cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sveda elmigrado al Usono
Amasa eŭropa elmigrado
La proprecoj de 19-a jarcenta elmigrado el la skandinavaj landoj - Finnlando, Svedio, Norvegio, Danio kaj Islando - estis okulfrape diversaj. Amasa elmigrado el Nord-Eŭropo ekis en Norvegio, kiu cetere konservis la plej altan procenton tra la tuta jarcento. Sveda elmigrado komencis en la fruaj 1840-aj jaroj kaj rapide atingis la trian plej altan procenton en Eŭropo (post Irlando kaj Norvegio). Danio konstante spertis malmultan elmigradon, dum Islando spertis malfruan starton sed rapide atingis nivelon kompareblan al tiu de Norvegio. Finnlando, kies amasa elmigrado ne ekis antaŭ la malfruaj 1880-aj jaroj, estas kutime rigardata kiel parto de la orient-eŭropa ondo.
Sappemeer
Sappemeer estas loĝloko en la nederlanda provinco Groningen. Ĝi apartenas al la municipo Midden-Groningen, kaj situas oriente de Hoogezand.
Oomoto
Postmilito: 1950–nun
Nun Oomoto havas ĉirkaŭ 180 000 membrojn, el kiuj 45 000 estas aktivaj. Preskaŭ ĉiuj Oomotanoj iom studis Esperanton, kaj ĉirkaŭ 1000 studis sufiĉe multe por vere uzi la lingvon. Oomoto havas du centrojn en du urboj apud Kioto. En Ajabe estas centro por diservo, kun i.a. la moderna sanktejo Ĉosej-den, konstruita tute el ligno. En Kameoka estas centro por misio. En grandega parko situas oficejoj, gastejoj, lernejoj, presejo, eldonejo kaj sanktejoj.
Sappemeer
Sappemeer estis memstara municipo ĝis 1949, kiam ĝi kunfandiĝis al Hoogezand, formante Hoogezand-Sappemeer. Komence de 2018, Sappemeer fariĝis parto de la nova municipo Midden-Groningen.
La vilaĝo estas la eŭropa ĉefoficejo de la japana Kikkoman Corporation, kiu startis en 1997 kaj nun jare produktas pli ol 400 milionoj da litroj soja saŭco en la fabriko.
Maŭrica kreolo
80,5 % de la loĝantaro (popolnombrado 2000), proksimume unu miliono da homoj, parolas la maŭrican kreolan lingvon kiel denaskan lingvon. La resto de la loĝantaro en Maŭricio parolas la maŭrican kiel dua aŭ kontaktlingvo. La maurica estas la lingvafrankao kaj la de fakta lingvo de Maŭricio, antaŭe brita kolonio, kiu gardis la anglan kiel ĝia nura oficiala lingvo, kvankam la franca estas ĝenerale pli parolata.
Gianni Bella
Gianni Bella (Katanio, Italio, la 14-an de marto 1946), estas itala kantaŭtoro, kun muzika stilo de balado kaj popmuziko. Li estas konata pro sia larĝa voĉa rango, precipe por liaj akutoj, tre karakterizaj.
Li estas frato de la kantisto Marcella Bella kaj de la muzikistoj Antonio kaj Salvatore Bella.
Li partoprenis plurajn festivalojn de kantoj en sia lando, ĉiam elstarante en multaj okazoj; en sia profesia kariero li registris kantojn en la itala kaj en la hispana. De lia aŭtoreco estas la temo "Questo amore non si tocca", prezentita ĉe la Festivalo San Remo, en 1981.
Sveda elmigrado al Usono
Trairante la Atlantikon
La unuaj eŭropaj elmigruloj devis vojaĝi en la holdoj de atlantikaj komercŝipoj. Poste, danke al la majstreco de vaporo, aperis en la 1860-aj jaroj efikaj, transatlantikaj transportiloj specife dediĉitaj al pasaĝeroj. La sistemo baziĝis sur gigantaj pasaĝerŝipoj, administritaj de kelkaj internaciaj firmaoj kiel Cunard, White Star aŭ Inman. Pro la rapideco kaj la enhaveco de tiuj larĝaj vaporŝipoj, la biletoj progrese fariĝis malpli kostaj. El la svedaj havenurboj Stokholmo, Malmö kaj Göteborg, la transportkompanioj proponis variajn vojplanojn: kelkaj el ili entenis multajn vojaĝetapojn komence de la ŝipveturo, kio do implicis longan, tedan vojaĝon surmaran kaj surteran. Nordgermanaj vojaĝagentejoj ekzemple uzadis la marveturan linion Stokholmo-Lubeko por transporti svedajn elmigrulojn al Lubeko, el kie la pasaĝeroj devis per trajno atingi Hamburgon aŭ Bremenon. Ili tiam devis enŝipiĝi en ŝipojn direkte al la britaj havenoj Southampton aŭ Liverpool, kie ili finfine povis trovi unu el la grandaj transatlantikaj ŝipoj irantaj al Novjorko. Sed plejmultaj el la svedaj elmigruloj fakte vojaĝis el Göteburg ĝis Hull (Britio) sur ŝipoj de la kompanio Wilson kaj sekve trairis Brition pertrajne ĝis Liverpool.
(9310) 1987 SV12
(9310) 1987 SV12 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Maŭrica kreolo
La maŭrica proksime rilatas al la kreolaj lingvoj de la Sejŝeloj (Sejŝela) kaj de la insulo Reunio (reunia kreola lingvo). Ĝi sekve apartenas al la familio de la tn. kreola 'bounbonnais ', kiu estas komuna kerno trovebla en la aliaj franclingvaj kreolaj lingvoj de la Hinda Oceano.
Maŭricanoj emas paroli hejme la maurican kreolan kaj la francan en la laborejo. La franca kaj la angla estas parolataj en lernejoj. La angla kaj franca lingvoj longe ĝuis pli grandan socian statuson kaj superregis en la registaro, komerco, edukado kaj la amaskomunikilaro, sed la popularceco de la maŭrica lingvo persistis en la plej neformalaj kampoj.
Aŭgusto Cezaro
La Respubliko kaj ties libereco estis delonge mortintaj —ili efektive mortis sur la kampo de Filipio— sed cent jaroj de militoj, internaj kaj eksteraj, estis anstataŭigitaj de paco, bona regado, sufiĉa monkvanto, bonaj komunikvojoj, libera komerco kaj poŝto, kiu alvenas. La longa romia paco komencis...
Maŭrica kreolo
Historio
La maŭrica kreola naskiĝis kun la historio de la sklavoj meze de la 17a jarcento.
Kvankam multaj maŭricanoj estas de barata deveno, ili unuavice parolas kreole. Ĝi estas ilia praula lingvo en la senco ke iliaj prapatroj, kune kun tiuj de afrika, eŭropa kaj ĉina devenoj, helpis kune krei la kreolan lingvon antaŭ jarcentoj, kiam Maŭricio estis la renkontiĝejo de loĝantaroj de diversaj kontinentoj kiuj kune fondis nacion kun ties propra kulturo kaj historio. Hodiaŭ, ĉirkaŭ 1 miliono da homoj parolas la lingvon.
Lingvopolitiko
La maŭrica registaro komencis subteni ortografian reformon en 2011 kun sistemo kiu ĝenerale sekvas la francan sed eliminas silentajn literojn kaj reduktas la nombron de malsamaj manieroj en kiuj la sama sono povas esti skribata. Ĝi estis kodigita en Lortograf Kreol Morisien (2011) kaj ankaŭ uzata en la Gramer Kreol Morisien (2012). Ĝi fariĝis la normo depost la adopto de la dua eldono de la Diksioner Morisien, kiu antaŭe estis literumita kiel la Diksyoner Morisyen .
Maŭrica kreolo kaj Esperanto
Por subteni la kreolan lingvon, kiu malgraŭ la vasta uziteco havas nur tre malmulte da literaturaj kaj gazetaraj eldonaĵoj, loka asocio starigis projekton kaj eldonis libron kun kreollingva poemo kaj ties diverslingvaj tradukoj. Origine estis planataj tradukoj de la poemo en 46 lingvojn (okaze de la 46-a datreveno de la sendependiĝo de Maŭricio), sed pli ol 50 tradukoj alvenis. La respondo de 10 esperantistoj el 3 kontinentoj ebligis aldoni 8 pliajn diverslingvajn versiojn de la poemo kaj estas legeblaj sur la retejo de Lingvaj Rajtoj de UEA. La kompleta kolekto de tradukoj aperis libroforme en Mauricio. Ankaŭ DVD kunestis surhavante gestolingvan version de la poemo (en la maŭricia gestolingvo).
Sappemeer
En Sappemeer naskiĝis la kuracistino kaj feministo Aletta Jacobs en 1854. Ankaŭ ĉi tie troviĝas la kirko Sankta Vilibrordokirko. La statuo Veengravers, “Torfofosantoj”, de Hans Mes (sube) rememorigas la torfolaboristojn en Sappemeer.
Suseni (Harghita)
Suseni (hungare: Gyergyóújfalu [djerdjoujfalu]) estas komunumo en Rumanio en unu el la flankvaloj de rivero Mureş, sudokcidente de Gheorgheni. Apartenas al ĝi la vilaĝoj Valea Strâmbă kaj Chileni.
Aŭgusto Cezaro
Vivo
La vivhistorio de la imperiestro Aŭgusto temas pri du tute kontraŭaj personecoj: unuflanke pri juna ambicia, foje kruela politikisto, kiu agnoskis nek leĝon nek skrupulojn por atingi la plej altan potencon, kaj aliflanke pri imperiestro, kiu - atinginte tiun potencon - ege lerte uzis ĝin kaj anstataŭis la respublikon skuitan de 100-jara interna milito per la principato, tute nova daŭra ŝtatordo.
Sveda elmigrado al Usono
Trairante la Atlantikon
Pli poste en la 19-a jarcento, la ĉefaj transportkompanioj kutimiĝis financi la agentejojn de svedaj elmigruloj, kaj cetere pagis por amasa propagando favorante elmigradon. Plejmulte el tiuj reklamoj - ĉefe prospektoj - estis produktitaj en Usono de aferistoj pri elmigrado. Al la propagando kaj reklamoj de la transportkompanioj ofte riproĉis svedaj aristokratoj la ekscesan nombron da elmigruloj: la altklasuloj de Svedio ja pli kaj pli maltrankviliĝis pro la progresa fuĝo de la agrikultura manlaboro eksterlanden. Estis tiam en Svedio tre diskonata opinio, ke la ĉefaj kaŭzoj de tia amasa elmigrado simple estis malkostaj biletoj kaj reklamoj: historiistoj nuntempe havas kontraŭdirajn argumentojn koncerne la gravecon de tiuj faktoroj. Brattne kaj Åkerman ekzamenis la reklam-kampanjojn kaj la prezon de la biletoj: ili determinis, ke tio eble formis trian forton krom la tradiciaj puŝ- kaj tir-faktoroj. Sed ili ankaŭ konkludis, ke nek reklamoj nek biletoj havis fundamentan influon sur sveda elmigrado. Kvankam la kompanioj ĝis hodiaŭ rifuzas malkaŝi siajn arkivojn al serĉistoj, la malmultaj disponeblaj fontoj indikas, ke la biletprezo ja falis en la 1880-aj jaroj, sed restis nenormale altaj pro la agado de karteloj. Tute kontraŭe, H. Arnold Barton opinias, ke la kosto de transatlantika vojaĝo draste falis inter 1865 kaj 1890, tiel kuraĝigante malriĉajn svedojn elmigri. La verkoj de Brattne kaj Åkerman plie evidentigis, ke la prospektoj senditaj de la kompanioj al Svedio plejofte ne laŭdis vivkondiĉojn en la Nova Mondo, sed simple emfazis la komforton kaj avantaĝojn de iu kompanio. La priskriboj koncerne vivon en Ameriko ne estis precipe grandiozaj, kaj la ĝeneralaj konsiloj al la elmigruloj estis mallongaj kaj tre konkretaj. Eĉ la gazetreklamoj, tro ofte eldonitaj, emis fariĝi ripetemaj kaj stereotipaj.
Shuto Kammera
Shuto Kammera (上米良 柊人, n. ) estas japana futbalisto.
Cai Yuanpei
Edukado
Unue, danke al lia penado en Ĉinio formiĝis kompare kompleta ideologia sistemo de burĝa edukado kaj burĝa eduka sistemo; due, lia propono pri ideologia libereco faris la Pekinan Universitaton lulilo de la novkultura movado kaj kreis kondiĉojn por novdemokratia revolucio; kaj trie, li protektis aron da intelektuloj ideologie progresemaj kaj talentaj. Li donis grandan atenton al edukado de laborado, civitanoj kaj virinoj.
Bruz (stacidomo)
Bruz estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Bruz, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Oomoto
Mondkoncepto
La ekesto de Oomoto pro la profetaĵoj de Deguĉi Nao povas parte esti klarigita kiel reago pro la industriigo kaj la okcidenta influo, kiuj laŭ la profetaĵoj estas la kialo de la mizero inter la malriĉuloj.
Sveda elmigrado al Usono
Meza 19-a jarcento
Sveda elmigrado al Usono komencis printempe de 1841, per la foriro el la universitato de Upsalo de la freŝdate diplomita Gustaf Unonius (1810-1902), kune kun lia edzino, servistino kaj du studentoj. Tiu malgranda bando fondis kolonion, kiun ili nomis Nova Upsalo, proksime al Pine Lake en Viskonsino. La kolonianoj komencis poluradi la ĉirkaŭan, sovaĝan naturon, kaj montriĝis plenaj je entuziasmo pro tia landlima vivo en "unu el la plej belaj valoj de la tuta mondo". Unonius poste transloĝiĝis al Ĉikago, kaj rapide senreviĝis pri vivo en Usono, sed liaj fruaj, laŭdaj raportoj pri la simpla kaj virta pionira vivmaniero de la kolonianoj, eldonitaj en la liberala sveda gazeto Aftonbladet, jam ekis altiri la svedojn okcidenten.
La amasan fuĝon de la svedoj antaŭ ĉio kaŭzis ekonomiaj, politikaj kaj religiaj faktoroj, kiuj precipe frapis la kamparan loĝantaron. Eŭropo tiam spertis gravan ekonomian recesion: en Svedio, rapida kresko de la loĝantaro kaj pluraj, malsukcesaj rikoltoj kaŭzis, ke la kamparanoj – almenaŭ tri kvaronoj de la loĝantoj – pli kaj pli malfacile vivtenis sin per siaj etaj agrikulturaj terenoj. Kamparaj vivkondiĉoj estis precipe neelteneblaj en la roka, severa provinco Småland, kiu fariĝis la geografia kerno de sveda elmigrado. Amerika Mez-Okcidento estis kvazaŭ la agrikultura kontraŭo de Småland ĉar, raportis Unonius en 1842, "pli proksime ol iu ajn alia lando en la mondo plenumiĝas tie la idealo, laŭ kiu naturo intencas la feliĉon kaj la komforton de homaro". La mezokcidentaj herbejoj estis ampleksaj, produktodonaj kaj poseditaj de la usona registaro. Ekde 1841 kaj konforme al la Preemption Act (kiun poste anstataŭis la Homestead Act), la terenoj estis ekvenditaj al farmistoj, po 1,25 dolarojn por akro. La malkostaj, fekundaj landoj de Ilinojo, Iovao, Minesoto kaj Viskonsino nerezisteble altiris la senterajn, malriĉajn kamparanojn de Eŭropo. Ili ankaŭ altiris pli bonstatajn, jam establitajn farmistojn.
La politika libereco de la usona respubliko montriĝis tutsame altirema. La kamparanoj de Svedio viciĝis inter la malplej analfabetaj el la tuta Eŭropo, kaj do sufiĉe bone komprenis la egalecajn kaj radikalajn ideojn, kiuj skuis Eŭropon en la 1840-aj jaroj. La tiama konflikto inter sveda liberalismo kaj la monarkista reĝimo vekis la politikan konsciencon de la mizeruloj, multaj el ili sopirante al Usono por plenumi ilian respublikan idealon.
Religiaj nekonformistoj cetere suferis de la subpremo de la lutera, sveda ŝtateklezio. Multaj konfliktoj inter lokaj kredantoj kaj novaj eklezioj fariĝis precipe eksplodemaj en la kamparo, kie ĉefe agadis pietistaj grupoj, malgraŭ la kontrolo de la lokaj policistoj kaj de la paroĥaj pastroj. La oficiala persekutado de kontraŭleĝaj kredoj ofte kaŭzis la elmigradon de tutaj grupoj da pietistoj, kiuj intencis fondi siajn proprajn spiritajn komunumojn en la Novan Mondon. La plej multnombra grupo da tiaj nekonformistoj estis la 1.500 disĉiploj de Eric Jansson, kiuj elmigris en la malfruaj 1840-aj jaroj kaj fondis komunumon en Bishop Hill (Ilinojo).
Shuto Kammera
Li futbalis ĉe SC Sagamihara.
Oomoto
Mondkoncepto
Kiam Oomoto komencis sian mision en Esperanto oni opiniis, ke okcidento donas industriigon kaj materian bonon, sed dependas de la pli alta spirita nivelo de la oriento. La sama penso troviĝas ankaŭ en la libro ”Bahá’u’lláh kaj la nova epoko”, kiun havis Oomoto jam en 1923. Tiu balanco inter okcidenta materiismo kaj orienta spiritualismo estas interpretata kun bazo en la taoisma instruo pri Jino kaj Jango, bazo, kiun Oomoto uzas por en diversaj situacioj rekomendi ekvilibron inter diversaj fenomenoj. La okcidentan materiismon kaj utiligon de la popoloj en Azio, ĉefe en la formo de koloniismo, oni severe kondamnas. La subpremadon de Afriko kaj de la nigruloj en Usono fare de blankuloj oni kondamnas kelkfoje. La okcidenta materiismo minacas ne nur orienton, sed ankaŭ la pacon en Eŭropo. La ideo pri la aparta rolo de Japanio en la mondo, signifas, ke la oriento, kaj ĉefe Japanio kaj Oomoto, havas la taskon doni al la okcidento spiritualecon, same kiel la okcidento havas la taskon doni al la mondo materian bonon. Japanio havas la unikan rolon samtempe partopreni la orientan spiritualismon kaj la okcidentan materian bonon. Tie la bonaĵoj de oriento kaj okcidento kunfandiĝis. En la sama maniero la kvintesenco de ĉiuj religioj kaj instruoj kunfandiĝis en Oomoto.
Sveda elmigrado al Usono
Meza 19-a jarcento
Tre rapide eldoniĝis la unua gvidlibro por svedaj elmigruloj en 1841, tio estas en la sama jaro, kiam elmigris Unonius. Naŭ pliaj manlibroj aperis inter 1849 kaj 1855. Usonaj firmaoj sendis agentojn al Svedio por rekte rekruti tie signifan nombron da arbohakistoj kaj fer-ministoj. Poste aperis aliaj rekrutagentoj rilate al la konstruado de la amerikaj fervojoj: la unua alvenis al Svedio en 1854, laŭ komisio de la Ilinoja Centra Fervojo.
Bruz (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Suseni (Harghita)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 4 225 loĝantojn (hungaroj); en 1992 3 232.
Cai Yuanpei
Edukado
Li konsideratas unu el la iniciatintoj de la Movado de la 4-a de majo.
Bruz (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Rennes - Redon (468000).
11807 Wannberg
11807 Wannberg estas malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sveda terfizikistino kaj astronomino Asta Pellinen-Wannberg de la Universitato de Umeå, konata pro radaraj observoj de meteoroj. Ŝi studis la interagon de malgrandaj meteoroidoj kun la atmosfero, uzinte grand-povumajn larĝ-aperturajn radarojn.
Aŭgusto Cezaro
Deveno kaj junaĝo
Aŭgusto kaj lia fratino Oktavia estis la gefiloj de Gajo Oktavio kaj de ties edzino Atio, nevino de Julio Cezaro. La familio de lia patro apartenis al la Eques, la romiaj kavaliroj, do al la malalta plebeja kampara nobelaro. Ĝi estis riĉa, sed ne tre influa. Gajo Oktavio ŝajne estis monpruntedonanto, sed eniris la senaton kaj atingis la pretorecon. Post la morto de la patro en la jaro 58 a.K. la juna Gajo kreskis unue en la kampara bieno de sia avino Julia, fratino de Cezaro, en Velletri, poste en la domo de lia duonpatro Lucio Marcio Filipo en Romo. Laŭ Suetonio li faris en la jaro 51 a.K. la funebran paroladon por sia avino kaj survestis en la jaro 49 a.K. la viran togon, (toga virilis).
Cai Yuanpei
Edukado
Cai dediĉis sian tutan vivon al eduka reformado de Ĉinio. Li iniciatis kaj disvolvis modernan edukadon teorie kaj praktike. Lia teoria kontribuo kaj grava reformado de la eduka sistemo pozitive influis la edukan progreson de Ĉinio en la unua duono de la 20-a jarcento kaj oni nomas lin pioniro de la moderna edukado de Ĉinio.
Aŭgusto Cezaro
Deveno kaj junaĝo
Ĉar Cezaro ne havis laŭleĝe agnoskitan filon, li zorgis pri sia pranevo. Tiel danke al la propono de Cezaro li aniĝis al la kolegiaro de la pontifiko en 48 a.K. En -47 Oktavio iĝis urba prefekto. En -46 Cezaro partoprenigis lin ĉe la romia triumfo pro la venkoj en la enlanda milito. En la sekva jaro la juna Gajo Oktavio akompanis sian praonklon al ties milito kontraŭ la filoj de Pompeo al Hispanujo, kie li ŝajne impresis Cezaron per sia braveco. Li devis ankaŭ partopreni la planitan militon kontraŭ la Partoj kiel rajdantestro (magister equitum) kaj estis antaŭsendita kun siaj amikoj Marko Vipsanio Agripo kaj Kvinto Salvidieno Rufo Salvio jam post Apollonia en la nuna Albanujo. Tie atingis lin printempe de la jaro -44 la novaĵo pri la mortigo de Cezaro. Hejmenvenante al Romo li eksciis, ke la romia diktatoro per testamento adoptis lin kaj igis lin ĉefa heredanto de siaj privataj riĉaĵoj.
Suseni (Harghita)
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1567. Ĝi estis ĉik-seĝa sikula vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Csík vármegye). Ĝia katolika preĝejo estis konstruita inter 1766 kaj 1776. En 1907 Béla Bartók kolektis tie 47 popolmelodiojn.
Cai Yuanpei
Esperanto
Komence de la 20-a jarcento, kiam Esperanto enkondukiĝis en Ĉinion, Cai kune kun Lusin aktive subtenis Esperanton kaj post tio enkondukis Esperanton en la edukan rondon. En 1921 nome la ĉinan registaron Cai ĉeestis la Pacifikan Konferencon pri Edukado en Honolulu, kie li proponis, ke ĉiuj pli ol 10-jaruloj lernu Esperanton en ĉiuj landoj partoprenantaj la konferencon. Lia propono estis aprobita de la konferenco. <!-- Ĝis februaro 2016 ĉi-tie kopiiĝis la tuta enhavo de la supre menciata ampleksa biografio el la retejo esperanto.china.org.cn. Pro neglekto de aŭtora rajto tia senŝanĝa transpreno de kompleta teksto ne eblas. Tamen ĉi-tie restas la jam vikiigita teksto de la supra biografio, kiu uzeblus por rekreo de pli vasta artikolo, en kiu enplekteblus ankaŭ utilaj informoj el la samtemaj alilingvaj vikipediaj artikoloj.
Sveda elmigrado al Usono
Meza 19-a jarcento
Plejmultaj svedaj aristokratoj ege malaprobis elmigradon. Ili opiniis, ke tio sensukigis la laborforton de la lando kaj konsideris tion kiel provokan agadon de la malriĉuloj. Elmigrado maltrankviligis kaj la eklezian kaj la politikan elitojn de la reĝlando. Multaj taglibroj aŭ memuaroj fare de la elmigruloj priskribas la saman enkondukan scenon, en kiu la loka ekleziulo atentigas la vojaĝantojn pri la danĝeroj, kiujn trafos iliaj animoj ĉe eksterlandaj herezuloj. La plej konservativaj gazetoj asertis, ke la elmigruloj mankis de patriotismo kaj moralo: "Neniuj laboristoj estas pli pigraj, malmoralaj kaj indiferentaj ol tiuj, kiuj elmigras al aliaj lokoj". Elmigrado estis kondamnita kiel neraciema "manio" aŭ "frenezo", enplantita en la lokan popolon de "eksteraj agentoj". Liberalaj gazetoj replikis, ke la "lakeoj de monarkismo" forgesis konsideri la mizerajn vivkondiĉojn en la sveda kamparo aŭ la tiel taksitan "arkaismon" de svedaj ekonomiaj kaj polikitaj institucioj. "Jes, elmigrado ja estas manio", sarkarsme skribis la liberala gazeto Göteborgs Handels-och Sjöfartstidning : "la manio manĝi ĝissate, post kiam oni laboradis ĝis malsato; la manio vivteni sin kaj sian familion laŭ honesta maniero !".
Malfrua 19-a jarcento
Sveda elmigrado al Usono atingis sian klimakson dum la jardekoj tuj post la Usona Enlanda Milito (1861 – 65). Oni taksis, ke la sveda-usona komuneco nombris 25.000 homojn en 1865. Tiun nombron rapide kaj mirinde superis la ĉiujara nombro da svedaj enmigruloj. En 1890, la oficiala usona censo registris svedan-usonan loĝantaron de proksimume 800.000 homoj. Precipe okazis du pintoj en la jaroj 1869 kaj 1887. Plejmulte el la alvenantoj enloĝiĝis en nordan Usonon, kaj estis antaŭe kamparanoj en Svedio, forpuŝitaj el sia patrolando de katastrofaj rikoltoj kaj altiritaj al Ameriko pro la malmultekostaj landoj proponitaj de la Homestead Act de 1862. Multaj enmigruloj klasike fariĝis pioniroj, polurante kaj kultivante la virgajn landojn de la Usona Mez-Okcidento, kaj enloĝiĝis pli kaj pli okcidenten, ĝis Kansaso kaj Nebrasko. Kiam signifa sveda komuneco da farmistoj estis jam establita tra la amerikaj herbejoj, la plej grava stimulo por plua elmigrado devenis de personaj kontaktoj: la tradicia "amerika letero", sendita hejmen al parencoj kaj amikoj, ĝuis tujan kredeblecon kaj facile konvinkis aliajn homojn forlasi Svedion. Dum la klimakso de la fenomeno, kelkaj familiaj amerikaj leteroj kaŭzis ĉenreakciojn, kiuj preskaŭ senpopoligis tutajn svedajn paroĥojn, disiĝante etajn, interdependajn komunecojn, kiuj sekve rekunveniĝis en Usonon.
Farmistoj kaj urbanoj
Aliaj faktoroj emis puŝi la novajn enmigrulojn direkte al urboj, precipe al Ĉikago. Laŭ H. Arnold Barton, la prezo de transatlantika vojaĝo falis inter 1865 kaj 1890 je unu duono, kio kaŭzis la ĉeeston de pli kaj pli malriĉaj svedoj inter la elmigruloj. La novaj enmigruloj montriĝis pli kaj pli junaj, plejofte needziĝintaj. Ĉar la antaŭe familia sveda elmigrado fariĝis pli individua, ankaŭ la "amerikaniĝo" de la novaj alvenantoj plenumiĝis pli rapide: junaj, fraŭlaj personoj emis akcepti iun ajn disponeblan postenon, ofte en urbegoj. Eĉ tiuj, kiuj laboris kiel farmistoj en Svedio, iris rekte al amerikaj urboj kaj urbegoj, vivante kaj laborante tie, almenaŭ ĝis ili ŝparis sufiĉan monon por geedziĝi kaj aĉeti siajn proprajn farmodomojn. Kreskanta proporcio de la elmigruloj restis en urbocentroj, tiel kombinante elimigradon al la fuĝado el kamparoj, kiu tiam okazis en Svedio kaj tra la tuta Eŭropo.
Blazono de Sud-Koreio
La blazono de Sud-Koreio (대한민국의 국장) estas la oficiala nacia simbolo de Sud-Koreio. Ĝi konsistas el la teguk simbolodonaco sur la nacia flago de la lando ĉirkaŭita de kvin stiligitaj petaloj kaj rubando ekhavanta al la surskribo "La Respublikon de Koreio" (Daehan Minguk), la oficialan nomon de la lando, en korea alfabeto karakteroj. La Taegeuk reprezentas pacon kaj harmonion. La kvin petaloj ĉiuj havas elvokivaj kaj estas rilatitaj al la nacia floro de Koreio (la Siria rozo, aŭ Rozo de Ŝaron). Ĝi estis adoptita en 1963.
Sveda elmigrado al Usono
Farmistoj kaj urbanoj
Kiel novalvenintoj, la svedoj estis unue malestimataj de denaskaj usonanoj. Sed kiam draste pliiĝis elmigrado el Sud- kaj Mez-Eŭropo en la 1880-aj jaroj, al la anglosaksaj usonanoj pli kaj pli plaĉis la skandinavoj, ĉar ili ŝajnis pli familiecaj: "Ili estas nek kolportistoj, nek perfiduloj, nek almozuloj; ili nek vendas antaŭfaritajn vestojn nek estras pruntedon-butikojn", skribis la kongregacionista misiisto M. W. Montgomery en 1885, "ili ne serĉas la rifuĝon de la amerika flago simple por enkonduki kaj enplanti inter ni (…) socialismon, nihilismon, komunismon (…) ili estas pli amerikaj ol iuj ajn aliaj eksterlandaj popoloj". La skandinavoj estis cetere bonvenitaj kiel oportuna protestanta kompensmaso kontraŭ la multnombraj katolikaj elmigruloj el Irlando.
Senreviĝante pri la patrolando
Kelkaj bonstataj, jam de longe establitaj svedaj usonanoj vizitis Svedion en la 1870-aj jaroj, kaj redaktis komentojn, kiuj klare evidentigas kreskantan kulturan kontraston inter la du kontinentoj. Grupo el Ĉikago revenis en Svedion, cele al la "remigrado" al la patrolando, kie ili intencis vivi siajn lastajn jarojn. Ili tamen senreviĝis, kiam ili spektis la realecon de la 19-jarcenta sveda socio. Malkontentaj pri tio, kion ili rigardis kiel socia snobismo, ĉiea ebrieco kaj malprofunda religieco, ili rapide revenis al Ameriko. La plej notinda vizitanto estis Hans Mattsson (1832-93), frutempa koloniano de Minesoto, kiu interalie fariĝis kolonelo en la unia armeo kaj ŝtatsekretario de Minesoto. Li vizitis Svedion en 1868 kaj 1869 por rekruti kolonianojn, laŭ komisio de la minesota agentejo pri enmigrado, kaj denove en la 1870-aj jaroj laŭ komisio de la Nord-Pacifika Fervojo. Indignante pri tio, kion li nomas la "socia snobismo" de Svedio, Mattson skribis en siaj Rememoraĵoj (angle Reminiscences), ke tia kontrasto liaopinie pravigis la grandecon de Ameriko, kie "laboro estas respektata, dum en plejmultaj aliaj landoj ĝi estas senkonsidere disdegnata". Li estis mokmalice amuzita de la tradicia procesio organizata dum la malferm-ceremonio de la Parlamento de Svedio (la Riksdag). "Spite al mia granda respekto por malnovaj svedaj kutimoj kaj manieroj, mi povas nur kompari tiun procesion al granda amerika cirko — kompreneble krom la menaĝerio".
Levante (kantisto)
Claudia LAGONA (naskiĝis la 23-an de majo 1987 en Sicilio), pli bone konata per sia artista nomo Levante, estas itala kantaŭtoro. Ŝi debutis en 2013, publikigante la unuopaĵon "Alfonso", kiu fariĝis populara post lanĉo de la itala radiostacio Radio DeeJay. La unuopaĵo poste estis atestita de la Federacio de la Itala Muzika Industrio. La unua studialbumo de Levante, Manuale distruzione, estis lanĉita la 11-an de marto 2014.
Aŭgusto Cezaro
Al potenco
La pertestamenta adopto de plenkreskulo ja estis malofta, sed laŭleĝa. Tial reveninte al Romo, Gajo Oktavio akceptis la testamenton kaj ĉiujn rilatajn devojn kaj nomis sin de tiam laŭ sia adopta patro Gajo Julio Cezaro. En la konflikto inter ties sekvuloj (ĉirkaŭantaj Marko Antonio) kaj la respublikemaj murdistoj de Cezaro ĉirkaŭ Gajo Kasio Longino, Marko Tunio Bruto kaj Decimo Junio Bruto Albino, li komence ne ludis rolon.
Flato kaj bato
La esprimo, ĝia deveno kaj eblaj esperantigoj
"Flato kaj bato" estas esperantigo de la anglalingva esprimo "carrot and a stick" (laŭvorte ankaŭ "karoto kaj bastono", kaj simile en multaj lingvoj, kiel la hispana kaj la ĉina; la hungara esprimo sonas laŭvorte "mielŝnuro kaj skurĝo"). Almenaŭ en la angla, ekzistas du interpretoj por la esprimo: aŭ temas pri "carrot ON a stick" ("stango KUN karoto / karoto FINE DE stango", t.e. truko por trompe antaŭenlogi bruton); aŭ pri "carrot AND a stick", nome "(politiko, taktiko ktp) de karoto KAJ stango/bastono" (t.e. oni logas per karoto sed samtempe minacas per eventuala puno).
Aŭgusto Cezaro
Al potenco
Kiel militista komandanto de Cezaro kaj ties kunkonsulo en la jaro -44, Marko Antonio postulis por si la gvidadon de la cezara partio. Tiel li rifuzis unue transdoni la posedaĵojn de la diktatoro al Oktavio. Tiu tamen pagis la en la testamento de Cezaro menciatajn sumojn al veteranoj kaj al la popolo de Romo. Li uzis tiucele la militkason konfiskitan en Apollonia, kiu devis financi la militon kontraŭ la partoj, sed vendis ankaŭ proprajn posedaĵojn. Tia agado estigis al li grandan nombron de sekvuloj kaj do ankaŭ politikan povon. La influriĉa romia senatoro kaj konsulo Marko Tulio Cicerono subtenis la ŝajne senspertan junulon, esperante uzi lin kiel politika kontraŭpotenco kontraŭ Marko Antonio. Oktavio ŝajne akceptis tion, sed sekvis siajn proprajn planojn subtenata de propraj spertaj konsilistoj.
Flato kaj bato
La esprimo, ĝia deveno kaj eblaj esperantigoj
Laŭ la opinio de Joxemari Sarasua, eble sufiĉas la zamenhofa paro "flato kaj bato", laŭ plurlokaj aperoj en la Proverbaro Esperanta (= pe):
Sveda elmigrado al Usono
Senreviĝante pri la patrolando
La unua rekrutvizito de Mattson okazis tuj post la sinsekvaj, malsukcesaj rikoltoj de 1867 kaj 1868, kaj li estis kvazaŭe "sieĝita de homoj, kiuj deziris akompani min al Ameriko". Li rimarkis, ke:
Flato kaj bato
La esprimo, ĝia deveno kaj eblaj esperantigoj
Oni do povas diri "politiko de flato kaj bato", aŭ pli vastasence "doni jen flaton jen baton".
Dezső Korniss
KORNISS Dezső (korniŝ) estis hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto naskita en Beszterce la 1-an de decembro 1908 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de aŭgusto 1984.
Flato kaj bato
La esprimo, ĝia deveno kaj eblaj esperantigoj
La etimologio de ĉi tiu esprimo malklaras, sed ŝajnas, ke ĝi montriĝas sufiĉe internacia.
Sendependaj Grekoj
Sendependaj Grekoj (greke Ανεξάρτητοι Έλληνες, Aneksartitoj Elines) estas dekstrisma politika partio en Grekio decide kontraŭa al ŝtata ŝparado. Ĝi kiel politika partio ekzistas ekde februaro 2012, kaj estas disbranĉiĝo de la konservativa partio Nea Dimokratia. En la parlamenta baloto de majo 2012 la partio ricevis 33 parlamentajn seĝojn, kaj en la tuj sekva baloto de junio 20 parlamentajn seĝojn.
Cai Yuanpei
Biografio
Cai Yuanpei naskiĝis la 11-an de januaro, 1868 en Ŝaosing, Zhejiang-provinco, kaj mortis la 5-an de marto 1940. En 1891 li veturis al Pekino por partopreni la oficistigan ekzamenon kaj sukcesis. Jam en sia juna aĝo li konsciis, ke por savi la nacion oni antau ĉio devas vigligi la edukadon. Vintre de 1898 li funkciis kiel inspektoro de la ĉina-okcidenta lernejo de Ŝaoxing kaj poste fondis patriotan lernejon kaj virinan lernejon. Li pledis por egaleco de la viroj kaj virinoj. En 1912 li funkciis kiel ministro de edukado en la provizora registaro de la Respubliko de Ĉinio kaj fondis rudimentan burĝan edukan sistemon. Januare de 1917 li funkciis kiel rektoro de la Pekina Universitato kaj faris ĝin nova supera lernejo de la tiama Ĉinio kaj lulilo de la novkultura movado. En siaj lastaj jaroj li funkciis kiel prezidanto de la Centra Esplora Instituto kaj sin okupis pri diversaj edukaj aktivadoj.
Kuala Perlis
Kuala Perlis (ĉine: 玻璃市港口) estas la dua plej granda urbeto kaj la ĉefhaveno de Perliso en Malajzio.
Dezső Korniss
Biografio
Dezső Korniss estis altranga reprezentinto de la hungara avangardo, membro de Artistkolonio (Szentendre). Li alvenis Nederlandon 15 jaraĝe. De 1925 ĝis 1929 li studis en la Országos Magyar Királyi Képzőművészeti Főiskola. De 1930 li studvojaĝis unu jaron en Parizon, Nederlandon kaj Belgion. Dum jaroj 1946-48 li estis unu el gvidartistoj de la Európai Iskola. De 1947 li instruis formdesegnon en la Industriarta Altlernejo de Budapeŝto. Li kreis serion de monotipoj.
Oomoto
Mondkoncepto
Oomoto klopodis ankaŭ konsciigi la okcidentanojn pri la subpremado de aziaj landoj fare de la okcidenta koloniismo, kaj ke la okcidenta nespiritualeco estis la kialo de la unua mondmilito. Oomoto defendis la japanan agadon en Manĉurio, ankaŭ kiam tio renkontis ĝene akran kritikon en okcidento. Japanio estis tro dense loĝata, kaj ĉar nek Usono nek Aŭstralio akceptis japanajn enmigrintojn, japanoj devis elmigri al aliaj landoj en Orientazio, kiel ekzemple Manĉurio, opiniis la tiamaj oomotanoj.
Kuala Perlis
Geografio-Loko
Ĝi estas en ekstrema nordokcidenta Duoninsula Malajzio, proksime de la limo kun Tajlando. La plej malnova urboparto havas domojn kaj moskeojn konstruitajn sur stipoj super mangrovejaj marĉoj.
Aŭgusto Cezaro
Al potenco
Inter tiuj estis personaj amikoj, kiel la riĉa Gajo Meceno, Marko Vipsanio Agripo kaj Kvinto Salvideno Rufo Salvio kaj la duonpatro de Oktavio, Lucio Marcio Filipo. Kiel instruiston kaj filozofan konsiliston Oktavio elektis Atenodoron el Tarso kaj Areion el Aleksandrio. Aparte grave estis, ke Oktavio tuj transprenis du el la plej proksimaj konsilistoj de Cezaro: Gajo Opio kaj Lucio Kornelio Balbo Major. Opio antaŭe administris la korespondecon de Cezaro kaj estris ties novaĵservon; Balbo estis privata sekretario de Cezaro kaj gvidis dum ties oftaj forestoj neoficiale la postenajn aferojn en Romo. Opio kaj Balbo iĝis gravaj konfidenculoj de Oktavio, kiuj forte influis lin dum siaj unuaj paŝoj kiel heredinto de Cezaro. Tiel la ŝajne sensperta Oktavio disponis ekde la komenco de sia politika kariero vastan konsilistaron, kiu efike subtenis lin.
Oomoto
Mondkoncepto
Post la dua mondmilito, la revuo Oomoto ne plu publikigis artikolojn pri politiko, escepte artikolojn, kiuj traktas la kreadon de Monda federacio. Iam oni publikigis artikolojn, kiuj kritikis okcidentan materiismon. Ankaŭ en la metafizika mondkoncepto de Oomoto Jino kaj Jango estas la fundamenta pensokoncepto, kvankam la terminoj ’jin’ kaj ’jang’ ne uziĝas. Oni tamen malakceptas ateisman jin-kaj-jang-instruon kaj diras, ke dio kreis la spiriton kaj la korpon kaj estigis harmonion inter ili por tiel estigi la forton. Nao kaj Onisaburo staras en jin-kaj-jang-rilato, ĉar ili ricevis fluon de la spiritoj Izu kaj Mizu. Okcidento kaj oriento troviĝas en balanca rilato, same kiel la materia kaj la spirita. Ĝis la dua mondmilito oni ofte nomis tiujn ĉi fortojn ’spirito’ kaj ’korpo’; post la dua mondmilito oni ĉiam pli ofte parolis pri Izu kaj Mizu.
Vinicius Goncalves Matheu
Vinicius Goncalves Matheu (n. ) estas brazila futbalisto.
Oomoto
Mondkoncepto
La doktrino de Oomoto pri la diversaj mondoj - kiu ŝajnas esti kreitaj laŭ ekzemplo de budhismo, sed ankaŭ laŭ Emmanuel Swedenborg - konsistas unue el la materia mondo kaj due el la spirita mondo, kiu siavice konsistas el Dia regno, Intera regno kaj Infera regno. Oni iam donis detalajn priskribojn pri tiuj ĉi mondoj. Post la morto la homoj alvenas al unu el la tri regnoj el la spirita mondo, depende de kia estis la vivo de la homo sur la tero. Intera regno estas loko kie homo povas resti ĝis maksimume 30 jarojn, atendante pluiron al unu el la ceteraj regnoj. Jam dum la vivo en la materia mondo homoj tamen havas kontakton kun iu el la spiritaj mondoj.
Vinicius Goncalves Matheu
Li futbalis ĉe SC Sagamihara.
Oomoto
Mondkoncepto
La kredo, ke dirita vorto estas animita kaj tial havas supernaturajn povon estas ofta en Japanio, kaj ĝi estas parto ankaŭ de la doktrino de Oomoto. La plej grava ekzemplo de tia ’vortoanimo’, kiu menciiĝas en la misio en okcidento estas la sankta vorto Kannagara Tamaĉihaemase. Ĝi tradukiĝas ’Tia estu la volo de Dio, kaj favoriĝu la animo’ aŭ ’Kun la bonvolo de Dio mi havu novan forton!”
Dikoncepto
La dikoncepto de Oomoto havas sian bazon en la japana vorto kami, kiu havas multe pli larĝan signifon ol la vorto ’dio’. Tendenco, kiu iom post iom kreskas en la doktrino de Oomoto estas deziro unuigi la dikonceptojn de diversaj religioj. Uŝitora, kiu riveliĝas al Deguĉi Nao post iom da tempo havas sian lokon en panteono, kie la dioj apartenas al tri niveloj, nome:
Sveda elmigrado al Usono
Senreviĝante pri la patrolando
Pli malfrua sveda elmigrulo, Ernst Skarstedt, kiu vizitis Svedion en 1885, havis la saman, malĝojigan impreson koncerne aristokratajn arogantecon kaj antiusonismon. Sed la laborantaj klasoj mem ŝajnis al li vulgaraj kaj degraditaj, drinkante ekscese, esprimante sin per vico da insultaĵoj, aŭ farante maldelikatajn ŝercojn en ĉeesto de virinoj kaj infanoj. Skarstedt sentis sin ĉirkaŭitan de "aroganteco je unu flanko kaj komplezaĉemo je la alia, de videbla malestimo de modesta laboro, kaj de la deziro aspekti pli bone ol tio, kio oni estas". Ankaŭ iu vojaĝanto raportis pri antaŭjuĝoj de la sveda aristokratio kontraŭ usonaj civilizacio kaj kulturo: "Se mi, kiel eble plej modeste, diris ion pri Ameriko, tiam oni kelkfoje replikis al mi, ke tio ne tiele eblis, aŭ ke la afero estis pli bone komprenita en Svedio".
Falklanda markolo
Falklanda markolo aŭ Malvina markolo estas markolo inter la du plej grandaj insuloj de la Falklandoj aŭ Malvinoj, nome inter la Orienta kaj Okcidenta Falklandoj aŭ Malvinoj, en la Atlantiko. La markolo etendiĝas nord-oriente-sudokcidente 80 km, dum larĝas 2 ĝis 32 km. En la markolo troviĝas multaj insuletoj.
Maia (Măgherani)
Maia (Măgherani) [maja] (hungare: Mája) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Măgherani.
Aŭgusto Cezaro
Unua konflikto kun Antonio
Decimo Bruto malakceptis redoni la Transalpan Gaŭlion, kaj tiele Antonio sieĝis lin ĉe Mutina. Antonio malakceptis la decidojn aprobitaj de la Senato por haltigi la violenton, ĉar la Senato ne havis propran armeon por defii lin. Tio havigis oportunon por Oktaviano, kiu jam havis armitajn fortojn. Ankaŭ Cicerono defendis Oktavianon kontraŭ la ĉikanoj de Antonio pri la manko de Oktaviano de nobela stirpo kaj la imitado de la nomo de Julio Cezaro, asertante ke "ni ne havas pli brilan ekzemplon de tradicia pieco inter nia junularo."
Kloropseedoj
La Kloropseedoj (Chloropseidae) estas familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj. En tiu orientalisa familio estas unu genro kaj ok specioj. Kloropseedojn oni antaŭe kune kun la Egitinedoj (Aegithinidae) kaj la Irenedoj (Irenidae) enordigis en unu familion Irenidae.
Sveda elmigrado al Usono
Fino de amasa elmigrado
Sveda elmigrado subite malfortiĝis ĵus antaŭ la komenco de la 20-a jarcento, dum samtempe pli kaj pli multaj svedoj revenis hejmen. Amasa elmigrado ĉesiĝis pro tio, ke vivkondiĉoj en Svedio pliboniĝis, dum tiuj en Usono difektiĝis. La sveda reĝlando spertis rapidan industrian revolucion en la 1890-aj jaroj, kaj salajroj konsekvence altiĝis por ministoj, arbohakistoj kaj eĉ terkultivistoj. La "tir-faktoro" en Usono malfortiĝis eĉ pli rapide ol la "puŝ-faktoro" en Svedio, ĉar la okcidenta landlimo atingis la pacifikan oceanon en 1890 kaj do malaperis. Terenoj fariĝis pli multekostaj, dum la usona reĝimo estis perturbita de labortumultoj kaj potencaj monopoloj. La sveda-amerika loĝantaro, ne plu kreskanta sed firmiĝanta kaj solidiĝanta, ŝajne pretis fariĝi plene amerika kaj ne plu sveda. Sed tute nova fazo aperis kune kun la nova jarcento.
Cai Yuanpei
Fondo de moderna eduka sistemo
De post 1912, kiam li funkciis kiel ministro de edukado, li komencis reformi la malnovan edukan sistemon de la lastaj jaroj de Qing-dinastio (1644-1911) lau la fundamentaj principoj de la moderna okcidenta eduka sistemo kaj publikigis novan sistemon, kiu plene montris la politikan postulon kaj edukan principon de la burĝaro pri libereco, demokratio kaj egaleco kaj neis la despotisman edukadon de Qing-kortego pri lojaleco al la suvereno kaj adoro al Konfuceo. La praktiko de la nova eduka sistemo forte akcelis la edukan reformadon de Ĉinio kaj iom post iom aperis moderna eduka sistemo.
Maia (Măgherani)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 478 loĝantojn (hungaroj), en 1992 205 (99% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1496. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Sveda elmigrado al Usono
Parlamenta Elmigra Komisiono (1907-1913)
Vidu ankaŭ : Sveda komisiono pri elmigrado (1907-1913)
Canterbury
Canterbury estas urbo en la angla provinco Kent en sud-orienta Britio. Tie troviĝas la Katedralo de Canterbury kaj ĝi estas la loko de la Ĉefepiskopo de Canterbury, la ĉefloko de la Eklezio de Anglio.En la literaturo la nomo famas pro Geoffrey Chaucer de Londono, kiu estas la ĉefa poeto de la meza angla lingvo (1100-1450). Lia majstra verko estas The Canterbury Tales ("La Rakontoj de Canterbury").
Cai Yuanpei
La Pekina Universitato - lulilo de la nova ideologio
Januare de 1917 Cai Yuanpei fariĝis rektoro de la Pekina Universitato kaj ekpraktikis la principon pri ideologia libereco. Li invitis Ĉen Dŭiu, Hu Ŝi, Lusin kaj aliajn reprezentantojn de la novkultura movado kaj ankau Gu Hongming kaj aliajn konservativajn personojn instrui en la universitato. Tiutempe en la universitato kolektiĝis eminentaj personoj de diversaj skoloj. Akademiaj vidpunktoj de diversaj skoloj estis libere diskutataj tie. Ĉen Dŭiu kaj Li Dazhao prelegis pri marksismo kaj propagandis la Oktobran Revolucion de Rusio, danke al tio marksismo rapide disvastiĝis en Ĉinio. La Pekina Universitato post reformado fariĝis akademia centro de Ĉinio.
Sendependaj Grekoj
Partiestro laŭ la stato de somero 2012 estas Panos Kamenos.
Oomoto
Dikoncepto
Oomoto tamen evitas priskribi sian dikoncepton en la propagandaj eldonaĵoj de 1925-1935. La citaĵojn el la sanktaj skriboj, kiujn oni publikigas, oni lasas sen komentoj. Kredebla kialo estas ke oni sciis ke okcidentanoj ĝenerale ne volas akcepti politeismon. Pro tio oni ne volis disvolvi sian dikoncepton tro multe. Oomoto, La nova Spirita Movado el 1924 mencias dinomojn kiel Uŝitora-no-konjin (, laŭlitere "nordorienta metaldio") kaj Kunitokotaĉi-no-Mikoto, tamen sen priskribi politeisman teologion, dum Kio estas Oomoto? el 1933 ĉiam uzas la vorton Dio. Ebla klarigo estas ke oni rimarkis kritikon pri politeismo, inter tiuj kiuj legis la unue menciitan presaĵon, kaj tial volis montri monoteisman profilon en la postaj presaĵoj de la okcidenta misio. Dio estas la plej ofta dinomo en la revuo Oomoto ankaŭ post la dua mondmilito.
Discus clappi
Discus clappi estas specio de malgrandaj, pulmohavaj, surteraj helikoj, en la familio Diskedoj.
Cai Yuanpei
La Pekina Universitato - lulilo de la nova ideologio
La Pekina Universitato estis lulilo de la Maj-kvara Movado kaj ĝia komandejo, kio havas striktan rilaton kun la universitata principo kaj alta takso pri la avangarda ideologio de Cai Yuanpei. Februare de 1919 li faris paroladon sub la titolo "Sanktaj estas laboruloj". Li diris: "Kiuj faras aferojn utilajn al la aliaj, per sia laboro ĉu fizika, ĉu intelekta, tiuj estas laboruloj... Ni ĉiuj estas laboruloj. Ni devas koni la valoron de la laboruloj. Sanktaj ja estas la laboruloj!" Tio konformas al marksisma vidpunkto.
Discus clappi
Ili loĝas en:
Oomoto
Dikoncepto
Nur en la postskriboj de la sanktaj skriboj, kiuj komencis aperi en Esperanto en 1997 oni precizeme priskribas la politeismajn aspektojn de la dikoncepto, kaj samtempe priskribas ke la dikoncepto estas ankaŭ monoteisma kaj panteisma. En tiuj ĉi postskriboj oni montras kiel oni dividas siajn diojn en tri diversajn grupojn, por kiuj la vorto ’dio’ skribiĝas en tri diversaj manieroj: DIO, Dio kaj dio. DIO estas la kreinto Okunitokotaĉi aŭ Amenominakanusi. Tiu disigis de si mem du Diojn, nome la ĉielan Dion Uŝitora aŭ Kunitokotaĉi kaj la teran Diinon Hicuĵisaru aŭ Tojokumonuno, kiuj siavice pere de la spiritoj Izu kaj Mizu prenis formojn en Nao kaj Onisaburo. Apud tiuj ekzistas ankaŭ aro da malsuperaj dioj. Tiuj havas kaŝitan rolon en la okcidenta misio de Oomoto. Inter tiuj troviĝas i.a. mortintaj misiistoj kaj la kreinto de Esperanto L. L. Zamenhof.
Por la tri menciitaj DIO kaj Dioj ekzistas ankaŭ la nomo Oomoto sume oomikami, kiu uziĝas en preĝo al tiuj.
Sveda elmigrado al Usono
Parlamenta Elmigra Komisiono (1907-1913)
Socia neegaleco en Svedio konstituis la plej fortan, kernan temon de la komisiona raporto. Ĝi cetere aperis kiel la ĉefa kaŭzo de elmigrado en la 289 personaj rakontoj, kiujn entenis la raporto. Tiuj dokumentoj, kiuj hodiaŭ restas historie kaj humane tre altvaloraj, estis verkitaj de anonimaj svedoj en Kanado kaj Usono por respondi al la peto de svedaj-amerikaj gazetoj. Plejmultaj respondoj vortigis la entuziasmon de la elmigruloj por ilia nova hejmo, kaj kritikis vivkondiĉojn en Svedio : la amara sperto de sveda socia konservativismo, laŭ ili, ankoraŭ viglis eĉ post 40 aŭ 50 jaroj en Ameriko. La atestantoj memoris pri la sveda kamparo, kie iliaopinie estis peniga laboro, plorindaj salajroj kaj hontinda mizero. Iu virino el Nord-Dakoto priskribis sian antaŭan vivon en Värmland, kiam ŝi devis vivteni sin en kamparanaj domoj ekde sia oka jaro, laborante ĉiutage ekde la kvara matene kaj manĝante "putran haringon aŭ terpomojn, donitajn en malgranda kvanto, tiel ke mi ne manĝu ĝis malsano". Ŝi vidis "neniun oportunon por ŝpari monon en kazo de malsano", sed plivole antaŭvidis "la maljunulejon, kiu atendis min estontece". Kiam ŝi estis deksepjara, ŝiaj elmigritaj fratoj sendis al ŝi antaŭpagitan bileton por Ameriko, kaj tiel "sonis la horo de libereco".
Discus clappi
Usono: Alabamo, Tenesio.
Aŭgusto Cezaro
Unua konflikto kun Antonio
Je urĝado fare de Cicerono, la Senato nomumis Oktavianon kiel senatano la 1an de Januaro 43 a.K., kaj li ankaŭ ricevis la povon por voĉdoni kun la iamaj konsuloj. Aldone, Oktaviano estis nomumita propraetor imperium (komandanta povo) kio rajtigis la komandon de trupoj, sendante lin liberigi la sieĝon kun Aŭlo Hirtio kaj Gajo Vibio Pansa Cetroniano (konsuloj el 43 a.K.). En Aprilo 43 a.K., la fortoj de Antonio estis venkitaj en la bataloj de Forum Gallorum kaj Mutina, devigante Antonion retiriĝi al la Gallia Narbonensis. Ambaŭ konsuloj estis mortigitaj, tamen, lasante Oktavianon kiel nura komandanto de siaj armeoj.
Sveda elmigrado al Usono
Parlamenta Elmigra Komisiono (1907-1913)
Unu jaron post la eldoniĝo de la lasta volumo de la raporto komencis la Unua mondmilito, kio malpliigis elmigradon ĝis sensignifa kvanto. Ekde la 1920-aj jaroj, ne plu estis sveda amasa elmigrado. Ĉu la ambicia parlamenta komisiono kontribuis al tio en iu ajn mezuro ? La historiisto Franklin D. Scott opinias en influa eseo, ke la usona Immigration Act de 1924 fakte estis la ĉefa kaŭzo. Barton kontraŭe rimarkigas la rapidan plenumon de plejmultaj proponoj fare de la komisiono, inkluzive de industriigo kaj de vico da sociaj reformoj. Li do persiste asertas, ke la trovaĵoj de la komisiono "certe havis potencan, kumulan efekton sur la aŭtoritateco de Svedio kaj sur ĝia publika opinio".
Aŭgusto Cezaro
Unua konflikto kun Antonio
La senato amasigis pli multajn premiojn al Decimo Bruto ol al Oktaviano pro la venko super Antonio, tiam li klopodis doni komandon de konsulaj legioj al Decimo Bruto — ankoraŭ Oktaviano ne decidis kunlabori. Anstataŭe, Oktaviano restis en la Pada Ebenaĵo kaj malakceptis helpi ajnan pluan ofensivon kontraŭ Antonio. En Julio, ambasado de centestroj senditaj de Oktaviano eniris en Romo kaj postulis ke li ricevu la konsulecon lasitan vaka de Hirtio kaj Pansa.
Peter Candid
Peter Candid, origine Pieter de Witte, Peter de Wit (Bruĝo, 1548 – Munkeno, 1628) estis flandra pentristo, aktiva en Italujo (Florenco, Romo) kaj Bavario. Honore al li estas en Munkeno nomataj la strato Candidstraße, la placo Candidplatz kaj la stacio en la Metroo de Munkeno (Candidplatz).
Aŭgusto Cezaro
Unua konflikto kun Antonio
Oktaviano postulis ankaŭ ke la dekreto kiu deklaris Antonion publika malamiko estu nuligita. Kiam tio estis malakceptita, li marŝis al la urbo kun ok legioj. Li ne trafis militistan opozition en Romo, kaj la 19an de Aŭgusto 43 a.K. estis elektita konsulo kun sia parenco Kvinto Pedio kie kun-konsulo. Dume, Antonio formis aliancon kun Marko Lepido, alia grava Cezariano.
Peter Candid
Laŭ Karel van Mander, li estis lernanto kaj kunlaboranto de Giorgio Vasari, kaj instruisto de Johann Ulrich Loth. Li edziĝis kaj havis 5 filojn: ankaŭ lia filo Wilhelm estis pentristo kaj lia filino edziĝis al la gravuristo Philippe Sadeler. Lia patro estis tapiŝisto en Flandrio kaj lia familio translokiĝis al Florenco. Lia originala familinomo estus "de Wit" aŭ "de Witte" kaj ŝanĝita al "Candido" en Italio.
Aŭgusto Cezaro
Proskriboj
En renkonto ĉe Bolonjo en Oktobro 43 a.K., Oktaviano, Antonio, kaj Lepido formis junton nome la Dua triumviraro. Tiu klara alproprigo de specialaj povoj daŭra kvin jarojn estis poste subtenita de leĝo aprobita de la plebo, malkiel la neoficialia Unua triumviraro formita de Pompeo, Julio Cezaro, kaj Kraso. La triumviroj tiam validigis malpermeson per kiu 300 senatanoj kaj 2,000 kavaliroj estis konsideritaj eksterleĝuloj kaj senigitaj el propraĵoj kaj, ĉe tiuj kiuj malsukcesis fuĝi, el la vivo mem.
Sveda elmigrado al Usono
Svedaj usonanoj
Usona Mez-Okcidento restis la kerno de la sveda-usona komuneco, sed ĝia pozicio malfortiĝis en la 20-a jarcento : en 1910, 54% el la svedaj enmigruloj kaj iliaj infanoj vivis en mezokcidenta Usono, dum 15% vivis en la orientaj industriaj regionoj kaj 10% ĉe la pacifika bordo. Ĉikago elstaris kiel la sveda-usona ĉefurbo : ĝi gastigis proksimume 10% el ĉiuj svedaj usonanoj (pli ol 100 000 homoj), tiel fariĝante la dua plej granda sveda urbo de la tuta mondo post Stokholmo.