cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bombicilo
Reproduktado
Bombiciloj konstruas siajn nestojn alte en betuloj aŭ pinglarboj, sed ĉiukaze manĝodisponeblo sugestas la precizan lokon; ili konstruas ĝin per musko, herbo kaj lanugo. Ĉiu birdo aŭ paro povas havi pli da unu nesto en la sama ĝenerala areo. La nestoj havas eksteran diametron de 15 cm al 18 cm. Dum la monatoj majo-junio ili demetas averaĝe 4 ĝis 6 ovojn, kiuj estas palbluecaj kun nigrecaj punktoj kaj malhelaj neregulaj linioj. Kovado daŭras ĉirkaŭ 14 tagojn kaj elnestiĝo okazas ĉirkaŭ 13 al 15 tagojn post eloviĝo.
Kutimaro
Somere bombiciloj vivas en la nordo de Skandinavio kaj en Siberio. Tie ili manĝas insektojn (ĉefe dum la reprodukta sezono) kaj nuksojn. Dum la vintro ili transiras al beroj de la birdokaptista sorbuso, kratago kaj mespilo. Tiu specio estas ekaperanta, kaj moviĝas laŭ neantaŭvideblaj migrovojoj el jaro al jaro, kaj ĉefe moviĝas suden, ofte en grandaj nombroj, se la berodisponeblo falas vintre.
La alvoko estas agrabla ringosono, simila al tiu de la Amerika bombicilo sed pli malaltatona.
Birdoj vintre povas esti fidemaj kaj eniras en ĝardenoj serĉe de beraj arbustoj kaj arboj, kaj ĉefe ili preferas la sorbuson.
Nomo
(Bombycilla, la genra nomo, estas klopodo de Vieillot por fari latinan nomon por "silkovosto", tradukante la germanan nomon Seidenschwänze.) La specinomo garrulus signifas 'bruema' aŭ 'kverelema' alude al la epokoj kiam ili ariĝas.
.it
.it estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Italio.
Eksteraj ligiloj
סיומת אינטרנט Toppdomän
Gölle
Gölle estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Laŭ la onidiro nomo de ĉevalo de Béla la 4-a estis Gölle, kiu tiutempe vojeraris tie.
Situo
Gölle situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Dombóvár troviĝas 14, Igal 16, Kaposvár 23, Sásd 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1550. Poste la turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiu rehomiĝis en 1618. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Famuloj
En Gölle naskiĝis:
Antonivka (Varaŝa rajono)
Antonivka (Антонівка) estas vilaĝo en Varaŝa rajono, Rivna provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
4142 Dersu-Uzala
4142 Dersu-Uzala estas malrapide rotacianta marsrenkonta asteroido, ano de la Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Orbito
Ĝia marsa MOID estas 0,19656 astronomia unuo, tie estas 29,405 milionoj da km.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nanaja ĉasisto Dersu Uzala (ĉ. 1850–1908), gvidanto kaj amiko de la rusa esplorvojaĝisto Vladimir Arsenjev, kiu verkis libron pri li.
Muzeo pri ludiloj de GDR (Ilmenau)
La Muzeo pri ludiloj de GDR (germane: DDR-Spielzeugmuseum) troviĝis en Ilmenau kaj estis siaspece la plej granda kolekto kun pli ol 5000 elmontritaĵoj. En somero 2015 ĝi estis fermita. Ĝia kolekto verŝajne translokiĝos al Berlino.
Markoj de ludiloj en GDR
Multnombraj firmaoj de GDR fabrikis ludilojn. Menciindas la sekvontaj: Ari, Anker, Biggi, Elmes, Ehri, Grip, MSB, Piko, Plaho, Pebe, Stadtilm, Sonni, Vero, Zeuke.
Historio de fabrikado
En la regiono ĉirkaŭ Sonneberg, la iama monda centro de ludil-produktado, ekzistis post 1945 pluraj grandaj firmaaoj kaj kelkaj centoj da etaj fabrikantoj, ofte kun malnova familia tradicio. En 1981 restis ankoraŭ 27 t.n. popolproprietraj entreprenoj.
La muzeo
Ekde la 1-a de junio 2009 la Muzeo pri ludiloj de GDR elmontrigis publike ludilojn en ĝis nun neniam konata kvanto. La daŭra ekspozicio kompletiĝis senĉese per novaj specialaj ekspozicioj. Por kelkaj kulmino estis la montrado de raraj kaj altvaloraj ludiloj el ligno de firmaoj kiel Gecevo, Kienel kaj Greiner; por aliaj la multnombraj makettrajnoj. Troviĝis en la ekspozicio ankaŭ - ne malmultaj - militludiloj. De tempo al tempo oni ofertis ankaŭ rondgvidadojn kun interesaj klarigoj pri la objektoj kaj la cirkonstancoj.
Aranĝoj
Pli ol 5000 ludiloj - inter ili ankaŭ eksportitaj artikloj - atendis por esti malkovritaj. Kelkaj estas interreagemaj kaj povas esti movigitaj de la vizitantoj. Por infanoj disponeblis funkcianta historia karuselo kun originala akompana muziko.
En apuda restoracio eblis frandi manĝajojn kaj trinkaĵojn laŭ malnovaj receptoj. Krome povis esti aranĝitaj privataj festoj.
24930 Annajamison
24930 Annajamison estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anna Jamison, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2012, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Port Huron Northern High School de Port Huron (Miĉigano).
Vilmos Körmendi
Vilmos Körmendi, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Körmendi Vilmos, estis hungara pianisto, dirigento, komponisto. Lia origina familia nomo estis Keilwert, lia edzino estis Anikó Felföldi.
Vilmos Keilwert naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Körmendi estis profesia pianisto ekde 1950. Li studis komponadon en konservatorio inter 1951-1953, lia ĉefinstruisto estis István Szelényi. Inter 1953–1954 li studis kantadon kaj muzikon en pedagogia altlernejo. En 1957 li fondis propran orkestron, ili muzikadis popularan muzikon. Inter 1960 kaj 1990 li ofte estis muzikisto de eŭropaj radioj, studioj aŭ muzikeldonejoj. Inter 1962–1996 li havis postenon en Hungara Radio, kie li estis dirigento, muzikaj reĝisoro kaj gvidanto. Li komponadis ankaŭ filmajn muzikojn. Li ricevis 5 premiojn inter 1997-2007.
NGC 4704
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Verrua Savoia
Verrua Savoia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Crescentino (VC), Brusasco, Moncestino (AL), Villamiroglio (AL), Brozolo, Robella (AT) kaj Odalengo Grande (AL).
Denis Golovanov
Denis GOLOVANOV ( Денис Голованов) estas rusa tenisisto. Li naskiĝis la 2-an de junio 1979 en Soĉi do nun estas 33-jara. Ekde la jaro 1998 li estas tenisa profesiulo. Interalie li en 2002 kune kun la samlanda tenisistino Marat Safin (Марат Сафин) gajnis la internacian Australian Open 2002 en Melburno, Aŭstralio. Nun li vivas St-Peterburgo, Rusio.
