cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jasiro
La reguloj
Neniu el la figuroj, kiuj okupis bazan kampon de la kontraŭulo, rajtas preni aliajn figurojn.
La tabulo
La tabulo havas 25 kampojn, kiuj estas ligataj de linioj, kaj la figuroj moviĝas kaj prenas laŭ ĉi tiuj linioj. La kampoj de la bazaj linioj estas markitaj. Malgraŭ la asimetrio de la linioj, ambaŭ flankoj de la tabulo estas same (mal)facilaj.
Irlanda lupohundo
La Irlanda lupohundo estas raso de hundo (leporhundo aŭ vidohundoj), rasis ĉasi. La nomo venas el la celo de la raso kaj ne el ĝia vidaĝo. Ili rasiĝis ĉasi lupojn. La irlanda lupohundo estas la plej alta raso, kun rapida paŝo kaj bona vido. Ili havas malglatan palton (griza, makuleta, ruĝa, nigra, pure blanka, aŭ cervida), grandan sagoformadan kapon, kaj longan, muskolan kolon.
La raso estas tre maljuna, eble el pri AD 1. Ĝi kreiĝis de la keltoj kiel Cu Faoil. Ili estis ofte eksportitaj al diversaj landoj kiel donacoj por reĝanoj kaj estis malpermeso kaj permesis nur reĝanojn posedi tian hundon. La raso preskaŭ malaperis en la mezo de la 19-a jarcento. Kapitano GRAHAM rerasis la irlandan lupohundon kun la Skotlanda cervohundo, danhundo, kaj aliaj rasoj. Ĉi tio savis la rason, sed ŝanĝis ĝian aspekton. Ilia averaĝa vivdaŭro estas ĉirkaŭ 6 ĝis 7 jaroj.
Schloss Alsbach
La Schloss Alsbach [prononco "Ŝlos Alsbaĥ"] en Alsbach-Hähnlein (federacia lando Hesio de Germanio) estas ruino de mezepoka burgo sur flankaĵo de la monto Melibokus rande de la mezalta montaro Odenvaldo. Ĝi apartenas al la regiono Bergstraße [prononco "Berkŝtrase"] (monta vojo), kiu inter la urboj Darmstadt norde kaj Wiesloch sude signas la limon inter montara pejzaĝo de la Odenvaldo oriente kaj vasta ebenaĵo dominita de la rivero Rejno okcidente. Koresponde ankaŭ la rigardo de la ruino okcidente tra la ebenaĵo panorame kaptas lokojn en plurdekkilometra distanco, dum oriente videblas la deklivoj de la monto Melibokus kaj ne pli ol iuj pliaj montoj dense kovritaj per arboj. La nomo "Schloss", kastelo, iom misgvidas: Klare temas pri mezepoka fortikaĵo, burgo, kies historia nomo fakte estis Burg Bickenbach [prononco "Burk Biknbaĥ"].
Ĉe la historia "monta vojo" viciĝas multaj ruinoj de mezepokaj burgoj. La plej bone konservitaj "najbaroj" de la burgo Alsbach estas Schloss Auerbach en rekta distanco de 2,5 kilometroj sude kaj Burg Frankenstein (kiu inspiris la romanan rolulon Frankenŝtejno de Mary Shelley) en distanco de 7,5 kilometroj norde. Historie tamen norde ankoraŭ estis du pli proksimaj burgoj, Jossaburg 2 kilometrojn kaj Tannenburg 4 kilometrojn norde (ambaŭ en Seeheim-Jugenheim), kiuj tamen preskaŭ komplete detruiĝis.
Historio
Burg Bickenbach konstruiĝis ĉirkaŭ la jaro 1235 ordone de la nobeloj el la dinastio Bickenbach, sur 257 metrojn alta flankejo de la monto Melibokus, supre de la loĝloko Alsbach, kiu jam en 773 estis menciita en kodekso de la monaĥejo Lorsch. Ekde la 14-a jarcento en la burgo kunvivis pluraj malaltnobelaj familioj, kiuj foje prirabis komercistojn survojajn laŭlonge de la "monta vojo". En 1463 soldatoj de la prospera komerca urbo Frankfurto ĉe Majno tial konkeris kaj plene detruis la burgon. La konstruaĵo tamen rapide restariĝis kaj ekde la jaro 1504 apartenis al Hesio.
La centra fortikaĵa parto havis triangulan formon, kio nuntempe ankoraŭ bone rekoneblas. Ĝin dominas la centra turo. Ĉirkaŭas ĝin meza parto kaj ekstera ringa muro.
En 1997 lokaj civitanoj fondis klubon por restaŭri kaj konservi la burgon. Por kolekti monon, la klubo okazigas ĉiujare plurajn mezepokecajn eventojn en la konstruaĵo, festojn kaj koncertojn, mezepokecajn bazarojn kaj prezentojn de historia metilaborado.
En la ekstera parto de la burgo kreiĝis pluraj ĝardenoj da kuiraj kaj kuracaj herboj, rozoj kaj vitoj.
Maleficent
Maleficent (Maliculin') estas usona aventura fantasta filmo de 2014 bazita sur la malbona sorĉistino kaj feo-antagonisto de la filmo Sleeping Beauty de 1959, kiu mem baziĝas sur la samnoma fabelo de Charles Perrault kaj de Fratoj Grimm. Ĝi estis reĝisorita de Robert Stromberg kaj en ĝi ĉefrolas Angelina Jolie, Elle Fanning, Sharlto Copley, Sam Riley, Lesley Manville, Kenneth Cranham, Hannah New, Brenton Thwaites, Imelda Staunton, kaj Juno Temple. La filmado komenciĝis la kaj la filmo unue aperis en kinejoj la.
Intrigo
Bela, pur-kora junulino, Maleficent ĝuas idilian vivon kreskante en pacema arbara regno, ĝis tiu tago kiam invada armeo minacas la harmonion de la lando. Maleficent ekstaras por esti la plej arda protektanto de la lando, sed ŝi finfine suferas senkompatan perfidon - ago, kiu komencas fari ŝian puran koron ŝtono. Inklina al venĝo, Maleficent alfrontas batalon kontraŭ la posteulo de la invadinta reĝo kaj, kiel rezulto, ĵetas malbenon sur lian novnaskitan bebon Aurora. Dum la infano kreskas, Maleficent rimarkas, ke Aurora tenas la ŝlosilon al paco en la reĝlando - kaj eble ankaŭ al la vera feliĉo de Maleficent.
Maleficent estas potenca feo loĝanta en magia arbara regno, kiu landlimas kun homa reĝlando. Kiel juna knabino, Maleficent renkontas kaj enamiĝas al homa kamparana knabo nomita Stefan. Dum la 16-a naskiĝtago de Maleficent, li donas al ŝi tion, kion li nomas vera amkiso, sed ne estis tio. Lia amo estas subigita de ambicio, kaj dum ili maljuniĝas, la du disiĝas kaj Maleficent fariĝas protektanto de la arbaro.
Kiam reĝo Henry provas konkeri la arbaron, Maleficent venkas lin. Dum li mortas, li deklaras, ke kiu mortigos Maleficent, estos nomita lia posteulo kaj edziĝos kun sia filino. Stefan vizitas Maleficent en la arbaro, kaj drogaĉas ŝin, sed estas nekapabla mortigi ŝin. Anstataŭe, li distranĉas ŝiajn flugilojn uzante feron, kiu estas mortiga por feoj, kaj prezentas ilin al la reĝo. Detruita per la perfido de Stefan, Maleficent iĝas la arbaron malhela regno kaj transformas korvon nomitan Diaval por servi ŝin post savo de sia vivo.
Post iom da tempo, Diaval informas al Maleficent ke la novnaskita filino de reĝo Stefan, Aŭrora, estas baptita. Maleficent, venĝeme alvenas neinvitita kaj malbenas la infanan princinon; je sia 16-a naskiĝtago, la princinon pikos sian fingron sur ŝpinilon kaj falos en permanenta dormo. Maleficent mokas la peton de Stefan pri kompato, sed ofertas antidoton; la malbeno povas esti rompita per vera amkiso, kiun Maleficent kaj Stefan kredas neekzistanta.
Stefan sendas Aŭrora for por vivi kun tri feinoj - Knotgrass, Thistlewit, kaj Flittle - por protekti ŝin ĝis la tago post ŝia 16-a naskiĝtago. Li detruas ĉiun ŝpinilon en la regno kaj kaŝas iliajn restaĵojn en la kastela karcero. Stefan sendas siajn armeojn por trovi kaj mortigi Maleficent, sed ŝi ĉirkaŭas la arbaron per nepenetrebla muro de dornoj por protekti sin kaj la loĝantojn de la arbaro de la soldatoj. Provante malhelpi la malbenon, Stefan glitas en frenezo kaj paranojo, eĉ neglektante vidi sian edzinon sur ŝia mortolito.
Maleficent trovas la feinojn kaj la loĝejon de Aŭrora. Dum la jaroj pasas, Maleficent rigardas Aŭrora kreski de malproksime kaj iom post iom komencas prizorgi ŝin kiam la fuŝantaj kaj neglektemaj feinoj ne taŭge prizorgas ŝin. Kiam Aŭrora estas 15-jara, ŝi renkontas Maleficent. Konscia pri tio, ke ŝi estas gardata, Aŭrora kredas Maleficent esti ŝia "feopatrino". Maleficent ekkomprenas ke ŝi ŝatas la knabinon kaj malsukcese provas malfari la malbenon, sed ĝi estas nerompebla krom per la kiso de vera amo. Dume, en la arbaro, Aŭrora renkontas junan princon Phillip, kaj la du allogas unu la alian.
En la tago antaŭ la 16-a naskiĝtago, Aŭrora rakontas Maleficent ke ŝi ŝatus vivi kun ŝi en la arbaro. Kiam Aŭrora revenas al la dometo, la feinoj neintence rakontas al Aŭrora pri ŝia pasinteco kaj la vera identeco de Maleficent. Aŭrora kuras al la kastelo de sia patro, ĉagrenita, ke Maleficent neniam rakontis al ŝi pri la malbeno.
Por protekti Aŭrora, Stefan ŝlosas ŝin en ĉambro konspirante por mortigi Maleficent, sed la potenco de la malbeno tiras Aŭrora al la kelkarcero. Aŭrora pikas sian fingron sur spindelon kaj profunde dormas, plenumante la malbenon. Maleficent, fervora pri ŝia savado, kidnapas Phillip kaj eniras la kastelon de Stefan. La kiso de Phillip ne vekas Aŭrora. Fine bedaŭrante ŝiajn pasintajn erarojn, Maleficent larmoplene pardonpetas al Aŭrora kaj kisas ŝian frunton. Aŭrora vekiĝas, ĉar la patrinaj sentoj de Maleficent por ŝia filino validas kiel vera amo.
Ĉar Maleficent kaj Aŭrora provas foriri, Stefan kaj liaj gardistoj embuskas ilin. Fera reto estas faligita sur Maleficent. Maleficent transformas Diaval en drakon, kiu batalas kontraŭ la militistoj de Stefan, sed li estas ankaŭ kaptita. Antaŭ ol Stefan donas la mortigan baton, Aŭrora trovas la enkaĝigitajn flugilojn de Maleficent kaj liberigas ilin. Ili flugas al Maleficent kaj reunuiĝas al ŝi. Maleficent portas Stefan al la pinto de la plej alta turo de la kastelo, sed ne mortigas lin. Tamen, Stefan atakas Maleficent kiam ŝi forturnas, kaj ili ambaŭ plonĝas de la turo, interplektitaj. Maleficent malfermas ŝiajn flugilojn kaj Stefan perdas sian tenon, falante al sia morto.
Je la fino, Maleficent revenigas la arbaron al ĝia iama gloro, kaj fordonas sian pozicion al Aŭrora, kiu estas kronita reĝino por unuigi la du regnojn eterne, Phillip ankaŭ venas por vivi kun ili.
Adolf Loos
Adolf LOOS (naskiĝinta la en Brünn, Aŭstra-Hungara Monarĥio (hodiaŭ Brno, Ĉeĥio), mortinta la  en Kalksburg, Aŭstrio) estis aŭstra arkitekto; liaj domoj forte influis la eŭropan modernan konstruadon post la unua mondmilito.
Li studis en Dresden, poste agadis ĉefe en Vieno, kvankam li pasigis 4-5 jarojn en Usono (1893–97) kaj en Parizo (1924–28).
Li distingis sin de la secesio, pli poste de la historiismo kaj en 1898 anoncis, ke li evitos la superfluajn ornamaĵojn. Lia unua konstruaĵo estis la Karma-villo (1904–06) en Clarens, proksime al Montreux, Svislando, kiu montris geometrian simplecon. Tiun sekvis la viena Steiner-villo en 1910, kiun multaj arthistoriistoj taksas la unua moderna konstruaĵo, plej ofte pro la fasado ellaborita per simetriaj kombinoj de trianguloj.
Li ankaŭ verkis studaĵojn, en kiuj li argumentis pri superflueco de la ornamaĵoj. La plej konata konstruaĵo de Loos estas la vienaj domoj de Goldman kaj Salatsch el 1910. Ili havas klasisisman eksteron sed per plataj, malplenaj, poluritaj marmorsurfacoj. Li konstruis dum sia restado en Francio en 1926 la loĝdomon de la dadaisma pentristo Tristan Tzara.
Arondismento Saintes
La Arondismento Saintes estas franca arondismento en la departemento Charente-Maritime. Ĝi okupas la centron de la departemento kaj ĝia ĉefurbo estas Saintes.
Kyoya Saijo
Kyoya Saijo (西城 響也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Vojtovice
Vojtovice, (Woitzdorf) estas vilaĝo (domaro) en Ĉeĥio, loka parto de municipo Vlčice. Ĝi troviĝas en Riĥleba montaro 3 km sude de Vlčice, laŭlonge laŭ rojo Mlýnský potok. Vivas ĉi tie.
Vojtovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,46 km².
Historio
Vojtovice estis plejparte agrikultura vilaĝo. Ekde la jaro 1812 ĉi tie funkciis lernejo.
Post la dua mondmilito kaj post ellandigo de la devenaj germanaj loĝantoj la vilaĝo estis ĝisloĝigita proksimume ĝis 60 %, sed poste la nombro de loĝantoj denove sinkis. En la vilaĝo konserviĝis kelkaj popolaj konstruaĵoj, sonorilo kaj kapeleto, sed unu kapelo estis antaŭ nelonge detruita.
Loĝantaro
En Vojtovice estas registritaj 24 adresoj, 16 daŭraj objektoj kaj 6 refreŝigejaj aŭ dumtempaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 15 domoj, 9 daŭre loĝigitaj.
Arubo
Priskribo
Arubo estas konstitucie parto de la Nederlanda Reĝlando, kies oficiala nomo estas pluraleca Reĝlando de la Nederlandoj; ĝia pozicio do nun samas al tiu de Curaçao kaj Sint Maarten. Tiu ĉi formalaĵo kondukas foje al malgrandaj problemoj, ekzemple en 2008, kiam Arubo konstatis ke ĝi ne volas rekoni la oficialecon de la geja nupto; sed ĉar ĝi estas parto de Nederlando, ĝi ne povas ne rekoni ties oficialan validecon.
La administracia centro estas Oranjestado. San Nicolas estas la dua plej granda loĝloko de Arubo.
Datenoj
Geografia pozicio:
Federico Incardona
Federico INCARDONA (Palermo, 13-ande majo 1958 – 29-an de marto 2006, Sicilio) estis itala komponisto. Dum la longa muzika komponista kariero li produktis multajn orkestraĵojn kaj ĉambromuzikaĵojn.
Sajid Kazim Raŝti
Sajid Kazim Raŝti aŭ plennome arabe سيد كاظم بن قاسم الحسيني الرشتي, latinliterigo laŭ sistemo DMG Sayyid Kazim bin Qasim al-Husayni ar-Rashtī respektive perse سید کاظم رشتی, latinliterigo Sijid Kazim Raŝti respektive Siyyid Kazim Rashtí, naskiĝinta en 1793 kaj mortinta en 1843, estis la filo de Sajid Kazim el Raŝto, urbo en norda Irano. Li estis nomumita kiel la posteulo de Ŝejko Ahmad al-Ahsa'i, kaj gvidis la ŝejkisman movadon ĝis sia morto.
Arubo
Vidindaĵoj
Konata allogaĵo estis la Natura Ponto, la plej longa natura ponto en Karibio. Je la 2-a de septembro 2005 ĝi disfalis, sendube pro la longdaŭra erozio pro marakvo kaj vento. Pli malgrandaj naturaj pontoj cetere ankoraŭ troviĝas sur la insulo, el kiuj unu flanke de la restaĵo de la disfalinta ponto.
Sajid Kazim Raŝti
Sajid Kazim Raŝti venis el familio de konataj komercistoj. Li estis mulao kiu, post studo de la islamaj skriboj sciigis siajn studentojn pri la alveno de la "Mahdio" kaj la "Mesio", kaj instruis ilin kiel rekoni la du mondsavantojn. Post lia morto en 1843, multaj el liaj lernantoj disiris tra Azio, Eŭropo kaj Afriko por la serĉo.
Arubo
Vidindaĵoj
Apud la natura ponto estas alia vidindaĵo kiu nature ekestis, la Natura Naĝejo. Laŭ longe la rokeca norda marbordo de la insulo troviĝas, per rokoj ŝirmita, izola peco de oceano kun diametro kaj profundo de kelkaj metroj. Ĉar la aspra maro en la nordo de la insulo kaŭzas altajn ondojn kiuj rompiĝas sur la rokoj, la natura naĝejo pleniĝas per akvo kaj faŭro kaj faŭno tuj el la oceano. La loka loĝantoj asertas ke de tempo al tempo oni kaptas etajn ŝarkojn en la natura naĝejo. La natura naĝejo nur atingeblas per ajnagrunda aŭtomobilo kun kvarrada propulso.
Sajid Kazim Raŝti
Post la morto li estis entombigita proksime de la tombo de imamo Ĥusejn ibn Ali en Karbalo.
Arubo
Vidindaĵoj
La Altovistakapelo apud Noord estas alia vidindaĵo. Ĝi estas eta kirko meze en rokeca neloĝata areo kun elvido al la aspra maro je la norda flanko de Arubo.
La nacia parko Arikok estas parko kiu kovras grandan parton de la insulo. La parko konsistas el vila monteca pejzaĝo kun multaj ŝtonoj kaj kaktoj. La parko estas libere alirebla per aŭto sed ajnagrunda aŭtomobilo estas forte rekomendinda.
Adolf Goering
Adolf GOERING (naskiĝinta la en Lüchow, mortinta la  en Berlino) estis germana inĝeniero kaj supera fervojliniisto.
Vivo
Li studis ekde 1859 en Hanovro kaj ekdeĵoris ĉe la generaldirekcio de la Hanovraj Ŝtataj Fervojlinioj ekde 1864. Ekde 1868 Goering estis ĉefkonstruisto ĉe Niederschlesisch-Märkische Staatsbahn kaj estis en 1871 registrara ĉefarkitekto ĉe la sudaj linioj de Magdeburg-Halberstädter Eisenbahn. Kiel sekciestro li gvidis la planon kaj konstruon de la fervojtrakaro inter Langelsheim kaj Clausthal en la harca regiono laborante ankaŭ por Deutz-Gießener Bahn. En 1877 Goering transprenis la nove fonditan katedron pri fervojlini- kaj tunelkonstruado ĉe la Reĝa konstruakademio berlina. En 1878 li nomumitis orda profesoro. Lia praktika laboraro ampleksis vere ĉiujn gravajn kampojn de fervojlinifarado inkluzive la stacidomajn areojn. Li okupiĝis pri projektrealigado sub tre malsamaj kondiĉoj. Kiel preleganto li tre ŝatis zorgado pri sistema aranĝo de stacidomoj. Ĉi-kampe li estis pioniro akademia.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, p. 137-138, kio legeblas tie ĉi interrete.
Přepychy
Nomon Přepychy havas pluraj setlejoj:
Jan Piwnik
Jan Piwnik pseŭdonomoj "Donat" kaj "Ponury" (naskiĝis la 31-an de aŭgusto 1912 en vilaĝo Janowice proksime al Ostrowiec Świętokrzyski, mortfalis la 16-an de junio 1944 apud vilaĝo Jewłasze en Nowogródek-regiono) – majoro de Pola Militistaro kaj aspiranto de Ŝtata Polico, fama partizana komandanto de la Pola Enlanda Armeo en Santakruca Montaro kaj en Nowogródek-regiono.
Tour de France 2020
La Tour de France 2020 estas la 107-a Tour de France (Rondiro de Francio'').
Reute
Reute estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
5455 Surkov
5455 Surkov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1978 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo, Rusio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Vladimir Vasiljeviĉ Surkov, fakulo pri la datumbazoj kaj ano de la direktoraro de la Instituto pri Aviado de Moskvo.
Akso
La aksingo estas la parto de la rado, kiu ĉirkaŭas senpere la akson, aŭ pere de organo, kiu ebligas pli bonan turniĝon: bronzaj glit-ringoj, lagro...
Stomo
La stomo estas buŝosimila aperturo troviĝanta multnombre en la epidermo de la plantaj folioj. Tra ĝi komunikas la gasoj kiel karbon-dioksido, aero, vaporo. Ĝi estas malfermita ĉe sukulentaj plantoj dumtage (CAM-planto).
Padang Gajah
Padang Gajah estas malgranda vilaĝo en Perak, Malajzio.
Historio
Rimarkinda naskiĝloko
Geografio-Loko
Tiu malgranda vilaĝo estas situanta ĉe Terong proksime de Taiping.
Reuth
Reuth havas diversajn signifojn:
Blazono de Nov-Zelando
La blazono de Nov-Zelando en sia nuna formo validas ekde la jaro 1956.
Priskribo
La ŝtata blazono estas en bluo kaj ruĝo kvaronigita blazonŝildo kun centra heraldike arĝenta (fakte blanka) simbola paliso.
En la paliso estas tri nigraj unumastaj velŝipoj kun ŝnure kunigitaj veloj kaj etenditaj remiloj. Prua, poŭpa kaj mastopinta flagetoj estas nigraj. En la unua blazonoparto videblas la stela konstelacion Suda Kruco: kvar (1;2;1) blankrandaj kvinpintaj steloj, kies plej suba iom pli grandas (simbolo por la stela konstelacio Suda Kruco). La dua blazonoparto montras oran ŝafofelon, la tria oran faskon da greno kaj la kvara du orajn metiilojn, iksoforme krucitajn.
Super la blazonŝildo ŝvebas britia reĝ(in)a krono kiel simbolo de la formala supera rego de Britio.
La blazono de Nov-Zelando en variita formo ankaŭ videblas sur la "reĝa standardo" (angle Royal Standard), la flago de la brita reĝino, kaj la blazono de Niuo, teritorio dependa de Nov-Zelando, estas variaĵo de ĝi.
21551 Geyang
21551 Geyang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ge Yang, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Běijīng Jǐngshān Xuéxiào de Pekino (Ĉinio).
Julian Marchlewski
Julian Baltazar Marchlewski (17a de majo, 1866 — 22a de marto, 1925) estis pola komunisto. Li estis konata ankaŭ laŭ la pseŭdonimoj Karski kaj Kujawiak.
Vivo kaj kariero
Julian Marchlewski naskiĝis en Włocławek el pola familio. En 1889 li kunfondis la Polan Sindikaton de Laboristoj. En 1893 li kunfondis la Social-Demokratan Partion de la Reĝlando Pollando kaj Litovio kun Rosa Luksemburgo. Samjare kun Leo Jogiches kaj Rosa Luxemburgo, li fondis la gazeton Sprawa Robotnicza (Laborista Afero), por kontraŭbatali la naciismajn politikojn de la Pola Partio Socialista, kredante ke nur tra socialisma revolucio en Germanio, Aŭstrio, kaj Rusio povos sendependa Pollando ekzisti. Ili asertis ke la lukto devus esti kontraŭ kapitalismo, ne nur por sendependa Pollando.
Li partoprenis en la Rusa Revolucio de 1905 en la polaj teritorioj. En 1906 aliĝis al bolŝevikoj. Post la malsukceso de la revolucio li elmigris al Germanio. Dum la Unua Mondmilito, li partoprenis en la germana socialdemokratia movado kaj estis kunfondinto de ties maldekstra branĉo.
Interesaĵo
La 4-an de aŭgusto 1920 la Ruĝa Armeo iranta al Berlino tra la "kadavro de blanka Polando", kaj pretiĝanta eniri Varsovion, kunveturigis Provizoran Revolucian Komitaton de Pollando (nova regopovo por poloj), kies gvidantoj Feliks Dzerĵinskij, Julian Marchlewski kaj Feliks Kon ordonis ruslingve plenumendaĵon ne nur sur la terenoj de nova Pola Soveta Respubliko, sed ankaŭ sur aparte menciitaj terenoj de Litovio, Belorusio, Ukrainio, Volinio kaj Podolio: ĉiujn danĝerulojn por socialisma revolucio en Pollando, ĉiujn reprezentantojn de la pola granda burĝaro kaj nobelaro, ĉiujn konatajn de sia simpatio al blankaj poloj aresti kaj direkti al koncentrejoj — bolŝevikoj enkondukis gulagojn sur la eŭropan kontinenton jam en 1918
33559 Laurencooper
33559 Laurencooper estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lauren Cooper, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri materiala inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Lake Oswego High School de Lake Oswego (Oregono, Usono).
Thitiphan Puangjan
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Nijolė Petraitytė
Nijolė Petraitytė (naskiĝis la en Šiauliai, Litovio) estas litova esperantistino kaj bibliotekistino.
Geringswalde
Geringswalde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Saccharomyces pastorianus
Saccharomyces pastorianus, nome biergisto, estas specio de gistofungoj.
Nijolė Petraitytė
En 1979 jaro finis Pedagogion instituton de Šiauliai kaj akiris specialecon de litova lingvo kaj literaturo, en 1993 jaro finis studojn en Vilna universitato kaj iĝis diplomita bibliotekistino. Nijolė Petraitytė esperantiĝis en 1976 en Esperanto kurso, kiun gvidis Č. Žegulis, dum 1981-1986 estis prezidantino de Esperanto klubo "Ruto" en Šiauliai.
Joseni
Joseni [ĵosenj] (Gyergyóalfalu [djerdjoalfalu] ) estas komunumo en Rumanio okcidente de Gheorgheni. Administre apartenas al ĝi Borzont kaj Bucin.
Balzamvinagro
Balzamvinagro estas eksterordinara vinagro, produktita en la areo ĉirkaŭ la itala urbo Modeno, kaj protektita per la marko DOP fare de Eŭropa Unio. Kontraŭe al aliaj vinagroj, ne estas farita surbaze de alkohola likvaĵo sed el vinbera suko de Trebbiano-vinberoj, kiuj kreskas en la ĉirkaŭaĵo de Modeno, kaj estas plukitaj sufiĉe malfrue en la sezono.
La moston el tiuj vinberoj oni kuiras en malfermita ujo sur rekta viva fajro kaj sekve, post filtrado kaj malvarmigo, oni enbareligas ĝin en bareloj el altkvalitaj lignoj. Tie ĝi vinagriĝas laŭ tre kompleksaj naturaj procezoj de fermentado kaj oksidado.
La barelojn de balzama vinagro oni konservas en vinagrejoj, t.e. subtegmentaj ĉambregoj. Tie la grandaj someraj varmoj koncentras kaj maturigas tiun tre faman vinagron. Per tute speciala tekniko de transverŝo-replenigo kaj per multaj jaroj de malnoviĝo, la balzama vinagro atingas malhelbrunan brilan koloron, siropan densecon kaj ĝian surprizan ekvilibron de aromoj kaj gustoj.
Ju pli ĝi malnoviĝas des pli fariĝas gravaj la sperto kaj sentaj kapabloj de la homoj, kiuj zorgas pri la procezo de transverŝo de barelo al barelo. Tradicie la unua barelo estas el kverkoligno kaj enhavas 60 litrojn, la dua 50-litra el kastaneoligno, la tria 40-litra el ĉerizarba ligno, la kvara 30-litra el fraksenoligno kaj la fina barelo estas el morusoligno kaj enhavas 20 litrojn de la finpreta treege multekosta balzama tradicia vinagro.
Balzamvinagro kiu meritas la nomon aceto balsamico tradizionale devas esti minimume 12 jaraĝa, sed kelkaj estas pli ol 100 jaraĝaj. Por la tre maljuna balzamvinagro oni pagas kelkfoje centojn da eŭroj por duona taso. Ĝi estas tiel multekosta, ĉar jare nur 3000 litroj surmerkatiĝas. Kontraŭe nur tre malmulte da ĝi estas bezonata por gustigi manĝaĵon. Sed aĉeteblas ankaŭ balzamvinagroj, kiuj aĝas malpli ol 12 jaroj kaj estas ege pli malmultekostaj.
Tradicia uzo
Prestiĝaj ĉefkuiristoj atentigas pri ĝia akurata dozado en la pladoj, asertante, ke tiu neimitebla kondimento estas "ofendiĝema" kaj oni riskas per ĝi plene ruinigi manĝaĵojn. Ĉar ĉiu balzama vinagro havas siajn proprajn karakteraĵojn, nepre necesas gustumi ĝin per la pinto de kulereto kaj, laŭ la gusta "rondeco" aŭ "acideco", uzi ĝin, ekz. sur eskalopo aŭ por freŝa salato. Ne temas do pri instrukcioj de dozado sed pri konsilita taŭga uzado depende de ĝia specifa aromo.
Ekzistas tamen "regulo", fiksita de jarcenta tradicio, kiu konsilas la aldonon de la balzama vinagro ĉiam kiel lasta ingredienco de gastronomia preparaĵo. La sola escepto estas la ordo, laŭ kiu oni devus kondimenti freŝajn legomojn: salo, balzama vinagro, olivoleo.
La jarcenta konata multvaloreco de tiu balzama vinagro kutimigis tendencon al ĝia tro ŝparema uzado. Indas rememori, ke ĝia minimuma kvanto de uzo devus esti unu, ne tro plena, kulereto por persono.
La veraj amantoj de la "vinagro balzama tradicia de Modeno" glutetadas ĝin finmanĝe, nepre puran, ĝuste laŭ la iama aristokrata kutimo de adiaŭa glaseto antaŭ batuo.
Pola landvojo n-ro 24
La pola landvojo n-ro 24 (DK24) estas pollanda landvojo, kiu kunigas Rudnica al Pniewy. Ĝi havas longecon de ĉirkaŭ 73 km. La parto de la vojo inter Ociosna kaj la trafikcirklo en Skwierzyna estas sama kiel. Ĝi transiris tra du provincojn Lubuŝa Provinco, Grandpollanda Provinco. Kune kun kaj  kunigas ĉefurboj de ĉi tiu provincoj kun landlima trairejo en Kostrzyn super Odra
Elektrona truo
Solid-stata fiziko
En solid-stata fiziko, elektrona truo (kutime aludite simple kiel truo) estas la manko de elektrono de alie plena valenta bendo. Plena (aŭ preskaŭ plena) valenta bendo ĉeestas en duonkonduktaĵoj kaj izolaĵoj. La koncepto de truo esence estas maniero analizi la movado de granda nombro de elektronoj en tia substanco.
Trua konduktado povas esti klarigita per uzo de la sekva analogio. Imagu vico de homoj sidantaj en aŭditorio, kie ne estas ekstraj seĝoj. Iu meze de la vico volas foriri, do li saltas super la seĝo en malplenan vicon kaj formarŝas. Tiu ĉi malplena vico estas analoga al la kondukta bendo, kaj la marŝanto estas analoga al libera elektrono.
Nun imagu ke iu alia alvenas al la vico kaj volas sidiĝi (la malplena vico havas malbonan vidaĵon kaj neniu volas sidi tie). Anstataŭe, tiu homo apud la malplena seĝo flanken movas kaj sidas en ĝi, lasante malplena seĝo pli proksima al la finaĵo. La sekvanto sekvas, kaj la sekva ... Oni dirus ke la malplena seĝo movas al la fino de la vico. Kiam la malplena seĝo atingas la fino de la vico, la novulo povas sidiĝi.
Sed dum la procezo, ĉiu en la vico moviĝis. Se tiuj homoj estus ŝargita, tiu ĉi movado konstituas konduktadon. Trua konduktadon funkcias ĉi maniere.
Anstataŭ analizi la movadon de malplena stato en la valenta bendo kiel la movado de miliardoj da elektronoj, fizikistoj proponas imagitan partiklon nomitan "truo". En aplikita elektra kampo, ĉiuj elektronoj movas laŭ unu direkton, do ĉiuj truoj movas laŭ la kontraŭan direkton. Fizikistoj do diras ke truo devas havi pozitivan ŝargon - fakte ili atribuas ŝargon de +e - precize la kontraŭon de elektrona ŝargo.
Uzante la leĝon de Kulombo, oni povas kalkuli la forton sur la "truo" pro la elektra kampo. Fizikistoj tiam proponas efikan mason kiu rilatas la (imagan) forton sur la (imaga) truo al la akcelo de tiu truo. Rezultas ke la efika maso estas certagrade sendependa de rapideco aŭ direkto, kiu signifas ke fizikistoj povas ŝajnigi ke la truo simple estas pozitiva ŝargo movanta tra vakuo, kun maso de, ni diru, 0,36me (tipa kvanto por silicio).
Komputada kemio
Alternativa signifo de elektrona truoestas uzata en komputada kemio. En la metodoj de kuplita grapolo, la tera (malplej energia) stato de molekulo interpretiĝas kiel "vakua stato"—koncepte stato sen elektronoj. Ĉi skeme, la manko de elektrono de normale plena stato nomiĝas "truo" kaj traktiĝas kiel partiklo, kaj la ekzisto de elektrono en normale malplena stato simple nomiĝas kiel "elektrono".
Tiu ĉi terminaro estas preskaŭ identa kun tiu uzata en solid-stata fiziko. La ĉefa diferenco estas inter la teorioj uzataj priskribi truon. Solid-stata truo vidiĝas kiel libera partiklo kun efika maso, kaj eble aliaj eropaj pliboniĝoj al tiu modelo. Fizik-kemia truo analiziĝas per uzado de la Schrödinger-a ekvacio rekte.
20 metra bendo
La 20 metra bendo aŭ 14 MHz estas radioamatora bendo tre bona por DX kontaktoj dum preskaŭ la tuta jaro. Ĝi havas bonajn propagadajn kondiĉojn dum preskaŭ la tuta jaro.
Uzado
La 20m bendo estas la ĉefa el ĉiuj radioamatoraj bendoj por fari DX kontaktojn pro pluraj kialoj:
Antenoj
Same kiel ĉiuj HF bendoj la grandeco de la antenoj estas malfacilaĵo por la radioamatoroj, kiuj loĝas en urboj. Dupolusaj antenoj por tiu ĉi bendo estas 10 metrojn longajn. Kiuj pro tiu kialo ne povas munti dupolusan antenon aŭ Yagi-antenon devas uzi vertikalajn antenojn, elektre mallargigitajn antenojn, sloper antenojn (klinitaj) aŭ V-antenojn.
Propagado
Fojfoje eblas fari kontaktojn kun proksimaj stacioj danke al reflektado en la E-tavolo.
Dum vintro la bendo fermiĝas rapide pro manko de joniĝo, tio kaŭzas ke la plej bona epoko por uzi ĝin estu inter printempo kaj aŭtuno. Dum somero la DX kontaktoj pere de la F2-tavolo estas eblaj dum la 24 horoj de la tago.
ILERA frekvencoj
ILERA Sugestas frekvencojn kaj horarojn por skedoj kaj E-kontaktoj ĉiam en Universala Tempo. En la 20 metroj ili estas:
IARU Regiono 1
Europo, Afriko kaj Norda Azio.
IARU Regiono 2
Ameriko
IARU Regiono 3
Azio kaj Pacifiko.
Kolorsignifo
Remetea
Remetea estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Reganta Korpo de la Atestantoj de Jehovo
La Reganta Korpo de la Atestantoj de Jehovo estas la estra kaj centra konsilio kiu kunordigas la tutmondan agadon de la Kristana Kongregacio de la Atestantoj de Jehovo. Ĝi estas formata de spertaj viroj, kutime konataj kiel Plejaĝuloj kiuj atestas havi ĉielan esperon; la kvantoj de membroj variis laŭlonge de la lastaj 35 jaroj.
La Reganta Korpo nomumas kvalifikitajn homojn kiuj samtempe rajtas nomumi plejaĝulojn kaj ministeriajn servantojn por la zorgado de la komunumoj. Ĉi tiu organismo rajtas decidi pri la organizado de la religia grupo kaj la doktrinoj kaj la gvidado de pli ol 8 milionoj da adeptoj de la movado en la tuta mondo. Ĝi sidejas en Brooklyn, Nov-Jorko. Estis ĝenerala asembleo la 2-an de oktobro 1944, kiu unuafoje la nomo estis uzita.
Lina Cavalieri
Natalina "Lina" CAVALIERI (25a de Decembro 1874 – 7a de Februaro 1944) estis itala opera drama soprano, aktorino kaj monologisto.
Ŝi ekkerieris en Parizo kantante ĉe koncert-kafejoj kaj muzikteatrejoj, kaj en opero por la unua fojo en Lisbono en 1900. Poste ŝi kantis en la Operejo de Montekarlo (1904), en la Teatro Sarah Bernhardt en Parizo (1905) kun Enrico Caruso en la opero de Umberto Giordano nome Fedora kaj de tie ŝi kaj Caruso portis la operon al Novjorko debutante en la Metropola Operejo la 5an de Decembro 1906.
Ŝi havis tumultajn amaferojn kun gravuloj kaj el la opera etoso. Post tuja divorco, Cavalieri revenis al Europo kie ŝi iĝis stelulino en antaŭ-revolucia Sankta Peterburgo, Rusio. Alia operoj en ŝia repertorio estis La bohème, La traviata, Faust, Manon, Andrea Chénier, Thaïs, Les contes d'Hoffmann (kiel Giulietta), Rigoletto, Mefistofele (kiel Margarita kaj kiel Elena), Adriana Lecouvreur, Tosca, Hérodiade (kiel Salomé), Carmen (kiel Carmen), Siberia, kaj Zazà.
Dum sia kariero, Cavalieri kantis kun aliaj elstaraj kantistoj, kiel Giuseppe Anselmi, Mary Garden (monda premiero de la opero Chérubin de Jules Massenet, 1905), Mattia Battistini, Titta Ruffo, Teodoro Ŝaljapin, Nikolay Figner, Antonio Scotti, Vanni Marcoux, Giovanni Zenatello, Tito Schipa, kaj la franca tenoro Lucien Muratore, al kiu ŝi edziniĝis en 1913 post lia divorco el soprano Marguerite Bériza. Retiriĝinta el la scenejo, Cavalieri dediĉis sin al la etoso de la modo en Parizo.
Dum la Unua Mondmilito ŝi foriris al Usono kie ŝi aktoris en mutaj filmoj, kiuj nuntempe estas grandparte perdiĝintaj. Post edziniĝo al sia kvara edzo, nome Paolo d'Arvanni, ŝi revenis loĝi kun sia edzo en Italion. Estante sesdekjarulino dum la Dua Mondmilito ŝi ankoraŭ laboris kiel volontula flegistino. Ŝi mortis la 7an de Februaro 1944 dum bombardado fare de aliancanoj kiu detruis ŝian hejmon en Florenco ĉe Poggio Imperiale, kie ŝi restis sub polica kontrolado pro sia eksterlanda edzo. Aŭdinta proksiman usonan bombaviadilon, Cavalieri, ŝia edzo kaj la servistoj rapidiris al kela rifuĝejo, sed Cavalieri kaj ŝia edzo malfruis ĉar ili estis kolektinta siajn valorajn juvelaron el la hejmo. Kaj Cavalieri kaj ŝia edzo mortis irante al la rifuĝejo, dum ĉiuj servistoj jam ene survivis.
129102 Charliecamarotte
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Charles Camarotte, Gvidanto pri povuma Sistemo ĉe Lockheed Martin por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Li estis ankaù gvidanto pri Manipulo de Komando kaj Datumo (MK&D) por OSIRIS-REx kaj gvidanto MK&D por la misio JUNO, kaj ano de la teamo pri la misio de Alligita Satelito.
Barnard College
Barnard College (tuta nomo: Barnard College, Columbia University) estas universitato de la sep liberaj artoj por virinoj. La institucio sidejas en la urbo Novjorko, Usono. La programo por diplomiĝo konsistas el "naŭ vojoj por la sciado" (angle: Nine Ways of Knowing). Inter la postuloj inkluziviĝas kursoj pri: Socia analizo, Komparitaj kulturoj, Studoj pri historio, Rezonado kaj valoro, Rezonado, Vidaj kaj scen-artoj, kaj Literaturo. Ĉiu studento bezonas du kursojn en scienclaboratorio kaj ellerni novan lingvon en la kvar duonjaroj.
Pagosa Springs
Pagosa Springs estas municipo kaj kantona sidejo de la Kantono Archuleta, Koloradio, Usono. La populacio estis 1,591 loĝantoj dum la usona censo de 2000. Proksimume 65 % de la kantona areo estas ĉu Nacia Arbaro San Juan aŭ Indiana Rezervejo Suda Ute.
Pagosa Springs (signife "fontoj de Pagosa") kaj la ĉirkaŭ kantono suferas substancan influon de duhejmaj posedantoj; nome taksado de 2006 indikis, ke 60% de la privataj posedaĵoj estas de neloĝantoj.
Pagosa Springs situantas proksimume je 56 km norde de la limo de Nov-Meksiko, je 2,100 m super marnivelo sur la Okcidenta Deklivaro de la Kontinenta Divido. Tiu kombino de dezerta altebenaĵo kaj impona Roka Montaro norde kaj oriente kreas nekutiman mildan klimaton, ĉefe en la someraj monatoj, kompare kun multe de la ĉirkaŭa Sudokcidento. Pagosa estas ricevas ĉirkaŭ 300 suntagojn jare, same kiel kvar distingajn sezonojn.
La urbo situantas en la supra Baseno San Juan, ĉirkaŭata de 12,000 km² de Nacia Arbaro San Juan, kaj apude al plej granda natura loko de la ŝtato de Koloradio, nome Naturloko Weminuche.
Gomba
Gomba estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono de Monor. La nomo signifas: fungo.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo, Monor kaj tie fervojo kaj ĉefvojo estas proksime. Budapeŝto estas 50 km-ojn.
Historio
En la komunumo oni trovis restaĵon de terfortikaĵo el la bronzepoko. La unua mencio devenas el 1337. En la turka erao la komunumo ne senhomiĝis, sed poste en 1705 serbaj solduloj atakis la vilaĝon kaj faris senhoma. La kalvinana preĝejo konstruiĝis en 1776, la katolika preĝejo en 1930. Dum la socialisma erao kolĥozo pri Andreo Fáy formiĝis.
Vidindaĵoj estas kastelo de Bárczay (bArcai) kaj nobeldomo de Perczel.
Blazono de Niuo
La blazono de Niuo, ekde 1974 per asociiga traktato politike al Nov-Zelando ligita izolita koralorifa insulo en la sudo de la Pacifika Oceano proksime de Tongo, estas blue kaj ruĝe kvaronigita blazono kun centra blanka simbola paliso.
Super la ŝildo ŝvebas reĝa krono.
Ŝildoportantoj estas heraldike dekstre (el la vidpunkto de la spektanto maldekstre) blonda, blanke vestita kaj nudpieda virino, kiu portas la flagon de Nov-Zelando, kaj maldekstre nudpieda viro kun oraj-nigraj naciaj vestaĵoj, portanta lancon. Sur fundamento el du verdaj branĉoj de "arĝenta filiko" (cyathea dealbata) kuŝas arĝenta banderolo kun la landa nomo „NEW ZEALAND“ ("Nov-Zelando") en bluaj majuskloj.
La blazono, kies aspekto identas al tiu de Nov-Zelando, estas la mezo de ronda blanka sigelo, sur kiu supre en nigraj majuskloj estas la skribaĵo „PUBLIC SEAL OF NIUE“ ("publika sigelo de Niuo") kaj sube nur „NIUE“.
Marco Betta
Marco BETTA (n. la 25-an de julio 1964 en Enno, Sicilio) estas itala komponisto.
Verkinto de operoj, simfonia kaj ĉambra muziko kaj ankaŭ por teatro kaj kino, li studis komponadon ĉe la Konservatorio de Palermo sub la gvido de Eliodoro Sollima. Li tiam perfektigis sin kun Armando Gentilucci kaj Salvatore Sciarrino.
Robert Menasse
Robert MENASSE (naskiĝis la 21-an de junio 1954 en Vieno, Aŭstrio) estas aŭstria verkisto kaj literatura tradukisto.
Inter 1981 kaj 1988, Menasse laboris kiel instruisto pri literaturo ĉe la Universitato de San-Paŭlo en Brazilo. Li poste estis sendependa verkisto, kolumnisto kaj tradukisto de romanoj de la portugala al la germana.
Lia unua romano, Sinnliche Gewissheit, estis publikigita en 1988 kaj estas parte aŭtobiografia rakonto pri aŭstroj en Brazilo. Krom kelkaj romanoj, li ankaŭ verkis kelkajn eseojn pri Aŭstrio, precipe pri aŭstria identeco kaj la historio de Aŭstrio.
Robert Menasse ricevis la Germanan Libropremion en 2017 pro sia romano Die Hauptstadt.
Tradukoj
Liaj verkoj estis tradukitaj al la jenaj lingvoj: eŭska, bulgara, angla, franca, greka, hinda, itala, kroata, litova, nederlanda, norvega, pola, portugala, rusa, serba, slovena, hispana, ĉeĥa kaj hungara.
Taiga Kudo
Taiga Kudo (工藤 大雅, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Rheden
Rheden havas diversajn signifojn:
Makula ardeo
La Makula ardeo (Ardea picata), konata ankaŭ kiel Makula egretardeo estas birdo troviĝanta en marbordaj kaj ĉemarbordaj areoj de musona norda Aŭstralio same kiel ĉe kelkaj partoj de Wallacea kaj Novgvineo.
Taksonomio
La specio estis origine priskribita de la ornitologo John Gould en 1845. Kelkaj taksonomiistoj metis tiun specion en la genron Egretta. Ne estas agnoskataj subspecioj.
Priskribo
Ĝi estas malgranda ardeo, 43–55 cm longa, kun malhelaj ardezgrizaj flugiloj, korpo kaj kresta kapo, kun tre blankaj kontrastaj gorĝo kaj kolo. Estas helflavaj irisoj, beko kaj kruroj. La aspekto estas simila al tiu de la Pacifika ardeo. Maskloj estas (247–280 g) pli pezaj ol inoj (225–242 g), sed ambaŭ estas similaj laŭ aspekto.
Nematuruloj ne havas kreston kaj same pri la malhela koloro en la kapo kaj povas aspekti kiel malgranda versio de la Pacifika ardeo. Junuloj estis iam klasitaj kiel separata specio.
Fruktbiero
Fruktbiero estas biero farita el frukto aldonita kiel suplementa greno aŭ kiel aldona gusto.
Makula ardeo
Distribuado kaj habitato
Ties habitato ĉefe enhavas gamon de humidejoj kaj malsekaj herbejoj.
Alvoko
La alvoko de la Makula ardeo estas laŭta 'aŭk' aŭ 'ohrk' dumfluge. Milda kverado estas elsendata ĉe la nesto. Malmulte estas konata pri pliaj voĉoj.
Fruktbiero
Lambic, bieroj devenaj el la valo de Zenne (en kaj ĉirkaŭ Bruselo) Belgio, kopiita de bierfaristoj en aliaj partoj de la mondo, povas esti refermentita uzante ĉerizojn por fari kriek, aŭ fermentita per fragoj por fari framboise.
Biero kiu havas frukto-siropo aŭ frukto-suko aldonita post (la fina stadio de) fermentado, en aliaj vortoj kiel gustigilo ricevas la terminon "Radlers" ("Shandy" en UR) definitive ne estas fruktobiero.
Makula ardeo
Reproduktado
Reproduktado okazas el februaro al majo. Ili nestumas en arboj super akvo, inklude mangrovojn, ofte kolonie kun aliaj specioj de ardeoj. La ino demetas 1–2 bluverdecajn ovojn en neprofunda platformo el bastonetoj.
Manĝo
Ili manĝas insektojn, ranojn, krabojn, fiŝojn kaj aliajn malgrandajn akvobestetojn. Insektoj estas la plej grava manĝofonto. Ili povas manĝi sole aŭ laŭ grupoj de ĝis milo da individuoj.
Kantono Glaruso
Glaruso estas svisa kantono, do membroŝtato de la Svisa Federacio. Ĝi situas iom oriente de la centro de Svislando. Ĝia ĉefkomunumo nomiĝas same kiel la kantono Glaruso.
Glarus; Glaris; itala: Glarona kaj romanĉe: Glaruna.
Geografio
La teritorio de la kantono Glaruso egalas pli-malpli al la nutro regiono de la rivero Linto ĝis inkluzive la Valenlago. Ĝia plej alta monto kun 3614 m estas Tödi, la plej malata punkto de la kantono estas la Valenlago je 414 m super la marnivelo.
Trafiko
Trajne la kantono Glaruso estas atingebla nur de la lintebenaĵo tra la trafiknodo Ziegelbrücke en hora intervalo. Ek de la 12-a de decembro 2004 en duhora kadenco Glaruso estas ligita ankaŭ per rekta trajnlinio al Zuriko, kiu tiel atingeblas en 58 minutoj. Strate vi povas atingi Glaruson elirante de la aŭtoŝeso de Zuriko al Koiro. Per la montara pasejo Klausen vi povas okcidente en somero ankaŭ atingi la kantonon Urion. Vintre tiu vojo tamen estas pro la neĝo barita kaj tiam la kantono estas fakte nur de la orienta flanko alirebla.
Politiko
La kantono Glaruso estas unu el la lastaj du kantonoj en Svislando, kiu estas regita far la landkomunumo (germane: Landsgemeinde). Tio estas asembleo de ĉiuj voĉdonrajtaj loĝantoj de la kantono. En ĉi-tiu asembleo povas estis decidita pri ĉiuj leĝo-proponoj per publika voĉdono kaj dum ĝi estas elektita la registaro de la kantono.
Administra subdivido kaj komunumoj
En Kantono Glaruso ne ekzistas administra subdivido en formo de distriktoj. La kantono konsistis ĝis la 31-a de demcembro 2010 el la skevantaj 25 komunumoj: Betschwanden · Bilten · Braunwald · Elm · Engi · Ennenda · Filzbach · Glaruso · Haslen · Linthal · Luchsingen · Matt · Mitlödi · Mollis · Mühlehorn · Näfels · Netstal · Niederurnen · Oberurnen · Obstalden · Riedern · Rüti · Schwanden · Schwändi · Sool
Per la glarusa komunumreformo estis decidita kunigi ĉiujn komunumojn al nur 3 grandkomunumoj, nome Glaruso Sudo, Glaruso kaj Glaruso Nordo. Tiu reformo efektiviĝis kun valideco de la 1-a de januaro 2011.
Zsuzsanna Hőgye
Zsuzsanna Hőgye [ĵuĵana hOdje], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hőgye Zsuzsanna aŭ Hőgye Zsuzsa estis hungara aktoro. Ŝia edzo estis Gábor Csikos.
Zsuzsanna Hőgye naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la.
Fausto Bertinotti
Fausto BERTINOTTI estas itala politikisto, kiu estis la prezidanto de la Partito della Rifondazione Comunista (Partio de la Komunisma Refundiĝo) ĝis la jaro 2006, kiam li fariĝis la prezidanto de la itala parlamento.
Bertinotti naskiĝis en Milano la 22-an de marto 1940, kaj lia patro estis fervoisto. Kiel junulo li enskribiĝis en la Socialisma Partio kaj en la komunisma sindikato CGIL. En 1972 lia faksio de la Socialisma Partio aldoniĝis al la Itala Komunisma Partio. En 1985 li eniris la Nacia estraro de la CGIL. En 1991, kiam la Komunisma Partio ŝanĝis ĝia nomo al "Demokrata Partio de la Maldekstro (PDS)" kaj forlasis la komunisman ideologion, Bertinotti kontraŭis la movon. En 1993 li forlasis la partio kaj eniris Rifondazione Comunista, pli maldekstra partio kiu restis fidela al komunismo. En 1994 li fariĝis la nacia estro de la partio, kaj en tiu rolo li fariĝis konata politikisto. En 1996 lia partio estis parto de la maldekstra koalicio, gvidata de la PDS, kiu gajnis la elektojn. Tamen en 1998 Bertinotti decidas forlasi la registaron por protesti kontraŭ ĝia tro dekstra politiko. Parto de lia partio kontraŭis la movon kaj kreis nova partio, nomata la "Partio de la Italaj Komunistoj". En 2005, Rifondazione Comunista denove partoprenis en la elektojn kiel parto de pli granda maldekstra koalicio kiu gajnis. Bertinotti fariĝis la prezidanto de la parlamento, forlasante la prezidanteco de la komunisma partio.
Nana betulo
La nana betulo (Betula nana) estas betulospecio el la familio de la betulacoj, precipe trovata en la arktaj tundroj.
Priskribo
Ĝi estas arbedo kiu altas ĝis 1-1,2 metrojn. La arboŝelo ne senŝeliĝas; ĝi estas brilante ruĝ-kuprokolora. La folioj estas rondaj, kun diametro de 6-20 mm kaj krude segildentaj folirandoj. Ili ruĝiĝas aŭtune. La amentoj estas starigantaj, longas 5-15 mm kaj larĝas 4-10 mm.
Ekologio
Estas du subspecioj :
Cuștelnic
Cuștelnic [kuŝtelnik] (hungare: Csüdőtelke [ĉudotelke]) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Târnăveni kaj administracie apartenas al tiu urbo.
Ĝis 2000 Cuștelnic apartenis al la komunumo Gănești; tiam plebiscito decidis aliĝon al Târnăveni pro la pli mallonga distanco kaj la pli bonaj trafikligoj.
Situo
Cuștelnic situas sur la dekstra bordo de rivero Mureș, ĉirkaŭ du kilometrojn oriente de Târnăveni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 635 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 531 (rumanoj, 11 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1383. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye).
Edvardas Piščikas
Edvardas Piščikas (naskiĝis la en urbeto Užventis, komunumo Kelmė, okcidenta Litovio) estas gvidanto de la internacie populara muzika grupo “Asorti”.
Lernis li en urbo Šiauliai, tie koncertis kaj eĉ elprovis pentroarton (en 1979). Muzikanto li estis ĉiam – jam 14-jara li ludis en profesia bando kaj gajnis monon. Dum la jaroj 1979-1981 Edvardo militservis en Kazaĥio. En 1981 E. Piščikas venis al urbeto Visaginas, tiam Sniečkus, konstruita por laborantoj ligitaj kun Ignalina atoma centralo (kies unua reaktoro ekfunkciis fine de 1983). Ĝis la jaro 1983 li laboris kiel pentristo (!) de tiama Sniečkus, poste ĝis 1993 kiel arbaristo kaj samtempe kiel soninĝeniero, estro de muzika studio Asorti en la urba Junulara domo de verkado (ankaŭ nun).
La muzika trupo ASORTI kreiĝis en 1982, komence kiel muzikanta duopo: estis Edvardo kaj veninta el la latva Daugavpils Jelena. Ilia amiko, kiu kunludis, proponis la muzikan ensembleton titoligi “ASORTI” (ja estis plenumata buntstila muziko – france assorti signifas taǔge komponita). Baldaǔ Edvardas kaj Jelena (amikforme – Lena) geedziĝis kaj fine de 1984 enmondigis talentan fileton Edgaras, kiu nun estas la tria, brila ano de la familia trupo ASORTI.
Henrik Peniuta, la gvidanto de ĵus fondiĝinta (en 1989) urba E-klubo “Espero” konvinkis ilin eklerni por tio la internacian lingvon Esperanto kaj partopreni belartan konkurson “Muzo” en Vilno. Estis la jaro 1992, kiam la triopo “Asorti” koncertis antaǔ vasta E-publiko kaj estis tuj rimarkita. Pasis nur ankoraŭ kelkaj jaroj kaj ĝi ekgastrolis ankaŭ eksterlande.
Multaj landoj, inter ili, Finnlando kaj Germanio, Pollando, Svedio, Belgio, Nederlando, Italio, Japanio estas en la listo de gastigantoj. Memkomprene, en la programo de Asorti ĉiam eniras ankaŭ Eeroj. Ekde kiam en 1991 en Visaginas komenciĝis tradicia internacia muzika festivalo “Visagino Country”, “Asorti” kiel unu el gastigantoj ofte plenumas eksterkonkursan programon. Edvardas Piščikas, kiel esperantisto, sen kia ajn dubo, restas centra figuro en Visaginas. Ekde 1993 li estas senŝanĝa gvidanto de la urba klubo “Espero”. Li senĉese kaj aktive laboras sur E-kampo.