cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaŝtanarbo de la cent ĉevaloj
Diversaj botanikistoj taksas la aĝon de la arbo je 2000 ĝis 4000 jaroj. Ĝi estas rigardata kiel la plej dika kaj plej maljuna arbo de Eŭropo.
La kaŝtanarbo hodiaŭ
La kaŝtanarbo estas 22 metroj alta kaj havas perimetron de 22 metroj. La hodiaŭa arbo estas dividita en tri trunkpartoj kun perimetro de 13, 20 kaj 21 m. La Guinness-libro de la rekordoj notis la arbon kiel plej dika arbo de la mondo. En la jaron 1780 la arbo havis perimetron de 57,9 m.
6408 Saijo
6408 Saijo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la amatora astronomo Yoshihiro Saijo, konata pro lia laboroj pri astrofotografio kaj kiel eldonisto de monanta revuo.
8632 Egleston
8632 Egleston estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Margaret Ericksen Egleston, ekde 1984 scienca komputadistino ĉe la Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, kie ŝi helpis John Wolbach en lia esploro pri la suna aktiveco kaj la klimato.
Halifax (apartigilo)
Halifax estas
nomo de diversaj lokoj en Usono:
Herleshausen
Herleshausen estas komunumo en la federacia lando Hesio de Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Werra-Meißner, kaj troviĝas proksime al la limo al la najbara federacia lando Turingio, do al la eksa limo inter FRG kaj GDR. Antaŭ la falo inter la muro inter ambaŭ partoj de Germanio, sur la areo de la komunumo ekzistis unu el la limtrairejoj. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Herleshausen situas borde de la rivero Werra.
Halifax (apartigilo)
nomo de diversaj personoj:
Arkta gado
La arkta gado (Arctogadus glacialis) estas profundakva fiŝo, proksime parenca al la veraj gadoj (genus Gadus). Ĝi havas kelkajn kutimajn nomojn, nome "polusa gado" kaj "groenlanda gado". Notinde estas, ke la aliaj nomoj estas uzataj por aliaj specioj kiel por polusa gado (Boreogadus saida) kaj groenlanda gado (Gadus ogac).
Ĝi vivas ĉefe en la okcidenta parto de la arkta baseno, tiel ĉe la nordorienta kaj nordokcidenta bordoj de Groenlando. Ĝia vivareo situas inter la 85° kaj 72° norda latitudo. La arkta gado povas merĝi ĝis 1000 m, kaj troviĝas ĉefe sub glacio.
Ĝi estas arĝentokolora kaj longas ĝis 30 cm. Al ĝi mankas la mentonan barbon de aliaj gadedoj.
Slavija Sofija
Slavija Sofija (bulgare ПФК Славия София aŭ plennome Професионален футболен клуб Славия, Profesionalen futbolen klub Slavija, do profesia futbalklubo Slavija) - estas unu el la pli konataj futbalkluboj de Bulgario. Kiel la nomo indikas, ĝi baziĝas en la urbo Sofio kaj kompreneble estas unu el pluraj futbalkluboj de la urbo. En la sezono 2020/21, la unua vira teamo de la klubo atingis la 11-an pozicion de la 1-a bulgara ligo de profesia futbalo (Parva liga).
19019 Sunfloro
19019 Sunfloro estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Larry Robinson elde sia privata Observatorio Sunflower en Olathe (Kansaso, Usono).
La sunfloro (Sunflower, kiu donis sian nomon al la Observatorio Sunflower) estas la emblema floro de Kansaso, ĉiam frontante al suno. La semoj de tiu floro havigas oleon kaj nutraĵon por homoj kaj bestoj.
Villa Hidalgo (Oaxaca)
Villa Hidalgo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo estas Villa Hidalgo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 038.
Geografio
Villa Hidalgo apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono Sierra Norte), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1955 loĝantojn. El tiuj estis 930 viroj kaj 1025 virinoj. La komunumo havas surfacon de 35.72 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1200 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1743 indiĝenoj. El tiuj 1561 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1561 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
13268 Trevorcorbin
13268 Trevorcorbin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Trevor Eugene Corbin, finaliston en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Scientist Challenge pro lia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Harry F. Byrd Middle School de Richmond (Virginio, Usono).
Distrikto Kunszentmárton
La Distrikto Kunszentmárton [kunsentmArton] (hungare Kunszentmártoni járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ riveroj Tiso kaj Körös en la plej suda parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Kunszentmárton, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj 2 grandvilaĝoj, la ceteraj 7 estas vilaĝoj. La areo estas 576,49 km², kie loĝas 35 176 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj. La senlaboreco estas granda.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1950 laŭ nomo „Malsupra Tiso” kun la distrikta ĉefurbo Tiszaföldvár. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Sabloŝprucigo
Sabloŝprucigo estas metodo, en kiu oni ŝprucigas sablon aŭ alian grajnan aĵon per grandpremo sur surfacon, por purigi tion de rusto, farbaĵoj, aliaj poluaĵoj. Ĉar oni komence uzis nur sablon por tiu tekniko, la nomo ne ŝanĝiĝis, post kiam oni ekuzis ankaŭ aliajn grajnajn materialojn.
Ĉar multaj ŝprucaĵoj estas higroskopaj (akvo-, humidabsorbaj), oni bezonas por la ŝprucado sekan aeron. Tiu tipo de la metodo kaŭzas gravan estiĝon de polvo.
Oni evoluigis ankaŭ metodon (patentigita en 1994), dum kiu oni uzas ŝprucaĵon el grajnetoj kaj akvo (ŝlimo). Tiam oni evitas estiĝon de polvo.
La sabloŝprucigon elpensis en 1870 la usona Benjamin C. Tilghman, kiu estis oficiro en la usona enlanda milito. Li rimarkis domon, kies fenestroj estis senbrilaj. Je lia demando oni respondis, ke ofta forta vento kunportas fajnan kvarcan sablon, kiu damaĝis la vitron. Tio donis al li ideon pri sabloŝprucigo. La unua apliko estis senbrilaj figuroj, pretigitaj sur brila grundo, fono.
Ferenc Havas
Ferenc HAVAS, [havaŝ] laŭ hungarlingve kutima nomordo Havas Ferenc estis hungara baletisto kaj altlerneja instruisto. Lia edzino estis Judit Magos.
Ferenc Havas naskiĝis la 1935 en Budapeŝto. Li mortis la 2007 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Havas komencis sian karieron, kiel infano en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1947, dume li lernis baleton de Ferenc Nádasi en la Ŝtata Baleta Instituto. Inter 1960-1964 li roladis en Londono, poste en Moskvo, en Bolŝoj-Teatro. En 1973 li dancadis en Bordeaux, baldaŭe li estis majstro en Rio de Janeiro, Stuttgart, Dortmund. Fine li instruis junajn baletistojn en altlernejo en Budapeŝto. Li havis edzinon kaj filinon. Li ricevis premion Kossuth en 1965, pli frue kaj ĉefe poste ankaŭ aliajn premiojn.
El Porvenir
El Porvenir (hispane: "la estonteco") en Hispanlingvio estas la nomo de pluraj lokoj.
