cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalvinana preĝejo (Isaszeg)
Historio
Ĝis la 20-a jarcento loĝantoj de Isaszeg estis katolika. En la fruaj 1900-aj jaroj alvenis ankaŭ enmigrantoj, inter ili kalvinanoj. Ili eklezie apartenis al Pécel kaj ekde 1905 diservoj okazis en la loka lernejo. La kalvinana grupo formis filion en 1914. Estis heredita familia domo en la 1930-aj jaroj, ĝi estis transformita al preĝdomo. En 1948 la filia statuso ŝanĝiĝis al misio (komprenu: sendependa paroĥo tamen finance apogita) kaj samtempe oni konstruis la nun videblan kirkon. Ĝi estis konsekrita en 1949. La misia statuso ŝanĝiĝis al paroĥo en 1995.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en korto. La fasado ne estas simetria, ĉar ĉe la maldekstra angulo la kvadrata turo malreliefas. La turpinto estas piramida. En la fasado la enirejo iomete reliefas, pli supre malgranda rondfenestro estas videbla. Kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.
Arthur Segal
estis rumana pentristo, verkisto kaj grafikartisto. Li naskiĝis la 13-an de julio 1875 en Iași, reĝlando de Rumanio, kaj mortis la 23-an de junio 1944 (68-jara) en Londono. Krom en tiuj du urboj, li dum sia vivo interalie vivis en la urboj Parizo, Berlino, Askono kaj Palma de Majorko. Interalie li plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Georg Schrimpf
estis germana pentristo, gravuristo kaj grafikartisto. Li naskiĝis la 13-an de februaro 1889 en Munkeno kaj mortis la 19-an de aprilo 1938 (49-jara) en Berlino. Interalie li plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Universitato de Sankta Tomaso
La Universitato de Santo Tomás (Unibersidad ng Santo Tomas, UST), establita la 28-an de aprilo 1611, estas la plej malnova ekzistanta universitato de Azio kaj Filipinoj, kaj unu el la plej grandaj katolikaj universitatoj en la mondo. La universitata kampuso kovras 220,000 m² kaj estas centre situanta en Manilo, same kiel filio en Negombo en Srilanko.
Ĝi havas 64,192 studentojn de hejme kaj eksterlande (2006).
La universitato estis establita de la hispana Ĉefepiskopo de Manilo kiel seminario, kaj nomita laŭ Sankta Tomaso de Akvino. La dominikanoj ricevis pagendaĵon de la institucio. Ĝi kreskis rapide kaj nun disponigas instruadon kaj akademiajn gradojn en juro, medicino kaj gamo da aliaj subjektoj.
La plena nomo de la universitato ankaŭ inkludas "pontifan kaj reĝan universitaton". Ĉi tiuj estas titoloj, kiujn ĝi ricevis de la Papoj kaj de la hispana reĝo Karlo la 3-a.
UST edukis grandan parton de la filipina elito dum la epokoj.
Dum la Dua Mondmilito, la japanoj turnis la universitatajn terenojn en koncentrejo por civiluloj, eksterlandanoj kaj militkaptitoj, la Santo Tomás internigejo.
Ĉina Tajpeo en la Somera Olimpiko 2012
La ŝtata nomo "Ĉina Tajpeo" ĉi-tie uzata estas fakte artefarita kaj diplomatie inter la jaroj 1976 kaj 1979 pridisputata nomo por la lando kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), antaŭe konata kiel Formozo, oficiale Respubliko Ĉinio (中華民國). Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Balkrishna Doshi
Balkriŝna Doŝi, literumita internacie Balkrishna Doshi (Puneo la 26-an de aŭgusto 1927 - Ahmadabado la 24-an de januaro 2023), estis barata arĥitekto. En 2018 li ricevis la Pritzker-premion. Laborinte kun Le Corbusier kaj Louis Kahn, li estis pioniro de la modernisma kaj brutalisma arkitekturo en Barato. Li studis en la altlernejo Sir J. J. School of Art de Mumbajo inter 1947 kaj 1950.
La fluga poŝto
"La fluga poŝto" (dane "Den flyvende post") estas humura amnovelo de la dana verkisto Meïr Aron Goldschmidt, publikigita en 1868 en la kolekto Malgrandaj Rakontoj.
Intrigo
En la fenestron de Fritz Bagger, juna kopenhaga juristo, hazarde bloviĝas fragmento de papero kun la vorto "kara" kaj la literoj "geb" el la subskribo. Li laŭimpulse kaj duonserioze skribas amleteron promesantan lin al la ricevinto kaj ĵetas ĝin en la venton. Post ses jaroj li rakontas la anekdoton en geedziĝa festo. Alia gasto, f-ino Brandt, rerakontas ĝin al sia amikino, f-ino Ingeborg Hjelm. Hjelm malkaŝas, ke ŝi ricevis la leteron de Bagger kaj ĝis nun ne sciis kiu skribis ĝin. Ŝi sentas tian embarason pri la afero ke ŝi transdonas la leteron al Brandt. Brandt komencas sendi notojn al Bagger subskribitajn "Geb" kaj aranĝas renkontiĝon kun li. Bagger, veninte tro frue, hazarde renkontas Hjelm ĉe la aranĝita loko. Supozante ke Hjelm estas "Geb", Bagger tuj konatiĝas kun ŝi kaj ili enamiĝas. Dume Brandt sendas noton, kiun Bagger supozas sendita de Hjelm, por aranĝi novan renkontiĝon. Hjelm komprenas la situacion kaj sukcese ordonas al Brandt, ke ŝi ĉesu siajn komunikojn al Bagger kaj redonu la vente alportitan leteron. Hjelm montras la leteron al Bagger, proklamas sin la ricevinto, kaj rimarkigas ke "geb" estas fragmento de ŝia nomo, Ingeborg.
Pritaksoj
Post kiam "La fluga poŝto" estis tradukita en la anglan, la revuo Literary World rimarkigis ĝian simplan intrigon kaj spritan stilon. Ankaŭ The Atlantic laŭdis ĝian spriton kaj komentis, ke la natura karaktero de la rolantoj sukcesigas riske malverŝajnan intrigosituacion. Frue en la 20-a jarcento ĝi estis represita en anglalingva kolekto de la "mil plej bonaj noveloj de la mondo", la Masterpiece Library of Short Stories, kies ĉefredaktinto priskribis ĝin "tute konforma al niaj nocioj de la bone rakontita novelo". Hjalmar Hjorth Boyesen tamen komentis kelkajn jarojn pli frue ke "ĝi altiris nenian specialan atenton" kaj Kenneth H. Ober en 1976 taksis ĝin "bagatelo, esprimanta ankoraŭfoje la tezon de Goldschmidt, ke ne ekzistas pura hazardo".
