cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loučim
Geografio
Loučim situas proksimume en duono de vojo inter Klatovy kaj Domažlice kaj komune kun Libkov ĝi estas enirpordego ĝis Kdyňská kotlina kaj suba Ĥodio.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1357.
Historion de ĉi tiea juda komunumo rememorigas malnova tombejo, servanta al kvin judaj komunumoj – Dlažov, Kdyně, Koloveč, Loučim kaj Všeruby – fondita senpere post la jaro 1841. Lasta enterigo ĉi tie okazis en la jaro 1948. Al la tombejo kondukas bone markita vojo laŭlonge laŭ ŝoseo el Loučim ĝis Libkov.
Kopernica (distrikto Žiar nad Hronom)
Kopernica, hungare Barskapronca [barŝkapronca], germane Deutsch-Litta estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. La historia hungara loknomo estis Kaproncza, poste pro peto de Poŝto aldoniĝis nomo de la departemento.
Situo
Kopernica situas sub monto 747 m-ojn alta en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Kremnica troviĝas 5 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1444, apartenanta al ĉefepiskopejo de Esztergom. En 1828 vivis tie 1045 homoj en 152 domoj. En 1910 vivis en Barskapronca 1272 homoj, (1249 germanoj, 12 slovakoj, 11 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis, dume slovakoj alvenis en la malplenajn domojn. En 1949 kolĥozo formiĝis. En 2001 loĝis en Kopernica 429 homoj (394 slovakoj, 22 germanoj, 7 ciganoj, 4 ĉeĥoj, unusola hungaro).
72596 Zilkha
72596 Zilkha estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj  Joseph A. Dellinger kaj Keith Rivich elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono). Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael kaj Nina Zilkha, geentreprenistoj kaj gefilantropoj de Houston (Teksaso). Ilia hazarda vizito al la Observatorio George en 2000 okazigis malavaran monhelpon por ekipaĵo, kiu permesis la malkovron de centoj da malgrandaj planedoj kaj la mezuradon de.
Hadrut
Hadrut (Հադրութ en la armena) estas provinco de Respubliko Montara Karabaĥo. Ĝi formas la sudan bordon de Montara Karabaĥo, kaj ĝi estas unu el la plej montaraj regionoj. Vilaĝoj troviĝas laŭlonge de la riveraj valoj kaj disaj en la altaĵoj de la sudo. Elfosaĵoj en la groto Aziĥo montris ke la homoj loĝis en la areo dum jarmiloj, kaj la regiono havas riĉan historion.
Kołczygłowy
Kołczygłowy [kɔu̯t͡ʂɨˈɡwɔvɨ] (Germane: Alt Kolziglow) estas vilaĝo en Distrikto Bytowski, Pomeria provinco, en norda Pollando. Ĝi estas la sidejo de la gmina (administracia distrikto) nome Gmina Kołczygłowy. Ĝi kuŝas proksimume 22 kilometrojn nordokcidente de Bytów kaj 93 km okcidente de la regiona ĉefurbo Gdańsk.
Hadrut
Ĝi havas 29 komunumojn inkluzive de la urbo Hadrut kaj 37 vilaĝoj kun 12,070 loĝantoj. La plej gravaj problemoj estas la akvo por trinkado kaj uzado en kamparo, kaj interna komunikado pro manko de bonkvalitaj stratoj. Kelkaj vilaĝoj ne havas telefonliniojn kaj travivas malfacilaĵojn por spekti la armenan televidon. Pli ol 340 personoj estis viktimoj de la milito en Montara Karabaĥo. Preskaŭ 30% de la regiono estis detruita. la provinco Hadrut etendiĝas sur 1.877 km².
Kołczygłowy
La rura preĝejo estas la loko de la geedziĝo de Otto von Bismarck kaj Johanna von Puttkamer la 28an de Julio 1847.
La vilaĝo havas 1,188 loĝantojn.
Anversa degli Abruzzi
Anversa degli Abruzzi estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
54-a ILEI-Kongreso 2021
La 54-a ILEI-Kongreso 2021 devis esti kongreso de ILEI, ĉiujara renkontiĝo, planita en la jaro 2021 en Kotonuo, Benino. La kongresa temo estis: Esperanto-kulturo en Esperanto-kursoj. La Kongreso okazis de la 7-a ĝis la 14-a de aŭgusto sub la nomo VEKI 2 por Virtuala Esperanto-Kongreso ILEI.
Unue la Kongreso estis planita en la norda urbo Edinburgo, Skotlando, Unuiĝinta Reĝlando. Tamen pro diversaj malfacilaj aspektoj kaj pro la pandemio la Estraro de ILEI esploris pri urbo sen pandemio. La 12-an de januaro 2021 la nova kongresa urbo Kotonuo estis elektita.
La evento devis esti hibrida. Tamen venis en junio la decido nuligi la fizikan renkontiĝon en Benino kaj reiri al nur virtuala kunveno, same kiel en 2020. Tiu evento ricevis tiam la nomon 54-a Virtuala Esperanto-Kongreso ILEI 2021 : VEKI 2.
Aliĝis 156 personoj el 48 landoj. Diversaj debatoj ebligis fortan partoprenon de afrikanoj. La Komitato kunsidis dufoje kun kvorumo kaj faris sian laboron; plie ĝi elektis novan Estraron. Okazis universitatnivela simpozio kun pli ol 12 prelegoj. La inaŭgura prelego estis farita de Profesoro Charles Ligan el la Universitato de Abomey-Calavi, Benino, en la franca kun traduko al Esperanto fare de Mireille Grosjean.
Dunning-Kruger-efiko
La Dunning-Kruger-efiko en psikologio estas kogna devio, okaze de kiu nekompetentaj homoj suferas pro iluzia supereco, erare taksante sian kognan kapablon pli granda ol ĝi estas. La kogna devio pri iluzia supereco devenas de la metakogna nekapablo de nekompetentuloj rekoni sian propran mallertecon.
Sen la memkonscio, kiun oni ricevas per metakogno, nekompetentuloj ne povas objektive taksi sian realan kompetentecon aŭ nekompetentecon.
La korolario de la Dunning-Kruger-efiko indikas, ke tre kompetentaj homoj emas subtaksi sian relativan kompetentecon kaj erare supozi, ke taskoj, kiuj estas facile farataj de ili, ankaŭ estas facile farataj de aliaj homoj. Kiel priskribita de la sociaj psikologoj David Dunning kaj Justin Kruger, la kogna devio pri iluzia supereco aŭ malsupereco rezultas de interna iluzio de nekompetentuloj kaj de ekstera mispercepto de kompetentuloj; tio estas, "la mistakso fare de nekompetentuloj radikas en eraro pri si mem dum la mistakso fare de homoj tre kompetentaj radikas en eraro pri aliaj."
107805 Saibi
107805 Saibi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma, Japanio.
Ĝi estas en orbita resonanco 2:1 kun Marso.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la privata duagrada lernejo Saibi Koto-gakko en Gubernio Ehime, fondita en 1901 kun la nomo de Kudrada Lernejo de Macujama kaj renomita post ties reorganizado en 1911. Pluraj dekoj da studentoj de la duagrada lernejo lernas astronomion ĉiuj someroj ĉe la Observatorio Kuma Kogen.