Vergado en Singapuro
Vergado en Singapuro estas leĝa korpopuno uzebla en diversaj kuntekstoj: jure, milite, hejme, lerneje.
Vergado kiel leĝa puno
Singapuro estas tre konata por sia juro, kiu inkludas korpopunon, kies plej grava formo estas vergado. Ĝi celas virajn krimulojn de malpli ol kvindek jaroj kaj korespondas al granda nombro de kazoj de la puna juro de Singpuro, inkluzive de kazoj konsiderataj kiel malgravaj en multaj aliaj landoj. Tiel nerevalido de restadkarto povas esti punata de kvin vergobatoj kaj de malliberado.
Vergado estas ankaŭ leĝa korpopuno en la armeo de Singapuro kaj en malliberejoj.
Vergado tute ne similas al simpla batado per bastono. Ĝi estas farita de apartaj vergistoj, kiuj interŝanĝiĝas post ses batoj, ĉiu bato lasanta vundon unu centimetrojn larĝa sur la postaĵo de la kondamnito.
Vergado estas korpopuno uzata ankaŭ en la najbaraj ŝtatoj de Malajzio kaj Brunejo.
Vergado en edukado
Sub malpli forta formo vergado estas uzata por puni junajn virajn studantojn en multaj singapuraj lernejoj por puni aparte gravajn agadojn.
Multe pli malgrandaj vergoj estas uzataj de iuj gepatroj por puni siajn gefilojn. Tia puno estas leĝa en Singapuro.
Kipra pundo
La sekvaj moneroj estas cirkulantaj:
Ĉar krom la greka lingvo la turka lingvo estas dua oficiala lingvo de la Respubliko Kipro, la monbiletoj havis surskribojn en ambaŭ lingvoj.
La kipra pundo tamen ne estis objekto de valuta komerco ekster Kipro. La enlandaj komercaj bankoj ĉiutage fiksis kurzon de la kipra pundo rilate al ĉiuj eksterlandaj komercaj valutoj, kaj la nacia banko de Kipro ĉiutage publikigis oficialan kurzon de la pundo kompare al la eŭro, la usona dolaro kaj la brita pundo.
Importo kaj eksporto de eksterlandaj valutoj kaj oro
Post la aliĝo de Kipro al la Eŭropa Unio, la 1-an de majo 2004, eksterlandaj valutoj aŭ oro povis estis importataj kaj eksportataj ĝis valoro de 7.300 C£ respektive 12.500 €.
Blansko
Blansko estas urbo en Ĉeĥio kun, situanta en meza Moravio en valo de rivero Svitava, ĉe kunfluejo de mergrivero Punkva, 18 km de urbo Brno.
Kipra pundo
Eŭropa Valutoŝanĝa Mekanismo II
La 12-an de februaro 2007 la registaro de la Respubliko Kipro oficiale petis pri la enkonduko de la Eŭro en sia lando. La 16-an de majo 2007 la Eŭropa Komisiono deklaris sian subtenon akcepti kaj Malton kaj la Respublikon Kipro en la Eŭrozono. La 5-an de junio ankaŭ la kunveno de ĉiuj financaj ministroj de la ŝtatoj de la Eŭrozono jesis al la enkonduko de la Eŭro en Malto. La 10-an de julio 2007 fiksiĝis la devinitiva kurzo de 1 eŭro po 0,585274 kipraj pundoj. Unuaj eldonoj de la kipraj eŭro-moneroj delonge estis produktitej. La Respubliko Kipro do ekde la 1-a de januaro 2008 uzas la eŭropan valuton kiel ŝtata pagilo.
Norda Kipro
En la internacie plejparte ne agnoskata Turka Respubliko Norda Kipro en la nordo de la insulo Kipro daŭre uzatas la valuto de Turkio, do la turka liro. Pri tio nenio ŝanĝiĝis post la 1-a de januaro 2008.
Blansko
Blansko estas elirloko por vojaĝoj al la norda parto de Moravia karsto, ĉe kies okcidenta flanko ĝi situas. Blansko fariĝis urbo en la jaro 1905, sed la unuaj mencioj devenas pri ĝi el la jaro 1131. Vilaĝo Staré Blansko (Malnova Blansko) situis en ĉirkaŭaĵo de hodiaŭa paroĥeja preĝejo sur la dekstra bordo de Svitava, en la 2-a duono de la 13-a jarcento olomouca episkopo Bruno el Schauenburg fondis sur monteto sur la maldekstra bordo de Svitava Novan Blanskon. Blansko ne estis fondita kiel urbo, kaj tio montriĝas en ties neregula bazplano.
La urbo etendiĝas sur deklivo de la valo, sur monteto super hodiaŭa placo situas kastelo. En urbocentro elkreskis modernaj konstruaĵoj, inter kiuj estiĝis novaj spacoj. Fondo de ferfabriko kaj maŝinfabriko, konstruo de fervojo kaj en nelasta vico ankaŭ avantaĝa situo por la vojaĝoj al Moravia karsto kontribuis por evoluo de Blansko. La kastelo sur loko de eksa burgo estis komence de la 17-a jarcento alikonstruita renesance. Kreas ĝin kvar aloj kun pilieraj arkadoj, kiuj fermas kortegon, la enirej-alo estas pli alta, duetaĝa. El la devena gotika burgo el la 15-a jarcento konserviĝis cilindra bastiono. En la kastelo estas muzeo, kies ekspozicioj estas celitaj parte al historio de esploroj de la grotoj de Moravia karsto parte al artprilaborado de gismetaloj el ĉi tiea gisejo.
Vico da memorindaĵoj de Blansko koneksas kun evoluo de ferindustrio, kiu ĉi tie havas forajn radikojn. En la proksima ĉirkaŭaĵo de la urbo estis dum arkeologia esploro trovitaj gisfornoj, en kiuj oni fandis ferercon kaj fabrikis feron jam en la 8-a jarcento. La unua novtempa metalurgia uzino estiĝis fine de la 17-a jarcento. La metalurgia produktado en la uzinoj en Blansko unue celis al artaj objektoj el gismetalo, ĉi tie eĉ estiĝis specialigita ateliero por gisado de figuraj plastikaĵoj. Alia interesaĵo de Blansko estas konstruaĵo de maŝinindustrio Adast, kiu estas konstruita en duono de la 19-a jarcento en stilo de tudora gotiko, laŭ modelo de kastelo Miramare en Triesto.
Alirvojo ĝis Moravia karsto estas profunda valo de rivero Punkva. Ties parto antaŭ la kunfluejo kun Svitava estas nekarsta, la valo estas profundigita parte eĉ en granodiorito kaj ĝi nomiĝas Valo de Arnoštov, ĉi tie situas parto de Blansko nomata Arnoštov. Antaŭ vojo ĝis la valo de Punkva kaj Moravia karsto eblas interkonatiĝi kun geologia konsisto de la ĉirkaŭaĵo de Blansko en inundita minejo antaŭ stacidomo Blansko-Macocha. Krutaj rokmuroj kun glataj tektonaj speguloj kreas granodioriton, sur kiu sedimentas sablozaj sedimentoj.
