cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lokomotivo de la serio Ѵ
En la jaro 1920, laŭ la projekto de la Plejalta Teknika Komitato de Narkomput (Popolkomisariato de veturvojoj), la lokomotivo Ѵ544 estis ekipita per karbpulvaj hejtiloj. En tendro lokiĝis bunkro, konservanta karban polvon, produktitan anticipe en nemoveblaj aparatoj. La polvo el la bunkro al la fajrujo estis movata per premita aero.
Oni uzis lokomotivojn de la serio Ѵ en ŝarĝotrajnoj sur la Moskvo — Rjazano sekcio ĝis la jaro 1930, poste oni uzis ilin en duagradaj linioj, speciale en la Ĉerusti — Krivadino — Radovici sekcio, kaj dum manovroj.
La Sormova uzino konstruis 27 lokomotivojn por la Varsovia-Viena fervojo (n. 601 — 627), kiuj estis nomitaj la serio ЧВПС (kvaraksa, la Varsovia-Viena fervojo, kun superhejtita vaporo); la malsupra indekso «с» signifis la lokon kie estis produktita la lokomotivo.
Dum la Unua mondmilito kaj la Civila milito, 25 lokomotivoj de la serio ЧВПС estis konvertitaj por funkcii sur la trako 1524 mm kaj direktitaj unue al Podolska (Podvoloĉisk deponejo), kaj poste al la Moskva-Kazana fervojo, kie tiam oni uzis ĉiujn lokomotivojn de la serio Ѵ.
Ĉar lokomotivoj de la serio ЧВПС estis kreitaj surbaze de la ŝanĝita konstruo de lokomotivoj de la serio Ѵ, la trakcia departemento de la Centra Fervoja Administracio de Narkomput en la jaro 1923 anstataŭigis la nomon de la serio ЧВПС per Ѵс (Ѵ de la Sormova uzino) kaj donis al la lokomotivoj novajn numerojn 557 — 581. Lokomotivoj de la serio Ѵс estis la plej potencaj lokomotivoj de la tipo 0-4-0 en antaŭrevolucia Rusio kaj ĝia konstruo estis sufiĉe trafa.
NGC 7206
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tatsuya Suzuki (1993)
Tatsuya Suzuki (鈴木 達也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Iwate Grulla Morioka.
Preĝejo Sankta Nikolao (Arnstadt)
La Preĝejo Sankta Nikolao estas la paroĥa kirko de Angelhausen-Oberndorf, urboparto de Arnstadt. Ĝi nombriĝas al la plej bone konservitaj romanikstilaj vilaĝaj preĝejoj de la regiono.
Inter la vidindaĵoj estas okoble dividita fenestro kaj la rondarkaj frisoj kun akanto-ornamaĵoj de elstara kvalito.
Historio
La konstrulaboroj komenciĝis la unuan duonon de la 12-a jc., kiam oni starigis romanikstilan halan kirkon kun ne tute ronda absido kaj transepto.
En 1170/1180 faritis la unua alikonstruo de la preĝejo. Tiam oni konstruis super la transepto la turon. Krome oni anstataŭigis la absidon per la hodiaŭa ĥorejo kaj instalis arkadojn ĉe la flankaj muroj. Ankaŭ la frisoj kaj la kolora vitraĵo en la absido, kiu montras Sanktan Nikolaon, la patronon de la preĝejo, estas de 1170. Sekve ili estas unu el la plej malnovaj konservitaj survitraj pentraĵoj en Germanio; por tio oni metis ilin post 1900 en la kulturhistorian muzeon de Eisenach. Surloke videblas nur kopio.
La tria konstrufazo estis en la unua triono de la 13-a jarcento. Tiam oni ŝanĝis la preĝejon en trinavan bazilikon kun transepto. Tiu alikonstruo faritis laŭ komisio de la grafoj de Schwarzburg-Kevernburg, kies rezidejo, la Käfern-burgo situis ne malproksime. La grafoj uzis la preĝejon kiel kastelan kirkon, kio klarigus ties dimension. En 1353 la papa kortego en Avignon donis dokumenton pri indulgenco al la komunumo de Oberndorf.
La finon de la 16-a jarcento sekvis la kvara konstrufazo kun ampleksaj reenkonstruoj. Oni malkonstruis en 1595 ne nur la kadukiĝintajn flankajn navojn sed ankaŭ la transepton kaj la okcidentan ejon. Tiam ankaŭ la arkadoj mure kovritis.
Post la dezertigoj pro la Tridekjara milito la diservo ricevis angulformajn barokstilajn fenestrojn. En 1978 oni forigis la flankajn galeriojn kaj la ambonan septon malantaŭ la gotikstila altaro.
Esploroj en 1962: ĉu estinta misia kirko?
Jam en 1931 la regiona historiisto Otto Stiehl havis teorion pri la aĝo de la preĝejo. Li supozis ke la radikoj povus esti jam en la misia tempo de Sankta Bonifaco. Dum reenkonstruo en 1962 okazo unika ebligis esplori la veran aĝon de la ejo per arkeologiaj elfosadoj fare de la Universitato de Jena. Rezulte estis trovitaj ceramikaĵeroj el la unua duono de la 12-a jarcento. Pluse malpruvis tro grandan aĝon la masiva planko el gipso ĉirkaŭ la altaro; la teorio de Stiehl devis esti forĵetita.
Vidu ankaŭ
Kirko Sankta Johano: la alia kirko en Angelhausen
Skalice (Hrochův Týnec)
Skalice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Hrochův Týnec, troviĝanta en distrikto Chrudim. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Hrochův Týnec. Estas ĉi tie registritaj 12 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Skalice situas en katastra teritorio Blansko u Hrochova Týnce kun areo 1,68 km².
Request for Comments
En komputiko, Request por Comments (mallongigo RFC; angla por peto pri komentoj) estas serio da dokumentoj ampleksantaj novajn esplorojn, novigojn kaj metodarojn aplikeblajn al la interretaj teknologioj.
En la Interreta societo, inĝenieroj kaj komputikistoj povas eldoni diskurson en la formo de RFC-memorando, aŭ por kolega revizio, aŭ simple por transdoni novajn konceptojn, informojn, aŭ (foje) inĝenieran humuron. La Interreta inĝeniera laborgrupo (IETF) adoptas ion de la aplikita informacia teorio publikante ĝin en RFC-oj kiel interretajn normojn.
La RFC-redaktoro eldonas ĉiun RFC-dokumenton kun unika seria numero. Se RFC jam ricevis numeran identigilon kaj estis eldonita, oni neniam plu nuligas aŭ modifas ĝin; se la dokumento bezonas ŝanĝojn, la aŭtoroj eldonas reviziitan dokumenton; tial okazas, ke iuj RFC-oj neuzindigas aliajn. Ĉiuj la aperintaj RFC-oj kune konsistigas kontinuan historian kronikon de la evoluo de interretaj normoj.
Bonvolu rimarki, ke la termino "RFC" ne estas unika por tiu ĉi serio. Kelkaj aliaj organizaĵoj (ekzemple Vikipedio) simile eldonadas dokumentojn uzante por nomi ilin la terminon "RFC". Tamen, ĉi tiu estas nedisputeble la plej konata "RFC"-serio en la interreto.
Kiel ricevi RFC-dokumenton
Oni povas ricevi ajnan unuopan eldonitan RFC-dokumenton per la sekva URL, anstataŭigante la signon # per la seria numero de la petata RFC-dokumento: <tt> http://www.rfc-editor.org/rfc/rfc#.txt </tt>
Le Sourn
(jen france, bretone Ar Sorn) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Kento Dodate
Li futbalis ĉe Grulla Morioka kaj YSCC Yokohama.
Elektra rezistanco
Elektra rezistanco estas mezuro por tio, kiom da elektra tensio necesas, por ke ia elektra kurento trairu konduktilon. En mezursistemo SI unuo de rezistanco estas omo (Ω). Rezistanco (R) de iu konduktanta aĵo estas grandeco, kiu povas esti kalkulita kiel:
kie
Speciala ilo farita por havi rezistancon estas rezistilo.
Inversa grandeco al rezistanco estas konduktanco, kiu estas mezurita en simenso.
Granda konduktanco de metaloj estas pro tio, ke en ili estas grandega kvanto da liberaj kurenteroj - elektronoj de konduktanco, aperintaj de valentaj elektronoj de atomoj de la metalo, kiuj elflugas de apartaj atomoj.
Elektra kurento en la metaloj estas pro ekstera elektra kampo, kiu igas ordigatan movadon de la elektronoj.
Moviĝantaj elektronoj dispersiĝas pro malordaĵoj de jona krado de la metalo (pro alispecaj atomoj, malordaĵoj de mem jona krado, termikaj fluktuoj de la atomoj). Tiam elektronoj disperdas siajn impulsojn, kaj energio de iliaj moviĝoj iĝas energio de varmo tra la krado. Pro tio metaloj havas rezistancon.
Specifa rezistanco (aŭ elektra rezistivo) estas atributo de materialo kondukti kurenton. Unuo de specifa rezistanco estas omo·metro. Kutime por ĝi estas uzata litero ρ.
Por aĵoj kun la samaj atributoj en ĉiu amplekso kaj simpla formo:
Inversa grandeco al specifa rezistanco \rho estas elektra konduktivo \sigma.
Specifaj rezistancoj de kelkaj metaloj, ofte uzatoj en elektrotekniko
Ĉiu tiuj grandoj estas por temperaturo t = 20° C.
Ĉar la specifa rezistanco de kupro estas la plej malalta, kaj la prezo de kupro ankaŭ malalta, tiu metalo estas la plej ofte uzata en elektrotekniko.
Silfiac
(jen france, bretone Silieg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Ichiro Suzuki
Ichiro Suzuki (鈴木 一朗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Grulla Morioka.
Transpiranto
Transpiranto estas fikcia esperantido. Ĝia nomo venus el trans kaj spirito, sekve Transpiranto estus la lingvo kiu iras trans la spiritoj por malgrandigi la distancojn inter la spiritoj. Sed, kompreneble, "transpiranto" venas el "transpiri", t. e., ŝviti.
Laŭ Per Aarne Fritzon, de komenco de 20-a jarcento (ĉirkaŭ 1905), aperas en Svedio la satira gazeto "Grönköpings Veckoblad" (la semajngazeto de Grönköping) kiu prezentas karikaturon pri aktualaĵoj kaj fenomenoj en la sveda socio.
Transpiranto estus kreaĵo de "elementlernejestro Ludvig Hagwald" (aŭ kiel li mem transpirantigas sian nomon - "Ludoviko Hagvaldo") en 1930, kio koincidis kun relative forta ondo de priesperanta intereso en Svedio.
La tradukoj de konataj svedaj versaĵoj tiom amuzis la legantojn, ke en preskaŭ ĉiu numero de la gazeto daŭre aperas nova transpirantaĵo. Transpiranto estas sukcesa "planlingvo" en almenaŭ tiu rilato, ke tre granda procento el la svedoj scias citi iun verson en ĝi.
Transpiranto estas miksaĵo de Esperanto, sveda lingvo kaj kelkaj vortoj el aliaj lingvoj. La gramatika bazo de la lingvo estas, kompreneble, la sveda ĉar la "lingvo" celas atingi la svedajn legantojn. Kurioze, multaj originaj verkoj de Esperanta literaturo estas "transpirantigitaj", kaj estas konataj de svedoj per transpiranta versio.
Ekzempleto
Unuaj versoj de Ho, mia kor':
Moj Kroppsmotor' (par Lollo Dzamengoff)
Moj kroppsmotor'! Nix bum-bum in hectíqo, Nix ex moj büst nunc hüpfen au-dehors! To keep balanço ist schon impractíqo. Moj kroppsmotor'!
NGC 7208
NGC 7208 (aliaj indikoj — ESO 467-10, MCG -5-52-32, AM 2205-291, IRAS22055-2917, PGC 68120) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Transpiranto
Ekzempleto
(transpirantigita de esperantisto Martin Weichert)
NGC 7208
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Transpiranto
Ekzempleto
=Ekstera ligo=
Hugo Matthysen
Hugo MATTHYSEN [maTEJsen] (1956) estas flandra kantisto, aktoro kaj aŭtoro.
Kune kun Bart Peeters li faris la programon Het Leugenpaleis por la belga radia stacio Studio Brussel. Poste de tiu programo aperis televida varianto; la Peulengaleis. Estas sufiĉe malseriozaj programoj, sed tre konataj en Flandrio.
Tarascon-sur-Ariège
Tarascon-sur-Ariège estas franca situanta en departemento Ariège, regiono.
Hugo Matthysen
Ankaŭ Matthysen verkis i.a. kolumnojn por la populara flandra revuo HUMO.
Tarascon-sur-Ariège (stacidomo)
Tarascon-sur-Ariège estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Tarascon-sur-Ariège, en departemento Ariège, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Portet-St-Simon - Puigcerda (frontière) (672000).
NGC 7209
NGC 7209 (alia indiko — OCL 215) estas malfermita stelamaso en konstelacio Lacerto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Shuhei Fukai
Shuhei Fukai (深井 脩平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Blaublitz Akita.
Leĝo de Godwin
La leĝo de Godwin (ankaŭ nomata la regulo de Godwin pri naziaj analogioj) estas aforismo pri interretaj diskutforumoj, kiu jenas: Kvankam tio en la leĝo ne aperas, la tradicia ekspliko diras, ke tuj kiam tia komparo en la diskuto aperas, la koncerna diskutfadeno finiĝis kaj la aŭtoro de tiu komparo la koncernan diskuton malvenkis. Tamen Mike Godwin, la originala aŭtoro de la leĝo, malkonsentas pri tio kaj diris, ke la celo estis igi disputantojn antaŭpripensi eventualajn komparojn al nazioj anstataŭ tute eviti ilin. En 2018 li diris, ke ĝusta apliko de la regulo "funkciu malpli kiel finigilo de diskuto kaj pli kiel komencilo."
6302 Tengukogen
6302 Tengukogen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Leĝo de Godwin
Historio
La leĝo estas nomita laŭ Mike Godwin, kiu en la tempo de ekesto de la leĝo estis prokuristo ĉe Electronic Frontier Foundation. Laŭ Richard Sexton, la leĝo povis ekesti per formaligo de kontribuaĵo el la 16-a de oktobro 1989
6302 Tengukogen
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la regiono Tengu Kogen, altaĵoj en la okcidento de la montoĉeno de Ŝikoku. Tiu karsta montmasivo entenas ŝtonblokoj kiuj aspektas kiel gregoj da ŝafoj.
Blížňovice
Blížňovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Hrochův Týnec, troviĝanta en distrikto Chrudim. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Hrochův Týnec. Estas ĉi tie registritaj 43 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie. Tra la vilaĝo trafluas rivereto Novohradka.
Aspiranturo
Aspiranturo estas postdiploma studado, formo de preparado de sciencistoj (en Rusio kaj aliaj ŝtatoj de KSŜ). Ruse: аспирантура [aspirantUra].
Blížňovice
Blížňovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,49 km².
Aspiranturo
Aspiranturo estis enkondukita en 1925. Ĝi daŭras kutime tri jarojn (korespondstude kvar). Post tiu tempo la studanto defendas disertaĵon kaj tiel akiras la titolon de "kandidato de la sciencoj" (ruse: кандидат наук), kiu estas precizigata per indiko de la fak(ar)o kaj estas komparebla al la doktoreco de kelkaj aliaj landoj. Tiu grado estas kondiĉo por ebla posta profesoriĝo.
Leĝo de Godwin
Obĵetoj kaj kontraŭargumentoj
Tipa obĵeto kontraŭ la leĝo de Godwin estas, ke eĉ komparo kun Hitlero povas esti tute valida diskuta argumento. Ekzemple dum diskuto pri la kvalitoj de iu politikisto, oni povas la aserton, ke "Li estas bonega politikisto, ja li esence levis la ekonomion." dubindigi per respondo "La nura fakto, ke li levis la ekonomion, ne signifas, ke li estas bonega politikisto - eĉ Hitlero levis la ekonomion." Tian komparadon povas multaj konsideri akceptebla aludo al Hitlero kiel ĝenerale konata ekstrema kazo, per kiu oni povas refuti la universalan validecon de ajna ĝeneraligo (vidu Reductio ad Hitlerum).
Esperanto
Similan leĝon pri la emo de esperantistaj diskutoj deflankiĝi de la pridiskutata temo al lingvaj temoj laŭ la ekzemplo de la leĝo de Godwin en 2008 formulis Toño del Barrio kaj nomis ĝin la leĝo de Tonjo.
NGC 7211
NGC 7211 (aliaj indikoj — NPM1G -08.0602, PGC 68033) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Caio Balsamo Gardim
Caio Balsamo Gardim (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Blaublitz Akita.
Sándor Farkas (agronomo)
Sándor Farkas [ŝAndor farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Farkas Sándor estis hungara agronomo, politikisto.
Sándor Farkas naskiĝis la en Szentes.
Biografio
Sándor Farkas maturiĝis en industria mezlernejo en 1972, poste li akiris agronomian diplomon en kampuso en Szarvas de Agrikultura Universitato de Debrecen en 1975. Post la diplomo li eklaboris en kolĥozo de Fábiánsebestyén, en 1992 li iĝis kolĥozestro. Li okupiĝis pri irigaciaj kaj melioraciaj problemoj. Post transformiĝo de kolĥozo al kooperativo li estis kooperativestro inter 1999 kaj 2014. Intertempe en 1993 li aliĝis al Fidesz. Ekde 1998 li estas parlamentano, ekde 2018 ankaŭ subministro en Ministerio pri agrikulturo (Hungario). Lia edzino naskis dufoje.
Bob Black
Bob BLACK (BLAK) estas usona anarĥiisto kaj advokato.
Vivo
Li naskiĝis en Detrojto en 1951. Li diplomiĝis pri socioscienco kaj juro, kaj animis preskaŭ sola, inter 1977 kaj 1983, la "Lastan Internacion", dediĉita la produktado de afiŝoj anarĥiemaj, situaciismaj kaj absurdaj.
Li multe verkas, en diversaj gazetoj, kaj estas ofte akre kritikata, eĉ de maldekstruloj, pro sia provokemo.
Jessica Lynch
Jessica LYNCH [ĝessika linĉ], naskiĝis la 26-an de aprilo 1983 en Palestine (Okcidenta Virginio), estis usona soldato en la tria golfa milito.
9034 Oleyuria
9034 Oleyuria estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)
Jessica Lynch
Ŝi estis militkaptito de Irako, kaj la usona armeo asertis, ke oni perforte liberigis ŝin el iraka hospitalo. Oni honoris ŝin kiel heroon, ĉar ŝi "batalis ĝis la lasta kuglo" kaj estis torturita. Impresaj raportoj pri la liberiga batalo estis disvastigitaj televide.
9034 Oleyuria
Nomo
Ĝia nomo estis komponita elde la antaŭnomoj Olga kaj Jurij ; en honoro de la geedzoj kaj duetaj gepianistoj Jurij Viktoroviĉ Ŝĉerbakov kaj Olga Konstantinovna Ŝĉerbakova, gajnintoj en la konkursoj "Muzika Internacia Turneo" en Romo en 1992 kaj 1993.
Jessica Lynch
Post sia reveno en Usonon Lynch deklaris, ke okazis nek batalo (ĉar ŝia fusilo misfunkciis) nek torturo, ke oni bone traktis ŝin en la hospitalo (ŝi havis rompitajn brakon kaj femuron, verŝajne pro aŭta akcidento). Laŭ alilandaj raportoj ne necesis batalo por liberigi ŝin, ĉar la hospitalo ne estis gardita.
NGC 7212
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jessica Lynch
En aŭgusto 2003 Lynch ricevis honoran eksigon el la armeo, pro medicinaj kialoj.
Ŝi naskis filinon en 2007 (Dakota Ann).
Varilhes (stacidomo)
Varilhes estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Varilhes, en departemento Ariège, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Zsuzsa Gergely
Biografio
Zsuzsa Gergely diplomitiĝis pri hungara-angla lingvoj en UBB de Kluĵo. De 1990 ŝi vivas en Kluĵo kaj ŝi estas redaktorino de artaj programoj de la hungara redakcio de la radio Kluĵo.
Varilhes (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Portet-St-Simon - Puigcerda (frontière) (672000).
Yuki Hatanaka
Yuki Hatanaka (畠中 佑樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Blaublitz Akita kaj Fujieda MYFC.
Bruselaj Muzeoj de Ekstrema Oriento
La Bruselaj Muzeoj de Ekstrema Oriento - Musées d’Extrême-Orient de Bruxelles, Brusselse Musea van het Verre Oosten, {{lang-de|Brüsseler Fernost-Museen} estas parto de la Reĝaj Muzeoj de Arto kaj de Historio (Musées royaux d'art et d'histoire, Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis, Königliche Museen für Kunst und Geschichte) kaj situas en la urboparto Laken de Bruselo.
La muzeoj de Ekstrema Oriento konsistas el tri konstruaĵoj, arkitekte elstaraj en la arkitekturo de Bruselo: La Turo Japana (Tour Japonaise/Japanse Toren/Japanischer Turm), la Paviliono Ĉina (Pavillon Chinois/Chinees Paviljoen/Chinesischer Pavillon) kaj la Muzeo de Arto Japana (Musée d’Art japonais/Museum voor Japanse Kunst/Museum für Japanische Kunst) - ĉiuj tri konstruaĵoj atestas pri la fascino de la eŭropanoj por la kulturo de Ĉinio kaj de Japanio komence de la 20-a jarcento, de kie pluraj elementaj artaj havis fortan influon aparte al la eŭropa arta stilo nomata secesio, aŭ france Art nouveau (do "arto nova").
Tiuj konstruaĵoj, miksaĵoj de teknikoj lokaj kaj de elementoj enportitaj el Azio, konstruiĝis sur areo de la reĝa palaco de Laken - la japana turo ankoraŭ nun estas parto de la fermita parko de la reĝa palaco, dum la aliaj du eroj estas dividitaj de la parko per strato, kaj dumtage deekstere estas libere alireblaj. Ili estis starigitaj laŭ instigo de la belga reĝo Leopoldo la 2-a, kiu havis la projekton konstrui tutan avenuon plenan je monumentaj reprezentaj de malsamaj ekzotikaj stiloj.
Fray Luis de Granada
Fray Luis de Granada aŭ en Esperanto monaĥo Ludoviko de Granado (Granado, Hispanio, 1504 - Lisbono, Portugalio, 31-a de decembro de 1588 ) estis dominikana hispana verkisto pri religiaj temoj.
6244 Okamoto
6244 Okamoto estas malgranda duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Fray Luis de Granada
Biografio
Li naskiĝis en malriĉega familio galegdevena en Granado. La patrino eĉ iĝis almozulino. Grafoj de Tendilla nome familio Mendoza protektis lin kaj adoptis kiel paĝio de poste fama nobelulo kaj verkisto Diego Hurtado de Mendoza. Lia Libro de la oración y meditación (libro pri preĝo kaj medito), estis presita en Salamanko en 1554, kaj ekde tiam li havis problemojn kun la Inkvizicio, kaj ĉefe kun fama teologo de lia propra ordeno Melchor Cano (1509-1560), kiu malakceptis la erasmisman tendencon de Luis de Granada. La verko estis malpermesita dekomence en Hispanio ekde 1559, sed plue eldonita eksterlande. Ĉiukaze kaj ĝi kaj lia fama Guía de pecadores (gvidilo de pekuloj, 1556), ankaŭ malpermesita en Hispanio, estis reviziataj kaj aprobitaj de la Koncilio de Trento, kaj de la tiama papo Pio la 4-a.
6244 Okamoto
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Fray Luis de Granada
Biografio
Ludoviko de Granato translokiĝis al Portugalio en 1551 kiel predikisto, favore al la jezuitoj, kaj de tiam li vivis inter Evoro kaj Lisbono, parte por eviti la persekutado de la hispana inkvizicio.
Verkoj
En ĵusaj eldonoj:
6244 Okamoto
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la entomologo Hiroshi Okamoto, instruisto en elementa lernejo, kiu inspiris al la malkovrinto intereson pri la steloj.
ESCP Business School
ESCP Business School estas eŭropa komerca universitato kun terenoj en Parizo, Londono, Berlino, Madrido kaj Turino. Ĝi estis fondita en la jaro 1819 kaj estis la unua komerca universitato en la mondo.
6244 Okamoto
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita de D. Higgins, D. Pray, P. Kušnirák kaj P. Pravec post ekzameno de ĝia luma kurbo inter la 26-a de septembro kaj la, anoncita la 19-an de oktobro 2006.
ESCP Business School
ESCP okupis la 10-an rangon en listo pri Eŭropaj Komercaj Lernejoj publikigita en 2012 fare de la ĵurnalo Financial Times. En 2010, la studprogramo por la Magistra Diplomo pri Direktado atingis la unuan rangon en la mondo, laŭ la Financial Times ; en la jaro 2012, ĝi okupis la duan rangon. La Direktora Magistra Diplomo pri Komerca Administrado (Executive MBA) akiris la 21-an randon tutmonde.
La studprogramojn de ESCP Business School akreditas la internaciaj organizaĵoj AMBA, EQUIS kaj AACSB. Inter la diplomitoj de la universitato en la komerca kaj politika sferoj estas Patrick Thomas (Ĉefdirektoro ĉe la kompanio Hermès), Jean-Pierre Raffarin (antaŭa ĉefministro de Francio) kaj Michel Barnier (Eŭropa Komisionulo pri la Interna Merkato kaj Servoj de la Eŭropa Unio).
Historio
ESCP estis fondita en 1819 fare de grupo da komercistoj kaj fakuloj pri ekonomio, inkluzivante la ekonomiston Jean-Baptiste Say kaj la komerciston Vital Roŭ. ESCP estis la unua komerca universitato en la mondo. Jean-Baptiste Say apogis ekonomian liberalismon kaj oni ofte citas lin kiel kreinton de la koncepto de entreprenado, jam ekde 1800. Vital Roŭ estas fama pro lia granda kontribuo al la elpensado de la franca Komerca Kodo en 1807 kaj pro liaj avangardaj kredoj pri novema pedagogio.
Ekde ĝia fondiĝo ESCP estas internacia: En 1824, la jargrupo enhavis 118 studentojn; 30 procento venis el eksterlando, inkluzive de sep Hispanoj, kvin Brazilanoj, kvin Nederlandoj, kvar Germanoj kaj du Usonanoj. La nuntempa studentaro enhavas 100 diversajn naciecojn.
Lingva edukado estis nepra elemento de la unua lernoprogramo. Krom la franca gramatiko, estis ankaŭ kursoj pri la angla, germana kaj hispana lingvoj. Ekde 1825, entute dek lingvoj estis instruataj ĉe ESCP kaj lernantoj devis studi almenaŭ tri el ili. En 1873 estis fondita Asocio por Diplomitoj de ESCP. En 1921, ESCP festis sian 100-an datrevenon, post prokrasto pro la post-milita krizo, en la grandskala aŭditorio ĉe la Sorbonne en Parizo.
La 5-an de aprilo 1973 oni finlaboris la koncepton de eŭropa plurterena komerca universitato. Sinsekve ESCP Europe aŭguris terenojn en Britio (en Londono en 1974, tiam translokiĝo al Oksfordo en 1975 kaj reen al Londono en 2005) kaj en Germanio (Duseldorfo en 1975 kaj translokiĝo al Berlino en 1985). Tio ĉi atestas la profundan eŭropan identecon de la Universitato. Terenoj malfermiĝis en 1988 en Madrido, Hispanio kaj en 2004 en Turino, Italio. En 2011, ESCP iĝis fondanta asociito de HESAM, aro da institutoj konataj pri esplorado kaj altnivela edukado en homa kaj socia sciencoj. En 2019 ESCP festos sian 200-an datrevenon, kiel la Unua Komerca Universitato en la Mondo.
NGC 7213
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Varilhes
Varilhes estas franca situanta en departemento Ariège, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Varilhois.
Csaba Ciugulitu
CIUGULITU Csaba [ĉugulitu] estas rumania hungara aktoro. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 17-an de januaro 1976.
Biografio
Csaba Cigulitu pristudis teatroarton inter 1994 kaj 1998 en Privata Teatrouniversitato Hyperion de Bukareŝto. Li estis ano inter 1999 kaj 2007 de teatro Csíki Játékszín de Miercurea Ciuc, poste de 2007 li ludas en Nacia Teatro de Târgu Mureș.
Masaya Yuma
Masaya Yuma (遊馬 将也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Blaublitz Akita.
Joseph Joffre
Marŝalo Joseph Jacques Césaire JOFFRE, (prononce en la franca ʒɔzɛf ʒɔfʁ; 12a de januaro 1852 – 3a de januaro 1931), estis franca generalo dum la Unua Mondmilito. Li estas konata ĉefe pro la regrupigo de la retiriĝantaj aliancaj armeoj por venki super la germanoj ĉe la strategie decida unua Batalo de la Marno en 1914. Lia populareco kondukis al la kromnomo Papa Joffre (paĉjo jofro).
Biografio
Joffre naskiĝis en Rivesaltes, Rusiljono, filo de familio de vitejposedantoj. Li eniris en la École Polytechnique en 1870 kaj iĝis kariera oficiro. Li vidis la unuan fojon aktivan servon dum la Sieĝo de Parizo (1870-1871) en la Francia-Prusia Milito, sed pasis multe el sia kariero en la kolonioj kiel militista inĝeniero, servante distinge en la kampanjo de Keelung dum la Ĉin-Franca milito (Aŭgusto 1884–Aprilo 1885). Li revenis en Francion kaj iĝis ĉef-komandanto de la Franca Armeo (1911), post kiam la generalo Joseph Gallieni elposteniĝis. Por la revivigo de la armeo kaj purigo de "defendemaj" oficistoj li adoptis la strategion de la generalo Ferdinand Foch, nome la atakadon konatan kiel Plano XVII. Joffre estis selektita por estradi ĝin spite neniam esti estrante Armeon, eĉ surpapere, kaj sen havi konon pri iu ajn stabtasko.
Je la komenco de la milito, la francan planon kontraŭstaris la germana plano Schlieffen, multe je malprofito de la francoj. Joffre helpis ŝanĝi la situacion pere de retiriĝo kaj kontraŭatako ĉe la Batalo de la Marno. Li kombinis la francajn 9an kaj 10an armeojn en la franca 6a armeo du semajnojn antaŭ estis sukcedata de la generalo Joseph Gallieni en la Batalo de la Marno. Liaj ĉefaj kontribuoj kiuj permesis ilin venki en la Batalo de la Marno estis 1) lia trankvilo sub premo kaj la kalkulita racio de lernanto el la Politeknika Lernejo 2) lia firma elpostenigo de nesukcesaj generaloj dum la somero de 1914 (tri armekomandantoj, dek komandantoj kaj 38 diviziaj komandantoj, anstataŭante ili per luktemaj homoj kiaj Foch, Franchet d'Esperey kaj - tre junaj tiam - Petain kaj Nivelle) kaj 3) lia elstara logistika administrado de la diviziaj movoj de la Franca Infanterio kaj la liverado de artileria municio dum kaj post la franca retiriĝo de aŭgusto 1914.
Sekve de la enormaj perdoj de la francaj atakoj en Artois kaj Champagne en 1915, kaj post pliaj perdoj ĉe Verdun en 1916, kie la germanoj dekomence faris bonajn progresojn kontraŭ la fortikaĵoj kiuj estis malproksimigante siajn kanonojn, la politika situacio de Joffre malfortiĝis. Komence de 1916 li petis al la brita ĉefkomandanto, generalo Sir Douglas Haig, peri ĉe la Brita Ambasadoro en Parizo (Lord Bertie) kaj direkti sin al la franca registaro. Generalo Haig volis prokrasti la anglo-franca atako ĉe la Somme ĝis la 15an de aŭgusto por permesi pli da trejnado kaj dispono el pli da artilerio. Kiam tion sciis Joffre kriis al Haig ke “la Franca Armeo ne ekzistus” kaj estis trankviligita per trinkado. La britoj malakceptis la franccajn petojn por kuna angla-franca atako el Saloniko. Eventuale – eble influitaj de informoj pri problemoj de francaj trupoj ĉe Verdun – Haig konsnetis ataki komence de julio. Tio rezultis akurata, ĉar Petain (komandanto ĉe Verdun) avertis la franccan registaron ke ĉio estas finita se la britoj ne atakas. Post tiu batalo Joffre estis anstataŭata de la generalo Robert Nivelle la 13an de decembro 1916.
Zinka butilksantato
Zinka butilksantato aŭ zinka butildutiokarbonata acido estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la karbona dusulfido, 1-Butanolo kaj zinka hidroksido. Ĝi estas flava, malbonodora solidaĵo, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo. Zinka butilksantato posedas 10 karbonatomojn, 18 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, kaj 2 oksigenatomojn. Zinka butilksantato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de butilksantataĵoj kaj zinkaj derivaĵoj. Ksantatoj estis malkovritaj de William Christopher Zeise (1789-1847) en 1823. Solvaĵoj de ksantatoj ne estas stabilaj en acida medio. Mineralaj acidoj reakcias kun solvaĵoj de ksantatoj por produkti liberajn ksantatajn acidojn kiuj estas nesolveblaj en akvo kaj malstabilaj.
Kabineto Andrássy
Kabineto Andrássy [andrAŝi] estis la unua (preskaŭ sendependa) registaro en Hungario depost Aŭstra-hungara interkonsento. Ĝi gvidis la landon inter 1867 kaj 1871.
Historio
La kabineto estis rezulto de la aŭstra-hungara interkonsento, do la registaro estis sendependa, tamen kelkaj ministerioj (eksteraj aferoj, defendo kaj financo) estis komunaj aŭ dependaj. En 1868 okazis kroata-hungara interkonsento, kiu okazis analoge al la pli frue menciita interkonsento. En la sekva jaro okazis voĉdonado, kiu firmigis pozicion de la kabineto. Andrássy profitis la preskaŭ-sendependecon, tial okazis signifa evoluo de la lando. En 1871 la ĉefministro estis nomumita ministro pri eksteraj aferoj de Aŭstrio-Hungario, tial Andrássy abdikis. La sekva registaro estis Kabineto Lónyay.
Neporadza
Neporadza povas esti:
Pikdrato
Pikdrato, aŭ dorndrato, estas drato garnita per pikiloj ofte uzata kiel barilo. Se homo aŭ besto provas trapasi ĝin, tiu estas vundita, kaj tial verŝajne ne provos denove.
Historio
Unuaj eksperimentoj fabriki ion similan al pikdrato komencis en la jaro 1867. Unu el aŭtoroj de tiuj ĉi unuaj eksperimentoj estis Lucien B. Smith el Ohio en Usono, kiu sian pikdraton lasis patenti la 25-an de junio. Pikiloj estis kreitaj per najloj en lignolameloj alfiksitaj al drato. Sed tiu ĉi realigo ne taŭgis por seria produktado.
La unuan pikdraton simila al tiu, kiu estas uzata hodiaŭ, lasis patenti en sekvanta jaro Michael Kelly. Lia patento konsistis en tio, ke sur unu el duopo el dratoj estis treditaj en regulaj distancoj pikiloj (eltonditaj el lado) per formo ŝajnigata diamanton (de tie tiu ĉi drato ankaŭ ricevis nomon) kaj poste ambaŭ dratoj estis torditaj kaj la pikiloj estis enfiksitaj per tio en siaj lokoj. Tiu ĉi maniero estis uzata ĝis la jaro 1874 (ĝis hodiaŭ ĝi estas videbla en Usono en kelkaj lokoj).
Zvole (distrikto Šumperk)
Zvole estas municipo troviĝanta en distrikto Šumperk en Ĉeĥio. La vilaĝo situas ĉe kunfluejo de riveroj Morava kaj Moravská Sázava sur suda cismontaro de Hrubý Jeseník, 6 km de Zábřeh na Moravě kaj 7 km de Mohelnice. Vivas ĉi tie.
Pikdrato
Historio
En ekspozicio en Ilinojso en la jaro 1873 ekspoziciis sian pikdraton Henry M. Rose. Tiu ĉi maniero, patentita en majo de la sama jaro, estis rilate al realigo tre simila al la pikdrato de Smith. La patento mem estis ja nenia kontribuaĵo, sed esenca estis tio, ke ĝi vekis intereson de tri vizitintoj de la ekspozicio: de Joseph Glidden, Jacob Hais kaj Isaac Ellwood. Ĉiu el ili havis imagon ankaŭ eĉ pri tio, kiel fiksi pikilojn rekte al la drato. Ĉiu el ili iris tra sia propra vojo, sed la pikdrato baldaŭ „kunigis“ ilin.
Legendo komenciĝas ĉe Glidden, kiam lia edzino Lucinda postulas barigi la ĝardenon. Glidden en malnova kafmuelilo produktas per fleksigado de drato kaj per sekvanta forpinĉado pikilojn, kiujn li poste surigas sur la draton, kiun li tordigas kun alia drato en malnova akrigilo simile kiel Kelly. Por tiu ĉi pikdrato – pli malfrue konata kiel „Venkinto“ – Glidden akiras patenton la 24-an de novembro de 1874. Surbaze de tiu ĉi patento Glidden kaj Ellwood fermas „amikecon“ kaj komune ili fondas The Barb Fence Company.
Zvole (distrikto Šumperk)
Dominaĵo
Dominaĵo de la vilaĝo estas paroĥa preĝejo de Nemakulita koncipo de Virgulino Maria.
Pikdrato
Historio
La sukceso de Glidden evoluis „pikdratan“ febron. Estis donita pli ol 570 patentojn kaj oni povus kunkalkuli pli ol 1 500 specoj de pikdratoj. Malgraŭ tio Glidden profitis kun sia produktaĵo grandan monon.
Pavlovce
Pavlovce povas esti:
Zvole (distrikto Šumperk)
Nobela familio
El Zvole devenas unu el nobelaj familioj - Zvolští ze Zvole; plej grandan kulminon ili atingis en la 15-a jarcento, kiam apartenis al ili vico da senjorujoj ne nur en la ĉirkaŭaĵo, sed ankaŭ en pli malproksimaj lokoj (ekz. Kolštejn, Hlučín, Osoblaha ktp.).
NGC 7214
NGC 7214 (aliaj indikoj — ESO 467-12, IRAS22062-2803, MCG -5-52-34, HCG 91A, VV 700, AM 2206-280, PGC 68152) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
9156 Malanin
9156 Malanin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)
Vorgebirge
Vorgebirge, aŭ esperantigite antaŭmontaro, estas estas longa, malalta altaĵo en la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio, kiu estas la okcidenta limo de la Kölner Bucht. Ĝi situas inter Kolonjo kaj Bonn en la distrikto Rhein-Erft kaj la distrikto Rhein-Sieg.
9156 Malanin
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Ivan Ivanoviĉ Malanin (cirile Иван Иванович Маланин, (1897–1969), talenta rusa akordionisto bone konata pro sia soloaj koncertoj tra Siberio.
Vorgebirge
La Vorgebirge estas parto de la altaĵo Ville. Ĝi estas la deklivo de la „Ville“ al la rejna ebenaĵo inter Bonn-Duisdorf kaj Hürth-Kendenich. En antaŭaj tempoj la esprimoj „Ville“ kaj „Vorgebirge“ estas sinonimoj.
Erie (Pensilvanio)
Geografio
Erie situas laŭ Lago Erie en norda parto de Usono, en nordokcidenta parto de Pensilvanio, en la norda parto de la kantono.
Toshiki Sakai
Toshiki Sakai (堺 俊暉, n. ) estas japana futbalisto.
Riečka
Riečka povas esti:
Erie (Pensilvanio)
Historio
En tiu loko la plej frue indianoj vivis. En 1753 la francoj konstruis fortikaĵon "Fort Presque Isle" (=duoninsula fortikaĵo). En 1760 la britoj akiris ĝin. Ĝi estis apartenaĵo de Pensilvanio ekde 1792. En 1812 usonanoj konstruis ŝipojn kaj en la lago venkis la britojn. En 1851 Erie urbiĝis. En la 19-a jarcento Erie estis grava nodo de fervojoj. Tiutempe oni okupiĝis ankaŭ pri fiŝkaptado. Nuntempe oni okupiĝas ekzemple pri produktado de lokomotivoj.
Poproč
Poproč povas esti:
Vorgebirge
Specialaĵo de la Vorgebirges estas la dika sedimenta tavolo el pervente transportita Leŭso el la kvaternaro,kiu estas tre fekunda. En la regiono estas multaj agroj kun legomoj kaj fruktoj. Ĉi tie la fruktkultivisto Otto Schmitz-Hübsch fondis la unuan fruktbienon en Germanujo en la jaro 1896. La regiono ankaŭ estas unu el la plej grandaj kultivregionoj por asparago en Germanujo ( → asparago el Bornheim).
Ĉe au en la Vorgebirge situas la komunumoj Alfter, Bornheim kaj Brühl.
Leytron
Leytron estas komunumo en la distrikto Martigny en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 2758 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Leytron situas en la franclingva Suba Valezo, ĉe la norda flanko de la Valo de Rodano. La orientan komunumlimon formas la rivero Losentse, en sudoriento la limon formas Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Leytron kaj Ovronnaz, kaj la setlejoj Les Moulins, Produit, Montagnon, Les Places, Le Four, Dugny, Morthey kaj Lui Teise. Ovronnaz estas kuracloko kun varmakva banejo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 26,85 km², de kiuj 24,7% estas kovritaj de arbaro, 30,8% servas por agrikulturo kaj 6,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Leytron limas en nordo kaj oriento al Chamoson, en sudsudoriento al Riddes, en sudo al Saillon, en okcidentosudokcidento kaj nordokcidento al Fully, en nordokcidento al eksklavo de Saillon, kaj en nordnordokcidento al Bex (VD).
Trafiko
Tra Leytron pasas en la valo la kantona ĉefvojo n-ro 9. La suda pinto de la komunumo limas al la svisa aŭtovojo A9, kies plej proksima alveturejo Riddes situas 2 metrojn sude de la komunumlimo. Pere de la poŝtaŭtolinio de Siono al Martigny kaj la lino de Leytron al Ovronnaz la komunumo estas konektita al la publika tranpsortreto. De Ovronnaz kabintelfero kondukas al Jorasse.
Historio
La unua dokumenta mencio de Leytron datiĝas el la jaro 1219 kiel Leitrun. Ek de mezepoko Leytron apartenis al la Flago kaj Subvoktejo Saillon kaj estis ek de 1033 persona havaĵo de la Grafo Ulriko la 1-a de Lencburgo, kiu ĝin transdonis al sia nevo Aymo de Savojo, la tiama episkopo de Siono. En la jaro 1475 ĝi estis konkerita de la Valezaj Dekonoj. Leytron estis dokumentita la unuan fojon kiel komunumo en la jaro 1315. En la jaro 1820 estis fondita la hodiaŭa komunumo post disiĝo de Saillon.
Erie (Pensilvanio)
Trafiko
El Erie aŭtovojoj kaj trajnoj kuras al Novjorkio kaj Ohio, krome fervojo funkcias al interno de Pensilvanio. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Erie havas internacian flughavenon kaj havenon.
Klimato
En Erie la averaĝa temperaturo varias inter 5-14 °C. La malvarmo kulminas en januaro averaĝe -6 °C, la varmo kulminas en julio averaĝe 27 °C. Jare oni mezuras precipitaĵojn 1072 mm, kiu kulminas en septembro.
Károly Jurcsik
Károly Jurcsik [kAroj jurĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jurcsik Károly estis hungara arkitekto, urbanizisto, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Maja Jahoda.
Biografio
Károly Jurcsik maturiĝis en cisterciana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1946, poste li studis du jarojn en libera arta lernejo, pli poste li akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1952. Post la diplomo li estis asistanto, respektive lektoro samloke ĝis 1963. En la sekva jaro li laboris en Londono en laborejo de Ernő Goldfinger. Inter 1965 kaj 1979 li estis arkitekto en Budapeŝto en ŝtata laborejo. Li ankaŭ instruis en Arta Altlernejo Moholy-Nagy inter 1966-1971. Li translokiĝis al Győr, kie li laboris inter 1979-1985 en ŝtata firmao, poste en la municipa oficejo li estis ĉefarkitekto. Li pensiuliĝis en 1989, sed profitanta finon de la socialismo en 1991 li kaj lia edzino fondis propran arkitekturan firmaon. Li ricevis premion Kossuth en 1993, inter 1959-2003 ankaŭ aliajn premiojn. Li edziĝis en 1970, poste li havis filinon.
NGC 7215
NGC 7215 (aliaj indikoj — ZWG 377.31, PGC 68127) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Henriko la 4-a (Anglio)
Henriko de Bolingbroke, Grafo de Derby, Duko de Hereford, estis la 10-a reĝo de Anglio kaj Lordo de Irlando (1399-1413). Li apartenis al la Dinastio de la Plantaĝenetoj kaj ĉiam emfazis la repostulon de sia avo kiel reĝo de Francio. Lia patro, Johano de Gento (1340-1399), 1-a Duko de Lankastro, estis la tria filo de Eduardo la 3-a (1312-1377), kaj ĝuis pozicion je konsiderinda influo dum granda parto de la reĝado de Rikardo la 2-a (1367-1400), kuzo de Henriko, al kiu Henriko eltronigis. La patrino de Henriko nomiĝis Blanka de Lankastro (1345-1368), kaj estis heredantino de konsiderinda havaĵoj de la Lankastroj, kaj tiele li fariĝis Reĝo de Anglio, el la Lankastra branĉo de la Plantaĝenetoj.
Familio
Unu el la plej maljunaj fratinoj de Henriko, Filipa de Lankastro (1360-1415), edziniĝis al Johano la 1-a (1358-1433), kaj la alia, Elizabeta, estis patrino de John Holland, 2-a Duko de Ekzetero. Lia duonfratino plej juna, Katerina de Lankastro (1373-1418), filino de la dua edzino de sia patro, Konstanca de Kastilio (1354-1394), estis priedziniĝa reĝino el Kastilio. Li ankaŭ havis kvar duongefratojn per Katherine Swynford (1350-1403), kiu principe estis guvernistino de sia fratino, poste fariĝis longtempa amantino de sia patro, kaj finfine lia tria edzino. Ĉi tiuj kvar infanoj ricevis la nomon Beaufort pro iu kastelo, kiun ilia patro havis en Ĉampanjo, Francio.
Lia rilato kun sia duonpatrino, Katherine Swynford estis pozitiva, tamen lia rilato kun la gefratoj Beaufort alternis. Kiam june, li ŝajne estis iom proksima al ĉiuj el ili, sed rivalecoj kun Henriko kaj Thomas Beaufort fariĝis problemaj post 1406. Lia bofrato, Ralph Neville, estis unu el siaj plej fortaj apogantoj, kaj ankaŭ sia duonfrato John Beaufort, kvankam Henriko repostulis markizlandon donacitan de Rikardo la 2-a al John. Thomas Swynford, filo de la unua edziniĝo de Katerino al Siro Hugh Swynford (1340-1371), estis alia lojala kompaniulo. Thomas estis konestablo de la Kastelo Pontefract, tie kie la reĝo Rikardo la 2-a laŭdire mortis.
Johana Beaufort (1379-1440), duonfratino de Henriko, per rilato de lia patro al Katherine Swynford, estis avino de Eduardo la 4-a kaj Rikardo la 3-a (1452-1485). Johana edziniĝis al Ralph Neville, 1-a Grafo de Westmorland. Kiam ilia fratino Cecily, edziniĝis al Rikardo Plantaĝeneto (1411-1460), 3-a Duko de Jorko, kaj ili havis plurajn infanojn, inklude de Eduardo la 4-a kaj Rikardo la 3-a, Johana fariĝis avino je du reĝoj de Anglio el la familio Jorka.
Ĉi-tiuj Jorkuloj pli malfrue batalis kontraŭ la posteularon de la Lankastrano Henriko la 4-a en la Militoj de la Rozoj. Ambaŭaj flankoj repaciĝis tiam, kiam ŝia pranepino Elizabeta de Jorko (1466-1503) edziniĝis al la Lankastrana heredanto Henriko la 7-a.
Rilato kun Rikardo la 2-a
Henriko spertis pli da malsolida rilato kun la reĝo Rikardo la 2-a ol sia patro. Kiel kuzoj kaj kolegoj dum la infanjaroj, tiel ili estis akceptitaj en la Ordeno de la Ĝartero, en 1377, tamen, Henriko partoprenis en la ribelo de la apelacio kontraŭ la ordoj de la reĝo, en 1387. Post la rekonkero de la povo, Rikardo ne punis Henrikon, kvankam li ekzekutis aŭ ekzilis multajn el la ribelintaj baronoj. Malgraŭ tio, Rikardo altigis Henrikon el Grafo de Derby al Duko de Hereford.
Altes Land
Alte Land kaj platdiĉe Olland, esperantigite „Malnova Lando“, estas parto de la Elbmarsch sude de la Elbo en Hamburgo kaj Malsupra Saksio, norda Germanujo. Al tiu regiono apartenas le komunumoj Jork, Lühe, la urboparto Rübke de Neu Wulmstorf kaj la hamburgaj urbopartoj Neuenfelde, Cranz kaj Francop.
Henriko la 4-a (Anglio)
Rilato kun Rikardo la 2-a
Henriko pasigis la tutan jaron 1390 subtenante la malsukcesan sieĝon el Vilno, (tiama ĉefurbo de la Grandprinclando Litovio) far la Ordeno de germanaj kavaliroj kun ties 300 kunbatalantoj. Dum tiu kampanjo li subaĉetis 300 kaptitajn litovajn princojn kaj tiam laŭŝajne li kondukis ilin reen al Anglio. La dua ekspedicio de Henriko al Litovio, en 1392, bone ilustras la financajn profitojn al la Ordeno de tiuj krucmilitistoj kiel gastoj. Lia eta armeo konsistis el pli ol 100 homoj, inkluzive de pafarkistoj kaj ses menestreloj, entuta kosto por la kaso de la Lankastroj je £4,360 (funtoj). Malgraŭ la klopodoj de Henriko kaj ties anglaj krucmilitistoj, dujara atako sur Vilno montriĝis senprofita. En 1392-1393, Henriko entreprenis pilgrimadon al Jerusalemo, tie kie li faris oferojn al la Sankta Tombo kaj en la Monto Olivarba. Pli malfrue li promesis komandi krucmiliton por liberigi Jerusalemon el la malfideluloj, sed li mortis antaŭ ol tio povis plenumiĝi.
La rilato inter Henriko Bolingbroke kaj la reĝo trovis duan krizon. En 1398, iu rimarko far Bolingbroke pri Rikardo la 2-a interpretiĝis kiel perfido de Thomas de Mowbray, 1-a Duko de Norfolk. La du dukoj decidis solvi la situacion per honorduelo en Gosford Green, apud la Kastelo Caludon, domo de Mowbray en Coventry. Tamen, antaŭ ol la duelo povus okazi, Rikardo la 2-a decidis forpeli Henrikon el la reĝlando (kun la aprobo de la patro de Henriko, Johano de Gento), por eviti estontan sangoverŝadon. Mowbray mem estis dumvive ekzilita.
Johano de Gento mortis en 1399. Ne klarigante kial, Rikardo nuligis la leĝajn dokumentojn kiuj permesus al Henriko aŭtomate heredi la landon. Kontraŭe, Henriko devis postuli la landojn el Rikardo. Post iom da hezito, Henriko renkontis la ekziliton Thomas Arundel (1353-1414), eksa ĉefepiskopo de Canterbury, kiu estis perdinta sian postenon, post enmiksiĝo kun la afero de la baronara apelacio. Henriko kaj Arundel reiris al Anglio, intertempe Rikardo troviĝis en milita kampanjo en Irlando. Ĉar Arundel estis sia konsilisto, Henriko komencis militkampanjon, konfiskante la teritoriojn el tiuj lin opoziciantaj kaj ordonis al siaj soldatoj detrui grandan parton de Cheshire. Henriko rapide ekricevis sufiĉan potencon kaj subtenon tiel ke li sin deklaras reĝo Henriko la 4-a, arestigis la reĝon Rikardon (kiu mortis en prizono laŭ misteraj cirkonstancoj) kaj preterlasis la supozeblan sepjaran heredanton de Rikardo, Edmund de Mortimer (1391-1425). La kronfesto de Henriko, en la 13-a de oktobro 1399, eble signigis la unuan fojon, post la Konkero de Normandio, ke iu monarko faris paroladon en la angla.
Henriko ofte konsultis kun la Parlamento, sed kelkfoje okazis konfliktoj kun la membraro, precipe rilate al ekleziaj aferoj. Konsilita de Arundel, Henriko ricevis de la Parlamento la leĝaprobon "De heretico comburendo", en 1401, preskribante la bruligon de herezuloj. Tio estis farita ĉefe por forigo de la Lolarda movado. En 1410, la parlamento sugestis konfiskadon el la ekleziaj landoj. Henriko rifuzis ataki la eklezion, kiu estis helpinta lian surtronigon, kaj la Ĉambro de la Komunuloj devis peti ke la leĝo estu fornuligita el la registroj.