cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bakumacu
Kvankam tiuj du grupoj estis la plej videblaj povoj, multaj aliaj frakcioj klopodis uzi la kaoson de la epoko Bakumacu por akiri personan povon. Krome, estis du aliaj drivofortoj: unue, kreskanta malkonsento de la parto de tozama daimyō (aŭ for-senjoroj), kaj due, kreskanta sento kontraŭ-Okcidento post la alveno de la usona komandanto Matthew C. Perry, nome Sakoku. La unuaj menciitoj estis senjoroj kies prauloj estis luktintaj kontraŭ la Tokugavaj fortoj en la Batalo de Sekigahara en 1600 kaj ekde tiam estis ekskluditaj permanente el ajna povposteno ene de la ŝogunlando. La dua estis esprimita per la frazo sonnō jōi, aŭ "adoru la imperiestron, forpelu la barbarojn". La mejloŝtona momento de Bakumacu okazis dum la Boŝina milito kaj la Batalo de Toba–Fuŝimi kiam pro-ŝogunaj fortoj estis venkitaj.
Chailles
Talcy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Qu'est-ce qu'on a fait au Bon Dieu ?
Qu’est-ce qu’on a fait au Bon Dieu ? (france: “Kion ni faris al Dio?”) estas franca komedia filmo realigita de Philippe de Chauveron kaj aperinta la 16-an de aprilo 2014.
Intrigo
Claude Verneuil, gaŭlisma notario, kaj lia edzino Marie, estas katolikaj burĝoj el Chinon, kaj ili havas kvar filinojn: Isabelle, Odile, Ségolène kaj Laure.
La unuaj tri edziniĝis kun eksterland-devenaj francoj kun malsamaj religioj: Isabelle, advokatino, edzniĝis kun Rachid Ben Assem, islama advokato; Odile, dentistino, edziniĝis kun David Benichou, juda entreprenisto; Ségolène, pentristino, edziniĝis kun Chao Ling, ĉin-devena bankisto.
La Verneuil-oj ridetas al siaj bofiloj, sed malfacile kaŝas sian rasismon, precipe Claude. Familiaj kunvenoj ĉiam estas plenaj je mallertaj rimarkoj kaj stereotipoj pri eksterlandanoj dirataj de Claude, sed ankaŭ de la bofiloj, kiuj ne hezitas insulti unu la aliajn.
La Verneuil-oj esperas, ke ilia plej juna filino, Laure, edziniĝos kun katoliko; ili eĉ organizas “hazardan” renkontiĝon inter ŝi kaj juna blankulo el burĝa familio. Sed ili ne scias, ke Laure jam intencas edziniĝi. Ŝi anoncas tion al siaj gepatroj kaj diras, ke li estas katoliko kaj nomiĝas Charles, “kiel la iama prezidento de Gaulle”, sed okaze de la unua renkontiĝo, la gepatroj surpriziĝas, ke li devenas de Ebur-Bordo. Ili poste renkontiĝas kun lia patro, eks-militisto netolerema kaj nepardonema pri la eŭropa koloniado de Afriko. Tio estas tro multe por la Verneuil-oj, kiuj komencas deprimiĝi.
Antidesma bunius
Antidesma bunius aŭ bunio estas specio de fruktarbo el Filantacoj, (antaŭe Eŭforbiacoj). Ĝi estas indiĝena en sudorienta Azio kaj norda Aŭstralio. Ĝia popolaj nomoj estas bignay, bugnay aŭ bignai, ĉina laŭro, ĉerizo de la rivero Herbert , kvinslanda ĉerizo, salamandr-arbo, sovaĝa ĉerizo, kaj currant tree. Ĝi estas multaspekta planto kun trunko mallonga kaj malrekta aŭ alta kaj rekta ĝis 30 m alta. Ĝi havas larĝ-ovalajn kaj ledrajn foliojn, kiuj longas 20 cm kaj larĝas 7 cm.
La specio estas dioika, kun masklaj kaj inaj floroj sur apartaj arboj. La floroj odoras forte kaj malagrable. La masklaj floroj staras en malgrandaj tufoj kaj la inaj floroj staras en longaj grapoloj, kiuj fariĝas longaj fruktaroj. La fruktoj kreskas al longaj kaj pezaj faskoj. Dum la maturiĝo la frukto ŝanĝas la koloron de ruĝa al nigra.
La faksoj maturiĝas ne samtempe, tial la frukto en fasko havas diversajn kolorojn. La ŝelo de la frukto enhavas ruĝan sukon, sed la fruktkarno estas blanka kaj havas senkoloran sukon. La frukto havas hel-koloran semon. La frukto gustas acide, simile al grubero se ili estas nematuraj. Maturaj ili estas dolĉaj. La arbo estas kultivata trans siaj originaj regionoj. La frukto ofte estas uzata por fari marmeladon.
Ekzistas rillato inter ebleco gusti feniiltiokarbamidon kaj amareco en la frukto de A. bunius.
Nová Lesná
Nová Lesná, hungare Alsóerdőfalva [alŝOerdOfalva], germane Neuwalddorf estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Trichocomaceae
Trichocomaceae estas funga familio en la ordo Eurotiales.
Nová Lesná
Historio
La loko estis loĝata jam antaŭ la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1315 en latina formo "villa Menhardi", poste en 1405 ankaŭ en hungara formo "Erdeufalwa alias Menardwaldorf". En 1787 402 vilaĝanoj loĝis en 66 domoj, en 1828 546 vilaĝanoj loĝis en 76 domoj. Ĝis 1892 la oficiala hungara loknomo estis Újleszna, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsóerdőfalva 452 homoj, (germanoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Szepesszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nová Lesná 1435 homoj, (1325 slovakoj).
Famuloj
En la iama Alsóleszna naskiĝis hungara pastro kaj meteologo Kabos Hegyfoky.
Liberty Union Party
La Liberty Union Party (Libereca Unia Partio) de Vermonto, fondita en 1970 de eksa kongresano William H. Meyer, Peter Diamondstone, Dennis Morrisseau kaj aliaj. Ĝi devenis en la kontraŭmilita kaj popolpartiaj movadoj de la fino de la 1960-aj jaroj. Oni difinas ĝin mem kiel ne-perforta socialisma politika partio.
NGC 6352
NGC 6352 (aliaj indikoj — GCL 64, ESO 228-SC3) estas globa stelamaso en konstelacio Altaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Akira Ibayashi
Akira Ibayashi (井林 章, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy kaj Sanfrecce Hiroshima.
Gourhel
(jen france, bretone Gourhael) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Svedio en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Sveda Olimpika Komitato.
