cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harriett Abrams
Kariero
En la 90-aj jaroj, Harriett Abrams iom retiriĝis de la scenejoj kaj nur kantis kun siaj du fratinoj en ekskluzivaj spektakloj en la hejmoj de la nobelaro, kiel ekzemple la Koncertoj de sinjorinoj kiujn ŝi mem aranĝis ĉe Lord Vernon. Tamen, dum tiu ĉi sama periodo ŝi organizis ĉiujarajn profitkoncertojn malfermitajn al publiko, en kiuj ofte ŝi estis akompanata de Joseph Haydn sur piano.
Pereruela
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Pereruela, Arcillo, La Cernecina, Malillos, Sobradillo, Sogo, San Román, La Tuda, Pueblica kaj Las Enillas, okupas totalan areon de 160,86 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 514 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 15 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, 20 km de Bermillo de Sayago, komarka ĉefurbo, 47 km de Fermoselle, 50 km de Toro, 53 km de Fuentesaúco kaj 82 km de Benavente.
Harriett Abrams
Kariero
Harriet Abrams komponis plurajn plaĉajn kantojn, multaj el kiuj ŝi premieris en la koncertoj, tiel diskonigante ilin. Du el tiuj pecoj, "The Orphan's Prayer" kaj "Crazy Jane", helpita per la impona kantado de ŝiaj fratinoj, fariĝis tre popularaj inter 1799 kaj 1800. Ŝi ankaŭ publikigis du arojn da kanzonetoj en la itala kaj la angla, kolekton de skotaj kantoj harmoniigitaj por du kaj tri voĉoj, kaj pli ol dekduon da kantoj, ĉefe sentimentalajn baladojn, pluraj el kiuj rapide aperis en eldonoj en Usono. Ankaŭ Harriett dediĉis kolekton de pecoj publikigitaj en 1803 al la reĝino Charlotte.
La tiamaj anoncoj pri muzikspektakloj kaj la komentoj de la gazetaro dokumentas la popularecon kaj rekonon kiujn ĝuis la arto de Harriett Abrams. Malgraŭ tio ŝi preskaŭ malaperis de la moderna historio.
Pereruela
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, naturaj lokoj).
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Izoheptila tereftalato
Izoheptila tereftalato aŭ C22H34O4undefined estas estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la tereftalata acido kaj izoheptanolo. Izoheptila tereftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de tereftalata acido derivaĵoj kaj n-izoheptilaj derivaĵoj kaj en la produktado de plastaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoheptilatereftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoheptila tereftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Peñalba
Peñalba [peNJALba] estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Monegros (kies ĉefurbo estas Sariñena) apartenanta al la sudokcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudoriento de la komarko Monegros, oriente de la teritorio de Bujaraloz, kaj sude de tiu de Valfarta. Estas abundaj montetoj, game inter 448 m (Las Huegas), ĉe la limo kun Ontiñena kaj Candasnos, kaj 200 m ĉe la rojo Valcuerna, kiu trapasas la teritorion sudoriente al la Akvorezervejo de Mequinenza post reteni akvon en la Akvorezervejo de Valdecabrera.
Hans Lungwitz
Hans LUNGWITZ (naskiĝinta la en Gößnitz, mortinta la  en Berlino) estis germana neŭrologo kaj verkisto.
Peñalba
Geografio
La loĝloko Peñalba (254 msm) estas je 97 km de Huesko, provinca ĉefurbo.
Hans Lungwitz
Vivo
Post studoj de ĥemio kaj medicino ĉe Universitato Marteno Lutero de Halle-Wittenberg kaj ambaŭfaka doktoriĝo li estis praktikanta kuracisto en Berlino. Li ankaŭ verkis por medicinaj fakgazetoj kaj batalis por sansistema reformo.
En 1926 li aniĝis al NSDAP kaj eksmembrigitis en la 15.5.1932. Simpatiante la revizion de la traktato de Versajlo li ekkonis post mallonga tempo la neŭrozon je kiu suferis Adolf Hitler.
Lungwitz evoluigis psiĥobiologion kiel memstaran filozofian kaj medicinan antropologion opiniante ke ĉiuj t.n. psiĥaj malsanoj kaj funkcioj fakte estas biologie kaj fizike identigeblaj. En 1923 li kreis la unuan fojon la fakterminon psiĥobiologio kiun li publikigis en marto 1924 (verŝajne sendepende de Adolf Meyer en Usono). Lungwitz verkis romanojn kaj teatraĵojn.
Privataĵoj
Li estis edzo ekde 1908 al Anna Elisabeth Winkler; la geedzeco restis seninfana. Post ties morto en 1962 li pli kaj pli izolite vivis.
Hans Lungwitz mortis post preno de troa dozo da endormighelpaj piluloj. La tombo ĉe Heerstraße-tombejo konserviĝis ( II-W-4-Urn 8-238).
Postvivo
Engaĝiĝis pri ties memoro la fondaĵo Hans-Lungwitz-Stiftung kaj la societo Psychobiologische-Gesellschaft. Ĉe la instituto Hans-Lungwitz-Institut für Psychobiologische Analyse und Kognitive Therapie e.V. oni instruas kaj aplikas la de Lungwitz kreitajn doktrinojn kaj metodojn.
Peñalba
Historio
Laborante por irigaciaj vorkoj oni trovis restaĵojn de Paleolitiko, Neolitiko, Bronzepoko kaj de iberoj. El tiuj oni trovis mejloŝtonojn kaj sektorojn de la ŝoseo kiu ligis Zaragozon kun Ilerdo. La strategia loko sur ĉefa vojo utilis dum sekvaj epokoj.
La araboj loĝis en la areo kaj ili lasis irigacian reton kaj ankaŭ loknomojn. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
La unua mencio estis fondoĉarto de 1170. Poste la loko apartenis al Templanoj, kiuj havis kastelon kaj kospitalon. En 1235 la reĝo Jakobo la 1-a donis Peñalba kaj ĝian teritorion al la Monaĥejo de Sigena. Samjare okazis konfliktoj inter Fraga kaj Peñalba pro la limoj. La Monaĥejo de Sigena estis ege influa por ĉiuj loĝlokoj de la komarko Monegros, promociis la reloĝadon kaj havigis al la novaj loĝantoj loĝcartojn, tipe en la Mezepoko kiel feŭdisma kontrakto inter la Monaĥejo kaj la lokanoj, kiu precizigis devojn kaj rajtojn. En 1331 Alfonso la 4-a de Aragono donis al sia edzino la reĝino Leonor Fraga kun ĝiaj domaroj, inter kiuj Peñalba. En 1710 kadre de la Milito de Hispana Sukcedo okazis la batalo de Almenara-Peñalba kun miloj da mortoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Peñalba: oni malaltiĝis ĝis nunaj 757 loĝantoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, migdaloj, olivarboj kaj fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, kortobirdoj kaj bovoj) al natura, kultura kaj rura turismo.
