cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jacques Offenbach
Li estas la aŭtoro de multaj komikaj operoj, operetoj: Orphée aux enfers (1858), La Belle Hélène (1864), La Vie parisienne (1866), kaj ankaŭ de unu fantazia opero "Les Contes d'Hoffmann" (La rakontoj de Hoffmann). Multaj el liaj verkoj estis satiroj pri la monduma socio de tiama Parizo.
Li reprenis en unu el siaj verkoj, "La Gaîté parisienne", la tiam furoran dancon "Cancan", kiun oni tiutempe ofte dancis en la klubo "Moulin Rouge".
El Mariachi
El Mariachi estas meksik-usona batalfilmo en 1992 kiu markis la debuton de verkisto kaj direktoro Robert Rodriguez. La hispanlingva filmo estis filmita kun plejparte amatora rolantaro en la norda meksika limurbo de Ciudad Acuña. La 7,000 US$ produktaĵo estis origine destinita por la meksika hejmvideomerkato, sed oficuloj en Columbia Pictures ŝatis la filmon tiel multe ke ili aĉetis la amerikajn distriburajtojn. Columbia poste foruzis plurajn fojojn pli ol la origina buĝeto de la 16 mm filmo en 35 mm transigoj, reklamado, merkatigo kaj distribuo.
La sukceso de la direktora debuto de Rodriguez igis lin krei du pliajn verkojn, Desperado (1995) kaj Once Upon a Time in Mexico (2003), en kio poste konatiĝis kiel la Meksika Trilogio. Por la du daŭrigoj, Antonio Banderas prenis inte de Carlos Gallardo por la ĉeffiguro El Mariachi, kvankam Gallardo kun-produktis ambaŭ filmojn.
Produktado
La filmo estis filmita en multaj lokoj en Acuña, Coahuila, situanta en Nordorienta Meksiko. Rodriguez havis 7,000 USD buĝeton, preskaŭ duonon el kio li akiris per partoprenado en eksperimenta klinika drogtestado, vivante en Aŭstino, Teksaso. La malfermaĵoscenoj inkluzivas interpafadon en malliberejo. Ĝi estis la loka Acuña malliberejo kiu troviĝas en la periferio de la urbo. Ankaŭ, la ina prizonestro kaj la vira gardisto estis la real-viva prizonestro kaj gardisto; Rodriguez rigardis tion oportuna ĉar ĝi ŝparis al li la koston de dungado de aktoroj kaj luado de vestaĵoj. La enkonduka drinkejsceno estis filmita ene de la Korono-Klubo, kaj eksteraj stratscenoj estis filmitaj sur Hidalgo Street. La interpafado estis filmita ekstere en "Boy's Town" en la loka bordelkvartalo.
Sur la El Mariachi DVD, Rodriguez dediĉas kaj DVD-komentaĵon kaj ekstraĵo-sekcion al klarigado de la trukoj de plen-longa filmo kun nur 7,000 USD. Rodriguez substrekas la bezonon de kostreduktado, "ĉar se vi komencas elpsezi, vi ne povas ĉesi plu." Tial li tranĉis kostojn ĉe ĉiu ebla ŝanco, kiel ekzemple ne uzado de filmtabulo (anstataŭe, la aktoroj signalis la nombron da sceno kaj nombron de la scenofilmado kun siaj fingroj), ne uzante kameraoĉaron (li tenis la kameraon estante puŝita ĉirkaŭe en rulseĝo), ne uzante sur metita sonregistraĵekipaĵo (la filmo estis anstataŭe filmita sensone kun aŭdio sinkronigita en postoproduktadofazo), ne uzante profesian lumon (esence uzante du 200-vatajn alkroĉitajn skribotablolampojn) kaj ne dungante filmteamon (helpis la aktoroj ne uzitah en la scenoj ). Ankaŭ, Rodriguez kredis je filmado de sinsekvaj scenoj en unu longa preno per nur unu kamerao: ĉiujn kelkajn sekundojn, li frostigis la agon, tiel ke li povis ŝanĝi la fotangulon kaj kredigi al la spektantaro ke li havis paron da kameraoj en la sama tempo. Ankaŭ, fuŝoj estis daŭrigitaj en por ŝpari filmon: Rodriguez mencias scenojn kiam la mariaĉo-gitaristo saltas sur buson, kie Rodriguez estas videbla; la mariaĉo-gitaristo enpuŝante sian armilon kontraŭ stratpalison; lia nesukceso ĵeti sian gitarujon sur altanon kaj Dominó movante sian vizaĝon kiam ŝi jam estas morta. Rodriguez ŝparis elspezon per filmado en 16mm filmo kontraste al 35mm, kaj transigado de la filmo al videoformato por redaktado, evitante la kostojn de tranĉado en filmmaterialo. En la fino, li uzis nur 24 rulojn de filmo kaj nur elspezis 7,225 USD el la 9,000 USD kiujn li planis.
Rodriguez ankaŭ donis sciojn pri sia malaltbuĝeta aliro al simulado de maŝinpafado. La problemo estis ke dum uzado de realaj pafiloj, kontraste al la aparte dizajnitaj ŝajnkuglaj pafiloj uzitaj en la plej multaj filmoj, la ŝajnaĵoj blokus la armilon post unufoja pafado. Por solvi tion, Rodriguez filmis la ŝajnpafadon de malsamaj anguloj, sinkronigis konservajn maŝinpafilsonojn super ĝi, kaj igis la aktorojn faligi kugloŝelojn al la grundo kvazaŭ multoblaj salvoj estis pafitaj. Krome, li foje uzis akvopistolojn anstataŭe de realaj pafiloj por ŝpari monon. Rodriguez ankaŭ priskribas ke la falsaĵoj kiuj ili uzis en interpafadscenoj estis simple kondomoj plenigitaj kun falsa sango fiksitaj sur halterlevzonoj.
Rodriguez ankaŭ notis la uzon de improvizo. La testudo kiu rampas antaŭ la mariaĉo-gitaristo ne estis planita, sed estis konservita kiel bona ideo. Simile, ekzistas sceno en kiu la mariaĉo-gitaristo aĉetas kokoson, sed Rodriguez forgesis montri lin pagi por la frukto; anstataŭe de movanta reen al la loko por filmi kromajn scenojn, Rodriguez decidis enkonstrui komenton en kiu la mariaĉo-gitaristo asertas ke la kokosoj estis senkostaj. Improvizo ankaŭ estis utila por kaŝi kontinuecerarojn: ĉe la fino de la filmo, la mariaĉo-gitaristo havas sian maldekstran manon pafita, sed Rodriguez forgesis alporti la metalganton por kaŝi la manon de la aktoro; li solvis ĝin pakante sian manon kun nigra pakaĵglubendo.
En la DVD-komentaĵo, Rodriguez priskribas la aktoradon de Peter Marquardt (kiu portretis gangsterestron "Moco"). Ĉar la lingvo de la filmo estis hispana, kiun Marquardt ne majstris, li devis lerni siajn liniojn sen kompreno pri kion li diris. La daŭroŝerco, en kiu Moco malestingas sian alumeton uzante la liphararon de sia dungosoldato Bigotón, estis priskribita fare de Rodriguez kiel rimedo por komenci kaj fini la filmon: la finsceno estas parodio de tiu sceno. Ankaŭ, Marquardt suferis iun fizikan malkomforton en la fina pafsceno. Kiam Moco estis trafita en la brusto, lia sangofalsaĵo eksplodis kun tia forto ke li vere falis al la grundo en doloro.
