cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Richard FitzRalph
Vivo
Tre eble dum tiu okazo Rikardo same partoprenis en la negocado inter la armena delegitaro kaj la papo. Li ankaŭ kompilis apologetike polemika verko titolita "Summa in Quaestionibus Armenorum", publikigita en Parizo, en 1511, tie kie li prezentas sian profundan konon pri la Skribaĵoj rilate al refutado de la greko-armenaj herezoj.
James Franck
James FRANCK (26-an de aŭgusto 1882, Hamburg, Germanio – 21-an de majo 1964, Göttingen, Okcidenta Germanio) estis germandevena usona fizikisto, kiu ricevis dividitan (kun Gustav Hertz) Nobel-premion pri fiziko en 1925 pro malkovro de la leĝo pri kunpuŝo de atomoj kaj elektronoj.
Li okupiĝis en Berlino kun Hertz pri kinetiko de la elektronoj, atomoj kaj molekuloj, pri elektra konduktiveco de la vaporoj kaj gasoj. Iliaj eksperimentoj pruvis, ke kiam libera elektrono interpuŝiĝas kun atomo, la elpuŝo de alia elektrono el la atomo bezonas minimuman energion kaj tiu energia kvanto (joniga potencialo) estas diversa ĉe la elementoj. La konstatoj de Franck kaj Hertz signifis la unuan eksperimentan pruvon de la kvantuma teorio de Niels Bohr.
Franck en 1933 elparolis kontraŭ la aranĝoj de la nova nacisocialisma registaro, poste abdikis pri la katedro kiel protesto. Li translokiĝis kun sia familio en Usonon, kie oni faris lin en 1935 fizika profesoro de la baltimora Universitato Johns Hopkins. Tri jarojn poste, li iĝis gvidanto de la fizika-kemia katedro de la Ĉikaga Universitato.
Dum la dua mondmilito, li iĝis gvidanto de la metalurgia laboratorio de la universitato. Tiu instituto aktive partoprenis en la Projekto Manhattan, kiu celis produkton de atombombo. Post sukceso de la programo – en junio de 1945 – porparolis tiun sciencistan grupon, kiu instigis la militistajn gvidantojn prezenti la efikon de la bombo sur neloĝata areo, por la japanaj militestroj.
Li pensiiĝis kiel profesoro en 1947, sed plulaboris ĝis 1956 kiel gvidanto de la fotosintez-esplora grupo de la Ĉikaga Universitato.
Schwabach
Schwabach estas eksterdistrikta urbo en Germanio. Ĝi apartenas al Bavario. Fine de decembro 2005 la urbo havis 38.791 loĝantojn.
Laŭ tiu ĉi urbo estas nomita skribo ŝvabaĥo.
Georges-Louis Leclerc de Buffon
Georges Louis Marie LECLERC, Comte de Buffon (naskiĝis la en Montbard, mortis la  en Parizo) estis granda franca sciencisto kaj esploristo. Li multe kontribuis al botaniko kaj mikologio sub la oficiala mallongigo „ Buffon “, kaj al grandiĝo de la Reĝa Ĝardeno.
Lia ĉefverko estas „Histoire naturelle, générale et particulière“ (Ĝenerala kaj speciala naturhistorio).
.cy
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Cy''.
.cy estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Kipro.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Bergen op Zoom
[[Media:Nl-Bergen op Zoom.ogg|Bergen op Zoom]] estas urbo kaj municipo en la provinco Nord-Brabanto en Nederlando.
Kirchberg am Walde
Kirchberg am Walde estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gmünd. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Bergen op Zoom
La municipo havas 65 454 loĝantojn sur areo de 93,13 km² (de kiu 12,37 km² akvo) kaj havas krom Bergen op Zoom la vilaĝojn Halsteren, Lepelstraat, Heimolen kaj Kladde kiuj estas ekde la 1-a de januaro 1997 kunfandiĝintaj.
Esperanto
En la municipo estas Esperanto-monumento (vidu Listo de ZEO-j en Eŭropo).
Remetea-Pogănici
Remetea-Pogănici (remetea-poganiĉ) (hungare:Pogányosremete) estas vilaĝo en Rumanio norde de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 659 loĝantojn (rumanoj), en 1992 232 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1323. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Fârliug.
Kosmogonio
Kosmogonio, el la greka «kosmo» (mondo) kaj «γί(γ)νομαι / γέγονα» (generi), kutime estas tiele difinita de sciencaj vortaroj aŭ enciklopedioj: Scienco aŭ sistemo pri la formiĝo de la mondo. Paraleldevena kosmologio, de la greka «kosmo» (mondo) kaj «logos» (parolo, scio, scienco), male, koncernas la sciencon pri la ĝeneralaj leĝoj per kiuj la fizika mondo estas komprenebla kaj komprenata.
Sur rakontoj pri kosmogonio sin fondas preskaŭ ĉiuj religioj kaj tradiciaj socioj, sed esee pri la ebla origino de la universo pritraktis ankaŭ filozofoj kaj prisciencaj pensuloj. Oni vidu, porekzemple, la implican kosmogonion de Heziodo kaj la kosmogonian koncepton de Buffon) kaj en la De rerum natura de Lukrecio.
La nombraj legendoj pri la «kreado» aŭ formiĝo aŭ ekstiĝo de la dioj kaj de sociaj institucioj apartenas al la kategorio Mitoj fondantaj, kies aktoroj fundamente rolas kiel idealaj figuroj kaj sentempaj modeloj.
La multego de la rakontoj pri la estiĝo de la mondo, pravigitaj de teorioj pri la origino, ŝajnas obei al neanstataŭebla bezono priskribi kaj eble justigi la radikalajn ŝanĝiĝojn, en la observebla mondo, de la tero kaj de la homaj socioj. Ĉi-rilate antropologoj kiel Mircea Eliade en kosmogonioj kaptas «ekzemplan agado-modelon», nome io arketipa en kiu la ĉefverko de la diversaj kreintoj liveras la devigan modelon imitendan ĉe la homoj.
La konstantoj en la skemo de la homa imago pri estiĝo de la mondo
La plejparto de tiuj mondestigaj mitoj entenas komunajn mensbildojn, simbolojn kaj paradoksojn. Kiel:
La esto kaj/aŭ la nenio. La mitoj liveras diversajn versiojn pri la origino de la mondo: certaj encerbigas ke la mondo naskiĝis el si mem el la nenio, aliaj imagigas ke ekstertempa estulo elpensis kaj kreis el nenio – senhoma, aŭ alispeca, ĉeesto – dum unu momento, aŭ laŭ ses tagoj (kiel en la Biblio, en kiu tamen la ses tagoj funkcias nur kiel plastika memorigilo), aŭ laŭ longa serio de eventoj foje senpenaj kaj pacaj, foje konfliktaj kaj malplaĉaj.
