cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Goeta ĝardendomo
Historio
Senpera tuŝo kun naturo senteblas en la poemoj An den Mond, Rastlose Liebe kaj Jägers Abendlied. En la ĝardendometo Goeto komencis verki la romanon Wilhelm Meisters theatralische Sendung kaj skribis grandajn partojn de la proza versio de Iphigenie; tie li ankaŭ esperis finskribi la verkon Egmont.
Heliografo
Historio
En 1810 Carl Friedrich Gauss kreis la unuan heliografon taŭga al mezurcela transsendo de signaloj trans grandaj distancoj.
La franca, brita kaj usona armeoj uzis la heliografan principon kiel kampara telegrafo por transsendi informojn per morsa kodo. Ankaŭ germanaj trupoj uzis heliografojn en Namibio.
Heliografoj estis longe norma ekipaĵo de militistoj en Aŭstralio kaj Britujo ĝis la jaro 1960, ĉar oni konsideris ilin relative sekuraj kontraŭ malamika subaŭskultado.
Laste heliografoj estis uzitaj en 1980 de afganoj dum la sovetia invado en Afganujo. Ili ofte estas ankoraŭ nuntempe en supervivadon celantaj ekipaĵoj por realigi minimuman signaltranssendon kaze de problemego, ekz. por averti serĉaviadilojn per ekbriloj. La aĵo estas kutime simpla kaj konsistas nur el ebena briligita metalplato, ofte kun centra truo por ebligi celtrafon (signalspegulo).
Goeta ĝardendomo
Historio
Dum tiuj jaroj oni ŝarĝis pli kaj pli da politikaj oficoj al li kaj tiam liaj interesoj pri naturscienco ekis. Instigon gravan por tutviva fascino pri geologio liveris la en 1777 transprenita estrado pri la revivigo de minado en la regiono de Ilmenau.
Planojn vendi la bieneton post la transloĝiĝo urbocentren, Goeto finfine forĵetis. Kun kreskanta aĝo li preferis dum fazoj de intensa laborado retiriĝi al Ilm-parko. En majo 1827 la ne tute 80-jaraĝuloj tie ĉi finis la duan parton de Wanderjahre verkante la duan parton de Faŭsto. La lasta renkontiĝo de Goeto kun la ŝatata domo estis dum promeno enkaleŝa de la 20-a de februaro 1832.
Muzeigo
Ekde 1921 ĝi estas muzeo. En 2005 oni per nova aranĝo de la ĉambroj aldonitis pluan aspekton: sentigi la vizitantojn la atmosferon tiutempan kaj la gravan rolon kaj influon de la naturema esploristo kaj politikisto Goeto sur la samtempulojn. Etaj ŝanĝoj en la meblararanĝo pli diafanigis la uzon de la ĉambraro. La por la domo farita bildaro kun aŭtentikaj objektoj el la kolektoj de Goeto koncentriĝis pri la 6 jaroj de lia daŭra restado surloke.
CUP
La vorto havas plurajn signifojn:
23608 Alpiapuane
23608 Alpiapuane estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Alpi Apuane, la marmoraj montoj ; unu el plej originalaj montaroj en Italio, konata pro ties vario da pejzaĝoj kaj medioj. La tiea altvalora karara marmoro estas tutmonde konata. La ĉeesto de antikvaj setlejoj lasis gravajn historiajn kaj kulturajn atestojn.
Parametro (muziko)
Parametro (greke παράμετρος el pará = kontraŭ, apud, bei kaj metron = mezuro; laŭsence: mezuri ĉe io, kompari) estas nocio pruntita el la natursciencoj kaj signifas en muziko elementajn aspektojn kiel tondaŭro, tonalto kaj tonforto. Jam la ukraina-usona muzikteoriisto Joseph Schillinger (1895–1943) propagis algoritmajn komponteknikojn kaj uzis la vorton „parametro“. Post kiam la germana fizikisto Werner Meyer-Eppler (1913–1960) en 1953 diskutigis la nocion kiel muzikteoria termino, ĝi tre rapide venkis – samtempe kun seriaj komponteknikoj, kiuj antaŭordigis kiel serioj ne nur tonaltojn kaj intervalojn, sed ankaŭ la daŭro kaj la laŭteco de tonoj. La vorto „parametro“ grave rolas en komponado kaj analizo precipe de seria kaj elektronika muziko.
Parametroj de la unuopaj tonoj
Tri fizike mezureblaj konograndoj ĉe muzika materialo estas registreblaj kaj priskribeblaj separate unu de la alia. La tri parametroj de unuopa tono (kaj siaj respektivaj akustikaj grandoj) estas:
Se oni ekz. nomus melodion muzika parametro, tio estus erariga, ĉar melodio ne nur estas sinsekvo de tonaltoj, sed samtempe sinsekvo de tondaŭroj, kaj ĝi sekvas proprajn historiajn kaj estetikajn destinojn. Ankaŭ la klasifiko de harmonio kaj ritmo kiel parametro estus almenaŭ malhistoria.
Male al natursciencaj aŭ matematikaj elementoj en muziko – neatente ĝiajn fizikajn ecojn – ne estas objektivigebla, kiuj grandoj povas validi kiel elementaj parametroj de muzika komponaĵo kaj kiuj kiel kunmetitaj kromaperaĵoj – la komponistoj pokaze traktas ilin diversmaniere. La signifo de la nocio parametro perdas transire de la akustikaj faktoj al kompona momento sian natursciencan bazon kaj fariĝas objekto de kompozicia koncepto.
Parametroj de komponaĵo
La traktado de la sonkoloro kiel parametro estis problema ekde la komenco. Karakterize la unuaj seriaj komponaĵoj estis verkitaj por piano, ili komence flankenlasis la problemon. Mode de valeurs et d´intensités de Olivier Messiaen (1949) komence konsideris la parametrojn tonalto, tondaŭro kaj ekfrapmaniero. Tonaltoj ĉi tie ne aperis absolutaj, sed separitaj laŭ „sonkvalito“ (la tono „c“ estas traktita sendepende de sia oktavsituo kaj per tio de sia fakta frekvenco) kaj „registro“. La provo formi la parametron sonkoloro sisteme kondukis al sonsintezo kaj per tio al elektronika muziko.
Sekvatempe oni „parametrigis“ pli kaj pli tavolojn de komponaĵo: Karlheinz Stockhausen enkondukis en sian 5-kanalan sonbendkomponaĵon Gesang der Jünglinge (1955–56) la parametron „spaco“, do strukturis sonmovoj en la spaco. Iannis Xenakis organizis en sia orkestraĵo Metastaseis (1953–54) densogradoj de la muzika okazaĵo. Finfine oni aplikis la nocion parametro sur ĉiu dimensio de muziko, kiu estis alirebla al kompona ekkapto kaj estis ordigebla en skaloj kaj / aŭ kvantifigebla.
