cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Derventio (Little Chester)
Historio
Derventio estis okupita dum 40 jaroj ĝis ĉirkaŭ jaro 120. Por meti ĉi tion en la kunteksto, Imperiestro Hadriano vizitis Britannia-n en jaro 120 kaj ordoni la konstruon de sia muro. Kvankam Britannia ĉiam havis grandan garnizonon, fokuso nun turniĝis al industria produktado. Derby produktis potojn kaj havis aliron al la ĉefaj minejoj de la nordo de Distrikto Peak, poste ĝi fariĝis la centro de metala prilaborado. Tio ĉi daŭris dum la venontaj 200 jaroj.
Elektra seĝo
Elektra seĝo estas ilo por ekzekuti homon per elektro.
Ekzekuto per elektro estis enkondukita en Usono la en Novjorkio; la  la unua homo estis ekzekutita tiumaniere. Oni konsideris tiun metodon pli humana ol pendumon. Tamen la unua ekzekutito, William Kemmler, ne mortis dum la apliko de 1000 voltoj, kaj nur apliko de 2000 voltoj dum 70 sekundoj mortigis lin.
La opinio, ke la elektra seĝo estas humana metodo de ekzekutado, ne plu estas multe subtenata. Nun en 2008 la solaj lokoj, kiuj permesas ĝian uzon, estas la usonaj subŝtatoj Alabamo, Florido, Suda Karolino, Kentukio, Tenesio kaj Virginio. Oklahomo kaj Ilinojo rezervas ĝian uzon por la okazo, ke la uzo de mortiga injekto estu juĝita kiel kontraŭ-konstitucia.
NGC 3470
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
From Genesis To Revelation
From Genesis To Revelation estas la unua albumo de brita art-roka grupo Genesis, kiu estis eldonita en 1969.
Dufenila fosfonato
Fenila fosfonato aŭ fosfito de dufenilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la fenolo kaj fosfonata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenila fosfonato posedas 12 karbonatomojn, 11 hidrogenatomojn, 1 fosforatomon. Fenila fosfonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de fosfitoj. La antimikroba agado de dufenila fosfito povas esti atribuata al ĝia kapablo kaŭzi oksidigan streson en bakterioj. Ĝi ankaŭ posedas kontraŭoksidigajn propecojn, kiuj protektas ĉelojn kontraŭ damaĝo, kiu povas konduki al kormalsanoj aŭ aliaj sanproblemoj.
Naĥman el Braclavo
Naĥman el Braclavo (naskiĝis la 4-an de aprilo 1772 en Międzybuż (nun en Ĥmelnicka provinco), mortis la 16-an de oktobro 1810 en Humań (Ĉerkasa provinco)), ĥasida rabeno, pranepo de Jisrael Baal Ŝem Tov.
Forte konvinkita pri tio, ke li havas gravan taskon en la vivo, li jam de la plej junaj jaroj studis Leĝon de Moseo. En 1798 malgraŭ malforta sano (ekmalsanis je tuberkulozo) li vizitis Israelon por preĝi sur tomboj de la grandaj rabenoj. En la jaroj 1802-1809 li loĝis en Bracław (Vinica provinco), kie li pasigis la plej kreivan periodon de sia vivo. Vortojn de liaj instruoj notis tiutempe rabeno Natan, kiu post morto de sia majstro eldonis la ĉefverkon de Naĥman Likutej (Kolekto de instruoj), kunigitan de la partoj:
Praavo de Naĥman estis por li spirita modelo. Kvankam la pranepo ne heredis plene pensan optimismon de Baal Ŝem Tov, li tamen en la tempo de kristaliĝo de ĥasidismo kultivis la komencan, revolucian karakteron de la movado.
Rabeno Naĥman postlasis post si adeptojn - tiel nomatajn braclavajn ĥasidojn, kiuj diferencas de aliaj grupoj per tio, ke ili ne havas gvidanton, ĉar ili neniun agnoskas inda kiel posteulon de Naĥman. Lia tombo en Humań estas pilgrim-celo de ĥasidoj el la tuta mondo, precipe en la periodo de la juda nova jaro - la festo de Roŝ Haŝana.
Naĥman estas ankaŭ populara en medioj de juda kontraŭkulturo.
Laboro
Laboro estas peno por fari, produkti, verki, aŭ krei aĵon, kutime por mona kompenso (salajro). Laboro povas esti salajrata aŭ malsalajrata, laŭleĝa aŭ eksterleĝa kaj servuta aŭ volonta. Malsalajrata servuta laboro estas sklaveco. En okcidentaj landoj laboro estas reguligita laŭ aĝo kaj kondicoj, sed formoj de sklaveco ankoraŭ ekzistas tie.
Prezidanto de Litovio
La prezidanto de la Respubliko Litovio estas la litovia ŝtatestro.
En la respubliko Litovio, ŝtato kun parlamenta demokratio, la taskoj de la ŝtatestro parte limiĝas je ceremoniaj funkcioj kaj la politikaj funkcioj havas malvastajn limojn.
Laboro
Faktoroj
Salajro estas ricevita se oni laboras je ies konto. Laŭ la juro de kelkaj landoj, la salajro estas indiko de laboro: se oni laboras, oni devas ricevi salajron; se male, ne temas pri laboro. Same, se oni ricevas salajron, temas pri laboro; se male, oni estas nedungota. Ĝenerale la salajro estas ricevita el la dunginto, sed povas okazi nuancoj; ekzemple en Usono, kelneroj apenaŭ ricevas salajron el la dungitoj, dum ili devas enspezi el la krompago de klientoj, kvazaŭ ili ne laboras kaj faras nur favoron al la dunginto; lastatempe okazas polemiko inter defendantoj kaj kontraŭantoj de tiu stranga laborsistemo.
Laborkondiĉoj estas la kondiĉoj en kiuj okazas la laboro, tio estas la komforto de la laborejo (varmo, malvarmo, lumo, mallumo, odoroj, aerumado ktp.), la labordaŭro (horojn tage, tagojn semajne, ripoztempoj), korpa sinteno (stare, side, movo), pezo movota ktp. Tio ĉio formas parton de la ĉiutaga vivo de laboristoj, do de granda parto de la homaro. La reagoj por plibonigo de la laborkondiĉoj ludis gravan rolon en la historio de la civilizacioj kaj landoj. De la flanko de la posedantoj kaj alta klaso estis kutima sinteno ne atenti pri laborkondiĉoj, dum de la flanko de la laboristoj, iliaj familioj kaj proksimuloj, la laborista movado oni luktis por ties plibonigo, ekzemple pere de la agado de sindikatoj, de la labora juro ktp.
Prezidanto de Litovio
Balotoj
La prezidanto de Litovio elektiĝas per rektaj balotoj de la posedantoj de litova ŝtataneco por periodo de kvin jaroj.
Laboro
Tipoj de laboroj
Korpa laboro aŭ manlaboro estas fizika laboro farita de homoj, plej precipe kontraste al tio farita de maŝinoj, kaj al tio farita de tirbestoj. Ĝi estas plej laŭlitere laboro farita per la manoj, kaj, per metafora etendaĵo, ĝi estas laboro farita per iuj de la muskoloj kaj ostoj de la korpo. Por la plej granda parto de homa prahistorio kaj historio, korpa laboro kaj ĝia proksima labortipo, nome besta laboro, estis la primaraj manieroj kiel fizika laboro estis plenumita. Mekanizado kaj aŭtomatigo, kiuj reduktas la bezonon de homa kaj besta laboro en produktado, ekzistis dum jarcentoj, sed ili nur komenciĝis en la 19-a jarcento kiam ili komencis signife disetendiĝi kaj ŝanĝi homan kulturon.
Neregula laboro, populare konata kiel nigra laboro, subakva laboro aŭ laboro en B, estas la neregistrita laboro aŭ neĝuste registrita (falsigo en ekdato en la salajraj kvitancoj, falsa pago ktp.). Ĝi liberigas kaj la dunginton kaj la dungiton el impostaj ŝarĝoj korespondaj al la emeritigo kaj al la sociala sekureco de tiu lasta. Ĝi ankaŭ liberigas la dungiton el pago de la rektaj impostoj korespondaj al la enspezo. Kiam mankas laŭjura laborkontrakto, certe estas neregula laboro.
Rilataj fakoj
Labormedicino estas fako en medicino kiu okupiĝas pri la studo de la malsanoj kaj akcidentoj kiuj okazas kiel konsekvenco de la labora aktiveco, same kiel pri la rimedoj por eviti ilin kaj devas esti adoptitaj por ĉu eviti ĉu malpliigi iliajn konsekvencojn. Oni konsideras Bernardino Ramazzini kiel patro de la labormedicino.
Prua ferdeko
Prua ferdeko referencas al supra ferdeko de velŝipo antaŭ la antaŭa masto, aŭ ĉe la antaŭa parto de ŝipo kun la loĝkajutoj de maristoj. Rilate al tiu lasta signifo ekzistas la frazo "antaŭ la masto" kiu aludas al io rilata al ordinaraj maristoj, male al la ŝipoficiroj.
En ŝipkonstruado de la mezepoko, militŝipo estis kutime disponita el alta, mult-deka ferdeko - kiel strukturo en la pruo de la ŝipo. Ĝi utilis kiel platformo por arkistoj por pafi kontraŭ malamikaj ŝipoj, aŭ kiel defenda fortikaĵo se la ŝipo estus alpaŝigita. Simila sed kutime multe pli granda strukturo, nomita la poba ferdeko, estis ĉe la malantaŭa fino de la ŝipo, ofte etende la tutan vojon el la ĉefa masto al la pobo.
REO
La vorto havas plurajn signifojn:
Vinila fenilbuterato
Vinila fenilbuterato aŭ C12H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilbuterata acido kaj vinila alkoholo. Vinila fenilbuterato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Vinila fenilbuterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Vinila fenilbuterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Naturprotektejo Aïr kaj Ténéré
La Naturprotektejo Aïr kaj Ténéré estis fondita en la jaro 1988 en la afrika ŝtato Niĝero. Ĝi apartenis ekde 1991 al la UNESKO-monda kulturheredaĵo. Pro tumultoj kaj politikaj konfliktoj ĝi estis metita jam en 1992 sur la Ruĝa listo de la endanĝerita monda heredaĵo. Kun surfaco de 7,7 milionoj da hektaroj ĝi estas la plej granda protektejo de Afriko. Ĝi entenas diversspecajn sekajn pejzaĝformojn, ekzemple la sablan Ténéré-dezerton kaj la rokan Aïr-montaron.
Faŭno
Unu sesono de la areo servas al la protektado de la malofta adakso (Addax-rezervejo). Nur malpli ol 100 de tiu endanĝeritaj antilopoj vivas en la sudoriento de tiu areo. La aliaj grandaj mamuloj, kiuj vivas en la protektejo estas Dorkas-gazelo, kiuj nombras 12 000 bestojn, kaj la Ammotragus lervia, de kiuj ankoraŭ vivas ĉ. 3500 bestoj. La Dama-gazelo havas entute nur ĉ. 170 ekzemplerojn. La sabrokorna rektkornulo estis konata ekde 1983, la duna gazelo estis vidita en la regiono unuafoje. La plej multaj grandaj rabobestoj, kiel leono kaj sovaĝhundo, estis ekstermitaj komence de la 20a jarcento. Kelkaj gepardo kaj la ordinara hieno vivtenas sin ĝis hodiaŭ. Ili nutriĝas de duonsovaĝaj azenoj. Apud tiuj bestoj en la regiono vivas pli malgrandaj rabobestoj kiel afrikaj orlupoj, fenekoj, rueplaj vulpoj, dezertaj linkoj kaj sablokatoj grandkvante. Ankaŭ la bendoputoroj certe vivas ĉi-tie. Ĉ. 70 verdaj pavianoj kaj 500 husarsimionoj vivas en la protektejo. Pliaj mambestoj estas rokhirakoj, histrikoj kaj dezerterinacoj.
La iamaj strutoj, kies kvanton oni taksis en la jaro 1990 je 800 ĝis 2000 bestoj, ajne malaperis pro ŝtelĉasado. Temis pri la plej granda populacio de la nordafrika subspecio Struthio camelus camelus. La plej multmombraj birdospecioj de la regiono estas Pterokloformaj birdoj, kolomboj, sudamerikaj barbuloj kaj alaŭdedoj. La Nubiaj otidoj kaj la gufo same aperas tie. Entute vivas ĉ. 40 mambestoj, 165 birdaj specioj kaj 18 reptiliaj specioj en la protektejo. La reptilioj estas pruvitaj, sed neniu fiŝo.
David Graeber
David Rolfe GRAEBER (naskiĝis la 12-an de februaro 1961, mortis la 2-an de septembro 2020) estis usona antropologo kaj anarkiisto, kiu notinde aktivis en 2002 kontraŭ la Monda Ekonomia Forumo de Novjorko kaj partoprenis en la movado Okupu Wall Street. Li anis en la sindikato IWW.
Juna vivo
Lia patro, Kenneth, partoprenis en la Hispana Revolucio kaj luktadis en la Hispana Enlanda Milito. David mem estis anarkiisto de sia 16-jaraĝo. Li doktoriĝis en la Universitato de Ĉikago danke al sia disertaĵo pri magio, sklaveco kaj politiko en Madagaskaro.
Universitata kariero
Li estis ekde 1998 adjunkta profesoro en la Universitato Jeilo kaj estis maldungita en 2005 de tiu universitato pro sia supozita politika agado.
Rose Bertin
. Kvankam vaste konata kiel unu el la unuaj kreintoj de franca modo, Rose Bertin teĥnike ne povas esti konsiderata kiel dezajnistino, tial ke la profesio naskiĝis nur post la franca revolucio, tio estas post kiam regularoj kaj gildoj estis aboliciitaj, kaj la tajloroj povis libere esprimi sian kreativecon.
David Graeber
Aŭtoraĵoj
David Graeber skribis Fragments of an Anarchist Anthropology kaj Towards an Anthropological Theory of Value.
Aktivado
En Novembro 2011, la revuo Rolling Stone diris, ke Graeber helpis la kreon de la unua novjorka Ĝenerala Kunveno kun nur 60 gepartoprenantoj, la 2-a de aŭgusto 2011.
Rose Bertin
Biografio
Rose Bertin malfermis sian propran butikon, Le Grand Mogol, en Parizo en 1770, akirante preskaŭ tuj la favoron de la franca nobelinoj. Du jarojn poste ŝi estis konatigita al la Daŭfenino, Marie-Antoinette, kiu elektis ŝin kiel personan modistinon. Post la kronado, la nova reĝino de Francio komencis renkonti Rose Bertin dufoje semajne por ke ŝi montru al ŝi siajn kreaĵojn.
Rose Bertin ankaŭ kreis ellaboritajn hararanĝojn, modajn akcesoraĵojn kaj pupojn el vakso, ligno aŭ porcelano (nomitajn Pandora), kiujn la reĝino uzis kiel donacojn. Ligita al la reĝino ankaŭ per forta amikeco, Rose Bertin fariĝis tre potenca figuro en la kortego de Versailles, tiel ke ŝi estis kromnomita ministro de la modo de siaj disfamigantoj. Samtempe ŝiaj kreaĵoj komencis esti eksportitaj al Vieno, Londono, Venecio kaj Sankt-Peterburgo kaj Parizo fariĝis la ĉefa centro de eŭropa modo.
Rose Bertin kreis preskaŭ ĉiuj vestojn de la reĝino ĝis 1792, jaro en kiu Marie-Antoinette estis detronigita. Dum la franca revolucio Rose Bertin elmigiris al Londono kie ŝi daŭre laboris por servi siajn antaŭajn klientojn, tra la émigrés (francaj elmigrintoj (1789-1815)). Fine Rose Bertin retiriĝis komence de la 19-a jarcento, lasante la negocon al siaj genepoj. Ŝi mortis en 1813.
Saint-Ulrich
(jen francigite, origine germane kaj alemane Sankt Ulrich, prononco, alemane foje ankaŭ Sant Üelri, laŭ la komunuma patrono Udalriko de Aŭgsburgo) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Oyten
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo kaj, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
RER
La vorto havas plurajn signifojn:
2692 Chkalov
2692 Chkalov estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
(15734) 1990 WV1
(15734) 1990 WV1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Cubatão
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono Santos. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La urbego apartenas al urbaro de Baixada Santista.
Geografio
Cubatão situas sur la marborda ebenaĵo preskaŭ laŭ la Atlantiko en sudorienta parto de la lando 12 km for el havenurbo Santos. San-Paŭlo (urbo) troviĝas en distanco de 44, Guarulhos 48, Campinas 129, Nova Iguaçu 328, Curitiba 333, Rio-de-Ĵanejro 343, Belo Horizonte 510, Porto Alegre 832, Goiânia 856, Braziljo 914, Campo Grande 927, Salvador de Bahio 1470, Maceió 1947, Teresina 2126, Recife 2146, Natalo (Brazilo) 2343, São Luís 2388, Belém 2505, Manaus 2734 kilometroj.
Historio
Cubatão eastis kreita en 1948 el pluraj komunumoj de Santos. Ĝi iĝis unu el la ĉefaj banano-produktantoj same kiel grava industria centro.
La 25-an de februaro 1984 naftoincendio okazis mortiganta 93 homojn laŭ oficiala statistiko, kvankam kelkaj opinias, ke la fakta mortnombro povas esti pli ol 200. Fortaj klopodoj okazis por malpliigi la poluon. La afero pliboniĝis multe, sed estas maleble tute purigi la grundon kaj grundakvon, ĉar multaj grandaj fabrikoj daŭre laboras, ĉiam estiĝas iom da poluoj.
Ekonomio
Cubatão gastigas 24 industriaĵojn, tre grandan naftorafinejon kun produktoj de oleojn, asfaltojn, plastojn, sintezajn kaŭĉukojn, gasojn (propanoj kaj butanoj), ŝtalan kaj sterkan fabrikojn. La urbego havas ankaŭ gravajn hidroelektrajn.
Trafiko
Cubatão estas ligita voje kaj fervoje al urbegoj San-Paŭlo kaj Santos.
Klimato
Cubatão havas subtropikan klimaton. Jare pluvas pli ol 1000 mm.
Campsis radicans
La Amerika grimpotrumpeto (Campsis radicans) estas unu el du specioj de la genro de la grimpotrumpeto (Campsis) ene de la familio de la Bignoniacoj (Bignoniaceae). Ĝi estas disvastigita en meza kaj orienta Usono. Kelkaj kultivaroj estas uzataj kiel ornamplantoj.
Vegetativaj karakterizaĵoj
La amerika grimpotrumpeto estas decidua, ligniĝanta liano. Kreskante tre rapide, ĝi atingas pere de la adheraj radikoj alton de 5 ĝis 10 metroj, kelktempe ankaŭ 12 metrojn aŭ pli. Se mankas la apogiloj, la planto disvastigas ĉe la grundo. La planto ricevas ĉe la nodoj radikojn. La planto kovras grandan areon en mallonga tempo.
La kontraŭstarante aranĝitaj folioj havas folitigon kaj foliplaton. La ĝis 25 centimetroj longaj folioj estas unue helverdaj, poste forte forte mezverde. Ili estas nepare palmataj. La folioj konsistas el sep ĝis dekunu iomete nesimetriaj folietoj kun dentaj randoj.
Generativaj karakterizaĵoj
Terminale je la unujaraj branĉoj aperas de julio ĝis septembro fasko de floroj. La duseksaj floroj estas zigomorfaj kaj kvinnombraj kun duobla involukro. La kvin sepaloj estas sonorilforme kunkreskintaj. La kvin petaloj estas funelformaj aŭ trumpetformaj. Ili longas 5 ĝis 8 centimetroj. La petaloj havas oranĝan brikruĝan aŭ flavan koloron. La ovarioj estas epiginaj.
Ekologio
En sia hejmregiono la planto estas polenigita per kolibro. Ekster la hejmregiono abeloj kaj burdoj transprenas tiun taskon.
La kapsulfruktoj bezonas multe da varmo por maturiĝi. La semoj estas disigitaj per la vento.
Disvastigo
Campsis radicans hejmiĝas en jenaj regionoj de Usono: suda Indiano, Nov-Ĵerzejo, suda Ohio, Okcidenta Virginio, suda Ilinojso, sudokcidenta Iovao, Kansaso, Misurio, sudorienta Nebrasko, Oklahomo, sudorienta Suda Dakoto, Alabamo, Arkansaso, Delavaro, Georgio, Kentukio, Luiziano, Marilando, Misisipio, Norda Karolino, Suda Karolino, Tenesio, Virginio, Teksaso kaj Florido.
Taksonomio
La unua priskribo okazis 1753 sub la nomo (bazionimo) Bignonia radicans fare de Carl von Linné en Species Plantarum, 2, paĝoj 624–625. La novkombinado al Campsis radicans (L.) SEEM. EX BUREAU okazis 1864 fare de Berthold Carl Seemann en Louis Édouard Bureau: ''Monographie des Bignoniacées. 2e these 2 (atlaso)'', paĝo 16. Pliaj sinonimoj por Campsis radicans (L.) SEEM. EX BUREAU estas Campsis curtisii SEEM., Tecoma radicans (L.) JUSS.
Uzado kiel ornamplanto
En la 17a jarcento la planto enkondukiĝis kiel ornamplanto en Eŭropo. Ĝi kreskas bone en varmaj sunaj ĝis duonombraj lokoj. La grundo estu sabla ĝis loma. Ĝi eltenas froston ĝis ĉ. −20 °C.
Bonvicino
Bonvicino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Belvedere Langhe, Bossolasco, Dogliani, Murazzano kaj Somano.
Kálmán Dráfi
Kálmán Dráfi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dráfi Kálmán estas hungara pianisto, dirigento, altlerneja instruisto.
Kálmán Dráfi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Dráfi devenis el cigana familio. Li maturiĝis en muzika mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1969, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo en 1974. Liaj plej gravaj instruistoj estis Mihály Bächer, Pál Kadosa, Ferenc Rados, György Kurtág, András Mihály kaj Melinda Kistétényi. Li lernis pianludon ankaŭ private de Annie Fischer, en 1973 li partoprenis en majstrokurso en Anglio. Spite tion en 1974 li ne ricevis pasporton al okcidento, tial li plulernis en konservatorio de Moskvo ĝis 1976. Baldaŭ private li lernis dirigentadon de Ervin Lukács. Li ekinstruis en la menciita Altlernejo ekde 1977, sed plurfoje li estis gastoinstruisto ĉefe en Japanio. En 2002 li akiris sciencan gradon DLA, poste li ricevis la instruan titolon docento. En 2011 habilitiĝo okazis, poste li estis nomumita katedrestro. Li ricevis ŝtatajn kaj koncertajn premiojn.
Koncertoj
Li partoprenis en koncertoj (krome malofte li dirigentis) ekzemple kun Miklós Perényi.
Llera (Tamaulipas)
Llera estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Llera de Canales. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10019.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17317 loĝantojn. El tiuj estis 8706 viroj kaj 8611 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2,283,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 280 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ne konata mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 11 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 15819 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 66 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,417 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
11777 de la loĝantoj de Llera en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1429 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 12,13 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 10,7 % (778 el 5693), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 13,67 % (651 el 6084).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 12858 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1435 personoj al la protestantisma religio. 373 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 1153 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
RES
RES povas rilati al:
Béla Mavrák
Béla Mavrák, laŭ hungarlingve kutima nomordo Mavrák Béla estas aŭstriana hungara operkantisto, (tenoro). Béla Mavrák naskiĝis la  en Baden bei Wien (Aŭstrio).
Biografio
Béla Mavrák naskiĝis en Aŭstrio kiel filo de hungaraj gepatroj. Li frekventis mezlernejon en Zrenjanin (Jugoslavio), sed li prenis ankaŭ pianolecionojn, poste li soldatiĝis. Inter 1989 kaj 1991 li studis en konservatorio (aŭ muzikakademio) de Beogrado, poste en muzikarta universitato de Kolonjo ĝis 1994, kie li ricevis oran diplomon. Pli frue en 1993 li gajnis kantokonkurson en Italio. Post la diplomo la Beograda Ŝtata Operejo dungis lin. En 1995 li partoprenis en festivalo de Salcburgo, post 3 jaroj li aliĝis al pluraj germanaj operejoj. En 2005 li kantadis en la Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde la sama jaro li kantas kune kun André Rieu.
Vestfalia Paco
La pac-interkonsento malgrandigis la potencon de la germana imperiestro favore al la imperiaj statoj; ĝi signifis la disigon de la regno al pli-malpli suverenaj ŝtatetoj kaj per tio la finon de unuece regata Germanio.
La pac-traktado komenciĝis en 1641 en Hamburgo; dum tiuj antaŭ-traktadoj oni precipe decidis pri la loko kaj la partoprenantoj de la finaj pac-konferencoj. Tiuj dividĝis al du lokoj: La divido celis eviti rivalecon inter Francio kaj Svedio kaj rektan kontakton inter Svedio kaj la papa ambasadoro (nuncio).
Estis antaŭkonsentite, ke decidoj validu nur post akcepto en ambaŭ lokoj. Ĉiutage rajdistoj transportis protokolojn inter la du urboj per distanco de 50 kilometroj.
Resume la plej gravaj internaciaj sekvoj de la traktato estis:
Por la regiono de Osnabrück estis decidita: La regado ŝanĝiĝas inter katolika kaj protestanta reganto. La alia rezidu dume en ekstera urbeto.
Religie la traktato agnoskis katolikismon, protestantismon kaj kalvinismon kaj donis al regantaj princoj la rajton, decidi pri la religio de siaj subuloj (cuius regio, eius religio = latine, "kies regiono, ties religio").
Harmincéves háború
St. Gallen Bruggen (stacidomo)
St. Gallen Bruggen estas fervoja stacidomo en Sankt-Galo, Svislando.
Kővágóörs
Kővágóörs [kOvAgOorŝ] estas malgranda vilaĝo kaj municipo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Tapolca. Örs estas unu el la hungaraj tribestroj.
Geografio
Kővágóörs situas en montaro Bakony, en baseno nomata Káli, preskaŭ apud Balatono, laŭ flankovojoj.
Historio
La unua mencio devenis el 1263 en formo Szent-László-Örs. La komunumo apartenis al Révfülöp ĝis 1943. En 1944 la judoj estis deportitaj.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, poŝto, kuracejo, vendejoj. La loĝantaro okupiĝas precipe pri vinkulturo kaj turismo.
Bostona maratono 2013
La Bostona maratono 2013 okazis en Bostono, Masaĉuseco, Usono, lundon la 15-an de aprilo 2013. Ĝi estis la 117-a eldono de la amase partoprenata maratono. Organizita de la Bostona Atleta Asocio (angle nomata Boston Athletic Association), ĝi estis la dua konkurso de la tiujara serio (angla nomata World Marathon Majors) pri plaj gravaj mondaj maratonoj, kun vetkuroj en Tokio, Bostono, Londono, Berlino, Ĉikago kaj Novjorko. Pli ol 23 000 kurantoj partoprenis. Lelisa Desisa (Etiopio) gajnis la viran konkurson per tempo de 2:10:22, Rita Jeptoo (Kenjo) la virinan konkurson per tempo de 2:26:25. Sume li ol 800 000 usonaj dolaroj estis disdonitaj kiel premioj al la plej sukcesaj kurintoj.
Idir
Idir, artista nomo de la kantaŭtoro Hamid Cheriet (Beni Ĝenni, Provinco Tizi Uzu, 25-a de Oktobro 1945 - Parizo, 2-a de Majo 2020), ​ estis alĝeria kantisto, konsiderata unu de la plej famaj reprezentantoj de la popolmuziko de Berberoj.
Bostona maratono 2013
La maratono estis perturbita pere de du sinsekvaj eksplodoj sur la trotuaro apud la konkursofina linio, mortigante tri spektantojn kaj vundante 183 aliajn. La konkuro estis haltigita kaj multaj partoprenintaj sportantoj ne atingis la finlinion.
Idir
Li studis geologion sed lia kariero estis ŝanĝita al muziko. En 1973 li vizitis hazarde Radio Alger por fari anstataŭaĵon kaj lia kanto en tamaziĥta A vava Inouva estis elsendita kaj ekestis fama.
En 1975 li finis la studojn kaj la militservon en Alĝerio kaj instaliĝis en Parizo por registri sian unuan albumon publikigitan la postan jaron, en 1976 kun la titolo "A vava Inouva" fare de la diskelsendejo Pathé Marconi.
En 2002 li publikigis "Deux Rives" (du bordoj) kun speciala kunlaborado de Jean-Jacques Goldman; en 2007, jaro de prezidenta balotado en Francio kaj debato pri enmigrado kaj identeco li prezentis la diskon "La France des couleurs" (La Francio de la koloroj). Post unu jardeko li prezentis "Ici et ailleurs" (Tie ĉi kaj tie) kun adaptoj de grandaj sukcesoj de la franca kantaro en tamaziĥta, registritaj kun artistoj kiel Charles Aznavour, Bernard Lavilliers aŭ Francis Cabrel, inter aliaj.
Internacia komunumo
La Internacia komunumo aŭ Internacia Socio povas esti konsiderita kiel la socio rezultanta el ĉiuj rilatoj, kiuj estiĝas unue inter la ŝtatoj kaj poste inter la ŝtatoj kaj aliaj organizitaj politikaj grupoj (ekz. internaciaj organizaĵoj, agnoskitaj kontraŭarmeoj, liberigaj movadoj). Hodiaŭ la entuta internacia komunumo estas plejparte reprezentata de Unuiĝintaj Nacioj.
La internacia komunumo estas termino ofte uzata en la gazetaro kaj diplomatio en referenco al la kontaktoj kiuj okazas inter la landoj de la mondo en diversaj diplomatiaj forumoj, kaj al la decidoj faritaj en tiuj forumoj. La termino havas neniun klaran laŭleĝan aŭ akademian difinon, kaj ĝia signifo povas varii dependi de la kunteksto en kiu ĝi estas uzita. Iuj uzas la terminon en la senco de ĉiuj landoj de la mondo. Aliaj signifoj, kiujn la termino povas havi, estas ĉiuj ĉefaj potencoj aŭ internaciaj organizaĵoj.
En la Angla Vortaro de Kembriĝo la termino estas difinita kiel: landoj de la mondo formante opinion aŭ kunlaborante kiel grupo. Ekzemple, "Ostaĝforkapto ne estas akceptebla kaj la internacia komunumo devas impete kontraŭi ĝin."
La esprimo "internacia komunumo" reflektas nocion ke ĉiu lando en la mondo havas devojn kaj rajtojn kiuj estas esprimitaj en siaj rilatoj kun aliaj landoj, kaj ke internaciaj organizaĵoj estas speco de aŭtoritato por reguligi rilatojn inter landoj. Fakte, el ĉi tiu percepto sekvas, ke la landoj de la mondo traktas unu la alian same kiel civitanojn ene de aparta lando, kaj ke internaciaj organizaĵoj estas la ekvivalento de la regantaj aŭtoritatoj en lando. Tiu percepto iĝis ĝeneraligita post la Unua Mondomilito, kaj estis esprimita en la establado de la Ligo de Nacioj, kaj en la malkonfido en la sistemo de naciaj armeaj aliancoj (kiu estis ofta en antaŭmilita Eŭropo kaj multe kontribuis al eksplodo de la mondmilito). La unuaj burĝonoj de tiu percepto aperis eĉ pli frue kun la establado de la Ruĝa Kruco en 1864.
En 1999, la Ĝenerala Sekretario de Unuiĝintaj Nacioj, Kofi Annan, verkis eseon titolitan "La Signifo de la Internacia Komunumo" en kiu li skizis siajn opiniojn pri tiu ĉi afero. Interalie li deklaris:
NGC 3471
NGC 3471 (aliaj indikoj — UGC 6064, MCG 10-16-39, MK 158, ZWG 291.18, IRAS10560+6147, PGC 33074) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ni neniam mortos!
Ni neniam mortos!, origine hungare Sose halunk meg! apartenas al la plej sukcesaj hungaraj koloraj filmoj. Ĝi estis tiam prezentita, kiam la televizio fortiris la spektantaron, spite tion tiu filmo faris grandan sukceson.
Historio
La historio estis okazanta en la 1990-aj jaroj en Budapeŝto. La historio komenciĝas per rememoroj: iam vivis onklo Juliĉjo, kies vivo konsistis el trotkonkursoj. Li anstataŭ somerumado iris al la konkursejo kune kun 2 fraŭloj. Laŭ la kutimoj ili perdis ĉiujn monojn, tamen ambaŭ fraŭloj gustumis tute alian vivon. La rememoroj daŭriĝas: ili gajnis iam multon...
En 1992 la filmo aspiris al Oskar-premio.
