cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arthur Ernst Glasewald
Vivo kaj agado
Arthur Ernst Glasewald estis filo de la mastra librobindisto Arthur Glasewald. Ankaŭ li mem trejniĝis samprofesie antaŭ novorientiĝo je komercado per poŝtmarkoj. Li estis komencinta jam kiel 7-jaraĝulo. Lia patro, kiu dum dek jaroj profesivojaĝis tra Skandinavio, liveris la fundamenton filatelan. Kromaĵoj alvenis fare de la en Usonon elmigrinta onklo. Post la lernoknabaj jaroj en librobindado li iris en 1878 internacie gapvagadi kaj lernadi. Ĝis 1882 li deĵoris ĉe la libroeldonisto Löwenthal en Kaselo, kiu vendis ankaŭ poŝtmarkojn elegente prezentitajn vitrine. Laŭ iniciato de Glasewald flnditis en la 17.11.1881 Casseler Philatelisten-Club kiu alinomĝis ekde 1895 Verein für Briefmarkenkunde zu Cassel. En 1880/81 Glasewald li eklaboris ĉe la librovendejo situanta en la evangelia klubdomo (Haus Löwental) kiu flegis filatelan sekcion kolektante en favoro de la kristana orfejo de la sirianoj en Jerusalemo poŝtmarkojn el la tuta mondo. En 1883 Glasewald ekdeĵoris - kvazaŭ kiel unua rekte trejnigta filatelkomercisto - por la tiam internacie gravega filatelinegocisto Julius Goldner: pro ke Goldner ne haltigis troigitajn represadojn de filatelaĵoj ekz. pri Helgolando necesis maldungiĝi. Antaŭe ankoraŭ Glasewald proponis la fondon de la scoieto Verein für Briefmarkenkunde.
Guía de Isora
Geografio
Guía de Isora estas en la okcidenta parto de la insulo Tenerifo. La municipa ĉefurbo estas Guía de Isora mem, je 560 m.s.m. Temas pri municipo en la okcidento de la Suda Zono de la insulo, lima kun la municipaj teritorioj de Adeje (sudoriente), Santiago del Teide (norde), kaj La Orotava (oriente).
Arthur Ernst Glasewald
Vivo kaj agado
En 1885 li iĝis afergvidanto ĉe H.J. Dauth, papervarkomercisto kun filatela sekcio en Frankfurto ĉe Majno. Paralele Glasewald ĉefredaktistis ĉe la fakgazeto Frankfurter Briefmarken-Zeitung. Tiutempe li tre engaĝiĝis en la kluba vivo de la filatemuloj frankfurtaj. Ekde la 15.3.1886 li memstare profesiulis en Gößnitz kaj nomumiĝis ĉ. 1900 unua afergvidanto de la Federacia pruvejo pri filatelaĵoj. En listto de pruvantoj de la Ligo de germanaj kaj aŭstraj filatelikluboj el la 1897-a jaro li titoliĝis ĝenerala pruvanto kaj krome speciala fakulo pri aferoj el Badeno, Suda Bulgarujo, Greklando kaj de Thurn und Taxis.
Guía de Isora
Geografio
Guía de Isora posedas areon de 143,43 km², estante la kvina municipo plej etenda de Tenerifo kaj de la provinco. La municipa teritorio estas klina areo ĝis altaj punktoj tra krutaj areoj trairataj de torentejoj. La plej alta altaĵo estas 2 674 m.s.m. en monto Cerro de las Chajoras.​ Estas multaj pejzaĝoj konstruitaj de la vulkana aktiveco, eĉ ĝis 1909. Guía konservas gravajn etendojn de kanaria pino, Pinus canariensis.
Arthur Ernst Glasewald
Graveco
Glasewald konsiderendas gravega filatelisto kun ampleksa deĵorkampo kaj entuziasmiga karaktero. Batalante energie kontraŭ falsigadojn - la tribunaloj ŝatis ade liajn spertojn! - li iĝis ankaŭ nomenklaturistoj en la kampo de filatelo. Al li ŝuldiĝas ankaŭ la enkonduko de t.n. bonfaraj poŝtmarkeldonoj por helpi ulojn en mizero. Estante mem ekde la infanaĝo fanatikulo filatela li transdonis sian entreprenon en la 1922-a jaro al la filo dediĉonte sin mem ekskluzive je aŭtentikecpruvadoj kaj je gvidado de la Germana filatelista unuiĝo.
Guía de Isora
Geografio
La municipo enhavas la Naturan Monumenton Montaña de Tejina kaj parton de la Nacia Parko Teide, de la Natura Parko Corona Forestal kaj de la Protektita Pejzaĝo Barranco de Erques, kiuj estas ankaŭ Specialaj Konservozonoj, inkluditaj en la Reto Natura 2000.
Historio
En la areo estis loĝado de guanĉoj, precize de la regno Adeje. Ŝajne la areo estis grava zono por transmigra brutobredado. Tion pruvas nombraj arkeologiaj restaĵoj. Poste, en la teritorio loĝis hispanaj kolonoj devenaj el La Gomera ĉefe ĉe Guerguera. .
Hispanaj familioj setliĝis tie kaj dediĉis sin al forstado kaj al brutobredado (ankaŭ iom al agrikulturo). Ekde 1611 estis reĝnomumitaj dekomencaj urbestroj.
Santiago del Teide
Santiago del Teide [sanTJAgo delTEJde] estas urbo kaj municipo en la nordokcidento de la insulo Tenerifo apartenanta al la provinco Sankta Kruco de Tenerifo, en la regiono Kanarioj.
Guía de Isora
Historio
En 1812 oni konstituis la municipon Guía de Isora per la kreado de municipoj laŭ la Konstitucio de Kadizo, kaj en 1836 ĝi definitive plifirmiĝis post la alternado inter registaroj de konstituciistoj kaj absolutistoj. Ne estis abunda loĝantaro ĝis la unua duono de la 19-a jarcento kiam ĝi pro la kultivo kaj komercado de koĉo. Ekde la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj ekis nova ekonomia florado pro serĉado de akvo el putoj kaj pro la alveno de mono el elmigrintoj al Ameriko, kio rezultis en prospero de agrikulturo por eksportado. ​ ​
Ekde la 1960-aj jaroj okazis enorma disvolvigo de turismo.
Santiago del Teide
La municipa ĉefurbo estas Santiago del Teide mem je 930 m.s.m.
