cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacia Fronto por la Liberigo de Angola
Fondita en 1954 kiel la União dos Povos do Norte de Angolo gerila movado, ĝi estis konata post 1959 kiel la União dos Povos de Angola (UPA) gerila movado kaj de 1961 kiel la FNLA gerila movado. Ili luktis kontraŭ la MPLA kun UNITA dum la Milito de Sendependigo kaj la malkoloniiga konflikto, sed apenaŭ ludis rolon en la Angola Enlanda Milito.
Serio Virinoj en muziko
Antaŭparolo
Tiel same kiel muziko evoluis kun la tempopaso, ankaŭ la virinoj plifortiĝis por superi malfacilaĵojn en la mondo de arto kaj muziko. En malsamaj muzikaj ĝenroj elstaris talentaj virinoj, kiuj nur tra jaroj fariĝis referencoj por novaj artistoj. Ni povus demandi nin, kio estis la malintereso de la socio rilate al muzika produktado de virinoj? Kial silentigi iliajn verkojn?
Nacia Fronto por la Liberigo de Angola
Antaŭen de la unuaj plurpartiaj balotadoj en 1992, la FNLA estis reorganizita kiel politika partio. La FNLA ricevis 2.4% el la voĉdonoj kaj havis kvin parlamentanojn elektitajn. En la 2008 parlamenta balotado, la FNLA ricevis 1.11% el la voĉdono, gajnanta tri el 220 sidlokoj.
Serio Virinoj en muziko
Antaŭparolo
Kiam ni pensas pri grandaj komponistoj ni ĉiam pensas en Mozart, Beethoven, Chopin, Bach. Ĉu estas kredinde, ke nur tiatempaj viroj trovis inspiron en muziko, kaj virinoj ne? Aŭ okazis ke virinoj ankaŭ produktis brilajn melodiojn, sed ne sukcesis videbligi sin? Tia penso ne estas absurda, ĉar en ĉiuj epokoj gravaj virinoj partoprenis en la muzika agado. Sed bedaŭrinde ĉi tiu partopreno estis ignorita, aŭ preterlasita de siatempaj reprezentantoj de la muziko kaj ankaŭ de la historio poste.
Kun la tempopaso, primuzikaj esploroj komencis nomumi virinojn kaj rekoni ilian kontribuon. Ĉi tie ni volas reakiri tiun memoron per rigardo al muzikagado de virinoj, kiuj en la muzikhistorio lasis siajn spurojn."
Ĉe la centa elsendo
Post preskaŭ du jaroj, ni alvenas al la centa artikolo parolante pri aro da virin-komponistoj, kiuj sukcesis venki la silenton de la historio kaj atingi nian epokon.
Tiuj komponistinoj kiuj rezistis la tempopason estis virinoj kiuj kontraŭstaris la sociajn regulojn, la morojn, la antaŭjuĝojn aŭ la religiajn preceptojn de siaj respektivaj socioj, en kiuj ili ludis flankan rolon. Tiuj ĉi virinoj sukcesis evoluigi siajn muzikajn talentojn, venkante fortojn kiuj klopodis sufoki iliajn kreemajn impetojn. Ankaŭ ili superis la malfacilan taskon lasi skribitan kaj subskribitan pruvon de sia laboro… (Kelkfoje la virinaj komponaĵoj estis subskribitaj de viraj nomoj…)
Rigardante la komponistinojn de la menciita periodo, ni povas konstati ke ili havis komunajn trajtojn:
La plejmulto el ili estis filinoj de nobeluloj aŭ de la aristokrataro, tio estas, membroj de riĉaj familioj proksimaj al la aŭtoritato, kun ebleco ricevi bonan edukadon kaj specifan muzikan instruadon. Tamen, kaj malgraŭ iliaj privilegioj, tiuj virinoj ne rajtis esti profesiaj muzikistoj, ilia arto devis resti en hejmaj rondoj kun la subteno de iu vira mentoro, edzo aŭ patro.
Sardiniaj Armitaj Fortoj
La Sardiniaj Armitaj Fortoj (Movimento Armato Sardo aŭ mallonge MAS) estis mallongdaŭra itala terorista organizo kun ideologio kiu subtenis socialismon kaj plenan sendependecon por la insulo Sardio kaj ilia celo estis ankaŭ fari la insulon kiel Kubo de Mediteraneo. La organizo funkciis plejparte en Sardio, sed ankaŭ en la cetero de Italio, kaj ĝi funkciis de 1983 ĝis 1985. Ekde tiam la grupo ne aktivas.
Krome, la partio provis forte ekagi kontraŭ la ekzisto de usonarmeaj instalaĵoj kaj la vendo de ekzistantaj italaj instalaĵoj sur la insulo kaj laŭ ĝia reklamo provis subfosi la tro prestiĝan vivostilon kaj tradiciojn de la insulanoj.
Serio Virinoj en muziko
Ĉe la centa elsendo
Alia grupo de virinkomponistoj estis membroj de “muzikistaj familioj” aŭ de muzikistoj de la kortego, kiuj instruis sian arton al siaj filinoj ekde la plej juna aĝo. De tio rezultis kelkaj esceptaj “mirinfanoj”, kiuj sekvis la familian tradicion kaj eniris en la saman profesian karieron de siaj viraj familianoj. Ankaŭ estis pluraj monaĥinoj, virinoj kiuj trovis en monaĥejoj la ununuran lokon kie virino apartenante al neniu el la supraj grupoj, povis ricevi muzikan instruadon kaj havi la ŝancon disvolvi sian muzikan talenton verkante himnojn kaj aliajn religiajn muzikojn.
Ni parolas do, pri muziko verkita, ludita, aŭskultita kaj ĝuita de la elito de la socio. Restas la logika demando: Kion aŭskultis, ludis kaj dancis la plejmulto de la loĝantaro? Kion verkis la popolo? Kiun muzikan rolon ludis popolaj virinoj? Ĉu ili verkis? Sendube ili kreis lulkantojn, festmuzikojn, amkanzonojn, ribelkantojn, preĝmuzikojn… pri kiuj ne ekzistas registroj, ĉar la edukado kaj la muzika verkado ne atingis la subajn klasojn; tia muziko pasis de buŝo al orelo tra la generacioj kaj perdiĝis kun la tempopaso.
En la pasinteco, esti virino dediĉita al muziko, estis privilegio de malmultaj, sed iliaj voĉoj sukcesis esti sufiĉe fortaj por konservi kreskantan influon tra la historio. Laŭ la paso de jarcentoj virinoj pli kaj pli trovis la vojon serĉante egalecon kaj respekton al siaj talentoj, kiel ili lernis de siaj antaŭulinoj.
Folkets hus
Kiam la sveda laborista movado kaj sindikatoj ekorganiziĝis dum la fino de la 19-a jarcento, la laboristoj vere bezonis sian propran lokalon, kie ili povus renkontiĝi sen perturbo. Kontraŭeco al la laborista movado de la kapitalistoj kaj terpropruloj fortis, kaj la laboristoj ne bonvenis utilizi la ekzistantajn lokalojn. Terpropruloj eĉ malpermesis renkontiĝojn subĉielajn.
La laboristoj en Svedio decidis aĉeti sian propran terspacon kaj konstrui siajn proprajn domojn. La ideo disvastiĝis sur la tutan landon. Konstruo financatis per kunlaboraj entreprenoj, pluraj formoj de kontribuo, kaj volonta laboro.
Stokholmo
La konstruo de la Popoldomo en Stokholmo komenciĝis en 1897 kaj la domo malfermiĝis en 1901, troviĝante ĉe Norra Bantorget.
En 1906 la rusaj bolŝevikoj kaj menŝevikoj bonvenigitis okazigi sian kvaran kongreson ĉe la Stokholma Popoldomo.
En 1955 la origina Stokholma Popoldomo malkonstruiĝis por fari novan, pli grandan, kaj pli modernan domon.
Marfa de Caricin
Marfa de Caricin (Марфа Царицынская; ŝia denaska nomo ne estas sciata, la familinomo estis Medvedskaja (Медведская)) estis malsaĝulino pro Kristo, kiu loĝis en Caricin (nun la urbo estas konata kiel Volgogrado). Kvankam ŝi ne estas oficiale kanonizita, multaj ortodoksuloj de Volgograda provinco adoras ŝin kiel sanktulino.
Biografio
Marfa (la realnomo ne estas sciata) naskiĝis en 1880 kaj estis sola ido de bonhava familio. Post la fino de lernado en unu de Caricinaj gimnazioj, ŝi pilgrimis al Sankt-Peterburgo, al la fama ortodoksa pastro kaj spirita mentoro Johano de Kronŝtadt. Li benis ŝin fariĝi malsaĝulino pro Kristo kaj uzi kaŝnomon Marfa. Iom da tempo ŝi tiamaniere loĝis en Sankt-Peterburgo kaj revenis en Caricinon post la morto de Johano en 1908.
Kiam Marfa revenis, ŝiaj gepatroj ne aprobis la novan loĝmanieron de sia filino kaj eĉ provis perforte edzinigi ŝin. Do, Marfa estis devigita forlasi la gepatran hejmon kaj fariĝi trampo. Laŭ tempo ŝi famiĝis en Caricin kiel profetino kaj miraklofaristino.
Marfa mortis en 1925, kiam ŝi havis ĉirkaŭ 45 jarojn. Nun ŝia tombo en la centra tombejo de Volgogrado estas loko por pilgrimadoj. Multaj kredantoj nomas Marfaon sanktulinon kaj preĝas al ŝi. Kvankam Marfa de Caricin ne estas kanonizita, la pastraro de la tombeja kirko ĉiusemajne kondukas rekviemoj ĉe ŝia tombo, kaj la episkopujo kolektas dokumentojn por ŝin oficiale kanonizi.
Ciklopentila 3-hidroksobenzoato
Ciklopentila 3-hidroksobenzoato aŭ ciklopentila m-hidroksobenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Hidroksobenzoata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila 3-hidroksobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila 3-hidroksobenzoato prezentas fenolan grupon kaj ciklopentilan grupon ligitajn al karboksilata grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
3-Aminokinolino
3-Amino-kinolino aŭ 3-Amino-kinolino estas duringa heterocikla substanco, tie kie la piridina ringo ligiĝas al alia benzena ringo. La 3-Amino-kinolino prezentas la aminan grupon en la 3-a karbono de la piridina ringo. Aminokinolinoj uzatas en la traktado kontraŭmalaria. La flankaj efikoj estas similaj al tiuj de la klorokino, tamen agranulocitozo aŭ granulocitopenio kaj hepatomalsanoj estis raportitaj dum longatempa uzado. Aminokinolinoj estas tre disvastigataj ankaŭ pro iliaj antikanceraj kaj antiokisidigaj aktivecoj.
Kadijivka
Kadijivka (Кадіївка) (1937—1943 Serho, Серго; 1978—2016 Staĥanov, Стаханов) estas urbo en Luganska provinco de Ukrainio. Ĝia populacio estis enloĝantoj en 2013. De 2014 sub kontrolo de Luganska Popola Respubliko
Municipo
La municipo de Staĥanov inkludis 2 urbojn:
Andreobrialoj
La andreobrialoj (Andreaeobryales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (andreobriacoj), ununuran genron (andreobrio), kaj ununuran specion (grandspora andreobrio),.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (17 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (17 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Heksenila tioacetato
Heksenila tioacetato aŭ 2-heksenila tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj 2-heksenolo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Heksenila tioacetato posedas 12 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Heksenila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj 2-heksenilaj derivaĵoj.
Zujo (Belogorska distrikto)
Zujo estas urbotipa loĝloko de Belogorska distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. La loĝloko situas en la centra parto de la Krimea duoninsulo ĉe la samnoma rivero 22 kilometrojn for de Belogorsko kaj 21 kilometrojn for de Simferopolo. Zujo estas administra centro de la Zuja komunumo.
En la loĝloko loĝas ĉirkaŭ 8,5 mil homoj, plejparte rusoj (ĉ. 46%), ukrainoj (26%) kaj krime-tataroj (22%). La loĝloko estas signifa agrikultura centro; en ĝi estas 2 mezlernejoj, infanĝardeno, hispitalo, kulturcentro.
Tra Zujo pasas la aŭtovojo Simferopolo-Teodozio. En la loĝloko estas busa stacio; la busa trafiko ligas la loĝlokon al Belogorsko, Sudako, Simferopolo kaj Sebastopolo.
Andreacoj
La andreacoj (Andreaeaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo andrealoj (Andreaeales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 110 speciojn. Ĝia tipa genro estas andreo.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (17 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (17 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Alfréd Schaffer
Alfréd Schaffer [ŝafer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schaffer Alfréd estis hungara futbalisto (avanulo), trejnisto, bilardisto.
Alfréd Schaffer naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Prien am Chiemsee (ekzistas aliaj datenoj laŭ pluraj biografioj!).
Biografio
Alfréd Schaffer futbalis en pluraj teamoj en Hungario inter 1911-1919. La plej longe li ludis en en:MTK Budapest FC inter 1914-1919 en 89 matĉoj kun 154 goloj, dum li estis hungara ĉampiono trifoje kaj golreĝo dufoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1915-1919 15-foje kun 17 goloj. Li partoprenis en la Hungara Sovetrespubliko, tial post la fiasko li rifuĝis al eksterlando, kie li same futbalis en pluraj teamoj. Ĝis 1933 li estis aktiva futbalisto, post kelkaj jaroj ankaŭ en Hungario. Tiam li estis ankaŭ germana, aŭstra kaj ĉeĥoslovakia ĉampionoj. Li estis ankaŭ futbaltrejnisto inter 1923-1945, dum liaj teamoj estis hungara kaj itala ĉampionoj. Li ankaŭ ĉiutage estis bilardisto en kafejoj.
Thalheim-Altikon (stacidomo)
Thalheim-Altikon estas fervoja stacidomo en Thalheim ĉe Turo, Svislando.
Fenila 3-hidroksobenzoato
Fenila 3-hidroksobenzoato aŭ fenila m-fenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Hidroksobenzoata acido kaj fenolo. Fenila 3-hidroksobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenila 3-hidroksobenzoato prezentas fenolan grupon kaj fenilan grupon ligitajn al karboksilata grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
6-Aminokinolino
6-Amino-kinolino aŭ 6-Kinolinamino estas duringa heterocikla substanco, tie kie la piridina ringo ligiĝas al alia benzena ringo. La 6-Amino-kinolino prezentas la aminan grupon en la 6-a karbono de la kinolina ringo. Aminokinolinoj uzatas en la traktado kontraŭmalaria. La flankaj efikoj estas similaj al tiuj de la klorokino, tamen agranulocitozo aŭ granulocitopenio kaj hepatomalsanoj estis raportitaj dum longatempa uzado. Aminokinolinoj estas tre disvastigataj ankaŭ pro iliaj antikanceraj kaj antiokisidigaj aktivecoj.
Heksila tioacetato
Heksila tioacetato aŭ heksila tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj heksanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Heksila tioacetato posedas 8 karbonatomojn, 16 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Heksila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj heksilaj derivaĵoj. .
Andreobriacoj
La andreobriacoj (Andreaeobryaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo andreobrialoj (Andreaeobryales). Ĝi enhavas ununuran genron (andreobrio), kaj ununuran specion (grandspora andreobrio),.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (17 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (17 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Doris Dowling
Doris DOWLING (15a de Majo, 1923 – 18a de Junio, 2004) estis usona aktorino de kino, teatro kaj televido. Ŝi estis konata ĉefe pro la filmoj The Crimson Key (1946) kaj Riso amaro (1949). Krome ŝi konatiĝis pro la ludado kiel Irene Adams en My Living Doll (1964-1965) kaj aliaj televidaj aperoj kiel ĉe The Andy Griffith Show, Perry Mason, The Incredible Hulk.
Ŝi ekkarieris kiel korusjunulino en Broadvejo, kaj poste sekvis siajn pli aĝan fratinon Constance al Holivudo. Ŝia unua enlistigo en filmo estis pro la rolo de Gloria en la filmo de Ray Milland de 1945 nome The Lost Weekend. Ŝi poste aperis en The Blue Dahlia, en kiu stelulis Alan Ladd kaj Veronica Lake. Dowling ludis la rolon de la edzino de Ladd sed ŝi estis pli alta ol Ladd, kiu devis stari sur plialtigilo en scenoj en kiuj ili kune staris; male ŝi aperas side aŭ kuŝe.
La laboro malabundis post la milito, kaj ŝi migris al Italio por revivigis sian karieron same kiel jam estis farinta ŝia fratino. En Italio, Dowling stelulis en kelkaj laŭditaj filmoj, kiel Riso amaro. Ŝi aperis ankaŭ en la eŭropa produktaĵo de Orson Welles pri Othello en 1951, en kiu ŝi ludis la rolon de Bianca. Reen en Usonon, ŝi revenis al kino en Running Target (1956) kaj aperis ankaŭ en la filmo de 1977 nome The Car.
Edipodialoj
La edipodialoj (Oedipodiales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (edipodiacoj), ununuran genron (edipodio) kaj 2 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (17 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (17 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Vacquières
(jen france, Vaquièiras) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Vailhan
Vailhan (jen france, Valhan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Stefan Mazurkiewicz
Stefan MAZURKIEWICZ (naskiĝis la, mortis la ) estis pola matematikisto, kiu estas konata pro siaj verkoj pri analitiko kaj probabloj. Li ĉefe laboris kiel profesoro ĉe la Universitato de Varsovio kaj li estis prezidanto de la Pola Matematika Societo.
Por li estas nomita la asteroido 27975 Mazurkiewicz.
Propanosulfonata acido
Propanosulfonata acido  estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la organosulfonataj acidoj. Propanosulfonata acido estas senkolora, flaveca aŭ bruna likvaĵo kun karakteriza odoro, uzata kiel organika reakciaĵo en la kemia industrio kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj. Propanosulfonata acido estas solvebla en akvo, alkoholo, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propanosulfonata acido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Vancouver Island Party
La Vancouver Insula Partio (VIP) estis politika partio en Brita Kolumbio, Kanado. Robin Richardson, eksa Progresema Konservativa Parlamentano (1979–1980), gvidis la partion ĝis novembro 2019. La partio formiĝis la 16an de junio, 2016. La partio proponas, ke Vankuvera Insulo secesiu de Brita Kolumbio kaj fariĝu 11a de provinco de Kanado.
La 31an de decembro, 2020, la Vankuverinsula Partio estis de-registrita de balotadoj.
Provincaj balotadoj
La partio celis havi kandidatojn en ĉiu de la 14 rajdoj sur Vancouver Insulo por la provinca balotado de la 9an de majo, 2017, sed nur havis kvar kandidatojn, ĉiuj en la Granda Viktoria areo. Neniu de ties kandidatoj estis elektita.
Ĝi ne prezentis ajnajn kandidatojn en la britkolumbia ĝenerala balotado de 2020, sed restis registrita kiel politika partio de novembro 2020.
La Vacquerie-et-Saint-Martin-de-Castries
(jen france, La Vacariá e Sant Martin de Càstias) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Oranĝo (frukto)
Aliajn signifojn de la vorto oranĝo listigas la apartiga artikolo.
Oranĝo estas la frukto de oranĝarbo aŭ oranĝujo. Ĝi estas bero de karakteriza ruĝe-flava koloro, kiu ofte estas nomata simple oranĝkolora.
La frukto hejmas en Ĉinio; en la 14-a aŭ 15-a jarcento portugalaj maristoj portis ĝin al Eŭropo, kie ĝi estis ŝatata pro siaj gusto kaj konservebleco. En kelkaj lingvoj ĝi ricevis la nomon "portugala", ekz. en la greka (πορτοκάλι), rumana (portocală) kaj araba (برتقال [burtuqâl]). Povas esti, ke en suda Italio la frukto estis konata jam pli longe, sed ne atingis aliajn partojn de Eŭropo.
La frukto, kies ŝelo pli facile forigeblas ol ekzemple tiu de citrono, estas multe manĝata, sed eĉ pli multe estas trinkata ĝia suko.
Plej granda kultivanto de oranĝoj estas Brazilo, kiu jare produktas pli ol 18.000 tunojn (2004). Sekvas ĝin Usono, Ĉinio, Meksiko, Barato, Hispanio, Egiptio kaj Turkio.
Oranĝarbo
La oranĝarbo (Citrus sinensis) estas fruktarbo, eble origina el Ĉinio, kultivata en sufiĉe varmaj regionoj por ĝiaj fruktoj (oranĝoj) kaj por la floroj kaj la ŝelo, el kiuj oni ekstraktas esencon. El Azio la oranĝarboj dissemiĝis al la tuta mondo kaj estas kultivataj en diversaj landoj, Ekzistas granda nombro da varioj en ĉiuj citrusproduktantaj landoj ĉar naturaj burĝonaj mutacioj aû homaj kruclaboroj aperigas ilin. En Brazilo la plej granda produktanto en la mondo la ĉefaj varioj estas 'Pera' 'Valencia' kaj 'Natal'.
Vailhauquès
(jen france, Valhauqués) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
34760 Ciccone
34760 Ciccone estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Eagle en Benson (Arizono, Usono).
Los disparates
La Disparates (Sensecaĵoj) aŭ Proverbios (Proverboj) estas serio — ŝajne nekompleta — de dudek du gravuraĵoj per akvaforto kaj akvatinto, kun retuŝoj je seka pinto kaj polurilo, fare de Francisco de Goya inter 1815-1816 kaj 1824, tuj antaŭ foriri definitive el Hispanio.
Oni konsideris tiun bildoserion la plej malfacila interpretebla el tiuj faritaj de la aragona pentristo. En tiu abundas la revovizioj, la violento kaj la sekso kaj partikulare la ridindigo de la institucioj rilataj kun la Antikva Reĝimo kaj ĝenerale la kritiko de la establita povo. Menciendas, ke Goya ekfaris tiun serion ŝajne en la epoko kiam li estis pridemandita fare de la Inkvizicio, en 1815, kiel aŭtoro de La maja desnuda kaj de La maja vestida, kaj ene de la procezo de «purigo» okazigita de la reĝimo de teroro plenumita de la rey Felón (perfida reĝo), epizodo kiu, en la produktado de Goya, havis sian plej specifan montron en la bildoserio konata kiel Prisiones, Suplicios y Libertad (Prizonoj, torturo kaj libero).
Krome kaj are, la bildoj kunigas varian imagan mondon rilate kun la nokto, la karnavalo kaj groteskaĵoj, kiuj konstituas enigmojn, kaj bildo post bildo kaj are.
Ŝajne foririnta el Hispanio, Goya lasis la lamenojn de la serio poste konata kiel Disparates en la Quinta del Sordo, kun Los desastres de la guerra, nome lia antaŭa serio, kaj tie ili restis en manoj de la familio ĝis 1854, kiam Román Garreta aĉetis ilin. En 1862, la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando akiris dek ok el ili, dum la cetero restis en manoj de la pentristo Eugenio Lucas.
La serio restis nepublikigita ĝis 1864, kiam la Real Academia de Bellas Artes publikigis dek ok gravuraĵojn kiuj, en 1877, estis pliigitaj ĝis dudek du post la apero de kvar pliaj lamenoj en la gazeto L'Art, devenaj de la lamenoij kiuj estis de Eugenio Lucas.
Metila 3-hidroksobenzoato
Metila 3-hidroksobenzoato aŭ metila 3-hidroksofenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Hidroksobenzoata acido kaj metanolo. Metila 3-hidroksobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 3-hidroksobenzoato prezentas fenolan grupon kaj metilan grupon ligitajn al karboksilata grupo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 8 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Heptila tioacetato
Heptila tioacetato aŭ heptila tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj heptanolo. Ĝi estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Heptila tioacetato posedas 9 karbonatomojn, 18 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Heptila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj heptilaj derivaĵoj. .
7-Aminokinolino
7-Amino-kinolino aŭ 7-Amino-kinolino estas duringa heterocikla substanco, tie kie la piridina ringo ligiĝas al alia benzena ringo. La 7-Amino-kinolino prezentas la aminan grupon en la 7-a karbono de la piridina ringo. Aminokinolinoj uzatas en la traktado kontraŭmalaria. La flankaj efikoj estas similaj al tiuj de la klorokino, tamen agranulocitozo aŭ granulocitopenio kaj hepatomalsanoj estis raportitaj dum longatempa uzado. Aminokinolinoj estas tre disvastigataj ankaŭ pro iliaj antikanceraj kaj antiokisidigaj aktivecoj.
Lubnice
Lubnice (Hafnerluden) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo situanta proksimume 10 km de Jemnice tra suda direkto proksime de limpasejo en Aŭstrion kaj sur limo de tri regionoj – Sudmoravia, Sudbohemia kaj Vysočina. Vivas ĉi tie.
Tria regno kaj forŝovo
Municipo Lubnice estis alligita en la jaroj 1938–1945 al Tria regno kaj komune kun municipoj Vratěnín, Uherčice, Mešovice kaj Korolupy ĝi apartenis sub Regna govio Malsupra Danubio kun politika centro en urbo Horn.
Post proklamo de finigo de la milito alveturis en la municipon la 9-an de junio 1945 partizanoj. Unue ili trairadis unuopajn domojn kaj serĉis eksajn naziistojn aŭ soldatojn de wehrmacht. Lubnican radfariston Franz Hesse ĉeĥaj ĝendarmoj alhaŭlis el Drosendorf kaj en Vratěnín mortbatis. Al la germana loĝantaro estis ordonite, por ke ili dum duonhoro amasiĝu antaŭ la prexejo kun valizo ĝis 30 kg. Sekve estis komune kun civitanoj el Korolupy, Mešovice, Uherčice kaj Vratěnín tra limpasejo en Vratěnín forpelitaj en sovetan okupacian zonon de Aŭstrio. Temis precipe pri virinoj kaj infanoj kaj maljunaj loĝantoj, kiuj estis elŝiritaj el ilia familia, labora kaj socia vivo kaj tute materiale ŝtelitaj. La forpelita loĝantaro estis ellandigita el 90 % en Okcidentan Germanion – Baden-Virtembergon, malpli granda parto en Orientan Germanion, 10 familioj restis en Aŭstrio. Grafo Haas, posedanto de grandbieno Bítov, pafmortigis sin, la eksproprietigo de la posedaĵo ne okazis. La ŝtato spite al tio transprenis burgon Bítov en nacian administradon kaj en la jaro 1949 ĝi alirebligis ĝin al publiko.
Valmascle
(jen france, Los Combals) estas aparte malgranda komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis ne pli ol.
Wallker Wollber Bezerra de Medeiros
Wallker Wollber Bezerra de Medeiros, foje nur Wallker Medeiros (naskiĝis la 26-an de oktobro 1992, forpasis la 25-an de julio 2021 en Natalo), estis juna brazila esperantisto.
Historio
Wallker Medeiros aktivis pri poliglota agado en la urbo Natalo, ĉefurbo de la brazila provinco Norda Riogrando. Li engaĝiĝis en la Esperanto-movado en 2017, kiam li ekaktivis en la Potigvara Esperanto-Asocio (APE-RN), la Esperanto-asocio de la brazila subŝtato Norda Riogrando kaj federita asocio de Brazila Esperanto-Ligo (BEL). En tiu jaro li jam estis parto de la delegitaro de APE-RN irinta al la 7-a Pernambuka Esperanto-Simpozio kaj partoprenis en la 9-a Novjara Aranĝo (NOVA) organizita de Brazila Esperantista Junulara Organizo (BEJO).
Valflaunès
(jen france, -) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Ĉaguanas
Ĉaguanas (loka nomo: Chaguanas) estas urbego en la okcident-centra parto de Trinidado kaj Tobago. Kun pli ol 83 000 loĝantoj (2011) (plejparte hinddevenaj), ĝi estas la plej rapide kreskanta urbego en Trinidado kaj Tobago. Kiel Borough ĝi formas sendependan administran enton. Ĝi estas la plej granda urbo en la insula ŝtato laŭ nombro de loĝantoj. Ĝi estas centro de komerco.
Etimologio
La nomo "Ĉaguanas" estis donita al la areo fare de hispanaj koloniistoj, sed ĝi iras reen al la "ĉaguan", indiana tribo kiu vivis en la regiono en antaŭkolumbaj tempoj.
Situo
Ĉaguanas situas en la centro de Trinidado, proksimume 18 kilometroj (11 mejloj) sude de la ĉefurbo Portospeno (Port of Spain). La urbego formale troviĝas ĉirkaŭ la Golfo Paria, sed estas apartigita de ĝi per neloĝata strio sude de la Marĉo Karoni, je larĝeco de proksimume unu kilometro. Geografie, la urba areo situas sur la okcidenta rando de la ebenaĵo Karoni, malalta ebenaĵo kiu kuras tra duono de la insulo en okcident-orientan direkton kaj estas limigita fare de la Norda Montaro kaj la Centra Montaro. La riveroj Cunupia kaj Caparo rekte fluas tra Ĉaguanas al la Golfo kaj longe formis la nordajn kaj sudajn limojn de la urbego.
Historio
Ĝis la malfruaj 1980-aj jaroj, Chaguanas estis urbeto kun malpli ol 10 000 loĝantoj. Tiam, tamen, ekis rapida kresko. Unuflanke, komenciĝis la konstruado de pluraj komercaj centroj, per kiuj Ĉaguanas prezentis sin kiel la komerca centro de la insulo, bildo kiu postvivas ĝis hodiaŭ. Aliflanke, la konstrua tero en Ĉaguanas estis malmultekosta, kio igis la grandurbon alloga vivloko por por loĝantoj de Port of Spain kaj San-Fernando. Statistikoj montras, ke la rapida kresko de Ĉaguanas plejparte respondas al malkreskanta loĝantaro en Port of Spain kaj San-Fernando.
Kulturo
Ĉaguanas estis centro por la hind-trinidada kaj tobago-kulturo, kaj eĉ pli larĝe por la hind-kariba kulturo.
Valros
(jen france, -) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Seoni
Seoni, laŭ (सिवनी) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La loknomo originis de la vorto "Seona" (Gudina arborea), kiu estas specio de arbo ofte trovita en la areo.
Geografio
Seoni situas en montaro 611 metrojn super la marnivelo. Ĝabalpur troviĝas 89, Ĉindvara 96, Gondija 109, Nagpur 155, subŝtata ĉefurbo Bopalo 262, Indaur 407, tutlanda ĉefurbo Delhio 743, Mumbajo 818, Kolkato 881 kilometrojn (aere).
Historio
Frua kupra surskribo estis trovita en la distrikto el la tria jarcento post Kristo. Ekde tiam la areo apartenis al pluraj regnoj. En la 16-a jarcento pluraj fortikaĵoj konstruiĝis en la distrikto. En 1774 Seoni iĝis reĝa sidejo. Inter 1818-1947 la britoj regis, dum en 1857 kontraŭbrita ribelo okazis. La distrikto estis formita en 1956 kun la sidejo Seoni.
Ekonomio
La distrikto estas agrikultura.
Lingvoj
En Seoni la ĉefa lingvo estas la hindia lingvo.
Religioj
76% de la populacio estas hinduoj, krome muslimoj 21%, iomete ankaŭ aliaj religioj.
Eduko
En Seoni kolegio funkcias (laŭ la foto).
Trafiko
Al Seoni kuras 6 ĉefvojoj kaj 2 flankovojoj. Ankaŭ estas trairanta fervoja linio. La plej proksima flughaveno funkcias en Nagpur.
Klimato
Jare pluvas po 1202 mm en Seoni. En ĉiuj monatoj pluvas, sed pro la musonoj inter junio kaj septembro pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 20-32 °C.
Valras-Plage
(jen france, Valrans) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Giuseppe De Santis
Li estis frato de itala kinreĝisoro Pasqualino De Santis. Lia edzino estis Gordana Miletic (origina literumado: Miletić), jugoslava aktorino kai iama baletdancistino.
Li estis membro de la Itala Komunista Partio (PCI) kaj luktis kun la kontraŭnazia rezistado en Romo dum la Dua Mondmilito.
Li estis studento de filozofio kaj literaturo, poste studis kinematografion kaj eklaboris kiel prikina ĵurnalisto. De Santis ricevis fortan influon de Cesare Zavattini, kiu jam faris filmojn kiuj montris la simplajn kaj tragediajn realecojn de la proletara vivo uzante lokan filmadon kaj neprofesiajn aktorojn. Lia tria filmo Riso amaro (Amara rizo, 1950), historio de juna laboristino en rizkampoj kiuj devas elekti inter du socie apartaj kandidatoj, steluligis Silvana Mangano kiu iĝis mejloŝtono de la nova kinstilo. Ĝi ankaŭ havigis al De Santis nomumon por Oskar-premio al la Plej Bona Originala Historio.
Oktila tioacetato
Oktila tioacetato aŭ oktila tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj oktanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Oktila tioacetato posedas 10 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Oktila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj oktilaj derivaĵoj. .
Tadipatri
Geografio
Tadipatri situas en alteco 223 metrojn super la marnivelo laŭ rivero (ofte seka). Distrikta sidejo Anantapuramu troviĝas 24, Dharmavaram 49, Proddatur 61, Guntakal 81, Nandjal 93, Kadapa (urbo) 98, subŝtata sidejo Vijayawada 214, Mumbajo 720, Kolkato 1394, tutlanda ĉefurbo Delhio 1542 kilometrojn (aere).
Historio
Tadipatri unue estis vilaĝo nomita Tallapalle. Ĝi estis evoluigita al urbo kaj administracia sidejo. Ĝi iĝis unua-grada municipo en 1920 dum dominado de britoj. En 1947 ĉesis la brita regado.
Ekonomio
Tadpatri estas konata pro ĝiaj cemento kaj ŝtalindustrioj. La areo estas riĉa je kalkŝtonoj. En 1976 industria konstruaĵo estis establita.
Eduko
En Tadpatri ne ekzistas altlerneja edukado, tamen estas planata.
Lingvoj
La oficiala lingvo kaj plejparte uzata lingvo de Tadipatri estas la telugua lingvo. Tamen foje la insrulingvo estas ankaŭ la angla.
Religioj
La ĉefa religio de Tadipatri estas la hinduismo.
Trafiko
En Tadipatri fervoja linio trairas kaj havas stacidomon. Ekzistas ankaŭ aŭtobusa stacidomo. kaj vojoj (almenaŭ 5) el ĉiuj direktoj. 6 vojoj kuras al la urbego, inter ili nacia aŭtovojo trairas la urbegon.
Klimato
Anantapuramu situas en semi-arida klimato kun musono. La meza jara pluvo estas ĉirkaŭ 600 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 34 °C.
25337 Elisabetta
25337 Elisabetta estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio, malkovrita la de la itala amatora astronomo Gianluca Masi elde la Observatorio Bellatrix en Ceccano (Italio).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:8 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Elisabetta Masi, filino de la malkovrinto.
Propila 3-hidroksobenzoato
Propila 3-hidroksobenzoato aŭ propila m-hidroksofenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Hidroksobenzoata acido kaj propanolo. Propila 3-hidroksobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Propila 3-hidroksobenzoato prezentas fenolan grupon kaj propilan grupon ligitajn al karboksilata grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Collonges (Ain)
Collonges estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Collongeois.
Vendémian
(jen france, Vendemian) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Stepan Szuchewycz
Stepan SZUCHEWYCZ (ukraine: Степан Євгенович Шухевич; naskiĝinta la en Serafińce/ Ivano-Frankivska provinco, mortinta la  en Amberg) estis ukraina advokato kaj socia kaj armea aktivulo. Lia patro estas grek-katolika pastro.
Vivo
Post diplomiĝo de la akademia gimnazio en Lvivo (1895), li ekstudentis ĉe la jura fakultato de la Lviva Universitato, kie li diplomiĝis en 1899. Post staĝo en Lvivo kaj Vieno, li estis ekde 1903 juĝisto en Rawa Ruska, Dolina kaj Drohobiĉ. En 1911 li ekpraktikis kiel advokato. Inter la jaroj 1914 kaj 1916 li estis Siĉ-fusilistoj, en la jaroj 1917 kaj 1918 leŭtenanto de la Aŭstria-hungara armeo, en 1918 la komandanto de la kampa ĝendarmaro ĉe la aŭstra armea guberniestro dum la okupado de Odeso. En la jaroj 1918 kaj 1919 li oficiris ĉe la Ukraina Galicia Armeo (UHA) kaj komandatis den Lvivo (novembro 1918) kaj la 4-an infanteria brigadon. Pli malfrue Szuchewycz membris en la stabo de UHA. En junio 1919 li prezidis la UHA-delegacion al interparoloj kun reprezentantoj de la pola armeo pri la batalhalto en la Pola-ukraina milito.
En la Dua Pola Respubliko li estis advokato, defendanto en multaj politikaj procesoj. Li defendis, inter aliaj Stepan Fedak, Wasyl Biłas kaj Dmytro Danyłyszyn, Wasyl Atamanczuk kaj Iwan Werbyćki (akuzita en la proceso por la murdo de Stanisław Sobiński). Li estis defendanto en la lviva proceso de Stepan Bandera, kiel defendanto de Roman Ŝuĥeviĉ (nevo) kaj Bohdan Hnatewycz.
Vélieux
(jen france, Velius) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Fort-l'Écluse-Collonges (stacidomo)
Fort-l'Écluse-Collonges estas franca varstacidomo sur linioj - Ĝenevo (landlimo) kaj Collonges-Fort-l'Écluse - Divonne-les-Bains (landlimo), situanta en , en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Vaux-en-Bugey
Vaux-en-Bugey estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vauxois.
Vendargues
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
2-Aminopiridino
2-Amino-piridino aŭ 2-Piridinamino estas kvinkarbonatoma cikla ringo kaj unu el la tri eblaj izomeroj el la familio de la aminopiridinoj. Ĝi uzatas en la produktado de farmarciaĵoj kaj kemiaj sintezoj. 2-Amino-piridino estas toksa, senkolora aŭ blanka solidaĵo solvebla en akvo, alkoholo, benzeno, etero kaj aliaj organikaj solvantoj. Ĝi estas peraĵo en la produktado de anti-histaminoj. Aminopiridinoj induktis apoptozon en homaj leŭkemiaj ĉeloj kaj posedas neŭroprotektivajn efikojn sur la homĉeloj.
Azovsko (Ĝankoja distrikto)
Azovsko (,, ; antaŭ la jaro 1944 nomata Kalaj) - urbotipa loĝloko de Ĝankoja distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. La loĝloko situas en la norda parto de la Krimea duoninsulo 20 kilometrojn sudoriente de Ĝankojo.
En la loĝloko loĝas ĉirkaŭ 6,2 mil homoj (plejparte rusoj, ukrainoj kaj krime-tataroj). Tra la loĝloko pasas la fervoja linio Ĝankojo-Kerĉo; estas ankaŭ busa stacio. Ĉe la loĝloko pasas la Nord-Krimea kanalo.
En Azovsko estas kelkaj nutraj fabrikoj (ekz. la Azovska likvor-branda uzino), kaj kelkaj negrandaj industriaj entreprenoj. En la loĝloko troviĝas la regiona elektrocentralo, kiu priservas la tutan Ĝankojan distrikton.
Ciklobutila 4-hidroksobenzoato
Ciklobutila 4-hidroksobenzoato aŭ ciklobutila 4-hidroksofenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Hidroksobenzoata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila 4-hidroksobenzoato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila 4-hidroksobenzoato prezentas fenolan grupon kaj ciklobutilan grupon ligitajn al karboksilata grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Azovsko (Ĝankoja distrikto)
En la loĝloko estas hospitalo, mez- kaj muzik-lernejo. Azovsko havas la statuson de urbotipa loĝloko ekde la jaro 1957.
Izopropila tioacetato
Izopropila tioacetato aŭ izopropila tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido kaj izopropanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Izopropila tioacetato posedas 5 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Izopropila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj izopropilaj derivaĵoj. .
Vaux-en-Bugey (stacidomo)
Vaux-en-Bugey estas franca varstacidomo sur linio Ambérieu - Montalieu-Vercieu, situanta en Vaux-en-Bugey, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Ambérieu - Montalieu-Vercieu (889000).
Baluĉistana Liberiga Armeo
Baluĉistana Liberiga Armeo (baluĉie: بلۏچستان آجوییء لشکر ), BLA (akronimo en la angla de: Balochistan Liberation Army) estas batalema organizo en Afganio. La BLA estas registrita kiel terorisma organizo en Pakistano, Britio kaj Usono. Ekde 2004 la BLA kondukas plentaŭgan armitan lukton por la mem-determinado de la Baluĉoj, kaj sendependeco el Pakistano, kaj laboris por la etna purigado de malplimultoj en Baluĉistano, ĝia ĉefa loko de operacioj. Ĝi ankaŭ respondecas pri teroristaj atakoj kontraŭ la armetrupoj de Pakistano, civiluloj kaj reprezentantoj de eksterlandoj en la regiono.
En 2000, la BLA ekstaris al internacia konscio post preni respondecon por serio de "sukcesaj" teroristaj atakoj kontraŭ pakistanaj aŭtoritatoj en la regiono.
Yurikon
Yurikon (ゆりこん ) estas mangao verkita de Hisakawa Haru. Ĝi estis eldonata per Comic Yuri Hime de Ichijinsha ekde ĝis.
Stranger Things
Stranger Things (esperante Strangaj Aĵoj aŭ Strangaj Aferoj) estas usona horora televida serio farita de la amaskomunikila firmao Netflix. La serio sekvas la rakonton de kvar knaboj en la fikcia urbeto Hawkins, Indianao. La knaboj, kun la helpo de amikoj, devas savi la urbon de multoblaj sangavidaj monstroj kaj trovi sian mankantan amikon Will Byers. Dume, la loka registaro faras danĝerajn eksperimentojn, malfermante portalon al alia universo. Ĝi estas inter la plej ikonecaj sciencfikciaj serioj el la lastaj jaroj.
MPAIAC
La MPAIAC (hispane: Movimiento por la Autodeterminación e Independencia del Archipiélago Canario - Movado por Memdeterminado kaj Sendependeco de la Kanaria Insularo) estis organizo kiu celis atingi la rajton al memdeterminado kaj apartigo de Kanarioj disde la Regno de Hispanio.La organizo fondiĝis en la 22-a de novembro 1964 en Alĝerio fare de advokato de la hispana diasporo nome Antonio Cubillo. En 1975 la movado komencis dissendi propagandon per alĝeria radio. En la sama jaro kaj en 1976, du aktivuloj de la movado estis mortigitaj fare de sekurecaj taĉmentoj. La 1-a de novembro 1976 la organizo deklaris armitan lukton per sia armea brako FAG. Ilia unua operacio estis efektivigita tiun monaton, kiam eksploda aparato eksplodis en la Kanariaj Insuloj: ne estis viktimoj.
En 1977 la FAG detonaciis sian unuan eksplodilon ekstere de la Kanariaj insuloj, en Madrido, kaj ne estis viktimoj. Tiun saman jaron ili plantis bombon en florbutiko en Flughaveno de Gando, vundante plurajn homojn kiel rezulto de la eksplodo. Sekvante la atako kaj per timo de alia bombo ĉe la flughaveno, flugoj estis deturnitaj al Los Rodeos Flughaveno en Tenerifo, kio kaŭzis (kune kun la malbona vetero kaj ĉeno de homaj eraroj) la kondiĉojn por la Aviadila kolizio de 1977 en Los Rodeos. En 1978 mortis policano de la unuo por neŭtraligi eksplodaĵojn, dum li provis kvietigi bombon en Tenerife. Tio estis la nura kazo en kiu la agado de la organizo rekte kaŭzis viktimojn.
En la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj la organizo ĉesis ekzisti. En 1985, Cubillo revenis de ekzilo en Alĝerio kaj formis separisman partion nomitan la "Congreso Nacional de Canarias". La pinto de potenco de la partio estis en 1987, kiam ĝi gajnis unu sidlokon en la konsilio de la urbo Arrecife sur la insulo Lanzarote. En 2003, kelkaj el la veteranaj funkciigistoj de MPAIAC reestablis ĝin, sed ĝia agado estas preskaŭ nula kaj sumiĝas ĉefe al interreta propagando. La homoj de la Nacia Kongreso de Kanarioj neas ĉi tiun agadon kaj asertas, ke ĝi fakte estas la agado de la hispanaj spionagentejoj.
FAG
La FAG (en la hispana Fuerzas Armadas Guanches - la armetrupoj guanĉaj) estis la armea brako de la separisma organizo por la Sendependiga Movado de la Kanariaj Insuloj inter 1976 kaj 1978. La nomo de la organizo estas derivita de la nomo de la antikva loĝantaro de la Kanaria Insularo, nome la Guanĉoj. Lia ĉefa agado estis planti eksplodaĵojn en strategiaj lokoj en Kanarioj kaj Madrido. La celo de la agado estis meti premon sur la hispanan registaron sed ne kaŭzi viktimojn.
Ayllón
Ayllón [ajLJON] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, lime kun la provincoj Sorio kaj Gvadalaĥaro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza.
Geografio
Ĝia ebeneca municipa teritorio, komponita de la loĝlokoj Ayllón, Estebanvela, Francos, Grado del Pico, Saldaña de Ayllón, Santa María de Riaza, Santibáñez kaj Valvieja, okupas totalan areon de 128,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 153 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 200 post la 1970-aj jaroj, sed poste rekuperiĝis al la nuna stato pro la absorbo de loĝlokoj kiuj siavice perdis loĝantaron.
Ĝi distas 93 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Languilla, Fuentecambrón (Soria), San Esteban de Gormaz (Soria), Corral de Ayllón, Ribota, Montejo de Tiermes (Soria), Riaza kaj Cantalojas (Guadalajara).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la iama Comunidad de Villa y Tierra de Ayllón. En 1076 la literumado estis Aellon. Ĝi estis ĉefurbo de multaj najbaraj loĝlokoj.
En la 31a de Oktobro 1411, dum la regenteco de Katerina de Lankastro, oni subskribis la Traktaton de Ayllón inter Kastilio kaj Portugalio, por finigi la krizon de 1383-1385 en Portugalio pere de la agnosko de Johano la 1-a kiel reĝo de Portugalio. La 2an de Januaro 1412 oni aprobis la nomitaj Leĝoj de Ayllón (aŭ Segundo Ordenamiento de Valladolid (Dua Regularo de Valadolido)), nome diskriminacia politiko kontraŭ judoj kaj mudeĥaroj. Tuj poste la urbo estis rezidejo de la konestablo Álvaro de Luna, dum la regado de Johano la 2-a.
En la epoko de la transmigra brutobredado, Ayllón estis unu de la du sidejoj de ĉiujaraj kunsidoj, nome por tiu de aŭtuno, de la Concejo de la Mesta (tutlanda koncerna organizo). La plej parto de la nunaj monumentoj datas de la 15-a kaj 16-a jarcentoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra tre gravaj naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la baroka preĝejo, la placo, palacoj kaj la gvatoturo.
Ciklopentila 4-hidroksobenzoato
Ciklopentila 4-hidroksobenzoato aŭ ciklopentila 4-hidroksobenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Hidroksobenzoata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila 4-hidroksobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila 4-hidroksobenzoato prezentas fenolan grupon kaj ciklopentilan grupon ligitajn al karboksilata grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
3-Aminopiridino
3-Amino-piridino aŭ 3-Piridinamino estas kvinkarbonatoma cikla ringo kaj unu el la tri eblaj izomeroj el la familio de la aminopiridinoj. Ĝi uzatas en la produktado de farmarciaĵoj kaj kemiaj sintezoj. 3-Amino-piridino estas toksa, senkolora aŭ blanka solidaĵo solvebla en akvo, alkoholo, benzeno, etero kaj aliaj organikaj solvantoj. Ĝi estas peraĵo en la produktado de anti-histaminoj. Aminopiridinoj induktis apoptozon en homaj leŭkemiaj ĉeloj kaj posedas neŭroprotektivajn efikojn sur la homĉeloj.
Campo de San Pedro
Campo de San Pedro [KAMpo desanPEdro] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, proksime al la provinco Sorio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza. La loknomo Campo de San Pedro estas komprenebla etimologie kiel Kampo de Sankta Petro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas komponita de la loĝlokoj Campo de San Pedro, municipa ĉefurbo, Fuentemizarra, kiu estis municipo sendependa ĝis 1970, kaj Valdevarnés, same municipo sendependa ĝis 1970; ĝi​ okupas totalan areon de 37,57 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 250 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 150 el jaro 2000 en la municipa ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de villa y tierra de Maderuelo.