cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kányavár
Kányavár [kAnjavAr] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti. La loknomo signifas: milvo-fortikaĵo.
Situo
Kányavár situas en Montetaro Zala sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo, laŭ etfervojo el Csömödér. Lenti troviĝas 15, Nova 16, Letenye 20, Nagykanizsa 27 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1417, en 1516 ankaŭ burgo menciiĝis. En 1576 2 turkaj malliberuloj preskaŭ okupis la aĉan burgon. En Kányavár migra poŝto servas.
San Adrián
San Adrián estas urbeto kaj municipo, kiu troviĝas en la provinco kaj aŭtonoma komunumo de Navaro en norda Hispanio.
1983
1983 estis normala jaro komenciĝanta je sabato (vidu ĉi tie kalendaron).
En la jaro 1983 post Kristo okazis, interalie:
Belizurbo
Belizurbo estas la plej granda urbo de Belizo. Ĝi estas ĉefa haveno, industria kaj financa centroj de la lando, ĝis 1970 ankaŭ ĉefurbo.
Situo
La urbo situas laŭ marbordo kaj ĉe kunfluejo de rivero Belize.
Historio
La plej frue indianoj havis tie komunumon „Holzuz”. En la 17-a jarcento la angloj evoluigis la lokon, kiel „Belize Town”. Helpe de sklavoj la urbeto akceptis la lignon el la ĝangalo kaj sendis plu trans la Oceano. La urbo preskaŭ plene detruiĝis pro ventego en 1961.
Pietro Lorenzetti
Pietro Lorenzetti estis siena pentristo kaj pli maljuna frato de Ambrogio Lorenzetti (1290-1348). Konsento ke ambaŭ viroj estis fratoj baziĝas sur enskribo el publika hospitalo kiu antaŭ longe estis detruita. Sur la fasado de la siena hospitalo vidiĝas serio da freskoj montrantaj diversajn stadiojn en la vivo de Maria, patrino de Jesuo.
Ĉi freskoj, datitaj el 1335, enlistigas Pietro-n kaj Ambrogio-n kiel du artistojn kaj identigas la artistojn kiel fratoj. Ĉar la nomo de Pietro aperas unue, oni supozas ke Pietro estas la plej maljuna. Unu el la unuaj verkoj de Pietro kiu povas datiĝi kun certeco temas pri pentraĵo por la retablo en la "Preĝejo de Pieve", en Arezzo, centra urbo de Italio.
En la 17-a de aprilo, 1320, Pietro subskribis kontrakton por komponado de ne malpli ol 19 paneloj. La centra pozicio sidas la Madono kun la Infano akompanata je bildoj de pluraj sanktuloj laŭ la flankaj paneloj kaj ia Anunciacio pli supre al la Madono kaj la Infano.
Buntvizaĝa sevsuĉulo
La Buntvizaĝa sevsuĉulo, Sphyrapicus varius, estas mezgranda sevsuĉulo, tio estas birdo de la familio de Pegedoj kaj genro Sphyrapicus, karakteraj laŭ la komuna nomo pro suĉi sevon de arboj, kiu reproduktiĝas en Nordameriko. La genro inkludas ankaŭ la speciojn de la Ruĝnuka sevsuĉulo, Ruĝbrusta sevsuĉulo kaj Nigroblanka sevsuĉulo.
Habitato kaj distribuado
Ties reprodukta habitato estas arbaraj areoj tra Kanado, orienta Alasko kaj nordokcidenta Usono. Ili preferas junajn, ĉefajn deciduajn arbarojn. Estas ankaŭ izolita populacio troviĝanta en altaj montoj de la Apalaĉaj Montoj en Virginio, Tenesio kaj Norda Karolino.
Priskribo
Plenkreskuloj estas nigraj en dorso kaj flugiloj kun blankaj zonoj; ili havas nigran kapon kun blankaj larĝaj strioj (tiom larĝaj ke same oni povus diri, ke ili havas blankan vizaĝon kun nigraj strioj) kaj ruĝajn frunton kaj kronon, flavajn bruston kaj supran ventron, blankan suban ventron kaj pugon kaj nigran voston kun blanka centra strio. Plenkreskaj maskloj havas ankaŭ ruĝan gorĝon, dum ino havas blankan gorĝon. Ambaŭ seksoj havas tre belan kaj buntan vizaĝon, kio nomigas komune la specion: kaze de maskloj, ili havas supran kaj suban ruĝajn partojn (krono kaj gorĝo) ĉirkaŭitajn de nigro kaj meze blankan vizaĝon, kiu meze montras nigran traokulan strion. Krome ankaŭ la okuloj kaj la beko estas nigraj.
Voĉo
Ili tamburas kaj elsendas katecan alvokon printempe por deklari posedon de la teritorio.
Dieto
Kiel aliaj sevsuĉuloj, tiuj birdoj elfosas truojn en arboj kaj elsuĉas la sevon kaj la insektojn kiuj kaptiĝas en ĝi. Ili povas ankaŭ pluki insektojn el la arbotrunkoj aŭ kapti ilin dumfluge. Ili manĝas ankaŭ fruktojn kaj berojn.
Reproduktado
La Buntvizaĝa sevsuĉulo nestumas en granda kavaĵo elfosita en decidua arbo, ofte elektante unu malfortan pro malsano; la sama loko povas esti uzata dum kelkaj jaroj.
Ili kuniĝas kun la sama partnero jaron post jaroj, tiom longe kiom ambaŭ birdoj povos survivi. Ili foje hibridiĝas kun la Ruĝnuka sevsuĉulo aŭ kun la Ruĝbrusta sevsuĉulo kie iliaj reproduktaj teritorioj koincidas.
Vintro kaj migrado
Tiuj birdoj migras al sudorienta Usono, Karibio kaj Centrameriko, forlasante siajn somerajn teritoriojn. Ekzempleroj de tiu ĉi specio foje alvenis kiel tre raraj vaguloj ĝis Irlando kaj Britio.
4665 Muinonen
4665 Muinonen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la finnlanda planedologo Karri O. Muinonen, de la observatorio Lowell, kiu laboris pri la difuzo de la lumo en malhomogenaj medioj.
Černá Hora (apartigilo)
Černá Hora povas esti:
Boffalora d'Adda
Boffalora d'Adda estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio kaj kiel la nomo indikas, situas borde de la rivero Adda. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Zelo Buon Persico, Spino d'Adda (CR), Dovera (CR), Galgagnano, Lodi kaj Montanaso Lombardo.
6717 Antal
6717 Antal estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la slovaka astronomo Milan Antal (1936–1999).
Artikolo difinita
Artikolo difinita estas speco de gramatika artikolo, do partikulo indikanta difinitecon, uzata en substantiva subfrazo.
En la Gramatiko de la Fundamento de Esperanto Zamenhof skribis ke:
Por bone kompreni kion li celis per tiu rimarko, oni devas scii ke en la eŭropaj okcidentaj lingvoj latinidaj aŭ germanidaj (kiel ekz. la franca, hispana, la itala, la portugala, la angla, la germana, la nederlanda kaj la sveda) la difinitaj kaj nedifinitaj artikoloj servas por indiki ke la sekvanta vorto estas substantivo (nomo). La germana lingvo eĉ montras la substantivojn skribe per majusklo.
Kun escepto de la angla (the/an) en ĉiuj aliaj la difinita kaj nedifinitaj artikoloj ankaŭ indikas la gramatikan "sekson" de la nomo (vira, ina aŭ neŭtra) kaj la nombron (singulara aŭ plurala). En la germana ili ankaŭ indikas la kvar gramatikajn kazojn.
Sed en la slavaj lingvoj kiel ekzemple la rusa kaj la pola, ekzistas nek difinita nek nedifinita artikoloj. Ili tute ne estas necesaj por atentigi ke la sekvanta vorto estas nomo, ĉar la finaĵo montras tion kaj samtempe la gramatikan sekson. Do por denaskaj parolantoj de tiaj lingvoj la uzo de la artikoloj en Esperanto povas ja esti konfuziga.
Komparo de Esperanto kaj aliaj lingvoj
La uzado de la Esperanta artikolo estas dirita "tia sama, kiel en aliaj lingvoj", sed ĝi estas sufiĉe malsama laŭ lingvoj. Kiam iu lingvo uzas difinitan artikolon, Esperanto ne uzas ĝin, kaj ankaŭ inverse.
István Erdélyi
ERDÉLYI József (Erván) estis hungara pentristo, arkitekto, memlerninto. Li naskiĝis en Marosvásárhely (hodiaŭ Rumanio) 1897 kaj mortis ?.
Kariero
István Erdélyi akiris diplomon pri arkitekturo en la 1920-aj jaroj. Kiel pentristo li debutis nur en 1980 en ekspozicio en Budapeŝto. Poste li prezentiĝis en pluraj grupaj ekspozicioj.
Natria malikato
Natria malikato, malikato de natrio aŭ C4H4Na2O5 estas natria salo de malikata acido, kies acido nature okazas en pluraj fruktoj aparte en pomoj, piroj, tomatoj, bananoj kaj ĉerizoj. Komerce ĝi estas sinteze produktita, kaj uzata kiel acido-kontrolanto, bufro, kaj gustigagento kiu donas al la nutraĵoj forte tartran guston. Nenia adversa efekto estas konata. Akvaj solvaĵoj de natria malikato estigas natriajn kaj malikatajn jonojn.
Kazo (gramatiko)
Gramatika kazo (aŭ simple kazo) (laŭ latina casus [], Pl.: casūs kun longva u []) estas en gramatiko fleksia kategorio de substantivecaj vortospecoj (=deklinacio). Per tio la nomo montras sian funkcion ene de senca kombino de frazo. En morfologio kazo estas morfologia kategorio, kiu estas markita per sistemo je unu al alia vidalvide starantaj formaroj, dum ke ĉi tiuj formoj respegulas rilaton de unu objekto al aliaj objektoj en certa situacio. Tipe vorto portas nur unu kazan markilon, en kelkaj lingvoj tamen ekzistas ankaŭ vortoj kun du aŭ pli da kazaj markiloj.
1543
En la jaro 1543 post Kristo okazis, interalie:
Savage4
Savage4 - estas nomo de vidiga kerno far firmao S3 Graphics. La kerno estis prezentita en 1998 j. Savage4 estas 128-bita vidiga procesoro kaj ne havas blokon T&L, ĉar estis projektita antaŭ apero de unua vera vidiga procesoro GeForce 256. Savege4 havas unu bilderan ĉenstablon. Frekvenco de la kerno estas 125 MHz kaj de memoro 143 MHz. La vidigilo havas 300-MHz RAMDACon kaj permesas montri bildon ĝis 1280*1024, krom tio ĝi havas 24-bitan ciferecan interfacon por komuti likvokristalan ekranon.
Kazo (gramatiko)
Etimologio
La esprimo kazo reiras etimologie de la greka gramatikisto Dionysios Thrax. Li priskribis substantivecajn vortospecojn (latine nomina) kiel defalantaj (germane 'abfallend' ('abhängig')) de verboj kaj nomis ĉi tiun proceson ptosis 'falo'. La transpreno de nocio de latina estas ĝis hodiaŭ konservata.
Kazoj en Esperanto
Tamen oni trovas konservaĵojn de Pra-Esperanta kazo genitiva kun pronomoj ies, kies kaj ties, (kaj en iuj pli-malnovaj tekstoj mies, vies, lies, ŝies, ĝies, sies, nies kaj ilies).
Al-Mustadi
Hassan al-Mustadi Ibn Jusuf al-Mustanĝid (1142 – 30a de Marto 1180) (المستضيء بأمر الله) estis la Abasida Kalifo en Bagdado de 1170 ĝis 1180. Kiel sia antaŭulo, li pliokupis pli malpli sendepan postenon, kun veziro kaj ĉirkaŭaj kortegoj, kaj estis subtenita nur de malgranda forto sufiĉa por porokaza loka kampanjo. Dum sia regado, Saladino finigis la ekziston de la Fatimida kaliflando, iĝis la Sultano de Egiptio kaj deklaris obeon al la Abasidoj.
Benjameno de Tudelo, kiu veturis al tiu areo inter 1160 kaj 1173, notis: "Du tagojn el Akbara staras Bagdado. Nome la granda metropolo de Kalifo Emir-al-Mumenin al Abassi Amir al-Mu'minin, de la familio de ties profeto, kiu estas estro de la Mahometa religio. Ĉiuj mahometaj reĝoj agnoskas lin, kaj li tenas la saman dignecon super ili kiel la Papo ĝuas super la Kristanoj. La palaco de la Kalifo en Bagdado estas trimejle etenda. Ĝi enhavas grandan parkon plena je ĉiaj specoj de arboj, kaj utilaj kaj ornamaj, kaj ĉiaj tipoj de bestoj, same kiel akvejo plenita el akvo rekte prenita el la rivero Tigris; kaj kiam ajn la Kalifo deziras distriĝi kaj ekzerci Aŭ veturi, birdoj, bestoj kaj fiŝoj estas preparataj por li kaj por liaj korteganoj, kiujn li invitas al sia palaco. Tiu granda Abasido estas tre amika de Judoj, kaj multaj el liaj oficiroj estas de tiu nacio; li komprenas ĉiujn lingvojn, estas fakulo en Mosea juro, kaj legas kaj verkas la hebrean lingvon. Li ĝuas nenion pli ol tion kion li spezas pro la laboro de siaj propraj manoj, kaj tiele li manfabrikas litkovrilojn, kiujn li stampilas per sia sigelo, kaj kiujn liaj oficiroj vendas en la publika merkato..."
En 1180, la kalifo Al-Mustadi mortis kaj estis sukcedita de sia filo Al-Nasir.
Gyula Kadocsa
Gyula Kadocsa [djula kadoĉa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kadocsa Gyula estis hungara entomologo, mezlerneja kaj universitata instruisto. Lia origina familia nomo estis Kaufmann ĝis 1905.
Biografio
Gyula Kadocsa frekventis gimnazion en Győr, poste li akiris diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1902. Post siaj studoj li instruis 2 jarojn en agrikultura lernejo en Hódmezővásárhely, poste li estis asistanto en la akademio. En 1909 li eklaboris en Budapeŝto en la entomologia stacio, kies nova nomo estis esplora instituto pri protektado de kreskaĵoj en 1932. Li estis subinstitutestro ekde 1937, ekde 1941 institutestro. Li longe gvidis en la lando protektadon kontraŭ la terpomaj skaraboj. Inter 1919–1941 li instruis ankaŭ en hortikultura mezlernejo, inter 1934-1949 en Reĝa Teknikuniversitato palatino József kiel privata instruisto. En 1947 li atingis la instruan rangon titulara eksterordinara profesoro. En 1945 li pensiuliĝis, sed li ĝismorte helpis laborojn de la instituto. Li ricevis premion en 1954, en la sekva jaro premion Kossuth. En 1957 li doktoriĝis.
Charles Hill Fessenden
Charles Hill FESSENDEN (naskita la en Bridgton, Majno) estis usona esperantisto kaj kuracisto.
Li estis filo de Caleb Page Fessenden (1818–1873) kaj Abigail Adamas Fassenden (nask. Wiggins, 1821–1896). Post lernado en Classical Academy en Hallowell, Kantono Kennebec, Majno, li transloĝiĝis al Masaĉuseco. Li studis unue en Amherst College (de 1881 ĝis 1883) kaj poste en Universitato de Bostono. En 1886 li tie finis sian studojn de medicino, geediziĝis kun Cora F. Richardson kaj eklaboris kiel kuracisto, unue en Manchester (Nov-Hampŝiro), ekde 1891 en Newton Centre (Masaĉuseco). De 1896 ĝis 1905 li laboris en la malsanulejo de Newton. Li fariĝis specialisto por radiologio, tiam nova fako de medicino.
Li estis sekretario de New England Esperanto Association, sekretario-kasisto de Esperanto-Asocio de Norda Ameriko (EANA), prezidanto de la komisiono pri eksamenoj kaj statistikoj de EANA kaj redaktoro de Amerika Esperantisto.
12321 Zurakowski
12321 Zurakowski estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Paul R. Zurakowski, volontulan direktoron de la laborejo de konstruo de teleskopoj ĉe la Observatorio Chabot dum pli ol 30 jaroj, bone konatan pro esti provinta centojn da speguloj, helpinta multnombrajn studentojn por ke ili faru siajn proprajn teleskopojn kaj ankaŭ pro lia juĝo de teleskopoj ĉe la Kunveno de la Konstruantoj de Teleskopoj en Riverside.
Ripon
Ripon estas katedrala urbo en North Yorkshire, Anglio. En 2001, laŭ la censo, ĝi enhavis ĉirkaŭ 16 mill loĝantojn.
Katedralo
La katedralo (Ripon Minster) fondiĝis sur la ruinoj de antaŭaj grandaj preĝejoj. La unua estis konstruita de Sankta Wilfrid dum la 670-a jardeko: nur la kripto restas. Ĝi eble estis la dua ŝtona konstruaĵo de la anglosaksoj en Northumbria. Edred, reĝo de Anglio, detruis ĝin en 948 kiel averto al la ĉefepiskopo de Jorko dim li militis kontraŭ la vikingoj. En 1069 Vilhelmo la Konkerinto detruis duan preĝejon dum subpremo de ribelo en norda Anglio. Tomaso de Bayeux, normanda ĉefepiskopo de Jorko de 1070 al 1100, iniciis la konstruadon de tria preĝejo, kiu iĝis kolegiata preĝejo, kaj el kiu partoj enkorpiĝis en la kononikejo de la kvara (kaj nuna) konstruaĵo, komencita kiam Roger de Pont L'Evêque estis ĉefepiskopo de Jorko (1154-1181) kaj poste pligrandigita.
La preĝejo iĝis katedralo en 1836, kiam estiĝis la diocezo de Ripon.
Monaĥejo
Laŭ iuj fontoj, Alchfrith, reĝo de Deira de 656 al 664, donis bienon por monaĥejo ĉe Ripon al Eata, abato de Melrose, sed antaŭ la fino de la konstruado Eata estis senpostenigata de Sankta Wilfrid ĉar li kalkulis la daton de Pasko laŭ la kelta, ne la roma, maniero. La monaĥejo estis tre ŝatata de Wilfrid, kiu uzis ĝin kiel bazo dum multe de sia vivo, kaj kiu enkondukis tien la arton ĉanti antifone kaj en harmonio, kun duobla ĥoro.
En 937 Adelstano eble donis al la monaĥejo la rajton de azilejo, kaj liberigon de impostoj, kvankam la ĉartoj registrintaj la donon estas verŝajne falsa. Kiel la preĝejo, la monaĥejo estis detruata de Edred en 948, kaj denove de Vilhelmo la Konkerinto en 1069. Poste ĉefepiskopoj de Jorko restaŭris ĝin.
Invado de la skotoj
En 1318 la skotoj invadis nordan Anglion kaj atingis Ripon, kiu estis savita nur per pago de la tiutempe grandega sumo de mil markoj.
Kutimoj
Ekde probable ĉ. 700, ĉiun vesperon je la naŭa horo estas blovado de korno: eble unue tio estiĝis por kunigi la loĝantaron se estus minaco, sed poste ĝi estis signalo ke la noktgardistoj ekdeĵoru.
Antaŭaj industrioj
Dum la mezepoko gravis la tolindustrio, sed ĝi preskaŭ tute ĉesis antaŭ ol John Leland (antikvisto) vizitis la urbon dum la frua 16-a jarcento. Poste oni fabrikis spronojn, kaj estis proverbo, "tiom vera kiom spronoj de Ripon", sed tiu industrio ankaŭ velkis dum la 18-a jarcento.
Blankflora hemanto
Blankflora hemanto, Haemanthus albiflos (laŭ NPIV ankaŭ sangofloro) estas plantspecio el la genro hemanto (Haemanthus) el la familio de la Amarilidacoj (Amaryllidaceae).
La botanika nomo rilatas al la blankaj floroj de tiu specio. La aliaj specioj de la genro havas ruĝajn florojn. Tial ankaŭ la nomo sangofloro por la genro, (vidu NPIV).
Priskribo
La specio estas multjara herba planto kun ĉiamverdaj kaj iom sukulentaj folioj, kiu atingas altecon de 20 ĝis 30 cm. Ĉiuj plantpartoj enhavas ruĝan sukon.. La folioj ekkreskas supre de verda cepo dulineaj. La cepo estas duone supergrunda kaj havas diametron de ĝis 8 cm. La varieco de la dikaj ĝis 25 x 10 cm grandaj folioj estas tre granda La koloro de la folioj varias inter hel-, malhelverda ĝis grize verda kaj kelkfoje sur la supra folisurfaco estas flavaj makuloj. Plej ofte la folioj estas kalvaj kaj nebrilaj, kelkfoje ankaŭ brilaj kaj kun etaj haroj.
La infloresko aperas sur 25 tigo tuj super verticilo de ĉ. 2 cm longaj verdaj-blankaj brakteoj. Ĝi estas densa umbelo kun diametro de ĉ. 3 ĝis 5, kiu havas multajn florojn. La multaj, ĝis 5 cm longaj, blankaj filamentoj kun brilaj flavaj ĝis oranĝkoloraj anteroj donas al la tuta infloresko la aspekton de peniko. La karnecaj berofruktoj estas en matura stato estas brile oranĝkoloraj ĝis ruĝaj kaj odoras mucide.
Disvastigo
La natura kreskoareo situas en Sudafriko de la Okcidenta Kablando trans la Orienta Kablando al Kvazulu-Natalo sur alteco de 100 ĝis 800 m super marnivelo. La planto tie kreskas are en tre malkompakta kaj neniam tre sekigita grundo en la ombro de aliaj pli grandaj plantoj.
Kultivado
Haemanthus albiflos estas simple flegebla, sed malofta ornamplanto. La plantoj ne inklinas al damaĝbestoj kaj plantmalsanoj. Ĝi ne toleras froston nek subhidrajn grundojo nek rektan sunon.
La multigado povas okazi vegetative pere de burĝoncepoj kaj folistikaĵoj, aŭ generative persemo, kiun estas aĉetebla en semvendejo.
Templo de Reno
La Templo de Reno estas unu el la temploj konstruitaj kaj operaciitaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 81 konstruita de la Eklezio kaj la dua mormona templo konstruita en la ŝtato de Nevado, en antaŭurbo en la ekstrema oriento de la urbo de Reno. Antaŭe al la konstruo de la templo de Reno, la fideluloj ĉeestis en la Templo de La Fruktodonaj ebenaĵoj por siaj religiaj reglamentoj, inkludante la eternan geedzecon.
San Juan del Olmo
San Juan del Olmo [sanĤŬAN delOLmo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. San Juan del Olmo estas komprenebla kiel Sankta Johano de la Ulmo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 30,52 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 85 loĝantojn. Ĝi perdis 720 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 42 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Manjabálago y Ortigosa de Rioalmar, Valdecasa, Hurtumpascual, La Torre, Vadillo de la Sierra kaj Muñana. Tra la teritorio fluas la rivero Almar.
Historio
Estas nekropolo de tomboj nehomformaj el la 8-a ĝis 10-a jarcentoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. El tiu epoko devenas la Ermitejo de la Virgen de las Fuentes.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Eskimokurlo
La Eskimokurlo aŭ Eskimo numenio (Numenius borealis) estas amerika birdo el la ordo de ĥaradrioformaj birdoj kaj familio de skolopedoj. Oni supozas, ke estas ekstingita.
22890 Ruthaellis
22890 Ruthaellis estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Eskimokurlo
Aspekto
Ĝi, same kiel aliaj kurloj, havas longan bekon iom malsupren-kurbiĝantan, sveltan korpon kaj iom longajn grizajn krurojn. Ĝia makulita supra korpo estas flavbruna kaj la malsupra korpo helbruna. La birdo estas tre malgranda, kies flugiloj longas nur ĉirkaŭ 18 cm. Ĝi havas klarajn flavblankajn makulojn ĉe la rando de dorsplumoj.
22890 Ruthaellis
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rutha Ellis, mentorino de unu finalist(in)o de la scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006. Ŝi estas instruistino ĉe la Lincoln Middle School en Bradenton (Florido).
Eskimokurlo
Aspekto
Ili estas similaspektaj kun la amerika subspecio de la Malgranda kurlo, sed pli malgranda. La Eskimokurlo (Numenius borealis) estas ankaŭ parenca de la azia Nana kurlo, Numenius minutus, sed tiu estas iomete pli granda, havas pli longajn flugilojn, pli mallongajn krurojn kaj pli nuancan plumaron.
Disvastiĝo
La Eskimokurlo (Numenius borealis) reproduktiĝas en Kanado kaj Alasko en marbordoj, stepoj proksimaj al maro, marĉejoj, lagetoj kaj deltoj. Ili emas vivi en aroj kaj ofte loĝas kune kun aliaj kurloj.
La Eskimokurlo (Numenius borealis) migris al Argentino. Ili estis pli raraj vagantoj en okcidenta Eŭropo, kaj eĉ malpli lastatempe.
Vivmaniero
Kiam iu el la grupo estas paffaligita, la tuta aro rondflugas super ĝi, kaj eĉ sin jetas surteren eligante akrajn kriojn. Ili flugas kun kuntirita kolo. Kvankam ili svingas siajn flugilojn malrapide, tamen ili flugas tre rapide. Flugante, ili senĉese eligas laŭtajn kriojn.
Nutrado
Ili serĉas nutraĵojn en malprofundaĵoj aŭ ŝlimo kaj manĝas per sia longa beko ĉu per rigardo ĉu per plukado fiŝetojn, ranojn, moluskojn, krustulojn, vermojn, insektojn, berojn kaj algojn.
Reproduktado
Dum sezono de fekundiĝo la virbirdo havas apartan flugmanieron. Ili konstruas sur herbara malaltaĵo en tre malferma zono tre simplan neston. En ĉiu nesto troviĝas ĉirkaŭ kvar ovoj olivkoloraj kun brunaj makuloj. La gebirdoj kune kovas ovojn. Kiam ili estas atakataj dum la kovado, ili ofte ŝajnigas sin vunditaj por forlogi la malamikon de la nesto. La eloviĝintaj idoj, kovritaj de densaj lanugoj, ne povas flugi dum longa tempo kaj movas sin tute per la piedoj.
