cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Liestal (distrikto)
Geografio
La distrikto Liestal situas en la centro de la ceteraj kvar distriktoj de la kantono. La distrikto etendiĝas de sude al nordo en la valoj de la riveroj Ergolz kaj Frenke, kiu kunfluas en Liestal kaj poste alfluas kiel Ergolz en Partteln, kiu situas ĉe la norda fino de la distrikto al la rivero Rejno.
Dum la norda parto de la distrikto aspektas urbeca, la sudo konservis kamparan karakteron kaj estas multe malpli dense loĝata.
Trafiko
Tra la distrikto pasas de nordo al sudo la grava fervojlinio de Bazelo al Olten kaj Berno respektive Lucerno kaj Tiĉino unuflanke kaj la linio tra Frick, Brugg, Baden al Zuriko kaj Koiro. La urbo Pratteln, kiu fakte formas parton de la aglomeraĵo de Bazelo, estas ankaŭ ligita al la tramreto de Bazelo. De Liestal la mallarĝŝpura Waldenburg-Fervojo kondukas al Waldenburg.
Pasas tra la distrikto la naciaj aŭtoŝoseoj A2 de Bazelo al Tiĉino kaj A8 de Bazelo al Zuriko.
Historio
La distrikto Liestal estiĝis el la mezepoka regejo Liestal, kiu ek de 1585 estis voktejo en Kantono Bazelo. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝis 1803 ĝi estis distrikto de la Helveta Respubliko. Tiam ĝis la Bazela Kantondisiĝo ĝi estis denove distrikto de la malnova Kantono Bazelo por poste fariĝi ek de 1833 distrikto de la nova duonkantono Bazelo Kampara.
Carnoules
(jen france, okcitane Carnolas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 1187
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ginučiai
Ginučiai estas malgranda vilaĝeto sen monda signifo ie en la oriento de Litovio, sed… ĝi estas inter la plej belaj vilaĝetoj de la Aŭkŝtajtia Nacia Parko, eble la plej bela, kaj estas nomata la "koro de la parko". La vilaĝeton ĉirkaŭas arbaroj kaj du pitoreskaj lagoj, kiujn ligas rivereto. La loĝantoj fieras pri aparte aĝa kverka arbaro, kiun ili nomas "giria", kio signifas "arbarego".
Michalková
Michalková estas vilaĝo en centra Slovakio en distrikto Zvolen. Ĝi troviĝas en la norda parto de montaro Javorie.
Zápudov
Zápudov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Boseň, troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Boseň. Estas ĉi tie registritaj 10 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Zápudov situas en katastra teritorio Boseň kun areo 6,33 km².
NATO raportnomo
La NATO raportnomo estas kodnomo de militaj aviadiloj kaj vehikloj de Sovetunio kaj Ĉinio, Orienta Bloko kaj antaŭa Varsovia Pakto kiun uzis NATO.
Historio
Dum la malvarma milito Sovetunio ne publikigis sian armean informaron. Por identigi tiujn ekipaĵojn dum la konflikto, Aera Normiga Koordinata Komitato (angle Air Standardization Coordination Committee, ASCC) inventis nomojn de sovetiajn kaj ĉinajn aviadilojn, vehiklojn.
Reĝa Afrika Kompanio
La Reĝa Afrika Kompanio (en angla Royal African Company) estis angla komerca kompanio kreita en 1660 fare de la reĝa familio de Stuartoj kaj komercistoj de la Urbo Londono por komerci laŭlonge de la marbordo de Okcidenta Afriko. Ĝi estis estrita de la Duko de Jorko, kiu estis la frato de Karlo la 2-a kaj poste surtroniĝis kiel Jakobo la 2-a. La kompanio trude enŝipiĝis pli da afrikaj sklavoj al Ameriko ol ajna alia kompanio en la historio de la Transatlantika sklavkomerco. Ĝi estis establita post Karlo la 2-a akiris la anglan tronon en la Restaŭrado de 1660. Kvankam ties origina celo estis ekspluati la oron de la areo de la Rivero Gambio, kiu estis identigira de la Princo Ruperto dum la Interregno, ĝi tuj disvolviĝis kaj kondukis al brutala kaj konstanta sklavkomerco. Inter 1672 kaj 1689, la kompanio sekvestris kaj trudportis ĉirkaŭ 100 000 sklavojn jare. Tio malpliiĝis ĉirkaŭ 1708, daŭris ĝis 1731, kiam oni modifis la komercon kaj transporton al eburo kaj oro. Tiu oro estis uzita por la stampado de moneroj en Unuiĝinta Reĝlando, nome la angla ormonero nomita gineo laŭ la regiono Gvineo kie funkciis la kompanio. En 1752 la kompanio dissolviĝis kaj estis anstataŭata de la African Company of Merchants, Afrika Societo de Komercistoj, kiu daŭris ĝis 1821.
2372 Proskurin
2372 Proskurin estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Farris
Farris estas 20 km longa purakva morena lago proksime la norvega marborda urbo Larvik. La lago devus esti sala fjordo sed ĝi estas akvobarita per fina moreno restanta de la lasta glaciepoko. Farris estas trinkakva rezervujo por 170 000 homoj.
Farris estas ankaŭ la produkta nomo de natura mineralakvo produktita en Larvik.
The Sound of Jazz
The Sound of Jazz estis ĵaza televidelsendo, kiun CBS rekte disradiis la 8-an de decembro 1957 el la CBS Studio 58 (Town Theater, 10-a Avenuo) en Novjorko. La filmo estas fama pro la amasa renkonto de ĵaz-mituloj de la plej variaj stiloj kaj apartenas kun „Jazz on a Summer's Day“ de la Newport Festival de 1958 al la klasikaj ĵazfilmoj de la 1950-aj jaroj.
La elsendo estas aparte fama pro tio, ke ĝi kelkajn el la plej bone konservitaj filmdokumentoj de ĵazgranduloj kiel Billie Holiday kaj Lester Young nefalsite montras iliajn reagojn unu je la alia – parte kiel aŭskultantoj en la fono. Holiday kaj Young, kies kunlaboro en la 1930-aj jaroj estis fama, post longa tempo renkontas unu la alian, ambaŭ jam markitaj per drogoproblemoj. Lester Young pro sankaŭzo povis kunmuziki nur en „Fine and Mellow“ kaj ne estas prezenta je la resto de la registraĵo. Ambaŭ mortis malpli ol du ĵarojn poste en 1959. En la filmo oni vidas kapjesadon de Billie Holiday je la fino de la soloo de Lester Young´s Solo.
