cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trickster
Trickster en mitologioj kaj religioj
En Korano, Sura 53, v, 19-20, oni legas la satanajn versojn, raportantajn, ene de tiuj eldiaj, frazojn kontraŭantajn la vidpunktojn de la dia revelacio: tio ekscitigis la dubon ke la ankaŭ aliaj versoj povas esti tianature (vidu en The Satanic Verses (Satanaj Versoj) de Salman Rushdie. Ĉu Satano ĉi tie ludas trikstere?
Bestoj
Inter la aborigenaj triboj de Nordameriko ludis gravan rolon la kojoto: foje ludanta, foje punanta, foje ĝi aperas nebesta kvazaŭ spirito eĉ kreanto, sed ankaŭ kiel klaŭno.
Sciencaj interpretoj pri la naturo kaj psikologiaj kaj sociaj funkcioj de trompisto
La riĉa similado de tiuj folkloraj trompistoj sugestis al esploristoj ke ili disvolvas ankaŭ socian funkcion kaj ke ili obeas al io konstante ĉeesta en la homa psikologio. Laŭ Carl Gustav Jung, en iuj figuroj de trikstero troviĝas io kuŝanta en psika nekonscio, ekzistas do iu speco de modeloj kiujn li nomas arketipoj, kiuj elpensigas kaj agigas tiujn fantaziajn estaĵojn. Laŭ antropologoj iuj modeloj de la folklora trompisto, kiel la mensoganto kaj la ŝtelisto karakterizitaj per apartaj kvalitoj, helpas toleri la aktualan socian ordon kaj distanciĝi de la kuranta socia sistemo kaj pretigi la novan.
En literaturo
Ĉiu popolo havas kaj konservas siajn tiajn rolulojn kiuj proponas solvojn en implikitaj okazoj.
En Italio oni havas simpatialtira la amuzigajn figurojn de Pulcinella kaj Buffardello  kiel la araboj havas Ifritojn.
En la juda folkloro oni trovas Lilith, la unua edzino de Adamo, kiu lin forlasas por ne sklave servi al li; Asmodeo, la diablo Asmodeo de la biblia fabelo de la Libro de Tobit, kanona nur por iuj kristanaj eklezioj.
(Angla nomaro de la diversakulturaj ludtrompistoj troviĝas en )
Nunepoke John Ronald Reuel Tolkien per la fantaziaj verkoj La Hobito kaj La Mastro de l' Ringoj kombinis aŭ rekombinis, el nordaj mitologioj, Golumon, kie ĝi fariĝas unu el la precipaj roluloj. Ĝi sendube estas la ulo plej ambigua kaj kompleksa de la sagao: dum ĉiuj estas ege orientitaj aŭ al la Bono aŭ al la Malbono, ĝi estas ĉiam en nestabila ekvilibro, preta favori al unua aŭ la dua laŭ sia propra neceso kaj utilo: kaj tio pro ĝis troa travivado apud la Ringo. Kaj fine se ĝi detruas la Ringon, tio okazas pro ĝia eraro.
Ekzemploj
Kelkaj konataj mistifikuloj:
Vidu ankaŭ:
Khonken
Khonken, taje ขอนแก่น estas universitata urbego kaj provinca ĉefurbo en nordorienta Tajlando.
Situo
Khonken situas sur montetaro. Bankoko troviĝas je 389 km-oj.
Historio
Khonken situas laŭvoje inter Bankoko kaj Vjentiano, tio portis ne nur varojn, sed ankaŭ evoluon. La ĉefa universitato estis fondita en 1965, sed pli frue jam estis en la urbo alia kampuso.
Klimato
Khonken troviĝas en la tropika klimato. La pluvsezono aŭ musonosezono daŭras de majo ĝis oktobro. En la jaro pluvas resume 1247 mm. La temperaturo varias inter 21-33 °C.
NGC 2459
NGC 2459 estas malfermita stelamaso en konstelacio Malgranda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Esplorado
Esplorado estas tiel aĝa kiel homaro, tamen ĝia alta punkto estas ofte konsiderata esti la Epoko de Esplorado, kiam eŭropaj navigistoj vojaĝis tutmonde.
Kutime oni uzas en geografio kaj historio la terminon esplorado por referenci al la agado de esploristoj kiuj veturas tra regionoj fremdaj por la kulturaj medioj de kiuj ili devenas, sen depende de la fakto, ke ofte jam vivas homoj en tiuj regionoj de propraj indiĝenaj kulturoj. Tio estis partikulare ofta en Afriko ĉefe dum la 19-a jarcento, sed ankaŭ multe antaŭe pro ekonomiaj kaj politikaj celoj.
Libro "Esplorvojaĝo" de Jules Verne
Libron dumlonge ne eldonitan pri esplorvojaĝo al Afriko, en kiu ludas rolon ankaŭ Esperanto, verkis Jules Verne. La franca titolo estas "Voyage d'études"; tradukis al Esperanto István Ertl.
Rio Manso (urbo)
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Itaguara. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Peal de Becerro
Peal de Becerro estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 147 km2 kie loĝas 5 266 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 5 266 loĝ./km2.
Geografio
Peal de Becerro situas sur la okcidento (kun eksklavo oriente) de la komarko Sierra de Cazorla en la sudoriento de la provinco, lime kun Úbeda, Quesada, Cazorla, Larva, Pozo Alcón, Cabra del Santo Cristo kaj Cortes de Baza de la provinco Granado, kaj je 88 km de la provinca ĉefurbo, Ĥaeno. Estas sur 550 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno. Ties teritorio estas ĉefe agrikultura kaj dependa de la olivarboj.
Historio
Oni trovis restojn de la Paleolitiko en la proksimeco de la submunicipo Toya kaj en la kunfluejo de Guadiana Menor kaj Gvadalkiviro, kaj nombrajn restojn de epoko de iberoj, ankaŭ en Toya, inter kiuj tomba ĉambro de iberoj deklarita Nacia Historia Monumento en 1918. En ties interno estis la "Bicha de Toya", nome skulptaĵo de iberoj aktuale en la Nacia Arkeologia Muzeo de Madrido.
Historie estas mencioj de la ekzisto de la loko ekde la 13a jarcento, sed la teritorio ne sendependiĝis de Cazorla ĝis 1857.
Fine de 1361, dum la regado de Pedro la 1-a de Kastilio, Peal de Becerro estis incendiita de la trupoj de la Nazaria Regno de Granado, kiuj kaptis prizonulojn, brutojn kaj rabakiron. La 21a de decembro de 1361 okazis en la municipa teritorio de Huesa la batalo de Linuesa, en kiu la kristanaj trupoj reprezalie venkis super la islamaj.
Estas du turoj (nome Mocha kaj tiu de la Horloĝo), restoj de iama kastelo mezepoka kiel ĉefa monumento, apude de la preĝejo.