La mitologia kaoso. La estiĝo de la mondo (foje harmonia, foje eĉ paradiza) estas ofte la rezulto de antagonistaj fortoj, kiel la ordo kaj la malordo, la lumo kaj la mallumo ktp. Tamen, kiel en la Teogonio de Heziodo, la origina antaŭekzistanta kaoso ne estas prezentata kiel la nenio aŭ kiel elementoj konfliktantaj inter ordo kaj malordo, sed prefere kiel entaĵo aŭ kunaĵo de elementoj ekharmoniiĝantaj, sed ankoraŭ miksitaj.
Luktoj kaj ofero. Oni rimarkas ke la nocio de ofero kaj lukto ofte marŝas asociitaj al la mita kreado de la mondo kaj vivantaro. Tiaskeme: la praenergio sin oferas por estigi la universon. Kelkaj kosmogonioj priskribas gigantoluktojn (inter dioj, pratempaj antikvuloj, herooj), aŭ eksterordinarajn militojn. Foje en la mitoj de la origino troviĝas diaĵo kiu sin lasas mortigi por ke la nova kreaĵo aŭ institucio sukcesu. Eble la psiko obeas al iu nekontrolebla mekanismo. Kelkaj tiel tiun arketipan mekanismon travidas ankaŭ en la kristana kredo kie Dio homfariĝinta oferas sin mem, laŭ la doktrino de la Nova Testamento (Carl Gustav Jung).
Ĉi-rilate, tamen, oni hastas precizigi ke, se jam en la Malnova Testamento la oferoj kaj holokaŭstoj estas apenaŭ tolerataj (oni vidu la psalmon 50 aŭ 51), en la Nova la oferanto kaj la oferato estas la samaj kaj ofero koncernas la tutan vivon de Jesuo Kristo, modelo de rilatoj inter Dio kaj la homo. La ofero estas sindoniĝo al Dio, ne ago celanta kvietigi la dian koleron. La eksteraj rolantoj (la kondamnitoj kaj mortigitoj) estigas okazaĵon dum kiu riveliĝas la anima sinteno de la sinoferanto René Girard). Do, la kristana ofero en la Nova Testamento eliras el la supra skemo.
Kosma ovo. La kosma ovo kutime estas konceptata kiel ĝermo entenanta la potencialan universon, ekzemple ĉe orfeismo. Ĝi simbolas la periodan renoviĝon de la naturo, la eblon de refariĝo de ĉio. La rompiĝo de la ovo allumigis la universon, laŭ mito en Ĉinio, ĉe Keltoj, ĉe Hindioj, ĉe Malilandanoj.
La akvo. Simbolo de la vivo kaj pureco, la akvo estas levita al unuatempa elemento ĉe la antaŭsokratoj Taleso, kaj al renoviga elemento en la noaa deluvo, memortradiciitaj ĉe diversaj mitoj fondantaj kaj kosmogonioj. Ĝi memorigas al la homo lian feblecon fronte al la ĉiela potenco, kaj permesas la renovigon de la mondo danke al la plej bonaj homoj (la reĝo Manu, savita age de Viŝnuo kaj transfornita al fiŝo, Noa savita per la arkeo, Prometeo), Deŭkaliono filo de Prometeo, Pirra savita ...
La arbo. Ankaŭ la arbo havas ion kreivan laŭ mitoj. Oni vidu la miton de la arbo de la vivo, planto sankta kaj magia. Io simila troviĝas ankaŭ en la biblia Genezo (ĉapitroj unuaj), kie tamen la arboj kaŭzantaj supernaturajn efikojn, prosperigajn aŭ malprosperigajn, akiras tiun povon pro la tia decido, ne el si mem. En mito de filipinaj etnoj, el mambua giganta arbo, distranĉita de la beko de legenda birdo Sarimanoko, eliris la unua viro kaj la unua virino, Malakas kaj Maganda.
Laŭ la norda mitologio Yggdrasil estas la granda arbo sur kiu apogiĝas la naŭ mondoj.
Ne mankas bestoj (fiŝoj, serpentoj, birdoj, leonoj...) kiuj liveras sian agadon aŭ sian korpon... por estiĝo de la mondo kaj homoj.
Aliaj mitaj kosmogoniaj fontoj. En plej nombraj kosmogonioj, la kreantoj estas unu aŭ pluraj dioj, antropomorfisme imagitaj, kiuj estigas la mondon kaj la homaron per agvolo, per la vorto, gesto, blovo, aŭ per korpa membro aŭ sekreciadoj...
Etapoj laŭ la klasika kreado de la mondo
La plejparto de mitoj ekskludas/neekskludas antaŭsupozon pri nekreita universo, senŝanĝa kaj eterna; tamen, ĉiuj supozas etapojn en tia alekzistiĝo:
Pathé
Pathé aŭ Pathé Frères (franclingva prononco [pate fʁɛʁ], Fratoj Pathé, stiligita kiel PATHÉ!) estas la nomo de variaj francaj negocoj kiuj estis fonditaj kaj origine estritaj de la Fratoj Pathé de Francio starte en 1896. Komence de la 1900-aj jaroj, Pathé iĝis la plej granda film-ekipaĵa kaj produktor-kompanio, same kiel la ĉefa produktanto de gramofondiskoj. En 1908, Pathé inventis la kinoĵurnalon kiu estis montrita en kinejoj antaŭ la ĉefa filmo.
Kosmogonio
Etapoj laŭ la klasika kreado de la mondo
Aliaj mitoj eliras el la principo ke ĉiu naskiĝo kaj permorta malapero de la mondo estas kiel daŭra kreado. La tutaĵo de la mondo malaperas por lasi spacon al nova mondo kaj tio senfine. Ĉiu rekreado plektiĝas kun nova reenkarniĝo de Dio. La fizika korpo de Dio estus la universo tuta. Je ĉiu reenkarniĝo, Dio pliboniĝus kaj povus krei mondon pli perfektan ol la antaŭa.
Flanke de la mitoj pri estiĝo de la mondo ĝemeliĝas tiuj pri la fino de la mondo kiu povas antaŭiri novan.
Kelkaj apartaj prikosmogoniaj mitoj
En la mito de Heliopolo: leviĝinta el origina maro (noun), emerĝas Reo kiu estas ankaŭ la suno Atoum... Sin masturbante li almondigas la sekon... kaj poste la malsekon: kaj pro ties kvazaŭseksa kuniĝo svarmas estaĵoj kaj estuloj, nediaj kaj diaj, inter kiuj Oziriso kaj Izisa, kaj Setho kaj Nefti. La unuaj kuniĝantoj simbolus la vegerataran kreskiĝon dum la dua, simbolus malfekundecon.
En la ciklo de Memfiso, ĉe la komenciĝo de la tempoj la demiurgo Ptaho leviĝinta el praoceano (Noun), ekonsciiĝis pri sia ekzisto. Poste li prenis terkoton per kiu modelis la homon. Baldaŭ post tiu kreado li cedis sian postenon al sia posteulo Reo, nome la suno. Reo, sinjoro de Heliopolo, trakuras, ĉiutage sian reglandon liverante al la homaro donacojn kaj afablaĵojn.
