cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matthias Buchinger
Biografio
Artisto kaj prezentisto, li montris siajn plenumojn en multaj kortegoj kaj iĝis konataj kiel la "Malgrandulo de Nurenbergo". Li vojaĝis al Anglio provante ricevi ĉekortegan nomumon sub reĝo Georgo la 1-a (Britio); malsukcesinte, li iris al Irlando kie li donis publikajn manifestaciojn, en Dublino en 1720 kaj en Belfasto en 1722. Buchinger estis edziĝinta kvar fojoj kaj havis almenaŭ dek kvar infanojn (de ok virinoj). Li ankaŭ estas fama por esti havinta infanojn de ĝis sepdek amantinoj. Aldone Buchinger ĝuis grandan reputacion kiel gravuristo kaj artisto.
Malgraŭ liaj havaj malgrandaj, naĝilosimilaj alpendaĵoj por manoj, liaj kuprogravuroj estis nekredeble detalaj. Sur memportreto, estis tiom detale faritaj bukloj ke ili rivelis ĉe detala rigardo fakte sep bibliajn psalmojn kaj la Patron nian, tajpitaj en miniaturoleteroj.
Lertecoj
Malgraŭ lia handikapo Buchinger estis bonega magiisto, igante pilkojn malaperi de sub tasoj kaj birdoj ekaperi de nenie. Estis ankaŭ dirite ke li estis nevenkebla ĉe kartoj kaj brilblindumus spektantarojn. Miraj estis ankaŭ lia paflerteco. Buchinger ŝatis konstrui ŝipojn en botelo. Li havis enorman lertecon, malgraŭ sia handikapo. La muzikaj kapabloj de Buchinger inkludis la kapablon ludi plurajn muzikajn instrumentojn inkluzive de la zimbalono, hobojon, trumpeton, kaj fluton. Kelkajn el la luditaj instrumentoj li inventis mem!
Kolonio kaj Protektorato Niĝerio
Kiel unu el plej riĉaj britaj kolonioj, ĝi estis bona kandidato por esti la unua kolonio kiu ricevis sendependecon. Niĝerio ricevis dekomence pliigitan aŭtonomecon kiel Federacio de Niĝerio en la 1-a de oktobro de 1954 kaj poste iĝis tute sendependa en 1960.
Okara
Okara (اوکاڑا‎) estas universitata urbego en provinco Panĝabo (Pakistano), kie ĝi estas sidejo de la samnoma kantono. La loknomo devenas de speco de arbo.
Geografio
Okara situas sur vasta ebenaĵo de Induso, la plej proksima urbo estas Sahival (39 km). Fajsalabado troviĝas 74, Lahoro 120, Multano 203, Rawalpindi 313, Islamabado 326, Peŝavaro 398, Sukur 565, Kveta 619, Hajderabado 782, Karaĉio 916 kilometrojn (aere).
Historio
Okara estas relative nova agrikultura urbo; dum la brita regado ekzistis arbaro en tiu loko, kie la urbo estis rekonstruita en la 19-a jarcento. Dum brita regado la areo estis parto de Distrikto Montgomery kaj enhavis grandan rafinejon. La plejparte islama populacio subtenis la estontan sendeprendan Pakistanon. Post la sendependiĝo en 1947 la islamaj rifuĝintoj el nova ŝtato Barato ekloĝis ankaŭ en Okara. En 1982 la urbo fariĝis la sidejo de la nove kreita distrikto Okara.
Loĝantaro
En Okara oni parolas plejparte panĝabe.
Eduko
En Okara du universitatoj funkcias, krome pluraj filiaj kampusoj.
Ekonomio
Okara estas floranta industria kaj komerca centro, la plej granda produktanto de la lando pri maizoj, terpomoj kaj laktaĵoj, krome kotonaj muelejoj funkcias. Oni produktas fromaĝojn por la pakistana armeo, pli frue por la brita armeo. Okara kun Sahival estas signifaj brutobredadaj lokoj (bovoj, bubaloj, ŝafoj kaj kaproj). Kanalo helpas la agrikulturon.
Klimato
Okara situas en duonarida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen kun influo de musono. La temperaturo somere estas ofte 45 °C, sed vintre tio falas preskaŭ al frostopunkto. La averaĝa jara precipitaĵo estas 440 milimetroj.
Trafiko
Okara kuŝas laŭ ĉefvojo kaj fervoja linio inter Lahoro kaj Multano. La fervojo estis konstruita en 1892. Ankaŭ 2 distriktaj vojoj kuras al Okara.
Papilio machaon
Makaono (Papilio machaon) ankaŭ nomata hirundvosta papilio estas specio de papilio. Ĝi havas sulfurkolorajn flugilojn kun nigraj makuloj kaj vejnoj, kun blua rubando kaj rustkoloramakulo ĉe la postaj flugiloj.
Vivmaniero
Papilio machaon estas trigeneracia specio. Ĝi entreprenas regulajn laŭsezonajn veturadojn (migrado). Ĝi vivas en herbejoj.
La raŭpo manĝas Foeniculum, Daucus, Peucedanum, Angelica kaj aliaj Apiaceae.
Eksteraj ligiloj
Eŭropaj papilioj
Pitombo
La pitombo estas frukto el (Talisia esculenta), el Sapindacoj indiĝena fruktarbo en la nordorienta kaj amazona regiono de Brazilo kaj kultivata en hejmaj fruktoĝardenoj, sufiĉe ofta en sia natura habitato, kie ĝi troviĝas, krom la amazono tra la brazila nordoriento ĝis Rio-de-janejro.
Priskribo
La pitombujo estas plurjara arbo 6-12 m alta. Ĝiaj kunmetitaj folioj havas 2-4 parojn da folieroj. Infloreskoj estas panikloj enhavantaj malgrandajn androginajn florojn. subglobaj beraj specoj de fruktoj, kun 1-2 grandaj semoj kovritaj per suka kaj diafana fajna arilo kun acida gusto, kiu maturiĝas de januaro ĝis marto kaj estas vendataj en strataj bazaroj kaj konsumataj laŭnaturaj.
Taksonomio
La unua priskribo de la bazionimo Sapindus esculentus okazis en 1824 de Augustin François César Prouvençal de Saint-Hilaire in Pl. Usuel. Bras.: t. 68. La transmeto en la genron Talisia al Talisia esculenta okazis en 1878 de Ludwig Radlkofer in Sitzungsber. Math.-Phys. Cl. Königl. Bayer. Akad. Wiss. München 8: 345. Pliaj sinonimoj estas Meleagrinex pernambucana  kaj Sapindus edulis
Medicino
En popola medicino, pitombo funkcias fortigante la imunsistemon, protektante la angian sistemon, protektante ostan disvolviĝon kaj kunlaborante en la formado de hemoglobino kaj ĉar ĝi estas bona fonto de vitamino C, ĝi alportas iujn avantaĝojn, kiel  preventi antaŭtempan maljuniĝon kaj iujn aliajn malsanojn, kiuj rilatas al liberaj radikaloj, kiel kancero.
