cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michael Pacher
Vivo
La teĥnika, ekonomia kaj arta produktopovo de la metiejo de Pacher kaj ĝia tridekjara kontinueco apartenas al la pintaj en la retabloproduktado en Eŭropo. Ĝin distingas ekvilibra dispartigo de skulptaĵoj kaj pentraĵoj, kiuj ekde la Retablo Sankta Lorenco rilatas per perspektiva spacokonstruo ja centran starlokon de rigardanto. La geometria konstruo dokumentebla sur la bildoportilo prezentas ties plej fruan transprenon el la frua renesanco de Italujo en la arto de Germanlingvujo. Je tio la spacaj kaj figuraj komponaĵoj de Pacher ligas la antikvigan forman rigidecon kaj proporciecon de la sudo kun la abundo de esprimaj kaj ornamaj formoj de la nordo. En liaj retabloj skulptaĵoj kaj tabulbildoj, arĥitekturoj kaj ornamaĵoj formas per siaj elspezaj koloraj kaj metalaj versioj brilan unuecon, mallonge antaŭ ĝia dissolvo en la unuopajn bildogenroj. Tiu ĉi sintezo de la transa universalismo de la mezepoko kun la nova kompreno de la realeco estas proksima al la filozofiaj teologiaj traktaĵoj de la episkopo de Brixen kaj fruhumanisto Nikolao de Kuzo. En la metiejo de Pacher kunlaboris parte nome konataj majstroj. La arto de Pacher stampis la evoluon de tirola arto de la lasta triono de la 15-a jarcento ĝis la komenco de la reformacio.
Verkoj
Deire de la stilo de la sudtirolaj majstroj proksimume 1450 Michael Pacher alvenas sub la influo de Hans Multscher kaj la norditala arto, precipe tiu de skulptisto Donatello kaj pentristo Andrea Mantegna, al bildolingvo novspeca en Germanlingvujo. Lineara perspektivo distingas lian arĥitekturan kaj spacan prezentadon, plastikecon, intensigita esprimo kaj parola gesto stampas liajn figurojn. La traktado de lumo kaj ombro aperigas liajn bildojn realismaj. Idealmaniere li kombinas bildoĉizadon kaj pentradon. Famaj estas precipe la retabloverkaro de Pacher, i.a.:
Komplete konserviĝis tamen nur la retablo de St. Wolfgang. De la restaj verkoj de la majstro konserviĝis nur partoj, rigardeblaj ekzemple en la Malnova Pinakoteko en Munkeno aŭ en la Aŭstra Galerio Belvedero en Vieno. Rimarkindaj freskoj de la majstro estas videblaj en la romanika baziliko de la benediktana abatejo Sankta Paŭlo. Tie Pacher prezentis ciklon de sanktulaj biloj en la gotika volbo, kiu estis enigata post la forbrulo de la romanika plata plafono.
Supozeble ankaŭ la tiel nomata "librobildo" kun la enskribo "LIBER VITAE APOC III" - videbla en Kastelo Eltz – devenas el lia metiejo. Ĝi ja prezentas meslibron liatempan. Ankaŭ en ĉi tiu verko klare esprimiĝas lia kapablo de perspektiva pentrado. La tabulbildo donas el ĉiu vidpunkto tre plastikan, preskaŭ tridimensian impreson.
Salsk
Salsk (ruse Сальск) estas rusia urbo en la sud-orienta parto de Rostova provinco.
La urbo estis fondita en 1830, poste ĝi kreskis kiel loĝloko ĉe la fervoja stacio (ekfunkciis en 1899) en Salja stepo; ricevis urban statuson en 1926.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 60433.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Tomasz Galbenisz
Tomasz Galbenisz [tomas galbenis], laŭ hungarlingve kutima nomordo Galbenisz Tomasz estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Tomasz Galbenisz naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tomasz Galbenisz apartenis al la greka minoritato en Hungario. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en aktorstudio de Nacia Teatro (Budapeŝto), fine li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1988. Liaj plej gravaj instruistoj estis Imre Kerényi kaj Péter Huszti. Li komencis sian aktoran karieron en la Nacia Teatro. Inter 1989–1992 li estis membro de Nacia Teatro (Szeged), poste al Teatro Madách. Li ricevis premion en 1993. Lia edzino naskis 2 filinojn.
7209 Ciro
7209 Ciro estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la, en la kadro de la Palomar–Leiden survey, de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden.
24671 Frankmartin
24671 Frankmartin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Salsk
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
24671 Frankmartin
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa komponisto Frank Martin (1890–1974), kiu verkis operojn, oratoriojn kaj ankaŭ ĉambran, voĉan kaj orkestran muzikon. Komence influata de la malfrua francaj romantikismo kaj impresionismo, li turnis sin pli malfrue al la dekdutonismo. Lia verko ricevis internacian eksponon kaj ŝaton.
Salsk
La urbo estas ĉe rivero Sednij Jegorlik (Седний Егорлык) (baseno de rivero Don (Дон)).
Ekonomio
La urbo estas centro de agrikultura distrikto, en kiu oni kreskigas grenon (rizon, maizon ktp.) ka.
En la urbo situas filio de Rostova instituto de popola mastrumado.
En la urbo estas fervoja stacio.
7209 Ciro
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la reĝo Ciro la 2-a (reĝis de ĉ. -559 ĝis -529), fondinto de la Persa Imperio.
Oni ne konfuzu ĝin kun 1156 Kira.
Karpataj montarbaroj
La karpataj montarbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la eŭropa-siberia ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La ekoregiono kongruas kun samnoma ekoregiono difinita de la Eŭropa Vivmedia Agentejo. Ĝi ankaŭ estas parto de la tutmondaj 200-unuo "eŭropaj-mediteraneaj montaraj miksaj arbaroj". Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj koniferarbaroj de Karpatoj en Mezeŭropo kaj en Orienta Eŭropo.
Priskribo
La ekoregiono kovras 125 000 kvadratajn kilometrojn tra granda distanco en Karpatoj, ekde la ekstrema oriento de Ĉeĥujo, pasante en la sudo de Polujo, la nordo de Slovakujo kaj la sudokcidento de Ukrainujo, ĝis la centro de Rumanujo.
Karpatoj estas pasejo por la disvastiĝo de plantoj kaj bestoj inter la arbaroj de la nordo kaj la sudokcidento de Eŭropa.
Flaŭro
La ekoregiono gastigas pli ol trionon de la totalo de la plantospecioj en Eŭropo.
