cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Masakro de Sabra kaj Ŝatila
La masakro okazis en la kunteksto de la Libana civila milito, kiu komencis ĉirkaŭ la fino de la sepdekaj jaroj, en kiu multaj etnaj grupoj de Libano batalis unu kontraŭ la alia. La Palestinanoj kutime batalis kontraŭ la kristanoj de Libano. La israelanoj invadis Libanon en 1982, kun la oficiala celo forpeli la OLP (Organizaĵo por la Liberigo de Palestino) el la lando. Por tio la israelanoj alianciĝis kun la kristanaj paramilitaj grupoj, nomataj "Falanĝistoj" de la Maronita eklezio. En septembro, la Israela armeo, estrita de Ariel Ŝaron kiel defendministro, petis al la Falanĝistoj eniri la tiel-nomatajn Palestinajn "refuĝejoj"n de Bejruto, kaj aresti la membrojn de la OPL por transdoni ilin al la Israelanoj. La "refuĝejoj" ne estis klasikaj refuĝejoj kun tendoj, sed simple malriĉaj kvartaloj kie vivis Palestinanoj kiuj devis eskapi de Israelo jardekojn antaue, ĉefe en 1948.
La 16-an de septembro, la Falanĝistoj sub la ordonoj de Elie Hobeika, eniris la du "refuĝejoj"n de Sabra kaj Ŝatila, dum la Israelanoj jam kaptis la ĉefurbo Bejruto. Dum la postaj du tagoj, la Falanĝistoj masakris multajn civiluloj en la refuĝejoj, dum ne estis multe da batalado, ĉar ili murdis, stumpis ĉefe civilulojn (infanojn, aĝulojn, virinojn) kaj sekse perfortis virinojn. Laŭ kelkaj fontoj, la Israelanoj kelk-foje malpermesis al Palestinanoj eliri de la kampoj, kaj lumigis la kampojn per lumraketoj dum la nokto por helpi la Falanĝistojn.
Ne estas klare kiom da homoj mortis en la masakro, sed kalkuloj varias de 700 ĝis 3500. Dum la postaj tagoj, la masakro estis priskribita en la amas-komunikiloj de la tuta mondo, kaj ĝi kreis multe da kolero kontraŭ la israelanoj. Laŭ kelkaj komentistoj, la ĵurnaloj kaj la televidoj estis iom tro pretaj kulpigi la israelanojn antaŭ ol ilia respondeco estis pruvita, kaj oni ofte apenaŭ menciis la Falanĝistojn en la internaciaj ĵurnaloj, donante la impreson ke la israelanoj mem rekte kulpis pri la masakroj. Aliaj komentistoj konstatis ke la masakro de Sabra kaj Ŝatila tute ne estis ekcepta okazaĵo en la kunteksto de Libano, sed tamen ĝi altiris amason da atento ĉar Israelo estis envolvita.
Elie Hobeika, la estro de la kristanaj Falanĝistoj kiuj mem faris la masakron, poste fariĝis parlamentano kaj finfine ministro en Libano, sed en 2002 li estis mortigita en atenco.
William E. Sawyer
William Edward SAWYER (1850 – 15a de majo, 1883) estis usona inventisto kies kontribuo estis ĉefe en la kampo de elektra inĝenierado kaj elektra lumigo.
Liaj unuarangaj inventoj estis la jenaj:
Artikolo de 1920 en The New York Times priskribis lin kiel plej bone konata kiel pioniro de la disvolvigo de la inkandeska lampo.
Haŭsero
Haŭsero estas ŝnurego uzata por fiksi ŝipon al kajo aŭ trenŝipo. Ĝi konsistas el pluraj kordonoj. La diametro plej ofte estas pli ol 25 mm.
Montalto delle Marche
Montalto delle Marche estas komunumo de Italio.
Orobanko
Orobanko (latine Orobanche) estas genro de florplantoj el la familio Orobankacoj. Ĝi entenas proksimume 150 speciojn el la mezvarmaj kaj ankaŭ varmaj regionoj de la norda hemisfero.
Orobankoj estas senklorofilaj plantoj; multaj specioj havas apartan gastiganton (specion, genron, familion), kies radikojn ĝi parazitas. Iuj specioj povas ataki pli diversajn florplantojn. Kelkaj orobankoj estas plagoj por kultivado.
La skvamecaj folioj kreskas nepare laŭlonge de plejofte nedisbranĉiĝanta tigo; tiu ĉi finiĝas per spiko de dulipaj floroj (tre malofte per unusola floro). La kapsuloj enhavas tre multajn etajn, longvivajn semojn. Insektoj, interalie formikoj, ludas gravan rolon en ilia dissemiĝo.
La nomo orobanko venas de la greka ὄροβος, orobos (legomo) kaj de ἄγχω, agĥô (strangoli).
Ĉar ili ne havas klorofilon, ili estas tute dependaj el aliaj plantoj, tio estas, ili estas parazitoj. La plantaĵoj kunigas siajn radikojn al tiuj de la gastigantaj plantoj plej proksimaj por havigi akvon kaj nutraĵojn.
Kelkaj specioj parazitas nur unu plantospecion, ekzemple Orobanche hederae, kiu parazitas la hederon (Hedera helix); tiu specioj ofte nomiĝas laŭ la planto parazitata. Aliaj povas paraziti kelkajn genrojn, kiel Orobanche minor, kiuj parazitas trifoliojn (Trifolium) kaj aliajn legumplantojn.
Benecko
Benecko estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1304.
Yāna
Yāna (Sanskrito kaj Palio por veturilo) estas metodo de spirita praktiko en budhismo kaj estas ĉefe uzita por paroli pri dividoj de pluraj skoloj de budhismo laŭ ilia tipo de praktiko.
Veda origino de -yāna kiel spirita vojaĝo
La uzo de -yāna por uzi ĝin kiel nomo aŭ por paroli pri spirita vojaĝo estas eble de la tempo de la Rigvedo, probable verkita ĉ. 1500 a.K, kaj kies 10-a Mandalo referencas „devayāna“ (ofte tradukita „la vojo de la dioj“ aŭ simile) kaj unu el ili referencas „pitṛyāna“ („la vojo de la patroj“). La unuan verson de la himno de enterado (10.18) en la Rigvedo oni povas traduki kiel „Ho Morto, prenu la alian vojon, kiu estas malsama ol la vojo de la dioj“ (paraṃ mṛtyo anu parehi panthāṃ yaste sva itaro devayānāt). La „alia vojo“ estas pitṛyāna, pri kiu oni parolas en la himno 10.2 kaj estas aludita en la 10.14 kaj 10.16.
KHF
KHF povas rilati al:
Harlingen
Harlingen (Harns; ) estas municipo en la provinco Frislando (Nederlando). La municipo havis loĝantojn je la, de kiuj  en la ĉefloko Harlingen.
Harlingen estas unu el la dekunu urboj de la Elfstedentocht.
