cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La gajaj edzinoj de Windsor
Intrigo
Tio ĉio rezultas en granda embaraso por Falstaff. Brook "Rojo" diras, ke li estas nove enamiĝinte kun Sinjorino Ford sed ne povas svati ŝin kiam ŝi estas tro virta. Li ofertas pagi Falstaff por svati ŝin, dirante ke post kiam ŝi perdis sian honoron li povos tenti ŝin mem. Falstaff ne povas kredi sian bonŝancon, kaj rakontas "Rojon" ke li jam aranĝis renkonti kun Sinjorino Ford dum ŝia edzo estas for. Falstaff forvojaĝas daŭrigi sian nomumon kaj Ford parolas kun si mem ke li pravas pridubi sian edzinon kaj ke la fidema Page estas malsaĝulo.
Kiam Falstaff alvenas por renkonti Sinjorinon Ford, la gajaj edzinoj trompas lin en kaŝado en lavkorbo plena de malpuraj, malbonodoraj vestaĵoj atendantaj lavadon. Kiam la ĵaluza Ford revenas provi kaj kapti sian edzinon kun la kavaliro, la edzinoj havas la korbon prenita for kaj la enhavo (inkluzive de Falstaff) forĵetita en la rivero. Kvankam tio influas Falstaff fierecon, lia memo estas surprize rezistema. Li estas fervora ke la edzinoj nur "ŝajnigas esti malmolaj veni" kun li, tiel ke li daŭrigas sian postkuron de seksa akcelo, kun ĝia inspektistemo kaj eblecoj por ĉantaĝo. Denove Falstaff iras por renkonti la virinojn sed Sinjorino Page revenas kaj avertas Sinjorinon Ford kontraŭ la aliro de ŝia edzo denove. Ili provas pensi pri manieroj kaŝi lin krom la lavkorbo kien li rifuzas eniri en denove. Ili trompas lin denove, tiun tempon en alivestado de Falstaff kiel la dika onklino de la domservistino de Sinjorino Ford, dika virino de Brentford. Ford provas denove kapti sian edzinon kun la kavaliro sed finas batante la "maljunulinon", kiun li malestimas, kaj ĵetante ŝin el lia domo. Nigra kaj blua, Falstaff priploras sian malbonŝancon.
Poste la edzinoj rakontas siajn edzojn koncerne la serion de ŝercoj kiujn ili intrigis je Falstaff, kaj kune ili elpensas unu-lastan trukon kiuj finas kun la kavaliro humiligita plej antaŭe de la tuta urbo. Ili petas al Falstaff vesti kiel "Herne, la ĉasisto" kaj renkontiĝas ĉe maljuna kverko en Windsor Vorst (nun parto de Windsor Great Park). Ili tiam vestas plurajn da la lokaj infanoj, inkluzive de Anne kaj William Page, kiel feoj kaj petas ilin por pinĉi kaj bruligi Falstaff por puni lin. Page konspiras vesti Anne en blanka kaj petas al Slender ŝteli ŝin for kaj geedziĝi kun ŝi dum la festoj. Sinjorino Page kaj doktoro Caius aranĝas fari la samon, sed ili aranĝas ke Anne devas esti vestita en verda. Anne rakontas tion al Fenton, kaj li kaj la Gastiganto alvokas Anne kaj Fenton por esti geedzitaj anstataŭe.
La edzinoj renkontas Falstaff, kaj preskaŭ tuj la "feoj" atakas. Slender, Caius, kaj Fenton ŝtelas sian novedzinojn dum la kaoso, kaj la resto de la roluloj rivelas siajn verajn identecojn al Falstaff. Kvankam li estas embarasita, Falstaff traktas la ŝercon surprize bone, kiam li vidas ke ĝi estas kion li meritis. Ford diras ke li devas repagi la 20 funtojn kiujn "Rojo" donis al li kaj prenas la ĉevalojn de la kavaliro kiel rekompenco. Slender subite prezentiĝas kaj diras ke li estis trompita - la "knabino" kiun li prenis for geedziĝi estis ne Anne sed juna knabo. Caius alvenas kun simila novaĵo - tamen, li fakte geedziĝis kun sia knabo! Fenton kaj Anne alvenas kaj koncedas ke ili amas unu la alian kaj estis geedzitaj. Fenton skoldas la gepatrojn por provado devigi Anne geedziĝi kun viroj kiujn ŝi ne amis kaj la gepatroj akceptas la geedziĝon kaj gratulas la junan paron. Poste ili ĉiuj forvojaĝas kune kaj Sinjorino Page eĉ invitas Falstaff por veni kun ili.
Lipo
Lipo (en latina labia oris) estas ĉiu el la du moveblaj karnorandoj de la buŝaperturo, kiu kovras la dentojn kaj helpas la homan parolon.
Fari diklipon signifas montri malkontentiĝon, antaŭenigante la lipojn (buŝpintigi, lipmieni).
La virinoj ofte farbigas la lipojn por akiri belecon. Kelkaj riĉaj virinoj eĉ dikigas, operacias la lipojn por altiri pli grandan seksan atenton.
Filtrumo aŭ philtrum (en latina philtrum, en greka φίλτρον filtron) estas vertikala sulko inter nazo kaj supra lipo (PIV). Ĝi estas limigita de du malaltaj krestetoj en la haŭto kiu ĉirkaŭas ĝin.
Botaniko
Lipo estas la supra aŭ la suba malsupren-kliniĝanta parto de gamopetala korolo, precipe labiacoj (nomata ankaŭ lipacoj) kaj skrofulacoj. (labio estas la suba lipo de labiata korolo)
Esprimo
Leporlipo aŭ fendlipo estas denaska misformiĝo, ĉe kiu la supra lipo estas fendita.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri lipo/j en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
(32356) 2000 QM124
(32356) 2000 QM124 estas malgranda ne tre hela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Christian Dietrich Grabbe
Christian Dietrich GRABBE (naskiĝinta la en Detmold, mortinta samloke la ) estis - iom ekstravaganca - germana dramisto.
