cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Castanheiras
Castanheiras estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 3.575 loĝantojn en 2010.
Castanheiras signifas en la portugala Kaŝtanarboj.
Ŝtato Palestino
Palestino (فلسطين Filasṭīn), agnoskita oficiale kiel la Ŝtato Palestino (دولة فلسطين Dawlat Filasṭīn) fare de Unuiĝintaj Nacioj kaj aliaj internaciaj entoj, estas de jure suverena ŝtato en Okcidenta Azio kiu postulas la teritoriojn de Cisjordanio (borde kun Israelo kaj Jordanio) kaj de la Gaza Zono (borde kun Israelo kaj Egiptio) kun Jerusalemo kiel ĉefurbo, kvankam ties administra centro estas nuntempe en Ramalaho. La tuto de la teritorio postulita de la Ŝtato Palestino estis okupita ekde 1948 (vidu la israela-araba milito de 1948), unue de Egiptio kaj Jordanio kaj poste de Israelo post la Sestaga Milito en 1967. Palestino havis 5 051 953 loĝantojn en Februaro 2020, kio rankigas ĝin kiel la 121a ŝtato plej loĝata en la mondo.
La Ŝtato Palestino estis internacie agnoskita de 138 membroj de Unuiĝintaj Nacioj kaj ekde 2012 havas statuson de observanto en la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj. Palestino estas membro de la Araba Ligo, de la Organizo por Islama Kunlaborado, de la G77, de la Internacia Olimpika Komitato, kaj de aliaj internaciaj entoj.
Pestovskij (distrikto)
La distrikto de Pestovo aŭ Pestovskij distrikto (Пестовский район) estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbo Pestovo. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 19 865 homoj.
Geografio
La distrikto de Pestovo estas la plej orienta distrikto de la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 2110,44 km².
Arbaroj kovras 71 procentojn de la distrikta areo. La plej granda rivero de la distrikto estas Mologa, la plej granda lago – Meglino, kiu situas sur la limo kun la distrikto de Moŝenskoje. La teritorio de la distrikto apartenas al la baseno de la Volgo. Trans la distrikto iras la grava fervojo inter Moskvo kaj Sankt-Peterburgo.
Okcidente la distrikto de Pestovo najbaras kun la distrikto de Moŝenskoje, nord-okcidente – kun la distrikto de Ĥvojnaja, nord-oriente – kun la Vologda provinco, sude – kun la Tverja provinco.
Dworzec Gdański (metrostacio)
Sekva stacio,, estas en distanco de de ĝi.
Coetzala
Coetzala estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Coetzala. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 041.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1958 loĝantojn. El tiuj estis 954 viroj kaj 1004 virinoj. La komunumo havas surfacon de 26.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 47 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 55 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 620 metroj super la marnivelo.
Rašín
Rašín estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie.
Coetzala
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 1699 personoj. En la jaro 2000 temis pri 1834, do temis pri kresko / malkresko je 1.54 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 1589 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 568 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 35.75 % de la loĝantoj.
Rašín
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1143.
Coetzala
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30041a.htm
La elpelo de Heliodoro el la Templo
La elpelo de Heliodoro el la Templo estas fresko de la itala renesanca pentristo Rafaelo. Ĝi estis pentrita inter 1511 kaj 1512 kiel parto de la mendo por dekoradi per freskoj la ĉmabrojn kiuj estas nune konataj kiel Stanze di Raffaello, en la Apostola Palaco en Vatikano. Ĝi situantas en la ĉmabro kiu nomiĝas laŭ ĝi nome Stanza di Eliodoro.
La elpelo de Heliodoro el la Templo ilustras la biblian epizodon el 2a Libro Makabeoj (3:21-28). Heliodoro ricevis ordonojn de Seleŭko la 4-a Filopator, nome reĝo de Sirio, kapti la trezoron konservita en la Templo de Jerusalemo. Responde al preĝoj de alta pastro Onias, Dio sendas kavaliron helpata de du junuloj por forpeli Heliodoron.
Maldekstre, la patrono de Rafaelo, nome Julio la 2-a atestis la scenon el sia portilo. La mesaĝo de la fresko estas “ne ŝtelu el la eklezio”.
Kaŭko (rivero)
Mediaj temoj
La 18-an de novembro 2007, la kolombia gazeto El Tiempo raportis ke la rivero ricevis averaĝon de 500 tunoj da resta rubo tage. Poluo de la grandurbo de Popayán, sep orminejoj kiuj ankaŭ aldonas industriajn malpurigaĵojn kiel ekzemple hidrargo, proksimume 8 sablomuelejoj, kaj plie kelkaj minoj de karbo kaj baŭksito. Kaliurbo, la plej granda grandurbo sur la rivero, dependas de la rivero je 76 pocentoj. Aldone ties alfluantoj kolektas poluitajn akvojn de aliaj gravaj grandurboj kaj deponas proksimume 330 tunojn da rubo en la riveron. Antaŭ ol atingi la urbon de Yumbo la rivero ne entenas neniun ajn oksigenon.
La Natura Rezervejo Laguna de Sonso situas en la Departemento Valo de Kaŭko de Kolombio. Ĝi enhavas la lastajn etendajn restaĵojn de origina natura malsekejo restanta en la Rivervalo de Kaŭko en okcidenta Kolombio, kaj estis deklarita natura rezervejo en Oktobro 1978. Ĝi enhavas serion de marĉoj kaj lagetoj oriente de la bordo de la rivero Kaŭko, inter la municipoj Buga, Jotoko kaj Guacarí. Ĝi havas areon de 2 045 ha, kuŝe je altitudo de 935 m. La malsekejoj suferas pro la enmetita akvohiacinto.
Socia purigo
En lia libro "End of Millennium", Manuel Castells deklaris ke la (mafia) Kaliurba Kartelo partoprenis en socia purigo de centoj al miloj da desechables (elpelitoj). La elĵetitoj inkludis prostituitinojn, stratinfanojn, ordinarajn ŝtelistojn, samseksemulojn kaj la senhejmulojn. Kune kun kelkaj el la lokuloj, la Kaliurba Kartelo formis memnomitajn grupos de limpieza social (sociaj purigogrupoj) kiuj murdis la elpelitojn, ofte forirante ilin kun signoj Cali limpia, Cali linda (pura Kaliurbo, bela Kaliurbo). La korpoj de tiuj murditaj estis ofte ĵetitaj en Kaŭkon, kiu poste iĝis konata kiel la Rivero de la Morto. La municipo de Marsella en Risaraldo poste iĝis bankrota pro la kostoj de reakirado de kadavroj kaj farado de nekropsioj.
