cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trukarto
Trukarto estas datumporta karto. Ĝi enhavas informojn en la formo de truoj, kiuj estas en precizaj lokoj sur la karto. Dum la 19-a jarcento, trukartoj estas vaste uzataj por regi maŝinojn, kiel teksiloj.
Aiŝa
Por sunaistoj, ŝi apartenas al la plej gravaj personecoj de islamo. Ŝi reprezentas por ili la pion, kaj ili nomas ŝin "Umm al Mu'minin" (Patrino de la kredantoj).
Trukarto
Indas uzi ankaŭ la formon tru-karto aŭ truigita karto por eviti la konfuzon kun truk-arto aŭ trukado, nome tekniko aranĝi pecon de kineja dekoracio, filmi ion per artifika procedo ktp. por doni al la projekciotaj scenoj ŝajnon de realaĵo.
Aiŝa
Por ŝijaistoj, ŝi estas ĵaluza intrigemulino kontraŭ Ali kaj patrino de Mohamedo. Ŝi estas por ili malamikino de Dio.
Ŝi rekte instruis homojn pri la kredo; tial oni vidas ŝin kiel ekzemplon por virinaj roloj en islamo.
(16949) 1998 HS133
(16949) 1998 HS133 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lurago Marinone
Lurago Marinone estas komunumo de Italio. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komumo estas la Sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
Universitato de Lisbono
La Universitato de Lisbono (Universidade de Lisboa, prononco laŭ sistemo IFA, mallonge ULisboa) estas publika esplora universitato en Lisbono, kaj la plej granda universitato en Portugalio. Ĝi estis fondita en 2013 per la fuzio de du antaŭaj publikaj universitatoj en Lisbono, la eksa Universitato de Lisbono (en tiu formo fondita en 1911) kaj la eksa Teknikologia Universitato de Lisbono (en tiu formo fondita en 1930). La historio de universitato en Lisbono komenciĝis en la 13-a jarcento.
Historio
La Universitato de Koimbro, la unua portugala universitato, estis establita en Lisbono inter 1288 kaj 1290, kiam Denizo la 1-a, reĝo de Portugalio, publikigis la edikton Scientiae thesaurus mirabili, kiu donis plurajn privilegiojn al la studentoj de la studium generale en Lisbono, kiu pruvas tion ĝi estis jam fondita en tiu dato. Ekzistis aktiva partopreno en tiu instrua agado de la portugala krono kaj ĝia reĝo, tra ĝia engaĝiĝo pagi parton de la instrukotizsubvencio. Tiu institucio translokiĝis plurajn fojojn inter Lisbono kaj Koimbro, kie ĝi ekloĝis permanente en 1597.
La nuna Universitato de Lisbono estas la rezulto de la fuzio de du iamaj publikaj universitatoj de Lisbono: la antaŭa Universitato de Lisbono, fondita en 1911, kaj la Teknika Universitato de Lisbono, fondita en 1930. La kunfandprocezo komenciĝis en 2011 kaj estis enskribita en leĝon la 31-an de decembro 2012. Kiel dirite en la Dekreto n-ro 266-E/2012, la nova Universitato de Lisbono komencis sian leĝan ekziston en la tago, kiam la nove elektita Rektoro ekoficis, en julio. 25, 2013.
Rangigoj
Laŭ la Akademia Rangotabelo de Mondaj Universitatoj por 2017, ankaŭ konata kiel la Ŝanhaja Rangotabelo, la Universitato de Lisbono estas unua en Portugalio kaj inter 151-200 en la mondo. En la larĝa temo de inĝenieristiko/teknologio kaj komputiko, la universitato estas rangita 51-75 tutmonde, dum en la disciplinoj de matematiko, fiziko kaj komputiko ĝi estas rangita 101-150, 151-200 kaj 151-200, respektive.
En la World University Rankings de Times Higher Education (THE) 2017, la Universitato de Lisbono estas konsiderita la plej granda universitato en Portugalio kaj estas rangita 401-500, kaj en la QS World University Rankings 2018 ĝi estas vicigita 305 (entute).
Jakab Szabár
Jakab Szabár [sabAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabár Jakab, slovene Jakob Sabar estis hungaria kroata katolika pastro. Lia familia nomvarianto estis Szabar. Jakab Szabár naskiĝis la (aliaj fontoj mencias aliajn datenojn) en Horvátzsidány (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nun en Hungario), li mortis la  en Cserensóc (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Črenšovci en Slovenio).
Biografio
Jakab Szabár apartenis al la kroata minoritato en Hungarlando, sed li kontribuis en slovena dialekto kaj hungare. Li frekventis la necesajn lernejojn en Szombathely kaj Kőszeg. Li pastriĝis en 1826, poste li estis pastro en Hidegkút, inter 1827-1833 en Turnise, inter 1833-1835 en Kancsóc, inter 1835-1859 en Lendva, fine en Cserensóc ĝismorte. Szabár verkis religiajn verkojn en slovena kaj hungara.
(19751) 2000 CG63
(19751) 2000 CG63 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Virgem da Lapa
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Jequitinhonha (foje esperantigita: Valo de Ĵekitinjonja) kaj en la mikroregiono Araçuaí. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Rubelita, Josenópolis, Grão Mogol, Berilo, Francisco Badaró, Araçuaí kaj Coronel Murta.
Eksteraj ligiloj
<!-- Probable utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
S/2004 S 17
S/2004 S 17 estas ankoraŭ ne oficiale nomata neregula satelito de Saturno. Pro ĝia retrograda orbito, ĝi ŝajnas esti ano de la norda grupo.
Malkovro
Anoncis ĝian malkovron Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna kaj Brian G. Marsden, la , sekve al observoj inter la kaj la.
Ĥoto
La ĥoto (hispane jota) estas tipo de danco kaj muziko tre disvastigata kun diversaj variantoj en Hispanio, el kiuj la plej konata estas tiu de Aragono. Aliaj variantoj estas tiuj de Valencio, Kastilio, Navaro, Kantabrio, Asturio, Galegio kaj Murcio. Ekzistas parencaj formoj ankaŭ en Kolombio kaj Filipinoj.
La ĥota emas havi ritmon 3/4, kvankam kelkaj aŭtoroj asertas ke la 6/8 estas pli bone adaptita al la poezia kaj danca strukturo. Por ilia interpreto, gitaroj, bandurioj, liutoj, dulzajnoj kaj tamburoj estas uzataj en la kastilia stilo, dum la galegoj uzas sakŝalmojn kaj tamburojn. Teatraj versioj estas kantataj kaj dancataj kun regionaj kostumoj kaj kastanjetoj, sed ili ne estas uzataj kiam oni dancas en malpli formalaj okazoj.
La enhavo de la kantoj estas tre diversa, de patriotismo aŭ religio al seksaj aludoj. Krom tio ĉi, la kantoj ankaŭ havi la efikon helpi produkti senton de loka identeco kaj kohero. La kantoteksto emas esti skribita en ok-silabaj kvartetoj, kun asonanco en la unuaj kaj triaj versoj.
La paŝoj havas aspekton ne tre diferenca de la Valso, tamen en la kazo de la ĥoto, ĝi estas multe pli varia.
Juda tombejo de Worms
La juda tombejo de la urbo Worms en Germanio, nomata Heiliger Sand, do "sankta sablo", konsideriĝas la plej malnova ankoraŭ ekzistanta juda tombejo de Eŭropo. Ĝi probable instaliĝis samtempe kun la konstruo de la unua sinagogo de Worms, en la jaro 1034. La plej malnova ĝis la nuntempo konservita tomboŝtono, kies nomo konatas, de Jakob ha-Baĥur, estas el la jaro 1076. Tamen ankoraŭ troveblis unu pli aĝa ŝtono, de 1058/59, kvankam ties skribaĵoj ĝis nun ne plene deĉifreblis kaj la nomo de la mortinto tial ne konatas. Sume la tombejo ampleksas proksimume 2000 tombojn. Post kiam en 1911 malfermiĝis nova juda tombejo ekster la urbocentro, la historia tombejo Heiliger Sand apenaŭ plu uziĝis por novaj entombigoj - tamen ankoraŭ en la 1930-aj jaroj okazis unuopaj entombigoj.
Kvadrata radiko de 2
La kvadrata radiko de 2, notata \sqrt {2}, √2 aŭ 21/2 estas la ununura pozitiva reela nombro, kiu, multiplikita per ĝi mem, donas 2, tie estas: √2 × √2 = 2.
Ĥoto
Kelkaj ne-hispanaj muzikistoj faris uzon de la ĥoto en diversaj verkoj:
Kvadrata radiko de 2
Estas neracionala nombro kies proksimuma valoro estas: \sqrt {2} = 1,414 213 562 373 095 ...
Juda tombejo de Worms
La tomboŝtonoj de la judaj kleruloj Meir von Rothenburg (מאיר בן ברוך מרוטנבורג, mortis en 1293) kaj de Alexander ben Salomon Wimpfen (mortis en 1307) apartenas al la plej gravaj tombaj monumentoj de la tombejo kaj estas la celo de multaj judaj vizitantoj el la tuta mondo. Pliaj historie aparte gravaj tomboŝtonoj aparte troveblas en la tiel nomata "rabena valo" (germane „rabenonental“) de la tombejo kaj en ties proksima ĉirkaŭaĵo: tie interalie troveblas la tomoj de la rabenoj Nathan ben Isaak (mortis en 1333), Jakob ben Moses haLevi Molin (יעקב בן משה מולין), akronime nomata "MaHaRil", (mortis en 1427), Meir ben Isaak (mortis en 1511) kaj Elia Loanz, nomata "Baal-Ŝem" (mortis en 1636).
Ne ĉiuj elstaraj rabenoj de la komunumo sukcesis ĉi tie esti entombigataj: Ekzemple la fama juda klerulo Abraham Samuel ben Isaak Baĥaraĥ de la juda komunumo de Worms, kiu kun sia komunumo estis forpelita dum kontraŭjuda pogromo de la jaro 1615, fuĝis al la dekstra flanko de la rivero Rejno (al la graflando Hesio-Darmstadt), mortis en la proksima urbo Gernsheim la 2-an de majo 1615 en aĝo de nur 40 jaroj kaj estis entombigita en la vinkultiva vilaĝo Alsbach, 25 kilometrojn pli nordoriente. Sekve multaj aliaj judoj elektis tombon apud la famulo. Tiu fakto kaŭzis, ke la juda tombejo de Alsbach iĝis la centra juda entombigejo de suda Hesio, en kiu judoj el 14 sinagogaj komunumoj kaj 32 civitanaj komunumoj ĉi tie serĉis postmortan ripozon. Iusence ĝi konsidereblas eksterurba "filio" de la fama tombejo de Worms.
Kvadrata radiko de 2
La longo √2 povas esti geometrie konstruata per multaj rimedoj, ekzemple; la hipotenuzo de izocela orta triangulo de latero 1 estas √2.
Juda tombejo de Worms
La "perspektivo de Martin Buber"
La juda filozofo Martin Buber (tiutempe vivanta en la proksima urbeto Heppenheim) en sia skribe notita interparolo kun la luteranisma teologo Karl Ludwig Schmidt la 14-an de januaro 1933 priskribas promenon tra la juda tombejo de Worms, kaj elstarigas la daŭran teologian elektiĝon de la izraela popolo:
Kvadrata radiko de 2
\sqrt {2} estis verŝajne la unua konata neracionala nombro. Oni atribuas ĝian malkovron, kaj la demonstron de ĝia neracionaleco, al la skolo de Pitagoro.
Unuaj ciferoj
Unuaj 500 ciferoj: \sqrt {2} = 1, 41421 35623 73095 04880 16887 24209 69807 85696 71875 37694 80731 76679 73799 07324 78462 10703 88503 87534 32764 15727 35013 84623 09122 97024 92483 60558 50737 21264 41214 97099 93583 14132 22665 92750 55927 55799 95050 11527 82060 57147 01095 59971 60597 02745 34596 86201 47285 17418 64088 91986 09552 32923 04843 08714 32145 08397 62603 62799 52514 07989 68725 33965 46331 80882 96406 20615 25835 23950 54745 75028 77599 61729 83557 52203 37531 85701 13543 74603 40849 88471 60386 89997 06990 04815 03054 40277 90316 45424 78230 68492 93691 86215 80578 46311 15966 68713 01301 56185 68987 23723 ...
Pruvo pri neracionaleco
Oni povas pruvi "per disputo" la neracionalecon de √2.
Ni supozu, ke \sqrt {2} estus racionala, kaj skribu ĝin kiel nereduktebla frakcio.
, en kiu m kaj n estas entjeroj kaj interprimoj.
Se ni kvadratigas la formulon, ni havas:
, aŭ  m2 = 2 × n2
m2 estas para, do m estas ankaŭ para, ni skribu: kiu kuntrenas: do: Ni dividu ambaŭ flankoj per 2:
Tio, kiu montras, ke n2 estas para, do n estas para.
Sed ni vidis, ke m estis para; se ankaŭ n estas para, tio kontraŭdiras la hipotezon, laŭ kiu ni povus skribis √2 kiel neredukteblan frakcion.
La formulo estas neebla, aŭ : oni ne povas esprimi √2 kiel kvociento de du entjeroj ∎.
NGC 3274
NGC 3274 (aliaj indikoj — UGC 5721, MCG 5-25-20, ZWG 154.24, WAS 13, IRAS10294+2755, PGC 31122) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stilo Chiaramonte
La stilo Chiaramonte estas stilo de gotika arĥitekturo en Sicilio dum la 14-a jarcento.
Karakterizaj por tiu ĉi stilo estas la kubformo de palacoj, kies teretaĝoj pro defendaj celoj plejofte estis senfenestraj; krome la akcentado de fenestroj kaj pordoj per ornamaĵoj laŭ formo de larĝaj bendoj kun zigzagskemo.
La stilo nomiĝas laŭ la nobela dinastio Chiaramonte, kiu dum tiu ĉi jarcento estis unu el la plej potencaj familioj en Sicilio kaj kies Palaco Chiaramonte en Palermo estas frua ekzemplo por ĉi tiu konstrustilo.
Aliaj ekzemploj por la stilo Chiaramonte estas Palaco Sclafani in Palermo, Palaco Mergulese Montalto en Sirakuso, monaĥejo Santo Spirito en Agrigento kaj la preĝejo Ĉielenpreno de Maria de Erice.
Jota
Jota- estas prefikso uzata antaŭ unuoj kaj signifanta "kvariliono" (1024), ĝia simbolo estas: Y (el Yotta).
La prefiksa nomo estas derivita de la greka (októ), signifanta ok, ĉar ĝi estas egala al 10008. Ĝi estis aldonita al la internacia sistemo de unuoj en 1991.
Kastelparko Meiningen
La Kastelparko de Meiningen (Schloßpark Meiningen) estas pejzaĝa parko en la centro de Meiningen, Germanujo. Ĝi ĉirkaŭas Kastelon Elisabethenburg. La dua granda parko samurba estas Angla ĝardeno de Meiningen.
Historio
Dum la jaroj 1702 ĝis 1705 duko Bernardo la 1-a (Saksio-Meiningen) konstruigis la antaŭulan parkon, moderan ĝardenon laŭ la modelo de francaj kaj holandaj renesancĝardenoj. Ĝi havis ok de muroj kaj fosoj ĉirkaŭitajn kvadratojn kun direkto je la kastelo. Pavilonoj grotejo kaj je la alia flanko de Werra situanta ĝardendomo Elisabethenlust de sur la vitejo kompletigas la kastelan parkon. Ĉirkaŭ la jaro 1770, dum absolutismo kaj la regado de dukino Charlotte Amalie von Hessen-Philippsthal, la ĝis tiam strikte geometrie aranĝita parko pligrandiĝis je nordo. Sub la zorgemo de la kortega ĝardenisto Siegmund Friedrich Buttmann la tuto ŝanĝitis je angla pejzaĝa parko. Novan pligrandiĝon havis la parko en 1859, laŭ la planoj de P.J. Lennès. En la jaroj 1971/72 alvenis pluraj grandaj plastikaĵoj.
Priskribo
Troviĝas la Kastelparko tre centre nordokcidente de la urbokerno kaj enkadras ĝin Elisabethenburg-kastelo, la eksa Ĉevalejo, diversaj urbaj vilaoj, la Pejzaĝparko Herrenberg kaj la du trans-Werra-aj pontoj Georgsbrücke sude kaj Volkshausbrücke norde. La ĉ. 950 metrojn longa kaj ĝis 300 metrojn larĝa parko transfluatas de sudo al nordo per Werra. En la nordeosta parto du fosoj (Bleichgräben) transfluas la parkon; ili estas du el iam tri akvofosoj de la iama majninga ĉirkaŭfortikaĵo. Ili unuiĝas parke kaj enfluas ĉe Volkshaus-ponto en la riveron Werra. Pluraj pontoj estas trans la akvojn. Tre vidindas la Arka ponto (Bogenbrücke) kun la amkonfirmintaj pendseruroj. Dominas la Grandan herbaron (Große Wiese) en la parkomezo la uesta fasado de la kastelo. Ĝi estas tiel okazigejo por koncertoj kiel ŝatata ripozuma kaj luda areo. Malsame de la ĉestacidoma Angla ĝardeno ekzistas en la Kasteloparko nek putoj nek monumentoj. Diversloke tamen troviĝas plastikaĵoj de modernaj artistoj, ekz. de Gerhard Rommel, Werner Stötzer kaj Erich Wurzer. Ĉe la uesta bordo de Werra kondukas tra Limbach-pado, la limo je la arbara parko Herrenberg, la biciklovojo Werratal-Radweg. Tie troviĝas krome albordiĝejo por kanotistoj kaj aliaj akvosportistoj. Tra la parko kaj la Arka ponto kondukas krome la granddistanca migradopado Milseburgweg kaj la premiita migradopado Der Meininger.
Kulturo kaj libertempo
Ĉiun jaron okazas dum la Urba festo fare de BUND-Meiningen ĉirkaŭ la granda herbejo inter Werra-rivero kaj kastelo rivernaĝad-evento sub la moto Werra, akvo, naĝadĝojo (Werra-Wasser-Badespaß) kun granda gamo da ludoj ekakvaj kaj perakvaj. Dum la somera festivalo Grasgrün Kasteloparto estas okazigejo por Parkgeflüster, radidrama semajnfino. Septembre la suda ero de Kastelparko invitas je la foiro Meininger Parkwelten kaj dum silvestro okazas la Majninga silvestra kurado (Meininger Silvesterlauf).
Katalunlingva literaturo
Literaturo > Katalunlingva literaturo < Kataluna lingvo
Haus der Geschichte Baden-Württemberg
La Domo de la Historio Baden-Virtembergo, Haus der Geschichte Baden-Württemberg, estas muzeo de la germana federacia lando Baden-Virtembergo. Ĝi troviĝas en Stutgarto, en la strato Konrad-Adenauer-Straße inter la Ŝtata Galerio kaj la Muzika Altlernejo, en la tielnomata "Stuttgarter Kulturmeile" (kulturzono de Stutgarto).
La konstanta ekspozicio
La konstanta ekspozicio dividiĝas je tri partoj. En la enireja areo estas montrataj 26 objektoj, kiujn oni konsideras tipaj por Baden-Virtembergo (interalie breco). Tiu tielnomata "ABC de Baden-Virtembergo" agordu la vizitanton al la temo kaj helpu venki limtimon. En la dua parto sekvas 200 jaroj el la historio de la lando en kronologia trairo. Tie montrataj estas objektoj, kiuj por la historio de la landoj Baden kaj Württemberg estis gravaj.
La sekvaj periodoj el la historio estas akcentitaj:
En la dua parto de la ekspozicio tielnomata temoparko provas meti problemojn de la nuntempo en historian kuntekston. Tie traktataj estas temoj kiel naturo kaj medio ekzemple de la Nigra Arbaro, ekonomio, urbanizado, religio, socia migrado, partnereco, geedzeco kaj familio, scienco kaj esplorado kaj fine-nefine rilatoj kun la najbaro Francio.
La koncepton de la konstanta ekspozicio evoluigis la ateliero de la stutgarta scenografo kaj arkitekto profesoro Uwe R. Brückener, kiu interalie projektis ekspozici-arkitekturaĵojn por la Expo 2000 en Hanovro kaj por la svisa Expo 02 en Biel.
(17444) 1989 VQ1
(17444) 1989 VQ1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Irma Némethy
NÉMETHY Irma (pro. ne:meti) estis hungara aktorino naskita en Peŝto la 21-an de oktobro 1840 kaj mortinta en Arado la 14-an de aprilo 1876.
Biografio
Irma Némethy debutis en provinco kiel kantistino en popoldramoj. En 1870 dungis ŝin la Nemzeti Színház de Peŝto. En 1872 ŝi dungis sin al Koloĵvaro.
Abatopreĝejo de Bath
La abatopreĝejo de Bath (Bath Abbey) estas anglikana paroĥopreĝejo en Bath, Anglujo, kiu iam estis la granda preĝejo de monaĥejo. Oni finkonstruis ĝin en la jaro 1156. La abatopreĝejo de Bath estis treege detruata en la 13-a jarcento kaj rekonstruata dum la 16-a jarcento. En la jaroj 1574 ĝis 1611 oni riparis la preĝejon kaj uzis ĝin poste kiel la paroĥopreĝejo de Bath. Sekvis pluaj riparadoj okazis en la 1860-aj jaroj. Inter 1996-97 la abatopreĝejo ricevis novan orgenon de Klais. En 1999 oni festis la 500-an jubileon de la preĝejo.
La abato preĝejo longas 67 metrojn kaj larĝas 22 metrojn inkluzive la flanknavoj. La ĉefnavo estas 24 metrojn alta kaj la turo 49 metrojn. La granda fenestro super la altaltaro montras 56 scenojn el la vivo de Jesuo Kristo.
Adolf Mayer
Adolf Eduard MAYER [ma:jer] (9-an de aŭgusto 1843 en Oldenburg - 25-an de decembro 1942 en Heidelberg) estis germana agrikultura apotekisto kaj direktoro de la Agrikultura Eksperimento-Stacio ĉe Wageningen en Nederlando.
Li estis petita 1879 por studi strangan malsanon de tabako. Li estas la unua persono kiu transdonis tabakmozaikviruson, infektante per senbakteria ekstrakto alian planton. Tiutempe, oni ne konis la viruson, tiel oni supozis, ke la malsano disvastiĝas per tre malgrandaj bakterioj aŭ toksinoj, kvankam pli postaj eksperimentoj de sciencistoj kiel ekzemple Dmitrij Ivanovskij, Beijerinck kaj Stanley montris ke tio ne estis la kazo. Mayer publikigis artikolon en 1886 priskribante la malsanon kaj ĝiajn simptomojn en detalo. Li estas konsiderita unu el la patroj de moderna virusologio.
Gergely Némethy
NÉMETHY Gergely (pro. ne:meti) estis hungara hajdukkapitano, regantkonsilanto naskita en ? kaj mortinta en Székelyderzs la 4-an de septembro 1612.
Biografio
Gergely Némethy estis de 1603 kapitano de hajdukoj en la inperiestra armeo de Aŭstrio, li partoprenis en la militmarŝo kontraŭ Transilvanio. Li aliĝis al Stefano Bocskai en 1604; li partoprenis en la batalo de Osgyán, poste en 1605 li gvidis la militmarŝon en Transdanubio. Post edziĝo kun Krisztina Kendi li eniĝis inter la magnatojn de Transilvanio. Dum la regado deGabrielo Báthori li estis regantkonsilanto, de 1609 ĉefkapitano de Udvarhelyszék, de 1611 ĉefprefekto de departemento Belső-Szolnok. La 9-an de julio 1611 en la batalo de Braŝovo li estis la komandanto de la armeoj de la reganto. Okaze da la sieĝo de preĝejfortikaĵo de Botfalu li mortis pro vundiĝo.
Lurago d'Erba
Lurago d'Erba estas komunumo de Italio.
Așchileu Mare
Așchileu Mare [aŝkileu mare] (hungare: Nagyesküllő [nadjeŝkulo], germane: Gross-Schwalbendorf) estas vilaĝo en Rumanio, 30 km nord-nordokcidente de Cluj-Napoca. Ĝi estas sidejo de la komunumo Așchileu. En 1910 ĝi havis 1 064 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 770 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1320. De 1332 ĝi estis ekleziejo. Ĝia mezepoka hungara loĝantaro pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Doboka, poste Kolozs (reĝa departemento) vármegye). Administre apartenas al la komunumo Așchileu krome Așchileu Mic, Cristorel, Dorna, Fodora.
En la censo de 2002 el la 611 loĝantoj 1,5 % deklaris sin romaoj, la aliaj rumanoj.
Niederer Fläming
Niederer Fläming estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Teltow-Fläming de la federacia lando Brandenburgio kaj apartenas al la historia regiono Fläming. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Grelo
Grelo estas legomo el la tigoj kaj folioj de la rapo aŭ de plantoj de la rapa vario (Brassica rapa var. rapifera subvar. pabularia), kiu estas kultivata nur por tiu celo. Tiu vario havas forte pinataj folioj.
Priskribo
La folirapo apartenas al la Brasikacoj. Al ili komuna estas, ke en ili estas la sekundara plantsubstanco : glukosinolatoj, ankaŭ nomataj sinapoleaj glikozidoj. Tiu ĉi substancogrupo kaŭzas la tipan brasikan odoron kaj donas al la planto depende de la kvanto kaj konsisto de la substanco akrecon.
Kultivado kaj rikolto
Folirapo estas tipa printempa legomo, tial ĝi estas dissemita en frua printempo. La dissemado okazas dense. En la ĝardeno oni bezonas pro m² tri gramoj da semaĵo. . Bona kreskejo estas mezpeza, iom sabla grundo. Ankaŭ la kultivado en plantdomo eblas. La kultivtempo estas 6–8 semajnoj. La rikolto okazas, kiam la folioj havas longecon de 10 ĝis 25 cm. La avaraĝa rikoltkvanto estas tri kg po km². Freŝa folirapo konserveblas nur du ĝis tri tagojn en fridujo.
Fino de la Tero
Fino de la Tero, Land’s End aŭ kornvale Penn an Wlas [KK] aŭ Pen an Wlas [UCR]), proksime de Penzance, Kornvalo, estas vilaĝo kaj samnoma terlango. La pinto de la terlango estas la plej okcidenta punkto de Anglujo sur la ĉefa insulo Grandbritio. Ĉirkaŭ 40 km sudoriente troviĝas sur la duoninsulo The Lizard la Lizard Point, la plej suda punkto de Grandbritio, do tuj en la najbareco. La ĉirkaŭ 45 km sudokcidente situantaj Scilly-insuloj estas la plej okcidenta punkto de Anglujo. Dum klara vetero eblas vidi la ĉirkaŭ 60 m altaj klifoj super la Atlantiko. Krome de la „Fino de la Tero“ oni povas vidi la du kilometrojn sude situantan Longship lumturon (1795, respektive novkonstruaĵo el la jaro 1893), kiu staras sur kvarcita kaj serpentinita insulo.
Proksime situas la lumturo Pendeen kaj norde de ĝi la Kabo Kornvalo. Ĉi tie komenciĝas la kanalo de Bristol kaj la Irlanda maro al la nordo kaj al la sudo la Manika Markolo.
Ĝi plej famas pro la kutimo vojaĝi de tie al John o' Groats.
Gyula Gál (aktoro)
GÁL Gyula [ga:l] estis hungara aktoro naskita en Arad la 5-an de novembro 1865 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de februaro 1945. Li estis la pli juna frato de aktorino Hermin Gál.
Kariero
Li debutis en 1887 en provinco, ekde 1896 li estis ano de la Vígszínház, ekde 1902 de la Nacia Teatro, instruisto en la aktorakademio. En 1923 li iĝis eterna ano.
Düppenweiler
Düppenweiler [DUpnvajla] estas loko de la komunumo Beckingen kiu troviĝas en la distrikto nomita germane "Landkreis Merzig-Wadern" en la federacia lando Sarlando (germane Saarland). Fine de 2011 la komunumo havis loĝantojn.
Ĝemelurbo
Düppenweiler havas ĝemelurbon en Francio, kiu nomiĝas Étain.
NGC 3275
NGC 3275 (aliaj indikoj — ESO 375-50, MCG -6-23-46, AM 1028-362, IRAS10286-3628, PGC 31014) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Roche-sur-Linotte-et-Sorans-les-Cordiers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Conflans - Jarny (stacidomo)
Conflans - Jarny estas franca stacidomo sur linioj Conflans - Jarny -, -  kaj  -  kaj , situanta en  Jarny, apud Conflans-en-Jarnisy, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Grand Est.
Ganĝa ĥanlando
En 1781-84, Ganĝa estis regita de la karabaĥa ĥano Ibrahim-Ĥalil-ĥano. Dum la regado de Javad-Ĥano (1785-1804), la Ganĝa ĥanato kreskis en ekonomia kaj politika graveco kaj aranĝis sendependan eksteran politikon, foje kontraŭ la persa imperio. La ĥanoj havis sian propran menton en Ganĝa.
Dum la unua Ruso-Persa Milito (1804-1813) Ganĝa estis konsiderita de la rusoj kiel urbo de plej antaŭa graveco. Generalo Pavel Cicianov plurajn fojojn kontaktis Javad-ĥanon petanta al li submetiĝi al rusa regado, sed ĉiam estis rifuzita. La 20-an de novembro 1803, la rusa armeo moviĝis de Tiflis kaj en decembro, Cicianov komencis la sieĝajn preparojn. Post peza artileria bombardado, la 3-an de januaro 1804 je la 5-a horo en la mateno, Cicianov ordonis ataki la fortikaĵon. Post furioza batalado la rusoj povis kapti la fortikaĵon. Javad-ĥano estis mortigita, kune kun siaj filoj.
Oni renomis Ganĝan en honoro de la edzino de Aleksandro Elizaveta. En 1805 la imperia registaro oficiale aboliciis la ĥanaton kaj armea distrikto Elizavetpolo estis kreita.
Abdon Batista (Sankta Katarino)
Abdon Batista estas municipo en la brazila subŝtato Sankta Katarino, kiu havis 2.653 loĝantojn en 2010.
Yajalón
Yajalón estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Yajalón. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07109.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 31457 loĝantojn. El tiuj estis 15493 viroj kaj 15964 virinoj. La komunumo havas surfacon de 162.3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 820 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14972 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9731 scipovis legi kaj skribi kaj 5223 personoj estis analfabetoj. Do 65% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 35% estis analfabetoj.
26044 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 13798 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 52.98% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Conflans-en-Jarnisy
Conflans-en-Jarnisy estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Conflanais.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Doba)
Historio
Oni taksas, ke tiu gotika kirko estis konstruita en la 14-a jarcento. En tiu vilaĝo dominado de turkoj daŭris nur kelkajn jarojn, tial la preĝejo ne estis detruita aŭ trakonstruita. En 1779 pro granda incendio la konstruaĵo trakonstruiĝis laŭ baroko.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur malalta monteto en korto. En la korto estas videblaj monumentoj pri Sankta Triunuo kaj falintoj dum la 2-a mondmilito. Antaŭ la korta enirejo granda kruco altiĝas. La fasado estas simetria, meze la turo reliefas. La enirejo funkcias meze en piedo de la turo. Krom la navo sakristio kaj simila ĉambro aliĝas al la navo. La sanktejo estas pli malalta kaj mallarĝa, ol la navo.
Kermeso okazas en la 15-an de junio.
Androgenezo
Androgenezo kaj androklino estas sinonimoj. Ĉi tiuj terminoj estas uzataj por du malsamaj procezoj, kiuj ambaŭ havas la efikon produkti embrion, kiu havas "viran heredon". La unua procezo estas natura. Ĝi ankaŭ povas esti nomata maskla aŭ patra apomikso. Ĝi implikas fuzion de la maskla kaj ina gametoj kaj anstataŭigon de la ina nukleo per la maskla nukleo. Ĉi tio estis rimarkita kiel malofta fenomeno en multaj plantoj (ekz. Nikotiano (tabako) kaj Krepido), kaj okazas kiel regula reprodukta metodo en la Sahara cipreso, Cupressus dupreziana. Lastatempe oni malkovris la unuan ekzemplon de natura androgenezo ĉe vertebrulo, nome fiŝo Squalius alburnoides. (kalandino). Ĝi ankaŭ estas konata ĉe senvertebruloj, precipe la konkuloj korbikuloj en la genro Korbikulo, kaj tiuj sensekse reproduktantaj maskloj havas pli larĝan gamon ol siaj neinvadaj malhermafroditaj kuzoj, pli similaj al hermafroditaj enpenetraj specioj en la genro, indikante, ke tio foje havas evoluigajn avantaĝojn. La dua procezo nomata androgenezo aŭ androklino implikas (artefaritan) kulturon de haploidaj plantoj el antera histo aŭ mikrosporoj Androgenezo ankaŭ estis artefarite induktita ĉe fiŝoj.
Referencoj
En ĉi tiu teksto estis uzita traduko de parto de la artikolo Apomixis en la angla vikipedio.
Parlamenta baloto en Grekio 2009
La parlamenta baloto en Grekio 2009 okazis la 4-an de oktobro 2009. La baloto rezultigis absolutan plimulton por la ĝis nun opozicia Tutgrekia Socialista Movado (PASOK) sub sia gvidanto Georgios Papandreu en la grekia parlamento kaj gvidis al la fino de registara potenco de la ekde 2004 reginta konservativa partio Nea Dimokratia sub la gvido de la ĝisnuna ĉefministro Kostas Karamanlis.
La 2-an de septembro 2009 ĉefministro Kostas Karamanlis deklaris, ke li petis la grekian prezidenton Karolos Papulias pri plifruigita parlamenta baloto. Principe la venonta baloto nur okazintus en septembro 2011. La registaro de Kostas Karamanlis tamen estis pli kaj pli forte kritikata pro pluraj skandaloj kaj ĝenerale finance kriza situacio de la lando (iom pli detale pri tio eblas legi en la artikolo pri li mem).
En la parlamenta baloto de la 4-a de oktobro la partio de la opozicia gvidanto Georgios Papandreu klare venkis tiun de la ĝisnuna ĉefministro Kostas Karamanlis, kiu ankoraŭ dum la elkalkulo de la voĉoj deklaris sian demision kiel prezidanto de la partio Nea Dimokratia.
Rezulto
La socialista partio PASOK per proksimume 44 procentaĵoj de la voĉoj povis gajni absolutan plimulton de la seĝoj en la grekia parlamento Vuli (160 el la 300 seĝoj).
La konservativa partio Nea Dimokratia perdis proksimume 8 procentaĵojn kaj atingis ankoraŭ 33,5 procentaĵojn (91 seĝoj).
Same en la parlamento reprezentiĝas la "Komunista Partio de Grekio" per 7,5 procentaĵoj (21 seĝoj), la dekstre popolisma "Popola Ortodoksa Alarmo" Laikos Orthodoksos Sinagermos (LAOS)“ per 5,6 procentaĵoj (15 seĝoj) kaj la "Koalicio de la Radikala Maldekstro" (SIRIZA) per 4,6 procentaĵoj (13 seĝoj).
La Ekologiistaj Verduloj nur atingis 2,5 procentaĵojn, malpli ol la 3 procentaĵoj necesaj por reprezentiĝi parlamente, kaj do ne ricevis parlamentan seĝon.
Vidu ankaŭ
Pri la sekva evoluo vidu ankaŭ la artikolojn
Mannila
Mannila estas urboparto de Jyväskylä inter lagoj Tuomiojärvi kaj Palokkajärvi. En la areo estas speciale unufamiliaj domoj kaj envicaj domoj. En lastaj jaroj oni konstruis apartamentajn konstruaĵojn en Mannila. En suda parto de Mannila estas areo Rantue. Najbara urboparto de Mannila en sudo estas Lohikoski. En nordo estas Palokka. En Mannila estas elementa lernejo. En Mannila estas ankaŭ en 1932 konstruita ĉefkonstruo de mastrinolernejo de Meza Finnlando. Mannila estas la 15-a urboparto de Jyväskylä.
Dmitrij Ivanovskij
Dmitrij Josifoviĉ IVANOVSKIJ (Дмитрий Иосифович Ивановский; 1864-1920) estis rusa biologo kiu estis la unua malkovranto de virusoj (1892).
Slapy (distrikto Tábor)
Slapy (Slap) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En ĉi tie vivis. En la municipo estas haltejo de fervojlinio Tábor–Bechyně.
Dmitrij Ivanovskij
Li estis asistento en la Botanika Laboratorio de la Peterburga Akademio de Sciencoj en 1890. Li estis privata docento (1895 ĝis 1901) en la Peterburga Universitato, de 1901 ĝis 1915 profesoro en la Varsovia Universitato kaj ekde 1915 profesoro en la Rostova Universitato.
Slapy (distrikto Tábor)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Dmitrij Ivanovskij
Ivanovskij studis en la Peterburga Universitato en 1887, kiam oni sendis lin por esplori malsanon de tabako, nomatan «sovaĝa fajro». Tri jarojn poste, oni petis lin esplori alian malsanon de la tabako, tiutempe en Krimeo. Li malkovris, ke la du malsanojn kaŭzas la eteta damaĝanto, la tabakmozaikviruso, kiu kapablas trairi porcelanan filtrilon. Li priskribis sian malkovron en artikolo (1892) kaj disertacio (1902).
Bazilo Perov
Vasilij Grigorjeviĉ PEROV, Василий Григорьевич Перов; naskiĝis la 2-an de januaro 1834 en Tobolsko (Siberio), mortis la 10-an de junio 1882 en Moskvo) estis eminenta rusa pentristo, unu el la ceteraj fondintoj de la Rusa kolegaro de la moveblaj artaj ekspozicioj, kiuj nomis sin Peredviĵniki (Передви́жники) t.e. migruloj.
Origino
Bazilo Perov estis bastardo de barono Gregorio Karloviĉ Kridener, kiu servis kiel prokuroro de Tobolska gubernio de Rusia Imperio. Kelkajn monatojn post la naskiĝo de Bazilo la barono edziĝis al lia patrino, sed laŭ tiamaj leĝoj li ne rajtis heredigi al la filo sian familian nomon Kridener kaj la baronan titolon.
Infaneco
Kiam Bazilo estis kvinjara lia instruisto rimarkis liajn sukcesojn en kaligrafio kaj proponis al la gepatroj registri Bazilon sub elpensita familia nomo - Perov ( “pero” signifas “plumo“). En 1842 la familio ekloĝis en bieno Sablukovo situanta en Arzamasa distrikto de Niĵne-Novgoroda gubernio, en kiu Gregorio Kridener servis kiel bienestro. Tie Bazilo grave malsaniĝis je variolo kaj apenaŭ ne blindiĝis.
Studentaj jaroj
Ekde 1853 Bazilo Perov estis studento de la moskva Lernejo de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo, en kiu lin instruis profesoroj Mikaelo Skotti, Apolono Mokrickij kaj Sergio Zarjanko. Baldaŭ pro siaj sukcesoj Bazilo gajnis kelkajn prestiĝajn premiojn kaj medalojn.
Kariero de pentristo
En 1861 Perov sukcese finis la lernejon kaj diplomitiĝis kiel libera pentristo. De tiam permanente kreskadis lia fameco en la rusa mondumo. Kolektanto Paŭlo Tretjakov, ĵus fondinta sian novan artan galerion, aĉetis la unuajn bildojn de Bazilo Perov: “La vilaĝa procesio dum Pasko”, “Trojka (Trio)” kaj “La diletanto” por eksponi ilin en ĝi.
Por perfektiĝi en pentrarto Perov aŭtune de 1862 forveturis en Eŭropon kune kun sia edzino Helena Edmundovna Ŝejns, al kiu li edziĝis antaŭ vojaĝo. Dum du jaroj Perov pentris kelkajn bildojn en Parizo kaj en ceteraj eŭropaj urboj, sed li restis malkontenta pri ilia kvalito, ĉar li havis nesufiĉan inspiron ekster sia patrujo - Rusio.
Somere de 1865 la geedzoj revenis Rusion kaj ekloĝis en Moskvo ĉe Teodoro Rezanov, onklo de Helena. En la patrujo denaska talento de Perov aperigis tutan sian potencon kaj la pentristo laboris preskaŭ senĉese. Dum kelkaj jaroj li pentris multajn ĉefverkojn, kiuj restigis senkompareblan spuron en la rusan pentrarton. Novembre de 1870 Bazilo Perov ricevis rangon de profesoro kaj ekde marto de 1871 li komencis instrui pentrarton en la Lernejo, en kiu li mem antaŭe studis.
La dua edziĝo
En 1872 Perov duan fojon edziĝis al Elizaveta Jegorovna Druganova. Baldaŭ li aĉetis malgrandan bienon Strelkovo situantan proksime de ĉemoskva urbeto Klin. Tie lin provis kuraci kelkaj elstaraj medicinistoj, sed la malsano plifortiĝis kaj la 10-an de junio 1882 Bazilo Perov forpasis pro tuberkulozo.
Post funebrado en preĝejo troviĝinta apud la Lernejo de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo lian ĉerkon portis tra tuta Moskvo surŝultre liaj studentoj ĝis Donskoj klostro. Li estas sepultita en la klostra tombejo.
7940 Erichmeyer
7940 Erichmeyer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la austra amatora astronomo Erich Meyer, okaze de la lia 20-jara jubileo kiel astrometriisto. Per mezura maŝino, kiun li mem konstruis, Meyer mezuris ĉirkaŭ 250 precizajn poziciojn de asteroidoj kaj kometoj sur fotografaj platoj ; kaj ĉ 2600 kiam li uzis CCD-aparatojn ekde 1993. Kelkaj el tiuj lokalizoj koncernas ĉi-tiun asteroidon dum ties opozicio de 1997, permesante, ke ĝi estis numerotita. Meyer estas ankaŭ konata elektra inĝeniero, astrofotografo kaj popularigisto de astronomio.
Sándor Bartha
Sándor Bartha
(12429) 1995 WH7
(12429) 1995 WH7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Tarantulo
Tarantulo estas araneo, kiu apartenas al la familio Theraphosidae nome Terafosedoj. Ĉirkaŭ 900 alispeciaj araneoj apartenas al ĉi tiu grupo. Ofte aliaj specioj de araneoj, kiuj ne apartenas al ĉi tiu grupo, ankaŭ ni kutime nomas "tarantulojn". Tarantuloj vivas en ĉiuj kontinentoj.
Tarantuloj estas karakterizataj per la fakto ke ili havas piedojn kun du kroĉiloj, kiuj permesas al ili grimpi sur vertikalaj surfacoj. Ili ĝenerale havas longajn krurojn. Tarantuloj povas vivi multajn jarojn. La plejmulto da specioj estas plenkreska inter du kaj kvin jaroj, sed iuj specioj estas plene maturaj nur post dek jaroj. La plenkreska vira araneo pluvivas nur unu aŭ unu jaron kaj duono, sed la ino vivas multe pli longe. Estas kazoj de inoj, kiuj vivis tridek aŭ eĉ kvardek jarojn, kaj travivis ĝis du jaroj kaj duono nur trinkante akvon, sen manĝaĵoj.
Neniu el la veraj tarantuloj havas venenon, kia estas serioze danĝera al homoj, tamen ili havas tre malbonan reputacion, verŝajne pro sia timiga aspekto. Ilia grandeco varias laŭ la specio, kaj la plej granda specio de tarantulo estas verŝajne la "bird-manĝanta Goliato" el Brazilo kaj Venezuelo, kies etenditaj kruroj povas atingi tridek centimetrojn.
Tarantuloj estas noktaj predantoj, kaj ili mortigas siajn viktimojn per sia veneno. Kelkaj tarantuloj ankaŭ havas korpon kovritan de pikaj haroj. Ili povas uzi tiujn harojn kiel protekton, ĵetante ilin kontraŭ malamikoj. Ĉi tiuj bestoj vivas solaj kaj estas pretaj ataki kaj manĝi aliajn araneojn de la sama specio.
Orienta regiono (Norda Makedonio)
Orienta regiono (Источен регион) estas unu el ok statistikaj regionoj en Norda Makedonio. En 2015 estis 177 145 loĝantoj. La plej granda sidejo de la regiono estas la urbo Štip.
Loko, priskribo
Ĝi situas en la orienta parto de la ŝtato kaj ĝia areo estas 3.537 km².
Najbaraj regionoj estas: Vardar, Skopski, Nordoriento kaj Sudokcidento. La regiono limojn oriente kun najbara Bulgario.
La regiono konsistas el 11 komunumoj, kiuj estas:
Referencoj
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Hontanar
Hontanar estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Hontanar" devenas el fontana kiu siavice devenas el latina fontana aqua, 'akvo el fonto'. "Hontanar" signifus tiele "fontaron". Laŭ dokumento de la 16a jarcento la nomo rilatas al la tiama ekzisto de kvar fontoj en la municipo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Hontanariego. La censita populacio en 2011 estis de 209 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,38 loĝ/km².
Situo
Hontanar estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 843 m; je 57 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 152 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°36′54″ N 4°30′0″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta «en un valle circundado de altas sierras, y por lo tanto profundo y ahogado» (sur valo ĉirkaŭata de altaj montaroj, kaj tiele profonda kaj kruta). Ĝi apartenas al la komarko Montoj de Toledo kaj limas kun la municipaj teritorioj de Navas de Estena en la provinco Ciudad Real kaj Los Navalmorales, Navahermosa, Menasalbas, San Pablo de los Montes kaj Los Navalucillos en la provinco Toledo.
(15483) 1999 CW25
(15483) 1999 CW25 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Hontanar
Geografio
Fluas la rojoj Pasadero kaj Cedena kiuj ekfluas en la montoj de Toledo kaj unuiĝas en la antikva vilaĝo de Malamoneda konservante la nomon de la laste menciita ĝis enflui en la riveron Taĵo. Alia rojo nome Hontanar, elfluas ĉe la montaro, en la zono nome Tejera, kaj estas seka somere.
Historio
Oni ne konas la precizan daton de ties fondo, kvnkam ĝi devis okazi poste al 1243, ĉar ĝi ne aperas en la listo de vilaĝoj farita por la vendo de Los Montes (la Montoj) al la municipo de Toledo en la reĝado de Ferdinando la 3-a. Estas probable ke ties fondo okazis meze de la 14a jarcento post la senhomigo de Malamoneda pro sanproblemoj.
Ĝi apartenis al la antikva komunumo Montoj de Toledo, diserigita en 1837. Meze de la 19a jarcento estis 60 domoj kaj la municipa buĝeto estis de 3.000 "reales".
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ĉe Hontanar super 600 loĝantoj en la 1930-aj jaroj kaj ĝis 532 poste, sed el la 1960-aj jaroj okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Hontanar kie oni falis unue subcente kaj poste oni iomete rekuperiĝis al la nunaj 200.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
4-a de aprilo
La 4-a de aprilo estas la 94-a tago de la jaro (la 95-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 271 tagoj restas.
Je la 4-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 4-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
NGC 3275A
NGC 3275A (aliaj indikoj — ESO 375-46, PGC 30952) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Richard Schorr
Li estis diplomita de la Humboldt-Universitato en Berlino kaj de la Teknika Universitato de Munkeno. De 1889 al 1891 li estis adjunkta ĉefredaktoro de Astronomische Nachrichten en la observatorio de Kijlo.
Li organizis 8 grandajn ekspediciojn por observi sunajn eklipsojn kaj partoprenis al 7 inter ili.
Inter 1913 kaj 1920, Schorr, kunlaborante kun Holger Thiele, faris pli ol 1700 kliŝaĵojn kiuj permesi malkovri 30 asteroidojn.
Li mem malkovris la kometon D/1918 W1 (Schorr) kaj du asteroidojn.
Kiam la nazioj prenis la povon en 1933, Schorr, kiu, je 65 jaroj, estis plejaĝulo de la Universitato de Hamburgo, estis trudata emiritiĝi. La posteulo elektita de li, Walter Baade, malakceptis ĉar li trovis pli bonajn laborkondiĉojn en la observatorioj de Monto Wilson kaj Monto Palomar, tiam konstruata. Malgraŭ la deziro de la naziaj organizoj, li elektis Otto Heckmann kiel posteulo.
Honoroj
En lia honoro, oni donis lian nomon al: La asteroido 725 Amanda ricevis la antaŭnomon de lia edzino.
Biosfera rezervejo
La Programo de Unesko MaB ("Man and Biosfere" = "Homo kaj Biosfero") ekestis en 1971 por antaŭenigi la komunikadon kaj esploradon rilatajn al konservado de ekosistemoj.
Ene de ĉi tiu programo estas rekonitaj la Biosferaj Rezervejoj ne kiel simplaj zonoj protektendaj sed kiel teritorioj, kie eblos la daŭrivo kaj evoluo de homa vivo kun la konservado de la ekosistemoj (teraj kaj maraj).
Tiuj ĉi rezervejoj estas proponitaj de landaj registaroj kaj devas esti protektita de ili, la Strategio de Sevilo (Dokumento proponita post konferenco en tiu urbo en 1995) difinas la celojn de rezervejoj naci- kaj internaciskale.
Scio Sen Bariloj
Ĝia prezidanto estas Privas Tchikpe el Kotonuo, Benino. En la komitato membras Mireille Grosjean el Svislando. Ŝi prizorgas la rubrikon Afriko brilas en la revuo Esperanto.
La logotipo de SSB montras supreniron de diversaj punktoj, individuoj, inter ili kelkaj havas la kolorojn de la benina flago.
Konstante multaj lernolibroj pri Esperanto estas aĉetataj aŭ ricevitaj kaj sendataj aŭ alportataj al afrikaj landoj pere de la helpo de SSB. Tio povas okazi pro la regula helpo kaj malavareco de Espéranto-France kaj SAT-Amikaro. Diversaj privatuloj subtenas la agadon de SSB.
Rákoš (distrikto Revúca)
Bazaj informoj
Rákoš, hungare Gömörrákos estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Revúca. La nomo signifas hungare: kankra.
Scio Sen Bariloj
Instruado en Afriko
Dum la deknaŭa kaj dudeka jarcentoj okazis en Okcidento giganta evoluo en la konoj pri psikologio kaj rezulte de tio en pedagogio. Tiuj novaj konoj kaj instruteknikoj ne atingis Afrikon, ĉar afrikanoj ne povis kaj ne rajtis profiti de tio. La konsekvenco de tio estas, ke la instrusistemoj kaj la instrumanieroj tie similas al tio, kio ekzistis en Eŭropo komence de la dudeka jarcento. La instruisto skribas la akirendan teorion ĉe la tabulo kaj lernantoj kopias. Grandaj klasoj kaj malmulte pagitaj instruistoj kaŭzas paralele ne bonajn rezultojn. La sendependiĝo en la sesdekaj jaroj ne alportis tujan pliboniĝon.
Rákoš (distrikto Revúca)
Situo
Rákoš situas inter montoj, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Revúca troviĝas 18 km-ojn.
Scio Sen Bariloj
La agadoj de SSB 1-10
La unua agado de "Scio Sen Bariloj" okazis en 2009: disdono de lernolibroj en lernejo en Kotonuo, Benino, "Centre Nelson Mandela".
Rákoš (distrikto Revúca)
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1318 en formo "Torpholua", la apuda fortikaĵo ĝuste tiam en formo "Köwy". Apude oni longe minis feron, kuron kaj hidrargon. En 1828 oni nombris 91 domojn kaj 691 homojn. En 1910 loĝis en Gömörrákos 897 da homoj, (hungaroj en majoritao, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Nagyrőce, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1922 la minado ĉesis, sed en 1952 nova minejo ekfunkciis. En 2001 loĝis en Rákoš 403 da homoj, (365 slovakoj, 20 ciganoj, 4 hungaroj, unusola ukraino).
Scio Sen Bariloj
La agadoj de SSB 1-10
La tria agado de "Scio Sen Bariloj" okazis en Kotonuo, Benino, en novembro 2012: kurso por progresantoj kaj ekzamensesio de Internaciaj Ekzamenoj de ILEI UEA kaj kurso pri esperanto kaj ekzameno laŭ la nivelo "Unua Kontakto". Instruis Mireille Grosjean. Tiun agadon subtenas Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI), la rodanalpa federacio el Francio, la Afrika Komisiono de UEA kaj Fondaĵo Esperanto Internacia. Partoprenis en la ekzameno 26 personoj, sukcesis 25. Tiu evento estis kvinlanda, pro la partopreno de homoj el Togolando, Haitio, Francio, Svislando kaj Benino. La kvara agado de "Scio Sen Bariloj" okazis en Rufisque, Rufisko, Senegalio, en decembro 2012:kurso por progresantoj kaj ekzamensesio de Internaciaj Ekzamenoj de ILEI UEA. Instruis Mireille Grosjean. Partoprenis 32 personoj.