cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
7611 Hashitatsu
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de Tatsuo Hashimoto, ano de la Orienta Astronomia Asocio ekde la 1930-aj jaroj kaj konsilanto de la Astronomia Societo Oita ekde ties fondo en 1979. En 1944 li gajnis patenton por sia invento de nova tipo de angulmezurilo en kiuj orto havas 60 gradojn.
Bords
Geografio
Bords situas en la centro de Charente-Maritime ĉe la dekstra bordo de la rivero Charente, oriente de Rochefort.
Jaraíz de la Vera
Jaraíz de la Vera estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres (Kacereso), regiono Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas jaraiceños. La censita populacio en 2008 estis 6 464 loĝantoj.
Situo
Jaraíz de la Vera estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Vera, el kiu ĝi funkcias kiel ĉefurbo, je altitudo de 561 m; je 117 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 177 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 62,52 km². Ĝi estas inter la montaraj deklivoj de la Sierra de Gredos kaj la valo de la Rivero Tiétar.
Klimato
La klimato estas mediteranea, modifita de la influo atlantika vintre kaj de la troa varmo somere pro la efiko de la Sierra de Gredos, kiu protektas la tutan komarkon kaj kaŭzas pli da pluvo ol for de la montara zono. La mezaveraĝa precipitaĵo jara superax la 1100 mm.
Listo de kreolaj lingvoj
Ĉi tie estiĝas listo de kreolaj lingvoj, kio estas partita laŭ deveno de la vortaro. La partitado laŭ deveno de vortaro estas tre problemata ĉe multaj lingvoj, ĉar la vortaro simplege povas ŝanĝi dum lingva kompletigo. Plue, miksitan vortardevenon havas multaj kreoloj. Lingvoj, dum kies tuta evoluo ne estis "unuopa lingvo" donante grandegan parton de vortaro, troviĝas ĉe kreoloj kun heterogenaj vortaroj.
Jaraíz de la Vera
Faŭno
En la kampoj de Jaraíz estas milvoj, gipsoj, leporoj, kunikloj, ruĝa perdriko, blanka cikonio, nigra cikonio, aproj, vulpoj... En la lagunetoj kaj rojoj estas fiŝoj kiel la barbioj, trutoj, tinkoj, karpoj ktp.
Listo de kreolaj lingvoj
Estingiĝitaj lingvoj estas markenda per (†).
Kreolaj lingvoj de franca bazo
La lingvo Michif (franc-cree - lingvo de metisoj en nordameriko) kelktempe estus menciita ĉi tie, sed ne estas kreolo.
Jaraíz de la Vera
Historio
La unua dokumento kie oni mencias Jaraíz estas buleo de la papo Honorio la 3-a kiu datiĝas de 1217, al la Arkiepiskopo de Toledo kiel rajtigilo fondi preĝejojn en Ekstremaduro. Ekde tiam la vilaĝo disvolviĝis ĝis epoko de la imperiestro Karlo la 5-a kiam akiras maksimuman amplekson, kaj demografie kaj ekonomie, religie kaj kulture.
Ekonomio
Agrikulturo de irigacio tre fruktodona (tabako, kapsiko) kaj brutobredado.
Paul Otlet
Paul Marie Ghuislain OTLET [pol maRI giLE otLE] (naskiĝis en Bruselo la, mortis samloke la ) estis belga bibliografo , teozofo , kreinto kune kun Henri La Fontaine de la Universala Dekuma Klasifiko (CDU) kaj kreinto de la Internacia Bibliografia Oficejo, hodiaŭ Mundaneum. Li estis kaj advokato, entreprenisto kaj aŭtoro, samkiel socialisma aktivulo, pacisto kaj kritikanto de koloniismo. Lia ambicio estis "ebligi homojn pli bone koni unu la alian, ne plu timi unu la alian kaj vivi en paco".
Biografio
Paul Otlet estis filo de Edouard Otlet [edŭár], konata kiel „imperiestro de la belgaj tramvojoj”. Paul Otlet studis juron, sed multe pli interesiĝis pri bibliografio kaj pro la familia kapitalo povis dediĉi sin dum la tuta vivo al sia pasio. Li, kun Henri La Fontaine, plievoluigis la klasifikon "Dewey" por bibliotekoj (1876, nun ankoraŭ uzata en Nord-Ameriko) ĝis la apero de Universala Dekuma Klasifiko (UDK), unuafoje publikigita en 1905 kaj nun ĝenerale uzata en Eŭropo kaj Azio. Ankaŭ la normigita biblioteka slipo (indekskarto de 12,5 x 7,5 mm) estas ilia kreaĵo.
Mundaneum
Pli detala artikolo sub Mundaneum
Paul Otlet estas ankaŭ la instiganto de la Monda Palaco-Mundaneum de Bruselo, lokita en alo de konstruaĵao kiu poste fariĝis la «Cinquantenaire». Li en tiu konstruaĵo liajn multnombrajn realigojn intencante integri ĉiujn sciojn de la mondo: muzeo de la Gazetaro, muzeo de la Libro, internacia enciklopedia Arkivo, RBU. Paul Otlet rapidas la multiplikon de la apogoj, ĉiuj same portantoj memore. Idéalement, oni povis trovi tie katalogitaj ĉiujn laborojn publikigitajn sur ajna submetitaEn siaj glgraj jarojeo, la Mundaneu  kolsekti 16 milionojn da slipoj, ksantexantj eblaj temoj. Jarcento poste, la franca ĵurnalo Le Monde nomis la projekton de universala indeksado la "paperan Google".
Urboprojekto
La familio Otlet estis iniciatinto de tute nova ĉemara urbeto konstruita ekde 1895 en Westende (nun parto de Middelkerke, okcidente de Oostende). Dum la unua jardeko la planadon kontrolis Edouard, poste Paul. Ĉar la finpretigo de la projekto superis la financajn kapablojn de la familio, en 1906 venis pliaj financistoj kaj la familio perdis sian influon. Westende iĝis ŝatata somerumejo de la belga, franclingva financa kaj kultura elito. La urbeto estis komplete detruita dum la unua mondmilito. Poste venis aliaj konstruaĵoj kaj nur la stratoplano kaj malnovaj poŝtkartoj memorigas la originalan aspekton.
Filmo
Filmo pri Paul Otlet estis reĝisorita de Françoise Levie kaj gajnis premion en Ateno.
Bibliografio
Traité de documentation : le livre sur le livre, Paul Otley, Editiones Mundaneum, 1934, p. 419
Françoise Levie, L'homme qui voulait classer le monde : Paul Otlet et le Mundaneum, Bruxelles, Les Impressions nouvelles, 2006
Le Mundaneum : les archives de la connaissance, Éditions Les Impressions nouvelles, 2008, 97 p.
Cent ans de l'Office International de Bibliographie, 1895-1995 : les prémisses du Mundaneum, Éditions du Mundaneum, 1995
Son en Breugel
Son en Breugel estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
Letters from Iwo Jima (filmo)
Letters from Iwo Jima (Leteroj el Iwo Jima, japane: 硫黄島からの手紙) estas usona milita filmo de Clint Eastwood aperinta en 2006. La filmo adaptita de la libro "Picture Letters from Commander in Chief" de Generalo Tadamichi Kuribayashi rakontas la batalon de Iwo Jima el japana vidpunkto, kaj paralelas kun alia filmo de Clint Eastwood "Flags of our Fathers", kiu rakontis la batalon el usona vidpunkto.