Hermin Gál
GÁL Hermin [pr. ga:l] estis hungara aktorino naskiĝinta en Arado la 4-an de februaro 1863. Ŝi estis la pli aĝa fratino de aktoro Gyula Gál.
Kariero
Gál unue ludis en germana lingvo kaj poste ekde 1881 en la hungaraj trupoj. Li ludis du jarojn en Arad kaj post sia edziniĝo ŝ ĉesis sian teatran karieron.
Ohaba de sub Piatră
Ohaba de sub Piatră [ohaba de sub pjatrə] (hungare: Kőaljaohába) estas vilaĝo en Rumanio sude de Haţeg. En 1910 ĝi havis 373 loĝantojn (rumanoj); en 1992 274 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1457. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Sălaşu de Sus.
Lufuko
La rivero Lufuko (aŭ Lufuku) estas rivero en la Demokratia Respubliko Kongo kiu elfluas al la Lago Tanganjiko ĉe la vilaĝo Mpala. La Lufuko drenas parton de la Altaj Teroj Marungu. Estis proponoj por konverti la arbarojn de ĉirkaŭ 1,500 metroj kiu limas kun la riveroj Mulobozi kaj Lufuko en konservejaj areoj.
-6.73429°N, 29.53065°W
32242 Jagota
32242 Jagota estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Milind Jagota, finaliston de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri materiala inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Liberty High School de Bethlehem (Pensilvanio).
Kengo Takada
Kengo Takada (高田 健吾, n. ) estas japana futbalisto.
Listo de famuloj mortintaj en Szombathely
Listo de famuloj, kiuj mortis en Szombathely:
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Park Bo-gum
Park Bo-gum (Hangeul:박보검, 1993 en Seulo, Sud-Koreio) estas sudkorea populara aktoro.
Imre Fényes
Imre Fényes [fEnjeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fényes Imre estis hungara fizikisto, profesoro. Lia praulo estis Elek Fényes.
Imre Fényes naskiĝis la  en Kötegyán. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Imre Fényes frekventis universitatojn en Budapeŝto, Debrecen, Kolozsvár. En la lasta urbo li doktoriĝis en 1943. Samloke depost la 2-a mondmilito li estis institutestro. Inter 1950 kaj 1953 li estis katedrestro kaj docento en Universitato de Debrecen. Ekde 1953 li instruis en Scienca Universitato Eötvös Loránd, kie li denove ricevis la rangon universitata profesoro en 1960. En 1959 li doktoriĝis el fizikaj sciencoj. Li okupiĝis precipe pri termodinamiko.
Saint-Renan
(jen france, bretone Lokournan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
54598 Bienoro
54598 Bienoro estas granda malhela uranorenkonta asteroido de la klaso de la centaŭroj. Ĝi estis malkovrita la de teamo de la Deep Ecliptic Survey elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Ĝia diametro estas taksata inter 187,5 ± 15,5 km kaj 206,7 ± 30 km.
Ĝia orbito interne tanĝas tiun de Urano kun urana MOID de 0,690257 AU, tie estas 103,261 milionoj da km.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Bienoro, unu el la centaŭroj, kiuj provis forkapti la fianĉinon Hipodamion kaj aliaj virinojn dum la nupto de Piritoo. Li estis venkita de la heroo Tezeo, kiu saltis sur lian dorson, frakasis lian vizaĝon kaj frapis lin ĉe la tempioj.
1953 Rupertwildt
1953 Rupertwildt estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan germandevenan astronomon Rupert Wildt (1905–1976).
NGC 5367
NGC 5367 (aliaj indikoj — IC 4347, ESO 325-N*36) estas reflekta nebulozo en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dodekila acetoacetato
Dodekila acetoacetato aŭ C16H30O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetoacetata acido kun dodekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dodekila acetoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Malonataj esteroj kaj acetoacetataj esteroj estas pli acidaj ol akvo kaj alkoholoj.
Sandbeiendorf
Sandbeiendorf estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la komunumo havis 274 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de la komunumo Burgstall.
Marlon Brando
La usona aktoro Marlon BRANDO naskiĝis je la 3-a de aprilo 1924 en Omaha, Nebrasko kaj mortis en Los Angeles, Kalifornio, 1-a de julio 2004.
Li famiĝis en la jaro 1947 pro la Broadway-spektaklo A Streetcar Named Desire. Ĝia filmigo en 1951 estis la komenco de lia internacia kinokariero. Oskarojn li gajnis en 1954 (pro On the waterfront) kaj en 1973 pro The godfather; ĉi lastan li tamen rifuzis pro protesto kontraŭ la subpremo de la indianoj en Usono.
Tarita Teriipaia estas Franc-Polinezia aktorino kaj la tria edzino de Marlon Brando.
Kvankam li ŝajnis morti en mizero, postlasante grandajn ŝuldojn, fakte li postlasis posedaĵon en valoro de 20 milionoj da US-Dolaro, inkluzive insul-ĉenon en la Suda maro. (Li ŝajnigis esti mizerulo, por eviti la daŭrajn procesojn pro infan-alimento.)
Brando estis aktiva radioamatoro, kun la voksignoj KE6PZH kaj FO5GJ (ĉi-lasta de lia insulo). Li estis listigita en la Federacia Komisiono pri Komunikado (FCC) kiel Martin Brandeaux por konservi sian privatecon.
George Harrison
https://www.npr.org/sections/goatsandsoda/2021/07/31/1022807721/ravi-told-george-they-told-the-world-the-birth-of-the-celebrity-benefit-concert George HARRISON MBE (naskiĝis la 25-an de februaro, 1943, mortis la 29-an de novembro, 2001) estis brita muzikisto.
George Harrison naskiĝis en 12 Arnold Grove, Wavertree, Liverpool, Britio. Harrison havis du fratojn (Peter kaj Harold) kai unu fratinon (Louise). Lia patro estis Harold (m.1978) kaj lia patrino estis Louise (m.7 julio 1970). Liaj lernejoj estis Dovedale Primary kaj Liverpool Institute. Li ankaŭ logis kun lia familio ĉe 25 Upton Green, Speke, Liverpool.
Famon li gajnis kiel membro de la muzikgrupo Beatles. Kvankam ĉefe John Lennon kaj Paul McCartney influis la muzikon de la Beatles, kelkaj de liaj verkitaj kantoj (ekz. Taxman, While my guitar gently weeps, Something kaj Here Comes the Sun) gajnis grandajn sukcesojn.
Lia unua edzino estis Pattie Boyd kaj lia dua edzino estis Olivia Trinidad Arias. Kune kun Olivia, lia filo estas Dhani (n.1 augusto 1978), kiu estas ankaŭ muzikisto.