Lajos Dálnoky
DÁLNOKy Lajos (da:lnoki nadj) familinomo Dálnoky Nagy estis hungara, poste rumania hungara poeto, tradukisto, dramverkisto naskiĝinta en Miŝkolco la 9-an de aprilo 1862 kaj mortinta en Arado la 2-an de marto 1937.
Kariero
Lajos Dálnoky studis en Miŝkolco kaj Poĵonjo. En 1886 li doktoriĝis pri juro, poste li estis oficisto, de 1891 ĉefnotario de la departemento Arad, de 1899 ĝis 1918 vicprefekto. Li estis prezidanto, poste honora prezidanto de la Kölcsey Egyesület. Li tradukis poemojn de Paul Géraldy, Verlaine kaj Heine. El liaj tetraĵoj estis prezentitaj la jenaj: A harag (1891), A pletyka (1906), Az attaché apja (1908), Ifjúság (1933). Liaj verkoj aperis sub la plumnomo Lajos Dálnoky .
Kato sur varmega ladotegmento
Kato sur varmega ladotegmento  – angle originale Cat on a Hot Tin Roof – estas teatraĵo verkita de Tennessee Williams. La teatraĵo gajnis la Pulitzer-premion por dramoj dum la jaro 1955.
Enhavo
Temas pri la historio de familio el la profunda sudo de Usono, kiu troviĝas en krizo. Fokuso estas la komplika rilato inter edzino kaj edzo, Maggie "La Kato" kaj Brick Pollitt, kaj ilia interago kun la familio de Brick dum la daŭro de vespera familia kunveno en la riĉa bieno de la gepatroj de Brick en Misisipo. Okazo de la kunveno estas celebri la naskiĝtagon de la familia ĉefo, patriarko "Big Daddy" ("granda paĉjo") Pollitt. Maggie, per ruzo kaj beleco, eskapis el infaneco de senespera malriĉo, kiam ŝi per la edziniĝo fariĝis membro de la prospera familio Pollitt, sed suferas pro malfeliĉo kaj nekontenteco de la geedzeco. Brick, eksa futbala heroo nun malmemcerta kaj malsportiĝema, ekde iom da tempo neglektas sian edzinon kaj furiozigas ŝin per sia neintereso lukti kontraŭ la intrigoj de sia frato kaj ties edzino gajni kontrolon pri la familia posedo. La neintereso de Brick pri la edzino plus la vivo entute, kaj lia preskaŭ-daŭra drinkado, komenciĝis antaŭ nelonge, kiam tragike mortis respektive memmortigis sin lia amiko Skipper. La patriarko Big Daddy ne konscias ke li havas kanceron kaj mortos antaŭ la venonta naskiĝtago. Liaj kuracistoj kaj la familio konspiris ne doni tiun informon al li kaj al lia edzino. La parencoj - la frato de Brick kaj ties edzino kun kvin etaj infanoj (kiujn Maggie nomas "senkolaj monstroj") unuflanke kaj Maggie sen subteno de Brick aliflanke – atendas kaj provas prezenti sin en plej bona lumo, en espero ricevi la plej grandan parton de la enorma riĉo de Big Daddy.
Temoj
La temo de la teatraĵo estas mensogeco, kaj tion Brick ofte vortumas por priskribi sian naŭzon pri la mondo. Plie ĝi fokusigas la maljuniĝantan kaj deklinan societon de la usona sudo. Kun la escepto de Brick, la tuta familio teatrece mensogas al Big Daddy kaj Big Mama, lia edzino, samkiel faras la kuracistoj. Big Daddy mensogas al sia edzino, neniu konfesas ion, sed ĉiuj sentas sin plej malfeliĉaj, sentante la ĉiean malsinceron.
La teatraĵo ne rekte malkaŝas, kial Brick tiom naŭziĝas de la vivo kaj eskapas en drinkadon, kial li havas tiom malbonan konsciencon pri la suicido de la amiko kaj kulpigas aliajn pri ĝi. Tamen estas aludoj, ke la amiko dum la nokto de la suicido, mallonge antaŭ ĝi, telefonis al Brick kaj konfesis sian samseksan amon al la amiko, kaj ke Brick en spontanea ŝokiĝo finis la alvokon, tiom senesperigante la amikon ke tiu freneze drinkiĝis kaj mortigis sin aŭtoakcidente. Nun Brick ne certas, ĉu li ne sekrete tamen estas samseksama, ne konfesas al si tion sed ankaŭ ne plu povas ame tuŝi sian edzinon, luktas kontraŭ la lernitaj pensoj ke en suda Usono samseksamo ne ekzistas kaj ne rajtas ekzisti, kaj sume tute konfuzatas. Tennessee Williams intence lasas malklare, kiuj ekzakte estas la sentoj de Brick pri sia amiko Skipper, kaj malsame akcentas tiujn sentojn en la du versioj de la teatraĵo kreitaj:
Unu el la du versioj de la teatraĵo influiĝis de la reĝisoro Elia Kazan, kiu surscenigis la teatraĵon en la Broadway-teatrejo de Novjorko, kaj la alia premieris en Londono, Anglio.
Filma kaj televidaj adaptoj
La teatraĵo (ekzemple ludita de Ben Gazzara) tutmonde aparte konatiĝis dum la jaro 1958, kiam produktiĝis kaj tutmonde ekmontriĝis kineja filmo pri ĝi, en kiu Paul Newman ludis la rolon de Brick kaj Elizabeth Taylor tiun de Maggie. Kvankam la filmo nur tre sekrete aludis la eblajn samseksamajn sentojn de Brick por Skipper, kaj tial malpliakrigis la originan fokuson de la teatraĵo kritiki homofobion kaj seksismon, kaj tamen ĝi havis signife ŝanĝitan "trian akton", la filma adapto estis tre laŭdita kaj estis nomumitaj por pluraj kinfilmaj premioj. Kaj la du ĉefaj roluloj kaj la filmo mem estis nomumitaj por la Akademia Premio "Oscar", sed fine la filma temo ŝajne estis tro kontroversa por la ĵurianoj kaj pli "sendanĝeraj" nomumoj ricevis la premion. Televidaj adaptoj estis produktitaj dum 1976 kaj dum 1985.
En Esperanto
La teatraĵo estis la ĉefa teatra verko dum la Universala Kongreso de Esperanto 1989 en Brighton, Anglio. La teatra grupo Kia koincido el ĉefe germaniaj junaj esperanto-aktivuloj, denaskaj aŭ de tre multaj jaroj esperantistoj, elektis tradukon de la brita esperantisto kaj eksa TEJO-prezidanto Ian Jackson kaj tiom intense surscenigis la dramon, ke interalie la renoma brita gazeto The Guardian amplekse raportis pri la surscenigo. En tiu versio interalie rolis Judith Jackson (Maggie) kaj Thomas Pusch (Brick), Elsbeth Wielgus (Big Mama) kaj Martin Haase (Big Daddy).
