cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
René Dumont
Biografio
En 1927, li eniris la Nacian Instituton de Kolonia Agronomio (INAC) en Nogent-sur-Marne por unujara trejnokurso kiel agronomia inĝeniero. Interesita pri tropika agronomio, li en 1929 forlasis Francion por iri al la tiutempe nomitaj transmaraj landoj, kie lia unua posteno estis en la iama franca kolonio, nomita Franca Hindoĉinio (nuna Vjetnamio) kie li komencis sian karieron en la rizokampoj de Tonkino. La ŝipo per kiu li veturis tien, faris halton en haveno en Barato, kie li partoprenis agadon de Gandhianoj, ĉar li ĉiam estis ĉe la flanko de la subpremitoj de la mondo.
Damigny
Damigny estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Damigniens.
La granda odalisko
La granda odalisko estas pentraĵo de Dominique Ingres. Ĉi tiu orientalisma verko farita en 1814 reprezentas nudan virinon. Ĝi estas oleo-pentrado kun pejzaĝo, je 91 centimetrojn alta kaj 162 cm larĝa. Ĝi estas nuntempe konservita en la Muzeo Luvro en Parizo, Francio.
Ĉi tiu pentraĵo estis elmontrita en la Pariza Salono de 1819. Ĝi estis komisiita de Carolina, fratino de Napoleono kaj Reĝino de Napolo, kiel pendaĵo.
La vorto odalisko, el la turka odalik, nomas virinon de la haremo. Ŝi kuŝas volupte sur sofo, kun pozo memoriganta Madame Récamier, de Jacques-Louis David, de kiu Ingres pentris la akcesoraĵojn. Ĝi portretas la virinon turnante sin sur sia dorso, sed turnante sian kapon al la spektanto.
Kritikistoj de la tempo reliefigis certajn mankojn, kiel ekzemple aparte longaj korpopartoj. Fakte ĉi tiu odalisko estas ekipita per tri aldonaj vertebroj. La pentristo tute konscias pri ĝi.
53237 Simonson
53237 Simonson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde ties Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Piña de Esgueva
Piña de Esgueva [PInja desGEba] estas municipo en la nordoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Valle del Esgueva (Valo de Esgeva) en la nordoriento de la provinco.
53237 Simonson
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan bildliteraturiston kaj artiston Walter Simonson. Li verkis kaj/aŭ ilustris centojn da komiksoj por pluraj eldonistoj, sed estas plej fama pro sia laboro pri Thor por Marvel Comics komencita en la eldono de novembro 1983. En 1985, li ricevis la Premion Inkpot de la Internacia Comic-Con.
Piña de Esgueva
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 29,82 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 318 loĝantojn.
53237 Simonson
Nomo
Oni ne konfuzu kun 24068 Simonsen.
Piña de Esgueva
Geografio
Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 700 el la 1930-aj jaroj. Ĝi distas 31 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas angule kun la provinco Palencio.
Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Esgueva.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. FRua mencio de 1280 de la arkivo de la katedralo de Palencio aludas al Pynna del Valle Esgueva. En 1345 estas informo ke ties preĝejo tiam apartenis al la diocezo de Palencio.
Piña de Esgueva formis poste parton de la stato Infantazgo de Valladolid kaj apartenis al la Monaĥejo de Matallana (en nuna Villalba de los Alcores), al la Ordeno de Sankta Johano kaj al la filoj de Juan Rodríguez de Quiñones.
Juan de Zúñiga estis senjoro de la loko ĝis fino de la 11-a jarcento kiam la senjorlando venis al Antonio de la Cuadra. Tiam oni konstruis la ermitejon de Sankta Petro. En la 17-a jarcento oni suferis konsiderindan senloĝigon.
Gento (urbo)
Gento (Gent [Ĥent]) estas la ĉefurbo de la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio en Belgio. Komence de la urbo havis  loĝantojn. Ĝi situas ĉe la kunfluiĝo de la riveroj Skeldo kaj Liso. Oni ankaŭ foje ĝin nomas "De fiere stede" - la fiera urbo. En 2005 la urbo estis nomita "La plej agrabletosa urbo de Flandrio" de Toerisme Vlaanderen & Brussel. La sankta patrono de Gento estas Sankta Bavo kaj ĝiaj loĝantoj ricevis la kromnomon "stroppendragers" - portantoj de pendŝnuro.
Piña de Esgueva
Historio
En 1886 oni konstruis la urbodomon kaj la lernejojn kaj en 1889 kaj civilan kaj katolikan tombejojn. Iam estis grava farunmuelejo.​
Gento (urbo)
Aliĝintaj komunumoj
Ekde 1977 la komunumoj Afsnee, Desteldonk, Drongen, Gentbrugge, Ledeberg, Mariakerke, Mendonk, Oostakker, Sint-Amandsberg, Sint-Denijs-Westrem, Sint-Kruis-Winkel, Wondelgem kaj Zwijnaarde apartenas al Gento, la ĉefa komunumo kaj ĉefurbo de la provinco.
Piña de Esgueva
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
484
En la jaro 484 post Kristo okazis, interalie:
Piña de Esgueva
Aktualo
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la romanika preĝejo de la 12a-12a jarcentoj, du ermitejoj kaj diversaj ruinoj.
Gento (urbo)
Aliĝintaj komunumoj
Gento ekde 1977 (246 171 loĝantoj) perdis multajn loĝantojn al la pli trankvilaj kaj multnaturaj randaj municipoj. Pro la alveno de eksterlandaj enmigrintoj kaj la sukcesa urba renovigo la nombro de loĝantoj denove kreskas ekde 1999.
Historio
Jam dum la gaŭla (au kelta) erao ekzistis pluraj kernoj de loĝantoj en la regiono. La nomo 'Gent' devenus de la kelta nomo por kunfluejo Gand, el kio iĝis ĝermane Gand kaj latine Gandavum. La riveroj fluis kaj volviĝis en regiono kie multaj grundoj regule estis subakviĝintaj. Ne estis do tre ideala por agrikulturo, sed pli taŭga por ŝafbredado. Gent dum jarcentoj estis la plej grava urbo de la Nederlandoj por drapo (farita de lano), lino kaj kotono. Gent jam dum la sepa jarcento havis du grandajn abatejojn (Sankta Bavo 625-650 kaj Sankta Petro, post 650); kiuj helpis formi la urbon.
En la jaroj 851-852 kaj denove inter 879 kaj 883 la Vikingoj detruis la urbon kaj dum longa periodo sin establis ĉe la Skeldo (proksime de la nuna Duivelsteen - diabla ŝtondomo, Sankta Bavo, Biezekapelstrato).
Ekde la jaro 1000 Gento dum centoj da jaroj estis la plej granda urbo de la Nederlandoj (ĝis proksimume 1550). Gento eĉ estis pli granda ol Moskvo aŭ Kolonjo. Ekster Italio nur Parizo estis pli granda. Reĝo Karlo iam pri Gent diris "Je mettrai Paris dans mon Gant" (Mi metus Parizon en mian ganton/genton). En la 13a jarcento la urbo havis ĉirkaŭ ses mil loĝantojn.
En la jaro 1178 Gento ricevis la honortitolon "urbo".
Gent ĉiam estis ribela urbo. La loĝantoj batalis dum jarcentoj kontraŭ la monarkoj por sekurigi siajn privilegiojn aŭ liberecon. En la deksesa jarcento Gento ludis gravan rolon en la ekflorado de la Kalvinismo. Inter 1577 kaj 1584 en Gento estis establita Genta Kalvinista Respubliko. Tiam ankaŭ la unua genta (teologia) universitato estis fondita (en 'het Pand', hodiaŭ renovigita kaj posedata de la genta universitato). Post 1584 multaj Kalvinistoj elmigris al Nederlando.
Gento fartis bone dum la franca kaj nederlanda epokoj (kun i.a. la konstruo de la kanalo Gento-Terneuzen) ĉar kun sia tekstila industrio ĝi povis servi grandajn merkatojn.
La Traktato de Gento estis la pactraktato kiu finigis la militon de 1812 inter Usono kaj Granda Britio.
Gento ankaŭ estas la urbo en kiu la unuaj modernaj sindikatoj de Belgio vidis la lumon, kaj kie ekestis la belga socialisma movado. Edward Anseele, la gvidanto de la gentaj socialistoj, tamen unue estos elektita en Lieĝo kiel parlamentanon.
Internacia ekspozicio
En 1913 en Gento estis organizita internacia ekspozicio. La ekspozicio mem estis organizita en speciale por tiu celo konstruita konstruaĵaro je la placo Maria-Henriko, kiu poste iĝis la ĉefa Stacidomo de Gent-Sint-Pieters.
Instru-urbo
Gento estas la plej grava instru-urbo de Belgio kun interalie la Genta Universitato (26.000 gestudentoj), la genta altlernejo (15.000), la altlernejo Artevelde (7000), la altlernejo Scienco kaj Arto, la katolika altlernejo 'Sint-Lieven' (5.000). Entute en Gento studas pli ol 50.000 gestudentoj en la altinstruado. Tio igas la urbon unika gestudenta urbo. La universitata malsanulejo plenumas gravan funkcion en la regiono. Eĉ el la nederlanda provinco Zelanda Flandrio (nl: Zeeuws-Vlaanderen) homoj ĝin vizitas, ĉar ĝi estas pli proksima ol la akademia malsanulejo de Roterdamo. Pluraj famaj politikistoj, inter ili la ĉefministro de Belgio, studis en la mezgrada lernejo Reĝa Ateneo Voskenslaan.
Vidindaĵoj
Gento precipe allogas turistojn pro sia historia urbocentro mezepoka, sed ankaŭ 16- kaj 17-jarcenta, kies konstruaĵaro grandparte konserviĝis: En la urbo kalkuleblas pli ol registritaj kulturhistorie valoraj konstruaĵoj, el kiuj plej multaj estas monumente protektataj. Rilate al turismo la urbo konkuras kun la sama bone konservita, sed inter turistoj eĉ pli konata urbo Bruĝo.
La tri turoj
La urban silueton dominas la en vico starantaj "tri turoj", kiuj jam ekde la mezepoko havas la nomon „de drie torens“. La trei pintoj estas la Belfrido de Gento, 95 metrojn alta, la turo de la katedralo de Sankta Bavo, origine la preĝejo de Sankta Johano, konstruita inter 1300 kaj 1538, kun la mondfama retablo 'Het Lam Gods', pri kiu informas la artikolo Genta altaro, kaj fine la preĝejo de Sankta Nikolao.
Kristanaj kaj nereligiaj historiaĵoj
Apud kristanaj kirkoj kaj monaĥejoj la urbo plena je historiaj nereligiaj domoj, ekzemple en la renomaj apudkanalaj ŝoseoj Graslei kaj Korenlei, domoj de la mezepokaj gildoj kaj de komercistaj familioj, kaj aliaj konstruaĵoj kiel la historia poŝtejo ĉe la grenmerkatejo. Inter la plej gravaj kaj plej grandaj nereligiaj konstruaĵoj en la urbocentro tame estas la Gravensteen ("grafa ŝtono"), mezepoka burgo en romanika stilo el la 12-a jarcento, la ununura tia konstruaĵo konserviĝinta en Flandrio, rezidejo de la grafoj de Flandrio kun grandkvante bone konserviĝintaj defendaj instalaĵoj. Inter multaj aliaj historiaĵoj kompreneble ankaŭ tre imponas la fasado de la burĝa urbodomo de Gento.
El la pliaj historiaĵoj - kristanaj kaj nereligiaj - nepre menciiĝu almenaŭ la jenaj vidindaĵoj:
Trafiko
Granda parto de la historia urbocentro de Gento estas senaŭta. La unuaj stratoj, en kiuj malpermesiĝis aŭta trafiko, en 1976 estis la strato Donkersteeg kaj en 1982 la strato Langemunt. Sekve iom post iom pligrandiĝis la senaŭtaj areoj, aparte per urbotrafika plano de 1996. Laŭ la realigo de tiu plano la aŭta trafiko per signaro estas direktigita al subteraj aŭtoparkejoj. La tersurfacaj parklokoj iom post iom Seit malkonstruatas.
Publika transporto
La Stacidomo de Gent-Sint-Pieters estas la plej granda de Flandrio kaj la dua plej granda de tuta Belgio, post Bruselo Suda. Cetere estas en Gento la stacidomoj Dampoort, Wondelgem kaj Gentbrugge.
En Gento veturas krom busoj kaj tramoj ankaŭ trolebuso. Tio estas unikaĵo en Belgio. Ekde kelkaj jaroj dum semajnfino en Gento veturas tute senpagaj noktaj busoj!
En 2004 ekis 'Cambio' en la urbo, servo de organizita kunveturado.
Naturo kaj parkoj
Alia unikaĵo en Gento estas la Blaarmeersen de 87 hektaroj. Tiu parko, kiu limas al Bourgoyen, havas inter alia grandan lagon kun strando, ludiloj por infanoj kaj trinkejo. Eĉ estas tie kvarstela kampadejo.
Proksime de la stacidomo de Gento Sankta Petro situas la citadela parko. En ĝi interalie troviĝas kongresejo/ekspoziciejo kaj la mondfama muzeo de moderna arto SMAK (nl:'Stedelijk Museum voor Moderne Kunst').
Riveroj en Gento
En 1547 oni fosis la kanalon Sassevaart por rehavi konekton kun la Honte. Tiu ĉi sablopleniĝis kaj poste en 1823 reelfosiĝis kaj plilogigita. Tio iĝis la nuna Kanalo de Gento al Terneuzen.
Servoj
La Universitata Malsanulejo de Gento (nederlande Universitair Ziekenhuis Gent; UZ Gent) estas unu el la plej grandaj hospitaloj en Belgio. La Universitato de Gento (Belgio) (UGent, antaŭe Reĝa Universitato Gento aŭ RUG) estas unu de la du grandaj universitatoj de Flandrio.
Bibliotekoj
Gento havas plurajn bibliotekojn. La ĉefa biblioteko troviĝas je la placo Woodrow Wilson (Gento Suda). Ekzistas aparta sekcio por junuloj. La biblioteko bonege uzas la eblecojn de interreto. Eblas konsulti tre ampleksan katalogon, mendi librojn en la reto, plilongigi luadon, informiĝi pri adresoj kaj horoj de malfermo ktp.
En la biblioteko ankaŭ haveblas libroj en Esperanto, sed ne multaj.
Kelkaj ciferoj
Kolekto de libroj (2003)
Pruntadoj kaj konsultadoj (2003)
Naĝejoj
Gento havas kvar endomajn naĝejojn proksime de la urbocentro. Tamen ne ĉiam estas facile naĝi tie. Ekzistas diversaj horaroj por certaj celgrupoj (gravedaj virinoj, konkurad-naĝado ktp) kaj la naĝejoj ofte dum horo aŭ pli dumtage estas fermitaj. La kaso fermiĝas duonhoron antaŭ la fermohoron, necesas do alveni frue.
La Gentaj naĝejoj estas higienaj, sed precipe eksterlandaj vizitantoj plendas pro la multeco de kloro en la akvo kaj pro la enirprezo: vi pagos minimume po €2,5 por unu naĝsesio. Por €25 eblas aĉeti karton por 12 fojoj.
Kelkaj naĝejoj enhavas saŭnon, saltotabulojn, trinkejon, komputilajn ludojn aŭ glitejon.
Esperanto-Movado
Estas 2 gastigantoj de Pasporta Servo tie.
Esperanto-revuoj eldonitaj en Gento
Esploro de la Bibliografio de Periodaĵoj en aŭ pri Esperanto (Budapest 2010) montras ke en Gento aperis surprize granda kvanto da Esperanto-revuoj, sed malmultaj ekzempleroj konserviĝis.
La plej prestiĝa verŝajne estas L'Esperanto, Monata bulteno de la Genta Esperanto-Grupo, kiu aperis dum la jaro 1913 en malgranda formato (proksimume A5). De tiu jaro la Esperanto-Fondaĵo Cesar Vanbiervliet havas kompletan kolekton. En majo de 1912 la gentanoj organizis la Kvaran Belgan Esperanto-kongreson; por 1914 estis antaŭviditaj Esperanto-kunvenoj dum la Monda Ekspozicio kiu en tiu jaro okazis en Gento. Konsiderinda parto de la revunumeroj estis dediĉita al tio.
La postan jaron la samaj eldonantoj (Michel Sebruyns kaj Henri Petiau) iom ŝanĝis la titolon al Gento-Esperanto kaj uzis gazetan formaton (proksimume A2). Rimarkinde estas la granda kvanto da anoncoj de gentaj vendejoj en ĝi. Laŭ la Bibliografio de Periodaĵoj en aŭ pri Esperanto aperis 4 numeroj. En la Esperanto-Fondaĵo Cesar Vanbiervliet estas nur la februara numero.
La eldonado estis interrompita de la Unua Mondmilito. Tuj post la milito alia genta grupo La Progreso eldonis ĵurnaleton Nia Folieto.
La posta superrigardo estas bazita sur la menciita bibliografio (la cifero inter krampoj estas la identigilo en la bibliografio). Parto de la listo ne vere estas 'gentaj' revuoj, sed ili eldoniĝis en Gento ĉar hazarde la eldonanto loĝis en tiu urbo. Kelkaj revuoj havas duoblan numeron, ĉar la titolo ŝanĝiĝis. Asterisko indikas ke la revuo parte aŭ tute estas disponebla en la Esperanto-Fondaĵo Cesar Vanbiervliet.
Urbopartnerecoj
Gento havas ĝemelecojn kun jenaj urboj :
Makisnajtingaloj
Makisnajtingaloj, arbustarnajtingaloj aŭ cerkotriĥoj estas mezgrandaj insektomanĝantaj birdoj de la genro Cercotrichas. Ili estis iam lokitaj en la familio de Turdedoj, sed nune estas plej ofte traktataj kiel parto de la familio de Muŝkaptuledoj.
NGC 3837
NGC 3837 (aliaj indikoj — UGC 6701, MCG 3-30-68, ZWG 97.89, ARAK 314, PGC 36476) estas galaksio en konstelacio Leono.
Makisnajtingaloj
La specioj de tiu genro estas la jenaj:
Ĝenerale temas pri helbrunaj birdoj kun helaj kaj malhelaj strioj en vizaĝo escepte la Nigra najtingalo, kiu estas tute nigra. Foje tiujn speciojn oni komprenas kiel parton de la genro Erythropygia, kiu enhavus preskaŭ ĉiujn sed ne tiun lastan nigran specion kaj iun alian.
NGC 3837
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Blainville (exo)
Blainville estas stacio de sur linio exo2 - Saint-Jérôme, situanta en. Ĝi estis malfermita la.
Leĝoj de Kirchhoff pri cirkvitoj
La leĝoj de Kirchhoff aŭ pli ekzakte leĝoj de Kirchhoff pri cirkvitoj estas fizikaj leĝoj de elektrotekniko. Ili estis formulataj en la jaro 1845 de la germana fizikisto Gustav Kirchhoff.
La du leĝoj esprimas la konservadon de la elektra ŝargo kaj de la energio en elektraj cirkvitoj.
Muzeo pri regiona historio (Ingersleben)
La Muzeo pri regiona historio (germane: Heimatmuseum Ingersleben) estas grava regiona muzeo en la vilaĝoparto Ingersleben (Karl-Marx-Straße nr. 40) de la grandkomunumo Nesse-Apfelstädt. Ĝi ekde 1979 ekzistas kaj troviĝas en la restinta ejo de iama granddimensia kavalira bieno.
Situo kaj historio antaŭ muzea utiligo
Jam en la 14-a jc menciitis la remparo kun akvofoso. Posedis ĝin variaj nobelaj familiioj (i.a. de Ingersleben kaj de Gleichen).
La de la erfurta izatidkomercisto Hans von Ziegler akirita bieno surkonstruitis en 1609 per granda domo. Otto Heinrich von Ziegler, ankaŭ izatidkomercisto, aldonis impresan malfrurenesancan portalon kaj arkaĵon en la 1622-a jaro, okaze de la edziĝo al Maria von Wangenheim. Grafo Adolf Otto Freiherr von Münchhausen, posedinte la bienon de 1786 ĝis 1883, estis familiara kun la famekonata verkisto Gustav Freytag kiu sian romanon Die Ahnen ludigis i.a. en Ingersleben kun detaloza priskribo de la vilaĝo, la regiono kaj la bieno. Poste havigis ĝin al si Thankmar Freiherr von Münchhausen, kiu servis kiel vojaĝanta marŝalo de la duko de Württemberg kal kiel kortmarŝalo de Sachsen-Meiningen.
La fondinto de la unua sukerfabriko en Straußfurt, Robert Wagner ekposedis la bienon en 1883 kaj etendigis en 1894 la jam ekzistintan vilaon en la kastela parko per granddimensia alo, kaj kreante fortimpresan kastelsimilan loĝkomplekson kun salonegoj taŭgaj por akcepti grandajn rondojn de amikoj kaj gravuloj.
Ĝis la komenco dela 19-a la malnova bienejo servis kiel loĝejo. En 1942 la bieno venis en la manojn de Horst kaj Siegismund von Zakrzewski; ili senproprietigitis en la 1946-a jaro laŭ la poseddetruaj leĝoj de la sovetie okupita zono de Germanujo kaj forpelitis. En 1947/48 oni malkonstruis la vilaon, la ekonomiajn ejojn kaj la portalon kun la najbara laktejo. La arbojn de la parko - kiu famiĝis pro sia riĉeco de altvaloraj arboj - oni simple dehakis; la parkon oni malaperigis kaj parceligis por pluraj bienetoj. En la ekonomiaj ejoj instalis sin la tekniko de la ŝtatigita farmo.
Uzo kiel muzeo
Feliĉe restis la malnova biendomo, kvankam la kulturaj barbaroj de SED estis decidintaj ankaŭ ties malkonstruon.
Ekde 1979 ĝi gastigas la muzeon pri regiona historio. Hodiaŭ la muzeo estas la centra muzeo de la grandkomunumo de Nesse-Apfelstädt.
Interno kun diversaj elmontradoj
Pluraj ĉambroj havas belajn pentraĵojn survandajn kaj plafonajn kiujn oni akurate renovigis. Al ili nombriĝas funkcianta kuirejo, la rokoko-ĉambro, la Strio-ĉambro (antaŭ 1780) kiel ankaŭ la Münchhausen-ĉambro. Tie ĉi prezentas ekspozicio la vivon kaj la verkaron de la verkistinoj Frieda kaj Margarethe von Bülow; ĉar ili pasigis sian junaĝon ĉe la geavoj surloke.
Aliaj loĝĉambroj estas la dormĉambro (de ĉ. 1800), la biedermeier-ĉambro aŭ la laborĉambro de la prizorganto en la turo. En la kolekto pri la historio de Neudietendorf gravas la sekvantaj temoj: metioj (i.a. sigelvaksfabriko Liliendahl (fondita en 1778), apotekoj, fabriko de la Aromatique-alkoholaĵojkaj, kandelfabriko.
Aparta parto estas la sekcio pri verkistoj, pentristoj kaj eldonistoj:
Speciala ĉambro prezentas la Turingian Arbaron kaj la izatid-prilaboron (kie troviĝas ankaŭ modela libro de la neudietendorf-a kolorigentrepreno Staude de 1853).
Aliaj objektoj elmontritaj estas jenaj:
Eblas viziti la bienejon senkoste de la kelo ĝis la subtegmento. La granda salonego pretadas kun siaj ne tute 30 komfortaj sidlokoj por diversaj aranĝoj. Post la vendo de la iama societa domo kaj de la muzeo pri regiona historio en Neudietendorf, la kolektoj de tie translokitis ankaŭ al Ingersleben kaj helpis pligrandigi la kolekton de tiu ĉi.
Eksteraj ligiloj
Prezento de la muzeo sur tutturingia muzea hejmpaĝo.
Samsŏk-guyŏk
Samsŏk-guyŏk (koree 삼석구역), aŭ la Samsŏk Kvartalo, estas unu el la 19 Kvartaloj (guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio.
Taesŏng-guyŏk
Taesŏng-guyŏk (대성구역), aŭ la Taesŏng Kvartalo, estas unu el la 19 Kvartaloj (guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio.
Apartamento por Edukistoj de Universitato Kim Il-sung (koree: 김일성종합대학 교육자살림집) estas du tur-stilaj apartamentoj en Taesong.
Putzbrunn
Putzbrunn estas komunumo en Germanio, pli ekzakte en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. La komunumo troviĝas en la distrikto München, kiu je tri kvaronoj ĉirkaŭas la urbon Munkeno, kaj konsideratas sudorienta antaŭurbo de ĝi. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Frigyes Palóczy
PALÓCZY Frigyes [pr. palo:ci] estis hungara aktoro naskiĝinta en Temeŝvaro la 2-an de marto 1932, mortis la 12-a de majo 2021.
János Károli
János Károli [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Károli János estis hungara iĥtiologo, herpetologo, instruisto, profesoro. Lia nomo en la botaniko estis Karl. János Károli naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Cservenka. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
János Károli frekventis gimnazion en Pozsony, poste li akiris diplomon en Universitato de Vieno. Ekde 1870 li laboris en Hungara Nacia Muzeo, sed li instruis ankaŭ en luterana gimnazio. Li estis nomumita privata profesoro en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1876. Li tre frue mortis pro nekuracebla malsano.
San Antonio Cañada
San Antonio Cañada estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Antonio Cañada.
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 30′ norda latitudo kaj 97° 17′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1700
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
486
En la jaro 486 post Kristo okazis, interalie:
Lupino (stacidomo)
Lupino (Gara di Lupinu) estas franca haltejo sur linio -, situanta en  Bastia, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
(15820) 1994 TB
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geastronomoj Jun Chen kaj David C. Jewitt elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii, Usono.
Por Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksata diametro de 156 km.
Los-Anĝelesa Filharmonia Orkestro
Los-Anĝelesa Filharmonia Orkestro estas simfoniorkestro loĝanta en Los-Anĝeleso, Usono.
Ĝin fondis en 1919 William Andrews Clark; unua dirigento estis Walter Henry Rothwell. Jam dek unu tagojn post sia fondiĝo ĝi unuafoje koncertis en 1919. Inter multaj aliaj dirigentoj la plej fama estis Otto Klemperer (1933–1939)
Ekde 1964 ĝis 2003 la orkestro prezentis en la Pavilono Dorothy Chandler en la Muzikdomo de Los-Anĝeleso. En 2003 ĝi translokiĝis en la Koncerthalon Walt Disney. Dum la somera sezono la orkestro prezentas en Hollywood Bowl, natura amfiteatro. Ekde 2009 Gustavo Dudamel estas ĉefdirigento.
12647 Pauluspotter
12647 Pauluspotter estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la pentristo Paulus Potter (1625–1654), de la ora jarcento de Nederlando, kiu ĉefe pentris scenojn de bienoj kaj bestoj. Lia realismaj pentradoj metis la bestojn fronte, tiele, ke ini kontrastu kun la fono por doni al ili vivan aspekton. Lia plej fama pentrado estas "La Juna Virbovo" (ĉ. 1647)
(8263) 1986 QT
(8263) 1986 QT estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Raucourt-au-Bois
Raucourt-au-Bois estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 149 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Raucourt-au-Bois estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal.
La vilaĝo Raucourt-au-Bois troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Raucourt-au-Bois etendiĝas sur 1,04 km².
Historio
En decembro 2008, la urbestro Jean-Paul Maillot estis kondamnita je 10 monatoj da enkarcerigo kaj je 5 jaroj da neelektebleco pro seksatenco kontraŭ sekretariino de la urbodomo. Li petis reviziadon kaj novan proceson.
Administrado
Raucourt-au-Bois apartenas al la kantono Quesnoy-Est, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Rakrang-guyŏk
Rakrang-guyŏk (koree 락랑구역), aŭ la Rakrang Kvartalo, estas unu el la 19 Kvartaloj (guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio. La ruinaĵo de iama Lelang Distrikto de Dinastio Han situas en la kvartalo.
488
En la jaro 488 post Kristo okazis, interalie:
Géza Benkő
Géza Benkő [benkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Benkő Géza, en Slovakio Gejza Benkő estis slovakia hungara aktoro.
Denemarken
Denemarken (groninge: Denmaark) estas vilaĝeto en la nederlanda komunumo Midden-Groningen. Ĝi konsistas el sep farmbienoj, kelkaj laboristodometoj kaj vilao. Ĝi situas inter la Slochterdiep kaj la Slochtermeenteweg. Denemarken apartenis delonge por la plej granda parto al la paroĥo Slochteren; kelkaj domoj apartenis al Schildwolde.
Géza Benkő
Géza Benkő naskiĝis la en Malý Kamenec (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Szerencs (Hungario).
Denemarken
La nomo ne referencas al la skandinavia lando Danlando sed signifas vilajn kampojn en la loka dialekto.
Géza Benkő
Biografio
Géza Benkő maturiĝis en gimnazio en Kráľovský Chlmec, poste li akiris aktoran diplomon en Bratislavo. Post siaj studoj li ne ligiĝas al teatraj tupoj, sed li ofte havis rolojn en pluraj hungarlingvaj teatroj, eĉ en slovakaj filmoj. Baldaŭ li havis rolojn ankaŭ en Hungario (Nacia Teatro (Győr), Hungara Televizio). Li mortis sur scenejo dum provo. Li ricevis teatran premion en 1994.
Denemarken
Ekde 2002 la vilaĝeto havas proprajn nomŝildojn.
Lupo de Passau
La lupo de Passau (: Passauer Wolf) estas heraldika motivo en la formo de ruĝa lupo sur arĝenta ŝildo. Ĝi aperas en multaj blazonoj en la proksimeco de la urbo Passau, eĉ en la najbaraj landoj Aŭstrio kaj Ĉeĥio.
Ordinare la lupo staras sur la malantaŭaj piedoj; ĝiaj dentoj estas blankaj, sed la ungoj kaj lango ruĝaj samkiel la korpo. En kelkaj blazonoj la lupo aperas inverskolora, arĝenta sur ruĝa fono.
La nomon Passauer Wolf alprenis ankaŭ kelkaj hoteloj kaj gastejoj.
En la distrikto Passau jenaj komunumoj havas blazonon kun lupo:
Novonikolajevko (Simferopola distrikto)
Novonikolajevko estas relative nova vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 316 homoj.
Historio
La vilaĝo aperis proksimume en la komenco de la 20a jarcento; la unua oficiala mencio pri ĝi datiĝas je la 1922 jaro.
Ekde la 1990aj jaroj la vilaĝo fakte tuŝas la novan urbodistrikton de Simferopolo, nomatan Akmeĉeto (kiu aperis en la 1990aj jaroj kiel loĝloko de krime-tataroj, revenintaj post la deportado de la jaro 1944, kaj poste estis oficiale aligita al la teritorio de Simferopolo).
Nuntempo
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 316 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 346 loĝantojn ). La areo de la vilaĝo estas 24,8 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 99.
Historie la loĝantaro de la vilaĝo okupiĝis pri agrikulturo kaj birdobredado en la entreprenoj, situantaj en la proksima vilaĝo Zaleso. Tamen nuntempe la plimulto de la loĝantaro laboras en Simferopolo mem; krome, la vilaĝo iom post iom iĝas populara somerdoma kaj luks-vilaa setlejo. Iuj rimarkindaj ekonomiaj entreprenoj en Novonikolajevko mankas.
László Pálóczy
PÁLÓCZY László [pr. pa:lo:ci], Papolczy estis hungara aktoro naskiĝinta en Nagyvárad la 26-an de julio 1907 kaj mortinta ?.
San Diego La Mesa Tochimiltzingo
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1281 loĝantojn. El tiuj estas 617 viroj kaj 664 virinoj. La komunumo havas surfacon de 91.85 kvadratkilometroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21121a.htm
NGC 3838
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wanderer-Fantasie
„Wanderer-Fantasie“ estas la populara nomo por la verko n-ro 15 (D 760) en C-maĵoro de Franz Schubert, komponita novembron de 1822.
La strukturo
La kvar movimentoj iras seninterrompe unu en la alian. La unua movimento Allegro con fuoco ma non troppo staras en C-maĵoro kaj en 4/4-takto, jen la tutan tempon ĉefe rolas la ritmo de la baza figuro (kvarono - 2 okonoj - kvarono - 2 okonoj). La dua movimento, adaĝo, kiu estas la genera ĉelo de la verko, staras surprize en c♯-minoro kaj estas variacimovimento, en kiu Schubert alvenas al la plej malsamaj solvoj (ekde multvoĉa tonmetaĵo al delicate ĉirkaŭludata melodio, plue al akordoturoj kun fortoplene punktitaj ritmoj ĝis rapidegaj tremsonoj). La tria movimento, presto en A♭-maĵoro, ekprenas la bazan motivon nun en 3/4-takto kaj en punktita versio. La finalo (alegro) denove staras en C-maĵoro. Post fugita komenco Schubert serĉas novajn esprimeblecojn eĉ pli ol en la antaŭaj movimentoj. Je tio li jam anticipas per sia orkestreca kompozicia tekniko la verkaron de Franz Liszt, uzante akordajn tremsonojn, vastajn okto- kaj akordpasaĵojn kaj precipe arpeĝojn ĝis mezuro ĝis tiam ne konata. Schubert mem konfesis, ke li neniam regas la verkojn („La diablo ludu ĉi tiun aĵon!“), kaj konforme al tio ĝi estas ankaŭ konata kiel lia verkoj teknike plej postulema.
La verko staras precipe laŭ pianluda tekniko en certa rilato kun la verkado de Franz Liszt. Tiu ĉi estis tiel imponita de la sonaj eblecoj, kiuj sin kaŝas en la Wanderer-Fantasie, ke li ofte prezentis ĝin kaj krome komponis propran version por piano kaj orkestro.
489
En la jaro 489 post Kristo okazis, interalie:
Mendele Sforim
Mendele Moicher Sforim aŭ Mendele Mocher Sforim (naskiĝis la 21-an de decembro 1835 laŭ la julia kalendaro / la 2-an de januaro 1836 laŭ la gregoria en Kopil apud Minsko, mortis la 25-an de novembro 1917 laŭ julia kalendaro respektive la 8-an de decembro 1917 laŭ la gregoria en Odeso, hebree מנדלי מוכר ספרים; jide מענדעלע מוכר ספרים; multaj nomaj variaĵoj Mendele Mocher Sefarim, Mendele Mocher Sfarim, Mendele Mojcher Sforim, Mendale Moicher Sepharim, Mendale Mocher Spharim, Mendale Mocher Sforim ktp; memelektita pseŭdonimo „Mendele la librokomercisto“, fakte Ŝalom Jakob Abramoviĉ aŭ Abramowicz aŭ Abramowitz aŭ Abramowitsch) estis verkisto precipe de literaturo en la jida lingvo, sed ankaŭ en la hebrea lingvo - en la lastaj jaroj de sia vivo li mem tradukis parton de siaj verkaĵoj de la jida en la hebrean.
Li estis la lasta generacio Haskala, sed poste en la vivo li travivis la periodon de pracionismo, Ĥibat Cion, kaj la komencon de cionismo, kiu influis lian laboron. Lia lingvo estis perceptita kiel "sinteza lingvo", tio estas, kunmetita de pluraj antaŭaj lingvotavoloj kaj ne kiel rekta daŭrigo de iu aparta.
Li konsideriĝas la "patro" kaj tipa reprezentanto de la moderna jida literaturo, kiu per siaj verkaĵoj al la jida literaturo akiris mondan renomon, kaj estas la plej aĝa el la tri "klasikuloj" de la jida literaturo, krom Ŝalom Alejĥem (kiu ĉiam nomis sin "nepo de Mendele", kaj Icĥok Lejbuŝ Perec. Li estas nomata la plej granda prozisto de la jida literaturo, "kronisto de la orienteŭropaj judaj gettoj" kaj „Sejde“ („avo“, „prapatro“) de la jida literaturo. Mendele estis litovia judo, samekiel L. L. Zamenhof.
Mendele verkis pri la vivo de juda socio en Orienta Eŭropo, pri vivmanieroj, kutimoj, kredoj kaj spertoj. Li temigis ne-heroajn heroojn, (male al herooj kaj heroaj priskriboj de aliaj literaturverkistoj) sed priskribis la tipan judon, sur liaj komikaj kaj patosaj flankoj. Lia verkado estis ankaŭ lingve kompleksa, ĉar li metis la fundamentojn kaj por moderna jida literaturo kaj por la novhebrea stilo de verkado.
Kastelo de Felsőmocsolád
Historio
En la vilaĝo tiu ĉi kastelo estis konstruita inter 1810 kaj 1814. Depost la 1-a mondmilito signifaj trakonstruoj okazis, eĉ la kastelo pligrandiĝis. En 1949 la ŝtato forprenis kaj la kastelon kaj la bienon. Dum la socialismo la kastelo estis centro de kolĥozo, lernejo, infanĝardeno, kudrejo. En 1997 posteulo de familio Bánó aĉetis la kastelon kaj post jardeko hotelo kun 25 ĉambroj kaj restoracio ekfunkciis.
Konstruaĵo
La parte unuetaĝa kastelo situas sola en granda ĝardeno. La konstruaĵo situas sur malebenaĵo, tial ĝi parte havas etaĝon, parte kelojn, eĉ iom da mansardo estas videbla. La fasado estas simetria, la mezo iomete reliefas.
Billy Connolly
William "Billy" CONNOLLY (naskiĝis la ) estas britia komikulo, muzikisto, prezentisto kaj aktoro.
Kálmán Fülöp (aktoro)
Kálmán Fülöp [fulop], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fülöp Kálmán estis hungara aktoro, tekstopoeto).
Kálmán Fülöp naskiĝis la en Sárvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Fülöp maturiĝis en benediktana gimnazio en Győr, poste li komencis studi juron en Pécs, kiun li forlasis kaj studis plu en Aktora Akademio. Li estis en scenejoj ofte bonvivanto. Inter 1947 kaj 1959 li apartenis al Teatro Magyar, Gaja Teatro, Teatro Déryné. Tamen en tiu periodo li ofte verkis tekstojn de operetoj, artkantoj, ŝlagroj, pere de tio li estis pli fama, ol pro la teatraj roloj. Li ricevis premiojn en 2002 kaj 2003. Li estis entombigita en kripto de Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto). Li postlasis edzinon.
Elektitaj ŝlagrotekstoj
== Elektitaj artkantaj tekstoj  ==
Maciso
Maciso estas en la kuirarto uzata spico kun sufiĉe milda gusto. Ĝi estas la sekiĝinta arilo de la muskato, (Myristica fragrans). La arilo ne estas tute fermita, sed konsistas el neregule formitaj strioj, ĉirkaŭ la semo. Tiu semo estas pli bone konata kiel muskato: la historio kaj produktado de maciso do estas forte ligita al tiu de la muskato.
Ekde la mezepokoj maciso apartenas la la plej ŝatataj spicoj. La nederlanda Orient-hinda Kompanio (VOC) dum longa periodo havis la monopolon je la produktado kaj komercado de maciso kaj muskato, per kaŭzado ke la muskatarboj nur kreskis sur la Molukoj. La angloj sukcesis kultivi muskatarbojn sur Grenado kaj tiel rompis tiun monopolon. Kiam la franco Pierre Poivre kontrabandis la semojn kaj ekis kultivi ilin, ankaŭ la angloj perdis sian pozicion.
Dum la rikolto ĝi estas karminruĝa, sed post sekigado la koloro estas oranĝeca. La maciso el Grenado tamen estas oranĝeflava. Dum la sekigado la maciso estas spruĉakvumita per salakvo. Tuta peco da maciso longas proksimume tri centimetrojn kaj havas dikecon de unu milimetro.
Plattenburg
Plattenburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Prignitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lafleur (marioneto)
La ĉefrolulo
Lafleur estas marioneto je stangetoj kaj fadenoj, en la pikarda « cabotan », vestita per kostumo el ruĝa veluro kiel la lakeoj en la 18-a jarcento, ĉemizo je ĵaboto, ŝtrumpoj strekitaj ruĝe kaj blanke. Li surmetas trikornan ĉapelon. Oni ne precize scias kiam li aperis en la amiena marioneta teatro, la plej malnova en la kolekto de la muzeo de Picardie datumas de 1811. Krom sia lingvo la pikarda, li estas karakterizata de :
Evoluo de la pupteatroj
En Amiens multaj pupteatroj malaperis ĉirkaŭ la jaroj 1900. Povas klarigi tion la kinematografa konkurenco, sed estis alia kaŭzo. La plejmulto de pupistoj estis profesie dungitaj ĉe la teksa industrio (fama amiena veluro inter aliaj). Kiam ili ne plentempe laboris pro teknika sendungeco, iliaj agadoj kiel pupistoj alportis al ili komplementan enspezon. Oni konstatis ligon inter la malapero relative rapida de pupteatroj kaj paralele la malapero de la teksa industrio en Amiens.
Tamen de 1925 ĝis 1970 estis kreintaj tiaj teatraj kompanioj pri Lafleur. Nuntempe la animada teatro « Ches cabotans d’Amiens » prezentas spektaklojn por la infanoj.
Fonto
Tiu traduko plejparte devenas de la franca paĝo : http://fr.wikipedia.org/wiki/Lafleur_(marionnette)
Sainte-Thérèse (exo)
Sainte-Thérèse estas stacio de sur linio exo2 - Saint-Jérôme, situanta en Sainte-Thérèse. Ĝi estis malfermita la.
Saint-Ours (Puy-de-Dôme)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ursiniens.
Apollo Theater
Apollo Theater ĉe la okcidenta 125 Strato n-ro 253 en la novjorka kvartalo Harlemo estas fama eventejo por preskaŭ ekskluzive nigrusona muziko (ĵazo, bluso, soŭlo, popularmuziko) en Usono.
Komence amuzejo por blankuloj, ĝi fariĝis dum la harlema renesanco antaŭ la Dua Mondmilito koncertejo, en kiu prezentis interalie Duke Ellington, Louis Armstrong, Count Basie, Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan kaj Billie Holiday.
NGC 3839
NGC 3839 (aliaj indikoj — UGC 6700, MCG 2-30-24, ZWG 68.48, IRAS11413+1103, PGC 36475) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1017 Jacqueline
1017 Jacqueline estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Benjamin Jekhowsky elde la observatorio de Alĝero.
Ĝi esti nomita en honoro al Jacqueline Zadoc-Kahn, disĉiplino de la malkovrinto.
Malbona lupo reenkarniĝinta
Malbona lupo reenkarniĝinta estas libro verkita de Roque Jacintho en la portugala pri spiritismo por infanoj. La verko estis tradukita unue en Esperanton kaj poste en la anglan kaj la araban el la esperanta versio.
Frépillon (stacidomo)
Frépillon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Frépillon, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de SNCF priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ermont-Eaubonne - Valmondois (328000).
25-a de januaro
La 25-a de januaro estas la 25-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 340 tagoj restas (341 en superjaroj).
Je la 25-a de januaro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 25-a de januaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
11255 Fujiiekio
11255 Fujiiekio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana amatora astronomo Fujii Ekio (1909–1989), iama direktoro de la Astronomia Muzeo de Okajama (japane : 岡山天文博物館).
Dendermonde
Dendermonde (nederlande, proksimuma prononco [Dend'rMONde]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn. Temas pri unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en 1233.
Ekde 1971 kaj 1977 la municipoj Appels, Sint-Gillis-bij-Dendermonde, Baasrode, Grembergen, Mespelare, Oudegem kaj Schoonaarde apartenas al Dendermonde.
Béla Abodi Nagy
ABODI NAGY Béla (abodi) estas rumanuja hungara pentristo naskita en Székelyszenterzsébet la 13-an de julio 1918 kaj mortis la 9-an de decembro 2012 en Budapeŝto. Li estas la patro de pentristino Anna Nagy, la pli juna frato de literaturhistoriisto Géza Nagy kaj patro de Géza Nagy, lia bofilino estas Stoica Georgeta Nagy.
Dendermonde
La urba himno de Dendermonde mencias la legendon pri Ĉevalo Beiaard, kaj ĉiun dekan jaron oni procesie portas tra la urbo lignan ĉevalon.
Béla Abodi Nagy
Biografio
Béla Abodi Nagy studis inter 1936-40 en Bukareŝto, inter 1940-42 en Budapeŝto. Liaj majstroj estis Camil Ressu, István Szőnyi. Post rusa militkaptiteco li instruis en Belarta Altlernejo (1949-83), poste estis katedrestro (1951-57, respektive 1970-83). Inter 1941-44 li estis ano kaj ekspoziciinto, ekde 1994 unu el refondintoj de la Barabás Miklós Céh.
Dendermonde
En Dendermonde naskiĝis Rosiana Coleners, Guy Verhofstadt (belga ĉefministro), Prudens van Duyse, ŝtatisto, verkisto, tradukisto, fervora defendanto de flandraj lingvaj rajtoj kaj arkivisto.
San Felipe Teotlalcingo
San Felipe Teotlalcingo estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Felipe Teotlalcingo.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8497 enloĝantojn. El tiuj estas 4060 viroj kaj 4437 virinoj. La komunumo havas surfacon de 54.85 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 14′ norda latitudo kaj 98° 30′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2420
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Bidajatoj
La bidajatoj (Bidayat, Bideyat; ankaŭ konataj sub la nomo Tuba. ) estas etno en Ĉado kaj okcidenta Sudano. La bidajata lingvo estas dialekto de la zaghavaa lingvo. Kontraste al siaj parencoj, la zaghavaoj, la bidajatoj estas pli nomadaj. Tiu diferenco kondukis fruajn etnografojn klasifiki ilin aparta etno ĝis kiam lingvaj similecoj pruvis ilian stretan parencecon.
La nuna (2019) prezidento de Ĉado, Idriss Déby, estas bidajato.
Jovanotti
Jovanotti (naskiĝis la en Romo) estas itala kantisto, kiu kutime sed ne ĉiam kantas repmuzikon. Lia vera nomo estas Lorenzo Cherubini.
Li famiĝis je la fino de la 1980-aj jaroj, kun muziko kiu estis mikso de diskoteka muziko kaj repo, speco de muziko kiu ankoraŭ ne ekzistis en Italio en tiu periodo. En liaj unuaj diskoj, la kantoj kutime ne parolis pri profundaj aŭ seriozaj temoj, sed dum la naŭdekaj jaroj, lia muziko laŭgrade serioziĝis, kaj li komencis paroli ĉiam pli pri politikaj, religiaj aŭ filozofiaj temoj. Lia muziko komence estis influata de alia genroj kiel regeo kaj monda muziko. Li ankaŭ fariĝis fama subtenanto de multaj progresemaj kaŭzoj kaj organizaĵoj. Li ankaŭ aktive partoprenis en la kampanio por konvinki okcidentaj registaroj forviŝi la monŝuldoj kiujn triaj mondaj landoj havas al ili. En la jaro 2002, li partoprenis la fama itala muzik-festivalo nomata, la festivalo de Sanremo, kantante kanton nomata "cancella il debito" ("Forviŝu la ŝuldon") en kiu li petis al la itala registaro forviŝi la ŝuldojn de kelkaj afrikaj landoj al ĝi.
Honortombo
Honortombo estas esprimo de honorigo de mortintoj far urboj aŭ komunumoj por civitanoj, kiuj dumvive akiris apartajn meritojn. Disdonado kaj konservado de tiaj tomboj kutime estas tasko de la publika sektoro. Depende de la disdonopraktiko honortombo povas havi karakteron de publika dekoracio por elstara unuopulo aŭ de monumento pro certa persongrupo. Se ne ekzistas idoj de la mortintoj aŭ institucioj, kiuj flegas la tombojn de ĉi tiuj personoj, la komunumoj aŭ urboj krome transprenas la respondecon por la tomboj kaj financas la tomboflegadon. Unuflanke tiel estas gardata la memoro pri la honorigitoj, aliaflanke tiel ofte estas konservataj (laŭsence de monumentflegado) atestiloj de la kulturhistorio, ekzemple se tombejoj devas esti malfermataj kaj pro elspezigaj transtombigoj artoplenaj tomboj povas esti konservataj nur per publikaj rimedoj.
Jovanotti
Jovanotti estas verŝajne unu el la plej popularaj italaj kantistoj. Inter lia plej famaj kantoj estas "L'ombelico del mondo", "Penso Positivo", "Serenata Rap" kaj "Bella".
Honortombo
Disvastiĝo
Honortomboj ekzistas tutmonde, je kio por la disdonado, financado kaj flegado de ĉi tiuj instalaĵoj depende de la landoj ekzistas diferencaj reguligoj (Ekz. foje soldatotombejoj aŭ tombejoj de viktimoj de propolitika persekutado far antaŭaj reĝimoj estas traktataj kiel honortomboj).
Jovanotti
Jovanotti kaj Esperanto
Dum la jaro 2012, Jovanotti sciigis la publikon pri sia opinio pri Esperanto per Tvitero. Li diris, ke li iam sinkonvinkis lerni Esperanton kaj eĉ elŝutis programon pro tio. Li poste aldonis, ke Esperanto estas facila lingvo, kiu lerneblas dum mallonga tempo, kvankam ĝi malmulte utilas ĉar preskaŭ neniu parolas ĝin.
En 2022 li kantas kun Enzo Avitabile 'Corpo a Corpo' kaj en tiu itala kanto estas kelkaj frazoj en esperanto.
Kumgangsan Hotelo
Kumgangsan Hotelo (koree 금강산호텔) situas en Anjung-ri, Kosong, ĉe la piedo de monto Kumgang. Ĝi estas unuaklasa hotelo de Nord-Koreio. Ĝi malfermiĝis en 1958. En la hotelo estas 240 ĉambroj.
15821 Iijimatatsushi
15821 Iijimatatsushi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana ĵurnalisto Tatsushi Iijima (1963–2015), kiu laboris ĉe Kyodo News dum ĉirkaŭ 28 jaroj. Li estis profesia fotisto kiu ŝatis motorciklojn. Li apogis la japanajn kosmajn misiojn Hajabusa kaj Hajabusa 2. Li forpasis pro akcidento de subakvado.
Cabaceiras
Cabaceiras estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 5.035 loĝantojn en 2010.
Ronjo, rabista filino
Ronjo, rabista filino, Ronja Rövardotter, estas fabelo (romano) de Astrid Lindgren de 1981. La ĉefrolulo Ronjo, Ronja, estas dek-kaj-iom-jara knabino, filino de rabista estro. La libro sekvis ŝian vivon dum ĉirkaŭ du jaroj, kiel ŝi iĝas memstara kaj ribelas kontraŭ la patro.
Hieronimanoj
La Ordeno de Sankta Hieronimo (en Latina: Ordo Sancti Hieronymi), (O.S.H.) estas katolika religia ordeno de klaŭzuro kaj de orientado pure kontemplema kiu aperis en la 14a jarcento. Laŭ la spirito de Sankta Hieronimo, grupo de ermitanoj el Kastilio estritaj de Pedro Fernández Pecha kaj Fernando Yáñez Figueroa decidis aliri al la monaĥa vivo kaj al la ordeno, submetitaj al la Regulo de Sankta Aŭgusteno. Tiu nova ordeno estis aprobata en 1373 fare de la papo Gregorio la 11-a kiu loĝis en Avinjono tiam. Temas pri religia ordeno nur hispaneca, ĉar ĝi formiĝis nur en Hispanio kaj en Portugalio, kaj estis tre ligata al la monarkioj reĝantaj en ambaŭ landoj.
Ronjo, rabista filino
En 1984 la libro estis filmigita kun reĝisoro Tage Danielsson.
En Esperanto
Rete legebla: Ronjo, rabista filino (Ronja Rövardotter)
Eŭrovido-Kantokonkurso 1972
La konkurso komencis atingi pli da populareco, oni povis vidi ĝin mem en multaj aziaj landoj: Japanio, Tajvano, Tajlando…