Hidroplano
Hidroplano (aŭ malpli fake akvoaviadilo) estas aviadilo, provizita per rimedoj (speciala ŝelo, flosiloj ktp) por normale ekflugi de sur la akvo (maro, lago aŭ rivero) kaj suriĝi sur ĝin. La vorto devenas la greka vorto hydros (akvo).
Dum aviadilo kapablas surteriĝi sur tero kaj elteriĝi el ĝi, hidroplano kapablas surmariĝi sur maro kaj elmariĝi el ĝi. Amfibia aviadilo estas subklaso de hidroplano, kiu ne nur kapablas surmariĝi kaj elmariĝi sed ankaŭ surteriĝi kaj elteriĝi.
La unua pilotita flugo de hidroplano okazis sur la Sejno la 6-an de junio 1905 : la aviadilo estis desegnita, konstruita kaj pilotita de Gabriel Voisin.
Reschenpasejo
Reschenpasejo (germane: Reschenpass, itale: Resia ) estas montpasejo en Italio, apud la landlimo de Aŭstrio kaj Italio. Ĝi kunligas la federacian landon Tirolo ("norda Tirolo") kun la pliparte germanlingva aŭtonoma provinco Sudtirolo de Italio - historie kaj kulture ambaŭ partoj apartenas al sama regiono Tirolo. Laŭ aera distanco la plej proksima punkto de Svislando, la monto Piz Lad de Grizono, foras malpli ol 3 kilometrojn, kvankam la faktaj vojoj tien pro la monteca reliefo signife pli longas.
Hörselberg-muzeo (Wutha-Farnroda)
La Hörselberg-muzeo (germane: Hörselbergmuseum) estas bunta muzeo pri regionaĵoj kaj la Hörsel-montaro. Ĝi troviĝas en Schönau, kvartalo de la urbo Wutha-Farnroda, Germanujo (Hörseltalstraße nr. 39).
Priskribo
Troveblas en la kerno de Schönau linda monumentprotektita konstruaĵa ensemblo. Ĝin konsistigas preĝejo, malnova lernejo kaj la paroĥestra korto kun domo, stalo, garbejo kaj bakejo.
Ĉefa ejo estas la stalo, en kiu viziteblas la ekspoziciaj aĵoj de la muzeo. La vizitanto ekkonas sciindaĵojn pri la montoj Hörselberge kaj ties geologio kaj estiĝo (kun unikaj fosilioj), pri la varieca faŭno kaj aparta orkidea flaŭro, pri la legendoj en kunteksto kun la montaro kaj ilia obskura mistiko. Interesas ankaŭ la historio de la kabano Hörselberghaus.
Apartan ligon kun la Hörsel-montaro havas Richard Wagner, komponisto de la opero Tannhäuser kaj Ludwig Bechstein, kolektanto de fabeloj. Ankaŭ pri ili oni detale memorigas la sciemulojn.
Pro la de tempo al tempo ĝis hodiaŭ uzita historia bakejo troviĝas inter la elmontritaro ankaŭ sekcio pri bakado tradicia: malnovaj bakhelpiloj kaj vendejo rekonstruita impresas.
La muzeoparto Galerie rekte sub la tegmentaro uzatas por nedaŭraj ekspozicioj.
Paj-Ĉoj-Montaro
Geografio
La Paj-Ĉoj-Montaro, kiu apartenas al la aŭtonoma regiono Nenecio, estas la nordokcidenta daŭrigo de la montaro Uralo. Ĝiaj montoj tuŝas la marbordojn de la jam menciita Karska Maro en la nordo kaj la sudorienta parto de la Barenca Maro en la okcidento. En la nordokcidento situas la tre malvasta Jugora Markolo, kaj aliflanke de ĝi la insulo Vajgaĉ. En la sudokcidento etendigas la nordo de la vasta orienteŭropa ebenaĵo.
En la sudoriento la Paj-Ĉoj-Montaro sen interrompo kaj nur iom plialtiĝantaj montoj tuŝas la montaron Uralo. Proksime de la tuŝoregiono de ambaŭ montaroj fontas la rivero Uso. Relative proksime - laŭ rusiaj dimensioj - de la riverofonto situas la urbo Vorkuta, kiu apartenas al la respubliko Komiio kaj estas la sola granda urbo de la regiono.
Selektiva malhelpaĵo de realpreno de serotonino
Selektivaj malhelpaĵoj de realpreno de serotonino (SMRS-oj) estas klaso de drogoj, kiuj estas tipe uzitaj kiel kontraŭdeprimiloj en la kuracADo de grava deprima perturbo kaj anksiaj perturboj. Konata ekzemplo estas fluoksetino.
La preciza agmekanismo de SMRS-oj estas nekonata. Oni kredas, ke Ili pliigas la eksterĉelan kvanton de la nervotransigilo serotonino per limigo de ties resorbiĝo (realpreniĝo) en la antaŭsinapsan ĉelon, pliigante la kvanton de serotonino en la sinapsa fendo havebla por ligiĝi al la postsinapsa receptoro. Ili havas variajn gradojn de selektiveco por la aliaj monoaminaj transportiloj; puraj SMRS-oj havas nur malfortan efikon al la norepinefrinaj kaj dopaminaj transportiloj.
SMRS-oj estas la plej vaste preskribataj kontraŭdeprimiloj en multaj landoj. La efikeco de SMRS-oj por mildaj aŭ moderaj okazoj de deprimo estis disputata kaj povas esti superpezita de kromefikoj.
Almalinian
Almalinian estas arta lingvo kreita de Bryant K. kiel lingvo de fikcia mondo Cardë.
Ĝiaj fontoj estas Esperanto, Latino, turka lingvo, Elet-Anta, Valavya, Toki Pona, kaj, ĉefe Quenya kaj Sindarin. Eble la aŭtoro elektis la vortojn nur pro estetikaj kialoj kaj Toki Pona estas la bazo de ĝia fonetiko.
Specimeno (Babela Turo (Gen. 11:1-9):
Eksteraj ligiloj
http://www.angelfire.com/empire/almaline/front.html
23612 Ramzel
23612 Ramzel estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Robert Weber kaj lia teamo elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia estas nomita en honoro de Allen Lee Ramzel, observanto kaj sistema inĝeniero por la teamo, kiu malkovris ĝin. La nomo ankaŭ honoras lian familion.
Camassia
Kultivado kaj uzado
Kamasiaj specioj estis grava nutraĵo por indiĝenoj kaj enmigrintoj en partoj de la malnova usona okcidento. Multaj regionoj aŭ lokoj en nordokcidenta Usono nomiĝis laŭ tiu planto, inkluzive de la urbo Camas (Vaŝingtonio), la rivereto Lacamas Creek en suda Vaŝingtonio, la prerio Camas Prairie (Idaho) (kaj ĝia turisma fervojo Camas Prairie Railroad), kaj Kantono Camas (Idaho).
Taksonomio kaj specioj
Historie oni kredis, ke la genro apartenas al la liliacoj, aŭ al la pli specifaj Scillaceae aŭ hiacintacoj, sed studado pri la DNA kaj biokemio instigis la Angiosperman Filogenian Grupon reasigni la genron al la subfamilio Agavoideae de la asparagacoj.
Oni rekonas fine de 2011 ses speciojn:
Falsa amiko
La blank-flora specio nomata Deathcamas ("mortkamasio:") en la angla, kvankam similaspekta al la kamasio kaj havanta treege similan tuberon, tamen estas venena. Ĝi apartenas al alia genro, Zigadeno.
Citaĵoj
<!--
Further reading
-->
Kirsten Dunst
Kirsten Caroline DUNST (naskiĝinta, do nun -aĝa) estas usona aktorino el Point Pleasant (Nov-Ĵerzejo), verŝajne plejmulte konata pro sia partopreno en Spider-Man (filma serio).
11149 Tateshina
11149 Tateshina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Juda tombejo de Vacha
La Juda tombejo de Vacha (germane: Jüdischer Friedhof Vacha) troviĝas en Vacha, Germanio. Ĝi estas monumentprotektotaĵo.
Priskribo
La de ligna bariletoj ĉirkaŭata juda tombejo situas ĉe la sudorienta vilaĝorando en la direkto de Völkershausen, eoste de la Landa ŝoseo L 2601 sur malgranda altebenaĵo. Sur la ĉ. 5000 m² granda areo staras ankoraŭ 64 ŝtonoj, grandparte malnovaj.
La fotoj tombeja atestas la situacion en la 17.8.2012:
Historio
Certaj atestoj pri tombejekzisto estas ne antaŭ la 18-a jarcento. La plej malnova konserviĝinta ŝtono estas en 1718 (por la filo de Jehuda Abraham, Isaak). Endokumenta mencio unua estis en la 1732-a jaro. En 1771 rakontatas pri ĉekampa vojeto apud la tombejo kiu necesis modernigon. Por pligrandigo tombejo aĉetis la judkomunumaj responsuloj grundon apudan. Ĉar en 1830 la tuto jam de nove tro malgrandiĝis alvenis areo apuda. Financis la tuton ankaŭ familioj el Völkershausen kaj Heringen (Werra). La lasta tombejgrandigo estis en 1882. Dum la nazia tempo ĝi iĝis posedaĵo urba. En 1934 okazis la lasta entombigo (de Meier Baumgardt, 1855–1934). Post la Dua mondmilito la tombejo restaŭritis; tamen iĝis poste oftaj blasfemiaj agoj. Tiaj aĉaĵoj ankaŭ pli malfrue faritis ekz. en decembro 1929 (ŝtonĵetoj al slaboj) aŭ en majo 1932 (meto de mortinta porko surtomben).
En konekso kun la tombejo konsiderotas la historio de la Sinagogo de Vacha.
Dezerto de Tabernas
La Dezerto de Tabernas estas situa en la provinco de Almerio, Andaluzio (Hispanio), je ĉirkaŭ 30 km norde de la provinca ĉefurbo, Almerio, en la municipaj teritorioj de Tabernas, Gádor, Santa Cruz, Alboloduy kaj Gérgal de la provinco de Almerio kaj protektita kiel Natura Loko en etendo de 280 km².
La ĉirkaŭaj montaroj izoligas tiun teritorion el la humideco devena el la Mediteraneo kaj pluvo malabundas, kaj kiam venas estas torenta kaj fortrenas la malmultan fruktodonan grundon kiu eroziiĝas kaj dezertiĝas pli kaj pli.
Faŭno
La malmultaj specioj apudas la malmultajn portempajn akvejojn kaj arbustarojn, kies floroj allogas abelojn kaj aliajn insektojn, manĝo de ekzemple la Meropo. Inter arbustoj ekzemple loĝas la Ruĝa perdriko, falkoj kaj agloj. La Gufo kaj la Ruĝa vulpo estas predantoj de kunikloj, musoj kaj aliaj roduloj. Ankaŭ Turfalkoj, Noktuoj, Monedoj, la Apusoj kaj aliaj birdoj loĝas en la areo, sed tre grava estas la rara Trumpetofringo, kiuj loĝas en dezertaj oazoj de arko el Kanarioj al Afganio. Multaj aliaj paseroformaj birdoj, otidoj, pterokloj kaj aliaj stepaj birdospecioj loĝas en tiu dezerto.
Inter mamuloj, krom kunikloj, estas leporoj kaj aliaj pli raraj specioj. Ĉe sekaj torentoj vivas amfibioj kaj reptilioj, kaj la dezerto konsistas el la lasta habitato de la Greka testudo en Iberio.
Flaŭro
(redaktota)
La Dezerto de Tabernas kaj kino
La Dezerto de Tabernas estis la ĉefa zono de filmofarado en Hispanio kiam la provinco de Almerio estis konata kiel «La eŭropa holivudo» en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj kaj oni filmis ĝis 300 produktaĵojn ĉefe de Itala vakera filmo, kiel tiuj de la reĝisoro Sergio Leone, ekz. Il buono, il brutto, il cattivo. kaj Per un pugno di dollari. Sed krom la ĝenro de la Vakera filmo ankaŭ oni faris filmojn kiel Lawrence of Arabia, Patton kaj Indiana Jones kaj la Lasta Krucmilito.
La ĉefaj reĝisoroj kaj aktoroj holivudaj laboris en la Dezerto de Tabernas, inter kiuj elstaras: Steven Spielberg, David Lean, Orson Welles, John Huston, George Lucas, Joseph L. Mankiewicz, John Sturges, Clint Eastwood, Henry Fonda, Burt Lancaster, Richard Burton, Harrison Ford, Sean Connery, Charlton Heston, Yul Brynner, Rex Harrison, Jack Nicholson, Gene Hackman, Charles Bronson, Peter O'Toole, Anthony Quinn, Faye Dunaway, Arnold Schwarzenegger, Rod Steiger, Michael Caine, James Coburn, Raquel Welch, Ursula Andress, kaj multaj pliaj.
Eĉ la mita kantanto de The Beatles, John Lennon, ĉefrolis filmon en la Dezerto de Tabernas: Kiel mi venkis en milito (1967), de Richard Lester.
Ludoj de la Komunumo de Nacioj
La Ludoj de la Komunumo de Nacioj (Commonwealth Games) estas internacia, plursporta okazaĵo, kiu estas organizata je ĉiuj kvar jaroj. En ĝi partoprenas eminentaj atletoj el la landoj de la Komunumo de Nacioj. La atletoj nombras averaĝe kvin mil. La Federacio de la Ludoj de la Komunumo de Nacioj (Commonwealth Games Federation) estas la organizaĵo, kiu responsas pri la administrado kaj kontrolo de la ludoj. Ĝia sidejo situas en Londono.
La unuaj ludoj okazis en 1930 en Hamilton (Ontario, Kanado). Estas nuntempe 54 membroj en la Komunumo de Nacioj.
