cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
4604 Stekarstrom
4604 Stekarstrom estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata elde Tojota.
Itaúna do Sul
Itaúna do Sul estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 3.585 loĝantojn en 2010.
Etel Csigaházy
CSIGAHÁZY Etel [ĉigaha:zi] estis hungara aktorino naskita en Pest la 4-an de novembro 1854 kaj mortinta en Arad la 23-an de februaro 1936.
Kariero
Ekde 1874 ŝi ludis en Pécs, poste 1875 en Győr ĉe János Follinus. En 1884 ŝi troviĝis en Kassa; ekde 1885 ĝis 1891 ŝi aperis en trupo de Gerő Aradi en Szeged kaj Arad. Ŝi finis sian karieron en 1915 en tiu de la lasta urbo.
Koito-Fabrikado
Akcia Kompanio Koito-Fabrikado (Japane:株式会社 小糸製作所 [kabuŝiki gajŝa kojto sejsakuŝo]; Angle: Koito Manufacturing Co., Ltd.) estas Japana akcia kompanio, fabrikanto de partoj por aviadiloj kaj lumigo de aŭtomobiloj.
La Leono, la Sorĉistino kaj la Ŝranko
La rakonto estas la aventuroj de la kvar infanoj: Peter, Susan, Edmund, kaj Lucy. Lucy malkovras la titolan vestoŝrankon, kiu estas vojo en la magian landon Narnio. Pli poste, ŝi kaj ŝiaj gefratoj revenas kune. Edmund rerenkontas la malbonegan sorĉistinon blankan. (Ili renkontiĝis pli frue). La mistera leono Aslan ankaŭ aperas kaj helpas la infanojn. En la lando ankaŭ vivas parolpovaj bestoj. Kune kun Aslan kaj la aliaj bestoj, la narnianoj venkas la blankan sorĉistinon. Tio ĉesigas la preskaŭ senĉesan vintron.
En 2005 la romano adaptiĝis je kineja filmo sub la nomo La Kronikoj de Narnia: La Leono, la Sorĉistino kaj la Ŝranko.
Velká Skrovnice
Vilaĝo Velká Skrovnice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, 11 km nordokcidente de urbo Ústí nad Orlicí kaj 7 km nordoriente de urbo Brandýs nad Orlicí. Vivas ĉi tie.
Partoj de la komunumo Velká Skrovnice estas:
Historio
La plej malnova memorindaĵo trovita sur teritorio de Velká Skrovnice estas ŝtona hakilbatilo el tempo ĉirkaŭ 3000 jaroj antaŭ Kristo. Sed efektivajn komencojn de nuna Velká Skrovnice oni devas meti nur en la 13-an jarcenton, kiam okazadis pli amasa koloniigo de la regiono. Tiun organizis elstara ĉeĥa nobelulo Kojata Hrabišic. Ĉar li ne havis heredanton, donis en la jaro 1227 nove fonditajn vilaĝojn al membroj de sia grupo, kiujn li en testamento devigis al fondado de pluaj vilaĝoj. Ĉe komencoj de Skrovnice verŝajne estis posteuloj de lia grupano Osel. La unua skriba mencio pri Skrovnice estas el la jaro 1371.
Nomo Skrovnice estis verŝajne origine nomo de rojo, apud kiu la vilaĝo ekestis kaj esprimadis, ke temas pri malgranda, mallarĝa rivereto (skrovný en la ĉeĥa signifas malgranda, negranda). Skrovnice tiam estis vilaĝo de potistoj, kiel atestas trovoj de argilaj vazoj, rompaĵoj kaj de potista forno.
Pro malsimpla historia evoluo Skrovnice ĉiam apartenis al pli da posedantoj samtempe. En la 17-a jarcento la vilaĝon kreis tri partoj, tiu de Brandýs, de Jelení kaj de Doudleby el kiuj ĉiu havis sian vilaĝestron. Tio daŭris ankoraŭ pli poste ĝis nuligo de servuteco en la jaro 1850.
Kapelo
Kapelo de Sanktaj Cirilo kaj Metodo estis konstruita en la jaro 1912. Ĝis tiam ekzistis en la vilaĝo nur ligna kampanilo. Kapelo estis konstruita grandparte de lokaj metiistoj sensalajre kaj ankaŭ la ekipaĵon donacis loĝantoj de la vilaĝo.
Villanueva de la Sierra
Villanueva de la Sierra estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas serranos. La censita populacio en 2009 estis de 514 loĝantoj.
Situo
Villanueva de la Sierra estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Gata, je altitudo de 524 m; je 100 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 160 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 44 km².
Flaŭro
Ĝis 1950 la Sierra de Dios Padre (Montetaro de Dipatro, kio nomigas la vilaĝon) estis kovrita de enorma kverkaro. Nun la kverkoj estis anstataŭataj de pinoj kaj eŭkaliptoj. Aliaj ne tiom gravaj arbospecioj de la municipa teritorio estas la kaŝtanarbo kaj la anzino.
Ĉie ajn prosperas la makiso de cistoj.
Faŭno
Laŭ mezepokaj citaĵoj (Alfonso la 11-a) estis tiam ursoj kaj aproj. Ursoj jam tute ne estas sed ankoraŭ abundas aproj. Estis lupoj ĝis mezo de la 20a jarcento, sed troa ĉasado kaj senarbarigo formortigis ilin en la tuta teritorio.
La linko trovis rifuĝejon en la Sierra de Dios Padre ĝis kiam ĝi estis rearbarigita de eŭkaliptoj. La vulpo ankoraŭ etendiĝas. La lutro ne mankas en la rivero Tralgas. La specioj por malgranda ĉaso (leporo, kuniklo, ruĝa perdriko) abundas.
La Turdoj prosperas je la olivarbaroj kaj post la olivosezono elmigras al nordo de Eŭropo por nestumi.
La blanka cikonio, la kolomboj, la gruo, la hirundo kaj la apuso estas birdoj kiuj pasas sezonojn tie ĉi.
Kalipso (muziko)
Kalipso estas stilo de afrik-karibia muziko kiu originiĝis en Trinidado kaj Tobago dum la komenco al mezo de la 19a jarcento kaj finfine disvastiĝis al la cetero de la Karibiaj Antiloj kaj Venezuelo meze de la 20a jarcento. Ties ritmoj povas esti datitaj el la Kaiso de Okcidenta Afriko kaj la alveno de francaj plantejistoj kaj iliaj sklavoj el la Francaj Antiloj en la 18a jarcento.