Rakonto
La filmo, kiu rakontas la batalon de Iwo Jima el japana vidpunkto, fokusiĝas jen al soldato Saigo kaj liaj kunuloj, jen al superuloj kiaj Generalo Tadamichi Kuribayashi kaj Barono Takeichi Nishi, eksa olimpika ĉampiono de rajdado. Generalo Tadamichi Kuribayashi, ĵus alveninta al insulo Iwo Jima por preni la komandon, kontestas la ordonojn de la tieaj postenuloj kaj reorganizas la defendon de la insulo, konsciante, ke la batalo estos feroca kaj longdaŭra. Anstataŭ defendi la strandon, li ordonas fosi tunelojn en la monto. Iom poste alvenas Barono Takeichi Nishi, kun sia ĉevalo, kaj ambaŭ homoj fariĝos amikoj, montrante humanajn sentojn meze de la batalo kontraŭ usonaj invadantoj. Iom post iom, fariĝas al ili evidente, ke tiu senespera batalo tamen prokrastas la malamikon alpreni la insulon kiel bazon por ataki ilian hejmlandon. Ju pli longe daŭros la batalo, des pli longe Japanio restos neatakita. Je la fino ambaŭ homoj mortigos sin kaj restos nur Saigo kiel atestanto.
Silivaș (Gherla)
En la censo de 2002 la 193 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Silivaș estis unu el malmulte da vilaĝoj, kie pli da homoj havas la hungaran kiel precipan lingvon ol estas hungaroj.
Oropesa
Oropesa estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Oropesa" estas tre antikva, kio malfaciligas indiki devenon kaj motivon. La ideo plej akceptata estas deveno de la toponimo antaŭromia Otobesa. Estas nombraj interpretoj pri la motivoj de tiu termino. Unu el ili indikas ĝis la jaro de fond de Oropesa en 1716 a. K. kiam egipta kapitano, Oróspedo Aránculo, nomigis per sia persona nomo la urbon kaj per sia familinomo la komarkon Campo Arañuelo. Alia teorio malkomponigas la terminon el greka vorto oros, 'monto', kaj el la latina pes-pedis, 'piedo', signife 'ĉe la piedo de la monto, ekmonte', ekspliko subtenata de la orografia situao. Alia tre populara, kvankam tro fantazia, indikas ties devenon en la epoko de islaam dominado: laŭ tiu legendo, maŭroj havis kaptiva fraŭlinon por kies elaĉeto la Templanoj devis pagi ŝian pezon en oro, kaj de tie Pesa oro (Pezas oron), Oro pesa. Tiom populara estas tiom fantazia etimologio ke en la propra blazono de Oropesa videblas fraŭlino subtenante pezilon por determini sian pezon.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Oropesano. La censita populacio en 2011 estis de 2.917 loĝantoj kaj la denseco estas de 8,66 loĝ/km².
Geografio
La municipo troviĝas situanta «sur monteto el ŝtono aŭ granito», kaj norde, sur «ebena tereno», la domaro de La Corchuela, inter la Sierra de Gredos kaj la rivero Taĵo, proksima al la urbo de Talavera de la Reina.
Ĝi apartenas al la komarko de Campana de Oropesa kaj enhavas la teritoriojn separitajn de Rosarito kaj la kverkarbarojn de Verdugal, de Villalba kaj de Orcajo. Limas kun la municipaj teritorioj de Candeleda kaj Arenas de San Pedro norde, en la provinco de Ávila, Navalcán, Parrillas, Velada, Torralba de Oropesa kaj Calera y Chozas oriente, Alcolea de Tajo kaj Torrico sude kaj Lagartera okcidente en la provinco de Toledo. La kverkarbaro Verdugal limas krome kun El Gordo sude, Peraleda de la Mata kaj Talayuela okcidente, en la provinco de Cáceres kaj La Calzada de Oropesa norde kaj oriente, en la provinco de Toledo, kaj Rosarito, siaflanke, limas kun Talayuela kaj Villanueva de la Vera okcidente kaj Madrigal de la Vera norde en la provinco de Cáceres, Candeleda norde en la provinco de Ávila kaj La Calzada de Oropesa oriente kaj sude en la provinco de Toledo.
Nordokcidente troviĝas la akvorezervejo de Navalcán, kiu enhavas akvon de la rivero Guadyerbas, alfluanto de la rivero Tiétar kiu formas la akvorezervejon de Rosarito, en le teritorio kiu nomigas ĝin. Tra ties teritorio fluas nombraj rojoj, kiaj tiuj de Porquerizo, Alcañizo, Soto, Alijares aŭ de San Julián norde kaj Sapo, Noria, Regalo aŭ Zarzuela sude. Plej altaj pintoj troviĝas norde en Bucher, 438 msm, kaj Santa María, 409 msm. Inter montoj kaj kverkarbaroj estas «Villalba, Dehesilla de la Peñitas, Valtravieso, Alcornocal, del Cristo, Miguel-Tellez, Valdecasillas, Golin, Chaparral, Corralejo, Sapo, Pozuelo, Dehesilla del Pozuelo, Horcajo, Dehesa Nueva, Bedugal, Dehesas del Encinar kaj Robledo».
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Turismo, helpe de proksimeco al Aŭtoŝoseo de Ekstremaduro.
Dum la 19a jarcento oni produktis «cerealojn ĉiajn, oleon, vinon, herbojn kaj kverkoglanojn», kaj estis brutobredado de ŝafoj, kaproj, bovoj kaj porkoj. Pri industrio kaj komerco estis kvar muelejoj por oleo kaj tri por faruno.
Aktuale la hegemonia sektoro estas servoj kun 58,3 % de la totalo de entreprenoj funkciantaj en la municipo, sekve de agrikulturo kun 18,3 %, konstruado kun 14,2 % kaj fine industrio kun 9,2 %.
Historio
Ĝi estis konkerita de la romianoj, poste de araboj kaj konkerita en la 12a jarcento fare de kristanoj. Aperis citata la unuan fojon en dokumento datita la 9-a de julio de 1277 per kiu Alfonso la 10-a ordonas al Pedro Martínez direkti sin al Oropesa kaj Torralba por devigi eviti damaĝojn en Velada faritajn al Velasco Velázquez. Tiuepoke ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Maria de Hispanio.
En 1366 Henriko la 2-a donis la senjorecon de tiu vilaĝo al García Álvarez de Toledo, tiama estro de la Familio de Alba, kiel kompenson al rezigno pri superuleco de la ordeno de Santiago kaj aliaj servoj. Ties posteulo Fernando Álvarez de Toledo, estis la unua grafo de Oropesa, nomumita de la Katolikaj Gereĝoj.
