cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Turkia korilo
Devenado
La Turkia korilo kreskas nature en sudorienta Eŭropo ĝis norda Irano. Ĝi bone kreskas en socioj de arbaroj de Quercus pubescens.
Uzado
La nuksoj estas manĝeblaj kaj volonte estas uzataj por baki (nuksa kuko). Ili havas agrable mildan guston. La ligno estas helbruna kaj taŭgas por fari meblojn kiaj skulptaĵojn.
Por la fortikeco kaj la maldika kresko la Turkia korilo estas uzata kiel stratarbo.
Herlev
estas komunumo de Danio. Ĝi situas en la ĉefurba regiono de la lando (regiono Hovedstaden), en la nord-oriento de la insulo Sjælland. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Riolito
Riolito kutime estas helkolora – se ĝi rapidege malvarmiĝas ĝi iĝas nigra obsidiano.
Baula
Baula estas monto en Islando. Ĝi estas konusforma kaj tre elstara en sia ĉirkaŭaĵo en la valo Norðurárdalur en la okcidenta parto de Islando. Ĝi estas helkolora pro la ĉefa mineralo, liparito. En 19-a jarcento oni kredis ke temis pri memstara mineralo al kiu doniĝis la nomo baŭlito.
Parergo
Kiel parergoj (laŭ la pluralo de la malnovgreka πάρεργον parergon "akcesoraĵoj, kromverkoj") oni nomas aneksaĵojn, kromverkojn kaj kolektojn de malgrandaj traktaĵoj. Ofte tiuj ĉi prezentas ankaŭ kompletigojn por aliaj verkoj.
Baula
La monto estis grimpita la unuan fojon en 1851 sed estas intertempe ofta objekto de grimpuloj.
Parergo
Krom tio en arthistorio parergoj estas la ekipaĵo de pejzaĝpentraĵoj en bildoj de la 17-a ĝis 19-a jarcentoj per figuroj kaj bestoj. Komparu pri tio Henry Keazor: ''Poussins Parerga. Quellen, Entwicklung und Bedeutung der Kleinkompositionen in den Gemälden Nicolas Poussins''. Schnell & Steiner, Regensburg 1998, ISBN 3-7954-1146-7.
Nigrabrusta koturno
Distribuado
Herbejoj, terkultivejoj kaj arbustaroj en la valo de Induso de centra Barato, Pakistano, la ebenaĵoj de Gango, kaj partoj de duoninsula kontinenta Barato. Vidata ĉefe vintre pli sude.
Identigo
Ne havas striecon en duarangaj. Masklo havas nigran brustomakulon (kio nomigas la specion) kontraste kun blankeca ventro kaj distingan kapobildon blankanigran konsistan je malhela traokula strio kaj superokula kaj subokula helaj strioj, krom malhela subkrona strio; la gorĝareo estas blankeca kun nigrecaj markoj kaj suba bordo. La supraj partoj estas pli brunaj. La ino estas malfacile separebla el ino de Komuna koturno kaj de Japana koturno sed la punktoj de la brusto estas pli fajnaj.
La alvoko estas metaleca ĉrink-ĉrink, konstante ripetata matene kaj vespere, kaj dum la reprodukta sezono ankaŭ dum nokto. Ĝi estas tre nekofuzeble distinga el la alvoko de la Komuna griza koturno.
Ŝtonoj de Carnac
La ŝtonoj de Carnac aŭ ŝtonoj de Karnag (bretone Steudadoù Karnag) estas escepte densa kolekto de megalitoj proksime al la suda marbordo de Bretonio en nordokcidenta Francio, konsistanta el ŝtonaj vicoj, dolmenoj (ŝtonaj tomboj), tumuloj (tumuloj) kaj unuopaj menhiroj (starantaj ŝtonoj). Pli ol 3 000 antaŭhistoriaj konstantaj ŝtonoj estis hakitaj el loka granito kaj starigitaj de la antaŭkeltaj homoj de Bretonio, kaj formas la plej grandan tian kolekton en la mondo.
La plej multaj el la ŝtonoj estas ene de la bretona komunumo Carnac/Karnag, sed kelkaj oriente estas en La Trinité-sur-Mer/An Drinded-Karnag. La ŝtonoj estis starigitaj en iu fazo dum la neolitika periodo, probable ĉirkaŭ 3300 a.K., sed iuj eble datiĝas ĝis 4500 a.K.
{{projektoj}} {{ĝermo|historio}}
(21030) 1989 TZ11
(21030) 1989 TZ11 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
NGC 5946
NGC 5946 (aliaj indikoj — IC 4550, GCL 36, ESO 224-SC7) estas globa stelamaso en konstelacio Ortilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bill Tytla
Vladimir Peter "Bill" Tytla (25a de oktobro, 1904 – 30a de decembro, 1968) estis ukrain-usona animaciisto konata pro sia verkaro en Walt Disney Animation Studios, la Famous Studios de Paramount kaj Terrytoons. En sia kariero kun Walt Disney, Tytla partikulare famiĝis pro la animacio de la sep nanoj en Snow White and the Seven Dwarfs, de Stromboli en Pinocchio, Yen Sid kaj Chernabog en The Sorcerer's Apprentice kaj sekvencoj de A Night on Bald Mountain/Ave Maria el Fantasia kaj de la titolrolulo en Dumbo.
Li estis konata kiel la kreanto de Little Audrey por Paramount.
Hisao Kuramata
Hisao Kuramata (倉又 寿雄, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe FC Tokyo.
Castiglion Fibocchi
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Areco. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj. Kristana patrono estas la sankta Petro, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Eklezio
Eklezio estas asocio de la anoj de religia kredo kaj ties institucioj. La vorto venas el la greka trans la latina kaj signifis origine elvoko - tiel oni nomis en la klasika antikvo la kunvenon de la civitanoj de urborespubliko. Greklingvaj hebreoj aplikis la vorton kun la signifo komunumo, kunveninta popolo de dio. Tiel ĝi eniris la Novan Testamenton.
Laŭ kristanismo estas du "Eklezioj" la Videbla eklezio, aŭ militanta eklezio, kaj la Nevidebla eklezio, aŭ triumfanta eklezio.
Apartigo de eklezio kaj ŝtato
La apartigo de eklezio kaj ŝtato estas filozofa koncepto por difinado de politika distanco en la rilato inter religiaj organizoj kaj la nacio-ŝtato. Precipe, la esprimo rilatas al la kreado de laika ŝtato (kun aŭ sen laŭleĝe eksplicita eklezi-ŝtata apartigo) kaj al malestablo, la ŝanĝiĝado de ekzistanta, formala rilato inter la eklezio kaj la ŝtato.
In memoriam
In memoriam estas fiksitaj latinaj vortoj, kiuj laŭvorte signifas en memoron aŭ por memoro kaj kiuj estas uzataj en senco postmorte, ekzemple dum donado de honorigoj kaj ordenoj al jam mortintaj personoj. La honorigo in memoriam estas ofta okaze de soldatoj, policistoj, fajroestingistoj ktp., kiuj pereis dum plenumado de la deĵoro. Kelkaj landoj havas eĉ specialajn honorigojn kaj ordenojn, kiuj estas donataj nur in memoriam, pro ofero de la propra vivo. Formo de honorigo havas ankaŭ ilia postmorta avanco en pli altan rangon. Postmorte povas esti donitaj ankaŭ ekzemple akademiaj titoloj.
Kodachrome
Avantaĝoj de Kodachrome estis ĝia bona kapablo registri detalojn kaj bona konserviĝo en mallumo (tamen ne dum projekciado). La fotografioj farita per ĝi havis ne tute realan sed karakterizan tonon. Esence Kodachrome konsistas el kvar tavoloj el nigrablanka filmo kun malsama sentiveco al la kolora spektro, kaj du filtriloj. La rivelado postulas specifan kaj kompleksan procezon, k-14, kie kolorigiloj estas aldonataj, kompare kun la nuntempaj koloraj filmoj kiuj mem enhavas kolorigilojn ene. Ne eblas uzi normalan procezon E-6 por diapozitivoj. Alia problemo estas damaĝo por la medio kiujn la kemiaĵojn por k-14 povas kaŭzi. Alternative ĝi bone akceptas la normalan blanknigran procezon, sed kompreneble sen koloroj.
Stöttwang
Stöttwang estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Demi-Quartier
- prononco, laŭvorte "duona kvartalo" - estas komunumo de Francio, rekte borde de la rivero Arve. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Desingy
estas komunumo de Francio, rekte borde de la rivero Rodano. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Internacia Olimpika Komitato
La Internacia Olimpika Komitato, mallongigita IOK (Comité international olympique, mallongigita CIO) estas organizaĵo kreita de Pierre de Coubertin la 23-an de junio 1894. Ĝia celo estis la revivigo de la Antikvaj Olimpikaj Ludoj organizitaj en Grekio, kaj la organizado de tiu ĉi sporta renkontiĝo ĉiun kvaran jaron. La IOK ricevas siajn financajn rimedojn pere de anoncoj kaj vendado de Olimpikaj memoraĵoj, kaj ankaŭ pere de vendado de la televidaj kaj gazetaraj rajtoj. Ĝia ĉefa sidejo troviĝas en Laŭzano, ĉefurbo de la Kantono Vaŭdo en Svislando.
Prezidantoj
Ekde 1894, la IOK havis naŭ prezidantojn:
Linio Hankyū-Itami
Linio Hankyū-Itami (japane: 阪急伊丹線 [Hankjū Itami-sen], angle: Hankyu Itami Line) estas linio de la fervojo reto Fervojo Hankyū en Kinki-regiono, Japanio.
21029 Adorno
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana filozofo, sociologiisto, muzikteoriisto kaj komponisto Theodor Wiesengrund Adorno (1903–1969), gvidanta figuro en la Frankfurta skolo de teoria kritiko. Verkoj, kiel Dialektik der Aufklärung (Dialektiko de la Klerismo, 1947) montras lin kiel unu el plej antaŭenigintaj intelektuloj en estetiko kaj filozofio.
Karola Csűrös
Karola CSŰRÖS [ĉUroŝ], hungare Csűrös Karola estis hungara aktorino, voĉoaktoro. Karola Csűrös naskiĝis la 1936 en Budapeŝto kaj mortis la 24-an de novembro 2021.
Biografio
Karola Csűrös frekventis aktoran ĉeflernejon inter 1955-1959 en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Győr). En 1962 ŝi aliĝis al trupo de Teatro Madách. Ŝia edzo estis Ádám Horváth. Ŝi ricevis ĝis tiam 4 premiojn inter 1993-2006.
Edmund Allenby
Kampomarŝalo Edmund Henry Hynman Allenby, 1a Vicgrafo Allenby, (23a de Aprilo 1861 – 14a de Majo 1936) estis angla militisto kaj Brita Imperia Guberniestro. Li luktis en la Dua Bura Milito kaj ankaŭ en la Unua Mondmilito, en kiu li estris la Egiptian Ekspedician Forton (EEF) de la Brita Imperio dum la Militkampanjo en Sinajo kaj Palestino kontraŭ la Otomana Imperio en la konkero de Palestino.
La Britoj sukcesis konkeri la urbojn Be'er Ŝeba, Jafo, kaj Jerusalemo el Oktobro ĝis Decembro 1917. Liaj fortoj okupis la Jordanan Valon dum la somero de 1918, poste ili pluis konkeri nordan Palestinon kaj venkis la Okan Armeon de la Otomana Ĝildirim Armegrupo en la Batalo de Megido (1918), devigante al la Kvara kaj al la Sepa Armeoj retiriĝi al Damasko. Poste la Persekuto de la EEF fare de la Dezerta Rajdkorpuso konkeris Damaskon kaj antaŭeniris en nordan Sirion.
Dum tiu persekuto, li komandis super T. E. Lawrence ("Lawrence of Arabia"), kies kampanjo kun la Ŝerifaj Fortoj de Fajsal la 1-a helpis la konkeron fare de la EEF de teritorio de la Otomana Imperio kaj luktis en la Batalo de Alepo (1918), kvin tagojn antaŭ la Armistico de Mudros finigis la kampanjon la 30an de Oktobro 1918. Li plue servis en la mondoregiono kiel Alta Komisiano por Egipto kaj Sudano el 1919 ĝis 1925.
117350 Saburo
117350 Saburo estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 13-an de decembro 2004 de la japana astronomo Itagaki Koiĉi elde Jamagata (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Itagaki Saburo (1916–1983), patro de la malkovrinto.
Stille Omgang
Stille omgang ("Silenta Promenado" aŭ ĉirkaŭpromenado) estas neformala ceremonio kiu utilis kiel surogato por la romkatolikaj procesioj kiuj estis malpermesitaj post la Reformacio en Nederlando en la 16a jarcento. La plej granda kaj plej bone konata estas la Stille Omgang de Amsterdamo, kiu estas ankoraŭ celebrata ĉiujare en Marto.
Tiu marŝo rememoras la Miraklon de la Hostio supozite okazinta la 15an de Marto 1345, nome miraklo pri Eŭkaristio kiu konsistis el mortanta viro kiu vomitis post ricevo de la Komunio kaj de la lasta sankt-oleado. La Hostio estis tiele, laŭ la liturgia regulado, metita en fajro, sed mirakle restis sentuŝe kaj povis esti rekuperita el la cindroj la venontan tagon. Tiu miraklo estis tuj agnoskita de la municipo de Amsterdamo kaj de la episkopo de Utreĥto, kaj oni konstruis grandan pilgriman kapelon, nome la Heilige Stede ("Sankta Loko"), sur la loko kie estis estinta la domo, kaj ankaŭ la Heiligeweg ("Sankta Vojo") kiel grava pilgrimejo al ĝi.
La Stille Omgang forfalis el la individua praktiko ekde la 17a jarcento, sed ĝi estis revivita laŭ kolektiva formo en 1881, imitante la manieron de la mezepoka procesio por la Miraklo. Dum la 1950-aj jaroj ĝis 90 000 katolikoj, el la tuta Nederlando, marŝis la Silentan Promenon, nune kutime ĉirkaŭ 5 000 people (2016) partoprenas en ĝi, post diservo en unu el la preĝejoj de Amsterdamo. Tiu marŝo ĉiam okazas la nokton de Sabato al Dimanĉo post la komenco de la Mirakelfeest, kiu estas la unuan merkredon post la 12a de Marto.
Castiglion Fiorentino
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Areco. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj. Kristana patrono estas la sanktulo ĉefanĝelo Miĥaelo, kaj la komunuma festotago estas la 8-a de majo.
Najbaras la komunumoj. Kristana patrono estas la ĉefanĝelo Miĥaelo.
Kalverstraat
La  Kalverstraat estas negoca komerca strato de Amsterdamo, nome ĉefurbo de Nederlando. Ĝi estas nomita laŭ la kalvermarkt ("merkato de bovidoj") kiu okazis tie ĝis la 17a jarcento.
La Kalverstraat estas la plej multekosta vendeja strato en Nederlando, kiu enspezas ĝis 3000 eŭrojn por kvadrata metro (2016). En 2009 ĝi estis la 17a plej multekosta strato en la mondo mezurite laŭ luprezoj. La Kalverstraat estas ankaŭ la plej multekosta strato en la nederlanda versio de la ludo Monopolo.
La strato ekas ĉe Placo de Dam kaj finas post ĉirkaŭ 750 metrojn ĉe la turo Munttoren ĉe la placo Muntplein. Tiu turo estis iam pordego en la mezepokaj urbomuregoj. Post la muroj estis konstruitaj, la strato inter Spui kaj Munttoren iĝis Byndewyck. Tiu parto de la kvartalo, el 1486 al 1629, havis veemarkt (bovomerkato). Poste, la strato ekhavis la nomon Kalverstraat, laŭ la bovomerkato.
En 1345 oni diris ke okazis miraklo pri eŭkaristio en hejmo inter Kalverstraat kaj Rokin. Tiu okazaĵo estas rememorata pere de la ĉiujara procesio Stille Omgang. Oni konstruis kapelon, nome Heilige Stede, sur la loko de la supozata miraklo. La strato Heiligeweg konektis Kalverstraat kun tiu pilgrima kapelo, kaj kun Leidsestraat.
La Amsterdam Museum situas en iama orfejo inter Kalverstraat kaj Nieuwezijds Voorburgwal.
Zafra
Zafra estas hispana urbo situanta sude de la provinco Badajoz, en la sudokcidenta regiono kaj aŭtonoma komunumo Ekstremaduro. Ĝi havas (laŭ datumoj de 2003) ĉirkaŭ 15.500 loĝantojn. Ĝi estas unu el la plej gravaj urboj en la provinco. En ĝi naskiĝis la esperanto-verkisto Jorge Camacho.
Estas fama en la urbo la Foiro de Oktobro, tradicia dum 5 jarcentoj, kiel merkato de brutobredado. Kiel vivindaĵoj elstaras la du placoj, nome Granda Placo kaj Malgranda Placo, la dua (Plaza Chica [Plasa Ĉika] de araba konstruo kaj epoko.
Isidro Casanova
Isidro Casanova estas orientargentina urbego en la Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al la urbaro de Granda Bonaero.
Geografio
Isidro Casanova situas sur la marborda ebenaĵo. Bonaero troviĝas 35, Quilmes 29, La Plata 63, Rosario 274, Mar del Plata 379, San Miguel de Tucumán 1081, Saltaurbo 1284 km.
Historio
La nuna areo de Isidro Casanova estis komence utiligita por bredado de brutoj fare de germanaj enmigrantoj en la 1850-aj jaroj. En 1909 oni konstruis fervojon, kelkajn jarojn poste jam vilaĝo kreiĝis. Tiutempe alvenis ankaŭ italoj kaj portugaloj helpantaj la evoluon. Tie estis la plej granda portugala komunumo de Argentino. Isidro Casanova urbiĝis en 1974.
Klimato
Isidro Casanova situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C.
Stacio Nishinomiya
Stacio Nishinomiya (japane: 西宮駅 [Niŝinomija-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Niŝinomija, Gubernio Hjogo, Japanio:
Teupitz
Teupitz - prononco, jen germane, malsuprasorabe Tupc - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La urbodomo de Teupitz funkcias ankaŭ kiel administrejo de la komunumaro Amt Schenkenländchen, al kiu krom Teupitz apartenas kvin pliaj najbaraj komunumoj.
Listo de francaj ministroj pri polico
La sekvanta tabelo listigas la ministrojn kaj subministrojn de franciaj registaroj respondecajn pri polico.
Marcos Pontes
En 18-a de oktobro 2005 la Brazila Spaca Agentejo (Agência Espacial Brasileira, AEB) kaj la Spaca Agentejo de la Rusa Federacio (roscosmos) subskribis interkonsenton kiu permesis la faradon de la unua spaca misio ekipanta per brazilano, nomita centjara misio.
Biorgafio
Pontes estas edziĝinta kaj havas du infanojn.
Marko Pontes estas kolonelo de la brazila aerarmeo, unu el la plej spertaj pilotoj en Brazilo. Li flugis sur 20 diversaj tipoj de aviadiloj, havas pli ol 1900 flugajn horojn.
En junio 1998, li estis sendita al NASA, kie li estis trejnita por spacaj flugoj. En decembro 2000, li estis oficiale anoncita kiel NASA-astronaŭto.
Oni planis, ke Pontes faros sian unuan spacan flugon sur la usona kosmopramo en 2001 kaj partoprenos la konstruan programon de ISS. Tamen, problemoj kun la buĝeto de NASA kaj la prokrasto en la preparado de la brazila teamo por la stacio devigis la prokraston de la planita flugo por 2003. Post la katastrofo de Columbia en februaro 2003 ĉiuj flugoj de kosmopramoj estis nuligitaj. La spaca flugo de Pontes restis en dubo.
Atendante flugon Pontes restis ĉe NASA kaj la astronaŭtoj kaj laboris en la fako por operacioj kun la ISS.
La 2an septembron 2005 inter Brazilo kaj Rusio oni subskribis interkonsenton pri scienca kaj teĥnika kunlaboro, inkluzive de kunlaboro en kosma esplorado. Ĉi tiu interkonsento malfermis al Pontes la eblecon de spaca flugo.
Marcus Pontes estis trejnita kiel inĝeniero de flugo de la kosmoŝipo Sojuz TMA-8 en la Stela Urbo apud Moskvo. Starto de la "Sojuz TMA-8" okazis ĵaŭdon, 30an de marto 2006 je 6:30 de Moskva tempo de la kosmodromo Baikonur. Flugo de Marko Pontes koincidis kun la centjariĝo de la unua flugo en aviadilo de lia samlandano brazilano Alberto Santos Dumont.
La programo de la kosmoŝipo Sojuz TMA-8 antaŭvidis dokadon kun la ISS. Flugo de Marko Pontes daŭris 9 tagoj 21 horoj kaj 17 minutoj, li startis kune kun la partoprenantoj de la 13-a baza ekspedicio al la ISS Pavel Vinogradov kaj Jeffrey Williams. Revenis al la Tero kun la astronaŭtoj de la 12-a longatempa ekspedicio, William McArthur kaj Valery Tokarev en la kajuto Sojuz TMA-7.
NGC 5947
NGC 5947 (aliaj indikoj — UGC 9877, MCG 7-32-19, ZWG 222.19, IRAS15288+4253, PGC 55274) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
7393 Luginbuhl
7393 Luginbuhl estas tre malgranda sed neordinare hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 28-an de septembro 1984 de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Christian B. Luginbuhl, de la Stacio de Flatsgaff de la Mararmea Observatorio de Usono. Li estas unu el la ĉefaj responsuloj por la promulgo kaj daŭra plifortigo de la leĝo kontraŭ la luma poluo en nordo de Arizono.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de B. D. Warner kaj B. A. Skiff uzinte observojn de  elde la Centro por Sun-Sistemaj Studoj de Landers (Kalifornio), anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 2,03 km, orbitan taksata je 16 km kaj  de 1,6426 ± 0,0001 tago (39,422 horoj), La rotacia periodo de la satelito estas ankoraŭ nekonataj.
Castiglione d'Orcia
Castiglione d'Orcia estas komunumo de Italio.
Yasuhiro Higuchi
Yasuhiro Higuchi (樋口 靖洋, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Stacio Ashiya
Stacio Ashiya (japane: 芦屋駅 [Aŝija-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Aŝija, Gubernio Hjogo, Japanio:
Arkiepiskopo de Toledo
La Arkiepiskopo de Toledo estas la estro de la Arkidiocezo de Toledo, ene de la organizado de la katolika eklezio en Hispanio. Pro ties centra situacio en grava urbo antaŭ kiam Madrido estos grava urbo, ĝi havas historian prestiĝon. Tre ofte laŭlonge de la historio povegaj gravuloj okupis tiun postenon, kiaj la jenaj:
Springfield (Suda Karolino)
Springfield (angla prononco laŭ sistemo IFA []) estas loĝloko de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Suda Karolino, kaj apartenas al la. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
En Usono ekzistas urboj nomitaj Springfield en 34 subŝtatoj. Tiel Springfield estas nomo tre uzata por fikciaj urboj, ekzemple, en The Simpsons.
Revesa testudo
Revesa testudo, Mauremys reevesii, foje konata kiel Ĉina lagotestudo, Ĉina tri-kila lagotestudo, aŭ testudo de Reeves, estas specio de testudo en la familio Geoemidedoj, Geoemydidae, nome familio kiu estis iam nomata Bataguridae (Bataguredoj). La specio estas endemia de Azio. Mauremys reevesii troviĝas nature en Ĉinio, Japanio, Koreio kaj Tajvano.
San Javier (Murcio)
San Javier estas hispana municipo lokanta en sudoriento de Murcia Regiono. Ĝi havas etendon de 75,1 km2. Ĝiaj limoj estas ĉeaj de San Pedro del Pinatar, Murcio, Torre-Pacheco kaj Los Alcázares. Tridek du mil kvarcent okdek naŭ personoj estis enregistritaj estantaj logantoj de San Javier en la jaro 2019.
Revesa testudo
Ĝi estas unu el la du plej oftaj specioj uzitaj por divenado kiuj estis trovitaj en arkeologiaj lokoj de la Dinastio Shang.
Flüelapasejo
Flüelapasejo estas montpasejo en la Alpoj en Kantono Grizono. Ĝi estas akvodislimo inter la Nigra Maro.
San Javier (Murcio)
Tiu loĝantaro konsiderinde pliiĝas somere ĉar la urbo posedas 23 km de mabordo en Mar Menor kaj 16 km en la Mediteranea Maro. En la urbo estas la Ĝenerala Akademio de la Aerarmeo kaj la instalaĵoj de la iama Flughaveno de San Javier.
Flüelapasejo
Priskribo de la vojo de nordoriento al sudokcidento
La pasejvojo komenciĝas en Davos je alteco de 1560 m s.m.. La vojo sekvas la rivereton Flüelabach, kiu en Davos alfluas al Landwasser. La vojo nun grimpas 26 kilometrojn al la pasejkulmino, kiu situas sur alteco de 2383 m s.m. inter la montoj Schwarzhorn (3146 m s.m.) kaj Weisshorn (3085 m s.m.). Sur la pasejkulmino ekzistas okcidente de la vojo la Skota lageto (germane Schottensee kaj romanĉe Lai Scotta), el kiu fontas la rivereto Flüela, kaj oriente de la strato la Nigra lago (germane Schwarzsee kaj romanĉe Lai Nair), kiu estas la fonto de la rivero Susasca, alfluanto de Inn. La vojo nun malsuprengrimpas dum 26 kilometroj laŭ la rivero Susasca ĝis ĝia finpunkto en Susch en Engadino sur alteco de 1426 m s.m..
Trafiko
Ek de la malfermo de la Vereina-tunelo en la jaro 1999 la pasejvojo vintre ne plu estas malfermita. Somere tra la pasejo funkcias poŝtaŭtolinio kaj inter Davos kaj la pasejkulmina gastejo cirkulas linia poŝtkaleŝo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Flüelapasejo datiĝas el la jaro 1513 kiel Fluela. Ĉar la pasejo ne transiras rekte la Alpojn, sed nur ligas la Rejnvalon kun Engadino, ĝi neniam atingis la historian signifon de la gravaj pasejoj, kiuj ligis nordon kun sudo kiel la konektoj Juliopasejo-Malojopasejo kaj Lukomagnopasejo. En la 14-a jarcento la nove enmigrintaj alemanlingvaj valzoj setlis en la regiono de Flüela. La veturebla pasejvojo estis malfermita en la jaro 1967. Sur la Flüelapasejvojo ekzistas granda lavangodanĝero. Tial post la malfermo de la Vereinatunelo en 1999 estis decidite ne plu malfermi la vojon vintre. Ek de 2004 la asocio Pro Flüela zorgas, ke la pasejo vintre povas denove esti uzata. La aŭtomobilentrepreno BMW utiligas la pasejvojon ek de la vintro 2004 kiel testvojon.
San Javier (Murcio)
La urbestro estis preskaŭ ĉiam dekstrulo.
Geografio
Estas dek submunicipoj krom la ĉefa kerno. Kelkaj estas internaj: El Mirador, La Grajuela, Roda, Los Sáez de Tarquinales, Pozo Aledo, Los Pinos, Lo Llerena kaj La Calavera, kaj aliaj marbordaj: Santiago de la Ribera kaj La Manga del Mar Menor en la norda kaj centra partoj. Apartenas al la municipo de San Javier ankaŭ du de la kvin vulkaninsuloj de la interno de la Mar Menor: nome la Insulo Mayor aŭ Barón, kiu estas la plej granda de la laguno kun 93,8 hektaroj kaj 104 metroj de altitudo; kaj la Insulo Perdiguera, la plej vizitata, kun grando de 25,8 hektaroj. Apartenas al la municipo de San Javier la Insulo Grosa, kun malgranda insuleto apuda, same vulkana, El Farallón, ambaŭ situaj en la Mediteraneo antaŭ la strandoj de La Manga.
Estas pli ol dudek strandoj kaj diversaj naturaj protektitaj areoj.
Bálint Telegdi
Bálint Telegdi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Telegdi Bálint, ekster Hungario Valentine Louis Telegdi estis hungara-usona fizikisto, profesoro, honora membro de Hungara Scienca Akademio (1990).
Revesa testudo
La specifa nomo, reevesii, estas honora al la angla naturalisto John Reeves.
Bálint Telegdi
Bálint Telegdi naskiĝis la  1922 en Budapeŝto. Li mortis la 2006 en Pasadena (Kalifornio).
Biografio
Bálint Telegdi frekventis universitaton en Lausanne, li doktoriĝis el fiziko en Zuriko. Inter 1951-1976 li instruis en universitato de Ĉikago, inter 1978-1992 en Kalifornio, poste en Zuriko. Li pensiuliĝis en 1989. Li okupiĝis konstante pri eroj de atomoj. Li ricevis premion en 1991.
En 1991 li estis premiita la Wolf-Premio pri Fiziko.
Almozpetulo
Almozpetulo, almozulo, aŭ almozpetisto estas homoj, kiuj vivtenas sin pere de almozo. Plej ofte ili petas monon.
Kialoj
La kialoj de la almozpetado, precipe en subevoluantaj landoj, povas esti variaj; tie kaj ĉie ekzistas multaj almozpetantoj. Senlaboreco, invalideco, malriĉeco, aĝo kaj la manko de sociala subvencio estas oftaj kialoj.
La vivo de la almozpetanto povas esti ankaŭ libervole elektita kaj povas havi mem sian propran dignon speciale, se temas pri ordenoj almozantaj aŭ ermitoj.
Socia reago
Almozpetuloj povas ricevi kontraŭajn reagojn. "Klientoj" povas doni monon pro solidarecaj aŭ ideologiaj tialoj, sed ankaŭ povas rifuzi fari tion pro dignodevenaj tialoj: ĉu ne reagi private al sociaj problemoj ĉu ne kontribui al "maldigna" situacio.
Montbard
Montbard estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
Montbard situas nordokcidente Diĵono. Rivero Brenne kaj kanalo de Burgonjo trafluas tra la komunumo. En ĝia stacidomo haltas TGV Parizo-Diĵono. Kun TGV, la urbo estas unu horon de Parizo.
Industrio
Ok firmaoj laboras metalon.
Historio
En Montbard en 1070 Aleth la patrino de Bernardo el Klarvalo naskiĝis. En la jaro 1231, la duko Hugo la 4-a donis al la urbo la rajton de komunumo.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 4 voĉdonojn (0,27 % de voĉoj) en 2004, kaj 2 voĉdonojn (0,15 % de voĉoj) en 2009.
Szilvia Dallos
Szilvia DALLOS [silvia daloŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dallos Szilvia estas hungara aktorino kaj verkisto. Szilvia Dallos naskiĝis la 1935 en Budapeŝto.
Biografio
Szilvia Dallos frekventis aktoran ĉeflernejon inter 1953-1957 kaj dume lernis ankaŭ baletoteknikon en Budapeŝto. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Operetoteatro (Budapeŝto). Ŝi edziniĝis kaj baldaŭe ŝi naskis filinon. Poste ŝi aliĝis al diversaj malgrandaj teatroj kaj ankaŭ al Hungara Radio. Ŝi ricevis premion en 1966 kaj ekstran dramistan premion en 2001. Ŝiaj 2 dramoj estis prezentitaj.
Religia persekutado
Religia persekutado estas la sistema mistraktado de individuo aŭ grupo de individuoj kiel reago al ties religiaj kredoj aŭ aliĝoj aŭ al manko de tio.
La tendenco de socioj aŭ grupoj ene de socio aliigi aŭ subpremadi diferencajn sub-kulturojn estas ripetita afero en la homa historio. Krome, ĉar la religio aŭ manko de religio de persono ofte determinas je grava etendo ties moralon, mondorigardon, mem-konscion, kondutojn al aliuloj, kaj ĝenerale la personan identecon, religiaj diferencoj povas esti gravaj kulturaj, personaj, kaj sociaj faktoroj.
Straach
Straach ĝis fino de 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la urba komunumo Wittenberg. La loĝloko troviĝas en la samnoma distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de marto 2016 la loĝloko havis 270 loĝantojn.
Religia persekutado
Religia persekutado povas esti okazigita de religia maltoleremo (t.e. la ĉikanado al praktikantoj de aliaj religioj diferencaj el tiu de la subpremantoj) aŭ de la ŝtato mem kiam ĝi vidas partikularan religian grupon kiel minaco al siaj interesoj aŭ sekureco. Je socia nivelo, tiu malhumanigo de partikulara religia grupo povas tuj rezulti en violento aŭ aliaj formoj de persekutado. Ja, en multaj landoj, la religia persekutado rezultis en tiom enorma violento ke ĝi estis konsiderata atako kontraŭ la homaj rajtoj.
Yutaka Azuma
Yutaka Azuma (東 泰, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
8983 Rayakazakova
8983 Rayakazakova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio. (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa ĉiela mekanikistino Raisa Konstantinovna Kazakova de la Instituto Keldiŝ de Aplika Matematiko. Ŝi partoprenis en la kalkulo de orbitoj de kaj de kosmoŝipoj al Luno kaj la planedoj.
Dingy-en-Vuache
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes) kaj ĉirkaŭ 20 kilometrojn sudokcidente de la urbo Ĝenevo en Svislando. Fine de en la komunumo vivis.
Bylnice
Bylnice estas la suda parto de urbo Brumov-Bylnice en distrikto Zlín en Ĉeĥio. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/57 kaj ŝoseo II/495. Estas ĉi tie registritaj 575 adresoj kaj vivas ĉi tie.
Bylnice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 16,09 km².
Historio
Sur teritorio de la municipo okazis la 28-an de aprilo 1957 fervoja akcidento, dum kiu mortis 10 homoj.
CREDO
Cosmic-Ray Extremely Distributed Observatory (CREDO) (Ekstreme dissemita kosma radia observatorio) estas scienca projekto komencita fine de aŭgusto 2016 fare de polaj sciencistoj de la Instituto de Nukleaj Fizikoj PAS en Krakovo (sciencistoj de Ĉeĥio, Slovakio kaj Hungario ankaŭ partoprenis la projekton) por detekti kosmajn radiojn kaj serĉi malluman materion. Ĝia celo estas impliki laŭeble multajn homojn en la konstruo de tutmonda sistemo de kosmaj radi-detektiloj. Danke al fotoplena sensoro kaj GPS-modulo, inteligenta telefono funkcias plej bone kiel detektilo atinganta erojn de spaco
Dingy-Saint-Clair
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 5948
NGC 5948 estas duopa stelo en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Albana Olimpika Komitato
La Albana Olimpika Komitato (Komiteti Olimpik Kombëtar Shqiptar, ) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Albanio. Ĝi kreiĝis en 1958 kaj estis internacie agnoskita sekvajare. Kiel NOK, la Albana Olimpika Komitato celas subteni albaniajn atletojn, sporton en Albanio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas/okazu en Albanio, kvankam ĝis la jaro 2023 ankoraŭ nek okazis nek estonte antaŭvidatas Olimpikaj Ludoj en la lando.
Celakantoj
Celakantoj - estas poemaro de Jorge Camacho.
La 8-an de decembro 1995, en Bruselo, per praformikoj, Camacho komencis verki poemojn dulingve. La rezulton de tia poemado prezentas la poemaro Saturno, enhavanta krome kelkajn unulingvaĵojn kun la responda traduko.
Celakantoj enhavas ĉiujn poemojn verkitajn originale en esperanto de 1989 ĝis pli malpli 1995. Inter ili, krom tiuj pri la esperanto-mondeto, elstaras la iam aperintaj en Ibere libere aŭ la premiita Monologo kun Mediteraneo, pri la milito en Jugoslavio. En ĝi legeblas ankaŭ aliaj poemoj verkitaj nur en esperanto inter 1995 kaj 2004, kiel la serio dediĉita al Finnujo. Krom tri esceptoj, ĝi ne reproduktas tiujn jam aperantajn en Saturno, eĉ se originale esperantajn kaj nur poste hispanigitajn.
"La poemaro de Jorge Camacho, kies voĉon vi spertas ĉi-libre en silenta legado, pintas mejloŝtone en la realisma tradicio de la esperanta literaturo: la duan fojon, post William Auld, ni renkontas esperantan poeton kies instinkta inspiro estas ne umbilikismaj rememoroj aŭ cerbostreĉaj lirikaĵoj, sed vivo en sia konkreto --sango kaj polvo, bataloj, ideologio, vojaĝoj, homaj interrilatoj." (el la postparolo Galabijo en Bruselo, de Mauro Nervi)
Castiglione della Pescaia
Castiglione della Pescaia estas komunumo de Italio. Apude troviĝas la ermitejo de Vilhelmo el Malavalle el kiu evoluis la ordeno de la Vilhelmanoj.
Dubajurbo
Dubajo estas ĉefurbo, samtempe marhaveno kaj marbanejo de Dubajo (Emirlando).
Geografio
Dubajurbo etendiĝas laŭ la marbordo. La golfo Ĥor-Dubaj dividas la ĉefurbon en du partojn, nome: Dejra kaj Bur Dubajo.
Historio
La unua mencio pri tiu loko devenis el 1799. Tiutempe oni okupis pri fiŝkaptado, kamelobredado kaj perlokaptado. La trovita nafto en la 20-a jarcento faris riĉa la tutan regionon. La urbo okupas centran pozicion inter la komercurboj ĉe Persa Golfo, kion ege favoras la ekzisto de libera komerca zono. La ekonomia bazo de la urbo estas la naftoeksportado, havena aktivado, turismo kaj internacia komercado.
En la unua jarmilo de la Komuna Erao, Kairo anstataŭis la Emirlandojn kiel ĉefa komerca centro en Okcidenta Azio, kvankam la tramara komerco plue estis grava kaj kelkaj arabaj setlejoj disponis el komercaj havenoj kiuj ebligis al ili importi, por ekzemplo, silkon kaj porcelanon el la Ĉina Imperio.
Ties delonga maragado altiris la sinsekvan atenton de eŭropaj potencoj kiel Portugalio, kiu inter 1498 kaj 1557 klopodis kontroli la vojoj establitaj de la Emirlandoj kun Hindio kaj Malproksima Oriento, kio rezultis en konstantaj konfliktoj inter portugaloj kaj otomanoj. Post du jarcentoj, en la 1700-aj jaroj, Francio, Nederlando kaj Granda Britio imitis la portugalan iniciaton. Je regiona nivelo, la teritorio de Dubajo estis sub dominado de du frakcioj kiuj luktis inter si: nome la Kasimi-oj, nome tribo de piratoj kiuj kontrolis la nordon, kaj la Bani Ĝas, sude. En siaj kontinuaj klopodoj por kontroli la marvojojn, la britoj batalis kontraŭ la Kasimi-oj. Komence de la 19a jarcento, la Ŝejĥo de Dubajo estis Mohammed bin Hazza, kaj la regiono dependis rekte de Abudabio. La 8an de januaro 1820, Bin Hazza prezidis kunsidon kun la ŝejĥoj de Ras-al-Ĥajmo, Um-al-Kajvajno, Aĵmano, Ŝarĵo kaj Abudabo — kiuj estis nomitaj de la brita imperio kiel «la pirata marbordo» — kiu rezultis en la subskribo de la pactraktato pere de kiu la britoj devigis sin eviti piratadon en la regiono. Tiu fakto markis la komencon de ilia protektorato en araba teritorio.
Laŭ informo redaktita de la angla leŭtenanto Robert Cogan en 1822 Dubajo havis 1200 loĝantojn kaj kelkaj el iliaj loĝejoj estis kontruitaj el koto. La regiono estis ĉirkaŭita per murego malalta kaj havis tri gvatoturojn. Cogan estis unu de la unuaj kiuj desegnis mapon de la urbo Dubajo kiu inkludis la marnivelon.
En 1833, okcent anoj de la klano Al-Maktum, de Al Abu Falasa — apartenanta al Bani Ĝas —, forlasis sian setlejon en la oazo Liŭa, sudokcidente de Abudabio, kaj invadis Dubajon sub estreco de Maktum bin Butti. Tiu lasta establis samnoman dinastion kiu regas ankoraŭ la emirlandon. Unu el la unuaj decidoj de Maktum konsistis en la klopodoj por garantii la protektadon de Dubajo pere de la britoj, kiuj jam tiam dominis la komercvojojn al Oriento kaj havis fortan influon en la politiko kaj sur la sistemo de regado de kelkaj arabaj teritorioj. En 1841, epidemio de variolo okazigis ke granda parto de la loĝantaro de la sudo de Dubajo translokiĝis al Dejra, nome en la centro de la emirlando. En la posta jardeko, la teritorioj de Ŝarĵo, Dubajo kaj Abudabio subskribis la Porĉiaman Traktaton de Paco kaj Amikeco kun la Unuiĝinta Reĝlando, kio permesis al tiu lando okupiĝi pri la ekstera politiko de la emirlandoj, ekde tiam konataj kiel «Ŝtatoj de Batalhalto», kontraŭ protekto kontraŭ ajna ebla invadanto. Tamen, ili intervenis ankaŭ en variaj internaj afreoj de la emirlandoj ĝis la unua duono de la 20a jarcento.
En 1894, la Ŝejĥo Maktum bin Haŝer Al Maktum havigis permeson por nepago de impostoj al eksterlandanoj kiuj interesiĝas por akiro de produktoj en Dubajo, tio estas, konvertis ĝin en liberekonomia zono. En tiu epoko, la komercaj rilatoj de la emirlando ekmalpliiĝis, pro kio tiu decido ege helpis la komercon. Kelkaj persaj komercistoj translokiĝis al Dubajo kaj establis la kvartalon Albastakija, tiel nomita pro la regiono de Bastak, sude de Persio. Tiun saman jaron granda incendio en Dejra okazigis la detruon de kelkaj loĝejoj, kaj ekde tiam la lokanoj ekkonstruis el novaj materialoj kiel koralo kaj gipso.
1900-50
Dum la unuaj tri jardekoj de la 20a jarcento, la ekonomio de Dubajo dependis rekte de la komerca agado en la Persa Golfo. Ĝi estis la plej riĉa emirlando de la teritorio kaj ties samnoma ĉefurbo estis konata kiel la «Venecio de la Golfo». Laŭ la historiisto G. G. Lorimer, en 1908 Dubajo generis enspezojn de 51 400 dolaroj. Ties loĝantaro oscilis en proksimume 10 000 loĝantoj, kaj Dejra estis la sektoro kiu havis la plej grandan kvanton de domoj kaj vendejoj de la emirlando — 1600 kaj 350, respektive —.
Ĉirkaŭ la 1930-aj jaroj la urboplanado ekgraviĝis. Tamen, post la internacia ekonomia krizo de 1929 kaj la Dua Mondmilito, kaj la apero de nova industrio en Japanio dediĉita al la produktado de artefaritaj perloj, la ekonomio de Dubajo trapasis fortan krizon kiu okazigis la definitivan ĉeson de la komerco de perloj, fakte laŭ ordono de la ŝejĥo Said bin Maktum. Reage, kelkaj loĝantoj translokiĝis al Saudarabio kaj Kuvajto inter la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj. La loĝantaro malaltiĝis el 38 000 ĝis 20 000 loĝantoj inter 1940 kaj 1953. Kiel alternativo, la ŝejĥo dekretis, ke la ekonomio de la emirlando devos rekondukiĝi al la reeksportado de varoj al aliaj komercaj havenoj. En tiu epoko okazis la unuaj esploroj de kuŝejoj da nafto en la emirlandoj kaj ankaŭ ĉe Dubajo: en 1937 oni kontraktis kun filio de la Iraka Petrolkompanio por ke tiu faru laborojn de esplorado subtera. Tiam okazis konfliktoj inter la diversaj emirlandoj antaŭ la neceso establi la landlimojn inter ties teritorioj, kio ĝis tiam ne estis tiom utila; en 1940, por ekzemplo, okazis tia konflikto inter Dubajo kaj Ŝarĵo, kiu estis solvita de la brita registaro pere de averto haltigi liveradon de municio se oni ne finigu la polemikon. Simila situacio okazis en 1947, tiam inter Dubajo kaj Abudabio, solvita denove fare de la britoj pere de la difino de definitiva landlimo inter ambaŭ regionoj.
En la 1950-aj jaroj, la brita registaro translokigis siajn administrajn oficejojn el Ŝarĵo al Dubajo. La aligo de elektraj kaj telefonaj retoj, sanservoj unuarangaj, novaj edukmodeloj, korpuso de loka polico kaj municipo zorga pri projektoj por disvolvigo de la ĉefurbo estis la ĉefa tialo por la ŝanĝo. Oni konstruis flughavenon en la samoma ĉefurbo kaj en 1955 oni enkondukis la cementon. La establado de la Konsilantaro de la Ŝtatoj de Batalhalto, dediĉita al disvolvigo de kunsidoj kaj oficialaj interkonsentoj inter la diversaj ŝejĥoj, finfine estos unu el la antaŭaĵoj por la finfina formado de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.
7396 Brusin
7396 Brusin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Walter Ferreri elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Dubajurbo
1951-2000
En la 1960-aj jaroj okazis pinto de la esplorado de naftokuŝejoj, kaj en tiu jardeko Dubajo pliigis ankaŭ sian komercan agadon kun aliaj landoj kiel Barato kaj Pakistano. Kvar jarojn post Abudabio ekeksportis nafton, oni trovis en 1966 la unuajn subterajn kuŝejojn en Dubajo en zono je 97 km de la ĉefurbo. La ŝejĥo Raŝin bin Said Al Maktum aludis al la zono kiel «naftokampo de Fateh», termino en araba kies signifo estas «bona sorto». Poste, Bin Said donis koncedojn al diversaj eksterlandaj entreprenoj por la elfosado de nafto; en 1968, la entrepreno Continental Oil Company anoncis la konstruadon de submara instalaĵo de stokejo en Fateh, kun enhavkapablo por 79 000m3, kiu anstataŭis la permanan transporton de la nafto pere de cisternokamionoj.
7396 Brusin
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala ĵurnalistino Silvia Rosa-Brusin, estrino de unu el la ĉefaj sciencaj televidaj programoj en Italio. Ŝi forte aktivas en popularigo de astronomio kaj estas en proksima kontakto kun sciencistoj tra la mondo. Ŝiaj programoj en itala televido konsistas seriozan referencon por la interesitoj.
Dubajurbo
1951-2000
Tiun saman jaron, la brita registaro subkomprenigis, ke ĝi dissolvos la interkonsenton de la Ŝtatoj de Batalhalto, kaj samtempe la ŝejĥoj de Dubajo kaj Abudabio studis pri la ebloj establi novan landon. Post la finkonstruo de la submara stacio fare de Continental en 1969, Dubajo ekeksportis sian nafton. La 2an de decembro 1971 la jeques de los Estados de la Tregua se reunieron y acordaron la formación de una federación denominada «Emiratos Árabes Unidos», que se incorporó casi de manera instantánea a la Araba Ligo. Zajid bin Sultan Al Nahjan, la Ŝejĥo de Abudabio estis elektita kiel unua prezidanto de la EAU, dum Raŝid, de Dubajo, enposteniĝis kiel vicprezidanto. Por la verkistino Schulte-Peevers, el tiu okazaĵo, «Dubajo iĝis unu el la urbo-ŝtatoj plej stabilaj, pro sia politika situacio, en la araba mondo». La enspezoj generitaj de la eksportado de la nafto ebligis, ke la Registaro de Dubajo investu en diversaj projektoj de infrastrukturo kiuj inkludis konstruaĵojn, aŭtoŝoseojn kaj oleoduktojn. La indico de loĝantaro pliiĝis je pli ol 300 % inter 1968 kaj 1975, kio faris de Dubajo la duan emirlandon plej loĝatan de la EAU, superita nur de Abudabio kiu havas nur preskaŭ 30 000 loĝantojn pliajn. En 1979, oni inaŭguris la havenurbon Ĝebel Ali, konsiderata kiel la «artefarita haveno plej granda de la mondo» kun granda influo en la Persa Golfo, kaj samtempe oni ekkonstruis la nuboskrapulon de la Monda Komerca Centro Dubaja — unua altega strukturo de la ĉefurbo —, kaj la servojn de la Dubaja Internacia Flughaveno kaj de la Ekonomilibera Zono de Ĝebel Ali.
Post la Iran-Iraka Milito, en la 1980-aj jaroj, en kiu la EAU apogis Irakon ekonomie, la interna politiko centriĝis en la serĉado de alternativoj por generi plej altajn enspezojn kaj eviti la rektan dependon el nafto. Por Dubajo, tio rezultis nemalhavebla ĉar ties rezervoj estas pli limigitaj ol tiuj de aliaj emirlandoj de la federacio. En 1990, Maktum bin Raŝid Al Maktum anstataŭis sian ĵus mortintan patron kiel ŝejĥo de Dubajo kaj vicprezidanto de la EAU. Kvin jarojn poste, lia frato, Mohamed bin Raŝid Al Maktum, estis elektita kiel heredoprinco, kaj iĝis la nova reganto de facto de la emirlando. La turisma sektoro havis pinton meze de la 1990-aj jaroj, post la organizado de eventoj kiel la Dubaja Vendofestivalo kaj la Dubaja Mondopokalo de ĉevalkurado, krom la konstruado de la luksa Hotelo Araba Turo monde konata pro sia desegno kun formo de velo.
2000aj jaroj-aktualo
Komence de la 2000-aj jaroj la prezo de la nafto malpliiĝis kaj la EAU plenumis serion de ekonomiaj strategioj por progresi baze sur turismo, telekomunikado, aviado kaj eksportado de aluminio, inter aliaj areoj. La arkitekturaj projektoj plue etendiĝis kaj oni inaŭguris diversajn liberekonomiajn zonojn kiel la Dubaja Komunikurbo, la teknologia parko Dubaja Interreta Urbo kaj la Dubaja Scio-Vilaĝo. Siaflanke, oni startis la vorkojn de la artefaritaj insuloj Palm-insuloj, de la nuboskrapulo Burĝ Ĥalifa kaj de la Dubaja Vendejaro, ĝis en 2008 alvenis ekonomia krizo kiu okazigis la paralizon de nombraj projektoj pro manko de enspezeblo.
Komence de 2013 Dubajo estis elektita kiel sidejo de la Internacia ekspozicio por 2020, nome la unua okazo kiam tiu evento realiĝos en Mezoriento. Ties strategia programo por la ekspozicio «temas pri la elteneblo kaj la promeso financi plinovigajn projektojn de sunenergio kaj trinkakvo kiuj ebligu etendi tiujn bazajn servojn al la komunumoj kiuj bezonas ilin». Laŭ informo prilaborita de The Big 5 — nome entreprenaro por konstruado en Mezoriento —, meze de 2016 estis 3700 konstruataj vorkoj en Dubajo, kun proksimuma investado tiom alta kiom ĝis 400 000 milionoj da usonaj dolaroj. Inter tiuj verkoj menciindas la IMG Worlds of Adventure, katalogita kiel «plej granda ŝirmita temparko de la mondo», Bluewaters Island, nome insulo kun placoj, hoteloj kaj giganta rado 260 metrojn alta nomita Dubaja Okulo; la Turo Dubaja Kanalo, nome nuboskrapulo pli alta ol la Burĝ Ĥalifa; krom la lokoj Urbo Mohammed Bin Raŝid Al Maktum City - Distrikto Unua kaj Dubai World Central.
Vidindaĵoj
El la urbaj vidindaĵoj menciindas: la Granda Moskeo kun la plej alta minareto de la urbo, kaj la bluazuleĥa Irana Moskeo, Abu Hejl, Zabil, Kristana Templo, ankaŭ hoteloj, komerc-centroj k.a. Dubaj estas nomata "Venecio de la Golfo".
Ekonomio
Pro sia strategia situo, siaj imposta politiko favoraj al la eksterlanda investado, sia ekonomia stabileco kaj la multnombraj projektoj de infrastrukturo, Dubajo plifirmiĝis kiel kosmopolita pornegoca emirlando. Ĝia MEP plutenis ĉiujaran kreskon de ĉirkaŭ 3% el 2010, kvankam inter 1975 kaj 2008 havis pliigon de inter 6 kaj 9%, simila al la pliigo de Hongkongo kaj Singapuro. En 2017, ties teoria MEP estis de 410.56 mil milionoj da UAE-dirhamoj — nome 111.79 mil milionoj da usonaj dolaroj— kaj tio egalas al ĉirkaŭ unu triono de tiu de la tuta lando, ĉirkaŭkalkulita tiun saman jaron en 1.4 mil milionoj da AED — 382.57 mil milionoj da dolaroj —. La enspezo de Dubajo devenaj el la nafto malpliiĝis ekde la 2000-aj jaroj ĝis egali 1 % de ĝia enspezo, spite la havon de la dua rezervo da nafto plej granda de la EAU. La rezervo de nafto de Dubajo estis ĉirkaŭkalkulita en proksimume kvar mil milionoj da bareloj. En 1991 la produktindico estis de ĝis 410 000 bareloj ĉiutage; ekde tiam la produktado malpliiĝis, kaj en 2010 oni produktis inter 50 000 kaj 70 000 bareloj, kontraŭ la 2,8 milionoj da ĉiutagaj bareloj produktitaj de Abudabio. Ĝiaj naftokampoj estas Fateh, Sudokcidenta Fateh, Falah, Raŝid kaj Margham, kiuj estas ekspluatitaj ĉefe fare de la Dubaja Petrolkompanio. En 2016, la entrepreno Emirates National Oil Company de Dubajo anoncis la ekspansion de sia rafinejo en Ĝebel Ali por pliigi la ĉiutagan produktadon de bareloj de la emirlando al ĉirkaŭ 210 000.
La ekonomiaj sektoroj de konstruado kaj nemoveblaĵoj havas konsiderindan efikon en la emirlando kaj ili koncentras la plej parton de la registara investado. La ekonomia krizo kiun suferis Dubajo en 2008 okazis ĉefe pro la havigo de kreditoj de financado por infrastrukturaj vorkoj, kaj pro la konstanta plialtigo de la prezoj de la nemoveblaĵoj, kio favoris la formadon de financa bobelo kiu eksplodinte rezultis negative en la rekta eksterlanda investado. Pli ĵuse, la distrikto Dubaja Jakthaveno elstaris kiel unu de la ĉefaj nemoveblaj aksoj de la emirlando, dum la organizado de la Internacia Ekspozicio de 2020, okazonta en Dubajo, altiris nacian kaj eksterlandan investadon, speciale de la azia merkato. Granda parto de la registara investado en infrastrukturo estis dediĉitaj al hoteloj kaj al komercaj kaj distraj instalaĵoj. Alia grava sektoro en la ekonomio estas tiu de la aviado, kiu kontribuas per ĉirkaŭ 30 % al la MEP. Estas ankaŭ grupo de servoj por Kosmonaŭtiko, establitaj fare de la sociod Dubai Aerospace Enterprise, kiu celas iĝi «la plej plinoviga kaj sukcesa de la kosmonaŭtika industrio de la tuta mondo».
Ihmaar Alkarija (arabe إعمار العقارية, latinliterigite Iʿmār al-ʿAqārīya) estas konstrua firmao, kiu organizas kaj la planadon, konstruadon kaj ludonadon de loĝaj kaj komercaj konstruaĵoj en Dubajo.
Edukado kaj socia vivo
Usona Universitato en Dubajo