Kalipso ricevis afrikajn kaj francajn influojn, kaj iĝis iel voĉo de la popolo. Ĝi estis karakterizita per forta ritmo kaj harmonikaj voĉoj, kaj estis plej ofte kantata en franca kreola kaj kondukita de kantorakontisto. Laŭ kalipso disvolviĝis, la rolo de la kantorakontisto iĝis konata kiel griot, chantuelle kaj finfine, calypsonian (kalipsisto). Kiam la angla ĝenerale anstataŭis la kreolan "patois" (Antila kreola lingvo) kiel dominanta lingvo, kalipso migris al la angla, kaj farante tion ĝi altiris atenton el la registaro. Ĝi ebligis ke la homamasoj defiu la farojn de neelektita Guberniestro kaj de la Leĝofara Konsilantaro, kaj la elektitaj urbaj konsilantaroj de Portospeno kaj San Fernando. Kalipso plue ludis gravan rolon en politika esprimo, kaj utilis ankaŭ kiel dokumentaro de la historioj de Venezuelo kaj de Trinidado kaj Tobago.
Villanueva de la Sierra
Antikveco
La teritorio kiu nune okupas Villanueva de la Sierra verŝajne estis okupata jam en tempoj antaŭromiaj kaj kompreneble romiaj.
En la Malnova Kazerno aperis du entombigaj romiaj esteleoj reuzetaj por muroj. Ili devenas el proksima kuŝejo aŭ el la abandonita vilaĝo de Laconimurgo. Nuntempe ili troviĝas en la fasado ĉe la placo.
Mezepoko kaj Moderna epoko
Estis jam mencioj de Aldeanueva laŭ malnova nomo en 1188 kaj 1238. En 1424 jam aperas laŭ la nuna nmo Villanueva. Dum la regepoko de Henriko la 4-a de Kastilio estas mencioj ke loĝis judoj en tiu kaj en apuda vilaĝo. Fine dela 16a jarcento la vilaĝo apartenis al la senjorfamilio Loaysa. En 1609, pro la ordeno de forpelo fare de Filipo la 3-a la moriskoj de Villanueva elmigris al Kosta-Riko.
Nuntempa epoko
Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo 64 vilaĝanoj aliĝis al la hispana armeo en Badajoz. En 1853 la vilaĝo ekapartenis al la jura teritorio de Hervás. Post 1858 oni konstruis urbodomon. En 1878 la vilaĝo ekapartenis al la jura teritorio de Coria.
Preĝejo
El la 16a jarcento, ununava, el ŝtono. En 1973 oni farbis la murojn. Estas du enirejoj: la ĉefa sub arko kaj gotika rozo kaj tiu de Evangelio, sub arko kaj sur ŝtupareto. Ligna plafono. Sonorilturo super ŝtuparo kun dato de 1551. Baptujo de granito de la 16a jarcento kaj du apudaj skultaĵoj. La ĉefa retablo estas el ligno orumita kaj de stilo frubaroka.
Ermitejoj
Estis ĝis kvin ermitejoj en la ĉirkaŭaĵoj: de la Martiroj (survoje al Santa Cruz), de Kristo (ĉe kruciĝo survoje al Hervás kaj al Torrecilla kaj al Hernán-Perez), de la Kruco (survoje al Pozuelo kaj Santibáñez, kie estis gastejo), de Sankta Johano (ĉe la placo) kaj de Dipatro (en la alto de la montetaro).
Dezső Szabó
SZABÓ Dezső (sabo) estis hungara verkisto naskiĝinta la 10-an de junio 1879 en Koloĵvaro kaj mortinta la 13-an de januaro 1945 en Budapeŝto.
Villanueva de la Sierra
Aliaj
Grenejo kun skulptaĵoj kaj dato de rekonstruo en 1798, sed la konstruo estis de antaŭ 1574. En 2002 oni inaŭguris la rekonstruon de la grenejo nun kiel socia konstruaĵo.
Dezső Szabó
Biografio
Dezső Szabó abiturientiĝis en la reformita kolegio de sia naskiĝurbo, poste studis en la kolegio Eötvös. En la universitato li akiris diplomon pri la hungara-franca lingvoj kaj vojaĝis Parizon kiel stipendiulo. Hejmenveninte instruis en Székesfehérvár, Nagyvárad kaj Székelyudvarhely. Li estis kunlaboranto de Nyugat kaj Huszadik Század. Li debutis en literaturo kiel ekspresionisto. Kaj lia personeco kaj lia verkaro estas plenaj de kontraŭdiroj.
Villanueva de la Sierra
Skulptarto
En Villanueva de la Sierra estas bronza skultaĵo de la fama valencia skulptisto Mariano Benlliure. Ĝi reprezentas la soldaton Inocencio Rubio kiu en 1921 mortis en batalo en la Milito de Maroko. La patro farigis la skulptaĵon en 1927 por tereno kie poste oni konstruis lernejon.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Rura turismo. Iam estis muelejoj (20 por produktado de olivoleo kaj 2 nur de faruno).
Giacomo Leopardi kaj la Virgulino Maria
Giacomo Leopardi kaj la Virgulino Maria referencas al poemeto de 13 versoj per kiuj la poeto admiras kaj preĝpetas la Virgulinon Marian.
Kiel konate, Giacomo Leopardi, itala poeto de la 18-a jarcento, adoltiĝante iom post iom forlasis la religian kredon aŭ plikoleriĝis kontraŭ la transcenda Dio kiu estigintus suferojn sur la homo kaj malamikajn altirojn en la moka naturo: li estis difinita “mistikulo sendia”. Tamen, inter liaj poemoj troviĝas tiu suba temanta pri liaj sentoj rilate la Virgulinon Marian.
La suba poemo datas el 1816 (je aĝo, do, de 19 jaroj: li mortos en 1837. La poeto propetas de Maria helpon por alfronti la timatan morton: tiu preĝpeto similas al tiu entenata en la skizoj de la kristanaj himnoj, projektitaj, kaj neniam estigitaj de Leopardi, en la somero de 1819. Li certe povis legi tiujn de Alessandro Manzoni.
Strukturo de la poemo
La strofoj estas plektitaj laŭ Dantaj tercinoj de la Dia Komedio, per kiuj la verkinto alvokas Marian por esti helpata en la fatala horo de la morto de li taksata “liberiga”. La pensoj kaj sentoj de la poemo (ĉi-tie esperantigita nur laŭsence kaj senrime) sincerece fluas spite de la malboneco en kiu ĉiuj, laŭ la poeto kaj do ankaŭ li mem, flosas. Ĉu li pardonpetas? Al kiu? Li diras al Maria: ”kaj vi kiu estas granda kaj sekura”… do, ĉu laŭ la poeto ekzistas loko de savo kaj sekureco?...
((1798-1837) Ho Virga Dia, se inkliniĝinta iam ajn mi
ccdis vin memorigante, al tiu mondo mava,
se vin amis, Patrin' diris tiam,
Langley
Langley estas urbo en Brita Kolumbio (Kanado), sud-oriente de Vankuvero kaj ĉe la okcidenta rando de Distrikto Langley.
Giacomo Leopardi kaj la Virgulino Maria
Strukturo de la poemo
jen! vi sukuru al spirit' malprava,
Langley
Norde de la urbo Langley troviĝas la malgranda kristana altlernejo Okcidenta Universitato de la Triunuo, sur kies tereno esperantistoj dufoje okazigis la regionan renkontiĝon NOREK.
Giacomo Leopardi kaj la Virgulino Maria
Strukturo de la poemo
kiam de de l' lasta hor' aŭdos ĝi la sonon
do! ekstrempaŝe donu helpon savan.
O Vergin Divina, se prosteso io mai
caddi in membrarti, a questo mondo basso,
se mai ti dissi Madre, e se t'amai,
deh! tu soccorri lo spirito lasso
quando de l'ora udrà l'ultimo suono,
deh! tu m'aita ne l'estremo passo.
Al Maria. Veras ke ni ĉiuj estas malbonaj,
Hanovra dinastio
La hanovra dinastio estas germandevena reĝa dinastio, kiu ekde 1714 regis Brition post la Stuartoj. La unuaj britaj reĝoj el la hanovra dinastio regis en persona unio ankaŭ super la lando Hanovro, unue kiel princoj-elektistoj, poste kiel reĝoj.
Giacomo Leopardi kaj la Virgulino Maria
Strukturo de la poemo
sed ne ĝojas, ĉar tiom malfeliĉaj.
Hanovra dinastio
La hanovra dinastio estas branĉo de la dinastio Velfoj (Welfen), laŭdire devenanta el Henriko la Leono.
Giacomo Leopardi kaj la Virgulino Maria
Strukturo de la poemo
Veras ke ĉi vivo kaj ties suferoj
kurtas kaj forfuĝas, sed ankaŭ ni
Manjo Austin
Manjo (Mary) AUSTIN (naskiĝis en 1938) estas irlanda esperantistino el Dublino, aŭtorino de romanoj Vojaĝoj finiĝas, amantoj kuniĝas (1988, Flandra Esperanto-Ligo en la Serio Stafeto) kaj Insulo de revoj (1989).
Giacomo Leopardi kaj la Virgulino Maria
Strukturo de la poemo
etas dum al ni ili xajnas longegaj
kaj neelteneblaj. Vi kiu jam grandas
E’ vero che siamo tutti malvagi,
ma non ne godiamo, siamo tanto infelici.
E’ vero che questa vita e questi mali
siam piccoli e ci riescono lunghissimi
e insopportabili. Tu che sei già grande
e sicura, abbi pietà di tante miserie.
Giacomo Leopardi
Hanovra dinastio
Lando Hanovro
Ĝis 1714 la dinastio regis la princlandon Calenberg, kiu ekde 1692 fariĝis elektoprinclando Brunsvigo-Luneburgo, ankaŭ nomata "lando Hanovro".
Lando Hanovro post la persona unio
En la lando Hanovro, laŭ la salfranka leĝo nur viro rajtis heredi la tronon. Tiel la persona unio inter la du reĝlandoj finiĝis.
En 1866 la reĝlando estis konkerita kaj aneksita de Prusio kaj ĉesis ekzisti kiel memstara lando.
Csokvaomány
Csokvaomány [ĉokvaomAnj] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Ózd.
Situo
Csokvaomány situas sur malebenaĵo en valo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Eger-Putnok. Ózd troviĝas 20, Miskolc 50 km-ojn.
Historio
Kontaktiĝantaj vilaĝoj Csokva kaj Omány samtempe menciiĝis unuafoje en 1221. Csokva longe apartenis al la eklezio. Omány preskaŭ senhomiĝis pro la turkoj. Ekde la 19-a jarcento la vilaĝanoj laboris en la proksimaj minejoj. En 1943 okazis la unuiĝo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, klubo de maljunuloj, poŝto.
UŜE-eĥo
Unua numero aperis en januaro 1930; en tiu jaro aperis 4 numeroj kun entute 24 pagoj je formato 24x32 cm. De januaro 1931 ĝis julio 1933 sekvis pliaj 8 numeroj kun 32 paĝoj je plia larĝa formato 32x48 cm. Pri tiuj 12 unuaj eldonaĵoj la Enciklopedio de Esperanto publikigita en 1934 pozitive juĝis: "Vigla redaktado, interesaj artikoloj kaj lertaj ilustraĵoj pri la eŭropa problemo kaj por propono de UŜE". Ĝis la numero 35 de januaro 1935 la gazeto regule plu aperis en la pli vasta formato de 32x48 cm, kaj certe ankaŭ post 1935 daŭre aperis, nur ke pri tiu lasta periodo ĉi tie ankoraŭ ne notiĝis informoj.
Noto
Ĉar la eldoninto Josef Zauner mortis en 1959, laŭ la politiko de kopirajto komence de 2030 eblos en la vikimediaj projektoj libere alŝuti materialojn pri la gazeto, ekzemple ankaŭ la supre ligitan titolpaĝon de janaro 1935. Tiujn malmultajn jarojn ankoraŭ eblas atendi.
Kantono Appanoose
La kantono Appanoose - angle Appanoose County - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono situas tute sude en Iovao, kaj dividas limon kun la najbara subŝtato Misurio.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Frato Jozefo
Pierre-Joseph FORMET, alinome "Frère Joseph" en la franca, t.e. "Frato Jozefo", estis ermito en la montaro Vogezoj en Loreno, dum la 18-a jarcento.
Li naskiĝis la 7-an de februaro 1724 en la domareto Lomontot, proksime de la paroko Lomont en la nuna departemento Haute-Saône (elparolu otSOn). Li mortis iom post sia sesdeka datreveno, je la 30-a de aprilo 1784, en Ventron, en la nuna departemento Vosges (elparolu Voĵ) (Vogezoj).
La papo Leono la 13-a deklaris lin "kultindulo" je la 22-a de aprilo 1903. Ĉiun lastan dimanĉon en julio, pilgrimantoj el la tuta regiono Loreno kunvenas en Ventron, antaŭ lia ermitejo.
San Dionisio del Mar
San Dionisio del Mar estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Dionisio del Mar. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 130.
Geografio
San Dionisio del Mar apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 22 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5165 loĝantojn. El tiuj estis 2596 viroj kaj 2569 virinoj. La komunumo havas surfacon de 237.30 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2638 indiĝenoj. El tiuj 2166 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2166 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Aptenodito
La Aptenoditoj (Aptenodytes) aŭ Grandaj pingvenoj estas genro de pingvenoj kiu enhavas du nune vivantajn speciojn, nome la plej grandaj pingvenoj, kio pravigas la alternativan komunan nomon.
Taksonomio
La Reĝa pingveno estis unuafoje priskribita en 1778 de la angla ilustraciisto John Frederick Miller.
La Imperiestra pingveno estis unuafoje priskribita en 1844 de la angla zoologo George Robert Gray, kiu kreis ties genran nomon el la vorteroj de la Antikva greka ἀ-πτηνο-δύτης [a-ptēno-dytēs], "sen-flugilaj-plonĝantoj". Ties specifa nomo estas honora al la germana naturalisto Johann Reinhold Forster, kiu akompanis la kapitanon James Cook en lia dua pacifikoceana ŝipveturado kaj oficiale nomigis kvin aliajn pingvenajn speciojn. Forster eble estis la unua persono kiu vidis tiujn pingvenojn en 1773-74; li registris vidaĵon de kio estis supozata A. patagonicus sed, pro la loko, eble estis A. forsteri.
Priskriboj
Temas pri du monotipaj nune vivantaj specioj:
Klubina
Klubina (hungare Kelebény [kelebEnj]) estas vilaĝo en Slovakio.
Historio
La unua nebula mencio okazis pri la vilaĝo en 1418 en formo "Kulbucza". En la 17-a jarcento vitrofarejo funkciis. En 1728 loĝis tie 25 vilaĝanoj en 8 domoj, en 1784 344 vilaĝanoj en 60 domoj. En 1831 pro ĥolero 35 loĝantoj mortis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kelebény 633 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Krásno nad Kysucou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Kulturdomo ekfunkciis en 1955. Ekde 1983 ŝtonominejo funkcias. En 2001 vivis en Klubina 529 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Arenberg
La termino Arenberg havas plurajn signifojn kaj neunuecan skribmanieron Aremberg. Temas pri:
Rheinland-Pfalz
Arenberg estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ
{{Apartigilo}} {{Projektoj}}
9686 Keesom
9686 Keesom estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda fizikisto Willem Hendrik Keesom (1876–1956), fakulo pri kriogeniko. En 1926 li estis la unua, kiu sukcesis frosti heliumon. Li ankaŭ malkovris, ke likva heliumo ekzistas sub la formoj He I kaj He II. En 1932 li atingis la temperaturon de -272 °C : nun unu grado supre la absoluta nulo de temperaturo.
Kroso (rivero)
Kroso aŭ Kros-Rivero (angle : Cross river) estas la precipa rivero en sudorienta Niĝerio. Ĝi donis sian nomon al subŝtato Kroso. La rivero naskiĝas en Kameruno.
Priskribo
Kvankam nelonga laŭ afrikaj normoj, nur 289 kilometrojn, sia akvokolekta areo havas altan precipitaĵon kaj ĝi estiĝas tre larĝa. Dum siaj lastaj 80 km al la maro ĝi fluas tra marĉa pluvarbaro kun multnombraj riveretoj kaj konstituas riverdelton apud sia kunfluo kun Kalabaro-rivero, ĉirkaŭ 20 km larĝa kaj 50 km longa inter la urboj de Orono je la okcidenta riverbordo kaj de Kalabaro je la orienta riverbordo, pli ol 30 km ekde la maro. La riverdelto elfluas en larĝan estuaron kiun ĝi samhavas kun kelkaj pli malgrandaj riveroj. Ĉe sia elfluejo en la Atlantika Oceano la estuaro larĝas 24 km. La orienta flanko de la estuaro troviĝas en la najbara lando, Kameruno.
Kroso konstituas limon inter du ekoregionoj apartenante al biomo de la tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj : la kros-niĝeraj transiraj arbaroj kiuj troviĝas okcidente de la rivero, inter Kroso kaj Niĝero kaj la marbordaj arbaroj de Kroso-Sanago-Bioko, kiuj troviĝas al oriente inter Kroso kaj Sanago, tiu ĉi estanta rivero de Kameruno.
NGC 1475
NGC 1475 estas stelo en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Distrikto Częstochowa
La distrikto Częstochowa - pole powiat częstochowski - estas distrikto en la silezia provinco de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Częstochowa, kiu ĉirkaŭiĝas per la distrikto sed mem ne apartenas al ĝi. Fine de en la distrikto vivis.
Urboj en la distrikto: Blachownia kaj Koniecpol
Lamotte-Beuvron (stacidomo)
Lamotte-Beuvron estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Lamotte-Beuvron, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
UltraSPARC IV
UltraSPARC IV+ estas multkerna procesoro konstruita de Sun Microsystems kaj produktata far Texas Instruments. La procesoro havas du procesorajn kernojn, 2 Mb de staplo de dua nivelo kaj 32 Mb de staplo de tria nivelo. La procesoro havas frekvencon 1,8 GHz. Ĝi estas produktata laŭ 90-nm teknologio.
Antofagasta (regiono)
Antofagasta estas Regiono de Ĉilio. Fine de en la regiono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Coquitlam (Brita Kolumbio)
Coquitlam estas urbo en Brita Kolumbio (Kanado), oriente de Vankuvero.
Alain-Fournier
Alain-Fournier, pseŭdonomo de Henri Alban Fournier (naskiĝis la 3-an de oktobro 1886, mortis la 22-an de septembro 1914) estis franca verkisto. Sia unua romano kiun li verkis nomiĝas Le Grand Meaulnes, esperantigita de Roger Bernard sub la titolo La Granda Meaulnes. Li mortis je la aĝo de 27 jaroj dum la Unua Mondmilito.
UK 2005
En 2005, la 90-a Universala Kongreso de Esperanto inter la 23-a kaj 30-a de julio okazis en Vilno, Litovio. Ĝis la 19-a de julio 2005 aliĝis 2230 personoj el 62 landoj. Ĝis la 30-a de julio tiu ĉi nombro atingis 2340 el 62 landoj. La kongresa temo estis "100 jaroj de interkultura komunikado".
El la programo
25-a de julio 2005 -
K l e r i g a T a g o
Unua bloko: 9:00 – 10:30
Literaturaj Skoloj Parolis Nikolao Gudskov, Árpád Máthé, Ĵak Lepŭil' kaj Jo-Petro Danvy. (Salono Grabowski)
Landaj Asocioj Diskutis Normand Fleury, Emile Malanda Nianga, Reza Torabi. (Salono Berthelot)
La Ŝanĝiĝanta Situacio en Internaciaj rilatoj Parolis Wera Blanke, José Antonio Vergara, Jozef Reinvart. (Salono Lapenna)
La Lingvoj de Baltio inter la Lingvoj de la Mondo Parolis Marc Vanden Bempt, Brian Moon, Aida Čižikaitė, Madis Linnamägi, Humphrey Tonkin. (Salono Chen Yuan)
Dua bloko : 10:45 – 12:15
Informado: Pluraj Celoj, Pluraj Metodoj, Pluraj Rezultoj Parolis Renato Corsetti, ´François Bartsch, Aleksander Korĵenkov, Claude Longue-Epée, José Antonio Vergara, Etsuo Miyoshi. (Salono Lapenna)
Redakti Revuojn: Kiel Fari kaj Kion Fari? Parolis Stano Marĉek, Doi Chieko, Georgij Kokolija, Paul Peeraerts. (Salono Berthelot)
Balta Literaturo en Esperanto Parolis Vytautas Šilas kaj Margarita Želve. (Salono Grabowski)
Najbare al la Baltaj Landoj Parolis Barbara Despiney, Bīruta Rozenfelde kaj Halina Gorecka. (Salono Chen Yuan)
Tria bloko : 12:30 – 14:00
Tradukado Parolis Istvan Ertl, Gerrit Berveling, Spomenka Štimec, Toon Witkam. (Salono Chen Yuan)
Kulturcentroj Esperantistaj Parolis Brian Moon, Andrzej Grzębowski, Zsófia Kóródy. (Salono Grabowski)
Esploriloj kaj Esplorejoj Parolis Endre Dudich, Tacuo Huĝimoto kaj Geoffrey Sutton. (Salono Lapenna)
Junularo tra la Jardekoj Parolis Sjoerd Bosga, Hans Michael Maitzen kaj Humphrey Tonkin. (Salono Berthelot)
Dum la 58a sesio de la Internacia Kongresa Universitato oni organizis prelegojn pri astronomio, glaciepoko, eŭrolingvistiko, lingvistikaj aspektoj de Esperanto kaj de la litova lingvo, matematiko, aŭtomata tradukado, kaj vampiroj.
Amaskomunikiloj
Je la 11-a de julio la regiona televido de Vilnius (videbla en pli ol duono de litovia teritorio) dediĉis la tutan vesperan novaĵ-elsendon "Pulsas" al la kongreso. En 15-minuta intervjuo la prezidanto de Litova Esperanto-Asocio Povilas Jegorovas respondis demandojn pri la Universala Kongreso de Esperanto kaj pri Esperanto ĝenerale.
Böske Csige
CSIGE Böske [ĉige] estis hungara aktorino naskita en Arad la 10-an de oktobro 1880. Ŝia mortojaro kaj mortoloko ne estas konata.
Kariero
Böske Csige debutis en 1896–97 en Szabadka, poste ŝi ludis ekde la somero de 1898 en la trupo de Ignác Krecsányi, en 1900–01 en Bratislavo, en 1902–03 en Temesvár, en 1904–05 en la Vígszínház, en 1905 denove en Temesvár, en 1908–09 en Pécs, en 1909–10 en la Városligeti Színkör, inter 1910–1912 en Debrecen, en 1912–13 en trupo de sia edzo Elemér Thury, en 1915–16 en Pécs, en 1916–17 en Lugos, en 1917–18 en Kassa, en 1918–19 en Arad, en 1920–21 en la Kis Komédia. En 1926 ŝi pensiuliĝis.
Kumi Yokoyama
Kumi Yokoyama (横山 久美 naskiĝis ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2015 Yokoyama membras en la japana virina nacia teamo de futbalo.
En la angla ri deziras esti priparolata per la genroneŭtralaj pronomoj they/them.
Esperanto-gazeto
Esperanto-gazeto estas periodaĵo (tradicie, sed malprecize nomita gazeto) aŭ en Esperanto aŭ en alia lingvo pri Esperanto. Kelkfoje oni inkluzivas ankaŭ alilingvajn periodaĵojn, kiuj dum certa tempo publikigis regulan rubrikon skribitan en Esperanto. Kontraŭ la bibliografia kutimo en bibliotekoj oni tradicie ne inkluzivas publikigaĵojn kun longa aper-ritmo kiel jarlibroj, kongreslibroj, regule aperantaj adreslibroj kaj similaj.
La terminoj por Esperanto-periodaĵoj forte varias, ekzemple letero, folioj, informilo, cirkulero, gazeto, revuo, ĵurnalo, magazino kaj aliaj. La uzo ofte estas malpreciza. Tiu ĉi artikolo pro tio ne distingas periodaĵojn laŭ tiuj kategorioj.
De la unua Esperanto-periodaĵo, La Esperantisto, aperis pli ol dek mil titoloj de tre malsama amplekso, enhavo, daŭro kaj kvalito (vidu la bazan literaturon malsupre). La plejmulto nur mallonge aperis, la averaĝa daŭro estas ĉirkaŭ 5 jaroj.
Klasifikoj
Oni povas klasifiki Esperanto-periodaĵojn laŭ multaj aspektoj, ekzemple laŭ:
Ŝanĝo de la gazetara merkato
La merkato de Esperanto-periodaĵoj ĉiam estis ŝanĝema kaj ekzistas nur malmultaj konstante dum multaj jaroj aperintaj gazetoj, kiel ekzemple Heroldo de Esperanto aŭ Monato. Dum la lastaj jaroj malaperis pluraj konataj periodaĵoj. Post la kolapso de la iama soveta bloko en 1989/1990, malaperis preskaŭ ĉiuj periodaĵoj el tiuj landoj, post kiam la antaŭaj ŝtataj subvencioj forfalis (tipa ekzemplo estas Hungara Vivo). Sed ankaŭ en okcidenteŭropaj landoj ĉesis aperi periodaĵoj kun eĉ jardeke longa tradicio, kiel ekzemple La Brita Esperantisto de la tiea Esperanto-organizo aŭ La Espero de la Sveda Esperanto-Federacio. La laborista Esperanto-gazetaro hodiaŭ estas multe malpli forta ol dum la 1930-aj aŭ 1950-aj jaroj. Pri la kialoj ne ekzistas tute klara bildo. Rolon povas ludi ebla malfortiĝo de la landaj kaj aliaj Esperanto-organizoj, sed ankaŭ la kreskanta disvastiĝo de aliaj inform-kanaloj kiel la reto, retpoŝtaj dissendolistoj, kaj tiel plu. Multaj gazetoj jam tute ne plu aperas en papera, sed nur en elektronika formo (ekzemple El Popola Ĉinio); aliaj havas eldonojn en ambaŭ formoj (ekzemple Esperantologio, Berlina informilo); tria grupo ankoraŭ restas nur kiel tradiciaj, presitaj komunikiloj. Tia evoluo ne estas aparta fenomeno de la esperanta gazetaro, sed simile trafas ankaŭ la ekstermovadan.
Konservado de Esperanto-gazetoj
La plej gravaj Esperanto-bibliotekoj ankaŭ kolektas kaj registras Esperanto-periodaĵojn.
Baza literaturo
La faka literaturo pri Esperanto-periodaĵoj estas tiel ampleksa, ke ne eblas listigi ĝin iel komplete. Plej bazaj konsult-verkoj estas:
La plej facile konsultebla bibliografio de Esperanto-periodaĵoj estas la datumbazo "Trovanto" de la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperanto-Muzeo
Fakaj
Sciencoj
Religio
Etilheksila fosfato
Tri(2-Etilheksila) fosfato aŭ tris-etilheksila ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la etilheksila alkoholo kaj fosfata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Etilheksila fosfato posedas 24 karbonatomojn, 51 hidrogenatomojn, 4 oksigenatomojn kaj 1 fosforatomon. Etilheksila fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de etilheksilaj derivaĵoj.
Esperanto-gazeto
Tutmondaj
Organo-revuoj
En Esperanto pri aliaj aferoj
Pri la Esperanto-movado
Ameriko
🇧🇷
🇨🇴
Torrassa (Metroo de Barcelono)
Torrassa estas stacio sur linio 1, linio 9 kaj linio 10 de la Metroo de Barcelono, situanta en L'Hospitalet de Llobregat.
Esperanto-gazeto
Ameriko
🇲🇽
🇺🇸
Azio kaj Oceanio
🇦🇺 kaj 🇳🇿
🇨🇳 Post malapero de la papera revuo El Popola Ĉinio en la jaro 2001, oni neniam legis paperan revuon pri Esperanta Movado en Ĉinio escepte la dulingva Informilo de Ĉina Esperanto-Ligo. En januaro 2017 la nova revuo Tra la mondo estis eldonita en Ĉinio. Ĝi estas fondita de Trezoro Huang Yinbao, direktoro de Esperanto-Centro Ora Ponto, helpe de kelkaj aktivuloj. Ĝi estas sendependa revuo pri Esperanto en Ĉinio. La sezona revuo estas eldonita kolore papera kaj reta en formato A4(202mm×268mm). En la revuo Trezoro, ĉefredaktoro, diris: "Dum la volontula laborado en la Centra Oficejo de UEA septembre kaj oktobre 2016, foliumante amason da revuoj en Esperanto el diversaj landoj venis al mi ideo krei revuon pri Ĉinio, kies civitanoj atingas sesonon de la tutmonda loĝantaro. Agado estas pragmata ol resti en pensado. Jen aperas la revueto Tra la mondo. La revuo aperigas/os artikolojn pri diversaj temoj pri Esperanto en Ĉinio." Post reveno al Ĉinio li tuj komencis prepari eldonadon de la revuo.
En la 1-a numero la revuo aperigis 42 artikolojn en ĉirkaŭ dudek rubrikoj, ekzemple, Azia kongreso, Esperanto en Ĉinio, Esperantistoj, Intervjuo, Lernejoj, Ekzamenoj, Kursoj, Libroj, Kunvenoj, Seminario, Pensado, Junuloj, Infanoj, Vojaĝoj, Retejoj, Donaco kpt. El la revuo oni povas facile trovi diversajn informojn, eĉ historiajn materialojn, pri Esperanto-Movado en Ĉinio. Oni povas trovi ankaŭ artikolojn pri literaturo, scienco, arto kaj turismo. La ĵus elektita nova estrarano de ISAE kreis ankaŭ specialan rubrikon Scienco en la revuo. Por plifortigi kaj bonkvalitigi la revueton, la redakcio serĉas internaciajn kunlaborantojn por venontaj numeroj. Kontaktu: trezoro@qq.com aŭ agrikulturo@126.com. (Teksto de Wei Shan) el El Popola Ĉinio
La 1-a numero de 2017 de Tra la mondo estas senpage elŝultebla ĉe http://www.elerno.cn/elibro/Tra-la-mondo(reta).pdf
La reta versio de la 1-a numero 2017 en formato PDF.
🇮🇱
🇰🇷
🇹🇼
Eŭropo
🇧🇪
🇧🇬
🇨🇿
🇫🇮
🇫🇷
🇩🇪
🇪🇸
🇮🇪
🇭🇷
🇱🇹
🇳🇴
Novorleana bluso
Novorleana bluso, en angla New Orleans blues, estas subĝenro de blusa muziko kaj variaĵo de Luiziana bluso kiu disvolviĝis en la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj en kaj ĉirkaŭ la urbo Novorleano, enradikiĝinte en la riĉaj blusradikoj de la urbo el antaŭaj generacioj. Forte influita de ĵazo kaj enhavinte influojn el Karibio, en ĝi dominas piano kaj saksofono sed ĝi produktis ankaŭ gravajn gitaristojn de bluso. Ĉefaj figuroj de tiu genro estas Professor Longhair kaj Guitar Slim, ambaŭ el kiuj produktis gravajn sukcesojn de regiona, ritmenblusa kaj eĉ ĉeftendencaj muzikoj.
Esperanto-gazeto
Eŭropo
🇷🇴
Novorleana bluso
Kiel stilo, Novorleana bluso estis ĉefe produktita per piano kaj korno, akcelite de ritmoj el Karibio kaj el Diksilando. Ĝi estas ĝenerale laŭenhave mojosa sen konsidero al la pritraktata temo. Voĉoj ganas el susura kantetado al plenĝorĝa gospela kriado.
Esperanto-gazeto
Eŭropo
🇷🇺
🇸🇰
🇸🇪
🇨🇭
Naciaj kaj aliregionaj
Internaciaj, fakaj, politikaj:
Estraro de UEA 1913-1920
En la Komitato de UEA (tiam la nomo de la Estraro) dum la jaroj 1913-1920 oficis jenaj personoj:
Ŝanĝoj
Antaŭ fino de 1916 alelektiĝis vickomitatano H. C. Mees. Mudie kaj Rousseau mortis en 1916. En 1919 direktoro Hector Hodler estis elektita prezidanto, li mortis en marto 1920. La Jarlibro 1920 mencias kiel komitatanoj: Prezidanto Hodler (morta), membroj Blaise, Carles, Karsch, Linares, Mees, Privat, Rockmann, Szabuniewicz. Sed Szabuniewicz (Moskvo) tiam ne estis poŝte kontaktebla.
Epikasto
Epikasto (malnovgreke Ἐπικάστη – Epikasté) estas en greka mitologio filino de Kalidono el Etolio kaj lia edzino Eolio, filino de Amitaono.
Antikva aŭtoro Apolodoro el Ateno prezentas, ke Epikasto estis filino de Kalidono, fondinto de samnoma urbo en Etolio. Ŝi edziniĝis al Pleŭrono kaj naskis al li filon Portaonon kaj filinon Demonikon. Laŭ Paŭzanio filo de Agenoro estis ankaŭ Testio, patro de Leda, edzino de Sparta reĝo Tindaro.
Grigorij Arosev
Grigorij L. AROSEV (Григорий Аросев; naskiĝis la 4-an de oktobro 1979 en Moskvo, Soveta Unio, nune Rusio) estas devenanta el Rusio esperantisto. Ekde 2013 li loĝas en Germanio.
Laŭ diplomo li estas teatrologo (teatra historiisto, ĵurnalisto kaj kritikisto). Verkas li ruslingve prozon, poezion kaj priliteraturajn artikolojn, kiuj regule aperas en diversaj gazetoj kaj ĵurnaloj. En 2011 en Moskvo aperis lia unua ruslingva rakontokolekto "Notoj de la tromensoginto" ("Записки изолгавшегося", Moskvo, 2011), kiun sekvis pliaj ruslingvaj libroj "Unu por ĉiuj" ("Одна для всех" , Moskvo, 2014), "Nekonvena" ("Неуместный" , Berlin, 2016), "Tegaĵo" ("Оболочка" , Berlin, 2018), romano verkita en kunaŭtoreco kun rusia verkisto Jevgenij Kremĉukov "Divido je la nokto" ("Деление на ночь", Moskvo, 2020) kaj biografio de Vladimir Dmitrieviĉ Nabokov - patro de la samnoma verkisto Vladimir Nabokov ("Владимир Набоков, отец Владимира Набокова", Moskvo, 2021). Laboris en televida kanalo "Kulturo" kiel ĉefredaktoro de kinostudio kaj en informagentejo ITAR-TASS. Nun en Germanio kiel deĵorredaktoro li gvidas la ruslingvan semajnĵurnalon "Russkaja Germanija" (Rusa Germanio), ekde 2022 "Редакция Германия" (Redakcija Germanija "Redakcio Germanio")), krome laboras kiel ĵurnalisto ĉe la radio "Golos Berlina"d:Q2126269 (La voĉo de Berlino). Dum kvin jaroj li laboris ĉe la amaskomunika kompanio Deutsche Welle (Germana ondo). Krome li lanĉis kaj ĉefredaktas la ruslingvan literaturan revuon "Berlin.Berega".
Arosev ankaŭ verkis en Esperanto. Eldonejo Impeto eldonis du liajn librojn ("Sonet' Сонет" kaj ".RU"). Rakontoj kaj poemoj de Arosev aperis ankaŭ en diversaj kolektoj ("Mondoj", "Moskvaj sonoriloj", "El ombro" ktp) kaj E-gazetoj ("La KancerKliniko", "Monato", "REGo", "La Ondo de Esperanto" k.a.). Krom seriozaj verkoj li multe versis humure, ekzemple lia ridiga verso-aro Portretoj de profetoj, en kiu estis versaĵoj dediĉitaj al famaj esperantistoj de la 1990-aj jaroj. En 2014 aperis lia novelo "Muziko kaj maro" en La Ondo de Esperanto.
Li kuntradukis kun Kris Long kaj Mikaelo Bronŝtejn elektitajn verkojn de Iosif Brodskij: De nenie kun amo. Li estis redaktoro de la rubrikoj Arto kaj Sporto en "Monato" en la periodo 1999-2005. Iama aktivulo de SEJM (komitatano en 1995-2000, kunordiganto en 1997-2000) kaj TEJO (komitatano en 1995-1999, komisiito en 1999, estrarano (vicprezidanto) en 1999-2000).
Arosev estis prezidanto de REU de 2010 ĝis 2013.
Courtenay (Brita Kolumbio)
Courtenay estas urbo en Brita Kolumbio (Kanado), sur la orienta marbordo de Vankuvera Insulo.
Unuiĝintaj Ŝtatoj de Eŭropo
La termino Unuiĝintaj Ŝtatoj de Eŭropo (UŜE) aŭ ankaŭ "Unuiĝinta Eŭropo" ekde la 19-a jarcento priskribas koncepton survoje al la politika unuiĝo de Eŭropo. Ĝi implicas federaciiĝon de eŭropaj landoj (laŭ malsamaj difinoj) kaj fine estas hipoteza scenaro de la unuiĝo de Eŭropo kiel ununura suverena ŝtato.
Temas pri politika slogano de la Eŭropa movado, tiu volas esprimi pli fortan eŭropan integriĝon kaj politikan kunlaboron inter la unuopaj nembroŝtatoj de Eŭropa Unio. La termino estas ankaŭ ofte uzata sinonime kun la koncepto konstrui Eŭropan federacian ŝtaton (vidu Eŭropa federaciismo).
Origino de la termino
La esprimo aperis en la mezo de la 18-a jarcento tra George Washington. La skota verkisto Charles Mackay unue postulis la esprimon en dokumento de 1848, antaŭ Victor Hugo (france: États-Unis d’Europe), Giuseppe Mazzini kaj Giuseppe Garibaldi estis formintaj la nocion "Unuiĝintaj Ŝtatoj de Eŭropo". Ĉe la Internacia Kongreso de Paco en Parizo, la Victor Hugo deklaris:
"Venos la tago, kiam la du grandaj grupoj de landoj, Uniĝintaj Ŝtatoj de Ameriko kaj Uniĝintaj Ŝtatoj de Eŭropo, manpremos trans la maroj."
La esprimo "Unuiĝintaj Ŝtatoj de Eŭropo" iĝis titolo de pripaca revuo kreita en 1867. Hugo vidis eŭropan federacion kiel unuan ŝtupon al tutmonda unuiĝo; li diris "Ĝi nomiĝos Eŭropo en la dudeka jarcento, kaj en sekvaj jarcentoj ... ĝi nomiĝos homaro".
La 7-an de decembro 1905 en Stokholmo, la sveda reformpedagogino Ellen Key nomis Unuiĝintajn Ŝtatojn de Eŭropo longdaŭra celo de la antaŭe rompita skandinava unio de Svedio-Norvegio kadre de la movado pri Nordiismo - la konstanta vetkuro inter la skandinavaj nacioj devus halti kaj ili devus proksime kunlabori.
La movado "UŜE" kun fortaj rilatoj al Esperanto
Paralele kun la Paneŭropa movado ekestis kaj evoluis (longtempe ne publike) la ideo de UŜE (mallongigo de la esperantlingca nomo Unuiĝintaj Ŝtatoj de Eŭropo) kaj fariĝis la UŜE-programo. Pri ĝi ankaŭ amplekse raportis la Enciklopedio de Esperanto de 1934. Laŭ stato post la unua mondmilito, en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj la ĉefaj konceptaj diferencoj inter la Paneŭropa kaj UŜE-programo estis:
a) La estonta mondpotenco dividiĝu – laŭ la Paneŭropa programo – je 5 partoj (Usono, Britio, Paneŭropo, Japanio, Sovetunio), dume tiu laŭ la UŜE-programo dividiĝu nur je 2 partoj: je la okcidenta hemisfero, gvidata jam nun de USA, kaj je la orienta hemisfero, gvidota de UŜE;
c) la Paneŭropa movado, kiel oficialan lingvon por la Paneŭropa Unio, proponas la anglan, dume laŭ la UŜE-programo Esperanto estas destinita fariĝi la oficiala helplingvo en UŜE. Por forte kaj daŭre kunligi la eŭropajn ŝtatojn, la UŜE-programo proponas komunajn armeon, doganan kaj eksteran politikon kaj unuecan valuton.
Taktiko proponita en la 1930-aj jaroj estis tajlori por tuta Eŭropo ekonomipolitikan organizaĵon (UŜE-partion), kiu havu la taskon parlamentsisteme realigi la UŜE-programon. Laŭ la imagitaj gvidantoj de UŜE la esperantistoj estu destinataj fariĝi la iniciatoroj kaj la ekigantoj de la UE-movado.
Organo en la 1930-aj jaroj estis la tiutempa UŜE-eĥo, Eldonejo: „Libro“, Timiŝoaro, Rumanio. Fakliteraturo en la sama epoko estis de Josef Zauner: „Der Weg zur Europa-Partei - Der Ausweg UŜE)“, (germane La vojo al Eŭropa Partio - La elvojo UŜE) kaj de la sama aŭtoro „L' Eŭropanismo.“
"Eŭropa lingvo"
Rezolucio de la 21-a Japana Esperanto-Kongreso la 3-an de novembro 1933 pri tiu propono kritike notis:
Vidu ankaŭ:
Distrikto Człuchów
Distrikto Człuchów - pole powiat człuchowski - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Pomerio (provinco de Pollando) de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Człuchów. Fine de en la distrikto vivis.
San Mango Piemonte
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Castiglione del Genovesi, Salerno kaj San Cipriano Picentino.
Logoloj
La logoloj apartenas al tradiciaj religioj. Ili estas 7.811 (stato 2000) homoj. La logola lingvo apartenas al la subgrupo hejbanaj lingvoj inter la kordofanaj lingvoj.
Küsel
Küsel estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2009 parto de la urbo Möckern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2015 la komunumoparto havis 102 loĝantojn.
NGC 1476
NGC 1476 (aliaj indikoj — PGC 14001, ESO 249-24, MCG -7-9-1, AM 0350-444, IRAS03504-4440) estas galaksio en konstelacio Horloĝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Svatý Jan pod Skalou
Svatý Jan pod Skalou (Sankta Johano sub Roko) estas municipo en Ĉeĥio proksime de Prago kaj Beroun, kiu kune kun Karlštejn kaj Tetín kreas triopon de la plej interesaj turismaj lokoj en la regiono. En la preĝejo de Sankta Johano troviĝas groto sub roko, en kiu laŭ legendo ermite vivis Sankta Ivano, filo de princo Gostimislo, en la 9-a jarcento. La sanktulo estas neoficiala, sed tiel ĉiam akceptata kaj respektata de la loka popolo.
Alte sur la roko staras ligna kruco kaj balustrado. Turistoj povas fari agrablan promenon tra arbaro sur kruta deklivo kaj de post la balustrado rigardi la pentrindan pejzaĝon.
Vivas ĉi tie.
Partoj de municipo
Municipo Svatý Jan pod Skalou konsistas el tri partoj, kiuj situas en la katastra teritorio Svatý Jan pod Skalou:
Utrechta Esperantisto
Utrechta Esperantisto estis gazeto aperinta monate, fondita de la Utrechta Esperantista Rondo pro malapero de la nacia gazeto Holanda Esperantisto. La unua numero aperis la 1-an de septembro 1925 kaj la lasta, 112-a numero en januaro 1934. Komence Utrechta Esperantisto estis presita hektografe kaj poste ciklostile. Kvankam kluborgano, Utrechta Esperantisto estis sendata al la ĉefaj nederlandaj esperantistoj. La gazeton redaktis Gijsbertus Johannes Degenkamp, administris fraŭlino J. W. Woutersen kaj poste H. J. Korthals.
7733 Segarpassi
7733 Segarpassi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Segar Passi de la tribo Dauareb, altranga dojeno de Insulo Mer (Murray Insulo) en la Toresa Markolo de Aŭstralio. Li estas premiita artisto, kiu dividas ampeleksan tradician konon pri ekologio, meteologio, kaj astronomio, kunverkinte multenombrajn akademiajn artikolojn pri tiuj temoj.
Damak
Damak estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Edelény troviĝas 8, Miskolc 34, Budapeŝto 203 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1279 laŭ tiama ortografio "Domok". La loko ĝis 1992 estis ekstera parto de Edelény, poste municipo formiĝis. Vilaĝservoj estas sportejo, migra poŝto, kuracejo, bestkuracisto.
Nacia Hotelo (Kubo)
La nemoveblaĵo estas 8-etaĝa el hispana stilo, ĝi estis starigita sur la pinto de monteto proksime de la Moleo, pro kio la gastoj povas ĝui unikajn panoramajn vidaĵojn kaj de Malnova Havano kaj de El Vedado. La majestaj ĝardenoj kiuj ĉirkaŭas la hotelon estas loko por la ripozado post laciga tago en la interesaj lokoj de la urbo.
23.14306°N, -82.38056°W
Dr. John
Malcolm John Rebennack (21-a de novembro, 1940 - 6-a de junio 2019), plej bone konita laŭ sia spektakla nomo Dr. John, estis usona kantisto kaj kantoverkisto. Lia muziko estas kombino de bluso, popo, ĵazo, bugio kaj rokenrolo.
Aktiva kiel sesia muzikisto ekde la fino de la 1950-aj jaroj, li famiĝis fine de la 1960-aj jaroj post la publikigo de sia albumo Gris-Gris kaj lia apero en la Bath Festival of Blues and Progressive Music. Li ludis kutime viglan teatrecan spektaklon inspirite de la kuracilvendaj spektakloj, vestaĵoj de Mardi Gras kaj vuduaj ceremonioj. Rebennack registris pli ol 20 albumojn kaj en 1973 atingis sukceson de 10 plej altaj rangoj pere de "Right Place, Wrong Time".
Dr. John ricevis ses premiojn Grammy, Rebennack estis metita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo fare de la kantisto John Legend la 4an de Marto, 2011. Maje 2013, Rebennack ricevis honoran doktorigon pri belartoj el la Universitato Tulane.
Ambert
Ambert [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Puy-de-Dôme, en la regiono Aŭvernjo. Ĝi havis 6,852 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Ambert situas en la Centra Masivo, sudoriente de Clermont-Ferrand.
San Mango sul Calore
San Mango sul Calore estas komunumo de Italio.
Kusey
Kusey ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Klötze en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 1114 loĝantojn.
Praarmena lingvo
La praarmena estas la plej frua, neatestita stadio de la armena lingvo, kiun rekonstruis lingvistoj. Ĉar la armena estas la sola konata lingvo de sia branĉo de la hindeŭropaj lingvoj, la kompara metodo ne povas esti uzata por rekonstrui ĝiajn pli fruajn stadiojn. Anstataŭe, kombinaĵo de interna kaj ekstera rekonstruado, per rekonstruoj de prahindeŭropa kaj aliaj branĉoj, permesis al lingvistoj kunmeti la plej fruan historion de la armena lingvo