteriĝa Divizio de la Gvardio kaj ĝis 1982 komandanto de la 7-a Aer-Alteriĝa Divizio.
En 1981, kadre de planata tiam fare de konservativaj sovetiaj regopovoj la okupado de Pollando, estis alteriĝonta en Varsovio kiel komandanto de kantonmenta en Kovno la 7-a Aer-Alteriĝa Divizio. Februare 1981 alvenis Varsovion por esplora patrolo, kaj septembre lia taĉmento partoprenis militekzercojn "Oriento-81", dum kiu oni ekzercis i.a. amasan alteriĝon al malfronto de malamiko.
Justus Friedrich Froriep
Justus Friedrich FRORIEP (naskiĝinta en la 1-a de junio 1745 en Lübeck, mortinta en la 26-a de januaro 1800 en Wetzlar) estis germana teologo kaj orientalisto.
Vivo
Li studis en Lepsiko teologion kaj profesoriĝis samloke. En 1771 li ekprelegis en Erfurto pri teologiaĵoj kaj orientalaj lingvoj.
En 1781 li venis kiel konsistoria konsilisto, superintendanto kaj chefparoĥo al Bückeburg. Ĉiujn tiajn ekleziajn oficojn li perdis en 1792 pro kvereloj religiaj kun la superuloj. Poste li restis en Wetzlar kaj ighis predikisto. Lia filo Ludwig Friedrich iĝis konata eldonisto.
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe ADB.
Preĝejo de Stefano la 1-a (Sülysáp)
La preĝejo de Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika historia monumento en urbo Sülysáp (Hungario).
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola ĉe la tombejo. Ankaŭ tombeja ronda kapelo estas apartenaĵo de la preĝejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata kaj malalta turo reliefas kaj altiĝas. La enirejo funkcias tra la turo. Super la enirejo estas pluvŝirmilo. La absido estas duonronda. Ankaŭ sakristio aliĝas al la navo. La ĉefaltara bildo el la 18-a jarcento prezentas, kiam reĝo Stefano dediĉas la hungaran kronon al Sankta Maria. La flankaj altaraj bildoj temas pri Lucia el Sirakuzo, Luigi Gonzaga, morto de Sankta Jozefo kaj virino vestita en Sunon. La ekleziaj instalaĵoj estis faritaj en la 18-a jarcento.
Lozorno
Lozorno, hungare Lozornó, germane Losorn estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.
Situo
Lozorno situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, apud ĉefvojo kaj aŭtoŝoseo, laŭ fervojo Zohor-Plavecký Mikuláš. Bratislavo troviĝas je 22 km-oj.
Historio
En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lozornó 1837 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al departemento kaj distrikto de Pozsony, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lozorno 2710 homoj, (2656 slovakoj). Apud la vilaĝo industria parko funkcias, la plej granda en Slovakio.
Listo de urboj de Sudano
Krome estas:
Aleksandr Ivanov
Aleksandr Andrejeviĉ IVANOV (Алекса́ндр Андре́евич Ива́нов; naskiĝis la en Sankt Peterburgo, mortis la  samurbe. Li estis eminenta rusa pentristo, kiu famiĝis ĉefe pro liaj bildoj prezentantaj la religiajn temojn.
Kiel talenta knabo li studis en la Rusia Akademio de Belartoj, kie li praktikis la pentrarton ĉe sia patro, fama pentristo Andrej Ivanoviĉ Ivanov. Liajn sukcesojn oni baldaŭ rimarkis kaj en 1824 li gajnis du Arĝentajn kaj unu Oran medalojn pro siaj laboroj. La bildo Priamo petegas Aĥilon eldoni korpon de lia filo Hektoro donis al li la rangon de libera pentristo kaj rajtigis al li vojaĝon al Eŭropo por perfektiĝi tie senpage.
En 1830 Ivanov komencis sian vojaĝon al Germanio kaj poste al Italio, kie li loĝis kaj laboris dum dudek ses jaroj.