Viken
Viken estas provinco (fylke) en Norvegio, kiu ricevis sian nomon laŭ la samnoma lago Viken. La provinco estis kreita la 1-an de januaro 2020 per la kunfandiĝo de la malnovaj provincoj Akershus, Buskerud kaj Østfold - krome aldoniĝis la komunumoj de Jevnaker kaj Lunner de provinco Oppland kaj Svelvik de la provinco Vestfold. La nova provinco havas areon de kvadrataj kilometroj. Laŭ la stato de en la teritorio de la nova provinco vivis, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Provinca ĉefurbo estas la nacia ĉefurbo Oslo, kiu ĉiuflanke ĉirkaŭatas per la provinco, sed mem ne apartenas al ĝi.
Civitaneco (politika partio)
Civitaneco estas brazila politika partio. Ĝi estis nomita Socialista Popola Partio (PPS) ĝis ĝi ŝanĝis sian nomon la 23an de marto 2019, ŝanĝo aprobita de la Supera Voĉdona Kortumo (TSE) la 19an de septembro 2019. Ĝia fondo okazis per decido okazinta en 1992. Ĝi estas rekonita de TSE kiel posteulo de la Komunista Partio de Brazilo - Brazila sekcio de la Komunista Internacia, pribatalita de aliaj partioj, kiuj asertas esti ĝiaj posteuloj.
En majo 2020, ĝi havis 458.884 membrojn
Vestfold og Telemark
Vestfold og Telemark estas provinco en Norvegio. La provinco estis kreita la 1-an de januaro 2020. La nova provinco havas areon de kvadrataj kilometroj. Laŭ la stato de en la teritorio de la nova provinco vivis, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro estas la urbo.
Vilmos Szirmai
Vilmos Szirmai [vilmoŝ sirmai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szirmai Vilmos estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis Süssmann, lia prenita familia nomvarianto estis Szirmay [sirmai].
Salce (Zamora)
Salce estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Salce estas etimologie rilata al Sauce, hispanlingva vorto por saliko; arbonomoj estis ofte uzataj por loknomoj en la regiono kaj ja arbo videblas en la blazono, kvankam ne fakte saliko; aparte sama vorto "sauce" aperas en aliaj lokonomoj de la provinco kaj de najbaraj provincoj.
Vilmos Szirmai
Vilmos Süssmann naskiĝis la  en Csobaj, li mortis pro la holokaŭsto, la datenoj ne konatas.
Salce (Zamora)
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 34,86 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 89 loĝantojn. Ĝi perdis pli ol 300 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj malfacilaĵoj kreitaj pro la inundoj fare de la Akvorezervejo de Almendra. Ĝi distas 55 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Villar del Buey kaj Roelos, krom kun la Provinco Salamanko apartigita per la rivero Tormes plilarĝigita en la Akvorezervejo de Almendra.
Vilmos Szirmai
Biografio
Vilmos Szirmai devenis el juda familio. Li komencis sian aktoran karieron en malgrandaj kabaredoj, ekde 1914 jam en signifa kabaredo, fine en 1920 jam en teatro de Újpest. Liaj sekvaj pli gravaj teatraj stacioj estis Teatro de Miskolc (1923), Teatro Renaissance, Teatro Városi (1924, 1934, 1938), Operetoteatro (Budapeŝto) (1926, 1932), Szeged, Debrecen. Ekde 1940 li estis videbla en juda teatrejo pro la kontraŭjudaj leĝoj.
Salce (Zamora)
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. Fine de la 1960-aj jaroj la akvo de la Akvorezervejo de Almendra atingis la urban kernon kaj inundis fekundajn terenojn.
100456 Chichén Itzá
100456 Chichén Itzá estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la granda antaŭkolumba urbo Chichén Itzá, konstruita de la Majaoj dum la malfrua klasika periodo. La arkeologia situo troviĝas en la subŝtato Jukatanio, Meksiko.
Ĉinia Naftokemia Korporacio
La Ĉina Petrokemia Kompanio (ĉine: 中国水水医生集团公司; pinjine zhōngguóshíyóuhuàgōngjítuángōngsī) aŭ Sinopec Group estas la plej granda firmao en la mondo en la kampo de naftrafinado, gaso kaj petrolkemiaĵo. Ĝi estas administrita fare de la Assets Supervision and Administration Commission (Ĉine: 国务院国有设计设计管理官方) por la Ŝtata Konsilio de la Ĉina Popola Respubliko. La sidejo de la kompanio troviĝas en Pekino, kaj kontraŭflanke de ĝiaj oficejoj troviĝas la sidejo de la konkuranta naftokompanio "CNOOC", kiu ankaŭ estas posedata de la ĉina registaro.
En 2019, la petrolkemia firmao viciĝis dua en la firmaorango de la revuo Fortune, kun enspezoj de pli ol $ 414 miliardoj. Kio faras ĝin la dua plej granda kompanio en la mondo laŭ enspezo.
Filia kompanio
La ĉefa filio de la firmao estas la Fuel and Chemicals Corporation de Ĉinio, kiu estas konata sub la mallongigita nomo Sinopec, kaj estas duoble komercita sur la Ŝanhaja Borso kaj la Honkonga Borso.
Torregamones
Torregamones estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Torregamones estas devena etimologie el Torre de Gamones, tio estas Turo de Gamones, estante Gamones apuda municipo etimologie komprenebla kiel asfodelo. Turo inter tri asfodeloj videblas en la blazono sur ruĝa fono.
(138893) 2000 YH66
(138893) 2000 YH66 estas marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido.
