cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Energio de Planck
La energio de Planck estas proksimume elektra energio, kiun granda (1000 MW) elektrocentralo produktas dum du sekundoj. La energio de Planck estas proksimume energio de fulmo. Tamen por elementa partiklo energio de Planck estas ege granda energio. La plej alte energia kosma radiado observita en 1991 havis mezuritan energion de proksimume 50 ĵuloj, kio estas proksimume 2,5·10−8 Ep.
La energio de Planck estas signfa kvanto en partikla fiziko kiam gravito estas prenita en kalkulon. La energio de Planck estas ne nur la energio bezonata (principe) por sondilo kun precizeco de 1 longo de Planck, sed estas verŝajne ankaŭ la maksimuma ebla energio kiu povas esti en regiono de tiu skalo. Sfero de 1 longo de Planck en diametro, enhavanta 1 energion de Planck, estas eta (kaj tre varma) nigra truo.
En la ekvacioj de ĝenerala relativeco, G estas ofte multiplikita je 8π. De ĉi por partikla fiziko kaj fizika kosmoscienco oni ofte uzas la alian sistemon ol la unuoj de Planck. En unuoj de Planck G estas ununormigita, kaj en la modifita sistemo 8πG estas ununormigita. Ĉi tio rezultoas je la malpligrandigita energio de Planck kiu egalas al:
kiu estas je \sqrt{8\pi} fojoj pli malgranda ol la normala energio de Planck.
Ankaŭ estas interrilato
kie PP estas povumo de Planck.
Registaro de Moskvo
Strukturo
Al la Registaro de Moskvo apartenas Urbestro de Moskvo (kiel gvidanto) kaj liaj anstataŭantoj, ministroj de la Registaro, estroj de administraj arondismentoj (kiel ministroj).
Anstataŭigantoj de la Urbestro:
Sub gvido de la Registaro de Moskvo funkcias enaj fakaj potencorganoj:
Aliaj enaj potencorganoj:
Teritoria organizado
Moskvo estas dividata je administraj arondismentoj, kiujn gvidas estraroj (префектура). Iliaj estroj (Префекты), laŭ statuto de Moskvo, estas membroj de la Registaro; ilin enpostenigas kaj eksigas la Urbestro.
Plouzané
(jen france, bretone Plouzane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Premio de Unesko por edukado de knabinoj kaj virinoj
La Premio de Unesko por edukado de knabinoj kaj virinoj estas premio, kiu agnoskas elstarajn kontribuaĵojn al la progresigo de edukado de inoj. Subtenate de la registaro de la Popola Respubliko de Ĉinio, la premio doniĝas ĉiujare al du ricevantoj. La premio donas USD $ al ĉiu ricevinto por antaŭenigi ties laboron pri edukado de knabinoj kaj virinoj. Membroŝtatoj de Unesko nomumas la kandidatojn, kun la konsilado de siaj Naciaj Komisionoj kaj de ne-registaraj organizaĵoj oficiale kunlaborantaj kun Unesko. La Ĝenerala Direktoro de Unesko donas la premion.
Historio kaj celo
Laŭ Unesko, seksegaleco en eduko estas baza rajto kaj necesaĵo por la konstruado de inkluzivaj socioj. Kvankam ekzistas rimarkinda progreso dum la pasintaj 20 jaroj, 16 miliono da knabinoj ankoraŭ neniam eniros lernejon.
Establite en 2015 de la estraro de Unesko, la premio agnoskas agadon, kiu estas noviga kaj/aŭ havas vastan daŭripovan efikon al la progresigo de edukado por knabinoj kaj virinoj. Ĝi estas la unua premio de Unesko pri tiu ĉi temo kaj konsciigas pri sukcesaj projektoj.
La premio kontribuas al la atingon de la Plano de Daŭripova Disvolviĝo, precipe celo 4 pri eduko kaj celo 5 pri seksegaleco. Ĝi ankaŭ subtenas la mondajn prioritatojn de Unesko en la Meztempa Strategio 2014-2021 kaj en la Agplano por Seksegaleco 2014-2021.
Coquitlam Central (SkyTrain Vankuvero)
Coquitlam Central estas interŝanĝa publik-transporta instalaĵo de West Coast Express kaj supertera stacio sur Millennium Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). La stacio situas en, Brita Kolumbio. Ĝi estis malfermita la por West Coast Express kaj la  por SkyTrain.
2847 Parvatio
2847 Parvatio estas malgranda treege hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la hinduisma diino Parvatio, edzino de Ŝivo.
Satelito
Tiu satelito havas diametron de 1,61 ± 0,13 km, orbitan de ĉirkaŭ 15 km kaj orbitan periodon de 23,764 ± 0,007 horoj (0,9902 ± 0,0003 tago), ĝia rotacia periodo estas ankaŭ 23,764 horoj : tiu satelito estas en ligita rotacio.
VZO
La VZO estas trafika busa reĝimo pri la regiona zuriĥa lago kaj supra lando de Zuriĥo en Svisujo, germana nomo: Verkehrsbetriebe Zürichsee und Oberland. La busa sistemo estas postanto de 3 fruaj lokalaj fervojoj (UeBB).
Sembleçay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
(7281) 1988 RX4
(7281) 1988 RX4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nobuhisa Kobayashi
Nobuhisa Kobayashi (小林 庸尚, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija.
NGC 4993
NGC 4993 (aliaj indikoj — NGC 4994, ESO 508-18, MCG -4-31-39, AM 1307-230, PGC 45657) estas galaksio en konstelacio Hidro.
(12832) 1997 CE1
(12832) 1997 CE1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
NGC 4993
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4993, NGC 4994.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lago de Zugo
Zug (Zugersee) estas unu el malgrandaj svisaj lagoj sur la periferio de Alpoj kaj oriente de la Kvarkantona Lago.
Priskribo
La Lago de Zugo situas proksimume je. Verŝajne je iu antaŭa dato ĝi estis konektita kun la Lago de Laŭerco kaj tra la ebenaĵo de Brunnen SZ kun la Kvarkantona Lago. Nun ĝi estas nutrita per la rivereto Aa, kiu descendas de la monto Rigi kaj enfluas je la suda fino en la lagon. La Lorze nutras per sia akvo la lagon je ties norda fino kaj en okcidento elfluas kaj daŭrigas sian vojon al la rivero Reuss.
La Lago de Zugo havas surfacon de 39 kvadratkilometroj, estas 14 kilometrojn longa, 4 kilometrojn larĝa kaj havas maksimuman profundon de 198 metroj, dum ĝia surfaco troviĝas je 417 m super la marnivelo. Ĝia volumeno estas 3.2 km³. Grandparte la lago troviĝas sur teritorio de la Kantono Zugo, sed la suda parto apartenas plej parte al la Kantono Ŝvico kaj okcidente estas parteto, kiu apartenas al la Kantono Lucerno norde de Immensee. Je la sudokcidento fino de la lago la monto Rigi descendas iom krute al la lagobordo, dum parto de ĝia orienta bordo formas mallarĝan ebenan bendon laŭlonge de la piedo de la montoj Rossberg (1 583 m) kaj Zugerberg.
Okcidente de la lagro troviĝas la komunumo Buonas kun ĝia kastelo. La ĉefa komunumo laŭborde de la lago estas urbo Zugo (komunumo). Tri fervojlinioj sekvas la lagobordon, nome la Gotardlinio de Zuriko tra Zugo kaj tra la Sankt-Gotardo al Tiĉino, la Sud-Orient-Fervojlinio de Lucerno tra  kaj Rapperswil-Jona al Sankt-Galo kaj la linio de Zuriko tra Zugo al Lucerno.
Historiaj notoj
En la jaro 1806 sude de la Lago de Zugo mortis 457 homoj kiam pro la granda Terfalo de Rossberg estis entombigita la tuta vilaĝo Goldaŭ sub la falintaj rokamasoj.
La unua vaporŝipo eknavigis sur la lago en la jaro 1852.
Stacio Shiga
Stacio Shiga (japane: 志賀駅 [Ŝiga-eki], angle: Shiga Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kosei.
Ripeta fusilo
Ripeta fusilo estas tia militista kaj ĉasista plurpafa manarmilo, kiun oni postplenigas (reŝargas) per manforta reen- kaj antaŭenŝovo de la fermilo. Tiel oni elĵetigas la malplenan kartoĉon kaj reenigas novan pafaĵon. La pafilo estas tiel tuj uzebla.
La unua germana modelo estis Mauser Modell 71 de la prusa armeo; ĝia magazeno entenis 8 kuglojn.
Zoltán Karmó
Zoltán Karmó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Karmó Zoltán estas hungara skulptisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
Biografio
Zoltán Karmó akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1986, poste samloke li plulernis 3 lernojarojn. Lia plej grava instruisto estis József Somogyi. Inter 1986 kaj 2001 li instruis en la industriarta mezlernejo. Intertempe inter 1990-1992 li ricevis stipendion. Ekde 1993 li ankaŭ instruas en la menciita Belarta Altlernejo, baldaŭ li ricevis la instruan rangon docento. Li ricevis signifan premion en 2002.
Neumayer-stacio 3
La Neumayer-stacio 3 (nomita laŭ la geofizikisto Georg von Neumayer (1826-1909) estas germana polusa esplora stacio sur la Antarkto. Ĝi anstataŭigas la Neumayer-stacion 2.
Post 10-jara planado, la konstruo komenciĝis en 2009. La stacio estas lokigita kelkajn kilometrojn pli sude de la malaktiva Neumayer-stacio 2. Oni kalkulas 25-30 jarojn de funkciado.
La stacio staras sur betonpiedoj, kiuj estas hidraŭle leveblaj kaj per tio oni povas malebligi sinkon de la daŭre kreskanta neĝo.
La stacio havas 210 m² sciencan laborejon, dividita je 12 ĉambretoj, duoble grandaj ol la antaŭaj. Ĝi havas dormejon por 40 personoj en 15 ejoj.
Scienca esplorado
En la stacioj Neumayer esploras de 1981 meteologio, terfiziko, atmosfera kemio kaj de 2003 ankaŭ infrasonido kaj de 2005 akustiko.
Eksteraj ligiloj
Priskribo de la stacio (en germana lingvo)
Parc Pierre Lagravère (Tramtransporto en Parizo)
Parc Pierre Lagravère estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo Colombes, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
Urbestrejo de Moskvo
Urbestrejo de Moskvo estas konstruaĵo centre de Moskvo (Tverskaja, 13), kie lokiĝas Urbestro de Moskvo.
Parc Pierre Lagravère (Tramtransporto en Parizo)
La nomo Parc Pierre Lagravère devenas de apuda parko, omaĝe al Pierre Lagravère, ĝenerala konsiliano de Colombes-Sud, unua prezidanto de Ĝenerala Konsilio de Hauts-de-Seine (1967-1970).
Seggerde
Seggerde estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de nova urba komunumo Oebisfelde-Weferlingen. Fine de 2011 la komunumoparto havis 115 loĝantojn.
Urbestrejo de Moskvo
La nuna konstruaĵo de urbestrejo elkreskis el rekonstruita malpli granda domo de Moskva guberniestro, konstruita en 1782.
Caudrot (stacidomo)
Caudrot estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Caudrot, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
3482 Lesnaya
3482 Lesnaya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Caudrot (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
3482 Lesnaya
Nomo
Ĝia nomo aludas al la vilaĝo "Lesnaja", kie okazis en 1708 la Batalo ĉe Lesnaja, dum la Granda Nordia Milito inter Rusio kaj Svedio.
Péter T. Rátz
T. RÁTZ Péter Tagyosi (ra:c) estis rumanuja hungara pentristo naskita en Császló la 27-an de oktobro 1879 kaj mortinta en Peleş la 28-an de aŭgusto 1945.
Biografio
Péter T. Rátz studis en la Artistkolonio Nagybánya inter 1905 kaj 1907. Li vojaĝis al Romo, Munkeno kaj Parizo (En tiu urbo de lasta li pasigis preskaŭ unu jaron). En 1907 li pentris en Anzio. En aŭtuno de 1918 li revenis el Nagybánya invalida. En 1922 li iĝis ordinara, en 1927 konstanta ano de pentristasocio. En 1931 oni elektis lin afergvidanta prezidento.
Jane Marcet
Jane Marcet (denaske Haldimand) (1a de Januaro 1769 – 28a de Junio 1858) estis sukcesa verkisto de populara disvastigaj sciencaj libroj.