1966-1969, Harrison loĝis en la domo Kinfauns en Esher, Surrey. 1969-2001, li loĝis en la domego Friar Park en Henley-Upon-Thames. Li ankaŭ havis domoj en Australio kaj Hawaii. Li tre ŝatis ĝardenistiko kai liaj ĝardenoj en Friar Park estis tre belaj.
Post la disiĝo de la Beatles en la jaro 1970, George Harrison komencis solistan karieron. Liaj plej grandaj sukcesoj el tiu tempo estis liaj kantoj My Sweet Lord kaj All those years ago.
La 1-an de aŭgusto 1971 George Harrison organizis la Koncerton por Bangladeŝo - la unua grandskala pop-muzika evento profitanta gravan problemon pri homaj rajtoj. Kune kun lia barata amiko Ravi Shankar li kunmetis steluloplenan koncerton en Madison Square Garden de New York por helpi bengalajn rifuĝintojn kiuj fuĝis de perforto kaj estis en Barato. La Koncerto por Bangladeŝo metis la ŝablonon por serio de masivaj bonfaradkoncertoj kiuj iĝis popularaj en la 1980-aj jaroj, kiel ekzemple Live Aid en 1985 https://www.npr.org/2021/07/30/1022352422/concert-for-bangladesh. Krom Georgo kaj Ravi Shankar en la koncerto partoprenis tiaj grandaj steloj kiel: Ringo Starr, Eric Clapton, Leon Russell, Billy Preston, Klaus Voormann, Jim Keltner, kaj 18 aliaj muzikistoj https://www.udiscovermusic.com/behind-the-albums/george-harrison-the-concert-for-bangladesh/.
George Harrison mortis en Losanĝeleso.
2871 Schober
2871 Schober estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstrian astronomon Hans Josef Schober, de la Instituto de Astronomio de la Universitato de Graz. Plejparto el liaj esploroj estas dediĉitaj al la fotoelektra fotometrio de la asteroidoj, kie li alportis gravan kontribuon al la studo pri kaj. Li estas ĉefe konata pro la malkovro de tre malrapide rotaciantaj asteroidoj kaj la studo pri asteroidoj kun malsimplaj lumaj kurboj.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec kaj F. Pilcher per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,83 km, orbitan estimata je 21 km kaj  de 1,7696 ± 0.0008 tago (42,47 ± 0,02 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Surdon (stacidomo)
Surdon estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Surdon, situanta en  Le Château-d'Almenêches, en departemento Orne, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de Intercités Normandio, Luarlandoj kaj   Normandio.
Colipa
Colipa estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Colipa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 042.
Paths of Glory
Paths of Glory (Glorvojoj) estas usona kontraŭmilita filmo de 1957 kunverkita kaj reĝisorita de Stanley Kubrick, bazita sur samnoma romano de Humphrey Cobb. La agado okazas dum la Unua Mondmilito, kaj en la filmo stelulas Kirk Douglas kiel la kolonelo Dax, nome komandanta oficiro de francaj soldatoj kiu malakceptas pluigi memmortigan atakon, post kio Dax klopodas defendi ilin kontraŭ akuzoj de malkuraĝeco antaŭ Militkortumo.
En 1992, la filmo estis konsiderita "kulture, historie aŭ estetike grava" fare de la Kongresa Biblioteko kaj elektita por ties konservado en la usona National Film Registry.
Colipa
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5813 loĝantojn. El tiuj estis 2847 viroj kaj 2966 virinoj. La komunumo havas surfacon de 143.9 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 55 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 43 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 200 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 6334 personoj. En la jaro 2000 temis pri 6196, do temis pri kresko / malkresko je -0.44 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 5375 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 15 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.28 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30042a.htm
Lizergata acido
Lizergata acido, ankaŭ konata kiel d-lizergata acido kaj (+) - lizergata acido, estas antaûvenantaĵo por vasta gamo de ergolino-alkaloidoj, kiujn produktas la ergot-fungo kaj troviĝas en la semoj de Turbina corymbosa (Korimba ipomeo), Argyreia nervosa (Laneca ipomeo), kaj Ipomoea trikolora (Trikolora ipomeo). Amido j de lizergatacido, lizergamidoj, estas vaste uzataj kiel medikamentoj kaj kiel psikedelaj drogoj (LSD). Lisergata-acido ricevis sian nomon, ĉar ĝi estis produkto de la lizo de diversaj ergotoalkaloidoj.
Enhavo
1 Totala sintezo
2 izomeroj
3 Vidu ankaŭ
4 Referencoj
Totala sintezo
Lisergata acido estas ĝenerale produktita per hidrolizo. Iu enantioselektiva totala sintezo bazita sur paladio-katalizita domena cikliga reago estis priskribita en 2011 de Fujii kaj Ohno.. Lizergata-acida monohidrato kristaliĝas en tre maldikaj sesangulaj folioj kiam rekristalizita el akvo. Lizergatacida monohidrato, se sekigite (140 ° C je 2 mmHg aŭ 270 Pa) formas nehidratan lizergatan acidon.
La biosintezo vojo baziĝas sur la alkaliigo de la aminoacido triptofano kun dimetilalil-difosfato (izopreno derivita de 3R-mevalonata acido) donanta 4-dimetilalil-l-triptofanon kiu estas N-metilatan kun S-adenosil-l-metionino.Oksidiga ringofermado sekvita de malkarboksiligo, redukto, cikligo, oksigenado kaj alila izomerigo donas d - (+) - lizergatan acidon.
Izomeroj
Lizergata acido estas ĥiraleca komponaĵo kun du stereocentroj. La Izomero kun inversa figuro ĉe karbona atomo 8 proksime al la karboksila grupo nomiĝas Izolizergata acido. Inversigo ĉe karbono 5 proksima al la nitrogena atomo kondukas al l-lizergata acido kaj l-isolizergata acido, respektive. Lizergata acido estis listigita kiel antaŭvenantaĵo en la Tabelo I dum la Unuiĝintaj Nacioj-Kongreso Kontraŭ Kontraŭleĝa Trafiko de Drogoj kaj Psikotropaj Substance
Vidu ankaŭ
Referencoj
Kategorio: Karboksilataj acidoj; Ergozino;Triptamino j; Sintezo
En tiu ĉi artikolo estis uzita traduko de la artiokolo Lysergic acid en la angla vikipedio
Distrikto Sibiu
Geografio > Eŭropo > Rumanio > Transilvanio > Sibiu (distrikto)
Sibiu [sibiŭ'] estas distrikto (rumane județ) en la centra Rumanio, en Transilvanio.
Najbaroj: oriente: distrikto Brașov; sud-oriente: distrikto Argeș; sude: distrikto Vâlcea; sud-okcidente: distrikto Hunedoara; okcidente: distrikto Alba; norde: distrikto Mureș.
