cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bussigny-près-Lausanne
Bussigny-près-Lausanne (en Esperanto ankaŭ Bussigny ĉe Laŭzano) estas komunumo en la distrikto Okcidento Laŭzana en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 8014 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Bussigny-près-Lausanne situas proksimume 8 kilometrojn okcidentnordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano en la valo de la rivereto Venoge en la Vaŭda Mezlando, proksimume 5 kilometrojn norde de la Lago Lemano.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,82 km², de kiuj 17,0% estas kovritaj de arbaro, 33,2% servas por agrikulturo kaj 48,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bussigny-près-Lausanne limas en nordo al Vufflens-la-Ville, en nordoriento al Villars-Sainte-Croix, en oriento al Crissier, en sudo al Ecublens, en sudokcidento al Echandens, en okcidento al Bremblens, kaj en nordokcidento al Aclens.
Trafiko
Tra Bussigny-près-Lausanne pasas la kantona ĉefvojo n-ro 137 de Ecublens al Arclens. En nordoriento de la komunumo situas la vojnodo de la svisa aŭtovojo A1 kun la svisa aŭtovojo A9. La aŭtovojalveturejo Lausanne-Crissier situas ĉe la sudorienta komunumlimo. Krome al la komunumo kondukas konektaj ĉefvojoj al la kantona ĉefvojo n-ro 9. Pere de la stacidomo de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Laŭzano al Ĝenevo kaj lokaj buslinioj la komunumo estas bone konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bussigny-près-Lausanne datiĝas el la jaro 1358 kiel Bussignye. En Bussigny estis trovita ora kolĉeno el la La-Tène-epoko. Dum mezepoko la Senjorujo Bussigny, kiu estis dividita al pluraj etaj feŭdoj, apartenis al la episkopo de Laŭzano. Dum la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio la komunumo apartenis al la Voktejo Laŭzano. De 1798 ĝis la administra reformo de 2006, kiu efektiviĝis la 1-a de januaro 2008 la komunumo apartenis al la Distrikto Laŭzano, kaj ek de tiam ĝi formas parton de la Nova Distrikto Okcidento Laŭzana. Ĝis 1959 la komunumo cetere nomiĝis Bussigny-sur-Morges.
Okruhla
Okruhla ukraine Округла estas ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv, en municipo de Lazi.
Situo
Okruhla situas sub monto 540 m-ojn alta fine de sakovojo.
Dordives
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas dordivois.
Kantono Baylor (Teksaso)
La malurba kantono Baylor situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ la censo de 2010 ĝi havis loĝantojn. Ĝia ĉefloko nomiĝas Seymour.
Meerbusch
Meerbusch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Kreis Neuss de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
Bonfinópolis
Bonfinópolis estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 7.536 loĝantojn en 2010.
Opština Makedonski Brod
Opština Makedonski Brod estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. En 2002 vivis 7141 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas la urbo Makedonski Brod.
Loko, priskribo
Opština situas ĉe la orienta rando de la Sudokcidenta Regiono. Ĝia areo estas 888,97 km².
La rivero Treska fluas tra la areo de sudo al nordo. Komunumo de Makedonski Brod fanfaronas aro da altaj montoj kaj pintoj kiel ekzemple Karadžić (2472 m asl), Pesjak, Solunska Glava (2589 m asl), Boro Poluso, Dobra Voda (2061 m asl) kaj aliaj. La alteco de la teritorio varias de 450 ĝis 2600 m. En la valo de la rivero la alteco estas ĉirkaŭ 450 ĝis 600 m. En la norda parto de la komunumo de sukcesoj sur la rivero Treska parto de la akva rezervujo digo Kozjak.
La komunumo konsistas el la urbo Makedonski Brod kaj aliaj 50 vilaĝoj: Belica, Benče, Bitovo, Blizansko, Breznica, Brest, Crešnevo, Devič, Dolni Manastirec, Dolno Botušje, Dolno Krušje, Dragov Dol, Drenovo, Gorni Manastirec, Gorno Botušje, Gorno Krušje, Grešnica, Ižište, Inče, Kalagurec, Kovač, Kovče, Kosovo, Krapa, Latovo, Lokvica, Lupište, Mogilec, Modrište, Oreovec, Ramne, Rasteš, Rusjaci, Samokov, Slansko, Slatina, Staro Selo, Suvodol, Sušica, Taževo, Tomino Selo, Topolnica, Trebino, Trebovlje Vir, Volče, Zagrad, Zvečan, Zdunje kaj Zrkle.
Najbaraj municipoj estas:
Opština Brvenica kaj Opština Ĵelino en la nordo, Opština Sopište kaj Opština Studeniĉani de la nordoriento, Opština Caska en la oriento, Opština Dolneni en la sudoriento, Opŝtina Kruŝevo kaj Opština Plasnica en la sudo, Opština Kičevo kaj Opština Gostivar  la okcidento.
Referencoj
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Krasnoperekopsk (stacidomo)
Krasnoperekopsk (Красноперекопськ, Красноперекопск) estas fervoja stacio en Krasnoperekopsko, Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Davido kun la kapo de Goljato (Caravaggio Vieno)
Davido kun la kapo de Goljato (2-a) estas oleo-pentraĵo sur panelo el poplo (90,5x116,5 cm), kiun pentris la itala pentristo Caravaggio en Napolo en 1607.
Lyon-Saint-Clair (stacidomo)
Lyon-Saint-Clair estas fermita franca stacidomo sur linioj - Ĝenevo, Lyon-Saint-Clair -  kaj  -, situanta en  Caluire-et-Cuire, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Davido kun la kapo de Goljato (Caravaggio Vieno)
Ĝi estas konservata en la Muzeo de Arthistorio de Vieno.
Historio
La bela knabo estis pentrita en Napolo komence de 1607, sur ligna panelo; la pentraĵo anstataŭis antaŭ-ekzistantan manierisman alegorion.
Laŭ Peter Robb, la pentraĵo estis aĉetita fare de la Grafo de Villamediana en Napolo inter 1611 kaj 1617, surbaze de informo raportita de Giovanni Bellori laŭ kiu Villamediana revenis al Hispanio kun Davido pentrita de Caravaggio.
Priskribo kaj stilo
La temo prezentas la junan heroon Davidon de la biblia tradicio, kiu ekaperas el la mallumo tuj post detranĉi la kapon de Goljato, kiu etendiĝas antaŭen kiel makabra trofeo post la batalo, triumfanta pli kontraŭ morto kaj sufero ol kontraŭ la giganto; la kapo de la venkinta giganto uzatas kvazaŭ por teruri la spektanton. La lumo surradias la sintezajn volumojn kaj estas transmetita sur la preskaŭ glataj surfacoj, emfazante la triumfan geston de Davido, kun distrita kaj indiferenta rigardo, kiu kontrastas kun la streĉa grimaco de Goljato. La vizaĝo de la venkinto estas kuntirita pro la batalo; lia buŝo malfermitas por lasi la blankon de liaj dentoj brili; sulko ekestas inter la brovoj, kaj liaj mallumaj kaj duonfermitaj okuloj preter la sulkoj de liaj vangoj, rivelas la intereson de Caravaggio pri la esplorado de la «movoj de la animo», simile al kion faris Leonardo.
