cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arrigo Polillo
Polillo studis juron kaj estis komence advokato, antaŭ ol li eklaboris ĉe eldonejo Mondadori, kie li leviĝis al posteno de eldonejestro. En 1968 li forlasis Mondadori-on, por plene sindediĉi al ĵazo. Jam en 1945 li fondis kune kun kantoverkisto Giancarlo Testoni (1912-1965), kiu kun pianisto Ezio Levi estis la fondinto de unu el la unuaj italaj ĵazklubejoj (1935 en Milano), la plej gravan italan ĵazrevuon „Musica Jazz“ en Milano. Li estis ties vic-eldonisto sub Testoni kaj post la morto de Testoni ĝis sia propra morto eldonisto. En 1954 li verkis kune kun Testoni la unuan italan (kaj entute tutmonde la unuan) ĵazan konsultlibron „Enciclopedia del Jazz“. Lia ĉefverko estas „Jazz“, kiu unue aperis en la itala en la jaro 1975. Granda parto de lia libro konsistas el biografioj de elstaraj ĵazmuzikistoj, kiujn li parte ankaŭ persone konis: Jelly Roll Morton, King Oliver, Sidney Bechet, Bessie Smith, Fletcher Henderson, Louis Armstrong, Earl Hines, Fats Waller, Duke Ellington, Bix Beiderbecke, Coleman Hawkins, Benny Goodman, Count Basie, Lester Young, Art Tatum, Roy Eldridge, Django Reinhardt, Charlie Christian, Billie Holiday, Ella Fitzgerald, Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Bud Powell, Thelonious Monk, Lennie Tristano, Gerry Mulligan, Sonny Rollins, Charles Mingus, Miles Davis, John Coltrane kaj Ornette Coleman. En la noveldono post lia morto aldoniĝis kromaj biografioj de Louis Sclavis, Joe Henderson, Bill Evans, Wynton Marsalis, Dave Douglas kaj Keith Jarrett.
En Italujo Polillo ankaŭ estis konata por radio- kaj televid-elsendoj pri ĵazo. Krome li verkis kolumnoj en „Il Giorno“ kaj „Panorama“. Li organizis ankaŭ multajn ĵazkoncertojn kaj -festivalojn en Italujo.
La Centro Nazionale Studi sul Jazz fondita je Siena en 1989 tenas lian nomon. Polillo ankaŭ estis ŝatokupa karikaturisto kaj pentristo kaj ankaŭ kino-interesito. Lia filo Roberto Arrigo (*1946 en Milano) estas ĵazfotisto. Laŭ Polillo nomiĝas itala ĵazpremio (Premio Arrigo Polillo).
Ĉornotisiv
Ĉornotisiv (Чорнотисів, Feketeardó) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv. Ankoraŭ 2 vilaĝoj apartenas al la municipo.
Situo
Ĉornotisiv situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso, ĉefvojo kaj fervojo Satu Mare-Ĥust preteriras. Vinohradiv troviĝas 13 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1319 en formo Ordo. La komunumo ricevis reĝajn privilegiojn en 1355. En 1910 loĝis en Feketeardó 1662 da homoj, hungaroj en majoritato, rutenoj en minoritato. Ĝis 1920 Feketeardó apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Halmi, poste al Ĉeĥoslovakio. Feketeardó rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La alveninta Ruĝa Armeo fine de 1944 deportis hungarojn al la gulago. Ekde 1945 Ĉornotisiv apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Ĉornotisiv 2232 da homoj, plejparte rutenoj kaj ukrainoj, 25% hungaroj.
Sejŝela blukolombo
La Sejŝela blukolombo (konata ankaŭ kiel Sejŝela blua fruktokolombo) estas mezgranda kolombo, tio estas birdo de la familio de Kolombedoj, kiu loĝas en arbaraj areoj de la granitaj Sejŝeloj.
Tiu kolombo estas ĉirkaŭ 25 cm longa. La kapo kaj brusto estas arĝentgrizaj kaj tiuj “malkombitaj” plumoj povas elstari kiam la birdo estas ekscitita, igante ĝin pufa. La flugiloj, ventro kaj vosto estas malhelbluaj. Ĝi havas diferencigan brilskarlatan makulon ĉirkaŭokulan el frunto ĝiskrono. La beko estas flaveca kaj ĝi havas malhelgrizajn krurojn.
Tiu afrotropisa specio videblas sola, en paroj aŭ en etaj grupoj. Ties dieto konsistas ĉefe el semoj kaj fruktoj. La nesto estas ebena platformo farita el bastonetoj, kun unu aŭ du ovoj.
Erdélyi Gyopár
Erdélyi Gyopár (Transilvania Edelvejso) estas hungarlingva kvaronjara revuo aperanta en Kluĵo, Rumanio, kies celgrupo estas la naturamantoj.
Historio
Ĝi estas eldonita de Erdélyi Kárpát-Egyesület en 1892 sub titolo Erdély (en 1936-1937 titolita Transilvánia). Ĝi estis ĉesita en 1946 kaj refondita en 1991.
Redaktoroj
Dezső Radnóti, D-ro Endre Veress, D-ro Farkas Gyalui, Gyula Merza, D-ro Lajos Szádeczky-Kardoss, Géza M. Kovács, Endre Orosz , D-ro Zoltán Kerekes, D-ro János Karl, D-ro János Tulogdi, Attila Szabó T., Géza Vámszer.
951 Gaspro
951 Gaspro estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, la, dum la unua mondmilito. Pro neebleco komuniki, ĝi ricevis la provizoran nomon Σ45 kun la grekan literon Σ, kiu estis ŝanĝita al S. Ĝi poste ricevis la nomon de la marborda urbo Gaspro, en sudo de Krimeo.
Esploro
Ĉar Galileo pasis tro malproksime de Gaspro, por ke la trajektorio de la kosmosondilo estu perturbita, nenia informo pri la maso de la asteroido estis ricevita.
Ecoj
951 Gaspro estas S-tipa asteroido riĉa je olivino kaj pirokseno. Ĝia surfaco ne montras grandajn variojn de albedo, kvankam subtilaj varioj de koloroj aperus sur foto en troigitaj koloroj.
István Antal (pianisto)
István Antal [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Antal István estis hungara pianisto, altlerneja instruisto, membro de Societo Ferenc Liszt. Lia patro estis Márk Antal, lia frato estis János Antal (poeto).
951 Gaspro
Ecoj
Sur ĝia surfaco mankas grandaj krateroj, tio, kiu pensigas, ke la kolizio kaj la frakaso kiu naskis la Floran familion estas relative freŝdata. La analizo de la nombro da krateroj pensigas, ke la aĝo de la Gaspra surfaco estas inter 20 kaj 300 milionoj da jaroj.