Manĝaĵoj
Pitombo devas esti konsumita  post la tagmanĝo, ĉar ĝia enhavo de vitamino C helpas la sorbadon de la fero en fazeolo kaj viando.
Kvankam malmulte studata kaj ĉar ĝi havas malmulte da pulpo, pitombo post prilaborado havas pli altan rendimenton kaj unikan guston kaj tial ĝi estis uzata por prepari sukojn, ĵeleojn, kremojn, glaciaĵojn, ankaŭ ĉar enhavanta  bongustan pulpon havas grandan antioksidan potencialon kaj havas preventajn agadojn kontraŭ kancero.Por prepari pitomban ĵeleon, bongusta frandaĵo, simple forigu la ŝelon kaj dispremu ĝiajn kernojn en dika drata kribrilo por akiri la pulpon, aldonu duonon da sukero rilate al la tuta pulpo kaj kuiru ĝis ĵeleiĝo.Koncerne la preparadon de la kremo kaj glaciaĵo, ĝi estas uzata por ĉiu kvanto da pulpo, duono da densigita lakto kaj iomete diluita gelateno, simple kirlu en  likvigilo kaj poste metu en fridujo  ĝis ĝia malmoliĝo.Por prepari la pitomban sukon simple miksu la pulpon de la frukto kaj aldonu sukeron, akvon aŭ lakton.Por sala konsumo, uzu la saman pulpan miksaĵon duonon kaj duonon kun kuirita manioko aŭ simila pureo kaj aldonu fanditan buteron kun salo, ajlo kaj ĵus muelita nigra pipro. Aldonu la kremon kaj post la miksitan pureon de pitombo kaj manioko, tiam nur miksu kaj servu ĝin varme aŭ malvarme.Ĝis nun la kulinara uzo de semoj ne estas rekomendinda, kvankam se ili estas bone kuiritaj en premkuiriloj kun akvo kaj salo, aŭ rostitaj ili estas bongustaj, pro la enhavo de lecitinoj.
Malfruo
La vorto havas diversajn signifojn:
Alkaloido
La alkoloidoj estas organikaj kombinaĵoj de plantoj kun forta efiko je la besta organismo. Ili estas komplikaj, N-entenaj, bazaj, plej ofte venenaj materialoj.
La plimulto de la alkaloidoj estas senkolora, senodora, kristala materialo. Ili solviĝas en maldensa acido, tiel ili estas eltireblaj el la dispecigitaj partoplantoj per ili. Ili ne solviĝas en akvo.
Ankaŭ alkaloido estas la nebaza alkaloido de la pipro (piprino) kaj la neŭtrala (nevenena) kafeino en kafo.
La rolo de la alkaloidoj en la plantoj estas ankoraŭ esplorata, sed la plibonigoj rezultis plantojn senalkaloidajn, kio montras ilian malhaveblecon. La venenaj alkaloidoj eble servas kiel defendaĵoj kontraŭ herbovoraj bestoj.
Grupigo
La alkaloidojn oni povas grupigi surbaze de:
Varazze
Varazze estas komunumo de Italio.
Frênes
Frênes estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Frênois.
16779 Mittelman
16779 Mittelman estas malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Dennis di Cicco elde sia privata observatorio de Sudbury (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona amatora astronomo kaj astrofotisto David Ross Mittelman (1954–2017), meceno por astronomio kaj medicino. Li ludis gravan rolon en la kreo de la MDW Hydrogen-Alpha Sky Survey por krei grand-skala mozaikon de la ĉielo per profondaj bildoj per.
Universitato de Kentukio
John Arkisto fondis la universitaton en 1865. La urbo donis por ĝi 52 akreojn (21,04 hektarojn). La nuna areo de la universitato estas 270 akreoj (109,2 hektaroj).
Komence, la universitato enregistrigis nur virojn kiel lernantojn, sed en 1880, la unuaj lernantinoj ekpartoprenis ĝin.
Sankt Andrä-Höch
Sankt Andrä-Höch estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leibnitz. Fine de en la komunumo vivis.
Universitato de Kentukio
Organizo
La universitato konsistas el pluraj kolegioj kaj lernejoj:
Basketbalo
La universitato estas fama pro ĝia basketbala teamo, sporto tre populara en Usono. La basketbala teamo komencis ludi en 1903. La teamo ludas sub la kromnomo Kentucky Wildcats (Kentukiaj Sovaĝaj Katoj). Laŭ statistikaĵoj, tiu estas la plej ofte venkinta universitata basketbala teamo en la mondo.
La danĝera lingvo
Pro tiu ĉi verko la aŭtoro ricevis la OSIEK-premion de la Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj en 1993.
Enhavo
La libro priskribas problemojn kun cenzuro, kiujn devis fronti L. L. Zamenhof antaŭ publikigo de sia verko, kaj suspektojn de ĉiuj reĝimoj, ke Esperanto estas lingvo de iliaj malamikoj (de laboristoj, komunistoj, pacifistoj, kosmopolitoj, burĝoj).
Komence de la 1920-aj jaroj okupiĝis pri Esperanto eĉ Ligo de Nacioj, sed ĉefe kelkaj francaj politikistoj, dezirantaj, ke ilia lingvo restos la precipa komunikilo en la diplomatio, estis kontraŭ Esperanto.
Pli detale estas priskribitaj persekutoj en la hitlera Germanio ("lingvo de judoj kaj komunistoj") kaj precipe en la Stalinisma Sovetunio kaj en ĝiaj satelitoj post la dua mondmilito.
Le Perthus
Le Perthus (france, katalune El Portús) estas administra komunumo de Francio en la regiono Langvedoko-Rusiljono (Languedoc-Roussillon) kaj la departemento Orienta Pireneoj (Pyrénées-Orientales), en la sudokcidento de la lando. La komunumo situas rekte ĉe la ŝtata limo inter Francio kaj Hispanio, en la montaro Pireneoj kaj la kultura pejzaĝo Norda Katalunio, kaj estas limtransirejo.
La danĝera lingvo
Enhavo
Esperanto estis konsiderita "danĝera lingvo" de la registaroj de multaj landoj. Jam en 1895 la publikigado de la revuo La Esperantisto estis malpermesita en la tsarista Rusio. En 1922 la instruado de Esperanto estis malpermesita en francaj lernejoj. En 1936 Esperanto estis tute malpermesita en Germanio kaj Portugalio.
Le Perthus
La "ravino de la Grafino" (ravin de la Comtesse) kaj la Nacia Aŭtovojo 9 dividas ĝin en du partojn: la nordo kaj okcidento de la vilaĝo estas la municipo kaj la franca urbeto Le Perthus, dum la oriento kaj sudo estas la vilaĝo Els Límits, parto de la komunumo La Jonquera, Ĝirona provinco. La franca parto de la loĝloko estas pli loĝata ol la hispana parto. La "Avenuo de Francio" formas la limon inter la du landoj.