Kosuke Nakamura
Kosuke Nakamura (中村 航輔 n. ) estas japana futbalisto. Li de 2017 ĝis 2018 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Prerikoko
Aspekto
Plenkreskuloj de ambaŭ seksoj estas mezgrandaj, fortikaj kaj kun rondoformaj flugiloj. Ties vostoj estas mallongaj, rondoformaj kaj malhelaj. Masklaj plenkreskuloj havas flavoranĝajn superokulajn karunklojn. Maskloj havas ankaŭ malhelajn, longecajn kapoplumojn kiuj povas esti levataj aŭ kuŝigataj laŭlonge de la kolo. Cirkla oranĝa senpluma kolmakulo povas esti ŝvelata aŭ malŝvelata dum ceremonia memmontrado. Inaj plenkreskuloj havas pli mallongajn kapoplumojn kaj ne havas la flavajn masklajn karunklojn nek la oranĝan kolmakulon.
Subspecioj
De tiu nearktisa specio estas tri subspecioj;
Gyula Verzár
VERZÁR Gyula (verza:r) estis hungara kuracisto naskita en Gyulafehérvár la 22-an de marto 1883 kaj mortinta en Debrecen la 18-an de junio 1960.
Prerikoko
Populacio kaj vivejo
Prerikokooj preferas netuŝitajn preriojn kaj troviĝis origine en altaherbaj prerioj. Ili povas toleri agrikulturan teron mikse kun prerio, sed ju pli agrikultura estas la tero, estas des malpli da prerikokoj. Ties dieto konsistas ĉefe el semoj kaj fruktoj sed dum somero ili manĝas ankaŭ insektojn kaj verdajn plantojn. Tiuj birdoj estis iam disvastigataj tra la kverkarbaroj kaj altaherbaj prerioj. La Prerikoko estis preskaŭ formortinta en la 1930-aj jaroj pro ĉaspremo kaj habitatoperdo. Ili nune loĝas nur en malgrandaj areoj de administrataj preriaj terenoj. Oni supozas, ke ties nuna populacio estas ĉirkaŭ 459,000 individuoj.
Gyula Verzár
Kariero
Verzár estis kuracisto pri otorinolaringologio de 1910 en masanulejoj László, István kaj Rókus, inter 1912 – 1921 asistanto klinika en Budapeŝto, de 1922 privatprofesoro, de 1923 ĉefkuracisto en la Kereskedelmi Kórház, de 1927 klinikestro en Debrecen.
Prerikoko
Populacio kaj vivejo
Maje de 2000, la Canadian Species at Risk Act listigis la Prerikokon kiel formortinta en siaj kanadaj teritorioj (Alberto, Saskaĉevano, Manitobo, Ontario). Tion konfirmis la Committee on the Status of Endangered Wildlife in Canada novembre de 2009.
En subŝtatoj kiaj Misurio kiuj iam havis prosperajn populaciojn de prerikokoj (ĉirkaŭkalkule "centoj da miloj "), totalaj nombroj falis ĝis ĉirkaŭ 500. Tamen la Misuria Departmento de Konservado komencis programon por importi prerikokojn breditajn en Kansaso cele ke ili povus repopulaciigi la ŝtaton kaj pliigi siajn nombrojn ĝis 3,000.
Minacoj
Prerikokoj ne estas minacataj de akra vintra vetero. Kiam la neĝo estas dika ili plonĝas enneĝe por varmiĝi. Grava minaco por la prerikokoj venas kiel printempaj pluvoj. Tiuj foje fortaj pluvoj povas damaĝegi ties prerikokidojn. Alia granda natura minaco estas trosekeco. Sekego povas detrui manĝon kaj malfaciligi la vivon de la idoj.
Homa interagado estas la plej grava minaco. Konverto de praprerio en terkultivejoj estas tre damaĝa por tiuj birdoj. Oni trovis en studo pri radiotelemetriko kondukita de la Kansasa Ŝtata Universitato ke "plej parto de prerikokinoj evitis nestadon aŭ idozorgadon ĉe mejlkvarono de elektraj fostolinioj kaj ĉe mejltriono de plibonigitaj ŝoseoj." (Kansasa Departmento de Naturo kaj Parkoj) Oni trovis ankaŭ ke la prerikokoj evitas komunikilajn turojn kaj rurajn farmojn.
Seksa kutimaro
Prerikokoj ne migras. Ili estas teritoriemaj birdoj kaj ofte defendas siajn masklarejojn. Tiuj dancejoj (“tamburejoj”) estas areoj en kiuj ili plenumas siajn ceremoniajn memmontradojn por allogi inojn. Ties memmontradoj konsistas je ŝvelo de aersakoj situaj en kolflanko kaj levo de siaj vostoj. Tiuj tamburejoj kutime havas tre malaltan aŭ nenian vegetaĵaron. La masklaj prerikokoj restas en tiuj ceremoniejoj dum preskaŭ du monatoj. La reprodukta sezono kutime komencas en Usono fine de marto al aprilo. Dum tiu tempo la maskloj setligas siajn dancejojn kie ili memmontriĝas por inoj. Unu aŭ du hegemoniaj maskloj faras ĉirkaŭ 90% de la kopulacioj.
Post tio la ino foriras unu mejlon el la dancejo kaj ekkontruas sian neston. La ino demetas 5 al 17 ovojn kaj eloviĝo okazas post 23 al 24 tagoj. Estas 5 al 10 idoj en ĉiu idaro. (INRIN, 2005). Idozorgado estas farata de la ino sola kaj ekflugo okazas post 1 al 4 semajnoj, kompleta sendependiĝo je la 10a al 12a semajno kaj la idoj atingas la seksan maturecon kiam ili estas unujaraj (Ammann, 1957).
Problemo por prerikokoj estas konkurenco kun la Komuna fazano. Fazaninoj demetas siajn ovojn en prerikokaj nestoj. La fazanaj idoj eloviĝas unue; tio kaŭzas ke la prerikokoj elnestiĝas supoze ke la idoj jam eloviĝis. Vere la idoj de la prerikokino ne eloviĝis kaj mortiĝos ĉar la patrino ne estas tie por plua kovado.
Unua Hispana Respubliko
La Unua Hispana Respubliko estis etapo de la hispana historio kiu daŭris nur iom pli ol unu jaron, inter 1873 kaj 1874.
Ĝi komencis per la abdiko de reĝo Amadeo de Savojo, en Februaro 1873, post tre mallonga regado. La monarkia solvo estis malkreditigita tiam en la okuloj de la radikaluloj kaj demokratoj kiuj estis forpelintaj la burbonan reĝinon Izabela la 2-a.
