cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Polusa koordinatsistemo
Konvertado inter polusaj kaj karteziaj koordinatoj
La du polusaj koordinatoj r kaj θ povas esti konvertitaj al la karteziaj koordinatoj x kaj y per uzo de la trigonometriaj funkcioj sinuso kaj kosinuso:
kaj la du karteziaj koordinatoj x kaj y povas esti konvertitaj al polusa koordinato r per
Por kalkuli la angulan koordinaton θ, la konsiderendas ke:
Por ricevi θ en la intervalo [0, 2π), la jena formulo uzeblas: (\arctan estas la inverso de tangenta funkcio):
Por ricevi θ en la intervalo (−π, π], la jena formulo uzeblas:
(En diversaj programadlingvoj oni povas teni distingaj la numeratoron kaj la denominatoron per uzo de la funkcio atan2, kiu havas apartajn argumentojn por tiuj du.)
Albert Edward Styler
Albert Edward STYLER [stajler] (naskiĝis la en Feckenham; mortis la  en Eastbourne) estis angla esperantisto kaj instruisto de lingvoj.
Polusa koordinatsistemo
Polusaj ekvacioj
La ekvacia difino de algebra kurbo esprimita en polusaj koordinatoj estas nomata polusa ekvacio. En multaj okazoj tia ekvacio povas esti donita per difinado de r kiel funkcio de θ. La rezultanta kurbo tiam konsistas el punktoj de formo (r(θ), θ) kaj konsidereblas la grafikaĵo de la polusa funkcio r.
Domingo de Silos
Domingo de Silos (Cañas, Rioĥo, 1000 - Silos, 20a de Decembro 1073) estis hispana abato de la ordeno de benediktanoj.
Albert Edward Styler
Li aŭskultis prelegon de Mudie la kaj du monatojn poste eldonis originalan skizaron: En la Montoj. En 1914 aperis En la Dolomitoj (plejparte poemoj) kaj bona traduko de In Memoriam (Tennyson).
Domingo de Silos
En la jaro 1000 naskiĝis en Cañas Domingo de Silos, kiu agadis en la loko, en la proksimeco kaj en la Monaĥejo de San Millán de la Cogolla, ĝis estis elterigita disde la regno Navaro pro ordono de la reĝo García Sánchez la 3-a, "el de Nájera". Tiam li ekziliĝis al regno Kastilio kaj fondis la monaĥejon kiu nun havas sian nomon, nome la Monaĥejo de Santo Domingo de Silos, en la samnoma loĝloko de la Provinco Burgoso. Tie protektis lin la reĝo Fernando la 1-a. Pro fekunda administrado, kaj de la vivo kaj de la monaĥeja havaĵo, la abatejo prenis por la estonteco la nomon Santo Domingo de Silos. En la klostro estas lia tombo.
Polusa koordinatsistemo
Polusaj ekvacioj
Malsamaj formoj de simetrio povas esti konkluditaj de la ekvacio de polusa funkcio r. Se r(−θ) = r(θ), la kurbo estas simetria ĉirkaŭ la horizontala (0°/180°) akso (absciso); se r(π−θ) = r(θ), ĝi estas simetria ĉirkaŭ la vertikala (90°/270°) akso (ordinato), kaj se r(θ−α°) = r(θ), ĝi estas turne simetria je α° (laŭhorloĝnadle kaj samtempe kontraŭhorloĝnadle) ĉirkaŭ la poluso.
Pro la cirkla naturo de la polusa koordinatsistemo, multaj kurboj povas esti priskribitaj per iom pli simplaj polusaj ekvacioj, ol siaj ekvacioj en karteziaj koordinatoj. Inter la plej bone konata de tiaj kurboj estas la polusa rozo, Arĥimeda spiralo, lemniskato, heliko de Pascal, kaj kardioido. ,
Cirklo
La ĝenerala ekvacio por cirklo kun centro je (r0, φ) kaj radiuso a estas
Ĝi povas esti plisimpligita diversmaniere, por specifaj kazoj. Por cirklo kun centro je la poluso kaj radiuso a la ekvacio estas
Linio
Radiusaj duonlinioj (tiuj komenciĝas en la poluso) estas prezentataj per ekvacio kie φ estas la angulo de alteco de la duonlinio;
Radiusaj linioj (tiuj kiuj iras tra la poluso) estas prezentataj per ekvacio kie φ estas la angulo de alteco de la linio; φ = \arctan (m) kie m estas la angula koeficiento de la linio en la karteziaj koordinatoj. En ĉi tiu ekvacio unu duono respektivas al unu duonlinio kaj la alia  respektivas al duonlinio en la mala direkto; kune ili formas rektan linion.
La ne-radiusa linio, kiu krucas la radiusan linion θ = φ perpendikulare en punkto (r0, φ) havas la ekvacion
Polusa rozo
Polusa rozo estas fama matematika kurbo, kiu aspektas simile al floro, kaj kiu povas esti esprimita per simpla polusa ekvacio. Ĝi estas donita per ekvacioj aŭ
Se k estas entjero, tiuj ekvacioj produktas k-folian rozon se k estas nepara, aŭ 2k-folian rozon se k estas para. Se k estas racionalo neentjera, rozeska formo povas formiĝi sed kun intersurkuŝantaj folioj. Se k estas neracionala, la kurbo konsistigas densan aron en la disko r<=a. Notu, ke ĉi tiuj ekvacioj neniam difinas rozon kun 2, 6, 10, 14, kaj tiel plu folioj. La variablo a prezentas la longecon de la folioj de la rozo.
Arĥimeda spiralo
La Arĥimeda spiralo estas fama spiralo, kiu estis malkovrita de Arkimedo, kiu ankaŭ povas esti esprimita kiel simpla polusa ekvacio. Ĝin prezentas la ekvacio
Ŝanĝado de la parametro a turnas la spiralon, dum b regas la distancon inter la bukloj, kiu por donita spiralo estas ĉiam konstanto. La Arĥimeda spiralo havas du branĉojn, unu por θ > 0 kaj unu por θ < 0. La du branĉoj estas glate koneksaj en la poluso. Prenado de la spegulita bildo de unu branĉo trans la linio 90°/270° liveras la alia branĉon. Ĉi tiu kurbo estas rimarkinda kiel unu el la unuaj kurboj, post la konikoj, priskribitaj en matematika traktato, kaj kiel elstara ekzemplo de kurbo kiun plej bone difinas polusa ekvacio.
Konikoj
La ekvacio de koniko kun unu fokuso sur la poluso kaj la alia ie sur la radio 0° (tiel ke la granda akso de la koniko kuŝas laŭ la polusa akso) estas donita per:
kie e estas la (discentreco, fokusdiseco) kaj \ell estas la duone-latus rektumo (la perpendikulara distanco je fokuso de la granda akso al la kurbo). Se e > 1, ĉi tiu ekvacio difinas hiperbolo (matematiko)n; se e = 1, ĝi difinas parabolo (matematiko)n; kaj se e < 1, ĝi difinas elipson. La speciala kazo e = 0 de tiu lasta liveras cirklon de radiuso \ell.
Kompleksaj nombroj
Ĉiu kompleksa nombro povas esti prezentita kiel punkto en la kompleksa ebeno, kaj povas pro tio esti esprimita aŭ per siaj karteziaj koordinatoj (la prezento estas nomata ankaŭ rektangula aŭ kartezia formo), aŭ per la polusaj koordinatoj de la punkto (la polusa varianto estas nomata ankaŭ trigonometria prezento, aŭ polusa formo). La kompleksa nombro z prezenteblas kartezie per kie i estas la imaginara unuo, povas alternative esti skribita en trigonometria prezento (per la konvertaj formuloj donitaj pli supre) per kaj de tio per kie e estas la bazo de naturaj logaritmoj, kiuj estas ekvivalentaj kiel montrite per la eŭlera formulo. (Notu ke tiu formulo, simile al ĉiuj tiuj engaĝantaj eksponentojn de anguloj, bezonas ke la angulo θ estu esprimita en radianoj.)
Por la operacioj multipliko, divido, kaj potencigo de kompleksaj nombroj, estas ĝenerale pli simple labori kun kompleksaj nombroj esprimitaj en trigonometria formo en ol rektangula formo. De la leĝoj de potencigo sekvas ke:
Kalkulo
Kalkulo povas esti aplikita al ekvacioj esprimitaj en polusaj koordinatoj.
La angula koordinato θ estas esprimita en radianoj ĉie en ĉi tiu sekcio, kio estas la kutima elekto en kalkulo.
Diferenciala kalkulo
Ni havas jenajn formulojn:
Por trovi la kartezian angulan koeficienton de la tanĝa linio al polusa kurbo r(θ) je iu ajn donita punkto, la kurbo estu unue esprimita kiel sistemo de parametraj ekvacioj.
Derivi ambaŭ ekvaciojn kun respekto al θ liveras
Dividado de la dua ekvacio per la unua liveras la kartezian angulan koeficienton de la tanĝa linio al la kurbo je la punkto (r, θ):
Integrala kalkulo
Lasu ke R signu la regionon enlimigitan per kurbo r(θ) kaj la radioj θ = a kaj θ = b, kie 0 < b − a < 2π. Tiam, la areo de R estas
Tiu rezulto troveblas jenamaniere. Unue, la intervalo [a, b] estas dividita en n subintervalojn, kie n estas ajneca pozitiva entjero. Tial Δθ, la longo de ĉiu subintervalo, estas egala al b − a (la tuta longo de la intervalo), dividita per n, la nombro de subintervaloj. Por ĉiu subintervalo i = 1, 2, …, n, lasu ke θi estu la mezpunkto de la subintervalo, kaj konstruu sektoron kun la centro je la poluso, radiuso r(θi), kaj centra angulo Δθ. La areo de ĉiu konstruita sektoro estas pro tio egala al. De tio, la tuta areo de ĉiuj sektoroj estas
Dum la nombro de subintervaloj n estas multigita, la proksimuma kalkulado de la areo daŭras pliboniĝi. En la limigo kiel n → ∞, la sumo iĝas la Rimana sumo por la integralo supre.
Ĝeneraligo
Per uzo de Karteziaj koordinatoj, infinitezima area ero povas esti kalkulita kiel da = dx dy. La regulo por integralado per anstataŭigo de variabloj en oblaj integraloj diras, ke, kiam oni uzas aliajn koordinatojn, la jakobia determinanto (jakobiano J) de la koordinata konvertiĝa formulo devas esti konsiderata:
Do, area ero en polusaj koordinatoj povas esti skribita kiel
Nun, funkcio donita en polusaj koordinatoj povas esti integralita kiel sekvas: Ĉi tie, R estas la sama regiono kiel pli supre, nome, la regiono enlimigita per kurbo r(θ) kaj la radioj θ = a kaj θ = b.
La formulo por la areo de R menciita pli supre estas trovita per tio preni f idente egala al 1. Pli surpriza apliko de tiu rezulto liveras la Gaŭsan intergralon
Vektora kalkulo
Vektora kalkulo povas ankaŭ esti aplikata al polusaj koordinatoj. Lasu ke \mathbf{r} estu la radiusvektoro, kun r kaj \theta dependantaj de tempo t, estu unuobla vektoro en la direkto \mathbf{r} kaj  estu unuobla vektoro ortaj al \mathbf{r}. La unua kaj dua derivaĵoj de pozicio estas
Tri dimensioj
La polusa koordinatsistemo estas etendita en tri dimensiojn per du malsamaj koordinatsistemoj: la cilindra kaj la sfera koordinatsistemoj, kiuj ambaŭ inkluzivas dudimensiajn (aŭ ebenecajn) polusajn koordinatojn kiel subaro. La cilindra koordinatsistemo etendas polusajn koordinatojn per aldono de distanca koordinato, kaj la sfera sistemo anstataŭe aldonas angulan koordinaton.
Cilindraj koordinatoj
La cilindra koordinatsistemo estas koordinatsistemo kiu etendas la du-dimensian polusan koordinatsistemon per aldono de tria koordinato, kiu estas la alto de punkto super la ebeno, simile al la maniero per kiu la karteziaj koordinatoj estas etendita en tri dimensiojn. La tria koordinato estas kutime skribata h, kaj do estas la tri cilindraj koordinatoj (r, θ, h).
La tri cilindraj koordinatoj povas esti konvertita al karteziaj koordinatoj per
Sferaj koordinatoj
Polusaj koordinatoj ankaŭ povas esti etenditaj en tri dimensiojn kiel sfera koordinatsistemo de koordinatoj (ρ, φ, θ), kie ρ estas la distanco de la fonto, φ estas la angulo de la z-akso (nomata kiel la zenita distanco, ĝi estas inter 0 kaj 180°) kaj θ estas la angulo de la abscisa akso (kiel en la 2-dimensiaj polusaj koordinatoj). Ĉi tiu koordinatsistemo estas simila al la latitudo kaj longitudo uzataj por geografio, kun la fonto en la centro de Tero, la latitudo δ estas la komplemento de φ, difinita kiel δ = 90° − φ, kaj la longitudo l estas l = θ, ĉi tie l estas inter −180° kaj −180°.
La tri sferaj koordinatoj estas konvertataj al karteziaj koordinatoj per
Aplikoj
Polusaj koordinatoj estas du-dimensiaj kaj tial ili povas esti uzataj nur kiam punkto-pozicioj kuŝas sur sola du-dimensia ebeno. Ili estas plej adekvataj en iu ajn ĉirkaŭteksto kie la fenomeno konsiderata estas imanente ligita al direkto kaj longo de centra punkto. Ekzemple, la ekzemploj supre montras kiel rudimentaj polusaj ekvacioj sufiĉas por difini kurbojn – kiaj la Arĥimeda spiralo – kies ekvacio en la Kartezia koordinato estus multe pli komplika. Ankaŭe, multaj fizikaj sistemoj – kiaj tiuj koncernitaj kun korpoj movantaj ĉirkaŭ centra punkto aŭ kun fenomenoj devenantaj de centra punkto – estas pli simplaj kaj pli intuiciaj por modeli per uzo de polusaj koordinatoj. La komenca motivado por la enkonduko de la polusa sistemo estis la studo de cirkla kaj orbita moviĝo de objekto.
Pozicio kaj navigado
Polusaj koordinatoj estas uzataj ofte en navigado, ĉar la celo aŭ direkto de vojaĝo povas esti donita kiel angulo kaj distanco de la objekto konsiderata. Ekzemple, la aviadilo uzas iomete modifitan version de la polusaj koordinatoj por navigado. En tiu sistemo, tiu ĝenerale uzata por ia ajn navigado, la radio 0° estas ĝenerale nomata frontado 360, kaj la anguloj daŭras en laŭhorloĝnadla direkto, anstataŭ kontraŭhorloĝnadla, kiel en la matematika sistemo. Frontado 360 respondas al norda magnetpoluso, dum frontadoj 90, 180, kaj 270 respondas al magneta oriento, sudo, kaj okcidento, respektive. Tial, aviadilo vojaĝanta 5 marmejlojn precize orienten estas vojaĝanta 5 unuojn je frontado 90 (legu niner-zero (angla prononco: nAJnerzIro) laŭ aer-trafika rego).
Modelado
Sistemoj elmontrantaj radiusan simetrion provizas naturajn mediojn por la polusa koordinatsistemo, kun la centra punkto agante kiel la poluso. Unuaranga ekzemplo de ĉi tiu uzado estas la ekvacio de terakva fluo kiam aplikita al radiuse simetriaj fluoj ĉirkaŭ putoj. Sistemoj kun radiusa forto ankaŭ estas bonaj kandidatoj por la uzo de la polusa koordinatsistemo. Tiaj sistemoj inkluzivas gravitajn kampojn, kiuj obeas la inverso-kvadratan leĝon, aldone al sistemoj kun punktaj fontoj, kiaj radiofon-antenoj.
Radiuse malsimetriaj sistemoj povas ankaŭ esti modelitaj per polusaj koordinatoj. Ekzemple, mikrofona sensilo-ŝablono ilustras ĝian proporcian respondon al envenanta sono el donita direkto, kaj ĉi tiuj ŝablonoj povas esti prezentitaj kiel polusaj kurboj. La kurbo por norma kardioida mikrofono, la plej komuna unudirekta mikrofono, povas esti prezentita kiel r = 0.5 + 0.5 sin θ.
Federacio de Niĝerio
La Federacio de Niĝerio aŭ en angla Federation of Nigeria estis ŝtato antaŭa al la nuntempa Niĝerio. Ĝi ekzistis inter la 1-a de oktobro de 1960 kaj la 1-a de oktobro de 1963.
Kiam la brita regado finis en 1960, La Niĝeria Sendependiga Act de 1960 transformis la Federacion de Niĝerio en sendependa suverena ŝtato membro de la Komunumo de Nacioj. Niĝerio kunhavis la suverenecon (Britia monarko Elizabeto la 2-a) kun la aliaj ŝtatoj membroj de la Komunumo de Nacioj. La monarkaj konstituciaj roloj estis ĉefe delegitaj al la Ĝeneralaj Guberniestroj de Niĝerio. La reĝa sukcedo estis regata de la angla Act of Settlement de 1701. Du gravuloj tenis la postenon de Ĝenerala Guberniestro:
Abubakar Tafawa Balewa tenis la postenon de ĉefministro (kaj registarestro).
La Federacia Respubliko Niĝerio ekekzistis en la 1-a de oktobro 1963. La monarkio estis nuligita kaj Niĝerio iĝis Respubliko ene de la Komunumo de Nacioj. Sekve al la nuligo de la monarkio, la iama Ĝenerala Guberniestro Nnamdi Azikiwe iĝis Prezidento de Niĝerio.
Elizabeto la 2-a ne vizitis la Federacion de Niĝerio inter 1960 kaj 1963. Ŝi ja vizitis ĝin en:
Joe Darensbourg
Joe DARENSBOURG (9a de julio 1906 - 24a de majo 1985) estis usona ĵaza klarnetisto kaj saksofonisto de Nov-Orleano elstara ekzemple pro sia laboro kun Buddy Petit, Jelly Roll Morton, Charlie Creath, Fate Marable, Andy Kirk, Johnny Wittwer, Kid Ory, Wingy Manone, Joe Liggins kaj Louis Armstrong.
Peralveche
Peralveche [peralBEĉe] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Peralvechano [peralbeĈAno]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 60 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,74 loĝ/km².
Situo
Peralveche situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordorienta pinto de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, tio estas sude, je altitudo de 1111 m super marnivelo; je 89 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 81,31 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°36′42″N 2°26′57″Ok.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Arbeteta, Castilforte. Escamilla, Pareja, El Recuenco, Salmerón, Trillo kaj Vindel.
Historio
En 1857 la urbeto havis 480 loĝantojn. Poste ĝi iom malpliiĝis ĝis la komenco de la 20-a jarcento kaj tiam ĝi rekuperiĝis malrapide al la mezo de la jarcento.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 461 loĝantoj en 1950 al 60, tio estis oni perdis 400 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Peralveche, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Peralveche kie oni falis al la nunaj 60.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Leutschach an der Weinstraße
Leutschach an der Weinstraße ("...ĉe la vinstrato") estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leibnitz. Fine de en la komunumo vivis.
Profundbedo
Profundbedo aŭ  franca intensa kulivmetodo aŭ ĉina kultivmetodo.estas alia formo de la klasika, intensiva  legombedo. Tiu formo de la kutivado estas speciale akvo- kaj spacoŝpara. En la profundbedo la grundo estas malkompaktigita je du ŝpatoj profundaj. Laŭeble oni enmetas relative granda amaso da kompoŝto aŭ ĉevalsterko. Post la unua fasado per ŝpato ne surtretu la areon. En tiu malkompakta grundo la radikoj de la legomoj povas kreski profunden en la grundon.. Tiel la radikoj ne kreskas horizontale kaj la plantoj povas stari pli dense. Tielmaniere oni povas rikolti 10 ĝis 20 kg je  m² pli multe, kiu egalas al ĉ. la kvaroblo de ordinara legombedo. Krome la dense kreskantaj legomplantoj formas specon da mulĉo, kiu tenas akvon en la grundo kaj  zorgas, ke fiherbo ne kreskas.
Historio
Profundbedoj estas la pluevoluigo de la kutivmetodo, kiun la komercaj hortikulturistoj de Parizo dum la malfrua 19a jarcento praktikis: Pro la limiteco de la taŭga areoj por kultivi legomon. La legomoj estis kultivataj en  45 cm dika tavolo de ĉevalsterko, kiu tiam ekzistis sufiĉe. En tiu ege fekunda, kaj malkompakta grundo (kaj pro la  varmo el la putrado de la sterko) la fakuloj plantis aŭ semis tiom dense ke la plenkreskaj legomoj apenaŭ intertuŝiĝas. Tielmaniere estas pli da plantoj sur 1 m².
Konstruu profundbedon
La profundbedo oni nur prilaboru de la randoj. Ĝi ne estu surpaŝanta. Por la plej multaj homoj la larĝeco de 1 metro ĝis 1,2 metro taŭgas. La longeco povas esti om ajn longeco. Oni laboru jene:
Priplantado
La plantoj plantu malvaste, ke la folioj de la plenkreskaj, apenaŭ tuŝiĝas. Oni plantu kaj semu en triangula maniero. La plej multaj legomplantoj tiel povas ĉ. 30 gis 40 % pli malvastaj kiel ĉe ordinara kultivado
Csilla Varga
VARGA Csilla estas rumanuja hungara aktorino naskita en Carei la 13-an de aŭgusto 1974.
Kariero
Csilla Varga inter 1996 kaj 2000 studis en la aktorfako de Universitato Babeş-Bolyai, poste ekde septembro 2000 ŝi estas anino de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Preĝejo Sankta Triunuo (Lepsiko)
Historio
Post la enkonduko de Reformacio en Lepsiko en 1539 la restintaj katolikoj ne plu havis preĝejon. Nur kiam la saksa princelektisto Aŭgusto la forta konvertiĝis (1697) la katolikoj rajtis frekventi katolikajn diservojn ekde 1710, en salono de la Kastelo Pleißenburg, ĉe la nuna Nova urbodomo de Lepsiko. Inter 1845-47 konstruitis pli okcidente preĝejo laŭ la planoj de la arkitekto Carl Alexander Heideloff, la unua novtogika konstruaĵo de la urbo.
En la bomboj detruis tiun ĉi preĝejon, kiu poste forigitis. Ne antaŭ 1982 estiĝis nova konstruaĵo, kiuj pro malbona kvalito devis esti malkonstruita post nur du jardekoj. Oni decidis starigi tute novan preĝejon kaj komisiis por tiu la lepsikan artikektan firmaon Schulz & Schulz (2013-15).
Priskribo
Karakteriza estas la fasado el ruĝa porfiro el Rochlitz. La internon kreis la kubano Jorge Pardo. Fenestrofarado iĝis laŭ planoj de la lepsika artisto Felix Haberkorn: tekstoj de la Malnova Testamento kaj de la Nova Testamento sur plurajn tavolojn metite unu sur la alian je diversaj taghoroj - depende de la lumo - legeblas.
Fonto
Mundus, Doris: ''Leipzig an einem Tag. Ein Stadtrundgang'', Eldonejo Lehmstedt, Leipzig 2007 (6-a eldono de 2015), p. 45
Arnold Syen
Arent Seyen (1640-1678) estis nederlanda kuracisto kaj botanikisto, profesoro pri medicino, aŭtoro de sennombraj verkoj pri medicino kaj botaniko, lernanto de Jan van der Linden (1609-1664) kaj Adolphus Vorstius (1597-1663). Li estis filo de Joris Pietersz. Sijen (m. 9-a de septembro 1666) kaj Marijtge Bosch (m. 19-a de majo 1662), filino de la komercisto Arent Dirksz. Bosch kaj ties edzino Elisabeth Jansdr. de Vogel.
Biografio
En la 24-a de februaro 1656 li enmatrikuliĝis en la Universitato de Lejdeno por studi filozofion kaj beletron, tamen, ŝajne li sin turnis al medicinaj sciencoj. En la 17-a de septembro 1659 li ricevis sian diplomon pri doktoreco kun la tezo Dissertatio de Hydrope ascite (Leiden, 1659).
Kelkatempe li vojaĝis al diversaj landoj de Eŭropo, ĉefe en Francio, Anglio kaj Germanio, kie li enriĉigis sian konojn kaj konatiĝis kun kelkaj personoj kun kiuj li interŝanĝis leterojn. Dank'al la uzo de la mikroskopo li povis esplori la strukturojn de la plantoj. En 1669, li estas nomumita kuratoro de la Universitato de Lejdeno, kiel sukcedinto de la profesoro pri medicino kaj botaniko Florentius Schuyl (1619-1669).
Devon Loch
Devon Loch (1946–1963) estis fama konkurĉevalo, kiu estas verŝajne plej memorigita pro ties partopreno en hurdokuro en la 1956 Grand National, tiam ĝin posedis la Reĝino Elizabeta.
Arnold Syen
Biografio
En la 8-a de februaro 1670 li transprenis la direktadon de la Botanika Ĝardeno de Lejdeno. Dum lia administrado la produktado de la ĝardeno kreskis signifoplene. En 1674-75 li partoprenis en la organizado de la universitato. Dum tiu periodo li eldonis la traktaĵon De Herba Fumana Rimarkoj pri la Malabarse Kruydhof, publikigita latine sub la titolo "Hortus Indicus Malabaricus" (1678). Ĉi tiu verko estis estonte daŭrigita de Paul Hermann (1646-1695) kaj Johannes Kommelinus (1629-1692).
Vidu ankaŭ
<Gallery> Charles_de_l%27%C3%89cluse_1525-1609.jpg| Carolus Clusius (1526-1609) Petrus_Cunaeus.jpg| Petrus Cunaeus (1586-1638) Adolphus-Vorstius.jpg| Adolphus Vorstius (1597-1663) Joh Anton v d Linden.jpg| Jan van der Linden (1609-1664) Florentius-Schuyl.jpg| Florentius Schuyl (1619-1669) Jan_Commelin01.jpg| Johannes Kommelinus (1629-1692) Johan van Someren (1634-1706).png| Johan van Someren (1634-1706) Hermann_Paradisus_Batavus.jpg| Paul Hermann (1646-1695) Caspar_Commelijn00.jpg| Kasparus Kommelin (1668-1731) Johann_Gottlieb_Gleditsch_(Verleger).jpg| Johann Gleditsch (1688-1738) Christian Gottlieb Jöcher.jpg| Christian Gottlieb Jöcher (1694-1758) Hieronymus-David-Gaub.jpg| Hieronymus Gaubius (1705-1780) Zedler_-_Luthers_s%C3%A4mtliche_Schriften.jpg| Johann Heinrich Zedler (1706-1751) Antonius Margaritha (1492-1542).png| Abraham J. van der Aa (1792-1857) August_Hirsch.png| August Hirsch (1817-1894) </Gallery>
Dua Kabineto Gyurcsány
Dua Kabineto Gyurcsány [djurĉAnj] estis la sepa dupartia (fine minoritata) registaro depost fino de la socialismo. Tiu kabineto gvidis la landon Hungario inter 2006 kaj 2009.
Devon Loch
La kialoj de la ventrofalo povas esti laŭ diversaj supozoj:
Dua Kabineto Gyurcsány
Historio
En 2006 Hungara Socialista Partio denove venkis en la tutlandaj parlamentaj balotoj, tial denove Ferenc Gyurcsány kreis registaron. En 2007 Hungario sukcese aliĝis al Traktato de Schengen. La unua krizo anonciĝis jam pli frue en 2006. Sekreta parolado de Gyurcsány publikiĝis, kiu pro la enhavo kaj blasfemaĵoj kaŭzis surstratajn tumultojn. La sekva krizo aperis en 2008. La ĉefministro volis plibonigi la sanservon, tial li enkondukis kvazaŭ enirbileton en kuracejoj kaj hospitaloj. La opozicio sukcese kontraŭstaris helpe de referendumo, ja ĉiuj respondas ne, se estas demando: Ĉu vi volas aparte pagi dum vizito de kuracisto? Post la referendumo la alia malgranda partio forlasis la registaron, Dua Kabineto Gyurcsány poste laboris en stato minoritata kabineto. En 2009 estiĝis monda financa krizo, tio forbalais la minoritatan kabineton. La parlamento elektis urĝe Kabineton Bajnai, kiu ne ligiĝis al la socialistoj, tamen la parlamentanoj apogis la kabineton.
Devon Loch
La ĉevalposedanto, reĝino Elizabeto ne tropensis pri la afero kaj diris „Aĥ, tia estas la konkurso.”
Tompaládony
Tompaládony (tompaladonj) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en subregiono de Csepreg. Ládony devenas el la hungara Lád aŭ el la slava Vladin nomoj.
Devon Loch
La ventrofalo de la ĉevalo iĝis esprimo, metaforo en la angla, tiel iu faras „Devon Loch”, kiu falas, misas la celon pro iu neklarigebla kialo.
Tompaládony
Situo
Tompaládony situas laŭ la ĉefvojo inter Sopron kaj Balatono, Csepreg flankovoje estas alirebla.
Devon Loch
Devon Loch estis mortodormigita dum aŭ post la malvarma vintro de 1963.
Tompaládony
Historio
La unua mencio devenis el 1234 en formo "Ladun". La vilaĝo aperas dise laŭ diversaj nomoj dum la historio, fine en 1941 Pórládony kaj Berektompaháza unuiĝis.
Otakar Klusáček
Otakar KLUSÁČEK (naskiĝis 1883, mortis 1943) estis ĉeĥa ĵurnalisto el Brno, redaktoro de la gazeto Lidové noviny, kiu mortis sekve de enkarcerigo fare de la nazioj pro lia partopreno en la kontraŭnazia rezista movado.
K. R. C. Sturmer
Kenelm Ralph Creusé Sturmer (pseŭdonimo: Kenelm Robinson) (naskiĝis la en Poole, mortis la  en Londono) estis brita esperantisto kaj denta teknikisto.
Li estis la kvara infano de kulturburĝaj gepatroj kaj ekde 1917 loĝis en Londono. Lin varbis al Esperanto en 1922 parolado de Margaret Lilly Blaise. Li eklaboris por Esperanto en Sudlondona Esperanto-Klubo, de 1925 por Londona Esperanto-Klubo, kies vicprezidanto li estis en 1927. Ekde 1928 li estis konsilanto de BEA. Ekde 1929 li estis vicĉefredaktoro de International Language, ekde 1930 ĉefredaktoro. Li kunaranĝis la Universalan Kongreson en Oxford 1930. Ekde 1932 li estis ano de BLEA. Inter aliaj meritoj estas menciinda lia sukcesa iniciato enkonduki Esperantajn kursojn - kun normala pagado de la instruisto - inter la vesperkursoj de la Londona County Concil.
Li faris multon por seriozigi la kritikadon per sentimaj recenzoj. La pikeme titolita novelo Por Recenzo (1930) kaj liaj dise aperintaj noveletoj estas esence psikologiaj. En ili la agado estas ekstreme simpla. La kvietaj gestoj kaj paroloj de la figuroj valoras nur kiel signoj pri eventoj, kiuj okazas anime. Surface ilia societa vivo aspektas konvencie korekta, sed sube regas sentkonflikto, amo, ĵaluzo, envio kaj izoliga diverseco: sub civilizita glacitavolo la akvoj kirliĝas senripoze.
Carl von Rokitansky
Carl Freiherr von ROKITANSKY (ĉeĥe: Karel ROKITANSKÝ) (naskiĝis la 19-an de februaro 1804 en Königgrätz, Bohemio [hodiaŭ Hradec Králové, Ĉeĥio] - mortis la 23-an de julio 1878 en Vieno) estis sciencisto, okupita pli ol 40 jarojn kiel profesoro de patologio en Vieno, fondinto de la moderna anatomio, politikisto kaj filozofo.
K. R. C. Sturmer
Per Sturmer la influo de modernaj romanistoj anglaj kaj francaj atingis la Esperanto-literaturon. Skizoj kaj noveletoj estis la literatura formo plej taŭga al lia talento, ĉar lia vivkoncepto estis kalejdoskopa, ne kinofilma, kaj ĉar pli kontinua sintezo trostreĉus lian teknikan paciencon. Tiun opinion cetere li pravigis ankaŭ per la publikigo de sia Notlibro (1934).
Carl von Rokitansky
Vivo
En Königgrätz li vizitadis kvinjaran gimnazion. Filozofion kaj medicinon li studis en Prago. Tie lin rimarkinde influis Jan Evangelista Purkyně, tiama profesoro de anatomio.
K. R. C. Sturmer
En siaj Rimportretoj Kalocsay karakterizas lin jene:
K. R. C. Sturmer, La Timata. Poetojn manĝas dekduope, Kritikdekretas episkope Sur sia tron' aŭtoritata.
Carl von Rokitansky
Vivo
Rokitanský finstudis medicinon en Vieno en 1828. Li ne estis kontenta kun la stato de tiama kuracista scienco kaj decidis daŭrigi la laboron de Morgagni, Andral, Laennec kaj Baillie. Tiun laboron li genie finis. Bonan konon de patologio li rigardis kiel necesa kondiĉo por sukcesa klinika laboro.
Surbaze de multnombra sekca materialo (preskaŭ 60 000 kadavroj) li esploris kaj priskribis plurajn malsanojn de diversaj organoj, verkis kelkdekojn da sciencaj traktaĵoj.
Lia „Lernolibro de la patologia anatomio“, eldonita germane en 1841-1846, turnis la atenton de la tuta sciencistaro al lia sekco-tablo. La lernolibro disvastiĝis tra la tuta mondo.
La scienca verko de Rokitanský fariĝis naturscienca bazo de la moderna medicino. Kune kun alia ĉeĥo, Josef Škoda, li fondis la t. n. duan Vienan aŭ Vien-Pragan skolon. Anoj de ĉi-tiu skolo estis pluaj eminentaj ĉeĥaj sciencistoj kaj klinikistoj.
Mangifero
La mangifero (Mangifera) estas orientalisa genro de 35 specioj en la familio de anakardiacoj. Ili estas indiĝenaj al suda kaj sudorienta Azio, kaj en la Filipinoj. La plej grava komerca specio estas la mangujo (M. indica). La nomo devenas el la malajala.
Carl von Rokitansky
Vivo
La scienca agado de Rokitanský estis taksita per honora membreco de multaj sciencaj societoj en eksterlando, ekzemple en Parizo, Peterburgo, Bostono, Londono, Strasburgo kaj alie.
Rokitanský estas la spirita patro de la eksperimenta patologio kaj medicina ĥemio. Li havas meriton pri la evoluo de histologio kaj juĝa medicino. Grandegajn meritojn li akiris kiel organizanto en la Akademio de Sciencoj, en medicinistaj societoj kaj ankaŭ en reformo de la medicina studo.
Li okupis sin ankaŭ pri filozofio kaj eminentiĝis kiel pioniro de la materialisma metodo de la scienca esploro.
Lia naskiĝurbo Königgrätz / Hradec Králové aranĝis en 1879 brilan solenon kaj inaŭguris memortabulon de sia granda filo en kunlaboro kun la Asocio de bohemaj kuracistoj. La reliefo de la tabulo estas farita de la skulptisto Josef Václav Myslbek.
46748 Giusacayrel
46748 Giusacayrel estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS), la elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Giusa Cayrel (1920 – 2012), la una virino astronomino engaĝita en la Universitato de Padovo, Italio. En 1947 ŝi precize determinis la latitudon de la Observatorio de Asiago. Dum ŝia kariero en la Observatorio de Parizo, ŝi laboris pri la evoluo de la Lakta Vojo per detala analizo de stelaj spektroj. Ŝi estis pionirino en la studo de steloj similaj al la Suno (tiel nomataj "  ").
Berbegal
Berbegal estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudo de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudo de la komarko Somontano de Barbastro, inter riveroj Cinca kaj Alcanadre. Ĝi limas okcidente kun Torres de Alcanadre kaj Laperdiguera, norde kun Laluenga, oriente kun Ilche kaj sude kun Peralta de Alcofea.
La loĝloko Berbegal mem (512 msm) estas je 50 km sudoriente de Huesca. Ĝi estas komunikata laŭ la ŝoseo A-1223 kun Peralta de Alcofea sudokcidente kaj kun Ilche oriente. Krome la A-1216 komunikas kun Laperdiguera nordokcidente.
Historio
La loko devenas de romianoj pro la kreo de setlejo je la servo de ŝoseo kiu komunikis inter urboj Ilerdo kaj Osko.
La areo ja estis loĝata de araboj, kiu lasis inter alia reton de irigacio kaj loknomojn, kiel propra "Berbegal" mem, kiu devenus de la araba بيربغال BIR​ BIGĀL "puto de muloj" aŭ de بير بقال BIR BIQĀL, "puto de vendisto". Pri la kristana mezepoka historio estas multaj dokumentoj. En 1174 la reĝo Alfonso la 2-a de Aragono donis al la episkopo de Huesca la preĝejojn de Pertusa kaj Berbegal. En 1258 la reĝo Jakobo la 1-a de Aragono donis al Pedro Martín de Luna la duonon de la impostado kaj la liberigon de militservo al Berbegal. En 1294 la loko estis de reĝlando (ne de senjorlando). En 1409 la reĝo Marteno la 1-a de Aragono donis al Pedro de Torrellas la loĝlokon Berbegal, kun ties domaroj. En 1510 la reĝo Ferdinando la 2-a de Aragono konfirmis la atribuon favore al Pedro de Torrellas.
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado.
Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Berbegal kie oni malaltiĝis el 1 120 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 335 loĝantoj (2022).
Andrea Vindis
VINDIS Andrea [vindiŝ] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Oradea la 29-an de aprilo 1979. Andrea estas filino de aktorino Ibolya Csiky.
Kariero
Inter 1998 kaj 2002 ŝi studis en la aktorfako de Universitato Babeş-Bolyai, poste ekde septembro 2002 ŝi estas anino de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Vásárosmiske
Vásárosmiske [vaŝaroŝmiŝke] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár. Vásáros signifas tion, ke la komunumo rajtis aranĝi foiron.
Vásárosmiske situas proksime de ĉefvojo inter Sopron kaj Balatono, Celldömölk kaj Sárvár flankovoje estas bone alireblaj.
Historio
En Vásárosmiske migra poŝto servas.
Kolonia Niĝerio
Influo de la Brita Imperio sur la teritorioj kiuj nune formas Niĝerion ekis per la Slave Trade Act de 1807 nome la malpermeso de la sklavokomerco por britoj en 1807. La rezulta falo de la afrika sklavokomerco kondukis al dekadenco kaj eventuala falo de la Ojo Imperio. Brita influo ĉe la areo de la rivero Niĝero pliiĝis laŭgrade dum la 19a jarcento, sed Britio fakte ne okupis la areon ĝis 1885, kaj tiam pro konkurenco kun Francio kaj Germanio.
La kolonia periodo propre en Niĝerio daŭris el 1900 al 1960. En 1900, la Niĝermarborda Protektorato kaj kelkaj teritorioj de la Reĝa Niĝeria Kompanio estis unuigitaj por formi la Sudniĝerian Protektoraton, dum aliaj teritorioj de la Reĝa Niĝeria Kompanio iĝis la Nordniĝeria Protektorato.
En 1914, la Norda kaj Suda Niĝeriaj Protektoratoj estis unuigitaj en la Kolonio kaj Protektorato Niĝerio dum restis konsiderinda regiona aŭtonomeco inter la tri ĉefaj regionoj. En la 1-a de oktobro, 1960, Niĝerio akiris sendependecon.
Mérignac (Charente-Maritime)
Mérignac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 239 loĝantojn en la jaro 2012.
Lechința (Mureș)
Lechința [lekinca] ( Maroslekence [MAroŝlekence]), Leknitz) estas komunumo en Rumanio oriente de Luduş. Administre ĝi apartenas al la urbo Iernut.
Mérignac (Charente-Maritime)
Geografio
Mérignac situas en la sudo de Charente-Maritime, nordoriente de Bordeaux.
Lechința (Mureș)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 212 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 estis nur 828 (rumanoj, 2 da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1263. En mezepoko ĝi estis hungara servutulvilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (departemento Torda-Aranyos).
12291 Gohnaumann
12291 Gohnaumann estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana okulkuracisto Gottfried Naumann, direktoro de la Universitata Okulkuracada Kliniko de Erlangen - Nurenbergo kaj prezidento de la Internacia Konsilantaro pri Okulkuracado. Li estas rigardita kiel plej elstara okulkuracisto en la mondo kaj ricevis multenombrajn honorojn.
Akaĵuarbo
Vidu ankaŭ
Akaĵuo
Eddie Shu
Eddie SHU (denaske Edward Shulman; 18a de marto 1918 Novjorko — 4a de julio 1986 Sankt-Peterburgo (Florido), kvankam li loĝis en Tampa) estis usona svinga kaj ĵaza mult-instrumentisto kun alta plenumado per tenora kaj alta saksofono, klarneto, trumpeto, harmoniko, kaj akordeono. Li estis ankaŭ populara komedia ventroparolisto. Li estis plej bone konata pro tenora ludado, sed li tenis, plenumis kaj registris uzante siajn aliajn talentojn laŭlonge de sia ĵaza kariero.
Vasia
Vasia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Borgomaro, Dolcedo, Imperia, Lucinasco, Pontedassio kaj Prelà.
Dobršín
En distanco 5 km sudokcidente situas urbo Sušice, 24 km nordokcidente urbo Klatovy, 25 km oriente urbo Strakonice kaj 28 km sude urbo Vimperk.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1372.
Saint-Jean-des-Bois
Saint-Jean-des-Bois estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Tinchebray-Bocage
Hovorany
Hovorany (Howoran) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 11 km sudokcidente de Kyjov. Vivas ĉi tie.
Historio
Sur loko de la hodiaŭa Hovorany estadis vilaĝo, pri kiu ne estas skribaj mencioj kaj fine de la 16-a jarcento ĝi estis jam tute dezerta. Ĝi apartenis al senjorujo Hodonín. En la jaro 1593 venis al posedanto de la senjorujo Johano la 4-a el Lipá kroatoj, kun kiu ili interkonsentis pri reloĝigo de la vilaĝo, nomata ankaŭ Hovorov.
NGC 2179
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ciferecaj rajtoj
Ciferecaj rajtoj (angle: digital rights) aŭ pli ĝuste ciferecmediaj homaj rajtoj priskribas la eblon al individuoj leĝe entrepreni agadojn uzante komputilon aŭ alian ciferecan aŭ elektronikan aparaton aŭ interreton. La terminon oni uzas ĉefe rilate al la protektado kaj realigo de ekzistantaj rajtoj, kiel la rajton pri privateco aŭ parolliberecon (vidu ankaŭ informliberecon), kadre de novaj ciferecaj teknologioj, aparte interreto.
Atropino
Atropino estas tre venena alkaloido de kelkaj plantoj de solanacoj, ĉefe ĉe daturo, beladono. Ĝin enhavas la radiko, folio, frukto de beladono.
Ĝi estas produktebla sintetike, uzatas en kuracado. Ĝi plilarĝigas la pupilon, pro tio ĝi estas uzata en la okulmedicino (oftalmologio). Ĝi estas en eta kvanto kuracaĵo, en ega kvanto veneno.
Etimologia kuriozaĵo
Atropino donis al la planto beladono la nomon: Iam virinoj uzis etan kvanton da atropino (ekstraktita el beladono) por pligrandigi la pupilojn kaj tiel aspekti pli alloge ("bele").
Allersgraben
Allersgraben, kroate Širokanji, hungare Sirokány [ŝirokAnj] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Weiden bei Rechnitz.
Situo
Allersgraben situas sur deklivo de monto. Rechnitz troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La unua mencio devenis el 1570 laŭ tiama hungara ortografio "Syroka". En 1910 vivis en Sirokány kaj en la proksima vilaĝo 181 homoj (plejparte kroatoj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Allersgraben aliĝis al Weiden bei Rechnitz.
Juigné-sur-Loire
Juigné-sur-Loire estas administra komunumo de Francio en la regiono Luarlandoj (Pays de la Loire), en la centro de la lando. La komunumo situas rekte ĉe la suda bordo de la rivero Luaro, dek kilometrojn sudoriente de la urbocentro de Angers (Anĝero), kaj konsidereblas antaŭurbo de Anĝero.
En Juigné-sur-Loire multajn jarojn vivis la esperantisto kaj katolika pastro Léon Goudé (naskiĝis en 1923, mortis la 8-an de aŭgusto 1994 en Anĝero), multjara UEA-delegito en la komunumo, kiu fondis la Esperanto-grupon en Baugé kaj gvidis multajn kursojn.
Dolní Moravice
Dolní Moravice estas vilaĝo en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. La vilaĝo konsistas el partoj Horní Moravice (ekde 1949) kaj el Nová Ves (ekde 1961). La vilaĝo havas. Dolní Moravice estas unu el enirpordegoj ĝis Hrubý Jeseník.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la vilaĝo estas el la jaro 1258. Dolní Moravice apartenis al sinjorujo Sovinec. La loĝantoj de Dolní Moravice suferis en 1709 pro inundo, en la jaroj 1713 - 1715 ili suferis pro pesto kaj la 5-an de julio 1916 pro venta kirlo kun hajlado.
En la 17-a jarcento oni fabrikis en Dolní Moravice kanonojn.
Villar de Torre
Villar de Torre [biLJAR deTOre] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Nájera kaj precize en la okcidento de la regiono. La loknomo Villar de Torre estas etimologie komprenebla kiel Vilaĝo de Turo.
Geografio
Tiu municipo estas ĉe la supra fluejo de la rivero Tuerto en la Supra Rioĥo. Tiu valo havas ebenan terenon kaj estas bordita de diversaj niveloj de teraso kiuj staras ekde la valo ĝis la montoj.
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo laŭ la regiona ŝoseo LR-206 inter Azofra, Alesanco, Torrecilla sobre Alesanco kaj Cañas norde kaj la regiona ŝoseo LR-204 al Badarán oriente kaj Cirueña nordokcidente. Ĝi estas je 766 metroj super marnivelo.
Historio
La plej frua dokumenta mencio datas de la jaro 943 kiam la reĝo García Sánchez la 1-a de Pamplono kaj lia dua edzino, Teresa Ramírez, donas Villar de Torre al la Monaĥejo de San Millán de la Cogolla. ​
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1960-aj jaroj oni malaltiĝis el 570 loĝantoj ĝis la nunaj 163.
Danny Barcelona
Danny BARCELONA (23a de julio 1929 – 1a de aprilo 2007) estis ĵaza drumisto plej bone konata pro siaj jaroj kun la bando Louis Armstrong's All-Stars. Li estis filipin-usonano naskiĝinta en Waipahu, nome komunumo de Honoluluo, Havajo. Li estis ofte prezentita al la publiko fare de Louis Armstrong kiel The Little Filipino Boy (la filipineto). Armstrong kutime sekvis per propra alnomigo kiel the little Arabian boy (la arabeto).
Leibnitz
Wildon estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj estas la administra centro de samnoma distrikto Leibnitz. Fine de en la komunumo vivis.
Wildon
Wildon estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leibnitz. Fine de en la komunumo vivis.
Antologia skizo de la persa literaturo
Antologia skizo de la persa literaturo estas antologio el tradukoj el la persa lingvo farita de Said Baluĉi kaj publikigita en Moskvo de Impeto en 2021. Ĝi havas 164 paĝojn, registrita sub la ISBN 978-5-7161-0311-5, kaj estas la n-ro 58 de la Serio Oriento-Okcidento, aŭspiciata de Universala Esperanto-Asocio, en Konsulta Partnereco kun Unesko. Ĝia publikigo markis la unuan fojon, kiam aperis antologio de persa literaturo en la eldonserio.
Poliso (urboŝtato)
Poliso (greke πόλις – polis, plurale πόλεις – polejs) estis politike sendependa urboŝtato en la antikva Grekio. Al la poliso apartenis ne nur la akropolis, ĉirkaŭita per muro, sed ankaŭ la ĉirkaŭa kampara areo.
La polisoj estiĝis pro la natura dividiteco de Grekio pro montoj kaj golfoj kaj etna, kultura dividiteco. La polisoj estis inter si samrangaj, el ili (plurcento) estas la plej konataj la polisoj de Ateno kaj Sparto.
Interne de la poliso ne ĉiu burĝo estis samranga, kaj la plimulto ne estis eĉ burĝoj (virinoj, junuloj, fremduloj, sklavoj). La polison gvidis, direktis iu asembleo, konsilio kaj elektitaj gvidantoj.
Vendone
Vendone estas komunumo de Italio.
Vrícko
Vrícko (hungare Turócremete germane Münnichweis) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Poliso (urboŝtato)
La polisoj ja provizis la komunumajn bezonojn de ĝiaj loĝantoj - protekto, jurisdikcio, leĝaro, kulturo kaj religia kultado, kaj en iuj kazoj ankaŭ bonfartaj kaj edukaj servoj (kvankam ĉi tiuj servoj estis maloftaj en la antikva mondo kiel servo provizita de la komunumo / registaro).
Vendone
Geografio
Vendone limas kun la sekvaj komunumoj: Arnasco, Castelbianco, Onzo kaj Ortovero.
Vrícko
Situo
Vrícko situas fine de longa sakovojo el Lazany. Martin troviĝas je 28 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1594 en formo "Vriczkopole". En 1715 oni komputis tie 31 familiojn kaj muelejon. En 1784 1173 vilaĝanoj loĝis en 89 domoj, en 1828 1512 vilaĝanoj loĝis en 92 domoj. Ĝis 1907 la oficiala hungara loknomo estis Vriczkó, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turócremete 2052 homoj, (plejparte germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post 1945 la germanoj deportiĝis al Germanio. En 2001 vivis en Vrícko 401 homoj, (389 slovakoj).
Poliso (urboŝtato)
La grekaj polisoj transformiĝis en frua mezepoko (4-a jarcento ... 7-a jarcento) en simplajn urbojn.
Oni ofte nomas la esprimon poliso por referenci al "civitana komunumo" anstataŭ en la senco de konstruaĵo en aparta geografia loko, la esprimo estas uzata en politika scienco kaj historio anstataŭ geografio.
Yvrandes
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Yvrandais.
Ĝi nun formas parton de Tinchebray-Bocage
Almonacid de Toledo
Almonacid de Toledo estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Almonacid de Toledo estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 720 m; je 21 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 96 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°45′18″ N 3°51′16″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas en la komarko de la Montoj de Toledo, borde de la rivero Guazalete, kaj limas kun la municipaj teritorioj de Toledo, Aranjuez, Yepes, Villasequilla, Mascaraque, Villaminaya, kaj Nambroca, ĉiuj de la provinco de Toledo escepte Aranjuez.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj pro proksimeco de ĉefurbo Toledo.
Historio
Tre ofte Almonacid de Toledo pasis de posedanto al alia. En 1086, la reĝo Alfonso la 6-a de donis tiun vilaĝon al la eklezio de Toledo. Post unu jarcento, en 1132, Alfonso la 7-a donis ĝin al la grafo Pons de Cabrera. En 1176, Alfonso la 8-a, donis ĝin al la Ordeno de Kalatravo.
En la Milito de Sendependigo, ĝi iĝis fama pro la batalo de Almonacid, en kiu la Marŝalo Sebastiani, plifortigita pro la alveno de la reĝo Jozefo la 1-a, sukcesis forpeli la hispanajn trupojn al la rivero Gvadiano. En la batalo mortiĝis ĉirkaŭ 4.000 hispanoj kaj 2.000 francoj. En la Triumfa Arko de Parizo aperas la nomo de Almonacid kiel memoro de tiu franca venko.
Dum la 20a jarcento la populacio atingis pinton dum la 1930-aj jaroj kiam estis 2070 loĝantoj, sed post la enlanda milito oni perdis 300 loĝantojn pro diversaj kaŭzoj. Dum la 1960-aj jaroj okazis nova falo pro elmigrado al urbaj kaj industriaj areoj kaj naciaj kaj internaciaj, kio okazis ankaŭ en multaj el la sudhispanaj areoj. Dum la fino de la 20a jarcento la populacio stabiliĝis ĉirkaŭ la 800 loĝantoj, tio estas multe malpli ol duono de tiu iama.