cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sea World
Sea World (Marmondo) estas marmamula parko, oceanario, kaj amuzparko situanta en Ora Marbordo, Kvinslando, Aŭstralio. Ĝi inkludas rajdadon, animalajn montrojn kaj aliajn allogojn, kaj helpas konservadon pere de edukado kaj savado kaj rehabilitado de malsanaj, vunditaj aŭ orfaj bestoj. La parko estas komerce ligita al Warner Bros. Movie World kaj al Wet'n'Wild Water World kiel parto de la parkodivido de Village Roadshow.
Blua pingveneto
Estas kolonio de Blua pingveneto ĉe Sea World. Komence de Marto 2007, 25 el 37 pingvenoj mortiĝis pro nekonata toksino sekve de ŝanĝo de gruzo en ties ejo. Ankoraŭ oni ne konas tion kio kaŭzis la mortojn de la Bluaj pingvenetoj, kaj oni decidis ne revenigi la 12 survivantajn pingvenojn al la sama loko kie la pingvenoj malsaniĝis. Oni malfermis novan pingvenejon por la kolonio de Blua pingveneto ĉe Sea World en 2008.
Romazières
Romazières [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 74 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Romazières situas en la oriento de Charente-Maritime, nordoriente de Cognac.
Natria dufluorofosfato
Natria dufluorofosfato, dufluorofosfato de natrio aŭ NaPO2F2 estas neorganika oksokombinaĵo de natrio, fosforo kaj fluoro, rezultanta el reakcio inter natria hidroksido kaj dufluorofosfata acido. La dufluorofosfatoj strukture similas al perkloratoj kaj unufluorofosfatoj. Ĉi-jonoj estas izoelektronikaj, kune kun kvarfluoroaluminiato, kaj ili formas serion da komponaĵoj.
Dufluorofosfatoj estas toksaj al mamuloj pro tio ke ĉi-substancoj kaŭzas obstrukcon al jodasimilado en la tiroido, malgraŭ ke, post kelkaj horoj, ili degradiĝas en la homa korpo. Kiam hejtata, dufluorofosfatoj povas eligi toksajn fumojn tiel kiel K2O, fluoridoj kaj fosforaj oksidoj.
Sintezoj
Per ĉi-procezo oni produktas puran natrian dufluorofosfaton.
(13809) 1998 XJ40
(13809) 1998 XJ40 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rivne (Taĉiv)
Rivne ukraine Рівне estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Tjaĉiv, en municipo de Ĉumaljovo.
Traktato de Tartu
Estona-rusa kontrakto
La rusa-estona kontrakto estis subskribita la 2-an de februaro de 1920. Rusio rekonis la sendependecon de Estonio "por ĉiam".
Finna-Rusa kontrakto
Post kvarmonataj intertraktoj, la kontrakto estis ratifikita la 14-an de oktobro de 1920. La gvidanto de la finna delegacio estis Juho Kusti Paasikivi.
La kontrakto fiksis la limojn de la cara grand-princlando de Finnlando kiel limojn por la sendependa Finnlando. Finnlando ricevis aldone la senglaciajn havenojn de Petsamo ĉe la norda maro.
La komunumoj de Repola kaj Porajärvi, kiujn Finnlando en 1918 resp. en 1919 aneksis, trairis al Rusio.
Herera saksikolo
Temas pri birdo rekonebla pro sia specifa kapobildo nome bruna krono, tre markata blanka superokula strio kaj el la beko tre malhelbruna traokula strio kiu larĝiĝas al la orelzono; sube kaj paralele la vangoj estas denove blankecaj. Ĝenerale estas bruneca birdo kun helbrunaj supraj partoj, pli malhele en flugilplumoj kaj kun ruĝecaj nuancoj en pugo kaj vosto kun centra bruna parto. La subaj partoj estas blankecaj sed kun la tuta brusto el la gorĝo kaj flankoj tre striitaj vertikale je bruno. La beko kaj kruroj estas el malhelgrizaj al nigrecaj,
Tiu specio loĝas precize el sudokcidenta Angolo suden al centrokcidenta Namibio (Harrison et al. 1997). Populacio de ĉirkaŭ 2,000 birdoj loĝas en la Parko Namib-Naukluft de Namibio, kaj estas ankaŭ populacio en la Nacia Parko Iona de Angolo (Harrison et al. 1997). Tiu specio loĝas en rokaj montetoj, montoj kaj simile kie ĝi asocias ĉefe kun la arbustoj de Commiphora-Acacia kaj vivas el 700 al 1,100 m, ĉefe ĉe sudenaj deklivoj (Harrison et al. 1997b).
Stacio Hanamaki
Stacio Hanamaki (花巻駅 [hanamaki-eki]) lokiĝas la urbo Hanamaki, Gubernio Iŭate. Ĝi havas kromnomo de Esperanto "Ĉielarko".
Tibor Siklódy
SIKLÓDY Tibor estas rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Band (Mureş) la 5-an de majo 1929 kaj li mortis en Târgu Mureș la 9-an de februaro 2009.
Kariero
Tibor SIKLÓDY studis inter 1948 kaj 1954 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo, resp. en Magyar Művészeti Intézet. De 1954 ĝis 1965 li estis desegnisto de la katedro pri anatomio de OGYI de Târgu Mureș.
Zoltán Kocsis
Zoltán KOCSIS [koĉiŝ], hungare Kocsis Zoltán estis hungara pianisto kaj dirigento. Li naskiĝis en Budapeŝto, en la 30-a de majo 1952, li mortis en Budapeŝto, en la 6-a de novembro 2016.
Vivo
Li jam frue ludis en piano kaj li frekventis muzikajn lernejojn, fine li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. En 1970 li furore gajnis ĉefpremion de Hungara Radio. Post 3 jaroj li ricevis premion pri Liszt Ferenc. Li ludis en la tuta mondo, ekzemple kun Royal Philharmonic Orchestra. Liaj dirigentoj estis Claudio Abbado, Christoph von Dohnányi, János Ferencsik kaj aliaj. En 1983 li estis unu el la fondintoj de nova simfonia orkestro kaj li pli ofte dirigentas. Ekde 1987 li ankaŭ komponas. En 2005 li jam dufoje ricevis premion Kossuth, se ne paroli pri la aliaj premioj. En 2010 en Palaco de Artoj estis prezentita opero, kies 3-an akton Kocsis komponis.
Literaturo
88 notes pour piano solo, Jean-Pierre Thiollet, Neva Ed., 2015, p. 52. ISBN 978 2 3505 5192
Tertremo en Kreto de 2021
La Tertremo en Kreto de 2021 estis tertremo kun forto de 5,8 sur la greka insulo Kreto. La tertremo okazis ĉirkaŭ la 9a matene la 27an de septembro, je 8'7 km de profondeco kaj tre proksime al vilaĝo Arkaloĥorio, ĝuste sude de la urbo Heraklo.
La tertremo mortigis unu personon, vundis 35 kaj damaĝis multajn malnovajn konstruaĵojn en la insulo.
Vauconcourt-Nervezain
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Aix-en-Provence
Aix-en-Provence, aŭ Aikso Provenca, estas franca komunumo lokita en la departemento Bouches-du-Rhône kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Ĝi estas ĉefurbo de tri kantonoj.
Ĝi situas norde kaj proksime de Marsejlo kaj havas mezan alton super maro de 173 metroj, areon de 186,08 km² kaj loĝantaron de 140.100 en 2005.
Geografio
Aikso Provenca kuŝas 30 km norde de Marsejlo kaj okcidente de la monto Sankta-Venko. Aiksa komunumo estas unu el la plej vasta en Francio kaj enhavas pluraj vilaĝoj, ekz. Les Milles, Luynes, Palette, Le Tholonet, Puyricard, Coutheron.
Historio
Aikso estis fondita en -123 de la roma konsulo Sextius Calvinus, kiu nomis ĝin laŭ sia nomo Aquae Sextiae (akvoj de Sextius).
Konataj lokanoj
En Aikso Provenca naskiĝis Paul Cézanne. Liaj plej famaj pentraĵoj reprezentas la Sanktan-Venkon.
Kroatia Nacia Teatro en Zagrebo
La teatro evoluis el la unua urba teatro malfermita en 1834 en la hodiaŭa Malnova Urba Halo. La nuna teatro estis establita kiel la kroata Nacia Teatro en 1860 kaj en 1861 ĝi akiris registaran subtenon metanta ĝin sur saman nivelon kun multaj aliaj eŭropaj naciaj teatroj. En 1870 opera ensemblo estis aldonita al la teatro kaj en 1895 ĝi moviĝis al la nova tiucele konstruita konstruaĵo sur la placo de Kroatia Respubliko en la pli malalta urboparto de Zagrebo, kie ĝi estas bazita ĝis hodiaŭ.
La Aŭstro-hungara imperiestro Francisko Jozefo la 1-a estis ĉe la inaŭguro de la nova konstruaĵo dum lia vizito al la urbo en 1895. La konstruaĵo mem estis la projekto de famaj vienaj arkitektoj Ferdinand Fellner kaj Herman Helmer, kiuj planis plurajn teatrojn en Vieno. Festo markanta la 100-an datrevenon de la konstruaĵo celebriĝis la 14-an de oktobro 1995.
Ĉe la enirejo de la teatro troviĝas la mura fontano La Fonto de Vivo (Zdenac života), desegnita de kroata artisto kaj skulptisto Ivan Meštrović en 1905.
Multaj el la plej gravaj artistoj de Kroatio laboris en la teatro. La unua manaĝero kaj dramisto estis la greka-kroata poeto Dimitrija Demeter, eminenta aktivulo de la kroata nacia reviviĝa movado, kun Ivan Zajc kiel unua dirigento. Jakov Gotovac estis la opera dirigento de 1923 al 1958. La kroata teatra direktoro Branko Gavella komencis sian karieron ĉi tie, kiel faris la unua kroato primabalerino Mia Čorak Slavenska.
La teatro ankaŭ vidis multajn internaciajn artistojn inkluzive de Franz Liszt, Sarah Bernhardt, Ferenc Lehár, Richard Strauss, Gérard Philipe, Vivien Leigh, Laurence Olivier, Jean-Louis Barrault, Peter Brook, Mario Del Monako kaj José Carreras.
Rilatoj al Esperanto
Interalie ankaŭ la opera kantisto Neven Mrzlečki, kiu inter esperantistoj konatiĝis kiel kantisto de la Eŭropa himno en Esperanto, ekde januaro 1984 estas en la opera ensemblo de la nacia teatro.
En la Nacia Teatro kadre de UK 2001 Vida Jerman prezentis teatraĵon "La lasta tago en la vivo de Maria Teresia" kun ege alta sukceso de publiko kaj prestiĝo.
La Epoko de Racio
La Epoko de Racio enhavas argumentojn tipe deismajn; ekzemple, ĝi reliefigas la koruptecon de la kristana eklezio kaj ĝi kritikas ties penon por akiri politikan povon. Paine pledas por la racio anstataŭ revelacio, kion lin stiras al malakcepti la miraklojn kaj al vidi la Biblion kiel simpla literatura verko kaj ne kiel teksto inspirita de la dio.
La Epoko de Racio ne estas ateisma teksto, ĉar ĝi promocias la naturan religion kaj ĝi pledas por Dio kreinto.
Rudolf Lábán
Rudolf Lábán, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lábán Rudolf (en Britio vaste konata Rudolf Laban) estis hungara koreografo, baletinstruisto, inventisto pri dancaj hieroglifoj (Laban Mova Analizo (LMA) aŭ Labanotation). Li estis unu el la pioniroj de la moderna danco en Eŭropo kaj unu el la plej gravaj figuroj en historio de la danco. Lia nobela antaŭnomo estis váraljai, lia persona nomvarianto estis Rezső [reĵO].
Rudolf Lábán naskiĝis la  en Pozono (Aŭstrio-Hungario, Hungara reĝlando), li mortis la  en Weybridge (Britio).
Biografio
Esenco de lia laboro estas, ke ke forto kiel dominas en la movo, kiu estas karakterizita per pezo, tempo, spaco kaj fluado.
Fiat 500
La Fiat 500 estas aŭtomobilo produktita de itala aŭtomobilfabriko Fiat inter 1957 kaj 1975. La aŭto estis dezajnita de Dante Giacosa.
En 2007 Fiat lanĉis similan aŭton, la Fiat Nuova 500.
Stacio Nitanaj
Stacio Nitanaj (似内駅 [nitanai-eki]) estas sur Linio Kamaishi, lokiĝas en urbo Hanamaki, Gubernio Iŭate, Japanio.
Ĝi havas kromnomon "La Marbordo", ĉar Mijazaŭa Kenĝi nomis bordon de Rivero Kitakami, kiu fluas apud la stacio, "Britia Marbordo" (japane: イギリス海岸).
Oberlunkhofen
Pri la komunumo
Oberlunkhofen estas komunumo en la distrikto Bremgarten de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1826 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Oberlunkhofen situas ĉe la okcidenta deklivo de la monto Holzbirrliberg 1 kilometron oriente de la rivero Reuss. Malnova flanka brako de la rivero formas la okcidentan limon de la komunumo, kie atingas tie la riveran ebenaĵon.
Montanuy
Montanuy (Montanui ankaŭ en ribagorza kataluna) estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Ribagorza (kies ĉefurbo estas Graus) apartenanta al la nordoriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Ĝia propra lingvo estas la ribagorza kataluna, kaj tiukadre ĝi estas ene de la Aragona Strio.
Oberlunkhofen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oberlunkhofen limas en nordo al Unterlunkhofen, en oriento al Arni, en sudo al Jonen, kaj en okcidento al Rottenschwil.
Montanuy
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko Ribagorza, nome sur la supra baseno de la rivero Noguera Ribagorzana, kiu estas limo inter Aragono kaj Katalunio, iomete okcidente de tiu.
Oberlunkhofen
Trafiko
Oberlunkhofen situas ĉe la krucpunkto de la kantonĉefvojoj al Bremgarten, Zugo kaj Zuriko.
Montanuy
Geografio
La municipa ĉefurbo estas en la kerno de Montanuy.
Oberlunkhofen
Trafiko
En la vilaĝo kruciĝas tri poŝtaŭtolinioj, kiuj konektas ĝin kun Bremgarten, Affoltern ĉe Albis, Muri kaj Zuriko-Wiedkon.
Ek de somero 2009 en distanco de 5 km oriente apud Aesch troviĝas alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 kaj A4. Tra la aŭtovoja tunelo tra Uetliberg la urbocentro de Zuriko atingeblas aŭte en 15 minutoj.
Montanuy
Geografio
La klimato estas malvarma kun ofta frosto vintre, nome altmontara.
Oberlunkhofen
Historio
La unua dokumenta mencio de Lunkhofen datiĝas el la jaro 694 kiel Lunchunft. En la jaro 1309 estis unuan fojon menciita Oberlunkhofen aparte kiel Obern Lunchuft.
Montanuy
Geografio
La municipa teritorio limas kun Benasque, Castejón de Sos kaj Laspaúles okcidente, Francio norde, Katalunio oriente, kaj sude kun Bonansa. Aktuale la municipo estas formita per la jenaj loĝlokoj: Aneto, Ardanuy, Benifons, Bono, Castanesa, Castarné, Ervera, Escané, Estet, Fonchanina, Forcat, Ginaste, Montanuy (municipa ĉefurbo), Noales, Ribera, Señíu kaj Viñal. Parto de ĝia teritorio estas okupata de la Natura Monumento de la Pireneaj Glaĉeroj kaj de la Natura Parko Posets-Maladeta.
Oberlunkhofen
Historio
En mezepoko la vilaĝo apartenis al la habsburga Distrikto Keln (germane Kelleramt). La Kelndistrikto en la jaro 1415 estis konkerita de la urbo Zuriko kaj transprenis de la Habsburgjoj la superan jurisdikcion, dum la malalta jurisdikcio jam ek de 1410 apartenis al la urbo Bremgarten. En 1529 Oberlunkhofen estis reformaciigita, sed post la 2-a Milito de Kappel, kiun la urbo Zuriko perdis, la vilaĝo refariĝis katolika. En la jaro 1797 unu jaron antaŭ la Helveta Revolucio kaj la disfalo de la malnova ordo, la urbo Bremgarten vendis siajn privilegiojn al la vilaĝaj komunumoj.
Kiam la francaj trupoj en la jaro 1798 liberigis Argovion de la servuto de la Svisa Ĵurkomunumo la Distrikto Keln estis malfondita kaj kreiĝis la kvar komunumoj Oberlunkhofen, Unterlunkhofen, Jonen kaj Arni-Islisberg. Tiuj apartenis unue al la Kantono Baden kaj post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 ili estis integritaj al la nova Kantono Argovio.
Montanuy
Geografio
La loĝloko Montanuy mem kiel sidejo de la municipo (1 205 msm) estas je 150 km nordoriente de Huesca, tute apude al la limo inter Katalunio kaj Aragono, kaj trans tio la rivero Noguera Ribagorzana.
Historio
La nuna municipo estis rezulto de la kunigo de ĝistiamaj municipoj Bono kaj Castanesa en la 1960-aj jaroj.
Bibiles estis citita jam en 1405, Buira en 1197, Torre de Buira en 1016.
Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Montanuy kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 224 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo, forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj) al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la jenaj:
Nyiragongo
La 3.470 metrojn alta vulkano Nyiragongo (Njiragongo) estas unu el ok vulkanoj en la Virunga Montaro. Ili situas ĉe la Granda Rifta Valo, kiu dividas la plejan orienton de Afriko de la cetero de la kontinento. La monto situas norde de la urbo Goma en la afrika ŝtato Demokratia Respubliko Kongo (Kongo Kinŝasa) proksime de la limo al Ruando. La Nyiragongo nur foras 13 kilometrojn de la najbara vulkano Nyamuragira, kiu lastfoje erupciis en 2006.
Lafa lago
En la kratero de Nyiragongo estas grava lafa lago kiu historie plurfoje malaperis kaj reaperis.
Pli bone konata estas nur la historio dum la lastaj 50 jaroj. La lafa lago malaperis dum la erupcio de 1977 kaj renaskiĝis en 1982. En la postaj jaroj pluraj eventoj okazis, dum kelkaj jaroj la lago aspektis malaktiva kaj fine denove malaperis. Tamen, post la erupcio de 2002 ĝi reestiĝis kaj rapide kreskis ĝis almenaŭ 200m de larĝo. Ekde tiam ĝi restis ĉiam aktiva, ĉiam kun diametro inter 200m kaj 300m, kvankam kreskante aŭ malkreskante en la diversaj jaroj.
Nuntempe en la unu kilometron larĝa kratero de la vulkano la lago el lafo daŭre spekteblas. Ĝi estas unu el la plej grandaj en la tero. Ĝi situas proksimume 600 metrojn sub la supra rando de la kratero.
La Kanto de Alilango (libro)
La Kanto de Alilango estas la libro verkita de usona ĵurnalisto Helen Foster Snow (en la esperantigita formo Heleno Fostero Snoŭo), kiu estas konata per la nomo de Nym Wales (en la esperantifita formo "Nimo Vejlzo").
Tiu ĉi libro estis pri porindpendeca movado de Koreio kaj korea komunisto Ĝilag Ĝang (Korea lingva formo "장지락", esperantifita formo "Ĝilago Ĝango") kiu estis parolata Gim San en tiu ĉi libro.
La libro estas prima klasa materio pri la historio de porindependeca movado de Koreio kaj la revolucio en Ĉinio.
Rosoŝ (Taĉiv)
Rosoŝ ukraine Росош estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Tjaĉiv, en municipo de Kriĉovo.
Confignon
Confignon  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 4135 loĝantojn je la 30-a de aprilo 2010.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Confignon limas en nordoriento al Onex, en oriento al Plan-les-Ouates, en sudo al Perly-Certoux, kaj en okcidento kaj nordokcidento al Bernex.
Trafiko
Confignon estas konektita per la buso L al la loka transportreto de Ĝenevo.
Tra la komunumo pasas la svisa aŭtovojo A1, al kiu kaj norde kaj sude de la komunumo ekzistas alveturejo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Confignon datiĝas el la jaro 1153 kiel Cofiniacum.
Apud Les Boules estis trovita tombejaro el la romia epoko.
En Confignon regis la Senjoroj de Confignon, kiuj dum mezepoko estis vasaloj de la grafoj kaj poste dukoj de Savojo kaj posedis firman burgon en la loko. Tiu burgo estis detruita en la jaro 1590 de la ĝenevanoj, tamen ĝi ankoraŭ troveblis sur katasto el la jaro 1732. En la jaro 1536 Berno, kiel aliancano de Ĝenevo okupis Confignon, kaj ĝin atribuis ĝis la jaro 1567 al la voktejo Ternier. En la jaro 1567 Savojo reakiris la komunumon kaj en 1598 Confignon akiris la statuson de baronejo- En la jaro 1793 Francio aneksis Savojon. Bernex, Onex kaj Confignon estis kunigitaj al unu sola komunumo, kaj en la jaro 1816 per la kontrakto de Torino atribuitaj al la Respubliko Ĝenevo, kiu samtempe fariĝis kantono de Svislando. En la jaro 1850 respektive 1851 Confignion disiĝis de Bernex kaj Onex kaj fariĝis memstara komunumo.
Pancarana
Pancarana estas komunumo de Italio.
Listo de naivismaj artistoj transilvaniaj hungaraj en Rumanio
Listo de naivismaj artistoj transilvaniaj hungaraj en Rumanio
Stacio Ŝin-Hanamaki
Stacio Ŝin-Hanamaki (新花巻駅 [ŝin-hanamaki-eki]) lokiĝas en urbo Hanamaki, Gubernio Iŭate, Japanio.
Ĝi havas kromnomon de Esperanto "Stelaro".
Mermuth
Mermuth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
La Rauschenburg, aŭ burgo Rauschenberg, estas la ruino de montburgo sur alteco de 250 m. s.m., supre de la rivero Ehrbachs en la komunumo Mermuth.
Francis Cabrel
Francis CABREL (naskiĝis en Agen, Francio). Li estas franca kantisto kaj kantaŭtoro. Li estas unu el la plej famaj franclingvaj kantistoj el la tri lastaj jardekoj.
Li donis koncerton en diversaj regionaj lingvoj de Francio kiel esprimo de rezisto kontraŭ la kultura normigo, ĉar li opinias ke la regionaj lingvoj en Francio estas viktimoj de kultura genocido.
Cabrel loĝas en Astaffort (apud Agen) estas edziĝinta kun Mariette kaj estas la patro de du filinoj, Manon kaj Aurélie.
Biografio
Diskreta kantisto, Francis Cabrel protektas sian privatan vivon. Ekde sia naskiĝo, li loĝas en Astaffort, eta vilaĝo de la Departemento Lot-et-Garonne kies komunuma konsilisto li estis de 1989 ĝis 2004.
En Astaffort, li ankaŭ kreis la asocion La voix du sud (La voĉo el la sudo) por helpi kaj disvolvi junajn franclingvajn gekantistojn.
(130609) 2000 SE19
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 23-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Devas
Devas, laŭ (देवास, marate मराठी) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La loknomo estas derivita supozeble de konusa monteto ene de la urbego.
Demografio
Devas havis populacion de en 2011, la legopovo estis 69%, kiu estas pli alta, ol la barata mezumo.
Geografio
Devas situas en altebenaĵo 535 metrojn super la marnivelo. Maksi troviĝas 33, Indaur34, Uĝĝen 36, Badnagar 73, Sehore 117, subŝtata ĉefurbo Bopalo 145, Mumbajo 557, tutlanda ĉefurbo Delhio 640, Kolkato 1264 kilometrojn (aere).
Historio
Devas antaŭe estis la ĉefurbo de du princaj ŝtatoj de brita Hindio. La origina ŝtato estis fondita en la unua duono de la 18-a jarcento fare de 2 fratoj. La fratoj disigis la teritorion inter ili mem; iliaj posteuloj regis jam aparte. Post la sendependeco de Hindio en 1947 la ŝtatoj estis integritaj en Madja, kiu estis subŝtato de Barato. En 1956 Madja kaj Pradeŝo unuiĝis.
Ekonomio
Devas estas industria urbego, kie funkcias la plej granda presejo pri monbiletoj en Azio. Tata (firmao) ankaŭ produktas tie. Tre proksime ventoenergia centralo funkcias. La agrikultura branĉo okupiĝas precipe pri sojfaboj.
Lingvoj
En Devas la ĉefaj lingvoj estas la hindia lingvo kaj la marata lingvo.
Religioj
75% de la populacio estas hinduoj, krome islamanoj 20%, ĝajnistoj 2% kaj iomete ankaŭ aliaj religioj.
Eduko
En Devas la plej alta instruo okazas en instituto, akademio kaj kolegioj.
Trafiko
Al Devas alvenas fervojaj linioj el Maksi, Uĝĝen kaj Indaur. 5 signifaj vojoj kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Indaur.
Klimato
Devas havas tropikan klimaton kun influo de musono. La plenjara pluvokanto estas 1039 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro pro la musono. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C.
Mörel-Filet
Mörel-Filet estas komunumo en la distrikto Orienta Rarono en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 679 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Mörel-Filet situas en Supra Valezo ĉe la bordo de la rivero Rodano, proksimume 10 kilometrojn nordoriente de Brigo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Mörel situanta nordokcidente de la rivero kaj Filet sudoriente de la rivero, al kiu lasta apartenas la setlejoj Pfäwi, Breiten kaj Halte.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Mörel-Filet limas en nordo al Betten, en nordnordoriento al Grengiols, en oriento al Bister, en sudo kaj sudokcidento al Termen, kaj en nordokcidento al Riederalp.
Trafiko
Tra Mörel-Filet pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Brigo trans Furko-Pasejo al Andermatt. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de la mallarĝspura dentoradofervojo de Zermatt al Sankt-Maŭrico en Grizono. De Mörel du aertelferoj kondukas al Riederalp.
Historio
La komunumo Mörel-Filet estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2009 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Mörel kaj Filet.