Laŭleĝa laboraĝo
La laŭleĝa laboraĝo estas la minimuma aĝo postulita perleĝe por persono por povi labori, en ĉiu lando aŭ jurisdikcio. Kelkaj specoj de laboro estas ofte malpermesitaj eĉ por tiuj super la laŭleĝa laboraĝo, se ili ankoraŭ ne atingis la plenkreskan aĝon. Agadoj kiuj estas danĝeraj, damaĝaj al la sano aŭ influo al la moralo de neplenaĝuloj enestas ĉi tiun kategorion. La aĝo povas varii laŭ landoj sed kutime homoj povas eklabori eĉ ekde la 13jariĝo en landoj kiaj Germanio sed nur se temas pri facila laboro, kun permeso de la gepatroj kaj ĉiam por dumtaga laboro. Aliaj landoj havas pli striktan sistemon kaj permesas nur ekde la 16jariĝo.
Fratino Dulce
Maria Rita de Sousa Brito Lopes Pontes (Brazilo - Salvador, 26an de majo 1914 — Salvador, 13an de marto 1992), treege konata kiel Fratino Dulce, la bona Anĝelo de la brazila ŝtato Bahia, estis brazila religiulino el katolika eklezio. Bonkora religiulino, ŝi multe helpis la malriĉulojn kaj malsanulojn.
Listo de gravaj personoj de Miercurea Ciuc
Listo de gravaj personoj de Miercurea Ciuc
Originala beletro Esperantlingva en la reto - O
Esperantlingva literaturo en la reto
FRANTIŠEK OMELKA
I. R. ONIES
William F. ORR
Oberhelfenschwil
Pri la komunumo
Oberhelfenschwil estas komunumo en la elektodistrikto Togenburgo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 1338 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Oberhelfenschwil situas sur monteto inter la riveroj Turo kaj Necker. Al Oberhelfenschwil apartenas krom la vilaĝo Oberhelfenschwil mem la vilaĝoj kaj setlejoj Wasserfluh, Schwanden, Wigetshof, Necker kaj Rennen.
Originala beletro Esperantlingva en la reto - O
EMMA L. OSMOND
JUAN DE OYARZABAL
Oberhelfenschwil
Trafiko
Oberhelfenschwil situas ĉe la poŝtaŭtobuslinio de Brunnadern al Lichtensteig. La veturado al la stacidomo de Brunnadern daŭras 9 minutojn.
Vidindaĵoj
Vidindaj en Oberhelfenschwil estas la ruino Rüdberg, kaj la ruino Novtogenburgo, kiu estis konstruita en la 13-a jarcento kiel anstataŭo de la malnova praburgo de la Grafoj de Togenburgo kaj la mezepokaj freskoj en la preĝejo Sanktaj Maria, Dionizo kaj Jakobo, kiu estis unuan fojon menciita en la jaro 1336.
Historio
La unua dokumenta mencio de Oberhelfenschwil datiĝas el la jaro 882 Helfoltiswilare.
En mezepoko Oberhelfenschwil estis posedaĵo de la Grafoj de Togenburgo kaj en la jaro 1468 transiris al la Princabatejo Sankt-Galo.
En 1874 la municipoj kaj setlejoj Hof, Loretto kaj Blatten estis transigitaj de la komunumo Oberhelfenschwil al Lichtensteig. En la jaro 1952 la komunumoj Mogelsberg kaj Oberhelfenschwil interŝanĝis terenojn. Dum Oberhelfenschwil ricevis de Mogelsberg la setlejojn Rennen kaj la bienojn Adelbach, Berg kaj Schlatt (kun entute 46 loĝantoj), Mogelsberg ricevis Hiltisaŭ, la iaman eksklavon de Oberhelfenschwil kun 38 loĝantoj.
Gimnazio Ostrava-Hrabůvka
Gimnazio, Ostrava-Hrabůvka, kontribua organizaĵo estas ŝtata gimnazio, kies establinto estas Moraviasilezia regiono. En lerneja registro la lernejo havas registritaj studajn fakojn Gimnazio – ĝenerala (79-41-K/401) por la kvarjaraj kaj (79-41-K/801) la okjaraj studadoj kaj fako Gimnazio (79-41-K/81) de plurjara sudado.
Historio
En la jaro 1953 estiĝis unue Dekunujara mezlernejo (1953–1958). La estiĝo de lernejo estis kunigita kun Leĝo pri unueca lernejafero kaj establinto fariĝis Regiona nacia komitato en Ostrava. Laŭ administra principo novaj studentoj fariĝis lernantoj el urbopartoj Vítkovice, Starý Zábřeh, Hrabová kaj apudaj municipoj. Profesoraro estis kreita el instruistoj de Matica gimnazio, gimnazio en Ostrava-Přívoz kaj sanitara lernejo. La unua direktorino fariĝis Irena Vantuchová. Komune kun la meza lernerjo havis en la konstruaĵo sidejon ankaŭ baza lernejo.
Fine de la 50-aj jaroj kaj komence de la 60-aj jaroj la lernejo fariĝis unue dekdujara lernejo kaj poste Meza ĝenerale kleriga lernejo. Sed post malfermo de lernejo de la sama tipo en Ostrava-Zábřeh okazis malfluso de lernantoj. Plua kaŭzo de la malaltiĝanta stato de la lernantoj estis nuligo de loĝejfonduso de Ferfabriko Vítkovice, kiu koneksis kun disvastigado de uzinoj de VŽKG.
Printempe de 1968 estis komencita konstruado de nova konstruaĵo, ties malfermo estis planita por jaro 1970. Tiutempe estiĝis ankaŭ unuaj klasoj de la kvarjara gimnazio. Pro malfruigita realigo la instruado komencis en la novaj spacoj en Ostrava-Hrabůvka en strato Františka Hajdy 34 nur la 25-an de septembro 1974. La konstruaĵo tiam prezentis la plej modernan objekton enkadre de la ostravaj mezlernejoj.
Gotiko
Gotiko povas signifi:
Parence, vidu la antikvan kaj fru-mezepokan germanan tribon Gotoj kaj la gota alfabeto.
Johann Christoph Adelung
Johann Christoph ADELUNG ([ johan kristof adelun] ; naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1732 en Spantekow, mortis la 10-an de septembro 1806 en Dresdeno) estis germana lingvisto, filologo kaj bibliotekisto.
Saint-Philippe (Reunio)
Saint-Philippe estas franca situanta en transmara departemento Reunio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Philippois.
Levon Ter-Petrosjan
Levon Ter-Petrosjan (n. en Halepo, Sirio; m. la 9-an de januaro 1945) estas armena politikisto, unua prezidanto de Armenio post ĝia sendependo disde Sovetio. Li prezidis ekde 1991 ĝis 1998.
Petrosjan naskiĝis en Sirio, sed enmigris en Armenion kun la familio kiam li estis nur unujara. En 1968, Ter-Petrosjan diplomiĝis pri historio en la Katedro pri Orientaj Studoj de la Universitato de Erevano. En 1971, daŭrigas la studadon en la Universitato de Leningrado.
Li demisiis la 3-an de februaro 1998, pro sia starpunkto rilate la aferon pri Montara Karabaĥo. Li preskaŭ alvenis al interkonsento kun Azerbajĝano por meti finon al la konflikto pere de aŭtonomio garantiota de la azeraj leĝoj. Sed la armenoj reagis per kontraŭaj amasmanifestacioj pro la politika negocado entreprenita de Ter-Petrosjan kaj pro tio li demisiis. Robert Koĉarjan sukcedis lin.
Denove li kandidatiĝis por la prezidentaj elektadoj en 2008 sed li atingis la duan pozicion, malantaŭ Serĵ Sargsjan. Kandidato por la municipaj elektoj de Erevano la 31-an de majo 2009, li estis venkita de la Respublika Partio de Armenio de Gagik Beglarjan, ĝis nun urbestro de la armena ĉefurbo.
Saint-Pierre-de-Coutances
Saint-Pierre-de-Coutances estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Pierrais.
Martina Hingis
Martina Hingis estas svisa tenisistino de ĉeĥa kaj hungara deveno. Ŝi naskiĝis en Košice, Slovakio, tiutempe en Ĉeĥoslovakio, do nun estas -jara. Ekde la jaro 1994 ĝis 2007 ŝi estis tenisa profesiulo. Interalie ŝi en 2001 kune kun la samlanda tenisisto Roger Federer gajnis la internacian Hopman-Pokalon en Perto, Aŭstralio - en tiu turniro interkonkurencas la po plej bona vira kaj virina tenisistoj de ok naciaj teamoj.
Biografio
Martina Hingis estis la filino de du dediĉitaj tenisistoj, ĉeĥa patrino, Melanie Molitorová, kaj hungara patro, Károly Hingis. Ŝi naskiĝis kaj la familio komence vivis en Košice (Slovakio). La patrino estis profesia tenisistino, kiu estis inter la dek plej bonaj tenisistinoj en Ĉeĥoslovakio, kaj jam dum la gravedeco estis konvinkita ke ŝi akompanos la naskiĝotan filinon ĝis elstara tenisistino. La patro estis inter la 20 plej sukcesaj bonaj tenisistoj de Ĉeĥoslovakio. La filino ricevis sian personan nomon laŭ la legenda tenisistino Martina Navrátilová. La gepatroj divorciĝis kiam la filino estis sesjara, kaj pli-malpli jaron poste la patrino kaj filino translokiĝis al Wartau-Trübbach en Svisio. La patro, pluvivis en Košice kiel tenisa trejnisto. La filino komencis ludi tenison en aĝo de du jaroj, kaj konkursis en unua turniro en aĝo de kvar. En 1993, la 12-jarulino iĝis la plej juna gajninto de junula turniro el la serio Granda Ŝlemo: ŝi venkis en knabinaj unuopaj matĉoj de la Francia Malferma Turniro. Sekvajare ŝi regajnis tiun titolon, ankaŭ gajnis la knabinan turniron en Wimbledon kaj krome ankaŭ atingis la finalon de la Usona Malferma Turniro. En oktobro 1994, du semajnojn post sia 14-a naskiĝtaĝo, ŝi oficiale iĝis profesia tenisisto. Tiujare ŝi grimpis ĝis la rango de 87-a plej bona monda tenisistino, kaj la sekvajn jarojn plu viciĝis sportaj sukcesoj.
(16819) 1997 VW
(16819) 1997 VW estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Bekvadrato
Bekvadrato ♮ estas signo en muzika notacio. Ĝi nuligas ŝanĝojn supren aŭ malsupren de la tonalto, kiujn postulas antaŭsignoj aŭ aliigiloj en la takto. La signo staras aŭ sur linio aŭ inter du linioj de la notliniaro kaj koncernas la tonon starantan sur ĉi tiu tonalto. Se la tono staras sur helplinio, oni metas la bekvadraton antaŭ la helplinion.
Ekzemple la noton c♯′, kiun dieso antaŭ la noto de tonalto c′ aliigis, bekvadrato antaŭ la ventonta noto sur sama pozicio reŝanĝas tiun en la noton c′. Noto tamen per ♭ malaltigita al d♭′ fariĝas post bekvadrato denove d′. Bekvadrato ankaŭ komplete nuligas duoblajn aliigilojn (duoblaj dieso kaj bemolo). Ekzemple g♯♯ fariĝas g, kaj a♭♭ fariĝas a post bekvadrato.
Ĉar aliigilo ĉiam validas ekde la respektiva radika tono, antaŭ aliigilo subkomprenate ĉiam staras aliigilo, sen ke ĝi devas esti notita. Ekzemple la noton g♯ malaltigas postsekva ♭ al g♭, sen ke necesas antaŭa ŝanĝo al g. En pli malnovaj notopresaĵoj en tiaj kuntekstoj oni foje trovas aldone notitan bekvadraton, sed intertempe ĉi tiu skribmaniero validas kiel malnoviĝinta.
Krom la uzo kiel aliigo, je kiu la bekvadrato staras rekte antaŭ noto kaj validas ĝis la fino de la takto, oni povas uzi bekvadraton ankaŭ uzi por ŝanĝi la antaŭsignojn de muzikpeco. En ĉi tiu kazo oni skribas por ĉiu antaŭsigno bekvadraton kaj tiam post duobla taktostreko la antaŭsignojn de la nova tonalo.
Historio
En la pli malnova kvadratnotacio elformiĝis ekde la 10-a jarcento komence nur du aliigiloj, kiuj ĉiam rilatis kun la radika tono B: b rotundum („ronda B“) aŭ ankaŭ b molle („mola B“) indikis la pli malaltan tonvariaĵon, das b quadratum („kvadrata B“) aŭ ankaŭ b durum („malmola B“) la pli altan. El b quadratum evoluis kaj dieso kaj ankaŭ bekvadrato. El la nomo b quadratum deduktiĝas la nomo bekvadrato.
Ilona Bánhidy
BÁNHIDY Ilona [ba:nhidi] estis hungara aktorino naskita en Arad en 1897 kaj mortinta en Budapeŝto la 24-an de julio 1974.
Kariero
Ilona Bánhidy debutis en filmrolo en 1917 kaj la lasta estis en 1942.
Projekciilo
Projekciilspecoj estas:
Hilda grupo
La Hilda grupo estas grupo da asteroidoj de la ekstera parto de la asteroida zono. Ili ne estas asteroida familio en la propra senco de la termino, ĉar ili ne devenas, pro diseriĝo, de unu sama objekto, sed prefere dinamika grupo da korpoj en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Tiu grupo ŝuldas sian nomon al la asteroido 153 Hilda.
Orbito
La orbitaj elementoj de la asteroidoj de la Hilda grupo estas:
Ili estas en orbita resonanco kun Jupitero: ili faras tri rondirojn ĉirkaŭ Suno dum Jupitero faras du rondirojn. Ili trakuras siajn elipasajn orbitojn tiamaniere, ke, kiam ili venas al iliaj afelioj, punkto plej proksime de la Jupitera orbito, ili proksimiĝas al la punktoj de Lagrange L3, L4 aŭ L5, sed neniam al Jupitero mem. Ili do restas je 60° au 180° disde Jupitero.
Kvankam ĉiu asteroido trakuras elipsan orbiton, la tutaĵo de la grupanoj aranĝiĝas laŭ triangula formo, kun anguloj trunkitaj; la anguloj de la triangulo situas apud la punktoj de Lagrange. Tiu strukturo ŝajnas stabila sur longa daŭro.
Ecoj
La anoj de la Hilda grupo havas malgrandan albedon, estas ofte de spektra tipo D aŭ P, kelkaj el ili estas de tipo C. La D kaj P-tipaj objektoj similas al kometaj kernoj. Tio, kiu pensigas ke multe da Hildaj grupanoj estus « » (kometoj, kiuj perdis la tutaĵon de siaj gasoj kaj vaporiĝemaj materialoj).
Provoj por observi kometajn aktivecojn (hararo, vosto) ĉe la Hildaj grupanoj nesukcesis. Tamen, plej grandaj grupanoj, 1038 Tukio kaj 1162 Lariso, montris variojn de siaj rotaciperiodoj kiuj povus rezulti de elĵeto de gasoj.
Cetere, oni konas kelkajn verajn kometojn kies orbitoj (evoluontaj) similas al tiuj de la Hildaj grupanoj; eblas, ke iuj el ili iam iĝos Hildaj asteroidoj pro orbitaj perturboj.
Tiaj kometoj estas tiel nomataj kvazaŭ-Hildaj kometoj.
Ekzemploj:
Broni
Broni estas komunumo de Italio.
NGC 2460
NGC 2460 (aliaj indikoj — UGC 4097, MCG 10-12-21, ZWG 287.10, IRAS07525+6028, PGC 22270) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Rio Novo
estas municipo de Brazilo. Ĝi situas en la subŝtato Minas-Ĝerajso, en la mezoregiono Zono de la Ĝangalo (portugale Zona da Mata) kaj en la mikroregiono Juiz de Fora, en la sudorienta regiono de Brazilo. Fine de en la komunumo vivis.
Brivio
Brivio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulaj martiroj Sisinnio, Martirio kaj Alessandro, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Airuno, Calco, Calolziocorte, Cisano Bergamasco (BG), Monte Marenzo, Olgiate Molgora, Olginate, Pontida (BG) kaj Villa d'Adda (BG).
Wilhelm von Humboldt
Friedrich Wilhelm Christian Carl Ferdinand von HUMBOLDT (naskiĝis la 22-an de junio, 1767, mortis la 8-an de aprilo, 1835) estis germana sciencisto kaj politikisto.
Friedrich Wilhelm Christian Karl Ferdinand Freiherr von Humboldt naskiĝis en Potsdam. Lia patro, prusa oficiro, mortis tute neatendite en la jaro 1779. Wilhelm kune kun sia frato Alexander estis edukitaj de privataj instruistoj, el kiuj menciindas la verkisto Joachim Heinrich Campe.
En la jaro 1787 ambaŭ fratoj ekstudis en la universitato de Frankfurto ĉe Odro kaj unu jaron poste ili daŭrigis siajn studojn en Göttingen. Wilhelm von Humboldt tie studis klasikan filologion kaj natursciencon (ĉe Georg Christoph Lichtenberg), li okupiĝis pri la verkoj de Immanuel Kant, amikiĝis kun August Wilhelm Schlegel kaj Friedrich Heinrich Jacobi. En aŭgusto 1789 li kune kun Joachim Heinrich Campe vojaĝis al la revolucia Parizo, al Rejnlando kaj Svislando.
En januaro 1790 Wilhelm von Humboldt fariĝis prusa ŝtatoficisto, sed en majo 1791 li forlasis tiun ĉi postenon kaj en junio li edziĝis. La sekvajn jarojn li pasigis en la bienoj de sia bo-familio en Turingio. Li konatiĝis kun Johann Wolfgang von Goethe kaj Friedrich von Schiller, kaj en la jaro 1794 li transloĝiĝis al Jena, kie li aktive/kritike subtenis Goethe kaj Schiller. Kune kun sia frato Alexander kaj kun Goethe li vizitis prelegojn pri kompara anatomio.
Ekde novembro 1797 li kun sia familio vivis en Parizo. Li planis daŭrigi siajn studojn kaj observi la socian evoluon en Francio. De tie li faris du grandajn vojaĝojn: De novembro 1799 ĝis aprilo 1800 al Hispanio kaj en printempo 1801 al Eŭskio. La eŭska lingvo kaptis lian atenton kaj interesigis lin pri lingvistiko.
De 1802 ĝis 1808 Wilhelm von Humboldt reprezentis Prusujon ĉe la Sankta Seĝo en Romo. Li tiutempe okupiĝis krom pri la eŭska lingvo ankaŭ pri indianaj lingvoj kaj pri la tradukado el la greka lingvo. En februaro 1809 li – reveninte al Germanio – fariĝis sekciestro pri kulturo kaj edukado en la ministerio pri internaj aferoj en Berlino. Dum lia oficoperiodo estiĝis novspeca eduksistemo, kiu havis la celon, ebligi al anoj de ĉiuj sociaj tavoloj pli bonajn ŝancojn de kleriĝo.
La malfermon de la universitato en oktobro 1810 li tamen ne plu spertis en Berlino: Post kvereloj li forlasis sian postenon en la somero 1810 kaj en 1811 li kiel prusa sendito transloĝiĝis al Vieno. Tie li esence kontribuis al la aliĝo de Aŭstrio al la koalicio kontraŭ Napoleono la 1-a de Francio. Li kiel dua komisiito de Prusujo partoprenis la debatojn pri la unua kaj dua Pariza packontrakto kaj la Vienan Kongreson, kie li sukcese pledis por la rajtoj de la judaj civitanoj kaj sensukcese pledis por liberala konstitucio por la Germana Federacio.
De 1815 ĝis 1819 li sinsekve fariĝis prusa komisiito de la Federacia Parlamento en Frankfurto ĉe Majno, prezidanto de komisiono pri impostoreformo kaj prusa sendito en Londono. En la jaro 1819 li kiel ministro pri sociaj rangoj revenis al Berlino. Pro sia rezisto kontraŭ la Rezolucioj de Karlsbad kaj pro sia provo, akiri liberalan konstitucion pro Prusujo, li fine de la jaro 1819 perdis ĉiujn postenojn.
La lastajn jarojn de sia vivo Wilhelm von Humboldt dediĉis al sciencaj studoj. Li mortis en 1835 en Tegel apud Berlino.
Breĉo
Breĉo estas termino uzata por la rompaĵo farita aŭ praktikita en la murego de fortikaĵo. Laŭ la referencitaj uzoj, por esti utila ĝi devus havi larĝon de almenaŭ 12 metroj. La antikvaj sieĝantoj por malfermi la breĉon uzis frapojn de ramoj aŭ de aliaj militmaŝinoj aŭ pere de elfosado subtera. En la aktualo, oni malfermas la breĉon pere de kanonpafado aŭ pere de minoj.
1746
1746 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
Breĉo
Laŭ Francisko Azorín Breĉo estas Larĝa fendo en muro, en ŝtonego. Li indikas etimologion el kelta breĉ (rompi). Kaj aldonas terminojn breĉi por fari breĉon, nome trarompi.
Hlubočec
Hlubočec estas vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Opava, kiu troviĝas inter ampleksaj arbaraj kompleksoj en la plej altaj situoj de Nízký Jeseník. En Hlubočec vivas.
Unuafoje Hlubočec estas menciata en 1487 komune kun aliaj vilaĝoj de monaĥejo Hradisko ĉe Olomouc de sinjorujo Oldřišov.
En 1526 aĉetis la vilaĝon Kryštof Vorkovský el Kravaře. En tenado de tiu ĉi nobela familio Hlubočec restis ankaŭ post la jaro 1577, kiam ĝi estis aligita al sinorujo Raduň. En 1979 ĝi fariĝis parto de najbara Pustá Polom, ekde 1990 ĝi estas denove memstara.
Chhet Sovan Panya
Chhet Sovan Panya (ankaŭ latinigita kiel "Chhet Sovan Panha", "Chhet Sovannpanha" aŭ "ឈិត សុវណ្ណបញ្ញា"; naskiĝinta la estas kamboĝa kantistino. Ŝi estas la nura kantistino, kiu atingis la pintajn rangolistojn en konkurenca muzika industrio de Kamboĝo kun preskaŭ neniu mem-antaŭenigo [citaĵo devis].
Frua vivo
Ŝia patro estas skulptisto kiu estas kapabla gajni sufiĉan monon por justa normo de loĝado. Ŝi estas altlerneja diplomiĝinto. Ŝi amis kanti ekde la frua aĝo.
La komenco
Ĉe la aĝo de 19, ŝi fariĝis kantistino por Rasmey Pendas Meas Produktado (2005) post kiam ŝi aŭdiciis por muzika konkurso sur kamboĝa CTNa Televido. La produktistoj de Rasmey Pendas Meas estis tuj impresitaj de ŝia animplena kaj rokeca voĉo. Post kelkaj voĉaj testoj ŝi estis premiita kun kvin-jara kontrakto kun Rasmey Pendas Meas Produktado. Ŝi estas la plej juna kantistino kiu kantas por Rasmey Pendas Meas Produktado.
Muziko
Chhet Sovan Panya eldonis multajn albumojn unu post la alian. Ŝia unua kanto Muso Amas Rizon pafis rekte al la supron de la furorlistoj kaj faris de ŝi popmuzikan princinon. Ŝi estas la nura artistino kiu havas videan prezenton por ĉiu kanto kiun ŝi registras. Ŝi ne nur estas ŝatata inter gejunulojn sed ankaŭ inter pli malnovaj generacioj.
Plej bona de la Plej Bona: Viva Koncerto
Plej bona de la Plej Bona estas viva koncerto okazinta ĉe la Kamboĝa Nacia Stadiono al kiu preskaŭ ĉiuj nunaj kamboĝaj gekantistoj partoprenas. Tio ĉi okazas ĉiujare kaj ĝi komenciĝintus ekde 2004. Chhet Sovan Panya estas unu el la ĉefaj kantistinoj en ĉi tiu koncerto.
Saint-Pierre-de-Semilly
Saint-Pierre-de-Semilly estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Semillais.
Miksa ekonomio
Miksa ekonomio estas difinita kiel ekonomia sistemo konsistanta el miksaĵo de merkatoj kaj ekonomia planado, publika proprieto kaj privata proprieto, aŭ liberaj merkatoj kaj ekonomia intervenismo. Tamen, en la plej multaj kazoj, "miksa ekonomio" rilatas al merkataj ekonomioj kun forta reguliga malatento-eraro kaj registara zorgaĵo de publikaj varoj, kvankam kelkaj miksaj ekonomioj ankaŭ havas kelkajn ŝtat-kontrolitajn entreprenojn.
Ĝenerale la miksa ekonomio estas karakterizita per la privata proprieto de la produktadrimedoj, la regeco de merkatoj por ekonomia kunordigo, kun profit-serĉanta entrepreno kaj la amasiĝo de kapitalo restanta la fundamenta mova forto malantaŭ ekonomia agado. Sed male al libermerkata ekonomio, la registaro uzus nerektan makroekonomian influon al la ekonomio tra impostoj kaj monpolitikoj dizajnitaj por kontraŭagi ekonomiajn malhaŭsojn kaj la tendencon de kapitalismo direkte al financkrizoj, senlaboreco, kaj kreskigi enspezon kaj riĉaĵmalegalecojn, kune kun ludado de rolo en intervenoj kiuj antaŭenigas socialan subtenon. Poste, kelkaj miksaj ekonomioj disetendiĝis ene de aplikeco por inkludi rolon por indika ekonomia planado kaj/aŭ grandaj publikaj entrepren-sektoroj.
En referenco al postmilitaj okcidentaj kaj nordeŭropaj ekonomiaj modeloj, kiel pledite fare de kristanaj demokratoj kaj socialdemokratoj, la miksa ekonomio estas difinita kiel formo de kapitalismo kie la plej multaj industrioj estas private posedataj kun nur malplimulto de komunumservoj kaj esencaj servoj sub publika proprieto. En la postmilita tempo, eŭropa sociademokratio iĝis rilata al tiu ekonomia modelo.
Ekonomioj intervalantaj de Usono ĝis Kubo estis katalogitaj kiel miksaj ekonomioj. La esprimo ankaŭ estas uzita por priskribi la ekonomiojn de landoj kiuj estas referitaj kiel socialaj ŝtatoj, kiel ekzemple la nordiaj landoj. Registaroj en miksaj ekonomioj ofte disponigas mediprotektadon, prizorgadon de dungadnormoj, normigitan socihelpan sistemon, kaj prizorgadon de konkurado.
Joachim du Bellay
Joachim du Bellay [ʒɔa'ʃɛ̃ dy bɛ'lɛ], esperante Joakimo Belajo aŭ Dubeleo, naskita en Liré (en Anĵuo) 1522, mortinta en Parizo 1560, estis franca poeto. Li kun Pierre de Ronsard fondis la beletran movadon La Pléiade (Plejado).
Verkoj
Eseo:
Versaĵoj:
Caçapava do Sul
Caçapava do Sul estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 33.690 loĝantojn en 2010. La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale Sudeste Rio-grandense).
Saint-Léonard (stacidomo)
Saint-Léonard estas franca stacidomo sur linioj - Saint-Dié kaj Saint-Léonard -, situanta en  , en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Grand Est.
NGC 2461
NGC 2461 estas stelo en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Les Demoiselles d'Avignon
Les Demoiselles d'Avignon (La Fraŭlinoj de Avignon, kaj origine titolita La bordelo de Avignon) estas granda olepentraĵo kreita en 1907 de la hispana artisto Pablo Picasso (1881–1973). La verko portretas kvin nudajn prostituitinojn el bordelo ĉe la Carrer d'Avinyó (Strato Avinyó) en Barcelono. Ĉiu figuro estas priskribita en malkongrua maniero kaj neniu estas konvencie virineca. La virinoj aperas iome minacantaj kaj prezentataj kun angulecaj kaj diskunigitaj korpoformoj. Tri figuroj maldekstre montras vizaĝajn trajtojn en ibera stilo de la indiĝena naskolando de Picasso, dum tiuj du dekstre estas montrataj kun afrikaj maskecaj trajtoj. La rasa primitivismo memorigita de tiuj maskoj, laŭ Picasso, movis lin "liberigi klaran originan artan stilon por konvinka, eĉ sovaĝa forto."
(19525) 1999 CO
(19525) 1999 CO estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Sándor Horányi
Sándor HORÁNYI [ŝAndor horAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horányi Sándor estas hungara ĵazgitaristo, muziklerneja kaj altlerneja instruisto.
Coroisânmartin
Coroisânmartin [korojsınmartin] (hungare: Kóródszentmárton [ko:ro:dsentma:rton], germane: Martinsdorf) estas komunumo en Rumanio sude de Târgu Mureș. Apartenas al ĝi la vilaĝoj Coroi, Odrihei kaj Șoimuș.
Coroisânmartin kaj ĉiuj partoj de la komunumo situas ĉe la rivero Târnava Mică.
Sándor Horányi
Biografio
Sándor Horányi maturiĝis en 1975 en sia naskiĝurbo, poste li studis en teknika altlernejo (1980), pli poste li studis ĵazon en muzikarta mezlernejo (1983), fine li akiris diplomojn BA kaj MA en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Pli frue en 1982 li ricevis muzikistan statuson, li aliĝis al ĵazorkestro de Tamás Berki kaj inter 1982-1996 li instruis en muziklernejo en Budapeŝto. Inter 1994-2008 li estis membro de kvarteto de Aladár Pege kaj ili koncertis ankaŭ eksterlande kaj partoprenis festivalojn. En 1996 li ekinstruis en arta lernejo de Pomáz, ekde 1990 en muzikarta mezlernejo en Budapeŝto, samtempe en la Muzikarta Altlernejo. Li aliĝis ankaŭ al ĵazorkestro de Imre Kőszegi, krome li havas longan amikecon kun István ef Zámbó, ili registris sondiskon en 2014. Horányi ricevis premion en 2013.
Coroisânmartin
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 820 loĝantojn (hungaroj, rumanoj, ciganoj) kaj en 1992 441 (40 % da rumanoj, 50 % da hungaroj), 10 % da ciganoj.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1324. En 1332 ĝi estis ekleziejo kun hungara loĝantaro. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Drama soprano
La drama soprano estas voĉfako de soprano. La voĉo ofte havas metalan tembron kaj la plej granda konvinka forto: el ĉiuj sopranoj ĝi devas superbrili la plej laŭtajn orkestrosonojn kaj kanti longajn melodiarkojn. Tamen ĝi estas malpli akra, kvankam ĝi kapablas ampleksi preskaŭ tri oktavojn. La draman sopranon en Francio oni nomas falcon [falko]. La drama soprano havas malaltajn tonojn pli gravaj ol tiuj de lirika soprano kaj la tembro estas pli markata. Ekzemplo de drama soprano estas Birgit Nilsson kiel Isolda en „Tristan und Isolde“ de Wagner.
Ekzemploj por la voĉfako estas:
Soprano
Kolegio de Francio
La Kolegio de Francio (france, Collège de France) estas grava centro de supera instruado kaj esploroj en Parizo.
Francisko la 1-a (Francio) fondis la Kolegion en 1530 kiel alternativo al la universitato Sorbono, por stimuli la studon de fakoj kiel matematiko kaj la antikva greka kaj hebrea lingvoj. Ĝi akiris sian nunan nomon en 1870. Antaŭaj nomoj estis Collège Royal (Reĝa Kolegio), Collège des Trois Langues (Kolegio de tri lingvoj), Collège National (Nacia Kolegio) kaj Collège Impérial (Imperia Kolegio).
La Kolegio famas pro la instruo kaj la esploro de la sciencoj kaj ĝia celo estas "instrui la sciencon dum ĝi evoluas". Pro tio, la profesoroj estas inter la plej eminentaj esploristoj de Francio. Ĝi unikas pro du kialoj: ĝi ne donas diplomojn; kaj ĉiu ajn rajtas ĉeesti la plejparton de la kursoj kaj prelegoj.
Universitataj instruistoj de la Kolegio de Francio
pola poeto Adam Mickiewicz, Ernest Renan, Lucien Febvre, Paul Valery, Raymond Aron, Alfred Loisy, Henri Bergson (franco kun pol-irland-juda deveno), Jean-François Champollion, Claude Lévi-Strauss (franco kun jud-alzaca deveno), Michel Foucault, Jerzy Grotowski (pola reĝisoro, teoriulo pri teatro, pedagogo kaj kreinto de aktora metodo. Unu el la plej grandaj reformistoj de la teatro de la 20-a jarcento. Kreis en Vroclavo (Pollando) la Teatron Laboratorio. Honora civitano de la pola urbo Opole, kie omaĝas lin bronza monumento, vidu la apudan foton.)
Frédéric Joliot-Curie, Claude Cohen-Tannoudji, Jean Dausset, Jean Baptiste Joseph Delambre, Pierre-Gilles de Gennes, François Jacob, Pierre-Louis Lions, Jean-Marie Lehn, Jacques Monod, Alain Connes, Marcellin Berthelot (franca kemiisto, eseisto, historiisto de sciencoj, politikisto kaj esperantisto. Li estis ministro de publika instruado (1886-1887) kaj ministro de eksterlandaj aferoj (1895-1896). Li apartenis al la patrona komitato de Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE), kies prezidanto estis generalo Hippolyte Sebert. Li estis membro de Hungara Scienca Akademio).
Liturgia zono
La liturgia zono en la liturgio de la katolika kaj anglikana eklezioj, estas lana aŭ alilamateria ŝnuro kiu estas surmetita nivele de flankoj sur la albo. Dum la surmetado oni devas zorgi ke la finaj flokoj estu perfekte laŭliniigitaj.
Utiligo
Ĝin uzas la aktive partoprenantoj en la liturgiaj ceremonioj surmetantaj la albon, do ankaŭ la legistoj kaj la akolitoj: tiakaze la zono estas blanka.
Surmetas la liturgian zonon ankaŭ la diakonoj, presbiteroj kaj episkopoj, sub la respektivaj liturgiaj ornatan vestoj. Tiukaze la zono povas esti en laŭvola koloro kondiĉe ke estu respektata la liturgia tempa koloro. Laŭ la Principo kaj Normoj por la uzo de la Roma Meslibro la zono povas esti preterlasita kondiĉe ke la albo bone adheru al la flankoj.
Aliaj "zonoj"
Zono estas ankaŭ la ŝnuro kiu ĉirkaŭas la monaĥan robon kaj kiu karakterizas, ĝenerale, la religiulojn apartenantajn al iu ordena familio. La zono, ekzemple, surmetita de franciskanoj, montras tri tri nodojn, aludo al la tri votoj, malriĉeco, ĉasteco kaj obeo.
Sigismondo la 2-a (Pollando-Litovio)
Sigismondo la 2-a Aŭgusto de Pollando, Sigismondo la 3-a Aŭgusto de Litovio (naskiĝis la kaj mortis la ) estis reganto de Pollando kaj Litovio. Li estis de 1548 ĝis sia morto reĝo de Pollando, kaj jam ekde 1529 grandduko de Litovio. Dum lia regado la du apartaj landoj Pollando kaj Litovio, kiuj ĝis tiam estis ligitaj en persona unio, unuiĝis al unu komuna ŝtato Pollando-Litovio kiel rezulto de la Lublina Unio (interkonsentita en 1569).
Li estis la sola filo de Sigismondo la Maljuna, la antaŭa reĝo, sed havis plurajn fratinojn, inter ili Katarina Jogajlido, patrino de estonta reĝo Sigismondo la 3-a, kaj Anna Jogajlido, reĝo kune kun sia edzo Stefano Báthory. Sigismondo estis la sesa kaj lasta reganto el la dinastio de la Jagelonoj. La tempo de reĝado de lia patro kaj li estas nomata la ora epoko en Pollando.
Li direktis la militon inter Litovio kaj Rusio en 1558-1570 kiu pro la homaĝo de ĉefo de kruckavaliroj Gotthard Kettler (posta duko de Duklando Kuronio kaj Zemgalio) al Pollando fariĝis la 1-a norda milito. En rezulto Pollando gajnis Livonion. Pro la problemoj kun szlachta- pola nobelaro, Sigismondo reformis multe la landon enkondukante la oran liberecon kaj toleremon, kiu post lia morto estos afirmota en Konfederacio de Varsovio. Unue li apogis ankaŭ la projekton krei la sendependan de la papo- polnacian eklezion kun la ĉefa reĝo simile al Anglio. Finante sian vivon li tamen ŝanĝis siajn opiniojn.
Sigismondo la 2-a restis seninfana en siaj tri geedziĝoj, kun Elizabeto de Aŭstrio (1526–1545), Barbara Radziwiłł (1520–1551) kaj Katarina de Aŭstrio (1533–1572).
Saint-Pierre-Église
Saint-Pierre-Église estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Pierrais.
Janus Pannonius
Janus Pannonius, hungare Csezmicei János estis kroata-hungara poeto, episkopo, ambasadoro kaj politikisto en Hungara reĝlando, kiu latine verkis. Lia onklo estis János Vitéz.
Vivo
Li naskiĝis la 29-an de aŭgusto 1434 en Čazma tiutempe nomata ankaŭ "Csezmice" [ĉezmice]. La junulo frekventis lernejojn en Italio, kie frue iĝis talento. En 1454 li lernis juron en Padovo, poste hejmenvenis en la reĝan korton, ĉar la nova reĝo Matiaso la 1-a kolektis sciencistojn, artistojn kaj similajn. Helpe de sia parenco li akiris gravajn postenojn, fine iĝis episkopo de Pécs, tamen en siaj poemoj li rifuzis la religion. Tuberkulozo atakis lin en 1466. Malsane li aliĝis al komploto kontraŭ Matiaso. En 1471 li retiriĝis al Pécs, poste komencis rifuĝi al Italio, sed dumvoje li mortis la 27-an de marto 1472 en Medvedgrad, en Kroatio.
Oni trovis lian tombon en 1991 en kelo de katedralo de Pécs. Ĉiuj poemoj estas tradukitaj hungaren, kelkaj Esperanten. Kaj la hungaroj, kaj la kroatoj taksas lin alte.
Costa e Silva
Artur da COSTA e SILVA (naskiĝis la en Taquari, mortis la  en Rio-de-Ĵanejro) estis la plej akra diktatoro de Brazilo. Li estis prezidento de Brazilo de 1967 ĝis 1969.
Costa e Silva estis brila lernanto de militaj lernejoj de Porto Alegre kaj Realengo (Rio-de-Ĵanejro). Li iĝis oficiraspiranto en 1921, kaj dua klasa leŭtenanto en 1922, kiam li patoprenis ribelon de la 1-a Infanteria subbataliono. Li studis strategion en Usono en 1944. Li iĝis generalo en 1952 kaj unua klasa generalo en 1961.
João Goulart formovis lin el komando de 4-a Terarmeo pro lia troa aŭtoritareco en 1963. Li aktive partoprenis de puĉo kontraŭ Goulart kaj fariĝis Ministro de Milito de Humberto de Alencar Castello Branco. Li estis trudita kiel prezidento de armeo al parlamento la, kaj enoficiĝis la.
En aŭgusto 1968, deputito Márcio Moreira Alves rekomendis, en parlamento, ke knabinoj ne plu dancu kun studentoj de milita lernejo, kiel protesto kontraŭ la milita registaro. La prezidento kunvokis la "Konsilantaron pri Nacia Sekureco" kaj dekretas la institucian agon 5 (AI-5), kiu permesas al li malfermi la parlamenton kaj abrogacii rajton.
Dum lia diktatoreco, multaj homoj estis arestitaj, mortigitaj kaj ekzilitaj pro politikaj kialoj.
Li suferis cerban trombozon la kaj estis anstataŭigita de triumviraro de generaloj. Li mortis baldaŭ poste, la.
Nové Sedlice
Nové Sedlice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Opava, regiono Moraviasilezia. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1377.
Saint-Léonard (Vosges)
Saint-Léonard [sɛ̃leonaʁ] estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Léonardiens.
Csapi
Situo
Csapi situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, ĉefvojo el Budapeŝto preteriras. Zalakaros troviĝas 5, Nagykanizsa 14,Pacsa 27, Balatonszentgyörgy 30 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1302 laŭ tiama hungara ortografio "Chopi". En 1600 la turkoj faris senhoma la komunumon. La rehomiĝo en la 18-a jarcento okazis.
Vilaĝservoj estas lernejo, 2 vendejoj, drinkejo, migra poŝto. La municipa administracio en Nagyrécse funkcias.
Szedres
Szedres (sedreŝ) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Szekszárd. La loknomo signifas: morusoarbaro.
Situo
Szedres situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Szekszárd. Tolna troviĝas 12, Szekszárd 18, Paks 26 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko, poste keltoj loĝis en Szedres. István Bezerédj fondis vilaĝon en sia bieno en 1836, li fondis tie ankaŭ la unuan hungaran infanĝardenon. Li plantis multe da morusujojn por bredi silkraŭpojn.
Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, poŝto, kuracejo, unusola policano.
Famuloj
En apudaĵo de Szedres naskiĝis: En apudaĵo de Szedres mortis:
Joyce Carol Oates
Joyce Carol OATES (* la 16-an de junio 1938 en Lockport, Novjorkio) estas usona verkistino.
Oates atestis ke ŝi daŭre estis altirita al la kreado de librojn eĉ antaŭ ol ŝi lernis skribi, kiam ŝi desegnis rakontojn, kiujn ŝi inventis. Kiam ŝi ricevis, en la aĝo de 14 jaroj, tajpilon kiel donacon, tiam ŝi komencis praktiki verkadon de romanoj.
En 1962, post ŝia geedziĝo, ŝi translokiĝis al Detrojto. La urbo ŝarĝita de sociaj streĉoj provizis ŝin per la materialoj por ŝiaj fruaj laboroj. Detrojto, ŝi diras, formis ŝin por pli bone aŭ pli malbone kiel persono kaj kiel verkisto. La sukceso ne postrestis al ŝi, kaj jam en la aĝo de 30 jaroj ŝi akiris rekonon kiel elstara kaj grava verkisto. Paralele al sia instrua laboro en la akademio, ŝi daŭre eldonis 2-3 librojn jare: romanoj, noveloj, poezio, teatraĵoj kaj nefikciaj verkoj.
Ŝi priskribas en siaj romanoj kaj rakontoj la ĉiutagan vivon de ordinaraj homoj en Usono. Centran rolon ludas la rilatoj inter viroj kaj virinoj, perforto kaj malekvilibro inter ili. Kiel la grandaj verkistoj de la 19a jarcento, ŝi sukcesis parigi komercan sukceson kun alta literatura kvalito. Pri ŝia libro Angel of Light (Anĝelo de Lumo) en recenzo en la Washington Post, "Joyce Carroll Oates sekvas la usonan revon, donante al la libro evoluantan dramon kaj la potencon de greka tragedio."
Multaj verkoj estas lokigitaj en Eden County, fikcia loko, simila al tiu, en kiu la aŭtorino pasigis sian infanaĝon.
George H. W. Bush
George Herbert Walker BUSH [ĝorĝ herbert ŭakr buŝ] (naskiĝis la 12-an de junio, 1924 - mortis la 30-an de novembro, 2018) estis usona politikisto, kiu estis la kvardek-unua prezidanto de Usono ekde 1989 ĝis 1993. Antaŭ ol li fariĝis la prezidanto, Bush estis la 43-a vicprezidanto de Usono ekde 1981 ĝis 1989. Kiel membro de la Usona Respublikana Partio, li antaŭe estis kongresa reprezentanto, ambasadoro kaj direktoro de la Centra Inteligenteca Agentejo (CIA). Dum sia kariero, li estis konata simple kiel George Bush; ekde 2001, li ofte estis nomata "George H. W. Bush", "Bush N-ro 41", aŭ "George Bush la Maljuna" por distingi lin de sia plej aĝa filo, George W. Bush, la kvardek-tria prezidanto.
Ido de la familio Bush, li naskiĝis en Milton, Masaĉuseco, filo de Prescott Bush kaj Dorothy Walker Bush. Post la atako kontraŭ Pearl Harbor je la 7-an de decembro 1941, Bush prokrastis siajn universitatajn studojn, enlistiĝis sian 18-an naskiĝtagon en la Usona Mararmeo, kaj tiutempe iĝis unu el la plej junaj mararmeaj aviadistoj. Li edziĝis en 1945 kun Barbara Pierce; la paro havis ses gefilojn. Li militservis en la mararmeo ĝis septembro 1945; tiam li matrikulis en la Universitato Yale. Diplomiĝinte en 1948, li transloĝigis sian familion al okcidenta Teksaso, kie li partoprenis en la petrolkomerco kaj en 1964 iĝis milionulo antaŭ la aĝo de kvardek. Baldaŭ post la fondado de sia propra petrolfirmo, Bush sin okupis en politiko. Li estis venkita post sia unua elekta konkurso, por la Usona Senato en 1964 sed gajnis elekton al la usona Domo de Reprezentantoj el la sepa distrikto de Teksaso en 1966. Li estis reelektita en 1968 kaj estis denove venkita por elekto al la Senato en 1970. En 1971, la prezidanto Richard Nixon nomumis Bush kiel ambasadoro al la Unuiĝintaj Nacioj, kaj en 1973, Bush fariĝis prezidanto de la Respublika Nacia Komitato (angle Republican National Committee, RNC).
En 1988, Bush sukcese kampanjis por prezidante sekvi Reagan, venkante la Demokrat-partian kontraŭulon Michael Dukakis. Eksterlanda aventurismo karakterizis la prezidantecon de Bush: li ordonis militajn invadojn de Panamo kaj de Irako; dum lia prezidanteco, la germanoj faligis la Berlinan Muron en 1989, kaj la Sovetunio dissolviĝis du jarojn poste. Bush subskribis la Nordamerikan Liberkomercan Interkonsenton (angle North American Free Trade Agreement, NAFTA; france Accord de libre-échange nord-américain, ALÉNA; hispane Tratado de Libre Comercio de América del Norte, TLCAN), kiu kreis komercan blokon de Usono, Kanado kaj Meksiko, sed oni ne ratifikis la interkonsenton ĝis post sia foriro. Domestike, Bush malplenumis kampanjan promeson de 1988 kaj, post lukto kontraŭ la usona Kongreso, subskribis pliigon de impostoj, kiun la Kongreso promulgis. Rezulte de malforta renormaliĝo post ekonomia recesio, kune kun daŭraj buĝetaj deficitoj kaj malpliigo de fremda politiko kiel grava temo post la tiel-nomita malvarma milito, li perdis la prezidantan elekton de 1992 al la Demokrat-partiano Bill Clinton.
George H. W. Bush estas 188 cm alta, kaj pezas ĉirkaŭ 90 kg. En 1992, Bush suferis pro tiroida malsano. Bush estas episkopano.
Dum lia administrado (1989-1993) okazis:
HSV (kolorsistemo)
La HSV-kolorsistemo estas sistemo de pluraj komputikaj kolormodeloj: en ili la koloro difiniĝas pere de la kolornuanco (angle hue), la kolorintenseco (saturation) kaj la heleca respektive malheleca valoro (value). Similaj difinoj gvidas al HSL-kolorsistemo kun relativa heleco (lightness), al HSB-kolorsistemo kun absoluta heleco (brightness) kaj al HSI-kolorsistemo kun lumintenseco (intensity).
Color wheel
Reino Helismaa
Reino HELISMAA (1913–1965) estis finna kantisto, kantaŭtoro kaj komponisto. Li faris proksimume 5000 kantotekstojn, el kio estis diskigita proksimume 1500. Li estas memorata pri kunlaboro kun Toivo Kärki, Tapio Rautavaara kaj Esa Pakarinen. Helismaa faris ankaŭ radiodramojn, 32 kinscenarojn kaj 8 teatraĵojn.
Flugo 370 de Malaysia Airlines
Flugo 370 de Malaysia Airlines (MH370, ankaŭ konata kiel China Southern Airlines Flight CZ748) estas malaperinta internacia flugo de Malaysia Airlines. La aviadilo enhavis 227 pasaĝerojn kaj dekdu aviadilanojn.
La usona Federacia Oficejo de Enketado (FBI) esploras ĉu terorismo ludas rolon. Du pasaĝeroj, unu el Aŭstrio kaj alia el Italio, estas nomitaj en la manifesto. Kvankam oni pliposte malkovris ke ili ne estis en la aviadilo ĉar iliaj pasportoj estis ŝtelitaj. Intertempe, malajziaj aŭtoritatoj asertas ke la identeco de du aliaj pasaĝeroj estas falsa.
La malajzia ĉefministro Naĝib Razak anoncis je la 24-a de marto 2014 ke la aviadilo plej verŝajne kraŝis en la Hindan Oceanon, 2000 km sudokcidente de la aŭstralia urbo Perth, kaj ke neniu supervivis la katastrofon.
Je la 29-a de julio 2015 oni trovis rompopecon de Boeing 777 sur la strando de La Réunion, en la najbareco de Madagaskaro. La peco estas flaperono, parto de la flugilo. Tuj post la trovo oni spekulaciis ke ĝi devenas de la malaperinta flugmaŝino de flugo MH370. Je la ĉefministro Najib Razak de Malajzio deklaris, ke spertuloj "konklude konfirmis ke la aviadila rompaĵo trovita en La Réunion estas vere de MH370".