La pentraĵo tre similas al alia pli posta versio konservata en la Galerio Borghese en Romo. En ambaŭ versioj, la aspekto de David verŝajne trovis inspiron en kunlaboranto de la pentristo (kaj, laŭdire, eĉ amanto ) Francesco Boneri, iama modelo por Amo ĉion konkeras, eĉ se ekzistas neniu novaĵo pri la duo post la foriro de la artisto el Romo en 1606.
Lyon-Saint-Clair (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Navas del Rey
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Okcidenta Montaro (hispane Sierra Oeste) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 50,78 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Bettens
Bettens estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 401 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Bermuda dolaro
Bermuda dolaro estas nacia valuto de Bermudo. Unu dolaro estas dividita je cent cendoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas BMD. Per difino, la bermuda dolaro egalvaloras al la usona.
Bettens
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,75 km², de kiuj 13,3% estas kovritaj de arbaro, 73,9% servas por agrikulturo kaj 12,3% por setlado.
Stefan Wyszyński
Stefan WYSZYŃSKI (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1901 en Zuzela apud Bugo, proksime al Ostrów Mazowiecka, mortis la 28-an de majo 1981 en Varsovio) estis pola episkopo de la Romkatolika Eklezio, episkopo de Lublin en la jaroj 1946-1948, ĉefepiskopo de Gniezno kaj Varsovio, primaso de Pollando (konata kiel Primaso de la jarmilo) en la jaroj 1948-1981, kardinalo ekde 1953, Servisto de Dio. Membro de la Laika Ordeno de Franciskanoj. La 2-an de oktobro 2019 Francisko (papo) subskribis la dekreton konfirmantan la miraklon "pro la propeto de la Servisto de Dio Stefan Wyszyński - tio malfermas la vojon por la beatigo.
Bettens
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bettens limas en nordo al Oulens-sous-Echallens, en nordoriento al Saint-Barthélemy, en oriento al Bioley-Orjulaz, en sudoriento al Boussens, en sudo al Bournens, kaj en okcidento al Daillens.
Stefan Wyszyński
Frua vivo kaj ordineco
Li naskiĝis kiel la dua infano de Stanisław Wyszyński (orgenisto de la loka eklezio) kaj Julianna Karp. En 1910 la familio translokiĝis al Andrzejów, kie la patrino mortis. En la jaroj 1912–1914 estis gimnaziano en Varsovio. Pro la unua mondmilito en la jaroj 1914–1917 partoprenis viran gimnazion je la nomo de Piotr Skarga en Łomża. En la jaroj 1917–1920 lernis en liceo je la nomo de Pio la 10-a (Malsupera Animzorga Seminario) en Włocławek. En la jaroj 1920–1924 estis kleriko de Supera Animzorga Seminario samloke.
Bettens
Trafiko
Tra Bettens pasas la kantona ĉefvojo n-ro 134 de Chavornay al Laŭzano. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, kiu tuŝas en okcidento la komunuman teritorion, estas La Sarraz situanta 3 kilometrojn nordokcidente de la komunumo. Pere de poŝtaŭtolinio de Echallens al Chavornay la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Stefan Wyszyński
Frua vivo kaj ordineco
Ordiniĝis la 3-an de aŭgusto 1924 en katedrala baziliko de Włocławek. En la jaroj 1925–1929 estis studento de la Fakultato de Kanona Juro kaj la Fakultato de Juro kaj Soci-Ekonomiaj Sciencoj ĉe Katolika Universitato de Lublin, kiun finis doktoriĝante pri Rajtoj al lernejo de la familio, eklezio kaj ŝtato. En 1931 estis vikario en paroĥejo de la Sankta Familio. De 1932 plenumis devon de ĉefredaktoro de la monata revuo „Ateneum Kapłańskie” en Włocławek, kie samtempe gvidis kristanan laboristan universitaton kaj agis soci-klerige en kristanaj sindikatoj. Post eksplodo de la dua mondmilito kaŝis sin for de gestapo en la vilaĝo Stanisławka en Lublina Provinco. Dum la ribelo de Varsovio sub la pseŭdonomo „Radwan III” estis kapelano de la Grupo Kampinos ĉe la Pola Enlanda Armeo, aganta i.a. en Laski apud Varsovio, kaj de la ribela hospitalo.
Bettens
Historio
La unua dokumenta mencio de Bettens datiĝas el la jaro 1141 kiel Betanis. Sur la komunuma teritorio estis trovitaj ŝtonpladaj tomboj el la epoko de la burgonja reĝolando. En la jar 1145 estis menciita priorejo de la rifuĝejo Granda Sankt-Bernardo, kies bienoj estis mondigitaj dum la reformacio en la jaro 1536. Dum mezepoko Bettens apartenis al la nobela familio de Bettens kaj estis submetita al la Senjorujo Cossonay. En la 16-a jarcento la senjorujon estis dividita. Parton ricevis la berna familio Mannlich, kiu konstruis la kastelon, kiu hodiaŭ estas privata havaĵo. Post la morto de Georges Mannlich en la jaro 1751 Bettens fariĝis havaĵo de la familioj de Saussure kaj Mercier. Sub la berna regado la senjorujo apartenis al la Subvoktejo Daillens de la Voktejo Modon. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝi estis atribuita al la Distrikto Echallens kaj en la jaro 1803 al la Distrikto Cossonay, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.
Stefan Wyszyński
Frua vivo kaj ordineco
Post fino de la milito li revenis al Włocławek, kie rearanĝis animzorgan seminarion plenuminte devon de la rektoro. En 1946 estis nomumita episkopo en la diocezo de Lublin. Sacerdotan ordinon ricevis de la manopj de kardinalo August Hlond, la primaso de Pollando.
En sia episkopa blazono metis vortojn "Soli Deo" t.e. "Al unusola Dio". Servo al la Dio pere de Dipatrino estis videbla en lia tuta vivo. Ofte kun siaj gepatroj komune vespere preĝis per rozario.
Ĉefepiskopo kaj primaso
Post morto de la primaso August Hlond en 1948, kiam la plej serioza kandidato por lin anstataŭi, episkopo de Łomża Stanisław Kostka Łukomski pereis en trafika akcidento kaŭzita de Sekureca Servo, Wyszyński surprize iĝis nomumita ĉefepiskopo de Gniezno kaj Varsovio kaj ankaŭ primaso de Pollando. La 12-an de januaro 1953 dum kolegio de kardinaloj en Romo estis nomumita de la papo Pio la 12-a kardinalo, membro de la kardinala kolegio. Kiel unusola pola kardinalo partoprenis kvar konklavojn. En 1958, kiam li gajnis kelke da voĉoj, kaj en 1963, kiam estis unusola reprezentanto de la Orienta Eŭropo.