Chlistov
Chlistov estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352. Ekde la 1-a de julio 1985 ĝis la 23-a de novembro 1990 la municipo estis parto de urbo Klatovy.
Nonila dubromoacetato
Nonila dubromoacetato aŭ C10H18Br2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dubromoacetata acido kun nonanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Nonila dubromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.Saloj kaj esteroj de la dubromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
Dravo
Ĝi devenas en Italio, en la Karni-Alpoj ĉe Toblach, poste fluas sudorienten tra Aŭstrio, Slovenio, Kroatio kaj alfluas la Danubon sude de Apatin, ĉe marĉa naturrezervejo Kopački rit.
Ĝi estas limrivero inter Kroatio kaj Hungario. Ĝi longas ĉirkaŭ 695 km, ĝia plej grava alfluanto estas la Mura, kiu alfluas ĝin ĉe Legrad (hu:Légrád).
Ĝia aŭstra parto - la Drau Tal - estas la plej longa valo de la Alpoj. La akvocentraloj sur la rivero donas trionon de la aŭstra elektroproduktado. Oni eĉ eksportas la kurenton.
La rivero estas ŝipebla ekde la aŭstra Villach, tamen ŝipoj maloftas. Fluante tra Slovenio prolongiĝas "valo de Drava" kaj trapasante montojn post Maribor malfermiĝas Dravsko polje (kampo de Dravo). Entute en Slovenio sur la rivero Dravo situas 7 akvocentraloj. En la kroata parto oni planas akvocentralon.
akvokolekta areo: ĉirkaŭ 11.000 km²
Gravaj urboj apudriveraj (kaj ĉe la alfluantoj): Graz, Mariboro, Ptuj, Osijek, Barcs.
Akvonivelaj indikiloj: Botovo, Őrtilos, Barcs, Drávaszabolcs, Osijek.
REY
La tri-litera kombinaĵo REY havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Datum-scienco
Datum-scienco (data science) estas interfaka areo dediĉita al la studo kaj analizo de ekonomiaj, financaj kaj sociaj datumoj, strukturitaj kaj nestrukturitaj, celante ĉerpi sciaron, detekti normojn kaj/aŭ akiri komprenojn por eblaj decidadoj. Datuma scienco kiel fako ekzistas ekde antaŭ 30 jaroj, sed ĝi akiris pli da eminenteco en la lastaj jaroj pro faktoroj kiel la apero kaj popularigado de grandaj datumbazoj kaj la disvolviĝo de areoj kiel maŝina lernado. Datumsciencistoj povas labori en la privata sektoro, ekzemple, transformante grandajn kvantojn da krudaj datumoj en komercajn informojn, helpante entreprenojn en decidado por atingi pli bonajn rezultojn aŭ en universitato kaj en la tria sektoro kiel interfakaj kvantaj esploristoj.
Mindszentkálla
Mindszentkálla [mindsentkAla] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Tapolca.
Situo
Mindszentkálla situas en iama kratero, nun baseno Káli, laŭ traira flankovojo.
Historio
La unua mencio devenis el 1277, poste en 1324 en latina formo „Villa Omnium Sanctorum Kaal”. La turkoj bruldetruis la vilaĝon en 1548. En Mindszentkálla migra poŝto servas.
Lúcia Megyesi Schwartz
Lúcia Megyesi Schwartz [medjeŝi ŝvarc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Megyesi Schwartz Lúcia estas hungara operkantisto, oratorikantisto (mezosoprano).
Lúcia Megyesi Schwartz naskiĝis la  en Pécs.
Biografio
Lúcia Megyesi Schwartz lernis muzikon en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en muzika altlernejo en Szeged en 1992, pli novan diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1995, fine ŝi plulernis en muzikakademio de Stuttgart. Ŝiaj plej grava instruistoj estis Zsolt Bende (Budapeŝto) kaj Júlia Hamari (Stuttgart). Dum la studentaj jaroj ŝi akiris premiojn en kantokonkursoj en 1991 kaj 1993. En 1994 ŝi ricevis membrecon de Budapeŝta Ŝtata Operejo, sed baldaŭ ŝi faris turneojn en Eŭropo, Japano, Usono. Inter 2006 kaj 2008 ŝi apartenis al operejo de Graz. Ŝi ankaŭ instruas kantadon. Ŝi havas edzon kaj naskis 4 filojn.
3350 Scobee
3350 Scobee estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona kosmonaŭto Dick Scobee (1939–1986), mortinta en la eksplodo de la kosmopramo Challenger la.
La nomoj de la planedetoj 3350 al 3356 (ĉiuj malkovritaj elde Anderson Mesa) honoras la sep kosmonaŭtojn mortigitajn en la katastrofo de Challenger.
Zur wahren Eintracht
La loĝion ZUR WAHREN EINTRACHT (esperante: En vera konkordo) fondis dek kvin membroj de la framasona loĝio Zur gekrönten Hoffnung la 12-an de marto 1781 en Vieno. Ĝia unua prezidanto estis la kortega kuracisto Ignaz Fischer. La 9-an de marto 1782 lin sekvis Ignaz von Born, kiu aliĝintis en la fondojaro. Born faris el Zur wahren Eintracht eminentulan loĝion kun scienca pezocentro samkiel centron de la Viena ordeno de iluminatoj.
Apartaĵo de la loĝio estis, ke ĝi publikigis prelegojn de siaj anoj kiel Fizikaj laboroj de la Konkordaj Amikoj en Vieno - inter 1783 kaj 1788 aperis sep eldonoj. La loĝio disponis pri propra biblioteko kaj tenis kolekton de naturaĵoj fonditan de Born.
La 11-an de decembro 1785 Jozefo la 2-a ediktis la t.n. framasonan patenton, kiu limigis la nombron de loĝioj kaj postulis la oficialan anoncon de la membroj. Sekve la loĝioj Zu den drei Adlern, Zum Palmbaum, Zu den drei Feuern kaj Zur wahren Eintracht unuiĝis la 28-an de decembro 1785 al loĝio Zur Wahrheit, en kiu Born komence ankoraŭ prezidis, sed ĝi malfortiĝis pro kreskaj disputoj kaj formale dissolviĝis aprile 1789. En 1793 finfine sekvis la dissolviĝo de la restaj du Vienaj loĝioj, En 1795 Jozefo la 2-a malpermesis la framasonismon en la tuta monarkio.
Membroj
La ĉeestolisto de la loĝio konserviĝis en la aŭstria ŝtata arkivo.
Inter la pli ol ducent anoj troviĝas elstaraj artistoj, sciencistoj kaj intelektuloj kiel la muzikistoj Joseph Haydn kaj Johann Holzer, la verkistoj Aloys Blumauer, Johann Baptist von Alxinger, Joseph Franz von Ratschky, Cornelius von Ayrenhoff, Johann Georg Schlosser, Johann Pezzl, Carl Leonhard Reinhold kaj Otto Heinrich von Gemmingen-Hornberg, la skulptisto Franz Anton von Zauner, la botanikisto Emmanuel von Canal, la mineralisto Carl Ludwig Giesecke, la justico- kaj administra reformisto Joseph von Sonnenfels, la diosciencisto Carl Wilhelm Hilchenbach kaj multaj aliaj. Angelo Soliman, la „altprinca negro“, tenis la postenon de la Prepara Frato, poste de la vicoceremoniestro.
Wolfgang Amadeus Mozart, membro de la loĝio Zur Wohlthätigkeit, ofte gastis ĉe la laboroj de la loĝio Zur wahren Eintracht kaj avancis kiel submajstro.
Packebusch
Packebusch ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la komunumo Kalbe (Milde) en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 398 loĝantojn.
2693 Yan'an
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉina urbo Janan, ĉine 延安, Yan'an) en la provinco Ŝenŝio.
Tamás Érdi
Tamás Érdi [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Érdi Tamás estas hungara pianisto.
Tamás Érdi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Érdi naskiĝis blinda, tamen li komencis pianludi en aĝo 5. Post 3 jaroj li debutis en Palaco Vigadó. En 1993 li atingis la duan lokon en konkurso en Moskvo. En 1994 li ekstudis en Muzikakademio de Vieno, poste li ricevis stipendion en Toronto. Li akiris diplomon en 2002, poste li estas ofta partoprenanto de kursoj de Lívia Rév en Parizo. Li faris koncertojn jam en 23 landoj. Li ricevis premiojn inter 2003-2012.
Izotopoj de bismuto
La izotopoj de bismuto (Bi) estas konataj de masnumeroj inter 184 kaj 218.
Ĉiuj ĝiaj izotopoj estas radioaktivaj. Bismuto estas elemento kun la tria plej malgranda numero kiu ne havas stabilajn izotopojn post teknecio kaj prometio. Ĉiuj la sekvaj elementoj estas radioaktivaj.
La sola preskau stabila izotopo estas 209Bi kun duoniĝotempo 1,9×1019 jaroj. Pro grandeco de la duoniĝotempo, 209Bi en praktiko estas ofte konsiderata kiel stabila.
La norma atompezo estas 208,98040(1) u.
Iuj izotopoj de bismuto estas okazantaj en la radioaktivaj ĉenoj de aktinio, radiumo kaj torio, ili estis konataj kiel:
Pál Kepenyes
Pál Kepenyes [kepenjeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kepenyes Pál estis hungara-meksika oraĵisto, skulptisto.
Pál Kepenyes naskiĝis la en Kondoros (Hungario), li mortis la  en Akapulko.
Le Petit Journal
Le Petit Journal (La malgranda ĵurnalo) estis konservativa ĉiutaga ĵurnalo de Parizo, Francio, fondita de Moïse Polydore Millaud, publikigita el 1863 ĝis 1944. Kun Le Petit Parisien, Le Matin, kaj Le Journal, ĝi estis unu el la kvar plej gravaj francaj ĵurnaloj. En 1890, dum la krizo de Georges Ernest Boulanger, ties cirkulado por unua fojo atingis unu milionon da ekzempleroj. Kvin jarojn poste, ĝi havis cirkuladon de du milionoj da ekzempleroj, kio faris ĝin la plej granda gazeto de la mondo.
Pál Kepenyes
Biografio
Pál Kepenyes depost la 2-a mondmilito li studis 2 jarojn en Industriarta Altlernejo, pli poste en Belarta Altlernejo. En la lasta altlernejo li estis disĉiplo de Béni Ferenczy. Post 2 jaroj li estis forigita laŭ komunista esprimo "malamiko de la popolo". Baldaŭ en 1950 li estis kondamnita 10 jarojn en prizono pro falsaj akuzoj. Li liberiĝis dum la Hungara revolucio de 1956 kaj partoprenis en la revolucio. Post la falo li rifuĝis al Parizo, kie li ricevis stipendion por finstudi la artojn. En 1959 li translokiĝis al Meksikurbo, post jaroj al Acapulco. Li iĝis sukcesa artisto, skulptisto, oraĵisto, juvelisto kaj ricevis meksikan ŝtatanecon en 1975. Depost fino de la socialismo li estas aktiva kaj en Meksiko, kaj en Hungario. Li ricevis la plej gravan hungaran premion (premio Kossuth) en 2020. Li havis edzinon.
Le Petit Journal
Dum la unuaj jardekoj de la 20-a jarcento la ĵurnalo dekadencis. En 1936, ĝi iĝis la oficiala organo de la Franca Sociala Partio, kun la moto, "Travail, Famille, Patrie" (Laboro, familio, patrio), kiu estis prenita el la naciisma ligo "Croix-de-Feu" kaj poste iĝis la moto de la reĝimo de Vichy.
Vrážné
Municipo Vrážné (Brohsen) situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en subregiono Malá Haná, iom super la valo de rivereto Nectava, 8 km nordoriente de urbo Jevíčko. Vivas ĉi tie.
Arĥeologia trovejo
Ĉe la vilaĝo, sur monteto Hradisko, troviĝas libere alirebla arĥeologia trovejo.
Kapelo
Origine la vilaĝeto havis nur sonorilturon en la ĝardeno de domo n-ro 8. En la jaro 1891 estis konstruita kapelo de Cirilo kaj Metodo. Solenan konsekron ĉeestis amaso da homoj el vasta ĉirkaŭaĵo.
Naskiĝinto
En Vrážné naskiĝis Jaromír Korčák, ĉeĥa geografiisto, demografo kaj statistikisto, profesoro ĉe la Universitato de Karolo en Prago.
Tendaro
Sub aŭspicio de gimnasta organizo T. J. Sokol Kojetín oni ĉiujare organizas ĉe Vrážné tendarojn por infanoj.
Naturo
Komunumo Vrážné troviĝas en bela natura parko Bohdalov-Hartinkov.
Nordoriente de la vilaĝo troviĝas atentinda ruĝkolora monteto nomata "Čerťák" (Monteto de diablo), onidire el ĝi rampas diabloj. Ligas al ĝi ankaŭ la sekvanta legendo:
Legendo
Malantaŭ la vilaĝeto Vrážné troviĝas ruinoj de muelejo. Kiam ĝi ankoraŭ funkciis, najbaroj ŝatis kunvenadi en ĝi. Venadis babili ankaŭ diablo, sed foje okazis kverelo. La diablo venĝis sin. Per ŝtonego detruis muelejon kaj volis detrui ankaŭ la vilaĝeton. Savis ĝin virkoko, post kies kokerikado la diablo perdis sian potencon.
Marguerite Durand
Marguerite Durand, naskiĝinta en Parizo la 24-an de januaro 1864 kaj mortinta la 16-an de marto 1936, estis franca feminisma ĵurnalistino fondinta la ĵurnalon « La Fronde » (La ribelilo).
Biografio
Ricevinte unuan premion pri komedio ĉe la konservatorio, ŝi eniris en 1881 en la Comédie-Française, kie ŝi specialiĝis pri la roloj de senruzulino. En 1888, ŝi forlasis la teatron kaj edziniĝis kun Georges Laguerre, advokato kaj deputito. Danke al li ŝi estis en rilato kun la tiamaj politikaj kaj ĵurnalistaj medioj kaj eklernis ĵurnalistikon, publikigante siajn unuajn artikolojn en « La Presse » (La Gazetaro), ĵurnalo direktita de Laguerre.
Sekvantan jaron ŝi fondis « La Fronde » ; la unua numero aperis la 9-an de decembro 1897. De la estrado al la verkado kaj tipografio, ĝi estis ĵurnalo ekskluzive ellaborata de virinoj. La artikoloj temis ne nur pri virinoj, sed ankaŭ pri ĉiu alia temo rilate al aktualaĵoj : politiko, literaturo, sporto, financoj, ktp. Por raporti pri iuj eventoj, la ĵurnalistinoj kelkfoje devis havigi specialajn permesojn : ja iuj lokoj kiel la Nacia Asembleo (Francio) aŭ la « pariza borso » tiam estis malpermesataj al la virinoj.
Tiu ĵurnalo moknomita « La Tempo en subjupoj » kaj kiu laŭ sia fondinto estis « kiel la aliaj ĵurnaloj, ne pli amuzaj », favoris la metodojn de riportado (senperaj observo kaj atesto de eventoj). Ĝi estis ĉiutaga ĝis en 1903, poste ĉiumonata ĝis en 1905. Tiamaj famaj skribvirinoj kunlaboris kiel Séverine kaj Lucie Delarue-Mardrus. Tie Marguerite Durand publikigis artikolojn favore al la egaleco de la seksoj, defendante la rolon de la virinoj en la socio. Tiuj artikoloj senbridigis kontraŭ iliaj verkistinoj viglegan kaj mokeman kontraŭstaron de la viraj legantoj.
Post « La Fronde », Marguerite Durand fondis du aliajn ĵurnalojn : « l’Action » (La Ago) en 1905 kaj « Les Nouvelles » (La Novaĵoj) en 1909. En 1910, ŝi kandidatis je la deputitaj elektadoj en la 9-a arondismento de Parizo, sed ŝia kandidateco estis repuŝita de la prefekto de la tiama departemento Seine. Ŝi refoje provis eniri en la politikan mondon kandidatante je la municipaj elektadoj en 1927 kun la respublika-socialista partio. Ŝi organizis multajn kongresojn, aparte la kongreson de la Rajtoj de Virinoj dum la Universala Ekspozicio de 1900. En 1931, ŝi testamentis sian tutan dokumentaron pri la historio de la virinoj al la urbo Parizo, tiel kreante la unuan francan « prifeminisma-n dokument-oficejo-n », kiun ŝi bonvole direktis ĝis sia morto en 1936.
Marguerite Durand ankaŭ kunfondis la bestotombejon en Asnières-sur-Seine en la departemento Hauts-de-Seine en 1889 kun Georges Harmois.
La biblioteko « Marguerite Durand »
Tiu biblioteko estas la ununura franca publika biblioteko ekskluzive dediĉata al la historio de la virinoj kaj de la feminismo (historio de la bataloj), biografioj de la batalantinoj, feminisma teorio, rolo de la virinoj en la socio, la artoj, la sciencoj, la sportoj, la vojaĝ-esploroj, ktp. La biblioteko enhavas tre riĉan kolekton pri la beletro verkita de virinoj.
Ĝi situas en la 13-a pariza arondismento kaj proponas renkontojn, eventojn, ekspoziciojn, katalogojn. Ĝi estas konata de la geserĉistoj en Francio kaj aliaj landoj.
Fontoj
http://fr.wikipedia.org/wiki/Marguerite_Durand_(féministe)
http://www.annuaire-au-feminin.net/assBIBmargDURAND.html
http://www.paris.fr/portail/pratique/Portal.lut?page_id=7937&document_type_id=4&document_id=30863&portlet_id=18275&multileveldocument_sheet_id=6916
Les Touches-de-Périgny
Les Touches-de-Périgny [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 560 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Les Touches-de-Périgny situas en la oriento de Charente-Maritime, norde de Cognac.
Stacio Hanaten
Stacio Hanaten (japane: 放出駅 [Hanaten-eki], angle: Hanaten Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Curumi, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de JR Okcidenta: Linio Katamachi, Linio Ōsaka-Higashi.
Distriktaro Tübingen
La distriktaro Tübingen estas unu el kvar administraj distriktaroj de la germana federacia lando Baden-Virtembergo. Ĝi inkluzivas
Regiono Neckar-Alb: Regiono Bodenlago-Supra Ŝvabio (Bodensee-Oberschwaben): Regiono Danubo-Iller (Donau-Iller):
Fine de la distriktaro havis sume  loĝantojn.
Patos de Minas
(oficiale Município de) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono Patos de Minas (kiu signifas Anasoj de Minas-Ĝerajso). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
NGC 3473
NGC 3473 (aliaj indikoj — UGC 6052, MCG 3-28-41, ZWG 95.79, PGC 32978) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zdeněk Mézl
Zdeněk MÉZL (naskiĝis la 30-an de oktobro 1934 - mortis la 23-an de majo 2016) estis ĉeĥa grafikisto kaj ilustristo kun karakteriza stilo de lignogravurado.
Mézl naskiĝis en Prago.
Géza Kardoss
Biografio
Géza Kardoss akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1909, poste li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 1911 kaj 1914 li apartenis al migranta trupo de Ignác Krecsányi, inter 1915-1920 al Gaja Teatro. Li estis direktoro de la menciita teatro en Debrecen inter 1920-1936, poste en Kecskemét (1936) kaj Hódmezővásárhely (1937-1939). En tiu periodo li studvojaĝis al Romo kaj Milano (1926–1927), al Parizo (1928). Dum la 2-a mondmilito unue li direktis migrantan trupon, poste li estis teatrestro de Nacia Teatro (Szeged), fine li estis aktoro en Budapeŝto. En 1944 li migris al nazia Germanio, poste al Usono.
7074 Muckea
7074 Muckea estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.