cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sorø
La komunumo Sorø en Danio en sia nuna formo ekestis komence de la jaro 2007 kadre de administra reformo de la lando, per unuigo de la ĝistiama komunumo Sorø kun la ĝistiamaj komunumoj Dianalund kaj Stenlille. La 1-an de januaro 2008 la komunumo havis loĝantojn. La komunuma teritorio situas sur la insulo Sjælland kaj estas la parto de la – ankaŭ dum 2007 nove kreita – samnoma administra regiono Sjælland. Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Sorø, kiu ankaŭ estas la ĉefurbo de la tuta regiono.
55-a SAT-Kongreso 1982
La 55-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) en somero 1982 okazis en la urbo Iisalmo de Finnlando. Ĝi havis 237 partoprenintojn.
Rozhraní
Municipo Rozhraní situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en orienta submontaro de Žďárské vrchy, 5 km sude de urbo Březová nad Svitavou ĉe ŝoseo n-ro 35 inter Svitavy kaj Brno kaj fervoja linio Brno - Česká Třebová. Ĝi troviĝas en valo de rivero Svitava, inter montetoj Budina kaj Člup. Vivas ĉi tie.
Historio
La komunumo Rozhraní ekestis per kunligo de ĝis tiam memstaraj vilaĝoj Bradlné, Rozhraní kaj Vilémov en la jaro 1950. Vilaĝo Bradlné verŝajne ekzistis jam ĉirkaŭ la jaro 1200 kaj Vilémov estas atestita de la jaro 1409. Ĉiuj tri vilaĝoj estas desegnitaj sur mapo de Moravio de Müller el la jaro 1716 (Brallin, Rosrain, Willimow).
En la jaro 1839 ekestis en Rozhraní paperfabriko, sed en la jaro 1868 jam en ĝi estis ŝpinejo. Poste estis ĉi tie konstruitaj ankoraŭ tri fabrikoj, kiuj prezentis al homoj en tiu ĉi malriĉa regiono pluajn eblojn por labori. Nun el tiuj fabrikoj staras nur du.
Dum la Dua Mondmilito estis Rozhraní parto de Protektorato Bohemio kaj Moravio. Malgraŭ antaŭ la milito ĝi estis preskaŭ en centro de Moravio en linio nordo-sudo, dum la milito limo de Sudetio estis unu km de ĝi.
Per ŝanĝo de ŝtat-administra organizo en la jaro 1960 la vilaĝo estis vicigita en Orientbohemian regionon kaj nun ĝi estas komunumo de la regiono Pardubice.
NGC 1925
NGC 1925 (alia indiko — ESO 85-SC76) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Agrafo (vestero)
Agrafo estas metalhoketo, kiu eniĝante en ringeton (agrafingon), kunfiksas du randojn de vestaĵo aŭ tuko.
Agrafoj estis antaŭe multe uzataj por fermi vestaĵojn aŭ por malhelpi hazardan malfermiĝon de zipoj ĉe jupoj aŭ pantalonoj. Nuntempe ilin ofte anstataŭas butonoj, zipoj kaj lapfermiloj. Agrafaj fermiloj estas ankoraŭ kutimaj precipe en mamzonoj.
Ágnes Zsolt
ZSOLT Ágnes (ĵolt) estis hungara verkistino, ĵurnalistino naskita en Nadjvarado la 12-an de decembro 1912 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de aŭgusto 1951. Ŝi estis edzino de Béla Zsolt.
Biografio
Ágnes Zsolt estis apotekistino. Post 1945 ŝi publikis artikolojn raportaĵojn gazetoj Világ, Világosság. Ekde 1949 ŝi estis kunlaborantino de ĵurnalo Magyar Nemzet. Ŝi memmortigis.
Bankaŭtomato
Bankaŭtomato aŭ oficiale ATM (angla por Automatic Teller Machine) estas aparata uzata de komercaj bankoj kiu ebligas al bankokliento preni monon de siaj konto, kontroli sian la saldon, meti monon en ies konton, k.t.p. uzante bankkarton, sen interveno de banka oficisto.
En ATM-maŝinoj kie transakcioj povas esti faritaj plejparte per plastaj kartoj kun magneta bendo, sekura aliro estas disponigita petante la pasvorton de la karto de la uzanto antaŭ komenci la transakcion.
La sveda firmao Metior estis, jam en 1964, la unua kompanio en la mondo kiu faris aŭtomatajn distribuilojn de bankbiletoj, interkonektitaj per telefonaj ligoj.
Marne (amsterdama metrostacio)
Marne estis haltejo de rapidtramo sur la linio 51 de la Metroo de Amsterdamo.
Evair Aparecido Paulino
Evair Aparecido Paulino (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1992 ĝis 1993 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
1809
1809 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1809 post Kristo okazis, interalie:
La Roque-Esclapon
(jen france, okcitane -) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Herrin (Nordo)
Herrin - prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, historie nederlande respektive okcidentflandre - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
733 Mocia
733 Mocia estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Cibela grupo.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝia nomo venas de "Mok", petolnomo de Werner Wolf, filo de la malkovrinto.
A Day at the Races (Queen)
A Day at the Races (angle: "Tago ĉe la Kuroj") estas la kvina muzikalbumo de la angla rokmuzika grupo Queen. Ĝi estis lanĉata en 1976 kaj estas la unua albumo produktita sole de Queen mem.
Same kiel la tujantaŭa albumo de la grupo (A Night at the Opera), la titolo estas prenita el samtitola filmo de la fratoj Marx.
SES 2013
La aranĝon aŭspiciis Dušan Čaplovič, la ministro de edukado de Slovakio, Juraj Blanár, estro de regiono Žilina kaj Andrej Hrnčiar, urbestro de la urbo Martin.
Kadre de la kultura programo koncertis La Perdita Generacio, Asorti, Manŭel, Johannes Mueller, ĴeLe, Jonny M kaj Peter Bažík & S.H.O.P. Aŭspicion super SES 2013 transprenis ministro de edukado de Slovakio Dušan Čaplovič, prezidanto de Regiono Žilina Juraj Blanár kaj urbestro de la urbo Marin Andrej Hrnčiar.
Dum SES 2013 estis unuafoje aĉetebla historie la unua presita lernolibro de planlingvo toki pona toki pona en 76 ilustritaj lecionoj.
Epilao
El la rilato de la reĝo Neleo kaj lia edzino Ĥloriso naskiĝis dek tri infanoj, filino Pero kaj filoj Epilao, Taŭro, Asterio, Pilaono, Deimaĥo, Alastoro, Eŭribio, Frasio, Eŭrimeno, Eŭagoro, Periklimeno kaj Nestoro.
Ĉar Neleo estis aliancano de elisa reĝo Aŭgio kaj ne volis purigi heroon Heraklon, kulpigitan pro murdo de Ifito, Heraklo Piloson atakis kaj Epilao, kiel ankaŭ liaj fratoj kaj patro en la batalo falis. Sed ilia gento ne forpereis, ĉar la plej juna frato de Epilao, Nestoro, pro sia juneco batalon ne partoprenis kaj poste transprenis en Piloso la reĝan sceptron. Post jaroj Nestoro, kiel la plej aĝa aĥaja estro, famiĝis en la Troja milito.
Paskvino
41.89775°N, 12.4723°W Paskvino estas la plej fama el la ses parolantaj statuoj de Romo, iĝinta karakteriza figuro de la urbo inter la 16-a kaj la 19-a jarcento.
Piede de la statuo, sed pli ofte je la kolo, oni pendigis dumnokte foliojn entenantaj satiraĵojn en versoj, celantaj piki anonime la plej gravajn publikajn personojn. Estis la tiel nomataj "paskvinaĵoj", el kiuj aperis, iom provoke, la popola malbonhumoro kaj malinklino al la korupto kaj aroganteco de la reprezentantoj de "la Povo".
Plaine-Haute
(jen france, bretone Plenaod) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
József Jámbor
József Jámbor naskiĝis la en Karcag.
Biografio
József Jámbor akiris kulturistan-filozofian diplomon en Universitato Kossuth Lajos en 1989. Dum la studentaj jaroj li ricevis rolojn en Teatro Csokonai (Debrecen), post la diplomo samloke li akiris aktoran statuson. Li akiris teatroteorian diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1997. Lia ĉefinstruisto estis György Lengyel. En 2012 li akiris sciencan gradon DLA en la universitato (pli frue menciita kiel altlernejo). Li estis ankaŭ honora diplomato pri kulturo en Japanio ekde 2004. Li ankaŭ tradukis. Li ricevis hungarajn premiojn inter 1994-2012, japanan en 2013.
Lia disertaĵo
Jukio Miŝima színháza elméletben és gyakorlatban (2012)
Kruco de Kalatrava
La Kruco de Kalatrava estas simbolo uzita de la Ordeno de Kalatrava kaj de la Ordeno de Montesa (tiu nigra), same kiel de la Ordeno de Predikistoj. Ĝi konsistas el greka kruco (antikve temis pri latina kruco) kun la kvar brakoj egalaj, ruĝa kaj liliflorigita (kun lilifloroj en la brakopintoj).
Franklin D. Roosevelt
Franklin Delano ROOSEVELT (naskiĝis la, mortis la ), ofte konata per la mallongigo FDR, estis usona politikisto kaj la tridek-dua Prezidento de Usono. Li estis centra figuro de la 20-a jarcento dum tempo de mondvasta ekonomia krizo kaj monda milito. Voĉdonita kvaroble kiel prezidento, li servis ekde Marto de 1933 ĝis sia morto en Aprilo de 1945 kaj estas la nura usona prezidento kiu servis pli ol du oficperiodojn. Franklin D. Roosevelt kaj Theodore Roosevelt estis kvinaj kuzoj, sed ankaŭ amikoj. Franklin edziĝis al Eleanor Roosevelt en 1905, kiu estis la orfa nevino de Theodore.
Dum la Granda Depresio de la 1930-aj jaroj, Roosevelt kiel ĉefa estro de la Demokrata Partio kreis la "New Deal" ("Nova Interkonsento") por rekonstrui la usonan politikon post 1932 kiel bazo por la usona liberalismo de la centra triono de la 20a jarcento, provizi helpon por senlaboruloj, plibonigi la ekonomion, kaj reformi la ekonomian kaj bankajn sistemojn. Sub sia administrado, li starigis plurajn agentejojn kiuj ankoraŭ havas profundajn efikojn en usona komerco hodiaŭ, inkluzivante Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC, "Federala Depona Asekura Korporacio"), Tennessee Valley Authority (TVA, Tenesia Valo-Aŭtoritato), Securities and Exchange Commission (SEC, Komisio por Garantiaĵoj kaj Interŝanĝaĵoj), kaj la usonan sistemon de sociala sekureco.
Dum Britio batalis kontraŭ la Akso-landoj, Roosevelt provizis asiston Lend-Lease ("prunti-lui") al Winston Churchill antaŭ Usono formale eniris en la Duan Mondmiliton en decembro 1941. En Usono, li starigis prez-reguladojn kaj porciolimigadon. Post la atako kontraŭ Pearl Harbor fare de la aerarmeo de Japanio, kaj post la deklaro de milito kontraŭ Usono fare de Nazi-Germanio kaj Itala reĝlando, Roosevelt ordonis enprizonigadon de usonanoj devenaj el Japanio, Germanio, kaj Italio.
Roosevelt estris Usonon kiam ĝi iĝis la "Arsenalo de Demokratio". Roosevelt, laboranta apude kun sia peranto Harry Hopkins, helpis ke Usono estu la ĉefa provizanto de armiloj kaj mono de la Aliancanoj. Usono havis plivastigadon de industrio, la atingo de plena laborado, kaj novaj labor-eblecoj por afrik-usonanoj kaj virinoj. Dum la Aliancanoj atingis venkon, Roosevelt grave rolis formante la postmilitan mondon, ĉefe pro la Jalta konferenco kaj kreado de la Unuiĝintaj Nacioj. Poste, la Aliancanoj, kune kun Usono, venkis kontraŭ Germanio, Italio, kaj Japanio.
Roosevelt naskiĝis en Hyde Park, Nov-Jorkio. Li estis tre populara prezidento dum la granda depresio kaj la Dua mondmilito. Li estis 185 cm alta kaj pezis 82 kg. Ekde 1921 li suferis pro poliomjelito. Li uzis la radion por dissendi siajn mesaĝojn. Lia edzino estis Anna Eleanor Roosevelt, kaj la paro havis kvin gefilojn. Roosevelt estis episkopano.
Roosevelt mortis en 1945, 63-jaraĝa, en Warm Springs, Georgio, dum sia kvara administrado.
Dum lia administrado (1933-1945) okazis jeno:
Boissise-le-Roi (stacidomo)
Malfermita en 1955, temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio D de RER.
Franklin D. Roosevelt
Komenca vivo kaj edukado
Unu el la plej malnovaj familioj en Novjorkio, la familio Roosevelt karakteriziĝis sin en lokoj krom politiko. Unu prapatro, Isaac Roosevelt, deĵoris kun la novjorka milico dum la Usona Revolucio. Roosevelt partoprenis la okazaĵojn de la Novjorka asocio Sons of the American Revolution (Filoj de la Usona Revolucio), kaj aliĝis al la organizo dum li estis prezidanto. Dum lia patra familio fariĝis prospera frue en novjorka lokposedado kaj komerco, multe de la riĉaĵo de lia tuja familio estis konstruita fare de la patrinflanka avo de FDR, nome Warren Delano, Jr., en la Ĉinia komerco, inkluzive de opio kaj teo.
Boissise-le-Roi (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Corbeil-Essonnes - Montereau (746000).
Franklin D. Roosevelt
Komenca vivo kaj edukado
Roosevelt estis naskita la 30-an de januaro 1882, en la urbo de la Valo de Hudsono nome Hyde Park (Novjorkio) al komercisto James Roosevelt la 1-a (1828-1900) kaj Sara Ann Delano (1854-1941). Liaj gepatroj estis sesaj kuzoj kaj ambaŭ estis de riĉaj malnovaj novjorkaj familioj. Ili estis de plejparte angla deveno; la patrolinia praavo de Roosevelt, Jacobus Roosevelt la 3-a, estis de nederlanda deveno, kaj la naskonomo de lia patrino, Delano, povus esti heredo de la franca hugenota enmigrinta prapatro de la 17-a jarcento. Ilia sola infano devis esti nomita Warren, sed la bebnevo de Sara de tiu nomo ĵus mortis. Ilia filo estis nomumita laŭ la onklo de Sara nome Franklin Hughes Delano.
Roosevelt kreskis en atmosfero de privilegio (laŭdire, kiam James Roosevelt prenis sian junan filon por viziti prezidanton Grover Cleveland en la Blanka Domo, la okupata prezidanto rakontis al Franklin, "mi havas unu deziron por vi, hometo, ke vi neniam estu Prezidanto de Usono." ) Sara estis posedema patrino; Jakobo, 54jaraĝa kiam Franklin estis naskita, estis konsiderita per iuj malproksima patro, kvankam biografiisto James MacGregor Burns indikas ke Jakobo interagis kun sia filo pli ol estis tipa tiutempe. Sara estis la domina influo en la fruaj jaroj de Franklin; ŝi siatempe deklaris, "mia filo Franklin estas Delano, ne Roosevelt entute." Oftaj ekskursetoj al Eŭropo - li faris sian unuan en la aĝo de du, kaj iris kun siaj gepatroj ĉiun jaron de la aĝoj de sep al 15 - helpis Roosevelt iĝi sperta en la germana kaj la franca; esti arestita kun sia tutoro fare de polico kvar fojojn en unu tago en Nigra Arbaro por negravaj deliktoj eble influis la opinion de la estonta prezidento pri germana karaktero. Li lernis rajdi, pafi, remi, kaj ludi poloon kaj tenison. Roosevelt ankaŭ praktikis golfon en siaj adoleskaj jaroj, iĝante sperta allonga frapisto. Li lernis veli, kaj lia patro donis al li velboaton en la aĝo de 16 kiujn li nomis "New Moon", "Novlunon".
Roosevelt eniris en Lernejo Groton, nome episkopan loĝlernejon en Masaĉuseco; 90% de la studentoj estis de familioj en la elita socia registro. Li estis forte influita fare de ĝia lernejestro, Endicott Peabody, kiu predikis la devon de kristanoj por helpi al la malpli bonŝanculoj kaj instigis liajn studentojn por membriĝi en publikan servon. Kvardek jarojn pli poste Roosevelt diris pri Peabody, "Estis beno en mia vivo la privilegio havi [lian] gvidantan manon", kaj la lernejestro restis forta influo dum lia vivo, plenumante ĉe lia geedziĝo kaj alvojaĝanta vizite al Roosevelt kiel prezidanto. Peabody memoris Roosevelt kiel "trankvila, kontentiga knabo de pli ol ordinara inteligenteco, prenante bonan pozicion en lia formo sed ne brila", dum samklasano priskribis Roosevelt kiel "simpatia, sed tute senkolora"; meza studento, kiun li nur elstaris ĉar estis la nura demokrata studento, daŭrigante la politikan tradicion de sia flanko de la Roosevelt-familio. Roosevelt restis kohera en sia politiko; tuj post lia kvara elekto al la prezidanteco, li difinis sian enlandan politikon kiel "malgranda maldekstro de centro".
Kiel ĉiuj krom du el liaj 21 Groton-samklasanoj, Roosevelt iris al Harvard College, kie li vivis en ĉambro kiu nun estas parto de Adams House, en la "Gold Coast" areo loĝita fare de riĉaj studentoj. Denove meza studento akademie, Roosevelt poste deklaris, "mi prenis ekonomikajn kursojn en kolegio dum kvar jaroj, kaj ĉio kion mi estis instruita estis malĝusta." Li estis membro de la Alfa Delta Fi samideanaro kaj la Muŝa Klubo. Dum pluestante ordinara kiel studento aŭ atleto, li iĝis ĉefredaktisto de The Harvard Crimson ĉiutaga gazeto, pozicio kiuj postulis grandan ambicion, energion, kaj kapablon administri aliajn. Dum li estis ĉe Harvard, lia kvina kuzo Theodore "T. R." Roosevelt, Jr. (1858-1919) iĝis Prezidanto de Usono; lia forta gvidstilo kaj reformanta fervoro igis lin la rolmodelo kaj heroo de Franklin. La pli juna Roosevelt restis demokrato, kampanjante por la kontraŭulo de Theodore William Jennings Bryan.
En mezo de 1902, Franklin estis formale prezentita al sia estonta edzino Anna Eleanor Roosevelt, la nevino de Theodore, sur trajno al Tivoli, Novjorko, (1884-1962) kvankam ili renkontis nelonge kiel infanoj. Eleanor kaj Franklin estis kvinaj kuzoj. Ŝi estis la filino de Elliott Bulloch Roosevelt (1860-94) kaj Anna Rebecca Hall (1863-92) de la Livingston-familio. Dum ilia engaĝiĝo, Roosevelt estis dudek du kaj Eleanor dek naŭ. Roosevelt studentiĝis ĉe Harvard en 1903 kun A.B. en historio. Li poste ricevis honoran LL.D. de Harvard en 1929.
Roosevelt eniris en la Columbia Law School (Jura Altlernejo) en 1904, elfalante en 1907 post pasigado de la New York State Bar-ekzameno. Li poste ricevis postmortan juran doktorigon de Columbia Law School. En 1908, li prenis postenon kun la prestiĝa Wall Street-firmao de Carter Ledyard & Milburn, traktante plejparte entreprenan juron. Li unue estis iniciatita en la Independent Order of Odd Fellows (Sendependa Ordo de Strangaj Uloj) kaj estis iniciita pri framasonismo la 11-an de oktobro 1911, en Holland Lodge No. 8, Novjorko.
Novjorkia senatano (1910–1913)
Roosevelt nemulte dediĉis sin al la praktiko de juro kaj diris al siaj amikoj, ke li planas eniri en politiko. Spite sian admiradon por sia kuzo Theodore, Franklin kunhavis kun sia patro intereson kun la Demokrata Partio, kaj kiel preparo por la Novjorkia balotado de 1910, la partio rekrutis Roosevelt por kandidatiĝo al sidloko en la Novjorkia Ŝtata Asembleo. Roosevelt estis konvinkiga rekrutito por la partio. Li havis la personecon kaj energion por la kampanjo, kaj li havis la monon por pagi sian propran kampanjon. Sed la kampanjo de Roosevelt al la Novjorkia Ŝtata Asembleo finiĝis post la Demokrata rivalo, Lewis Stuyvesant Chanler, elektis kandidatiĝi por re-elekto. Anstataŭ haltigi siajn politikajn esperojn, Roosevelt kandidatiĝis por sidloko en la ŝtata senato. La senata distrikto, en Dutchess, Kolumbio, kaj Putnam, estis tre ligita al Respublikanoj. Roosevelt timis, ke la opozicio el Theodore povus finigi sian kampanjon, sed Theodore kuraĝigis sian kandidatecon spite siajn partiajn diferencojn. Agante kiel sia propra kampanjo administristo, Roosevelt veturis tra la senata distrikto per aŭtomobilo en epoko kiam malmultaj povis disponi de aŭto. Pro sia agresema kampanjo, la agnosko de sia nomo en la Hudson Valo, kaj la Demokrata superigo en la usona elekto de 1910, Roosevelt atingis surprizan venkon.
Spite mallongajn leĝofarajn sesiojn, Roosevelt traktis sian novan postenon kiel tut-tempa kariero. Li elposteniĝis la 1an de Januaro, 1911, kaj tuj iĝis la estro de grupo de "Insurgents" (insurekciantoj) opozicie al la maŝino Tammany Hall kiu dominis en la ŝtata Demokrata Partio. En la elekto de 1911 el la Usona Senato en Novjorko, kiu estis determinita en kuna sesio de la novjorkia leĝofara asembleo, Roosevelt kaj aliaj dek naŭ Demokratoj okazigis longigitan senelirejon opoziciante serion de Tammany-apogitaj kandidatoj. Tammany apogis James A. O'Gorman, tre prestiĝa juĝisto kiun Roosevelt konsideris akceptebla, kaj O'Gorman venkis en la elekto fine de Marto. Roosevelt dum tiu procezo iĝis populara figuro inter Novjorkiaj Demokratoj. Gazetaj artikoloj kaj karikaturoj priskribis "la duan alvenon de Roosevelt", sendante "timotremojn al la spino de Tammany".
Vic-Sekretario de Mararmeo (1913–1919)
La apogo faer de Roosevelt al Wilson kondukis al sia nomumo en Marto 1913 kiel Vic-Sekretario de Mararmeo, nome la duaranga oficiro en la Mararmea Departemento post Sekretario Josephus Daniels kiu preteratentis lin. Roosevelt fakte sentis klinon al la Mararmeo, li multe legis pri la temo, kaj estis arda apoganto de granda, bonefika forto. Kun apogo de Wilson, Daniels kaj Roosevelt instituis merit-bazotan promoci-sistemon kaj faris ankaŭ aliajn reformojn por etendi civilulan kontrolon super la aŭtonomaj departementoj de la Mararmeo. Roosevelt superrigardis la civilajn dungitojn de la Mararmeo kaj atingis la respekto de sindikatestroj pro sia justeco en la solvado de disputoj. Ne okazis strikoj dum lia pli ol sep-jara posteno, dum li akiris valoran sperton en laboraj aferoj, milittempa administrado, mararmeaj aferoj kaj logistiko.
En 1914, Roosevelt kandidatiĝis por la sidloko de retiriĝinta respublikana senatano Elihu Root de Novjorko. Kvankam li havis la apogon de la Trezora Sekretario William Gibbs McAdoo kaj Guberniestro Martin H. Glynn, li frontis gravan opozicianton en partiano de la Tammany-Hall tendaro nome James W. Gerard. Mankis al li la apogo de Wilson, ĉar la prezidento bezonis la fortojn de Tammany por sia leĝofarado kaj reelekto de 1916. Roosevelt estis pro multo venkita en la Demokrata unua raŭdo fare de Gerard, kiu siavice estis venkita en la ĝenerala elekto fare de la respublikano James Wolcott Wadsworth Jr. Li ekkomprenis, ke nur la federacia patronado, sed la apogo de la Blanka Domo, ne povos venki fortan lokan organizadon. Post la elekto, li kaj la estro de Tammany Hall nome Charles Francis Murphy serĉis akomodon kaj alianciĝis.
Roosevelt refokusiĝis al la Mararmea Departemento, dum la Unua Mondmilito estis eksplodinta en Eŭropo en Aŭgusto 1914. Kvankam li he restis publike apoganto de Wilson, Roosevelt simpatiis kun la por milita movado "Preparedness Movement", kies estroj ege favoris la Aliancanaj Potencojn kaj alvokis por milita preparado. La administracio Wilson iniciatis ekspansion de la Mararmeo post la sinkigo de la ŝipo RMS Lusitania fare de germana submarŝipo, kaj Roosevelt helpis establi la Mararmea Rezervo kaj la Konsilio de Nacia Defendo. En Aprilo 1917, post Germanio deklaris, ke ĝi eniros en nelimigita submarŝipa militagado kaj atakis kelkajn usonajn ŝipojn, la Kongreso aprobis la alvokon de Wilson por militdeklaro kontraŭ Germanio.
Roosevelt petis rajtigon servi kiel mararmea oficiro, sed Wilson insistis, ke li plue servu kiel Vic-Sekretario. Dum la sekva jaro, Roosevelt restis en Vaŝingtono por kunordigi la deplojigon de mararmeaj ŝipoj kaj personaro, dum la Mararmeo ekspansiis kvaroble. En la somero de 1918, Roosevelt veturis al Eŭropo por inspekti mararmeajn instalaĵojn kaj kunsidi kun francaj kaj britaj oficiroj. Septembre, li revenis al Usono per ŝipo USS Leviathan. La 11-tagon de la vojaĝo, la viruso de la pandemia gripo atakis kaj mortigis multajn surŝipe. Roosevelt ege malsaniĝis je gripo kaj komplika pneŭmonio, sed rekuperiĝis je la momento en kiu la ŝipo alteriĝis en Novjorko. Post Germanio subskribis la batalĉeson de 11a de Novembro, Daniels kaj Roosevelt superrigardis la malmobilizigon de la Mararmeo. Kontraŭ la konsilo de pli veteranaj oficiroj kiel la Admiralo William Benson —kiu asertis, ke li ne povus "imagi ajnan uzadon kiun la ŝiparo povus iam havi por aviado"— Roosevelt persone ordonis la konservadon de la Aviada Divizio de la Mararmeo. Dum la administracio de Wilson alvenis preskaŭ al sia fino, Roosevelt planis sian kandidatiĝon por la posteno. Li alproksimiĝis al Herbert Hoover por kandidati por la Demokrata prezidentbalota nomumo de 1920, kun Roosevelt kiel kunkandidato.
Kampanjo por vicprezidenteco (1920)
La plano de Roosevelt por ke Hoover kandidatiĝu al nomumo malvalidiĝis post Hoover publike deklaris sin respublikano, sed Roosevelt decidis klopodi nomumon en 1920 por vicprezidento. Post Guberniestro James M. Cox de Ohio venkis en la partia porprezidenta nomumo en la Demokrata Nacia Konvencio de 1920, li elektis Roosevelt kiel kunkandidato, kaj la konvencio nomumis lin per aklamado. Kvankam lia nomumo surprizis ple grandan parton de la homoj, li ekvilibris la kandidatecon kiel modera, Wilson-isma, kaj prohibiciisto kun fama nomo. Roosevelt, tiam 38-jaraĝa, rezignis kiel Vic-Sekretario post la Demokrata konvencio kaj kampanjis tra la lando por la partia kandidateco.
Ahmed Riza
Ahmed Riza (1859-1930) estis eminenta Juna Turko, aktivulo, sciencisto kaj la Ministro de Eduko de la partio Liberala Unio dum la Dua Konstitucia Epoko de la Otomana Imperio. En 1908, lia nomo estis inter la eblaj grandveziroj. Li estis la gvida intertraktanto de malsukcesa interkonsento de koalicio inter la Otomana Imperio, Francio kaj Britio por Unua Mondmilito.
Franklin D. Roosevelt
Kampanjo por vicprezidenteco (1920)
Dum la kampanjo, Cox kaj Roosevelt defendis la administracion de Wilson kaj la institucion de la Ligo de Nacioj, ambaŭ el kiuj estis tre nepopularaj proponoj en 1920. Roosevelt persone apogis la usonan membrecon en la Ligo de Nacioj, sed, malkiel Wilson, li favoris kompromison kun Senatano Henry Cabot Lodge kaj aliaj "Rezervistoj". La kandidateco de Cox–Roosevelt estis venkita de Respublikanoj Warren G. Harding kaj Calvin Coolidge en la prezidenta elekto de 1920 pro ampleksa diferenco, kaj la Respublikana kandidateco venkis en ĉiu subŝtato ekster la Sudo. Roosevelt akceptis la malvenkon kaj poste meditis, ke la rilatoj kaj simpatioj kiujn li konstruis en la kampanjo de 1920 montriĝis grava valoro por lia kampanjo de 1932. En la elekto de 1920 okazis ankaŭ la unua publika partopreno de Eleanor Roosevelt kiu, kun la apogo de Louis Howe, establiĝis kiel valora politika agento.
Ahmed Riza
Ahmed Riza ankaŭ estis rigardita kiel polihistoro fare de kelkaj verkistoj. Li estis engaĝita pri la kondiĉoj de la terkultivistoj kaj volis efektivigi agrikulturajn metodojn. Li kredis kaj apogis la ideojn de la franca sociologo, Auguste Comte. Li estis malamika al koloniismo, kiel eŭropaj progresemuloj. Li ankaŭ estis kontraŭ la klasprivilegio.
Franklin D. Roosevelt
Paraliziga malsano kaj politika reveno (1921–1928)
Dekomence en 1925, Roosevelt pasigis plej grandan parton de sia tempo en Suda Usono, dekomence en sia domboato, la Larooco. Scivolema pri eblaj profitoj el hidroterapio, li establis rehabilitadan centron en Warm Springs (Varmaj Fonotj), Georgio, en 1926. Por krei la rehabilitan centron, li arigis fizikajn terapiistojn kaj uzis ple grandan parton de sia heredhavaĵo por aĉeti Merriweather Inn. En 1938, li fondis la Nacian Fondaĵon kontraŭ Infanparalizo, cele al la disvolvigo de kontraŭ-poliomelitaj vakcinoj.
Roosevelt retenis kontaktojn kun la Demokrata Parto dum la 1920-aj jaroj, kaj li restis aktiva en politiko de Novjorko sed establante ankaŭ kontaktojn en la Sudo, precipe en Georgio. Li publikigis malfermitan leteron direktitan al la sukcesa kampanjo por la elekto al guberniestro de Novjorko en 1922 fare de Al Smith, kio kaj helpis Smith kaj montris la daŭran gravon de Roosevelt kiel politika figuro. Roosevelt kaj Smith devenis el diferencaj fonoj kaj neniam tute fidis unu la alian, sed Roosevelt apogis la progresemajn politikojn de Smith, dum tiu ĉi feliĉis havi la apogon de elstara kaj tre bone respektita Roosevelt.
En 1925, Smith nomumis Roosevelt por la Komisiono de Taconic State Park, kaj liaj kunkomisionanoj elektis lin kiel proparolanto. En tiu rolo, li tuj eniris en konflikto kontraŭ Robert Moses, nome protektito de Smith, kiu estis la ĉefa forto malantaŭe de la Komisiono de Long Island State Park kaj de la Novjorkia Konsilantaro de Parkoj. Roosevelt akuzis Moses pro la uzado de nomoj por agnosko de elstaraj individuoj kiel Roosevelt por atingi politikan subtenon por ŝtataj parkoj, sed poste devojigi fondusojn al tiuj kiuj Moses favoris en Long Island, dum Moses klopodis blokadi la nomumon de Howe al salajrita posteno kiel sekretario de la Taconic komisiono. Roosevelt servis en la komisiono ĝis la fino de 1928, kaj lia konflikta rilato kun Moses pluis dum iliaj karieroj progresis.
Paco estis la moto de la 1920-aj jaroj, kaj en 1923 Edward Bok establis la American Peace Award (Usona Pacpremio) kun 100 000 dolaroj por la plej bona plano kiu alportu pacon al la mondo. Roosevelt havis liberan tempon kaj intereson, kaj li skizis planon por la konkurenco. Li neniam proponis ĝin ĉar lia edzino Eleanor Roosevelt estis elektita kiel juĝisto por la premio. Lia plano alvokis al nova monda organizaĵo kiu anstataŭu la Ligon de Nacioj. Kvankam Roosevelt estis kandidato al vic-prezidenteco en la Demokrata kandidataro de 1920 kiu apogis la funkciaodn de la Ligo de Nacioj, ĉirkaŭ 1924 li estis preta ataki ĝin. Lia skizo de "Socio de Nacioj" akceptis la rezervojn proponitajn de Henry Cabot Lodge en 1919 en senata debato. La nova Socio ne agados en la Okcidenta Hemisfero, kie dominis la Monroe doktrino. Ĝi ankaŭ ne havos kontrolon super militajn fortojn. Kvankam la plano de Roosevelt neniam publikiĝis, li amplekse cerbumis pri la problemo kaj aligis kelkajn ties ideojn de 1924 al la dezajno por Unuiĝintaj Nacioj en 1944–1945.
Guberniestro de Novjorko (1929–1932)
Smith, nome Demokrata porprezidenta nomumito por la elekto de 1928, petis Roosevelt kandidatiĝi por guberniestro de Novjorko en la ŝtata balotado de 1928. Roosevelt dekomence malakceptis, ĉar li estis malpreta lasi Warm Springs kaj timis Respublikan venkegon en 1928. Partiestroj finfine konvinkis lin, ke nur li povus venkegi super la Respublikana guberniestra nomumito, nome la Novjorka Ĝenerala Akuzisto Albert Ottinger. Li venkis en la partia guberniestra nomumo per aklamado kaj denove turniĝis al Howe por ke li estru sian kampanjon. Roosevelt estis helpita en la kampanja teamo de asociuloj Samuel Rosenman, Frances Perkins kaj James Farley. Kvankam Smith perdis la prezidentecon per malvenkego, kaj estis venkita fakte en sia hejma ŝtato, Roosevelt estis elektita guberniestro pro nur unu-procenta marĝeno, kaj iĝis batalanto por la sekva prezidenta elekto.
Roosevelt proponis la konstruadon de hidroelektraj energigeneriejoj kaj frontis la pliiĝantan agrikulturan krizon de la 1920-aj jaroj. Rilatoj inter Roosevelt kaj Smith suferis post li decidis ne reteni gravajn nomumitojn de Smith kiel Moses. Li kaj lia edzino Eleanor establis interkomprenon por la cetero de sia kariero; ŝi laboreme servis kiel edzino de guberniestro sed ankaŭ estis libera sekvi siajn proprajn agendon kaj interesojn. Li ankaŭ komencis elsendi "apudfajrajn babiladojn", en kiuj li rekte adresis al siaj subulojn pere de radio, ofte preme por ke la Novjorkia Ŝtata Parlamento antaŭeigi lian agendon.
En Oktobro 1929, okazis la Borsa Katastrofo, kaj kun ĝi okazis la Granda Depresio en Usono. Roosevelt komprenis la seriozecon de la situacio kaj establis ŝtatan komision por dungado. Li iĝis ankaŭ la unua guberniestro kiu publike apogis la ideon de pago al sendungitoj.
Kiam Roosevelt ekkandidatiĝis por dua regotempo en Majo 1930, li ripetis sian doktrinon el la kampanjo de antaŭ du jaroj: "ke progresiva registaro pro siaj propraj difinoj devas esti vivanta kaj kreskiĝanta afero, ke la batalo por ĝi estas senfina kaj ke se ni haltiĝas por unusola momento aŭ unusola jaro, ne nur ni restos senmovaj sed ankaŭ falos reen en la antaŭeniro de la civilizacio." Li funkciis per platformo kiu alvokis al helpo al terkulturistojn, plena dungado, pago al sendungitoj, kaj pensioj por maljunuloj. Li estis elektita por dua regotempo per 14% de diferenco.
Roosevelt proponis ekonomihelpan politikon kaj establon de Temporary Emergency Relief Administration (Provizora Urĝa Helpadministracio) por distribui tiujn fondusojn. Estrita unue de Jesse I. Straus kaj poste de Harry Hopkins, la agentejo helpis ĉirkaŭ unu trionon de la novjorka loĝantaro inter 1932 kaj 1938. Roosevelt ankaŭ startigis esploradon pri koruptado en Novjorko inter juĝistaro, policanoj, kaj organizkrimuloj, preme al la kreado de la Komisiono Seabury. La esplorado Seabury eksponis organizon de ĉantaĝo, kondukis multaj publikajn funkciulojn al elpostenigo, kaj okazigis, ke la dekadenco de Tammany Hall estus neevitebla.
Prezidenta elekto de 1932
Tamen, la klopodoj de Roosevelt kiel guberniestro por fronti la efikojn de la depresio en sia propra ŝtato establis lin kiel ĉefa konkurencanto por la Demokrata porprezidenta nomumo de 1932. Roosevelt aliĝis al la progresistaj apogantoj de la administracio de Wilson kvankam alvokante multajn konservativulojn, establante sin mem kiel la ĉefa kandidato en la Sudo kaj la Okcidento. La ĉefa opozicio al la kandidateco de Roosevelt venis el nordorientaj konservativuloj, la prezidento de la Parlamento John Nance Garner de Teskaso kaj Al Smith, la Demokrata prezidenta nomumito de 1928.
Roosevelt eniris en la konvencio kiel delegitestro pro sia sukceso en la Demorkata unua raŭndo de 1932, sed plej parto de delegitoj eniris en la konvencio neligitaj al ajna preciza kandidato. En la unua prezidenta baloto de la konvencio, Roosevelt ricevis la voĉdonojn de pli ol duono sed malpli ol du trionoj de la delegitoj, kaj Smith resultis en tre fora dua loko. Roosevelt tiam promesis la vic-prezidentecan nomumon al Garner, kiu kontrolis la voĉdonojn de Teksaso kaj Kalifornio; Garner ekhavis apogon malantaŭ Roosevelt post la tria baloto, kaj Roosevelt sekurigis la nomumon en la kvara baloto. Roosevelt flugis el Novjorko al Ĉikago eksciinte, ke li estis venkinta en la nomumo, iĝante la unua grav-partia prezidenta nomumito kiu akceptis la nomumon persone. Lia apero estis esenca, por montriĝi kiel vigla, spite la detruiga malsano kiu miskapabligis lin fizike.
En sia akceptocela diskurso, Roosevelt deklaris, "I pledge you, I pledge myself to a new deal for the American people... This is more than a political campaign. It is a call to arms." Roosevelt promesis sekurigan regularon, redukton en impostoj, apogon al agrikulturo, registar-financitaj publikaj vorkoj, kaj aliajn registarajn agadojn por batali kontraŭ la Granda Depresio. Montrante ŝanĝojn en publika opinio, la Demokrata platformo inkludis alvokojn por la abolo de la Prohibicio; Roosevelt mem ne estis adoptinta publikan sintenon pri la temo antaŭ la konvencio sed promesis to subteni la partian platformon. Krome, la ĉefa kampanja strategio de Roosevelt estis prudenta, klopodante eviti erarojn kiuj estus devojiĝoj el la malsukcesoj de Hoover en ekonomiko. Liaj asertoj atakis la enpostenulon kaj ne inkludis aliajn specifajn politikojn aŭ programojn.
Post la konvencio, Roosevelt ricevis apogojn el kelkaj progresemaj Respublikanoj, kiel George W. Norris, Hiram Johnson kaj Robert M. La Follette Jr. Li ankaŭ reamikiĝis kun la konservativa alo de la partio, kaj eĉ Al Smith estis konvinkita apogi la Demokratan teamon. La fitraktado fare de Hoover de la afero de Bonus Army plue damaĝis la popularecon de la fukcianta reganto, ĉar gazetoj tra la tuta lando kritikis la uzadon de forto por dissolvi asembleiĝintajn veteranojn.
Roosevelt ricevis 57% de la popola voĉdonado kaj akiris ĉiujn escepte nur ses ŝtatojn. Historiistoj kaj politik-sciencistoj konsideras la balotadon de 1932–36 kiel politika ŝanĝaro. La venko de Roosevelt estis ebligita per la kreado de koalicio por New Deal, formita de malgrandaj agrikulturistoj, sudaj blankuloj, katolikoj, politika maŝinaro de grandurboj, sindikatoj, nordaj Afrik-usonanoj (suduloj estis ankoraŭ sen voĉdonrajto), judoj, intelektuloj, kaj politikaj liberalaluloj. La kreado de tiu koalicio por New Deal transformis usonan politikon kaj startigis tion kion politik-sciencistoj nomas la "New Deal" Partisistemo aŭ Kvinpartia Sistemo. Inter la Usona Enlanda Milito kaj 1929, Demokratoj malofte kontrolis ambaŭ ĉambrojn de la Usona Kongreso kaj estis venkintaj ĝuste nur kvar el dek sep prezidentaj elektoj; el 1932 ĝis 1979, Demokratoj venkis en ok el dek du prezidentaj elektoj kaj ĝenerale kontrolis ambaŭ ĉambrojn de la Kongreso.
Weber
Weber estas familia nomo, unu el la plej oftaj familiaj nomoj en Germanio. Ĝi origine signifas "teksisto". Weber estas germandevena familia nomo.
Origino kaj signifo
La familia nomo Weber venas de la profesio teksisto. Ĝi estas la 5a plej ofte familia nomo en Germanujo listo de la plej oftaj familiaj nomoj en Germanio.
A
Alexander Weber
U
Ulrich Weber
Norda Poluso-1
Norda Poluso-1 (en rusa Северный полюс-1) estis la unua sovetunia surglacia stacio en la Arkta Oceano, ĉefe uzata por esplorado.
Norda Poluso-1 estis establita la 21an de majo 1937 kaj oficiale malfermiĝis la 6an de junio je 20 km el la Norda Poluso fare de la ekspedicio en de altaj latitudoj Sever-1, estrita de Otto Schmidt. La ekspedicio estis transportita aviadile zorge de Mark Ŝevelev. "NP-1" funkciis dum 9 monatoj, dum kiuj la flosglacio veturis 2850 km. La komandanto de la stacio estis Ivan Papanin. La 19an de Februaro 1938 la sovetaj glacirompiloj Tajmir kaj Murman elportis la kvar polusesploristojn el la stacio ĉe la orienta marbordo de Gronlando. Ili alvenis en Leningrado la 15an de Marto per la glacirompilo Jermak.
La ekspedicianoj, nome hidrobiologo Pjotr Ŝirŝov, geofizikisto Jevgenij Fjodorov, radiofoniisto Ernst Krenkel, kaj la komandanto Ivan Papanin, ricevis la premion Heroo de Sovetunio.
129332 Markhunten
129332 Markhunten estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Mark Hunten, kiu servis kiel altranga elektra inĝeniero por la fotilo OCAMS de la Misio de Asteroida Specimena Alvenigo OSIRIS-REx. Li ankaŭ laboris por la teleskopoj Gemini de 8 m kaj la regilo de la areo da infraruĝaj de MONSOON.
Občina Domžale
Obĉina Domžale estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo enhavas 51 komunumojn kaj ĝia areo estas 72.3 km². Komence de 2017 tie loĝis 35 113 homoj. La administra centro estas la urbo Domžale.
Loko, priskribo
Plejparte ĝia areo situas en la malaltaj teroj, kiuj fluas tra la riveroj Kamniška Bistrica, Pšata kaj Rača. La alteco en la sudo de la municipo estas proksimume 280 m ĝis 642 m en la nordo (Monto Veliki vrh).
La centro de la municipo estas troviĝas proksimume 12 km for de la centro de Ljubljano. Tra la municipo etendiĝas de sudo al nordoriento A1-aŭtovojo, kiu kuras de la haveno de Koper al la urbo Maribor kai la aŭstra limo.
Apudaj municipoj estas: Občina Kamnik en la nordo, Občina Lukovica en la nordoriento, Občina Moravče en la oriento, Občina Dol proksime de Ljubljani en la sudo, Urba municipo Ljubljana en la sudokcidento, Občina Trzin kaj Občina Mengeŝ en la okcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el 51 vilaĝoj:
Bišče, Brdo, Brezje pri Dobu, Brezovica pri Dobu, Češenik, Depala vas, Dob, Dobovlje, Dolenje, Domžale, Dragomelj, Goričica pri Ihanu, Gorjuša, Groblje, Homec, Hudo, Ihan, Jasen, Kokošnje, Količevo, Kolovec, Krtina, Laze pri Domžalah, Mala Loka, Nožice, Podrečje, Prelog, Preserje pri Radomljah, Pšata, Rača, Račni Vrh, Radomlje, Rodica, Rova, Selo pri Ihanu, Spodnje Jarše, Srednje Jarše, Studenec pri Krtini, Sveta Trojica, Šentpavel pri Domžalah, Škocjan, Škrjančevo, Turnše, Vir, Zaboršt, Zagorica pri Rovah, Zalog pod Sveto Trojico, Zgornje Jarše, Žeje, Želodnik, Žiče.
Ozalj
Situo
Ozalj situas laŭ maldekstra bordo de Kupa, laŭ fervojo Slovenio-Karlovac. La lasta troviĝas 18 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1244, kiel "libera reĝa urbo". La burgo menciiĝas unue en 1278. Ĝis Traktato de Trianon Ozalj apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), al distrikto de Jastrebarsko, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.
Kornél Zempléni
Kornél Zempléni, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zempléni Kornél estis hungara pianisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
Biografio
Kornél Zempléni frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo, poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1940-1946. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ernő Dohnányi, Béla Böszörményi-Nagy, Albert Siklós kaj Rezső Kókai (komponisto). Jam dum la studentaj jaroj en 1943 li atingis la duan lokon en pianokonkurso, post la 2-a mondmilito lia pianista kariero komenciĝis enlande kaj en la tiamaj socialismaj landoj. Inter 1947 kaj 1964 li instruis en muziklernejoj en Budapeŝto, poste en la Muzikarta Altlernejo ĝis 1983. En la 2 lastaj jaroj li estis katedrestro. Li instruis en Arta Akademio de Osako inter 1984-1986. Li ricevis premiojn inter 1954-2008.
Melanie Safka
Melanie Anne SAFKA-Schekeryk (naskiĝis en Novjorko la 3-an de februaro 1947) estas usona kantaŭtoro konata profesie kiel Melanie kaj foje kiel Melanie Safka. Ŝi estas plej konata pro la sukcesaj "Brand New Key", "Ruby Tuesday", "What Have They Done to My Song Ma", kaj "Lay Down (Kandeloj en la pluvo)"; tiu laste menciita estis ludita en 1969 en la Woodstock-festivalo.
Simetria ekvacio
Simetria ekvacio estas algebra ekvacio kiu havas formo:
Metodoj por solvi
Por solvi paran simetrian ekvacion
kun kaj  dividu ĝin per x^m. Grupante termojn rezultiĝas
Faru ŝanĝon de variablo per y=x+x^{-1}. Tiam esprimoj povas esprimitaj kiel polinomoj de variablo y:
Uzante:
alinome:
Post ŝanĝo y=x+x^{-1} ekvacio reduktas ĝis grado m:
Post trovo de radikoj de la polinomo de y sufiĉas solvi ekvaciojn y=x+x^{-1} por ĉiuj trovitaj radikaj valoroj de y.
Betanzos
Betanzos estas urbo kaj municipo de la provinco Korunjo (Galegio, Hispanio), ĉefurbo de la samnoma regiono. La municipo havas areon de nur 24,19 km², unu el la plej malgrandaj municipoj de la provinco.
La teritorio dividiĝas en sep paroĥojn: Betanzos, Brabío, Piadela, Pontellas, Requián, San Pedro das Viñas kaj Tiobre. Ĝi limas norde kun la Rio de Betanzos kaj la municipo Bergondo, oriente kun Paderne kaj Coirós, sude kun Oza-Cesuras kaj okcidente kun Abegondo. Tri riveroj trairas la municipon: Mandeo, Mendo kaj Mero.
Ekonomio
La ekonomio de Betanzos ĉefe baziĝas sur servoj. Betanzos estas administra kaj jura centro de la regiono kiu portas ĝian nomon, ĝia kreskado baziĝas sur la komerco, banko, kulturo kaj turismo.
Monumentoj
Betanzos estas konsiderata kiel la ĉefurbo de la galega gotiko, ĝi posedas unu el la plej bone konservataj historiaj urbopartoj de Galegio. En ĝi troviĝas palacetoj, preĝejoj, muzeoj, vinkeloj, ktp.
Eric Laithwaite
Profesoro Eric Laithwaite (1921 - 27 de novembro 1997) estis brita inĝeniero populare konata pro sia grava laboro je la disvolviĝo de vagonaroj maglevaj kaj liaj teorioj pri giroskopoj.
Onen Svět (Čachrov)
Onen Svět estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Čachrov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sude de Čachrov. Estas ĉi tie registritaj 3 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Eric Laithwaite
Vivo
En 1952, li komencis studi pri linearaj induktaj motoroj; li studadis ĝin ĝis sia morto. Li faris kelkajn gravajn eltrovojn pri linearaj induktaj motoroj kaj pro lia senĉesa laboro kaj eltrovoj la Reĝa Societo de Londono premiis lin per la prestiĝa S.G. Brown Medal en 1966. En la sama jaro li estiĝis fama pro siaj Kristnaskotagaj Paroladoj, kiujn li faris por la Reĝa Edukejo (Royal Institution).
Onen Svět (Čachrov)
Onen Svět estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,95 km².
Eric Laithwaite
Vivo
Li ree paroladis por la Reĝa Edukejo en 1973. Liaj 1973-aj paroladoj estis polemikaj pro ke li diskutis giroskopojn kaj leĝojn laŭ kiuj ili agas. Liaj klarigoj estis netradiciaj.
Libroj
Laithwaite estis ankaŭ verkisto. Li verkis kelkajn librojn dum sia vivo. Sube estas nekompleta listo de libroj verkitaj de li:
Onen Svět (Čachrov)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1568.
Casanova Lerrone
Casanova Lerrone estas komunumo de Italio.
Onen Svět
Nomon Onen Svět havas pluraj lokoj:
Noto: En la devena signifo de la ĉeĥa lingvo "onen svět" (skribita per minuskloj) signifas "loko de postmorta vivo" (submondo)
Hamad bin Isa Al Ĥalifa
Hamad bin Isa Al Ĥalifa (حمد بن عيسى آل خليفة; naskiĝis la en la urbo Riffa de la suda gubernio) estas la reganto de Barejno ekde 1999. Li nomiĝis emiro ĝis 2002, kiam Barejno fariĝis reĝlando, ekde tiam reĝo. Li estas la filo de Isa bin Salman Al Ĥalifa (1933-1999), la antaŭa ŝtatestro.
Imperiestro-Vilhelmo-Memor-Preĝejo
La Imperiestro-Vilhelmo-Memor-Preĝejo (Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirche, en neformala lingvouzo mallonge Gedächtniskirche) estas luterana preĝejo en la centro de Berlino, ruiniĝinta dum la Dua Mondmilito kaj intence lasita kiel ruino, kun moderna paroĥa kunvenejo aldonita flanke de la ruino. Ĝi situas sur la placo Breitscheidplatz inter la bulvardo Kurfürstendamm kaj la stratoj Tauentzienstraße kaj Budapester Straße en la urboparto Berlin-Charlottenburg, kiu inter la jaroj 1945 kaj 1990 apartenis al la okcidenta duono de la tiam politike dividita urbo.
La novromanika konstruaĵo
La origina preĝeja konstruaĵo de la luterana urboparta komunumo baziĝis sur programo de la luteranisma preĝejkonstrua asocio (germane evangelischer Kirchenbauverein) en la Germana Regno. Laŭ instigo de la germana imperiestro Vilhelmo la 2-a, la signifo de la konstruaĵo estis plivastigita je la faceto de memorejo honore al la unua imperiestro de la 19-jarcenta Germana Regno, Vilhelmo la 1-a, patro de Vilhelmo la 2-a.
La tiucele organizitan arkitekturan konkurson gajnis la arkitekto Franz Schwechten, pli posta reĝa konstrua konsilisto, kaj membro de la berlina konstrua akademio. Jam antaŭe la arkitekto pruvis sian talenton en la projektado de la urbocentra stacidomo Anhalter Bahnhof.
Kvankam oficiale daŭre la luteranisma preĝejkonstrua asocio gvidis la konstruon, la oficanta geimperiestra paro plurfoje rekte influis la planadon kaj ripete vizitis la konstruejon. Al la financado la imperiestra familio tamen apenaŭ kontribuis. La konstrukostojn de 6,8 milionoj da oraj regnaj markoj ĉefe portis donacoj de unuopaj personoj kaj la Germana Regno.
La konstruo komenciĝis la 22-an de marto 1891, por memorigi pri la naskiĝtago de la honorato. Jam la 1-an de septembro 1895, memortago de por Prusio sukcesa batalo en la Prusia-Francia Milito de 1870-71, la preĝeja inaŭguro povis esti celebrata.