cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Embarcadero Delphi
Embarcadero Delphi, antaŭe nomata CodeGear Delphi, Inprise Delphi kaj Borland Delphi, estas programada ĉirkaŭaĵo origine kreita de Borland kaj nuntempe apartenanta al la entrepreno Embarcadero Technologies. Ĝi uzas la programlingvon Delphi, kiu estas dialekto de Object Pascal. Ĝia lasta versio, nomata Delphi XE2, kapablas produkti programojn por la operaciumoj Microsoft Windows, Mac OS X kaj iOS.
Aulnay-sous-Bois (stacidomo)
Aulnay-sous-Bois estas franca stacidomo sur linio B de RER, linio K de Transilien kaj finhaltejo de Tramlinio T4. Ĝi situas en komunumo Aulnay-sous-Bois en departemento Seine-Saint-Denis en regiono Francilio.
István Bálint (reĝisoro)
István Bálint [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bálint István, ekster Hungario Stephan Bálint estis hungara reĝisoro, aktoro, poeto. Lia patro estis Endre Bálint, lia avo estis Aladár Bálint.
István Bálint naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pri fruaj vivoj de István Bálint mankas informoj. Li debutis kiel dramisto en 1970 en Budapeŝto en universitata teatrejo. Li apartenis al rondo de surrealismaj artistoj. Tio ne konformis al la socialismo, tial ili prezentis teatraĵojn en loĝejo. En 1976 li disidis al okcidenta Eŭropo, sed li ekloĝis en Novjorko en 1977. Tie li prezentis 3 spektaklojn. Li samtempe estis scenaristo, reĝisoro kaj aktoro. En 1992 li hejmenvenis kaj foje li estis reĝisoro de Teatro Csokonai (Debrecen).
4-a de septembro
La 4-a de septembro estas la 247-a tago de la jaro (la 248-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 118 tagoj restas.
Je la 4-a de septembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 4-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Johannes Ewald
Johannes EWALD (naskiĝinta la en Kopenhago, mortinta samloke la ) estis dana poeto kaj teologo.
Vivo
Post la morto de la severa kaj pietisma patro, kiu estis predikisto, Ewaldl venis 11-jaraĝa al Schleswig. La malliberecon en la tiea lernejo katedrala li volis fuĝi esperante povi vivi kiel Robinsono Kruso sur malenloĝata insulo. Rehejmentransportite li denove fuĝis en la aĝo de 15 jaroj je prusiaj armeservoj por gajni per honoro kaj bonstato la manon de la amatino Arendse Hulegård. Baldaŭ poste li dezertis je la aŭstra armeo kie li iĝis tamburisto kaj kaporalo kaj eĉ partoprenis kelkajn batalojn inter 1759 kaj 1760 antaŭ reiro Kopenhagon. Tie ene de tre malmulte da tempo li finstudis teologion kaj ekzameniĝis. La espero gajni la favoron de Arendse malrealiĝis tiel ke Ewald pli kaj pli ĉagreniĝis kaj ekdiboĉis kaj malsaniĝis. Lia poeta talento tamen (aŭ pro tio?) ekfloris splende. Post la ne tro sprita poemo alegoria »Lykkens Tempel« (1764) li verkis modestan sed sinceregan funebran poemon post la morto de Frederiko la 5-a (Danio) (1766) per kio li famiĝis. De siaj iam francaj modeloj li pli kaj pli aliorientiĝis artiste je Friedrich Gottlieb Klopstock kiel atestas la biblia dramo »Adam und Eva« (1769) kaj la tragedioj »Rolf Krake« (1770) kaj »Balders Død« (1774). Per ili, laŭ la modelo de »Hermannsschlacht« hejmigitis en daniaj teatroj malnovĝermanaj intrigoj. En la kantoteatraĵo »Fiskerne« (1780) montriĝas la memstara kaj libere evoluinta genio de Ewald: ankaŭ tie ĉi li pioniris en la rakontado de popolvivaĵoj. Multaj tie enplektitaj kantoj iĝis popularaj, ĉefe la posta nacia himno »Kong Christian stod ved højen Mast«.
La lastajn vivojarojn li pasigis bone danke al la apogo de la kortegano Adam Gottlob Moltke, al kiu li dediĉis tre belan odon. Post longa malsano li mortis; ankoraŭ sur la mortolito li verkis la belegan kanton »Zur Hilfe, Held von Golgatha« dichtend. Ke Ewald, romantikulo frua donacis al la dana poeziarto kaj al nova stilo dignan emancipiĝon (kion oni sentis bone ĉe Adam Oehlenschläger) atestatas la poemo »Ewalds Grab« de lia dankema posteulo. Membiografion sinceran kaj ironian Ewald verkis ankaŭ (ĝi restis nefinita): »J. Ewalds Levnet og Meninger« gegeben. La plej bonan fruan eldonon de la ewaldaĵoj prizorgis Liebenberg (Kopenhago 1850–55, 8 vol.); biografioj konatas de Molbech (1831), M. Hammerich (3-a eldono, 1888), A. D. Jörgensen (1888).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 6. Leipzig 1906, p. 202-203 (tie ĉi interrete)
Kněžpole (Jiříkov)
Kněžpole (1869–1880 Knězpole, 1890–1900 Knížpole; Herzogsdorf, antaŭe ankaŭ Herzogswald, Grünhof aŭ Gründorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jiříkov en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km oriente de Jiříkov. Kněžpole havis en blazono krucon. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/445. Vivas ĉi tie.
Jane Avril
Jane Avril (propranome Jeanne Beaudon, 1868-1943), estis franca dancistino de kankano. Hodiaŭ ŝi estas konata precipe el bildoj kaj afiŝoj de Henri de Toulouse-Lautrec.
Béard
Béard estas franca situanta en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Béardais.
Ohlstadt
Ohlstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Garmisch-Partenkirchen de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Ohlstadt, kiu krome konsistas el la najbaraj komunumoj Eschenlohe, Großweil kaj Schwaigen.
En Ohlstadt tradicie okazas ĉiujara seminario de Katatimi-imaga psikoterapio, kiun interalie plurfoje partoprenis la esperantista kuracisto Thomas Pusch.
31238 Kroměříž
31238 Kroměříž estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj kaj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la moravia urbo Kroměříž, ĉefe konata pro ties ĝardenoj kaj ĉefepiskopa kastelo, kaj kiu montras escepte kompletan kaj bone konservitan ekzemplon de eŭropa baroka princa restadejo. La ĝardenoj kaj la kastelo estis listitaj kiel mondaj heredaĵoj de Unesko de 1998.