En la Alta Egipto, Amono, patro de la diaj fondantoj de la mondo, fekundigis la ovon, el kiu elfluis la tuta vivantaro.
Kosmogonio de Mezopotamio
La mitoj de la kreado, ĉe la sumeroj, enscenigas du praajn estaĵojn: unu inan, Tiamato, la sala akvo, kaj alian viran, Apsuo, sensala akvo. El ties kuniĝo naskiĝis ĉiuj dioj kiel Enlilo, Adado, Enkio, Iŝtar, Marduko, sed ankaŭ la dioj dominantaj Annunaki kiuj ekspluatas la alijan diojn ilin devigante labori por nutri ĉiujn diojn.
La ĉiela volbo, la steloj, la tero, la supraĵoj... estis formitaj el la kadavro de Tiamato, en batalo mortigita de Marduko. Sekve siavice estis kreita la homo por ke li helpu la diojn kiam tiuj ĉi ribelis kontraŭ la dominantoj Annunaki. La homo estis aranĝita per argilo knedita el la karno kaj sango de iu dio oferita, stampante do en la kreaĵo ion dian. Oni vidu la epopeon de Gilgameŝ.
Se tiujn mitojn kompari kun samkultura biblia teksto, emerĝas iuj malsamecoj: laŭ biblio, la homo ne estas kreita por servi, sed por kultivi kaj regi la ĝardenon kaj ĝui ties fruktojn; nenio dia lin similigas al diaĵo se ne per la dia bildo, kiu ne respektas la distancon el Dio; ne imageblas batalo inter dioj aŭ mortigitaj dioj; neniu dia ofero.
Pathé
Pathé estas grava kompnaio por filmo-produktado kaj distribuado, kiu posedas nombrajn kinejarojn pere de sia filio "Les Cinémas Gaumont Pathé" kaj televidajn kanalojn en Eŭropo. Ĝi estas la dua plej malnova funkcianta kinkompanion malantaŭ Gaumont kiu estis establita en 1895.
Kosmogonio
Greka-romana kosmogonio
Geo – Urano - Krono. Laŭ la teogonio de Heziodo, el kaoso generiĝis Geo, Eroto, la Tenebroj kaj la Nokto; Geo, la tero, generis Uranon, la ĉielon, kiu fekundigis la teron per siaj pluvoj... Kaj el tia «kuniĝo» naskiĝis la Titanoj, inter kiuj Krono kaj la tri Ciklopoj kaj la Gigantoj kun la Hekatonkiroj (Centmanuloj).
Laŭ Orfeismo, la akvo kaj elementoj konstituis la teron, kaj tra diversaj diaj-naturaj reciprokaj influoj kaj kontaktoj fine Kaoso generis la Ovon el kiu fontiĝis Eroto, el kiu la luno kaj la suno kaj la nokto, kun kiu ĝi generis Uranon kaj Geon.
La latinoj kutime ripetas la grekajn mitojn,
Hindia kosmogonio
La tempo kuras cikle: sinsekvas, do, ciklo de kreado kaj ciklo de detruado. Kiam Brahmao vekiĝas kaj malfermas la okulojn, la universo kaj ĉio en ĝi entenata kreiĝas dum detruiĝas kiam li endormiĝas. Viŝnuo protektas la universon dum Ŝivo ĝin enkondukas al perfekteco. La universo konita, do, estas sinsekvo de naskiĝo kaj detruiĝo.
Laŭ iuj hinduistaj sektoroj la mondo estas nenio alia ol sonĝo de Trimurti, ia iluzio, Māyā.
Monoteisma kosmogonio
Laŭ tiu koncepto la mondo estis kreita el nenio laŭvole de la kreinto, kiu por tion fari bezonis nenion: la kreaĵaro aperas, evoluas en tempo unudirekta. En tiu koncepto sin rekonas Judismo, Kristanismo kaj Islamo kaj aliaj el tiuj devenantaj religiaj sistemoj.
Emblemo de tiu kreado estas la biblia rakonto en la Genezo, kie baza koncepto estas kompletita en sinsekvaj libroj.
La kreado de la universo. En la Biblio la mondo estas kreita en ses tagoj: tagoj iam interpretataj kiel periodoj de la ensceniĝo de la sinsekvaj kreaĵaro kiuj hodiaŭ oni preferas difini kiel frukto de la evoluo, kiu siavice estas jam konceptita kaj volita de la kreinto mem. Povas esti ke la verkistoj uzis tiun sestagan skemon por konvinki la homaron ripozi la sepan tagon.
Dio, aŭ Javeo aŭ Eloim, kreas per la vorto aŭ per vola ago, kiu estas la malpli peniga ago. Se tiu koncepto okulumis jam en la egiptia kulturo kie Reo estigas estaĵon per la vorto aŭ penso (kaj esprimoj aludantaj al sama intuicio troviĝas ankaŭ en la amerindiaj kulturoj - ĉe la tribo Popol Vub, rimarkigita en la subindikata libro de T. Todorov), en la Biblio tiu volo kreanta aperas kiel la unika fonto de la kreo dum en tiuj kulturoj la volo-penso-vorto estas helpata de aliaj eksteraj materiaj elementoj (oni vidu la paslmon 32 (33): "... per la spiro de lia buŝo estiĝis ĝia tuta ekzistantaro".
Jen la rakonto de la kreado de la unuaj kvin tagoj:
Ĉapitro 1. 1 En la komenco Dio kreis la ĉielon kaj la teron. 2 Kaj la tero estis senforma kaj dezerta, kaj mallumo estis super la abismo; kaj la spirito de Dio ŝvebis super la akvo. 3 Kaj Dio diris: Estu lumo; kaj fariĝis lumo. 4 Kaj Dio vidis la lumon, ke ĝi estas bona; kaj Dio apartigis la lumon de la mallumo. 5 Kaj Dio nomis la lumon Tago, kaj la mallumon Li nomis Nokto. Kaj estis vespero, kaj estis mateno, unu tago.
6 Kaj Dio diris: Estu firmaĵo inter la akvo, kaj ĝi apartigu akvon de akvo. 7 Kaj Dio kreis la firmaĵon, kaj apartigis la akvon, kiu estas sub la firmaĵo, de la akvo, kiu estas super la firmaĵo; kaj fariĝis tiel. 8 Kaj Dio nomis la firmaĵon Ĉielo. Kaj estis vespero, kaj estis mateno, la dua tago.
Cozumel (komunumo)
Cozumel estas unu el la 9 komunumoj de la meksika subŝtato Quintana Roo, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko). Krom la insulo Cozumel al ĝi apartenas la kontinentaj enklavoj Calica kaj Xel-Há.
Periero
Laŭ la helena mitologio, Periero (el la greka Περιήρης, «ĉirkaŭita de parapetoj» ) estis reĝo de Mesenio, en suda Peloponezo. Liaj parenceco kaj idaro varias laŭ la antikvaj fontoj, tamen en la plejmulto li estas filo de Eolo kaj Enareto, kaj edzo de Gorgofono, filino de la famaj Perseo kaj Andromedo. Laŭ ĉi tiu versio, li estis kultita kiel heroo, patrono de la eolianoj en Mesenio, kies kortego troviĝis en la urbo Andanio. Periero estis do, praulo kiu rilatigis la tindaridojn (Kastoro kaj Polukso, Heleno de Trojo, Klitemnestro, ktp.), la leŭkipidinojn (Febo kaj Hilajro), Penelopon, Idason kaj Linkeon, inter aliajn.Johano Tzetzes priskribas alternativan genealogion, laŭ kiu li estis filo de Kinorto, reĝo de Sparto, kaj patro de Ebalo. Laŭ li, tiu lasta estis la edzo de Gorgofono, kaj patro de Tindaro kaj Ikario. Tiu ĉi versio ne rilatigas Perieron al Deŭkaliono, sed al la dinastio de Lakedemono, rezulto de la aparta idiosinkrazio de la spartanoj, kiuj celis pravigi siajn influon kaj rajtojn sur Mesenio.
La Mitologia biblioteko mencias du malsamajn versiojn, sen elekto inter ili: li eble estas filo de Kinorto, edzo de Gorgofono kaj patro de Tindaro, Ikario, Afareo kaj Leŭkipo; aŭ li eble estas la filo de Eolo kaj patro nur de du el la filoj de Gorgofonoj, Afareo kaj Leŭkipo. Tiukaze, Tindaro kaj Ikario (kune kun Hipokoonto kaj Areno), estus gefiloj de Ebalo, filo tiel de la alia Periero (la filo de Kinorto kun la nimfo Bateo).
Fine, Paŭzanio volis unuigi ambaŭ tradiciojn. Laŭ li, Gorgofono, la filino de Perseo, estis la una virino kiu edziĝis dufoje. Ŝi estis edzino unue de Periero, reĝo de Mesenio kaj filo de Eolo, kaj naskis al li Leŭkipon kaj Afareon. Kaj post la morto de Periero, ŝi edziniĝis al Ebalo, reĝo de Sparto kaj filo de Kinorto, kaj havis kun li tri gefilojn: Tindaro, Ikario kaj Areno. En tiu versio, Hipokoonto estus la plej aĝa filo de Ebalo, kvankam natura filo, ĉar lia patrino estis ĉu Bateo, ĉu Nikostrato.
Dum la regado de Periero alvenis al Mesenio Melaneo, reĝo de la driopoj. Por eviti konfliktojn, la mesenia reĝo donacis al li la urbon Eĥalio. Ĝi iĝis rezidejo de la driopa dinastio ĝis kiam Heraklo disrabis la urbon kaj mortigis Eŭriton, filo de Melaneo, kaj lian familion. Nur Jolo supervivis, malgraŭ ŝia klopodo sinmortigi, kaj iĝis sklavino de la heroo.
Periero, ĉar-konduktisto de Meneceo
Krom tiu, de la antaŭe priskribita, Periero estas ankaŭ la nomo de la tebana ĉar-konduktisto de Meneceo, patro de Kreono. En Onkesto, li vundigis aŭ mortigis Klimenon, patro de Ergino kaj reĝo de la minioj. Pune, la tebanoj altrudis al la minioj neelteneblan imposton, kiu originis militon inter la du popoloj.
Cozumel (komunumo)
La ĉefurbo de la komunumo estas San Miguel de Cozumel. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 23001.
Al Cozumel apartenas entute 135 loĝlokoj (statistike laŭ INEGI por urboj, vilaĝoj, domaroj). La ĉefaj estas:
Svetac
Svetac estas neloĝata insulo situanta en la Adriatiko, 40 marmejlojn de Split kaj 14,5 marmejlojn okcidente de insulo Vis. Ĝi havas la surfacon de 4,19 km² kaj la plej alta punkto estas Kosa (316 m).
Kosmogonio
Monoteisma kosmogonio
9 Kaj Dio diris: Kolektiĝu la akvo de sub la ĉielo en unu lokon, kaj aperu la sekaĵo; kaj fariĝis tiel. 10 Kaj Dio nomis la sekaĵon Tero, kaj la kolektiĝojn de la akvo Li nomis Maroj. Kaj Dio vidis, ke ĝi estas bona. 11 Kaj Dio diris: Kreskigu la tero verdaĵon, herbon, kiu naskas semon, fruktarbon, kiu donas laŭ sia speco frukton, kies semo estas en ĝi mem, sur la tero; kaj fariĝis tiel. 12 Kaj la tero elkreskigis verdaĵon, herbon, kiu naskas semon laŭ sia speco, kaj arbon, kiu donas frukton, kies semo estas en ĝi mem laŭ sia speco. Kaj Dio vidis, ke ĝi estas bona. 13 Kaj estis vespero, kaj estis mateno, la tria tago.
Svetac
Oni trovis bizancajn ruinojn sur la insulo. Sur la insulo troviĝas birdaj kolonioj.
La indulo estas dense kovrita de plantoj. La vegetacio estas mediterana. La dominantaj arboj estas ŝtonkverko kaj la Halepa pino. La marbordo estas ofte kruda. La deklivoj atingas 100 m profundon. Sur Svetac kaj la apuda insuleto Kamik nestas Eleonora falko, sed ankaŭ aliaj raraj birdoj hejmiĝas tie.
Kosmogonio
Monoteisma kosmogonio
14 Kaj Dio diris: Estu lumaĵoj en la ĉiela firmaĵo, por apartigi la tagon de la nokto, kaj ili prezentu signojn, tempojn, tagojn, kaj jarojn; 15 kaj ili estu lumaĵoj en la ĉiela firmaĵo, por lumi super la tero; kaj fariĝis tiel. 16 Kaj Dio faris la du grandajn lumaĵojn: la pli grandan lumaĵon, por regi la tagon, kaj la malpli grandan lumaĵon, por regi la nokton, kaj la stelojn. 17 Kaj Dio starigis ilin sur la ĉiela firmaĵo, por ke ili lumu sur la teron, 18 kaj por ke ili regu la tagon kaj la nokton kaj faru diferencon inter la lumo kaj la mallumo. Kaj Dio vidis, ke ĝi estas bona. 19 Kaj estis vespero, kaj estis mateno, la kvara tago.
20 Kaj Dio diris: La akvo aperigu moviĝantaĵojn, vivajn estaĵojn, kaj birdoj ekflugu super la tero, sub la ĉiela firmaĵo. 21 Kaj Dio kreis la grandajn balenojn, kaj ĉiujn vivajn estaĵojn moviĝantajn, kiujn aperigis la akvo, laŭ ilia speco, kaj ĉiujn flugilhavajn birdojn laŭ ilia speco. Kaj Dio vidis, ke ĝi estas bona. 22 Kaj Dio ilin benis, dirante: Fruktu kaj multiĝu, kaj plenigu la akvon en la maroj, kaj la birdoj multiĝu sur la tero. 23 Kaj estis vespero, kaj estis mateno, la kvina tago.
24 Kaj Dio diris: La tero aperigu vivajn estaĵojn, laŭ ilia speco, brutojn kaj rampaĵojn kaj surterajn bestojn, laŭ ilia speco; kaj fariĝis tiel. 25 Kaj Dio kreis la bestojn de la tero, laŭ ilia speco, kaj la brutojn, laŭ ilia speco, kaj ĉiujn rampaĵojn de la tero, laŭ ilia speco. Kaj Dio vidis, ke ĝi estas bona.
La kreo de la homo
Jen la biblia rakonto: 26 Kaj Dio diris: Ni kreu homon laŭ Nia bildo, similan al Ni; kaj ili regu super la fiŝoj de la maro kaj super la birdoj de la ĉielo kaj super la brutoj, kaj super ĉiuj rampaĵoj, kiuj rampas sur la tero. 27 Kaj Dio kreis la homon laŭ Sia bildo, laŭ la bildo de Dio Li kreis lin; en formo de viro kaj virino Li kreis ilin. 28 Kaj Dio benis ilin, kaj Dio diris al ili: Fruktu kaj multiĝu, kaj plenigu la teron kaj submetu ĝin al vi, kaj regu super la fiŝoj de la maro kaj super la birdoj en la ĉielo, kaj super ĉiuj bestoj, kiuj moviĝas sur la tero. 29 Kaj Dio diris: Jen Mi donis al vi ĉiujn herbojn, kiuj semas semon, kiuj troviĝas sur la tuta tero, kaj ĉiujn arbojn, kiuj havas en si arban frukton, kiu semas semon; tio estu por vi manĝaĵo. 30 Kaj al ĉiuj bestoj de la tero kaj al ĉiuj birdoj de la ĉielo kaj al ĉiuj rampaĵoj sur la tero, kiuj havas en si vivan animon, la tutan verdan herbaĵon kiel manĝaĵon. Kaj fariĝis tiel. 31 Kaj Dio rigardis ĉion, kion Li kreis, kaj vidis, ke ĝi estas tre bona. Kaj estis vespero, kaj estis mateno, la sesa tago.
Oni notu kiel la mondo estis kreita en ĝojo kvazaŭ Dio volus felicigi la kreaĵaron,kio poste estas eksplicite deklarita, rilate la homojn kaj rilate la supervivon ĉe Dio mem, en la Nova Testamento.
Alia notindaĵo: Dio staras ekster sia kreaĵo, nenio komunas inter li kaj la kreaĵo: do ne eblas iu ajn konfuzo panteisma. Dio estas Dio kaj la homo restas homo.
Kosmogonio laŭ Islamo kaj Korano
Laŭ Islamo, la Korano revigigis la koncepton pri kreado de la mondo intervene de Dio: tio estas asertata en la surao 2, versego 164, kaj ripetata en la surao 23, versegoj 12-12 rilate Adamon, kreita el argilo. En longdaŭra islamana kulturo la mondo havas originon, verke de Dio, el nenio kaj estas destinita al finiĝo.
Kosmogonio de Aborigenoj de Aŭstralio
Oni parolas pri la tempo kiel pri tempo de sonĝo, dum kiu la universo estis loĝata de antikvaj supernaturaj estaĵoj, el kiuj devenis la tempo de la rakontoj pri la mitoj. En tiu Dreamtime (angle) aŭ Tiukurpa (laŭ indigena lingvo) ŝajnas ke la kreado similas pli al ŝanĝiĝo aŭ kompletiĝo. Ŝanĝiĝo de ĉio, en kiu ĉiu estaĵo estas parto de tuto kaj ĉio estas egala, samvalora.
Ligite al tiuj kosmogoniaj vidpunktoj, tiuj indiĝenoj ne havas, ekzemple, la koncepton pri propraĵo kaj tio kreis konfliktojn kun la koloniistoj kiuj pri ĝi havis eminente. La praaj aŭstraliaj mitoj prezentas pli vivsaĝecon ol respondon al la problemoj de la originoj.
Nordaj kosmogonioj
La kosmogonio laŭ la nordaj mitoj estas detale rakontita en Völuspá, aŭ en la kanto de la vojaĝanto, poemo en versoj de Edda. Ĉe la komenco ekzistus vastega abismo, ginnungagap – kiu memorigas la kaoson de grekoj kaj la dezertan teron de la Biblio. Inter la senligaj elementoj okazis hazarda renkonto de varmo-fajro kun glacio-malvarmo el kio naskiĝas la unua giganto, Ymir, el kiu la aliaj gigantoj kaj bovino Auðumla. Tiu ĉi lekante la salriĉan rokon malkaŝis unue homajn harojn poste integran homon... kies descendantoj kuniĝis kun la gigantino Bestla: el kiuj la dioj Odino, Vili kaj Vé ktp. Sed la mito havas multege da nuancoj. Aldoniĝu la antikvaj kosmogoniaj mitoj de Finnlando.
Esoteraj kosmogonioj
Ekzemploj de esoteraj kosmogonioj estas: Gnostikismo, Kabalo, Sufiismo, Teozofio, Antropozofio, Rozkrucismo, kosmogonio de Max Heindel, Urantio.
Sciencaj kosmogonioj
La prisciencaj teorioj liveras al la homa imagivo la elementojn por moderna kosmogonio. Tamen, la scienca kosmogonio kun kosmologio okupiĝas pri formiĝo kaj transformiĝo, kaj ties leĝoj, de planedoj, steloj kaj galaksioj laŭmodele, ekzemple, de Praeksplodo. Biologio, paralele, provas kombini teoriojn eksplikantajn la originon de la vivo kaj evoluo de la vivo, aparte oniajn tagojn pri la sinteza teorio de la evoluado.
31922 Alsharif
31922 Alsharif estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kosmogonio
Sciencaj kosmogonioj
La scienca teorioj liveras la plej versimilajn kaj falseblajn eksplikojn pri la observeblaj fenomenoj, sed ili ne liveras la antaŭfaktajn eventojn (kaj tio ne estas iliaj tasko): ekzemple, la analizo pri la spuroj de la Praeksplodo helpas aliri en la direkton de la epokoj de la unuaj ektransformiĝo de la materio; sed ne kapablas, ĝis hodiaŭ, koni la unuajn momentojn de tiu epoko kaj la ekestiĝo de la objekto «eksplodonta». Ĉu pro manko de sciencaj konceptoj aŭ pro objekto alirebla aliscience?
Cozumel (komunumo)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 73.193 loĝantojn. El tiuj estis 37.346 viroj kaj 35.847 virinoj. La komunumo havas surfacon de 7948 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 30 metroj super la marnivelo.
Kosmogonio
Sciencaj kosmogonioj
La sciencaj teorioj estas el si mem ĉiam je sojlo de modifoj. Ekzemple, la modelo de Praeksplodo estis proponita de la abato Lemaître: pro diversaj motivoj, tiu ĉi (1927) estis la pioniro en la utiligado de la Ĝenerala relativeco formulita de Einstein, kiu siavice hezitis antaŭ la eblaj konkludoj laŭ kiuj la universo estas en ekspansia fazo ĝuste laŭ sia teorio.
Do, la modernaj sciencaj teorioj provantaj montri la evoluon de la fizikaj fenomenoj ne pritraktas la originon de la unua fenomeno. Tiu ĉi estas problemo de homo, ne de scienculo, aŭ problemo de la scienculo-homo.
Ĝenerala kritikaj rimarkoj
Oni notas ke ĉiuj kosmogonioj, krom tiuj ligitaj al monoteismo, ĉiam supozas ion materian antaŭekzistantan kiel konkretan fonon: la ago kreiva startas sur kaj post tio. Certe, ankaŭ por monoteistoj io antaŭas ĉion: sed io nemateria kio bezonas nenion por estigi el nenio.
Cozumel (komunumo)
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis Cozumel 52.083 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9287 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 17,8 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).
31922 Alsharif
Nomo
Ĝia nomo honoras Shaima Lutfi Al-Sharif, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Dur Al-Manthur de Amano (Jordanio).
Departemento Santa Ana (Salvadoro)
Santa Ana estas unu el la 14 departementoj de Salvadoro. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo, kiu havis fine de 2007 244,421 loĝantojn.
Geografio
La departemento Santa Ana situas en la okcidento de la lando sur alteco de inter 500 ĝis 3000 m s.m..
Historio
En la antaŭklasika periodo la regiono de la hodiaŭa Departemento Santa Ana estis loĝata de majaoj. Gravaj arkeologiaj majaaj trovlokoj El Trapiche, Tazumal kaj Casa Blanca. Inter 1528 kaj 1540 la Departamento Santa Ana estis konkerita kaj pacigita de la hispanoj. En 1855 estis kreita la hodiaŭa Departemento Santa Ana, kiu entenis ankaŭ la nunan Departementon Ahuachapán. En la jaro 1869 de la Departemento Santa Ana estis disigita la vilaĝoj de Ahuachapán, kiu nun formas propran departementon sub tiu nomo.
NGC 4663
NGC 4663 (aliaj indikoj — IC 811, MCG -2-33-2, PGC 42946) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
5802 Casteldelpiano
5802 Casteldelpiano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Vincenzo Zappalà elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la "Castel del Piano ", malnova kastelo en Licciana Nardi (proksime de Kararo en Toskanio). Tiun kastelon riparis Sabina Ruffaldi kaj Andrea Ghigliazza, interesiĝantaj pri astronomio kaj geamikoj de la malkovrinto.
Kanjona regiono de Oaĥako
La regiono estas dividita en du distriktojn, kiu plue subdividiĝas je po pluraj komunumoj (sume en la distrikto estas 45 komunumoj):
Tetsu Sugiyama
Li futbalis ĉe Kashima Antlers kaj Hokkaido Consadole Sapporo.
Kanjona regiono de Oaĥako
La teritorio havas fekundan grundon kaj varman, mildan klimaton. Sekve en ĝi abunde produktatas mangoj, melonoj kaj avokadoj. La plejparte malmonta agrikulture uzata grundo estas akvumata per la riveroj Salado kaj Tomellín.
Sándor Szabó (docento)
SZABÓ Sándor [sabo:] estas rumania hungara universitata docento, redaktoro, pripolitika artikolisto. Li naskiĝis en Beclean (Brașov) la 14-an de novembro 1930.
Listo de asteroidoj (2001–3000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 2001 al 3000. La asteroidoj ricevas numeron kaj nomon nur kiam ilia orbito estas konfirmita, tio, kio povas okazi longtempe post ilia malkovro. La numera ordo ne nepre kongruas kun la dato de la malkovro.
Weltmuseum Wien
Weltmuseum Wien (antaŭe nomata Museum für Völkerkunde) aŭ Monda Muzeo Vieno estas etnologia muzeo en Vieno kaj la plej granda muzeo priantropologio en Aŭstrio. Nuntempe ĝi situas en la Imperia Palaco de Hofburg kaj posedas ĉambron kun miliono da arkeologiaj kaj etnografiaj objektoj el Azio, Afriko, Oceanio kaj Ameriko. Inter ĝiaj kolektoj estas asteka plumarto, parto de la kolekto de James Cook ek la polineziaj insuloj, la kolekto de Charles von Hügel de la azia sudoriento, pluraj objektoj el la fregato (SMS Novara) de la aŭstria imperia mararmeo kiu siatempe ĉirkaŭiris la mondon por fari sciencan esplorvojaĝon (Novara ekspedicio) kaj du tabeloj en rongorongo de la Paskinsulo.
La plej fama peco el la muzeo estas la plumkrono de Moktezumo (hispane : Penacho de Moctezuma), kies plumoj malverŝajne estu atribuataj al la asteka imperiestro Moktezumo la 2-a. Ke tiu artverkro troviĝas en aŭstria muzeo kreis frotadojn inter la meksika registaro kaj la aŭstri. Ĝi forlasis Meksikon en la 16-a jarcento kiam la hispanoj konkerantoj forprenis ĝin kiel rabaĵon, Aŭstrio akiris ĝin de Francio en 1880.
Weltmuseum: Muzea 'kafejo de la lingvoj' kaj Esperanto
Ene de la Weltmuseum la 'Amikoj de la Monda Muzeo' organizas 'Kafejon de la lingvoj ' proksime de la enirejo, en la kolona halo (Säulenhalle) kie estas konversaciaj tabloj en la angla, germana, hispana, itala, indonezia, sed ankaŭ en Esperanto.
Bibliografio
(germana) F. Feest, Christian; Binder, Kurt (1980). Das Museum für Völkerkunde in Wien, Residenz Verlag, ISBN 3701702608. OCLC 10558822.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de la Weltmuseum Wien (monda muzeo Vieno)
Wikimedia Commons posedas multmedian kategorion pri la la muzeo.
Notoj kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samtitola artikolo en la hispanlingva vikipedio je la 3-a de marto 2019
2174
2174 estos normala jaro komenciĝanta sabate (vidu ĉi tie kalendaron).
Litschau
Litschau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gmünd. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Goodwin (Tjumeno)
Situo
La aĉetcentro troviĝas en strato Maksim Gorkij 70, ĉe angulo de strato Sovetskaja, 420 metrojn for de la strato Respubliko, ĉefstrato de la urbo. Antaŭe tiun areon okupis la fabriko Strojmaŝ, produktinta konstruajn maŝinojn. Post la privatigo en la 1990-aj jaroj ĝia financa stato grave malboniĝis kaj komence de la 2000-aj jaroj la tereno, kiun ĝi okupis kostis oble pli ol la fabriko mem. Finfine ĝi estis translokita al transrivera urboparto, ĝiaj konstruaĵoj detruitaj kaj ilian lokon okupis la elita kvartalo "Daudel", rande de kiu aperis la aĉetcentro Goodwin. Tio ebligis interalie daŭrigi iron de la strato Sovetskaja, kiu antaŭe haltis ĉe kruciĝo kun strato Profsojuznaja, ĝis strato Maksim Gorkij. La superbazaro troviĝas en la iama 20-a sekcio de "Strojmaŝ", kiu ne estis finita siatempe, do ĝia betona skeleto servis kiel bazo por tiu ĉi parto de la aĉetcentro. Pro fortikeco de la betonaj instalaĵoj, origine destinitaj por la fabriko, en tiu ĉi parto ofte malaperas signalo de poŝtelefonio.