La 14-an de aprilo 1950 nome de la Konferenco de Pola Episkoparo subskribis interkonsenton kun komunista registaro. Interŝanĝe kontraŭ certigo instrui religion en lernejoj kaj funkciado de Katolika Universitato de Lublin Romkatolika Eklezio agnoskis orientajn limojn de Pola Popola Respubliko kaj kondamnis "bandojn de reakcia subtera movado".
Reprezalioj
En la 1950-aj jaroj, en la periodo de streĉoj inter la ŝtato kaj Romkatolika Eklezio politiko de la registaro de Pola Popola Respubliko, dependanta de Sovetunio, celis rompi opozicion kaj ĉiujn sendependajn instituciojn. Katolika eklezio kun la primaso restis unusola. Pri tio okupiĝis Ministerio de Publika Sekureco (nomata Sekureca Servo), kiu kreiĝis sur la bazo de Fako de Publika Sekureco ĉe Pola Komitato de Nacia Liberigo, arestante lin la 25-an de septembro 1953 kadre de komunistaj reprezalioj kontraŭ la katolika eklezio. Li estis malliberigita kun ordena fratino Maria Leonia Graczyk kaj pastro Stanisław Skorodecki.
Li loĝadis en jenaj izolejoj:
Memorigo
La 3-an de majo 1994 li estis postmorte distingita de la Ordeno de Blanka Aglo. La 25-an de oktobro 2000 pro liaj meritoj la Parlamento de Pola Respubliko proklamis 2001 La Jaro de Kardinalo Wyszyński.
La 3-an de julio 1993 kardinalo Józef Glemp iniciatis Primasan Instituton de Stefan Kardinalo Wyszyński, kies celo estas sekurigo kaj diskonigo de la heredaĵo de la Primaso de Jarmilo. En 1998 oni kreis Fondaĵon „Heredaĵo de Stefan Kardinalo Wyszyński".
La 1-an de oktobro 1999 oni aliŝanĝis varsovian Akademion de Katolika Teologio al Universitato de Kardinalo Stefan Wyszyński.
En 2000 aperis pola filmo ''Prymas. Trzy lata z tysiąca'' (Primaso. Tri jaroj el milo), rakontanta pri malliberigo de Wyszyński fare de regopovo de la Pola Popola Respubliko, kun Andrzej Seweryn ĉefrole. En 2009 aperis televida spektaklo Prymas w Komańczy (Primaso en Komańcza) reĝiserita de Paweł Woldan kun ĉefrolo de Olgierd Łukaszewicz.
Nuntempe en Pollando la nomon de la Kardinalo portas pluraj lernejoj (pli ol 200), malsanulejoj, fondaĵoj kaj aliaj ĝeneralaj institucioj pri publika servo.
Ligoj kun Karol Wojtyła
Lia influo al papigo de Karol Wojtyła estis granda. La 22-an de oktobro 1978 partoprenis en inaŭguro de pontifiko de Johano Paŭlo la 2-a. Dum solena kardinala omaĝo al la nova papo kiam Wyszyński kisis ringon de la papo, Johano Paŭlo la 2-a signe de estimo por li ekstaris de la trono, kisis lian manplaton kaj alpremis lin.
Johano Paŭlo la 2-a memorigas la primason en sia testamento per la vortoj: ''Kiam la 16-an de oktobro 1978 konklavo de kardinaloj elektis Johanon Paŭlon la 2-an, Primaso de Pollando kardinalo Stefan Wyszyński diris al mi: "Tasko de nova papo estos enkonduki la Eklezion en la Trian Jarmilon". Mi ne scias, ĉu mi citas la frazon laŭvorte, sed tia certe estis senco de tio, kion mi tiam ekaŭdis. Ĝin eldiris Homo, kiu transiris al historio kiel Primaso de la Jarmilo. Granda Primaso. Mi estis atestanto de Lia misio, Lia heroa fido. De Lia lukto kaj Lia venko. "La venko, kiam venos, estos venko per Dipatrino" – kutimis ripeti Primaso de la Jarmilo la vortoj de Sia Antaŭulo kardinalo August Hlond.''
Kvartalo Niŝi-ku
Pluraj japaniaj kvartaloj havas la nomon Niŝi-ku:
Alia Bhatt
Alia Bhatt (आलिया भट्ट, naskiĝis la ) estas hinda aktorino kaj modelo. Ŝi ĉefe agas en Bollywood-filmoj kaj jam gajnis plurajn premiojn.
Alia estas la filino de kinoreĝisoro Mahesh Bhatt, ŝi estas la duonfratino de aktoro Pooja Bhatt kaj la nevino de aktoro Emraan Hashmi kaj kinoreĝisoro Mohit Suri. La 14-an de aprilo 2022, ŝi geedziĝis kun aktoro Ranbir Kapoor.
Eksteraj ligiloj
Imdb
NGC 3361
NGC 3361 (aliaj indikoj — MCG -2-28-4, IRAS10419-1056, PGC 32044) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Niederreißen
Niederreißen estas loĝloko en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko estas parto de la en januaro 2014 novkreita komunumo Ilmtal-Weinstraße. Fine de la jaro 2012 la komunumo havis 228 loĝantojn.
Ŝtata Universitato de Tbiliso
La Ŝtata Universitato de Tbiliso, (kartvele: თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი) estis fondita la 8-an de februaro 1918 en Tbiliso, Kartvelio. Ĝi estas la plej antikva universitato de Kaŭkazio. Ĝi havas pli ol 35.000 studantojn kaj 5.000 laboristojn inter profesoroj kaj kunlaborantoj.
La Universitato havas 5 filiojn en diversaj regionoj de Kartvelio, 6 fakultatoj, ĉirkaŭ 60 sciencistoj la esplorcentroj kaj scienca biblioteko, 7 muzeoj, Eldonejo kaj printejo por ĝia periodaĵo, Tbilisis Universiteti.
La ĉefa fondinto de la universitato estis la konata kartvela historiisto Ivane Javaĥiŝvili. La profesoro Petre Melikiŝvili, konata kartvela kemiisto, estis elektata unua rektoro de la ŜUT.
En 1991 Roin Metreveli estis nomumita rektoro de la universitato. En 1992 pere de ĝia senĉesa laboro kaj premo, ĝi rekuperis la memstarecon kiel aŭtonoma institucio, kion ĝi perdis en 1926.
Dum la Revolucio de la rozoj en novembro 2003, kelkaj studentoj de la Universitato estis tre aktivaj en la organiza kaj protesta movado.
Bonópolis
Bonópolis estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.503 loĝantojn en 2010.
(19770) 2000 OP22
(19770) 2000 OP22 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rakove (Taĉiv)
Rakove ukraine Ракове estas ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv, en municipo de Vilĥivci-Lazi.
Situo
Rakove situas inter montoj, laŭ rojo.