Interalie temas pri
Alexandre de Gusmão
Alexandre de GUSMÃO [aleŝandr diguzmaŭn] /ale'ŝãdr diguz'mãw/ (naskiĝis en Santos en 1695 kaj mortis en Lisbono en 1753), frato de Bartolomeu de Gusmão, "La Fluganta Pastro", estis pastro kaj diplomato.
Alexandre de Gusmão estas rigardata kiel unu el la pioniroj de brazila diplomatio, ĉefe pro lia agado dum la interkonsentado de l' Traktato de Madrido. Li aplikis la principojn de klerismo al internaciaj aferoj, t. e., la adopton de principo uti possidetis, laŭ kiu la teritorio apartenas al tiuj, kiuj en ĝi loĝas kaj laboras kaj la uzon de geografiaj notindaĵoj (montoj, riveroj, ktp) kiel limojn anstataŭ imagaj linioj.
Saint-Martin-Bellevue (stacidomo)
Saint-Martin-Bellevue estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Martin-Bellevue, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Gvatturo de Wehnde
La Gvatturo de Wehnden (Wehnder Warte) troviĝas iomete antaŭ Tastungen, en la direkto de Wehnde, Germanio. La interno de ĝi estas ankaŭ interne vizitebla de ĉiuj.
Priskribo
Tiu ĉi gvatturo estis parto da altkvalita inform- kaj sekurigsistemo, kio videblas pro sia elstara situo surmonteta. Ĝi konstruitis verŝajne en la 2-a duono de la 15-a jarcento (ne ekzistas skribaj mencioj pri konkreta dato estiĝa nek pri la nomo de la konstruinto). Ĝia dua nomo "Feuerhakenwarte" (fajrohoka gvatejo) rilatas al signo de forna skrapilo sur sabloŝtonero; nuntempe ĝi ornamas la turon. La signo estis parto de la dinastia blazono de la Wintzingerod-anoj kiuj ekde 1448 posedis sole Kastelon Bodenstein kaj al kies posedo apartenis ankaŭ la vilaĝoj Tastungen kaj Wehnde. Laŭ fakula opinio tiu ĉi gvatejo nur post 1448 estiĝis kun apogado de la konsilantaro de Duderstadt. En 1481 dungitis la unua konstanta gvatisto.
En 1920 instalitis sur ĝi fare de grafo Adolf Ernst von Wintzigenrode-Knorr meteologia stacio kiu ĝis la Dua mondmilito servis por observado vetera. Pro kunlaboro kun ŝtataj prusiaj institucioj (Preußisches Meteorologisches Institut Berlin/Flugwetterdienst) tiu ĉi meteologioberservejo aperis eĉ sur la oficiala prusia vetermapo.
Austin Roberts
Austin Roberts (3a januaro 1883 – 5a majo 1948) estis sudafrika zoologo. Li estas konata ĉefe pro sia Birds of South Africa, unuafoje publikita en 1940. Li ankaŭ studis la mamulojn de la regiono: lia verko The mammals of South Africa estis publikigita postmorte en 1951. La 7a eldono de Roberts' Birds of Southern Africa kiu aperis en 2005, estas la standarda verko pri la birdoj de la regiono.
Hospicoj de Strasburgo
Hospicoj de Strasburgo estas malsanulejo en Strasburgo. La malsanulejo posedas vitejojn kaj vendas vinon. La nova malsanulejo datiĝas de 2008 kaj estas universitata kuracejo. La hospicoj estas klasikitaj franca Historia monumento ekde 1992.
Vino
La pli malnova vino datiĝas de 1472. Oni trinkas ĝin nur por specialaj okazoj.
Traktato de Madrido
La divido de kolonioj inter Hispanio kaj Portugalio en Sudameriko kaŭzis disputojn kaj konfliktoj dum jarcentoj. La Traktato de Tordesiljas, kiu oficiale markis la limojn inter tiuj teritorioj, neniam validis fakte. En la 18-a jarcento, la solvo de tiu kverelo iĝis bezona kaj Portugalio kaj Hispanio decidis fari traktaton, kiu solvu fine la problemon. La Traktato de Madrido estis signita en la 13-a de januaro 1750 de reĝoj Jozefo la 1-a kaj Fernando la 4-a pere de iliaj ambasadoroj.
La traktato bazigis sur la Mapo de l' Kortegoj (Mapa das Cortes) kaj favoris Portugalion. La kapablo de portugalaj diplomatoj, ĉefe Alexandre de Gusmão, kiu kreis la principon Uti Possidetis, estis decida al la portugala venko. Laŭ tiu principo, ĝis nun bazo de Brazila internacia politiko, la teritorioj apartenu al tiuj, kiuj tie loĝas kaj laboras.
Krome detaletoj, la traktato rekonis la rajton de Hispanio pri Filipinoj kaj aliaj insuloj en Azio, kiuj, laŭ antaŭa Traktato de Tordesiljas apartenus al Portugalio. Kompense, Hispanio rekonis la posedon de Portugalio pri preskaŭ tutaj Amazonio kaj Mato-Groso (kiu inkluzivis la nunajn Sudan Mato-Groson kaj Rondonion). Krome Portugalio donis al Hispanio la kolonion Sakramento kaj ricevis la kolonion Sete Povos das Missões, nunan Sudan Rio-Grandon. Krome, Hispanio ricevis la ekzkluzivecon navigi en rivero Prata, sanĝe la nuna Urugvajo, kiu estas donita al Portugalio.
Ateaș
Ateaș [ateaŝ] (hungare: Atyás [atjaŝ]) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Cefa.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 653 loĝantojn ( rumanoj), en 1992 225. Ĝi estis unue menciita skribe en 1283.
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar ).
Arthur Theate
estas belgia futbalisto. Li naskiĝis en Lieĝo, do nun estas -jara. Ekde 2022 li membras en la unua vira teamo de la klubo Stade Rennais F.C., post jam antaŭa profesia kariero ekde 2020. Krome ekde la jaro 2021 li estas membro de la vira belga nacia teamo de futbalo, post kaj samtempe al jaroj inter 2015 kaj 2022 en la nacia teamo de sub-15- ĝis sub-21-jaruloj. Kadre de la nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022. Matĉe li en la aperoj en la nacia teamo kutime rekoneblas per la numero "3".
Konrád Pál Wusching
Konrád Pál Wusching [vuŝing], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wusching Konrád Pál, germane Conrad Paul Wusching estis hungara komponisto, korusestro, bazlerneja instruisto.
Konrád Pál Wusching naskiĝis la en Nagymányok (Hungara reĝlando), li mortis la  en Lugos (Hungara reĝlando, nuntempa Lugoj en Rumanio).
Cisternoŝipo
Cisternoŝipo estas kargoŝipo el unu granda aŭ pluraj dividitaj holdaj cisternoj, kiu servas por transporto de likvaj materialoj, kiel akvo, nafto, oleoj, likva gaso (LPG) aŭ likvaj kemiaj produktaĵoj.
La silueto de cisternoŝipo facile diferencigeblas disde tiu de aliaj ŝipoj: Cisternoŝipo havas ebenan ferdekon, kiu krom la komandejo ne havas aliajn surferdekajn konstruaĵojn. Ĝi krom unu escepto ne bezonas gruojn por ŝarĝado kaj malŝarĝado de la kargo: la escepto estas unu ŝipomeze situanta gruo, per kiu eblas de marhavena kajo levi tubojn al la ŝipo, por konekti ilin kun la tuba sistemo de la ŝipa(j) cisterno(j).