Vivo
La filo de punlaboreja administranto kaj bankisto havis neregulitan edukon kaj malbone influitis de la patra laboro. Tamen li laboris diligente science kaj allogitis precipe de la drama arto de la antikvaj verkoj greklingvaj (tragedioj, komedioj de Aristofano). Li ekstudis laŭ la volo de la gepatroj jursciencon en Lepsiko kaj kontinuigis ĝin ekde 1821 en Berlino kie li amikiĝis kun Heinrich Heine kaj Ludwig Robert. Kurta restado en Dresdeno dediĉitis al aktorado. Ludwig Tieck, kiu interesiĝis ege por Grabbe pro ties poeziaĵo »Gotland«, ankaŭ ne povis montri al Grabbe vojon je feliĉa vico. Grabbe revenis al Detmold kie li ekdeĵoris en 1827 por la soldataro. En 1833 li komencis geedziĝon malfeliĉan kun la filino de la arkivisto Clostermeier. La malekvilibro inter talento kaj memkonfido kiel ankaŭ la sento esti enfermita en eturbaj kondiĉoj detruis lin kaj plifortigis lian drinkemecon. Malpaco iĝis ankaŭ hejme kaj kun aŭtoritatoj. Pro maldiligenta laborado li maldungitis armee pli malpli kontraŭ la propra volo. Unue li iris al Frankfurto ĉe Majno de kie li kontaktis Carl Leberecht Immermann en Düsseldorf por helpi sin kaj sian oldan patrinon. Immermann invitis lin kaj peris al li postenon modestan. Je la komenco Grabbe majstris novan komencon profesian kaj provis labori kiel teatra kritikisto. Li ja verkis »Das Theater in Düsseldorf« (Düsseldorf 1835), sed baldaŭ reprenis malbonajn antaŭajn kutimojn. Malsanega li revenis hejmen, repaciĝis kun sia edzino kaj mortis en ŝiaj brakoj.
Graveo
Grabbe eldonis kolekton de dramoj kaj skizoj dramaj sub la titolo »Dramatische Dichtungen« (Frankfurt 1827, 2 vol.). Letero de Tieck pri la ĉefa verko de la kolekto estis aldonita. Temas pri la tragedio »Herzog Theodor von Gotland«, verko sovaĝa kaj transpasanta ĉiujn limojn de beleco estante tamen imponega. La fragmento »Marius und Sulla« estas verko plena de historia spirito kaj gigantaĵo. Pli malgravas la tragedio »Nannette und Marie« ol la humurplena kaj memkritika komedio »Scherz, Satire, Ironie und tiefere Bedeutung«. Sekvis la aŭdace elpensita tragedio »Don Juan und Faust« (Frankfurt 1829), la ŝtaŭfa verkoj »Kaiser Friedrich Barbarossa« (1829) kaj »Kaiser Heinrich VI.« (1830), la granda portreto »Napoleon oder die Hundert Tage« (1831), la drama fabelo »Aschenbrödel« (Düsseldorf 1835) kaj la fragementa kaj genia tragedio »Hannibal« (1835). La verko »Die Hermannsschlacht«, eldonite de E. Duller (Düsseldorf 1838, kun biografio de Grabbe) aperis nur post la morto de la verkisto.
Ĉiuj tragedioj suprenigas la intrigojn tiamaniere ke ili ŝajnas esti tute nerealigeblaj en sursceniĝo. Multo en ili estas eĉ bizara. Kvazaŭ ĉiuj karakteroj malhavas radikojn naturajn tiel ke ili ja interesas onin sed neniam vere kompatigas la spektantojn. La amasaj scenoj en la verkoj de Grabbe estas vivoplenaj kaj de tre energia koloro.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, p. 194, kio legeblas tie ĉi interrete.
Leono Bakst
Leono Nikolaeviĉ Bakst (Леон Николаевич Бакст; la – la ) estis rusa pentristo kaj scen- kaj kostum-desegnisto. Li estis membro de la etoso de Sergej Djagilev kaj de la Rusaj Baletoj, por kiuj li desegnis ekzotecajn, riĉkolorajn scenojn kaj kostumojn.
Naskita kiel Lev (Leib) Samoilovich Rosenberg (Лев Самойлович Розенберг), li estis konata ankaŭ kiel Leon (Lev) Nikolajeviĉ Bakst (Леон (Лев) Николаевич Бакст).
Pirotino
Pirotino, pirotito aŭ magnetgravelo, estas ofta mineralo el la mineralklaso de „sulfidoj kaj sulforsaloj“. Ĝi kristaliĝas depende de la strukturtipo en monoklina aŭ heksagona kristalsistemo kun la kemia konsisto FeS bis Fe11S12
25366 Maureenbobo
25366 Maureenbobo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Maureen Bobo, mentorino de unu finalist(in)o de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008. Ŝi estas instruistino ĉe la Rocky Mountain Middle School de Heber City (Utaho).
Punto Fijo (Falcón)
Punto Fijo estas urbego, diocezo kaj universitata urbo en nordokcidenta Venezuelo en subŝtato Falcón. Ĝi estas la plej norda urbego de Venezuelo.
Geografio
Punto Fijo situas sur la sudokcidenta marbordo de la Duoninsulo Paraguaná. Coro (Venezuelo) troviĝas 66, Marakajbo 197, Cabimas 198, Barquisimeto 205, Valencio (Venezuelo) 293, Marakajo 327, Turmero 338, Karakaso 382, Cúa 400, Barcelono (Venezuelo) 625, Cumaná 673, Maturín 797, Bolívar (urbo) 830, Guayana (urbo) 906 km.
Historio
Punto Fijo estis fondita en la fruaj 1940-aj jaroj fare de la plej grandaj naftokompanioj. La loko estis konvena por finstacio de oleoduktoj.
Ekonomio
La ĉefa industrio ligiĝas al la nafto, krome estas menciinda la fiŝkaptado en la maro. En la industria zono oni produktas elektronikaĵojn kaj teksaĵojn.
Klimato
En Punto Fijo pluvas jare nur po 183 mm. Inter februaro kaj julio ne pluvas (aŭ apenaŭ pluvas). La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C.
Walter Ferreri
Walter FERRERI (naskiĝinta en 1948 en Torino) estas itala astronomo kaj scienca popularigisto, de familio devena el Buddusò (Sardio).
Punto Fijo (Falcón)
Trafiko
El Punto Fijo kuras ĉefvojo al la subŝtata ĉefurbo Coro, krome internacia flughaveno funkcias ĉe la urbego. La havenon profitas la ŝipoj liverantaj naftojn, krome fiŝkaptistaj ŝipoj.
Walter Ferreri
Li laboras en la Observatorio de Torino en Pino Torinese, kie li zorgas pri la eksteraj rilatoj. Li fondis en 1977 la prisciencan revuon "Orione", nune iĝinta "Nova Orione", kies scienca direktoro li estas.
Li estas ano de pluraj italiaj kaj fremlandaj astronomaj asocioj, kaj, de 1988, de la "Division III Planetary Systems Sciences" en IAU.
Li malkovris kvardekon da asteroidoj. Liaj nunaj laboroj temas pri la nestabilaj asteroidoj, apartaj kometoj, la sistemo Plutono-Karono kaj la alt-rapidecaj alfrapoj.
La asteroido 3308 Ferreri estis tiel nomita en lia honoro.
Amay (Belgio)
Amay (france: [AMe]) estas municipo en Belgio. En la municipo havis  loĝantojn.
Lorenzo Da Ponte
Lorenzo Da Ponte naskiĝinta Emanuele Conegliano (Ceneda la - Novjorko la ) estis itala pastro, libretisto kaj verkisto. Li famiĝis precipe kiel verkisto de la libretoj de pluraj operoj de Mozart.