Akvedukto de Noáin
La Akvedukto de Noáin aŭ Akvedukto de Subiza estas verko realigata dum la reĝado de Karlo la 3-a por transporti trinkeblan akvon al urbo Pamplono, en Navaro (Hispanio).
Priskribo
La akvedukto uzas la akvojn el la akvofonto de Subiza, situanta en la norda basen-flanko de la Sierra del Perdón kaj ĝi provizis la urbon ĝis la jaro 1895.
La projekto de akvedukto estis komence konfidita al franca inĝeniero Francisco Geni, sed fine ĝi estis realigita en 1782 de Ventura Rodríguez kunlabore kun Santos Ángel de Ochandátegui kaj poste, kun Francisco Alejo Aranguren.
Ĝi estas longa kaj la kosto de ĝia konstruo altiĝis al  de la epoko.
Milzano
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Blazio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ilicio
La genro ilicio (latine: illicium) botanike apartenas al la familio de iliciacoj.
En kuirarto uzatas la sekigitaj fruktoj de unu specio: la ilicio vera (stelanizo) (illicium verum). Ilicio estas tre uzata por fajnigado de marmeladoj, bombonoj kaj aliaj dolĉaĵoj.
Universitato de Otago
La Universitato de Otago (University of Otago; Te Whare Wānanga o Otāgo) estas universitato en Dunedin, Novzelando, nome la plej aĝa en la lando. Ĝi havis ĉirkaŭ 21,000 studentojn dum 2011.
La universitato havas la plej altan averaĝe enketokvaliton en Novzelando kaj estas dua nur post la Universitato de Auckland laŭ nombro de akademiaj sciencistoj dungitaj. Ĝi estis pinte en la taksado fare de la ŝtata evaluado en 2006.
Fondita en 1869 de komitato inkludanta Thomas Burns, la universitato malfermiĝis en julio de 1871. Ties moto estas "Sapere aude" ("Kuraĝi saĝuli"). (La Universitato de Novzelando sekve adoptis la saman moton.) El 1874 al 1961 la Universitato de Otago estis parto de la Universitato de Novzelando, kaj faris gradojn je ties nomo.
Otago estas konata pro sia studenta vivo, partikulare de kunloĝantoj en etaĝoj, kiuj estas ofte en malnovaj sub-standardaj hejmoj. La kromnomo scarfie derivas el kutimo vesti skarpoj dum la malvarmaj sudaj vintroj.
Piri Vaszary
Piri VASZARY [vasari], hungare Vaszary Piri estis hungara aktorino. Ŝiaj fratoj estis Gábor Vaszary kaj János Vaszary (reĝisoro). Piri Vaszary naskiĝis, kiel Vaszary Piroska la 1901, Budapeŝto - mortis la  1965, Palma de Mallorca.
Biografio
Piri Vaszary finis aktoran lernejon en 1920 en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian aktoran karieron. Ŝi apartenis al diversaj ĉefurbaj teatroj, ekzemple al Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1926-1935. Laŭvice en 1928, 1929 kaj en 1932 ŝi edziniĝis, baldaŭe havanta 2 gefilojn. En 1944 ŝi forlasis la landon kaj vivis en Germanio, Francio, Hispanio, Argentino, Venezuelo kaj en Kanado. Inter 1948-1954 ŝi rolis en hungara teatro en Argentino, en 1959 same en Venezuelo.
Tiruĉirapali
Tiruĉirapali, tamile தி௫ச்சிராப்பள்ளி estas metropolo, grava industria kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Tamilnado. La historiaj loknomoj estis Tiruchi aŭ Trichy.
Historio
estas longe loĝata. Iam estis urbo nomata Uraijur (nun antaŭurbo), kiu estas grava loko de arkeologoj. Ĝi estas menciita fare de Ptolemeo en la 2a jarcento a.K. Dum la mezepoko diversaj regnoj regis en la urbo. Municipo formiĝis en 1865.
Ekonomio
En la industrio estas la plej grava, en la ĉirkaŭaĵo oni kultivas precipe maizon. Dum dominado de britoj oni produktis popularajn cigaredojn. Nuntempe en la apudaĵo oni produktas cementon kaj sukeron kaj aparta industria zono okupiĝas pri elektroniko.
Usona revo
Ĝenerale, la Usona revo (konata en la plimulto de la lingvoj kiel amerika revo) estas difinebla kiel la egaleco de oportunoj kaj libereco kiu ebligas ke ĉiuj civitanoj de Usono atingu siajn celojn en la vivo nur per la penado kaj determino.
Tiruĉirapali
Klimato
havas tropikan klimaton, kie regas varmegaj someroj de marto ĝis majo. La temperaturo varias inter 20-37 ° C. Jare pluvas po 882 mm, plej ofte inter aŭgusto-decembro.
Usona revo
Hodiaŭ, ĉi tiu ideo unuafoje uzita en 1931 de la usona historiisto James Truslow Adams, aludas al tio ke la prospereco dependas de la lerteco kaj laboro de individuoj, ne en la senco de socia hierarkio, kvankam la signifo de la frazo evoluis dum la historio de Usono.
Por kelkaj, ĝi estas la oportuno havi pli da riĉeco ol tiu kiun ili povus akiri en siaj devenlandoj; por aliaj estas la oportuneco por siaj gefiloj kresku kun bona edukado kaj bona laboro, kaj laste, kelkaj vidas en ĝi la eblon esti unuopulo sen limigoj pro raso, socia klaso, religio, ktp.
Dum la termino estas ofte ligita al la enmigrado en Usono, la denaskaj usonanoj ankaŭ uzas ĝin kun la signifo "serĉado de revo" aŭ "vivante la usonan revon".
Rozas de Puerto Real
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Okcidenta Montaro (hispane Sierra Oeste) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 30,15 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Rusiaj germanoj
Rusiaj germanoj estas etna grupo de germanoj, kiuj dum kelkaj generacioj vivis (kaj plu vivas) en la teritorio de la Rusia Imperio, Sovetunio kaj moderna Rusio. La termino estas ankaŭ uzata por la etnaj germanoj, kiuj migris lastatempe el eks-Sovetunio al Germanio.
Deveno
Germana loĝantaro aperis en Rusio kaj Sovetunio per kelkaj manieroj. En la 18-a jarcento estis vaste praktikata invitado al Rusio de eksterlandaj sciencistoj, militistoj, diplomatoj, artistoj kaj aliaj fakuloj, inter kiuj estis pluraj germanoj (kio ne estas mirinda, ĉar komence de Petro la 3-a la reganta dinastio en Rusio estis germandevena). Idoj de tiuj transloĝiĝintoj ofte restadis en Rusio, sed plej ofte ne konservis la germanan lingvon kaj la germanan memkonscion. En la sama 18-a jarcento laŭ invito de la Katerino la Granda okazis granda transloĝiĝo de germanaj kamparanoj (t. n. koloniistoj) al la liberaj terenoj de suda Ĉevolgio kaj suda Ukrainio. Multaj el tiuj familioj restis en siaj regionoj dum pli ol jarcento kaj duono, konservante sian lingvon, religion (plej ofte luteranismon) kaj nacian kulturon. Alia fonto de germana migrado estis la ĉebaltmaraj teritorioj, aligitaj al la Rusia Imperio: Estlando kaj Liflando. Krome, en la 1920-aj al la germana diasporo en Sovetunio aliĝis kelkaj germanaj komunistoj, kiuj ŝatis enmigri en la unua socialisman landon de la mondo.
