cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vera Komisarĵevskaja
Vera Fjodorovna Komisarĵevskaja (Вера Фёдоровна Комиссаржевская; 8a de novembro 1864 – 23a de februaro 1910) estis unu el plej famaj aktorinoj kaj teatro-entreprenistoj de la fino de la Rusia Imperio. Ŝi faris sian profesian ekon en 1893, post esti ludinta kiel amatoro ĉe la Societo de Arto kaj Literaturo de Konstantin Stanislavski. Ŝi estis probable plej bone konata ĝis nun pro originado de la rolulo de Nina en la malsukcesa premiero de la verko de Anton Ĉeĥov nome La mevo, ĉe la Teatro Aleksandrinski en Sankta Peterburgo en 1896. Kvankam la produktaĵo estis ege malsukcesa, la ludado fare de Komisarĵevskaja estis tre alte laŭdita.
Distrikto Fürstenfeld
La distrikto Fürstenfeld (germane: Bezirk Fürstenfeld) estis administra unuo de la ŝtato Aŭstrio, kiu troviĝis en la sudoriento de la aŭstria federacia lando Stirio. Distrikta ĉefurbo estis Fürstenfeld. Sur la distrikta areo de 264,21 kvadrataj kilometroj en 2012 vivis loĝantoj. La 1-an de januaro 2013 ĝi kun la najbara distrikto Hartberg unuiĝis al nova distrikto Hartberg-Fürstenfeld.
Elgersburg
Elgersburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ilm de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Geratal/Plaue. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Tipio
Tipio estas la alta loĝtendo de nordamerikaj ebenaĵaj indiĝenoj. Ĝi estas uzata - spite al la ĝenerala penso - nur de 200–300 jaroj, kaj tial ĝi ne estas ia praa indiĝena loĝejo.
Kiam la hispanoj - komence de la 18-a jarcento - kunportis al Nord-Ameriko ĉevalon, pafilon kaj tranĉilon, la ebenaĵaj indiĝenoj ŝanĝis al nomada vivmetodo, kaj ili ofte ŝanĝis siajn loĝlokojn. Ili estis lertaj bizonĉasistoj, kaj la felo certigis por ili samtempe bonan ripozejon: ili ŝanĝis la fiksitajn kabanojn (vigvamojn) al facile kunfaldeblaj kaj surĉevale transporteblaj tipioj. Oni supozas, ke tipion unuafoje uzis arktaj indiĝenoj kiel someran loĝejon kaj ĝi poste iĝis dumviva loĝtendo de la ebenaĵaj indiĝenoj.
Tipio altas 3,5–6 m kaj estas pretigita el kunkudritaj bizonledoj; oni streĉas la materialon ĉe 20–30 fostoj, kiuj kliniĝas al mezo de la tendo. Oni ŝnurligas la fostojn tendomeze, iom pintosube, lasante aperturon por fumo. Sube suprenfaldebla ledoparto formas la enirejon.
vigvamo
Akridono
Akridono aŭ akridono estas organika kombinaĵo rezultanta el molekula rearanĝo de la 2-Klorobenzoata acido. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Akridono posedas 13 karbonatomojn, 9 hidrogenatomojn, kaj 1 oksigenatomon. Akridono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de antimalariaj derivaĵoj. En 1914, Karl Drechsler, lernanto de Guido Goldschmiedt (1850-1915) en la Universitato de Vieno, unue elmontris la ekziston de ĉi-kunmetaĵo.
33394 Nathaniellee
33394 Nathaniellee estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:11 kun Tero. Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Megaherbvoruloj
Megaherbvorulo aŭ Megaherbovorulo estas koncepto de la ekologio, kiu signifas - kutime tre grandan - plantomanĝanton, kiu havas evidentan influon sur la evoluon de la pejzaĝo.
La koncepto estis enkondukita de la megaherbvorul-teorio. Laŭ tiu teorio la laŭnatura, ne de homo influata pejzaĝo de la meza Eŭropo ne estus nura arbaro (kiel oni kutime supozas), sed la megaherbvoruloj malhelpis la senĝenan evoluon de arbaroj - per formordado de burĝonoj kaj ŝosoj, paŝtado, senŝeligado kaj eĉ faligado de arboj kaj piedfrapado de la grundo. Tiamaniere ili kreis senarbejojn, kio rezultigis mozaikecan pejzaĝon el boskoj, arbustejoj kaj herbejoj.
Megaherbovoruloj en Eŭropo estas - aŭ estis - ĉefe ĉevaloj, uroj, bizonoj, cervedoj (kiel boaco, alko, elafo (ruĝa cervo), damao, kapreolo), muflonoj, ĉamoj kaj ibeksoj.
Ekzemplo de malpli granda besto, kiu tamen grave influas la aspekton de la pejzaĝo, estas la kastoro.
Jam dum aŭ antaŭ la frua holoceno formortis la mamuto, la arbarelefanto, tri specioj de rinoceroj, specio de azeno kaj la megalocero (giganta cervo). Eĉ hipopotamoj kaj bubaloj vivis en Mezeŭropo dum pli varmaj epokoj.
Robert Justman
Robert Harris JUSTMAN, ankaŭ konata per anglalingva karesnomo "Bob", (1926-2008) estis jud-usona televida aktoro, produktoro, reĝisoro de televido, kaj direktoro de produktado.
Justman komencis sian karieron kiel helpproduktoro ĉe filmoj kiel The Big Combo (1955), Kiss Me Deadly (1955), The Big Knife (1955), Attack! (1956), kaj Mutiny on the Bounty (1962).
Li laboris en 1960-aj jaroj ĉe multaj televidserioj kiel Lassie, The Life of Riley, Adventures of Superman, The Outer Limits, Star Trek, Mission: Impossible, kaj Then Came Bronson. Li ankaŭ aperis kiel ekstrulo en "A Feasibility Study" epizodo de The Outer Limits.
Star Trek
Kun Herbert F. Solow, Justman verkis libron Inside Star Trek: The Real Story, eldonita de Pocket Books en 1996.
Li estas omaĝita per nomo de kosmopramo en The Next Generation.
Eliza Ann Lawrence
Eliza Ann LAWRENCE [lorens] (naskiĝinta la en Wimbledon, Surrey; mortinta la ) estis angla esperantistino kaj sekretariino. Ŝi estis privata sekretariino de la ĵurnalisto William Thomas Stead, kiu subtenis Esperanton. Ŝi esperantistiĝis en 1901 pro renkonto kun germana profesoro en Germanio, kiu promesigis ŝin lerni po 30 minutoj ĉiutage dum du semajnoj. De tiam ŝi estis fervora kaj senlaca laboranto por la movado, „la patrino de la brita esperantistaro“. Ŝi fariĝis sekretario de la Londona Klubo en 1903 kaj estis honora vicprezidantino de Brita Esperanto-Asocio.
L'Atzúbia
L'Atzúbia estas hispana municipo kiu apartenas al Valencia Komunumo, kaj lokiĝas en nordoriento de provinco Alikanto kaj limas al provinco Valencio en ĝia nordo. Tiu estas 14,67 km2 ampleksa kaj ĝia loĝantaro konsistis el 611 personoj en 2020. Estas ankaŭ la urba kerno Forna en la municipo.
La deveno estas de araboj kaj multaj estas la heredo de la moriska loĝantaro, kvankam la plej antikvaj restaĵoj estas de setlejoj de la Bronzepoko.
The Sibley Guide to Birds
The Sibley Guide to Birds (gvidilo Sibley pri birdoj) estas referenclibro kaj kampogvidilo pri birdoj troviĝantaj en Nordameriko laŭ difino de la American Birding Association. Ĝi estis verkita kaj ilustrata de ornitologo David Allen Sibley. La libro havigas detalojn pri 810 birdospecioj, kun informo pri identigo, ekologio, voĉo kaj geografia distribuado. Ĝi enhavas kelkajn bildojn de ĉiu specioj, kaj estas kritike laŭdata ĉar inkludas bildojn de ĉiu birdospecio dumfluge. Oni aperigis du regionajn kampogvidilojn uzante la saman materialion kiel ĉe la The Sibley Guide to Birds en 2003; unu por la okcidenta duono de Nordameriko kaj alia por la orienta duono.
Tiu kampogvidilo estis favore recenzita de New York Times, The Wilson Bulletin (nune The Wilson Journal of Ornithology), kaj de la gazeto Western Birds.
Hiperboreio
Hiperboreio (greke Υπερβορεία, t.e, "post la nordo") estas lando, laŭ greka mitologio, en plej norda parto de la mondo. Oni supozis ke tie vivis la hiperboreanoj en ĉiamdaŭra beateco kaj printempo preter la altegaj montoj kies kavernoj elsendis penetradajn ekblovojn de nordaj ventoj, kiuj fridigis la popolon de Helaso (Grekujo). Oni ne povis aliri ilian landon per maro nek lando, sed kelkaj dioj kaj herooj iris tien. Ili vivis liberaj de malsano aŭ maljuneco, de laboro aŭ milito. La hiperboreanoj adoris nur Apolonon kaj, mistere, sendis ĉiuj jaroj donaĵoj al templo de Delfoso.
Lopo Gonçalves
Lopo GONÇALVES estis portugala navigisto kaj esploristo de la 15a jarcento.
Lopo laboris por la komercisto Fernão Gomes. Li atingis ŝipe la Ekvatoron kaj estis la unua eŭropano registrite kiu atingis la marbordojn de Gabono.
Ĉe la marbordo de Afriko oni donis nomon al kabo, omaĝe al liaj esploradoj (Kabo Lopez antikva Kabo Lopo Gonçalves).
Movado
Movado baze signifas aktivan agadon, laboradon pri io, ŝanĝadon de ies loko, situo, pozicio (daŭra movo).
Salajro
Salajro, aŭ laborpago, sur labormerkato estas prezo de laboro rilate al renkontiĝo de mendado kaj ofertado al laboro sur labormerkato. Etimologie, la nomo venas de la latina sal (salo), ĉar la unuaj salajroj estis ĝuste pagitaj pere de salo.
Laŭ Karlo Markso, "La salajreco estas la ekzistanta burĝa organizo de la laboro. Sen ĝi, neniu kapitalo, neniu burĝaro, neniu burĝa socio." La komunismo celas aboli la salajrecon, konsiderata kiel la bazo de la ekspluatado kaj subigo de la proletaro.
Salajrosklaveco temas pri situacio, kie la vivrimedoj de homo dependas de salajro, precipe kiam tiu dependeco estas tuta kaj tuja. Ĝi ĉiam estas uzata en negativa senco por fari analogion inter sklaveco, salajrosklaveco kaj salajra laboro, koncentrante sin al similaĵoj inter posedo kaj luado de homo. La terminon oni uzas por kritiki la ekspluatadon de laboro kaj socian tavoliĝon.
Traunbach
Geografio
La rojo havas sian fonton en la arbaro Schwarzwälder Hochwald apud Börfink proksime de la monto Erbeskopf. Ĝi estas 19,2 km longa kaj enfluas apud Neubrücke en la riveron Nahe.
Salajro
La Fera Leĝo de Salajroj estas proponita leĝo en ekonomiko, redaktita aparte de Ferdinando Lasalo kaj David Ricardo. Laŭ ĉi tiu leĝo, la reala salajro emas, kun la tempo, atingi la minimuman salajron necesan por la vivtenaj bezonoj de la dungito.
Traunbach
Geografio
La dekstra alfluanto estas la rojo Hengstbach, kiu havas sian fonton en Neuhütten-Muhl kaj longas 3,728 km.
Flaŭro kaj faŭno
La unuajn kilometrojn la Traunbach fluas tra la arbaro Hochwald kaj poste tra ekstensive uzataj valaj herbejoj. Ambauflanke de la bordo kreskas precipe salikoj kaj alnoj.
Griza ardeo kaj platbeka anaso estas la plej oftaj akvobirdoj. Eŭropa cinklo kaj alciono ankaŭ troviĝas ĉe tiu rivereto.
Aigle (distrikto)
La distrikto Aigle estas administra unuo de Kantono Vaŭdo. Ĝi havis 41,391 loĝantojn la 31-an de decembro 2012. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Aigle.
Geografio
La Distrikto Aigle etendiĝas de la sudorienta bordo de la Lago Lemano de la nordorienta brodo de Rodano al la Vaŭdaj Alpoj.
Komunumoj de la distrikto Aigle
La distrikto Aigle konsistas (stato en 20013) el 15 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Aigle estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
Dum mezepoko la regiono de la hodiaŭa Distrikto Aigle estis savoja vicsenjorujo. De 1475 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 ĝi estis berna senjorujo, poste ĝi dum kvin jaroj estis distrikto de Kantono Lemano kaj ek de 1803 surbaze de la Mediacia Akto de Napoleono distrikto de la nove fondita Kantono Vaŭdo. La Distrikto Aigle restis senŝanĝa kadre de la granda teritoria reformo de 2006.
Distrikto Pardubice
Distrikto Pardubice estas distrikto en Ĉeĥio situanta en Regiono Pardubice, Ĉeĥio. La distrikto estas unu el kvar distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 115 urboj kaj vilaĝoj.
The Shadows
The Shadows estis ĉefe instrumenta, sed ankaŭ voĉmuzika angla muzika grupo formiĝinta en la jaro 1958 kiel akompana gitara grupo kun la devena nomo The Drifters dum la unua koncerta vojo de kantisto Cliff Richard.
La membroj de The Shadows senĉese ŝanĝiĝis. La bazaj tri Hank Marvin, Bruce Welch kaj Brian Bennet senĉese akceptis novajn membrojn. Kiel la unuaj foriris Jet Harris kaj Tony Meehan. Tonyon Meehan anstataŭis Brian Bennet kaj Jeton Harris Brian Licorice Locking kaj tiun pli poste John Rostil. En 1968 alliĝis al la kapelo instrumentisto Alan Hawkshaw kaj en 1969 kantisto kaj gitaristo John Farrar. Post la morto de John Rostil (1973) transprenis basgitaron Alan Tarney komune kun klavarinstrumento. En 1978 alternis lin klavarinstrumentisto Cliff Hall kaj basgitaristo Alan Jones. En 1987 en la grupo aperis basgitaristo Mark Griffiths kaj en 1994 ekludis kun The Shadows ankaŭ iliaj filoj Warren Bennet kaj Ben Marvin. Dum lasta koncerta vojo The Final Tour The Shadows ludis en konsisto Hank Marvin, Bruce Welch, Brian Bennet, Alan Jones, Cliff Hall.
The Shadows famiĝis per siaj nemorteblaj instrumentaj kantoj kiel Apache, Wonderfull Land, Kon-Tiki, FBI, Frightened City, Atlantis kaj pluaj.
Pontifika konsilio por la familio
Ĝi estis fondita de papo Johano Paŭlo la 2-a per motuproprio "Familia a Deo Instituta" en 1981, anstataŭante la antaŭan “Komitaton por la familio” jam starigitan de papo Paŭlo la 6-a en 1973 kaj unuigita al la Papa Konsilio por la laikoj.
Tiu Konsilio responsas pri antaŭenigo de la pastorala ministerio kaj apostolado favore al la familio, en la aplikado de la doktrino kaj iniciatoj de la Eklezia Instruo, por ke la kristanaj familioj estu helpataj plenumi la edukan taskon kaj apostolan devon al kiuj ili estas alvokataj.
Koncerne la prifamilian pastoralon kaj la defendon de la homa vivo, eniras en la sferon de la kompetentoj de tiu pontifika konsilio: la geedza kaj familia spiritecoj, la rajtoj de la familio kaj de la infano, la formado de laikoj engaĝiĝantaj en la prifamilia pastoralo, la estiĝo de kursoj preparaj al la geedziĝo.
Tiu papa organismo okupiĝas ankaŭ pri aliaj problemoj kiel la seksa edukado, demografio, kontraŭkoncipo kaj aborto, steriligo, etikaj problemoj koncerne aidoson kaj pri la problemoj de bioetiko, leĝofarado rilata al la geedziĝo kaj familio, prifamiliaj politikoj kaj la defendo de la homa vivo.
Ekde 1994 laŭpete de la diversaj episkoparaj konferencoj, la Konsilio ofertas ĝisdatigajn kursojn por episkopoj kaj pastoralaj agantoj pri la familio, la vivo kaj etikaj problemoj.
Ekde 1994, jaro de la familio, la Konsilio responsas ankaŭ pri la organizo de la mondaj renkontoj de la familioj, jam okazintaj ĝis nun: en Romo [1994), Rio-de-Ĵanejro (1997), Romo (2000) en la kunteksto de la Jubileo de la familioj, Manilo (2003), Valencio (Hispanio) en (2006), Meksik-urbo (2009).
En 1996, la Pontifika Konsilio por la Familio komencis la publikigon de la kvarmonata revuo nome Familia et Vita (Familio kaj Vivo), enhavanta artikolojn de spertuloj (en la originalaj lingvoj kun seminarioj en kvin lingvoj) pri temoj rilatantaj la sferon de la Konsilio, kaj jam eldonis tiutemajn diversajn publikigaĵojn, disponeblajn en diversaj lingvoj.
Nuna Prezidanto de la Pontifika konsilio por la familio
La konsilio estas regata (2011) de Kardinalo Ennio Antonelli.
Magdeburgaj duongloboj
Per la Magdeburgaj duongloboj Otto von Guericke demonstris en 1663 ĉe la kortego de princo-elektanto Friedrich Wilhelm la efikon de la aerpremo kaj per tio pruvis la ekziston de la tera atmosfero.
Hohokekjo Tonari no Jamada-kun
Hohokekjo Tonari no Jamada-kun (japane: ホーホケキョとなりの山田くん [Hōhokekjo Tonari no Yamada-kun], laŭvorte: Kvivit, miaj najbaroj Jamada) estas japana animacia filmo de Studio Ghibli publikigita en 1999.
La vorto "hohokekjo" (ホーホケキョ [hōhokejo]) en la titolo estas japana onomatopeo kaj kompreniĝas kiel la kanto de ugviso, kaj kaŭzas printempan kaj senzorgan animstaton. Tiu filmo estas speciala, ĉar estas produktita en komiksa stilo, ne en animea stilo kiel la aliaj filmoj de Studio Ghibli.
Magdeburgaj duongloboj
Por la eksperimento Guericke kunmetis du duonglobŝelojn tiel, ke ili formis globon. Poste li vakuigis la tiel estiĝintan kavaĵon per la de li inventita aerpumpilo. La aerpremo, kiu nun de ekstere efikis sur la globon, tiom forte kunligis ĝin, ke eĉ 16 ĉevaloj ne kapablis disŝiri ĝin. Tio eblis nur post malfermo de krano, kiu enlasis aeron de ekstere en la globon.
Hohokekjo Tonari no Jamada-kun
La reĝisoro de tiu filmo estis Takahata Isao. La muzikon por tiu filmo komponis Jano Akiko.
La rakonto sekvas al 4-panelan mangaon Tonari no Jamada-kun (nova nomo: Nono-chan) de Iŝii Hisaiŝi. La originala mangao aperis en la japana magazino Asahi.
Magdeburgaj duongloboj
La originalaj duongloboj nun troviĝas en la universitata biblioteko de Braunschweig.
Hohokekjo Tonari no Jamada-kun
Intrigo
La filmo rakontas la preskaŭ normala vivo de la familio Jamada kun siaj ĉiutagaj aventuroj.
Filmo
La filmo Hohokekjo Tonari no Jamada-kun aperis en 1999 en la japanaj kinejoj, kaj en 2000 aperis ankaŭ sur DVD.
Magdeburgaj duongloboj
Detala raporto de la eksperimentoj de Guericke aperis siatempe sub la latina titolo "Experimenta nova Magdeburgica de vakuo spatio", manuskripto el 1663, presita en Amsterdamo en 1672.
Hohokekjo Tonari no Jamada-kun
Titolo en aliaj lingvoj
La nova titolo de la japana originala mangao "Nono-ĉan" estas karesa formo de "Nonoko".
Libroj
En la jaro 1999 aperis ankaŭ plenkolora kvar-voluma filmkomikso ĉe la japana eldonejo Tokuma Ŝoten pri tiu filmo.
ののちゃん
Dolgoprudnaja (stacio)
Dolgoprudnaja (Долгопрудная) estas haltejo sur la Linio MCD-1 Belorussko–Savjolovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Dolgoprudnij.
Magdeburgaj duongloboj
1. Ŝnuregoj (la ĉevaloj tiras ekster la bildo)
2. Vertikala ligna stango, kun kiu la ŝnuroj estas ligitaj
3. Per vakso kaj oleo saturita leda ringo, kiu hermetike fermas la du kuprajn duonglobojn
4. Krano por vakuigo
5. Arĝenta fiksringo por tenado de la ŝnuregoj
Arnold Rothstein
Arnold ROTHSTEIN (naskiĝis la 17-an de januaro 1882, mortis la 6-an de novembro 1928), alinomata "la Cerbo", estis usona krimisto, negocisto kaj vetludanto, kiu fariĝis ĉefulo en la jud-usona organizita krimularo de Novjorko. Oni vaste diris, ke Rothstein organizas korupton en profesia atletiko, inkludante konspiron antaŭaranĝi la rezulton de la Monda Serio de Basebalo en 1919. Li estis ankaŭ mentoro de la estonta mafiestro Lucky Luciano.
Laŭ la prikrima verkisto Leo Katcher, Rothstein "transformis la organizitan krimon de brutala aktivado de gangsteroj al granda entrepreno, gvidata kiel firmao, kun si mem je la supro". Laŭ Rich Cohen, Rothstein estis la persono, kiu unue konsciiĝis, ke la Prohibicio estas komerca oportuno, rimedo al grandega riĉeco, kiu "komprenis la verojn pri la frua jarcenta kapitalismo (doni al homoj tion, kion ili deziras) kaj ekdominis ilin". Lia fifameco inspiris plurajn fikciulojn bazitajn sur lia vivo, portretataj en tiamaj kaj postaj noveloj, romanoj, muzikaloj kaj filmoj.
Borz
Borz estas komunumo en Rumanio sude de Oradea. En 1910 ĝi nombris 431 loĝantojn (rumanoj); en 1992 307 (rumanoj, ciganoj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1587. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Şoimi. La vilaĝo havas akvonivelan indikilon ĉe rivereto Berettyó-Hortobágy.
Arnold Rothstein
Rothstein rifuzis pagi grandan ŝuldon, kiu rezultis el aranĝita pokerludo, kaj murdiĝis en 1928. Laŭdire li rifuzis diri la nomon de sia pafinto, dirante nur, "Vi faru vian laboron; mi faros la mian" kaj "Mia patrino faris ĝin." Lia kontraŭleĝa imperio estis disigita kaj distribuita inter pluraj aliaj krim-organizoj kaj kondukis parte al la defalo de Tammany Hall kaj la kresko de la reformisto Fiorello La Guardia. Dek jarojn post lia morto, lia frato deklaris, ke la patrimonio de Rothstein estas bankrotinta.
(154275) 2002 SR41
(154275) 2002 SR41 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 30-a de septembro 2002 en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia estas en orbita resonanco 5:3 kun Marso.
Ĝia discentra, orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso; ĝia malsuprenira nodo estas proksima de la venusa orbito.
55319 Takanashi
55319 Takanashi estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde ties Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana komponisto Yasuharu Takanashi (japane: 高梨康治, Takanashi Yasuharu), aŭtoro de muziko por videoludoj kaj animeoj. Kelkaj el la filmoj, kies muzikon li produktis, inkludas : Shiki, Ikki Tousen, Naruto Ŝippūden, Fairy Tale kaj Sailor Moon Crystal.
Moravská Třebová
Moravská Třebová estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Pardubice, distrikto Svitavy, surlime inter Bohemio kaj Moravio. Vivas ĉi tie. Urba monumentrezervejo. La ĉefa vidindaĵo estas renesanca kastelo, publike alirebla.
Boreš el Rýzmburk
Maldense prisetlita regiono de norda Moravio viviĝis malrapide nur en la 13-a jarcento, kiam profunda zono de apudlimaj arbaregoj estis tranĉita per komerca vojo el Bohemio trans Svitavy kaj Mohelnice al Olomouc. Por gardado de tiu ĉi vojo ekestis ĉirkaŭ la duono de 13-a jarcento burgoj Bouzov, Vraní hora, Cimburk kaj Radkov. Centro de la regiono fariĝis malgranda setlejo Staré Město, tiam nomata Stará Třebová. Sed ĝia signifo, nomo kaj rajtoj estis ĉirkaŭ la jaro 1260 transigitaj al nova urbo Třebová, fondita de Boreš el Rýzmburk sur pli ebena tereno ĉe la rivero Třebůvka. Ĝian ekonomian bazon kreis terkulturistoj kaj metiistoj, ĉefe drapofaristoj kaj tolistoj. Nacie superis nove alvokitaj koloniistoj el centra Germanio kaj Supra Palatinato, kiuj ĉi tie prisetlis apud pli fruaj loĝantoj slavaj.
En urboplana aranĝo estis Moravská Třebová jam dekomence tipa koloniista urbo, fondita sur regula urba plano ekestanta sur libera areo. Ĝia centro estis granda kvadrata urboplaco ĉirkaŭigata per ŝaktabulece vicigataj blokoj de domoj. En ĉiujn angulojn de la urboplaco kaj en ĝian centron gvidis stratoj kaj la ĉefa strato tranĉis la placon diagonale de sudokcidento al nordoriento. Ĉe urbaj muregoj estis la ĉefa trafikvojo fermata per du pordegoj en direkto al Olomouc kaj al Svitavy kaj pli malgranda pordego estis en direkto al Jevíčko. La plej malnovaj domoj kaj ankaŭ fortikaĵo kun akva fosaĵo estis lignaj. En la sudorienta angulo de la urbo troviĝis sinjora burgeto kun propra fortikaĵo kaj proksime de ĝi paroĥa preĝejo de Sankta Maria, rememorata jam en la jaro 1270. Malantaŭ la pordegoj elkreskis du antaŭurboj - Malsupra al Olomouc, kie estis hospico de Sankta Lazaro kaj la Supra, kie laboris drapofaristoj kaj tolistoj.
Ladislav Velen el Boskovice
Dum la 15-a jarcento posedantoj de la urbo ŝanĝiĝis, ĝi estis Bořek el Kunštát, Georgo el Poděbrady, Zdeněk Kostka el Postupice kaj en la jaroj 1486 - 1520 Ladislav Velen el Boskovice.
Ĉirkaŭ la jaro 1500 estis translokigita tombejo el la urbo al la nove konstruita preĝejo sur Křížový vrch (Kruca monteto). Granda incendio en la jaro 1509 estis signalo por rekonstruo de la urbo el ligna al la ŝtona kaj brika. Ankaŭ la urba fortikaĵo estis konstruata multe pli firme. Ekstrera murego estis firmigita per 11 cilindraj bastionoj, malpli alta interna murego limigis parkanon, liberan defendan spacon inter muregoj. La urbo estis konstruata severe laŭplane. Bedaŭrinde unuopaj domoj ankoraŭ ne portas ĉiujn signojn de nova stilo renesanco, sed multaj elementoj estis malfrugotikaj. Estis ankoraŭ uzataj gotikaj barelvolboj kaj krucaj volboj kun pezaj neprofilitaj ripoj. Al la nova konstruado apartenis ankaŭ konstruo de nova urbodomo. Sed la plej signifa konstruo en la urbo estis la sinjora sidejo - kastelo. Multescia konstruigisto Ladislav el Boskovice, konsilanto de la reĝo Vladislao la 2-a, konatiĝis dum sia restado en itala Pavio kun itala konstrua kulturo kaj deziris konstrui sian sidejon jam en nova stilo, renesanco. Li verŝane plej multe influis dispozicion de la kastelo.
Ankoraŭ nefinkonstruita urbo denove subiĝis al granda incendio en la jaro 1541, kiam forbrulis 133 domoj, la urbodomo kaj preĝejo. Kun granda penado estis la domoj nove rekonstruataj. Ĉar novaj domoj estis konstruataj sur malnovaj fundamentoj, dispozicio de originaj gotikstilaj domoj kun granda halo, malantaŭa koridoro, kamero kaj malantaŭa halo restis konservita, sed barelaj volboj de haloj jam anstataŭis reta volbo kaj en ceteraj ĉambroj oni jam praktikis krucajn krestetajn volbojn. La paroĥa preĝejo estis renovigita en la jaro 1549, ĝia turo nur en la jaro 1572, en la jaro 1575 estis al la tombeja preĝejo konstruita tegmentita ŝtuparo.
Ladislav el Žerotín
Post la jaro 1589 transiĝis posedo de Moravská Třebová al Ladislav el Žerotín. Li koncentris sian konstruan erudicion je rekonstruo de la kastelo kaj venigis arĥitekton Jan Mottala de Bonnamone, kiu kun siaj kunlaborantoj rekonstruis malnovan kastelon. Poste li konstruis novan antaŭan kastelon Tuta konstruado daŭris de la jaro 1604 ĝis 1618. Post finiĝo de tiu belega sidejo Ladislav el Žerotín ĉi tie disvolvis en komunumo de eminentularo, de poetoj, muzikistoj, pentristoj, skulptistoj, teologoj kaj alkimiistoj riĉan kulturan vivon kaj la urbo fariĝis kultura centro de norda Moravio kaj eĉ estis tiam alinomata "Moravia Ateno". Bedaŭrinde en la jaro 1621 Ladislav el Žerotín, kiel unu el gvidaj reprezentantoj de kontraŭhabsburga rezisto devis fuĝi en Nyson kaj la plej fama periodo de la disvolvo en Moravská Třebová finiĝis.
Karel el Lichtenštejn
Posedanto de konfiskita sinjorejo fariĝis Karel el Lichtenštejn, kiu praktikis severan rekatoligadon kaj multaj loĝantoj de la urbo forlasadis siajn hejmojn kaj foriradis eksterlanden, ĉefe en Silezion. La 17-a kaj 18-a jarcentoj estis por la urbo periodo de malprospero. En la jaro 1675 estis en Moravská Třebová venigitaj Franciskanoj, kiuj en la jaro 1680 komencis konstrui ĉe la ŝoseo al Svitavy arte nepostuleman monaĥejon kun preĝejo de Sankta Jozefo. En la jaro 1726 furiozis en la urbo plua incendio per kiu forbrulis ankaŭ malnova paroĥa preĝejo. Per ĝia rekonstruo estis komisiita nekonata konstruisto, verŝajne el skolo de viena arĥitekto D. Martineli. En la jaroj 1769 - 1773 estis konstruita piarista kolegio.
Nova ekonomia disvolvo de la urbo, ĉefe per tradicia produktado de drapo kaj tolo, ekestis nur en la 19-a jarcento. Ĝis la jaro 1945 estis Moravská Třebová parto de germana lingva insulo nomata Hřebečsko (germane Schönhengstgau) kaj en ĝia ekonomia vivo ĉiam dominis teksa produktado.
Memorindaĵoj
Parto de la urbo Moravská Třebová estis jam en la jaro 1956 estis proklamita "Urba monumentrezervejo", kio estis renovigita en la jaro 1980.
Burgo
En la jaroj 1492 - 1497 konstruigis Ladislav el Boskovice en Moravská Třebová novan malfrugotikan trialan burgon, kiun en la jaroj 1611 - 1630 riĉigis konstruisto Motalla pri suda malfrurenesanca alo. La burgo forbrulis en la jaro 1840 kaj estis detruita. Konserviĝis nur frurenesanca pordego, valora memoraĵo kun nomoj kaj reliefaj medalionoj de la konstruigisto Ladislav el Boskovice kaj de lia edzino Magdalena el Dubá.
Kastelo
En la jaroj 1612 - 1618 Konstruigis Ladislav Velen el Žerotín ĉe suda kaj orienta flankoj de la burgo vastan duetaĝan trialan kastelon en malfrurenesanca stilo. En la centra alo estas trietaĝa pavilono kun pordego en la straton. En la korto estas en ambaŭ etaĝoj pilieraj arkadoj kun reliefoj. Arkadoj kaj plejparto de ĉambroj estas kruce volbitaj. La flankaj aloj daŭrigas per ankaŭ duetaĝaj empiraj mastrumaj konstruaĵoj.
En la kastelo nuntempe troviĝas alireblaj muzeaj kolektoj: Mezepoka torturejo, Alkemia laboratorio, Trezoroj de Moravská Třebová, Kiel oni vivis en kamparo kaj Kolora planedo.
Urbodomo
La urbodomo troviĝas sur urboplaco. El la plej malnova malfrugotika konstrua periodo, el la jaroj 1520 - 1523 konserviĝis nur antaŭa teretaĝa parto kun halo, volbita sur centra kolono per kvar kampoj de ripa volbo kaj malgranda halo, volbita per du kampoj de ripa volbo. Malgraŭ en la jaro 1541 la urbodomo forbrulis, la urbo daŭrigis ĝian konstruon. Ĝis la jaro 1564 estis plialtigita la turo kaj finkonstruitaj ĉefaj haloj kaj en teretaĝo kaj en la dua etaĝo. La plafonoj estis volbitaj per retaj krestetaj volboj. Reprezentaj ĉambroj estis kolore pentritaj per imitaĵoj de arĥitekta membrigado, aŭ de malferma pejzaĝo kun arĥitekturaj prospektoj. Al la plej signifaj apartenas pentraĵo de Salamona juĝo, konservita en halo de komunumaj konsilantoj, kaj alegorioj de Kredo, Espero, Justeco kaj Forto. Ankaŭ pli poste la konstruado daŭris. En la jaroj 1565 - 1569 estis rekonstruita malantaŭa trakto kaj kreitaj kolonaj arkadoj en la dua etaĝo. La tria etaĝo de la urbodomo estis alkonstruita en la jaro 1824.
Preĝejo de Sankta Maria
Origina gotika-renesanca preĝejo forbrulis en la jaro 1541 kaj estis renovigita en 1549. Post plua bruego en la jaro 1726 estis konstruita koste de J. A. Lichtenštejn. El la pli malnova konstruaĵo estas konservita poligona fermo kun apogpilieroj kaj suba parto de la turo, detruita supra parto estis rekonstruita. La preĝejo estas baroka ununava salonega oblonga konstruaĵo kun du alkonstruaĵoj de flankaj kapeloj, oblonga presbiterejo al kies norda flanko najbaras prisma turo, Loretana kapelo, kvadrata sakristio kun depozitejo en la dua etaĝo. La vandoj estas membrigitaj per pilastroj, la fenestroj estas duonlunaj. La presbiterejo kaj kapeloj estas volbitaj barele, la navo barele kun segmentoj. La ĥorejo estas masonita. Ĉie estas riĉa freska ornamo el la jaro 1768. En la presbiterejo estas scenoj el Malnova testamento, en la navo mariankulta ciklo, en la flankaj kapeloj pentritaj altaraj arĥitekturaĵoj.
La ekipaĵo estas riĉa, plejparte rokoka el la dua duono de 18-a jarcento. La ĉefaltaro el la jaro 1776 estas klasikisma, portala, kolona kun imitata marmoro kaj orumitaj statuoj de ĉeĥaj patronoj, orumita grupo Kalvario super tabernaklo kaj bildo de Reinisch. En la preĝejo estas kelkaj elstaraj kreaĵoj de J. Pacák: Estas ĉi tie videblaj ankaŭ elstaraj bildoj de J. Sattler: kaj de T. Supper
Tombeja preĝejo
Tombeja preĝejo de Sankta Kruco sur Křížový vrch (Kruca monteto). Temas pri malfrugotika, trinava, samnava preĝejo kun norda sakristio kaj poligona presbiterejo. La volbojn subtenas apogpilieroj, fenestroj estas altaj, pintarkaj. La ĉefportalo estas gotika, la suda portalo malfrurenesanca. La interno, navoj kaj presbiterejo, estas volbitaj barele. Volbo en presbiterejo estas ornamita per fresko de Prezentiĝo de Sankta Kruco de T. Supper. La ĥorejo estas ligna frubaroka kun 16 pentritaj pasionaj scenoj el la jaro 1661.
La ĉefaltaro estas rokoka, skulptista kun statuaro de Kalvario, du flankaj altaroj estas frubarokaj, portalaj, kolonaj el la jaroj 1652 - 1675, altaro der Sankta Jozefo rokoka, portala el la komenco de 18-a jarcento, altaro de Sankta Maria estas baldakena el la jaro 1740. La predikejo estas rokoka. Benkoj estas malfrubarokaj groteske pentritaj. De J. Pacák estas lignoskulptitaj poliĥromitaj plastikaĵoj el la jaro 1730 Kristo kun anĝelo, tri grupoj de dormantaj anĝeloj kaj Ecce homo.
Kadavrejo
En la kadavrejo, simpla empira konstruaĵo duoncirkle fermita kun barela volbo, estas lapidario de tomboŝtonoj el la urba tombejo. Estas ĉi tie kelkaj tomboŝtonoj de renesancaj ĝis malfrubarokaj, plejparte figuraj.
Ŝtuparo
El la urbo gvidas al la tombejo tegmentita ŝtuparo, ĉe kies piedo estas renesanca portalo el la jaro 1575. Sude de la ŝtuparo estas tri barokaj kapeloj el la unua duono de 18-a jarcento kun interesaj sonorilformaj tegmentoj.
Kalvario
Sur Křížový vrch (Kruca monteto) troviĝas monumenta skulptista verko de J. Pacák el Litomyšl el la jaro 1730: baroka onda vando, tipo de Santini, antaŭ ĝi kaj super ĝi tri krucifiksoj. Super la meza krucifikso kun Kristo estas benanta Dipatro, sur flankoj de krucifiksoj estas Madono, Johano Evangeliisto kaj du anĝeloj.
Monaĥeja preĝejo
Preĝejo de Sankta Jozefo estas frubaroka el la dua duono de 17-a jarcento Ĝi havas ortangulan presbiterejon, elŝovitan frontan pinjonon kaj pilastran portalon. Interno estas salonega, volbita barele kun segmentoj, la ĥorejo estas masonita.
La ĉefaltaro estas baroka portala, kolona kun nova bildo de Sankta Jozefo kaj origina bildo de Sankta Miĥaelo. Sur norda flanko de la preĝejo estas apartigita kapelo, baroka el la jaro 1712, oblonga, poligonale fermita, barele volbita kun aparta portalo. La altaro eastas malfrubaroka kun plastikaĵoj de Sankta Henriko kaj Sankta Elizabeto.
Monaĥejo
Apud la preĝejo situas estinta Franciskana monaĥejo - frubaroka duetaĝa simpla konstruaĵo kun ornama portalo, super kiu estas statuo de Sankta Jozefo.
Ostermundigen (stacidomo)
Ostermundigen estas fervoja stacidomo en Ostermundigen, Svislando.
Moravská Třebová
Statuoj kaj monumentoj
En Moravská Třřebová, ĉe la vojo al Křížový vrch troviĝas statuoj:
En la urbo estas monumento de ĉeĥa komponisto Bedřich Smetana. de K. Otáhal el la jaro 1959.
Stanisław Łazica
Stanisław ŁAZICA [stanisŭav ŭazica] estis pola esperantisto en Lvovo. Li kunfondis la unuan Esperantan Societon en Pollando en 1906. Li estis la unua redaktisto de Pola Esperantisto (1906-1908) kaj la unua lektoro de Esperanto en la Lvova Reala Altlernejo. Li verkis lernolibron kaj dudirektan vortareton.
William Francis Lawrence
William Francis LAWRENCE [LOrens], anglo, helpadministranto de fervojaj varstacioj en Newcastle-upon-Tyne; prizorgas funkciadon de trafikrimedoj. Naskiĝis la 6-an de majo 1883 en Londono, detaloj pri la mortodato mankas. Esperantistiĝis en 1912. Multaj propagandaj artikoloj kaj paroladoj. Sekretario de la Brita Esperanto-Kongreso de 1916, sekretario de la Esperanto-Societo de York, 19l6-31. Prezidanto de la Esperano-federacio de Yorkshire, 1927-29.
Biblisheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Ruy Blas
Ruy Blas estas tragedia teatraĵo de Victor Hugo. Ĝi estis la unua teatraĵo prezentita ĉe la Théâtre de la Renaissance kaj premierita la 8an de Novembro 1838. Kvankam konsiderita de multaj kiel la plej bonkvalita teatraĵo de Hugo, la teatraĵo dekomence trafis nur mezan sukceson.
Charlotte Church
Charlotte Maria Church, naskita kiel Charlotte Maria Reed en Cardiff (Kimrio), do nun -jara, estas brita kantistino kaj prezentistino.
Oni ofertis al ŝi la unuan diskokontrakton kiam ŝi havis la aĝon de 12 jarojn kaj ŝi mondfamiĝis per sia debutalbumo Voice of an Angel (Voĉo de anĝelo) (1998). La sekvaj albumoj estis Charlotte Church (1999), Dream a Dream (2000) kaj Enchantment (2001).
Ruy Blas
Agadejo
La scenaro okazas en Madrido; la tempo 1699, dum la regado de Karlo la 2-a. Ruy Blas, nome nenobelo (kaj poeto), kuraĝigas ami la reĝinon Maria Anna de Palatinato-Neoburgo. La teatraĵo estas iel vualita krio por politika reformo.
Amonia kalcia nitrato
La rezulta miksaĵo estas kalcia nitrato kaj rezidua amonia nitrato, kiu kristaliĝas kiel hidratigita duobla salo de amonio kaj kalcio. La konsumo de AKN ĉiujare estis 3,54 milionoj da tunoj en 1973/74, 4,45 milionoj da tunoj en 1983/84 kaj 3,58 milionoj da tunoj en 1993/94. Kalcia amonia nitrato estas higroskopa, ĝia dissolviĝo en akvo estas varmoeniga, rezultante ĝia uzo en kelkaj komercaj pakaĵoj por tuja malvarmigo.
Uzoj
Plejmulto el la amonia kalcia nitrato uzatas kiel kemia sterko. La AKN enhavas ĉirkaŭ 8% da kalcio kaj 21%-27% da nitrogeno. AKN prefereble uzatas en acidaj grundoj, pro tio ke ĝi acidigas la grundon malpli ol la ordinaraj nitrogeno-sterkoj. Ĝi same uzatas kiel anstataŭanto de la amonia nitrato, kie amonia nitrato estas malpermesata.
Aliflanke, AKN daŭre elmontras kreskantan uzon kiel improviza eksploda aparato. Laŭ raportoj, AKN kaj aliaj kemiaj sterkoj estas malpermesataj en Malakanda administracio, en Pakistano kaj Afganio, pro ĝia uzo kiel eksplodaĵo fare de la aktivistaj grupoj.
Reakcioj
Nitrato de kalcio kaj amonio verdire estas miksaĵo da substancoj kiuj povas prezenti la jenan konfiguracion:
aŭ depende de la kristaliĝaj kondiĉoj:
Industrie la miksaĵo estiĝas pere de miksaĵo de amonia nitrato kaj kalcia nitrato maldike pulvorigita. La miksaĵo devas efektiviĝi kiel eble plej rapide por eviti perdo de amoniako.
Rincón de la Victoria
Rincón de la Victoria (Angulo de la Venko) estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la komarko La Axarquía kaj integrita en la metropola areo de la urbo Malago, en la samnoma jurisdikcia teritorio kaj de la municiparo "Mancomunidad de Municipios de la Costa del Sol-Axarquía".
Ĝia municipa teritorio okupas areon de 27,5 km², etende tra la marbordo al Mediteraneo kaj al sudaj deklivaroj de la Montoj de Malago. Kun 45 138 loĝantoj laŭ informo de la ŝtata statistika servo INE de 2017, Rincón de la Victoria estas la naŭa municipo plej loĝata de la provinco kaj la dua de la komarko post Vélez-Málaga. La loĝantaro koncentriĝas en kvar urbaj kernoj, nome tri marbordaj kaj unu interna (La Cala del Moral, Rincón de la Victoria, Torre de Benagalbón kaj Benagalbón).
Iam konata kiel Bezmiliana kaj poste kiel Benagalbón, la origino de la municipo estas el la prahistorio, kiel pruvas la arkeologiaj restaĵoj trovitaj. En la aktualo, Rincón de la Victoria estas moderna turisma centro de la Costa del Sol, konata pro siaj markavoj kaj strandoj. Pro proksimeco al la urbo Malago ĝi iĝis dormurbo, kvankam ĝi konservas parton de maristaj trajtoj.
Surloke, Rincón de la Victoria estas populare konata simple kiel "el Rincón" (la Angulo).
Thannhausen (Stirio)
Thannhausen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi situas en la federacia lando Stirio kaj apartenas al la administra distrikto Weiz. Komence de la jaro 2015, tie loĝis 2 378 homoj.
Komence de la 16-a jarcento, en Thannhausen konstruiĝis renesanca kastelo, sur loko de antaŭa antikva romia vilao.
Provinco Atirau
La regiono aŭ provinco Atirau (kazaĥe: Атырау облысы/Atırau oblısı/اتىراۋ وبلىسى, ruse: Атырауская область) estas unu el dek kvar precipaj administraj teritorioj, je kiuj dividiĝas la ŝtato Kazaĥio. Ĝi situas en la okcidento de la lando en la tuta nordoriento de la Kaspia Maro. La provinco en februaro 2013 havis iom pli ol loĝantojn kaj etendiĝas sur. Ĉia ĉefurbo estas Atirau, kun personoj.
La provinco troviĝas kaj en Eŭropo kaj en Azio.
Ŝikuvaso
Ŝikuvaso (Citrus × depressa, antaŭe C. pectinifera, Okinave シークヮーサー aŭ シークァーサー shiikwaasaa, japane ヒラミレモン hirami remon) estas eta citruso kiu estas riĉa je flavonoidoj kaj hejmas en Tajvano kaj Okinavo, Japanio. Tre acida, ĝi ofte estas uzata kiel citrono aŭ limeo por garni manĝaĵojn, sed ankaŭ por prepari marmeladon aŭ flavan sukon, kiu povas esti diluigita aŭ dolĉigita.
Citrus depressa estas kultivata en Tajvano kaj la Rjukju-insularo. La plata citrusarbo estas floranta arbo kun averaĝa alto de 5 metroj. La frukto pezas ĉirkaŭ 25~60 gramojn. La aspekto estas iom simila al la Kalamondino.
Kelkaj loĝantoj de la okinava vilaĝo Ogimi diras ke la manĝado de ŝikuvasoj estas la ĉefkaŭzo de ilia longa vivodaŭro.
Gastiga servo
Gastiga servo estas servo kiel ekz. Pasporta Servo – centre organizata socireto kiu interkontaktas homojn kiuj interdonas loĝadon sen mona interdono. Povas esti dono aŭ interdono, kaj kutimas inkluzivi dormlokon, sed ankaŭ povas temi pri duŝo, ĉiĉerado, aŭ eĉ nur kafumado, Ekde la 90aj jaroj, tiuj ĉi servoj malpli uzas eldonajn librojn kaj telefonarbojn kaj pli kaj pli uzas retpaĝojn ke membroj kontaktiĝu. Ekde marto 2007 pli ol 500,000 homoj apartenas al ĉi tiuj societoj.
Historio
En 1949, Bob Luitweiler starigis la unuan gastigan servon nomita Servas Open Doors kiel transnacia, voluntula organizaĵo kiu varbis por interracia kaj internacia paco. En 1965, John Wilcock starigis la Traveler's directory, unue nur listo de interamikaro kiuj prets gasti kaj gastiĝi dum vojaĝoj. Ĝi poste transformiĝis al Hospitality Exchange, aŭ Hospex en 1988 kiam Joy Lily helpis al la organizaĵo savi sin de malbonstato, kaj ekde 1992 ĝi funkcias ekde Polio per interreto. Ĝi nun nomiĝas Hospitality Club kaj estas la plej granda tia servo, kun pli ol kvaronmiliono da membroj. CouchSurfing estas pli nova grupo, ankaŭ reta, kiu formiĝis en 2004, kaj jam havas preskaŭ 180,000 membrojn. Pasporta Servo, kataloga servo por esperantoparolantoj, unue eldoniĝis en 1974 kun 40 gastigantoj, gvidita far Jeanne-Marie Cash.
Transition
Transition estas markonomo de facilpeza sporta aviadilo, vojveturkapabla aŭtomobilo. Ĝi estas en 2009 dum evoluigo ĉe Terrafugia, eta entrepreno en Woburn (Massachusetts).
La piŝta motoro estas Rotax 912S, la ŝelo mem estas karbon-fibra. Oni planas la flugkpablon de ĉ. 700 km, rapidon de ĉ. 185 km/h, per benzino. Sur la vojo, ĝi kapablas ĉ. 105 km/h. Ĝi altas 2,1 m, larĝas 2,0 kaj longas 5,7. Dum flugado, la veturilon puŝas malantaŭa helico.
La deteriĝon helpas la antaŭaj aloj kaj la etendigeblaj flugiloj.
Auxy - Juranville (stacidomo)
Auxy - Juranville estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  , apud Juranville, en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-Saint-Georges - Montargis (745000).
Koani
Koani estas urbo sur insulo Zanzibaro. Ĝi estas ĉefurbo de regiono Centra-Suda Zanzibaro.
Koani havas 2.146 loĝantojn (2002). Ĝi situas en la nordo de la distrikto Centra Zanzibaro, ĉe la vojo inter la urboj Zanzibaro kaj Ĉvako. Koani estas la sola urbo de Zanzibaro, kiu ne situas marborde; tamen ĝia alto super marnivelo estas nur 44 metroj, ĉar la insulo estas plata. La koordinatoj de la urbo estas.
Aguadilla
Aguadilla - prononco pli-malpli, ekzakte per la Internacia Fonetika Alfabeto - estas municipo en Porto-Riko, situanta ĉe la norda marbordo de la insulo, tuj okcidente de Isabela. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kvankam rekte ĉe la maro, la bordo kompreneble situas je la marnivelo, tamen mezume la tuta municipa teritorio situas metrojn super la marnivelo. La samnoma ĉefa loĝloko de la municipo fondiĝis en.
Muzzano
Muzzano estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Fernando Gonsales
Fernando GONSALES estas brazila kartunisto, kies ĉefa kreaĵo estas la rato Nikelo Naŭzo – nomo tiu, kiu ankaŭ titolas la komikson, en kiu ĝi aperas.
Li naskiĝis la 3-an de februaro de 1961, en la urbo San-Paŭlo, fariĝis bestkuracisto en 1983 kaj biologo en 1999 per la Universitato de San-Paŭlo. Pro tia instruado, plurfoje metas sciencajn informojn en bildstrioj, kiuj temas amuze pri karakteroj bestaj – kies personoj estas de protozooj ĝis dinosaŭroj. Tiaj bildstrioj, kiuj prezentas eventualajn personojn, alterniĝas kun tiaj, kiuj prezentas fiksan personaron. Apartenas al tiu lasta grupo ekzemple la blato Flito, la ratino Katineto kaj la rato Rutero – krom Nikelo Naŭzo mem.
Antaŭ profesiiĝi kiel kartunisto, li efikis lian solan taskon kiel bestokuracisto: la zorgo pri bestoj kaptitaj el regiono de Amazona arbaro, kiu estis inundigita por starigo de Hidroelektra Uzino de Tukuruio (Tucuruí) – ŝtato Parao. Tamen li riproĉas la rezulton de tiu agado, kiu ne vere favoris al la bestoj, laŭ lia opinio.
Dum la universitataj tempoj, li kreis afiŝojn por la studenta organizaĵo kaj respondis teston pri parazitologio bildstrie – tia ellaboraĵo ne plaĉis al la profesoro, kiu tamen devigiĝis ĝin akcepti, ĉar la respondoj estis korektaj.
Krom la kreado de la komikso, Fernando Gonsales ankaŭ bildigas librojn, revuajn raportojn kaj publicaĵojn. Ekster la desegna sfero, skribis la parolojn por la (jam estinte) infana televidprogramo TV-Koloso, kiun eligitis la televidkanalo Reto Globo.
Lia kreadprocedo konsistas elpensi la kuntekston, skizi krajone kaj post restreki la desegnon uzante ĉinan inkon. Do li ĝin skanas kaj sekvas la kolorigado de la bildo. Tiu lasta tasko ordinare estas farita de lia edzino, Marília Di Láscio - ekskolegino de universitato. Li havas nek filojn nek domajn bestojn, tamen rakontas ke dum lia infaneco, krom bestetoj kiel akrido, araneo, rano kaj hamstro, li zorgis pri pulo, kiun nutradis per lia propra sango, apogante la flakonon kie ĝi vivis kontraŭ lia ventro.
Je la fino de la jaro 2005, lia verkaro enhavis pli ol 5000 bildstriojn. Novajn bildstriojn vidigas ĉiutage lia retpaĝaro.
Publikigaĵoj
De 1986 ĝis 1996, li aperigis 29 eldonaĵojn de la revuo Nikelo Naŭzo.
Distrikto Graz-Umgebung
La distrikto Graz aŭ formale distrikto Graz-Umgebung ("ĉirkaŭaĵo de Graz", germane: Bezirk Graz-Umgebung) troviĝas en la centra parto de la aŭstria federacia lando Stirio. Distrikta ĉefurbo estas Graz. Areo: 1.102,93 km², loĝantaro: 143.456 (en 2012).
Komunumoj en la distrikto
Ĝis administra reformo de la 1-a de januaro 2015 ankoraŭ estis signife pli:
Memorial Pegasus
Memorial Pegasus en Ranville, Normandio estas muzeo kaj monumento dediĉita al la 6-a Aerdivizio (6th Airborne Division) en la Normandiaj alteriĝoj kaj precipe la kapto de pontoj super kanalo de Caen kaj rivero.
Historio
En 1974 la Airborne Forces Museum estis malfermita sur la okcidenta bordo de la kanalo de Caen en fare de D-tago Memoriga Komitato (D-Day Commemoration Committee). Ĝi situis kontraŭ la alteriĝa loko de glisiloj kaj proksime al la Ponto de Bénouville. La muzeo estis malfermita fare de brita generalo Sir Richard Gale kiu estis la divizia komandanto de la 6-a Aerdivizio dum la Normandiaj Alteriĝoj. Pro problemoj kaŭzitaj de la fino de la lukontrakto la muzeo fermiĝis en 1997.
La Ponto de Bénouville estis alinomita Pegasus Bridge la pro tio ke ĝi estis la unua celo trafita fare de Aerdiviziaj soldatoj en la Normandia kampanjo. En 1993 la Ponto super la kanalo de Caen estis forigita kaj anstataŭigita per nova strukturo. La ponto estis metita sur grundon proksime al ĝia origina pozicio.
La nova muzeo Memorial Pegasus estis malfermita la fare de Karlo, princo de Kimrujo kiu estis Ĉef-Kolonelo de la Paraŝutista regimento.
La refaro de la unua glisilo Airspeed Horsa alteriĝinta proksime al la Ponto de Bénouville estis oficiale inaŭgurita. Dum la inaŭguro, la glisilo Horsa estis montrita al la princo de Kimrujo fare de Jim Wallwork, la piloto de la unua glisilo alteriĝinta en junio 1944.
Muzeo
La muzeo elmontras artefaktojn, ekspoziciojn kaj personajn objektojn ligitajn al la 6-a Aerdivizio.
Tri akreojn vasta parko enhavas Ponton Pegasus, refaron de la glisilo Horsa kaj memoraĵojn de la soldatoj kiuj kaptis pontojn super kanalo de Caen kaj rivero.
Distrikto Pelhřimov
Distrikto Pelhřimov estas distrikto de Ĉeĥio. Ĝi situas en la okcidenta parto de Bohemia-Moravia montetaro kaj estas unu el kvin distriktoj de Regiono Vysočina. En la distrikto troviĝas 120 urboj kaj vilaĝoj.
92586 Jaxonpowell
92586 Jaxonpowell estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo Loren C. Ball elde ties privata Observatorio Emerald Lane en Decatur (Alabamo, Usono).
Rusigo
La esprimo rusigo signifas celon atingi unuecan rus-parolan loĝantaron. En la Rusa Imperio ekzistis certaj lingvo- kaj lernejleĝoj, kiuj celis subpremi uzon de aliaj lingvoj. Tiu politiko trafis precipe la polojn kaj neslavojn de la imperio ekde 1863.