Biografio
Emanuele Conegliano naskiĝis en la juda kvartalo de Ceneda (hodiaŭ Vittorio Veneto, en la provinco Treviso proksime de Venecio), el juda familio kiu delonge restadis en Italio, komence en la urbeto Conegliano (same, en la provinco Treviso).
Kiam la Koncilio de Trento devigis la italojn havi familian nomon, la judoj kiuj ne nomiĝis Levi aŭ Coen/ Cohen, alprenis, ĝenerale, la nomon de la loko en kiu ili vivis. La patro de Emanuele Conegliano, vidviĝinta, enamiĝis al kristana virino, kaj cele al edziĝo li konvertiĝis kune kun la tri filoj (Emanuele, Baruch/ Benedikto kaj Anania). La kolektiva bapto estis celebrita la 29-an de aŭgusto 1763 de la Episkopo de Ceneda Lorenzo da Ponte, kiu, laŭ la tiama kutimo, altrudis sian familian nomon da Ponte al la familio Conegliano iĝinta kristana, kaj al Emanuele atribuis ankaŭ sian antaŭnomon Lorenzo (la patro, Geremia/ Jeremio, fariĝis Gasparo; la frato Baruch fariĝis Girolamo/ Jeronimo, kaj la alia frato, Anania, fariĝis Luigi/ Luizo).
La juna Lorenzo da Ponte eniris seminarion, kaj en 1773 estis ordinita pastro. Translokiĝinte al Venecio, kvankam pastro li kondutis malmorale; ne nur li havis du infanojn el kvazaŭedzino, sed li ankaŭ estis procesita pro la akuzo, ke li aranĝis diboĉajn amuzaĵojn en malĉastejo.
En 1779, ekzilita dum 15 jaroj el la Venecia Respubliko, li rifuĝis al Gorico, tiam aŭstria; en 1781 li estis vokita al Dresdeno je la Kortego de Saksio, kaj samjare al Vieno, kie, pro interesiĝo de Antonio Salieri, li fariĝis kortega poeto de Imperiestro Jozefo la 2-a.
Tiutempe, la itala lingvo ĝuis grandan kulturan prestiĝon. Precipe, preskaŭ ĉiuj operaj libretoj estis verkitaj en itala lingvo; tial Lorenzo da Ponte, kiu estis lerta versofaristo, povis tuj elstari, verkante por la plej famaj komponistoj, aparte por Wolfgang Amadeus Mozart, al kiu li liveris la libretojn de Le nozze di Figaro (La geedziĝo de Figaro) (el la komedio de Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais La Folle Journée ou le Mariage de Figaro – La freneza tago aŭ La geedziĝo de Figaro; unua prezento ĉe la Burgtheater de Vieno, la 1-an de majo 1776), Don Giovanni (kun ioma kontribuo de Giacomo Casanova) kaj Così fan tutte, ossia La scuola degli amanti (Tiel faras ĉiuj virinoj, tio estas La lernejo de la geamantoj).
Post la morto de Jozefo la 2-a en 1790, da Ponte devis translokiĝi unue al Prago (kie li renkontiĝis denove kun Giacomo Casanova), poste al Dresdeno, kaj sekve al Londono, kie li fariĝis teatra entreprenisto, kun tiel malsukcesaj rezultoj, ke por eskapi el la kreditoroj li devis translokiĝi al Usono.
Estinte (en Filadelfio kaj Novjorko) instruisto pri itala lingvo, butikisto, librovendisto, en 1825 li fariĝis en Novjorko (Manhattan) la unua profesoro pri itala literaturo en la historio de la Columbia College (hodiaŭ Columbia University, Kolumbia Universitato).
En 1828, Lorenzo da Ponte alprenis la usonan civitanecon. En 1833 li amikiĝis kun la itala patrioto Piero Maroncelli ankaŭ li migrinta al Novjorko, sed pro politikaj kialoj. En la sama jaro (evidente, ne lerninte el la pasintaj malfeliĉaj spertoj), Lorenzo da Ponte fondis en Novjorko teatron, nomitan Italian Opera House (Itala Operteatro), inaŭguritan per la opero La gazza ladra (La ŝtelema pigo) de Gioachino Rossini. Post du sezonoj, tamen, la entrepreno bankrotis, kaj kelkajn jarojn poste la konstruaĵo estis detruita de brulego.
Kiam li mortis en 1838, Lorenzo da Ponte estis sepultita en la malnova katolika tombejo de Manhattan (en la tiel dirita Little Italy – Malgranda Italio – de la italaj migrintoj); sed en 1848 la kadavroj estis translokitaj al la nova tombejo de Kalvario ĉe Queens, kaj la restaĵoj de da Ponte konfuziĝis kun la aliaj, tiel ke hodiaŭ memorigas lin nur cenotafo (malplena tombomonumento).
Preĝejo Sankta Vendelo (Fegyvernek)
Preĝejo de Sankta Vendelo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Fegyvernek.
Historio
La origina kirko estis konsekrita en 1332 en la komunumo tiam nomata Fegyvernuc. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en la 1860-aj jaroj. La orgeno estas aŭdebla dekomence.
Konstruaĵo
Apud la konstruaĵo kolono pri Sankta Triunuo el 1897 kaj ŝtona kruco el 1909 situas. La konstruaĵo mem komenciĝas per turo (malsupre estas la ĉefenirejo), kiun sekvas la unusola navo, fine estas absida parto, kiu finiĝas per duonronda arko. Inter la absido kaj navo ambaŭflanke estas flankaj ĉambroj. Interne post la enirejo galerio situas por la orgeno.
Kermeso okazas en la 20-an de oktobro, kiu estas tago de la konsekro.
Novodeviĉij monaĥejo
Novodeviĉij monaĥejo, konata ankaŭ kiel Bogorodice-Smolenskij Monaĥejo (Новоде́вичий монасты́рь, Богоро́дице-Смоле́нский монасты́рь), estas probable la plej bone konata monaĥejo de Moskvo. Ties nomo, foje tradukita kiel Monaĥejo de la Novaj Sinjorinoj estis konceptita por diferenci ĝin el la Monaĥejo de la Malnovaj Sinjorinoj, alinome Monaĥejo de Ascensio aŭ Starodeviĉij Monaĥejo ene de la Moskva Kremlo. Malkiel aliaj moskvaj monaĥejoj, ĝi restis virtuale netuŝita ekde la 17-a jarcento. En 2004, ĝi estis proklamita Monda heredaĵo de Unesko.
Termito
Termitoj (aŭ isopteroj) estas flugilhavaj insektoj (Pterygota) el la ordo Isoptera. Ili vivas socian vivon simile kiel formiko aŭ abelo.
Kelkaj konataj specioj:
Socio
Termitoj organiziĝis sin en kolonion aŭ bonsocieman socion, kvazaŭ abeloj aŭ formikoj. La kolonio estas pli lerta ol la sumo de siaj partoj. Por efektivigi aferojn, ili dividiĝas laŭ fakaj grupoj. La unua kaj plej granda (80% de la kolonio estas laboristoj) grupo estas la laboristaj termitoj. Laboristoj faras multajn laborojn, ekzemple: amasigi manĝaĵon; cirkuligi feromonon; manĝigi kaj zorgi pri la reĝino, la reĝo, la ovoj, kaj la nimfoj; konstrui kaj ripari la subtervojojn; kaj kreskigi la fungajn ĝardenojn.
