cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aŭstroj
Post la Dua Mondmilito
La historio kaj geografia lokigo de Aŭstrio kaŭzis ĵusan enmigradon el Slovenio, Ĉeĥio, Hungario, Slovakio, Rumanio kaj Pollando. Kiel al la najbara Germanio, estis enmigrado el Turkio kaj el la iamaj ŝtatoj de Jugoslavio kiel Kroatio kaj Serbio.
Kulturo
Kulturo en la teritorioj de kio nune estas Aŭstrio povis ekzisti ĉirkaŭ la jaro 1050 a.K. dum la kulturoj de Hallstatt kaj La Tène. Tamen, kulturo de Aŭstrio kiel oni konas nune ekformiĝis kiam la aŭstriaj landoj ekestis parton de la Sankta Romia Imperio, kun la Privilegium Minus de 1156, kiu levis Aŭstrion al la statuso de Dukato, markante gravan ŝtupon en ties disvolviĝo. Aŭstria kulturo estis grande influita de ties najbaroj, Italio, Germanio, Hungario kaj Bohemio.
Lingvo
Aŭstra-germana lingvo estas vario de la Germana lingvo parolata en Aŭstrio. Ne estas unika aŭstra lingvaĵo, sed oni parolas diversajn dialektojn de Altgermana. Krom la germanaj lingvaĵoj ĉi tie pridiskutitaj, oni parolas lingvojn de minoritatoj kiel la Slovena, la Kroata, kaj la Hungara en Aŭstrio.
Kutime, tiuj dialektoj estas konsiderataj apartenantaj ĉu al Centraŭstro-Bavaria ĉu al Sudaŭstro-Bavaria subgrupo, kun la lasta akompananta la lingvojn de la Tirolo (inkluzive de la germana lingvo de Sudtirolo), Karintio kaj Stirio kaj la unua inkludante la dialektojn de Vieno, Supra Aŭstrio kaj Malsupra Aŭstrio. La dialekto parolata en Vorarlberg estas pli parenca al la svisa germana ol al la aliaj aŭstriaj dialektoj, kaj pro tio aŭstroj ekster Vorarlberg povas malfacile kompreni ĝin.
Dum la plej akcentaj formoj de la diversaj dialektoj ne estas normale komprenataj de plej parto de germanparolantoj, ne estas virtuala komunika limo inter Aŭstrio kaj Germanio, ĉar la popoloj de ambaŭ flankoj de la landlimo parolas tre simile. La centra aŭstrobavariaj dialektoj estas pli kompreneblaj por la parolantaj de la standarda germana ol por la parolantoj de Sudaŭstrobavariaj dialektoj de Tirolo. La Viena dialekto, tio estas la aŭstrobavaria dialekto de Vieno, estas la plej uzata en la germana kiel ekzemplo de la tipa loĝanto de Aŭstrio.
Kuirarto
Aŭstra kuirarto, kiu estas ofte malĝuste konfuzita kun la Viena kuirarto, devenas el la kuirarto de la Aŭstro-Hungaria Imperio. Aldone al la indiĝenaj regionaj tradicioj, ĝi estis influita de la hungara, ĉeĥa, juda kaj itala kuirartoj, el kiuj kaj pladojn kaj metodojn de manĝopreparado oni prunteprenis ofte. Gulaŝo estas ekzemplo de tio. Aŭstra kuirarto estas konata en la resto de la mondo ĉefe pro la pastoj kaj dolĉaĵoj. Ĵuse nova regiona kuirarto disvolviĝis centrita sur regionaj produktaĵoj kaj uzas modernajn kaj facilajn metodojn de manĝopreparado.
Reichenberg
Reichenberg havas diversajn signifojn:
29472 Hurvínek
29472 Hurvínek estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la marioneto Hurvínek, la maliceta filo de Spejbl, presentita ĉe la Teatro de Spejbl kaj Hurvínek en Prago de 1920. Kune kun la aliaj marionetoj de la spektaklo – Spejbl, Mánička, Sinorino Kateřina kaj la hundo Žeryk – Hurvínek amuzis kaj infanojn kaj plenkreskulojn en tridek unu landoj.
András Bóné
BÓNÉ András [pr. bo:ne:] estis hungara landlimfortikaĵa soldato, kapitano de Francisko Rákóczi la 2-a naskiĝinta en 1655 kaj mortinta en Nadjvarado en septembro 1707.
Kariero
Bóné partoprenis en luktoj de Emeriko Thököly, poste en la militoj de elpelado el Hungarujo de turkoj. Je ekscio de alveno en landon de Rákóczi la 19-an de julio 1703 kune kun Pál Gödény ili atakis la soldataron imperiestran de Bihardiószeg, pli poste ili venkis ĉe Bélfenyér, Belényes (1704), poste ĉe Szentandrás (1705). En aŭtuno de 1703 li partoprenis en la militmarŝo de Transilvanujo kaj ĉe Bonchida kune kun Pál Orosz venkis. Rákóczi donacis al li pro liaj servoj la vilaĝojn Urvind kaj Létavértes en departemento Bihar.
Orientismo (ideologio)
Orientismo aŭ Orientalismo (de latina: orientalis – "orienta") estas formo de ekzotismo aparte firmiĝinta en kulturoj de Okcidenta civilizo kaj konsistanta en eksterigo kaj akcentado en kulturaĵoj de fascino pri la kulturoj de Azio, precipe la barata, japana, araba, persa, ĉina.
Orientalismo aperadis de tempo al tempo en antikveco. En la kulturo de mezepoko, kiam Fora Oriento estis malbone konata, oni ĝin konsideris fabela lando de feliĉo kaj abundo – ĝuste tia Oriento estas prezentata aparte ofte en la mezepoka literaturo kaj ankaŭ en epika ĝenro de baroko.
Novan formon ekinteresiĝo pri Oriento akiris en literaturo de klerismo. Oriento servis tie ofte kiel "spegulo" de okcidenta civilizo – parte videbla en Persaj leteroj de Montesquieu, rakontetoj de Voltaire, kreado de Jan Potocki. Krom pluraj fluoj kaj orientaj motivoj en arto, literaturo kaj ornamaĵoj (ekz. ĉinaĵoj) en la kulturo de klerismo ekzistis elementoj de antaŭromantikismo. Dua duono de la 18-a jarcento alportis, aparte en Germanio, rapidan evoluon de orientalistiko kaj ekintereso pri Oriento. Pluraj tradukoj de orientaj literaturoj aperis. Disvolvo de scio pri civilizoj de Oriento kontribuis al ekesto de orientalisma ondo en romantikisma literaturo.
En pola literaturo de la 19-a/20-a jarcento orientalismo estas videbla aparte forte en verkado de Bolesław Leśmian, Antoni Lange kaj aliaj.
Kritiko
Orientismo, nomata ankaŭ orientalismo, estas aro aŭ sistemo de missupozoj subkuŝantaj en la diroj kaj agoj de t.n. Okcidento vidalvide al t.n. Oriento.
La nomon proponis, denunce, la uson-palestina kulturologo, politikologo kaj literaturkritikisto Edward Said en sia mejloŝtona verko "Orientalism" ("Orientismo", 1978).
Laŭ li, oni pensas, mensas rasisme kiam oni atribuas similan karakteron al ĉiuj homoj de difinita mondregiono, ekzemple Oriento, ŝajne reale ekzistanta sed efektive nur arbitre elpensita kaj plene fantasta. En orientisma pensado ĉiuj 'orientanoj', iamaj nunaj kaj venontaj, distingiĝas bloke de la tute aparta bloko de 'okcidentanoj'. Dum oni apenaŭ parolus pri 'eŭropa kuirarto', kontraste oni ofte aŭdas kaj legas pri kuirarto, pensmaniero, arĥitekturo ktp 'orientaj'.
Kvankam tia konfuzo ekzistas en multaj lingvoj, oni ne konfuzu ĝin kun la orientalismo de orientalistoj.
Orientismo laŭ Said
En sia libro "Orientismo", Said denuncis "la subtilan kaj konstantan eŭropcentran antaŭjuĝadon kontraŭ arab-islamaj popoloj kaj ĉi ties kulturo". Li asertis, ke longa tradicio de falsaj kaj romantismaj bildoj de Azio kaj t.n. Mez-Oriento en la t.n. okcidenta kulturo efektive servis kiel implicita pravigo de la koloniaj kaj imperiaj ambicioj de Eŭropo kaj Usono. Verkante en 1980, Said ruze antaŭvidis la mondpercepton postan al la terorismaj atakoj kontraŭ Novjorko de la 11-a de septembro 2001:
"Rilate tion kio ŝajne koncernas Usonon, estas nura eta troigo diri ke islamanojn kaj arabojn oni esence vidas aŭ kiel petrolprovizantojn aŭ kiel potencialajn teroristojn. Ege malmulte el la detaloj, la homa denseco, la pasio de la arab-islama vivo eniris la konscion de eĉ tiuj personoj kies profesio estas raporti pri la araba mondo. Anstataŭe ni havas serion da krudaj, esencecigitaj karikaturoj de la islama mondo tiel prezentitaj, ke oni igas tiun mondon pli facile milit-agresebla."
Kritikante liajn teoriojn, Christopher Hitchens skribis ke Said rifuzis ajnan eblecon de tio, "ke rekta engaĝiĝo de Okcidento en la regiono estus legitima" kaj ke liaj analizoj rigardas "ĉian montron de eŭropa scivolo pri Oriento kiel parton de granda plano por ekspluati kaj refari tion, kion okcidentanoj vidas kiel pasivan, riĉan, sed last-instance malŝatindan 'orientan' sferon".
Banir
Banir estas urbeto en Kinta distrikto, Perak, Malajzio.
Geografio-Loko
Ĝi situas laŭ fervoja linio inter Ipoh kaj Tapah Road.
Rameno
Rameno (ラーメン (rāmen)) estas japana manĝaĵo konsistigita de supo kaj nudeloj de ĉina origino.
Nuntempe rameno estas manĝata tra la tuta mondo, kaj plejparte estas vendata kiel tuja manĝaĵo, antaŭkuirita kaj rapide pretigebla por manĝi.
La vorto ramen en la japana estas prunto el la ĉina 拉面/拉麵 (lāmiàn, laŭvorte "tiritaj nudeloj").
Jeníkov
Nomon Jeníkov havas pluraj municipoj:
Avenuo General Paz
La Avenuo General Paz aŭ Avenuo Generalo Paco kaj en hispana Avenida General Paz estas aŭtovojo de 24,3 km de etendo en la urbo Bonaero, Argentino. Ĝi ekas ĉe la Avenuo Lugones proksime al la Rivero Plata kaj finas ĉe la Ponto de la Norio super la Rivero Riachuelo tute ĉe la limo inter la urbo Bonaero kaj la Provinco Bonaero, formante la ĉefan parton de tiu limo. Ĝi pluas sudorienten de la ponto de La Norio laŭ la nomo populara de Camino Negro, kiu estas alia aŭtovojo. Estas uzata ĉefe kiel alirejo al la urbo Bonaero fare de la loĝantoj de la zonoj norda kaj okcidenta de la Granda Bonaero, kaj de la veturiloj kiuj veturas el aŭ al la nordo kaj okcidento de la lando.
Jeníkov
kaj partoj de municipoj:
Avenuo General Paz
La Avenuo General Paz estas la komunikvojo surtera kun pleja kvanto de trafiko inter ĉiuj enlandaj vojoj, superita nur de mallonga aro de la Nacia Ŝoseo 9 inter tiu avenuo kaj la Provinca Ŝoseo 4 de Bonaero nome Camino de Cintura.
John Richardson (natursciencisto)
Sir John Richardson (5a de novembro 1787 – 5a de junio 1865) estis skota mararmea kirurgo, naturhistoriisto kaj arkta esploristo.
Richardson naskiĝis ĉe Dumfries. Li studis medicinon ĉe la Universitato de Edinburgo, kaj iĝis kirurgo de mararmeo en 1807. Li veturis kun John Franklin serĉe de Nordokcidenta pasejo en la Ekspedicio Coppermine de 1819–1822. Richardson verkis la fakojn pri geologio, botaniko kaj iĥtiologio por la oficiala informo de la ekspedicio.
Ĉe la konferenco de la Brita Scienca Asocio de 1842, Richardson priskribis la skafandron kaj traktadon de skafandristo Roderick Cameron sekve de vundo okazinta la 14an de oktobro 1841 dum savoperacon de la ŝipo Royal George (1756).
Richardson kavaleriĝis en 1846. Li veturis kun John Rae en la Arkta Ekspedicio Rae-Richardson kiu malsukcese serĉis Franklin en 1848–49, kion li priskribis en An Arctic Searching Expedition (1851). Li retiriĝis al la Laga Distrikto en 1855, kaj estis entombigita en la preĝejo de St Oswald ĉe Grasmere.
Li ankaŭ verkis informojn rilate al natura historio, kaj ĉefe pri iĥtiologio, pri kelkaj aliaj arktaj vojaĝoj, kaj estis aŭtoro de Icones Piscium (1843), Catalogue of Apodal Fish in the British Museum (1856), la duan eldonon de la verko de Yarrell nome History of British Fishes (1860), The Polar Regions (1861). kaj Arctic Ordeal: The Journal of John Richardson, eldonite de C. Stuart Houston (1984). La National Marine Biological Library de la Marine Biological Association havas kelkajn originajn ilustraĵojn uzitajn de Richardson en preparo por la dua eldono de la verko de Yarrell.
Sir John Richardson estis praavo de Nevill Francis Mott, brita fizikisto kiu ricevis la Nobel-premion pri fiziko en 1977.
La Zizelo de Richardson portas sian nomon (Spermophilus richardsonii).
Pretin
Pretin estas franca komunumo lokita en Kantono Arbois, en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj kilometre alt du. La komunumo situas en Jura, en Burgonjo-Franĉkonteo.
Țigmandru
Țigmandru [cigmandru] (hungare Cikmántor, germane Zuckmantel) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Sighișoara kiu administracie apartenas al la komunumo Nadeș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 090 loĝantojn (germanoj, rumanoj) kaj en 1992 859 (rumanoj, 10 % hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1325. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Divorco
Divorco, eksgeedziĝo, eksedziĝo aŭ eksedziniĝo estas formala, jura dissolvo de geedzeco. En la landoj, kie divorcoj estas permesitaj, ambaŭ personoj povas, se ili deziras, denove geedziĝi kun aliaj personoj. La stato divorcinta estas apud needz(in)iĝinta, edz(in)iĝinta kaj vidv(in)a unu el la kvar civilaj statoj kutimaj en la plej multaj landoj. Tamen ne en ĉiuj juraj sistemoj eblas divorco, kaj ekzistas granda diverseco da leĝaj kondiĉoj por divorco. Ekzemple en multaj landoj oni devas certan periodon vivi dise antaŭ ol povi divorci.
Oni devas distingi inter divorco kaj nura aparteco de geedzoj, ĉe kiu la geedzeco ne estas formale dissolvita.
Divorco en diversaj religioj
Pli-malpli amplekse, divorco estas permesata ĉe ĉiuj la plej disvastigitaj religioj, ankaŭ en tiuj kristanaj, escepte de tiu katolika. Ĉi-rilate, atenta rigardo al eksterkatolikismo montras ke, ĝuste la katolika prigeedzeca juro estas unikaĵo, kiu fundiĝas, interalie, sur la evangelia moto (Mt 19,16) : “Quod ergo Deus koniunxit, homo ne separet” (Kion tial Dio kunigis tion homo ne separu).
La ortodoksa kristana eklezio konfesas la sakramentecon de la geedzeco kaj do kontraŭas divorcon, sed poste estas koncedita dua kaj tria geedziĝo: en tiuj kazoj ne temas pri vera kaj propra sakramento, sed nur pri beno, kaj la geedzoj ne rajtas ricevi Eŭkaristion laŭ du (en la dua geedziĝo) aŭ tri (en la tria) jaroj, sed fine la Komunio estas koncedita (pro mizerokordo).
Radio Erevano
Dum la soveta regado en Sovetio cirkulis multaj anekdotaj "demandoj al Radio Erevano", kiuj havis plursencajn respondojn. Ili ofte komenciĝis per "principe jes" / "principe ne".
Dum tiuj ŝercoj koncernis multajn kampojn de la ĉiutaga vivo, eksterlande oni atentis precipe politikajn ŝercojn, en kiuj la respondoj estis (nur) ŝajne reĝim-fidelaj.
Divorco
Divorco en diversaj religioj
Ĉe la anglikana eklezio la divorcitoj rajtas aliri novan laŭritan geedziĝon: tio okazas post kiam Enriko la 8-a ribelis al la roma Papo rifuzinta lian novan geedziĝon: kio estis la kaŭzo de la malunuiĝo de anglikismo el katolikismo.
Radio Erevano
La sovetia revuo Sputnik ("kunulo" kaj, de tiu signifo, "satelito") publikigis tiajn anekdotojn; ĉar ĝi aperis ankaŭ en la lingvoj angla, ĉeĥa, franca, germana, hispana kaj hungara, ili atingis ankaŭ eksterlandon, eble eĉ estis ilo por popularigi la revuon tie. Enhavo de "Sputnik" estis tre liberpensa, pro tio ĝia distribuo estis ĉesigita en GDR en 1988.
Divorco
Divorco en diversaj religioj
La Get indikas la proceduron en judismo.
Radio Erevano
Ekzemploj
(Jenaj ekzemploj ne plenumas la principon de "neŭtrala vidpunkto".)
Divorco
Lingva noto
La nociojn "eksedziĝi", "eksedziniĝi" kaj "eksgeedziĝi" oni ankaŭ povas redoni per la unusola internacia verbo "divorci", tiu neologismo estas sufiĉe disvastiĝinta kaj en plejparte da vortaroj.
5415 Lyanzuridi
5415 Lyanzuridi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Konstantin Petroviĉ Ljanzuridi, inĝeniero en teknikoj pri vakuo kaj optiko, kiu laboris dum 30 jaroj en la Krimea astrofizika observatorio. Li kreis novan teknikon de jona prilaboro de la optikaj surfacoj por la precizaj astronomiaj instrumentoj.
Isaac Cuenca
Isaac Cuenca (n. ) estas hispana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu.
Etisalat
Emirates Telecommunication Group Company PJSC (مؤسسة الإمارات للاتصالات, laŭvorte, "Emirates Institute for Communications"), kun varmarko Etisalat (اتصالات'', laŭvorte "komunikaĵoj") estas plurnacia emirlanda entrepreno por telekomunikado, kiu funkcias en 15 landoj tra Azio, Mezoriento kaj Afriko. En Februaro 2014, Etisalat estis la 14a plej granda movebla-telefona entrepreno en la mondo, kun totala nombro de klientoj de pli ol 167 milionoj. Ĝi estas la nura ret-provizanto en UAE. Etisalat estis nomita la plej pova kompanio en la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj fare de Forbes Mezorienta en 2012.
Platonești
Platonești estas la nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Etisalat
En 31a de Decembro 2015, Etisalat informis enspezon de 51.7 mil milionoj da AED kaj netan profiton de 8.3 mil milionoj da AED. La totala merkat-kapitaligo de la kcompanio estas de 87.7 mil milionoj da AED.
Etisalat estas unu el la kernoj de Interreto en Mezoriento (AS8966), kiu havigas aliron al aliaj telekomunik-serviloj en la mondoregiono. Ĝi estas ankaŭ la plej granda portanto de internacia voĉtrafiko en Mezoriento kaj Afriko kaj la 12a plej granda voĉtrafikanto en la mondo.
Tutmonda Parolspuro-Asocio
Tutmonda Parolspuro-Asocio estas asocio fondita en 1982 en Friburgo, Svislando, kiel neprofitcela organizaĵo por divastigi la tutmonde unikan sistemon de artikulacia stenografio "Parolspuro", kreita de Felix von Kunowski.
Kulturo Coles Creek
La Kulturo Coles Creek (esperantigebla kiel kolskrikoj) estas arkeologia kulturo en areoj de la nuntempaj subŝtatoj Luiziano, Misisipio kaj Arkansaso en la malsupra valo de Misisipo en la Sudorientaj Arbaroj, Usono. Ĝi venis post la Trojvila kulturo. Tiu periodo markas gravan ŝanĝon en la kultura historio de la areo. La popolo spektakle pliiĝis kaj estas klaraj pruvoj de kreskanta kultura kaj politika komplekseco, speciale fine de la epoko de Coles Creek. Kvankam multaj el la klasikaj trajtoj de tribaj socioj ne ankoraŭ montriĝis, ĉirkaŭ la jaro 1000 la formado de simplaj elitoj estis komencita. La Kulturo Coles Creek estas konsiderita praa de la kulturo Plaquemine.
Tutmonda Parolspuro-Asocio
La asocio proponas adopton de Parolspuro por ĉiuj lingvoj kiel la duan skribon apud la tradicia por ĉiuj skribaj laboroj en lernejo kaj ĉiutaga vivo, ankoraŭ por helpi je la lingvoeduko kaj en la gepatra kaj fremdaj lingvoj, inkluzive de Esperanto.
Laŭ informo el la jarlibro de la Unio de Internaciaj Asocioj (UIA) de 2013, la asocio aktuale havas membrojn en 25 ŝtatoj de 4 kontinentoj.
Renfrewshire
Renfrewshire (jen angle, Siorrachd Rinn Friù) estas unu el la 32 lokaj administraj regionoj ("konsiliaj areoj") de Skotlando. Ĝi estas parto de la samnoma historia historia brita graflando (en Skotlando nomata ŝiro) Renfrewshire, kiu nuntempe ankoraŭ pluekzistas kiel registra distrikto kaj historia "leŭtenanta areo": aliaj partoj de tiu historia graflando estas la administraj regiononj East Renfrewshire (do orienta Renfrewshire) kaj Inverclyde. Administra centro de la konsilia areo estas la urbo Paisley. Laŭ takso meze de 2016 en la regiono vivis loĝantoj.
Krom la teritoriojn de East Renfrewshire (do orienta Renfrewshire) kaj Inverclyde, la konsilia areo bordas la regionojn North Ayrshire kaj West Dunbartonshire, kaj la urbon Glasgovo,
Funkcio η
Funkcio η (aŭ funkcio η de Dirichlet — funkcio difinita por kompleksaj argumentoj, kiel:
kaj \zeta(z) - funkcio ζ de Riemann.
Kabo Baba
La kabo Baba (Baba Burnu), estas la plej okcidenta punkto de Turkio, pro kio ĝi estas ankaŭ la plej okcidenta punkto de la tuta Azio. Sur tiu kabo estas lumturo. Tiu estis konstruita en 1756 por gvidi ŝipojn sekure.
Arbo de la sciado pri la bono kaj la malbono
En la genealogia tradicio de la Biblio, Arbo de la sciado pri la bono kaj malbono, aŭ simple Arbo de la sciado, estas la arbo de la edena ĝardeno, menciita en la Genezo kune kun la Vivarbo, el kiu kaj per kiu originis la prapeko sekve de la malobeo de la pragepatroj, kiuj manĝis la malpermesitan frukton de tiu arbo. Iuj religiaj fluoj vidas en tiu arbo vera kaj propra planto; aliaj, male, vidas en la sama arbo simbolon kies interpreto ligiĝas al la signifo donita al la koncepto de origina peko.
La evento estas rakontanta laŭ la dokumenta pensostilo Javista.
Bibliaj kaj koranaj referencoj
Sed la serpento diris al la virino: “Kaj Dio la Eternulo ordonis al la homo, dirante: De ĉiu arbo de la ĝardeno vi manĝu; 17 sed de la arbo de sciado pri bono kaj malbono vi ne manĝu, ĉar en la tago, en kiu vi manĝos de ĝi, vi mortos (Gn 3, 1-7)”.
Ankaŭ la serpento, laŭ la Torao estis punata: ĝi estis atakita de la lepro pro la ĝia klaĉaĵo kontraŭ Dio: en tiu besto estus signo la haŭtŝanĝo! Se en la serpenton estas simbolata Satano, oni scias ke ankaŭ la anĝeloj ribelaj estis punataj, do ankaŭ Satano.
Laŭ midraŝo, Dio ne rivelis la lokon kie nun prosperas tiu arbo, kies fruktoj tiom altiras, por ne esti devigata bedaŭri.
Certas ke la historio de la arbo de la sciado de bono kaj malbono gastiĝas ankaŭ en la Korano, en kiu aperas Adamao kaj Eva, en surao en kiu Mahomedo decide konsilas resti foren de tiu arbo: “Ho Adamo, loĝu la Paradizon, vi kaj via edzino. Satiĝu je ĝi ĉiuloke kaj ĉiuplezure, sed ne alproksimiĝu al tiu arbo ĉar ĉi-kaze, vi estos inter la malpiuloj”.
Ĉu arbo metafora aŭ fizika?
Studuloj aŭ religiaj interpretistoj, aparte judaj, opiniis precipe pri fizika arbo: figarbo, vinbero (laŭ Talmudo), cedro (laŭ rabbi Yehudah), greno… Ĉiu fizika arbo trovis, en la midraŝoj (ĉar tiuj komentoj aperas nur en midraŝoj) de la hebreaj majstroj, siajn vastan argumentanan konsideron.
Inter la ekzegezistoj ekestis, kaj estis flegata, la interpreto de Sankta Aŭgusteno de Hipono laŭ kiu la arbo havas funkcion metaforan ĉiam pli similan al tiu de la Nova Jerusalemo kiu kontentigis la kristanan teologion.
Scii pri la Bono kaj malbono
La propozicio "sciado pri la bono kaj malbono" estas kompleksa esprimo, kies senco estas komprenenda je la lumo de aliaj teksoj de la Malnova Testamento. Por ĝin kompreni necesas konsideri ke en la biblia lingvaĵo "scii" ne estas simple la inteligenta aktiveco, sed temas pri “sperteca" sciado kiu kuntrenas la tutan ekziston de la homo. Ankaŭ la geedzega seksrilato estas "scio”. (Gn 4 1-25). En la prisaĝa literaturo scio superas la nivelo de la nocio pri al aĵoj kaj etendiĝas al ilia valoro. La multon de signifoj oni vidu en Gen 24, 5o; 31, 24.29; 2Sam 13,22.
Malfrua interpreto pri la arbo de sciado: pomo
En la okcidenta eŭropa kulturo, precipe ekde la Mezepoko, la arbo de la sciado estis legita, precipe popolnivele, kiel pomo de kulturpomo. Tiu identigo eble naskiĝis el la alegoria legado de la bibia teksto: en la latina lingvo la sama vorto malum, povas referenci jen al la "pomarbo" jen al la "malbono": pro tio facilis la identigo.
Arbo de sciado en aliaj kulturoj kaj religioj
Esploristoj trova similaĵon kun tiu arbo en la tamila poemo "Tala Vilasam", kie estas rakonta la legendo de arbo “Palmyra palmo” = Borassus flabellifer
Christopher Lambert
Kiel filo de belgino kaj infana psikologo kaj pli posta franca diplomato en UN li kreskis en Ĝenevo. Kiam li estis fininta sodatan militservon ĉe montara gardistaro en Grenoblo, li partoprenis staĝon de banka oficisto en Barclay’s Bank en Londono. Kiel deknaŭjara li forveturis Parizon, kie li laboris en butiko de unu sia konatino studante aktorecon en Ŝtata konservatorio de drama arto.
De komence de la 80-aj jaroj de la lasta jarcento li kolektis en Francio la unuajn aktorajn spertojn en televido kaj antaŭ filma kamerao. Internacian sukceson tuj alportis al li staturo de Tarzano, propranome John Clayton, orfiĝinta filo de anglaj aristokratoj, pri kies infanaĝo kaj junaĝo pasigita inter simioj kaj malfacila reveno en civilizon rakontas la filma adapto. Idolo de precipe franca junularo li fariĝis dank‘ al rolo de blondhara punkulo Fred, kiu trovis rifuĝejon antaŭ la mondo de perforto en subterejo de pariza metroo, en filmo Subtera fervojo.
Al plialtiĝo de lia populareco kontribuis ankaŭ rolo de skota montarano Conner MacLeod, unu el senmortaj herooj, kiuj dum multaj jarcentoj gvidas inter si senfinajn batalojn je prirego de la mondo, en aventuremaj hororfilmoj Highlander, Highlander II kaj Highlander III. Karakterizajn kreaĵojn li prezentis krom aliaj en staturoj de legendaj personecoj el antaŭ nelonga pasinteco, kies kortuŝaj kaj tragike finintaj sortoj inspiris filmajn kreintojn por filmigi biografiajn dramojn: sicilia bandito kaj mafiano Salvatore Giuliano en filmo Siciliano kaj pola pastro Alec, murdita far ŝtata sekureco, en politika hororfilmo Kiel mortigi pastron.
Perioda tabelo
Strukturo de la tabelo
La strukturo de la tabelo ilustras la ripetiĝantajn („periodajn“) kemiajn ecojn. La elementoj estas listigitaj laŭ pligrandiĝanta sinsekvo de iliaj atomnumeroj (t.e. la kvanto de protonoj en la atoma kerno). La vicoj estas aranĝitaj tiel, ke elementoj kun similaj ecoj formu vertikalajn kolumnojn („grupoj“). Laŭ la teorioj de kvantuma mekaniko de elektrona distribuo de la atomoj, ĉiu horizontala vico („periodo“) en la tabelo rilatas al la plenigo de certa kvantuma ŝelo per elektronoj. La iam pligrandiĝantaj periodoj dum oni alproksimiĝas al la fundo de la tabelo grupigas elementojn en la s-, p-, d- kaj f-blokojn, kiuj respegulas ilian elektronan konfiguraĵon.
Sur printitaj tabeloj ĉiu elemento kutime aperas per sia elementa simbolo kaj atomnumero; multaj versioj de la tabelo ankaŭ listigas atomajn masojn kaj alian informon, ekzemple akronimita elektrona distribuo, elektronegativeco kaj la plej ofta valento.
Laŭ la stato de 2010 la tabelo enhavas 118 kemiajn elementojn, kies malkovro estis konfirmita. 94 nature troveblas sur la Tero kaj la resto estas sintezitaj elementoj, kiuj estis produktitaj en partiklaj akceliloj. Elementoj 43 (teknecio), 61 (prometio), 93 (neptunio) kaj 94 (plutonio) ne havas stabilajn izotopojn kaj estis unue malkovritaj per sintezo; tamen, kiel oni poste eltrovis, ili troviĝas en spuraj kvantoj kiel produktoj de disfalo de naturaj radioaktivaj elementoj.
Variantoj de la tabelo
La Ampleksa perioda tabelo montras ĉiujn kemiajn elementojn, laŭ iliaj orbitalaj kvantumaj nombroj kaj iliaj elektronaj ŝeloj (ĝis 9 !). Ĝi estis kreita de Glenn T. Seaborg [glen siborg] en 1969, laŭ la principoj de Dmitrij Mendelejev. Ĝi inkluzivigas kemiajn elementojn ankoraŭ ne malkovritajn (eĉ ne malkovrotajn).
Unu el la publikaĵoj de Otto Theodor Benfey en la gazeto Chemistry estis modelo de ampleksa perioda tabelo, foje referencata kiel la "perioda heliko". Unuafoje publikigita en 1964, ĝi klare montras la lokon de lantanidoj kaj aktiniidoj. La elementoj formas du-dimensian spiralon, starte el hidrogeno, kaj faldante sian vojon ĉirkaŭ du duoninsuloj, nome la transiraj metaloj, kaj la lantanidoj kaj aktiniidoj. Superaktiniida insulo estas jam izoligita.
2019: Internacia Jaro de la Perioda Tabelo
La Unuiĝintaj Nacioj (UN) deklaris la jahron 2019 esti la "Internacia Jaro de la Perioda Tabelo de la Kemiaj Elementoj" (IYPT, International Year of the Periodic Table, 2019), celante altigi tutmondan konscion de kiel ĥemia daŭrigebla evoluo kaj provizas solvojn al tutmondaj defioj en energio, edukado, agrikulturo aŭ sano. Tiel la lastatempaj eltrovoj kaj nomado de kvar "pezegaj" elementoj de la perioda sistemo kun la atoma numero 113 (Nihonio), 115 (Moskovio), 116 (Livermorio), 117 (Teneso) kaj 118 (Oganesono). La dediĉo koincidas kun la 150-a datreveno de la disvolviĝo de la perioda tabelo. . Eventoj en Parizo, Murcio kaj Tokio estas por memorigi la eventon.
Isabelle Le Callennec
Isabelle Le Callennec, (naskiĝis en Nanto, Loire-Atlantique), estas franca politikistino.
Vicprezidanto de Les Républicains de 2016 ĝis 2017, deputito de la 5-a cirkonskripcio de Ille-et-Vilaine de 2012 ĝis 2017, ŝi estas departementa konsiliano de Ille-et-Vilaine ekde 2008, urbestrino de Vitré kaj prezidanto de la aglomera komunumo de Vitré ekde 2020.
Gerhardsbrunn
Gerhardsbrunn - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis ne pli ol 0 loĝantojn.
Kantono Adair (Misurio)
La kantono Adair - angle Adair county - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Misurio. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas .
Historio
La kantono estis fondita la. Ĝi havas sian nomon honore al John Adair, kiu soldate partoprenis en la Usona Milito de Sendependeco, batalis en kontraŭ-indiana milito en 1791 kaj 1792 sub generalo James Wilkinson, servis en la Brit-usona milito de 1812 kiel regimentestro sub generalo Andrew Jackson, paralele iĝis politikisto de Usono kaj de 1820 ĝis 1824 estis guberniestro de Kentukio.
Ŝerenteoj
La ŝerenteoj estas indiĝena etno, kiu vivas en la brazila pluvarbaro en la federacia ŝtato Tokantinso inter la riveroj Rio do Sono kaj Tokantinso. Al la ŝerenteoj apartenas 1.552 personoj (stato: 2002), kiuj vivas en 30 vilaĝoj. Ilia rezervejo havas areon de 183.542 hektaroj.
La ŝerentea lingvo apartenas kune kun la ŝavantea kaj la ŝakriabaa al la akua lingvogrupo el la gea lingvofamilio.
Afrik-Eŭrazio
Konceptante "kontinenton" kiel grandan, kontinuan malmaraĵon, oni povas aserti, ke Afrik-Eŭrazio estas unu kontinentego da 84.500.000 kilometroj kvadrataj. Tion ne esence ŝanĝis la malfermo de la Sueza Kanalo en 1869, kiu ja ne estas maro. Ĝi koincidas kun tio, kion multaj eŭropanoj nomas la "Malnova Mondo", nome tiuj partoj de la tero, kiujn sci-konis eŭropaj kleruloj antaŭ la esplorvojaĝoj de Kolumbo (Ameriko, 1492) kaj James Cook (Aŭstralio, 1770). Amerikon kaj Oceanion (sed malofte Antarkton) tiuj eŭropanoj nomis la "Nova Mondo".
43806 Augustepiccard
43806 Augustepiccard estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svis-belga fizikisto Auguste Piccard (1884–1962), kui studis la altan atmosferon kaj la marajn profundojn. En 1932 li faris balonan ascendon ĝis alto de 16 940 metroj kaj en 1953, malsupreniris per batiskafo al profundo de 3150 metroj. Lia filo Jacques atingis submaran profundon de 10 910 metroj.
Spartakisma Insurekcio
Spartakisma Insurekcio aŭ Spartakisma Ribelo (en germana: Spartakusaufstand ), ankaŭ konata kiel la januara ribelo (Januaraufstand), estis ĝenerala striko (kaj la armitaj bataloj aldonitaj) okazinta en Germanio de la 4a ĝis la 15-a de januaro 1919. Ĝia subpremado markis la finon de la Germana Revolucio. La nomo "spartakisma ribelo" estas ĝenerale utiligita por la okazaĵo eĉ se nek la fama Spartakista Ligo de Roza Luksemburg (la Spartakusbund) nek la komunista partio Kommunistische Partei Deutschlands (KPD) planis, iniciatis aŭ gvidis tiun ribelon; ĉiu partoprenis nur post kiam populara rezisto komenciĝis. Tiu ribelo kontribuis al germana seniluziiĝo kun la Vajmara Registaro. Iliaj gvidantoj estis Karl Liebknecht kaj Roza Luksemburg, el kiuj ambaŭ mortiĝis dum la klopodo.
14659 Gregoriana
14659 Gregoriana estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Pontifika Gregoria Universitato, kies deveno datiĝa de la fondo de la Roma Kolegio en 1551. Tiu nomo estis sugestita de la usona astronomo Guy Consolmagno de la Observatorio astronomia vatikana.
Kočí
Municipo Kočí situas en distrikto Chrudim, regiono Pardubice en Ĉeĥio, 4 kilometroj oriente de Chrudim. Vivas ĉi tie.
Turismaj interesaĵoj
Ĝis la 14-a jarcento la vilaĝo ne havis propran preĝejon. En la jaro 1397 la reĝino Sofia, la dua edzino de la reĝo Venceslao la 4-a, konstruigis en Kočí preĝejon. Laŭ legendo kaleŝo de la reĝino apud Kočí enkotiĝis profunde en marĉejon. La lokaj kamparanoj helpis la kaleŝon liberigi kaj okaze petis la reĝinon pri konstruo de la preĝejo.
Konstruistoj de la preĝejo estis fratoj Johano, Ulriko kaj Petro Lutkoj, ĉarpentistajn, masonistajn kaj ŝtonhakistajn laborojn faris metiistoj de reĝa Praga burgo. En la jaro 1505 apud la preĝejo estis establita tombejo, kie oni enterigadis mortintojn ĝis la fino de la 19a jarcento. Poste ĝi estis pro higienaj kaŭzoj por sepultado fermita.
Ligna ponto
En preĝejon oni eniras per ligna ponto. Ĝi estas kverka, 18 m longa, ambaŭflanke konsistata el ok arkoj, supre ĝi estas kovrita per ŝinda tegmento, en la malsupra parto estas ornama bretgarnaĵo. Origine tio estis terennivela ponteto, nur en jaro 1721 la ponto estis levita sur sabloŝtonajn pilierojn.
Sonorilturo
La ponto kondukas en lignan sonorilturon 29 m altan, konstruitan en la jaro 1666. Ĉefan konstrukcion formas kvar masivaj abiaj traboj firmigitaj per kverkaj stegoj kunligitaj per lignaj palisetoj. Sonoriloj en la turo estas du. La pli granda nomiĝas Sankta Bartolomeo kaj estas el la jaro 1496, la malpli granda havas nomon Sankta Laŭrenco kaj devenas el la jaro 1562. Malgranda mortosonorilo estis disfandita por militistaj celoj en tempo de dua mondmilito.
La preĝejo
La enirejo en la preĝejon estas ornamita per gotika portalo. La navo estas 10 metrojn longa kaj 7 metrojn larĝa. Kovrita estas per ligna plafono. La preĝejo estas ornamita per unika verko de popola pentristo, portretoj de dek tri malnovtestamentaj profetoj. Al la ligna plafono ligiĝas du ĥorejoj. La supra estas lokita ĝis sub la nava plafono, la malsupra, kun orgeno, estas elŝovita laŭlonge de suda vando. Sur ambaŭ ĥorejoj konserviĝis surskriboj pri ĝusta konduto de la kristano en preĝejo.La benkoj estas ornamitaj per monogramoj de Jesuo kaj Virgulino Maria kaj flordekoro. Sur la vandoj de la navo estas pentraĵoj, Temas pri figuroj kaj grupoj de sanktuloj, ekzemple desegnaĵo kun motivo pri torturmortigo de sankta Bartolomeo. Bela estas ankaŭ triumfa arko kun niĉoj, kie troviĝas flankaj altaretoj. Pentraĵoj super ili prezentas ĉeĥajn patronojn, en la mezo de la arko estas Kalvario el la 16-a jarcento. La altaro estas novgotika, la ĉefa bildo prezentas kompreneble la Sanktan Bartolomeon, la najbaraj pentraĵoj la Sanktan Jozefon kaj Sanktan Annon kun eta Virgulino Maria.
Praktika informo
Trarigardon de la preĝejo necesas interkonsenti du tagojn antaŭe kun komunuma ofico.
Reinsdorf
Reinsdorf havas diversajn signifojn:
Bernie Sanders
Bernard "Bernie" SANDERS (naskiĝis 8-an de septembro 1941 en Novjorko, Novjorkio (Usono)) estas usona politikisto kaj ekde 1991 membro en la Usona Senato por federacia ŝtato de Vermonto.
La li anoncis sian kandidatecon por la nomumo de la Demokrata partio por la prezidenteco en la balotado de 2016. Li malgajnis kaj subtenis Hillary Clinton. Fine de oktobro 2018 li anoncis venontan lanĉon de Progresista Internacio kun la greka eksministro pri financo Janis Varufakis. Ekde 2019 li estas kandidato en la Usonaj Prezidentaj Elektoj de 2020.
Vivo
Sanders naskiĝis en 1941 kiel filo de juda enmigrinto el Pollando Elie Sanders (aŭ Eli Sanders kiu naskiĝis en la jaro 1904 en vilaĝo Słopnice en Pollando, li emigris al Usono en la jaro 1921) kaj lia patrino estis filino de enmigrintoj el Rusio kaj Pollando Dorothy el familio Glassburg. Li studis en Brooklyn College kaj Universitato de Ĉikago, translokiĝis en 1964 al Vermonto. Li estis membro de Liberty Union Party, kiu rifuzis la vjetnaman militon. Sanders iĝis en 1981 urbestro de Burlington, la plej granda urbo de Vermonto. Oni elektis lin por tio trifoje. Sanders perdis en 1986 la elekton por guberniestreco de Vermonto. Li sensukcese provis elektiĝi en 1988 al Domo de reprezentantoj. Tio sukcesis nur en 1990 kaj tiel li estas ekde 1991 membro de la Domo de Reprezentantoj kaj tiel la sola kaj plej longe oficanta nepartia kandidato.
Sanders estas delegito de ŝtato Vermonto, kiu posedas pri unu sidejo en la Reprezenta domo. Sanders estis sesfoje reelektita (,, , , , , kaj )
Privata vivo
Li por la intervjuo por The Washington Post, diris ke kredas je Dio, sed ne sentas sin ligita al iu ajn organizita religio.
Li ĉiam havas kontakton kun Pollando, i.a. en la jaro 2013 li vizitis Słopnice, kie naskiĝis lia patro. Dum la vizito la aŭtoritatoj de la Komunumo transdonis al li la memoraĵojn kaj dokumentojn ligitaj kun lia pola familio.
Lia plej proksima kunlaboranto dum multaj jaroj estas Richard Sugerman.
7594 Shotaro
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana astronomo Shotaro Miyamoto (japane: 宮本正太郎 Miyamoto Shotaro, 1912–1992), instruisto pri astrofiziko en la Universitato de Kioto. Liaj interesoj inkludis relativecan kosmologion,, fizikon de Suno, lunan geologion kaj marsan meteologion. Li ankaŭ grave kontribuis al la popularigo de astronomio per siaj multenombraj libroj kaj radiofoniaj kaj televidaj elsendoj. Direktoro de la observatorioj Kwasan kaj Hida, li ankaŭ estis prezidento de la Internacia Luna Societo, vicprezidento de la Internacia Asocio de Planedoscienco, prezidento de la Astronomia Societo de Japanio kaj vicprezidento de la Orienta Astronomia Asocio.
Kabo Deĵnjov
La Kabo Deĵnjov (мыс Дежнёва) estas kabo situa sur la arkta marbordo de Siberio, kiu estas la plej orienta punkto de Azio. Administre, ĝi apartenas al la Ĉukotka aŭtonoma distrikto de la Rusia Federacio. La distanco al la kabo Baba, en la okcidenta pinto de Turkio kaj de kontinenta Azio, estas de 10.050 km kaj konstituas la plej grandan distancon de la azia kontinento.
Aŭtovojo Bonaero - La Plata
La Ruta Nacional 1, konata ankaŭ kiel «Autopista Buenos Aires - La Plata» kaj en Esperanto Aŭtovojo Bonaero - La Plata, kies oficiala nomo estas ekde 2004 Autopista Doctor Ricardo Balbín, ligas la Aŭtovojon 25a de Majo en la urbo Bonaero kun la Provinca Ŝoseo 11 de Bonaero, ĉe la proksimeco de la urbo La Plata, ĉefurbo de la provinco Provinco Bonaero. Ties etendo estas de 50 kilometroj (nome el km 3 al 53). Ĝi havas 2 al 4 relojn por ĉiu direkto en diferencaj zonoj de ties vojo.
Yuta Higuchi
Yuta Higuchi (樋口 雄太, n. ) estas japana futbalisto.
Lujiazui
Luĝjadzŭej estas nacinivela disvolva zono laŭ la registaro. En 2005, la Ŝtata Konsilio reasertis la lokigon de la areo de 31.78 km2 la sola financa kaj komerca zono inter la 185 ŝtatnivelaj disvolvaj zonoj en ĉeftera Ĉinio.
Aŭtovojo Bonaero - La Plata
En la km 31 troviĝas la ligo kun la Nacia Ŝoseo A004, kiu estas deviga vojo por la turismaj celoj de Mar del Plata kaj de aliaj urboj de la bonaera atlantika marbordo.
Yuta Higuchi
Li futbalis ĉe Sagan Tosu.
Aŭtovojo Bonaero - La Plata
La aŭtovojo etendas (de nordoriento al sudoriento) tra la partioj Avellaneda, Quilmes, Berazategui kaj Ensenada, ĉe la Rivero Plata.
Monnerville
Monnerville [monɛʁvil] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Monnervillois.
São Bento do Sapucaí
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono Campos do Jordão. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Behrang
Behrang aŭ Behrang Stesen estas urbeto proksime de Rivero Bernam, ĉe la limo inter Perak kaj Selangor, Malajzio.
Geografio-Loko
Ĝi estas situanta ene de la parlamenta balota distrikto de Tanjung Malim.
Sojsaŭco
Sojsaŭco estas saŭco farita per fermentado de sojfaboj, grenoj, kaj aliaj ingrediencoj. Oni ofte uzas ĝin en aziaj kuir-artoj.
Vortodeveno
Laŭ PIV "sojo" signifas "Densa bruna aroma likvo, preparita el sojfaboj, k uzata kiel saŭco aŭ spicaĵo en kuirado." Do, oni principe ne devas aldoni la vorton "saŭco" kiel "sojsaŭco" aŭ "soja saŭco".
Jen kaj jen oni trovas la radikon soj- kiel mallongigo de "sojfabo", ekzemple en "sojlakto" aŭ "soja lakto".
Fiŝoleo
Fiŝoleo estas oleo produktata el fiŝo. Oni uzas ĝin por produktado de multaj artikloj kiel margarino, sunflora oleo, kosmetikaĵo, kolorigaĵo, industriaj kovraĵoj, ŝmiraĵoj, akvorezistaj materialoj, sapo, kandelo. Oni uzas ĝin ankaŭ en la fela tanado, gumoproduktado kaj produktado de necesaj kemiaĵoj por sintetika vakso. Oni produktas ĝin ĉefe el sardelo, haringo kaj sardinio.
En la fiŝoleo troviĝas multaj nesaturitaj lipidoj, kiuj malpliigas la kolesterin-nivelon de la sango kaj helpas eviti la algluiĝon de la superfluaj grasoj je la vejna interno.
La oleo el la fiŝa hepato (ekz. moruhepatoleo) estis grava A- kaj D-vitamin-fonto. Hodiaŭ oni produktas ilin pli malmultekoste industrie.
21549 Carolinelang
21549 Carolinelang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Caroline Janet Lang, kiu gajnis la unuan rangon kaj la "Plej bona en sia Kategorio" en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Independence Home School de Yardley (Pensilvanio, Usono).
Szárász
Szárász [sArAs], germane Sarasposten, kroate Sras estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló.
Situo
Szárász situas sur deklivoj, fine de longa sakovojo.
Aldo Clementi
Aldo CLEMENTI (Katanio, 25-an de majo 1925 - Romo, la 3-an de marto 2011), estis itala komponisto de la dua duono de la 20-a jarcento.
Por piano li havis kiel profesoroj Scarpini kaj A. Sangiorgi, kaj de Petrassi kaj Maderna pri komponado, li ankaŭ sekvis la Ferienkurse de Darmstadt de 1955 ĝis 1962. Li estis profesoro ĉe la Konservatorio de Pesaro, kaj poste transloĝiĝis al Bolonjo kie li restis de 1971 ĝis 1992.
Echarlens
Geografio
Echarlens sitas en la Friburga Mezlando ĉe la okcidenta bordo de la Lago de Grejerco, norde de la urbo Bulle kaj proksimume 15 kilometrojn sude de la kantonĉefurbo Friburgo. Tra la komunumo fluas la rojo Sionge, alfluanto de la Lago de Grejerco. Oriente de Bocherens situas marĉo kun pluraj malgrandaj lagetoj. La komunumo konsistas el la vilaĝo Echarlens kaj la vilaĝetoj Bocherens, Champotey, Montmelley, Fontanoux kaj Outre Pont.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,63 km², de kiuj 13,6% estas kovritaj de arbaro, 74,7% servas por agrikulturo kaj 9,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Echarlens limas en nordo al Marsens, en oriento aliflanke de la Lago de Grejerco al Corbières, en sudo al Morlon, en sudokcidento al Bulle, kaj en okcidento al Riaz.
Trafiko
Tra la komunumo kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 12 kaj la svisa aŭtovojo A12, kies plej proksima alveturejo situas 1 kilometron sude de la komunumo apud Bulle. Krome konekta vojo de Corbières al Riaz kun ponto trans la lago de Grejerco pasas tra la komunumo. Per diversaj buslinioj de la entrepreno Transporto Publika Friburga la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Echarlens datiĝas el la jaro 855 kiel Escarlingus. Dum mezepoko Echarlens apartenis al la Senjorujo Everdes. La ruinoj de la senjoroj de Everdes ankoraŭ nuntempe videblas. En La jaro 1475 Echarlens fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Friburgo. Ĝis 1547 Echarlanes restis sidejo de kastlano de Everdes, tiam ĝi fariĝis parto de la friburga Voktejo Everdes respektive Everdes-Vuippens. Okaze de la Helveta Revolucio de 1798 ĝi estis atribuita al la distrikto Bulle, kiu surbaze de la nova kantona konstitucio en la jaro 1848 estis integrita al la distrikto Grejerco.
Ora Ringo de Rusio
La Ora Ringo de Rusio estas turisma zono kiu inkluzivas aron da urboj de la centra regiono de Rusio, nordoriente de Moskvo. En ili troviĝas diversaj monumentoj kiuj reprezentas la historion kaj kulturon de tiu lando, ĉefe preĝejoj, katedraloj kaj monaĥejoj.
La urbos troviĝas en kvin provincoj: Moskva provinco, Ivanova provinco, Kostroma provinco, Vladimira provinco kaj Jaroslavla provinco
Vișinelu
Vișinelu [viŝinelu] (hungare: Csehtelke [ĉetelke]) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Târgu Mureș kaj administracie apartenas al urbo Sărmașu. En 1910 ĝi havis 682 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 548 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el ĉ. 1340. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye).
Vișinelu norde, okcidente kaj sude limas al la distrikto Cluj.
Villars-sous-Yens
Villars-sous-Yens estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 552 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Villars-sous-Yens limas en nordo al Yens, en nordoriento al Denens, en sudoriento al Lussy-sur-Morges, en sudsudoriento al Saint-Prex, en sudo al Etoy, kaj en okcidento al Lavigny.
Trafiko
Villars-sous-Yens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. En okcidento la komunuma limo tuŝas la kantonan ĉefvojojn n-ro 124 de Cossonay al Nyon. De la komunumo kondukas konektaj vojoj al la najbaraj komunumoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas kvar kilometrojn sudsudokcidente de la komunumo apud Aubonne.
Historio
La unua dokumenta mencio de Villars-sous-Yens datiĝas el la jaro 1177 kiel Vilars. El la jaro 1349 datiĝas mencio Villar subtus Yens. El la jaro 1356 datiĝas mencio pri unua komunuma reprezentiĝo. En la jaro 1823 estis trovita en Villars-sous-Yens trezoro kun 100 romiaj moneroj el la 3-a jarcento. Dum mezepoko la kapelo de Villars-sous-Yens estis filio de la Rifuĝejo Granda Sankta Bernardo. En la 15-a jarcento la Kapelo Sankta Bernardo fariĝis filio de la Paroĥo Denens. Post la reformacio ĝi estis atribuita al la Paroĥo Lussy-sur-Morges. Ek de la jaro 1349 estas dokumentita la Frataro de la Sankta Spirito. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo apartenis al la Voktejo Morges, el kiu poste fariĝis la Distrikto Morges.
Gábor Boldoczki
Gábor Boldoczki [boldocki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Boldoczki Gábor estas hungara klasika trumpetisto, altlerneja instruisto.
Gábor Boldoczki naskiĝis en 1976 en Szeged.
Biografio
Gábor Boldoczki kreskiĝis en Kiskőrös, kie en aĝo 9 li studis trumpetadon kaj hejme, kaj en la loka muziklernejo. Li daŭris la lernadon en muzikarta mezlernejo en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Post la diplomo li plulernis en altlernejo de Karlsruhe de en:Reinhold Friedrich. Jam dum la lernejaj jaroj en 1987 li estis la dua en muzikkonkurso, en la sekvaj jaroj li havis bonajn rezultojn, eĉ unuan lokon. En 2004 li sukcese koncertis en Salzburg, poste en aliaj lokoj. En 2010 li akiris sciencan gradon DLA en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt, poste samloke li ekinstruis. Lia koncerta repertuaro konsistas de la baroko ĝis la nuntempo. Li ricevis premiojn inter 2002–2019 (ankaŭ eksterlandajn).
Sayong
Sayong estas malgranda vilaĝo en Perak, Malajzio.
Historio
Sayong estas fama pro tradicia metio konata kiel Labu Sayong, argilaĵo, kukurbo-formaj vazoj por konservadoj de trinkakvo kiu ene de ili malvarmetiĝas.
Ora Tagiĝo
Ora Tagiĝo, greke Χρυσή Αυγή, estas novnaziisma, do dekstre ekstremisma politika partio en Grekio. Ĝi kiel politika partio ekzistas ekde novembro 1993 (kiel socia organizaĵo jam ekde la jaro 1985, sekve de samnoma gazeto "Ora Tagiĝo" kiu jam aperis ekde 1980), sed nur en la jaro 2010 internacie ricevis signifan atenton: En la komunuma baloto en novembro 2010 la partio en la grekia ĉefurbo Ateno ricevis 5,3 procentaĵojn de la balotaj voĉoj kaj de tiam havas unu reprezentanton en la urba parlamento. En la naciaj parlamentaj balotoj de majo 2012 la partio unuafoje ekreprezentiĝis en la grekia parlamento, per 21 parlamentanoj, kaj en la tuj sekva baloto de junio perdis tri parlamentajn seĝojn kaj do reprezentiĝas per 18 parlamentanoj.