Nóra Tessitori
TESSITORI Nóra estis rumanuja hungara deklamistino naskiĝinta en Kolozsvár en 1883 kaj mortinta en Târgu Mureş la 26-an de junio 1969. Ŝi estis la edzino de reĝisoro Lajos Kőmíves Nagy.
Kariero
Ŝi havis sian unuan memstaran recitalon en 1920 kaj por du da jardekoj ŝi aperis ne nur en Kluĵo, sed ankaŭ en aliaj urboj de Transsilvanujo, eĉ en Budapeŝto. Ekde 1939 ŝi ne plu elpaŝis memstara. Inter 1948 kaj 1954 ŝi instruis parolteknikon en la Magyar Művészeti Intézet de Kluĵo, respektive en la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş. Ŝi deklamis la poemojn de hungaraj klasikaj kaj samtempaj poetoj kaj folklorajn kreaĵojn.
Ofterschwang
Ofterschwang estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberallgäu (Supra Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Róza Csillag
Róza Csillag [ĉilag], hungare Csillag Róza, estis hungara operokantisto (Mezosoprano) kaj pedagogo.
Róza Csillag naskiĝis, kiel Goldstein Róza la 1832, Irsa (nuntempa Albertirsa) - mortis la  1892, Vieno.
Biografio
Róza Csillag devenis el juda familio. Ŝi frekventis kantolernejon de Nacia Teatro (Budapeŝto). En la 1840 ŝi kantadis en la koruso de la teatro. Ŝi komencis sian karieron en 1845, ricevinta rolon en opero de Ferenc Erkel. Baldaŭe ŝi kantis en Vieno, sed en 1849 ŝi hejmenvenis. La tiutempa politiko baris la eblecojn, tial ŝi kantis en Berlino kaj en aliaj ĉefurboj. Inter 1850–1861 ŝi estis unuaranga kantisto de operejo de Vieno, dume ofte ŝi kantis ankaŭ en Hungario. Ŝia adiaŭo okazis en Vieno en 1882, poste ŝi edukis kantadon.
Katerpo
La Katerpo, Meksika katerpo aŭ Kanjona katerpo (Catherpes mexicanus) estas malgranda birdo de la familio de Trogloditedoj en Nordameriko. Ĝi estas ĉirkaŭ 14.5 cm longa. La teritorio estas el suda Brita Kolumbio kaj Montano suden tra multe de Meksiko al okcidenta Ĉiapaso kaj orienten al Oklahomo kaj Teksaso. Ĝi estas la ununura specio de la genro Catherpes.
Simila al la Salpinkto laŭ habitato kaj kutimaro, la Katerpo preferas rokajn mediojn ĉe akvo, ĉefe en seka kamparo kaj stepa tereno (foje inklude konstruaĵojn). Ili manĝas insektojn kaj araneojn per plukado en fendoj per sia longa beko. Ties koloro estas pli ruĝeca ol tiu de la Salpinkto, eĉ ventre, kun kontrastaj blankaj gorĝo kaj brusto. La Kanjono katerpo ofte estas pli aŭdata ol vidata, kaj ties falantaj serioj de fajfado estas unu el la plej familiaraj birdokantoj de la kanjonoj de okcidenta Usono.
Ili konstruas tasforman neston el bastonetoj kaj alia vegetala materialo en rokfendo. La ino demetas 4 al 6 ovojn, kiuj estas blankaj kun ruĝbrunaj kaj grizaj makuletoj.
Ray Bauduc
Raymond Bauduc (* 18-an de junio 1906 en Nov-Orleano, Luiziano, Usono; † 8-an de januaro 1988 en Houston, Teksaso, Usono) estis ĵazbandego-direktisto kaj frapinstrumentisto de antikva ĵazo.
Bauduc lernis sian instrumenton en la gepatra domo, iris meze de la 1920-aj jaroj al Novjorko kaj ludis komence ĉe Freddie Rich, Tommy kaj Jimmy Dorsey kaj ekde 1926 ĉe Joe Venuti kaj Eddie Lang; poste li estis membro de la bandoj de Ben Pollack (de 1929 ĝis 1934) kaj Bob Crosby (de 1935 ĝis 1942). Li estas ankaŭ konata pro siaj duopoj kun Bob Haggart, je kiuj i.a. en 1938 ekestis la peco „Big Noise From Winnetka“. Post kelkaj jaroj en la usona armeo Bauduc estris kun Gil Rodin propran orkestron; la aranĝaĵoj originis de Tommy Dodd, Joe Reisman kaj Billy May. La sono de la mallongviva orkestro estis memoraĵo pri la bando de Crosby; ĝi ludis ĉefe en la ĉirkaŭaĵo de Los-Anĝeleso, sed ankaŭ foje koncertvojaĝis inter okcidenta kaj orienta marbordoj.
Distriktoj de Serbio
Serbio ekde la sendependiĝo de Kosovo en februaro 2008 fakte konsistas el 24 distriktoj kaj aldone la eksterdistrikta urbo Belgrado. La registaro de Serbio daŭre pledas ankaŭ havi rajton je la teritorio de Kosovo, en kiu situus 5 pliaj distriktoj.
La sep distriktoj norde de la urbo Belgrado konsistigas la aŭtonoman regionon Vojvodino: tri distriktoj konsistigas la okcidentan parton de la historia regiono Banato, kies pli granda orienta parto estas en Rumanio kaj norda parteto en la nuna Hungario, kaj tri pliaj distriktoj formas la plej grandan parton de la historia regiono Baĉka, kies plej norda parteto same situas en la nuna Hungario. La mapo dekstra donas proksimuman impreson pri la situo de la distriktoj.
838
En la jaro 838 post Kristo okazis, interalie:
Mossoró (mikroregiono)
Mossoró estas unu el la 19 mikroregionoj de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Ĝi estas en la mezoregionoj Oeste Potiguar.
Municipoj
Tiu mezoregiono enhavas 6 municipojn:
François Fillon
François FILLON (IFA: [fʁɑ̃.swa fi.jɔ̃]; naskiĝinta je 4-a de marto 1954 en Le Mans, Sarthe) estas franca politikisto. Li estis ĉefministro de Francio de la 17-a de majo 2007 ĝis la 10-a de majo 2012.
Neĝulino
Sneguroĉka, (ruse Снегурочка) estas knabina figuro el la tradicia rusa fabelaro. Ĝi ankaŭ estas la titolo de pluraj rusaj popolaj fabeloj, kiuj iĝis modelo por samnoma teatraĵo de Aleksandr N. Ostrovskij. En 1878 la aŭstra komponisto Ludwig Minkus (cirile Людвиг Минкус), vivanta en Rusio, kaj la francdevena baletestro Marius Petipa surscenigis baletan adapton de la teatraĵo sub la titolo La Fille des Neiges  ("La filino de la neĝoj") por la cara Mariinskij-Baleto, kaj la teatraĵo ankaŭ estis modelo por la baleta opero "Sneguroĉka" de Nikolaj Rimskij-Korsakov.
François Fillon
Kiel ano de la partio UMP, Fillon fariĝis la Ministro pri Laboro de Jean-Pierre Raffarin en 2002, kaj plenumis polemikajn reformojn de la 35-hora laborsemajna leĝo, kaj de la franca pensia sistemo (Loi Fillon). Li fariĝis Ministro pri Edukado kaj Esplorado en 2004, kaj proponis la multedebatitan Leĝon Fillon pri Edukado. En 2005, la nova registaro de Dominique de Villepin ne inkluzivis lin, sed li elektiĝis kiel senatano por la departemento Sarthe. Lia rolo kiel politika konsilisto en la sukcesa prezidenta kampanjo de Nicolas Sarkozy gvidis lin al sia nuna posteno.
Neĝulino
La tradicia fabela figuro vaste diskonatiĝis en Rusio aparte per la fabelokolektoj de Aleksandr Nikolajeviĉ Afanasjev, kiu publikiĝis inter la jaroj 1855 kaj 1863 en ok kajeroj. Iuj de la fabeloj ankaŭ fontas de Vladimir Ivanoviĉ Dal.
François Fillon
Kandidato al la malfermita primaro de la dekstro kaj centro de 2016, li subtenas liberalan-konservativan programon; Li venkas la duan baloton kontraŭ Alain Juppé kaj iĝas kandidato de sia partio por la prezidenta elekto en 2017.
Neĝulino
Sneguroĉka en la tradiciaj fabeloj
La plej konata fabelo el la kolekto de Aleksandr Afanasjev temas pri maljuna seninfana paro, kiu tre deziras ankoraŭ ekhavi infanon. Iun tagon la paro observas, kiel pluraj infanoj konstruas la figuron de neĝhomo. Ili decidas skulpi al si infanon el neĝo. Tiu neĝa skulptaĵo viviĝas kaj de la maljunuloj nomas la mistere viviĝintan knabinon Sneguroĉka. La knabino estas tre amikema, bonkora kaj inteligenta, sed kiam la printempo proksimiĝas ĝi tristiĝas kaj deprimiĝas, kaj en somero ĝi malaperas, kiam ĝi kiel ĉiuj aliaj vilaĝaj infanoj plenumas la tradician salton super la fajro.
En plia fabelo pri Sneguroĉka el la Ivan Ĥudjakov la neĝa knabino ekestas el degeliĝanta neĝbulo. Ĝi same ekestas en la domo de maljuna paro, kiuj akceptas la knabinon kvazaŭ filinon. Sneguroĉka poste erarvojas en la arbarego kaj alvenas al la sorĉistino Baba Jaga, kiu devigas la knabinon resti kaj labori por la sorĉistino. Helpe de okso la knabino tamen sukcesas fuĝi kaj retrovas siajn adoptogepatrojn.
En la fabela dramo de Aleksandr N. Ostrovskij, kiun poste Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij kompletigis per scena muziko, Sneguroĉka estas la filino de Avo Frosto, la simboligo de la vintro, kaj de la Diino de Printempo. Pro tiuj familiaj radikoj ĝi unuflanke havas trankvilan, "malvarman" karakteron, sed aliflanke havas grandan deziron pri amo kaj varmo. Ŝi enamiĝas al juna viro, kiun ŝi volas edzigi, sed sub la forta somera suno ŝi degeliĝas, kaj responde la trista fianĉo dronigas sin en la maro. Ŝian morton kaŭzis la potenco de la Dio de Somero.
Nuntempa signifo de Sneguroĉka
Nuntempe Sneguroĉka por la rusia loĝantaro aparte konatas kiel nepino akompanantino de Avo Frosto en la novjara nokto, kiam tiu al la rusiaj infanoj portas donacojn. Tiun rolon ŝi ricevis en la 1920-aj jaroj, kiam la bolŝevistoj kreis tiun "miton" por anstataŭi la kristnaskan feston per ateisma jarŝanĝa celebraĵo. La komuniste kreita tradicio en Rusio restis populara ankaŭ post la disfalo de Sovetunio en 1990 kaj 1991.
Filmigoj
La historio de Sneguroĉka en la versio de Ostrovskij plurfoje estis temo por kinejaj filmoj. Unuafoje jam en la cara Rusia Imperio la filmpioniro Stareviĉ en 1914 kreis filmon pri ŝi, duafoje la fabelo estis prezentita en animacia filmo de 1952 dum la epoko de Sovetunio, uzante parton de la muziko el la opero de Rimskij-Korsakov, kaj triafoje en 1969 gvide de la reŝisoro Kadoĉnikov, kun muziko fare de Vladislav Kladnickij. Motivoj de la fabelo ankaŭ troveblas en la en 1964 en Sovetunio filmigita fabelo "Morozko — Avo Frosto". Plie ankaŭ la fabela filmo "Printempa Fabelo" de Aleksej Katiŝev el 1971 temigas ŝian figuron, kaj aldone ankaŭ la fabela filmo "La Glacia Feino" (lednaja vnuĉa) de 1981 fare de la reĝisoro Boris Ricarev temigas aspektojn de la figuro Sneguroĉka.
Novoselicja (Vinohradiv)
Bazaj informoj
Novoselicja, ukraine Новоселиця, ruse Новоселица (novoselica), hungare Sósfalu, rumane Dumbrava estas iama minvilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv. Ĝis 1899 la oficiala nomo estis Sós-Ujfalu.
Situo
Novoselicja situas en valo de rojo. Vinohradiv troviĝas 17, Koropevo 8 km-ojn.
Historio
Nova setlejo - tiam nomata Csarnatőújfalu - fondiĝis apud tiama vilaĝo Csarnatő en 1372. Oni longe minis tie salon. En 1910 loĝis en Sósfalu 558 da homoj, rutenoj en majoritato, germanoj en minoritato. Ĝis 1920 Sósfalu apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Halmi, poste al Ĉeĥoslovakio. Ekde 1945 Novoselica apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Novoselicja 2170 da homoj, (1770 hungaroj).
Johann Gottfried Gregorii
Johann Gottfried GREGORII, nomita ankaŭ Melissantes (naskiĝinta en la 17-a de februaro 1685 en Helbedündorf-Toba, mortinta en la 4-a de aŭgusto 1770 en Dornheim (Turingio) estis de 1733-70 evangelia paroĥestro en Dornheim.
Biografio
La filo de paroĥestro elektis la saman profesion okupiĝante krome pri geografio, historio kaj pedagogiko. Pro la interesa multeco li nomitis polihistoriisto.
Jam kiel 23 jaraĝulo li publikigis sian unuan verkon. En 1721 aperis Das erneuerte Alterthum oder Curieuse Beschreibung einiger vormals berühmter/theils verwüsteter und zerstörter oder wieder neu aufgebauter Bergschlösser in Teutschland kaj Curieuser Affektenspiegel/oder auserlesene Lautelen oder sonderbare Maximen die Gemüther der Menschen zu erforschen/und sich darnach vorsichtig und behutsam aufzuführen/in Frag und Antwort vorgestellt, per kiu li 73 jarojn antaŭ la multe pli fama Adolph Knigge verkis lernigan libron pri decaj kutimoj kaj bona konduto. Li eldonigis siajn ofte tre ampleksajn librojn sub la pseŭdonimo Melissantes.
Ekde 1720 (post la verkista kariero kvazaŭe) li estis paroĥestro en Arnstadt-Siegelbach kaj Arnstadt-Dosdorf sed transprenis la pastoran deĵoron en Dornheim en la 18-a de oktobro 1733 laŭ ordono de lia princa moŝto Günther la 1-a de Schwarzburg-Sondershausen mem.
Graveco
De 1706-20 li loĝis en Arnstadt. De tie ĉi li kreis internacie ŝatatan geografian informosistemon por lernantoj, burĝoj, kamparanoj kaj vojaĝantoj. Ankaŭ la ununura "fremdultrafika" gvidlibro pri Turingio (1711), kun informoj pri vidindaĵoj kaj gastejoj, estis de li. Jam en 1708 li filozofiis pri la germana politika unuiĝo! Bertuch nomis lin unu jarcenton poste la unua verkisto kiu skribis por tutgermana publiko kaj volis popularigi la ideon unuiĝi politike.
La fratoj Grimm, Ludwig Bechstein, Achim von Arnim kaj aliaj prenis la de li kolektitajn legendojn popolajn kaj prilaboris ilin, ekz. la tre konatajn historiojn pri Der Rattenfänger von Hameln, Kyffhäusersage, Der Graf von Gleichen, Faustens Höllenzwang aŭ Wilhelm Tell. Charlotte von Schiller kaj Johann Wolfgang von Goethe nombriĝis inter liaj legantoj.
Per geografiaj lernolibroj, atlasoj, leksikonoj, genealogiaĵoj, psikologiaj libroj kaj priskriboj de multaj profesioj li transdonis al la sekvintaj generacioj multon da altvaloraj enrigardoj en la pasintajn tempojn de baroko. Li ankaŭ interesiĝis pri muziko kaj estis pioniro de politika-geografia ĵurnalismo. Ĉu li renkontis Johann Sebastian Bach en Arnstadt ne klaras.
Janmajeno
Janmajeno (Jan Mayen) estas insulo en la Gronlanda maro, je ĉirkaŭ 500 km de Gronlando, geografie konsideratas parto de la insularo "Svalbardo kaj Janmajeno", kaj administre estas ekstera teritorio de Norvegio. Ĝi longas ĉirkaŭ 56 km kaj larĝas ĉirkaŭ 14 km, la tuta surfaco estas 373 km².
Hagnicourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
József Esterházy (oficiro)
Grafo József Esterházy [jOĵef esterhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Esterházy József estis hungara oficiro. Lia nobela antaŭnomo estis galántai, lia patro estis József Esterházy (reĝa juĝisto).
Janmajeno
La suda parto estas montetplena. La senplanta insulo ne havas havenon, la klimato estas nebula kaj ŝtorma, la temperaturaj averaĝoj etendas de la decembra –32 °C al la julia 10 °C. Sur la malgranda tundro, antaŭ la jaro 1990, vivis kelkaj vulpoj.
Verŝajne la insulo estis malkovrita de Henry Hudson en 1607, dum esploro al la nord-orienta pasejo al Hindio. En 1612 la nederlandanoj Jan Jansz Kerckhof kaj Jan Jacobszoon May van Schellinkhout “remalkovris” la insulon. Oni nomis la insulon laŭ la lasta persono Jan Mayen. Ĝis ekstermo de la gronlandaj balenoj kaj morto de 7 balenĉasistoj pro skorbuto, ĝi funkciis kiel balenĉasa apogstacio (1642). En 1882–83 funkciis tie aŭstra meteorologia stacio en kadro de la 1-a Internacia Arkta jaro. Norvegio establis tie en 1921 meteorologian kaj radiostacion kaj la 8-an de majo 1929 aneksis ĝin. Dum la dua mondmilito, funkciis tie usona meteorologia stacio, poste en 1958–59, la NATO establis tie alflugejon. La radistacio transformiĝis je 1970 aernaviga centro. Jan Mayen estas neloĝata krom la skipo de la stacio.
Janmajeno estas unu el ludeblaj nacioj en strategia videoludo Victoria II far Paradox Development Studio. Ĝi estas ŝerca paska ovo en la ludo, ebligante la ludanton krei nacion de polusaj ursoj.
Châtonnaye
Châtonnaye estas komunumo en la distrikto Glano en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 752 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,31 km², de kiuj 23,1% estas kovritaj de arbaro, 70,9% servas por agrikulturo kaj 6,0% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Châtonnaye limas en nordoriento al Torny, en sudoriento al La Folliaz, en sudo al Villaz-Saint-Pierre, en okcidento al Villarzel (VD), en nordokcidento al Marnand (VD), kaj en nordnordokcidento al Trey (VD).
Trafiko
Tra Châtonnaye pasas la kantona ĉefvojo n-ro 188 de Romont al Payerne. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 10 kilometrojn sude de la komunumo apud Payerne. Per la poŝtaŭtolinioj de Payerne al Avry kaj de Romont al Avry la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Châtonnaye datiĝas el la jaro 1228 kiel Chastenaie. Apud la arbaro Le Pralet estis trovita tombejmonto, en kiu estis trovita ora kolringo el la Hallstatt-epoko. Dum mezepoko Châtonnaye formis apartan senjorujon. Post la konkero de la regiono fare de Berno kaj ĝia koncedo al Friburgo en la jaro 1536 Châtonnaye estis atribuita al la Voktejo Romont, kiu post la Helveta Revolucio de 1536 fariĝis distrikto kaj en la jaro 1848 surbaze de la nova friburga konstitucio estis integrita al la distrikto Glano.
Malmedia masakro
La Malmedia masakro estis militkrimo fifarita de membroj de la Kampfgruppe Peiper (parto de la 1a SS Panzer Divizio), germana batalunuo estrita de Joachim Peiper, en la ŝosekrucejo de Baugnez proksime al Malmedy, Belgio, la 17an de decembro, 1944, dum la Batalo de Ardenoj. Laŭ multnombraj rakontoj de atestintoj, 84 usonaj militprizonuloj estis masakritaj de siaj germanaj kaptintoj: la prizonuloj estis kunigitaj en kampo kaj pafitaj per mitraletoj.
La termino Malmedia masakro aplikiĝis ĝenerale ankaŭ al la serio de masakroj fifaritaj de la sama unuo en la sama tago kaj postaj tagoj, kiuj estis celo de la proceso pro la Malmedia masakro, parto de la Dachau Procesoj de 1946. La procesoj estis fokuso de forta polemiko.
Montappone
Montappone estas komunumo de Italio.
Muzeo pri armiloj (Suhl)
La Muzeo pri armiloj (Waffenmuseum Suhl) troviĝas en belega trabfaka domo en la centro de Suhl, Germanujo (Friedrich-König-Straße nr 19).
Priskribo
La armila muzeo estas en la iama maltejo, unu el la plej malnovaj framskeletaj domoj en la centro de Suhl.
La daŭra ekspozicio dokumentadas la historion de manarmiloj (pli ol 450) de la komencoj en la 14-a jarcento ĝis nun. La fokuso fariĝis memkompreneble pri la enurbaj tradicioj: Suhl estas ja multajn jarcentojn la centro de armilfardo de la tuta Germana Regno!
Ekde la 19-a jarcento ĝis la tempoj de GDR ĝi estis ankaŭ mondfama centro de ĉas- kaj sportarmiloj. Eta kolekto da porcelanaĵoj faritaj en Suhl de 1861-1930 krome prezentatas.
Nedaŭraj ekspozicoj enprofundigis la konojn pri certaj detaloj de armiloj aŭ koncernas temojn pri la historio de la regiono aŭ de la urbo.
Elmontra laborejo Armilfarado ĉirkaŭ la jaro 1900 informas pri la teknikoj kaj la laborkondiĉoj de tiam. De 2000-06 estris la muzeon la fama milithistoriisto Thomas Müller.
Ateliero kaj Roth-memorigejo
En la apuda trabfakaĵeto oni trovas bonguste restaŭritan loĝkuirejon kaj la atelieron de pafilfustisto de 1900. Ĝis antaŭ kelkaj jaroj estis tie ĉi pluse memorigloko pri la populara kantisto Herbert Roth; pri li oni intertempe ricevis informojn en muzeo en la urbokvartalo Vesser.
KHM
La vorto havas plurajn signifojn:
Stacio Suita (Hankyū)
Stacio Suita (japane: 吹田駅 [Sujta-eki], angle: Suita Station) estas fervoja stacio en Sujta, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Senri.
Danuba-Tisa kanalo
Danuba-Tisa kanalo estas projekto, kiu ĝis nun nur parte efektiviĝis. Ĝi celis mallongigi akvovojon je 690 km (de 798 ĝis teorie 108, depende de la elir- kaj elvenlokoj). Oni kalkulis, ke la distanco Szolnok–Budapest (aerlinie) estas nur 108 km, dum sur akvovojo 798 km, do la plusvojo estas ĉ. 700 km. Tio malfaciligas la eluzon de la ŝipebleco de Tiso kaj ties alfluantoj.
Unuafoje okupiĝis pri la demando la parlamento en 1723. En 1789, la kortega konsilisto Ferenc Schönstein faris proponon por la reĝo pri la kanalo de Budapeŝto ĝis Szolnok. Li volis malpliigi la kostojn de la saloliverado. Laŭ proponoj de Schönstein, oni ellaboris la planojn.
En la parlamento de 1839 József Beszédes, elstara hungara hidrologo, prezentis planojn pri la kanalo. Oni fondis eĉ akcian kompanion, kies unua subskribanto estis grafo István Széchenyi. La kompanion apogis la 38-a leĝo de 1840 per avantaĝoj. Pro la politikaj malavantaĝoj (revolucio), la movado malfondiĝis kaj la kanal-problemo reaperis nur en 1867. La 13-a leĝo de 1867 donis eblecon por la registaro surpreni krediton de 150 milionoj da frankoj. Oni volis el tio konstrui la kanalon, sed elspezis la monon por fervojkonstruo (sed oni jam kontraktis en 1868 kun entreprenistoj por konstruado de la kanalo).
Inĝeniero László Keltor faris planon en 1894, krom tio okazis aliaj propraj planadoj. En 1900, en la komerca ministerio, oni organizis kanalplanadan sekcion. La ministro eldonis en 1905 planojn pri la afero en aparta volumo (Adatok a Duna-Tisza-csatorna kérdéséhez, 1905)
Poste la fervoja lobio malinstigis la laborojn kaj la planoj pri Danuba-Tisa kanalo plu dormis. Post la Dua mondmilito – en 1947 – oni elfosis, konstruis kanalon inter Dunaharaszti kaj Dabas (ĉ. 32 km). Ĝi nun servas por akvumado.
Fine de la 20-a jarcento, komence de la 21-a jarcento, pro instigo de kelkaj malsekegaj someroj, oni denove repensas la planojn nun rilate al akvumado de la seka ebenaĵo inter Danubo kaj Tiso.
Betlehemo
Betlehemo havas plurajn signifojn.
Danuba-Tisa kanalo
Dunaharaszti-Csongrád
Oni ĉiam preferis la direkton de Dunaharaszti al Csongrád (apud Taksony, Mántelek, Peszéradacs, Kerekegyháza, Köncsog-puszták, Kiskunfélegyháza). En tiu ĉi kazo, oni devus altigi la akvon je 12 m per 4 kluzoj, poste per 7 kluzoj malaltigi la akvon je 34 m.
La kanalo longus tiukaze 141 km.
Máté Könyves
KÖNYVES Máté [pr. koenjveŝ] estis hungara sufloro, aktoro, tradukisto naskiĝinta en 1780 kaj mortinta en Nagyvárad en aŭgusto 1866.
Danuba-Tisa kanalo
Dunaharaszti-Szolnok
La fakspertuloj, kiuj ne fidis je ŝipebleco de Maros, proponis, apogis la vojon al Szolnok.
Literaturo
Orlóci István: A Tiszát a Dunával összekötő csatorna: a Duna-Tisza csatorna
Máté Könyves
Kariero
Li debutis en 1812. Inter 1821 kaj 1825 li estis sufloro de la trupo de Székesfehérvár. Inter 1858 kaj 1865 li subtenis la teatron de Koloĵvaro. Li eldonis ses almanakojn. La poŝlibro titolita Játékszíni Koszorú (Buda–Pest, 1834) estas grava fonto teatrohistoria. Laŭ la fontoj li tradukis kvar teatraĵojn el germana lingvo.
7005 Henninghaack
7005 Henninghaack estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Henning Haack, konservisto de la kolekto da meteorŝtonoj en la Naturhistoria Muzeo de Danio (Universitato de Kopenhago). Liaj esploroj temas pri la historio de la formiĝo, de la malvarmiĝo kaj pri la strukturo de la de la ferometeoritoj.
1726 Hoffmeister
1726 Hoffmeister estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Cuno Hoffmeister.
Munkena Orienta Tombejo
La Orienta Tombejo, Ostfriedhof, de la urbo Munkeno estis instalita en 1821 kaj estas uzata ĝis en la nuntempo. Ĝi troviĝas en la munkena urboparto Obergiesing. La tombejo etendiĝas sur pli ol 30 hektaroj da kompleta areo kaj entenas proksimume 34.700 tombojn.
Lando de Marie Byrd
Lando de Marie Byrd aŭ en angla Marie Byrd Land estas la parto de Okcidenta Antarkto oriente de Ross-glacikampo kaj la Maro de Ross kaj sude de la Pacifika Oceano, etende oriente proksimume ĉe linio inter la pinto de la Ross-glacikampo kaj la marbordo Eights. Ĝi etendas inter 158°W kaj 103°24'W. La inkludo de tiu areo inter la Altebenaĵo Rockefeller kaj la marbordo Eights estas bazita sur la grava rolo de Rear Admiral Richard E. Byrd en la esploro de tiu areo. La nomo estis origine aplikita de la Admiral Byrd en 1929, honore al lia edzino, al la nordokcidenta parto de la areo, nome la parto kiu estis esplorita en tiu jaro.
La Lando Reĝo Eduardo la 7-a aŭ Duoninsulo Reĝo Eduardo la 7-a' estas granda, glacio-kovrita duoninsulo kiun formas la nordokcidenta pinto de la Lando de Marie Byrd.
La Maro Amundsen, branĉo de la Suda Oceano ĉe la Lando de Marie Byrd, kuŝas inter la Kabo Flugofiŝo (nome nordokcidenta pinto de la insulo Thurston) oriente kaj la Kabo Dart en insulo Siple okcidente.
Bet-Leĥem
Bet-Leĥem estas urbo situa en Cisjordanio ĉirkaŭ 10 km sude de Jerusalemo. La nomo signifas "domo de pano"
Historio kaj religio
Bet-Leĥem estis la hebrea urbeto, kie laŭ du evangeliistoj (Sankta Luko kaj Sankta Mateo) naskiĝis Jesuo.
Laŭ la kristana tradicio, la naskiĝo okazis en groto, kie la bebon varmigis per sia spiro azeno kaj bovo. Venis paŝtistoj kaj omaĝis al la infaneto, sentante, ke naskiĝis eksterordinara persono. Venis ankaŭ tri saĝuloj el la oriento por adorkliniĝi antaŭ la novnaskito. La vojon al ili montris la Betleĥema stelo.
Zagra
Zagra (hungare: Zágra) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Năsăud. En 1910 ĝi havis 1 447 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 236. Ĝia unua mencio skriba estas el 1440. Ĝia rumanlingva lernejo estiĝis en 1789. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód vármegye). Administre apartenas al ĝi Alunișul, Perișor, Poienile Zagrei, Suplai.
Bet-Leĥem
Historio kaj religio
Popole la urbo estas nomata Betlehemo kaj same en kelkaj lingvoj estas nomataj scenejetoj, kiujn oni starigas en preĝejoj dum Kristnasko aŭ el vivaj personoj aŭ el figuretoj. En Esperanto ili nomiĝas "kripoj", laŭ la kripo, en kiu kuŝis la bebo. Ekzistas ankaŭ hejmaj kripoj el ligno aŭ papero.
Mustin (Meklenburgo)
Mustin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Sternberger Seenlandschaft. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Emi Koussi
Emi Koussi estas neaktiva vulkano en norda Ĉado. Ĝi lokiĝas ĉe koordinatoj.
Ĝi estas kun 3415 metroj la plej alta monto de la montaro Tibesti (situanta en la samnoma provinco Tibesti) kaj plej alta monto de Ĉado kaj de la Saharo. Ĝi situas en sudokcidento de Tibesti-montaro, en nordo de Ĉado sur pozicio de 19.80 N, 18.53 O. La vulkana masivo de Emi Koussi etendiĝas sur areo de 60 x 80 km. La pinton formas du grandaj kalderoj kun diametro de 12 x 15 km. La plej alta punkto situas ĉe rando de la suda kaldero.
Villagarcía de Campos
Villagarcía de Campos [biljagarZIa deKAMpos] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Villagarcía de Campos estas etimologie komprenebla kiel Urbo de García de Kampoj alude al iama posedanto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 37,68 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 282 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn el la 1920-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 54 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
La municipo estas borde de la rivero Sequillo [seKIljo] ĉe la montoj Torozos, en Tierra de Campos.
Historio
La infano Johano de Aŭstrio, ekstergeedza filo de la reĝo Karolo la 1-a de Hispanio, estis ekde la somero de 1554 en la kastelo de don Luis de Quijada, en Villagarcía de Campos kaj tie restis dum 5 jaroj zorgita de ties edzino, doña Magdalena de Ulloa. Quijada mortis ĉe Johano dum la ribelo de Alpujarras.
En la 1950-aj jaroj oni realigis sondosplorojn serĉe de nafto, kiuj malsukcesis.
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la kastelo kaj la preĝejo de 1572 laŭ plano de Rodrigo Gil de Hontañón.
Jakobo la 3-a (Skotlando)
Jakobo la 3-a (naskiĝis en 1451 kaj mortis en 1488 en Sauchieburn) estis reĝo de Skotlando de 1460 ĝis 1488. Li estis la filo de Jakobo la 2-a kaj Maria de Guelders.
Li akiris la dominadon de la insuloj Orkadoj kaj Ŝetlandoj per sia edzeco kun Margerita de Danio, filino de Kristiano la 1-a. La geedzoj naskis tri filojn, el kiuj estis lia sekvanto:
Fronte al la nobelaro, li malliberigis ĝian estron, sia frato Aleksandro Stuarto, Duko de Albany.
Liberante sian fraton, Jakobo malkovris sekretan pakton entre inter li kaj Eduardo la 4-a.
Li estis mortigita dum nova nobela ribelo gvidita de sia filo Jakobo la 4-a, kiu sekvis lin.
Monte Cavallo
Monte Cavallo estas komunumo de Italio.
KHR
La vorto havas plurajn signifojn:
Konzolo
En arkitekturo konzolo estas struktura peco el ŝtono, ligno aŭ metalo elstaranta de muro por porti supran pezon, specon de krampo. Konzolo estas solida peco el materialo en la muro, dum apogkonzolo estas peco aplikita al la strukturo. La tekniko de konzolo, el kiuj vicoj profunde metitaj ene de muro eltenas elstaran muron aŭ parapeton, estis uzita ekde Neolitaj tempoj. Ĝi estas ofta en Mezepoka arkitekturo kaj en la skota baronia stilo same kiel en la Klasika arkitektura vortprovizo, kiel ekzemple la modiliono de korinta kornico kaj en antikva ĉina arkitekturo.
Laŭ Francisko Azorín konzolo estas ''elstarebla subportilo fiksita al muro. Ornama meblo metita ĉe muro por subporti vazon, statuon, k.c. Li indikas etimologion el la latina cum + solidus'' (kun formigo). Kaj li aldonas la terminon renversita konzolo.
Bauch (apartigilo)
Vidu ankaŭ:
Zsolt Ferenc
Zsolt FERENC rumania hungara poeto. Li naskiĝis en Oradea en 1975.
Kariero
Zsolt Ferenc akiris diplomon de ĵurnalisto en Ady Endre Sajtókollégium de Oradea. Liaj poemoj aperis ĉefe en Bihari Napló kaj en antologio Váradykon.
Teamo kontraŭ torturo
Teamo kontraŭ torturo (Кома́нда прóтив пы́ток, latinliterigita Kománda prótiv pítok, fondita kiel Komitato Kontraŭ Torturo, Комитет против пыток, la nomo estis ŝanĝita en junio 2022) estas neregistara organizaĵo en la kampo de homaj rajtoj kun sidejo en Niĵnij Novgorod, Rusio. La organizaĵo, kiu fondiĝis en 2000, disponigas asistadon al viktimoj de torturo kaj faras sendependan enketon de torturkazoj. Krome, la organizaĵo publikigas raportojn pri ĉieaj problemoj koncerne la neefikecon de oficialaj esploroj kaj procesigo de torturo en Rusio. Fondinto estis la advokato Igor Kaljapin.
La "teamo" traktas malobservojn de homaj rajtoj fidante plejparte sur laŭleĝaj mekanismoj haveblaj sur la nacia nivelo. Se la naciaj mekanismoj montriĝis neefikaj, la organizaĵo helpas viktimojn kandidatiĝi al la internaciaj homrajtaj institucioj (ĉefe, al la Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj) kaj reprezentas ilin en procesoj.
La Teamo kontraŭ torturo antaŭenigas homrajtan protekton en diversaj regionoj de Rusio. Ekde 2022, la organizaĵo funkcias en kvin regionoj: Niĵnij-Novgoroda provinco, Orenburga provinco, Norda Kaŭkazo, Moskvo kaj Krasnodara regiono. Unu el la plej rimarkindaj kazoj de la organizaĵo estas la kazo de Aleksej Miĥejev de 2001 ĝis 2006 en la Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj, "la unua signifa venko kontraŭ torturaj praktikoj en la rusa polico".
Teamo kontraŭ torturo ricevis multajn premiojn por sia laboro. En 2016 la ĉeĥia homrajta organizaĵo Člověk v tísni ("homo en bezono") honorigis ĝin per la premion Homo Homini, aljuĝata al homoj kaj organizaĵoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. En 2018, Olga Sadovskaja, la vicprezidanto de la teamo kaj aktivulo pri homaj rajtoj, estis nomumita por la Nobel-Premio pri Paco.
Ulhasnagar
Ulhasnagar, laŭ marata lingvo उल्हासनगर estas metropolo en Barato, en subŝtato Maharaŝtro.
Geografio
Ulhasnagar etendiĝas sur ebenaĵo, en okcidenta parto de la lando. Mumbajo troviĝas 60 km-ojn.
Historio
Ulhasnagar, kiel dezerta loko, dum la 2-a mondmilito estis grava militista zono kun kazernoj. Poste oni profitis la domarojn por komercadi, sed ankaŭ alvenis multe da rifuĝintoj. En 1949 la loko iĝis urbeto, kio estas la oficiala fondo de la urbo. Antaŭurba stacidomo estis konstruita en 1955. En 1960 Ulhasnagar Municipo formiĝis.
Trafiko
Ulhasnagar troviĝas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Puneo-Kaljan-Dombivali. La lasta urbo estas tre proksime.
Klimato
Ulhasnagar havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen (Aw) kun influo de musono. Dum 7 monatoj regas sekeco kaj precipe en julio pluvas (tiam estas musono, kiu daŭras inter majo-novembro). Jare pluvas po 2000-3000 mm. La meza ĉiujara temperaturo estas 27 °C.
8827 Kollwitz
8827 Kollwitz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana grafika artistino kaj skulptistino Käthe Kollwitz (1867–1945), profesorino kaj anino de la Prusa Akademio de Artoj en 1919 sed estis eksigita en 1933. En ŝiaj pentraĵoj, lignogravuradoj, litografioj kaj skulptaĵoj, ŝi bildigas la mizeron de la malriĉuloj, la tristan sorton de malriĉaj patrinoj kaj infanoj, la morto de junaj viroj en milito. Ŝi estis profunde influita de la tragedio de ambaŭ mondaj militoj kaj de la hororoj de la faŝismo.
31232 Slavonice
31232 Slavonice estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj kaj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la historia urbo Slavonice, ĉe la Tri Anguloj (ĉeĥia-moravia-aŭstria landlimoj). Oni pova admiri riĉajn figurajn sgrafiajn fasadojn kaj. Post 1600 ne plu estis konstruado kaj do la renesanca stilo de Slavonice estis konservita.
Hedera orobanko
Hedera orobanko (Orobanche hederae Duby, 1828) estas planto el la familio Orobankacoj kaj genro Orobanko, kiu parazitas hederon.
Priskribo
Tiu ĉi planto altas je 15 ĝis 40 – 50 cm. La tigo cilindroforma (iom anguleta) rektas (sen disbranĉiĝo) kaj plilarĝas ĉe la bazo. La folioj reduktiĝas al skvamoj triangule lancformaj longaj je 13 – 20 mm, larĝaj je 4 – 6 mm. La infloresko havas formon de spiko kun brakteoj triangule lancformaj. La spiko longas je 14 – 18 cm kaj larĝas je 2 – 2,5 cm. La floroj, kiuj longas je 10 – 20 mm, estas dulipaj kun kvinparta korolo kaj suba brakteo. La petala tubo flavetas kun iom da violkoloro. La florado okazas de aprilo ĝis junio.
Por ĝermi la semoj bezonas la radikojn de hedero, aliokaze la juna planto rapide degeneras.
Kreskloko
Ĝi kreskas en granda parto de Eŭropo krom oriente de la kontinento kaj Skandinavio. Oni trovas ĝin ankaŭ en Anatolio, Transkaŭkazio kaj Magrebo.
Pro sia necesa ligo al hedero ĝi aperas en parkoj, ĝardenoj, sportaj terenoj, kaj veprejoj, en grundo kalka sed ankaŭ silica, meze malseka. Ĝin oni renkontas ekde la mara nivelo ĝis alteco de ĉirkaŭ 800 m.
Natal (mikroregiono)
Natal estas unu el la 19 mikroregionoj de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Ĝi estas en la mezoregionoj Leste Potiguar.
Municipoj
Tiu mezoregiono enhavas 3 municipojn:
Sophie Ellis-Bextor
Sophie Michelle Ellis-Bextor (10-an de aprilo 1979 en Londono, Anglio) estas brita kantistino kaj kantoverkisto. Ŝi geedziĝis en julio de 2005 kun Richard Jones, iama muzikisto de sia bando kaj basisto de la bando 'The Feeling'. Ili havas 5 komunajn filojn, (naskiĝis en 2004, 2009, 2012, 2015 kaj 2019).
Biografio kaj kariero
Ellis-Bextor estas filino de Janet Ellis', iama moderatorino de infana serio de BBC, Blue Peter. Ŝi patrino organizis por ŝi televidan partoprenon jam en infanaĝo. En adoleska aĝo ŝi estis membro de la brita Nacia Junula Teatro en Londono.
Ŝi iĝis kantistino de la bando theaudience fine de la 1990-aj jaroj, kun kiuj ŝi sukcese lokumis en britaj kantolistoj. Post malfondo de la bando en 2000. ŝi eklaboris kun itala diskĵokeo DĴ Spiller je disketo "Groovejet (If This Ain't Love)", kiu sukcesis en aŭgusto de 2000.
Poste ŝi sukcese konstruis sian solokarieron.
Rudolf Dassler
Rudolf Dassler (26-an de marto 1896 en Herzogenaurach (Germanio) - 27-an de oktobro 1974 en Herzogenaurach, je pulmokancero), estis fondinto de la germana sportsurhavaĵa kompanio Puma kaj frato de Adidas-fondinto Adolf Dassler.
Komence li nomis la firmaon "Ruda" (Rudolf Dassler) kaj poste ŝanĝis la nomon al la nuna Puma.
Observatorio de Tejdo
La Observatorio de Tejdo, ankaŭ konata kiel Observatorio de Izaña estas astronomia observatorio fondita la 1964 en la Nacia Parko de Teide, insulo Tenerifo, (Kanarioj, Hispanio) proksime de la monto Tejdo. La observatorio estas operaciata de la Instituto de Astrofiziko de Kanarioj (Instituto de Astrofísica de Canarias aŭ IAC) kaj, kune kun la Observatorio de Roque de los Muchachos, formas la Eŭropan nordan observatorion. Ĝia MPC kodo estas 954. Ĝi estas rigardita de la internacia scienca komunumo kiel unu el plej gravaj astronomiaj observatorioj en la mondo.
Rudolf Dassler
Sub li direktado, Puma restis provinca kompanio. Nur sub direktado de lia filo Armin Dassler la kompanio akiris mondkonatecon.
Observatorio de Tejdo
Historio
Tiu observatorio ĉefe utilas por la observo de la Suno, kvankam ĝi ankaŭ ricevis aliajn uzojn.
Klimato
La kvalito de la ĉielo de la insuloj Kanarioj, kaj precipe de Tenerifo, faras, ke la Observatorio de Tejdo estas unu el plej bonaj lokoj por observi la Universon : la tavolo da nuboj formiĝas sube de la observatorio kaj malhelpas la efikon de la luma poluo. Nune, la Observatorioj de Tejdo, de Roque de los Muchachos, de Mauna Kea, de La Silla kaj de Cerro Paranal estas la referencaj observatorioj por la instalado de estontaj teleskopoj.
La klimato de la Observatorio de Tejdo estas ĉefe determinata de la alto kaj de la latitudo proksime de la tropikoj. Laŭ la klimata klasifiko de Köppen, la klimato de la observatorio estas de tipo Csb (mediteranea kun mildaj someroj).
La averaĝa temperaturo en la stacio de Izaña (Centro de Investigación Atmosférica de Izaña) estas 10,2 °C. La vintroj estas malvarmaj kun averaĝoj de 4,3 °C en januaro, oftaj frostoj kaj kun po 10 neĝfaloj ĉiu jaro. La someroj estas mildaj kun averaĝoj de 18,5 °C en julio kaj maksimumoj de 23 °C. Tiel, la jara amplitudo de temperaturo estas 14,2 °C, tiu estas granda rilate al la areoj de pli malgranda alto de Tenerifo. La taga amplitudo de temperaturo estas 7,7 °C. La jara precipitado estas po iomete malpi ol 400 mm, la plejparto de la precipitadoj koncentriĝas inter oktobro kaj marto kun tre seka somero kaj precipitadoj preskaŭ nulaj en junio kaj junio. Pro la alto, la klimato en la areo ĉirkaŭ la stacio estas treege seka dum plejparto el la jaro. Tio, kombinata kun la pura aero de la supera troposfero faras, ke la situejo estas de granda scienca intereso.
Instalaĵoj
La observatorio havas centron de akcepto por la scienca diskonigo kaj loĝejon por la scienca kaj teknika personaro.
Suna Laboratorio
Tiu aro da instrumentoj dediĉitaj al la studo pri la internaĵo de la Suno arigas 7 instrumentojn aŭ projektojn de institucoj el Britio, Usono, Francio kaj Tajvano, krom EKA kaj IAC. Inter tiuj instrumentoj estas la spektrofotometroj MARK-I, IRIS-T, ECHO, la fotometro de alta distingivo TON kaj la rapidmezurilo de Fourier GONG.
Kosma fona radiado
La kosma fona radiado estas la plej malnova radiado, kiun oni povas observi en la Universo. Por studo pri ĝi, la Observatorio de Tejdo havas interferometron de 33 GHz, radioteleskopoj COSMO 10 kaj 15 kaj reto da interferometroj VSA (Very Small Array). En 1994, dank'al la Eksperimento de Tenerifo, estis malkovritaj la tiel nomataj « kosmosomoj », (KOSMOlogiaj Strukturoj de Meza skalo) kiuj estas la orgino de la grandaj strukturoj de la nuna Universo.
Malkovritaj asteroidoj
Minor Planet Center kreditas la Observatorion de Tejdo de la malkovro de 6 asteroidoj inter 1998 kaj 2002 sub la nomo Teide
(86608) 2000 EK85
(86608) 2000 EK85 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Los Ramones
Los Ramones estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Los Ramones. Al Los Ramones apartenas entute 118 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19042.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 600 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 12 ĝis 18 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5385 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 16 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,3 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
En Los Ramones loĝis en la jaro 2000 4220 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 4085 scipovis legi kaj skribi, sed 274 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 6,28 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 6,77 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 5,79 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 4568 personoj apartenis al la katolika religio kaj 584 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 233 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Glauberg
Glauberg estas kelta opidumo en Hesio, Germanio, konsistanta el fortifikita setlejo kaj kelkaj tombaj teramasoj, "princlanda sidejo de la periodoj de la fino de Hallstatt kaj komenco de La Tène." Arkeologiaj malkovroj en la 1990-aj jaroj metis la lokon inter la plej gravaj fruaj keltaj centroj en Eŭropo. Ĝi havigis senprecedencan pruvaron de kelta entombigado, skulptarto kaj monumenta arkitekturo.
La monteto estas inter la riveroj Nidder kaj Seeme kaj apartenas al la komunumo Glauburg. La montetopinto formas preskaŭ horizontalan altebenaĵon de 800 por 80–200m.