cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrea Bártfai-Mager
Biografio
Andrea Bártfai-Mager post la mezlernejaj jaroj studis en la jaroj 1985 kaj 1986 en instituto pri internaciaj rilatoj en Moskvo, poste inter 1986 kaj 1991 en Ekonomia Universitato Marx Károly en Budapeŝto. Post la diplomo ŝi estis konsilisto, ekde 1998 ŝi laboris en banko, inter 2001 kaj 2007 en Hungara Nacia Banko, lastfoje kiel vicdirektoro. Tiutempe ŝi frekventis mallongajn kursojn en Svisa Nacia Banko (2002), Vaŝingtono (2003), Frankfurto ĉe Majno (2004), Oxford (2007). Ŝi havis postenon inter 2007-2010 en ŝtata ekonomia oficejo, en eldonejo en 2010, sed en la sekva jaro ŝi revenis al la Nacia Banko ĝis 2016. En tiu jaro ŝi estis nomumita inspektoro pri bankaj aferoj, en 2018 titulara ministro pri naciaj havaĵoj.
Ĵurnalisto detektivis, ke ŝi edziniĝis, baldaŭ eksedziniĝis, ŝi havas 2 gefilojn, kiuj laboras jam en la ekonomio. Laŭ konfeso de Bártfai-Mager ŝi vivas jam en nova geedziĝo jam 2 jardekojn. Loĝejo de Bártfai-Mager troviĝas en elita kvartalo de Budapeŝto, en la loĝejo funkciis 60 firmaoj de la eksedzo, el ili kelkaj havis ŝuldojn, kelkaj estis trude neniigitaj.
Crasville (Manche)
Crasville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Crasvillais.
Graben (distrikto Augsburg)
Graben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Augsburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
129148 Sheilahaggard
129148 Sheilahaggard estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sheila D. Gray Haggard, inĝenierinon pri provoj de Lockheed Martin por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx, responsulinon pri la disvolvo de la kontrolaj provoj de la sistemoj. Ŝi laboris por multenombraj misioj de la NASA inklude MGS, Stardust, Odyssey, Spitzer, Genesis, MRO, GRAIL, MAVEN kaj Insight.
Jerusalemo liberigita
Jerusalemo Liberigita estas la plej fama verko de Torquato Tasso. Temas pri eposo verkita je veraj oktavoj, strukturita en 20 kantojn, kies temo estas la sieĝo de Jerusalemo dum la Unua Krucmilito. La temo, la defendo de la kristana kredo, akordas kun la prizorgoj rilataj al la Kontraŭreformo, kaj montras la deziron al unuiĝo de kristanismo antaŭ la minaco de la Otomana Imperio.
72876 Vauriot
72876 Vauriot estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de la Pises, en Nacia parko Cevenoj (Gard, Francio).
Holstinio
Holstinio (Holstein, Holsten, Holsten, Holsatia) estas historia regiono en la nordo de Germanio kaj konsistigas la sudan parton de la nuna federacia lando Ŝlesvig-Holstinio. La nomo devenas de unu el la tri origine tie loĝintaj ĝermanaj triboj el la tribaro saksoj. Tiu tribo havis la nomon Holsaten, kio konsistas el la platgermanaj vortoj Hol (altgermane Holz), "ligno" aŭ ĉi tie "arbaro", kaj Saten, "saksoj" - do la "arbaraj saksoj".
Historio
Inter la jaroj 811 kaj 1806 Holstinio apartenis al la Franka kaj poste Sankta Germana Regno kaj konsistigis ties plej nordan teritorion. Ĝis la jaro 1474 ĝi estis graflando, kaj ekde tiam duklando en persona unio kun Ŝlesvigo kaj Danio ĝis 1864.
72876 Vauriot
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Pierre Vauriot (1926–1984), profesoro pri matematiko, observinto de kaj popularigisto de astronomio en regiono Langvedoko-Rusiljono. Li estis kunfondinto de la Astronomia Societo de Montpellier kaj korespondanto de la Société astronomique de France.
Holstinio
Historio
Ĝis la jaro 1806 Holstinio apartenis al la germanlingva Sankta Romia Imperio, post 1815 ĝi estis parto de la Germana Ligo, Dum la jaro 1864 ĝi iĝis parto de Aŭstrio-Hungario kaj post milito dum 1867 de Prusio - per tio ĝi perdis sian politikan aŭtarkion. Ekde la jaro 1946 Holstinio kune kun la regiono Ŝlesvigo konsistigas la federacian landon Ŝlesvig-Holstinio de Germanio.
La plej granda urbo de Holstinio ĝis la jaro 1937 estis la urbo Altona tuj norde de Hamburgo - dum tiu jaro Altona laŭ administra reformo iĝis urboparto de Hamburgo. Post tiu jaro la historia ĉefurbo de la regiono, Kijlo, iĝis la plej granda urbo kaj pli kaj pli rekonsideriĝis centro de la regiono. La prusa provinca registaro de la regionoj Ŝlesvigo kaj Holstinio tamen inter la jaroj 1879 kaj 1917 troviĝis en la urbo Schleswig, ekster la limoj de Holstinio.
János Bokor
BOKOR János estis hungara laboristo, ribelanto dum la hungara revolucio de 1956. Li estis naskiĝinta en Joseni la 5-an de oktobro 1919 kaj mortinta en Budapest la 6-an de novembro 1958.
Kariero
János Bokor estis magazenmanipulanto, fertornistro ekzekutita pro partopreno en la hungara revolucio de 1956.
Orion (kosmoŝipo)
La kosmoŝipo Orion (pli frue konata kiel Crew Exploration Vehicle (CEV)) estas nova homa kosmopramo de NASA, kiu post la jaro de 2022 anstataŭos Kosmopramo-n en la suba terorbita flugo kaj ankaŭ uzeblos por flugoj al la Luno en la Programo Artemis.
Celoj kaj evoluo
CEV havas la celon, anstataŭigi la erar-riĉan kaj kostan Space Shuttle kaj atingi la celojn de usona prezidento George W. Bush, skizitajn en januaro de 2004. Al la celoj apartenas ankaŭ la ekkonstruo de homloĝata lunbazo kaj homa marsflugo. Oni dividis la tempon je fazoj por atingi la celon:
NASA esperas la evoluigon de CEV laŭ la sekva tempoplano:
Post kiam eksplodis kosmopramo de NASA kaj la unua kosma flugo en 2005 ne estis tro sukcesa, oni ŝanĝis la planojn kaj volas plirapidigi la eventojn.
La 13-an de junio de 2005, NASA sciigis, ke ĝi akceptis la konceptojn de Lockheed Martin kaj la komuna teamo de Northrop Grumman kaj Boeing, plua plibonigo. La konkuron gajnis Lockheed Martin, kiu evoluigas similan kosmopramon kiel la hodiaŭa, sed estos lanĉata sur pinto de raketoj. Ĝi realvenos same helpe de falŝirmoj.
Morfolino
Morfolino estas organika heterocikla kombinaĵo, prezentante kaj aminan kaj eteran funkciajn grupojn. Ĝi estas senkolora, iomete oleeca, higroskopa likvaĵo kun karakteriza odoro je fiŝo. La vaporoj estas pli densaj ol la aero, do ĝi povas vojaĝi signifoplenan distancon al fonto de sparkado kaj kaŭzi eksplodojn.
Proprecoj
Morfolino estas amino kaj prezentajn bazajn karakterizaĵojn. Traktado de morfolino kun klorida acido donas la salon morfolina klorido. Morfolino malkomponiĝas kiam hejtata kaj estigas nitrogenajn oksidojn. Kiel forta bazo, ĝi perforte reakcias kun acidoj, kaj estas koroda al aluminio, zinko kaj kupro. Morfolino reakcias kun oksidantoj kaj nitritoj.
Morfolino uzatas kiel fungicido, emulsiilo en kosmetikaĵoj, kaj kiel peranto en akcelantoj por kaŭĉuka vulkanizado. Morfolino ofte uzatas kombine kun malaltaj koncentriĝoj de hidrazino aŭ amoniako por provizado de ampleksa tute volatila kemia traktado por protektado kontraŭ korodo al vaporsistemoj de tiuj instalaĵoj. Ĝi estas ordinare uzata por estigo de enaminoj, kaj en organika sintezo ĝi uzatas en la preparado de la antibiotiko linezolido, de antikanceraj agentoj kaj la analgeziilo dekstromoramido.
Nafusa-montaro
La Montaro Nafusa (arabe جبل نفوسة) estas tavolŝtupa montaro en marbord-proksima regiono en nordokcidenta Libio.
Situo
Ĝi altas ĝis 850 m (plej alta monto estas 981 m) kaj tio ebligas la pli abundan pluvadon pro altiĝintaj nuboj kaj kio ebligas la agrikulturon sur la Dĵifara-ebenjaxo sen kostaj akvumadoj.
Freising
Freising estas urbo en Supra Bavario, iom norde de Munkeno, ĉe rivero Isar. Ĝi havas la statuson de "Granda Distrikta Urbo" kaj estas la administra sidejo de distrikto Freising. Freising portas la kromnomon "rozurbo".
Nafusa-montaro
Historio
Po la favoraj klimataj kondiĉoj, oni jam kultivis tie en la antikvo grenojn kaj olivarbojn. Pli granda evoluo okazis dum la romia regado, ekde la 1-a jarcento a.K.. La bonstato de la romia supra tavolo manifestiĝis en konstruado de multaj vilaoj en la montaro.
Freising
Episkopujo
Eklezie Freising dividas kun Munkeno la sidejon de katolika episkopo; tial ambaŭ urboj havas po katedralon. Tiu de Freising situas sur la "Katedrala Monto" (Domberg), tiel ke ĝiaj du turoj superrigardas la urbon.
Nafusa-montaro
Historio
Ekde la islama konkero en la 7-a jarcento, la montaro Nafusa estis retiriĝa areo de la berberaj triboj. Tie fondis Abu l-Chattab al-Maafiri en la 8-a jc. imamaton de la ibaditoj kaj konkeris Kairuan en Ifriqiya. Ankaŭ hodiaŭ vivas tie grupoj de ibaditoj.
Freising
Episkopujo
La episkopujo Freising ekestis proksimume 720, fondita de Sankta Korbiniano. Al la episkopo ankaŭ apartenis sekulara regteritorio, la princepiskopujo Freising, ĝis 1802. En 1817, la episkopujo estis, kun iom ŝanĝitaj limoj, transformita kaj rangaltigita al la nova ĉefepiskopujo München kaj Freising.
Trafiko
Freising per individua motora trafiko havas ligon al la autovojo inter Munkeno kaj Deggendorf kaj al la fervojo inter Munkeno kaj Landshut. Krome estas antaŭurbaj trajnoj al Munkeno. Buslinio ligas la urbon al la proksima flughaveno Munkeno.
La urbo situas borde de la rivero Isar.
Universitata vivo
Al Freising apartenas la kvartalo Weihenstephan, kiu tradicie estas hejmo de universitataj institutoj, precipe rilataj al viv-sciencoj (biologio, biokemio, arbara mastrumado, ĝardenkulturo, agrokulturo). Sur monteto Weihenstephan eblas studi bierfaradon kaj trinkaĵteknikon en la plej malnova ankoraŭ funkcianta bierfarejo (ekzistinta jam en 1040).
En la forstistika fakultato, iam aparteninta al Ludoviko-Maksimiliana Universitato, nun al la Teknologia Universitato Munkeno, jam okazis pluraj aranĝoj de AIS San-Marino.
Distrikto Balaĥna (Niĵnij-Novgoroda provinco)
Distrikto Balaĥna (Balaĥninskij, Балахнинский район) estas municipa distrikto de Niĵnij-Novgoroda provinco (Rusio). Ĝi situas en okcidenta parto de la provinco kaj limas kun distriktoj Volodarsk, Ĉkalovsk, Gorodec kaj kun urbaj municipoj Niĵnij Novgorod kaj Dzerĵinsk.
Tupã (San-Paŭlio)
Tupã (oficiale Município de Tupã) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Marília kaj estas la ĉefurbo de la mikroregiono Tupã. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Bežovce
Bazaj informoj
Bežovce (beĵovce), hungare Bező (bezO) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance.
Situo
Bežovce situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Uĵ, proksime de ukraina landlimo, laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo al Ukrainio preteriras. Veľké Kapušany troviĝas 18 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1214 en formo "Blezanalaza. Ĉirkaŭ 1720 la vilaĝo senhomiĝis, sed baldaŭe rehomiĝis. En 1910 loĝis en Bező 1699 da homoj, (1527 slovakoj, 120 germanoj, 51 hungaroj, unusola kroato). Ĝis Traktato de Trianon Bező apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean zonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. En 2001 loĝis en Bežovce 1039 da homoj, (1030 slovakoj kaj aliaj).
Sainte-Marie-aux-Mines
Sainte-Marie-aux-Mines (jen france,, origine germane Markirch , "maria kirko", kaj alzace Màrkirich ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
La kvar Apostoloj
La kvar Apostoloj estas panel-pentraĵo de la germana majstro de la Renesanco nome Albrecht Dürer. Ĝi estis finigita en 1526, kaj estas la lasta el siaj grandaj verkoj. Ĝi priskribas la kvar apostolojn laŭ grando pli granda ol natura. La Bavaria Elektisto Maksimiliano la 1-a akiris La kvar Apostolojn en 1627 pro premo de la patroj de la urbo Nurenbergo. Ekde tiam, la pentraĵo estis en Munkeno kaj, spite ĉiujn klopodojn de Nurenbergo ekde 1806, ĝi ne revenis.
La du paneloj montras Sanktan Johanon kun Sankta Petro en la fono kaj Sanktan Paŭlon kun Sankta Marko en la fono. Tiu lasta granda verko, nome "La kvar Apostoloj", estis donita de Durero al la urbo Nurenbergo — kvankam li rericevis 100 guldenojn.
Priskribo
Kiam Durero revenis al Nurenbergo li produktis multajn famajn pentraĵojn tie, kiel kelkaj mem-portretoj. Sankta Johano kaj Sankta Petro aperas en la maldekstra panelo; dum la figuroj de la dekstra panelo estas Sankta Paŭlo kaj Sankta Marko. Kaj Marko kaj Paŭlo tenas Bibliojn, kaj Johano kaj Petro estas montrata legantaj el la malferma paĝo de la Evangelio de Johano. Malsupre en ĉiu panelo, estas citaĵoj el la Biblio.
La apostoloj estas rekoneblaj per siaj simboloj:
Ili estas asociataj ankaŭ kun la kvar temperamentoj.
Kralupy nad Vltavou
Kralupy nad Vltavou (Kralup an der Moldau) estas urbo en Ĉeĥio, situanta ĉe la rivero Vultavo kaj 20 km malproksime de la ĉefurbo Prago, ĉe grava fervoja linio inter Prago kaj Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio estas de la jaro 1253. En la jaro 1881 estis Kralupy per imperiestra decido promociita al urbeto. La 1-an de junio 1884 Kralupy ricevis blazonon. Tiu ĉi blazono ne ŝanĝiĝis post promocio al urbo en la jaro 1902. Post la fondiĝo de Ĉeĥoslovakio en 1918 estis el ĝi forigita monogramo de la imperiestro Francisko Jozefo la 1-a. Je la 22-a de aprilo 2002 Kralupy ricevis flagon.
Preĝejo de la Ĉieliro de la Virgulino Maria kaj de sankta Venceslao
La preĝejo, konsekrita al la Ĉieliro de Maria kaj al sankta Venceslao, estis konstruita en la jaroj 1894-1895 laŭ planoj de arkitekto Kaura, kiuj estis plu prilaboritaj de arĥitekto Živný. Temas pri novgotika preĝejo. Ĝi estas la plej granda konstruaĵo en Kralupy, ĝia turo estas 63 metrojn alta.
Ponto de Tomáš Garrigue Masaryk
La ponto, nomita laŭ la unua ĉeĥoslovaka prezidento Tomáš Garrigue Masaryk, estis konstruata ekde la 4-a de februaro 1926 ĝis la 21-a de oktobro 1928, kiam ĝi solene estis malfermita por trafiko. La ponton projektis Ing. Dr. techn. Jarolim Farský, arkitekte zorgis arĉ. ing. Jiří Kroh. La ponto longas 200 metrojn.
En ĉirkaŭaĵo
Vizitinda estas vilaĝo Nelahozeves, kie naskiĝis Antonín Dvořák (laŭ li ankaŭ nomiĝas mezlernejo en Kralupy).
Ĝemelaj urboj
Kralupy nad Vltavou havas ĝemelajn rilatojn kun sekvaj urboj :
Trajna transporto
Tra Kralupy nad Vltavou kondukas ĉefa fervoja vojo de Prago al Děčín numero 090. Krom EuroCity kaj noktaj trajnoj ĉi tie haltas ĉiuj rapidtrajnoj kaj personaj trajnoj. De Kralupy nad Vltavou kondukas ankaŭ linio numero 110 al Slaný ĝis Louny kaj linio numero 092 al Neratovice kaj linio numero 111 al Velvary.
Ponto (grafeteorio)
En grafeteorio, ponto estas eĝo tia, ke forigi ĝin multigas koneksajn komponantojn. Ekvivalente, eĝo estas ponto se kaj nur se ĝi ne apartenas al iu ajn ciklo. Grafeo estas senponta se ĝi enhavas neniun ponton.
Kralupy nad Vltavou
Esperanto
En Kralupy nad Vltavou okazis en la 16-a de majo 2010 solena festo de 5-a datreveno de la refondiĝo de la Ĉeĥa Esperanto-Junularo.
Ponto (grafeteorio)
Senponta grafeo
Ekvivalenta kondiĉo de Senponta grafeo inkluzivas ke ĉiu koneksa komponanto havas malfermitan orelo-malkomponadon, ke ĉiu koneksa komponanto estas koneksa per 2 eĝoj, aŭ (laŭ teoremo de Robbins) ke ĉiu koneksa komponanto havas fortan orienton.
Sainte-Marie-aux-Mines
Geografio
La loĝloko situas 30 kilometrojn nordokcidente de Kolmaro kaj 20 kilometrojn okcidente de Sélestat, en la mezalta montaro Vogezoj.
Teodoro
Teodoro estas vira persona nomo grekdevena. Ĝi estas la vira varianto de Teodora kaj semantike de Dorotea. La signifo de la nomo venas el theos por "Dio" kaj doron por "Dono".
Antal Albert
ALBERT Antal estis rumanuja hungara redaktoro. Li estis naskita la 3-an de novembro 1929 en Dăneşti (Harghita) kaj mortinta la 7-an de decembro 2005, Miercurea Ciuc.
Teodoro
La nomtago estas la 9-a de novembro.
Antal Albert
Kariero
Antal Albert post la studoj en liceo de Miercurea Ciuc, li laboris en la centro de MNSZ de Bukareŝto, pli poste pristudis historion en [[Sovetunio, kin li finis en 1959 sociscienca akademio Ştefan Gheorghiu de Bukareŝto. Ĝis 1968 li estis vicĉefredaktoro de gaeto Előre kaj de tiam li estis ĉefredaktoro de ĵurnalo de Distrikto Harghita titolita Hargita inter 1968 kaj 1989 eldonita en Miercurea Ciuc.
Komunumoj de Gard
Jen listo de la 353 komunumoj de la franca departemento Gard, laŭalfabete. (CAA) Kunurba komunumo de Avignon, kreita en 2001. (ĉefe en Vaucluse) (CAC) Kunurba komunumo de Alès, kreita en 2000. (CAN) Kunurba komunumo de Nîmes, kreita en 2002.
Planita ekonomio
Planita ekonomio aŭ Planekonomio estas la ekonomia sistemo en kiu decidoj koncerne produktadon kaj investadon estas farataj surbaze de plano formulita de centra aŭtoritato, kutime de publika instanco kiel ekzemple registara agentejo. Tiel ĝi povas esti nomita "komandekonomio". Planekonomio estas nocio kontraŭ merkata ekonomio. Kontra Kvankam planekonomio povas esti bazita sur aŭ alcentrigitaj aŭ malcentraj formoj de ekonomia planado, ĝi kutime rilatas al centrite planekonomio. Centra planado planas plibonigi produktivecon kaj kunordigon de ebligaj planistoj por ekspluati pli bonajn informojn realigitan per la firmiĝo de ekonomiaj resursoj dum farado de decidoj koncerne investon kaj la asignon de ekonomiaj enigaĵoj.
Planekonomioj estas kutime klasifikitaj kiel speciala variaĵo de socialismo, kaj estis historie apogitaj per kaj efektivigoj fare de marksim-leninismaj socialismaj ŝtatoj. Analizistoj argumentas ke soveti-speca centrita planado ne fakte konsistigis planekonomion en tio ke ampleksa kaj deviga plano ne gvidis produktadon kaj investon; tial la esprimo administra komandekonomio aperis kiel pli preciza nomo por la ekonomia sistemo kiu ekzistis en la iama Sovetunio kaj orienta bloko, elstarigante la rolon de alcentrigita hierarkia administra decidiĝo en la foresto de populara kaj demokrata sur loka merkato bazita decidigo kiel la esenca kunordiga kvalito de tiuj ekonomioj.
Chlamydomonas reinhardtii
Priskribo
Chlamydomonas reinhardtii estas 14 ĝis 22 mikrometrojn granda verdalgo kun preskaŭ kugla formo kaj kun du flageloj. La ĉelmembrano dikiĝis ĉe la antaŭa flanko, la unuĉelulo havas grandan okulmakulon. La kloroplasto havas grandan pirenoidon. La specio larĝe disvastiĝis kaj troviĝas ĉefe en etaj akvoj.
5402 Kejosmith
5402 Kejosmith estas tre malgranda, neordinare hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi estas en proksimumaj 1:3 la Tero kaj 4:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Keith C. Smith kaj Joan Furlong de la Universitata Kolegio Londono, okaze de ilia geeziĝo. Keith esta stela spektroskopisto kies laboroj pri la stelaj ultraviolaj spektroj estas famkonata en la monda sciencistaro; Joan esta laboratoria spektroskopistino kaj freŝdate transloĝiĝis de U.K.L. al la departemento pri metrologio de la Brita Nacia Laboratorio pri Fiziko.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de, V. Benishek, P. Pravec, H. Kucakova, K. Hornoch, B. D. Warner, J. Oey, F. Pilcher kaj V. G. Chiorny per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 0,74 km kaj orbitas je distanco de ĉirkaŭ 12 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 1,526 tago (36,624 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
La Axarquía
La Axarquía [aĥarKIa], laŭ tiu prononco ankaŭ Aĥarkio, estas unu de la komarkoj de la provinco Malago, regiono Andaluzio, Hispanio. El geografia vidpunkto, la komarko, nomata ankaŭ Axarquía-Costa del Sol (Suna Marbordo), estas en la plej orienta parto de la provinco Malago. La Axarquía etendiĝas laŭ la marbordo kaj la interno. Ties marbordaj municipoj kunformas la Orientan Sunan Marbordon.
La historia ĉefurbo kaj plej grava urbo estas Vélez-Málaga. La lokanoj estas nomitaj axárquicos.
Limas norde kun la Komarko de Alhama, oriente kun la Komarko Granada Marbordo aŭ Tropika Marbordo, ambaŭ en la provinco Granado; sude kun la Mediteranea Maro, okcidente kun Malago, kaj nordokcidente kun la komarkoj de Antequera kaj Nororma.
Geografio
La montopinto La Maroma kun 2069 metroj estas la plej alta punkto de la komarko. Ĝi estas trapasata de la riveroj Vélez, Torrox, Algarrobo, Iznate, Seco, Huit, Higuerón, Chillar, Almáchar, de la Cueva, Benamargosa, Sábar, Alcaucín, Bermuza, Rubite, Maro, el kiuj ĉiuj estas de la Mediteranea Andaluza Akvokolekta Baseno. La liverado de akvo estas farata pere de la Akvorezevejo de La Viñuela.
La natura parko "Sierras de Tejeda, Almijara y Alhama", la natura loko de la Ravinoj Maro-Cerro Gordo kaj la natura parko Montoj de Malago estas en tiu komarko. Alfarnate estas la plej alta vilaĝo de la Axarquía situa je 886 metroj.
Municipoj
Kaj la provinca municiparo nome "Diputación Provincial de Málaga", kiu donis al la komarko la nomon "Axarquía-Costa del Sol", kaj la Junta de Andalucía, kiu simple donas al la komarcko la nomon "La Axarquía", enhavas precize la samajn municipojn ene de la komarko. Ja tiuj municipoj delonde kunhavis kulturon kaj kutimarojn. La Axarquía estas komponata de 31 municipoj, nome la jenaj:
Domino
Domino signifas superregon, plifortecon.
Familinomoj
Domino estas la nomo de pluraj artistoj:
Aliaj personoj:
Sándor Albert (redaktoro)
ALBERT Sándor estis rumanuja hungara redaktoro. Li naskiĝis en Kluĵo la 18-an de januaro 1926.
Kariero
La mezlernejon li finis en Aiud kaj Kluĵo kaj li havigis diplomon de instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵ]]. Ekde 1953 li estis ano de redaktkomitato de Igazság en Kluĵo, ekde 1957 vicĉefredaktoro de Előre kaj ekde 1968 en Braŝovo ĉefredaktoro de Új Idők - kiu baldaŭ nomiĝis Brassói Lapok - ĝis 1982).
Vitry-en-Artois (stacidomo)
Vitry-en-Artois estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta en Vitry-en-Artois, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Nord - Lille (272000).
Sporta Util-Veturilo
Sporta Util-Veturilo (SUV) estas klasigo de aŭtoj, ĝenerale tipo de kombinaŭto kun trajtoj de ajnagrunda aŭtomobilo kiel alteco kaj fortikeco, kaj disponebla kvar-rada stirado. Multaj SUV-oj estas konstruitaj sur malpezaj kamionaj strukturoj funkciigitaj kiel kombinaŭta veturilo, kaj kvankam dezajnita por esti uzata sur akraj surfacoj, plej ofte estas uzataj sur urbaj stratoj aŭ ŝoseoj. En ĵusa jaroj, en kelkaj landoj la termino SUV estis anstataŭanta terminojn kiel "Jeep" (Ĵipo) aŭ "Land-Rover" en la populara vortotrezoro kiel ĝenerala priskribo por malpezaj 4KT veturiloj.
Livingston
Livingston (jen angle, en la skota: Leivinstoun, en la skotgaela: Baile Dhùn Lèibhe) estas la ĉefurbo kaj plej larĝa loĝloko de la administra regiono West Lothian de Skotlando. Laŭ la censo de 2011 la urbo havis 56 269 loĝatojn. Desegnita en 1962, ĝi estas la kvara plej granda urbo de Skotlando novkonceptita post la Dua Mondmilito. La urbo prenas sian nomon de la vilaĝo Livingston, origine de la 12-a jarcento, kiu nun estas la urba kerno. Ĝi situas ĉirkaŭ 25 kilometrojn (15 mejlojn) okcidente de Edinburgo kaj 48 kilometrojn (30 mejlojn) oriente de Glasgovo, kaj proksimas al la urboj Broxburn en la nordoriento kaj Bathgate en la nordokcidento.
Česko Slovenská SuperStar
Česko Slovenská SuperStar (Ĉeĥoslovaka SuperStelo) estas interaktiva muzika konkurso kun elementoj de realeca televidserio, kiu estis elsendata en Ĉeĥio kaj sur Slovakio. En Ĉeĥio ĝi estas elsendata per komerca televido TV Nova kaj sur Slovakio per fratina televido TV Markíza. Tiu ĉi konkurso eliras el origina brita versio de konkurso Pop Idol, kiu sub multaj diversaj nomoj estas elsendata tra la tuta mondo. En Ĉeĥio kaj sur Slovakio estis apartigite elsendigitaj jam 3 jaroj de tiu ĉi konkurso (kaj en Ĉeĥio poste plie unu jaro de konkurso X Factor), tamen en la jaro 2009 okazis kunigo de tiuj ĉi versioj pro malaltigo de kostoj kaj plialtigo de allogemo por la spektantoj.
Moderatoroj kaj ĵurio
La moderatoroj
La tutan konkurson moderis Leoš Mareš el Ĉeĥio kaj Adela Banášová el Slovakio.
La ĵurio
Internacia estas ankaŭ la reprezento de la ĵurio - la ĉeĥan flankon reprezentas Ondřej Hejma kaj Marta Jandová, la slovakan Dara Rolins kaj Pavol Habera.
Enkondukaj kastingoj
En la enkondukajn kastingojn anonciĝis sume 11575 konkursantoj. Okazis 4 kastingaj raŭndoj, kiuj okazis en Brno, Bratislavo, Prago kaj Košice.
Teatro
En tiun ĉi parton de la konkurso estis per iompostioma eliminado elektitaj 120 konkursantoj, el kiuj per plua eliminado la ĵurio elektis 24 duonfinalistoj.
Duonfinalo
En tiun ĉi parton de la konkurso venis 24 duonfinalistoj, kiujn elektis la ĵurio en parto "Longa vojo". Ekde tiu ĉi parto pri la sorto de la konkursantoj decidas nur spektantoj per siaj SMS voĉoj.
Finalo
En la finalon venis 12 konkursantoj el la duonfinalo. Tiuj ĉi 12 konkursantoj kreis 3 slovakaj knaboj, 3 ĉeĥaj knaboj, 3 slovakaj knabinoj kaj 3 ĉeĥaj knabinoj. Fine de ĉiu finala raŭndo la konkursantoj kantis himnon de Ĉeĥo Slovaka SuperStelo kun nomo "La evento ne finas". Ĉiu finala raŭndo havis ian temon.
9-a finalo: "Granda finalo"
En tiu ĉi raŭndo la superfinalistoj kantis ankoraŭ unufoje unu kanton, kiun ili jam kantis, unu kristnaskan kaj unu ŝatatan. Pri la venkinto oni decidiĝis tuj en rekta elsendado.
Créances
Créances estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ödön Lubinszky
Ödön Lubinszky [lubinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lubinszky Ödön estis hungara aktoro. Lia nobela antaŭnomo estis királydaróczi [kirAjdarOci], lia unua edzino estis Hermin Boér, lia nepo estis Tibor Lubinszky.
Créances
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Créançais.
Ödön Lubinszky
Ödön Lubinszky naskiĝis la en Hódmezővásárhely, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ödön Lubinszky maturiĝis en kalvinana gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li estis amatora aktoro. En la studjaro 1879 li studis juron en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li aliĝis al teatra kompanio de Alajos Bogyó. Inter 1882-1884 li estis membro de Nacia Teatro (Kolozsvár), poste en la jam ne ekzistanta teatro en Budapeŝto. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis ekde la 1890-aj jaroj Népszínház, Nacia Teatro (Budapeŝto), Gaja Teatro (1909-1917), fine teatra kompanio de Kornél Sziklay. Li edziĝis trifoje (1883, 1904, 1911), 2 filoj naskiĝis en 1884 kaj 1887.
Nederlanda Societo por Seksa Reformo
La Nederlanda Societo por Seksa Reformo (Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming, NVSH) estas nederlanda organizaĵo fondita en 1946 kiu defendas socialan ŝanĝon de percepto pri la sekseco. Inter ĝiaj plej elstaraj membroj estis personecoj kiel la socia psikologo Frits Bernard, la senatoro kaj juristo Edward Brongersma kaj la sociologo Paul Schnabel.
Celoj
NVSH defendas seksan liberigon de la individuoj kaj ĝeneralan plibonigon de iliaj seksaj kondiĉoj en la socio, entenate:
NVSH defendas akcepton de la homa sekseco en ĉiuj formoj, inkludite tiuj ofte rigardataj kiel "nenormalaj" aŭ malmoralaj, kiel antaŭgeedza seksumado, adulto, samseksemo, masturbado, ekshibicio, buŝa sekso, zoofilio aŭ pedofilio.
Historio
NVSH estis fondita en 1946 kiel sukcedanto de la Nederlanda Neo-Malthusiana Ligo, kiu en 1881 malfermis en Amsterdamo la unuan nasko-limigan klinikon de la mondo.
Ĝis la 1960aj jaroj NVSH investis grandan kvanton da penoj en la konstruo de sia organizaĵo, kiu en sia ora epoko sukcedis havi pli ol sesdek nasko-limigajn klinikojn en Nederlando. Granda parto de la laboro tiuj jaroj estis dediĉita al plibonigo de la kvalito kaj disponebleco de la kontraŭkoncipaj rimedoj (kondomo, diaphragmo kaj spermicida ĝelo). Dum la 1960aj jaroj, NVSH estis la sola fonto por la distribuo de kondomoj en Nederlando. En 1966 la societo atingis 220 000 membrojn. La kontraŭkoncipaj rimedoj estis fine legalizitaj en 1970, post kelkaj el siaj membroj estis arestintaj. En 2002 la nombro de membroj de NVSH estis ĉircaŭ 1500 kaj en 2008 ĉircaŭ 700.
Nederlanda peticio de 1979
La 22-an de junio 1979 NVSH, la Ligo Coornhert por la Reformo de la Kriminala Leĝaro, la Humana Konfederacio kaj la pastro A. Klamer sendis peticion kune kun letero kun simila enhavo al la nederlanda ministro pri justico kaj simultane al la nederlanda parlamento. Ambaŭ postulis legalizadon de konsentaj seksrilatoj inter infanoj kaj plenkreskuloj.
Kiel skribis Jan Schuijer, de NVSH, "ŝajne alarmita pro la sukceso de la peticio", la fako pri infana kaj juna psikiatrio de la Nederlanda Socio pri Psikiatrio oponis publike kontraŭ la petoj pri legalizado asertante, ke tio malfortigus la patran aŭtoritaton.
Publikaĵoj
La revuo de NVSH, Verstandig Ouderschap, pli poste Sekstant kaj poste De Nieuwe Sekstant, precipe karakterizita pro enhavi postan konsultan rubrikon pri seksaj temoj el kie oni respondis la demandojn de la legantoj, funkciis kiel informo-medio en epoko kiam la nederlandaj junuloj ricevis preskaŭ nenian seksan edukadon en la lernejo kaj la plenkreskuloj preskaŭ ne kuraĝis paroli pri tio.
En 2009 NVSH ĉesigis presi sian revuon kaj de tiam ĝi havigas siajn informojn pere de sia retloko, kiu altiras nuntempe grandan kvanton da vizitoj.
Inter 1960 kaj 1970 NVSH publikigis tri ilustritajn inform-librojn pri sekseco, kiuj havis grandan efikon de aperteco al la sekso kaj ĝiaj praktikoj:
Robb Report
Robb Report estas magazino de la riĉuloj pri luksa vivo. La averaĝa enspezo de la abonantoj estas jare 1,2 milionoj da usonaj dolaroj. La magazino okupiĝas pri luksaj aŭtoj, horloĝoj, nemoveblaĵoj.
Walther Seidner
Walther Gottfried SEIDNER, naskiĝinta la 15-an de marto 1938 en Sibio, mortinta la ) estis pastoro kaj germanlingva verkisto el Transilvanio.
Nederlanda Societo por Seksa Reformo
Publikaĵoj
Inter 2007 kaj 2010 oni publikigis tri novajn librojn sub la patroneco de NVSH:
Walther Seidner
Vivo
En Rumanio oni konis tiun humanisme pensantan pastoron kaj esperantiston ĉefe pro liaj humurplenaj rakontoj, ofte abundantaj per filozofio kaj vortludoj. Krome pro multaj teatraĵoj, skribitaj kelkfoje ankaŭ en la dialekto de la transilvaniaj saksoj.
Pernek
Pernek, (ankaŭ hungare), germane Bäreneck estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.
Galmis
Galmis estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Kroĉo
En matematiko kaj komputado, kroĉo aŭ kunkroĉo estas duvalenta operacio super signoĉenoj, listoj, tekstaj dosieroj aŭ aliaj similaj datumstrukturoj aranĝitaj vice, kiu el du finiaj vicoj faras unu, tiel ke la anoj de la unua argumento formas la komencon, kaj la anoj de la dua, la finon de la rezulto.
Matematike
Estu vicoj kaj, kun la respektivaj longoj n kaj m. Tiam ilia kroĉo u\cdot v estas vico kun la longo n+m, difinita per
En komputado
La manieroj simboligi kroĉon de vicoj u kaj v varias laŭ la programlingvo, ekz-e u+v en Ĝavo, u||v en kelkaj SQL-dialektoj, u&v en BASIC kaj Ada, u.v en Perl ktp.
En Unikso la komando por kroĉi dosierojn estas :
Ekzemplo pri programo <tt>sal.pl</tt> en Perl: Vokite per  ĝi eligos
Ĝermolisto de sudafrikaj esperantistoj
Stephen Andrew
Stephen Andrew (mortis la 14-an de novembro 1953) estis aparte aktiva sudafrika esperantisto, kies forpaso ankoraŭ kompare menciiĝis kiam 57 jarojn pli poste mortis la esperantisto Axel von Blottnitz (vidu la libron de Elisée By’Elongo Ish’Eloke iom pli sube).
Axel von Blottnitz
Axel von BLOTTNITZ (naskiĝis en 1933, mortis la 25-an de septembro 2010 post mallonga malsano en Pretorio) estis germandevena sudafrika esperantisto, kiu multe kontribuis al la sudafrika Esperanto-movado kaj parolis la internacian lingvon ankaŭ en sia familio. Aparte lia filo Harro von Blottnitz iĝis aktiva en la internacia Esperanto-movado.
Bod Eduard Kok
Bob Eduard KOK (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1935, mortis la 29-an de marto 2005) estis sudafrika esperantisto. Interalie li estis la unua redaktoro de Bona Espero, kaj profesoro Edwin de Kock (Elisée By’Elongo Ish’Eloke: "Verdaj esperoj..." 2011, paĝo 10) nomis lin "la plej granda poeto de la historio de Esperanto en Suda Afriko".
Jan Semmelink
Jan SEMMELINK (mortis la 28-an de oktobro ... ne klaras la jaro: probable 2004, eble pli frue ... en Pretorio) estis sudafrika esperantisto. Li aliĝis al UEA en 1938, estis dumviva membro de UEA kaj iama fakdelegito pri kristanismo. Almenaŭ en 1948, probable pli longan periodon, li redaktis la bultenon Afrika Voĉo.
Distrikto Ĉkalovsk (Niĵnij-Novgoroda provinco)
Distrikto Ĉkalovsk (Ĉkalovskij, Чкаловский район) estas municipa distrikto de Niĵnij-Novgoroda provinco (Rusio). Ĝi situas en nord-okcidenta parto de la provinco kaj limas kun distriktoj Volodarsk, Balaĥna, Gorodec (akva limo), Sokolskoje (akva limo). Krome, ĝi limas kun Ivanova provinco.
Administra centro de la distrikto estas urbo Ĉkalovsk.
Redaktoro
Redaktoro estas redaktisto aŭ redaktanto preparanta enhavon de gazeto, verko, elsendota programo ktp. kaj estas respondeca pro ĝi. Ĝenerale, tiu estas estro de skipo, kiu eldonas ĵurnalon, gazeton, ktp. Tiu povas esti "ĉef-redaktoro", se respondecas pro tuta eldonaĵo, aŭ "fak-redaktoro", se respondecas pro ia faka parto de redaktado.
Eksteraj ligiloj
(pri filmo "Geniulo", inter kies ĉefherooj estas la fama redaktoro Maxwell Perkins)
Valdetorres de Jarama
Valdetorres de Jarama estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio, situanta en la Komarko Alcalá. Ĝi havas 3.773 loĝantojn. Ĝi etendiĝas sur 33,5 Km². Ĝi troviĝas je 32 kilometroj de Alcalá kaj je 39 kilometroj de Madrido.
Mu (kanao)
む (hiragana) aŭ ム (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [mu] Tiu litero estas 33-a litero de Goĵūon, 23-a litero de Iroha.
Malgranda Mu
ㇺ estas uzata por Ajnua lingvo kaj Koreaj kanaoj. Tiu litero havas [-m] sonon.
Jelka
Jelka (hungare Jóka) estas municipo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Galanta.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ Malgranda Danubobranĉo kun ponto, laŭ flankovojoj. Galanta troviĝas 19 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1197 en formo "Ilka" aŭ en 1241 en formo Ielka. En 1541 la turkoj detruis la vilaĝon. Fine de la 19-a jarcento en la vilaĝo 7 muelejoj funkciis. En 1910 loĝis tie 2494 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Somorja, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la judoj estis deportitaj. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 3864 da homoj, (2642 hungaroj, 1086 slovakoj).
Famuloj
En Jelka naskiĝis ĉeĥoslovakia hungara aktoro Olga Varjú.
Universitato de Royal Roads
Universitato de Royal Roads (Royal Roads University (RRU)) estas publika universitato situanta en Colwood, antaŭurbo de Viktorio, la ĉefurbo de Brita Kolumbio (Kanado). Fondita en la jaro 1995 ĝi proponaj aplikatajn kaj profesiajn studprogramoj kaj por nediplomitaj kaj por diplomitaj studentoj.
7701 Zrzavý
7701 Zrzavý estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (de 1993 en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeha pentristo kaj ilustristo Jan Zrzavý (1890–1977), konata pro liaj imagaj poeziaj pejzaĝoj kaj figuroj.
Listo de bierfarejoj en Nordrejn-Vestfalio
La listo de la bierfarejoj en Nordrejn-Vestfalio entenas la bierfarejojn de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. La listo indikas la entreprenon, la situon, la fondojaron la biermarkojn kaj la bierspecojn. Laŭ la informo de la Germana Statistika Oficejo ekzistis en 2012 entute 138 bierfarejoj en tiu federacia lando.
Dortmund kaj orienta Ruhr-regiono
Ekde la 13a jarcento oni faris bieron en Dortmundo. Jam en 1293 la urbo ricevis la rajton fari bieron. Nur jam en 1843 la bierfarado fariĝis grava ekonomia faktoro kiam la „Kronen-Brauerei“ komencis produkti grandkvante eksportan bieron. Ekestis poste 7 pliaj grandaj bierfarejoj. Kulmino estis 1950aj ĝis la 1970aj jaroj, kiam Dortmundo post la usona Milwaukee la plej granda bierproduktanta urbo de la mondo. Tiam oni produktas ĝis 7,5 milionoj da hektolitroj en tiu vestfalia urbo. Kun la kreskanta postulo al pilsena biero la biera ekonomio en Dortmundo komencis malkreski. Hodiaŭ ankoraŭ nur ekzistis de la iamaj ok grandaj bierfarejo (Bergmann, DAB, DUB, Hansa, Kronen, Löwen, Ritter, Stifts und Thier) la bierfarejo „Actien-Brauerei“. Ĝi apartenas same kiel „Hövels Hausbrauerei“ al la bierfareja grupo Radeberger de la konzerno Dr. August Oetker KG. Refondiĝis en la jaro 2005 la „Bergmann-Brauerei“ kiu faras denove bieron de 2010 en Dortmundo.
Sauerland
La regiono Sauerland estas konata precipe pro la grandaj bierfarejoj (Veltins kaj Warsteiner, en la najbara Siegerland), kiu komencis grandiĝi fine de la 19a jarcento kaj kiuj hodiaŭ havas merkatparton de apenaŭ 20 % en Germanio. Malgrandaj kaj dombierfarejo pereis, krom la „Westheimer Brauerei“, kiu ankoraŭ havas lokan signifon. Ekde la 1980aj jaroj novaj malgrandaj bierfarejo ekestis. La plej grava bierspeco estas pilsena biero.
Ferdinand August Hommel
Ferdinand August HOMMEL (naskiĝinta en la 3-a de februaro 1697 en Leipzig, mortinta en la 16-a de februaro 1765 samloke) estis germana juristo.
Vivo
La filo de prokuratoro ĉe la ĉefa tribunalo de Leipzig ricevis la unuajn instruhorojn fare de privataj instruistoj. En 1713 li vizitadis la lecionojn en la Universitato de Lepsiko de Georg Philipp Olearius, Andreas Rüdiger, Johann Burckhardt Mencke, August Friedrich Müller, Lüder Mencke, Johann Friedrich Olearius, Christian Schön kaj Johann Friedrich von Freiesleben.
Tiel edukite li magistriĝis en sia naskiĝurbo en 1717. La saman jaron li iris al la Universitato de Halle, kie influe instruis lin Christian Thomasius, Johann Peter von Ludewig, Justus Henning Boehmer, Nikolaus Hieronymus Gundling, Johann Gottlieb Heineccius kaj Jakob Friedrich Ludovici. En 1718 li ekrajtis docenti kiel Magister legens kaj promociiĝis jure samloke en la jaro 1719-a.
Transloĝiĝo Erfurton kaj reveno
Post kiam li laboris kelkan tempon kiel privatdocento, li habilitiĝis en 1721 ĉe la jura fakultato de Leipzig sed elektis en 1722 la Universitaton de Erfurto sia laborloko. En 1725 li revenis Lepsikon. En 1731 oni transdonis al li la postenon de vicasesoro en la lepsika Seĝo de laikaj juĝistoj (Schöppenstuhl). En 1734 li iĝis profesoro kun la titolo ''De verbb. Sign. Et reg. jur.''. En 1736 li iĝis asesoro ĉe la jura fakultato, en 1739 li estis profesoro de la Institutiones, en 1752 konsilisto pri apelacioj, en 1756 profesoro de pandektoj.
Li partoprenis ankaŭ la administradan laboron de la lepsika altlernejo kaj fariĝis dum la vintra semestro 1739/40 rektoro de la universitato.
Ĝermolisto de jugoslavaj esperantistoj
Ivan Andrejević
Ivan ANDREJEVIĆ (cirile Иван Андрејевић, ofte en esperantlingvaj tekstoj skribita Andrejeviĉ, naskiĝis en 1913, mortis la 10-an de majo 1998 en Novi Sad) estis kunfondinto kaj plurajn jarojn ekde la fondojaro 1954 sekretario de Vojvodina Esperanto-Ligo kaj ekde ties apero redaktoro de la "bulteno de VEL" (1966-1978). Li instruis diversnivele, verkis kaj tradukis instruajn kaj informajn materialojn.
Vilim Buk
Vilim BUK estis kroata esperantisto kaj presisto en Slavonski Brod (Kroatio, Jugoslavio). Li estis kunfondinto de La Suda Stelo kaj kuneldonanto de Esperanto-libroj.
Stjepan Čaklec
Stjepan ČAKLEC respektive ĈAKLEC (naskiĝis en 1901, mortis la 4-an de junio 1977 en Nova Gradiška, Kroatio, Jugoslavio) estis malnova Esperanta aktivulo, kiu inter la du mondmilitoj spertis persekutojn pro Esperanto.
Ivan Flanjak
Ivan FLANJAK (naskiĝis en 1951, mortis la 20-an de marto 1982 en Osijek, Kroatio, Jugoslavio) estis unu el la plej valoraj aktivuloj en la junulara Esperanto-movado en sia regiono. Estis ĉefe lia merito, ke dum la lastaj jaroj la loka Esperanto-movado konsiderinde juniĝis.
Ante Gropuzzo
Ante GROPUZZO (naskiĝis en 1890, mortis la 31-an de januaro 1977 en Rijeko, Kroatio, Jugoslavio) estis multjara aktivulo, precipe en la loka Esperanto-movado, kie li prezidis viglan Esperanto-societon.
Viktorino Lichtenwallner
Viktorino LICHTENWALLNER laŭ informo de la Enciklopedio de Esperanto el 1934 estis esperantistino kaj instruistino en Maribor] (Slovenio, Jugoslavio). Ŝi estis la prezidantino de la Esperanto-klubo de Maribor, multe informis en la slovena kaj germana pri Esperanto, kaj vizitis plurajn Universalajn Kongreson de Esperanto. Ŝiaj artikoloj esperantlingve aperis en la revuoj Konkordo, La Suda Stelo ktp.
Tomislav Mitrović
Tomislav MITROVIĆ respektive MITROVIĈ (cirile Томислав Митровић, naskiĝis en 1934, mortis la 21-an de decembro 2000) estis aktivulo de la E-socicto en Niš (Jugoslavio), konata pro siaj desegnaĵoj el diversaj Esperantaj gazetoj.
Jovan Nešić
Jovan NEŠIĆ respektive NEŜIĈ (cirile Јован Нешић, naskiĝis en 1924, mortis la 27-an de januaro 1999) estis iama delegito en Niš, motoro de la Esperanto-agado en pluraj urboj de Jugoslavio kaj iniciatinto de Esperanto-ripozejo en Bela Palanka.
Ilija Puhalo
Ilija PUHALO (cirile Илија Пухало) estis jugoslava fervoja oficisto kaj esperantisto. Li estis kunfondinto de Internacia Asocio de Esperantistaj Fervojistoj (IAEF), post la Unua Mondmilito redaktoro de la organo „La Fervojisto“, kaj intense nacilingve informis pri Esperanto.
Ljubica Rajšić
Ljubica RAJŠIĆ respektive RAJŜIĈ (cirile Љубица Рајшић, mortis la 21-an de oktobro 1976 en Zemun, Serbio, Jugoslavio) estis jugoslava esperantistino. Dum pluraj jardekoj membro de UEA, patrino en familio, en kiu Esperanto ĉefrolas jam ĉe pluraj generacioj.
Slavko Šimunić
Slavko ŠIMUNIĆ respektive ŜIMUNIĈ (naskiĝis en 1937; mortis la en Zagrebo) estis jugoslava esperantisto, ĵurnalisto, tradukisto kaj eldonisto. Li kuntradukis en Esperanton Makedonajn popolajn rakontojn kaj kroatigis poemojn de Miĥalski kaj Baghy.
Marijan Tavčar
Marijan TAVČAR respektive TAVĈAR (mortis en Skofja Loka, Slovenio, Jugoslavio) estis malnova esperantisto kaj konata verkisto en sia gepatra lingvo (la slovena).
Mladen Vrtunski
Mladen VRTUNSKI (cirile Младен Вртунски, naskiĝis en 1906; mortis en decembro 1993 en Novi Sad) estis jugoslava esperantisto ekde 1922. Li kunfondis la lokan klubon en Novi Sad kaj organizis kursojn, ankaŭ kiel kaptito dum la dua mondmilito en Nurenbergo (1941). Aperis serblingve du liaj libroj pri travivaĵoj en la koncentrejo Dachau.
Mirko Zlatković
Mirko ZLATKOVIĆ respektive ZLATKOVIĈ (cirile Мирко Златовић, naskiĝis en 1941, mortis la 2-an de julio 1998), estis delegito en Lapovo (Serbio, Jugoslavio) kaj UEA-fakdelegito pri handikapuloj.
5431 Maxinehelin
5431 Maxinehelin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Maxine Anne Helin, bopatrino de la malkovrintino.
Karelia ASSR
zLa Karelia aŭtonoma socialisma soveta respubliko aŭ mallonge Karelia ASSR (Карельская Автономная Советская Социалистическая Республика; karele: Каръялан Автономной Советской Социалистической Республика; Karjalan autonominen sosialistinen neuvostotasavalta) estis parto de la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko kadre de Sovetunio.
Haßloch
Haßloch - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Specialaj kontaktoj estas kun la turingia komunumo Gebesee.
(65335) 2002 LR58
(65335) 2002 LR58 estas tre malgranda sed neordinare hela marsrenkonta asteroido, nemalproksima de la orbita resonanco 1:4 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra klinata orbito ekstere tanĝas tiun de Marso en la ĉirkaŭaĵo de sia malsuprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,159782 AU, tie estas 23,903 milionoj da km.
Béla Iványi
Béla Iványi [ivAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Iványi Béla estis hungara historiisto, arkivisto, politikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1920).
Béla Iványi naskiĝis kiel Jung Béla la  1878 en Nagykanizsa. Li mortis la 1964 en Vonyarcvashegy.
Biografio
Béla Iványi frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris en 1903 en Tutlanda Arkivejo. En 1914 li komencis instrui en universitato de Debrecen. Baldaŭe li ankaŭ politikadis. En 1927 li esploris en Italio, poste li instruis en universitato de Szeged. En 1938 li emeritiĝis pro skandalo, krome li redonis sian akademian membrecon. Poste li faris arkivadajn laborojn ĉe familio en Körmend.
Ministerio pri justico (Brazilo)
La brazila ministerio pri justico ( ĝia plena nomo estas Ministério da Justiça e Segurança Pública, mallongigo MJSP) estas rekta federacia publika administrada organo, kiu havas inter siaj funkcioj defendi la juran ordon, politikajn rajtojn kaj konstituciajn garantiojn; la kunordigado de Sistema Único de Segurança Pública (unuigita sistemo de publika sekureco), kaj defendo de la nacia ekonomia ordo kaj rajtoj de konsumantoj.
MJSP ankaŭ aktivas batalante kontraŭ drogokontrabandadon kaj rilatajn krimojn, inkluzive per konfisko de havaĵoj, kiuj financas tiajn krimajn agadojn aŭ rezultas el ili, kaj ankaŭ malhelpi kaj kontraŭbatali korupton, monlavadon kaj financadon de terorismo.
La plena regularo pri la aferoj koncerne al MJSP troviĝas en la leĝo n-ro 13.844, de la 18-a de junio, 2019 kaj dekreto n-ro 9.662 de la 1-a de januaro, 2019.
Vidu ankaŭ
Ministerio pri justico
Eksteraj ligiloj
Retpaĝaro pri MJSP en la retejo de la brazila registaro