Villanovafranca
Villanovafranca - jen itale, sarde Biddanòafranca - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la refondita administra unuo provinco Mez-Kampidano (Medio Campidano, Campidanu de Mesu). Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la tiam malfondita sama provinco Mez-Kampidano. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Barumini, Escolca (CA), Gesico (CA), Guasila (CA), Las Plassas kaj Villamar.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago, la 10-a de aŭgusto, sekve estas la komunuma festotago.
Béla Horosz
Béla HOROSZ [horosz] estis rumania ĵurnalisto, redaktoro, fakverkisto pri sporto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 22-an de januaro 1909 kaj mortis en 1997.
Biografio
Béla Horosz finis siajn studojn en la fakultato pri ekonomiko de Universitato de Koloĵvaro (1941). Li debutis en gazeto Jóbarát. Li estis interna kunlaboranto de 1930 de gazeto Ellenzék, de 1934 de Brassói Lapok, redaktoro de ties suplemento Gondűző, de 1937 raportisto de Keleti Újság, dume li redaktis la semajngazeton Sportkurír de Kluĵo. De 1959 ĝis sia pensiuliĝo li estis trejnisto de artglitkurado en Bukareŝto, Kluĵo kaj Temeŝvaro. Li mem estis sesfoja glitkura ĉampiono de Rumanio.
Ilka Garai
GARAI Ilka estis hungara aktorino naskiĝinta en Arado la 21-an de oktobro 1889 kaj mortinta ?.
Kariero
Garai debutis en 1901 en Kecskemét, poste ŝi ludis en Arado en trupo de András Leszkay. Ŝi estis dum jaroj anino de trupo de Sándor Krémer. Ŝi aperis en Satmaro, Eperjeŝo kaj Beregsaso.
Batalha, a Guerra do Vinil
Batalha, a Guerra do Vinil, laŭvorttraduke Batalo, la Milito de Vinilo estas brazila mallonga modlopasta movbilda serio de kvar epizodoj de po kvin minutoj.
Enhavo
La historio okazas en favelo kie du diskĵokeoj (dĵ-oj) faras muzikan disputon de vinildiska ludo.
Corpataux-Magnedens
Corpataux-Magnedens estas komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1160 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La komunumo Corpataux-Magnedens situas en distanco de 8 kilometroj sudokcidente de la kantonĉefurbo Friburgo en la Friburga Mezlando sur monteta tavolo inter la valoj de Glano kaj Sarino, kiu lasta formas la orientan komunumlimon. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Corpataux, al kiu ankaŭ apartenas la setlejoj Montoillet, Le Carro kaj La Tuffière, kaj Magnedens.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Corpataux-Magnedens limas en nordo al Hauterive, en oriento al Arconciel, en sudo al Rossens kaj en okcidento al Farvagny.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 12 de Friburgo al Laŭzano kaj la svisa aŭtovojo A12, kies plej proksima alveturejo situas proksimume 3 kilometrojn sude de la komunumo. Per du buslinioj de la kompanio Transporto Publika Friburga la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La komunumo Corpataux-Magnedens fondiĝis kun efiko la 1-a de januaro 1999 per kuniĝo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Corpataux kaj Magnedens.
La unua dokumenta mencio de Corpataux datiĝas el la 12-a jarcento kiel Corpastur aŭ Corpastor. En Corpataux estis trovita tombo el la La-Tène-epoko kun helvetaj ormoneroj. Corpataux apartenis dum mezepoko al la Senjorujo Arconciel-Illens, kiu estis en la jaro 1475 konkerita de Friburgo. Ĝis la Helveta Revolucio ĝi formis parton de la friburga voktejo Illens. De 1798 ĝis 1848 ĝi apartenis al la distrikto Farvagny kaj tiam surbaze de la nova kantona konstitucio de friburgo estis atribuita al la distrikto Sarino.
La unua dokumenta mencio de Magnedens datiĝas el la jaro 1156 kiel Manoldens. En 1156 la johanitoj posedis komandorejon en Magnedens, kiu estis malfondita en 1229. Magnedens apartenis dum mezepoko al la Senjorujo Arconciel-Illens, kiu estis en la jaro 1475 konkerita de Friburgo. Ĝis la Helveta Revolucio ĝi formis parton de la friburga voktejo Illens. De 1798 ĝis 1848 ĝi apartenis al la distrikto Friburgo kaj tiam surbaze de la nova kantona konstitucio de friburgo estis atribuita al la distrikto Sarino.
Hula Valo
La Hula Valo, aŭ Hulaha Valo, (עמק החולה‎; ankaŭ transliterumita al Huleh Valo, سهل الحولة‎) estas agrikultura regiono de norda Israelo kun abunda nesalakvo, kiu estis la Lago Hula, antaŭ ties drenado. Ĝi estas grava haltejo por migrobirdoj kiuj veturas laŭlonge de la Siri-Afrika Rifta Valo inter Afriko, Eŭropo kaj Azio.
-337
En la jaro 337 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Sophie Agacinski
. Ŝi estas fratino de la filozofino Sylviane Agacinski, edzino de Lionel Jospin. Ŝi edziniĝis kun Jean-Marc Thibault, ili havas filon, Alexandre, kiu naskiĝis la 15-an decembro 1968. Ŝi rolludis en "Seule à Paris" (Sola en Parizo) (1965). Ŝi verkis por televidfilmoj kaj nun verkas kun Mickaël Delmar dokumentfilmojn, kiuj estas videblaj sur Arte kaj France 3.
Mandarenanaso
Mandarenanaso (Aix galericulata) estas specio el anasedoj kiu troveblas en Ĉinio, de kie ĝi disvastiĝis ankaŭ en apudaj landoj kaj poste eĉ al Okcidenta Eŭropo dekomence por kaptiva bredado, sed poste al sovaĝiĝintaj populacioj.
En Ĉinio ili estas tre popularaj, kaj nomatas "ambirdoj", ĉar la paro neniam disiĝas. Ili kune flugas, kune naĝas en akvo. En la nesto la virbirdo kaj la inbirdo kuŝas unu ĉe alia por dormi. La virbirdo havas buntajn plumojn, dum la birdino kaŝtanburnajn. Ĉinoj komparas paron da tiaj birdoj kun harmonia kaj feliĉa vivo de geedzoj. En la hejmoj de ordinaraj ĉinoj ofte vidiĝas vualoj, litkovriloj, kapkusenoj kaj aliaj kun brodaĵoj de tiuj ambirdoj.
