cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
M108
Pri la aliaj signifoj de "M108" vidu artikolon M kun nombro.
M108 (Messier 108, aliaj indikoj — NGC 3556, IRAS11085+5556, UGC 6225, ZWG 267.48, MCG 9-18-98, ZWG 268.1, KARA 469, PGC 34030) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Heppenheim
Heppenheim estas germana urbo en la sudo de la federacia lando Hesio, ĉirkaŭita de sunaj montetoj de la regiono Bergstraße kaj regiona vinkultiva centro. Ĝi troviĝas rande de la mezalta montaro Odenvaldo. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
La urbo estas la administra sidejo de la distrikto Bergstraße kaj apartenas al la administra distriktaro Darmstadt. La germanaj aŭtovojoj A5 kaj A67 ligas ĝin al la proksimaj Heidelberg kaj Mannheim sude kaj al Darmstadt kaj Frankfurto ĉe Majno norde.
Historio
La privata internuleja lernejo Odenwaldschule traitris polemikajn periodojn kaj en epoko de Nazia Germanio kaj en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj kiam unuopaj pedagogaj funkciuloj misuzis la reformajn konceptojn por kamuflo de seksa misuzo.
Vidindaĵoj
Heppenheim havas pitoreskan, preskaŭ ne detruitan mezepokan urbokernon sur areo de ses hektaroj. La plej multaj domoj de la malnova urbo estas trabfakaj, do karakterizitaj per multaj fasade videblaj vertikalaj kaj horizontalaj lignaj traboj, malhele farbitaj. Multaj el tiuj domoj rekonstruiĝis dum la jaroj post 1693 sekve de milita detruo de la urbo. La mezepoka urba muro tamen preskaŭ komplete estis forigita komece de la 19a jarcento, kaj nur fragmentoj restis. La urbo estas bele ĉirkaŭita de montetaj vitejoj, kaj estas centro de vinkultivado.
Augustusburg kaj Falkenlust
La Palacoj Augustusburg kaj Falkenlust troviĝas en la urbo Brühl, en la subŝtato Nordrejn-Vestfalio de Germanio, tre proksime al la urbo Kolonjo. Ili estas du el la plej elstaraj monumentoj laŭ la stiloj baroko kaj rokoko de Germanio. Ili estis palacoj de la princoj-ĉefepiskopoj de Kolonjo dum la 18-a jarcento. Ekde 1984 ili estas en la listo de Monda heredaĵo de Unesko.
Monumento de Varsovia Ribelo
Monumento de Varsovia Ribelo – konstruita en 1989 estas monumento omaĝe al la herooj de la Ribelo de Varsovio troviĝanta en la orienta flanko de Plac Krasińskich.
Ĝian konstruadon antaŭis kolekto de mono kaj materialoj bezonataj por la monumento, kiun konsistigas siluetoj de ribelantoj. Parto de ili eniras subteran kanaleton (lige al la evakuo de la defendantoj de la Malnova Urbo). Fono de la monumento estas Konstruaĵo de la Supera Tribunalo de Pollando.
La monumenta placo estis loko de historiaj eventoj. Dum solenaĵoj de la 50-a datreveno de eksplodo de la varsovia insurekcio en 1994 prezidento de Germanio Roman Herzog kiel unua germano en la historio pardonpetis polojn pro krimoj faritaj de germanoj dum la dua mondmilito. Herzog diris interalie:
Tio elvokas en ni germanoj la honton, ke nomo de nia lando estas jam por ĉiam ligita kun doloro kaj turmento, kiu estis direktita kontraŭ milionoj de poloj.
Mortfalintaj dum la ribelo
Inter 20 000 soldatoj de Pola Enlanda Armeo, kiuj batalis en la plej granda ribelo dum la germana okupado, entreprenita kadre de la Operaco Tempesto, 18 000 mortfalis. Inter ili estis:
Interesaĵoj
La 1-an de aŭgusto 1944 SS-estro Heinrich Himmler, post informo pri eksplodo de la ribelo de Varsovio, ordonis tujan ekzekuton de malliberigita en koncentrejo Sachsenhausen komandanto de Pola Enlanda Armeo generalo Stefan Rowecki - perfidita de komunistaj juddevenaj agentoj de Gestapo. Samtage raportis al Hitler pri ekspolodo de la ribelo en Varsovio kun aserto, ke dum 5-6 semajnoj poloj estos venkitaj kaj ilia ĉefurbo neniigita, ĉar la pola nacio blokas al ni de 700 jaroj Orienton kaj de la batalo de Tannenberg daŭre obstaklas la vojon. Kaj ordonis: ''Ĉiun loĝanton oni devas mortigi, estas malpermesite preni militkaptitojn. Varsovio devas estis niveligita kun la tero kaj tiamaniere devas esti kreita timiga ekzemplo por la tuta Eŭropo.''
Oni opinias, ke danke al la ribelo kaj Anatemitaj Soldatoj Pollando ne fariĝis 17-a Respubliko de Sovetunio.
MAMŰ
MAMŰ Marosvásárhelyi Műhely (Laborejo de Târgu Mureş, Műhely Csoport, Műhely Alkotókör, Laborejgrupo, Laboreja Kreativa Rondo) estis rumania hungara belarta grupo fondita en Târgu Mureş ĉirkaŭ la jaroj 1978-1980 (ĝis 1984) kiel heredanto de la Apolló kör Rondo Apolló (1975-1978). En 1991 ĝi reorganiziĝis en Hungario, ĉar ekde 1983 ĝiaj gvidantanoj translokiĝis Hungarion. La nombro de anoj kreskis preskaŭ al 100. Apartenas al la asocio Pantenon (1990-19960, Grupo Block Csoport (1992), grupo Túlsó P'art, la estintaj membroj de la Grupo Rózsa Csoport. Ekde 1995 la asocio havas memstaran ekspoziciejon, MAMŰ Pincegaléria.
Meline Daluzjan
Ŝi gajnis du bronzajn medalojn en la Monda Halterleva Ĉampioneco, en 2006 kaj 2010, kaj tri medalojn en la Eŭropa Halterleva Ĉampioneco inter 2007 kaj 2010.
Laguno
Laguno estas malprofunda akvujo separita de la pli profundakva ĉefparto de la maro per amasiĝo de sablo aŭ koraloj, sed ligita al la maro per minimume unu akvopasejo.
Pro la kunefiko de mara salakvo kaj alfluanta nesala akvo, la laguno enhavas saletan akvon. Se la apartigo estas kompleta, ekestas lago kun nesala akvo.
En atolo, laguno estas etendaĵo da akvo, ĉirkaŭita de koralrifoj.
La vorto laguno devenas, trans la itala laguna, de la latina lacuna, kiu signifas "lageto". En hispana lingvo, laguna estas natura rezervujo de akvo de pli malgrandaj dimensioj -precipe en profundo- ol lago; tiuj, kiuj estas apartigitaj de la maro per baro, estas konataj kiel "lagunas costeras".
Paspiedo
Paspiedo estas franca cirklodanco el la 16-a kaj 17-a jarcentoj. Passe pied signifas: meti la piedojn unu trans la alian.
La paspiedo ofte estis ero de la baroka dancosuito. Laŭ la praformo dancate en modere rapida para takto, dum la paso de la tempo ĝi evoluis al pli kaj pli rapida danco en tritakto (3/8, 3/4 aŭ 6/8, plejparte antaŭtakta). Foje en paspiedoj okazas ankaŭ taktoŝanĝoj.
Johann Mattheson skribis pri la paspiedo: ''... ne troviĝas pro la eksciteco kaj ŝanceliĝemo de tia paspiedo dumlonge ne tiu pasio, la kolero aŭ la ardo, sur kiu oni trafas je efemera ĝigo. Intertempe ĝi ja ankaŭ estas tia speco de facilanimeco, kiu havas al si nenion malamatan aŭ malplaĉan, sed male ion agrablan.''
Mĥitar Manukjan
Mĥitar Manukjan (armene, Մխիթար Մանուկյան, naskiĝis en Leninakano, la 20-an de septembro 1973) estas kazaĥa atleto el armena origino kiu konkurencis ĉe klasikstila luktoarto. Ĝis 1996 li konkuris sub la flago de Armenio. Lia frato Agasi ankaŭ konkuris ĉe klasikstila luktado.
Li partoprenis tri Somerajn Olimpikojn, gajnante bronzan medalon en Ateno 2004 kaj 7-a en Atlanto 1996 kaj Sidnejo 2000. En la Aziaj Ludoj de 1998 li gajnis la arĝentan medalon.
Huancayo (urbo)
Huancayo [ŭanKAjo] estas urbego, universitata urbo kaj ĉefdiocezo en Peruo, en Junina Regiono. en la samnomaj provinco kaj distrikto. Ĝi estas ĉefurbo de Junina Regiono, krome kultura kaj komerca centroj.
Geografio
Huancayo situas en altebenaĵo, en fekunda baseno en Andoj. Limo troviĝas 198, Callao 208, Cusco 388, Chimbote 496, Trujillo (Peruo) 605, Arequipa 625, Chiclayo 776, Tacna 850. Iquitos 951 km.
Historio
La areo estis loĝita jam antaŭ Kristo. Ĝi estis integrita al diversaj imperioj, inter ili la plej fama estis Inkaa Imperio. La hispana koloniigo okazis en 1534, Francisco Pizarro establis tie provizoran ĉefurbon de Peruo, ĝis Limo transprenis tiun rolon. La urbo estis oficiale deklarita en 1572 kun la titolo ’’’Santísima Trinidad de Huancayo’’’. Dum la milito por sendependeco Huancayo estis liberigita en 1820 kaj post 3 jaroj ĝi urbiĝis. La universitato ekfunkciis en 1962. Post 7 iaroj du sismoj frapis la urbegon detruante centojn da hejmoj, dume 800-1,000 homoj mortis.
Ekonomio
Huancayo estas komerca centro por agrikulturaj produktaĵoj, speciale por artiŝokoj kaj tritikoj.
Trafiko
Huancayo estas atingebla per aviadiloj (lokaj flugoj), vojoj kaj fervojoj.
Klimato
Huancayo havas mildan kaj malfirman veteron. La temperaturo varias inter 5-24 °C. La plej malaltaj temperaturoj okazas inter junio ĝis aŭgusto. La pluva sezono daŭras de oktobro ĝis aprilo, la seka sezono daŭras de majo ĝis septembro.
Antiopa de Tebo
Antiopa de Tebo estis filino de teba reĝo Nikteo. Kontraŭ volo de ŝia patro edziĝis al ŝi sikiona reĝo Epopeo. Nikteo pro tio sensukcese militis kontraŭ li kaj mortonte petis sian fraton Likon venĝi lin. Liko aranĝis militan ekspedicion al Peloponezo, la urbon Sikionon detruis kaj la reĝon Epopeon mortigis.
Antiopa estis tiel bela, ke ŝi allogis la plej altan dion Zeŭson kaj el tiu ĉi amanta rilato naskiĝis fratoj Amfiono kaj Zeto. Pro timo antaŭ sia edzo forĵetis Antiopa la ĝemelojn en arbaro (laŭ aliaj fontoj lasis ilin en arbaro onklo de Antiopa, Liko, premata de sia edzino Dirka). Trovis ilin paŝtisto, kiu prenis ilin al si kaj donis al ili klerigon kaj edukon. Ili fariĝis bonkreskaj junuloj, sed ili estis tute malsamaj: Amfiono estis fajna kaj modera, ŝatis muzikon, Zeto estis fortulo, ŝatis ĉason kaj lukton. Tamen ili vivis kune kontente kaj nenion antaŭsentis pri sia deveno.
Post morto de la reĝo Nikteo en Tebo surtroniĝis lia frato Liko. Lia edzino Dirka Antiopon malamis, do ŝi preparadis por ŝi la plej malbonajn maljustaĵojn kaj suferojn kaj fine ĵetis ŝin en prizonon. Post longa tempo Zeŭso helpis al Antiopa fuĝi en montaron.
Eble hazarde, eble pro dia volo, ŝi venis ĝuste al la paŝtisto kaj al siaj filoj. Antaŭ ol ili povis ĉion klarigi al si aperis Dirka, en kiu ekflamis malnova malamo kaj deklaris, ke Antiopa estas fuĝanta sklavino. Ŝi ordonis al la fratoj, ke ili kaptu ŝin, ligu ŝin al la kornoj de virbovo kaj lasu ŝin mortarĉumi. La fratoj ne volis, sed fine ili devis obei ordonon de la reĝino. En la lasta momento ekparolis la paŝtisto kaj diris, ke Antiopa estas ilia patrino. La fratoj en kolero super la preparata krimo Dirkon kruele punis per la sama maniero, kiun ŝi preparadis por ilia patrino - sovaĝa virbovo mortarĉumis ŝin.
Antiopa kaj ŝiaj filoj revenis en Tebon. Post propeto de la dio Hermeso ili rezignis je puno de la reĝo Liko, donacis al li vivon, sed forpelis lin el la urbo. Alia versio de la rakonto priskribas, ke ili senigis lin de la regado kaj mortigis lin. Ili transprenis la regadon kaj komencis beligadon de la urbo kaj konstruon de fortaj muregoj.
Beemster
Beemster estas konata kiel la plej malnova poldero de Nederlando kaj senakviĝis je la 19-a de majo 1612. Ekde 1999 la tuta poldero Beemster estas sur la listo Monda heredaĵo de UNESKO.
Beemster konservas la principojn de pejzaĝplanado de la kampoj, digoj kaj kompromisoj kiel dezajnite dum la Renesanco, inkluzive de la kanalreton situanta paralela al la vojaro. Pro ĉio ĉi, kaj ankaŭ la fortikaĵo Fort bij Spijkerboor, Unesko deklaris Beemster Monda heredaĵo.
Vilaĝoj kaj vilaĝetoj
Vilaĝetoj:
(la kursivaj nomoj inter krampoj estas la okcidentfrisaj nomoj)
Historio
Ĉirkaŭ 4000 a.K. torfejo ekestis en la areo de Beemster. Rivereto trakuris tra ĉi tiu areo, kiu estis nomita Bamestra. La lago Beemster nomiĝis laŭ la rivereto Bamestra. Ne estas klare ĉu homoj loĝis en la areo de torfejo ĉirkaŭ 4000 a.K., sed dum la konstruado de ŝoseo 7500-jara silikhakilo estis trovita en Beemster. Tio indikas ke homoj loĝis aŭ translokiĝis ĉirkaŭ Beemster.
En la mezepoko homoj loĝis en Beemster, ĉar la areo estas menciita en skribita registro. Dum la dua duono de la deka jarcento homoj ekkultivis la torfejon por agrikulturo. Tio estis necesa por produktado de manĝaĵo pro la kreskantaj nombroj de homoj. Cetere la tero apud la marbordo, kie homoj loĝis, estis netaŭga por la agrikulturo. Sed, la kultivado de torfgrundo havis kromefikon: oksigeno kadukiĝis en la torfgrundo kaj tio kaŭzis sinkadon. Temis pri malvirta cirklo de kultivado kaj landsinkado. La kombino de tio kaj altiĝinta marnivelo kaŭzis la aperon de la lago Beemster. La homoj kiuj loĝis en la areo devis trovi pli altajn loĝlokojn. Ili ankaŭ ne povis kultivi la grundon pro la sinkado. Ili unue ŝanĝis sian ekonomion al brutbredado kaj poste ankaŭ al fiŝado. Sed la altiĝinta akvo estis daŭra minaco ĉar la lago forportis ĉiam pli da tero. Homoj en la areo de la lago de Beemster nomis tial la akvon de lago: ‘akvolupon’, ĉar la akvo de lago manĝis la teron de homojn. La ‘akvolupo’ estis konstanta minaco ĝis la realpropriĝo de la tero en 1612. Parte pro tiu minaco, la Ŝtatoj de Hollando kaj Frislando aprobis la realpropriĝo.
En 1607 oni permesis al kelkaj urbestroj (de i.a. Amsterdamo) kaj al eminentaj komercistoj por sekigi la Beemster-on, tio okazis sub gvido de Jan Adriaanszoon Leeghwater. Por tio li uzis 43 akvopumpilojn kiuj estis propulsitaj de la vento (pseŭdomuelejoj). Beemster estas la plej malnova poldero de Nederlando kaj senakviĝis je la 19-a de majo 1612.
Ekde 1999 la tuta poldero Beemster estas sur la listo Monda heredaĵo de UNESKO.
En la Beemster situas ankaŭ la fortikaĵo Fort bij Spijkerboor, parto de la Stelling van Amsterdam, ankaŭ monda heredaĵo. Do kombino de du mondaj heredaĵoj sur unu loko.
Eksteraj ligiloj
.
1782 Schneller
1782 Schneller estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
UNOY Peacebuilders
UNOY Peacebuilders (akronimo de United Network of Young Peacebuilders, en Esperanto "Unuiĝinta Reto de Junaj Pacokonstruantoj"), ofte nur UNOY, estas tutmonda reto de junuloj kaj junularaj organizoj aktivaj en la kampo de paco-konstruo kaj konflikto-transformo. UNOY estis fondita en 1989 kaj laboras pri junularo plejparte en regionoj de perforta konflikto kaj post-milito. La kernaj aktivecoj de UNOY estas kapabligo samkiel lobiado kaj kampanjado. Ĝi estas nepolitika, nereligia kaj neregistara organizo kaj bonvenigas junularajn membrojn sendepende de sekso, raso, etneco, socia klaso, religio, seksa orientiĝo aŭ ajna alia stato.
Vizio kaj misio
La vizio de UNOY estas tio de junularo klopodanta konstrui kune mondon, kie paco, justeco, solidareco, homa digno kaj respekto al naturo venkos. Ties misio estas ligi junularajn porpacajn iniciatojn en tutmonda reto de junaj pacokonstruantoj, helpi povigi iliajn kapablojn kaj helpi pliigi la efikecon de ilia agado.
Agadoj
Krom la kernaj programoj pri kapabligo, lobiado kaj kampanjado, UNOY apogas siajn membrojn per provizo de laborreto, disinformado, havigo de specialistoj, efektivigo de esploroj, monkolekta kampanjado samkiel administra subteno. Ĝi ankaŭ zorgas pri genra programo, kiu celas ekvilibrigi genron ene de la laborreto.
Ekde sia fondiĝo UNOY organizis plurajn internaciajn laborgrupajn kunvenojn, pacokonstruajn trejnseminariojn kaj tutmondajn kaj regionajn konferencojn. Grava fokuso de la pacokonstruaj agadoj de UNOY estis en Orienta Eŭropo (Rusio, Belorusio, Kaŭkazo, Ukrainio), Afriko kaj Latinameriko. En 1996, 1997 kaj 2006 UNOY organizis pacokonstruajn trejnseminariojn en Krimeo. Junuloj, kiuj partoprenis en iamaj UNOY-eventoj kreis efikajn lokajn kaj regionajn organizojn aŭ projektojn laborantajn por pacokonstruado en la balkana kaj en la kaŭkaza areoj kaj en Afriko kun vasta kapablo atingi la lokan junularon.
Esperanto kaj UNOY Peacebuilders
En aprilo de 2018 TEJO estis akceptita kiel membro de la reto de packonstruantaj junularaj organizoj de UNOY.
Historio
En 1993 UNOY kunvokis la Internacian Konferencon de Junaj Pacokonstruantoj en Aksoj de Konflikto kaj pri la Rolo de Junularo en Senperforta Konflikto-solvado kaj Repacigo en la Palaco de Paco en Hago, Nederlando. La celo de tiu konferenco estis esplori la eblojn en konflikto-regionoj, por ke junularo ludu pli dinamikan rolon en la prevento, transformo kaj solvo de konfliktoj samkiel en la starigo de reciproka kompreno kaj repacigo inter la batalantaj flankoj. La junaj partoprenantoj tiam rekonis unikan pacokonstruan rolon por UNOY kaj proponis, ke ĝi adoptu la sekvajn objektivojn: provizi al la junularo trejnadon pri NRO-gvidado en la kampo de neperforta solvo de konfliktoj kaj repacigo; organizi konferencojn kaj laborgrupojn pri konfliktoj por reprezentantoj de junularaj porpacaj organizoj, laborretoj kaj iniciatoj; kaj disvolvi tutmondan pacokonstruan, repacigan kaj solidarecan reton ĉefcelantan junularon.
Săliștea de Sus
Săliștea de Sus [səliŝtja de sus] (hungare: Felsőszelistye) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Sighetu Marmației. En 1910 ĝi havis 3 265 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 5 814. Ĝia unua mencio estas el 1365. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye).
Săliștea de Sus ricevis la rangon de urbo en 2004[.
UNOY Peacebuilders
Historio
Sekvante tiujn rekomendojn, UNOY sukcese organizis tri gravajn regionajn pacokonstruajn konferencojn kaj trejnseminariojn por Kaŭkazo kaj Krimeo kaj la UNOY-Globa Junulara Packonferenco, kiu okazis en majo 1999 en Nederlando. Krom tiu okazaĵo, UNOY kreis malloka reto desegnita por interkonekti vastan gamon de juna peacebuilders kaj aktivistoj.
Calamandrana
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
UNOY Peacebuilders
Historio
Inspirita de la sukceso de lia regiona laboro en orienta Eŭropo, UNOY pligrandigis lian laboron por fortigi la kapablojn de afrika juneco klopodantaj konstrui pacon en Afriko. En junio-julio 2001, la UNOY Afrika Junulara por Kulturo de Paco Trejnado Konferenco en Sudafriko kolektis 90 junularaj aktivistoj (17-30 jaraj) el ĉiuj regionoj de Afriko. Kiel rezulto, la afrikaj Reto de Junaj Peacebuilders (ANYP) estis kreita, starigi laborgrupojn kaj komencante la organizador de regionaj kaj naciaj agadoj.
Calamandrana
Najbaras la komunumoj.
UNOY Peacebuilders
Historio
En novembro 2002, UNOY kaj ANYP organizis la afrika Junaj Peacebuilders trejnseminario en Cotonou, Benino; tio estis sekvita en decembro saman jaron por la Nacia Trejnado Konferenco pri Kulturo de Paco, Retoj kaj ONG Projekto Management en Freetown, Sierra Leone. Granda nombro da aliaj projektoj efektivigitaj en loka nivelo sekvis ekde tiuj limŝtono okazaĵoj.
Ekde 1999, UNOY organizis la jara afrikaj Studentoj Konferenco (ASC) ĉe la Instituto de Sociaj Studoj (IKS) en Hago, Nederlando. Ekde 2005, UNOY organizis trejnseminarioj dufoje jare.
En 2005, UNOY Peacebuilders estis invitita de la Municipalidad de La Fago por movi lian sidejon al Hago en la kunteksto de evoluanta Hago kiel Internacia Urbo de Paco kaj Justice.The sama jaro, UNOY estis invitita partopreni kaj kontribui al Tutmonda Partnereco por la Antaŭzorgo de armita konflikto (GPPAC) tutmonda konferenco en Nov-Jorko. Plue, en 2005 UNOY tenis la unua nederlanda Konstruaĵo Paco Skills Training, okazigita la Internacia Tago de Paco por la unua fojo kaj sendas siajn Junulara Advocacy Team viziti UN en Nov-Jorko.
2006 kaj 2007 markis multan organizan ŝanĝoj en UNOY, kaj la reton evoluinta el flojo reto enen Membriĝo bazita unu. Internacia Steering Group ankaŭ okazigis sian unuan kunvenon en la Hago en 2007.
En 2008, UNOY komencis programadi siaj Genro Programo, kaj la sekva jaro partoprenis en la COE Studo Sesio sur seksegaleco en Junulara Peacebuilding Projektoj krom tenis du seksoj trejnadoj en Nederlando. Krom tio, UNOY eldonis "Youth Advocacy por Kulturo de Paco" en 2008 kaj "Partneroj por Paco" en 2009.
En 2010, UNOY markis la finon de Jardeko por Kulturo de Paco kaj neperforto por Infanoj de la Mondo, kiu estis estinta partoprenante ekde 2001. Laŭlonge la jaro, UNOY partoprenis en kunordigi la Civila Socio Raporto pri la Internacia Jardeko por Kulturo de Paco. La raporto estis prezentita en decembro je la Fino de Jardeko konferenco en Hispanio.
Francis Lubbock
Francis Richard Lubbock (16-a de oktobro,1815 - 22-a de junio, 1905) estis ŝtatestro de Teksaso dum la Usona Milito Inter la Ŝtatoj.
Naskita en Beaufort, Suda Karolino, Lubbock estis komercisto en Suda Karolino antaŭ movado al Teksaso en 1836. Dum la periodo de la Respubliko de Teksaso, Prezidento Sam Houston nomis Lubbock esti Kontrolisto.
En 1857 Lubbock elektiĝis Vic-Ŝtatestro de Teksaso kiel Demokratulo sed malsukcesis en sia re-elekta provo de 1859. Post la Konfederacia secesio en 1861, Lubbock gajnis la ŝtatestecon de Teksaso. Dum lia servodaŭro li subtenis Konfederacian konskripton, penante konskripcii ĉiujn korposanajn virojn, inkludantajn rezidantajn fremdulojn en la Konfederacian Armeon.
Post la oficoperiodo finis en 1863, li aliĝis al la militistaro kaj nomiĝis al ofico de leŭtenanta kolonelo servante sub Majora Generalo John Bankhead Magruder. Antaŭ 1864, Lubbock promociiĝis al adutanto por Jefferson Davis. Post la milito, Lubbock fuĝis de lia ofico en Richmond, Virginia kaj kaptiĝis de autoritatoj en Georgio. Li karceriĝis ĉe fuorto Delevario dum ok monatoj antaŭ honorliberiĝo.
Post reveno al Teksaso, Lubbock kontinuis okupiĝi pri siaj komercaj aferoj en Hjustono kaj Galveztono. De 1878 ĝis 1891, li ankaŭ servis kiel Ŝtata Trezoristo. Lubbock mortis je la 22-a de Junio, 1905.
Konteo Lubbock kaj la Urbo Lubbock, loko de Teksasa Tech Universitato, nomiĝis honore al li.
Étalante
Étalante estas franca komunumo kiu situas en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Tie estas fonto de la rivero Coquille (Coquille signifas konko). Oni trovas Linaria alpina subsp. petraea malofta planto adaptita al disfalaj grundoj.
Historio kaj vidindaĵoj
La preĝejo Sankta Marteno datiĝas de 1833.
La kastelo datiĝas cefe de la 18-a jarcento, la preĝeto apud la kastelo estas ege pli malnova.
Priskribo de la blazono
El lazuro kun jakob-pektena konko el oro, superigita de ondolinia trabo el arĝento.
József Balla
BALLA József estis rumanuja hungara pentristo naskita en Arad la 21-an de septembro 1910 kaj mortinta en Baia Mare la 4-an de septembro 1991.
Biografio
Inter 1943-1944 József Balla studis en la hungara arta altlernejo, kie lia majstro estis István Szőnyi. Ekde 1944 li loksidiĝis definitive en Baia Mare. Ekde 1975 ĉiu somere li laboris en kreaĵtendaro de Lăzarea kaj li iĝis eterna ano de la tendaro.
Újezd pod Přimdou
Újezd pod Přimdou estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,94 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1454.
568
En la jaro 568 post Kristo okazis, interalie:
Pm
La literkombino havas plurajn signifojn:
Linio Ōsaka-Higashi
Linio Ōsaka-Higashi (japane: おおさか東線 [Ōsaka-Higaŝi-sen], angle: Ōsaka-Higashi Line) estas linio de la fervojo reto JR. La linio apartenas al JR Okcidenta.
Tipoj de trajnoj
Estas 2 tipoj de trajnoj:
SRB
La vorto havas plurajn signifojn:
Pn
La literkombino havas plurajn signifojn:
569
En la jaro 569 post Kristo okazis, interalie:
Indiana rezervejo
Indiana rezervejo, en la angla Indian Reservation (Usono) aŭ Indian Reserve (Kanado) estas teritorio en Usono, Kanado kaj Sudameriko regata de indiana tribo kiun ties registaroj asignis al la originaj loĝantoj, la indianoj. En la kurso de proceso, la indianoj plurfoje serĉis monkompenson de la usona registaro por la eksproprietigo de siaj teroj kaj por la kontraŭleĝa uzo de ili.
La rezervejoj estis establitaj ĉefe en la 19-a jarcento kiel rezulto de la koloniigo de Nordameriko. La plej multaj kaj ankaŭ la plej grandaj situas en la okcidento de Usono, en la montaj ŝtatoj Arizono, Utaho, Montano kaj Suda Dakoto. Ekzistas proksimume 326 indianaj rezervejoj en Usono kaj ĉirkaŭ 200 indianaj rezervoj en Kanado. Tamen ne ĉiu el la 567 oficiale agnoskitaj triboj havas sian propran rezervejon - iuj triboj havas plurajn rezervejojn, iuj havas neniun. La plej granda en areo estas la navaha nacio, la rezervejo de la navaha popolo (ĉirkaŭ 64,7 mil km²), tamen ekzistas rezervejoj kies teritorioj ne superas 50 km². Entute, la indianoj kontrolas 227,000 km² da usona teritorio, kio estas iomete pli ol 2,3% de la tuta lando (9,629,091 km²). Ŝtataj leĝoj en la plej multaj kazoj ne validas en la rezervejo. La plej multaj rezervejoj havas tribajn tribunalojn kaj policojn.
Triba Konsilio ekzercas justican povon super la indianaj rezervejoj.
Vidu ankaŭ
Usonaj indianoj
Indianaj militoj
5-a de novembro
La 5-a de novembro estas la 309-a tago de la jaro (la 310-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 56 tagoj restas.
Je la 5-a de novembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 5-a de novembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Abatejo de Echternach
La abatejo Echternach en la luksemburga urbo Echternach estis benediktana monaĥejo kaj regnosenpera teritorio ene de la Sankta Romia Imperio. Ĝis hodiaŭ konserviĝas partoj de la konstruaĵoj kaj la rekonstruita preĝejo baziliko Sankta Willibrord. La teritorio de la iama regna abatejo Echternach hodiaŭ situas plejparte en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Malgrandaj partoj situis hodiaŭ en grandduklando Luksemburgo kaj en Nederlando.
Blazonoj
La blazono montras la regnan aglon de la Sankta Romia Imperio.
BIOS-3
BIOS-3 aŭ biosfero 3 estis fermita ekologia sistemo, kiun efektivigis la Instituto pri Biofiziko en Krasnojarsk - Siberio laŭ komisio de la soveta registaro.
La konstruo de BIOS daŭris de 1964 ĝis 1972 kaj havis tri fazojn. En 1964 estis evoluigita BIOS-1, en 1965 BIOS-2, en 1972 BIOS 3.
Oni uzis kloreloalgojn (Chlorella) por reprodukti oksigenon el karbona dioksido. Unu homo bezonis 8 kvadratmetrojn de klorelaalgoj.
Oni efektivigis entute 10 eksperimentojn en BIOS-3 kun de 1 ĝis 3 personoj. Ĉe la plej longa eksperimento, eltenis tri kosmonaŭtoj 180 tagojn. La eksperimentoj daŭris ĝis 1984. La konstruaĵo estas ankoraŭ (2004) uzebla por eksperimentoj.
Calasca-Castiglione
Calasca-Castiglione estas komunumo de Italio.
Avdijivka
Avdijivka (Авдіївка, Авдеевка) estas urbo en Donecka provinco de Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2021.
Historio
La urbo damaĝis rezulte de genocido farita de sovetaj regopovoj kontraŭ ukrina loĝantaro en la jaroj 1932–1933. La nombro de registritaj viktimoj estas 485 personoj.
La 22-an de septembro 2014 porrusaj separistoj sturmis la urbon flanke de Jasinuvata. La 24-an de novembro post signifaj perdoj ĉefa parto de separistaj fortoj retiriĝis. De tiam estas regule pripafata de taĉmentoj de neagnoskita Donecka Popola Respubliko.
De februaro 2017 komenciĝis akraj bataloj pri industria zono. Separistoj uzis ĉiujn armilojn malpermesitajn de Minskaj interkonsentoj.
La 13-an de marto 2022 rusia armeo bombis koaksigejon. Najbare plu daŭras akraj bataloj.
Zavosina
Zavosina, ukraine Завосина estas malgranda, ne memestara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Velikij Bereznij, en municipo de Malij Bereznij.
Situo
Zavosina situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Malij Bereznij kun fervojo troviĝas je 4, Velikij Bereznij je 9, Uĵhorodo je 40 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1602. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Zavosina. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ŝaŭma polistireno
La ŝaŭma polistireno aŭ etendita polistireno (EPS, mallongigo el la angla expanded polystyrene) estas plasta polimera materialo, kiu estas uzita por fabriki ujojn, konstruajn materialojn, pakadon, surfotabulojn kaj aliajn. Ĝia aspekto similas al blanka solida ŝaŭmo kaj kutime en blokoj, sed ankaŭ oni povas trovi ĝin en aliaj prezentadoj kaj koloroj aldonitaj artefarite. En iuj regionoj el Latinameriko, ĝi estas konata kiel Unicel [UniSEL].
Eldonejo Chick
Eldonejo Chick (Ĉik) (angle Chick Publications) estas eldonejo estrata de Jack Chick kiu verkas kaj vendas religiajn broŝurojn, DVD-ojn, vidbendojn, librojn, afiŝojn, kaj (plej fame) komiksajn traktaĵojn en pli ol cent lingvoj (eĉ Esperanto ). La eldonaĵo antaŭenigas fundamentisman Kristanismon. La komiksoj plejparte temas pri diversaj agadoj, ekzemple okultismo, Katolikismo, Islamo, aborto, samseksemo, ktp, kiujn preskaŭ ĉiuj fundamentismaj kristanoj taksas pekaj. Aliaj komiksoj temas pri ŝajne ordinaraj aferoj kiel rolludoj kaj populara muziko. Subtenantoj de la komikso diras ke ĉiuj komiksoj havas la saman mesaĝon: savo per Jesuo Kristo.
Resumo
La komiksaj traktaĵoj estas skribitaj kaj ofte desegnitaj de Chick mem. La bildoj en la komiksaj traktaĵoj ofte estas simplaj, sed okulfrapaj. Ties ŝajne naiva stilo kaj dogmemaj mesaĝoj popularigas ilin inter iuj nekristanoj, kiujn ili amuzas. La ŝoka stilo de la komiksoj fojfoje pensigas tiujn, kiuj unue renkontas Chick, ke temas pri parodio simila al Landover Baptist Church. Sed Chick kaj lia eldonejo tute sinceras, kaj serioze antaŭenigas sian version de Kristanismo, kaj multaj homoj serioze kredas la enhavojn, kiuj fakte estas mildaj, komparate al tiuj de, ekzemple, Fred Phelps.
Eldonejo Chick ankaŭ vendas pli konvenciajn nekomiksajn librojn pri ĉi tiuj samaj temoj, de aŭtoroj krom Chick. Multaj el ĉi tiuj estas fontoj por la traktaĵoj de Chick.
Subtenantoj fordonas la traktaĵojn rekte (ekzemple, Chick kuraĝigas kristanojn doni la kontraŭ-Halovinajn traktaĵojn al infanoj kun halovina dolĉaĵo). Pli ofte, oni distribuas ilin en publikaj lokoj, kie ili troviĝos kaj legiĝos, ekzemple en necesejoj, kaŝmaŝinoj, kaj lavaŭtomatejoj. Tiu strategio celas atingi tiujn, kiuj rezistas predikistojn, kaj allogas ilian scivolemon.
Kritikoj de verkoj de Chick
Iuj kritikas la asertojn de Chick, precipe la komiksaj traktaĵoj, kaj taksas ilin ofendaj kaj eĉ absurdaj. La asertoj aperas en aliaj kristanaj eldonaĵoj, sed la traktaĵoj de Chick havas tiom klaran rektan tekston kaj vastan distribuadon ke ili estas precipe videblaj celoj por kritiko. Inter la asertoj estas:
Cetere, kritikantoj de Chick diras ke li misreprezentas - ekzemple, la traktaĵo Granda Paĉjo (Big Daddy) akuzas evoluismajn sciencistojn pri cirkla rezonado kiam ili determinas datojn de geologiaj stratumoj per la fosilioj, kaj ne informas la legantojn ke la kutima tekniko fakte estas radiometra.
La teorioj pri katolikaj/framasonismaj/satanaj konspiroj ktp plejparte dependas de la atestoj de homoj kiuj asertas ke ili estis membroj de ĉi tiuj grupoj, antaŭ ol ili kristaniĝis, ekzemple Rivera kaj Schnoelbelen. Multaj el la Chick-kritikantoj konsideras ĉi tiujn fontojn kiel fraŭdojn, sed multaj kristanaj subtenantoj konsideras ĉi tiujn asertojn kiel verajn. Plia diskuto aperas en paĝoj por Alberto Rivera kaj William Schnoebelen.
Defendo de verkoj de Chick
Multaj kristanoj, ambaŭ pasintaj kaj nunaj, kredas kiel Chick. Dum la plejmulto da homoj eble kredas ke la asertoj de Chick ridindas, estas nebagatela minoritato kiu konsentas kun la asertoj.
Iuj malakceptas la konspirajn teoriojn (pri katolikismo, framasonismo, ktp) sed akceptas la "kristaniĝu aŭ iru al infero", do ili subtenas la traktaĵojn de Chick. Ŝajne multaj homoj interesiĝas pri legado de la malpli polemikaj komiksoj. Iuj rigardas Chick kiel persekutata kaj asertas ke persekutado estas signo de liceco.
Iuj asertas ke la polemikaj libroj neniam malpruviĝis. Multaj el la libretoj havas subtenantajn aludojn al aliaj libroj, la biblio, kaj historiaj faktoj, sed kritikantoj diras ke ĉi tiuj fontoj ofte estas misreprezentitaj, aŭ estas mem nefideblaj. Chick asertas ke li ricevis multajn minacojn kontraŭ sia vivo, pro siaj libroj kiuj rivelas diversajn sekretojn; se li ricevis tiajn minacojn, tio supozeble subtenas lian pozicion. Iuj kristanoj sugestas ke kelkaj teorioj de Chick jam pruviĝis de la mondpolitiko de Unuiĝintaj Nacioj kaj aktualaj politikaj kaj sociaj eventoj en ĉi tiu nova jarmilo.
Notindaj traktaĵoj
Unu el la plej famaj kaj oft-satirigitaj (ekz ) traktaĵoj estas "Mallumaj karceroj" (Dark Dungeons), kiu temas pri grupo de junuloj rolludantaj Drakoj kaj Galerioj ("Dungeons & Dragons"). Kiam persono en la ludo mortiĝas, la ludantino Marcie malfeliĉas kaj finfine mortigos sin. Ŝia amikino Debbie kristaniĝas kaj bruligas sian rolludajn librojn.
Alia fama traktaĵo estas "Jen via tuta vivo" (This Was Your Life), pri homo kiu mortiĝas kaj estas juĝata de Dio. La homo vivis bone, sed diris ke li ne bezonis Kriston. Li iras al infero. Estas Esperanto traduko.
Grenejo Nonnenhof
La protestantisma Ruino preĝeja Nonnenhof (germane: Kirchenruine Nonnenhof) troviĝas en la centro de la belega urbeto Weida en Germanio. Fakte temas pri iama monakejo uzita post malekuzo kiel garbejo.
Historio
Verŝajne estiĝis la dominikanina monakejo mallonge post 1238 estante fonditaĵo de la voktoj de Weida. Unua endokumenta mencio estis en la jaro 1293-a. Ekde 1296 apartenis al la dominikanoj ankaŭ la responso pri Petro-kirko.
De la monakejaj ejoj hodiaŭ nur restis la eksa kirko, larĝa halokirka konstruaĵo kun rektangula altarejo iomete oblikva. La pormonakinaj ĉambroj troviĝis norde de la preĝejo. La iama romanikstila konstruaĵo faritis el rompitaj ŝtonoj kaj rivecis en 1411 gotikajn ogivajn fenestrojn. La kirkon kiel ankaŭ la aliajn partojn monakejajn detruis plurfoje fajregoj, sed ĉiam denove iĝis rekonstruo. Priorino Margaretha von Hutten kaj la dominikano Marcus von Weida iam floregis la monakejon ekonomie.
Post Reformacio la monakinejo aboliciitis kaj ekde 1542 uzitis la kirko barbare kiel garbejo. Tie ĉi deponitis la magistrata greno. La flankaj ejoj monakejaj detruitis en 1633 kiam la tuta urbo suferis detruon. Memkompreneble tiujare ne plu ekzistis ĉiuj malnovaj konstruaĵoj monakejaj.
Meze de la 19-a jarcento iĝis alikonstruo je loĝejo kaj komercejo. Kelkajn jarojn estis ene vinvendejo kaj gastejo. Post la Unua mondmilito akiris la tuton la urbo Weida taŭgigonte la lokon por loĝado sociala. Estis ene eĉ hejmeto por senhejmuloj: tia uzo estis parte ankoraŭ ĝis 1990. En 1992 terenfalis granda parto de la tegmentaro. Poste la libere staranta gablo de la grenejo monumentprotekte savitis.
Hodiaŭ nur ruino de iama splendo videblas.
Tigran Vardan Martirosjan
Tigran Vardan Martirosjan (armene, Տիգրան Վարդանի, naskiĝis la 3-an de marto 1983, en Leninakano, Armena SSR) estas armena atleto kiu konkuris je halterlevo.
SRC
La vorto havas plurajn signifojn:
Nanded
Nanded (नांदेड), panĝabe ਨੰਦੇੜ estas metropolo kaj ekde 1994 universitata urbo en Barato, en subŝtato Maharaŝtro.
Historio
Nanded supozeble formiĝis dum regado de Aŝoko. Longe diversaj dinastioj regadis tie. Nanded iĝis parto de Hajderabado-Ŝtato inter 1725-1948.
Trafiko
Nanded havas flughavenon. Rektaj trajnoj trafikas al Mumbajo, Aŭrangabado, Hajderabado, Bengaluro, Nagpur, Patnao, Delhio, Puneo, Visakhapatnam kaj Amritsar. Nacia aŭtovojo tuŝas la urbon.
Klimato
Nanded havas tropikan klimaton, kie regas varmegaj someroj inter aprilo-majo. En aŭgusto kaj septembro pluvegas, inter decembro-januaro ofte frostas.
Listo de montoj kaj altaĵoj de la Vestervaldo
La listo de montoj kaj altaĵoj de la Vestervaldo enhavas selekton de montoj, altaĵoj kaj ties etendaĵoj de la mezmontaro Vestervaldo, situanta en la germanaj federaciaj landoj Heslando, Nordrejn-Vestfalio kaj Rejnlando-Palatinato. La mezmontaro estas parto de la Rejnlanda Ardeza montaro. Jenaj naturparkoj apartenas al la Vestervaldo: Bergisches Land, Nassau, Rhein-Westerwald kaj Siebengebirge.
Rigardu la klarigon de la mallongigoj sub la tabelo.
Mallongigoj
Jen la mallongigoj uzitaj en la tabelo (en alfabeta sinsekvo):
distrikto (Listo de germanaj aŭtokodoj):
federaciaj landoj :
Ceteraj mallongigoj:
572
En la jaro 572 post Kristo okazis, interalie:
NGC 3557
NGC 3557 (aliaj indikoj — ESO 377-16, MCG -6-25-5, AM 1107-371, PGC 33871) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Callabiana
Callabiana estas komunumo de Italio.
László Mados
László Mados [lAslO mados], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mados László estis hungara kemiisto pri grundoj, profesoro. Lia origina familia nomo estis Kotzmann [kocman] ĝis 1939.
László Mados naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Beregszász (nuntempa Berehove en Ukrainio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
László Mados frekventis armean akademion, poste li akiris kemian diplomon en 1926, teknologian diplomon en 1931 en Reĝa Teknika Universitato József. Post siaj studoj li estis vicprofesoro en la universitato apud Elek 'Sigmond, en la jaroj 1935 kaj 1936 li establis sekcion pri agrikulturaj grundoj en Egiptio. En 1939 li estis nomumita privata profesoro, en 1942 eksterordinara profesoro, en la sekva jaro publika ordinara profesoro en la menciita universitato. Li mortis dum sieĝo de Budapeŝto. Li okupiĝis precipe pri humoj.
Dulciano
La dulciano, (el. lat. dulcis „dolĉa“) estas malnova ligna blovinstrumento kun duobla anĉo.
el la multnombro de duoblanĉaj instrumentoj de diversaj grandecoj kaj agordoj (bombardo, ranketo, kortholto kaj aliaj) meze de la 17-a jarcento elformiĝis du instrumentoj: la hobojo kiel alta kaj la dulciano kiel malalta duoblanĉaj instrumentoj. Ĝia formo ege similas al tiu de la fagoto, la tubo estas faldita kaj la anĉo estas metita ĉe S-forme kurbita ekblovtubo. Ĉar dulcianoj estis konstruitaj el ununura lignopeco, estis ege malfacile, ekzakte bori la tubon kaj la tontruojn. Pro tio la instrumentkonstruistoj komencis bori plurajn partojn separe kaj poste kunmeti ilin. El tio do ekestis la fagoto.
Ministraro tria de Angela Merkel
La tria ministraro de Angela Merkel estis la federacia registaro de Germanio, kiu laŭplane oficas ekde la 17-a de decembro 2013, la tago de ofica ĵuro, dum la 18-a parlamenta periodo de la nacia asembleo Bundestag sekve de la parlamenta baloto en Germanio 2013. Ĝi formale oficis ĝis la 24-a de oktobro 2017, sed pro longdaŭraj koaliciaj marĉandadoj ankoraŭ provizore pluagis ĝis la 14-a de marto 2018, kiam ĝi estis sekvata de kvara ministraro de Angela Merkel. Estrata de la kristandemokratino Angela Merkel - la unua kancelierino -, ĝi estas subtenata de registara koalicio de la konservativaj partioj Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU) kaj Kristansociala Unio en Bavario (CSU) plus la Socialdemokrata Partio de Germanio (SPD). La ministraro havas la adjektivon "tria", ĉar jam dum la antaŭaj 16-a parlamenta periodo de la nacia asembleo inter novembro 2005 kaj 2009 la nacia registaro estis estrata de Angela Merkel, same en koalicio inter la partioj CDU, CSU kaj SPD, kaj ankaŭ dum la 17-a periodo de la asembleo inter novembro 2009 kaj decembro 2013 - tiam tamen temis pri koalicio inter la konservativaj partioj CDU kaj CSU plus la Libera Demokrata Partio (FPD), kiu en la baloto de 2013 unuafoje en la historio de la parlamento Bundestag ne atingis minimumon de 5 procentaĵoj da voĉdonoj kaj sekve ne reprezantiĝas en la parlamento.
La listo de la unuopaj ministroj de la "granda koalicio" de la konservativaj partioj Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU) kaj Kristansociala Unio en Bavario (CSU) plus la Socialdemokrata Partio de Germanio (SPD) - "granda", ĉar la du partiaj blokoj havas la grandan plimulton de parlamentanoj, kaj la parlamenta opozicio sekve estas kompare malgranda, principe situacio evitinda en parlamenta demokratio - publikiĝis la 15-an de decembro 2013. Ĝi sekvu la direktojn de koalicia programo, kiu havas la memfidan titolon "Deutschlands Zukunft gestalten" - "formi la estontecon de Germanio".
Sudmarlaboroj
La Sudmarlaboroj (nederlande:Zuiderzeewerken) konsistas el ĉiuj projektoj kun kiuj la Zuiderzee estis fermita, transformita en la IJsselmeer kaj parte reprenita. Ili estas inter la plej grandaj projektoj pri hidraŭlika inĝenierado iam ajn realigitaj. La plej gravaj videblaj rezultoj estas la Afsluitdijk kaj la IJsselmeer-polderoj. De la publikigo de la plano fare de Cornelis Lely en 1891 ĝis la finkonstruo de la digo Enkhuizen-Lelystad en 1975, la verkoj daŭris pli ol tri kvaronojn de jarcento. Ne eblas ekskludi, ke ili havos daŭrigon en la estonteco.
Saleta akvo
Saleta akvo estas akvo, kiu enhavas pli ol 0,1% sed malpli ol 1% da kuirsalo = natria klorido (NaCl). Ĝi elformiĝas proksime al maroj, ekz. ĉe alfluo de riveroj al maro.
Sudmarlaboroj
Markerwaard estas la nomo de poldero de IJsselmeer, kiu estis planita por preskaŭ la tuta 20a jarcento kaj konservita en la biletujo de la nederlanda registaro, sed neniam konstruita. La Markerwaard, nomita laŭ la duoninsulo Marken, signifus la endigigon de la sudokcidenta parto de la IJsselmeer. Ĉar la Markerwaard neniam realiĝis, sed la Houtribdijk estis kompletigita en 1976, la Markermeer estis kreita.
Saleta akvo
Diference de tio oni ankaŭ uzas la limojn 0,05% kaj 3% (precipe en anglalingvaj landoj).
Komparu kun: nesala akvo - salakvo
Masti Venkatesha Iyengar
Masti Venkatesha Iyengar [maasti venkateŝa ajengaar; kanare: ಮಾಸ್ತಿ ವೆಂಕಟೇಶ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್] (1891-1986) estis barata verkisto de la gubernio Karnatako. Li verkis en la kanara lingvo novelarojn, romanojn, kaj dramojn. Dum sia kariero de pli ol 70 jaroj, li verkis pli ol 123 librojn en la kanara kaj 17 librojn en la angla.
Nazik Avdaljan
Nazik Avdaljan (armene, Նազիկ Ավդալյան- (Leninakano, Armena SSR, 31-an de oktobro 1986) estas armena atleto kiu konkuris je halterlevo.
Li gajnis oran medalon en la Monda Hlterleva Ĉampioneco en 2009 kaj kvar medalojn en la Eŭropa Halterleva Ĉampioneco inter 2007 kaj 2016. Li partoprenis la Olimpikojn en Rio-de-Ĵanejro 2016, okupante la kvinan lokon en la kategorio 69 kg.
Koeficiento de Gini
Koeficiento de Gini mezuras malekvivalentecon de enspezoj en la ekonomio de iu populacio (ŝtato, popolo, regiono ktp.). Tiun koeficienton enkondukis la itala ekonomikisto Corrado Gini.
La koeficiento de Gini estas nombro inter 0 kaj 1. 0 signifas la tutan ekvivalentecon (ĉiu mastrumaĵo havas la saman enspezon) kaj 1 signifas la tutan malekvivalentecon (unu persono havas la tutan enspezon kaj aliaj havas nulan enspezon).
La koeficiento estas mezurita helpe de areoj sur la Kurbo de Lorenzo. Tiu indikas por ĉiu parto x de la populacio, kiun parton de la enspezoj havas la x malplej enspezantaj anoj. Se estas plena egaleco, la kurbo de Lorenzo estas diagonalo inter la punktoj (0,0) kaj (1,1). Pro sia difino la kurbo de Lorenzo ne povas superi la diagonalon. La Gini-koeficiento estas la rilato de la areo inter la kurbo de Lorenzo kaj la diagonalo kaj la areo sub la diagonalo (tiu areo egalas al 1/2).
La difino de la Gini-koeficiento estas aplikebla ne nur al enspezoj, sed ankaŭ al posedo (se neniu havas negativan posedon, t. e. ŝuldoj) aŭ aliaj sociaj ecoj.
Korea alfabeto
La korea alfabeto aŭ Hangulo (koree 한글 hangeul, elparolata kiel "hangul") estas uzata por skribi la korean lingvon. Ĝi estis kreita en la jaroj 1440 post rekomendo de la reĝo Seĝong.
Malsimile al aliaj alfabetoj, la koreaj literoj (koree: 자모 jamo, elparolata kiel "ĉamo") kuniĝas en silabvaloraj kvadrataj ĉeloj. La jamo-literoj estas metitaj en la ĉelon de supre malsupren kaj de maldesktre dekstren laŭ la ordo de la fonemoj en la silabo. La formo de ĉiu jamo priskribas la fonemon laŭ la tiama lingva teorio, simile al la ŝava alfabeto.
En la tuta Koreio ĉiujare (9-a de oktobro en la sudo, 15-a de januaro en la nordo) estas festata la Tago de Hangul, kiu omaĝe memorigas pri la kreo de la skribsistemo.
Kvankam la korea alfabeto havas aspekton iom similan al la logograma skribo de la ĉina lingvo, la du skribsistemoj ne estas rilataj. Sed ĉinaj signoj (nomataj 한자 hanja, kiel "hanĉa") foje estas uzataj kune kun la korea alfabeta sistemo, vidu Ĉina skribo.
Historio
Antaŭ Hangulo, koreoj uzis la ĉinan skribon por skribi la korean, nomatan Hanja. Sed multaj malriĉuloj ne komprenis la sistemon. Sekve la reĝo Seĝong kreis la korean alfabeton.
Pál Gegesi Kiss
Pál Gegesi Kiss [gegeŝi kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gegesi Kiss Pál estis hungara kuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1954). Lia edzino estis Erzsébet Forgács Hann.
Pál Gegesi Kiss naskiĝis la  1900 en Hungara reĝlando, en Nagyszőlős (nuntempa Vinohradiv en Ukrainio), li mortis la  1993 en Budapeŝto.
Biografio
Pál Gegesi Kiss frekventis universitatojn en Kolozsvár kaj Budapeŝto. Li komencis sian kuracistan karieron en 1924 en la universitato, kie li instruis, esploris kaj kuracis. Li estis katedrestro inter 1946-1971, rektoro inter 1955-1961. Li okupiĝis precipe pri diversaj infanaj malsanoj. Li emeritiĝis en 1971. Li estis prezidanto de hungara Ruĝa Kruco inter 1957-1989. Li ricevis premion Kossuth en 1953, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Nagaa sito
Nagaa sito estas eta paseroforma birdo. Ĝi apartenas al sita genro. Simile kiel aliaj membroj de sitedoj (krom roka sito kaj persia sito) ĝi loĝas en arbaraj aŭ arbar-similaj teritorioj.
Aspekto
Ĝi estas 12.5 al 14 cm longa birdo, kun ĉefe palgrizaj supraj partoj (pli malhelaj kaj pli bluecaj malsupre) kaj ĉefe blankecaj subaj partoj, malhela okulstrio kun nur iome da hela superokula strio. La flankoj estas tre ruĝecbrunaj kio videblas eĉ ripoze kiel tia makulo sub flugiloj. La subvosto estas nigra sed montras horizontalan blankan centran strion. La subpugo estas ruĝecbruna sed montranta ankaŭ blankajn punktojn. La gamboj estas brunaj sed kun nuancoj ĉu verdecaj ĉu de diversaj koloroj.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Ĉinio (Junano, Siĉuano), nordorienta Barato, Laoso, Birmo, Tajlando kaj izolita populacio en Vjetnamo, tio estas en Sudorienta Azio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj, subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj. Estas tri subspecioj.
Nutrado
Oni ne scias multe, sed oni supozas, ke ili manĝas nur insektojn dum la reprodukta sezono kaj ke vintre ili manĝas ankaŭ semojn kaj berojn. Kiel ĉe aliaj sitoj en arboj, sed ankaŭ surgrunde kaj inter rokoj.
Vivmaniero
Ili vivas solaj aŭ en paroj. Por manĝi ili povas kuniĝi al kunmanĝantoj de miksitaj specioj.
Reproduktado
Ili nestas en arbotruoj ĉirkaŭ 10 m supergrunde. Ili foje reduktas la enirejon per koto. Ene estas liteto el arboŝeleroj kaj musko. La ino demetas 2 al 5 blankajn ovojn kun ruĝecaj makuletoj.
Voĉo
Estas iu "ci-ci" aŭ pli ripeta "ĉi-ĉi-ĉi".
Komora franko
La komora franko - france franc comorien, arabe فرنك قمري - estas la nacia valuto de la Komoroj. Unu franko principe estas dividita je cent centimoj, sed pro inflacio centimoj jam de pluraj jaroj ne plu estas uzataj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas KMF. La komora franko estas fikse ligita al la eŭro je la kurzo 1 eŭro = 491.96775 KMF.