Distrikto Oberspreewald-Lausitz
La distrikto Oberspreewald-Lausitz (germane: Landkreis, nomata laŭ la regionoj supra (suda) parto de la Spree-arbaro, Spreewald, kaj Luzacio, Lausitz) situas en la sudo de la federacia lando Brandenburgio de Germanio. La urbo Senftenberg estas la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 1 216,61 kvadrataj kilometroj fine de loĝis  homoj; do meznombre 95 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Brandenburgio la koncerna nombro estas 87, en Germanio 231. En la sekva skema mapo la distrikto Oberspreewald-Lausitz estas signita per 7.
Najbaraj distriktoj estas okcidente Elbe-Elster, norde Dahme-Spreewald, oriente Spree-Neiße. En la sudo limas la saksaj distriktoj Kamenz kaj Riesa-Großenhain. La nordsoraba nomo de la dulingva estas Wokrejs Gorne Błota-Łužyca.
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
Post administra reformo de la jaro 2003, kiu reduktis la nombron de memstaraj komunumoj, la distrikto ankoraŭ konsistas el 25 komunumoj, el ili 9 kun urbaj rajtoj. Laŭ oficiala komunikaĵo de 2008 tri komunumoj oficiale estas dulingvaj - en ili samrajte oficialas la germana kaj malsuprasoraba lingvoj.
(inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de )
Urboj
¹ urbo kun membreco en komunumaro Neurbaj komunumoj sen membreco en komunumaro
(41359) 2000 AG55
(41359) 2000 AG55 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. Ĝi do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
11509 Tersiloko
11509 Tersiloko estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la Troja Tendaro.
Vitrac-Saint-Vincent
- jen france, en limoĝia okcitana lingvo Vitrac de Sent Vincenç - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
11509 Tersiloko
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Pluraj trojaj batalantoj de la troja milito portis la nomon de Tersiloko (greke, Θερσίλοχος, Thersiloĥos): unu militisto de la riĉaj valoj de Peonio, kiu kun Hektoro partoprenis al batalo por la korpo de Patroklo, kaj kiu poste estis mortigita de Aĥilo; la filo de Antenoro kaj Teano; unu akompanato de Eneo.
NGC 5534
NGC 5534 (aliaj indikoj — MCG -1-36-14, MK 1379, VV 615, IRAS14150-0711, PGC 51055) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ludwig Robert
Vivo
Robert mallongan tempon trejnitis kiel komercisto kaj baldaŭ dediĉis sin al filozofiaj studoj: unue en Halle (Saale), poste en Berlino. Tie entuziasmigis lin la prelegoj de Johann Gottlieb Fichte. Ili ebligis al lin bonan konatiĝon kun doktrinoj kristanaj. Li vojaĝis tra Germanujo, Nederlando kaj Franclando kaj vivis poste alterne en Berlino, Dresden, Karlsruhe kaj Stuttgart, kie li estis dum kurta periodo en 1814 legato de la rusa ambasadejo.
Graveco
Kiel poeto li ne havis iun longdaŭran efikon. La plej grava inter liaj verkoj estas la burĝa tragedio »Die Macht der Verhältnisse« (Stuttgart 1819). Menciindas inter la aliaj verkoj jenaj: »Kämpfe der Zeit« (poemoj, Tübingen 1817); »Die Sylphen« (opero, Berlin 1806); »Die Tochter Jephthas« (tragedio, Tübingen 1820); »Cassius und Phantasus« (romantika komedio, Berlin 1825); »Staberl in höhern Sphären«, (burleskaĵo, 1826); »Gedichte« (Mannheim 1838, 2 partoj).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 17. Leipzig 1909, p. 27, kio legeblas tie ĉi interrete.
(10391) 1997 RR3
(10391) 1997 RR3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Seksa edukado
Seksa edukado aŭ seksedukado, seksinstruado aŭ seksa instruado estas instruado pri temoj rilatigantaj al homa sekseco, inkluzive de emociaj rilatoj kaj respondecaj kampoj, homa seksa anatomio, seksa agado, seksa reproduktado, genera sano, generaj rajtoj, sekura seksumado, kontraŭkoncipo kaj seksa abstinado. Seksinstruado kiu kovras ĉiujn tiujn aspektojn estas konata kiel ampleksa seksinstruado. Oftaj partoprenantoj por seksinstruado estas gepatroj aŭ flegistoj, formalaj lernejprogramoj, kaj popolsankampanjoj.
Tradicie, junuloj en multaj kulturoj ne ricevas ajnajn informojn pri seksaj aferoj, ĉar la diskuto de tiuj temoj estas konsideritaj tabuo. Tia instruado, kiel ricevita, estis tradicie lasita al la gepatroj de infano, kaj ofte tio estis metita for ĝis ĵus antaŭ la geedziĝo de filo. La movado de progresema eduko de la fino de la 19-a jarcento, aliflanke, kondukis al la enkonduko de "socia higieno" en nordamerikaj lernejtemaroj kaj la apero de lernej-bazita seksinstruado. Malgraŭ frua invado de lernej-bazita seksinstruado, la plej granda parto de la informoj pri seksaj aferoj en la mezo de la 20-a jarcento estis akirita neformale de amikoj kaj de la amaskomunikilaro, kaj multe de tiuj informoj estis mankhava aŭ de dubinda valoro, precipe dum la periodo sekvanta puberecon, kiam scivolemo ĉirkaŭ seksaj aferoj estis la plej akuta. Tiu manko estis pliigita per la kreskanta incidenco de dekaĝulaj gravedecoj, precipe en okcidentaj landoj post la 1960-aj jaroj. Kiel parto de la laboroj de ĉiu lando por redukti tiajn gravedecojn, programoj de seksinstruado estis lanĉitaj, komence super forta opozicio de gepatroj kaj religiemaj grupoj.
La ekapero de aidoso donis novan senton de urĝeco al seksinstruado. En multaj afrikaj landoj, kie aidoso estas ĉe epidemia nivelo, seksinstruado estas vidita fare de la plej multaj sciencistoj kiel decida popolsana strategio. Kelkaj internaciaj organizaĵoj kiel ekzemple Planned Parenthood (Familia Planado) pripensas ke larĝaj seksinstruadaj programoj havas tutmondajn avantaĝojn, kiel ekzemple kontrolado de la risko de troloĝateco kaj la akcelo de la rajtoj de virinoj (vidu ankaŭ generajn rajtojn). La uzado de amaskomunikiloj kampanjas foje rezulte en altajn nivelojn de "konscio" kunligite kun esence supraĵa scio pri HIV-dissendo.
