cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Veverské Knínice
Veverské Knínice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi situas sur dislimejo de Boskovica sulko kaj Křižanova montetaro, proksimume 20 km okcidente de Brno. Veverské Knínice najbaras okcidente kun Javůrek, nordoriente kun Hvozdec kaj sude kun Říčany kaj Ostrovačice. Oriente etendiĝas arbarigita regiono naturparko Subkomoraj arbaroj. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1233.
Memorindaĵoj
En senpera proksimeco sur teritorio de la katastro estas proklamitaj du naturparkoj – naturparko Subkomoraj arbaroj kaj naturparko Valo de Blanka rojo.
Ilirio
En klasika historio, Ilirio aŭ Ilirujo estis regiono de la nuntempa okcidenta Balkana duoninsulo, loĝata de triboj de iliroj, kiuj parolis formon de Hindeŭropa lingvo (la iliran lingvon). La ĉefaj urboj de Ilirio estis Lisuso kaj (eble) Epidamnuso.
Reĝlando Ilirio
Post la falo de Napoleono, la provincojn reakiris la Aŭstra imperio, kiu reorganizis ilin kiel Reĝlando Ilirio kun iom ŝanĝitaj limoj (Krajino, Karintio, Görz, Gradisca, Istrio). En 1849, post la revolucio kaj postaj ŝtataj reformoj, la reĝlando estis dissolvita. Ĝia teritorio fariĝis la kronlandoj Karintio, Krajino kaj Aŭstria Marbordo.
Malgraŭ la dissolvo de la reĝlando, la titolo "reĝo de Ilirio" plu estis parto de la titolaro de la imperiestro de Aŭstrio ĝis 1918.
Levone
Levone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Forno Canavese, Rivara, Rocca Canavese kaj Barbania.
Schermerhorn
Schermerhorn estas familia nomo de jenaj personoj:
Pacifika sekcio de la transmara distrikto (Francio)
La pacifika sekcio de la transmara distrikto enhavas la tri francajn kolektivumojn de Pacifika Oceano: Nov-Kaledonion, la Francan Polinezion kaj Valiso kaj Futuno.
Prezento
Ĝi estas subdivido kreita en 2007, kiu ebligas al la tri ĉefaj transmaraj areoj esti reprezentataj en la Eŭropa Parlamento, egalece kaj elekti unu eŭropdeputiton el la tri de la transmara distrikto.
Baloto de 2009
De 2009, ĝi estas reprezentata de Maurice Ponga, de la Eŭropa Popola Partio (PPE), de la Unuiĝo por Popola Movado (UMP) kaj, loke en Nov-Kaledonio de kie li venas, de La Kuniĝo-UMP. Liaj anstataŭantoj estas Véronique Papilio-Halagahu (Unuiĝo por Popola Movado (UMP), Valiso kaj Futuno) kaj Tearii Alpha (O Porinetia To Tatou Ai'a, Franca Polinezio).
Protonemo
Protonemo estas antaŭĝermo de muskoj: Se sporo de musko falis sur la tero, ne elkreskas nova muskoplanton, sed unue la protonemo. Nur jam ke gi estas sufiĉe granda, ĝi formas ĝermojn, el kiuj la muskoplanto kreskas. La protonemo de la unuopaj muskogrupoj havas tre malsamajn formojn. Ĉe la granda grupo de la briofitoj ĝi konsistas el verdaj, unuĉelaj ĉelfadenoj. Ĉe sfagnoj ĝi konsistas en malgrandaj talusoj. Ĉe Andreacoj (Andreaeaceae) ĝi estas bendoforma.
Tivoli (Erfurto)
La Popoldomo Tivoli (germane: Volkshaus Tivoli) estas grava socialdemokratia domo en Erfurto, Germanio, ĉe la angulo inter Magdeburga Avenuo kaj August-Bebel-strato; adreso: Magdeburger Allee 4. Ĝi estis hejmo por socialdemokratoj, sindikatanoj kaj anoj de laboristaj societoj.
-62
En la jaro 62 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Tivoli (Erfurto)
Historio
Ekde la mezo de la 19-a jarcento Erfurto iĝis prospera industria urbo. En 1847 venis la fervojo tien ĉi kaj la iama mezepoka metropolo rapidege iĝis grandurbo. De la fondo de la Germana Imperiestra Regno (1871) ĝis la jaro 1906 la nombro de la enloĝantaro kreskis de 43.000 al 100.000. Granda parto de ili estis laboristoj el la entreprenoj plimultiĝantaj en la nordo kaj en la oriento de la urbo. Post la forigo de la ĉirkaŭfortikaĵo en la 1873-jaro la urbo rapide estis transpasinta la mezepokan kernon. La antaŭurboj laboristaj laŭlonge de la tiamaj stratoj Magdeburger Straße kaj Poststraße finfine ankaŭ antingis la en 1911 erfurtanigitan vilaĝon industrian Ilversgehofen kun la stacidomo (hodiaŭ: Erfurt-Nord).
Porparolanta institucio ĉefa iĝis la Socialdemokratia Partio de Germanio, malŝatita de multaj burĝoj. Ĉefe en la nordo kaj la oriento estiĝis solide enradikita laborista medio kiun gvidis kaj la socialdemokratio kaj la sindikatoj. Estis diversaj klubvesperoj, festoj, tradicioj, celebro de la 1-a majo. La gazeto Thüringer Tribüne, fondita en 1889, estis socialdemokratia taggazeto kaj la Konsum-kookooperativo ebligis malmultekostan butikumadon. Eldonisto de la menciita gazeto estis la tajloro Paul Reißhaus, la t.n. patro de la erfurta socialdemokratio, kiu forpelitis de Berlino en la 1880-a jaro pro la bismarckaj kontraŭsocialismaj leĝoj.
Centro de la prirakontita erfurta socialdemokratia medio estis la domo Tivoli. Ĝi troviĝis perfekte inter la antaŭurboj orienta kaj norda. Post aliaj lokoj la socialdemokratoj fine trovis surloke societan domon kun granda salono. Krome ĝi gastis la Popolan bibliotekon kaj aliajn duonsocialdemokratiajn societojn. Jam ekde 1897 ĝi estis la sidejo de la liberaj sindikatoj ankaŭ. Dum la GDR-tempo ĝi estis kluba domo i.a. de la ŝua kombinumo "Paul Schäfer". Ĉe la hodiaŭa buroo-domo, kies stukaĵoj iam estis multegaj, nur la enskribego TIVOLI atestas la iaman funkcion. Sed post 1945 multaj stratnomoj tie ŝanĝiĝis kaj la stratoj eknomitis por reprezentantoj de la laborista movado kaj ne plu por prusiaj generaloj.