Distribuado kaj habitato
La Mandarena anaso (Aix galericulata) el la ordo de anseroformaj birdoj kaj familio de anasedoj fekundiĝas ĉefe en Nordorienta Ĉinio kaj travintras en la meza kaj malsupra basenoj de Jangzi-rivero kaj la sudorientaj provincoj de Ĉinio. Ĝi troviĝas ankaŭ en Rusio, Koreio, Japanio kaj Hindio.
Tatsuro Inui
Tatsuro Inui (乾 達朗, n. ) estas japana futbalisto.
Mandarenanaso
Distribuado kaj habitato
Specimenoj ofte fuĝas el kolektoj, kaj en la 20a jarcento granda sovaĝiĝinta populacio setlis en Britio; pli ĵuse malgrandaj nombroj reproduktiĝis en Irlando. Estas nun ĉirkaŭ 7000 en Britio, kaj aliaj populacioj en la eŭropa kontinento, la plej granda en la regiono de Berlino. Ankaŭ Black Mountain, Norda Karolino, en Usono, havas limigitan populacion. Estas ankaŭ sovaĝiĝinta populacio de kelkaj centoj de mandarenanasoj en la Kantono Sonoma, Kalifornio. Tiuj populacioj estas rezulto de kelkaj mandarenanasoj fuĝintaj el kaptiveco kaj poste reproduktantaj en naturo.
Madejra kolombo
La Madejra kolombo (Columba trocaz) estas membro de la familio de birdoj Kolombedoj ( aŭ kolomboj) kiu estas endemika en insularo Madejro.
Mandarenanaso
Aspekto
Ĝi grandas averaĝe ĉ. 42 cm, sed fakte ĝi estas 41–49 cm longa kun enverguro de 65–75 cm. Ĝi apartenas al mezgrandaj anasoj. Temas pri specio kun tre markata seksa duformismo. La virbirdo estas rimarkinda kaj tute nekonfuzebla, ĉar havas belan, buntan kaj brilan plumaron, kun plumtufa kresto sur la kapo, rimarkindaj blankaj brovoj malantaŭ la okuloj kaj paro da kaŝtankoloraj kaj velformaj plumoj sur la flugiloj, kiel ĝeneralaj karakteroj.
Tatsuro Inui
Li futbalis ĉe JEF United Chiba, SC Sagamihara kaj Blaublitz Akita.
Madejra kolombo
Ĝi estas rarega loĝanto kiu reproduktiĝas en kavoj kaj montoj de la arbaroj de laŭroj, kie restas ĉirkaŭ 10,000 birdoj. Pro koincido de medio tiu ĉi specio estas parenca de la kolomboj de la insularo Kanarioj, nome Turkiskolombo, Columba bollii kaj Laŭrkolombo, Columba junoniae.
Mandarenanaso
Aspekto
Pli precize la beko estas ruĝa kun blankeca al flaveca pinto. La krono komencas en la frunto per malhelverda al malhelpurpura frunto kiu iĝas helbruna (ruĝecbruna) kapopinte en kresto, kiu siavice iĝas malhelverda en la nuko. Tiu areo estas dividita per la vosto de blankega fino de superokula brovareo duonlunforma kiu komencas larĝe super la okulo kaj mallarĝiĝas al la nukoflankoj.
Madejra kolombo
Temas pri granda kolombo 42 ĝis 45 cm longa, kaj aspektas kiel granda Palumbo. Ĝi estas ĝenerale griza birdo kun rozkolora brusto. Sed ĝi malhavas ian blankan markon, kio kun arĝenteca kolmakulo diferencigas ĝin el la aliaj specioj de la genro Columba.
Mandarenanaso
Aspekto
Fakte en la vizaĝo la koloroj blanka kaj helbruna nuanciĝas tiel ke ĉirkaŭ la malhela okulo estas tre blanka okulringo same kiel sub frunto kaj krono estas samlarĝa blanka fajna strio. La vango kaj bridareo estas helbrunaj kaj nuanciĝas al blankeca ĉirkaŭante la okulon. El la cinamokolora vango pendas super la kolo tufaro el samkoloraj plumoj kun kelkaj blankaj bordoj pli precize sub la vango.
Madejra kolombo
La Madejra kolombo reproduktiĝas en kavoj, kie la ino demetas unu blankan ovon en nesto surkorniza. La flugo estas rapida, per regulaj frapadoj, kun eventuala subita flugilvipo, karaktera de ĉiu kolombo. Ĝi ekflugas per laŭta flugilfrapado.
Mandarenanaso
Aspekto
La subaĵo estas blanka (kio estas subakve dum naĝado) dum la supra brusto kaj brustoflankoj estas malhelpurpuraj al nigrecaj kaj la ventroflankoj estas helbrunaj kun ege fajna blanka strieco ĉe la bordoj de la areo. Inter brusto kaj ventroflankoj estas nigreca zono kun du tre kontrastaj blankaj linioj. La dorso komponiĝas el bela mozaiko de diverskoloraj plumoj brunverdaj en supra dorso, pli malhelverdaj je la fino (kun blankaj bordoj) kaj pli bluaj ĉeŝultre.
Madejra kolombo
La voĉo estas karaktera kverado du-doh, kiel Palumbo.
Mandarenanaso
Aspekto
La birdino kun grizbrunaj plumoj sur la kapo kaj dorso ne havas plumtufan kreston nek velformajn plumojn sur la flugiloj. La ino estas simila al ino de Arbanaso, kun blanka okulringo kaj strio malantaŭ la okulo, sed ŝi estas pli pala sube, havas malgrandan blankan flankostrion, kaj helan pinton en la beko.
La Mandarenanasidoj estas preskaŭ identaj laŭ aspekto al tiuj de la Arbanaso, kaj eĉ ŝajnas tre similaj al tiuj de la Platbeka anaso. Tiuj anasidoj povas esti distingataj el tiuj de la Platbeka anaso ĉar la okulstrio de la Mandarenanasidoj (kaj de la Arbanasidoj) haltas ĉe la okulo, dum ĉe la Platbeka anaso ĝi atingas la tutan vojon al beko.
Mutacioj
Estas variaj mutacioj de la Mandarenanaso troviĝantaj en kaptiveco. La plej komuna estas la blanka Mandarenanaso. Kvankam la deveno de tiu mutacio estas nekonata, oni supozas, ke la konstanta pariĝado de rilataj birdoj kaj selekta bredado kondukis al retroirantaj genkombinoj kiuj okazigis genetikajn kondiĉojn inklude albinismon.
Kutimaro
La mandarenaj anasoj loĝas en montovaloj, ĉe riveretoj kaj lagoj, en marĉoj kun fragmitoj aŭ larĝfoliaj kaj pinglofoliaj arbaroj. Ili aktivadas en grupo el 7-8 kaj eĉ 20. Ĝenerale ili agas matene. Ili, singardemaj, tre rapide ekflugas je ia ajn surprizo, kaj ĉiam elsendante kriadon. Ili noktas sub arboj aŭ en terkavoj ĉe riverbordoj.
Arakia lingvo
La arakia lingvo (propra nomo Raki ) estas lingvo parolata en Vanuatuo, pli precize en la insulo Araki. Ĝi estas en danĝero pro sia malgranda parolantaro.
Mandarenanaso
Kutimaro
Malkiel ĉe aliaj specioj de anasoj, plej maskloj de Mandarenasaoj kuniĝas kun la pariĝintaj inoj kaj kun la idoj post kiam okazis eloviĝo kaj eĉ kunrespondecas pri idozorgado eĉ de tre proksime. Temn, eĉ kun ambaŭ gepatroj sekurigante la idojn, plej el ili ne survivas al matureco.
Mandarenanasoj povas formi malgrandajn arojn vintre.
Arakia lingvo
Skribo
La arakia ne havas tradician skribsistemon, sed lingvistoj kreis alfabeton surbaze de la latina alfabeto kun supersignoj.
Mandarenanaso
Manĝo
Dum la printempa kaj aŭtuna migradoj ili manĝas ĉefe vegetaĵojn, ekz. herbosemojn, kverko- aŭ fagosemojn, maizon, rizon, muskon k.a. kaj en la fekundiĝa periodo inter majo kaj aŭgusto - ranojn, malgrandajn fiŝojn, insektojn, larvojn, helikojn, limakojn k.a. kaj ankaŭ herbosemojn kaj fruktojn.
Arakia lingvo
Skribo
Pli frua ortografio uzis ‹c› por /t͡ʃ/, ‹d› por /ɾ/, ‹r› por /r/ kaj ‹g› por /ŋ/.
Mandarenanaso
Manĝo
Mandarenanasoj manĝas per plaŭdado aŭ per piedirado surtere. Ili manĝas ĉefe ĉe krepusko aŭ mateniĝo, kaj ripozas sur arboj aŭ surgrunde dumtage.
Reproduktado
Ĝenerale ili migras norden por fekundigo en la komenco de aprilo kaj forlasas la teritoriojn en la fino de septembro. Meze de majo ili komencas seksumi. Antaŭ la pariĝo virbirdo faras belan prezentadon antaŭ birdino por gajni ties amon, kaj sekve la gebirdoj naĝas sur akvosurfaco ŝultro ĉe ŝultro, enigante de tempo al tempo sian bekon en akvon. Naĝinte iutempe, la birdino impetas antaŭen, dum la virbirdo naĝas tuj post ĝi, senĉese levante sian voston. Tuj post tio plenumiĝas la seksumo.
Arakia lingvo
Konsonantoj
La arakia lingvo estas unu el la tre malmultaj lingvoj en la mondo, kiuj havas lang-lipajn konsonantojn.
Mandarenanaso
Reproduktado
Iliaj nestoj estas ordinare en arbotruoj ĉe rivero kaj lago, kiuj troviĝas je 10-15 metroj super la tero. Iuj el ili nestumas en arboradikoj kaj en terkavoj. En nesto sterniĝas ligneroj, arbofeloj, arbofolioj, birdplumoj k.a.
Arakia lingvo
Konsonantoj
Nur vere fluaj parolantoj daŭre distingas /r/ kaj /ɾ/ kaj la lang-lipajn konsonantojn.
Mandarenanaso
Reproduktado
Demetinte 6-10 brilajn blankajn ovojn, la birdino komencas kovi ilin. Post ĉ. 30 tagoj la birdidoj eloviĝas.
Arakia lingvo
Konsonantoj
La fonemo /t͡ʃ/ povas esti elparolata [t͡s] aŭ [t͡ɕ] antaŭ /i/ kaj [t͡ʃ] aŭ [t͡ɕ] antaŭ /a/ kaj /e/.
Mandarenanaso
Reproduktado
En naturo la Mandarenanasoj reproduktiĝas en dense arbaraj areoj ĉe neprofundaj lagoj, marĉoj aŭ lagetoj. Ili nestumas en arbokavaĵoj proksime de akvo kaj dum printempo, la ino demetas siajn ovojn en la arbokavaĵo post la pariĝado. La maskloj ne partoprenas en la kovado, simple lasante la inon por sekurigi la ovojn per si mem. Tamen, malkiel aliaj specioj de anasoj, la masklo ne komplete abandonas la inon, lasante ĝin nur portempe ĝis kiam okazas eloviĝo. Tuj poste la patrino flugas surgrunden kaj instigas la idojn elsalti el la nesto. Post kiam ĉiuj idoj estas for de la arbo, ili sekvos la patrinon al proksima akvejo kie ili kutime renkontiĝas kun la patro, kiu kuniĝas al la familio kaj protektos la idojn kun la patrino. Se la patro ne aperas, plej verŝajne li estis mortinta dum la portempa separo. La aziaj populacioj estas migrantaj, kaj vintras en malaltaj teroj de orienta Ĉinio kaj suda Japanio.
Arakia lingvo
Vokaloj
La arakia lingvo konservis la kvin praoceaniajn vokalojn.
Mandarenanaso
En Ĉina kulturo
Mandarenanasoj, kiuj estas nomataj de Ĉinoj kiel Juan-jang (en simpla ĉina 鸳鸯, en tradicia ĉina 鴛鴦 kaj en pinjina juān jāng), kie juan (鴛) kaj jang (鴦) respektive signifas masklo kaj ino de Mandarenanasoj.
En tradicia ĉina kulturo, Mandarenanasoj reprezentas poviva paro, malkiel ĉe multaj aliaj specioj de anasoj. De tie ili estas ofte reprezentataj en ĉina arto kaj estas konsiderataj kiel simbolo de partnera amo kaj fideleco.
Arakia lingvo
Vokaloj
La arakia ne havas diftongojn; du sinsekvaj vokaloj kutime apartenas al du malsamaj silaboj.
David Alexander
David Alexander (1914 -1983) estis usona reĝisoro de televido kaj teatro. Li estas patro de Dale Alexander.
Mandarenanaso
En Ĉina kulturo
Ĉar la maskla kaj ina plumaroj de la Mandarenanasoj estas tiom malsimilaj, juan-jang estas ofte uzata familiare en kantona por aludi al "stranga paro" – nome miksaĵo de du diferencaj tipoj de sama kategorio. Ekzemple, juanjang estas trinkaĵo miksa el teo kaj kafo kaj estas ankaŭ juan-janga fritita rizo.
David Alexander
Alexander komencis sian karieron per Somerset Maugham TV Theatre en 1951. Li reĝisoris du epizodojn de The Best of Broadway (1954-1955) ĉe CBS Television kaj kvin epizodojn de Decoy (1958) inter aliaj.
Dum 1960-a jardeko, li reĝisoris epizodojn de kelkaj televidserioj, kiel The Corruptors, The Law and Mr. Jones', The Real McCoys, The Lieutenant, Petticoat Junction, The Man from U.N.C.L.E., My Favorite Martian (10 epizodojn), Get Smart, F Troop, Gunsmoke  kaj du epizodojn en la tria sezono de Star Trek: The Original Series (1968).
En 1970-aj jaroj, interalie, li reĝisoris epizodojn de The Ghost & Mrs. Muir, Quincy M.E. kaj The Munsters.
Li ankaŭ reĝisoris ĉe Broadway la reprezentadon de muzikteatraĵo Pal Joey.
Kanaria ilekso
La kanaria ilekso aŭ acebinjo (Ilex canariensis) estas palearktisa specio de la familio de la akvifoliacoj. Ĝi estas endemia arbedo aŭ arbeto de Madejro (Portugalujo) kaj Kanarioj (Hispanujo). Ĝi atingas alton de ĝis 10 m.
La planto estas laŭrisilva (nubarbara) elemento de la ekoregiono kanariaj sekaj duonarbaroj kaj arbaroj. La acebinjo estas minacata pro habitatodetruo.
La jaro de la leporo
La jaro de la leporo (Jäniksen vuosi) estas unu el la plej famaj romanoj de Arto Paasilinna. La libro estis publikigita en 1975 kaj estis publikigita en pli ol dudek lingvoj kaj estas inkludita en la Unesko-Kolekto de Reprezentaj Verkoj.
La libro ankaŭ funkcias por filmo reĝisorita fare de Risto Jarva kaj ĉefrolata de la aktoro Antti Litja en la gvidrolo, nome la rolo de Kaarlo Vatanen.
La romano temigas la aventurojn de Kaarlo Vatanen, akrigita ĵurnalisto naŭzita de sia malvarma kaj fremdigita vivo en Helsinko, kune kun virino kiun li ne ŝatas. Iun someran tagon, Vatanen decidas resti en la arbaro por prizorgi malgrandan leporon, kies kruro estis rompita en akcidento. Tiu decido estas la komenco de longa vojaĝo tra Finnlando kaj la arbaroj de Laponio, komplika vojaĝo, plena de ekscitaj okazaĵoj kaj humuraj aventuroj. Vatanen, la ĉefrolulo de la romano, estas multrilate kontraŭheroo kaj alirilate rolulo de revoluciema ribelulo, kiel ankaŭ la verkisto aludas al li en la finaj paragrafoj de la verko. Apud li stelulas Leporo, kiu ofte ŝtelas la spektaklon kun siaj amuzaj faroj kaj la profunda emocia interligo kreita inter li kaj la viro kiu akompanas lin. Ĉiukaze, la celo, kiun Vatanen metas al si, ne estas tuta ŝanĝo de la socia ordo aŭ reĝimŝanĝo, sed originas ĝuste en persona mizero. Vatanen ribelas kun sia rektigita racio kaj ordinara prudento kontraŭ strukturita, frustranta kaj malkuraĝiga vivstilo. Post la ribelo, la protagonisto ekiras en serion da intrigoj kaj faroj, kiujn la aŭtoro transdonas al la legantoj per sukaj rakontoj, humuraj heroaĵoj kaj serioj da miskomprenoj kaj diversaj kaj strangaj preterlasoj. La kontraŭburĝa subfosado de la romano ne venas por meti sian protagoniston kiel ekologian aŭ ideologian rolmodelon, sed por proponi kredeblan elekton por komprenebla pensado kaj unuflanka vizio de la mondo. Verkante ĉi tiun romanon, la aŭtoro faris veran kaj honestan deklaron en laŭdo de libereco kaj en favoro de pli sanaj rilatoj inter homoj kaj la besta regno.
Jane Fonda
Jane Seymour FONDA (naskiĝis la 21-an de decembro 1937 en Novjorko) estas usona aktorino.
Fonda naskiĝis kiel filino de la aktoro Henry Fonda. En la jaro 1954 ŝi unuafoje kune kun sia patro aperis en la teatraĵo The Country Girl. Sian filmdebuton ŝi havis en 1960 en Tall Story. De 1964 ĝis 1968 Fonda vivis en Francio. En 1965 ŝi edziniĝis al la reĝisoro Roger Vadim, kun kiu ŝi havas unu filinon. En 1973 la paro disiĝis kaj Fonda edziniĝis al la politikisto Tom Hayden. Ŝia tria edzeco kun Ted Tutner daŭris de 1991 ĝis 2001.
En la 1980-aj jaroj ŝi per videofilmoj propagandis novan sportprogramon: aerobikon.
Comapa
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16870 loĝantojn. El tiuj estis 8500 viroj kaj 8370 virinoj. La komunumo havas surfacon de 320 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 10 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 53 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1040 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 14274 personoj. En la jaro 2000 temis pri 17094, do temis pri kresko / malkresko je 3.67 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 14879 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 17 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.11 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30043a.htm
Esperanta etimologio
Etimologio de Esperanto estas scienco pri la deveno kaj evoluo de vortoj kaj ties formoj, signifoj kaj uzateco en la planlingvo Esperanto de 1887.
Pro ĝia karaktero de planita lingvo, studoj pri la etimoj de Esperanto en kelkaj aspektoj malsimilas de etimologiaj esploroj de etnaj lingvoj (pri tio vd. la artikolon pri etimologio ĝenerale). Oni povas distingi jenajn ĉefajn perspektivojn:
Ekesta etimologio de Esperanto
Tipa demando de ekesta etimologio estas ekzemple, pro kiuj konsideroj la vorto “ĝardeno” ricevis sian specifan formon kun “ĝ”, “d” kaj “en”, dum la fontolingvoj (pri ili vd. sube) havas: angla garden, franca jardin, germana Garten, pola sad, rusa сад (sad), krome itala giardino, hispane jardín. Alia ekzemplo estas la eble plej disputata etimo de unuopa vorto, nome tiu de “edzo”. Pri ĝi la eblaj fonto-lingvoj eĉ ne estas evidentaj, tiel ke ekzistas diversaj hipotezoj. Kiam temas pri etimoj enkondukitaj de L.L. Zamenhof, ekesta etimologio do precipe klopodas spuri la vortkreajn konsiderojn de Zamenhof. Kiam temas pri etimoj enkondukitaj de aliaj aŭtoroj, ekesta etimologio krome klopodas eltrovi la “inventinton” de la vorto.
Ekesta etimologio ludas pli gravan rolon en Esperanto ol en la etimologio de etnaj lingvoj, ĉar ĝi liveras modelojn pri laŭeble konsekvenca kaj plan-konscia esperantigo de vortformoj trovitaj en iuj etnaj fontolingvoj. Ĝi estas valora studmaterialo pri historia termin-farado kaj povas esti rigardata kiel helpa scienco de nuntempa terminologio. Tiel ekzemple studoj pri la esperantigo de vortoj prenitaj el iu lingvo liveras modelojn, kiel oni laŭeble unuece transprenu ankaŭ aliajn vortojn el tiu fonto-lingvo.
Antaŭ-ekesta etimologio de Esperanto
Antaŭekesta etimologio de Esperanto ne estas malsama al la etimologio de etnaj lingvoj. Dum la (tipe esperanta) ekesta etimologio esploras, ke la Esperanto-vorto “hundo” estis prenita el la germana (‘’Hund’’) kun subteno de la angla (‘’hound’’ kiel en ‘’greyhound’’) kaj aliaj ĝermanaj lingvoj (ekzemple nederlanda ‘’hond’’), antaŭekesta etimologio diakrone sekvas la vojon de la germana vorto “Hund” en la pasinteco. Tiaj studoj do principe sekvas la principojn klarigitajn en la ĝenerala artikolo pri etimologio.
Post-ekesta etimologio de Esperanto
Postekesta etimologio de Esperanto ekzistas nur en malgranda kvanto, ĉar la lingvo dum sia relative mallonga ekzisto de iom pli ol 130 jaroj de post 1887 nur relative malmulte ŝanĝiĝis. Klasikaj ekzemploj estas la ŝanĝo de “vipero” al la hodiaŭa “vipuro”, de la iamaj “konkveri” aŭ “konkiri” al la hodiaŭa “konkeri”, de la iama “Ĥinujo” al la nuna “Ĉinio”. Pliajn ekzemplojn vd. en la artikoloj pri arkaismoj kaj neologismoj.
Fontolingvoj
La Universala Vortaro havas kvin referenc-lingvojn, nome angla, franca, germana, pola kaj rusa. Ili tamen ne estas la solaj aŭ eĉ nur la plej gravaj fontolingvoj de Esperanto. Almenaŭ estas aldonindaj la itala, la (scienca) latina, la malnova greka, jida, la du diversaj formoj de pra-Esperanto, Volapuko kaj ankoraŭ multaj aliaj lingvoj.
Precize difini la fontolingvo(j)n nur esceptokaze estas same evidente kiel en la ekzemploj de “hundo” (el la germana) aŭ “birdo” (el la angla). Kialoj povas esti i.a.:
Sen preciza difino ne eblas atribui tiujn kaj aliajn kazojn al specifa fontolingvo aŭ eĉ nur grupo de fontolingvoj. Sen tia difino tamen ne eblas doni seriozan takson pri la fontolingvaj proporcioj en Esperanto, des malpli, se oni ne difinas la priesploritan korpuson (ekzemple ĉiuj radikoj de la Fundamento de Esperanto, de listo de la 1000 plej oftaj vortoj, de iuj vortaroj, aŭtoroj, periodaĵoj, radiaj programoj aŭ simile).
Etimologio de propraj nomoj
Etimologio de propraj nomoj (onomastiko) estas subfako de etimologio. Krom la specifa stud-objekto (propraj nomoj de personoj, geografiaj objektoj ktp., ne vortoj de la ĝenerala lingvo-uzo) en Esperanto ne estas apartaĵoj. Validas la supre dirita. Mezan pozicion havas la granda grupo de ĝeneralaj vortoj, kies origino estas propra nomo, kiel ekzemple "zepelino", "dizelo", "saksofono" ktp., ĉiuj nomitaj laŭ ĝiaj inventintoj. Per Cherpillod 2005 (vd. sekcion "literaturo") Esperanto disponas nun pri baza konsult-verko.
Angla
Kelkaj vortoj samas ekzakte al anglaj vortoj, sed la prononco estas iom malsama: birdo (a bird), rivero (a river), teamo (a team), boato (a boat). Mano (angle: a hand) malsimilas al la angla; sed la angla ankaŭ uzas la saman radikon en la jenaj vortoj: manual (permana), manufacture, manipulate, manuscript, manacles, maneuver, manifest, manner, manager, command, demand, emancipate, recommend, maintain, maintenance. Inverse la radiko "hand-" ankaŭ aperas en Esperanto: handbalo, handikapo.
Eŭska
"zarzuelo" (al Esperanto tra la hispana)
Bibliografio (elekto)
La plej gravaj monografioj pri etimologio de Esperanto estas la sekvaj. Krome troveblas pli ol 200 artikoloj pri la temo en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (vd. en la sekcio "Eksteraj ligiloj")
-338
En la jaro 338 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Javel (stacidomo)
Stacidomo
La plilongigo de la linio de Moulineaux de Champ-de-Mars al Invalides estis malfermita la de Compagnie de l'Ouest ĝustatempe por la malfermo de la Universala Ekspozicio de Parizo (1900). La unua nomo de la stacidomo estis Pont Mirabeau.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Invalides - Versailles-Rive-Gauche (977000).
Flago de Zelando
La flago de Zelando (vlag van Zeeland) estas la oficiala flago de la nederlanda provinco Zelando.
Zoltán Veress
Zoltán Veress
Puerto Lápice
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas porteños. La censita populacio en 2010 estis de 1.022 loĝantoj kaj la denseco estas de 18,63 loĝ/km².
Situo
Puerto Lápice estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Manĉa Centro en la centra parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 680 m; je 135 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 54.85 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°19′28″ N 3°28′52″ Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
Ĝi estis fondita dum la epoko de romianoj. Apude estis romia ŝoseo kaj ŝajne la imperiestro Trajano iam gastis tie. Dum la 16a jarcento estis gastejo por komercistoj, ĉefe de silko al Murcio. Miguel de Cervantes, fama hispana verkisto, mencias tiun lokon, kien Don Quijote de la Mancha iris. Ĉar temis pri trapasejo la vilaĝo suferis la trapason de la francaj trupoj de Napoleono komence de la 19a jarcento dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Sonnewalde
Sonnewalde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Le Château-d'Almenêches
Le Château-d'Almenêches estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Farnezila heksanato
Farnezila heksanato aŭ C21H36O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la heksanata acido kaj farnezila alkoholo. Farnezila heksanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Farnezila heksanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Farnezila heksanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
NGC 5368
NGC 5368 (aliaj indikoj — UGC 8834, MCG 9-23-14, ZWG 272.12, IRAS13526+5434, PGC 49431) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.