Laŭ SIECUS, la Usona Servo por Seksinformo kaj Edukkonsilantaro, 93% de plenkreskuloj kiujn ili inspektis subtenan seksedukadon en altlernejoj kaj 84% subtenas ĝin en mezlernejoj. Fakte, 88% de gepatroj de altlernejaj studentoj kaj 80% de gepatroj de mezlernejaj studentoj kredas ke seksinstruado en lernejo faciligas ke ili parolu al siaj junuloj pri sekso. Ankaŭ, 92% de junuloj raportas ke ili volas kaj paroli al siaj gepatroj pri sekso kaj havi ampleksan en-lernejan seksinstruadon. Krome, "...studo, farita de Mathematica Policy Research nome de la Usona Sekcio de Sano kaj Homaj Servoj, trovis ke programoj por abstinado-ĝis-geedziĝo estas neefikaj."
29353 Manu
29353 Manu estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Manuela Vedovelli , speciala amikino de la dua malkovrinto. Ŝi obtenis sian diplomon pri astronomio en 1998 ĉe la Universitato de Bolonjo per disertaĵo pri la galaksioj de Seyfert.
Géza Rubleczky
RUBLETZKY Géza rublecki estis hungara skulptisto naskita en Budapest naskita la 1-a de julio 1881 kaj mortinta en Budapest la 18-a de junio 1970.
Kariero
Géza Rubletzky studis inter 1899-1903 en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto. De 1909 li vivis en Hódmezővásárhely, de 1912 en Italio, (Florenco), de 1914 en Arado kaj Temeŝvaro, poste en Bukareŝto. En 1942 li loksidiĝis en Budapeŝto.
Stadtallendorf
Stadtallendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Marburg-Biedenkopf de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Moskeo Fatih
Zemplín (distrikto Trebišov)
Zemplín (hungare Zemplén germane Semplin ukraine Zemno) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.
Situo
Zemplín situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Bodrog, laŭ traira flankovojo. Kráľovský Chlmec troviĝas 29 km (aere 13 km).
Historio
Stefano la 1-a (Hungario) nomumis la komunumon departementejo. En la 11-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis laŭ la rivero. Ekde la 15-a jarcento la administrejo iĝis ankaŭ kampurbo kun rajto de bazarado sabate. La fortikaĵo estis konflikto inter Transilvanio kaj Habsburgoj. La hajdukoj detruis la urbeton en 1619. En 1685 Emeriko Thököly okupis ĝin kaj la fortikaĵo detruiĝis, fine la departementejo iĝis Sátoraljaújhely. En 1910 loĝis en Zemplén 701 da homoj, (691 hungaroj, 7 slovakoj, 2 rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon Zemplén apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Sátoraljaújhely, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Zemplén rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1964 oni trovis tombon de riĉa hungaro el fine de la 9-a jarcento. En 2001 loĝis en Zemplín 399 da homoj, (256 hungaroj, 113 slovakoj, 25 ciganoj).
Guzal Sitdikova
Biografio
Guzal apaj naskiĝis la 10-an de junio 1952 en la vilaĝo Inzer de Belorecka distrikto, Baŝkira ASSR, RSFSR, Sovetunio. Ŝi studis en la Pedagogia studejo en Beloreck kaj poste en la Ŝtata artinstituto de Ĉeljabinsk. Komence ŝi laboris kiel lernantino en la 1-a internata lernejo de Beloreck. Poste ŝi fariĝis la redaktorino de la belorecka distrikta kaj urba gazeto Ural.
En 1990 Guzal Sitdikova estis elektita la deputito (tiam ankoraŭ popoldeputito) en la Supra Konsilio de BaŝASSR (12-a kunvoko). Ekde 1995 ŝi profesie laboras en la baŝkiria parlamento, la Ŝtatkunveno — Kurultajo de Respubliko Baŝkortostano (1-a, 2-a kaj 3-a kunvokoj). Ŝi estis estrino de la Komunumo de Baŝkiraj Virinoj de Respubliko Baŝkirio ekde 2004 ĝis 2011. Guzal apaj ankaŭ membris en la Publikĉambro de Respubliko Baŝkirio dum ĝia unua kunvoko.
Favignana
Favignana estas unu el la Egadaj insuloj (kun Levanzo kaj Marettimo) en la Mediteraneo antaŭ la okcidenta bordo de Sicilio. Politike ĝi formas la pli grandan parton de la komunumo Favignana de Provinco Trapani en regiono Sicilio en Italio.
La insulo Favignana havas la surfacon de 19,8 km², tiel ĝi estas la plej granda Egada insulo. Ĝiaj plej grandaj altoj estas la Monte Santa Caterina (314 m) kaj monteto kun 252 m.
Al la komunumo Favignana apartenas ankaŭ la komunumoj sur Levanzo kaj Marettimo. En la komunumo Favignana loĝas 4311 homoj (en decembro 2005, el kio ĉirkaŭ 3500 sur insulo Favignana). La loĝantoj vivtenas sin el turismo kaj per fiŝkaptado. Dum la someraj monatoj alvenas la insulojn ĉirkaŭ 30.000 turistoj.
Muzelo
Muzelo estas buŝego de bestoj, kiu faciligas la kapton, manĝon de nutraĵo. Ĝi estas fakte la antaŭen-plilongiĝo de la makzeloj. La muzelo reduktiĝis ĉe la homoj, sed restis ĉe la simioj.
La nazo troviĝas sur la supra parto de la muzelo. Vibriso estas ĉiu el la longaj, hirtaj, sensivaj haroj sur la muzelo (ĝenerale aliflanke de la supra lipo) de diversaj mamuloj.
Ren Sengoku
Ren Sengoku (仙石 廉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Fagiano Okayama, AC Nagano Parceiro, Tochigi SC kaj Gainare Tottori.
Arroyito (Neŭkeno)
Arroyito [aroJIto] (Rojeto) estas vilaĝo de la Departemento Confluencia en la provinco Neŭkeno, Argentino, kie estas fabriko de peza akvo el la entrepreno ENSI.
Ekzoforo
En lingvistiko, ekzoforo estas aludo aŭ signado al io eksterlingvistika (ne en la teksto); ĝi kontrastas kun endoforo.
Arroyito (Neŭkeno)
Ĝi situantas je 54 km sude de la urbo Neŭkeno, en la kunfluejo de la Nacia Ŝoseo 22 kaj la Nacia Ŝoseo 237.
Ĝi havis 90 loĝantojn en 2010.
Ekzoforo
Ekzoforoj povas esti deiksaj, en kio specialaj vortoj aŭ gramatikaj indikiloj estas uzataj por aludi aŭ signi ion en la kunteksto de la diraĵo aŭ de la parolanto, aŭ de la alparolato. Ekzemple, pronomoj ofte estas ekzoforaj, per vortoj kiel ĉi tio, tio, tiu, tie, kiel en tiu seĝo tie for estas de Ludoviko dirata indikante la direkton de la signata seĝo.
Homoforaj aludoj, speco de ekzoforoj, ne estas afero de la gramatiko, sed anstataŭe ĝeneralaj terminoj kiuj ricevas specifan interpreton en specifaj sociaj kontekstoj. Ekzemple, en la Unuiĝinta Reĝlando, la Reĝino estas homofora aludo al la reĝino de la Unuiĝinta Reĝlando, dum en Nederlando la Reĝino estas homofora aludo al la reĝino de Nederlando.
Die Göttin im Putzzimmer
Die Göttin im Putzzimmer (eo: La diino en la sinornamo-ĉambro) estas okvoĉa komponaĵo por miksita ĥoro nurvoĉa de Richard Strauss (1864-1949) laŭ teksto de Friedrich Rückert. La verko komencanta per la teksto „Welche chaotische Haushälterei“ (Kia ĥaosa dommastrumado) sen verknumero ekestis en 1935; en la katalogoj de Erich Hermann Mueller von Asow kaj Franz Trenner havas la numerojn AV 120 respektive TrV 267.
Ĝenerala guberniestro de Grenado
La Guberniestro ĝenerala (Governor General) estas la reprezentanto en Grenado de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Grenado. Ekde 1953 la reĝino de Grenado estas Elizabeto la 2-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro. Ekde majo 2013 la guberniestrino estas Cécile La Grenade.
Noisy-le-Grand
Noisy-le-Grand [] estas franca komunumo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis 62,964 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Noisy-le-Grand estas la plej sudorienta komunumo de Seine-Saint-Denis, oriente de la centro de Parizo. Ĝi situas ĉe la maldekstra bordo de la rivero Marno.
Transporto
Tri stacidomoj troviĝas en Noisy-le-Grand: kaj  en la linio RER A kaj  en la linio RER E.
NGC 5535
NGC 5535 (alia indiko — PGC 97424) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maurice Journeau
Maurice JOURNEAU (naskiĝis la en Biarritz, Eŭskio, mortis la  en Versajlo) estis franca komponisto.
Biografio
Maurice Journeau studis pianon ekde sia infanaĝo kaj komencis komponi dum adoleskaĝo. Iom post lia bakalaŭro, li estis rekrutita en aprilo 1917, kio interrompis liajn unuajn muzikajn provojn. Li poste povis daŭrigi studojn de komponado en "École normale de musique de Paris" de 1920 ĝis 1922 inkluzive, interalie vizitante kursojn de Nadia Boulanger, straton Théodore Ballu. Ekde 1921, liaj "Menueto" kaj "Valso" signis la komencon de lia oficiala komponado kaj la eldonejo Maurice Sénart (kies havaĵoj estis transprenitaj de Salabert) publikigis liajn junecajn verkojn ĝis 1931. Fininte la studojn, li devis reiri al Biarritz, kun la konsilo de siaj majstroj ĉiam daŭrigi la verkadon.
Ekde sia edziĝo, Maurice Journeau ekloĝis en Nico, kie li vivis dum 10 jaroj (de 1926 al 1936). Li interalie verkis tie verkojn por violono, kreitajn de Gil Graven, solisto de internaciaj koncertoj.
En 1936, li iris al Parizo, kie li komponis la plimulton el siaj verkoj, ĉefe por piano (lia plej ŝatata muzik-instrumento) kaj por ĉambra muziko. La 1950-aj jaroj karakteriziĝis per kelkaj radio-disaŭdigitaj registraĵoj, per verkado por blovinstrumentoj, per strebo al renoviĝo (inkluzive en la kadro de persona dekdutonismo, rapide forlasita). En la 1970-aj jaroj, periodo de matureco, ekaperis liaj verkoj de sakrala muziko. En 1984, Maurice Journeau vole ĉesigis sian verkadon.
Fine de 1992, lia neeldonita muziko komencis esti malkovrata de artistoj kaj la publiko, kaj poste estis regule publikigita de eldonejo Combre. En 1998, Maurice Journeau povis spekti sian centjaran datrevenon festata en pluraj urboj de Francio kaj Germanio. Tio estis la komenco de diskografio ebliganta pli grandan diskonigon de la verkoj por piano kaj kordinstrumentoj. Maurice Journeau forpasis en 1999 ĉeestinte la ekfloron de sia muziko.
Li lasis al ni repertuaron de ĉirkaŭ 75 verkoj, ĉefe por piano kaj ĉambra muziko, ankaŭ por orkestro kaj orgeno, akcesore por voĉo kaj klaviceno. Ne enkalkulante multnombrajn aranĝojn de liaj propraj verkoj, mem faritaj de li.
Stilo
Jen la elementoj, kiuj konsistigas la son-paletron propran al la aŭtoro:
"Kia stilo, tia homo". Sub tia muziko kaŝiĝas aŭtoro la tutan vivdaŭron diskreta, tamen ŝatinda...
Verkoj
Eldonitaj verkoj
Veterdisfalo
Veterdisfalo aŭ veterdetruiĝo estas la disfalo de tersurfacaj petroj pro la efiko de diversaj veter-procesoj unuopaj aŭ kombinitaj.
Priskribo
Oni baze distingas du tipojn de veterdisfalaj procesoj: la fizikajn kaj kemiajn.
Veterdisfalo kune kun la erozio (forportado de la loza surfaca materialo) estas la proceso, kiu precipe formas la specifan aspekton de la tersurfaco. Veterdisfalo estas unu el la gravaj procesoj en la cirkulado de la petroj (kune kun respektive kontraŭefike al sedimentado kaj vulkanismo / tektoniko).
5140 Kida
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana pentristo Kinjiro Kida (1893–1962), naskiĝinta en Hokajdo. Liaj pentroj estis komparataj al tiuj de Paul Cézanne kaj aliaj impresionistoj.
Berninopasejo
Berninopasejo (germane Berninapass kaj itale Passo del Bernina) estas montpasejo en Kantono Grizono en Svislando. Ĝi estas akvodislimo inter Nigra Maro kaj Adriatiko.
Priskribo de la paseja vojo de nordo al sudo
La vojo komenciĝas en Samedan, pasas tra Pontresina kaj tiam grimpas al Morteratsch preterpasante la langon de la Morteratsch-Glaĉero kaj poste la Blankan Lagon (itale Lago Bianca) por tiam atingi la pasejkulminon. Post la pasejkulmino la vojo sekvas pli oriente la riveron Poschiavino. 37 kilometrojn post la ekveturo en Samedan oni atingas la finpunkton de la paseja vojo en Poschiavo.
Historio
Por la transittrafiko en la frua mezepoko la Berninopasejo estis ankoraŭ sensignifa, ĉar la trafiko pasis tra la pli okcicentaj pasejoj al Chiavenna. Tio ŝanĝiĝis, kiam la grizonaj valkomunumoj Supera Engadino, Poschiavo kaj Brusio sin devigis en la jaro 1410 en kontrakto kun pluraj komunumoj el Valtellina zorgi pri la vojo ĝis Piattamala ĉe la eliro de la Valo de Poschiavo. Per la konkero de Valtellina fare de la grizonanoj en la jaro 1512 la pasejo akiris signifon kiel plej rekta vojo al la amika urbo Venecio.
En la unuaj jardekoj de la 16-a jarcento oni utiligis la vojon orientan tra Pisciadel (situanta 1478 m s.m.), kiu estis tiam tutjare loĝata setlejo. Dumtempe la trafiko utiligis ankaŭ la okcidentan vojon tra Cadera-Cavaglia-Val Pila al la pasejo. En la jaro 1555 tiu-ĉi vojo estis konstrue ampleksigita. En la jaro 1519 Thomas Maurici el Pontresino konstruis sur la pasejkulmino gastejon kun kapelo.
Berninolinio de la Retia Fervojo
Trans la pasejo kondukas paralele al la paseja vojo la Bernina-Linio de la Retia Fervojo, kiu estis akceptita kiel Monda heredaĵo de Unesko. Dum la paseja vojo post la pasejkulmino utiligas orientan vojon laŭlonge de la rivero Poschiavino, la fervojo sekvas la bordon de la Blanka Lago rekte suden kaj tiam en turniĝtuneloj malgrimpas al Poschiavo. La unuaj partoj de la Berninafervojo estis malfermitaj en la jaro 1908. Ek de 1910 la fervojlinio pasis la pasejon kaj ek de 1913 la trajnlinio funkciis tutjare ankaŭ en vintro. La Berninafervojo dekomence funkciis elektre.
Masato Yamazaki (1990)
Masato Yamazaki (山﨑 正登, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Fagiano Okayama, FC Gifu kaj YSCC Yokohama.
Togenburgo (elektodistrikto)
Togenburgo (alemene: Toggeburg, germane: Toggenburg) estas regiono kaj elektodistrikto en Kantono Sankt-Galo, Svislando. La nuna Elektodistrikto Togenburgo estiĝis la 1-an de januaro 2003 per la kunigo de la malnovaj distriktoj Malsupra Togenburgo, Malnovtogenburgo, Novtogenburgo kaj Supra Togenburgo. La elektodistrikto havis 45107 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006 kaj ĝia areo estas 488,75 km². Ĝis la 31-a de decembro 2009 la loĝantaro iomete malkreskis al 44875 personoj.
Geografio
Geografie la Togenburgo konsistas principe el valoj de la riveroj Turo kaj Necker kaj iliaj alfluantoj. La Supra Togenburgo estas montara regiono inter la montmasivo Säntis kaj la montoĉeno de la Churfirsten. En vintro la regiono estas ŝatata regiono por skiado kaj neĝtabulado, en somero ĝi allogas multnombrajn migrantojn.
Esperanto-Movado
En Togenburgo nuntempe ne ekzistas aktiva Esperanto-movado, sed ĝi estas ŝatata renkontiĝejo por familiaj renkontiĝoj de Esperanto-Societo Zuriko, kiuj regule okazas en Malnov-Sankt-Johano.
Historio
Historie la hodiaŭa Togenburgo disvolviĝis el la mezepoka Grafejo Togenburgo. La aktuala elektodistrikto estiĝis el la kunigo de la malnovaj distriktoj Supra Togenburgo, Malsupra Togenburgo, Malnovtogenburgo kaj Novtogenburgo, kiuj iam estis historiaj distriktoj de la malnova grafejo kaj poste administraj distriktoj de la Kantono Sankt-Galo. Dum la Malnova Zurika Milito la urbo Zuriko vane provis alproprigi al si la regionon.
Komunumokuniĝoj
Kun efiko de la 1-a de januaro 2009 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Brunnadern, Mogelsberg kaj Sankt-Peterzell kuniĝis al la nova komunumo Neckertal.
Kun efiko de la 1-a de januaro 2010 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Malnov-Sankt-Johano kaj Wildhaus kuniĝis al la nova komunumo Wildhaus-Malnov-Sankt-Johano.
György Endresz
ENDRESZ György (endres) estis hungara aviadisto naskita en Perjámos la 6-an de januaro 1893 kaj mortinta en Latina (malnova nomo Littoria) la 21-an de majo 1932.
Kariero
György Endresz partoprenis en la unua mondmilito kiel bivaka aviadisto kaj ricevis plurajn distingojn. Post la milito li estis aviadisto de la Magyar Aero Express, poste de la germanaj uzinoj Junkers, pli poste instruistoficiro de la Magyar Aero Szövetség. Oni petis lin gvidaviadisto por la transoceanflugo en 1930. La aviadilo nomumita „Justice for Hungary” (Justeco por Hungario) la 16-an de julio 1931 dum 25 horoj 40 minutoj el Harbour Grace tra la Oceano Atlantiko flugis ĝis Bicske sen surteriĝo (lia navigaciisto estis Sándor Magyar). Ili ricevis per la flugo la dekmildolaran premion de lordo Rothermere. La 21-an de majo 1932 li flugis kun la navigaciisto Gyula Bitai al kongreso de oceanaviadistoj de Romo kaj la aviadilo kraŝis en la flugkampo de Littoria. Ili ambaŭ mortis.
Kataforo
En lingvistiko, kataforo okazas kiam esprimo same signas kun posta esprimo en la teksto. Ĝi estas speco de endoforo.
Albus Dumbledore
Albus DUMBLEDORE estas rolulo en Harry Potter, romanserio de J. K. Rowling. Li estas direktoro de la lernejo Hogwarts kaj unu el la plej fortaj magiistoj de sia tempo.
Kataforo
Kataforoj ofte uziĝas por provizi priskribon antaŭ nomo. Ekzemple:
Kataforoj kontrastas kun anaforoj, en kio esprimo samaludas antaŭan esprimon.
(16030) 1999 FS3
(16030) 1999 FS3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Dennis K. Chesney elde High Point (Norda Karolino Usono).
Amel (Belgio)
Amel (germane: [Amel] aŭ Amblève [amBLEV']) estas municipo en Belgio. En la municipo havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Schoppen, Stephanshof, Iveldingen, Eibertingen, Montenau, Born, Deidenberg, Medell, Möderscheid, Hepscheid, Heppenbach, Halenfeld, Mirfeld, Valender, Wereth, Meyerode kaj Herresbach apartenas al Amel, la ĉefa municipo.
La franca nomo de Amel, Amblève, samtempe estas nomo de rivero en Valonio.
Ĝis la Traktato de Versajlo en 1919 la municipo apartenis al la Germana Regno, kiel la resto de la tiamaj distriktoj Eupen kaj Malmedy. Antaŭe ĝi estis parto de la duklando Limburgo, kaj post la Viena kongreso en 1815 al Prusio.
(32370) 2000 QY151
(32370) 2000 QY151 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Antal Bánhidi
BÁNHIDI Antal, Mudris (ba:nhidi) estis hungara inĝeniero pri mekaniko, aviadil-projektisto, aviadisto naskita en Satmaro la 23-an de decembro 1902 kaj mortinta en Budapeŝto la 18-an de marto 1994. Lia origina familia nomo estis Mudris, lia nomvarianto estis Bánhidy
Kariero
Post Traktato de Trianon li rifuĝis al restHungario. Li akiris inĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József. Al la nomo de Antal Bánhidi ligiĝas pluraj plenumaĵoj de flugo. Lia plej konata aviadilo estis Gerle (Kolombo).
Deodato de França Mello
Deodato de FRANÇA MELLO (mortis en 1990) estis unu el plej konstantaj aktivuloj en San-Paŭla Esperanto-movado, ekde la membriĝo en 1956 al Esperanto-Asocio de San-Paŭlo ĝis la morto. Li ofte estis sekretario de tiu asocio (4 fojojn) kaj daŭre akompanis la movadon kun atento. Li ofte estis trafa konsilisto, kaj agadis en propadando de Esperanto kun originalaj planoj. De 1979 ĝis 1984 li respondis pri la rubriko Língua Internacional (Internacia Lingvo) en ĵurnalo Folha da Tarde.
ENSI
La Empresa Neuquina de Servicios de Ingeniería (ENSI, Neŭkena Entrepreno por Servoj de Inĝenierio) estas entrepreno de la ŝtato argentina kreita la 21-a de decembro de 1989 pere de la leĝo 1827 kaj kunformata de la Comisión Nacional de Energía Atómica (CNEA, Nacia Komisiono pri Atomenergio) kaj la provinco Neŭkeno. Ĝi estas situanta je 55 kilometroj okcidente de la urbo Neŭkeno, ĉe la km 1278 de la Nacia Ŝoseo 237 en Arroyito, ĉe la rivero Limay. ENSI produktis la unuan fojon pezan akvon en 1994.
Ĝi funkciigas la PIAP (Planta Industrial de Agua Pesada, Industria Fabriko de Peza Akvo) plej grandan de la mondo por la produktado de peza akvo (nepra elemento por moderigi kaj refreŝigi la funkciado de la nukleaj reaktoroj). Ĝi havas produktokapablon de 200 tunoj jare kaj perlaboras pezan akvon de grado reaktora kun plej alta nivelo de pureco. Pro la laboro por finigo de la atomcentralo de Atucha II, oni demandis por la entreprenon 3 pluajn laborjarojn de ekskluziva dedixo kaj je plena kapablo.
Ĝi enkalkulas pli ol 100 laboristojn kvalifikitajn inter profesiuloj kaj teknikistoj de diversaj fakoj kaj la generado de servoj nerektaj kiaj dungistoj, atelieroj, transportoj kaj vendejoj. La fabriko estis haltigita ekde septembro de 2000 ĝis aŭgusto de 2004, kiam ekproduktis denove por la necesoj de la reaktoro kiun INVAP instalis en Aŭstralio. Dum tiu periodo, la laboristaro dediĉis sin al zorgado de la fabriko.
Tranĉo de Arundo
|Nova Ponto sur la Tranĉo de Arundo.]] La Tranĉo de Arundo (hispane Tajo de Ronda) estas interkrutejo sur kiu sidas la urbo Arundo (Andaluzio, Hispanio). Ĝi havas ĉirkaŭ 47,5 ha kaj elfositan gorĝon de la rivero Guadalevín el 500 m longe kaj 100 metroj profunde. Ĝia larĝo estas 50 metroj.
La Ceiba
La havenurbo La Ceiba situas ĉe la norda, kariba marbordo de Honduro. Kun siaj pli ol 250.000 loĝantoj ĝi estas la tria granda urbo de Honduro. Ĝiaj kvartaloj kaj setlejoj etendiĝas sur teritorio de 60 kvadrataj kilometroj. Kiel havenurbo ĝi estas elirpunkto de la ŝiptrafiko al la Islas de la Bahía, sed precipe la haveno servas al la ŝiptransporto de bananoj. La Ceiba estas la ĉefurbo de la departemento Atlántida. La kvoto de alfabetismo en ĉi urbo estas la landvaste plej alta. Pro la inmigrado de plantejaj laboristoj el multaj landoj granda parto de la loĝantaro estas dulingva. La Ceiba havas la plej grandan flughavenon de Centrameriko, la aeropuerto internacional de Goloson.
La diraĵo bone konata en Honduro „Tegucigalpo pensas, San Pedro Sula laboras, La Ceiba festas“ bonege karakterizas la urbon – oni festas je ĉiu okazo. La urbo havas eksternorman potencialon rilate al la „ekologie korekta“ turismo, situante ja inter pluraj elstaraj naciaj parkoj de Honduro (nacia parko Pico Bonito, sovaĝbesta rezervujo Cuero y Salado, mara naturrezervujo Cayos Cochinos).
La arkitektura kaj trafika strukturo de la urbo estas tipa por latinamerika urbo, sekvanta la rastrosistemon transprenitan el la hispana kolonia epoko, kvankam la urbo estis fondata en la jaro 1872, do duonan jarcenton post la sendependeco de Honduro: ekzistas du paralele pasantaj ĉefstratoj (Avenida San Isidro kaj Avendida 14 de Julio), kiuj staras rektangule kun la plaĝo. La plaĝoparalelej stratoj estas numeritaj.
La loĝantoj nomas la urbon ankaŭ Ceibita la bella; do plimalpli: „beleta eta Ceiba“.
Ulcero
Ekzemploj de ulceroj estas:
Poteč
Poteč estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín netutaj 3 km nordoriente de urbo Valašské Klobouky. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1341.
Darcy Pedroso Machado Gaia
Darcy PEDROSO MACHADO GAIA (dar'si pedrozŭ ma'ŝadŭ 'gaja) estas brazila esperantisto. Jam membro de San-Paŭlo Esperanto-Klubo en 1947. Li agadis en oficiala kurso de urbo San-Paŭlo en 1959, kiam li iniciatis la ĝisnunan organon La Lampiro, kiun li redaktis ĝis 1972 kvankam kun interrompoj ne dependantaj de li. Li estis sekretario de la Esperanto-Asocio de San-Paŭlo de 1950 al 1955 poste en 1964 al 1965 kaj daŭre aktivis ĝis lia tranloĝiĝo al Braziljo en 1972.
Domo de Montfort-l'Amaury
La domo aŭ dinastio de la senjoroj de Montfort-l'Amaury partoprenis en pluraj krizoj de la Mezepoko. Temas pri juna branĉo de la domo de Hainaut.
Endoforo
Endoforo, kontraste al ekzoforo, estas lingvistika aludo aŭ signo al io intralingvistika, t.e. en la sama teksto.
(18195) 2000 QG116
(18195) 2000 QG116 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sânpetru
Sânpetru estas nomo de multaj lokoj en Rumanio.
NGC 5536
NGC 5536 (aliaj indikoj — UGC 9136, MCG 7-29-57, ZWG 219.64, IRAS14143+3944, PGC 50986) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.