La vegetaĵaro de Karpatoj prezentas evidentan zoniĝon: la piedmontetoj plejofte estas kovritaj de miksaj falfoliaj arbaroj, superregataj de tigfrukta kverko, etfolia tilio kaj eŭropa karpeno en la nordo, kaj de diversaj kverkospecioj (tigfolia kverko, muska kverko, lanuga kverko, hungara kverko) en la sudo. La montara zono, inter 600 kaj 1100 m en la nordo kaj inter 650 kaj 1450 m en la sudo, estas superregata de du ĉefaj specioj: eŭropa fago kaj blanka abio. Preskaŭ unuspeciaj fagaroj dominas la montaran zonon en iuj montaroj de Okcidentaj Karpatoj (Bile Karpatý, Male Karpatý, Tribeč), Orientaj Karpatoj (Vihorlat, Bukovské vrchy, Bieszczady) kaj Sudaj Karpatoj. En pliaj areaj la eŭropa fago estas miksita kun blanka abio, ordinara piceo kaj sikomora acero. En iuj lokoj la montara zono estas dominata de koniferoj, kutime kun miksaĵo de blanka abio kaj ordinara piceo (Tatra, Moravske Beskydy, Oravska Magura en Okcidentaj Karpatoj, Gorgany, Czornohora kaj Munții Bistrei en Orientaj Karpatoj).
La sub-altmontara zono (1 100-1 400 m en la nordo, 1 400-1 900 m en la sudo) konsistas el preskaŭ unuspeciaj ordinar-piceaj arbaroj, kun eta almiksaĵo de birdokaptista sorbuso. Cembro troviĝas apud la altmontara arbarolimo en la plej alta montaro (Tatroj, Czornohora, Maramureș, Făgăraş, Retezat) de Karpatoj.
Ĉe la arbarolima zono de Altaj Tatroj vegetas miksaj cembraj-eŭrop-larikaj arbaroj, similaj al tiuj de la centraj Alpoj.
Super la arbarolimo, (1 400 m en nord-okcidentaj Karpatoj ĝis 1 900 m en la sudo), ekzistas diferenca kriplarba zono konsistanta el densaĵoj de monta pino, nana ordinara junipero (Juniperus communis subsp. nana) kaj verda alno.
Super la kriplarba zono troviĝas abundaj altmontaraj herbejoj, escepte de sur la plej altaj pintoj en Tatroj, Făgăraș-montaro, Parâng kaj Retezat, kiuj estas plejofte rokaj aŭ kovritaj de tre malabunda altmontara vegetaĵaro. La Bieszczady-Montaro en Orientaj Karpatoj malhavas la sub-altmontaran arbaran zonon. Tie, la arbarolimo de nanaj fagoj (je proksimume 1 200 m) senpere limtuŝas la altmontarajn herbejojn.
Faŭno
En la ekoregiono troviĝas la precipaj eŭropaj populacioj de bruna urso (Ursus arctos), griza lupo (Canis lupus) kaj eŭrazia linko (Lynx lynx).
Endemiismoj
La plej grandaj koncentriĝoj de endemiaj specioj troviĝas en Tatroj (Saxifraga wahlenbergii, Delphinium oxysepalum, Dianthus praecox, Soldanella carpatica, Festuca tatrae, Cerastium tatrae); aliaj areoj riĉaj je endemiaj specioj inkludas la altajn montarojn de Orientaj kaj Sudaj Karpatoj.
Karakaso futbalklubo
La Karakaso futbalklubo, hispane Caracas Fútbol Club, estas venezuela profesia klubo de futbalo, kies sidejo troviĝas ĉe la urbo Karakaso, la venezuela ĉefurbo. Ĝi estis fondita je la 12a de decembro de 1967. Nuntempe ĝi estas la plej venkanta klubo de la venezuela futbalo, atinginte 11 titolojn de la venezuela futbala ĉampionado kaj kvar venezuelpokalojn.
Historie, ĝia plej granda konkuranto estas la klubo Sporta Taĉira (Deportivo Táchira) kun kiu ĝi konkurencas por la plej alloga matĉo de la venezuela futbalo. Plie, laŭ la historia rangordo de kluboj publikigita de la CONMEBOL ĝi estas la plejbona futbalklubo de Venezuelo.
Ĝi estas unu el la plej popularaj futbalkluboj de Venezuelo reprezentante 29% de la venezuela futbalfanaro, tra la tuta lando. Ĝia fanaro nomas ĝin kiel la "ruĝuloj" kaj ankaŭ kiel la ruĝaj demonoj. Nuntempe, la teamo estas en rekonstruada fazo kaj tial dungis la venezuelan trejniston Eduardo Saragó.
Ĉi klubo matĉas siajn hejmmatĉojn ĉe la Olimpia Stadiono de la UCV, kiu povas gastigi 25000 spektantojn proksimume, ekde la jaro 2007 post la Venezuela Amerika Pokalo de tiu jaro.
Nuntempe la teamo apartenas al la Sporta Organizo Krokodilo (hispane Organización Deportiva Cocodrilos), ekde la 4a de oktobro de 1989, kiu ankaŭ korbopilkadan teamon posedas nomita Krokodiloj de Karakaso (Cocodrilos de Caracas).
Reut
Reut estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottal-Inn kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Harada
Harada havas diversajn signifojn:
Ludo de tronoj (televida serio)
La Ludo de tronoj (Game of Thrones) estas usona fantasta televida serio kreita de David Benioff kaj D. B. Weiss por HBO. Ĝi estas adapto de A Song of Ice and Fire (Esperante: Kanto de glacio kaj fajro), romanserio verkata de George R. R. Martin ekde 1996.
Ĝi estas filmata en studio en Belfasto kaj aliloke en Nord-Irlando, Malto, Skotlando, Kroatio, Islando kaj Maroko. Ĝi estis unufoje elsendita en HBO en Usono la 17-an de aprilo 2011. La kvara sezono komencis elsendiĝi en aprilo 2014, kaj tuj poste HBO renovigis la serion por du pliaj sezonoj.
Game of Thrones, okazanta en la fikciaj kontinentoj Westeros kaj Essos je la fino de dekjara somero, intermiksas plurajn intrigojn. La unua estas la anoj de pluraj nobelaj familioj en civila milito por la Fera Trono de la Sep Reĝlandoj; la dua temas pri la kreskanta minaco de proksimiĝanta vintro kaj de la mitaj estuloj de la Nordo; la tria rakontas la provon de la ekzilita lasta reprezantino de la reĝa linio repreni la tronon. Per siaj morale dubindaj ĉefrolantoj, la serio esploras problemojn de socia hierarkio, religio, lojaleco, koruptado, civila milito, krimo, peko, puno kaj sekseco.
Intriga resumo
La serio sekvas la intrigojn de pluraj nobelgentoj kiuj postulas la kronon kaj kontrolon de la sep imagaj regnoj de la kontinento Westeros. La intrigo traktas la politikajn kaj perfortajn luktojn de tiuj nobelgentoj por la trono. Kun la komenco de la serio, du pliaj intrigoj aperas, unu kiu okazas en la regiono nomita "la frosta nordo" kaj traktas la minacon de vintro kaj la revenon de legendaj monstroj nomitaj "la blankaj movantoj" kaj ilia reĝo "la reĝo de la nokto" kies potenco pliiĝas kiam vintro alproksimiĝas. Alia intrigo okazas sur la orienta kontinento nomita Essos kaj traktas la provon de la lasta heredonto de la antaŭa reĝa linio de Westeros por reveni al la regno kaj repreni la kronon.
Uzante kompleksajn ĉeffigurojn kies instigoj estas komplikaj, la serio esploras temojn de socia klaso, religion, militon, pekon kaj punon, kaj seksecon. Kaj en la televidserialo kaj en la originaj libroj sur kiuj la serio estas bazita, la roluloj kaj la progresado de la intrigo estas derivitaj de gamo da periodoj en la historio de Eŭropo. Ekzemple, inspiro por la rivaleco inter la Stark kaj Lannister-familioj, tirita de la Militoj de la Rozoj (1455-1485), inter la Lankastroj kaj Jorkoj. Westeros, kun ĝiaj kasteloj, konstruaĵoj kaj kavaliraj turniroj, baziĝas sur Okcidenta Eŭropo en la Mezepoko.
La rolulo de Cersei Lannister estas bazita sur Izabela, Princino de Francio (1295-1358). Tamen, la serio asimilas aliajn fontojn de inspiro, kiel ekzemple: Hadriana Muro, kiu gajnis la intrigon de la serio la nomon "La Granda Muro", la falo de Romo, la legendo de Atlantido, islandaj sagaoj de la tempo de la vikingoj (la homoj de la Feraj Insuloj), kaj la mongola kavalerio kiuj estis reprezentitaj en la serio en la formo de La Dothraki-triboj (la Khalsar). Pliaj elementoj estas desegnitaj el la Centjara Milito (1337-1453) kaj la Itala Renesanco (1400-1500). Multaj kredas, ke la sukceso de la serio devenas de la talento de Martin kombini ĉi tiujn elementojn en kredinda kaj konvinka intrigo.
Sezonĉapitroj
Indas plilongigi...
NGC 4488
NGC 4488 (aliaj indikoj — UGC 7653, MCG 2-32-104, ZWG 70.137, VCC 1318, PGC 41363) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jan Twardowski
Jan TWARDOWSKI (naskiĝis la en Varsovio, mortis la  samloke) – katolika pastro, honora prelato de la papo Johano Paŭlo la 2-a, pola poeto, reprezentanto de religia liriko. De lia versaĵo devenas la frazon: Śpieszmy się kochać ludzi – tak szybko odchodzą (Ni rapidu ami homojn - tiel rapide ili forpasas).
Vivo
Li partoprenis gimnazion je la nomo de Tadeusz Czacki en Varsovio. Abiturientiĝis en 1935. En 1937 aperis lian unuan volumon de poeziaĵoj Powrót Andersena (La reveno de Andersen). Samjare, Jan Twardowski komencis studi la polan lingvon ĉe Varsovia Universitato. En 1948, li magistriĝis. Dum la dua mondmilito estis soldato de la Pola Enlanda Armeo, partoprenis la varsovian ribelon. Rezulte de militaj travivaĵoj, en tio detruo de lia familia domo, en 1943, li decidis iĝi pastron.
Mortis en malsanulejo vespere la 18-an de januaro 2006 en Varsovio. Enterigita en la Panteono de Polaj famoj - loko por merititoj troviĝanta en la Templo de Dia Providenco - laŭ deziro de pola primaso kardinalo Józef Glemp, sed kontraŭ sia lasta volo, ĉar li volis ekripozi en la Tombejo Powązki en Varsovio.
Roĵiŝĉe (stacidomo)
Roĵiŝĉe (Рожище) estas fervoja stacio en Roĵiŝĉe (Volina provinco), urbo en Ukrainio.
Preĝejo Sankta Nikolao (Olaszfa)
La preĝejo episkopo Sankta Nikolao estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Olaszfa (Hungario).
Historio
La unua mencio pri tiu ĉi kirko okazis en 1258, laŭ alia informo en 1340. La turkoj detruis la kirkon depost 1548. La preĝejo estis rekonstruita laŭ baroko en 1797. La orgeno estis farita en 1882. En 2012 la preĝejo kaj interne kaj ekstere renoviĝis.
Konstruaĵo
La kirko situas sola sur malalta monteto apud la tombejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turopinto estas okangula piramido. La navo finiĝas en duonronda absido, kiu estas apogita per pilieroj. Sakristio aliĝas al la absido kun aparta enirejo. Interne la predikejo, altaro, mebloj estis faritaj en la 18-a jarcento.
Strasbourg - Saint-Denis (pariza metrostacio)
Strasbourg - Saint-Denis [stʁazbuʁ sɛ̃ dəni] estas stacio de la 4-a, 8-a kaj 9-a linioj de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 2-a, 3-a kaj 10-a arondismentoj de Parizo.
UK 1989
La 74-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la ĝis la  en la marborda feria urbo Brajtono de Britio. Ĝi havis 2280 partoprenantojn el 55 landoj.
Strasbourg - Saint-Denis (pariza metrostacio)
Pri la stacio
La nomo de la stacio devenas de Strasburgo, la plej grava urbo de Alzaco, kiu donis sian nomon al la supra bulvardo. La bulvardo de Strasbourg, desegnita de la barono Haussmann, direktas al Gare de l'Est.
UK 1989
Kadre de ĝi al Universala Esperanto-Asocio aliĝis la Landaj Asocioj Sovetrespublikara Esperantista Unio, Litova Esperanto-Asocio kaj Latvia Esperanto-Asocio. Inter la kulturaj eventoj menciindas prezento de la teatraĵo Kato sur varmega ladotegmento de Tennessee Williams fare de la aktora grupo Kia Koincido - pri ĝi ekzemple detale raportis la renoma brita gazeto The Guardian.
Strasbourg - Saint-Denis (pariza metrostacio)
Pri la stacio
La dua parto de la nomo estas omaĝo al Sankta Denizo de Parizo, apostolo de Gaŭlio kaj unua episkopo de Parizo.
UK 1989
La Alta Protektanto estis Harold Wilson, tiama ĉefministro de Britujo. John C. Wells estis prezidanto de la L.K.K. Krom la kutimajn servojn, la Kongresa Gazetara Servo disponigis serion da artikoloj uzeblaj por gazetara disvastigo.
Strasbourg - Saint-Denis (pariza metrostacio)
Historio
La stacio malfermiĝis la koncerne la 4-an linion. Ĝis la, ĝi nomiĝis Boulevard Saint-Denis. Tiudate, la linio 8 estis plilongigita el ĝis, kaj la enirejoj de la stacio estis modifitaj.
UK 1989
La kongresa temo estis "Lingvo kaj egaleco en internacia komunikado" zorge de John Wells.
Prelegoj
Grava (se ne la plej grava) parto de la programo estis la prelegoj. Speciala programero estis debato pri Esperanto kaj la angla lingvo (La internacia lingvo-problemo:ĉu solvota per Esperanto, aŭ per la angla?). Defendis Esperanton John Wells kaj la anglan John Honey.
Ege ambicia estis la programo de la Internacia Kongresa Universitato, kies rektoro estis Richard H. Osborne. Nome prelegis Ingo Hofmann (Transe de la atom-epoko), Erich-Dieter Krause (Ĉu Esperanto devas pliriĉigi sian vorttrezoron?), Marjorie Boulton (Iris Murdoch), Bengt-Arne Wickström (Merkato aŭ pleno: kiel organizi la ekonomion?), Janko Ŝtruc (Fortiĝanta rolo de merkato en jugoslavia ekonomio), Petr Chrdle (Problemaro de aŭtomatigo de la ranĝodeklivoj: teorioj kaj praktikaj vidpunktoj), Lev Medvedev (Ekologia kaj geokemia signifo de plantara sorbo kaj elimino de substancoj), Arpád Mäthé (Pri la centjara Esperanto-gazetaro) kaj Povilas Jegorovas (Litova Esperanto-movado: historia skizo, nuna stato, perspektivoj).
Dua serio de prelegoj okazis kadre de la Esperantologia Konferenco. En ĝi prelegis Marjorie Boulton, A. S. Melnikov kaj Erich-Dieter Krause.
Programoj
Krom la programo de prelegoj kaj partikulare de la Internacia Kongresa Universitato, en la kongresa libro oni montris informon por interno de la UK pri Tago de la Lernejo (kunordigita de Stefan MacGill), Asembleo de Fakaj Asocioj, Pedagogia Forumo, pri la 25-a Internacia Infana Kongreseto de la ĝis la  en Brajtono mem kaj pri la Interreligia Kunveno Esperantista (IRKE).
Krom la prelegoserioj, okazis filmoprezentoj, Internacia arta vespero, Nacia vespero, kunsidoj pri diversaj aferoj, kurso de angla (zorge de Alison Williams) kaj de la kimra (zorge de John Wells), prelegoj pri Britujo kaj la kunvenoj de tre diversaj fakaj asocioj.
60669 Georgpick
60669 Georgpick estas tre malgranda, sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso. Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra matematikisto Georg Alexander Pick (1859–1942), kiu laboris en Prago. Li estas bone konata pro sia teoremo por determini la areon de plurlatero sur ebena krado. En 1911 li invitis Albert Einstein en Pragon kaj enkondukis lin en la kampon de la absoluta diferenciala kalkulo, kiu pli malfrue helpos Einstein por formuli la ĝeneralan teorion de relativeco.
Nabateo
La nabateanoj (propra nomo "Nabatu", greke Nαβαταῖοι, latine Nabataei) estis grupo de antikvaj nordokcidentarabaj nomadaj triboj, kaj la lando Nabateo ilia loĝoteritorio.
Historio
Probable la nabateanoj dum la 1-a jarmilo antaŭ Kristo el Arabio migris en la teritorion inter la Ruĝa Maro kaj la Morta Maro kaj ekloĝis tie. Ĉirkaŭ la jaro 587 la popolo de idumeanoj translokiĝis de la regiono oriente de la rivero Jordano kaj norde de la Morta Maro pli okcidenten al Palestino, kaj la nabateanoj ĉirkaŭ la jaro 550 ekloĝis en la antaŭa loĝoteritorio de la idumeanoj oriente de la rivero Jordano. Ĉefurbo de la nabatea regno iĝis la urbo Petra. Ĉu tiuj datoj ekzaktas, aŭ ĉu eble tamen la nabateanoj forpelis la idumeanoj respektive la pli malnovan tiuregionan popolon de edomanoj, ĝis nun ne ekzakte klarigeblis. La nabateanoj estis karavanaj komercistoj, kaj kontrolis je granda kvanto la komercajn vojojn al Suda Arabio - tiel ekde la 4-a jarcento antaŭ Kristo ili ekhavis signifan ekonomian kaj politikan potencon. Post la jaro 312 antaŭ nia erao ili ampleksigis sian influozonon al la antikva Sirio. La historiisto Diodoro dum la 1-a jarcento antaŭ Kristo tre kritike priskribas ilin kiel rabistoj, kiuj ofte atakis la najbarajn regionojn.
Dum la epoko inter la jaroj 150 antaŭ ĝis 105 post Kristo la nabateaj triboj unuiĝis al potenca reĝlando, kiu etendiĝis de la duoninsulo Sinajo ĝis Norda Arabio. Dum la jaro 85 antaŭ Kristo la nabatea armeo konkeris Damaskon. Sub la romia armeestro Gnaeus Pompeius Magnus la nabaetanoj iĝis vasaloj de la Romia Imperio, sed sukcesis gardi la unuecon de la nabatea regno. Nur sub la romia imperiestro Trajano ili dum la jaro 106 perdis la relativan suverenecon kaj sub la provinconomo Arabia Petraea la regno integriĝis en la Romian Imperion.
Geografio
Gravaj urboj de la nabatea imperio estis la ĉefurbo Petra en la hodiaŭa Jordanio, Bostra en la hodiaŭa Sirio kaj la komerca metropolo Hegra (hodiaŭ Mada'in Salih). Arkeologie relative bone esploritaj krome estas la urboj Avdat (Oboda), Mamŝit (Mampsis), Nicana (Nesana) kaj Ŝivta (Soboda) en la hodiaŭa Israelo. Oboda, Elusa (Ĥaluca) kaj Nesana supozeble estis la unuaj komercaj centroj de la nabateanoj. Nur poste fondiĝis la pliaj centroj Rehovot, Mampsis kaj Sobata.
Luttenbach-près-Munster (stacidomo)
Luttenbach-près-Munster estas franca stacidomo sur linio Colmar-Central -, situanta en Luttenbach-près-Munster, en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Colmar-Central - Metzeral (119000).
Nová Polianka (Vysoké Tatry)
Nová Polianka (hungare Újszéplak [UjsEplak]) estas feriejo, parto de Vysoké Tatry.
Situo
Nová Polianka etendiĝas en Altaj Tatroj. La supermara alteco estas 1060 m. Starý Smokovec troviĝas 5 km.
Historio
Tiu loko dum la hungara dominado ne estis loĝata, ja en tiu alteco eĉ la paŝtado ne povas okazi. En 1946 oni fondis feriejon por soldatoj. Ĝis 1947 ĝi apartenis al Batizovce, poste al Starý Smokovec, fine ekde 1999 al Vysoké Tatry. La loĝantoj okupiĝas pri turismo, kiuj estas 150. En Nová Polianka poŝto funkcias.
5011 Ptaho
5011 Ptaho estas malgranda apolona, marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido, kiu ŝuldas sian nomon al la egipta dio Ptaho.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego, Kalifornio). kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Monto Palomar. Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
1901 Moravio
1901 Moravio estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Moravio, naskiĝa regiono de la malkovrinto.
Taganrogo
Taganrogo (Таганро́г [taganrOg]) estas rusia urbo-porto ĉe la Azova maro en Rostova provinco, 70 kilometrojn okcidente de Rostov-na-Donu.
Fondita en 1698 laŭ ordono de la unua rusia imperiestro Petro la Unua, la urbo estis grava komerca centro. En ĝi plu staras interesaj konstruaĵoj de la 19-a jarcento, apartenintaj al elstaraj komercistoj de tiu epoko.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1775.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 60437.
La interurba telefona kodo estas 86344, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
31838 Angelarob
31838 Angelarob estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Domo Hohe Pappeln (Weimar)
La Domo Hohe Pappeln (germane: Haus Hohe Pappeln) troviĝas en Vajmaro, Belvederer Allee nr 58.
Domohistorio
Henry Van de Velde plenumis al si revon en la 5-a jaro de sia konsilista deĵoro ĉe la Artmetia Seminario de Vajmaro: havi propran domon ĉe la urba periferio. Van de Velde, estante mem artmetiisto konata pro luksaj mebloj kaj internaj ekipaĵoj, projektis la trietaĝan domon komplete kaj respektis aparte la kurson de la sunlumo.
Van de Velde vivis de 1908-17 kun la edzino Maria kaj kvin infanoj en la idilieca domo. Pro kreskanta ksenofobio dummilita li forlasis la urbon vendinte la domon. Post oftaj posedantoŝanĝiĝoj estas ekde 2002 la fondaĵo Klassik Stiftung Weimar, kiu uzas la tuton. Rondgvidado konsistas el vizito de la ĝardeno kaj de la reprezentadaj ĉambroj kun salonego, manĝoĉambro, laborĉambro kaj vestiblo ĉe la loĝadaj ĉambroj.
Priskribo
Simile al la organoj de korpo ĉiu ĉambro ankaŭ havis strikte difinitan funkcion kaj sekve ankaŭ firman lokon ene de la ĉambraro. La spiriton de Van de Velde oni sentas en ĉiu detalo de la domo: ĉe la ensemblo de la mebloj el la vajmara loĝejo de la barono de Münchhausen, la metalaj ornamaĵoj, la ceramikaĵoj, la stofoj kaj la aĵoj de ĉiutaga uzo. Tiel la tuta domo fariĝis individua artaĵo.
La ekstera aspekto ŝuldiĝas al la interna strukturo kaj la ordigo de la instalitaĵoj. La arkitekturo havas karakteron komplikan kaj troludeman. Van de Velde intence rezignis pri ornamaĵoj, li uzis modernismaĵojn kaj farigis la domon laŭ la principoj de utileco. Al ĉiu fasado estis asignita alia ĝardena zono. La ĝardenon li - nemire - ankaŭ planis.
Manuel Chrysoloras
Manuelo Krizoloras (1355-1415) (naskiĝis en Konstantinopolo, 1355 - mortis en Konstanco, en la 15-a de aprilo 1415) estis bizanca humanisto, filologo kaj tradukisto, pioniro en la enkonduko de la greka kulturo en Eŭropo dum la malfrua Mezepoko.
Biografio
En 1390, li estris delegitaron senditan al Venecio de la imperiestro Manuelo la 2-a Paleologa (1350-1425) por petegi la helpon la de kristanaj princoj kontraŭ la muzulmanaj turkoj. La humanisto Roberto de' Rossi, el Florenco, renkontis lin, en Venecio, kaj, en 1395, iu amiko de Rossi, Jacopo d'Angelo, ankaŭ konata kiel Giacomo da Scarperia (1360-1410), ekiris al Konstantinopolo por studi la grekan kun Krizoloras. En 1396, Coluccio Salutati, kanceliero de la Universitato de Florenco, invitis lin por instrui la grekan gramatikon kaj literaturon.
Krizoloras alvenis en la vintro de 1397, kaj tiu evento estis rememorigita de unu el siaj plej famaj lernantoj, la klera humanisto Leonardo Bruni, kiel granda kaj nova oportuno: la amaso da instruistoj pri juro estis granda, tamen, neniu el ili studis la grekan en Italio dum la lastaj 700 jaroj. Alia tre renoma lernanto de Krizoloras estis Ambrogio Traversari, kiu fariĝis generalo de la Kamaldola Ordeno. Krizoloras restis nur kelkajn jarojn en Florenco, inter 1397 kaj 1400, instruante la grekan, komencante kun la rudimentaĵoj. Poste, li translokiĝis al Bolonjo kaj pli malfrue al Venecio kaj Romo. Kvankam li vaste instruis, ia eta grupo da lia studentaro restis kvazaŭ fermita nukleo, inter ili la unuaj humanistoj de la Renesanco. Lia lernantaro estis alkalkulitaj al la plej gravaj figuroj de la reviviĝo pri la grekaj studoj en Italio. Krom Bruni kaj Traversari, troviĝis Guarino da Verona kaj Palla Strozzi.
Post viziti Milanon kaj Pavion, kaj esti loĝinta plurajn jarojn en Venecio, invitite de Bruni, li iris al Romo, kiu, tiam, estis sekretario de la papo Gregorio la 12-a. En 1408, li sendiĝis al Parizo en grava misio de la imperiestro Manuelo Paleologa. En 1413, li iris al Germanio kiel ambasadoro ĉe la imperiestro Sigismondo la 1-a, kies misio estis difini lokon por la eklezia koncilio kiu pli malfrue okazis en Konstanco. Krizoloras estis elektita por reprezenti la grekan eklezion, kiam li subite mortis. Lia morto aperigis multajn celebrajn eseojn, kiujn Guarino da Verono kolektis ilin en la verko Chrysolorina.
Preĝejo Sankta Petro (Sömmerda)
La protestantisma Preĝejo Sankta Petro (germane: Kirche St. Petri) staras en la urbo Sömmerda en Germanujo. Ĝi apartenas al la samnoma komunumo ende de la subdistrikto eklezia Eisleben-Sömmerda de Evangelia Eklezio en Meza Germanlando.
Historio
La en 1407 starigitia kirko estas la tria kirka konstruaĵo sur la sama grundo ĉar ĝi posteulis la en 1398 brulkonsumiĝitan ejon. Post la Tridekjara milito necesis nova malkonstruo dume la turo jam faligitis en 1617. La nova turo finitis en la jaro 1718-a, kun belegaj spajro kaj lanterno. Temas pri halaĵo kun altaj rondarkaj fenestroj kaj galerialirejo suda. Interne galerio triflanka ĉirkaŭas la navon. Restaŭriĝo faritis en 1985; rustika plafono breta kun pentraĵoj de Johann Christian Reinhardt el 1698 perfektigas la ĉambron. Reprezentatas Sankta Triunuo kun anĝeloj kaj Marteno Lutero.
Meblaro
Predelo granda duzona de 1695 dekoraciitis kun bildoj pri krucumo de Jesuo kaj resurekto kaj kelkaj aliaj figuretoj (de Petro kaj Paŭlo kaj alia krucumo: verŝajne el retablo de la 15-a jarcento). Antaŭ la norda vando staras predikejo kun alta piedo kiu atingeblas tra ponteto disde la sakristio. Supre de la parapeto ponteta estas vidmalblindigilo kun emblemaj artagĵoj. La balustradeto ambona montras kolonojn elegantajn kaj bildojn pri Kristo Savinto, la apostoloj kaj la evangeliistoj.
Tamen estas la plej altvalora malfrumezepoka meblo triparta retablo kun la enskribita dato 1464, kiun supozite verkis la majstro de la Tomaso-altaro ĉe Preĝejo Sankta Tomaso (Erfurto), estante en la posedo de la Ciriako-komunumo de Sömmerda-Schallenburg. Centre spekteblas la kronado de la Virgulino Maria kun po tri sanktuloj mezkestete respektive triptikinternflanke. Malinternflanke estas anunciacia sceno. El la antaŭula ejo venis pluraj malfrugotikaj skulptitaj figuroj (Anna Triopa, krucifikso kun du sanktuloj) kaj granda okangula baptopelvo.
La unua orgeno faritis fare de Johann Georg Krippendorf; post pluraj plibonigoj okaze de restaŭradoj estis lastfoje en 1957 ke Gerhard Kirchner el Vajmaro revizoris, riparis, sonplibeligadis. Ĝi ĝis hodiaŭ bone funkcias. havante 18 registrojn, du klavarojn kaj pedalon.
Ĉirkaŭaĵoj
Ĉe la suda flanko de la kirko oni havas tomboslabojn el la 17-a kaj 18-a jarcento. Ĉirkaŭas la kirkon tombejo kiu uzitis ĝis 1858, kun malnova muro kaj pordo. Ene estas reliefoj kun inicialoj kaj la datoj 1567 kaj 1671.
Beatrice Gomez
Beatrice Gomez estas modelo kaj belecreĝino kronita kiel Fraŭlino Universo Filipinoj 2021. Ŝi per tio postsekvis Rabiya Mateo-n la antaŭa Fraŭlino Universo Filipinoj.
Biografio
Gomez naskiĝis la 23-an de februaro 1995 en San Fernando, Cebuo, Filipinoj. Ŝi studis ĉe la Universitato de San Jose-Recoletos kaj traktis akademian gradon en amaskomunikado. En la sama tempo, ŝi ankaŭ ludis universitatteamflugpilkon por la universitato.
Gomez estas kuzo de la forpasinta Rizzini Alexis Gomez, Fraŭlino Internacia Turismo 2012-2013 kaj nevino de iama Philippine Basketball Association ludanto Roel Gomez.
Milita kariero
En januaro 2021, ŝi kompletigis la civitanan armean kurstrejnadon de la Filipina Armeo-Rezervo-Komando en Orienta Visayaj kiu permesis al ŝi esti parto de la Filipina Mararmeo-Rezervo-Unuo, kun la rango de kaporalo. En oktobro 2021, Gomez estis promociita al serĝento.
Kaŭzoj
En intervjuo, Gomez, kiu identiĝas kiel ambaŭseksema, ankaŭ diras ke ŝi "esperas ke pli junaj LGBTQIA+ homoj estus liberaj de ĉikanado kaj perforto:
"Same kiel tio, kion ĉiuj esperas en la GLATQIA+, mi aspiras al akcepto kaj inkluzivo - precipe egalaj rajtoj kaj protekto por la pli juna generacio, kiu ofte suferas pro ĉikanado kaj malsamaj formoj de perforto. Ili estas lasitaj memstare, precipe tiuj, kiuj estas subpremataj de siaj propraj gepatroj."
Gomez ankaŭ tenas la prezidantecon de la Rotary International Rotaract Club de Metro Mandaue.
Persona vivo
Gomez estas malkaŝe ambaŭseksema virino. Ŝi estas en rilato kun diskĵokeo kaj entreprenisto Kate Jagdon.
Fraŭlino Mandaue 2015
La ekspedicio de Gomez en la mondon de spektaklo komenciĝis en 2015 kiam ŝi lokis duan dualokulon ĉe la Miss Mandaue 2015 spektaklo.
Binibining Cebuo 2020
Gomez reprezentis San-Fernandon ĉe la Binibining Cebu 2020 spektaklo kaj gajnis la titolon, sukcedante Steffi Rose Aberasturi de Mandaue City. Ŝi ankaŭ gajnis la Plejbone en Naĝvesto, Miss Foton, kaj Miss Body Worx Medical Spa premiojn.
Fraŭlino Universo Filipinoj 2021
La 1-an de septembro 2021, reprezentante Cebu City, Gomez estis konfirmita kiel unu el la tridek delegitoj en la Fraŭlino Universo Filipinoj 2021 spektaklo.
Dum la finalo la 30-an de septembro 2021, Gomez gajnis la Plejbone en Naĝkostumo, Plejbone en Evening Gown, Miss Cream Silk, kaj Miss Luxxe ImmunPlus Game Changer premiojn. Ĉe la fino de la okazaĵo, Gomez estis kronita fare de eksiĝinta Fraŭlino Universo Filipinoj 2020 Rabiya Mateo kiel Fraŭlino Universo Filipinoj 2021.
Gomez faris historion kiel la unua malkaŝe ambaŭseksema Fraŭlino Universo Filipinoj gajninto konkuranta en Fraŭlino Universo.
Roĵiŝĉe
Roĵiŝĉe (Рожище) estas urbo en Volina provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2019.
Charo
Charo estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Charo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 022.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19417 loĝantojn. El tiuj estas 10168 viroj kaj 9249 virinoj. La komunumo havas surfacon de 174.59 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 16808 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 57 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.34 % de la loĝantoj.
Entute 12 220 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 10 538 estis alfabetoj kaj 2 124 analfabetoj. Tio signifas ke 17.38 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16022a.htm
Asuka Tateishi
Asuka Tateishi laŭ la Hepburn-sistemo aŭ Asuka Tateiŝi en Esperanto (立石 飛鳥, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka, Thespa Kusatsu, Sagan Tosu kaj V-Varen Nagasaki.
Neilton Mulim da Costa
Neilton MULIM DA COSTA, kelkfoje nur Neilton Mulim (naskiĝis en la 22-a de julio 1962, en Rio-de-Ĵanejro), estas brazila politikisto. Li laboris kiel instruisto ĝis fariĝi urba konsilanto de la urbo São Gonçalo, Rio-de-Ĵanejro, de 1997 ĝis 2000, pere de la brazila politika partio Partido Verde, kaj de 2001 ĝis 2007 pere de aliaj partioj. En 2007 li estis elektita federacia deputito pere de la partio Partido Popular Socialista. Nuntempe li apartenas al la partio Partido da República.
En la 5-a de novembro 2009 Mulim, kiel deputito-membro de la Komisiono pri Edukado kaj Kulturo de la brazila Deputita Ĉambro, estis nomumita raportisto por analizi leĝprojekton, kiu povas konstitucie enirigi Esperanton en la brazilaj lernejoj.
Vivo
Neilton Mulim da Costas naskiĝis la 22-an de julio 1962, en Rio-de-Ĵanejro, filo de Eraclydes Mulim da Costa kaj Neir da Costa Nunes. En 1969 li eniris ŝtatan lernejon jam en la urbo São Gonçalo, municipo proksima de Rio-de-Ĵanejro. Lia edukado en ŝtata lernejo daŭris ĝis la fino de la fundamentaj klasoj. La mezlernejajn jarojn li pasis en privata lernejo ankoraŭ en São Gonçalo, ilin finiĝinte en 1979. Poste li eniris la Ŝtatan Universitaton de Rio-de-Ĵanejro, konkludinte en 1985 instrukapabliĝon pri Biologiaj kaj Fizikaj Sciencoj kaj en 1986 pri Matematiko.
Partiaj asociiĝoj
Neilton Mulim jam asociiĝis al pluraj brazilaj politikaj partioj. Lia unua asociiĝo al politika partio okazis en 1989, kiam li fariĝis membro de la partio Partido Democrático Trabalhista (PDT). Li restis en tiu partio ĝis 1995, kiam li membriĝis en alia partio, Partido Verde (PV). Pere de PV Mulim estis elektita dum municipaj voĉdonadoj en 1996 urba konsilanto de São Gonçalo, urbo de la ŝtato Rio-de-Ĵanejro. Sed en 1999 li eliris la partion kaj denove asociiĝis al PDT, pere de kiu li estis reelektita urba konsilanto en tiu sama jaro. En 2002 li forlasis PDT kaj eniris alian partion, Partido do Movimento Democrático Brasileiro (PMDB), kie li restis dum nur unu jaro. Jam en 2003 li pasis al la partio Partido Trabalhista Brasileiro (PTB), tamen iom poste, en 2005, li foriris ĝin, membriĝante en la partio Partido Popular Socialista (PPS). En 2007 li lasis ĉi tiun lastan kaj eniris la partion Partido da República (PR), per kiu li elektiĝis federacia deputito.
Zubajr
Zubajr, laŭ araba lingvo الزبير estas urbego en Gubernio Basra en sudorienta Irako. Estas multe da nomvariantoj: Az Zubair, Zubair, Zoubair, El Zubair, aŭ Zobier. Zubajr povas rilati al la maljuna Emirlando de Zubajr. La urbego prenis sian nomon de Al-Zubayr ibn al-'Awwām (arabe: الزبير بن العوام) kuzo de la profeto Mahometo.
Geografio
Zubajr etendiĝas sur ebenaĵo en la sudorienta landparto. Basra troviĝas 16, Nasirija 157, Amara (urbo) 170, Samava 253, Kut (Irako) 295, Divanija 319, Naĝaf 369, Hilla 388, Bagdado 453, Faluĝa 496, Ramadi 536, Sulejmanijo 613, Kirkuk 644, Mosulo 787 kilometrojn.
Historio
Zubajr estis fondita en 1571, kiam la sultano ordonis konstrui moskeon apud la tombo de Zubayr ibn al-Awwam. Tamen en la 7-a jarcento tie estis loĝloko. Ĉirkaŭ la moskeo nova urbo etendiĝis. Dum la otomanaj tempoj la urbo estis memreganta emirlando.
Ekonomio
Zubajr havas naftokampon ekde 1949. La urbego longe estas grava komerca loko al Sauda Arabio kaj Kuvajto.
Trafiko
Zubajr estas fervoja finstacio al Bagdado, krome kuras 3 vojoj el la urbego, la plej grava al Basra.
Klimato
Jare pluvas en Zubajr po 152 mm. Inter junio-septembro ne pluvas. La averaĝa temperaturo estas 24 °C. Inter junio-aŭgusto foje oni mezuras 50 °C, inter decembro-februaro malofte iomete frostas.
Heinz-Georg Macioszek
Heinz-Georg Macioszek estas germana doktoriĝinta sociologo kaj entreprena konsilisto, vivanta en Hamburgo. La -jarulo ekde la jaro 1980 tre sukcese laboras kiel "fantoma negocisto": li konsilas al komercistoj pri taktikoj kaj strategioj en aparte malfacilaj negocoj. Baza ideo estas ne nur prezenti raciajn argumentojn, kiuj povas konvinki juĝiston en jura proceso, en serĉo de la vero, sed sole ne konvinkos "kontraŭulan" komerciston en negoco, kiu ne serĉas la veron sed celas profiton, plej bone kun alta socia rekono. Tial laŭ la entreprena konsilisto en negocoj bonas lerte konduki la negocan "kontraŭuulon" al dezirata direkto, tute permesatas ŝajnigi sin pli malsukcesa ol oni vere estas aŭ ŝajnigi sin aparte memcerta, kaj bonas surprizi per nekutimaj manieroj esprimiĝi, kiel faris ekzemple Nikita Ĥruŝĉov, kiu en fama parolado antaŭ UN en 1960 ŝajnigis perdi la memregon, demetis sian ŝuon, kaj frapis per ĝi sur la katedro. Tiu "perdo de memrego" tamen estis tute planita. Li estis eĉ kunportinta trian ŝuon por sia mistifiko. La mesaĝo estis "Se mi tiel facile perdas la memregon, atentu! Mi eble perdos same facile la memregon kaj puŝos la ruĝan butonon de la nukleaj armiloj". La plej atentata libro de Heinz-Georg Macioszek, germanlingve titolita ”Chruschtschows dritter Schuh” ("la tria ŝuo de Ĥruŝĉov", eldonita en 1995), titole aludas al tiu mistifiko, kaj enhave donas praktikajn konsilojn kiel ŝanĝi la direkton de ekonomia negoco, citante konkretajn ekzemplojn. Esperantlingva versio de la libro en 1996 aperis sub la titolo „La tria ŝuo de Ĥruŝĉov“, en traduko de Peter Weide.
NGC 4489
NGC 4489 (aliaj indikoj — UGC 7655, MCG 3-32-54, ZWG 99.73, VCC 1321, PGC 41365) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tisovec
Tisovec estas nomo por pluraj lokoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio kaj Slovakio:
En Ĉeĥio:
Kalia piro-vanadato
Kalia piro-vanadato aŭ K4V2O7 estas kalia salo de pirovanadata acido, rezultanta el reakcio inter ekvivalentaj kvantoj da duvanada kvinoksido kaj kalia oksido. Pirovanadatoj estas pli stabilaj ol ortovanadatoj, sed konsekvence de la malforte acida karaktero de la pirovanadata acido, ili suferas facilan konvertiĝon al metavanadatoj. Do, solvaĵoj de kaliaj pirovanadatoj facile konvertiĝas per karbona duoksido en metavanadatojn.
Toksologie, pirovanadatoj estas pli venenaj ol meta- kaj orto-vanadatoj. Pirovanadato de kalio estas senkoloraj, travideblaj kristaloj kiam unu molekula proporcio de vanada kvinoksido dissolviĝas en du molekulaj proporcioj de kalia hidroksido. La hidratigita salo perdas akvon, kiam varmigita, fandiĝas kaj lasas kristalecan mason de anhidra salo K4V2O7, kiu estas delikva kaj fandiĝas sub 910° C. Aliflanke, blanka kristala kaj tre solvebla trihidrato K4V2O7.3 H2O ankaŭ jam estis preparita.
John Bowring
John BOWRING (naskiĝis la 17-an de oktobro 1792 en Exeter kaj mortis la 23-an de novembro 1872 same en Exeter) estis diplomato, politikisto, ekonomikisto, ĵurnalisto, tradukisto, redaktisto, kaj verkisto.
Biografio
Naskita en familio de puritanaj tradicioj, li estis edukita en lernejoj zorgitaj de disidentoj. Li iĝis amiko de Jeremy Bentham sed ne kunhavis sian malemon al belaj literoj, kaj eĉ kiel junulo li estis granda amanto de literaturo kaj fremdaj lingvoj, precipe tiuj de Orienta Eŭropo. Dum sia vivo li studis multajn lingvojn kaj konsideras unu el la plej grandaj poligotoj de la 19a jarcento. Laŭ li, li studis ĉirkaŭ 200 lingvojn kaj parolis 100 el ili.
Poligloto
Bowring estis fama poligloto kaj asertis ke li sciis 200 lingvojn, de kiuj li scipovis paroli nur 100. Multaj el liaj samtempuloj kaj postaj biografoj pensis alie. Lia ĉefa literatura verko estis la traduko de la popolkantoj de la plej multaj eŭropaj nacioj, kvankam li ankaŭ skribis originalajn poemojn kaj himnojn, samkiel verkoj pri politikaj kaj ekonomiaj temoj.
Reganto de Honkongo
La 13 de aprilo de 1854, Bowring estis enoficigita kiel reganto de la brita kolonio de Hongkongo, kie li oficis dum kvin jaroj ĝis majo 1859. Dum lia regado la malkontento de la ĉinoj pri la brita administracio kondukis al la dua Opia milito (1856-1860).
Schönenberg (Nigra Arbaro)
Schönenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Saksaulo
Saksaulo (Haloxylon ammodendron) estas plantospecio el familio de amarantacoj (Amaranthaceae). Saksaulo estas arbusto de la aridaj (sekaj) stepoj kaj salaj dezertoj de Centra Azio. Oni trovas ĝin de la Kaspia maro ĝis la Gobi-dezerto en Mongolio. Tie ĝi formas t.n. „saksaul-arbarojn“.
Sinonimo de la taksono estas Anabasis ammodendron C. A. Mey.
La nomo saksaulo estas uzata por Haloxylon persicum (aŭ blanka saksaulo) kaj Haloxylon aphyllum (aŭ nigra saksaulo).
Priskribo
Saksaulo estas 2-4 metrojn alta arbusto, malalta arbeto. La folioj estas tiel malgrandaj, ke la arbo ŝajnas esti senfolia. La ligno estas dura kaj peza; la arboŝelo estas spongeca kaj rezervas akvon. Ĝi havas etajn flavajn florojn.
Disvastiĝo kaj kreskejo
Saksaulo kreskas en larĝaj areoj de Azio, de la Uralo, Irano kaj Kazaĥstano oriente ĝis Mongolio, ĝis ĉinaj provincoj kiel okcidenta Gansu, Interna Mongolio, nordokcidenta Ninĝia, norda Qinghai kaj Ŝinĝango.
Saksaulaj arbetoj kreskas sur migraj dunoj, en rokaj valoj kaj montetaj deklivoj.
Ekologio
Saksaulo ofte aperas tiel amase, ke oni parolas pri „saksaul-arbaroj“. Ĝi kovras nur en suda Mongolio 45.000 kvadratajn kilometrojn. Tiu habitato ofertas hejmon por diversaj bestospecioj kiel ekz. por Saksaula pasero aŭ Nigraverta pasero (Passer ammodendri).
Uzkonsumo
La akvorezerva arboŝelo ofertas por la nomadoj eblecon por akvoprizorgo kaj samtempe donas la lignon por hejtado, kuirado. La troa uzo por forbrulado danĝerigas la specion, tio fortiĝis en 2008 pro la aldona premo de la energia krizo en centra Azio.
Oni uzas la planton en la tuta centra Azio por grundoligo, por bari la daŭrantan dezertiĝon.
Sur la radikoj de la planto povas vivi parazita planto, nome Cistanche deserticola, kiu estas uzata en la ĉina medicino kiel 'ginsengo de la dezerto'.
UK 1991
La 76-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la ĝis la  en Bergeno, Norvegio. Ĝi havis 2295 partoprenantojn el 55 landoj. La kongresa temo estis "Nordio — ĉu modelo?".
En la tradicia aŭkcio ankaŭ du leteroj de Zamenhof transiris al nova proprietulo. Sume la aŭkcio enspezigis la sumon de 21 mil 890 norvegaj kronoj. En kunveno, kiun ĉeestis multaj fortaj ludantoj el Ĉinio kaj Japanio eblis goludi. La Infana Kongreseto arigis 36 infanojn el 17 landoj. Inter ili estis denaskaj Esperanto-parolantoj.
Specialan atenton de la ĝenerala publiko kaj vastan resonon en gazetaro kaj televido altiris la afero de la tiel nomata "soveta spionŝipo". Temis pri la scienca esplorŝipo "Akademik Ioffe" per kiu el Litovio alvojaĝis - organizite de Povilas Jegorovas - 72 esperantistoj. La norvegaj aŭtoritatoj ne permesis enveturon en la havenon, timante spionadon per la sciencaj instalaĵoj de la ŝipo. Post du tagoj la ŝipon forlasis ses homoj en boato de ĵurnalistoj. La trian tagon ĉiuj vojaĝantoj ricevis permeson veni al la urbo. Ĉar ili ne povis loĝi kaj manĝi en la ŝipo, oni senpage loĝigis ilin en hoteloj. Dum la ferma ceremonio oni komentis, ke malgraŭ ĉiuj malagrablaĵoj la bruo ĉirkaŭ tiu ŝipo kun esperantistoj "multe pli bone varbis pri la kongreso ol UEA povus organizi kaj pagi". Estis historia ironio, ke nur du semajnojn post la nervozo pri tiu ĉi supozita soveta danĝero komencis la diseriĝo de Sovetunio.
László Dávid (reformita pastro)
DÁVID László da:vid estis rumanihungara reformita pastro, arthistoriisto naskita en Araci la 25-an de majo 1932 kaj mortinta en Odorheiu Secuiesc la 30-an de julio 2007. Li estis la pli juna frato de lieraturhistoriisto Gyula Dávid.
Kariero
Dávid László diplomiĝis en la fakultato de reformita la teologio de Kluĵo en 1955 kaj li doktoriĝis pri eklezihistorio en 1969. Li estis de 1963 pastro en Sighișoara.
Štrkovec
Štrkovec estas nomo por pluraj lokoj en pluraj distriktoj en Slovakio: