cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Philippe Bendjoya
Li ricevis sian Ph. D. en 1993 ĉe la Universitato de Nico - Sophia Antipolis, kun disertaĵo pri la analizo de la  per ondosimilaĵoj.
Kiam li estis studento, li kunmalkovris la, kun la geedzoj Carolyn kaj Eugene Shoemaker kaj David Levy, la kometon D/1993 F2 (Shoemaker-Levy 9), kiu alfrapis Jupiteron dekses monatoj poste.
En 1998 li publikigis la libron " Collisions dans le système solaire " (Kolizioj en la sunsistemo).
Li laboras kiel profesoro ĉe la Laboratorio J.-L. Lagrange de la Observatorio de la Côte d'Azur de la Universitato de Nico - Sophia Antipolis, kie li instruas pri fiziko kaj astronomio, li estas ano de la Projekto C2PU (Centro Pedagogia Planedo kaj Universo)
La asteroido 4684 Bendjoya estis nomata en lia honoro.
Tuvoj
Tuvoj historie estis nomadoj, kiuj loĝis en jurtoj. Laŭ la popolnombrado de 2010 loĝas 264 000 tuvoj en Rusio kaj el ili 250 000 loĝas en la respubliko Tuvio.
Oleh Protasov
Oleh Protasov (n. ) estas ukraina futbalisto. Li de 1984 ĝis 1991 membris en la Sovetunia nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 68 matĉoj kaj atingis 29 golojn. Poste li ludis en la Ukraina nacia teamo de futbalo.
Copernal
Copernal [koperNAL] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 30 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,97 loĝ/km².
Situo
Copernal situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordo de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 840 m super marnivelo; je 79 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 10,10 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°52′05″N 3°03′21″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 30, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Copernal, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Copernal kie oni falis al la nunaj 30.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Elinor Donahue
Mary Eleanor DONAHUE (naskita 1937, listigita kiel Elinor Donahue) estas usona aktorino.
Ŝi komencis sian karieron kiel infano dancante en vodevilo. En kino Eleanor debutis per Mister Big en 1943. Ŝi estis infanaktorino en multaj kinfilmoj kiel Bowery to Broadway, And Now Tomorrow, Winter Wonderland, The Unfinished Dance, Three Daring Daughters kaj Tenth Avenue Angel. Kiel adoleskantino en 1950-aj jaroj ŝi aperis en kinfilmoj kiel Singing Guns, The Happy Years, Love Is Better Than Ever.
Donahue debutis en televido per Schlitz Playhouse of Stars en 1952 kaj poste ŝi laboris en televidserioj Father Knows Best, Dennis the Menace, Have Gun - Will Travel, Dr. Kildare, The Virginian, Many Happy Returns, Star Trek kaj The Flying Nun inter aliaj krom en kinfilmoj Imitation of Life kaj Girls Town.
(13544) 1992 DU5
(13544) 1992 DU5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Elinor Donahue
Dum 1970-aj kaj 1980-aj jaroj ŝi aperis en televidaĵoj Gidget Gets Married, Police Woman, The Rookies, The Odd Couple, Petrocelli, S.W.A.T., The Father Knows Best Reunion, Mulligan's Stew, Police Story, Barnaby Jones, CHiPs, Condominium, Fantasy Island, The Dukes of Hazzard, High School U.S.A., Days of Our Lives, Riptide, The Love Boat, The New Adventures of Beans Baxter, The Golden Girls ktp.
En 1990 ŝi reaperis en kino per Pretty Woman, poste ŝi aperis en kinfilmo Freddy's Dead: The Final Nightmare krom en televidaĵoj Murder, She Wrote, Get a Life, Friends kaj Dr. Quinn, Medicine Woman, inter aliaj. Ŝi komencis karieron kiel voĉaktorino per The Legend of Prince Valiant (1993) kaj daŭrigis ĝin per Biker Mice from Mars kaj Eek! the Cat.
Elinor en la 21-a jarcento aperis en kinfilmo The Princess Diaries 2: Royal Engagement kaj en televidserioj Cold Case kaj The Young and the Restless.
Pariza vin-gustumado de 1976
La Pariza vin-gustumado de 1976 (konata kiel Juĝo de Parizo) estis vinkompara konkurado organizita en Parizo la 24-an de majo 1976 de Steven Spurrier, brita vinkomercisto, en kiu francaj juĝistoj efektivigis du komparajn blindajn vin-gustumadojn: unu pri la plej bonkvalitaj Chardonnay kaj alia pri ruĝaj vinoj (Bordeaux-vino el Francio kaj Cabernet Sauvignon el Kalifornio). La Kalifornia vino estis juĝita la plej bonkvalita en ĉiu kategorio, kio kaŭzis surprizon ĉar Francio estis ĝenerale konsiderata kiel ĉefa produktanto de la plej bonaj vinoj de la mondo. Spurrier vendis nur francan vinon kaj kredis, ke la Kaliforniaj vinoj ne gajnos.
La neformala nomo de la evento "Juĝo de Parizo" estas aludo al la antikva greka mito, Juĝo de Pariso.
La vinoj
Ruĝaj vinoj
Blankaj vinoj
La juĝistoj
La dek unu juĝistoj estis (en alfabeta ordo):
Ripeto, rezultoj
Oni plurfoje ripetis la konkuradon, multfoje evidentiĝis, ke la kalifornia vino havas pli harmonian guston. Tio alportis kreskon de reputacio de vino en Usono, dum en Francio kondukis al trapenso de teknologioj, produktaj kutimoj, traktado de vino ks.
Dafno (mitologio)
-En la helena kaj, ĉefe en la romia mitologioj, Dafno estis sicilia paŝtisto, al kiu oni atribuas la kreon de la bukolika poezio. Li estis filo de Hermeso kaj de nimfo, kiu, post la nasko, forlasis lin en bosko da laŭro apud la urbeto Assoro, en la Provinco de Enna.
Mito
Li lernis kanton kaj muzikon de Pajno, kiu estis ĉu lia amanto, ĉu lia duona frato. Protektis lin la Muzoj, kiuj inspiris al li la amon por la poezio. Li kultis Dionizon, kaj disvastigis, per la poezio, tiun kulton ĉe la paŝtistojn.
Najado (ĉu Ekvenaja, ĉu Kzena, ĉu Nomia, ĉu Lica...) iĝis lia amantino, kaj faris lin ĵuri, ke li neniam amoru kun aliulo, sub minaco iĝi blinda se li perfidus. Li portempe restis fidela sed, drinkinte kun princino, li cedis al ŝia ĉarmo. Li tiam perdis la vidon (aŭ, laŭ aliaj fontoj, ŝanĝiĝis al ŝtono).
Li poste provis konsoli sin kantante kaj muzikante fluton, sed fine falis (aŭ ĵetis sin) de klifo.
Post lia morto, li estis akceptita en Olimpon inter la gedioj. Li estis kultita en la kamparo samrange kiel Dionizo, Demetra kaj Apolono.
Vergilio dediĉis al li la kvinan eklogon de Bukolikoj.
András Stipsicz
András Stipsicz [andrAŝ ŝtipŝic], laŭ hungarlingve kutima nomordo Stipsicz András estas hungara matematikisto, profesoro, membro (korespondanta (2016) de Hungara Scienca Akademio.
András Stipsicz naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
András Stipsicz frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1989. Li restis samloke por helpi la instruadon unu jaron, poste li akiris PHD en 1994 en Universitato Rutgers. Post la PHD li instruis en Irvine, poste li hejmenvenis kaj kandidatiĝis (CSc) en 1996. Ekde 2002 li esploras en matematika instituto en Budapeŝto, sed li pasis tempojn ankaŭ en Princeton Universitato kaj Columbia University. En 2006 li doktoriĝis (DSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ankaŭ instruas en la Mez-Eŭropa Universitato. Li okupiĝas precipe pri spacoj kun 4 dimensioj.
Li ricevis premiojn ekde la 2000-aj jaroj. Li havis edzinon, kiu naskis dufoje.
(19368) 1997 XZ4
(19368) 1997 XZ4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Takahaŝi Kunitaro
TAKAHAŜI Kunitaro (naskita en 1866 en Kuroiŝi, prefektujo Aomori; mortinta la ) estis japana esperantisto kaj inĝeniero.
Li esperantistiĝis en 1904. Por akceli la disvastigon de Esperanto kaj ankaŭ por la aŭtoritato de japana lingvo, li energie bataladis buŝe kaj skribe kontraŭ instruado de fremdaj - precipe angla - lingvoj en mezgrada lernejo en Japanujo. Li bedaŭris: Se L. L. Zamenhof estus scianta Japanan lingvon, li povus esti trovinta ion utilan por sia gramatiko, kvankam nun Esperanta elparolo kaj aliaj estas similaj al Japana lingvo. Al internacia teknika kongreso en Tokio en 1929 li prezentis kun aliaj proponon pri akcepto de Esperanto.
List
List (ekde la jaro 2009 oficiale List auf Sylt) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, sur la insulo Sylt. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Landschaft Sylt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, administrata en Westerland, komunumo Sylt.
Lungi
La lungi estas tipo de sarongo, kiu originiĝis en la Hinda subkontinento. Ĝi estas vestita ĉirkaŭ la talio en Srilanko, Barato, Bangladeŝo, Pakistano, Nepalo, Kamboĝo, Birmo kaj Tajlando. Ĝi estas partikulare populara en regionoj kie varmo kaj malsekeco kreas nedeziratan klimaton por pantalonoj.
Agave fourcroydes
Agave fourcroydes, heneken-agavo aŭ henkeno estas plantspecio de la genro Agavoj (Agave).
Listerfehrda
Listerfehrda estas loĝloko en Germanio. Ĝis la 31-a de decembro 2010 temis pri administre sendependa komunumo; ekde la 1-a de januaro 2011 la loĝloko estis parto de la nova urbo Zahna-Elster. Ĝi troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2012 ĝi havis 316 loĝantojn.
Agave fourcroydes
Priskribo
La 5 ĝis 6 m alta infloresko estas paniklo kaj portas en sia supra duono 10 ĝis 18 inflorskaj partoj krome bulbiloj. La unuopaj floroj estas 6 ĝis 7 cm longaj. Iliaj tepaloj estas verdece flavaj. Ili havas smlongaj pintoj 16 ĝis 18 longaj. La urnoformaj flortuboj estas 12 ĝis 16 cm longaj.
Semoj ne aperas.
Sistematiko kaj disvastigo
Agave fourcroydes estas nur kultivite konata, precipe en la oriento de Meksiko.
La unua priskibo estis de Charles Lemaire el la jaro 1864. Synonyme sind Agave ixtlioides Lemaire ex Jacobi. Agave sullivanii Trelease.
Uzadio
El la foliioj de Agave fourcroydes estas gajnataj ŝpineblaj fibroj, kliuj havas la nomon „henekeno“.
Ernst Weiß
Ernst WEISZ (naskiĝinta la 28-an de aŭgusto 1882 en Brunno, memmortiginta la 15-an de junio 1940 en Parizo) estis aŭstra verkisto germanlingva kaj majstro de la psikilogia romano.
Lia romano Der Augenzeuge (esperante: La vidatestanto) estas historio pri kuracisto saniganta la soldaton Adolfon Hitler, kiu blindiĝis. Ĝi estas samtempe membiografio de Weiß. La verkisto havis amikajn rilatojn al la grandmajstro Franz Kafka, kiu helpis lin eldoni la unuan romanon Die Galeere en la 1913-a jaro.
Eksteraj ligiloj
La verkoj enrete.
Ferenctanya
Ferenctanya estas malgranda vilaĝo apude Nyírtelek.
Béla Balogh
BALOGH Béla (pro. balog) estas hungara historiisto naskiĝinta en Tarna Mare la 16-an de februaro 1936.
Biografio
Béla Balogh diplomiĝis en Universitato Bolyai pri historio kaj li estis arkivisto en Lugoj de 1957 en Baia Mare de 1969. Li publikigis lernejhistoriajn kaj kulturhistoriajn studojn en Korunk, Művelődés, Könyvtár. Li estis kunaŭtoro de libro Îndrumător în Arhivele Statului judeţului Maramureş (1974). Li estas kunlaboranto de Bányavidéki Fáklya, Szatmári Hírlap. En volumo Művelődéstörténeti tanulmányok (1979) li publikis kune kun Kálmán Oszóczki studon pri la historio de juvelistgildo de Baia Mare en 15-17-aj jarcentoj.
Marinus van der Lubbe
Marinus (Rinus) van der LUBBE (naskiĝis la 13-an de januaro 1909 en Leiden, mortis la 10-an de januaro 1934 en Leipzig) estis laŭdire unu el la bruligintoj de Reichstag, en Berlino la 27-an de februaro 1933. Van der Lubbe estis aŭ anarĥiisto aŭ sovetkomunisto.
Biografio
La gepatroj de Van der Lubbe divorcis frue kaj lia patrino mortis kiam li estis 12-jara. Li plenkreskis en familio de la duonfratino.
Van der Lubbe komencis lerni masonadon. Pro lia korpa forto, amiko nomis lin „Dempsey“. Post la laborakcidento en 1925 kaj la pro tio suferita okulmalsano, li ne povis plu praktiki sian profesion. Sekvajare, li aliĝis al skisma grupo de la Komunista Partio de Nederlando. Pro malkonkordo kun la fratino, li translokiĝis en 1927 al Leiden kaj fondis tie la Lenin-Domon, lokon por politikaj prelegoj kaj diskutoj. Li estis arestita en 1930 je du semajnoj, ĉar li enrompis fenestrovitron de la sociala instanco.
Ili migris inter 1928 kaj 1932 tra Eŭropo. Li volis eĉ elmigri en Sovetunion, sed tio malsukcesis.
Károly Gerster
Károly Gerster [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gerster Károly estis hungara arkitekto. Károly Gerster naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Pest (urbo).
Marinus van der Lubbe
Biografio
Post la enpotenciĝo de nazioj en 1933, li veturis en Berlinon. Li volis mobilizi la laboristojn kontraŭ la nazioj, sensukcese. Li ekbruligis la 25-an de februaro bonfaran oficejon en Berlin-Neukölln, la Berlinan urbodomon, kaj eĉ la Berlinan kastelon. Oni frue malkovris kaj estingis la fajrojn.
Károly Gerster
Biografio
Károly Gerster frekventis arkitektan akademion en Vieno ekde 1836. Post la diplomo li eklaboris en Pest, kie plej ofte li laboris kune kun Lajos Frey, Frigyes Feszl kaj Lipót Kauser (arkitekto). Komence li faris planojn (ofte kun aliaj) pri loĝdomoj, palacoj en Pest, poste ankaŭ preĝejojn jam en aliaj hungaraj urboj. En 1862 li helpis arkeologiajn esplorojn de Imre Henszlmann en Eger. Li havis edzinon.
Marinus van der Lubbe
Biografio
La nazioj eluzis la krimfaron por kruele persekuti la komunistojn kaj aliajn opoziciulojn de la nazia sistemo, neglekti leĝojn. Oni ekis juĝproceson kontraŭ la komunistoj Ernst Torgler, Georgij Dimitrov, Blagoj Popov kaj Vasil Tanev.
Van der Lubbe estis punita je morto, kvankam ĝis la incendio en la Reichstag, leĝo ne punis tiel grave la bruligintojn.
Oni eĉ hodiaŭ diskutas ĉu li faris la bruligon sola aŭ lin trompis nazioj kaj helpis lin bruligi la konstruaĵon.
Takakusu Zyunziro
TAKAKUSU Zyunziro 高楠順次郎 (ĵunĵiroo), (naskiĝis la  en Hiroŝima (gubernio); mortis la ), kiu ofte publikigis per la nomo "J. Takakusu", estis japana scienculo pri budhismo (budhologo), emerita profesoro de la Imperia Universitato en Tokio, membro de la Imperia Akademio kaj aŭtoritatulo de la sanskrita lingvo.
Barrio de Muñó
Barrio de Muñó [BArjo demuNJO] estas loĝloko kaj municipo en la okcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la sudokcidento de la komarko Odra-Pisuerga. La loknomo Barrio de Muñó estas etimologie komprenebla kiel Kvartalo de Muñoz.
Takakusu Zyunziro
Takakusu estis ĉefkompilanto de aŭtentika teksto de ĉinlingva tripitako. Li estis unu el la fondomembroj de Japana Esperantista Asocio en 1906 kaj unu el la ĉefredaktoroj de ties organa Japana Esperantisto. Li ankaŭ estis unu el la direktoroj de Japana Esperanto-Instituto de 1919.
Barrio de Muñó
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 3,876 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 32 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 38 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj la ponto.
Kleomedes
Kleomedes (Κλεoμήδης) aŭ Kleomedo estas aŭtoro de verko pri astronomio en greka lingvo. La verko havas la titolon "Pri la moviĝo de la ĉielaj korpoj" kaj ampleksas du librojn en antikva senco. Tiu verko estas nia nura fonto de informoj pri la aŭtoro, ĉar aliaj ne estas konservitaj.
Enhavaj kaj lingvaj indikoj probabligas, ke ĝi estas verkita meze de la 2-a jarcento p.K. La verko ŝajne servis kiel lernolibro pri astronomio por la tiamaj "universitataj" aktivecoj. Sed ĝi ŝajne ne estas kompleta resumo de la stato de la tiama astronomio. La aŭtoro skribas, ke li prenis multon de Poseidonios. Neklara estas, kial li ne uzis la eltrovojn de Ptolemeo.
Literaturo
el vikipedio germana
pliaj verkoj
Takeuĉi Tookiĉi
Liaj du klopodoj estis enkonduko de Esperanto en elementajn lernejojn (verko: Provo de la Unua Legolibro, 1932) kaj realiĝo de budaismaj verkoj en Esperanto (verko: „Budao“, 1933; „Budaisma Fakvortareto“, „Notoj pri sonoj kaj Literoj de Sanskrito“, 1934). - (Kaw)
Zwickau
Zwickau - en la saksa dialekto de la germana ankaŭ „Zwigge“ - estas urba komunumo en Saksio, federacia lando de Germanio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝis la 1-a de aŭgusto 2008 ĝi havis la statuson de eksterdistrikta urbo, ekde tiam ĝi estas la administra centro de nova distrikto Zwickau.
Unuafoje dokumente menciita en la jaro 1118, ĝi rapide evoluis al fama komercocentro. Al tio kontribuis minekspluato kaj diversspecaj metiejoj, same kiel la favora situo apud la komercostrato inter Altenburg kaj Prago. En la 19-a jarcento Zwickau evoluis al grava industria centro de Saksio.
Zwickau estas la naskiĝurbo de la komponisto Robert Schumann. En la domo, kie li naskiĝis, nuntempe troviĝas muzeo pri li kaj lia edzino, la pianistino Clara Wieck. En Zwickau vivis la luterana komponisto de ekleziaj kantoj Gotthard Schuster, kiu naskiĝis en Langenhessen dum 1674 kaj mortis en Zwickau dum 1761.
József Takács
TAKÁCS József (takaĉ), naskiĝis la 24-an de julio 1890 en Nagyigmánd, mortis la 16-an de oktobro 1944 per mortpafo fare de de hungaraj faŝistoj, estis hungara (dent-) kuracisto kun akademia grado de doktoro, pioniro de Esperanto kaj redaktoro de pluraj Esperanto-periodaĵoj.
Postenoj en la Esperanto-Movado
Takács estis esperantisto de 1909, de 1910 li laboris aktive por Esperanto. En 1913 li batalis kontraŭ Ágoston Marich. En 1914 li estis sekretario de Hungarlanda Esperanto-Societo (HES), post la unua mondmilito ĉefsekretario de HES ĝis 1928, poste ĝia honora membro. Li krome estis prezidanto de la iama Tutmonda Asocio Kolektanta (TAK), delegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) kaj K.R.-ano.
Redaktoro
Takács dum multaj jaroj estis redaktoro de pluraj Esperanto-periodaĵoj: de "Panonio" de 1912-1913, de „Hungara Esperantisto” de 1923 ĝis 1926, de „Tutmonda Kolektanto”, de „Hungara Heroldo” de 1932 ĝis 1934.
Kolektanto
Plej konata Takács hodiaŭ estas pro lia granda kolekto de esperantaĵoj, precipe de Esperantaj periodaĵoj. Kun Paul Tarnow kaj Ladislao Spierer li en 1934 publikigis "Katalogon de la Esperanto-Gazetaro", grava bibliografia helpilo pri la frua Esperanta gazetaro, krome "Poŝkatalogon de la Esperantaj por-okazaj glumarkoj". Rondo de kolektantoj kaj bibliografiistoj ĉirkaŭ Árpád Máthé kaj Luis Hernández Yzal nomis sin en la 1990-aj jaroj Rondo Takács honore al li.
Memortabulo
En Nagymaros, strato Magyar nr. 26., sur lia iama, konfiskita loĝdomo troviĝas memortabulo. Teksto: DR. TAKÁCS JÓZSEF / 1900-1944 / A MAGYAR ESZPERANTÓ EGYESÜLET / EGYKORI FŐTITKÁRA A FASIZMUS ÁLDOZATA / EMLÉKÉRE. / MEMORE AL LA IAMA ĈEFSEKRETARIO / DE HUNGARA ESPERANTO-SOCIETO / VIKTIMO DE FAŜISMO / 1983.05.06. / PEST DEPARTEMENTA KOMITATO DE HUNGARA ESPERANTO-ASOCIO PATRIOTA POPOLFRONTO
Germanaj eŭro-moneroj
La germanaj eŭro-moneroj havas tri desegnaĵojn por la tri serioj de moneroj.
121865 Dauvergne
121865 Dauvergne estas tre malgranda, malhela malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la de la francaj astronomoj François Colas kaj Cyril Cavadore elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la franca scienca ĵurnalisto Jean Luc Dauvergne, kiu laboras por la astronomia magazino Ciel et Espace. Li ankaŭ estas fervora amatora astronomo, ofte laboranta kun la teamo de la teleskopo de 1 m de la Observatorio de Pic du Midi por krei planedajn bildojn de bonega kvalito.
Livov
Livov (hungare Kavicsos [kaviĉoŝ], rutene Лївів [ljiviv], germane Lewau) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Livov situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Bardejov troviĝas je 12 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1470. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Livó, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kavicsos 338 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Livov 113 homoj, (96 slovakoj, 17 rutenoj).
Valéria Orsovai
Valéria Orsovai [orŝovai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Orsovai Valéria estas hungara pentristo. Ŝia edzo estas Lajos Schranz, same pentristo.
Valéria Orsovai naskiĝis la  en Pilisvörösvár.
Biografio
Valéria Orsovai frekventis stenografian lernejon, poste mezlernejon. Post lernado ŝi laboris en diversaj laborejoj. Ŝi interesiĝis pri pentrado jam hejme, tamen ŝi komencis pentradi nur en 1973. En la sekva jaro ŝi frekventis pentristan rondon, en 1976 ŝi studis en privata lernejo de István Szőnyi en Zebegény. En 1980 ŝi finis grafikan kurson en belarta mezlernejo. Ekde tiam ŝi konstante havas eksterlandajn bildomendojn. En 1995 ŝi komencis okupiĝi pri silkopentro. Ŝi vivas en Pesthidegkút.
Bray
Bray (en irlanda Bré, nome monteto, iam Brí Chualann) estas urbo en nordo de Graflando Wicklow, Irlando. Ĝi estas aktiva urba centro kaj banurbo, kun 31,872 loĝantoj kio faras ĝin la naŭa plej loĝata urba areo en Irlando je la censo de 2011. Ĝi estas situanta je ĉirkaŭ 20 km sude de Dublino ĉe la orienta marbordo.
Templo de Vaŝingtono
La Templo de la Vaŝingtono estas unu el la temploj konstruitaj kaj operaciitaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 18 konstruita de la eklezio kaj la tria de la stato de Vaŝingtono, lokita en la urbo de Kensington, Marilando (Vaŝingtono).
Bray
Bray estas loko de ioma industrio, hejmo por multaj kiuj ĉiutage vetura el kaj al Dublino aŭte aŭ per fervojo, estas vendeja urbo por la ĉirkaŭa areo, kaj allogas turistojn, ĉefe el Dublino semajfine. La urbo estas ĉe la limo Dublino-Wicklow, kun parto de la nordaj ĉeurboj situantaj en Graflando Dublino. Bray estas la loko de la ununura kinstudioj de Irlando nome Ardmore Studioj.
NGC 1816
NGC 1816 (alia indiko — ESO 85-SC37) estas malfermita stelamaso en la Granda Magelana Nubo, en la konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sennevières
Esperanto en Sennevières
Emile Peltier estis paroĥestro en Sennevières.
(13545) 1992 DZ5
(13545) 1992 DZ5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Anthony Mamo
Anthony Joseph MAMO (naskiĝis la 9-an de januaro 1909 en Birkirkara, Malto; mortis la 1-an de majo 2008 en Mosta, Malto) estis malta politikisto kaj de 1974 ĝis 1976 prezidento de Malto.
Kiam Malto iĝis respubliko la 13-an de decembro 1974, Anthony Mamo estis elektita unua prezidedento.
Mustaĉa vireo
La Mustaĉa vireo, Vireo altiloquus, estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Vireoj, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Ameriko, de koloroj olivverdecaj al sablokoloraj. Tiu reproduktiĝas en suda Florido, Usono, kaj Karibio tiom sude kiom ĝis la insuloj ĉe Venezuelo. Ĝi estas parta migranto, ĉar nordaj birdoj vintras el la Grandaj Antiloj al norda Sudameriko. Tiu specio estas foje kiel rara vaganto en Kostariko.
Alito
Alito au akuŝbufo (science Alytes) estas genro de anuroj apartenanta al la familio Alitedoj. Tiu genro grupigas kvin speciojn distribuitaj en Okcidenta Eŭropo kaj nordokcidenta Afriko.
Tiuj anuroj estas karakterizitaj ĉar maskloj portas la ovojn implikite en siaj malantaŭaj kruroj al eloviĝo. Tial la nomo "akuŝbufo".
Filogenetiko
En 2004 Martínez-Solano kaj kontribuantoj proponis la sekvan filogenetikon por tiu genro.
Mustaĉa vireo
La reprodukta habitato estas malfermaj deciduaj arbaraj areoj kaj kultivejoj, kaj en Florido ankaŭ mangrovoj. La Mustaĉa vireo konstruas tasforman neston en forko de arbobranĉo, kie la ino demetas 2-3 blankajn ovojn.
Tiu vireo estas mezgranda vireo 14–15 cm longa, havas 25 cm de enverguro kaj pezas 17–19 g. Ĝi havas dikan blugrizajn krurojn kaj fortikan nigrecan bekon iom hokoforman.
Plenkreskulo de Mustaĉa vireo havas sablokolorajn al olivecverdecajn suprajn partojn kaj blankajn subajn partojn, kun flavecajn flankojn kaj subvoston. Ĝi havas ruĝajn okulojn kaj grizbrunan kronon kun svagaj malhelaj bordoj. Estas malhela linio tra okuloj kaj blankeca superokula strio kun malhelaj bordoj. Estas distinga nigra linio (la “mustaĉo”) en kolflankoj, kiu nomigas la specion kaj estas tute malkutima inter vireoj. Ambaŭ seksoj estas similaj. Junuloj estas similaj, sed havas brunruĝajn okulojn kaj pli da flavo en subaj partoj.
Tiu specio estas simila al la Ruĝokula vireo, sed estas pli bruna supre, kaj estas facile distingita pro la nigra mustaĉa marko. La kanto estas trisilaba pli tranĉata ol tiu de la Ruĝokula vireo.
La Mustaĉa vireo plukas insektojn al arbofoliaro, foje ŝvebante dum manĝado. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de berojn.
Tiu birdo suferas pro neztoparazitado fare de la Brunkapa molotro en ties usona teritorio kaj fare de la Brila molotro pli sude.
Bazoșu Nou
Bazoșu Nou (hungare: Határpuszta, Újbázos) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Remetea Mare.
Inter 1909 kaj 1914 ekestis arbologia parko (arboretum), kiu ankoraŭ ekzistas.
Konsekrado
Konsekrado estas la ago de iu, kiu konsekras. Konsekri signifas ĝenerale: apartigi de la komuna uzado, destinante por religia servado. (PIV)
Objektoj: Oni konsekras ekzemple templon al Zeŭso aŭ brutojn kiel oferon al Dio. (laŭ PIV)
Personoj: Konsekrataj estas ekzemple reĝoj. Homoj sin mem konsekras al Dio por vivi en stato de konsekriteco. (laŭ PIV)
En la meso kristana
Substanco en la filozofio havas ne la saman signifon kiel en la kemio. Kemie nenio ŝanĝiĝas dum la konsekrado. Ĉio videbla, mezurebla, analizebla restas la samo. Aliformiĝas la (nevidebla) esenco de pano kaj vino. Substanco, esenco, formo (en la filozofia senco) estas ĝuste tio, per kio io estas tio, kio ĝi estas. La videblaĵoj estas nuraj akcidencoj.
Tiuj filozofiaj pensoj volas nur montri, kie ekzakte estas la kerno de la problemo, kaj diri, ke la miraklo de la konsekrado ne estas kontraŭ la racio. Sed ili ne povas klarigi, kiel kaj kial tia miraklo eblas. Ĝi restas, kiel diras la romkatolika liturgio mem, "mistero de la kredo".
AirPort Extreme
AirPort Extreme - tielmaniere firmao Apple nomas sendratan retkomutilon IEEE 802.11g uzatan en ĝiaj komputiloj. Ekz Mac mini, PowerMac G5, MacBook Air.
Arondismento Versailles
La arondismento de Versailles estas franca arondismento en la departemento Yvelines. Ĝia ĉefurbo estas Versailles, kiu estas ankaŭ la departementa prefektejo.
Ĝi enhavas 10 kantonojn kaj 19 komunumojn, kaj ĝi havis 355,630 loĝantojn en 2009.
Serhiy Skachenko
Serhiy Skachenko (n. ) estas ukraina futbalisto. Li de 1994 ĝis 2002 membris en la ukraina nacia teamo de futbalo.
Jukatana vireo
La Jukatana vireo (Vireo magister) estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Vireoj, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Ameriko, de koloroj olivverdecaj al sablokoloraj. Tiu estas troviĝanta specio en Belizo, Honduro kaj Meksiko. Estas bone dokumentita vidaĵo el High Island, Teksaso, en 1984, sed tiu estis la ununura vidaĵo en Usono. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, manglejoj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.
Tiu specio havas grizecajn suprajn partojn kaj sablokolorajn subajn partojn kun markata bildo ĉekape konsista je griza krono kaj tre malhela traokula strio sub hela superokula larĝa strio kaj hela subokula marko. La beko estas fortika ĉebaze kaj bluecgriza same kiel la kruroj.
Grotefend
Grotefend familinomas al jenaj uloj:
Belbimbre
Belbimbre [belBIMbre] estas loĝloko kaj municipo en la okcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la sudokcidento de la komarko Odra-Pisuerga. La loknomo Belbimbre estas etimologie komprenebla kiel Bela vimeno, tiukadre videblas fasko de verda vimeno en la blazono.
Geografio
Ĝi distas 40 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj kuŝas ĉe la kunfluejo de la riveroj Cogollos kaj Arlanzón.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi havis monaĥejon, nome de San Millán de Belbimbre, kaj kastelon el kiu oni konservas kelkajn ruinojn.
Belbimbre, tiam nomita Belmimbre, formis parton de la partido de Castrojeriz en la kategorio de izolaj loĝlokoj, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon Intendencia de Burgos.
Aktualo
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Maria.
De Boelelaan/VU (amsterdama metrostacio)
De Boelelaan/VU estis haltejo de rapidtramo sur la linio 51 de la Metroo de Amsterdamo.
Tramlinioj
16 · 24
(58070) 1034 T-2
(58070) 1034 T-2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 29-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando).
En la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey), Tom Gehrels estis fotinta la noktan ĉielon per la Schmidt-teleskopo de la Monto Palomar. La eksponitaj dum tiu enketo estis senditaj en la observatorion de Leiden kaj ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ne trairas ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,208519 AU, tie estas 31,194 milionoj da km.
Puneo
La urbo Puneo troviĝas en la gubernio Maharaŝtro. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Puneo kaj estas la 8-a plej granda urbo en Barato. La loĝantaro de Puneo estas 5 miliono. Ĝi estas la dua plej granda urbo en la gubernio Maharaŝtro. Oni nomas Puneon la edukada ĉefurbo de Maharaŝtro. Puneo havas multajn famajn kolegiojn. Ĝi estas nun hejmo de multaj softvaraj kaj informteknologiaj firmaoj.
Nomo
La nomo Puneo devenas de "Punja Nagari" (laŭvorte, Urbo de virto). Antaŭe, dum la kolonia epoko, ĝia nomo estis "Poona" [puna], sed nun ĝia nomo estas "Pune" [pune].
Geografio
Puneo troviĝas sur altebenaĵo ĉe kunfluejo de du riveroj. Ĝi estas ĉirkaŭ 150 km oriente de Mumbajo ĉe alteco de 560 metroj.
Historio
La unua mencio okazis el la 8-a jarcento. En 1630 sultano detruis la urbon. La britoj okupis la urbon en 1817 kaj ili instalis gravan soldatan areon. En 1896 pro pesto multe mortis. En 1961 pro digorompiĝo inundo okazis.
Klimato
Puneo havas tropikan klimaton kun sezonoj somero (marto-majo), musono (de junio ĝis oktobro) kaj vintro. La averaĝaj temperaturoj varias inter 20-28 °C, somere 38 °C. Jare pluvas po 722 mm. En januaro kaj februaro ne estas pluvo kaj neniam frostas.
Trafiko
Puneo havas internacian flughavenon kaj bonajn kontaktojn trajne kaj voje. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Servoj
La Orienta Esplor-Instituto Bhandarkar estas bone konata pro sia kolekto de malnovaj manuskriptoj en Sanskrito kaj Prakrito.
Akarnano
Akarnano (helene Ἀκαρνάν, latine Acarnan) estis en la helena mitologio filo de Alkmeono de Argo kaj de lia dua edzino Kalirhoo. Avo de Akarnano Amfiarao estis aŭguristo kaj unu el la estroj en la milito Sep kontraŭ Tebo. Akarnana patro Alkmeono gvidis armeon de Epigonidoj, kiu Tebon konkeris kaj detruis. Malbonan rolon en ambaŭ militoj ludis avino de Akarnano, Erifilo, kiu lasis sin subaĉeti de Poliniko, reĝido elpelita el Tebo, kaj post dek jaroj de lia filo Tersandro. Ili petis, ke ŝi sian edzon kaj siajn filojn Alkmeonon kaj Amfiloĥon sendu en la militon kaj tiel helpu al Poliniko kaj Tersandro reveni en Tebon. Por tiu ĉi ago ŝi ricevis valorajn donacojn - kolringon kaj sorĉmantelon, kiujn donacis Afrodito al Harmonio, edzino de la fondinto de Tebo, Kadmo.
Antaŭ sia forveturo en la militon Amfiarao, sciante pri perfido de sia edzino, petis siajn filojn Alkmeonon kaj Amfiloĥon, ke ili post fino de la milito mortigu la patrinon, kiu pro valoraĵoj sendis sian edzon kaj filojn en danĝeron de morto. Tiel fakte okazis kaj Alkmeono, aŭ eble ambaŭ fratoj, post reveno el la Milito de Epigonidoj sian patrinon mortigis. Ankoraŭ antaŭ la morto Erifilo sukcesis siajn filojn malbenigi. Post tiu faro Alkmeonon persekutis Erinioj tiel, ke li devis foriri el Argo eksterlanden. Tie li edziĝis al Arsinoo kaj donacis al ŝi ambaŭ valoraĵojn. Sed li mem devis iri plu en la mondon kaj okazis, ke li edziĝis duafoje al Kalirhoo. Tion Alkmeono tenis en sekreto, sed la valoraĵojn li volis de Arsinoo reakiri. Poste ĉio senvualiĝis kaj bopatro Fegeo lasis Alkmeonon mortigi.
Kiam tion eksciis Kalirhoo, petis diojn pri helpo. Je ŝia deziro Zeŭso plenkreskigis ŝiajn du malgrandajn filojn dum unu nokto en fortajn virojn. La fratoj, Akarnano kaj Amfotero, foriris en Fegean reĝolandon kaj sian patron venĝis mortiginte Fegeon kaj liajn du filojn.
Post tiu ago Akarnano kun sia frato transloĝis ĝis en okcidentan marbordon, en landon, kiu pli poste estis nomata Akarnanio.
Litzendorf
Litzendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bamberg kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Háromhuta
Háromhuta estas malgranda unuigita vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sárospatak. Három signifas: tri, ĉar estis tri vitrofarejoj nomumitaj Malnova, Nova kaj Meza Huta. La 3 Huta-setlejoj formas la municipon.
Situo
Háromhuta situas en valo, laŭ traira flankovojo. Regéc kun iama fortikaĵo troviĝas 7, Sárospatak 30, Miskolc 70 km-ojn.
Aluminia pirofosfato
Aluminia pirofosfato aŭ aluminia dufosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la aluminia hidroksido kaj pirofosfata acido. Ĝi estas blanka senodora solidaĵo, nesolvebla en akvo. Aluminia pirofosfato posedas 4 aluminiatomojn, 21 oksigenatomojn kaj 6 fosforatomojn. Aluminia pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de aluminiaj derivaĵoj.
Tagblatt-Bibliotek
EdE-T
Tagblatt Bibliothek estas la nomo de libroserio, eldonata de Steyrermühl-Verlag, granda eldonejo en Wien. En tiu serio aperis en la redakto de Dr. Emil Pfeffer 20 numeroj. Ili estas ĉiuj dulingvaj verkoj celantaj instrui al germanlingvanoj Esperanton kaj multaj el ili atingis eldonkvanton de 15.000. La unua aperis en 1925, la lasta n-ro en 1931.
<!--Die Steyrermühl Papier- und Verlagsgesellschaft, von der die Tagblatt-Bibliothek eine Art Abteilung war, wurde 1872 von August von Barber und Moritz Szeps gegründet. Sie war eine Aktiengesellschaft zum Betrieb der Papierfabrikation, des Druckgewerbes und zur Ausübung des Verlagsgeschäftes, insbesondere zur Herausgabe periodischer Druckschriften. Die Buch- und Kunstdruckerei befand sich (zunächst) in Wien 6., Gumpendorferstraße 42, die Papierfabrik in Steyrermühl bei Gmunden in Oberösterreich. Steyrermühl trat als Verleger einer Reihe von bedeutenden Zeitungen hervor, wie z.B. des Neuen Wiener Tagblatts (gegr. 28.2.1867; 1. Nummer: 10.3.1867) und des Neuen Wiener Abendblatts (1. Nummer: 26.12.1868).
Als die Tagblatt-Bibliothek des Steyrermühl-Verlags im Frühjahr 1923 ins Leben gerufen wurde, sollte gewissermaßen als Verlagsprogramm die zahllosen Gesetzesänderungen der Nachkriegszeit dem breiten Publikum durch Kommentare leichter zugänglich gemacht werden. So erschienen in der Tagblatt-Bibliothek u.v.a. Werke wie das Allgemeine Bürgerliche Gesetzbuch für Österreich, das Angestellten-Versicherungsgesetz, die neue österreichische Bundesverfassung, Werke über Ehe und Scheidung, Arbeitsrecht. Und als besonderer Kundendienst erwarb jeder Käufer dieser Rechtsbücher den Anspruch auf kostenlosen Bezug von Nachträgen bei Änderungen des Gesetzes oder einzelner wichtiger Stellen.
Der große Erfolg der etwa im Februar 1923 initiierten Tagblatt-Bibliothek bewog zur Fortsetzung der Serie, und mit der fortschreitenden Entwicklung der Reibe hielt auch die buchtechnische Ausstattung Schritt. Zum Erfolgsrezept der Tagblatt-Bibliothek zählte freilich neben dem Inhalt und dessen besonderer Aufbereitung der Preis. Daher lautete das Motto: "Für alle verständlich. Für jeden erschwinglich". Der Absatz, der ursprünglich nur in Wien oder Österreich erzielt werden sollte, erfolgte nach und nach in allen deutschsprachigen Ländern. Darüber hinaus konnte der Verlag der Tagblatt-Bibliothek mit Stolz darauf hinweisen, daß seine Hefte als Unterrichtsbücher an amerikanischen Universitäten Verwendung fanden. Die Tagblatt-Bibliothek wurde natürlich oft als österreichisches Pendant zu Reclam bezeichnet. Ihre Hefte hatten aber - soweit der Vergleich zulässig ist - einen Preisvorteil: sie waren um einige Groschen billiger als die Reclam-Bändchen (52 vs. 70 Groschen pro Nummer) und umfaßten ein viel weiteres Spektrum. Nach dem Selbstverständnis der Tagblatt-Bibliothek wollte man ganz allgemein "Bücher des praktischen Lebens" produzieren:
Das alles sind Bücher des Lebens, die belehren, Wege weisen, helfen, für den Daseinskampf rüsten. Sie wenden sich nicht an den Fachmann.[2]
Im Jahre 1933 feierte der Steyrermühl-Verlag "Zehn Jahre Tagblatt-Bibliothek", wobei in der Bilanz Grundsätzliches festgehalten wurde:
Nicht als Modeschlagwort einer gefährlichen Autarkie, als Zeichen bewußten vaterländischen Stolzes sei unser Wunsch für heute und immer ausgesprochen: österreichische Autoren eines österreichischen Verlages durch den österreichischen Buchhandel in die Welt zu tragen! [3]
Im Vorwort zum Jubiläums-Bücher-Verzeichnis vom Februar 1933 liest man etwa:
Ein Buchverlag unterscheidet sich von allen andern Handelsunternehmungen durch seine enge Verbundenheit mit dem Geistigen. Nur ein Verlag, der den Geist seiner Zeit erfaßt, wird daher jene Aufmerksamkeit für seine Erzeugnisse finden, die Vorbedingung für sein wirtschaftliches Leben ist. Der Geist unserer Zeit geht geradewegs auf das Notwendige los. Was heute verlangt wird, ist nicht die Vertrautheit mit allen möglichen Problemen - Bildung um jeden Preis -, sondern die Kenntnis jener Probleme, die den einzelnen gerade angehen. Damit war unsre Aufgabe in großen Zügen umrissen. Wenn wir bestehen wollten, hatten wir das praktische Buch zu pflegen, das Buch des täglichen Lebens, das Buch, das berät, belehrt, Wege weist, Fähigkeiten entwickelt und für den Daseinskampf in seinen unzähligen Formen besser vorbereitet. Ein Blick in unser Verzeichnis zeigt die Größe unsres Arbeitsgebietes, die Vielfalt der Stoffe, die für den Durchschnittsleser verdaulich gemacht werden mußte.
Operntexte
Oratorien, Messen, Symphonien
Das Reich der Frau, Heilkunde und Schönheitspflege
Kinder- und Jugendbücher
Rätselbücher und Spielregeln
Sport, Tanz und Lied
Fremdsprachige Literatur
Technik, Radio und Landwirtschaft
Gesetze und Verordnungen
Kaufmännische und andere Spezialbücher
Geschichte und Kunstgeschichte
Reisebeschreibungen
Novellen, Romane, Erzählungen und Dramen
Leiter der Tagblatt-Bibliothek zur Zeit des Jubiläums - genau genommen seit März 1931 - und bis zum "Anschluß" war der am 17.1.1896 geborene Verleger Ernst Pisko. Pisko wurde ohne Anerkennung des gesetzlichen Abfertigungsanspruchs am 29. April 1938 von Steyrermühl als Jude fristlos entlassen. Er verließ das deutsche Reichsgebiet am 15. Juli 1938. Mehr noch: er wurde mehrmals verhaftet und interniert, doch dürfte ihm 1939 die Flucht nach England gelungen sein. [6] Sein weiteres Schicksal ist nicht bekannt.
Das Vorhaben der Tagblatt-Bibliothek, österreichische Autoren eines österreichischen Verlags durch den österreichischen Buchhandel in die Welt zu tragen, wurde besonders auf dem Gebiet der Belletristik verwirklicht. Auf diesem Gebiet erschienen in den ersten zehn Jahren der Tagblatt-Bibliothek über 120 Werke. Gepflegt wurden neben "Klassikern" wie
Büchner, Goethe, Grillparzer, Hauff, E.T.A. Hoffmann, Keller, Kleist, Kürnberger, Nestroy, Ed. Pötzl, Raimund, Rosegger, Schiller, Sealsfield, Stifter und fremdsprachigen Autoren wie
Balzac, Barbusse, Daudet, Galsworthy, Gautier, de Maupassant, E.A. Poe, R.L. Stevenson, P. Mulford, A. Trollope, Tschechow, Whitman, O. Wilde
NGC 1817
NGC 1817 (alia indiko — OCL 463) estas malfermita stelamaso en konstelacio Taŭro.
Tagblatt-Bibliotek
besonders "moderne", in der Regel österreichische Autoren, und zwar in einem Ausmaß, das nicht immer von anderen, rein belletristischen österreichischen Verlagen übertroffen wurde. Hierunter befinden sich 1923-33 u.a. folgende Autoren:
R.H. Bartsch, Gisela Berger, M. Brociner, P. Busson, F. Dörmann, A. Engel, L. Fischmann, M. Hartwich, Rud. Hawel, Frank Heller, Hella Hofmann, R. Hohlbaum, Ed. Kapralik, Rud. Kraßnigg, Rud. Jer. Kreutz, S. Loewy, Fr. Molnár, K. Schönherr, Maria Stona, K.H. Strobl, F. Stüber-Gunther, Rud. Stürzer, Erwin Weill.
Auf dem Gebiet der fremdsprachigen Literatur fanden neben Lehr- und Wörterbüchern die "Zwei-Sprachen-Bücher" großen Anklang. Zur Auswahl standen Englisch-Deutsch, Esperanto (!) - Deutsch, Französisch-Deutsch, Italienisch-Deutsch und Spanisch-Deutsch.
Bis zum "Anschluß" kletterte die Zahl der Nummer der Tagblatt-Bibliothek auf über 1200 Mit dem "Anschluß" mußte der Steyrermühl-Verlag samt Buch- und Kunstdruckerei arisiert und zwangsverkauft werden; er ging an die "Ostmärkische Zeitungsgesellschaft K.G.", sodaß die Tagblatt-Bibliothek nun in diesem Verlag weiter erschien. 1945, nach Ende des Kriegs, mußten die Steyrermühl-Druckereien aus staatspolitischen Gründen auf zehn Jahre an den von der Kommunistischen Partei Österreichs betriebenen Globus-Verlag verpachtet werden. Auf diese Art und Weise "erbte" der Globus-Verlag einen Teil des berühmten "Tagblatt-Archivs". Im Globus-Verlag wurde die Tagblatt-Bibliothek eine Zeitlang fortgesetzt. -->
NGC 1817
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
30151 Susanoffner
30151 Susanoffner estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Susan Offner, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search (STS) de 2014, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruis ĉe la Lexington High School en Lexington (Masaĉuseco).
Hermann Grotefend
Hermann GROTEFEND (naskiĝinta la en Hanovro, mortinta la  en Schwerin) estis germana historiesploristo.
Vivo
La filo de Karl Ludwig Grotefend studis unue en Göttingen medicinon, poste historion ĉe Waitz kaj okupiĝis ĉe Jaffé en Berlino antaŭ ĉio pri kronologiaj problemoj, paleografio kaj diplomatikon. Poste li ekdeĵoris en la Ŝtata arĥivo de Vroclavo iĝonte en 1874 arĥivisto en Aurich kaj en 1876 Urba arĥivisto de Frankfurto ĉe Majno. En oktobro 1887 li obeis al voko je ĉefeco de la Grandduka sekreta kaj precipa arĥivo je Schwerin.
Lia majstroverko estas la manlibro »Handbuch der historischen Chronologie des deutschen Mittelalters und der Neuzeit« (Hannover 1872), kiu aperis sub pligrandigita formo kiel »Zeitrechnung des deutschen Mittelalters und der Neuzeit« ((Hannover 1891–98, 2 volumoj); ĝin akompanis pli eta/praktika verko »Taschenbuch der Zeitrechnung« ((Hannover 1898). Grotefend ekster tio skribis: »über Sphragistik« (dua eldono, Vroclavo 1875); »Stammtafeln der schlesischen Fürsten bis zum Jahre 1740« (2-a eldono, 1889); »Christian Egenolff« (Frankfurto 1881); »Urkundenbuch der Familie von Heimbruch« (Frankfurto 1882–86); »Verzeichnis von Abhandlungen zur Geschichte Frankfurts« (Frankfurto 1885); »Inventar des Frankfurter Stadtarchivs« (unua parto, Frankfurto 1888). Li ankaŭ eldonis »Quellen zur Frankfurter Geschichte« (Frankfurto 1884–88) kaj ĉefredaktis la jarlibron »Jahrbuch des Vereins für Mecklenburgische Geschichte« kaj »Mecklenburgische Urkundenbuch«.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 8. Leipzig 1907, p. 430 (interrete ĉi tie)
Max Talmey
Max TALMEY [talmi] (naskita TALMUD en 1867 en urbo Tauragė en la rusia gubernio Kaŭno, en nuna Litovio; mortis en 1941 en Nov-Jorko, Usono) estis juda usona oftalmologo kaj interlingvisto.
Dum li studis medicinon en Munkeno, Talmey konatiĝis kun la familio de la juna Albert Einstein. Talmey donis librojn pri scienco, matematiko kaj filozofio al la knabo Albert, kiuj forte influis la pensadon de Einstein pri tiuj temoj. Post jardekoj kiam ambaŭ viroj loĝis en Usono, ili renkontiĝis plurajn fojojn.
Post la fino de medicinaj studoj Talmey migris al Usono, kie lia frato, Bernard, same kuracisto, jam loĝis.
Max Talmey estis inter la unuaj esperantistoj en Usono. Li fondis kaj prezidis Esperanto-klubon en Nov-Jorko en 1905. Li verkis lernolibron, kaj estis ano de Lingva Komitato de 1905. En 1906, li estis unu el la vicprezidantoj de American Esperanto Association.
Vidu ankaŭ
Listo de interlingvistoj
Interlingvistiko
Swansea
Swansea (pron. /ˈswɒnzi/), kimre Abertawe (pron. /ˌabɛrˈtawɛ/, buŝo de Tawe), estas urbo kaj distrikto en Kimrio. Ĝi situas ĉe la suda marbordo de Kimrio kaj estas ĝia dua plej granda urbo.
Sian nunan grandecon ĝi atingis en la 18-a kaj 19-a jarcentoj, kiam ĝi iĝis centro de peza industrio. Tamen almigrado tien neniam atingis la saman altan gradon kiel en Cardiff aŭ la orientaj valoj de suda Kimrio.
La angla nomo Swansea kredeble deriviĝas de Sweyn's Ey (en kiu "ey" estas malnova nordula vorto por "insulo") kaj devenas el la tempo, kiam vikingoj prirabis la sudan kimran bordon. Tial angle oni prononcas ĝin sŭonzi kaj ne sŭonsi, laŭ la triviala etimologio "swan-sea" (=cigna maro).
Swansea ricevis urbajn rajtojn nur en 1969, kiam Princo Karlo ricevis la titolon de Princo de Kimrujo; la princo promulgis la decidon je la dum rondiro tra Kimrio. En 1982 la urbo eĉ ricevis la rajton je ĉefa ("lorda") urbestro.
Swansea posedas gravan marhavenon, kiu forte kontribuis al ĝia industria evoluo. Ekzistis ankaŭ persona ŝiptrafiko al Cork en Irlando, sed en 2007 ĝi ĉesis, ĉar ne eblis ĝustatempe aĉeti novan pramŝipon.
Haenyeo
La Haenyeo-j aŭ Haenyŏ-j (koree: 해녀 aŭ 海女; mar-virino) estas virinoj, kiuj laboras naĝanta senspire en la maro, en la provinco de Jeju-do, en Koreio. Ili formas matriarkan socion.