Historio
En la 80-aj jaroj de la 18-a jarcento estis sufiĉe multe da tiuj birdoj kaj ofte vidiĝis aroj el ĉirkaŭ cent, sed nun ili preskaŭ proksimiĝas al pereo pro grandnombra ĉasado.
Per komparo de datoj kaj konduto migranta oni povus konkludi, ke tiu ĉi specio kune kun la Amerika orpluvio estus tre probable la birdoj kiuj atentigis Kristoforo Kolumbo pri la eblo de terproksimeco post 65 tagoj veturaj dum sia unua vojaĝo. Dum la 19a jarcento milionoj da Eskimokurloj sekvis migradajn vojojn el nunaj teritorioj de Jukono kaj nordokcidenta Nordameriko, flugante orienten laŭ la norda bordo de Kanado, kaj poste suden laŭ la Atlantika Oceano aŭ tra centra Usono ĝis Suda Ameriko vintre.
Iam la Eskimokurlo (Numenius borealis) ebla estis unu el la plej multnombraj vadbirdoj en Norda Ameriko per miliona loĝantaro. Pli ol 2 milionoj da birdoj estis mortigataj ĉiujare fine de la 19a jarcento. Kutimoj de socia migrado kaj sentimeco faciligis ekstermadon. La lastaj vidaĵoj okazis en 1962 en insulo Galveston, Teksaso (kun foto) kaj en Barbados en 1963 (specimeno). Nekonfirmitaj vidaĵoj eble okazis pri 23 birdoj en Teksaso en 1981, en Teksaso kaj Kanado (1987) kaj en Argentino (1990). Nekonfirmitaj vidaĵoj de tiu specio ne okazis en Suda Ameriko ekde 1939.
Tiu ĉi specio estas entute protektita en Argentino, Kanado, Usono kaj Meksiko. Ĉasado estis malpermesata ĉirkaŭ 1916.
La bedaŭrinda situacio de tiu birdo inspiris la romanon (kaj sinsekvan animitan filmon) Last of the Curlews aŭ Lasta el Kurloj.
La Esquimaŭ Curlew (tiele) aperas kiel foto CCCLVII de Audubon's Birds of America.
NGC 2395
NGC 2395 (alia indiko — OCL 502) estas malfermita stelamaso en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Viguera
Viguera [biGEra] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. Ĝi estas la dua plej loĝata municipo en la komarkaro Kameroj post Torrecilla en Cameros.
Geografio
La municipo estas formata de loĝlokoj Castañares de las Cuevas, El Puente, Panzares kaj Viguera, el kiuj kelkaj estas jam senhomaj.
Historio
En la Reconquista la plej grava okazaĵo estis la konkero de la Regno de Viguera el islamanoj denove al kristanoj, sed tiam ne kiel Regno de Viguera, sed kiel parto de la Regno Navaro, kaj poste la zono epartenis al laa Senjorlando de Kameros.
Dum la Moderna Epoko, Viguera prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio.
Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 1 332 loĝantoj ĝis 339 en 2001, post kio oni iomete rekuperiĝis ĝis nunaj 397.
La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo, la industrio pri ligno kaj la rura turismo.
Vizitindaĵoj estas du preĝejoj, kvar ermitejoj, du pontoj, kastel-kavo de Castañares de las Cuevas, akvofalo Chorrón de Peña Puerta, rigardejoj al pejzaĝo ktp.
Pontaubert
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro René Gilliung, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Pontaubert apartenas al la kantono de Avallon, kies ĉefurbo estas Avallon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Hernanes
Anderson Hernanes de Carvalho Viana Lima, kutime nomata nur Hernanes, estas brazila futbalisto. Li naskiĝis en Recife, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2014 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la itala klubo Inter Milano – antaŭe ekde la jaro 2010 li profesiis en la itala klubo Società Sportiva Lazio. Krome ekde la jaro 2008 li estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo. Matĉe li en la nacia teamo de 2014 rekoneblas per la numero "18".
(19508) 1998 MC17
(19508) 1998 MC17 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Laŭ kalkulo por la epoko de la, ĝia orbita granda duonakso estis 3,20636972 : ĝi do tiam orbitis ĉ. 953 000 km trans la arbitra limo inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Norda Insulo (Nov-Zelando)
La Norda Insulo estas la dua plej granda insulo de Novzelando, post la Suda Insulo. Ĝi havas areon de kaj estas la 14a plej granda insulo en la mondo.
Sur la insulo situas la plej granda urbo de Nov-Zelando, Auckland, la ĉefurbo Wellington kaj pluraj aliaj gravaj urboj. Sur ĝi vivas ĉirkaŭ 76 % de la nov-zelanda loĝantaro.
Laŭ la mitologio de la maorioj la du insuloj ekestis en la epoko de duondio Māui. Li veturis per kanuo kun siaj fratoj, kaj tiuj kaptis grandan fiŝon, sed ne sukcesis elakvigi ĝin. Tiu fiŝo iĝis la Norda Insulo, la kanuo la Suda Insulo. La montoj kaj valoj sur la Norda Insulo ekestis per la batoj, kiujn la fratoj donis al la fiŝo. La maorioj nomas la insulon Te Ika-a-Māui, "fiŝo de Māui".
Regionoj de la Norda Insulo
Sur la Norda Insulo kaj najbaraj insuletoj troviĝas naŭ administraj regionoj:
Csibrák
Csibrák [ĉibrAk] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Dombóvár.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Dombóvár. La lasta troviĝas 22, Bonyhád 28, Szekszárd 37 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1280. Post la turkoj komence hungaroj kaj sudslavoj, poste germanoj alvenis. Post la 2-a mondmilito granda parto de germanoj estis deportitaj. En 1949 kolĥozo formiĝis.
Vilaĝsevoj estas aŭtonomioj de germanoj kaj ciganoj, migra poŝto.
763 Kupido
763 Kupido estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Franz Kaiser, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl kaj ricevis la nomon de "Kupido", alia nomo de la dio Amoro en la romia mitologio.
Tiun nomon ricevis ankaŭ la saturna satelito Kupido ; sed necesas agnoski, ke oficiale, la saturna luno nomiĝas "Cupid" kaj la asteroido "Cupido".
Avendano Gábor Corzan
Avendano Gábor Corzan, laŭ hungarlingve kutima nomordo Corzan Avendano Gábor estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto, membro (korespondanta en 1864) de Hungara Scienca Akademio.
Avendano Gábor Corzan naskiĝis la  1827 en Hungara reĝlando en Szomolnok (nuntempa Smolník en Slovakio). Li mortis la 1903 en Budapeŝto.
Biografio
Avendano Gábor Corzan frekventis altlernejojn en Kassa, Eperjes, Selmecbánya, poste universitaton en Vieno, kie li ricevis diplomon en 1854. Inter 1853-1858 li instruis en gimnazio en Kassa, poste en Pest (urbo). Ekde 1869 li instruis en Universitato de Budapeŝto (kiel privata profesoro), ekde 1872 li instruis ankaŭ en la militakademio. Li verkis gravajn lernolibrojn. Li emeritiĝis en 1897, tiam li ricevis rangon reĝa konsilisto.
Urugvaja Enlanda Milito
La Urugvaja Enlanda Milito (Guerra Grande, "Granda Milito") estas la nomo kiun samtempuloj de la okazintaĵoj kaj historiistoj poste uzis por la konflikto kiu okazis en la areo de la Rivero Plata el la 10a de marto de 1839 al la 8a de oktobro de 1851. La kontraŭantoj estis la blankuloj de Urugvajo, estre de Manuel Oribe, aliancanoj de la argentinaj federaloj, estre tiam de Juan Manuel de Rosas, kontraŭ la colorados (ruĝuloj), aliancanoj de la unueciguloj de Argentino. La konflikto trapasis amplekse la propran medion de la riverplataj respublikoj kaj suferis la intervenon, kaj diplomatian kaj militistan, de la Brazila Imperio, Francio kaj Granda Britio, krom la partopreno de eksterlandaj trupoj (italoj de Giuseppe Garibaldi, hispanoj, francoj) kelkaj el kiuj agadis kiel solduloj. La interesoj de ĉiu flanko estis diversaj kaj ankaŭ la disvolviĝo kaj rezultoj estis komplika ŝakludejo.
Nordgermana Federacio
La Nordgermana Federacio estis federacia ŝtato de nordgermanaj ŝtatoj. Ĝi estis fondita en 1867, post kiam Aŭstrio malvenkinte en la Prusa-aŭstria milito devis rezigni pri la unuarangeco en Germanio. La plej granda ŝtato ene de la federacia ŝtato estis Prusio. En 1871 la Federacio transiris en la Germanan Imperiestran Regnon.
Estiĝo
La Nordgermana Federacio estis fondita la 1-an de julio 1867, post kiam Prusio kaj ties aliancanoj forlasis la Germanan Federacion kaj militis kontraŭ la sudgermanoj en la Prusa-aŭstria milito.
Konstitucio
La 12-an de februaro 1867 estis elektita parlamento Reichstag kaj malfermita la 24-an de februaro en Berlino, fare de reĝo Vilhelmo 1-a. La 16-an de aprilo 1867 la parlamento akceptis la konstitucion de la federacio. Ĝi fariĝis valida la 1-an de julio. Ĝi estas esence identa kun la konstitucio de la Germana Regno el 1871.
Laŭ ĝi, la reĝo de Prusio havis la prezidon de la federacio, estante la ĉefa princo en la Federacia Konsilio, la organo kiu reprezentis la unuopajn nordgermanajn ŝtatojn (princojn kaj la liberajn urbojn Hamburgo, Bremeno kaj Lubeko). Kiel prezidanto la reĝo rajtis nomumi la federacian kancelieron. La Federacia Konsilio kune kun la parlamento estis la leĝdonanto.
Kodály körönd (metrostacio)
La Kodály körönd [kodAj korond] (=placo Kodály) estas stacio de la M1 metrolinio en Budapeŝto. La stacio troviĝas sub la krusto de Avenuo Andrássy. La nomo venis de la la impona ronda placo, komence nomata nur Körönd. Baldaŭ la placo prenis la nomon de Zoltán Kodály, samtempe la metrostacio. La metrolinio apartenas al Monda heredaĵo ekde 2002, kiel parto de Avenuo Andrássy.
Historio
Tiu metrostacio estis konstruita en 1896 pro miljara datreveno de alveno de la hungaraj triboj al la Karpata baseno. Pli frue oni volis konstrui tramon, sed pro beleco de la avenuo la tramo "kaŝiĝis" sub la teron. La konstruado estis simpla: oni elfosis la teron, poste oni muntis la relojn sube kaj la elektran relon pli supre, oni faris la betonajn murojn, fine oni kovris la elfosaĵon. En 1941 plena Hungario ŝanĝis la trafikan direkton al la dekstra flanko, tamen la subtera tramo restis laŭ la maldekstra sistemo ĝis 1973. En 1970 ekfunkciis jam la vera metroo, tial ĉi tiu linio estis nomita jam metrolinio, ja ĝi trafikas sub la tero, pli precize sub la krusto. En 1973 kaj 1995 plenaj renovigaj laboroj okazis.
Kajo
Ambaŭ kajoj havas po unu ŝtuparejojn. En la peronoj la muroj estas kovritaj per blankaj kaheloj. Feraj kolonoj tenas la plafonon. Dekomence en la peronoj estis lignaj budoj, kie estis aĉeteblaj la biletoj (vidu la dekstran foton!). Post jardekoj jam aŭtomatoj servas pri tio, tamen la budoj ankaŭ nun estas videblaj.
Kontaktoj
La pasaĝeroj havas trafikan kontakton nur sola aŭtobuso.
San Pedro Quiatoni
San Pedro Quiatoni estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro Quiatoni. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 325.
Geografio
San Pedro Quiatoni apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9824 loĝantojn. El tiuj estis 4755 viroj kaj 5069 virinoj. La komunumo havas surfacon de 537,12 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1820 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Dzika 9
Strato Dzika 9 estas adreso en Varsovio. 21 jarojn (1895-1916) loĝis tie L. L. Zamenhof kaj ĝi estis pilgrim-revo de Esperantistoj. Ekde la jaro 1930 la strato portas lian nomon: Strato de Ludoviko Zamenhof en Varsovio. En tiu domo Zamenhof havis du loĝejojn. Sur la dua etaĝo estis lia privata loĝejo kaj sur la unua (identa) estis lia laborejo, kliniko. De ambaŭ loĝejoj la fenestroj eliras al strato Pawia (la domo staras angule de Pawia). En la angulo de l' fronto ĉe flanko de Pawia, apud la strata tabuleto, estas videbla bela marmora tabulo (l00 x 70 cm.) kun kvinpintaj steloj kaj surskribo (pollingve): "En tiu domo loĝis d-ro Ludwik Zamenhof, nask. 1859, mortis 1917, kreinto de la internacia lingvo Esperanto." (E-lingve): "Internacia Esperanta Postkongreso. Varsovio 9. VIII. 1931". Nuntempe la privata loĝejo - ekde 1916 - estas translokigita al strato Krolewska 41, sed la kliniko funkciis ankoraŭ ĝis almenaŭ en 1933. Dum longa tempo la klinika loĝejo servis kiel kunvenejo kaj adreso de l' Varsovia Esperanto-Societo Konkordo.
Fonto
Informoj de Edvardo Wiesenfeld el EdE-D.
Vince Fekete
FEKETE Vince estas rumanuja hungara poeto, redaktoro, tradukisto, ano de E-MIL naskiĝinta la en Târgu Secuiesc.
BATTeRS
BATTeRS (angla akronimo por Bisei Asteroid Tracking Telescope for Rapid Survey) estas japana projekto de serĉo de kaj kosmoruboj elde la observatorio de Bisei (gubernio Okajama).
Ĝi estas asociita kun la Japana Asocio de Kosma Gvato, kies unu el la anoj estas Takeŝi Urata.
Laŭ Minor Planet Center tiu projekto permesis malkovri 395 asteroidojn inter 1996 kaj 2010 kaj la kometon C/2001 W2 (BATTeRS), kiu estis poste klasifita kiel perioda kometo P/2001 W2 BATTeRS.
Velká Polom
Velká Polom estas vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Ostrava-urbo, kiu situas sur vojo kuniganta Ostravon kun Opava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua mencio devenas el la 15-a de majo 1288, kiam oni parolas en enskribaĵoj je posedaĵo de la senjorujo pri Vikart z Polomě. La kromnomo "Velká" aperas ekde la 1416, kiu servis de diferencigo de ne tro malproksima Pustá Polom. La vilaĝo estis elirpunkto de Donatidoj, kiuj ĉi tie havis sidejon ĝis 1486. Post tiu ĉi familio la vilaĝon proprumis ĝis la jaro 1702 familio de Pražmidoj el Bilíkov kaj poste familio de Wilczekidoj havis grandan influon je evoluo de la vilaĝo. Ĉi tie estis praktikata bierfarejo, kiu estis en 20-aj jaroj de la 20-a jarcento alikonstruita je kooperativa alkoholfabriko, kiu ĝis nun estas funkcianta.
Ĝis la 1-a de januaro 2007 la vilaĝo estis parto de distrikto Opava.
Vítězslav Nezval
Vítězslav Nezval (naskiĝis la 26-an de majo 1900 en Biskoupky, Ĉeĥio – mortis la 6-an de aprilo 1958 en Praha) estis ĉeĥa poeto, verkisto kaj tradukisto, kunfondinto de poetismo, gvida personulo de la ĉeĥa surrealismo, honorita per titolo nacia artisto (1953) kaj per ora medalo de la Monda Packonsilio.
Vivo
Li naskiĝis en familio de vilaĝa instruisto en Biskoupky en Moravio, ekde 1903 li loĝos en Šemíkovice, kie li frekventis unuklasan lernejon kaj kiun li ofte rememoris en sia verkaro (El mia vivo, 1959). Ekde 1911 li studis en gimnazio en Třebíč, kie li studfinis en 1919. Dum la unua mondmilito li estis rekrutigita, sed post du monatoj liberigita el la armeo. Unu semestron li studis ĉe jura fakultato en Brno, poste li transiris al la filozofia fakultato en Prago (la studadon li ne finis). Brno iĝis lia amata urbo kaj tre lin influis.
En 1922 li aliĝis al Asocio de moderna kulturo Devětsil, en kies kadro li partoprenis ĉe fondo de la poetismo. Iom post iom li fariĝis politika iniciatinto de la ĉeĥa avangarda movado. En 1924 li eniris en la komunistan partion.
Li laboris en la redaktejo de Masaryk-enciklopedio (sekretario), poste li dediĉis sin sole al verkista laboro. Certan tempon li aktivis kiel dramaturgo de la t.n. Liberigita Teatro. Li publicis en la gazetoj Rudé právo, Tvorba, Odeon, Nová scéna, Lidové noviny ktp.
Tre influis lin liaj vojaĝoj al Sovetunio, Francio, Italio kaj Grekio. Li konatiĝis kun multaj surrealistoj (André Breton), sub kies influo li fondis Grupon de Surrealistoj en ĈSR (1934), kiun li en 1938 disigis.
En 1948 li edziĝis al lia tutviva partnerino (ili konatiĝis en 1926) Františka „Fáfinka“ Řepová, kun kiu li vivis ĝis la morto. En 1952 Nezval konatiĝis kun Olga Jungová, el ilia amrilato naskiĝis en 1954 filo Robert († 1971).
Nezval mortis pro korinfarkto kaj skarlatino. Lia tombo troviĝas en Prago en la tombejo de Vyšehrad (destinita por gloruloj).
Ostrá Hora
Ostrá Hora (Schärfenberg) estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bohušov en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Bohušov. Vivas ĉi tie.
Ostrá Hora situas en katastra teritorio Bohušov kun areo 10,2 km².
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Ostrá Hora laŭ kalkuladoj aŭ aliaj oficaj registroj.
En Ostrá Hora estas registritaj 18 adresoj, 17 daŭre loĝataj kaj 1 dumtempa aŭ refreŝigeja objekto. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 14 domoj, el tio 3 daŭre loĝataj.
Boffalora sopra Ticino
Boffalora sopra Ticino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Marcallo con Casone, Bernate Ticino, Magenta, Trecate (NO) kaj Cerano (NO).
9-a Ŝakolimpiko
La 9-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 20-an de aŭgusto kaj la 11-an de septembro 1950, en Dubrovnik, Socialisma federacia respubliko Jugoslavio (nuntempe Kroatio).
Salem (Barato)
Salem (tamile சேலம்) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Tamilnado. La loknomo signifas: loko ĉirkaŭanta per montetoj.
Geografio
Salem situas en suda parto de la lando inter montoj. Ĉenajo troviĝas 340 km de ĉi tie.
Historio
En Salem dum la historio diversaj dinastioj regis. En 1768 la britoj okupis la urbon, sed en 1772 ili perdis la potencon. En 1799 la britoj sukcese revenis kaj la urbo estis grava loko por la armeo. Baldaŭe Salem iĝis centro de tekstilaĵoj, sed nuntempe ankaŭ la turismo evoluas.
1616
1616 estis superjaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
Rue du Bac (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita la. "Rue du Bac" (Strato de la Pramo) eltiras sian nomon el la fakto ke en 1564, ĉe la fino de tiu strato malsupreniranta al Sejno, pramo estis necesa por transiri la riveron. Ĝi ebligis transporti ŝtonblokojn el la ŝtonminejo de Vaugirard al la konstruejo de Palaco Tuileries.
La stacio estis restaŭrita (urĝe, ĉar en tre malbona stato) en stilo "Motte" en 1984. Restaŭrado finiĝis la.