Torregamones
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 37,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 237 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 44 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj 34 km de Fermoselle kaj 17 de Bermillo de Sayago. La municipa teritorio limas norde kun Villardiegua de la Ribera, oriente kun Moralina, sude kun Gamones, Argañín kaj Badilla kaj okcidente kun Miranda do Douro (Portugalio).
(138893) 2000 YH66
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Torregamones
Estas prahistoriaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento el la najbara Gamones. En postaj jarcentoj suferis pro militoj (Portugala Milito de Restaŭrado, Milito de hispana sukcedo) kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
(138893) 2000 YH66
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero, de Venuso kaj de Merkuro. Ĝi alproksimiĝas al 45 milionoj da km de la Suno.
Torregamones
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis pro malhelpo de la natura parko, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: naturaj lokoj de la Natura Parko Arribes del Duero, muelejoj, ŝtonaj kabanoj "chiviteros", preĝejo, ermitejo de la Virgulino de la Templo (eble aludo al Templanoj), fortikaĵo, festoj ktp.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
Monaĥejo de Sigena
La Monaĥejo de Sigena, en hispana Real Monasterio de Santa María de Sigena​ (literumita ankaŭ Sixena kaj Sijena) estas monaĥejo de la 12-a jarcento en la municipa teritorio de Villanueva de Sigena (Monegros, Provinco Huesca, Aragono, Hispanio) konstruigita de Sanĉa de Kastilio (reĝedzino de Alfonso la 2-a de Aragono por la Ordeno de Hospitalanoj. ​
La fondo okazis la 23an de Aprilo 1188, kiam venis monaĥinoj de la Ordeno de Sankta Jokano de Jerusalemo apartenantaj grandparte al altnivelaj familioj (reĝaj kaj nobelaj). Ĝis 1292 estis priorinoj de la monaĥinejo Ozenda de Lizana, Urraca de Entenza, Toda Ortiz, Elisenda de Querol kaj Inés de Benavente. Teresa Jiménez de Urrea estis priorino ekde 1292 ĝis 1321 kaj sukcedis la infantino Blanka, filino de la reĝo Jakobo la 2-a de Aragono, kiu mortiĝis en 1348. ​ Ankaŭ la fratino de la infantino Blanka, nome María, vidvininte monaĥiniĝis kaj retiriĝis al la monaĥejo.
Historio
Fine de la 12-a jarcento estis monaĥejo por kaj monaĥoj kaj monaĥinoj, sed regataj de abatinoj. La fondantino Sanĉa mortis en 1208 kaj estis entombigita en la monaĥejo. Sekvis krizo ĝis Jakobo la 1-a de Aragono protektis la monaĥejon. Meze de la 13-a jarcento okazis nova krizo ĝis en 1298 ankaŭ Jakobo la 2-a de Aragono protektis la monaĥejon. Dum la prioreco de Blanka de Aragono, en la unua duono de la 14-a jarcento, la monaĥejo riĉiĝis per tapisoj, retabloj, pentraĵoj, meblaro kaj artaĵoj. Dum la interregno antaŭ la Kompromiso de Caspe en 1412, la monaĥinoj de Sigena partianis por la grafo Jakobo la 2-a de Urgel, kiu estis venkito per la proklamo de Fernando la 1-a de Aragono, de la dinastio Trastamara, kiu kiel nerilata al la fonda dinastio malatentis la monaĥejon de Sigena.
Hinduisma templo
Hinduisma templo estas simbola domo, sidejo kaj diejo. Temas pri konstruaĵo desegnita por kunvenigi homojn kaj diojn, uzante simbolismon por esprimi la ideojn kaj kredojn de Hinduismo. La simbolismo kaj strukturo de Hinduisma templo estas enradikitaj en la Vedaj tradicioj, per deplojo de cirkloj kaj kvadratoj. Ĝi reprezentas ankaŭ ripeton kaj ekvivalenton de la makrokosmo kaj la mikrokosmo pere de astronomiaj nombroj, kaj pere de "specifaj liniigoj rilataj al la geografio de la loko kaj la supozitaj ligoj de la dio kaj la patrono". Templo havas ĉiujn elementojn de la Hinduisma mondorigardon — prezentante la bonon, la malbonon kaj la homon, same kiel la elementojn de la Hinduisma senco de la cikla tempo kaj la esenco de la vivo — simbole prezentata en darmo, kama, arta, moksa kaj karmo.
Monaĥejo de Sigena
Historio
Dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj pluis la monaĥa vivo, sed tiam Sigena jam ne plu estis reĝa arkivo aŭ kortumo kaj dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj malaperis la monaĥa vivo. La desamortización de 1835 senigis la monaĥejon de la plej granda parto de ĝiaj havaĵoj kaj la komunumo devis foriri. Kelkaj monaĥino revenis kelkajn jarojn poste kaj tiam oni faris kelkajn rekonstruojn. En aŭgusto 1936, en la kontraŭklerika etoso de la komenco de la Hispana Enlanda Milito la monaĥejo estis incendiita kaj damaĝita fare de milicanoj anarkiistoj kaj aragonanoj kaj katalunaj, kaj restis nur la romanika preĝejo kaj la reĝa tombejo.
Hinduisma templo
La spiritaj principoj simbole reprezentitaj en Hinduismaj temploj devenas el la antikvaj sanskritaj tekstoj de Hindio (por ekzemplo, Vedoj kaj Upaniŝadoj), kvankam ties strukturaj reguloj estas priskribitaj en variaj antikvaj sanskritaj traktaĵoj pri arkitekturo (Brhat Samhita, Vastu Sastras). La planoj, la motivoj, kaj la konstruprocezoj kongruas kun antikvaj ritoj, geometriaj simbolismoj, kaj respegulas kredojn kaj valorojn esencaj ene de variaj skoloj de Hinduismo. Hinduisma templo estas spirita destinejo por multaj Hinduistoj, same kiel estas mejloŝtonoj pri antikvaj artoj, komunumaj celebroj kaj ekonomio.