En 1834 la pentristo faris bildon Apero de Jesuo Kristo antaŭ Maria Magdalina, kiu donis al li la rangon de akademiano.
La pentristo mortis la pro ĥolero kaj estis sepultita en tombejo de Aleksander-Nevskij Laŭro de Sankt Peterburgo.
Torrelodones
Torrelodones estas municipo nordokcidente de Madrida Regiono (Hispanio), je 29 km de Madrido. Pro ĝia situo inter la Gvadarama Montaro kaj la metropolita areo de la ĉefurbo, ĝi ĝuas favoran ekonomian pozicion. La municipo havas 21 kvadratajn kilometrojn kaj 21.781 loĝantoj (2009). La loĝantaro loĝas en tri loĝlokoj: Torrelodones-Pueblo, Torrelodones-Colonia kaj Los Peñascales.
Burgo Braunsberg
La burgo Braunsberg estas la ruino de rokburgo ĉe la maldekstra deklivo de la rivero Aubach sur la teritorio de la komunumo Anhausen, en la distrikto Neuwied, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estas unu el la burgoj de la grafoj de Wied.
Roseira
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono Guaratinguetá. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Neckenmarkt
Neckenmarkt, hungare Sopronnyék [ŝopronnjEk] estas komunumo en Aŭstrio,. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberpullendorf. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Historio
Pli frue romianoj loĝis tie. En 895 hungaraj triboj okupis la Karpatan basenon. Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio devenis el 1279, havanta fortikaĵon. Aŭstra princo Alberto la 1-a detruis ĝin post jardeko. La fortikaĵo neniam rekonstruiĝis, la komunumo havis rajton por doganpreno. En 1910 Sopronnyék havis 1790 da loĝantoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1920 Sopronnyék apartenis al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Sopron, poste al Aŭstrio, dume inter 1938-1945 al Germanio.
Komunumoj pri Nyék en Hungara reĝlando
Nyék (njEk) apartenas al la 7 hungaraj triboj.
Ruvenzori
La Ruvenzori-montaro estas malgranda, sed spektabla montara ĉeno en Meza Afriko, ĉe limoj de Ugando kaj Kongo. Ĝi havas oficiale la nomon Rwenzori-montaro ekde 1980, ĉar tiu formo pli bone respegulas la elparolon de la lokaj triboj (laŭ la angla?).
Ĝi longas 120 km, larĝas 65 km, la plej alta montpinto altas 5109 m. La plej altajn pintojn kovras konstanta neĝo, kiu estas kuriozeco en Afriko. Krom montoj de Ruvenzori, neĝan ĉapelon portas nur la Kilimanĝaro kaj la Kenja monto.
La montaro konsistas el 6 montoj, dividitaj per profundaj valoj: la Baker-, Emin-, Gessi-, Speke-, la Sanley-monto kaj la Monto Luigi di Savoia. La plej granda estas la Stanley-monto kun kelkaj pintoj, el kiuj la Margerita monto estas la plej alta el la montaro. La montojn suprenfaldis la moviĝoj de la terkrusto. La regiono estas vaporriĉa, la montojn ofte kovras nuboj.
La montaro havas varian vegetaĵaron de la tropikaj pluvarbaroj ĝis la altmontaj herbejoj. Famas ankaŭ ties faŭno, kiu ampleksas de la arbara elefanto tra la diversaj primatoj ĝis la nur tie vivantaj birdoj. Unu zono de la montaro famas pri la erikoj, kiuj altas 6 m kaj kovras ilin muskoj; alia zono famas pri 3-metraj bluaj lobelioj. Plimulto de la montara ĉeno estas parto de la Monda heredaĵo. Ĝin prizorgas la uganda Nacia Parko de Montaro Rwenzori kaj la konga Nacia Parko de Virunga.