Laŭ la datumoj de 1913, en Rusia Imperio estis.
Nuna demografio
Ekde la jaro 1989 rusiaj germanoj amase ekmigris al Germanio.
En 2002 laŭ tutlanda censo, en Rusio loĝis pli ol. Inter ili en urboj.
Ferrières-en-Gâtinais
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas ferriérois. En la iam grava benediktana monaĥejo abatis ekz. Lupus Servatus.
Vasilij Vasiljeviĉ Dokuĉajev
Vasilij Vasiljeviĉ DOKUĈAJEV (Василий Васильевич Докучаев) naskiĝis la 1-an de marto n.s. 1846 en vilaĝo Miljukovo, Smolenska gubernio, Rusia Imperio, mortis la 8-an de novembro 1903 en Sankt Peterburgo. Li estis granda rusa sciencisto, kies ĉefa fako estis grundoesploro de la eŭropa parto de tiama Rusio. Li ankaŭ estas konsiderata kiel fondinto de pedologio.
Biografio
Li elkreskis en familio de paroĥestro Vasilij Sergejeviĉ Dokuĉajev kune kun du fratoj kaj kvar fratinoj. Kiam li aĝis 11 jarojn la patro venigis lin en klerikan lernejon situantan en Vjazma urbo. Poste li sukcese finis klerikan seminarion, kio rajtigis rangon de pastro de Rusa Ortodoksa Eklezio.
En 1867 Dokuĉajev abrupte ŝanĝis sian klerikan karieron kaj venis en la fizika-matematikan fakultaton de la Peterburga universitato, kiun li finis en 1871 kiel mineralogiisto. Li interesiĝis ĉefe pri kvaternaraj sedimentoj kaj grundoj de la eŭropa parto de Rusio. Inter jaroj 1871 kaj 1877 li multe vojaĝis en centra kaj norda Rusio, suda Finnlando, kie li studis geologiajn strukturojn kaj geomorfologian agadon de riveroj.
Memoro
portas lian nomon:
Paul Hindemith
Paul Hindemith (naskiĝis la 16-an de novembro, 1895, mortis la 28-an de decembro, 1963) estis germana aldisto, orkestrestro kaj komponisto kiu reprezentas la komenciĝantan modernon de germana muziko.
Li naskiĝis en Frankfurto ĉe Majno, translokiĝis intertempe al Usono en 1938 kaj mortis en Svisio.
La muziko de Hindemith estas konata pro sia strukturo kaj harmonia ekspresivo, sen esti atonala. Hindemith forgvidis la germanan muzikon el konservativo (ekz. Beethoven, Brahms, Wagner) kaj tiel renovigis germanan muzikon.
Baverans
Baverans estas franca komunumo lokita en la kantono  (ĝis 2015 en la kantono Rochefort-sur-Nenon), en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Agatangelos
Agatangelos (en la klasika armena: Ագաթանգեղոս Agatʿangełos, en la greka Ἀγαθάγγελος "portanto de bonaj novaĵoj" aŭ anĝelo, ĉ. 5-a jarcento p.K. ) estas la pseŭdonimo de la aŭtoro de vivo de la unua apostolo de Armenio, Gregorio la Iluminanto, kiu mortis ĉirkaŭ 332.
Li asertas esti sekretario de Tiridato la 3-a, reĝo de Armenio en la frua 4-a jarcento, sed la vivo ne estis skribita antaŭ la 5-a jarcento. Ĝi celas elmontri la farojn kaj diskursojn de Gregorio, kaj atingis nin en la armena, greka, kartvela, siria, etiopa, latina kaj araba lingvoj. La teksto de ĉi tiu historio estis konsiderinde ŝanĝita, sed ĝi ĉiam favoris la armenojn. Von Gutschmid asertas, ke la nekonata aŭtoro uzis veran vivon de Sankta Gregorio, ankaŭ de historio de lia martireco kaj de tiu de Sankta Ripsime kaj ŝiaj kunuloj. Historiaj faktoj intermiksiĝas en ĉi tiu vivo kun legendaj aŭ necertaj aldonoj, kaj la tuto estas teksita en certan unuecon de la rakontanto, kiu eble supozis sian signifan nomon laŭ la kvalito de rakontanto de "la bonaj novaĵoj" pri la konvertiĝo de Armenio. Ĝi estis tradukita en plurajn lingvojn, kaj grekaj kaj latinaj tradukoj troviĝas en la Acta Sanctorum Bollandistarum, volumo viii.
Laŭ Agatangelos, Tiridato la 3-a ordonis al li verki pri sia patro Ĥosrov la 2-a de Armenio kaj lia regperiodo. Ĝis la 19a jarcento, surbaze de ĉi tiu fakto, fakuloj kredas, ke Agatangelos vivis en la 4-a jarcento. Tamen pliaj detalaj esploroj pri lia verkado pruvis, ke Agatangelos vivis kaj laboris en la 5-a jarcento kaj ne povis esti la sekretario de Tiridato la 3-a.
ISO 639-3 g
!gaa !gab !gad !gae !gaf !gag !gah !gai !gaj !gak !gal !gam !gan !gao !gap !gaq !gar !gas !gat !gau !gav !gaw !gax !gay !gaz !gba !gbb !gbc !gbd !gbe !gbf !gbg !gbh !gbi !gbj !gbk !gbl !gbm !gbn !gbo !gbp !gbq !gbr !gbs !gbu !gbv !gbx !gby !gbz !gcc !gcd !gce !gcf !gcl !gcn !gcr !gct !gda !gdb !gdc !gdd !gde !gdf !gdg !gdh !gdi !gdj !gdk !gdl !gdm !gdn !gdo !gdq !gdr !gdu !gdx !gea !geb !gec !ged !geg !geh !gei !gej !gek !gel !gen !geq !ges !gew !gex !gey !gez !gfk !gft !gga !ggb !ggd !gge !ggg !ggh !ggk !ggl !ggn !ggo !ggr !ggt !ggu !ggw !gha !ghc !ghe !ghh !ghk !ghl !ghn !gho !ghr !ghs !ght !gia !gib !gic !gid !gig !gil !gim !gin !gio !gip !giq !gir !gis !git !giw !gix !giy !giz !gji !gjk !gjn !gju !gka !gke !gkn !gkp !gla !glc !gld !gle !glg !glh !gli !glj !glk !glo !glr !gls !glu !glv !glw !gly !gma !gmb !gmd !gmh !gmn !gmo !gmu !gmx !gmy !gna !gnb !gnc !gnd !gng !gnh !gni !gnk !gnl !gnm !gnn !gno !gnq !gnr !gnt !gnu !gnw !gnz !goa !gob !goc !god !goe !gog !goh !goi !goj !gok !gol !gom !gon !goo !gop !goq !gor !gos !got !gou !gow !gox !goy !goz !gpa !gpn !gqa !gqi !gqn !gqr !gra !grb !grc !grd !grg !grh !gri !grj !grm !grn !gro !grq !grr !grs !grt !gru !grv !grw !grx !gry !grz !gse !gsg !gsl !gsm !gsn !gsp !gss !gsw !gta !gti !gua !gub !guc !gud !gue !guf !gug !guh !gui !guj !guk !gul !gum !gun !guo !gup !guq !gur !gus !gut !guu !guv !guw !gux !guz !gva !gvc !gve !gvf !gvj !gvl !gvm !gvn !gvo !gvp !gvr !gvs !gvy !gwa !gwb !gwc !gwd !gwe !gwf !gwg !gwi !gwj !gwn !gwr !gwt !gwu !gww !gwx !gx !gya !gyb !gyd !gye !gyf !gyg !gyi !gym !gyn !gyr !gyy !gza !gzi !gzn
Kantono Bee (Teksaso)
La kantono Bee situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ la censo de 2010 ĝi havis loĝantojn. Ĝia ĉefloko nomiĝas Beeville.
