cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
30000 Camenzind
30000 Camenzind estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kathy Camenzind, finalistino en 2014 de la Intel Science Talent Search (STS), scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la California High School de San Ramon (Kalifornio, Usono).
Okna
Okna (Woken b. Hirschberg) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Proksimume 3,5 km oriente de ĝi troviĝas burgo Bezděz. Vivas ĉi tie.
Historio
En la jaro 1930 la municipo havis 420 loĝantojn, plejparte germanojn. En la jaro 1946 en la municipo vivis proksimume 300 ĉeĥoj kaj 110 germanoj, kiuj iom post iom mem elmigris. En la jaro 1960 okazis kunigo de municipoj Okna kun Obora en unu tutaĵon, ekde la 1-a de januaro 1981 la municipoj estis enkorpigitaj sub urbo Doksy. Ekde la jaro 1991 la municipo estas denove memstara, Obora restis konsisto de Doksy.
Transporto kaj turismo
Tra Okna kondukas ŝoseo de la dua klaso II/273, proksime de municipa ofico estas aŭtobusa haltej. En la municipo estas ankaŭ fervoja haltejo sur fervojlinio Bakov nad Jizerou – Jedlová, kie haltas personaj trajnoj Česká Lípa – Bakov nad Jizerou.
Howard Pyle
En 1894, li ekinstruis ilustradon en la Drexel Instituto de Arto, Scienco kaj Industrio (nuntempe Universitato Drexel). Post 1900, li fondis sian propran lernejon pri arto kaj ilustrarto nome Howard Pyle School of Illustration Art. Fakulo Henry C. Pitz poste uzis la terminon "Brandywine School" por la ilustrartistoj kaj la familio Wyeth de artistoj de la Brandywine regiono, kelkaj el kiuj estis studentoj kun Pyle. Li havis daŭran influon super nombraj artistoj kiuj iĝis elstaraj per si mem; N. C. Wyeth, Frank Schoonover, Thornton Oakley, Allen Tupper True, Stanley Arthur, kaj nombraj aliaj studis kun li.
Lia klasika publikaĵo de 1883 nome "The Merry Adventures of Robin Hood" ankoraŭ estas presata, kaj liaj aliaj libroj ofte havas mezepokajn fonojn, kiel la kva-voluma serio pri la Reĝo Arturo. Li estas ankaŭ bone konata pro siaj ilustraĵoj pri piratoj, kaj oni atribuas al li la kreadon de tio kio iĝis la moderna stereotipo de la pirata vestaro. Li publikigis sian unuan romanon "Otto of the Silver Hand" en 1888. Li ankaŭ ilustris historiajn kaj aventurajn historiojn por gazetoj kiel Harper's Magazine kaj St. Nicholas Magazine. Lia romano "Men of Iron" estis adaptita kiel filmo "The Black Shield of Falworth" (1954).
Pyle veturis al Florenco, Italio, en 1910 por studi murpentrarton. Li mortis tie en 1911 pro subita renmalsano (malsano de Bright).
(19047) 9516 P-L
(19047) 9516 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
40 metra bendo
La 40 metra bendo aŭ 7 MHz estas estas radioamatora bendo, kiu estas uzebla preskaŭ dum la 24 horoj kvankam propagiĝo multe varias laŭ la horo. Ĝi estas uzata de radioamatoroj el la tuta mondo kiel primara servo (radioamatoroj havas privilegiojn) kvankam nur 7.000-7.100 MHz estas ekskluzive uzata de radioamatoroj. Mallongondaj broadkastoj kaj landaj poŝtelefonoj en kelkaj landoj ankaŭ uzas ĝin. 40m estas konsiderata unu el la plej uzeblaj bendoj en kiu ajn sezono por longdistancaj komunikoj (DX).
Uzado
La 40m bendo estas uzata por stabligi kontaktojn laŭ ĉiuj distancoj: regiona, landa, kontinenta kaj interkontinenta. Ĝi estis transdonita al radioamatoroj en 1926. Tiam la komercaj bendoj pli uzataj estis la mezaj ondoj interalie pro la malmultekosteco kaj facileco konstrui ricevilojn. La kurtondaj bendoj ne estis aprezataj. Ĝi estas unu el la plej gravaj radioamatoraj bendoj, malgraŭ sia bendlarĝo de 100 ĝis 300 Khz (malsamas en kelkaj landoj). Unue ĝi estas uzebla por longdistancaj kontaktoj ĝi havas bonan propagiĝon eĉ en la plej malfavoraj suncikloj. Tio kaŭzas ke ĝi ofte estas plenplena je radioamatoroj ĉefe dum la nokto. Tial ĝi estas tre uzata dum la radioamatoraj konkursoj, kio ampleksigas la amasiĝon. La frekvenco ebligas al radioamatoroj konstrui radiojn sen grandaj teknikaj malfacilaĵoj ĉefe pro la stabileco de la oscililoj.
Propagiĝo
Malsame al la 80 metra bendo ĝi estas malpli afektata de la absorbo de la D-tavolo kaj ĝi estas malfermita preskaŭ dum la 24 horoj de la tago kun malsamaj propagadmodoj. Dum la tago la kontakto je nacia kaj regiona nivelo estas konfortaj kaj agrablaj danke al la reflekta propagiĝo en la E-tavolo. Kiam alvenas la malalta joniĝo de la nokto, la F-tavolo anstataŭas la E-tavolon kaj ebligas kontaktojn dum la tuta nokto kun la avantaĝo ke estas malpli da bruo ol en la bendoj 80 kaj 160. La ne ekzisto de la D-tavolo ebligas angulojn pli proksimaj al la horizonto kaj tiel havi kontaktojn kun stacioj, kiuj troviĝas pli malproksime eĉ en aliaj kontinentoj.
ILERA frekvencoj
ILERA (Internacia Ligo de Esperantistaj Radio-Amatoroj) Sugestas frekvencojn kaj horarojn por skedoj kaj E-kontaktoj ĉiam en Universala Tempo. En la 40 metroj ili estas:
Bendlarĝo
Bendlarĝo laŭ la IARU regionoj
IARU Regiono 1
Europo, Afriko kaj Norda Azio.
IARU Regiono 2
Ameriko.
IARU Regiono 3
Azio kaj Pacifiko.
Siegfried Lenz
Siegfried LENZ (naskiĝis la 17-an de marto 1926, mortis la 7-an de oktobro 2014) estas germana verkisto kaj scenaristo.
Naskiĝinte en Lyck (nuntempe Pollando) li kiel 17-jarulo rekrutiĝis por la mararmeo, sed li dizertis kaj iĝis militkaptito. La spertoj akiritaj en tiu ĉi vivperiodo forte influis lian verkadon. Ekde 1945 li vivis en Hamburgo, vivtenis sin unue kiel ĵurnalisto kaj en la jaro 1951 li fariĝis libera verkisto. Li estis membro de la Gruppe 47.
Li mortis en Hamburgo.
120350 Richburns
120350 Richburns estas tre asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 3:1 kun Jupitero kaj proksima de la resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rich Burns, kiu kontribuis al la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx de la NASA kiel Estro de Projekto pri Operacioj de Kosmaj Sciencaj Misioj.
Mauricio Rumboll
Mauricio A. E. Rumboll (Bonaero, 14a de januaro 1940) estas naturalisto kaj ornitologo argentino.
En 1974, li priskribis por la sciencon novan especion de grebo, nome Podiceps gallardoi Rumboll 1974.
Li iĝis kamponaturalisto de la Argentina Muzeo de Naturscienco Bernardino Rivadavia, de Bonaero, Argentino. Poste ĉefe dediĉis sin al formado de konservadistoj kaj naturzorgistoj de protektitaj areoj en Argentino.
83464 Irishmccalla
83464 Irishmccalla estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde sia Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona filmaktorino kaj artistino Nellie Elizabeth "Irish" McCalla. Ŝi produktis pli ol 1000 pentraĵojn kaj multenombrajn litografiaĵojn en limigita eldono. Ŝi estis anino de la Virinoj Artistinoj de la Okcidenta Usono. Ŝia arto ofte temas pri la Malnova Okcidento kaj la dolĉa naiveco de la junaĝo.
Antofagasta (urbo)
Antofagasta aŭ Antofagasto estas havenurbo, universitata urbo kaj episkopejo en norda Ĉilio, je ĉirkaŭ 700 mejloj norde de Santiago. Estas la ĉefurbo kaj de Antofagasta Provinco kaj Antofagasta Regiono. En Ĉilio ĝi estas konata ’’Perlo de la Nordo’’ por sia historia kaj ekonomia graveco.
Geografio
Antofagasta situas laŭ la marborda ebenaĵo ĉe Atacama. Viña del Mar troviĝas 1047, Valparaiso 1052, Santiago de Ĉilio 1090, Koncepciono 1448, Punta Arenas 328 km.
Historio
Oni trovis nitraton en 1866, tio faris la lokon tuj signifa areo. La regiono ĝis 1879 apartenis al Bolivio. Komence la haveno havis la nomon ’’La Chimba’’, en 1872, ’’Puerto Mayor’’, fine Antofagasta. En 1879 Ĉilio okupis la plenan regionon. En 1905 rekompence Ĉilio konstruis fervojon inter Antofagasta kaj Bolivio, kiun nature Bolivio profitis. En 1991 sismo okazis. Post la 1-a mondmilito prezoj de la nitrato falis, sekve la loĝantaro malpliiĝis.
Ekonomio
Ekonomio de Antofagasto estas plejparte bazita sur minado de kuproj, nitratoj kaj jodoj, sulfuroj, krome menciindas rafinado kaj ŝipfarado.
Trafiko
Antofagasto havas vojojn al nordo, sudo kaj interno de la lando. Ĝi estas ligita per fervojo al la minoj, Bolivio kaj Argentino. La urbego havas internaciajn flughavenon kaj havenon.
Klimato
Antofagasto situas en dezerta klimato kun abunda nubeco. La temperaturo estas stabila por la plej granda parto de la jaro. La meza jara temperaturo estas 17 °C. La plej malvarma monato estas julio (12 °C). Jare pluvas resume nur 4 mm. Tamen okazis inundoj en 1925, 1930, 1940, 1982, 1987, 1991.
Frigyes Feszl
Frigyes Feszl [fridjeŝ fesl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Feszl Frigyes estis hungara arkitekto, majstro de la hungara romantikismo.
Frigyes Feszl naskiĝis la  1821 en Pest (urbo). Li mortis la 1884 en Budapeŝto.
Biografio
Frigyes Feszl apartenis al la germana minoritato en Hungara reĝlando. Li frekventis gimnazion, poste li lernis ĉe József Hild. Inter 1839-1844 li lernis en artakademio en Munkeno. En 1849 li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn, fine li vidviĝis. Li denove edziĝis en 1858. Inter 1861-1865 li lernis pentroarton en Parizo. Li iĝis gildano nur en 1866.
István Dékány
István Dékány naskiĝis la  1886 en Kecskemét. Li mortis la 1965 en Cegléd.
Biografio
István Dékány frekventis universitatojn en Budapeŝto, Jena, Londono, poste li ekinstruis en 1911 en diversaj urboj de Transilvanio. Ekde 1922 li instruis en universitato de Budapeŝto.
(73673) 1986 RX1
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,233842 astronomia unuo (tie estas 34,982 milionoj da km).
Kantono Châteauponsac
La kantono Châteauponsac (france canton de Châteauponsac) estas franca kantono. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio, historie en la regiono Limoĝio. Fine de en la kantono vivis. Ĝi estas unu el la 3 kantonoj de la arondismento Bellac. La ĉefurbo estas Châteauponsac.
Komunumoj
Apartenas al la kantono 31 francaj komunumoj.
Ĝis marto 2015 la kantono estis konsiderinde pli malgranda - tiam apartenis al ĝi la jenaj 5 komunumoj:
Ilona Kovács (psikologo)
Ilona Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Ilona estas hungara korbopilkisto, olimpikulo, psikologo, psikiatro, altlerneja instruisto, fotisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019), membro de Academia Europaea (2009).
Ilona Kovács naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Ilona Kovács estis jam frue altstatua, ŝi estis 110-foje ano de la hungara korbopilka taĉmento inter 1975 kaj 1980, en 1980 ankaŭ olimpikulo. Ŝi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1983. Post la diplomo ŝi estis asistanto samloke ĝis 1989, dum ŝi doktoriĝis en 1988. Inter 1990-2003 ŝi apartenis al en:Rutgers University (esploristo 1990-1992, poste ŝi akiris pli altajn edukajn rangojn. Hejmenveninta ŝi estis docento de Teknikuniversitato de Budapeŝto (2003-2006), ankaŭ katedrestro (2004-2009), intertempe ŝi gvidis esploran grupon. Inter 2006 kaj 2012 ŝi instruis kiel profesoro. Ŝi finis sian karieron en tiu ĉi univeristato kiel vicdekano en la jaroj 2011 kaj 2012. Intertempe ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1997, doktoriĝis (DSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 2004. En Universitato de Pécs la habilitiĝo okazis en 2003. Ŝi instruas kaj esploras kiel katedrestro de Katolika Universitato Péter Pázmány ekde 2013. Ŝi ricevis premiojn inter 1980-2006. Ŝi fokusiĝas pri la vido, ŝi pruvis, ke disvolviĝo de la homaj vidaj procezoj daŭras ĝis la adoleska aĝo. Libertempe ŝi fotadas, eĉ ŝiaj fotoj estas videblaj en ekspozicioj.
Nacia Parko Perito Moreno
La Nacia Parko Perito Moreno, en hispana origine Parque nacional Perito Moreno estas nacia parko de Argentino, situanta en centrokcidento de la provinco Santa Cruz, lime kun Ĉilio. Ĝi enhavas 126 830 ha, en montara regiono fermita de valoj, kelkaj el kiuj situantas je pli ol 900 msm. La areo de la parko Perito Moreno subdividiĝas en du administraj areoj: nome nacia parko kun 85 500 ha, kaj la protektita areo kun uzeblaj rimedoj kaj 29 500 ha. La dekreto 2149/90 de 10a de oktobro de 1990 deklaris sektoron de la unua areo kiel strikta naturrezervejo.
Flaŭro kaj faŭno
Ene de tiu Parko oni registris ĝis 115 speciojn de birdoj, 5 el kiuj reproduktiĝas ene. Inter ili troviĝas la kapuĉa grebo (Podiceps gallardoi), minacata al formorto, kaj akvobirdo protektita nur en tiu parko. Ankaŭ minacara, sed protektita en aliaj patagoniaj parkoj, estas la migra falko (Falco peregrinus). En altaj lokoj videblas kondoroj abunde, kelkaj agloj, kiaj la nigrabrusta buteaglo. En lagetoj oftas la ĉilia flamengo (Phoenicopterus chilensis), la otidoj, variaj specioj de anasoj (Anas spp.) kiaj la vaporanasoj kaj la rozbeka anaso, la granda grebo ktp. Estas ankaŭ la nigrakola cigno (Cygnus melancoryphus) kaj la koskorobo.
-47.8°N, 72.25°W
Úblo
Úblo (antaŭe Ublo aŭ Hublo, Aubeln, Ublo) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Brumovice en distrikto Opava. Ĝi troviĝas proksimume 3 km okcidente de Brumovice. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 45 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Úblo estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,56 km². En la katastra teritorio Úblo situas ankaŭ Kolná kaj Pocheň.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1450.
Geoffrey Sutton
Geoffrey SUTTON (naskiĝis en 1947) estas angla filologo de finn-ugra kaj nordia lingvaro, editoro, redaktoro, tradukisto kaj fakulo pri originala Esperanto-literaturo.
Vivo
Sutton eklernis Esperanton kiel 14-jarulo en 1962. De 1972 ĝis 1973 Sutton studis skandinavian literaturon kaj svedan lingvon ĉe la universitato de East Anglia, de 1973 ĝis 1980 en Upsalo (Svedio), kie li akiris la akademian titolon de filosofie kandidat pri finn-ugra kaj nordia lingvaro. Per trijara stipendio de la Sveda Instituto (Svenska Institutet) li finis doktoriĝajn studojn pri finn-ugra filologio. De oktobro 1981 Sutton laboris dum unu jaro kiel subeditoro kaj konsilisto por la monata periodaĵo "El Popola Ĉinio" en Pekino kaj subtenis la editoradon de "Ĉina Antologio (1949-1959)".
De 1984 ĝis 1986 Sutton laboris kiel redaktoro de la revuo "Esperanto" en la Centra Oficejo de Universala Esperanto-Asocio (UEA) en Roterdamo (Nederlando). Poste li laboris kiel editoro de gvidlibroj pri havenoj kaj de gvidlibroj pri turismaj altiraĵoj en Britio.
Botaniĉeskij sad (stacio de Moskva metroo)
Botaniĉeskij sad ("Botanika Ĝardeno" Ботанический сад) estas stacio de la Metroo de Moskvo nord-oriente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Kaluĵsko-Riĵskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Blankabrova fulveto
La Blankabrova fulveto (Fulvetta vinipectus) estas birdospecio de la familio de Silviedoj kun la tipaj silvioj. Kiel ĉe la aliaj fulvetoj, ankaŭ tiu estis delonge inkludita en la genro de la Timaliedoj nome Alcippe. Tiu genro de fulvetoj estas de malgrandaj grizbrunaj birdoj, el kiuj kelkaj specioj havas ruĝecbrunajn partojn en flugiloj aŭ markojn en kapo.
Tiu orientalisa specio havas tre belan kapobildon ĉar spite la nomon ne temas pri blanka brovo sed pri tre markataj kaj larĝaj blankaj strizonoj kiu ekas el la okuloj malantaxuen al la nukoflankoj, bordataj de malhelaj bordoj kaj ene de tre malhelbruna kapo kio markas la kontraston; tiuj strioj nomigas la specion en Esperanto. Krome ankaŭ la irisoj estas blankaj kio pliigas la kontrastojn en la kapo. La flugiloj estas brunecaj kun blankablua bordo. Ankaŭ la vosto estas bruneca, sed pli malhelgriza ĉe fino. Sub la malhelbruna vizaĝo estas blanka gorĝo kiu nuanciĝas al helgriza brusto kaj siavice al pli helbruneca ventro.
Ĝi troviĝas en Himalajo nome en Butano, Nepalo, suda Ĉinio, nordorienta Barato, Birmo kaj Vjetnamio. Ties natura biotopo estas moderklimataj larĝafoliaj arbaroj kaj arbustaro kun subkreskaĵaro, ofte asocie al bambuejoj je 2200 al 3400 metroj super marnivelo.
Terrasson (stacidomo)
Terrasson estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Terrasson-Lavilledieu, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Coutras - Tulle (621000).
Hufeland-kliniko
Hufeland-kliniko (germane: Hufeland-Klinikum) estas akuthospitalo je Rudolph-Weiss-strato 1–5 en Bad Langensalza (Germanujo) funkciante samtempe kiel klerigmalsanulejo por studentoj pri medicino de la Universitato de Göttingen.
Hospitalo
Kun siaj 545 litoj, 13 modernaj operciejoj kaj ĉ. 1200 kunlaborantoj ĝi apartenas inter la plej grandaj malsanulejoj de Turingio. En 2013 la suma kvanto da pacientoj estis de 22.603 restade kaj 80.584 ambulatorie. Faritis 12.121 ĥirurgiaj procedoj el kiuj estis nurambulatorie 3.059. Naskoj nombriĝis 674.
En 2021 la malsanuleja komplekso konsistis en la jenaj sekcioj:
Historio
Historio hospitala en Bad Langensalza komenciĝas je mezepoko. En 1274 Günther el la dinastio de la senjoroj de Salza kaj ties patro Hugo starigis en la Erfurta antaŭurbo de Langensalza Georgo-hospitalon nomate Volkenroder Spittel. En 1642 oni - pro la Tridekjara milito - alilokigis la institucion post la urbomuraron konstruante domon kun 21 litoj je Enggasse-strateto. Ankoraŭ en 1832 ĝi nomiiĝis oficiale municipa (Städtisches Krankenhaus) antaŭ administra unuiĝo kun Wendelin-malsanulejo. Dum la Batalo apud Langensalza (27.6.1866) en la Prusia-Aŭstria milito senteblis ega troŝarĝo pro kio unuafoje voluntuloj de Ruĝa Kruco surloke ekaktivis.
En 1881-82 la lanŝpinfabrika estro Rudolph Weiß donacis al la urbanoj modernan hospitalan komplekson nome Weiß'sche Stiftung kiu malfermis siajn pordojn en la 1.10.1883. Pro tio oni aljuĝis poste al la bonfarulo la prusian Ruĝa-aglo-meritordenon. Krome starigitis antaŭklinike monumento inaŭgurite en la 4.10.1894 okaze de la 70-a datreveno naskiĝtaga; iam ankaŭ strato nomitis por li.
En 1949 instalitis pormalsanula ĉelo kontraŭeskapsekurigita por prizonuloj kaj ĉi-tion rilataj aranĝoj por gvardistoj. Krome pridiskutitis la kreo de ĝenerale unuklasa sistemo. Ekde 1953 responsis prihospitale la GDR-subdistrikto Langensalza. En 1962 iĝis alinomiĝo por la en Bad Langensalza naskiĝinta kuracisto Christoph Wilhelm Hufeland. En 1963 la unuopaj sekcioj nomitis por elstaraj medicinistoj. En 1986 konsistigas la malsanulejon kvin klinikaj sekcioj pri: medicinoj porinfana/-junula, ginekologio, interna medicino, anestezo kaj ĥirurgio. En 1993 ŝanĝiĝis la hospitala laŭjura stato je Hufeland Krankenhaus GmbH Bad Langensalza. Inter 1994 kaj 2004 la tuto pligrandiĝis kaj etendigitis laŭ tri konstruetapoj kaj en 2007 iĝis kunfandiĝo kun Unstrut-Hainich Kreiskrankenhaus gGmbH.
Mata de São João
Mata de São João [matadesaunĵoaun] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 40.183 loĝantojn en 2010.
Bengala Golfo
Bengala Golfo (বঙ্গোপসাগর, बंगाल की खाड़ी, బంగాళాఖాతం, வங்காள விரிகுடா, Bay of Bengal) estas parto de la norda regiono de Hinda Oceano kaj ĝi kreas ĝian plej grandan golfon. Ĝi havas formon de triangulo, kiu estas okcidente limigita per la marbordo de Srilanko kaj Barato, norde de Bangladeŝo, oriente de Birmo kaj Malaja duoninsulo kaj sudoriente de la norda marbordo de insulo Sumatro. En la orienta parto de golfo situas la insularoj Andamanoj kaj Nikobaroj.
Kantono Washington (Nebrasko)
Kantono Washington aŭ plene esperantlingve kantono Vaŝingtono (Washington County) estas kantono de Usono en la subŝtato Nebrasko. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la. Kiel ĉiuj samnomaj kantonoj de Usono ĝi estas nomata laŭ George Washington, aŭ laŭ PIV esperantigite Georgo Vaŝingtono, la unua prezidanto de Usono (1789–1797).
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Aldo
La voĉkategorio aldo (lat. altus = „alta“, vox alta = „alta voĉo“) signifas en la muziko la pli malaltan voĉon de ambaŭ inaj aŭ knabovoĉoj (knabaldo). La voĉamplekso proksimumas g-e’’.
La nomo devenas de la plurvoĉa virkantado precipe de la mezepoko, en kiu la aldo estis la plej alta voĉo, kantata kun brusta aŭ falseta-registro. la dua voĉo estas la t.n. kontratenoro aŭ –aldo. Vira aldo ofte apleksas e-e’’ (kastritoj ofte antingas ankaŭ la d’’’).
Analoge al la kantvoĉa registro aldo ankaŭ ĉe muzikinstrumentoj ekzistas alda sonregistro.
Florent Couao-Zotti
Florent Couao-Zotti (naskiĝis en 1964 en Pobé, Respubliko de Dahomey) estas aŭtoro de Benino kaj en multaj afrikaj landoj. Li verkas komiksojn, teatraĵojn kaj rakontojn. Li loĝas en Kotonuo, kie li instruas literaturon en lernejo.
Couao-Zotti studis literaturon en la Nacia Universitato de Benino kaj laboris kiel trejnisto kaj kultura entreprenisto en Kinŝaso kaj Angoulême (Francio). Ekde tiam, li praktikis ĵurnalismon kiel kultura kolumnisto kaj redaktoro de satiraj revuoj.
Depost 2019 Florent Couao-Zott estas Teknika Konsilisto de la Ministerio pri Turismo, Kulturo kaj Arto.
Ekde 2002, Florent Couao-Zotti sin dediĉis tute al verkado, verkante diversajn literaturajn ĝenrojn (romanojn, mallongajn rakontojn, teatraĵojn) sed ankaŭ komiksojn, televidajn seriojn kaj filmetojn. Unu el siaj plej popularaj verkoj estas Les Fantômes du Brésil (La fantomoj de Brazilo), ia afrikanida Romeo kaj Julieto.
La libroj de Florent Couao-Zotti estas tradukitaj al kvin lingvoj (japana, itala, kataluna, germana, angla), kaj ricevis plurajn premiojn, inkluzive de la Premio Tchicaya U Tams'i (1996). En 1996, li gajnis la 1-an afrikan premion pri infanliteraturo kun Un enfant dans la guerre (Eld. Haho, 1998) okaze de konkurso organizita de la Agence de la Francophonie (Franclingvio). Ĉi tiu romano estis reeldonita en 2001 sub la titolo de Charly en guerre (Charly militas) ĉe eldonejo Dapper.
Afrikanido
Laŭ Couao-Zott, mallonga rakonto plej taŭgas por la afrika kontinento, kie verkado ne estas grava parto de kulturo. La celo de liaj skribaĵoj ankaŭ estas detrui persistajn ideoj, kiuj estas ligitaj al Afriko kaj ofte ŝatataj en literaturo.
En sia kolekto de rakontoj, L’homme dit fou et la mauvaise foi des hommes Florent malproksimigas la leganton de la ĝeneralaj kliŝoj pri Afriko kaj kunprenas lin al la foraj regionoj de la okcidentafrika urbo, kie estas suspektindaj homoj alkroĉitaj al materialismo kaj malriĉeco.
Abdourahman A. Waber skribis: "Se oni trovus unu komunan temon por siaj dek mallongaj rakontoj, ĝi estus la strato, ĝia degenerado kaj danĝeroj, ĝia malespero kaj malbeleco." Ĉi tiu speco de socia enradikiĝo ekscitas la imagon de Couao-Zot, kiu malkaŝas la internan mondon de sub-homa loĝantaro, homoj loĝantaj en lokoj ne rekomendindaj al turistoj. Laŭ iuj, li rampas en la mizeron kaj portretadas "getojn de abomeno".
Couao-Zotti invitas al malkomforta literatura vojaĝo for de ordinaraj stereotipoj, kaj engaĝiĝas en socio kies marĝenigitaj homoj ofertas al li senfinan materialon por verki. Tiusence, Couao-Zotti renovigas la tradician privilegion de la aŭtoro, nome esti atestanto.
Citaĵoj
"Ni heredis la francan lingvon." Mia plezuro estas formi ĝin ĝis ĝi kriegas ĉion el mi. Ĉi tiu koktela lingvo estas devo kaj ankaŭ grandega defio "
Verkaro
La verkaro de Couao-Zotti posedas kinematografiajn kvalitojn, neologismojn, gramatikajn aŭdacojn kaj vortludojn.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parte bazita sur la samtitola artikolo en la finna vikipedio, listo de aŭtoroj kaj la franca vikipedioj, listo de aŭtoroj.
Aumale (Seine-Maritime)
Aumale estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aumalois.
Listo de urboj de Uzbekio
Jen listo de urbegoj de Uzbekio:
Casola Valsenio
Casola Valsenio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Raveno kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Borgo Tossignano (BO), Brisighella, Castel del Rio (BO), Fontanelice (BO), Palazzuolo sul Senio (FI) kaj Riolo Terme.
(11992) 1995 XH
(11992) 1995 XH estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Eltombigo
Eltombigo estas ĝenerale malfermo de tombo kaj elpreno de morta korpo surbaze de ofica permeso aŭ ordono. Laŭ jura reguligo de sepult-aferoj tio estas ĉia ajn manipulado per nemalkomponiĝintaj kaj ankaŭ per komponiĝantaj korprestaĵoj.
Fari eblas ĝin antaŭ paso de la tn. malkomponiga tempo (minimume 10 jaroj) nur pro peto de luiganto de tomboloko kaj kun konsento de higiena stacio, aŭ dum puna proceduro. En tiu povas ordoni ĝin nur juĝisto, eventuale en preparproceso akuzisto, nome nur tiam, se estas suspekteble, ke la morto de entombigito estis kaŭzita pro krimo. Poste sekvas jura sekco.
Burial
Ĥomero
En la hebrea Biblio, la ĥomero (חֹמֶר) aŭ koro (כּר‎) estas granda mezurunuo de volumeno.
Priskribo
Laŭ Oxford Biblical Studies Online, unu koro estas proksimume 2300 litroj, kaj unu ĥomero estas proksimume 229,7 litroj.
Ĉar ĝi estas tre granda mezurunuo, ĝi estas figure uzata por ajna granda kvanto, ekzemple:
En la ĉi-supra versiklo, Jesaja priskribas la veon de la maljustuloj. Unu efo estas nur centono de la ĥomero; tiel, la (metaforaj) vinberĝardenoj de la maljustuloj estos nefruktodonaj.
(19048) 9567 P-L
(19048) 9567 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Jakob Michael Reinhold Lenz
Jakob Michael Reinhold LENZ [jakop miĥael reinholt lenc] (naskiĝis la 12-an de januaro, 1751, mortis la 24-an de majo, 1792) estis germana poeto.
Jakob Michael Reinhold Lenz inspiris i.a. Georg Büchner al la novelo Lenz kaj Bertolt Brecht al la prilaboro de kelkaj el liaj verkoj.
Vivo
Jam kiel studento en Kenigsbergo li presigis en 1769 la heksametran poemon »Die Landplagen« kaj en 1770 poemon je la honoro de Immanuel Kant; dramo skribita jam kelkajn jarojn pli frue, »Der verwundete Bräutigam«, ĝis la moro de la poeto restis needita. En 1771 li iris kiel administranto ĉe la kurlandaj nobeloj de Kleist, al Strasburgo kie la filoj Friedrich Georg kaj Karl Nikolaus Kleist intencis aliĝi al la franca armeo. Tie li renkontis Goethe, Johann Daniel Salzmann, Johann Heinrich Jung-Stilling kaj aliajn aktivajn verkistojn. Li ŝatis la tiaman modon esti geniulo kaj la imitadon de Ŝekspiro. Tio montritis bone en liaj rimarkoj »Anmerkungen übers Theater nebst angehängtem übersetzten Stücke Shakespeares [›Loves labour's lost‹]« (Leipzig 1774), tre tipa komentado por la tempo de epoko de Sturm und Drang. Sed krome ankaŭ en liaj bizaraj komedioj »Der Hofmeister« (Leipzig 1774), »Der neue Menoza« (Leipzig 1774) kaj »Die Soldaten« (Leipzig 1776). La laste menciita interesas pro la enmeto de multe da mem observitaj kaj travivitaj aferoj. Ekster tio li prilaboris aĵojn de Plaŭto »Lustspiele nach dem Plautus fürs deutsche Theater« (Frankfurto/Leipzig 1774). Post la reveno de Goethe li troviĝis en 1772 en Fort-Louis kune kun la tie armeservanta pli juna Kleist strebante havi amaferon kun Friederike Brion en la najbara Sessenheim. Lia plej bela ampoemo estas »Die Liebe auf dem Lande« rilatante al ŝi nedirekte.
Dum la sekvintaj jaroj li suferis pro malresponditaj amavancoj je Cornelia Schlosser, la fratino de Goethe, kaj je fraŭlino Waldner (la posta baronino Henriette von Oberkirch). Spuroj ĉi-prie troveblas ĉe la komedio »Die Freunde machen den Philosophen« (Lemgo 1776) kaj en la fantazia dramo »Der Engländer« (Leipzig 1777). La en Strasburgo en 1775 fondita societo »Gesellschaft für deutsche Sprache« malfermigis lin je pluraj prilingvaj studoj patriotismaj, kiel atestas »Die flüchtigen Aufsätze von Lenz« (Zürich 1776). Post la alveno de Goethe en Vajmaro Lenz nevokite ankaŭ venis samloken kaj restis tie ĝis paskvilo de novembro de la sama jaro malebligis pluan restadon lian. Li do reiris al Alzaco kie li iris de unu loko al alia (ankaŭ en Svisujo li simile agis). En 1777 li iĝis mense malsana; tio en 1779 dum restado ĉe Johann Georg Schlosser en Emmendingen kaj ĉe la pastoro Oberlin je Waldersbach (Bas-Rhin) eĉ pligraviĝis. En junio 1779 li kondukitis fare de la fratre reen en la patrujon antaŭ ol iri al Rigo, poste al Peterburgo kaj en 1781 al Moskvo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 12. Leipzig 1908, p. 408-409 (tie ĉi interrete)
Kantono Le Dorat
Komunumoj
Apartenis al la kantono de Le Dorat la jenaj 12 francaj komunumoj :
Eu (Seine-Maritime)
Eu estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Eudois.
Grizkapa fulveto
La Grizkapa fulveto (Fulvetta cinereiceps) estas birdospecio de la familio de Silviedoj kun la tipaj silvioj. Kiel ĉe la aliaj fulvetoj, ankaŭ tiu estis delonge inkludita en la genro de la Timaliedoj nome Alcippe. Tiu genro de fulvetoj estas de malgrandaj grizbrunaj birdoj, el kiuj kelkaj specioj havas ruĝecbrunajn partojn en flugiloj aŭ markojn en kapo.
Tiu specio havas tre grizan kapareon kiu enhavas kapon, kolon kaj suprajn brustojn kaj nukon, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie cinereiceps signifas “kun cindrokolora kapo”. Tiu griza kapareo ege kontrastas kun la tre ruĝecbruna dorso kio nigriĝas en flugilplumoj kiuj havas blankajn bordojn same kiel la longa vosto. La iriso estas blanka.
Iam F. cinereiceps estis konata kiel Strigorĝa fulveto, sed la birdoj laŭ tiu nomo disiĝis kaj nuntempe ili estas traktataj kiel distinga specio, F. manipurensis. Alia iama subspecio de F. cinereiceps kiu estas numtempe konsiderata distinga estas la Tajvana fulveto (F. formosana).
Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj. Ĝi ne estas konsiderata minacata de la IUCN.
Ĉunjun
Ĉunjun (tradicie: 春運; simpligite: 春运; Hanyu Pinyin: Chūnyùn), tradukata kiel turisma sezono de la printempa festo estas periodo ĉirkaŭ la ĉina novjara festo. Tiam en Ĉinujo estas tre granda trafiko de personoj, kiuj vojaĝas. Ĝi kutime daŭras 15 tagojn antaŭ kaj 40 post la novjara tago. La vojaĝantoj de Ĉunjun estas pli multaj ol la Ĉina populacio: pli ol 2 miliardoj en 2008.
Albertus Cornelis van Ingen
Albert Cornelis VAN INGEN (naskiĝis en, mortis la en Hago) estis nederlanda esperantisto kaj dumviva membro.
Li famiĝis kiel reprezentanto de Literatura Mondo en Roterdamo, kie li ankaŭ gvidis sukcesajn Cseh-kursojn. Li instruis en Indonezio kaj ricevis la distingon Jad Vaŝem de Israelo. Li mecenatis la movadon en Nederlando kaj krome zorgis pri tre aĝa mecenato, Henriko Veenstra (1893-1983).
34319 Neilmilburn
34319 Neilmilburn estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Neil Milburn, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Plano West Senior High School de Plano (Teksaso).
Vizono
Vizono (science: Mustela vison ; ne plu valida scienca nomo: Neovison vison ) specio de nordamerika mamulo.
Sovaĝ-vizona felo - de vizono libere vivanta en la naturo.
Normal-bredvizona felo de vizono bredata en bienoj; la hararo estas ruĝbruna ĝis nigra, pli delikata, pli densa kaj pli brila ol ĉe la sovaĝa vizono.
Mutaci-vizona felo - de vizonaj mutacioj, kies hararo havas diversajn paŝtelkolorojn, ties nuancojn kaj kombinaĵojn.
Ei Samay Sangbadpatra
Ei Samay Sangbadpatra aŭ simple Ei Samay (এই সময়, IAST: Ē'i samaẏa; ) estas bengallingva taggazeto de la grupo The Times. Ĝi estis lanĉita kiel taggzeto en formato de grandgazeto kun volo de konkursi komerce kontraŭ Anandabazar Patrika. Ĝin posedas kaj eldonas Bennett, Coleman & Co. Ltd, firmao posedata de la familio Sahu Ĝain.
La ĵurnalo Ei Samay estas taksata kiel defio farita de BCCL al grupo Ananda Bazar Patrika (ABP). Sentanta la fortan defion, la grupo ABP komencis grandegan amaskomunikilan kampanjon de reklamoj nur monato post la lanĉo de Ei Samay. La enkonduka prezo de ĉi tiu ĵurnalo estis po 1 ₹ (1,3¢ de USD) por kopio. Laŭ oficialuloj de la ĵurnalo, la cela legantaro estas junuloj inter 20- kaj 35 jaroj.
Antaŭ la lanĉo
La periodaĵoj en lokaj lingvoj en ŝtato Okcidenta Bengalio konsistas de kvar grava bengallingvaj taggazetoj: Anandabazar Patrika, Aajkaal, Bartaman kaj Sangbad Pratidin. El ĉi tiuj, Anandabazar Patrika estas la plej legata, kaj la «gvidanto» ambaŭ en presata kaj enreta spacoj: ĝi estas la 6-a inter la plej legataj tagĵurnaloj en lokaj lingvoj de Barato, laŭ la Enketo pri Legantaro de Barato de 2012, kun legantaro de pri 59 lakh.
Eldonoj
Nuntempe ĉi tiu taggazeto estas eldonata de Kolkato kaj Nov-Delhio.
Listo de urboj de Usono
En Usono oni kutime mencias la nomon de urbo kune kun la nomo de la subŝtato en kiu ĝi situas, ĉar estas multaj samnomaj urboj en Usono (kaj Kanado). Alie, nur la kunteksto povas diferencigi, kiu urbo temas. Tamen, pro teknikaj kialoj estas la kutimo doni artikolan titolon sed aldono de la subŝtato al tiu el pluraj samtemaj urboj, kiu estas senkompareble pli granda laŭ loĝantaro ol ĉiuj aliaj kaj tial multe pli ofte citita.
La lando havas 277 grandurbojn (urbojn super 100.000 logantoj) laŭ la plej freŝa dekjara censoo de aprilo 2020. Por listo de la plej grandaj urboj de Usono, vidu la liston de plej grandaj usonaj urboj.
Kalifornio
Vidu pli detalan liston laŭ loĝantaronombro Listo de urboj de Kalifornio.
Vaŝingtonio
Vidu pli detalan liston laŭ loĝantaronombro Listo de urboj en Vaŝingtonio.
Senegambio
Senegambio estas esprimo kiu taŭgas por du diferencaj konceptoj, nome:
La Senegambia Konfederacio
La malsukcesa Senegambia Konfederacio ekzistis ekde la 1-a de februaro de 1982, post traktato inter Senegalio kaj la najbara ŝtato Gambio (kiu troviĝas tute ĉirkaŭita de Senegalio) subskribita la 12an de decembro de 1981. La federacio intencis helpi la kooperadon inter ambaŭ ŝtatoj, sed ĝi estis disigita de Senegalio la 30an de decembro de 1989 (post 9 jaroj) kiam Gambio malakceptis antaŭeniri plie en la unuigo.
Dum tiu mallonga ekzistado, Senegambio estis pragmata unio bazita sur sekureco ambaŭflanka de la interesoj de ambaŭ ŝtatoj. La senegalia registaro timis nacian malstabilecon kaŭzita de sociaj movadoj aŭ insurekcioj en Gambio kaj en sia regiono de Casamance. Tiu timo realiĝis la 30an de julio de 1981, kiam gambiaj maldekstruloj klopodis puĉon kontraŭ la gambia prezidento Dawda Jawara. Pro peto de la prezidento Jawara, la senegalia armeo eniris en Gambion kaj sukcese venkis la insurekcion. Tamen, tiu nova eblo ŝanĝi la reĝimon helpis la unuigon de ideoj kiuj estis disvolvigitaj en la regiono. Léopold Sédar Senghor, unua prezidento de Senegalio, estis unu el "les trois pères" ("la tri patroj") de la Négritude. Senghor kredis je la Negreco ne nur en la senco de la eblo unuigi Senegalion kaj Gambion, sed ankaŭ je la fakto, ke tio estus normala procezo. Spite la mallongdaŭra ekzistado de la Konfederacio, Senegambio estis unu el la afrika unioj pli longdaŭraj de tiu periodo.
La apogo al la procezo de senegambia unuiĝo devenis unurange de la du registaroj kaj de la elitoj de ambaŭ landoj; la baza civitanaro ne estis tre interesitaj en la ideo de la integriĝo. Kiam la minacoj de politika malstabileco ekforiris, ambaŭ landoj revenis al siaj tradiciaj antaŭjuĝoj rilate la alia. La gambianoj, post kiam la puĉo iĝis jam nur historia evento, ektimis pro la perdo de siaj propraj povo, suvereneco kaj identeco sub la submeto al Senegalio. Hughes kaj Lewis, en sia analizo de Senegambio, nombras serion de problemoj pri unuiĝoj kiuj ofte estos malsukcesaj, kiujn tiu unuiĝo kunhavis. En tiu kunteksto, la ĉefa plano sur kiu Senegambio estis formita, tio estas, la reciproka kooperado, markis la komencon de la fino. La oficiala fino de la unuiĝo okazis la 23an de aŭĝsto de 1989, kiam la senegala prezidento Abdou Diouf decidis, ke estis pli bone, ke la Konfederacio disiĝu post malsukcesaj negocadoj por pluhavigi ĝin viva.
Historie
Historie la separiĝo de tiu du landoj devenas kaj estis kaŭzata de la koloniismo kaj de unu el ties plej malhoma kaj malakceptindaj aspektoj, tio estas sklavismo. Dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj Francio kaj Britio setligis respektivajn bazojn por la komerco de sklavoj ĉe la riveroj Senegalo kaj Gambio. Kompreneble ambaŭ potencoj rivalegis dum tiu epoko por forigi la alian de tiu mondoregiono. Meze de la 18-a jarcento la britoj jam sukcesis forigi la francojn de la ĉefaj bazoj kaj formis la unuan staton de Senegambio. Inter 1779 kaj 1783 la francoj rekonkeris la regionon kaj disigis la tiaman Senegambion. Meze de la 19-a jarcento ankoraŭ ekzistis klopodoj de Britio por unuigi la regionon danke al iu interŝanĝo de teritorioj, sed tio ne okazis kaj en 1889 oni akceptis la ĝisnunan landlimon. Tio estas Francio kaj Britio akceptis ĝin, ĉar restis por la regionaj popoloj la malfacilon kunvivi kun artefarita limo kiu ne kongruis kun geografio nek kun la etneco aŭ lingveco de la popoloj.
Tio eksplodis post la sendependiĝo de ambaŭ landoj en la 1960-aj jaroj. Ĉiu ribeleto en unu el la du ŝtatoj kontaĝus al la alia. Maldekstra puĉo en Gambio devigis Senegalion interveni favore la okcidentajn fortojn, dum najbaraj maldekstraj reĝimoj klopodis uzi ĉelimajn malstabilojn por ataki de malproksime Senegalion. Krome ankaŭ ekonomio malhelpas, ĉar Senegalio estas protekta ŝtato kiu favoras la ekonomian interŝanĝo kun Francio, dum Gambio ne; tio okazigas ekonomian "militon" inter ambaŭ ŝtatoj.
Geografia koncepto
La Megalitaj cirkloj de Senegambio formas parton de la Monda Heredaĵo de UNESKO.
FSG Wickersdorf
La Libera lernejkomunumo Wickersdorf (Freie Schulgemeinde Wickersdorf, mallongigo FSG Wickersdorf) estis reformpedagogia institucio en Saalfeld-Wickersdorf, Germanujo.
Historio
Temis pri ege konata projekto de progresema eduko de Gustav Wyneken, Paul Geheeb, August Halm, Martin Luserke, Rudolf Aeschlimann kaj Fritz Hafner, kiu ekisi en 1906. La bienon en Wickersdorf proponitis fare de ŝtata konsilisto Schaller en julio 1906.
Posto 1945 instalis tie la GDR-ministerio internulejon tre politikan: ĝi estis ekz. speciala lernejo kun pli ampleksa instruado de la rusa lingvo kaj havis kontrakton partnerecan kun la Stasi-filio en Saalfeld. Fakte iĝu tie la estonta kadro komunisma kaj observiĝis diversaj oraktikataj komunismaj edukideoj. La gepatroj de la gelernantaro ofte apartenis al la GDR-elito.
Post la malsukcesa novfondiĝprovo laŭ reformpedagogiko tradicia fermitis la lernejo en 1991. Poste uzis antropozofia vivkomunumo la areon.
Metila 2,5-dumetilbenzoato
Metila 2,5-dumetilbenzoato aŭ metila 2,5-dumetilbenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 2,5-Dumetilbenzoata acido kaj metanolo. Metila 2,5-dumetilbenzoato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 2,5-dumetilbenzoato prezentas 2,5-dumetilbenzoata acido grupon ligitan al metila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Tajvana fulveto
La Tajvana fulveto (Fulvetta formosana) estas birdospecio de la familio de Silviedoj kun la tipaj silvioj. Kiel ĉe la aliaj fulvetoj, ankaŭ tiu estis delonge inkludita en la genro de la Timaliedoj nome Alcippe. Tiu genro de fulvetoj estas de malgrandaj grizbrunaj birdoj, el kiuj kelkaj specioj havas ruĝecbrunajn partojn en flugiloj aŭ markojn en kapo.
Tiu specio havas tre rimarkindan okulon kun flaveca iriso kaj tre blanka okulringo kontraste kun tute malhelbruna kapo kun pli malhelbruna zono inter la okuloj kaj la beko kaj ne tiom malhela super la okuloj. La gorĝo estas blanka kun tre markata bruna vertikala striado. Temas pri malgranda (11 cm longa) birdo kun grizecbrunaj dorso kaj vosto; la flugiloj estas tre ruĝecbrunaj, kaj la unuarangaj estas bordataj je blanko, poste nigre kaj poste ruĝece, kio havigas striaecan bildon. La ventro estas grizeca kaj la flankoj rozbrunecaj.
Tiu specio estis dumlonge inkludita en la Grizkapa fulveto, F. cinereiceps, kiel subspecio.
Tiu specio estas endemia de Tajvano, kio tute kialigas la nomon de la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie “formosa” aperas kiel portugaldevena eŭropa nomo de la insulo Tajvano.
Sándor Gáspár (politikisto)
Sándor GÁSPÁR [ŝAndor gAŝpAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gáspár Sándor estis hungara politikisto.
Biografio
Sándor Gáspár post lernado eklaboris kiel simpla laboristo. En 1935 li aliĝis al la sindikato, en la sekva jaro al la komunistoj. Post la 2-a mondmilito li ricevis pli kaj pli taskojn de la Partio. Inter 1950-1951 li lernis en Moskvo en ĉeflernejo pri partio. Li estis parlamentano inter 1949–1990. Li apartenis al rondo de János Kádár, tamen li ricevis nur unuafoje premion. Lia plej alta posteno estis gvidanto de ĉiuj hungaraj sindikatoj.
Grünhain-Beierfeld
Grünhain-Beierfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Barão de Monte Alto
Barão de Monte Alto estas municipo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso, kiu taksis 5.720 loĝantojn en 2010.
La municipo emancipiĝis en 1962.
Kantono Magnac-Laval
La kantono Magnac-Laval (france canton de Magnac-Laval) estas eksa franca kantono lokita en la departemento Haute-Vienne kaj en la regiono Limoĝio. Ĝis la jaro 2015 ĝi estis unu el la 8 kantonoj de la arondismento Bellac. Ĝia ĉefurbo estis Magnac-Laval.
Komunumoj
Apartenis al la kantono de Magnac-Laval la jenaj 6 francaj komunumoj :
(14884) 1991 PH16
(14884) 1991 PH16 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Wilhelm Dindorf
Karl Wilhelm DINDORF (naskiĝinta la en Leipzig, mortinta samloke la ) estis germana filologo.
Kastelo de Nagykereki
La Kastelo de Nagykereki (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Bocskai [boĉkai]) estas historia monumento en Hungario, en vilaĝo Nagykereki.
Wilhelm Dindorf
Vivo
Inter 1828 kaj 1833 Dindorf estis eksterorda profesoro pri literaturhistorio en Lepsiko. Post kiam la esperoj je posteulado de Beck sur la katedro pri helena kaj latina literaturoj rompiĝis li tute retiriĝis de la altlernejo. Poste li sukcese agadis kiel verkisto kaj privata docento. Li publikigis multajn eldonojn de antikvaj helenaj tekstoj kiuj ĝuis multajn eldonojn kaj reimpresitis ofte ĝis la 20-a jarcento. En 1846 li iĝis koresponda membro de Prusa Akademio de Sciencoj. Lia pli juna frato Ludwig Dindorf ankaŭ konata filologo estis.
Kastelo de Nagykereki
Historio
Oni supozas, ke en tiu loko burgo estis konstruita en la 15-a aŭ 16-a jarcentoj. Ekde 1534 laŭ kontrakto la posedanto estis Stefano Bocskai. En 1569 la burgo havis jam defendan muron kun remparo - tio estis la unua fakta mencio. En 1604 malamikoj de Bocskai sensukcese sieĝis la burgon, sed post 7 jaroj pro perfido Bocskai perdis ĝin. Iom poste István Bethlen (duko) reakiris ĝin. Pri la sekvaj jardekoj mankas fidelaj informoj, sed estas menciinda, ke laŭ dokumento la burgo estas nur ruino en 1697. Ekde 1722 la nova posedanto estis fidelulo de la Habsburgoj. La burgo iĝis baroka kastelo inter 1751-1785. En 1850 la kastelo estis iomete pligrandigita laŭ klasikismo. Ekde 1927 la kastelo ne estis loĝata. Ĉefe depost 1945 la kastelo denove ruiniĝis, sed plena renoviĝo okazis inter 1959-1962. Nuntempe muzeo kaj biblioteko funkcias interne.
Konstruaĵo
La teretaĝa kastelo situas en parko, kie estas ankaŭ aliaj konstruaĵoj. Origine la burgo estis kvarangula, sed ĉe la anguloj rondaj turoj etendiĝis. El tio restis nur sola turo, kiu ekde 1920 estas grenejo. En mezo de la kastelo malgranda korto estas videbla. La fasado estas simetria, meze troviĝas reliefanta vestiblo kun kolonoj, pli supre impona timpano (arkitekturo).
Kenopodio
Kenopodio aŭ Chenopodium estas genro de multnombraj specioj de multjaraj aŭ unujaraj herbeca florplantoj konataj en kelkaj landoj kiel anserpiedoj, kiuj estas preskaŭ ĉie en la mondo. Ĝi estas lokigita en la familio de Amarantacoj en la sistemo APG II; pli malnovaj klasigaj sistemoj, ĉefe ĉe la amplekse uzata sistemo Cronquist, separinte ĝin kaj ties parencoj kiel Kenopodiacoj, sed tio lasas la reston de Amarantacoj kiel polifiletika. Tamen, inter Amarantacoj, la genro Chenopodium estas nomiga membro de la subfamilio Chenopodioideae.
En Aŭstralio, la plej granda grupo de specioj de Chenopodium estas inter la plantoj nomitaj "bluebushes" (bluaj arbustoj). Chualar [ĉuaLAR] en Kalifornio estas nomata laŭ vorto de indianoj por anserpiedo abunda en la regiono, probable la Kalifornia anserpiedo (Blitum californicum).
Lastatempoe grava kaj disvastigata specio estas la kvinoo (Chenopodium quinoa).
Katedralo Gloucester
Katedralo Gloucester (aŭ Glostro) ankaŭ nomata Cathedral Church of St Peter and the Holy and Indivisble Trinity (Katedrala preĝejo de sankta Petro kaj la sankta kaj nedividebla Triunuo) en Gloucester, Britio, staras apud Westgate Street en la urbocentro, proksime al rivero. Ĝi komenciĝis en 678 aŭ 679 per la fondo de abatejo dediĉita al sankta Petro.
Historio kaj arkitekturo
Benediktanoj alproprigis abatejon en 1017. La nunan preĝejon fondis Abato Serlo (1072-1104) kaj estis konsekrita en 1100. Ĝia unua mitrohavanta abato, en 1381, estis Walter Gloucester (m. 1412), kiu ankaŭ estis historiisto de la abatejo.
La abatejo estis subpremita de Henriko la 8-a (Anglio) en 1540 kaj refondita kiel katedralo en 1541.
La katedralo enhavas plurajn notindajn monumentojn, aparte:
Arto kaj kulturo
Ĉiujara muzika festivalo de Tri Ĥoroj okazas alterne en katedraloj de Gloucester, Worcester kaj Hereford. Tiu ĉi estas la plej aĝa muzika festivalo en la mondo.
Ekde 2000, oni uzis la katedralon por filmi Harry Potter. En 2008, oni uzis ĝin por filmi Doctor Who.
En 2010 tie estis granda skulptarta ekzpozicio Crucible 2010.