En ties teritorio ekzistis diversaj domaroj, nun detruitaj, kiaj tiuj de Aravalles, survoje al Parrillas, Guadiervás kaj Malsupra kaj Supra, borde de la rivero Guadyerbas aŭ Fuente del Maestro, survoje al El Puente del Arzobispo. El aliaj nunaj senloĝejoj kiaj Aldehuela, Ruimartin kaj Fuente de Cantos, estas informo pri ties ekzisto, sed oni ne certas pri ties situo.
Saporo (Japanio)
Saporo (札幌市 [sapporo-ŝi]) estas ĉefurbo de Hokajdo kaj de subgubernio Iŝikari. Ĝi estas kaj Granda Urbo kun Esceptoj. La nomo "Sapporo" devenas el "sat poro pet" en ajnua lingvo, laŭvorte: "seka granda rivero".
Oropesa
Historio
Meze de la 19a jarcento estis 330 domoj.
Saporo (Japanio)
Kvartaloj
La unuopaj urbaj kvartaloj nomiĝas Acubecu, Ĉuo, Kiĵota, Kita-ku, Higaŝi-ku, Ŝiroiŝi, Toĵohira, Minami-ku, Niŝi-ku kaj Teine.
Oropesa
Historio
Meze de la 20a jarcento estis pli da 4,500 loĝantoj, sed poste pro elmigrado la populacio preskaŭ duoniĝis al malpli da 3,000 komence de la 21a jarcento.
Nanasei Iino
Nanasei Iino (飯野 七聖, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespakusatsu Gunma‎.
Federacia Komisiono pri Komunikado
Ĝi ankaŭ testas ĉiujn elektronikajn aparatojn, vendatajn en Usono, ĉu ili konformas al specialaj reguloj. La reguloj estas pri tio ke la aparatoj devas ne malhelpi al la komunikdo. Plejparte temas pri tio ke aparatoj devas ne elsendi radion, se ili ne estas destinitaj pro ĉi tio.
La komisiono devigas ankaŭ ke sur ĉiuj vendataj aparataj estu skribita ke la aparato konformas la regulojn.
Amatora radio
Radioamatoroj el Usono devas ricevi licenson de la FCC. Dum la FCC subtenas kontrolon de la skribaj testaj normoj, ĝi jam ne administras la ekzamenojn, deleginte tiun funkcion al privataj volontulaj organizoj (interalie de la ARRL). Neniu amatora licenca klaso postulas ekzamenon en morsa kodo, nek la FCC nek la volontulaj organizoj testas kodajn kapablojn por radioamatoraj licencoj (komercaj licencaj ekzamenantoj faras testajn kodajn kapablojn por la radiotelegrafa operacia permesilo).
Progresisma Movado
La Progresisma Movado (france Mouvement Progressiste aŭ MP) estas malgrava opozicia politika partio en Kameruno. Ĝi estis fondita la 23-an de aŭgusto 1991 kaj estas estrata de Jean-Jacques Ekindi. Ekindi estis la kandidato de la partio okaze de la prezidenta baloto de 1992 : li oficiale kolektis 0,79% de la voĉdonoj kaj tiel atingis la kvinan rangon.
Ekindi rezignis kandidatiĝi al la prezidenta baloto de 2004 favore al John Fru Ndi, kandidato de la Socia Demokrata Fronto, la ĉefa opozicia partio.
Sânmărghita
Sânmărghita estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Momanto (statistiko)
La momanto de grado k>0 pri hazarda variablo X estas, se ekzistas, la atendata valoro de Xk, t.e. :
Centraj momantoj
La 0-a centra momanto \mu_0 \ egalas al 1, dum la 1-a centra momanto \mu_1 \ egalas al 0.
Rimarkindaj momantoj
Iaj momantoj estas konitaj per apartaj nomoj. Ili estas kutime uzataj por karakterizi hazardan variablon.
Rilatoj inter ordinaraj kaj centraj momantoj
Oni povas skribi rilatojn inter la ordinaraj momantoj m_k kaj la centraj momantoj \mu_k. Sekvas ekzemploj ĝis k=4:
Alkioneo
Alkioneo (helene Ἀλκυονεύς, latine Alcyoneus) estis en la helena mitologio la plej forta el ĉiuj Gigantoj, filo de la diino de tero Geo, naskiĝinta el sangaj gutoj de la dio de ĉielo Urano.Li estis unu el la estroj de ribelo kontraŭ olimpiaj dioj. Li neniam foriradis de sia naskiĝlando Paleno sur duoninsulo Ĥalkidiki, ĉar li en sia lando estis nemortebla, tian sorĉon donis al li lia patrino Geo.
Kiam en la batalojn enviciĝis heroo Herkulo, lia unua sago trafis ĝuste Alkioneon. Li falis teren, sed post momento li leviĝis pli forta ol antaŭe. Heraklo tion rimarkis kaj ankaŭ vidis, ke Giganto ĉe la unua signo de laciĝo falas teren kaj premas sin al ĝi. Poste Heraklo ekkomprenis la interligitecon. Alkioneon ĵetis malantaŭ palenan limon kaj la Giganto perdis sian senmortecon kaj pereis.
Reflekto en arto
Sur la fotografaĵo estas videbla batalo de la diino Atena kontraŭ giganto Alkioneo. Ateno tenas Alkioneon per hararo, por ke ŝi deŝiru lin de la naskiĝlando kaj tiel senigu lin pri lia forto. Patrino Geo petas Atenon pri la vivo por sia filo. Sed la morto de Alkioneo jam estas neevitebla, ĉar Atena serpento jam ekmordis Alkionean bruston.
Ĥaskel Besser
Ĥaskel Besser (pole: Chaskel Oswald Besser, unue Chaskiel Koszycki; naskiĝis la 12-an de februaro 1923 en Katowice, mortis la 9-an de februaro 2010 en Nov-Jorko) estis pola-usona rabeno, post 1989 ĉefrenoviganto de la juda vivo en Pollando, unu el la plej influaj reprezentantoj de ĥasida dinastio de Radomsko.
Biomo
Biomoj estas geografie difinitaj vastegaj areoj kie regas similaj klimataj cirkonstancoj kaj kie vivas similaj plantaj komunumoj, bestoj, kaj organismoj de la grundo. Biomo ofte estas konsiderata kiel tutaĵo de ekosistemoj aŭ kiel biocenozo de makroekosistemo (PIV2).
Ĥaskel Besser
Vivo
Li naskiĝis en la ĥasida familio, adeptoj de la cadiko el Radomsko. Lia patro, Naftali, estis bankisto kaj konsilisto de la cadiko Ŝlomo Henoĥ Rabinoviĉ (1882–1942). Post eksplodo de la dua mondmilito kune kun la familio fuĝis al Palestino kaj ekloĝis en Tel-Avivo. Tie edziĝis kaj akiris la rabenan rajton al juĝado. En 1949 translokiĝis al Usono. Tie li restis renoviganto kaj ĉefgvidanto de ortodoka judismo, aktivulo de la usona Agudat Israel. Fondinto kaj plurjara prezidanto de la Komisiono Daf Jomi. Ĝis la morto estis rabeno de kongregacio Bnei Jisroel Ĥaim sur Manhatano.
