cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ho (Jukatanio)
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 496453 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 473290 scipovis legi kaj skribi kaj 22399 personoj estis analfabetoj. Do 4,51% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 705055 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 92465 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 13,1% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Arondismento Rochechouart
Komunumoj
(inter krampoj la respektiva INSEE-kodo)
Franca protektorato de Tunizio
La Franca protektorato de Tunizio (en franca Protectorat français de Tunisie; en araba الحماية الفرنسية في تونس Al-Ḥimāyah Al-Fransiyyah fī Tūnis) estis establita en 1881, dum la epoko de la Franca kolonia imperio kaj daŭris ĝis la Tunizia sendependiĝo en 1956.
Tunizio formis provincon de la dekadenca Otomana Imperio sed ĝuis ampleksan aŭtonomecon sub la regado de la bejo Muhammad la 3-a as-Sadik.
En 1877, Rusio deklaris militon kontraŭ la Otomana Imperio. Rusia venko permesis la disigon de la otomana imperio, inkludante sendependon por kelkaj landoj el Balkanio kaj internacian diskutadon pri la futuro de la nordafrikaj provincoj.
La Kongreso de Berlino de 1878 interkonsentis por solvi la otomanan aferon. Britio, kvankam malema al totala dismuntado de la Otomana Imperio, proponis al Francio kontrolon de Tunizio, repage por Kipro. Germanio, vidinte la francan postulon kiel vojo por eviti la franccan atenton por revenĝa agado en Eŭropo (kie Francio setis suferinta malvenkon antaŭ Prusio en 1870–1) kaj neinteresata pri la suda Mediteraneo, akceptis permesi al Francio regadi en Tunizio. Italio, kiu havis ekonomiajn interesojn en Tunizio, arde kontraŭis la planon sed malkapablis akceptigi sian volon.
La franca estado en Tunizio venis post kvin jardekoj post la franca okupado de la najbara Alĝerio. Ambaŭ landoj estis estintaj iamaj posedoj de la Otomana Imperio dum tri jarcentoj, kvankam ambaŭ ricevis delonge politikan aŭtonomecon el la Sultano de Konstantinopolo. Antaŭ la alveno de la francoj, Tunizio startis procezon de modernaj reformoj. Post ties okupado fare de la franca registaro, tiu iniciatis plibonigojn ĉe kelkaj areoj, kiaj transporto kaj infrastrukturo, industrio, financoj, publika sansistemo, kaj administrado. Ĉar ĉefe francaj negocoj kaj civitanoj estis favoritaj, tio ne plaĉis al tunizianoj. Tiu kontraŭstaro dekomence esprimiĝis kaj parole kaj prese; sekvis politika organizado. La sendependiga movado estis jam aktiva antaŭ la Unua Mondmilito, kaj pluakiris forton poste. La ĉefa celo estis atingita en 1956.
Linio Flughaveno Kansaja
Linio Flughaveno Kansaja (japane: 関西空港線 [Kansaj-Kuukoo-sen], angle: Kansai Airport Line) estas linio de la fervojo reto JR. La linio apartenas al JR Okcidenta.
Tipoj de trajnoj
Estas 3 tipoj de trajnoj kaj super-ekspreso Haruka:
Ruda (Italio)
Ruda - jen itale, friule Rude - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Stefano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Aiello del Friuli, Campolongo al Torre, Cervignano del Friuli, Fiumicello, San Pier d'Isonzo (GO), Turriaco (GO), Villa Vicentina kaj Villesse (GO).
NGC 339
NGC 339 (alia indiko — ESO 29-SC25) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
John Lewis
John Lewis estas nomo de la sekvaj personoj: * John Lewis (pianisto) (1920–2001), usona ĵaz-muzikisto
Ĉenajo
Ĉenajo (சென்னை [ĉenaj] ), antaŭe nomata en Esperanto Madraso, estas ĉefurbo kaj havenurbo de la barata suda ŝtato Tamilnado kaj la kvara barata urbo laŭ loĝantaro. Kun 7,69 milionoj da baratanoj, ĝi ankaŭ estas 36-a urbo en la mondo.
La urbo estas bone ligita trajne, aviadile kaj strate kun la aliaj barataj urboj, ĝi estas la plej granda urbo de ekstremsuda Barato. Multaj firmaoj instalis siajn ĉefcentrojn ĉi tie, precipe aŭtomobilaj firmaoj. Ĉenajo ankaŭ bonvenas multajn turistojn kiuj alvenas per unu el la du flughavenoj (la unua nacia kaj la dua internacia) kaj kiuj deziras viziti la multajn vidindaĵojn kaj templojn en Tamilnado aŭ pli proksime la plej longan plaĝon tutmonde, kiu situas en Ĉenajo mem: Marina Beach. La urbo ne estas grava turista centro per si mem (ne estas multaj gravaj malnovaj konstruaĵoj), sed estas grava industria centro de suda Barato kaj altiro por apudaj urboj kiel Avadi.
Nomoj
La nomo Ĉenajo strange devenas de la telugua lingvo (dum la ŝtata kaj urba lingvo estas la tamila) kaj signifas bela urbo. Sed la urbo ne ĉiam tiel nomiĝis kaj estis antaŭe konata sub la nomo Madraso. Madraspatnam estis fiŝista vilaĝo en la regiono de la nuna urbo. La simileco kun madrasa "islamlernejo" ŝajnas esti nur hazarda. Kelkaj pensas, ke la nomo devenas de la portugala Madre de Deus "Patrino de Dio", sed la urbo nomiĝis en la portugala "Madrasta", kiu signifas "antataŭpatrino".
Fama loka teksaĵo cetere ankaŭ nomiĝas madraso pro la iama nomo de la urbo.
Der er et yndigt land
Der er et yndigt land [de e-et ondit len] (laŭvorte "Jen estas bel-ĉarma lando") estas la nacia himno de Danio. Teksto: Adam Oehlenschläger (1819) Melodio: H. E. Krøyer (1835)
Esperanta traduko
(*)Danaĵo por "menhiro".
Verrières-de-Joux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Mantas
Mantas estas relative ofta litovlingva vira persona nomo. Temas pri memstara nomo sed ankaŭ pri mallongigo de tuta gamo da litovlingvaj personaj nomoj enhavantaj la silabon mant-, ĉu vortkomence (nuntempe plejparte arkaiĝintaj), ekzemple Mantartas, Mantautas, Mantgailas, Mantgirdas, Mantilas, Mantmilas, Mantminas, Mantotas, Mantrimas, Mantvydas, Mantvilas kaj Mantvinas, ĉu vortfine, ekzemple Algimantas, Rimantas aŭ Vidmantas. La silabo "mant-" origine havas la signifon "prospero". . Virina formo (malpli ofta) estas Mantė.
Suvi Lindén
Suvi Helmi Tellervo LINDÉN (naskiĝinta 1962 en Helsinko) estas finna politikisto, kaj membro de Finna Parlamento 1995–2011, ministro pri kulturo 1999–2002 kaj ministro pri komunikado 2007–2011. Pli juna ŝi estis ankaŭ sportisto.
Sacile
Sacile estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
Natria duetila-dutiokarbamato
Natria duetila-dutiokarbamato, duetila-dutio-karbamato de natrio aŭ (H3C-CH2)2-N-CS2-Na estas organo-sulfura komponaĵo, derivaĵo de tiokarbamata acido, duetilamino kaj natria hidroksido komerce produktita por uzo en la kaŭĉuka industrio kaj en manufakturo de fungicidoj. La komponaĵo estas potenca kelatigagento kaj uzatas en traktado de venenigo pere de nikela karbonilo.
Duetila dutio-karbamato de natrio estas relative stabila en akvosolvaĵo kun alkala pH inter 8 kaj 9, tamen, ĝi rapide malkomponiĝas, kiam pH estas 4.0, kun duonvivo de 30 sekundoj, al duetilamino kaj karbona dusulfido. Kiam miksita kun zinko kaj mangano la duetila dutiokarbamatoj estas grande uzataj en agrikulturo kiel pesticidoj.
Proprecoj
La kelatiga propreco de la zinko en la duetila dutiokarbamatoj inhibas la enzimon metaloproteinazon, kiu siavice preventas la degradiĝon de la ekstraĉela matrico, kiu reprezentas la komencan etapon rilate al karcinomogena metastazo kaj angiogenezo.
La duetila dutiokarbamato inhibas la enzimon superoksidan dismutazon, kiu posedas kaj antioksidigaj kaj oksidigaj efikoj sur la ĉeloj, depende de la administrado-periodo.
Prologo
Prologo laŭ PIV estas la komenca parto - ĉu parolo, poemo aŭ sceno – de romano, teatraĵo, filmo kaj simile, kies intrigon ĝi enkondukas kaj klarigas.
Natria duetila-dutiokarbamato
Proprecoj
Oni raportas ke la duetila dutiokarbamato partoprenas en la metabolo de la glukokortikoido, inhibante la aktivecon de la enzimo 11-beta-hidroksosteroido malhidrogenazo tipo 2, kiu konvertas kortizolon en kortizonon.
Prospero
Prospero laŭ esperantaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas simple "kontentiga stato". Aparte celiĝas la fenomenoj de financa sukceso kaj bona socia statuso.
Prologo
* do sen prepara pripenso
Dramoj kaj ankaŭ aliaj specoj de treatraj prezentaĵoj kiel ekzemple operoj ekde la antikva epoko tradicie dividatas en aktojn, dividatajn per falo de la teatra kurteno kaj de paŭzoj. Ekzistas teatraĵoj de unu, du, ofte tri, ege malofte kvar kaj tradicie plej ofte kvin aktoj. Pli ol kvin aktoj tamen maloftas. Se la materialo por drama prezento tiom ampleksas, ke teatra verkisto pensas ne sukcesi trakti ĝin ene de kvin aktoj, ankoraŭ ekzistas la eblo antaŭ la unua akto aldoni antaŭludaĵon aŭ prologon, kaj post la lasta akto postludaĵon aŭ epilogon.
Promesoj
El la unuaj mil senkondiĉaj promesintoj konsistiĝis en 1889 la unua Adresaro de la personoj kiuj ellernis la lingvon "Esperanto".
Armentières (stacidomo)
Armentières estas franca stacidomo sur linioj Lille -, Armentières - kaj  - Armentières, situanta en  Armentières, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Hernando Franco
Hernando Franco (1532, ĝis 28-a de novembro 1585) estis Hispana komponisto de la renesanca epoko, kiu ĉefe aktivis en Gvatemalo kaj Meksiko.
Knarilo
Knarilo estas produktaĵo (kutime ligna) donanta bruegon, same kiel klakiloj, mueliloj kaj aliaj hejme faritaj iloj, ili estis uzataj laŭ tradicio por celo de kunvokado al diservo de Verda ĵaŭdo, kiam sonoriloj silentiĝis (ili forflugis Romon). Sed nun temas pri muzika instrumento.
Knarilo aŭ sonorilo estis maniero, kiel devis atentigi sin lepruloj.
Hernando Franco
Vivo
Li naskiĝis en 1532 en la vilaĝo Garrovillas, en Espinar, proksime de la landlimo kun Portugalio. Li estis edukata en la katedralo de Segovia, kie li kune kun siaj fratoj Lázaro kaj Hierónimo del Álamo kiel ĥorknabo ekde la deka ĝis la deksepa vivojaro. Amiko de la familio Álamo, Mateo Arévalo Sedeño, vojĝis al la Nova Mondo por plenumi komision oficilalan; Hernando Franco, jam maturiĝinte en la aĝo de 22 jaroj, akompanis lin enradikiĝonte en Santiago de Gvatemalo. Pro sia solidaj scioj kaj sia kvalito kiel eklezimuzikisto li iĝis kapelestro de la katedralo de Santiago de Gvatemalo ekde 1570 ĝis 1573. Pro malaltigo de la salajro li kaj Hierónimo denoncis kaj iris al Meksiko, kie rezidis Dr. Mateo Arévalo. Oni ne scias kie li estis ordinata kiel pastro, sed kiam li atingis Meksikon, la nuna Frato Franco okupis la vakantan postenon de kapelestro de la Katedralo, kiun antaŭe posedis Juan de Vitoria. Lia nomumando okazis la 20-an de majo 1575.
Verkaro
Franco estas konsiderata kiel unu el la plej gravaj komponistoj en la Hispanaj kolonioj sur la Sudamerika kontinento, krome oni konsideris lin longtempe kiel unua komponisto de katedrala muziko. Li sciis riĉigi substance la muzikan agadon de la katedraloj de Gvatemalo kaj Meksiko per propraj kontribuoj, kiujn oni konservas ĝis niatempe.
En Gvatemalo oni konservas de lia aŭtoreco la "Antiphona in Die Purificationis" kaj "Benedicamus Dómino" por kvin voĉoj, krome de unu kolekto de "magnificatoj". En Meksiko oni konservas komponaĵojn de kvar ĝis dekunu voĉoj, kiuj montras bonan kvaliton kaj sperton pri la uzo de la komponreguloj de la epoko. Lia verkaro estas skribita kun ĉiuj atributoj de la muzika de Palestrina, de profunda inspirado malgraŭ la simpleco de sia melodia linio. En la katedralo de Guadalajara, Jalisco, ankaŭ oni trovas parton de lia verkaro.
Os (Innlandet)
Os estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hedmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Batalo en Bismarka Maro
La Batalo en Bismarka Maro (2a–4a de Marto 1943) okazis en sudokcidento de la Pacifika Fronto dum la Dua Mondmilito kiam aviadiloj de la usona Kvina Aerforto kaj la Reĝa Aŭstralia Aerforto atakis japanan konvojon kiu portis trupojn al Lae, Nov-Gvineo. Plej el la japana militforto estis detruita, kaj la perdoj de japanaj trupoj estis multegaj.
La japana konvojo estis rezulto de decido de la Japana Imperia Generala Stabanaro en Decembro 1942 por plifortigi sian sintenon en Sudokcidenta Pacifiko. Oni organizis planon por translokigi ĉirkaŭ 6,900 trupojn el Rabaul rekte al Lae. La plano estis konsiderata riska, ĉar la aliancana aerpovo en la areo estis forta, sed oni decidis ĉiuokaze antaŭeniri ĉar alimaniere la trupoj devus esti surterigitaj je konsiderinda distanco for kaj devus piediri tra malfacilega tereno de marĉoj, montaroj kaj ĝangaloj sen ŝoseoj antaŭ atingi sian destinon. La 28an de Februaro 1943, la konvojo – enhavanta ok destrojerojn kaj ok truptransportilojn kun eskorto de proksimume 100 ĉasaviadiloj – eliris el haveno Simpson en Rabaul.
La Aliancanoj estis detektintaj preparojn por la konvojo, kaj la mararmeaj kodorompuloj en Melburno (FRUMEL) kaj Vaŝingtono estis sukcesintaj senkodigi kaj traduki la mesaĝojn kiuj indikis la konvojan intencitan destinon kaj daton de alveno. La Aliancitaj Aerfortoj estis disvolvigintaj novajn teknikojn plibonigontajn la ŝancojn de sukcesa aeratako al ŝipoj. Ili detektis kaj sekvis la konvojon, kiu suferis konstantan aeratakon la 2a–3a de Marto 1943. Pluaj atakoj el PT boatoj kaj aviadiloj estis faritaj la 4an de Marto. La ok truptransportiloj kaj kvar el la eskortaj destrojeroj estis sinkigitaj. El 6,900 japanaj trupoj necesaj en Nov-Gvineo, nur ĉirkaŭ 1,200 alvenis al Lae. Aliaj 2,700 estis savitaj per la destrojeroj kaj submarŝipoj kaj revenis al Rabaul. Preskaŭ 3 000 mortis, dum la aliancanoj perdis malpli ol 20 homoj. La japanoj ne faris pluajn klopodojn plifortigi Lae per ŝipo, kio ege malhelpis siajn lastajn malsukcesajn klopodojn haltigi la aliancanajn ofensivojn en Nov-Gvineo.
Amerika Esperantisto
La revuo Amerika Esperantisto estis fondita en 1906 kaj en 1908 iĝis la oficiala organo de Esperanto Asocio de Norda Ameriko (EANA). En 1956 EANA estis eksigita kiel landa asocio de UEA post kiam ĝi sub la influo de makartismo lanĉis denuncan kampanjon kontraŭ UEA. Kiel landa asocio anstataŭe estis akceptita ELNA (Esperanto-Ligo por Norda Ameriko).
De EdE
Esperantistoj en Bostono fondis nacian asocion por Usono, Amerika Esperantista Asocio, en marto de 1905. Eldonado de la asocia gazeto Amerika Esperantista Revuo komenciĝis en januaro 1907.
Jam en oktobro 1906 Arthur Baker en Oklahoma City fondis gazeton Amerika Esperantisto.
En 1908 ĉe la unua landa kongreso oni renomis la asocion Esperantista Asocio de Norda Ameriko (EANA). Amerika Esperantista Revuo ĉesis ekzisti kaj Amerika Esperantisto fariĝis oficiala organo de la asocio.
Redaktis: A Baker kaj Ivy Kellerman; J. J. Süssmuth en 1933.
Eksteraj ligiloj
]]
Wiliberg
Pri la komunumo
Wiliberg estas komunumo en la distrikto Zofingo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 160 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Pamela C. Rasmussen
Fruaj reserĉoj de Rasmussen temis pri marbirdoj de Sudameriko kaj fosiliaj birdoj el Nordameriko. Ŝi poste specialiĝis en aziaj birdoj kaj priskribis kelkajn novajn speciojn kaj klarigis la statusojn de aliaj, ĉefe de zosteropoj kaj strigoj. Pli ĵuse, ŝi engaĝiĝis en grandskala kunlaborado pri modeloj de tutmonda biodiverseco, kaj konsilis pri la taksonomia statuso de gipoj de Suda Azio.
Wiliberg
Geografio
La komunumo laŭ situas en orienta flanka valeto de la rivero Uerke sur alteco de 651 m s.m.. Ĝi estas laŭ loĝantaro kaj teritorio la plej malgranda komunumo de la distrikto kaj troviĝas ankaŭ inter la plej malgrandaj komunumoj de la tuta kantono.
Pamela C. Rasmussen
Ŝi estis ĉefa aŭtoro de Birds of South Asia: The Ripley Guide, mejloŝtona verko pro sia enorma geografia kaj prispecia atingo kompare al ties antaŭaĵoj. Kiel rezulto de ŝia studaro pri birdaj muzespecimenoj dum reserĉado por la libro, ŝi ludis gravan rolon por malkaŝi la etendon de la ŝtelado el muzeoj kaj fraŭda dokumentaro misfare de elstara brita ornitologo kaj maldeca persono Richard Meinertzhagen.
Wiliberg
Geografio
La komunumo konsistas krom el la ĉefvilaĝo el la kvartalo Buechacker ĉe deklivo sude de la arbaro Buechwald. En alia flanka valo de Uerke pli sude situas krome du bienoj, nome Hinterwiliberg kaj Sacher, kiuj ankaŭ apartenas al la komunumo Wiliberg.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,17 km², de kiuj 0,21 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,14 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur 685 m s.m. sur la altebenaĵo, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 520 m s.m. en la valo ĉe la bordo de la rivero Uerke.
Trafiko
Wiliberg situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika trafikreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio, kiu funkcias laŭ la vokbusosistemo, tio signifas, la buso veturas laŭ mendo de la kliento.
Historio
La unua skriba mencio de Wiliberg datiĝas el donacodokumento de la Monaĥejo Engelberg el la jaro 1251 kiel Wileberch.
Ĝis 1781 Wiliberg, kiu ankaŭ estis konata kiel Bonhausen, estis tiel nomita libera bieno (germane Steckhof), tio estis bieno, kiu situis flanke de vilaĝo kaj ne apartenis al iu ajn komunumo. En la jaro 1751 la bernaj aŭtoritatoj malfondis la liberajn bienojn en la kamparvoktejo Lencburgo, kiuj ekzistis jam de historiaj tempoj, kaj transformis ilin al memstaraj komunumoj. Pro nerekonstruebla kialo Wiliberg tiam forgesiĝis kaj tial troviĝis subite en malfacila situacio, ĉar ĝiaj loĝantoj nun ne plu apartenis ien ajn. Post plurjara penado kaj diversaj submetemaj petskriboj al la bernaj aŭtoritatoj la "honora konsilio de la Senjoroj de Berno" finfine atribuis al Wiliberg je la 16-a de januaro 1781 la statuson de komunumo.
Ek de la liberigo de Argovio de la berna servuteco okaze de la Helveta Revolucio fare de francaj trupoj en la jaro 1798 la komunumo apartenas al la distrikto Zofingo de la Kantono Argovio.
Hohwald (Saksio)
Hohwald ekde la 1-a de aŭgusto 2007 estas parto de la urba komunumo Neustadt en Saksio de Germanio - antaŭe temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Sächsische Schweiz de la federacia lando Saksio. La 1-an de januaro 2006 la komunumo havis 4760 loĝantojn.
NGC 340
NGC 340 (aliaj indikoj — PGC 3610, MCG -1-3-55, IRAS00580-0708) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zsigmond Bürger
Zsigmond Bürger [ĵigmond burger], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bürger Zsigmond estis hungara violonĉelisto, muziklerneja instruisto.
Zsigmond Bürger naskiĝis la en Vieno, li mortis la  en Budapeŝto.
Drnholec
Drnholec (Dürnholz) estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en Moravio, distrikto Břeclav situanta 12 km nordokcidente de Mikulov sur maldekstra bordo de Dijo. Vivas ĉi tie. Drnholec troviĝas en vinkultivada subregiono Mikulov.
Historio
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1249. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Neso
Neso En greka mitologio, Neso (laŭ PIV ankaŭ Nesso, greke Νέσσος) estis fama centaŭro kiu estis mortigita de Heraklo kaj kies venena sango poste mortigis Heraklon.Neso estas konata pro lia rolo en la rakonto de la Tuniko de Neso. Li provis forporti Dejaniran, la edzinon de Heraklo, trans la riveron kaj seksperforti ŝin. Heraklo vidis tion de la alia flanko de la rivero, kaj pafis venenitan sagon en la bruston de Neso. Kiel fina malicaĵo, Neso diris al Dejanira, dum li estis mortanta, ke lia sango igas ke Heraklo restu fidela al ŝi ĉiam. Dejanira malsaĝe kredis lin. Poste kiam ŝi malpli fidis sian edzon ŝi ŝmiris la sangon de la centaŭro sur ĉemizo kaj donis ĝin al ŝia edzo. Heraklo iris al kunveno de herooj. Dume Dejanira verŝis iom de la centaŭra sango sur la plankon kaj ĝi komencis fumi. Ŝi konsciis ke ĝi estas veneno kaj provis averti sian edzon, sed jam estis tro malfrue. La ĉemizo komencis bruli la haŭton de Heraklo. Li ne povis forpreni la ĉemizon sen ankaŭ forŝiri la haŭton. Pro la doloro Heraklo lasis sin bruli ĝismorte sur ŝtiparo. Intertempe Dejanira jam sinmortigis. Tiel plenumiĝis la profetaĵo,ke Heraklo mortos per la ago de iu, kiu mem ne plu vivas.
Timed Text
Timed Text (prononco , angle: "tempe agordigita teksto") estas la prezento de teksto en laŭtempa agordigo kun aliaj komunikiloj, ekzemple filmo aŭ sondosiero. Do temas pri speco de subteksto.
Tipaj uzoj de Timed Text estas simple redakteblaj subtekstaj tradukoj de alilingvaj paroloj de interrete prezentataj filmoj, subtekstoj por uzantoj de komputiloj sen laŭtparoliloj aŭ por surduloj, karaokeo aŭ tele-suflorado.
Timed text por filmoj de kodigo MPEG 4 estas difinata en la normo MPEG-4 parto 17, kaj referencata en la dokumento RFC 3839.
La Konsorcio de la Tut-Tera Teksaĵo (angla mallongigo W3C) evoluigis specifikigon de Timed Text, kiu ampleksas multajn aspektojn pri uzado de la teknologio en la interreto. Tiu specifikigo ricevis statuson de konsorcia rekomendo.
ISO 3166-2:LK
ISO 3166-2:LK estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Srilankon. Ekzistas du niveloj de subunuoj, kiuj havas la kodojn de ISO 3166-2:LK: 9 provincoj, kiuj enhavas 25 distriktojn. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>LK</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Srilanko. La dua parto estas unu cifero por provinco kaj du ciferoj por distrikto. Por ĉiu distrikto la unua cifero estas la dua parto de la kodo de la provinco, kiu enhavas tiun distrikton.
23 August (Constanța)
23 August estas vilaĝo en Rumanio, distrikto Constanța, kun ĉ. 5.289 loĝantoj. La administre al ĝi apartenantaj komunumoj: Dulcești kaj Moșneni.
Situo
La vilaĝo situas en la sudorienta parto de Rumanio, 14 km norde de Mangalia kaj 30 km sude de Constanța, proksime al la Tatlageac-lago.
Historio
Loĝantoj iniciatis en 1994 kaj 1996 la nomŝanĝon, sed la loka loĝantaro rifuzis tion. En la vilaĝo loĝas krom la rumanoj eĉ tataroj (10 %).
Servo Paco kaj Justeco
La Servo Paco kaj Justeco SERPAJ-Latinameriko estas komponita de Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Salvadoro, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Paragvajo, Peruo kaj Urugvajo.
La SERPAJ estas agnoskita kiel konsilia ento ĉe la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj kaj ĉe la Unesco. En 1987 ĝi ricevis la Premion UNESCO de Edukado por Paco. Ĝi apartenas al la Internacia Ligo por la Rajtoj kaj la Liberigo de la Popoloj.
La Servo Paco kaj Justeco (SERPAJ) estas movado de Latinameriko por la defendo de la homaj rajtoj organizita kaj fondita laŭ vidpuntko malferma al ĉiuj kulturoj, mondorigardoj kaj etikoj en la procezoj de liberigo kaj disvolvigo homaj. Ties ĉefa engaĝiĝo estas la luktado por la respekto al la vivo kiel supra valoro kaj la konstruo de la paco kiel frukto de la justeco. Ĝi proponas kiel rimedo la praktikon de la Aktiva Neperforto, kontraŭ la socia indiferento, la religa konsentismo kaj la politika akceptismo, sed same, kiel vivostilo kaj luktometodo uzanta la unuigon kaj la organisadon de la necesuloj kiel forto.
Robert W. Storer
D-ro Robert W. Storer (naskiĝis la 20-an de septembro 1914, mortis la 14-an de decembro 2008) estis usona ornitologo konata pro sia verko pri birdaj sistematiko kaj evoluo, ĉefe de greboj. Li naskiĝis en Pittsburgh (Pensilvanio). Li en 1997 ricevis la premion Loye and Alden Miller Research Award de la Cooper Ornithological Society, kiu estas donata kiel agnosko al dumviva atingo en ornitologia reserĉado.
Servo Paco kaj Justeco
La Servo Paco kaj Justeco en Latinameriko estis oficiale fondita en 1974 en Medellín, Kolombio, kaj la argentina Adolfo Pérez Esquivel, nome Nobel-premio pri paco en 1980 akceptis la respondecon pri la ĝenerala kunordigado.
Kontinentaj kampanjoj
• Kampanjo por paco kaj Ne al Milito. • Kampanjo por Kontinenta Senmilitistigo. • Kampanjo kontraŭ ALCAI TLC/ PPP. • Kampanjo por la Malpago de la Ekstera Ŝuldo.
Franciska de Braganzo
Franciska de Braganzo (1824-1898) estis Princino de Brazilo, Princino de Joinville kaj Infantino de Portugalio, ŝi estis la kvara filino de la Imperiestro Dom Petro la 1-a (1798-1834) kun ties edzino Maria Leopoldina (1797-1826) - filino de Francisko la 1-a (1768-1835) - kaj fratino de la lasta imperiestro de Brazilo Dom Petro la 2-a (1825-1841). Ŝia kompleta nomo estis Franciska Karolina Joana Karlota Leopoldina Romana Ŝavier de Paula Micaela Gabriela Rafaela Gonzaga. Ŝi estis fratino de Dom Petro la 2-a (1825-1841), Paula Mariana de Bragança (1823-1833) kaj Januária Maria de Bragança (1822-1901). Ŝia nomo estis elektita de sia patro kiel omaĝo al la Rivero Sankta Francisko, kies naskiĝo kuŝas en la subŝtato Minas-Ĝerajso. Ŝi perdis sian patrinon, Dona Leopoldina (1797-1826), kiam ŝi estis trijara. Kiam ŝi estis 7-jara, ŝi vidis sian patron Dom Petro la 1-a (1798-1834), sian duonpatrinon Amelia de Leuchtenberg (1812-1873) kaj sian plej maljunan fratinon Dona Maria la 2-a (1819-1853), foriri al Lisbono. La princino kreskis sub strikta edukiteco.
Edziniĝo
La admiralo Francisko Fernando estis la tria filo de la reĝo Ludoviko-Filipo el Francio (1773-1850) kaj ties edzino Maria Amélia (1782-1866). En 1843, li reiris al Brazilo, kie li edziĝis al la princino en la 1-a de majo de tiu sama jaro. La geedza paro foriris al Francio en la fregato "La Belle Poule". Ŝi estis 19-jara kaj la fianĉo 25. Kiam ŝi alvenis al Francio la pentristo Ary Scheffer (1795-1858) faris ŝian portreton, en 1844, kiu estas hodiaŭ en la Muzeo de la Romantika Vivo, en Parizo. La doto de Dona Franciska egalvaloris al unu miliono da francaj frankoj kaj inkludis bienojn en Sankta Katarino entenante 25 kvadratajn leŭgojn en nordorienta provinco, laŭlonge de la rivero Kaŝoejra, kie hodiaŭ kuŝas la brazila urbo Joinville. Malgraŭ tio, la franca krono ankaŭ deziris la landojn proksimajn al la Franca Gujano.
Vivo en Eŭropo
En la franca kortego, la edukita kaj bela Dona Franciska baldaŭ fariĝis unu el la plej popularaj princinoj, kie ŝi estis kromnomita "La Belle Françoise". Ŝi estis amikino de brazila nobelino edziniĝinta al franca altrangulo, Luísa Margarida de Barros Portugal, pli konata kiel Grafino de Barral (1816-1891).
En 1848, la monarkio estingiĝis en Francio kaj la familio Orleano foriris al ekzilo. Dotita de batalema spirito, Dona Franciska arde negocis kun la respublikanoj la fuĝon de sia familio. En la ekzilo ŝi tenis intensan interŝangon da korespondaĵoj kun sia frato en Brazilo.
Pro financaj malfaciloj, la geprincoj el Joinville negocis la bienojn en Sankta Katarino kun la Germana Koloniiga Kompanio, kiu apartenis al la senatano Christian Mathias Schröder (1778-1860), riĉa komercisto kaj proprietulo de kelkaj ŝipoj. Tiele naskiĝis la Kolonio Dona Franciska, kiu pli malfrue fariĝis la ĉefurbo Joinville, plej granda urbo en la subŝtato Sankta Katarino.
Ame traktita kiel "Mana Ŝika" far sia frato Petro la 2-a, Dona Franciska defendis energiajn rimedojn kontraŭ la ekkresko de la brazila respublikanismo. En 1864, ŝi sendis la princojn Grafo d'Eu (1842-1922) kaj la Duko de Saksio-Koburgo-Gotao, Ludoviko Aŭgusto (1845-1907) al Brazilo, kie ili edziĝis al ŝiaj nevinoj, nome, la Princino Izabela (1846-1921) kaj Leopoldina de Braganzo kaj Burbono (1847-1871) respektive. Ŝi havis du gefilojn: Franciska de Orléans (1844-1925) kiu edziniĝis al Roberto, Princo de Chartres (1840-1910) kaj Petro de Orleano (1845-1919), Duko de Penthièvre.
Brazila Imperia Familio - Dua Generacio
<Gallery> CoA_Empire_of_Brazil_(1870-1889).svg|Blazono de la Brazila Imperio Pedro_II_circa_1887b_transparent.png| Petro la 2-a Victor_Meirelles_-_Dona_Tereza_Cristina.jpg| Tereza Kristina Januaria_of_Brazil_1865b.jpg| Januária Maria Dona_Paula_Mariana_Joana_Carlota_de_Bragan%C3%A7a.jpg| Paŭla Mariana FranciscaBrasilJoinville02.jpg| Francisca de Braganzo Maria_II_Portugal_1829.jpg| Maria la 2-a Maria_Amelia_of_Braganza.jpg| Maria Amelja Duchess_of_Goi%C3%A1s_1843.jpg| Izabela Maria </Gallery>
Vidu ankaŭ
<Gallery> Francis_II,_Holy_Roman_Emperor_at_age_25,_1792.png| Francisko la 1-a (1768-1835) Napoleonbonaparte_coloured_drawing.png| Napoleono Bonaparte (1769-1821) Louis-Philippe_de_Bourbon.jpg| Ludoviko-Filipo (1773-1850) Marie-Am%C3%A9lie_de_Bourbon_1.JPG| Maria Amélia (1782-1866) 29-_Imperatriz_rainha_D._Leopoldina.jpg| Dona Leopoldina (1797-1826) DpedroI-brasil-full.jpg| Dom Petro la 1-a (1798-1834) Infanta_Maria_Francisca_of_Portugal.jpg| Maria Franciska (1800-1834) 75 - Musée du Louvre - Ferdinand-Philippe d'Orléans par Ingres - RF 2005-13.jpg| Ferdinando Filipo (1810-1842) Retrato da D. Amélia de Beauharnais - Google Art Project.jpg| Amelia de Beauharnais (1812-1873) Condessa_de_Barral.jpg| Grafino de Barral (1816-1891) Orleans_Francois_Joinville.JPG| Princo de Ĵoinvilo (1818-1900) Robert_d%E2%80%99Orl%C3%A9ans,_Duke_of_Chartres.jpg| Roberto, Princo de Chartres (1840-1910) Gaston_conde_1870_002.JPG| Grafo d'Eu (1842-1922) 19th century photograph of Princess Françoise of Orléans, Duchess of Chartres (anonymous).jpg| Franciska de Orleano (1844-1925) Pes_18339.jpg| Ludoviko Aŭgusto (1845-1907) Penthi%C3%A8vre_Pierre.JPG| Petro de Orleano (1845-1919) Dona_Isabel.jpg| Princino Izabela (1846-1921) Princess_Leopoldina_around_1864_oval.png| Leopoldina de Braganzo (1847-1871) Jean_d%27Orl%C3%A9ans_(1874-1940).jpg| Johano, Princo de Gizo (1874-1940) </Gallery>
Aligatoredoj
La aligatoredoj estas familio al kiu apartenas la aligatoroj kaj kajmanoj.
János Zanger
János Zanger naskiĝis la  1651 en Győr. Li mortis la 1708 en Győr.
Biografio
János Zanger aliĝis al la jezuitoj en 1669. Post siaj studoj li instruis gramatikon, diversajn sciencojn, judan lingvon, teologion en diversaj lokoj. Li estis lernejestro-monaĥejestro en Sopron en 1691. Li estis rektoro en Jezuita Universitato de Nagyszombat inter 1702/03–1704/05, krome ankaŭ en aliaj jezuitaj altlernejoj.
Half-Life 2
Half-Life 2 - angle, prononco, “Duonvivo du” - estas mi-perspektika pafa videoludo de 2004, kiu estis programita kaj disdonita de la firmao Valve. Half-Life 2 estas la sekvanto de Half-Life (1998). La ludo kombinas pafadon, enigmojn kaj rakontadon, kaj aldonas trajtojn kiel fiziko-bazita ludado.
Ludantoj rolas la "heroon" Gordon FREEMAN, kiu batalas kontraŭ eksterteranoj nomataj Combine.
La ludo estis kreita uzante la ludmotoron Source, kiu estis programita samtempe. La programado daŭris kvin jarojn kaj kostis laŭdire 40 milionojn da usonaj dolaroj. La ĉefa entreprena oficisto (ĈEO) de Valve, Gabe Newell, donis al sian teamo la celon de redifini la generon de pafa videoludo el mi-perspektiko, fokusanta la atenton je altnivela fizika motoro kaj ne je la ludebla persono. Valve anoncis Half-Life 2 en 2003 kaj disdonis ĝin en sia nova distribua platformo Steam.
Half-Life 2 estis aklamita pro sia altnivela fiziko, animacio, sono, AI, lomputila grafiko, kaj rakonto. Ĝi gajnis 39 Ludo-de-la-Jaro premioj, kaj laŭdiĝis kiel "unu de la plej bonaj videoludoj de ĉiuj tempoj". En 2011 vendiĝis 12 milionoj da kopioj. Sekvis la epizodaj sekvantoj Episode One (2006) kaj Episode Two (2007), kaj fine de marto 2020 aperis pliaj sekvanto Half Life: Alyx.
Iomaj modifoj rekreitaj por la programilo Source estas: Counter-Strike: Source, Day of Defeat: Source, kaj la sekvantoj al Team Fortress Classic, Team Fortress 2.
Internacia Spiritisma Konsilantaro
Internacia Spiritisma Konsilantaro - ISK ( Conselho Espírita Internacional - CEI) establiĝis la 28an de novembro 1992. Ĝi konsistas en kuniĝo de la landaj spiritismaj organizoj. Ĝia sidejo estas en Braziljo, Brazilo. Ĝi celas estigi solidaran kaj fratan unuecon inter la spiritismaj organizoj el ĉiu lando, kaj la unuiĝon de la spiritisma movado. Ĝi respondecas pri la okazigo de la Mondaj Spiritismaj Kongresoj.
EDICEI
EDICEI (eldonejo de ISK) respondecas pri la publikigo de spiritismaj libroj tradukitaj al naciaj lingvoj, kio inkluzivas enpaĝigon, ellaboron de kovriloj, preson kaj diskonigon de la libroj. Aperis verkoj ekz. en la lingvoj franca, hispana, angla, germana, rusa kaj hungara. La eldonejo partoprenas la ĉefajn librofoirojn en la mondo (ekzemple en San-Paŭlo, Rio-de-Ĵanejro, Frankfurto, Parizo, Novjorko kaj Bonaero).
Membroj de ISK
La jenaj landaj spiritismaj asocioj membras en ISK:
Sivaslı
Sivaslı estas urbo en provinco Uşak en Turkio.
Chia
ĉiao staras por
Chia estas la familia nomo de jenaj personoj:
Chía estas la nomo de pluraj komunumoj:
Zgorzelec
Zgorzelec (Görlitz, Zhorjelc) estas urbo en la nuna provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Zgorzelec. Ĝis la jaro 1945 la urbo simple estis la kvartaloj de la germana urbo Görlitz situantaj oriente de la rivero Neiße, kiu sekve de la Dua Mondmilito difiniĝis kiel parto de la nova ŝtata limo inter Germanio (de 1949 ĝis 1990 GDR) kaj Pollando. Rezulte la orientaj urbopartoj iĝis la pollanda urbo Zgorzelec, dum la okcidentaj urbopartoj plu tenis la germanlingvan nomon Görlitz.
Eŭstako la 1-a (Bulonjo)
Eŭstako la 1-a (regado: 1032-1049) estis fondinta membro de la Bulonja dinastio, Grafo de Bulonjo inter 1042 kaj 1049 kaj filo de Baldueno la 2-a (m. 1027) kaj Adelina de Holando (990-1045)
Li sukcedis al sia patro kiel Grafo de Bulonjo en 1042 kaj li havis ankaŭ la titolon Grafo de Lens. En 1028, Eŭstako la 1-a konfirmis la fondon de kanonikara kolegio en sia Kastelo de Lens, kaj malgraŭ ke raportoj rakontas ke Lens estis pasinta en la manojn de Baldueno la 5-a de Flandrio ĉirkaŭ 1036, verdire ĝi ankaŭ apartenis al Eŭstako kaj estis transdonita al ties filo post sia morto.
Dum la malplenaĝeco de Baldueno la 4-a, Grafo de Flandrio, Arnulfo la 3-a, Grafo de Bulonjo, avo de Eŭstako, estis liberiĝinta el Flandrio kaj aktivis kiel sendependa princo, tiel kiel la patro de Eŭstako kaj Eŭstako mem. En 955, post kiam li atingis la plenaĝecon, Baldueno la 4-a provis rekuperi plurajn el la kasteloj konsiderataj sendependaj, ekspansiante tiam la flandrajn bordojn. Ĉi tio kaŭzis konsiderindan malamikecon inter Baldueno la 4-a, Grafo de Flandrio kaj la patro de Eŭstako, tamen, Baldueno la 5-a, filo de Baldueno la 4-a sukcedis lin en 1035. Eŭstako la 1-a kaj Baldueno la 5-a de Flandrio kunlaboris en pluraj kunaj entreprenoj, inkludante la kreadon de pluraj ĉartoj kaj limigon de povoj de la Kastiliaj advokatoj rilate al pluraj abatejoj, krom la Abatejo de Sankta Bertino, en Flandrio.
Eŭstako la 1-a estis aliancito de la duka normanda dinastio pere de geedziĝo de sia filo Eŭstako la 2-a al Goda, filino de Etelredo, la malpreparita (968-1016) kaj nevino de Rikardo la 2-a. Ĉi tio igis ilin alianciĝi al aliaj branĉoj de tiuj familioj inkluzive de Eduardo la konfesprenanto (1003-1066), reĝo de Anglio. Sub la regado de Eŭstako la 1-a la graflando de Bulonjo atingis grandan notindecon en la Nordo de Francio. Laŭŝajne, li estis patrono de la Abatejo de Samer, apud, Kaleo kaj supozeble li sepultiĝis tie.
Nigrabeka najtingalturdo
La Nigrabeka najtingalturdo, Catharus gracilirostris, estas malgranda birdo de la familio de Turdedoj endemia de la altaj teroj de Kostariko kaj okcidenta Panamo. Ties loko en la genro Catharus estas iom konfuza, sed ĝi estas ŝajne pli proksima al la Ermita turdo ol ĉiu ajn alia najtingalturdo escepte la Ruĝecbruna najtingalturdo aŭ la Ruĝkrona najtingalturdo (Winker & Pruett, 2006).
Ĝi troviĝas en suba kreskaro de humidaj montarbaroj de kverkoj kaj duarangaj arbaroj, tipe el super 1350 m de altitudo al makuloj de makiso trans la lignolimo. La nesto estas diketa kaj kovrita tasformo konstruita 1-5 m alte ĉe arbusto aŭ arbeto, kaj la tipa ovodemetado estas de 2 brunmakulitaj verdecbluaj ovoj.
Tiu malgranda specio estas 13.5 al 16 cm longa kaj pezas 21 g. Plenkreskuloj havas olivbrunajn suprajn partojn, grizajn kronon kaj vizaĝon, pli palgrizajn subajn partojn, kiuj iĝas blankecaj ventre, kaj olivbrustan zonon. La kruroj estas rozkoloraj kaj estas nigraj la okuloj kaj la fajna rekta beko kiu nomigas la specion en Esperanto kiel Nigrabeka najtingalturdo kaj en la latina scienca nomo kiel gracilirostris, kio signifus pli malpli ion kia “kun bela buŝo aŭ beko”.
Junuloj estas pli malhelaj en kapo kaj subaj partoj, havas brunan brustozonon, kaj la ventro estas anstataŭ blanka markata je bruna. La birdoj de la montaro Chiriqui [ĉiRIki] de okcidenta Panamo estas iom pli ruĝecaj supre kaj pli palaj sube ol tiuj de la populacio de Kosta-Riko, kaj estas foje konsiderataj kiel subspecio, C. g. accentor.
La Nigrabeka najtingalturdo kutime manĝas malalte en vegetaĵaro aŭ sur la arbara grundo, sola aŭ en paroj, progresante per saltetoj kaj ekiroj kun oftaj haltoj. Ili turnas la sekan foliaron kiel tipa turda sistemo serĉi insektojn kaj araneojn, kaj manĝas ankaŭ etajn fruktojn. Spite ties habitato, tiu specio estas amltimida kaj ofte fidema.
La kanto de la Nigrabeka najtingalturdo estas ĝis tri flutecaj tonoj sekvataj de miksita trilado kaj la alvoko estas alta fajna ciit.
Haedo
Haedo estas urbo kaj fervoja stacio situanta en la partio Morón, provinco Bonaero, Argentino. La origino, kresko kaj disvolviĝo de la urbo rilatas al ties dekomence fervoja funkcio kaj al kreado de fervojaj atelieroj. Eĉ la nomo devenas el iama funkciulo pri fervojoj.
La areo estas de 6,11 km² kaj la loĝantaro de 38.068 personoj en 2001, tio estas 13% malpli ol en 1991. Tio igas ĝin la 4a unuo plej loĝata de la partio, el kiu ĝi reprezentas 12% de la totalo.
Estas altlernejoj, grava biblioteko, alternativa radio kaj aliaj servoj.
Kantono Oradour-sur-Vayres
La kantono de Oradour-sur-Vayres (france canton de Oradour-sur-Vayres) estas malaperinta franca kantono lokita en la departemento Haute-Vienne kaj en la regiono Limoĝio. Ĝis administra reformo de marto 2015 ĝi estis unu el la 6 kantonoj de la arondismento de Rochechouart. Ĝia ĉefurbo estis Oradour-sur-Vayres.
Komunumoj
Apartenis al la kantono la jenaj 5 francaj komunumoj :
Jozefino de Beauharnais
Jozefino de Beauharnais (Marie Josèphe Rose Tascher de la Pagerie) ( – ) de deveno de kreoloj, estis la unua edzino de Napoléon Bonaparte kaj la unua imperiestrino de la unua imperio francia. De la flanko de sia filino Hortensie de Beauharnais, ŝi estis avino de Napoleono la 3-a kaj de la flanko de sia filo, praavino de la plej ĵusaj gereĝoj svedaj kaj danaj, kaj de la lasta greka reĝino, patrino siavice de la aktuala reĝino de Hispanio. Ankaŭ la aktualaj reĝaj familioj de Belgio, Norvegio kaj Luksemburgo descendas el Jozefino.
Jozefino, nomata Rozo ĝis la renkonto kun Napoleono, naskiĝis kaj loĝis en Martiniko (Malgrandaj Antiloj) ĝis kiam en 1780 edziniĝis en Parizo al Alexandre François Marie de Beauharnais. Fine de 1783 separiĝis de sia edzo kaj iom poste revenis al Karibio, kie ordigis la familian ekonomion meze de la insurekcio de sklavoj de 1791 kaj de la Franca Revolucio.
Tuj post ŝia reveno al Parizo tiujare, okazis la falo de la Antikva Reĝimo kaj la enpovigo de la Nacia Konvencio. Danke al siaj sociaj kontaktoj ŝi konatiĝis kun Napoléon Bonaparte, al kiu edziniĝis en 1796, du jarojn post kiam ŝia unua edzo estis gilotinita sub Maximilien Robespierre. Decembre de 1804 Jozefino estis kronita imperiestrino de Francio fare de sia dua kaj lasta edzo nome Napoleono.
Iom poste, en 1810, ĉar ŝi ne naskis heredontan filon al Napoleono, la paro divorcis kaj Jozefino retiriĝis en Kastelo de Malmaison, kiu estis ŝia posedaĵo. Jozefino mortis en 1814, amata de la francoj, kiuj nomis ŝin l'bonne Josephine (Jozefin', la bonulin').
Almenaŭ ĝis oktobro 1779 Jozefino uzis sian unuan nomon Rozo aŭ eĉ la pli familiaran nomon, Yeyette [jejEt]. Post sia edziniĝo al Aleksandro de Beauharnais, ŝi subskribis kiel Vicgrafino de Beauharnais aŭ Lapagerie de Beauharnais. La geedza atestilo kun Napoleono estis subskribita kiel M.R.J. Tascher kaj de tiam ŝi subskribis per la du familinomoj: Lapagerie-Bonaparte aŭ Tascher-Bonaparte. Post 1804 ŝi subskribis simple kiel Josephine, nomo per kiu ŝi estis kronita kiel imperiestrino de Francio kaj per kiu oni registris la leĝajn eventojn de ŝia futuro.
Hößler
Hößler estas la familia nomo de jenaj personoj:
Pola landvojo n-ro 36
La pola landvojo n-ro 36 (DK36) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 156 kilometroj.
Tria Simfonio de Brahms
La premiero okazis la 2an de Decembro 1883 fare de Viena Filarmonia Orkestro, sub dirigentado de Hans Richter. Ĝi estas la pljej mallonga el la kvar simfonioj de Brahms; tipa ludado daŭras inter 30 kaj 40 minutojn.
La simfonio estis planita por 2 flutoj, 2 hobojoj, 2 klarnetoj, 2 fagotoj, 1 kontrafagoto, 4 kornoj, 2 trumpetoj, 3 trombonoj, timbaloj, kaj kordinstrumentoj.
Movimentoj
La kvar movimentoj estas la jenaj:
Harsleben
Harsleben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Halberstadt. Ekde januaro 2010 ĝi apartenas al tiam fondita komunumaro de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verbandsgemeinde Vorharz. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Stacio Hotarugaike
Stacio Hotarugaike (japane: 蛍池駅 [Hotarugaike-eki], angle: Hotarugaike Station) estas fervoja stacio en Tojonaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa) kaj 1 linion de la unurelvoja reto Osaka Rapida Fervojo: Linio Osaka Unurelvojo (ĉefa).
Csávoly
Csávoly (ĉAvoj) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Baja.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Baja-Szeged. Baja troviĝas 15 km-ojn for.
Historio
La nomo aperis unuafoje en 1198 en formo Chayol. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Sudslavoj refondigis ĝin en 1734, post 6 jaroj jam preĝejeto pretiĝis. Fine de la jarcento alvenis ankaŭ germanoj el Hungario, kiuj vivis tie ĉi en majoritato. Inter 1918-1921 la serboj okupis la vilaĝon kaj kun la regiono formiĝis respubliko. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj al Germanio, fine alvenis hungaroj el Ĉeĥoslovakio.
Famuloj
En Csávoly naskiĝis episkopo Miklós Bertalan Milassin.
Wavrin (stacidomo)
Wavrin estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Wavrin, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Abbeville (289000).
(16532) 1991 LY
(16532) 1991 LY estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Bezděz (distrikto Česká Lípa)
Bezděz (Schloßbösig) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Vivas ĉi tie. Ĝi etendiĝas sur suda deklivo de monto Bezděz, proksimume 6 km sudoriente de urbo Doksy.
Historio
Plejparte germane parolanta municipo estis en la jaro 1938 alligita kiel konsisto de Sudetio al Germanio. Post la dua mondmilito estis plimulto de devenaj loĝantoj ellandigita.
Vellerot-lès-Vercel
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Sivas
Sivas (armene Սեբաստիա, latinliterigite: Sebastia; greke kaj latine: Σεβάστεια, Σεβαστή; Sebastia/Sebasteia) estas urbo en provinco Sivas, en meza Turkio kun loĝantoj (en ). Ĝi situas en alto de 1275 m en valo de la rivero Kizil. Sankta Blazio, kiu mortis ĉirkaŭ la jaro 316, estis kuracisto kaj kristana episkopo en la urbo, kaj Eŭstacio de Sebastea (ĉirkaŭ 300 – 377) estis ariana kristana episkopo kaj armena monaĥo.
Historio
Kvankam oni ne trovis iun ajn mencion de la urbo ĝis la romia epoko, oni elfosis hititan komunumon sur Topraktepe. La urbo estis unuafoje menciita kiel Sebastea fine de la 3-a jarcento. Ĝi estis ĉefurbo de Anatolio dum regado de imperiestro Diokleciano. Sankta Blazio, kiu mortis ĉirkaŭ la jaro 316, estis kuracisto kaj kristana episkopo en la urbo, kaj Eŭstacio de Sebastea (ĉirkaŭ 300 – 377) estis ariana kristana episkopo kaj armena monaĥo.
En la 6-a jarcento, Justiniano la 1-a rekonstruis la urbon kaj fortikigis ties murojn. Dum regado de la bizancaj imperiestroj, Sebasteia evoluis al granda kaj riĉa anatolia urbo.
En 1021 la greka reĝo transdonis siajn bienojn al imperiestro Basileos la 2-a kaj li iĝis bizanca vicreĝo de Sebasteia. Liaj posteuloj estis en tiu pozicio ĝis fino de la 11-a jarcento, kiam la turkoj alvenis la regionon.
La turkmena Danismend-dinastio konkeris la urbon ĉirkaŭ 1080–90 kaj donis al ĝi la nomon Sivas. Ĝin okupis en 1172 la ruma selĝuka sultano. La selĝuka regado alportis oran epokon por la urbo kaj Sivas iĝis unu el la plej gravaj urboj de Anatolio. Ĝi havis onidire 150 000 loĝantojn en 1400, kiam Timur prirabis ĝin. Post tio, Sivas neniam reakiris sian gravecon, sed restis regiona centro en la osmana-turka imperio.
Turismo
Sivas havas gravajn selĝukajn konstruaĵojn el la 13-a jarcento:
Trafiko, ekonomio
Tra Sivas kondukas gravaj komercaj vojoj al Irano, Irako. Hodiaŭ ĝi estas grava fervoja kaj publikvoja krucpunkto, ĝi havas eĉ flugliniojn tra Ankaro ĝis Istanbulo.
NGC 341
NGC 341 (aliaj indikoj — PGC 3620, NGC 341A, VV 361, MCG -2-3-63, ARP 59, MK 968, IRAS00582-0927) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 341, NGC 341A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Libro de Ĥagaj
Ĥagaj estas libro (de la Malnova Testamento) en la Biblio. Ĝi estas parto de la Libro de la 12 Profetoj, la t. n. Malgrandaj Profetoj.
Nomo
La libro nomiĝas
Ĝi nomiĝas tia, ĉar ĝi prezentas vortojn de la profeto Ĥagaj.
Enhavo kaj strukturo
Jen ebla dispozicio:
Rodion Markovits
MARKOVITS Rodion (markoviĉ) estis rumanuja hungara verkisto, ĵurnalisto naskita en Kisgérce la 15-an de julio 1884 kaj moritnta la 27-an de aŭgusto 1948 en Temeŝvaro.