cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĥaim Naĥman Bjalik
En la lando de Izrael
En 1924, Bjalik kaj lia edzino enmigris al Eretz Israelo, kaj jaron kaj duonon poste ili translokiĝis al domo speciala konstruita por li en Tel-Avivo, kaj Bjalik kontribuis multe al igi ĝin la kultura kaj literatura centro de la Jiŝuv. Komence de 1927, li enkondukis la " Oneg Shabbat" tradicion - kulturajn renkontiĝojn okazigitajn ĉiun sabata posttagmezo, en kiuj prelegoj estis donitaj pri larĝa gamo de temoj, inkluzive de literaturo, historio, judismo kaj penso, fare de la plej bonaj prelegantoj kaj akademiuloj.
Kenya Matsui
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Kyoto Sanga FC, Cerezo Osaka, Tokushima Vortis, Kawasaki Frontale, Omiya Ardija kaj Mito HollyHock.
Ĥaim Naĥman Bjalik
En la lando de Izrael
Tamen li apenaŭ verkis poezion tiam. Alkroĉite al la Aŝkenazia elparolo de la hebrea kun peza akĉento (sur la antaŭlasta silabo), nekapabla skribi por Eretz-israelaj ricevantoj, Prononcante en sefarda akcento (por la lasta silabo de vorto).
Montenegro
Ekonomio
La senlaborecoprocento en 2007 estis 14.7%. Estas gravaj diferencoj en la nivelo de evoluo inter malsamaj regionoj de la lando.Montenegro ne havas propran valuton. La eŭro estas laŭleĝa pagilo en la lando, kvankam la lando ne estas parto de la eŭrozono.
Ĥaim Naĥman Bjalik
En la lando de Izrael
Bjalik estas konsiderita noviganto en hebrea poezio, kaj influis poetojn kiuj venis post li kaj estis nomitaj "Generacio de Bjalik", inkluzive de Jaakov Steinberg kaj Jaakov Fichman. Lia influo sur ili estas de la elementoj de bilda lingvo kaj la elementoj de literaturaj ĉeftemoj.
Montenegro
Administra divido
Montenegron oni dividas rekte en 21 komunumojn (serbe: oпштина/opština).
Ĥaim Naĥman Bjalik
En la lando de Izrael
Bjalik ricevis la titolon de "Nacia Poeto" ne nur pro la kvalito de sia poezio, sed ankaŭ pro sia poezia respondo al okazaĵoj de nacia graveco.
Montenegro
Vidu ankaŭ
Golfo de Kotor
Ĥaim Naĥman Bjalik
En la lando de Izrael
Bjalik apartigis religiajn kredojn de la kontinueco de juda kulturo. Laŭ lia opinio, la plena grandeco kaj profundo de juda kreado kaj tradicio ne devus esti komprenitaj nur en religiaj esprimoj, kaj devus esti daŭrigitaj adaptante ĝin al la nuntempo. En ĉi tiuj rilatoj li estis la definitiva disĉiplo de Ahad Ha'am. Kelkaj elementoj povas esti identigitaj en lia doktrino por tiu kontinueco - kolekto de ĉefverkoj en la juda librobretaro kiel kernfontoj por la studo de la tuta nacio; Donante centran gravecon al konservado de la unikeco de la Ŝabato precipe publike; Daŭre festi la festotagojn kun adaptiĝo al la novaj tempoj; Daŭrigo kaj renovigo de la hebrea lingvo.
Bjalik enkondukis parollingvajn kaj memkreitajn esprimojn en poezian hebrean. Li verkis poemojn por infanoj kaj aludis popolan poezion. En siaj verkoj li aludis kaj la tradicion de rabena judismo kaj la ideon de cionismo. Li enkondukis silabotonan mezuron en la hebrean poezion.
Antaŭ ĉio, tamen, Bjalik, kune kun aliaj judaj verkistoj kaj ĵurnalistoj de sia generacio, kontribuis al la ĉitiea kaj ĉitiama moderna hebrea lingvo (revernakularigo), restarigante la hebrean al la funkcio de parollingva lingvo, lingvo uzata ne nur en liturgio kaj poezio, sed en ĉiuj sferoj de vivo).
Li mortis en Vieno pro koratako post operacio. Li estis entombigita en la Trumpeldor tombejo de Tel-Avivo.
Taksado de lia poezio
La ideo kaj aplikado de sepa tago de la semajno, en kiu oni praktikas sanktecon, tagon de ripozo kaj ekspansio de la animo, de socia justeco kaj egaleco, de kulturo kaj kreado, de familio kaj amikeco, estas por Bjalik, la fundamento de la hebrea kulturo kaj ĝia granda donaco al mondkulturo.
Du periodoj en la evoluo de Bjalik kiel poeto. Unu, la lirika poeto kiun multaj orienteŭropaj judoj identigis kun liaj poemoj pri lia malriĉa infanaĝo. La dua, la poeto de turmento kaj riproĉo kronita de la publiko, de devotoj same kiel de liberaloj, naciuloj kiel asimilitoj, kiel la nacia poeto. Li tiam estis publike identigita kiel mirakla poeto, kiel poeto de malĝojo kaj kolerego, kiel poeto-profeto.
Bjalik komencis siajn klopodojn renovigi la hebrean lingvon ĉe la Volozhin Yeshiva kaj daŭris en tiu kampo dum sia tuta vivo. Li estis membro de komisionoj por vortaj novigoj en lokoj kiel ekzemple kloakigo, elektro, teknologio kaj presado. Li renovigis pli ol 300 vortojn, donante novan signifon al ĉirkaŭ 100 vortoj. Bjalik estas unu el la poetoj, kies kantoj estas plej komponitaj en hebrea kanto. Komencante kun lia unua kanto "Al la Birdo" kaj daŭrigante kun kantoj kiel " Birkat Am " (" Estu forta "), "En somera tago, varma tago",  "La maro de silento rivelas sekretojn",  " Post mia morto ",  " Metu min sub vian flugilon " aŭ " Eliru ."
Lia publika figuro
De frua stadio de lia arta kariero, Bjalik akiris larĝan rekonon kiel nacia poeto, kaj estis konata pro sia granda influo en la publika vivo, kaj alta statuso kiun malfacilas trovi paralelojn inter intelektuloj hodiaŭ. Lia laboro eniris la hebrean literaturan kanonon, kaj estas instruita en elementaj kaj mezlernejoj kaj esplorita en universitatoj. Ampleksa teoria literaturo pri ĝi estis publikigita tra la jaroj. Pluraj eldonoj de la komplekso de Bjalik estis publikigitaj, inkluzive de la "Jubilea Libro" kiu estis publikigita en la kvindeka jaro da lia vivo, en 1923. Eldonoj aperintaj post lia morto ankaŭ inkluzivas kromajn skribaĵojn pri la verkoj publikigitaj dum lia vivo - leteroj, paroladoj, diversaj listoj kaj verkoj kaŝitaj el lia arkivo.
En Esperanto aperis
De Amir Naor kaj publikigita en BA25 sub Tradukita poezio
24922 Bechtel
24922 Bechtel estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la farde la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marian Joan Bechtel, finalistino en 2012 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Hempfield High School de Landisville (Pensilvanio).
Albinen
Albinen estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 266 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Albinen situas en la mezo de Valezo ĉe la eniro al la valo de la rivero Dala, kiu formas la okcidentan limon de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Albinen kaj la setlejoj Chermignon, Torrent, Ober Dorbu kaj Tschingere.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 15,48 km², de kiuj 29,9% estas kovritaj de arbaro, 51,% servas por agrikulturo kaj 3,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Albinen limas en nordo al Leukerbad, en oriento al Guttet-Feschel, en sudo al Leuk, kaj en okcidento al Inden.
Trafiko
Albinen situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas du flankaj montarvojoj ek de Leuk, kaj alia mallarĝa vojo kondukas al la kuracloko Leukerbad. Pere de poŝtaŭtolinioj al Leuk kaj al Leukerbad la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Albinen datiĝas el la jaro 1224 kiel Albignun. En la jaro 1291 Albinen la unuan fojon enstis menciita kiel komunumo. En la 14-a jarcento ĝi iom post iom disiĝis de la vicepiskopejo Leuk kaj elektis du prokuristojn. La komunumaj statutoj datiĝas el la jaro 1552. Ĝis en la 1950-aj jaroj Albinen vivis ĉefe de kamparana ekonomio. La konstruo de la veturebla vojo al Leuk en la jaro 1956 transformis la komunumon al loĝloko de laboristoj, kiuj laboris en Leuk kaj Vispo.
NGC 4695
NGC 4695 (aliaj indikoj — IC 3791, UGC 7966, MCG 9-21-48, ZWG 270.23, PGC 43173) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
4138 Kalkaso
4138 Kalkaso estas troja asteroido, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la greka sacerdoto Kalĥaso, divenisto por la grekaj trupoj dum la troja milito, laŭ la helena mitologio.
Přibyslavice (distrikto Brno-provinco)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1175.
Naturo
La orienta parto de la teritorio de municipo estas konsisto de protektita areo naturparko Valo de Blanka rojo.
Struma (ŝipo)
Struma estis nomo de tiu ŝipo, kiu veturigis judajn rifuĝantojn el Rumanio – en decembro de 1941 – al Palestinio, tiam regata de britoj. Pro protesto de la brita registaro (pro la mankantaj eniraj vizoj) la ŝipo ne forlasis la Nigran Maron. La ŝipon fine sinkigis torpedo de de la soveta submarŝipo Щ-213 (Ŝĉ-213). La katastrofon de la 24-a de februaro de 1942 travivis nur unu homo.
La ŝipo Struma ricevis la nomon de la bulgara rivero Struma kaj havis panaman regsignon. La vojaĝon organizis rumanaj cionistaj grupoj (ĉefe Betar) – kun aprobo de la rumana registaro – kaj provis neleĝe enmigrigi judojn en Palestinion.
La Struma forlasis la havenon de Constanța la 12-an de decembro 1941, kun ĉ. 800 pasaĝeroj. La ŝipaj motoroj paneis preskaŭ tuj post la ekveturo kaj ne funkciadis. La ŝipo ankris post tri tagoj en Istanbulo, kaj oni komencis sekretajn traktadojn inter la brita kaj turka registaroj pri sorto de la rifuĝintoj. La britoj ne volis lasi enmigri ilin – pro manko de vizo –, la turka registaro ne permesis surbordiĝon, timante, ke ili restus en la lando. La provizaĵoj kaj la higieniaj kondiĉoj malpliboniĝis de tago al tago. Dudek pasaĝeroj ricevis specifan permesilon kaj rajtis surbordiĝi, tiel en februaro de 1942 restis 769 pasaĝeroj sur la ŝipo. Dumtempe la registaroj traktis pri la pluveturo de la infanoj (11–16-jaraĝaj), dum la turkaj instancoj tiris la ŝipon en malferman akvon de la Nigra Maro. Kvankam oni riparis la motoron dum semajnoj en Istanbulo, la tio ne sukcesis. Sekvatage, la 24-an de februaro de 1942, la soveta submarŝipo Щ-213 plentrafis la ŝipon per torpedo kaj sinkigis ĝin. Nur unu pasaĝero nomata David Stoliar, 19 jarojn aĝa – travivis la atakon: li surkroĉiĝis al vrakero kaj en la malvarmega akvo atendis la savantojn, alvenontajn sekvatage.
La vrakon trovis turka merga taĉmento en julio de 2004 ĉe la akcidentejo, sed oni ne povis identigi la ŝipon Struma. La 3-an de septembro 2004 okazis memorado sur tiu loko, en kiu partoprenis parencoj de la viktimoj kaj ambasadoroj de Grand-Britio, Usono kaj Israelo.
Camas
Camas estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 11 km2 kie loĝas 25694 geloĝantoj, do loĝdenso estas 2335.8 loĝ./km2. Camas situas je 4 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
La nomo de tiu vilaĝo signifas en la hispana "Litoj".
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 25694 geloĝantoj de la municipo Camas estas 13114 inoj kaj 12580 viroj. En la 11-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 25685 geloĝantoj, kaj aliaj 9 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 326, 141 inoj kaj 185 viroj, kaj mortis 207, 91 inoj kaj 116 viroj. Tiel la natura kresko estis 119 (0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 11201 homoj (43.6%).
Sándor Nagy (juristo)
NAGY Sándor (nadj) estis hungara juristo, jur-kaj historiverkisto naskita en Nagykereki la 6-an de septembro 1846 kaj mortinta en Oradea en 1923
2159
2159 estos normala jaro komenciĝanta lunde (vidu ĉi tie kalendaron).
Szilárd Rökk
Szilárd Rökk [silArd rok], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rökk Szilárd estis hungara advokato, mecenato.
Szilárd Rökk naskiĝis la en Előszállás, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Szilárd Rökk frekventis bazlernejon en Dunaföldvár, li maturiĝis en Pest (urbo), poste li akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1820, pli poste li malfermis advokatan atelieron. Li aranĝis jurajn aferojn de gravaj nobelaj familioj. Ekde la 1850-aj jaroj li vojaĝadis precipe al Italio kaj Svislando. Spite tion li estis ŝparema homo. Li neniam edziĝis kaj postmorte lian riĉan havaĵon heredis pluraj sciencaj, artaj organizaĵoj, hospitaloj, orfejoj ktp.
Tierras Altas (Sorio)
Tierras Altas estas regiono ("komarko") de la provinco Sorio.
Ĝia ĉefurbo estas San Pedro Manrique.
Ortodoksa Partio
La Ortodoksa Partio, en hispana Partido del Pueblo Cubano (Ortodoxos) (Partio de la Kuba Popolo) aŭ Partido Ortodoxo estis politika partio de Kubo fondita en la 15-a de majo 1947 fare de Eduardo Chibás. Ĝi estis, kun la Kuba Aŭtentika Revolucia Partio (Partido Auténtico), unu de la du ĉefaj partioj de Kubo antaŭ la Kastrisma revolucio. En 1951, post la memmortigo de Eduardo Chibás, la estreco de la partio venis al Emilio Ochoa.
La Ortodoksa Partio havis motojn «Honto kontraŭ mono» kaj «Ni promesas ne ŝteli» kaj kiel simbolon ili montris balailon kiu "balaus" la malbanoĵojn de la korupta ŝtato. Ili subtenis ideologion fondita sur kontraŭimperiismo kaj la lukto kontraŭ la politika korupto. La programo de la Ortodoksa Partio estis bazita sur la diversigo de la agrikultura produktado, la nuligo de la latifundioj, la disvolvigo de la industrio, la ŝtatigo de la publikaj servoj, la luktado kontraŭ la korupto kaj la sociala justeco.
Post la morto de Chibás, aspektis, ke la ortodoksa kandidato Roberto Agramonte estos la venkinto, sed okazis puĉo kiu elpostenigis Prío Socarrás, de la Aŭtentika Partio, kaj enpostenigis kiel diktatoro Fulgencio Batista, la 10an de marto 1952. La 26a de julio 1953 grava kvanto de membroj de la Ortodoksa Junularo, estritaj de Fidel Castro, tiam gravuloj de la junaj ortodoksuloj, partoprenis en la atako al la Kazerno Monkada.
Elstaraj membroj de la Ortodoksa Partio estis Hugo Mir Laurencio, Roberto Agramonte, José Pardo Llada, Pepe Suárez, Manuel Dorta Duque, Fidel Castro, Jorge Mañach, Manuel F. Gran, Fernando Ortiz, Vicentina Antuña, Pastor Albear, Carlos Israel Cabrera Rodríguez, José Smith Comas, Tomás David Royo Valdéz, Cándido González Morales, Miguel Saavedra Pérez, Ñico López, René Bedia Morales, Eduardo Reyes Canto, René Orestes Reiné García, Noelio Capote Figueroa, Andrés Luján Vázquez ("Chibás"), Armando Mestre Martínez, Juan Manuel Márquez, Haydée Santamaría, Huber Matos, inter aliaj.
Kamparana ĝardeno
Origine la termino kamparana ĝardeno estas ĝardeno, kiu estas kreita kaj mastrumata de kamparano aŭ agrikulturisto. Plejparte tiuj ĝardenoj estas utilĝardenoj. Ili ofte ankaŭ havis lokon por domaj aŭ kortaj bestoj. En arto la kamparana ĝardeno ofte estis priskibata kiel neflegata en ls senco de idilia sovaĝejo. Vera ĝardenformo ĝi neniam estis.
La kamparana ĝardeno en pli strikta senco estas ĝardenformo ekde la komenco de la 20a jarcento. La unua tiuspeca ĝardeno estis kreita en 1913 en la „Botanika ĝardeno Hamburg“ kun la celo, prezenti sur relative malgranda areo specon de ideala ĝardeno kaj ordigi plantojn laŭ biologiaj kategorioj (herboj, legomoj, fruktplantoj ktp.) kaj laŭ estetikaj principoj.
La kamparana ĝardeno de amburga tipo distingiĝas laŭ jenaj karakterizaĵoj:
Asterio
La nomo Asterio havas la jenajn signifojn :
En helena mitologio :
En sciencoj:
Márton Garas
Márton Garas [garaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Garas Márton estis hungara reĝisoro, scenaristo, aktoro, elstara figuro de la hungara muta filma produktado. Lia origina familia nomo estis Gänsler ĝis 1904.
Márton Gänsler naskiĝis la  (laŭ WikiData la naskiĝjaro estas 1881) en Újvidék (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Novi Sad en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Kolosivka (stacidomo)
Kolosivka (Колосівка) estas fervoja stacio en Tokarivka (Mikolajeva provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Rikoltilo
Rikoltilo estas ilo por rikolti, detranĉi grenon aŭ aliajn vegetaĵojn.
Vidu ankaŭ
Laŭ epoko kaj regiono diversaj rikoltiloj estis kaj estas uzataj:
Fregato
Fregato estas militŝipo, kies signifo forte evoluis tra la historio de la marnavigado. Nuntempe oni komprenas sub la nocio fregato la plej malgrandan militŝiptipon, kiu ankoraŭ memstare kapablas plenumigi operacion.
Fregatoj kutime disponas pri specifaj ekipaĵoj por specifaj taskoj. Oni en batalo ekzemple kunigas unu fregaton, kiu specializiĝis al la kontraŭluktado de submarŝipoj kun kontraŭ-aviadila kaj kontraŭ-ŝipa fregato. La tri fregatoj kune tiam estas ekvivalento de destrojero.
Deklatera kontraŭprismo
En geometrio, la deklatera kontraŭprismo estas pluredro, la oka en malfinia aro de kontraŭprismoj.
La edroj estas 20 triangulaj flankoj kaj 2 deklateraj bazoj.
Se edroj estas ĉiuj regulaj, ĝi estas duonregula pluredro.
.hm
.hm estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Herda kaj Makdonaldaj Insuloj.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Sándor Nagy (literaturhistoriisto)
NAGY Sándor (nadj) estis hungara literaturhistoriisto naskita en Satmaro la 15-an de julio 1875 kaj mortinta en Zilah la 13-an de aŭgusto 1940
Kariero
Nagy Sándor diplomiĝis en la Universitato de Koloĵvaro kaj li estis instruisto de la reformita kolegio de Zilah. Li estis redaktoro de semajngazeto Szilágyság kaj de Memorkajero pri festotagoj Endre Ady.
Robert Cullen
Robert Cullen (カレン・ロバート, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata kaj Roasso Kumamoto.
Tektamo
Laŭ la helena mitologio, Tektamo (el la greka, faranto) estis reĝo de Kreto, kien li alvenis kun armeo de pelasgoj kaj eolianoj, kiuj repopolis la landon. Estis dum lia reĝado kiam Zeŭso alportis al tiu insulo lian amantinon Eŭropo, kiun li forrabis el Fenicio laŭ taŭra formo.
Tektamo estis filo de Doro, helena princo. Li edziĝis al filino de Kreteo, reĝo de Jolko, kaj per ŝi li patriĝis de Asteriono, sia posteulo en la trono. Laŭ konsilo de Zeŭso, Asterio edziĝis al Eŭropo kiam la dio forlasis ŝin, kaj adoptis ilian idaron.
Freneza Ĉevalo
Vivo
Li naskiĝis en la nuna Suda Dakoto, proksime al Rapid City. Naskiĝdato ne estas certa – oni ankaŭ indikas ĉ. 1842. En 1865 li kontraŭstaris batale planojn konstrui vojon al orhavaj kampoj en Montano. En 1874 rifuzis forlasi terenojn atribuitaj al Siuoj, kiuj iĝis objekto de interesiĝo fare de orserĉantoj. Tio kondukis al venka por indianoj batalo ĉe Powder Creek (la 17-an de junio 1876). En tiu ĉi batalo partoprenis ankaŭ ĉejenoj.
Nicephorus Gregoras
Nikeforo Gregoraso (1295-1360) estis bizanca teologo, humanisto, astronomo kaj historiisto, fama pro sia verko pri la Bizanca Historio en 37-volumoj, erudicia verko konstituanta primaran dokumentan fonton por la 14-a jarcento kaj kovras la periodon inter 1204 kaj 1359. Li estis arkivisto kaj konsilisto de la reĝo Androniko la 2-a Paleologo (1259-1332) kaj sugestis kelkajn reformojn en la kalendaro, kiujn la imperiestro rifuzis plenumi ilin timante la kreadon de perturboj en sia regado. Tamen, post preskaŭ 200 jaroj, tiaj modifoj estis enkondukitaj de la papo Gregorio la 13-a.
Freneza Ĉevalo
Vivo
Gigantan, kreiĝantan monumenton al Freneza Ĉevalo, skulptatan en roko - de la poldevena skulptisto Korczak Ziółkowski - oni povas rigardi proksime al Custer City en County Custer de la subŝtato Suda Dakoto.
Nicephorus Gregoras
Vivo
Kiam la reĝo Androniko la 2-a estis detronigita en 1328 de sia nevo Androniko la 3-a Paleologo, Gregoraso estis preterlasita kaj retiriĝis al privata vivo. Atakita de Barlaamo de Seminara (1290-1348), li kun malfacileco konvinkiĝis por alfronti lin pere de parolmilito en kiu Barlaamo estis pli favorigita kaj Gregoraso venkis lin. Tio multe plibonigis lian reputacion kaj venigis al li grandan nombron da lernantoj.
Gregoraso restis fidela al la antaŭa reĝo por ĉiam, tamen, post la morto de la suvereno, li sukcesis gajni la favorojn de la nevo de la reĝo, kiu komisiis lin pri kondukado de malfavoraj negocadoj inter la grekaj kaj latinaj eklezioj kune kun la ambasadoroj de la papo Johano la 22-a.
Komence de la jaro 1346, Gregoraso plenumis gravan rolon en la hezikasma polemiko apoge al la imperiestrino Anna, per publikigado de traktado en kiu li fronte kontraŭis Gregorio Palamas (1296-1359), la ĉefa apoganto de tiu doktrino. Kvankam li sukcesis konvinki kelkajn elstarajn ekleziulojn, tiaj kiaj Jozefo de Ganos kaj Arsenio de Tiro, lia opinio malbonsonis antaŭ la imperiestro Johano la 6-a Kantakuzeno (1292-1383). Malgraŭ ke li prezentis siajn opiniojn laŭlonge de la sinodo de 1351, li estis deklarita kulpa pro siaj herezaj vidpunktoj rilate al la konsiderataj ortodoksaj doktrinoj de Palamas. Kune kun aliaj disidentoj, li ricevis la ŝancon rekonsideri sian opinion, tamen tion li rifuzis.
Kvankam la doktrino de Gregorio Palamas estis aceptita de la plejmulto de la Ortodoksa Eklezio, Nikeforo Gregoraso persistis en sia kampanjo kontraŭ la hereza doktrino peze atribuita de la eklezio pere de korupta koncilio. Li fariĝis monaĥo kaj plue dediĉis sin al sia kampanjo kontraŭ la sekvantoj de Palamas, kaj tio forskuis lian amikecon kun la imperiestro Johano Kantakuzeno. Mallongtempe li estis arestita kaj pli malfrue enfermigita en la Monaĥejo Kora, en Konstantinopolo. Kiam li liberiĝis el la monaĥejo, en 1354, Gregoraso denove komencis prediki kaj denunci. Laŭ la opinio de la angla bizancisto Donald Nicol (1923-2003) "li bedaŭras ke la filozofo kaj historiisto Nikeforo Gregoraso degeneriĝis kiel fervora polemikisto en siaj lastaj jaroj".
Árkád
Árkád estas publikviva semajngazeto aperanta en Zalău fondita en 2006. Ĝia ĉefredaktoro estas Beksy Ida kaj ĝiaj kunlaborantoj: Bodola János, Kállai Sándor, Keresztes József Róbert, Szilágyi Enikő, Veres Piroska.
2170
2170 estos normala jaro komenciĝanta lunde (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2170 post Kristo okazos, inter alie:
Elounda
Elounda [Elunda] (greke: Ελούντα) estas fiŝista vilaĝo ĉe la golfeto de Elounda sur la insulo Kreto en Grekio. Dum la somersezono tien venas multaj eŭropaj turistoj. Antaŭ la bordo situas la duoninsulo Spinalonga kune kun la samnoma fortigita insulo kiu estis venecia fortreso.
NGC 4696
NGC 4696 (aliaj indikoj — ESO 322-91, MCG -7-26-51, AM 1246-410, DRCG 56-39, DCL 242, PGC 43296) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Elounda
En Elounda oni filmis la 8-partan BBC-serion ‘Kiu pagas la pramiston?’.
NGC 4696
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Elounda
Elounta apartenas al la partkomunumo (dimotiki enotita) Agios Nikolaos de la komunumo (dimos) Agios Nikolaos, en la greka administracia regiono (periferia) Kreto.
Boisset (stacidomo)
Boisset estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Figeac - Arvant (720000).
Granda kuduo
La granda kuduo (Tragelaphus strepsiceros) estas mamulo el la familio de bovedoj. Ĝia korpo similas al tiu de la cervo, sed estas pli granda. La virkuduo havas du 90–105 cm longajn, torditajn kornojn. La bazkoloro estas brune ruĝ-griza, ĉe la dorsa flanko de la trunko kaj kolo antaŭe blankgriza. La koloeĝo estas brunnigra, la vosto supre malhelbruna, sube blanka, la kvasto estas nigra. La korpotrunkon ornamas 7–9 blankaj strioj.
Ĝi vivas en plimulto de Afriko, la maskloj vivas solaj, la femaloj en 4-6-anaj grupoj.
Oni ĉasas ĝin pro la bongusta viando kaj valora felo.
2187
2187 estos normala jaro komenciĝanta lunde (vidu ĉi tie kalendaron).
Sándor Oszter (aktoro)
Sándor Oszter [ŝAndor oster], laŭ hungarlingve kutima nomordo Oszter Sándor estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Retie
Retie (nederlande:[RE:ti]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco Antverpeno kaj al la distrikto respektive arondismento Turnhout. Tra ĝi fluas la rivero Malgranda Neto.
Sándor Oszter (aktoro)
Sándor Oszter naskiĝis la 1948 en Győr kaj mortis la 29-a de oktobro 2021 en Balatonrendes.
Retie
Forstoj kaj aliaj verdejoj, biodiverseco
Laŭ takso la forstsurfaco de la municipo sumiĝis je 1285 ha en la jaro 1900 kaj je 720 ha en 1995. Katastra forstsurfaco de 1099 ha estis notata cirkaŭ la jaro 1950.
Sándor Oszter (aktoro)
Biografio
Sándor Oszter finis la lernadon en Teatra Altlernejo en 1971, sed pli frue li jam havis rolojn en filmoj. Li komencis sian aktoran karieron en Budapeŝto. Inter 1989–1992 kaj depost 1991 li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). En 2008 li estis ano en Teatro Jókai (Békéscsaba). Li havis edzinon kaj filinon. Li ricevis diversajn premiojn ekde 1982, poste en 2013 premion Kossuth.
Retie
Forstoj kaj aliaj verdejoj, biodiverseco
La plej vasta publika forsto estas la “Prinsenpark” (signifanta “Parko de la Princoj”), okupanta 192 ha en 1995. Tiu provinca propraĵo ĉefe estas mastrumata kiel promenarbaro sed ankaŭ naturprotektcele.
La municipa propraĵo “Goorbossen” (signifanta "arbaroj en fluida grundo") kovras 47 ha, kaj estas leĝe aranĝita en 1999 kiel arbarrezervejo. Tiu ĉi ĉirkaŭas naturrezervejon de 10 ha, grandparte konsistantan el la lageto "Goorvijver" (prononcu: [gorvejvr]). Tiu ĉi akvaĵareo estiĝis en la jaroj 1970 pro sabloelfosado por la tiama aranĝo de la apuda aŭtostrado. Ekde la jaro 1855 oni forstumis per arbara pino la terenon, kiu ĝis tiam estis marĉa erikejo. Dum pli da cent jaroj oni restigis ĝin unuspecian ekonomie mastrumatan forston. Nur kelkaj marĉlagetoj eskapis el la ekologia unutoneco. En la forsto oni regule aplikis la trafaligadojn kaj finfaligadojn. Al tiu ĉi sekvis la reforstumado. La plimulto de la arbareroj nun estas je la dua aŭ la tria generacio. Ekde la dua duono de la dudeka jarcento, la lokaj forstistoj ĉiam pli interesiĝis pri la konservado kaj la zorgado de la natura foliarba arbetaĵo. Unu el la marĉlagetoj estis plenigata kiel municipa ŝutejo, poste forstumata je poploj. La nuntempe plej maljunaj pino-arbareroj ( 30 ha ) datumas el la jaroj 1920 – 1940 kaj montras spontane estiĝintan subetaĝon da tigfrukta kverko, penda betulo, lanuga betulo, birdokaptista sorbuso kaj frangolo. Loke troviĝas nigra alno kaj paduso. La herbvegetaĵaro ĉefe konsistas el blua molinio kompletigata kun mirtelo kaj rubusoj.
En Retie troviĝas la fontoj kaj la supra riverparto de la Malgranda Neto, fakte disbranĉiĝanta en pluraj riveretoj. Tiuj ĉi meandrantaj "etaj Netoj" foje estas nomataj "la sep Netoj". Plejofte ili havas tre bonan akvokvaliton, kaj tial grandegan biodiversecon. Ekzemple tie oni trovas rarajn fiŝspeciojn kiel la misgurnon (Misgurnis fossilis), la lampetron (Lampetra planeri) kaj la kobitidon (Cobitis taenia). En Flandrujo la disvastiĝo de la lastnomata specio eĉ estas limigita al la fluejo de la Malgranda Neto. Laŭ la riveretoj oni ankaŭ observas multajn speciojn de libeloj. En la apudeco de la "Goorbossen" oni nombras 31 da ili, eĉ jenajn rarajn speciojn : Calopteryx splendens, Calopteryx virgo, Ceriagrion tenellum, Coenagrion pulchellum, Cordulia aenea, Erythromma najas, Sympecma fusca, Sympetrum depressiusculum, Sympetrum pedemontanum.
La municipa parko “Boesdijkhof” (prononcu:[busdejkhof]) ampleksas 4,50 ha, situas en la centro de Retie, kaj estis aranĝita ekde la jaro 1990. Planisme kaj estetike la parko ne nur havigas praktikajn avantaĝojn al la loĝantoj, sed ankaŭ imponecon kaj brilon al la municipo. Krom tio ĝi konstituas la plej gravan ĉeneron el vasta zono de komunaj spacoj en la koro de la vilaĝo.
Apud la preĝejo troviĝas rimarkinda 17-a- aŭ 18-a-jarcenta grandfolia tilio (Tilia platyphyllos), fasonita kaj pritondita kiel etaĝtilio. .
5809 Kulibin
5809 Kulibin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa memlerninta meĥanika inĝeniero kaj inventisto Ivan Petroviĉ Kulibin (cirile : Иван Петрович Кулибин, 1735–1818). Li kreis diversajn originalajn horloĝojn, aŭtomatojn kaj muzikskatolojn ; projektis ponton sur la rivero Neva kaj eltrovis plurajn sistemojn de helpo al la laboro.
Vintra Ciklodromo
La Vintra Ciklodromo (france: vélodrome d’Hiver) de Parizo estis traka bicikla konkursejo, konstruita en 1909 kaj malkonstruita en 1959. Oni familiare nomis ĝin Vél’ d'Hiv’. Ĝi situis sur strato Nélaton, en la 15-a arondismento de Parizo.
Komence de la 20-a jarcento, bicikla konkurado fariĝis amasa spektaklo ŝatata de la laborista popolo de la urboj. Konstruado de ciklodromoj partoprenis al tiu movado. Ekde 1902, Henri Desgrange (ankaŭ kreinto de Tour de France en 1903) petis al arĥitekto Gaston Lambert aranĝi la Galerion de Maŝinoj, restaĵon de la Universala Ekspozicio de Parizo de 1889, situanta en la kvartalo de Grenelle, por krei tie kurejon por bicikla konkurado. Inaŭgurita la, la ciklodromo rapide akiris grandan popularan sukceson. Tamen, en 1909, la urbo anoncis la malkonstruon de la Galerio de Maŝinoj por liberigi la perspektivon al la Champ de Mars. Desgrange decidis ekkonstrui apude, ĉe la angulo de Bulvardo de Grenelle kaj de Strato Nélaton, novan templon de la biciklo. En la nova Vel' d'Hiv' kiu naskiĝis, 17 000 spektantoj, sur sidŝtuparoj el brikoj kaj betono, povis observadi biciklistojn, kiuj rondiris 250 metrojn longan kurejon el abio, ĉirkaŭ vasta centra herbotapiŝo. La spektaklejo estis prilumata de grandega zenita vitrotegmento kaj pli ol mil elektraj lampoj.
Multnombraj manifestacioj animis tiun ekipaĵon. La fama bicikla kurado de la Six jours de Paris (6 tagoj de Parizo), kreita en 1913, laŭ la ekzemplo de simila usona kurado, ekkonis sian apogeon inter la du mond-militoj, kaj rapide fariĝis la kulmino de la bicikla sezono. En 1926 komenciĝis la elekto de la Reine des 6 jours (Reĝino de la 6 tagoj), ŝarĝita startigi la kuradon; Reĝinoj estis elektitaj en la medio de laŭmodaj popularaj artistinoj: Édith Piaf, Annie Cordy, Yvette Horner estis Reĝinoj de la 6 tagoj. Animado disvastiĝis tag-nokte en la stratoj de la kvartalo.
En 1931, la konstruaĵo estis renovigita de usonano Jeff Dickson kaj fariĝis la Palais des Sports de Grenelle (Sport-Palaco de Grenelle). Efektive, kun sia kompanio Jeff Dickson International Sports, li organizis, krom la tradiciaj boks-turniroj kaj biciklaj kuradoj, aliajn sportajn konkuradojn en ĝia interno : teniso, korbopilko kaj ankaŭ glacihokeo kaj glacisketado (dank' al adekvata aparataro ebliganta realizadon de sketejo). Tio estis la komenco de glacihokeo en Francio.
Post la milito, tie estis organizitaj boks-turniroj kun Marcel Cerdan aŭ Sugar Ray Robinson ekzemple, ĉeval-konkuroj, kaj eĉ modparadoj.
Ekde la -, tie restis kaptitaj dum pluraj tagoj sub severaj kondiĉoj miloj da Judoj, viktimoj de la Rastado de la Vintra Ciklodromo (13152) antaŭ ilia deportado al ekstermejo de Aŭŝvico-Birkenau.
La Ciklodromo estis malkonstruita en 1959.
Boisset (Cantal)
Boisset estas franca situanta en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Boissétois.
Kohei Matsushita
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Ehime FC kaj Atlanta Silverbacks.
Schwalbach am Taunus
Schwalbach am Taunus [prononco "Ŝvalbaĥ am Taŭnus"] estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Taunus de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Kiel la nomo indikas, la urbo troviĝas rande de la mezalta montaro Taunus.
Partneraj urboj
Schwalbach havas partnerajn rilatojn al la urboj:
Krome la urbo havas amikecajn rilatojn al Tarrafal en la Respubliko.
Kastelo Bergfeld
La kastelo Bergfeld  estas iama ĉaskastelo sur al teritorio de la komunumo Eisenschmitt en la mezmontaro Ejfelo, distrikto Bernkastel-Wittlich en la germana federacia landon Rejnlando-Palatinato.
Sep kontraŭ Tebo
Sep kontraŭ Tebo (helene Ἑπτὰ ἐπὶ Θήϐας - Heptá epí Thḗbas) estis en la helena mitologio fama militiro de sep ĉefoj kontraŭ la riĉa kaj fortikigita urbo Tebo.
Kaŭzoj
Motivo por la militiro estis en terura okazaĵo en vivo de teba reĝo Edipo kies orakolo al li destinis, ke li fariĝos murdisto de sia patro kaj edzo de sia propra patrino. Kiam al li estis pruvite, ke li estas filo de la reĝo Laio. kiun li mortigis dum kverelo, kaj ke lia edzino Iokasto estas lia patrino, Iokasto pro despero mortigis sin kaj Edipo blindigis sin. Li perdis siajn tronon, landon kaj familion, liaj gefiloj Eteoklo, Polineiko kaj Ismeno forturnis sin de li. Nur Antigona akompanis lin eksterlanden kaj restis ĉe li ĝis lia morto.
Tebo
Post foriro de Edipo ekis inter fratoj-ĝemeloj Eteoklo kaj Polineiko kvereloj pri la trono. Kun helpo de sia onklo Kreono ambaŭ fratoj interkonsentis, ke ili dividos regadon tiel, ke ĉiu el ili regos dum unu jaro, kaj ke poste li transdonos regadon al sia frato. La unua regis Eteoklo. Sed kiam la jaro finiĝis, li rifuzis regadon transdoni al Polineiko, kaj fine elpelis lin for el la lando.
Argo
Polineiko serĉis sekurejon kaj komprenon en la urbo Argo kaj en la sama tempo en Argo serĉis azilon ankaŭ Tideo, filo de kalidona reĝo Oineo. Tideo, kiu estis konata kiel sovaĝa, kruela kaj senkompata batalanto, estis el Kalidono forpelita, ĉar li murdis sian kuzon. Li perdis eblon esti surtronigita post sia patro kaj serĉis liganojn, kiuj helpus al li reveni en Kalidonon.
Arga reĝo Adrasto ilin ambaŭ akceptis kaj promesis al ili ankaŭ helpon por reakiro de iliaj estintaj pozicioj. Orakolo rekomendis al Adrasto, ke li "jungu sian duradan ĉaron per apro kaj leono, kiuj interbatas en lia domo". Li ne konis signifon de la orakolo, sed baldaŭ ekkomprenis ĝin. Kiam li eniris ĉambron, estis en ĝi Tideo kaj Polineiko en akra kverelo. Tideo havis sur sia blazono apron kaj Polineiko leonon. Pli malfrue ili fariĝis fianĉoj en Argo, Tideo edziĝis al Adrasta filino Deipilo kaj Polineiko al Argeio.
Por konkeri Tebon kaj Kalidonon oni organizis armeon kaj decidis, ke la unua atakcelo estos Tebo, kiu estis pli proksima al Argo. Ĉirkaŭ tuta urbo estis firmaj muregoj kaj en ili sep pordegoj. Kontraŭ la urbo eltiris sep estroj kun siaj armeoj.
Prognozoj pri sukceso de la milito ne estis favoraj. Unu ĉeestanto, aŭguristo Amfiarao eĉ sciis, ke ĉiuj estroj, krom Adrasto, en la milito falos. Pro tio li ne volis ĉeesti la militon, sed Polineiko donacis al lia edzino raran kolringon por promeso, ke Amfiarao ĉeestos.
Evoluo de la milito
Tebanoj ĉiujn militpreparojn zorgeme sekvis kaj preparadis sin por defendo de sia urbo. Kiam la atakantoj venis, eksciis ke konkeri la urbon ne estos facila afero. Ĉiu militestro ricevis taskon ataki unu el la sep pordegoj. Tamen bataloj ne estis por atakantoj sukcesaj. La unua en la milito pereis Kapaneo, post li Parthenopao, Tideo, Hipomedono, Polineiko kaj la lasta mortis Amfiarao. Tebanoj, estritaj de Kreonto kuratakis postrestitajn argeanojn kaj devigis ilin fuĝi. El la estroj restis nur Adrasto, kiu fuĝis per sia flugilhava ĉevalo.
Tiel malglore finiĝis la fratomortigema militiro kontraŭ Tebo, tragika kaj superflua. La urbo en tiu ĉi milito venke defendis sin. Posteuloj de la "Sep kontraŭ Tebo", nomataj Epigonidoj post dek jaroj la militiron ripetis, la urbon konkeris, pordegojn kaj muregojn detruis. Filo de Adrasto, Egialeo, en tiu ĉi milito falis kaj Adrasto mortis pro bedaŭro.
Nefelo
Nefelo (helene Νεφέλη, latine Nebula) estis en la helena mitologio diino de nuboj, kiu fariĝis edzino de orĥomena reĝo Atamanto. Ili havis kune du infanojn, Frikson kaj Helon, kiujn ilia patrino amis kaj aranĝis al ili feliĉan infanecon. Sed tio daŭris nur mallonge, ĉar Atamanto fianĉiĝis al alia virino. Nefelo foriris de li aŭ eble eĉ estis de la reĝo elpelita. La duonpatrino Ino la infanojn malamis kaj teksis intrigon kiel senigi sin de ili. Ŝi verkigis falsan orakolon, ke por savo de la lando kontraŭ rikoltmanko kaj malsatmortado necesas ambaŭ gefratojn oferi. La reĝo dekomence ne konsentis, sed pli poste subiĝis.
La infanoj ne antaŭsentis kio atendas ilin, sed ilia patrino Nefelo atentis ilin kaj iom da horoj antaŭ la ceremonio sendis la oran virŝafon en la reĝan palacon. La infanoj saltis sur ĝin, la virŝafo elflugis alten kaj forportis ilin. Sed poste super la Trakia maro okazis, ke Helo nesingarde ĉirkaŭrigardis, ne tenis sin bone, falis en la maron kaj dronis. Dum kelkaj tagoj sur tiu loko falis larmoj de la patrino Nefelo en formo de delikata pluvo. Memore al malgranda Helo estis tiu ĉi markolo nomata Helesponto, nun ĝi estas Dardaneloj.
Frikso feliĉe venis en Kolĉidon, kie ekprotektis lin la reĝo Eeto. Frikso donis al li la Oran ŝaffelon, kiun la reĝo severe gardigis. Tiel ekestis granda mito pri la Ora ŝaffelo, por kiu post kelkaj jaroj vojaĝis granda ekspedicio de Argonaŭtoj gvidata de Jazono.
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
cs:Nefelé
.hn
.hn estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Honduro.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Friederike Mayröcker
Friederike MAYRÖCKER (naskiĝinta la en Vieno, mortinta la  samloke ) estis aŭstra verkistino. Ŝiaj tekstoj influataj de dadaismo kaj surrealismo ofte eskapas al klara atribuebleco al certa literatura ĝenro.
Vivo
Ekde 1946 ŝi instruis la anglan lingvon ĉe negimnaziaj mezlernejoj en Vieno. La saman jaron aperis ŝiaj unuaj poemoj en la avangarda fakgazeto Der Plan. En 1954 ŝi konatiĝis kun Ernst Jandl, kun kiu ŝi vivis ĝis lia morto en 2000.
En la jaro 1969-a ŝi retiriĝis de la instruado lerneja kaj vivis poste ĉiam kiel liberprofesia aŭtorino en Vieno (kun kelkaj interrompoj: kiel gasto de DAAD en 1970/71; kiel prelegantino diversloke en Usono; kiel voĉlegadvojaĝantino en multaj lokoj ktp.).
Ŝi estis membro de la akademio Berliner Akademie der Künste, de la Aŭstra Kultursenato, de la Forum Stadtpark kaj de la akademio Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung en Darmstadt. En junio 2015 ŝi iĝis honora civitanino de Vieno.
Karakterizaj trajtoj de la verkoj
Ekde 1946 ŝi verkis eksperimentajn tekstojn laŭ la surrealisma tradicio de aŭtomata skribado (france: écriture aŭtomatique), ekz. Minimonsters Traŭmlexikon (1968). Inter 1967 kaj 1971 ŝi kunlaboris en pluraj radiodramprojektoj kun Jandl (''Fünf Mann Menschen, 1968, premiita per la premio radiodrama de la blinduloj pro la milito).
En 1956 aperis ''Larifari. Ein konfuses Buch''. Ekde 1966 ŝi precipe publikigis siajn tekstojn en Germanujo, kie aperis i.a. je ein umwölkter gipfel (1973) kaj Fantom Fan (1971). Dum la 1980-aj jaroj ŝi provis kombini grafikon, kolaĝojn kaj tekstelementojn (Im Nervensaal, 1983), parte ankaŭ per komiksoj. Krome ŝi verkis porinfanajn librojn, ekz.: Ich, der Rabe und der Mond (1981) kaj Zittergaul (1988).
Dekdulatera kontraŭprismo
En geometrio, la dekdulatera kontraŭprismo estas pluredro, la deka en malfinia aro de kontraŭprismoj.
La edroj estas 24 triangulaj flankoj kaj 2 dekdulateraj bazoj.
Se edroj estas ĉiuj regulaj, ĝi estas duonregula pluredro.
Mediteranea regiono
La baseno de la Mediteranea estas geografia koncepto kun kulturaj kaj historiaj konotacioj.
En ĝi disvolviĝis la nomitaj mediteraneaj civilizacioj, kies kontinueco en la tempo ĝis la aktualeco manifestiĝas en mediteranea kulturo en granda komuna parto super la profundaj politikaj diferencoj kaj religiaj. Tia unueco de kulturo aŭ civilizacio vidiĝis tuŝita en la nuntempa epoko de pluraj faktoroj: ĝi unuflanke aperas homogeneigita kun tiu de la resto de la mondo pro efiko de la globaligo; kaj ĝi aliflanke prezentas Kontraŭdiran rilaton kun la fenomeno de la turismo, kiu unuflanke pligrandigas ĝin kaj aliflanke denaturigas ĝin.
Oni kutimas difini kiel komunajn trajtojn de tiu mediteranea kulturo, krom la kulturan heredaĵon de la klasika Antikveco kaj la jarcentan kunvenon de civilizacioj (grek-romia, judkristana, islama), multon de la ĉiutaga vivo, kiel la mediteranea dieto (guŝoj, fruktoj kaj legomoj, fiŝoj; kaj la tri bazaj nutraĵoj ellaboritaj de la plej antikva tempo de terkulturaj produktoj kaj plantadoj specife adaptitaj al la regiono: pano de la tritiko, oleo de la olivarbo kaj vino de la vito -kelkfoje nomitaj mediteranea trilogio-); la vigla vivo surstrata kaj spirito de festo stimulita pro la bonaj kondiĉoj de la mediteranea klimato; amaso de topikoj kaj stereotipoj, kiel formo kaj vivista kaj fatalista, kompreni la vivon.
La baseno de la Mediteraneo inkludas la teritoriojn kies akvoj fluas al la Mediteranea Maro, tio estas: la Sudo de Eŭropo (esceptante grandan parton de la Ibera Duoninsulo, kaj inkludante grandan parton de la Centro kaj la Oriento kun la baseno de la Nigra Maro), la Nordo de Afriko (plue al ties interno kun la Baseno de la Nilo) kaj la plej okcidenta zono de Azio borda kun ĉi tiu maro, kiu koniĝas ankaŭ kiel Proksima Oriento aŭ Mezoriento.
La geografia determino de favoraj aspektoj al la disvolviĝo de la civilizacio estas konsiderindaj: la ekzisto de maso de akvo en la direkto de la paralelo 40º kiu malfermiĝas en la okcidenta fasado de kontinento estas sola en la planedo. Tio permesas la grandan etendon de la mediteranea klimato, kiu se ĝi bone havas similaĵojn en aliaj similaj latitudoj (Kalifornio, Ĉilio, Okcidenta Aŭstralio) ne povas kompariĝi laŭ etendo.
Same oni povas diri pri la artiko de la marbordoj kiuj multobligas la eblojn aliri al la maro, ĉefe en ĝia norda bordo, kun kvar ĉefaj duoninsuloj (Iberio, Italio, Balkanio kaj Anatolio), pluraj maroj kun diferenca karakteraro (Baleara Maro, Tirena, Adriatiko, Ionia Maro, Egeo kaj Nigra Maro) kaj multnombraj insuloj kaj insularoj, el tiuj de granda grandeco (Balearoj, Korsiko, Sardinio, Sicilio, Kreto, Kipro) ĝis la plej malgrandaj (Elbo, Malto, Pantelerio, Itako, Cikladoj, Lesbos, Rodoso, Dodekanezo...).
Pervomajsk (stacidomo)
Pervomajsk (Первомайськ, Первомайск) estas fervoja stacio en (Luhanska provinco), urbo en Ukrainio.
(15935) 1997 YT
(15935) 1997 YT estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Boĵidar Popoviĉ
Boĵidar Popoviĉ, ankaŭ foje Božidar Popović kaj Božidar Popoviĉ (naskiĝis la 16-an de oktobro 1913 - mortis la 6-an de marto 1993 en Beogrado ) estis astronomo kaj matematikisto kaj iama vicprezidanto (1973-1974) kaj komitatano (1953-1977) de Universala-Esperanto-Asocio (UEA). Popoviĉ estis Honora Membro de UEA ekde 1977.
Scienca agado
Popoviĉ plej elstare aktivis en la scienca kampo. Inter 1952 kaj 1977 li estis la ĉefa animanto de Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE), kiun li estris kiel ĝenerala sekretario (1954-1971) kaj prezidanto (1971-1977). La plifortiĝon de ISAE en tiu epoko markis la regula aperado de Scienca Revuo kaj Bulteno de ISAE.
En sia scienca kariero Popoviĉ konsekvence aplikis Esperanton: duonon de siaj studoj li aperigis nacilingve, la alian duonon li resumis en Esperanto.
Esperanto-agado
Li multflanke aktivis ekde 1935 en la Esperanto-movado en Serbio, en Bosnio-Hercegovino kaj denove en Serbio. Li fariĝis en 1958 la unua direktoro de la Esperanto-instituto en Sarajevo. Li direktoris Jugoslavian E-Instituton (1962-1965) kaj estis prezidanto de Jugoslavia E-Ligo (1969-1979). Lia lernolibro Esperanto u 12 lekcija (1954) aperis en 5 eldonoj, kaj ĝia ampleksigita varianto Esperanto u 40 lekcija estas daŭre uzata.
24923 Claralouisa
24923 Claralouisa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Clara Louisa Fannjiang, finalistino en 2012 de la Intel Science Talent Search, kiu gajnis ankaŭ la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011, pro ŝia projekto pri fiziko kaj kosma scienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Davis Senior High School en Davis (Kalifornio).
Boĵidar Popoviĉ
Bibliografio
Šaponjić M. (1972): 60 jaroj de la prezidanto de ISAE, Scienca Revuo,, 23, 5, 185-188. Beograd.
Darbellay, C. (1981): Kiu estas kiu en scienco kaj tekniko. Neuss.
Kavka, J. (1983): Božidar Popović: 70 (Scienca Revuo, n-ro 2-3 (144-145), vol. 34 (1983)
Vidu ankaŭ
Sciencaj Studoj bazitaj sur originalaj esploroj kaj observoj
NGC 4696A
NGC 4696A (aliaj indikoj — ESO 322-77, MCG -7-26-43, DCL 197, IRAS12441-4113, PGC 43120) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Vyšná Jablonka
Vyšná Jablonka (hungare Felsőalmád [felŝOalmAd], rutene Вышня Яблінка [viŝnja jablinka]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Vyšná Jablonka situas fine de sakovojo. Humenné troviĝas je 30, Snina je 15, Pollando je 5 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1436 en formo ""Jablonka". Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis "Felső-Jablonka", poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1914 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőalmád 517 homoj, (489 rutenoj, 28 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Snina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vyšná Jablonka 84 vilaĝanoj (44 slovakoj, 32 rutenoj, 8 ukrainoj).
5093 Svirelia
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de Elsa Gustavovna Sviridova, edzino de la rusa-soveta komponisto Georgij Vasiljeviĉ Sviridov (cirile: Георгий Васильевич Свиридов, 1915–1998). Georgij Sviridov ankaŭ lasis sian nomon al la asteroido n° 4075.
Mauregard (Seine-et-Marne)
estas franca komunumo situanta en departemento Seine-et-Marne en regiono Francilio.
Loĝantoj de estas nomataj Mauregalois.
Venasca
Venasca estas komunumo de Italio.
Naŭ detruitaj vilaĝoj
Je la fino de la Unua Mondmilito, kiu daŭris de 1914 ĝis 1918, naŭ vilaĝoj de la departemento Meuse Mozlando estis tute detruitaj kaj baldaŭ estis decidata, ke ili ne estu rekonstruotaj. Tamen, ili restas komunumoj, kvankam ili plejparte ne plu havas loĝantojn, kaj la prefekto de la departemento nomumas tri personojn po vilaĝo sen loĝantaro kiuj administras la komunumon kiel konsilio.
Meuse
Jen la listo de la naŭ vilaĝoj kiuj cetere estis deklarataj "vilaĝoj pereintaj por Francio" :
Ekzistas aliaj vilaĝoj detruitaj en aliaj departementoj :
11413 Catanach
11413 Catanach estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Therese Anne Catanach, finalistinon de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro ŝia projekto pri bestoscienco. Ŝi estas lernantino ĉe la Bishop Lynch High School de Allen (Teksaso, Usono).