Priskribo
La aĉetcentro konsistas el du transversaj blokoj, kuniĝintaj rektangule ĉe unu finaĵo.
La unua bloko
Unu bloko etendiĝas laŭlonge de strato Sovetskaja kaj estas trietaĝa. En la unua etaĝo troviĝas la menciita superbazaro, kiun apudas vico da etaj butikoj, apoteko, poŝtelefonaj vendejoj, pizejo ktp. Ĝi havas enirejon de subĉiela parkumejo, kien eblas iri kun aĉetĉaretoj. Oni rajtas eniri la superbazaron kun siaj sakoj, sed rekomendindas paki ilin en travidebla celofano per fandopakilo, kiu staras surtable ĉe la enirejo. La superbazaro estas pli ol granda, tie aĉeteblas diversaj manĝaĵoj kaj hejmaĵoj. Oni povas pagi ĉe kaso per kontanta mono aŭ plej diversaj bankokartoj. Ofte okazas promocioj. Ekzistas propra sistemo de lojaleco surbaze de aĉeteblaj lojalkartoj, kiuj donas al la posedanto poentojn, konverteblajn en monrabatojn. Ĉe la enirejo haveblas pli ol 10 elektronikaj kasoj kun plurmediaj ekranoj, kie oni povas memstare skani kaj pagi siajn aĉetaĵojn por eviti atendovicojn ĉe la kasoj.
En la dua etaĝo troviĝas la 10-hala kinejo "Cinema Park DeLuxe" (tutlanda reto). En la tria etaĝo situas la fitnesklubo "Drive Fitness" (kun infanĉambro, uzebla dum la gepatroj sin trejnas).
.cz
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Cz''.
Goodwin (Tjumeno)
La dua bloko
La dua bloko etendiĝas laŭlonge de strato Maksim Gorkij, estas trietaĝa kaj konsistas el ĉirkaŭ 100 butikoj, inkluzive de "Eldorado" (tutlanda vendoreto de elektronikaĵoj kaj hejmaj teknikaĵoj), "Detskij mir" (Infana Mondo; tutlanda vendoreto de infanaj varoj), "Sportmaster" (tutlanda reto de sportaj varoj). La butikoj okupas la tutan duan etaĝon, de kie eblas transiri al la kinejo. La vendejoj proponas vestojn (inkluzive infanajn), ŝuojn, parfumojn kaj kosmetikaĵojn, hejmaĵojn, komputilojn, akcesoraĵojn, juvelojn, vinojn, manfaritan sapon, librojn, filmojn, videoludojn, horloĝojn. Inter aliaj menciindas: Yves Rocher, United Colors of Benetton, Samsung, reStore (Apple-vendejo), ECCO, Gerry Weber, Glenfield, Lacoste, Lagerfeld, Tom Tailor, L’Occitane, Il de Bote (kosmetika vendoreto), Swarovski, Pandora (juvelmarko). Funkcias fotejo, tinkturejo, florvendejo, vestoriparejo kaj kelkaj poŝtelefonaj vendejoj, kie eblas aĉeti SIM-kartojn de ĉiuj movtelefonaj firmaoj.
Oust (rivero)
Oust estas franca rivero de la okcidenta parto de Francio, ĉefa alfluanto de la rivero Vilaine, en kiun ĝi fluas en Redon ĉe la dekstra bordo. Ĝia fluejo, longa je 137 km (aŭ 155 km depende de la fontoj), tute situas en Bretonio en la departementoj Côtes-d'Armor, Morbihan kaj Ille-et-Vilaine. La rivero tre artefarita, fariĝis parto, laŭ pli ol 80 km, de la kanalo inter Nantes kaj Brest ; ĝia valo estas kelkfoje pitoreska, kiam proksime de sia alfluo al la rivero Vilaine, la rivero trairas la apalaĉan Armorikon kaj havas bajonetforman vojon en kluso.
.cz
.cz estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Ĉeĥio.
Goodwin (Tjumeno)
La dua bloko
La bloko havas du enirejojn: unu de strato Maksim Gorkij, alia de parkumejo. Krome eblas eniri ĝin el la unua bloko, en la unua kaj dua etaĝoj. Funkcias lifto kaj rulŝtuparo. Necesejoj haveblas en ĉiuj etaĝoj, vestejo en la dua etaĝo.
Oust (rivero)
La multaj industriaj bredejoj instalitaj sur la akvokolekta areo kontribuis, per elĵeto de elfluaĵoj, al la regula malboniĝo de la akvokvalito. Kvankam la koncentrado en nitratoj restas alta, la situacio tamen pliboniĝis, kiel atestas la repopoliĝo de la bordoj de la rivero 'Oust' fare de la eŭropa lutro (sc. lutra lutra).
.cz
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Goodwin (Tjumeno)
La dua bloko
En la dua etaĝo troviĝas ankaŭ manĝotereno, kie funkcias pluraj rapidmanĝejoj kiel Subway, Burger King kaj aliaj. Krome en la unua etaĝo funkcias memserva kafejo kaj en la dua — restoracio de la kartvela kuirarto "Kaco" kaj kelkaj kafejoj. En la manĝotereno haveblas kelkaj ŝtopilingoj por ŝarĝi poŝtelefonojn. Tiuloke funkcias ankaŭ senpaga Wi-Fi Tyumen Free kun interfaco en la rusa kaj angla. Ĉe la memserva kafejo en la unua etaĝo troviĝas deko da bankmaŝinoj.
Oust (rivero)
Etimologio
La nomo de la rivero 'Oust' (bretonlingve : An Oud, (gallolingve : L'Out), ŝajnas proksima al la prakelta vorto olt, kiu signifas tiu de la supro, kio povus veni de la situacio de la rivero rilate al la rivero Vilaine (la fonto de tiu lasta estas pli suda kaj pli malalta : 153 m kontraŭ 225 m) . Aliaj riveroj havas nomon, kiu ligiĝas al la sama origino, kiaj la riveroj Lot, Odon en Francio aŭ Olt en Rumanio.
La fluejo de la rivero 'Oust'
La rivero Oust fontas je alteco de 225 m nordoriente de Corlay, en la departemento Côtes-d'Armor, piede de la montpinto de Kerchouan (kiu kulminas je 318 m) en la okcidenta parto de la montetoj de Arrée. Sin direktante sudorienten, ĝia fluejo atingas la lagon de la baraĵo de Bosméléac post malsupreniro laŭ 7/1000-a deklivo. Ekde tiu loko, la rivero kvietiĝas (la deklivo reguliĝas je 1,5 promiloj kaj restas tia ĝis ĝia alfluejo), trairas Rohan, ricevas alfluajn riverojn malsuprenirantajn de la montetoj de Menez: Lié kaj poste Ninian. Ĝi trairas poste Malestroit, dekstre aldoniĝas la rivero Claie en Saint-Congard, el kiu ĝi plilongigas la tektonikan direkton de okcidento - nord-okcidento al oriento - sud-oriento. En la lasta parto de sia gluejo, ĝi akceptas maldekstre la riveron Aff en Glénac, poste dekstre la riveron Arz fronte al Redon, kaj tuj enfluas en la riveron Vilaine. Post la renkontiĝo de la riveroj 'Oust' kaj 'Vilaine', tiu lasta fariĝas mara, submetata al la tajdoj.