Fonto
Steffen Raßloff: 100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten. Mit Fotografien von Sascha Fromm (Thüringen Bibliothek. Bd. 11). Essen 2013. Artikolo legeble tie ĉi surrete
Vidu ankaŭ
Tivoli (Gotha)
Pirolidina fluoroacetato
Pirolidina fluoroacetato aŭ C6H10NO2F estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fluoroacetata acido kun pirolidina  klorido, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Pirolidina fluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la fluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan kloron, kloroformon kaj karbonan duoksidon.
São João del-Rei (mikroregiono)
La mikroregiono São João del-Rei (esperante: Saun Ĵoaŭn deŭ Hej) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 15 municipojn.
Ronnell Bright
Ronnell Bright (naskiĝis la 3-an de julio 1930 en Ĉikago) estas usona ĵazpianisto, muzikaranĝisto kaj komponisto de moderna ĵazo. Li laboris por Carmen McRae kaj Sarah Vaughan.
Vivo
Ronell Bright komence volis fariĝi klasikmuzika pianisto; en la aĝo de naŭ jaroj li gajnis premion kaj muzikis kun la “Chicago Youth Piano Symphony Orchestra“. Li studis ĉe Lernejo Juilliard kaj finis en la fruaj 1950-aj jaroj sian studon. Sian unua renkontiĝon kun ĵazo li havis en bando de la usona mararmeo. Pli malfrue li laboris en Ĉikago kun kontrabasisto Johnny Tate kaj pianakompanis meze de la 1950-aj jaroj kantistinon Carmen McRae. Ekde ĉi tiu tempo li ludas ritmomodelan malpezan svingostilon.
Ronnell Bright kunlaboris kiel komponisto kun tekstverkisto Johnny Mercer kaj verkis komponaĵojn, kiujn muzikis Sarah Vaughan, Cal Tjader, Horace Silver kaj Blue Mitchell. Krome li kunverkis je surdiskigoj de Coleman Hawkins, Anita O’Day, Shirley Scott kaj Frank Wess.
Komence de la 1990-aj jaroj li ekloĝis en Denvero, titolante sin „Doctor of Divinity“; kun sia edzino Rev. Dianne Bright li produktis ĵazprogramojn por la propra paroko Harmony Church, en kiu ankaŭ ofte prezentis lokaj muzikistoj kiel gastoj de la Harmony Orchestra.
Diskoj
de la bandestro de la gastmuzikisto
3387 Greenberg
3387 Greenberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedologon Richard J. Greenberg.
Lorenokruco
La Lorenokruco estas historie grava formo de la Kristana kruco, kiu sub la nomo Patriarka kruco venis al Francio de la Bizanca Imperio, Hungario kaj Slovakio, iĝis simbolo de Loreno, kaj dum la Dua mondmilito tiu de la Gaullismaj anoj de la Rezistado kontraŭ la naziaj okupantoj.
En Colombey-les-Deux-Églises anoj de generalo Charles de Gaulle starigis honore al li lorenokrucon pli ol 40 m altan.
Vidu ankaŭ
la paĝojn pri la
Get Heavy
Get Heavy estas unua muzikalbumo de Lordi.
Luksemburgo (Belgio)
Luksemburgo estas la plej sud-orienta provinco de Belgio, unu el la kvin provincoj de Valonio. Ĝi havas surfacon je 4440 km², kaj komence de ĝi havis  loĝantojn. Sekve ĝi estas laŭ surfaco la plej granda provinco de Belgio kaj de Valonio, sed laŭ loĝantaro la plej malgranda. Ĝia ĉefurbo estas Arlon.
Luksemburgo dum sia preskaŭ tuta historio estis parto de la ŝtato Luksemburgo. Nur sekve de la Traktato de Londono (1839) la ŝtato Luksemburgo estis dividita en du partojn. La franclingva okcidenta parto estis donacita al Belgio kaj tie iĝis la provinco Luksemburgo. La orienta luksemburglingva parto restis en "persona unio" kun Nederlando.
NGC 4024
NGC 4024 (aliaj indikoj — ESO 572-31, MCG -3-31-4, PGC 37690) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Costa Concordia
Costa Concordia estis krozoŝipo de la itala krozfirmao Costa Crociere kaj de la krozŝipa klaso Concordia. Ĝi estis liverita al Costa Crociere en 2006, kaj strukture estis konstruita laŭ la sama modelo kiel fratinaj Costa Pacifica, Costa Serena aŭ Costa Favolosa.
La Costa Concordia ĉefe plenumis krozadojn tra la Mediteranea Maro. Ĝi rompiĝis la 13-an de januaro 2012 (vidu vendredo la 13-a kaj dektrifobio) proksime al la itala insulo Isola del Giglio, kaŭzante 30 mortojn kaj malaperon de du homoj neniam retrovitaj.
La kapitano de la ŝipo Francesco Schettino estis kondamnita per enprizonigo de dekses jaroj kaj unu monato.
Lewis
Lewis [LUis] (aŭ Leòdhas [LJOas] en skotgaela lingvo) estas la norda parto de la Foraj Hebridoj en Skotlando. La suda parto aparte de istmo estas nomata Harris.
Cuchilla
Cuchilla [kuĉIja] estas nomo de:
Cuchilla estas hispana vorto signife tranĉileto, tranĉilego aŭ razilo.
Saalfeld
Saalfeld [prononco "Zalfelt"] estas urbo en la germana federacia lando Turingio. Ĝi situas en la distrikto Saalfeld-Rudolstadt kaj estas ties administra centro. La urbo situas borde de la rivero Saale.
Situo
La urbo situas je 240m super la marnivelo en iu vallarĝiĝo de la rivero Saale ĉe la norda rando de la turingia skista montaro. La loĝantaro kalkuliĝas al 28200 homoj. Troviĝas en la urbo i.a. medicina fakaltlernejo, muzeo, galerio por nuntempa arto, teatro, la seĝo de la turingia simfonia orĥestro, kliniko, elektrika industrio, medicinteĥnikejo, ilaruzino, ĉokoladfabriko. Krome la urbo estis kaj estas konsiderinde grava fervoja nodo. En la sudoriento oni vizitu la famekonatajn Grotojn de la feinoj ĉe loko ekde 1846 ne plu funkciinta kiel minejo (aluno).
Ĝis la Reformacio Saalfeld famis pro la skulptartistoj de la Skolo de Saalfeld kaj la Abatejo de Saalfeld, lulilo de multaj kristanaj komunumoj turingiaj. En Wickersdorf aktivis la konata reformpedagogia lernejo FSG Wickersdorf.
Elli Nikodémusz
NIKODÉMUSZ Elli (nikode:mus) estis hungara tradukistino naskita en Sânnicolau Mare la 27-a de februaro 1923 kaj mortinta en Budapeŝto la 24-a de septembro 1989.
Vnitřní Město (Písek)
Vnitřní Město estas kvartalo en Ĉeĥio, parto de urbo Písek. Kreas ĝin la historia kerno de la urbo limigita de iama remparo. Estas ĉi tie registritaj 170 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kalvinana preĝejo (Hajdúszoboszló)
La Kalvinana preĝejo estas religia Monumento historia en Hungario, en urbo Hajdúszoboszló. Ĝi estas kune kun la defenda muro la plej rara kaj malnova historia monumento.
Vnitřní Město (Písek)
Vnitřní Město situas en katastra teritorio Písek kun areo 38,04 km².
Elli Nikodémusz
Biografio
Elli Nikodémusz akiris diplomon pri la rusa lingvo kaj literaturo en Universitato de Budapeŝto. Ekde 1957 ŝi estis respondecredaktorino de la Európa Könyvkiadó. Ŝi tradukis la verkojn de sovetan literaturo. Ŝi tradukis el rusa lingvo la dramojn de la turka verkisto de Nazim Hikmet. Ŝi redaktis antologiojn por serio de Európa Zsebkönyvek. En ŝia elekto kaj redaktado aperis la antologio Rotschild hegedűje (1983).
Kalvinana preĝejo (Hajdúszoboszló)
Historio
Oni supozas, ke gotika kirko estis konstruita en tiu loko en la 15-a jarcento, post jarcento ankaŭ la defenda muro fariĝis. Pro la baldaŭaj bataladoj la konstruaĵo bruldetruiĝis. La kalvinana preĝejo konstruiĝis en la 1710-aj jaroj. Menciindas, ke oni profitis parte restaĵojn el la mezepoko dum la konstruado. Inter 1810-1813 la preĝejo estis pligrandigita. En 1814 fulmo trafis la konstruaĵon, tial renovigoj okazis, kiuj daŭris ĝis 1829. En 2000 okazis la plej lasta renovigo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. En mezo de la fasado troviĝas la ĉefenirejo. Pli supre la alta, kvadrata turo altiĝas. La preĝejo havas ĉefnavon kun 2 flankonavoj. Interne galerio etendiĝas, kiu fariĝis inter 1811-1816. La ornamriĉa pana pelvo estas uzita ekde 1639.
Kardona parulio
La Kardona parulio (Myioborus cardonai) estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj genro de Mjoboroj kiuj karakteras pro montrado de blankaj eksteraj vostoplumoj kaj havo de malhelaj supraj partoj kaj flavaj al ruĝaj subaj partoj. Ĝi estas endemia de humidaj arbaroj de altaj teroj de Cerro Guaiquinima en sudorienta Venezuelo. Ĝi estas foje konata laŭ la nomoj de Gvaikinima parulio kaj Safranbrusta parulio. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Ĝi estas tre simila al la Kolumparulio, nome grizaj supraj partoj kaj flavaj subaj partoj kun griza kolumo kaj ruĝecbruna krono.
-65
En la jaro 65 antaŭ Kristo okazis, interalie:
(11285) 1990 QU3
(11285) 1990 QU3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Dimont
Dimont estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 341 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Dimont estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.
La vilaĝo Dimont troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Dimont etendiĝas sur 7,49 km².
Etimologio
En la franca lingvo, la loĝantoj de Dimont estas konataj kiel la Dimontois.
Administrado
Dimont apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Ramsau apud Berchtesgaden
Ramsau (prononco ) apud Berchtesgaden, germane Ramsau bei Berchtesgaden, estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Berchtesgadener Land kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
László Erkel
Lia lernanto estis inter aliaj Béla Bartók.
Jonatan Netanjahu
Jonatan NETANJAHU, konata en la hebrea kiel Jonatan "Joni" Netanjahu (hebree:יונתן נתניהו; naskita la 13-an de marto 1946 – mortinta la 4-an de julio 1976) estis israela milita heroo, frato de Binjamin Netanjahu.
Li estis ano de la elita trupo Sajeret Matkal de la IDF. Li estis mortigita dum la Operaco Entebbe ĉe flughaveno de Entebbe, kiam lia trupo volis savi judajn ostaĝojn tie.
Stanger
Stanger estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Eŭrovido-Kantokonkurso 1978
La 23-a Eŭrovido-Kantokonkurso, okazis la 22-an de aprilo 1978 en Parizo (Francio). Unuan fojon la konkurso estis prezentata per paro: Léon Zitrone kaj Denise Fabré komencis unu el la grandaj tradicioj de la konkurso.
La revenado de Turkio kaj Danio (post 12 jaroj) kreskigis la numero de partoprenantoj al 20. La plej konataj artistoj de la konkurso kantis por Luksemburgo: Baccara ("Yes Sir, I can boogie") povis atingi nur la 7-an vicon. La venkantoj venis el Israelo: Izhar Cohen kaj la grupo Alpha Beta prezentis A-Ba-Ni-Bi, kanto en fikcia artefrarita lingvo bazita sur la hebrea.
Patrick Leonard
Patrick Leonard, naskiĝinta en Ĉikago, Ilinojso, Usono, estas tekstisto, klavaristo kaj muzika faradisto ĉefe konata pro siaj multaj  kunlaboroj kun la kantistino Madonna. "Kun The Lamb Lies Down On Broadway, The Dark Side of the Moon, The wall, mi kreskis, kaj estas tion kion mi celis iame fari", li memorigis en 1992. ''De Gentle Giant mi estis fanatikulo. De Jethro Tull mi estis ega fanatikulo. Sed mi devis manĝigi miajn infanojn kaj varmigi mian hejmon, do mi verkis kantojn kun knabineto kiu iĝis ege fama. Tio estas vere tiel simpla."''
Lignana
Lignana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Germano de Auxerre, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Crova, Desana, Ronsecco, Salasco, Sali Vercellese kaj Verĉelo.
Piroska Anday
Piroska ANDAY [piroŝka andai], hungare Anday Piroska estis hungara operokantistino (aldo kaj mezosoprano). Ŝi uzis la pseŭdonimon Rosette Anday.
Piroska Anday naskiĝis la 1899 en Budapeŝto - mortis la  1977 en Vieno.
Biografio
Piroska Anday frekventis Muzikakademion en Budapeŝto. Ŝi komencis sian karieron en 1920 en la nuntempa Teatro Erkel, poste tuj en Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 1921 ŝi jam kantadis en Vieno, kie ŝi restis ano ĝis 1961. Ŝi ofte aranĝis koncertojn, kie ŝi violonludis, kantadis kaj gastrolis ekzemple en Parizo, Berlino, Milano, Londono, Argentino kaj Usono, se ne paroli pri Budapeŝto.