Guía de Isora
Demografio
La municipo havis 21 796 loĝantojn je 2020, estante la 12a plej loĝata municipo kaj de la insulo Tenerifo kaj de la provinco, krom la 24a de la regiona insularo.
Gebo
Gebo (ᚷ) estas la 7ª litero de la runaj alfabetoj. Ĝi signis la parolsonon [] kaj ĝiajn praĝermanajn alofonojn: [], [] kaj eble [] (t.e. ĥ).
Kostelní Radouň
Kostelní Radouň (antaŭe nomata Česká Radouň , Kirchen Radaun) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis. En distanco 9 km sude situas Jindřichův Hradec kaj 23 km okcidente Veselí nad Lužnicí.
Gebo
Ĝia praĝermana nomo estas rekonstruata kiel *gebō (t.e. «donaco», «dono»; kp la germanan geben, la anglan give); ĝia nomo anglosaksa estas gyfu (kp gift).
Guía de Isora
Teritoria organizado
Guía de Isora dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Kostelní Radouň
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1296.
Santiago del Teide
La loknomo "Santiago" signifas en la hispana Sankta Jakobo, kies ruĝa kruco aperas elstare centre en la municipa blazono kaj pli malgranda ankaŭ centre de la municipa blazono.
Geografio
Santiago del Teide estas en la nordokcidenta parto de la insulo Tenerifo. La municipa ĉefurbo estas Santiago del Teide mem, je 930 m.s.m. Temas pri municipo en la okcidento de la Suda Zono de la insulo, lima kun la municipaj teritorioj de Guía de Isora (sude), Buenavista del Norte, Los Silos, El Tanque, Garachico kaj Icod de los Vinos (norde), kaj La Orotava (orienta pinto).
Santiago del Teide posedas areon de 52,21 km², estante la 14a municipo plej etenda de Tenerifo kaj la 24a de la provinco. La municipa teritorio estas klina areo ĝis altaj punktoj tra krutaj areoj trairataj de torentejoj. La plej alta altaĵo estas 2 674 m.s.m. en monto Cerro de las Chajoras.​ Estas multaj pejzaĝoj konstruitaj de la vulkana aktiveco, eĉ ĝis 1909.
La municipo enhavas parton de la Nacia Parko Teide, de la Natura Parko Corona Forestal, de la Rura Parko Teno, la Speciala Natura Rezervejo Chinyero, kaj de la Natura Monumento de Teide, kiuj estas ankaŭ Birdoprotektaj Zonoj kaj Specialaj Konservozonoj, inkluditaj en la Reto Natura 2000.
Historio
En la areo estis loĝado de guanĉoj, precize de la regno Adeje. Ŝajne la areo estis grava zono por transmigra brutobredado. Tion pruvas nombraj arkeologiaj restaĵoj. Poste, en la teritorio loĝis hispanaj kolonoj kun konkerintoj. .
Hispanaj familioj setliĝis tie kaj dediĉis sin al forstado kaj al brutobredado (ankaŭ iom al agrikulturo). La Valo de Santiago estis inkludita en la teritorio de Daute, kaj dependis de Buenavista del Norte. En 1663 la Valo fariĝis jurisdikcia senjorlando de Fernando del Hoyo y Solórzano, kiu helpis la konstruon de preĝejo kiel unua paŝo al disiĝo el Buenavista.
En 1812 oni konstituis la municipon Santiago del Teide per la nuligo de senjorlandoj kaj la kreado de municipoj laŭ la Konstitucio de Kadizo, kaj en 1836 ĝi definitive plifirmiĝis post la alternado inter registaroj de konstituciistoj kaj absolutistoj. En 1909 oakzis en la municipa teritorio la erupcio de la vulkano Chinyero [ĉinĜEro], kiel la lasta erupcio de la insulo Tenerifo.
Ekde la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj ekis nova ekonomia florado pro serĉado de akvo el putoj kaj horizontalaj galerioj, kio rezultis en prospero de agrikulturo por eksportado. Ekde la 1960-aj jaroj okazis enorma disvolvigo de turismo.
Demografio
La municipo havis 11 162 loĝantojn je 2022, estante la 18a plej loĝata municipo de la insulo Tenerifo kaj la 20a de la provinco.
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis lante ĝis la mezo de la 20-a jarcento kun 2 000 loĝantoj, sed poste pro ekonomia kaj demografia disvolviĝo kreskiĝis ĝis nunaj pli ol 11 000 loĝantoj.
Teritoria organizado
Santiago del Teide dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Ekonomio kaj vidindaĵoj
La ĉefa ekonomia rimedo de la municipo estis agrikulturo, ĝis la 1950-aj jaroj ĉefe por memkonsumado.
Lastatempe aperis konsiderinda labordiverseco konsekvenco de la disvolvigo de turismo ĉefe ĉe la marbordo; estas ankaŭ iom da fiŝkaptado. La ekonomio de Santiago del Teide estas diversa inter la loĝlokoj de la municipo, kvankam ĉiuokaze turismo estas la ĉefa rimedo. Tiel okazas ĉe la marbordaj lokoj Puerto de Santiago kaj Acantilado de los Gigantes, dum interne —Santiago del Teide, Tamaimo kaj Arguayo— la ekonomio ankoraŭ havas fundamenton en agrikulturo (ĉefe bananoj kaj tomatoj). Turismo estas ĉefe de britoj, germanoj kaj skandinavoj. Tial estas gravaj hoteloj kiel Hotel Los Gigantes kaj Hotel LANDMAR Costa Los Gigantes.
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis je la fino de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, mardistrado kaj marsportoj kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Zalla
Zalla estas municipo de Biskajo (Eŭskio, Hispanio). Ĝi havis loĝantojn en 2022.
Ekde la 1980-aj jaroj, same kiel en la cetero de la valo de la rivero Cadagua, en la loko estas pliiĝanta procezo de senindustriigo kaj ekonomia dekadenco, pro kio nun ĉefa trajto estas rezideja.
Guía de Isora
Ekonomio kaj vidindaĵoj
La ĉefa ekonomia rimedo de la municipo estis agrikulturo, ĝis la 1950-aj jaroj ĉefe por memkonsumado. Poste disvolviĝis irigacio (tomatoj kaj bananoj), estante Guía unu de la municipoj plej riĉaj je akvo.
Lastatempe aperis konsiderinda labordiverseco konsekvenco de la disvolvigo de turismo ĉe la marbordo, ĉefe ĉe Alcalá; estas ankaŭ iom da fiŝkaptado.
100309 Misuzukaneko
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana poetino kaj kantaŭtorino Misuzu Kaneko (japane : 金子みすゞ, Kaneko Misuzu, 1903–1930), kiu, dum sia mallonga vivo, verkis ĝis 512 poeziaĵojn, el kiuj Watashi to Kotori to Suzu to ("Birdo, Sonorilo kaj mi"), sia ĉefverko, kaj Tairyo ("Granda Kapto de Fiŝo"). En 2003 la Memoriala Muzeo Kaneko Misuzu estis fondita en Nagato (gubernio Jamaguĉi), kie ŝi naskiĝis.
Guía de Isora
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis je la fino de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, kaj distrado kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Gebo
En Unikodo la signonumero de gebo estas U+16b7, ĝia unikoda nomo estas RUNIC LETTER GEBO GYFU G''.
La Sesopo
La Sesopo (Les Six) estas nomo kiun la kritikisto Henri Colette donis al grupo de ses junaj komponistoj de Montparnasse. La nomo estis inspirita de la rusa grupo nomata kvinopo. Oni kutime konsideras la muzikon de tiuj komponistoj kiel defio al Vagnerismo kaj Impresionismo.
La konstitueco
La grupanoj oficiale estis:
Multaj aliaj havis parton en la agado de la grupo kaj la plej famaj inter ili estis Erik Satie, Jean Cocteau kaj Jean Wiener.
Preludo: La Novaj Junuloj
En 1917, kiam multaj teatroj kaj koncertejoj estis fermitaj pro la milito, Blaise Sander kaj la pentristo Moise Kisling decidis organizi koncerton ĉe 6 Huygens strato, la studio de la pentristo Emile Lejean. En honoro de tiu okazaĵo, la muroj de la studio estis kovritaj per kanvasoj fare de Picasso, Matisse, Léger, Modigliani kaj aliaj. La muziko en la koncerto estis de Sati, Honegger, Auric kaj Durey. Supozeble tiu koncerto donis al Eric Satie la ideon kunveni grupon de komponistoj ĉirkaŭ li, por esti konata kiel "la novaj junularoj", anoncante la "sesopo".
La sesopo
Post la Unua Mondmilito, Jean Cocteau kaj la sesopo komencis pli kaj pli umi ĉe trinkejo nomita "La Virbovo sur la Tegmento", kies etoso donis inspiron al Milhaud verki sian faman baleton samnome (Le bœuf sur le toit op. 58, orkestrofantazio). Dum la malfema vespero, la pianisto Jean Wiener ludis plezuroaĵojn de George Gerŝŭin kaj Vincent Youmans, kaj Cocteau kaj Milhaud akompanis lin per perkutado. Inter la ĉeestantoj estis la rusa iniciatinto Sergej Djagilev, Pablo Picasso, kinreĝisoro René Clair, kantisto Jane Bathori kaj Maurice Chevalier.
La grupo estis oficiale inaŭgurita en januaro 1920 en serio de du artikoloj verkitaj fare de la franca muzikrecenzisto kaj komponisto Henri Colette en la franca revuo "Comédie". Ŝajne estis klare kaj evidente, ke Cocteau estis malantaŭ tiuj artikoloj, sed la nomo por la grupo estis elektita de Colette, kiu decidis kompari la "sesopo" kun la rusa "kvinopo".
La grupo publikigis komunan albumon de kunmetaĵoj por piano (la fama "Albumo de la sesopo"). Kvin membroj de la grupo ankaŭ kunlaboris verkante la muzikon por Les Mariés de La Tour Eiffel de Cocteau (La geedziĝantoj ĉe la Eiffel-turo), kiu estis produktita fare de la sveda baletkompanio, rivalo de la rusa baleto. Cocteau unue ofertis la projekton al Auric, sed ĉar Auric ne estis sufiĉe rapida en kompletigado de la muziko laŭ la postuloj de la provludhoraro, Cocteau elektis dividi la pecon inter la aliaj membroj de la Sesopo. Durey, kiu ne estis en Parizo tiutempe, ne partoprenis. La premiero kaŭzis publikan skandalon, konkurante kun tiu de "La konsekro de la printempo" de Stravinski, kelkajn jarojn antaŭe. Tamen, la baleto restis en la repertuaro de la trupo dum la 1920-aj jaroj.
Ne estus ĝuste diri ke la "geedziĝantoj ĉe la Eiffel-Turo" markis la "finon de la sesopo", ĉar Durey ĉeestis ĉe ĉiu koncerto kaj ĉiu alia okazaĵoj por marki la datrevenon de la fondo de la grupo. La sesopo neniam ĉesis ekzisti, ĝiaj membroj simple turnis ĉiun al sia propra aparta kaj unika vojo, vojoj kiujn ili deklaris ekde la komenco.
Georg Anthes
Georg Anthes, laŭ hungarlingve kutima nomordo Anthes György [anteŝ djordj] estis germana (lastfoje hungara) operkantisto (tenoro), reĝisoro, altlerneja instruisto.
Georg Anthes naskiĝis la en Bad Homburg (Germanio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Georg Anthes komence studis juron kaj violonadon, poste operkantadon. Lia kantinstruisto estis en:Julius Stockhausen. Li debutis kiel operkantisto en 1888 en Freiburg. Inter 1889-1901 li kantadis en Dresdeno, poste en Bayreuth, Metropola Operejo, fine inter 1903–1913 en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li havis pli ol cent rolojn kaj li kantis ankaŭ hungare. Depost 1913 li instruis en la Hungara Reĝa Muzikakademio. Inter 1920-1922 li estis ankaŭ ĉefreĝisoro de la Budapeŝta Operejo. Li ricevis konkursan premion en 1891 en Bayreuth.
Bolunburu (stacidomo)
Bolunburu estas fervoja stacio en Biskajo, Eŭskio, situanta en la distrikto Bolunburu de la municipo Zalla.
La stacio estis malfermita la.
Jusztin Nándor Takács
Jusztin Nándor Takács [justin takAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Takács Nándor Jusztin estis hungara pastro, monaĥo, episkopo, altlerneja instruisto.
Biografio
maturiĝis en karmelana seminario en Keszthely en 1947, kie li aliĝis al la ordeno jam en 1942 kaj monahiĝis en 1948. Li plulernis en la sama urbo en la karmelana altlernejo, sed en 1950 la ŝtato malpermesis ekziston de ĉiuj monaĥoj. Li daŭris la teologian studon en seminario de Győr, kie li pastriĝis en 1951 kaj plulernis en Budapeŝto, kie li doktoriĝis el teologio en 1954. Li estis ankaŭ kantoro kaj orgenisto en Gyöngyös ekde 1951. Inter 1954–1959 li studis muzikon en la seminario, poste inter 1959-1973 la ŝtato ne permesis lian pastran laboron. En tiu periodo li estis kantoro en pluraj lokoj, poste denove pastro. Ekde 1986 li ankaŭ instruis en seminario en Győr. Li estis titulara episkopo en 1988, episkopo de Székesfehérvár inter 1989-2003, poste li pensiuliĝis. Li estis entombigita en Baziliko Stefano la 1-a (Székesfehérvár).
Dolní Radouň
Dolní Radouň (antaŭe Německá Radouň, Wenkerschlag) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 6 km norde de Jindřichův Hradec. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 104 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dolní Radouň estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 14,44 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1294.
Naturaj rilatoj
En la orienta parto de la katastra teritorio troviĝas fiŝlago Horní Lesák, kiu estas konsisto de naturmemorindaĵo Fiŝlagoj ĉe Lovětín.
Morges (stacidomo)
Morges estas fervoja stacidomo en Morges, Svislando.
(100316) 1995 MM2
(100316) 1995 MM2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Ajat
(jen france, okcitane Ajac d'Aubaròcha) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Dordogne (jen france, okcitane Dordonha), en la administra regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarlat-la-Canéda (france arrondissement de Sarlat-la-Canéda, okcitane Arrondiment de Sarlat e La Canedat) kaj al la kantono .
Colegio (stacidomo)
Colegio estas fervoja stacio en Biskajo, Eŭskio, situanta en la distrikto Mimetiz de la municipo Zalla.
La stacio estis malfermita la.
Aubas
(jen france, okcitane Aubàs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Dordogne (jen france, okcitane Dordonha), en la administra regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarlat-la-Canéda (france arrondissement de Sarlat-la-Canéda, okcitane Arrondiment de Sarlat e La Canedat) kaj al la kantono .
Edinakovci
Edinakovci (makedone Единаковци) estas vilaĝo en Opština Demir Hisar en Norda Makedonio. En 2002 vivis tie 338 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas proksimume 7 km nordoriente de Demir Hisar. La alteco estas ĉirkaŭ 610 - 1220 m.
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 8,9 km².
La Nigra Rivero (Črna Reka) fluas tra la centra parto de la vilaĝo, de okcidento al oriento.
En la sama direkto trairas la vilaĝon ankaŭ la fervoja linio kaj la regiona vojo R2339, kiuj kuras de Demir Hisar al Prilep.
Loĝantaro
La loĝantoj de la vilaĝo estas dungitaj en agrikulturo en besta kaj plantproduktado.
Agrikulturo fokusiĝas ĉefe al kultivado de tabako kaj paprikoj, poste al ŝafoj, bovinoj, kokaĵoj, ktp. En la vilaĝo troviĝas ankaŭ tritika farunmuelilo.
Don Miguel Ruiz
Miguel Ángel Ruiz Macías (naskita la 27an de aŭgusto, 1952), pli bone konata kiel Don Miguel Ruiz, estas meksika aŭtoro de toltekaj spiritismaj kaj novŝamanaj tekstoj.
Lia laboro estas plej multe bonvenigita inter membroj de la Nov-Pensada movado, kies fokuso estas sur antikvaj instruadoj kiel rimedoj por atingi spiritan kleriĝon. Ruiz estas enlistigita kiel unu el la Watkins 100 Plej Spirite Influaj Vivaj Homoj en 2018. Kelkaj asociis la laboron de Ruiz kun tiu de Carlos Castaneda, aŭtoro de La Instruadoj de Don Juan.
Biografio
Don Miguel Ruiz naskiĝis en kampara Meksiko, kaj estis la plej juna el 13 infanoj. Li frekventis medicinan alt-lernejon kaj fariĝis kirurgo. Por pluraj jaroj li praktikadis medikamenton kun siaj fratoj. Proksim-al-mortiga aŭta akcidento ŝanĝis la direkton de lia vivo. Post la akcidento li tuj iris al sia patrino por akiri pli grandan moralan komprenon. Li tiam fariĝis trejnato ĉe ŝamano kaj poste migris al Usono.
Ĉar la Tolteka kulturo lasis ne skribajn registrojn, Ruiz utiligas la vorton Tolteka por signifi longan tradicion de indiĝenaj kredoj en Meksiko, kiel la ideo ke Nagual (ŝamano) gvidas individuon al ties persona libereco. Esplorante la homan menson de indiĝeno same kiel per sciencaj perspektivoj, Ruiz kombinas tradician saĝecon kun modernaj enrigardoj.
La Kvar Interkonsentoj, eldonita en 1997 estis laŭ The New York Times furorlibro por pli ol jardeko. Aliaj liaj libroj sekvis ĝin: La Mastrado de Amo, La Voĉo de Scio, La Cirklo de Fajro, Akompana Libro de La Kvar Interkonsentoj, kaj La Kvina Interkonsento, kiun li verkis kun sia filo Don José. Ĉiuj liaj libroj estas internaciaj furorlibroj. Lia verko La Tolteka Arto de Vivo kaj Morto eldoniĝis en lasta parto de 2015.
La Kvar Interkonsentoj
Lia plej fama libro, La Kvar Interkonsentoj, estis eldonita en 1997 kaj vendiĝis en ĉirkaŭ 8.2 milionoj da ekzempleroj en Usono kaj estis tradukita en 46 lingvojn. La libro rekomendas personan liberecon for de kredoj kaj interkonsentoj, kiujn oni faris kun si mem kaj aliaj, kiuj estas kreantaj limigojn kaj malfeliĉon en oniajn vivojn. Ĝi estis prezentita en la Oprah televida programo. La Kvar Interkonsentoj estas:
La Usona Aera Forto kreis "defian moneron" gravurita kun La Kvar Interkonsentoj, kaj Ruiz estas referencita kiel "Nacia Heredaĵo de Meksiko". [Nefidinda fonto?]
Citaĵoj de La Kvar Interkonsentoj
En 2000, Don Miguel Ruiz eldonis Akompanan libron de La Kvar Interkonsentoj.
Lia filo, Don Jose Ruiz, poste eldonis sinsekvan daŭrigon de tio, kiun sia patro titolis La Kvina Interkonsento, kiu aldonis plian interkonsenton:
Krásný Dvůr
Krásný Dvůr (Schönhof) estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1295.
Jimlín
Jimlín estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1265.
Gábor Fürdök
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fürdök Gábor estas hungara kanuisto, eŭropa ĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Szeged.
Sporta kariero
kanuadis ekde 1985 en sia naskiĝurbo sur Tiso. En eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua dufoje en 2000 kaj 2004 kvarope, li estis la dua en 1997 kvarope, li estis la tria trifoje en 1999, 2000 kaj 2006. En mondĉampionumoj li estis la dua en 2005 duope kaj la tria en 2003 kvarope. Depost fino de sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto. Lia plej konata disĉiplo estis Attila Szabó (kanuisto). Li ricevis premion de urbo Szeged en 2007.
Allas-les-Mines
(jen france, okcitane Alàs, foje pli longe Alàs de Berbiguièras - ĝis la jaro 1910 la franca nomo Allas-de-Berbiguières kaj ties okcitana ekvivalento estis la oficialaj nomoj) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Dordogne (jen france, okcitane Dordonha), en la administra regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarlat-la-Canéda (france arrondissement de Sarlat-la-Canéda, okcitane Arrondiment de Sarlat e La Canedat) kaj al la kantono .
Zalla (stacidomo)
Zalla estas fervoja stacio situanta en la loĝantarcentro de Mimetiz en la hispana konsilio de Zalla, en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi formas parton de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigita fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita al la kerno de Proksimaĵoj Bilbao kaj apartenas al la linio C-4, kiu ligas la stacidomon kun la stacidomo. Ĝi ankaŭ havas servojn de Mezlonga Distanco, disponigitajn per regionaj trajnoj sur la linio R-4f, kiu ligas Bilbaon kun Leono.
Obora (distrikto Louny)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1268. En la jaroj 1961–1976 la municipo estis konsisto de Černčice, poste de urbo Louny. Ĝi memstariĝis al la 24-a de novembro 1990.
Sanktejo Sancho Abarca
La Ermitejo "Sancho Abarca" situas en plana monta pinto, en la municipo Tauste de provinco Zaragozo kaj en la komarko Cinco Villas de la historia hispana regiono Aragono.
Geografio
Ĝi estas proksimume 14 km de la urbo Tauste kaj okupas la pinton de monteto sudoriente de la "Plana Negra", en la natura parko de la "Bardenas Reales" kaj ĝi estas nekredebla belvidejo super la suda parto de la "Bardenas" kaj bona parto de la valo de la rivero "Ebro".
Historio
La loko "Sancho Abarca" estas citita en 1158. La historiisto Antonio Ubieto Arteta diras, ke la nuna sanktejo estis konstruita, kie antaŭe estis konstruaĵoj apartenantaj al skabeno de Ejea de los Caballeros, nomita Sancho Abarca, kiu vivis meze de la 12-a jarcento. Li estis de navara origino kaj havis havaĵojn en Tudela.
La 7-an de aprilo 1569 (estis Sankta Ĵaŭdo), paŝtisto de Roncal nomita Ibar trovis lignan ĉizadon de la Virgulino inter la ruinoj de la kastelo "Sancho Abarca", situanta en la navara municipo Fustiñana, en la montoj "Bardenas".
La paŝtisto renkontis ĉasiston el Tauste, al kiu li raportis la trovon. Li venis rapide en Tauste por liveri la novaĵojn, kaj eniris la preĝejon "Sankta Maria", kiam la predikisto ĵus finis la predikon pri la pasio de Kristo. Procesio estis organizita por kolekti la bildon kaj ili alportis ĝin al Tauste. Homoj de Fustiñana postulis la ĉizadon, ĉar ĝi estis trovita sur iliaj teroj, sed la ĉefepiskopo de Zaragozo, Fernando de Aragón, konsentis kun tiuj de Tauste.
Temas pri gotika ĉizado el la 14-a jarcento, en polikroma ligno de escepta kvalito kaj nur 27 centimetroj. Verŝajne tiu bela skulptaĵo devenis el la sudo de Francio, dum la hugenotaj ribeloj. Iu fuĝis suden portante la ĉizadon kaj perdis aŭ forlasis ĝin tie.
La ermitejo, kie oni kultas la ĉizitan skulptaĵon de la Virgulino "Sancho Abarca", estis konstruita de 1670 kaj estis fine kompletigita en 1703.
Monumentoj
La ermitejo estas rektangula en plano, kun ununura navo kovrita per luneta volbo kaj kun kapeloj inter la murapogiloj. La ĉefkapelo finiĝas en kupolo sur pendentivoj.
La pordejo, ĉe la piedo, prezentas simplan duonrondan arkon. Elstaras la blanka kalkigo de la flankaj navoj, dum la ĉefa montras la murojn kun elmontrita materialo, kio kreas allogan kontraston.
Estas menciinde
Estas spektaklaj vidoj de la altebenaĵo, kie troviĝas la ermitejo "Sancho Abarca".
Estas hotelo-restoracio apud la ermitejo, kiu funkcias ĉiutage preskaŭ 10 monatojn dum la jaro.
Festoj
La pilgrimadoj de Tauste al la sanktejo de la Virgulino de Sancho Abarca okazas en aprilo kaj septembro.
Oni portas la ĉizitan skulptaĵon de la virgulino "Sancho Abarca", preĝante la rozarion, suprenirante ĝis la sanktejo. Poste oni celebras meson en la preĝejo de la sanktejo kaj fine oni faras kamparan manĝon en la sama sanktejo aŭ en Tauste.
Kiel okazas en la urbo Tauste kaj en ĝiaj municipaj vilaĝoj, la najbaraj navaraj urboj Cortes, Buñuel, Cabanillas kaj Fustiñana ankaŭ festas sian pilgrimon al la sanktejo "Sancho Abarca" en malsama dato.
Luková (Brodek u Přerova)
Luková situas en katastra teritorio Luková u Přerova kun areo 1,86 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1385. En la jaro 1817 estis konstruita kapelo de sankta Johano Baptisto. En la jaro 1886 estis konstruita lernejo, en kiu oni instruis ĝis la jaro 1974.
Alfántega
Alfántega [alFANtega] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Meza Cinko (kies ĉefurbo estas Monzón) apartenanta al la suda parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia tre malgranda municipa teritorio estas en la centro de la komarko Meza Cinko, sude de la teritorio de Pueyo de Santa Cruz, okcidente kaj norde de tiu de Binaced kaj oriente de tiu de San Miguel del Cinca.
Ĝi estas ĉe la mezo de la valo de la rivero Cinca.
La municipa teritorio estas trapasata per la regiona ŝoseo A-1234 kiu komunikas kun Pueyo de Santa Cruz norde kaj kun Albalate de Cinca sude.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca) kaj ili lasis ankaŭ la nomon de la rivero Alcanadre kaj de la loĝlokoj Zaidín, Binaced, Albalate, Almunia, Alfántega, Almudáfar kaj Alcolea. La nomo Alfántega devenas de la araba al-fundaq الفندق ('gastejo'). De sama arablingva deveno estas la portugallingva vorto "alfândega" kun la signifo doganejo; ja ambaŭ instalaĵoj povis esti kunaj.
Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Alfántega: oni malaltiĝis ĝis nunaj 124 loĝantoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo.
Jolán Humenyánszky
Jolán Humenyánszky [humenjAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Humenyánszky Jolán estis hungara skulptisto. Ŝia edzo estis István Szilágyi.
Jolán Humenyánszky naskiĝis la en Ózd, ŝi mortis la.
Biografio
Jolán Humenyánszky akiris skulptistan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1966. Ŝiaj plej gravaj instruistoj aŭ majstroj estis Iván Szabó (skulptisto) kaj Sándor Mikus. Ŝi kreis skulptaĵojn kaj skulptaĵetojn. Ŝi ricevis solan premion en 1971. Ŝi edziniĝis en 1970, baldaŭ ŝi naskis filon, ŝi vidviniĝis en 2020.
(153500) 2001 RN122
(153500) 2001 RN122 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun meza orbita klineco, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 12-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Henrik Vasbányai
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
loĝis en Budakalász (aglomeraĵo de Budapeŝto), li maturiĝis en gimnazio.
Sporta kariero
komencis kanuadi en sia aĝo 12. En junularaj kategorioj li havis bonajn rezultojn, dum li apartenis al pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono sepfoje inter 2011-2015 individue aŭ teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 sen medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2013 pare, en eŭropa ĉampionumo same la unua en 2014 pare. Lia paro en kanuo estis plej ofte Róbert Mike.
Mihály Ilia
Mihály Ilia [mihAj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Ilia Mihály estas hungara literaturisto, altlerneja instruisto, redaktoro.
naskiĝis en Tápé.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Szeged en 1953, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1957, post 3 jaroj li doktoriĝis. Li estis asistanto samloke, ekde 1964 lektoro, inter 1980-1999 docento. Ekde 1975 li estis redaktoro, inter 1972-1974 ĉefredaktoro de revuo en Szeged, poste la revuo ne konvenis al la reganta partio, tial li estis forigita. Li pensiuliĝis en 1999. Li edziĝis en 1957 kaj li ricevis premiojn inter 1972-2019.
Palaco de Pimentel
La Palaco de Pimentel estas palaco en Valadolido (Kastilio kaj Leono, Hispanio). Ĝi estas ĉe la Placo de Sankta Paŭlo. Ĝi estis la naskoloko de la reĝo Filipo la 2-a. La konstruaĵo, ekzemplo de palaca arkitekturo en Valadolido, servas aktuale kiel sidejo de la municiparo Diputación Provincial de Valladolid (Provinca Deputitaro de Valadolido); tio ekde 1875.
Ĝia konstruado komencis pro ordono de la markizo de Astorga, kaj poste estis de Bernardino Pimentel, urbestro de Valadolido kaj onklo de Alonso Pimentel y Pacheco, 2a duko de Benavente, kiu estis la posedanto de la palaco kiam Filipo la 2-a naskiĝis tie, kiam estis gastigita en la palaco la reĝa familio por ĉeesti en la kortega "parlamento" de Aprilo de 1527.
El arkitekturaj elementoj elstaras la angula turo kun angula platereska fenestro kaj portikara korto.
Beneluksa Kongreso
La Beneluksa Kongreso estas ĉiujara evento kiun organizas laŭvice Flandra Esperanto-Ligo kaj Esperanto Valonio. Malgraŭ la nomo, temas do fakte pri belga kongreso.
Aranguren (stacidomo)
Aranguren estas fervoja stacio situanta en la kvartalo Aranguren en la hispana municipo Zalla, en Eŭskio, kvankam parto de la instalaĵoj troviĝas en la najbara municipo Güeñes. Ĝi formas parton de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigita fare de Renfe tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita al la kerno de Proksimaĵoj Bilbao ĉar ĝi apartenas al la linio C-4 (iama linio B-1 de FEVE), kiu ligas Bilbaon kun. Ĝi ankaŭ havas servojn de Mezlonga Distanco disponigitajn per regionaj trajnoj sur linioj R-3f, kiu ligas n kun Bilbao, kaj R-4f, kiu ligas n kun Bilbao.
Staňkovice (distrikto Louny)
Staňkovice estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1225.
István Vaskuti
Biografio
akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1984. Li edziĝis en 1980. Li ricevis premiojn inter 1987-2017.
Ins (stacidomo)
Ins estas fervoja stacidomo en Ins, Svislando.
István Vaskuti
Sporta kariero
inter 1966-1988 estis kanuisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono 19-foje inter 1977-1986, en tiu periodo li estis ano de la hungara nacia teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun ora medalo pare en distanco 500 m, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dekfoje inter 1977-1986 ĉiam pare en pluraj distancoj. Liaj plej oftaj parteneroj en kenuo estis László Foltán, Tamás Buday kaj János Sarusi Kis. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1986, poste li estis trejnisto jardekon, krome li havis postenojn en la hungara kaj internacia akvasporta vivo.
Grotoj de Elefanta
La Grotoj de Elefanta estas Monda heredaĵo de Unesko kaj kolekto de grotaj aŭ kavaj temploj ĉefe dediĉita al la Hinduisma dio Ŝivo. Ili estas en la insulo Elefanta, aŭ Gharapuri (laŭvorte "la urbo de grotoj"), en Mumbaja Haveno, 10 km oriente de Mumbajo en la barata ŝtato Maharaŝtro. La insulo, ĉirkaŭ 2 km okcidente de la Haveno Javaharlal Nehru, konsistas el kvin hinduismaj grotoj kaj kelkaj budhismaj stupaj amasoj kiuj datas el la 2a jarcento a.n.e.,  same kiel el malgranda grupo de du budhismaj grotoj kun akvorezervujoj.
Tiuj datas el inter la 5a kaj 9a jarcentoj, kaj tio atribuas ilin al variaj Hinduaj dinastioj. Ili estas plej ofte metitaj inter la 5a kaj 7a jarcentoj. Plej fakuloj konsideras ĝin finkompletigita ĉirkaŭ la jaro 550 CE.
Ili estis nomitaj Elefante – kio ŝanĝis al Elephanta – fare de la koloniaj portugaloj kiam ili trovis elefantajn statuojn en la kavoj. Ili establis bazon sur la insulo, kaj kelkaj soldatoj damaĝis kaj skulptaĵojn kaj kavojn. La ĉefa kavo (Kavo 1a, aŭ Granda Kavo) estis Hinduisma loko de adorado ĝis la alveno de la portugaloj, kaj ekde tiam la insulo ne plu estis aktiva adorejo. La plej fruaj klopodoj eviti pluajn damaĝojn al la kavoj estis startitaj de la koloniaj funkciuloj de Brita Hindio en 1909. La monumentoj estis restaŭritaj nur en la 1970-aj jaroj. En 1987, la restaŭritaj Elefantaj Kavoj estis deklaritaj Monda heredaĵo de Unesko. Ĝi ests nuntempe eltenita de la Arĥeologia Servo de Barato (ASI).
Turmogoj
La turmogoj (en latina: Turmogi, Turmodigi, Tormogus), aŭ kurgonioj (en latina: Curgoni) aŭ murbogoj (en greka: Μούρβογοι) estis antaŭromia popolo loĝanta de nordocentra areo en Iberio.
La turmogoj estis popolo el kiu restis malabundaj referencoj en la klasikaj fontoj, eble pro sia malgraveco en la procezo de konkero fare de la romianoj. Estas nur kelkaj aludoj en geografiaj verkoj de Strabono, Plinio la Maljuna, Ptolemeo, Itinero de Antonino kaj Anonimaĵo de Raveno, plus kelkaj duarangaj aludoj ĉe Floruso kaj Paŭlo Orosio rilate al la Kantabraj militoj. Alia informo venas el arkeologio (nekropoloj) kaj epigrafio.
La turmogoj okupia la centr-okcidentan zonon de la aktuala provinco Burgoso kaj parton de la orienta zono de la aktuala provinco Palencio. Oni atribuis al ili la setlejojn Segisamone, Pisoraca, Deobrigula, Ambisna kaj Bravum. Aliaj eblaj setlejoj estus Trifinium, Mancellus kaj Auca.
Assata's Daughters
Assata's Daughters (esperante: La filinoj de Assata) estas organizaĵo de knabinoj kaj junaj afrik-usonanoj en la Ĉikago, Usono, kiuj protestas kontraŭ la polica perforto.
Ili estas parto de grupo de Ĉikagaj nigraj junularaj aktivuloj, kiuj aperis kiel parto de la movado Black Lives Matter (esperante: Nigraj vivoj gravas), kaj kiu sekvas la devizon de Malcolm X "per la necesa rimedo". Ili estas konsiderataj pli radikala grupo ol la aliaj ekzistantaj organizoj en la civitanaj rajtoj-movado de afrik-usonaj civitanoj.
La organizo nomiĝas laŭ la iama aktivulo de la Black Panther Party, la fuĝanto de usona justeco, Assata Shakur.
La Filinoj de Asato helpis organizi la proteston kontraŭ Donald Trump en Ĉikago, Ilinojso, en 2016, kaj tiam protestis pri la aresto de kvar partoprenantoj en la manifestacio.
La grupo kunlaboris proksime kun la kolektivo Black Lives Matter en Ĉikago por venki la advokaton de Cook County State por la reelektado de Anita Alvarez, ĉar la grupo malŝatis la aktoron de la prokuroro post la murdo de Laquan McDonald.
Gusztáv Böhm
Gusztáv Böhm [gustAv bom], laŭ hungarlingve kutima nomordo Böhm Gusztáv estis hungara reĝisoro, dirigento, tradukisto, instruisto.
Gusztáv Böhm naskiĝis la en Pest (urbo), li mortis la  en Újpest.
Biografio
Gusztáv Böhm aĝis 6, kiam li komencis lerni muzikon. Ekde 1836 li estis violonisto de Germana Teatro (Pest). Li studis en Konservatorio en Vieno, lia ĉefinstruisto estis József Böhm. Li fondis migran muzikan trupon kun József Szerdahelyi kaj en la 1840-aj jaroj ili turneis precipe eksterlande ĝis 1849. Li estis dirigento de la unua hungara konstanta teatro inter 1849–1862, poste li estis la unua operoreĝisoro de Nacia Teatro (Budapeŝto) (1863–1878). Li ankaŭ instruis en Tutlanda Lernejo pri aktoroj inter 1865–1870. Li komponis kaj tradukis ankaŭ operojn.
San Miguel del Cinca
San Miguel del Cinca [sanmiGEL delZINka] estas municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Meza Cinko (kies ĉefurbo estas Monzón) apartenanta al la suda parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia granda municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko Meza Cinko, sude de la teritorio de Monzono, norde de tiu de Alcolea de Cinca kaj okcidente de tiu de Binaced. Ĝi estas ĉe la mezo de la valo de la rivero Cinca.
La loĝlokoj de Pueyo de Santa Cruz, nome de nordo suden Pomar de Cinca, Estiche de Cinca kaj Santalecina, estas sur la dekstra bordo de la rivero Cinca. La municipa teritorio estas trapasata per la regiona ŝoseo A-130 kiu komunikas kun Monzono norde kaj kun Alcolea de Cinca sude.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca) kaj ili lasis ankaŭ la nomon de la rivero Alcanadre kaj de la loĝlokoj Zaidín, Binaced, Albalate, Almunia, Alfántega, Almudáfar kaj Alcolea. La islama etapo lasis urbecon tipan, kun mallarĝaj kaj labirintaj stratetoj, kun abundaj kurboj kaj sakostratetoj. Aktuale ankoraŭ abundas la domoj el briko, parte pro la abundo de argilo en la zono.
Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
La municipo formiĝis la 16an de novembro 1972 ​ per la unuiĝo de la loĝlokoj Estiche de Cinca, Pomar de Cinca kaj Santalecina.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe San Miguel del Cinca: oni malaltiĝis ĝis nunaj 801 loĝantoj totale por la tri loĝlokoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo.
Zoltán Horváth
Zoltán Horváth
Fiŝlago Staňkov
Fiŝlago Staňkov (ĉeĥe: Staňkovský rybník, antaŭe konata sub nomoj Velký Soused kaj Velký Bystřický rybník) estas per areo la oka plej granda fiŝlago en Sudbohemia regiono kaj la dekdua en la tuta Ĉeĥa respubliko. Ĝi estas la kvara plej granda en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi trocviĝas sude de Bohemio en la katastra teritorio de municipo Staňkov ĉe ŝtatlimo kun aŭstra federacia lando Malsupra Aŭstrio, kkiu kondukas sur ties orienta bordo en diverse granda distanco de ĝi. La akva areo havas areon 241 ha. Ĝi estas la plej profunda kaj la plej volumena fiŝlago en Ĉeĥio, sed indikoj pri ĝia profundeco tre diferenciĝas: 8,5 m, aŭ 16 m. La tera ŝutita digo estas 160 m ĝis 170 m longa kaj 14 m, aŭ 16 m alta kaj ĝi retenas proksimume 6,63 mil. m³ aŭ 20 mil. m³ da akvo. La fiŝlago estas longa 6 km kaj ĝia perimetro estas 25 km. La akvokolekta areo havas grandecon 124 km². Ĝi situas en supermara alteco 469 m.
Historio
La fiŝlago estis fondita fare de Mikuláš Ruthard z Malešova en la jaro 1550 precipe pro inundoj sur rojo Koštěnický potok. Ĝi do plenumas simila retencian funkcion kiel Rožmberk. Devene la fiŝlago nomiĝis Soused, pli poste Velký Bystřický. Eblas, ke devene ĉi tie estis lago barita per roko, en kiun estis elrompita galerio por ellasejo - simile kiel ĉe fiŝlago Dvořiště.
Kumu (muzeo)
La Kumu (Kumu kunstimuuseum) estas arta muzeo en Talino, Estonio. Ĝi estas unu el la plej grandaj muzeoj en Estonio kaj unu el la plej grandaj artaj muzeoj en Norda Eŭropo. Temas pri unu el la kvin branĉoj de la Artmuzeo de Estonio, loĝigante ĝiajn ĉefajn oficejojn.
"Kumu" estas stiligita kofrovorta mallongigo de la estonaj vortoj  kunsti muuseum  ("muzeo de arto").
Kumu prezentas kaj konstantajn kolektojn kaj provizorajn ekspoziciojn. La ĉefkolekto kovras estonan arton ekde la 18-a jarcento, inkluzive de verkoj de la periodo de la okupoj (1940–1991) kaj montrante kaj ekzemplerojn de Socialisma realismo kaj kio tiam en Sovetunio estis nomata "nekonformisma arto". En portempaj ekspozicioj prezentiĝas kaj eksterlanda kaj estona moderna kaj nuntempa arto.
Kumu honoriĝis per la prestiĝa Premio plej bona eŭropa muzeo de 2008 de la Eŭropa Muzea Forumo.
Kristen Nygaard
Kristen NYGAARD (27-an de aŭgusto 1926 - 10-an de aŭgusto 2002) estis politikisto, pionira kaj norvega matematikisto de la komputiko. Naskiĝis en Oslo kaj mortis de infarkto de miokardio en 2002. Li kune kun Ole-Johan Dahl gajnis la Premio Turing en 2001.
Nerila laktato
Nerila laktato aŭ nerila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj nerolo. Nerila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nerila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al nerila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Kristen Nygaard
Programado orientita al objektoj
Kristen Nygaard estas rekonita internacie kiel co-inventisto de la programado orientita al objektoj kaj la programlingvo Simulas, kune kun Ole-Johan Dahl en la jaroj 1960. La variantoj de la lingvo estis konsideritaj la unuaj programlingvoj orientita al objektoj, prezentante la fundamentajn konceptojn ke la POO baziĝus: objektoj, klasoj, heredaĵo, ktp. La komputikaj sistemoj kiuj laŭigas la fundamentojn de la moderna socio de la informo estas unuj el la plej kompleksaj objektoj kreitaj de la homa menso. Dankon, en parto, al la rezultoj de sia esploro, ĝi eblas kontroli tian kompleksecon.
Károly Wieland
Károly Wieland [kAroj vIland], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wieland Károly estis hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono, inĝeniero.
naskiĝis la en Soroksár, li mortis la  en Weinheim.
Biografio
akiris inĝenieran diplomon en 1960 en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Post la diplomo li laboris en fabriko de Csepel (distrikto), dum li estis sendita labori ankaŭ eksterlande. En 1972 li disidis (?) al Okcidenta Germanio, kie li profitis sian diplomon. Li pensiuliĝis en 1999, li ofte revizitis Hungarion. Li ricevis ŝtatan hungaran premion en 1996.
Sporta kariero
inter 1950-1962 estis kanuisto en la fabrika sportklubo en Csepel. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun bronza medalo duope (lia paro estis Ferenc Mohácsi), pli frue en mondĉampionumo li estis la unua en 1954 duope, sed kun alia partnero. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1962.
2-Butila metakrilato
2-Butila metakrilato aŭ Metilpropenato de sek-butilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj derivitaj el la 2-Butanolo kaj metakrilata acido. Metakrilato de 2-Butilo posedas 8 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 2-butila metakrilato uzatas en la produktado de 2-butilaj derivaĵoj kaj metakrilataj polimeroj.
Rožmberk
Rožmberk estas fiŝlago en distrikto Jindřichův Hradec en la katastra teritorio Stará Hlína, proksimume 6 km norde de la centro de Třeboň. La areo de akva areo faras 489 ha. Rožmberk estas per areo la plej granda fiŝlago ne nur en Sudbohemia regiono kaj en Ĉeĥa respubliko, sed ankaŭ en la tuta mondo (supozante, ke fiŝlago oni komprenas ekipaĵon kreita de homoj kaj havigita de digoj, kiuj ebligas enlasadon kaj ellasadon de akvo kaj ĝi servas primare por bredado de fiŝoj).
Pueyo de Santa Cruz
Pueyo de Santa Cruz [PŬEĝo desantaKRUZ] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Meza Cinko (kies ĉefurbo estas Monzón) apartenanta al la suda parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia tre malgranda municipa teritorio estas en la centro de la komarko Meza Cinko, sude de la teritorio de Monzono, norde de tiuj de Binaced kaj de Alfántega kaj oriente de tiu de San Miguel del Cinca. Ĝi estas ĉe la mezo de la valo de la rivero Cinca.