cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kastelo Mirabell
Historio
La 1-an de junio 1815 la posta reĝo de Greklando Otto la 1-a naskiĝis surloke kiam lia patro, la Wittelsbach-kronprinco Ludoviko la 1-a funkciis kiel guberniestro en Salcburgo. La aktuala neoklasika aspekto originas de proksimume 1818, kiam la loko estis reestigita post incendio. Ĉefepiskopo Maximilian Joseph von Tarnóczy loĝis ĉi tie de 1851 ĝis 1863. La patro de Hans Makart laboris ĉi tie kiel ĉambelano. Joachim Haspinger kapucina pastro kaj gvidanto freneza de la Tirola ribelo pasigis sian lastan jaron en malgranda apartamento kastela.
Jack Johnson
La rezulto, la malvenko de blankulo ŝokis la rasistojn en Usono kaj ili ekserĉis por konvena blankulo, kiu povas superi Johnson. Ili persvadis James Jeffries por pruvi superecon de la blankuloj. La boksado okazis en junio de 1910 en Reno (Nevado), Jeffries falis surplanken en la 15-a raŭndo dufoje, kies helpiloj petis Johnson ("Ne batu plu!"), poste enĵetis la viŝtukon. Venko de Johnson kaŭzis rasismajn tumultojn, ĉar la policanoj brutale disbatis la festantajn afrousonanojn. La ĉampiono prenis la monpremion de 121.000 USD kaj vivis pli lukse ol antaŭe.
Kastelo Mirabell
Historio
La palacon aĉetos en 1866 la urbo. Post la Dua mondmilito ĝi provizore estis uzata kiel urbodomo gastante plurajn sekciojn de la municipa administracio.
Zamenhof/mallonge vivintaj familianoj
En ĉi tiu paĝo estas listigitaj anoj de la familio Zamenhof kiuj mallonge vivis (forpasis kiam infanoj).
Jack Johnson
La senzorga vivo ne daŭris longe: la germandevenan amikinon de Johnson - Belle Schreiber [ŝrajber] - konvinkis la instancoj atesti kontraŭ la boksisto. Bella Schreiber estis prostituino. Oni akuzis la sportiston, ke li sendis sian amikinon el la unua al la alia ŝtato por lukri per prostituado. Johnson vane atestis, ke li aĉetis nur trajnobileton, por ke ŝi partoprenu lian boksan matĉon.
Zamenhof/mallonge vivintaj familianoj
Hersz Zamenhof
Hersz Zamenhof (alia nomo Gersz Zamengof) naskiĝis en majo aŭ junio 1870 en Bjalistoko (tiam en Rusio). Li mortis la 24-an de julio 1870.
Kastelo Mirabell
Ĝardenoj
La ĝardenoj (germane: Mirabellgarten) estis aranĝitaj sub princo-ĉefepiskopo Johann Ernst von Thun en 1687 laŭ planoj de Johann Bernhard Fischer von Erlach. En ĝiaj geometri-fiksitaj ĝardenoj estas primitologiaj statuoj datantaj de 1730 kaj kvar grupoj de skulptaĵoj (Eneo, Heraklo, Pariso kaj Plutono) kiujn kreis la itala skulptisto Ottavio Mosto en 1690. Famas ankaŭ iliaj kestlignaj aĵoj, ekz. heĝteatro farita inter 1704 kaj 1718. Oranĝejo estis alkonstruita nur en 1725. Flanke estas sekcio kun gapotaj nanoj de nenormala-gaja aspekto. Ili iel modelis por la nanoĝardeno de sur Kastelo Neuburg.
Jack Johnson
La monda ĉampiono ne atendis juĝistan decidon kaj elektis anstataŭ la prizono Eŭropon. Li vivis en Parizo luksan vivon, neglektis la trejnadojn kaj apogis nur je sia kapablo. Tiu facilanima vivmaniero kondukis al malvenko en aprilo de 1915. Lin venkis la pli juna usona Jess Willard en la 26-a raŭndo.
Zamenhof/mallonge vivintaj familianoj
Mina Zamenhof
Mina Zamenhof (alia nomo Minna Zamengof) naskiĝis la 28-an de novembro 1872 en Bjalistoko (tiam en Rusio). Ŝi mortis la 20-an de januaro 1873.
Gekuzoj de Ludoviko
Gefiloj de Josel Wolf Zamenhof la onklo de Ludoviko
Kastelo Mirabell
Ĝardenoj
La ĝardenoj fariĝis alireblaj por la publiko sub imperiestro Francisko Jozefo la 1-a. Krome temas pri unu el la plej popularaj turistaj atrakcioj en Salcburgo. Pluraj scenoj de la furorfilmo The Sound of Music filmigitis en la belegaj ĝardenoj.
Jack Johnson
Johnson vivis en Kubo kaj Meksiko kaj akceptis nur prezentan boksadon. Li baldaŭ elspezis la 1,5 milionojn da USD, kiun li lukris per la boksado. Post 7-jara elmigrado, li anoncis sin en la limpasejo de Tijuana. Li plenumis 8 monatojn en prizono, poste setlis en Holivudo kun sia 3-a (same blanka) edzino.
Sahnaja
Sahnaja (en araba: صحنايا), konata ankaŭ kiel Sihnaja aŭ Sehnaja, estas urbo kaj sudokcidenta antaŭurbo de Damasko, Rif Dimaŝk, suda Sirio, en la okcidento de la ebenaĵo Ghuta. Ĝaramana havas altitudon de 670 metroj. Ĝi kuŝas sudokcidente proksime de Damasko, kio faras ĝin grava dormurbo por la metropola areo de granda Damasko, kun ĉefe loĝantaro de druzoj, kune kun aliaj urboj Ĝaramana, Aŝrafijat Sahnaja kaj Deir Ali.
Jack Johnson
En junio de 1946, li volis tagmanĝi kun sia amiko, sed la posedanto tuj elĵetis ilin ("La nigruloj manĝas ekstere!"). La viroj forlasis tuj la lokon, sed la kolera Johnson en la unua vojkurbo stiris al telefona stango kaj mortis. Oni entombigis lin en Ĉikago.
Sahnaja
Ĝi havis 13,993 loĝantojn en 2004.
Jack Johnson
Oni planas rehabiliti lin en 2009 pro la falsaj akuzoj kaj prizono.
Alfabeta listo de la deputitoj de la 14-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Metodologio
La listo arigas la deputitojn sidantaj en la nacia Asembleo, aŭ elektitaj sekve de la francaj deputitaj balotoj de 2012, aŭ anstataŭantaj la elektitojn, kiuj estis nomumitaj en la registaro aŭ mortintaj, aŭ elektitaj okaze de partaj deputitaj balotoj. Por ĉiu deputito, la listo indikas la respondan deputitan distrikton same kiel la parlamentan grupon al kiu li/ŝi apartenas. Escepte de alia indiko, la sidantaj deputitoj kaj anstataŭantoj estis elektitaj okaze de la francaj deputitaj balotoj de 2012.
Okaze de nomumo al la registaro aŭ de morto de deputito, lia/ŝia anstataŭanto fariĝas deputito (unu monaton poste kaze de akcepto de registara ofico). Plie, de la konstitucia reformo de 2008, la elektitaj ministroj, kiuj eliras el la registaro povas reakiri sian seĝon, sen okzigi partan baloton, post unu monato.
Budatína kastelo
Kastelo Budatín (origine burgo, poste rekonstruita al kastelo) situas en Budatín, urba parto de Žilina, ĉe kunfluejo de Váh kaj Kysuca. Ĝi estas konservita kaj alirebla al publiko. En ĝi estas sidejo de Váh-basena muzeo.
Historio
Ĝi estiĝis kiel gardburgo en dua duono de 13-a jarcento. Ĝi estas konstruita sur roka ŝelo en strategie grava loko, ĉe travadejo de kunfluejo de riveroj Váh kaj Kysuca, kie estis pagata limimposto. Gravecon de la kastelo emfazadis ankaŭ ega fortikaĵo. Bazo de la burgo estis granda cirkla loĝturo en ŝtona fortikaĵo, kies fundamento ĝisrestis ĝis nuntempo kaj kreas karaktarizan silueton de Budatína kastelo. Origine reĝan citadelon akiris komence de 14-a jarcento Mateo Csák. Kun liaj militiroj kaj koncepto de defendado rilatas ankaŭ fortikigo de la turo per defenda muro kaj konstruo de loĝpalaco en fortikigita spaco. Escepte de suda flanko, defenda muro ĝis nun estas ĉirkaŭo de la kastelo.
Ekde jaro 1487 posedis Budatínon Gašpar Suňog, kiu difinis direkton, kiun sekvis evoluo de la kastelo dum sekvaj jarcentoj. Renesanca modifo de 1551 kunigis unuopajn konstruaĵojn laŭ unueca arkitektura koncepto, kunigante diversajn funkciojn en harmonian tuton, emfazatan ankaŭ deekstere per prilaboro de fasadoj.
Minacoj de turkaj atakoj kaj precipe de internaj bataloj kaj nobelaraj ribeloj, helpis en la unua duono de 17-a jarcento al konstruo de nova renesancia fortikaĵo, kiu estis fortikigita per bastionoj kaj plisekurigis per fosaĵo en nordorienta antaŭkastelejo. En tiu tempo jam iama gotika citadelo estis alikonstruigita al komforta renesancia sidejo kaj plenumis postulojn de komforta loĝado kaj centro de ekonomia enterprenado kaj moderna milita tekniko.
En 1745, en baroka erao, oni foksiĝis pri konstruo de kapelo. Samtempe estis finkonstruita ankaŭ konstruajoj de bienkastelo kaj la tuto estis ĉirkaŭita per parko, kiu per sia koncepto kontinuas fasadon de la kastelo.
Post formorto de Suňogoj en la jaro 1798 la kastelon ekposedi Csákoj, kiuj tie ĉi loĝis ĝis 1945. La lasta posedanto estis Gejza Csáky. Dum revolucio 1848/1849 caraj soldatoj en januaro 1849 la kastelon ekbruligis. Detrua fajrego serioze damaĝis konstruaĵajn konstrukciojn kaj internan ekipaĵaron.En 1870 estis la kastelo parte riparita kaj uzata kiel kazerno. De tiu tempo ĝis nuntempo ĝisrestis precpe konstruaĵoj de antaŭkastelejo kun okulfrapaj tiutempaj fasadoj. Lasta kaj plej grava konstrua modifo, kiu donis al la kastelo nuntempan aspekton, okazis en la jaroj 1922 kaj 1923. Ĝia elirpunkto estis historiig-romantikismaj motivoj kaj ĝi efektiviĝis precipe en la subokcidenta parto, kie estiĝis vasta prezenta salono kaj enira loko. Csakyoj ĉerpis precipe de plia malnovaj gotiko-renesancaj feŭdaj konstruaĵoj, kio videblas precipe ĉe prilaboro de plafonoj kaj tegaĵo de ĉambroj.
Renovigo de la kastelo kiel monumento okazis dum 50-aj jaroj de 20-a jarcento kaj respektis konstruaĵajn modifojn de 20-aj jaroj de 20-a jarceto. Ĉea kastela parko estis malpligrandigita pro konstruo de fervojlinio Košice-Bohumín fine de 19-a jarcento kaj pro disparceligo de signifa parto nelonge post dua mondmilito. Dum longa tempo estis la parko neprizorgata. Tamen, fine ĝi estis revivigita kaj a alirebligita po publiko en Septembro 2010.
Kun la kastelo estas ligita, ofte literature prilaborita, legendo pri masonfermita princino.
Andrea Osvárt
Andrea Osvárt [oŝvArt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Osvárt Andrea estas hungara aktoro, manekeno, filmoproduktoro.
1746 Brouwer
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la Observatorio Goethe Link, apud Broklino, en la la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la nederland-usona astronomo Dirk Brouwer, en lia honoro.
Andrea Osvárt
Biografio
Andrea Osvárt estis edukita en Tamási. Ŝi maturiĝis en muzika gimnazio en Pécs, poste ŝi akiris diplomon pri Italio en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2003 kaj en la sama jaro diplometon en privata aktorlernejo de Margit Földessy. Pli frue ŝi estis manekeno ekde la aĝo de 16. La manekenaj sukcesoj venis kaj ŝi estis ankaŭ reklamfiguro. En 2004 ŝi studis aktoradon en Romo, en la sekva jaro en Novjorko, en 2010 en Los Anĝeleso, sed ŝi frekventis kurson ankaŭ pri scenarlibro. Ekde 2004 ŝi havis precipe ĉefrolojn en italaj filmoj, foje en hungaraj, usonaj kaj aliaj filmoj aŭ ŝi estis produktoro de filmoj. Inter 2007-2014 ŝi estis ankaŭ prezentisto en Hungario en pluraj televiziaj spektakloj. Ŝi ricevis ĉefe italajn premiojn. Ŝi parolas flue hungare, angle kaj itale.
Civitacampomarano
Civitacampomarano estas komunumo de Italio.
Benedek Jávor
Benedek Jávor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Jávor Benedek estis hungara politikisto, biologo, altlerneja instruisto. Benedek Jávor naskiĝis la en Budapeŝto.
István Párkai
István Párkai [iŝtvAn], hungare Párkai István estis hungara dirigento, korusestro kaj profesoro.
István Párkai naskiĝis la 1928 en Budapeŝto kaj mortis la 17-an de marto 2023.
Biografio
István Párkai studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1938-1955 en Budapeŝto, kie li lernis pianludon kaj dirigentadon. Poste tuj li ekinstruis en la Altlernejo. En 1963 li fondis Ĉambrokoruson Franz Liszt, kiun li estris 3 jardekojn. La koruso kantis en Eŭropo kaj Usono de György Ligeti, Henry Purcell, Christoph Willibald Gluck. La koruso ricevis premiojn en diversaj konkursoj. István Párkai verkis lernolibron pri dirigentado de korusoj. Li ricevis premion Kossuth en 2007, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
(17678) 1997 AG3
(17678) 1997 AG3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Retuŝado
En diversaj artoj retuŝado estas unu el finaj etapoj de la procezo krei artaĵon.
Laŭ PIV la termino retuŝi utilas por tri specifaj agoj:
Yoichi Kajiyama
Yoichi Kajiyama (梶山 洋一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
MLI
La vorto havas plurajn signifojn:
Johann Franz Encke
Vivo
Li lernis pri astronomio kaj matematiko en la Universitato de Göttingen kun Carl Friedrich Gauss, sed li rekrutiĝis en la Hansa legio dum la kampanjo 1813 – 1814, kontraŭ la napoleonaj armeoj kaj iĝis leŭtenanto de artilerio en la prusa armeo ĝis 1815.
Li edziĝis al Amalie Becker, filino de librovendisto, en 1824 kaj havis kvin gefilojn.
Malkovroj
Li studis la kometon de 1860, kaj kalkulis la periodon de 70,9 jaroj de la perioda kometo de 1812, kometo nun nomata 12P/Pons-Brooks.
Li kalkulis la orbitajn elementoj de kometo malkovrita en 1818 de la franca astronomo Jean-Louis Pons, kaj montras ke ĝi estas la sama de tiu observata en 1805, kaj ke ĝia periodo estas 3,3 jaroj. Estis la unua malkovrita perioda kometo kun tiom mallonga periodo. Li antaŭvidis ĝian revenon por 1822 : observis ĝin Karl Rümker elde Aŭstralio. Tiu kometo estis nomita kometo de Encke, laŭ ne la nomo de ĝia malkovrinto, sed de tiu, kiu kalkulis ĝian orbiton.
Por tiu malkovro, la Royal Astronomical Society donacis al li la oran medalon en 1824.
En 1837 li observis malhelan zonon en la Ringo A, unu el la ringoj de Saturno. Tiu malheleco estis nomata "minimumo de Encke". (ne konfuzu kun la malpleno de Encke, tiel nomata pli malfrue en lia honoro).
En 1849 li prezentis, en la Akademio de Berlino, novan metodon de kalkulo de la orbitaj elementoj de kosma korpo, kiu necesas nur tri observojn de ĉi tiu korpo, kaj, en 1851, metodon de kalkulo de la perturbataj orbitoj.
Honoroj
Li ricevis :
En lia honoro, oni donis lian nomon al:
Ŝaŝinci
Ŝaŝinci, serbe Шашинци, kroate Šašinci, hungare Sasinc [ŝaŝinc] estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.
Situo
Ŝaŝinci situas laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo Beogrado-Zagrebo preteriras, Savo preterfluas.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el la 18-a jarcento. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Ŝaŝinci 1830 homoj, (1754 serboj (96 %), 27 ukrainoj, 9 jugoslavianoj, 6 kroatoj kaj aliaj).
Gusioj
La gusioj (nomformoj: Gusii, Kisii aŭ Kosova ) estas etno kun bantua lingvo kiu loĝas en la distrikto Kisii en la provinco Nyanza en okcidenta Kenjo.
András Ligeti
András Ligeti [andrAŝ], hungare Ligeti András estis hungara violonisto, dirigento kaj koncertmajstro.
Gusioj
La urbo Kisii situas en la provinco Nyanza en la sudokcidento de Kenjo kaj estas la centro de la gusioj. La distrikto Kisii laŭ la censo de 1979 havis 588.000 homojn.
András Ligeti
András Ligeti naskiĝis la 1953 en Pécs, mortis la  2021.
Biografio
András Ligeti studis en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1970-1979 en Budapeŝto, kie li lernis violonadon kaj dirigentadon. Unu el liaj majstroj estis András Kórodi. Post lernado li ekhavis postenojn en la Altlernejo kaj en Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 1975 en Budapeŝto, post 5 jaroj en Usono li atingis la unuajn lokojn en konkursoj. En 1980 li plulernis en Vieno, poste li komencis sian dirigentan karieron en Operejo de Budapeŝto. En 1986 li iĝis helpanto kaj lernanto de Claudio Abbado. Baldaŭe li gastodirigentadis ekzemple en Dortmund, Bergen, Romo, Tajpeo, Japanio, Aŭstralio. Hejme li dirigentadis orkestron de Hungara Radio. Li ricevis premion Kossuth en 2007, ĝis nun pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Morvillars (stacidomo)
Morvillars estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Morvillars, en departemento Territoire de Belfort, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Belfort - Delle (854000).
Ludwig Reiners
Ludwig Reiners (naskiĝinta la 21-an de januaro 1896 en Ratibor; mortinta la 10-an de aŭgusto 1957 en Munkeno) estis komercisto kaj verkisto.
Vivo
Reiners estis filo de cigarfabrikisto. Sur la gimnazio je Ratibor li akiris en 1914 sian ekzamenon. Post tio li partopenis la Unuan Mondmiliton. Li studis juron kaj ekonomion kaj doktoriĝis en 1920 per tezo pri la ekonomiaj rimedoj de la Soveta Respubliko je Munkeno.
Hokan Lundberg
Hokan LUNDBERG, svede Håkan Lundberg (naskiĝis la 14-an de marto 1972 en Hofors, Svedio), estas sveda esperantisto, gimnazia instruisto pri komputilscienco kaj matematiko. En sia junaĝo li estis prezidanto de la Sveda Esperantista Junulara Unuiĝo kaj estrarano de TEJO kaj poste membris ankaŭ en la estraro de ILEI.
En 1999 li kune kun du aliaj aktivuloj lanĉis la ideon de E@I, kadre de kiu li kunfondis ia. la retejon lernu!, kaj gvidis la organizon ĝis 2007. En 2007 li lanĉis la "Deklaron pri internacia komunikado", kiun ĝis 2011 subskribis pli ol ducent homoj. Ekde 2009 li estas estrarano de UNU MONDO.
Privata vivo
La 18-an de junio 2005 li edziĝis kun Sonja Petrović Lundberg kun kiu li nun loĝas en Stokholmo kaj estas patro de du infanoj denaske parolantaj esperanton.
MLM
La vorto havas plurajn signifojn:
Elektrozavodskaja (BKL Moskvo)
Elektrozavodskaja (Электрозаводская) (pli frue Rubcovskaja Рубцовская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' oriente de Moskvo.
Águilas
Águilas [Agilas] (Agloj) estas urbeto kaj municipo kiu situas en la sudokcidento de la Murcia Regiono. Ĝi ankaŭ estas parto de la komarko Alto Guadalentín. Ĝi limas al Lorko. En la jaro 2018 tridek kvin mil tridek unu personoj estis enregistritaj estanta loĝantoj de la municipo.
Elektrozavodskaja (BKL Moskvo)
Ĝi estis malfermita la.
Águilas
Famas la karnavaloj, turismo (strandoj, duaj loĝejoj por altklasaj tavoloj, havenoj ktp.) kaj intensiva agrikulturo (fruktoj kaj legomoj). Duarangaj ekonomiaj sektoroj estas jenaj: konstruado, fiŝkaptado, ŝipkonstruado (fiŝkaptistaj ŝipoj), fervojaj atelieroj, akvokulturo (ora sparo kaj labrako), gastigado kaj komerco.
Simpliciano
Antaŭe li helpis je doktrinaj aferoj al Ambrozio de Milano. Simpliciano ankaŭ ludis gravan rolon en la konvertoj kaj de Alipio de Tagaste kaj de Aŭgusteno de Hipono. La renkonto inter Aŭgusteno kaj Simpliciano okazis en Milano en 386 kaj ĝi estis registrita en la Konfesoj de Aŭgusteno. Post sia konverto, Aŭgusteno ankaŭ nomigis Simplicianon patro same kiel Ambrozio, kaj en 397 li dediĉis al Simpliciano du librojn pri la temo de la antaŭdestinismo, konata kiel De Diversis Quaestionibus ad Simplicianum.
Lajos Pesti Ihász
Lajos Pesti Ihász [lajoŝ peŝti ihAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pesti Ihász Lajos estis hungara aktoro, teatrestro.
Lajos Pesti Ihász naskiĝis la en Cece, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Pesti Ihász debutis en Budao en 1869. En la sekva jaro li estis migra aktoro en Pécs, Balatonfüred kaj Eger, pli poste en Miskolc (1871–1872), Arad (urbo) (1873), Pozono, Budapeŝto (1874), Baja (1876), Hódmezővásárhely (1877), Baja, Kecskemét (1878), Rimaszombat, Baja (1880), Székesfehérvár (1881). En 1883 li malfermis propran migran teatran kompanion en Békés (urbo) kaj poste lia kompanio aperis en la tuta lando. Li pensiuliĝis en 1906. Lia edzino naskis filon.
Yun Seondo
Yun Seondo (en korea: 윤선도, en hanja: 尹善道, naskiĝis la 22-an de junio 1587, mortis la 11-an de junio 1671) estis poeto, verkisto, politikisto, filozofo de korea Joseon Dinastio. Liaj kromnomoj estis Gosan (고산;孤山), Haeong (해옹;海翁).
Politika subpremado
Politika subpremado aŭ politika reprezalio estas la ofte uzata termino por amasaj punagoj (mortigoj, ekzilo ktp.) kontraŭ politikaj malamikoj. Inter ili konatas: kaj multaj aliaj.
János Szenczi Molnár
SZENCZI MOLNÁR János (senci molna:r) estis hungara reformita pastro naskita en Marburg la 31-an de julio 1612 kaj mortinta en Koloĵvaro la 25-an de julio 1646. Li estis la filo de Albert Szenczi Molnár.
Kariero
Szenczi Molnár komencis siajn studojn en Germanio, poste li daŭrigis en Kassa, Kolozsvár, Gyulafehérvár, Leiden, London kaj Franeker. En Londono li apartenis al la rondo de János Tolnai Dali kaj li subskribis la „kegyesség formulája”n (formulo de pieco). Reveninte li estis rektoro en Szászváros, poste en Koloĵvaro li estis sekondarpastro de saksoj. Li iĝis la viktimo de granda pesto de 1646.
Morvillars
Morvillars estas franca situanta en departemento Territoire de Belfort, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Morvellais.
Insuloj Batu
La Insuloj Batu estas arkipelago de Indonezio situanta en la Hinda Oceano ĉe la okcidenta marbordo de Sumatro, inter Niaso kaj Siberuto. La tri ĉefaj insuloj, de proksimume sama grando, estas Pini, Tanahmasa, kaj Tanahbala. Estas 48 pli malgrandaj insuloj, el kiuj malpli da duono estas loĝataj. La insuloj estas administrataj kiel parto de la provinco de Norda Sumatro. En indonezia kaj malaja, batu signifas roko aŭ ŝtono.
La loĝantaro de la insuloj Batu estis havinta gravajn rilatojn kun la populacio de Niaso norde. La insuloj estis foje destino por sklavoj kiuj fuĝis el Niaso, kaj el pasintaj jardekoj iĝis destinejo por ŝipoj el Padango, de Sumatro.
La ekvatoro pasas tra la arkipelago, norde de Tanahmasa kaj sude de Pini.
Riparado
Riparado estas la tasko aŭ laboro farita por ŝanĝi la staton de objekto por plibonigi ties utilon. Ĝi estas parto de la metioj necesaj por bontenado.
Bakonypéterd
Bakonypéterd [bakonjpEterd] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Pannonhalma. En la loknomo Péter signifas: Petro, Bakony estas apuda montaro.
34770 Leyendecker
34770 Leyendecker estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Peyton Maria Leyendecker, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Skyview Academy de Highlands Ranch (Koloradio, Usono).
Bakonypéterd
Situo
Bakonypéterd situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Veszprém-Győr. Pannonhalma troviĝas 10 km.
Historio
Bakonypéterd estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1357 en formo Peturd. Dum la mezepoko la kampoj apartenis al abatejo de Pannonhalma. En 1544 la turkoj faris la komunumon senhoma. Poste hungaroj kaj germanoj refondis la vilaĝon. En 1936 la vilaĝo ricevis kurenton. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj al Germanio. Dum la socialismo kolĥozo funkciis en la vilaĝo.
Vilaĝservoj estas kulturdomo, kuracejo, sportejo, vendejo, drinkejo, migra poŝto.
Famuloj
En Bakonypéterd naskiĝis pentristo Sándor Muhits
Riparado
Laŭ PIV ripari estas Remeti en la antaŭan staton de bona funkciado, anstataŭigante aŭ plifortikigante difektitajn pecojn ks.
Laŭ Francisko Azorín ripari estas Rebonigi malbonstatan konstruaĵon, konstruelementon, k. c. Li indikas etimologion el la latina reparare, el re + parare (ree prepari, ree novigi).
3339 Treshnikov
3339 Treshnikov estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan polusan esploriston Aleksej Fjodoroviĉ Trjoŝnikov (cirile Алексей Фёдорович Трёшников, 1914–1991).
Coulommes-et-Marqueny
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Hans Makart
Hans MAKART (naskiĝinta la en Salcburgo, mortinta en Vieno la ) estis aŭstra pentristo.
Vivo
Li furoris per siaj modernaj Amoretoj (1868), tripartita verko sur ora fono, kie jam antaŭvideblis liaj inkliniĝo je formoj ampleksaj kaj plene kolorigitaj je la kosto de akurataj linifarado kaj modlado. Eĉ pli forta kaj ebriiga estis tiu ĉi efekto ĉe alia, ankaŭ tripartita bildo de longeco de 7 metroj pri la sep gravegaj pekoj (alia titolo: Die Pest von Florenz) kie la formo tute detruatas por esprimi diboĉon voluptan. Tiu ĉi verko post ekspozioj en Germanio kaj Parizo igis la kelkajn homojn admiri la pentriston, aliajn ulojn ekmalami la artiston. De tiam ĉiu verkado de Makart eksimilis reage. Ili prezentitis fare de spekulantaj artistaĵkomercistoj en specialaj elmontradoj en multaj lokoj. Tia koncepto kvavaŭ freneza iĝis en la verko Abundantia, alegorio enfrisa pri abundo kaj superfluo, kie la maljuna aspekto de infanoj kaj la apatia kaj inerta sensualeco de virinoj malalogas onin. Videblas samverke prefero de Makart pri aŭtuna foliaro velkanta kaj floroj forvelkintaj. Prefero por kadavrozo senteblas ankaŭ ĉe Julia auf der Bahre
Graveco
Post nova vizito de Italujo Makart ekloĝis en Vieno kie li malfermis je publikaj kostoj grandan atelieron kie faritis lia unua prihistoria artistaĵo laŭ la maniero de la venecianoj Veronese kaj Tintoretto pri ovacio farita antaŭ Katarino Cornaro (1873, Berlino/Nacia galerio); ĝi ja kolore egalas la italajn majstrojn sed linie en individua detaligo de kapoj ne. Veran vivon doni al la figuroj malofte sukcesis al Makart; sekve la figuroj neniam iĝis portantoj de spiriteco. Makart tamen estis dekoracia geniulo kie li faris admirindajn aferojn. Pro rapideco kreiva li faris amason da verkoj.
Jen aliaj gravaj verkoj krom la jam menciitaj: Die Gaben des Meeres und der Erde, Kleopatra auf dem Nil (Stuttgart), Eine Spazierfahrt auf dem Nil, Siesta am Hofe der Mediceer (1875), Aegyptische Frauen, Einzug Karls V. in Antwerpen (1878, Hamburg), Die fünf Sinne (kvin nudaj virinoj, 1879), Die Jagd der Diana (1880), Der Sommer (virino bananta, Dresdeno), Der Triumph der Ariadne (Wien, Hofmuseum), Die Jagd auf dem Nil, Der Tod der Kleopatra, Die Amazonenjagd, Die Bacchantenfamilie, Der Bacchantenzug und der Frühling.
En 1875 li faris vojaĝon al Egipto kaj en 1879 li iĝis profesoro ĉe la viena artakademio. La saman jaron lia ankaŭ aranĝis kaj gvidis festprocesion okaze de la arĝenta geedzdatreveno de la imperiestra paro.
Dum la lastaj vivjaroj li ankaŭ faris planojn pri fantaziaj konstruaĵoj kaj artmetiaĵoj. En 1898 starigitis je lia honoro en la Urboparko de Vieno marmora statuo por li farite fare de Tilgner.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 13. Leipzig 1908, p. 146, kio relegeblas tie ĉi interrete.
Frederik Ruysch
Frederik Ruysch (1638-1731) estis nederlanda botanikisto, kirurgo, kuracisto, anatomo, zoologo, kiu famiĝis dank'al siaj studoj rilate al la anatomia konservado kaj al la kreado de dioramoj aŭ scenaro por enkorpigo de hompartoj. Ruysch estas agnoskita pro sia esploroj rilate al la valvoj de la limfa sistemo, nazvomeraj organoj, ekzistantaj en la vipuroj, kaj la centra okulo-arterio aŭ arteria centralis oculi.
Li studis en la Universitato de Lejdeno, kie Franciscus Sylvius (1614-1672) estis lia profesoro, kaj liaj kun-studentoj estis Jan Swammerdam (1637-1680), Regnier de Graaf (1641-1673) kaj Nikolao Stenono (1638-1686). En 1661, li edziĝis al la filino de la nederlanda arkitekto Pieter Post (1608-1669). En 1685, li estis nomumita profesoro pri botaniko de la Amsterdama Ĝardena Botaniko, kie li laboris kun Jan Commelijn (1629-1692) kaj Caspar Commelijn (1668-1731).
Ruysch esploris multajn kampojn de la homanatomio kaj muntis unu el la plej famaj kolektoj pri anatomio el Eŭropo. En 1697, Petro la Granda kaj Nicolaes Witsen (1641-1717) vizitis lian anatomian ekspozicion, dum du tagoj kiam okazis malferma vizitado por la publiko. Lia filino, Rachel Ruysch (1664-1750) estis Aĵpentristino. Unu el liaj ĉefaj verkoj "Thesaurus anatomicus" estis tute ilustrita de Cornelius Huyberts (1669-1720).
Verto
Verto estas supra loko ĉe la kapo, kie la haroj faras kirlon kaj kuŝas en diversaj direktoj; tie oni kutime povas vidi la kapan haŭton. Depende de la kombado verto signifas ankaŭ linion, laŭlonge de kiu la haroj kuŝas en ambaŭ direktoj.
Zombia marŝo
Zombia marŝo (Zombie Walk en la angla) estas organizita publika renkontiĝo de homoj ŝminkitaj kiel zombioj kaj alivestitaj per zombiaj kostumoj. Partoprenantoj kutime renkontiĝas en urba centro kaj marŝas tra urbaj stratoj kaj publikaj spacoj laŭ bonorda maniero. Zombiajn marŝojn oni povas okazigi por amuzo, starigo de monda rekordo aŭ atingo de bonfara celo.
Zombiaj marŝoj plejparte estas organizataj per Interreto kaj efektiviĝas en gravaj urboj en Norda Ameriko. La unua zombia marŝo, tiel registrita, okazis en Sakramento, Kalifornio, la 19-an de aŭgusto 2001. Nuntempe ilin oni daŭre okazigas jaron post jaro en pluraj urboj en la tuta mondo.
László Névy
László NÉVY [lAslO nEvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Névy László estis hungara pastro, instruisto, profesoro, esteto, fondinta membro de Societo Petőfi.
Fenacetino
Fenacetino aŭ C10H13NO2 estas organika komponaĵo konsistanta je pluraj funkciaj grupoj amino, etero kaj fenolo, blankaj kristaloj kun iomete amara gusto, uzata kiel farmaciaĵo ekde 1887, kun kontraŭfebraj, kontraŭreŭmataj kaj analgeziaj proprecoj kaj forigita en Usono ekde jaro 1983 far la Administrejo pri Nutraĵoj kaj Drogoj.
László Névy
László Névy naskiĝis kiel Neff László la 1841 en Középiszkáz. Li mortis la 1902 en Budapeŝto.
Fenacetino
Historio
Fenacetino estis enkondukita en urbo Elberfeld, Germanio, de la kompanio Bayer, kaj estis uzata ĉefe kiel analgeziaĵo. Komence, ĝi estis unu el la unuaj sintezaj febroreduktaĵoj komerce disponeblaj. Ĝi ankaŭ estas historie konata kiel unu el la unuaj ne-opioidaj analgeziaĵoj sen kontraŭinflamaj proprecoj.
Antaŭ ol la Unua Mondmilito, Britio importis fenacetinon el Germanio. Dummilite, teamo inklude de Jocelyn Field Thorpe (1872-1940) kaj Martha Annie Whiteley (1866-1956) disvolvis sintezon en tiu lando.
Analgeziaj efikoj de fenacetino okazas pro ĝia agado sur la sensoraj sistemoj de la spina medolo. Krom tio, fenacetino posedas deprimivan agadon sur la koro, kie ĝi agas kiel negativa inotropo Ĝi estas febroforiga substanco, agante sur la cerbo por malpliigo de la temperaturo-kontrolo. Ankaŭ ĝi uzatas por traktado de la reŭmata artrito (subakuta tipo) kaj interdorsaj neŭralgioj. Ĝi metaboliĝas en la korpo al paracetamolo aŭ acetaminofeno, kiu same estas klinike grava analgeziaĵo.
László Névy
Biografio
László Névy frekventis lernejojn en Pápa, Veszprém (urbo), Győr, Pannonhalma, Csorna. Kiel pastro li ekinstruis en gimnazio de Szombathely en 1861. Post jardeko li plulernis en universitato de Pest (urbo) kaj samloke li instruis sen esti pastro. En 1896 li elektiĝis lerneja direktoro kaj verkis helpilojn por lernolibroj.
Mozn Hassan
Mozn Hassan (arabe مزن حسن, naskiĝis en 1979 en Sauda Arabio) estas inisma kaj homrajta aktivulino en Egiptio. En 2016 al ŝi kaj al la egiptia organizaĵo Nazra por Inismaj Studoj kiun ŝi gvidas estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
87088 Joannewheeler
87088 Joannewheeler estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov. Ondřejov (distrikto Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita advokatino Joanne Wheeler, anino de la Ordeno de la Brita Imperio pro ŝia servo por la kosmo. Gvidantino en sia fako, ŝi estas anino de la Royal Astronomical Society kaj de la Royal Aeronautical Society. Ŝi redaktis la britan kosman leĝon, subtenis la disvolvon de kosmaj firmaoj kaj informis pri la asteroida esploro.
(17680) 1997 AW5
(17680) 1997 AW5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Gergely Nógrádi
Gergely Nógrádi [gergej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nógrádi Gergely estas hungara operkantisto, kantoro, ĵurnalisto, verkisto. Lia patro estas Gábor Nógrádi. Gergely Nógrádi naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gergely Nógrádi devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris teatrosciencan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, samtempe li lernis en mezgrada konservatorio. Jam la gimnazia jaroj li kontribuis en pluraj porjunularaj gazetoj, poste en 1994 li estis oficiale ankaŭ ĵurnalisto. Li akiris plian (kantistan-pedagogian) diplomon en 1996 en Muzikakademio de Budapeŝto, lia ĉefinstruisto estis Boldizsár Keönch. En la lerneja jaro 1996 li lernis kantadon en Muzikakademio de Stuttgart, kie instruis lin Szilvia Geszty. Kiel operkantisto li kantadis en la Muzikakademio de Budapeŝto, Budapeŝta Ŝtata Operejo, Operetoteatro (Budapeŝto), Teatro Csokonai (Debrecen), Nacia Teatro (Miskolc), Nacia Teatro (Szeged), Teatro Szigligeti (Szolnok). Ekde 2002 lia ĉefa okupiĝo estas la verkado kaj ne la kantado. Li verkas romanojn, redaktas revuojn, fabelojn. En 2006 li akiris politikistan diplomon en Universitato de Pécs, post jaroj ankaŭ liturgian-kantoran diplomon en Juda Universitato (Budapeŝto). Ekde 2008 li estas eldonisto, ekde 2009 li estas kantoro en urboparto Buda. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.
Takaya Nakamura
Takaya Nakamura (中村 孝也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
Kamparano
Ili plejofte loĝas proksime de sia ekspluatadejo. Krom agrikulturo, li praktikas malgrandskalajn metiojn kiel: masonado, ĉarpentado, forĝado, jungilfarado, korbfarado, ktp. Tamen agrikulturo kaj brutobredado estas ne nur la ĉefaj taskoj sed ankaŭ la historiaj unuaj vivsistemoj.
Ili modlas sian ĉirkaŭaĵon, la pejzaĝon, per senarbarigo aŭ rearbarigo, irigacio, plantado de heĝoj kaj ebenigado de terenoj.
Historio
Historie kamparanoj estas koncepto kiu aperas kiam aperas kaj urboj kaj urbanoj, ĉar ĝis tiam logike ĉiuj homoj estis kamparanoj. Do, ĝi rilatas al la disvastigo de la kulturoj de la grandaj urboj de la unuaj civilazacio dum la Metalepoko, en Egipto, Mezopotamio, Barato kaj Ĉinio. Poste estis sufiĉe kontrasto inter la respektivaj vivmanieroj de kamparanoj kaj urbanoj en la urboj de Grekio kaj de Antikva Romo. Same okazis en malproksimaj mondoregiooj kiaj Antaŭkolumba Ameriko.
Etnologio kaj popola kulturo
Tradicie kamparanoj havas en siaj respektivaj landoj specifajn kulturojn kun faka kono pri naturo, kultivoj, klimato, bestoj, plantoj ktp. Dum la procezo de amasa elmigrado el kamparo al urboj ĉefe dum la 20a jarcento okazis kaj okazas ankaŭ bedaŭrinda perdo de tia kulturo kiu estas anstataŭata unue de la urba kulturo kaj duavice de la tutmonda kulturo de la 21a jarcento.
De la markata kontrasto inter urbanoj kaj kamparanoj eliras popolaj tradicioj de rakontoj de inteligentaj aŭ ruzaj kamparanoj kiuj trompas aŭ sukcesas super urbanoj, kvankam iliaj konoj estas simplaj. Tiu tradicioj ripetas el diversaj kaj malproksimaj landoj, kiaj Bulgario, Hispanio ktp.
Politiko kaj socio
Ekde kiam post la fino de la Mezepoko en Eŭropo, tre ofte dum urbanoj apogis la pli progreseman politikon de reĝoj kontraŭ nobeluloj, tiuj estis apogitaj vole nevole de kamparanoj. De tiam estas ĝenerala impreso ke kamparanoj estis sufiĉe reakcia forto kontraŭ urbanoj aŭ aliaj laboristoj aŭ politikaj tendencoj kiuj estus pli progresemaj; almenaŭ se oni simpligas la historiajn tendencojn. Tiun fakton apogis la reakcia ĝenerala idearo de kamparanoj, baze sur religiaj kaj tradiciaj kredoj. Tio estis ĝenerala impreso, kvankam foje okazis insurekciaj ribeloj ie kaj tie plej ofte pro manko de resursoj ĉefe por pago de la impostado, terluado aŭ eĉ plej ofte por manĝi.
Pli malpli tiu kontraŭstaro ripetiĝis dum la Franca Revolucio kaj kamparanaj ribeloj kontraŭ la centra revolucia ŝtato. Tiele resumis tiun ideon la anarkiisto Mikaelo Bakunino:
“[...] en ĉiuj eŭropaj landoj estas homamaso ankoraŭ senmova, almenaŭ laŭŝajne, kiu ĝis nun restis nepenetrebla de la propagando por la ideoj pri emancipado, humaneco kaj justeco: la kamparanamaso. Tiu ĉi hodiaŭ konsistigas la potencon, la lastan apogon kaj la lastan rifuĝejon de ĉiuj despotoj, veran klabon inter ties manoj por nin dispremi”
Ankaŭ dum la Rusa Revolucio la kulakoj oponis sin kontraŭ la nova revolucia reĝimo (vidu Senkulakigo) dum la urbanoj kaj laboristoj de fabrikoj pli apogis la bolŝevikojn. Ĉiukaze la komunistoj popularigis sian simbolon de revolucio kiel martelo kaj falĉileto, respektive simboloj de la industriaj laboristoj kaj de kamparlaboristoj.
Éva Ditrói Csiby
Éva DITRÓI CSIBY [ditrOi ĉibi] hungara ĵurnalistino, verkistino. Ŝi naskiĝis en Pomáz la 25-an de marto 1945.
Kariero
Éva Ditrói Csiby naskiĝis dum sia familio estis rifuĝinto en Hungarujon el sia naskiĝvilaĝo Ditrău. Ŝi infanaĝis en Ditrău. Ŝi akiris diplomon de instruisto en Pedagogia Altlernejo de Târgu Mureș, juristdiplomon en Bukareŝto kaj ŝi estis advokato en Târgu Mureș, publikoficisto en Budapeŝto, ĵurnalisto en Toronto. Nuntempe ŝi vivas en Budapeŝto.
Ortenberg (Hesio)
Ortenberg - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wetterau de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Emil Flechsig
Emil Flechsig (n. 1808 en Wiesenburg ĉe Zwickau; m. 1878) estis germana lutera ekleziulo, libretisto kaj patro de la fama cerboesploristo kaj neŭroanatomo Paul Flechsig.
Vivo
La patro de Emil Flechsig estis aktisto. Flechsig studis en Lepsiko teologion 1827-1831. La 18-an de majo li enmatrikuliĝis. En 1828 li okupis la saman loĝejon kiel sia amiko el la junaĝo, posta komponisto Robert Schumann. Kun tiu ĉi ekde sia gimnazia tempo en Zwickau ligis intima amikeco, kiu daŭris dumvive. Post sia studo li revenis al Zwickau kaj fariĝis komence instruisto. En 1838 li estis licenciisto en Zwickau ce la preĝejo St. Marienkirche, en 1844 diakono, en 1851 ĉefdiakono. En 1873 li pensiiĝis.
Flechsig estas pro siaj postlasitaj memoroj pri Schumann grava atestanto rilate la junecajn jarojn de Schumann kaj verŝajne ankaŭ trans tio. La longdaŭra graveco de Flechsig devenas de la tradukado de Das Paradies und die Peri por la oratorio, kiun Schumann mem komence volis kompreni kiel poeziaĵo, por akcenti la "novan" de la muzikigo. Al Schumann ĝi validis kiel sia "plej grava verko".
Pri la longjara servo de Flechsig en la Marienkirche en Zwickau tamen preskaŭ nenio estas konata.
Colle d'Anchise
Colle d'Anchise estas komunumo de Italio.
MLT
La vorto havas plurajn signifojn:
Yetnebersh Nigussie
Yetnebersh Nigussie (amhare የትነበርሽ ንጉሴ, en latinliterigo etineberiŝi nigusē, kun signifo "Kie vi estis, mia reĝo?", naskiĝis la 24-an de januaro 1982 en la regiono Amharo) estas advokatino kaj homrajta aktivulino en Etiopio. Ŝi engaĝiĝas favore al la rajtoj de homoj kun handikapoj kaj ilia inkludo en la socion. En 2017 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Lejzer Zamenhof
Lejzer Joseleviĉ Zamenhof (naskiĝinta en 1860 en Bjalistoko) estis kuzo de Ludoviko Lazaro Zamenhof, kun kiu oni foje konfuzis lin pro sama nomo kaj tre proksima aĝo. Li estis filo de Sora Ickovna kaj Josel Fajveloviĉ Zaminof el Tykocin.
Laŭ iu dokumento Lejzer (Lazaro) Zamenhof, kiu estis tre malbona lernanto, forlasis la bjalistokan gimnazion kaj fuĝis al Grodno, kie li planis ŝanĝi sian konfesion. Sed en la naskiĝregistro de la judaj loĝantoj de Bjalistoko en la jaro 1860 sur la paĝo 18 estas la naskiĝdokumento kaj la cirkumciddokumento de la dua Lejzer, “filo de Josel Fajveloviĉ Zaminof (!) el Tykocin kaj Sora Ickovna”, do — kuzo de Lejzer, konata kiel Ludoviko, la filo de Marko.
La ekziston de samnoma persono preskaŭ samaĝa kun Ludoviko estas apenaŭ konata. Kion faris la samnomulo? Kiajn rilatojn inter si ili havis? Ja ili estis samaĝuloj (inter ili estis nur 10-monata aĝodiferenco), proksimaj kuzoj kaj frekventis la saman realan lernejon. Kial Ludoviko kaj lia familio ne menciadis la duan Lazaron?
Sed la originaleco de la naskiĝdokumento de la dua Lazaro vekas kelkajn dubojn. Ĝi estas skribita rande de la paĝo per alia skribmaniero, kiu aperas en la registroj fine de la 60aj kaj komence de la 70aj jaroj de la 19a jc., krome kun ripetita numero. Tiu enskribo estis farita verŝajne laŭ decido de la urbaj aŭtoritatoj.
Tamen en la aktuala stato de la afero, la ekziston de la dua Lazaro Zamenhof oni devas opinii pruvita. Do plej verŝajne Lazaron Joseleviĉ (la filon de Josef Volf) ne Lazaron Markoviĉ (la filon de Marko) Zamenhof koncernis la historio pri la forlaso de la lernejo kaj de la petdeklaro pri la ŝanĝo de la konfesio en 1875. Akceptante tian interpreton estos evitita konflikto kun aliaj dokumentoj precipe kun la dokumentoj el la varsovia lernejo, laŭ kiuj Ludoviko lernis tiutempe en Varsovio kaj apartenis al la plej bonaj lernantoj.
Denaina lingvo
La Denaina Lingvo (scienc-liturature literumita Tanaina sed tiakaze ĝenerale prononcata "tanajna") (ISO 693-3 tfn) estas la atabaska lingvo de la regiono ĉirkaŭanta fjordon Cook ("Cook Inlet"). Ĝi estas geografie unika en Alasko kiel la sola alaska atabaska lingvo kies teritorio randas salan akvon. El la tuta denaina loĝantaro de ĉirkaŭ 900 homoj, nur 75-95 membroj ankoraŭ parolas la denainan.
Oni kutime distingas kvar dialektojn: James Kari faris ampleksan laboron super la lingvo ekde 1972, inkluzivantan lian redakton kun Alan Boraas de la kolektitaj skribaĵoj de Peter Kalifornsky en 1991. Ankaŭ Joan Tenenbaum plenumis ampleksan kamp-esploron super la lingvo en la 1970-oj.
Fonologio
La denaina estas unu el sep Alaskaj atabaskaj lingvoj kiuj ne distingas phoneman tonon.
Konsonantoj
La konsonantoj de la denaina en praktika ortografio, kun ekvivalentoj en la IFA indikitaj en kvadrataj krampoj.
Vokaloj
La 4 vokaloj de la denaina. Notu, ke altaj vokaloj estas malaltigitaj en la ĉirkaŭaĵo de uvularo.
Otto Struve
Otto Ljudvigoviĉ STRUVE, Отто Людвигович Струве (naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1897 en Ĥarkovo, mortis la 6-an de aprilo 1963 en Berkeley (Kalifornio)) estis rusia astronomo. Li migris en Usonon en 1921 kaj tie karieris.
Oni ne konfuzu lin kun lia avo Otto Wilhelm von Struve (1819-1905).
Vivo
Li naskiĝis en Ĥarkovo, kiu estis tiam en la Rusia Imperio; en german-devena familio kiu naskis plurajn famajn astronomojn: li estis filo de Gustav Wilhelm Ludwig Struve, nepo de Otto Wilhelm von Struve, nevo de Hermann Struve, kuzo de Georg Hermann Struve...
Tre june li ekinteresiĝis pri astronomio, 8-jar-aĝa li akompanis sian patron en la observatorion Pulkovon kaj tie faris kelkajn observojn. Li eniris en 1915 en la universitato de Ĥarkovo, sed la unua mondmilito interrompis lian lernadon: en 1917 li estas sendita sur la turkian fronton.
Dum la rusia enlanda milito, Otto Struve batalis kun la blankaj rusoj. Kiam la "blankuloj" malvenkis, li elmigris al Turkio, akompanata de sia patro Ludwig Struve. Tiu ĉi mortis en Sebastopolo en 1920.
Li restis unu jaron kaj duonon en Kalipolis kaj Istanbulo. Li petis per letero helpon de sia onklo Hermann Struve en Germanio, nesciante ke tiu ĉi mortis kelkajn monatojn antaŭe. Tamen ties vidvino petis al Paul Guthnick, posteulo de Hermann Struve en la observatorio de Berlino. Tiu ĉi skribis al Edwin B. Frost, direktoro de la observatorio Yerkes de Ĉikago. La, Frost proponis al Otto Struve postenon en sia observatorio. La, Otto Struve elŝipiĝis en Usonon.
Astronomio
Li komencis labori en la observatorio Yerkes, kie li malkovris du asteroidojn. Li ricevis la usonan naciecon en 1927, kaj posteulis al Edwin B. Frost kiel direktoro de la observatorio de Yerkes de 1932 ĝis 1947. Li estis ankaŭ la unua direktoro de la observatorio McDonald, de la Observatorio Leuschner kaj de la Nacia Observatorio de radioastronomio de la Universitato de Virginio.
Unua vojaĝo de Kolumbo
La Unua vojaĝo de Kolumbo, aŭ Vojaĝo de la Malkovro, estis mara ekspedicio kapitanigita de Kristoforo Kolumbo, je la servo de la Katolikaj Gereĝoj de Kastilio kaj Aragono, kiu eliris la 3an de aŭgusto de 1492 de la haveno de Palos de la Frontera (aktuale en Onubo, Hispanio) kaj oni konsideras ĝin la startpunkto de la konkero de Ameriko. Partoprenis en ĝi tri ŝipoj: la karavelo Pinta, la karavelo Niña kaj la karavelo aŭ nao Santa María, estritaj de Martín Alonso Pinzón, Vicente Yáñez Pinzón kaj Juan de la Cosa, respektive. Laŭ la versio de Bartolomé de las Casas, kiu estas akceptita majoritate de la historiistoj, la ŝipoj eliris el Palos la 3an de aŭgusto de 1492 kaj direktis sin al Kanarioj, kie oni riparis la rudron de la Pinta. La 16an de septembro, la ŝipoj atingis la maron Sargazoj kaj la 12an de oktobro alvenis al la insulo Guanahani. Kolumbo pluis tra la Kariba Maro, alvenis al Kubo la 28an de oktobro kaj al Hispaniolo la 6an de decembro. La 24an de decembro la Santa María surgrundis ĉe la marbordoj de La Hispaniolo kaj el ties restaĵoj oni instalis la Fortikaĵon Navidad. La ekspedicio ekrevenis la 16an de januaro de 1493 kaj post kelkaj tagoj ŝtormo separas ambaŭ ŝipojn. La Pinta, estre de Pinzón, alvenis al Bajono (Galegio) fine de februaro kaj anoncas al la Katolikaj Gereĝoj la malkovron. Dume, la Niña, per kiu veturis Kolumbo, haltis la 17an de februaro en la insulo portugala Santa Maria (Azoroj), kaj la 4an de marto alvenis en Lisbonon, post 7 monatoj kaj 12 tagoj de vojaĝo. La 15an Kolumbo revenis al la havenurbo Palos kaj la venontan monaton li estis akceptita en Badalona de la Katolikaj Gereĝoj.
Otto Struve
Honoroj
Li ricevis:
Oni donis lian nomon al:
Kantono Wayne (Nov-Jorkio)
Wayne County, aŭ esperantigebla al kantono Vajno, estas kantono en la usona ŝtato Nov-Jorkio. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas Lyons.
Park Jung-yang
Park Jung-yang (박중양;朴重陽, 3-a de majo 1874 - 23-a de aprilo 1959) estis burokrato, politikisto, filozofo de Koreio, el la Joseon Dinastio, konscia por-japana ideologo. Lia kromnomo estis Haeak (해악;海岳).
Kantono Wayne (Nov-Jorkio)
La norda limo de la kantono estas Lago Ontario kun Kanado je la aliflanka bordo.
Virgil Nagy
NAGY Virgil (nadj) estis hungara inĝeniero pri konstruado, teknikuniversitata profesoro naskita en Temeŝvaro la 25-an de aprilo 1859 kaj mortinta en Bp. la 8-an de novembro 1921.
Kariero
Virgil Nagy diplomiĝis en Teknikuniversotato de Budapeŝto en 1885 kaj li estis longtempe asistanto pri ĝenerala arthistorio, poste li privatprofesoriĝis. De 1905 li estis publika ordinara profesoro pri la antikva arthistorio.
Anakronismo
Anakronismo aŭ anaĥronismo (el la greka ἀνά ana, "kontraǔ" kaj χρόνος ĥronos, "tempo") estas kronologia malkongruo en iu aranĝo, speciale kunigo de personoj, okazaĵoj, objektoj aǔ kutimoj el diferencaj tempoperiodoj. La plej ofta tipo de anakronismo estas objekto mismetita en tempo, sed ĝi povas esti ankaŭ parola esprimo, teknologio, filozofia ideo, muzika stilo, materialo, planto aǔ animalo, kutimo, aǔ io ajn asocia kun partikulara periodo en tempo kiu estas metita ekster sia propra tempa nivelo.