Luterana preĝejo (Rákoshegy)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Rákosmente, en loĝkvartalo Rákoshegy.
Historio
Post Traktato de Trianon alvenis multe da rifuĝintoj al Rákoshegy. En 1935 oni establis filinon de luteranoj. La preĝejo estis konstruita en la jaroj 1938 kaj 1939. En 1994 la interna parto renoviĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en parko havanta imponan larĝan turon, kiu regas la fasadon. Tiu turo imitas aspekton de preĝejaj turoj en Transilvanio. En la malantaŭ parto de la turo la enirejo estas videbla. En la maldekstra flanko troviĝas ŝtuprejo al la galerio. Interne en la altaro estas videbla granda ligna kruco.
Villamanta
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Okcidenta Montaro (hispane Sierra Oeste) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 63,15 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
8726 Masamotonasu
8726 Masamotonasu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan verkiston Masamoto Nasu (japane: 那須正幹, Nasu Masamoto) naskiĝintan en 1942 en Hiroŝimo. Li estis nur 3-jar-aĝa kiam tiu urbo estis trafita de nuklea bombado. Li publikigis ĉirkaŭ 200 librojn, ĉefe rakontojn por infanoj, kies multe da estis adaptitaj en televidaj dramoj kaj animacio. Li notinde relatis la tragikan historion de Sasaki Sadako en "Infanoj de la Papera Gruo". En 2007, Nasu iĝis prezidanto de la Japana Asocio de Verkistoj por Infanoj.
Arrows Ostrava
Arrows Ostrava estas ostrava basbala kaj softbala sporta klubo. En la jaroj 2005, 2006 kaj 2008 ĝi fariĝis vicmajstro de Ĉeĥa basbala ekstraligo. Ĝis la jaro 1996 ĝi estis parto de TJ VOKD Ostrava-Poruba, kiel taĉmento de basbalo kaj softbalo. Ekde sezono 1997 ĝi ludas sub la nomo Arrows Ostrava. La oficiala nomo, sub kiu la klubo estas registrita kiel civitana asociiĝo, estas SKSB Ostrava.
Rekonstruo de stadiono
La komenco de sezono 2008 estis notita per la okazanta rekonstruo de stadiono, pro kiu la hejmecaj matĉoj devis esti ludataj sur ludejoj de rivaloj. La unua matĉo de la sezono 2008 sur la hejmeca nove rekonstruita ludejo en Poruba estis ludita la 14-an de majo kontraŭ Skokani Olomouc. La areo nun proponas 2500 sidlokojn.
Bruneja dolaro
La Bruneja dolaro - malaje ريڠڬيت بروني, Ringgit Brunei - estas la nacia valuto de Brunejo. Unu dolaro estas dividita je cent cendoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas BND. Per difino, unu bruneja dolaro egalvaloras al unu singapura dolaro. La ŝtato Brunejo cetere ne havas centran bankon: la provizo de monbiletoj kaj moneroj estas inter la taskoj de la nacia ministerio pri financoj.
Ilmenau
Ilmenau [ILmenaŭ] estas urbo en la germana federacia lando Turingio. La urbo situas borde de la rivero Ilm kaj estas la plej granda urbo de la samnoma distrikto Ilm. Fine de la jaro la urba komunumo havis  loĝantojn.
Historio
lmenau estis fondita en la 13-a jarcento, kiam ĝi unue estas nomita en 1273. Ekde 1341 ĝi havas kelkajn urborajtojn. Inter 1660 kaj 1920 ĝi apartenis al la dinastio de Saksio-Vajmaro, pli frue la regantoj ĉirkaŭ Ilmenau estis la dinastio de Kevernburg, de Schwarzburg kaj de Henneberg (Meiningen).
Inter 1471 ĝis 1626, kuprominado faris gravan kontribuon al la ekonomio de Ilmenau. En 1611, tiuj minoj produktis laŭtaksajn 38 tunojn da kupro kaj 188 kg da arĝento. Produktado atingis tiujn nivelojn denove en la 1730-aj jaroj, dum mallonga reenkonduko de kuprominado sub la gvidado de Johann Wolfgang von Goethe. Poste, en la 19-a kaj 20-a jarcentoj, fluorspato kaj mangano estis elminitaj ĉi tie.
En la frua 19-a jarcento, Ilmenau estis unu el pluraj lokoj kie homoj iris por akvokuradotraktadoj en hidropatejojn. La hidropatejo de Ilmenau estis servita fare de la doktoroj Schwabe, Fitzler, Baumbach, kaj Preller. Ĝis 1870, Ilmenau restis urbeto de ĉirkaŭ 3000 loĝantoj, sed tiam la industria revolucio atingis la urbon. Kelkaj fabrikoj por porcelano (Graf von Henneberg Porzellan, ekde 1777), vitrovaroj (la Sofienhütte ekde 1852) kaj ludiloj formiĝis. En 1879 la urbo ricevis fervojan interligon al Erfurto (norden), 1881 al Gehren / Großbreitenbach (sudorienten) kaj 1904 al Schleusingen (sudokcidenten). Krom la ĉefstacidomo ekzistas ankoraŭ tri haltejoj ĉe Stacidomo de Ilmenau Bad, Ilmenau-Pörlitzer Höhe kaj ĉe Ilmenau-Roda. En 1880 fonditis en Ilmenau la societo Thüringerwald-Verein.
La universitato estis fondita en 1894 kiel Thüringisches Technikum. Nun, ĝi estas la Teknika Universitato Ilmenau, kie la Internaciaj studentaj semajnoj (ISWI) okazas ĉiun duan jaron. La eŭropaj ĉampionadoj de sledado (organizitaj fare de la asocio FIL) okazis en la jaro 1934-a en la urbo.