Origine, oni planis vendi la filmon en la latinamerikana videomerkato, por financi alian pli grandan kaj pli bonan projekton kiun Rodriguez pripensis. Tamen, post malaprobo fare de diversaj latinamerikanaj distribuistoj, Rodriguez decidis sendi sian filmon (ĝi estis en la formato de antaŭfilmo tiutempe) al pli grandaj distribuofirmaoj kie ĝi komencis ricevi atenton.
Kiam la daŭrigfilmo Desperado estis produktita, Banderas anstataŭigis Gallardon kiel la aktoro por la ĉeffiguro de la serio. La produktoantoj refilmis la finan konflikton de El Mariachi kiel retromemorsekvencon por la figuro de Bandera en Desperado.
Libro
La rakonto pri la produktado de la filmo inspiris Rodriguez por skribi la libron Rebel Without a Crew: Or How a 23-Year-Old Filmmaker With US$ 7.000 Became a Hollywood Player.
Premioj
El Mariachi gajnis multoblajn internaciajn premiojn, kaj verkisto/produktanto/reĝisoro Rodriguez daŭriĝis por akiri internacian famon, estante intervjuita en tiaj spektakloj kiel Sábado Gigante, kaj daŭriĝante por fari pli da Hollywood-apogitaj filmojn kiel ekzemple The Faculty kaj Sin City.
Yuji Unozawa
Yuji Unozawa (宇野沢 祐次, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Avispa Fukuoka, Japan Soccer College kaj AC Nagano Parceiro.
Remseck am Neckar
Remseck am Neckar - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rayo Vallecano
Rayo Vallecano de Madrid estas hispana futbala klubo, situanta en la distrikto Ponto de Valjeko, sudoriente de la ĉefurbo de Hispanio, Madrido. La klubo estis fondita la 29-an de majo 1924, ĝi konkurencis en la UEFA-pokalo kaj en la unua divizio dum 18 sezonoj, la lasta en la sezono 2018-19 post proklamado de ĉampiono de la dua divizio de Hispanio 2017/18. Estante ĉi tiu la unua oficiala titolo de ĝia unua vira teamo, kun la eksfutbalisto Míchel kiel trejnisto. Ekde la sezono 2019-20 ĝi ludas en la dua divizio.
Krom la sportaj atingoj, la klubo estas internacie konata pro siaj soci-kulturaj trajtoj (najbara klubo, laborista, maldekstrula, ktp.).
Zólyom (historia departemento)
Zólyom (slovake: Zvolenská župa, germane Komitat Sohl, hungare Zólyom (vár)megye ) estis historia reĝa departemento en la norda parto de la Hungara reĝlando.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Laŭ la censo de 1910
Administracio
Estis 4 distriktoj, ties nomoj estas la samaj, ol la distriktejoj:
La departemento situas en la nordaj Karpatoj laŭ rivero Hron. La hungaroj tie ŝajne renkontis slovakojn sub aŭspicio de moravoj. La departemento formiĝis en la 12-a jarcento, kiu estis tiam pli granda. Komence de la 11-a jarcento oni konstruis imponan fortikaĵon por defendi la regionon en la komenca departementejo Zvolen. En 1918 la ĉeĥoslovakia armeo okupis la regionon kaj ekde 1920 apartenas al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio ekde 1993. Dume apartenis al Slovakio inter 1938-1945.
Aruad
Aruad aŭ Ruad, iam Arvad, (أرواد, Arwād) estas senakva insulo, ĉirkaŭ 3 km antaŭ la siria havenurbo Tartus (nomita ankaŭ Tortosa aŭ Tartosa). Ĝi estas ĉirkaŭ 570 m longa kaj ĉirkaŭ 360 m larĝa kaj tute kovrita de la samnoma fiŝkaptista vilaĝo. Ĝi havas konstruitan haveneton por malgrandaj boatoj ĉe sia orienta flanko.
Bildstrio
En la 26-a volumo de Asterikso, "La odiseo", Aruad estas menciita kiel fenica haveno, fermita al la gaŭloj, kiuj serĉas ŝtonoleon.
(20446) 1999 JB80
(20446) 1999 JB80 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Dezső Bandi
BANDI Dezső estis rumanuja hungara pentristo, popolkultivinto, artverkisto naskita en Magyarsáros la 7-an de oktobro 1919 kaj mortinta la 23-an de junio 2005. Li estis la patro de tekstilartistino Kati Bandi.
Biografio
Bandi studis skulptadon en Hungara Belarta Altlernejo de Budapest. Post la dua mondmilito li instruis desegnon en Târgu Mureş, pli poste li iĝis kultura aktivisto de la MNSZ. Ekde 1957 pli ol unujardeko li estis popolarta fakdirektanto. En distriktoj Mureş, Harghita kaj Covasna en 1963 li direktis 170 popolkreajn rondojn kun pli ol mil membroj. Li publikis en gazetoj A Hét, Utunk, Előre kaj Művelődés.
Moteto
Moteto (de la franca mot = vorto; -> motet = vorteto) estas polifonia muzikformo akapela aŭ kun muzikinstrumentoj. Ĝi estis komponata ĉefe inter la 13-a kaj la 19-a jarcentoj. Dum tiu tempo grave ĝi ŝanĝiĝadis laŭ stilo. Ĝi ludis sian plej grandan rolon en mezepoko kaj renesanco, kiam ĝi estis la faktoro decidanta pri disvolviĝo de la plurvoĉeco. En la posta tempo ĝi akceptis aliajn rimedojn de muzika esprimo aŭ estis ilo de arkaismigo.
Żerkowice
La gloso Żerkowice povas signifi la jenajn:
Béla Csernák
CSERNÁK Béla (ĉerma:k) estis hungara reformita pastro, administrinto-episkopo naskita en Hosszúhát la 25-an de decembro 1875 kaj mortinta en Oradea la 19-an de februaro 1967.
Kariero
Csernák finis teologion en 1897 en Debreceno kaj poste studis en jaroj 1899-1900 en Bazelo. Inter 1901-14 li estis pastro en Furta, inter 1914-18 en Berettyóújfalu, inter 1918-22 en Váradolaszi. En jaroj 1922-24 li estis dekano de la diocezo Bihor, de 1923 ĉefnotario de la eklezidistrikto de Királyhágó regio. En 1945 oni elektis lin episkopo, sed oni ne konfirmis tiun kaj tial li abdikis en 1947. En 1950 li pensiuliĝis. Li estis redaktoro de la gazeto Református Híradó (de 1921) kaj de la gazeto Református Árvaházi Képes Naptár (Reformita Orfeja Bildkalendaro) (1928-47).
Stacio Shinden (Kioto)
Stacio Shinden (japane: 新田駅 [Ŝinden-eki], angle: Shinden Station) estas fervoja stacio en Uĝi, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Nara.
Multhokado
Multhokado, pli longe Longŝnurofiŝkaptado aŭ pli klare fiŝkaptado per longa ŝnuro estas komerca fiŝkaptada tekniko. Ĝi uzas longan ŝnuron, nome la ĉeflinio, kun logaĵaj hokoj alkroĉitaj ĉe intervaloj. Harbendo estas mallonga longo de linio, fiksita al la ĉeflinio uzante tranĉeton aŭ pivoton, kun la hoko ĉe la alia fino. Longaj ŝnuroj estas klasifikitaj plejparte por esti metitaj en la akvokolono. Tiu ujo estu ĉe la surfaco aŭ ĉe la fundo. Linioj ankaŭ povas esti metataj per ankro, aŭ esti igataj drivi. Centoj aŭ eĉ miloj da incititaj hokoj povas pendigi de ununura linio. Tiu fiŝkapta metodo ofte celas spadfiŝojn, tinusojn, hipoglosojn, zibelfiŝojn kaj multajn aliajn speciojn.
En kelkaj malstabilaj fiŝkaptejoj, kiel ekzemple ĉe Patagonio, fiŝkaptistoj povas esti limigitaj pro malabundo al 25 hokoj per linio. En kontrasto, komerca multhokado en certaj fortaj fiŝkaptejoj de la Beringa Maro kaj Norda Pacifiko ĝenerale prizorgas pli ol 2,500 man-incititajn hokojn sur ununura serio de ligitaj linioj multajn mejlojn longe.
Longaj ŝnuroj povas esti metataj por pendigi proksime de la surfaco (pelaga longa ŝnuro) por kapti fiŝojn kiel ekzemple tinusoj kaj spadfiŝoj aŭ laŭ la marfundo (suba longa ŝnuro) por grundfiŝoj kiel ekzemple hipoglosoj aŭ moruoj. Multhokistoj fiŝkaptantaj zibelfiŝojn, ankaŭ nome kiel nigra moruo, foje metas ilaron sur la marfundo ĉe profundoj superante 1,100 m uzante relative simplan ekipaĵon. Longaj ŝnuroj kun kaptiloj alkroĉitaj prefere ol hokoj povas esti uzataj por kraboj fiŝkaptataj en profundaj akvoamasoj.
Longŝnura fiŝkaptado povas esti kaŭzo de hazarda kaptado kaj buĉado de marbirdoj, martestudoj, kaj ŝarkoj. Alie, komparita al aliaj fiŝkaptadaj teknikoj kiel ekzemple malsupra trolfiŝkaptado, longŝnura fiŝkaptado estas malpli detrua al malsupraj vivejoj. Ĝi ĝenerale havas bonan specioselektivecon kaj malaltan fuelkonsumon.
Merkosudo
Merkosudo estas zono de komuna komerco en kiu partoprenas la landoj Brazilo, Argentino, Urugvajo kaj Paragvajo. La nomo estas mallongigo de Merkato Komuna de Sudameriko. Ĝia hispana nomo estas Mercosur (Mercado Común del Sur), kaj la portugala Mercosul (Mercado Comum do Sul).
Merkosudo fondiĝis la 26-an de marto 1991 per la subskribo de la Kontrakto de Asunciono. Temas pri interna merkato de pli ol 200 milionoj da konsumantoj, kiu nuntempe etendiĝas sur areo de 12 milionoj da km² aŭ ĉirkaŭ 58 % de Latinameriko kaj havas MEP-on de ĉirkaŭ 753,3 miliardoj da dolaroj, eksportkvanton de ĉirkaŭ 55 miliardoj da dolaroj kaj importkvanton de 45 miliardoj da dolaroj.
Ŝtatoj
Membroŝtatoj de Mercosur estas:
Krome asociiĝintaj ŝtatoj estas:
Kun Meksiko la organizaĵo Mercosur la 8-an de julio 2004 komencis traktadojn pri asociiĝo.
Bolivio ekde la ekposteniĝo de Evo Morales komence de la jaro 2006 ripete esprimis interesiĝon pri plena membreco. La realigo de tiu plenmembriĝo tamen unuflanke dependas pri decido, ĉu la lando samtempe ankaŭ rajtu plumembri en la Anda komunumo, kaj aliflanke dependas je rezulto de konflikto kun Brazilo rilate al la ŝtatigo de komerco pri gaso kaj nafto tiulande. Kontraŭe al tio, Urugvajo en 2006 kadre de konflikto kun Argentino pri konstruo de celulozofabrikoj diskutigis la propran membrecon en la organizaĵo Mercosur. La urugvaja registaro per la Mercosur-statuto vidas sian agopovon limigitan, precipe rilate al sendependaj traktatoj pri libera komerco kun pliaj landoj.
Laŭ la "Protocolo de Ushuaia sobre Compromiso Democrático" (Protokolo de Ushuaia pri demokratia kompromiso), nur demokrataj ŝtatoj rajtas aliĝi al Merkosudo. La protokolo helpu eviti ke latinamerikaj ŝtatoj denove falu en diktatorecon.
Celoj de Merkosudo
La celoj de Merkosudo troviĝas en la antaŭ-sekcio de la kontrakto de Asunción. Ili estas: Ĉi tiujn celojn oni atingu laŭ artikolo 1 de la kontrakto de Asunción ĝis la 31-a de decembro 1994 per kreo de komuna merkato, kiu havu la jenajn ecojn:
Post la malplirapidiĝo de la progreso de Merkosudo fine de la 1990-aj jaroj, la membro-ŝtatoj anoncis novan etapon de la regiona integriĝo en 2000; tiun ili nomis "Relanzamiento del MERCOSUR" (relanĉo de Merkosudo). Ĝia celo estas plifortigi la dogan-unuiĝon ene kaj ekstere.
La registaroj de la membro-ŝtatoj tial substrekis la konverĝon kaj kunordiĝon de la makro-ekonomio. Oni volas atingi daŭrivan fiskan kaj monan politikon por garantii la stabilecon de la prezoj.
Post ĉi-tiu relanĉo Merkosudo krome pritraktu intense la jenajn partajn temojn:
Organoj
Nek en la kontrakto de Asunción nek en la protokolo de Ouro Preto troviĝas la merkosudaj pintkunvenoj. Ili estas duonjaraj renkontiĝoj de la prezidantoj de la merkosud-ŝtatoj, kiuj okazas samtempe kun la kunsidoj de la CMC. La pintkunvenoj estiĝis el politika iniciato kaj ekde tiam daŭras pro kutimo. En artikolo 6 de la protokolo de Ouro Preto troviĝas tiel la ununura indiko pri la pintkunvenoj:
"La konsilio de la komuna merkato ĉiam kunvenas, kiam ĝi taksas tion sencplena; necesas almenaŭ unu kunsido duonjare kun la partopreno de la prezidantoj de la membro-ŝtatoj."
Merkosudo kaj la EU
La 15-an de decembro 1995, Merkosudo kaj EU interkonsentis pri asociiĝo, kiu estas antaŭ-ŝtupo al interkonsento pri libera komerco. En la jaro 2004 la negocoj pri ĉi tio venas al fino kaj oni taksas ilian kompletiĝon antaŭ la fino de 2004. Grava disputata temo estas la aliro de agrikulturaj produktoj al la eŭropa merkato.
La nuna propono de EU al Merkosudo estas la jena:
La merkosud-landoj tute ne jam kontentas pri tiu ĉi propono. Krome, la EU-oferto ligitas al kondiĉoj. La merkosudanoj devas ekzemple forigi doganojn de preskaŭ ĉiuj industri-produktoj. Produktaj doganoj de nun malpli ol 4 % estu tuj forigitaj.
Futbala Stadiono de Valjeko
La Futbala Stadiono de Valjeko (Estadio de Vallecas) antaŭe konata kiel Stadiono Teresa Rivero, estas stadiono en la Madrida Regiono donacita al la futbala klubo Rayo Vallecano. Krom la ludoj de Rayo Vallecano ankaŭ estas uzata por gastigi la internacian kuradon San Silvestre Vallecana.
Muelisto
Muelisto estas homo, kiu funkciigas muelejon, maŝinon por mueli grenon (ekzemple maizon aŭ tritikon) por fari farunon. Muelado estas inter la plej malnovaj el homaj okupoj. "Miller", "Milne", kaj aliaj variantoj estas oftaj familiaj nomoj en la angla lingvo, same kiel iliaj ekvivalentoj en aliaj lingvoj tra la mondo ("Melnyk" en la rusa, belorusa kaj ukraina, "Meunier" en la franca, "Müller" aŭ "Mueller" en la germana, "Mulder" kaj "Molenaar" en la nederlanda, "Molnár" en la hungara, "Molinero" en la hispana, "Molinaro" aŭ "Molinari" en la itala ktp.).
Foje muelisto ricevis pagon pro sia laboro per mono kaj foje li ricevis parton de la muelita produkto.
Futbala Stadiono de Valjeko
Ĝi situas en la distrikta kvartalo Palomeras Bajas (distrikto Ponto de Valjeko), en la sudorienta areo de Madrido (Hispanio), inter stratoj Payaso Fofó (kie troviĝas la oficejoj), Arroyo del Olivar kaj Avenuo de la Albufero (kie troviĝas la oficiala vendejo de la teamo, sur la angulo de la stadiono mem).
Balado (muziko)
Balado en neklasika muziko estas plejofte melankoliaj muzikpecoj de malrapida tempo.
En popmuziko baladoj laŭ formo kaj stilo plejofte ne distingiĝas de la restaj komponaĵoj de la respektiva interpretanto. Ankaŭ en la rokmuziko baladoj plejofte ne distingiĝas laŭ entonigo kaj instrumentado de la restaj kantoj de la bando. Nur la plejofte elektraj gitaroj en multaj rokbaladoj estas anstataŭataj per akustikaj gitaroj. Je baladoj, kiuj dumpase parte perdas sian baladecan karakteron, ekz. fariĝante pli rapida resp. ludate per distirata gitarsono, oni diras „duonbaladoj“. Ekzemplo por tio povus esti One de Metallica.
En ĵazo la frapinstrumntisto muzikas je malrapidaj pecoj ›rakontecaj‹ ofte per broso. Jen la interpretantoj plejofte ne proponas proprajn komponaĵojn kiel baladoj, sed ili kantas tiujn el la mondo de la usona spektaklaro de la 1930-aj ĝis 1950-aj jaroj, sed ankaŭ aliaj estabiĝintaj baladoj de komponistoj kiel Duke Ellington, Billy Strayhorn aŭ Benny Golson.
Eksteraj ligiloj
Ballad
Estació de França (stacidomo)
Estació de França aŭ Barcelona-França (Estació de França) estas unu el la stacidomoj de urbo Barcelono, Katalunio. Tiu stacio estas la dua en la urbo laŭ nombro da pasaĝeroj, la ĉefa stacidomo estas.
Stacio
Temas pri kapostacio, tio estas trajnoj devas devas ŝanĝi direkton por eliri.
Historio
Estació de França estis konstruita en la 19-a jarcento por iĝi la ĉefa finstacio por trajnoj el Francio (kiel la nomo sugestas), sed ankaŭ por la servoj el la nordoriento de Katalunio kaj Brava Marbordo.
Rekonstruita kaj remalfermita por la Internacia Ekspozicio de 1929, la du monumentaj konstruaĵoj kiuj konsistigas la stacion estis desegnitaj fare de arĥitekto Petro Muguruza kaj inaŭguritaj de la reĝo Alfonso la 13-a. Ili ĉirkaŭas la fervojojn en formo de "U". Entute, la stacio estas alta kaj  longa. Ĝi estis fermita por renovigado inter 1988 kaj 1992, kaj remalfermita ĝustatempe por la Somera Olimpiko 1992.
Parto de la origina konstruaĵo nun apartenas al Universitato Pompeu Fabra (konstruaĵo França).
Akcidento
La je la 07h15, fervoja akcidento implikanta regionan trajnon rezultigis kvardek vunditojn, el kiuj pluraj serioze vunditaj.
Interkonektoj
La stacidomo ne estas rekte konektita al la reto de la Metroo de Barcelono sed situas je de la stacio, sur linio 4.
Anikó Für
Anikó Für naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Anikó Für akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1989. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Madách, kie ŝi ricevis ne nur prozajn, sed ankaŭ kantajn rolojn en muzikaloj. Ekde 2004 ŝi estas membro en pli malgranda teatro. Ekde 1988 ŝi havas ankaŭ filmajn rolojn, krome ŝi havas taskojn en diversaj televiziaj programoj. Ekde 2006 ŝi ankaŭ kantadas en diskoj. Si ricevis premiojn inter 1991-2014.
NGC 4405
NGC 4405 (aliaj indikoj — IC 788, IRAS12235+1627, UGC 7529, ZWG 99.50, MCG 3-32-36, VCC 874, PGC 40643) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
26683 Jamesmccarthy
26683 Jamesmccarthy estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de James P. McCarthy , fondinta ano de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell, kiu donacis sian tempon kaj talenton al la Observatorio Lowell en honoro de la forpasinta administranto William « Bill » Putnam. James estas ano de la  American Alpine Club kaj pasia pri eduko kaj scienca popularigo.
Schönaich
Schönaich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Böblingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Circuito da Boavista
Circuito da Boavista estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 enPortugalio.
Forró (vilaĝo)
Forró estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs.
Circuito da Boavista
Longeco: 7,407 km
Forró (vilaĝo)
Situo
Forró situas en valo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Slovakio. Encs troviĝas nur 3, Abaújszántó 11, Szikszó 22, Miskolc 37 km-ojn.
Circuito da Boavista
Kurbiĝoj: 12
Forró (vilaĝo)
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1338. En la 17-a jarcento pro pesto la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis, poste slovakoj alvenis. En la gastejo nomata Kakas (kakaŝ) (=koko) poŝtostacio funkciis, Nikolao la 1-a tie tranoktiĝis en 1815.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, poŝto, hotelo kun restoracio.
Jaroslavla stacidomo (Moskvo)
De la stacio forveturadas trajnoj laŭ nord-orienta direkto, interalie al Uralo, Siberio kaj Fora Oriento. Ĉi tie komenciĝas la fama Transsiberia fervojo, kiu longas preskaŭ 10 mil km kaj kunligas Moskvon kun la urbo Vladivostok ĉe la Pacifika Oceano.
Circuito da Boavista
Plej rapida giro: nekonata
Jaroslavla stacidomo (Moskvo)
Historio
En 1862 inter la tiam estinta proksime lageto Krasnij ("Ruĝa") kaj Nikolajevsij (nun - Leningrada) stacidomo aperis malgranda stacidomo de Jaroslavla fervojo. Tio estis 69-kilometra linio ĝis la apudmoskva urbo Sergijev Posad, konata pro tie estanta Monaĥejo de Sankta Triunuo. La unua trajno forveturis la. La Moskva metropolito Filaret konsekris la fervojon, malgraŭ li malaprobis ĝian ekfunkcion: li opiniis, ke la pilgrimantoj, kiuj komencis vojaĝi per trajnoj anstataŭ kutima piedirado, povas aŭskulti malbonajn rakontojn dum sia veturado.
Poste la fervojo atingis Arĥangelskon kaj vastajn teritoriojn de la Rusia Nordo, la stacidomo estis tute rekonstruita. La nuna konstruaĵo aperis dum 1902 - 1904, konstruita laŭ projektoj de arkitekto F.Ŝeĥtel.
La stacidomo estis serioze rekonstruita ankaŭ en 1960-aj kaj en 1990-aj jaroj.
Dona Beja
Dona Beja, kromnomo de Anna Jacintha de São José, bastarda filino de Maria Bernarda dos SANTOS, naskiĝis en Formiga, Minas Gerais en la fino de 18-a jarcento. Vivis en Araxá en la 19-a jarcento kie fariĝis gravulinon kaj havis influon dum la Ribelo de 1842. Per ŝia influo, la Triangulo Mineiro estis redonita al Minas Gerais post la revolucio. Poste ŝi loĝiĝis en Bagagem kie ŝi konstruis ponton per sia mono. Ŝi mortis en 1873
Jaroslavla stacidomo (Moskvo)
Alinomado
Dekomence (ĝis 1870) la stacidomo estis nomata Troickij ("Triunua") de la Triunua monaĥejo en Sergujev Posad. Poste ĝi akiris nomon Jaroslavskij (Jaroslavla). Dum la periodo 1922 - 1955 oni nomis ĝin Severnij ("Norda").
Kantono Dieulefit
La kantono de Dieulefit (france canton de Dieulefit) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la ĝis marto 2015 11, ekde tiam nur 6 kantonoj de la arondismento Nyons. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Dieulefit.
Jaroslavla stacidomo (Moskvo)
Arkitekturo kaj teknikaj detaloj
La stacidomo estas unu el unikaj moskvaj konstruaĵoj. Unu el ĝiaj turoj similas Moskvan Kremlon, la alia similas preĝejojn de la Norda Rusio. Frontono super enirejo al la vestiblo similas pordegon de la Monaĥejo de Savinto en Jaroslavl. Centre de la konstruaĵo arkitekto Ŝeĥtel almetis blazonojn de la tri urboj, kunligitajn de Jaroslavla fervojo: Moskvo (Sankta Georgo), Arĥangelsko (arkianĝelo Miĥaelo) kaj Jaroslavl (urso kun halebardo). Muroj de la ĉefa vestiblo estis kovritaj de paneloj, faritaj de pentristo Konstanteno Korovin.
La stacidomo havas 6 kajojn kaj 10 pasaĝerajn trakojn (Skemo de la stacidomo ).
Kantono Dieulefit
Komunumoj
Ĝis 2015 apartenis al la kantono la jenaj 15 francaj komunumoj (tiam ĝi vastiĝis):
Jaroslavla stacidomo (Moskvo)
Trajnoj
De la stacio ekzistas regula trafiko (long-distancaj itineroj) ĝis la jenaj lokoj:
Apudurbaj elektrotrajnoj
Per rektaj itineroj de apudurbaj elektrotrajnoj atingeblas urboj Mitiŝĉi, Korolov, Puŝkino, Sergijev Posad, Aleksandrov (Vladimira provinco), Ŝĉolkovo, Krasnoarmejsk kaj aliaj.
Ekzistas rapidtrajnoj "Ekspres" ĝis Aleksandrov, Monino, Frjazino kaj "Sputnik" ĝis Bolŝevo (Korolov), Mitiŝĉi, Puŝkino.
Enghien-les-Bains
estas franca komunumo, lokita en la departemento Val-d'Oise kaj en la regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj estas nomataj Enghiennois.
Kantono Lavaca (Teksaso)
La kantono Lavaca situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Hallettsville.
Paŭnioj
La Paŭnioj (ankaŭ Paneassa, Pari, Pariki) estas nacio (tribo) de Usonaj Indianoj de kadoa lingvo kiu historie loĝis laŭlonge de la alfluantoj de la rivero Misuro: nome Plato, Loup kaj Respublika riveroj en la nuna Nebrasko kaj en Norda Kansaso. Ili estis unu el la hegemoniaj triboj de la Grandaj Ebenaĵoj kaj sekvis vivmanieron kies ĉefaj modeloj estis konxtantaj el ĉirkaŭ jaro 1250. En la 1830-aj jaroj, ili ankoraŭ nombris ĉirkaŭ 12,000, ĉar ili evitis kelkajn el la damaĝoj de la eŭrazidevenaj infektaj malsanoj.
Ĉirkaŭ 1859 ties nombroj estis limigitaj el ĉirkaŭ 3,400 kaj ili eniris en rezervejon en Nebrasko. Ili ankoraŭ suferis premon el Lakotoj kaj el eŭropusonanoj, fine, plej parto el ili akceptis relokigon en rezervejo en Oklahomo. Tie estas kie la nacio ĉefe loĝas nune. La Pawnee Nation of Oklahoma (Paŭnia nacio de Oklahomo) eatss federe agnoskita. Ties aŭtonoma nomo estas Ĉatiks-si-Ĉatiks, signige "Homoj de homoj".
Ili estas proksimume 3,210 aliĝintaj Paŭnioj, el kiuj 1,725 loĝantaj en Oklahomo. Ties tribaj sidejoj estas en Pawnee (Oklahomo) kaj George E. Howell estas ties Prezidento. Ili liveras siajn proprajn aŭtopermesilojn, funkciigas loĝaŭtoritaton, kaj posedas du kazinojn, kvar fumejojn, du naftostaciojn, kaj unu kamionhaltejon. Ties ĉirkaŭkalkulita ekonomia gravo estas de 10.5 milionoj da dolaroj.
Kenitro
Kenitro aŭ Kenitra (en araba, القنيطرة Al-Qunaytra, prononce Al-Qnītra laŭ parolmaniero) estas grandurbo kaj universitata urbo de Maroko, inter 1932-1956 konata kiel Port-Lyautey. Ĝi estas havenurbo laŭ la rivero Sebu. Ĝi estas ĉefurbo de la regiono de Gharb-Chrarda-Béni Hssen.
Geografio
situas sur ebenaĵo en la nordokcidenta sekcio de la lando.
Historio
La fenicoj okupis la marbordon, ilia ruino situas 10 km de. Laŭ traktato en 1912 la francoj protektis la urbon kontraŭ la berberaj ribelantoj. Poste la francoj konstruis havenon ĉe buŝo de la rivero, kiu iĝis la plej bona enlanda haveno en Maroko. La urbo famis pri subtera akvokonduktilo, kiu estis detruita en 1928. En 1942 la urbo estis grava mararmea bazo de Usono. Baldaŭe la usonanoj fondis ankaŭ aviadilan bazon, kiu estis fermita en 1991.
Trafiko
havas 2 stacidomojn. La ĉefvojoj al la aliaj urboj sekvas ĝenerale la fervojajn liniojn.
Klimato
situas en Mediteranea klimato. La temperaturo somere superas eĉ 40 °C kaj tiam tre malofte pluvas. Jare pluvas po 555 mm. En novembro kaj decembro pluvas po 100 mm, dume tre malofte la temperaturo falas sub frostopunkto.
José Ricardo dos Santos Oliveira
José Ricardo dos Santos Oliveira (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Kashiwa Reysol. Aliaj teamoj liaj estis Santa Cruz, Palmeiras, Grêmio, Figueirense, Botafogo, Mogi Mirim, Paulista, São Caetano, Guaratinguetá kaj Trindade de Brazilo kaj Jeju United FC de Sud-Koreio.
Vintra Olimpiko 2010
La 21-a Vintra Olimpiko (aŭ Vintraj Olimpiaj Ludoj) okazis de la 12-a de februaro 2010 ĝis la 28-a de februaro 2010 en Vankuvero. La disciplinoj pri alpa skiado okazis en la vintrosporta loko Whistler 115 kilometrojn pli nordoriente.
Tri semajnojn post la fermo de la Vintra Olimpiko komenciĝas la Vintra Paralimpiko en la samaj sportejoj. La olimpika simbolo cetere estas inuksuko, simbola pejzaĝa figuro el pluraj ŝtonoj, kutima ĉe la inuitoj de norda Kanado.
La sekva medala listo indikas la dek plej sukcesajn naciajn teamojn de sportistoj. La rango kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj. Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato.
Partoprenantaj naciaj teamoj
<br style="clear:left;" />
Malferma ceremonio
La malferma ceremonio de la 21-a Vintra Olimpiko okazis vespere la 12-an de februaro 2010 en la stadiono B.C. Place en Vankuvero. Antaŭ la komenco la stadiona parolistino anoncis, ke la celebraĵo okazus en memoro al la nur malmultajn horojn antaŭe dum olimpika trejnado mortinta luĝisto Nodar Kumaritaŝvili el Kartvelio. Sekvis filmeto, en kiu neĝtabulisto skitabulas el la montoj proksime de Vankuvero suben direkten al la urbo. Fine la sportisto saltas tra la olimpiaj ringoj en la stadionon. Sekvis saluto de la IOK-prezidanto Jacques Rogge kaj la kanada ĝeneralguberniestrino Michaëlle Jean. La kanada flago estis portita en la stadionon kaj suprentirita je masto, dum la muzikistino Nikki Yanofsky kantis la nacian himnon de Kanado, O Canada. Sekvis la enmarŝo de la tribestroj de la kvar unuaj nacioj partoprenantaj la organizadon de la Olimpiko. Kvar bonvenigaj totemoj aperis stadionomeze, kaj ĉirkaŭ ili prezentiĝis indianaj dancoj kaj kantoj memorantaj pri tradiciaj festoj en grandaj kunvenoj. Reprezentantoj de la kvar nacioj, Squamish, Musqueam, Lil’wat kaj Tsleil-Waututh diris bonvenigajn vortojn en siaj lingvoj.
126748 Mariegerbet
126748 Mariegerbet estas
Moŭgli
Moŭgli, Mogli aŭ Maŭgli (vidu la diskutpaĝon), originale anglalingve Mowgli, estas la nomo de la ĉefrolulo de la romano La libroj de ĝangaloj verkita de Rudyard Kipling.
126748 Mariegerbet
asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:5 kun laTero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa amatora astronomo Michel Ory elde la Observatorio de Ĵuraso en Vicques (Svislando).
MKO
La vorto havas plurajn signifojn:
Moŭgli
Moŭgli estas barata infano, ŝtelita de la tigro Ŝir Ĥan, je tre frua aĝo. Sciinte tion, li estis adoptita de la lupoj de la ĝangalo en la ĉirkaŭaĵo de la barata urbo Seoni, kontraŭ ĵus mortinta bovo, pagita de la nigra pantero Bagira. Krom tio, li ricevis la protekton kaj edukon de la urso Balu'. Kreskante kiel sovaĝinfano, Moŭgli alfrontas multajn danĝerojn, sed ĉiam helpata de Bagira, Balu', la serpento Kaa, Frato Gris kaj Akela. Inter tiuj danĝeroj estis la konfronto al Ŝir Ĥan kaj mortigi ĝin, venki ĉ. 200 kvonojn kaj defii danĝeran hindian kobron.
Hazarde li konas siajn gepatrojn, Messua kaj ties edzo, riĉuloj el barata vilaĝo de Brita Hindio, al kiuj li plurfoje savis la vivon.
Vintra Olimpiko 2010
Malferma ceremonio
Sekvis la enmarŝo de la partoprenantaj sportistoj laŭ nacioj. Tradicie unue envenis la grekia teamo. Kiam la kartvelaj sportistoj envenis la stadionon, la publiko stariĝis por montri sian funebron. Post la enmarŝo la kantistoj Bryan Adams kaj Nelly Furtado kune prezentis la kanton Bang the Drum ("batu la tamburon"), kaj la publiko partoprenis en tambura batado. Sekvis sceneja prezento sub la moto "pejzaĝo de revo", kiu karakteriziĝis per la indiana pasinto kaj la historio de Kanado. Bildiĝis la "indiana somero", do la varma nordamerika fruaŭtuno karakterizita per ofte suna vetero, sed jam buntaj arbaj folioj, la prerio kaj la rokmontaro. Reprezentiĝis la sportaj disciplinoj de la vintra olimpiko, kaj fine slama poeto provis kapti la karakteron de Kanado.
Sekvis oficialaj paroladoj de la IOK-prezidanto Jacques Rogge kaj de la prezidanto de la loka organiza komitato, John Furlong, kaj la ĝenerala gubernisestrino de Kanado, Michaëlle Jean, deklaris la Vintran Olimpikon malfermita.
Dum prezentiĝis la kanto "Halelujo" de Leonard Cohen, filme montriĝis la ekflugo de pacaj kolomboj. La olimpika flago estis portita en la stadionon, kaj je kanta prezento de la olimpika himno suprentirita je masto. La glacihokeistino Hayley Wickenheiser parolis la olimpikan ĵuron por la atletoj en la angla, Michel Verrault tiun por la arbitraciistoj en la franca. Poste la kantisto Garou prezentis la kanton Un peu plus haut, un peu plus loin ("iom pli alte, iom pli fore").
Fine flamiĝis la olimpika fajro, kaj dum piroteknikaĵo lumigis la stadionon, la glacihokeisto Wayne Gretzky portis sian flamantan torĉon en la urbon, kie li flamigis kopion de la olimpika fajrobovlo.
Pli da bildoj videblas en la komuneja kategorio Malferma ceremonio de la Vintra Olimpiko 2010.
Fina ceremonio
La fina ceremonio okazis la 28-an de februaro je 17:30 h loka tempo (1-a de marto 01:30 UTC) en la sama stadiono. La olimpika flago estis transdonita al urbestro Anatolij Paĥomov el Soĉio, Rusio, kie okazos la Vintra Olimpiko 2014. La ceremonion interalie vivigis prezentoj de la kantistoj Michael Bublé, Neil Young, Avril Lavigne kaj Alanis Morissette.
Ruhr-Altaĵovojo
SGV kategoriigis la vojon kiel ĉefan migrivojon kaj markis ĝin kiel la aliaj ĉefajn migrovojojn per blanka andreokruco X, ĉe vojkruciĝoj kompletigitaj per la litero R.
Paso
Ekde la fonto la vojo pasas trans Olsberg, Meschede, Arnsberg, Menden, Iserlohn, Schwerte, Hohensyburg, Hattingen-Blankenstein, Essen-Steele preter Lago Baldeney trans Essen-Werden, Mülheim-Mintard kaj Duisburga Zoo ĝis la riverbuŝo de Ruhr ĉe Duisburg-Neuenkamp.
Historio
Historie la Ruhr-Altaĵovojo baziĝas sur du samnomaj vojoj de la Regiona Ligo Ruhr, kiuj ekde la 1930-aj jaroj pasis pokaze norde kaj sude de la Ruhr inter Mülheim ĉe Ruhr kaj Hagen resp. Schwerte. Tiuj ĉi vojoj havis kiel vojmarkiloj cirklon kun interna, vertikala streko.
Pro tiu kaŭzo ĉe Hagen-Vorhalle kaj ankaŭ en Wengern ekzistas sude de la Ruhr fortikita kamparvojo kun la nomo „Ruhrhöhenweg“, kvankam la esenca migrovojo troviĝas sur la alia bordo de la Ruhr. Ankaŭ stratonomo en Hattingen baziĝas sur la paso de la historia migrovojo. Oriente de Ratingen-Breitscheid proksime de Mülheim pro la sama kaŭzo plua kamparvojo sude de la Ruhr tenas la nomon „Ruhrhöhenweg“.
En la literaturo kaj sur siatempaj migromapoj la historiaj Ruhr-Altaĵovojoj estas dokumentitaj de la fruaj 1930-aj jaroj ĝis meze de la 1970-aj jaroj, ekde la 1950-aj jaroj sub la protekto de SGV kaj markita per XR. Nur en 1975 SGV kreis la nunan Ruhr-Altaĵovojon ekde la fonto ĝis la riverbuŝo, kiu al si utiligas en la kampo de la Ruhr-Regiono alterne la malnovajn vojstrektojn norde kaj sude de la Ruhr.
Moriguĉi
Moriguĉi (守口市 [moriguĉi-ŝi], Hepburn: Moriguchi-shi, Kunrej: Moriguti-si) estas urbo en Gubernio Osaka en Japanio.
Bruna Surfistinha
Bruna Surfistinha (surfistineto Bruna), kromnomo de Raquel PACHECO, naskita la en São Paulo. Ŝi estas fama brazila prostituitino. Ŝi skribis libron O Segredo do Escorpião (la sekreto de la skorpiono), en kiu ŝi rakontas siajn aventurojn kaj preferojn. Nun ŝi partoprenas pornografiajn filmojn.
Duvalvulo
Duvalvuloj (Bivalvia) estas klaso de moluskoj kiuj havas konkon konsistante el du ĉarnireblaj valvoj. Kelkaj specioj, kiel Barnea candida, havas krom la du valvoj ankoraŭ unu aŭ du akcesorajn konkerojn. Ili povas havi identajn valvojn (samvalva) aŭ neidentajn valvojn (malsamvalva).
Taksonomio
La klaso Duvalvuloj enhavas, laŭ la plimulto de la nuntempaj sciencistoj, 5 subklasojn:
Ernő Bánk
Ernő Bánk, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bánk Ernő estis hungara pentristo, instruisto, grafikisto. Lia origina familia nomo estis Eisler [ejzler].
Ernő Eisler naskiĝis la  en Szalmatercs, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Bánk devenis el juda familio. Li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1907, poste li instruis en diversaj lernejoj. Li doktoriĝis en la universitato en 1915. En la fruaj 1910-aj jaroj li lernis pentradon laŭ vespera kurso en Industriarta Lernejo. Lia plej grava instruisto estis Henrik Pap. Ekde 1911 li ofte ekspoziciis. Dum la 1-a mondmilito li estis pentristo de la armeo. En 1921 li finis la instruadon kaj li okupiĝis nur pri pentrado. En la 1920-aj jaroj li ofte pentradis pejzaĝojn en Ĉeĥoslovakio, en la sekva jardeko li pentradis pli ol 200 portretojn kaj li kreis ankaŭ akvafortojn. Li ricevis premion en 1926.
Odenbach (Glan)
Geografio
La rojo Odenbach fonatas ĉirkaŭ 8 norde de Kaiserslautern en la Nordpalatinata Montlando tuj apud la bieno Magdalenenhof. Ĝi fluas tra la komunumoj Schneckenhausen, Schallodenbach, Niederkirchen, Hefersweiler, Reipoltskirchen, Ginsweiler kaj Adenbach antaŭ ĝi enfluas post ĉ. 22 km en la samnoma loko Odenbach en la rivereton Glan.
Flankriveroj
Jen sekvas la flankriverojnde la Odenbach de la fonto al la enfluejo. Indikita estas la oriografia situo, la longeco , la grandeco de la akvokolekta areo , la alteco de la enfluejo kaj la Germana Akveja Kodo.
József Cserhát
CSERHÁT József (ĉerha:t) estis hungara poeto, redaktoro naskita en Balsa la 20-an de marto 1915 kaj mortinta en Rumanio la 6-an de aŭgusto 1969.
Kariero
Cserhát translokiĝis Budapeŝton en 1928, interrompis sian gimnaziajn studojn kaj li iĝis laboristo, poste en 1938 li abituerientiĝis en Békés. Ĝis 1957 li estis oficisto, en jaroj 1957–1960 bibliotekgvidanto en distrikto Tapolca, ede 1961 interna kunlaboranto de la Napló de Departemento Veszprém. Li ekpublikis ekde 1937. En 1963 li ricevis la literaturpremion Batsányi János. Dum sia vojaĝo en Rumanio li mortis pro koratako.
Sudamerikaj barbuloj
Sudamerikaj barbuloj estas la specioj de la familio de Kapitonedoj, tio estas preskaŭpaserinaj birdoj de la ordo Pegoformaj kiuj loĝas en Sudameriko. Ili estas tre rilataj al tukanoj.
Sudamerikaj barbuloj estas diketaj birdoj, kun mallongaj koloj kaj grandaj kapoj. Ili ricevas sian nomon el la bridaj harecplumetoj kiuj ĉirkaŭas siajn fortikajn bekojn. Plej parto de specioj estas tre brilkoloraj kaj loĝas en tropika arbaro.
Sudamerikaj barbuloj estas ĉefe arboremaj birdoj kiuj nestumas en arbotruoj elfositaj de la reprodukta paro, kie la ino demetas 2-4 ovojn. Ili manĝas fruktojn kaj insektojn. Tiuj birdoj ne migras.
Ekologio
Dum plej parto de la specioj de Sudamerikaj barbuloj loĝas arbarojn de malaltaj teroj, kelkaj teritorias ankaŭ en montaraj kaj mezvarmaj arbaroj. Plej parto estas limigitaj al habitatoj enhavantaj arbojn kun morta ligno, kiuj estas uzata por nestumado.
La dieto de tiuj barbuloj estas miksa, kun frukto kiel hegemonia parto de la dieto. Ili manĝas ankaŭ etajn predojn, ĉefe dum reproduktado. Barbuloj estas kapablaj ŝanĝi sian dieton rapìde laŭ ŝanĝoj en manĝodisponeblo. Ili vizitas nombrajn specioj de fruktarboj aŭ arbustoj; individua barbulo povas manĝi ĝis 60 diversajn speciojn en sia teritorio. Ili vizitas ankaŭ plantejojn kaj manĝas kultivatajn fruktojn kaj vegetalojn. Fruktojn manĝas enteraj, kaj ties nedigestebla materialo kiel semoj estas vomitaj poste (ofte antaŭ kanto). Tiu vomado ne okazas kutime en la nesto (kiel okazas ĉe tukanoj). Kiel siaj samfamilianoj, oni supozas, ke la amerikaj barbuloj estas gravaj agentoj por la semodisiĝo en la tropikaj arbaroj.
Krom frukto, ili povas ankaŭ manĝi artropodojn, plukitaj el la branĉoj kaj trunkoj de arboj. Ili prenas ampleksan gamon de insektoj, inkludante formikojn, skarabojn kaj tineojn. Ankaŭ skorpiojn kaj centipedojn manĝas, kaj kelkaj specioj manĝas ankaŭ etajn vertebrulojn kiel ranojn.
Rilato kun homoj
Sudamerikaj barbuloj havas malmulte da impakto sur homoj. La perdo de arbaro povas okazigi danĝeran efekton sur la specioj de barbuloj kiuj dependas el malnovaj arbaroj, sed povas okazigi profiton al specioj kiuj favoras pli tuŝitajn arbarojn aŭ malferma habitato.
Du specioj el Sudamerikaj barbuloj estas listitaj kiel minacataj de la IUCN: La Blankdorsa kapito de Kolombio estas listita kiel endanĝerita, ĉar ties limigita teritorio estas minacata pro senarbarigo por agrikulturo (inkludante tiujn de kokao kaj kanabo), lignorikoltado kaj minado. La ĵus malkovrita Ruĝostria kapito de Peruo estas konsiderata vundebla pro ties malgranda populacio (malpli ĉirkaŭ milo da birdoj) kvankam ties habitato ne estas tuj minacata.
Sistematiko, taksonomio kaj evoluo
Fosiliojn de Sudamerikaj barbuloj oni trovis el Mioceno en Florido. Oni interkonsentas amplekse, ke la plej proksimaj parencoj de la barbuloj estas la tukanoj, kaj ke tiuj du familioj estas tiom proksimaj kiom la mielindikantoj kaj la pegedoj (kun kiuj formiĝas la ordo de Pegoformaj).
Iam la barbuloj estis konsiderataj kiel unu familio (Short & Horne 2002). Tamen, tiuj rezuultis esti parafiletaj rilate la tukanoj; tiele nur la Sudamerikaj veraj barbuloj restas en la familio de Kapitonedoj. La Afrikaj barbuloj (Libiedoj) kaj la Aziaj barbuloj (Megalaimedoj) kune kun la du tukan-barbuloj el Sudameriko (Semnornitedoj) estas nune disigitaj el tiu familio. Alternative, la tukanoj, kiuj evoluis el komuna praulo kunhavita kun la Sudamerikaj barbuloj, povus esti inkludita en la tradicia ĉioenhava barbulfamilio. Ĉar ili evoluigis serion de karakteroj kiuj estas unikaj al ili, ili estaskutime traktitaj separate, kaj tiele la nomitaj barbuloj estas disigitaj en 4 diversaj stirpoj.
Subteretaĝo de Tigh Talamhain
La ŝtona subteretaĝo – ankaŭ nomata terdomo – estis malkovrata antaŭ multaj jaroj kaj parte detruita. Ĝi konsistas el la internaj kliniĝintaj muroj el sekmasonaĵo kiu formas abelujan kameron kun diametro de ĉirkaŭ 1,75 m. La interno estas alirebla tra koridoro, kiu havas restantan longecon de 3,0 m.
Sudamerikaj barbuloj
Specioj
FAMILIO: KAPITONEDOJ
Subteretaĝo de Tigh Talamhain
Tuj norde de la enirejo de la terdomo estas signoj de ovalaj kabanaj cirkloj de longeco de ĉirkaŭ 4,0 m kaj larĝeco de 3,0 m.
Justas Paleckis
Justas Paleckis (* la 22-an de januaro 1899 en Telšiai; † la 26-an de januaro 1980) estis prezidento de la Litovio, fakte de la Litova Socialisma Soveta Respubliko instalita post la invado de Litovio fare de la ruĝa armeo de Sovetunio gvidita de Stalino, ekde la 17-a de junio 1940.
Kiel persono amika al Sovetunio la invadintoj nomuis Justas Paleckis gvidanton de la nova soveta respubliko; antaŭe la nur dum du tagoj oficinta prezidento kaj antaŭa ĉefministro Antanas Merkys, malliberigita de la sovetunia armeo, devis demisii la 17-a de junio 1940.
Justas Paleckis kiel klara kunlaboristo de la diktaturaj invadintoj kontribuis al tio, ke la Sovetunio post la armea konkero de Litovio povis firmigi sian regadon de la teritorio pere de "marionetaj" organoj stiritaj el Moskvo.
Post kreo de formala registaro de la Litova Socialisma Soveta Respubliko Justas Paleckis iĝis ties predidanto.
Dene-jeniseja lingvaro
La dene-jeniseja lingvaro estas proponita lingvaro kiu inkluzivus la na-denean kaj jenisejan lingvarojn.
MOK
La vorto havas plurajn signifojn:
Kupa (vilaĝo)
Kupa estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Szikszó. La loknomo signifas: pokalo.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Edelény troviĝas 16, Szikszó 17, Encs 19, Sajószentpéter 24 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1279. En la 17-a jarcento la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1828 oni komputis tie 48 domojn kaj 576 homojn. En 1945 oni disdonis parcelojn el la grandbieno al la malriĉaj vilaĝanoj. Baldaŭe kolĥozo formiĝis. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Yas Marina Circuit
Yas Marina Circuit estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.
Longeco: 5,554 km
Kurbiĝoj: 21
Plej rapida giro: 1:40:279 de Sebastian Vettel (2009)
10163 Onomichi
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la japana urbo Onomiĉi (japane (尾道市, Onomichi-shi) en gubernio Hiroŝima. Dotita de abunda natura beleco, Onomiĉi estis citata de multenombraj japanaj verkistoj kaj artistoj, kaj montrita en la filmo "Trilogio de Onomiĉi" de Obajaŝi Nobuhiko. Onomichi estas la fina urbo sur la insulo Honŝu de la aŭtovojo Rapidvojo Niŝiseto.
M86
Pri la aliaj signifoj de "M86" vidu artikolon M kun nombro.
M86 (Messier 86, aliaj indikoj — NGC 4406, UGC 7532, MCG 2-32-46, ZWG 70.72, VCC 881, PGC 40653) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Minoru Suganuma
Minoru Suganuma (菅沼 実, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Vitória, Ehime FC, Júbilo Iwata, Sagan Tosu kaj Roasso Kumamoto.