C/1965 S1
Ĉi tiu kometo estas pli konata kiel kometo Ikeya-Seki aŭ Granda Kometo de 1965, sed ankaŭ ekzistas alia kometo Ikeya-Seki kun oficiala nomo C/1967 Y1.
Malkovro
Kometoj povas defii la antaŭvidaĵojn rilate al sia konduto, sed ne en ĉi tiu kazo. Laŭ ĝi alproksimiĝis al la perihelio ĝi eĉ fariĝis videbla dumtage. En Japanio, kie estis ĝuste tagmeze kiam la kometo atingis sian perihelion, ĝi brilis kun videbla magnitudo de -10. Ĝi fariĝis unu el la plej brilaj kometoj de la lastaj jarcentoj, kaj pro tio ĝi estas konata kiel la Granda Kometo de 1965.
Ĝuste post sia perihelio ĝi rompiĝis je tri pecoj. Tiuj tri pecoj sekvas preskaŭ la saman orbiton ol la originala kometo, kaj ili estis viditaj denove en oktobro.
Ikeya-Seki estis membro de la Familio Kreutz de kometoj, kiuj estas pecoj de granda kometo kiu rompiĝis en 1106.
AllNoun
AllNoun estas planlingvo, kreita de Tom Breton en la fino de 20-a jarcento. La nomo signifas "Ĉio estas substantivo". Sed AllNoun ne estas tutsence lingvo, ĉi tio estas vere nura gramatiko. Ĝi ne estas apriora lingvo, sed uzas anglan vortprovizon (oni povas ankaŭe uzi subtantivojn de alia lingvo anstataŭe, la ĉefa ideo ne suferos pro ĉi tio).
La aŭtoro rezignis pri la projekto ial. Ŝajnas, ke la lasta versio estis 0.8 (la 1995a jaro), Breton ial preferis komenci versiojn nule.
Reguloj
La gramatiko uzas kvar logikajn operaciilojn: Ĉiu frazo estas inter krampoj kaj havas kelkajn partojn, el kiuj ĉiu estas pli simpla frazo (aŭ vorto) kun dupunkto kaj klarigo ("rolo"), ekzemple: "dog:thief". Unu el la partoj devas havi la rolon "whole", ĉi tio signifas, ke la parto estas ĉefa senco de la frazo (t. e., la parto estas predikato, restaj partoj estas argumentoj). Ekzemple: (steal:whole dog:thief bread:lose)=Hundo ŝtelis panon (Okazis ŝtelo, ĉe kiu ŝtelanto estis hundo kaj pereanto estis pano). Dank' al tio, ke la angla lingvo sufiĉe permesas krei substantivojn por ĉio, Breton sukcesis bazi ĝin sur la angla vortaro. Ekzistas nure kelkaj malkomfortaĵoj: "me" aŭ "I", "dark" aŭ "darkness", ktp.
Mallongigoj
Krome, aŭtoro proponis uzi la signon "m" anstataŭ la vorton "something", ekzemple: (man:whole m:^arm)=Homa brako
Logikeco de AllNoun
Oni ĝin nomas logika, kiel Loĵbanon, ekzemple, sed ĉi tio estas klarigenda, ĉar anglajn substantivojn por AllNoun aŭtoro neniom elektis, ĉiu rajtas elekti kion li volas. Eĉe se orderigi elekton de anglaj substantivoj angla vortprovizo malmulte taŭgas, ĉar multo da anglaj vortoj estas plursignifaj (Breton aktive uzis streketan anglan manieron, por krei substantivojn, kiuj estas nursignifaj, pro ĉi tio naskiĝis tre strangaj substantivoj, ekzemple, "act-of-looking-for"). Logika lingvo necesas specialan vortaron. Eble, la kutimo nomi la lingvon AllNoun logika aperis pro tio, ke gramatiko estas komputileska.
Breton unue precizigis gramatikon, kiu similas al komputika lingvaĵo (se forgesi Loĵbanon, kies gramatiko estas malsimpla pro tio, ke Loĵbano estas por la voĉa parolo ne nure por la skriba). Breton kreis la projekton ĉe la 1995a jaro. Tiam ne naskiĝis ankoraŭe la lingvo XML (ĉirkaŭ la 2008a jaro), kiu havas saman ideon (sen "eligiloj"), sed jame ekzistis la lingvo HTML kaj Breton meme rakontis, ke lia projekto similas la lingvon HTML (ĉiu frazo estas kodero, ĝian rolon oni povas mesaĝi atribute). Interese, ke Breton intencis krei lingvon por programi komputilojn homeske, "Fyre", kies gramatiko estas de AllNoun. Ĉu estas Breton aŭtoro de XML aŭ ne, estas diskutinda, ĉar ideo de XML estas simplega kaj, eble, multon da aŭtoroj havas, sed tio, ke nune malmulto da homoj konas s-ron Breton, bedaŭrindas.
Prononco
Interese, ke la aŭtoro eĉ kreis regulojn por prononci frazojn de sia lingvo. Sed, ŝajnas, ke ĉi tiom malfacila maniero taŭgas nur por paroli kun komputiloj.
Eksteraj ligiloj
http://www.panix.com/~tehom/allnoun/allnoun.htm
Vailate
Vailate estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Don J. Wells
Don J. WELLS estas Usona amatora astronomo naskiĝinta en 1965. Profesie li estas televidproduktoro.
Vailate
Najbaras la komunumoj Agnadello, Arzago d'Adda (BG), Calvenzano (BG), Capralba, Misano di Gera d'Adda (BG) kaj Torlino Vimercati.
Don J. Wells
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris aŭ kunmalkovris 20 asteroidojn inter 2001 kaj 2009, iujn kun aliaj astronomoj el kiuj Alex Cruz, Joseph A. Dellinger, William G. Dillon kaj Max Eastman.
La asteroido 99891 Donwells estis nomita en lia honoro.
McDonnell Douglas F-15 Eagle
La McDonnell Douglas F-15 Eagle (F-15) estas Usona tutvetera taktika ĉasaviadilo.
La F-15 estas rekonata kiel ĉefa 4-a generacia ĉasaviadilo de unua mondo. Nuntempe multaj uzantoj kiel Usona aerarmeo operacias 254 F-15. Kiel ĉasaviadilo, F-15 venkis pli ol 100-foje kaj ne estis perdita dum la aerbatalo.
Historio
Ĝis Vjetnama milito, la ĉefaj ĉasaviadiloj de Usona aerarmeo (kaj Usona mararmea aviado) estis F-4 Phantom kaj F-5. La aparta operado de malsamaj ĉasaviadiloj por aerarmeo kaj mararmeo pligrandigis buĝeton por subteno de ĉasaviadilaj fortoj. En 1965, por savi subtenan buĝeton kaj prilabori efektivan ĉasaviadilon, la Departemento pri Defendo ordonis projekton "F-X", kies tasko estis ellabori novan ĉasaviadilon. Kvar kompanioj, kiel General Dynamics (ellaboranto de F-16), Fairchild Republic (ellaboranto de A-10), North American Rockwell (ellaboranto de B-1, Apollo 1) kaj McDonnell Douglas partoprenis en projekto. La 23-an de decembro 1969, Usona aerarmeo anoncis selekton de plano F-15, la plano de McDonnell Douglas.