Špraněk
Špraněk estas nacia naturrezervejo en Ĉeĥio kun registra numero 440 situanta proksime de municipo Luká en distrikto Olomouc. La regionon administras Agentejo de protekto de la naturo kaj pejzaĝo de Ĉeĥio - regiona laborejo Olomouc.
Goodwin (Tjumeno)
La dua bloko
Centre de la bloko troviĝas fontano, kiu ofte estas ornamata. Apude ofte okazas etaj koncertoj, prezentaĵoj, staras fonoj por fotado ktp. Al la fontano kondukas aleo kun artefaritaj palmoj, sub kiuj staras benkoj.
Špraněk
Kaŭzo de la protekto
La kaŭzo de la protekto estas karsta teritorio kun kavernoj kun riĉa ornamaĵo (parto de karsto de Javoříčko), en kiu troviĝas kavernoj en Javoříčko.
Historio
En la jaro 2013 okazis reproklamo de la nacia naturrezervejo, kiam estis pligrandigita areo de la protektita teritorio rilate al kreskanta ekkono pri apero de karstaj formacioj.
Goodwin (Tjumeno)
La dua bloko
La aĉetcentro fermiĝas je 22:00, sed la kinejo plu funkcias per aparta enirejo.
(15934) 1997 YQ
(15934) 1997 YQ estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Goodwin (Tjumeno)
Parkumejo
Granda subĉiela parkumejo troviĝas ene de spaco, kreita de la du blokoj kaj estas senpaga. Semajnfine oni malfermas ankaŭ barieron ĉe la dua bloko, kio ebligas parkumi aŭtojn ankaŭ en la interna korto. En la parkumejo funkcias ŝarĝostacio por elektraj aŭtoj, kie eblas samtempe ŝargi du aŭtojn. Aliro al la parkumejo estas libera, gardistaro mankas.
Oust (rivero)
La fluejo de la rivero 'Oust'
La kanalo inter Nantes kaj Brest uzas la lastan parton de ĝia fluejo, la rivero 'Oust' aperas kiel artefarita rivero, sinsekvo de lagoj apartigitaj per 61 kluzoj. Okaze de la konstruado de la kanalo, rektigoj de la fluejo tranĉis multajn meandrojn kaj naskis nenavigeblajn brakojn : brako de Timadeuc (7 km), de Pommeleuc (2 km), malnova rivero de Malestroit (6 km), la rivero Oust malsupre de la baraĵo de 'la Potinais' ĝis la alfluo en la rivero Vilaine (10 km).
Goodwin (Tjumeno)
Publika transporto
Mankas bushaltejoj apude, do la plej facila maniero atingi la aĉetcentron estas veturi ĝis haltejoj sur strato Respubliko (strato Maksim Gorkij kaj Tjumenskij Dramatiĉeskij Teatr) au ĝis haltejoj en strato Maksim Gorkij (Upravlenije Gosekspertizi kaj Sportkompleks Strojmaŝ) au ĝis haltejoj en strato Profsojuznaja (Ulica Volodarskogo au Detskaja Poliklinika) kaj poste marŝi piede 5-7 minutojn.
Eksteraj ligiloj
<Center> <Gallery mode="packed"> Rulŝtuparo en aĉetcentro Goodwin (Tjumeno).jpg| Rulŝtuparo Unua etaĝo de Goodwin (Tjumeno).jpg| La unua etaĝo Dua etaĝo de Goodwin (Tjumeno) 02.jpg| La dua etaĝo Kafejo en Goodwin (Tjumeno).jpg| Kafejo Vendejo de biĵuterio.jpg| Vendejo de biĵuterio Superbazaro en Goodwin.jpg| Superbazaro Pakejo en superbazaro.jpg| Pakejo en la superbazaro Ŝanĝejo de moneroj.jpg| Monŝanĝejo en la superbazaro </Gallery> </Center>
Oust (rivero)
Hidrografio
La akvokolekta areo de la rivero Oust kovras surfacon de neegala sur la tri bretonaj departementoj : Côtes-d'Armor, Morbihan kaj Ille-et-Vilaine. La akvokolekta areo de la rivero Oust arigas, en 195 komunumoj, proksimume, la loĝdenseco estas iom malpli ol 60 h/km². Precipe kampara, ĝi enhavas malmultajn urbojn, neniu el ili superas.
La rivero 'Oust' profitas de la alfluo de pluraj alfluantoj, kiuj desupre malsupren estas : <!--
Hydrologie
Dans le cadre d'un régime pluvial océanique, l'Oust assure un débit de 27 m³/s à son exutoire lors de sa confluence avec la Vilaine à Redon. L'ensemble du bassin versant de l'Oust est affecté par un climat océanique et reçoit environ 700 mm de précipitations annuelles en moyenne, données largement inférieures à celles du littoral.
En établissant une comparaison entre le débit et le bassin versant, l'Oust présente un module annuel assez conforme à la moyenne nationale ainsi que l'atteste une lame d'eau de 297 mm/an (la moyenne nationale est de 300 mm, mais le Blavet voisin offre une lame d'eau bien supérieure de 434 mm/an). Son débit spécifique (ou Qsp) est de 9,4 litres par seconde et par kilomètre carré de bassin contre 9,5 l/s/km² pour l'ensemble des cours d'eau français et 13,7 l/s/km² dans le cas du bassin du Blavet.
Histoire et patrimoine
La vallée de l'Oust ne possède ni l'unité historique, ni le riche patrimoine dont certaines de ses homologues peuvent se targuer. Toutefois, le long de son cours ou à proximité immédiate, s'égrènent de petites villes ou villages dont le passé rappelle les différentes étapes de l'histoire de la Bretagne.
Près des sources de la rivière, à quelques kilomètres à l'est de son cours, Loudéac possède peu de vestiges de la longue histoire qu'elle doit à sa position de carrefour au cœur de la Bretagne intérieure. Des traces de son peuplement remontant à la préhistoire ont été attestées avec la découverte de quelque 700 haches de bronze dans le quartier de Saint-Bugan. En revanche, la période romaine, durant laquelle, située sur la voie Rennes (Condate) - Carhaix (Vorgium), elle vécut du commerce et de la poterie ou le Moyen Âge, et qui vit le développement de la culture du lin et du tissage de la toile, ont laissé bien peu d'empreintes dans le paysage de cette petite ville, sous-préfecture jusqu'en 1926.