Dum la lastaj jaroj de la Dua Mondmilito, Ilmenau estis la loko de fabrikado unusida batalantoversio de la Horten Ho 229 V6 (Versio 6), reagaviadiloj.
En 1952 la Distrikto Ilmenau estis fondita. Ĝi havis areon de proksimume 380 kvadratmetroj kun populacio de ĉirkaŭ 70 000 loĝantoj. Ilmenau estis la ĉefurbo de tiu distrikto. Ekde la 1970-aj jaroj konstruitis la moderna loĝejzono Stollen. En 1994 ĝi estis kunfandita kun Distrikto Arnstadt en la nordo al la nova Distrikto Ilm kun Arnstadt kiel ĉefurbo.
(17464) 1990 VX1
(17464) 1990 VX1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hitoshi Shiozawa kaj Minoru Kizawa elde Fuĵieda (gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Frigidario
Frigidario aŭ en latina frigidarium konsistis, en la romiaj Termoj, en la ejo kie okazis la malvarmaj banoj.
Ĝi konsistis esence en banejo por eniro ĝis la alto de ŝultro, kaj ili povis esti altaj aŭ malaltaj. Ilia funkcio estis, post la malfermo de poroj fare de la banantoj per varmaj banoj en la tepidarium kaj la caldarium, fermi ilin denove. Ĝi estis la lasta de la etapoj de la publikaj banoj.
Laŭ Francisko Azorín frigidario estas Ĉambro de la romanaj Termoj kun banakvo ne varma. Kaj li indikas etimologion el latina frigidarium el frigidus (malvarma).
Vahan Mamikonjan
Fono
Ekde 387, la reĝlando Armenio dividiĝis en du zonojn de influo, bizanca Armenio kaj persa Armenio. Krome, en 428, la lasta arsakida reĝo, Artaŝo la 4-a, estis senpovigita fare de lia reganto Bahram la 5-a laŭ la peto de la armenaj 'naĥararoj', tiel komencante la periodon de la regado de marzpanoj en persa Armenio. Tre rapide la armenoj seniluziiĝis: en 449, Jazdegerd la 2-a ordonis al la nobelaro konvertiĝi al Zaratuŝtrismo. La armenoj ribeliĝis sub la gvidado de Vardan Mamikonjan, sed estis venkitaj la 2-an de junio 451 (aŭ la 26-an de majo) ĉe la batalo de Avarajr; plimulto el la naĥararoj kiuj partoprenis la ribelon, estis deportitaj al Seleŭkio-Ktesifono.
Junaĝo
Vahan naskiĝis ĉirkaŭ 440 - 445. Li estis la plej aĝa filo de Hmajeak Mamikonjan kaj Dzojk, li havis 3 pli junajn gefratojn nomitajn Vard, Vasak, kaj Artaŝo. Lia patro estis mortigita de gerilanoj ĉe Tajko post la batalo de Avarajr. Vahan, kune kun Vasak kaj Artaŝo, estis kaptita de la marzpano de Armenio kaj deportita al Seleŭkio-Ktesifono; kondamnita al rezignado, kaj estis "malfortigita en ilia fido", laŭ lia deinfanaĝa amiko kaj poste historiisto Ghazar Parpeci.
Ribelo
Post la batalo de Avarajr, la armenoj estis konstante ordonitaj de la Sasanidoj iri al malproksimaj militaj ekspedicioj, plejparte en Orienta Persio. Ili ankaŭ postulis akcepti la kreskantan potencon de la rezignado, kio rezultigis la ribelon de Vaĥtang la 1-a de Iberio (ĉ. 447/449 - 502/522), kaj estis pozitive ricevita de la armenoj. Vahan hezitis ligi la ribelon en 481, iĝante Adhur Guŝnasp, la marzpano de Armenio, forlasi Dvin kaj rifuĝi sin en Artaŝata.
Johano de Balliol
Johano de Balliol aŭ John Balliol (naskiĝis ĉirkaŭ 1249, mortis la ), estis reĝo de Skotlando de 1292 ĝis 1296. Lia frua vivo estas malbone konata. Post kiam la probabla heredanto de la reĝo Aleksandro la 3-a mortis, Balliol estis elektita kiel la nova reĝo de Skotlando de grupo de kontrevizoroj. Eduardo la 1-a de Anglio konstante provis insidi lian reĝadon kaj demandis ke Balliol traktu Skotlandon kiel feŭdula stato.
En rebato, Eduardo invadis Skotlandon, komencanta la Skotajn Militojn de Sendependeco. Post la skota malvenko en 1296, Balliol abdikis kaj malliberiĝis en la Turo de Londono. Poste, Balliol estis sendita al Francio kaj faris neniun klopodon por helpi la Skotojn. Skotlando tiel ne havis monarkon ĝis Roberto Bruso fariĝis reĝo en 1306.
Nomo
En la Anglo-normanda, lia nomo estis Jehan de Bailleul, en la Meza Skota, Jhon Ballioun kaj en la Skotgaela, Iain Bailiol.
Geedziĝo kaj idoj
Johano edziĝis, ĉirkaŭ la, kun Isabella de Warenne, filino de Johano de Warenne, 6-a Earl de Surrey. Ŝia patrino Alice de Lusignan estis filino de Hugh la 10-a de Lusignan de Izabela de Angulemo. Johano estis ankaŭ la bofrato de John Comyn, kiu estis murdita de Robert la Bruce en februaro 1306, en Dumfries.
Estis supozite ke Johano kaj Isabella havis almenaŭ unu filon:
Tamen, aliaj infanoj estis ligitaj al la paro kiel aliaj eblaj idoj:
Buritinópolis
Buritinópolis estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.321 loĝantojn en 2010.
Judi Dench
Lordino Judith Olivia "Judi" DENCH, naskiĝis en Heworth, North Riding of Yorkshire, Anglio estas angla teatra kaj filma aktorino. Dench faris sian profesian debuton en 1957 kun la Old Vic Company. Dum la sekvantaj malmultaj jaroj, ŝi aktoris en pluraj teatraĵoj de Ŝekspiro en tiaj roloj kiel Ofelia en Hamleto, Julieta en Romeo kaj Julieta kaj Lady Macbeth en Makbeto. Kvankam la plej granda parto de ŝia laboro dum tiu periodo estis en teatro, ŝi ankaŭ laboris en filmoj kaj gajnis BAFTA Premion. Dum la venontaj du jardekoj, Dench establis sin kiel unu el la plej signifaj britaj teatroprezentistoj, laborante por la National Theatre Company kaj la Royal Shakespeare Company . Ŝi atingis sukceson en televido dum tiu periodo, en la serio A Fine Romance de 1981 ĝis 1984, kaj en 1992 kun ĉefrolo en la romantika komediserio As Time Goes By. Ŝiaj filmroloj estis maloftaj kaj inkludis apogajn rolojn en gravaj filmoj kiel ekzemple A Room with a View (1986), M en GoldenEye (1995), rolon ŝi daŭre ludis en James Bond filmoj ĝis Spectre (2015). Sepfoja Oskar-kandidato, Dench gajnis en 1998 la Oskar-premion por plej bona subtena aktorino pro ŝia rolo kiel reĝino Elizabeth la 1-a en Shakespeare in Love kaj ricevis nomumojn pro siaj roloj en Mrs Brown (1997), Chocolat (2000), Iris (2001), Mrs Henderson Presents (2005), Notes on a Scandal (2006) kaj Philomena (2013). Ŝi ankaŭ ricevis multajn premiojn pro sia aktorado en teatro, filmo kaj televido; ŝiaj premioj inkludas ses British Academy Film Awards, kvar BAFTA televid-premiojn, sep Olivier Awards, du Screen Actors Guild Awards, du Orajn Palmojn, kaj Tony Award. Ŝi ankaŭ ricevis la Specialan Olivier Premion (2004).