Cisternoŝipoj havas pumpilojn por ŝarĝado kaj malŝarĝado de la transportataj likvaĵoj. Kiel ĉe preskaŭ ĉiuj aliaj modernaj kargoŝipoj, la ŝarĝado kaj malŝarĝado de moderna cisternoŝipo estas kontrolata kaj direktata fare de ŝipa komputilo.
Algebra geometrio
Algebra geometrio estas branĉo de matematiko kiu, laŭ sia nomo, kombinas abstraktan algebron, aparte komutan algebron, kun geometrio. Ĝi povas aspekti kiel studoj de solvaĵaj aroj de sistemoj de algebraj ekvacioj. Se estas pli ol unu variablo, geometriaj konsideroj povas esti gravaj por kompreni la fenomenojn. Algebra geometrio komenciĝas kiam finiĝas solvado de ekvacioj, kaj ĝi estas grava kaj por kompreni la tutecon de solvaĵoj de ekvaciaro rilate kaj por trovi iun solvaĵon.
Nuloj de kelkaj polinomoj samtempe
En klasika algebra geometrio, la ĉefaj objektoj de intereso estas la aroj de nuloj kolektoj de polinomoj. Ĉi tio estas aro de ĉiuj punktoj kiuj samtempe kontentigas unuon aŭ kelkajn polinomajn ekvaciojn. Ekzemple, la du-dimensia sfero en tri-dimensia eŭklida spaco \mathbb R^3 povas esti difinita kiel la aro de ĉiuj punktoj (x,y,z) kun
"Oblikvita" cirklo en \mathbb R^3 povas esti difinita kiel la aro de ĉiuj punktoj (x,y,z) kiu kontentigas du polinomajn ekvaciojn (tiun de la sfero kaj tiun de la ebeno):
Afinaj subspacoj
Unue, konsideru kampon k. En klasika algebra geometrio, ĉi tiu kampo estas ĉiam \mathbb C, la kompleksaj nombroj, sed multaj el la rezultoj restas validaj por iu ajn algebre fermita kampo k. Sekve, difinu afinan n-spacon, super k realigitan kiel vektora spaco kn. La celo de ĉi tiu, evidente superflua, notacio estas emfazi tion, ke oni forgesu la strukturon de vektora spaco, kiun havas kn. Abstrakte parolante, estas provizore nur kolekto da punktoj. <!-- _Henceforth_ ni estos guti la k en kaj anstataŭe skribi.
Difini funkcio
de ,
Regulaj funkcioj sur afina n-spaco estas tial akurate la sama kiel (polinomoj, polinomas) super k en n (variabloj, variablas). Ni estos skribi la regulaj funkcioj sur kiel.
Ni diri (tiu, ke) polinomo _vanishes_ je punkto se pritaksanta ĝi je (tiu, ke) punkto donas nulo. Estu S esti aro de (polinomoj, polinomas) en. La nuliĝanta aro de S (aŭ nuliĝanta _locus_) estas la aro V(S) de ĉiuj punktoj en kie ĉiu polinomo en S _vanishes_. En alia (vortoj, vortas),
Subaro de kiu estas V(S), por iu S, estas (nomita, vokis) algebra aro. La V staras por diversaj (specifa tipo de algebra aro al esti difinita pli sube).
Donita subaro V de kiu estas diversaj, povas unu reakiri la aro de (polinomoj, polinomas) kiu generi ĝi? Se V estas (ĉiu, iu) subaro de, difini Mi(V) al esti la aro de ĉiuj (polinomoj, polinomas) kies nuliĝanta aro enhavas V. La Mi staras por idealo: se du (polinomoj, polinomas) f kaj g ambaŭ nuliĝi sur V, tiam f+g _vanishes_ sur V, kaj se h estas (ĉiu, iu) polinomo, tiam hf _vanishes_ sur V, do Mi(V) estas ĉiam idealo de.
Donita aro S de (polinomoj, polinomas), kiam estas
La esti konforma al la unua demando estas provizita per prezentanta la Zariski-a topologio, topologio sur kiu rekte reflektas la algebra strukturo de. Tiam V = V(Mi(V)), se kaj nur se V estas Zariski-a-fermita aro. La esti konforma al la (sekundo, dua) demando estas donita per Hilberta _Nullstellensatz_. En unu de ĝia (formoj, formas), ĝi diras (tiu, ke) Mi(V(S)) estas la primo radikala de la idealo generita per S. En pli abstrakta lingvo, estas Galeza ligo, donanta pligrandiĝo al du (fermaĵo, adheraĵo) (operatoroj, operatoras); ili povas esti (identigita, identigita), kaj (naive, krude, nature) ludi baza rolo en la teorio.
Por diversaj kaŭzoj ni (majo, povas) ne ĉiam bezono al laboro kun la tuta idealo korespondanta al algebra aro V. Hilberta Baza Teoremo (implicas, enhavas) (tiu, ke) (idealoj, idealas) en estas ĉiam finie generita.
Frederick Delius
Frederick Theodore Albert Delius (n. 29-an de januaro 1862 en Bradford; n. 10-an de junio 1934 en Grez-sur-Loing) estis angla komponisto.
Vivo
Delius devenis de malnova komercistofamilio germandevena, kiu ĝis nun havas sian prarezidejon en Bielefeld. Kvankam li rajtis havi piano- kaj violonolecionojn jam dum sia infanaĝo, lia patro nenion opiniis pri muzikista kariero por li. Pro tio Delius kontraŭvole laboris en la patra tekstilkomerco, sed almenaŭ dum komercaj vojaĝoj li povis viziti Norvegion kaj Parizon, ambaŭ gravaj lokoj por sia posta komponista kariero.
Algebra geometrio
Regulaj funkcioj
(Justa, Ĵus) kiel kontinuaj funkcioj estas la natura (mapoj, mapas) sur topologiaj spacoj kaj glataj funkcioj estas la natura (mapoj, mapas) sur diferencialeblaj duktoj, estas natura klaso de funkcioj sur algebra aro, (nomita, vokis) regulaj funkcioj. regula funkcio sur algebra aro V enhavis en estas difinita al esti la limigo de regula funkcio sur, en la (senso, senco) ni difinita pli supre.
Ĝi (majo, povas) aspekti kontraŭnature limiga al postuli (tiu, ke) regula funkcio ĉiam ampleksi la ĉirkaŭa spaco, sed ĝi estas tre simila al la situacio en normala topologia spaco, kie la _Tietze_ vastigaĵa teoremo garantias (tiu, ke) kontinua funkcio sur (fermita, fermis) subaro ĉiam etendas al la ĉirkaŭa topologia spaco.
(Justa, Ĵus) kiel kun la regulaj funkcioj sur afina spaco, la regulaj funkcioj sur V forma ringo, kiu ni signifi per k[V]. Ĉi tiu ringo estas (nomita, vokis) la koordinata ringo de V.