Virtuala bildo
Virtuala bildo estas farita de radioj de lumo ŝajno, ke en iu loko de spaco estas objekto, kvankam reale en la loko tia objekto ne estas (sed povas esti nenio aŭ parto de optika aparato).
La danĝera lingvo
Enhavo
Kiel rezulto de la kreskanta Stalinisma premo, la aktiveco de forta Esperanto-movado estis severe limigita. En rapida ritmo en 1937 multaj Esperantistoj estis arestitaj, mortpafitaj aŭ senditaj al malliberejoj. Esperanto estis malpermesita kiel produkto de 'burĝa kapitalismo kaj kosmopolitismo'.
Virtuala bildo
Simpla ekzemplo de ilo kiu faras imaginaran bildon estas spegulo. Ankaŭ lensaj aparatoj povas fari virtualan bildon.
Por vidi virtualan bildon necesas uzi objektivon, direkti ĝin al la virtuala bildo kaj registri faritan de objektivo realan bildon.
Per okulo eblas vidi virtualan bildon ĉar okulo enhavas en si objektivon kaj lumregistrilon.
Tünde Skovrán
SKOVRÁN Tünde [skovra'n'] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Baraolt la 31-an de decembro 1982.
Kariero
Tünde Skovrán finis en la aktorfako de la Universitato Babeş-Bolyai en 2005 kaj ekde septembro 2005 ŝi estas anino de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
La danĝera lingvo
Enhavo
Ekde 1938 Esperanto estis malpermesita en ĉiuj regionoj okupitaj de Germanio. Pro persekutadoj kaj malpermesoj, la Esperanto-movado estis severe malfortigita kaj la disvolviĝo de la internacia Esperanto-lingvo haltiĝis. Post la milito en 1945 la movado stagnis. Kiel rezulto de la stalinisma influo, Esperanto estis malpermesita en la orientgermana GDR de 1949 kaj pluen. En 1950 ankaŭ Hungario kaj de 1952 Ĉeĥoslovakio malpermesis la instruadon de la lingvo.
1955 kaj poste
Post la morto de Stalino en 1955, la Esperanto-movado revenis al Pollando, Bulgario, Hungario, Ĉeĥoslovakio kaj Sovetunio. De 1965 ankaŭ en GDR, kie ĝi povis disvolvi en kulturaj rondoj. Tamen, en recenzo de la libro Esperanto kaj Vivo de Vladmimir Samodaj sur blogo de Esperanto-Helsinki oni raportas:"'[En Sovetunio] ŝtataj aŭtoritatoj komprenis, ke esperantistoj estis sendanĝeraj, sed samtempe ke ili — sen firma politika gvidado — povus esti facile influeblaj de eksterlandaj ideoj. Agadi en tia situacio povus esti danĝere. Tial la esperantistoj serĉis iun tegmentan organizon kaj fine sukcesis aniĝi en (SSOD) — ruslingva mallongigo de Unio de sovetiaj amikec-asocioj kun eksterlandoj, sed SSOD elektigis al la esperantistoj prezidanton kiu eĉ ne komprenis la lingvon kaj sekretarion kiu aktive sabotadis la agadon.'"
Versioj en Esperanto
La unua versio aperis en 1973, kiel broŝuro eldonita malgrandkvante ĉe la eldonejo L'omnibuso en Kioto. Tiu unua verko aperis unu jaron poste kiel ĉapitro 21 en la ampleksa libro Esperanto en Perspektivo. En 1975 aperis en Tokio japana ampleksigita traduko farita de Kurisu Kei.
En 1988 nova, ampleksa kaj renovigita versio en Esperanto aperis ĉe eldonejo Bleicher en Gerlingen (ISBN 3-88350-505-6).
En 1990 alia esperantlingva eldono estis publikigita de la eldonejo Progreso el Moskvo (ISBN 5-01-003136-1).
En 2016 aperis ĉe UEA nova, reviziita eldono. Ĝi prezentiĝis en la 101-a UK en Nitro. Por la nova Esperanto-versio la teksto estis plene reviziita kun utiligo de fontoj, kiuj iĝis alireblaj nur post la germana reunuiĝo kaj la disfalo de Sovetunio.
Tradukoj
La verko estas eldonita plurfoje en Esperanto en 1973, 1988 kaj 1990 de la japana eldonejo L'Omnibuso en Kioto. Ĝi estas tradukita ĝis nun en la angla duvolume (Volumo 1 en 2016 kaj Volumo 2 en 2017), en la korea, litova, pola, rusa, itala, germana, japana, franca (2022).
Eksteraj ligiloj
</Br>
Kantono Aillant-sur-Tholon
La kantono Aillant-sur-Tholon (france canton de Aillant-sur-Tholon) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon la jenaj 20 francaj komunumoj :
Périgny (Charente-Maritime)
Geografio
Périgny estas ĉirkaŭurbo de La Rochelle, kun kiu ĝi havas limon okcidente. Aliaj najbaraj komunumoj estas Puilboreau nordoriente, Dompierre-sur-Mer norde, Bourgneuf kaj Montroy oriente, Saint-Rogatien sudoriente kaj Aytré sudokcidente.
Ĝi estas proksima al la maro ( de la Atlantika Oceano).
Mátraverebély
Geografio
Mátraverebély situas en valo, laŭ Zagyva, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Hatvan-Salgótarján. Bátonyterenye troviĝas 5, Pásztó 11, Salgótarján 17 km-ojn.
Historio
La preĝejo menciiĝis en 1210. Familio Verebi longe havis la kampojn. Iam la komunumo ricevis rajton pri bazarado. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Grafoj Almássy (almAŝi) akiris la kampojn ekde 1756.
Izoprenila klorido
Izoprenila klorido aŭ 4-kloro-2-metilbut-1-eno estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la [kloridoj, rezultanta el klorigo de la izoprenolo. Izoprenila klorido estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izoprenila klorido prezentas izoprenilan grupon ligitan al kloratomo. Ĝi konsistas je 5 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 1 kloratomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Lexington (Kentukio)
Leksingtono (angle Lexington) estas usona urbo en la ŝtato Kentukio. La urbo havas kronomon de "ĉevala ĉefurbo de la mondo" kaj la ĉevalobredado estas unu de la ĉefindustrioj de la urbo (kaj ankaŭ de la ŝtato.) La aliaj ĉefindustrioj estas la produktado de la burbona viskio kaj la tobako.
Leksingtono troviĝas en centra-Kentukio al la bluherba regiono, famosa por la blugresa muzikstilo, kaj la ĉevala parko. La urbo estas la loko de la Universitato de Kentukio kaj la sola publika ĉevalfarmo en la mondo.
En 2005, la popolo de la urbo estis 268.080.
Louvroil (stacidomo)
Louvroil estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Louvroil, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Creil - Jeumont (242000).
Varese Ligure
Varese Ligure estas komunumo de Italio.
Hans Piloty
Hans Piloty, naskita en 1894, mortinta en 1969, estis germana fakulo pri elektra kaj komunika inĝenierikoj, profesoro de la Teknologia Universitato Munkeno (tiam TH München).
Kune kun la matematikisto Robert Sauer kaj laŭ instigo de sia filo Robert Piloty li komence de la 1950-aj jaroj evoluigis kaj konstruis la komputilon PERM.
Cipău
Cipău [ĉipəŭ] (hungare: Maroscsapó maroŝĉapo:) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Iernut.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 906 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 1 015 (rumanoj, 22% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. En mezepoko ĝi estis hungara servutulvilaĝo. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye).
József Tornai
József TORNAI [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tornai József estis hungara poeto, verkisto, tradukisto.
József Tornai  naskiĝis la  1927 en Dunaharaszti, mortis la 31-a de januaro 2020 en Budapeŝto.
Biografio
József Tornai eklaboris en 1947 kiel simpla laboristo, dume li komencis poemadi kaj verkadi. Inter 1961-1976 li estis laŭprofesia verkisto, poste ĝis 1987 li estis redakta membro de literatura revuo. Lia ĉefa majstro estis Lőrinc Szabó. Li dufoje edziĝis havanta po 1 gefilojn. Li ricevis premion Kossuth en 2013, pli frue ekde 1975 ankaŭ aliajn premiojn.
Ragnitz
Ragnitz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leibnitz. Fine de en la komunumo vivis.
Catholic Herald
Catholic Herald estas londona katolika monata gazeto kaj ekde decembro 2014 estas revuo, eldonita en Unuiĝinta Reĝlando, Irlando kaj Usono. Ĝi raportas totalan eldonadon de ĉirkaŭ 21 000 ekzempleroj distribuitaj al romkatolikaj librovendejoj, pograndaj butikoj kaj poŝtaj abonantoj.
Deag
Deag (hungare: Marosdég maroŝdeg) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Târnăveni. Administre ĝi apartenas al Iernut.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 996 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 496 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. En mezepoko ĝi estis hungara servutulvilaĝo. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye).
Larchamp (Orne)
Larchamp estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
750 Oskar
750 Oskar estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Nisa familio.
Larchamp (Orne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Larchampois.
Ĝi nun formas parton de Tinchebray-Bocage
750 Oskar
Nomo
Ĝi estis tiel nomita en memoro de Oskar Ruben von Rothschild, filo june mortinta de Albert Salomon Anselm von Rothschild.
NGC 2176
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Frequency (filmo)
Frequency estas sciencfikcia filmo de 2000, kiu enhavas malsamajn filmstilojn kiel vojaĝo en la tempo, suspenso kaj aliaj. Ĝi estis reĝisorita de Gregory Hoblit kaj verkita de Toby Emmerich. Kiel aktoroj ĉefrolis Dennis Quaid kaj Jim Caviezel kiel Frank kaj John Sullivan, patro kaj filo respektive. Oni filmis ĝin en urboj kiel Toronto kaj Nov-Jorko. Poste en 2016 oni faris postan televidserion de tiu filmo Frequency (televidserio), en tiu versio John Sullivan estas virino, kiu nomiĝas Raimy Sullivan.
Intrigo
La historio okazas en Nov-Jorko en oktobro 1999. John Sullivan (Caviezel), estas 36 jaraĝa detektivo pri murdoj, ankoraŭ emocie ne akceptas la morton de sia patro la fajroestingisto Frank Sullivan (Quaid), kiu okazis 30 jarojn antaŭe. John loĝas en la sama domo kie li kreskis, post eksigo de sia koramikino iutage li malkovras radion heatkit SB-301de sia radioamatora patro (kun voksigno WQ2YV) kaj decidas komunikiĝi per ĝi.
Pro nekutima aktiveco de polusa aŭroro John malkovras ke li sukcesis kontakti sian patron ekzakte 30 jarojn antaŭe iom antaŭ la tago en kiu li mortis en fajro, kiu okazis en konstruaĵo. John sukcesas averti sian patron pri tio kaj kvankam Frank komence esceptikas pri tio ke John estas sia filo el la estonteco sekvas lian konsilon post rimarki ke John scias detale la rezulton de la dua ludo de la monda basbala serio de 1969.
Post savo de la patro el la fajro, John akcidente kreas novan kronologion kvankam paradokse ankoraŭ li havas memorojn de la pasinteco. En la nova kronologio Frank mortas pro pulma kancero kaŭze de daŭra fumado, dum la patrono de John, nome Julia Sullivan (Elizabeth Mitchell) estas murdita de seria murdigisto. En la originala kronologio la patrino de John lasis sian laboron kiel flegistino en malsanulejo por povi iri al la funebro de Frank, en la nova ŝi daŭrigas en la laboro kaj savas la vivon de viro kiu poste oni montros ke li estas la “murdigisto de Nightingale”, kiu estus morta se tiu nokto estus mortinta pro superdozo de Benazepril kaj Benadryl kaze ke Julia ne estus. La murdigisto de Nightingale en la antaŭa kronologio estis murdinta nur 3 flegistinojn antaŭ sia morto dum en la nova li daŭrigas ĝis 10 murdojn. Por surprizo de John kaj sia patro la sesa viktimo estis Julia.
Post interŝanĝoj de informoj el policaj arkivoj de 1999 pri la ankoraŭ ne solvitaj murdoj, John kaj Frank kunlaboras tra la tempo por haltigi la murdiston en la frua 1969 kaj tie savi Julian. Frank sukcesas eviti la murdon de la unua viktimo kaj klopodas eviti la duan sed li estas atakita de la murdisto en necesejo de nokta amuzejo, tie li perdas siajn ŝoforpermesilon kiu estis en sia monujo kiam la murdisto prenis ĝin. Post vekiĝo el la atako Frank kuras al la apartamento de la virino kiun li intencis savi kaj malkovris ke ŝi estis murdita.
John konjektas ke la digitaj spuroj de la murdisto estas en la monujo tiel ke li petas al la patro kaŝi la monujon en iu malplena kaj kaŝita loko de la domo kie ĝi povus esti kaŝita dum 30 jaroj. Tuj post kiam Frank metas ĝin en tiu loko tuja petas en 1999, ekzakte en la sama loko. Frank portas ĝin al la laboratorio por scii la identigon de la murdisto, kiu rezultas esti eksdetektivo nomita Jack Shepard (Shawn Doyle). Sed poste la polico suspektas pri la patro ĉar la murdisto intence lasis lian ŝoforpermesilon en murdosceno tiel ke la patro estas demandita de detektivo Satch DeLeon (Andre Braugher) kiu poste fariĝas ĉefo kaj amiko de John.
En la policejo Frank estas atakita de Shepard sed li sukcesas eskapi de la stacio. Poste dum la serĉo de pruvoj en la apartamento de Shepard, Frank trovas Shepard kiu persekutas lin. Poste Sath konvinkiĝas pro historio de Frank kaj ĝusta predikto de la rezultoj de la monda basbalserio unue trovas Shepard kiel kulpulo de la murdoj kaj poste Frank estas liverigita kaj senkulpigita post konfrontoj kie ĉiuj kredas ke Shepard mortis. Kontraŭe, John scias ke tio ne povas esti certa ĉar en la familia foto el 1999 la patrino ankoraŭ ne aperas kun ili (tio signifas ke ŝi estis murdigita de Shepard).
Tiun nokton, dum ambaŭ parolas pere de la radio, Shepard eniras en la domon de Sullivan kaj en 1969 kaj en 1999. Ĝuste kiam Shepard premsufokas John en 1999, Frank per hajlofusilo detruas la manon de Shepard en la pasinteco tiel ke en 1999 la mano de Shepard komencas malaperi sen iu ajn evidenta kaŭzo. En 1999 el la mallumo aperas Frank kiu denove pafas Shepard sed tiu foje li mortigas lin. En la lasta tempolinio, Frank mortas nek pro la incendio nek pro la kancero ĉar li promesis al sia filo ne plu fumi kaj tiel eviti morton.
Monrezultoj
Frequency estis projekciita en 2 621 kinejoj kaj dum la unua semajno gajnis $9 milionojn. La filmo havis profiton de $45 milionojn en Usono kaj $23.1 milionojn eksterlande por entuta profito de $68.1 milionoj.
Televida adapto
En novembro 2014 oni raportis ke Jeremy Carver estis planinta produkti televidan serion por adapti/relanĉi ĝin bazita en la filmo por la televida kanalo NBC. La verkisto de la filmo Toby Emmerich partoprenis kiel produktoro de la serio. En januaro 2016 NBC elsendis The CW kiel esploro. La serio estis finita post la unua sezono la 8-an de majo 2017.
Eksteraj ligiloj
‎
Kaja Kallas
Kaja KALLAS (naskiĝis en Talino, Estonio) estas estona politikistino, ano de la Estona Reforma Partio, ĉefministro ekde la 26-a de januaro 2021.
Ŝi estis deputito ĉe la Parlamento de Estonio, Riigikogu, inter 2011 kaj 2014, poste eŭropa parlamentano ĝis 2018. Ŝi post la naciaj parlamentaj balotoj de marto 2019 sensukcese provis formi registaron, kaj finfine sukcesis en januaro 2021 per koalicio kun la Estonia Centra Partio. Ŝia politiko ekde la fino de 2021 nelaste estas laŭeble forta subteno de Ukrainio - la eta lando finance plej subtenas la registaron de Ukrainio, se kalkuli po homo. La naciaj parlamentaj balotoj de la 5-a de marto 2023 konfirmis la subtenon al la Estonia Centra Partio kaj al Kaja Kallas, per 31,24 procentaĵoj de ĉiuj voĉoj kaj sekve 37 anstataŭ antaŭe 34 membroj en la parlamento de Estonio, kiu sume havas 101 membrojn.
Horia (Vladimirescu)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 7075 loĝantojn (germanoj), en 1992 2205 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1315. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Répceszentgyörgy
Répceszentgyörgy [rEpcesentdjordj) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár. Répce estas rojo, Szentgyörgy estas Sankta Georgo.
Situo
Répceszentgyörgy situas proksime de ĉefvojo kaj fervojo inter Szombathely kaj Győr.
Historio
La unua mencio okazis en 1415 en formo Zenthgerg. Iam la vilaĝo ricevis rangon kampurbo.
En Répceszentgyörgy migra poŝto servas. La komunumo havas preĝejon omaĝe al Sankta Georgo kaj kastelon kun parko de familio Horváth.
Komunumoj de Sankta Georgo en Hungara reĝlando
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Transilvanio, vidu ilin Csíkszentgyörgy!
Studenta Esperanto-movado
Tuj post la ekesto de Esperanto ĝi trovis adeptojn inter la studentoj. L. L. Zamenhof mem jam kiel studento laboris por la solvo de la internecia lingvo kaj liaj kunstudentoj estis samtempe ankaŭ la unuaj esperantistoj. La internacia studenta himno Gaudeamus igitur, origine latina, kiun Zamenhof esperantigis, estis inter liaj aparte ŝatataj versaĵoj.
En la Esperanto-movado antaŭ la Unua Mondmilito la studentoj havis sufiĉe gravan rolon, sed apartan organizaĵon dum daŭra tempo ili ne havis, ankaŭ la gazeto „La Esperantista Studento“ (1906), “The Esperanto Student“ (1908), ktp. havis nur efemeran vivon. Mem la esperantistaj societoj tre atentis la propagandon inter la studentoj kaj tiucele aranĝadis ofte specialajn kursojn. Kelkloke ekzistis apartaj grupoj kaj kluboj kaj jam en 1909 oni fondis Internacian Studentan Ligon en Prago.
Post la unua mondmilito komenciĝis nova periodo. Tiutempe estis kreataj la unuaj katedroj de Esperanto en diversaj universitatoj, kiuj pligrandigis la nombron de la studentaj esperantistoj kaj plirapidigis la fondigon de apartaj studentaj Esperanto-kluboj. En 1926 la Internacia Studenta Ligo en Varsovio havis 16 klubojn, kiel siajn anojn, sed la kunlaboro inter ili ne estis kontentiga.
Post la Dua Mondmilito la studenta Esperanto-movado iĝis grava parto, fakte la kerno, de la junulara Esperanto-movado ĉirkaŭ la internacia organizaĵo TEJO. En plej multaj landoj studentaj kaj nestudentaj (precipe pli junaj lernejanoj, malpligrandkvante junaj metilernantoj kaj laboristoj) junaj esperantistoj kunlaboris en unu junulara asocio, nur en la Popola Respubliko Pollando kreiĝis du asocioj, Pola Esperanto-Junularo kaj Pola Studenta Esperanto-Komitato (PSEK), pro favora ŝtata subteno al specife studentaj naciaj organizaĵoj. La Studenta Esperanto-Klubo en Zagrebo aktivas ĝis la nuntempo.
Hošťálkovy
Hošťálkovy estas vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Bruntál, kiu situas en cismontaro de Nízký Jeseník. La vilaĝo konsistas el kvar partoj: Hošťálkovy, Vraclávek, Staré Purkartice kaj Křížová. Vivas ĉi tie.
Historio
Hošťálkovy estis fondita en periodo de granda koloniigo en la 13-a jarcento kaj la unua skribmencio devenas el 1281. La nomo de vilaĝo havas gemanan devenon, el vorto Gotschalkesdorf, kiu iompost iom evoluis ĝis ĉeĥigitaj formoj - Hosczalkowicz, Hoschalkdorf, Hoschczalkov, Hoščalkovice kaj fine ekde la jaro 1582 Hošťálkovy (iam ankaŭ Hošťálkov). Fondinto de la vilaĝo, kiu alkondukis la vilaĝanojn, estis evidente ia Gotschalk, en la ĉeĥa formo Hošťálek. Ne estas ankaŭ eliminite, ke la nomon al la nova sidejo donis lia unua posedanto, kiu restadis en burgaro Luginsland, kiu elstaris sur unu el lokaj montetoj. La posedantoj de Hošťálkovy estis de komence anoj de eta ĉeĥa nobelaro.
Fine de la 17-a jarcento lasis Jan Kryštof Skrbenský, tiama posedanto, deŝiri la dezertiĝintan burgaron kaj sur ties loko li lasis konstrui barokan kastelon, kiu en sia devena aspekto konserviĝis ĝis hodiaŭ. En 1751 - 1790, dum Karel Traugot Skrbenský, la kastelo estis signifa centrejo de socia vivo de silezia nobelaro. Ĉi tiea kastela kapelo apartenis al la plej bonaj muzikaj korpusoj en Silezio. Skrbenský-idoj proprumis la kastelon ĝis la jaro 1831, kiam ili pro grandaj ŝuldoj vendis ĝin kontraŭ 140.000 florenoj al grafo Henriko Arco kun edzino Antonio, naskita Strachwic. La grafoj el Arco proprumis la sinjorujon ĝis fino de la dua mondmilito. Post la jaro 1945 la kastelo estis naciigita. Hodiaŭ la kastelo servas kiel centrejo de socia zorgo por imbecilaj virinoj.
Provinco Biskajo
Kun surfaco de kaj loĝantaro, ĝi estas la plej malgranda provinco en Hispanio, kaj unu el la plej dense loĝataj. Ĝi situas en la marbordo de la Atlantika Oceano, inter Gipusko kaj Kantabrio. La ĉefurbo estas Bilbao. Aliaj gravaj urboj estas Gerniko, Barakaldo, Sestao, Portugalete kaj Durango.
La regiono estas ĉefe industria, kvankam nun klopodas favori turismon, ĉefe al Bilbao.
Ĝi donas sian nomon al Biskaja Golfo. Dum multaj jaroj la eŭskoj estis nomataj biskajanoj.
Magelanaj Nuboj
La Magelanaj Nuboj estas du galaksioj de neregula formo, nudokule videblaj en la suda hemisfero - Granda Magelana Nubo kaj Malgranda Magelana Nubo. Ili estas mallonge nomataj GMN kaj MMN respektive.
Iliaj koordinatoj estas ne precize difineblaj, ĉar ili posedas signifan angulan grandecon. La sekva tabelo indikas kiel ascension kaj deklinacion la lokojn de iliaj proksimumaj centroj.
La distancoj al la Suno estas indikataj en kilolumjaroj (klj, = 1000 lumjaroj). Kiel montras la deklinacioj, la nuboj situas nur ĉ. 20° de la suda ĉiela poluso (deklinacio 90°); tial ili ne estas videblaj de Eŭropo, Norda Ameriko kaj la plejparto de Azio. La persa astronomo Al Sufi priskribis ilin en 964, menciante, ke ili ne estas videblaj de Bagdado (latitudo 34°), sed ja de la Bab al-Mandab, la plej suda punkto de Arabio kun latitudo de 12,25°. En Eŭropo la nuboj konatiĝis post la ekspedicio de Magelano, kies nomon ili ricevis.
La indikitaj distancoj inter la nuboj kaj la Suno estis multe diskutataj inter astronomoj, kiuj mezuras distancojn al pli malproksimaj galaksioj laŭ la rilato inter periodo kaj heleco de cefeidoj. Tiu mezuro devas esti normigita laŭ pli proksima objekto, kies distanco estas mezurebla laŭ alia metodo. Kiel tia objekto servas la Magelanaj Nuboj; do ĉiu ŝanĝo en la mezurado de ilia distanco propagiĝas al ĉiuj aliaj objektoj, kies distanco estis mezurita laŭ la cefeida metodo.
Observoj de la supernovao 1987A en la GMN ebligis pliprecizigi ties distancon, kiu nun estas taksata inter 44 kaj 51 kilo-parsekoj (143/166 klj).
La Magelanaj Nuboj estas inter si kaj kun nia galaksio, la Lakta vojo, ligitaj per fluo el protonoj (hidrogen-atomoj), nomata Magelana Fluo. Pro sia proksimeco ili kaj la Lakta vojo influas sin gravite, tiel ke ili orbitas ĉirkaŭ komuna centro. Ili apartenas al la Loka Grupo de galaksioj kaj ene de ĝi estas satelitaj galaksioj de la Lakta vojo.
Unterrabnitz
Unterrabnitz, kroate Donji Ramac, hungare Alsórámóc [alŝOrAmOc] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Unterrabnitz-Schwendgraben. Unter, donji kaj alsó signifas: suba.
Bazaj informoj
47 27 15 16 22 30
Situo
Unterrabnitz situas sur deklivoj laŭ rojo. Oberpullendorf troviĝas je 14 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1279 laŭ latina formo „villa Rebca”. En 1910 vivis en Alsórámóc 571 homoj, (aŭstroj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto Felsőpulya, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Germanio). En 1971 Schwendgraben kaj Unterrabnitz unuiĝis.
Wismar
Wismar [visma] estas havenurbo apud la Balta maro, situanta en okcidenta parto de la germana federacia lando Meklenburgio-Antaŭpomerio. Ĝis la 4-a de septembro 2011 la urbo estis administre sendependa eksterdistrikta urbo, de tiam ĝi estas la administra centro de novkreita distrikto Nordokcidenta Meklenburgo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dum la mezepoko, la urbo apartenis al la komerca ligo Hanso.
Faktoj:
Emile Vandervelde
Emile Guillaume VANDERVELDE (naskiĝis en Elsene la, mortis samloke la ) estis Belga juristo kaj politikisto. Li estis la ĉefo de Belga Laborista Partio (france: Parti Ouvrier Belge; nederlande: Belgische Werkliedenpartij), kies prezidanto li iĝis en 1933. Li membriĝis, kiam li ankoraŭ estis studento, en la fondojaro de la partio en 1885.
Emile Vandervelde funde kredis je la marksisma doktrino, laŭ kiu la socio nepre estu dividita en du malamikaj klasoj, kaj la organizado de la partio devis okazi surbaze de klasbatalo.
En 1902 la Belga Parlamento rifuzis lian proponon ŝanĝi la konstitucion kaj enkonduki ĝeneralan voĉdonrajton. Tiun saman tagon okazis granda laborista manifestacio en Loveno dum kiu 6 laboristoj estis mortpafitaj: Jan Govaerts (22 j.), Petrus Imbrechts (17 j.), Petrus Jansegers (38 j.), Martin Vanlens (38 j.), Jan Ceusters (42 j.) kaj Pieter Jensen (16 j.). La pafistoj kaj iliaj ĉefoj ricevis honorigon pro ilia ago.
Vandervelde iĝis profesoro en la Libera Universitato de Bruselo kaj iĝis unu el la plej gravaj politikaj gvidantoj de la ŝtato. En 1914 li iĝis ŝtatministro, kaj inter 1918 kaj 1921 li estis ministro pri justico. En 1919 Vandevelde finfine enkondukis kune kun la liberalo Paul Hymans kaj la katoliko Charles de Broqueville la ĝeneralan voĉdonrajton (unu persono, unu voĉo) kaj la lerndevigon.
NGC 2177
NGC 2177 (alia indiko — ESO 57-SC66) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
High Society (filmo)
High Society (Alta Societo) estas usona muzikala komedia filmo de 1956 reĝisorita de Charles Walters kun ĉefaj geaktoroj Bing Crosby, Grace Kelly, kaj Frank Sinatra. La filmo estis produktorita de Sol C. Siegel por Metro-Goldwyn-Mayer, kaj filmita per VistaVision kaj Technicolor, kun muziko kaj vortumado de Cole Porter. Ĝi estis bazita sur la teatraĵo The Philadelphia Story (Filadelfia Historio) de Philip Barry, en kiu estis aktorinta Katharine Hepburn. La scenaro estis verko de John Patrick, kaj laŭ ĝi la filmo temas pri sukcesa populara ĵaz-muzikisto kiu klopodas rekapti la amon de sia eks-edzino, kiu estas edziniĝonta al alia viro. La ĵaz-muzikisto trafas aldonan konkurencon el ĵurnalisto, kiu same enamiĝis de la eks-edzino, kiu tiam devas elekti inter tri tre diferencaj viroj. High Society estis la lasta filma apero de Grace Kelly, antaŭ iĝi edz-princino de Monako.
László Diószegi
László Diószegi [lAslO diOsegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Diószegi László estas hungara historiisto, koreografo, altlerneja instruisto.
László Diószegi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
László Diószegi akiris diplomon en Ekonomika Universitato Marx Károly en 1981, poste li doktoriĝis samloke en 1987. Li akiris sciencan gradon Ph.D en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2010. Intertempe li laboris en esplorcentro pri Mezeŭropo (1982–1986), poste en alia instituto. Li estis estro de fondaĵo ekde 1991. Li instruis en la Ekonomika Universitato, ankaŭ koreografion en Hungara Dancarta Universitato, eĉ li instruis en Bloomington. Ekde 1982 li estis arta gvidanto de dancgrupo kaj partoprenis en koreografiaj laboroj. Li ricevis premion Kossuth en 2022, inter 2004-2019 aliajn premiojn.
Kantono Bléneau
La kantono de Bléneau (france canton de Bléneau) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Bléneau.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Bléneau la jenaj 7 francaj komunumoj :
3867 Shiretoko
3867 Shiretoko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la duoninsulo Ŝiretoko, nord-oriente de Hokajdo kaj proksime de Kitami.
Soldulo
Soldulo (ankaŭ lusoldato aŭ dungosoldato) estas profesia soldato, kiu batalas por soldo (soldata salajro), sendepende de iu ajn politika intereso.
Dum la mezepoko, antikvo, imperiestroj ofte dungis kompletajn armeojn, taĉmentojn de nomadoj por batali kontraŭ iliaj malamikoj.
Post la centjara milito (1337–1453), tutan Eŭropon inundis homoj, kiuj kapablis nur batali. Ili ofertis siajn servojn al princoj, princlandoj.
Fine de la 18-a jarcento, la solduloj estis unuopaj soldatoj. En tiu epoko aperis la ŝtataj regularaj armeoj.
Ŝtatministro
Ŝtatministro (: Minister van staat; : Ministre d'état) estas honortitolo, kiun oni en Belgio donas al personoj, kiuj havis grandajn meritojn en la politika vivo.
Nomumado
Kvankam la nomumadon al ŝtatministro oficiale faras la reĝo, la kandidatojn la ĉefministro proponas, kaj li havas sufiĉe grandan liberecon. Ĉiuj ŝtatministroj kune formas la Konsilantaron de la Krono. Tiu ŝtata konsilantaro en okazoj de grandaj krizoj povas esti vokata, por konsili al la ministraro.
Tulle
Tulle [] (okcitane: Tula) estas franca komunumo, prefektejo en la departemento Corrèze, en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis 15,396 loĝantojn en la jaro 2009.
Geografio
Tulle estas la tria plej granda urbo de la regiono Limoĝio, post Limoĝo kaj Brive-la-Gaillarde. Ĝi troviĝas ĉe la rivero Corrèze.
La najbaraj komunumoj estas Gimel-les-Cascades nordoriente, Chanac-les-Mines oriente, Laguenne sudoriente, Sainte-Fortunade sude, Chameyrat sudokcidente kaj Naves nordokcidente.
Oberhaag
Oberhaag estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leibnitz. Fine de en la komunumo vivis.
PERM (komputilo)
Tiu ĉi artikolo estas pri komputilo. Pri la rusa urbo Пермь vidu Permjo.
PERM (germana mallongigo de Programmgesteuerte Elektronische Rechenanlage München = programe regata elektronika kalkulinstalaĵo Munkeno) estis komputilo evoluigita komence de la 1950-aj jaroj en la Teknologia Universitato Munkeno (TUM).
La planado komenciĝis en 1950, la konstruado en 1952 sub gvido de profesoroj Hans Piloty kaj Robert Sauer. Instiganto estis Robert Piloty, filo de Hans Piloty, kiu revene el Usono raportis pri la planoj konstrui komputilon Whirlwind ĉe Masaĉuseca Instituto de Teknologio.
La komputilo PERM, kiu baziĝis sur vakuaj tuboj, ekfunkciis la (laŭ iuj je la 8-a), komence en restriktita reĝimo kaj sen magnet-benda storo. Ĝia interna storo estis magneta cilindro ("tamburo") kun 8.192 "vortoj" po 51 bitoj. Poste aldoniĝis magnetringa storo de 2.048 vortoj. La aritmetiko kapablis uzi glitkoman teknikon.
PERM servis por evoluigi la unuan tradukilon por la programlingvo ALGOL. Siatempe ĝi estis, kun 2.500 vakuaj tuboj, inter la plej potencaj komputiloj de la mondo. Ĝia magneta cilindro estis la plej rapida stor-tekniko ekzistanta.
En 1974 PERM estis malŝaltita. Ĝi staris ankoraŭ plurajn jarojn en koridoro de TUM kaj nun estas ekspoziciata en la Deutsches Museum (muzeo pri scienco kaj tekniko) en Munkeno.
Tekla Tordai
Kariero
Inter 1990 kaj 1994 ŝi studis en la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat en Târgu Mureş, poste ekde septembro 1994 ŝi estas anino de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Zoltán Zsuráfszky
Zoltán Zsuráfszky [ĵurAfski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zsuráfszky Zoltán estis hungara dancisto, koreografo, reĝisoro. Lia edzino estis Zsuzsanna Zsuráfszkyné Vincze.
Zoltán Zsuráfszky naskiĝis la  1956 en Szikszó.
Saint-Cornier-des-Landes
Saint-Cornier-des-Landes estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cornéliens.
Ĝi nun formas parton de Tinchebray-Bocage
Ors (stacidomo)
Ors estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Creil - Jeumont (242000).
NGC 2178
NGC 2178 (aliaj indikoj — ESO 86-53, PGC 18322) estas galaksio en konstelacio Pentristo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Polusa koordinatsistemo
En matematiko, la polusa koordinatsistemo estas 2-dimensia koordinatsistemo en kiu ĉiu punkto sur ebeno estas difinita per angulo kaj distanco. La polusa koordinatsistemo estas aparte utila en situacioj, kiam la interrilato inter du punktoj estas plej facile esprimebla en terminoj de angulo kaj distanco; en la pli konata kartezia aŭ rektangula koordinatsistemo, tia angula interrilato povas esti kalkulita nur per trigonometriaj formuloj.
Ĉar la koordinatsistemo estas du-dimensia, ĉiu punkto estas difinita per du polusaj koordinatoj: la radiusa koordinato kaj la angula koordinato. La radiusa koordinato (kutime skribita kiel r) estas la distanco inter la koordinatigita punkto kaj la centra punkto de la koordinatosistemo. La centra punkto estas ankaŭ nomata poluso (ekvivalento de la origino en la Kartezia sistemo). La angula koordinato (ankaŭ nomata polusa angulo aŭ azimuta angulo, kutime skribita kiel θ aŭ t) estas la pozitiva angulo (aŭ angulo mezurita maldekstrume, malhorloĝdirekte) de la polusa akso (la 0°-a radio) al la koordinatigita punkto. La polusa akso estas ekvivalento de pozitiva duono de abscisa akso (x-akso) en la Kartezia koordinata ebeno.
Historio
La konceptoj angulo kaj radiuso estis jam uzitaj de antikvaj matematikistoj de la 1-a jarmilo a.K.. La helena astronomo Hipparchus (-190...-120) kreis baremon de ĥordaj funkcioj donantaj la longecon de la ĥordo por ĉiu angulo, kaj ekzistas referencoj al lia uzado de polusaj koordinatoj por priskribi stelajn poziciojn. En Pri Spiraloj, Arkimedo priskribas la Arĥimedan spiralon per funkcio kiu donas dependon de radiuso de la angulo. La greka verko, tamen, ne priskribas plenan koordinatsistemon.
Estas diversaj historioj de la enkonduko de polusaj koordinatoj kiel parto de formala koordinatsistemo. La plena historio pri la temo estas priskribita en Fonto de Polusaj Koordinatoj fare de profesoro Julian Lowell Coolidge de Harvard Grégoire de Sanktulo-Vincent kaj Bonaventura Cavalieri sendepende prezentis la konceptojn en la mez-dek-sepa jarcento.
Sankta Vincento skribis pri ili private en 1625 kaj publikigis sian verkon en 1647, dum Cavalieri publikigis la sian en 1635 kun korektita versio aperonta en 1653. Cavalieri unue uzis polusajn koordinatojn por solvi problemon rilatan al la areo en Arĥimeda spiralo. Blaise Pascal poste uzis polusajn koordinatojn por kalkuli la longon de parabolaj arkoj.
En Maniero de Fluksionoj (skribita 1671, publikigita 1736), Siro Isaac Newton ekzamenis la transformojn inter polusaj koordinatoj, kion li nomis la "Sepa Maniero; Por Spiraloj", kaj naŭ aliaj koordinatsistemoj). En la ĵurnalo Acta Eruditorum (1691), Jakobo Bernoulli uzis sistemon kun punkto sur linio, nomitaj kiel poluso kaj polusa akso respektive. Koordinatoj estis precizigitaj per la distanco de la poluso kaj la angulo de la polusa akso. La verko de Bernoulli ampleksis trovi la kurbecoradiuson de kurboj esprimitaj per tiaj koordinatoj.
La efektiva termino polusaj koordinatoj estas atribuita al Gregorio Fontana kaj estis uzata de Italaj skribistoj de la 18-a jarcento. La termino) aperis en la angla en traduko (1816) fare de Georgo Peacock de Diferencialo kaj Integrala Kalkulo fare de Lacroix. Alexis Clairaut estis la unua kiu konceptis polusajn koordinatojn en tri dimensioj, kaj Leonhard Euler estis la unua kiu reale ellaboris ilin.
Grafika prezentado de punktoj per polusaj koordinatoj
Ekzemple, la polusaj koordinatoj (3, 60°) estus grafike prezentitaj kiel punkto 3 unuojn disde la poluso sur la radio 60°. La koordinatoj (−3, 240°) ankaŭ estus grafike prezentitaj ĉe ĉi tiu punkto ĉar negativa radiusa distanco estas montrita kiel pozitiva distanco sur la kontraŭa radio (la radio reflektita ĉirkaŭ la fonto, kiu diferencas de la originala radio je 180°).
Ĉi tio ilustras unu gravan aspekton de la polusa koordinatsistemo ne ĉeesta en la Kartezia koordinatsistemo: sola punkto povas esti esprimita per malfinia nombro de malsamaj koordinatoj. En generalo, la punkto (r, θ) povas esti prezentita kiel (r, θ ± n×360°) aŭ (−r, θ ± (2n + 1)×180°), kie n estas iu ajn entjero. La ajnecaj koordinatoj (0, θ) estas konvencie uzataj por prezenti la poluson, ĉar sendistinge de la koordinato θ, punkto kun radiuso 0 estos ĉiam esti sur la poluso. Por akiri unikan prezenton de punkto, estas kutime limigi r al nenegativaj nombroj, r ≥ 0 kaj θ al la intervalo [0, 360°) aŭ (−180°, 180°] (aŭ, en radiana mezurado, [0, 2π) aŭ (−π, π]).
Anguloj en polusa notacio estas ĝenerale esprimitaj en aŭ gradoj aŭ radianoj, uzante la konvertiĝon 2π rad = 360°. La elekto dependas grande de la ĉirkaŭteksto. Navigadaj aplikoj uzas grado-mezuradon, dum iuj fizikaj aplikoj (aparte turna mekaniko) kaj preskaŭ ĉiu matematika literaturo sur kalkulo uzas radiano-mezurado.