cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monteirópolis
Monteirópolis estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 6.935 loĝantojn en 2010.
Gyula Margittay
Kariero
Margittay debutis en 1897. Li ludis en Lőcse, Igló, Kőszeg, sed li trairis preskaŭ la tutan Hungarujon kiel aktoro. Ekde 1914 li laboris ankaŭ en filmfarado.
Edda (rokgrupo)
Edda Művek aŭ pli populare, mallonge Edda estas hungara rokgrupo, kiu fondiĝis en 1974 en Miskolc. La grupo prenis la nomon el la vikinga mitologio, Művek signifas uzinoj, per kiu la grupo aludis al siaj radikoj, al la pezindustria urbo Miskolc.
Kiel provinca muzikgrupo, ĝi luktis por la konateco en la socialisma lando, la unua mejloŝtono por la grupo estis, ke ili ludis en 1978 kiel antaŭgrupo de la tiam tre populara Piramis.
La grupanoj estis tiam:
La pli malmola rokmuziko estis tiam malofta en Hungario, tiel la Edda-művek populariĝis de jaro al jaro. Ili ludis en 1979 en la „Rock-reflektor” (Rok-reflektoro) kaj la „Ifjúsági Park” (Junulara Parko). En 1980 ili eĉ jam turneis en la iama Sovetunio.
En 1980 forlasis la grupon Barta Alfonz, en 1982 sidis malantaŭ la drumoj Fortuna László, kaj ludis basgitaron Róna György anst.Zselencz. En 1983 la Edda-művek malfondiĝis, multaj anoj ekis solokarieron (ankaŭ Pataky Attila).
En 1985 PATAKY Attila revivigis la rokgrupon kun anoj:
En 1993 Péter Kun mortis en akcidento, je lia memoro la grupo faris Unplugged- albumon.
La Edda Művek akiris 25 ordiskojn, 4 platendiskojn kaj 2 diamantdiskojn.
La grupanoj en 2004:
Festhalo de Ilmenau
La Festhalo de Ilmenau (germane: Festhalle Ilmenau) estas en 1937 konstruita, municipa multfunkcia okazigejo en Ilmenau, Germanujo.
Historio
Planoj por starigo de festivalejo reiras ĝis la jaro 1931-a ne povante esti realigitaj pro la tiama malbonega ekonomia cirkonstancaro. Sed reprenitis tiaj ĉi ideoj en 1935 pro ke ja mankis en la urbo sufiĉe ampleksa ejo por teatraĵoj, koncertoj kaj aliaj pli grandaj spekteblaĵoj publikaj. En la 27.8.1936 faritis parolado prie. Post sekurigo de la financado la arĥitekto Ernst Flemming el Vajmaro komisiitis kaj plani kaj gvidi la konstruon. Kiel loko elektitis grundo ĉe la naĝejo ueste de la urbokerno.
En aŭgusto 1937 ekis la lignohakadlaboroj kaj ekradikigoj kaj en la 19.9.1937 estis la meto de la fundamenta ŝtono. Pro la dungo de 90 masonistoj kaj 20 ĉarpentistoj por skipoj tagaj-noktoj la domsupro-festo jam en la 4.2.1938. En la 6.7.1938 iĝis oficiala inaŭguro de la festohalo kun parka gastejo. Honoraj gastoj estis uloj anaj al NSDAP, politiko, ekonomio, armeo kaj publika administrado. La sumo de la kostoj estis de 840.000 markoj. Poste la halo utiligitis por ĉiaj ajn okazigotaĵoj regionaj kaj superregionaj. La gastejo ludonitis.
Dum la Dua mondmilito la komplekso transdonitis en 1942 al Wehrmacht funkcionte ĝis la armistico kiel lazareto. Tiam granda parto de la meblaro perdiĝis. Inter aprilo kaj julio 1945 anoj de la Usona Armeo uzis la tuton kiel manĝosalonon, kazinon kaj gastejon. Post foriro de la usonanoj kaj mallonga malprotektiĝo la domo elrabitis. Tamen jam en la 30.9.1945 estis la unua kunveno tie. En 1949 la tuto restaŭritis kaj iĝis disktrikta kulturodomo, kaj ĉi-funkcie centro de la politika kaj kultura vivo de la urbo kaj la ĉirkaŭantaj regionoj.
Novaj restaŭradoj kaj eĉ alikonstruetadoj estis en 1973 kaj 1985. La parka gastejo estis sub lupreno ĝis 1992.
Antaŭ Turniĝo okazis surloke en la 27.10.1989 la unua forumo de liberemaj engaĝiĝantoj kune kun partianoj de SED. La placo antaŭfesthala estis ejo de pluraj amasdemonstracioj por libereco kaj demokratio: tiam kalkulitis kelkfoje ne tute 25.000 partoprenantoj.
Christian Knorr
Christian Knorr estas la nomo de jenaj personoj:
Festhalo de Ilmenau
Historio
En 1994 la urba arĥiko, post reveno el la distriko, translokigitis en la kelajn ĉambrojn de la festohalo; ĝi ekfunkciis en la 19.4.1994. Samjare instalitis diskoteko ene. En la 14.12.1994 fajrego de la unuiĝejo inter gastejo kaj festohalo detruis multon. En majo 1995 la restaŭroj finiĝis. En 1998 renovigitis la tualetoj kaj rearanĝitis la placo antaŭa.
Christian Knorr
Vidu ankaŭ:
Festhalo de Ilmenau
Historio
Ekde la 2.10.2013 memorigas onin informtabulo "Wir sind das Volk!" pri la tumultaj tempoj de la feliĉa forpelo de la komunismaj diktaturaj strukturoj.
Hägglingen
Geografio
Häggligen situas sur sep montetoj sur la akvodislimo inter la valoj de la riveroj Reuss kaj Bünz. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo ankaŭ la setlejoj Igelweid kaj Rüti.
La areo de la komunumo etendiĝas sur 7,73 km², de kiuj 2,55 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,80 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sura la monteto Maiengrün, kie troviĝas belvidturo, je alteco de 589 m s.m. kaj la plej malalta punkto je 445 m s.m.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Mägenwil kaj Wohlenschwil, en nordoriento al Tägerig, en oriento al Niederwil, en sudo al Wohlen, en okcidento al Dottikon, kaj en nordokcidento al Othmarsingen.
Trafiko
Per du poŝtaŭtolinioj, unu al la stacidomo Dottikon-Dintikon kaj la alia al Wohlen ligas la komunumon al la publika trafikreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Hägglingen datiĝas el la jaro 1045 kiel Hackelingen.
Dum la Helveta Revolucio la 26-an de aprilo 1798 okazis sur la kampo Emmetfeld la lukto de Hägglingen inter francaj kaj ĵurkomunumaj trupoj. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Hägglingen apartenis al la tiama Kantono Baden. En 1803 la komunumo estis integrita al la distrikto Bremgarten de la nova Kantono Argovio. Inter 1805 kaj 1815 la vilaĝo sin liberaĉetis de la interezdevoj. En la jaro 1823 la setlejo Rüti, kiu ĝis tiam estis eksklavo de la distrikto Hermetschwil, estis integrita al la komunumo Hägglingen.
Zoltán Somlyó
Zoltán SOMLYÓ [zoltAn ŝomjO], hungare Somlyó Zoltán estis hungara poeto, ĵurnalisto kaj tradukisto. Lia filo estis same poeto: György Somlyó.
Li naskiĝis, kiel Schwartz Zoltán la 22-an de junio 1882 en Alsódomboru, kiu nun estas Donja Dubrava (Međimurje), Kroatio. Li mortis la 7-an de januaro 1937 en Budapeŝto.
Biografio
Li naskiĝis en juda familio. Li frekventis mezlernejon en Nagykanizsa, poste li komencis labori, kiel ĵurnalisto en diversaj urboj. Ekde la 1920-aj jaroj li okupiĝis ankaŭ pri tradukado. Tono de liaj poemoj estis la soleco kaj malespero.
Cinquecento (arthistorio)
Cinquecento (elp. Ĉinkŭeĉento aŭ kvincento) estas la nomo en itala arthistorio por la Itala Renesanco, kiu okazis en la 16-a jarcento. Ĝi rilatas al bildarto, muziko, arkitekturo kaj literaturo. La mecenato tiutempe estis la Papo. La individuismo de la artisto estis speciale grava. Ĉi tiu periodo postsekvis la Quattrocenton (kvarcenton), kiu okazis en la 15-a jarcento en Florenco.
Al la epoko Cinquecento apartenis artistoj kiel Michelangelo Buonarroti kaj Leonardo da Vinci. En muziko, Giovanni Pierluigi da Palestrina estas unu el la plej famaj tiutempaj muzikistoj. Baldassare Castiglione kaj certe Makiavelo (Niccolò Machiavelli) estas inter la plej famaj verkistoj de ĉi tiu periodo.
Arthur Heinemann
Arthur Heinemann (1910-1987) estas usona verkisto por televido kaj kino kaj pentristo naskita en Meksikio.
Post diplomiĝo ĉe Universitato Princeton Heinemann verkis rakontojn al revuoj kiel Boys’ Life, Colliers kaj McCall’s. Li daŭris redaktante dum sia vivo por multaj ĵurnaloj kiel "Liberty," "American" kaj "The Saturday Evening Post".
Li komencis sian televidan karieron ĉe CBS Television Network en 1949 verkante por televidserion Suspense. En la 1950-aj jaroj li verkis por televidserioj Out There kaj Kraft Television Theatre. En 1960-a jardeko li laboris nur tri televidaĵoj: The United States Steel Hour, The F.B.I. kaj Star Trek.
Li verkis en 1970-aj jaroj por televidserioj The Virginian, Bonanza, Cannon, The Life and Times of Grizzly Adams kaj Little House on the Prairie. Li ankaŭ verkis por televidfilmo Roll of Thunder, Hear My Cry por kiu li estis nomumita por ambaŭ premioj Emmy Awards kaj WGA Award.
Dum 1980 jaroj li verkis nur por televidserioj ABC Afterschool Specials kaj CBS Schoolbreak Special, krom por televidfilmoj kiel The Starlost: Deception, The Capture of Grizzly Adams, Victims for Victims: The Theresa Saldana Story kaj The Father Clements Story.
Premioj
Li gajnis premion Emmy Awards kaj dufoje la premion WGA Award.
Eksterskeleto
Eksterskeleto estas aranĝaĵo, destinita por pligrandigi muskolan forton de homo je la konto de ekstera skeleto.
Eksterskeleto ripetas biomekanikon de homo por proporcie pligrandigi fortojn dum movoj.
Eksterskeleto povas esti integrita en kosmoveston.
Nitrilo
Nitrilo aŭ R-C≡N estas organika komponaĵo enhavanta la funkcian grupon cianidon aŭ C≡N. La prefikso ciano uzatas interŝanĝe kun la nitrila grupo en la industria literaturo. Nitriloj trovatas en pluraj utilaj kombinaĵoj, inklude de "metila cianoakrilato", uzata en super gluaĵoj, kaj "nitrila kaŭĉuko", ia polimero nitrilenhava uzata en laboratorioj kaj medicinaj gantoj. La nitrila kaŭĉuko ankaŭ uzatas kiel aŭtaj sigelringoj pro ĝia rezistemo al brulaĵoj kaj oleoj. Organikaj komponaĵoj enhavantaj multoblajn nitrilajn grupojn konatas kiel cianokarbonaĵoj.
Novkaledonia akcipitro
La Novkaledonia akcipitro aŭ Blankaventra akcipitro (Accipiter haplochrous) estas taga rabobirdo el familio Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi estas endemia de Novkaledonio de kio venas la ĉefa komuna nomo.
Nitrilo
Historio
La vorto nitrilo estis unue uzita de Hermann Fehling (1811-1885), en 1844, en sia laboro pri la benzonitrilo. Tamen, la unua kombinaĵo de la homologa grupo de la nitriloj, la nitrilo de la formiata acido, tio estas, la hidrogena cianido estis unue sintezita de Carl Wilhelm Scheele (1742-1786), en 1782. En 1811, Gay-Lussac (1778-1850) sukcesis prepari la tre toksan kaj volatilan puran acidon. La nitrilo de la "benzoata acido" estis unue preparitaj de Friedrich Wöhler (1800-1882) kaj Justo de Libiko (1803-1873), sed, pro la minimuma sintezoproduktado nek la fizika kaj kemia proprecoj, nek la estrukturo estis determinitaj. Teofilo Julio Peluzo (1807-1867) sintezis la "propanonitrilon", en 1834, kaj sugestis ke ĝi estis etero de la propanoata acido kun la hidrogena cianido. La sintezo de la benzonitrilo far Hermann Fehling, en 1844, per varmigo de "amonia benzoato", estis la unua metodo kiu produktis sufiĉan substancon por la kemiaj eksperimentoj. Li determinis la strukturon per komparado de la jam konata sintezo de la hidrogena cianido, kaj varmigante "amonian formiaton" al ties reakciantoj. Li kojnis la vorton "nitrilon" por la ĵustrovita substanco, kaj ekde tiam ĝi fariĝis la nomon por ĉi tiu grupo da komponaĵoj.
Novkaledonia akcipitro
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, montararbaroj, sekaj savanoj, kaj tre degraditaj iamaj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Temas pri birdo ege strieca, kun malhelbruna dorso strieteca kaj blankaj subaj partoj (de kio venas la alternativa komuna nomo) kun vertikalaj strioj en brusto (iom pli sablokolora) kaj horizontalaj en ventro. La kapo estas strieca blankabruna kun ruĝeca nuanco en gorĝareo kaj vertikala bruna makulo en mentono. La beko estas tre hokoforma kaj malhelgriza kun nigra pinto kaj rimarkinda tre flava vaksaĵo. La kruroj estas flavoranĝecaj kaj la irisoj estas flavaj.
NGC 5455
NGC 5455 estas parto de galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Agaricomycetidae
Agaricomycetidae estas fungoj el la klaso de Agaricomycetes. Ekzemple Serpula lacrymans.
NGC 5455
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Agaricomycetidae
Sistematiko
Hibbett kaj al. ordigas Agaricomycetidae tiel :
Subklaso : Agaricomycetidae
Dyje (apartigilo)
Dyje estas nomo por rivero kaj vilaĝo en Ĉeĥio.
Nitrilo
Amoniaka oksidado
Laŭ ĉi-reakcio, unu hidrokarbonido estas parte oksidigita en la ĉeesto de la amoniako. Ĉi-konvertiĝo estas larĝaskale uzata en la produktado de la "akrilonitrilo".
En la produktado de la "akrilonitrilo", iu flanka produkto estas la "acetonitrilo". Multaj derivaĵoj el la benzonitrilo, ekzemple, la "ftalonitrilo", samkiel la "izobuteronitrilo" estas preparitaj per amoniaka oksidado. La procezo estas katalizita de metaloksidoj kaj supozeble la reakcio okazas pere de la aldehida vojo.
Cianida oksidado
Ĉi-metodo estas industria procezo por produktado de nitriloj ekde la hidrogena cianido kaj alkenoj. La procezo postulas homogenajn katalizilojn. Ekzemplo de la cianidoksidado estas la produktado de "adiponitrilo", iu antaŭanto de la nilono 66 ekde la 1,3-butadueno:
Cianohidrinoj
Cianohidrinoj estas speciala klaso da nitriloj kiuj rezultas el aldono de metalcianidoj al aldehidoj en la reakcio de la cianohidrinoj. Pro la polareco de la organika karbonilradikalo, ĉi reakcio ne postulas katalizilon, kontraŭe de la cianoksidigo de alkenoj. Ĝenerale, cianohidrinoj estas prepareblaj ekde dislokigo de sulfitoj per cianidaj saloj. Kutime, la cianohidrinoj estas perantoj en la aminoacidaj sintezoj de Strecker.
Nitrilosintezo ekde senhidratigo de amidoj kaj okzimoj
Nitriloj povas prepariĝi per de senhidratigo de primaraj amidoj. Multaj reakciantoj estas disponeblaj, samkiel la kombinado de la "etiladuklorofosfato" kaj "1,8-duazaducikla-dekun-7-eno" laŭ la konvertiĝo de la benzamido al benzonitrilo.
Du perantoj en ĉi-reakcio estas la amida taŭtomero A kaj ties fosfatadukto B
Preparado de nitriloj ekde organikaj halogenidoj kun cianidaj saloj
Ofte, nitriloj estas prepareblaj per vasta metodogamo. Ekzemple: la alkilaj halogenidoj suferas nukleofilalifatan substituadon kun alkalometalaj cianidoj en la nitrilosintezo de Kolbe. Arilaj nitriloj estas prepareblaj laŭ la sintezo de Rosenmund-von Braun.
Per simila senhidratigo, sekundaraj amidoj estigas nitrilojn per "amida malkomponiĝo de von Braun". En ĉi-kazo, unu ligo C-N rompiĝas. La senhidratigo de la aldokzimo (RCH=NOH) same produktas nitrilojn. Tipaj reakciantoj por ĉi-transformiĝo estas "trimetilamino"/sulfura duoksido, zeolitoj aŭx "sulfurila klorido". Ekzemplo de ĉi-metodologio estas la sintezo de nitriloj ekde aldehidoj kun "hidroksilamino" en la ĉeesto de natria sulfato.
Nitrilaj sintezoj de Letts
La nitrilaj sintezoj de Letts estas kemia reakcio inter aromataj karboksilataj acidoj kun metalaj tiocianatoj por estigi nitrilojn. La reakcio inkludas perdon de karbona duoksido kaj "kalia hidrosulfido" aŭ KHS. Ĉi polarbaza substituo-reakcio estis malkovrita, en 1872, de Edmund Albert Letts (1851-1918).
Reakcio de Sandmeyer
Aromataj nitriloj ofte preparatas laboratorie ekde la anilino pere de "duazoniaj komponaĵoj". Ĉi-reakcio konatas kiel Reakcio de Sandmeyer, omaĝe al la svisa kemiisto Traugott Sandmeyer (1854-1922). La reakcio postulas transiĝon per metala cianido.
Aliaj metodoj
Komerca fonto por estigo de la cianida grupo estas la reakcio inter la "trietilaluminio" kaj la cianida acido por estigi la "duetilaluminian cianidon". Ĝi ofte uzatas en reakcioj de ketonoj kun nukleofila aldono, ekzemplo de tiu reakcio estas la totala sintezo de la taksolo far Kuvaĵima, omage al Isao Kuwajima.
La cianidaj jonoj faciligas la kupladon dubromidoj. La reakcio de la α,α'-dubroma adipata acido kun "natria cianido" en etanolo estigas la cianociklobutanon.
Laŭ la tiam-konata Reakcio de Franchimont (1872), unu el la α-bromokarboksilata acido estas dumerizita post hidrolizo de la cianogrupo kaj sekva senkarboksiligo.
Aromataj nitriloj estas prepareblaj ekde baza hidrolizo de la triklorometila arila ketimino (aŭ RC(CCl3)=NH) tiel kiel en la sintezo de Houben-fischer.
α-aminoacidoj estigas nitrilojn kaj karbonan duoksidon per pluraj manieroj tra oksidiva senkarboksiligo.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Acetonitrile-2D-flat.svg| Acetonitrilo Adiponitrile_3D_ball.png| Adiponitrilo Structural formula of acrylonitrile.svg| Akrilonitrilo General_structure_of_oximes.svg| Aldokzimo Phenyl-group.png| Arila grupo AIBN_Structural_Formulae.png| Azo-bis-izo buteronitrilo Benzamide.svg| Benzamido Benzonitrile_structure.svg| Benzonitrilo Butadi%C3%A8ne.PNG| Butadueno Cyanohydrin-general-2D-skeletal.png| Cianohidrino Cyclobutane-buckled-3D-balls.png| Ciklobutano DBU.svg| DBU Diazepam2.svg| Diazepam Diazomethane-resonance-structures-2D.png| Duazometano Diazonium.svg| Duazonia komponaĵo 1,2-Dicyanobenzene.svg| Ftalonitrilo Hydroxylamine 3D.png| Hidroksilamino Potassium-persulfate-xtal-1997-3D-balls.png| Kalia persulfato Propionitrile.png| Propanonitrilo Sulfuryl-chloride-2D-dimensions.png| Sulfurila klorido Taxol.svg| Taksolo Al2Et6wedge.png| Trietilaluminio Triethylamin.svg| Trietilamino Trichloorisocyanuurzuur.png| Trikloro-izo cianurata acido ZeolitesUSGOV.jpg| Zeolito CWScheele.jpg| Carl Wilhelm Scheele (1742-1786) Gaylussac.jpg| Gay-Lussac (1778-1850) Friedrich_W%C3%B6hler_Stich.jpg| Friedrich Wöhler (1800-1882) Justus_von_Liebig_NIH.jpg| Justo de Libiko (1803-1873) AHvanderBoonMesch.jpg| Antonius Henricus van der Boon Mesch (1804-1874) Theophile_Jules_Pelouze.jpg| Teofilo Julio Peluzo (1807-1867) Hermann_fehling.jpg| Hermann Fehling (1811-1885) Hermann_Kolbe2.jpg| Hermann Kolbe (1818-1884) Georg_Stadeler_ca.1854_Zurich.jpg| Georg Städeler (1821-1871) Adolph_Strecker.jpg| Adolph Strecker (1822-1871) APNFranchimont.jpg| Antoine Franchimont (1844-1919) Erlenmeyer_flask_hg.jpg| Edmund Albert Letts (1851-1918) Creatinine-tautomerism-2D-skeletal.svg| Theodor Weyl (1851-1913) Traugott_Sandmeyer.jpg| Traugott Sandmeyer (1854-1922) Waldfeucht,_molen_2007-08-18_12.56.JPG| Josef Houben (1875-1940) Stylised atom with three Bohr model orbits and stylised nucleus.svg| Julius von Braun (1875-1939) L-leucine-skeletal.svg| Hermann Leuchs (1879-1945) Nitrile_Structural_Formulae_V.1.png| Kurt Hoesch (1882-1932) Erlenmeyer_flask_hg.jpg| Karl Wilhelm Rosenmund (1884-1965) </Gallery>
Parzac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Tammany Hall
Tammany Hall, ankaŭ konata kiel Society of St. Tammany, Sons of St. Tammany (Filoj de St. Tammany), aŭ Kolumbia Ordo, estis novjorka korupta politika organizo fondita en 1786 kaj estiĝinta la 12-an de majo 1789 kiel la Tammany Societo. Ĝi estis politika aparato de la Demokrata Partio kiu ludis gravan rolon en Novjorko kiu helpis la enmigrintojn, precipe la irlandanojn, por la aktiva partoprenado en la usona politiko de la 1790-aj ĝis la 1960-aj jaroj. Ĝi kontrolis la nomumojn de la Demokrata Partio kaj patronecon en Manhatano de urbestra venko de Fernando Wood en 1854 per elekto de John P. O'Brien en 1932.
Tammany Hall draste malfortiĝis pro la elekto de Fiorello La Guardia de la respublikanoj, reformemaj demokratoj, kaj nepartianoj en 1934, kaj, malgraŭ mallonga revigliĝo en la 1950-aj jaroj, ĝi ĉesis ekzisti en la 1960-aj jaroj.
Chainaz-les-Frasses
Chainaz-les-Frasses estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Armin Müller
Vivo kaj agadoj
Armin Müller, filo de laboristo, pasigis la junulajn jarojn sub tre modestaj kondiĉoj. Je la fino de la Dua mondmilito li devis estante neplenkreskulo servi en taĉmento de Volkssturm. Lia fuĝo el transporto al militkaptiteco sovetia priskribatas en la romano Der Puppenkönig und ich (1986), kiu taksatas lia majstroverko. Temas pri nekutima amikeco inter germana kaj pola knaboj; iel la verko estas aĵo pri komprenemo interpopola. Forpelite el la silezia patrujo Müller nombriĝis inter la unuaj orientgermanoj de GDR kiu temigis tiun ĉi tabuo-temon (en socialismaj ŝtatoj almenaŭ) pri forpelo kaj senproprietigo de germanoj. Li mem venis en 1945 Vajmaron engaĝiĝante en la fondo de kontraŭfaŝisma porjunula komitato en Turingio. Deĵorante kiel ĵurnalisto li baldaŭ aktivis ĉe la strikte komunisma FDJ-organizo. Inter 1950 kaj 1952 li aktivis ĉe Kulturligo de GDR kaj deputitis en la Turingia Landa Parlamento. Inter 1953 kaj 1957 li ankaŭ anis ĉe Monda Federacio de Demokratia Junularo. Inter 1957 kaj 1962 li radiredaktoris ĉe Sender Weimar.
Post deĵorado en gazetaro kaj radifonio li ekliberprofesiulis en 1961. Kvankam li tiel senprobleme perlaboris la vivon li pli kaj pli orientiĝis pri pentrado kiu iĝis dua metodo de sinesprimado: de ĝia kvalito atestas pli ol 40 ekspozicioj. Penike li bildigis ekz. la malpacan finon de Praga Printempo de 1968 kaj sian propran kancero-malsanon. Tamen la pleja ofto estis etformata buntega bildofaro pri idiliecaj scenoj.
Liaj kunestintoj priskribis la artiston afabla kaj helpema homo. Li havis du filojn kiuj kun la edzino prizorgas la postlasitaĵaron. Li entombigitis sur la Historia tombejo vajmara.
Prozo
Armin Müller krome verkis multajn dramojn radifoniajn kaj televidajn.
Filomeno Mata
Filomeno Mata estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Filomeno Mata. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 067.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 9746 personoj. En la jaro 2000 temis pri 10824, do temis pri kresko / malkresko je 2.12 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 8849 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 8734 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 98.70 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30067a.htm
24753 Fujikake
24753 Fujikake estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Youhei Fujikake, teknikan konsilanton por la municipaj planetarioj de Nagojo, Osako, Himeĵi, Hiroŝimo kaj Fukuoka. Li ankaŭ estas amatora astronomo.
Calatabiano
Calatabiano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castiglione di Sicilia, Fiumefreddo di Sicilia, Giardini-Naxos (ME), Linguaglossa, Piedimonte Etneo kaj Taormina (ME).
Patrologia Latina
Patrologia Latina (PL) estas enorma kolekto da verkoj de la Patroj de la Eklezio kaj de aliaj ekleziaj latinlingvaj verkistoj, realigita en la jaroj ekde 1844 ĝis 1855 de franca pastro Jacques Paul Migne. Ĝi entute enhavas 221 volumojn inkluzive de la indeksoj. Ĝi estas kutime indikata per "Migne". Malgraŭ la nako de scienc kritika aparato ĝi reprezentas fundamentan instrumento por la studo pri la Ekleziaj Patroj, kies verkoj, manke de kritikaj eldonoj pli taŭgaj, estas kutime cititaj de studuloj surbaze de Migne.
Tiu “patrologia latina” konsistas en serio da represoj de malnovaj eldonoj ofte entenantaj ankaŭ erarojn, sed enetenas ankaŭ tekstojn por kiuj ne ekzistas aliajn modernajn eldonojn kaj pro tio ĝi estas utiligita de esploristoj pri kristana antikva literaturo kaj pri la mezepoko sammaniere, ekzemple, estas utiligata Monumenta Germaniae Historica.
La verkoj kovras periodon de ĉirkaŭ 1000 jaroj, ekde la verkoj de Tertuliano ĝis al papo Inocento la 3-a por entute 217 volumoj. La unuaj 73 volumoj, de Tertulliano ĝis Gregorio de Tours estis publikigitaj en la periodo de 1844 ĝis 1849, la volumoj de 74 ĝis 217, ekde papo Gregorio la 1-a ĝis Inocento la 3-a estis publikigitaj de 1849 ĝis 1855.
La lasta volumo reiras al 1216. Migne reale volus inkluzivi ankaŭ dokumentojn ĝis la periodo de la protestanta Reformacio sed temis pri laboro tro longa kaj multekosta, ankaŭ se finfine estis inkluzivitaj iuj komentoj kaj dokumentoj rilate verkojn ĝis 1216.
Eszter Márkó
Kariero
Eszter Márkó debutis en 2000 Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare. Li ludis ankaŭ en Csíki Játékszín de Miercurea Ciuc. Li rolis ankaŭ en pluraj filmoj. En Hungarujo ŝi ludas en József Attila Színház.
Patrologia Latina
La indeksoj estis publikigitaj ekde la jaroj 1862 kaj 1866.
József Mátyási
MÁTYÁSI József [pr. matja:ŝi:] estis hungara aktoro naskiĝinta en Nagybánya la 3-an de aprilo 1841 kaj mortinta en Nagybánya la 7-an de januaro 1904.
Kariero
Mátyási debutis en 1864 kaj li ludis en provincaj trupoj.
Patrologia Latina
La originalaj presplatoj estis detruitaj de incendio en 1868 sed helpe de la preseldonejo Garnier ili estis rekonstruitaj komence de la jaroj 1888. Tamen la nova eldonoj ne korespondas ekzakte al la antaŭaj kaj rilate kvaliton kaj rilate la ordigon, pro tio oni preferas, kiam eblas, referenci al la originalaj eldonoj.
Migne ankoraŭ zorgis en la jaroj 1856 ĝis 1858 la publikigon de la Patrologia greka (PG).
Moluka akcipitro
La Moluka akcipitro (Accipiter henicogrammus) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi estas endemia de Indonezio en la insularo de Molukoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
5232 Jordaens
5232 Jordaens estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la flandra pentristo Jacob Jordaens (1593–1678), okaze de la 400-jara jubileo de lia naskiĝo.
ISO 3166-2:AW
ISO 3166-2:AW estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Arubon. La subaro ISO 3166-2:AW estas malplena. La dulitera (alpha-2) kodo de Arubo laŭ la normo ISO 3166-1 estas AW, kaj neniu sub-unuo de Arubo havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2. Krome, ĝi mem kiel parto de la Reĝlando de Nederlando havas laŭ la normo ISO 3166-2 la kodon <tt>NL-AW</tt> en la listo ISO 3166-2:NL por la Reĝlando de Nederlando.
Spesenroth
Spesenroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Pomáz
Pomáz [pomAz] estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Szentendre.
Kasteleto de Kehidakustány
La Kasteleto de Kehidakustány [kehidakuŝtAnj] aŭ nobeldomo de Ferenc Deák estas historia monumento, nun muzeo en Hungario, en vilaĝo Kehidakustány.
Pomáz
Geografio
Pomáz situas sur ebenaĵo, preskaŭ en dekstra bordo de Danubo, laŭ interurba tramo kaj vojo inter Budapeŝto-Szentendre.
Kasteleto de Kehidakustány
Historio
En tiu loko estis nobela domo en la 16-a jarcento. La nun videbla baroka kasteleto estis konstruita en la 1740-aj jaroj, sed restis iom da partoj el la malnova domo. En 1804 la nova posedanto estis la familio Deák. Inter 1808 kaj 1854 zie loĝis Ferenc Deák. En 1854 Ödön Széchenyi aĉetis la kasteleton, sed post jaroj ankaŭ li vendis ĝin, fine en 1925 la hungara ŝtato aĉetis ĝin. En 2003 la kasteleto plene renoviĝis.
Pomáz
Historio
Dum la reĝlando la komunumo estis distriktejo. Simile al la najbara Szentendre, ankaŭ tie serboj setlis. La urbo estas pordo de la montaro Pilis, ŝatata ekskursejo kaj feriejo.
Kasteleto de Kehidakustány
Konstruaĵoj
La teretaĝa kasteleto situas sola sur monteto en granda korto. Ĝia formo estas L-majusklo. En meza parto de la ĉefa alo la enireja parto reliefas, en fino de la alia alo situas alia reliefaĵo. En la korto busto pri Ferenc Deák estas videbla fare de György Zala en 1928.
Pomáz
Esperanto
Estas delegito de UEA tie.
Kasteleto de Kehidakustány
Konstruaĵoj
Post iom da distanco estas duetaĝa agrikultura lernejo kreita en la 1920-aj jaroj kaj muelejo.
Muzeo
En la kasteleto en 5 ĉambroj estas prezentita vivo de Ferenc Deák.
Kondiĉa reflekso
Kondiĉa reflekso estas reflekso, kiu elformiĝis dum la individua evoluo kaj okazas, se la nervan centron atingas samtempe - kun stimulo de la nekondiĉa reflekso - stimulo, kiu estas neŭtrala je la nekondiĉa reflekso.
Ekzemple, dum nutrado, la receptoroj en la buŝkavo kaj sur la lango pluigas la kemian stimulon kaj ekas la sekrecio de la salivo. Inter laboratoriaj kondiĉoj, oni povas dresi, ke alia ekz. fizika stimulo (lumo, voĉo) kaŭzas saman kondiĉan reflekson (Eksperimentoj de Ivan Pavlov).
La kondiĉa stimulo estas nomata ankaŭ firmiga stimulo. La kondiĉa reflekso estas provizora; se la firmiga stimulo forestas, la kondiĉa reflekso ĉesas.
The Jazz Workshop (George Russell)
La titoloj
The Jazz Workshop – George Russell (RCA Victor LPM 1372)
Ĉiuj komponaĵoj devenas de George Russell
Parma ŝinko
Parma ŝinko, itale prosciutto di Parma, estas aere sekigita ŝinko el la provinco de Parmo nordokcidente de Bolonjo. Ĝi havas milde spican guston, havas roze ruĝan koloron kun fajna grasa marmoraĵo.
Origina loko de la ŝinko estas la komunumo Langhirano borde de la rivereto Parma - tie ankoraŭ nun produktiĝas granda parto de la ŝinko. Vera ŝinko havas stampon en formo de la kvinpinta krono de la historia duklando Parmo sur sia larda ekstero.
En Italio oni plejparte stokas la ŝinkon komplete, kun la viandaĵo ĉirkaŭ centra porka femurosto, kaj tre delikataj, maldikaj ŝinkaj tranĉaĵoj nur forpreniĝas tuj antaŭ la manĝa konsumo. Tradicie ĝi serviĝas kun tranĉaĵoj de melono aŭ aliaj fruktoj kiel antaŭmanĝaĵo.
Produktado
Parma ŝinko nur produktiĝas el porkoj de la rasoj Large White, Landrance kaj Duroc. Ili nur rajtas deveni el la regionoj Emilio-Romanjo, Venecio, Lombardio, Piemonto, Moliso, Umbrio, Toskano, Markio, Abruzoj, Latio kaj Friulo-Venecio Julia de norda kaj centra Italio. Por rajti esti buĉataj, ili devas aĝi pli ol naŭ monatojn kaj pezi almenaŭ 150 kilogramojn. La porkoj estas nutrataj ekskluzive per hordeo kaj aveno, kaj per la selakto, kiu restas post produktado de la fromaĝo Parmezano (itale  Parmigiano Reggiano), kiu - kiel indikas la nomo - same originas el la urbo Parmo.
Post la buĉo la porkaj femuraĵoj de 10 ĝis 15 kilogramoj estas iom frotitaj per salo. La relative ŝparema uzo de salo kaŭzas la kompare aliaj ŝinkoj mildan guston de la parma ŝinko. Post la salumo, la femuraĵoj stokiĝas 100 tagojn en malvarmo - historie oni tial ekproduktis la ŝinkon nur dum vintroj. Dum tiu tempo la ŝinko alprenas ĝustan kvanton da salo kaj perdas akvon, kaj rezulte pezon. Post la 100 tagoj la surfaca salo estas forlavata.
Sekve la ŝinkoj por aera sekigo estas pendigataj en specifaj stokejoj. En tiuj haloj multaj malfermaj fenestroj ĉe la du pli longaj halaj muroj kaŭzas konstantan venteton, kiu tuŝas la ŝinkojn kaj favorigas la sekigon. Post maturiga tempo de sume 10 ĝis 12 monatoj, la parmaj ŝinkoj estas kontrolataj fare de sendependa kontrolisto: laŭtradicie, akra ĉevala osto estas pikata en kvin ekzakte difinitajn punktojn de la ŝinko kaj aparte odoro kaj konsisto de la viandaĵo estas kontrolataj. Post sukcesa kontrolo la stampo en formo de la kvinpinta krono de la historia duklando Parmo estas bruligata sur la lardan eksteron de la ŝinko.
Komerco
En 2007 produktiĝis 9,5 milionoj da parmaj ŝinkoj. 22 procentaĵoj el ili elportiĝis ekster Italion, el tio 455.000 ŝinkoj al Francio, 426.000 al Usono kaj 341.000 al Germanio.
Protektata markonomo
„Parma ŝinko“ estas jure protektata marka nomo - sub tiu nomo nur rajtas vendiĝi ŝinko vere produktata en Parmo kaj venanta de porkoj kreskigitaj en la supre menciitaj italaj regionoj. Se ĝi estas tranĉata kaj potranĉe pakata, ankaŭ tio laŭ verdikto de la Justica Kortumo de Eŭropaj Komunumoj devas okazi en la urbo Parmo. La aplikon de tiuj reguloj kontrolas la konsorcio "Consorzio del Prosciutto di Parma". Vera parma ŝinko, kiel menciite, rekoneblas per la stampo en formo de la kvinpinta krono de la historia duklando Parmo sur la larda ekstero.
(18187) 2000 QQ53
(18187) 2000 QQ53 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
32281 Shreyamenon
32281 Shreyamenon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Shreya Menon, finalistinon de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Skyline High School de Arbaro de Ana (Miĉigano).
Sistema elementa nomo
Inter la jaroj 1965 kaj 1985 oni eltrovis la elementojn kun atomnumeroj 104-109. Tiuj radioaktivaj elementoj havas tre mallongan duoniĝodaŭron. Ili estas listigitaj laŭ la nomoj rekomenditaj de IUPAK.
Oni komencis al ili doni nesistemajn nomojn, simile al la aliaj elementoj. Tiel, elementon 104 oni baptis ruterfordio. En la verko "Nepivaj Vortoj" troviĝas esperantigita formo de la rusa nomo por la sama elemento: kurĉatovio. Por elemento 105 tiu sama verko registras 'hanio'. Sed komence de elementnumero 104 IUPAK decidis (almenaŭ provizore) enkonduki sistemajn nomojn por la novaj elementoj.
La sistemo de IUPAK por nomi ilin estas bazita sur ilia atomnumero. Al ĉiu cifero en la numero oni asignas klasikan nombran vorteron, nome la ĉi-dekstran.
Tiel, la elemento kun atomnumero 107 havas jenan nomon: un-nil-sept-io, aŭ unnilseptio. La -io estas la finaĵo por ĉiu elementnomo. Ĉi tie oni simple transskribas la sistemon de IUPAK, kiu estas disvolvita por la angla lingvo. Malsame ol la aliaj elementoj, tiuj ĉi elementoj havas tri-literajn simbolojn. Ili estas bazitaj sur la unua litero en ĉiu vortero. La simbolo por unnilseptio estas do Uns. B.v. noti, ke la du literoj 'n' de unnilseptio kaj aliaj tiaj elementnomoj estas probable retenindaj, ĉar ili konsistigas la elementan simbolon.
Eble oni devus ankaŭ noti, ke tiuj ĉi IUPAK-nomoj ne plaĉas al usonaj kemiistoj. Eĉ IUPAK indikis, ke la nomoj estas nur provizoraj.
Sándor Takáts
Sándor Takáts naskiĝis la  1860 en Hungario en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la 1932 en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Takáts frekventis universitaton en Budapeŝto, krome li aliĝis al la piaristoj en 1881. En 1886 li pastriĝis poste li inatruis en diversaj gimnazioj. Inter 1898-1903 li ricevis taskojn en arkivo de Vieno, poste li ĝismorte okupiĝis pri la parlamentaj dokumentoj. Li okupiĝis precipe pri historio de sia naskiĝurbo, krome pri 16-a kaj 17-a jarcentoj. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Vasárnapi Ujság.
Fortín
Fortín estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Fortín de las Flores. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 068.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 42990 personoj. En la jaro 2000 temis pri 46053, do temis pri kresko / malkresko je 1.39 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 41174 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 580 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.41 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30068a.htm
(116489) 2004 BN12
(116489) 2004 BN12 estas asteroido de la ekstera asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT (Near Earth Asteroid Tracking) elde la Observatorio de la Monto Palomar (San-Diego, Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, kvankam ĝia orbita discentreco estas relative malgranda; la tipa discentreco de la asteroidoj de la Hilda grupo estas inter 0,07 kaj 0,3.
Stare Miasto (Szczecin)
Stare Miasto (Malnova urbo, Altstadt) - estas la plej malnova parto de la pola urbo Szczecin, situas apud rivero Odra. Ĝi estas parto de la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 23-an lokon en la urbo kaj la 8-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 4 517 loĝantojn.
Challonges
Challonges estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Stare Miasto (Szczecin)
Ĝi najbaras al la urbaj setlejoj Drzetowo-Grabowo kaj Niebuszewo-Bolinko (norde), Międzyodrze-Wyspa Pucka (oriente), Nowe Miasto (sude) kaj Centrum (okcidente).
Dum la Dua Mondmilito, Stare Miasto estis tre detrua; multaj historiaj konstruaĵoj kaj domoj estis ruinaj.
Hejnov (Holčovice)
Hejnov (Heindorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Holčovice en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas nordoriente de Holčovice. Vivas ĉi tie.
Hejnov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,82 km².
Loĝantaro
En Hejnov estas registritaj 72 adresoj: 69 objektoj por daŭra loĝado kaj 3 objektoj por refreŝigado. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 63 domoj, el tio 46 daŭre loĝataj.
Amila kloroformiato
Amila kloroformiato aŭ C6H11ClO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la kloroformiata acido kaj amila alkoholo. Amila kloroformiato estas senkolora likvaĵo kun penetranta odoro, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Amila kloroformiato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Amila kloroformiato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Kalia piruvato
Kalia piruvato aŭ C3H3KO3 estas organika kalia salo de la piruvata acido, uzata en la traktado por pezo-perdo kaj dikeco, alta kolesterolo, kataraktoj, kancero kaj plibonigo de atletika plenumado. Ĝi estas esenca por la muskola forto kaj formado de glikogeno. Krome, alfa-keto-glutarata acido kombinas kun amoniako produktata de muskola aktiveco generante glutaminon kiu agas kiel energi-brulaĵo.
Piruvatoj estas la lasta trikarbonaj fragmentoj produktitaj el la glukozo-metabolo. Studoj faritaj kun suplemento de piruvatoj en ratoj konkludas ke piruvatoj posedas inhibajn efikojn sur lipido-sintezoj kaj pezo-gajnoj, do, suplementoj de piruvatoj promocias grasperdon, inhibon de grasdeponado kaj plibonigas reziston kaj plenumadon de fizikaj ekzercoj.
Gutiérrez Zamora
Gutiérrez Zamora estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Gutiérrez Zamora. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 069.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24322 loĝantojn. El tiuj estis 11377 viroj kaj 12945 virinoj. La komunumo havas surfacon de 233.6 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 27 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 5 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 28142 personoj. En la jaro 2000 temis pri 26413, do temis pri kresko / malkresko je -1.26 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 23801 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 922 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 3.87 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30069a.htm
Sarow
Sarow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La teritorio apartenas al la komunumaro Demmin-Land. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Nagymaros
Nagymaros [nadjmaroŝ] estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Szob. Nagy signifas hungare: granda.
Geografio
Nagymaros situas en maldekstra bordo de Danubo, sub piedoj de montaro Börzsöny, laŭ fervojo kaj vojo Budapeŝto-Szob. Kontraŭe estas Visegrád, inter ambaŭ urboj pramo faras kontakton. Sur la Danubo ekskursoŝipoj trafikas.
Historio
Ambaŭ komunumoj iĝis ĝemelurboj, kiel Buda kaj Pest. Rangoj de Visegrád estis valida ankaŭ por Nagymaros. La tataroj kaj poste la turkoj faris senhoma la komunumon, sed la loĝantaro trovis rifuĝejon en la arbaro de Börzsöny. Poste germanoj alvenis, iliaj posteuloj estis forpelitaj en 1946. La domojn okupis hungaraj forpelitoj el Slovakio.
Fine de la 20-a jarcento la komunumo iĝis politika atako. Oni planis tie akvocentralon, kiun la tiam naskiĝintaj demokrataj fortoj rifuzis. Oni komencis la konstruadon, sed fine rezignis pri tio.
La urbo estas ŝatata ekskursejo kaj feriejo.
Vivianne Bánovits
Vivianne Bánovits [bAnoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bánovits Vivianne estas hungara aktoro.
Vivianne Bánovits naskiĝis la en Skara Domk (Svedio).
Biografio
Vivianne Bánovits estis edukita en Eger, jam ekde 2006 ŝi havis filmajn rolojn, ankaŭ teatrajn rolojn en Teatro Gárdonyi Géza kaj Teatro Magyar. Inter 2010-2013 ŝi studis teatra studio de Teatro Magyar, dum 2012-2017 ŝi estis membro de Teatro Thália (Budapeŝto). Ŝi akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2019. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Tibor Csizmadia kaj Gergely Kocsis. Ŝi komencis sian aktoran karieron en. Inter 1983–1989 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto). Baldaŭe ŝi ludis en diversaj teatroj. Ŝi fianĉiniĝis en 2018.
NGC 5456
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Szilveszter Matuska
Liaj gepatroj volis, ke li iĝu pastro, sed iĝis kantora instruisto. Li batalis en la serba kaj rusa frontoj, post la milito plu instruis. Pro disputo kun direktoro de la lernejo - li okupiĝis pri ĉantaĝo, komercado pri mankvaroj anstataŭ instruado-, li estis forigita el la instrua posteno. Li poste malfermis spicaĵan magazenon en Peŝto, poste translokiĝis al Vieno, kie aĉetis nemoveblaĵojn, fondis entreprenon, provis komercadi kun malkovraĵoj.
Pro la aferoj kun multaj virinoj, li plurfoje suferis je seksaj malsanoj. Pro tio oni poste kelkfoje faris ferman traktadon de la jurproceso. Inter 1928 kaj 1930 oni ekzekvis kontraŭ li 18-foje, lia edzino havis tuberkulozon.
Li volis efektivigi atencon kontraŭ aŭstra fervojo en 1930-31, sed sensukcese. (Pro atenca provo ĉe Anzbach, oni juĝis lin je 6-jara prizono (17-an de junio 1932)). Li ankaŭ eksplodigis en Germanio unu tagon antaŭ la prusaj elektoj kaj lasis surloke naziajn dokumentojn, afiŝojn.
Li eksplodigis viadukton kun internacia rapidfervojo ĉe Biatorbágy (Hungario) la 13-an de septembro 1931, 20 minutojn post meznokto. Pro la eksplodo la lokomotivo kaj 6 vagonoj falis en la abismon. En la tragedio mortis 22, vundiĝis 17 homoj. Oni trovis surloke la ĉedome fabrikitan eksplodilon kaj leteron, kiu direktis la suspekton al la komunistoj. Post tio oni ordonis statarion, tujdecidan tribunalon ĝis oktobro de 1932. Dum la spurado evidentiĝis, ke la freneza viena komercisto Matuska Szilveszter respondecas pri la tragedio, kiel pri la pli fruaj fervoj-eksplodigoj en Germanio, Aŭstrio (Jüterborg, Ansbach). La aŭstra tribunalo juĝis lin je 6-jara punlaborejo, sed la hungara tribunalo juĝis lin je morto, sed la aŭstroj transdonis lin nur post ŝanĝo de la juĝo je ĝisviva punlaborejo, kiun li devis plenumi en la tutlanda Reĝa Malliberejo de Vác. Fine de 1944, kiam la sovetaj trupoj atingis la urbon Vác, la malliberejo restis sengarda por kelkaj horoj kaj li malaperis. Oni verŝajne vidis lin en la naskiĝa vilaĝo, Csantavér.
Li estis tre religia homo, en la malliberejo li verkis poemojn, pentris religiajn, akurate ellaboritajn pentraĵojn, el kiuj oni faris ekspozicion.
63-a Hispana Kongreso de Esperanto
La 63-a Hispana Kongreso de Esperanto okazis de la 25-a ĝis 29-a de aŭgusto 2004 en Bilbao, Hispanio kaj samtempe okazis la 6-a Kongreso de Eŭropa Esperanto-Unio. Partoprenis ĝin 284 esperantistoj el 24 landoj.
La rezolucio de Bilbao interalie invitas EU-parlamentanojn establi interpartian grupon pri lingva egalrajteco. Okazis pluraj prelegoj, kulturaj programoj kaj ekskursoj ekzemple al Gerniko aŭ tra la rio de la rivero Nervión. En la inaŭguro festprelegis pri la temo "Eŭropa Unuiĝo: Esperanto por multlingva mondo" Michael Cwik el Belgio. Aliaj prelegoj temis pri Historio de la eŭska laborista movado (Tonjo del Barrio), Vidpunktoj pri Eŭropa Unio el neunia lando (A. Nikolaeva); Juraj aspektoj pri la pligrandigo de Eŭropa Unio (Rafaela Urueña); Kian Eŭropon ni volas aŭ bezonas (Michael Cwik).
Sokotra pasero
La Sokotra pasero estas afrotropika specio kiu apartenas al genro Pasero. Ĝi loĝas sur malgranda teritorio ĉe orienta Afriko- insuloj Sokotra kaj Samhah en la Hinda oceano, ĉe la Korno de Afriko. La taksonomio de tiu specio kaj de siaj parencoj estas komplika, kaj kelkaj fakuloj inklude BirdLife International, agnoskas tiun specion kaj la tre similan de la Abdalkuria pasero, kaj kelkajn el kontinenta Afriko, kiel separataj, kaj aliaj kunigas tiujn ĉiujn speciojn kaj eĉ la probable nerilatan de la Iagoa pasero. Iuj aŭtoroj konsideras speciojn: Punkteca pasero, Passer motitensis, Kenja pasero, P. rufocinctus kaj Sokotra pasero (P. insularis) kiel ununura specio P. motitensis laŭ Dowsett kaj Forbes-Watson (1993). Dum ne estas klara la taksonomio inter tiuj ruĝecbrunaj afrikaj paseroj, la pritaksado kiel “Malplej Zorgiga” specio estas provizora kaj dependas de la kalkulota taksono.
La birdo preferas sekajn lokojn kaj urbojn.
Kiel ĉe la proksimaj parencaj samgenranoj, ankaŭ ĉe tiu ĉi specio temas pri ĝenerale brungriza birdo kun nigrecaj dikega (ĉebaze) beko, traokula strio kaj tragorĝa vertikala strizono (kvazaŭ “antaŭtuko”), dum estas malhelgrizaj krono kaj nuko, sed diference de la proksimaj parencoj ĉe tiu ĉi la vangoj estas tre blankaj. Kiel ĉe aliaj ruĝecbrunaj afrikaj paseroj estas tre markata ruĝecbruna strizono el malantaŭokule kurbe paralele al malantaŭa kolo sed ne tiom longa kiom ĉe la proksimaj parencoj kaj ĉirkaŭe la vangon nur al la kolflankoj sed ne sube. Krome estas alia similkolora areo en ŝultro kaj sub ĝi tre nigra flugilstrio; la flugilplumoj estas nigrecaj. La irisoj estas malhelaj kaj la kruroj helbrunecaj. La subaj partoj estas helgrizaj, pli grizaj en brusto kaj pli blankecaj en ventro.
Temas pri kazo de seksa duformismo, kutime inter paseroj. Ĝenerale estas pli senkolora, senmarka kaj bruneca supre kaj helgriza sube kun same blankaj vangoj.
20882 Paulsánchez
20882 Paulsánchez estas malgranda duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la ekvadoran astronomon Diego Paul Sánchez Lana, kiu aplikis la fizikon de la grajna mekaniko por studi la rubamasajn asteroidojn. Lia laboro identigis eblan fonton de la kohereco kaj montris ke ĝi ludas kernan rolon en la rotacia disiĝo de asteroidoj kaj la formiĝo de duopaj asteroidoj.