La respublikanoj estis tamen dividitaj rilate la formon de la reĝimo, inter la federalistoj kaj la unuigemaj. La lukto inter ambaŭ branĉoj kondukis al la rapida sinsekvo de regantoj kaj eĉ de la prezidentoj. Insurekcioj en diversaj lokoj, pluraj el ili fare de la plej ekstremaj el la federalistoj (la fenomeno estis konita kiel kantonalismo), ankaŭ kontribuis al la malstabileco.
Dum tiu tempo ĝi havis kvar prezidentojn:
Krome, la Respubliko estis kontraŭbatalita de la monarkistoj, siavice dividitaj inter partianoj de la tradicia reĝimo (karlistoj) kaj pli moderaj sekvantoj de la filo de la eksa reĝino, Alfonso. Dum pluraj monatoj en 1874 regis generalo Francisco Serrano, kun apogo de la monarkistoj. Fine, tiuj ĉi trovis la necesan apogon en la armeo, kaj sukcesis triumfigi puĉon kiu revenigis novan reĝon Alfonso al la povo fine de 1874.
Kaverno de Nicanor
Kaverno de Nikanoro estas antikva tombo kaverno situanta sur Monto Scopus en Jerusalemo, Israelo. Elfosaĵoj en la kaverno malkovris osttombejojn rilatante al Nikanoro, la pordofaristo. La kaverno situas en la Nacia Botanika Ĝardeno de Israelo sur la grundoj kampuso de la Monto Scopus de la Hebrea Universitato de Jerusalemo.
Nacia Panteono de Israel
En 1934, la restaĵoj de Leono Pinsker de Odeso estis reenterigitaj en la Nikanor-kaverno ĉe la iniciato de Menaĥem Usiŝkin, kiu antaŭvidis nacian panteonon sur Monto Scopus. Tamen, la sola alia persono entombigita tie estis Ussiŝkin mem, kiu mortis en 1941. Al naciaj gvidantoj intrigo estis establita sur Monto Herzl post la fondiĝo de la ŝtato en 1948, en parto ĉar Monto Scopus iĝis enklavo en jordana teritorio.
Kamboĝa perdriko
Ĝi estas 28 cm longa, distinga perdriko ĝenerale bruna kun ĉefe senmarka bruna kapo, kiu nomigas la specion laŭ alternativa komuna nomo. Ankaŭ la resto de la korpo estas bruneca, kun blanka punkteco en suba dorso. Subaj partoj estas pli helaj kun flanka strieco.
Ĝi estas sufiĉe diferenca al ĉiu ajn perdriko loĝanta ene de sia teritorio. La eksterlima Stridorsa perdriko, A. brunneopectus, havas similajn suprajn partojn, sed ĝi estas tipe malpli markata je nigro.
Ankaŭ la voĉo similas al tiu de A. brunneopectus, ĉar elsendasa rapidan serion de laŭtaj notoj "brr", konduke al separata serio de duoblaĵoj "ŭi-ŭu" (kun ascenda unua noto).
Ĝi troviĝas nur en okcidenta Kamboĝo, ĉefe ĉe la montoj Kardamomoj, kie ĝi estas komuna inter 200 kaj 300 m, kaj najbaraj lokoj de Tajlando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Oni agnoskas du subspeciojn, kiuj estas la jenaj:
La totala populacio estas ĉirkaŭkalkulata de 20,000-50,000 individuoj.
Ĝi loĝas en ĉiamverdaj arbaroj de deklivoj kaj ebenaĵoj, kaj estis konstatita ankaŭ en malfermaj areoj. Ĝi ĝenerale troviĝas en montoj el 700-1,400 m en Tajlando, kaj en ebenaĵoj (ĝis 1,000 m) en Kamboĝo, kvankam ĝi estis konstatita sube ĝis 300 m kaj 400 m en ambaŭ landoj, kaj ĝis 200 m en Kamboĝo. Ĝi komune formas grupojn de 5-6, kvankam grupoj de ĝis 30 individuoj estis foje observataj kune.
La dieto inkludas formikojn, termitojn kaj aliajn senvertebrulojn kiuj estas akirita per skrapado inter mortinta foliaro. Ĝi estis observata ankaŭ manĝanta en rizkampoj de montetoj inter novembro kaj januaro.
OkSEJT-39
La 39-a Okcidenta Sovetia Esperantista Junulara Tendaro okazis 04-14 de aŭgusto 1999 apud Carina lago, proksime al urbo Tiĥvin en Leningrada regiono de Rusio.
La ĉeftemo estis Mondo, kiun kreas vi.
La tendaro estis konceptita kiel neordinara. Oni kunigis la spertojn pri la pluraj antaŭaj SEJT-oj kaj multnombraj internaciaj junularaj E-renkontiĝoj, en kiuj ekde la 1990-aj jaroj amase partoprenis rusiaj E-aktivuloj. Tre abunde estis uzita la lasta modo de rusiaj junularaj E-renkontiĝoj: psikologiaj kursoj kaj trejnadoj.
"Ĉu vi ne rimarkis, ke ofte vi kaŝas rigardon, kiam ĝi kunpuŝiĝas kun la okuloj de nekonata persono? Ĉu vi ne provis rideti dum la interparolo? Kaj ankoraŭ, ĉu vi kurbigas ŝultrojn dum paŝado?" - demandis la unua informletero.
Dekomence, kiel atestas la informletero, la psikologiajn kursojn devus okazigi la samaj personoj, kiuj aktivis en la regionaj E-renkontiĝoj: studentoj kaj eksstudentoj de psikologiaj fakultatoj, memlernintoj kaj entuziasmuloj. Tamen, jam kiam la preparado de la tendaro startis, subite alvenis novaj fortoj. Al E-kurso de Andrej Grigorjevskij en Ivanovo aliĝis spertega psikotrejnisto Sergej Vasiljev - kun la grupo de siaj disĉiploj. Sergej mem diligente lernis Esperanton kaj instigis siajn grupanojn - li metis al ili celon apliki iliajn psikologiajn sciojn praktike - kaj en Esperanto, kadre de la preparata SEJT.
Neniam antaŭe kaj neniam poste la tema programo en SEJT-oj estis tiom altnivela kaj tiom cerbo-eksplodiga. Kaj detruanta la rutinon - kio, kompreneble ne al ĉiuj tio estis agrabla, ĉar oni estas sklavoj de siaj kutimoj. Poste oni povis kelkloke legi, ke la psikologiaj trejnadoj okazis en la rusa, sed tio ne estas vero: la tuta programo estis en Esperanto, simple la kritikantoj ne sciis, kiel esprimi sian animan perturbiĝon, krom per la plej "forta akuzo".
La grumblado ne evoluis al ia rimarkebla konflikto inter la kritikantoj kaj organizantoj, des pli, ke la cetera programo estis bunta kaj kutima: koncertoj, konkursoj, lingvokursoj, ekskursoj, prelegoj kaj kunsidoj.
Bornea perdriko
Ĝi troviĝas en la insulo de Borneo, kio nomigas la specion, en teritorioj de Indonezio kaj Malajzio (norde). Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montarbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Estas perdriko de oranĝeca kapo kaj oranĝecbruna brusto. La ventro estas blanka kun tre markata nigraj flankoj kun blankaj makuloj. Estas ruĝa okulringo kaj nigraj krono kaj orelmakulo. La dorso estas tre strieca kaj la kruroj ruĝaj.
De tiu orientalisa specio oni agnoskas du subspeciojn kiuj estas la jenaj:
Étrabonne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
27855 Giorgilli
27855 Giorgilli estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj amatoraj astronomoj Francesco Manca kaj Augusto Testa elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Antonio Giorgilli, profesoro pri matematika fiziko ĉe la Universitato de Milano. Li distingiĝis en sia produktiva kariero per multenombraj laboroj pri la teorio pri perturboj en kun aplikoj al la studoj pri la long-tempa orbita stabileco de grandaj kaj malgrandaj planedoj.
Tiefenstein
Tiefenstein (germane: "profunda ŝtono") estas la nomo de pluraj loĝlokoj en Germanlingvio.
Vygruppen
Vy, oficiale Vygruppen AS, (antaŭe ĝis la 23-a de Aprilo 2019 Norges Statsbaner, mallonge NSB) estas la ŝtata fervoja societo de Norvegio.
Tiefenstein
Interalie temas pri parto de
Vygruppen
La historio de la norvegaj fervojoj estas ne facila. Pro la monteca pejzaĝo de Norvegio estis malfacile konstrui fervojojn; tial Carl Abraham Pihl proponis mallarĝan ŝpuron, poste nomitan laŭ lia inicialoj (CAP). Ekde 1900 Norvegio tamen, eble pro la kutimoj de najbara Svedio, komencis (re)konstrui siajn fervojajn liniojn en norma ŝpuro.
Inter la norvegaj fervojaj linioj aparte admirindas tiu de Oslo al Bergeno, kiu atingas alton de pli ol metroj kaj trairas multajn tunelojn.
La plej alta stacio atingebla tra la norvega reto estas Bodø. Tra la sveda reto atingeblas la fererca fervojo, de Narvik al Riksgränsen, Kiruna, Boden kaj Luleå.
La plej nordaj provincoj de Norvegio, Troms kaj Finnmark, ne havas fervojon.
Krásná Lípa (apartigilo)
Nomon Krásná Lípa havas pluraj setlejoj:
Henrietta Maria de Francio
Reĝino Henriketa Maria (la 25-an de novembro 1609 - la 10-an de septembro 1669) estis la edzino de Karlo la 1-a de Anglio.
Ŝi estis la plej juna filino de Henriko la 4-a de Francio, de la burbona dinastio, kaj Maria de Mediĉo. Ŝia patro mortis antaŭ ŝia unua naskiĝtago; en 1617 oni forpelis ŝian patrinon de la franca kortego. La 11-an de majo 1625 ŝi edziniĝis kun Karlo la 1-a: pro ŝia romkatolikismo, la edziĝo estis nepopulara en Anglio. Ŝi malamis la reĝan favoraton, George Villiers, 1-a Duko de Buckingham sed post lia morto ŝiaj rilatoj kun Karlo pliboniĝis.
En 1642 komenciĝis la angla enlanda milito kaj ŝi konscience aktivis por subteni sian edzon. Post lia morto ŝi trovis sin preskaŭ senmona. Loĝante en Parizo, ŝi nomumis Kavaliron Kenelm Digby ŝia kanceliero. Kiam oni restaŭris la monarkion en 1660, ŝi revenis al Londono kie ŝi loĝis ĉe Somerset House ĝis 1665 kiam ŝi denove reiris al Francio. Tie ŝi fondis monaĥinejon ĉe Chaillot. Ŝi mortis ĉe la Château de Colombes kaj enteriĝis en la reĝa tombejo de la Preĝejo Sankta Denis.
(13453) 6538 P-L
(13453) 6538 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
(9647) 1995 UM8
(9647) 1995 UM8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Marcianise
Marcianise estas komunumo de Italio.
Flava emberizo
La flava emberizo (Emberiza citrinella) estas birdo de la genro de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiuj iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Disvastiĝo
Tiu palearktisa birdospecio reproduktiĝas tra Eŭropo kaj multe de Azio. La flava emberizo estis enmetita en Novzelando en 1862 kaj estas nuntempe komuna kaj disvastigita tie. Ĝi estas probable pli abunda en Novzelando nun ol en Eŭropo kie ĝi estas en grava malpliiĝo, (en Britio la specio falis je ĉirkaŭ 54 % inter 1970 kaj 2003). En Eŭropo kaj Azio la plej granda parto de tiuj birdoj estas loĝantaj birdoj, sed kelkaj pli nordaj birdoj migras suden vintre. Ĝi estas komuna en ĉiaj tipoj de malfermaj areoj kun iom da arbustaro aŭ arboj kaj formas malgrandajn arojn vintre. Ĝia plej konvena biotopo estas miksa kampo kun iom da arboj.
Aspekto
La Flava emberizo estas fortika 15.5–17 cm longa birdo, kun griza dika beko de semomanĝantoj. Temas pri specio kun seksa duformismo. La masklo havas brilflavan kapon, flavajn subajn partojn kaj tre striecan brunan dorson. Pli precize en la flavega kapo, kiu nomigas la specion laŭ la komuna nomo kaj laŭ la latina scienca nomo metafore al citrono, estas grizaj markoj kiuj konturigas flavajn areojn, tiele flava pinta krono kun suba griza strio kiu venas el frunto al nuko kaj markas superokulan flavan strizonon el frunto, traokula griza strio al la nuko kiu markas sube vizaĝon kiun ĉirkaŭas pli markata griza strio tra orelareo al mustaĉo, kie krome estas duobla malpli markata mustaĉa strieto kaj foje en la gorĝareo estas ankaŭ grizeca punkteco. En nuko kie koincidas ĉiuj tiuj strioj kaj en vizaĝo povas esti pli griza areo. La kolo estas griza kaj nuanciĝas malantaŭe al tre strieca brunnigra dorso kaj antaŭe al helbruna strieco de flavecfonaj brusto kaj flankoj. La pugo estas tre helbruna kaj la vosto nigreca. La kruroj estas rozkoloraj.
La ino estas multe malpli kolora kaj pli strieca sube. Sed ŝi facile identigeblas pro la kombino de helbruna senmarka pugo kaj nigreca vosto identaj al tiuj de masklo. Tamen en la kapo la bildo svagas kaj estas pli grizeca ol je la masklo, ĉiukaze videblas tre flava antaŭkrona makulo.
Kutimaro
La masklo kutime kantas desur herbeja barilfosto aŭ similaĵo, la unuan parton de lia monotona kanto oni ofte preteratentas kaj nur ekrimarkas la finan longan akutegan fajnan noton. (la germana popola tradicio interpretas ĝin kiel: Hab dich-hab dich-hab dich-liiieeeeb (“amis vin”) kaj la angla kiel A little bit of bread and no cheese (“peceto da pano sen fromaĝo”))
La nesto estas surgrunda. La ino demetas 3-6 ovojn, kiuj montras harŝajnajn markojn karakterajn de emberizoj.
Dieto
El tiuj ili manĝas ĉefe la malrapidajn senvertebrulojn.
(47941) 2000 HU61
(47941) 2000 HU61 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Faulvatnet
Faulvatnet estas norvega lago kiu kuŝas en municipo Sørfold en Nordland.
NGC 1188
NGC 1188 (aliaj indikoj — PGC 11533, MCG -3-8-68) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marano di Napoli
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Calvizzano, Mugnano di Napoli, Napoli, Quarto kaj Villaricca.
Romániai magyar irodalmi lexikon
Romániai magyar irodalmi lexikon (RMIL) (hungare: estas hungarlingva konsult-libro de literaturo hungara en Rumanio de 1920.
Ĵoan-Pesoo
Ĵoan-Pesoo (portugallingve: João Pessoa, /žo'ãw pe'soə/), ĉefurbo de subŝtato Paraibo, estas la tria plej antikva urbo en Brazilo, fondita en la 5-a de aŭgusto 1585. Unue ĝi nomiĝis "Paraiba", sed en 1930 ĝia nomo estis ŝanĝita por omaĝi João Pessoa Cavalcanti de Albuquerque.
Ĝi estas inter Paraibo-rivero kaj la Atlantiko. Em Ĵoan-Pesoo estas la Ponta do Seixas (Seiŝas), la plej orienta punkto de la Amerika Kontinento. Ĝi havas 30 kilometrojn da plaĝoj plenaj per kokusarboj, sablo kaj verd-blua akvo. Ĵoan-Pesoo havas pli ol 500 mil loĝantojn.
Esperanto en Ĵoan-Pesoo
La tiel nomata 2-a Nordorienta Konvencio de Esperanto okazis en la urbo Ĵoan-Pesoo, de la 13-a ĝis la 15-a de julio 1951. La celo de la konvencio estis celebri la 64-an Datrevenon de Esperanto kaj preparado de la 13-a Brazila Kongreso de Esperanto en Recife. La 13-an de julio okazis la prepara kunveno kaj la 14-an oni realigis vesperan promenadon tra la urbo. Nokte, solena kunsido en la teatro ‘‘Santa Roza’’, sub la prezido de Luís Rodrigues de Souza, sekretario pri Edukado, kiel reprezentanto de la subŝtatestro d-ro José Américo de Almeida, kiu estis esperantisto kaj akceptis la konvencianojn en la Registara Palaco.
En 1991 okazis en tiu urbo la 1-a Seminario por Esperantistaj Aktivuloj, la 21-an kaj 22-an de aprilo, okazita en la kadro de la 3-a Laborkunsido de Reprezentantoj de Esperanto-Asocioj de Nordoriento de Brazilo, organizita de Potigvara Esperanto-Asocio, de Natal.
En 1998, la estraro de Paraiba Esperanto-Asocio kun sidejo en Ĵoan-Pesoo estis: prezidanto Roberto da Silva Ribeiro, sekretariino Maria Hilarina Aires Nunes kaj kasisto Jason Gonçalves de Lima. Dezirante pli bone disvastigi Esperanton, Paraiba Esperanto-Asocio, laŭ interkonsento kun Brazila Esperanto-Ligo, decidis starigi bazan kurson per korespondado, komenciĝante per prelego ĉe la sidejo de “Associação dos Inativos e Pensionistas da Universidade Federal da Paraíba” (Asocio de la Emerituloj kaj Pensiuloj de la Federacia Universitato de Paraíba), okazinta la 7-an de aŭgusto 1998.
La 26-an de marto 1999 estis enpostenigita nova estraro de Paraiba Esperanto-Asocio, kies membroj estis: prezidantino Hilarina Aires Nunes, vicprezidanto Carlos Belém, sekretariino Terezinha Oliveira, kasisto Jason Gonçalves de Lima. La solena kunsido okazis en la biblioteko “Virginia Gama Melo” de la Kultura Fonduso Spaco “José Lins do Rêgo”. La oficiala organo de Paraiba Esperanto-Asocio de tiu jaro titoliĝis “Paraiba Karavano”. En tiu jaro, okazis tie ankaŭ Laborkunsido de Esperanto-aktivuloj de Nordoriento.
Maria Hilarina Aires Nunes eldonas, ĉiujn du monatojn, bultenon de la Brazilaj Nordorientaj Asocioj, kunlabore de esperantistoj el Salvadoro, Muritibo, Arakaĵuo, Maceioo, Natalo, Fortalezo kaj Kampinagrando.
Naomichi Ueda
Naomichi Ueda (植田 直通 n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2017 li membras en la japana nacia teamo de futbalo.
Saki
Saki naskiĝis en Birmo en 1870 kiel filo de brita oficisto en la birma polico. Lia patrino mortis en 1872, trafite de eskapinta bovino, kio eble havas ian rilaton kun la rolo de bestoj en liaj rakontoj. Kiam li aĝis du jarojn, li estis sendita al Britio por vivi kun du seninfanaj onklinoj, kiuj tre strikte edukis lin.
Post lerneja edukado en Exmouth kaj Bedford li unue sekvis sian patron en la birman policon, sed pro malbona sano devis ŝanĝi direkton al ĵurnalismo. Kiel ĵurnalisto li verkis politikajn satirojn kaj raportis por britaj ĵurnaloj el Balkanio, Rusio kaj Parizo.
Hodiaŭ Saki estas ĉefe konata pro siaj noveloj aŭ mallongaj rakontoj, kiujn karakterizas sprita humuro, eleganta stilo, acerba satiro kaj, ne malofte, nuanco de krueleco.
En 1914 Saki volontule soldatiĝis kiel senrangulo, malgraŭ sia aĝo. Li mortis en tranĉeo en Francio en 1916, trafite de tiraljoro. Laŭdire liaj lastaj vortoj estis "Estingu tiun damnindan cigaredon!".
Saki publikigis ĉirkaŭ 135 rakontojn krom tri romanoj, tri teatraĵoj kaj historia studo pri Rusio.
Kalchreuth
Kalchreuth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Erlangen-Höchstadt kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĉefkonsilio de Antikvaĵoj
La Ĉefkonsilio de Antikvaĵoj aŭ SCA (mallongigo de la angla Supreme Council of Antiquities) estas parto de la egipta kulturministro kaj respondecas pri konservado, protektado kaj regulado de ĉiuj antikvaj kaj arkeologiaj elfosaĵoj en Egiptio.SCA estis konata kiel "Egyptian Antiquities Organization" (EAQ, organizaĵo pri egiptaj antikvaĵoj) inter 1971 kaj 1994. Antaŭ tio, ekde la mezo de la 19-a jarcento, ĝi estis nomita aŭ "departemento pri antikvaĵoj" aŭ "servo de antikvaĵoj".
La nuna ĝenerala sekretario de la konsilio estas Doktoro Zahi Hawass (ekde 2002).
Departmento de antikvaĵoj
Direktoro:
Egipta organizio pri antikvaĵoj
Direktoro:
Ĉefkonsilio de Antikvaĵoj
Generala Sekretario:
Ŝtata ministrio pri antikvaĵoj
Ministro:
Zenono el Kitiono
Zenono el Kitiono (greke: Ζήνων ὁ Κιτιεύς, Zēnōn ho Kitieŭs) (naskiĝinta en -334 - mortinta en -262) estis greka filozofo el Kitiono (greke: Κίτιον) en Kipro. Zenono estas la fondinto de Stoikismo, filozofio kiun li instruis en Ateno ekde ĉirkaŭ -300. Bazita sur la moralaj ideoj de la Cinikuloj, Stoikismo grande emfazis la bonon kaj mensan trankvilecon, kiuj leviĝus el vivo de solideco laŭ la reguloj de naturo. Ĝi fariĝis tre sukcesa filozofio, kaj floris kiel la ĉefa de la helena epoko tra la romia epoko.
1511 Daléra
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Paul Daléra, unu amiko de la malkovrinto.
Belarra
Belarra [beLAra] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la sudo de la komarko Alto Gállego (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco.
La loĝloko Belarra (840 msm) mem estas en la suda valo Guarguera iom sude de la rivero Guarga ĉe la montaro Belarra, kaj oriente de la aŭtovojo A-23. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj. Proksime estas domaro Yéspola.
Historio
Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico.
Dum la Hispana Enlanda Milito, Belarra suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). En la fino de la 1970-aj jaroj la loko senhomiĝis, sed poste venis novaj loĝantoj. Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Belarra oni malaltiĝis el 65 loĝantoj en 1940 ĝis nunaj 5 loĝantoj (2019).
Aktualo
La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. Ĉefaj altiraĵoj estas naturaj lokoj kaj ermitejo.
Geoffroy Thérage
Geoffroy Thérage estis la ekzekutisto de Rueno. Li estis respondeca de la ekzekuto de Johana de Arko. Lia nomo kaj pli ol dek ekzekutoj estas registritaj en diversaj fontoj konservitaj en la Nacia Biblioteko de Francio, la plej grava el ili estis la mortigado sur ŝtiparo de la Pucelo de Orleano, Johana de Arko, kiam li havis 25 jarojn, la 30-an de majo 1431.
De 1419 al 1432, centoj de burĝuloj komplotintaj kontraŭ la brita ĉeesto estis mortigitaj de Thérage. Li havis kelkajn taskojn rilate al la afero de Johana, pli ol kutime: li lumigis la ŝtiparo kaj poste estis taskigita disĵeti la cindrojn sur la rivero Sejno, sub angla skorto.
En la juĝo por rehabilitado de Johana de Arko, pruvoj estis kolektitaj kontraŭ li. Laŭ Frato Martin, li havis grandan kompaton pro la formo kaj kruela maniero en kiu la angloj mortigis ŝin. Li maltrankviliĝis pro la fakto ke la koro de la viktimo, malgraŭ oleo, sulfuro kaj karbo restis nerompita meze de la cindroj. Li devis revivigi la palison por bruligi ekstere. Laŭ la frato Isambert, tuj post la ekzekuto, la ekzekutisto venis al li kaj lia kunulo frato Martin Ladvenu, batis sin kaj pentis senespera, timema, petante pardonon kaj indulgencon al Dio pro tio, kion li faris al tiu sankta virino. Tamen, li ne rezignis tiun laboron post la pento.
Hekateo el Mileto
Hekateo el Mileto (naskiĝis ĉirkaŭ 550 a. K., mortis ĉirkaŭ 475 a. K.) estis la frua helena historiisto kaj geografiisto.
Lia Priskribo de la Tero (Περίοδος Γῆς / Períodos Gễs aŭ Περιήγησις / Periêgêsis) konsistigas unu el la plej unuaj priskriboj de la mediteranea mondo. En ĝi li provizas precizajn informojn pri la vizititaj regionoj, prezentas la mitologiojn de la popoloj, ties loĝmanierojn, la faŭnojn kaj flaŭrojn. Li estas la unua provinta elfari realecajn priskribojn. Li diris: "Mi estas skribonta tion, kio ŝajnas al mi esti la vero; ĉar tiuj paroloj de la helenoj estas, ŝajnas al mi, multnombraj kaj ridindaj."
En liaj primitaj genealogioj li provis korekti tion, kio ŝajnis al li malvera. Kun li aperas la unua provo (provo! kompreneble, la rezulto ne estas je la alto de la celo) elfari racian kronologion.
Herodoto, vivinta unu generacion poste, multe ĉerpis el liaj verkoj, ne menciante tion.
12168 Polko
12168 Polko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 25-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan helpantan astronomon Norbert Polko, kiu skanis pli ol 200 000 vitrajn plakojn – tutmonda rekrodo – el la plej granda eŭropa arkivo de astronomiaj, ĉe la Observatorio de Sonneberg.
NGC 1189
NGC 1189 (aliaj indikoj — PGC 11503, MCG -3-8-61, HCG 22C) estas rektokoneksa spirala galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Metila glikolato
Metila glikolato aŭ C3H6O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glikolata acido kaj metanolo. Metila glikolato estas senkolora aŭ blanka likvaĵo, uzata kiel kemia reakciaĵo en kemiaj sintezoj en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Metila glikolato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Metila glikolato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Flagey-Rigney
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Sterijino
Bazaj informoj
Sterijino, serbe Стеријино, hungare Valkaisor estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Banato en municipo de Ada (Serbio), sed geografie la vilaĝo apartenas al Baĉka.
Situo
Sterijino situas sur ebenaĵo.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. En la 1800-aj jaroj en tiu loko estis nur sporadaj farmoj, baldaŭe la loko iĝis centro de farmoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Sterijino 234 da homoj, (hungaroj 222 (95 %), serboj 6 (3 %) kaj aliaj).
Côtes-d'Armor
Côtes-d’Armor [] (bretone: Aodoù-an-Arvor) estas franca departemento (n-ro 22) en la regiono Bretonio (franca regiono). Ĝi estas granda kaj havis 597,085 loĝantojn en la jaro 2013. Ĝi enhavas 356 komunumojn.
La departemento antaŭe nomiĝis Côtes-du-Nord (“Nordaj marbordoj”). La nova nomo, elektita en 1990, devenas de la bretona lingvo kaj signifas “marbordoj de la lando ĉe la maro”.
Lingvoj
Oni ĉie parolas la francan lingvon, sed estas parolataj ankaŭ regionaj lingvoj: la bretona okcidente (kelta lingvo) kaj la galoa lingvo oriente (latinida lingvo).
Esperanto
En eta vilaĝo nomata Plouézec (Ploueg-ar-Mor) okazas ĉiujare la plej grava esperanta renkontiĝo en Bretonio: la Internaciaj Renkontoj de Pluezek.
Carqueiranne
(jen france, okcitane Carcairana) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur), kaj administre apartenas al la kunurba komunumo de Tulono, kreita en 2002. Fine de en la komunumo vivis.
Gelse
Gelse [gelŝe] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Zalakaros, en Distrikto Nagykanizsa.
Historio
La unua mencio devenis en 1280 en formo "Guelse". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiu rehomiĝis en la 18-a jarcento.
Ponto Johana de Arko
La Ponto Johana de Arko estas ponto funkciante kiel ŝoseo kaj fervojo sur la rivero Sejno, ĝi konektas la dekstran bordon (norda bordo) kaj la maldekstran bordon (suda flanko) de Rueno (Seine-Maritime). Ĝi situas sube de la ponto Boieldieu kaj kontraŭflue de la ponto Vilhelmo la Konkerinto. Ĝi estis nomita tiel ĉar ĝi kondukis al strato Johana de Arko, dum la cindro de Johana de Arko estis ĵetitaj en la riveron de la malnova ponto Matilda. La metroo de Rueno transiras tiun ponton sur ligna levita vojo inter la metrostacioj Teatro de la Artoj kaj Joffre Mutualite ekde la inaŭguro en 1994.
6560 Pravdo
6560 Pravdo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego en Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Steven H. Pravdo, kiu laboras en la fako de la astrofiziko de la Ikso-radioj, la malkovro de la kaj pri la malvolvo de la instrumentoj por la kosmaj misioj de la Jet Propulsion Laboratory. Kiel mastrumanto de la taskoj de la Near Earth Asteroid Tracking, li partoprenis je la planado, la konstruo, la instalo kaj la funkciado de la NEAT.
Genta Miura
Genta Miura (三浦 弦太 n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2017 li membras en la japana nacia teamo de futbalo.
637 Chrysothemis
637 Chrysothemis estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco) la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Krisotemisa, filino de Agamemno kaj Klitemnestro en la helena mitologio.
Street Parade
Street Parade (en Esperanto "Stratparado") estas ĉiujara subĉiela muzika evento en Zuriko, Svislando, kaj ĝi estas hodiaŭ unu el la plej gravaj teknomuzikaj paradoj en Eŭropo kun 600 000 ĝis 1 miliono da gastoj. La iama Love Parade estis la unua simila festo kun tekno-muziko.
Historio
En la unua evento oni havis 1000 ĝis 2000 gastojn kaj 2 amo-veturiloj. En la jaro 2011 por la 20-a stratparado oni atendis ĉirkaŭ 600 000 ĝis 1 miliono da gastoj. La parado de 2014 okazas la 2-an de aŭgusto.
Proto-stelo
Proto-stelo estas amaso da gaso kaj kosma polvo kiu kuntiriĝas, ene de giganta molekula nubo, por iĝi stelo. La materio, kiu kolapsas sur la proto-stelon plidensigas kaj, pro frotado, plivarmigas ĝin ĝis inkandesko. La altirita polvo malhelpas la lumo eliri, la proto-stelo estas do ĉirkaŭigata de kokono da polvo kaj aspektas kiel malluma globeto. Sed per infraruĝa observado eblas malkovri ĝin.
La brita fizikisto Sir James Jeans studis la kondiĉojn, laŭ kiuj nubo (aŭ parto da nubo) povas kuntiriĝi kaj kalkulis la mason en funkcio de la denso kaj temperaturo de nubo kiu povas komenci gravite kolapsi. Tiu maso, tiel nomata maso de Jeans estas donata de la formulo:
kie  n  estas la denso en partikloj,  m  estas la averaĝa maso de gasa partiklo en la nubo kaj  T  la temperaturo de la gaso: ju pli nubo estas densa kaj malvarma, des pli ĝi facile kuntiriĝa.
La steloj formiĝas kutime multope (en stelamasoj). Tio estas klarigata, se oni supozas ke la nubo da gaso ne uniforme kuntirigas. Male tiaj nuboj estas loko de turbulaj movoj, kiuj igas regionojn pli malpli densaj en ĝi. Tiu procezo, tiel nomata turbula disiĝo faras ke iaj regionoj transpasos la mason de Jeans kaj iĝos gravite malstabilaj. Tiel, la nubo fragmentiĝas en grupo da proto-steloj: tiu, kiu kongruas kun la observo de stelamasoj.
2373 Immo
2373 Immo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Forto
En fiziko, forto estas io kio kaŭzas akcelon de libera korpo kun maso. La neta (aŭ rezulta) forto estas la vektora sumo de ĉiuj fortoj agantaj sur la korpon.
2373 Immo
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astronomo Immo Appenzeller.
Forto
Forto estas vektora grando difinita kiel la rejto (infinitezima tempa proporcio) da ŝanĝo de movokvanto induktita en libera korpo kaŭze de kampo aŭ interago kun alia korpo, kaj tiel havas asociitan direkton. La SI unito por forto estas neŭtono.
Historio
Antikvaj verkistoj, tiel kiel Aristotelo, mistaksis ke plejmultaj ordinaraj objektoj ne moviĝas pro tio ke ili estas stringitaj de kontraŭaj sed egalaj fortoj. Aristotelo kaj aliaj kredis ke estas la natura stato de objektoj sur tero esti senmovaj, kaj ke ili tendencas al tiu ĉi stato (fine kvietiĝi al seninterago), se lasitaj solaj. Tiu ĉi estis la kutima sperto de homoj kun ordinaraj kondiĉoj kie froto implikiĝis; do la ideo de NEWTON ke nekontraŭitaj fortoj nature produktis konstantan pliiĝon de rapido, ne estis memklara. Frotaj fortoj, agantaj kontraŭe inter si, historie tendencis kaŝi la ĝustan matematikan rilaton inter simplaj nekontraŭitaj fortoj kaj movado.
La ĝusta konduto por nekontraŭita forto unue estis malkovrita de Galilejo dum laborado kun gravito, kvankam ne estis ĝis NEWTON ke gravito vidiĝis simple kiel produktado de unu speco de nekontraŭita "forto". NEWTON ĝeneraligis la konduto de konstanta akcelado aŭ konstanta pliiĝo de movokvanto, al fortoj aliaj ol gravito. Li asertis en lia dua leĝo de movado ke tiu ĉi konduto ke tiu ĉi konduto de konstanta pliiĝo de movokvanto estas karakteriza de ĉiuj fortoj -- inkludantaj la "fortoj" de ordinara sperto, tiel kiel tensio au streso produktita de premado de fingro kontraŭ objekto.
Kvanta difino
Newton estis la unua matematike difini forton kiel la rejto de ŝanĝo de movokvanto:. Tie ĉi NEWTON provizis pli utilan difinon de forto kaj plu asertis ke la fortoj de ordinara sperto produktas movadojn de speco kiu kutime ne vidiĝas en ordinaraj spertoj. (Tiuj spertoj kutime estas malpurigitaj de kaŝitaj kaj ŝanĝantaj frotaj fortoj, kiel en la supraj ekzemploj.) La ĝusta kaj simpla rilata leĝo inter forto kaj movado estas historie vidita kiel la "dua leĝo de NEWTON":
Mario Roatta
Post la milito li estis juĝata pro militkrimoj.
Forto
Kvanta difino
La kvanto mv nomiĝas movokvanto. Tiel, la neta forto sur partiklo estas egala al la rejto de ŝanĝo de movokvanto de la partiklo dum tempo. Tipe la maso m estas konstanta dum tempo, kaj la leĝo de NEWTON povas esti skribita en pli simpla formo
kie estas la akcelo. Ne estas ĉiam la kazo ke m estas sendependa de t. Ekzemple la maso de raketo malpliiĝas dum ĝia propulsenzo estas elĵetita. Sub tia cirkonstanco, al supra ekvacio estas malĝusta, kaj la plena formo de la dua leĝo de NEWTON devas esti uzata.
La rilato ankaŭ malsukcesas dum rapido alproksimiĝas al la rapido de lumo, laŭ la Speciala Teorio de Relativeco, kvankam la difino  ankoraŭ validas.
Ĉar movokvanto estas vektoro, forto, kiu estas ĝia tempa derivaĵo, estas ankaŭ vektoro -- ĝi havas longon kaj direkton. Vektoroj (kaj tiel fortoj) adiciiĝas per komponantoj. Kiam du fortoj agas sur objekto, la rezulta forto, la "rezultanto" estas la vektora sumo de la originalaj fortoj. Tio ĉi nomiĝas la principo de supermetado. La longo de la rezultanto varias de la diferenco de la longoj al la sumo de longoj, depende de la angulo inter iliaj linioj de ago. Kiel kun ĉia vektora adicio, tiu ĉi rezultas en paralelograma regulo: la adicio de du vektoroj reprezentitaj de la lateroj de la paralelogramo donas ekvivalentan rezultanto, kiu havas egalan longon kaj direkton al la transverso de la paralelogramo. Se la du fortoj estas egalaj je longo sed kontraŭaj je direkto, la rezultanto estas nulo. Tiu ĉi kondiĉo nomiĝas statika ekvilibro, kun la rezulto ke la objekto restas senmova aŭ moviĝas kun konstanta rapido. Statika ekvilibro estas matematike ekvivalenta al la movado anticipata kun egalaj sed kontraŭe direktitaj akceloj (nature ĝi estas la sama movado kun egalaj sed kontraŭe direktitaj akceladoj (nature ĝi estas la sama movado kiel kun nenia akcelo).
Krom adiciado, fortoj povas esti partigitaj (aŭ rezoluciitaj). Ekzemple, horizonta forto almontranta nordorienten povas esti partigitaj en du fortojn, unu almontranta norden kaj unu almontranta orienten. Sumado de tiujn komponantaj fortoj uzante vektoran adicon donas la originalan forton. Fort-vektoroj povas ankaŭ esti tri-dimensiaj, kun la tria (vertikala) komponanto orta al la du horizontaj komponantoj.
En plejmultaj klarigoj de meĥaniko, forto estas kutime difinita nur implicite, en termoj de la ekvacioj, kiuj priskribas ĝian konduton. Kelkaj fizikistoj, filozofoj, kaj matematikistoj, tiel kiel Ernst Mach, Clifford Truesdell, kaj Walter Noll, trovis tion ĉi problema kaj serĉis por pli eksplicita difino de forto.
Forto kaj potenciala energio
Fortoj povas esti klasita kiel konservativaj aŭ nekonservativaj. Konservativaj fortoj estas ekvivalentaj al la negativa gradiento de potencialo, kaj inkludas graviton, elektromagnetan forton, kaj risortan forton. Nekonservativaj fortoj inkludas froton, kaj la fortoj de plastika deformiĝo. Tamen, por iu ajn sufiĉe detalita priskribo, ĉiuj fortoj estas konservativaj.
Specoj de fortoj
Multaj fortoj ekzistas: kulomba forto (la forto inter elektra ŝargo), gravito (la forto inter masoj), magneta forto - lorenca forto, ampera forto (la forto inter movantaj elektraj ŝargoj), frotaj fortoj, centrifugaj fortoj, ekfrapaj fortoj, risortaj fortoj, streĉaj fortoj, kemiaj fortoj, kaj kontaktaj fortoj por nomi kelkaj.
Nur kvar fundamentaj fortoj estas sciataj ekzisti en naturo: forta nuklea forto, elektromagneta forto, malforta nuklea forto, kaj gravita forto. Ĉiuj aliaj fortoj povas esti reduktiaj al tiuj ĉi fundamentaj interagoj.