La unua dokumenta mencio de Mörel datiĝas el la jaro 1203 kiel Morgi. Dum mezepoko Mörel estis grafolando, kiu ek de la 11-a jarcento apartenis al Savojo. En la jaro [1224]] la feŭdo fariĝis havaĵo de la episkopo de Siono. En 1798 post la Helveta Revolucio Mörel estis dividita, sed en 1802 ĝi estis restarigita kaj fariĝis en 1987 post la divido de la Distrikto Rarono ĉefloko de la Distrikto Orienta Rarono.
La unua dokumenta mencio de Filet datiĝas el la jaro 1374 kiel Gifris.
(13810) 1998 XU51
(13810) 1998 XU51 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sheila (kantistino)
Sheila (naskonomo: Annie Chancel) (naskiĝis en Créteil, Francio) estas franca kantistino aktiva ekde 1962. Ŝi havas repertuaron de kanzonoj en kvin lingvoj: krom la franca, ŝi fakte kantis en la angla, germana, hispana kaj itala lingvoj, kaj ŝi etendiĝis tra diversaj muzikaj ĝenroj, de la varietea kanzono al muzikalo ĝis franca kanzono por alveni al diskoo, precipe en la lastaj 1970-aj jaroj.
Ekde 1977 Sheila estis aktiva ankaŭ en la bando Sheila & B. Devotion konsistanta krom ŝi, el la tri afro-amerikaj muzikistoj Dany Mac Farlane, Freddy Stracham kaj Arthur Wilkins. Dum sia kariero ŝi vendis pli ol dudek milionojn da diskoj.
Palosco
Palosco estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bolgare, Calcinate, Cividate al Piano, Martinengo, Mornico al Serio, Palazzolo sull'Oglio (BS), Pontoglio (BS) kaj Telgate. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Laŭrenco de Romo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Grandkanaria fringo
La Grandkanaria fringo, Fringilla polatzeki aŭ Fringilla teydea polatzeki, estas specio de paserinaj birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Fringoj. Ĝi estas endemia de la insulo Gran Canaria en hispanaj insuloj Kanarioj. Tiu taksono estis malkovrita kiel subspecio de la Blua fringo, Fringilla teydea, komence de la 1900-aj jaroj fare de la pola ornitologo Johann Polatzek. Post pli ol unu jarcento oni malkovris, ke fakte ambaŭ taksonoj estas du diferencaj specioj pro plumaro, morfologio, kanto kaj genetikaj diferencoj. Tio fakte kreis problemon, ĉar dum la Blua fringo de la insulo Tenerife estas sufiĉe abunda, la Grandkanaria fringo estas ege malabunda kaj loĝanta nur en pinaroj de sudokcidento de la insulo, kio konvertas ĝin en specio endanĝerita al formorto.
Estissac (stacidomo)
Estissac estas franca varstacidomo sur linio Coolus -, situanta en Estissac, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Canon EOS
Canon EOS (EOS signifas angle „Electro-Optical System“, tiel estas „elektra optika aparato“) estas serio de spegulaj fotiloj fabrikataj de Canon ekde 1987. La unua EOS fotilo estis la EOS 650. Tiuj fotiloj uzas la EF lensmonton.
Svetlahorsk
Svietlahorsk (beloruse Светлагорск/Svietlahorsk) estas urbo en Belorusio en la regiono Homiel kun 71.661 loĝantoj. Ĝi situas ĉ. 230 km sude de Minsk ĉe la Biarezina.
Svietlahorsk estis fondita nur en 1961. Antaŭ la urba fondado tie troviĝis nure malgranda vilaĝo nome Ŝaсilki.
En la urbo oni setligis sektorojn de la grandindustrio (elektrocentralo, sintezfibroverko). La aspekton de la urbo dominas plejparte Slabokonstruaĵoj, nur la historia urboparto "Ŝaсilki" ankoraŭ montras tradiciajn rusajn trunkdomarojn. Vidindaj ankaŭ estas kelkaj katolikaj kaj ortodoksaj preĝejoj.
Svietlahorsk estas partnerurbo de la germana urbo Helmstedt.
Instituto de Radioinĝenieroj
La Instituto de Radioinĝenieroj aŭ en angla Institute of Radio Engineers (IRE) estis profesia organizaĵo kiu ekzistis el 1912 ĝis la 31-a de decembro, 1962. La 1-an de januaro, 1963, ĝi merĝis kun la Usona Instituto de Elektraj Inĝenieroj (AIEE) por formi la Instituto de Elektrikaj kaj Elektronikaj Inĝenieroj (IEEE).
La organizahĵo fondiĝis kiel rezulto de klopodo organiziĝi praktikistoj de sendrata elektro kaj fine establiĝis en 1912 en Novjorko.
(157710) 2006 AR68
(157710) 2006 AR68 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon sur la Monto Lemmon, en Summerhaven (norde de Tucson, Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,5213 astronomia unuo, tie estas 77,985 milionoj da km; pro tio ĝi povus esti rigardita kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo.
Silvia de Svedio
Silvia Renate, reĝino de Svedio, Silvia, Sveriges Drottning (nask. la  en Heidelberg kun la nomo Silvia Renate Sommerlath) estas ekde la  edzino de la sveda reĝo Karolo la 16-a Gustavo.
<!-- Silvia Sommerlath wurde in Heidelberg als Tochter von Walther Sommerlath und seiner in Brasilien geborenen spanischen Ehefrau Alice Soares de Toledo geboren und hatte die drei älteren Brüder Ralf, Walther und Jörg. Sie wuchs zwischen 1947 und 1957 in São Paulo, Brasilien, auf. 1957 kehrte die Familie nach Deutschland zurück. Silvia besuchte unter anderem die Elisabeth-von-Thadden-Schule, eine Privatschule in Heidelberg-Wieblingen. 1963 machte sie in Düsseldorf ihr Abitur, von 1965 bis 1969 besuchte sie das Sprachen- und Dolmetscher-Institut in München. Neben Schwedisch und Deutsch spricht sie Französisch, Spanisch, Portugiesisch, Dänisch und Englisch. Sie arbeitete im argentinischen Konsulat in München, als Hostess der Olympischen Sommerspiele 1972 in München und als stellvertretende Protokollchefin der Olympischen Winterspiele 1976 in Innsbruck.
Während der Olympischen Spiele in München traf sie 1972 den schwedischen Kronprinzen Carl Gustaf, den sie am 19. Juni 1976 in der Stockholmer Storkyrka heiratete (Verlobung am 12. März 1976). An der Zeremonie wirkte Silvias Onkel, der Leipziger Theologieprofessor Ernst Sommerlath mit. Am Tag zuvor hatte die schwedische Popgruppe ABBA das Lied Dancing Queen in einer Sendung zu Ehren des Brautpaars im schwedischen Fernsehen uraufgeführt.
Carl Gustaf war bereits 1973 König geworden; hätte er die nach schwedischem Recht nicht ebenbürtige bürgerliche Silvia noch als Kronprinz geheiratet, hätte er aus dem Königshaus austreten müssen und seinen Rang in der Thronfolge verloren. Dieses Gesetz galt jedoch nur für Prinzen, nicht für den regierenden Monarchen.
In Deutschland wie in Schweden gleichermaßen beliebt, setzt sich Silvia neben ihren zahlreichen Repräsentationsaufgaben für benachteiligte und missbrauchte Kinder ein. 1999 gründete sie die World Childhood Foundation. Bereits 1990 erhielt sie den „Deutschen Kulturpreis“ für ihren Einsatz für den Behindertensport, 2002 erhielt sie den „Deutschen Medienpreis“ in Baden-Baden und im Jahr 2006 den Ehren-Bambi des Verlagshauses Hubert Burda Media.
Königin Silvia ist zudem noch Schirmherrin von insgesamt 62 Vereinigungen. In der Nähe von Schloss Drottningholm gründete Silvia das Silviahemmet (schwedisch für „Das Silviaheim“), in dem Demenzkranke betreut werden. Außerdem gründete das Königspaar den „Königlichen Hochzeitsfonds“, der Forschung auf dem Gebiet des Behindertensports unterstützt.
Silvia und Carl Gustaf haben drei Kinder:
Eksteraj ligiloj
-->
Karolo la 16-a Gustavo kaj Silvia havas tri gefilojn:
Fremont (Kalifornio)
Fremont [Frim'nt] en Kalifornio situas sud-oriente de la Golfo de San-Francisko, en la kantono Alameda.
Fremont estas relative juna urbo, fondita je la 23-a de januaro 1956 per kunigo de kvin komunumoj: Centerville, Irvington, Mission San José, Niles kaj Warm Springs. Ĝi estis nomita laŭ John C. Fremont, kiu ĉ. 1845 esploris vojoj tra la pasejo Mission Pass. Per sia areo de pli ol 200 km² ĝi estas la kvine plej ampleksa urbo de Kalifornio. Naŭono de tiu areo estas akvo (de la golfo).
Mission San José estas la plej malnova eŭropana setlejo en la regiono. Ĝi estis konstruita de lokaj indianoj por hispanaj monaĥoj, kiuj misiis la regionon.
Fremont estas konsiderata parto de la Silicia Valo, kiu situas plejparte sude de ĝi. Aliflanke ĝi estas bone ligita al San-Francisko, ĉar ĝi situas je finstacio de la fervojsistemo BART, ĉe aŭtovojo al Oakland kaj San-Francisko kaj proksime de du pontoj super la golfo (al Palo Alto kaj al Foster City).
Kun tri proksimaj flughavenoj (San-Francisko, Oakland, San José) Fremont havas ankaŭ bonajn longdistancajn konektojn.
Rilatoj al Esperanto
En la urbo baziĝas la retejo Esperanto Koresponda Servo, aktualigata fare de la esperantisto Enrique Ellemberg
Estissac
Estissac estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Liébautins aŭ Estissacois.
Kalia germaniumato
Kalia germaniumato estas neorganika salo de kalio kaj germaniumata acido, blanka salo preparata per fando de germaniuma oksido kaj kalia oksido sub altaj temperaturoj. Ĝi estas trovebla sub du formoj: kalia meta-germaniumato (K2GeO3) kaj kalia orto-germaniumato (K4GeO4). La elementa germanio oksidiĝas malrapide al GeO2 ĉe 250°C.
Ĝi estas nesolvebla en diluitaj acidoj kaj alkaloj sed dissolviĝas iom post iom en koncentrita sulfata acido kaj eksplode reakcias kun muelitaj alkaloj por produkti germaniumatojn (GeO32-. Germanio okazas ĉefe kiel oksidonombo +4 kvankam multaj komponaĵoj estas konataj kies oksidonombro estas +2. Kelkaj derivaĵoj de germanio estas uzataj kiel dietaj suplementoj.
Mertert
Mertert estas komunumo de Luksemburgo - la komunumo fine de la 18-a jarcento ekestis el du loĝkernoj, Mertert kaj Wasserbillig. Ambaŭ loĝlokoj situas en la kantono Grevenmacher, borde de la rivero Mozelo, en la pleja oriento de la lando kaj senpere ĉe la limo al Germanio. Komence de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La administrejo de la komunumo Mertert situas en la pli norda loĝloko Wasserbillig, kiu jam en la romia imperio estis setlejo kaj nomiĝis Biliacum.
Allsprachendienst Esperanto GmbH
Allsprachendienst Esperanto GmbH estas tradukfirmao svisa fondita en 1992 de la lingvisto lic. phil. Dietrich Michael Weidmann sub la nomo Weidmanns Mondo-Servo. En 1995 ĝi registriĝis en la komerca registro sub la nomo Allsprachendienst Weidmanns Mondo-Servo kaj 2007 transformiĝis al societo kun limigita respondeco (SLR) sub la aktuala nomo Allsprachendienst Esperanto GmbH kun sidejo je Akazienstrasse 6 en 8034 Zuriko. La firmao nuntempe laborigas 162 liberajn tradukistojn el la tuta mondo kaj ofertas tradukojn por plej diversaj lingvo-kombinoj precipe nature por la svisaj lingvoj. Krom tradukojn Allsprachendienst Esperanto GmbH ankaŭ ofertas interpretistajn servojn, eldonas Esperanto-literaturon kaj produktas CD-diskojn kaj filmojn, kaj mastrumas la Esperanto-Librejon Zuriko. Al la klientaro de Allsprachendienst Esperanto GmbH apartenas multaj renomaj svisaj firmaoj, kiel ekzemple la Svisa Poŝto kaj la svisa nacia telefonkompanio Swisscom, la zurikaj tribunaloj, svisaj kaj zurikaj ŝtataj aŭtoritatoj, bankoj, advokatoj, konstrufirmaoj ktp. En la oficejo de Allsprachendienst Esperanto GmbH troviĝas nuntempe ankaŭ la sidejo de Esperanto-Societo Zuriko kaj okazas regule Esperanto-kursoj. Granda parto de la kunlaborantoj de Allsprachendienst Esperanto GmbH parolas Esperanton kaj la firmao aktive utiligas Esperanton en la traduklaboro kiel pontlingvo kaj diskutlingvoj inter tradukistoj. Allsprachendienst Esperanto GmbH estas ekzemplo de sukcesa esperantista firmao. En Zuriko ĝi troviĝas hodiaŭ inter la plej ĉefaj tradukservoj.
Ekde somero 2008 la sidejo de Allsprachendienst estas en Uster, kie la familio Weidmann akiris domon.