István Antal (pianisto)
István Antal naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
951 Gaspro
Ecoj
Krom la malgrandaj krateroj, Gaspro montras ĉirkaŭ ses grandajn surfacojn ebenajn aŭ iome konkavajn. Unu el tiuj plataĵoj (tiel nomata Dunne Regio) de 5 × 7 km havas nenian reliefaĵo de pli ol 200 m. Oni ne scias ĉu tiuj plataĵoj rezultas de alfrapo aŭ estas edroj kreita, kiam pli granda korpo, kies Gaspro estus ero, estis frakasita. En la febla gravita forto de Gaspro, eblus ke alfrapaj krateroj formiĝus plataĵojn. Tiuj edroj kaj konkavaĵoj donas al Gaspro tre angulan formon.
István Antal (pianisto)
Biografio
István Antal studis en muzikakademio de Vieno (1925–1929), poste li ricevis diplomojn en muzikakademio de Berlino (1932) kaj Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt (1937). Lia plej grava instruisto estis Leó Weiner. Li debutis en koncerto en Cluj en 1922, en Vieno en 1929, en Budapeŝto en Palaco Vigadó en 1936. Inter 1945–1947 li instruis en muziklernejo en Budapeŝto, poste ĝismorte en la Muzikarta Altlernejo. En 1948 li vivis en Svedio helpe de stipendio. Li ricevis premiojn inter 1946-1972. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
34680 Anahumphrey
34680 Anahumphrey estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
951 Gaspro
Ecoj
Sulkoj, larĝaj de 100 al 200 metroj, longaj de ĉirkaŭ 2,5 km kaj profundaj de deko da metroj estas videblas sur la Gaspra surfaco. Ili eble formiĝis dum la disiĝo de la patra korpo, pro impaktoj kiuj ekskuis la rokon sub la tavolo de regolito. Iliaj ĉeesto montras, ke Gaspro estas solida korpo kaj ne rubamaso. Sistemo de tiaj sulkoj, pli ampleksa, estas videbla sur la luno de Marso Fobo.
Listo de la krateroj kaj regionoj de Gaspro
La Gaspraj regionoj ricevis la nomojn de astronomo kiuj aktive studis la planedeton.
La krateroj de Gaspro ricevis nomojn de kuracbanlokoj kaj marbanejoj.
Turo de la Lumo (Dublin)
La Turo de la Lumo aŭ Pinta Turo de Dublin (gaele: An Túr Solais / Spuaic Bhaile Átha Cliath; angle: Monument of Light / Spire of Dublin) estas monumento 123 metrojn alta sur la strato Shráid Uí Chonaill en Dublin. Oni konsideras ĝin la plej alta skulptaĵo de la mondo. Ĝi dumnokte estas lumigata.
La turo konsistas el ŝtalo kaj pezas 126 tunojn; ĝiaj ok partoj estis kunigitaj per veldado kaj 204 boltoj. Ĝi havas la formon de konuso kun baza diametro de 3 metroj. Ĝi staras sur la loko de la iama Nelsona Piliero, kiu ĝis sia eksplodigo en 1966 estis konsiderata simbolo de la brita supereco al Irlando. Estis do simbolece, ke la novan monumenton desegnis la brita arĥitektaro Ian Ritchie.
Laŭ la formo la turo similas al la monumento Iglica en Vroclavo.
34680 Anahumphrey
Nomo
Ĝia nomo honoras Ana Luisa Tio Humphrey, plej bonan en ŝia kategorio, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018, pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Ŝi estis lernantino ĉe la T. C. Williams High School de Alexandria (Virginio, Usono).
Wenslingen
Geografio
Wenslingen situas sur altebenaĵo de la Ĵurasa Montaro inter la valoj de Ei kaj de Ergolz. En la vilaĝo fontas la rivereto Aletenbach, alfluanto de Ei, kiu siavice alfluas al Ergolz. En la komunumo troviĝas la kaverno Bruderloch, la plej longa konata kaverno de Kantono Bazelo Kampara. Alia konata kaverno en Wenslingen estas la kaverno Bärenloch (en Esperanto Ursotruo), kiu famiĝis en la jaro 1962, pro trovo de ostoj de kavernursoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wenslingen limas en nordo al Rothenfluh, en oriento al Anwil, en sudoriento al Oltingen, en sudo al Zeglinen, en sudokcidento al Kilchberg, en okcidneto al Tecknau, kaj en nordokcidento al Ormalingen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Wenslingen datiĝas el la jaro 1280 en sia hodiaŭa skriboformo.
Dum la nuntempa komnumo Wenslingen situas komplete flanke de gravaj trafikvojoj en antikva tempo tra la teritorio de la hodiaŭa vilaĝo kondukis romia strato. Oni trovis sur la komunuma areo proksimume 1 kilometron de la hodiaŭa vilaĝkerno restaĵojn de romia setlejo.
La restaĵoj de la kastelruino Ödenburg el la 11-a jarcento indikas, ke en frua mezepoko la loko estis centro de senjorujo, kies ŝpuroj tamen perdiĝas en la ombro de la historio.
En la jaro 1372 Wenslingen formis parto de la senjorujo Farnsburg, 1446 la grafoj Hans kaj Thomas von Falkenstein pandigis la vilaĝon al bazela civitano kaj en la jaro 1461 la posedo transiris al la urbo Bazelo kiel parto de la voktejo Farnsburg, al kiu ĝi apartenis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Ek de la jaro 1802 la komunumo apartenas al la distrikto Sissach, kun kiu ĝi posta la Bazela Kantondisiĝo de la jaro 1832 en la jaro 1833 estis integrita al la nova Kantono Bazelo Kampara.
Hesseneck
Hesseneck estas loĝloko kaj eksa komunumo de la distrikto Odenwald en la sudo de Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn, kaj sekve estis la plej eta memstara komunumo de tiu federacia lando de Germanio. Ekde la 1-a de januaro 2018 ĝi kun la urbo Beerfelden kaj la apudaj komunumoj Rothenberg kaj Sensbachtal konsistigas la novan urban komunumon Oberzent.
Geografia situo
Hesseneck situas en la sudo de la mezmontaro Odenwald proksime de la monto Krähberg, 230 ĝis 500 metrojn super marnivelo, en pitoreska arbara ĉirkaŭaĵo. La urbeto Beerfelden troviĝas en distanco de 8 kilometroj okcidente, kaj la historia urbo Erbach en distanco de 19 kilometroj nordokcidente.
La arbara lago Eutersee somere invitas al naĝado.
Disdivido
La komunumo konsistis el tri vilaĝoj :
Melchiorre Cesarotti
Melchiorre Cesarotti (elp. melkior sezaroti, naskiĝis la 15-an de majo 1730 en Padovo, mortis la 3-an de novembro 1808 en Selvazzano Dentro) estis itala poeto, lingvisto, literatura tradukisto, lingvofilozofo kaj klerulo.
Biografio
Melchiorre Cesarotti unue estis studento en la Padova universitato, poste instruis tie retorikon.
En 1768 li estis nomumita profesoro pri greka kaj hebrea lingvoj ĉe la sama universitato.
En 1779 li iĝis konstanta sekretario de la klaso de bona literaturo de la nova Instituto de Sciencoj, Leteroj kaj Artoj (kiu anstataŭigis la Accademia dei Ricovrati), prenante faktan kontrolon de tiu institucio. En tiu ĉi pozicio li verkis, interalie, sian tradukon de la Iliado, kiu tamen estis konsiderata malsukcesa verko pro la eksterordinaraj kaj plejparte nepravigeblaj liberecoj kiujn li sin permesis.
En 1807 li dediĉis al la Imperiestro Napoleonon la 1-an la poemon titolitan "La Pronea".
Filozofio de la lingvoj
En 1785 li publikigis la libron Saggio sulla filosofia delle lingue (Eseo pri la filozofio de la lingvoj), kie troviĝas multaj konsideroj rilate al la absoluta egalvaloro de ĉiu lingvo, sendepende de siaj vortaro, gramatikkaj strukturuoj kaj socia prestiĝo. La vasteco kaj klarvideco de liaj pripensoj situigas lin en plej altan lokon, inter la vere malmultaj filozofoj de la lingvoj, nom tiuj kiuj ne okupiĝis filozofie pri lingvaĵo, sed rekte pri la unuopaj lingvoj troviĝas en la mezo inter lingvistiko kaj filozofio de lingvaĵo.
En tiu libro li ankaŭ agis favore al la libereco de lingva evoluo de la itala kaj kontraŭ la "Accademia della crusca". Cesarotti kritikas, en la unua parto, la regantajn antaŭjuĝojn pri la pureco de la itala lingvo kaj emas reliefigi la ligon kun la historio de civilizacio, poste en la dua sekcio li distingas la gramatikan genion, aŭ la neŝanĝeblan lingvan normon, kaj la retorikan genion, kiu estante ligita al eventualaĵoj, povas ŝanĝi. Fine, li argumentas, ke pruntvortoj kiel francismoj povas esti akceptitaj en la itala lingvo, kondiĉe ke ili ne konfliktas kun la reguloj de la gramatika genio, tio estas, ke ekvivalenta termino ne jam ĉeestas en la cellingvo.
Citaĵoj el 'Eseo pri la filozofio de la lingvoj':
"Neniu lingvo estas sufiĉe riĉa, nek povas alveni la tempo en kiu ĝi ne plu bezonas riĉiĝi. La artoj, la sciencoj, la komerco montras je ĉiu paŝo novaĵojn, kiuj postulas novajn nomojn".
"Inter la multaj dialektoj [lingvoj], nur unuiĝas la plej grava, sed tiu graveco ne ŝuldiĝas al la lingvo por si mem, sed al la aŭtoritato de iu provinco [imperio] sur la aliaj kaj al la merito de la verkistoj. Tiuj ĉi lastaj havas tamen neniun povon kontraŭ la unusencaj decidoj de la registaro kadre de lingva politiko."
Beletraj tradukoj
Cesarotti estas konata kiel tradukisto de beletraĵoj el la angla (Poems of Ossian de James Macpherson), la franca (Le fanatisme, ou Mahomet le prophète de Voltaire) kaj la greka (Iliado)
Literaturo
(itala) Melchiorre Cesarotti (1802), Saggio sulla filosofia delle lingue applicato alla lingua italiana, nuovamente ilustrato di note e chiarmimenti apologetici, aggiuntovi il Saggio sulla filosofia del gusto all' Arcadia di Roma, eld. Pietro Brandolese, Padova, paĝoj 2-8
Giorgio Patrizi: Cesarotti, Melchiorre. En: Alberto M. Ghisalberti (eld.): Dizionario Biografico degli Italiani (DBI). Volumo 24: Cerreto–Chini. Istituto della Enciclopedia Italiana, Romo, 1980.
Vidu ankaŭ
Filozofio de lingvo
Ambrogio Spinola
Ambrogio aŭ Ambrosio SPINOLA DORIA, markizo de Los Balbases, (naskiĝis en 1569 en Ĝenovo – mortis la 25-an de septembro 1630) estis hispana generalo. Ambrogio estis la plej aĝa filo de Filippo Spinola, markizo de Sesto kaj Benafro, kaj de lia edzino Polissena, filino de la princo de Salerne. La familio Spinola viciĝis inter la plej malnovaj kaj potencaj familioj de Ĝenovo.
Pluraj el tiuj ŝipoj estis detruitaj en la Manika Markolo fare de la Angloj, kaj Federico mem mortis okaze de batalo kontraŭ la Nederlandanoj la 24-an de majo 1603. Ambrogio tamen eniris Nederlandon kun siaj dungitaj soldatoj, kaj organizis la sieĝon de Ostendo ekde la 22-a de septembro 1604. Ambrogio Spinola revenis al Hispanio en 1606, kaj estis bonvenita per multaj honoroj, kvankam la milito tute malriĉigis lin.
Post la komenco de la Tridekjara milito, li estris la hispanajn soldatojn okaze de pluraj bataloj, interalie la venko de Breda post longa sieĝo. La batalon de Breda la pentristo Diego Velazquez bildigis en famega pentraĵo.
III
La vorto havas plurajn signifojn:
Moskeo Hasano la 2-a
La Moskeo Hasano la 2-a (مسجد الحسن الثاني) troviĝas en la urbo Kazablanko (Maroko) en la Boulevard Sidi Mohammed Ben Abdallah kaj estas la plej alta templo (la 200-metraj laseroj de la minaretoj vidiĝas ekde pluraj kilometroj), kaj la dua plej granda (post la moskeo de Mekko. Ĝi estas ekipita per la lastaj teknologiaĵoj kiel rezistado al tertremoj, plafono kiu aŭtomate malfermiĝas, planko kun varmigilo aŭ elektronikaj pordoj. Ĝi estas unu el la malmultaj moskeoj kiuj permesas la viziton de nemuzulmanaj turistoj. La nomumo de Kazablanko kiel loko por la konstruado de tia moskeo estis decidita de la reĝo Hasano la 2-a kiu, laŭ li, la ĉefurbo de la ekonomia potenco devus posedi emblemon kiu distingus ĝin inter la aliaj urboj de la lando. La interno de la moskeo havas 30,000 m² kaj povas gastigi ĝis 90.000 kredantoj.
Vilao Mediĉo
La Vilao Mediĉo ( Villa Medici) estas vilao respektive palaco lokita en Romo sur la monteto Pincio. Tiu eksa loĝejo de la Mediĉoj gastigas depost 1803 la Francan akademion de Romo.
Historio
La palaco estis konstruita ĉirkaŭ la jaro 1544, fare de la arkitektoj Annibale Lippi kaj Giovanni Lippi, sur la loko de la malaperintaj ĝardenoj de Lucullus, por la kardinalo Giovanni Ricci el Montepulciano. La konstruaĵo estis akirita en 1576 de la kardinalo Ferdinando de Mediĉo, kiu plivastigis ĝin per la aldono de sep hektaroj da ĝardenoj kun pinoj, cipresoj, verdaj kverkoj kaj skulptaĵoj similaj al tiuj de la palaco Spada.
En 1803, Napoléon Bonaparte translokigis tien la Francan akademion de Romo. Tiutempe, la vilao kaj la apudaj ĝardenoj estis jam tre difektitaj, kaj estis renovigitaj por gastigi la laŭreatojn de la Premio de Romo.
Reĝa Biblioteko (Danio)
La Reĝa Biblioteko en Kopenhago (Det Kongelige Bibliotek), estas la nacia biblioteko de Danio kaj la universitata biblioteko de la Universitato de Kopenhago. Ĝi estas la plej granda biblioteko en la nordiaj landoj.
Ĝi enhavas multnombrajn historiajn trezorojn; ĉiuj verkoj kiuj estis presitaj en Danio ekde la 17-a jarcento estas deponitaj tie. Dank' al vastaj donacoj en la pasinteco la biblioteko tenas preskaŭ ĉiujn konatajn danajn presitajn verkojn ekde la unua dana libro, presita en 1482.
La biblioteko estis fondita en 1648 fare de la reĝo Frederiko la 3-a de Danio-Norvegio kiu provizis ĝin per ampleksa kolekto de eŭropaj verkaĵoj. Ĝi estis malfermita al la publiko en 1793. En 1989 ĝi estis kunfandita kun la prestiĝa Universitata Biblioteko fondita en 1482, kaj en 2005 ĝi estis kunfandita ankaŭ kun la dana Nacia Biblioteko de Scienco kaj Medicino, nun la Fakultata Biblioteko de Naturaj kaj Prisanaj Sciencoj.
En 1999, malfermiĝis nova konstruaĵo najbara al la malnova bliblioteka konstruaĵo. Por sia moderneca fasado de nigra marmoro kaj vitro ĝi ricevis la nomon "Nigra Diamanto" (dane Den Sorte Diamant). Krom la bibliotekon la Nigra Diamanto ankaŭ gastigas koncertejon.
Listo de asteroidoj (9001–10000)
La asteroidoj ricevas numeron (kaj, foje, nomon) nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.
Marvdaŝt
Marvdaŝt estas universitata urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en Provinco Farso, en Irano.
Geografio
Marvdaŝt situas sur altebenaĵo laŭ rivero 39 kilometrojn de la propra provinca ĉefurbo Ŝirazo, 147 kilometrojn de la alia provinca ĉefurbo Jasuĝo, 255 kilometrojn de Buŝehro (same de Persa Golfo), 660 kilometrojn de la ĉefurbo Teherano.
Ekonomio
En Marvdaŝt pluraj fabrikoj funkcias (ekzemple petrolkemia komplekso, ledfabriko, uzinoj pri nutraĵoj). En la urbego 3 universitatoj funkcias. En la apudaĵo pro la fekundaj teroj oni kultivas ekzemple tritikojn, maizojn, tomatojn, kukumojn.
Trafiko
Al Marvdaŝt kuras ĉefvojoj al Ŝirazo kaj Esfahano, krome estas 2 aliaj provincaj urboj.
Klimato
Marvdaŝt situas en Duonarida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (BSh). Precipitaĵo en la jaro estas proksimume po 300 mm. Inter junio-aŭgusto ne pluvas. La jara averaĝa temperaturo estas ĉirkaŭ 18 °C.
Oelsnitz (Vogtland)
Oelsnitz estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Kun la najbaraj komunumoj Bösenbrunn, Eichigt kaj Triebel ĝi formas administran komunumaron, nomata Verwaltungsgemeinschaft Oelsnitz.
Der grüne Vogel (filmo)
Sinopso
La filmo rakontas amhistorion dum la Malvarma Milito, kiu okazis inter Oriento kaj Okcidento. Dro. Renate Winter estas germana kancero-esploristino. En medicina kongreso en Vieno ŝi renkontas la polan kancero-esploriston Dr. Med. Jan Widuchowski. Ili enamiĝas, sed la polo ne volas forlasi sian edzinon. Dum la venontaj dek jaroj ili regule renkontas unu la alian, Ilia amo-vivo ekzistas nur dum la internaciaj kongresoj.
Ekesto
La kamera laboro por la filmo okazis dum julio-aŭgusto 1979 en Tübingen, Varsovio, Parizo, Krakovo, Berlino kaj Auschwitz.
La filmo prezentiĝis en la germanaj kinejoj en aprilo 1980
Eksteraj ligiloj
(germana)
Bildoj el la filmo
Vidu ankaŭ
Pluramemo
Notoj kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo tute baziĝis sur la samtitolaj artikoloj en la germana kaj nederlanda vikipediaj versioj je la 5-a de januaro 2017.
Kartoĉa fusilo
Kartoĉa fusilo aŭ hajlofusilo estas senkaneligita, kartoĉon elpafa fusilo, uzata ĉefe por moviĝanta malgranda celo, ekz. birdoj.
La plej fruaj kartoĉaj fusiloj aperis en Eŭropo, en la 16-a jarcento. Komence de la 17-a jarcento la tubolongo povis atingi eĉ la longon de 1,8 m pro precizeco.
La modernaj kartoĉaj fusiloj aperis danke al teknikaj modernigoj dum la 19-a jarcento. La tubo iĝis pli mallonga kaj malpeza, kiu ebligis produktadon de dutubaj fusiloj. Oni enkondukis la tub-mallarĝigon por grandigi la precizecon, pafdistancon.
En 1880 aperis ripetaj kartoĉaj fusiloj, en kiuj oni povis ŝarĝi plurajn kartoĉojn samtempe. La duonaŭtomataj kartoĉaj fusiloj aŭtomate enplenigas la novan kartoĉon.
Ĝi estas uzata en argildiska pafado.
Ponoarele
Se vi serĉas informojn pri vilaĝo, kiu iam nomiĝis Ponoare, vidu Călugări.
Ponoarele estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en distrikto Mehedinți en Rumanio. Ĝi ekestis en 1878 en la rumana reĝlando.
Ĝi konsistas el 15 vilaĝoj, kiuj laŭ la censo de 2002 havis jene da loĝantoj:
Ĉe Ponoarele troviĝas la natura monumento Podul lui Dumnezeu (ponto de Dio), roka ponto, sur kiu pasas la distrikta vojo DJ 670 inter Baia de Aramă kaj Drobeta-Turnu Severin.
Lützelbach
Lützelbach estas komunumo de la distrikto Odenwald en la sudo de Hesio, proksime al la limo al Bavario, en arbaroriĉa ĉirkauaĵo de la mezmontaro Odenwald. Fine de la jaro ĝi havis  loĝantojn.
Disdivido
La komunumo konsistas el la kvin vilaĝoj :
23738 van Zyl
23738 van Zyl estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui (Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Atwater (metroo de Montrealo)
Atwater estas stacio de la Metroo de Montrealo sur verda linio, situanta inter arondismento Ville-Marie de Montrealo kaj Westmount. Ĝi estis malfermita la.
23738 van Zyl
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,11598 AU, tie estas 17,350 milionoj da km.
São Paulo (mikroregiono)
La mikroregiono de São Paulo estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas ok municipojn.
Graplo
Graplo estas speco de malgranda ankro kun multaj brakoj. (NPIV)
Ĝi ankaŭ estas uzata de grimpistoj por grimpi sur montoj kaj muroj.
Samforma hoketo estas uzata en la fiŝkaptado.
Opistodomo
Opistodomo estis en la temploj de la Antikva Grekio, spaco klare distingita situa en la malantaŭa parto de la grekaj temploj; temas pri spaca elemento kiu kun la pronaoso (aŭ portiko) kaj la naoso (aŭ sanktejo mem) formis en kelkaj okazoj gravan templon, tamen la opistodomo ne estis uzita en tiom da temploj kiom la du antaŭe menciitaj kaj en ĝi oni konservis la trezoron de la dio. Ĝia nomo derivas el Οπισθόδομος, de őπισθεν (opistho = malantaŭe) kaj δόμος (domos = domo) ĉar la opistodomo estis situa en la malantaŭa parto de la templo, dum la naoso estis meze kaj la pronaoso malfermiĝis al la fronta fasado.
Laŭ Francisko Azorín opistodomo estas Malantaŭa parto de la grekaj temploj, kie oni konservis oferaĵojn, valoraĵojn. Li indikas etimologion el la greka opisthaton + domon (malantaŭa konstruaĵo) kaj de tie la latina opistodomus.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 2016
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 2016 estis oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo la matĉo inter la reganta mondĉampiono ekde 2013, Magnus Carlsen kaj la defianto Sergej Karjakin finis per venko de Clarsen. Carlsen estis mondĉampiono ekde 2013 dum Karjakin klasifis kiel defianto per venko en la Kandidata Turniro 2016. La 12 luda matĉo estis organizita de FIDE kaj sia komerca partnero Agon, ĝi estis ludita en Novjorko, inter la 10a kaj kaj 30a de novembro 2016.
Tordehumos
Tordehumos [tordeUmos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Tordehumos estas etimologie komprenebla kiel Monteto de Fumoj laŭ iama nomo "Oter de Fumos" (10-a jarcento) aŭ Turo de Fumoj laŭ nuntempa nomo, kiel aperas en la blazono. Ambaŭokaze povus aludi al iama funkcio de la loko kiel fumsignalejo, konsiderante la landliman areon inter Leono kaj Kastilio kaj inter islamaj kaj kristanaj zonoj aŭ al iu incendio okazinta en la loko.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 61,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 406 loĝantojn.
Ĝi perdis 170 loĝantojn el 1996 pro migrado al urbaj areoj.
Ĝi distas 55 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromiaj (vakceoj) kaj romiaj epokoj.
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de Tordehumos estis de 974 ĉe dokumento registrita en Astorga, kiu mencias Oter de Fumos, reference al Tordehumos. La 20an de Aprilo 1194 oni subskribis tie la Traktaton de Tordehumos, kiu finigis la militon inter la reĝoj Alfonso la 8-a de Kastilio kaj Alfonso la 9-a de Leono, patro de Ferdinando la 3-a. En la 14-a jarcento la areo jam estis de la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejoj kaj la ruinoj de la kastelo. Aparte estas Ekomuzeo Tierra del Sequillo.
Tradiciaj regionoj de Slovakio
Slovakaj tradiciaj (turismaj) regionoj estas tradiciaj kompletaj teritorioj de Slovakio. La regionoj estas neoficialaj formacioj kaj/aŭ oficiale difinitaj turistaj areoj. Iliaj nomoj nur en unuopaj okazoj (se entute) rilatoj al administra divido de Slovakio. La ĝiaj nomoj kaj limoj povas esti ligitaj al:
Sed en iuj okazoj deveno de nomoj ne estas sufiĉe esplorita.
IJO
La vorto havas plurajn signifojn:
János Fejér
FEJÉR János [pr. feje:r] estis hungara aktoro, teatrestro en Koloĵvaro en la dua parto de la 18-a jarcento. Li estis la frato de aktorino Rozália Kótsiné Fejér.
Kariero
Li estis lernanto de la reformita kolegio de Koloĵvaro kaj en 1792 organizinto de la unua teatrotrupo de Koloĵvaro, en 1792–1793 ĝia direktoro, en 1793–94 ĝia aktoro.
Castelsantangelo sul Nera
Castelsantangelo sul Nera estas komunumo de Italio.
Castelraimondo
Castelraimondo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Macerata. Najbaraj komunumoj estas Camerino, Fiuminata, Gagliole, Matelica, Pioraco, San Severino Marche kaj Serrapetrona. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Blazio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Ameriko
Listoj de Zamenhof/Esperantaj objektoj en Amerikoj:
Gabriella Koszta
KOSZTA Gabriella [pr. kosta] rumania hungara aktorino, reĝisorino, tradukistino naskiĝinta en Fântânele la 8-an de aprilo 1948. Ŝi estas la eksedzino de verkisto, redaktoro Gábor Csordás. Ŝi vivas nuntempe en Târgu Mureș.
Endre Jeney
JENEI Endre estis hungara kuracisto, patologo, higienisto, mikrobiologo, universitata profesoro, laŭreato de Kossuth-premio (1963) naskita en Radnót la 26-an de aŭgusto 1891 kaj mortinta en Debrecen la 10-an de aŭgusto 1970.
Biografio
Endre Jeney diplomitiĝis en la Universitato de Koloĵvaro (1914), poste li laboris en la instituto ĝenerala pri patologio kaj medecino de la universitato (1914–19), kuracisto de la epidemia instituto (1919–20), poste memstra korpushigienisto, esploristo kaj instruisto en la instituto de la universitato de Segedo (1921–34). Dume 1922 plustudis en instituto de Robert Koch en Berlino. Li ricevis dufoje Rockefeller-stipendion: en 1923 al universitato Columbia (Novjorko), al universitato Harvard (Bostono); poste li studis per esplorstipedioj en Anglio, Germanio, Danio (1928) kaj al instituto Pasteur (1925). En 1925 oni habilitis lin privatprofesoro en Szeged, li estis publika ordinara profesoro de la universitato (1928–34). De 1934 ĝis 1963 prelegis en la universitato de Debrecen, li estis dekano, direktoro de la filio debrecena de la publiksana instituto (Közegészségügyi Intézet), same en 1945 direktoro de la Instituto Mikrobiologia, prezidanto de la Asocio de Hungaraj Higienistoj.
Gubernio Arbil
La gubernio Arbil (محافظة أربيل, latinliterigo laŭ DMG Muḥāfaẓat Arbīl) estas unu el sume 18 gubernioj de la ŝtato Irako. Laŭ la stato de jaro 2010 ĝi havis 1,713,461 loĝantojn. Administra centro estas la samnoma urbo Arbil, kiu ankaŭ estas la ĉefurbo de la laŭ teritorio pli granda Aŭtonoma Regiono Kurdistano. La gubernia teritorio kovras areon de 14,428 kvadrataj kilometroj.
8046 Ajiki
8046 Ajiki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Osamu Ajiki, amatora astronomo kaj komputadisto. Li kontribuis al la popularigo de astronomio per malvolvo de diversaj astronomiaj programaroj, kiuj estas regule uzataj de astronomoj en la tuta mondo.
San Marcos
San Marcos (hispane: Sankta Marko) estas urbo de la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi en 2010 havis 44 894 kaj en 2018 63 509 loĝantojn - sume inter tiuj jaroj temis pri unu el la plej rapide kreskantaj urboj de Usono. San Marcos estas la administra centro de la teksasa kantono Hays, sed je partoj ankaŭ situas en la najbaraj kantonoj Caldwell kaj Guadalupe. Centran sifnifon por la urbo havas la urba kampuso de la ŝtata teksasa universitato, kiun frekventas 20 000 studentoj.
Inter la partneraj urboj de San Marcos estas
Kakamega
estas urbo (preskaŭ grandurbo), diocezo kaj universitata urbo de 2006 en Kenjo. Ĝi estas administra centro de distrikto.
Geografio
situas en okcidenta parto de la lando. Ekvatoro etendiĝas 30, Kisumu 52 km. Apud la urbo estas densa ĝangalo, plejparte netuŝita.
Loĝantaro
En la urbo kaj ankaŭ en la ĉirkaŭaĵo precipe vangaoj vivas.
Historio
En la 1930-aj jaroj oroministoj havis la urbon, kiel cellokon.
Ekonomio
estas centro de la sukeroproduktado de la lando.
Trafiko
havas flughavenon kaj trairan ĉefvojon el Kisumu, fine estas malpli grava vojo al Ugando.
Münchweiler an der Alsenz
Münchweiler an der Alsenz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
27-a de marto
Je la 27-a de marto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 27-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
23739 Kevin
23739 Kevin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kevin Schindler, direktoro pri scienca popularigo ĉe la Observatorio Lowell. Li supervidas ĉiujn aspektojn de la programoj de eduko kaj informo de Lowell, inklude la personaron, programadon, ekspoziciojn kaj vendon de memoraĵoj.
Zajnab bint Ĥuzajma
Zajnab bint Ĥuzajma aŭ Zaynab bint Khuzayma (en araba زينب بنت خزيمة), naskiĝinta ĉirkaŭ 595, estis unu el la edzinoj de la profeto Mohamedo, kaj konsiderata de islamanoj kiel "la patrino de la kredantoj". Ŝi estis konata ankaŭ kiel Umm al-Masakin, "Patrino de la Malriĉuloj".
Radiuso de Bohr
La radiuso de Bohr estas la karakteriza distanco inter la elektrono kaj la protono en la atommodelo de hidrogeno. Tiu estas ordo de grando de la radiuso de atomoj.
Difino
La preciza difino de la radiuso de Bohr estas :
Oratorio (arkitekturo)
Laŭ PIV oratorio estas en kirko, palaco aŭ kastelo, apartigita spaco, ofte vitralita, rezervita al eminentaj personoj kiel preĝejo. Kaj oni indikas sinonimon kapelo.
Radiuso de Bohr
Difino
kie:
Willibald Pirckheimer
Vilibaldo Pirkhajmer (1470-1530) estis germana humanisto, juristo, tradukisto, eldonisto kaj helenisto. Riĉa kaj influa figuro en Nurenbergo, en la 16-a jarcento kaj dufoje membro de la Municipa Konsilantaro. Li estis intima amiko al la artisto Albrecht Dürer, kiu faris kelkajn liajn portretojn, same kiel al la renoma teologo kaj humanisto Erasmo de Roterdamo.
Norda Dvina
La Norda Dvina (Северная Двина) estas rivero en eŭropa parto de Rusio. Ĝi estas - laŭ akvokolekta areo - la plej granda rivero de la eŭropa norda areo.
Radiuso de Bohr
Difino
Laŭ CODATA de 2010, la radiuso de Bohr valoras:
Norda Dvina
Geografio
La rivero estiĝis per kunfluo de Suĥona kaj Jug. Ĝi longas 744 km, kun la Suĥona 1310 km. Oni nomas la riverparton "Malgranda Norda Dvina" ĝis alfluo de la rivero Viĉegda, la pluan parton Granda Norda Dvina. La rivero trafluas Vologdan kaj Arĥangelskan provincojn kaj alfluas la Blankan maron per riverdelto ĉe la Dvina-golfo.
Radiuso de Bohr
Difino
Lau la modelo de Bohr pri la strukturo de atomo, priskribita de Niels Bohr en 1913, elektronoj orbitas ĉirkaŭ centra atomkerno. La modelo indikas, ke la elektronoj orbitas nur en certaj distancoj de la kerno, depende de ilia energio. En la plej simpla atomo, hidrogeno, sola elektrono orbitas ĉirkaŭ la kerno, kaj lia pli malgranda kiel ebla orbito, kun la pli malalta energio, havas orbitan radiuson preskaŭ egala al la radiuso de Bohr. Ĝi estas ne ekzakte la radiuso de Bohr pro la gravita efiko de du masoj (vidu suben la reduktitan radiuson de Bohr), la relativa eraro estas proksimume 0,1%.
Kvankam la modelo de Bohr ne plu estas uzata, la radiuso de Bohr restas tre utila en kalkuloj pri nuklea fiziko, parte pro sia simpla rilato kun aliaj fundamentaj konstantoj. Ekzemple, ĝi estas la unuo de longo en naturaj unuoj de nuklea fiziko.
Norda Dvina
Geografio
La rivero trafluas ebenaĵon, tiel ĝi havas malrapidan fluon. La inunda areo ofte larĝiĝas je 10 km, en la riverbedo ekzistas multaj sablejoj. En malgranda parto ĝi trafluas valon, la riverbedo kondukas tra altaj, rokaj riverbordoj, tie ne ekzistas inunda areo. La riverdelto havas la areon de 900 km², kie la riverbedo disbranĉiĝas kaj la fludirekton kaj rapidon influas ŝanĝiĝo de la tajdo.
Bandai Namco Filmworks
Bandai Namco Filmworks (株式会社バンダイナムコフィルムワークス ), ankaŭ konata kiel Sunrise aŭ Studio Sunrise, estas japana animacia studio fondita en 1972 kaj lokita ĉe Suginami, Tokio. Ĝia intaj nomoj estas Soeisha aŭ Nippon Sunrise.
Radiuso de Bohr
Difino
Laŭ la moderna kvantummekanika kompreno pri la hidrogena atomo, la averaĝa distanco - lia atendita valoro - inter elektrono kaj protono estas ≈ 1,5.a 0, tiel malsama ol la valoro en la modelo de Bohr (≈a0), sed certe la sama ordo de grando.
Norda Dvina
Geografio
La rivero frostas en unua duono de novembro, la degelo komenciĝas fine de aprilo kaj komence de majo, dum la printempa glaciflosado estiĝas glacibariloj. La printempa akvonivelo 10 m pli altas la kutiman alton. La rivero estas ŝipebla sur la tuta vojo. La akvovojo Volgo – Norda Dvino estas ligata tra Suhona inter basenoj de la Balta kaj la Kaspia maroj.
Oratorio (arkitekturo)
Laŭ Francisko Azorín oratorio estas Endoma kapelo; privata kapelo aŭ altareto. Li indikas etimologion el la latina oratorium, el orare (preĝi), el os, oris (buŝo).
Willibald Pirckheimer
Biografio
Li estis filo de la advokato Johano Pirkhajmer kaj diplomiĝis en Italio, kie dum sep jaroj, li studis Juron en Padovo kaj Pavio. Kune kun sia edzino, kies nomo estis Kresencia, li havis filinon nomatan Felicitas. Lia plej maljuna fratino, Caritas Pirckheimer (1467-1532), estis Abatino en la franciskana monaĥinejo de Sankta Klara, en Nurenbergo, kiu ankaŭ servis kiel lernejo por junulinoj apartenantaj al la altranga klaso de la urbo, kaj ankaŭ estis renoma skolastikestrino. Durero oferis al ŝi serion da ksilogravuraĵoj dediĉitaj al la Vivo de Maria Virgulino. Pirkhajmer konatiĝis kun Durero tre eble em 1495.
Bandai Namco Filmworks
Sunrise estas fama pro siaj meĥaaj kaj sciencfikciaj animeoj kiel Gundam aŭ Cowboy Bebop sed ĝi ankaŭ prilaboris tre diversajn sukcesajn animeojn kiel Love Live!, Inujaŝa aŭ City Hunter.
Oratorio (arkitekturo)
La radiko "oratori-" estas neoficiala.
Mathew Brady
Mathew B. Brady (ĉ. 1822 – 15a de januaro, 1896) estis unu el la plej fruaj fotografistoj en la historio de Usono, plej bone konata pro siaj scenoj de la Usona Enlanda Milito. Li studis kun la inventisto Samuel F. B. Morse, kiu estis pioniro de la tekniko de dagerotipo en Usono.
Verkaro
Brady malfermis sian propran studion en Novjorko en 1844, kaj faris fotojn de Andrew Jackson, John Quincy Adams, kaj Abraham Lincoln, inter aliaj publikaj figuroj.
Willibald Pirckheimer
Biografio
Vilibaldo apartenis al grupo da Nurenbergaj humanistoj inkludantaj nomojn tiel kiel Konrado Seltis (1459-1508), Sebald Schreyer (1446-1520) kaj Hartmann Schedel (1440-1514), aŭtoro de la Kroniko de Nurenbergo. Li ankaŭ interŝanĝis korespondaĵojn kun Johannes Reuchlin (1455-1522) kaj Marteno Lutero kaj ofte konsultiĝis de la imperiestro Maksimiliano la 1-a (1459-1519) kiam temis pri beletraj demandoj. Li tradukis en la germanan multajn klasikajn tekstojn (samkiel grekajn tekstojn en la latinan), kaj defendis la tradukadon laŭsence anstataŭe de la beletra aspekto de la tekstoj, kies demando tiam estis en modo. Inter aliaj laboroj, li eldonis kaj publikigis eldonon de la "Geografio" de Klaŭdo Ptolemeo, en 1525.
Mathew Brady
Verkaro
Kiam ekis la Enlanda Milito, lia uzado de movebla studio kaj malhela ĉambro ebligis vivecajn batalkampajn fotojn kiuj portis al hejmojn la realon de la milito por la publiko. Ili kaptis milojn da militscenoj, same kiel portretojn de generaloj kaj politikistoj de ambaŭ flankoj de la konflikto, kvankam plej el ili estis vere faritaj de liaj kelpantoj, pli ol de Brady mem.
Willibald Pirckheimer
Biografio
En 1499, Vilibaldo elektiĝis de la Municipa Konsilantaro por komandi ties kontingento da trupoj en la imperia armeo dum la Milito de la Ŝvaboj kontraŭ la svisoj. Kiam li reiris, la urbo lin omaĝis per ofero da ortaso de la urbo. Ĉi-okazaĵo referenciĝas en la gravuraĵo "Nemesis" de Durero, kreita ĉirkaŭ 1502.
Laŭscie, Durero ne ricevis klasikan edukadon en sia juneco, tiam, oni kutime kredas ke multaj el liaj klasikaj kaj humanismaj konoj, elmontrataj en liaj verkoj, ĉefe rilate al la presaĵoj, spegulas liajn diskutojn kun Pirkhajmer. Notinda specimeno estas lia gravuraĵo Melankolio. Pirkhajmer pruntedonis al Durero monon por lia dua vojaĝo al Italio, inter 1506 kaj 1507, kaj dek liaj leteroj al Durero, en Italio, malkaŝas la intimecon de ilia interrilato. En 1560, post la morto de la lasta tuja parenco de Durero, Willibald Imhoff, nevo de Pirkhajmer, aĉetis tion kio restis el la dokumentaro kaj kolektoj de la artisto. Signifoplena parto de la biblioteko mem de Pirkhajmer, tiel fama en la epoko, vendiĝis de alia posteulo de la familo Imhoff al la Grafo de Arundel, en 1636. Granda parto de la biblioteko ankaŭ estis transdonita al la Brita Biblioteko pere de la kolekto de Hans Sloane (1660-1753). Tiel kiel Durero, Pirkhajmer sepultiĝis en la tombejo de la Preĝejo de Sankta Johano, en Nurenbergo.
Mathew Brady
Verkaro
Post la milito, tiuj fotoj eksmodiĝis, kaj la registaro ne aĉetis la originalajn kopiojn kiel ili promesis. La riĉo de Brady subite malpliiĝis kaj li mortis ruinigita.
Radiuso de Bohr
Difino
La radiuso de Bohr de elektrono estas unu el triopo da rilataj unuoj de longo, la aliaj du estas la ondolongo de Komptono de elektrono kaj la klasika elektrona radiuso. La valoro de la radiuso de Bohr estas donita per la elektrona maso, la konstanto de Planck \hbar \ kaj la elementa elektra ŝargo e \. La ondolongo de Komptono estas konstruita el, \hbar \ kaj la lumrapido c \. La klasika radiuso de elektrono estas konstruita el, c \ kaj e \. Ajna el tiuj tri longoj povas esti skribitjaj per termoj de iuj ajn aliaj uzante la fajnstrukturan konstanton \alpha \:
La ondolongo de Komptono estas proksimume 20 foje malpli granda ol la radiuso de Bohr a_0 \, kaj la klasika radiuso de elektrono  estas proksimume 900 foje malpli granda ol la ondolongo de Komptono.
Reduktita radiuso de Bohr
La radiuso de Bohr inkludante la efikon de du masoj en la hidrogena atomo estas donata per la sekvanta ekvacio:
kie:
En la ĉi-supera ekvacio, la efiko de du masoj estas traktata per uzo de la pli grandigita ondolongo de Komptono, kiu estas ĝuste la adicion de ambaŭ ondolongoj de Komptono pri elektrono kaj protono.
Karlo la 2-a (Anglio)
Male de lia patro, Karlo la 2-a estis sufiĉe talenta por regi la Parlamenton : li estas tial ofte rigardata kiel unu el la plej grandaj reĝoj de Anglio. Dum lia reĝado disvolviĝis la du ĉefaj anglaj politikaj partioj, Whig kaj Tory. Tiu reĝo estis fama pro siaj multaj eksteredzaj gefiloj, el kiuj li agnoskis dekkvar. Kelkfoje alinomita la Gaja Monarko (Merry Monarch), Karlo la 2-a estis grava patrono de arto, kaj estis pli tolerema ol la plimulto el siaj antaŭuloj.
Per sia konvertiĝo al katolikismo sur sia mortlito, Karlo la 2-a fariĝis la unua katolika reĝo de Anglio ekde la morto de Maria la 1-a en 1558. Antaŭ ol morti, la reĝo firme subtenis sian posteulon, Jakobo la 2-a, kiu estis ankaŭ katolika.
Esperanto (romano)
En majo 2015 Esperanto-Ligo en Israelo eldonis Esperanto-tradukon de la novelo "Esperanto", de Amos Oz, tradukis Gian Piero Savio kaj Amri Wandel. En julio 2015 aperis en revuo Esperanto artikolo de Wandel pri Amos Oz kaj tiu traduko: La novelo "Esperanto" estas la lasta el ok noveloj pri la kibuca vivo, kiuj aperas en la novelaro "Inter amikoj". En tiu libro Oz revenas al la loko kaj tempo kie kreskis lia verkaro: la kibuca socio en la fino de la kvindekaj jaroj. Li provas rompi la idealisman bildon de la kibuco (simile al aliaj israelaj verkistoj, kiel ekzemple Meir Ŝalev). La noveloj en tiu ĉi libro priskribas kiel ŝanĝiĝis la kibuca idealismo de la pioniraj tagoj, tiel ke nuntempe restas nur grupo de homoj, kies antaŭaj frateco kaj reciproka respondeco iom post iom malaperas. La ok rakontoj en la libro Inter amikoj okazas en la fantazia kibuco Jikhat, kaj priskribas kiel la kibuco malebligas al ne-konformaj kaj solecaj individuoj trovi sian lokon en la kibuca socio. Ĉiu el la rakontoj desegnas mirinde delikatajn bildojn de virinoj kaj viroj, kiuj revas kaj suferas en sia privata vivo, en la ombro de giganta kolektiva revo: la kibuca idealo.
La morto de Marteno Vandenberg, la ĉefrolulo en la novelo "Esperanto", la lasta idealisto kiu kredas al absoluta komuneco de la homa socio, reprezentas la malrapidan sed neeviteblan kolapson de la kibuca idealo kaj tradicia socio. Eble la trankvileco kiun spertas Osnat, la amikino de Marteno, post lia entombigo, sugestas ke Oz fine trovis la konkludon de sia serĉado, kaj, kiel Osnat, trovas konsolon en la revolucio de la kibuca socio kaj idealoj. Amos Oz daŭre akompanas nin per sia flua kaj elokventa stilo, kaj ni povas ĝui ĉiun frazon aŭ metaforon, kiun li dividas kun ni.
Amos Oz estas verŝajne la plej elstara kaj internacie konata verkisto de Israelo. De 2007 li plurfoje estis kandidato por la Nobel-premio pri literaturo. Li ricevis i.a. la Premion de Israelo kaj la Goethe- kaj Heinrich-premiojn pri literaturo. Liaj verkoj estas tradukitaj en kvardek du lingvojn (tiu ĉi unua traduko de Oz en Esperanton estas do la 43-a lingvo). Ili estas multe aprezataj kaj ŝatataj en la monda literaturo. Inter liaj 38 libroj, plej famiĝis "Mia Mikaelo", "Rakonto de amo kaj mallumo". Ofte liaj verkoj reflektas lian vivsperton; kiel infano Oz kreskis en Jerusalemo, kiun poste, kiel knabo, li forlasis por vivi en kibuco. Pluraj el liaj noveloj tuŝas aŭ temas pri la kibuca vivo kaj pri la vivo en Jerusalemo.
Fono
En rendevuo kun Amri Wandel en 2015 Oz rakontis pri lia speciala sinteno por "tiu mirinda lingvo", kiel li priskribas Esperanton en la novelo. Li diris ke "vidi tiun ĉi novelon en Esperanto-traduko estas por li plenumo de revo". Kiel aludas la komentoj pri Esperanto en la novelo, Oz scias pri E-o surprize multe, kvankam li asertis ke li ne parolas ĝin. Lia patro, kiu scipovis 11 lingvojn, konis ankaŭ Esperanton kaj estis admiranto de Zamenhof. Por la jubilea Kongreso en Lillo li skribis, "bonvolu transdoni mianome varman saluton al ĉiuj partoprenantoj de la Kongreso, kaj diru al ili ke Marteno Vandenberg esprimas ankaŭ miajn sentojn por la lingvo Esperanto kaj por ĝiaj fundaj ideoj".
Pola landvojo n-ro 75
Pola landvojo n-ro 75 (DK75) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 133 km (24 km kun landvojo n-ro ). Ĝi lokiĝas sur terenoj de Malgrandpollanda Provinco. Ĝi komencas el vojkruciĝo de st. Igołomska kaj st. Brzeska en Kraków (vojkruciĝo kun landvojo n-ro ) kaj finas en landlimo kun Slovakio apud Muszynka. 2012–2014.
Junji Goto
Junji Goto (後藤 純二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga.
IKI
La tri-litera kombinaĵo IKI havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Castignano
Castignano estas komunumo de Italio.
(15660) 3025 T-2
(15660) 3025 T-2 estas de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Niĵegorodskaja (stacio de Moskva metroo)
Niĵegorodskaja (Нижегородская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Nekrasovskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sud-oriente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Listo de urbestroj de Nantes
La listo de urbestroj de Nantes estas ĉefa elemento en la historio de la municipaj institucioj de tiu urbo. Oficiale ĝi komenciĝas en 1564 kun Geoffroy Drouet, sed oni povas originigi la municipajn instituciojn almenaŭ en la 14-a jarcento, kun la kreo fare de la duko de Bretonio de konsilio reprezentanta la burĝojn de la urbo.
Antaŭ la « urba konsilio »
La unua kunveno de la Konsilio de la Burĝoj de Nantes, pri kio legeblas en la arkivoj datiĝas de 1333. Tiu Konsilio konsistas el 5 aŭ 6 burĝoj por decidi, kun la « urba kapitano », pri diversaj urbaj aferoj.