Szabadbattyán
Szabadbattyán (sabadbatjAn) estas grandvilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Székesfehérvár. Szabad signifas hungare: libera.
Situo
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo inter Budapeŝto kaj Balatono, laŭ la (malnova) ĉefvojo inter Budapeŝto kaj Balatono, aŭtoŝoseo M7 estas proksime.
Historio
Pli frue loĝis tie en la bronzepoko, avaroj, romianoj. En la mezepoko la regiono estis marĉa, sed tie estis trapasejo. Oni profitis tion doganistoj, por la kontrolado fortikaĵo konstruiĝis. Inter 1543-1688 la setlejo estis sultana bieno, kie la vivado estis pli bona, ol la aliaj regionoj okupitaj de turkoj. Post la liberiĝo la bienoj apartenis al familio Batthyány (batjani).
La vilaĝego havas preĝejojn katolikan kaj kalvinanan el 1748, krome kapelon omaĝe al Sankta Vendelo. En la menciita fortikaĵrestaĵo nomata turo Kula (=turo turke) funkcias muzeo. Ne tro for troviĝas malnova parko nomata Cifra, kvazaŭ arboreto.
Apud la setlejo oni trovis imponan romian vilaon. Oni supozas, ke tie estis Trezoroj Seuso.
(15670) 1975 SO1
(15670) 1975 SO1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
8051 Pistoria
8051 Pistoria estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Gabriele Cattani kaj Luciano Tesi kaj elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en provinco de Pistojo (Italio).
Ĝi ricevis la antikvan nomon de la itala urbo Pistojo (Pistoia, lontempe nomita "Pistoria"), je ĉirkaŭ 30 km de Florenco ĉe la piedo de la okcidenta flanko de la Centraj Apeninoj inter Toskanio kaj Emilio-Romanjo.
Blanka Sinagogo en Sejny
La Blanka Sinagogo (Biała Synagoga) estas sinagogo troviĝanta en la urbo Sejny, Pollando, ĉe la strato Józefa Piłsudskiego 41.
La unua ligna sinagogo en Sejny estis konstruita en la 1780-aj jaroj. Ĝian konstruon permesis prioro de la ordeno de Dominikanoj, pastro Bortkiewicz.
La nuna sinagogo komencis esti konstruata en 1885 laŭ iniciado de rabeno Moseo Becalel Luria el Sejny. Lia posteulo estis religia filozofo Moseo Icĥak Avigdor, fondinto de talmuda lernejo. Dum la dua mondmilito la nazioj detruis la internon de la sinagogo. Post la milito la domo estis parte alikonstruita por fajrobrigadejo, poste estis uzata kiel magazeno de fabrikitaj sterkaĵoj kaj garaĝo de urbaj aŭtomobiloj. En tiu periodo la konstruaĵo estis detruita plej. La renovigado komenciĝis en 1978 kaj daŭris ĝis 1987. En 1988 en la sinagogo okazis konservad-laboroj kaj oni aranĝis en ĝi Komunuman Kulturcentron. Hodiaŭ la konstruaĵon uzas la Centro Pogranicze por spektakloj, ekspozicioj kaj koncertoj.
Monte San Pietrangeli
Monte San Pietrangeli estas komunumo de Italio.
Ilja Muromec (aviadilo)
La aviadilo Ilja Muromec (ruse: "Илья Муромец") estis la unua amasproduktita bombaviadilo de la mondo. Ĝi estis masiva kvarmotora biplan-bombardilo, kiu deĵetis sian bombaron super malamika areo. Ĝi estis nomata post la rusa legenda figuro Ilja Muromec.
Evoluo
La Ilja Muromec estis konstruita en 1913 de Igor Sikorski en la Rusa-Balta Vagon-Fabriko en Sankt-Peterburgo. Ĝi baziĝis je la antaŭula modelo Russkij Vitjas kaj kiu havis gravan rolon en la rusa aervetura evoluo kaj en konstruo deplurmotoraj aviadiloj.
Oni planis la aviadilon kiel komfortan pasaĝeran aviadilon. Ĝi havis izolitan pasaĝeran salonon kaj komfortajn seĝojn, dormlokon kaj banejon. La aviadilo estis hejtita kaj havis elektran lumon. La unuaj testoj komenciĝis la 10-an de decembro 1913 kaj la unua flugo okazis la 25-an de februaro 1914 kun 16 pasaĝeroj. Inter la 21-a- 23-a de junio 1914 flugis la aviadilo de Sankt-Peterburgo al Kievo dum 14 horoj kaj 38 minutoj, kun nur unu landiĝo.
Kun komenco de la unua mondmilito, Sikorski trakonstruis la aviadilon al bombardilo. Ĝi povis kunporti 800 kg da bomboj kaj maŝinfusilojn por sindefendo. La motoroj estis kirasitaj per 5 mm-a ŝtalo.
Uzhistorio
La aviadilojn transprenis la rusa aerarmeo en aŭgusto de 1914. La 10-an de decembro 1914 formiĝis bombarda stablo kun 10 aviadiloj (ĝis 1916 eĉ 20). Rusio perdis la unuan aviadilon la 12-an de septembro 1916 en batalo kontraŭ kvar Albatros-aviadiloj. Tiu estis la sola perdo de la aviotipo, 3 damaĝitaj aviadloj povis hejmenflugi.
Fine de 1916, la aviadilo iĝis tro peza pro la aldona armilizado. Sikorski tiam dediĉis sin al nova aviotipo, la  Aleksander Nevski.
Oni entute konstruis je 73 Ilja Muromez-bombardilojn inter 1913 kaj 1918. LA bomboj havis la trafprecizecon de 90%. La Ilja Muromez'-oj batalflugis pli ol 400-oble kaj ĵetis ĉ. 65 tunojn da bomboj.
La lasta Ilja Muromez flugis en 1922 en la aerarmea lernejo de Serpuĥov.
Povumoj
Armilaro:
József Kürti
Kariero
Li debutis en 1904 ĉe la Trupo Thália kaj li ludis en 1906–07 en Pécs, en 1907–08 en la Népszínház–Vígopera, en 1908–09 denove en la Thália Társaság, ekde 1909 en Teatro Magyar, ekde 1913 ĝis 1925 en la Nacia Teatro (Budapeŝto), en la jaroj 1925–1928 Gaja Teatro, ekde 1929 ĝis sia morto en la Nacia Teatro. Li ludis en pluraj filmoj. Li aperigis ankaŭ poemvolumon.
Ibrahim ibn Muhammad
Ibrahim ibn Muhammad (en araba, إِبْرَاهِيم ٱبْن مُحَمَّد‎) estis filo de la profeto de Islamo Mohamedo kaj de lia edzino Marijah Al-Kibtia, egipta koptino.