(90367) 2003 LC5
(90367) 2003 LC5 estas tre malgranda, malhela, apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre klinata orbito krucas tiujn de Venuso, de la Tero kaj de Marso, ĝi estas venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la Tero, sed ĝia malsuprenira nodo estas proksima de la orbito de Venuso.
Krome, ĝi estas en 1:2 kun Venuso, 4:5 kun la Tero kaj 3:2 kun Marso.
117614 Hannahmclain
117614 Hannahmclain estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio de Monto Lemmon en Summerhaven, malgranda vilaĝo sur la Monto Lemmon, norde de Tucson (Arizono, Usono), en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey.
Nomo
Ĝia nomo honoras Hannah McLain, astrobiologiistinon ĉe Goddard Space Flight Center, komisiitan pri analizo de la organika infektiĝo por la Misio OSIRIS-REx.
Hermann Hahn (apartigilo)
Hermann Hahn estas la nomo de jenaj personoj:
Svedio en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Sveda Olimpika Komitato.
Imre Fodor
Imre Fodor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fodor Imre estis hungara teatrestro, aktoro.
Imre Fodor naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 23-a) en Budapeŝto.
Biografio
Imre Fodor maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste pri siaj studoj informoj mankas. Li komencis sian aktoran karieron en province. En 1949 li estis teatrestro en nove fondita teatro en Budapeŝto. Ekde 1956 li estis la unua teatrestro de la jam sendependa Teatro József Attila ĝis sia morto. Li mortis ĝuste ĉe la enirejo de la teatro. Li ricevis premion en 1967. Lia nomo estas rilata al fondo de la altnivela teatra kulturo en Angyalföld. Liaj teatraj spektakloj estis kompilitaj kun bona prudento kaj li kompetente organizis sian ensemblon.
Ulsnis
Ulsnis (dane: Ulsnæs) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Süderbrarup, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Alhambro
Alhambro (el la hispana Alhambra [alambra], siavice el la araba al-hamra = "la ruĝa") estas la nomo de maŭra palaco en Granado, Andaluzio. Estas samnoma vilaĝo en la provinco de Ciudad Real (Hispanio).
Ĝi estis konstruita inter 1248 kaj 1354 sub la rego de la maŭraj regantoj. Post la kristana konkero, ĝi estis parte modifita, interalie per la starigo de renesanca palaco de la imperiestro Karolo la 5-a.
Ĝi estas la plej vizitata monumento de Hispanio kaj estas Monda Kulturheredaĵo de UNESKO.
La Alhambro kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Alhambron kiel ununura ĉefa mirindaĵo de Hispanio, krom Katalunio:
Fontanelo
Fontanelo estas anatomia trajto sur la kranio de bebo.
Prez-vers-Noréaz
Prez-vers-Noréaz estas urbo kaj komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 881 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Prez-vers-Noréaz situas en la Friburga Mezlando, proksimume 8 kilometrojn okcidente de la kantonĉefurbo Friburgo, inter la ebenaĵo de Brojo en nordo kaj la valo de Glano en sudo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Prez-vers-Noréas kaj la setlejoj Le Palon, La Rapetta, Les Riaux kaj Les Combes, kaj diversaj izolitaj bienoj.
Fontanelo
Anatomio
La kranio de novnaskito konsistas el kvin ĉefaj ostoj: du fruntaloj, du parietalaj ostoj, kaj unu okcipitalo. Tiuj estas akompanitaj per fibrecaj ostoligoj, kiuj permesas movadon kiu faciligas akuŝon kaj cerbokreskon.
Prez-vers-Noréaz
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,68 km², de kiuj 18,9% estas kovritaj de arbaro, 72,2% servas por agrikulturo kaj 8,8% por setlado.
Fontanelo
Klinika signifo
Entirita (subnivela) fontanelo indikas dehidratiĝon, dum tre streĉita aŭ ŝvelema antaŭa fontanelo indikas kreskantan intrakranian premon.
NGC 6353
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fontanelo
Klinika signifo
La fontanelo povas pulsi, kaj kvankam la preciza kialo de tio ne estas konata, ĝi estas tute normala kaj ŝajnas eĥigi la korbaton, eble per la arteria pulso ene de la cerboangiaro, aŭ en la meningoj. Tiu pulsado estas la kaŭzo de la nomo fontanelo, kiu laŭvorte signifas "eta fontano". "
Prez-vers-Noréaz
Trafiko
Tra la komunumo kondukas la kantona ĉefvojo n-r0 181 de Friburgo al Payerne. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas 8 kilometrojn oriente de la komunumo apud Friburgo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Prez-vers-Noréaz datiĝas el la jaro 1156 kiel Pratellis. Dum mezepoko Prez-vers-Noréaz apartenis al la Senjorujo Montagny. En la jaro 1270 Aymon de Prez akiris la lokon kiel propra malgranda senjorujo. En la 15-a jarcento Prez-vers-Noréaz fariĝis paro de la Malnova Kamparo de Friburgo sub la Novurba Flago. Dum la epoko de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Pres-vers-Noréaz apartenis al la distrikto Payerne, tiam ĝis 1817 al la distrikto Montagny kaj poste ĝis la akcepto de la nova kantona konstitucio en la jaro 1848 al la distrikto Friburgo. Sub la nova konstitucio ĝi fariĝis parto de la distrikto Sarino.
Sándor Kovács
Sándor Kovács
Fontanelo
Klinika signifo
Fontaneloj permesas al la bebocerbo esti bildigita uzante ultrasonografion. Post kiam ili estas fermitaj, la plej granda parto de la cerbo estas nealirebla al ultrasona bildigo, ĉar la ostoza kranio prezentas akustikan baron.
16123 Jessiecheng
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jessie Cheng, kiu venis en finalon en 2002 de Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Jessie Cheng lernis ĉe la Byram Hills High School de Armonk (Nov-Jorkio, Usono).
Fontanelo
En hundoj
Ne ĉiuj malfermaj fontaneloj estas ligitaj kun hidrocefalo. En multaj junaj hundoj la kraniostoj ne estas kunfanditaj ĉe naskiĝo, sed anstataŭe fermiĝos malrapide dum tri- ĝis ses-monata periodo. Foje tiuj ostoj ne fermiĝas, sed la hundo daŭre estas sana. En tiuj kazoj, aliflanke, la posedantoj de la hundo devas esti tre singardaj, ĉar iu vundo aŭ bato al la kapo de la besto povas kaŭzi signifan cerbolezon, same kiel kondiĉojn kiel epilepsio.
Svedio en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Sveda Olimpika Komitato.
La du orajn medalojn atingis:
25760 Annaspitz
25760 Annaspitz estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Keishi Kusumi
Keishi Kusumi (楠美 圭史, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Verspah Oita kaj FC Imabari.
Zvjahel-1 (stacidomo)
Zvjahel-1 (Звягель I) (antaŭ 2022 nomita Novohrad-Volinskij-1, Новоград-Волинський I) estas fervoja stacio en Zvjahel (Ĵitomira provinco), urbo en Ukrainio.
Stacio Ōtake
Stacio Ōtake (japane: 大竹駅 [Ōtake-eki], angle: Ōtake Station) estas fervoja stacio en Otake, Gubernio Hiroŝima, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Gestel (Morbihan)
Gestel [ʒɛstɛl] (jen france, bretone Yestael) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 6354
NGC 6354 (alia indiko — ESO 333-**8) estas kvaropa stelo en konstelacio Skorpio.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Karl von Utenhove la Maljuna
Karl von Utenhove, la Maljuna (n. 1500 en Gento, Belgio; m. 1580 en Kastelo Friemersheim, Duisburgo-Rheinhausen, Germanio) estis flandra humanisto, filologo kaj politikisto.
Sándor Kovács (informatikisto)
Sándor KOVÁCS [kova:ĉ] estis rumania hungara informatikisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 13-an de aŭgusto 1944, kaj mortis la 20-an de junio 2021. Li estis la patro de historiisto András W. Kovács.
Kariero
Sándor Kovács diplomitiĝis pri matematiko en Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo (1967). Li laboris ĉe la filio de Kalkulinstituto de la Rumana Akademio de Kluĵo (1967-71), poste samloke li estis scienca esploristo. Li estas rubrikestro pri informatiko de la gazeto Matematikai és Fizikai Lapok. Li publikigis en pluraj enlandaj kaj eksterlandaj fakeldonaĵoj (Studii şi Cercetări Matematice, 1971; Wissenschaftliche Zeitschrift für Elektrotechnik, Leipzig 1971/17; Mathematica, Kv. 1971/13; 1976/18; Lucrările celei de-a 7-a consfătuiri ştiinţifice a Direcţiei Centrale de Statistică, 1972).
William Popp
William Popp (ポープ・ウィリアム, n. ) estas japana futbalisto. Lia patro estas usonano kaj la patrino estas japanino.
Ferenc Kossuth
Ferenc Kossuth [koŝut], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj laŭ plena nomo Kossuth Ferenc Lajos Ákos estis hungara politikisto, ministro, inĝeniero. Liaj nobelaj antaŭnomo estis udvardi kaj kossuti. Li estis la plej aĝa filo de Lajos Kossuth. Ferenc Kossuth naskiĝis la  1841 en Pest (urbo). Li mortis la 1914 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Kossuth frekventis universitatojn en Parizo kaj Londono, poste li eklaboris en Britio en konstruado de fervojoj kiel inĝeniero. Ekde 1861 li faris la samon en Italio, dume li partoprenis en politikado de la rifuĝintaj hungaroj. Depost 1867 li estis elektita dufoje parlamenta deputito, kiun li ne akceptis. En 1876 li edziĝis, en 1887 li vidviĝis. En 1885 li ricevis italan premion, dume li partoprenis en konstruado de pontoj tra la Nilo. En 1894 li hejmenvenis kaj partoprenis en tomba ceremonio de Lajos Kossuth, poste li oficiale ricevis la hungaran ŝtatanecon. En la sekva jaro Tapolca elektis lin parlamentano. Inter 1906-1910 li estis ministro pri komerco.
Umkirch
Umkirch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
12975 Efremov
12975 Efremov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan sciencan esploriston Jurij Nikolajeviĉ Efremov, (cirile : Юрий Николаевич Ефремов), de la Ŝtata Instituto Stenberg pri Astronomio de la Moskva Ŝtata Universitato. Liaj laboroj pri la kaj la formiĝo de la steloj estas bone konataj. Li malkovris la rilaton inter periodo kaj aĝo por la cefeidoj kaj kreis la koncepton pri grandaj kompleksoj da junaj steloj.
Eŭropa Alianco de Naciaj Movadoj
La Eŭropa Alianco de Naciaj Movadoj (franclingve "Alliance européenne des mouvements nationaŭ", anglalingve "Alliance of European National Movements" aŭ "EAMN") estas alianco de eŭropaj politikaj movadoj fondita en Budapeŝto la 24-an de oktobro 2009 kaj agnoskita kiel eŭropa politika partio ekde 2012. Ĝi arigas naciismajn partiojn kaj kutime konsiderataj kiel dekstre ekstremaj. La fondintaj membroj de tiu alianco estis la Movado por Plibona Hungario (Jobbik), la Nacia Fronto, kiu poste forlasis ĝin, la Sociala Movado - Trikolora Flamo de Italio, la Naciismaj Demokratoj de Svedio kaj la Nacia Fronto de Belgio.
De decembro 2013, ĝia prezidanto estas Béla Kovács de la partio Jobbik. Li postsekvis Bruno Gollnisch, kiu prezidis EAMN ekde ĝia fondiĝo ĝis oktobro 2013.
Ideologio kaj celoj
La fondiĝo de la alianco estis oficiale anoncita la 24-an de oktobro 2009 en Budapeŝto okaze de la sesa kongreso de la hungara partio Jobbik. Ĝiaj membroj subskribis komunan politikan deklaron, kiu insistas per naŭ alineoj pri defendo de suvereneco de eŭropaj nacioj, lukto kontraŭ enmigrado, promocio de tradiciaj valoroj, protekto de eŭropaj identecoj kaj kulturoj kaj batalo kontraŭ la « detruaj efektoj de mondismo ».
Strukturo
La sidejo de la Eŭropa Alianco de Naciaj Movadoj situas en Matzenheim en departemento Bas-Rhin en Francio. Ĝi estas alianco de politikaj partioj kaj ne politika partio, kio kontraŭus, laŭ ĝiaj membroj iliajn suverenismajn konvinkojn.
La 13-an de februaro 2012, la estraro de la Eŭrop Parlamento validigis ĝian statuton de eŭropa politika partio por EAMN. Por 2012, la alianco ricevis 289,266 eŭrojn,.
Komenco
Al la kvin fondintaj membroj aldoniĝis la Brita Nacia Partio (BNP) la 12-an de novembro 2009, la Parti national rénovateur de Portugalio kaj de Union panukrainienne « Liberté » (Svoboda).
Konduto de la franca Nacia Fronto de Francio
La aliĝo de la franca Nacia Fronto al EAMN estis redebatata post la elekto de Marine Le Pen kiel prezidantino de la partio en januaro 2011. Ŝi decidis demisii el tiu alianco, taksanta la aliĝintajn partiojn tro radikalaj kaj ne sufiĉe kredindaj. Ŝia konsilanto pri eŭropaj aferoj, Ludovic de Danne, asertis ke tiu demisio validis por la Nacia Fronto kaj do signifis « eliĝo de FN el EAMN ».
Kaluŝ
Kaluŝo (Калуш) estas urbo en Ivano-Frankivska provinco, Ukrainio, ĉe la piedoj de la Karpata Montaro, administra centro de Kaluŝa distrikto. Ĝi havis loĝantojn en 2021.
Eŭropa Alianco de Naciaj Movadoj
Nunaj membroj
La 24-an de oktobro 2012, la interretejo de Bruno Gollnisch klarigas ke laŭ artikolo 7 de la statutoj de EAMN, tiu lasta arigas kvar politikajn partiojn. Ĝi enhavas ankaŭ dek asociitajn membrojn (ok ekde la fino de oktobro 2013), kiuj estas fizikaj personoj kun mandatoj de eŭropa parlamentano, de nacia deputito aŭ de regionaj elektitoj.
Kaluŝ
Gravaj lokaj industrioj inkluzivas kemiaĵ- kaj beton-produktado.
Eŭropa Alianco de Naciaj Movadoj
Nunaj membroj
Nunaj membroj
Kaluŝ
La urbo estas ĉe la orientaj limoj de la etnografia regiono Bojkujo (Бойківщина).
Eŭropa Alianco de Naciaj Movadoj
Nunaj membroj
Asociitaj movadoj
Kaluŝ
Historio
La setlejo sur teritorio de nuntempa Kaluŝo ekzistis jam en Galicia Rutenio, sur mapoj de Galicia-Volinia princlandoj de la XII-XIII jarcentoj. Grava faktoro de pligrandigo de loĝantaro estis salaj deponejoj, konataj en Kaluŝo de 1367.
Urba nomo kredinde originas de la vorto "kaluŝa", kio signifas natura sala fonto el kiu en antikvaj tempoj ĉerpis salon. Ekde 1549 Kaluŝo fariĝas “libera urbo" sub Magdeburga juro kun propra blazono: tri blankaj salfornoj sur blua fono atestantaj pri salfarado kiel baza metiejo. En 1767 Kaluŝo sperti grandegan fajron, ekinta spontane. En 1770 ĥolero senhomigis la urbo. En la ĉirkaŭaj vilaĝoj estas konservitaj hekatomboj: tiam mortis preskaŭ duono da kaluŝanoj.
Komence de la Unua Mondmilito, kun la alveno de rusaj trupoj, Kaluŝo spertis multajn plagojn. Retirigante en 1915 rusoj malmuntis kaj forigis instalaĵon de ĉiuj entreprenoj; 1414 domoj kaj 976 apartaj bienoj estis detruitaj - 75 procentoj de urba loĝejaro.
La 19-an de septembro 1939 en la urbo estis instalita sovetia potenco. La 30-an de junio 1941 je tagiĝo kelkaj membroj de subtera loka OUN-grupeto pafis de la disponebla pistoloj en la aero, kaj kiel rezulto de tio NKVD-istoj tuj fuĝis de la urbo. La 1-an de julio 1941 kaluŝanoj proklamis Akto pri restarigo de Ukraina Ŝtato, sed 2-an julio en la urbon eniris hungaraj trupoj, kiuj poste transdonis potencon al germanaj okupantoj. La 30-an de julio 1944 Kaluŝo estis okupita de sovetia trupoj kaj starigis sovetian reĝimon. Kiel respondo al krimoj de la okupantoj, en apuda Nigra arbaro, leviĝіs partizana movado. Heroa rezisto subtera kontraŭ okupantoj daŭris ĉi tie ĝis la mezo de la 50-aj jaroj.
Levico Terme
Levico Terme estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Frassilongo, Vignola-Falesina, Borgo Valsugana, Pergine Valsugana, Novaledo, Tenna, Asiago (VI), Caldonazzo, Luserna kaj Rotzo (VI).
En 1977 la 1-a Internacia Junulara Festivalo de Itala Esperanto-Junularo okazis ĉi tie.
Historio
Homoj vivis en ĉi tiu loko ekde la ferepoko. La unua vera setlado okazis dum la romana epoko.
En 1779 la urbo ekapartenis al la aŭstraj Hapsburgoj. Post la unua mondmilito, la tuta regiono de Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo iĝis parto de Italio.
Cellettes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Lisignago
Lisignago (jen itale, Lisgnàc en la trenta dialekto, germane arkaike Lissenach) estas loĝloko kaj eksa komunumo de Italio, kiu ekde komence de 2016 estas parto de la nova komunumo Cembra Lisignago. La loĝloko situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato.
Fine de en la komunumo vivis 538 loĝantoj. Najbaraj komunumoj ĝis la jaro 2015 estis Giovo, Cembra kaj Albiano.
Friedrich Kallmorgen
Vivo
Kallmorgen laŭ la patra volo fariĝu arkitekto kaj jam kiel 7-jaraĝulo trejnitis fare de la onklo Th. Kuchel en desegnado. Post la abiturienta ekzameno li komencis en 1875 ĉe la Artakademio de Düsseldorf studi ĉe Andreas Müller, Ernst Deger kaj E. G. Dücker. En 1877 li faris kune kun la amiko Konrad Lessing studvojaĝon en Bohemion kaj en Supran Frankonion. Lessing estis la filo de la de Kallmorgen ege ŝatata pejzaĝ- kaj historiaĵpentristo Carl Friedrich Lessing. Pro ties konsilo Kallmorgen kontinuigis la studojn en Karlsruhe kie li komence faris figurstudojn sub Ernst Hildebrandt sed pli kaj pli absorbiĝis de la tieaj artistaj rondoj kaj ilia societemo. En somero de 1878 li ekvojaĝis kun la fratoj Lessing en la Harcan regionon kaj kun Eugen Bracht en la Luneburgan Erikejon. Dum la vintra semestro KallImorgen li membriĝis al la disĉiplaro de Hans Gude provante pentri kelkajn vintromotivojn. Je la fino de 1880 li sekvis Gude al Berlino, kie li studis pluse ĉe Bracht.
En 1881 Kallmorgen revenis al Karlsruhe kaj aniĝis al la rondo ĉirkaŭ Gustav Schönleber kaj Hermann Baisch. Samjare li vojaĝis unuafoje kun Schönleber al Nederlando kie la vasta larĝeco de la pejzaĝoj ege impresis lin, kiel ankaŭ ties freŝaj kaj lumozaj koloroj. Kun Baisch li renkontiĝis en 1882 en Parizo; kune ili vizitis la vilaĝon Barbizon kaj la Nederlandon. Kun desegnoj pri Emden kaj la Frisaj Insuloj li famiĝis: ili estis kopiitaj (fototipoj) ĉe Haynel en Emden kaj publikigitis ĉe la eldonejo Wilhelm Spemann en Stuttgart. Eble li instigis tiam la eldonon de la unuaj artistaj poŝtkartoj. En 1888 Kallmorgen konstruigis en Grötzingen la domon Hohengrund kiu iĝis renkontiĝloko de multaj artistoj. Post mallonga tempo estiĝis en tiu pejzaĝa idilieco la Artista kolonio de Grötzingen kies anoj estis la pentristoj Kallmorgen, Kampmann, Biese, Hein, Fikentscher kaj Euler. Ĉe la fondo de la Artista ligo de Karlsruhe en 1896 Kallmorgen denove estis kuninstiganto. Atestas lian aktivan kunlaboron la granda nombro da litografiaĵoj presitaj tie.
En 1902 Kallmorgen, estante jam ekde 1891 profesoro sen docentodevoj, iĝis posteulo de Bracht en Berlino. Kun granda sukceso li daŭrigis la Schönleber-Baisch-skolon verkigante ĉefe pejzaĝon el la medio de Lauenburg/Elbe, Havelberg kaj motivojn de la haveno de Hamburgo. En 1918 Kallmorgen demisiis kaj retiriĝis kiel liberprofesiulo al Hajdelbergo.
Graveco
En lia frua kreiva periodo dominis la anekdotaj motivoj, ekzemple Feierabend (1885) kaj Der Brief aus Amerika (1884). Lia agado kiel ilustranto por gazetoj ankaŭ ege gravis (Vom Fels zum Meer, Daheim, Universum, Illustrierte Frauenzeitung). Poste ekgravis antaŭ ĉio du motivoj: la pejzaĝo de Badenio (i.a. ĉirkaŭ Karlsruhe) kaj Nederlando/Hamburgo. La influoj de Schönleber kaj Baisch ne nur senteblas ĉe la motivoelekto sed ankaŭ ĉe la realigo bilda de la temoj. Dume estis antaŭe ĉefa motivo la homo mem, la homa figuro poste iĝis nur parto de tuta bildo. Laŭ freŝa, impresionisma metodo Kallmorgen malkovris la belecojn kaj etosojn de urbo dum diversaj veterkondiĉoj, ekz. Markt bei Regenwetter (1884), Kriegsstraße im Schnee (1885), Geschirrmarkt in Karlsruhe (1887) kaj Der alte Bahnhof in Karlsruhe (1902). Plenas de suno kaj lumo verkoj kiel Das badische Dorf (Grötzingen) en arĝenta nebulaĝo merganta el valo.
Ankaŭ en Grötzingen li pentris la pluvon en Kirchgang am Sonntagmorgen (1897), kie la akvo trafluetas la stratojn roje kaj la aero etendiĝas malserene kaj malklare super la vilaĝo. La travivon de la nederlanda pejzaĝo bone videblas ĉe la verko Herbsttag in Amsterdam, Amsterdamer Straße bei Nacht, Schiffe im Amsterdamer Hafen (1889) kaj aliaj. La haveno de Hamburgo akiris en la persono de Kallmorgen sian kutiman pentriston! La etosokaptantaj bildoj kaj de la havena regiono (ekz. Abend im Hamburger Hafen) kaj de la pro pluvo malsekaj stratoj kun speguliĝantaj stratlanternoj (ekz. en la litografiaĵo Nasses Wetter, 1901) dokumentas la esprimivecon artistan de Kayllmorgen kaj lian interesan impresionisman kolornuancadon. En la 1890-aj jaroj Kallmorgen elstare kontribuis al la renesanco de litografio en kunlaboro kun la artista presejo Künstlerbund Karlsruhe.
Stacio Waki
Stacio Waki (japane: 和木駅 [Ŭaki-eki], angle: Waki Station) estas fervoja stacio en Ŭaki, Gubernio Jamaguĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Spišské Bystré
Spišské Bystré (hungare Hernádfalu germane Kuhbach) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Kubachy.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1294 en germaneca formo "Kubach". En 1787 1138 vilaĝanoj loĝis en 148 domoj, en 1828 1158 vilaĝanoj loĝis en 161 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Kubach, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hernádfalu 1709 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Spišské Bystré 2380 homoj, (2171 slovakoj, 187 ciganoj).
Ummanz (komunumo)
Ummanz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La norda duono de la komunuma teritorio kovras la samnoman insuleton Ummanz, dum la suda duono estas parto de la multe pli granda insulo Rügen. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt West-Rügen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
György Szepesi
György Szepesi [djordj sepeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szepesi György estas hungara raportisto, redaktoro. Lia origina nomo estis Friedländer György. György Szepesi  naskiĝis la  1922 en Budapeŝto; mortis la  2018 en Budapeŝto.
Biografio
György Szepesi devenis el juda familio, li jam frue interesiĝis pri la futbalo. Li estis trudlaboristo dum la nazia erao. En 1945 li komencis labori en Hungara Radio, en la sekva jaro li ankaŭ kontribuis en gazetoj. Li frekventis altlernejon pri sporto inter 1951 kaj 1954. Tiutempe li atingis la tutlandan konatecon, ĉar li radioraportis pri ambaŭ hungaraj-anglaj futbalaj okazintaĵoj. Lia iomete raŭka voĉo estis aŭdeblaj ankaŭ surstrate, ĉar estis kutimo tiam meti la radion en la fenestron, se okazis interesaĵo. Dum Hungara revolucio de 1956 li kampanjis por tuj ĉesi la revoluciajn agojn. Post falo de la revolucio li tuj ricevis permeson vojaĝi al Somera Olimpiko 1956. Post jardekoj aperis informoj, ke li estis sekreta informisto de la polico. Post jardekoj li aperis en Guinness-libro de rekordoj kiel la plej longa funkcianta raportisto en la mondo, ja en la 2010-aj jaroj tre malofte li aperas en la radio aŭ en Hungara Televizio. Dum la jardekoj li raportis pri olimpikoj kaj aliaj sportaj okazintaĵoj, krome inter 1975–1978 li estis raportisto de Okcidenta Germanio. Foje li plenumis diversajn postenojn en la sporta vivo. Li ricevis premiojn (eĉ ankaŭ eksterlandajn) inter 1953 kaj 2012.
Go Hayama
Go Hayama (端山 豪, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Albirex Niigata, Tochigi SC kaj FC Machida Zelvia.
25763 Naveenmurali
25763 Naveenmurali estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Aranka Gábor
Aranka Gábor
Oto-Matilda-Kruco
La Oto-Matilda-Kruco estas procesiokruco el la katedrala trezoro de Essen, kiu estis produktita en la 10-a jarcento kaj ĝis en la plej lasta tempo estis uzata je altaj festotagoj. La nomo de la kruco deduktiĝas de la personoj, kiuj estas bildigitaj sur la enigita fondintotabuleto. Je tiuj ĉi temas pri duko Oto de Ŝvabujo kaj lia fratino, abatino de abatinujo Essen, Matilda la 2-a. La du estis genepoj de imperiestro Oto la Granda kaj konfidatoj de sia onklo, imperiestro Oto la 2-a. La kruco estas per tio unu el la pecoj, kiuj montras la aparte intiman ligon de la Otidoj kun la abatinujo Essen.
Historio
La kruco troviĝas ekde sia ekesto en Essen, nekonsidere forportadojn kaŭzitajn per militoj kaj krizoj. La Inventarium reliquiarum Essendiensium de la 12-a de julio 1627, la plej frua listo de la abatineja trezoro, ne ebligas neriproĉeblan identigon, ĉar ĝi nur registras du krucojn tegitajn antaŭe per multaj juveloj kaj oro, malantaŭe per orumita kupro. Tiu ĉi priskribo ĝustas por ĉiuj kvar procesiokrucoj, kiujn enhavas la katedrala trezoro de Essen. Ankaŭ la Liber ordinarius, kiu reguligis la liturgian uzon de la abatineja trezoro, mencias nur ĝenerale procesiokrucojn. Ĉar donacitaj sanktaĵoj kutime ne estas fordonataj, oni tamen devas supozi, ke la kruco apartenis de ĝia donacado ĝis la civiligo de la abatinujo Essen en 1802 seninterrompe al ĉi tiu. Dum la Tridekjara Milito la abatino fuĝis kun la trezoro al Kolonjo. Dum aliaj krizoj oni verŝajne kaŝis la krucon sur la teritorio de la abatinujo. Dokumentita estas tio ĉi por 1794, kiam la franca armeo antaŭeniĝis al Essen, kaj la abatineja trezoro estis forportata al Steele (nun Essen-Steele) en la orfejon fondintan de abatino Franciska Kristina de Palatinato-Sulzbach.
Je la sekularigo la katolika paroĥo Sankta Johano transprenis la abatopreĝejon kune kun ties inventaron kiel paroĥopreĝejon. Dum la Ruhr-Ribelo en 1920 oni portis la tutan abatinujan trezoron tute sekrete al Hildesheim, de kie ĝi estis reportata en 1925 je same kaŝaj cirkonstancoj.
En la Dua Mondmilito oni portis la katedralan trezoron komence al Warstein, poste al kastelo Albrechtsburg en Meißen kaj ekde tie en bunkron en Siegen. Post militofino ĝin trovis usonaj trupoj, kaj la kruco atingis kune kun la trezoro la landan muzeon en Marburgo kaj pli malfrue kolektejon por forkaŝitaj artverkoj en Kastelo Dyck ĉe Rheydt. De aprilo ĝis oktobro 1949 la katedrala trezoro estis ekspoziciata en Bruselo kaj Amsterdamo, por postsekve esti reportata al Essen.
Per la fondado de la episkopujo Essen en 1958 kaj la rangaltigo de la abatopreĝejo al katedralo la kruco venis al la episkopujo.
Priskribo
La kerno de la kruco 44,5 centimetrojn alta kaj 29,5 centimetrojn larĝa konsistas el kverkoligno. Temas pri latina kruco, kies trabofinaĵoj estas maltipe plilarĝigitaj. La trapezoformaj plilarĝigoj memorigas per du kornicoj kaj la surmetita triangulo al kapitelformo simile al tiu de la akena Lotarokruco donacita de la okcidentfranka reĝo Lotaro, kiu datiĝas en la jaro 984. La fronto de la kruco estas tegita per martelformita orolado. Ĉirkaŭ la fronto de la kruco pasas randa borderaĵo, je kiu la gemoj metitaj sur or-filigrano ĉiufoje estas separataj per du apudaj perloj. Kiel randlinio de la kadro servas maldika perlobendo. Ĉar la pokaze kontraŭe troviĝantaj ŝtonoj estas agorditaj laŭ koloro kaj grando, la ornamo aperas akcentite ordigita kaj klara. Ĉe la malsupra finaĵo de la vertikala krucotrabo troviĝas la fondintoplato el ĉelemajlo. Sur ĉi tiu estas bildigitaj Matilda – nomata Mathild Abba – kaj Oto – nomata Otto Dux, kiuj komune tenas krucon.
La korpo martelformita el la orolado de la bazoplato montras la suferantan Kristo-n. Pro la antaŭenvolbita ventro kaj la malsimetria desegnaĵo de la supra korpo ekzistas similecoj kun la korpo de la Gerokruco de Kolonjo. Tial oni supozas, ke Kolonjo estas la ekestejo de la Oto-Matilda-Kruco. Tamen ankaŭ oni konsideras Treviron, ĉar la ĉelemajlaj platoj de la kruco devenas el la trevira metiejo de Egberto. Eblas ankaŭ, ke nur la emajloj estis farataj en Treviro, kaj ke la kruco aliloke estis kunmetata. La aŭreolo ĉirkaŭ la iomete klinita kapo de la Krucumito tranĉas la randon, la tri gemoj de la aŭreolo ekstraordinare akcentas la kapteniĝon. Inter la piedoj de la Krucumito starantaj sur piedapogilo kaj la fondintoplato troviĝas ankaŭ la martelformita bildo de serpento, kiu rilatas kun la fera serpento de la vivo Mosea en Nombroj 21,4–9. Laŭ alia interpreto estas prezentata bazilisko, kiu montras sur la Savanton kiel venkinton super la malbono el Ps 91,13: „Sur leonojn kaj aspidojn vi paŝos, vi piedpremos leonidon kaj drakon“. Super la kapo de la korpo troviĝas dua ĉelemajla plato kun la enskribaĵo dividita en tri liniojn IHC NA / ZARENVS / REX IVDEOR („Jesuo de Nazareto, reĝo de la judoj“), la literoj IHC reprezentas je tio la unuajn tri literojn de la Jesua nomo en greka lingvo. La dorsflanko de la kruco estas tegita per orumita kuprolado kaj klare pli simple farita. Ĝi montras sur la finaĵoj de la krucotraboj la kvar Evangeliistoj, ĉe la interkruciĝejo estas bildigita la Dia Ŝafido. La bildoj estas interligitoj per vivarbo.
Ikonografia interpreto
La ŝlosilo al interpreto kaj datigo de la kruco estas la fondintoplato de la kruco konserviĝinta senŝanĝe ekde sia fariĝo. Ĝi bildigas la dukon de Ŝvabujo, Oto, kaj la abatinon Matilda en kortega vestmaniero. Je la montrataj ŝtofoj temas supozeble pri sogdaj silkoŝtofoj, kiuj atingis la Frankan Regnon nur kiel donacoj de la bizanca imperiestro-kortego, similaj ŝtofoj konserviĝis en la trezoro de Essen kiel relikvaj ĉirkaŭvolvaĵo. Ĉar Matilda estis abatino de Essen ekde 973, tamen ne estas montrata en abatina vestaĵo, la pli aktuala literaturo supozas, ke ŝia prezentado en kortega vestaĵo de altranga nobelulo, ke ŝi sin montras kiel fratino de duko Oto kaj ne en sia funkcio kiel abatino. Ankaŭ la manko de regosignoj de duko, ekzemple glavo aŭ lanco ĉe Oto montras, ke la gefratoj estas prezentataj kiel familianoj kaj ne kiel eminentuloj. Matilda alprenas el la manoj de sia frato krucon. Oto tenas la krucon ja ambaŭmane, sed per etenditaj fingroj, dum kiam Matilda ĝin ekprenas per unu mano firme fermita. Ŝia alia mano estas tenata alten en la manartiko; tio ĉi estas dusenca. Unuflanke ĉi tiu gesto estus interpretebla el la bilda kunteksto kiel saluta aŭ akcepta gesto al Oto, tamen ŝiaj fingroj montras trans la bildo al la Krucumito, tiel ke ĝi ankaŭ estas peranta gesto.
La fondintobildo, aparte pro la manteniĝoj de la gefratoj, pli frue estis interpretata tia, ke Oto donacas la krucon al la abatinejo, kiun estras lia fratino. Tio ĉi tamen ne povas klarigi, kial ne estas prezentata per reĝaj signoj Matilda kiel abatino kaj Oto kiel duko. La ofta tezo, interalie reprezentata ankoraŭ de Pothmann, estas ke komuna donaco de la gefratoj ne konvenas kun la fakto, ke la kruco bildigita sur la fondintoplato ne konformas laŭ formo kun la Oto-Matilda-Kruco. Tio estus tipa afero je mezepokaj prezentadoj de donacado.
Laŭ pli nova literaturo oni devas rigardi la prezentadon de kruca transdono de Oto al Matilda simbola kaj kun enrigardo en la familian historion de la Liudolfidoj: Per la morto de Oto la 31-an de oktobro 982 estis mortinta la lasta vira ido de reĝino Edgita, unua edzino de Oto la granda. Matilda, kiu estis klare fidela al sia familio, nun per lia morto estis fariĝinta la mastrumanto de la familiaj bienoj. Kiel lasta membro de ĉi tiu familia branĉo ŝi precipe estis devigata prizorgi la mortmemoron de la familio. Tiun ĉi taskon ŝi transprenis de sia frato. Tiusence la fondintobildo estas interpretenda: Ĝi simbolas la volon de Matilda, daŭrigi la heredaĵon de Oto restinta sen gefiloj. Pro tio estas supozende, ke Matilda donacis la krucon memore al sia frato, kiu mortis en la jaro 982 dum la itala milito de imperiestro Oto la 2-a. La donacado okazus mallonge post lia morto, do en 983 aŭ 984, eble ankaŭ samtempe kun la donacado de la triumfokruco supernature granda en la abata preĝejo Sanktaj Petro kaj Aleksandro je Aschaffenburg, en kiu Oto estas entombigata. La pentrita kadrigo de ĉi tiu kruco konformas kun la eĝokadrigo de la Oto-Matilda-Kruco.
En la mezepoko
La liturgia enigo de la Oto-Matilda-Kruco en la mezepoko estas preskaŭ ne rekonstruebla. Principe procesiokrucoj estis starigataj ĉe aŭ parte sur la altaron kaj kunportataj dum procesioj. Je tio la flanko kun la korpo kutime montris antaŭen, por ke la procesiantoj ekzemple laŭ Mt 10,38 postsekvu Jesuon. La Liber Ordinarius de Essen el la 14-a jarcento, kiu ĉerpas el antaŭaj tekstoj, tradicias plurajn procesiojn. Eble procesiokruco estis, ankaŭ kompareble kun la imperia kruco el la imperia trezoro, emblemo de la princabatinoj de Essen.
Apartaĵon, kiun Beuckers pro tio, ke la Oto-Matilda-Kruco estas la plej aĝa kaj plej elspeza el la kvar procesiokrucoj de Essen, rilatigas sur ĉi tiun, tradicias la Liber Ordinarius pri la procesio dum la paska nokto, kiu pasis ekde la Petro-Altaro en la okcidenta alkonstruaĵo de la katedralo tra la klostro al la tombejo de la monaĥinoj, kie la tomboj estis ŝprucigataj per benita akvo, dum kiam la konvento en antifonoj rilatis kun la saviĝo per la kruco. Tia procesio, ankaŭ konata de aliaj monaĥejoj, simbolis la reviviĝon de Jesuo ankaŭ por la mortintoj, kiuj estis enigataj en la liturgion de la paskofesto; ĝi havas porpetan karakteron kaj rilatas kun la mortmemoro. Por la procesio de Essen Liber Ordinarius priskribis devojiĝe de la kutima praktiko, ke la fronta flanko de la kruco estu turnata al la procesiantoj. Je la Oto-Matilda-Kruco tio konsekvencigus, ke la gefratoj bildigitaj sur la fondintoemajlaĵo kvazaŭ estus fariĝintaj partoprenantoj de la procesio, preĝa interfratiĝo trans la morto, kiu estus ekzempla por la funkcio de mortmemora donacaĵo.
Nuntempo
La Oto-Matilda-Kruco estas malgraŭ siaj aĝo kaj arthistoria graveco ne muzeaĵo. La sanktan funkcion de procesiokruco ĝi neniam perdis. Dum la surtronigo de la unua episkopo de Essen la 1-an de januaro 1958 ĝi estis portata antaŭ ĉi tiu, kaj li uzis ĝin ankoraŭ kiel procesiokruco je altaj festotagoj kaj procesioj. Tiun ĉi uzon ĉesigis liaj posteuloj pro konservema prizorgo, por tiaj celoj ekzistas moderna procesiokruco aludantan laŭ aspekto la Oto-Matilda-Krucon. Je la festomeso okaze de la konsekrado de la trezorejo de Essen la 15-an de majo 2009 la pli ol mil jarojn aĝa Oto-Matilda-Kruco servis, reprezentante la katedralan trezoron, kiel altarkruco.
135069 Gagnereau
135069 Gagnereau estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de la Pises, en Nacia parko Cevenoj (Gard, Francio).
Ĝi estas en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Eric Gagnereau, vigliganto kaj popularigisto de astronomio, fakulo en konstruo kaj de la meĥanisma kaj de la optika parto de teleskopoj. Li estas kunfondinto de la Astronomia Societo de Montpellier.
Clint Dempsey
Clinton Drew "Clint" Dempsey /ˈdɛmpsi/ (naskita la ) estas usona futballudisto, kiu ludas por Seattle Sounders en Grandliga Futbalo kaj servis kiel la kapitano de Usona nacia teamo de futbalo. Li ankaŭ ludis por New England Revolution, Fulham kaj Tottenham Hotspur.
Kreskinta en Nacogdoches, Teksaso, Dempsey ludis por unu el la pintaj junularaj futbalaj kluboj en la ŝtato, la Dallas Texans, antaŭ ol ludi por Furman futbalteamo de viroj de la universitato. En 2004, Dempsey elektiĝis de Grandliga Futbalo el New England Revolution, kie li rapide integriĝis mem en la komencanta kandidataro. Malhelpita komence de makzela vundo, li poste trafus 25 celojn en 71 aperoj kun la Revolution. Inter 2007 kaj 2012, Dempsey ludis por Superega Liga teamo Fulham kaj estas plej alta Superega Ligo de la klubo golinto de ĉiuj tempoj. Dempsey fariĝis la unua usona ludisto kiu trafis tri celojn en la angla Superega Ligo, en la 5–2 gajno super Newcastle United en januaro 2012.
Dempsey unue reprezentis Usonon ĉe la FIFA Monda Junulara Ĉampioneco 2003 kaj faris sian unuan aperon kun la altranga teamo la 17-an de novembro 2004, kontraŭ Jamajko. Li gajnis super 100 kaskedoj kaj trafis 48 internaciajn celojn, farante lin la landa sesa plej atinginta ludisto kaj dua supra golinto de ĉiuj tempoj. Li reprezentis la nacion ĉe kvar Ora Pokalo (gajnante du), helpis ilin al la finalo de la FIFA Konfederacioj Pokalo 2009 kaj ludinta ĉe tri Futbala Mondpokalo, fariĝanta la unua usona viro kiu trafis en tri Mondpokaloj.
Maito Santos
Maito Santos (三渡洲 舞人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Pomorzany (Szczecin)
Pomorzany (Pommerensdorf) estas setlejo de la urbo Szczecin en Pollando. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Pomorzany estas la plej suda parto de la kvartalo Zachód. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 3-an lokon en la urbo kaj la 2-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 20 717 loĝantojn. La setlejo lokitas apud rivero Odra.
Ĝi najbaras al la urbaj setlejoj Nowe Miasto kaj Turzyn (norde), Międzyodrze-Wyspa Pucka (oriente) kaj Gumieńce (okcidente).
Slabokonstruaĵoj de setlejo Pomorzany estis konstruitaj post la Dua Mondmilito. La setlejo estas konekta kun la nordaj partoj de Szczecin per la tramlinioj 3, 4, 6, 11, kaj 12.
Urba transporto
Sur teritorio de Pomorzany estas lokita la fina haltejo de tramoj "Pomorzany" (linioj 3, 4, 6, 11, 12) kaj aŭtobusoj (linio 53). Ĉefaj stratoj de la setlejo estas avenuo de Grandpollandaj Ribelantoj, strato Milczańska, strato de Mjeŝko la 1-a, strato Budziszyńska kaj strato de Chmielewski.
Ummendorf (apud Biberach)
Ummendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Biberach kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Skalka (distrikto Prostějov)
Skalka estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1550.
NGC 6356
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Salle Pleyel
Salle Pleyel (aŭ Pleyel-Halo) estas la ununura granda simfonia koncertdomo de la urbo Parizo. Ĝin fondis Ignaz Josef Pleyel, aŭstra komponisto kaj pianofabrikisto, la 19-an de oktobro 1827 komence kiel salonon. En 1839 ekestis aparta domo, kiun planis lia filo Camille Pleyel. La nuna domo troviĝanta ĉe la Faubourg-Saint-Honoré-Strato en la 8-a arondismento ekestis en 1927 laŭ planoj de arkitekto Gustave Lyon laŭ stilo de ornamismo. Inter 2002 kaj 2006 arkitekto Francois Ceria estris la renovigon kaj modernigon de la Pleyel-Halo, baziĝante sur kalkuloj de la akustikistoj Russel Johnson kaj Tateo Nakajima. Entreprenisto Hubert Martigny tion financis per 10 milionoj de Eŭroj. Poste la nombro de sidlokoj reduktiĝis de 2.370 al 1.913, la spacovolumeno altiĝis je 20 elcentoj je samtempa plibonigo de la akustika kvalito. Pri la konstrulaboroj ekestis plurjara fanatika disputo, kiun ekigis la eksa direktistino de la Salle Pleyel, Carla Maria Tarditti.
Septembron de 2006 la Orkestro de Parizo, direktate de Christoph Eschenbach, re-malfermis la novan Pleyel-Halon per prezentado de la „Auferstehungs-Sinfonie“ de Gustav Mahler. La koncertejon entreprenas filio de la publika Cité de la musique. Ĝi luprenas la domon de Martigny dum kvindek jaroj kaj poste povos aĉeti ĝin por unu Eŭro. Salle Pleyel estas daŭra koncertejo por la Orkestro de Parizo kaj por la Filharmonia Orkestro de Radio France. Krome ekzistas plurjara kontrakto kun la Londona Simfoni-Orkestro.
12976 Kalinenkov
12976 Kalinenkov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Nikifor Dmitrieviĉ Kalinenkov (1924–1996), profesoro pri fiziko kaj astronomio en la Ŝtata Instituto Nikolaev pri Pedagogio en Ukrainio. Li estis la unua direktoro de la astronomia observatorio de la Instituto kaj multe kontribuis al ties instrumentado per "mem-faritaj" teleskopoj kaj aliaj aparatoj.
Unuiĝinta Maldekstro La Verduloj-Kunvoko por Andaluzio
Unuiĝinta Maldekstro La Verduloj-Kunvoko por Andaluzio aŭ en hispana Izquierda Unida Los Verdes-Convocatoria por Andalucía (IULV-CA) estas la nome de la federacio de la politikaj kaj socia movado hispana nome Unuiĝinta Maldekstro en la aŭtonoma komunumo Andaluzio.