János Zudor
ZUDOR János estis rumanuja hungara poeto, ĵurnalisto, ano de E-MIL naskita la 27-an de aprilo 1954 en Oradea, mortinta la 30-an de oktobro 2018 en Marghita.
Kariero
János Zudor diplomitiĝis en UBB de Kluĵo (1983). Dum la studentaj jaroj kaj iomete poste li ankaŭ instruis en liceo. En 1990–91 li estis ĵurnalisto de la gazeto Bihari Napló, poste ĝis 1993 de la Erdélyi Napló, fine li estis pensiulita pro skizofrenio.
Sarkopo
La Sarkopo aŭ pli kongrue kun la latina scienca nomo Nudkapa sarkopo (Sarcops calvus) estas sturnospecio de la familio de Sturnedoj en la monotipa genro Sarcops (ununura kaj unika specio). Ĝi estas endemia de Filipinoj.
Ĝi estas tre nigreca birdo kiel multaj sturnedoj, kun pli helaj (grizecaj) dorso kaj ventraj flankoj, sed la plej klara distingilo estas nuda senpluma haŭtaĵo simile al tiuj de kelkaj minaoj sed ne flava sed rozkoloreca kaj pli ampleksa ĉar kuniĝas en la krono la du ambaŭflankaj dividitaj nur de mallarĝega nigra strio kaj lasas kunplume nur nigrajn mentonon kaj malgrandan frunton. Malkiel minaoj, tiu ĉi specio havas nigrajn bekon kaj krurojn.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj humidaj montararbaroj.
Oni agnoskas tri subspeciojn kiuj estas la jenaj:
Viking 1
Viking 1 estis la unua el du kosmoŝipoj (kun Viking 2) senditaj al Marso kiel parto de la programo Viking de la NASA, kiu surmarsiĝis la 20an de Julio 1976. Ĝi estis la unua sukcesa surterigilo sur Marson en la historio. Viking 1 estis funkcianta sur Marso dum 2245 "suntagoj" (2307 tagoj; 6 jaroj, 116 tagoj). Viking 1 tenis la rekordon de plej longdaŭra Marsa surfacmisio de 2307 tagoj (ĉirkaŭ 6 jarojn kaj unu kvarono) aŭ 2245 Marsaj suntagoj, ĝis tiu rekordo estis rompita de la esplorilo Opportunity la 19an de Majo 2010.
Fântânele (Mureș)
Fântânele [fıntınele] (hungare: Gyulakuta [djulakuta]) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Târgu Mureș. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Bordoșiu, Călimănești, Cibu, Dumitreni, Viforoasa kaj Roua.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 154 loĝantojn (hungaroj), en 1992 2 518 (hungaroj, rumanoj). En la censo de 2002 la 2 385 loĝantoj de la vilaĝo deklaris jenajn etnecojn:
Sainte-Menehould
Sainte-Menehould (franca elparolo: [], foje skribita ankaŭ Sainte-Ménehould) estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Marne, en la regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Ĝi havis 4,390 loĝantojn en la jaro 2011.
Fântânele (Mureș)
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1332. Ĝi estis sikula komunumo kaj ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Sainte-Menehould
Geografio
Sainte-Menehould situas en la oriento de Marne, ĉe la limo kun Meuse, oriente de Châlons-en-Champagne.
21661 Olgagermani
21661 Olgagermani estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Gianluca Masi elde la Observatorio Bellatrix en Ceccano (provinco de Frozinono, Italio).
Farnstädt
Farnstädt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto, okcidente de la eksterdistrikta urbo Halle. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(18817) 1999 LF32
(18817) 1999 LF32 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Miklós Török
TÖRÖK Miklós (toeroek) estas rumanuja hungara verkisto, ĵurnalisto, ano de E-MIL naskita en 19-an de januaro 1946, Oradea. Li elmigris en 1982 Germanion.
Miklós Mészöly
Miklós Mészöly naskiĝis, kiel Molnár Miklós la 19-an de januaro 1919 en Szekszárd. Li mortis la 22-an de julio 2001 en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Mészöly frekventis universitaton en Budapeŝto, poste dum la 2-a mondmilito li estis militkaptisto en Serbio. Li komencis sian karieron en la 1940-aj jaroj. Baldaŭe li havis postenon en pupteatro. En la 1990-aj jaroj li iomete politikadis. Lia edzino estis Alaine Polcz. Li ricevis premion Kossuth en 1990 kaj pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Memorigilo
En 2012 oni metis memortabulon en Budapeŝto pri Miklós Mészöly.
John Warburton
John WARBURTON (1899?-1981) estis brita aktoro, kiu aperis en multaj filmoj de Holivudo en la 1930-aj jaroj ĝis 1960-aj jaroj, komencante per Secrets of the French Police de RKO Pictures (1932). Poste li aktoris en televidserioj kiel Perry Mason kaj Star Trek en epizodo "Balance of Terror".
Li komencis sian karieron en 1930-aj jaroj per popularaj filmoj kiel The Silver Lining, Cavalcade, A Study in Scarlet, Charlie Chan's Greatest Case, Let's Talk It Over, Becky Sharp, Partners of the Plains kaj Captain Fury.
Li ne aktoris de la komenco de la Dua Mondmilito ĝis kiam Usono eniris la konflikton. En la dua parto de 1940-aj jaroj li partoprenis filmojn kiel Marriage Is a Private Affair, Nothing But Trouble (de Stan Laurel kaj Oliver Hardy), The Valley of Decision, Confidential Agent, Saratoga Trunk, Tarzan and the Huntress kaj Living in a Big Way.
Dum 1960-aj jaroj li partoprenis per malgrandaj roloj en televidserioj Gunsmoke kaj The Wild Wild West inter aliaj, krom en filmoj kiel King Rat, Funny Girl kaj Assault on a Queen. Li finis sian karieron en 1970-aj jaroj per televidserio Search kaj filmo Nighthawks (1978).
Barbara Baldavin
Ŝi ĉefe agis en dramecaj roloj. En la 1960-aj jaroj ŝi ekaperis en Star Trek kiel Angela Martine. En la 1970-aj jaroj ŝi estis regula rolantara membro de Medical Center kiel flegistino Holmby.
Ŝi poste fariĝis helpa reĝisorino kaj asistanto de produktoro por Trapper John, M.D. kaj Dynasty.
Stephen Mines
Li aktoris dum la 1960-aj jaroj ankaŭ en televidserioj kiel Bronco, The Lieutenant kaj The Big Valley krom kiel ekstrulo en filmoj Pirates of Tortuga kaj Mr. Hobbs Takes a Vacation.
Post kiam li retiriĝis de aktorado ĉirkaŭ 1970, li komencis sian propran negocon, kiun li havis dum 33 jaroj en Los Angeles. Poste li laboris kiel malgranda lignoproduktado en Miĉigano.
Nirdaen
Nirdaen estas arta lingvo kreita de Reinhart Keim en 1997 sub kopirajto.
Specimeno
Em teur sil ar, mitien inram lac nareith raun. Niun Knaar elam nac, iryan Dhamog magennoras ylie midren nac.
''En 491, la glorplena imperio Dhamoga abrupte falis. Kiel Knaar antaŭ tiu, Dhamog malaperis tiel mistere kiel ĝi aperis.''
Universitato Pace
La Universitato Pace (angle Pace University) estas privata, nereligia, eduka, kaj ampleksa multi-kampusa universitato en la metropolita areo de Novjorko kun kampusoj en Novjorko kaj kantono Westchester, Novjorkio. La universitato disponigas transportadon inter la kampusoj en Novjorko, White Plains kaj tria kampudo nomata Pleasantville Briarcliff en Mount Pleasant. Krome, la universitato havas mezlernejon proksime de la kampuso de Novjorko.
Algueña
Algueña (en kataluna valencia L'Alguenya) estas hispana municipo kiu lokiĝas en Valencia Komunumo kaj en okcidento de provinco Alakanto. Tiu limas al Murcia Regiono, ampleksas 18,43 km2 kaj estis rezidejo de 1326 personoj en 2020.
La municipo Algueña estas en la okcidenta pinto de la Meza Vinalopó, sur la landlimo kun la iama Regno Murcio kaj la aktuala Regiono Murcio. En ties teritorio estas ankaŭ la domaro La Solana distanta tri kilometroj de la ĉefa kerno.
Universitato Pace
La universitato estis establita en la jaro 1906 kaj en la lastaj jaroj ĝi havis 1 238 kunlaborantojn kaj 14 177 studentojn. Ĝia nuna rektoro estas Stephen J. Friedman.
Segin
ε Kasiopeo (Epsilon Kasiopeo) estas stelo kun videbla magnitudo de 3,3 mag. Ĝi apartenas al la spektra klaso B3. Ĝia distanco al ni estas ĉ. 440 lumjaroj (Hiparko datumaro). Ĝia historia nomo estas Segin.
Ligo de Arabaj Ŝtatoj
La Araba Ligo, aŭ Ligo de Arabaj Ŝtatoj (الجامعة العربية‎, al-Ĝāmiʻa al-ʻArabijja) estas politika ligo de arabaj ŝtatoj en Nordafriko, la Korno de Afriko kaj Sudokcidenta Azio. Ĝia oficiala celo estas "proksimigi la rilatojn de la membroŝtatoj kaj kunordigi kunlaboradon inter ili, defendi ilian sendependecon kaj memregadon, kaj pristudi el ĝenerala vidpunkto la aferojn kaj interesojn de arabaj landoj".
Ĝi oficiale fondiĝis la en Kairo, per la Pakto por la Araba Ligo. Ĝiaj tiamaj ses membroj estis Egiptio, Irako, Transjordanio (kiu iĝis Jordanio en 1946), Libano, Sauda Arabio kaj Sirio. Jemeno aliĝis kiel membro la 5-an de majo 1945. Nuntempe la oficiala ĉefa sidejo de la Ligo plu estas en Kairo, kvankam dum la periodo ekde 1979 ĝis 1989 ĝi provizore translokiĝis al Tunizo, ĉar Egiptio estis forbarita de la Ligo pro sia sinteno al Israelo.
Hodiaŭ, la asocio konsistas el 22 membrolandoj, kvankam la partopreno de Sirio estis suspendita ekde Novembro 2011, kiel konsekvenco de la registara subpremado farita dum la Siria enlanda milito. ; kvar kromaj landoj havas la rajton de observantoj. La du ĉefaj landoj en la Ligo estas Egiptio, kiu havas la plej multenombran loĝantaron, kaj Sauda Arabio, kiu plej riĉas.
Entjera polinomo
En matematiko, entjera polinoma P(t) estas polinomo kiu havas entjeran valoro P(n) por ĉiu entjero n kiel argumento. Certe ĉiu polinomo kun entjeraj koeficientoj estas entjera. Estas simplaj ekzemploj kiuj montras ke la malo ne estas vero: ekzemple la polinomo
Pasir Puteh
Pasir Puteh estas teritorio kaj urbeto en Kelantano, Malajzio. Historio
Entjera polinomo
(kiu donas la triangulaj nombroj) havas entjeran valoron ĉiam kiam t = n estas entjero. Tio estas ĉar unu el n kaj n + 1 ĉiam estas para nombro.
Ligo de Arabaj Ŝtatoj
Jam en 1945 la Ligo klopodis malebligi la estigon de la lando Israelo, kaj en 1947 ĝi deklaris militon. Ĝi ricevis oficialan agnoskon de la Unuiĝintaj Nacioj en 1958. En 2002 la Ligo restarigis siajn rilatojn kun Israelo, interŝanĝe de cedo de teritorio.
Entjera polinomo
Fakte entjeraj polinomoj povas esti priskribitaj plene. En polinomringo Q[t] de polinomoj kun racionalnombraj koeficientoj, la subringo de entjeraj polinomoj estas libera komuta grupo. Ĝi havas kiel bazo la polinomojn
por k = 0,1,2, ... .
Ligo de Arabaj Ŝtatoj
La du grandaj nuntempaj demandoj de la Ligo estas la rilatoj inter Israelo kaj Palestino kaj la demando de araba unuiĝo: kvankam estas 200 milionoj da araboj, kiuj posedas la plejmulton de la nafto en la mondo, ili estas averaĝe malriĉaj kaj malfortaj, kaj politike disigitaj inter 22 landoj.
Pasir Puteh
Historio
Antaŭ ol tiu loko estis konata kiel Pasir Putih, ĝi estis konata kiel Pangkalan Limbungan. La urbeto Pasir Putih derivis sian nomon post kiam sultano Muhammad IV vizitis tiun lokon. La sultano estis tre imponita vidi la blankan sablon brili laŭ la riverbordoj. Tial en 1911, la sultano deklaris la nomon de tiu loko kiel Pasir Putih, kio signifis blankan sablon. Tio estas la loko kie Kelantan-militisto, Tok Janggut, kreskigis armeon de malajaj militistoj por kontraŭbatali la enkondukon de impostado en Kelantan.
Ligo de Arabaj Ŝtatoj
Pere de institucioj kiaj ekzemple la Instrua, Kultura kaj Scienca Organizo de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj (ALECSO) kaj la Ekonomia kaj Socia Konsilantaro de Araba Ekonomia Unuigo de la Araba Ligo (CAEU), la Araba Ligo faciligas politikajn, ekonomiajn, kulturajn, sciencajn kaj sociajn programojn dezajnitajn por reklami la interesojn de la araba mondo. Ĝi funkciis kiel forumo por la membroŝtatoj por kunordigi iliajn strategiajn poziciojn, por konsiliĝi en aferoj de ofta koncerno, por solvi kelkajn arabajn disputojn, kaj por limigi konfliktojn kiel ekzemple ĉe la Libana krizo en 1958. La ligo funkciis kiel platformo por la redaktado kaj konkludo de multaj gravaj dokumentoj antaŭenigantaj ekonomian integriĝon. Unu ekzemplo estas la Komuna Araba Ekonomia Agad-Ĉarto), kiu skizas la principojn por laborpraktikado en la regiono.
Ĉiu membroŝtato havas nur unu voĉdonon en la Ligo-Konsilio, dum decidoj ligas nur por tiuj ŝtatoj kiuj voĉdonis por ili. La celoj de la ligo en 1945 devis fortigi kaj kunordigi la politikajn, kulturajn, ekonomiajn, kaj sociajn programojn de ĝiaj membroj, kaj mediacii disputojn inter ili aŭ inter ili kaj triaj partioj. Krome, la subskribo de interkonsento pri Komuna Defenda and Ekonomia Kunlaborado la 13-an de aprilo 1950 devige enkondukis la subskribintojn al kunordigo de armeaj defend-iniciatoj. En la komenco de la 1970-aj jaroj, la Ekonomia Konsilio de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj prezentis proponon krei la Komunajn Arabajn Kamerojn de Komerco trans la eŭropaj ŝtatoj. Tio kondukis, sub la dekreto de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj no. K1175/D52/G, al la decido de la arabaj registaroj por starigi la araban britan komercan ĉambron al kiu estis postulita: "antaŭenigu, apogu kaj faciligu duflankan komercon" inter la araba mondo kaj ĝia plej grava komerca partnero, nome Britio.
La Araba Ligo ankaŭ ludis rolon en formado de lernejaj temaroj, avancante la rolon de virinoj en la arabaj socioj, antaŭenigante infansubtenon, instigante junecajnn kaj sportajn programojn, konservante araban kulturan heredon, kaj kreskigante kulturajn interŝanĝojn inter la membroŝtatoj. Legopovigaj kampanjoj estis lanĉitaj, menslaboroj reproduktiĝis, kaj moderna teknika terminologio estas tradukita por la uzado ene de membroŝtatoj. La ligo instigas al iniciatoj kontraŭ krimo kaj drogmanio, kaj traktas labortemojn - precipe inter la elmigranta araba laboristaro.
Fondo
Kio estis evidente senduba estis la fakto ke la milito kontribuis rimarkinde al la plifirmigo de la sento por unumeo inter la araboj. Tiu plfortigo de ligiloj rezultis en unua klopodo de kreado de Ligo de Arabaj Ŝtatoj, favorita krome per brita helpo, kiu celis certigon de sia influo en la mondoregiono. La unua malneto, disvolvigita de la ĉefministro de Irako kaj de Unuiĝinta Reĝlando, establis kvin punktojn per kiuj estu regata la unio:
Oni establis ankaŭ, ke tiu unio estus regata de la familio de Haŝemidoj. Tamen, tiu unua projekto suferis per grava opozicio; klare kontraŭe montriĝis la judoj, granda parto de la libana publika opinio, parto de la sirianoj kiuj defendis sian propran naciecon aparte de la cetero de arabaj popoloj, Egiptio (kiu deziris union sed sub sia hegemoneco) kaj la reĝo de Heĝazo, kiu ne deziris la formadon en sia norda landlimo de unio tiom forta dominita de la familio de Haŝemidoj. Tiu forta opozicio kondukis la projekton al malsukceso. Pro tio, la egipta prezidento Nabas, elsendis duan projekton kiu postulis pli malgrandan gradon de integrigo, sed kiu kalkulis je pli granda apogo, speciale de Britujo. Post du konferencoj (Aleksandrio en 1944 kaj Kairo en 1945) kaj intensa diplomatia negocado oni atingis, per premo al la landoj malpli pretaj, la kreadon de la Ligo de la Arabaj Ŝtatoj. Tiu unuigis sep landojn kun relativa kapablo de agado: Egiptio, Sirio, Libano, Transjordanio, Irako, Saudarabio kaj Norda Jemeno, kun representanto de la araboj de Palestinio, lasante malfermitajn pordojn al la ebla eniro de la cetero de arabaj landoj kiuj deziru unuiĝi al ili post la akiro de sia sendependeco.
Oni establis fiksan sidejon en Kairo. Kvankam oni malpermesis la entrudon en internajn aferojn de aliaj landoj, ja oni markis serion de celoj: plifortigi la rilatojn inter la membraj ŝtatoj, kunordigi ties politikojn por sekurigi ties sendependecon kaj suverenecon, kaj ĝenerale, ĉion kio tuŝis la aferojn kaj interesojn de la arabaj landoj. Krome oni plifortigis la kunlaboradon por aferoj de ekonomio, komunikado, kulturo aklj politikoj de sociala bonfarto. Oni atingis la interkonsenton por ne turni sin al milita forto por solvi konfliktojn inter la membroj de la Ligo.
Pasir Puteh
Geografio-Loko
La urbeto Pasir Putih estas situanta sur la banko de Semerak Rivero, proksimume 30 kilometroj en Sud Kota Bharu.
Ligo de Arabaj Ŝtatoj
Membroŝtatoj
La aneco de Egiptio estis suspendita en 1979, post kiam la lando subskribis pactraktaton kun Israelo; tiam ankaŭ la ĉefa sidejo de la Ligo translokiĝis el Kairo al Tunizo. Ok jarojn poste, en 1987, arabaj landoj restarigis siajn diplomatiajn rilatojn kun Egiptio kaj la lando estis reakceptita en la Ligo; en 1989 la ĉefa sidejo retranslokiĝis al Kairo.
Pasir Puteh
Demografio
Populacio en Pasir Puteh estas proksimume 130,700 (2009).
Ligo de Arabaj Ŝtatoj
Membroŝtatoj
En septembro 2006 Venezuelo estis akceptita kiel observanto, kaj Barato en 2007.
Pasir Puteh
Esperanto kaj Pasir Putih
Kelkaj loĝantoj jam konis Esperanton
Ligo de Arabaj Ŝtatoj
Membroŝtatoj
Israelo ne estas membro de la Araba Ligo, malgraŭ tio, ke 20% el ĝia loĝantaro estas araba, preskaŭ duono de la judaro devenas de arabaj landoj, kaj la araba estas oficiala lingvo en Israelo. Ankaŭ Ĉado ne estas membro, kvankam la araba estas uzata tie kaj oficiale, kaj en la ĉiutaga vivo de landanoj.
Membroj provizore suspenditaj
Kiel jam dirite, Egiptio estis suspendita en 1979 post ĝi subskribis la Pactraktaton Egipt-Israelan. En 1987, la Ŝtatoj de la Araba Ligo restablis diplomatiajn rilatojn kun Egiptio, la lando estis reakceptita en la Ligon en 1989, kaj la sidejo de la Ligo revenis al Kairo.
La Libia Araba Ĵamahirija estis suspendita de la Araba Ligo en la 22a de Februaro 2011. La 27a de Aŭgusto 2011, la Araba Ligo voĉdonis favore de la restarigo de la membreco de Libio per la rajtigo de reprezentanto de la Libia Transira Konsilio, kiu estis parte agnoskita kiel provizora registaro de la lando tuj post la faligo de Kadafi el la ĉefurbo, nome Tripolo.
Bronisław Geremek
Bronisław GEREMEK (naskiĝis la 6-an de marto 1932 en Varsovio, mortis la 13-an de julio 2008 en Lubień) estis pola politikisto, historiisto, prezidanto de Libereca Unio (Unia Wolności), ministro pri eksterlandaj aferoj (1997-2000), en jaroj 1989-2001 deputito de pola parlamento, ekde 2004 ĝis morto Membro de Eŭropa Parlamento, membro de Academia Europaea.
Vivo
Lia patro, rabeno, estis murdita en la koncentrejo Auschwitz. Lia patrino kaj li mem povis elŝteliĝi el la varsovia geto en 1943 kaj estis ŝirmitaj en alia pola familia hejmo. En 1954 Bronisław Geremek diplomiĝis ĉe la fakultato pri Historio de la Universitato de Varsovio, kaj en 1956-1958 li kompletigis superajn studojn ĉe la Ecole Pratique des Hautes Etudes en Parizo. Li kompletigis sian doktorecon en 1960, kaj en 1972 li ricevis postdoktoriĝan gradon ĉe la Pola Scienca Akademio (PAN). En 1989 li estis nomumita vicprofesoron. La ĉefa temo de Geremek-a scienca laboro estis la esploroj pri la historio de la mezepoka socio kaj kulturo. Preskaŭ la tuta Geremek-a scienca kariero rilatas al la Instituto pri Historio de la Pola Scienca Akademio, kie li laboris de 1955 al 1985.
En 1950 Geremek aliĝis al la Pola Unuiĝinta Laborista Partio (PZPR). Li estis la dua sekretario de la Baza Partia Organizaĵo (POP) de la PZPR ĉe la Universitato de Varsovio. En 1968, tamen, li retiriĝis el la partio proteste kontraŭ la invado de Ĉeĥoslovakio fare de la landoj de la Varsovia Pakto. Sekve en la jaroj 1970 Geremek estis konsiderata kiel unu el la ĉefaj figuroj en la pola demokrata kontraŭstaro. En 1978 li kunfondis la Socion por Edukaj Kursoj, por kiu li lekciis. En aŭgusto 1980 li aliĝis al la laborista protesta movado de la urbo Gdańsk kaj fariĝis unu el la konsilistoj de la Sendependa memreganta Laborsindikato Solidarność (Solidareco).
Post kiam la militleĝo estis deklarita en decembro 1981 li estis enkarcerigita ĝis decembro 1982, kiam li refoje fariĝis konsilisto de la tiam kontraŭleĝa sindikato Solidareco, kunlaborante kun Lech Wałęsa. En 1983 li estis denove arestita de la polaj aŭtoritatoj. Inter 1987 kaj 1989 Geremek estis la gvidanto de la Komisiono por Politikaj Reformoj de la Civita Komitato, kiu preparis proponojn por paca demokrata transformo en Pollando. En 1989 li ludis kernan rolon dum la debatoj inter Solidareco kaj la aŭtoritatuloj kiuj kondukis al liberaj parlamentaj balotadoj kaj la establo de nova parlamento. Geremek tiame fariĝis unu el la fondintoj de la Demokrata Unio (poste kombinita en la Libereca Unio) kaj estis la gvidanto de la parlamenta grupo de la Demokrata Unio de 1990 al 1997.
Post la balotadoj en 1991 la prezidento Lech Wałęsa petis al li formi novan registaron, sed Geremek ne tion faris kaj Jan Olszewski estis nomumita ĉefministro. Post kiam koalicia registaro estis formita en oktobro 1997 de la Balotada Ago de Solidareco (AWS) kaj la Libereca Unio, Geremek servis kiel ministro pri Eksterlandaj aferoj sub la ĉefministro Jerzy Buzek ĝis 2000. En la jaro 1998 li ricvis la Karolan Premion (plena nomo: Internacia Karola Premio de Aĥeno). En marto 1999 li subskribis la traktaton laŭ kiu Pollando aliĝis al NATO. En la balotado por la Eŭropa Parlamento en junio 2004 Bronisław Geremek estis elektita kiel kandidato de la Libereca Unio, kaj li gajnis la plej grandan nombron de voĉdonoj en Varsovio.
S-ro Geremek, 76-jaraĝa, mortis je la 13-a de julio 2008, kiam la aŭto kie li sidis frapis alian veturilon en la urbo Lubień en okcidenta Pollando.
S-ro Geremek kaj Esperanto
Bronisław Geremek lernis Esperanton en sia junaĝo. En januaro 2008 li ricevis reprezentantojn de EEU, la diplomatojn d-ron Seán Ó Riain kaj Jozef Reinvart, okaze de ekspozicio pri Esperanto en la brusela sidejo de Eŭropa Parlamento organizita fare de Ljudmila Novak, MEP, el Slovenio. Profesoro Geremek konsentis kun ili kunorganizi neformalan diskuton en la Parlamento pri la temo "Esperanto: amiko aŭ malamiko de plurlingveco?", por ĉeestigi Esperanton en la politika areno de la EP, kaj poste starigi interpartian grupon de deputitoj favoraj al propedeŭtika rolo por Esperanto en la plibonigado de lingvolernado ĝenerale.
La debato okazis la 14-an de julio, tuj post la tragika morto de profesoro Geremek, kun la ĉeesto de 27 homoj, multaj el ili EP-anoj aŭ asistantoj de EP-anoj (li fakte mortis survoje al la debato en EP).
Interesaĵo
En Parizo li spionaŭskultis Jerzy Giedroyc kaj lian parizan "Kultura".
Ligo de Arabaj Ŝtatoj
Membroj provizore suspenditaj
La 12a de Novembro 2011, la Ligo aprobis dekreton kiu suspendis la membrecon de Sirio se la registaro ne haltigu la violenton kontraŭ civilaj manifestaciantoj por la 16a de Novembro meze de la konflikto kiu disvolviĝis en la lando. Spite tion, la registaro ne akceptis tiujn postulojn de la Ligo kaj la situacio malboniĝis. Por 2012, la krizo estis jam la terure sangelverŝa Siria enlanda milito, kio malproksimigis eĉ plie Sirion de la organizaĵo.
Spite la fakton ke Egiptio suferis puĉon en la 3a de Julio 2013, kiu elpostenigis la nuran prezidenton elektita demokratie, nome Mohamed Morsi, la Araba Ligo konsideris tiun agon kiel ne-kontraŭdemokrata kaj tial oni decidis ne suspendi la landon, kiu restis regata de provizora civila registaro estrata de Adli Mansur kiel Provizora Prezidento de Egiptio, ĝis oni kunvokis prezidentajn demokratiajn balotojn, kiuj metis Abdel Fatah Al-Sisi kiel prezidenton, kiu nomumis kiel nova ĉefministro (provizora) Ibrahim Mahlab, kiel nova prezidanto konstitucia de la Araba Respubliko de Egiptio.
Politiko kaj administrado
La Araba Ligo estas politika organizaĵo kiu klopodas helpi integrigi siajn membrojn ekonomie, kaj solvi konfliktojn inter membroj ŝtatoj sen turni sin al peto de eksterlanda helpo. Ĝi posedas elementojn de ŝtata reprezentanta parlamento dum eksterlandaj aferoj estas ofte kondukitaj sub superkontrolo de Unuiĝintaj Nacioj.
La Ĉarto de la Araba Ligo aprobis la principon de la Araba hejmlando kvankam respektante la suverenecon de la unuopaj membroj ŝtatoj. La internaj regularoj de la Konsilio de la Ligo kaj la komitatoj estis interkonsentitaj en Oktobro 1951. Tiuj de la Ĝenerala Sekretariaro estis interkonsentitaj en Majo 1953.
Ekde tiam, la regado de la Araba Ligo estis bazita sur la dueco de supra-naciaj institucioj kaj la suvereneco de membroj ŝtatoj. La konservado de la unuopa ŝtateco derivis siajn klopodojn el la natura prefero de la regantaj elitoj por reteni siajn povon kaj sendependecon en la decidfarado. Krome, la timo de la plej riĉaj ke la plej malriĉaj povus kunhavi ilian riĉecon je konto de la Araba naciismo, la feŭdismo inter arabaj regantoj, kaj la influo de eksteraj potencoj kiuj povus opozicii kontraŭ la araban unuemon povis esti viditaj kiel barieroj kontraŭ pli forta integrigo de la ligo.
Kadre de antaŭaj anoncoj en subteno de la Araboj de Palestino la kreintoj de la Pakto estis determinita inkludi ilin ene de la Ligo ekde ties inaŭguro. Tio estis farita pere de anekso kiu deklaris jene: Kvankam Palestino ne kapablas kontroli sian propran destinon, estis en la bazo de la agnosko de ĝia sendependeco ke la decidintoj de la Ligo de Nacioj determinis sistemon de registaro por ĝi. Ĝiaj ekzistado kaj sendependeco inter la nacioj povas, tamen, ne plu esti pridemandita de jure pli ol la sendependeco de ajna el la aliaj arabaj ŝtatoj. [...] Tiel, la ŝtatoj subskribintaj de la Pakto de la Araba Ligo konsideras, ke pro la specialaj cirkonstancoj de Palestino, la Konsilio de la Ligo designos araban delegiton el Palestino por, ke tiu partoprenu en ĝia laboro ĝis tiu lando havu faktan sendependon. [[Dosiero:1947-UN-Partition-Plan-1949-Armistice-Comparison.svg|eta|180px|Mapo por kompari la limojn de la UN-disdividoplano kun tiu de la armistico de 1949
Limoj de la UN-disdividoplano de 1947:
Areo asignita al juda ŝtato
Areo asignita al araba ŝtato
Internacia statuto por Jerusalemo Armisticaj linioj de 1949:
Israela teritorio
Araba teritorio]]
En la pintokunveno de Kairo de 1964, la Araba Ligo iniciatis la kreadon de organizaĵo reprezentanta la palestinan popolon. La unua Palestina Nacia Konsilio kunvenis en Orienta Jerusalemo la 29-an de Majo 1964. La Organizaĵo por Liberigo de Palestino estis fondita dum tiu kunsido la 2an de Junio 1964. Palestino estis tuj akceptita en la Araba Ligo, reprezentita de la OLP. Nuntempe, la Ŝtato Palestino estas plenrajta membro de la Araba Ligo.
En la pintokunveno de Bejruto de 28a de Marto 2002, la ligo adoptis la Araban Paciniciaton, Saud-inspirita pacplano por la Araba-israela konflikto. La iniciato proponis plenan normigon de rilatoj kun Israelo. Kompense, Israelo ricevis peton retiriĝi el ĉiuj Israel-okupaciitaj teritorioj, kiel la Golanaj Altaĵoj, agnoski la Palestinan sendependecon en Cisjordanio kaj la Gazaa Sektoro, kun Orienta Jerusalemo kiel ĉefurbo, same kiel "justa solvo" por la Palestinaj rifuĝintoj. La Paciniciato estis denove elsendita en la pintokunveno de 2007 de Rijad. En Julio 2007, la Araba Ligo sendis mision, konsistanta el ministroj pri eksterlandaj aferoj de Jordanio kaj Egiptio, al Israelo por promocii la iniciaton. Post la movo de Venezuelo por elpeli Israeliajn diplomatojn meze de la Konflikto de la Gaza Sektoro (2008-2009), parlamentano de Kuvajto nome Ŭalid Al-Tabtabaje proponis translokigi la sidejon de la Araba Ligo al Karakaso, Venezuelo. La 13an de Junio 2010, Amr Mohammed Musa, Ĝenerala Sekretario de la Araba Ligo, vizitis la Gazaan Sektoron, nome unua vizito fare de funkciulo de la Araba Ligo ekde la armita leviĝo de Hamas en 2007.
En 2015, la Araba Ligo alvokis subtenon por la Saud-arabi-estrita interveno en Jemeno kontraŭ la Ŝijaismaj Hutioj kaj fortoj fidelaj al la iama Prezidento Ali Abdullah Saleh, kiu estis elpostenigita per ribelo en 2011.
La 15an de Aprilo 2018, reage al la Turka invado de norda Sirio kun la celo forigi la Siriajn Kurdojn el la enklavo de Afrin, la Araba Ligo aprobis rezolucion alvokante la Turkiajn fortojn retiriĝi el Afrin.
En Septembro 2019, la Araba Ligo kondamnis la planojn de Benjamin Netanyahu por aneksadi la orientan parton de la okupaciintan Cisjordanion konatan kiel la Jordana Valo.
La Araba Ligo kunsidis en Kairo la 12an de Oktobro 2019 por studi la Turkian ofensivon en nordorientan Sirion. Kunsidinte, ties membroj ŝtatoj voĉdone aprobis kondamni la Turkian ofensivon, nomante ĝin kaj 'invado' kaj 'agreso' kontraŭ araba ŝtato, aldonante ke la organizaĵo konsideris ĝin perforto de la internacia juro.
La 9an de Septembro 2020, la Araba Ligo malakceptis kondamni la decidon de la UAE normaligi la ligilojn kun la Ŝtato Israelo. Tamen, "La celo de ĉiuj niaj arabaj landoj, sen escepto, estas finigi la okupacion kaj establi sendependan Palestinan ŝtaton en la limoj de 1967 kun Orienta Jerusalemo kiel ties ĉefurbo", diris Abul Geit.
Geografio
Granda parto de la teritorio konsistas el grandaj senpluvaj dezertoj - plej elstare, la Saharo. Tamen, la regiono ankaŭ enhavas plurajn tre fekundajn teritoriojn, kiel ekzemple la valo de Nilo, la Atlasa Montaro kaj la tiel nomata Fekunda duonluno, kiu etendiĝas ekde Irako tra Sirio kaj Libano ĝis Palestino. La areo ankaŭ posedas densajn arbarojn, ekzemple en suda Arabio kaj suda Sudano, kaj estas trairata de la plej longa rivero en la mondo: la Nilo.
Ekonomio
Multaj landoj de la Araba Ligo estas riĉaj, kun enormaj kuŝejoj de nafto kaj de natura gaso en kelkaj membroŝtatoj. Alia industrio kiu ege kreskas kaj rapide estas telekomunikado. Dum malpli ol unu jardeko, lokaj entreprenoj kiaj Orascom kaj Etisalat sukcesis konkurenci internacie.
Ekonomiaj defioj iniciatitaj de la Ligo inter membroŝtatoj estis malpli impresaj ol tiuj plenumitaj de pli malgrandaj arabaj organizoj kiaj la Golfa Koopera Konsilo (GCC). Inter ili estas la Araba Gasdukto, kiu transportos egiptan kaj irakan gason al Jordanio, Sirio, Libano, kaj Turkio. Ĉe 2013, ekzistas grava diferenco en ekonomiaj kondiĉoj inter la disvolvigintaj naftolandoj kiaj Alĝerio, Kataro, Kuvajto kaj la UAE, kaj disvolvigantaj landoj kiaj Komoroj, Ĝibutio, Maŭritanio, Somalio, Sudano kaj Jemeno.
Tiuj landoj ankaŭ havas grandajn fruktodonajn terojn, ekzemple en sudo de Sudano, kutime menciita kiel manĝokerno de la Araba Mondo, kaj krome la mondoregiona malstabileco ne troe tuŝis sian turisman industrion, kiu estas konsiderata la plej rapide kreskanta industrio en la regiono, kun Egiptio, UAE, Libano, Tunizio kaj Jordanio hegemonie. Alia grava kreskoplenumo povos esti atingita danke al Araba Liberkomerca Interkonsento GAFTA kompletita en la 1-a de januaro 2008, kio farus 95% el ĉiuj produktoj de arabaj landoj impostolibera je doganoj.
373 Meluzino
373 Meluzino  estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 15-an de septembro 1893 de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la feino Meluzino.
Hereda milito de Bretonio
La hereda milito de Bretonio (1341-1364) — aŭ milito de la du Johanaj — estas unu el du duarangaj militoj, kiuj okazis en la la centjara milito.
Ĝi estiĝis en 1341, je la morto de la duko Johano la 3-a de Bretonio. Johana de Pentievro kaj Johana de Flandrio konkursis pri la heredo kaj instigis siajn edzojn Johano de Montfort kaj Karolo de Blezo postuli la duklandon. Sed Francio kaj Anglio jam militis de 1337 post kiam Eduardo la 3-a sin proklamis reĝo de Francio. Tiel Johano de Montfort milithelpe omaĝis (fr: hommage lige) al Eduardo, kiam Karolo de Blezo omaĝis al sia onklo Filipo la 6-a de Francio.
La francoj kaptis Johanon de Montfort kaj surtronigis Karolon de Blezo en 1341, sed Eduardo la 3-a albordiĝis en Brest en 1342. Tiam Johano de Montfort estis enkarcerigita kaj Johana de Flandrio freneziĝis, militpaŭzo estis fintraktita en 1343.
Tia stato, en kiu surprizatakoj sin sekvis, daŭris ĝis la malvenko de la francoj en Auray en 1364. Tiu venko de la anglofavora partio ebligis la konkludon en 1365, de la unua traktato de Guérande, kiu surtronigis Johanon la 4-an kiel legitiman heredanton. Tiu lasta tiam subskribis aliancan traktaton kun Anglio.
La hereda problemo
La, la duko Johano la 3-a de Bretonio mortis sen ido kvankam li edziĝis trifoje, kun Izabela de Valezio, Izabela de Kastilio kaj Johana de Savojo, kaj sen elekti heredonton.
Indas mencii, ke li preferis sian nevinon Johana de Pentievro por heredi de li, ol Johano de Monfort, ĉar laŭ iuj fontoj, li ne eltenis sian bopatrinon Jolanda de Dreux.
La pretendantoj estis, iuflanke Johana de Pentievro, filino de lia frato Vito de Pentievro, edziniĝinta de 1337 al Karolo de Blezo, nevo de Filipo la 6-a, reĝo de Francio, kaj, aliflanke, Johano de Montfort, grafo de Montfort-l'Amaury, duonfrato de la mortinta duko, filo de la dua edziĝo de Arturo la 2-a de Bretonio al Jolanda de Dreux, grafino de Montfort-l'Amaury.
La aliancoj
Per sia naskiĝo, Karolo de Blezo estis la nevo de la nova reĝo Filipo la 6-a de Valezio, elektita kiel reĝo damaĝe al la pretendoj de Eduardo la 3-a, reĝo de Anglio. Per sia edziĝo, kaj laŭ la rajto de reprezento propra al la bretona juro, Karolo de Blezo heredis la pretendojn de la familio de Pentievro pri la duklando de Bretonio. Ĉar, Johana de Pentievro sin konsideris la heredanto de la rajtoj de sia mortinta patro Vito de Pentievro, frato de la duko Johano la 3-a de Bretonio.
Reage, Eduardo la 3-a proksimiĝis al Johano de Montfort, kiu sciis ke malmulton li povis atendi de la reĝo de Francio, ĉar li proklamis sin duko de Bretonio en Majo, kaptante la urbon de Nantes, iama bastiono de Johano la 3-a. Oni ne devas forgesi, ke Eduardo la 3-a estis ido de la familio de la Plantaĝenetoj, kiu regis la okcidentan parton de Francio, kiu estis parto de la plantaĝeneta imperio. Facilas kompreni ke li sen ia dubo, regis ankaŭ la armorikan regionon, en milita kunteksto kontraŭ Francio komencita en 1337. En Julio 1341, tiu alianco estis sigelita, tamen sen ia omaĝo al la reĝo Eduardo la 3-a. Ĝi estis reasertita la 20-an de Majo 1345 per la agnosko de Eduardo la 3-a kiel suvereno, per tiufoje milithelpa omaĝo. Rekompence, la alianco estis kunligita al la graflando de Richemont, angla feŭdo, kiu tiam eniris la bienojn de la dukoj de Bretonio.
La pariza juĝo
Ambaŭ konkursantoj sin prezentis en Parizo por aŭdi la arbitracion de la reĝo Filipo la 6a. Johano de Monfort pledis, ke de 1297, Bretonio estis duklando-lordlando. Bretonio sin devis obei la francan juron sur sia grundo, kio ebligis al Johano de Monfort surtroniĝi en la duklando. Johana de Pentievro, pledis por si per la bretona rajto de reprezento. La situacio estis do pli ol paradoksa :
La konkera rajdado de Jean de Montfort
En la sekvantaj monatoj (Junio-Julio), li faris grandan rajdadon en sia duklando por kapti la regon de la gravaj urboj (fr: places fortes): Rennes, Malestroit, Vannes, Quimperlé, La Roche-Piriou, Quimper, Brest, Saint-Brieuc, Dinan kaj Mauron antaŭ ol reveni al Nantes. Li sukcesis kapti la regon de dudeko de urboj.
Martin Korenjak
Martin KORENJAK (naskiĝinta la en Wels) estas aŭstra klasika filologo kaj pedagogo.
Hereda milito de Bretonio
La konkera rajdado de Jean de Montfort
Fine, ŝajnas ke li iris al Anglio, kie Eduardo la 3-a estus promesinta militan helpon kaj estus agnoskinta lin kiel grafon de Richmond, antaŭ ol reveni fine de Aŭgusto en Parizo por renkontiĝo kun Filipo la 6-a.
Kirstie Alley
Kirstie ALLEY (naskiĝis la 12-an de januaro 1951 en Wichita, Kansaso; mortis la 5-an de decembro 2022) estis usona aktorino. Ŝi estas konata kiel scientiologino kaj ŝi estis edziniĝinta de 1983 ĝis 1997 al la aktoro Parker Stevenson. Ambaŭ adoptis du infanojn.
Ŝia unua rolo estis la vulkananino Lt. Saavik en Star Trek II: La kolero de Khan. Por ke ŝi ne estu por ĉiam en la rolo de vulkananino, ŝi rifuzis la saman rolon en Star Trek III: Serĉo de Spock.
Hereda milito de Bretonio
La konkera rajdado de Jean de Montfort
Tiu rajdado « fantasta », rakontita de la flandra kronikisto Jean Lebel kaj plirakontita de Froissard, ne rezistas al la ekzameno de la faktoj : dum tiuj kelkaj semajnoj, Johano de Montfort restis en la pariza regiono kun siaj juraj konsilistoj por prepari sian argumentaron antaŭ la reĝa konsilio.
Zeta Perseidoj
La observo de la meteorfluo maleblas pro ĝia proksimeco kun la Suno.
Hereda milito de Bretonio
La milito
Tiu milito, interrompita de paŭzoj, okazis laŭ tri periodoj: fine de 1341 - 19-an de Januaro 1343 / 1345-1362 / 1362-1364
Unua periodo (Aŭtune de 1341 - 19-an de Januaro 1343)
Johano de Montfort, okupinta ĉiujn fortajn urbojn de la duklando printempe de 1341 kaj milithelpe omaĝinta al Eduardo la 3-a, necesis efektive reposedigi la duklandon al Karolo de Blezo. Filipo la 6-a do kunigis armeon de 7000 viroj plifortigitan per ĝenovaj dungosoldatoj en Angers por la 26-a de Septembro 1341. Johano la Bona, duko de Normandio estis la estro de tiu kampanjo, kun Miles de Noyer, kun la duko de Burgonjo kaj Karolo de Blezo. La armeo deiris de Angers komence de Oktobro 1341, puŝpelis Johanon de Montfort en L’Humeau, kaj poste sieĝis Nantes-on, kie li estis rifuĝinta. Li kaptis la fortreson de Champtoceaux kiu, sur la maldekstra bordo de la riverego Loire, regis la aliron al Nantes. Eduardo la 3-a, kiu ĵus plilongigis la militpaŭzon de Espléchin ne povis agi. La urbo kapitulacis post unu semajno, komence de Novembro 1341. Johano de Montfort kapitulacis al la filo de la reĝo de Francio en la 21-a de Novembro kaj liveris sian ĉefurbon. Li ricevis paspermeson por iri al Parizo por defendi sin, sed li estis arestita kaj enkarcerigita en Luvro en Decembro 1341. Senĉefigita kaj sen la subteno de la gravaj bretonaj familioj, la montforta partio disfalis. Dumvintre, la duko de Normandio finis sian kampanjon sen neniigi la lastajn obstaklojn. Opiniante la aferon solvita post kapto de Johano de Montfort, li reiris al Parizo. Tio estis sen konsideri Johanan de Flandrio, edzino de Johano de Montfort, kiu revigligis la rezistadon kaj kunigis siajn partizanojn en Vannes. Ŝi sin fortikigis en Hennebont, sendis sian filon al Anglio kaj subskribis aliancan traktaton kun Eduardo la 3-a en Januaro 1342. Celanta malfermi novan fronton kapablan malpezigi la francan premon en Gujeno kaj limigi la nombron da soldatoj, kiujn Francio povus sendi por subteni la skotojn, Eduardo la 3-a findecidis respondi favore al la milithelpaj petoj de Johana de Flandrio. La reĝo de Anglio ne havis eĉ groŝon por pagi ekspedicion, do la bretona duka trezoro devis pagi ĝin. Li kapablis sendi Aprile 1342 nur 34 soldatojn kaj 200 arkistojn. Intertempe la francoj estis kaptintaj Rennes-on kaj sieĝis Hennebont, Vannes kaj Auray, kiuj rezistis. Karolo de Blezo devis retroiri en Junio 1342 antaŭ la alveno de Wauthier de Masny kaj Roberto de Artezo kape de anglaj trupoj. En Julio 1342, fortaj francaj helpotaĉmentoj alvenis kaj Johana de Flandrio devis fuĝi kaj fariĝis sieĝata en Brest. Sed la 15-an de Aŭgusto, fine, la plej granda parto de la anglaj trupoj atingis Brest-on kun 260 ŝipoj kaj 1350 batalantoj. Karolo de Blezo retiriĝis al Morlaix kaj tie estis sieĝata de Roberto de Artezo, kiu esperis malfermi al la angloj duan havenon norde de Bretonio. La angloj provis kapti Rennes-on kaj Nantes-on, sed ili devis kontentiĝi nur per disrabado de Dinan kaj sieĝado de Vannes. La francoj, kiuj atendis ilin en Kalezo, estis deprenintaj siajn trupojn pro la sukceso de Karolo de Blezo. La 30-an de Septembro, liaj trupoj suferis gravajn perdojn apud Lanmeur.
Franca armeo denove sub la regado de la duko de Normandio, kuniĝis por rebati. Sed Johano de Montfort estanta malliberigito kaj Johana de Flandrio freneziĝinta, militpaŭzo estis subskribita en Malestroit en la. Tiam la angloj okupis kaj administris la fortikajn urbojn ankoraŭ fidelajn al Johano de Montfort. Grava angla garnizono okupis Brest-on. Vannes estis sub papa administrado. La konflikto tute ne solvita daŭris dum 22 jaroj kaj ebligis al la angloj firme instaliĝi por longa tempo en Bretonio.
Kirstie Alley
Post kiam ŝi ludis en la TV-serio Masquerade, ŝi aperis en la sukcesa TV-adaptaĵo Torĉoj en ŝturmo. Poste ŝi ludis kiel Rebecca Howe en situacia komedio Cheers kaj kun John Travolta en la sukcesa kineja filmo Rig' kiu parolas tie ĉi! kaj en ties du daŭrigoj kun sama rolantaro.
Martin Korenjak
Vivo
Korenjak frekventis lernejojn en Littau kaj pasigis la abiturientan ekzamenon en Bregenz en 1989. Post soldata servo en St. Johann in Tirol/Distrikto Kitzbühel li studis ekde aŭtuno 1990 ĉe la Universitato de Innsbruck klasikan filologion (latina kaj helena) por instruado en gimnazioj pluse lingvikon. En la 15.9.1994 li bakalaŭriĝis kaj iris al la Universitato de Heidelberg, kie li doktoriĝis en la 10.2.1996 ĉe Michael von Albrecht kaj Glenn W. Most per la tezo Die Ericthoszene in Lukans Pharsalia. Inter septembro 1996 kaj marto 1997 li faris la preskribitan staĝon por gimnaziaj instruistoj en privata lernejo en Salcburgo.
Hereda milito de Bretonio
Dua periodo: la stabila stato (1345-1362)
Johano de Montfort estis liberigita en la 1-a de Septembro 1343. Helpata de la angloj, li rekaptis Vannes. Karolo de Blezo sieĝis Quimper en 1344 por izoli Johanon de Montfort de ties anglaj aliancanoj. La kapto de la urbo estis sangoplena : 2,000 civiluloj estis amasbuĉitaj.