Ibrahim estis zorgita de nutristino nome Umm Sajf, edzino de Abu Sajf, forĝisto, laŭ tiama araba tradicio, al kiu Mohamedo donis kapinojn por komplemento de la mamnutrado. Kiam la infano malsaniĝis, oni translokigis lin al palmujo proksime de la loĝejo de lia patrino, sub ŝia zorgo kaj de ŝia fratino Sirin. Kiam la infano mortis, Mohamedo ploregis kaj ege funebris.
Vale do Açu (mikroregiono)
Municipoj
Tiu mezoregiono enhavas 9 municipojn:
Marc Emery
Marc Scott Emery (naskiĝis la 13-an de februaro, 1958) estas kanada kanaba aktivisto. Li estas la eldonisto de Cannabis Culture Magazine.
Li estas eksa podetalisto de marihuanaj kanabaj grejnoj por kultivado. Li ekkativis tiuteren en 1995 kaj agadis ĝis 2005, kiam la vankuvera polico – je premo, peto de usona Drug Enforcement Administration (DEA)- arestis lin la 29-an de julio, 2005.
Usono nuntempe volas lian transdonon kaj prijuĝon en Usono, kie atendas lin min. 20-30-jara prizono.
(114345) 2002 XN72
(114345) 2002 XN72 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Brigitta Boccoli
Brigitta BOCCOLI (naskiĝis en Romo) estas itala aktorino, kaj fratino de aktorino Benedicta Boccoli
(114345) 2002 XN72
Ĝi orbitas, kun iom granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Mützenich
Mützenich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
1729 Beryl
Nomo
Ĝia nomo honoras Beryl Potter, anino de la teamo, kiu ekzamenis la fotografiajn platojn kaj faris astrometriajn mezurojn.
Visigotaj reĝoj
La jena estas listo de la reĝoj de la visigotoj.
Rasnormo
Rasnormo (ankaŭ nomita rasa standardo aŭ normo de punktoj) en bestobredado aŭ maskotoj estas aro de gvidlinioj kiuj kutimas certigi ke la bestoj produktitaj fare de bredisto aŭ reproduktinstalaĵo harmoniu kun la detaloj de la normigita raso.
Rasnormoj estas elpensitaj fare de rasunuiĝoj aŭ raskluboj, ne de individuoj, kaj estas skribitaj por reflekti la uzadon aŭ celon de la specio kaj raso de la besto. Rasnormoj helpas difini la idealan beston de raso kaj disponigi celojn por bredistoj en plibonigado de la breditaj bestoj. En esenco rasnormo estas skizo por besta kongruo por la funkcio por kiu ĝi estis bredita - t.e. viando, lakto ktp. Rasnormoj estas ne sciencaj dokumentoj, kaj povas varii de unuiĝo al unuiĝo, kaj de lando al lando, eĉ por la sama specio kaj raso. Ekzistas neniu unika formato por rasnormoj trans ĉiuj specioj, kaj rasnormoj ŝanĝiĝas kaj estas ĝisdatigitaj dum tempo.
Ili povas aplikiĝis al hundoj, katoj, ĉevaloj, bovoj, ŝafoj, kortobirdoj ktp. Ĉefaj trajtoj rilatas al anatomio kaj morfologio, sed ankaŭ povas gravi konduto.
Péter Somogyi
Péter Somogyi [ŝomodji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Somogyi Péter estas hungara biologo, profesoro, membro (ekstera en 1993, korespondanta en 2004, ordinara en 2013) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea (2009).
Péter Somogyi naskiĝis la  1950 en Szentendre.
Biografio
Péter Somogyi frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1970-1975. En 1976 li doktoriĝis en Universitato de Budapeŝto. Li eklaboris en la universitata anatomia instituto. Inter 1977-1979 li esploris helpe de stipendio de Oksfordo. En 1983 li ekinstruis en universitato en Aŭstralio, post 2 jaroj li revenis al Oksfordo, kie li iĝis instituta direktoro, krome li ankaŭ instruis. Li doktoriĝis en 1987. Li okupiĝas pri la cerbo kaj nervoj. Li ricevis precipe eksterlandajn premiojn inter 1982-2011.
1731
1731 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1731 post Kristo okazis, interalie:
Abranka
Abranka (Абранка, Ábránka) estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Volovec.
Historio
La vilaĝo fondiĝis en 1611, en 1649 oni komputis tie 31 homojn. En 1910 vivis en Ábránka 348 loĝantoj (plejparte rutenoj. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Alsóverecke, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Abranka. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
KKS
La tri-litera kombinaĵo KKS havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Ituverava (mikroregiono)
La mikroregiono de Ituverava estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas kvin municipojn.
Mondial
La vorto Mondial povas signifi diversajn aferojn. Bonvolu elekti el la jenaj:
Tibor Gánti
Tibor Gánti, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gánti Tibor estis hungara biokemiisto, speleologo, altlerneja instruisto. Tibor Gánti naskiĝis la en Vác, li mortis la  en Nagymaros.
La Goulue
La Goulue (propranome Louise Weber, 13-an de julio 1866 – 30-an de januaro, 1929) estis franca dancistino de kankano, hodiaŭ ŝi estas konata precipe el bildoj kaj afiŝoj de Henri de Toulouse-Lautrec. "Moi,La Goulue de Toulouse-Lautrec.Memoires de La Goulue .Michel Souvais .Editions Publibook .Paris 2008
Tibor Gánti
Biografio
Tibor Gánti maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris diplomon pri kemio en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1958. Post siaj studoj li laboris en uzina laboratorio. En 1964 li doktoriĝis en la universitato, inter 1965-1974 li havis gravan postenon en uzino. En 1974 li kandidatiĝis, poste li estis konsilisto en akademia laborgrupo. Li estis ankaŭ preleganto pri teoria biologio en Universitato Attila József inter 1975 kaj 1979. En 1980 li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Inter 1982-1999 li instruis kaj esploris en la Scienca Universitato Loránd Eötvös. Depost fino de la socialismo li fondis propran firmaon, kiu okupiĝis pri naturprotektaj studoj kaj raportoj. Li inventis teorion "kemoton," kiu estas kemia modelo por difinado de minimuma naturo de la vivo. Li ricevis premiojn inter 1982-2007.
Stacio Kita-Senri
Stacio Kita-Senri (japane: 北千里駅 [Kita-Senri-eki], angle: Kita-Senri Station) estas fervoja stacio en Sujta, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Senri.