Alirejoj
La stacio disponas pri unusola alirejo situanta sur la meza inter-ŝoseo de Bulvardo Raspail, fronte al n-ro 2.
1616
En la jaro 1616 post Kristo okazis, interalie:
NGC 2396
NGC 2396 (alia indiko — OCL 579) estas malfermita stelamaso en konstelacio Pobo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teofilakto Simokates
Teofilakto Simokates (en Mezepoka greka lingvo: Θεοφύλακτος Σιμοκάτ(τ)ης Theophylaktos Simokat(t)es; Theophylactus Simocattus) estis bizanca historiisto de la komenco de la 7-a jarcento, rangebla kiel la lasta historiisto de la Malfrua Antikveco, kiu verkis en la regotempo de Heraklio (ĉirkaŭ 630) pri la fino de la epoko de la imperiestro Maurikios (582–602).
Nikolao Koperniko tradukis grekajn versojn de Teofilakto en Latinan prozon kaj publikigis sian tradukon, dediĉitan al sia onklo Lucas Watzenrode, en Krakovo en 1509 fare de Johann Haller. Ĝi estis la nura libro kiun Koperniko iam publikigis per si mem.
Simokates estis ankaŭ aŭtoro de Fizikaj Problemoj, verko pri natura historio, kaj de kolekto de 85 eseoj en epistola formo.
Hirakata
Geografio
La urbo Hirakata situas nord-oriente en la gubernio Osaka altuŝante la guberniojn Gubernio Kioto kaj Nara. La rivero Jodo fluas sud-okcidenten laŭ la nord-okcidenta limo de la urbo.
Koncizdire, la nord-okcidenta regiono laŭ la rivero Jodo etendiĝas ebena lando kaj la sud-orienta regiono estas montara (sed ne estas tre altaj kaj krutaj montoj).
33910 Lestarge
33910 Lestarge estas malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Burunda komunuma balotado 2005
La Burunda komunuma balotado en 2005 okazis la 2005 kaj estis la unua en la sendependa historio de la lando elektado de konsilistoj de komunumoj.
33910 Lestarge
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian LeStarge, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2017, konkurso pri scienco kaj matematiko por gestudentoj de meza lernejo. Li estas instruisto ĉe la Churchill Junior High de Sallaga Urbo (Utaho.
Burunda komunuma balotado 2005
La balotadon partoprenis 35 politikaj partioj kaj 80,6 % registritaj elektantoj. Unuan lokon okupis CNDD-FDD (Pierre Nkurunziza), kiu venkis en 93 komunumoj el 129, ricevinte 57,3 % voĉdonojn. La Fronto por la demokratio en Burundo ( Front pour la démocratie du Burundi; FRODEBU) ricevis 23,3 % voĉdonojn, la Unio por la nacia progreso ( Union pour le Progrès national; UPRONA) — 6,3 %, CNDD (Léonard Nyangoma) — 4,1 %, La Movado por rehabilito de la civitanoj — Rurenzangemero ( Mouvement pour la Réhabilitation du Citoyen–Rurenzangemero, MRC–Rurenzangemero) — 2,1 %, la Partio de la nacia renaskiĝo ( Parti pour le redressement national, PARENA) — 1,8 %. Entute la balotado okazis sufiĉe laŭorde. Tamen pro okazoj de perforto kaj timigo en iuj komunumoj de la provincoj Bujumbura Rural kaj Bubanza la okazis la ripeta voĉdonado. Observantoj taksis la balotadon entute liberaj kaj justaj.
Jô
João Alves de Assis Silva, kutime nomata nur Jô (prononco laŭ sistemo IFA ), estas brazila futbalisto. Li naskiĝis en San-Paŭlo, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Atlético Mineiro en la urbo Belo Horizonte – antaŭe ekde la jaro 2003 li profesiis en pluraj aliaj kluboj de diversaj landoj, interalie de 2005 ĝis 2008 en PFK CSKA Moskvo. Krome ekde la jaro 2007 li estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo. Matĉe li en la nacia teamo de 2014 rekoneblas per la numero "21".
Charles Lucien Bonaparte
Charles Lucien (Carlo) Jules Laurent Bonaparte, 2a Princo de Kanino kaj Musinjano (24a de majo 1803 – 29a de julio 1857) estis franca naturalisto kaj ornitologo. Li estis la filo de Lucien Bonaparte kaj Alexandrine de Bleschamp, kaj nevo de la Imperiestro Napoleono.
Bonaparte estis edukita en Italio kaj, post lia edizĝo al sia kuzino Zenaida la 29an de junio 1822 en Bruselo, veturis al Usono. Lucien kaj sia edzino kaj 12 gefiloj, inklude la kardinalon Lucien Bonaparte. Antaŭ eliri el Italio li jam malkovris silviedon novan por la scienco, nome Tamarika grilbirdo, kaj dum la vojaĝo li kolektis specimenojn de nova petrelo. Je la alveno al Usono li prezentis artikolon pri tiu nova birdo.
Bonaparte tiame klopodis ĝisdatigi Wilson-a American Ornithology kaj la reviziita eldono estis eldonita inter 1825 and 1833. En 1824 provis akceptigi la tiaman nekonatan John James Audubon ĉe la Akademio de Naturaj Sciencoj, sed tio ĉi estis oponita de la ornitologo George Ord.
Fine de 1826 li kaj sia familio revenis al Eŭropo. Li vizitis Germanion, kie li renkontis Philipp Jakob Cretzschmar, kaj Anglion, kie li renkontis John Edward Gray ĉe la Brita Muzeo kaj renovigis sian konon kun Audubon. En 1828 la familio setlis en Romo. Inter 1832 kaj 1841 Bonaparte eldonis sian laboron sur la bestoj de Italio, Iconografia della Fauna Italica.
Li veturis al Anglio, ĉeestante la renkontiĝon de la Brita Asocio en Birmingham. Li tiame vizitis Sinjoron William Jardine en suda Skotlando. Charles tiame komencis laboron sur preparo de metoda klasifiko de ĉiuj birdoj en la mondo, vizitante muzeojn trans Eŭropo por studi la kolektojn. Dum ĉi tiu tempo li estis permesita reveni al Francio kaj li faris Parizon sia hejmo por la resto de sia vivo. En 1855, li estis farita fremda membro de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj. Li eldonis la unuan volumon de sia Conspectus Generum Avium antaŭ sia morto, la dua volumo estos eldonita de Hermann Schlegel.
Fontoj
American Ornithology, or, The Natural History of Birds Inhabiting the United States...by Bonaparte, Charles-Lucian. Four volumes published initially in Philadelphia between 1825-1833. http://digital.library.wisc.edu/1711.dl/DLDecArts.AmOrnBon
15321 Donnadean
15321 Donnadean estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).