Koboldo
Koboldo estas folklora estulo. Laŭ spiritismo, koboldo estas folklora nomo por frivolaj spiritoj.
En la ĝermana mitologio koboldoj estas etaj demonoj. En la fantasta literaturo koboldoj ofte aperas kiel homsimilaj, sed ne homaj figuroj, konsiderinde malpli alta ol homo. Foje oni atribuas al ili la kapablon nevidebliĝi. Iuj priskribas ilin kiel profunde malicajn.
La nomo de la kemia elemento kobalto devenas de la vorto koboldo, ĉar kobalta erco similas feran ercon, sed ne estas fande purigebla; tial oni pensis, ke koboldo malhelpas la procezadon de la erco.
Petreni
Petreni estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio kaj la Moldava Respubliko:
Warren Ellis
Warren Ellis (naskiĝis 16-an de februaro 1968) estas angla verkisto de bildliteraturo, romanoj, kaj televidaj verkoj. Li estas fama pro komentarioj pri socio kaj kulturo en liaj verkoj kaj interretaj skribaĵoj.
5030 Gyldenkerne
5030 Gyldenkerne estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Ĝi a nomo honoras la danan astronomon Kjeld Gyldenkerne (1919–1999), fakulon pri la dinamiko de la galaksioj kaj de la duopaj steloj, ĉefan fondinton de la Observatorio Brorfelde.
.je
.je estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Ĵerzejo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
István Hajdu
HAJDU István estis rumanihungara publicisto, redaktoro naskita 1875 kaj mortinta en 1986 kaj mortinta en Târgu Mureș la 29-an de decembro 1924.
Kariero
Hajdu István doktoriĝis pri juro en la Universitato de Koloĵvaro, li malfermis advokatoficejon en Marosvásárhely. De 1920 li estis ano de KZST; li fariĝis respondecredaktoro de la revuo Zord Idő. En 1924 li estis respondecredaktoro de ĵurnalo Székelyföld.
Éldis Fernando Damasio
Éldis Fernando Damasio (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Shimizu S-Pulse, Kyoto Sanga FC, Oita Trinita, Vegalta Sendai, Ventforet Kofu kaj Gainare Tottori.
Lulu-insulo
Lulu-insulo sur Frejzero-rivero troviĝas en la provinco Brita Kolumbio en Kanado. La insulo estas parto de la urbeto Riĉmondo, kiu troviĝas sude de la urbo Vankuvero. Tamen, Riĉmondo apartenas al la Metropolo Vankuvero. Inkluzive de Lulu-insulo, Riĉmondo havas landan areon de 129,27 km2 kune kun loĝantaro de pli ol 198 309 personoj (en la jaro 2016). El la loĝantaro, 53% estas ĉinoj, 7,3% estas sudazianoj, 6,9% estas filipinanoj, 2% estas japanoj, 1% estas sudorientazianoj, 0,8% estas latinamerikanoj, 0,8% estas araboj, 0,7% estas koreoj, 0,6% estas nigruloj, 0,6% estas okcidentazianoj, 0,2% estas aliaj videblaj minoritatuloj, 2,4% estas miksataj videblaj minoritatuloj, 0,5% estas indianoj, 0,3% estas metisoj, kaj 23,7% estas eŭropdevenuloj (2016).
Pratempe, Lulu-insulo apartenis al la teritorio de la indiana tribo Halkomelem de la Saliŝa lingvaro. Hodiaŭ, ne ekzistas multaj maljunaj arboj en Lulu-insulo ĉar pratempe, estis koto kaj akvo.
Veruno
Veruno estas komunumo de Italio.
Le Rouget (stacidomo)
Le Rouget estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Le Rouget, en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Figeac - Arvant (720000).
Akademia gimnazio Štěpánská
Akademické gymnázium Štěpánská (Akademia gimnazio en la strato Štěpánská) estas ĝenerala kvar-jara lernejo, kiu situas en la centro de Prago, Ĉeĥio. Ĝia fondinto estas la praga magistrato. En 14 klasoj studas proksimume 430 studentoj.
Instruado
La specialiĝo de la gimnazio estas universala, ĉiujare malfermiĝas 3-4 klasoj kaj kandidatoj povas elekti inter tri specoj de klasoj, nome natursciencaj, kun intensa instruado de la franca aŭ pri sociaj sciencoj.
En la lernejo estas devige instruata la angla kaj alia vivanta lingvo, laŭ elekto germana, franca, hispana, kaj rusa. En la soci-sciencaj klasoj kaj kun la franca estas instruata ankaŭ latino, la lernejo proponas eĉ la grekan kiel nedevigan studobjekton.
Historio
Akademia Gimnazio (AG) estis fondita en 1556 en jezuita kolegio en Clementinum. La nomo estas indiko de lernejo asociigita al la universitato, la lernantoj aŭtomate fariĝis akademiaj civitanoj. Post malapero de tiu leĝo estis la titolo lasita nur al 4 gimnazioj, el kiuj la praga akademia gimnazio estas la plej malnova kaj sekve la plej antikva gimnazio en Centra Eŭropo.
La gimnazio dum daŭro de tempo translokiĝis al Nova Urbo. De tempo al tempo ĝi estas nomata ankaŭ Staročeské gymnázium (Malnovĉeĥa gimnazio).
Melo (Urugvajo)
Melo estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi estas la administra centro de departemento Cerro Largo en la oriento de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
Antaŭ la fondiĝo de la urbo loĝis en la areo indiginaj popoloj, ne minimume la arachané.
Riverlanda Malia Grava Birda Areo
La Riverlanda Malia Grava Birda Areo enhavas areon de ĉe malihabita habitato kaj riverarbaroj etenda el ĉe Waikerie en la regiono Riverland de orienta Suda Aŭstralio nordoriente al sudokcidenta Novsudkimrio.
Notoj
-33.44778°N, 140.88222°W
Arzén Damaszkin
DAMASZKIN Arzén (damaskin) estis hungara vojaĝisto tra Afriko, ĉasisto, naskiĝinta en Temeŝvaro la 9-an de oktobro 1862 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de novembro 1914.
Kariero
Damaszkin finis agroakademion en Bonn, poste li mastrumadis en sia bieno de Istvánvölgy (Хајдучица). La geografia esploristo Sámuel Teleki estis lia amiko kaj je lia instigo li vojaĝis en 1903 al Orienta Afriko por ĉasa kaj esplora celoj. Liaj vojaĝraportaĵoj aperis en la gazeto Vadász-és Versenylap.
Rinzenberg
Rinzenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Provinco Al Hudajda
La provinco Al Hudajda aŭ Al Hudaida (‏الحديدة, latinliterigo Muḥāfaẓat al-Ḥudaida - laŭ sistemo DMG - respektive Muhafazat Al Hudajda) estas unu el la 20 provincoj (respektive gubernioj) de Jemeno. Ĝi situas en la okcidento de la lando, kaj okcidente havas larĝan bordon al la Ruĝa Maro.
Laŭ la stato de la censo de 2004 ĝi havis loĝantojn. La provinca areo estas kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso rezulte po  loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Al Hudajda.
Seewis (komunumaro)
La komunuaro Seewis estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Prättigau/Davos. Ĝi havis 1411 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas ĝia sola komunumo Seewis en Prättigau.
Komunumoj de la komunumaro Seewis
La komunumaro Seewis konsistas (stato en 2011) el nur unu sola komunumo, nome ĝia ĉefloko Seewis en Prättigau:
Historio
La komunumaro Seewis estiĝis el la malnova duontribunalkomunumo Seewis 1851 surbaze de la tiama leĝo pri la nova administra ordo de Kantono Grizono kaj estis atribuita al la distrikto Unterlandquart. La distrikto Unterlandquart estis dissolvita finde de 1986 kaj ek de la 1-a de januaro 1987 la komunumaro Seewis apartenas al la distrikto Prättigau/Davos. Ĝis la 31-a de decembro 2010 la komunumoj Fanas kaj Valzeina apartenis ankaŭ al la komunumaro Seewis. Kun efiko de la 1-a de janauaro 2011 tiuj du iamaj komunumoj kuniĝis kun Grüsch, kaj ilia teritorio ek de tiam apartenas al la najbara komunumaro Schiers.
NGC 4705
NGC 4705 (aliaj indikoj — MCG -1-33-16, IRAS12468-0455, PGC 43350) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Malta liro
La malta liro (malte: Lira Maltija, Lm., £, ISO-kodo: MTL) ĝis la 31-a de decembro 2007 estis la valuto de la insula ŝtato Malto: Ekde la 1-a de januaro 2008 la oficiala pagilo en Malto estas la komuna eŭropa valuto Eŭro. Unu liro egalvaloris al 100 cendoj kaj al 1000 Mils.
La malta liro estis la posteula valuto de la «malta pundo», kaj iuj insulanoj daŭre nomis la ŝtatan valuton «pundo».
Monbiletoj ekzistis en valoro de 20, 10, 5 kaj 2 Lm, moneroj en valoro de 1 Lm, 50, 25, 10, 5, 2 kaj 1 cendoj.
Ĝis la jaro 1981 produktiĝis ankaŭ moneroj en valoro de 2, 3 kaj 5 Mils.
Eŭropa Valutoŝanĝa Mekanismo 2
Malto la 1-an de majo 2004 iĝis ŝtatomembro de la Eŭropa Unio. La 29-an de aprilo 2005 la malta valuto kune kun la valutoj de la insula lando Kipro kaj la balta ŝtato Latvio aliĝis al la Eŭropa Valutoŝanĝa Mekanismo 2: ekde tiam la malta liro – prepare al la estonta enkonduko de la komuna eŭropa valuto Eŭro en Malto – estis ligita al la eŭro kun kurzo, kiu rajtas maksimume ŝanĝiĝi je 1 procento.
La 27-an de februaro 2007 la registaro de Malto oficiale petis pri la enkonduko de la eŭro sur la insulo. La 16-an de majo 2007 la Eŭropa Komisiono deklaris sian subtenon akcepti kaj Malton kaj la Respublikon Kipro en la Eŭrozono. La 5-an de junio ankaŭ la kunveno de ĉiuj financaj ministroj de la ŝtatoj de la Eŭrozono jesis al la enkonduko de la Eŭro en Malto. La 10-an de julio 2007 fiksiĝis la devinitiva kurzo de 1 eŭro po 0,429300 maltaj liroj. Unuaj eldonoj de la maltaj eŭro-moneroj delonge estis produktitaj. Malto do ekde la 1-a de januaro 2008 uzas la eŭropan valuton kiel ŝtatan pagilon.
Muzeo pri ludiloj
En la sekvontaj urboj troviĝas muzeoj pri ludiloj:
Vivoaganto
Vivoaganto, laŭ Spiritismo, estas io, kio agas per vivoforto sur la materio. Spirito estas vivoaganto de homo.
Duopa toro
En matematiko, duopa toro estas du-dimensia sternaĵo formita kiel la koneksa sumo de du toroj. Ĉi tio estas ke, de ĉiu el du toroj la eno de disko estas forprenita, kaj la randoj de la du diskoj estas gluitaj kune.
Ĉi tiu estas la plej simpla okazo de la koneksa sumo de n toroj. Laŭ la klasifika teoremo por 2-sternaĵoj, ĉiu kompakta koneksa 2-sternaĵo estas sfero, koneksa sumo de toroj, aŭ koneksa sumo de projekciaj ebenoj.
7250 Kinoshita
7250 Kinoshita estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Duopa toro
Duopaj toraj nodoj estas studataj en noda teorio.
7250 Kinoshita
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Masami Kinoshita, ĉiela mekanikisto ĉe la Nacia Observatorio de Japanio (iame Astronomia Observatorio de Tokio), kiu laboras ĉefa pri la dinamiko de la korpoj de la sunsistemo.
Fanny Crosby
Fanny CROSBY [elparolu feni krazbi], pli plene Frances Jane Crosby (24-a de marto 1820 – 12-a de februaro 1915) estis usona lirikisto plej konata pro siaj protestantaj kristanaj himnotekstoj. Ŝi estis unu el la plej abunde verkintaj himnistoj en la historio, verkante pli ol ok mil poemojn (el kiuj milojn oni kantigis) malgraŭ tio, ke ŝi blindiĝis en la aĝo de ses semajnoj pro kuracista fuŝo. Dum sia vivo ŝi estis unu el la plej konataj virinoj en Usono. Ŝi ne nur ne plendis pri sia blindeco, sed ofte diris, ke ĝi estas al ŝi beno.
Ŝi diplomiĝis ĉe la Novjorkia Lernejo por Blinduloj, kaj poste laboris tie kiel instruistino. Ŝi aktivis en politika agado por akiri pli da publika subteno por servoj al la blindularo. En 1858 ŝi edziniĝis al alia blinda instruisto, Alexander van Alstyne. Ilia sola filino mortis kiel bebo.
Ŝi verkis ankaŭ sekularajn popularajn kantojn, el kiuj iuj siatempe furoris; plej elstare "Rosalie, the Prairie Flower", per kiu ŝi gajnis pli ol tri mil dolarojn.
Crosby estis aktiva membro de la Metodista Episkopa Preĝejo de S-ta Johano en Novjorko. Ŝi verkis sian unuan himnotekston kiam ŝi fariĝis aktiva membro de St. John's Methodist Episcopal Church en New York City.
Ŝi komencis verki poemojn jam kiam ŝi estis 8-jaraĝa. Ŝia unua eldonaĵo estis A Blind Girl and Other Poems (1844: "Blinda knabino kaj aliaj poemoj"); aliaj poemaroj sekvis.
