cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
4-a Tut-Amerika Kongreso de Esperanto
Meksiko antaŭen
La elekto estis okulfrape unuanima. La debato okazis post la demando: “Ĉu la kongreso rajtas elekti rekte la sidejon por la Kvina Tutamerika Kongreso de Esperanto, aŭ nur simple rekomendi ĝin al UEA-Komisiono?” La tradicio estis tute firmigita de la plimulto kaj per la entuziasma voĉo de la ĉeestantoj, Meksiko estis elektita sidejo por la venonta TAKE-2001. Longa aplaŭdo signis tiun memorindan elekton. La flamo de la kongreso estis transpasita de la prezidanto de la Kongreso en Kolombio al tiu de Meksiko. Oni vidis ĉiujn feliĉaj. Tre eble, dum la kongreso en Meksiko, estos elektita Kubo, kiu deziras realigi la sesan tie.
Vespobuteo
Etimologio kaj nomenklaturo
Tiu specio estis priskribita de Linneo en 1758 laŭ la nomo de Pernis apivorus.
Laŭ Cabard kaj Chauvet, la termino Pernis estus modifo de la greka vorto pternis (rabobirdo), sed tiuj fakuloj memorigas ke pernis signifas rapida, vigla en latina. La termino apivorus venas el du latinaj vortoj, apis abelo kaj voro, vori, kvankam tiu rabobirdo konsumas ĉefe larvojn de vespoj kaj ne tiom de abeloj. La iama scienca nomo estis Buteo apivorus.
Verda Promenvojo Parizo 16a
Priskribo
La promenvojo triloke alireblas pere de : La trairejo enhavas neniun fervojan elementon, car oni malaperigis ĉiujn relojn. La tereno estis lasita en sia natura stato post senarbigo por la realigo de la piedira vojo.
Vespobuteo
Statuso en Eŭropo
Tiu specio estas disvastigata en Rusio kaj en Eŭropo, kie estas pli de 75 % de ties totala areo de nestumado. Oni trovas la specion ĉie en Eŭropo, escepte norde de Skandinavio, en Irlando kaj en Islando. La reprodukta populacio eŭropa, ĝenerale stabila en la jardekoj 1970-1990, estis ĉirkaŭkalkulata je pli de 110,000 paroj en 1994, el kiuj el 10,000 al 15,000 paroj en Francio.
En Eŭropo, for de la reprodukta sezono, la specio loĝas ĝenerale en arbaraj zonoj, prefere en maturaj arbaroj kun klarejoj kaj klarigita subkreskaĵaro. Oni povas vidi la specion ankaŭ en kamparo. La Vespobuteo suferas la premon de la ĉasado, ĉefe dum migrado. Aliaj minacoj estas la degradado de habitato kaj malpliigo de ties predoj, sekve de la uzado de pesticidoj kaj de klimatŝanĝo.
Statuso en Britio
La Vespobuteo estas nekomuna reproduktanto kaj malabunda, sed pliiĝanta, migranto en Brition. Ties bone konata somera populacio estas en New Forest, Hampshire, sed ĝi troviĝas ankaŭ en Tyne Valley (Northumberland), en Wareham Forest (Dorset), en Swanton Novers Great Wood (Norfolk), en valoj Neath (Suda Kimrio), en la areo de Parko Clumber (Nottinghamshire), ĉe Wykeham Forest (North Yorkshire), Haldon Forest Park (Devon) kaj ĉe nombraj aliaj lokoj en Anglio, Kimrio kaj Skotlando.
Verda Promenvojo Parizo 16a
Bildaro
Vidoj de la ĝardeno al ĝiaj malsamaj enirejoj
4-a Tut-Amerika Kongreso de Esperanto
Celoj
1.Antaŭenigi la daŭran disvastigadon de E-o tra nia kontinento.
2.Instigi la plibonigon de la uzo de E-o inter la tutamerika esperantistaro.
3.Laŭ niaj ebloj kontribui al la atingado de la celoj de la kampanjo 2.000 de UEA.
4.Eltiri konkludojn kaj interŝanĝi spertojn por starigi organizajn principojn ĝeneralajn por la venontaj tutamerikaj kongresoj.
5.Kontroli la disvolviĝon de la laboroj proponitaj dum la pasintaj tutamerikaj kongresoj por koni ties efektiviĝon.
Atingoj de la kongreso
Salutmesaĝo de la prezidento de la Kolombia Respubliko Andrés Pastrana Arango. Ĉeesto de la Ministro pri Kulturo D-ro Alberto Casas Sanz de Santamaría al la solena malfermo de la kongreso. Ĉeesto kaj partopreno de gravaj  e-istoj kiel: Geraldo Matos (Prez. de la Akademio E-o), Sro. Johano Bachrich (komitatano C) kaj aliaj. Intervjuoj en ĵurnaloj kaj radio. Vekiĝo de intereso pri E-o en la ĝenerala publiko, kaj fine la revigliĝo de la Kolombia E-o Ligo.
Esperanto kaj la tria jarmilo
Responde al la demando:  “Kion fari nun por antaŭenigi E-on en la estonteco" oni sugestis la jenajn punktojn:
Občina Makole
Občina Makole unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 36,9 km². Komence de 2018 tie loĝis 2019 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Makole.
Loko, priskribo
Tra la municipo fluas rivero Dravinja. La alteco estas de proksimume 230 m ĝis 810 m. La suda parto estas pli monta.
La apudaj municipoj estas:
Občina Majšperk en la nordo kaj oriento, Občina Rogaška Slatina en la sudo, Občina Poljčane en la okcidento, Občina Slovenska Bistrica en la nordokcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj:
Dežno pri Makolah, Jelovec pri Makolah, Ložnica, Makole, Mostečno, Pečke, Savinsko, Stari Grad, Stopno, Stranske Makole, Strug, Štatenberg, Varoš.
Referencoj
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:198_x552363.5_y130048_s13_b4
4-a Tut-Amerika Kongreso de Esperanto
Pri regularo de Tutamerikaj Kongresoj
Oni sugestis la jenon: konsideron dum la diskuto, kiel estas jam kutimo en tutamerikaj kongresoj.
Siguiri
Siguiri (N'ko: ߛߌ߯ߙߌ߲߫ ; araba: سِجِرِ ِ) estas urbo en nordorienta Gvineo sur la Rivero Niger. Ĝi estas sub-prefektejo kaj ĉefurbo de Prefektejo Siguiri en la Regiono Kankan. Ties loĝantaro estis taksita ĉe 28,319 en 2008.
Szeben
Szeben (seben) estis historia reĝa departemento en la sud-orienta parto de la Hungara Reĝlando, pli proksime en Transilvanio, rumane: Comitatul Sibiu. Ŝajnas, la nomo originas el la slava kornuso.
Demografio
Laŭ la censo de 1910
Administracio
Estis 6 distriktoj, ties nomoj kaj distriktejo samas:
La departemento situis en sudaj Karpatoj. Grava rivero estas Olt. Karpatoj estis ne nur landolimo, sed ankaŭ akvodislimo. En la norda parto jam ne estas altaj montoj, nur montetoj, deklivoj.
En la 13-a j.c. tataroj faris senhoma la regionon. Poste saksoj are setlis. Fine de la mezepoko turkaj atakoj okazis. En 1442 János Hunyadi venkis kontraŭ la turkoj. Poste la departemento apartenis al Princlando Transilvanio, kiu estis sub aŭspicio de Turkio. Tie okazis libera praktikado de religio. Ofte okazis atakoj de tataroj, turkoj, aŭstroj. En 1849 Józef Bem okupis kaj longe tenis la regionon. La departemento formiĝis en 1876 el diversaj partoj. La departemento estis kultura centro de saksoj kaj aliaj germanoj. En 1919 la rumanoj sukcese okupis Transilvanion, eĉ dum mallonga tempo preskaŭ tutan Hungarion. Ekde 1920 la departemento estas parto de Rumanio. La saksoj estis disfrakasitaj.
Villenave-d'Ornon (stacidomo)
Villenave-d'Ornon estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Villenave-d'Ornon, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Okinava lingvo
Okinava estas rjukjua lingvo parolata en la Okinava gubernio en la sudo de Japanio. Iam ekzistis pliaj lingvoj, sed ili malaperis. La okinavan lingvon parolas ĉirkaŭ 900 000 homoj.
Malgraŭ esti nekomprenebla por la japanparolantoj, ĝi estas konsiderata de la Japania registaro nura dialekto de la japana lingvo.
Roman Laskowski
Roman Laskowski (naskiĝis la 17-an de februaro 1936 en Komarno (Lviva provinco), mortis la 21-an de junio 2014) – pola lingvisto, slavisto, polisto kaj ĉeĥisto, pioniro de genera fonologio en Pollando. Aktivulo de Sendependa Aŭtonomeca Sindikato "Solidareco", en tio de la subreraj strukturoj en la unua duono de la 80-aj jaroj.
Historio de la Esperanto-grupo La Verda Stelo 1907-1932
Historio de la Esperanto-grupo La Verda Stelo 1907-1932, verkita de Maurice Jaumotte kaj eldonita en 1932 de la tiama Belga Esperanto-Instituto en Antverpeno, estas priskribo de la historio de Esperanto-klubo "La Verda Stelo" dum ĝiaj 25 unuaj jaroj ekde la estiĝo. La verko estas dediĉita al ties prezidinto-fondinto Frans Schoofs.
Roman Laskowski
Juneco
En 1940, post la soveta invado en Pollandon, estis kun la familio deportita al Kazaĥio. Li revenis al Pollando en 1946, ekloĝis en Kietrz, kie en 1954 finis ĝeneralklerigan liceon.
Scienca kariero
En 1959 finis studojn pri la ĉeĥa lingvo en Jagelona Universitato. En la jaroj 1960-1963 estis laboranto de Silezia Scienca Instituto en Katowice, en la jaroj 1963-1969 de Slavistika Fako ĉe Pola Scienca Akademio en Varsovio. En 1967 defendis en Jagelona Universitato doktoran disertaĵon Derywacje rzeczowników w dialektach leskich (Derivaĵoj de substantivoj en dialektoj de Lesko-regiono), verkitan sub la gvido de Alfred Zaręba. De 1969 ĝis 1973 estis laboranto de la Laborejo pri Gramatika Konstruo de la Pola Lingvo ĉe la Instituto de Literaturaj Esploroj de Pola Scienca Akademio kaj lekciisto de Supera Pedagogia Lernejo en Rzeszów.
Distingoj
En 1995 estis distingita per Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta "pro eminentaj meritoj en popularigado de heredaĵo de la pola kulturo kaj scienco" en Svedio.
(11424) 1999 LZ24
(11424) 1999 LZ24 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Asema skribo
Asema skribo estas senvorta malferma semantika formo de skribo. La vorto asema signifas "havanta neniun specifan semantikan enhavon" aŭ "sen la plej malgranda unuo de signifo." Kun la nespecifeco de la asema skribo venas signifovakuo kiu restas plenigenda kaj interpretneda por la leganto. Ĉio tio estas simila al la maniero oni deduktus signifon de abstrakta artaĵo. Aseme skribo estas hibrida arta formo kiu miksas tekston kaj bildon en unueco kaj tiam fiksas ĝin libere al arbitraj subjektivaj interpretoj. La malferma naturo de asemaj verkaĵoj ebligas ke signifo povas okazi trans lingva kompreno. Asema teksto povas esti "legata" en simila maniero sendende de la natura lingvo de la leganto. Multoblaj signifoj por la sama simboleco estas alia ebleco por asema artaĵo,tiu signifas ke asema skribo povas esti multsemantika aŭ havi nulan signifon, senlimaj signifoj aŭ ĝia signifo povas evolui super la tempo. Asemaj artaĵoj lasas la leganton decidi kiel traduki kaj esplori aseman tekston; en ĉi tiu senco, la leganto fariĝas kun-kreinto de la asema artaĵo. Multoblaj signifoj por la sama simboleco estas alia ebleco por asema verko.
En 1997 vidaj poetoj Tim Gaze kaj Jim Leftwich unue uzis la vorton asema por nomi iliajn kvazaŭ-kaligrafajn skribgestojn. Ili tiam komencis distribui ilin al poeziorevuoj kaj rete kaj en presaĵo. Ekde la malfruaj 1990-aj jaroj, asema skribo floris en tutmonda literatura/artmovadon. Ĝi aparte kreskis en la frua parto de la 21-a jarcento, kvankam ekzistas agnosko de longa kaj kompleksa historio kiu antaŭas la agadojn de la nuna asema movado, precipe koncerne abstraktan kaligrafion, senparola skribon, kaj vorta skribo difektis preter la punkto de legebleco.
En 1997 vidaj poetoj Tim Rigardo kaj Jim Leftwich unue aplikis la vorton asema por nomi ilian kvazaŭan-kaligrafiajn skribgestojn. Ili tiam komencis distribui ilin al poeziaj revuoj ambaŭ enrete kaj papereldone. Ekde la 1990aj jaroj, asema skribo floris en la tutmonda literatura/arta movado kaj precipe kreskis en la frua komenco de la 21a jarcento. Jim Leftwich ĵus deklaris ke ne eblas krei arton/literaturan verkon tute sen signifo. Li komencis uzi la terminon "pansema" por priskribi ĉi tiun tipon de laboro. Aliaj kiel la aŭtoro Travis Jeppesen trovis la terminon asema iel problema, ĉar "ĝi ŝajnas signifi skribadon kun neniu signifo."
Satu Kaikkonen, nuntempa asema artista/verkisto, asertis jenon pri asema skribo :
"Kiel kreinto de asemoj, mi konsideras min esploristo kaj tutmonda rakontisto. Asema arto reprezentas antaŭ ĉio specon de lingvo, kiu estas universala kaj nestiĝita profunde ene de niaj senkonsciaj mensoj. Malgraŭ lingva identeco, ĉiu komenca provo de homaj krei skribitan lingvon aspektas tre simila kaj, ofte, sufiĉe asema. Tiele asema arto povas servi kiel specon de komuna lingvo - kvankam abstrakta, post-literata, kiun ni povas uzi por kompreni unu la alian sendepende de fono aŭ nacieco. Por ĝia ĉiakripla funkciado, semantika lingvo tro ofte dividas kaj asimetrie fortigas, kvankam la tekstoj asemaj ne povas aliel ol helpi meti homojn el ĉiuj niveloj de legoscio kaj identecoj en egalrajta pozicio."
Por obteni detalan artikolon surbaze de la angla versio de la sama artikolo, uzu GramTrans.
Falsaj skribsistemoj
Falsaj skribsistemoj estas artefarite konstruitaj alfabetoj aŭ skriboj uzataj (foje ene de la kunteksto de falsa dokumento) transporti gradon de realeco. Ekzemploj de tio ĉi inkluzivas eksterteranan dialogon en bildstrioj (komiksoj), karikaturoj kaj plendetalaj romanoj (kiel La Ligo de Eksterordinaraj Sinjoroj de Alan Moore kaj la serio Valérian kaj Laureline).
La skribo en la Kodekso Seraphinianus de Luigi (1981) estis konfirmita de la aŭtoro por ne havi okultan signifon. La Voynich manuskripto, mistera laboro sur kiu la Kodekso Seraphinianus estis probable bazita, uzas maldeĉifiritan skribsistemon ke iuj konjektis esti falsa.
5051 Ralph
5051 Ralph estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1984 de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Ĝi ricevis la antaŭnomon "Ralph" en honoro de Ralph Florentin Nielsen (1942–1995), iama estro de la elektronika laboratorio de la Observatorio Brorfelde.
Schwalmtal (Niederrhein)
Schwalmtal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Viersen de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
Geografie la komunuma teritorio apartenas al la regiono Malsupra Rejno.
Hillel ben Samuel
Hillel ben Samuel (ĉ. 1220 – ĉ. 1295) estis klera juda rabeno, naskiĝinta en Verono, Italio, kie li estis disĉiplo de Eliezer ben Samuel el Verono. Li interesiĝis kaj praktikis medicinon, kaj verkis pri teologio kaj filozofio
Li aktivis en la polemiko pri la akcepto aŭ malakcepto de la penso de Moseo Maimonido, de multaj tiamaj judoj akuzita pri troa raciismo ĉar li klarlitere subtenis la poziciojn de la granda majstro, ankaŭ per sia verko Tagmulé ha-Nefesh (aŭ Tagmulei ha-Nefesh) (Pri la rekompensoj de la animo), kiel li skribas en Forlì (Italio), en 1288-1291. En tiu verko, fakte, li priskribas la Leĝajn moralajn devojn laŭ la vidpuntoj de Maimonido, kiun li jam igis sia majstro. Laŭ li, la intelekto estas la aktuala formo de la animo kaj ties gvidas ĉiujn agojn, kaj ne ĝenerala formo indenta por ĉiuj homoj (vidu: pasiva intelekto en Averoeso. " Skiza resumo de la verko troviĝas, anglalingve, en . Il Tagmulé ha-Nefesh influenza, tra gli altri, anche il rabbino Shem Tov ben Jozef Falakera..
Ĉiam en Forlì, Hillel verkis la du famajn leterojn al la juda Majstro Gaio (Isaak ben Mordekai), kiu estis la unua juda kuracisto de la papo (dum la papado de Nikolao la 4-a), lin invitante ne adheri al la movado puŝanta por la kondamno de la doktrinoj de Maimonido: en tiu verko estas defendata la instruo de Maimonido, laŭ kiu en judismo valoras nur la mosea Leĝo kaj ne la tradicia voĉa-komenta, talmuda Leĝo.
Hillel konis tre bone kaj la hebrean penson kaj tiu araban kaj tiun kristanan; aparte, li estis altirita de la filozofiaj metodo kaj tezoj de Tomaso de Akvino tiom ke oni lin difinos, poste, la “unua juda tomisto de la historio”.
Fakte, aparte, en sia Tagmulé ha-Nefesh, li enhavas vastan tradukon el De Unitate Intellectus (Pri la unueco de la Intelekto) de Tomaso, el kiu reprenas ankaŭ argumentojn por pruvi la individuan senmortecon de la animo.
Ankaŭ se Hillel eble ne naskiĝis en Verono, li estis ĉiukaze reprezentanto de gibelina, do, porimperia, simila al tiu Verona, superpovo. Tion pruvas la fakto ke mem decidas trapasi la lastajn vivjarojn en tiu fortreso de gibelismo kiu estis la urbo Forlì de la Ordelaffi kaj de la imperia konsilisto Guido Bonatti.
Hillel Studis pri Talmudo en Barcelono kun Giona Gerondi el Barcelono kaj pri medicino en Montpeliero.
Laŭ diversaj historiistoj, Hillel, en Capua (Kampanjo, Italio), ekzercis fortan influon sur la fama mistikulo Abramo Abulafia, lin helpante plikonsideri Moseon Maimonidon. Ege probablas, krome, ke liaj verkoj kaj penso povis influi sur Dante Alighieri, pro iuj paralelismoj videblaj inter la Dia Komedio kaj judaj aŭtoroj. Oni deduktas ke Dante almenaŭ konis la verkojn de Hillel.
La dato de la morto ne estas konata.
Rikordo
En kelkaj programlingvoj (interalie, en C) la rikordoj estas nomataj per pli ĝenerala termino strukturo. En C++ rikordo (nomata strukturo) estas speciala okazo de klaso.
Ekzemplaj difinoj de rikordoj
Sekvas ekzemploj pri difinoj de rikordoj en diversaj programlingvoj:
Strato Alkalao
La Strato Alkalao (Calle de Alcalá) estas unu el la ĉefaj stratoj de Madrido (la ĉefurbo de Hispanio) kaj pro trafiko kaj pro komerca aktiveco. Ĝi havas 10,5 kilometrajn longecon ekde la madrida urbocentro ĝis la oriento-nordoriento de la urbo. La fama strato komenciĝas en la emblema Sunpordo, teorie la Kilometro Nulo de ĉiuj stratoj kaj ŝoseoj de Hispanio kaj stratoj de Madrido. Ĉi tiu strato estas la plej longa de la tuta urbo. En ĝia komenca parto ĝi trairas la lokojn plej simbolajn de Madrido, i.a. la Sunpordo n, la Placon de la Sendependeco, kie troviĝas la Pordo de Alkalao kaj la Placo Cibelo kun la konata fontano de la diino. La nomo de la strato devenas de la fakto, ke en tiu loko pli malpli estis iama vojo al proksima urbo Alcalá de Henares aŭ Alkalao.
1905 Ambartsumian
1905 Ambartsumian estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la armenan matematikiston Viktor Amazaspoviĉ Ambarcumjan (Виктор Амазаспович Амбарцумян, Վիկտոր Համբարձումյան; 1908—1996).
Iolao
Iolao (helene Ἰόλαος, latine Iolaus) estis en la helena mitologio filo de Herakla duonfrato Ifikleso kaj lia edzino Aŭtomeduso.Iolao estis forta kaj aŭdaca junulo, kiun Heraklo invitis por plenumi la duan taskon de la reĝo Eŭristeo. Temis pro mortigo de t.n. lerna Hidro, monstro, kiu detruis ĉion vivan ĉirkaŭe de la urbo Lerno en Argolando.
Kaj Iolao estis valora helpanto. Kiam Heraklo dehakis unu el naŭ drakaj kapoj de Hidro kaj sur ĝia loko elkreskis du novaj, Iolao bruligis proksiman arbaron kaj per brulantaj arbotrunkoj forbruladis la monstrajn kapojn kaj pro tio do ne povis elkreskadi la novaj kapoj. Li ankaŭ paralizis grandegan kankron, kiun por helpi al Hidro sendis la diino Hero, precipa malamikino de Heraklo.
Iolao restis amiko de Heraklo ankaŭ post tiu ĉi komuna batalo kaj eĉ kiam Heraklo plenumis siajn pluajn taskojn. Li ankaŭ dediĉis sin al lia edzino Megaro, tiagrade, ke li poste ekamis ŝin. Heraklo post reveno al li sian unuan edzinon lasis, ĉar tiutempe li mem jam serĉis ion alian.
Kiam multe pli malfrue Heraklo pro malfeliĉaj cirkonstancoj mortis per kruela morto, kiun preparis al li nescie lia dua edzino Dejaniro, Iolao prisetlis en Ateno kaj gardis tie Heraklajn posteulojn. Tiujn jam antaŭe persekutis mikena reĝo Eŭristeo, elpelis ilin el ilia familiara setlejo Tirinto, ĝis ili trovis azilon en Ateno. Eŭristeo la persekuadon daŭrigis ĝis ĉi tien.
Iolao malgraŭ sia progresinta aĝo preparis sin por milito. Petis Hilon, Heraklan filon, pruntedoni al li sian militan veturilon kaj petis diojn por momento redoni lian junaĝon. Dioj lian peton plenumis, super batalkampo descendis malhela nubo kaj kiam ĝi disiĝis, sur militveturilo brilis Iolao an plena forto en sia armaĵo. Eŭristeon li ĝisatingis, trudkaptis kaj katenitan venigis en Atenon. Kiam ekvidis Eŭristeon Alkmeno, Herakla patrino, ungogratis liajn okulojn kaj poste trapikis lin per ponardo.
Poste Iolao, dankema pri tiu momento, en kiu li venĝis ĉiujn suferojn kaj humiligojn, kiujn Heraklo kaj liaj infanoj de Eŭristeo atingis, Ioalo kontenta kaj sinfordona trankvile mortis.
Cugy FR (stacidomo)
Cugy FR estas fervoja stacidomo en Cugy, Svislando.
Bagavata Purano
La Bagavata Purano (भागवतपुराण, Bhāgavata Purāṇa), ankaŭ nur la Bagavato, estas unu el la dek-ok grandaj Puranoj (Mahāpurāṇa, "Grandaj Rakontoj") de hinduismo. Originale verkita en Sanskrito kaj disponebla en preskaŭ ĉiuj barataj lingvoj, ĝi promocias baktion kulton al Kriŝno kiel enkarniĝo de Viŝnuo integrigante temojn el la "Advajta" filozofio (monismo) de Adi-Ŝankaro.
La kvina purano laŭ tradicia listigo estas ankaŭ nomata Srimad Bhagavatam
Temaro
Listigo de volumoj el la pola lingvo
Vespolate
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Johano la baptisto kaj Antonio la Granda, kies memortagoj sekve estas la komunumaj festotagoj.
Najbaras la komunumoj.
Teokrito
Teokrito (en greka Θεόκριτος; Sirakuzo, Sicilio, ĉirkaŭ 310 a. K. - ĉirkaŭ 260 a. K.), estis poeto greka konsiderata fondinto de la bukolika aŭ paŝtisteska poezio kaj unu el la plej gravaj de la helenisma epoko.
Vivo
Oni ne scias certe en kiu jaro li naskiĝis, sed la ĉefaj etapoj de lia vivo situas inter la jaroj 300 a. K. kaj 260 a. K. Ĉirkaŭ 274 a. K. li loĝis ankoraŭ en Sirakuzo, ĉar li tiam komponis sian poemon 16-an, dediĉitan al Hierono la 2-a. Tamen, la 17-a, omaĝo al la reĝo Ptolemeo la 2-a, devis esti verkita inter la 274 kaj la 270 a. K., kio supozigas pri translokiĝo el Sirakuzo al Aleksandrio okazinta inter tiuj du datoj.
Teokrito, pli ol iu ajn samtempulo, estas la poeto de la urbo de Aleksandrio. Li situigas en ĝi ekzotajn ĝenrojn kiel la pantomimo, de sicilia deveno, kaj li respondas al la figuro de la poeto de kortego, al homo de urbo, kio kontraŭdiras iel lian bildon de fondinto de la bukolika poezio.
Verkaro
Li estas konsiderata la poeto de amo kaj de simpleco de naturo kaj de la kamparana kutimaro. Li sciis kunigi tion draman kaj tion lirikan en trideko de siaj nomitaj Idilioj (‘poemetoj’ en greka), dialogaj kantoj plejparte inter paŝtistoj kiuj rakontas sin unu el la alia siajn amdolorojn meze de paradiza pejzaĝo kiun la aŭtoro identigis kun la greka regiono de Arkadio. Li komponis ankaŭ epigramojn. Li uzis la dorikan dialekton de Sicilio kaj kreis ĝenron kiu estis sekvata de Mosko de Sirakuzo kaj Biono de Smirno.
Lia poezia verkaro povas dividiĝi en tri grupojn, laŭ la ĝenro: bukolikaj poemoj, poemoj de mitologia temo kaj mimoj.
Idilioj kaj bukolikaj poemoj
La scenejoj estas kamparaj, la roluloj estas paŝtistoj, bovo- aŭ kaprobredistoj, estas gregoj kiuj paŝtiĝas kaj multnombraj paŝtaj terminoj. La temo estas kutime erotika kaj la kantikoj kaj la muziko ĉeestas konstante. Tamen, la faktoj estas pli kompleksaj: ekzemple, la poemo 3-a reproduktas la ĝenron komos aŭ ronda, kiu estas de urba deveno.
Al tiu grupo apartenas ankaŭ poemoj kiuj, kiel la 20-a, 21-a kaj 27-a, enhavas kelkajn kamparajn elementojn. En multaj el tiuj oni kunuzas la dialogon aŭ la rakonton kun kantoj, elemento kiu intervenigas la muzikon kaj kiu restos por la futuro kiel unu el la tipaj signoj de la paŝtista ĝenro. La temaro de tiuj kantoj kutime estas erotaj aŭ mitaj.
Himnoj kaj eposo
Al tiu grupo apartenas ĉiuj poemoj de temo pri mitologio kaj kiuj povas esti algrupigitaj en ĝenroj kiel eposo kaj himno. Estas la kazo de la poemoj 13-a, 18-a, 22-a, 24-a, 25-a kaj 26-a, krom la poemo titolita Berenizo.
Kelkaj el tiuj tekstoj reprezentas tipon de poezio tre renoviga rilate la antikvajn modelojn; ties mitaj materialoj estas traktataj kontraŭheroece kaj homige, kio reduktas la moralan altecon de la herooj ĝis alproksimigo al la tiama homo. Laŭ la formo, tio komplementiĝas per la partigo de la antikvaj sagaoj, tiele ke aperas antaŭ oniaj okuloj nur izolita epizodo.
Influo
Longos imitis la paŝtistan etoson de la Idilioj en sia novelo Dafno kaj Kloo kaj Vergilio revigligis tiun tradicion en siaj Bukolikoj. Dum la renesanco, Giovanni Boccaccio kaj Jacopo Sannazaro inspiriĝis en lia verkaro kaj en tiu de liaj sekvantoj por krei la subĝenron de la paŝtista novelo, kiu kultiviĝos ĝis komenco de la 17-a jarcento.
10178 Iriki
10178 Iriki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Ĝi ricevis la nomo de la iama urbo Iriki (japane : 入来町 Iriki-chō), nun kunfandita en la urbo Satsumasendai en gubernio Kagoŝimo. Tie, sur la altaĵo de Jaejama, estas la stacio de Iriki de la Nacia Observatorio de Japanio de "VERA" (VBLI Esploro en Radio Astronomio) kaj la optika-infraruĝa teleskopo de 1 m de la Universitato de Kagoŝima.
Lumino
Lumino estas komunumo de la komunumaro Belinzono kaj la distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1362 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Lumino situas ĉe la bordo de la rivero Moësa ĉe la fino de la Valo de Mesoko. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Lumino kaj parto de Monticello, kaj la setlejo La Crola sude de la rivero.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,95 km², de kiuj 75,7% estas kovritaj de arbaro, 12,2% servas por agrikulturo kaj 6,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lumino limas en nordooriento kaj oriento al San Vittore (GR), en sudsudoriento al Roveredo (GR), en sudo kaj okcidento al Arbedo-Castione, kaj en nordokcidento al Claro.
Solida botelo de Klein
En matematiko, solida botelo de Klein estas 3-sternaĵo (kun rando) homeomorfa al la kvocienta spaco ricevita per gluado de la supro de D2 × I (cilindro) al la fundo kun reflekto, kio estas la punkto (x, 0) estas identigita kun (r(x), 1) kie r estas reflekto de la disko D2 tra unu certa diametro.
Lumino
Trafiko
Tra Lumino pasas la kantona ĉefvojo 13 kaj la svisa aŭtovojo A3, kies plej proksima alveturejo Belinzono-Nordo situas 1 kilometrojn okcidente de la komunumo en Arbedo-Castione. De Monticello aertelfero kondukas al Monti Savoru sur alteco de 1215 m s.m..
Solida botelo de Klein
La rando de la solida botelo de Klein estas botelo de Klein.
.kg
.kg estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Kirgizio.
Lumino
Historio
La unua dokumenta mencio de Lumino datiĝas el la jaro 1168 kiel locus Lugomini. La tablobienoj de la episkopo de Como en Lumino estis donita en la 12-a jarcento kiel feŭdo al la kapitanoj de Locarno. En la jaro 1335 Lumino estis menciita en la komunuma listo de la Grafejo Belinzono. Ek de 1442 Lumino formis komunumon kun Castione, kiu estis formale disolvita surbaze de dekreto de la svisa vokto en Belinzono en la jaro 1599, kiu dekreto tamen realiĝis nur en la jaro 1818. Fine de la 20-a jarcento la komunumo kunkreskis kun la aglomeraĵo de Belinzono kaj fariĝis ĉefe loĝloko de la kantonĉefurbo.
Grão Mogol (mikroregiono)
La mikroregiono Grão Mogol (esperante: Graunmogoŭl) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 6 municipojn.
Universums öde
Universums öde ("La sorto de la universo") estas libroserio eldonita inter 1979 kaj 1986, kiun skribis sveda porjunula verkisto George Johansson. La serio rakontas pri tempo post Tria Mondmilito, kiam la mondo estas tre poluita, kaj sur la Tero loĝas vere malmulte homoj. La ĉefrolulo Len Renberg aŭdas en sia kosmoveturilo voĉon de Om, kiu estas estulo, kiu rakontas al Len, ke li povas per penso movi la kosmoveturilon en Andromedon. Om rakontas, ke ĝi esperas, ke Len trovu virinon kaj Om povos movi Len kaj la virinon en Andromedon. Len trovas virinon, Amalthea, kiu volas translokiĝi al Andromedo kaj serĉi novan hejmplanedon. En Andromedo Len kaj Amalthea unue flugas al planedo Terra, kiu estas simileta al Tero en la 20-a jarcento. Ili flugas el Tero al planedo, kie ili povas vivi en pura naturo.
NGC 4709
NGC 4709 (aliaj indikoj — ESO 323-3, MCG -7-26-56, AM 1247-410, DRCG 56-28, DCL 282, PGC 43423) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉabin
Ĉabin, ukraine, rutene kaj ruse Чабин, slovake Čabín, Čabina hungare Csabina [ĉabina] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Obava.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Csabina apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Ĉabin/Csabina. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Paul Lebeau
Paul LEBEAU (naskiĝis en Borgerhout la, mortis en Bruselo la ) estis flandra verkisto. Li famiĝis precipe pro siaj profundaj problemromanoj (kiel Mijn vriend Max (Mia amiko Max), Zomer te Zilverberg (Somero en Zilverberg), De kleine Karamasow (La malgranda Karamasov) ...) kaj pro eseoj (kiel Het Siegfriedmotief ...).
Konata li iĝis ankaŭ pro sia historia romano Xanthippe (1959) en kiu la fifama edzino de Sokrato rakontas sian vivon.
Sigismondo de Aŭstrio
Sigismondo de Aŭstrio nomata "la monriĉulo" (naskiĝis la en Innsbruck – mortis la  en Innsbruck) estis duko de Aŭstrio kaj reganto de Tirolo kaj de la Antaŭa Aŭstrio.
Sigismondo apartenis al la Leopolda linio de la Habsburgoj. Li estis filo de duko Frederiko la 4-a kaj de lia dua edzino, la princino Anna de Braunschweig-Gotingo (1390-1432).
Biografio
En 1446 Sigismondo surprenis la regadon de Tirolo kaj de la Antaŭa Aŭstrio. La sidejo de la registaro restis en Innsbruck.
En 1477 Sigismondo estis oficiale nomata arkiduko de la imperiestro Frederiko. En la sama jaro li translokis la monfarejon de Merano al Hall, ĉar tiu urbo estis pli proksima al la arĝenta minejo de Schwaz. En Hall estis presita la unua arĝenta monero Talero.
En 1487 Sigismondo komencis militon kontraŭ la Venecia respubliko. Li ne sukcesis gajni novajn teritoriojn. Pro financaj problemoj li estis devigita lombardi Tirolon al la bavariaj Vitelsbaĥoj. Tiam la tirolaj statoj devigis Sigismondon demeti la regadon kaj lasi ĝin al imperiestro Maksimiliano la 1-a. Tiel la tuta habsburga regno estis denove sub unu regado.
Sigismondo mortis en 1496 kaj estis entombigita en monaĥejo Stams.
Sanĉo la 2-a (Portugalio)
Sanĉo la 2-a de Portugalio (n. en Koimbro la 8-an de septembro 1209; m. en Toledo, la 4-an de januaro 1248), kromnomita la Pia aŭ la Kapuĉulo, kvara reĝo de Portugalio, estis filo de la reĝo Alfonso la 2-a de Portugalio kaj ties edzino Uraka de Kastilio.
Biografio
En tiu tempo kiam li ascendis al la trono, en 1223, Portugalio spertis diplomatian konflikton kun la Katolika Eklezio. Lia patro, Alfonso la 2-a, estis ekskomunikita de la papo Honorio la 3-a, pro siaj provoj redukti la povon de la Eklezio ene de la lando. Iu dek-artikola traktato estis signaturita inter la Papo kaj Sanĉo la 2-a, tamen la reĝo donis malmulte da atento al ĝia plenumo. Lia prioritateco estis la Rekonkero de la sudo de la Iberia duoninsulo el la mano de la maŭroj. Ekde 1236 antaŭen, Sanĉo la 2-a konkeris plurajn urbojn en Algarve kaj Alenteĵo, garantiante la portugalan situacion en la regiono.
Eltronigo de Sanĉo la 2-a
Sanĉo la 2-a montriĝis kapabla komandanto, sed, rilatante gravajn administrajn problemojn li estris malpli kompetente. Li fiksis sian atenton ĉefe sur la militismaj kampanjoj, kaj la tereno de la internaj disputoj estis grandega. La nobelaro estis malkontenta pri la kondukto de la reĝo kaj komencis konspiri kontraŭ li. Krom tio, la meza klaso de la komercistoj ofte diskutadis kun la klerikaro, sen ia ajna interveno flanke de la reĝo. Kiel rezulte, la ĉefepiskopo de Porto faris formalan plendon al la papo pri tiu situacio de la aferoj. Ĉar la Eklezio estis la supera povo en la 13-a jarcento, la papo Inocento la 4-a sentis sin libera kaj publikigis la buleon Grandi non immerito ordonante ke la portugaloj elektu novan reĝon por anstataŭigi la tiel nomatan herezulon.
En 1246, malkontentaj nobeluloj invitis Alfonson, fraton de Sanĉo la 2-a, kiu tiame vivis en Francio kiel Grafo de Bulonjo, por havigi al si la tronon. Tuje Alfonso abdikis siajn francajn posedaĵojn kaj marŝis al Portugalio.
Ekzilo kaj morto
Sanĉo la 2-a estis forprenita de la trono en 1247 kaj fuĝis ekzile al Toledo kie li mortis en la 4-a de Januaro 1248.
Edziĝo
Sanĉo edziĝis ĉirkaŭ 1245, kun kastilia damo, Mécia Lopes de Haro, vidvino de Álvaro Peres de Kastro, kaj filino de Lope Díaz II de Haro kaj Urraka Alfonso de León, nelegitima filino de Alfonso la 9-a de Leono, tamen ili ne havis legitimajn gefilojn.
Ryota Miki
Ryota Miki (三木 良太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Ehime FC kaj Fagiano Okayama.
Sinkronismo (historio)
Sinkronismo (el la greka) signifas historian okazaĵon je la sama dato, kaj en la historiscienco ĝi signifas la koincidon de diversaj eventoj en la sama kronologia momento. La sinkrona tempotabelo do servas la kompareblon de eventoj laŭ la dato de la kalendaro.
Ekzemplo: Jules Verne: Mondvojaĝo en 80 tagoj, 1873: La heroo de la rakonto gajnas unu tagon pro sia rondiro de la mondo trans la datlimo.
La sinkronismo do malsamas al sinkroneco. Alia malpli severaj konceptoj pri samtempeco ankaŭ ekzistas.
Eleni Vitali
Eleni VITALI (greke: Ελένη Βιτάλη) (naskiĝis la en Ateno) estas populara greka kantistino kaj komponistino ekde 1973.
Kariero
Eleni naskiĝis en muzika familio. Ŝi komencis sian karieron en 1973 kiam ŝi partoprenis en la Tesalonika kanto-festivalo (per la kanto Sen unu cendo) kaj komencis partopreni en la muzika industrio. En la sama jaro, Eleni Vitali faris sian unuan kanton kun muzikgrupo Sotiria Bellou. Ĉi tiu estis konita rapide. En 1975, Elini edziĝis al Vangelis Xidi, kaj en 1976 naskiĝis ilia filo Nick Xidi, konata komponisto kaj produktisto de kantoj. En la 1980-aj jaroj, ŝi estis populara en populara muziko kaj multajn kantojn faris.
Ferenc Krausz
Ferenc KRAUSZ [kraŭs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Krausz Ferenc estas hungara-germana fizikisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2007), membro de Academia Europaea. Ferenc Krausz naskiĝis la  1962 en Mór (urbo).
Biografio
En 2022 li estis premiita la Wolf-Premio pri Fiziko.
Wallbach AG
Pri la komunumo
Wallbach estas komunumo en la distrikto Rheinfelden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1755 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Wallbach situas ĉe la okcidenta flanko de Rejno, kiu formas la landlimon kun Germanio kaj disigas ĝin de la samnoma vilaĝo en Baden-Virtembergo, kiu estis disigita de ĝi okaze de la franca okupado de la Frick-Valo fine de la 18-a jarcento kaj hodiaŭ formas parton de la germana urbo Bad Säckingen.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,55 km², de kiuj 1,32 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,81 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 351 m s.m. sur la altebenaĵo de la iama moreno de la glaciepoka Rejn-Glaĉero, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 280 m s.m. ĉe la bordo de Rejno.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wallbach limas en nordokcidento al Möhlin, en nordoriento al la germana urbo Bad Säckingen, en oriento al Wehr ankaŭ en Germanio, en sudoriento al Mumpf, kaj en sudokcidento al Zeiningen.
Trafiko
Wallbach estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Möhlin al Wegenstetten.
Shereen El Feki
Shereen El Feki (شيرين الفقي; naskiĝis en 1967 aŭ 1968) estas brita ĵurnalisto kaj aŭtoro, plej konata pro ŝia libro Sex and the Citadel: Intimate Life in a Changing Arab World ('Sekso kaj la citadelo: intima vivo en ŝanĝanta araba mondo"). Ŝi aktivas ankaŭ en la fakula reto Alianco de Civilizoj.
Wallbach AG
Trafiko
Tra la komunuma teritorio pasas la kantona ĉefvojo n-ro 3 de Zuriko al Bazelo, kiu tamen ne rekte tuŝas al vilaĝocentron. La plej proskima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 troviĝas en distanco de proksimume 5 kilometroj en Rheinfelden.
Shereen El Feki
Biografio
El Feki naskiĝis en Britio havante kimran patrinon kaj egipta patron. Ŝi plukreskis en Kanado, vizitante ŝian avinon en Kairo sur regula bazo. Post kiam ŝi diplomiĝis en la Universitato de Toronto pri imunologio en 1991, ŝi poste plustudis imunologion en la Universitato de Cambridge. Ŝi iĝis ĵurnalisto pri sanzorgado ĉe la revuo The Economist en 1998. Post la atencoj de la 11-a de septembro 2001, ŝi lernis la araban kaj komencis precipe esplori la Mezorienton,, la emancipiĝon kaj la sekseco de virinoj, ĉefe en Egiptio. En 2005, ŝi forlasis la The Economist kaj inter 2006 kaj 2008, ŝi prizorgis tv-programojn por la anglalingvaj elsendoj de Al-Ĝazira kie ŝi ĉefe raportis pri medicinaj temoj. De 2010 al 2012, ŝi estis vicprezidanto de la Global Commission on HIV and the Law (Tutmonda Komisiono de la Unuiĝintaj Nacioj) pri aidoso kaj juro, organizaĵo kiu okupiĝas pri homaj rajtojn kaj la problemaro ĉirkaŭ aidoso. Ofte oni ne trovas informojn en la araba aŭ ricevas erarajn informojn pri seksaj malsanoj aŭ gravediĝoj.
Wallbach AG
Historio
La unua dokumenta mencio de Wallbach datiĝas el la jaro 1281 kiel Walabuok.
Shereen El Feki
Biografio
En 2013, El Feki eldonis la libron Sex and the Citadel: Intimate Life in a Changing Arab World (Sekso kaj la citadelo: Intima vivo en ŝanĝanta araba mondo), kiu estis tradukita al la nederlanda, indonezia,franca, germana, hispana kaj araba. "Sekso kaj la citadelo" estis nomita por la Guardian First Book Award kaj La Orwell Premio. La TED-prelego de El Feki pri sekseco en la araba regiono ricevis pli ol 2,4 milionoj da vidoj ekde junio 2013. La libro enketis pri seksaj sintenoj de virinoj kaj viroj en Egiptio kaj la pli larĝa araba mondo kiel rezulto de ŝia kvinjara esploro. El Feki konkludas ke tabuoj ĉirkaŭ sekseco estas je la komenco de defio en la arabaj socioj kaj ke tiaj debatoj en la propra vivo estas ŝlosilo por ŝanĝoj en la politiko, ekonomiko kaj la pli larĝa publika sfero. Tamen, ŝi avertas ke tia ŝanĝo venas "de evoluo, ne de revolucio" kaj daŭros almenaŭ generacion.
Wallbach AG
Historio
Dum romia epoko sur la teritorio de la hodiaŭa komunumo Wallbach ekzistis tri gardoturoj, kiuj ek de la jaro 370 sekurigis la nordan limon de la Romia Imperio.
La vilaĝo en mezepoko estis homburga servuto kaj poste habsburga kiel parto de la voktdistrikto Bad Säckingen. En la jaro 1797 la regiono estis konkerita de francaj trupoj. Post mallonga franca regado, ghi kun la tuta Frick-Valo fariĝis en 1802 parto de la Helveta Respubliko kaj en 1803 de la nova Kantono Argovio, kaj Wallbach estiĝis komunumo de la argovia distrikto Rheinfelden.
Minejo Victoria Mathias
Minejo Victoria Mathias estis karbominejo en la Norda Kvartalo de Essen. La minejo inter 1857 kaj 1880 ankaŭ estis nomata Minejo Victoria Mathias kaj Gustav. La kapitalsocieto de la Karbominejo Victoria Mathias estis unu el la fondomembroj de la Rejnlanda-Vestfala Karbo-Sindikato. La Minejo apartenis en la dua duono de la 19-a jarcento al la plej gravaj minejoj en la distriktaro Duseldorfo. En la jaroj 1858 ĝis 1869 Minejo Victoria Mathias eĉ estis la plej granda minejo en la Ruhr-Regiono.
Anaso
Anaso estas komuna nomo por pluraj malgrandaj specoj de birdoj el la ordo de anseroformaj, kun mallonga kolo kaj egallarĝa beko. Iuj specioj estas tenataj en korto.
Ekzotika R4
En matematiko, ekzotika R4 estas glata sternaĵo kiu estas homeomorfa al la eŭklida spaco R4, sed ne difeomorfa. La unuaj ekzemploj estis trovitaj de Robion Kirby kaj Michael Freedman, per uzo de la kontrasto inter teoremoj de Freedman pri 4-sternaĵoj, kaj teoremoj de Simon Donaldson pri glataj 4-sternaĵoj. Estas kontinuumo de nedifeomorfaj diferencialeblaj strukturoj de R4, kiel estis montrita unue de Clifford Taubes.
Anaso
Ĉefe temas pri la subfamilio anatenoj kaj ĉefe pri ties genroj Anas, Netta, Aythya kaj maranasoj. La plej tipa kaj konata estas la platbeka anaso aŭ komuna anaso, Anas platyrhynchos.
Ekzotika R4
Por ĉiu pozitiva entjero n escepte 4, ne estas ekzotikaj glataj strukturoj sur Rn; en aliaj vortoj, se n≠4 do ĉiu glata sternaĵo homeomorfa al Rn estas difeomorfa al Rn.
Anaso
Ilia bleko estas nomata kvako.
Ekzotika R4
Malgranda ekzotika R4
Ekzotika R4 estas malgranda se ĝi povas esti glate enigita kiel malfermita subaro de la norma R4.
Malgranda ekzotika R4s povas esti konstruita startante de ne-bagatela glata 5-dimensia h-ena homologaĵo (kiu ekzistas laŭ pruvo de Donaldson ke la h-ena homologaĵa teoremo mankas en ĉi tiu dimensio) kaj uzante teoremon de Freedman ke la topologia h-ena homologaĵa teoremo veras en ĉi tiu dimensio.
Anaso
Bredataj anasoj
Certaj specoj de anasoj, kiel la moska anaso (Cairina moschata), estas bredataj por iliaj viandoj kaj ankaŭ por iliaj ovoj kaj hepatoj.
Lingvo
Anaspaŝi signifas paŝi kiel anaso, balancante sin de unu piedo al la alia, anaspaŝi (paŝi kiel anaso, balancante sin de unu piedo al la alia (PIV).
Ekzotika R4
Granda ekzotika R4
Ekzemploj de granda ekzotika R4 povas esti konstruitaj uzante tion ke kompaktaj 4-sternaĵoj povas ofte esti fenditaj kiel topologia sumo (per laboro de Freedman), sed ne povas esti fenditaj kiel glata sumo) (per laboro de Donaldson).
Estas almenaŭ unu maksimuma ekzotika R4, en kiun ĉiuj la alia R4 povas esti glate enigita kiel malfermita subaro.
Rilatantaj ekzotikaj strukturoj
Ansoj de Casson estas homeomorfaj al D2×R2 laŭ teoremo de Freedman (kie D2 estas la fermita unuobla disko) sed el teoremo de Donaldson sekvas ke ne ĉiuj el ili estas difeomorfaj al D2×R2. En aliaj vortoj, iuj el ansoj de Casson estas ekzotikaj D2×R2s.
Ne estas sciate (kiel en 2006) ĉu estadas iu ekzotika 4-sfero. Ĉi tia ekzotika 4-sfero devus esti kontraŭekzemplo al la glata konjekto de Poincaré en dimensio 4. Iuj kredeblaj kandidatoj estas donitaj per tordo de Gluck.
Yang Yen-nung
Yang Yen-nung, komercisto, estis ĉina volapukisto de Siĉuano. Li estis abonanto de revuo Kosmopolan, en kiu li publikigis artikoleton 1864, en kiu li verkis pri problemoj de Kadem Volapuka kaj montris ke li konis Esperanton. Li kreis valuton Mon büvenetik en 1895.
31937 Kangsunwoo
31937 Kangsunwoo estas tre malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rippach
Rippach estas eksa komunumo en Germanio kaj nuna parto de la urbo Lützen. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en januaro 2010 ĝi iĝis parto de la urbo Lützen. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Lützen-Wiesengrund, kiu plene malfondiĝis jaron poste. La 31-an de decembro 2009 la komunumo havis 661 loĝantojn.
.kh
.kh estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Kamboĝo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Sinkronismo (psikologio)
Karlo Jung interesiĝis pri la fakto ke individuaj homoj kredas trovi psikologie signifoplena la koincidon de eventoj kiuj mem estas tute sendependaj. Li difinis sinkronismon kiel la senkaŭza koincidiĝo de eventoj aŭ fenomenoj, kiun homo kredas esti signifoplena kaj tial tre grava.
La literaturo de la mondo estas plenplena de raportoj pri tiaj fenomenoj. “Mi eksentis ke ... estas en grava danĝero, kaj suferis eble mortigan gravan akcidenton. Poste mi sciiĝis ke mia amata kuzo, pri kiu mi jam de multaj monatoj ne ricevis informojn, je ĝuste tiu momento falis de deklivo kaj senkonsciiĝis, tiel ke necesis porti lin al hospitalo” estas tipa ekzemplo. Plejparte temas pri t.n. pretendataj parapsikologiaĵoj, sed ne ĉiam. Komuna al ĉi tiaj fenomenoj estas ke ili havas signifon por unu specifa persono aŭ grupo, sed ke la ĝenerala mondo nek interesiĝas pri ili nek trovas ilin atentindaj.
Oni dum la jarcentoj proponis grandan aron da eksplikoj, teorioj, pretendataj pruvoj, spiritismaj kialoj, filozofiaj konceptoj, kc. surbaze de tiaj spertoj kaj raportoj.
Sendepende de tio, ĉu iuj el tiuj eksplikoj validas, pri tio oni povas argumentadi senfine. Kredantoj kaj malkredantoj abundegas. Por la psikiatrio/psikologio gravas ne tiuj teorioj, sed la psikologia emo de individuoj trovi signifoplenaj tiajn eventokoincidojn aŭ fenomenokoincidojn kiuj tiom gravas por tiuj individuoj.
Sinkronismo, do, ne estas ekspliko pri tiaj fenomenoj -- kiuj eble jes kaj eble ne estas realaj -- sed studo pri la psikologia emo kredi ke tiuj fenomenoj okazas. Kaj, rilate al oniaj pacientoj, trovi tion en ilia historio/psiko/malkonscio kio kredigas ilin ke la koncernaj koincidoj estas signifoplenaj.
Ĉu parapsikologiaĵoj havas realan ekziston? La tasko de terapiisto ne estas respondi tiun demandon, sed akcepti ke por specifa individuo/paciento ili estas kredataj. Same kiel oni devas, en terapio, akcepti la religian vidpunkton de specifa persono kiel la medion en kiu liaj konceptoj kaj interpretado de spertoj kaj eventoj trovas sian scenejon; tiel same oni devas akcepti ke por tiu individuo la kredo ke la koincido de du tute sendependaj eventoj estas signifoplena, devas esti akceptata kiel valida laŭ la vidpunkto kaj mondokoncepto de tiu individuo.
Anstataŭ debatadi pri la “realeco” de parapsikologiaĵoj, la terapiisto simple akceptu ke tiaj kredoj estas parto de la vivomondo de multaj personoj, kaj penu trovi la interrilaton de tiuj kredoj kaj la psika stato de la paciento. Se iu raportas esti vidinta “flugantan teleron”, la tasko de la terapiisto ne estas debatadi aŭ diskutadi kun tiu persono pri la realeco aŭ malrealeco de flugantaj teleroj, sed konsideri kial kaj kiel tiu pretendata sperto rolas en la psiko de tiu persono.
Jung mem nek kredis nek malkredis la ekziston de flugantaj teleroj: lin interesis la fakto ke tiom da personoj ekscitiĝas pri ili, kaj kion tiu koncepto indikas pri la malkonscio de tiuj personoj. Simile pri aliaj parapsikologiaĵoj, li restis neŭtrala pri la diversaj kredoj kaj malkredoj, ilia realeco aŭ malrealeco. Tia konsiderado estas la sfero de aliaj fakuloj.
Kiel multaj observaĵoj diskutitaj de Jung, li opiniis ke necesas unue detale kolekti kaj ekzameni ĉiujn facetojn de pretendata fenomeno, antaŭ ol fari teorion. Tial sinkronismo ne estas teorio, sed nur observo ke multaj personoj kredas ke diversaj sendependaj koincidaĵoj estas signifoplenaj. Studo pri sinkronismo ne celas pruvi aŭ malpruvi tiujn kredojn, sed ekzameni la psikologian rolon de tiaj kredoj en la individuoj kiuj havas tiujn kredojn.
Sadová
Sadová konatiĝis pro la batalo de Sadová, kiu en 1866 (la 3-an de julio 1866) decidis la prusia-aŭstrian militon inter Prusio kaj Aŭstrio. En germanlingvaj landoj tiu batalo pli konatiĝis kiel batalo de Königgrätz/Hradec Králové.
Castillon (stacidomo)
Castillon, plennome Castillon-la-Bataille, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Castillon-la-Bataille, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Libourne - Le Buisson (629000).
Davorin Kablar
Davorin Kablar (n. ) estas slovena futbalisto.