cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fajroestingisto
Historio
Estas multaj historiaj pruvoj de agado de grupoj de organizitaj personoj por lukti kontraŭ incendioj, sed la plej antikvaj pruvoj venas el Romio. Kun antikveco de 1.650 jaroj, germanaj arkeologoj, sub la regado de Bernd Paeffgen, malkovris en 2004, en la valo de rivero Rejno ion, kio estis priskribita kiel akvopumpilo (en kelkaj landoj fajrestingistoj estas nomitaj pumpistoj). La ekipo havis krome maldikan tubon de 1,10 metroj kiu estis unuigita al la pumpilo. Dekomence miskonsiderita kiel lanĉilo, la postaj pruvoj rivelis, ke tiu restaĵo estas kondukilo aŭ hoso.
En la antikva Romo kaj tiu de Julio Cezaro, Marko Licinio Kraso estis unu el la plej riĉaj personoj de la urbo, ties riĉo devenis el la domposedo kaj luo, sed la legendo atribuas al li la honoron esti la organizinto de la unua servo kontraŭ incendioj de Romo; por certigi, ke liaj propraj fajrestingistoj havu ĉiam laboron, li organizis ankaŭ la unuajn taĉmentojn de "incendiistoj" el kiuj oni havas referencojn en la Historio. Sed tiuj praaj fajrestingistoj estis kontrolitaj de Kraso, kiu estis ambicia kaj krudela, kaj ne ordonis estingi la incendion se la posedanto ne vendus sian posedaĵon je favora prezo tiumomente. Homoj preferis akiri la monon de maljusta vendo anstataŭ havi detruitan domon.
Taskoj
Tradicie la ĉefa tasko de la fajrestingistoj estis, kiel diras ties nomo, estingi fajrojn, sed dum la pasintaj jardekoj la nombro de teknikaj helpoj pliiĝis. Pro tio la fajrestingistoj disponas el ĉaroj, kie ili havas ne nur ilaron por estingi fajron, sed ankaŭ por helpi en aliaj urĝaj situacioj.
Organizado
Plej parto de fajrestingistoj estas en publikaj organizoj, kaj estas de du tipoj: pagaj aŭ volontuloj, ambaŭ profesiuloj. Ekzistas ankaŭ aliaj pli eksterordinaraj tipoj, kiel privataj fajrestingistoj (kiel FALK - Danio), taĉmentoj de fajrestingistoj en fabrikoj kaj entreprenoj (kiel tiuj de kemia industrio) kaj taĉmentoj de fajrestingistoj en universitatoj, kiuj ĝenerale kunlaboras en scienca priserĉado rilate la profesion, krom ties specifaj taskoj.
Estas tiuj kiuj ne ricevas salajron pro esti fajrestingisto, ĉar nur krom kaj aparte sian ĉiutagan laboron, ili dediĉas parton de sia libera tempo al la tasko estingi incendiojn, sukuro, savo, ktp. La ideo estas, ke tiu estas porsocia tasko kaj ĉiuj devus kunlabori eĉ senpage. Tio dependas de la landoj kaj malfacile oni komprenas en landoj kie estas volontulaj fajrestingistoj, kiel aliaj fajrestingistoj povas malavare enspezi pro la malfortuno de alia. Simile malfacile oni komprenas en landoj kie ne estas volontulaj fajrestingistoj, kiel tiaj fajrestingistoj povas esti tiom sindediĉaj kaj malavaremaj fari tiom pezan kaj riskan laboron senpage. Tio okazas ekzemple inter Hispanio kaj Portugalio, najbaraj landoj, kie estas respektive nur pagataj kaj nur volontulaj fajrestingistoj.
Ankaŭ Peruo, Ĉilio kaj Domingo estas landoj kie estas nur volontaj fajrestingistoj kiel ununura jura institucio dividita en diversaj taĉmentoj kaj rotoj, kies membroj ricevas nek pagon nek salajron, kaj kiuj atingas resursojn pere de donacoj por aĉeti materialon, ekipojn kaj trejnadon por la membroj.
Krizalvokoj
Por alvoki la fajrestingistojn kaze de urĝa krizo, la telefonnumero estas 112 en ĉiu lando de la Eŭropa Unio. En aliaj ŝtatoj la telefonnumeroj estas aliaj. Ekzemple, en Usono estas 911 tradicie, en Peruo estas 116, en Venezuelo 171, en Ĉilio 132, en Argentino 100 aŭ ekde kelkaj jaroj kiel en Usono ankaŭ 911.
Avram Iancu (Alba)
Ĝis 1924 la komunumo nomiĝis rumane Vidra de Sus; tiam ĝi alprenis la nomon de Avram Iancu.
Illtal
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco, "valo de rivero Ill") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Rungvaoj
La rungvaoj estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas en la distrikto Mpanda en la regiono Rukwa en okcidenta Tanzanio. En 1987 la rungvaoj estis taksitaj 18.000 homoj.
(19876) 7637 P-L
(19876) 7637 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
György Tamás Madarassy
MADARASSY György Tamás [madaraŝi djordj tamAŝ] estas rumania hungara pentristo, instruisto. Li naskiĝis en Baia Mare la 25-an de aŭgusto 1947.
Kariero
György Tamás Madarassy apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li lernis en bazlernejo en sia naskiĝurbo, poste en arta mezlernejo en Cluj, fine li studis inter 1968 kaj 1974 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Lia majstro estis Gábor Miklóssy. Post siaj studoj li krom pentrado li ankaŭ instruis en Cavnic (1974-1978), poste en liceo en sia naskiĝurbo. En 1988 li translokiĝis en Hungarion. Inter 1990-2010 li instruis en arta mezlernejo de Nyíregyháza. Ekde 1995 li gvidas artistkolonion en Vaja.
3273 Drukar
3273 Drukar estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun de fakto en Rusio).
Ĝia orbito kongruas kaj tiuj de la anoj de la Cibela grupo.
Nomo
Ĝia nomo, "Drukar", (= "presisto" en ukraina kaj malnov-rusa) estas omaĝo al Ivan Fjodorov (cirile Ива́н Фёдоров, ĉ.1510–1583), unu el la unuaj presistoj en Rusio kaj Ukraino.
Tomáš Stano
Tomáš STANO (naskiĝis la en Liptovský Mikuláš, Slovakio) estas slovaka esperantisto. Li esperantiĝis en 2013, kaj nun li estas estrarano de TEJO pri merkatiko kaj estrarano de SKEJ pri financoj. Nuntempe li studas en Prago, Ĉeĥio. Li partoprenis en la organizado de Esperanto-renkontiĝoj kiel SES, IJF, ankaŭ prizorgis tagan programon por la Junulara Programo dum UK 2016 en Nitro kaj nun estas membro de la LKK de la IJK 2019 kiu okazos en Slovakio. Nuntempe komitatano A de TEJO por Slovakio.
Li estis elektita estrarano de TEJO (Tutmonda Esperantista Junulara Organizo) komence de 2019 por duona periodo post la eksigo de Arturo Crespo, kiel estrarano li respondecas pri merkatiko. En 2020 li estis elektita vicprezidanto de TEJO por la periodo 2020-2021.
Dezső Baróti
BARÓTI Dezső (ĝis 1911 Kratofill) hungara literaturhistoriisto. Li naskiĝis en Torda la 12-an de oktobro 1911 kaj mortis en Budapest la 5-an de septembro 1994. Li estis la pli aĝa frato de piedpilkisto, trejnisto Lajos Baróti. Li estis kondamnito post la hungara revolucio de 1956.
Biografio
Dezső Baróti abiturientiĝis en Szeged en 1930, li doktoriĝis en 1934,li akiris diplomon de instruisto en 1935 samloke kaj iĝis asistanto ekde tiu jaro de Sándor Sík. En 1941-1842 li instruis en Csongrád kaj inter 1942-1945 en Budapeŝto. Inter 1947 kaj 1957 li estis profesoro de Universitato de Szeged, ekde 1957 ĝia rektoro. En 1957-1958 estis malliberigita pro partopreno en la revolucio. En jaroj inter 1977 kaj 1980 li estis gastprofesoro de Universitato de Sorbonne de Parizo. Lia ĉefa esplorkampo estis la historio de la hungara kaj franca klerismo, de rokoko kaj sentimentalismo.
1290
En la jaro 1290 post Kristo okazis, interalie:
Laadano
Laadano (Láadan, el láad = percept kaj dan = lingv) estas konstruita lingvo verkita de Suzette Haden Elgin en 1982 por testi la Sapir-Whorf hipotezon por virinoj, specife por testi ĉu okcidentaj lingvoj emas esti pli esprimivaj por viroj ol por virinoj. La lingvo aperis en ŝia sciencfikcia trilogio Native Tongue kiel fikcilingvo.
Morfologio
Laadan estas aglutina lingvo. Ĝi uzas afiksojn por indiki malsamajn sentojn kaj humorojn, kiuj en naturaj lingvoj povas esti indikitaj nur per tono aŭ gestoj.
Ekzemploj de Laadano
Un deux trois, je m'en vais au bois, Quatre cinq six, pour cueillir des cerises, Sept huit neuf, dans mon panier neuf, Dix onze douze, elles seront toutes rouges.
Nede shin boó, sháad le olin(e)dim, Bim shan bath, sháal(e)ya yuwan wa, Um nib bud, láad le olim(e)nal, Thab i wil, náal(e)ya yod náyod.
Videogalerio
(Angla lingvo)
Jeřišno
Jeřišno (Jerschischno) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1406.
Sajókeresztúr
Sajókeresztúr [ŝajOkerestUr] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Miskolc.
Situo
Sajókeresztúr situas laŭ dekstra bordo de Sajó, fine de tre mallonga sakovojo, laŭ fervojo Ózd-Miskolc. La lasta urbo troviĝas 11, Szikszó 15, Edelény 17 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la patempoj. La unua mencio devenis el la mezepoko en formo "Kerestwr". En la 17-a jarcento la komunumo iĝis kampurbo. Dum la turka erao la urbeto ne senhomiĝis. Dum la pli novaj eraoj ne nur la vinkulturo, sed ankaŭ la industrio faras laborlokojn por la vilaĝanoj.
85970 Fundaçãoterra
85970 Fundaçãoterra estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la brazila astronomo Cristóvão Jacques elde la Observatorio Wykrota, ĉe la limo inter Sabará kaj Caeté (Minas-Ĝerajso Brazilo).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ne-profita kaj ne-registara organizaĵo Fundação Terra, kies streboj por helpi la plej malriĉulojn en la Nordorienta Brazilo sekurigas ties bonstaton per donoj kaj filantropaj agadoj de pli ol tridek jaroj.
Nikolaj Mikluĥo-Maklaj
Nikolaj Nikolajeviĉ MIKLUĤO-MAKLAJ (Николай Николаевич Миклухо-Маклай) naskiĝis la 17-an de julio n.s. 1846 en bieno Roĵdestvenskoje, Novgoroda gubernio, Rusia Imperio, mortis la 14-an de aprilo 1888 en Sankt Peterburgo. Li estas fama rusa etnografo, antropologo, biologo kaj pasia vojaĝanto, kiu esploris ĉefe insularojn de Melanezio, inkluzive la duan ( post Gronlando) plej ampleksan mondan insulon - Nov-Gvineo kaj tieajn indiĝenojn - papuoj.
Dum sia sufiĉe kurta vivo (41 jaroj) li aperigis ĉ.160 sciencajn verkojn.
Biografio
Nikolaj estis dua filo de Nikolaj Iljiĉ Mikluĥa (1818—1858) servinta kiel inĝeniero-fervojisto kaj Ekaterina Semenovna Becker (1826—1905) havinta german-polajn radikojn. La gepatroj havis ankoraŭ tri filojn: Sergej, Vladimir, Miĥail kaj filinon Olga.
Praavo kozako Stepan Mikluĥa meritis nobelecon por si mem kaj por siaj posteuloj pro heroaĵoj dum konkero de la turka fortreso Oĉakov en 1788.
Praulino Hanna edziniĝis al skota oficiro Michael Maclay militinta en la pola armeo kontraŭ hetmano Bohdan Ĥmelnickij, kiun kaptis ŝia frato Hricko en batalo en 1648. Tiam aperis nova familia nomo Mikluĥo-Maklaj. Ĉiuj posteuloj preferis nomi sin Mikluĥa, nur Nikolaj ekde mezo de la 19-a jarcento nomiĝis Mikluĥo-Maklaj (Nicholas Miklouho-Maclay), kiam li studis eksterlande. Ekde 1858 la familio loĝas en Sankt Peterburgo, kie Nikolaj frekventas la Duan gimnazion. En 1864 li studas en Sankt-Peterburga Imperiestra Universitato kiel eksterulo, sed jam sekvontjare li forveturis al Germanio, kie li plu studis en universitatoj de Heidelberg, Leipzig kaj Jena.
Tie li konatiĝis kun Ernst Haeckel germana biologo, kiu popularigis ideojn de Charles Darwin. Kiel lia asistanto li venis al Kanarioj kaj Maroko. En 1868 Nikolaj memstare esploras bordon de Ruĝa Maro. Samjare li diplomiĝis kiel biologo. En 1869 li revenis Rusion.
Ekde 1870 ĝis 1880 Mikluĥo-Maklaj multe okupiĝas pri esplorado de Melanezio kaj longtempe (kun paŭzoj) loĝas kaj laboras en Nov-Gvineo, Nov-Kaledonio kaj ceteraj tieaj insuloj.
En 1882 la sciencisto proponis sian ideon pri fondo de permanenta klimata stacio kaj rusa kolonio en la orienta parto de Nov-Gvineo (nun Maclay Coast), sed imperiestro Aleksandro la Tria rifuzis ĝin.
En 1883 li forveturis al Aŭstralio. Tie li edziĝis al Margaret Robertson, filino de John Robertson, eksa premiero de Novsudkimrio. La geedzoj havis du filojn: Aleksander-Nils kaj Vladimir-Allen.
En 1886 kaj en 1887 la sciencisto vizitis Malin bienon de sia patrino Ekaterina. Tie li verkis priskribon de siaj vojaĝoj.
Tre intensa multjara laboro en malfavoraj kondiĉoj grave ruinigis lian organismon kaj la 14-an de aprilo 1888 Nikolaj Mikluĥo-Maklaj forpasis. Lin oni sepultis en Aleksander Nevskij Laŭro de Sankt Peterburgo.
4830 Thomascooley
4830 Thomascooley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan sangoscienciston Thomas Benton Cooley (1871–1945), instruiston pri higieno kaj medicino ĉe la Universitato de Miĉigano kaj la Universitato Wayne State. Oni memoras pri li pro lia malkovro de formo de infanaĝa anemio kiu iĝis konata kiel "anemio de Cooley", severa formo de talasemio.
Salvirola
Salvirola estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Cumignano sul Naviglio, Fiesco, Izano, Romanengo, Ticengo kaj Trigolo.
(17528) 1993 FX14
(17528) 1993 FX14 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Urbo Florido
Urbo Florido (Florida City) estas urbo situanta en la Kantono Miami-Dade, en la usona subŝtato Florido. Ĝi estas la plej suda municipo en la urbega area de Suda Florido. Florida City estas precipe suburbo de Miami. Ĝi gravas por la loka agrikulturo. La urbo situas apud Homestead sude kaj okcidente.
La urbo aperis kiel terpromocio nomita Detroit. Ne haveblis konstruaĵoj sur la tereno kiam la unua tridek familioj aliris en 1910, do ili devis loĝi en Homestead ĝis iliaj domoj estis konstruitaj. La nomo ŝanĝiĝis al Florida City kiam la urbeto ricevis urbostatuson en 1914. Ĝi havas etan historian areon, sed la plejmulto de la urbo estas dediĉita al la turismo.
Prisma kvinlatera kahelaro
En geometrio, la prisma kvinlatera kahelaro estas kahelaro de 2-dimensia eŭklida ebeno. Ĝi estas la duala kahelaro de la plilongigita triangula kahelaro.
János Tóth
János TÓTH [jAnoŝ tOt], laŭ hungare kutima sinsekvo Tóth János estis hungara kameraisto kaj reĝisoro.
János Tóth naskiĝis la 1930 en Tolna (urbo), li mortis la  2019 en Budapeŝto.
Biografio
János Tóth frekventis lernejon en urbo Tolna, dume li ofte estis, iomete laboris en la kinejo. En 1954 li finis la teatran altlernejon en Budapeŝto. Li komencis sian karieron en produktejo de filmoj. Tie li kunlaboris kun Zoltán Huszárik kaj Károly Makk. Li ricevis premion Kossuth en 2001, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Jojo-efiko
Jojo-efiko estas nedezirata – aparte rapida – plialtiĝo de la korpa pezo fine de dieto. Dum sinsekvaj dietoj la pezo povas moviĝi ree supren kaj malsupren kiel jojo. Ofte la fina pezo estas pli alta ol la komenca.
Kaŭzoj
La jojo-efiko estiĝas ĉefe tial, ĉar post la dieto la malpli peza korpo bezonas malpli da energio ol antaŭe - la baza metabolo malaltiĝas. Aldone dum la dieto malaltiĝas ne nur lipida histo, sed ofte ankaŭ muskola histo. Pro la fakto, ke muskola histo uzas daŭre (eĉ dum korpa ripozo) pli da energio ol lipeda histo, la malgrandiĝo de muskola histo malatigas ankaŭ la bazan metabolon.
Ankaŭ aparte granda manko de kalorioj ŝajnas influi la bazan metabolon. La korpo adaptiĝas al la malalta kalorinivelo kaj eniras ŝparmoduson por sekurigi la supervivon.
Ĉiuj efikoj kune estas la bazo por la rapida pezokresko, kiam fine de la dieto oni transprenas denove la kutimajn nutrad- kaj vivmanierojn.
Nazalo
Nazalo havas kelkajn signifojn:
Jan Hirsz
Jan HIRSZ el Żukowo (naskiĝis la 1-an de julio 1891 en Kielno (distrikto Wejherowo), mortfalis la 17-an de septembro 1920 apud Kamień Królewski) – substandardisto de infanterio de Pola Soldataro.
Kiel oficiro de la 66-a Kaŝubia Regimento de Infanterio batalis en la pola-bolŝevika milito. La 17-an de septembro 1920 la regimento atakis rusojn en Kamień Królewski. Reprenitan vilaĝon la regimento ne povis pluteni pro kelkobla supereco de la malamiko. Dum retiriĝo mortfalis heroe substandardisto Hirsz, kiu vidante, ke la malamiko okupas flankajn postenojn, prenis pezan maŝinpafilon kaj sola per pafado haltigis la malamikon, rezulte de kio savis la 2-an batalionon de la pereo.
Postmorte estis avancita ĝis subleŭtenanto kaj distingita per Arĝenta Kruco de la Milita Ordeno Virtuti Militari.
Mezlernejo Lynnfield
La Mezlernejo de Lynnfield estas kvarjara publika mezlernejo por lernantoj de la naŭa ĝis la dek-dua lerneja jaro kiuj loĝas en Lynnfield, urbeto en Masaĉuseco.
Sporto
Mezlernejo Lynnfield estas membro de la Kabo Ann Ligo (Cape Ann League), ligo de sportoj en nordorienta Masaĉuseco, kaj antaŭ estas konkuranto de Distrikto A de la Masaĉuseca Lernejana Atletika Asocio (Massachusetts Interscholastic Athletic Association). La sportteamoj de Lynnfield nomiĝas la Pioniroj, kaj la lernejaj koloroj estas blua kaj ora. La tradicia rivalo de la lernejo estas Mezlernejo North Reading, kaj ĉiujare je Dankofesto la du usonaj futbalaj teamoj ludas unu kontraŭ la alian. Mezlernejo Lynnfield havas sportojn aŭtune, vintre, kaj printempe :
Diplomiĝintaj postuloj
La lernantoj devas perlabori 108 kreditojn kaj devas fini tiujn postulojn por dimplomiĝi el Mezlernejo Lynnfield : Lernantoj devas preni klasojn kiuj egalas almenaŭ 27.5 kreditojn ĉiujare. Lernantoj ankaŭ devas preni unu duonjaran kurson ĉiujare.
Mangailustrita romano
Mangailustrita romano (japane ライトノベル [rajto noberu], laŭ la angla light novel) estas ĝenro de romanoj kun mangaaj kaj animeaj ilustraĵoj. Ĝi estas por junuloj 10-20-jaraĝaj. La termino "light novel" estas ŭasei-eigo aŭ Japanlingva termino bazita sur anglalingvaj vortoj. En Japana lingvo oni uzas novel por romano pro influo de Angla lingvo.
Light novel estas ofte seriigata en literaturaj gazetoj. Eldonantoj ofte aranĝas popularan serion en animeon aŭ aliajn amaskomunikilojn. Light novel enhavas vastajn ĝenrojn: romanco, sciencfikcio, fantasto, krimliteraturo ktp.
Vortoprovizo de Light Novel
Oni havas diversajn opiniojn pri vortoprovizo de "light novel". Plej konata vortoprovizo estas ke afiŝantoj en forumo en konektservanto NIFTY-Serve, faris la nomon. Iuj verkistoj malŝatas la nomon ĉar "light novel" laŭvorte signifas "malpeza novelo". Aliaj nomoj, Juvenile(ジュブナイル [ĝubunajru] lit. knaboj aŭ junuloj), Young Adult Shosetsu(ヤングアダルト小説 [jangu adaruto ŝo:secu] lit. juna-matura romano) estas uzata de eldonejoj. Alimaniere, citante proprajn o-vortonj, oni uzas romanoj kiel Kadokawa Sneaker Bunko aŭ Dengeki Bunko por la ĝenro. Ŝatantoj nomas ankaŭ Ranobe (ラノベ; En Japana lingvo oni ne distigas r-l kaj v-b)
Diskuto pri difino de Light Novel
Oni ne certe distingas Light Novel de aliaj romanoj, la difino de Light Novel estas ankoraŭ ne difinita, oni diskutas por konkretan difinon por ĝi.
Sâncrai (Aiud)
Sâncrai (Aiud) [sınkraj] (hungare: Enyedszentkirály [enjedsentkIraj], germane: Königsdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Aiud. Administre ĝi apartenas al Aiud.
Mangailustrita romano
Diskuto pri difino de Light Novel
En tial diskuto, la afiŝaĵo en retforumo 2ch pri Light Novel, estas ofte citata por la klarigo.
Saint-Cloud (stacidomo)
Stacidomo
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF). Ĝi havas altecon de.
Mangailustrita romano
Diskuto pri difino de Light Novel
Kiujn vi konsideras tiuj, estas "Light Novel". Tamen vi ne ĉiam povus akiri konsentojn de aliaj personoj.
Sâncrai (Aiud)
Loĝantaro
En 1910 Enyedszentkirály havis 615 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1 023 (rumanoj, 20% hungaroj).
Mangailustrita romano
Diskuto pri difino de Light Novel
La sekvantaj estas konataj opinioj. Ili mencias ankaŭ distingaĵoj.
Sâncrai (Aiud)
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1274. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Alsó-Fehér.
Komunumoj pri Stefano la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando
Ili manifestis kunlaboradon en 1997 en Szentkirályszabadja.
Mangailustrita romano
Ilustraĵoj
Multaj konsideras ke Light Novel estas romanoj ilustritaj per animeaj kaj mangaaj bildoj. Ilustristoj ofte specialiĝis por ilustrado, tamen multaj laboras ankaŭ kiel mangaverkisto aŭ animeisto. Eldonejoj ĉiam metas nomon de ilustrinto ĉe kovrilo kun verkinto por ke aĉetantoj juĝas bildojn. Nomoj mangailustrita romano kaj amineilustrita romano estas laŭ la difino.
Fikciuloj
Oni nomas Light Novel ankaŭ fikciulema romano (キャラクター小説 [kjarakta: ŝo:secu]). En la ĝenro, verkistoj koncentrigas skribi fikciulojn, pro tio fikciuloj ofte havas specialajn karakterizaĵojn. Alie, la verkistoj ofte skribas pli multe dirojn de fikciuloj ol en aliaj ĝenroj.
Etikedoj
La libroj de Light Novel estas vendataj per specialaj etikedoj de "Light Novel" de eldonejoj. Nuntempe, diversaj eldonejoj kreas etikedojn por vendi la librojn. Pro tio, oni ofte nomas la ĝenron citante etikedojn, ekzemple Romanoj kiel Kadokawa Sneaker Bunko. Light Novel estas venditaj per formo de poŝlibro (ĉ. 173×105mm), por ebligi junajn legantojn facile aĉetadi dum aliaj romanoj estas venditaj per multekosta libro.
Publio Servilio Vatia
Publio Servilio Vatia aŭ en latina Publius Servilius Vatia Isauricus (ĉ. 122 a.K. – 44 a.K.), estis romia politikisto kaj generalo kiu estis konsulo en 79 a.K. Li ricevis la kromnomon Isauricus post siaj venkoj super la piratoj en Kilikio.
En 88 a.K., kun la subteno de la konsulo Lucio Kornelio Sulao, Vatia Isauricus fariĝis la kandidato preferata de Sulao por la konsula balotado de 87 a.K., sed li estis venkita en la posta balotado fare de Lucio Kornelio Cinna, nome subtenanto de Kajo Mario.
Vatia Isauricus revenis al Italio en 82 a.K. kun Sulao, kaj ricevis la estrecon de armeo kiu venkis super kelkajn trupojn de Mario en la batalo de Clusium. Poste, en Septembro 82 a.K., Vatia Isauricus estis unu el la leŭtenantoj de Pompeo en la Dua Batalo de Clusium. Sula estis farita Diktatoro post sia venko, kaj en 79 a.K., li nomumis Vatia Isauricus kiel konsulo kun Appius Claudius Pulcher. Dum Vatia Isauricus estis ankoraŭ konsulo nomumita, li kontraŭis la atribuon de triumfo al la juna Pompeo.
Post sia konsuleco, en 78 a.K. Vatia Isauricus estis nomumita por la posteno de prokonsula guberniestro de Kilikio, kun la respondeco por forigo de piratoj kiuj estis rabantaj ŝipojn dum multaj jaroj.
Izoamila bromido
Izoamila bromido aŭ izopentila bromido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la halogenidoj, rezultanta el interagado de la bromida acido kaj izoamila alkoholo. Izoamila bromido estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izoamila bromido prezentas bromatomon ligitan al izoamila grupo. Ĝi konsistas je 5 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 1 bromatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Câlnic (Alba)
Câlnic (Alba) [kılnik] (hungare: Kelnek, germane: Kelling) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Sebeş. En 1910 ĝi havis 1 072 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 1 209 (rumanoj, 4% germanoj). Ĝia unua mencio estas en 1269. Ĝi estis libera saksa vilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye). Administre apartenas al ĝi: Deal, Cut.
Ruaoj
La ruaoj estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas ĉirkaŭ la Monto Meru en la regiono Arusha en Tanzanio. En 1987 la ruaoj estis taksitaj .
Madame d'Aulnoy
Marie-Catherine Le Jumel de Barneville, Baronino d'Aulnoy [dolNŭA] (1650/1651 – 14a de Januaro 1705), konata kiel Grafino d'Aulnoy, estis franca verkisto konata pro siaj literaturaj ferakontoj. Kiam ŝi termigis isajn verkojn contes de fées (ferakontoj), ŝi originigis la terminon kiu estas nuntempe ĝenerale uzata por la ĝenro.
Biografio
D'Aulnoy naskiĝis en Barneville-la-Bertran, en Normandio, kiel membro de nobela familio Le Jumel de Barneville. Ŝi estis nevino de Marie Bruneau des Loges, amikino de François de Malherbe kaj de Jean-Louis Guez de Balzac. En 1666, ŝi estis donita estante nur 15-jaraĝa (fare de sia patro) en aranĝita geedziĝo al parizano 30 jarojn pli aĝa — François de la Motte, Barono d'Aulnoy, de la familio de la Duko de Vendôme. La barono estis liberpensulo kaj konata vetludisto. En 1669, la Barono d'Aulnoy estis akuzita je perfido (parolante kontraŭ impostoj fare de la reĝo) fare de du viroj kiuj estis estintaj amantoj de Mme d'Aulnoy (kiam ŝi estis 19-jaraĝa) kaj ŝia patrino, kiu per dua edziniĝo estis Markizino de Gadagne. Se kondamnita kiel kulpulo, la kondamno povus esti ekzekuto. La Barono d'Aulnoy pasigis tri jarojn en la prizona fortikaĵo Bastilo antaŭ finfine konvinki la tribunalon pri sia senkulpeco. Fakte ambaŭ viroj denuncintaj estis ekzekutitaj anstataŭe. La akuzoj kaj kontraŭakuzoj estas registritaj en la arkivoj de la Bastilo. La Markizino de Gadagne fuĝis al Anglio, kaj kvankam oni ordonis areston de Mme d'Aulnoy, ŝi fuĝis el la oficiroj tra fenestro kaj kaŝiĝis en preĝejo. Eble ŝi poste laboris kiel spiono por Francio (kaj eble pasigis iom da tempo en Nederlando, Hispanio, kaj Anglio) antaŭ reveni al Parizo en 1685 (eble kiel repago por spionado. La Markizino de Gadagne restis en Madrido financita de pensio el la hispana reĝo. Mme d'Aulnoy gastigis salonojn en sia hejmo de rue Saint-Benoît kien venis gravaj aristokratoj kaj princoj, kiel ŝia amiko, Saint-Evremond.
En 1699, amikino de Mme d'Aulnoy nome Angélique Ticquet estis senkapigita ĉar servisto lia reprezaliis kontraŭ la fitraktinta edzo de Angélique, ankaŭ el devigita geedzeco. La servisto estis pendumita pro pafo kaj vundigo al Konsilisto Ticquet. Mme d'Aulnoy fuĝis el persekutado spite sian supozitan implicon kaj nekonstanta impliko en la pariza socia scenejo dum du dek jaroj.
D'Aulnoy publikigis dek du librojn inklude tri fals-memorojn, du ferakontarojn kaj tri "historiajn" romanojn. Ŝi kontribuis al la poezia antologio Recueil des plus belles pièces des poètes français en 1692 kaj verkis serion de veturmemoroj bazitaj sur siaj supozitaj veturoj tra la kortega vivo en Madrido kaj Londono. Kaj kvankam ŝiaj enhavoj eble estis plagiatigitaj kaj inventitaj, tiuj historioj poste iĝis ŝiaj plej popularaj verkoj. Ŝi akiris reputacion de historiisto kaj registristo de rakontoj el ekster Francio, kaj estis elektita membro de la Padova Akademio dei Ricovrati, kie ŝi estis nomita per la nomo de la muzo de historio, Klio. Tamen, en tiu epoko la koncepto de historio estis multe pli svaga termino kio inkludis ŝiajn rakontojn. Post 150 jaroj, la pli strikte dokumentita formo de la termino kondukis al fakto ke ŝiaj rakontoj estis deklaritaj "fraŭdaj". Tamen, en Francio kaj Anglio tiam ŝiaj verkoj estis konsiderataj simplaj distroj. Ŝiaj rakontoj pri la nederlandaj militoj de Ludoviko la 14-a estis malpli sukcesaj. La mono enspezita el ŝiaj verkoj utilis por vivteni siajn filinojn, ne ĉiuj produktitaj dum ŝia tempo kun la Barono d'Aulnoy.
Ŝiaj plej popularaj verkoj estis ŝiaj ferakontoj kaj aventuraj historioj rakontitaj en Les Contes des Fées (ferakontoj) kaj Contes Nouveaux, ou Les Fées à la Mode. Malkiel ĉe la fabeloj de la Fratoj Grimm, kiuj naskiĝis ĉirkaŭ 135 jaroj post d'Aulnoy, ŝi rkaontis siajn historiojn per pli konversacia stilo, kiel ili estus rakontataj en salonoj. Multo el ŝia verkado kreis mondon de animalaj gefianĉoj, en kiu amo kaj feliĉo venis al heroinoj post trapasi grandajn barojn. Tiuj historioj estis tute netaŭga por infanoj kaj multaj anglalingvaj adaptaĵoj estas tre dissimilaj el la originalo.
Fakuloj Jack Zipes kaj David Blamires sugestas, ke pro la alta nombro de similaĵoj de la verkoj de MMe. d'Aulnoy kun rekonebla folklora materialo, ŝi devis esti familiarigita kun la parola tradicio aŭ ties literatura relaborado de sia epoko. Aldone, Jacques Barchilon asertis, ke la verkoj de d'Aulnoy povas estis klasitaj en kelkaj popularaj rakontotipoj laŭ internacia indekso de popolrakonta klasigo, kelkaj el kiuj estus "animalaj gefianĉoj".
Illfurth
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco, "vadejo de rivero Ill") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Sagaraoj
La sagaraoj (Sagara, ankaŭ Sagala) estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas en centra Tanzanio. En 1987 la sagaraoj estis taksitaj 79.000 homoj.
15599 Richardlarson
15599 Richardlarson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Richard W. Larson, finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Richard estis lernanto ĉe la Springville Middle School de Springville (Utaho, Usono).
Unuopo
En matematiko, unuopo, aŭ unuelementa aro, aŭ unuera aro estas aro kun ekzakte unu elemento.
Nikomedo la 4-a
Nikomedo la 4-a Filopator (en greka: Νικομήδης) estis la reĝo de Bitinio de ĉ. 94 a.K. ĝis la 74 a.K. Li estis la unua filo kaj sukcedanto de Nikomedo la 3-a de Bitinio kaj Nisa kaj havis fratino same nome Nisa.
Unuopo
Oni uzas la terminon unuopo ankaŭ en la senco «1-opo»; plej ofte la formala diferenco ne gravas, tamen se oni volas neprigi iun el la eblaj signifoj, oni diru orda/senorda unuopo aŭ (por la senorda signifo) unuelementa aro. Ĉi-sube temos pri la signifo senorda (pri unuelementaj aroj).
Nikomedo la 4-a
La frato de Nikomedo la 4-a, nome Sokrato Ĥresto, helpita de Mitridato la 6-a, venkis super la armeo de Nikomedo la 4-a en 90 a.K., kaj Nikomedo la 4-a estis devigita foriri al Italio. Li estis reelpostenigita tronen fare de Manio Akvilio pro la granda influo de Romo en la regiono.
Unuopo
Propraĵoj
Aro estas unuopo se kaj nur se ĝia kardinalo estas 1. En la arteoria konstruado de la naturaj nombroj, la nombro 1 estas difinita kiel la unuopo \{0\}.
En aksioma aroteorio, la ekzisto de unuopoj estas konsekvenco de la aksiomo de malplena aro kaj la aksiomo de parigo: la unua donas la malplenan aron \{\}, kaj la lasta, aplikita al la parigo de \{\} kaj \{\}, donas la unuopon \{ \{\} \}.
Nikomedo la 4-a
Nikomedo la 4-a estis denove remetita tronen en Bitinio en 84 a.K.
Unuopo
Propraĵoj
Se A estas aro kaj S estas unuopo, tiam ekzistas ekzakte unu funkcio de A al S, la funkcia ĵetanta ĉiun anon de A al la ano de S.
Aplikoj
En topologio, topologia spaco estas T1 spaco se kaj nur se ĉiu unuopo estas fermita aro.
Difino per nadlaj funkcioj
Estu S klaso difinita per bule-rezulta funkcio. Tiam S estas unuopo se kaj nur se b estas egala al iu funkcio, kun c(x) = (x = y) por iu y \in X.
T-Butila dukloroacetato
t-Butila dukloroacetato aŭ C6H10Cl2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun t-Butila alkoholo, senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. t-Butila dukloroacetato ne estas solvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. t-Butila dukloroacetato estas uzata kiel peraĵo en la produktado de farmaciaĵoj.
Fervoja akcidento de Santiago-de-Kompostelo
La fervoja akcidento de Santiago-de-Kompostelo okazis la je la horo 20:41 ĉirkaŭ tri kilometrojn oriente de la stacio de Santiago-de-Kompostelo, en la antaŭurbo Angrois. Ĝi estis la plej serioza fervoja akcidento en Hispanio post 1944; el la 218 pasaĝeroj kaj kvar dungitoj mortis 80 kaj vundiĝis preskaŭ ĉiuj aliaj.
La altrapida trajno de serio Alvia 730, konsistanta el du trakciaj unuoj kaj ok vagonoj, laŭ raporto de la gazeto El País multe tro rapide eliris el tunelo kaj post longa rekta linio eniris kurbiĝon, kie ĝi dereliĝis. Tion konfesis la trajnstiristo, malgrave vundita. La rekta peco permesas rapidon de 250 km/h, sed la kurbiĝo nur de 80 km/h.
La dereliĝon preskaŭ sendube kaŭzis la tro alta rapido. Laŭ deklaro de la fervoja kompanio Renfe Operadora la trajnstiranto pro "distriteco" forgesis redukti la rapidon antaŭ la kurbiĝo. Kiel konfirmas la aŭtomata registrilo ("nigra kesto") de la trajno, la stiristo mallonge antaŭ la akcidento telefonis kun sia kompanio, kiu donis informojn pri la plua irado. Kelkajn sekundojn antaŭ la akcidento li aktivigis la bremson kaj sukcesis redukti la rapidon de 192 km/h al 153 km/h, tamen ankoraŭ multe tro multe.
Romanel-sur-Lausanne
Romanel-sur-Lausanne estas komunumo en la distrikto Laŭzano en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 3268 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Dancisto
Dancisto estas artisto, kiu prezentas dancpecojn. Agado kiel dancisto okazas kiel profesio, en kiu la ĉefa agado de la dancisto estas en ĉi tiu agado, kontraŭ pago, kaj kiel ŝatokupo, en kiu la dancisto okupiĝas pri ĉi tiu agado kiel parto de amatora bando, sen mona kompenso.
Romanel-sur-Lausanne
Geografio
La komunumo Romanel-sur-Lausanne situas en la Vaŭda Mezlando sur altebenaĵo sudokcidente de la montoĉeno de Jorat proksimume 5 kilometrojn nordnordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Romanel, pluraj novaj loĝ- kaj industrikvartaloj kaj la vilaĝetoj Le Taulard kaj Les Terraux.
Dancisto
Persono, kiu okupiĝas pri danco, por distraj aŭ ritaj celoj (en sociaj, tradiciaj aŭ religiaj ceremonioj ), estas ankaŭ nomata dancisto dum ĉi tiu agado. La eniro antaŭ ni traktas la signifon de dancisto kiel persono, kiu prezentas dancpecojn antaŭ spektantaro.
Dancisto prezentas la koregrafiojn donitajn al li de la koreografo, kaj tio postulas multjaran trejnadon. Ensemblo de profesiaj dancistoj nomiĝas dancotrupo, dancgrupo aŭ baleto.
Romanel-sur-Lausanne
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,88 km², de kiuj 1,7% estas kovritaj de arbaro, 60,6% servas por agrikulturo kaj 37,3% por setlado.
Dancisto
Grava distingo estas farenda inter la kuntekstoj de teatra kaj partoprena danco, kvankam ĉi tiuj du kategorioj ne ĉiam estas tute apartaj; ambaŭ povas havi specialajn funkciojn, ĉu sociajn, ceremoniajn, konkurencivajn, erotikajn, militemajn aŭ sanktajn / liturgiajn. Aliaj formoj de homa movado foje laŭdire havas dancecan kvaliton, inkluzive luktosporton, gimnastikon, huraistinon, artan glitkuradon, sinkronigitan naĝadon, marŝantajn grupojn, kaj multajn aliajn atletikajn formojn.
Romanel-sur-Lausanne
Najbaraj komunumoj
La komunumo Romanel-sur-Lausanne limas en nordo al la eksklavo Bel-Air de la komunumo Laŭzano, en oriento al Le Mont-sur-Lausanne, en sudsudoriento al Laŭzano, en sudsudokcidento al Prilly, kaj en okcidento al Jouxtens-Mézery.
Torrecuadrada de Molina
Torrecuadrada de Molina (Kvadrata Turo de Molina) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Romanel-sur-Lausanne
Historio
La unua dokumenta mencio de Romanel-sur-Lausanne datiĝas el la jaro 1184 kiel Romanes. Sur la komunuma teritorio estis trovitaj brakringvoj el la romia epoko kaj tomboj el la frua mezepoko. Dum mezepoko Romanel apartenis al la katedrala kapitolo de Laŭzano. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Romanel apartenis al la Voktejo Laŭzano, poste al la Distrikto Laŭzano. Post la konstruo de la trajnlinio Laŭzano-Echallens-Bercher la iama kamparvilaĝo transformiĝis al industria antaŭurbo kaj loĝloko de Laŭzano.
Torrecuadrada de Molina
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas torrecuadradeño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 21 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,59 loĝ/km².
Situo
Torrecuadrada de Molina situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1189 m super marnivelo; je 153 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 35,80 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°44′59″N 1°48′24″Ok.
Ĝi troviĝas en la limo inter la paramo norde, kaj la montaro sude. Pro tiu motivo, norde enhavas kampojn de cerealo dum sude ĝi havas riĉan monton de anzinoj, kverkoj kaj juniperoj.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 2,289 loĝantoj en 1950 al 21, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Torrecuadrada de Molina, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Torrecuadrada de Molina kie oni falis al la nunaj 21.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Turismo: preĝejo, ermitejo de la Virgulino de la Soleco, konstruita en 1985, krenelhava turo, domego Señorazgo aŭ domego de la Monero.
Baca (Yucatán)
Baca estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Baca. La komunumo situas en la norda, centra parto de Yucatán en la regiono 3 "Litoral Centro". La regiono "Litoral Centro" limas norde al la Meksika Golfo. Sude estas la regiono 4 "Centro". Oriente troviĝas la regiono 1 "Litoral Oriente" kaj okcidente situas la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31004.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5357 loĝantojn. El tiuj estis 2682 viroj kaj 2675 virinoj. La komunumo havas surfacon de 118,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 73,1 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,2 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3742 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3299 scipovis legi kaj skribi kaj 441 personoj estis analfabetoj. Do 11,79% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5095 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1455 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 28,6% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
1291
En la jaro 1291 post Kristo okazis, interalie:
Sergio Foglia
Sergio FOGLIA (naskiĝinta en 1972 en Milano) estas itala amatora astronomo, ano de la teamo de la Programo T3, programo de astronomia esplorado kondukata ambaŭe de profesiaj kaj amatoraj astronomoj.
Li estas responsulo de la divido de serĉo pri asteroidoj de la Unione Astrofili Italiani, kaj ankaŭ observas : li plenumis pli ol 12 000 mezurojn pri lumeco ; liaj observoj estas registritaj de la AAVSO sub la akronimo FSE.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris 2 numerotitajn asteroidojn en 2005.
La asteroido 13147 Foglia estis nomita en lia honoro.
En 2008, li ricevis la "Nacian Premion Meteorito de Oro", sekcio Asteroidoj kaj Kometoj.
A. Gábor Pavluk
PAVLUK A. Gábor estas rumania hungara, germana skulptisto. Li naskiĝis en Baia Mare la 14-an de septembro 1951.
Kariero
Attia Gábor Pavluk studis inter 1970 kaj 1974 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo kaj li instruis inter 1974 kaj 1987 en sia naskiĝurbo, poste inter 1987 kaj 1990 laboris kiel dizajnisto ĉe „Maratex“de Baia-Mare. En 1991 li loksidiĝis en Passau (Germanio).
Maldekstra Ligo (Finnlando)
Maldekstra Ligo (Vasemmistoliitto, Vänsterförbundet) estas ekosocialisma partio en Finnlando. Ĝi estas fondita en 1990. En la nuna oficperiodo de finnlanda parlamento, elektita en 2019, ĝi havas 16 parlamentanojn. La prezidanto de la partio estas Li Andersson.
Maldekstra Ligo apartenas al la Alianco de Nordiaj Verdaj Maldekstruloj. Ĝi havas unu reprezentanton en la Eŭropa Parlamento dum la oficperiodo 2019-2024, Silvia Modig.
Buso (komputiko)
Buso - estas interna kanalo kunliganta komputilajn elementojn ekz suda ponto kaj norda ponto aŭ procesoro kaj ĉefmemoro. Ĉefa trajto de buso estas trafika povo, kiu estas mezurata en kvanto da informo transdonata tra la buso dum tempounuo. Ekz buso HyperTransport havas trafikpovon 3.2 GB dum sekundo. Al la trafikpovon ĉefe influas du ecoj de buso: biteco kaj frekvenco. Biteco prezentas kvanton de informo transdonatan dum unu takto. Ekz buso PCI estas 32-bita - tio signifas, ke dum unu takto la buso povas transdoni 32 bitojn da informo. Frekvenco montras kiom da taktoj okazos dum unu sekundo.
Junipero
Junipero (Juniperus) estas genro kun pli ol 50 specioj, kiu botanike apartenas al cipresacoj. Ili estas arbetoj aŭ arbedoj kun pinglaj aŭ skvamaj folioj kaj sukiĝema strobilo, berosimila. La specioj estas dioikaj (duseksaj) aŭ monoikaj (unuseksaj).
Enhavo
La frukto enhavas ĉirkaŭ 1 % volatilan oleon, 30 % invertsukeron, glikozidojn, 10% rezinon, taninon, vakson, pektinon k.s. La freŝa konusbero enhavas ankaŭ C-vitaminon.
La efiko de la konusbero kiel kuracplanto: diureziga (plifortigas la urinadon), karminativa (elpelas la intestajn gasojn), apetitinstiga, digestiga (antaŭhelpas, plibonigas la digestadon), kalkulus-solva (kalkuluso – ŝtonetoj en galaj kaj urinaj duktoj). Ĝi estas ofte aldonata al miksaj herbodrogoj kontraŭ infektiĝo de la ureteroj, malsanoj de la spirorganoj, reŭmato.Oni povas el ĝi pretigi marmeladon, kiu estas uzata ankaŭ kiel kuracaĵo. La volatila oleo uzatas por bonodorigo, inhalo. Ĝi aldoniĝas al ŝmirfrotaj kuracaĵoj kontraŭ reŭmataj, artikaj doloroj.
En la kuirarto uzatas la beroj de la planto. Junipero fajnigas ĉefe ĝinon, ĉasbestajn viandaĵojn, saŭrkraŭton, marinaĵojn kaj fiŝaĵojn.
Ariovisto
Ariovisto estis estro de Sueboj kaj de aliaj aliancanaj Ĝermanoj en la dua kvarono de la 1-a jarcento a.K. Li kaj liaj sekvantoj partoprenis en milito en Gaŭlio, helpante la Arvernojn kaj la Sekvanojn venki super siajn rivalojn, nome Aeduoj. Ili poste setlis en grandaj nombroj en teritorioj konkeritaj en Gaŭlio, nome en la regiono Alzaco. Ili estis venkitaj tamen en la Batalo de Vosgoj kaj devigitaj retiriĝi trans la rivero Rejno en 58 a.K. fare de Julio Cezaro.
Bhilai
Bhilai aŭ Bhilai Nagar, (भिलाई) estas metropolo en Barato, en subŝtato Ĉhatisgaro.
Geografio
etendiĝas en centra parto de la lando. Rajpuro troviĝas 25 km-ojn.
Historio
estas laŭplana urbo. Ekde 1986 universitatonivela edukado komenciĝis.
Ekonomio
havas imponan ŝtalofabrikon, kiel monopola industriaĵo de la urbo. Ĝi estis longe komuna posedaĵo kun Sovetunio.
Klimato
En tropika klimato regas kun influo de musono. La someroj (inter aprilo-junio) estas varmaj, ofte kun preskaŭ 40 ° C-ojn. Poste musono alvenas. Jare pluvas po pli ol 1000 mm. Vintro daŭras inter novembro-januaro, tiam estas agrabla temperaturo kaj neniam frostas.
Trafiko
estas atingebla per fervojo (linio Mumbajo-Haora) kaj per nacia aŭtovojo.
Monaĥejo Sümela
La Monaĥejo Sümela (Sümela Manastırı, Παναγία Σουμελάσ) estas iama grek-ortodoksa monaĥejo el la bizanca epoko, en orienta Turkio, ĉe Trabzon. La nomo venas de la greka Melas (nigra), kiu verŝajne aludas je koloro de la Mariena ikono.
Situo
La monaĥejo situas 45 km sude de Trabzon en Nacia Parko Altindere en la Nord-Anatolia montaro en alto de 1071 m. Ĝi situas ĉ. 270 m super ravino de Altindere, konstruita en rokoj.
Historio
Laŭ legendo, la ikonon - pentrita de evangelisto Lukaso mem - portis du anĝeloj tra la nuboj al Nord-Anatolia montaro. Du junaj ermitoj el Ateno, Barnabas kaj ties nevo Sofronios, estis invititaj fare anĝeloj al migrado kaj oni malkovris la ikonon en kavo en mezo de la arbaro ĉe akvofaloj. Tio okazis verŝajne en 385 kaj la kavernon ekloĝis frukristanaj ermitoj. Oni pligrandigis la kavernon kaj alkonstruis kapelon.
La plej malnovaj postrestantaj konstruaĵoj venas el la 14-a jarcento. Oni kronis tie imperiestrojn de Trapezunt, Aleksios la 3-an (1338–1390) kaj ties filon Manuelon la 3-an (1390–1417). Ankaŭ post la okupo fare de la Osmana imperio en 1461, la monaĥejo restis grava pilgrimejo.
Ĝia hodiaŭ aspekto respegulas tiun de la 19-a jarcento, kiam la konstruaĵoj kun la monaĥaj ĉeloj estis konstruitaj antaŭ la vera roka preĝejo. La monaĥoj devis forlasi la monaĥejon en 1926. Ili kunportis la relikvojn en la novfonditan grekan Kastania / Veria (greka Makedonio).
La stato de monaĥejo pli kaj pli malboniĝis post grava incendio en 1930, ĝis kiam en 1972 la turka registaro deklaris ĝin nacia heredaĵo kaj ĝi ekestis protekita kaj vizitebla.
Fulianka
Fulianka, (hungare Fulyán [fujAn], rutene Фулянка [fuljanka]) estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Fulianka situas laŭ flankovojoj kaj laŭ fervojo Bardejov-Prešov. La lasta urbo troviĝas je 11 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1410 laŭ tiama hungara ortografio "Fwlyan". En 1427 9 familioj pagis impostojn. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa (=eminenta). En 1787 282 vilaĝanoj loĝis en 40 domoj, en 1828 421 vilaĝanoj en 56 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Fulyán 232 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Fulianka 377 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Opatovice nad Labem
Municipo Opatovice nad Labem troviĝas 8 kilometrojn de Pardubice en Regiono Pardubice en Ĉeĥio. Komune kun vilaĝo Pohřebačka ĝi nun kreas unu administran kompleton kun.
Historio
Unua noto aperas en fonda dokumento de benedikta monaĥejo en Opatovice en la jaro 1073. Arĥeologiaj trovaĵoj kaj esploroj dum pasintaj jardekoj atestas, ke tie ĉi estis setlejoj de slavaj gentoj eĉ antaŭe.
Monaĥejo Opatovice
Danke al la ĉeĥa reĝo Vratislav la 2-a venis kaj akiris terpecon sur la dekstra bordo de la rivero Labe Elbo monaĥoj de la benediktena ordeno. Surloke fondita monaĥejo estis laŭvice la sepa en Ĉeĥio. La plej elstara reprezentanto estis abato Neplach, emisaro de la imperiestro Karolo la 4-a.
La monaĥejo iĝis grava ekonomia centro de la regiono. Ekestis novaj konstruaĵoj – kanalo de Opatovice objektoj por mastrumado –ekzemple fiŝlagoj, bienegoj. Dum husana epoko estis la monaĥejo en la jaro 1421 totale detruita kaj neniam renovigita. La monaĥoj sukcesis fuĝi en Pollandon. Precizan lokon oni povas nur taksadi ĉe muelejo de sinjoro Morávek.
Preĝejo de Sankta Laŭrenco
Dominanto de la vilaĝo, origine el la dua duono de la 13-a jarcento, rekonstruita en la jaro 1421. La preĝejo estas ununava kun kvadrata presbiterejo. La preĝejturon ornamas gotika ŝtona pinta piramido kun pinaklo.
Vojkruciĝo de aŭtostradoj
En la jaro 2009 estis malfermita la plej granda en meza Eŭropo, trietaĝa aŭtostrada vojkruciĝo.
Vaporelektrejo
Proksime de Opatovice nad Labem produktas elektroenergion granda vaporelektrejo, pere de granda tubaro ĝi provizas per hejtado-mediumo urbojn Pardubice kaj Hradec Králové. El Opatovický kanál, per nova kanalo estas la elektrejo provizata per akvo.