Crosby verkis sian unuan himnon en 1863 por la estimata komponisto-eldonisto William B. Bradbury. Ĝi nomiĝis "There's a Cry from Macedonia" kaj ĝi ne estas unu el ŝiaj ankoraŭ konataj pecoj. Dum la sekvaj jardekoj ŝi verkis por ĉiuj tiuepoke konataj usonaj komponistoj en la ĝenro gospel hymns ("gospelaj himnoj"), sed plej elstaras nombre, ĉe ŝiaj plu kantataj tekstoj, la melodioj de W. H. Doane.
Ĉar iuj kantaro-redaktoroj ne volis aperigi tro multajn tekstojn de la sama aŭtoro, Crosby uzis pli ol cent plej diversajn plumnomojn. Nuntempe, tamen, oni preskaŭ ĉiam trovas ŝiajn verkojn sub la nomoj "Fanny Crosby", "Frances Jane Crosby", aŭ (ŝia postedziniĝa nomo) "Mrs. F. J. C. Van Alstyne".
Crosby estis tre konata dum la vivo; ŝi ofte renkontiĝis kun usonaj prezidentoj, generaloj kaj aliaj famuloj. Ŝi ludis himnon ("Safe in the Arms of Jesus") ĉe la enteriga solenaĵo de Prezidento Grant en 1885. En postaj jaroj ŝi fariĝis ankaŭ konata kaj populara prelegisto.
Geedziĝa kuko
Tradicioj kaj kutimoj
En okcidenta kulturo, la geedziĝa kuko estas granda kuko ornamita per sukeraj kaj marcipanaj dekoracioj, kaj kutime inkluzivas plurajn etaĝojn en pli kaj pli malgrandaj grandecoj, metitaj unu sur la alian, foje kun spacoj kaj subtenaj kolonoj inter etaĝoj. Estas ĉielaj figuroj de la novgeedzoj ĉe la supro de la kuko (kaj foje la figuroj estas faritaj el manĝeblaj ingrediencoj).
En okcidenta kulturo estas kutime por la gefianĉoj tranĉi la unuan tranĉaĵon de la kuko kune. Ĉi tiu kutimo devenas de la antikva kutimo, en kiu la novedzino tranĉaĵigas la kukon kaj servas ĝin al la familio de la fianĉo por simboli ŝian eniron en ĉi tiun familion. Laŭ alia tradicio, la gefianĉoj nutras sin reciproke el la unua tranĉaĵo por simboli sian sindevontigon unu al la alia.
Ekkehard Jost
Ekkehard JOST (* 22-an de januaro 1938 en Breslau) estas germana muziksciencisto kaj bariton-saksofonisto.
Geedziĝa kuko
Tradicioj kaj kutimoj
Estas popolkredo, ke la fraŭlaj geedziĝaj gastoj, kiuj prenas pecon de la kuko kaj dormas kun la kuko sub la kapo, sonĝos pri la viroj kun kiu ili edziniĝos.
Ekkehard Jost
Lerneja kaj universitata kariero
Ekde 1953 ĝis 1959 Ekkehard Jost lernis en mezgrada lernejo (reallernejo en Lauenburg, gimnazio en Lüneburg ĝis la abituro). En 1959 li komencis studi muziksciencon, fizikon kaj psikologion ĉe la universitato je Hamburgo, kion li finis en 1965 per doktoriĝo. (titolo de la doktortezo: Akustische und psychometrische Untersuchungen an Klarinettenklängen).
Ekde 1966 ĝis 1972 Jost laboris kiel scienca helpisto ĉe la Ŝtata Instituto por Muzik-Esploro je Berlino. En 1973 habilitiĝis per tezo pri libera ĵazo kaj estis vokita kiel profesoro por muzikscienco al la Justus-Liebig-Universitato je Gießen, kie li estris la instituton por muzikscienco kaj muzikpedagogio.
Geedziĝa kuko
Tradicioj kaj kutimoj
Laŭ brita kutimo, parto de la geedziĝa kuko estis konservita post la geedziĝo por la bapta ceremonio de la unua filo de la paro. Ĉi tiuj geedziĝaj kukoj estas fruktaj kukoj en alkoholo kiuj konserveblaj dum longa tempo.
Historio
La origino de la geedziĝa kuko estas en mezepoka kutimo laŭ kiu la edziĝintaj gastoj alportis al la paro kukon kiel donacon. Ĉi tiuj kukoj estis amasigitaj kune - kaj fakte servis kiel bazo por la kuirejo de la nova paro.
Ekkehard Jost
Lerneja kaj universitata kariero
Ekde 1968 Jost estas membro de la Scienca Konsilantaro de la Internacia Societo por Ĵazesploro. Kune kun Albert Mangelsdorff li anis en la arta konsilantaro de la Ligo de Germanaj Ĵazmuzikistoj. Ekde 1980 ĝis 1990 li estis estrarano kaj ekde 1989 ĝis 1992 estro de la Instituto por Nova Muziko kaj Muzika Edukado (Darmstadt). En 2000 Jost estis distingita per la Heslanda Ĵazpremio.
Geedziĝa kuko
Historio
Eĉ antaŭ ĉi tiu praktiko kutimis ĉe geedziĝoj manĝi kukojn, kuketojn kaj aliajn dolĉaĵojn. Ĉe romiaj geedziĝoj, gastoj ricevis diversajn dolĉaĵojn.
Ekkehard Jost
Lerneja kaj universitata kariero
Lia habilito-traktaĵo, ankaŭ tradukita en la anglan kaj la francan, validas kiel unua muzikscienca analizo de la libera ĵazo. Pluaj liaj libroj okupiĝas pri la socialhistorio de ĵazo. Jost estas scienca konsilanto en la Laborrondo pri la Studado de Populara Muziko.
Geedziĝa kuko
Historio
Ĉar ĝis la komenco de la 20-a jarcento ne estis rimedo por malvarmigi, kaj ĉar la preparado de la geedziĝa kuko daŭris longe, ili kutimis fari de la mezepoko specon de kuko, kiu daŭrus longe sen kresko de ŝimo. Ĉi tiu kuko estis frukta kuko trempita delonge en alkoholo (kutime en likvoro), kaj poste kovrita per sukero kaj grasa glazuro, kiu protektis la kukon.
La inspiro por la alta kuko en modernaj tempoj estis la spajro de la kristana preĝejo St. Mary Le Bow en kiu en Londono reĝo Henriko la 8-a eĉ promulgis leĝon, kiu difinis la ingrediencojn de la geedziĝa kuko (kaj precipe la kvanton da sukero en ĝi) por starigi la impostojn sur sukero.
Ekkehard Jost
Agado kiel muzikisto
Kiel muzikisto Jost ludis kun multaj aliaj muzikistoj de eŭropa ĵazo. Li estras proprajn grupojn, inter ili la formaĵo „Grumpff“, fondita kun studentoj kiel Herbert Hellhund, kiu lerte intermiksis humuran pioniran ĵazo kun populara muziko kaj muzikteatraj agadoj (sondisko „Wetterau“), same kiel la liberĵazan projekton „Amman Boutz“. Liaj sondiskoj kaj lumdiskoj ankaŭ aperas ĉe propra diskeldonejo fish music. Nuntempe li koncertvojaĝas kun sia triopo triopo, Joe Bonica (frapinstrumentaro) kaj Dieter Manderscheid (kontrabaso).