La monton ekvidis – el inter la eŭropaj veturantoj - Henry Morton Stanley en 1889. Militista komandanto kaj anstataŭiganto de Stanley surgrimpis la montojn la 7-an de junio kaj superante 3 mil metrojn. La ĉefajn pintojn grimpis unuafoje Luigi Amedeo, princo de Abruzzi en 1906. La monto Luigi di Savoia portas lian nomon.
Ŝrumpiĝo de la glaĉeroj
Pro la tutgloba varmiĝo de la Tero, oni ektimis sorton de glaĉeroj de Ruvenzori, en la 2000-aj jaroj. Ruvenzori en 1906 havis 43 (nomumitaj) glaĉerojn sur ses montoj de la montaro, kun areo de 7,5 kvadrataj kilometroj (duono de glaĉeraro de Afriko). La glaĉeroj de la montaro en 2005 restis sur tri montoj, sur areo de 1,5 kvadrataj kilometroj. Oni esploras en dua duono de la 2000-aj jaroj, kian efikon havas la ŝrumpiĝo je vegetacio kaj biodiverseco de la monto.
Pravčice
Pravčice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie. La municipo situas en orienta parto de la fekunda Hanakio. Tra la municipo fluas rivero Rusava.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1261.
Dunatria glutamato
Dunatria glutamato, MSG, glutamato de natrio dubaza aŭ NaOOC(CH2)2CH-NH2-COONa estas organika salo de glutamata acido kaj natria hidroksido, blanka kristala pulvoro kun iom da amoniakodoro, uzata kiel gustigagento en nutro-industrio. Ĝi donas al la nutraĵoj iom da viandaj gusto kaj odoro, kvankam ĝi povas prezenti kelkajn neŭrotoksajn flankefektojn.
Béla Simon (pentristo)
SIMON Béla [ŝimon] estis hungara pentristo, artistpedagogo, laŭreato de Munkácsy-premio (1971). Li naskiĝis en Fogaraŝo la 15-an de decembro 1910 kaj mortis en Pécs la 30-an de oktobro 1980.
Biografio
Béla Simon faris artistajn studojn ĝis 1931 en Kluĵo, pli poste inter 1936 kaj 1939 en la Budapeŝto en Belarta Altlernejo kiel lernanto de István Szőnyi. En 1938 kaj 1939 li gajnis unuan premion en la konkurso de la altlernejo, en 1939 Marcell Nemes-premion. Li organizis sian unuan pli gravan ekspozicion en 1941 en la Műbarát kun Jenő Szervátiusz. En 1951 li loksidiĝis en Pécs, ekde 1960 li instruis en la Belarta Gimnazio de Pécs. Ekde 1966 li estis la sekretario de la Distrikta organizo de Dél-Dunántúl de Ligo de Hungaraj Belartistoj. Parto de liaj kreĵoj troviĝas en MNG, en la Muzeo Janus Pannonius de Pécs, en la bildarejo de Kluĵo.
Emmy Rossum
Emmanuelle Grey "Emmy" ROSSUM (naskiĝis la 12-a de septembro 1986 en Novjorko, Novjorkio, Usono) estas usona teatra kaj filma aktorino.
Gönnersdorf (Eifel)
Gönnersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Heiligenhaus
Heiligenhaus estas urbo en la distrikto Mettmann. Ĝi situas en la urbotriangulo Düsseldorf–Asindo–Wuppertal en la pejzaĝo Niederbergisches Land, kiu historie estis parto de la Duklando Berg. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Geografia situo
La urbo etendiĝas sur ĉ. 160 m alta terenodorso pasanta orient-okcidenten, kiu ege defalas norden al la rivereto Vogelsangbach kaj suden al la rivereto Angerbach.
Urbopartoj
La urbo konsistas el ses urbdistriktoj loke nomataj „Honschaften“, nome Hetterscheidt, Tüschen, Leubeck, Isenbügel, Oefte kaj Hasselbeck.
