cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skoky (Dolní Újezd)
Historio
Enkadre de municipo Dolní Újezd Skoky havas plej mallongan historion, ĝi estis fondita en la jaroj 1820-1822 kiel la tn. kolonio de Újezd. La unuaj domaristoj devenis el la proksima ĉirkaŭaĵo kaj ili konstruis sur ambaŭ flankoj de ŝoseo el Olomouc ĝis Lipník nad Bečvou 22 dometoj.
Ĝis la jaro 1923 ĝi estis konsisto de Dolní Újezd, ekde la jaro 1924 ĝis la jaro 1960 memstara municipo, en la jaro 1960 okazis kunigo kun municipo Staměřice. Tiuj sekve en la jaro 1976 kuniĝis denove kun Dolní Újezd kiel nuntempaj lokaj partoj.
Kvadraturo de cirklo
La kvadraturo de cirklo estas unu de la tri klasikaj problemoj de la antikva matematiko. La geometria tasko konsistas en la konstruo de kvadrato kun la sama areo kiel difinita cirklo pere de finita nombro de paŝoj. Estas problemo ekvivalenta al tiu de la rektigo de la cirkonferenco, tio estas, al la konstruo de rekta segmento kun la sama longo kiel difinita cirklo. Ambaŭ aferoj siavice estas ligitaj al la konstruo de la nombro π (nome la duono de la cirkonferenco) el segmento kies longo estas egala al 1 longunuo. Se oni limigas la rimedojn de konstruado al nur rektilo kaj cirkelo, la tasko ne estas solvebla pro la transcendeco de la nombro π. Nur en 1882 la germana matematikisto Ferdinand von Lindemann povis solvi la problemon.
Temas pri unu el la plej popularaj problemoj de matematiko. Dum jarcentoj, matematikistoj kaj profesiaj kaj amatoraj serĉis malsukcese solvon. La esprimo "kvadraturi la cirklo" iĝis ofta metaforo en multaj lingvoj por priskribi taskon sensolvan.
Ergotismo
La ergotismo estas malsano kaj veneniĝo de bestoj (inter ili homo), pro la gluto de ergotoalkaloidoj.
Simptomoj
Estas du formoj, jen gangrenaj Ergotismus gangraenosus, ĉefe seka gangreno), jen konvulsiaj Ergotismus convulsivus (kun halucinoj). La du formoj havas similajn simptomojn ekzemple, eke laksojn, vomadojn kaj fine psikajn malordojn sed la du formoj evoluas malsimile.
Ergotismus convulsivus
En ĉi tiu ergotismo la manoj kaj piedoj prezentas nenormalajn kontrakturojn. La malsanuloj estas ege malsataj.
La unuaj simptomoj estas lakso kaj pezeco en la membroj. Postaj simptomoj estas malvigleco en la piedoj kaj manoj kaj tremoj en la membroj.
Ergotismus gangraenosus
La trafita korpomembro (piedfingro, piedo, kruro, brako, fingro, orelo... ) koloriĝas, oni povas ĝin palpi kiel malvarman kaj ĝi iĝas pli malhela kaj seka ol la ĉirkaŭaj histoj. La trafita parto nigriĝas, elsekiĝas kaj tute formortas. Ergotalkaloidoj kiel ergotamino aŭ ergometrino kaŭzas vazodilatiĝojn. Ili interagas kun la ricevantoj α de la adrenalino kiel agonismo. Daŭriĝantaj vazodilatiĝoj detruas la intimon de aterterietoj. Tromboj aperas kaj ne nutriĝataj histoj mortas.
Kaŭzo
La pli grava fundo de ergotoalkaloidoj estis Claviceps purpurea en nutraĵo el Secale cereale. Claviceps fusiformis en nutraĵo el Pennisetum glaucum kaj Claviceps africana en nutraĵo el Sorghum kaŭzis ankaŭ ergotismon. Ankaŭ ergotoalkaloidoj en kuraciloj povas kaŭzi veneniĝon. Por la bestoj, gravaj fundoj estas ankaŭ Neotyphodium spp, Claviceps paspali aŭ Claviceps cyperi.
Epidemio
Mezepoko: la malsano estis grava en Eŭropo kie sekalo estis ofte kultivita, ĝi estis nomita "brulo de Sankta Antonio". Monaĥa ordeno, la Antoninanoj, estis fondita por kuraci la malsanulojn.
857 epidemio furiozis en Xanten laŭ la Annales Xantenses.
945 unua priskribo de gangrena ergotismo de Flodoard de Reims en Francio.
994 estis granda epidemio en Francio laŭ Adémar de Chabannes, Geofroy de Vigeois kaj Raoul Glaber.
Cirkaŭ 1512-1516 Mathias Grünewald pentris la altaran pentraĵon (retablon) por la Antoninanoj de Issenheim. Ĝi prezentas la du formojn de la malsano (gangreno kaj halucino) kaj gian simbolon, la brulon.
1485 pentraĵo de kaj konvulsia ergotismo kaj gangrena ergotismo en Waltalingen, Svisio (la du formoj ĉestis en la sama loko).
1722 multaj militistoj kaj multaj ĉevaloj de Petro la Granda mortis en la regiono de Volgo.
1926-1927 grava epidemio en Rusio.
1951 en Francio Pont-Saint-Esprit, sep personoj mortis venenigitaj de pano. La simptomoj similis tiujn kaŭzitajn de ergotoalkaloidoj.
Malsano estis en Etiopio 1977-1978 (47 mortintoj) kaj 2001 (gangrenuloj). Claviceps purpurea infektis nekultivatajn avenojn en hordeo.
1985 kazo okazis en Germanio kie 13-jara knabino kiu manĝis ekologian muslion suferis ĉe la okuloj kaj havis hemikraniojn. .
Ergoto kiel kaŭzo
1630 Thuillier, franca kuracisto, nutris bestojn per ergotojn.
1676 Denis Dodart skribis en la Journal des savants kial uzi farunon sen ergoto.
Ergoto kiel fungo
1582 Adamo Lonicero priskribis ergoton kaj ĝian kuracan uzon en sia libro Kraüterbuch.
1783 Tesssier priskribis la mielan flavan fluaĵon (mielroson) kaŭzatan de Sphacelia segetum.
1815 de Candolle priskribis ergoton kiel fungon Sclerotium clavus.
1827 J-H. Léveillé priskribis Sphacelia segetum kiel fungon sed laŭ li ergoto ne estas fungo.
Frederiko de Isenberg
Frederiko de Isenberg, Grafo de Isenberg (naskiĝinta antaŭ 1193; mortinta la 14-an de novembro 1226 en Kolonjo), estis filo de Arnoldo de Altena, Grafo de Altena (mortinta post 1205) kaj Meĥtilda je Styrum. Lia ĉefsidejo estis Kastelo Isenberg ĉe Hattingen. Li surprizatakigis sian duagradan onklon Engelberto la 1-a de Berg, la ĉefepiskopo de Kolonjo, la 7-an de novembro 1225 en kavovojo en nuna Gevelsberg fare de vasaloj. Pro ties morto li estis arestata kaj ekzekutata.Ditriĥo de Altena-Isenberg (naskiĝinta proksimume 1215; mortinta en 1301, laŭ aliaj indikoj proksimume 1299), estis filo kaj heredanto de Grafo Frederiko de Isenberg.
Ergotismo
Ergoto kiel fungo
1853, la fratoj Tulasne priskribis tute la vivciklon de Claviceps purpurea.
1863, Kühn diskonigis sian laboron pri artefarita infektado.
Identigo de alkaloidoj
1875 Tanret apartigis de ergoto ergotininon sed ĝi estas ne alkaloido sed miksado. Li apartigis ankaŭ ergosterolon, fitosterolon, histamidinon, trealoson...
1918 Stoll apartigis ergotaminon. 1935 Dudley apartigis ergometrinon. 1936 Smith kaj Timmis apartigis ergozinon. 1937 Stoll apartigis ergokristinon, 1943 li apartigis ergokorninon kaj ergokriptinon. 1949 Abe apartigis agroklavinon kaj 1952 elimoklavinon. 1970 Stütz kaj al. apartigis ergopeptinon kaj ergoninon. 1994 Jenett-Sims kaj al. apartigis ergobalansinon.
Rolo de alkaloidoj
1906 Henry Dale malkovris ke eltiraĵoj de ergoto blokis la agado de adrenalino.
La Albert Hofmann faris memeksperimenton pri la LSD.
1953 John Gaddum malkovris ke LSD blokis la agado de serotonino.
Luktado
Forigi la fonton de ergotoalkaloidoj. Se necese uzi medicinaĵon por dilati la angiojn.
En 1926 en Rusio estis uzitita sulfato de magnezio.
Por brutoj ivermectin estis provita .
Altishofen
Pri la komunumo
Altishofen estas komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1327 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Altishofen situas en la supra valo de la rivero Wigger, ĉe ties okcidenta bordo. La komunumo praktike kunkreskis kun la najbaraj komunumoj Dagmersellen kaj Nebikon. Al la komunumo apartenas krom Altishofen mem ankaŭ la vilaĝeto Eichbühl, kiu situas nordokcidente de la ĉefvilaĝo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,76 km², de kiuj 2,23 km² estas kovritaj de arbaro, 2,93 km² servas por agrikulturo kaj 0,58 km² por setlejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Altishofen limas en nordokcidento al Reiden, en nordoriento al Dagmersellen, en sudoriento al Nebikon, kaj en sudokcidento al Ebersecken.
Trafiko
Altishofen estas konektita al la publika transportreto per buslinioj al Willisau kaj al la stacidomo de Nebikon, kiu troviĝas fakte nur kelkajn minutojn piede de la vilaĝo-centro de Altishofen aliflanke de la rivero Wigger. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Dagmersellen al Willisau. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 troviĝas 1 kilometron nordoriente de la vilaĝocentro en Dagmersellen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Altishofen datiĝas el la jaro 1190 kiel Alteloshovin. (Temas pri urbaro de la Monaĥejo Engelberg, kiun certaj fontoj datas eĉ jam al la jaro 1184).
En la 13-a jarcento Altishofen estis posedaĵo de la Senjoroj de Balm. Ĉar Rudolfo de Balm apartenis al la murdistoj de imperiestro Alberto la 1-a en la jaro 1308, la havaĵo de la Senjoroj de Balm refalis al la Sankta Romia Imperio, kiu vendis la vilaĝon Altishofen en la jaro 1312 al la Ordeno de germanaj kavaliroj. Pro monmanko la ordeno devis vendi en 1571 Altishofen al Ludwig Pfyffer. Pfyffer kaj liaj sekvantoj ek de tiam nomis sin Pfyffer de Altishofen kaj regis ankoraŭ ĝis la jara 1839 dum 5-jara interrompo dum la peridodo de la Helveta Respubliko (1798 ĝis 1803) en la baroka Kastelo Altishofen. 1859 Heinrich Pfyffer vendis la kastelon al Johann Karl Kesselbach, de kiu la komunumo Altishofen akiris ĝin en la jaro 1862.
Provinco Golfeto Milne
Golfeto Milne (Milne Bay) estas unu el la provincoj de Papuo-Novgvineo. La provinca ĉefurbo estas Alotau. Golfeto Mile etendiĝas sur kaj en ĝi loĝas  personoj. La ekonomio ĉefe baziĝas sur la turisma sektoro.
Arabesko (baleto)
En klasika baleto, la termino arabesko aŭ arabesque indikas pozicion de korpo en kiu la dancisto staras sur unu kruro kaj la alia kruro estas etendita malantaŭ la korpo, kun ambaŭ genuoj streĉitaj rektaj. La arabeska pozicio povas esti plenumata kun la subtenanta kruro kaj piedo surfingre, duon-surfingre aŭ sur plata piedo. La malantaŭa kruro povas tuŝi la planko en tendu-pozicio dorse (arabesko par terre) aŭ esti altigita je iu angulo. Komunaj anguloj estas 45° (ankaŭ nomata kiel à demi hauteur) kaj 90° (à la hauteur). Se la angulo estas multe pli granda ol 90° kaj la korpo estas inklinita antaŭen kiel kontraŭpezilo al la malantaŭa kruro, la pozo estas nomata kiel arabesko penchée. Estas ankaŭ diversaj brakaj kaj kruraj kombinaĵoj, kiel brako antaŭen sur la sama flanko kiel la malantaŭa kruro aŭ la alia brako antaŭen. Ĉi tiuj kombinaĵoj variiĝas laŭ la studa plano aŭ maniero uzata.
Provinco Golfeto Milne
Grava geografia elemento estas la Golfeto Milne.
Arabesko (baleto)
Signifo de arabesko laŭvorte estas "araba maniero".
Kvar arabeskaj pozicioj de Vaganova
En la maniero de Vaganova estas kvar bazaj arabeskaj pozicioj. Ili estas ĉi tie priskribataj por dancisto vizaĝanta fiksan punkton 8 de la sceno laŭ Vaganova (tio estas, dancisto estas turnita al la antaŭa dekstra angulo de la sceno, la dekstreco estas difinata se rigardi da la spektanta loko). En klasa praktiko, la brakoj estas ĉiam je nivelo kun la ŝultroj (arabesko de classe - arabesko de klaso), dum kiam en spektaklo la brakoj en antaŭo povas esti altigita pli supre de ŝultra nivelo (arabesko de scene - arabesko de sceno). La kubutoj estas ĉiam direktataj suben.
En la unua arabesko, la dancisto staras en effacé-pozicio (por la punkto 8, kun la maldekstra piedo antaŭe) kun la dekstra kruro altigita en arabesko, la dekstra brako etendita flanken (al la spektantoj) kaj la maldekstra brako etendita antaŭen (al la angulo). La rigardo fikse sekvas la linion de la brako etendita antaŭen.
En la dua arabesko la kruroj estas simile al tio kiel en la unua arabesko, sed la dekstra brako estas etendita antaŭen kaj la maldekstra brako estas etendita iom malantaŭ de la dancista ŝultro; la ŝultroj estas en épaulement en linio kun la brakoj kaj la rigardo fikse estas turnita al la spektantoj.
En la tria arabesko la dancisto staras en croisé-pozicio (por la punkto 8, kun la dekstra piedo antaŭe) kun la maldekstra kruro altigita en arabesko, la dekstra brako etendita flanken kaj iom malantaŭ de la ŝultro, kaj la maldekstra brako etendita antaŭen. La rigardo fikse sekvas la linion de la brako etendita antaŭen.
En la kvara arabesko la dancisto staras en croisé kiel en la tria arabesko, sed la dekstra brako, estas etendita antaŭen kaj la maldekstra brako estas etendita kiel eblas malproksime dorsen en linio kun la dekstra brako. La ŝultroj estas en forta épaulement kaj la rigardo fikse estas turnita al la spektantoj.
Vidu ankaŭ
Terminologia tańca klasycznego
Otto Linse
D-ro Otto LINSE ( en Aachen – en Frankfurt) estis germana esperantisto, sindiko de industria ligo, magistratano de Frankfurt a. M. Laboris multe por Esperanto ankaŭ en Königsberg Vogtland, Kattowitz kaj Frankfurt. Gvidis kursojn. Kunlaboris al Esperanto (UEA).
Bloko (ludilo)
Ludilblokoj (ankaŭ konstrublokoj aŭ konstrubrikoj, aŭ pli simple blokoj) estas ludiloj, nome lignaj, plastaj aŭ spongo-kaŭĉukaj pecoj de variaj formoj (kvadrata, cilindra, arka, triangula, ktp.) kaj koloroj kiuj estas uzataj kiel konstruludiloj. Foje ludilblokoj montras literojn de la alfabeto. Jam en 1693 la angla filozofo John Locke faris la unuajn aludojn al alfabetaj blokoj.
Elitismo
"Elita teorio" estas la sociologia aŭ politikscienca analizo de la elita influo super la socio: elit-teoriuloj rigardas plurismon kiel utopia idealo.
Bloko (ludilo)
Oni diras, ke tiuj ludiloj ege helpas al la imagopovo kaj kreiva kapablo de la infanoj.
Elitismo
Elitismo estas tre rilata al la koncepto de socia klaso kaj al tio kion la sociologoj nomas "socia tavoligo". En modernaj okcidentaj socioj, socia tavoligo estas tipe difinita en terminoj de tri distingitaj sociaj klasoj: nome supra klaso, meza klaso, kaj malalta klaso.
La termino elitismo estas uzata foje por indiki situaciojn en kiu grupo de personoj postulas posedon de altaj kapabloj aŭ simple "en-grupo" aŭ kadro garantias al ili kromajn privilegiojn malprofite al aliuloj. Tiu formo de elitismo povas esti priskribita kiel diskriminacio.
Kloroacetamido
2-Kloroacetamido estas klorhava organika komponaĵo apartenanta al la familio de la acetamidoj, senkoloraj aŭ flavaj kristaloj uzataj kiel herbicidoj, konservaĵoj, kaj en kosmetikaĵoj, ŝampuoj kaj purigaĵoj. Ĝi estas solvebla en akvo kaj toksa substanco.
Ĝi estas irita al okuloj kaj haŭto kaj povas kaŭzi alergenajn reakciojn. Ĝi estas suspektata je reproduktiva tokseco kaj teratogeneco. Ĉe temperaturoj pli altaj ol 225 °C ĝi eligas toksajn gasojn inklude de kloro kaj nitrogenaj oksidoj.
33418 Jacksonweaver
33418 Jacksonweaver estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jackson Barker Weaver, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Dr. Ronald E. McNair Academic High School de Jersey City (Nov-Ĵerzejo).
Cayey
Cayey - prononco, per la Internacia Fonetika Alfabeto , oficiale Cayey de Muesas - estas municipo en Porto-Riko, situanta ĉe la norda marbordo de la insulo, tuj okcidente de Arecibo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mezume la municipa teritorio situas metrojn super la marnivelo. La samnoma ĉefa loĝloko de la municipo fondiĝis je la.
Amonia salikato
Amonia salikato, salikato de amonio aŭ NH4C6H4(OH)COO estar organika kombinaĵo, senkolora kristalo, facile solvebla en akvo, rezultanta el reakcio inter la amoniako kaj salikata acido. Ĝi uzatas en kazoj de topikaj haŭtomalsanoj, malpezigo de pluraj muskolaj doloroj kaj estas komponaĵo de pluraj medikamentoj. Sub ekspozicio al lumo ĝi senkoloriĝas kun eligo de amoniako. Facile senkolorigas ferajn kombinaĵojn kaj en akvo ĝi estigas iomete acidan solvaĵon.
Preparado
Ĝi prepareblas pere de reakcio inter la salikata acido kaj amoniako sub inerta atmosfero:
Gyula Nyírő
NYÍRŐ Gyula [njiroe' djula] (12-a de marto 1895, Dés - 4-a de majo 1966, Budapest), estis hungara psikiatro, universitata profesoro.
Biografio
La diplomon de kuracisto li havigis en Universitato Koloĵvaro en 1917. En 1926 en Szeged li kvalifikiĝis kiel privatprofesoro, poste eksterordinara profesoro. Ekde 1928 li iĝis ĉefkuracisto en cerbmalsanulejo de Lipótmező, ekde 1939 direktoro-ĉefkuracisto en cerbmalsanulejo de Angyalföld. Ekde 1951 li estis profesoro pri psikiatrio en la medicinuniversitato de Budapeŝto. Li esploris precipe la skizofrenion.
Kalia du(trimetil-silicil)amido
Kalia du(trimetil-silicil)amido aŭ C6H18KNSi2 estas kemia neorganika komponaĵo, forta nukleofila bazo, kun du atomoj de kalio kaj du atomoj de nitrogeno formantaj kvadraton. Ĉi-kombinaĵo estas solvebla en hidrokarbonidaj solvantoj kaj malbone kondukas elektron kaj en solvaĵo kaj fandita. Ĉi-konduto atribuiĝas al la tre forta jona parigo.
5-a postulato
Ĉi tiu estas la fama kvina postulato: “Se rekto incidanta sur du rektoj faras ke la internaj anguloj de la sama flanko estu malpli larĝaj ol du ortaj anguloj, la du senĉese plilongigataj rektoj rekontiĝos en la flanko en kiu estas la anguloj kiuj estas malpli larĝaj ol du ortaj.”
Ekzistas multaj ekvivalentaj vortigoj de la postulato.
Multaj matematikistoj provis derivi la postulaton el la kvar unuaj aksiomoj de Eŭklido, sed malsukcesis. En 1826 Nikolaj Ivanoviĉ Lobaĉevskij prezentis alternativan geometrion, nome hiperbola geometrio, kiu plenumis la kvar unuajn aksiomojn, sed ne la kvinan. Per tio li pruvis, ke tiu ĉi estas sendependa de la aliaj. Laŭdire jam Carl Friedrich Gauss eltrovis tion, sed ne publikigis.
Paralel
Bromobenzeno
Bromobenzeno aŭ  C6H5Br , ankaŭ konata kiel "fenilbromido" estas grupo da halogenaj benzenoj estigataj per substituado-reago inter la bromo kaj benzeno donante la bromidon de hidrogeno kiel flankprodukton. La nomo strikte rilatas al la bromo-molekulo ligita al unu benzena ringo. Ĝi estas senkolora aŭ palflava likvaĵo, toksa substanco, kun agrabla odoro, uzata en kemiaj sintezoj.
IBBY
IBBY (International Board on Books for Young People) estas internacia organizo pri libroj por junaj homoj, fondita en 1953 en Zuriko (Svislando) kiel neregistara organizo.
Neoficiale ĝi estis fondita jam en 1948 fare de verkistino Jella Lepmann.
La celo de la organizo estas stimuli eldonadon de libroj por infanoj kaj adoleskantoj, certigi ties altan kvaliton, ebligi al junaj homoj akiri la librojn, precipe en lando disvolviĝantaj, stimuli junajn talentojn por verkado.
La organizo atribuas ĉiujare premion Hans Christian Andersen al bonaj verkistoj kaj ilustrintoj de libroj por infanoj kaj junularo.
Eksteraj ligiloj
La oficiala retejo de IBBY havas adreson http://www.ibby.org. Kiam oni ŝanĝas la finaĵon org per landa kodo, oni ricevas landan sekcion de IBBY en koncerna lando, ekz. la dana http://www.ibby.dk, la belga http://www.ibby.be ktp. (kvankam ne ĉiam ĝi funkcias)
Akvitana lingvo
Atestaĵo pri ĝi aperis inter la 1a–3a jarcentoj p.K kaj ĝi trovis sin en kontakto kun la latino, tiu fakto videblas en multaj el la latinaj pruntaĵoj en moderna eŭskaera kiuj suferis la samajn fonetikajn ŝanĝojn samkiel la aliaj eŭskaj vortoj, kio montras ke tiuj pruntaĵoj venas el foraj epokoj. Longaj tekstoj en akvitana lingvo ne konserviĝas, kvankam ekzistas epigrafiaj skribaĵoj kiuj havas pli ol 400 homnomojn kaj 70 dinomojn, multaj el ili klare interpreteblaj el la praeŭska lingvo.
Antaŭromiaj triboj
Laŭ la romiaj historiistoj Strabono, Plinio la Maljuna, Pomponio Mela, Lucio Floro aŭ Silio Itala, Vaskonujo estis loĝata en antaŭromiaj epokoj de diversaj triboj kies lingvo kaj parenceco estas nekonataj. La distribuado de triboj kaj la regionoj okupataj de varduloj, karistoj kaj aŭtrigonoj variis laŭ ĉiu historiisto. La distribuado de Ptolomeo, la plej kompleta, estis la jena:
Kelkaj aŭtoroj defendas ke varduloj, karistioj kaj aŭtrigonoj estis vaskonaj, dum aliaj opinias ke ili estis keltaj. La arkeologiaj restaĵoj subtenas la keltan hipotezon.
Origino de la akvitana
La historia akvitana lingvo verŝajne estas la sukcedanto aŭ rekta posteulo de la praeŭska lingvo, deduktiva rekonstruado realigita de Mitxelena de la eŭska lingvo ekde la alveno de la keltoj ĝis la unua kontakto kun la latina. En multaj kazoj la atestaĵoj de la akvitana egalas al tiuj de la praeŭska, pro kio la diferencoj inter la praeŭska kaj la akvitana ŝajnas malpli gravaj ol la ekzistantaj inter la praeŭska kaj la moderna eŭska. Pri la parenceco kaj origino de la eŭska-akvitana oni havas plurajn hipotezojn:
Komparo al moderna eŭska
Malgraŭ la tempa distanco inter la arkaika eŭska kaj la malnov-eŭskaj homnomoj de la 11a jarcento kaj la longaj tekstoj de la eŭsklingva literaturo de la 16a jarcento, la proksimeco inter ili iĝis nepra por povi kompreni ĉi tiun etapon de la historio de la eŭska lingvo. !Arkaika eŭska !Norma eŭska !Signifo
Internacia Laborista Asocio
Tiu artikolo rilatas la nuntempan sindikataron. Por la historia organizaĵo oni vidu 1-a Internacio.
Internacia Laborista Asocio (ILA) estas internacia organizaĵo de anarkiisma inspiro, en kiu kunigas sindikatoj de diversaj landoj, ĉiuj el ili el kontraŭaŭtoritarecaj idearoj. Plej granda parto rilatas al anarkosindikatismo, kvankam ĝi federigas ankaŭ organizaĵojn de revoluciaj laboristoj.
Inter la 25a de decembro 1922 kaj la 2a de januaro de 1923 diversaj anarkosindikalistaj grupoj refondas en Berlino la ILA, kiu rilatas laŭ sia deveno kun la 1-a Internacio (1864-1876) kaj ili konsideras sin ties sekvantoj. Ĝia sekretariaro troviĝis lastatempe (aprilo de 2006) en Oslo. Oni antaŭvidis, ke ĝi pluestu en Oslo ĝis decembro de 2006.
Sekcioj de ILA
Oni nomas “sekcioj” la naciajn sindikatojn aliĝintajn al ILA. Estas nur unu sekcio en ĉiu lando. La sekcioj en la lastaj jardekoj estis la jenaj:
Eksteraj ligiloj
International Workers' Association
Pohoří
Nomon Pohoří havas pluraj setlejoj:
aŭ partoj de municipoj:
Pohoří (Stružinec)
Pohoří estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stružinec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Stružinec. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pohoří situas en katastra teritorio Pohoří u Stružince kun areo 1,61 km².
Historio
En la jaro 1908 estis en tiu ĉi vilaĝo fabriko por kordurojo, kiun proprumis J. Kučera. Liaj inicialoj estas ĝis hodiaŭ videblaj sur ŝildo de la areo, spite al tio, ke antaŭaj posedantoj provis nefake forigi ilin.
Léo Legrand
Léo LEGRAND (naskiĝis en Longjumeau, Essonne) estas franca infana aktoro.
Biografio
Léo Legrand komencis sian karieron per reklamado kaj en 2005 rolis en kurtfilmo de Julien Sallé. Rimarkita de agento, li rolis dum kelkaj tagoj en la filmo Tout pour plaire de Cécile Telerman kaj ekhavis unuan rolon de Jacquou le Croquant de Laurent Boutonnat, tiel fariĝinte posteulo de Eric Damain ĉ. 30 jarojn post televida serio Jacquou le Croquant (TV) de Stellio Lorenzi.
Koncentrejo Deir ez-Zor
Koncentrejo Deir ez-Zor estis la granda murdejo por armenoj, en centro de la siria dezerto, kien oni pelis dekmilojn da armenaj rifuĝintoj en morta marŝo dum la armena genocido. La usona vic-konsulo en Aleppo, Jesse B. Jackson, ĉirkaŭkalkuis nombron de la armenaj rifuĝintoj je 150.000.
Historio
Tiuj armenoj, kiuj travivis la genocidon de 1915-1916 en Anatolio, estis pelitaj – sen akvo kaj manĝaĵo - en du direktojn- aŭ al Damasko, aŭ preter la Eŭfrato al Deir ez-Zor. Dum la frua periodo de la masakroj, oni koncentrigis 30,000 armenojn en diversaj kampadejoj ekster la urbo Deir ez-Zor, sub protekto de araba guberniestro Ali Suad Bej. Iom poste la Otomana imperio decidis anstataŭigi lin per Zeki Bej, kiu estis konata pro siaj krueleco kaj barbareco. Kiam la rifuĝintoj – ankaŭ virinoj kaj infanoj – alvenis en Deir ez-Zor, ili kuiris herbojn, manĝis mortintajn birdojn kaj ili devis vivi sub la ĉielo. Ili mizermortis aŭ murdis ilin kruelaj gardistoj. Nur eta grupo sukcesis eskapi per sekreta protektado de amikaj araboj el vilaĝoj de norda Sirio.
Memoro
En la vilaĝo Margadeh (88 km de Deir ez-Zor), armena kapelo estas dediĉita al masakro dum la genocido.
16227 Emilykang
16227 Emilykang estas mezgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),
Nomo
Ĝia nomo honoras Ĝi estis nomita en honoro de Emily K. Kang, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Canyon Crest Academy de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Baule (stacidomo)
Baule estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en , en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Piccadilly
Piccadilly (/ˌpɪkəˈdɪli/ aŭ [pikaDIli]) estas ŝoseo en City of Westminster, Londono, Britio, sude de Mayfair, inter la Angulo de Hyde Park okcidente kaj Piccadilly Circus oriente. Ĝi estas parto de la ŝoseo A4 kiu konektas centran Londonon al Hammersmith, Earl's Court, la Flughaveno Heathrow kaj la aŭtoŝoseo M4 okcidente. St James's estas sude de la orienta sekcio, kaj la okcidenta sekcio estas konstruita nur en la norda flanko. Piccadilly estas ĝuste 1 mejlon (1.6 km) longa, kaj estas unu el la plej larĝaj kaj rektaj stratoj en Centra Londono.
Gendrey
Gendrey (Jura) estas franca komunumo lokita en kantono Gendrey, en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Karaktera danco
Karaktera danco estas specifa subdivido de klasika danco. Ĝi estas la stiligita prezento de tradicia popola aŭ nacia danco, kutime de iu eŭropa lando, kaj uzas movojn kaj muzikon kiuj estas adaptitaj por teatro.
Karaktera danco estas enhavata en granda parto de la klasika baleta repertuaro. Popularaj karakteraj dancaj adaptiĝoj por baleto ankaŭ inkluzivas la naciajn dancojn de Hungario, Rusio, Pollando, Italio kaj Hispanio: cardas, mazurko, tarantella, flamenko, kaj tiel plu.
Bona ekzemplo de karaktera danco en baleto estas la serio de naciaj dancoj kiuj estas je la starto de ago 3 de Cignolago. La baleto Donkiĥoto ankaŭ uzas multajn karakterajn variadojn bazitajn sur flamenko, tradicia hispana danco.
Ekster Rusio, estas malgranda trejnado en la arto de karakteraj dancoj. Tamen, ĝi estas larĝe instruiata ankaŭ en la Unuiĝinta Reĝlando kaj Aŭstralio, kie ĝi estas parto de la trejnado de studantoj je la Reĝa Baleta Lernejo kaj la Aŭstralia Baleta Lernejo. Ĝi estas ankaŭ instruata kiel aparta scipovo en la grada ekzamena studa plano de la Reĝa Akademio de Danco. Plejparto de plenumantaj kompanioj aŭ lernejoj aliloke estas ne familiaraj kun la historio aŭ tekniko de ĉi tiu stilo. Pro tio, la termino "karaktera danco" estas ofte uzata en iluziaj manieroj kiuj ne estas konvenaj al la originala difino en baleta terminaro.
Popolaj tradicioj estas kunigita en tion kio estas sciata kiel baleto por jarcentoj, sed nome Aleksandr Ŝirjajev, asistanto de Marius Petipa, faris ke karaktera danco iĝis unikan kaj kodigitan artan formon kiu prenas sian plenrajtan lokon kiel grava parto de klasika baleto.
Musala
Musala (bulgare Мусала) estas la plej alta monto en Bulgario kaj en la tuta Balkana duoninsulo kun pinto en alto de 2925 m. Ĝi situas en la Nacia Parko Rila.
La praaj bulgaroj nomumis ĝin pli antaŭe Tangra, la turkoj ekde la 15-a jarcento Musala (Maŝallah: Dia Laŭdo). La pinto portis la nomon de Stalin inter 1949 kaj 1962.
La unua historie dokumentita grimpanto de la pinto estas Filipo la 2-a de Makedonio, patro de Aleksandro la Granda.
Sur la pinto troviĝas meteologia stacio, scienca stacio de Bulgara Akademio de Sciencoj.
Gwenn
Hagiografo
Laŭ Dom Gui-Alexis Lobineau,, Gwenn estis la edzino de Fragan. Ŝi do naskiĝis en Kornvalo, kaj alvenis en la plou de Fragan en 465. Ŝi naskis du ĝemelojn en Kornvalo Gwethenoc kaj Jagut. En Ploufragan ŝi naskis Gŭenoleo kaj Klervi.
Šípy
Šípy estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 13 km sudokcidente de Rakovník. Vivas ĉi tie.
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1410.
Gwenn
De Ploufragan al Plourin
Oni ne konas la daton, kiam Conan Meriadec, reĝo de Armoriko, donis al Fragan la regadon de Kernevo kaj Bro-Leon. La familio ellokiĝis de Ploufragan kaj konstruis en Plourin la kastelon de Lesguen. Lau legendo tie, en la korto de la kastelo, iu ansero vundis la okulon de Klervi. Feliĉe ŝia frato Gŭenoleo, kiu preĝis en la monaĥejo de Landévennec, rapide alvenis kaj kuracis ŝin.
Pri la mamoj de Gwenn
Laŭ Lobineau, Gwenn estis nomita "trimama", ĉar ŝi iĝis trifoje patrino. Sed laŭ aliaj legendoj, Dio donis al Gwenn tri mamojn por bone nutri ŝiajn infanojn. Pro tio multe da nutristinoj preĝis ŝin por produkti sufiĉe da lakto.
Statuo de Sankta Gwenn en Pleguien
En la preĝejo de Pleguien staras statuo de la Sanktulino kun ŝiaj tri filoj.
J'me sens pas belle (filmo)
J'me sens pas belle (Mi sentas min malbela) estas franca filmo de Bernard Jeanjean produktita en 2003 kaj aperinta en 2004.
Temo
Fanny, tridekjara fraŭlino, ne plu volas aŭdi ion pri granda amo sed nur pri unu-vespera aventuro. Ŝi invitas kaj provas amindumi Paul, labor-kolegon sed ĉio disvolviĝos alimaniere ol ŝi imagis.
Filodendro
Filodendro (Philodendron) estas genro el la familio de la arumacoj (Araceae). Diversaj fontoj mencias ke la genro havas kelkcentajn speciojn.
Plantoj el ĉi tiu genro troviĝas en la arbaroj de Ameriko kaj la Karibio. Specioj kiel Philodendron scandens, Philodendron tuxtlanum kaj Philodendron xanadu estas uzataj kiel endomaj potplantoj.
Specioj de la genro Filodendro estas venenaj por vertebruloj.
Pelargonidino
Pelargonidino estas natura pigmento apartenanta al la familio de la antocianidino, kaj kiel ĉiuj antocianinoj, ĝi estas kontraŭoksidanto, kiu produktas karakterizan oranĝokoloron. Pelargonidino troviĝas en geranio kiel ruĝa pigmento kaj ĝi ankaŭ respondecas pri la ruĝokoloreco de la filodendro, apartenanta al la familio de la arumacoj aŭ aracoj. La floroj organĝ-koloraj de la Lysimachia monelli posedas plej altan koncentriĝon de la pelargonidina pigmento. Ĝi ankaŭ estas la ĉefa konstituanto de la Phaseolus vulgaris.
J'me sens pas belle (filmo)
Pri la filmo
En ĉi tiu filmo kiu originale estas "Huis clos" nur la du ĉefrolantoj aperas sur la ekrano. Kelkaj aktoroj aliflanke partoprenis per voĉoj (telefono, najbaroj, vizitanto). Dank' al la simpleco de la loko de filmado kaj al la relativa koncizeco de la rakonto, la filmo estis entute filmita en la kronologia ordo de la scenoj, io tre malofta en kino ĉar la kungrupigo de scenoj kaj de aktoroj rilate al lokoj de filmado estas praktika kutimo de produktado.
Bougainville (Papuo-Nov-Gvineo)
Bougainville aŭ Bugenvilo estas la plej granda el la insuloj de la Salomona arkipelago kaj apartenas al Papuo-Novgvineo estante Aŭtonoma Regiono Bougainville kune kun la insulo Buka kaj la insuletoj Carteret. Ĝi kovras areon de kaj havas pli ol 207 mil loĝantoj. La ĉefurbo estas Arawa.
Inter novembro kaj Decembro 2019 okazis plebiscito pri ĝia sendependiĝo.
Aftonbladet
Aftonbladet (esperante: "vespera folio") estas sveda, populara gazeto fondita de Lars Johan Hierta en 1830 dum la modernigo de Svedio. Hodiaŭ, la gazeto difinas sin kiel socialdemokrata, kaj estas la plej grava ĉiutaga gazeto en la tutaj skandinavaj landoj (laŭ Tidningsstatistik AB, sveda statistikagentejo). En 2006, la gazeto havis averaĝe 1 425 000 ĉiutagajn legantojn.
Historio
Kiam ĝi aperis en 1830, la gazeto celis fariĝis populara kaj precipe kritikis la novan svedan reĝon Karlon la 14-an Johanon. La reĝo ĉesigis la presadon de la gazeto, kaj malpermesis ĝin. Rapide aperis dua gazeto titolita Det andra Aftonbladet ("La dua Aftonbladet"), kiu estis same malpermesita. La gazeto renomiĝis entute je 26 fojoj, antaŭ ol esti akceptita de la reĝo.
Zoltán Felvinczi Takács
FELVINCZI TAKÁCS Zoltán (felvinci taka:ĉ) hungara arthistoriisto. Li naskiĝis en Nagysomkút la 7-an de aprilo 1880 kaj mortis la 4-an de decembro 1964 en Budapest.
Biografio
Zoltán Felvinczi Takács la mezlernejon finis en Nagybánya kaj Kolozsvár, la universitaton en Budapest. Li preparis sin pentristo kiel lernanto de Simon Hollósy, sed iĝis arthistoriisto. Li establis el kolekto de Ferenc Hopp en Budapest la artmuzeon Kelet-Ázsiai Múzeum (Orientazia Muzeo), kies li iĝis ankaŭ direktoro. En 1940 li iĝis profesoro de universala arthistorio de la Universitato de Koloĵvaro. Ekde 1947 li instruis en universitato Szeged.
Bedford
Bedford estas la ĉefurbo de la provinco Bedfordshire en Anglio. La urbo havis 79.190 enloĝantojn, kaj ankaŭ 19.720 en la apuda urbo de Kempston, laŭ estimoj de 2005. Ĝi lokiĝas ĉe la rivero Great Ouse.
Historio
Pro dungigo de multaj italoj fare de la London Brick Company (Londona brik-kompanio) en la jaroj 1950-aj, Bedford havas unu el la plej grandaj italdevenaj loĝantaroj en Britio: preskaŭ 30% da Bedfordanoj estas almenaŭ parte italaj.
Transporto
Bedford havas du fervojaj stacidomoj kun rektaj ligoj tra Londono ĝis Brighton, kaj al inter aliaj Sheffield, Nottingham, Leicester kaj Leeds. Ĝiaj longdistanc-busaj servoj trafas regionajn urbojn kiel Northampton, Milton Keynes, Kembriĝo kaj Oksfordo.
Ĝemelurboj
Bedford estas ĝemelurba kun:
Eksteraj ligiloj
(ĉiuj anglalingve)
Alajos Bozóky
BOZÓKY Alajos [pr. bozo:ki] estis hungara jurakademia profesoro naskiĝinta en Buda la 30-an de decembro 1842 kaj mortinta en Nadjvarado la 7-an de decembro 1919. Li estis la patro de juristoj Géza Bozóky kaj Ferenc Bozóky. Lia nepo estis fizikisto László Bozóky.
Kariero
Bozóky ekde 1871 estis profesoro de Jura Akademio (Nagyvárad). Li tradukis kvar librojn el Institutio de Gaius.
Sfera geometrio
En ebena geometrio la bazaj konceptoj estas la punkto kaj la linio. En la sferp, la punktoj estas difinitaj en la kutima senco. La ekvivalentoj de la linioj ne estas difinitaj en la kutima senco de la "rekta linio" sed en la senco de "la plej mallongaj trajektorioj inter la punktoj", kio estas nomata geodezia linio. En la sfero geodeziaj estas la ĉefcirkloj, same kiel la aliaj geometriaj konceptoj estas difinitaj kiel en la ebena geometrio sed kun la linioj anstataŭataj per la ĉefcirkloj. Tiel, en sfera geometrio la anguloj estas difinitaj inter la ĉefcirkloj, rezulte en sfera trigonometrio kiu estu diferenca disde la ordinara trigonometrio en multaj aspektoj (por ekzemplo, la sumo de la internaj anguloj de triangulo superas la 180 gradojn).
La sfera geometrio estas la plej simpla modelo de la elipsa geometrio, en kiu difinita linio ne havas paralelan linion tra difinita punkto. Tio kontrastas kun la hiperbola geometrio, en kiu linio havas du paralelajn liniojn, kaj nefinitan nombron de ultra-paraleloj, tra difinita punkto.
La sfera geometrio havas gravajn praktikajn aplikojn en navigado kaj astronomio.
Samradiusajn cirklojn uzas la sfera geometrio simile, kiel rektojn la Eŭklida. Sfer-geometrie, ĉiu sufiĉe longa linio kontaktas alian, do paraleloj ne ekzistas. Tiu geometrio estas utila modelo por la surfaco de sfero. Tial uzas ĝin oni en surtera navigacio.
Birkenwald (Alzaco)
Birkenwald (jen france, origine germane kaj alemane, prononco, signifo "betula arbaro") estas loĝloko de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en Birkenwald vivis.
La 1-an de januaro 2016, la komunumo Birkenwald kunfandiĝis kun Allenwiller, Salenthal kaj Singrist por formi la nova kounomo Sommerau.
La loko kuŝas rande de la Nordaj Vogezoj. La najbaraj komunumoj estis Dimbsthal kaj Salenthal en la nordoriento, Allenwiller en la oriento, Wangenbourg-Engenthal en la sudoriento kaj Hengwiller en la nordokcidento. En la sudo, la stratvilaĝo estas limigita de arbaro.
Béla la 1-a (Hungario)
Béla la 1-a (aŭ Belo, Behlo, erare Adalberto; naskiĝis ĉ. 1020 – mortis 1063) estis reĝo de Hungario (regis 1060–63).
Lia patro estis princo Vazul (Vasoj), nepo de Sankta Stefano, unua hungara reĝo. Kiam sankta Stefano - post morto de sia filo, Emeriko - nomumis heredonto ne Vazul-on, sed alian nepon Petron, Vazul ribelis, la reĝo blindigis lin en 1031. Filoj de Vazul fuĝis al Ĉeĥio poste al Pollando. Belo grave helpis en Pollando la tiean reĝon. Li gvidis la polan armeon kontraŭ la pomeranianoj kaj brile venkis. Tiel li geedziĝis kun filino de la reĝo, Richeza.
Dum Belo sukcese militiris, naskiĝis filo de Andreo (Salamon), kiun sia patro kronis en fruaĝo. Belo - pro malpliiĝinta fido de Andreo - iris denove al Pollando kaj en 1060 hejmenvenis kun armeo, helpo de Boleslavo la 2-a de Pollando. Andreo mortis en la frat-milito, Belo estis kronita en Székesfehérvár. Iom poste li kunvokis gvidantojn de lando tien. La homamaso ekster la urbaj muroj postulis restarigon de la praa kredo, religio, kutimoj. La reĝo petis tri tagojn por pripensi tion. Dum tio li kolektis soldatojn kaj disbatis la ribelantojn.
Dum regado de Belo okazis la lasta hungarlanda pagana ribelo fare de Johano, filo de Vata, kion venkis Belo en 1061. Li sukcese militiris kontraŭ Henriko la 3-a german imperistro, li reakiris la sudajn teritoriojn okupitajn fare de la kroatoj.
Belo organizis militiron kontraŭ Henriko la 4-a germana imperiestro pro ties apogo pri tronpostulo de Salamon, filo de Andreo. Dum la antaŭpreparoj suferis li akcidenton inter muroj de kastelo de Dömös (kolapsis la trono; laŭ alia versio, kapobatis lin tiel propra sceptro dum dormo).
Oni entombigis lin en la abatejo de Szekszárd, fondita de li.
Baleta jupo
Baleta jupo estas jupo vestata kiel kostumo en baleta spektaklo, ofte kun alfiksita korsaĵo. Ĝi povas esti sola tavolo pendanta suben, aŭ multaj amelizitaj tavoloj kaj apogiloj. Ĝia konstruo strebas aldoni aspekton de flosanta moviĝo de baletistino dancanta en la jupo.
Baleta jupo estas ofte volvita ĉirkaŭ jupo, almuntita en la talia zono per rubandoj alkudritaj en ĝia talia zono. Ĝi povas ankaŭ ligiĝi al supraj trikaĵoj, kutime kun longaj brakingoj.
Estas kelkaj specoj de baleta jupo:
Dum kiam romantikaj baletaj jupoj estas kutime portataj en kutimaj vestaj sakoj, la klasikaj diskoformaj baletaj jupoj postulas specialajn rondajn sakojn por protekto kaj transportado, faldado de ĝi devus ruinigi ĝian formon kaj aspekton. Trejnadaj baletaj jupoj (du/tri tavoloj de teksaĵo) estas malofte protektataj en sako.
Materialoj
Baletaj jupoj estas kutima farataj el jenaj materialoj:
Veronica Guerin
Veronica Guerin (naskiĝis la 5-an de julio 1958 en Dublino, mortis en Dublino), estis irlanda ĵurnalistino. Ŝi estis murdita la 26-an de junio 1996 per narkoto-ŝakristoj, dum ŝi estis veturanta per sia aŭto sur unu el la ĉefaj ŝoseoj de Dublino.
La filmo Veronica Guerin (ĉefrolita de aktorino Cate Blanchett) estis prezentita en 2003, kaj rakontas la vivon kaj murdon de la ĵurnalistino.
Poľný Kesov
Poľný Kesov, hungare Mezőkeszi estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nitra.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Nitra (urbo) troviĝas 18 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1113. En 1553 incendio okazis. Post 2 jaroj la turkoj okupis la vilaĝon kaj tenis ĝin ĝis 1684. En 1910 la setlejo ne estis sendependa vilaĝo. Ĝis 1919 la loko apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la loko rehungariĝis kaj situis laŭ la nova landolimo en la hungara flanko. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 2001 loĝis tie 593 da homoj, (585 slovakoj).
Ede Terényi
TERÉNYI Ede (tere:nji) rumania hungara komponisto, muziksciencisto kaj profesoro pri la komponado. Li estis naskita la 12-an de marto 1935 en Târgu Mureş. Li mortis la 26-an de novembro 2020 en Kluĵo.
Biografio
Terényi pristudis muzikkomponadon en Muzikakademio Gheorghe Dima en Cluj-Napoca kaj li faris modernajn muzikstudojn en Darmstadt, Germanio. De 1958 li priprofesoris muzikkomponadon, harmoniologion, kontrapunkton kaj muzikdramaturgion. Li estis ano de la rumana kaj hungara asocioj de komponistoj; de la Hungara Artakademio de 1994. Premioj: George Enescu-premio de la Rumana Akademio (1980), Premio Bartók-Pásztory (1994), premio de la Rumanaj Komponistoj (1974, 1978), Erkel-premio (2001). Prezentadoj eksterlande: Londono, Parizo, Bruselo, Vieno, Munkeno, Berlino, Bielo, Berno, Helsinki, Rigo, Budapeŝto.
Ultrastrukturo
Ultrastrukturo estas la arkitekturo de ĉeloj kiu estas videbla je pli altaj pligrandigoj ol troveblaj pere de normiga optika lum-mikroskopo. Tio tradicie signifas la rezolucion kaj pligrandigon en la gamo de konvencia transmisia elektrona mikroskopo (TEM) por rigardi al biologiaj specimenoj kiel ĉeloj, histoj aŭ organoj. Ultrastrukturo povas esti rigardita per skan-elektrona mikroskopo kaj super-rezolucia mikroskopo, kvankam TEM estas normiga histologia tekniko por rigardi ultrastrukturon. Ĉelaj strukturoj kiel organetoj, kiuj ebligas al ĉelo funkcii normale ene de sia specifa medio, povas esti ekzamenita je ultrastruktura nivelo.
Ultrastrukturo, kun molekula filogenetiko, estas fidinda filogenetika sistemo klasigi organismojn.
Likasto
Likasto (el la greka Λύκαστος, tiu kiu loĝas kun lupoj) estas la nomo de diversaj roluloj de la greka mitologio:
Likasto, reĝo de Kreto
Li estis filo kaj heredinto de Minoo, fama reĝo de Kreto kaj filo de Zeŭso kaj Eŭropo. Lia patrino estis Itono, filino de Liktio, aŭ Kreto, eponima nimfo de la insulo.
Likasto edziĝis al Ido, filino de Koribaso kaj eponima de la samnoma monto. Per ŝi, Likasto estis la patro de la dua Minoo, kiu sekvis lin en la trono de Kreto.
Likasto, amanto de Eŭlimeno
Li estis kretano kiu enamiĝis de la bela Eŭlimeno, kvankam ŝia patro (Cidono, reĝo kaj fondinto de la urbo Cidonio) promesis edzinigi ŝin al Aptero. Tamen, Cidono konsultis orakolon por scii la plej bonan manieron venki en tiama milito, kaj ĝi konsilis lin oferi virgulinon al la dioj. Tiam, li organizis lotadon inter la fraŭlinoj de Cidonio, kaj la sorto elektis ĝuste lian filinon, Eŭlimeno.
Por salvi ŝin, Likasto konfesis ke li seksumadis kun la princino, sed la loĝantaro kredis ke tio temis nur pri mensoga ekskuzo kaj fine Eŭlimeno estis oferita kun la kunsento de ŝiaj kruelaj patro kaj edzonto, kiuj nur interesiĝis pri la milita sukceso. Posta ekzameno pravigis Likaston, kiu estis mortigita per embusko de Aptero, kiam li eksciis pri la nefideleco de sia estonta (kaj jam mortita) edzino.
Likasto, filo de Areso
Likasto kaj sia ĝemelo Parasio estis filoj de la milita dio Areso kaj Filonomo, filino de Niktimo. Ĵusnaskitaj, ilia patrino ĵetis ilin al rivero Erimanto, sed lupino salvis kaj mam-nutris ilin ĝis kiam la ŝafisto Gilifo trovis la fratojn kaj zorgis pri ili kiel patro. La simileco de tiu rakonto kun tiu de Romulo kaj Remo evidentiĝas.
Likasto, vartistino de Dionizo
Ŝi estis unu el la vartistinoj de la dio Dionizo, kiu bezonis ĝin ĉar ŝia patrino mortiĝis pro peti ke Zeŭso aperu laŭ lia natura formo, sen scii ke ĝi estis fulmotondre. Likasto akompanis la dion al Barato, dum la fama kampanjo de Dionizo al tiu lando. .
Likasto el Lemnoso
Ŝi estis virino el Lemnoso kiu partoprenis la amasan mortigadon de ĉiuj viroj el tiu insulo. Ŝi eĉ murdis sian fraton Cidimon.
Vorcestera saŭco
Vorcestera saŭco estas bongustiga saŭco farita el vinagro, sojo(saŭco), anĉovo kaj spicoj, uzata por spici diversajn manĝaĵojn kaj la Bloody Mary (Sanga Maria) koktelon kiu estas trinkata tutmonde. Ĝi estas farata en la angla urbo Worcester en la provinco Worcestershire. Vegetara alternativo por la saŭco (sen anĉovoj) estas Hendersona reliŝo.
Azavado
Azavado (ankaŭ Azaŭado aŭ Azawad, tuarege: ⴰⵣⴰⵓⴷ, latinigite: Azawad, Azawaɣ; أزواد‎; Azawad) estas la nomo por la norda parto de Malio uzata de tuaregaj ribeluloj, kaj la nomo de eksa mallonge ekzistanta neagnoskita ŝtato. Ĝi konsistas el la regionoj Timbuktuo, Kidalo, kaj Gao, kaj parto de la regiono Moptio.
La 6-an de aprilo 2012, la Nacia Movado por la Liberigo de Azavado (MNLA), kiu regas grandan parton de la regiono, proklamis la sendependecon de Azavado disde Malio, kvankam ĝi ne ricevis internacian agnoskon.
La 14-an de februaro 2013, la MNLA rezignis sian aserton de sendependenco por Azavado, kaj petis la Malian registaron komenci diskutojn pri ĝia estonta statuso. La MNLA finis sian batalhalton je septembro de la sama jaro post kiam la rigstaro laŭdire pafis senarmilajn manifestacianojn.
Fürstenau
Fürstenau estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osnabrück de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la urbo estas la administra centro de komunumaro, kiu germanlingve nomatas Samtgemeinde Fürstenau.
Jen iuj esperantlingvaj fotaj impresoj:
Vincent Lemire
Vincent LEMIRE naskiĝinta en 1973, estas franca historiisto.
En 1998 Lemire akiris historian agregacion. Li doktoriĝis en 2006 per sia verko La Soif de Jerusalem (La Soifo de Jerusalemo), kiu estis eldonita kiel libro en 2011. Lia libro Jerusalemo 1900, publikigita en 2013, estis tradukita en plurajn lingvojn. Lemire laboras kiel preleganto ĉe la Universitato de Parizo-Est Marne-la-Vallée kaj direktoro de la eŭropa Open Jerusalem-projekto, financita de la Eŭropa Esplorkonsilio.
Fodora (Așchileu Mare)
Fodora (Magyarfodorháza) estas vilaĝo en Rumanio norde de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al la komunumo Așchileu kun sidejo en Așchileu Mare.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1214. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs).
Loĝantaro
En 1910 Fodora nombris 683 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 329 (rumanoj, 26 % da hungaroj). En la censo de 2002 la 307 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj lingvojn:
Vincent Lemire
La esplortemoj de Lemire estas la historio de la Proksima Oriento, precipe Jerusalemo kaj ĝia magreba distrikto, kaj la historio de la francaj slumoj de la 1930-aj jaroj ĝis la 1970-aj jaroj. Li ankaŭ interesiĝas pri la historio de fotarto.
En 2022, Lemire estis fakulo pri epizodo de la arto-serio Writing History on the Western Wall(verki historion de la okcidenta muro).
En 2013, al Lemire estis atribuita la premion la Prix Augustin Thierry pro sia libro ''Jérusalem 1900. La ville sainte à l'âge des possibles''. Lemire, Katell Berthelot, Julien Loiseau kaj Yann Potin ricevis la premion Pierre Lafue kaj la premion Sophie Barluet en 2017 pro sia libro Jérusalem, Histoire d'une ville-monde, des origines à nos jours.
Bad Mergentheim
Ĝi konsistas el Bad Mergentheim-Urbo kaj 13 aliaj kvartaloj, nome Althausen, Apfelbach, Dainbach, Edelfingen, Hachtel, Herbsthausen, Löffelstelzen, Markelsheim, Neunkirchen, Rengershausen, Rot, Stuppach kaj Wachbach.
Salaj fontoj
La ŝafisto Franz Gehring malkovris en 1828 salan fonton, la nunan Wilhelmsquelle. Dum la sekvaj jaroj, oni boris aliajn fontojn, do nun ekzistas: Pro tiuj fontoj, Mergentheim estis titolita "Bad" (t.e. kuracloko).