Geedziĝa kuko
Ornamadoj
En okcidenta kulturo estas kutime meti supre de la nuptokuko statuojn de novedzinoj en edziĝa vesto (la novedzino en blanka edziniĝa robo, kaj la edziĝanto en nigra vesta kostumo - kutime en smokingo).
Naĥiĉevana Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko
La Naĥiĉevana Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko aŭ pli mallonge Naĥiĉevana ASSR (azerbajĝane Naxçıvan Muxtar Sovet Sosyalist Respublikası, ekde la 1940-aj jaroj per cirila alfabeto Нахчыван Мухтар Совет Сосјалист Республикасы) estis aŭtonoma respubliko ene de la Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko (Azerbajĝana SSR), unu el la respublikoj de Sovetunio. Ĝi estis kreita la 16-an de marto 1921 kaj iĝis parto de la Azerbajĝana SSR la 9-an de februaro 1924.
Geedziĝa kuko
Ornamadoj
Ĉi tiu kutimo fariĝis malpli populara laŭlonge de la jaroj, kaj nun kutimas krei geedziĝajn kukojn kun dekoracioj, kiuj kongruas kun la personeco de la fianĉoj (ekzemple, estas geedziĝaj kukoj kovritaj de pupoj Elvis Presley aŭ Mickey Mouse kaj Minnie Mouse).
Somogyszil
Somogyszil [ŝomodjsil], germane Sil estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. La loknomo signifas: Somogy-ulmo.
Multikolora barbulo
La Multikolora barbulo (Eubucco versicolor) estas specio de birdoj de la familio de Ramfastedoj aŭ de propra familio de Kapitonedoj, laŭ kelkaj fakuloj, sed ĉiukaze parencoj de tukanoj kaj tukanetoj kaj mebroj de la grupo de Sudamerikaj barbuloj.
Vere tiu ĉi specio, laŭ ĉiuj siaj nomoj sugestas, estas vere multkolora, nome montras ĉirkaŭ dektri tre diferenckolorajn areojn en la plumaro. Ili havas ruĝan kapon kiel la Ruĝkapa barbulo kaj la Ruĝkapuĉa barbulo, sed ne tiom ampleksa kiel ĉe tiu lasta. Same kiel ĉe ili ĉirkaŭ la bekobazo estas nigreca barbobrideto. Same kiel la Citrongorĝa barbulo, havas bluan horizontalan nukareon, sed unike en la genro havas samkolore helbluan subvizaĝon, tio estas la areo el la bekobazo suebn al la supra brusto, tio estas ambaŭflanke, dum la centra gorĝo estas ruĝa, kiel la resto de la kapo. La beko estas flaveca, sed pli verdeca aŭ blueca ĉebaze. La okulirisoj estas grenatkoloraj. Do, nur en kapo oni povas kalkuli ok tre klare markite diferenckolorajn areojn.
Naĥiĉevana Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko
Ekde la 1940-aj jaroj, kiam la azerbajĝana latina alfabeto estis anstataŭigita per cirila, la flago sube montrata maldekstre ne plu uziĝis, sed anstataŭe variaĵo de la flago de Sovetunio, al kies simbolo de stelo kaj falĉilo maldekstre (heraldike dekstre) supre estis aldonita la nomo Нахчыван МССР en oraj literoj kaj malhelblua strio sube (la malhelblua strio idente aperis sur la flago de la Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko).
Multikolora barbulo
La dorso estas verdeca, sed tre klare en nuko kaj pli malhelece en flugiloj. La supra brusto estas flava kaj la suba brusto ruĝa; la ventro estas verdeca kaj iome striita vertikale.
Ĝi troviĝas en Bolivio kaj Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.
Geedziĝa kuko
Ornamadoj
En samseksaj geedziĝoj estas kutime ke dekoracie oni metas ĉe la supro de la geedziĝa kuko depende de la sekso de la geedziĝantoj du novedzojn aŭ du novedzinojn.
Somogyszil
Situo
Somogyszil situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Igal troviĝas 6, Dombóvár 23, Kaposvár 29, Tab 30 km-ojn.
Historio
La loknomo ĝis fine de la 19-a jarcento estis la mallonga Szil. Tiu vilaĝo senhomiĝis dum dominado de turkoj. Baldaŭe germanoj kaj hungaroj refondis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, poŝto.
Famuloj
En Somogyszil naskiĝis:
-458
En la jaro 458 antaŭ nia erao (antaŭ Kristo) okazis, interalie:
Shinichi Terada
Shinichi Terada (寺田 紳一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Yokohama FC kaj Tochigi SC.
Río Branco
estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi apartenas al la departemento Cerro Largo en la oriento de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
Río Branco signifas blankan riveron en la portugala: la municipo estas lima kun Brazilo.
Le Rouget
Le Rouget estas malaperinta franca situanta en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi nun formas parton de Le Rouget-Pers.
.jm
.jm estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Jamajko.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Gigi Gryce
"Gigi Gryce", oficiale George General Grice jun. (* 28-an de novembro 1925 en Pensacola (Florido); † 17-an de marto 1983 samloke) estis usona ĵaz-saksofonisto, komponisto kaj aranĝisto.
Vivo kaj verkado
Gigi Gryce apartenis al la furuaj malmolbopaj muzikistoj. Lia saksofonludo entenis influojn kaj de Charlie Parker kaj ankaŭ de Lee Konitz. Li estis membro de la Jazz Messengers.
Gryce studis muzikon (klarneton, aldosaksofonon, pianon, fluton) kaj kompozicion ĉe la konservatorio je Bostono kaj en 1952 kiel Fulbright-stipendiulo ĉe Arthur Honegger en Parizo. Li muzikis ekde 1946 profesie kaj tenis propran bandegon, i.a. kun Horace Silver. Post sia reveno el Parizo li laboris kun Howard McGhee kaj Max Roach. En 1953 li koncertvojaĝis kun la bando de Lionel Hampton – en ĝi Art Farmer – tra Eŭropo kaj laboris kun Tadd Dameron kaj Clifford Brown. Por ties registradkunsido aŭguston de 1953, aperinta sur la Memorial Album, li verkis ankaŭ komponaĵojn kaj aranĝaĵojn. Estis precipe liaj komponaĵoj, ekz. „Nica's Tempo“ kaj verkoj por pli grandaj ensembloj, per kiuj li akiris famon en la ĵazmondeto. Li verkis ankaŭ por Stan Getz, Dakota Staton kaj Ernestine Anderson.
Ekde 1955 ĝis 1957 li laboris ĉe Oscar Pettiford, por kiu li ankaŭ komponis. En 1957 li muzikis je la albumo Monk's Music de Thelonious Monk ĉeflanke de Coleman Hawkins kaj John Coltrane. Ekde 1957 li direktis kune kun trumpetisto Donald Byrd la kvaropon Jazz Lab Quartet kun Pettiford kaj Tommy Flanagan, kun kiu li ankaŭ prezentis je la Newport Jazz Festival de 1957. Krome Gryce laboris kun Wynton Kelly, Jimmy Cleveland, Sahib Shihab, Art Taylor, Phil Woods kaj Kenny Clarke en kvinopoj. Ekde 1959 li denove direktis propran bandon, retiriĝis tamen post sia albumo The Rat Race Blues (1960) iom post iom el la ĵazmondeto, por labori kiel muzikinstruisto.
Instinkto
Instinkto estas senrezona intelekto kiu ebligas al estaĵoj prizorgi siajn bezonojn. Oni ne povas difini ian limon inter instikto kaj intelekto, t. e., indiki kie finiĝas unu kaj komenciĝas la dua ĉar ili ofte sin miksas.
Instikto difereciĝas de intelekto per tio, ke ĝia manifestiĝoj estas preskaŭ ĉiam spontaneaj, dum tiuj de intelekto rezultas de decido. En la instinktaj agoj estas nek pripenso, nek planado, nek intenco.
La manifestiĝoj de instinkto diversas laŭ la specoj kaj bezonoj. Ĉe estaĵoj, kiuj konscisas kaj perceptas la eksterajn aferojn, instinkto kuniĝas kun intelekto. Estas pro instinkto, ke la planto serĉas la aeron, sin turnas al la lumo, direktas radikoj al la akvo kaj al la nutra grundo; ke la floro alterne sin malfermas kaj fermas laŭbezone; ke la grimpoplantoj volviĝas ĉirkaŭ ia apogilo aŭ al ĝi alkroĉiĝas per ciroj. Per la instinkto la bestoj estas avertitaj pri tio kio ilin povas utili aŭ noci; serĉas, laŭ la sezono, la favorajn klimatojn; kontruas sen antaŭa lernado pli aŭ malpli lerte, laŭ la specio, molajn kuŝejojn kaj ŝirmejojn por sia idaro. Pro la instinkto, la seksoj reciproke sin altiras; la inoj kovas siajn idojn kaj ĉi tiuj serĉas la patrinan mamon.
Ĉe la homo, la instinkto superregas nur en la komenco de la vivo; la infano instinkte faras siajn unuajn movojn, prenas sian manĝon, krias por esprimi siajn bezonojn, imitas la voĉsonon, provas paroli kaj paŝi. Eĉ ĉe la plenkreskuloj certaj agoj estas instinktaj: nome la nevolaj movoj por eviti ian riskon, por eskapi ian danĝeron, por teni la korpan ekvilibron, same kiel la papelbrumo por malpliintensigi la troan lumbrilon, ktp.
Agnieszka Romaszewska-Guzy
Agnieszka Romaszewska-Guzy (naskiĝis la 15-an de januaro 1962 en Varsovio) estas pola ĵurnalistino gazetara kaj televida, direktorino de Televido Belsat.
Post enkonduko de milita stato en Pollando estis internigita por kvin monatoj. Ĝis 1989 kunlaboris kun opozicia movado, partoprenante i.a. en kontraŭkomunisma Movado Libereco kaj Paco. En 1987 finis studojn ĉe Historia Fakultato de Varsovia Universitato. Ŝi estis porparolantino de Tutpollanda Fonda Komitato de la Sendependa Asocio de Studentoj (NSZ), kaj poste membro de Landa Revizia Komisiono ĉe NZS. Ŝia edzo Jarosław Guzy estis ĝia unua prezidanto.
Dum doktoreca stipendio en Usono estis staĝistino en "The Washington Times", "The Washington Post" kaj en semajnrevuo "The New Republic". Ekde 1991 laboris en gazeto "Życie Warszawy" (Vivo de Varsovio). En 1992 trovis laboron en Telewizja Polska, kie estis ĉefo de raportistoj kaj anstataŭantino de ĉefo de Wiadomości TVP (Sciigoj de Pola Televido). Poste ŝi enposteniĝis kiel landa raportisto, eldonanto de Wiadomości, kaj ankaŭ ŝi eldonis i.a. katolikan informan revuon "Czasy" (Tempoj).
En 1999 ŝi revenis al la redakcio de Wiadomości, priparolis eventojn en Balkanoj. Ŝi surbendigis ses raportaĵojn kaj dokumentajn filmojn, i.a. En la ombro de KGB, Misiistoj, Kamaradoj kaj amikoj, Fremda patrio. Ĝis 2005 estis internacia raportistino (i.a. en Belorusio kaj Ukrainio). Pro sia ĵurnalista agado regopovoj de Belorusio ekziligis ŝin kun plurjara malpermeso eniri la landon.
De 1998 ĝis 2004 ektroviĝis en la ĉefa estraro de Asocio de Polaj Ĵurnalistoj. Ŝi aktivis en Asocio Centro de Civitana Edukado Pollando-Belorusio. En 2006 enposteniĝis kiel anstataŭantino de direktoro de TV Polonia pri programado, en 2007 iĝis ties direktorino. Ŝi prilaboris koncepton krei teman televidkanalon de Pola Televido, dediĉitan al belorusa temaro. En 2007 iĝis direktorino de Biełsat TV. Marte 2009 estis maldungita, kion oni komentis kiel "donaco al Lukaŝenko". Sub premo de publika opinio post semajno revenis al sia posteno. En 2010 komencis plenumi devojn de direktoro de filio de Pola Televido en Bjalistoko.
Ŝi estas filino de Zofia Romaszewska kaj Zbigniew Romaszewski. En 2007 estis distingita de prezidento Lech Kaczyński per Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
NGC 4706
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Boriska Halász
HALÁSZ Boriska (hala:s) estis rumania hungara bibliotekistino, medicinhistoriistino naskita en Marosvásárhely la 25-an de januaro 1908 kaj mortinta en Târgu Mureș la 19-an de majo 1987. Ŝi estis la filino de sociologo, esperantisto József Halász.
Kariero
Boriska Halász diplomiĝis pri filozofio-historio en la Universitato Bolyai de Kluĵo (1953). Ŝi partoprenis en la 20-aj jaroj la laboristmovadon. Pli poste reveninte el deportado, ŝi fariĝis bibliotekistino de OGYI kaj kunlaborantino de la katedro pri medicinhistorio, direktorino de la Regiona Biblioteko, de 1954 rubrikestrino de la ĵurnalo Vörös Zászló.
Canalejas de Peñafiel
Canalejas de Peñafiel [kanaLEĥas depenjaFJEL] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Campo de Peñafiel (Kamparo de Peñafiel) en la sudoriento de la provinco. Canalejas de Peñafiel estas etimologie komprenebla kiel Kanaletoj (por irigacio) de Peñafiel, alude al la komarka ĉefurbo (Fidela Roko).
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 32,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 241 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 700 el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 62 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Torre de Peñafiel, Peñafiel, Rábano, Fompedraza, Campaspero, Olombrada, Membibre de la Hoz, Aldeasoña kaj Laguna de Contreras. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojo de la Vega, kiu tie ekfluas.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento.