cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cihuela
Cihuela [ziŬEla] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 34,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 47 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 650 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 62 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Deza, Torrijo de la Cañada, Villalengua, Embid de Ariza, Bordalba kaj Ariza, kelkaj el ili de la provinco Zaragozo, Aragono.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel Cihuela-Deza, okupanta 1 734 hektarojn, nome 51 % de la teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. En 876 estas referenco de konkero fare de Alfonso la 3-a de Asturio de la kastelo de Cihuela kaj aliaj apudaj. Denove tiu loko estis konkerita de kristanoj en 974 kaj definitive en 1136. En 1437 estis pactraktato inter Kastilio kaj Aragono, per kiu Cihuela restis en Kastilio, dum apudaj lokoj en Aragono.
En la 15-a jarcento la kastelo estis de Álvaro de Luna.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), karbominado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la kastelo, la preĝejo, la ermitejo de Sankta Roĥo, tradicia arkitekturo kaj la palaco de la dukoj de Medinaceli.
Libereco (apartigilo)
Libereco (aŭ libero) havas plurajn signifojn. Bv. elekti:
Krome pluraj aferoj kaj aĵoj estis nomitaj laŭ liber(ec)o:
-ing-
La esperantlingva sufikso "-ing-" el vortradiko faras instrumenton kun funkcio de "tenilo, en kiun oni parte aŭ tute metas ion".
Eksteraj ligiloj
Sprachaufbau des Esperanto Esperanto vocabulary
Korsika kardelo
La Korsika kardelo (Carduelis corsicana, iam Serinus corsicanus, Serinus citrinella corsicanus, Carduelis citrinella corsicana kaj Carduelis corsicanus) estas malgranda paserina birdo, membro de la familio de Fringedoj.
Ĝi estis iam konsiderata subspecio de la Citronkardelo, sed ĝi diferencas pro morfologio kaj voĉo (Cramp & Perrins, 1994, Förschler & Kalko, 2007) kaj laŭ DNA (Sangster, 2000, contra Pasquet & Thibault, 1997, Förschler et al. 2009) kaj ili estas nune konsiderataj distingaj specioj (Sangster et al., 2002, Förschler et al. 2009). Iam ambaŭ estis situaj en la genro Serinus, sed ili ŝajnas proksimaj parencoj de la Eŭropa kardelo (Arnaiz-Villena et al., 1998, contra van den Elzen & Khoury, 1999).
Ĝi troviĝas en Korsiko, Sardinio kaj en la italiaj insuloj de Elbo, Capraia kaj Gorgona.
Ĝi havas malhelstriecan brunan dorson, kaj pli brilflavajn subajn partojn ol la Citronkardelo. Krome ĝi havas similan olivecan duoblan flugilstrion, grizajn kronon, nukon kaj kolumon, flavajn frunton kaj vizaĝon kun malhela traokula strizono, rozkolorajn krurojn kaj eburkoloran al metalecan, konusforman kaj pintakran bekon.
Jason Collins
Jason Paul COLLINS (naskiĝis la 2-an de decembro 1978) estas usona emerita profesia korbopilkisto kiu ludis 13 sezonojn en la National Basketball Association (NBA). Centro, Collins ludis gimnazian korbopilkadon en la Universitato Stanford, kie li estis Honor-teamano en 2000-01. Collins estis selektita fare de la Houston Rockets kiel la 18-a entuta elekto en la NBA-skizo (2001). Li plu ludis por la New Jersey Nets, Memphis Grizzlies, Minnesota Timberwolves, Atlanta Hawks, Boston Celtics, Washington Wizards kaj Brooklyn Nets.
Post kiam la NBA-sezono 2012-2013 finiĝis, Collins publike elŝrankiĝis. Li iĝis libera agento kaj ne plu ludis ĝis februaro 2014, kiam li subskribis kun Nets kaj fariĝis la unua malkaŝe samseksema atleto ludante en ĉiu el la kvar gravaj nordamerikaj sportaj ligoj. En aprilo 2014, Collins estis prezentita en la kovrilo de "100 Most Influential People in the World" de Time Magazine.
Kenneth G. Linton
Kenneth Gordon LINTON (naskiĝis la ; mortis la ) estis aŭstralia esperantisto kaj administranto de firmao.
Li esperantistiĝis en 1931. Dum la dua mondmilito li soldatservis en Novgvineo kaj poste prelegis kaj verkis pri siaj spertoj. Li estis prezidanto de Aŭstralia Esperanto-Asocio kaj kontribuis al Australian Esperantist. Krome li verkis priesperantajn studlibrojn por aŭstralianoj.
Matroso
Matroso estas persono kiu faras ĉiajn laborojn sur ŝipo kiuj estas necesaj por teni la ŝipon pura kaj martaŭga. Alia nomo estas maristo.
Tio signifas i.a. la manipulado de la veloj, prizorgado de la ŝipo, purigado de la ŝipo, stiri la ŝipon, gvatposteni, k.t.p.
Oni faras distingon inter ĉefmatrosoj kaj submatrosoj. La lastaj estas komencantaj matrosoj.
Kelkfoje oni nomas ilin peĉpantalonuloj pro la kalfatrado dum kio oni uzas peĉon, ankaŭ ferdekŝvabrulo estas uzata.
Islando
Islando (signifante “Glacilando”) estas lando situanta sur la samnoma insulo kaj pluraj insuletoj en la norda Atlantiko. La insulo estas la 18-a plej granda en la mondo, kaj la areo de la tuta lando estas proksimume.
Islando havis loĝantaron de pli ol en 2018, kaj kun la grandeco de la lando, tio igas ĝin la plej maldense loĝata lando en Eŭropo. La ĉefa lingvo estas la islanda, kiu estas nordĝermana lingvo.
En Islando ekzistas malmultaj plantoj, ĉefe herboj, muskoj kaj kelkaj malgrandaj betuloj.
La nomo de la ĉefurbo Rejkjaviko signifas la fumogolfeto, ĉar varmaj fontoj tie vaporas. Pro la laboro de la vulkanoj estas facile uzi en Islando akvoenergion kaj geoterman energion.
Geografio
Islando situas en la norda Atlantiko, proksime al la Arkta Cirklo, inter Gronlando, Norvegio, Irlando, Skotlando kaj Ferooj. La ĉefa insulo estas la 18-a plej granda en la mondo.
La grandeco de la lando estas 103 000 km² kaj ĝi plejparte konsistas de bazalto. La plej granda parto de la lando estas montoj kaj multaj el ili estas kovritaj per glaciejoj. La plej granda glaciejo en Islando kaj en Eŭropo estas Vatnajökull (Glaciejo de l'akvoj) en la sud-orienta parto de la lando (8100 km²). Aliaj grandaj glaciejoj estas Hofsjökull (Glaciejo de l'Templo), Langjökull (Longa glaciejo), Mýrdalsjökull kaj Eyjafjallajökull.
Kelkaj aktivaj vulkanoj ekzistas en Islando. La plej fama nomiĝas Hekla en suda parto de la lando. Ĝi estas impona, konusforma monto, kun monstra, ronda kratero en la supro, kaj en la mezepoko la eŭropaj popoloj kredis, ke tiu ĉi kratero estas enirejo al la Infero. Hekla erupciis multfoje post ekloĝado de la lando kaj faris terurajn detruojn je tero kaj vivo. Granda fendego en Mýrdalsjökull kiu nomiĝas Katla (Kaldrono) ankaŭ estas menciinda kaj ankaŭ Lakagígar (krateroj de monto Laki) en sud-orienta Islando. La erupcio de Lakagígir en 1783 kaŭzis teruran damaĝon je tero kaj brutaro kaj la lafo kiu tiam fluis el la krateroj estis inter la plej grandaj lafoj en unu erupcio sur la tero je historia tempo.
Historio
Je la oka jarcento irlandaj monaĥoj trovis Islandon kaj tien ili velis. Sed baldaŭ ankaŭ vikingoj el Skandinavio malkovris la landon kaj tiam la keltaj ermitoj fuĝis reen al Irlando. La enmigrantoj formiĝis el du malsimilaj nacifragmentoj. La fragmento multe pli granda estis norvegaj nobeloj, bienistoj kaj vikingoj, kiuj ne volis. Kaj por konservi sian liberecon ili fuĝis al la tiam nove trovita lando nordokcidente en la Atlantika Oceano.
Sed La norvegoj ankaŭ ofte havis skotajn kaj irlandajn sklavojn, kiuj ili envenigis al la insulo. Ili estis la multe pli malgranda fragmento, kiu konsistigis la islandan popolon.
Tiu ĉi kuraĝa popolelmigrado okazis en la naŭa kaj deka jarcentoj. La unua enmigranto metis la piedojn sur islandan teron ĉirkaŭ en la jaro 871. Kaj sesdek jarojn poste finiĝis la enmigrado.
Dum la unuaj kvar jarcentoj la juna popolo ĝuis grandan liberecon kaj brile prosperis ekonomie kaj intelekte. Kaj tiun tempon islandanoj nomas la ora epoko de ilia historio. Sed en la dek-tria jarcento la popolon trafis longdaŭraj kvereloj kaj bataloj, kiuj furiozis inter la plej riĉaj kaj plej potencaj ĉefuloj de la ŝtato. Kaj kiel ofte poste en la historio de la homaro, avida fremda potenco uzis ĉi tiun malkonkordon por meti manon en la islandajn aferojn, kio fine kondukis al perdo de ĝia sendependeco en la jaro 1264. Tiam Islando fariĝis tributregno de la norvega reĝo. En la dek-kvara jarcento ĝi kune kun Norvegio iĝis parto de la Kalmara unio, kaj en la dek-sesa jarcento ili ambaŭ definitive subiĝis al la dana krono, kiel rezulto de la unio. Kaj tie la islandanoj restis ĝis en la jaro 1918. Tiam Islando reatingis sian liberecon kaj iĝis memstara ŝtato, havante nur la saman reĝon kiel Danio.
La proksimaj kvar jarcentoj post la subiĝo sub la fremdan monarĥon. La potenchavantoj subpremis la nacion, kaj sub ilia ŝirmo eksterlanda komerckompanio monopoligis la tutan komercon kaj prirabis la popolon ĝisoste. El tiu situacio sekvis profunda malriĉo de la popolo, pesimismo, seniniciatemo kaj de tempo al tempo malsatmortoj.
Tiel pasis la vivo en Islando ĝis en komenco de la dek-naŭa jarcento, kiam la nacio staris ĉe abismo de kompleta pereo. Sed tiam, post longa kaj laciga luktado, fine sukcesis al islandanoj plibonigi la komerckondiĉojn kaj iom post iom atingi pli grandan ekonomian kaj politikan liberecon. Samtempe la spirita vivo de la popolo trairis grandan renesancon.
Jam de tiu grava turnpunkto en la materia kaj intelekta vivo la islanda nacio konstante progresis, ja malrapide dum la unuaj jardekoj, sed tiom grandpaŝe dum la lasta jarcento, ke estas dubinda, ĉu oni povus montri pli rapidan evoluon en historio de iu lando.
Literaturo
Multaj poetoj vivis en Islando dum la unuaj jarcentoj post la enmigrado. Tiuj poetoj postlasis al ni amason da poemoj kaj poemfragmentoj. La unuaj konservataj skribitaj dokumentoj estas de la unuaj jaroj de la dekdua jarcento. Tiuj dokumentoj estas ekstraktoj el la leĝaro (1117-1118) kaj Libro pri la Islandanoj skribita de Ari fróði (Ari la multescia). En tiu tempo la ĉefaj poetoj ĉe la norvega kaj dana kortegoj estis islandanoj. En la deka kaj dek-unua jarcentoj estis kreataj la grandiozaj poemoj, kiuj en la jarcento dek-tria estis kolektataj en unu libron, nomata Edda aŭ Sæmundar-Edda. Tiu libro estas unu el la plej eminentaj verkoj de la ĝermana literaturo. En ĝi estas konservataj multaj poemoj, eble plej multaj el ili verkitaj inter 900-1100 en Islando kaj en Norvegio. La enhavo de tiuj ĉi poemoj estas mitoj pri la malnova pagana religio kaj heroaj rakontoj el malnovaj ĝermanaj tempoj. La plej aĝa skribita teksto estas Codex Regius, farita en la 13-a jarcento en Islando kaj nun denove tie, post longa tempo en la Reĝa Biblioteko en Kopenhago. En la jarcento dek-tria la historiisto Snorri Sturluson skribis sian faman majstraĵon Heimskringla. Ĝi estas historio de la norvegaj reĝoj kaj popolo tra multaj jarcentoj, verkita en lingvo kaj stilo, kiuj povas sin mezuri kun la plej elstara proza literaturo de la homaro. Snorri ankaŭ verkis mitologion de la nordaj popoloj kaj lernolibron por poetoj. Tiu libro nomiĝas Snorra-Edda kaj ĝi ankoraŭ estas tiel viva, kiel en lia tempo. De la dek-dua ĝis la dek-kvara jarcentoj iuj majstroj, kiuj ne postlasis siajn nomojn, verkis la sagaojn, kiuj estas mirindaj dokumentoj pri klara spirito, senantaŭjuĝa sintenado al la vivo kaj respekto al nobla kaj arta rakontmaniero. Ili ankaŭ bonege priskribas la vivon en Islando dum la unuaj kvar jarcentoj post la enmigrado. En tiu tempo ankaŭ estis skribataj monumentalaj verkoj pri enmigro kaj koloniado de la norvegoj kaj keltoj en Islando. Tiu verko nomiĝas Landnáma aŭ Landnámabók (Libro de ekloĝigo), kaj dank’ al tiuj unikaj dokumentoj la islanda popolo scias sian historion jam de la unua komenco. Plie en tiu ĉi literaturperiodo oni kunmetis librojn pri fonetiko, ortografio, retoriko, kronologio, metis sur pergamenon la leĝojn de la nacio ktp.
Meze de la dekkvara jarcento Islandanoj komencis verki longajn eposajn kantojn nomitajn rímur (rimaĵoj). Tiu ĝenro estis unu el la plej ŝatata poetika ĝenro en Islando ĝis ĉirkaŭ 1900.
Hodiaŭ la Islandanoj havas komisionon, kiu purigas la islandan lingvon de fremdaj vortoj. Por ke la vortaro povu kreski en moderna tempo, ili kreas novajn vortojn el ekzistantaj vortoj.
Politiko
La plej alta leĝo de Islando estas la Konstitucio de Islando.
Ekonomio
Ĝis la komenco de la 20a jarcento, Islando estis unu el la plej malriĉaj landoj en Eŭropo. Tamen, hodiaŭ ĝi fariĝis unu el la landoj kun la plej alta vivnivelo en la mondo, kaj el la landoj kun la plej alta MEP pokapa en la mondo. Fakte, Islando estas la 4plej riĉa lando en la mondo laŭ indicoj de MEP (Malneta Enlanda Produkto) po kapo, kun 52.063 internaciaj dolaroj po kapo en 2005.
Same kiel siaj skandinavaj najbaroj, Islando ankaŭ estas bonfara ŝtato, fakto kiu kontribuas al egala distribuo de la nacia riĉaĵo laŭ la Gini-indekso. En 2007, Islando estis vicigita Unue laŭ la indico de homa disvolviĝo, sed post la ekonomia krizo de 2008, ĝi falis al la 13-a loko en 2011.
La ĉefsektoro en la ekonomio de Islando estas la mara fiŝkapta industrio. Proksimume 40% de islandaj eksportaĵoj originas de mara fiŝkaptado kaj rilataj industriaj produktoj. La jara kvanto de fiŝkaptado estas averaĝe 1,7 milionoj da tunoj. Proksimume 5% de la laborantaro estas engaĝitaj en la fiŝkapta industrio. La unikaj naturaj fenomenoj de la lando kuraĝigas turismon, kiu estas grava fonto de enspezo en fremda valuto.
Nur 1.3% de la surfaco de la insulo estas kultivitaj por agrikulturo kaj la ĉefkultivaĵoj estas terpomoj kaj rapoj. Brutaro produktas lakton, buteron, fromaĝon kaj viandon. En industrio, la ĉefaj branĉoj estas: fiŝoprilaborado, aluminio, ŝtalo, geoterma energio, turismo, sterko kaj cemento. La ĉefaj eksportindustrioj estas: fiŝoj kaj marmanĝaĵoj, aluminio kaj ŝtalo al Britio, Germanio, Usono, Francio, Danio kaj Japanio. La ĉefaj importaj branĉoj estas: maŝinaro kaj ekipaĵo, naftaj produktoj, nutraĵoj kaj teksaĵoj el Germanio, Usono, Britio, Danio kaj Svedio.
La 22-an de oktobro 2006, Islando revenis al balenĉasado, kio estas malpermesita de internacia juro pri balenĉasado, tiel aliĝante al Japanio kaj Norvegio, kiuj ankaŭ malobservas ĉi tiun malpermeson.
Sano
Islando havas ĝeneralan sansistemo administratan fare de la Ministerio de Socia Helpo (islande Velferðarráðuneytið). La kostoj pagatas plejparte per impostoj (85%) kaj je malgranda parto per kotizoj por servoj (15%). Malkiel aliaj plej evoluintaj nacioj, ne estas privataj malsanulejoj kaj privataj asekuroj preskaŭ ne ekzistas. Konsiderinda parto de la registara buĝeto estas atribuataj al sanzorgo. Islando tutmonde havas la 11-an rangon rilate al prisanaj elspezoj kiel procentaĵo de la malneta enlanda produkto (MEP) kaj la 14-a rangon en elspezado popersona.
Historio de la Esperanto-movado
La Enciklopedio de Esperanto de 1934 pri Islando donas la sekvan resumon, kiu kompreneble nur konsideras la eventojn ĝis tiu jaro:
Neustadt (Wied)
Neustadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Islando
Historio de la Esperanto-movado
Islanda Esperanto-Asocio estis fondita en 1950 kaj iĝis Landa Asocio de UEA en 1975. En julio 1977 la 62-a Universala Kongreso de Esperanto kaj de la 20-a ĝis la 27-a de julio 2013 la 98-a Universala Kongreso de Esperanto ambaŭ okazis en Rejkjaviko.
(16914) 1998 ER13
(16914) 1998 ER13 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
J. P. Calderon
'''John Paul "J.P." CALDERON''' (naskiĝis la 5-an de septembro 1975) estas usona profesia flugpilkisto, modelo kaj stelulo de realeca televidserio. En 2006 li estis konkursanto ĉe Survivor: Cook Islands, la 13-a sezono de la CBS-realeca televidserio. La sekvan jaron li fariĝis regula membro de la The Janice Dickinson Modeling Agency. Kiel parto de sia sperto li estis la kovrila ulo de Instinct-revuo. Li faris tion denove en 2008, iĝante la unua viro kiu aperis dufoje en ĝia kovrilo.
Metastazo
Metastazo (greke μετάσταση, de μετα~, meta~ - "for" kaj στάση, stáse - "loko", do "for de la origina loko") estas hipoteze difinita duaranga kreskaĵo de maligna tumoro, do kancero aŭ de infekta fokuso, en alia loko de la homa korpo ol la origina kancera respektive infekta loko. La moderna onkologio, do la specialiĝinta fako de medicino pri kanceroj, baziĝas sur la teorio de kanceraj fokusoj kaj metastazoj.
La koncerna latina nomo estas filia (en Esperanto "la filino", latine plurale filiae) - do "filina tumoro".
Metastazoj en strikta senco estas solidaj kreskaĵoj de tumoroj en histo distanca al la origina tumora loko. La termino tamen ankaŭ uzatas por la sepsa disvastiĝo de forte malsanigaj ĉeloj kancerigaj aŭ infektaj, ekzemple kiam endokardiito disvastiĝas al multaj organoj.
Henry Heimlich
Henry Jay Heimlich (naskiĝis je la 3-a de februaro 1920 en Wilmington, Delaware, mortis je la 17-a de decembro 2016 ) estas usona kuracisto, kiu estas konata pro la malkovro de la t.n. Heimlich-manovro en 1974, helpante la sufokiĝantojn per liberigo de la spirvojo.
Biografio
Heimlich finstudis en 1941 en Cornell University kaj doktoriĝis en 1943 ĉe Weill Cornell Medical College. Dum la dua mondmilito, li laboris ĉe la usona mararmeo kiel kuracisto. Poste li specialiĝis je ĝenerala kaj toraka kirurgio kaj laboris multajn jarojn en Novjorko. Li eklaboris en 1977 kiel profesoro en Xavier University en Cincinnati. Hodiaŭ, li estas prezidanto de Heimlich Institute en Cincinnati.
Iberio
Iberio (ankaŭ nomata Iberujo aŭ Ibera duoninsulo) estas granda duoninsulo en Eŭropo sude de la Pireneoj, norde de Afriko, inter Atlantiko kaj Mediteraneo, enhavanta la reĝlandon Hispanio kaj respublikon Portugalio, kaj la Britan kolonion Ĝibraltaro.
Federacia vojo 43
La federacia vojo 43 - germane Bundesstraße 43 - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 60 kilometrojn de okcidento al oriento tra la federacia lando Hesio. La plej okcidenta punkto estas la urbo Wiesbaden proksime de Majenco (Rejnlando-Palatinato) kaj la plej orienta la komunumo Hanau survoje al Aschaffenburg (Bavario). Grandparte ĝi vojas proksime de la germana aŭtovojo A3 kaj havas apartan signifon per tio, provizi alternativan vojon de individua trafiko al la granda internacia flughaveno frankfurta.
Iberio
Ne certas, ĉu la nomo venas el rivero Ebro (latine Iberus) aŭ la praloĝantoj iberoj.
Historio
Dum prahistorio, romiana, visigota kaj araba epokoj la landlimoj estis aliaj. Vidu ekzemple por la epoko de la Romia Imperio la artikolon Hispanio (Romia Imperio). Dum la mezepoko la portugala landlimo jam ekzistis, sed same kiel aliaj landlimoj inter la diversaj hispanaj regnoj, nome Kastilio, Leono, Aragono, ktp. Poste ĉiuj ŝtatoj kuniĝis ja la fino de la 15-a jarcento, escepte Portugalio. Militoj estis oftaj inter la du ŝtatoj kaj eĉ antaŭe inter la diversaj hispanaj regnoj. Komence de la 19a jarcento la Napoleona armeo invadis ambaŭ ŝtatojn. Komence de la 20a jarcento ambaŭ regnoj iĝis respubliko, sed Hispanio post la Hispana Enlanda Milito kaj sekva kvardekjara diktaturo iĝis denove monarkio. Ambaŭ ŝtatoj eniris kune en Eŭropa Unio.
Geografio
Spite la diversan historion, la tuta duoninsulo montras saman geografian aspekton, klimaton, bestaron, vegetalaron, ktp. Tiele escepte la ununura grava valo de rivero Ebro kiu fluas al Mediteranea Maro, ĉiuj aliaj iberiaj riveroj fluas okcidenten, tio estas el Hispanio al Portugalio, nome Minjo, Duero, Tajo kaj Gvadiano. Rivero Gvadalkiviro ne atingas Portugalion.
Popoloj
Pro menciita historio multaj kontraŭstarigoj kreskis inter hispanaj kaj portugalaj popoloj, instigitaj de la respektivaj tiamaj registaroj. Tamen post restarigo de demokratio en ambaŭ ŝtatoj kaj eniro en Eŭropa Unio, oni konstatas plikajplian alproksimiĝon. Spite politikan disigon, fine de 19a jarcento kaj komence de la 20a multaj intelektuloj defendis unuiĝon de ĉiu ŝtato iberia; tiu politika sinteno estis nomita iberiismo.
Teatro Joakim Vujić
En sia nova historio la Teatro surscenigis proksimume cent verkojn de jugoslaviaj kaj de alilandaj aŭtoroj, tiel akirante rimarkindajn artajn sukcesojn.
Kadre de tiu konata teatro, meze de aprilo 1999, ekvivis la scenejo Schelter, sur kiu aktivas kaj esploras precipe junaj kreantoj. Unu el la unuaj projektoj de tiu scenejo estas la prezentaĵo Malfermilo kun Saša Pilipović laŭ la teksto de la franca verkisto Victor Lanoux.
Bibliaj Ne timu
En la Nova Testamento
Estas postulate ne timi kredi ankaŭ kiam tio alportas salton en mallumon. La sperto pruvas fakte ke la ŝtuparo kiu konduktas al Dio estas aranĝita per multaj ŝtupoj kiuj ne vidiĝas sed kiuj fariĝas laŭfoje lumaj dum ilin oni supreniras, postkiam tamen oni en ĝin allasis tutan pezon de sia korpo. Nepras ne timi sin fordoni, havi fidon. Nepras ne timi ami, ankaŭ se tio nin elmetas al risko de la respondeco kaj de la vundebleco. Nepras ne timi la alies juĝon. Nepras ne timi sin elmeti al risko, fariĝi skandalŝtono. Enorma kvanto da homaj sintenoj estas bremsata de la timo. Ankaŭ Jozef estis timanta antaŭ la vizito de la anĝelo: ”Jozef, filo de David, ne timu preni al vi vian edzinon Maria; ĉar tio, kio naskiĝos de ŝi, estas per la Sankta Spirito” (Mt 1,20). Ankaŭ Maria ricevis la saman inviton: ”Kaj la anĝelo diris al ŝi: Ne timu, Maria; ĉar vi trovis gracon antaŭ Dio” (Lk 1,30). Ankaŭ la paŝtistoj vidante la saman anĝelon: ”Ne timu; ĉar jen mi venigas al vi bonan sciigon de granda ĝojo, kiu estos al la tuta popolo” (Lk 2,10). Ankaŭ la apostoloj ricevis la inviton “ne timu”, kiam ili vidis Jesuon venanta ilin renkonten paŝi sur la maro: ”Li diris al ili: Ĝi estas mi; ”ne timu”'' (Jo 6,20). Kaj simile Jesuo diris al la sinagogestro: ”Ne timu, nur kredu (Mk 5,36)”. Oni ne devas timi eĉ tiujn kiuj povas nin mortigi: ”Ne timu tiujn, kiuj mortigas la korpon, kaj poste ne povas fari ion plu (Lk 12,4)”. Sanmotive oni ne devas timi la militon: ”Kaj kiam vi aŭdos pri militoj kaj tumultoj, ne teruriĝu (Lk 21,6).” Jesuo invitas la tri apostolojn, dum la transfiguriĝo, ĉar ne timendas eĉ la supernaturaj eventoj: ”Leviĝu, ne timu (Mt 17,7)”. Kaj la samon faras kun la virinoj alvenintaj al la tombo: ”Ne miregu; vi serĉas Jesuon, la Nazaretanon, la krucumitan: li leviĝis; li ne estas ĉi tie (Mk 16).“ Fine, oni ne devas timi Dion kiel estas sugestite en Ap 1,17: ''”Kaj li metis sian dekstran manon sur min, dirante: Ne timu; mi estas la unua kaj la lasta. En la Agoj (27,24) antaŭ la naturaj damaĝegaj eventoj de la ŝtorma maro, Kristo diris: “ Ne timu, Paŭlo;“ aŭ antaŭ ĉiuspecaj suferoj: ”Ne timu tion, kion vi suferos.“.…
Efikoj ankaŭ por la tera vivo
“Ne timi Dion” egalvaloras ne timi nian vivon mem. Estas fakte la timo kiu bremsas la multajn pozitivajn agojn de la homo, laŭ edukantoj kaj psikologoj. Hagiogafiistoj rimarkas tion en sanktuloj kaj en komunaj dikredantaj homoj. vera kontraŭdepresiva antidoto ĉar la fido estas apogita sur tiun kiu ne ŝanceliĝas kaj la konfido estingas la remaĉon kontraŭ la proksimularo: remaĉo kaj rema estas unu la precipaj fontoj de la depresio.
Malnova Testamento
En la Tanaĥo: GENEZO: Post tiuj fariĝoj la Eternulo diris al Abram en vizio jene: Ne timu, Abram, Mi estas via ŝildo; via re-kompenso estas tre granda
Kaj Dio aŭdis la voĉon de la knabo; kaj anĝelo de Dio vokis Hagaron el la ĉielo, kaj diris al ŝi: '''Kio estas al vi, Hagar? Ne timu,''' ĉar Dio aŭdis la voĉon de la knabo el la loko, kie li estas
Kaj aperis al li la Eternulo en tiu nokto, kaj diris: Mi estas la Dio de via patro Abraham; ne timu, ĉar Mi estas kun vi, kaj Mi benos vin kaj Mi multigos vian idaron pro Abraham, Mia servanto
Kaj Li diris: Mi estas Dio, la Dio de via patro. Ne timu iri Egiptujon, ĉar Mi tie faros vin granda popo-lo
Sed Jozef diris al ili: Ne timu; ĉar ĉu mi estas an-stataŭ Dio?
… Kaj nun ne timu; mi nutros vin kaj viajn infa-nojn. Kaj li konsolis ilin kaj parolis al ili kore..
ELIRO: Tiam Moseo diris al la popolo: Ne timu; staru, kaj vidu la savon de la Eternulo, kiun Li faros al vi hodiaŭ; ĉar la Egiptojn, kiujn vi vidas hodiaŭ, vi eterne neniam plu vidos.
Moseo diris al la popolo: Ne timu; ĉar por vin el-provi venis Dio, kaj por ke la timo antaŭ Li estu an-taŭ via vizaĝo, por ke vi ne peku.
NOMBROJ: Nur ne ribelu kontraŭ la Eternulo, kaj ne timu la popolon de la lando, ĉar nia manĝotaĵo ili estas; ilia ŝirmo foriĝis de ili, kaj la Eternulo estas kun ni; ne timu ilin.
Kaj la Eternulo diris al Moseo: Ne timu lin, ĉar en vian manon Mi fordonos lin kaj lian tutan popolon kaj lian landon, kaj vi agos kun li, kiel vi agis kun Siĥon, la reĝo de la Amoridoj, kiu loĝis en Ĥeŝbon
REDADMONO: Ne distingu vizaĝojn ĉe la juĝo; malgrandan kaj grandan egale aŭskultu; timu neniun, ĉar la juĝo estas afero de Dio; kaj aferon, kiu estos malfacila por vi, venigu al mi, kaj mi ĝin aŭskultos
vidu, la Eternulo, via Dio, donas al vi la landon; iru, ekposedu ĝin, kiel diris al vi la Eternulo, la Dio de viaj patroj; ne timu kaj ne tremu
Kaj mi diris al vi: Ne tremu kaj ne timu ilin; 30 la Eternulo via Dio, kiu iras antaŭ vi, Li batalos por vi, simile al ĉio, kion Li faris por vi en Egiptujo antaŭ viaj okuloj
…Ne timu ilin; ĉar la Eternulo, via Dio, batalas por vi
Passo do Sobrado
Passo do Sobrado estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 6.011 loĝantojn en 2010.
Bibliaj Ne timu
Malnova Testamento
Ne sentu teruron antaŭ ili, ĉar la Eternulo, via Dio, estas inter vi, la Dio granda kaj timinda
Kion la profeto diros en la nomo de la Eternulo kaj la afero ne fariĝos kaj ne plenumiĝos – tio estas la vor-toj, kiujn la Eternulo ne diris; pro aroganteco diris tion la profeto; ne timu lin.
Kiam vi iros milite kontraŭ vian malamikon kaj vi vidos ĉevalojn kaj ĉarojn kaj pli multe da homoj ol ĉe vi, ne timu ilin; ĉar kun vi estas la Eternulo, via Dio, kiu elkondukis vin el la lando Egipta.
kaj li diru al ili: Aŭdu, ho Izrael! vi iras nun en bata-lon kontraŭ viajn malamikojn; ne malfortiĝu via ko-ro, ne timu, ne konfuziĝu, kaj ne tremu antaŭ ili;
kaj li diru al ili: Aŭdu, ho Izrael! vi iras nun en batalon kontraŭ viajn malamikojn; ne malfortiĝu via koro, ne timu, ne konfuziĝu, kaj ne tremu antaŭ ili. …
(15455) 1998 YJ3
(15455) 1998 YJ3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
34254 Mihirpatel
34254 Mihirpatel estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Mihir Vipul Patel, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Thomas Jefferson High School for Science and Technology en Alexandria (Virginio).
Lando de Rennes
Tamen, la lando de Rennes, kiel ankaŭ Bro-Naoned, alkuniĝis al la ceteraj diocezoj nur dum la 19-a jarcento. Ĝi ne estis do parto de la unuaj sep diocezoj. Antaŭ la 19-a jarcento, ĝi estis parto de la ĉefepiskopujo de Tours.
La loĝantaro ĉefe koncentriĝis ĉirkaŭ Roazhon (la nuna Rennes), ĉefurbo de la diocezo kaj ankaŭ de la tuta Bretonio. La tuta loĝantaro multe evoluis depost 1968: tiam homoj loĝis en la diocezo, dum la lasta popolnombrado de 1999 indikis, tiel pligrandiĝante de 39%.
Artezo
Artezo (Artois) estis malnovtempe graflando kaj provinco de la franca reĝlando. Ĝiaj limoj multe ŝanĝis dum Mezepoko, okaze de la diversaj historiaj okazaĵoj aŭ de la kunigoj kaj disigoj kun la proksimaj graflandoj, ekzemple Flandrio. Post regado de la dukoj de Burgonjo, Artezo estis heredita de la hispanaj Habsburgoj kaj nur kunigis Francion en 1659, laŭ la traktato de la Pireneoj ĉesiginta la longedaŭrajn konfliktojn inter Francio kaj Hispanio.
Nitrozamino
Nitrozaminoj en la korpo de homoj kaj ankaŭ de multaj bestoj kaŭzas diversajn specojn de kancero; ene de la korpo ili povas ekesti ekzemple el nitritoj, do saloj de nitrogeno, kaj aminoj. Nitrozaminoj en la homa aŭ besta korpo tamen nur ekzistas sub tre limigitaj kondiĉoj, ekzemple en acida medio kiel en la homa stomako.
Artezo
Dum pli ol unu jarcento, la ĉiutago en Artezo ĉefe rilatis al karbo.
En hodiaŭa Francio, Artezo kongruas kun la teritorioj ĉirkaŭ Arras, la prefektejo de la departemento Pas-de-Calais. Nun ekzistas « Universitato de Artezo » (Université d’Artois), kun pluraj establoj en Arras, Béthune, Douai, Lens kaj Liévin.
Os
Os povas esti:
Nová Véska (Staré Město)
Nová Véska situas en katastra teritorio Malá Véska kun areo 5,16 km².
Nomo
Ĉeĥe Nová Véska, antaŭe ankaŭ Nová Ves, en la jaroj 1950 ĝis 1993 estis alinomita je Malá Véska.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1405.
Loĝantaro
En Nová Véska estas registritaj 27 adresoj: ĉiuj daŭraj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 22 domoj, el tio 17 daŭre loĝataj.
Mito pri pentaj krucoj en Nová Véska
Dum pentekosta lundo estis revenantaj du fratoj, filoj de ŝafaristo, el falĉilado de herbo. Nokton antaŭ tio pasigis ambaŭ fratoj en dancamuzo kaj ambaŭ pasie enamiĝis en la saman junulinon. La malpli aĝa proponis, ke tiu pli aĝa povas rezigni pri la amo, ĉar li estos laŭleĝa heredanto kaj li trovos por si pli bonan, ol simplan junulinon. La pli aĝa, incitema frato akre rifuzis tion, inter la fratoj okazis disputo, dum kiu ili uzis akrajn falĉilojn. En tiu ĉi duelo, movigata de ĵaluziemo, estis ambaŭ fratoj vunditaj tiel grave, ke ambaŭ mortis post kelke da horoj. Por daŭra memoro al tiu ĉi malĝoja evento estis el ŝabloŝtono faritaj du pentaj krucoj, kiuj ĉi tie situas ĝis hodiaŭ.
23217 Nayana
23217 Nayana estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 3099B
NGC 3099B (aliaj indikoj — MCG 6-22-58, PGC 29088) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
23217 Nayana
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nayana Ghosh-Choudhury, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Northside Health Careers High School de San Antonio (Teksaso Usono).
NGC 3099B
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Nuklea familio
Nuklea familio, baza familio aŭ gepatra familio estas familio konsistanta el du gepatroj kaj iliaj ge-filoj (ĉu nur unu aŭ pliaj). Tio kontrastas al unupatra familio, al la pli granda etenda familio, kaj al familio kun pli ol du gepatroj. Nukleaj familioj tipe centriĝas al geedziĝinta paro; la nuklea familio povas havi ajnan nombron de gefiloj. Estas diferencoj en difinoj inter diversaj observantoj (sociologoj); kelkaj difinoj permesas nur biologiajn gefilojn kiuj estu vere plene samsangaj filoj, sed aliaj permesas duonpatron aŭ ajnan mikson de dependaj filoj inklude duonfilojn kaj adoptitajn filojn. Kelkaj sociologoj kaj antropologoj konsideras la nuklean familion kiel la plej baza formo de socia organizado.
Historiistoj Alan Macfarlane kaj Peter Laslett postulis, ke nukleaj familioj estis ekzemple baza aranĝo en Anglio jam ekde la 13a jarcento. Tiu baza aranĝo estis diferenca el la normalaj aranĝoj en Suda Eŭropo, en partoj de Azio, kaj Mezoriento, ĉar en Okcidenta Eŭropo estis ofta je junaj plenkreskuloj restas en aŭ edziĝas ene de la familia hejmo. En Anglio, mult-generaciaj hejmfamilioj estis maloftaj ĉar junaj plenkreskuloj enspezas sufiĉe da mono por transhejmiĝi en sian propran hejmon geedziĝinte.
Estis ankaŭ studoj kiuj montras diferencon en la nombro de filoj dezirataj por hejmo depende el la loko kie oni vivas. Familioj kiuj vivas en ruraj areoj deziris havi pli da filoj ol familioj en urbaj areoj.
DNA elprenita el ostoj kaj dentoj en 4,600-jaraĝa ŝtonepoka enterigejo en Germanio havigis la plej fruan pruvaron de nuklea familio kiel socia strukturo.
Dezső Kovács
Biografio
Dezső Kovács finis la mezlernejon en Reformita Kolegio de Koloĵvaro (1887), li studis fakojn de hungara-latina lingvoj en Universitato Ferenc József (1891). Li instruis en sia iama lernejo, li estis ĝia direktoro (1910-33). Ekde 1899 li estis ano de Erdélyi Irodalmi Társaság, ekde 1908 ĝia sekretario, ekde 1922 ĝia vicprezedanto. Li estis ekde 1910 la ano de KZST. Li redaktis la literaturan kaj socian gazeton Kolozsvári Lapok (1898-99).
Tancarville
Tancarville (prononco: TankarVIL) estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Tancarvillais.
4714 Toyohiro
4714 Toyohiro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1989 de la japanaj astronomoj Tetsuya Fujii kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami (Abaŝiri-subgubernio) en la insulo Hokajdo.
Ĝi ricevis la personan nomon "Toyohiro" en honoro de la ĵurnalisto kaj unua japana kosmonaŭto Toyohiro Akiyama (japane: 秋山 豊寛, Akiyama Toyohiro).
(143658) 2003 SB45
(143658) 2003 SB45 estas asteroido de la ekstera asteroida zono ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 16-an de septembro 2003 en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ferenc Sbüll
Ferenc Sbüll [ŝbul], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sbüll Ferenc, slovene Fran Žbul, en slovena dialekto Ferànc Šbül estis hungaria slovena katolika pastro, slovena poeto.
Ferenc Sbüll naskiĝis la en Turnisa (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Turnišče en Slovenio), li mortis la  (laŭ alia informo la mortomonato estas aŭgusto) en Dolinc (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Dolenci en Slovenio).
Biografio
Ferenc Sbüll lernis laŭvice en sia naskiĝloko, Kőszeg, Szombathely, fine en Pázmáneum (1844-1848). En Vieno li okupiĝis ankaŭ pri literaturo. Li estis pastro en Muraszombat (1848-1854), Vízlendva (1854-1858), poste ĝismorte en Dolinc. Li verkis kaj profanan kaj religian poeziojn en dialekta slovena lingvo. Sbüll verkis religiajn artikolojn por la hungara gazeto Religio.
Neuves-Maisons (stacidomo)
Neuves-Maisons estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  -, situanta en  Neuves-Maisons, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Gué-d'Hossus
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Hebreisto
Kristana hebreisto estas klerulo pri la hebrea, kiu estas kristano. La ĉefa areo de studo estas la Malnova Testamento (Tanaĥo), sed foje ankaŭ Talmudo kaj Kabalo. Kristana hebreismo estis aspekto de renesanca humanismo. Vidu ekzemple la hispanan verkiston Fray Luis de León.
Eolo
Eolo (Αἴολος, Aeolus) en la greka mitologio estis dio de la vento. Dum la vagadoj de Odiseo li helpis al li foje, havigante al li sakon, en kiun estis enigitaj ĉiuj ventoj, krom tiu kiu gvidu Odiseon hejmen. Sed dum dormadis Odiseo, liaj kamaradoj, kiuj supozis ke li tenas siajn trezorojn nur por si mem, malligis la sakon. Rezultis uragano neniel kontrolebla, kaj ili ree estis pelataj dumlonge trans la marojn.
Laŭ Palaifato, Eolo ne kapablas regi ventojn enfermante ilin en felsakoj tiel, kiel li donis ilin al Odiseo. Verŝajne, Eolo estis astronomo kaj al Odiseo, li antaŭdiris la veteron kaj la direkto al kie ventoj blovos.
Ankaŭ la verkisto aldonas, ke oni diris ke lia urbo estas cirkaŭita per bronza muro, sed laŭ li, li preferus hoplitojn por protekti lin.
En scienco kaj tekniko, eola signifas: movata aŭ kaŭzata de vento ; ekzemple, eola erozio (en dezerto), eola harpa (vibranta je blovo de vento) (PIV2).
47-a ILEI-Konferenco 2014
La 47-a ILEI-Konferenco 2014 okazis en Montevideo, Urugvajo. La loko ne estas hazarde elektita: en la jaro 1954 la Ĝenerala Konferenco de UNESKO aprobis la Rezolucion de Montevideo favoran al Esperanto en tiu urbo. Dum tiu evento la tiama prezidanto de UEA Ivo Lapenna ludis gravan rolon.
La Konferenco okazis de la 19-a ĝis la 25-a de Julio 2014. La ĉeforganizantoj estis Sonia Riso (prezidanto de LKK) kaj Radojica Petrović (ILEI-estrarano pri konferencoj). Prezidis la Konferencon Mireille Grosjean. Aliĝis 79 personoj, aperis 74 el 26 landoj.
La solena malferma ceremonio okazis lunde la 21-an de Julio je la deka horo matene en la Parlamenta Palaco, tie kie okazis la aprobo de la UNESKO-Rezolucio en 1954.
La aliaj laboroj okazis en la domo de Ateneo.
La urugvaja prezidento José Mujica deklaris la Konferencon "de kultura intereso".
Dum la Konferenco laboris en la sama loko parto de la estraro de UEA. Vojaĝo al Bonaero, Argentino por partopreno en UK eblis per buso kaj ŝipo kun etapo en Colonia del Sacramento, pitoreska urbeto, mondheredaĵo de Unesko.
Decidoj de la Komitato dum la 47-a Konferenco
Jozefo-Ferdinando Soler Sempere
S-ro SOLER ne nur partoprenis aktive en ĉiaj naciaj kaj internaciaj eventoj pri Eo, li ankaŭ kompilis tra la jaroj multenombrajn aŭdovidajn kaj verkitajn dokumentojn fundamentajn por pli bone kompreni la evoluon de la internacia esperantismo.
Edikto de Milano
La Edikto de Milano (Ēdictum Mediolānense, Διάτᾰγμᾰ τῶν Μεδῐόλᾱνων) estis fakte letero subskribita de la imperiestroj Konstanteno kaj Licinio, respektive estroj de la Okcident-Romia Imperio kaj de la Orient-Romia Imperio, kiu proklamis religian toleron en la Romia Imperio. La letero estis disvastigita en la jaro 313, iom post la konkludo de la persekutado fare de Diokleciano.
Jozefo-Ferdinando Soler Sempere
Profesie, li estis teĥnika arĥitekto. La 25an de majo de 1985, estis koncesiita al samideano José Fernando Soler Sempere, la Ora Medalo 1985 de la oficiala Kolegio de Teknikaj Arkitektoj, kiel kolega rekono pro lia honora profesia laboro.
Edikto de Milano
Historio
La Edikto de Milano estis subskribita en la jaro 313, de la nomoj de ambaŭ imperiestroj de la tiama Romia Imperio, nome Konstanteno, kiu regis la okcidentan parton de la Imperio, kaj Licinio, kiu regis la orientan. La du augusti estis en Milano por celebri la nupton de la fratino de Konstanteno kun Licinio.
Antaŭa edikto pri tolero jam estis proklamita de la imperiestro Kajo Galerio el Serdica kaj publikigita en Nikomedio la 30-an de aprilo 311. Laŭ ĝi jam la kristanoj, kiu estis sekvintaj kapricajn tendencojn kontraŭ la "institucioj de la antikveco", ricevis pardonon kaj oni sekurigis iliajn vivojn kaj havaĵojn. De tiam ili ne devis jam akcepti la diecon de la imperiestroj.
Jozefo-Ferdinando Soler Sempere
Li estis enterigita apud sia patro en la ĝenerala tombejo de Valencio en la duobla enmura tombo numero 0278 de la 11a sekcio.
Edikto de Milano
Historio
Konstanteno estis la reganto de la okcidentaj partoj de la Romia Imperio kaj kvankam lia interveno en la disvastigo de la edikto laŭ la fontoj estis ne tiom rekta, en Okcidenta Eŭropo, ĉar la edikto estis subskribita en Milano, oni rilatis historie al Konstanteno la gravon de la edikto kaj de ties sekvo por la estonteco de la kristanismo
Tetraĥromatio
Tetraĥromatio estas la kondiĉo posedi kvar sendependajn kanalojn por transdoni informon pri koloroj, kaj posedi kvar malsamajn tipojn de konusetoj en la okulo. Organismoj kun tetraĥromatio estas nomataj tetraĥromatiaj.
Edikto de Milano
Sekvo
La kristanoj jam povis nekaŝite disvastigi sian religion kaj plej grave por la estonteco havi malferme havaĵojn, domojn, preĝejojn, templojn kaj sidejojn. La infrastrukturo de la tiama eklezio rapide disvastiĝis kaj rapide anstataŭis tiun de la ĝis tiam oficiala paganismo.
Tamen la forto de la tiamaj kristanoj ankoraŭ ne estis tiom grava kiom oni disvastigis poste. Lau franclingva libro, la kristanoj ne estis en 312 pli ol 4–5 % de la tuta loĝantaro de la Imperio. En Romo, probable la plej kristanigita urbo de Italio, nur 10 % estus kristanoj, en Egiptio ĉirkaŭ 20 %, en Azio 33 %, en Nordafriko de 10 ĝis 20 %, En Hispanio eble simile laŭ regionoj, en Gaŭlio multe malpli ol 10 %.
Tetraĥromatio
Ĉe tetraĥromatiaj organismoj, la sensa kolorspaco estas kvardimensia. Tio signifas, ke kongrui la sensan efekton de specifa lumspektro en la videbla spektro bezonas miksaĵon de almenaŭ kvar primaraj koloroj.
Saint-Martin-d'Oney (stacidomo)
Saint-Martin-d'Oney estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Martin-d'Oney, en departemento Landes, regiono Nova Akvitanio.
Tetraĥromatio
Oni trovis ke multaj specioj de birdoj estas tetraĥromatiaj, kaj ankaŭ diversaj specioj de fiŝoj, amfibioj, reptilioj, araneoj kaj insektoj. Ĝi estis normala kondiĉo de plejmultaj mamuloj en la pasinteco; sed genetika ŝanĝo rezultigis ke multaj specioj perdis du el siaj kvar specoj de konusetoj. Estas vere malordinara, ke viro havas tetraĥromation, ĉar ĝi postulas, ke oni havas du X-kromosomojn. Viro povas havi ĝin nur, se li havas viran ĝenkromosoman malnormalecon kiel Klinefelter-sindromon.
Saint-Martin-d'Oney (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Morcenx - Bagnères-de-Bigorre (652000).
Zvonko Rehorić
Zvonko REHORIĆ (1899 - mortis la 9-an de aprilo 1991) estis energia aktivulo de la jugoslavia movado dum sep jardekoj.
Lia plej daŭra postlaŝaĵo estas la E-rubriko en la gazeto de la Zagreba Elektra Tramo.
Tetraĥromatio
Primara tetraĥromatio
Multaj vertebruloj estas tetraĥromatiaj. Ekzemple la orfiŝo (Carassius auratus auratus) kaj la zebra fiŝo, Danio rerio, krom la ruĝa, verda kaj blua havas konusetojn kiuj sensas ultraviolan lumon. La tetraĥromatio estas ofta trajto de la vertebrula okulo. Multaj birdospecioj havas ultraviolan desegnon sur sia plumaro.
Iuj specioj de insekto estas tetraĥromatiaj, kaj povas vidi la plenan spektron reflektitan de floroj (300 nm - 700 nm). Iuj insektoj kaj iuj plantoj kune evoluis, plivastigante la reflektadon kaj variadon de floroj kaj la kolorvidadon de polenantaj insektoj. Vidi la plenan spektron helpas kolekti pli da mangaĵo, kaj estas avantaĝe ekzemple ĉe la mielabeloj, kiuj ne povas vidi ruĝan lumon.
Iuj birdospecioj, ekzemple la kastanoto kaj kolombedoj vidas ankaŭ ultraviolan radiadon inter 300 kaj 400 nanometroj, kaj uzas tiun kapablon trovi manĝaĵon kaj partneron. Tipe la birda okulo vidas la lumon inter 300 kaj 700 nanometroj, kiu vibras en 430–1000 THz.
La birdaj konusetoj estas pli kompleksaj ol la homaj. Ili enhavas olean guton antaŭ la pigmento, do la lumo filtriĝas, antaŭ ol ĝi renkontas la pigmenton. Ili kaj fiŝoj, amfibioj kaj reptilioj havas ankaŭ konusetojn kun ĉiuj pigmentoj. Alia diferenco de la sekundara tetraĥromatio estas, ke la flava makulo estas strio. Iuj birdoj havas ankaŭ du, aŭ tri flavajn makulojn, do ili povas pli bone vidi la kolorojn ol la homoj, ankaŭ ol la tetraĥromatiaj. La pigmentoj de birdoj sensas kvar aŭ kvin maksimumojn.
Kontraŭe multaj specioj de mamuloj estas diĥromatiaj. Iliaj prauloj estis noktaj bestoj, kaj ili malgajnis du pigmentojn. La marsupiuloj malgajnis nur unu pigmenton, kaj estas primaraj triĥromataj. La katarinoj (simioj) kun la homo havas novan pigmenton sensivan al la ruĝa. Ili gajnis ĝian genon per genduobligo en la X-kromosomo.
Sekundara tetraĥromatio de homoj
La plejmulto de homoj estas trikromatiuloj. En krepusko ankaŭ la roduloj kontribuas en la kolorvidado. Tiu aldonas maldikan kvaran dimension al la kolorspaco.
Du kolorvidantaj pigmentoj, la ruĝa kaj verda herediĝas per la X-ĥromosomo. La heredado de deuteranopio kaj protanopio ebligas, ke iuj virinoj estus retinalaj tetraĥromatiaj. En la inaj ĉeloj malaktiviĝas unu de du X kromosomoj. Tiu ebligas ankaŭ, ke la plimulto de inoj de Platirinoj estas triĥromatia.
La kvara tipo de konusetoj havas ĝian maksimumon inter la maksimumo de verdaj kaj ruĝaj konusetoj, kaj oni nomas ĝin flavan. Laŭ diversaj taksoj 2-3%, 12% aŭ 50% de virinoj estas retinale tetraĥromatia. Cetere, la 8% de viroj povas esti retinalaj tetraĥromatiaj. Ili vidas la kolorojn pli bone ol la plimulto. La scienco ne scias, kiel la nervosistemo uzas la informojn de la flavaj konusetoj, kaj ankaŭ la nervaj procesoj de la kompleta tetrakromatio estas nekonataj. Oni uzas genetike enĝirotajn triĥromatiajn musojn por esplorado de la nerva plastico, sed tiuj rezultoj estas disputitaj.
La kompleta tetraĥromatio estas pli rara, ĉar la nervosistemo devas aparte uzi la informojn de la flavaj konusetoj. Oni spekulativis pri tio antaŭ ol la unua tetraĥromatio estas trovita. La unua kompleta tetraĥromatiulo estas trovita en 2012. Ŝi povas vidi 100-milionon de kolorojn.
Avantaĝoj de tetraĥromatio
Multaj fruktoj reflektas ultraviolan lumon, do bestoj povas ilin pli simple retrovi, se ili vidas ultraviolan. Iuj falkoj trovas sian predon helpe de ultraviolo, ĉar iliaj markoj el urino kaj koto estas videblaj al la rabobesto.
Hălchiu
Hălchiu [həlkju] (hungare: Höltövény [høltøve:nj], germane: Helsdorf, Heltesdorf) estas komunumo en Rumanio nord-nordokcidente de Braŝovo, en la regiono Țara Bârsei. Administre apartenas al ĝi Crizbav kaj Satu Nou.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 817 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj); en 1992 2 752 (rumanoj, 10 % da germanoj, 4 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1377. Ĝi estis libera saksa vilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Brassó vármegye).
Tourville-la-Rivière
Tourville-la-Rivière estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tourvillais.
Kantono Bugeat
Kantono Bugeat (france canton de Bugeat) estas franca kantono lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 8 kantonoj de la arondismento de Ussel. Ĝia ĉefurbo estas Bugeat.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Bugeat la jenaj 11 francaj komunumoj :