Izobutila dujodoacetato
Izobutila dujodoacetato aŭ C5H10I2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dujodoacetata acido kun izobutanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Izobutila dujodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Dialan sur Chaîne
Dialan sur Chaîne estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Pieroto
Pieroto (kaj internacie Pierrot) estas en teatro [r]olulo en la itala komedio k franca pantomimo, rekonebla per sia farunkovrita vizaĝo k longmanika, malstrikta blanka kitelo. Nome li estas stereotipa rolulo de pantomimo kaj de commedia dell'arte kies origino estas en la fino de la 17-a jarcento en la itala trupo de aktoroj kaj komikistoj kiuj ludis en Parizo konata kiel Comédie-Italienne; la nomo Pierrot estas diminutivo de Pierre (Petro), pere de la sufikso -ot. Lia karaktero en nuntempa popola kulturo — en poezio, fikcio, kaj vidaj artoj, same kiel en verkoj por teatro, kino, kaj opero — estas tiu de trista klaŭno, deziranta la amon de Kolombino, kiu kutime rompas lian koron kaj lasas lin por Arlekeno. Li ludas senmaske, montrante blankigitan vizaĝon, kaj vestas larĝan blankan bluzon kun grandaj butonoj kaj ankaŭ larĝan blankan pantalonon. Foje li aperas kun kolumo kaj ĉapelo, sed plej ofte, ekde lia ludado fare de Jean-Gaspard Deburau, li portas nek kolumon nek ĉapelon, nur nigran verto-ĉapon. La difina karaktero de Pieroto estas lia naiveco: li estas vidata kiel stultulo, ofte mokcelo, sed tamen fidema.Estis ĝenerale bufoneca Pieroto kiu aperis sur la scenejoj de Eŭropo dum la du unuaj jarcentoj de sia historio. Kun jam fruaj signoj de respekto, eĉ simpatia sinteno al la rolulo kiu aperis en la teatraĵoj de Jean-François Regnard kaj en la pentraĵoj de Antoine Watteau, sinteno kiu alprofundiĝos en la 19-a jarcento, post la Romantikistoj postulis la figuron kiel propra. Por Jules Janin kaj Théophile Gautier, Pieroto ne estis stulta sed avataro de la homoj de la post-revolucio, luktantaj, foje tragedie, por atingi lokon en la burĝara mondo. Kaj postaj art/kulturaj movadoj trovis lin same klina al sia idearo: la Dekadencistoj turnis lin, kiel ili mem, en seniluzia disĉiplo de Schopenhauer, malamiko de la Virino kaj de dematura ideismo; la Simbolistoj vidis lin kiel izolita suferanto, sur la kruco de animema sensivo, kun amiko nur en la malproksima luno; la Modernistoj konvertis lin en ŭistlera temo por pentraĵoj egalaj laŭ formo, koloro kaj linino. Resume, Pieroto iĝis alter-ego de la artisto, specife de la fame aliigita artisto de la 19-a jarcento kaj komenco de la 20-a jarcento. Lia fizika izoleco; liaj akraj faloj en mutismo, la heredo de la granda mimo Deburau; liaj blankaj vizaĝo kaj kostumo, sugeste ne nur senkulpigon sed ankaŭ la palecon de la morto; lia ofte frustrata persekuto de Kolombino, pare kun lia neniam venkita senvorta naiveco — ĉio konspiris por meti lin ekster la fermita mondo de la commedia dell'arte kaj en la pli granda regno de mito. Multo de la mita kvalito ("Mi estas Pierrot," diris David Bowie: "mi estas ĉiu homo") ankoraŭ aliĝas al la "trista klaŭno" de la postmoderna epoko.
Mesmont (Ardennes)
Mesmont estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Dekadencismo
La Dekadenca Movado aŭ Dekadencismo estis arta kaj literatura movado de la fino de la 19-a jarcento, centrita en Okcidenta Eŭropo, kiu sekvis estetikan ideologion de troigo kaj artefariteco. La verkaro de la pentristo Félicien Rops kaj la romano de Joris-Karl Huysmans nome À rebours (1884) estas konsiderataj ĉefaj ekzemploj de la dekadencisma movado. Ĝi unue floris en Francio kaj poste disvastiĝis tra Eŭropo kaj al Usono. La movado estis karakterizita de mem-malplaĉo, malforteco al la mondo, ĝenerala skeptikismo, klinemo al malvirto, uzado de kruda humoro kaj kredo en la supereco de la homa kreivo super la logiko kaj la natura mondo.
Sankta Isidoro
La nomo Sankta Isidoro povas aludi al pluraj sanktuloj de la kristanismaj eklezioj, interalie al
Thomas C. Jerdon
Thomas Caverhill Jerdon (12a de oktobro 1811 - 12a de junio 1872, Upper Norwood) estis brita fizikisto, zoologo kaj botanikisto. Li estas ĉefe rememorata pro siaj pioniraj verkoj pri la ornitologio de Hindio. Kelkaj specioj de birdoj inklude la raran specion de la Jerdona kurulo portas lian nomon.
Komenca vivo
Tomaso estis la plej aĝa filo de Archibald Jerdon de Bonjedward kaj estis naskiĝinta ĉe Biddick House en County Durham proksime de Jedburgh. Lia frua eduko estis ĉe Bishopton Grove proksime de Ripon kaj poste ĉe Bawtry proksime de Doncaster. Lia patro influis intereson en naturhistorio kaj kvankam ne bonkonata naturalisto, li estis singarda observanto kaj dum Tomaso prenis intereson plejparte en zoologio, lia pli juna frato iĝis aktiva botanikisto. Tomaso eniris en Edinburga Universitato en 1828 kiel literatura studento sed ĉeestis klasojn en natura historio de profesoro Robert Jameson. Li eniris la Plinian Socion, unuiĝon de naturalistoj, la 23an de junio 1829. Li diplomiĝis kiel medicina studento en 1829-1830 kaj daŭrigis medicinstudojn antaŭ akiri helpkirurgecon en la servo de la East India Company (Brita Orienthinda Kompanio). Li estis nomumita la 11an de septembro 1835 kaj li alvenis en Madrason la 21an de februaro de 1836.