La unua debuto de F-15 okazis dum la Araba-israela konflikto. Kiel ĉefa forto de Israela aerarmeo, F-15 gajnis venkon kontraŭ ĉasaviadiloj de arabaj landoj. Dum la Libana milito, Israela aerarmeo interkaptis 42 ĉasaviadilojn de Siria aerarmeo, inkluzive MiG-21 kaj MiG-23. F-15 ankaŭ partoprenis en la testo de kontraŭsatelita misilo ASM-135 inter 1982 kaj 1985, kiu estis parto de Strategia Defenda Iniciato (SDI).
Kiel 4-a generacia ĉasaviadilo, F-15 estas uzataj en multaj landoj. En 1989, F-15E Strike Eagle disvolviĝis por aeratakaj misioj. Dum la Golfa milito, F-15 interkaptis 34 irakajn aviadilojn. Nuntempe Israelo, Japanio, Sauda Arabio. Speciale en Usona aerarmeo operacias F-15, danke al stabila rendimento.
Möser
Möser estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La komunumo ekestis la 1-an de januaro 2010 el la antaŭe najbaraj komunumoj Möser, Hohenwarthe, Körbelitz, Lostau, Pietzpuhl kaj Schermen.
Miheleu
Miheleu (hungare Méhelő) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 520 loĝantojn (rumanoj), en 1992 553. Ĝia unua skriba mencio estis en 1355. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Lăzăreni.
Szentkirályszabadja
Szentkirályszabadja [sentkirAjsabadja] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Veszprém. Szentkirály signifas: sankta reĝo.
Situo
Szentkirályszabadja situas laŭ traira flankovojo inter Veszprém (urbo) kaj Balatonalmádi, kiuj troviĝas po 5 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. Antaŭ la hungaroj romianoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1082 en formo Libera villa S. Regis. Dum la 2-a mondmilito la germanoj konstruis militan flughavenon, kie laboris poeto Miklós Radnóti. Nun helikopteroj uzas la flughavenon.
Vilaĝservo estas lernejo.
Famuloj
En Szentkirályszabadja naskiĝis kalvinana episkopo Gábor Antal.
Komunumoj pri Stefano la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando
Ili manifestis kunlaboradon en 1997 en Szentkirályszabadja.
CUR
La vorto havas plurajn signifojn:
1697 Koskenniemi
1697 Koskenniemi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 11-an de septembro 1940 de la finnlanda astronomo Heikki Alikoski elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la finnlandan verkiston kaj Veikko Antero Koskenniemi.
La orbitaj elementoj de 1697 Koskenniemi similas tiujn de la anoj de la Vesta familio, sed ĝi estas verŝajne entrudulo en tiu asteroida familio.
John Tenniel
Sir John TENNIEL (naskiĝis en Londono, mortis ) estis brita ilustristo, konata interalie pro siaj ilustraĵoj de La aventuroj de Alicio en Mirlando de Lewis Carroll (1866). Li estis inter la unuaj kiuj reprezentis la Kristnaskan Viron en 1850.
Li ankaŭ desegnis multajn karikaturojn por la magazino Punch en la fino de la 19-a jarcento.
Li unue sininstruis, antaŭ ol eniri en la "Royal Academy" (Reĝa Akademio). En 1836, li submetis sian unuan desegnon al ekspozicio de "Society of British Artists" (Societo de Britaj Artistoj). En 1845, li submetis kartonon titolitan An Allegory of Justice (Alegorio de Justico) al konkurso por muraj dekoracioj de la nova Palaco de Westminster. Li ricevis por tio stipendion de 200 pundoj kaj mendon por fresko en la House of Lords (Ĉambro de lordoj).
Sankta Silvano
Sankta Silvano (grekskribite: Σιλουανός, aŭ greke: (Σιλᾶς, Silas kiu, laŭ kelkaj, estus aramea formo de Saŭlo), estis kristano de la unua jarcento el Jerusalemo, venerita kiel sanktulo ĉe ĉiuj kristanaj eklezioj. Membro de la jerusalema kristana komunumo, li estis grande estimata ĉe la apostoloj. Eble li estis, kiel Paŭlo el Tarso, romia civitano (civis romanus).
Kune kun Judaso dirita Barsaba, li estis elektita akompani Paŭlon kaj Barnabason al Antioĥio kie ili sciigos al la tiea kristana komunumo la decidojn apenaŭ alprenitajn en la Koncilio de Jerusalemo. Laŭ iuj versioj, Silvano (aŭ Sila) ne revenis al Jerusalemo kune kun Barnabaso, sed restadis en Antioĥio.
Paŭlo, disiĝinte el Barnabaso, igis sian kompanulon Silvano, dum Timoteo ilin atingos en Listra. Silvano estis flanke de Paŭlo okaze de la incidento en Filipio de la tiama Makedonio: Paŭlo estis liberinta sklavinon el malbona spirito ŝin posedanta, sed ŝiaj mastroj, kiuj el ties frenezo kiu igis ŝin profetanta, tiris profiton, sukcesis arestigi kaj enkarcerigi la misiistojn pro damaĝo. Tiun nokton la enkarcerigitoj estis mirakle liberigitaj sukcesante ankaŭ konvertigi siajn provosojn.
Silvano partopenis en la suferoj de Paŭlo ankaŭ en Saloniko kie, post esti konvertiginta iujn judojn, ambaŭ estis postkuritaj ĝis la domo de Jasono, ilia gastiganto. Kun Paŭlo, Silvano atingis Berean kaj kune konkeris al Jesuo multnombrajn adeptojn. Sed la judoj de Tesaloniko daŭrigis ilin persekuti. Paŭlo foriris en la direkto de Ateno lasante en Tesaloniko Silvanon kaj Timoteon kiuj kun Paŭlo akordiĝis tiun ĉi atingi plej eble frue. Paŭlo skribos du leterojn al la Tesalonikanoj, en kiuj Silvano estas nomata kiel kuriero kaj kiel kunkompilisto de la leteroj
Sankta Silvano estas liturgie memorata la 13-an de julio en la Katolika Eklezio, la 26-an de januaro en tiu Luterana, la 30-an de julio en tiu ortodoksa
4768 Hartley
4768 Hartley estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Andrew J. Noymer elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astronomo Malcolm Hartley, helpanto ĉe la UK Schmidt Telescope de la Angla-Aŭstralia observatorio, malkovrinto de pluraj kometoj.
São José dos Campos
San-Jozefo de la Kampoj (portugale: São José dos Campos, oficiale Município de) estas urba municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono São José dos Campos. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
En la urbo situas unu el la kampusoj de la Universitato de San-Paŭlio.
Historio
En 1563 aperis la indiĝena vilaĝo, kiu estis la deveno de San-Jozefo de la Kampoj, tiam kun la nomo de Aldeia Indígena do Rio Comprido, organizita de pastro José de Anchieta. Ĉi tiu loko ĉe la maldekstra bordo de Rivero Paraibo malproksime dek kilometrojn de la nuna urbo, kie naskiĝis pluraj indiĝenoj gŭaianazoj.
La loko konservis la nomon de Vilaĝo de "São José do Paraíba" ĝis la jaro 1871, kiam la regantaro de la provinco, pro la granda vasteco de kampoj kiuj ekzistas en la municipo, aliigis la nomon al "São José dos Campos".
Ekonomio
Ĝis la 1950-aj jaroj, la ekonomio estis ĉirkaue de la sanatorioj kaj pensionoj por tuberkulozuloj, ĉi tiuj ejoj logis, monate, centojn da malsanulojn kiuj serĉis flegadon kaj ili difinis la profilon de la urbo. Estis malmultaj la industrioj kiuj instaliĝis tie en ĉi tiu epoko: Teksfabriko Paraiba, 1925 kaj Rhodia, 1948.
La konstruado de la Veturvojo "Presidente Dutra", en 1951 estis la apartiganto de akvoj kiu distingigis la kreskadon de la urbo. Ekde tiam la urbo fariĝis sidejo de ŝtataj entreprenoj de grandeco kiel "Centro Técnico Aeronáutico" (Centro Teknika pri Aeronautiko) (CTA), en 1947. Projektita kiel instituto por specialiga formado, ĝi aliiĝis la embrio de la aeronautika, milita kaj aerospaca industrio.
En 1961, estis kreita Avibras, referenco de naskiĝinta milita kaj aeronautika industrio, kaj Cognae, el kiu originis INPE, la Instituto de Esploroj Aerospacaj.
La 1970-aj jaroj estis markita de forta kreskado de defendindustrioj kiuj instaliĝis en la urbo (Embraer, Engesa kaj Avibras), la kiuj disvendis militajn materialojn kaj aviadilojn al la Proksima Oriento.
En 1980, estis instalita la petrolrafinejo "Henrique Lages" (Revap) de Petrobras.
Pro fino de la Iran–Iraka Milito, la militaj industrioj eniris rapidege en malpligrandiĝon. Engesa fermis siajn pordegojn, Avibras eniris en dekadenco kaj aliigis siajn produktojn por garantii sian funkciadon kaj Embraer estis privatigita.
Komence de 1995, San-Jozefo de la Kampoj komencis novan periodon de industria kreskado, kiu komencis kun la repreno de pligrandiĝado de Embraer. Ekaperis novaj entreprenoj inter la kiuj elstariĝas Century, Solectron, Sergstom kaj Johnson Control. La municipo prepariĝas por eniri en la novan centjaron markita pri la teknikaj perfektigoj de produktado, la kreskanta uzado de la eletroniko, de aŭtomatigado, de la informatiko al produktemaj procedoj kaj de la aerospaca teknologio.
San-Jozefo de la Kampoj estas la urbo en Brazilo kiu koncentras plej grandan pintteknologion po kvadrata metro. Embraer kaj ĝiaj dekoj da distribuantoj; Avibras kaj ĝiaj dividoj en la fabrikado de periferiaĵoj al la informatika industrio; Ericsson, Solectron, Segerstrom, en la departemento de telekomunikadoj; institutoj pri sciencaj esploroj kiel INPE, en la elvolviĝado de satelitoj, CTA, ITA kaj CDT, la Centro pri Teknika Envolviĝado.
La urbo posedas 5 butikcentrojn, kie cirkulas 3 milionoj da personoj monate.
Pétrola
Ĝi inkludas submunicipon Las Anorias, situa je 8 km de la municipo.
Geografio
Pétrola estas en la okcidento de la provinco Albacete je 33 km de la provinca ĉefurbo.
Historio
Jam estis homa okupo en frua historio, kion pruvas restaĵoj en diversaj lokoj de la areo.
En la 13a jarcento la areo jam estis kontrolita de la kristanoj de la Reĝlando Kastilio.
Ekonomio
La ekonomio de Pétrola estas fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj kaj malgrandaj fruktoĝardenoj. Estas ankaŭ produktado de vino de produktita devennomigo.
Estas grava natura areo nome la Sallago de Pétrola, kun elstaraj flaŭro kaj faŭno kun birdospecioj kiel Blankkapa anaso kaj Roza flamengo.
Honce
Bazaj informoj
Honce, hungare Kisgencs (kiŝgenĉ), germane Gentsch aŭ Gerlsdorf estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava. Ĝis 1948 la slovaka oficiala nomo estis Genč.
Situo
Honce situas sub monto 851 m-ojn alta, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Rožňava troviĝas 10 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1318 en formo "Gunch". En 1828 oni komputis tie 42 domojn kaj 405 homojn. En 1910 loĝis en Kisgencs 361 homoj, (342 slovakoj, 13 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rozsnyó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Honce 405 homoj, (390 slovakoj, 3 ĉeĥoj, po 1 hungaro kaj ukraino).
Évrecy
Évrecy estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Ébrocéens.
Paavo Ruotsalainen
Paavo RUOTSALAINEN (9-a de julio 1777 Lapinlahti – 27-a de januaro 1852 en Nilsiä) estis fondinto de reviviĝo (religia movado en Finnlando), vere konata finna predikanto. Ruotsalainen estas elektita la 71-a plej granda finno en voĉprojekto Suuret suomalaiset en Finnlando en 2004. Ruotsalainen aŭdis, ke en Jyväskylä estis kredanto Jaakko Högman kaj li vojaĝis al Jyväskylä. Högman instruis al li pri Jesuo Kristo al Ruotsalainen kaj Ruotsalainen komencis prediki. Li ricevis multajn apogantojn. Lia domo en insulo Aholansaari en Nilsiä, nuntempe Kuopio, estas la plej valora konstruaĵo de tiu insulo. Opero Viimeiset kiusaukset, kion faris Lauri Kokkonen rakontas pri laboro de Ruotsalainen.
József Ferenczy (teatrestro)
József Ferenczy [jOĵef ferenci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ferenczy József estis hungardevena operkantisto, (tenoro), teatrestro. Lia origina familia nomo estis Friedemann, lia persona nomo en Sudameriko estis José [hozE]. Lia frato estis Ferenc Ferenczy.
József Friedemann naskiĝis la  en Ungvár (Hungara reĝlando, nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio), li mortis la  en Bonaero (Argentino).
Biografio
József Ferenczy lernis operkantadon en konservatorio de Milano de Francesco Lamperti. Li debutis en Vajmaro en 1874. Li daŭris la kantadon en Magdeburgo, Würzburg, Graz, Berlino, Vieno. En la lasta urbo li povis savi sin en la fajro-katastrofo en 1881 nur hazarde. En mezo de la 1880-aj jaroj li kantadis en Hamburgo, Sankt-Peterburgo (1887), Metropola Operejo (1888), fine denove en Berlino. En la sekva jaro en Hamburgo li estis teatrestro, poste en Berlino. En 1908 lia teatro bankrotiĝis. Post kolapso de la teatro li entreprenis sudamerikan turneon, sed li mortis en Bonaero. Li havis edzinon.
CUT
La vorto havas plurajn signifojn:
Piezoelektro
Piezoelektro (ankaŭ piezoelektreco, piezoelektra efiko) estas tiu fizika fenomeno, kiam aperas pozitivaj kaj negativaj elektraj ŝargoj sur ambaŭ flankoj de kelkaj nekonduka kristalo, je efiko de meĥanika premo. Oni eluzas tiun fenomenon en multaj ĉiutagaj iloj kiel ekz. en mikrofono, sonkaptiloj de la gramofonoj kaj ondofiltriloj de la telefonaparatoj.
La vorto originas de la greka lingvo: πιέζειν piezein‚ premi, apogi kaj ἤλεκτρον elektron, sukceno.
Piezo estas la unuo de premo, egala al la unuforma premo sur kvadratmetra ebenaĵo de unutuna forto; ĝi egalas al 10³ paskaloj.
Historio
La fenomenon de la piezoelektra efiko malkovris en 1880 la francaj Pierre kaj Paul-Jacques Curie. Ili rimarkis post unu jaro eĉ la inversan efikon de la piezoelektra efiko.
Dum la dua mondmilito, oni pretigis el piezoelektra kristalo la eksplodilon de la aeraj bomboj. Kiam la bombopinto tuŝis la grundon, la kristalo estigis fajreron kaj tio eksplodigis la eksplodaĵon.
Postaj uzoj estas en elektraj aparatoj, mezuriloj, mikrofonoj ks.
Wolfgang Tiefensee
Wolfgang TIEFENSEE estas germana politikisto. Li naskiĝis en Gera (tiama GDR), do nun estas -jara. Inter 1998 kaj 2005 li estis ĉefurbestro de Lepsiko, kaj inter novembro 2005 kaj oktobro 2009 estis federacia ministro pri transporto, konstruo kaj urba evoluo en la registaro de Germanio, en granda koalicio inter kristandemokratoj kaj socialdemokratoj, la du plej grandaj parlamentaj frakcioj. Krome en tiu ministraro li ankaŭ estis komisiito pri la "Novaj Federaciaj Landoj" de Germanio. Li reprezentas la Socialdemokratian Partion de Germanio (SPD), kiu ekde oktobro 2009 en la germania parlamento Bundestag estas partio opozicia.
Bikaner
(बिकाणो), (hindie: बीकानेर) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Raĝastano.
Geografio
etendiĝas en la nord-okcidenta parto de la lando. Ĝajpuro troviĝas 334, Delhio 456 km-ojn.
Historio
Antaŭ la 15-a jarcento la regiono, kie nun estas Bikaner, estis oazo en dezerto. fondiĝis en 1488, sed pli frue jam fortikaĵo konstruiĝis. Nun ĝi estas jam ruino, sed ankaŭ nova fortikaĵo konstruiĝis. Dum la 18-a jarcento okazis sanga milito inter la regantoj. En 1818 la britoj akiris la urbon. En 1928 kaj en 1987 kanaloj pretiĝis, kiuj donis akvon al la terkultivistoj.
Trafiko
havas flughavenon kaj 2 stacidomojn. La vojoj estas konvenaj. En la urbo aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
havas dezertan klimaton, kie regas varmegaj someroj (eĉ 48 °C), vintre tre malofte la temperaturo falas ĝis frostopunkto. Jare pluvas 240 mm. Inter oktobro-aprilo neniam pluvas.
Somera solstico
En astronomio, solstico estas ĉiu el la du datoj en la jaro, en kiuj Suno atingas la plej grandan angulan malproksimiĝon de ekvatoro, en sia ŝajna movo en la ĉielo. Pro tiu granda malproksimeco, ŝajnas, ke Suno haltas (vorto “solstico” devenas el Latino solstĭtĭum: sōl “suno” + stătŭs “starado”, t.e. “suno ŝajne haltas”).
Somera solstico okazas inter la 21-a kaj la 23-a de Decembro en suda hemisfero, kaj inter la 21-a kaj la 23-a de Junio en norda hemisfero. En somera solstico okazas la plej longa tago kaj la plej mallonga nokto de la jaro. Kiam en unu el la hemisferoj okazas somera solstico, en la alia estas vintra solstico.
Cornell Capa
Cornell CAPA (naskiĝis la 10-an de aprilo 1918 kiel Kornell Friedmann en Budapeŝto, Hungario; mortis la 23-an de majo 2008 en Novjorko, Usono) estis hungara fotisto. Kiel pli juna frato de la fama fotisto Robert Capa oni nomis lin ankaŭ le petit Capa (la malgranda Capa). Kun sia frato li multe influis la tiel nomatan bildĵurnalismon. Li famiĝis pro fotoj de la vjetnama milito.
Vivo
Cornell Capa estis la plej juna frato de juda familio el Budapeŝto. Kiel sia pli aĝa frato, li longe laboris kiel fotoĵurnalisto. En la jaro 1936 Cornell eklaboris por sia frato Robert kaj la fotistoj Henri Cartier-Bresson kaj David Seymour en Parizo, rivelante negativaĵojn.
En 1937 li elmigris al Usono kaj eklaboris en la fotoagentejo Pix. La sekvan jaron li estis dungita kiel presisto ĉe Life-magazino. De 1941 ĝis 1945 li laboris kiel fotisto ĉe Life, kaj estis dungita kiel tia en la jaro 1946. Ekde 1953 li laboris ĉefe kiel libera fotisto kaj kreis multajn dokumentariojn en Latinameriko.
Li iĝis plena membro de Magnum Photos en 1954 kaj vicprezidanto de la American Society of Magazine Photographers. De 1956 ĝis 1959 li estis prezidanto de Magnum.
En 1974 Capa ĉesis sian laboron kiel fotisto kaj fondis la International Center of Photography (mallonge: ICP) en Novjorko, kies direktoro li estis dum multaj jaroj. La celo de ICP estis protekti la verkojn de lia frato, sed ankaŭ la heredaĵojn de David Seymour kaj Werner Bischof. Li eldonis publikaĵojn pri la vivo kaj verko de Robert Capa. En 1983 li iĝis partoprenanta membro de Magnum Photos.
Cornell Capa mortis 90-jara, pro natura morto, en sia apartamento en Manhatano.
Pedro Velho
Pedro Velho estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1890, la municipo havas 14.118 loĝantojn.
Alglualbumo
Fari alglualbumon aŭ skraplibron (de la angla termino scrapbooking), estas ŝatokupo, en kiu oni kreive algluas bildojn kaj aliajn dekoraciojn en albumo.
Zinzaoj
La zinzaoj estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas je la sudokcidenta bordo de Viktoria-lago kaj najbaraj insuloj en Tanzanio. En 1987 la zinzaoj estis taksitaj 138.000 homoj.
Alglualbumo
Historio
Scrapbooking originis de Ameriko en la stato de Utaho kaj ekzistas jem ekde ĉirkaŭ 1826. Ĉio komenciĝis per la libro "Manuscript Gleanings and Literary Scrapbook" verkita de John Poole. La libro estis kolekto de poemoj kaj gravuraĵoj. John Poole ankaŭ donis konsilojn pri kiel kolekti kaj organizi eltondaĵojn. Temis pri presitaj paperpecoj, ofte kun ornamita dezajno. La unua skraplibro, kiu estis prezentita, estis kun memoraĵoj el sekigitaj floroj, tranĉita papero, ombroj, moneroj, enigmoj, poemoj ktp.
Teknikoj
Pro la usona deveno de la skraplibra farado multaj terminoj rilate al ĝiaj teknikoj estas en la angla.
Uzo de materialoj
La kutima formato estas 12" x 12"= 30,5 x 30,5 cm. Tiu mezuro estas ankaŭ la kutima mezuro de la paperfolioj. Ekzistas ankaŭ malgrandaj albumoj kun formato 6" (15 x 15 cm) kaj 8" (20 x 20 cm).
András Osztovits
András Osztovits [andrAŝ ostoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Osztovits András estas hungara juĝisto, altlerneja instruisto.
András Osztovits naskiĝis la en Szeged.
Nacia Parko Yellowstone
La Nacia Parko Yellowstone estas usona nacia parko ĉefe en la ŝtato Vajomingo. La nomo "Yellowstone" (aŭ Flavŝtono) ekzistas ĉar la rivero Yellowstone fluas tra kanjono kun flavaj ŝtonoj. La saman nomon ankaŭ havas la plej granda parka lago.
András Osztovits
Biografio
András Osztovits akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2000, post kelkaj jaroj li akiris sciencan gradon Ph.D.. Inter 2000-2004 li laboris en administracio de Budaörs, sed interrompe li esploris en Heidelberg helpe de stipendio. Inter 2000-2009 li ankaŭ instruis en Universitato Loránd Eötvös, inter 2005-2008 li ankaŭ estis juĝisto en Budapeŝto, ekde 2009 jam en la ĉefjuĝejo. Ekde 2010 li estis katedrestro kaj docento en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. La habilitiĝo okazis en Universitato István Széchenyi en 2012 (kie li ankaŭ instruis ekde 2007) kaj li profesoriĝis en 2019. Li ricevis premiojn inter 2000-2011. Li edziĝis en 2000, lia edzino naskis 9 gefilojn.
Nacia Parko Yellowstone
En la parko troviĝas pluraj gejseroj, la plej konata estas Old Faithful (la maljuna fidelulo, pro ĝiaj oftaj kaj regulaj erupcioj).
Alan Pascoe
Alan Peter PASCOE (n. la 11-an de oktobro 1947) estas brita eksa atleto, kiu montriĝis precipe sukcesa kiel heĝkuristo. Depost la fino de sia atleta kariero, li laboras kiel konsilisto kaj reklamisto por variaj sportaj okazaĵoj.
Nacia Parko Yellowstone
La parko estas listigita kiel Monda Naturheredaĵo de Unesko.
Alan Pascoe
Pascoe gajnis arĝentmedalon en la Somera Olimpiko 1972. Li partoprenis en la sukcesa kandidatiĝo de Londono al la Somera Olimpiko 2012.
Ramnacoj
La ramnacoj (Rhamnaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo rozaloj (Rosales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 50 genrojn kaj preskaŭ 850 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ramno.
Tiuj plantoj disvastiĝis surmonde, ŝatas la tropikojn. Ili estas arboj aŭ arbedoj (krom Crumenaria). La ŝosoj ofte modifiĝis al dorno (kristodorno).
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (23 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
12557 Caracol
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la majaa konstruaĵo El Caracol en Chichén Itzá (Meksiko). Tiu monumento, tiel nomata pro ties helika ŝtuparo, estis priskribita kiel unu el plej famaj konstruaĵoj rilataj kun astronomio en antikva Mezameriko.
Montealegre del Castillo
Montealegre del Castillo (Kontenta Monto de la Kastelo) estas vilaĝo de la provinco Albaceto en la regiono de Kastilio-Manĉo en Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Monte Ibérico-Corredor de Almansa en la oriento de la provinco. La areo estas de 177,79 km² kaj la loĝantaro de 2 051 loĝ. (2019), dum la denseco estas de 11,57 loĝ./km².
Geografio
Montealegre del Castillo estas en la okcidento de la provinco Albacete.
Limas kun la jenaj municipoj: Almansa, Bonete, Fuente-Álamo kaj Corral-Rubio en la provinco Albacete, same kiel Yecla kaj Jumilla en la Regiono Murcio.
Historio
Jam estis homa okupo en prahistorio, kion pruvas restaĵoj en diversaj lokoj de la areo de Paleolitiko kaj Neolitiko. Tre grava arkeologia kuŝejo de iberoj estas Monto de la Sanktuloj kie estis trovita (inter multaj aliaj trovitaĵoj) la figuro de la Granda Damo Oferente, kies skizo aperas en la blazono, tute per malkutima maniero en heraldiko.
El la romianoj restis la akvedukto «Los Arcos del Molino» (Arkoj de la Muelejo), el la islamanoj la kastelo kaj el la kristanoj konstruaĵoj kiel la «Sanktejo de Nia Sinjorino de La Konsolo» kaj la preĝejo de Sankta Jakobo Apostolo.
En la 13a jarcento la areo jam estis kontrolita de la kristanoj de la Reĝlando Kastilio.
En 1707, dum la internacia konflikto de la Milito de hispana sukcedo, okazis la batalo de Almansa kiu okazigis en la vilaĝo enorman detruegon, senarbarigon de la montoj de la municipo, sinsekve okupita de la diversaj armeoj, konsekvence malsategon kaj epidemiojn kiuj dekonigis la loĝantaron, kiu rekuperiĝis nur laŭlonge de la 18a jarcento.
Ekde la Hispana Transiro al la demokratio la urbestro estis dekstrulo.
Ekonomio
La ekonomio de Montealegre del Castillo estas fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj kaj malgrandaj fruktoĝardenoj. Estas ankaŭ produktado de vino, fabrikado de mebloj kaj konstruado.
Trindade do Sul
Trindade do Sul estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Frederico Westphalen. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 5 787 loĝantoj.
Nisa familio
La Nisa familio (ankaŭ nomita Herta familio) estas asteroida familio en la asteroida zono, kun orbitoj de duona grandakso inter 2,41 kaj 2,5 astronomiaj unuoj. Ĝi ŝuldas sian nomon al 44 Niso, sia plej granda ano,
Subfamilioj
La Nisa familio klare dividiĝas en du sub-grupoj da asteroidoj laŭ ties komponiĝoj,
Obersontheim
Obersontheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwäbisch Hall kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.