Laŭ svisa tradicio, ŝi estis edukita hejme kun siaj fratoj: ŝi studis Latinon (esence por sciencoj), kemion, biologion, kaj historion, same kiel la temojn plej oftajn por junulinoj en Anglio. Kelkaj familianoj iĝis gravuloj. Ŝi studis ankaŭ pentrarton en Italio, kio helpis por bildigi ŝiajn librojn. La tuta familio vivis en ege klera kaj arta etoso.
Porta (Pyrénées-Orientales)
Porta (Porta) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Portaens.
Delfo
Delfo aŭ laŭ L. L. Zamenhof ankaŭ Delfoj (Δελφοί) estis antikva loko kaj moderna urbeto de Grekio. Ĝi situas ĉe la sud-okcidenta flanko de la monto Parnaso. La antikva Delfo estis fama pro orakola templo de la greka dio Apolono, kaj konsideriĝis la plej sankta loko de la greka religio.
Ghilarza
- jen itale, sarde Ilàrtzi - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Abbasanta, Aidomaggiore, Ardauli, Bidonì, Boroneddu, Busachi, Fordongianus, Norbello, Paulilatino, Sedilo, Soddì, Sorradile, Tadasuni kaj Ula Tirso.
Antonín Slavíček
Antonín Slavíček (naskiĝis la 16-an de majo 1870 en Prago - mortis la 1-an de februaro 1910 en Prago per sinmortigo) estas ĉeĥa pentristo, disĉiplo de la skolo de Julius Mařák.
Li estas elstara reprezentanto de la ĉeĥa impresionismo, kreinto de la moderna pentromaniero de pejzaĝoj kaj urboj.
Parencaj rilatoj
Lia bofilo estis legia poeto Rudolf Medek, konataj estas ankaŭ liaj nepoj pentristo Mikuláš Medek kaj politikisto Ivan Medek. Lia edzino post lia morto edziniĝis al pentristo Herbert Masaryk, filo de la unua ĉeĥoslovaka prezidento Tomáš Garrigue Masaryk.
Péter Domokos
Péter Domokos
Caudrot
Caudrot estas franca situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Caudrotais.
32059 Ruchipandya
32059 Ruchipandya estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ruchi Sandeep Pandya, kiu, en 2015, gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Lynbrook High School de San Jose (Kalifornio, Usono).
Saint-Georges-sur-Arnon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Antal Grassalkovich (krongardisto)
Biografio
Antal Grassalkovich frekventis piaristan lernejon, poste li akiris juristan diplomon en 1715. En la sekva jaro li iĝis advokato en Buda. Li estis tre talenta, tial en 1724 li estis nomumita kortega konsilisto, post 3 jaroj gvidanto de "Komisiono pri Novaj Akiraĵoj" (Neoacquistica Commissio). Tiu komisiono decidis pri redonoj de bienoj reokupitaj de Osmana Imperio. La turka erao daŭris ĉ. 150 jarojn, tial ofte okazis, ke la bienula familio jam formortis, aŭ la dokumento perdiĝis. Grassalkovich donis la bienojn sen posedantoj al la buĝeto, sed ankaŭ por si mem. Sekve li tre riĉiĝis. En sia ĉefa bieno servis László Kelemen (aktoro). Li ricevis la rangojn barono en 1736, grafo en 1743, krongardisto en 1751, post jaroj vera sekreta konsilisto kaj ankaŭ departementestro. Li estis fidela apoganto de politiko de Maria Tereza de Aŭstrio. Li edziĝis trifoje, la meza edzino naskis 6 gefilojn.
Kirgiza somo
Etimologio
En Sovetunio, parolantoj de la kazaĥa, kirgiza kaj uzbeka lingvoj nomis la rublon "som", kaj tiu nomo aperis sur la dorsa flanko de la monbiletoj, kune kun la valutaj nomoj en ĉiuj 15 oficialaj lingvoj de la unio. La vorto "som" (foje ankaŭ transliterigita "sum") signifas "pura" en la kirgiza, ujgura kaj uzbeka lingvoj kaj en multaj aliaj tjurkaj lingvoj. La nomo aludas al la bildo de "pura oro".
Litografio
La litografio estas teĥniko de presado, nuntempe preskaŭ jam neuzata, escepte la atingo kaj duobligo de artaj verkoj. Ties kreinto estis la germandevena, Aloys Senefelder. Etimologie la vorto "litografio" devenas el la grekaj terminoj lithos ŝtono, kaj grafe desegno.
Giave
Giave estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Litografio
Laŭ Francisko Azorín litografio estas Arto reprodukti desegnojn pere de ia kalka ŝtono. Li indikas etimologion el la greka lithos + graphein (ŝtone priskribi); vorto elpensita en 1796ª j. Kaj li aldonas la terminojn litografo kaj litografiisto, litografejo, por litografia presejo, litografi, por reprodukti sur papero per presado skribaĵon aŭ desegnaĵon antaŭe gravurita sur laŭcela ŝtono.
Giave
Najbaraj komunumoj estas Bonorva, Cheremule, Cossoine, Thiesi kaj Torralba.
Litografio
Difino
Ĝi estas proceduro por multobligi skribaĵojn, gravuritajn desegnojn, ktp. Ĝi estis inventita de L. Senefelder en 1796. Poste tiu nomo, rezervita antaŭe por la gravurado sur papero, plidisvastiĝis al sama tekniko sur metalo (aluminio, kupro, kromo, zinko, ktp.).
La tekniko litografia baziĝas sur la reciproka disigo inter substancoj kaj lipofikaj kaj hidrofilaj, tio estas ke akvo malakceptas grasajn inkojn; la presantaj zonoj kaj la nepresantaj troviĝas je la sama nivelo, pro tio la litografiaj matricoj nomiĝas ankaŭ nivelgrafiaj.
En la permanaj teknikoj la formigo de la matrico konsistas en la algluo de la grasaj kaj rezinecaj inkoj sur la litografia papero. Per tiuj inkoj oni faras la desegnon multobligotan, kiu fiksiĝas per solvaĵo de nitrata acido kaj araba gumo. La algluo de la grasaĵo produktas kalkan aŭ metalan sapon nesolveblan kiu konsistigas la bazon de pressignoj. Sur la nepresotaj partoj, speciala miksaĵo produktas la formigon de hidrofilajn salojn, per kio, sur la nivelo de la matrico ekzistas du zonoj kontraŭstarantaj grafie, kio permesas la presadon, post la faro de inkigo kaj humidigo. El la fonoj koloritaj kaj formitaj laŭ la helaj zonoj de la originalo ĝis la uzado de ebenaj inkoj supermetitaj, oni pasis al kolorigo per supermeto.
Engelmann ĉirkaŭ 1835, nomigis "kromolitografion" al la tekniko de litografia multobligo en koloroj. Oni faras tiom da desegnoj sur papero aŭ plako kiom da inkoj oni konsideras necesaj por la multobligo. La presado produktiĝas per realigo super la papero de ĉiu koloro de la respektiva kruco de presado.
Karakteroj
Por tiu tipo de presado oni uzas kalkan ŝtonon poluritan sur kiu oni desegnas la presotan bildon per grasa materio, ĉu per krajono ĉu per peniko. Tiu procezo baziĝas sur la neakordigebleco de graso kaj akvo. Kiam la ŝtono estos humida, la inko de presado restas nur retenita en la zonoj antaŭe desegnitaj.
Por ĉiu koloro oni devas uzi malsaman ŝtonon, kaj evidente, la papero devos pasi tra la printilo tiom da fojoj kiom da inkoj estu uzataj. En la printitaj afiŝoj per litografia sistemo, tiom oftaj en la dua duono de la 19-a jarcento kaj unuaj jardekoj, oni uzis dekkvin, dudek aŭ pli da inkoj.
En litografiaj bildoj la literoj ne povas esti retiritaj kaj reuzataj en alia loko: ili estas unikaj kaj necesas esti redesegnitaj aŭ kopiitaj por ĉiu uzado. La litografiisto povis reprodukti "unikan" bildon desegnitan, kombinante tekston kaj bildon laŭ komplikaj formalaj disponoj de koloro. La kromolitografia procezo atingis sian pinton dum la 19-a jarcento. La plibonigo en la metodoj de la fotogravurado (la gravurado de fotografia bildo en metala plato rekovrita per sensiva tavolo kaj "mordita" poste per acido, atingante tiel bildon presitan reliefe) minacis la supervivon de la litografio, kondukante al progresa malaltigo post la jardeko de 1890.
La inventisto de tiu sistemo de presado estis la germana tipografo Alois Senefelder (1771-1834). Kvankam tiu procezo estis amplekse uzata por komercaj celoj, la plejparto de la grandaj pentristoj de la jarcentoj 19-a kaj 20-a uzis ĝin, ĉar ĝi permesis atingi multajn kopiojn de la sama verko, ankaŭ artistoj kiel jenaj: Picasso, Toulouse-Lautrec, Miró, Piet Mondrian, Ramon Casas, Antoni Tàpies, Alfons Mucha, ktp.
Simile, ricevas la nomon de litografiaĵo, ĉiu el la atingitaj ekzempleroj per tiu produktmaniero kaj la nomon de litografiejo la ateliero kie oni realigas tiajn taskojn.
ISO 3166-2:TR
La ISO-kodoj de la 81 provincoj de konsistas el la ISO-kodo de Turkio, "TR", kaj po nombro el du ciferoj. La kodaj ciferoj korespondas al la provincaj aŭtokodoj. La turka vorto por provinco estas il (pluralo iller). La 81 provincoj estas grupigitaj al sep "popolnombradaj regionoj".
Ofte la provinca ĉefurbo aŭ "centra subprovinco" donas al la tuta provinco la nomon. Esceptoj estas:
La provincoj estas subdividitaj al subprovincoj aŭ distriktoj (turke ilçe), kiuj tamen ne havas apartajn ISO-kodojn.
Paŝo (tipografio)
En tipografio, paŝo de prestipo estas la larĝo de tiu metalpeco; difino sendependa de la arkaikaj metalpecoj estas: la sumo de la larĝoj de la propra signobildo kun ambaŭ flankaĵoj.
La metaforo «paŝo» plej klare evidentas ĉe tajpado, kie ĝi respondas al la avanco de la ĉareto ĉe ĉiu klavofrapo; pro teĥnikaj kialoj la tajpilaj paŝoj estas egalaj, kaj tial la tajpaĵo rezultas egalpaŝa.
Pli moderna klarigo de la metaforo estas per la «paŝoj» (avancoj) de kursoro ĉe tekstenigo per komputila klavaro. Ĉi tie la indikita malfacilaĵo ne ekzistas, kaj la paŝoj povas havi varian larĝon; la rezulta teksto do povas esti en proporcia tiparo.
34282 Applegate
34282 Applegate estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras John Applegate, mentoron de unu finalist(in)o de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la St. Andrew's Episcopal School de Ridgeland (Misisipio, Usono).
Plouzévédé
(jen france, bretone Plonevell) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
NGC 4995
NGC 4995 (aliaj indikoj — MCG -1-34-7, UGCA 329, IRAS13070-0734, PGC 45643) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Iperito
Iperito (mustarda gaso) estas venengaso (kemia armilo). La kemia formulo estas C4H8Cl2S.
Rositz
Rositz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto kaj administra centro de la samnoma komunumaro Rositz, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Iam, Rositz estis ege markata per la brunkarbminado kaj la ĥemia industrio. Vidinda estas la malfrugotika evangelia preĝejo de la 13a jarcento, kiu estas monumento oficiale protektita. La egale protektita kirko evangelia en la komunumo Oberlödla datumas de la 14-a jarcento.
Roudná (Srby)
Roudná (Rouden) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Srby, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Srby. Estas ĉi tie registritaj 7 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rositz
Dum la libertempo allogas la turistojn kelkaj migradpadoj (ekz. la vojeto ĝis la lago Hainbergsee) kaj la liberaera naĝejo en Schelditz.
Roudná (Srby)
Roudná situas en katastra teritorio Roudná u Horšovského Týna kun areo 1,35 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1542.
(7283) 1989 TX15
(7283) 1989 TX15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Salem (Masaĉuseco)
La urbo Salem [] en la ŝtato Masaĉuseco de Usono situas proksimume 26 kilometrojn norde de Bostono ĉe la orienta marbordo de Nordameriko.
Miaj eksperimentoj kun la vero
La Historio de Miaj Eksperimentoj pri la Vero (aŭ simple Miaj Eksperimentoj pri la Vero) (ISBN 81-7229-008-X) – la aŭtobiografio de Mohandas Karamchand Gandhi (aŭ Mahatma Gandhi) estas unu el la plej legataj kaj plej influaj libroj en lastatempa historio. Ĝi estis verkita laŭ konsilo de Swami Anand kaj aliaj proksimaj kunlaborantoj de Gandhi, en lia gepatra lingvo Gujarati kun la titolo satya na proyogo, ekzakte tradukita: Eksperimentoj pri Vero).
Salem (Masaĉuseco)
La urbo fondiĝis dum la jaro 1626 fare de grupoj de puritanismaj fiŝistoj. Aparte konata la urbo iĝis, kiam dum la jaro 1692 okazis pluraj jurprocesoj kontraŭ laŭdiraj sorĉistoj kaj sorĉistinoj. En juĝprocezo, loka pastro kaj verkisto pledis defende al la akuzitoj kaj per tio atakis la rolon de la kristana eklezio en la britaj kolonioj.
Miaj eksperimentoj kun la vero
Mahatma Gandhi (1869-1948) estis karisma popolestro kiu atentigis la mondon al la lukto por la sendependeco de Barato. Lia filozofio de senperforteco, kiun li nomis satyagraha, influis senperfortajn rezisto-movadojn ĝis la nuna epoko.
Salem (Masaĉuseco)
La puritanoj akuzis kaj pledis por kredi iun akuziton pri sorĉado de kulpulo, ĉar laŭ ili en la kazo de dubo kadre de la kristana batalo kontraŭ sorĉado specife kaj la diablaj fortoj ĝenerale iom da superfluaj mortigoj de senkulpuloj malpli problemus ol ne-mortigo de sorĉa persono konvinke mensogante pri sia ŝajna nekulpeco.
Miaj eksperimentoj kun la vero
Etimologio
Por Gandhi vero estis la suverena principo; enhavanta multajn aliajn spiritajn principojn kaj filozofiojn.
Salem (Masaĉuseco)
Malgraŭ tiu defenda interveno, en histeria kaj paranoja atmosfero inter 150 kaj 300 homoj akuziĝis pri sorĉado, 20 el ili estis senkulpe kondamnitaj kaj mortigitaj per pendumo, kaj pluraj pliaj mortis karcere. En la urbo nun pluraj muzeoj memorigas pri tiu epoko. Pro teatraĵo de Arthur Miller el la jaro 1953 pri la "sorĉistina ĉaso" la urbeto konatiĝis tutmonde.
Miaj eksperimentoj kun la vero
Etimologio
"...mia celo ne estas krei veran aŭtobiografion. Mi simple volas rakonti la historion de miaj multnombraj eksperimentoj pri vero, kaj ĉar mia vivo konsistas je nenio krom tiuj eksperimentoj, veras ke la historio prenos la formon de aŭtobiografio...", li diras en la enkonduko.
Salem (Masaĉuseco)
Pro la bone konservita arkitekturo el la 17-a jarcento, Salem nuntempe estas ŝatata turisma ekskursocelo. Apud la muzeoj pri la sorĉistinaj procesoj ankaŭ pseŭdomagiaj eventoj okaze de la tradicia festo Halloween ĉiuaŭtune estas apartaj altiraĵoj. Proksimume miliono da gastoj, multaj de ili de ekster Usono, vizitas la urbon ĉiujare.
Miaj eksperimentoj kun la vero
Etimologio
Tamen, li plue rimarkigas ke "... [la eksperimentoj] kompreneble inkluzivos eksperimentojn pri senperforteco, celibateco kaj aliaj principoj de konduto, kiujn oni konsideras aparta de vero."
En ĉi tiu aŭtobiografio Gandhi rakontas la periodon ekde sia naskiĝo (1869) ĝis la jaro 1921. En la fina ĉapitro li rimarkas, "Mia vivo ekde nun estis tiom publika, ke estas apenaŭ io ajn pri ĝi, kion la publiko ne jam scias..."
Spirita ero
Laŭ siaj propraj vortoj, Gandhi montras al ni kelkajn el la spertoj de sia vivo; ĉiu ĉapitro formas almenaŭ unu gravan lecionon al li. La enkonduko de la aŭtobiografio donas ideon pri tio, kion oni povas atendi en la kvin sekvontaj sekcioj.
La spirita ero evidentiĝas, kiam Gandhi skribas, "...Kion mi volas atingi – kion mi celis kaj sopiris atingi dum ĉi lastaj tridek jaroj – estas sin-kono, fronti Dion, atingi Mokŝo (Savado). Mi vivas kaj moviĝas kaj havas mian esencon en la klopodo pri ĉi tiu celo."
Unu el liaj ĉefaj kredoj estis uzi senperfortecon por protesti kontraŭ agoj de subpremo kaj apliki internacian leĝon por atingi justecon. Ĉi tio signifas, ke li neniam uzis perforton aŭ barbaruliĝis, kiom ajn oni provokis, perfortis aŭ atakis lin. Gandhi mem diris:
La promocio de senviolenco estis parto de lia pli larĝa celo serĉi veron. Gandhi penis atingi ĉi tion per lerni el siaj propraj eraroj kaj fari eksperimentojn je si.
Gandhi trovis, ke malkovri la veron ne ĉiam plaĉas al multaj homoj, ĉar ofte homoj rezistas ŝanĝon kaj preferas konservi la ekzistantan statuson pro inerteco, propremo aŭ misgividitaj kredoj. Li ankaŭ malkovris ke kiam la vero komencas moviĝi neniu povas ĉesi ĝin. Ĝi nur bezonis tempon por akiri momentumon. Gandhi diris:
Gandhi diris ke la plej grava batalo estis la superrego de siaj propraj demonoj, timoj kaj sensekurecaj sentimentoj. Li pensis, ke estas tro facile kulpigi homojn, registarojn aŭ malamikoj por siaj personaj agoj kaj bonfaro. Li rimarkis ke la solvo al problemoj povas esti trovate ofte per simple rigardi en la spegulon.
Gandhi enketis religiajn praktikojn kaj doktrinojn sendepende de tradicioj aŭ kredoj. Pri Kristanismo li rimarkis ke:
Johann Jakob Griesbach
Johann Jakob GRIESBACH (naskiĝinta la en Butzbach, mortinta la  en Jena) estis germana teologo kaj profesoro. Lia patro Conrad Caspar (1705-1777) estis paroĥestro en Gießen kaj ekde 1767 konsistoria konsilisto en Frankfurto ĉe Majno. La patrino Johanna Dorothea estis amikino de la patrino de Johann Wolfgang von Goethe. Griesbach edzinigis en 1775 Friederike Juliane Schütz. La paro restis seninfana.
Miaj eksperimentoj kun la vero
Spirita ero
Kvankam Gandhi naskiĝis Hindua, li estis kritikema pri multaj religioj, inkluzive de Hinduismo. Li skribis en sia aŭtobiografio:
Li sekve diris:
Johann Jakob Griesbach
Vivo
Edukite en Frankfurto Griesbach jam dum junulaj jaroj estis elstara koncerne lingvojn kaj aliajn universitatstudpreparantajn fakojn. Post studjaroj en Tübingen, Halle (Saale) kaj Leipzig li doktoriĝis en Halle en 1768 pri filozofio. Poste li entreprenis ne tute du jarojn daŭrantan studvojaĝon je bibliotekoj en Germanujo, Nederlando, Britio kaj Parizo. Dume-ĉi li faris por si grandan kolekton da versioj de novtestamentaj manuskriptoj kun helpo de citaĵoj el verkoj de patroj de la Eklezio kaj malpli konataj tradukoj. En 1771 li habilitiĝis en Halle ĉe sia eksa instruisto Johann Salomo Semler. Inter 1775 ĝismorte li profesoris pri teologio en Jena (en 1776 li iĝis doktoro pri teologio). Ĉi tie lia instruada sukceso estis grandega: li flegis fari la prelegojn en la plej granda amfiteatro universitata kun 400 sidlokoj. En la 26.5.1789 li rajtigis Friedrich Schiller fari surloke sian historiprofesoran sinprezentadprelegon. Schiller loĝis inter 1795 kaj 1799 en lia domo ĉe Löbdergraben kie li ofte renkontis Goethe.
Amikajn rilatojn havis Griesbach krome kun lia duka moŝto Karlo Aŭgusto (Saksio-Vajmaro-Eisenach) kaj Christoph Martin Wieland. Dufoje li estis vicrektoro altlerneja. Inter 1782 kaj 1811 Griesbach estis deputito de la landreprezentantaro de Jena ĉe la landa parlamento kaj engaĝiĝis ĝenerale en la ĉiutaga administra kaj politika farendaĵaro. Ekde 1781 li estis saksia-vajmara eklezikonsilisto kaj ekde 1784 sekreta eklezikonsilisto.
Miaj eksperimentoj kun la vero
Spirita ero
Unu el la fontoj de inspiro por Gandhi venis el la Kristana anarĥiisma libro de Leo Tolstoj, La Reglando de Dio estas En Vi. Pri ĝi li skribis en sia aŭtobiografio ke ĝi "superŝutis min" kaj "lasis ĉiaman impreson".
Johann Jakob Griesbach
Graveco
Lia postulo estis konsideri kaj la eksteran kaj la internan valorojn kaj validecojn de tekstversio (t.e. kun kontinua atento je lauautora lingva uzo kaj tekstaj kuntekstoj). La rezultoj de liaj laboregoj legeblas en diversaj eldonoj de la Nova Testamento kun abunda notaro kaj referencaro subtekstaj. En 1774/75 surmerkatigitis kompleta eldono en tri sekcioj. La dua eldono de 1796 kaj 1806 (en du volumoj) restis filologie la plej grava. Ĉiuj liaj tekstkritikaj elirpunktoj troviĝas resume en la antaŭparolo de la unua volumo. Tria prilaboro eldonitis inter 1803 kaj 1807 en kvar diboĉe prezentiĝantaj volumoj ĉe la eldonejo Göschen en Leipzig.
Miaj eksperimentoj kun la vero
Politika kaj Scienca Elemento
De la politika vidpunkto, oni povas konjekti liajn pensojn pri ligi politikon kaj spirita serĉo kiam li diras, "...Miaj eksperimentoj en la politika kampo estas nune konataj ne nur en Barato, sed je iu amplekso ankaŭ en la 'civilizita' mondo."
Johann Jakob Griesbach
Graveco
Griesbach ankaŭ gravis sur la kampo de literatura esplorado de la kvar evangelioj. Li estis la unua modernulo kiu kreis paralelan prezentadon de la tri unuaj evangeliistoj Synopsis Evangeliorum Matthaei, Marci et Lucae (Halle 1776, dua eldono en 1797) por ebligi rapidan komparadon de la versioj de Mateo, Marko kaj Luko. En siaj aliaj prelegoj senteblis ankaŭ lia strebo popularigi dogmatikon; kore li estis konservativisto sen voli kontraŭi modernajn tendencojn komplete. Liaj posteuloj tekstkritikistaj estis ekz. Lachmann, Tischendorf en Germanujo kaj Westcott, Hort en Britio.
Fonto
Seesemann, Heinrich: "Griesbach, Johann Jakob" ĉe: Neue Deutsche Biographie 7 (1966), p. 62-63 (tie ĉi interrete)
Miaj eksperimentoj kun la vero
Politika kaj Scienca Elemento
Pri la scienca valideco kaj fidindeco de la eksperimentoj, Gandhi rimarkas, "...Mi pretendas por ili nenion pli ol sciencisto kiu, kvankam li faras siajn eksperimentojn kun la plej alta akureco, antaŭplano kaj atento, neniam pretendas iun rezolutecon pri liaj konkludoj, sed lasas sian menson malferma pri ili... Tamen mi estas malproksima de iu ajn rezoluteco aŭ senerareco de miaj konkludoj... Por mi ili ŝajnas esti absolute pravaj, kaj ŝajnas por nun esti finaj."
2848 ASP
2848 ASP estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao) en Usono.
Miaj eksperimentoj kun la vero
Politika kaj Scienca Elemento
Tamen, Gandhi petis siajn legantojn konsideri liajn eksperimentojn nur demonstraj, propante ke aliaj devus fari siajn proprajn eksperimentojn kun ĉi tiu informo prefere ol imiti lin laŭvorte.
Unua publikigo kaj postaj eldonoj
Post ĝia komenco, "Miaj Eksperimentoj pri la Vero" restis ankoraŭ verkata dum 4-5 jaroj (inkluzive de la tempo kiam Gandhi estis enkarcerigita ĉe Yeravda apud Pune, Maharastra), kaj poste ĝi unue aperis kiel serio en la ĉiusemajna Gujarati gazeto Navjivan dum 1925-28 kiu estis publikigata de Ahmedabad, Barato.
2848 ASP
Nomo
Ĝia nomo estas la akronimo de Astronomical Society of the Pacific (Astronomia Societo por Pacifiko).
Miaj eksperimentoj kun la vero
Unua publikigo kaj postaj eldonoj
En libroformo, ĝi estis unue publikigita en Gujarati de Navajivan Trust, Ahmedabad en du volumoj (Vol I-602pp-1927; Vol II-608pp-1929) je subvenciita kosto kaj ĝi estis eldonitaj kvinfoje ekde tiam - plej laste en Januaro 2001. Post ol la unua publikigo, ĝi estis reviziita kaj tradukita al la angla lingvo per la proksima amiko kaj kunlaboranto de Gandhi, Mahadev Desai.
La anglalingva traduko unue aperis kiel serio en "Young India" (Juna Barato), alia anglalingva ĉiusemajna publikigaĵo de la Navajivan Trust.
La Esperanto traduko komenciĝis surrete en Marto 2001. La tradukanto estas Arikapalli Giridhar Rao, barata esperantisto kaj lingvo-instruisto.
Pri la Anglalingva Tradukisto
Mahadev Desai (1892–1942), ĵurnalisto, naskiĝis en 1892 en la distrikto Surat de ŝtato Gujarat en Barato. Li diplomiĝis de la Bombaja Universitato kun B.A. (unua klaso), kun ĉefaj studoj pri Filozofio kaj Logiko. Sekvis ĉi tion diplomo pri juro, kaj en 1915 li iĝis advokato.
Pro sia ŝatego de literaturo kaj por subteni sian edukadon, Mahadev Desai elektis traduki la libron de John Morley On Compromise al la Gujarati-a lingvo en konkurso por la plej bona Gujarati-traduko subvenciita de Forbes Gujarati Sabha (vd: Alexander Kinloch Forbes). Post gajni la konkurson li iris renkonti Gandhi (kiu revenis al Barato en 1915) en Ahmedabad por peti lian konsilon. Tamen, iuj aŭtoritatuloj proponis, ke Desai renkontu Gandhi pri letero kiun Desai sendis esprimante siajn vidpunktojn kaj kritikojn pri la proponita ashram de Gandhi en Ahmedabad. Ĉiuokaze, tiu estis ilia unua renkonto, kaj en novembro 1917 Mahadev Desai decidis labori kun Gandhi konstante – intima rilato kiu daŭris preskaŭ 25 jarojn ĝis la frua mortiĝo de Desai en 1942.
Laŭ Verrier Elwin: "...Mahadev Desai estis multe pli ol la [oficiala sekretario de Gandhi]. Li fakte estis kaj Hejma kaj Eksterlanda Sekretario. Li administris ĉion. Li aranĝis ĉion. Li sentis sin egale ĉe hejmo en la oficejo, la gastdomo kaj la kuirejo. Li sin okupis pri multaj gastoj kaj probable savis 10 jarojn de la vivo de Gandhi simple per foririgi nedeziratajn vizitantojn..."
Librorecenzoj
Iuj kritikantoj proponis ke Gandhi supozis ke legantoj havas bazan komprenon de la eventoj kaj socipolitika situacio de Barato dum la malfrua 19-a – frua 20-a jarcentoj. Estas eble konsilinde ankaŭ legi aliajn (lastatempajn) verkistojn kiel Yogesh Chadha (Gandhi: A Life), kio povus helpi kaj provizi la fontan informon pri tiu epoko.
Fontoj kaj Rimedoj
Eksteraj Ligoj:
Preĝejo Mario Magdaleno (Cinkota)
Kirko Mario Magdaleno estas katolika historia monumento (ekde 1997) en Hungario, en Budapeŝto, en urboparto Cinkota.
Historio
Dum regado de Béla la 4-a (Hungario) estis konstruita jam preĝejo en Cinkota. La loĝantoj iĝis kalvinanoj en la 1560-aj jaroj, luteranoj post 1605, ili akiris la preĝejon. La katolikoj neniam rericevis ĝin, tial ili konstruis pli novan kirkon en 1747. La paroĥo funkciis en Csömör ĝis 1926. En 1979 interna trakonstuo okazis, la plena renoviĝo finiĝis en 1985. La nun aŭdebla orgeno alvenis en 1909.
Konstruaĵo
La kirko situas sola ĉe stratangulo laŭ ambaŭ trotuaroj. Apud la kirko kruco estas videbla. En mezo de la fasado supre la turo altiĝas. La sanktejo estas plurlatera, apude la sakristio etendiĝas. Interne la ĉefaltaro restis origina kun bildo pri Mario Magdaleno. En la sanktejo troviĝas ankaŭ skulptaĵoj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. La flanka altaro estis farita ankoraŭ pli frue en 1637 en Komárom.
Kermeso okazas en 22-a de julio.
Kotofluo
Kotofluo, aŭ kotinundo, estas la plej rapida kaj flua tipo (ĉirkaŭ 80 km/h) de terglitoj. Ĝi konsistas el glitaĵo kun tre alta koncentro de detritaj materialoj, kiuj miksitaj al akvo (ekzemple de pluvo, sed ne nur) faras koton, kiuj venas al valo laŭ rapideco kiu povas atingi, kaj foje eĉ superi 10 m/s. La transportita materialo povas havi tre varian partiklograndaron, kaj simila fenomeno okazas foje pro portempaj ŝtopigo de la transportokanalo. Tiuj detritaj fluoj estas fenomenoj kiuj okazas foje en preskaŭ ĉiuj klimatregionoj, kaj estas tre gravaj okazoj kaj pro ties influo en la morfologia evoluo de la riverbasenoj en kiuj ili okazas, kaj pro la eventuala risko kiun ili povas okazigi ĉefe en montaraj areoj, pro ties alta detrukapablo, plej ofte pli damaĝa ol la teruo okazigita de la troa akvo de inundoj. Finfine akvo estas ĝenerale pli facile forigebla postinunde ol la koto, ĉefe se tiu sekiĝas kaj malmoliĝas enfermante havaĵojn kaj instalaĵojn. En tiuj areoj, la akvodisponeblo subite pliiĝas ofte pro tre fortaj precipitaĵoj (pluvo kaj neĝo plej ofte), kio povas okazigi pli grandan torentofluon de akvo sur la deklivoj, kio siavice trenas kaj transportas grandajn kvantojn de detrito kiuj poste aliĝos al la kotofluo.
Lula (Nederlando)
Lula estas setlejo kaj antaŭa vilaĝo en la komunumo Midden-Groningen en la provinco Groningen en Nederlando. La setlejo situas en la samdirekta daŭrigo de Kalkwijk, ofte ambaŭ vilaĝoj estas vidataj kiel unu vilaĝo.
Lula komence apartenis al la paroĥo Hoogezand, sed en 1755 al la nova Windeweer kaj Lula; La protestanta kirko eksituis en Windeweer. Ekde 1811 Lula estis parto de la burĝa komunumo Windeweer, kiu en 1821 estis aldonita al Hoogezand.
La ekesto de la vilaĝo estas interligita kun la komenco de la torfofosado en tiu parto de la torfeja vilaĝo. La Frisa Kompanio komencis en la 17-a jarcento per la konstruado de la Kalkwijk. En la torfejoj laboris homoj el multaj kompasdirektoj. En Lula tiuj grandparte estis svisaj menonitoj kiuj fuĝis el ilia propra lando. La familia nomo Leutscher kiu en tiu regiono multfoje aperas origine devenas el Erlenbach (Svislando).
Villavellid
Villavellid [biljabeĜID] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la okcidento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 21,71 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 51 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 25 el 1991.
Ĝi distas 49 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj estas inter municipoj Villardefrades kaj Tiedra. Ĝia municipa teritorio estas monteta kaj trairata de rojoj.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En 1452 estis senjoro de la kastelo Diego de Almanza, reganto de Toro, kiu donis ĝin al sia filino Francisca en 1465. Je ŝia morto la kastelo estis de ŝia fratino Constanza kies filo Francisco estis la unua markizo de Alcañices.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento, la ruinoj de la preĝejo de Sankta Mikaelo kaj la kastelo.
(12836) 1997 CA22
(12836) 1997 CA22 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Villavaquerín
Villavaquerín [biljabakeRIN] estas municipo en la nordoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Páramos del Esgueva  en la nordoriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 45,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 162 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte pli ol 600 el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 26 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Villanueva de los Infantes, Piña de Esgueva, Castrillo-Tejeriego, Olmos de Esgueva, Villabáñez, Sardón de Duero kaj Olivares de Duero. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojo Jaramiel. Laŭ la provinca ŝoseo VP-3302 Villavaquerín estas inter Castrillo-Tejeriego kaj Villabáñez.
Asnières-Quatre Routes (Tramtransporto en Parizo)
Asnières-Quatre Routes estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo Asnières-sur-Seine, apud Bois-Colombes kaj Colombes, en departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio. Ĝi estis malfermita la.
La nomo Quatre Routes (Kvar Vojoj) devenas de samnoma kruciĝejo.
Villavaquerín
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En la 10-a jarcento la loĝloko estis fortikita per kastelo kaj murego. La unua dokumento kiu mencias Uilla Bacrin (Villavaquerín) datas de 1095, kiam la grafo Pedro Ansúrez kaj lia edzino la grafino Eylo donis tri terenojn al la preĝejo Santa María la Mayor, de la abatejo de Valadolido. En 1110 la abato Salto, de Valadolido, donis al la lokanoj de Uilla Uakrin (Villavaquerín) fiŝkaptejon kaj kvin muelejojn en la rivero Doŭo, ĉe la loko nome Sankta Sebastiano.
En 1352, Villavaquerín de Cerrato kaj La Sinova apartenis al la Merindad del Infantazgo de Valladolid. En la 16-a jarcento oni konstruis la preĝejon kaj la ermitejon. En la komenco de la 17-a jarcento estis senjoro Francisco Gómez de Sandoval, duko de Lerma. En 1752 Villavaquerín estis de la senjorlando de Portillo en la provinco Valadolido. Ĝi apartenis al Antonio Velázquez de Velasco de la Torre y Gasca, lokano de Burgos.
En 1961 la urbodomo de Villavaquerín suferis gravan incendion kiu ruinigis ĝin dum jardekoj, ĝis reinaŭguro en 1998.
En 1996 en Villavaquerín oni filmis parton de Las ratas (La ratoj) de la reĝisoro Antonio Giménez-Rico, baze sur la samnoma novelo de Miguel Delibes, kaj granda parto de la lokanoj partoprenis kiel figurantoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Cecilia de la 16-a jarcento kaj ermitejo.
32060 Wyattpontius
32060 Wyattpontius estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Doni Tondo
La verko estis plej verŝajne kreita dum la periodo post la geedziĝo de Doni en 1503 aŭ 1504, same kiel post la elfosado de la skulpta grupo de Laokoonto ĉirkaŭ 1506, sed antaŭ la komenco de la freskoj de la plafono de la Siksta Kapelo en 1508, datante tiele la pentraĵo de proksimume fino de 1506 aŭ 1507. La Doni Tondo aperigas la kristanan temon de la Sankta Familio (nome Jesuo infano, Maria, kaj Sankta Jozefo) kun Johano la Baptisto en la fono kaj enhavas kvin ambiguajn nudajn masklajn figurojn en la fono. La inkludo de tiuj nudaj figuroj estis celo de multaj diversaj interpretoj.
32060 Wyattpontius
Nomo
Ĝia nomo honoras Wyatt Martin Pontius, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri materiala inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Loudoun Academy of Science de Sterling (Virginio, Usono).
Fasanengarten
Fasanengarten (laŭvorte: Ĝardeno de fazanoj) estas loĝdoma ensemblo en la centro de Arnstadt, proksime de la Nova palaco (Fasanengarten 1-9).
Priskribo
La tiam modernajn postulojn de la sociala loĝeja konstruado je vasteco, verdo kaj suno tute plenumitis. Pro estetikaj kialoj oni metis meze historian fontanon de 1594, kiu origine troviĝis en la ĝardeno de Prinzenhof.
Je la okcidenta flanko de la eksteraj muroj oni starigis portalon el Erfurter-strato (16-a jc). Tiu pordo kaj partoj de la malnova ĉirkaŭfortikaĵo ĉirkaŭprenas Fasanengarten.
Ĉi tiu loĝeja ensemblo estas tiutempa arkitektura dokumento protektinda, modelo de sociala loĝejkonstruado. Danke al la centra situo kaj la malpedante uzita libera spaco, loĝado tie ĉi ĝis hodiaŭ estas de granda komforto.