cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grek-katolika katedralo Sankta Nikolao (Nyíregyháza)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 6-an de decembro.
István Szőcs
SZŐCS István [sOeĉ] estis hungara verkisto, kritikisto kaj kulturhistoriisto naskita la 2-an de aŭgusto 1928 en Târgu Mureş mortis la 10-a de septembro 2020. Li estis la edzo de poetino, tradukistino Ráchel Szőcs, patro de poeto Géza Szőcs.
Biografio
István Szőcs finis en Bolyai Tudományegyetem fakon de pedagogio-psikologio en 1951. Ekde 1951 li estis redaktoro de la Junulara Libroeldonejo en Kluĵo, ekde 1958 de la revuo Utunk, ekde 1968 ĝis sia pensiiĝo 1989 de ĵurnalo Előre. Ekde 1990 li estis ĉefkunlaboranto de Helikon.
NGC 1465
NGC 1465 (aliaj indikoj — PGC 14039, UGC 2891, MCG 5-10-3, ZWG 508.4) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rie Usui
Rie Usui (臼井 理恵 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 2014 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
La Rochelle-Normande
La Rochelle-Normande estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rochellais.
Ĝi nun formas parton de Sartilly-Baie-Bocage.
5502 Brashear
5502 Brashear estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo kaj fabrikanto de astronomiaj instrumentoj John Brashear (1840–1920) ; direktoro de la Observatorio Allegheny de 1898 ĝis 1900, kanceliro de la Universitato de Pitsburgo (tiam : "Okcidenta Universitato de Pensilvanio") de 1901 ĝis 1904.
Stacio Ichio
Stacio Ichio (japane: 市尾駅 [Iĉio-eki], angle: Ichio Station) estas fervoja stacio en Takatori, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Yoshino.
József Könyves-Kolonics
József Könyves-Kolonics [jOĵef konjveŝ-koloniĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Könyves-Kolonics József estis hungara advokato, parlamenta deputito, urbestro.
Biografio
József Könyves-Kolonics frekventis mezlernejojn en Makó, Arad (urbo) kaj Nyíregyháza, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1907. Li estis advokatkandidato en Szeged kaj Makó, interrompe en 1908 li soldatiĝis. En 1911 li advokatiĝis en Marosvásárhely, samtempe li komencis politikadi en Csanád. Li estis fidelulo de la respubliko, tial li ricevis prizonon en 1914. Dum la 1-a mondmilito li estis armea prokuroro. Ekde 1920 li havis propran advokatan atelieron, li defendis precipe la malriĉajn kamparanojn. En 1927 li aliĝis al la socialdemokratoj. Ekde 1932 li estis prokuroro de Makó. Dum la nazia erao (1944) li estis trudemerito, poste la alveninta Ruĝa Armeo nomumis lin urbestro, poste li estis membro de la provizora parlamento. Dum la komenciĝanta socialismo li estis senpostena kaj li vivis mizera. Li havis edzinon, kiu naskis trifoje.
Attila Mózes
MÓZES Attila (mo:zeŝ) estas hungara verkisto, literaturkritikisto, redaktoro naskita la 8-an de aprilo 1952 en Târgu Mureş. Li estas la edzo de artistino Edit Mózes-Finta.
Biografio
Attila Mózes finis la fakon de hungara-franca lingvoj en Universitato Babeş-Bolyai en 1976. Inter 1976-79 instruis en Székelyhidas, poste ekde 1979 li estis redaktoro de prozrubriko de Utunk, ekde 1990 de Helikon.
Castelo Branco
Castelo Branco estas portugala urbo de la Centra regiono kaj ĉefurbo de la distrikto Castelo Branco kun 1 439,9 km² kaj 34 000 loĝantoj. La municipo entute havas 56.000 personojn. La urbo prenis sian nomon el kastelo kiu nuntempe estas ruinaĵo. Ĝia nomo laŭlitere signifas "Blanka Kastelo"-n.
Kantono Bremer
La kantono Bremer - angle Bremer county - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas .
Historio
La kantono estis fondita la. Ĝi havas sian nomon honore al Fredrika Bremer, sveda verkistino kaj iniciatinto de la sveda virina movado. Temas pri la sola kantono de la subŝtato entute nomata laŭ verkisto.
Siirt
Siirt estas urbo en sud-oriento de Turkio. La urbo estas centro de la samnoma provinco.
Konsiderinda parto de la loĝantaro estas kurdoj.
Strivizaĝa paruo
La Strivizaĝa paruo, Baeolophus wollweberi, estas eta kantobirdo de Nordameriko, specio de la familio de Paruedoj kaj genro Baeolophus kie tiu specio estas la plej markata per koloraj trajtoj en vizaĝo.
Tiuj birdoj havas grizajn suprajn partojn (ankaŭ grizan kreston) kaj blankajn subajn partojn kun blanka vizaĝo, kiel aliaj membroj de la genro kiel la Dukolora paruo aŭ la Nigrakresta paruo, sed kiel distingilo tiu specio montras en la vizaĝo nigran striadon (konsistantan je du horizontalaj nigraj strioj, unu subkresta kaj dua traokula, kaj du vertikalaj, unu ennuka kaj la alia el malantaŭ la okulo suben) kaj tre markitan kaj larĝan nigran gorĝon. La beko estas mallonga kaj fortika kaj la okuloj tre malhelaj. La gamboj estas grizaj.
Ties preferata vivejo estas arbaroj de kverkoj aŭ miksitaj de kverkoj kaj junipero en ĉeriveraj areoj de montaroj de orienta kaj sudorienta Arizono -(la Mogollon Plateau kaj la Blankaj Montoj de Arizono), kaj malproksima sudokcidenta Nov-Meksiko -(la regiono Madreaj arbarinsuloj de orienta Sonora-Dezerto) en Usono al suda Meksiko. Ili nestumas en arbotruo, ĉu natura kavaĵo aŭ foje malnova nesto de pego. Ili kovras la neston per mildaj materialoj.
Tiuj nearktisaj birdoj estas konstante loĝantaj birdoj kaj povas aliĝi al etaj miksitaj aroj vintre.
Windberg (apartigilo)
Windberg estas la familia nomo de jenaj personoj:
Sporangio
Sporangio (sporangium) estas nomata en la botaniko la estiĝejo de sporoj. Sporangioj troviĝas ĉe fungoj, algoj, same ĉe aliaj plantoj kiel (muskoj, ekvizetoj, filikoj kaj semplantoj).
Windberg (apartigilo)
Vidu ankaŭ:
Strivizaĝa paruo
Ili nutras sin aktive sur branĉoj, foje surgrunde, ĉefe manĝante insektojn, ĉefe raŭpojn, sed ankaŭ semojn, nuksojn kaj berojn. Ili stokas manĝaĵojn por posta uzado.
Sporangio
En pli mallarĝa senco, sporangio estas ujo kun sterila muro, en kiu estiĝas ĉe plantoj la mejosporoj. Ĉe kelkaj gentoj, la estiĝantaj mejosporoj estas diversgrandaj: la sporangioj, en kiuj la (viraj) mikrosporoj estiĝas, estas la mikrosporangioj; la estiĝejo de la (inaj) megasporoj estas nomataj konvene megasporangioj.
La nocio sporangio estis unuafoje uzata fare de Ehrhart en 1779 ĉe muskoj, kie li nomis tiel parton de la sporangia muro. La hodiaŭan signifon enkondukis Johannes Hedwig en 1798. Ĉe la semplantoj, oni nomas la mikrosporangiojn polensakoj, dum la megasporangioj kiel nucellus. Tiu esprimo disvastiĝis antaŭ ol oni rekonis ties homologion kun la sporangioj de filikoj kaj muskoj, fare de Wilhelm Hofmeister.
Strivizaĝa paruo
La kanto estas kutime priskribita kiel fajfa pidi-pidi-pidi-pidi. Ili faras ĉiukaze varion de diferencaj sonoj, ĉefe havantaj similan tonkvaliton.
Dolní Bojanovice
Dolní Bojanovice (Unter Bojanowitz, Unter Boganowitz) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 8 km okcidente de Hodonín en regiono Podluží. Vivas ĉi tie.
Palaco de Sportoj de Santandero
Oni inaŭguris ĝin la 31-an de majo 2003. Ĝi estas projekto de la arĥitekturistoj Julián Franco kaj José Manuel Palao. Ĝi estas proksima al Stadiono El Sardinero (ludejo de la loka futbalteamo Racing de Santander) kaj la Palaco de Ekspozicioj kaj Kongresoj de Santandero.
La sportejo povas organizi grandajn aranĝojn, gastigante dek mil homojn (6000 seĝoj). En ĝi oni organizas ankaŭ koncertojn kaj diversajn kulturajn aranĝojn.
La strukturo de la konstruaĵo estas el ŝtalbetono, kovrita de 400 ladoj el ŝtalo. La dezajno esta moderna, samkiel la apuda Parko Las Llamas, inaŭgurita en 2007.
Dolní Bojanovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1196.
Károly Mühlbeck
Károly Mühlbeck [kAroj mulbek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mühlbeck Károly estis hungara grafikisto, pentristo, ilustristo, karikaturisto. Károly Mühlbeck naskiĝis la  en Nagysurány (Hungara reĝlando, nuntempa Šurany en Slovakio), li mortis la  en Sashalom (Hungara reĝlando).
Saribek Agamjan
Saribek AGAMJAN (naskiĝinta en 1896 aŭ 1897) estis irana (aŭ armena ) esperantisto kaj profesoro pri botaniko. Post la dua mondmilito li ekloĝis en Stuttgart-Bad Cannstatt. Li estis la aŭtoro de la poezia verko Ŝercaj ekspromptoj (1949).
Károly Mühlbeck
Biografio
Károly Mühlbeck lernis laŭvice en sia naskiĝloko, Pozsony, Selmecbánya, fine helpe de stipendio en Reĝa Desegna Edukejo (1887-1891). Liaj plej gravaj instruistoj estis Bertalan Székely, Frigyes Schulek, Róbert Nádler kaj Alajos Stróbl. Jam dum la studentaj jaroj en 1890 lia ilustraĵo jam aperis. Post la diplomo li partoprenis en pentrado de Landokupo de la madjaroj (rundpentraĵo). Li ilustris komence porjunularajn librojn, poste liaj karikaturoj aperis en la plej konataj gazetoj.
Hisui Haza
Hisui Haza (羽座 妃粋 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 2014 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Kamloops (Brita Kolumbio)
Kamloops estas urbo en meza Brita Kolumbio (Kanado), ĉe la Rivero Tompsono.
Distrikto Choszczno
Distrikto Choszczno - pole Powiat choszczeński - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Okcidenta Pomerio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Choszczno, kiu ĝis la jaro 1945 havis la germanlingvan nomon Arnswalde. Fine de en la distrikto vivis.
La Ronde-Haye
La Ronde-Haye estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rondéens.
Ĝi nun formas parton de Saint-Sauveur-Villages.
San Giuseppe Vesuviano
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Jozefo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Ottaviano, Striano, Somma Vesuviana, Palma Campania, Poggiomarino, San Gennaro Vesuviano kaj Terzigno.
Muş
Muş (aŭ Muŝ) estas urbo en la sud-oriento de Turkio, kaj la ĉefurbo de Provinco Muş. Ĝi havas proksime 67 927 loĝantojn (en 2000). Oni ankaŭ povas konsideri ĝin kiel parton de Kurdio.
Grasa histo
La grasa histo estas konektiva histo, speciale por deponado de graso, kiu devenas rekte el la mezenĥimo aŭ el retikulara konektiva histo. Ili ne havas - ĝenerale - interĉelan materialon. Ĝi ofte aperas en la lozfibra konektiva histo. La grasa histo situas sur surfaco de organoj kaj inter tiuj, ĉefe sur granda mentumo kaj subhaŭte.
Dum evoluo de la blanka grasa histo aperas multaj etaj grasgutoj en la mezenĥimaj aŭ retikularaj ĉeloj, kiuj kunfandiĝas al unu granda, globfroma grasguto, kiu premas la citoplasmon kaj ĉelkernon al la ĉelmembrano. La grasĉeloj estas globformaj aŭ en granda amaso multangulaj (plurlateraj), kiujn kovras retikularaj fibroj. La grasajn histojn karakterizas ankaŭ la riĉeco je kapilaroj.
La grasa histo estas ĉefe deponejo por graso, sed ankaŭ ludas gravan rolon kiel akvodeponejo en la korpa akvomastrumado kaj termoprotektado (kiel subhaŭta graso). La grasa histo gravas ankaŭ kiel t.n. konstrua graso, kiu servas kiel meĥanika protektaĵo (plando kaj palmo, fiksado de reno-situo). La konstrua graso estas forkonsumita nur okaze de granda malsatego.
La koloron de la bruna grasa histo kaŭzas la gras-solvebla farbaĵo, la lipoĥromo, plie la pli abundaj, pli sangoplenaj kapilaroj. Ties ĉeloj enhavas multajn gras-globetojn en plena stato, kiuj for-uzeblaj okaze de ekz. malvarmo. La bruna grasa histo estas speciala grasa histo, kies unua tasko estas la varmo-produktado. Ĝi aperas en ronĝuloj, aliaj mamuloj kun vintra dormo, en korpo de novnaskitaj mamuloj kaj homaj beboj, sed en kelkaj lokoj ĉe homa plenkreskulo (ekz. akselo, koloparto, krispo).
3115 Baily
3115 Baily estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
NGC 1466
NGC 1466 (alia indiko — ESO 54-SC16) estas globa stelamaso en konstelacio Virhidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teresa de Almeida
Teresa de ALMEIDA (pseŭdonomo: Vimala Devi) (naskiĝis 1932) estas hinda portugala verkisto kaj tradukisto, naskiĝinta en Goa en la tempo, kiam tiun regionon regis Portugalio. En 1952 ŝi transloĝiĝis al Lisbono, en 1973 al Barcelono. Ŝi verkas en la lingvoj portugala, hispana, kataluna kaj Esperanto. En Esperanto ŝi verkis du poemarojn: Pluralogo (1996) kaj Speguliĝoj (1998). En 2000 aperis en Esperanto traduko de ŝia novelaro Musono (eldonita en la portugala en 1963 kaj tradukita ankaŭ en la konkanan kaj katalunan lingvojn kaj eron ankaŭ en la anglan).
Kelowna (Brita Kolumbio)
Kelowna estas urbo en la suda mezo de Brita Kolumbio (Kanado), sur la orienta bordo de la Lago Okanagano.
Itambé (Paranao)
Itambé estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 5.977 loĝantojn en 2010.
Kuppenheim
Kuppenheim - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rastatt kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tour de France 2017
La tour de France 2017 estas la 104-a Tour de France. Ĝi komencos la 1-an de julio de 2017 el Düsseldorf. Estos la kvara Tour de France, kiu komenciĝos en Germanio post Kolonjo en 1965, Frankfurto ĉe Majno en 1980, kaj Okcidenta Berlino en 1987.
La alveno estos kiel kutime en Parizo.
Notinde estas ke unue la "Grand Départ" estis planita en Londono sed tiu urbo rezignis kelkajn monatojn antaŭ la oficiala anonco .
Kontrakto de Ksanteno
La Kontrakto de Ksanteno de la 12a de novembro 1614 prezentis por la heredokonflikto pri Jülich-Kleve daŭranta ekde 1609 inter elektoprinco Johano Sigismundo de Brandenburgio kaj duko Volfgango Vilhelmo de Palatinato-Neuburg provizoran kaj supraĵan solvon.
La heredaĵo estis dispartigata, je kio la elektoprinco de Brandenburgio ricevis Duklandon Kleve, Graflandon Mark kaj Graflandon Ravensberg, dum kiam la duko de Palatinato-Neuburg ricevis Duklandon Jülich kaj Duklandon Berg.
Traktato de Parizo (1898)
La Traktato de Parizo de 1898, subskrita la 10-a de decembro, 1898, finigis la Hispan-Usonan Militon. Usono pagis al Hispanio 20 milionojn da dolaroj pro la posedado de Gvamo, Puerto-Riko kaj Filipinoj kiu ankaŭ batalis kontraŭ Usono en la Filipin-usona milito. Puerto-Riko kaj Gvamo ankaŭ restis sub usona kontrolo kaj Hispanio abandonis siajn plendojn pri Kubo kaj deklaris ĝian sendependon. La malvenko metis finon al la Hispana Imperio kaj markis la komencon de la kolonia potenco de Usono.
Unucenda monero (Usono)
Historio
Ĝi estis la unua leĝa pagilo en Usono. Ĝi estis produktita de 1787 ĝis 1834 el kupro, post tio oni ŝanĝis la bazmaterialon sepfoje, la figurojn, surskribojn kvarfoje.
La fluganta falko aperis en 1856, tio entenis 88% da kupro kaj 12 % da nikelo. La indiana cento aperis en 1859, kies materialo ŝanĝiĝis en 1864 (95 % kupro, 5% zinko).
En 1909 aperis brusto de Abraham Lincoln. Li estis la unua historia persono, kiu aperis unuafoje sur usona mono. Tiam aperas ankaŭ la vorto Liberty kaj la slogano In god we trust.
Pro la militaj bezonoj, oni anstataŭigis la kupron per ŝtalo en 1943. En 1959 aperis vaŝingtona Lincoln-monumento. La kariĝo de la kupro ekde 1982 kaŭzis novan ŝanĝon de la konsistaj materialoj. La kupro ekde tiam servas kiel mantelo de la monero, kiu entenas 97,5 % a zinko kaj 2,5 % da kupro (ekstere).
Jim Kolbe - reprezentanto de Arizono - proponis en 2001, 2006 ĉesigi la pluan produktadon de la unucendaj moneroj. Laŭ la argumentoj, oni produktas nun ĉiutage 30 milionojn da penioj, tiel oni foruzas 70 tunojn da metaloj tage. Nun la 2/3 de la produktado donas produktadon de la unucendoj. La produktada kosto de unu cendo kostas 0,81 cendo.
Reĝlando Bohemio
La Reĝlando Bohemio aŭ Regno de Bohemio, foje ankaŭ referita kiel la Ĉeĥa Regno (české království, Königreich Böhman, Regnum Bohemiae), estis historia ŝtato situanta en la regiono Bohemio en Mezeŭropo, kiu ekzistis de 1198 ĝis 1918 kaj kies teritorio estas nuntempe inkludita en la nuntempa Ĉeĥio. Ekde 1348 al ĝi estis ligitaj pluraj najbaraj regnoj en la Krono de Bohemio. Dum sia pinto, ĝi havis ankaŭ partojn de nuna Aŭstrio, Germanio, Hungario, Italio, Pollando, Slovakio, Slovenio kaj Ukrainio (por Zakarpackaja Oblasto). Ĝi estis regno en la Sankta Romia Imperio, kaj la reĝo estis princo-elektisto de la imperio ĝis ĝia dissolvo en 1806. Multaj reĝoj de Bohemio estis ankaŭ elektitaj Imperiestroj de la germanlingva Sankta Romia Imperio. Ĝia ĉefurbo Prago estis efektive la centro de la Sankta Romia Imperio en la fino de la 14-a jarcento, kaj ĉe la fino de la 16-a kaj komenco de la 17-a jarcento. De 1526, la regno estis ade regita fare de la Habsburgoj kaj ĝia posteula domo Habsburgo-Loreno.
Post la dissolvo de la Sankta Romia Imperio, la teritorio iĝis parto de la pli granda Aŭstra Imperio de la Habsburgoj, kaj poste de la Aŭstri-Hungara Imperio de 1867. Bohemio retenis sian nomon kaj formalan statuson kiel aparta Regno de Bohemio ĝis 1918, konata kiel kronregiono ene de la Aŭstri-Hungara Imperio, kaj ĝia ĉefurbo Prago estis unu el la gvidaj grandurboj de la imperio. En la lastaj jaroj de Aŭstrio-Hungario, Bohemio estis la plej progresinta de la imperio kaj ekonomie prospera kronregiono. La ĉeĥa lingvo (nomita foje la bohema lingvo en populara uzokutimo ĝis la 19-a jarcento) estis la ĉeflingvo de la dieto kaj la nobelaro ĝis 1627 (post kiam la ĉeĥoj perdis la Tridekjaran Militon). La germana tiam fariĝis formale egala kun la ĉeĥa kaj poste triumfis kiel la lingvo de la dieto ĝis la ĉeĥa nacia reviviĝo en la 19-a jarcento. La germana ankaŭ estis vaste utiligita kiel la lingvo de administracio en multaj urboj post kiam germanoj enmigris kaj loĝis kelkajn areojn de la lando en la 13-a jarcento. La reĝa tribunalo uzis la ĉeĥan, latinan, kaj germanan lingvojn, depende de la reganto kaj periodo.
Sekve de la malvenko de la Centraj Potencoj en la Unua Mondmilito, kaj la regno kaj la imperio estis dissolvitaj. Bohemio iĝis la kerna parto de la lastatempe formita Ĉeĥoslovaka Respubliko.
Regantoj de Bohemio
Vidu: Listo de regnestroj de Bohemio
Gerome Kamrowski
Gerome KAMROWSKI (naskiĝinta je la 29-a de januaro, 1914 - mortinta je la 27-a de marto, 2004) estis usona artisto kaj partoprenanto en la Superrealista Movado en Usono. André Breton diris pri li, "Gerome Kamrowski estas tiu, kiu plej multe impresis min pro la kial de la kvalito kaj la daŭra karaktero de sia esplorado."
Dum la 1930aj kaj 1940aj jaroj, li kunlaboris kun William Baziotes, Robert Motherwell, kaj Jackson Pollock.
Li montris artaĵojn en la Internacia Superrealista Ekspozicio de 1947 en Parizo. En 1948 li transloĝiĝis al Ann Arbor, Miĉigano, por instrui ĉe la Artlernejo de la Universitato de Miĉigano.
Lia dua edzino estis Edith Dines, kaj sia tria estis Mary Jane Dodman.
Li mortis en Ann Arbor.
NGC 1467
NGC 1467 (aliaj indikoj — PGC 13991, MCG -2-10-15, NPM1G -08.0150) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dàbēi-sì
Dàbēi-sì estas bikŝuejo en Tjanĝino, Ĉinio. En la ĉina lingvo, 大悲寺 signifas bikŝuejo de la granda kompato (mahākaruṇā).
La bikŝuejo unue estis konstruita dum la dinastio Qing, sed estis draste rekonstruita kaj renovigita ekde tiam kaj nun konsistas de la 1669-a Okcidenta Monaĥejo kaj la 1940-a Orienta Monaĥejo. Ĝi estas la plej granda kaj malnova templo en la urbo. La templo enhavas la Tjanĝinan Buddhisman Instituton kiu ekspozicias multajn antikvajn statuojn.
La monaĥejo estas konata pro sia vegetara manĝaĵo.
Týnišťko
Vilaĝo Týnišťko situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en milde ondumita pejzaĝo inter riveroj Tichá Orlice kaj Loučná, ĉe la ŝoseo n-ro 35 inter Hradec Králové kaj Vysoké Mýto, 7 km norde de Vysoké Mýto. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua mencio pri Týnišťko estas el la jaro 1399 pri kverelo de du nobeluloj pro unu subulo. Tiam la vilaĝo estis skribita Tynisstko aŭ Tynisttko.
Koos Vorrink
Jacobus Jan VORRINK, pli bone konata kiel Koos VORRINK (naskiĝis la en Vlaardingen, mortis la  en Amsterdamo) estis nederlanda socialista politikisto. Li estis prezidanto de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC), Socialdemokrata Laborista Partio (SDAP) kaj la Partij van de Arbeid (PvdA).
Týnišťko
Historio
En la jaro 1468 trans la vilaĝo iris kontraŭ ĉeĥa reĝo Georgo el Poděbrady militistaro de Hungaria reĝo Matiaso kaj ĝi forbruligis fortikaĵeton en la vilaĝo kaj ĉirkaŭajn domojn. En la jaro 1548 estis fortikaĵeto kaj vilaĝo venditaj al posedantoj de la sinjorejo Chroustovice kaj al tiuj ili apartenis ĝis nuligo de servuteco en la jaro 1848.
Koos Vorrink
Frua vivo
Vorrink komencis sian karieron kiel lernejinstruisto. Je la 1-a de novembro 1920, li estiĝis la sekretario de AJC, la nederlanda socialdemokrata junulara asocio. Je la 11-a de majo 1924 li estiĝis prezidanto de AJC.
Týnišťko
Historio
Oni rakontas interesan historieton, kiu okazis en Chroustovice. Posedanto de la kastelo en Chroustovice kaj amiko de imperiestro Jozefo la 2-a Filip Kinský estis persekutata pro duelo kun pola grafo, amiko de pola reĝo Stanislao. Lin arestontaj policanoj vizitis lokan gastejon kaj parolis pri sia tasko. En la gastejo sidis muelisto el Týnišťko, kiu eksciinte tion, kuris al sinjoro Kinský kaj avertis lin. Post kiam pasis limtempo por arestado, la grafo eltrovis la mueliston kaj rekompensis lin.
Post la jaro 1871, kiam estis proklamita edikto pri religia toleremo, ekestis ankaŭ en Týnišťko movado de t.n. fantaziuloj, kiuj ne volis akcepti iun el du permesataj evangelianaj religioj kaj ligis sin al estintaj husanoj. Nur post ekesto de Ĉeĥoslovaka respubliko en la jaro 1918 ili akceptis novan eklezion ĉeĥoslovakan husanan.
Koos Vorrink
Frua vivo
Je la 13-a de julio 1916, li geedziĝis kun Irene Hendrika Bergmeijer. Kune ili havis du filinojn. Nur unu filino travivis, Irine Vorrink, kiu estiĝus la Ministro de Sano en la konsilantaro de Den Uyl inter 1973 kaj 1977.
Týnišťko
Historio
En la unua mondmilito batalis en Rusio kelkaj legiistoj el Týnišťko. La plej fama estis Karel Voženílek, kiu atingis eĉ rangon de generalo. Ĉe ilia reveno al Týnišťko la kunloĝantoj entuziasme invitadis ilin. Omaĝe al dek loĝantoj falintaj en la milito estis en Týnišťko starigita en la jaro 1923 monumento.
Turismo
Trans la vilaĝo gvidas verda turisma pado el Zámrsk al Horní Jelení, Čermná nad Orlicí kaj Kostelec nad Orlicí kaj biciklisma traceo n-ro 4237 inter Sruby kaj Uhersko. Trans la vilaĝo gvidas ŝoseo n-ro 35. Fervoja stacio Zámrsk ĉe ĉefa linio Prago - Česká Třebová estas en distanco 1,5 km.
Koos Vorrink
Vivo dum la Dua Mondmilito
Dum la nazioj enspacis Nederlandon, en 1940 Vorrink provis vane eskapi al Anglio. Post lia malsukcesa provo eskapi li ekkaŝis por eviti esti prenita kiel kaptito per la germanaj enspacaj soldatoj. Li estis membro de la nederlanda kontraŭstaro, notinde kiel redaktoro de subgrunda ĵurnalo, Het Parool.
Je la 1-a de aprilo, 1943 li estis malliberigita per la germanaj enspacaj soldatoj, unue en la malliberejo de Scheveningen, poste en la koncentrejo Sachsenhausen, proksime al Berlino.
Pli malfrua vivo
En julio 1945, li estis nomumita kiel civila servisto per la ĉefministro, Willem Schermerhorn. Vorrink estis respondecigita je la aresto kaj ekproceso kontraŭ militkrimuloj kaj politikaj malbonuloj. Kune kun Hendrik Brugmans, Vorrink estis la unua nederlanda civila servisto kun politika fono (pseŭdonimetitaj: La Schermerknaboj).
Post la elektoj de 1946 li membriĝis en parlamento, kiel membro de PvdA. Li restis parlamentano ĝis 1954. Kiel membro de parlamento li estis bone konata pro sia kontraŭkomunismo. Vorrink tiel estiĝis la subjekto de komunista kampanjo de kalumnio. Kiel liaj retorikaj povoj estis famaj, en parlamento li agis kiel la defendparolisto de la PvdA.
En februaro 1955, Vorrink suferis apopleksion. Li mortis je la 19-a de julio, 1955 en Amsterdamo.
Kantono Boone (Iovao)
La kantono Boone - angle Boone county - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
Ruka Norimatsu
Ruka Norimatsu (乗松 瑠華 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 2014 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Châtillon-sur-Indre
Châtillon-sur-Indre- france, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas franca situanta en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ligo de Transilvaniaj Hungaraj Verkistoj
Erdélyi Magyar Írók Ligája (erdEji madjar IrOk ligAja) (E-MIL) (Ligo de transilvaniaj hungaraj verkistoj) estas ligo de rumanujaj hungaraj verkistoj.
Historio
La Ligo fondiĝis la 9-an de februaro 2002. La fondprotokolon subskribis 21 aŭtoroj. Ĝi estas la sola transilvanuja verkista organizo. Ĝi defendas la rajtojn de siaj anoj, organizas renkontiĝojn, donas literaturajn premiojn. Ĝia unua prezidanto estis Sándor Fodor. Ĝia rezidejo estas en Kluĵo. Kvazaŭ 150 aŭtoroj aliĝis al ĝi el ĉirkaŭ 170-180 rumanujaj hungaraj verkistoj. De 2012 ĝia prezintantino estas poetino Noémi László.
Stacio Tsubosakayama
Stacio Tsubosakayama (japane: 壺阪山駅 [Cubosakajama-eki], angle: Tsubosakayama Station) estas fervoja stacio en Takatori, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Yoshino.
Nacia Esperanto-Muzeo (Gray)
La Nacia Esperanto Muzeo de Gray, Francio, estis fondita en 1977 de Georges Junier, alinomata Géo Junier. La oficiala inaŭguro okazis en 1987, ĉeeste de la konsulo de Pollando. La muzeo ampleksas unu etaĝon de renovigita ekslernejo transformita en kultura domo (nun franclingve nomigita Maison pour Tous). Ĝi konsistas el dek ĉambroj, entute 230 m².
La muzeo ankaŭ enhavas tekojn de diversaj esperantaĵoj: poŝtmarkoj, poŝtkartoj, reklamaj objektoj, teĥnikaj broŝuroj.
Tizi N'Tléta
Tizi N'Tléta estas komunumo de Alĝerio. Ĝi troviĝas en la regiono Kabilio kaj en la administra provinco Tizi Uzu. Parto de la komunumo estas la loko Aït Abdelmoumène.
Şanlıurfa
Şanlıurfa, foje Urfa aŭ Edessa aŭ kurde Riha estas urbo en Sud-Oriento de Turkio, kun 449 785 loĝantoj (2005), ĉefe kurdoj. Ĝi situas je 80 km oriente de la rivero Eŭfrato.
Omaĝe al tiu urbo estas nomita granda armena vilaĝo en Stavropola regiono de Rusio: vidu Edisija.
Historio
Grava historio de Şanlıurfa komenciĝis en ĉirkaŭ 8000 a.K. – oni konstruis tiam la preĝejon Nevali Cori kaj oni tiam pretigis la trovitajn skulptaĵojn. ĝi estis unu el kulturaj lulejoj de la mezopotamia kulturo en la baseno de Eŭfrato kaj Tirgo. Laŭ la turka tradicio, ĝi egalas al la biblia urbo Ur, ĉar ĝi proksimas al la biblia vilaĝo Harran. Laŭ la irakaj kaj alinaciaj historiistoj, Ur situis en nuna sudo de Irako. La islamo alvenis la urbon en 639, kiam la armeaj fortoj de la Omajjad-dinastio okupis la urbon sen bataloj. La islaman religion fortigis poste la regado de la Ajjubida-dinastio, la selĝukoj, la osmanaj turkoj. Post la unua krucmilito, la urbon okupis la kristanaj fortoj, sed ĝin reokupis la turkoj en 1146.
Ĝi estis — kiel Edessa — grava regiona centro en la Bizanca imperio. Ĝi estis komerca centro por kotono, ledo kaj juvelaĵoj.
Religio
Oni nomas Şanlıurfa ankaŭ la urbo de la profetoj. Tie vivis profeto Ibrahim (Abraĥamo) kaj profeto Job (Ayub). En la urbocento videblas la moskeo Halil Rahman.
Laŭ instruo de la islamo, preskaŭ ĉiu profeto vizitis la urbon; Jesuo sendis tukon kun sia vangobildo.
Esperanto en Urfa
En 2012 okazis en tiu urbo la Mezorienta Esperanto-Kunveno.
Atlasa cedro
La atlasa cedro estas arbospecio hejma en Alĝerio (Tell-Atlaso) kaj en Maroko (en Rif-Montaro, Meza Atlaso, kaj loke en Alta Atlaso). Plimulto de la nuntempaj fontoj     pritraktas ĝin kiel diferencan specion Cedrus atlantica, sed iuj fontoj  konsideras ĝin subspecion de Lebanona cedro (C. libani subsp. atlantica).
Morfologio
La atlasa cedro estas mez-granda ĝis granda arbo, 30–35 m ( malofte 40m ) alta, kun trunka diametro de 1,5–2 m. Pri ĉiuj karakterizoj ĝi multe similas aliajn variaĵojn de la Lebanona cedro; estas malfacile diferencigi ilin. La meznombra strobilo emas esti iome pli malgranda ( kvankam registrita 12 cm, nur malofte pli ol 9 cm longa, kompare kun pli ol 10 cm ĉe C. brevifolia, kaj 12 cm ĉe C. libani) kvankam tiurilate la specioj parte interkovriĝas (ĉiuj strobilolongecoj povas esti tiel mallongaj kiel 6 cm), dum la foliolongeco (10–25 mm) similas tiun de C. libani subsp. stenocoma, laŭ averaĝo pli longa ol C. brevifolia kaj pli mallonga ol C. libani subsp. libani, sed denove kun grava interkovriĝo. Plie, multaj (sed tute ne ĉiuj) el la kultivitaj arboj havas glaŭkan (bluverdan) foliaron, pli pendbranĉajn ŝosojn, kaj povas havi pli da pingloj en ĉiu pinglokrono; junaj kultivitaj arboj ofte havas pli da leviĝigantajn branĉojn ol multaj kultivitaj C. libani subsp. libani.
Ekologio
Tiu palearktisa arbo konstituas arbarojn sur montaraj flankoj je altecoj de 1 370 ĝis 2 200 m. Tiuj cedraroj ofte estas unuspeciaj, aŭ miksaj kun numidia abio (Abies numidica), junipero, anzino kaj acero. Ili povas prezenti vivmedion por la endanĝerigita magoto (Macaca sylvanus), primato kiu prahistorie havis multe pli vastan distribuon en nordaj Maroko kaj Alĝerio.
Kultivado kaj uzado
Ĝi estas ĝenerale kultivata je moderaj klimatoj. En ĝardenaj situoj plejofte estas la glaŭkaj formoj kiuj estas plantitaj kiel ornamaj arboj. La glaŭkaj formoj povas esti diferencigitaj kiel kultivara "glauca" grupo. Ankaŭ ekzistas diferencaj habitoj : kolonaj, pendbranĉaj ( "pendula" ), orkolor-foliaj ( "aurea" ) kultivaroj. La atlasa cedro utilas je kultivado ĉar ĝi estas pli rezistema kontraŭ sekaj aŭ varmegaj cirkonstancoj ol plimulto da koniferoj.
Cedraj forstoj, ĉefe kun Cedrus atlantica, estas starigitaj en suda Francujo por produktado de konstruligno.
Registare administrataj regionoj de Taĝikio
La registare administrataj regionoj de Taĝikio, taĝike Ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ, Nohijahoi tobei Ĝumhurij, ruse: Районы республиканского подчинения, Raionij respublikanskogo podĉinenija, antaŭe konata kiel Karotegin aŭ Kofarnihon) estas administra unuo en Taĝikio samranga al provinco, kiu estas rekte administrata fare de la centra registaro de la ŝtato. Kodo laŭ la normo ISO 3166-2 estas RR.
Klokočov (distrikto Čadca)
Klokočov (hungare Klokocsóvölgy [klokoĉOvoldj]) estas municipo en Slovakio.
Registare administrataj regionoj de Taĝikio
La areo grandas proksimume 28.600 km² kaj havas 1 606 900 loĝantojn, kio egalas al loĝdenso de 56,2 homoj po km². La ĉefurbo estas Duŝanbeo, kiu samtempe estas ĉefurba distrikto de Taĝikio ene de la teritorio Nohijahoi tobei Ĝumhurij.
La teritorio norde limas al la provinco Sugd, sudokcidente al la provinco Ĥatlon kaj oriente al la aŭtonoma provinco Monta Badaĥŝano. Interne ĝi estas dividita en 13 distriktojn.
Klokočov (distrikto Čadca)
Situo
Klokočov situas en valo de rojo laŭ ĉeĥa landlimo, laŭ traira flankovojo. Turzovka troviĝas je 5 km.
Historio
La vilaĝo fondiĝis en la 16-a jarcento, sed dum la hungara erao ĝi ne estis municipo. Ĝis Traktato de Trianon Klokocsóvölgy apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Čadca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1954 Klokočov iĝis municipo. La lernejo funkcias ekde 1981. En 2001 vivis en Klokočov 2728 homoj, (2652 slovakoj).
CouchSurfing
Couchsurfing, ofte nomata CS inter uzantoj, Esperantlingve Kanapturismo, estas senkosta internacia gastiga servo, simila al esperantista Pasporta Servo kaj multlingva BeWelcome, sed kiu funkcias per interreto kaj ne havas temon pri iu specifa lingvo. Ĝi nombris pli ol 2 000 000 membrojn en pli ol 237 landoj (julio 2010). Proksimume kvarono de la membroj ofertas gastigadon.
La membroj uzas la retpaĝaron por kunordigi gastadojn kaj aliajn servojn (ekzemple kune viziti la urbon). La paĝaro enhavas kompletajn profilojn kaj uzas poŝtan inspekto-sistemon por la nomo kaj la adreso. Ankaŭ la membroj povas deklari alian membron fidinda, tiel iu povas taksi la fidecon de gastiganto aŭ vojaĝanto. Finfine, estas babilejo, retpoŝta mesaĝsistemo, kaj grupo-sistemo kie oni povas renkonti saminteresanojn aj samlokanojn, tute senkoste.
CS kaj Esperanto
La retgrupo Esperanto-teamo preparas tradukon de la servo al Esperanto. En Aprilo 2008, jam 489 membroj de CS indikis almenaŭ komencantan parolnivelon de Esperanto; ĝis februaro 2010 tiu nombro kreskis al 820, laŭ la serĉpaĝo de CS. Bedaŭrinde, ĝis nun haveblas nur unulingvaj profiloj, do la plejparto de la homoj havas siajn profilojn nur en la angla lingvo. Tamen la uzantoj enlistigas siajn sciatajn lingvojn (kaj siajn kapablojn pri ili) en siaj profiloj, kaj eblas serĉi uzantojn kaj gastigontojn laŭ lingvo, inkluzive Esperanton.
Alia gastiga servo, BeWelcome, havas multlingvajn profilojn, kio permesas pli da diverseco, sed ĝi havas multe malpli da uzantoj ĝenerale (kaj esperantistoj specife) ol CS.
Jimmy Yancey
James Edwards YANCEY (20a de Februaro, 1894 aŭ 1895 aŭ 1901 – 17a de Septembro, 1951)  estis usona pianisto, komponisto kaj kantoverkisto de bugio.
Li ludis laŭ bugia stilo, karakterizita per forte-ripetita figuro en la maldekstra mano kaj melodia dekorado en la dekstra, sed lia ludmaniero estis delikata kaj subtila pli ol akra. Li popularigis la maldekstramanan stilon kiu iĝis konata kiel "Yancey bass", poste uzita en la kantoj de Pee Wee Crayton nome "Blues After Hours", kaj de Guitar Slim nome "The Things That I Used to Do", kaj multaj aliaj kantoj.
Nadaismo
Nadaismo (Nadaísmo en la hispana) estis kolomba literatura movado, kiu evoluis inter 1960 kaj 1965.
Jimmy Yancey
Kvankam influa el ekkariero, Yancey tute ne registris en tiu epoko, kaj ludis nur en hejmaj festoj kaj kluboj. Liaj unuaj registroj, en 1939, kreis konsiderindan efikon en etosoj kaj de bluso kaj de ĵazo. Li faris plej el siaj registroj kiel soloisto, sed poste en sia kariero li registris kun sia edzino, nome Estelle Yancey, kantanta, kiel Jimmy kaj Mama Yancey. Ili aperis en koncerto en Carnegie Hall en 1948, kaj registris sian unuan albumon en 1951, kiun publikigis Atlantic Records la venontan jaron.
Nadaismo
Nadaismo estis kontraŭkultura movado kun radikoj en Dadaismo kaj Superrealismo. Ĝi esprimis proteston kontraŭ la tradiciaj institucioj de socio kaj kulturo, protesto kiu estas filozofie nihilisma.
San Gregorio Magno
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Taichi Teshima
Taichi Teshima (japana lingvo: 手嶋多一, naskiĝis la ) estas japana profesia golfisto.
Nadaismo
Ĝi estis formita precipe per junaj, nepiecaj kolombianoj kiu, kun la devizo, "neniu fido estos lasita netuŝita nek iu idolo en ĝia loko," ekestris la tiulokan poezion tiuepokan. Kvankam ĉio ĉi okazis samtempe kun kelkaj aliaj manifestacioj de Latin-Amerika literaturo, ĝi estas unu el la malmultaj pure kontraŭkulturoj movadoj tute enradikiĝinta en la regiono.
Reprezentintoj de la movado inkluzivas je Gonzalo Arango, ĝia fondinto, aŭtoro de De la Nada al Nadaísmo, kaj Fanny Buitrago.
Taichi Teshima
Teshima estis naskita en Fukuoka. Li venkis en ok turniroj en la japana golfturneo kaj aperis en la pinto 100 de la Oficiala Monda Golfa Rangado. Li ludis en la eŭropa turneo en 2007 post kvalifiko, sed malsukcesis reteni sian karton kaj finiĝis ekster la pinto 150.
1 E2 m
Por bildigi la grandecon de unu hektometro, tiu ĉi paĝo estas listo de iuj aĵoj longaj de inter 1 hektometro (hm) kaj 1 kilometro (km) (102—103 m).
Vidu ĉi tie pri signifoj de kilo-, hekto-.
Kamelpiedfingro
Kamelpiedfingro ("camel toe" aŭ "cameltoe") aŭ kamelhufo estas termino uzata por indiki, ke vestero tiel strikte estas ĉirkaŭ la seksorganoj de virino, ke ĝi tordas inter la vulvaj lipoj. Ĉar tio similas al kamela piedfingro, ĝi ricevis tiun nomon. Anatomia kondiĉo estas, ke la etaj vulvaj lipoj estas relative malgrandaj rilate al la grandaj, pro kio estas spaco por montri la kamelpiedfingron. La kamelpiedfingro plej bone videblas, kiam virino portas nur unu vesteron sur la seksorganoj, ekzemple bikinon, sportŝorton, streĉpantalonon, kruringojn aŭ tre striktan ĝinzon kaj estas plej prononcata se la ino havas razitan pubmonteton.
NGC 1468
NGC 1468 (aliaj indikoj — PGC 14004, MCG -1-10-45, NPM1G -06.0151) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ritmo (muziko)
En la muziko la termino ritmo (greke: ῥυθμός) signifas ĝenerale la temostrukturon de la muziko kaj speciale sinsekvo de tondaŭroj kaj silentoj.
Difino
La difino de ritmo kiel vico de daŭroj devenas de Aristoksenos, kiu kiel unua skribis teorion de ritmo. Li ne limigis la daŭron sur la tondaŭron, sed ankaŭ inkludis la lingvan sferon en la kantado kaj la korpomovadon en la dancado, kiuj en la muziko ofte estas unuiĝintaj. Silentojn en la senco de malplenaj daŭroj enkondukis nur malfruantikaj ritmistoj en la teorion, ekz. Aŭgusteno. Plurritmaro, multritmaro (poliritmo) estas tavoligo de diferencaj ritmoj de sama daŭro; ĝi ebligas la prezentadon de kompleksaj muzikaj tempstrukturoj en pli ĝenerala senco de ritmo. Multritmaro estas i.a. disvastigita en la afrika aŭ barata muzikoj.
En la okcidentuma muziko la notado de la ritmoj kiel vico da notvaloroj kaj silentoj okazas kutime per la daŭrosignoj de la notskribo. La ritmo tie rilatas al la donita, plejparte periode ripetata takto, kaj pro tio ricevas akcentostrukturon. Ritmon kontraŭantan la pulson de takto oni nomas sinkopa. Kiel streĉoriĉa oni sentas ritmon, dependas de tio, en kiu miksproporcioj kaj kiamaniere ĝiaj akcentoj kunfalas kun la pulso aŭ male devias de ĝi. Precipe dancritmoj estas ĉiam taktligitaj kaj havas proprajn nomojn, kiel ekz. marŝritmo, valsoritmo, samboritmo, tangoritmo, ktp.
En la eksterorientuma muziko ofte ekzistas ritmaro sendependa de taktsistemo, ekz. ĉe la talao en la barata muziko.
Aghrib
Aghrib (arabe أغريب‎; berbere ⴰⵖⵔⵉⴱ) estas urbo de Alĝerio. Ĝi apartenas al la regiono Kabilio kaj al la administra provinco Tizi Uzu. Fine de en la urbo vivis.
Rocheville
Rocheville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rochevillais.
Premovundo
Premovundo aŭ Barotraŭmo estas fizika damaĝo farita al korpaj histoj kaŭzita pro diferenco en premo inter gasa spaco ene, aŭ en kontakto kun la korpo, kaj la ĉirkaŭa fluido.
Premovundo tipe okazas kiam la organismo eksponiĝas al grava ŝanĝo en media premo, kiel kiam subnaĝisto, libera subnaĝisto aŭ pasaĝero de aviadilo ascendas aŭ descendas, aŭ dum nekontrolita malpremigo de premujo, sed povas esti kaŭzita ankaŭ de ŝokondo.
19282 Zhangcunhao
19282 Zhangcunhao estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina akademiano Zhang Cunhao (ĉine 张存浩) de la Ĉina Akademio de Sciencoj kaj de la Akademio de Sciencoj por la Evoluiĝanta Mondo. Li estas fondinto de la de alta energio en Ĉinio kaj ricevis la Ŝtatan Superan Premion pri Scienco kaj Teknologio en 2013.
San Cristóbal Amatlán
San Cristóbal Amatlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Cristóbal Amatlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 126.
Geografio
San Cristóbal Amatlán apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3978 loĝantojn. El tiuj estis 1917 viroj kaj 2061 virinoj. La komunumo havas surfacon de 96.96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1720 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3213 indiĝenoj. El tiuj 2636 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2636 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Küps
Küps estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kronach kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
9685 Korteweg
9685 Korteweg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda matematikisto Diederik Korteweg (1848–1941), profesoro pri matematiko ĉe la Universitato de Amsterdamo ĉefe konata pro la Ekvacio de Korteweg-de Vries por la solitonoj kaj pro esti eldoninta la plenan verkon de Christiaan Huygens.
(19283) 1996 BJ2
(19283) 1996 BJ2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Floresta Azul
Floresta Azul estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 10.660 loĝantojn en 2010.
San Cristóbal Amoltepec
San Cristóbal Amoltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Cristóbal Amoltepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 127.
Geografio
San Cristóbal Amoltepec apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1179 loĝantojn. El tiuj estis 551 viroj kaj 628 virinoj. La komunumo havas surfacon de 31.90 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2320 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 880 indiĝenoj. El tiuj 743 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 743 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
La vivo de la plantoj
La vivo de la plantoj estas popularscienca libro pri botaniko verkita de Paul Neergaard kaj eldonita en 1957. Ĝi estas skribita natur-ŝatante. Ĝi enhavas klarigajn desegnaĵojn de la dana artisto Magd Stag. La libro estis verkita originale en Esperanto, sed la dana eldono (Grøn er vor jord) jam aperis en novembro 1956. Sekvis ankaŭ sveda (Vår gröna jord, 1957) kaj suoma (Vihreä on maailmamme, 1958) eldonoj tradukitaj de la dana lingvo; kaj litova (Augalų gyvenimas, 1960) kaj pola (Życie roślin, 1962) tradukitaj el Esperanto.
La danaj kritikistoj tre favore akceptis la libron. Tiu ĉi rezultas el la taŭga kombino de la teoria erudicio kaj pedagogia konkretigo, tiel karakterizaj por la aŭtoro. Abundas frapaj komparoj kaj bildigoj, kiuj simpligas eĉ tre komplikajn fenomenojn en la planta mondo, ekzemple la "baleto" de la kromosomoj aŭ la unika eltrovo en Ĉinujo de tie kreskanta pra-konifero, metasekvojo kiun oni kredis ekzistanta nur en fosilia formo.
Enhavo
(daŭrigota)
Chaves
Urbo
La loĝantaro estas disigita en la fregezioj Santa Cruz-Trinidade, Madalena, kaj Santa Maria Maior: tiuj fregezioj formas la urbigitan domaron de la urbo Chaves.
Kvankam multaj el la plej malnovaj konstruaĵoj ekster la ringo de historiaj muregoj estis detruitaj por lasi lokon al novaj loĝejaroj, la mezepoka kvartalo kun siaj tipaj stratoj Rua Direita kaj Rua de Santo António estis deklaritaj historiaj zonoj. En tiuj areoj estas mallarĝaj mult-etaĝaj loĝejoj, kies origino estis limigita de la enmurigita urbo. Historie, nur la malnova kvartalo estis la urbo, kaj malmultaj konstruaĵoj estis ekster la muregoj, pro ties landlima situacio kaj la risko de invado. Sekve la disponebla loko estis malmulte kaj la tereno estis uzata ĉefe por mult-celaj konstruaĵoj, kio rezultis en tra mallarĝaj stratoj kaj mult-etaĝaj strukturoj (kun balkonoj kiuj etendas super la stratoj kaj protektis la lokanojn). Multaj el la teretaĝaj spacoj estis okupitaj de vendejoj kaj malgrandaj negocoj, dum la loĝantoj vivis en la supraj etaĝoj. Restaĵoj de tiuj balkonoj estas ankoraŭ videblaj en la mezepoka kvartalo.
Historio
La enmurigita urbo estis avangardo de la politika maltrankvileco dum la "Reconquista", kaj estis trapasita de armeoj kaj foje rabita de malamikoj. Chaves estis konstruita, detruita kaj rekonstruita kelkajn fojojn ĉu fare de kristanoj ĉu de islamanoj, kaj dum periodoj la urbo estis komplete abandonita. En 1253, Alfonso la 3-a helpis la rekonstruadon de la kastelo. Ĉirkaŭ 1258, Chaves ricevis la statuson de vila (aŭ urbo). Kvankam la muregoj estis finfine rekonstruitaj, la enkonduko de artilerio faris la kastelajn fortifikaĵojn alitempaj, kaj ili iom post iom ruiniĝis.
Modernepoke oni plibonigis la areojn ambaŭflanke de la rivero Támega. Oni aranĝis ĝardenojn, vojojn por piedirantoj kaj biciklistoj kaj oni konstruis modernan ponton.
Administracia ento
Ĝi estas sidejo de municipo kun 590,42 km² kaj 44 186 loĝantoj (2006), subdividita en 51 fregezioj, nome la jenaj:
Blazono de Litovio
La blazono de Litovio havas la nomon Vytis [VI:tis]  (la persekutanto), bildigas blankan kavaliron sur blanka ĉevalo, kaj estas unu el la plej tradiciaj eŭropaj blazonoj. La nuna blazono estas difinita laŭ artikolo 15 de la konstitucio de Litovio, kiu dum la jaro 1992 ekvalidiĝis pro referendumo.
La moderna versio de la blazono, akceptita dum 1991, montras sur ruĝa fono arĝentan mezepokan kavaliron kun kiraso, kasko kaj oraj spronoj sur arĝenta saltanta ĉevalo kun oraj hufoj. En la dekstra mano li tenas super la kapo arĝentan glavon kun ora tenilo, en la maldekstra bluan ŝirmilon kun ora Lorena kruco. La fermilo de la glavingo estas ora, kaj la ĉevalaj selo kaj bridiloj havas bluan koloron kun oraj ornamoj.
Historio
La Vytis jam uziĝis komence de la 14-a jarcento, dum la regotempo de la litova grandduko Narimantas, filo de Gediminas - tiel raportas la Kronikoj de Ĵemajtio.
La pli-malpli nunan formon la simbolo de la atakanta rajdanta kavaliro pruvite havas dum la jaro 1366 sur sigelo de la litova grandduko Algirdas. La simbolon transprenis lia filo Jogaila (Jogajlo) kaj ankaŭ de postaj generacioj de litovaj granddukoj. Kiam Jogaila aprenis kristanecon dum la jaro 1386 kaj baptiĝis, al la blazono li aldonigis la duoblan krucon, simbolon de la Sanktulo Ladislao de Hungario. Tiu kruco poste iĝis simbolo de la dinastio de Jagelonoj / Jogajlidoj, kaj ankoraŭ nun ankaŭ estas parto de la blazonoj de Hungario kaj Slovakio.
Ankoraŭ ene de la 14-a jarcento la simbolo de la kavaliro sur ĉevalo aperis kadre de ŝildoforma blazono - unuafoje en la sigelo de grandduko Jogaila dum la jaro 1386, duafoje en la sigelo de grandduko Vytautas dum 1401.