cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Terem
Situo
Terem situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, proksime de la rumana landlimo. Nyírbátor troviĝas 15, Mátészalka 21, Fehérgyarmat 33, Csenger 36, Nyíregyháza 55 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1332 en formo "Banknetereme". La vilaĝo senhomiĝis dum la turka erao. Ĝis 1873 la tieaj farmoj apartenis al ekstera parto de Mátészalka, ĝis 1888 al Vállaj. En 1952 el iom da farmoj municipo naskiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Carassai
Carassai estas komunumo de Italio.
8041 Masumoto
8041 Masumoto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Fumiaki Uto elde sia propra observatorio en Kaŝihara (gubernio Nara).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Takeji Masumoto, kiu konstruis la observatorion de la malkovrinto. Komence, li faris grandan strebon por sekurigi la terenon por la observatorio.
Cantiano
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Oberrieden ZH
Pri la komunumo
Oberrieden ZH estas komunumo en la distrikto Horgen en la Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 4907 loĝantojn la 31-an de decembro 2007.
Geografio
Oberrieden situas norde de la distrikta ĉefurbo Horgen ĉe la bordo de la Lago Zuriko je la orienta flanko de la montoĉeno Zimmerberg. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,76 km², de kiuj 42,2% estas kovritaj de arbaro, 11,95 servas por agrikulturo kaj 30% por setlado; 13,0% estas trafiksurfaco kaj 1,1% akvejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordokcidento al Thalwil, aliflanke de la Lago de Zuriko en nordoriento al Herrliberg kaj en sudoriento al Meilen, kaj en sudo kaj sudokcidento al Horgen.
Trafiko
Tra Oberrieden pasas la trajnlinioj de Zuriko al Gotardo kaj de Zuriko al Koiro. La komunumo estas bone konektita per trajnoj kaj busoj al la reto de la Zurika Trafik-Unio, kaj estas ankaŭ aliro al la aŭtoŝoseo a3 de Zuriko al Koiro. Al la svisa aŭtovojo A3, kiu pasas tra la komunuma teritorio, Oberrieden havas alvetureblon norde en Thalwil kaj sude en Horgen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Oberrieden datiĝas el la jaro 1133 kiel Obrendrieden.
IBO
La vorto havas plurajn signifojn:
Ĉa (armena litero)
Ĉa, չա armene ([tʃʰɑ]), estas la 25-a litero de la armena alfabeto. Ĝi estas uzata por reprezenti la sonon [tʃʰ]. Laŭ la normo ISO 9985, la litero estas transkribata per « č » sed en la praktiko oni transkribas ĝin per ch.
Șieuț
Șieuț [ŝieŭc] (hungare: Kissajó, germane: Kleinschogen) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Bistrița. En 1910 ĝi havis 894 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 832. Ĝia unua mencio skriba estas el 1319. Ĝi estis saksa servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód vármegye). Administre apartenas al ĝi Lunca, Ruștior, Sebiș.
António Feliciano de Castilho
António Feliciano de Castilho, la unua vicgrafo de Castilho, (Lisbono, la 28-an de januaro 1800 — la 18-an de junio de 1875) estis romantikista verkisto de Portugalio. Li kreis alfabetigan metodon. Pro morbilo li perdis preskaŭ tutan kapablon vidi kiam sesjaraĝa. Li elgradiĝis pri juro en Universitato de Koimbro. Kontraŭ li polemikis Antero de Quental kaj aliaj intelektuoj en 1865. La rezulto de tiu kverelo estis la starigo de realismo en Portugalio.
Lernado de la klasika kulturo
Filo de Domícilia Máxima de Castilho kaj de la kuracisto José Feliciano de Castilho. Pro la fakto, ke li frue blindiĝis, li ĉiam kalkulis kun aliajn homoj por legi kaj por skribi. Li sukcesis lerni la latinan kaj klasikan kulturon, kaj eĉ modernajn lingvojn, kvankam ne ĝisfunde.
Unuaj verkoj
Nur deksesjaraĝa li publikigis poemon omaĝe al la ĵus forpasinta reĝino Maria la 1-a. Kiel rekono al la juna poeto, li ricevis de la registaro simbolan stipendion. En 1818 li de nove publikigis poemeton. Ĉifoje li enfokusis la reĝon Johano la 6-a okaze de lia surtroniĝo. En 1821 li eldonis la poemon Cartas de Echo e Narciso (Leteroj de Eĥo kaj Narciso), dediĉita al la universitata kolegaro.
Tagoj en la kamparo
Dum la jaroj de la milito de 1828 ĝis 1834, Castilho restis ĉe sia frato, kiu fariĝis pastro. Tie li tradukis klasikajn verkojn (La Metamorfozoj kaj Amoroj de Ovidio. Li ankaŭ verkis poemojn por publikigotaj libroj.
Edukisto
Li fondis kulturan societon, skribis pedagogiajn verkojn kaj ne ĉesis traduki. Li multe vojaĝis por disvastigi la alfabetigan metodon de li kreita. Eĉ la brazila imperiestro Petro la 2-a ricevis Castilho. Kiel rekono Castilho dediĉis al Petro la 2-a la teatraĵon Camões.
Vicgrafo
La nobelan titolon vicgrafo de Castilho li ricevis en la 25-a de maio de 1870.
96263 Lorettacavicchi
96263 Lorettacavicchi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 23-an de septembro 1995 elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Loretta Cavicchi, kiu studis ĉe la Akademio de Belartoj de Bolonjo. Ŝi instruis pri arta disciplino kaj dediĉis sin al la arto. Ŝia arto centriĝas sur la manoj kaj la vizaĝo, centroj de esprima povo, lasante la ceteron de la bildo nedetermina.
Bertrand du Guesclin
Bertrand du Guesclin aŭ Bertrand Duguesclin (naskiĝis ĉirkaŭ 1320 en Broons apud Dinan, Bretonio, Francio; mortis la 13-an de julio 1380 sieĝanta la kastelon de Châteauneuf-de-Randon) estis konestablo de Francio.
Vivo
Dum la bretona heredmilito (1341-1364) inter Johano de Montfort kaj Johana de Pentievro, kies edzo estis Karolo de Blezo, Bertrand du Guesclin estis en la partio de Johana de Pentievro kun la francoj. La angloj estis flanke de Johano de Montfort.
En 1357, Bertrand du Guesclin partoprenis en la defendo de Rennes kaj de Dinan sieĝataj de la duko de Lankastro.
En 1364, li estris la armeon de la franca reĝo Karolo la 5-a, kiu venkis la armeon de la angloj en Cocherel. Sed samjare, li malvenkis en la batalo de Auray, en kiu Karolo de Blezo mortis. Li estis kaptita en tiu batalo kaj la franca reĝo devis pagi grandan ostaĝsumon por liberigi lin.
Poste, laŭ peto de la franca reĝo, li gvidis la Grandajn Kompaniojn (grupo de maldungitaj soldatoj, kiuj prirabis urbojn kaj kamparon) al Hispanio, pretekste de krucmilito kontraŭ la maŭroj sed fakte por helpi Henriko-n de Trastamare kontraŭ Petro la Kruela por la reĝlando de Kastilio.
En 1370, li revenis en Francion por fariĝi konestablo de Francio kaj plu batali kontraŭ la angloj.
Morto
Julie 1380, Bertrand du Guesclin mortis dum paŭzo en la sieĝado de la kastelo de Châteauneuf-de-Randon. Verŝajne pro trinkego de malvarmega akvo post batalo subsuna. Fine de la paŭzo la sieĝatoj alportis la ŝlosilojn de la loko sur lian ĉerkon.
Nur lia koro revenis al Dinan, ĝi estas ankoraŭ nun en la preĝejo Saint-Sauveur. Lia ostaro estis entombigita en la Baziliko de Sankta Denizo, kie estas entombigitaj la reĝoj de Francio, apud Parizo.
Vilmos Maleczky
Vilmos Maleczky [vilmoŝ malecki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Maleczky Vilmos estis pola-hungarlandana operkantisto (baritono), instruisto. Lia edzino estis Jozefa Maleczkyné Ellinger, lia filo estis Oszkár Maleczky (ĉiuj operkantistoj). Vilmos Maleczky naskiĝis la  en municipo laŭ nuntempa nomo Kuźniki, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Maleczky partoprenis en liberecbatalo de Marian Langiewicz en 1863, kie li vundiĝis kaj estis kaptita. Li sukcese rifuĝis al Parizo, kie komence li lernis medicinon, poste muzikon. Li daŭris la muzikan lernadon en Munkeno de Hans von Bülow, poste li kantadis en Munkeno, Parizo kaj Vieno. Inter 1872 kaj 1874 li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto), poste al Reĝa Operejo de Budapeŝto. Li estis gastokantisto en Bayreuth kaj aliaj germanaj operejoj. En 1888 li pensiuliĝis, tamen poste li instruis en muzika lernejo en Budapeŝto.
Janovice (Kobyly)
Janovice (Janowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kobyly en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Kobyly. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/277. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 3 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Janovice situas en katastra teritorio Podhora u Pěnčína kun areo 0,8 km².
Oelde
Oelde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Warendorf de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, al kiu ankaŭ apartenas tri najbaraj distriktoj kaj la urbo Monastero, Münster (Westfalen); la historia regiono ne havas fikse difinitajn limojn - pli-malpli limoj estas la mezalta montaro Teŭtoburga Arbaro nordoriente, la rivero Lippe sude kaj la limo al la najbara ŝtato Nederlando okcidente.
Esperantujo
En la urbo loĝas Manfredo Ratislavo (Manfred Ratzlaff) e-a aŭtoro kaj tradukisto, estro de la retejo poezio.net.
Raudnei Anversa Freire
Raudnei Anversa Freire (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto en teamoj Juventus,	Porto, Deportivo La Coruña, Belenenses, Gil Vicente, Guarani, Castellón, Santo André, Bahia, Araçatuba, Bahia, Juventus, America(RJ), Ituano, São Caetano, Paraná, Portuguesa, Juventude kaj União São João.
Talo (manĝaĵo)
La talo estas tipa manĝaĵo el Eŭskio kaj Navaro, simila al la Tortiljo el Centrameriko. Ĝi estas farita el faruno de maizo, salo kaj akvo. Poste oni kuiras ĝin.
Historio
La talon oni uzis kiel panon en la eŭskaj farmodomoj, kaj la restaĵon oni vespermanĝis kun lakto. Dum la 20-a jarcento populariĝis la pano el tritiko, kaj la talo ĉesis esti kutima manĝo por esti kuirita nur por specialaj okazaĵoj, do gajnis prestiĝon.
Kuirado
Por kuiri talon oni bezonas 350 gramojn da faruno de maizo, 250 ml de varmeta akvo kaj iomete da salo.
Oni miksas mane la farunon kaj la salon, kaj iom post iom aldonas la akvon en la centron, ĝis la miksaĵo estas homogena. Poste oni lasas ĝin dum 30 minutoj. Poste oni faras pilketojn el la miksaĵo, tiun miksaĵon oni premas el la centro ĝis ĝi iĝas maldika kaj plata, tiam, oni kuiras ĝin per pato ambaŭflanke.
Praksea
Praksea (itale: Prassea, Malgranda Azio, ... – 2-a/3-a jarcentoj) estis kristana antikvgreka teologo kiu distingiĝis pro sia kontraŭeco al Montanismo de Tertuliano.
Li memoriĝas nur danke al verko de Tertuliano, Adversus Praxean (Kontraŭ Praksea). Lia nomo aperas en la listo de herezoj aneksita al De Praescriptionibus (anonima verkokolekto de la perdita Syntagma de Hipolito el  Romo) en kiu danke al malkorekta korekto farita de antikva kopiisto estis anstataŭita Noeto per Praksea.
La azia Praksea sin fiere honoris, laŭ la rakonto de Tertuliano, per la titolo de konfesanto de la Fido ĉar li iam estis laŭkelke da tempo en karcero.
Ŝtonurbo (Zanzibaro)
Ŝtonurbo (Stone Town, Mji Mkongwe) estas la historia urboparto de Zanzibaro, la ĉefurbo de la samnoma insularo Zanzibaro, kiu estas parto de nuna Tanzanio. La malnova urbo sidas sur duoninsulo triangulforma ĉe la okcidenta bordo de la insulo, kun areo de 96 hektaroj.
Praksea
Ĉirkaŭ 190, li alvenis al Romo, kie eniris en la simpation de papo Viktoro la 1-a kiu lin estimis ankaŭ pro lia kontraŭeco al la minacanta montanismo. En la urbo, Praksea sin dediĉis batali kontraŭ herezojn, ekde tiu monarkianisma-adoptisma de Teodoto el Bizancio, tiam en Romo, ĝis tiu de montanisma. Papo Zefireno, tamen, estis jam decidinta fidi la profetecajn karismojn de Montano, Priska kaj Maksimila (se oni fidas la rakontojn de Tertuliano) kaj jam estis intencinta per tiu rekono pacigi la ekleziojn de Azio kaj Frigio, sed Praksea estus sukcesinta konvinki la papon ĝispunkte ke tiu ĉi estus decidinta ŝanĝi la antaŭan decidon kaj ekskomuniki Montanon.
Ŝtonurbo (Zanzibaro)
Ĝi estis deklarita Monda heredaĵo de Unesko en la jaro 2000, estante unu el la plej gravaj urboj de la svahila kulturo. Ĝi estas la naskiĝurbo de la fama Freddie Mercury, kantisto de la muzikgrupo Queen.
Morgan Robertson
Morgan Andrew Robertson (naskiĝis je la 30-a de septembro 1861, mortis je la 24-a de marto 1915) estis usona verkisto de rakontoj kaj romanoj.
Praksea
Pro tiu opozicio al Montanismo, Praksea altiris sur sin la koleron de Tertuliano, kiu eksimpatiis kun tiu ekĉese rigora montanismo.
Praksea ekloĝis en Kartago antaŭ ol Tertuliano elirus el la granda eklezio (ĉirkaŭ 206-208) kaj tie konfesis kaj instruis la monarkianan doktrinon aŭ almenaus doktrinon kiun Tertuliano taksis monarkianisma sintezebla tiel: Patrem cruci fixit; Paraclitum fugavit ((Montano) estis montrinta la Parakliton, li nun krucumas la Patron". Praksea estis publike refutita, ebele de Tertuliano mem, kaj devis subskribi refutan dokumenton, kiu, kiam Tertuliano verkis Adversus Praxean, estis ankoraŭ konservita ĉe la ekleziaj aŭtoritatoj de Kartago, kutime difinitaj karnuloj (de Tertuliano mem).
Ĉiukaze, kiam Tertuliano verkis sian libretaĉeton jam ne apartenis al la oficiala Eklezio kaj, en esploristoj, enokuliĝas la suspekto ke ĝi estus parto de senkreditiga ago aranĝita por ĵeti diskrediton sur oponanto de montnismo. Kaj tion Tertuliano faris akcentante la monarkianismon konfesatan de Praksea. Fakte ne rezultas ke papoj Viktoro la 1-a kaj Zefireno lin kondamnis aŭ riproĉis.
Morgan Robertson
Li estas konata pro sia romano Futility, or the Wreck of the Titan publikigita en 1898. Ĝi temas pri britia pasaĝerŝipo SS Titan, kiu estas taksata kiel nesubakviĝebla kaj pro tio ĝi havas malmulton da savboatoj. Dum vojaĝo tra norda Atlantiko en aprilo, ĝi kolizias kun glacimonto kaj subakviĝas. La rakonto estas similega al tiu de RMS Titanic, kiu similmaniere koliziis kun glacimonto je la 14-a de aprilo 1912.
Holasice
Holasice estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego ĉe urbo Rajhrad. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349. Batalfrontaj bataloj je Holasice en aprilo de 1945 daŭris sep tagojn kaj inter la soldatoj de Ruĝa Armeo ili eniris en subkonscion kiel "malgranda Stalingrado".
Neue Schubert-Ausgabe
La Neue Schubert-Ausgabe (originala titolo: Franz Schubert. Neue Ausgabe sämtlicher Werke ) estas scienca kritika kompleta eldono de la verkoj de komponisto Franz Schubert (1797–1828). Ĝin eldonas la Internacia Schubert-Asocio; la notovolumoj aperas en la Bärenreiter-Verlag, la kritikaj raportoj en la eldonejo de la Internacia Schubert-Asocio je Tübingen. La eldono konsideras la aktualan fontosituacion kaj la plej novajn esplorrezultojn, ofertante tiel stabilan bazon por scienco kaj muzika praktiko. Neue Schubert-Ausgabe je tio klopodas, kontentigi la specifa karaktero de la ŝuberta verkkompreno, kiu ofte esprimiĝas en egalrajte apudaj versioj kaj en multaj variaĵoj.
Historio
La antaŭaj pripensadoj al nova eldono de Schubert etendiĝis reen ĝis en la 1950-aj jaroj, ĝis kiam ili konkretiĝis: Tiel la historio de la Neue Schubert-Ausgabe komencis la 19-an de novembro 1963, 135-an datrevenon de la mortotago de Franz Schubert, per fondado de la Internacia Schubert-Asocio fare de Walter Gerstenberg kaj Otto Erich Deutsch. Nura tasko de la asocio estas, ebligi la eldonon de ĉiuj verkoj de Franz Schubert, inkluzive la fragmentaĵojn kaj konceptaĵojn. La asocio instalis por tio eldonestraron, al kiu la Universitato je Tübingen disponigis ĉambrojn en la muzikscienca instituto. Samtempe oni ankaŭ establis laborlokon en Vieno, kiu loĝas ĉe la Aŭstra Akademio de la Sciencoj.
Komence Fondaĵo Volkswagen subtenis la novan Schubert-eldonon per starta financado por kvin jaroj kaj restis ligita al la projekto ankoraŭ ĝis 1979. De la aŭstra flanko la projekton kunfinancis komence la Federacia Ministrejo por Trafiko, Novigo kaj Teknologio, en 1967 alvenis la urbo Vieno, kaj en la Schubert-jaro 1978 ankaŭ la Aŭstra Akademio de la Sciencoj (Vieno) aliĝis al la rondo de subvenciantoj. En 1979 la Unuiĝo de la Germanaj Akademioj de la Sciencoj, reprezentata de la Akademio de la Sciencoj kaj Literaturo (Majenco), enprenis la noveldonon de la ŝuberta verkaro en la akademian programon. Ekde tiam Neue Schubert-Ausgabe estas financata per monrimedoj de la Federacia Respubliko Germanujo, de la federaciero Baden-Virtembergo, de la Respublik Aŭstrujo, de la Urbo Vieno kaj de la Aŭstra Akademio de la Sciencoj.
Neue Schubert-Ausgabe ampleksas je sia pretiĝo 83 volumojn en ok serioj: Ĉiu notovolumo enhavas krom la verkoj ampleksan antaŭparolon same kiel faksimilo-reproduktaĵojn el la konsultita fonta materialo kiel instrua kompletigo de la eldono. Je la fino de ĉiu volumo troviĝas la ĉapitro „Quellen und Lesarten“ (fontoj kaj legmanieroj/versioj). Detalaj priskriboj de la manskribaĵoj kaj kompletiga registroj kaj korektitaĵoj estas surlstigitaj en apartaj kritikaj raportoj, kiuj aperas ĉe la eldonejo de la Internacia Schubert-Asocio.
IBR
La vorto havas plurajn signifojn:
Géza Szily
Géza Szily [sili], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Szily Géza László estas hungara pentristo, altlerneja instruisto.
Géza Szily naskiĝis la en Tolna (urbo).
Biografio
Géza Szily akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1966. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Jakuba, László Ridovics kaj György Z. Gács. Li pentradis en pluraj teknikoj, plej ofte en Budapeŝto. Foje li partoprenis en Artistkolonio (Szolnok) kaj Artistkolonio (Kecskemét). En 1987 li ekinstruis en Pedagogia Altlernejo Dániel Berzsenyi, kie li iĝis katedrestro en 1994.
Bärenreiter-Verlag
Bärenreiter-Verlag estas eldonejo por klasika muziko lĝanta en Kassel. Krom notoeldonoj por muzikistoj la eldonejo ankaŭ tenas ampleksan libroserion. Bärenreiter laborigas 140 dungitojn, la plej multajn el ili en Kassel. Krom tio ĝi tenas filialojn en Bazelo, Londono, Novjorko kaj Prago.
Kiel kuneldonaĵo de Bärenreiter kaj eldonejo Metzler aperas la germanlingva muzikscienca enciklopedio „Die Musik in Geschichte und Gegenwart“. Ankaŭ muziksciencaj jarlibroj kiel ekzemple la Schütz-Jahrbuch apartenas ekde 1979 al la eldonprogramo.
Publikaĵoj de nuntempa muziko ekde la komenco apartenis al la eldonprogramo. Nun la eldonejo publikigas komponaĵojn ekzemple de Dieter Ammann, Beat Furrer, Rudolf Kelterborn, Giselher Klebe, Philipp Maintz, Matthias Pintscher, Charlotte Seither, Miroslav Srnka, Manfred Trojahn kaj Andrea Lorenzo Scartazzini.
821
En la jaro 821 post Kristo okazis, interalie:
John Murray (oceanografo)
John MURRAY (n. la 3-an de marto 1841 - m. la 16-an de marto 1914) estis pionira skot-kanada oceanografo kaj marbiologo. Li naskiĝis en Cobourg (Ontario, Kanado), el skotaj parencoj, kiuj elmigris sep jarojn antaŭe. Li revenis al Skotlando por studadi, unue en la Stirling High School, kaj poste en la universitato de Edinburgo, sed rapide rezignis por aniĝi al balenkapta ekspedicio al Spicbergo, kiel ties ŝipkuracisto, en 1868.
Li revenis al Edinburgo por kompletigi sian formadon pri geologio, kun la profesoro Archibald Geikie, kaj pri natura filozofio kun Peter Guthrie Tait. Tait prezentis Murray al Charles Wyville Thomson, kiu ĵus estis nomumita por estri la ekspedicion Challenger. Murray aniĝis al la ekspedicio kiel asistanto de Thomson, kaj dum kvar jaroj esploradis la oceanojn de la mondo.
Murray estas rigardita kiel la fondinto de moderna oceanografio, kaj cetere estis la inventinto de la vorto "oceanografio".
Egipta kuirarto
Oftaj viandoj en egipta kuirarto estas kuniklaĵo, kolombidaĵo, kokidaĵo kaj anasaĵo. Ŝafidaĵo kaj bovaĵo ofte estas uzataj por rostado. Tripaĵo estas populara rapida manĝaĵo en urboj, kaj grashepataĵo estas delikataĵo preparita en la regiono ekde almenaŭ la jaro 2500 a.K. Fiŝoj kaj marfruktoj estas oftaj en la marbordaj regionoj de Egiptio. Grava kvanto de egipta kuirarto estas vegetara, kaj pro la historie alta prezo de viando kaj la bezonoj de la kopta kristana komunumo, kies religiaj limigoj postulas esence veganajn dietojn dum granda parto de la jaro.
Teo estas la nacia trinkaĵo de Egiptio, kaj biero estas la plej populara alkohola trinkaĵo. Kvankam Islamo estas la religio de la plimulto en Egiptio kaj praktikantoj de Islamo emas eviti alkoholon, alkoholaj trinkaĵoj estas ankoraŭ facile haveblaj en la lando.
Popularaj desertoj en Egiptio inkluzivas baklavo, basbuso kaj kunafo. Oftaj ingrediencoj en desertoj inkluzivas daktilojn, mielon kaj migdalojn.
Münchsteinach
Münchsteinach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Courdimanche
Courdimanche estas franca komunumo, lokita en la departemento Val-d'Oise kaj en la regiono Francilio.
Courdimanche havis 6677 loĝantojn en 2015, kiujn oni kutime nomas Courdimanchois.
Feh (armena litero)
Feh, ֆէ aŭ ֆե armene ([fɛ]), estas la 38-a litero de la armena alfabeto.
Lingvistiko
Feh estas uzata por reprezenti la sonon [f]. Malsame al la unuaj 36 literoj de la armena alfabeto, Feh (kaj la armena O) estis aldonita en la alfabeton por la eksterlandaj novaj vortoj kiuj havas tiun sonon tute neekzistanta en la armena (ekz. futbalo -ֆուտբոլ ).
Vorto Parolata
Vorto parolata, aŭ deklamado (angle: Spoken Word) estas speco de prezentado surbaze de parola poezio, do poezio verkita je relative malalta lingva nivelo kaj evitante malfacilajn lingvajn formojn. Male al la aŭtoroj de arta poezio, la verkistoj de la parolata poezio ne direktas siajn vortojn al presado sed al legado al publiko, kutime en kombinaĵo kun korpa lingvo aŭ muziko. La simpleco de la vortoj kaj la aldonaj mezuroj faritaj distingas la parolatan poezion disde la arta poezio. La prezentoj kutime traktas sociajn aŭ personajn aferojn, kaj la prezentistoj uzas diversajn rimedojn, krom la legado mem de la vortoj, por intensigi la mesaĝon kaj ĝian pikon. Oftaj rimedoj inkluzivas la uzon de korpa lingvo kaj muzikaj instrumentoj. La stilo ne havas metrikan aŭ rimajn ŝablonojn, kaj la skriba strukturo estas tute libera. Plej multe de la emfazo estas sur la kvalito de la prezento kaj la interligo kun la spektantaro dum ĝi.
La parolata poezio devenas de la pratempo kaj troveblas en multaj antikvaj kulturoj, de Afriko ĝis Aŭstralio. En la pli vasta mondo, ĝi tamen disvastiĝis nur fine de la unua mondmilito, post la kultura reviviĝo de afrik-usonanoj en Usono, konata kiel " Harlem Revival ".
En la 21-a jarcento, la ĝenro rilatas al postmodernismaj prezentartoj kaj iuj muzikstiloj, kiel hiphopo, ĵazo, bluso kaj populara muziko.
Historio
La arto de la "parolata vorto" komenciĝis antaŭ miloj da jaroj. Hodiaŭ, kvankam diversgrade, la fenomeno ekzistas en ĉiuj landoj de la mondo, sed ĝiaj originoj kaj radikoj kuŝas en kulturoj, en kiuj estis kutime buŝe transdoni ĉiujn kulturajn enhavojn, inkluzive genealogion, historion, tradicion, religion kaj arton. En afrikaj nacioj, kaj inter la indiĝenoj de Ameriko kaj Aŭstralio, same kiel aliloke, la vorto kulturo inkluzivis dancon, tamburadon, kantadon kaj ludadon, kiuj servis kiel rimedoj por plifortigi mesaĝojn kaj plibonigi spiritajn spertojn, inkluzive en la procezo de sociumado.
La parolata vorto de moderna Nordameriko kreskis el la poezia kulturo Harlem Revival kaj estis forte influita de la bluso kaj Beat-generacio. En la 1960-aj jaroj, la parolata vorto estis integrita al la nigra subtera kulturo, kiu estis ligita al la civitanrajta movado kaj la lukto kontraŭ rasismo. Tri rimarkindaj paroladoj, "I have a dream" (Mi havas Revon) de Martin Luther King, "Am I not a woman" (Ĉu mi ne estas Virino) de Sojourner Truth, kaj "'Cast down Your Bucket Where You Are" (Forĵetu vian sitelon kie vi estas) de Booker T. Washington, fariĝis el la fundamentojn de la parolata vorto kaj estas konsiderataj parto de ĝia tradicio. La grupo 'Lastaj poetoj', kiu fondiĝis en la 1960-aj jaroj kaj forlasis la rangojn de la civitanrajta movado, pene laboris por fari la vorton parolata akceptita esprimilo en afro-usona kulturo.
La parolata vorto akiris multan simpation en 1970, kiam Gil Scott-Heron prezentis la kantojn "The Revolution Will Not Be On Televizion" (La revolucio ne estos disdonita en la televidilo), kaj "Whitey on the Moon" (Blankulo sur la luno), kiuj fariĝis furoraĵoj. Samtempe artistoj ekaperis tra la mondo por krei parolatan poezion kun orkestro ludanta en la fono, kaj sia laboro disvastigis tiun stilon, senlige de la kultura kunteksto de la afro-amerikana komunumo.
Hodiaŭ, kiel antaŭ cent jaroj, plej multaj stilaj spektakloj traktis sociajn kaj politikajn kritikojn. Ĉe adoleskantoj ankaŭ oftas la intereso en personajn aferojn.
En la amaskomunikiloj
En la 21-a jarcento, eventoj de parolata poezia deklamadoj okazas ofte tra la mondo, kaj ĉi tiuj estis nomataj "Poezia Slamo" (libera traduko: "Forpuŝo de Poezio"). La eventoj kutime ne estas elsendataj en la ĉefaj amaskomunikiloj, sed ilia dokumentigo estas alŝutita al videokundividaj retejoj kiel Youtube kaj Vimeo, kaj ankaŭ distribuata en la diversaj sociaj retoj.
Direkte al la fino de la dudeka jarcento, kelkaj filmoj kaj dokumentaj filmoj traktantaj la eventojn de la parolata poezio aperis sur la granda ekrano. Ilia disdonado kaŭzis multajn prezentojn kaj kreon de novaj konkursoj, kaj ĝenerale ekbrilis la parolata poezio.
De 2002 ĝis 2007, la kanalo HBO elsendis la serion Def Poetry Jam, produktita de Russell Simmons. La serio regule prezentis poetojn de la parolata poezia stilo, kaj konatajn kaj establitajn kaj tiujn, kiuj estis trovitaj en sia ekiĝo. Apud ili prezentis hiphopaj kantistoj kaj repistoj, kaj de tempo al tempo ankaŭ gastis aperoj de famaj aktoroj kaj kantistoj. La serio estis produktita kun la helpo de la organizo Youth Speaks (Junularo parolas), kiu traktas la potencigon de minacataj junuloj.
Kverko
Kverko (Quercus el fagacoj) estas genro de fal- aŭ daŭra-foliaj arboj kaj arbustoj kun virseksaj floroj en pendaj, delikataj amentoj, kun inseksaj unuopaj floroj unuope ĉirkaŭitaj de involukro (kupulo), kaj kun fruktoj (akenoj nomataj glanoj), oblongaj aŭ ovoidaj, kun bazo ĉirkaŭita de ligneciĝinta kupulo; la malmola, fortika ligno de kelkaj specioj estas uzata por ĉarpentado, ŝipkonstruado, meblofarado k.s.; ĉirkaŭ 400 specioj el Eŭropo, Azio, Norda Afriko, kaj Centra kaj Norda Ameriko.
Sekcio Quercus
La blankaj kverkoj (sinonimo: sekcio Lepidobalanus). Kreskas en Eŭropo, Azio, norda Afriko, Nordameriko. Stilusoj estas mallongaj; glanoj maturiĝas en 6 monatoj, estas dolĉaj aŭ iomete amaraj; interno de la glanŝelo estas senhara.
Sekcio Mesobalanus
Kreskas en Eŭropo, Azio, norda Afriko. Stilusoj estas longaj; glanoj maturiĝas en 6 monatoj kaj estas amaraj; interno de glanŝelo estas senhara. (Kverkoj de sekcio Mesobalanus estas tre parencaj al kverkoj de sekcio Quercus, kaj oni foje metas ilin en ĝin.)
Sekcio Protobalanus
La mezaj kverkoj, ili kreskas en sudokcidenta Usono kaj nordokcidenta Meksiko. La stilusoj estas mallongaj; glanoj maturiĝas en 18 monatoj kaj estas tre amaraj; la interno de glanŝelo estas hareca.
Sekcio Lobatae
La ruĝaj kverkoj (sinonima sekcinomo: Erythrobalanus). Kreskas en Norda, Centra, kaj Suda Ameriko. La stilusoj kaj longaj, la glanoj maturiĝas en 18 monatoj kaj estas tre amaraj, la interno de la glanŝeloj estas hareca.
Esteban Salas
Esteban Salas y Castro aŭ ankaŭ Esteban Salas Montes de Oca (naskiĝinta la 25-an de decembro 1725 en Havano; mortinta la 14-an de julio 1803 en Santjago de Kubo) estis kuba komponisto de eklezia muziko.
Vivo
Esteban Salas studis violonon, orgenon, kontrapunkton, kompozicion kaj simplan kanton (li estis soprano en la ĥoro) en la ĉefa paroĥo de Havano. En la aĝo de 15 jaroj (1741) li eniris la Seminarion de Sanktaj Karlo kaj Ambrozio. Li kompletigis sian edukiĝon studante filozofion, teologion kaj kanonikan juron. La 8-an de februaro 1764 li alvenis en Santjago de Kubo, kie episkopo Francisco Agustín Morell nomumis lin intertempa kapelmajstro de la katedralo. Esteban Salas fariĝis pastro en 1790 en la aĝo de 64 jaroj. Li mortis en Santjago de Kubo la 14-an de julio 1803.
Dum siaj 39 jaroj de laboro en la ĉefurbo de la Orienta Departemento li elstaris en la kompozicio precipe de eklezimuzikaj pecoj, kaj por kelkaj el ili li ankaŭ verkis la tekstojn.
Liahonore portas lian nomon la Konservatorio de Santjago de Kubo kaj la Internacia Festivalo de Ĥormuziko, kiu okazas ĉiun duan jaron. En Havano oni celebras ĉiun jaron la Festivalon de Malnova Muziko Esteban Salas.
Verkaro
Lian muzikon oni prezentis ĝis la fino de la deknaŭa jarcento. Post mallonga intertempa paŭzo ĝin remalkovris verkisto kaj muziksciencisto Alejo Carpentier. Je la fino de la 20-a jarcento kaj komence de la 21-a jarcento lia verkaro fariĝis objekto de muziksciencaj studoj, ekzemple por Miriam Escudero, kaj de surdiskigoj kiel tiuj de la ĥoro Choeur Exaudi el Kubo.
La malfrubaroka majstro validas kiel la unua "klasika" komponisto de Kubo. Li komponis ok mesojn, du motetojn, tri pasionojn, plurajn responsoriojn, psalmojn, propriojn, litaniojn, himnojn kaj sekvencojn samkiel pli ol sesdek villancico-jn kaj aron da religiaj teatraĵoj kaj "tonadillas".
Inter liaj verkoj, kiuj estas laŭstile de la napola Skolo, troviĝas:
Moskva Konferenco (1944)
La Kvara Moskva Konferenco, ankaŭ Tolstoja Konferenco pro sia kodonomo Tolstoj, estis kunsido en Moskvo inter Winston Churchill kaj Stalin el la 9a al la 19a de oktobro, 1944.
Churchill faris sekretan proponon sur paperpeco dividante post-militan Eŭropon en okcidenta kaj soveta influsferoj, jene: agnosko de sovetaj interesoj en Pollando; Sovetunio kontrolus 90% el Rumanio kaj 75% el Bulgario; Okcidento kontrolus 90% el Grekio; Hungario kaj Jugoslavio estus disigitaj 50-50. Stalin ekzamenis la paperpecon kaj malakceptis la proponon. Tamen oni konservis kopion de la paperpeco.
Ne estis usonanoj kaj Churchill ne rakontis al ili pri la procenta propono. Sed tiu propono estis diskonigita de la sovetoj. Usono neniam indikis interkonsenton kun tio. La proponita procenta divido neniam estis menciita en la Jalta Konferenco aŭ aliaj kunsidoj. Leffler asertis ke ĝi "konfirmis ke Orienta Eŭropo, dekomence almenaŭ, kuŝus ene de la influsfero de Sovetunio."
Stalin akceptis ke Sovetunio eniru en milito kontraŭ Japanio, kaj la britoj akceptis revenigi al Sovetunio la sovetajn civitanojn liberigitajn el germanoj.
(15657) 1125 T-2
(15657) 1125 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Darvinismo
La termino darvinismo etendas ankaŭ al la teorioj kiujn la sekvantoj de Charles Darwin aldonis por koherigi la originan darvinan koncepton al novaj sciencaj kaj biologiaj kaj bioarkeologiaj malkovroj. Tiujn aldonojn, aŭ novajn interpretojn, oni konfluigas en la nocion novdarvinismo.
Esenco de la darvinisma(j) teorio(j) estas ke la nunaj specioj atingis la nunan specifan staton pere de la evoluo de la specioj, kiel priskribite en la fama verko de C. Darwin (The Origin of Species, 1859); kaj ke tiu evoluo estis atingita pere de hazardaj ŝanĝoj konsoliditaj de la natura selektado. Tiu natura selektado estas diversege proponita kaj aligita al la biologiaj sciencoj.
Malfacilus hodiaŭ renkonti personon kiu ne sin deklaru evoluista. En la scienca kampo kutime estas “juĝata” kiei kreista la scienculo kiu levus dubojn pri la scienceco de darvinismo kaj precipe ĉirkaŭ la teorio de la naturaj selektadoj: “kreisto” ne en la senco ke tiu postulas la ekziston de Dio, sed en la senco de tiu kiu postulas la intervenon de Dio en la evoluo (vidu: Inteligenta dezajno) aŭ kulpa pri rifuzo de la principo ke inter kredo kaj scienco ne antaŭmetas naturan kontraŭdiron; aŭ “malŝatata” kiel “neadista" en la senco ke neadisto scias ke ĝia tezo estas falsa sed mensogas por promocii ideon al kiu li estas ideologie ligita.
Oponantoj kiuj celas krizigi la darvinisman teorion
Spite de preskaŭ unuanima sciencula adhero al darvinismo, iuj kritikaj obĵetoj faris breĉon ĉe scienculoj aŭ filozofoj kaj opiniistoj. Dekomence rifuze reagis scienculoj kredantaj je la agado de Dio en la mondo, kvankam evoluo ne eliminas Dion ĉar kiu kreis, povis projekti kaj plani ankaŭ evoluon per natura selektado. Se iom post iom la kredanta mondo ekkonsentis kun la ebleco de la evoluo de la specioj, esploristoj kredantoj elpensis la teorion de la Inteligenta projekto laŭ kiu por la okazinta evoluo ne sufiĉis la natura selektado, sed en certaj momentoj Dio intervenis rekte kaj senpere por igi efike funkciantaj la naturajn selektadajn meĥanismoj.
La nunaj kritikoj, kiam tio eblas, al la darvinisma koncepto pri evoluo per modifoj de la genaj biologaj kombinaĵoj konfirmitaj per la natura selektado uzas la argumenton jenan (vidu bibliografion kaj la biografion cititan en tiu biografio): la darvinisma teorio implicas la alestiĝon de neprobabla serio da eventoj, atribueblaj al la “kazo”, kiuj ne havus la tempon por realiĝi.
Per simpla matematika kalkulo, fakte, oni provas ke la eblaj kombinaĵoj hazarde skribeblaj, uzante la anglan alfabeton, de la mallonga frazo “Methinks it is like wease!”, postulas nombron egalan al miloj da miliardoj de miliardoj pli altan ol tiuj de la sekundoj jam pasintaj ende la origino de la mondo. Por superi la malfacilaĵon de tiu nesuperebla rifo, mem Richard Dawkins devis hipotezi meĥanismon kiu siavice implicas la ekziston de frazo “celo”, nome la ekzisto de celismo, kiu estas, male, kiun la darvinisma teorio, bazita sur la hazardaj ŝanĝoj, ne akceptas.
Precizigante kaj alivortigante: La darvinisma teorio ĉar bazita sur hazardaj ŝanĝoj, eĉ prefere sur la natura selektado, sin montrus fondita sur eventoj tiom neprobablaj ke fine ili povas esti komparataj al mirakloj kaj temas pri teorio kiu ne povas esti dementita nenimaniere laŭ la principo de falsebleco, sin metante, do, pro tio ekstere de la scienca medio, alproksimiĝante tiujn de la fideismo.
São Gonçalo do Rio Abaixo
(prononco: saungonsalo dohjŭabajŝo, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Itabira. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Carpegna
Carpegna estas komunumo de Italio.
Komia Dje
Komia Dje (Ԃ ԃ; kursive:  Ԃ ԃ) estas la sesa litero de la komia cirila alfabeto de Molodcov, kiu estis oficiale aprobita en 1918 kaj uzita ĝis 1930, kaj poste en 1936–1939. Ԃ signifas la palataligitan voĉan alveolaran plozivon. En la moderna komia alfabeto por skribi tiu ĉi sonon oni uzas la digrafon “дь”.
Ԃ estas derivita de la samalfabeta litero Ԁ, kiu siavice estas derivita de la minuskla latina d.
Kühkopf (monto)
Kühkopf estas la nomo de 382 m alta monto en la mezmonaro  Hunsrück. Ĝi situas en la sudo de la sendistrikta urbo Koblenz en la im Koblenca urboarbaro kaj apartenas al la urboparto  Karthause. Sur ĝia pinto troviĝas la telekomunika turo Koblenco.
Geologio
La rokaĵo ĉirkaŭ la monto estas el la rokaĵo de la tiel nomata Ems-epoko. Origine ĝi estas sablecaj sedimentaĵoj, kiuj estiĝis antaŭ ĉirkaŭ 400 milionoj da jaroj (frua devonio), kiam la sedimentaĵoj deponiĝis en malprofundan maron. Sur la pinto konserviĝis malmolan – kiel ankaŭ sur aliaj pintoj de la montoj de Hunsrück – relative veterrezistan kvarcito; la Kühkopf, altiĝas kiel solmonto super la ĉirkaŭejo, nomiĝas tial ankaŭ  durroka monto. Krome troviĝas sur la monto Kvarcsabloŝtonoj (neveraj kvarcitoj)  kaj ardezo.
Naturo kaj pejzaĝo
Sube de la pinto troviĝas en alteco de 295 m la fonto Kühbornquelle.
Historio
La regiono jam frue estis loĝata. Oni trovis ĉirkaŭ la pinto keltajn tombojn. En la romia epoko sube de la pinto estis gravaj interregionaj stratoj inter Confluentes (Koblenco) kaj  Augusta Treverorum (Treviro).
Keltaj tomboj
La tombogrupo ĉe la norda deklivo de la Kühkopf – Am Lösskopf – estas ankoraŭ ne komplete esplorita. Arĥeologoj datiĝas la trovaĵoj en la 5a jarcento a.K. kaj metas ilin al la Hunsruko-Ejfelo-kulturo. La tombomontetoj estas ĉirkaŭ 60–80 cm altaj kaj havs diametron de ĉirkaŭ  12–16 m. Dum la vintra sezono ili estas bone videblaj.
Princepiskopujo Lieĝo
Princepiskopujo Lieĝo (nederlande Prinsbisdom Luik, germane Fürstbistum Lüttich, valone Principåté d' Lidje) estis la profana reglando de la episkopoj de Lieĝo kaj teritorio en la Sankta Romia Imperio, situanta plejparte en hodiaŭa Belgio.
Historio
Jam ĉirkaŭ la jaro 980 la lieĝa episkopo Notker (aŭ Notger) fariĝis reganto de la graflando de Huy. En la 14-a jarcento la lieĝa episkopo ricevis rangon de imperia princo kun voĉdonrajto en la imperia dieto. La princepiskopujo ekzistis kiel memstara potenco ĝis la fino de la Imperio. Dum kelka tempo la princepiskopujo Lieĝo estis la plej potenca eklezia princlando en la okcidento de la Sankta Romia Imperio.
La princepiskopujo Lieĝo estis ĉe preskaŭ ĉiuj flankoj ĉirkaŭita de la Habsburga Nederlando, pli poste de la Hispana Nederlando, kaj per sia centra situo dividis la Hispanan Nederlandon en okcidentan kaj orientan partojn. La Hispana Nederlando, kune kun la princepiskopujo Lieĝo kiu mem ne apartenis al ĝi, estis ankaŭ foje nomata "Suda Nederlando" (proksimume la hodiaŭaj Belgio kaj Luksemburgo).
Oni ne konfuzu la princepiskopujon (kie la episkopo estis la civila reganto) kun la pli granda episkopujo de Lieĝo (kie li estis eklezia gvidanto).
La disputo
Dum sia regado Henriko la 1-a de Brabanto vidiĝis enkaĉigita en la lukto por la sukcedo en la episkopejo de Lieĝo, disputata inter lia frato, Alberto de Loveno, elektita urbo, kaj Alberto de Rethel, ekleziulo de Lieĝo. La imperiestro Henriko la 6-a nomumis trian disputanton, nome Lotario de Bonno, post ricevi grandan monkvanton el lia frato, la grafo de Hostada. Alberto de Loveno veturis sekrete al Romo kie li atingis papan konfirmon de lia nomumo, sed reveninte al Brabanto li trafis sin nehelpata de sia propra frato antaŭ minaco de la imperiestro, kiu venis en Lieĝon kaj punis liajn partianojn. Finfine Alberto estis murdita en 1192 laŭ ordono de la imperiestro proksime al Reims, kie li estis ĵus konfirmita de la tiea arkiepiskopo je la nomo de la papo.
La novaĵo de lia murdo okazigis ribelon en Lieĝo, el kiu devis fuĝi Lotario, kaj la kreadon de ligo kontraŭimperia formita de Henriko de Brabanto, la episkopo de Kolonjo kaj aliaj germanaj princoj. La imperiestro rezignis, kaj abandonis Lotarion, kiu same rezignis al la episkopeco, sed la ekleziuloj dividiĝis denove por la elekto de la sukcedonto. La rivaleco tiam establiĝis inter Simono, filo de la duko de Limburgo, nur deksesjaraĝa, apogita de Henriko de Brabanto, kaj Alberto de Cuyck, preferita de la pastraro kaj helpata de la grafo de Henao, kiu finfine akiros la episkopecon. ​
Princepiskopoj de Lieĝo
Jen kelkaj el la episkopoj kaj princepiskopoj de Lieĝo:
Oelixdorf
Oelixdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(13878) 6106 P-L
(13878) 6106 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tiborszállás
Tiborszállás [tiborsAlAŝ] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Mátészalka. La loknomo signifas: tranoktejo de Tibor (virnomo).
Situo
Tiborszállás situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Mátészalka-Carei, laŭ dekstra bordo de Crasna, proksime de la rumana landlimo. Nagyecsed troviĝas 12, Mátészalka 21, Csenger 24, Fehérgyarmat 25 km-ojn.
Historio
La nomdonanto estis grafo Tibor Károlyi, kiu tie elektis loĝejon inter la farmoj en la 19-a jarcento. Post jarcento la posteulo aranĝis modelan bienocentron. En 1955 el 3 farmocentroj municipo naskiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, poŝto.
Chiuza
Chiuza [kjuza] (hungare: Középfalva, germane: Mitteldorf) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Beclean. En 1910 ĝi havis 1 403 loĝantojn (rumanoj); en 1992 870. Ĝia unua mencio skriba estas el 1242. Ĝi estis originale hungara-saksa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre apartenas al ĝi Mireș, Piatra kaj Săsarm.
Mihály Demeczky
Mihály Demeczky [mihAj demecki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Demeczky Mihály estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto.
Mihály Demeczky naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Bernátfalva, kiu nun estas vilaĝparto de Valaliky en Slovakio. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Demeczky frekventis universitaton komence en Budapeŝto, poste ankaŭ en Berlino, Parizo, Jena. Li akiris diplomon en Budapeŝto en 1877. Post siaj studoj li laboris en diversaj lokoj, ekzemple en gimnazio en 1892, en la sekva jaro en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto. En 1895 li estis gimnaziestro, post 2 jaroj li havis postenon en ministerio pri religio kaj eduko. En 1912 li revenis instrui matematikon en la universitato.
Preĝejo Tereza el Avilo (Miskolc)
Karmelana preĝejo de Tereza el Avilo estas eklezia konstruaĵo en Hungario, en Miskolc.
Historio
Alvenis karmelanoj unuafoje al Miskolc en 1942. Ili tuj konstruis preĝejeton. La 2-a mondmilito fiaskis konstruadon de pli granda preĝejo kun monaĥejo, same fiaskis la baldaŭa konstruado, ĉar la karmelanoj estis forigitaj en 1949. La karmelanoj rajtis reveni en 1991. Ili tuj renovigis la preĝejeton, kiu pretiĝis en 1994. Laŭ kontraŭa informo la preĝejon grekokatolikoj profitas.
Konstruaĵo
La simpla konstruaĵo kun la monaĥejo situas sola en korto. Apud la preĝejo restis la sonorilostablo, kiun laboristoj konstruis en la 1940-aj jaroj.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1892
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1892 estis la 4a oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo ĝi okazis en Havano, Kubo inter la 1a de januaro kaj la 28a de februaro 1892. La mondĉampiona defendanto Wilhelm Steinitz venkis la defianton Miĥail Ĉigorin.
Tiu ĉi estis la 4a sinsekva venko en mondaj ĉampionumoj de Steinitz kaj la dua kontraŭ Chigorin. Li antaŭe dukcese defendis la titolon kontraŭ Johannes Zukertort en 1886, Chigorin en 1889 kaj Isidor Gunsberg en 1891.
Rezultoj
! !! width=15|1 !! width=15|2 !! width=15|3 !! width=15|4 !! width=15|5 !! width=15|6 !! width=15|7 !! width=15|8 !! width=15|9 !! width=15|10 !! width=15|11 !! width=15|12 !! width=15|13 !! width=15|14 !! width=15|15 !! width=15|16 !! width=15|17 !! width=15|18 !! width=15|19 !! width=15|20 !! width=15|21 !! width=15|22 !! width=15|23 !! Poentoj !! venkoj
Decidaj eraroj
Kiam la matĉo estis 8-8 post la ŝakludo 21 Steinitz gajnis la matĉon post eraroj de Chigorin.
23733 Hyojiyun
23733 Hyojiyun estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hyo Ji Yun, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto en teamo pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Internacia Lernejo de Tjanĝino (Ĉinio).
Markenvadoj
La unua fazo implikis aron de kvin insuloj. La plej granda insulo havas havenon kaj kelkajn naturamikajn konstruaĵojn, kiuj kune formas la Setlejon Op Marker Wadden (Sur Markenvadoj). Nur ĉi tiu ĉefa insulo estas (laŭ limigita mezuro) alirebla por la publiko. La celo estas krei naturan kaj amuzan areon kun areo de 10 000 hektaroj (unu sepono de la Markermeer), el kiuj 4500 hektaroj estas super akva pejzaĝo kaj 5500 hektaroj subakve. Ĉi tio igas ĝin unu el la plej grandaj naturaj projektoj en Okcidenta Eŭropo. La projekto, en kiu Natuurmonumenten kaj Rijkswaterstaat kunlaboras, celas restarigi ekologie plibonigante grundan kaj akvan kvaliton. La areo estas parto de la Nacia Parko Nieuw Land (Nova Lando).
Geologie parolante, la Markenvadoj ne estas vado-areo; la vorto 'vado' rilatas al la latina vorto vadum, kiu signifas "vadejo". La nomo estas uzata ĉi tie metafore pro la formado de teroj, la insularo-karaktero kaj la ekologia valoro de ĉi tiu antaŭinsula areo (situanta ĉi tie ne antaŭ marbordo, sed antaŭ baraĵo).
Karolo Martelo
Li estas plej konata por gajni la Batalon de Poitiers en 732, kiu laŭtradicie estis citata kiel la evento kiu savis Eŭropon de la Islama ekspansio post la konkerado de Iberio.
28831 Abu-Alshaikh
28831 Abu-Alshaikh estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Glaciso
Glaciso estas neabrupta deklivo, natura aŭ artefarita, kiu etendiĝas antaŭ fortikaĵo, paflinio kaj tiel plu (ReVo 2006). Glaciso estas ankaŭ simila deklivo, pli speciale la plej profunda parto (inter — kaj —) de la kontinenta marĝeno, nomata kontinenta glaciso (PIV 2005).
ICH
La vorto havas plurajn signifojn:
Daewoo Leganza
La Daewoo Leganza estas aŭtomobilo produktita de la firmao Daewoo inter la jaroj 1997 kaj 2002.
2654 Ristenpart
2654 Ristenpart estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉiliaj geastronomoj Carlos Torres kaj S. Cofré elde la observatorio de Cerro el Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Friedrich Wilhelm Ristenpart (1868–1913).
822
En la jaro 822 post Kristo okazis, interalie:
Armea Spaco Tockoje
Armea Spaco Tockoje (Тоцкий полигон) estas armea spaco situanta 40 km oriente de Buzuluk en la Orenburga provinco. Oni faris ĉi tie militekzercojn pri la atombombo Sneĵok. En la armea spaco troviĝas sekreta loko Tockoje-2, kaj ekster ĝi vilaĝo Tockoje.
"Eksperimento" en la armea spaco
La 14-an de septembro 1954 sur troviĝanta 215 km de Orenburg armea spaco Tockoje la sovetia armeo dum militekzercoj eksplodigis atombombon. Je la 9:53 strategia bombaviadilo Tu-4 faligis bombon kun povumo de 40 kilotunoj (pli ol duoble pli granda ol faligita super Hiroŝimo) sur la teritorion de la armea spaco, kie estis ĉirkaŭ 45 mil soldatoj, malliberigitoj kaj bestoj. La bombo eksplodis 350 m super la tero, kaj tuj post la eksplodo subtaĉmentoj de infanterio apogataj de 600 tankoj, 600 kirasitaj transportiloj kaj 320 aviadiloj iris direkte al la surcentro ĝis ŝajnigata atako. Celo de la "eksperimento", farita sub la gvido de marŝalo Georgij Konstantinoviĉ Ĵukov, estis kontrolo de taŭgeco de la ilaro kaj soldataro batali en la kondiĉoj de nuklea milito. La ekzercojn rigardis superuloj de Sovetunio kaj generaloj de la Orienta Bloko.