Biomo
Priskribo kaj disvastiĝo
Biomoj estas difinitaj surbaze de faktoroj kiel plantaj strukturoj (ekzemple: arboj, arbedoj, arbustoj kaj herboj, tipoj de folioj aŭ pingloj, denseco de la plantkovraĵo (arbaro, duonarbaro, savano)), kaj de faktoroj de la klimato.
Sântu
Sântu [sıntu] (hungare: Mezőszentandrás mezosentandraŝ) estas vilaĝo en Rumanio okcident-nordokcidente de Reghin administracie apartenanta al la komunumo Lunca.
Biomo
Priskribo kaj disvastiĝo
Kontraste al ekozonoj, biomoj ne estas difinitaj rilate genetikaj, taksonomiaj aŭ historiaj similecoj.
Sântu
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 640 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 460.
Biomo
Priskribo kaj disvastiĝo
Oni ofte identigas biomojn kun specifikaj modeloj de ekologia sukcesio kaj kun klimaksa vegetaĵaro (ŝajne stabila ekvilibro de la loka ekosistemo).
Sântu
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1319. En mezepoko ĝi estis hungara servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Kolozs).
New York Daily News
New York Daily News de Novjorko estas la kvina ĵurnalo plej disvastigata en Usono kun 703,137 ekzempleroj ĉiutage je la 30-a de marto 2008. La unua usona ĵurnalo presita kiel tablojdo, estis fondita en 1919, kaj en 2007 ĝi estis gvidita de Mortimer Zuckerman. Ĝi gajnis 10 Premiojn Pulitzer.
Cikloheksila cianoakrilato
Cikloheksila cianoakrilato aŭ cikloheksila cianopropenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la cianoakrilata acido kaj cikloheksanolo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheksila cianoakrilato posedas 10 karbonatomojn, 13 hidrogenatomojn, 1 nitrogenatomon, kaj 2 oksigenatomojn. Cikloheksila cianoakrilato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de cikloheksilaj derivaĵoj. Cikloheksila cianoakrilato posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Biomo
Priskribo kaj disvastiĝo
Fundamenta klasifiko de la biomoj estas :
Tokat
Tokat estas urbo en provinco Tokat en Turkio, ĝin apudfluas la rivero Yeşilırmak.
Biomo
Priskribo kaj disvastiĝo
Tersupraĵaj ekoregionoj estas grupigataj kaj biome kaj ekoprovince. Unu aŭ pluraj de tiuj ĉi konstituas ekozonon.
Ofte oni atribuas lokajn nomojn al biomoj. Ekzemple : la biomo de la mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj estas konata kiel stepo en centra Azio, prerio en Nordameriko, kaj pampo en Sudameriko. Tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj oni nomas savanon en Aŭstralio kaj, afrikanse, veldt en Sud-Afriko.
Klimato estas gravega faktoro kiu limigas la disvastiĝon de la tersupraĵaj biomoj. Inter la gravaj klimataj faktoroj estas :
La plej uzataj sistemoj por klasifiki biomojn koncernas latitudon (aŭ temperaturo-zoniĝon) kaj humidecon. Biodiverseco ĝenerale malkreskas foren de la polusoj al ekvatoro kaj kreskas kun humideco.
Skemoj de bioma klasifiko
Biom-klasifikaj skemoj aspiras al difino de biomoj uzante klimatajn mezuradojn. Precipe dum la 1970-aj kaj la 1980-aj jaroj, oni klopodis kompreni la rilatojn inter tiuj mezuradoj kaj ecoj de ekosistema energio ĉar tiaj malkovroj ebligus la antaŭdiron de la proporcioj de energia kaptado kaj transiro inter eroj ene de ekosistemoj. Tia studaĵo estis entreprenita DE Sims kaj aliaj (1978) pri nordamerikaj herbejoj. La studaĵo trovis pozitivan korelacion inter planta transpiro je mm/jaro kaj supergrunda primara produktado je g/m²/jaro. Pli ĝeneralaj rezultoj el la studaĵo estis ke precipitaĵo kaj uzado de akvo influas la supergrundan primaran produktadon, suna radiado kaj temperaturo influas la subgrundan produktadon (radikojn), kaj temperaturo kaj akvo influas la habiton en regionoj kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj.
Tiuj ĉi trovaĵoj helpas ekspliki la kategoriojn je la bioklasifika modelo de Holdridge, kiuj poste estis plisimpligitaj de Whittaker. La nombro de klasifikaj modeloj, kaj la variado de determinantoj uzataj en tiuj skemoj, tamen, estas konsiderendaj kiel forta indikilo ke ne ĉiuj biomoj perfekte konformiĝas al kreitaj klasifikaj modeloj.
Modelo de Holdridge
La klasifika skemo de Holdridge estis devolvita de la botanikisto L.R. Holdridge. Ĝi mapigas klimatojn baziĝante sur kvar kategorioj:
En tiu ĉi modelo, klimatoj estas klasifikiloj baziĝante sur la biologiaj efikoj de temperaturo kaj precipitaĵo sur la vegetaĵaro, supozante ke ambaŭ ĉi abiotaj faktoroj estas la ĉefaj determinantoj de la tipo de vegetaĵaro trovita en areo. Holdridge uzas la 4 aksojn por difini 30 tiel nomatajn "humid-provincojn", kiuj estas klare videblaj en la diagramo de Holdridge. Dum la skemo altgrade ignoras grundon kaj sunan elmetadon, Holdridge agnoskis ke tiuj ĉi, ankaŭ, estas gravaj faktoroj pri bioma determinado.
Bioma tipologio de Whittaker
Whittaker konsideris biomajn tipojn kiel bildojn de la granda diverseco de la vivanta mondo, kaj komprenis la neceson de simpla bioma klasifiko. Li bazigis sian klasifikan modelon sur du abiotaj faktoroj : precipitaĵo kaj temperaturo. Lia skemo povas esti rigardata kiel plisimpligo de tiu de Holdridge, pli senpere alirebla, sed eble malhavanta la pli grandan specifon ol tiun kiun Holdridge aranĝis.
Whittaker bazigas sian ideon de mondaj biomoj kaj sur ambaŭ antaŭaj teoriaj asertoj kaj sur ĉiam kreskanta empiria sampligado de mondaj ekosistemoj. Whittaker havis unikan pozicion por krei tian holisman aserton : antaŭe li estis kompilinta revuon pri bioma klasifiko. La Modelo de Whittaker estas sintezita : tie ĉi.
Ŝlosilaj difinoj por kompreni la Modelo de Whittaker
La distingo de Whittaker inter biomo kaj formacio povas esti simpligita: formacio estas uzata kiam sole aplikata al plantaj komunumoj. Kontraŭe biomo estas uzata kiam rilatas kaj al plantoj kaj al bestoj. La konvencio de Whittaker pri biomo-tipoj aŭ formacio-tipoj estas simple pli ĝenerala metodo por klasifiki similajn komunumojn. La mondaj biomo-tipoj kiel bildigitaj sur monda mapo, oni povas rigardi tie ĉi.