Ek de 2015 Allsprachendienst Esperanto GmbH eldonas en kunlaboro kun Svisa Esperanto-Societo la kvarlingvan duonjaran revuon Svisa Espero - Revuo pri daŭripovo kaj lingvopolitiko, kies artikoloj aperas en la franca, itala aŭ germana ĉiam kun Esperanto-traduko. En 2016 en la eldona fako de Allsprachendienst Esperanto GmbH aperos la du volumoj de Heidi de Johanna Spyri, nome "La migro- kaj lernojaroj de Heidi" kaj "Heidi povas apliki, kion ŝi lernis".
Tempolinio de la okazaĵoj antaŭ la dua mondmilito
Jen listo de la okazaĵoj antaŭ la dua mondmilito:
Ordinara polipodio
La ordinara polipodio aǔ latine (Polypodium vulgare) estas filiko el la familio de la Polipodiacoj
Priskribo
La vintroverda multjara specio disvastiĝas kiel rizoma geofito aǔ kiel rampanta ĥamefito. La planto formas ofte densajn grupojn. La folioj estas duliniaj, alternestarantaj kun integra rando. La folio restas verdaj tutjare. Dun la maturiĝo de la sporoj de julio ĝis oktobro ĉe la malsupra flanko de la ledaj, malhelverdaj folioj, kiuj longas ĝis 50 cm, aperas punktoformaj soroj.
La nombro de la kromosomo estas 2n = 148.
Ekologio
La ordinara polipodio estas vintroverda rizoma geofito aǔ rampanta ĥamefito. Ĉe alta humideco de la aero ĝi estas la sola mezeǔropa epifito, kiu kreskas sur la arboŝelo. La folioj estas sufiĉe rezista kontraǔ frosto kaj sekigado. La folioj kreskas el la tiel nomataj filopodioj de la rizomoj. La soroj estas relative grandaj kaj rondaj, induzio mankas.
Oni povas plimultigi la planton per ĝis 30 cm longaj rizomoj: vegeta reproduktado.
Disvastigo
Polypodium vulgare estas t. n. duonombroplanto, kiu preferas mildan vintron, mezsekan senkalkan kaj human grundon. Ĝi kreskas en maldensaj kverkaj kaj betulaj arbaroj kaj ĉe ombraj muroj kaj arbustaroj, sed ankaŭ sur sablo, rokoj kaj neprofundaj lomaj grundoj. La filiko ankaŭ kreskas kiel epifito sur la arboŝelo de arboj.
En la Algoviaj Alpoj en suda Germanujo la specio kreskas en Vorarlberg kaj la okcidenta deklivo de la monto Elferkopf en alteco de ĝis 2100 m.
Uzado
La planto estas uzata ankaŭ medicine. La rizomo estas uzata kontraǔ tusado kaj raǔkeco. Ĝi estis ankaŭ uzata kontraǔ artrito kaj hepataj malsanoj en la popola medicino. La amaraj efikas kiel vermicido.
Enhavosubstancoj
Polypodium vulgare enhavas ankaŭ ekdisteroidojn, kiuj apartenas al la hormonoj ekdisono kaj ekdisterono
Aleksandr N. Ostrovskij
Aleksandr Nikolajeviĉ OSTROVSKIJ naskiĝis la 12-an de aprilo n.s. 1823 en Moskvo, mortis la 2-an de junio 1886 en sia bieno Ŝĉelikovo, Kostroma provinco. Li estis elstara rusa dramaturgo. La dramverkaro de Ostrovskij formis rusan realecan teatron.Li estis filo de advokato, sciis multajn lingvojn, studis juron en Moskvo, poste laboris ĉe tribunalo.
Hilemorfismo
Hilemorfismo aŭ Hilomorfismo el la antikvgreka ὑλο- (hilo = ligno, materio) + - μορφή (morphē =formo) estas kosmologia doktrino ellaborita precipe de Aristotelo kaj pliellaborita de la skolastikuloj kaj arabaj filozofoj. Aristotelo ĝin elpensis kontraŭ la atomismo de Demokrito, la fariĝismo de Heraklito, la senmovismo de Parmenido, kaj asertas ke ĉiu korpo estas konstituita de du elementoj: unua materio kaj determina formo.
Aleksandr N. Ostrovskij
Ĉiujare li verkis unu - du verkojn, fojfoje kun aliaj aŭtoroj, dudekon da dramoj li tradukis.
Hilemorfismo
La materio unua estas la principo sendetermina, pasiva, ĉeesta en ĉiuj korpoj, havanta esencan inklinon al substanciĝon pere de la determinado de la formo. Ĉar temas pri koncepto pure filozofia, la unua materio, kvankam reala sed postulata nur per la intelekto, ne konfuzendas kun la fizika materio konstatata de la sensoj kaj objekto de la fiziko.
Aleksandr N. Ostrovskij
Kelkaj verkoj
Sufiĉa stulteco en ĉiu saĝulo (ruse На всякого мудреца довольно простоты; translit. Na vsjakogo mudreca dovolno prostoti) estas kvin-akta komedio kiu montras satiran traktadon de bigoteco kaj prezentas la aperon de fripono kiu manipulas la vantecon de aliaj personoj.
Hilemorfismo
La 'formo estas la aktiva elemento kiu igas la unuan materion “tiu ĉi objekto”. La formo sen la unua materio ne povas konceptiĝi kaj tiel ankaŭ la unua materio sen la formo.
Hilemorfismo estis ĉevaleto de la mezepoka kristana filozofio, kaj eĉ hodiaŭ ĝi estas, ĉe iuj filozofiaj sistemoj, postulata por ekspliki la kompleksajn fenomenojn de la ĉesiĝo kaj reformiĝo de la naturaj kaj vivantaj specioj. Laŭ la jarcentoj la aristotela doktrino ricevis diversajn kaj malsamajn integriĝojn kaj modifojn.
Kelkaj historiaj rimarkoj
Aristotelo kaj la skolastikuloj asertis ke la animo estas la formo de la korpo (korpo = unua materio, animo = formo). Kritikistoj rimarkigis ke en tiu kazo ke se ĉesas la unuiĝo de la du mortas ankaŭ la animo kiu do ne estas senmorta. Tial la Skolastikuloj ekdistingis formojn akcidencaj kaj formoj substancaj: la substancaj havas vivon per si mem kaj ne mortas. Kaj la malfacilaĵo restas kaj por ĝin superi iuj modernaj skolastikuloj forlasis hilemorfismon.
Rimarkindas ke la hilermorfisma doktrino utilis por disciplini ĉiujn sciencojn, aparte la teologiajn kiel la sakramentojn en kiuj ĉiam distingeblas la materio kaj formo.
Eksteraj ligiloj
Angla enciklopedio
Bibliografio
Nicola Abbagnano, Dizionario di filosofia, Torino, 1961, 2 eld. reviziita kaj riv. pliigita 1971
Enciclopedia filosofica, Centro Studi filosofici di Gallarate, Lugarini, 1982.
Jeorá Matos Ferreyra
Jeorá Matos Ferreyra (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki.
7984 Marius
7984 Marius estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun, en Ĉeĥa Respubliko).
Emil Petrovics
Emil Petrovics [petroviĉ], hungare Petrovics Emil, serbe Емил Петровић, latin-serbe Petrović estis serba-hungara altlerneja instruisto kaj komponisto.
Emil Petrovics naskiĝis en la tiama Petrovgrad (nun Zrenjanin), en la 9-a de februaro 1930, li mortis en Budapeŝto, en la 30-a de junio 2011.
Vivo
Li dekomence lernis serbe kaj hungare. Baldaŭe la familio translokiĝis al Beogrado, poste dum la 2-a mondmilito al Budapeŝto, kie li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. En la 1950-aj jaroj li dirigentis en fabrika orkestro. En la sekva jardeko li laboris en muzika teatro. Inter 1966–1985 li estis ankaŭ parlamentano, ekde 1964 li instruis, kiel profesoro en la Altlernejo. Baldaŭe li estis ĉefdirektoro de Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj ofte aperis en la televizio. Li edziĝis trifoje.
Li dufoje ricevis premion Kossuth, se ne paroli pri la ceteraj premioj. Li estis entombigita post la ĉefurba solena rito en Szigliget.
Sunŝtono
Ene de ĉi tiu monolito estas priskribitaj la movoj de la steloj kaj iuj cikloj en kiuj la monatoj daŭris dudek tagojn, la jaroj dek ok monatojn kaj jarcentoj 52 jarojn, kiuj estis renovigitaj.
La skulptaĵo havas stabilan staton de konservado, tamen ĝia originala koloro perdiĝis pro jarcentoj da subĉiela ekspozicio. Krome, la centra parto estas damaĝita de multoblaj impaktoj de kugloj kiuj malbeligis la centran vizaĝon.
Listo de asteroidoj (38001–39000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 38001 al 39000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.F
Krom numeron, eblas okazi, malofte, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Stacio Ojamada
Stacio Ojamada (小山田駅 [ojamada-eki]) lokiĝas en urbo Hanamaki, Gubernio Iŭate, Japanio.
1379
En la jaro 1379 post Kristo okazis, interalie:
Stacio Ojamada
Ĝi havas kromnomon de Esperanto, "Luna Nokto".
Füllinsdorf
Pri la komunumo
Füllinsdorf estas komunumo en la distrikto Liestal en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 4319 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Füllinsdorf situas ambaŭflanke de la rivero Ergolz norde de la kantonĉefurbo Liestal, al kies aglomeraĵo la komunumo apartenas.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Füllinsdorf limas en nordo al Augst kaj Giebenach, en oriento al Arisdorf, en sudo al Liestal, kaj en okcidento al Frenkendorf kaj Pratteln.
Historio
La unua dokumenta mencio de Füllinsdorf datiĝas el la jaro 825 kiel Firinisvilla.
Post la Bazela Kantondisiĝo en la jaro 1932 la komunumo fariĝis parto de la en 1833 nove fondita Kantono Bazelo Kampara.
Oportunemaj reproduktuloj
Flekseblaj aŭ oportunemaj reproduktuloj pariĝas kiam la kondiĉoj de sia medio iĝas favora. Ties kapablo kaj motivado pariĝis estas ĝenerale sendependaj el la tago-longo (fotoperiodo) kaj anstatataŭ fidi je ŝlosiloj el mallongdaŭraj ŝanĝoj en lokaj kondiĉoj kiaj pluvokvanto, manĝabundo kaj temperaturo. Alia faktoro estas la esto de taŭgaj reproduktaj lokoj, kiuj povas formiĝi nur laŭ forta pluvo aŭ aliaj mediaj ŝanĝoj.
Tiele, ili estas distingaj el sezonaj reproduktuloj kiuj dependas el ŝanĝo en la tago-longo por instigi eniron en oestro kaj al pariĝado, kaj el konstantaj reproduktuloj kiel homoj kiuj povas pariĝi la tutan jaron. Aliaj kategorioj de reproduktuloj kiuj eble povas esti subdividataj laŭ la koncepto "oportunema" estis uzataj por priskribi multajn speciojn, kiaj multaj kiuj estas anuroj kiel ranoj. Tiuj inkludas sporada humido kaj sporada sekeco, priskribante animalojn kiuj reproduktiĝas sporade ne ĉiam laŭ favoraj kondiĉoj de pluvo aŭ ties manko.
Multaj oportunemaj reproduktuloj estas ne-mamuloj. Tiuj kiuj estas mamuloj tendencas esti malgrandaj roduloj.
Ĉar ŝanĝoj en sezono povas koincidi kun favoraj ŝanĝoj en medio, la distingo inter sezonaj reproduktuloj kaj oportunemaj povas esti nuancigita. En ekvatora klimato, la ŝanĝo en sezonoj ne ĉiam estas konstatebklaj kaj tiele, ŝanĝoj en tago-longo povas esti ne rimarkindaj. Tiele la dendrolagoj (Dendrolagus) iam kategoriigita kiel sezona reproduktulo estas nune suspekta kiel oportunema reproduktuloj.
Aldone, oportunemoj povas havi kvalitojn de sezonaj reproduktuloj. La Malgranda krucbekulo montras preferon (ne postulon) por long-taga sezoneco, sed postulas aliajn faktorojn, ĉefe manĝabundo kaj socia interagado, por reproduktiĝi. Male, manĝodisponeblo de si mem nekomplete instigass reproduktan disvolviĝon.
Nittel
Nittel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Zbonín
Zbonín estas vilaĝo, parto de municipo Varvažov en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 3 km oriente de Varvažov. Estas ĉi tie registritaj 84 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Zbonín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 13,72 km². En la katastra teritorio Zbonín situas ankaŭ Štědronín-Plazy.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1499.
Kastelo de Szentegát
La Kastelo de Szentegát (konata ankaŭ pri la iama posedanto Biederman [biderman]) estas historia monumento en vilaĝo Szentegát.
Historio
origine ĉaskastelo estis konstruita supozeble en la 19-a jarcento, en 1896 ĝi estis trakonstruita al loĝkastelo. La menciita familio loĝis tie ĝis 1945. Ekde 1949 la nova posedanto estis ŝtata agrikultura firmao, kiu zorgis pri la kastelo dum la socialismo. Depost la socialismo negocistoj aĉetis la kastelon kaj intertempe renovigaj laboroj okazis.