Kornél Iván Kis
KIS Kornél Iván estas rumania hungara instruisto, amatora aktoro, verkisto naskita en Satmaro la 4-an de januaro 1933.
Kariero
Kornél Iván Kis diplomiĝis pri matematiko-fiziko en Universitato Bolyai en 1953. Li estis instruisto, lernejestro, fakinspektisto, plej longe li instruis inter 1964 kaj 1990 en Baia Mare, poste ĝis 1996 en Bp.. Li estis fondintano, gvidanto de amatora Teatra Trupo Márton Lendvay.
-66
En la jaro 66 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Boato el trunko de Hanson
La Boato el trunko de Hanson estis Bronzepoka boato trovita en gruz-minejo en Shardlow en Derbyshire. Tiu boato el trunko troviĝas nun en Muzeo kaj artgalerio de Derby.
Priskribo
La boato el trunko estis malkovrita en la gruz-minejo Hanson en Shardlow, vilaĝo sude de Derby en 1998. La boato estis preskaŭ kompleta sed estis iomete damaĝita de la mineja maŝinaro antaŭ ol ĝia graveco estis identigita. La boato estis datita de 3500 jaroj a.K.. Bedaŭrinde la boato devis esti segita en malgrandajn sekciojn por ke ĝi povu esti transportata kaj konservata pro tio ke ĝi estis tro peza. Multo el la pezo estis ŝuldata al humideco kiu prezervis la lignon kaj malebligis ĝian putriĝon. La ligno estis malrapide sekigita ĉe la York Archaeological Trust post kiam ĝi estis mergita dum 18 monatoj en polietilena glikolo. Tiu ĥemiaĵo enpenetris la lignon kaj provizis forton.
Nekutime, la boato ankoraŭ havis kargon de sablo-ŝtono de Bromsgrove kiu estis minita ĉe Kings Mills apude. La ŝtono estas supozeble destinita por plifortigi digvojon trans rivero Trent. La boato kompletigis sian konservadon je kosto de 119,000 pundoj kaj nun troviĝas en Muzeo de Derby. Dua boato el trunko estis ankaŭ malkovrita en la minejo kvin jarojn poste sed ĝi estis re-enterigita por esti prezervita.
La ekspono ĉe Muzeo de Derby ankaŭ inkluzivas metalajn trovaĵojn kiuj ankaŭ estis trovitaj pro minado ĉe Shardlow. La aĵoj plejparte datiĝas de meza Bronzepoko kaj estis kutime trovitaj de metal-detektoroj sur la minejaj transportoĉenoj kvankam en unu kazo la objekto estis identigita de kliento de sako da sablo kaj tiam eblis retrospuri la liver-ĉenon ĝis la minejo Shardlow. Pri la ilustrita lancpinto oni pensas ke ĝia formo estas influita de Irlanda arto kaj oni konsideras la lancpinton pli dekoracia ol praktika. Oni pensas ke la nombro da trovaĵoj de hakiloj kaj rompitaj rapiroj ŝuldiĝis al religiaj ofertoj kie valoraj eroj estis ĵetitaj en akvon.
The Monsterican Dream
The Monsterican Dream estas dua muzikalbumo de Lordi.
Angulema Internacia Komiksa Festivalo
La Angulema Internacia Komiksa Festivalo (Festival international de la bande dessinée d'Angoulême) estas la dua plej granda komiksa festivalo en Eŭropo post la foiro Lucca Comics & Games de Italio, kaj la tria plej granda en la mondo post Lucca Comics & Games kaj la Comiket de Japanio. Ĝi okazis ĉiun jaron ekde 1974 en Angulemo, Francio, en la monato Januaro.
Historio
La Angulema Internacia Komiksa Festivalo estis fondita de la francaj verkistoj kaj eldonistoj Francis Groux kaj Jean Mardikian, kaj la bildliteraturisto kaj fakulo Claude Moliterni. Moliterni estis kunorganizanto de la festivalo laŭlonge de 2005.
Pli ol 200,000 vizitantoj venas ĉiujare al la foiro, inklude inter 6,000 kaj 7,000 profesiuloj kaj 800 ĵurnalistoj.
Christophe-Paul de Robien
Christophe-Paul de Robien alinomata la prezidanto Robien (4-an de novembro 1698 en la kastelo de Robien en Saint-Thuriau de Quintin, nuntempe Le Fœil - 5-an de junio 1756 en Rennes) estis historiisto, naturalisto, artkolektanto, kaj politika viro de Bretonio.
Biografio
La markizo Robien, barono de Kaër (aĉetita en 1727 al Jean Le Moust), vicgrafo de Plaintel, kavaliro, estis ano de parlamentana familio. Akceptita kiel konsiliano en la 17-a de Majo 1720, poste kiel prezidanto la 24-an de Oktobro 1724.
Li estas la aŭtoro de description historique, topographique et naturelle de l'ancienne Armorique (eo: natura, toprafia kaj historia priskribo de la malnova Armoriko). Li posedis gravan sciencan kolekton (sian kuriozaĵkabineton). Tiu lasta estis konfiskita en la revolucio kaj troviĝas nun lokita precipe en la belarta muzeo de Rennes kaj en la muzeo de Bretonio.
Emil Madarász
MADARÁSZ Emil (madara:s) estis hungara poeto, verkisto, ĵurnalisto naskita en Nagyszentmiklós la 12-an de novembro 1884 kaj mortinta en Budapeŝto la 18-an de februaro 1962.
Biografio
Emil Madarász akiris diplomon de bazlerneja instruisto kaj li instruis en privatlernejo en Budapeŝto. Ekde 1908 li estis ano de Hungara Socialdemokratia Partio. En 1919 li iĝis ano de la partio komunista. Post la falo de la konsilantara respubliko li elmigris Vienon. Inter 1923 kaj 1946 li vivis en Sovetunio kaj li estis kunlaboranto de gazetoj Sarló és Kalapács, Új Hang. Dum la dua mondmilito li estis la gvidanto de literatura rondo en Alma Ata. Reveninte en Hungarujon, li estis kunlaboranto de Új Szó, poste de Népszava. Li tradukis plurajn ruslingvajn romanojn hungaren.
Sat-Șugatag
Sat-Șugatag [sat-ŝugatag] (hungare: Falusugatag) estas vilaĝo en Rumanio sude de Sighetu Marmației. En 1910 ĝi havis 1156 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1299 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1360. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Ocna Șugatag.
Sat-Șugatag situas sur la maldekstra bordo de la rivero Mara.
Chevroux VD
Chevroux estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 412 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Chveroux situas ĉe la sudorienta bordo de la Lago de Neŭŝatelo proksimume 5 kilometrojn nordoriente de la urbo Estavayer-le-Lac. La komunumo konsistas el la tri setlejoj Chevroux-Dessus, Chevroux-Dessous, La Motte kaj Ostende. Laŭlonge de la lagobordo etendiĝas preskaŭ duonkilometron larĝa kanzono kaj sud oriente de tiu arbaro. En tiu zono situas ŝatata kampadejo, banejo kaj feridomoj kun boatohaveno.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,37 km², de kiuj 19,9% estas kovritaj de arbaro, 47,6% servas por agrikulturo kaj 9,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Chevroux limas en nordoriento al Gletterens (VD), en sudoriento al Grandcour, en sudokcidento al Vernay (VD), en en nordokcidento al la Lago de Neŭŝatelo.
Trafiko
Chevroux situas komplete flanke de la gravja trafikvojoj. Ĝi atingeblas nur pere de flanka vojo de Grandcour. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 stituas proksimume 10 kilometrojn norde apud Payerne. Pere de poŝtaŭtolinio tra Grandcourt al Payerne kaj la liniŝipoj sur la Lago de Neŭŝatelo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Chevroux datiĝas el la jaro 1286 kiel Chevroth. Dum mezepoko Chevroux krom mallonga episodo dum la 14-a jarcento, kiam ĝi dependis de la Kastelo Vaumarcus, ĝis formis parto de la Senjorujo Grandcour. En la jaro 1536 ĝi estis konkerita de Berno kaj kune kun Grandcour estis atribuita al la Voktejo Avenches, kies historia sorton ĝi ek de tiam dividis kaj finfine en la jaro 2006 estis atribuita al la nova Distrikto Brojo-Vully.
Ralph Chubb
Ralph Nicholas CHUBB (naskiĝis la 8-an de februaro 1892, mortis la 14-an de januaro 1960) estis brita poeto, presisto kaj artisto. En sia verka stilo li estis forte influita fare de Walt Whitman, William Blake kaj la romantikismo. Per sia verkaro Ralph Chubb kreis malsimplan personan mitologion, kiu estis kontraŭ-materialisma en sia epoko sekse revolucia.
Rech (apartigilo)
Rech estas la nomo de:
Pörmitz
Pörmitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Seenplatte. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rikardo Neville (16-a grafo de Warwick)
Rikardo Neville (16-a grafo de Warwick) (naskiĝis la 22-an de novembro 1428, mortis la 14-an de aprilo 1471) estis potenca angla nobelo dum la milito de rozoj. Li estas ofte konata kiel la "reĝfaranto".
Familio; frua vivo; fianĉigo
Rikardo Neville estis filo de Rikardo Neville (5-a grafo de Salisbury). Pri lia infanaĝo oni scias malmulte. Kiam li havis ses jarojn li estis fianĉigata al Anne Beauchamp, filino de Rikardo de Beauchamp (13-a grafo de Warwick). Post la mortoj de Rikardo de Beauchamp (1439), de ties filo Henriko de Beauchamp (1446), kaj de Anne la filino de Henriko (1449), per sia edzino Rikardo Neville iĝis grafo de Warwick, kaj heredis vastajn bienojn.
Kortegaj kvereloj
Kristnaskon 1454 la reĝo resaniĝis kaj la duko de Somerset regajnis sian influon. Sekvis la Militoj de Rozoj. Rikardo Neville iĝis la plej potenca subtenanto de la jorkoj. En 1455 okazis la unua batalo de St Albans, dum kiu la reĝo kaptiĝis kaj la duko de Somerset mortis.
Guberniestro de Calais
Poste Rikardo Neville nomumiĝis guberniestro de Calais, kie situis la plej granda konstanta angla armeo. Tamen Margareta de Anĵuo, la edzino de Henriko la 6-a, ne fidis al li, kaj portempe ŝi senigis lin de mono kaj provizaĵoj.
Aŭguston 1457 la francoj minacis invadi Anglion, kaj Margareta denove sendis rimedojn al Rikardo Neville por defendi Calais kaj patroli la marbordon de Anglio. Rikardo Neville, sen oficiala permeso, pirate atakis ŝipojn de la Reĝlando de Kastilio kaj de la Hansa ligo. Li estigis ligojn kun Karlo la 7-a (Francio) kaj Filipo la bona de Burgundio.
Lääne-Virumaa
La distrikto Okcidenta Viru (Lääne-Virumaa) estas administra teritorio en la nordo de Estonio.
Efemera planto
Printempaj efemeroj
La esprimo printempa efemero priskribas la vivmanieron de plurjar-plantaj duonarbaraj plantoj kiuj disvolvas aereajn partojn ( tigojn, foliojn, florojn ) frue ĉiu printempo kaj tiam rapide floras, formas semojn kaj mortas ĝis la subgrundaj partoj (radikoj, rizomoj kaj bulboj) por la resto de la jaro. Tiu stategio estas tre komuna ĉe herbaj komunumoj de deciduaj foliarbaroj, ĉar ĝi permesas al etaj herbaj plantoj de profiti de la alta kvanto de sunlumo kiu atingas la arbaran grundon antaŭ la elburĝoniĝo de la lignaj plantoj.
Ekzemploj de printempaj efemeroj estas :
Trudherbaj efemeroj
Alternative, efemero ankaŭ indikas unujarajn plantojn kiuj kompletigas siajn vivciklojn en tre malpli ol la daŭro de unu jaro; kiam plantoj simple estas klasifikitaj kiel efemeraj plantoj, tio ofte estas kion oni komprenigas. Tiel pli ol unu generacio de la planto povas formi semojn dum unu vegetaĵa sezono. Tiuj plantoj malofte havas komercan uzadon, kaj povas esti invadaj specioj. Ekzemploj estas : Cardamine hirsuta (brasikacoj) kaj Cannabis ruderalis (kanabacoj).
Dezertaj efemeroj
Dezertaj efemeroj, kia Thal-arabidopso, estas plantoj kiuj estas adaptitaj por tiri profiton el la tre mallongaj favoraj sezonoj en dezertoj. Unujaraj plantoj en dezertoj povas uzi la trudherb-efemera strategio por postvivi en dezerta medio. Tiuj specioj postvivas la sekajn sezonojn per sema "vintrodormado". Alternative, iuj plurjaraj dezertaj plantoj povas morti ĝis siaj subgrundaj partoj kaj resti "vintrodomantaj" kiam ne ĉeestas sufiĉe da akvo.
Rikardo Neville (16-a grafo de Warwick)
Guberniestro de Calais
En 1459 li revenis al Anglio kun parto de sia armeo, kaj kuniĝis kun sia patro kaj la duko de Jorko.
Jorka venko
Dum la Batalo de Blore Heath la jorkoj venkis reĝan armeon sed post nelonge, ĉe Ludford Bridge, ili malvenkis. Rikardo kaj sia patro fuĝe velis al Calais. La reĝa registaro nomumis Henry Beaufort (3-a duko de Somerset) kiel nova guberniestro de Calais sed Rikardo Neville sukcese retenis la postenon. En 1460 li kaj la jorkoj invadis Anglion kaj kaptis Henrikon la 6-a ĉe Northampton. Tamen fine de oktobro 1460 estis konsentite ke Henriko restu reĝo.
La jorkoj malkontentis sed la 30-an de decembro la duko de Jorko mortis dum la batalo de Wakefield. Rikardon Neville marŝis norden sed perdis la duan batalon de St Albans. Li aliris al la nova duko de Jorko, Eduardo, kiu ĵus venkis la lankastrojn ĉe Mortimer's Cross. Ili rapidis al Londono, kie Eduardo aklamiĝis kiel reĝo Eduardo la 4-a. Ĉe Towton la lankastroj tute malvenkis, kaj Margareta de Anĵuo fuĝis al Skotlando. Eduardo iris al Londono por kroniĝi, dum Rikardo Neville pacigis nordan Anglion.
Rikardo Neville iĝis eĉ pli potenca. Li aranĝis pacakordojn kun Skotlando kaj Francio, rekaptis kastelojn kaptitajn de Margareta de Anĵuo, kaj ricevis plurajn gravajn postenojn de la reĝo, inkluzive admiralo de Anglio.
Kverelo kun Eduardo la 4-a
Dum la pacdiskutoj kun Francio, Rikardo esploris eblan edzigon de Eduardo la 4-a kaj bofratino de Ludoviko la 11-a (Francio). Sed la edziĝo neniam okazis ĉar septembron 1664 Eduardo malkaŝis ke li sekrete edziĝis al Elizabeth Woodville. Rikardo Neville malkontentis - eĉ pli pro la pligrandiĝanta influo de la familio Woodville.
Fine Rikardo ribelis. En 1469, ĉe Edgecote Moor, li venkis la armeon de Eduardo, kiu kaptiĝis. Rikardo Neville estis tiam la fakta reganto de Anglio, sed mankis al li sufiĉe da subteno. Tio devigis lin liberigi Eduardon en septembro 1469. Dum malmultaj monatoj la du viroj malfacile kunlaboris sed tio ne daŭris. Rikardo Neville komplotis kontraŭ Eduardo sed la afero fiaskis kaj li devis fuĝi al Francio, kie Ludoviko la 11-a aranĝis akordon kun Margareta de Anĵuo per kiu Rikardo helpus Henrikon la 6-an regajni la tronon.
Lankastra venko
Septembron 1470 Rikardo Neville kaj Margareta de Anĵuo invadis Anglion, kie ili ricevis multe da subteno. Eduardo la 4-a fuĝis al Burgundio kaj Henriko la 6-a resurtroniĝis.
Morto
Sed la sukceso mallongis. Marton 1471, helpate de la duko de Burgundio, Eduardo la 4-a alteriĝis en Jorkŝiro, kie li kuniĝis kun armeo de la grafo de Northumberland. Sekvis, la 14-an de aprilo, la batalo de Barnet, dum kiu Rikardo Neville mortis kaj la jorkoj venkis.
La kadavro de Rikardo Nevillie elmontriĝis ĉe la antaŭa katedralo de Sankta Paŭlo (Londono) por eviti onidirojn ke li pluvivis. Poste ĝi entombiĝis en la familia tombejo ĉe la abatejo de Bisham, Berkshire.
Filinoj
Rikardo Neville kaj lia edzino Anne havis du filinojn:
Lääne-Virumaa
La distrikta centro estas la urbo Rakvere (17,000 loĝantoj), dua urbo nomiĝas Kunda (4,500 loĝantoj). Krome 13 neurbaj komunumoj apartenas al la teritorio.
Ab urbe condita
Ab urbe condita (latine: "ekde kiam la urbo estis fondita") estis la nul-punkto de la romia tempokalkulo. Ĝi rilatas al la legenda fondo de Romo en la jaro 753 antaŭ nia epoko.Ab urbe condita estas verko de la romia verkisto Tito Livio. Restas tridek kvin libroj (el kiuj pluraj estas nekompletaj) traktantaj la periodon ekde fondo de la urbo ĝis 292 a.K. kaj ekde 219 a.K. ĝis 168 a.K.. Krom malmultaj fragmentoj, la aliaj libroj tute perdiĝis. Tamen lia historio estas grava fonto por modernaj historiistoj.
Tito Livio ne pretendis fari originalajn esplorojn, sed bazis sian verkon sur antaŭaj historioj kaj kronikoj. Rilate la fruan historion de Romo, li ne klopodis distingi fakton de legendo. Li verkis en relative simpla latina stilo. Kiel aliaj antikvaj historiistoj, li inkluzivigis fikciajn paroladojn.
NGC 4025
Image added #WPWP #WPWPEO NGC 4025 (aliaj indikoj — UGC 6982, MCG 6-26-64, DDO 107, ZWG 186.80, KUG 1156+380, PGC 37738) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
2750 Loviisa
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la finna urbo Loviisa, en la nuna provinco Uusimaa.
William Miller (predikisto)
William MILLER (la 15-a de februaro, 1782 - la 20-a de decembro, 1849) estis usona baptista predikisto, kies sekvantojn oni nomis "Millerites" (Miller-anoj). Li fondis la movadon adventisman en la 1830-aj kaj 1840-aj jaroj per siaj prognozoj pri la dato de la baldaŭa reveno de Kristo sur la teron. La Sepataga Adventisma Eklezio, la Adventa Kristana Eklezio, kaj aliaj adventismaj grupoj rekte kreskis el la fiasko de la prognozoj de Miller en 1843-1844, kaj ankaŭ la movadoj de la Bibliaj studantoj (Russell-anoj) kaj la Atestantoj de Jehovo havas radikojn en la postlasaĵoj de Miller.
Frua vivo
William Miller naskiĝis en Pittsfield (Masaĉuseco). Kiam li havis kvar jarojn, lia familio transloĝiĝis al Low Hampton (Novjorkio). Lia patrino instruis lin hejme ĝis lia 9-a jaro, kiam li eklernis en la ĵus establita distrikta lernejo. Ŝajne li ne studentis post la 18-jaraĝo, kvankam li daŭre legadis, prunteprenante librojn de diversaj proksime loĝantaj eminentuloj.
En 1803, Miller edziĝis al Lucy Smith kaj iris loĝi en ŝia hejmvilaĝo, Poultney (Vermonto), kie li ekagrikulturis. Dum sia loĝado en Poultney li elektiĝis al diversaj oficoj en la loka registaro. Li servis en la vermonta milico, komisiiĝinte leŭtenanto en 1810. Ĝis tiam li prosperis, akirante domon, terenon kaj almenaŭ du ĉevalojn.
Ne longe post la transloĝiĝo al Poultney, Miller (estinte baptisto) fariĝis deisto. En sia aŭtobiografio (Apology and Defence, p. 24) Miller skribis: "Mi ekkonis la ĉefajn virojn en tiu vilaĝo [Poultney], kiuj konfesis sin deistoj; sed ili estis bonaj civitanoj, kondutante morale kaj serioze. Ili metis en miajn manojn la verkojn de Voltaire, David Hume, Thomas Paine, Ethan Allen, kaj aliaj deismaj verkistoj."
Miller aktivis ankaŭ en framasonismo, kaj restis post sia rebaptistiĝo (1816) simpatia al la framasonoj, kvankam ŝajne ne plu aktiva en iliaj rondoj.
Militservo kaj "miraklo"
Lia rekonvertiĝo al baptista kristanismo ŝajne komenciĝis dum la Milito de 1812, kiam li partoprenis batalon en kiu malgranda nombro da usonanoj venkis multe plimultnombran britan soldataron. Li rigardis tiun rezulton kiel miraklon, do malpruvo de la deisma doktrino pri la distanco kaj aparteco de Dio disde homaj aferoj. Li poste skribis, "Ŝajnis al mi ke la Plejalta Estanto nepre devis superrigardi la interesojn de tiu ĉi lando en speciala maniero, kaj savis nin el la manoj de niaj malamikoj. ... Tiel surpriza rezulto, ... ja ŝajnis al mi kvazaŭ la verko de pli forta potenco ol la homo." (Memoirs of William Miller, Sylvester Bliss, p. 52-53).
Religiaj opinioj
Nelonge post la milito (la armeo maldungis lin je la 18-a de junio, 1815), Miller retransloĝiĝis kun sia familio al Low Hampton. Dum tiu ĉi periodo Miller obsediĝis pri la demandoj pri morto kaj postmorta vivado. Tion motivis la lastatempaj mortoj de liaj patro kaj fratino, kaj liaj spertoj kiel soldato en la milito.
En tiu periodo li denove frekventis la baptistan preĝejon, kaj post iom da tempo spertis emocian konvertiĝon dum laŭtlegado de prediko.
Bazante sian kredon ĉefe sur Daniel 8:14: "Ĝis pasos du mil tricent vesperoj kaj matenoj; tiam la sanktejo denove estos sanktigita" kaj kalkulante jaron por ĉiu tago, Miller konkludis ke la resanktigo de la sanktejo reprezentas la purigon de la tero per fajro ĉe la Dua Advento. Krome, Miller konvinkis sin ke la 2300-taga/jara periodo komenciĝis en la jaro 457 a.K. kiam la persa reĝo Aĥasveroŝ ordonis rekonstruigi Jerusalemon. Simpla aritmetika kalkulado montris, ke tiu ĉi epoko finiĝos, kaj sekve ke Kristo revenos, en 1843. Miller skribis: "Mi tiel kondukiĝis... al la solena konkludo, ke ĉirkaŭ 25 jarojn post tiu tempo (1818) ĉiuj aferoj de nia nuna stato finiĝos." (Apology and Defence, p. 11-12).
Hawich
Hawich estas la familia nomo de la jenaj personoj:
William Miller (predikisto)
Religiaj opinioj
<!-- Although Miller was convinced of his calculations by 1818, he continued to study privately until 1823 to ensure the correctness of his interpretation. In September 1822, Miller formally stated his conclusions in a twenty-point document, including article 15: "I believe that the second coming of Jesus Christ is near, even at the door, even within twenty-one years,--on or before 1843." (Memoirs of William Miller, Sylvester Bliss, p. 79) Miller did not however, begin his public lecturing until the first Sunday in August, 1831 in the town of Dresden. (Apology and Defence, William Miller, 18)
In 1832 Miller submitted a series of sixteen articles to the Vermont Telegraph--a Baptist paper. The first of these was published on May 15, and Miller writes of the public's response: "I began to be flooded with letters of inquiry respecting my views; and visitors flocked to converse with me on the subject."(Apology and Defence, William Miller, 17). In 1834, unable to personally comply with many of the urgent requests for information and the invitations to travel and preach that he received, Miller published a synopsis of his teachings in a 64 page tract with the lengthy title:Evidence from Scripture and History of the Second Coming of Christ, about the Year 1843: Exhibited in a Course of Lectures.
In August 1844 at a camp-meeting in Exeter, New Hampshire, Samuel S. Snow presented a message that became known as the "seventh-month" message or the "true midnight cry." In a discussion based on scriptural typology, Snow presented his conclusion (still based on the 2300 day prophecy in Daniel 8:14), that Christ would return on, "the tenth day of the seventh month of the present year, 1844." (Advent Herald, August 21, 1844, Samuel S. Snow, p. 20). Again using the calendar of the Karaite Jews, this date was determined to be October 22, 1844.
The sun rose on the morning of October 23 like any other day, and October 22, became the Millerite's Great Disappointment. Hiram Edson recorded that "Our fondest hopes and expectations were blasted, and such a spirit of weeping came over us as I never experienced before....We wept, and wept, till the day dawn." (Quoted in Millennial Fever, George R. Knight, p.218). Following the Great Disappointment most Millerites simply gave up their beliefs. Some did not and a viewpoints and explanations proliferated. Miller initially seems to have thought that Christ’s Second Coming was still going to take place--that "the year of expectation was according to prophecy; but...that there might be an error in Bible chronology, which was of human origin, that could throw the date of somewhat and account for the discrepancy." (William Miller and the Advent Crisis, Everett N. Dick, p. 27). Miller never gave up his belief in the Second Coming of Christ; he died on December 20, 1849, still convinced that the Second Coming was imminent. Miller is buried near his home in Low Hampton, NY and his home is a registered National Historic Landmark and preserved as a museum: William Miller's Home.
Estimates of Miller's followers--the Millerites vary between 50,000, and 500,000. Miller’s legacy includes the Advent Christian Church with 61 thousand members, and the Seventh-day Adventist Church with over 14 million members. Both these denominations have a direct connection with the Millerites and the Great Disappointment of 1844. -->
(11287) 1990 SX
(11287) 1990 SX estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
-68
En la jaro 68 antaŭ Kristo okazis, interalie:
John Schwarz
John SCHWARZ (naskiĝis en North Adams, Massachusetts, Usono, estas usona fizikisto.Li atingis sian unuan universitatan titolon en la Universitato Harvard en 1962, kaj lian doktoran (PhD) en la Universitato de Kalifornio, Berkeley en 1966. Li laboris en la Universitato Princeton ekde 1966 ĝis 1972. Poste li iris al la Kalifornia Instituto de Teknologio, kie li profesoriĝis plene en 1985. En la jaro 1989 li estis nomumata "Harold BRAWN"-profesoro pri teoria fiziko. Li estis vizitanta profesoro de pluraj usonaj institucioj, kaj ankaŭ de la Normala Supera Lernejo de Parizo kaj de la Queen Mary College de Londono.
12668 Scottstarin
12668 Scottstarin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Scott Robin Starin, kiu kontribuis al la NASA-a misio Lucy al la kiel Sistema Inĝeniero pri Gvidado, Navigacio kaj Regado.
Zvíkovské Podhradí
Zvíkovské Podhradí (ĝis la jaro 1924 Podhradí t. Karlov, Karlsdorf) estas municipo kaj turisma loko en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek, ĉe la samnoma burgo Zvíkov proksime al turisme alloga valbaraĵo Orlík, ĉe la romantika kunfluo de la riveroj Vultavo kaj Otava. Ĝi havas.
Dank‘ al abunde vizitata burgo la vilaĝo estas elserĉata ripozloko. Ĝi ofertas tranoktadon en pluraj hoteloj kaj privataj domoj, banadon kaj sportadon en nove aranĝita sporta areo, eblecon pruntepreni boatojn, biciklojn kaj aĉeti fiŝkaptistajn permesilojn. Ekde la kunfluo disiras multaj signitaj vojoj por piedmigrado. Antaŭ la burgo troviĝas ŝiphaltejo de kie eblas rekta konekto kun aliaj vilaĝoj kaj kampadejoj ĉe la tuta valbaraĵo Orlík.
Krimego
Krimego aŭ perfido, en kelkaj komunjuraj landoj, signifas gravan krimon. La neesperanta similsignifa vorto felonio originas de angla komuna juro (de la malnovfranca lingvo vorto félonie), kie krimegoj estis origine krimoj kiuj implikis la konfiskon de la tero kaj la meblaron de kondamnito. Aliajn krimojn oni nomis deliktoj aŭ krimetoj. Multaj komunjuraj landoj, aboliciinte la distingon inter krimegoj kaj deliktoj, nun anstataŭas ĝin per aliaj distingoj, ekzemple inter krimakuzaj deliktoj kaj tujkonviktaj deliktoj. Oni ĝenerale konsideras, ke krimego estas altgrava krimo, kaj ke delikto ne estas tiel grava. Krome, iu kiu konviktiĝas pro krimego estas krimegulo aŭ felono, kaj post la kortuma konvikto pri krimego, persono estas konata kiel kondamnita felono aŭ kondamnito.
En Usono, kie oni daŭras distingi inter krimegoj kaj deliktoj, la registaro difinas krimegon kiel krimo puninda per mortpuno aŭ karcerpuno de pli ol unu jaro. Se la maksimuma karcerpuno daŭras dum unu jaro aŭ malpli, oni klasas ĝin kiel delikto. La fakta jura kondamno ne rilatas al tiu klasifiko, kiu estas bazita sur la leĝeble maksimuma puno. La termino delikto ne havas ĉie la saman signifon. Kiel en Usono, en kelkaj civilkodeksaj landoj (ekzemple Germanio, Francio, Belgio kaj Svislando) krimoj estas pli gravaj, kaj deliktoj (france délits, germane Körperverletzung) estas malpli gravaj. Tamen alilande (ekzemple, Italio, Hispanio, Brazilo kaj Portugalio), krimoj kaj deliktoj estas sinonimaj (pli gravaj), kaj la malpli gravajn krimetojn oni nomas malobservoj aŭ kontraŭveniĝoj.
Khin Nyunt
Khin NYUNT (ခင်ညွန့် en la birma lingvo) (n. la 11-an de oktobro 1939) estas birma generalo kaj politikisto. Li oficiis kiel ĉefministro de Birmo de 2003 ĝis 2004, kaj sekve estis enkarcerigita oficiale pro korupto.
Khin Nyunt estis liberigita la 12-an de januaro 2012 kune kun 300 aliaj politikaj malliberuloj, danke al amnestia leĝo.
Joseph Lanzedelly la malpli juna
Joseph LANZEDELLY la malpli juna, ankaŭ Josef Lanzedelli (naskiĝinta la en Cortina d'Ampezzo, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra ĝenra-, miniatura- kaj portretpentristo kiel ankaŭ litografiisto.
Vivo
Lanzedelly studis ĉe Akademio de belaj artoj en Venecio kaj ĉe Akademio de Belartoj de Vieno. Poste li antaŭ ĉio okupiĝis pri litografio. Li estis ne nur la plej multflanka sed ankaŭ la plej kreiva viena litografiisto en la frua epoko de tiu nova tekniko. Krom Adolph Friedrich Kunike, kunlaboranto de Alois Senefelder en Vieno, li estis la unua artisto kiu prenis tiun ĉi novan teknikon ĉefe.
Dume la unuaj litografiaĵoj de Lanzedelly eldonitis de Adolf Kunike li pli malfrue laboris kvazaŭ ekskluzive por la Litografia instituto de Vieno. Rimarkindas liaj provoj sur la kampo de kolorlitografio kiu floris mallonge danke al li kaj al Peter Fendi inter 1819 kaj 1823 en Vieno. Famis lia per naŭ platoj farita Bazaro de Transilvanio laŭ skizoj de Franz Neuhauser (ses folioj en manieroj pluma, kreta, skrapa). Lanzedelly laboris kaj laŭ propraj kaj laŭ fremdaj modeloj. Lia ege ampleksa verkaro enhavas scenojn el la ĉiutaga vivo de la popoloj, ĝenroartistaĵoj laŭ stiloj franca kaj angla, reproduktitaĵoj kaj - ekde 1818 - multaj unuopaj portretoj.
Liaj folioj tre disvastiĝis kaj lia portretfarado ege ŝatitis. Sub la titolo Wiener Scenen eldonitis liaj ironiaj kaj karikaturaj ĝenromontroj en la Bermann-eldonejo. En 1825 li eldonigis Wiener Tagesbegebenheiten. Lanzedelly estis la patro de la pentristo Karl Lanzedelly (1815–1865) kaj de Joseph Lanzedelly la pli juna (1807–1879).
Arambaré
Arambaré estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.693 loĝantojn en 2010.