Hinduismaj temploj estas en multaj stiloj, estas en tre diverstipaj lokoj, deplojas diferencajn konstrumetodojn kaj estas adaptitaj al diverstipaj dioj kaj regionaj kredoj, kvankam preskaŭ ĉiuj el ili kunhavas kelkajn kernajn ideojn, simbolismon kaj temojn. Ili estas ĉefe en Suda Azio partikulare en Barato kaj Nepalo, Pakistano, en sudorientaziaj landoj kiaj Srilanko, Kamboĝo, Vjetnamio, kaj insuloj de Indonezio kaj Malajzio, kaj landoj kiel Kanado, Fiĝio, Francio, Gujano, Kenjo, Maŭricio, Nederlando, Sudafriko, Surinamo, Tanzanio, Trinidado kaj Tobago, Ugando, Unuiĝinta Reĝlando, Usono, kaj aliaj landoj kun grava Hindua loĝantaro. La nuntempa stato kaj ekstera aspekto de Hinduismaj temploj montras artojn, materialojn kaj desegnojn kiuj evoluis laŭlonge de du jarmiloj; Ili montras ankaŭ la efikon de konfliktoj inter Hinduismo kaj Islamo ekde la 12a jarcento. La Svaminarajan Akŝardham en Robbinsville, Nov-Ĵerzejo, Usono, inter la Metropolaj areoj de Novjorko kaj de Filadelfio, estis inaŭgurita en 2014 kiel unu el la plej grandaj Hinduismaj temploj de la mondo.
Monaĥejo de Sigena
Historio
La monaĥoj de Sankta Johano de Jerusalemo abandonis la monaĥejon komence de la 1980-aj jaroj. En 1985 alvenis al Sigena grupo de monaĥino de nova ordeno Belén, de la Asunción de la Virgen y de San Bruno, kiu ekloĝis en la nuna monaĥejo.
Arkitekturo
De la grava mezepoka komplekso restas nur la templo kaj aliaj dependaĵoj. Ĉe la placo estas gastejo, la ruinoj de la priora palaco kaj la preĝejo. En la ekstero elstaras la romanika pordego. Gvatoturo estis konstruita en la 12-a jarcento kaj kune stara fortika turego ortangula, de la iama fortikaĵo. Estas du absidoj kaj la ekstero de la tombejo de la monaĥinoj, de la 18-a jarcento.
Solothurn (stacidomo)
Solothurn estas fervoja stacidomo en Soloturno, Svislando.
Monaĥejo de Sigena
Arkitekturo
En la interno de la templo estas ampleksa krucejo kaj tri kapeloj absidaj. Restas ankoraŭ ankaŭ kelkaj restaĵoj de la murpentraĵoj. La reĝa tombejo estas romanika. La klostro estas tre ruina kaj fakte rezulto de rekonstruado fare de Chueca Goitia en 1974. De navo paralela al la preĝejo oni elprenis en 1936 la murpentraĵojn por ties protektado post la fitraktado dum la milito kaj ili estas nun en la Nacia Muzeo de Arto de Katalunio en Barcelono.
La konflikto
Kiam la monaĥinoj de la Ordeno de Malto, posedantaj de la konvento, vendis artaĵojn de la monaĥejo de Sigena al la Generalitato de Katalunio, generiĝis politika kaj jura konflikto inter la regionaj registaroj de Aragono kaj Katalunio. La vendoj, kun eklezia permeso, estis faritaj en 1982 (44 pecoj kontraŭ 66 milionoj de pesetoj), 1992 kaj 1995 (52 pecoj kontraŭ 39 milionoj) kaj estis parto de interŝanĝo por terenoj.
Ambaŭ regionaj registaroj argumentis jurajn rajtojn kaj krome la kataluna registaro argumentis, ke la artaĵoj ĉesis esti protektitaj je la foriro de la monaĥinoj. Sekvis diversaj juĝajn decidojn en diversaj tribunaloj, redono de serioj de artaĵoj, dum aliaj restas en diversaj muzeoj.
Schynige Platte (stacidomo)
Schynige Platte estas fervoja stacidomo en Gündlischwand, Svislando.
József Szivler
József Szivler [jOĵef sivler], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szivler József estis hungara reĝisoro, aktoro. Lia familia nomvarianto estis Szívler.
József Szivler naskiĝis la  en Alsózsid, li mortis la  en Pécs.
Biografio
József Szivler akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1957. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Horvai, Tamás Major kaj Kálmán Nádasdy. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Miskolc). Ekde la teatra jaro 1958 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs), kie li estis ne nur reĝisoro, sed ankaŭ aktoro. Li havis la titolon "eterna membro de Teatro Pécs".
Municipoj de la provinco Ŭesko
Listo de la 202 municipoj de la Provinco Ŭesko:
Innlandet
Innlandet estas provinco en Norvegio. Ĝi estis kreita la 1-an de januaro 2020 per la kunfandiĝo de la malnovaj provincoj Oppland kaj Hedmark (la komunumoj Jevnaker kaj Lunner estis transdonitaj al la najbara provinco Viken en la sama dato). La nova provinco havas areon de kvadrataj kilometroj, kio faras ĝin la dua plej granda provinco en Norvegio post Troms og Finnmark. Laŭ la stato de  en la teritorio de la nova provinco vivis, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La provinca nomo tradukiĝas al "interno de la lando" kio reflektas la fakton ke la provinco estas la nura parto en Norvegio sen mar-aliro. La provinco kovras proksimume 17 procentaĵojn de la kontinenta areo de Norvegio. Ĝi etendiĝas de la provinco Viken inkluzive de la regiono Oslo en la sudo ĝis la provinco Trøndelag en la nordo. En la nordokcidento, la provinco limas la provincon Møre og Romsdal kaj en la okcidento la provincon Vestland. Oriente la distrikto limas al la svedaj historiaj provincoj (landskapen, laŭvorte "pejzaĝoj") Värmland kaj Dalarna.
Saint-Martin-de-Mieux
Saint-Martin-de-Mieux estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Martinais.
Spinas (stacidomo)
Spinas estas fervoja stacidomo en Bever, Svislando.
Genève-Sécheron (stacidomo)
Genève-Sécheron estas fervoja stacidomo en Ĝenevo, Svislando.
Janovičky
Nomon Janovičky havas pluraj setlejoj:
aŭ pereita municipo:
Agder
Agder estas provinco en Norvegio. La provinco estis kreita la 1-an de januaro 2020. La nova provinco havas areon de kvadrataj kilometroj. Laŭ la stato de en la teritorio de la nova provinco vivis, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro estas la urbo.
Internacia Socio por Kriŝna Konscio
La Internacia Socio por Kriŝna Konscio (International Society for Krishna Conciousness; ankaŭ konita per sia angla akronimo ISKCON) estas hinduisma nova religia movado kiu estis fondita de A.C. Bhaktivedanta Svami Prabhupada en Novjorko en 1966. Ties kernaj kredoj estas bazitaj sur la Hinduismaj sankaj skribaĵoj, partikulare la Bagavadgito kaj la Bagavata Purano, kaj sur la tradicio de la Gaudija Vajŝnavismo, kiu havis aliĝintojn en Hindio ekde la fino de la 15a jarcento kaj sekvantojn en Ameriko kaj Eŭropo ekde la komenco de la 1900-aj jaroj.
Principaj kredoj kaj praktikoj
Laŭ la koncepto de dieco de bengala Viŝnuismo, la absoluta vero estas la dio Kriŝno, malkovrita en aliaj diaj aspektoj.
Laŭ la kredo, meditado pri la mantro helpas la praktikanton veki sin al sia vera naturo kiel ento de vivo (sat), konscia (cit) kaj plena de ĝojo (ānanda). Praktikistoj sekvas laktovegetarisma dieto, evitanta drogojn, sekson, kiu ne estas parto de geedza devontigo, kaj nerespondecan dungadon, kiel hazardludo.
Petróleos de Venezuela
Petróleos de Venezuela, SA (mallongigita kiel PDVSA) estas la ŝtatposedata nacia petrolkompanio (nafto kaj tergasa) de Venezuelo. La kompanio okupiĝas pri malkovro, produktado, rafinado kaj eksportado de nafto-petrolo kaj tergaso. Ekde ĝia establado la 1-an de januaro 1976 kun la ŝtatigo de la naftoindustrio en Venezuelo, PDVSA estas la ĉefa ludanto en la naftoindustrio en lando kiu estas la kvina eksportfirmao de la mondo de nafto.
La naftorezervoj en Venezuelo estas inter la plej grandaj en la mondo, kaj la ŝtata kompanio servas kiel grava buĝeta fonto por la venezuela registaro. La venezuela registaro rigardas la firmaon kiel monlaviston, kaj ĝi dungas politikajn subtenantojn de la prezidanto. En 1999 la firmao produktis 3 milionojn da bareloj je tago, kaj en 2012 la produktaĵo falis al 2.4 milionoj da bareloj. Inter 2004 kaj 2010, la firmao donacis 61.4 miliardojn da dolaroj al la sociaj projektoj de la registara.
La ĉefaj naftopumpstacioj en la lando situas ĉirkaŭ Lago de Marakajbo, la Golfo de Venezuelo kaj proksime de la Orinoko- Rivero Baseno, kie la plej granda naftorezervujo de la lando situas. La Orinoko-strio estas konsiderita la plej granda rezervujo de la monda de tre peza nafto aŭ tre-peza nafto. La naftoindustrio dominas la miksan ekonomion en Venezuelo kaj tiele disponigas proksimume trionon de la malneta enlanda produkto de la lando, proksimume 80% de ĝiaj totalaj eksportaĵoj, kaj proksimume duonon de la enspezo de la registaro. La ĉefaj naftopumpstacioj en la lando situas ĉirkaŭ Lago de Marakajbo, ĉe la Golfo de Venezuelo kaj proksime de la baseno de la rivero Orinoko, kie la plej granda naftorezervujo de la lando situas. Venezuelo provas diversigi sian ekonomion, kaj redukti sian dependecon de la naftoindustri
Peñausende
Peñausende estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Peñausende estas devena etimologie de radikoj kiuj konsukus al Roko de Gosende (ĝermana familinomo).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Figueruela de Sayago, Peñausende kaj Tamame, okupas totalan areon de 95,02 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 381 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 26 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Tamame, Cabañas de Sayago, Figueruela de Sayago, Mayalde, Viñuela de Sayago kaj la Provinco Salamanko (Santiz).
Loknomoj
Loknomoj el la teritorio estas jenaj: Alto de la Cebada, Alto del Caño, Barrero de los Tejeros, Cabeza del Sapo, Cabeza Ladrones, Cabeza Román, Cabeza Royal, Cabezarroya, Cabezonzuela, Camino de los Frailes, Camino de Mayalde, Camino de Viñuela, Cristemilo, El Anuvedo, El Barrero Blanco, El Campico, El Carrascal, El Castillo, El Chorrio, El Corchal, El Gejal, El Jaral, El Piornal, El Pozo de las Fuentes, El Puente, El Puerto, Ensebadas del Caño, Enservadas del Llodero, Fuente Buena, Fuente del Caño, Fuente del Soto, Fuente Pioyo, Huerto del Borreguito, La Cabecina, La Carrasquera, La Cigüeña, La Cruz de Rita, La Espinera del Huerto, La Gavia, La Huerta, La Jareta, La Majadica, La Mina, La Oyillina, La Paca, La Parda, La Rivera, La Roderica, La Sacea, La Seca, La Vega, Laguna de los Frailes, Las Gargantinas, Las Gateras, Las Mallainas, Las Navitas, Las Pedreras, Las Salinas, Las Tejoneras, Llano de Pedregoso, Llano del Rebollar, Llanos de los Cotorros, Llanos Gordos, Lomo de la Vega, Los Ahigales, Los Alares, Los Cadozos Blancos, Los Chafadines, Los Corrales, Los Cotorros, Los Duciellos, Los Haces, Los Llanos, Los Navazos, Los Picones, Los Pontones, Los Poyos, Los Romanes, Los Ronceros, Los Tejares, Los Torales, Los Veneros, Los Vivales, Monte Cortado, Monte Gordo, Nava de la Vega, Nava de los Carros, Nava de Matín Coello, Nava del Barrero, Nava del Bobo, Nava del Toro, Nava Hilario, Nava Peral, Navita la Vega, Peña del Campo, Peña Estercada, Peña Excusa, Peñas del Muerto, Piedra Incada, Pozo Soso, Prado Concejo, Prado de la Dehesa, Quejigales, Raya de Tamame, Regato de Valdeñagoda, Rita Cueva, Sebadas del Pozo, Solombrio, Teso de la Fuente, Teso del Cuerno, Valde Pedro Miguel, Teso Santo, Valdebarrera, Valdegodina, Valdelvira, Valdemuriel, Valdeñagoda, Valdepozaco, Valdespino, Valle Ancho, Valle Verde, Valtrigoso, Zaries.
Aktualo
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj kun produktado de vino ene de la devennomo "Tierra del Vino de Zamora") kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iomete dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis. Aparta enspezofonto venis de la elfosado kaj komercigo de kaolinito (por ceramiko, murfarbado ktp.) kaj granito (por konstruado ekzemple de la urbodomo kaj katedralo de Zamoro).
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Janovičky (Zámrsk)
Janovičky (Janowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zámrsk en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas nordokcidente de Zámrsk. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/35. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 41 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Janovičky situas en la katastra teritorio Janovičky u Zámrsku kun areo 2,04 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1244.
Wordle
Wordle estas retumila ludo evoluigita de usona programisto Josh Wardle en 2021. La celo de la origina versio de la ludo estas diveni kvinliteran anglan vorton en ses provoj. La ludo iĝis populara malfrue en 2021, kaj en januaro 2022 ĉirkaŭ du milionoj da homoj ludis ĝin ĉiutage.
La 1-an de februaro 2022 la ludo estis aĉetita de la eldonejo New York Times por neprecize konata sumo de sep ciferoj, do pli ol unu miliono da usonaj dolaroj.
Historio
Google desegnis specialan doodle-on, kiu aperas serĉante la terminon "Wordle" en la serĉilo.
Laŭ la deklaro de la ellaboranto S-ro Wardle, li evoluigis la ludon nur por plezuro kaj havas neniun intencon de farado de iujn ajn financaj profitoj el ĝi. Kvankam la originala ludo estas anglalingva, rapide aperis tradukoj en dekoj da lingvoj, inkluzive de Esperanto.
Reguloj
Ĉiutage kvin-litera vorto estas elektita kaj ludantoj devas diveni la vorton ene de ses provoj. La ĉiutaga vorto estas la sama por ĉiuj ludantoj kaj povas esti ludita nur unufoje tage. Post ĉiu provo, la koloroj de la kaheloj ŝanĝiĝos por montri al la ludanto kiom proksime ili estas al diveni la vorton. Se la vorto ne ekzistas en la vortlisto forviŝu ĝin kaj provu alian denove. La divenvorto devas esti norma vorto. Responde al ĉiu diveno, la sistemo respondas kolorigante la literojn laŭ ilia ĉeesto kaj pozicio en la elektita ĉiutaga vorto. Griza litero indikas, ke la litero tute ne ekzistas en la vorto, flava litero - la litero ekzistas en la vorto en alia loko, verda litero - la litero ekzistas en la vorto en la sama loko. En la angla, la ĉiutaga vorto estas unu el 2,315 elektitaj vortoj, el ĉirkaŭ 12 000 kvinliteraj vortoj en la angla lingvo.
La esperantlingvaj versioj: Wordleo kaj Vortjo
WORDLEO estas (neoficiala) Esperanta versio de WORDLE. Ĝi estis adaptita kaj tradukita de: Esperanto CAT (Kataluna Esperanto-Asocio). La kreinto de Wordleo estas Enric Pineda.
Krom la grafika aspekto, la du esperantlingvaj versioj de Wordle ŝajnas havi iom malsamajn vortlistojn. Wordleo akceptas nur bazajn formojn de vortoj, sed en Vortjo funkcias ankaŭ vortoj kun aliaj finaĵoj.
Nová Ves (Zámrsk)
Nová Ves (Neudorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zámrsk en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas okcidente de Zámrsk. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/35. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 67 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nová Ves situas en la katastra teritorio Zámrsk kun areo 5,43 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1787.
Lausanne-Chauderon (stacidomo)
Lausanne-Chauderon estas fervoja stacidomo en Laŭzano, Svislando.
(138911) 2001 AE2
(138911) 2001 AE2 estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 6:5 kun Marso.
Ĝia orbito krucas tiujn de Marso kun febla orbita klineco, sed ne tre proksimiĝas tiun de la Tero.
Sinopec
Ĉina Petrola & Kemiaĵa Korporacio (China Petroleum & Chemical Corporation, ĉine : 中国紟活北产股作有限公司) aŭ Sinopec (angle: Sinopec Limited, ĉine: 中国石化, ĉine: 中国石化, tradicia ĉine : 國化匭: Zhōngguó Shíhuà) estas ĉina ŝtata korporacio de petrolo kaj tergaso situanta en Pekino. Sinopec estas komercita sur la borsoj de Honkongo (SEHK : 0386), Ŝanhajo (SSE : 600028), Novjorko (NYSE : SNP) kaj Londono (LSE : SNP). Ĝi estas la kvina plej granda firmao en la mondo laŭ enspezo.
Sinopec estas la ĉeffilio de Sinopec Group kiu estas la plej granda petrolo kaj gaskompanio en Azio. La firmao liveras 80% de la fuelbezonoj de Ĉinio.
Meze de 2014, la valoro de la firmao estis taksita je proksimume 114 miliardoj da dolaroj.
En 2020, Sinopec havis totalon de 52,000 internaciaj dungitoj troviĝita en 327 oficejoj tra 60 landoj kaj regionoj tutmonde.
Historio
Sinopec Limited estis establita kiel akcia unuo sub la Sinopec Grupo en februaro 2000. La firmao estis samtempe listigita sur la borsoj de Honkongo, New York, kaj Londono jam en oktobro de la sama jaro. Kaj proksimume ses monatojn poste, en junio 2001, ĝi ankaŭ estis listigita en la Ŝanhaja Borso.
Sinopec estas la plej granda naftrafinisto en Azio per rafina volumo. Ĝi produktas ĉirkaŭ kvaronon de la kvanto de kruda petrolo kompare kun PetroChina sed rafinas ĉirkaŭ 60% pli de ĝi.
Fine de 2006, Sinopec akiris la aktivaĵojn de "Shengli Petroleum" kiu enhavis grandan evoluintan lokan naftokampon por stabiligi la kvanton de alvenanta nafto.
Dehri
Dehri, ankaŭ konata kiel Dehri-on-Sone डेहरी estas urbego en norda Barato, en sudokcidenta parto de subŝtato Biharo, en kantono de Patnao, en distrikto Rohtas.
Sinopec
Historio
En marto 2013, la firmao aĉetis 1.5 miliardojn USD da naftejoj ekster Ĉinio de la tegmentofirmao "Sinopec Group".
Dehri
Demografio
En 2011 Dehri havis da loĝantoj kun legopovo 81% signife pli alte ol la landaveraĝo. Dehri atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en fino de la 1990-aj jaroj.
Károly Mannheim
Károly Mannheim [kAroj manhejm], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mannheim Károly estis hungara filozofo, sociologo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia bofrato estis Pál Kecskeméti.
Dehri
Geografio
Dehri situas sur ebenaĵo de Gango kun averaĝa alteco de 110 m super la marnivelo laŭ Son (rivero). Laŭ la rivero ne tro for troviĝas granda akvobaraĵo ekde la 1960-aj jaroj, kie komenciĝas la kanalsistemo por la ĉirkaŭaĵo. Distrikta sidejo Sasaram troviĝas 18, Aurangabad (Biharo) 26, Buksar 76, Arrah 86, Gaja (Barato) 84, Ĝehanabad 89, Ballia 95, Ghazipur 97, subŝtata ĉefurbo Patnao 123 (voje 154), Singrauli 172, Kolkata 499, tutlanda ĉefurbo Delhio 806, Mumbajo 1344 kilometrojn (aere).
Sinopec
Historio
En aŭgusto 2013, ĝi aĉetis 33% de "Apache Corporation" en Egiptio por 3.1 miliardoj da dolaroj.
Károly Mannheim
Károly Mannheim naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Londono.
Biografio
Károly Mannheim devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1916. Jam dum la studentaj jaroj li aliĝis al "Dimanĉa Rondo" gvidata de György Lukács kaj Rondo Galilei, krome li tradukis. Post la diplomo li instruis en mezlernejo. Dum la Hungara Sovetrespubliko li instruis en altlernejo, post la falo li rifuĝis tra Vieno al Heidelberg. Li kontribuis en germanaj revuoj, ankaŭ edziĝis, kaj en sociologio de sciaro. Inter 1926 kaj 1933 li instruis en universitatoj de Heidelberg kaj Frankfurt, poste pro la naziismo li rifuĝis al Londono. Ankaŭ tie li instruis. En 1946 la ricevis postenon ĉe UNESCO. Lian hejmenvenon al Hungario nur la morto baris.
Dehri
Ekonomio
Dehri estas grava industria urbo kun la jenaj produktaĵoj: sukeroj, lignaĵoj (per segiloj), ampoloj, ŝuoj kaj cementoj. En Dehri gravas ankaŭ laŭ trafiko, ĉar voja kaj fervoja ponto transiras la riveron Son, kiu estas maksimume preskaŭ 3 km larĝa sed preskaŭ sekigita printempe.
Eduko
En Dehri kelkaj altlernejoj kaj institutoj funkcias.
Lingvoj
En Dehri la ĉefaj lingvoj estas la bojpura, hindia kaj angla lingvoj.
Religioj
La ĉefa religio en Dehri estas hinduismo kun 83,5%, poste islamo preskaŭ 16%, aliaj ĉirkaŭ 1%.
Trafiko
Al Dehri alvenas 3 fervojaj linioj el Sasaram, Gaja kaj el sudo. 4 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias inter Dehri kaj Sasaram.
Klimato
Dehri situas en humida subtropika klimato (Cwa). La temperaturo varias inter 15-32 °C. Jare pluvas mezume 1094 mm, en ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed inter junio kaj septembro tre ofte pro la musono.
Vidindaĵoj
Dehri ne havas iujn ajn vidindaĵojn de historia aŭ kultura gravecoj.
32113 Mikeowen
32113 Mikeowen estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan esploriston Mike Owen de la Nacia Laboratorio Lawrence Livermore, delonge engaĝiĝinta en komputsimulado kaj planado de misioj por planeda defendo. Li estas unu el la disvolvistoj de la alfrapa fizika kodo Spheral, kiu estis uzita por interpreti la rezultojn de la alfrapo de DART.
Villar del Buey
Villar del Buey [biLJAR delBŬEJ] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Villar del Buey estas tradukebla al Vilaĝo de la Kastrobovo; bovoj aperas en la blazono. Ĝi apartenas al la Natura Parko Arribes del Duero.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cibanal, Formariz, Fornillos de Fermoselle, Pasariegos, Pinilla de Fermoselle kaj Villar del Buey, okupas totalan areon de 134,74 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 535 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn el la 1970-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 44 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Zafara, Muga de Sayago, Pasariegos, Formariz, Villamor de Cadozos, Cibanal, Salce kaj .Almeida de Sayago
Estas prahistoriaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 13-a jarcento. Ĝi apartenis al la Ordeno de Santiago. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: tradicia arkitekturo, muelejoj, hufumejoj, ermitejo ktp.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Francesca Lebrun
Francesca LEBRUN (denaske Danzi; la 24-an de marto 1756 – la 14-an de majo 1791) estis elstara germana kantistino kaj komponistino, kiu brilis en la ora epoko de muziko kiel la ĉefa virinreprezentanto de la “Mannheim-a skolo” de klasikaj komponistoj.
Ŝia talento etendis pretere la scenejo al muzika komponado kaj klavara muzikprezentado. Kiel komponisto, ŝia dek du sonatoj, ses po en opuso 1 kaj opuso 2, por piano aŭ klaviceno kun violona akompano, estis unue eldonita en Londono, Anglio, en 1779–1781, kun pluaj eldonoj en Londono, Parizo kaj pluraj germanaj centroj. La sonatoj de la opus 1 estas haveblaj en komerca disko.
Vivo
Franziska naskiĝis en Mannheim en familio de talentaj muzikistoj. Ŝia patrino Barbara Toeschi estis dancistino, kaj ŝia patro Innozenz Danzi, itala violonĉelisto, estis membro de la elito de kortegaj artistoj de Mannheim, kiam tiu ĉi urbo famiĝis pro siaj muzikaj tradicioj kaj la virtuoz-kvalito de sia kortega orkestro.
Franziska verŝajne ricevis muzikan trejnadon de sia patro kaj ŝi lanĉis sian artistan karieron sur scenejon en la aĝo de 16 jaroj, en la itala komika opero ‘La contadina in corte’ de Sacchini. Pro tiu ĉi rolo ŝi gajnis la titolon de kortega muzikisto (virtuosa da camera) de la prestiĝa Mannheim-a Kortega Opero, posteno kiun ŝi okupis dum kvar jaroj.
Ŝi estis elektata por la ĉefaj roloj, kiel Parthenia en Alceste de Schweitzer (1775) kaj Anna en Günther von Schwarzburg de Holzbauer (1777). Tiu ĉi lasta estis peco komponita specife por ŝia voĉo.
En la aĝo de dudek unu, ŝi vojaĝis al Londono por kanti serion de kvar operoj de Johann Christian Bach kaj Sacchini en la King's Theatre. Je sia reveno, Franziska Danzi geedziĝis kun la virtuoza hobojisto kaj komponisto Ludwig August Lebrun.
Sub la nomo de Franziska Lebrun, ŝi komencis sukcesan turneon tra Eŭropo kun sia edzo. Ŝi famiĝis pro sia voĉa kapablo: la muzikisto kaj verkisto Christian Friedrich Daniel Schubart (1739-1791) notis ke ŝi povis kanti tri oktavojn super la meza Do kun "klareco kaj distingo". Pro tio ŝi estis la dezirata kaj serĉata kantistino de elstaraj samtempuloj por la ĉefaj roloj de la plej defiaj verkoj de Schweitzer, Holzbauer, kaj Salieri.
Kiam la Teatro alla Scala en Milano havis sian inaŭguran sezonon la 3-an de aŭgusto 1778, estis Franziska Lebrun kiu ludis la ĉefan virinan rolon en la opero Europa Riconosciuta de Antonio Salieri. Franziska Lebrun ankaŭ kaŭzis sensacion en Parizo ĉe la Concerto Spirituel (1779) pro ŝia kapablo adapti italajn tekstojn al instrumentaj partoj de koncertaj simfonioj kaj kanti ilin. En Londono ŝi kompletigis du jarojn da prezentadoj ĉe la King's Theatre (1779-1782).
Charles Burney varme laŭdis la kantadon de Franziska akompanata de ŝia edzo en hobojo, kiam la para sono unuiĝis kaj fariĝis neperceptebla kiu superis al kiu.
En 1780 dum sia restado en Londono ŝi komencis komponi, publikigante ‘12 Sonatojn por fortepiano kun violon-akompano’. Ĉi tiuj estas la nuraj konataj verkoj de Franziska Lebrun. Ili estas klare kreitaj en la Mannheim-a stilo. Ses el ŝiaj sonatoj por fortepiano kaj violono pluvivas kaj estis represataj kaj registrataj nuntempe. Franziska Lebrun sendube havis eksterordinaran pianoteknikon, juĝante laŭ la nivelo de malfacileco de la klavarpartoj de ŝiaj komponaĵoj. La sonatoj havis tujan sukceson; ili estis unue publikigataj en Londono (1779-1781) kaj ofte reeldonataj en Parizo, Offenbach, Mannheim, Berlino, Amsterdamo, kaj Worms.
La edzo de Franziska mortis subite kiam la paro estis prezentonta serion da koncertoj en Berlino dum la karnavala sezono. La morto de Ludwig August Lebrun estis granda bato por ŝi, kiu mortis en Berlino nur ses monatojn poste, en la aĝo de 35 jaroj.
Ŝiaj filinoj ankaŭ fariĝis bone-sciita. Rosine (1783–1855) estis sukcesa opera kantisto kaj aktorino kaj estis membro de la Munich teatra firmao, 1801–1830. Sophie [Dülken] (1781–1863) fariĝis bone-konata pianiston kaj komponiston. La filinoj de Sophie kaj ankaŭ iliaj filinoj fariĝis muzikistoj.
Rakov
Nomon Rakov havas pluraj setlejoj:
Stříbrnice (distrikto Přerov)
Stříbrnice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1406.
György Zala (kanuisto)
György Zala [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zala György estas hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto.
Villardiegua de la Ribera
Villardiegua de la Ribera estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Villardiegua de la Ribera estas devena etimologie el Villar de la Yegua de la Ribera tio estas Vilaĝo de la Ĉevalino de la Rivero. La hispanlingva vorto "yegua" (ĉevalino) aludas al la porko-bovo-forma de skulptaĵo de vetonoj kiun la lokanoj komprenis kiel ĉevalino: ĝi aperas en la supra duono de la blazono sur ruĝa fono. Sed eble ankaŭ kiel Vilaĝo de Akvo de la Rivero.
György Zala (kanuisto)
György Zala naskiĝis la en Budapeŝto.
Villardiegua de la Ribera
Ĝi apartenas al la Natura Parko Arribes del Duero.
György Zala (kanuisto)
Biografio
György Zala en sia aĝo komencis sportadi, ekde sia aĝo 17 li ofte venkis en junularaj konkursoj. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1992, Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun du bronzaj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje en 2001 kvarope. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2004, poste li estis trejnisto. Lia edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis 2 premiojn en 1992 kaj 1996.
Villardiegua de la Ribera
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 28,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 113 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 550 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 44 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Paradela (Portugalio), Salto de Castro, Villadepera, Aldeia Nova (Portugalio), Villadepera, Miranda do Douro (Portugalio), Torregamones kaj Moralina.
Rakov (distrikto Přerov)
Rakov estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Villardiegua de la Ribera
Estas prahistoriaj kaj multaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Rakov (distrikto Přerov)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1371.
Villardiegua de la Ribera
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Skalička (distrikto Přerov)
Skalička estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1328.
Lišany
Nomon Lišany havas pluraj municipoj:
Líšťany (distrikto Louny)
Líšťany estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1346.
Sveta
Sveta (makedone Света) estas vilaĝo en Opština Demir Hisar en Norda Makedonio. En 2002 vivis tie 332 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas sur la orienta rando de la Opština Demir Hisar. La alteco estas ĉirkaŭ 610 - 1490 m.
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 13,9 km².
La vilaĝo situas ĉe la Nigra Rivero (Črna Reka), kiu fluas de okcidento al oriento. La regiona vojo R2339, kiu ligas Demir Hisar kaj Prilep, ankaŭ kuras en la sama direkto.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 332 homoj. Ĉiuj loĝantoj estas makedonoj.
Pluaj fotoj
Pardonu, sed mi ne trovis fotojn de tiu vilaĝo.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf