cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Etnoj en Ĉinio
Festoj de la ĉinaj nacimalplimultoj
Iuj festoj originis de laboro. Printempe, en sudoriento de Guizhou (Gujĝoŭ)-provinco, la dongoj celebras la Vojo-vivigan Feston, kiu signifas komencon de printempa terkultivado. La vilaĝanoj kolektiĝas sur kampo, iu respektato faras modelon plugi kampon, planti pajlojn por signifi rizid-prikladon. Post la ceremonio oni kantas kaj dancas. La bajoj en Yunnan-provinco lertas kulturi rizon. ĉiujare en la tempo de rizidpriklado ili okazigas koncernan aktivadon. La evenkoj sur stepo de norda Ĉinio celebras la Rikoltan Feston en la 22-a de la kvina monato laŭ la ĉina luna kalendaro. Tiutage en festaj vestoj oni vizitas unu alian.
Pessano con Bornago
Najbaras la komunumoj Cambiago, Caponago, Gessate, Carugate, Gorgonzola kaj Bussero.
Etnoj en Ĉinio
Festoj de la ĉinaj nacimalplimultoj
Malgraŭ diferencaj naciaj trajtoj en la nacimalplimultaj festoj oni prenas amuzon kiel ĉefan enhavon. La tria monato laŭ la ĉina luna kalendaro estas flora sezono ĉe la Nujiang (Nuĝjang)-rivero en Yunnan. Tiam ĉiuj nuoj en florumitaj vestoj, kun floroj en la manoj drinkas rizvinon kaj reciprokas kantojn por celebri la Floran Feston.
Wenquan (Ŭenĉjŭan) subdistrikto de Dushan-gubernio, Guizhou-provinco, famas pro siaj termofontoj. La sesa tago de la sesa monato laü la ĉina luna kalendaro estas tradicia Festo por Bano de la lokanoj - ŝuj-oj. En la festotago sennombraj homoj sin banas en fonto kaj faras reciprokadon de kantoj tagnokte.
Nuntempe la antikvaj festoj portas ankaŭ novepokajn trajtojn: en la festotagoj oni ne nur sin amuzas, sed ankaŭ faras komercadon. Nadam estas pompa kunveno de mongoloj. ĉiujare, en somera fino kaj aŭtuna komenco, la mongoloj feste vestitaj kolektigas sur stepo por celebri sian feston. En la kunveno okazas ne nur la tradiciaj sportaj konkursoj, kiaj luktado, ĉevalkonkuro, sagpafado, ŝnurtira lukto kaj pilkoludo, sed ankaü artaj prezentoj, diversaj ekspozicioj kaj komercaj traktadoj.
Menciindaj estas ankaŭ la Torĉa Festo de ji-oj, la Festo "1a Tria de la Tria Monato" de güang-oj, la cxabaj-a Kantfesto de la buji-oj, la Festo de "Triamonata Strato" de baj-oj ktp.
pri la nacioj en Eo
Lando de Léon
La lando de Léon (Bro-Leon; Pays de Léon) estis unu el la naŭ malnovaj episkopujoj de Bretonujo, antaŭ 1790. Saint-Pol-de-Léon (Kastell-Pol en la bretona lingvo) estis la ĉefurbo de la episkopujo. La fondinto de la episkopujo nomiĝis Sankta Paŭlo Aŭreliano.
La rivero de Morlaix estis la limo inter la lando de Léon kaj Tregoro. Sude, la montaro de Arrée kaj la rivero Elorn estis la limoj al Kernevo.
Post 1790, estis kreitaj la departementoj, kiuj anstataŭis tiujn episkopujojn.
Carmo do Rio Verde
Carmo do Rio Verde estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 8.928 loĝantojn en 2010.
Tetsuya Kawakami
Tetsuya Kawakami (河上 哲也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos.
Areial
Areial ( 07º02'52" S, 35º55'51" O) estas municipo kaj urbo de Paraibo (Brazilo), en subregiono Orienta Curimataú. En 2005 ĝi havis 6.028 loĝantojn en 67 km². Ĝi estis fondita ĉirkaŭ 1915, kiam bienistoj el Alagoa Nova migris al Esperança, kun la nomo Oriá, en 1917 sekretario de episkopo de Campina Grande eraris la nomon de la vilaĝo en dokumento kaj de tiam, oni nomas la urbon "Areial".
Paula Risikko
Paula Sinikka Risikko (naskiĝis la Ylihärmä) estas finna politikisto. Ŝia partio estas Nacia Koalicio. Ŝi estas membro de finna parlamento 19.3.2003–. Ŝi estis ministro pri trafiko kaj komunumoj 24.6.2014–29.5.2015, ministro pri enteraj aferoj 22.6.2016–5.2.2018 kaj prezidanto de finna parlamento 5.2.2018–16.4.2019.
Mormona estraro
(Notu ke la termino kvorumo je la mormona pastreco havas alian signifon ol la tipa . Ĝi signifas aro.)
La Unua Prezidentaro
La Kvorumo de la Unua Prezidentaro estas la plej alta estraro de la eklezio. Ĝin konsistigas la prezidento de la eklezio kaj ties du konsilantoj. Ili estas akceptataj de la membraro kiel "profetoj, vidantoj, kaj revelaciistoj". La dek-sepa prezidento de la Eklezio estas Russell M. Nelson, la unua konsilanto estas Dallin H. Oaks, kaj la dua konsilanto estas Henry B. Eyring. La membroj de la Unua Prezidentaro estas ankaŭ apostoloj.
La Dek Du Apostoloj
La Kvorumo de la Dek Du Apostoloj estas egala je aŭtoritato al la Unua Prezidentaro, sed kiam Unua Prezidentaro estas origanizita, tiu gvidas la eklezion. Je la morto de la prezidento, la Unua Prezidentaro oficiale malorganiĝas, kaj la Kvorumo de la Dek Du Apostoloj elektas novan prezidenton. Ĝis nun, tiu estas ĉiam la prezidento el la apostoloj.
Kiam ekmankas prezidento, ĉu pro morto, ĉu pro elekto kiel prezidento de la eklezio, la membraro elektas novan. Ĝis nun, tiu estas ĉiam la plej longe servinta el la kvorumo. La nuna prezidento de la kvorumo estas Thomas S. Monson. Ĉar li servas kiel unua konsilanto en la Unua Prezidentaro, Boyd K. Packer servas kiel anstataŭa prezidento. La aliaj apsotoloj estas:
Sepdekuloj
La Kvorumoj de Sepdek estas dividitaj en du grupoj: la membroj de la unua kaj dua kvorumoj estas, kiel la Unua Prezidentaro kaj la Dek Du Apostoloj, universalaj aŭtoritatoj de la eklezio. La membroj de la aliaj kvorumoj estas areaj aŭtoritatoj; ĉiu kvorumo prizorgas specifian regionon aŭ regionojn. Teorie, povas esti ĝis kvarcent naŭdek (sepfoje sepdek) Kvorumoj de Sepdek kaj ĉiu kvorumo povas havi ĝis sepdek membrojn, kvankam nun estas nur ok kvorumoj kaj neniu kvorumo havas tiom da membroj.
Prezidentaro
La Prezidentaron de la Sepdek konsistigas sep sepdekuloj. Ili estas ĝenerale membroj de la Unua Kvorumo de Spedek, sed Robert C. Oaks estas membro de la Dua Kvorumo.
Dua Kvorumo
Krom Robert C. Oaks, supre menciita, la membroj de la dua kvorumo estas:
Tria Kvorumo
La membroj de la Tria Kvorumo prizorgas Afrikon, Eŭropon, kaj nordan Azion.
Kvara Kvorumo
La membroj de la Kvara Kvorumo prizorgas Meksikon, Centran Amerikon, kaj nordan kaj okcidentan Sudamerikon.
Kvina Kvorumo
La membroj de la Kvina Kvorumo prizorgas okcidentan kaj nordokcidentan Nordamerikon kaj Utahon.
Sesa Kvorumo
La membroj de la Sesa Kvorumo prizorgas centran, orientan, nordorientan, sudorientan, kaj sudokcidentan Nordamerikon, krom Utaho.
Sepa Kvorumo
La membroj de la Sepa Kvorumo prizorgas sudan Sudamerikon.
Oka Kvorumo
La membroj de la Oka Kvorumo prizorgas sudan Azion, Aŭstralion, Nov-Zelandon, kaj pacifikajn insulojn.
Stanga Prezidento kaj Alta Konsilantaro
La termino stango estas komparo: Rigardu Cionon, la urbon de niaj kunvenoj; viaj okuloj vidos Jerusalemon, loĝlokon trankvilan, tendon ne forigotan; neniam estos eltirataj ĝiaj stangoj, kaj neniu el ĝiaj ŝnuroj disŝiriĝos (Jesaja 33:20)
Stangon konsistigas pluraj kongregacioj aŭ branĉoj de la eklezio. Stangon gvidas prezidento kaj ties du konsilantoj. Stango ankaŭ havas altan konsilantaron kun dek du membroj. Tiu organizo paralelas la Unuan Prezidentaron kaj la Dek Du Apostolojn, kaj fakte la Kvorumo de la Dek Du Apostoloj estas ankaŭ nomata la alta konsilantaro de la tuta eklezio. Tamen, novan stangan prezidenton ne elektas la alta konsilantaro, sed la universalaj aŭtoritatoj.
Estas 2.701 stangoj en la eklezio.
Misia Prezidento kaj Distriktaj Prezidentoj
La eklezio havas 341 misiojn. La misiestro estas nomata prezidento kaj li havas du konsilantojn. Lokoj kiuj ne estas ene de stango estas anstataŭe ene de misia distrikto. Ĉiu distrikto ankaŭ havas prezidenton kaj du konsilantojn. La misian prezidenton ĉefe koncernas la plentempaj misiistoj sub lia zorgo, kaj la distriktaj prezidentoj prizorgas la aliajn membrojn. Estas 643 misiaj distriktoj.
Episkopo kaj Branĉa Prezidento
Kongregacio havas pli da membroj ol branĉo. Stangoj povas havi kaj kongregaciojn kaj branĉojn, sed misiaj distriktoj povas havi nur branĉojn. Kongregacion gvidas episkopo kaj branĉon gvidas prezidento. Ambaŭkaze la gvidanto havas du konsilantojn. Estas 27.087 kongregacioj kaj branĉoj en la eklezio.
Plasmodium coatneyi
Plasmodium coatneyi estas parazita specio kiu estas agento de malario en nehomaj primatoj. P. coatneyi ekzistas en Sudorienta Azio. La naturaj gastigantoj de tiu specio estas la rezuso (Macaca mulatta) kaj la krabema makako (Macaca fascicularis fascicularis), sed ne estis pruvaro ke zoonozo de P. coatneyi povas okazi tra ties vektoro, nome la ino de moskito Anopheles.
Kvankam P. coatneyi ne povas esti transigita al homoj, ĝi estas sufiĉe simila al la Plasmodium falciparum por garantii laboratorian studon kiel modela specio.
(13779) 1998 UY7
(13779) 1998 UY7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Višnjan (Kroatio).
Joaquín Nin-Culmell
Joaquín Nin-Culmell (naskiĝinta la 5-an de septembro 1908 en Berlino, Germanujo; mortinta la 14-an de januaro 2004 Oakland, Kalifornio, Usono) estis kuba komponisto origine de Hispanujo kun usona civitaneco.
Joaquín Nin-Culmell estis filo de la kubano Joaquín Nin (ankaŭ komponisto) kaj de la opera kantistino francodana naskiĝinta en Kubo, Rosa Culmell; krome li estis frato y hermano de la verkistino Anaïs Nin. Li komencis siajn studojn en Barcelono ĉe Conchita Badía (1913-1915), studentino de lia patrino, kiu pli malfrue evoluis al granda interpretistino de la verkaro de Manuel de Falla. Ekde 1914 ĝis1923 li loĝis en Novjorko, translokiĝis al Parizo en 1924 por studi en la Schola Cantorum. En 1930 li finis la studon per supera diplomo de la klaso Paul Braud. Li ankaŭ studis ĉe Alfred Cortot kaj Ricard Viñes. Danke al rekomendoletero de Falla li povis iri en 1932 al la Konservatorio de Parizo kun la celo ricevi edukadon de Paul Dukas. Li fariĝis altlerneja instruisto de la Kolegio Williams de Masaĉuseco, Usono (1944) kaj de la Universitato de Kalifornio en Berkelio.
Parto de la verkaro de Joaquín Nin-Culmell oni konservas en la Biblioteko de Katalunujo. La holografiajn komponaĵojn kaj la reston de lia biblioteko oni konservas en la Universitato de Kalifornio.
Tempolinio de la dua mondmilito (1942)
Jen listo de la okazaĵoj de la Dua mondmilito dum 1942:
Distrikto La Victoria
Distrikto La Victoria (Hispana lingvo: Distrito de La Victoria ) estas unu de la kvardek tri distriktoj de la Provinco de Limo, situa en la Departemento de Limo, apartenanta al la Regiono Limo Metropolitana, Peruo. Ĉefurbo: La Victoria.
Ĝi estas en la Perua Pacifika marbordo.
Ĉeĥoslovakaj fortikaĵaj obstakloj
Signifo de la limregionaj fortikaĵoj en Ĉeĥoslovakio estis krei koneksan kaj firman digon kontraŭ enpenetro de malamiko enlanden de la ŝtato kaj tre grava elemento de la fortikaĵoj estis ankaŭ koneksaj zonoj de obstakloj. Por haltigi lin servis parte efika pafbarejo el la armiloj kaŝitaj en la fortikaĵobjektoj kaj parte la obstakloj, kiuj estis haltigontaj la kontraŭulon en la plej konvenaj lokoj por pereigi lin. La obstakloj dividiĝis je perimetraj, kiuj estis konstruataj ĉirkaŭ la unuopaj fuortoj rondmaniere je radiuso proksimume 50 m, kaj intervalaj, konstruataj en la interspacoj inter la objektoj. La intervalaj obstakloj nur escepte estis fondataj sur kuniglinio inter la fuortoj. Pli kutime estis deklinigi ilin de la kuniglinio direkte al la malamiko, do proksimume meze ili kreis obtuzan pinton. La grandeco de deklinigo el tiu aŭ tiu flanko dependis laŭ celigo de la pafbarejo de la armiloj sub betono. En tereno, kie senpere ne endanĝerigis rekta pripafado de la embrazuroj far la malamiko, estis la ĉefa pafbarejo (45°) direktata tiel, ke la antaŭa rando de la pafbarejo estis deklinita de la kuniglinio kun la najbara fuorto je 35° kaj la malantaŭa poste kondukis 10° malantaŭ la kuniglinio. En la praktiko tio signifis, ke la fuorto povis pafi antaŭ la najbaran objekton malproksima 800 m proksimume 550 m kaj malantaŭ ĝi proksimume 150 m. La obstakloj estis plej ofte konstruataj 5 – 10° malantaŭ la antaŭa rando de la pafbarejo.
ISEW
La ISEW estas mallongigo de la angla Index of Sustainable Economic Welfare (ISEW) (~ Indekso pri la daŭriva ekonomia bonstato) kaj ekonomia indikatoro kun la celo, kompletigi aŭ antatauixgi la klasikan Malnetan Enlandan Produkton (MEP). La ISEW estis poste pluevoluigita al Genuine Progress Indicator (GPI).
Ĉeĥoslovakaj fortikaĵaj obstakloj
Laŭ la alia vidpunkto la obstakloj estis dividitaj je leĝeraj – kontraŭinfanteriaj kaj pezaj – kontraŭtankaj. Laŭ tereno estis tipoj de la obstakloj diversmaniere kombinataj. La intervala obstaklo kutime komenciĝis per preskaŭ 100 m longa kontraŭtanka baraĵo, kies malantaŭa flanko estis plifortigita per 2 m alta oblikvigita betona muro. Tiu ĉi dispono eliminis eblecon por blokigi elektitajn embrazurojn per senefikigitaj tankoj en la proksimeco de la objektoj, kie estis la pafbarejo ankoraŭ mallarĝa.
ISEW
Kalkuloj
Oni alkalkulas/dekalkulas ĉi-foje ankaŭ la malfacile monigeblajn agadojn tiel:
Ĉar ĝi entiras kostojn de la eksternalioj (sekvoj de iuajn agado), ĝi ne estas tro favora por landoj, kiuj ne tro okupiĝas pri medioprotekto.
Historio
La indekso bazixgas je ideoj de William Nordhaus kaj James Tobin kaj ties Measure of Economic Welfare (MEW ~Mezro de la ekonomia bonstato). Ĝi estis enkondukita en 1989 fare de Herman E. Daly kaj John B. Cobb. Pli poste ĝi transformiĝis al GPI, pro pluaj aldonoj.
Mespelbrunn
Mespelbrunn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aschaffenburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(19823) 2000 SD170
(19823) 2000 SD170 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kunio Nagayama
Kunio Nagayama (永山 邦夫, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos.
Adelajda parulio
La Adelajda parulio (Dendroica adelaidae) estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj granda genro de Dendroica. Ĝi estas endemia de la karibia insularo de Porto-Riko kaj ricevas sian nomon laŭ Adelaide Swift, filino de Robert Swift, kiu kapturis la unuan specimenon kiu poste utilis por priskribo al la scienco.
Aspekto
Dendroica adelaidae estis origine konsiderata sola specio, D. adelaidae, kun tri populacioj en Barbudo (338 km el Porto-Riko), Porto-Riko kaj Insulo Sankta Lucio (563 km el PR) sed neniu populacio en intermezaj insuloj. Ĉiu de tiuj iamaj populacioj estis konsiderata kiel subspecio, D.a. subita, D.a. adelaidae kaj D.a. delicata respektive. Tiuj subspecioj estis poste en 2000 suprenigitaj al rango de specio fare de la AOU kiel la Barbuda parulio (Dendroica subita), la Sanktalucia parulio (Dendroica delicata) kaj la Adelajda parulio.
Adelajda parulio havas grizajn suprajn partojn kun flavaj subaj partoj kaj blankecaj subpugo kaj subvosto. La specio havas flavan larĝan superokulan strion iom borditan je nigro al la griza mallarĝa krono kaj flavan subokulan makuleton kiel duonluno aŭ duonokulringo pli larĝan ol ĉe aliaj samgenranoj; same estas du griznigrecaj strioj nome unu traokula kaj alia subokula ĉirkaŭ la flava subokula makulo ege rimarkinda inter la du flavaj areoj inklude la gorĝon. La averaĝa longo estas 12 cm kaj la averaĝa pezo estas 7 g. En flugiloj videblas du blankaj flugilstrioj. La beko estas rekta kaj pintakra.
Adelajda parulio loĝas en la ĉefa insulo de Porto-Riko kaj en la insulo kaj municipo de Vjekes. Tiu specio loĝas ĉefe en sekaj arbaroj en la suda regiono de Porto-Riko kiaj la Ŝtata Arbaro Guánica, kun kelkaj loĝantoj en la nordaj humidaj arbaroj kaj la centra montara teritorio, nome Cordillera Central.
113415 Rauracia
113415 Rauracia estas
Tiu ano de la Hilda grupo estas la unua nekutima objekto malkovrita elde la Observatorio de Ĵuraso. Rauracia estas la nomo de grupo da Keltoj, kiuj loĝis en Ĵuraso en ĉirkaŭ -400. Estas la nomo ankaŭ de la oficiala himno de la svisa kantono Ĵuraso.
Luzaga
Luzaga estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Etimologio
Oni proponis keltan devenon de la toponimo —Lutiakos—, kie -akos estus adjekta sufikso. Joan Corominas rilatigis ĝin kun la antroponimo Lucius, de antaŭromia deveno. Oni indikis ankaŭ probablan rilaton de la toponimo kun la tribo de lusonoj. Oni dokumentis la formojn Lurzaga (1197) kaj Lurzaga (1353) en dokumentoj de la Mezepoko. ​
Situo kaj geografio
Luzaga situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la norda parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1.072 m super marnivelo; je 87 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 29,70 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°58′28″N 2°26′39″Ok.
Ĝi situas en zono karakterizita de malvarmaj vintroj, kontraste kun sekaj someroj. La limaj vilaĝoj estas Cortes de Tajuña, Tortonda, Villaverde del Ducado, Alcolea del Pinar, Garbajosa, Anguita, Hortezuela de Océn, Sotodosos kaj Abánades.
Historio
Luzaga estas identigita de kelkaj aŭtoroj kun la antaŭromia urbo Lutia, La traduko de la Bronzaĵo de Luzaga, nome gastiga interkonsento de keltiberoj aktuale perdita, sed kies foto konserviĝas en la Reĝa Akademio de Historio, en Madrido, faris ke kelkaj historiistoj rilatigu Lutia kun Luzaga. Tiu fakto estas apogita de la malkovro de keltibera nekropolo kun tomboj de diversaj periodoj.
Krom restoj de keltiberoj kaj romianoj de la malfruimperia kuŝejo de Los Palacios, troviĝas sur meandro de la rivero Tajuña la restaĵoj de la kastelo de Albalate de Tajuña, konata kiel la "torreón de Albalate".
Estas facile videblaj ankaŭ la restoj de tranĉeoj, mitraletejoj kaj aliaj militkonstruaĵoj de la Enlanda Milito, en la zono de la municipo kiu limas kun Sotodosos kaj Abánades.
Post la Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 69, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Luzaga, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Luzaga kie oni falis al la nunaj 69.
Ekonomio
Agrikulturo, forstado kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Julia kalendaro
La julia kalendaro estis la ĉefa kalendaro de Romio kaj poste Eŭropo kaj kolonita Ameriko de 46 a.K. ĝis la 16-a jarcento. Ĝi estis la antikva romia kalendaro kiel reformita de Julio Cezaro. En 1582 la julia kalendaro laŭvice estis reformita de papo Gregorio la 13-a por fari la gregorian kalendaron, kiu estas la nuna ĉefa kalendaro de la mondo.
La 1-a de januaro 2000 laŭ la gregoria kalendaro estis la 19-a de decembro 1999 laŭ la julia.
Antaŭ la julia kalendaro
Antikvaj Romianoj estis unuaj, kiuj transiris al Suna kalendaro. La jaro de la antikva Romia kalendaro konsistis el 10 monatoj, aŭ 304 tagoj. La restan tempon Romianoj atendadis ĝis veno de printempo por denove komenci tempokalkulon. La Novjaro komenciĝadis en Marto.
Dum longa tempo, la kalendaro tiel konfuziĝis ke ĝi sekvis nek sunan movon, nek lunan. Kiel oni diris, Romiaj militestroj ĉiam venkadis en militoj, sed neniu sciis kiam tio okazadis.
Reformo de Cezaro
En la 1-a jarcento a.K. Romana ŝtatestro Julio Cezaro laŭ konsiloj de egipta astronomo Sosigeno enkondukis novan tempokalkulan sistemon. Tio okazis en 45 jaro a.K., laŭ kio jarkomenco fariĝis la 1-a de januaro.
Ĉi tiu kalendaro estis pli perfekta. Ĝi estis dividita je 365 tagoj kaj 12 monatoj simile al egipta kalendaro, sed estis unu grava diferenco: ĉiun kvaran jaron oni aldonadis la 366-an tagon. Oni nomis tiajn jarojn superjaroj. Per tio ĝia averaĝa daŭro alproksimiĝis al natura jaro kaj kalendaro fariĝis pli stabila kaj konforma al naturo. Ĉi tiu kalendaro estis nomita "Julia kalendaro".
Konfuzo post Cezaro
Post la morto de Julio Cezaro en 44 a.K. oni erare faris superjaron en ĉiu tria jaro anstataŭ en ĉiu kvara jaro. Poste oni konstatis la eraron kaj korektis ĝin, farante neniun superjaron dum iom da tempo antaŭ ol daŭrigi kun superjaro en ĉiu kvara jaro. Bedaŭrinde mankas rekta informo pri la precizaj jaroj, kiuj estis superjaroj, inter 44 a.K. kaj 8|8 p.K.. Tamen, laŭ papiruso publikigita en 1999 (pOxy 61.4175) oni povas dedukti, ke plej verŝajne la superjaroj estis jenaj: 44 a.K., 41 a.K., 38 a.K., 35 a.K., 32 a.K., 29 a.K., 26 a.K., 23 a.K., 20 a.K., 17 a.K., 14 a.K., 11 a.K., 8 a.K., 4|4 p.K., 8|8 p.K., ktp. Se oni en romia kunteksto uzas daton inter 44 a.K. kaj 1 a.K., estas bone precizigi, ĉu oni uzas la hodiaŭan julian kalendaron aŭ la tiaman julian kalendaron. En aliaj kuntekstoj oni ĝenerale uzas la hodiaŭan julian kalendaron, sed kelkfoje oni estas pli certa pri la tiama dato. Ekzemple, Julio Cezaro mortis la 15-an de marto laŭ la tiama julia kalendaro; verŝajne tio estis la 14-a de marto laŭ la hodiaŭa julia kalendaro.
Gravastelo
Gravastelo (Gravita vakua stelo) estas hipoteza objekto simila grandeco kaj maso kiel nigra truo sed havas materialan surfacon. Surfaco de gravastelo estas tre maldika, ĉar sono havas saman rapidecon kiel lumo. Ene gravastelo estas malluma energio, koncentrita energio, premo de kiu kaŭzas ke nigra turo ne verkigas.
Esperança (Paraibo)
Esperança (vorto kiu signifas "Espero") ( 07º01'22" S, 35º51'36" U ) estas municipo kaj urbo de subŝtato Paraibo (Brazilo) en subregiono Agreste Paraibano. En 2004 ĝi havis 28.459 loĝantojn en 165 km² (lonĝdenso ĉ. 172 loĝ/km²).
Ĝi estis fondita en 1860 kun nomo Barnabuié, post, en 1872 ricevis la "kristana" nomo Boa Esperança (Bona Espero), en 1908 ĝi iĝis paroĥejo kaj en 1925 iĝis urbo.
Krom urbo, en la municipo estas vilaĝoj Massabielle kaj São Miguel.
Die ägyptische Helena
Die ägyptische Helena [eo: La egipta Helena] estas opero en du aktoj de Richard Strauss. La libreton verkis Hugo von Hofmannsthal, baziĝanta sur Helena de Eŭripido. La unu prezentado de la unua versio okazis en 1928 je Dresdeno, tiu de la novversio dum la festivalo de Salcburgo en 1933.
Agado
Sorĉistino Etro atendas sian amanton, mardion Pozidonon. Sed tiu ĉi forlasis ŝin. Interesite ŝi persekutas preterpasan ŝipon, sur kiu viro ĵus volas ponardi virinon. Kiam la ĉioscia konko klarigas, ke temas pri Menelao kaj Helena dum la reveturo de Trojo, Etro malkatenigas ventegon, la ŝipo renversiĝas, Menelao portas Helenan surteren. La elfospiritoj de Etro forlogas Menelaon kaj kredigas al li, ke li murdis, Parison kaj Helenan. Li trinkas la forgesilon de Etro kaj lasas konvinki sin, ke Helena en Trojo nur estis fantomo kaj ke lia amata edzino dum la milito estis en Egiptujo. Per la sorĉomantelo de Etro la du repaciĝintaj geedzoj estas portataj al la Atlaso. Sed ankaŭ tie la beleco de Helena kaŭsas konfuzon. Altairo, princo de la montoj, kaj sia filo ekamas Helenan. Kiam Menelao mortigas la filon dum ĉasado, Altairo kaptas Menelaon. Per helpo de Pozidono Etro liberigas la du. Sed Helena nun insistas en tio, vivi estonte kun sia edzo en veremo. La alveno de la komuna filino Hermiona faciligas la finfinan repaciĝon de la paro.
32103 Reʼemsari
32103 Reʼemsari estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Die ägyptische Helena
Agado
En ĉi tiu iomete taŭzita, fabeleca agado temas pri la demando, ĉu oni povas vivi feliĉe kun forgeso kaj mensogo.
32103 Reʼemsari
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Die ägyptische Helena
Muziko
Richard Strauss elprovas germanhelenan stilon, parte facilmovan, parte portata de brilaj kulminoj. Tamen mankas la fermiteco, kiuj distingas multajn aliajn operojn de Strauss. Richard Strauss mem diris, ke lia muziko bedaŭrinde ne kaŭzas problemojn.
32103 Reʼemsari
Nomo
Ĝia nomo honoras la israelan astrofizikiston Re'em Sari, de la Hebrea Universitato de Jerusalemo, agnoskitan pro studado pri, formiĝo de planedoj, kujper-zono, interna strukturo de la asteroidoj kaj evoluo de la duopaj sistemoj.
Bretka
Bretka, hungare Beretke estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1286 en formo "terra Beretke". La vilaĝo senhomiĝis en la 17-a jarcento. En 1828 oni nombris 55 domojn kaj 455 homojn. En 1910 loĝis en Beretke 501 da homoj, (ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Beretke apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornalja, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Bretka 354 da homoj, (290 hungaroj, 41 slovakoj, 21 ciganoj).
Bystrany
Bystrany, hungare Ágostháza [AgoŝthAza], germane Eulenbach/Wellbach estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Welbachy.
Geografio
Bystrany situas laŭ flankovojoj, fervojo preteriras. Spišská Nová Ves troviĝas je 16 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1268 en germana formo "Ewlwnbach". En 1787 loĝis tie 350 vilaĝanoj en 31 domoj, en 1828 458 vilaĝanoj en 63 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Wellbach, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ágostháza 629 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Szepesváralja, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Bystrany 2523 homoj, (2289 slovakoj, 222 ciganoj).
Gyula Incze
INCZE Gyula (ince djula) estis hungara justicmedicina esploristo, universitata profesoro naskita en Nyújtód la 15-an de januaro 1903 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de januaro 1955.
Biografio
Gyula Incze laboris de 1926 en la instituto pri patologianatomio de Segedo, de 1929 li estis asistanto, en 1939 privatprofesoro pri venenado. De 1946 li estis titulara eksterordinara profesoro, de 1947 publika ordinara profesoro pri tribunala medicino en Budapesto.
La Lingvo esperanto 1983
Язык эсперанто (Lingvo Esperanto) - ruslingva lernolibro.
György Somogyi
György Somogyi [djordj ŝomodji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Somogyi György estas hungara abstraktisma pentristo, instruisto.
György Somogyi naskiĝis la en Karcag.
Biografio
György Somogyi akiris pedagogian diplomon en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász en 1973. Baldaŭ li ekhavis plian diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1984. Inter 1985 kaj 1996 li instruis desegnadon en gimnazio, ekde 2000 en aliaj lernejoj. En tiuj periodoj li ankaŭ pentradis plej ofte en Szigetszentmiklós. En 2007 li havis stipendion. Li ricevis premiojn inter 1986-2007.
Dagmar Matějů
Dagmar MATĚJŮ (ĝis 2012 Dagmar CHVÁTALOVÁ), nomata Dáša [da:ŝa] (naskiĝis la 8-an de majo 1985) estas ĉeĥa esperantistino.
Observatorio Goethe Link
Ĝi dependas de la Universitato de Indianao kaj estas uzata de la "Indiana Astronomical Society". Ekipas ĝin teleskopo kun spegulo de 36 coloj (91 cm) kaj astrofotilo kun trilensa objektivo de Cooke de 10 coloj (254 mm).
Dagmar Matějů
Kun Marek Blahuš kaj Tomáš Břicháček ŝi fondis en 2005 novan organizon de Ĉeĥa Esperanto-Junularo kaj estis elektita ĝia unua prezidantino. En 2006 ŝi fariĝis vicprezidantino kaj ekde 2007 ĝis 2012 ŝi estis kasistino. Dum la 65-a IJK en 2009 ŝi estis la ĉefa respondeculo pri ejoj kaj la sola persono en la organiza teamo kun rekta rilato al la kongresurbo Liberec (ŝi studis pedagogion ĉe la Teĥnika universitato en Liberec).
Observatorio Goethe Link
Ĝi estis konstruita en 1937, fare de la usona kirurgo kaj amatora astronomo Goethe Link (1879 – 1980), per ties propra monrimedo. La teleskopo ekfunkciis en 1939. En 1948 Goethe Link donacis sian observatorion al la Universitato de Indianao.
Dagmar Matějů
Ŝi enĉeĥigis la malnovan retejon de TEJO kaj dum pluraj jaroj tradukadis la retejon lernu!.
Observatorio Goethe Link
Elde la observatorio Goethe Link estis malkovritaj multenombraj asteroidoj, pri kies malkovro Minor Planet Center kreditis la Universitato de Indianao, kiu funkciis la "Indiana Asteroid Program" (Indianian Programon pri Asteroidoj) inter 1949 kaj 1967 per la astrografilo de 10 coloj. La astreroido 1728 Goethe Link estis tie malkovrita la.
Dagmar Matějů
Ŝia pli aĝa fratino Vladimíra Chvátalová estas konata aktivulino de internacia junulara Esperanto-movado, iama ĝenerala sekretario de TEJO.
Observatorio Goethe Link
En la 1960-aj jaroj, kiam la luma poluo komencis ĝeni la observadoj, la Universitato de Indianao konstruis novas observatorion en la Ŝtata Arbaro Morgan-Monroe, oficiale nomata Stacio Morgan-Monroe de la Observatorio Goethe Link.
Dagmar Matějů
Dagmar Matějů vivas en Světlá nad Sázavou, estas edziĝinta (ekde la 25-a de aŭgusto 2012 kun Jiří Matějů) kaj havas du infanojn.
Sukereŭkalipto
La sukereŭkalipto (Eucalyptus cladocalyx; angle : sugar gum) estas eŭkalipto el  Suda Aŭstralio. Ĝi estas nature trovata en tri diferencaj populacioj – en Flinders-Montaro, Duoninsulo Eyre kaj en Kanguru-Insulo. Sukereŭkaliptoj el Flinders-Montaro atingas altecojn de 35 m kaj havas la tipan "gum" –habiton – kun rekta trunko kaj krutaj branĉoj troviĝantaj ĉirkaŭ duonvoje supren. Ĉiu ĉefa branĉo finiĝas kun sia propra kanopeeto. Sukereŭkalipto estas komune kultivata por farmbienaj ventoŝirmiloj kaj por konstruligno. Tamen, arboj el Duoninsulo Eyre kaj Kanguru-Insulo estas multe pli mallongaj kaj ofte havas turditajn trunkojn.
Tiu aŭstralazia specio havas neniujn konatajn proksimajn parencojn ene de la eŭkalipta genro. Ĝi estas rimarkinda pro sia makulita bunta flava al oranĝkolora arboŝelo, nebrile grizaj-verdaj folioj kaj por la infloreskoj grupigitaj sur senfoliaj branĉetoj ene de la kanopeo.
La malnova ŝelo estas glata kaj griza, deĵetante laŭmaniere de neregulaj pecetoj por eksponi la freŝan flavan-brunan ŝelon. Somere la floroj estas kreme blankaj. La kapsuloj estas barele al urne formitaj.
Santa María del Tiétar
Santa María del Tiétar [santamaRIa delTJEtar] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo Santa María del Tiétar estas etimologie komprenebla kiel Sankta Maria de la rivero Tiétar alude al ĉefa rivero de la valo, nome Tiétar. Iam la loko nomiĝis Escarabajosa [eskarabaĤOsa] (Skarabejo) ĝis 1955 kiam oni adoptis la aktualan nomon.
Geografio
Ĝi limas kun El Tiemblo, Rozas de Puerto Real (Madrido), San Martín de Valdeiglesias, Cadalso de los Vidrios (Madrido), Rozas de Puerto Real (Madrido). Santa María del Tiétar estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 697 msm.
Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Santa María del Tiétar apartenis en la 15-a jarcento al Escalona (Toledo). En 1833 ĝi ŝanĝis provincan apartenon, el Toledo al provinco Avilo. Ankaŭ en demokratia epoko la urbestro estis de la dekstra partio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj. lino, vitejoj), brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaj estas muelejoj, la preĝejo, kaj megalitecaj brutobredejoj nome
Satoru Yoshida
Satoru Yoshida (吉田 悟, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos, Otsuka Pharmaceutical kaj Ventforet Kofu.
Uioara de Sus
Uioara de Sus [ujŭara de sus] (hungare: Felsőmarosújvár, germane: Oberdorf) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Ocna Mureş. En 1910 ĝi havis 968 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1 415 (rumanoj, 9% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1202. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér vármegye). Oni aligis ĝin al Ocna Mureş.
Nadya Nozharova
Nadya Mateeva NOZHAROVA, ankaŭ konata kiel grafino Nadya de Navarro Farber (naskiĝis en Pleven, Bulgario, la 21-an de novembro 1916 kaj mortis en Longinsulo la 18-an de aprilo 2014) estas bulgara operetkantistino kaj aktorino,, filantropisto kaj hispana dukino.
Kariero
Nadya Nozharova studis en la American girls' school en Loveĉ, antaŭ ol ŝi venis reen al Pleven kaj en 1934 komencis sian karieron en la operetteatro "Angel Sladkarov" kun kiu ŝi travojaĝis en Bulgario. Post la malmuntado de la teatra grupo, ŝi ludis en la teatroj "Odeon", "Bulgario", kaj "Entreprena teatro". Ŝi translokiĝis al Germanio, kie ŝi studis kantadon. Post kiam ŝi venis reen al Bulgario ŝi ludis en la filmo "Izpitanie" (Testo) en 1942.
Familio
Post kiam ŝi komencis ludadon en la operetteatro "Angel Sladkarov" en 1936, ŝi geedziĝis kelkajn tagojn pli poste kun Angel Sladkarov en la Troja Monaĥejo. En 1940 ili eksgeedziĝis kaj ŝi geedziĝis kun la hispana-grafo Navarro, diplomato en Vatikanurbo, de kiu ŝi ricevis la titolon de grafino. Ili vivis en Montekarlo.
Post la morto de sia edzo en 1949, ŝi translokiĝis al Usono kaj en 1953 ŝi geedziĝis kun Sid Farber, kiu posedis konstruaĵon kaj domposedan societon. Post lia morto en 1985 ŝi ricevis grandan biendomon kaj ŝi geedziĝis kun Yuriy Farber.
Bonfarado
En la jaroj kie ŝi prizorgis la firmaon al konstruaĵo kaj lokposedaĵo, ŝi helpis al multnombraj bonfaraj kaj humanitaraj organizoj. Ŝi laboris aktive kun la - de la Usono, same kiel kun organizoj por subteno de judaj kaj venezuelaj enmigrintoj, kun la Ruĝa Kruco en Monako, kun usona hospitalo en Parizo, Princess Grace hospitalo en Monako, ktp.
Catalão (Gojaso)
La municipo Catalão nomas la mikroregionon Catalão, ero de la subŝtato Gojaso formita de Catalão mem kaj aliaj municipoj.
Reticulum (retostako)
Reticulum (ankaŭ Reticulum Network Stack) estas libera, ĉifrita, anonima retostako. Ĝi estas uzata por krei sendependajn komputilajn retojn. Reticulum povas esti transportita pri Interreto kaj I2P. Ĉi tiu retostako havas malpli da tavoloj ol la Interreto, ĝi ankaŭ funkcias kun malalta bendolarĝo. La kreinto estas Mark Qvist kaj multaj programistoj.
Reticulum signifas reteton.
Uzataj aparataroj
Por krei Reticulum retojn oni uzas multajn aparatarojn kiel jenaj:
Ordeno de Sankta Mikaelo
La Ordeno de Sankta Mikaelo estas franca kavalira ordeno, fondita en Amboise la 1-an de aŭgusto 1469 far Ludoviko la 11-a.
Sărand
Sărand [sərand] (hungare: Szaránd) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 757 loĝantojn (rumanoj), en 1992 530. Ĝi estis unue menciita skribe en 1249. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Copăcel.
Ordeno de Sankta Mikaelo
Fondiĝo
Ĝi estis fondita responde al la fondo de la ordeno de la ŝaffelo. La reĝo de Francio direktis ĝin kaj la tridek ses kavaliroj estis devigitaj ĵuri je li.
Sidejo
La sidejo estis unue la abatejo de la Monto Sankta Mikaelo, sed la loko estis tiom for de Parizo ke neniam okazis iu kunveno tie. Jam en 1496 la sidejo estis tial translokigita al la Sankta kapelo de Vincennes. En 1555 Ludoviko la 14-a translokis la sidejon ĉe Cordeliers en Parizo. Tiel la reĝo povis krei reton de fideluloj ne rekte ligitaj al feŭdaj fideluloj.
Ordena vesto
La kavaliroj portis blankan matelon kaj karmezinan vestaĵon sur la kapo kaj la ŝultroj. Ili portis oran kolĉenon farita el malgrandaj konkoj ligitaj per nodoj de kiuj pendis medaliono reprezentante la arkianĝelon mortigante la dragonon.
Neniigo
La ordeno estis neniigita en 1791. Ludoviko la 18-a rekreis ĝin en 1814, sed ĝi fine malaperas en la jaro 1830.
Pezzaze
Pezzaze estas komunumo de Italio.
9951 Tyrannosaurus
9951 Tyrannosaurus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Plasmodium cynomolgi
Plasmodium cynomolgi estas apikompleksa parazito kiu infektas moskitojn kaj aziaj Cerkopitekedoj. Tiu specio estis uzata kiel modelo por homa Plasmodium vivax ĉar Plasmodium cynomolgi kunhavas la saman vivociklon kaj kelkajn gravajn biologiajn trajtojn kun Plasmodium vivax.
9951 Tyrannosaurus
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la genro Tyrannosaurus (Tiranosaŭroj), de grandaj, dupiedaj dinosaŭroj kun granda kranio, mashavaj makzeloj kaj dentoj kiel ponardoj. Longaj de preskaŭ 14 m kaj altaj de 5 al 8 metroj, ili estis plej teruraj predantoj. Ili vivis en malfrua kretaceo.
Chailly-en-Brie
Chailly-en-Brie estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
3962 Valyaev
3962 Valyaev estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Chailly-en-Brie
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Caïbotins.
3962 Valyaev
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Valerij Ivanoviĉ Valjaev (cirile: Валерий Иванович Валяев).
Plasmodium cynomolgi
P. cynomolgi ege similas al la homa parazito P. vivax tra sia vivociklo. Simile al P. vivax, la infekto de P. cynomolgi ŝanĝas la membranan strukturon de eritrocitoj, kio okazigas surfacajn perturbojn kiuj aperas kiel rozkoloraj punktoj (nomitaj punktoj de Schüffner) se makulitaj per Giemsa.
Villiers (pariza metrostacio)
Villiers [vilje] estas stacio sur linioj 2 kaj 3 de la Metroo de Parizo; ĝi situas inter la 8-a kaj la 17-a arondismentoj de Parizo.
Stacio
La nomo Villiers devenas de « Villare », malnova vilaĝeto el la 17-a jarcento, situinta sur la hodiaŭa loko de Strato de Courcelles.
La stacio sur linio 2 Nord estis malfermita la (ĝi tiam nomiĝis Avenue de Villiers).
La stacio sur linio 3 estis malfermita la.
Pessina Cremonese
Pessina Cremonese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Cappella de' Picenardi, Gabbioneta-Binanuova, Isola Dovarese, Ostiano, Pescarolo ed Uniti, Torre de' Picenardi kaj Volongo.
En 2011 en la komunumo malfermiĝis templo de sikismo - unu el relative malmultaj en Eŭropo.
Tukuma ringo
La tukuma ringo estas fingro-ornamaĵo farita el la tukuma semo, (Astrocaryum vulgare), speco de palmo de la Amazonio. Ĝi estas uzata ĉefe por kristanoj, katolikoj, kaj aliaj kredantoj, kiel simbolo de la ligo inter iliaj preĝejoj kaj la malriĉuloj.
Ĝi estas farita, kutime mane fare de la baptopatrinoj (en portugala lingvo: comadres), la maljunaj virinoj en la vilaĝoj, kaj por fari ilin tiu laborprenas du aŭ tri horojn.
Historio
La tukuma ringo estas deveninta de la Brazila Imperio, tiam kiam la juveloj, faritaj de oro kaj de aliaj noblaj metaloj estis uzitaj larĝaskale de membroj da superreganta elito por montri ilian riĉon kaj povon. La nigruloj kaj la indiĝenoj, ne povante akiri tiajn metalojn, kreis la tukuman ringon kiel simbolon de geedziĝa pakto, de reciproka amikeco kaj ankaŭ de rezistado en la lukto por liberiĝo. Ĝi estis sekreta povo-simbolo kies lingvaĵo nur ili povis kompreni.
Pli nuntempe, la utiligo de la ringo estis reakirita da kristanaj fideluloj, speciale tiuj adeptoj de la teologio pri liberigo, kies objektivo estas simboligi la aliancon de la preĝejoj kun la premitoj en Latinameriko, ĉefe parte de katolikaj fideluloj post la Dua Vatikana Koncilio kaj la Episkopara Konferenco de Medellín kaj de Puebla.
Kuriozaĵo
La tukuma ringo fariĝis temo pri samnoma dokumentado direktita de la germana reĝisoro Konrado Berning, en 1994. En la filmo, la katolika episkopo Dom Petro Casaldáliga, kiu estas unu el la intervjuitoj, klarigas la utiligon de la ringo:
Kvankam la tukuma ringo, estis originale kreita por simboligi la geedziĝon inter sklavoj kaj indiĝenoj, nuntempe, en kristanaj medioj, la ringo estas uzata por reprezenti la zorgon pri la popolaraj kaŭzoj, kaj pri egaleco. Tradicikultaj katolikoj siavice, ĉefe pro ia forta ligo inter la uzantoj de la tukuma ringo kaj la teologio de liberigo, konsideras la ringon kvazaŭ parado de la malriĉeco. Kaj paradi la virton estas vantaĵo kiu nuligas ĉian virton. Uzi la ringon, kiel amatesto al la malriĉuloj, estas pli demamgogio ol virto. Se iu estas vere malriĉa, tiu devas praktiki la malriĉecon kaj la malŝato al la riĉaĵoj, ne paradante, ĉar kontraŭe estas pura vantaĵo la deziro esti konsiderata malriĉa kaj bona. Tio povas esti orgojlo maskita de malriĉeco.
28720 Krystalrose
28720 Krystalrose estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Mörschwil
Pri la komunumo
Mörschwil estas komunumo en la elektodistrikto Rorschach, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 3396 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.
Masahiro Kato
Masahiro Kato (加藤 正浩, n. ) estas japana futbalisto.
Mörschwil
Geografio
Mörschwil estas antaŭkomunumo de Sankt-Galo, kiu situas rekte oriente de la kantona ĉef-urbo. En nordo Mörschwil estas limigita de la riveretoj Steinach en sudo kaj Goldach en nordo. Krom Sankt-Galo la najbaraj komunumoj estas Berg SG, Steinach, Tübach, Goldach, Untereggen kaj Wittenbach SG.
Masahiro Kato
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos.
Mörschwil
Trafiko
Mörschwil situas ĉe la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Sankt-Galo al Rorschach. Mörschwil ankaŭ havas aliron al la svisa aŭtovojo A1. Per la buslinio 11 Mörschwil estas bone konektita al la loka busreto de la urbo Sankt-Galo.
Historio
La unua skriaba mencio de Mörschwil datiĝas el la jaro 811 kiel Maurini vilare el dokumento, kies originalo troviĝas hodiaŭ en la arkivejo de la Monaĥejo Sankt-Galo. Dum mezepoko Mörschwil estis parto de la ŝtato de la Princabatejo Sankt-Galo. Per la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Mörschwil fariĝis parto de la tiama Kantono Säntis kaj ek de 1803 ĝi apartenas al la Kantono Sankt-Galo, kiu estis fondita sub la konstitucio de la Mediacia Akto de Napoleono.
Barbuda parulio
La Barbuda parulio (Dendroica subita) estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj granda genro de Dendroica.
Ĝi estas monotipa specio kaj endemia de la insulo de Barbudo en Antigvo-Barbudo. Ties natura habitato estas tropika seka arbustaro ĉe humidaj areoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Tiu specio estis iam konsiderata kiel subspecio de la Adelajda parulio, Dendroica adelaidae kiu siavice estis origine konsiderata sola specio, D. adelaidae, kun tri populacioj en Barbudo (338 km el Puerto-Riko), Puerto-Riko kaj Insulo Sankta Lucio (563 km el PR) sed neniu populacio en intermezaj insuloj. Ĉiu de tiuj iamaj populacioj estis konsiderata kiel subspecio, D.a. subita, D.a. adelaidae kaj D.a. delicata respektive. Tiuj subspecioj estis poste en 2000 suprenigitaj al rango de specio fare de la AOU kiel la Barbuda parulio (Dendroica subita), la Sanktalucia parulio (Dendroica delicata) kaj la Adelajda parulio.
La Barbuda parulio havas grizajn suprajn partojn kun blueca aŭ bruneca nuancoj kaj flavaj subaj partoj kaj blankecaj subpugo kaj subvosto. La specio havas flavan superokulan strion kaj flavan subokulan makuleton kiel duonluno aŭ duonokulringo pli larĝan ol ĉe aliaj samgenranoj; same estas du griznigrecaj strioj nome unu traokula kaj alia subokula ĉirkaŭ la flava subokula makulo. En flugiloj videblas du blankaj flugilstrioj kaj blankaj bordoj en flugilplumoj. La beko estas rekta kaj pintakra.
Kapušany
Kapušany, hungare Kapi, germane Kapp estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Kapušany situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Vranov nad Topľou-Prešov. La lasta urbo troviĝas je 8 km.
Vilaĝo
La plej frue jam en la frua ŝtonepoko tiu loko estis loĝata. La loko estis loĝata jam dum la ŝtonepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1248 laŭ tiama hungara ortografio "Kapy", kiu iĝis kampurbo en 1418. En 1427 65 familioj pagis impostojn. En 1786 628 vilaĝanoj loĝis en 94 domoj, en 1828 946 vilaĝanoj en 139 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kapi 784 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1971-1990 la municipo funkciis en Prešov. En 2001 vivis en Kapušany 2044 homoj, (1970 slovakoj).
Burgo
Supozeble la unua burgo konstruiĝis jam antaŭ dominado de hungaroj. Karlo la 1-a okupis kaj detruis la pli novan fortikaĵon en 1315. En 1410 nova fortikaĵo konstruiĝis, kiun la husanoj okupiĝis en 1444, baldaŭe Emeriko Thököly en 1685. En 1715 la Habsburgoj detruis ĝin.
Kieselbach (Gaulsbach)
La rojo Gaulsbach estas orografie maldekstra flankrivero de la Nahe en la rejnlando-palatinata distrikto Bad Kreuznach. Ĝia supra parto nomiĝas Kieselbach.
(19819) 2000 SQ152
(19819) 2000 SQ152 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kieselbach (Gaulsbach)
Riveriro
La Gaulsbach havas sian fonton kiel Kieselbach en la suda Soonwald inter ties montoj Karchrech kaj Alteburg iom sude de la „Kesselbrucher Linie“ sur alteco de ĉ. 520 m. De tie la rivero fluas suden tra Langenthal kaj atingas finfine Monzingen, ĉe ties suda rando ĝi enfluas sur alteco de 160 m, en la rivero Nahe.
Nordenham
Nordenham estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wesermarsch de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Esperanto-movado
En la distrikto aktivas la Esperanto-Grupo Subvisurgo, germane Esperanto-Grupo Subvisurgo, kiu difinas sian teritorion ambaŭflanke de la rivero Weser inter la urbo Bremeno kaj la rivera enfluo en la Nordan Maron, do ampleksas la distrikton Wesermarsch ĉe la okcidenta bordo kaj ankaŭ la apudriveran parton de la distrikto Cuxhaven ĉe la orienta bordo. Centra loko de la Esperanto-Grupo estas la urbo Nordenham. Retan ligilon vidu sube.
(17498) 1992 EP4
(17498) 1992 EP4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Wincrange / Wintger
Wincrange france respektive Wintger germane kaj Wëntger luksemburge estas komunumo de Luksemburgo. Ĝi apartenas al la kantono Klerfo kaj estas la dua plej granda komunumo de la kantono laŭ loĝantaro: Komence de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Rezső Sugár
Biografio
Rezső Sugár studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto inter 1937-1942. Poste li ekinstruis en muziklernejo, dume li ankaŭ komponadis. Inter 1966-1979 li instruis en Muzikarta Altlernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1954, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Petrův Dvůr
Petrův Dvůr estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Netolice en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km okcidente de Netolice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/145. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 126 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.