La bienonomon Isenbügel oni unuafoje menciis en1250 kiel Isenbugele. Laŭ la bieno Hof Isenbügel oni nomis la "Honschaft" kaj ankaŭ la urboparton.
Plie la urbo konsistas el la urbopartoj Hofermühle, Unterilp, Oberilp, Wassermangel, Nonnenbruch, Unterstadt, Beeker Busch, Innenstadt, Vogelviertel, Oberstadt, Heide, Abtsküche kaj Migua.
Kulturo kaj vidindaĵoj
En la kultura sfero oni kontinue prezentas artekxpoziciojn, teatraĵojn, kabaretaĵojn kaj koncertojn en la aŭlo de la Immanuel-Kant-Gymnasium aŭ en la „klubcentro por kulturo kaj libertempo“ de la Jugendfreizeitheimes. urbobiblioteko, muzeo Abtsküche - regionhistoria kolekto – kun bakejo kaj la fajrobrigada muzeo kun ilaro kaj ekipaĵo el 150 jaroj da fajrobrigada historio kompletigas la kulturan proponaĵon de la urbo.
Christopher Clavius
Christophorus Clavius (1528-1612) estis germana matematikisto, latinisto, astronomo, jezuito, erudiciulo, kiu modifis la proponojn de la Gregoria kalendaro, post la morto de Ludoviko Lilo (1510-1576). Klavo verkis defendojn kaj eksplikojn pri la kalendaro reformita, reliefigante kaj agnoskante la kontribuojn de Lilo. En siaj lastaj vivotagoj li estis tre respektata astronomo en Eŭropo kaj liaj libroj estis uzataj en la universitatoj de la tuta mondo dum pluraj jarcentoj post lia epoko, kaj estis rigardataj kiel aŭtentikajn enciklopediojn pri la scio. Klavo kelkfoje estas konsiderata la Eŭklido de la 16-a jarcento.
En 1579, kune kun Pedro Chacón (1526-1581), li estas komisiita de la Vatikano por studi la bazojn pri la reformo de la kalendaro, kaj serĉis solvon por la daŭra delokiĝo de la kristanaj religioj kun la paso de la tempo. Li kontribuis per la solvo kiu finfine estas adoptita, en 1582, inter la katolikaj landoj, laŭ ordo de la papo Gregorio la 13-a (1502-1585), estas uzata en la plejmulto de la mondo, kaj estas konata kiel Gregoria kalendaro. Por korektado de la diferencoj inter la oficiala kalendaro kaj la sunkalendaro, Klavo proponis ke la ĵaŭdo de la 4-a de oktobro 1582 devus sekviĝi de la vendredo 15-a de oktobro de la sama jaro.
Krom tio, li proponis ke la superjaroj okazu precize en tiuj jaroj kies nombroj estas dividitaj je kvar, escepte de tiuj kies cifero finiĝas per 00 kaj ne estas divideblaj je 400. Tiamaniere ke li eliminadis unu superjaron ĉiun 400 jaroj. Kelkaj matematikistoj samkiel François Viète (1540-1603) elmontris grandan opozicion al li kaj estiĝis forta disputo inter la matematikistoj de la papo.
En la kampo de astronomio li defendis ke la tero estas la centro de la universo, kaj estis akra partizano de la Tercentra teorio, kaj kontraŭis al ĉiuj movadoj defendantaj la suncentrigajn teoriojn, forte defendita de Galileo Galilei (1564-1642).
Huntířov (Skuhrov)
Huntířov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Skuhrov en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Skuhrov. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 114 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Huntířov situas en katastra teritorio Skuhrov u Železného Brodu kun areo 7,48 km².
Meropedoj
Abelmanĝuloj aŭ meropoj estas birdoj el la ordo de koracioformaj, manĝantaj insektojn kaj havantajn okulfrape koloran plumaron. La vorto "meropo" devenas el la sciencnoma latinlingva Merops, kaj pro tio pli akurate uzendas por la specioj de tiu genro, sed ankaŭ uzeblas por la tre konata specio Eŭropa abelmanĝulo. Por la birdoj de la tuta familio plie taŭgas la nomo Meropedoj. Ĉar meropo aŭ "meropedo" estas tro scienca nomo, populariĝis la nomo abelmanĝulo, ĉar kvankam ne estas tio la u nunura manĝaĵo de la familio, tradicie multaj popoloj rilatigis la familion kun tiu familio de insektoj.
Priskribo
Plej parto de specioj troviĝas en Afriko, sed aliaj ĉeestas en suda Eŭropo, kiel la Eŭropa abelmanĝulo Merops apiaster, Aŭstralio kaj Novgvineo. Ili karakteriĝas pro tre riĉkolora plumaro, sveltaj korpoj kaj ofte longaj centraj vostoplumoj. Ĉiuj estas kolorplenaj kaj havas longajn subenturnitajn bekojn kaj pintajn flugilojn, kiuj donas al ili aspekton hirundecan kiam vidataj de malproksime.
Manĝo
Kiel tiu nomo sugestas, abelmanĝuloj ĉefe manĝas flugantajn insektojn, ĉefe abelojn, vespojn, kiuj estas predataj enaere el malferma gvatejo. Kvankam ili persekutas ĉiujn ajn flugantajn insektojn, mielabeloj ĉefas en ties dieto. La monda teritorio de abelmanĝuloj estas preskaŭ identa al la indiĝena teritorio de la kvar plej komuna specioj de mielabeloj. Fry et al. Asertas, ke "en 20 separataj studioj pri la dieto de 16 tipoj de abelmanĝuloj, himenopteroj (formikoj, abeloj kaj vespoj) konsistigis el 20% al 96% el ĉiu insekto manĝita, kaj mielabeloj formis averaĝe ĉirkaŭ unu triono el la himenopteroj".
Antaŭ engluti la predaĵon, abelmanĝulo forigos la pikilon per ripeta frapado de la insekto sur malmola surfaco, ekzemple branĉo de ripozejo. Dum tiu procezo, la birdo premas la insekton por forigi plej parton de la veneno. Notinde, tiuj birdoj predas nur flugantajn insektojn dum tiuj flugas kaj ne atentas samajn insektojn dum tiuj surteras.
Konduto
Abelmanĝuloj estas gregemaj. Ili formas koloniojn kaj nestumas en tuneloj en sablaj riverbordoj. La ovoj estas blankaj kaj ili ĝenerale produktas 2-9 ovojn ĉiun ovodemetadon (depende de la specio). Ĉar ili loĝas en kolonioj, oni vidas kune ofte grandajn nombrojn de tiuj truoj kun antaŭaj blankecaj markoj ĉe ties enirejoj kaŭzitaj de akumulitaj ekskrementaĵoj. Plej parto de la specioj de tiu familio estas monogamaj, kaj ambaŭ gepatroj zorgas la idaron.
La familio de abelmanĝuloj konsistas el du subfamilioj - la barbaj abelmanĝuloj Nyctyornithinae (levitaj al la familia nivelo kiel Niktiornitedoj de Charles Sibley en pli jusaj versioj de sia komputera mondolisto), kaj Meropinae, la tipaj abelmanĝuloj aŭ meropoj.
Premo de fluido
Hidrodinamika premo, rilatante al iu direkto de konsiderita punkto de mova fluido, estas la termodinamika premo, kiu dependas de la pezo de la fluida, kaj de ties movrapido.
Stacio Ichigaya
Stacio Ichigaya (市ヶ谷駅 [iĉigaja-eki]) estas fervoja stacio en centro de Tokio en Japanio. Ĝi havas kvar partojn: unu supertera kaj tri subteraj. La supertera estas stacio de la fervoja reto JR, ĝi situas en Kvartalo Chiyoda, sur la suda-orienta (dekstra) bordo de la rivero Kanda kaj servas Linion Chūō-Sōbu de JR Orienta. La unua subtera parto de la stacio situas sub la rivero Kanda, ankaŭ en Kvartalo Chiyoda, ĝi servas Linion Yūrakuchō de la metroa reto Tokyo Metro. La dua subtera parto situas sub la nord-okcidenta bordo de la rivero, en Kvartalo Shinjuku kaj servas Linion Namboku de Tokyo Metro. La tria subtera parto situas sud-oriente de la aliaj, en Kvartalo Chiyoda, ĝi servas Linion Shinjuku de la metroa reto Toei.
Ekspresoj
La ekspreso de la linio Shinjuku haltas ĉe la stacio Ichigaya (S-04). La sekvaj stacioj de la ekspreso estas:
El Borge
El Borge estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la sudorienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Axarquía [aĥarKIa].
Historio
La araba deveno de la loko rilatas al la etimologio de la nomo Al-Borg; oni scias per tiamaj kronikoj ke tie loĝis komunumo de moriskoj kiu rezistis akre kontraŭ la kristana okupado. Dum la insurekcio de la Axarquía, El Borge estis kerno de la ribelo kaj multaj lokanoj fuĝis al Alpujarras ĝis la malvenko en la milito.
Gravulo de la islama epoko estis Ibn Albaitar ("la filo de la bestokuracisto"), fama botanikisto, kiu enkondukis la kultivon de citrusoj en la valo de Benamargosa, Almáchar kaj Borge, kie oni scias ke li loĝis antaŭ elmigri al Egipto, laŭ Gámez Burgos. Ankoraŭ ekzistas en la municipa teritorio de El Borge kampardomo nomita "Morabaite" aŭ "Moro-Baita", kie oni supozas, ke loĝis tiu fama gravulo.
Parabolo de la gisto
Parabolo de la gisto, aŭ parabolo de la fementaĵo. apartenas al la serio de paraboloj etikeditaj paraboloj de la Regno, diritaj de Jesuo kaj registritaj en la Evangelio laŭ Mateo (13,33) kaj en la Evangelio laŭ Luko (13,20-21).
El Borge
Historio
Profesoro de beletro kaj teologio kaj saĝulo de la 17a jarcento estis Martín Vázquez Ciruela. El la 19a jarcento estis El Bizco de El Borge, realnome Luis Muñoz García, fama bandito pri kiu estas legendoj el kiuj multaj prezentas lin kiel bonfara krimulo.
Parabolo de la gisto
Bibliaj fontoj
Mateo: “Alian parabolon li parolis al ili: La regno de la ĉielo similas al fermentaĵo, kiun virino prenis kaj kaŝis en tri mezurojn da faruno, ĝis la tuto fermentis”(13,33).
El Borge
Historio
Tiu estas maldekstrema areo kaj ekde la hispana transiro al la demokratio la urbestraro estis ĉiam aŭ socialisto aŭ komunisto.
Parabolo de la gisto
Bibliaj fontoj
Luko: ''“Poste li diris: Al kio mi komparu la regnon de Dio? 21 Ĝi estas simila al fermentaĵo, kiun virino prenis kaj kaŝis en tri mezuroj da faruno, ĝis la tuto fermentis”'' (13,20-21).
La komparo de la gisto (fermentaĵo), utiligata kiel fermentigilo de la pasto en la konfekcio de la pano, estas uzata de Jesuo por reprezenti la Dian Regnon kiu transformas la mondon. La virinoj de lia epoko preparadis la panon hejme. La fermentado de la pasta maso estis komparo facile komprenebla por la disĉiploj kaj la ĝenerele por la aŭskultantaro. Hodiaŭ, kiam la pano estas aĉetata jam pretigita, la parabolo bezonas eksplikon krom komento.
Signifo aludata: la Jesua anonco, kaj do tiu farita de la kristano en la socio kaj historio estas kaj havas bonan fermentaĵon.
La parabolo evidentigas fortan kontraston. La esprimo: “La Ĉiela regno similas...” tuj pensigas ke okazas rilate la Dian Regnon kio okazas en la ereto de gisto. La kontrasto inter la kaŭzo (la fermentado) kaj la efiko (la pasto fermentinta) estas enorma: el eta anonco kreiĝas la kristana komunumo, nome la Eklezio kiu daŭrigas la anoncon.
Apokrifaj fontoj
Tiu parabolo estas registrita ankaŭ en la apokrifa La evangelio de Tomaso, 96 (Jesuo diris: “La regno de la Patro similas al virino, kiu prenis amforon farunplenan. Ŝi emnetis iom da gisto en la pastaĵon, kaj bakis grandajn panformojn. Kiu havas orelojn aŭskultu”. (. Laŭ Jesus Seminar tiu estas unu el la aŭtentaj diroj de Jesuo; aparte la versioj de Mateo kaj Luko estis juĝataj aŭtentaj per la certeco de 65%.
Historia kunteksto
La nombra ĉeesto de adorantoj de paganaj diaĵoj kaj de Judoj kiuj konis la veran Dion kies ili posedas la Sanktajn Librojn, estas senproporcie pli granda kompare kun la malmultaj disĉiploj de Jesuo. La tiamaj virinoj preparadis la panon kutime ene de la dommuroj utiligante mezuron de faruno kiu korespondis al ĉirkaŭ 13 litroj. Kutime oni pastadis tri mezurojn, dozon senmezuran se limigitan al la familia bezono (ĉirkaŭ 50 pecoj). El tio startas la konsideroj de Jesuo.
Ekzegezo pri la parabolo
La konstanta ekzegezo estas: La gisto figuro de la Verbo.
Jesuo invitis la Apostolojn ne timi la numeran malsamecon inter ili kaj la cetera mondo ĉar ilia eta malplimulto estus konkerinta la mondon pere de lia helpo. La eta eklezio de Jesuo pliiĝos al io multe granda etendiĝante sur la tuta tero.
Pli teologie: kiel la gisto fermentos, penetrante la paston, disvastiĝante kaj amalgamiĝante kun la ceteraj ingrediencoj, sammaniere la Verbo (Filo de Dio) etendiĝos ene de la Eklezio, nome en la mondo pere de la Apostoloj kaj de iliaj sekvuloj.
En la Malnova Testamento la gisto kutime simbolis la pekon kiu damaĝas la homan koron; nun ĝi kreskigas la koman amason adherentan al Jesuo. La gisto, do, en la biblia lingvaĵo havas du valentojn: ankaŭ ĝuste en la Nova Testamento, Jesuo mem avertas por ke liaj disĉipli evitu la “Gardu vin kontraŭ la fermentaĵo de la Fariseoj kaj Sadukeoj” (16,11; Marko 8,15); kaj ĉe 1 Kor. 5:6-8) Sankta Paŭlo uzas la saman vorton por simila koncepto.
La gisto en ĉi parabolo simbolas ankaŭ alion: ke la forto altira estas ekstera al la pasto, io kiu venas el alto, el Dio, ke la disvastiĝo de la Dia Regno estas verko de Dio. Al la disĉiplo apartenas la taskon de kunlaboranto kiu anoncas ion ne sian.
Wincenty Smolak
Wincenty SMOLAK (naskiĝis en 1942 en Lvovo, mortis la 11-an de marto 2016 en Krakovo) – pola geofizikisto, bredisto de huculaj ĉevaloj, socia aganto, pioniro de ĉevalterapio en Pollando.
Vivo
Kiel junulo estis skolto de la 3-a Krakova Skolta Teamo je la nomo al generalo Kazimierz Pułaski. Laŭ edukiteco geofizikisto, akiris gradon de doktoro-inĝeniero pri geofiziko, kunfondinto de la Pola Societo de Amikoj pri Terscienco. De 1980 estis ligita kun Soldat-Rondo de la 3-a Regimento de Ĉeval-Pafistoj je la nomo al kolonelo doktoro Bronisław Lubieniecki. Li okupiĝis pri bredado de huculaj ĉevaloj. Plurjara membro kaj poste la honora de Pola Asocio de Ĉeval-Bredistoj, fondinto kaj la unua prezidanto de Krakova Filio de la Asocio de Ĉeval-Bredistoj kaj estrarano de la tegmenta asocio (PZHK). Ankaŭ membro-fondinto de Pola Societo de Ĉevalterapio, kiun prezidis en la jaroj 1992–2000 kaj estis honora prezidanto en la jaroj 2000–2016.
Entombigita la 19-an de marto en Korzkiew (Distrikto Krakova)
Teknika Universitato Eindhoven
La universitaton fondigis la nederlanda ŝtato en 1956. La unua rektoro estis prof. d-ro H. B. Dorgelo. TU/e estis la dua teknika universitato en Nederlando; nur la Teknika Universitato Delft pli aĝas. Ĝis aŭgusto 1986 TU/e nomis Teknika Altlernejo Eindhoven ( Technische Hogeschool Eindhoven, THE).
Ekde fondiĝo, la universitato havas propran kampuson en la urbcentro de Eindhoven, norde de la centra fervoja stacidomo. Kun pli ol 10 000 studentoj, 250 profesoroj, 600 doktoriĝontoj, 200 postdoktoriĝaj esploristoj kaj 2 047 ceteraj kunlaborantoj, TU/e estas mezgranda universitato en Nederlando. TU/e ofertas 12 bakalaŭrajn programojn kaj 27 magistrajn programojn. Ekzistas 10 studaj asocioj, 3 studentaj asocioj, 15 eksstudentaj asocioj, 4 sciencaj vendejoj kaj multaj sport- kaj kulturasocioj. La studentaj, sport-, kaj kulturasocioj estas plejparte ankaŭ aliĝeblaj por studentoj de Fontys Altlernejoj kaj la Design Academy.
La universitato estas kune kun la universitatoj de Delft, Twente kaj Wageningen la 4TU-federacio.
Tadeusz Ryba
Tadeusz Teodor Ryba (naskiĝis la 1-an de januaro 1928, mortis la 6-an de oktobro 2016) – pola aktivulo de postmilita kontraŭkomunista ribelo 1944-1953 en Pollando, kadre de Pola Subtera Sendependeca Armeo (PPAN).
Vivo
Al PSSA eniris kiel lernanto de Pedagogia Liceo en Nowy Sącz, estante membro de ties militista unuo, t.n. "Ĝendarmaro" (uzis pseŭdonomon „Jeleń” (Cervo)). La 14-an de septembro 1949 estis arestita kaj kondamnita la 22-an de oktobro de la sama jaro fare de Armea Regiona Juĝejo en Krakovo al ĝisviva mallibero. En 1953 lia verdikto mildiĝis ĝis 12 jaroj de malliberejo, kaj en 1956 – Tadeusz Ryba estis amnestiita. En 1993 rehabilita de Vojevodia Juĝejo en Nowy Sącz kaj avancita ĝis rango de leŭtenanto. En momento antaŭanta morton estis la lasta vivanta soldato de PSSA (la 2-an de oktobro mortis Józef Witowski pseŭdonomo „Roland”).
Óscar Espinosa Chepe
Óscar Manuel Espinosa Chepe(Cienfuegos, 29-a de novembro 1940-Cercedilla, 23-a de septembro2013) estis kuba ekonomikisto.
Li studis en la Universitato de Havano kaj fariĝis ekonomia konsilisto de Fidel Castro kaj ekonomia kunordiganto inter Kubo kaj Hungario, Ĉeĥoslovakio kaj Jugoslavio. Poste li estis disidento kaj kondamnita en 2003 en la Primavera Negra.