cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Polaciones
Polaciones [polaZJIOnes] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa.
Geografio
Ĝi limas norde kun la municipoj Tudanca kaj Rionansa, oriente kun la Mancomunidad Campoo-Cabuérniga, sude kun la provinco Palencio kaj Hermandad de Campoo de Suso kaj okcidente kun Cabezón de Liébana kaj Pesaguero.
La municipa ĉefurbo estas loĝloko Lombraña je 104 km disde la regiona ĉefurbo,.
Demografio
Por areo de 89,77 km² estas 215 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis preskaŭ milon da loĝantoj dum la 20-a jarcento.
La 215 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
Historio
La menhiroj de Sejos atestis pri la okupado de la zono en la Bronzepoko. La teritorio estis jam reloĝata en la 8-a kaj 9-a jarcentoj, epoko de la arkeologia kuŝejo de la kastrumo de Santa Eulalia. Precize tiu loĝloko estis la unua kiu aperis dokumentita, ĉar en 955 ĝi estis donacita al la monaĥejo de Piaska. En la registro Becerro de las Behetrías de Castilla (1351) oni mencias la loĝlokojn Salceda, Santa Eulalia, Cotillos, Lombraña, Uznayo, Tresabuela kaj San Mamés ene de la komunumo Merindad de Liébana y Pernía. Ili dependis de la eklezio, sed poste ili restis sub la senjorlando de familio Mendoza en Liébana kaj, tial de la dukoj de Infantado, kiuj nomumis la urbestron, scepte ĉe Cotillos, Salceda, San Mamés kaj Tresabuela, en kiuj konservis tian povon la episkopo de Palencio, laŭ la Censo de Floridablanca.
Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj ĉefe brutobredado de bovinoj, sed translokiĝis al rura turismo. Tradicie estis metia dediĉo al ĉarpentado.
Inter vidindaĵoj elstaras domego La Cotera en Lombraña, la menhiroj de Sejos, el la Bronzepoko (ĉirkaŭ la jaro 2500 a.n.e.). La kromleĉo Piedra Jincá (enbatita ŝtono) markis dum jarcentoj la limon inter Polaciones kaj la Mancomunidad. En du el ili videblas homformajn gravuraĵoj similaj al tiu de la idolo de Peña Tú, en Asturio, el kiuj unu pri ponardo. Simile estas arkeologia kuŝejo de la fortikaĵa kastrumo de Santa Eulalia, el la 8-a kaj 9-a jarcentoj.
Aliaj domegoj estas blazondomo de Coroneles, en Puente Pumar, de la 18-a jarcento, de kantabra baroka stilo; la eklezia domo, en Puente Pumar, de la 18-a jarcento, de kantabra baroka stilo; kaj la domego de Montes Caloca, aŭ domo de la Vicreĝo, en San Mamés, kun kapelo. Menciidas la popola arkitekturo tradicia.
Inter ekleziaj konstruaĵoj estas Ermitejo de Pejanda de Nuestra Señora la Virgen de la Luz, patronino de Polaciones; la preĝejo de Sankta Kruco (aŭ de Sankta Sebastiano), en Lombraña, kun romanikaj restaĵoj en la sonorilmuro kaj fenestro kun rustikaj kapiteloj; la preĝejo de Santa Eulalia, de la 16-a jarcento kun gotikaj elementos; la preĝejo de San Cosme y San Damián, en Uznayo, de la 17-a jarcento, de kantabra baroka stilo, kun pluredra absido; la preĝejo de San Ignacio de Loyola, en Tresabuela, de la 17-a jarcento; la preĝejo de San Mamés y San Cayetano, en San Mamés, de la 17-a jarcento; la preĝejo de Belmonte, de la 18-a jarcento; la preĝejo de la Natividad de Nuestra Señora, en Puente Pumar, de la 18-a jarcento, kun svelta turo; la preĝejo de Nia Sinjorino de la Montaro, en Salceda, de la 18-a jarcento; kaj la ermitejo de Uznayo, de la 18-a jarcento.
La preĝejoj de Lombraña, Tresabuela kaj San Mamés estas nuntempe rehabilitataj.​
Salkatedralo
La Salkatedralo estas unu el la plej grandaj kaj interesaj vidindaĵoj de Kolombio, ĝi estas ĉefverko arkitektura kaj inĝeniera. Ĝi estas konstruita en la salminejoj de Zipaquirá, ĉirkaŭ 50 kilometrojn nordokcidente de Bogoto.
En la eno de la katedralo ĉio estas elĉizita el salkristaloj: multaj grandegaj krucoj, anĝeloj kaj kelkaj Madono-statuoj - ĉio el salo.
Kalvaria vojo
Apud la ĉefkatedralo troviĝas malgrandaj kapeloj kaj kalvaria vojo (via crucis), kies 14 stacioj estas kunligitaj per labirinteca tunelo.
Historio
Jam longe antaŭ ol estis kreita la unua katedralo, minejistoj konstruis tie subteran sanktejon.
En la 1950-aj jaroj ekis konstruado de la unua salkatedralo, kiu malfermiĝis en 1954. Pro la konstruado en daŭre aktiva salminejo okazis strukturaj problemoj kaj pro enfaldanĝero la katedralo estis fermita en 1992.
En la jaro 1991 oni ekkonstruis novan katedralon, ĉirkaŭ 70 metroj pli sube. Tiu nova salkatedralo viziteblas ekde 1995.
Kipao
Kipao (כִּפָּה, Kipa aŭ Kipah, plurale Kipot, יאַרמלקע, jarmulke aŭ קאפל, Kapel) estas tradicia ĉapo, kiun viraj judoj kutimas porti aparte dum la plenumo de religiaj ritoj.
Temas pri malgranda cirkla peco de ŝtofo aŭ foje ledo, kiu povas esti riĉe ornamita kaj kovras la malantaŭan parton de la kapo. Ofte kipaoj estas fiksitaj al la hararo per metala fiksigilo. Portado de la kipao estas kutima dum ĉiu speco de preĝoj, sed ankaŭ krome dum ĉiaspecaj vizitoj de judaj religiaj lokoj kiel sinagogoj aŭ judaj tombejoj. Multaj ortodoksaj judoj ankaŭ portas kipaon dum la ĉiutaga vivo, tamen ne dum dormado.
San Felipe del Progreso
San Felipe del Progreso estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Felipe del Progreso.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 100.201 loĝantojn. El tiuj 48.101 viroj kaj 52.100 virinoj. La komunumo havas surfacon de 856.05 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2560 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 800.0 milimetroj.
1190 Pelagia
1190 Pelagia estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Nikolajeviĉ Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Ĝi ricevis la inan antaŭnomon "Pelagia" en honoro al la rusa astronomino Pelageja Fjodorovna Ŝajn.
Aleksandria rito
La aleksandria rito estas la liturgia rito uzita de la Ortodoksa Kopta Eklezio de Aleksandrio, la Eritrea Ortodoksa Tevahedo Eklezio kaj la Ortodoksa Tevahedo Eklezio de Etiopio, same kiel por la tri korespondaj Orientaj katolikaj eklezioj.
La Dia liturgio de la aleksandria rito enhavas elementojn de las liturgioj de la Sanktuloj Sankta Marko la evangeliisto (kiu tradicie estas konsiderata la unua episkopo de Aleksandrio), Bazilo la Granda, Cirilo la Granda kaj Gregorio de Nazianco. La Liturgio de Sankta Cirilo estas traduko al kopta lingvo el la greka de la Liturgio de Sankta Marko.
Kuroniai
Kuroniai estas la naskiĝloko de Aleksandro Dambrauskas, sed tiu loko ekzistas nur en Esperantio. Mencias ĝin Enciklopedio de Esperanto (EdE).
Aleksandria rito
La aleksandria rito estas subgrupigita en du ritoj: nome la kopta kaj la Ge'ez. La kopta rito estas origina de Egipto kaj tradicie uzas la koptan lingvon kun kelkaj frazoj en greka. Ĝi estas uzata en la Ortodoksa Kopta Eklezio kaj en la Katolika Kopta Eklezio. La araba kaj ankaŭ kelkaj aliaj modernaj lingvoj (inklude la anglan) estis uzataj. La rito Ge'ez estas origina el Etiopio kaj Eritreo kaj uzas la lingvon de Ge'ez. Ĝi estas uzata en kvar paralelaj eklezioj, nome la Eritrea Ortodoksa Tevahedo Eklezio, la Ortodoksa Tevahedo Eklezio de Etiopio, la Katolika Eklezio de Etiopio kaj la Eritrea Katolika Eklezio.
Ĝi estas uzata resume de kristanoj, kaj katolikaj kaj separitaj, de Egiptio kaj de Etiopio. Ĝi estas nomata ankaŭ kopta rito.
Kuroniai
Litovaj biografioj de Dambrauskas indikas kiel naskiĝlokon "Kuronyse" en distrikto Kėdainių (ĉefloko Kėdainiai), norde de Kaunas. Sed la vorto "Kuronyse" troveblas en Interreto nur en artikoloj pri Dambrauskas. Retejo www.lietuva.lt mencias, ke "Kuronys" situas en subdistrikto Šėta de distrikto Kėdainiai.
La libro "Esperanto en Litovio" mencias (same sub Dambrauskas), ke Kuroniai situas en distrikto Kėdainiai. En tiu distrikto troviĝas vilaĝo nomata Kunioniai (23,83° E, 55,21° N).
Pri la naskiĝo de Homero disputis sep urboj. Kiom pri la naskiĝo de Dambrauskas?
Sophie Marceau
Ŝi devenas el granda familio kies patro estis kamionisto. Ekde sia 14-a jaro, ŝi fariĝis tre fama en Francio dank'al la sentimentala filmo La Boum. Poste, ŝi ne ĉesis kumuli sukcesajn filmojn por fine fariĝi mondkonata stelulino.
Koramikino de la pola reĝisoro Andrzej Żuławski dum 17 jaroj kun kiu ŝi cetere konceptis filon, Vincent, naskita la 24-an de julio 1995, ili poste ĉesigis la rilaton. Ŝi estas nun kun la produktoro Jim LEMNEY kaj sia dua infano, Juliette, kiu naskiĝis la 13-an de julio 2002. Ŝi cetere tre ŝatas naturon kaj bestojn.
Kantono Laurens (Georgio)
Kantono Laurens (angle Laurens County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 10-a de decembro, 1807. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 44 874 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 46 896. La kantona ĉefurbo estas Dublin (Georgio).
13084 Virchow
13084 Virchow estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana patologiisto Rudolf Virchow (1821–1902), fondinto de ĉela patologio kaj pioniro en moderna antropologio kaj prahistoriaj esploroj. Li ankaŭ promociis la. Lia lernolibro Handbuch der speziellen Pathologie und Therapie esploris novajn vojojn.
Zsigmond Czakó
Biografio
Zsigmond Czakó estis elstara figuro de la hungara romantika dramliteraturo. Li pristudis filologion kaj juron en Koloĵvaro kaj Nagyenyed. Pro plimalriĉiĝo de sia patro li iĝis migrantaktoro ekde 1840, ekde 1842 ĥoristo en Nacia Teatro. Li mortpafis sin.
Ark Royal
La HMS Ark Royal (HMS en Eo= Ŝipo de Lia/Ŝia Moŝto) estas nomo de kvin ŝipoj de la brita mararmeo:
33200 Carasummit
33200 Carasummit estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Cara Summit, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2016, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Canterbury School de Fort Myers (Florido).
Pokalo Liberigintoj
La Pokalo Liberigintojo, oficiale konata kiel CONMEBOL Libertadores, estas ĉiujara futbala turniro organizita de la Sudamerika Futbala Konfederacio. Ĝi unue estis aranĝita en 1960 sub la nomo Pokalo de Amerikaj Ĉampionoj. En 1965, oni nomis la turniron Liberigintoj, memore al la sendependecaj militoj en Latinameriko, kiuj estis batalitaj en Sud-Ameriko. Ĝi estas unu el la plej prestiĝaj turniroj en la mondo kaj konkurso de la plej famaj kluboj de Sud-Ameriko.
La rezultoj de ĉiu okazigita turniro ĉi-subas.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de CONMEBOL
Lštění (Blížejov)
Lštění situas en katastra teritorio Lštění nad Zubřinou kun areo 8,14 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1196.
Dokumentoj de la Dua Vatikana Koncilio
Dokumentoj de la dua vatikana koncilio estas ĉiuj dokumentoj diskutitaj kaj aprobitaj de la Dua Vatikana Koncilio kaj promulgitaj de papo (Paŭlo la 6-a]], kiuj distingiĝas tiel: 4 konstitucioj, 9 dekretoj kaj 3 deklaracioj. Ili estis ĉiuj redaktitaj latinlingve kaj nun legebla en diversaj lingvoj (.
Vrangela Insulo de Siberio
La Vrangela Insulo de Siberio (Остров Врангеля, Ostrov Vrangelja) situas en la Arkta Oceano, en nordorienta parto de la rusia regionego Siberio kaj en ties Ĉukotka aŭtonoma distrikto: Okcidente de la insulo estas la oceanoparto Orientsiberia Maro, kaj oriente la oceanoparto Ĉukĉa Maro. Samkiel la Vrangela Insulo de Alasko (Wrangell Island), ĝi estas nomata laŭ la germandevena rusia oficiro kaj esploristo Ferdinand von Wrangel.
La insulo longas proksimume 150 kilometrojn kaj larĝas 80 kilometojn; sume ĝi kovras areon de 7608 km². En 2004 la organizaĵo UNESKO deklaris ĝin la plej norda monda natura heredaĵo; jam ekde la jaro 1976 ekzistas la "naturrezervejo Vrangela Insulo".
Fosilia brulaĵo
Fosilia brulaĵo, fosilia bruligaĵo aŭ minerala brulaĵo estas hidrokarbonoj, kiuj troviĝis en la supraj tavoloj de la tera krusto. Tiuj varias de ege rapide elvaporiĝemaj materialoj kun malgranda rilatumo karbono:hidrogeno, kiel metano tra likvaj naftaĵoj ĝis tute nevaporiĝemaj mineraloj konsistantaj preskaŭ nur el karbono, kiel antracita karbo. Ili originas per la senoksigena dismetado de mortintaj enterigitaj organismoj, koncentrante organikajn kunmetaĵojn kreitajn de prahistoria fotosintezo. La evoluo el biologiaj materialoj al karbonriĉa fosilia brulaĵo ĝenerale postulas plurmilionjaran geologian procezon.
Laŭ pritaksoj en 2018, 85% de la hom-produktita energio venis pro brulado de fosiliaj brulaĵoj.
Bruligo de fosilia brulaĵo produktas ĉirkaŭ 35 gigatunojn (miliardojn da metrikaj tunoj) da karbondioksido ĉiujare, kaj laŭ pritaksoj naturaj procezoj povas elsorbi nur ĉirkaŭ dekonon de la produktata karbondioksido (3.2 miliardojn da tunoj) jare. Karbondioksido estas la ĉefa forceja gaso, kiu kontribuas al tuttera plivarmiĝo, tio estas, ke la suna varmo estis kaptita ĉe la tera surfaco kaj la averaĝa ĉetera temperaturo konsekvence plialtiĝas.
Unuaj aktualaj fontoj de energio
BP taksis en 2018, ke la ĉefaj primaraj fontoj de energio en la mondo estis: la nafto en 34%, la karbo en 27% kaj la natura gaso en 24%. Tial, kun 85%, la fosiliaj brulaĵoj estas la ĉefa energifonto en la tuta mondo. Tiaj energifontoj estas uzeblaj ĉu rekte aŭ en termoelektraj centraloj, por produkti elektron. Kelkaj nefosiliaj fontoj uzitaj en la mondo por primara energio en 2018 estas la hidroelektro (6,8%), konsiderata renoviĝanta energio, la nuklea energio (4,4%) kaj sundevena, ventodevena, geoterma energioj, ktp., kiuj entute totalis 4,0% de la tutmonda konsumado.
La aktuala tendenco bedaŭrinde iras al la uzado de pli kaj pli da ĉiuj energifontoj, inklude fosiliajn, almenaŭ dum tio eblas. Ekzemple, en la dek jaroj inter 2009 kaj 2019 la tutmonda produktado de fosiliaj brulaĵoj pliiĝis je 21%, pli ol la atomenergio (4%), sed malpli ol la hidroelektro (30%).
Damaĝoj al la medio
Bruligi fosiliajn brulaĵojn havas plurajn negativajn eksterajn efikojn (efikojn al la medio preter la bruligantoj). La efektivaj efikoj estas malsamaj laŭ la speco de bruligaĵo. Ĉiuj fosiliaj brulaĵoj ellasas karbondioksidon kiam ili brulas, kio plirapidigas klimatan ŝanĝiĝon. Bruli karbon, kaj laŭ malplia grado nafton kaj ĝiajn derivaĵojn, kontribuas al atmosfera partikla materialo, fumnebulo, kaj acida pluvo.
Klimata ŝanĝiĝo estas rezultigita ĉefe de la ellasado de forcejaj gasoj kiel karbondioksido, kies ĉefa fonto estas la bruligado de fosiliaj brulaĵoj. En la plejparto de la mondo klimata ŝanĝo estas damaĝanta ekosistemojn. Tio inkludas kontribuon al la formortado de specioj kaj malpliebligon de homa manĝaĵa produktado, kio pligravigas la tutmondan problemecon de malsato. Daŭranta pliiĝo de tutmonda temperaturo estigos pliajn damaĝojn al ekosistemoj kaj homoj. La Monda Organizaĵo pri Sano asertis, ke klimata ŝanĝiĝo estas la plej granda minaco al homa sano en la 21-a jarcento.
Krom la efikoj de bruligado, la elterigado, prilaborado, kaj disportado de fosiliaj brulaĵoj damaĝas la naturan medion. Karbominado, precipe montopintoforigo kaj stria minado, estas damaĝa, kaj maraj naftaj putoj estas danĝeraj por akvaj organismoj.
27961 Kostelecký
27961 Kostelecký estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en Ĉeĥa Respubliko, far'de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý.
Fosilia brulaĵo
Origino
La fosiliaj brulaĵoj formiĝas per la anaeroba malkomponiĝo de la restaĵoj de organismoj kiuj estis stokitaj sur la fundo de la maro aŭ de lago, kie ili restis ekster la atingeblo de la aerobaj mikroorganismoj kiuj malkomponigas la organikan materialon, en grandaj kvantoj antaŭ milionoj de jaroj. Pro la tempopaso, tiu organika materio, miksita kun koto, estis enterigita sub pezegaj tavoloj de sedimentoj. La sedimentoj okazigis altajn nivelojn kaj de premo (je ĉirkaŭ cent milionoj de paskaloj) kaj de temperaturo (de centoj de gradoj celsiaj) kaj ŝanĝis la organikan materion kemie: unue al vakseca materialo nomata keroseno, kiam la temperaturo estas de ĉirkaŭ 50 °C; poste, je ĉirkaŭ 100 °C, en nafto; kaj finfine, je 120 °C - 150 °C, formiĝas la natura gaso.
San Martín de las Pirámides
San Martín de las Pirámides estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Martín de las Pirámides.
Fosilia brulaĵo
Origino
La karbo formiĝas el surteraj plantoj (majoritate arboj), kiuj vivis en marĉaj zonoj aŭ apud la maro kaj restis enterigitaj sub tavoloj de sedimentoj. Poste, la organika materio, kiu jam estis riĉa je oksigeno, hidrogeno kaj karbono, iĝis pli riĉa je karbono kaj malriĉa je hidrogeno kaj oksigeno. La majoritato de la kuŝejoj de karbo datas de la Karbonio.
27961 Kostelecký
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa terfizikisto Jan Kostelecký, profesoro ĉe la Ĉeĥa Teknika Universitato en Prago. Li traktas pri geodezia astronomio, kosma geodezio kaj geodinamiko Li ankaŭ servis kiel inspektisto por ambaŭ disertaĵoj de magistro kaj de doktoreco de la malkovrinto.
San Martín de las Pirámides
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 21 511 loĝantojn. El tiuj estis 10 573 viroj kaj 10 938 virinoj. La komunumo havas surfacon de 70 kvadrataj kilometroj kaj ĝi situas je 2300 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 623 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 42′ norda latitudo kaj 98° 50′ okcidenta longitudo.
Fosilia brulaĵo
Origino
Tiu ĝenerale akceptita modelo estas konata kiel biogena teorio kaj estis proponita unue de Miĥail Lomonosov en la jaro 1757. Ekzistas ankaŭ kelkaj ĝenerale malakceptataj teorioj, laŭ kiuj plejmulto de vaporiĝemaj hidrogenokarbonoj, precipe la natura gaso, aperis pro abiogenaj procezoj sen kontribuo de eksviva materialo.
La fosiliaj brulaĵoj bezonas enorman kvanton da organika materio kaj da tempo por produktiĝi. Ekzemple:
La fosiliaj brulaĵoj estas nerenoviĝantaj energiresursoj ĉar male de aliaj resursoj de biologia deveno, kiel la ligno, la vegetala karbo, la biodizelo, povas esti anstataŭataj de novaj liveraĵoj nek je mallongaj nek je mezlongaj limdatoj. La troa konsumo de tiuj fosiliaj brulaĵoj fare de homoj ekde la industria revolucio, tio estas, dum la lastaj kvar homaj generacioj, ĝis preskaŭ totala elĉerpiĝo, estigas gravan problemon de daŭripovo kaj eltena kapacito. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke tiuj elĉerpiĝos en la venonta jarcento, se oni ne ĉesos uzi ilin pli frue.
Tipoj de fosiliaj brulaĵoj
La fosiliaj brulaĵoj estas ĉefe jenaj kvar: nafto, karbo, natura gaso kaj likva naftogaso. Ili formiĝis el la akumulado de grandaj kvantoj de organikaj restaĵoj devenaj el plantoj kaj animaloj. Ties restaĵoj akumuliĝis en depresioj kiel la profundaĵoj de maroj kaj lagoj, kie ili restis ekster la atingeblo de la aerobaj mikroorganismoj kiuj malkomponigas la organikan materialon. Tie ili estis kovritaj per tavoloj de sedimentoj. La kreskantaj premo kaj temperaturo transformis iom post iom tiujn organikajn restaĵojn en nafto, karbo kaj gaso, kiuj povas resti surloke aŭ migri tra rokoj, disiĝi, akumuliĝi aŭ eĉ fuĝi al la atmosfero. La bruligado de grandaj kvantoj de rezervaĵoj de fosiliaj brulaĵoj ne estas kongrua kun urĝaj politikoj kiel la limigo de la tutmonda varmiĝo je nur du gradoj centigradoj.
Nafto
La nafto estas oleeca likvo komponita el karbono kaj hidrogeno en diferencaj proporcioj. Ĝi troviĝas en profundaĵoj kiuj varias inter 600 kaj 5000 metroj. Tiu resurso estis uzata de homoj ekde la Antikveco: la egiptanoj uzis nafton en la konservado de la mumioj, kaj la romianoj kiel brulaĵon por la lumigo.
La nafto kaj ĝiaj derivaĵoj havas multajn kaj variajn aplikaĵojn. Krom esti unuaranga brulaĵo, ĝi ankaŭ konstituas unuarangan krudmaterialon fundamentan en industrio, ĉar el nafto oni povas fabriki fibrojn, artefaritan kaŭĉukon, plastojn, sapon, asfalton, inkojn por presindustrio, kaŭĉukon por siavica fabrikado de pneŭoj, petrolon, benzinon kaj multnombrajn produktojn kiuj gamas en preskaŭ ĉiuj kampoj de la industrio.
Nafto estas tipo de fosilia brulaĵo kaj likva kaj viskoza kiu devenas de organika materio akumulita dun jarmiloj. Oni kredas, ke nafto formiĝis post kiam planktono restis kovrita per diversaj sedimentaj materialoj pro la agado de mikroorganismoj kaj la efiko de precizaj premo kaj temperaturo. La substanco akirita rekte el la kuŝejo nomiĝas nafto. Por povi uzi la energion kiun ĝi enhavas, nafto devas trapasi procezon de rafinado, post kiam ĝi nomiĝas petrolo.
La naftorafinado estas okazigata en naftorafinejoj, nomataj ankaŭ simple rafinejoj. Antaŭ ĉio oni devas purigi la krudan petrolon antaŭ ties konduko al la unuoj de frakciigo. Post la purigo por forigi la restaĵojn de akvo kaj sablo startas la procezo de frakcia distilado per du kolonoj de frakciigo, el kiuj unu je atmosfera premo kaj alia je vakuo, kiuj povas esti ĝis kvindek metrojn altaj. La kruda petrolo estas varmigata je ĉirkaŭ 320 °C ĝis 340 °C kaj tiel ĝi iĝas gaso, kiu supreniras laŭ la kolono dum la diversaj komponantoj venas al sia bolpunkto kaj dum ili supreniras ili malvarmiĝas kaj kondensiĝas je diversaj niveloj (platetoj).
Post kondensigo oni kolektas sinsekve la jenajn produktojn: butanon kaj aliajn likvajn petrolgasojn (LPG), benzinon, kerosenon, dizeloleon kaj kromproduktojn uzatajn por fabriki mazuton, oleojn por lubrikado kaj gudron. Aliaj tipaj procezoj de la naftoproduktado estas la krakigo, por tranĉi la ĉenojn de hidrokarbidoj en aliaj pli malgrandaj kaj per kiu oni produktas la karbogason aŭ urbogason, por ekzemplo; la polimerigo, kiu male transformas la mallongajn ĉenojn en longajn, kunigante ilin; la kataliza reformado, por modifi la karakterojn de la benzinojn ktp.
Karbo
La karbo estas mineralo kiu formiĝis el vegetalaj restaĵoj, de diversa deveno laŭ la geologia epoko en kiu ili kreskis. Tiuj restaĵoj, enterigitaj per sedimentoj kaj submetitaj sinsekve al kondiĉoj de anoksio (senoksigeneco), kaj al kreskantaj premo kaj temperaturo, transformiĝis en la diversajn mineralojn, kiuj formas la karbojn. Kvankam la majoritato de karboj ekspluateblaj devenas de la restaĵoj de arbofilikoj kiuj kreskis dum la Karbonio aŭ de la gimnospermoj kiuj kreskis dum la Kretaceo — kiuj estas la du geologiaj periodoj kun plej granda kvanto de kuŝejoj —, estas karbo ankaŭ en formacioj kreitaj dum ĉiuj geologiaj periodoj.
La gravo de la karbo baziĝas sur ĝia varmiga kapablo, kiu permesas ties uzadon kiel brulaĵo, kaj sur la eblo akiri el ĝi krudmaterialojn por la karbokemia industrio, kiuj poste povas esti uzataj en la fabrikado de aliaj varoj. La unuaj vapormaŝinoj uzitaj en ŝipoj, trajnoj kaj industria maŝinaro estis movitaj per la energio havigita el tiu materialo. Poste ĝi estis anstataŭigita per nafto, sed plu estas krudmaterialo por la fabrikado de plasto, kolorigiloj, parfumoj kaj oleoj.
Natura gaso
La natura gaso konsistas ĉefe el metano, kemia komponaĵo formata de atomoj de karbono kaj hidrogeno. Tiu gaso troviĝas subtere, kutime en la samaj kuŝejoj en kiuj estas stokita la nafto. Ĝi estas elfosata pere de tuboj, kaj oni stokas ĝin rekte en grandaj ujoj de aluminio. Poste oni distribuas ĝin al la uzantoj pere de gasoduktoj. Ĝi estas senodora kaj senkolora, pro kio antaŭ la distribuado oni miksas ĝin kun metilmerkaptano aŭ alia substanco kiu havigas fortan kaj malagrablan odoron. Tiel, estas facile detektebla ajna gasfuĝo.
La natura gaso estas uzebla por generi elektron kaj speciale en teknologioj de alta nivelo, kiel ekzemple la kombinitaj cikloj, en la sektoro de fridigo, kaj kiel brulaĵo de urbaj busoj, aŭtoj, ŝipoj, ktp.; kiel brulaĵo de gas-aparatoj: laviloj, vazarlaviloj ktp.; por akiri hejman varmon: fornoj, hejtiloj, varmigo de sanitara akvo, ktp.; aŭ kiel krudmaterialoj por la industria fabrikado.
Oni povas akiri naturan gason farante traktadon de la organikaj restaĵoj separeblaj el la rubo, kiel oni faras ekzemple en la ecoparc de Barcelono. La tiel akirita gaso estas precize la sama kiel ĉe la natura gaso, ambaŭ estas metano, sed nur kiel indikilo de ties deveno, kaj kiel strategio por merkatado kaj komerco, oni nomas ĝin ofte biogaso. Aliaj fosiliaj brulaĵoj gasaj estas la butano kaj la karbogaso aŭ urbogaso, produktebla el petrolo.
Rowan Williams
Rowan Douglas WILLIAMS, barono Williams de Oystermouth (naskiĝis la en Swansea, Kimrio) estas episkopo, poeto kaj teologo anglikana. Li estis la 104-a ĉefepiskopo de Canterbury, metropolito de la Provinco Canterbury, primaso de la Eklezio de Anglio kaj spirita estro de la Anglikana Komunio inter decembro 2002 kaj decembro 2012. ​ Antaŭe li estis episkopo de Monmouth kaj ĉefepiskopo de Kimrio, kio faris lin la unua Ĉefepiskopo de Canterbury de la moderna epoko kiu ne estis nomumita el la interno de la Eklezio de Anglio. Li pasigis la plej parton de la komenco de sia kariero kiel profesoro en la universitatoj de Kembriĝo kaj Oksfordo sinsekve. Krom la kimran, li parolas aŭ legas aliajn naŭ lingvojn. ​
Fosforito
Fosforito estas densa, plej ofte terece loza sedimentŝtonaĵo, kiu ekestis el fosforriĉa kalko kaj povas troviĝi petroformanta je grandaj tavoloj. La ĉefa konsistaĵoparto estas la mineralo karbonatfluorapatito (Ca5[(F,OH,CO3)/(PO4)3], kiu plejparte estas bestodevena. Ĝi povas origini el la malkomponado de fosforenhavaj bestaj restaĵoj. La ŝtonaĵon fosforito oni uzas kiel krudmaterialon por produkti fosforon, precipe sterkaĵon, kaj en la kemia industrio.
Konataj trovejoj de fosforito, parte en konkrementoj, troviĝas sur Nauro (preskaŭ elĉerpita), en Maroko, Florido, Tunizio, Estonio kaj Alĝerio. Fosforittubera horizonto ekzistas ĉe Lepsiko, terciaraj fosforitoj estis elminigitaj en la minejo Zollhaus sur la teritorio de la komunumo Katzenelnbogen en Germanio.
55223 Akiraifukube
55223 Akiraifukube estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde ties Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana komponisto Akira Ifukube (japane : 伊福部昭, Ifukube Akira, 1914–2006), aŭtoro de kaj de klasika muziko.Li estas plej bone konata pro la muziko de la filmo Goĝira de 1954, ankaŭ konata en okcidento sub la nomo Godzilo.
NGC 7756
NGC 7756 estas stelo en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
5313 Nunes
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la portugala matematikisto, geografo kaj astronomo Pedro Nunes (1502–1578).
Turismo en Argentino
Argentino estas la plej vizitata lando de Sudameriko kaj la kvara plej vizitata de la tuta amerika kontinento. Laŭ oficiala informo de la Monda Organizaĵo pri Turismo, en 2010 la lando ricevis pli ol 5 300 000 turistoj el eksterlande, kio signifis ĉirkaŭ 4930 milionojn de dolaroj de enspezo de valutoj. La eksterlandaj turistoj devenas ĉefe el Brazilo, Ĉilio, Peruo, Kolombio, Meksiko, Bolivio, Ekvadoro, Puerto Rico, Urugvajo, Kostariko, Venezuelo kaj Paragvajo de inter latinamerikaj landoj; kaj el eŭropaj landoj Hispanio, Italio, Francio, Nederlando, Germanio, Irlando, Portugalio, Unuiĝinta Reĝlando, Belgio kaj Svisio; kaj de Usono, Kanado kaj Ĉinio de la landoj de la resto de la mondo.
Ekonomia Gravo
La etenda teritorio de Argentino havas grandajn turismajn allogaĵojn. La valorigo de la loka monunuo post la devaluto de 2002 favoris la alvenon de grandaj kvantoj de eksterlandaj turistoj, kio faris la landon komerce pli alirebla ol en la 1990-aj jaroj. Krome ĉar multekostiĝis la veturado al ekŝtero, ankaŭ multaj argentinanoj dediĉis sin al la enlanda turismo.
La rekuperado de la sektoro estas tre elstara: la enspezoj pro akcepta turismo okupas la trian lokon en la rangaro de valutenirado kiel ekvivalento de eksportado. En 2006, la sektoro reprezentis la 7,41 % de la MEP, kvankam menciindas, ke la eliro de argentinanoj cele turismi superas la enirejojn kaj ekvivalas al 12 % de la MEP. Eksterlandanoj konsideras Argentinon kiel zono sen armitaj konfliktoj, terorismo aŭ sankrizoj.
Lokoj
Bonaero elstaras kiel preferata centro por kaj eksterlandaj kaj landaj turistoj (5 250 000 en 2007). Ili estas allogitsaj de aktiva urbo, kosmopoliteca kaj kun ampleksa infrastrukturo. Inter multaj aliaj faktoroj, tango estas unu el ĉefaj tialoj por la vizito al la argentina ĉefurbo. La populara noche porteña (bonaera nokto) estas unu el grandaj allogaĵoj pro siaj variaj kulturaj, kuirataj kaj distraj proponoj.
Alia menciinda centro de allogo estas la akvofaloj Iguacuo, en la provinco Misiones, deklaritaj en 1984 Natura Monda Heredaĵo fare de la Unesko. La falo de la akvenhava rivero Iguazú komplementiĝas per la ĉirkaŭa ĝangalo.
Argentino posedas gravan varion de lokoj de montaro, en kelkaj el ili oni praktikas montogrimpadon kaj aliaj bazigas sian turisman allogecon sur lo kontakto kun la neĝo aŭ en siaj karakteraj pejzaĝoj. La ĉefaj troviĝas en la okcidento de la lando, en la Andoj, kvankam estas ankaŭ formaĵoj montaraj en la Sierras de Córdoba. Inter la lokoj plej uzataj por montogrimpado troviĝas la monto Akonkagvo, nome la plej alta monto de Ameriko. La turismaj lokoj plej gravaj pro sia neĝo estas Bariloche kaj Las Leñas. Formaĵo internacie konata estas la Quebrada de Humahuaca. La Nubtrajno estas unu el tri plej altaj fervojoj el la mondo. Ĝi eliras el la provinco Salta, kaj trapasas la Quebrada del Toro preterpasante tra Tastil ― konsiderita unu el ĉefaj urbaj antaŭhispanaj centroj de Sudameriko ― kie estas ruinoj arkeologiaj.
La Provinca Parko Ischigualasto, konata ankaŭ kile "Valle de la Luna" (Lunvalo), estas situanta ĉe la norda pinto de la provinco San Juan, je 330 km de la urbo San Juan. Estas protektita areo kie videblas tute malkaŝe kaj klare diferenca la tuta periodo Triaso komplete kaj ordigite, pro kio la 29an de novembro de 2000 estis deklarita Monda Heredaĵo fare de la Unesko.
La glaĉeroj estas unu el ĉefaj allogaĵoj de la Argentina Patagonio. La plej konata estas la Glaĉero Perito Moreno, kies alireblo kaj karaktera regula rompo havigas singularan allogecon. Ĝi etendas super la akvoj de la suda branĉo de la lago Argentino, kun larĝo de 5 km kaj alto super la nivelo de la lago, de el 70 al 60 metroj. Tiu glacimuro kovras etendon de 230 km². La areo de la patagoniaj glacikampoj kaj glaĉeroj estas natura trezoro, estis deklarita Monda Heredaĵo fare de la Unesko en 1981.
En la lastaj jaroj gravis la modigo kaj modernigo de la vina turismo, nome turismo tema bazita sur la vinproduktado kun la iniciatoj de la nomitaj "Vinvojoj" en la provincoj San Juan kaj Mendoza same kiel ĉe la saltprovincaj Kalĉakiaj Valoj, turismo kiu allogas nombrajn eksterlandajn turistojn kiuj venas por surloki gusti la argentinajn vinojn.
La vintra turismo okazas ĉefe en la regiono de la Lagoj, ĉe la deklivaro de la Andoj en las provincoj Neŭkeno, Río Negro kaj Ĉubutio; krom la praktiko de montosportoj, la zono havas allogaĵojn de lagoj de glaĉera deveno kaj Naciaj Parkoj ĉirkaŭitaj de densa vegetaĵaro. En ties centro la urbo Bariloche borde de la lago Nahuel Huapi kaj je malmultaj kilometroj de la monto Katedralo, iĝas la ĉefa vintra centro de Sudameriko, allogante plej parton de la turismo kaj enlanda kaj eksterlanda.
Dum somero granda parto de la turismo interna argentina direktas sin al diversaj urboj de la Atlantika Marbordo de la provinco Bonaero, kie Mar del Plata estas la ĉefa el tiuj. La plej parto de tiuj urboj koncentras sian ekonomian aktivecon en la somera sezono. La dua celo pri kaptado de la interna turismo estas konstituita de la Sierras de Córdoba, kies ĉefa turisma centro estas Villa Carlos Paz en la Valo Punija. La regiono Litoral kun siaj riveraj strandoj, la termaj kompleksoj kaj la karnavaloj en la provinco Corrientes kaj en la provinco Entre Ríos, inter aliaj, konstituas la trian celon de la enlanda turismo. Tradicie, la monato januaro estas tiu kiu generas plej peton de luado.
Aliflanke, la zono de la duoninsulo Valdés (en la provinco Ĉubutio) estas areo deklarita Monda Heredaĵo fare de la Unesko en kiu kuniĝas la atlantika marbordo kaj la argentina Patagonio; alia granda celo internacia kun tiaj karakteroj estas en la Provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko. Ushuaia, la provinca ĉefurbo, funkcias kiel elirpunkto al ekskursoj kaj krozo-ŝipoj al la Antarkto.
Distrikto Kiskőrös
La Distrikto Kiskőrös (hungare Kiskőrösi járás) estas hungara distrikto en departemento Bács-Kiskun. Ĝi situas sur ebenaĵo en la meza parto de la departemento.
La distrikta ĉefurbo estas Kiskőrös, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 3 aliaj urboj, la cetraj 11 estas vilaĝoj. La areo estas 1130,33 km², kie loĝas 54 807 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Oni nomas la areon "ora triangulo de la vino",
Historio
Tiu distrikto funkciis jam en la historio, tamen ĝi ne funkciis inter 1983-2013. La komunumoj parte havas memstarajn administradojn. En la malgrandaj komunumoj komunaj administradoj funkcias.
Cefalù
Ĝi situas ĉe la norda marbordo inter la urbo Palermo kaj Messina kaj estas centro de turismo de la regiono. La urbo havas romiajn banejojn, antikvan katedralon kaj belegajn plaĝojn.
Trabiju
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araraquara kaj en la samnoma mikroregiono Araraquara. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Olga Máté
Olga MÁTÉ, laŭ hungarlingve kutima nomordo Máté Olga estis hungara fotisto, feministo. Ŝia familia nomo estis ĝis 1907 Mautner, ŝia geedziĝa nomo (hungarsisteme) estis Zalai Béláné. Olga Máté naskiĝis la  en Szigetvár, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Olga Máté lernis en Budapeŝto, ŝi frue interesiĝis pri fotado. En 1899 ŝi malfermis atelieron en centra parto de Budapeŝto. En la jaroj 1907 kaj 1908 ŝi profundigis siajn studojn pri fotado en Berlino kaj Dresdeno. Ekde 1911 ŝi komencis kontribui en gazeto. En 1912 ŝi edziniĝis kaj malfermis pli luksan atelieron, kie ankaŭ renkontis signifajn figurojn de Budapeŝto (ekzemple Béla Balázs, Noémi Ferenczy). Ŝi konatiĝis ankaŭ pri la feminisma movado, eĉ ŝi subtenis tion. Ŝi iĝis plej konata por ŝiaj portretoj (Mihály Babits, Margit Kaffka). En la sama jaro ŝi gajnis oran medalon en Stutgarto. En 1915 ŝi vidviniĝis. Post falo de la hungara sovetrespubliko ŝi helpis al la komunistoj.
Brajla notskribo
La brajla muzikskribo estas la muzika notacio evoluigita far Louis Braille por blinduloj kaj ege vidhandikapitoj, kiun oni nuntempe uzas tutmonde. Braille utiligis por tio la samajn ses punktojn kiel en sia brajlo. Per sia rafinita sistemo de notaj, oktavaj, harmoniaj kaj aldonaj simboloj eblas, enigi ankaŭ vertikalajn pasojn de plurvoĉa muziko en liniaran simbolsinsekvon legeblan ankaŭ por blinduloj.
La plej ampleksan kolekton de brajlaj notoj posedas la Nacia Biblioteko por Blinduloj en Stockport (Britio). La Germana Centra Biblioteko por Blinduloj en Lepsiko (DBZ) posedas brajlobibliotekon, en kiu troviĝas pli ol 5.500 nototitoloj (stato: 2007), lueblaj de blindaj muzikistoj el la tuta mondo. La komputila programaro DaCapo transigas notojn por blinduloj en brajlon, kiun blindaj muzikistoj povas uzi profesie. La transigo povas okazi kaj ekde la normalskribaj notoj en brajlonotojn kaj ankaŭ inverse.
Bauernkantate
Mer hahn en neue Oberkeet (BWV 212) estas unu el la plej konataj profanaj kantatoj de Johann Sebastian Bach. Ĝi estas konata sub la nomo „Bauern-Kantate“ (kamparano-kantato; la originala nomo de Bach estis „Cantate burlesque“.
Ekesto
La teksto de la kantato devenas de Christian Friedrich Henrici, nomata Picander, kaj ekestis por la 30-a de aŭgusto 1742. Tiutage la hereda, feŭda kaj juĝa sinjoro Carl Heinrich von Dieskau, elektoprinca-saksia ĉambrestro, festis sur la kavalirbieno Kleinzschocher ĉe Lepsiko per granda artfajraĵo sian 36-an naskiĝdatrevenon kaj samtempe akceptis, kiel tiam kutime, la omaĝon de la kamparanoj subigitaj al li.
Picander kiel estro de la urba trinkaĵimposto-enspezo, vininpektoro kaj kontrolisto en la distrikto Lepsiko substaris al distrikta impostinspektoro Dieskau. Lia teksto havas populare drastajn kaj foje ironiajn trajtojn kaj aludas pri serio da lokaj personoj kaj okazintaĵoj de la tiama tempo (ekz. rompado de fiŝkapta privilegio), je kio ankaŭ la najbaraj vilaĝoj Knauthain kaj Cospuden estas menciitaj.
Estas eble, ke Picander petis de Bach muzikigi lian poeziaĵon. Je Bauernkantate temas pri la kantato de Bach kun la plej malfrua konstatebla ekestodato.
Temaro
Laŭnome ne nomata kamparano mokas kune kun kamparanino Mieke pri la insidoj de la impostenspezistoj; je kio ili laŭdas la ŝparemon de la edzino de Dieskau, antaŭ ol ili finfine vivukrias al Dieskau ĉenome. Tie kaj tie ili uzas la suprasaksan dialekton.
Apartaĵoj
Laŭ la karaktero de la teksto Bach kreis relative simplan komponaĵon kun mallongaj movimentoj kaj plejparte simpla akompano. Plurfoje li reekprenis popularajn dancformojn kaj melodiojn (ekz. la popolkanton „Mit dir und mir ins Federbett, mit dir und mir aufs Stroh“) same kiel partojn el pli fruaj propraj pecoj (movimento 14 el BWV aldonaĵo 11 kaj movimento 20 el BWV 201/7).
Kantono Lee (Georgio)
Kantono Lee (angle Lee County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 24 757 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 31 099. La kantona ĉefurbo estas Leesburg (Georgio).
Parkado
Parkumejoj estas parto de trafika infrastrukturo kaj estas en preskaŭ ĉiuj landoj indikataj per la litero P.
Urbodomo de Kaposvár
Historio
La urbodomo en Kaposvár ĉiam situis laŭ la ĉefplaco. En la unua menciita konstruaĵo ankaŭ gastejo, foje lernejo, policejo, teatrejo funkciis. En la jaroj 1867 kaj 1868 apude pli nova etaĝa urbodomo estis konstruita, kie funkciis ankaŭ la policejo. Ĝi estis malkonsruita kaj en la sama loko la nun videbla urbodomo estis konstruita inter 1900-1904. Inter 1994 kaj 1996 la konstruaĵo ricevis novan alon. En 2000 la konstruaĵo iome estis trakonstruita.
Konstruaĵo
La duetaĝa urbodomo situas kontraŭe de Katedralo Ĉieliro de Maria (Kaposvár). La urbodomo formas kvarangulon, sed nur unu angulo situas laŭ la ĉefplaco. Tiu angulo estas kvazaŭ turo 40 metrojn alta kun 4 etaĝoj. En la supro ekde 2002 elektronika muzikilo estas aŭdebla anstataŭ sonoriloj. Pli malsupre po unu balkonoj estas videblaj, en la teretaĝo la ĉefenirejo funkcias. En mezo de la konstruaĵo interna korto estas videbla. En la ŝtuparejo oni metis religian skulptaĵon kreitan en 1721. Oni forŝtelis ĝin en 2003, la polico trovis ĝin, poste ĝi estas videbla jam en tiu ĉi loko.
Goussainville (stacidomo)
Goussainville estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en komunumo, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Nord - Lille (272000).
Triunfo (Suda Rio-Grando)
Triunfo estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 25.793 loĝantojn en 2010.
János Horváth (teologo)
János Horváth [jAnoŝ horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth János estis hungara teologo, episkopo, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1832).
János Horváth naskiĝis la  1769 en Csicsó (nuntempa Balatoncsicsó). Li mortis la 1835 en Pozsony (tiam en Hungara reĝlando, nun en Slovakio kiel Bratislavo).
Biografio
János Horváth frekventis gimnaziojn en Pápa kaj Veszprém (urbo), akademion en Pozsony [poĵonj]. Li pastriĝis en 1792, poste li laboris en diversaj paroĥoj. En 1808 li iĝis abato, krome li gvidis porpastran lernejon. En 1826 li akiris diplomon pri teologio kaj li iĝis episkopo.
Kuusamojärvi
Kuusamojärvi estas lago en Finnlando en Kuusamo en nordorienta parto de la provinco Norda Ostrobotnio. Areo de la lago estas 51 kvadrataj kilometroj, longo proksime 25 km ja supermara alteco. Kuusamojärvi elfluas en Muojärvin. La plej granda profundo estas. Kuusamojärvi havas multajn insulojn. Säynäjäjoki elfluas al Kuusamojärvi. La meza profundo de Kuusamojärvi estas.
Santolino
Santolino (Santolina) estas plantgenro el la familio de la Asteracoj (Asteraceae). La nomo venas de la latina vorto sanctus = sankta kaj linum] = lino.
Priskribo
Santolina-spocioj kreskas kiel disbranĉitaj, pliej ofte starantaj, kelkfoje pendantaj aŭ kuŝantaj duonarbustoj, kiuj atingas alton de plej ofte 10 ĝis 60 cm. La plantoj odoras arome kaj estas ofte haraj. Ili formas kelkfoje rizomoj. La folioj estas alterne starantaj kaj havas kaj tigoj kaj ne tigoj. Ofte ili estas neparapplume kunmetitaj. La kapitula infloresko havas longajn tigojn kaj staras unuope. La diskoformaj kapituloj havas diametro de 6 ĝis 10 mm. La 18 ĝis pli ol 45 nesimilaj involukraj folioj staras en 3 (malofte ĝis pli ol 5) vicoj. La kapitulo ne havas langetflorojn, sed nur 60 ĝis pli ol 250 tubetflorojn. La duseksaj tubetfloroj estas blankece fojnkoloraj ĝis brile flavaj. La frukto estas senharaj aknoj.
Disvastigo
La genro Santolina kreskas nature en la okcidenta mediteranea regiono.
Uzado
Du ĝis tri specioj estas tutmonde uzataj kiel ornamplantoj. . La etcipresa santolino estas laŭ NPIV “kultivata por heĝetoj kaj medicine uzata“.
Sistematiko
La unua priskribo de 1753 estis de Carl von Linné en Species Plantarum.
Oni rekonas 24 Santolina-specioj, de kiu la plej multaj estass kunigita en du kolektvaj specioj:
Motal
Motal (Motol, Моталь, Motol) estas urbeto en Bresta regiono, Belorusio. Ĝi estas la centra urbo de Motola vilaĝa konsilio. En tiu urbo naskiĝis la unua prezidanto de Israelo - Chaim Weizmann.
Nomo
Komence la vilaĝo nomiĝis Motyl. Poste ĝi estis renomita al Motol. Do oni nomis ĝin, kiam ĝi estis sub regado de Pollando. Tiam, kiam Belorusio gajnis sian liberecon de Sovetio, la urbo nomiĝis al la Belorusa versio de la nomo - Моталь.
Antaŭ nia erao
Homoj aperis en la najbareco de Motol en la ŝtonepoko. Proksimume 10800-10300 jaroj, teritorio popolita la loĝantaro Swiderian kulturo. Preskaŭ ĉiuj el la ilojn tiu tempo estis faritaj sur la platoj, hakiloj havas ovalan formon, kontsovye skrapiloj, heterogena ĉiziloj, awls, telero kun oblikva fino retuŝo.
En la 1960-aj jaroj ĝis la plej detala laboro en Polesie komenciĝis V.F. Isaenko - Senior Research Fellow de la Akademio de Sciencoj de Belorusio. La esploristo trovis en Polesie pli ol 300 multi-tempajn ejojn, super 20 el kiuj estas lokitaj sur la teritorio de la Ivanovo regiono, apud la vilaĝo Opole, Upirovo, Motolio, Tyshkovichi, Odryzhino. V.F. Isayenko en Yaselda lageto nur en la najbareco de Motolio trovis 12 antikvajn monumentojn (ĉiuj konataj 28). Multaj el ili en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj enketis AG Kalechits. Trovitaj materialoj estas en muzeo, "Niaj Radikoj" (Нашы каранi) kaj Brest regiona muzeo. Ni trovis apartenis Neman kulturo. Komence de la 2-a jarmilo a.K., la loka loĝantaro komencis uzi la unuajn metalajn objektojn, unue kupron, poste bronzon. En la frua Bronzepoko en Okcidento Polesie tie Corded Ware kulturo. En la frua Ferepoko en Okcidento Polesie registris la ekziston de la Pomor personoj kaj fine-Lusatian kulturo. Lusatian kulturo ekzistis en la malfrua Bronzo kaj fruaj Fero Aĝo en la triboj kiuj vivis en la vasta teritorio de la Balta ĝis la Danubo, de la rivero Spree ĝis Volyn.
Vrangela Insulo de Alasko
La Vrangela Insulo de Alasko, angle nomata Wrangell Island, situas en la Aleksandra insularo, antaŭ la bordo de la Alaska pattenilo, la plej suda parto de la usona ŝtato Alasko. Samkiel la Vrangela Insulo de Siberio, ruse nomata О́стров Вра́нгеля – Ostrov Vrangelja, ĝi estas nomata laŭ la germandevena rusia oficiro kaj esploristo Ferdinand von Wrangel.
La insulo longas proksimume 48 kilometrojn kaj havas larĝon de inter 8 kaj 23 kilometroj. La insula areo estas 544 km². La insulo dividiĝas de la kontinenta parto de Alasko nur pere de mallarĝa markolo, nomata blake channel.
Ivan Demjanjuk
Ivan DEMJANJUK aŭ John Demjanjuk (Іван Миколайович Демянюк; Иван Михайлович Демьянюк; naskiĝis la en Dubovi Maĉarinsji ĉe Koziatin en Ukrainujo, mortis la 17-an de marto 2012 en Bad Feilnbach apud Rosenheim), kromnomita Ivan la Terura (ruse: Иван Грозный), estis membro de Ukraina Helpa Polico kaj gardisto de koncentrejoj dum la dua mondmilito.
La 30-an de novembro 2009 en Munkeno (Germanujo) komenciĝis la juĝafero kontraŭ Ivan Demjanjuk. Oni akuzis lin pri militkrimoj dum la Dua mondmilito, kiam Demjanjuk, laŭ aserto de la akuzistoj, servis kiel gardisto en la naziaj koncentrejoj Sobibor, Treblinka, Flossenbürg (proksime al Weiden) k.a., kie priservis gaspereigejojn kaj havis la kromnomon Ivan la Terura pro sia krueleco.
Sarsa Dengel
Sarsa Dengel (en geeza ሠረጸ ድንግል śarṣa dingil, en amhara serṣe dingil "Burĝono de la Virgulino", 1550 – 4a Oktobro 1597) estis naguso, tio estas imperiestro de Etiopio (trononomo Malak Sagad la 1-a, en geeza መልአክ ሰገድ mal'ak sagad, en amhara mel'āk seged, "kiun la anĝelo adoras") (1563–1597) kaj membro de la Salomona dinastio. Li devis lukti kontraŭ la avancoj de la Otomana Imperio el la Ruĝa Maro suden. Krome li devis fronti diversajn internajn ribelojn.
Netsuke
Netsuke (, tigo por fiksi; el 根 (ne, radiko) kaj 付 (tsuke, fiksi)) estas malgrandaj ĉizitaj figuroj el ligno, eburo aŭ planta eburo el Japanio. Ĝi utilas por fiksi sagemonon, ĉe la senpoŝa kimono helpe de obio. Netsuke estas fiksita ĉe la ekstremaĵo de ŝnureto kaj estas haltigilo ĉe la supera parto de obio; ĉe la alia ekstremaĵo de la ŝnureto pendas la tradiciaj aĵoj necesaj: skribilarujon (yatate), monujon, pipujon (kiseru-zutsu), kuracilujon aŭ sigelujon (inro) aŭ bukon de obio (obidome).
Aspekto
La funkcia aspekto de netsuke estas videnta: ĝi malhelpas sagemono-jn fali teren. Se komence netsuke estis nur ia lignopeco, ĝi rapide iĝis vera artaĵo, fine ĉizita.
Netsuke-oj estas diversformaj: katabori (globformaj), manju (rondaj kaj plataj), sashi (longeca kiel tranĉilo), sed ili estas ĉiam malgrandaj (inter 3 kaj 8 centimetrojn). Du malgrandaj komunikantaj truoj ebligas pason de la ŝnureto tra la netsuke.
Multaj materialoj servas por fari netsuke-ojn: ĉefe ligno (de bukso, ebono, cipreso, ĉerizujo, ...), sed ankaŭ eburo (de elefanto, kaĉaloto aŭ rosmaro) kaj ostoj. Ekzistas ankaŭ skulptaĵoj el bambuo, porcelano, lako, koralo aŭ metalo.
Netsuke-oj povas esti farbitaj aŭ lakitaj.
Netsuke prezentas plej ofte personon aŭ beston, foje dion aŭ mitan estulon. Personoj povas esti aktoroj de teatro kabuko aŭ noo, aŭ simplaj japanoj el la ĉiutagavivo (fiŝkaptistoj, komercistoj, samurajoj). Mitaj estuloj estas plej ofte Hotei, Shoki, Ashinaga, Tenaga, Daruma aŭ Fukurokuju. Inter la bestoj oni trovas ĉefe shishi (hundo de Fô) kaj kappa.
Tamen oni prezentis ne nur figurojn, sed ankaŭ maskojn aŭ ĉiutagaj aĵoj.
Oláh
Oláh, Olah:
Netsuke
Historio
Unu el la plej famaj netsuke-ĉizistoj estis Masanao.
Malcolm Hartley
Malcolm HARTLEY estas brita astronomo naskiĝinta la en Bury (Britio).
Li laboris ĉe la Observatorio de Siding Spring. Li estas ĉefe konata kiel malkovrinto aŭ kunmalkovrinto de 13 kometoj en la 1980-aj jaroj. Bedaurinde, en 2002, la Angla-Aŭstralia Observatorio reekipis sian Schmidt-teleskopon por fari plur-objektajn spektroskopiojn, pro tio ĉesigis astrofotografion per tiu instrumento kaj nuligis la eblecon malkovri kometojn.
Li ankaŭ malkovris 3 asteroidojn.