Registan
Registan (uzbeke: Registon, de la persa ميدان ريگستان ) estas centra placo en Samarkando en Uzbekio kiu estas enkadrigita fare de la tri koranlernejoj (madrasas) Tilla-Kari, Ulugbek kaj Sher Dor.
Registan estis klasifikita kiel Monda heredaĵo de Unesko en 2001.
28-a Ŝakolimpiko
La 28-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 12-an de novembro kaj la 30-an de novembro 1988, en Tesaloniko, Grekio. Partoprenis 107 teamoj el 106 landoj en la malferma turniro kaj 56 teamoj el 55 landoj en la virina.
30-a Ŝakolimpiko
La 30-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 7-an de junio kaj la 25-an de junio 1992, en Manilo, Filipinoj. Representiĝis 100 landoj en la malferma turniro kaj 62 en la virina.
La Bóveda de Toro
La Bóveda de Toro estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco.
Stříbřec
Stříbřec (Silberlos) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec proksimume 7 km oriente de Třeboň. En la jaro ĉi tie vivis.
Iĉon Kala
Iĉon Kala (int. ankaŭ Itchan-Kala; uzbeke: Ichon Qalʼа aŭ "Interna Fortikaĵo") estas la historia urbocentro (Shahrestan) de la uzbeka oaza urbo Ĥiva ĉirkaŭita de urbomuro.
La Bóveda de Toro
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 59,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 748 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 36 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Guarrate, Fuentelapeña, Villabuena del Puente, El Pego kaj Vadillo de la Guareña
Iĉon Kala
En 1990, Iĉon Kala estis enskribita en la listo de Monda heredaĵo de Unesko. Ankaŭ la unikaj ejoj en Uzbekio kiel ekzemple Iĉon Kala (Ĥiva), la Samarkanda Vojkruciĝo de Kulturoj, la historiaj centroj Buĥaro kaj Ŝahrisabz, same kiel la okcidenta natura heredaĵo Tien-Shan aŭ la tradicia kanto Katta Aŝula estas inkluditaj en la listo de Monda Heredaĵo de Unesko.
Stříbřec
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.
Partoj de municipo
Municipo Stříbřec konsistas el tri partoj sur tri samnomataj katastraj teritorioj:
La Bóveda de Toro
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, beto) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Grava enspezofonto estis fabrikado de ĉokolado, vino kaj fromaĝo. Lastatempe rura turismo ekgravis.
29-a Ŝakolimpiko
La 29-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 16-an de novembro kaj la 4-an de decembro 1990, en Novi Sad, Jugoslavio. Partoprenis 108 teamoj el 106 landoj en la malferma turniro kaj 65 teamoj el 63 landoj en la virina.
Argujillo
Argujillo [arguĤIljo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. Argujillo estas tradukebla etimologie al Arbareto.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 23,09 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 224 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 27 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, beto) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Sharq Taronalari
Sharq Taronalari ("Kantoj de la Oriento") estas unu el la plej grandaj muzikaj kaj kulturaj festivaloj en Mezazio. Ekde 1997, ĉi tiu festivalo, okazigita ĉiujn du jarojn sur la sanmarkanda centra placo Registan (uzbeke: Registon maydoni) donas podion al profesiaj kantistoj, dancistoj kaj muzikistoj el diversaj landoj de la mondo. La festivalo estas dissendita pere de diverslandaj televidstacioj. Komence, la celo de la festivalo estis konservi muzikajn tradiciojn ne nur de Uzbekio, sed ankaŭ de ĉiuj popoloj de la mondo. "Sharq Taronalari" fariĝis membro de la Internacia Organizo de Popola Arto.
Historio
La unua internacia muzika festivalo "Sharq Taronalari" okazis en 1997 en Samarkando, kiu estis la ĉefurbo de la granda imperio de Timur (okcidente pli konata sub la nomo Tamerlano), tial la plej bonaj sciencistoj, publikaj figuroj kaj poetoj venis ĉi tien ekde antikvaj tempoj, kiuj kantis la grandajn farojn de la homoj.
Unesko
La festivalo estas sub la aŭspicioj de Unesko, okazas ĉiujn du jarojn en Samarkando kaj funkcias kiel unika rimedo de reciproka kultura komunikado inter la popoloj de la mondo.
Unikaj ejoj en Uzbekio kiel ekzemple Iĉon Kala (Ĥiva), la Samarkanda Vojkruciĝo de Kulturoj, la historiaj centroj Buĥaro kaj Ŝahrisabz, same kiel la okcidenta natura heredaĵo Tien-Shan aŭ la tradicia kanto Katta Aŝula estas inkluditaj en la listo de Monda Heredaĵo de Unesko.
"Sharq Taronalari" estas populara aranĝo por tiuj kiuj volas lerni pli pri Uzbekio kaj ĝia kultura heredaĵo. Pli ol 78 landoj estas atenditaj partopreni en la festivalo "Sharq Taronalari" ĉi-jare. La nombro de landoj partoprenantaj en la festivalo kreskis de jaro al jaro: en 1997 reprezentantoj de 31 landoj koncertis ĉe la unua festivalo, saltante al eĉ 80 landoj en 2022.
Cañizal
Cañizal estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. Cañizal estas tradukebla maletimologie al Kanejo kaj etimologie rilata eble al tola kovrilo de ĉaroj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 35,3 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 428 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 55 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Villaescusa, Fuentelapeña, Castrillo de la Guareña, Torrecilla de la Orden (provinco Valladolid), Parada de Rubiales (provinco Salamanko), Vallesa de la Guareña, Espino de la Orbada (provinco Salamanko), Cantalpino (provinco Salamanko)kaj Vallesa de la Guareña.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ekzemple dum la Milito de la Komunumoj de Kastilio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo, ĉar la nomita Batalo de Arapiles okazis en Cañizal.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, beto) kaj brutobredado (bovoj kaj porkoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Kata Aŝula
Katta Aŝula (int. ankaŭ Katta Ashula (La Granda Kanto) estas tradicia kanto de la uzbeka Fergana Valo. Katta Aŝula estas parto de la identeco de pluraj loĝantoj en la valo, kie ankaŭ vivas taĝikoj, ujguroj kaj turkoj. Katta Aŝula apartenas ankaŭ al la kulturoj de Kirgizio, Taĝikio kaj Kazaĥio.
Toro (Zamora)
Toro estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Alfoz de Toro en la centra oriento de la provinco. La urbonomo Toro estas popole komprenebla kiel la hispanlingva vorto "toro" por virbovo, foje rilate al tiuforma skulptaĵo de epoko de vetonoj (ĉu virbovo ĉu porkino) kaj virbovo ja aperas en la maldekstra duono de la blazono spegule al leono en la dekstra duono kiel simbolo de la regiono Leono kaj iama regno samnoma; tamen etimologie Toro devenas el «Campu Gothorum», tio estas Kampo de Gotoj, de epoko de visigotoj. Ĝi estas ĉefurbo de la areo Alfoz de Toro de 20 loĝlokoj ambaŭflanke de la rivero Duero. Ties ĉefa produktado estas vino.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Tagarabuena, El Gejo, La Estación, La Azucarera, Monte la Reina, Granja Florencia, Villaveza, Villaguer kaj Estancia Piedra, okupas totalan areon de 324,86 km² (kio faras ĝin la plej etenda de la provinco) kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 44 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, sed proporcie multe malpli ol aliaj loĝlokoj en la provinco.
Ĝi distas 33 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj 36 km de Tordesillas, 62 km de Valladolid, 63 km de Medina del Campo, 72 km de Salamanko kaj 76 km de Benavente. Limas kun Matilla la Seca, Pozoantiguo, Villardondiego kaj Villavendimio norde; kun Fresno de la Ribera, Villalazán, Madridanos kaj Sanzoles, okcidente; kun Venialbo, El Pego, Villanueva del Puente kaj Castronuño, sude; kaj Villafranca de Duero, San Román de Hornija kaj Morales de Toro, oriente. Krome en ĝia municipa teritorio oni inkludas la enklavojn de Peleagonzalo kaj Valdefinjas, ambaŭ sudokcidente, sur la suda bordo de Duero.​
Kata Aŝula
Katta Aŝula estas transdonata buŝe de majstro al metilernanto de generacio al generacio. Estas minimume du kaj maksimume kvin kantistoj. La tradicio estas konservita vivanta ĉe festivaloj kaj konkursoj.
Unesko
Ekde 2009, Katta Aŝula estas listigita en la Reprezenta listo pri la nemateria heredaĵo de la homaro de Unesko. Ankaŭ la unikaj ejoj en Uzbekio kiel ekzemple Iĉon Kala (Ĥiva), la Samarkanda Vojkruciĝo de Kulturoj, la historiaj centroj Buĥaro kaj Ŝahrisabz, same kiel la okcidenta natura heredaĵo Tien-Shan estas inkluditaj en la listo de Monda Heredaĵo de Unesko.
Toro (Zamora)
Monumentoj
La urbo Toro estas deklarita kiel Historia-Arta Ensemblo. Inter la monumetoj elstaras: Krome vizintindas pluraj preĝejoj kaj ermitejoj.
Ekonomio
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, vitejoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) ankoraŭ pluas. La industrio de vino disponas el protektita deven-nomado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (gravaj monumentoj, histori-arta komplekso, kastelo, konventoj, preĝejoj, ponto).
La Chapelle-Haute-Grue
La Chapelle-Haute-Grue estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Val-de-Vie.
Saint-Germain-de-Montgommery
Saint-Germain-de-Montgommery estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Val-de-Vie.
Sainte-Foy-de-Montgommery
Sainte-Foy-de-Montgommery estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Val-de-Vie.
Viena valso
Viena valso estas subkategorio de la danco valso. Kiel ĉiuj valsoj temas pri socia kaj sporta danco, kiu tradicie danciĝas en paro de virino kaj viro (sendepende de seksaj inklinoj aŭ memidentiĝo, ĉar ĉi-tie ne temas pri sekso, sed pri socia konvencio de dancado). La viena valso estas unu el la normaj dancoj de la monda dancprogramo. Je proksimume 60 taktoj ene de unu minuto (ekvivalenta al 180 batoj po minuto), kalkulante laŭ taktoj ĝi estas la plej rapida danco en la monda dancprogramo. Sekve ĝi ankaŭ pli rapidas ol aliaj variaĵoj de valso, plej noteble la Malrapida aŭ Angla valso kaj la Franca valso.
La viena valso kutime konsideriĝas tre eleganta kaj nobla danco taŭgaj por festoj de geedziĝo aŭ por socie altrangaj baloj kiel la Viena opereja balo. Ĝi populariĝis en la Viena Kongreso de 1815 kaj komence sentiĝis tre avangarda, por iuj konservativuloj eĉ rigardata kiel "revolucia". Intertempe ĝi konsideratas simbolo de burĝeco kaj de konservativeco, kvankam ĉiuj dancantoj daŭre sentas la vivĝojon, kiun disradias ĝia rapida takto kaj la elegantaj turniĝoj de la paroj.
Tre tipa muzikaĵo por dancado de viena valso estas la valso La blua Danubo de Johann Strauss, aŭdebla per kesto dekstre.
En arto
La filmo “Vienaj valsoj” farita de Alfred Hitchcock en 1934, prezentas la fantazian version de la apero de la valso La blua Danubo.
Surĉevala statuo de Marko Aŭrelio
La surĉevala statuo de Marko Aŭrelio estas romia surĉevala statuo de la imperiestro Marko Aŭrelio (regis 161-180), konservata en la Kapitolaj Muzeoj en Romo. Kopio, verkita en 1981 post kiam oni forprenis la originalon por restaŭro, estas instalita sur la lasta ekstera loko, kiun ĝi okupis antaŭ sia endomigo, en la Kapitola Placo.
Ĝi estas bronza kaj altas 4,24 m. Kvankam la imperiestro rajdas ĉevalon, li havas multajn similojn kun staraj statuoj de Aŭgusto.
Ĝi estas sendube la plej fama surĉevala statuo, kaj ankaŭ la plej malnova, kaj la sola ankoraŭ ekzistanta el Romio.
Priskribo
41.893°N, 12.483°W La ĉevalo, staranta sur tri piedoj, kaj la bronza rajdanto montras la majstrecon de la antikvaj fandistoj. Origine la statuo estis komplete orumita.
