cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tetín (burgo)
Konstruaspekto
La devena burgo estis sentura kaj ĝi situis sur trapeza bazplano. Ĝia dominaĵo estis granda trispaca palaco sur la nordorienta flanko. Fine de la 13-a jarcento ĝi estis disvastigita je pli malalte situanta okcidenta triangula parto, en kiu estis konstruita grandega pordega turo. La remparo de la suba burgo estis masonita per tekniko opus spicatum kaj super la fosaĵo pli verŝajne plifortigita per parkano. En la devena kerno estis alkonstruita longa palaca alo kun fermebla krado, en kiun oni enpaŝis sur ponto de la pordega turo.
Ĝis la hodiaŭaj tagoj konserviĝis la kvarflanka pordega turo kaj fragmentoj de masonaĵo de plu juna palaca alo. La resto de la burgo estis neniigita en la 19-a jarcento dum minado de kalkoŝtono.
Bièvres (Tramtrajno en Francilio)
Bièvres estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta en  (departemento Essonne) en regiono Francilio.
Kalvinana preĝejo (Gárdony)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en urbo Gárdony (Hungario).
Historio
En Gárdony la kalvinana instruado komenciĝis en 1745. Depost la artikola leĝo la kalvinanoj konstruis kirkon sen turo kaj sen enirejo al la strato en la jaroj 1784 kaj 1785. Samtempe ili konstruis lignan sonorilostablon, kiun ili ŝanĝis al ŝtona turo en 1799. La turo estis renovigita en 1837 kaj en 1846 orgeno estis aĉetita. En 1859 la plena kirko estis renovigita la novbaroka stilo. Denovaj renovigaj laboroj okazis en 1899 interne, en 1906 ekstere. La 2-a mondmilito kaŭzis damaĝojn, kiuj malaperis nur en 1950. La sekvaj renoviĝoj okazis en 1961, 1972, 1984 kaj 2010.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La enirejo troviĝas en flanko de la navo tra reliefanta antaŭĉambro. Same la turo enorejo troviĝas flanke. Interne la predikejo estis farita en 1861.
Vauboyen (Tramtrajno en Francilio)
Vauboyen estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta en komunumo (departemento Essonne) apud Jouy-en-Josas (departmento Yvelines).
La nomo Vauboyen estas tiu de la samnoma kvartalo.
Igny (Tramtrajno en Francilio)
Igny estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta en  (departemento Essonne) en regiono Francilio.
József Mészáros (kegloludisto)
Biografio
József Mészáros komence provis plurajn sportojn, fine ekde 1979 li estis kegloludisto en trafika sportklubo de Budapeŝto, kie li restis ĝismorte. Li estis hungara ĉampiono 40-foje inter 1974-2004. Li estis la unua en mondĉampionumoj trifoje teame aŭ duope inter 1982-1988. Baldaŭ li estis ankaŭ trejnisto. Li havis edzinon.
Narendra Deva
Aĉarĝa Narendra Deva (ankaŭ Dev; 30a de Oktobro 1889 – 19a de Februaro 1956) estis unu el ĉefaj teoriuloj de la Kongresa Socialisma Partio en Barato. Lia demokratia socialismo malakceptis violentajn rimedojn kiel afero de principoj kaj aliĝis al la satyagraha kiel revolucia taktiko.
Dev estis altirita de naciismo ĉirkaŭ 1915 sun la influo de B G Tilak kaj de Sri Aŭrobindo. Kiel instruisto li iĝis interesata en marksismo kaj budhismo. Li estis aktiva en la movado por la Hindia lingvo. Li estis ŝlosila estro de la Kongresa Socialisma Partio el ties fondo en 1934 kaj estis enprizonigita kelkajn fojojn dum la lukto por libereco kaj sendependigo. Li estis foje membro de la parlamento de Utar Pradeŝ.
Li servis kiel vic-kanceliero de la Universitato de Laknaŭo el 1947 ĝis 1951 kaj poste servis kiel vic-kanceliero de la Hindua Universitato Banaras el Decembro 1951 ĝis la 31a de Majo 1954. Helpita de Nirmal Ĉandra Ĉaturvedi, Plenum-konsilisto kaj elstara instruisto, li startigis nombrajn projektojn por la ekspansio de la universitato.
Narendra Dev defendis la nuligon de malriĉeco kaj ekspluatado ne ĝuste tra la marksisma materiisma dialektiko sed speciale sur moralaj kaj humanismaj bazoj. Li insistis, ke "sen sociala demokratio politika demokratio estas farso". Dev estis aktiva en la kamparana movado kaj servis kiel prezidanto de Tuthindia Kisan Kongreso.
Li restis asocia kun la Socialisma Partio kaj kun ties sukcedanto, nome la Praja Socialisma Partio, ĝis sia morto en 1956.
(162854) 2001 DE47
(162854) 2001 DE47 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra, klinita orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere tanĝas tiun de la Tero, ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de la tera orbito, sed ĝia malsuprenira nodo estas tre proksima de la marsa orbito.
• Ĝia marsa MOID estas 0,02266 astronomia unuo (3,390 milionoj da km),
• La ĝi pasis al 0,02747 astronomia unuo (4,109 milionoj da km) de Marso,
• la ĝi pasos al 0,21258 astronomia unuo (31,802 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,21428 astronomia unuo (32,0558 milionoj da km) de nia planedo.
(162861) 2001 DY103
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Muzeo pri Islama Arto (Doho)
La Muzeo pri Islama Arto estas muzeo situanta en urbo Doho, ĉefurbo de Kataro, dediĉita al Islama arto de la 7-a ĝis la 19-a jarcento, inkluzive de diversaj objektoj kiel manuskriptoj kaj teksaĵoj. La konstruaĵo estas la verko de ĉin-usona arĥitekto Ieoh Ming Pei kaj ĝi estis inaŭgurita kaj malfermita al publiko la.
Konstruaĵo
La muzeo situas sur artefarita insulo ĉe fino de la Golfo de Doho ĉirkaŭita de kurba moleo. Ĝi okupas areon de plus konstruaĵon por edukaj celoj, kiu havas pliajn. La komplekso estas ĉirkaŭita de parko de 10 ha.
La konstruaĵo estis dezajnita de la usona arkitekto Ieoh Ming Pei, kiu komencis sesmonatan preparan vojaĝon vizitante la ĉefverkojn de la Islama arkitekturo, de la Alhambro en Granado en Hispanio ĝis la moskeoj en Kairo.
Finfine la arkitekto trovis inspiron en la Moskeo de Ibn Tulun en Kairo kies simplecon de geometriaj formoj, kion la arkitekto nomis la esenco de islama arkitekturo, li provis enkorpigi en sian dezajnon de muzeo. La internaj dezajnoj de la muzeo estis aranĝitaj fare de la franca arkitekto kaj dezajnisto Jean-Michel Wilmotte.
Kolektoj
La muzeo enhavas kolekton, ne tre ampleksan kvante, sed tre altkvalitan, de pecoj el diversaj materialoj: ceramiko, metalo kaj vitro. Ĝi ankaŭ havas manuskriptojn kaj teksaĵojn, kolektitajn dum la lastaj dudek jaroj. La objektoj venas el vasta gamo da landoj, de Hispanio, de kie venas iuj interesaj pecoj de andaluzia arto, Egiptio, Irano, Turkio kaj eĉ Barato.
Hotelo Alfonso XIII
La Hotelo Alfonso XIII estas historia konstruaĵo en la urbo Sevilo, inter la placo Puerta de Jerez, la Palaco Sankta Telmo kaj la Reĝa Tabak-Fabriko. La hotelo estas posedaĵo de la Municipo Sevilo kaj aktuale ĝi proponas siajn servojn, koncesie per la hotela ĉeno The Luxury Collection by Starwood.
Historio
Komence de la 20-a jarcento okazis konkurso por hotelo por la Iberamerika Ekspozicio de 1929. La bazoj de tiu konkurso estis redaktitaj de la regionista arkitekto Aníbal González. La konkurson venkis la arkitekto José Espiau y Muñoz.
Municipoj de la provinco Zaragozo
Municipoj de la provinco Zaragozo:
Hotelo Alfonso XIII
Historio
La hotelo estis konstruita inter 1916 kaj 1928. La reĝo Alfonso la 13-a montris grandan intereson en la sekvo de la laboroj kaj eĉ indikis kiel oni kompletigu kelkajn zonojn.
Oficiale oni inaŭguris la hotelon en la 28-a de aprilo 1928, per celebro de flamenka festo kaj luksa bankedo prezidita de la reĝo Alfonso la 13-a karj la reĝino Viktoria Eŭgenia de Battenberg, kadre de engaĝiĝo de la infanino Isabel Alfonsa de Burbono kun la grafo Johano Zamojski.
Dum la Dua Hispana Respubliko, ĝi eknomiĝis Hotel Andalucía Palace, sed rekuperis sian nomon post la Enlanda Milito, konservita ĝis nun. En 1962 oni filmis en la hotelo kelkajn scenojn de la filmo Laŭrenco de Arabio.
Gastoj
La hotelo gastigis gravulojn dum la internacia ekspozicio de 1992, kiel la tiamaj geprincoj Karlo kaj Diana de Kimrio kaj Miĥail Gorbaĉov.
Kutime gravuloj kiuj vizitas la urbon gastas en la hotelo. Inter ili menciindas Ernest Hemingway, Evita Perón, Orson Welles, Audrey Hepburn, Jackie Kennedy, Sofia Loren, Ava Gardner, Plácido Domingo, José Carreras, Shakira, Brad Pitt, Angelina Jolie, Tom Cruise, Cameron Díaz, Madonna, Bruce Springsteen, Harrison Ford, Calista Flockhart kaj Sharon Stone.
Luis Orta
Luis Orta estas kuba sportisto. Li konkuras en luktado, kutime en grekromia stilo (klasik-stila luktado), ĝis 60 kg. En tiu konkuro li akiris olimpikan oran medalon en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio.
Petit Jouy - Les Loges (Tramtrajno en Francilio)
Petit Jouy - Les Loges estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta en Jouy-en-Josas kaj Les Loges-en-Josas (departmento Yvelines) en regiono Francilio.
Adesivo
Adesivo (de la latina vorto adesse: ĉeesti) estas en iuj lingvoj, ekzemple la finna, sed ankaŭ en la finnugraj lingvoj estona kaj hungara, krome en la malnovlitova, lezga kaj osetaj lingvoj, gramatika kazo, kies sufikso en la finna estas lla/llä: Principe temas pri gramatika loka kazo (do kazo pri situo en certa lokiĝo aŭ pri moviĝo al certa direkto) esprimanta pozicion en la ĉirkaŭaĵo de objekto.
Paredes de Nava
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 128,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 875 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 2 900 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 20 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Adesivo
En finn-ugraj lingvoj
La funkcio de la adesivo respondas al la prepozicioj sur, kun, apud, ĉe (en la finna kaj la estona) kaj ĉe (en la hungara). En la finna kaj la estona, la adesivo estas krome uzata por priskribi la verbon havi ĉar la finn-ugraj lingvoj ne havas veran verbon havi.
László Bokor
László Bokor [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bokor László estis hungara reĝisoro, scenaristo, parlamentano.
Paredes de Nava
Geografio
Tamen dum jarcentoj la urbo demografie rivalis kun Palencio.
Adesivo
Finna
Ekzemplo: meillä "kun ni" en senco de "ĉe ni"
Paredes de Nava
Geografio
La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000. Ĝi limas kun Becerril de Campos, Fuentes de Nava, Frechilla, Villalumbroso, Villatoquite, Cardeñosa de Volpejera, Villamuera de la Cueza, Villoldo, Perales kaj Villaldavín.
László Bokor
László Bokor naskiĝis la  en Budapeŝto.
Adesivo
Finna
La adesivo en la finna esprimas la mankantan verbon havi.
Paredes de Nava
Geografio
Je 3 km estis vara stokejo rilate al la Kanalo de Kastilio. Proksime estas ankaŭ lageto de Nava. Sur montoj estas kverkarbaroj.
László Bokor
Biografio
László Bokor aliĝis al la komunistoj en 1945, tiu helpis lian karieron. Inter 1947-1949 li estis fotisto ĉe pluraj gazetoj, poste li estis subdramaturgo en filma produktejo, ekde 1950 li apartenis al stabo de filmaj novaĵoj. Li akiris diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1955, poste li havis jam reĝisoran statuson. Supozeble li akiris plian diplomon pri historio? en 1960. Ekde 1960 samtempe li havis postenon en branĉo ekstera politiko de Hungara Televizio. En la sekvaj jaroj li estris plurajn studiojn, filmajn redaktejojn. Li kandidatiĝis pri historio en 1971. Inter 1985-1990 li estis parlamenta deputito. Li ricevis 3 premiojn inter 1968-1986. Li edziĝis en 1956, lia edzino naskis filinon en 1964. Lia vivo depost fino de la socialismo (1990) estas nekonata.
Adesivo
Finna
Ekzemplo: Minulla on vuode. "Mi havas liton."
Paredes de Nava
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj de romia setladoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado plej verŝajne dum la regado de Alfonso la 7-a de Leono kaj Kastilio, ĉirkaŭ 1130, kiam li donis foruon al la loko. Poste ĝi pasis al diversaj senjoroj kaj por tempo al la Ordeno de Kalatravo kaj poste ankaŭ al la Ordeno de Santiago. Dum la 15-a kaj 16-a jarcentoj Paredes de Nava estis inter la dek kvin plej loĝataj urboj de Kastilio. Dum la 19-a jarcento, ĝi eĉ superis la ciferon de 6 000 loĝantoj. Ĉefe dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj fortis elmigrado ĉefe pro mekanizado de agrikulturo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra kulturaj kaj naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la jenaj:.
Adesivo
Finna
Kontraste al tiu malvasta difino, neformale oni nun uzas la kazon finne por du pliaj signifoj
Estona
En la estona lingvo la finaĵo estas -l aŭ en pluralo -tel aŭ -del.
Ekzemploj
Kiel en la finna, ankaŭ en la estona la adesivo esprimas la mankantan verbon "havi".
Ekzemplo: Mul on poeg. "Mi havas filon."
Hungara
En hungara lingvo la adesivo finiĝas per -nál aŭ -nél. La finaĵo sekvas la vokalan harmonion.
Ekzemplo: fánál "ĉe la arbo".
Kubo en la Somera Olimpiko 2020
La sportista teamo de Kubo konkurencis en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio. La kuba delegacio estis la plej malgranda (kaj unua kun malpli ol 100 atletoj) kuba teamo ekde 1964, kiu hazarde estis ankaŭ en Tokio. Ĝi estis la dudekunua apero de la nacio ĉe la Someraj Olimpikoj. Kubo pliboniĝis kompare al sia rezulto de 2016: La teamo entute atingis 14 medalojn, 7 orajn,  3 arĝentajn kaj  5 bronzajn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 15-an rangon. Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato. Ke pro la pandemio estis allasitaj nur tre malmultaj vizitantoj, videblas ankaŭ en vikipedio, kie ĝis nun ekzistas signife malpli da publike faritaj fotoj pri la evento kompare al la antaŭaj olimpikoj.
La honoron esti la flagoportistoj de la teamo havis la diskoĵetistino Yaime Pérez kaj la luktisto Mijaín López en la malferma ceremonio kaj Zurian Hechavarria en la ferma. Mijaín López eĉ havis tiun honoron jam la kvaran fojon, li ankaŭ gvidis sian teamon en la olimpikoj de 2008, 2012 kaj 2016.
Jacques Baron
(naskiĝis la 21-an de februaro 1905 en Parizo, mortis la 30-an de marto 1986, 81-jara, samloke) estis franca verkisto. En 1935 li honoriĝis per la tria literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano Charbon de Mer ("mara lignokarbo").
Ágnes Vati
Ágnes Vati [Agneŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Vati Ágnes estas hungara kegloludisto, monda ĉampiono. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) Megyesi Lászlóné [medjeŝi lAslOnE] aŭ Megyesiné Vati Ágnes.
naskiĝis la en Tatabánya.
Premio Deux Magots
La Premio Deux Magots, prononco [], origine (prix des Deux Magots) estas grava franca literatura premio. Ĝi estas prezentita al novaj verkoj, kaj estas ĝenerale aljuĝita al verkaĵoj kiuj estas pli eksterordinaraj kaj malpli konvenciaj ol tiuj kiuj ricevas la pli ĉefan Prix Goncourt.
La nomo venas de la pluekzistanta pariza kafejo Les Deux Magots, al kiu ekde sia malfermo ĉirkaŭ la jaro 1885, pluraj verkistoj ekkutimis kuniĝi, interalie Paul Verlaine, Arthur Rimbaud kaj Stéphane Mallarmé. Ekde tiam, la kafejo ĉiam konservis gravan rolon por la kultura vivo de Parizo.
Georges Pillement
Georges PILLEMENT, naskiĝis la 23-an de marto 1898 en Mayet, mortis la 14-an de aprilo 1984, 86-jara, en Parizo, estis franca verkisto kaj fotisto. En 1937 li honoriĝis per la kvina literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano Plaisir d'Amour ("plezuro de amo").
Joseph Constant
Joseph CONSTANT, naskonomo Jozef Konstantinovskij (ruse Йозеф константиновский, hebree יוסף קונסטנטינובסקי), kiu ofte publikigis sub la pseŭdonimo Michel Matveev, naskiĝis la 1-an de januaro 1892 en Jafo, tiam en la Otomana Imperio, mortis la 3-an de oktobro 1969, 77-jara, en Parizo, estis franca verkisto kaj skulptisto de rusa deveno. En 1936 li honoriĝis per la kvara literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano Étrange Famille ("stranga familio").
Muzeo de Belartoj de Sevilo
La Muzeo de Belartoj de Sevilo (Museo de Bellas Artes de Sevilla) estis kreita per Reĝa Ordono de 16a de septembro 1835 kiel "Museo de Pinturas" (Muzeo de Pentraĵoj). En 1839 oni elektis inter iamaj konventoj tiu nomita de la Merced, aktuala sidejo, kiun oni inaŭguris oficiale en 1841. Nuntempe oni konsideras ĝin unu de la plej gravaj pinakotekoj de Hispanio. Ĝi estas ĉe la Placo de la Muzeo, kiu estas prezidita de skulptaĵo dediĉita al la pentristo Bartolomé Esteban Murillo. Temas pri muzeo fundamenta por koni kaj la sevilan barokan pentrarton, speciale de Zurbarán, Murillo kaj Valdés Leal, kaj la andaluzan pentrarton de la 19-a jarcento.
Aspekto
La ĉefa fasado estas antaŭ la tiel nomita Placo de la Muzeo. La ornamita pordo ĝis 1945 estis la enirejo al la preĝejo de la iama konvento, inter la stratoj Cepeda kaj Bailén. Ĝi estis desegnita de Miguel de Quintana en 1729, kaj iomete modifita de monaĥo Francisco Bartolomé de Rojas. Temas pri duoncirkla arko kun po paro de ornamitaj murkolonoj ambaŭflanke sur piedestaloj. Sur la arko en dua etaĝo estas granda subarka niĉo en kies interno estas la figuro de Virgulino de la Merced kaj ambaŭflanke la surgenuigitaj figuroj de Sankta Petro Nolasko, fondinto de la Ordeno de la Merced, kaj la reĝo Jakobo la 1-a de Aragono, ĝia protektanto. Ambaŭflanke estas du salomonaj kolonoj.
La preĝejon planitan de Juan de Oviedo oni konstruis inter 1603 kaj 1612. Ĝi estas ununava kun volbo kaj navkrucejo sur kupolo. Estas murpentraĵoj de la sevila pentristo Domingo Martínez.
Kolekto
Krom pentraĵoj estas ankaŭ desegnoj, ceramiko, juveloj, mebloj, teksaĵoj, skulptaĵoj ktp.
Calaceite
Calaceite [kalaZEJte] (Calaceit en kataluna) estas urbeto kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres. Oni supozas, ke la loknomo Calaceite devenas de la araba قاعة زيد, kaala'a zajd (kastelo de Zajd), alude al medio de fortikaĵo kiu nomas la supran parton de la loĝloko. La ekzisto en Aragono de diversaj toponimoj kiuj inkludas la nomon Zajd (ekzemple en Vinaceite, Beceite, Zaidín, La Zaida, Binaced, ktp.), plus la distrikto -iklim- de Zaidún, sugestas setladon de ŝijaistoj de minoritato zajdi' en la distriktoj oriente de Zaragozo.​
Geografio
Ĝi estas je 179 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 511 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la nordo de la komarko; ĝi komunikas laŭ la nacia ŝoseo N-420 kun Valdeltormo sudokcidente kaj kun apuda Caseres nordoriente, jam en la provinco Taragono; krome laŭla regiona ŝoseo A-1413 sude estas Cretas. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo sur monteto kiu formas la akvodislimon inter la rivero Matarraña kaj Algars. Elstaras la montetoj Sankta Antonio, Sankta Kristoforo kaj de la Kastelo. La plej antikva kerno formiĝis ĉirkaŭ la iama kastelo, de kiu ne estas videblaj restaĵoj, kie oni konstruis iaman preĝejon de Sankta Petro, ŝajne sur la sama loko kie estis iama moskeo.
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Historio
Aperis proksime rokpentraĵoj de la Surroka arto ĉe la Mediteranea Arko, kio indikas loĝadon jam de prahistoria epoko. Aperis ankaŭ restaĵoj de Bronzepoko kaj ĉefe de iberoj. La plej grava kuŝejo estas tiu de Sankta Antonio, 1 km sude de la urbo, elfosita de Juan Cabré kaj poste de Pere Bosch i Gimpera, inter la jaroj 1903 kaj 1919, kun Les Ombries, Els Castellans kaj Torre Cremada. Granda parto de la trovitaj materialoj estas en la Arkeologia Muzeo de Barcelono. ​ Ĝi estis loĝata el 5-a ĝis 3-a jarcento a.K. En la nekropolo de Les Ferreres oni trovis en 1903 faman timiateron (incenzujo) el bronzo tre arta kaj valora, kun ĉevala figuro, konservita en la Arkeologia Muzeo de Madrido. De la araba epoko aperis restaĵoj ĉe riverdigoj "azudoj" kun tiama araba vorto.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. En 1132 Alfonso la 1-a de Aragono konkeris Calaceite el la araboj, kiuj rekuperis ĝin ĝis rekonkeris ĝin Ramon Berenger la 4-a en 1149 kun helpo de Bernat de Cambrils, kiu tuj estis unua senjoro de la loko. La definitivan konkeron ŝajne faris Alfonso la 2-a inter 1168 kaj 1169. Heredis la senjorajn rajtojn de Bernat de Cambrils liaj filo kaj bofilo Rollan de Cambrils kaj Dalmau Cañelles. En 1209 la senjoroj de Cambrils revenigis siajn senjorajn rajtojn ĉe Calaceite al la reĝo Petro la 2-a, kiu redonis ilin al la episkopo de Tortosa (Krono de Aragono). En 1271 la Ordeno de Kalatravo akiris la dominon super Calaceite. La ordeno, cele al reloĝado, havigis favoran loĝrajtigilan ĉarton.
En 1442 Calaceite reapartenis al episkopo de Tortosa ĝis 1823. Meze de la 17-a jarcento, la loko suferis militojn, malsanojn kiel la pesto de 1625, sekegojn kaj altan mortindicon inter 1646 kaj 1649; krome je la insurekcio de Katalunio (1640), ĝi kiel Tortosa kontraŭis la franckatalunajn trupojn, kiuj rabadis kaj incendiis la loĝlokon, eĉ ŝtelis la horloĝon de la turo de la tiama templo, ĉio kio rezultis en malpliigo de la loĝantaro.
Fine de la jarcento, la loko ekrekuperiĝis: komerco de olivoleo prosperis, same kiel la ĉiujaraj foiroj; estis epoko de gravaj konstruoj, kiel tiu de la aktuala preĝejo kaj la kapeloj de la Dipatrino Pilar kaj de Sankta Antonio. Tiun epokon de prospero haltigis komence de la 18-a jarcento la Milito de Hispana Sukcedo. Calaceite kliniĝis tiam al la kataluna flanko de la ĉefduko Karolo kaj la fortoj de la estonta Filipo la 5-a detruis la lokon, mortigis multajn defendantojn kaj ruiniĝis denove la loko. La 18-a jarcento estis pli pozitiva kaj, komence de la 18-a jarcento la Milito de Hispana Sendependigo ne tro suferigis Calaceite, krom la fortaj pagoj kiujn oni devis doni kaj al francoj kaj al hispanoj. En 1823 Calaceite liberiĝis disde la dominado de la episkopo de Tortosa kaj eĉ iĝis ĉefurbo de jurisdikcia partio, kion tuj perdis favore al Valderrobres. Calaceite ja vivis intense la sekvojn de la Karlismaj militoj, same kiel en la cetero de la komarko, ĉar tie okazis gravaj bataloj.
Dum la Hispana Enlanda Milito (1936-1939) la anarkiistaj milicoj devenaj el Barcelono trafis siajn unuajn rezistojn kaj post la koncernaj bataloj la CNT organizis revolucian reĝimon laŭ sistemo de liberecana komunismo. Post la venko de frakistoj, okazis multaj reprezalioj kontraŭ maldekstruloj kaj forta elmigrado al ekzilo. En la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj la elmigrado iĝis pli ekonomicela. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Calaceite kie oni malaltiĝis el 2 641 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 982 loĝantoj; do laŭlonge de la jarcento oni perdis pli ol 1 500 loĝantoj, multe pli ol la duono de la totalo.
Ekonomio kaj aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj, vitejoj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (porkoj, ŝafoj kaj kaproj, sed ankaŭ kortobirdoj kaj kunikloj) kaj sekva nutrindustrio (olivoleo), krom pliaj malgrandaj industrioj. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj estas la trinava baroka preĝejo datita en 1695 kun impona sonorilturo, la urbodomo, placo kun portikaro, baseneto, gotika fontano, turo (nun privata loĝejo) kiel restaĵo de iama murego, pordeg-kapeloj, tri ermitejoj, Muzeo Juan Cabré kaj naturaj lokoj. Krome estas la diversaj arkeologiaj kuŝejoj de iberoj, kaj ĉefe tiu de San Antonio.
Kelkaj verkistoj loĝis en Calaceite, nome la ĉilia José Donoso kaj lia edzino, María del Pilar Serrano, inter 1971 kaj 1975, la same ĉilia Mauricio Wacquez kaj Francesc García-Cardona inter 1986 kaj 2000; ambaŭ mortis en la hospitalo de Alcañiz. Didier Coste setliĝis en 1970 kaj posedis dum tridek jaroj domon kiel ĉefa loĝejo inter 1971 kaj 1979 kaj inter 1981 kaj 1993. La poeto, traduktisto kaj profesoro Ángel Crespo pasigis longajn sezonojn en Calaceite, same kiel la itala ĵurnalisto Giorgio della Roca.​ Ankaŭ la argentina verkisto Alberto Cousté kaj la aŭstralia tradukologo Anthony Pym loĝis en Calaceite.
Arlen López
Arlen López estas kuba sportisto. Li konkuras en boksado, kutime en la kategorio de 75 ĝis 81 kg. En tiu konkuro li akiris olimpikan oran medalon en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio.
Jean Loubes
, naskiĝis la 26-an de decembro 1906, mortis la 12-an de novembro 1990, 83-jara, estis franca verkisto. En 1946 li honoriĝis per la deka literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano Le Regret de Paris ("la bedaŭro de Parizo").
Mijaín López
Mijaín López estas kuba sportisto. Li konkuras en luktado, kutime en grekromia stilo (klasik-stila luktado), ĝis 130 kg (ĝis la jaro 2012 en klaso ĝis 120 kg). En tiu konkuro li akiris olimpikajn orajn medalojn en la Somera Olimpiko 2008 en Pekino, 2012 en Londono kaj 2016 en Rio, kaj aldonis plian oran medalon en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio.
Karl Ove Knausgård
Karl Ove Knausgård (naskita la 6an de decembro 1968 en Tromøya en Arendal) estas norvega verkisto kiu loĝas en Svedio.
Kariero
Li studis arton kaj literaturon ĉe la Universitato de Bergen. Inter 1999 kaj 2002 Knausgård estis kunredaktoro de Vagant, norvega literatura revuo fondita en 1988. Ĝis 1999 la revuo funkciis en Oslo kaj ekde tiam en Bergen. Knausgård publikigis en la revuo artikolojn pri la verkado de Don DeLillo kaj la Dia Komedio de Dante same kiel profundajn intervjuojn kun norvegaj verkistoj.
Verkado
La debutverkaĵo de Knausgård, romano nomita Ekster la mondo ( Ute av verden ), estis publikigita en 1998. La romano gajnis la Norwegian Literature Critics Award. Tio estis la unua fojo en la historio de la premio ke ĝi estis aljuĝita al debutverkaĵo. Lia dua novelo, En Tid for Alt, verko kies nomo estas prenita el la libro de Kohelet - "Por ĉiu estas sia tempo kaj tempo por ĉio"), rakontas la historiojn de anĝeloj sur la tero enplektite en la intrigojn de bibliaj rakontoj. La libro gajnis plurajn premioj kaj estis nomumita por la Nordic Literature Council Award kaj la Dublin International Literary Award. La New York Review of Books nomis la libron "stranga, akra, mirinda".
Serio "Mia Lukto"
La du antaŭaj libroj de Knausgård‏ estis kritike aklamitaj, sed lia aŭtobiografia libroserio, Min Kamp (mia lukto), publikigis sian nomon ĉie en Norvegio. La serio inkluzivas ses librojn, estis publikigita inter 2009 kaj 2017 kaj estis komerca sukceso, vendante ĉirkaŭ duonmilionon da kopioj en Norvegio, estante tradukita en 22 lingvojn kaj kaŭzante multan polemikon. La persona malkovro de Knausgård - lia persona vivo, lia rilato kun lia domina kaj perforta patro, la priskribo de liaj familianoj kaj amikoj - estis renkontita kun kritiko en la konservativa norvega lutera socio. Eĉ la nomo de la serio, kiel la nomo de la libro de Hitler, Mein Kampf, provokis kritikon.
En intervjuo kun sia unua edzino, Tonje Aursland, kiu aperas en kelkaj el la libroj de la serio, Knausgård konfesis ke li faris "faŭstan interkonsenton" - li atingis literaturan, komercan kaj kritikan sukceson, sed oferis siajn bonajn rilatojn kun amikoj kaj familio.
Post "Mia lukto"
En 2011, Knausgård konsultis por projekto de bibliaj tradukistoj en la norvegan. En 2013, li publikigis kolekton de artikoloj, "America of the Soul: Writings, 2003-1996" (Sjelens Amerika) kaj komencis adapti sian libron "Ekstere ded la Mondo" en filmon.
Malneta monda produkto
La malneta monda produkto (MMP) estas la sumigita malneta nacia enspezo de ĉiuj landoj en la mondo. Ĉar importaĵoj kaj eksportaĵoj ekvilibrigas ĝuste kiam konsideranta la tutan mondon, tio ĉi ankaŭ egaas la totala tutmonda malneta enlanda produkto (MEP). Laŭ la Monda Banko, en 2013 la nominala MMP estis proksimume 75.59 triliono da USD. En 2017, laŭ la Monda faktolibro de CIA, la MMP estis ĉirkaŭ USD 80.27 triliono en nominalaj terminoj kaj nombris proksimume 127.8 trilionon USD en terminoj de aĉetpova egaleco (APE). La per persono APE a MMP en 2017 estis proksimume 17,500 USD laŭ la Monda Faktolibro. Laŭ la Monda Banko, la 2020 MMP en nuna USD estis proksimume 84.705 triliono USD.
Lastatempa kresko
La tablo malsupre donas lastatempajn procentajn valorojn por entuta MMPa kresko de 2006 tra 2020, tiel kiel takso por 2021 de la monda ekonomia perspektivo laŭ la datumaro de la Internacia Monunua Fonduso. Datumo estas donita en terminoj de konstanta jar-al-jaraj prezoj.
Historia kaj prehistoria taksoj
En 1998, ekonomia historiisto J. Bradford DeLong taksis la totalan MMP en 1990 Usonaj dolaroj por la ĉefaj jaroj inter unu miliono da jaroj ANE kaj 2000 NE (montrita en la suba tablo).
Nominalaj MMPaj taksoj de 2005 pluen estas ankaŭ montrita en nuntempaj Usonaj dolaroj, laŭ taksoj de la CIA-a Monda faktlibro kaj la Monda Banko. "Miliardo" en la tablo malsupre plu-referencas al la mallongiga uzado de la termino, kie 1 miliardo = 1,000 miliono = 109.
Jean-Marie Aimot
Jean-Marie AIMOT (naskiĝis en 1901 kaj mortis en 1968) estis franca verkisto. En 1941 li honoriĝis per la sepa literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano Nos mitrailleuses n'ont pas tiré ("niaj maŝinpafiloj ne pafis"). Krome li estis biografo kaj interalie verkis biografiojn de la orienteŭropa judo kaj pentristo Emmanuel Mané-Katz kaj de Henry Morton Stanley.
Membro de la kunlaborista Franca Populara Partio, Aimot estis asociita kun la ekstremdekstra alo de franca politiko. Li funkciis kiel direktoro de la Franca Dokumenta Filmservo sub la Vichy-registaro.
Fernando Jorge
Fernando Jorge estas kuba sportisto. Li konkuras en kanuado, kutime en vira konkuro C-2 de 1000 metroj. En tiu konkuro li kun sia kolego Serguey Torres akiris olimpikan oran medalon en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio.
Andy Cruz
Andy Cruz estas kuba sportisto. Li konkuras en boksado, kutime en la kategorio de 57 ĝis 63 kg. En tiu konkuro li akiris olimpikan oran medalon en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio.
Julio César La Cruz
Julio César La Cruz estas kuba sportisto. Li konkuras en boksado, kutime en la kategorio de 81 ĝis 91 kg. En tiu konkuro li akiris olimpikan oran medalon en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio.
Yves Malartic
, naskiĝis en 1910 en Edinburgo, mortis en 1986, estis franca verkisto, aparte de krimfikcio, kaj tradukisto. En 1948 li honoriĝis per la dekdua literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano Au Pays du Bon Dieu ("En la Lando de la Bona Dio").
Idalys Ortiz
Idalys Ortiz estas kuba sportistino. Ŝi konkuras en ĵudo, kutime en konkuroj virinaj de pli ol 78 kg. En tiu konkuro ŝi akiris olimpikan arĝentan medalon en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio.
Roniel Iglesias
Roniel Iglesias estas kuba sportisto. Li konkuras en boksado, kutime en la kategorio de 63 ĝis 69 kg. En tiu konkuro li akiris olimpikan oran medalon en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio.
Olivier Séchan
, naskiĝis la 14-an de januaro 1911 en Montpeliero, mortis la 7-an de julio 2006, 95-jara, en Parizo, estis franca verkisto, aparte de porinfana literaturo, kaj tradukisto. En 1942 li honoriĝis per la oka literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano Les Corps ont soif ("la korpoj soifas").
Sonondoknalo (televido-serio)
Sonic Boom estas CGI-vigla televidserialo, produktita fare de Sega of America, Inc. kaj OuiDo! Produktadoj en kunlaboro kun Lagardère Thématiques kaj Jeunesse TV, respektive por Cartoon Network, Canal J kaj Gulli. Loze bazita sur la videoludfranĉizo Sonic the Hedgehog kreita fare de Sega, la serio estas la kvina vigla televidserialo bazita sur la franĉizo kaj la unua estanta produktita en komputil-generita figuraĵanimacio kaj en altdifino.
Ĉambristo
Ĉambrumi vinon
La tradiciaj esperantaj vortaroj pri lingvaĵo de la eleganta nobela kaj burĝa medio de la 19-a kaj 20-a jarcento ankoraŭ aldonas, ke inter la taskoj de ĉambristo, servisto aŭ de kelnero en restoracio ankoraŭ estas la ago ĉambrumi vinon, tio estas zorge plivarmigi ruĝan vinon de la kela temperaturo al la ĉambra temperaturo.
Juan Miguel Echevarría
Juan Miguel Echevarría estas kuba sportisto. Li konkuras en atletiko, kutime en vira longosalto. En tiu konkuro li akiris olimpikan arĝentan medalon en la Somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio krokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio.
Kastelo Apolda
Historio
Servis la burgo por sekurigi la loĝadon ensetleje je la dekstra bordo de Ilm-rivero kaj la trafikon sur la al Jena kaj Kospoda kondukanta strato. Same gravis ponta transiro de Saale-rivero ĉe Neuengönna/ Hummelstedt.
Jam dum la florotempo de la frankoj Apolda estis regiona centro en kiuj la grafoj de la govio Husitin organizis tribunalotagojn. En 1119 menciitis certa grafo Wichmann kiu tre verŝajne burgoposedantis. Ekde la 13-a jarcento la Vitzthum-oj de Apolda dinastie endokumente aperis. Ili estis ministroj de la ĉefepiskopoj majencaj. Je la fino de la 14-a jarcento la feŭdantoj de la dinastio Wettin ekaktivis anstataŭ la majencanoj. En 1451 la burgo detruitis dum la Saksia interfrata milito. Post forigo de la plejmulto de la muraro burga starigitis samloke la ĝis nun konserviĝinta kastelo. Kelkaj mureroj ankoraŭ nun burgapartenas. En 1631 formortis la dinastio de la Vitzthum-oj kaj la ejaron transprenis la Universitato de Jena. La juĝeja funkcio ĉesis en 1833.
En la en 1999 restaŭrita supra etaĝo de la sudokcidenta domo (el la 19-a jarcento) salonego disponas por kabareta arto kaj koncertoj. Apudas hotelo.
Kubo en la Somera Olimpiko 2000
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.
Kubo en la Somera Olimpiko 2004
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.
Kubo en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.
Paule Malardot
, naskiĝis la 7-an de oktobro 1898 en Diĵono, mortis la 26-an de februaro 1989, 90-jara, en Marly-le-Roi, estis franca verkistino, ĵurnalistino kaj tradukistino. En 1947 ŝi honoriĝis per la dekunua literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano L'Amour aux deux visages ("Amo kun du vizaĝoj").
Hellbound
Hellbound okazas en 2022-27 en Sud-Koreio. Alimonda vizaĝo nomita anĝelo subite komencas realiĝi por liveri profetaĵojn nomitajn dekretoj kiuj kondamnas certajn individuojn al Infero en specifa estonta tempo, aŭ sekundojn aŭ jarojn for. Tri enormaj supernaturaj monstroj ekaperas en preskaŭ la preciza tempo por malei kaj forbruligi la korpon de la persono en speco de sensacia elmontro de forto nomita manifestacio. Du organizoj en konfuzo, la sekt-simila New Truth Society kaj la bando-simila Arrowhead-grupo, akiras potencon ludante je la timoj de homoj.
Úhořilka
Úhořilka (Preußdorf) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1454.
V. K. Krishna Menon
Vengalil Kriŝna Kurup Kriŝna Menon (3a de Majo 1896 – 6a de Oktobro 1974) esits barata politikisto, nekariera diplomato kaj naciisto. Li estis priskribita kiel la dua plej pova homo en Barato, post sia aliancano, la unua Ĉefministro de Barato, Jawaharlal Nehru. Li verkis la unuan skizon de la Prefaco al la Konstitucio de Barato, iniciatis la ideon de la Konstitucifara Asembleo de Barato kaj estis la arkitekto, kaj la stampanto de la nomo de la Movado de Nealiancitaj Landoj.
Li estis proparolanto de la barata delegitaro en la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj el 1953 ĝis 1962, en la sesioj de la Konsilio de Kuratorado de la Unuiĝintaj Nacioj el 1953 ĝis 1956, kaj por la Dekoklanda Komitato por Malarmado. Li estis membro de la Barata Nacia Kongreso kaj ankaŭ iam membro de la Brita Laborista Partio.
Fama pro sia elokventa, brila kaj karisma personeco, Menon inspiris disvastigitan laŭdon same kiel koleran malaprobon kaj en Barato kaj en Okcidento. Por liaj apogantoj, li estis entziasma defendanto de Barato kontraŭ la okcidenta imperiismo, kio fame "montris al la blankuloj ilian lokon". Por liaj okcidentaj kontraŭantoj, li estis la "malica genio de Nehru". La usona prezidento Dwight Eisenhower karakterigis lin kiel "minaco ... regata de ambicio por nomtriĝi la mastra internacia manipulanto kaj politikisto de la epoko", sed la barata prezidento K.R. Narayanan laŭdis lin kiel vera granda homo. Jardekojn post sia morto, Menon restas enigma kaj polemika figuro.
Estante junulo, Menon servis fondanta eldonisto de la Pelikana presilo de Penguin Books. Li kondukis la transmaran alon de la hindia sendependiga movado, lanĉante la Hindian Ligon en Londono, agreseme kampanjante ene de Britio por akiri publikan apogon por la Hindia sendependigo, kaj postulante la subtenon de la tutmondaj potencoj kiel de Sovetunio. En la tuja tajdo de sendependeco, Menon aperis kiel inĝeniero kaj parolantoj por la eksterlanda politiko de Barato, kaj, pli ĝenerale, arkitekto de la Movado de Nealiancitaj Landoj. Li estris la diplomatajn misiojn al la Unuiĝinta Reĝlando kaj al Usono, kaj distingiĝis en diplomataj aferoj kiel la Sueza krizo. En 1957, Menon markis la registron por la plej longa parolado (8 horojn) antaŭ la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj defendante la rajtojn de Barato al la disputata teritorio Kaŝmiro, en procezo kiu havigis al li disvastigitan popularecon kaj la kromnomon "Heroo de Kaŝmiro".
Reveninte al Barato, li estis ripetite elektita al ambaŭ ĉambroj de la barata parlamento el distriktoj tiom variaj kiel Mumbajo, Bengalio, kaj Trivandrum en sia naskoŝtato Keralo. Li servis kiel senpostena ministro kaj poste kiel Ministro pri Defendo, kontrolante la modernigon de la barataj armitaj fortoj kaj la disvolvigo de la barata milit-industria komplekso, kaj iniciatinte la baratan aneksadon de Goa. Li rezignis en la ondo de la Ĉin-barata Milito, post akuzo pri mankoj de militpreparo de la flanko de Barato, sed restis konsilisto de Nehru, membro de parlamento kaj veterana politiksito ĝis sia morto.
Aŭtokodoj en Kataro
La nunaj licencplatoj de Kataro estis lanĉitaj en decembro 2011. Ili montras stiligitan flagon de Kataro kun blanka surskribo QATAR en latina alfabeto sur la maldekstra rando bazita sur la aŭtokodoj en Eŭropo. La landnomo sekvas sur blanka fono en araba alfabeto (قطر, "Qatar", DMG Qaṭar). La registriĝo mem konsistas el ses ciferoj. Ekzistas ankaŭ holograma sigelo sur la plato, kies celo estas malfaciligi falsigon. Kataraj licencplatoj estas eldonitaj en usona grandeco kaj eŭropa norma grandeco (520 × 110 mm).
De 1997 ĝis 2011, la signoj ankaŭ havis nigran skribon sur blanka fono. Ili unue montris la landnomon en araba alfabeto kaj duciferan nombron kiu kodis la veturilo-tipon. ٠١ (01) signifis privatajn veturilojn. La registrado mem konsistis el maksimume ses ciferoj, kiuj aperis sur la licencplato en araba kaj latina alfabetoj. Estis ankaŭ glumarko sur la licencplato kiu deklaris la maksimuman validecon de la registrado en araba alfabeto.
Inter 1983-1997 licencplatoj kun verda fono estis uzitaj. La platoj estis dividitaj en kvar kampojn, kun la landnomo kaj veturilo-tipo ĉiam prezentiĝantaj sur la maldekstra flanko en la araba kaj la angla (QATAR). La registra numero konsistanta el maksimume ses ciferoj estis montrita dekstre.
Japanio en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Japana Olimpika Komitato.
Parag Agrawal
Parag AGRAWAL (naskiĝis la 21-an de majo 1984 en Aĝmer, Barato) estas barat-usona komputikisto. La 29-an de novembro 2021, li iĝis la ĉefa afergvida oficisto de Twitter.
Arkeologia Muzeo de Sevilo
La Arkeologia Muzeo de Sevilo (Museo Arqueológico de Sevilla) estas ĉe la Placo de Ameriko, antaŭ la Muzeo de Artoj kaj Popolaj Kutimoj (iama Mudeĥara Paviliono) ĉe la Reĝa Paviliono, ene de la Parko María Luisa, Sevilo, Hispanio. La edifico estis iama Paviliono de Belartoj de la Iberamerika Ekspozicio de 1929.
Historio
La Muzeon oni kreis en 1879 laŭ la Dekreto de 1867 pri Arkeologiaj Muzeoj (tiam nomataj “Muzeoj de Antikvaĵoj”). La unuaj enhavoj utiligitaj por la fondo de la muzeo venis de la trovitaĵoj el elfosadoj en Italiko jam el ĉirkaŭ 1780 arigitaj en la Alkazaro de Sevilo, kiu tiam estis “provizora muzeo”; Dum unu jarcento plue venis pliaj trovitaĵoj el Italiko. Poste alvenis restaĵoj el konventoj malaperigitaj per de la desamortización dum la dua duono de la 19-a jarcento. En 1875 la kolekto estis translokigita al la iama Konvento de la Merced, kiu estis tiam “Muzeo de Pentraĵoj” (poste Muzeo de Belartoj de Sevilo.
La 21an de novembro 1879 oni kreis oficiale la Museo Provincial de Antigüedades de Sevilla, kaj ĝia unua direktoro estis Don Manuel de Campos y Munilla. La laboro finiĝis en 1880 kaj samjare oni inaŭguris la muzeon enhavantajn objektojn pri arkitekturo, skulptarto, epigrafio kaj ceramiko. Okazis sukceso de publiko (ĉirkaŭ 12 000 vizitoj, tre multe rilate al tiamaj hispanaj muzeoj).
En la 1940-aj jaroj oni translokigis la kolekton al la nuna konstruaĵo kaj oni ordigis aparte la ekspoziciitajn objektojn.
La kolekto
Sendube elstaras la bundaj restaĵoj de epoko de Romia Imperio, precipe el Italiko, kaj ankaŭ de aliaj lokoj en la tre romiigita areoj, nome el nunaj sevilprovincaj municipoj Écija, Estepa, Alcalá del Río, Villanueva del Río y Minas, ktp. Tamen estas nakaŭ montraĵoj el prahistoria epoko, ekzemple de Tartezo. El romia epoko elstaras kolosaj skulptaĵoj, mozaikoj, figuroj de diinoj ktp. Estas ankaŭ postaj restaĵoj de visigota kaj araba epokoj. La kolekto estas ordigita kronologie por plej bone kompreni la historidevenon.
Krome estas arkivo kaj ateliero por konservado kaj restaŭrado.
Japanio en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Japana Olimpika Komitato.
Japanio en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Japana Olimpika Komitato.
Japanio en la Vintra Olimpiko 2006
Kunordigis la teamon la Japana Olimpika Komitato.
Japanio en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Japana Olimpika Komitato.
Muzeo de Artoj kaj Popolaj Kutimoj (Sevilo)
Historio
La konstruaĵo estis iama paviliono de la Iberamerika Ekspozicio de 1929, planita kiel paviliono de Industrioj, Metiartoj kaj Dekoraciaj Artoj. Finfie ĝi estis paviliono de Antikva Arto kaj Artaj Industrioj. Temas pri edifico planita en 1913 kaj konstruita en 1914 fare de la arkitekto Aníbal González, aŭtoro ankaŭ de la aliaj konstruaĵoj starigitaj ĉe la sama placo de Ameriko. La fasado estas el briko kun dekoracio de ceramiko. Pro sia arkitektura stilo, oni konis ĝin anakŭ kiel Mudeĥara Paviliono.
Havis Amanda
Havis Amanda estas fontano kaj statuo en Helsinko, Finnlando de la skulptisto Ville Vallgren (1855 - 1940). La verko estis modeligita en 1906 en Parizo, kaj starigita ĉe sia nuna loko ĉe la Placo de la Merkato en la kvartalo Kaartinkaupunki de Helsinko en 1908. Hodiaŭ ĝi estas rekonita kiel unu el la plej gravaj kaj amataj artaĵoj en Helsinko.
Muzeo de Artoj kaj Popolaj Kutimoj (Sevilo)
Historio
Oni faris diversajn reformojn en la 1960-aj jaroj, en 1972 (helika ŝtuparo), 1980 ktp. En 1984 post rehabilitado, oni remalfermis la muzeon post la transigo de kompetencoj el ŝtata al regiona administracio.
Havis Amanda
Skulptaĵo
La belfigura skulptaĵo estas unu el la parizaj Secesio-verkoj de Vallgren. Gisita en bronzo, ĝi ripozas sur fontano farita el granito. La skulptaĵo montras niksinon staranta sur algoj kiam ŝi leviĝas de la akvo, kun kvar fiŝoj ŝprucantaj akvon ĉe ŝiaj piedoj, ĉirkaŭitaj de kvar marleonoj. La intenco de Vallgren estis simboli la renaskiĝon de Helsinko. La alteco de la statuo estas 1,94 metroj kaj kun la piedestalo ĝi staras 5 metrojn alta. Laŭ la leteroj de Vallgren la modelo por la statuo estis tiam 19-jaraĝa pariza virino, Marcelle Delquini.
Muzeo de Artoj kaj Popolaj Kutimoj (Sevilo)
Kolektoj
Granda parto de la enhavo de la muzeo devenas de privataj donacoj aŭ transigoj de objektoj el aliaj publikaj muzeoj. Aparte menciendas la kolekto de brodaĵoj Díaz Velázquez (6 000 pecoj), kolektoj de ceramiko (fajna ceramiko, azuleĥoj ktp.), de antikvaĵoj (aĉetitaj inter 1974 kaj 1980 fare de la direktoro Salvador de Sancha Fernández),, de sevilaj ĝenropentraĵoj (Kolekto Aguiar), Kolekto Soria de fajna ceramiko kaj orientaj eburaĵoj, ludiloj, atelieroj ktp.
Krome estas biblioteko, arkivo, ateliero pri konservado kaj restaŭrado, ktp.
Havis Amanda
Skulptaĵo
Vallgren mem simple nomis la verkon Merenneito (finne: La Marvirino), sed ĝi rapide komencis ricevi kromajn moknomojn. La finnlandaj-svedaj gazetoj sinkronigis ĝin Havis Amanda kaj la finnaj Haaviston Manta aŭ simple ''Manta. Havis Amanda'' estas la kutima nomo uzata en broŝuroj kaj vojaĝaj gvidiloj.
Nomo
Kvankam la nomo iel supozigas ke povus temi pri frazero en Esperanto, tiu supozo ne estas ĝusta. Laŭ ne pli precize konfirmita aserto, artikolo en la gazeto Helsingin Sanomat en la 1990-aj aŭ 2000-aj jaroj indikis ke ŝia nomo devenas de unu el la sinjoroj ĉe la malkaŝo ekkriante "Det är ju Havis' Amanda!", "Nu tio estas Amanda el la domo Havis" - komence de la 20-a jarcento "Havis" estis kromnomo por bordelo sur strato "Merikatu" (mara strato) en Helsinko, laŭ la sveda nomo de la strato "Havsgatan". Ne eblas kontroli, ĉu la marvirino vere similis al "Amanda", unu el la sinjorinoj de la bordelo, sed ĉiukaze la nomo ekde tiu momento moknome gluiĝis al la statuo.
Souq Waqif (metroo de Doho)
Souq Waqif (سوق واقف) estas stacio sur de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la.
Japanio en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon kaj gastigis la tutan olimpikon la Japana Olimpika Komitato.
Benjamín Jarnés
Benjamín JARNÉS Millán (Codo, Zaragozo, 7a de Oktobro 1888- Madrido, 11a de Aŭgusto 1949) estis hispana romanisto, novelisto kaj rakontisto, eseisto, biografiisto, literatura kritikisto kaj tradukisto apartenanta laŭ aĝo al la nomita hispana generacio de Novecentismo, sed kun literatura produktado pli proksima al la prozo de avangardo, pro kio li korespondus laŭ estetika tendenco, al la generacio de 27.