Hindio
Lia komenca laboro en Hindio estis traktadi febron kaj disenterion kiun suferis la trupoj de la Ganjam-distrikto. Dum tiu posteno, li priskribis la birdojn de la Orientaj Ghatoj. La 1an de marto 1837 li pluiris al la dua Light Cavalry kaj estis enpostenigita ĉe Tiruĉirapali kaj movita kun la regimento al Jalnah en centra Barato. Li restis en la regiono Dekka dum la venontaj kvar jaroj. En 1841 li vizitis la Nilgiriajn Montojn dum forpermeso kaj en julio de la sama jaro li edziĝis al Flora Macleod, nevino de Generalo L. W. Watson. Flora havis intereson en botanika arto kaj prenis intereson pri orkideoj. Ĉirkaŭ 1845 la Jerdonoj loĝis en ilia Ooty hejmo de Woodside, (Woodside origine apartenis al Generalo Watson ) kaj iliaj filoj estis baptitaj ĉe la loka preĝejo St. Stephens.
Ses monatojn poste oni nomumis lin al Nellore. Ĉe Nellore, li interagis kun la Janadioj kaj akiris informojn pri lokaj nomoj de birdoj kaj studis la naturhistorion de la areo. La 25-an de oktobro 1844 li estis translokigita al Fort St. George kiel garnizona rezervkirurgo. Dum tiu tempo li prenis intereson pri la fiŝoj de la Bengala Golfo. La 12-an de februaro 1847 oni nomumis al li por Tellicherry. Tiu pozicio gvidis lin por priskribi multajn speciojn de la Malabara regiono inkluzive de formikoj kiel ekzemple la karaktera Harpegnathos saltator. Li rezignis de civilaj postenoj la 3an de junio 1851 kaj estis promociita kiel kirurgo kun la 4-a Light Cavalry en Sagar la 29-an de februaro de 1852. Post kiam paco estis reakirita post la ribeloj de 1857, li estis farita ĉefkirurgo la 1an de oktobro 1858.
Li poste iris al Darĝiling dum malsana forpermeso kaj studis la Himalajan faŭnon antaŭ eniri en la 11-an Native Infantry regimenton en Birmo kie li faris uzon de tiu ebleco por studi la regionon. Ĉirkaŭ tiu tempo misio al Tibeto estis kondukota fare de Kapitano E. Smythe kaj Jerdon estis akompanonta la grupon kiel naturalisto sed malsukceso akiri pasportojn el Pekino kondukis al nuligo de la misio.
Ĉirkaŭ la sama tempo Lord Canning rajtigis lin por preni specialan monkvanton kiu permesus al li labori pri la publikigo de serio de libroj sur la vertebruloj de Hindio. Tio komenciĝis per liaj verkoj pri la Birdoj de Barato (Birds of India), sekvita per verkoj sur la mamuloj, reptilioj kaj fiŝoj. La 28-an de februaro 1868 li retiriĝis el servo kaj li rivcevis la honoran pozicion de vicgenerala inspektoro de hospitaloj en Madraso la 28-an de oktobro 1868. Ankoraŭ en Gauhati, Asamo, li suferis pro akra atako de febro kaj moviĝis al Kalkato por konvaleski sed lia kondiĉo plimalboniĝis kaj kondukis al lia reveno al Anglio junie de 1870. Lia sano daŭre malpliiĝis kaj li mortis ĉe Norwood la 12-an Junio 1872.
Natura historio
Jerdon komencis kolekti birdojn preskaŭ tuj post alveno en Hindion la 21an de februaro 1836. Li sendis siajn kolektojn de birdoj kolektitaj dum liaj fruaj vojaĝoj al William Jardine por identigo, sed dum la tempo ili alvenis en la domon de Jardine en Skotlando ili fariĝis infektitaj per tineoj. Jerdon fidis poste al siaj propraj identigoj de tiam, publikigante A Catalogue of the Birds of the Indian Peninsula (Katalogo de la Birdoj de la Hindia Duoninsulo) por la Madras Journal of Literature and Science (Madrasa Ĵurnalo de Literaturo kaj Scienco) (1839-40). Tiu inkluzivis 420 speciojn, preskaŭ duobligante la liston produktitan pli frue fare de Kolonelo W. H. Sykes.
La plej grava publikaĵo de Jerdon estis The Birds of India (La Birdoj de Barato) (1862-64), kiu inkludis pli ol 1008 speciojn en du volumoj kun la dua volumeno en du partoj. Tiu laboro estis dediĉita al Lord Canning kaj Lord Elgin kiuj apogis la projekton. Tiu laboro ne estis sen ĝiaj kritikistoj. Recenzisto substrekis ke Jerdon ŝajnis nekonscia pri la signifo de geografiaj distribuadoj en evolua rilateco. Jerdon estis admiranto de la Kvinaria klasifiko. La opinio de Jerdon pri la teorio de Darvino estis ke ĝi "eble, metas tro multe da emfazo sur eksteraj kaj bonsortaj cirkonstancoj kiel produkti diversecojn, kaj ne sufiĉe sur la eneca potenco de ŝanĝo." La recenzisto ankaŭ indikis problemojn en sia uzokutimo da la aranĝo de George Gray de la birdoklasoj kaj ŝtatoj: "En tiel sekvaj fantaziaĵoj de Kaup, kaj la frenezaj kapricoj de Bonaparte (en liaj plej malfruaj skribaĵoj), ni ne povas kredi ke Dr. Jerdon devas esti aganta bone por sia propra reputacio, nek saĝe por konsideroj al la klaso de legantoj por kiuj liaj volumoj estas aparte celitaj." Jerdon dokumentis la lokajn nomojn de multaj birdoj kvankam li ne sekvis seriozan literumadon por la Hindiaj kaj Urduaj vortoj.
Aliaj verkoj inkludis The Game Birds and Wildfowl of India (Ĉasbirdoj kaj naturbirdoj de Hindio) (1864) kaj Mammals of India (Mamuloj de Hindio) (1874). Li havis larĝan intereson en natura historio kaj siajn studojn inkludas priskribojn de plantoj, formikoj, amfibioj, reptilioj, birdoj same kiel de mamuloj. Jerdon estis instrumenta en la naskiĝo de la serio The Fauna of British India, Including Ceylon and Burma (Faŭno de Brita Hindio). La bezono de laboro sur la hindia faŭno estis sentita kaj ĝi estis finfine aprobitaj fare de la sekretario de ŝtato kaj estis metitaj sub redakteco de W. T. Blanford.
Lia laboro pri la reptilioj de Hindio ne estis kompletigita kaj estis nur post lia morto kiam la pruvoj estis senditaj al lia hejmo. En 1874 pluraj volumoj kun ties originalaj pentraĵoj de reptilioj estis aŭkciitaj fare de Messrs. Sotheby, Wilkinson kaj Hodge. Kelkaj el tiuj ilustraĵoj estis aĉetitaj fare de Lord Lilford. Krom zoologio, li ankaŭ prenis intereson pri botaniko, kvankam li ne publikigis en la temo kaj anstataŭe komunikis notojn kun botanikistoj kiel ekzemple Robert Wight.
28394 Mittag-Leffler
28394 Mittag-Leffler estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda matematikisto Gösta Mittag-Leffler (1846–1927), profesoro en Helsinko kaj Stokholmo. Lia ĉefa kontribuo estis en kompleksa analitiko, kie li provis gravan teoremon koncernantan la prezenton de.
Phycomycetaceae
Phycomycetaceae (esperante fikomicetacoj) estas familio de fungo. Du genroj estas : Phycomyces kiu estas sapreja kaj Spinellus kiu parazitas sporoforojn de fungoj.
Priskribo
Sporangioforoj estas ege longaj (> 2 cm). Pendigantoj de zigosporoj estas kompleksaj.
(19989) 1990 RN8
(19989) 1990 RN8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Monte San Vito
Monte San Vito estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Ancona. Najbaraj komunumoj estas Chiaravalle, Jesi, Monsano, Montemarciano, Morro d'Alba kaj San Marcello.
Corriedale ŝafo
Corriedale estas raso de aldomigitaj ŝafoj kun duobla celo nome por produktado de lano kaj de viando nome de ŝafidaĵo. La Corriedale estas la plej antikva el la krucigitaj rasoj, ĉar okazis kruciĝoj de Merino kun Lincoln preskaŭ samtempe en Aŭstralio kaj en Novzelando kaj la rezultoj estis unuafoje alportitaj en Usonon en 1914. Corriedale estas internacie bredita, en Aŭstralio, Novzelando, Usono kaj en Patagonio. Krome ĝi estas unu el plej popularaj ŝafrasoj en Urugvajo.
Ili estas obeemaj, kaj ties patrinoj estas bonkondutaj kaj tre fekundaj. Ili adaptiĝas bone al ampleksa gamo de klimataj kondiĉoj. Ili estas senkornaj kaj havas larĝan korpon. Corriedales produktas dikan, densan lanon, tre populara ĉe ŝpinistoj. Post tondado plenkreskaj virŝafoj pezas 79 al 125 kg, dum ŝafinoj pezas 59 al 82 kg.
Serra de São Miguel (mikroregiono)
Serra de São Miguel estas unu el la 19 mikroregionoj de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Ĝi estas en la mezoregionoj Oeste Potiguar.
Municipoj
Tiu mezoregiono enhavas 9 municipojn:
Ohlweiler
Ohlweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ricardo Güiraldes
Ricardo GÜIRALDES (Bonaero, 13a de februaro 1886 - Parizo, 8a de oktobro 1927) estis argentina romanisto kaj poeto.
Biografio
Jam infanaĝe, li vivis en Eŭropo, konis aliajn lingvojn ĉefe la francan, kaj poste revene en Argentino, kontaktis kun la kamparana vivo ekzmeple de gaŭĉoj, kio poste venos al lia verkaro, kaj ĉefe en Raucho kaj en Don Segundo Sombra. Post multa veturado, diboĉado en Parizo kaj reveno al Bonaero, en 1913 li edziĝis kun Adelina del Carril, de riĉa familio. Li ekverkis kuraĝigita de la edzino kaj de Leopoldo Lugones. Tiel li publikigis Cuentos de muerte y de sangre kaj El cencerro de cristal en 1915, sed ne atingante sukceson. Poste li veturis tra Karibio, denove al Parizo, kaj en 1922 al Hispanio, kie li ŝanĝis sian vivon kaj interesiĝis pri teozofio kaj filozofio. En 1926 li finigis Don Segundo Sombra kaj la venontan jaron mortis pro kancero.
3329 Golay
3329 Golay estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 1985 de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la svisa astronomo Marcel Golay (1927–2015), profesoro pri astronomio en la Universitato de Ĝenevo.
Pendanta fago
La pendanta fago (Fagus sylvatica f. pendula), ankaŭ nomata funebra fago estas apud la  sangofago (Fagus sylvatica) la plej konata ornamformo de fago. Ĝi troviĝas en multaj parkoj kaj en multaj tombejoj. Temas pri bredata formo de natura pendula formo.
La kreskoformo similas plej multe al formo de fontano. La trunko kreskas supren kaj formas branĉojn, kiu ŝanĝas la kreskodirekton arkforme.
La plimultigado okazas per surgreftado de pendanta fago sur fago, kiu formas tipan ŝvelaĵon ĉe la trunko. La planto kreskas dum la aĝo al pitoreska arbo.
Kelkaj pendantaj fagoj similas al Süntel-fagoj.
Flugo 61 Continental Airlines
La 18-an de junio 2009 dum Flugo 61 de Continental Airlines mortis la aviadilestro de Boeing 777. La aviadilo flugis ekde Belgio al Usono kaj devis ekstre alteriĝi en urbo Nov-Ark (ŝtato Nov-Ĵerzejo) ĉ. la 19-a horo UTC. Post la morto de la aviadilestro la avion stiris du vicstiristoj. La pasaĝeroj ne estis informitaj pri okazaĵo kaj stevardinoj daŭris disdoni trinkaĵojn kaj manĝetojn. Tamen la aviadilanoj demandis, ĉu estas en la aviadilo kuracistoj. Kelkaj homoj alpaŝis la stirejon kaj la kardiologo Julien Struyven diris ke la aviadilestro verŝajne spertis paroksismon de koro. “Li estis jam mortinta, - diris la kuracisto. – Ne estis ŝancoj por savi lin”. Pri la okazaĵo la pasaĝeroj ekkonis nur kiam ili vidis la ambulancaŭtojn sur la kurejo. La reprezentanto de la flugkompanio Kelly Cripe diris, ke la morto de la 61-jaraĝa stiristo, kiu laboris en aviado pli ol 30 jarojn, verŝajne okazis pro naturaj kaŭzoj.
São Joaquim da Barra (mikroregiono)
La mikroregiono de São Joaquim da Barra estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas naŭ municipojn.
Johann Mayer
Johann Mayer estas la nomo de la jenaj personoj:
L. S. Lowry
Laurence Stephen Lowry (naskiĝis 1-an de novembro 1887, mortis 23-an de februaro 1976) estis brita pentristo.
Lowry naskiĝis kaj vivis dum preskaŭ la tuta vivo en la urbego Manchester. Li pentris bildojn de vivo dum la fruaj jaroj de la 20-a jarcento en la industriaj urboj de norda Anglio. Li havis tre distingan stilon kaj la pentraĵoj ofte enhavas alumetsimilajn figurojn de homoj en industriaj fonoj kun malhelaj koloroj.
Lowry naskiĝis en malriĉa laborista familio kaj laboris dum jaroj kiel kolektanto de lupagoj aŭ kasisto kaj nur pentris dum libera tempo.
Klasifiko de etnoj
Pristudo kaj priskribo de popoloj baziĝas sur scienca sistemigo. Per klasifiko oni distingas popolojn kaj popolgrupojn, kiuj loĝas en la sama geografia areo, havas la saman nivelon de socia kaj ekonomia evoluo kaj havas komunajn kulturajn trajtojn. Ĉiu el nomitaj ecoj estas grava por studo de iu etna evento, ekzemple, surbaze de parenceco oni povas pristudi kaj klasifiki popolojn kun komuna genezo kaj kulturo - tio estas etnogenetika esploro.
Sed por ĝenerala karakterizo de popoloj kaj ilia loko inter aliaj, bezonas esploron pli fundamentaj klasifikaj trajtoj, kiaj estas Ekzistas ankaŭ aliaj, duagradaj principoj de klasifiko, ekzemple religia aparteno.
Geografia klasifiko
Ĝi subkomprenas dividon de la homaro en grupoj kaj popoloj laŭ ilia loĝloko sen konsidero de la genezo, nivelo de socia aŭ ekonomia evoluo, kulturan aspekton. Pro tio geografia klasifiko pli taŭgas por celoj de popolnombrado, sed ne por esploro.
Diversaj landoj havas diferencajn sistemojn de geografia klasifiko, ĉi tie estas prezentita unu el ili: <ol> <li>Popoloj de Afriko (grupoj: orienta, okcidenta, norda, suda); <li>Popoloj de Aŭstralio kaj Oceanio (grupoj: Aŭstralio kaj Tasmanio, Polinezio, Mikronezio, Melanezio); <li>Popoloj de Ameriko (grupoj: norda, centra, suda); <li>Popoloj de Eŭropo (grupoj: okcidenta, orienta, norda, suda, eŭropa Rusio); <li>Popoloj de Azio (grupoj: okcidenta, suda, sud-orienta, orienta, centrazia, Siberio, Kaŭkazio). </ol>
Lingva klasifiko
Por etnogenetika esploro foje decidan signifon havas informoj pri lingva historio. Evidentigo de lingva parenceco inter popoloj ofte samsignifas genetikan parencecon ili tre diferencas laŭ kulturo kaj ekonomio, kio klarigeblas per historiaj kondiĉoj. Ĉi tiu cirkonstanco iomete limigas signifon de lingva klasifiko por etnografiaj esploroj, tamen ĝia valoro gravas.
Restaŭro de lingva historio okazas helpe de kompara-historia lingvoscienco, kiu uzas metodon de komparo de lingvoj, kiuj devenas de la sama pralingvo, estante ĝiaj dialektoj. Du aŭ pli da lingvoj estas parencaj, se ili prezentas rezulton de la evoluo de la sama lingvo. Ekzemple, pola kaj slovena estas parencaj lingvoj, ĉar ili devenas de komuna praslava lingvo kaj kun aliaj slavidaj lingvoj - rusa, ukraina, serba, kroata, bulgara, kreas apartan grupon. La samo okazas pri t.n. romidaj lingvoj - franca, itala, hispana, k.t.p. aŭ iranaj lingvoj - persa, taĝika, kurda. Plia esploro trovis multan komunan inter supremenciitaj grupoj, ekzemple, inter itala kaj persa lingvoj. Parencaj lingvogrupoj formigas pli vastan komunumon - lingvofamilion.
Ekzistas ĉirkaŭ 35 grandaj lingvofamilioj kaj ankaŭ kelkaj izolitaj lingvoj (japana, korea, eŭska), kies aparteno al iu konata lingvofamilio ne estas ebla pro la granda diferenco de ĝiaj lingvaj karakteraĵoj.
Jen pleje konata etnolingva klasifiko de popoloj laŭ lingvofamilioj:
Afrikazia familio - Altaja Familio - Aŭstralia Familio - Aŭstronezia  Familio - Aŭstro-Azia  Familio - Ĉino-Tibeta  Familio - Ĉukotko-Kamĉatka  Familio - Dravida  Familio - Eskimo-Aleuta  Familio - Hindeŭropa  Familio - Indianaj familioj kun 10 branĉoj - Kaŭkazia  Familio - Kojsana  Familio - Kongo-Kordofana  Familio - Nilo-Sahara  Familio - Parataja  Familio - Papuaj familioj kun 5 branĉoj - Urala  Familio
- ankaŭ 9 etnofamilioj kun solaj izolitaj lingvoj:
Ajnuoj - Andamananoj - Buriŝoj - Japanoj - Jukagiroj - Ketoj - Koreoj - Nivĥoj - Eŭskoj
Antropologia klasifiko
Antropologio studas fizikajn diferencojn de homoj, kiuj historie formiĝis pro la evoluo en diversaj natur-geografiaj cirkonstancoj. Tiujn diferencojn oni antaŭe nomis rasaj, imagante rason kiel kolekton de homoj, kiuj montras ĉe sia skeleto kaj aliaj korpaj trajtoj la samajn heredajn karakterojn, kaj kuniĝas ĉirkaŭ unu meza centra tipo. La rasa divido tamen montriĝis ne science tenebla, kaj estas tute forlasita de moderna antropologio.
Ekonomia-kultura klasifiko
Inter nomitaj klasifikoj de mondaj popoloj, nur ekonomia-kultura klasifiko estas pure etnografia. Ĝi baziĝas sur etnografiaj metodoj de esploro de mastrumaj kaj kulturaj tradicioj de popoloj. Ĉi tiu sistemo montras rezultojn de pristudo de etna genezo kaj historio, originon kaj evoluon de mastrumado kaj materia kulturo, historiajn kaj kulturajn ligojn inter diversaj etnoj.
Joe Alexander (rekordulo)
Joe Alexander (? -10-29 kiel Joseph Ragotzki en Beirut) estas monda rekordulo en diversaj fakoj, nuntempe en ok fakoj.
Kariero
Joe Alexander venis al Germanio je aĝo de naŭ jaroj. Dek jarojn poste li komencis praktiki Taekwondo-n. Li lernis la profesion de kamenpurigisto. Tri jarojn li vivis en Usono kaj tie aperis en televidaj prezentadoj kiel Joe Al Star. Poste li reiris al Germanio. En 1991 li prezentis novan sporton, inventita de li, nomita „Jaacro“, kiu kombinas maksimuman povumon, dancon, muzikon.
En 2012 Joe estis listigita en la libro Guinness-libro de rekordoj.
kapti sagojn
Li kaptas sagojn permane, kiuj flugas al li kun rapideco de 100 km/h. 2001 li kaptis ses sagojn dum du minutoj. Ĉ. 4,3 milionoj da spektantoj vidis lin en televida prezentado.
kapti harpunojn sub la akvo
2009-09-09 li kaptis sep harpunojn sen preni aeron, du harpunojn pli, ol estis kaptinta la ĝistiama aŭstralia rekordulo A. Kelly.
Taekwondo
Li gajnis la titolon de germana ĉampiono en 1981. En 1982 li partoprenis kiel membro de la germana nacia teamo je la monda ĉampionato en Ekvadoro.
Socia engaĝiĝo
Kiel protektanto de la PWS Child Foundation Joe Alexander helpis liveri pli bonan trinkakvon al infanoj.
Santa Catarina (Nuevo León)
Santa Catarina estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Santa Catarina. Al Santa Catarina apartenas entute 51 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19048.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 259896 loĝantojn. El tiuj estis 130061 viroj kaj 129835 virinoj. La komunumo havas surfacon de 984,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 680 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 450 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 20,5 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 199125 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 762 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,38 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
En Santa Catarina loĝis en la jaro 2000 148790 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 146435 scipovis legi kaj skribi, sed 5313 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 3,5 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 2,85 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 4,14 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 178245 personoj apartenis al la katolika religio kaj 10170 personoj al la protestantisma religio. 3 apartenis al la judisma relegio kaj 10710 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
La Rochelle-Ville (stacidomo)
La Rochelle, plennome La Rochelle-Ville (france: “La Rochelle-Urbo”) estas la ĉefa stacidomo de la urbo La Rochelle en okcidenta Francio. TGV-trajnoj ebligas iri de La Rochelle al Parizo en 3 horoj.
Ĉina Ortodoksa Eklezio
La Ĉina Ortodoksa Eklezio estis memstara ortodoksa eklezio en Ĉinio, kiu estis sub la jurisdikcio (de 1956 al 1962) de la Rusa Ortodoksa Eklezio. Antaŭ la ĉina kultura revolucio de 1966, kalkuliĝis je dudek mil kredantoj. Nuntempe, la ortodoksa kristanismo estas praktikata de rusa malplimulto en Ĉinio. La eklezio nuntempe troviĝas sen episkopa gvidado.
Tunyogmatolcs
Tunyogmatolcs [tunjogmatolĉ] estas unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Fehérgyarmat.
Situo
Tunyogmatolcs situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Mátészalka-Vilok, laŭ fervojo Mátészalka-Zajta, laŭ maldekstra bordo de Somesul kun pontoj fervoja kaj voja. Fehérgyarmat troviĝas 6, Mátészalka 14, Vásárosnamény 26, Csenger 27 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri Tunyog devenis el 1335 en formo "Thunugh", apartenanta al familio Tunyogi.
La unua mencio pri Matolcs devenis el 1387 en formo "Possesio Matochina", apartenanta al familio Matucsinay. Ankaŭ menciiĝis latine fortikaĵo "Castrum Matuchyna". La vilaĝo ricevis rangon kampurbo en la 17-a jarcento kaj iĝis bazareja loko en 1707. Tie okazis departementaj kunsidoj en 1669 kaj 1707.
Longe pramo funkciis inter la vilaĝoparo, en flanko de Matolcs drinkejo funkciis, pri kiu Petőfi verkis poemon. Ĝis 1896 la rivero disigis la vilaĝojn, sed poste pro la inundoj oni faris novan branĉon apud la vilaĝoj. La iama branĉo estas nun paradizo de fiŝkaptistoj. Tunyog kaj Matolcs unuiĝis en 1961. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, poŝto, hoteleto, futbalejo.
Nomportantoj
En telefonlibro de Budapeŝto de 2008 oni trovas pri personnomo Tunyogi 15, pri Matolcsi 27 nomojn.
Perín-Chym
Bazaj informoj
Perín-Chym, hungare Perény-Hím estas municipo kun 2 vilaĝoj en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. En 1991 proksima setlejo aliĝis al la municipo.
Situo
Perín-Chym situas laŭ la hungara landlimo, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas 22 km-ojn.
Perín/Perény
Tiu vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1220 en formo "Peruen". Tio estis devenejo de historia familio Perényi. En 1910 loĝis en Perény 1241 homoj, (plejparte hungaroj).
Chym/Hím
Tiu ĉi vilaĝo estis unue menciita en 1294 en formo "Heym". Komence la kampoj apartenis al familio Hímy (hImi). En 1910 loĝis en Hím 284 homoj, (plejparte hungaroj).
Municipo
Ĝis Traktato de Trianon ambaŭ komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Szepsi, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝoj rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1948 duono de la hungaroj deportiĝis al Hungario, la restintoj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. La vilaĝoj kunfandiĝis en 1964. En 2001 loĝis en Perín-Chym 1506 homoj, (983 slovakoj, 514 hungaroj, 3 ĉeĥoj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj senkontrole estas traireblaj.
Ferulata acido
La etimologio apartenas al la genro Ferula referencante la gigantan ferula communis, planto el la familio de la apiacoj. Kiel substanco, ĝi estas antioksidiga kaj posedas antimaljunigajn proprecojn. Ĝi estas facile trovebla en la semoj de fruktoj tiaj kiaj pomoj kaj oranĝoj samkiel en kelkaj vegetaloj, kaŝtanoj, kaj grajnoj kaj preventas la formadon de liberradikaloj kiuj kontribuas por la maljunigo.
Cassandra Fedele
Cassandra Fedele (legu Kasandra Fedèle) estis unu el la virinaj protagonistoj de la epoko de humanismo, kiu verkis, precipe latine sed ankaŭ en la vulgara itala, eseojn kaj epistolojn, kaj estis tre estimata pro ŝia kulturo kaj agadoj en la artoj, de renomaj siatempaj humanistoj kaj granduloj de la politiko kaj kulturo.
Biografio
Naskiĝinte en Venecio en 1465, ŝi trovis en sia parencaro mediciniston, episkopon, advokaton kaj eĉ bankiston ŝarĝitan stampi la moneraron de la venecia respubliko. Filino de Anĝelo Fedele, venecia patricio, pri kiu preskaŭ tute mankas informoj, de kiu ŝi estis direktita al la studoj. Knabino mirinda, ŝi estis sendita studi ĉe Gasparino Borro, monaĥo, literaturisto kaj majstro pri retoriko, el kiu ŝi alprenis la grekan lingvon, filozofion kaj dialektikon.