Parametroj de Whittaker por la klasifiko de biomo-tipoj
Whittaker, rimarkinte la neceson de esprimi pli simple la rilaton de komunuma strukturo al vivmedio, uzis tiun kiun li nomis gradientan analizon de geografia variaĵo (aŭ ekoklino) por rilatigi komunumojn al klimato je mondvasta skalo. Whittaker konsideras kvar ĉefajn geografiajn variaĵojn sur la tero
Laŭlonge de tiuj gradientoj, Whittaker notis plurajn tendencojn kiuj permesis al li kvalite difini biomo-tipojn.
Whittaker sumigis la efikojn de la gradientoj (3) kaj (4), por obteni totalan temperaturan gradienton kaj kombinis tiun kun gradiento (2), la humideca gradiento, por esprimi la ĉi suprajn konkludojn pri kio estas konata kiel la Klasifika Skemo de Whittaker. La skemo grafikigas averaĝan jaran precipitaĵon (x-akso) kontraŭe de averaĝa jara temperaturo (y-akso) por klasifiki biomo-tipojn.
La sistemo de Walter
La klasifika modelo de Walter estis disvolvita de la germana ekologisto Heinrich Walter. Ĝi diferencas kaj de la skemo de Whittaker kaj de tiu de Holdridge ĉar ĝi atentas pri la sezoneco de temperaturo kaj precipitaĵo. La sistemo, ankaŭ bazita sur precipitaĵo kaj temperaturo, trovas 9 ĉefajn biomojn, kun la gravaj klimataj trajtoj kaj vegetaĵaraj tipoj resumitaj en la akompananta listo. La limitoj de ĉiu biomo korelacias kun la cirkonstancoj de humideco kaj malvarm-streso kiuj estas fortaj determinantoj de planta habito, kaj tial de la vegetaĵaro kiu difinas la regionon.
Mapo de biomoj
eta|center|500px|Tersupraĵaj biomoj klasifikitaj laŭ [[vegetaĵaro
Dolĉakvaj Biomoj
Akvokolektaj areoj de la plej gravaj oceanoj kaj maroj de la tero. Grizaj areoj estas senelfluaj basenoj kiuj ne dreniĝas al la oceano.
Sistemo de la WWF
Teamo de biologoj de la Monda Natur-Fonduso (WWF) disvolvis ekologian klasifikad-sistemon de la tersupraĵo kiu identigis dek-kvar biomojn, aŭ ĉefajn tipojn de biotopoj, kaj plie partigitis la tersupraĵan areon en 867 ekoregionojn. Tiu ĉi klasifiko estas uzata por difini la tutmondaj 200-liston de kunigitaj ekoregionoj estante prioritataj por la naturprotekto. La tersupraĵaj biomoj laŭ la WWF estas :
Aliaj biomoj
La enroka biomo, tute konsistante el mikroskopa vivo en poroj kaj fendoj de rokoj, kilometrojn sub la tersupraĵo, freŝdate estas malkovrita kaj ne konformiĝas al plejparto de la klasifikaj skemoj.
Gilf Kebir
Gilf Kebir estas altebenaĵo en la fora sudokcidenta angulo de Egipto. Ĝi estis nomita pfare de la unua eŭropano al Gilf Kebir (Granda Barilo). Ĝi estas 7770-kvadrat-kilometra kalkoŝtona kaj sabloŝtona altebenaĵo.
Ĥaskel Besser
Vivo
Entombigita la 10-an de februaro en la tombejo Har Hamenuchot en Jerusalemo. De la 1-a de septembro 2010 lian nomon portas preĝdomo en Katowice.
Elciu
Elciu [elĉu] (Völcs) estas vilaĝo en Rumanio okcident-sudokcidente de Dej. En 1910 ĝi nombris 508 loĝantojn (rumanoj), en 1992 227. Ĝia unua skriba mencio estis en 1230. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Doboka, de 1876 Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Recea-Cristur.
Gilf Kebir
La altebenaĵo Gilf Kebir estas loko por la oaza urbo Uweinat kaj la 950-metra kratero. La kratero aĝas 50 milionojn da jaroj, ĝi grandas 4.500 kvadratajn kilometrojn.
Fajro de Rizstako
Fajro de Rizstako(Japane: 稲むらの火 aŭ 稲村の火 [inamura no hi]; Angle:The Burning of The rice Field) estas rakonto bazita de okazaĵo ke Gihei(poste Hamaguchi Goryo(濱口梧陵 aŭ 浜口梧陵), en la rakonto Gohei) helpis loĝantojn en Hiro-vilaĝo(nune Hirogaŭa-urbeto) en Ansei-Nankai-Tertremo(1854).
La rakonton Lafcadio Hearn(KOIZUMI Yakumo) prezentis en anglalingva sia verko "A Living God". Poste la rakonton NAKAI Tsunezo kiu estis instruisto de Hiro-urbeto, retradukis en lernilon. Tertremologisto Imamura Akitsune asertis uzadon ĝin por Japanlingva lernolibro por instruado pri tertremo, kaj oni uzis ĝin por Japanlingva lernolibro ekde 1937 ĝis 1947. Post cunamo en Hinda-Oceana Tertremo en 2004, oni reatentis la rakonton, EGAWA Harukuni tradukis ĝin en Esperanton.
Rakonto
Vespere de iutago, aŭtuno, granda tertremo okazis. Gohei trovis cunamon venantan al la vilaĝo, li bruligis sian rikoltitan rizstakon por averti al loĝantojn cunamon. Ili rifuĝis altejon antaŭ ol ĝi atingas.
Jorge Lorenzo
Jorge LORENZO (naskiĝis la 4-an de majo 1987 en Palma de Majorko) estas hispana motorciklisto, mondĉampiono, uzanta motorcikla Ducati.
Komencas en Klaso 125 en 2002 per Derbi. En 2005 konkurencas per Honda en Klaso 250. En 2006 kaj 2007 estas mondĉampiono, konkurencante per Aprilia. En 2008 ekkuras en MotoGP, kontraktita el Yamaha. Estas mondĉampiono en 2010, 2012 kaj 2015. En 2017 ekkuras al la Ducati.
Fajro de Rizstako
Fakto
Modelo de Gohei, HAMAGUCHI Goryo estis 7-a estro de sojo-produktanto Yamasa. 24-a de decembro 1854(15-a de novembro, 1-a jaro de Ansei) okazis Ansei-Nankai-Tertremo, cunamo atingis la vilaĝon. HAMAGUCHI bruligis rizpajlon por anonci rifuĝvojon al damaĝitoj. Post la katastrofo, li investis sian propraĵon por konstrui kontraŭondajn digojn. La digoj protektis la urbeton kontraŭ cunamoj en Tonankai-Tertremo(1944) kaj Nankai-Tertremo(1946).
Kolorigo
Kolorigo aŭ tinkturigo estas helpa tekniko uzata en mikroskopio por plibonigi la kontraston en la bildo vidata pere de la mikroskopo. La kolorigiloj kaj tinkturoj estas substancoj kiuj kutime estas uzataj en biologio kaj medicino por elstarigi strukturojn en biologiaj histoj kiuj estas observataj pere de diversaj tipoj de mikroskopoj. La diversaj kolorigiloj povas esti uzataj por plibonigi la difinon kaj ekzameni grandajn tranĉaĵojn de histo (elstarigante por ekzemplo muskolajn fibrojn aŭ konektivan histon), ĉelajn populaciojn (por ekzemplo klasigante diversajn sangajn ĉelojn) aŭ eĉ por elstarigi organetojn ene de unuopaj ĉeloj.
En biokemio, tio supozigas aldoni specifan kolorigilon (tio estas por unuigi ĝin laŭ elekta maniero ĉu al DNA, proteinoj, lipidoj, karbonhidratoj ktp.) al iu tavolo por kvalifiki aŭ kvantifiki la aperon de difinita komponaĵo.
Radioamatora konkurso
Radioamatora konkurso estas konkurso inter radioamatoroj pri ilia scipovo efike komuniki kun multaj diversaj aliaj radioamatoraj stacioj. La partoprenanto devas pruvi la kvaliton de sia stacio kaj de sia ebleco komuniki ankaŭ dum malfacilaj kondiĉoj.
Steenbergen
Steenbergen estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
Radioamatora konkurso
Konkursoj estas organizitaj de radioamatoraj kluboj aŭ asocioj. Por ĉiu konkurso estas fiksitaj specialaj reguloj. Ekzemple, kiuj moduladspecoj estu uzataj, kiom da poentoj validas kontaktoj, kiel la tuta rezulto estu kalkulata ktp. Kutime la radioamatoro operadas sian hejman stacion. Por atingi optimalajn rezultojn li laŭeble perfektigas sian stacion kaj antenon.
Ekzistas specialaj konkursoj por porteblaj stacioj aŭ por mobilaj stacioj. Aliaj favoras aktivecon de altaj montoj. Dum la konkurso oni notas ĉiujn atingitajn kontaktojn en specialan ĵurnalon, nomata taglibro. La taglibro estu sendata al la organizanto.
Ĝenerale ju pli multajn komunikojn iu faris des pli poentojn ĝi ricevos, tial dum konkursoj oni strebas komuniki kiel eble plej rapide. Ĝenerale ekzistas multobligiloj, ekzemple la nombro de atingitaj landoj laŭ DXCC-listo. Do, se 20 landoj estis atingitaj, tiam la nombro de kontaktoj estas multobligita per 20.
Per sia subskribo la operatoro devas konfirmi, ke li obeis korekte ĉiujn regulojn de la konkurso kaj ankaŭ la leĝojn.
Historio de konkursoj
La konkursado komencis post 1920 kiam radioamatoroj malkovris la eblecojn de la mallongaj ondoj kaj organizis testojn. Post la unuaj sukcesoj kun kontaktoj inter Eŭropo kaj Ameriko dum 1923 tiuj testoj daŭre okazis ĉiujare. Pli kaj pli da stacioj partoprenis kaj atingis pli longajn distancojn. En 1928 okazis la "internacia relajsa festo". Ĝi estis organizita per la ARRL, Amerika Relajsa Radio Ligo. En 1936 la nomo de la konkurso estis ŝanĝita al ARRL International DX Contest. Ĝi okazas ĉiujare ĝis nun.
Konkurso en Esperanto
La organizo de esperantistaj radioamatoroj, ILERA, ĉiujare organizas la Esperanto-konkurson. Ĝi okazas je ĉiuj radio-amatoraj bendoj plus eĥolink. La dato estas la tria sabato de novembro plus sekvanta dimanĉo. En 2021 la dato estas 2021-11-20 + 21 Plenajn regulojn vi trovas en la ILERA-Yahoo-grupo
La konkurso donas multe pli bonan ŝancon ol normalaj tagoj, atingi Esperanto-staciojn. Se oni partoprenas dum kelkaj horoj, oni povas dum unu semajnfino atingi la necesajn kontaktojn por la unua grado de la Esperanto-diplomo. Dum la dua duono de la konkurso intensa babilado estas rekomendata. Ni uzu la okazon praktiki nian lingvon!
Por atingi multajn Esperanto-staciojn, rekomendinde estas, enŝalti Eĥolink por tie ricevi informojn, je kiuj frekvencoj aktivas samideanoj.
Ankaŭ en la "DX-cluster" vi eble trovos informojn.
Por pliaj informoj vidu la artikolon Esperanto-konkurso (radioamatora)
Softvaro por taglibroj
Senpagaj komercaj postkonkursaj programoj (analizo kaj formatigo)
Kuriera malfermo de damo
La Kuriera malfermo de damo (ECO D02) ankaŭ konata kiel la Londona Sistemo estas proksime ligita al la Sistemo Colle. Ĝi efektive konsistas el forigado de la blanka kuriero de malhelaj ĉeloj antaŭ ol ludi e3, sed ĉi tiu fakto tute modifas la strategiajn ideojn, ĉar necesas ludi h3 por kaŝi la kurieron sur h2 kiam ĝi estas atakita kaj ne necesas apliki la planon antaŭenigi la reĝan peonon. Krome la kuriero jam atakas la daman flankon. Alie blanko devas starigi siajn pecojn kiel en la Sistemo Colle: d4, Ĉf3, e3, Kd3, 0-0, Ĉbd2 preskaŭ sendepende de tio, kion nigro ludas. Anstataŭ c3 kaj ĉar la dama flanko estas atakota eble rekta c4 estas pli bona kune kun b4 kaj c5, kvankam oni devas trovi la plej bonajn kondiĉojn por fari tion.
Tornau
Tornau havas diversajn signifojn:
Distrikto Gyomaendrőd
La Distrikto Gyomaendrőd [djomaendrOd] (hungare Gyomaendrődi járás) estas distrikto en Hungario en departemento Békés. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Körös en la nordokcidenta parto de la departemento. La distrikta ĉefurbo estas Gyomaendrőd, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 3 estas vilaĝoj.
La areo estas 686,21 km², kie loĝas 23 529 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj kaj ties prilaborado).
Historio
Tiu distrikto (laŭ la nomo) estis kreita en 2013, sed inter 1886-1966 funkciis jam „Distrikto Gyoma”. Menciindas, ke la distrikta sistemo ne funkciis inter 1983-2013 en Hungario.
Tasikmalaya
Tasikmalaya aŭ Tasikmalaja (indonezie: Kota Tasikmalaya, ĉine 打橫) estas metropolo, ankaŭ universitata urbego en Indonezio, en la insulo Javo, en provinco Okcidenta Javo. La metropolo konsistas el 10 distriktoj.
Kantono Clinton (Kentukio)
La kantono Clinton - angle Clinton County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kentukio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Tasikmalaya
Geografio
Tasikmalaya situas en interno de la insulo en monta regiono. Provinca ĉefurbo Bandungo troviĝas 81, ĉefurbo Ĝakarto 200, Jogjakarto 242, Semarang 246, Surabajo 499, Palembang 616, Batam 1048, Pekanbaru 1151, Makassar 1264, Medano 1610 kilometrojn (aere).
Kantono Clinton (Kentukio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Oftecodistribuo
Oftecodistribuo estas metodo por la statistika priskribo de datumoj (mezuro-rezultoj). El matematika vidpunkto oftecodistribuo estas funkcio, kiu indikas por ĉiu mezurita datumo, kiom ofte la datumo ekestis. Eblas bildigi tian distribuon en formo de tabelo, de grafikaĵo aŭ modele pere de funkcia ekvacio.
Hermann Zumpe
Hermann Zumpe (naskiĝinta la 9-an de aprilo 1850 en Oppach; mortinta la 4-an de septembro 1903 en Munkeno) estis germana dirigento.
Tasikmalaya
Historio
Mallongdaŭra aparta islama ŝtato establita en 1948 estis disbatita de nederlandaj trupoj. Baldaŭ okazis tumultoj inter islamanoj kaj la minoritataj ĉinoj. En 1976 Tasikmalaya ricevis signifan urban statuson. En 1996 kvar homoj estis mortigitaj, pluraj preĝejoj kaj entreprenoj estis detruitaj dum tumulto. Naturkatastrofoj okazis: en 1982 pro vulkana erupcio, en 2009 pro sismo.
Oftecodistribuo
La oftecodistribuo en la priskriba statistiko estas tio, kio la probabla distribuo estas en la priprobabla teorio; la dua koncepto ofertas serion da matematikaj funkcioj, kiuj povas esti utiligataj por prognozo kaj analizo de oftecodistribuoj (kiel ekzemple la Gaŭsa distribuo).
Tasikmalaya
Ekonomio
Tasikmalaya estas komerca centro por agrikulturaj produktoj, inkluzive rizojn, maizojn, arakidojn kaj kaŭĉukojn. Oni produktas plurajn manfaraĵojn (pajlaj ĉapeloj, rotangaj varoj kaj silkoj).
Hermann Zumpe
Vivo
Sian infanaĝon Zumpe pasigis en Taubenheim ĉe la Spree en la supra Luzacio. Pri tio memorigas la Zumpe-Vojo en Taubenheim. Ekde 1891 ĝis 1895 li laboris kiel kortega kapelmajstroen Stutgarto. Aŭtunon de 1895 li translokiĝis al Munkeno kaj transprenis tie la estradon de la pli malfruaj Munkenaj Filharmoniistoj. En 1897 li akceptis dungitecon kiel kortega kapelmajstro en Schwerin. Dum la kvar jaroj en la meklenburga ĉefurbo li progresigis la kortegokapelon je Schwerin al unu el la unuaj muzikensembloj en la Germana Regno. Sub lia estrado la orkestro regule vojaĝis al gastprezentadoj en Berlino, Londono, Madrido kaj Sankt-Peterburgo.
Tasikmalaya
Klimato
La klimato de Tasikmalaya estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Jare pluvas averaĝe po 3387 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa temperaturo estas 25 °C kaj varias inter 21-29 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Hermann Zumpe
Vivo
En 1901 Zumpe revenis al Munkeno kaj transprenis tie kiel ĝenerala muzikdirektoro la artan estradon de la novkonstruita Regoprinca Teatro. La 20-an de aŭgusto 1901 li prezentis okaze de malfermo de la domo per Die Meistersinger von Nürnberg. Pluaj enscenigoj de operoj el la plumo de Richard Wagner sekvis.
Mariner 4
La kosmoŝipo Mariner 4 konsistis el oklatero el magnezio, 127 cm longa kaj 45,7 cm larĝa. Kvar sunpaneloj estis muntitaj en la supra parto de la oklatero el unu pinto al alia je 688 cm. Parabola anteno de 116,8 cm de diametro estis muntita sur la supra parto de la oklatero.
Post sep monatoj kaj duono de vojaĝo kaj de manovro por korekti la itineron la 5an de decembro 1964, la kosmoŝipo superflugis Marson inter la 14a kaj la 15a de julio 1965. Dum tiu fazo estis faritaj 21 fotojn kiuj kovris zonojn de 1% de la totala surfaco de Marso.
Tasikmalaya
Religio kaj eduko
Islamo estas la majoritata religio en Tasikmalaya, krome ekzistas ĉinaj kaj hinduaj religioj. La urbo havas plurajn universitatojn.
Trafiko
Tasikmalaya havas armean flughavenon, sed procezo pri iĝi komerca flughaveno ankaŭ. Estas fervoja ligo al Bandungo. La ĉefvojo Bandungo-Jogjakarto preteriras.
Hermann Zumpe
Vivo
Hermann Zumpe mortis la 4-an de septembro 1903 en Munkeno en la aĝo de 53 jaroj.
Gilching
Gilching estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Starnberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi estas situanta 22 kilometrojn oriente de Munkeno (centro). La lokpartoj estas Argelsried, Neugilching kaj Geisenbrunn. En la jaro 804 Gilching estis unuafoje menciita en la dokumentoj kiel "Kiltoahing". Fama estas la "Arnoldus"-sonorilo en la katolika preĝejo St. Vitus. Ĝi estas la plej malnova konservita sonorilo en Bavario kaj la blazonsimbolo de Gilching.
Comedy Central
Comedy Central estas usona perkabla televidkanalo. Sub ĉi tiu sama nomo, aliaj kanaloj elsendas en Britio, Irlando kaj Germanio. Kiel la nomo mem indikas, la televidkanalo dediĉas grandan parton de la programaro por la komedio. Komence ĝi estis inter la perkablaj televidkanaloj malplej spektataj sed lastatempe ĝi iĝis unu el la plej popularaj, ricevante laŭdojn de multaj amaskomunikilojn.
Comedy Central estas propraĵo de MTV Networks, kiu estas filio de Viacom. Fine de la jaro 2004, la komediaj programeroj plej spektataj ĉe Comedy Central estis: South Park, Chappelle’s Show, The Daily Show kaj Reno 911!.
Sânmărghita (Sânpaul)
Sânmărghita (Sânpaul) [sınmərgita] (hungare: Mezőszentmargita mezosentmargita) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Târgu Mureș, administracie apartenanta al la komunumo Sânpaul.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 363 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 266 (rumanoj, 3% hungaroj).
Dissekco
Dissekco (el Latina dissecare "distranĉi"; nomata ankaŭ anatomiigo) estas la dismembrigo de la korpo de mortinta animalo aŭ planto por studi sian anatomian strukturon. Nekropsio estas tre uzata en patologio kaj jurmedicino por determini la kaŭzon de la morto ĉe homoj. Ĝi estas farita aŭ montrita al studentoj de biologio kaj anatomio en altlernejoj kaj medicinaj fakultatoj. Malpli antaŭenirintaj kursoj tipe uzas pli malgrandajn subjektojn, kiel malgrandaj animaloj konservitaj en formaldehido, dum pli antaŭenirintaj kursoj normale uzas kadavrojn. Sekve, dissekco estas tipe farita en kadavrejo aŭ en anatomia laboratorio.
Dissekco estis uzita dum jarcentoj por esplori anatomion. Malakcepto uzi kadavrojn kondukis al uzado de alternativoj kiaj uzado de virtuala dissekco de komputilaj modeloj.
Euerbach
Euerbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schweinfurt kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Irlanda Libera Ŝtato
La Irlanda Libera Ŝtato, en angla Irish Free State kaj en irlanda Saorstát Éireann [sˠiːɾˠsˠˈt̪ˠaːt̪ˠ eːɾʲən̪ˠ]; 6-a de decembro 1922 - 29-a de decembro 1937, estis ŝtato starigita en 1922 kiel "dominio" de la brita Komunumo de Nacioj laŭ la Angl-Irlanda Traktato subskribita de reprezentantoj de Britio kaj Irlando ĝuste dekdu monatojn antaŭe. La tagon en kiu estis establita la Irlanda Libera Ŝtato, ĝi enhavis la tutan insulon Irlandon; sed, kiel oni timis, Norda Irlando tuj plenumis sian rajton laŭ la traktato foriri el la nova ŝtato. La Irlanda Libera Ŝtato efektive anstataŭis la memproklamitan ŝtaton de la Irlanda Respubliko (fondita la 21an de januaro 1919) kaj la konsiston de la Provizora Registaro de Suda Irlando. W. T. Cosgrave estis la Prezidento de la Plenuma Konsilantaro de la Irlanda Libera Ŝtato kaj estis kondukinta ambaŭ el tiuj registaroj ekde aŭgusto 1922.
La Irlanda Libera Ŝtato finis en 1937, kiam la civitanoj voĉdonis referendume anstataŭigi la konstitucion de 1922. Ĝi estis sukcedita de la suverena kaj nuna ŝtato Irlando, kiu, ĝis 1949, estis ofte menciita per sia irlandalingva nomo, Éire.
Caracal (genro)
Caracal estas genro de felisedoj.
Antaŭe en genro estis unu specio. Laŭ novaj esploradoj en genro estas du specioj:
Platfrunta lagenorinĥo
La Platfrunta lagenorinĥo (Lagenorhynchus obliquidens) estas tre aktiva delfeno kiu troviĝas en malvarmaj al moderaj akvoj de la Norda Pacifika Oceano.
Taksonomio
La Platfrunta lagenorinĥo estis nomita fare de la mamulogiisto de la Smithsonian Institution nome Theodore Nicholas Gill en 1865. Ĝi estas morfologie simila al la obskura delfeno, kiu troviĝas en la Suda Pacifiko. Genetika analizo fare de Frank Cipriano sugestis, ke ambaŭ specioj diverĝis antaŭ ĉirkaŭ du milionoj da jaroj.
Kvankam ambaŭ specioj estas tradicie metitaj en la genro Lagenorhynchus, molekulaj analizoj indikis, ke ili estas pli proksimaj al la delfenoj de la genro Cephalorhynchus. La nova genro Sagmatias estis proponitaj por tiuj specioj.
Priskribo
La Platfrunta lagenorinĥo havas tri kolorojn. La mentono, gorĝo kaj ventro estas kremoblankaj. La beko, naĝiloj, dorso, kaj dorsa naĝilo estas malhelgrizaj. Estas helgrizaj makuloj en la flankoj kaj helgriza strio el sub la okulo al sub la dorsa naĝilo, kie ĝi dikiĝas laŭlonge de la vosto. Malhelgriza ringo ĉirkaŭas la okulojn.
La specio estas de averaĝ-grandaj oceanaj delfenoj. Inoj pezas ĝis 150 kg kaj maskloj ĝis 200 kg kaj maskloj atingas 2.5 m dum inoj ĝis 2.3 m de longo. La Platfruntaj lagenorinĥoj tendencas esti pli grandaj ol la obskuraj delfenoj. La inoj atingas maturecon je aĝo de sep jaroj. El 1990 al 1991, studo kondukita de Richard C. Ferrero kaj William A. Walker pruvis, ke la plej vasta majoritato de la Platfruntaj lagenorinĥoj kiuj iĝas viktimoj de la drivaj retoj estis inter la aĝoj de 8.3 al 11 jam sekse maturaj. La graveda periodo kutime daŭras unu jaron. Oni supozas, ke individuoj vivas ĝis 40 jarojn aŭ plie.
El Diario La Prensa
El Diario La Prensa estas la plej antikva hispanlingva ĵurnalo de Usono, kiu estas distribuata ekde 1913 en Novjorko, estante la plej legata ĵurnalo en la hispana en tiu urbo. Ĝi havas 294.769 ĉiutagajn legantojn kaj 676.570 ĉiusemajne.
El Diario La Prensa apartenas al ImpreMedia, kiu estas la kompanio de ĵurnaloj plej granda de Usono. Ĝi sidejas en la 18a etaĝo, 1 MetroTech Center, Broklino, Novjorko. Ĝi estas la rezulto de kunfandiĝo farita en 1963 de du apartaj hispanlingvaj ĵurnaloj, "La Prensa" (kreita en 1913 de Rafael Viera), kaj "El Diario de Nueva York" (1947). Ĝiaj temoj estas ĉiaj kvankam dediĉas pli da spaco por latinamerikaj novaĵoj kaj aferoj.
Băbdiu
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 831 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 246 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1507. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Belső-Szolnok, de 1876 Szolnok-Doboka).
Uithoorn
Uithoorn estas municipo (komunumo) de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Fine de en la municipo vivis.
Sémeries
Sémeries estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais).
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Avesnes-sur-Helpe (france Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe, nederlande Arrondissement Avenne aan de Helpe), kaj ekde marto 2015 al la samnoma kantono .
Geografio
Sémeries estas vilaĝo, kiu troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe. Ĝi situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarberoj kaj etaj vilaĝoj. Sémeries etendiĝas sur 13,46 km².
Vidindaĵoj
La preĝejo Saint-Rémi datiĝas de 1617 : ĝi estas klasifikita kiel monumento historia depost 1948. Ĝia ekstera arkitektura stilo datiĝas de la 19-a jarcento. Apud la preĝejo troviĝas la Dieu de Pitié, malgranda okangula kapelo de 1543 kun statuo de sidita Kristo kun noditaj manoj : ĝi fakte estas maŭzoleo dediĉita al S-ro Hubert Lucarne kaj ties edzino.
Administrado
Sémeries apartenas la kantono de Avesnes-sur-Helpe-Nord, kies ĉefurbo estas Avesnes-sur-Helpe. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Provinco Tamarugal
Provinco Tamarugal (hispane Provincia de Tamarugal) estas provinco de Ĉilio. Ĝi apartenas al la administra regiono Tarapakio, en la nordo de la lando. La provinco kovras teritorion de kvadrataj kilometroj, kaj laŭ la censo de 2012 havis  loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 0,51 homoj laŭ kvadrata kilometro.
Harold Shorty Baker
Kariero
La pli lirika ludmaniero de Baker estas aŭdebla i.a. sur la sonregistraĵoj kun Elli ngton „Trumpet No End“ 1946, „New York City Blues“ 1947, „Time’s A-Wastin’“ 1949, samkiel sur „Time On My Hands“ de Johnny Hodges el la jaro 1954. Krom kun ĉi tiuj orkestroj Baker surdiskigis kun muzikistoj kiel Harry Carney en 1945 kaj Nelson Williams en 1950, krome li muzikas kun Doc Cheatham, Ella Fitzgerald kaj Russell Procope sur la disko Giants of Small Band Swing, Vol. 1 (OJC).
21618 Sheikh
21618 Sheikh estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).