La imperiestro rajdas sen piedingoj, kiuj ankoraŭ ne estis uzataj en Eŭropo. Dum oni atentege studis la ĉevalon por ke aliaj artistoj rekreu ĝin en siaj verkoj, la subsela kovrilo estis kopiata laŭ supozo, ke ĝi estis parto de norma romia ilaro. Fakte la subsela kovrilo havas originon sarmatan, kio sugestas, ke la ĉevalo estas sarmata kaj ke la statuo estis verkita honore al la venko de Marko Aŭrelio kontraŭ la sarmatoj, post kiu li aldonis la epiteton Sarmaticus al sia nomo.
La grekbarba filozofa imperiestro sensele rajdas fortikan ĉevalon, kiu tenas la kolon alta kaj levas la dekstran antaŭan kruron. La domino de la homo super la ĉevalo intencas esprimi lian regokapablon kaj teknikan lertecon pri rajdado.
Dum longa tempo la idento de la homo estis malcerta. La nuntempa konkludo, ke temas pri Marko Aŭrelio, estis atingita per komparado kun moneraj bildoj. . Ĝi tamen havas rimarkindan similon ankaŭ al la imperiestroj Antonino Pia (138-161) kaj Komodo (180-192), la filo de Marko Aŭrelio.
Ĉirkaŭ 1770, la skulptisto Étienne Maurice Falconet rimarkis la mankon de realsimilo ĉe la pozicio de la kruroj:
Preĝejo Morto de Dipatrino (Létavértes)
La grek-katolika paroĥa preĝejo Morto de Dipatrino (hungare Istenszülő elhunyta) estas sakrala historia monumento (deklarita en 1992) en urbo Létavértes, iam en Nagyléta.
Historio
Por rutenoj oni konstruis tiu ĉi kirkon en 1859, kiu estis la dua, pli malgranda grek-katolika kirko. Ilia paroĥo funkciis jam ekde 1760. La sonorilo estis kreita en 1906.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, sed en la korto troviĝas ankaŭ ŝtona kruco. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas. La ĉefenirejo troviĝas sub la turo kaj pluvŝirmilo kovras ĝin.
Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.
Biermuzeo (Lvivo)
Priskribo
La muzeo eteniĝas je areo de 600 kvadrataj metroj. La eksponitaĵoj rakontas pri la historio de bierfarado en Lvivo ĉefe. Tie estas modeloj kaj aŭtentikaj iloj de la bierfarindustrio de nun kaj de iam. Kolektoj de bareloj, boteloj, reklamaĵoj, biermatoj ktp.). Ankaŭ video-bendoj informas pri la teknikoj kaj gustumado por la vizitantoj memkompreneble ankaŭ eblis.
Komenciĝis bierfarado en Lvivo en la 16-a jarcento. En 1533 ricevis la urbo rajton pri bierfarado. Je tio ĝenerale gravis monaĥejoj kaj bierfarantaj monaĥoj. Danke al sia bonega kvalito la bierproduktoj lvivaj konataj estis en la tuta Danuba monarkio. Al tiu ĉi biero eĉ dediĉitis populara festo.
Deutscher Weckruf und Beobachter
Deutscher Weckruf und Beobachter estis naziisma semajngazeto por interesiĝantaj germanlingvaj usonanoj.
Historio
Ĝi fonditis en 1934 kiel organo de la societo Amerikadeutscher Bund kaj de Deutscher Konsumverband. La unua numero aperis en Novjorko en julio 1935, la lasta en la 11.12.1941. Eldonado faritis en Novjorko, Filadelfio, Ĉikago kaj San-Francisko. Presis ĝin la filadelfia entrepreno de Graf & Breuninger. La filadelfia loka versio aperis sub la titolo Philadelphia Weckruf und Beobachter. Ekde la numero de la 14.12.1939 la titolo estis The Free American and Deutscher Weckruf und Beobachter.
La eldonkvanto en 1937 estas de ĉ. 20 miloj da ekzempleroj. La artikoloj povis esti en la germana kaj angla lingvoj. En 1937 ĉefredaktistis Walter Kappe dume responsis pri la anoncoj Alex Guessefeld.
WJSN
WJSN (hangule: 우주소녀; ĉine: 宇宙少女), ankaŭ konata kiel Cosmic Girls, estas sudkorea knabingrupo formita fare de Starship Entertainment kaj Yuehua Entertainment. La nuna vicigo de la grupo estas kunmetita de dek membroj: Seola, Bona, Exy, Soobin, Luda, Dawon, Eunseo, Yeoreum, Dayoung kaj Yeonjung. La grupo debutis la 25-an de februaro 2016, kun la muzikalbumeto Would You Like? kun la dekdu-membra vicigo. Dektria membro, Yeonjung, aliĝis en julio 2016. Post paŭzo ekde 2018, Xuanyi, Cheng Xiao kaj Meiqi de Yuehua foriris de la grupo la 3-an de marto 2023.
La 4-an de decembro 2015, Starship Entertainment kaj Yuehua Entertainment lanĉis 12-membran knabingrupon nomitan WJSN, kie la koreaj kaj ĉinaj membroj estis dividitaj en malsamajn subunitojn.
La 10-an de decembro, la unua unuo, Wonder Unit, estis anoncita (Cheng Xiao, Bona kaj Dayoung). La 17-an de decembro, la dua trimembra unuo (Xuanyi, Eunseo kaj Yeoreum) estis prezentita: Joy Unit. La 21-an de decembro, Wonder kaj Joy Units de WJSN publikigis kristnaskan kovron de "All I Want For Christmas Is You" de Mariah Carey. La 24-an de decembro, la tria unuo, Sweet Unit, estis sciigita (Seola, Exy kaj Soobin). La 31-an de decembro, la fina unuo estis sciigita: Natural Unit (Meiqi, Luda kaj Dawon).
Izoheksila ftalato
Izoheksila ftalato aŭ C20H30O4undefined estas estero de la ftalata acido, vaste uzata en multaj konsumeblaj produktoj kun potence karcinomogenaj proprecoj. Ĝi ankaŭ estas fermenta produkto el la Streptomyces regnesis. Izoheksila ftalato estas blanka solidaĵo aŭ oleeca likvaĵo nesolvebla en akvo sed solvebla en kloroformo, metanolo, kaj aliaj organikaj solvantoj. Ĝi estas uzata en la fabrikado de plastikaĵoj kaj en la nutroindustrio.
(153311) 2001 MG1
(153311) 2001 MG1 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas en 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiun de Marso, de la Tero kaj ekstere malproksime tanĝas tiun de Venuso. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima kaj de Marso kaj de Venuso, sed ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.
Ellen Key
Ellen Key, je plena nomo Ellen Karolina Sophie Key, estis sveda reforma pedagogino kaj verkistino. Ŝi naskiĝis la 11-an de decembro 1849 en bieno Sundsholm, komunumo Västervik, Smolando, kaj mortis en aĝo de 76 jaroj la 25-an de aprilo 1926 apud la vilaĝo Alvastra, komunumo Ödeshög, Ostrogotio.
Preĝejo Sankta Triunuo (Weißbach)
La romkatolika Preĝejo Sankta Triunuo (germane: Katholische Pfarrkirche Heilige Dreifaltigkeit) troviĝas en la komunumo Weißbach bei Lofer en Aŭstrio. La komunumo apartenas al la Dekanujo Saalfelden. La unua mencio estis en 1663; la nuna kirko starigitis en 1791 laŭ planoj de la arĥitekto Wolfgang Hagenauer; ranga pliiĝo je paroĥa kirko faritis en 1891 kaj restaŭradlaboroj en 1973/74.
Ellen Key
Biografio
Emil Key, kiu kunfondis la Svedan Kamparanan Partion en 1867, iĝis membro de la parlamento de Svedio en 1868. La familio translokiĝis al Stokholmo. La intereso de Ellen Key en politikaj kaj socialaferoj kreskis. Ŝi evoluigis fortan senton de libereco kaj justeco. En 1869, ŝiaj unuaj artikoloj aperis en tiutempe tre konata virina revuo, kvankam Ellen Key estis nur 20-jara.
Rezső Honti
[reĵO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Honti Rezső estis hungara instruisto, altlerneja instruisto, tradukisto. Lia origina nomo (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) estis ĝis 1898 Hermann Rezső Manó, lia filo estis János Honti, lia frato estis Nándor Honti, liaj parencoj estis Géza Szilágyi (poeto), Ödön Gerő kaj Pál Pariss.
Ellen Key
Biografio
Ellen Key instruis historion kaj poezion al infanoj ĉe la vilaĝa dimanĉa lernejo. Ekde 1875 ŝi instruis junulinojn pri historio kaj literaturo en speco de plenkreskula centro. Krome, ŝi kun sia patro entreprenis plurajn vojaĝojn, ankaŭ en la sekvaj jaroj, ekzemple al Berlino, Dresdeno, Kaselo, Vieno, Parizo, Florenco kaj Venecio.
Rezső Honti
Rezső Honti naskiĝis en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
Ellen Key
Biografio
En 1878, pro financaj kialoj, ŝi devis preni regulan dungadon kiel instruisto ĉe privata lernejo en Stokholmo. Ŝi instruis knabinojn de ĉiuj aĝoj ĝis 1898. En la aŭtuno de 1879 en Londono ŝi renkontis la germanan biologon Ernst Haeckel. Lia engaĝiĝo favore al la evolucia teorio de Charles Darwin ankaŭ influis pli postajn verkojn de Key pri la temo de pedagogio kaj virinoj. De 1883 Ellen Key ankaŭ laboris ĝis 1903 kiel preleganto pri literaturo kaj kulturhistorio ĉe la Stokholma Laborista Instituto.
Rezső Honti
Biografio
devenis el juda familio. Li studis en Scienca Universitato de Budapeŝto kaj en italaj universitatoj. Li akiris diplomojn en 1900 kaj 1901. Inter 1900–1923 li instruis en ĉefurbaj mezlernejoj, inter 1909-1919 ankaŭ en Teknikuniversitato palatino József. Li instruis ankaŭ dum la Hungara Sovetrespubliko, tial poste li ne rajtis instrui. Li vivtenis sin el verkoj de lernolibroj, sed li ankaŭ tradukis. Depost 1945 li instruis la rusan lingvon (tiam en Hungario preskaŭ nekonata lingvo) en pluraj universitatoj.
Ellen Key
Biografio
En 1884 ŝia patrino mortis; la patro suferis apopleksion. Ellen Key travivis jarojn da krizo. Ŝia engaĝiĝo favore al la rajtoj de virinoj kaj infanoj pliiĝis. Ŝi ofte parolis antaŭ laboristaj kaj virinaj asocioj. En 1885 ŝi iĝis vicprezidanto de fondaĵo por intelektaj kaj artaj virinoj. En 1892 ŝia patro mortis.
Ellen Key retiriĝis al la kamparo proksime de sia naskiĝloko en 1903. Tamen, ŝi daŭre konservis viglajn kulturajn, politikajn kaj literaturajn kontaktojn - interalie kun Rainer Maria Rilke kaj Martin Buber - kaj entreprenis plurajn vojaĝojn al aliaj eŭropaj landoj, inkluzive de en la reformkolonio Monte Verità (Monto vereco), parto de la urbo Askono en Svislando.
La 7-an de decembro 1905 en Stokholmo, ŝi nomis Unuiĝintajn Ŝtatojn de Eŭropo longdaŭra celo de la antaŭe rompita skandinava unio de Svedio-Norvegio kadre de la movado pri Nordiismo - la konstanta vetkuro inter la skandinavaj nacioj devus halti kaj ili devus proksime kunlabori.
En 1904 estis eldonita ŝia libro Pri Amo kaj Geedzeco, en 1906 La Kredo en la Vivo. Reflektadoj pri Dio, la mondo kaj la animo, en 1907 ''Rahel. Biografia skizo''. En 1909 ŝi publikigis la traktaĵon La Virina Movado, en 1911 la verkaĵon Animoj kaj Verkoj kaj en 1913 la verkaĵon La Juna Generacio.
La 25-an de aprilo 1926, Ellen Key mortis ĉe la lago Vättern en sia domo, kiun ŝi mem projektis kaj konstruigis en 1910-1912.
Preĝejo Sankta Triunuo (Weißbach)
Arĥitekturaj specialaĵoj
Ĉirkaŭas la malfrubarokan halokonstruaĵon tombejo. La modera longa navo havas soklon kaj ŝinde kovritan selan tegmenton; la uesten antaŭmetita turo havas rondarkajn sonfenestrojn kaj dividitan spajron. Ĉe ambaŭ flankoj de la turo estas alkonstruitaĵoj, norde la duonronde finiĝanta funebra kapelo. La ĥorejo ĝuas pri plurlatera finiĝo kjaj sude pri duetaĝa sakristia alkonstruitaĵo.
Internen oni eniras per antaŭhalo kun malalta plafono ĉeture dume la trivolba longa navo havas rektangulajn fenestrojn. Navo kaj altarejo unuiĝis per neinterrompita kornico. La altarejo estas sude kaj je du ŝtupoj pli alta. Flanke estas tiaj rektangulaj fenestroj kaj supre de la sakristiportalo estas dekora kapelfenestro. La uesta galerio estas el ligno.
La plafona pentraĵo kun Virgulino de la favoro estis pentrita en 1949 fare de Wilhelm Kaufmann, la vitralpentraĵoj datumas de 1907.
Meblaro
La privilegia altaro montras grupon kun la kronado de la Virgulino Maria kaj Ruperton de Salcburgo. Meze de la 18-a jarcento estiĝis la arkianĝeloj Miĥaelo kaj Gabrielo de sur la flankaj portaloj (de ĉ. 1791). Tabernakle troviĝas reliefoj pri piedlavo kaj lasta Vespermanĝo. La skulptaĵojn sur la predikejo kaj la kvar evangeliistojn kreis en 1755 Veit Häusl.
En la funebra kapelo estas bildo de la lasta Juĝo kaj figuroj de Jen homo kaj dolorplena patrino el la 19-a jarcento. La orgenon konstruis Mauracher en la 19-a jarcento. Du sonorilojn muldis en 1801 Franz Xaver Gugg, du en 1667 Andreas Wird.
Otto Braun
Otto BRAUN estis germana politikisto kaj eldonisto. Li naskiĝis la 28-an de januaro 1872 en Kenigsbergo kaj mortis la 14-an de decembro 1955 (83-jara) en Locarno. Germana socialdemokrata politikisto en la Vajmara Respubliko, li oficis kiel membro de la ŝtata parlamento Reichstag kaj kiel ĉefministro de Prusio. Interalie li plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Biskupice-Pulkov
Biskupice-Pulkov estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio sur limo kun distrikto Znojmo en Naturparko Rokytná apud samnomata rivero Rokytná. La municipo konsistas el partoj Biskupice kaj Pulkov. Vivas ĉi tie.
Memorindaĵoj
En valo de Rokytná infana tendaro de YMCA.
Ĉina Tajpeo en la Somera Olimpiko 2004
La ŝtata nomo "Ĉina Tajpeo" ĉi-tie uzata estas fakte artefarita kaj diplomatie inter la jaroj 1976 kaj 1979 pridisputata nomo por la lando kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), antaŭe konata kiel Formozo, oficiale Respubliko Ĉinio (中華民國). Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Klára Farkas
Klára Farkas [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Farkas Klára Gabriella Irén estis hungara pentristo, instruisto. Ŝia nobela antaŭnomo estis boldogfai. Klára Farkas naskiĝis la en Szombathely, li mortis la  en Kaposvár.
Biografio
Klára Farkas maturiĝis en Szentgotthárd, poste ŝi akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Edukejo pri Desegno. Post siaj studoj ŝi instruis desegnon en Dombóvár, poste en Kaposvár. Ŝi edziniĝis en 1933 al pentristo. Ili ofte partoprenis en regionaj ekspozicioj kaj en la loka arta vivo.
Castrillo de la Guareña
Castrillo de la Guareña [kasTRIljo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. Castrillo de la Guareña estas tradukebla etimologie al Fortikvilaĝeto de la Guareña pro samnoma rivero.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 21,91 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 116 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 53 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Fuentelapeña, Vadillo de la Guareña, Torrecilla de la Orden (provinco Valladolid) kaj Cañizal.
Ĉina Tajpeo en la Somera Olimpiko 2008
La ŝtata nomo "Ĉina Tajpeo" ĉi-tie uzata estas fakte artefarita kaj diplomatie inter la jaroj 1976 kaj 1979 pridisputata nomo por la lando kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), antaŭe konata kiel Formozo, oficiale Respubliko Ĉinio (中華民國). Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Castrillo de la Guareña
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo kiam la domaro estis incendiita de francoj.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, beto, vitejoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Velemyšleves
Velemyšleves (Welmschloß) estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.
Post la jaro 1945 la germana loĝantaro estis forŝovita kaj anstataŭigita de ekloĝintoj el vicoj de voliniaj ĉeĥoj.
(153315) 2001 NH6
(153315) 2001 NH6 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de Marso sed ĝia malsuprenira nodo estas iom proksima de la tera orbito dum ĝia suprenira nodo estas meze inter la tera kaj venusa orbitoj.
Krhov (distrikto Třebíč)
Krhov (Kirhau) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1253.
Pál Fekete (forĝisto)
Pál Fekete, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fekete Pál estis hungara forĝisto.
Pál Fekete naskiĝis la en Szeged, li mortis la.
Navigo-karto
Navigo-karto (Carte Navigo, passe Navigo antaŭ 2014) estas senkontakta ICO-karto, uzanta teĥnologion t.n. NFC kiu postsekvis RFID, por servi kiel datenportilo por abonoj sur la francaj transport-retoj de RATP, SNCF, Optile, Vélib' Métropole, Véligo kaj antaŭe Autolib' (Parizo). Ĝia enkonduko estas kontrolita de Île-de-France mobilités, posedanto de la marko.
Ĝi anstataŭis la antaŭan datenportilon surbaze de kartona bileto ("carte Orange", Oranĝa karto) kaj konsistigas unuan paŝon en forigo de fizika datenportilo por biletoj, pli praktika kaj pli etika por mediprotektado. La sekva paŝo estas la senmateriigita titolo, kiel en Londono (ekzemple), kiu ebligas pagon per poŝtelefono aŭ senkontakta bankkarto.
Ĉina Tajpeo en la Somera Olimpiko 2000
La ŝtata nomo "Ĉina Tajpeo" ĉi-tie uzata estas fakte artefarita kaj diplomatie inter la jaroj 1976 kaj 1979 pridisputata nomo por la lando kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), antaŭe konata kiel Formozo, oficiale Respubliko Ĉinio (中華民國). Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Otto Meissner
Otto MEISSNER estis germana politikisto. Li naskiĝis la 13-an de marto 1880 en Bischweiler/Bischwiller, Alzaco kaj mortis la 27-an de majo 1953 (73-jara) en Munkeno. Pro sia deveno el Alzaco, li denaske parolis la germanan, alzacan kaj francan, kaj krome flue parolis la rusan kaj latinan. Germana diplomato kaj ŝtatoficisto dum la Germana Imperiestra Regno, la Vajmara Respubliko kaj la nazia ŝtato, de 1920 ĝis 1945 li en Berlino gvidis la oficejon de la ŝtataj prezidantoj Friedrich Ebert kaj Paul von Hindenburg kaj ankaŭ de Adolf Hitler sen interrompo. Interalie li plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Svrčov
Svrčov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lazníky en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 7 km norde de Přerov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 10 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Lajos Hopp
Lajos Hopp [lajoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Hopp Lajos estis hungara literaturisto, altlerneja instruisto.
naskiĝis en Sombor (Jugoslavio), li mortis  en Budapeŝto.
Biografio
apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li maturiĝis en Dombóvár en 1946, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1951. Post la diplomo li eklaboris en Hungara Scienca Akademio, ekde 1954 li havis literaturistan statuson, inter 1972–1996 li havis mezaltajn postenojn. Li kandidatiĝis en 1965, li doktoriĝis en 1987 antaŭ la Akademio. Intertempe li ankaŭ instruis en la menciita universitato ekde 1967. Lia esplortereno estis la hungaraj barokaj verkistoj kaj hungaraj-polaj rilstoj. Li edziĝis en 1959. Li ricevis premiojn en 1978 kaj 1993.
Ĉina Tajpeo en la Somera Olimpiko 1996
La ŝtata nomo "Ĉina Tajpeo" ĉi-tie uzata estas fakte artefarita kaj diplomatie inter la jaroj 1976 kaj 1979 pridisputata nomo por la lando kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), antaŭe konata kiel Formozo, oficiale Respubliko Ĉinio (中華民國). Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Theater des Westens
La teatro Theater des Westens, en traduko "teatro de la okcidento", estas unu el la plej konataj scenejoj de muzikaloj kaj operetoj en Berlino. Ĝi situas ĉe la larĝa avenuo Kantstrasse en la distrikto Charlottenburg.
Reinhard Goering
Reinhard GOERING estis germana verkisto, dramaturgo kaj kuracisto. Li naskiĝis la 23-an de junio 1887 en kastelo Bieberstein, Hofbieber, Hesio kaj mortis la 1936 (probable meze de oktobro) en Bucha apud Jena. Interalie li plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Georg Kaiser
Georg KAISER estis germana verkisto, dramaturgo, aktoro, scenaristo, libretisto kaj poeto. Li naskiĝis la 5-an de novembro 1878 en Magdeburgo kaj mortis la 4-an de junio 1945 (66-jara) en Askono. Interalie li plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Ĉina Tajpeo en la Somera Olimpiko 1992
La ŝtata nomo "Ĉina Tajpeo" ĉi-tie uzata estas fakte artefarita kaj diplomatie inter la jaroj 1976 kaj 1979 pridisputata nomo por la lando kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), antaŭe konata kiel Formozo, oficiale Respubliko Ĉinio (中華民國). Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Werner von der Schulenburg
Werner von der SCHULENBURG - prononco - estis germana verkisto, scenaristo kaj tradukisto. Li naskiĝis la 9-an de decembro 1881 en Pinneberg kaj mortis la 29-an de marto 1958 (76-jara) en komunumaro Magliasina borde de la lago de Lugano. Interalie li plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Bruno Goetz
Bruno GOETZ estis germana verkisto, poeto kaj tradukisto. Li naskiĝis la 6-an de novembro 1885 en Rigo, estante germana balto, kaj mortis la 19-an de marto 1954 (68-jara) en Zuriko. Interalie li plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Sesuma nombrosistemo
Primoj
En sesuma sistemo, ĉiuj primoj, krom 2 kaj 3, havas 1 aŭ 5 kiel la fina cifero. Do sesumaj primoj estas jenaj
Tiel okazas, pro tio ke ĉiu primo p pli granda ol 3 havas la modulan aritmetikan rilaton, laŭ kiu p ≡ 1 aŭ 5 (mod 6) (kio signifas, ke 6 dividas p − 1 aŭ p − 5); la fina cifero estas 1 aŭ 5. Tio ĉi estas pruvita de kontraŭdiro.
Por ajna integralo n:
Cetere, pro tio ke la plej malgrandaj kvar primoj (2, 3, 5, 7) estas aŭ divizoroj aŭ najbaroj de 6, sesuma sistemo havas simplajn dividotestojn por multaj nombroj.
Cetere, ĉiuj paraj perfektaj nombroj krom 6 havas 44 kiel la finaj du ciferoj, esprimite en sesuma sistemo, kio estas pruvita de la fakto ke ĉiu para perfekta nombro estas de la formo, kie 2^{p}-1 estas primo.
Sesuma sistemo ankaŭ estas la plej granda nombra bazo r kiu havas neniujn totativojn, krom 1 kaj r − 1, kio rezultas en tre regulan multplikan tabelon pro ties grandeco, minimumigante la kvanton de peno por parkerigi ĝin. Ĉi tiu eco maksimumigas la probablecon, ke la rezulto de integrala multipliko finiĝos je 0, ĉar neniuj ties faktoroj finiĝas tiel.
Multiplika tabelo
Ĝi havas sufiĉe kompaktan multiplikan tabelon kompare al ties de dekuma sistemo kaj konkuranta dekduuma sistemo, havanta eĉ pli grandan multiplikan tabelon ol la tradicia dekuma.
Dividotestoj
La nombro divideblas
Frakcioj
Rimarkindas, ke dekduuma sistemo atingas pli bonajn rezultojn ĝis 1/12 pro havo da pli faktoroj, kio postulas tamen pli grandan multiplikan tabelon kaj ekuzon de novaj ciferoj krom kutimaj, tie ĉi reprezentataj per A kaj B (ankaŭ rekonitaj kiel ↊ kaj ↋ respektive). Samtempe sesuma sistemo montras tre proksimajn rezultojn kun malpli da ciferoj.
Gestoj
Se la dekstra mano estas uzita por reprezenti unuojn kaj la maldekstra por reprezenti la "sesojn", tio ebligas por unu persono reprezenti la valorojn ekde nulo ĝis 55 (35 dekume) kun iliaj fingroj, prefere ol la kutima dek akirita en norma fingrokalkulo. Ekz. se tri fingroj estas etenditaj sur maldekstra mano kaj kvar sur dekstra, 34 sesume estas reprezentita. Tio ĉi estas ekvivalenta al 3 × 6 + 4, kiu estas 22 dekume.
Cetere, ĉi tiu metodo estas la malplej abstrakta vojo kalkuli uzante du manojn, kiu reflektas la koncepton de pozicia nombrosistemo, ĉar la movo disde unu pozicio al la sekva estas farita ŝanĝante unu manon al la alia. Dum la plej evoluiĝintaj kulturoj fingrokalkulas ĝis 5 en tre similaj vojoj, preter 5 ne-Okcidentaj kulturoj (Islama civilizo, Ĉina civilizo, Hinda civilizo) devojiĝas de Okcidentaj metodoj, kiel kun ĉinaj nombraj gestoj. Same sesuma fingrokalkulado ankaŭ devojiĝas nur preter 5. Ĉi tiu kalkulmetodo konkuras kun la simpleco de tradiciaj kalkulmetodoj, do oni povas havi malfacilaĵojn instruante pozician sistemon al junaj studentoj.
Kiu mano estas uzita por la 'sesoj' kaj kiu por la 'unuoj' estas laŭ prefero de la kalkulanto, tamen rigardante de ria perspektivo, uzi la maldekstran manon por la plej gravaj ciferoj kongruas kun la skriba reprezentado de la sama sesuma nombro. Ŝanĝante la 'sesan' manon al la mala por esti pli komprenebla por eksterrigardanto povas dubigi pri kiu mano reprezentas 'sesojn' kaj kiu 'unuojn'. Tio estas la malavantaĝo de sesuma fingrokalkulado, car partioj ne povas utiligi ĉi tiun sistemon sen antaŭa interkonsento pri manaj poziciaj rilatoj de 'sesoj' kaj 'unuoj', restante nekapablaj palpubrume diveni ilin, dum dekuma fingrokalkulado restas stabila, estante esence unuuma sistemo, kie alia partio simple kalkulas la nombron de etenditaj fingroj. Tio povis popularigi dekuman sistemon, sed ne signifas, ke ne ekzistas kulturoj ekuzintaj la sesuman sistemon.
En NCAA korbopilko, uniformaj nombroj de ludantoj estas resktriktitaj al duciferaj sesumaj nombroj, do juĝistoj povu sciigi, kiu ludanto deliktis per fingrokalkula sistemo.
Aliaj abstraktaj fingrokalkulaj sistemoj, kiel chisanbop aŭ duuma fingrokalkulado, permesas kalkuli al 99, 1,023 aŭ para pli alta dependanta sur la metodo (kvankam ne nepre sesume en naturo). la angla monaĥo kaj historiisto Bede, priskribita en la unua ĉapitro de lia laboro De temporum ratione, (725), titolis "Tractatus de computo, vel loquela por gestum digitorum," sistemo kiu permesis kalkuli ĝis 9,999 per du manoj.
Naturaj lingvoj
Malgraŭ la malofteco de kulturoj, kiuj grupigas grandajn kvantojn per 6, revizio de la evoluado de nombrosistemoj sugestas la ekziston de 6 (eble konceptigita kiel "tutaĵo", "pugno" aŭ "pretere kvin fingroj" ), kun 1–6 ofte estantaj puraj formoj kun aliaj nombronomoj konstruiĝontaj aŭ depruntotaj.
La Ndom-lingvo de Indonezia Nov-Gvineo laŭdire havas sesumajn nombronomojn. "Mer" signifas 6, "mer an thef" signifas 6 × 2 = 12, "nif" signifas 36, kaj "nif thef" signifas 36 × 2 = 72.
Alia ekzemplo de Papuo-Nova-Gvineo estas la Yam lingvoj. En ĉi tiuj lingvoj, kalkulado estas konektita kun kulta yam-kalkulado. Ĉi tiu lingva kalkulmaniero de bazo ses, utiligas vortojn por la potencoj de ses; irante ĝis 66 en kelkaj lingvoj. Unu ekzemplo estas Komnzo kun la sekvantaj numeraloj: nibo (61), fta (62 [36]), taruba (63 [216]), damno (64 [1296]), wärämäkä (65 [7776]), wi (66 [46656]).
Proto-Urala lingvo ankaŭ estas suspektita havi sesumajn nombronomojn antaŭlonge, kun nombronomo por 7 pruntota poste, kvankam indico por konstruado de pli grandaj numeraloj (8 kaj 9) subtrahite de dek indikas, ke tio eble ne estas tiel.
Iberia lupo
La iberia lupo (Canis lupus signatus) estas subspecio de lupo endemia de Iberio. Ĝia filogenetika proksimeco kun aliaj populacioj de eŭropaj lupoj kondukis multajn zoologojn neiberiajn al inkludo ene de la nomiga subspeciol C. l. lupus. Anatomie temas pri lupo mezgranda; maskloj estas ĝis 60 cm altaj kaj 50 km pezaj. La felhararo havas malhelajn makulojn ĉe la vosto, antaŭa parto kaj kruco, kio nomigis la subspecion per scienca nomo: signatus signifas markitan en la latina.
Kvankam historie tiu subspecio estis distribuita abunde tra la tuta Iberio, en 2018 estas relative stabilaj populacioj nur norde de la rivero Douro, dum pli sude ĝis populacio estas malabundega, fragmentita kaj minacata de homa agado ĉu volinta ĉu nevolinta. En la norda areo okazas oftaj problemoj ĉe brutobredistoj, kiuj suferas atakojn al la brutoj.
Priskribo
Temas pri mezgrandaj lupoj, kies maskloj estas inter 1,30 kaj 1,80 m longaj, dum inoj inter 1,30 kaj 1,60 m. La alto povas atingi 70 cm. Ĝenerale, la plenkreskaj maskloj pezas inter 35 kaj 50 kg, kaj la inoj inter 30 kaj 40 kg. Dummove, rimarkindas la potenco de la antaŭaj kruroj kompare al la malantaŭo, iom malsuprenigita.
Ili havas grandan kaj fortikan kapon, triangulajn orelojn relative malgrandajn kaj striecajn okulojn flaveckolorajn. La muzelo montras blankajn makulojn flanke nome «bigoteras» (lipharaĵoj).