8-a de novembro
La 8-a de novembro estas la 312-a tago de la jaro (la 313-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 53 tagoj restas.
Je la 8-a de novembro okazis interalie:
Tagoj de semajno
La 8-a de novembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Beeville
Beeville estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Bee, en la sudokcidento de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Martigny
Martigny estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Villamantilla
[biljamanTIlja] estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Okcidenta Montaro (hispane Sierra Oeste) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 23,99 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Árpád Kovács (apartigilo)
Árpád Kovács
Lovatj (rivero)
Lovatj (Ловаць; Ловать, la pli malnova formo: Ловоть — Lovotj ) estas rivero en la Vicebska regiono de Belorusio, la Pskova kaj la Novgoroda provincoj de Rusio. La rivero apartenas al la baseno de la Balta Maro.
Geografio
La riverkomenco de Pola situas en la Garadoka distrikto de Vicebska regiono de Belorusio, tuj apud la limo kun Rusio. La rivero elfluas el belorusia parto de la marĉo Ĉistik, kiu marĉo ĉirkaŭas la lagon Lovatec, tiu lago situas en la Nevela distrikto de la Pskova provinco de Rusio. Komence la rivero estas la ĉeno de lagoj kaj marĉoj, kunigataj per fluejoj (ĝi trafluas sep lagojn). En la Belorusio Lovatj fluas 47 km kaj eniros en Rusion. En sia meza fluo la rivero iras tra Valdaja Altaĵo, en malsupra — tra la Ĉe-ilmenja malaltaĵo kaj fine enfluas en la lagon Ilmenj, formante komunan delton kun la rivero Pola. Ambaŭ tiuj riveroj kuniĝas per fluejo, sed enfluas en Ilmenj aparte.
Ĉe Lovatj situas urboj Velikije Luki kaj Ĥolm kaj la urbotipa loĝloko Parfino. En Lovatj enfluas ĉirkaŭ 30 riveroj, la plej granda el ili estas la rivero Kunja, kiu enfluas en la riveron Lovatj ene de la urbo Ĥolm. Lastaj 70 km de Lovatj estas navigeblaj.
Historio
Ĉe la belorusa parto de la rivero oni trovis arkeologiajn lokojn: remparburgon de ferepoko kaj loĝlokon de neolitiko.
Je 30 km de Velikije Luki situas “La urbeto ĉe Lovatj” — remparburgo de 10-a—12-a jarcentoj. Ĝi estas tute elfosita kaj multe esplorita. La remparburgo estas unika, ĉar ĝiaj tavoloj de 10-a jarcento preskaŭ ne estis malordigita poste, malsame kiel en Velikij Novgorod, Pskov aŭ aliaj plu loĝitaj lokoj, kaj al esplorado ne malhelpas nuntempaj konstruaĵoj. Do la trovaĵaro estas unika kiel kvante tiel kvalite. Estas sciata la plano de la tuta urbeto kaj apartaj konstruaĵoj kaj la evoluo dum pli ol du jarcentoj. Oni esploris la vivon en la urbeton, metiojn, ligojn kun aliaj lokoj k.t.p.
Laŭ Komenca kroniko Lovatj estis parto de la fama mezepoka komerca vojo “De la varengoj ĝis la grekoj”.
Pri la vorto “Lovatj” ekzistas diversaj versioj, en kiu oni supozas la devenon de la vorto el la finna aŭ el la baltaj lingvoj.
Saint-Denis-du-Pin
Saint-Denis-du-Pin [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 734 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Denis-du-Pin situas en la oriento de Charente-Maritime, norde de Saint-Jean-d'Angély.
Miradolo Terme
Miradolo Terme estas komunumo de Italio.
Faŭsto de Bizanco
Fausto de Bizanco (ankaŭ Fausto la Bizanca, armene : Փավստոս Բուզանդ, 'Pavstos Buzand' ) estis armena historiisto de la 5-a jarcento. Li verkis sesvoluman historion, el kiuj la unuaj du volumoj perdiĝis. Li detale priskribis la regadon de Arŝako la 2-a kaj lia filo Pap de Armenio. La fundamento de scio pri kristana Armenio de 317 ĝis 387, kiu estis skribita en la greka, estis atribuita al Faŭsto.
Cistino
Cistino estas aminoacido sulfurita karakterizita per la Molekula formulo C6H12N2O4S2 kaj devenigita el oksida reakcio de du molekuloj de cisteino.
Ĝi aspektas kiel senkolora solido kun fandopunkto 260-261 °C. Ĝi estis malkovrita en 1810 de William Hyde Wollaston sed estis trovita kiel komponanto de la proteinoj nur kiam ĝi estis izolita en la korno de bovino, en 1899.
La cistino ĉeestas en multaj proteinoj, kiu signife influas ilian terciaran strukturon. Ĝi ankaŭ parte gvidas kaj kontribuas al la formiĝo de la matrico de gluteno en la pano, kun samtempa kreiĝo de la hidrogenaj ligoj kaj interagoj hidrofobaj. Tiu aminoacido grandinflue ĉeestas en la homaj haroj, kaj estas aparte ekskluzive aktiva en la ondumita formo de la haroj, ondumado ŝuldebla al la formiĝo de specialaj disulfidaj pontoj (-S-S-).
Ĝia graveco en nutrado
La cistino estas utiligata en la organismo kiel cisteino necesa por la biosintezo de la glutaksiono, kune kun la glutamato kaj kun la glicino. Aparte, la cistino estas taksata la molekula formo preferata de la ĉeloj de la imuna sistemo, inkluzive de la makrofagoj kaj astracitoj. La limfocitoj kaj neŭronoj preferas, male, rekte utiligi la cisteinon por efektivigi la sintezon de la glutaksiono.
Nutraj fontoj
La pordietaj suplementoj de acetilcisteino estas fontoj de cistino, sed la dozoj povas esti nur limigitaj pro la kromefikoj. Unu el la fontoj plej riĉaj je cistino estas reprezentata de la ne-denaturiĝintaj proteinoj de la selakto.
Les Montets
Les Montets estas komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1335 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.