Frederick Delius
Vivo
En 1896 li trafis sur la pentristino "Jelka Rosen", kun kiu li geedziĝis en 1903, kaj la du transloĝis en 1897 al Grez-sur-Loing, vilaĝo proksime de Fontainebleau. Ĉirkaŭ la komenciĝo de la nova jarcento ekestis liaj unuaj maturaj majstraĵoj: Paris: The Song of a Great City por orkestro (1899), opero A Village Romeo and Juliet (1901) laŭ la novelo Romeo und Julia auf dem Dorfe de Gottfried Keller, Appalachia por ĥoro kaj orkestro (1903), Sea Drift por baritono, ĥoro kaj orkestro (1904) laŭ poemo de Walt Whitman samkiel lia plej ambicia verko, komponita en la germana, Eine Messe des Lebens (1905) laŭ Friedrich Nietzsche. Per ĉi tiu monumenta kantato Delius sukcese atingis muzike realigi la spiriton kaj etoson de "Zarathustra", foje himne-triumfe, foje malfruromantisme-impresionisme-ekscentre. Ĉi tiu periodo finiĝas per lia lasta opero Fennimore und Gerda (1909-10) laŭ epizodo el la romano Niels Lyhne de Jens Peter Jacobsen.
Algebra geometrio
Regulaj funkcioj
Ekde regulaj funkcioj sur V veni de regulaj funkcioj sur, tie devus esti interrilato inter ilia koordinato (ringoj, ringas, sonoras). Aparte, al preni funkcio en k[V] ni prenita funkcio en, kaj ni dirita (tiu, ke) ĝi estis la sama kiel alia funkcio se ili donis la sama (valoroj, valoras) kiam pritaksis sur V. Ĉi tiu estas la sama kiel (diranta, dirante) (tiu, ke) ilia diferenco estas nulo sur V. De ĉi tiu ni povas vidi (tiu, ke) k[V] estas la rilato.
Frederick Delius
Vivo
Dum la unua mondmilito li fuĝis antaŭ la alproksimiĝantaj germanaj armeoj al Anglio. La komponaĵoj el ĉi tiuj jaroj, ekzemple la rekviemo (1914-16), estis malpli sukcesaj. Delius nun sin turnis al la laŭkutimaj formoj de absoluta muziko, tamen ne atingis, konvinke strukturi la riĉecon de sia tonlingvo. Malofte do nur aŭdiĝas liaj konĉertoj (duopokonĉerto (1915-16), violonkonĉerto (1916), violonĉelkonĉerto (1921)) kaj ĉambromuziko: violonsonato no 1 (1914), violonĉelsonato (1916), arĉkvarteto (1916). Nur per la dramomuziko pri Hassan (1920) li regajnis sian originan majstrecon. Jam tiutempe li ĝuis daŭran prosperigon kaj dumvivan subtenon far la dirigento Thomas Beecham, kiu ofte sinofere ebligis la prezentadon de preskaŭ ĉiuj el liaj verkoj.
Algebra geometrio
La kategorio de afinaj subspacoj
Uzantaj regulaj funkcioj de afina subspaco al, ni povas difini regulaj funkcioj de unu afina subspaco al alia. Unua ni estos difini regula funkcio de diversaj enen afina spaco: Estu V esti diversaj enhavis en. Elekti m regulaj funkcioj sur V, kaj (voko, voki) ilin f1,...,fm. Ni difini regula funkcio f de V al per lasanta f(t1,...,tn)=(f1,...,fm). En alia (vortoj, vortas), ĉiu fmi difinas unu koordinato de la limigo de f.
Se V' estas diversaj enhavis en, ni diri (tiu, ke) f estas regula funkcio de V al V' se la limigo de f estas enhavita en V'.
Frederick Delius
Vivo
En la 1920-aj jaroj Delius malsaniĝis je sifiliso, pro kiu li baldaŭ poste fariĝis lama kaj blinda dum la resto de sia vivo. Lian duan violonsonaton (1923) jam devis noti sia edzino Jelka, poste lia komponado ĉesis por pluraj jaroj. En 1928 li konatiĝis kun la juna muzikisto Eric Fenby, kiu ekde tiam prizorgis la grave malsanan komponiston ĝis ties morto kaj notis liajn malfruajn verkojn, inter ili la trian violonsonaton (1930), Idilion por soprano, baritono kaj orkestro (1932) samkiel multajn pli malgrandajn pecojn. En sia libro Delius as I knew him Fenby priskribas ĉi tiun unikan kunlaboron.
Algebra geometrio
La kategorio de afinaj subspacoj
Ĉi tiu (konstruas, faras) la kolekto de ĉiuj afinaj subspacoj enen kategorio, kie la (objektoj, objektas) estas afinaj subspacoj kaj la _morphisms_ estas regula (mapoj, mapas). Jena teoremo karakterizas la kategorio de afinaj subspacoj:
Projekcia spaco
Konsideri la diversaj V(y=x2). Se ni desegni ĝi, ni preni parabolo. Kiel x (multigas, pligrandiĝoj, pligrandiĝas), la inklino de la linio de la fonto trafe (x,x2) iĝas pli granda kaj pli granda. Kiel x malgrandiĝas, la inklino de la sama linio iĝas pli minuskla kaj pli minuskla.
Kompari ĉi tiu al la diversaj V(y=x3). Ĉi tiu estas kuba ekvacio. Kiel x (multigas, pligrandiĝoj, pligrandiĝas), la inklino de la linio de la fonto trafe (x,x3) iĝas pli granda kaj pli granda (justa, ĵus) kiel antaŭ. Sed malverŝajne antaŭ, kiel x malgrandiĝas, la inklino de la sama linio denove iĝas pli granda kaj pli granda. Do la konduto "je malfinio" de V(y=x3) estas malsama de la konduto "je malfinio" de V(y=x2). Ĝi estas, tamen, malfacila al fari la koncepto de "je malfinio" signfa, se ni limigi al laborante en afina spaco.
La kuracilo al ĉi tiu estas al laboro en projekcia spaco. Projekcia spaco havas propraĵoj analoga al tiuj de kompakta Hausdorff-a spaco. Interalie, ĝi lasas ni fari preciza la nocio de "je malfinio" per inkluzivantaj superfluaj punktoj. La konduto de diversaj je tiuj superfluaj punktoj tiam donas ni pli informo pri ĝi. Kiel ĝi (kurbiĝoj, kurbiĝas, turnas, tornas, kurbigas) ekster, V(y=x3) havas specialaĵo je unu de tiuj superfluaj punktoj, sed V(y=x2) estas glata.
Dum projekcia geometrio estis originale (fondita, fondis) sur _synthetic_ (fundamento, subkonstruaĵo), la uzi de homogenaj koordinatoj permesis la enkonduko de algebraj teknikoj. Plue, la enkonduko de projekciaj teknikoj farita multaj (teoremoj, teoremas) en algebra geometrio pli simpla kaj pli akra: Ekzemple, Bézout-a teoremo sur la nombro de komunaĵaj punktoj inter du variecoj povas esti komencita en ĝia plej akra formo nur en projekcia spaco. Por ĉi tiu kaŭzo, projekcia spaco ludas fundamenta rolo en algebra geometrio.
La moderna starpunkto
La moderna (maniero, proksimiĝi, proksimiĝo) al algebra geometrio _redefines_ la baza (objektoj, objektas). Variecoj estas _subsumed_ en Aleksander _Grothendieck_'s koncepto de skemo. (Komplotas, Skemoj, Skemas) starti kun la observado (tiu, ke) se finie generita reduktis k-(algebroj, algebras) estas geometria (objektoj, objektas), tiam eble ajnaj komutaj ringoj devus ankaŭ esti geometria (objektoj, objektas). Kiel tia, (komplotas, skemoj, skemas) iĝi ambaŭ pli ĝenerala _algebro_-geometria objekto, kaj oportuna lingvo al priskribi tiuj (objektoj, objektas). Ĉi tiu lingvo de (komplotas, skemoj, skemas) havas (pruvita, pruvis) al esti kara vojo de kontraktanta kun geometria (konceptoj, konceptas) kaj havas iĝi _cornerstone_ de moderna algebra geometrio.
(Tononomoj, Notoj, Notas) kaj historio
Algebra geometrio estis grande ellaborita per Islama (matematikistoj, matematikistas), aparte la Persa matematikisto/poeto Omar Kajjam (naskiĝi 1048). Li estis famekonata por inventanta la ĝenerala maniero de solvantaj kubaj ekvacioj per sekcanta parabolo kun cirklo. Aldone li esplorita la duterma elvolvaĵo, kaj aŭtoris (kritikoj, kritikas) de Eŭklida (teorioj, teorias) de (paraleloj, paralelas) kiu farita ilia vojo al Anglio, kie ili (kotizis, kontribuita) al la eventuala evoluo de neeŭklida geometrio. Omar Kajjam ankaŭ kombinita la uzi de trigonometrio kaj proksimuma kalkulada teorio al provizi manieroj de solvantaj algebraj ekvacioj per geometria (meznombroj, meznombras, signifas).
Algebra geometrio estis plui ellaborita per la Itala (geometriistoj, geometriistas) en la frua parto de la 20-a jarcento. _Enriques_ (klasifikis, klasigita) algebraj surfacoj supren al duracionala izomorfio. La stilo de la Itala lernejo estis tre intuicia kaj ne verigi la moderna (normoj, normas) de rigoro.
Per la 1930-aj jaroj kaj 1940-aj jaroj, _Oscar_ Zariski-a, _André_ Weil-a kaj aliaj komprenis (tiu, ke) algebra geometrio (bezonata, bezonis) al esti _rebuilt_ sur fundamentoj de komuta algebro kaj _valuation_ teorio. Komuta algebro (pli frua sciata kiel elimina teorio kaj tiam ideala teorio, kaj _refounded_ kiel la studi de komutaj ringoj kaj ilia (moduloj, modulas)) havita estas kaj estis estante ellaborita per Davida Hilberto, Maksimuma _Noether_, _Emanuel_ _Lasker_, _Emmy_ _Noether_, _Wolfgang_ _Krull_, kaj aliaj. Por mallongan tempon tie estis ne normo (fundamento, subkonstruaĵo) por algebra geometrio.
En la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj _Jean_-_Pierre_ _Serre_ kaj Aleksander _Grothendieck_ _recast_ la fundamentoj farante uzi de la teorio de faska teorio. Poste, de pri 1960, la ideo de (komplotas, skemoj, skemas) estita laborita ekster, en (konjunkcio, aŭo, kajo) kun tre rafinis aparato de _homological_ teknikoj. Post jardeko de rapida evoluo la kampo _stabilised_ en la 1970-aj jaroj, kaj novaj aplikoj estis farita, ambaŭ al nombroteorio kaj al pli klasika geometria (demandoj, demandas) sur algebraj variecoj, (kuriozecoj, specialaĵoj, specialaĵas) kaj moduloj.
Grava klaso de variecoj, malfacile komprenita rekte de iliaj difinantaj ekvacioj, estas la abelaj variecoj, kiu estas la projekciaj variecoj kies punkta forma komuta grupo. La pratipa (ekzemploj, ekzemplas) estas la elipsaj kurboj, kiu havi riĉa teorio. Ili estis aparata en la pruvo de Fermat-a lasta teoremo kaj estas ankaŭ uzis en elipsa kurba chifriko.
Dum multa de algebra geometrio estas koncernita kun abstrakta kaj ĝenerala (propozicioj, frazoj, ordonoj) pri variecoj, manieroj por efika kalkulado kun konkrete-donita (polinomoj, polinomas) havi ankaŭ estas ellaborita. La plej grava estas la tekniko de _Gröbner_ (bazas, bazoj) kiu estas (dungita, dungita) totale komputilaj algebraj sistemoj. -->
Ringo de la Fiŝkaptisto
La Ringo de la Fiŝkaptisto aŭ ringo fiŝkaptista (latine: Anulus piscatoris) estas unu el la insignoj de la papo, kiun li ricevas dum la solena Meso komence de sia papado kaj kiun li surmetas en la ringofingro de la dekstra mano.
Tiu fingroringo, ore forĝita unuope por nova papo, ŝuldas sian nomon al la bildo, ora, pri Sankta Petro reprezentita ĵetanta la fiŝreton el sia barko. Laŭlonge de la bordoj de la bildo estas, krome, skulptita la nomo de la papo. La ringo iam estis uzata, ĝis 1842, kiel sigelilo por la dokumentoj koncernantaj la aferojn malpli gravajn, aŭ de la papo kontraŭsubskribitaj, kaj ankoraŭ hodiaŭ la esprimo sub anulo piscatoris (sub la ringo de la fiŝkaptisto) estas indikataj en tiuj dokumentoj.
Dum la solena Meso de la komenciĝo de Petra Ofico kiel episkopo de Romo, kiu – ekde la leviĝo al papado de Johano Paŭlo la 1-a – anstataŭis la papan kronadon, la Kardinalo dekano de la Kardinala Kolegio enmetas la Fiŝkaptistan Ringon en la fingron de la dekstra mano de la papo.
Okaze de la morto de la papo la ringo estas detruita iniciate de kardinalo Kamerlengo de la Katolika Eklezio en ĉeesto de la ceteraj kardinaloj, uzante arĝentan marteleton: antaŭe estas en ĝi enĉizita kruco pere de skulptilo kaj poste pere de martelo ĝi estas rompita kaj lokita en la Vatikanaj Muzeoj kiel memorigilo. Tiu “rito", kiu iam celis malebligi la uzon de la sigelilo por antaŭdati aktojn, poste akiris la signifon ke dum la periodo de Vaka Seĝo neniu ĝuas pri la prerogativoj de la papa suvereno.
La Apostola konstitucio, sigeligita de la papo Johano Paŭlo la 2-a, enkondukis iujn modifojn rilate la riton de la rompado de la ringo, preskribante ke:
''La kardinaloj provizu al la "nuligo" de la Ringo de la Fiŝkaptisto kaj de la plumba sigelilo per kiu estas senditaj la Apostolaj Leteroj,  ne specifante. tamen, kion volas “nuligi” la Ringon de la Fiŝkaptisto.
La ringo de Johano Paŭlo la 2-a, ekzemple, ne estis rompita sed simbole donita al Sankta Jozefo kaj, poste, lokita de la episkopo de Krakovo Franciszek Macharski en la preĝejo de Senŝuaj Karmelanoj de Wadowice, naskiĝa urbo de tiu papo.
Historio
Letero skribita de papo Klemento la 4-a al sia nepo Pietro Grossi en 1265 mencias unuafojon pri Ringo de la Fiŝkaptisto, utiligita por sigeli la tutan privatan korespondaĵon pere de premo de tiu ringo sur la sigelvakso, varmigita kaj fandita, sur la papero. La publikaj aktoj, tamen, sigeliĝis per verso kaj premo de plumbo fandita sur la dokumento. Tiuj dokumentoj koniĝis sub la nomo de papa buleo pro la plumba sigelilo dirita “bulla” (buleo), kiu poste allasis sian nomon al la henhavon de la skribo mem.
La utiligo de la ringo de la Fiŝkaptisto ŝanĝiĝis dum la 15-a jarcento kiam ĝia uzo etendiĝis al dokumentoj diritaj Brevoj (mallongaĵoj). Tiu praktiko ĉesis en 1842, kiam la vakso kun silka rubandeto allasis la postenon al la perinka ruĝa stampo.
La Fiŝkaptista Ringo de Johano Paŭlo la 2-a estis simpla ova sigelilo, dum la ringo kutime enfringita estis tiu episkopa al li rite enmetita de papo Paŭlo la 6-a.
Muzeo lerneja (Uder)
La Lerneja muzeo Uder (germane: Schulmuseum Uder) troviĝas en Uder, Germanio, Schulstraße nr 4.
Priskribo
Danke al multaj entuziasmuloj ĉirkaŭ Kahlmeyer pligrandiĝis la tuto daŭre kaj aldonitis eĉ dokumentiloj filmaj sonaj skribaj. Regionhistorie tre interese estas ankaŭ la historiaj lernolibroj kiuj bone respegulas la momenton kiam la katolika regiono Eichsfeld iĝis parto de protestantisma Prusio. En dua klasoĉambro faritis post la Turniĝo rearanĝo de GDR-tipa instruadsituacio, denove ne nur kun originalaj mebloj sed ankaŭ kun multaj interesaj lernolibroj de ne trotaksebla historia valoro..
Longega estas la listo de la vizitintoj (venis eĉ la japana prezidanto de la Storm-Asocio. En oktobro 1983 faris la uestgermana televidkanalo ZDF dokumentadon prie dum kiu aperis ankaŭ parolantoj de la eichsfelda dialekto. Interese estas ankaŭ la fakto, ke povas okazi ke lernantoj gvidas onin tra la muzeo.
Telde
Telde estas municipo kaj urbo sur la kanaria insulo Gran Canaria en la hispana provinco Las Palmas de Gran Canaria. Ĝi situas oriente sur la insulo kaj etendiĝas de la marbordo ĝis preskaŭ la centro de la insulo.
Kvartaloj kaj komunumaj partoj
Telde konsistas, aldone al la urbo mem, el 45 partoj: Arenales, Balcón de Telde, Caserones, Cazadores, Cendro, Cruz de Jerez, Cuatro Puertas, El Calero, El Caracol, El Ejido, El Goro, El Palmital, Gando, Hoya del Pozo, La Breña, Jinámar, La Garita, La Gavia, La Herradura, La Higuera Canaria, La Majadilla, La Pardilla, Las Goteras, Las Huesas, Las Remudas, Lomo Bristol, Lomo Cementerio, Lomo Magullo, Marpequeña, Medianías, Melenara, Ojos de Garza, Piletillas, Playa del Hombre, Salinetas, San Antonio, San Gregorio, San José de las Longueras, San Juan, San Francisco, Tara, Tufia, Valle Casares, Valle de Los Nueve, Valle de San Roque.
Kantono Linn (Kansaso)
La kantono Linn (Linn County) estas kantono de Usono en la subŝtato Kansaso. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Arkta ŝterno
Aspekto kaj ĝenerala priskribo
Arkta ŝterno estas mezgranda birdo. Ili estas 33–39 cm longaj kaj havas enverguron de 76–95 cm. Ili havas ĉefe grizblankan plumaron, kun ruĝaj beko (tiom longa kiom la kapo streĉita kun tre markita bekokomenco) kaj kruroj, blanka frunto, nigraj nuko kaj krono kaj blanka vizaĝo. La griza supro estas ĉirkaŭ 305 mm. La supraflugiloj estas grizaj kun blanka bordo kaj estas tute blankaj ankaŭ la kolo kaj la pugo. La treforkoforma vosto estas blankeca kun grizaj eksteraj bordoj.
La Arkta ŝterno estas konsiderata kiel ekzemplo de K-selektado, ĉar zorgas kaj agreseme defendas etan nombron de idoj. Gepatroj manĝigas fiŝojn dum longe kaj helpas ilian flugadon suden por vintri.
Arkta ŝterno povas esti oldegaj, ĉar multaj atingas 20 jarojn kaj kelkaj eĉ ĝis 34. Ili manĝas ĉefe fiŝojn kaj etajn marajn senvertebrulojn. La specio estas abunda, kun supozata loĝantaro de unu miliono de individuoj. Kvankam la preciza nombro estas nekonata, oni ĉirkaŭkalkulas ke la loĝantaro malpliiĝis pro iama troekspluatado en siaj suda teritorio.
Distribuado kaj migrado
La Arkta ŝterno havas tutmondan, ĉirkaŭpolusan reproduktan distribuadon kiu estas sinsekva: ne estas konataj subspecioj. Ĝi povas troviĝi en marbordaj regionoj de mezvarmaj partoj de Norda Ameriko kaj Eŭrazio dum la somero de norda hemisfero. Nome reproduktejoj povas esti en Alasko, norda Kanado ĝis la plej nordaj ŝtatoj de orienta Usono, Gronlando, Islando kaj pli etaj insuloj de norda Atlantiko, Britio, norda marbordo de Eŭropo el Bretonio en Francio ĝis baltaj landoj, nordaj Skandinavio, Rusio kaj Siberio ĝis la pinto kaj suden ĝis iom post la komenco de la duoninsulo de Kamĉatko. Dum vintrado dum la somero de suda hemisfero, ĝi povas troviĝi mare ĝis atingo de la suda bordo de la glacio en Antarkto. La teritorio de la specio povas ampleksigi ĝis areo de ĉirkaŭ dek milionoj da kvadrataj kilometroj.
En 2007 Carsten Egevang, de la Universitato de Aarhus en Danio kaj ties teamo lokigis radiolokigilojn al arktaj ŝternoj nestumintaj en Gronlando por certigi la vojon kiujn faras tiu specio el Norda al Suda Poluso. En 2008 la sciencistoj sukcesis rekapti 10 ekzemplerojn kaj ekhavis informojn pri la vojo. Dekomence la birdoj flugis rekte al Nordafriko kie restis ĉirkaŭ tri semajnoj, poste pluis sian vojaĝon suden ĉu ĉe la marbordoj de Sudameriko ĉu ĉe tiuj de Suda Afriko. Poste ili restis ĉe la Antarkto dum kvin monatoj. Tiele la fakuloj konstatis la plej longan vojaĝon (ĉirkaŭ 80,000 km) sed ne senhalte kiel ĉe la Lapona limozo. Dum 30 vivjaroj la Arkta ŝterno povus fari 2,4 milionojn da km, kion farus spacŝipo kiu irus trifoje al la luno.
Fizika priskribo kaj taksonomio
Arkta ŝterno estas mezgranda birdo. Ili estas 33–39 cm longaj el la bekopnto ĝis la vostopinto kaj havas enverguron de 76–95 cm. La pezo estas 86–127 g. Ili havas ĉefe grizblankan plumaron, kun brilaj malhelruĝaj beko (tiom longa kiom la kapo streĉita kun tre markita bekokomenco) kaj mallongaj kruroj, blanka frunto, nigraj nuko kaj krono kaj blanka vizaĝo. La griza supro estas ĉirkaŭ 305 mm. La supraflugiloj estas helgrizaj kun blanka aŭ travidebla bordo kaj estas tute blankaj ankaŭ la kolo kaj la pugo. La tre forkoforma vosto estas blankeca kun grizaj eksteraj bordoj kaj helgriza subvosto. Ambaŭ seksoj estas similaj laŭ aspekto. La vintra plumaro estas simila, sed la krono estas pli blanka kaj la beko pli malhela.
Junuloj diferenciĝas el plenkreskuloj pro ties nigraj bekoj kaj kruroj, flugiloj kun skvama aspekto kaj supro kun malhelaj plumoj, malhela flugilbordo kaj pli mallongaj vostoplumoj. Dum sia unua somero, junuloj havas ankaŭ pli blankan antaŭkronon.
La specio havas diversajn voĉojn; la du pli komunaj estas alarmsignaloj, kiam eventualaj predantoj (kiel homoj aŭ aliaj mamuloj) eniras en la kolonioj, kaj la avertosignaloj. La avertosignalo estas socia en la naturo, farata dum reveno al la kolonio kaj dum agresemaj renkontoj inter individuoj. Ĝi estas unika por ĉiu individua ŝterno kaj tiele ĝi utilas kiel ĉe la birdokanto de paserinoj, kiu identigas individuojn. Oni priskribis aliajn ok kantojn ekde petokantoj de inoj dum pariĝado ĝis atakokantoj dum superflugo al entruduloj.
Kvankam la Arkta ŝterno estas simila al la Hirunda ŝterno kaj al la Roza ŝterno, ties koloro, profilo kaj voĉo estas iom diferencaj. Kompare kun la Hirunda ŝterno, ĝi havas pli longan voston kaj unukoloran bekon, dum la ĉefaj diferencoj kun la Roza ŝterno estas la iom pli malhela koloro kaj pli longaj flugiloj. La voĉo de la Arkta ŝterno estas pli naza kaj raspanta ol tiu de la Hirunda ŝterno kaj estas eĉ pli facile diferencebla de tiu de la Roza.
La plej proksimaj parencoj de tiu ĉi specio estas grupo de sudpolusaj specioj, la Sudamerika ŝterno (Sterna hirundinacea), Kergelena ŝterno (S. virgata), kaj Antarkta ŝterno (S. vittata).
En la vintraj teritorioj (somere sudhemisfere) la Arkta ŝterno povas esti diferencata de tiuj parencoj; la sesmonata diferenco en plumoŝanĝo estas la plej utila indikilo ĉar la Arkta ŝterno montras vintran plumaron dum sudhemisfera somero. La sudaj specioj korme ne montras pli malhelajn flugilpintojn dumfluge.
Reproduktado
La Arkta ŝterno pariĝas por la tuta vivo, kaj plej ofte revenas al la sama kolonio ĉiujare. Reproduktado ekas ĉirkaŭ la triono de la kvara jaro. Pariĝado estas perlaborita, specife ĉe birdoj nestantaj la unuan fojon. Pariĝado ekas per "alta flugo", kie ino ĉasas masklon en alta altitudo kaj poste malrapide descendas. Tiun ceremonion sekvas "fiŝflugo", kie masklo proponas fiŝon al ino. Pariĝado surgrunde inkludas pavado per levita vosto kaj malaltigitaj flugiloj. Post tio ambaŭ birdoj kutime flugas cirkle unu ĉirkaŭ alia.
Ambaŭ gepatroj konsentas pri la nestoloko kaj ambaŭ defendos la lokon. Dume la masklo daŭre manĝigas la inon. Pariĝado okazas iomete poste. Reproduktado okazas en kolonioj de marbirdoj en marbordoj, insuloj kaj eventuale interne en tundro proksime de akvo. Tiu specio ofte formas miksitajn arojn kun la Hirunda ŝterno. La ino demetas el unu ĝis tri ovojn ĉiun demetadon, plej ofte du. Tiu ĉi estas unu el la plej agresemaj ŝternoj, fiere defendemaj de la nesto kaj idoj. Ili atakas homojn kaj grandajn predantojn, foje frapante la pinton aŭ doroson de la kapo. Kvankam tiu birdo estas tro malgranda por vundi grave, ĝi kapablas sangigi. Aliaj specioj profitas tiun agresemon por nesti en teritorio defendita de Arkta ŝterno.
La nesto estas kutime engrunda truo, kovrita aŭ ne kovrita el herberoj aŭ simila materialo. La ovoj estas punktitaj kaj kamuflaj. Ambaŭ gepatroj kovas. La idoj eloviĝas post 22–27 tagoj kaj havas sian plumaron post 21–24 tagoj. Se la gepatroj estas ĝenataj kaj flugas el la nesto ofte la kovado povas ampleksiĝi ĝis 34 tagoj.
La plumaro de la idoj post eloviĝo estas lanugo. La idoj ekmoviĝas ĉirkaŭe kaj eksploras tiun ĉirkaŭaĵon el unu ĝis tri tagoj post eloviĝo. Kutime ili ne malproksimiĝas el la nesto. Idoj estas zorgataj de la gepatroj la unuajn dek tagojn post eloviĝo. Ambaŭ gepatroj zorgas la idaron. Idoj manĝas fiŝojn kaj la gepatroj alportas al la idoj pli grandajn fiŝojn ol tiuj kiujn ili mem manĝas. Maskloj alportas pli da manĝaĵoj al la idoj ol la inoj. La gepartroj manĝigas la idojn dum unu monato ĝis kiam ili ĉesas tion. Post tio, la junuloj eklernas manĝi per si mem, inkludante la malfacilan metodon de plonĝado. Ili ekflugas suden por vintri per la helpo de siaj gepatroj. Arkta ŝterno alias la K-selektadon;
Ili estas longvivaj birdoj kun malmultaj idoj ĉiujare kompare kun aliaj birdoj. La plej alta vivo por tiu ĉi specio estas 34 jaroj. Mezaveraĝa vivo de dudek jaroj nemaloftas, kaj pristudoj ĉe insuloj Farne supozigas mezaveraĝan survivon de 82 %.
Ekologio kaj kutimaro
La dieto de la Arkta ŝterno varias depende de loko kaj tempo, sed kutime la specio estas karnovora. Plej ofte, ili manĝas etajn fiŝojn aŭ marajn krustulojn. Fiŝoj konsistigas la plej grandan parton de la dieto kaj estas kalkulata kiel pli da biomaso konsumita ol iu ajn manĝaĵon. Predotaj specioj estas nematuraj (1–2 jaraĝaj) ariĝantaj specioj kiel haringo, moruo kaj aliaj. Inter la maraj krustuloj manĝataj estas amfipodoj, kraboj kaj krilo. Foje tiuj birdoj manĝas ankaŭ moluskojn, marvermojn aŭ berojn kaj en siaj nordaj reproduktejoj ankaŭ insektojn.
Arkta ŝterno plej ofte plonĝas kontraŭ la akvosurfacon por predi proksimajn predojn, sed ankaŭ povas ĉasi insektojn dumfluge dum la reprodukta sezono. Oni diras ankaŭ ke, la Arkta ŝterno povas, spite sia malgrandeco, eventuale enmiksiĝi en kleptoparazitado ĝenante aliajn birdojn ĝis kiam tiuj forlasas siajn predojn.
Dum nestado, Arkta ŝterno estas minacata pro predado farata de katoj kaj aliaj bestoj. Krom esti rivalo por nestolokoj, la pli grandaj Arĝentmevo rabas ovojn kaj idarojn. Kamuflaj ovoj malhelpas tion kaj same izolitaj nestolokoj. Dum manĝado, rabmevoj, mevoj kaj aliaj specioj de ŝternoj povas persekuti tiujn birdojn kaj rabi ties predojn. Ili ofte formas miksitajn koloniojn kun aliaj ŝternoj, kiel la Hirunda ŝterno kaj la Sandviĉa ŝterno.
Konserva statuso
Arkta ŝterno estas konsiderata minacata aŭ prizorgata specio en kelkaj ŝtatoj. La specio estas ankaŭ protektita de la Traktato por la konservado de Afrikeŭraziaj Migrantaj Akvobirdoj (AEWA en la angla). Tiu specio malpliiĝis en la nordorienta regiono de Usono nome Nov-Anglio fine de la 19a jarcento pro troĉasado por komerco de inĉapeloj. Ekspluatado daŭras ankoraŭ en okcidenta Gronlando, kie la specio malpliiĝis draste post 1950.
Ekvedoj
Ĉevaledoj aŭ ekvedoj (Equidae) estas origine nearktisa familio en la ordo de neparhufuloj kun unu nura videbla fingro sur la kruroj; dum la lastaj 10-12 jarmiloj tamen ĝi estis nature palearktisa, ĝis kiam la homoj reportis ĝin en Nordamerikon antaŭ ĉirkaŭ 500 jaroj.
Arkta ŝterno
Konserva statuso
En la suda parto de sia teritorio, la Arkta ŝterno malpliiĝis laŭ nombro. Ĉefe pro malpliiĝo de la manĝoprovizo. Tamen granda parto de la teritorioj de la specio estas malproksimega kaj ne estas konata komuna evoluo en la loĝantaro ĉu al malpliiĝo ĉu al pliiĝo.
Ekvedoj
La vivantaj specioj, ĉiuj en la sama genro, estas:
Arkta ŝterno
Konserva statuso
Birdlife International konsideris la specion kiel de malalta risko el 1988, supozinte, ke estas ĉirkaŭ unu miliono da individuoj ĉirkaŭ la mondo.
Ekvedoj
Ĉevalo, azeno kaj zebro ne estas sciencaj, sed popularaj kategorioj. La familio ekvedoj, do, havas nur unu vivantan genron.
Arkta ŝterno
Aperoj
La Arkta ŝterno aperis sur poŝtmarkoj de diversaj landoj kaj dependaj teritorioj. Teritorioj inkludas la insuloj Alando, Alderney kaj Ferooj. Landoj inkludas Kanado, Finnlando, Islando kaj Kubo.
Ekvedoj
La lastaj indiĝenaj ekvedoj en Ameriko vivis antaŭ ĉirkaŭ 10-12mil jaroj: †Equus lambei (Jukona ĉevalo) en nordokcidenta Kanado, †Equus scotti (Ĉevalo de Scott) en Teksaso, kaj †Equus neogeus sin. †Amerhippus (Sudamerika ĉevalo) de Venezuelo al Bolivio.
Listo de kosmoŝipoj de Star Trek
A
USS Antares - Stelŝipo detruita telepatie de Charlie X.
Endre Rösler
Endre Rösler, hungare Rősler Endre estis hungara operokantisto (tenoro) kaj profesoro. Lia edzino estis Vera Sennyei.
Listo de kosmoŝipoj de Star Trek
B
SS Beagle - Scienca kosmoŝipo komandita de Kapitano R. M. Merik kiu damaĝiĝis ĉirkaŭ la planedo Magna Roma.
Endre Rösler
Endre Rösler naskiĝis la 1904 en Budapeŝto - mortis la  1963 en Budapeŝto.
Listo de kosmoŝipoj de Star Trek
D
D-7-klasa batalŝipo: ĉefa batalŝipo de klingonoj en klasika serioj de Star Trek. Ĝia dezajno havas bulban antaŭan karenon ligita per longa kolo al flugilforma ĉefa koverto kun la motoraj naceloj muntitaj sur ĉiu flugila pinto.
E
USS Enterprise, NCC-1701- stelŝipo estis konstruita inter la jaroj 2243 kaj 2245, por la stelŝiparo de Unuiĝinta Federacio de Planedoj. Ĝi estas signife pli potenca ol la ĝis tiamaj stelŝipoj de la federacio, kaj dediĉiĝas por pacaj esploraj misioj en kosmaj regionoj ĝis nun home neesplorataj, tamen havante ankaŭ la plej avancitajn armilojn konatajn de la teranoj, vulkananoj kaj aliaj planedoj de la federacio, por la kazo ke la ŝipanaro devu defendu sin aŭ aliajn vivaĵojn malpace atakitajn. USS Exeter - stelŝipo kiu restis senkomunike orbitanta la planedon Omega IV, ĉar ĝia skipo akiris mortan malsanon el sur la planedo.
Endre Rösler
Biografio
Endre Rösler frekventis muzikajn lernejojn en Hungario kaj Italio. Li komencis sian kantistan karieron en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1927. Baldaŭe li gastroladis en Salzburg, Milano, Florenco. Ekde 1953 ĝismorte li instruis en la Muzikakademio Franz Liszt. Li ricevis premion Kossuth en 1955, pli frue ankaŭ alian premion.
Listo de kosmoŝipoj de Star Trek
F
USS Farragut - kosmoŝipo kie James T. Kirk servis dum juneco. Fesarius - batalŝipon de la "Unua Federacio" komandata de Balok.
K
IKS Klothos - klingona batalŝipo komandita de komandanto Kor.
V
USS Voyager - Ĝi havas 15 ferdekojn, 257 ĉambrojn kaj moviĝas 700 000 ton. Ĝi konstruiĝis ĉe Utopia Planitia kaj moviĝas ĝis 9 varpoj. Ĝiaj varpaj naceloj estas sub la ĉefa parto.
Y
Yonada - aŭtomata kosmoŝipo el planedo Fabrinia, kiu simulas esti asteroido. USS Yorktown - stelŝipo apenaŭ citita en epizodo Obsession.