cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benzofenono
En biologiaj aplikoj, benzofenonoj estas vaste uzataj kiel fotofizikaj sondiloj en la identigado kaj mapado de peptido-proteinaj interagoj.
Margareta de Berg
Margareta de Berg aŭ Margareta de Jülich (mortinta onidire la 10-an de oktobro 1425) estis filino de Grafo Gerhardo de Berg el la dinastio Jülich kaj de Margareta de Ravensberg-Berg same kiel edzino de Grafo Adolfo la 1-a de Kleve-Mark.
Margareta geedziĝis en 1369 kun Adolfo de Mark, la iama episkopo de Monastero kaj elektito de Kolonjo, kiu ekde 1368 regis Graflandon Kleve. En 1373 naskiĝis la plej aĝa filo de la paro, la pli posta grafo de Kleve Adolfo la 2-a, al kiu sekvis 15 pluaj gefiloj. Margareta supervivis sian edzon mortintan en 1394 je pli ol tridek jaroj kaj vivis kiel vidvino en Kastelo Monterberg. Ŝi mortis en 1425 kaj estis entombigata apud sia edzo en la kolegiata preĝejo je Kleve; tie konserviĝis la tombomonumento de la paro.
Literaturo
Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln NF XVIII: Zwischen Rhein und Maas, Frankfurto ĉe Majno 1998, tabuloj 17 (Kleve) kaj 29 (Jülich).
Biciklokadro
Biciklokadro estas la ĉefa komponanto de biciklo, al kiuj kaj radoj kaj aliaj komponantoj estas ligitaj. Biciklokadroj postulas estu fortaj, rigidaj kaj malpezaj, kaj pro tio ili kombinas diferencajn materialojn kaj formojn. Teknologio specifa estis disvolvigita laŭlonge de la historio kaj laŭlonge de la apero de novaj biciklomodeloj por plibonigi la uzadon de bicikloj.
1259 Ógyalla
1259 Ógyalla estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Biciklokadro
La granda majoritato de modernaj bicikloj havas biciklokadron kun rekta sidloko kiu aspektas multe kiel la unuaj ĉen-movataj bicikloj. Tiuj vertikalaj bicikloj preskaŭ ĉiam montras la diamantoforman kadron, nome ĵaluzio konsista el du trianguloj: nome antaŭa triangulo kaj malantaŭa triangulo. La antaŭa triangulo konsistas el antaŭtubo, supra tubo, malsupra tubo, kaj seltubo. La antaŭtubo enhavas la aparataron kiu ebligas ke la forko turniĝu milde por stirado kaj ekvilibro. La supra tubo konektas la antaŭtubon al la seltubo pinte, kaj la malsupra tubo konektas la antaŭtubo al la akso de la pedaloj. La malantaŭa triangulo konsistas el la seltubo, la selforko kaj la baza forko. La bicikloĉeno funkcias paralele, konektante la pedalan akson al la malantaŭa akso, kie funkcias la irado de la malantaŭa rado. La selforko konektas la pinton de la seltubo al la malantaŭa akso.
1259 Ógyalla
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Biciklokadro
Historie, la kadroj de bicikloj por virinoj havis supran tubon kiu konektis en la mezo de la seltubo anstataŭ ĉe la pinto, rezulte en pli malalta aspekto kontraŭ pli sekura struktura integreco, ĉar tiu sistemo metas fortan pezon en la seltubon, kaj tiele la biciklokadraj partoj estas tipe malforte flekseblaj. Tiu dezajno, referencata kiel porvirina kadro aŭ malferma kadro, ebligas la rajdant(in)on rajdi kaj malrajdi laŭ pli digna maniero eĉ vestante jupon aŭ robon. Dum kelkaj porvirinaj bicikloj plue uzas tiun kadrostilon, estas ankaŭ variaĵo, nome miksa, kiu disigas la supran tubon flanke en du pli fajnaj pintotuboj kiuj subtenas la seltubon kaj konektas kun la malantaŭa forko. Tiu facileco rajdi kaj malrajdi estas aprezata ne nur de virinoj, sed ankaŭ de viroj kiuj uzas longajn vestojn (kiel pastroj aŭ tradicivestaj islamanoj) kaj ankaŭ de ĉiaj personoj kun limigita fleksebleco por ajna problemo ĉe artikloj.
1259 Ógyalla
Nomo
Ĝi ricevis la nomon la urbo Ógyalla, tiam en Hungario, (nun Hurbanovo en Slovakio) ; tie, la hungara astronomo Miklós Konkoly-Thege konstuigis sian privatan observatorion, kiu iĝis la ŝtata Konkoly observatorio nun en Budapeŝto.
Biciklokadro
Porvirinaj kadroj estis tre popularaj parte pro praktikaj tialoj kaj parte pro sociaj moroj tiamaj. Dum plej el la historio de la populareco de bicikloj virinoj vestis longajn jupojn, kaj tiele la malalta framo estis pli komfortaj ol tiuj kadroj kun supra tubo. Krome, estis konsiderata "nevirineca" ke virinoj malfermu siajn krurojn por ekrajdi aŭ malrajdi - eĉ en pli konservemaj tempoj aŭ medioj (kaj foje eĉ ankoraŭ) virinoj kiuj rajdas biciklojn estas fifamitaj kiel nemoralan aŭ maldecaj. Tiuj praktikoj estis similaj al la malnova praktiko ĉevalrajdi selflanke.
Flago de Nederlando
La flago de Nederlando estas horizontala trikoloro el ruĝa, blanka, kaj blua. Enkondukita en 1572 (tiam oranĝa, blanka, helblua), ĝi estas unu el la plej malnovaj trikoloroj ankoraŭ nuntempe uzata. Ekde 1937, la flago estas la oficiala nacia flago de Nederlando.
La Ministerie van Algemene Zaken (Ministerio de ĝeneralaj aferoj) donas en ilia flaginstrukcio la sekvajn normojn, kiuj ankaŭ estas registritaj en la normiga registro NEN 3055:
Ruĝa: helder vermiljoen (helvermiljona)
Blua: kobaltblauw (kobaltblua)
Teloloapan
Teloloapan estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Teloloapan. Teloloapan apartenas al la regiono Norte, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la nordoriento de Guerrero. Al ĝi ankaŭ apartenas dek-kvin aliaj komunumoj. Al Teloloapan apartenas entute 192 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12058.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 51659 loĝantojn. El tiuj estis 24119 viroj kaj 27540 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1116,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1640 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1200 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 46966 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1240 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 2,64 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
31862 de la loĝantoj de Teloloapan en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 6777 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 21,27 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 24,18 % (4235 el 17517 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 17,72 (2542 el 14345 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 46966 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 42579 apartenis al la katolika religio. 4387 personoj apartenis al aliaj religioj.
Wilhelm von Christ
Wilhelm von CHRIST (naskiĝinta la en Geisenheim, mortinta la  en Munkeno) estis germana klasika filologo.
Vivo
Christ sekvis sian instruiston Karl Halm (el tagoj ĉe la gimnazio de Hadamar, en 1850 al la Universitato de Munkeno. Tie li lernadis krome ĉe Friedrich Thiersch, Karl von Prantl kaj speciale ĉe Leonhard Spengel. En Berlino li finis la studojn (de ĉe Friedrich Adolf Trendelenburg, August Boeckh kaj Franz Bopp) en 1853 per doktoriĝo. Samjare li iĝis instruisto ĉe Max-gimnazio en Munkeno. En 1858 elektis lin la Bavaria akademio de la sciencoj eksterorda, en 1864 orda membro. En 1860 Christ iĝis eksterorda profesoro Munkene kaj konservisto ĉe Antiquarium, kolekto de antikvaĵoj en Munkeno. Orda profesoreco venis en 1863 kaj en 1872 Christ iĝis membro de la Supera lernejkonsilantaro kaj en 1890 de la Regna ekdukkomisiono. En 1876 Christ ricevis la ordenon Bayerischer Kronenorden.
Graveco
La nekutime multflanka klereco ce Christ klare videblas en la multo da skribaĵoj ampleksanta kvazaŭ ĉiujn kampojn de lia fako: ekz. pri greka filozofio i.a. de Aristotelo, pri poezio (Pindaro kaj Homero), pri la kompleta antikva literaturo (helena kaj latina), pri bizancaj verkistoj, pri lingvistiko, pri arkeologio. Certe multo el tio tre rapide perdis sciencan aktualecon sed restis de daŭra valoro liaj esploroj pri antikva metriko (ekz. pri Odae de Horaco) kaj pri la historio de la helena literaturo (en la manlibro Handbuch der Altertumswissenschaft). Lia nomo ĉetitole aperis eĉ ĝis la sesa eldono.
Kuraba Kondo
Kuraba Kondo (近藤 蔵波, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Eva Perón
Ŝi estis radioaktoro. En 1945, ŝi iĝis la 2-a edzino de Juan Domingo Perón, prezidento de Argentino. Pro ŝia malaltklasa ekvivo, ŝi zorgis kaj politike celis pri descamisados ( [deskamisados], "senĉemizuloj"). Ŝi organizis almozan fondaĵon por helpi malriĉulojn. Por ŝi, ne malkongruis laboradegi por malriĉuloj kaj sin vesti lukse kaj multekoste. Evita ([ebita], "Evonjo" - kvankam ĝi hazarde ankaŭ signifias (ŝi) evitas), kiel ŝi estis konata, estis ruza kaj ambicia, kaj multe influis sian edzon. Malgraŭ sia popularegeco inter popolamasoj, eĉ personkulta, tamen ŝi klopodis ligi ŝian edzon al la sukceso.
En 1947, ŝi sukcesis leĝigi la virinan balotrajton. Ŝi vojaĝis al Eŭropo. Post la Hispana Enlanda Milito, ŝi vizitis Hispanion portante ŝarĝon da nutraĵoj bezonegataj, malgraŭ la internacia bojkoto kontraŭ la rego de Francisco Franco.
En 1951, ŝi intencis formaligi sian potencon, kandidatante por vicprezidenteco, sed armeestroj malpermesis tion. Ŝi kancere mortis en 1952. La argentinanoj funebris ŝin.
Ŝia vivo inspiris la muzikteatraĵon Evita de Andrew Lloyd Webber, poste filmitan kun Madonna rolanta Evita-n. Ŝi ankoraŭ estas mito de la peronisma movado justicialismo.
33550 Blackburn
33550 Blackburn estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lee Blackburn,kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri energio. Li estis lernanto ĉe la Lawrence High School de Cedarhurst (Nov-Jorkio, Usono).
Geratskirchen
Geratskirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottal-Inn kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Prezidanto de la Respubliko
Prezidanto de la Respubliko estas la titolo de ŝtatestro (ŝtatprezidanto, respublikestro) en multaj respublikoj, t.e., la plej supera reprezentanto de la lando.
Stäfa (stacidomo)
Stäfa estas fervoja stacidomo en Stäfa, Svislando.
AS-28
AS-28 estas eta submarŝipo de la Rusa Mararmeo kun longo de 13.5 m, alto de 5.7 m kaj kiu povas subakviĝi ĝis profundo de 1000 m.
Unu ekzemplero el tiu mergiĝis la 5-an de aŭgusto de 2005 ĉe Kamĉatko kaj kies helico plektiĝis en fiŝistan reton, surgrundajn kablojn, kio malebligis la surakviĝon el profundo de 190 m. Oni povis savi la 7-anan teamon nur helpe de la brita mararmeo, kiu kunhelpis per subakva roboto Scorpio. La ruĝa-blanke stria submarŝipo supreniĝis la 7-an de aŭgusto, post distranĉo de la fiŝista reto kaj la kabloj de la marborda milita observa sistemo.
Vidu ankaŭ
Pris-Klasse
Pretorio
Pretorio (afrikanse kaj angle: Pretoria) estas la oficiala ĉefurbo de Respubliko de Sud-Afriko. (Cetere en Kaburbo troviĝas la sidejo de la parlamento same kiel la duonjara sido de registaro de januaro ĝis junio (tio estas iometa ĉefurba funkcio). La urbo situas en nordoriento de la lando en la provinco Gauteng ĉirkaŭ 56 km norde de Johannesburg kaj 260 km okcidente de Nelspruit. La urbo havas ĉirkaŭ 830.000 loĝantojn (en grandareo pli ol 2 mio. loĝantoj).
Je la 8-a de marto 2005 la urba parlamento decidis ŝanĝi la urbonomon al Tshwane (el la cvana kaj rilataj lingvoj, elparolo pli-malpli /chŭAne/). La ŝanĝo tamen bezonas la aprobon de la landa parlamento.
Pretorio estas sidejo de la registaro de julio ĝis decembro (ŝanĝe kun Kaburbo) same sidejo de Teleuniversitato UNISA (University of South Africa), kiu estas kun pli ol 100.000 studentoj unu el la plej grandaj Teleuniversitatoj de la mondo. Kiel Pretoria flughaveno funkcias la flughaveno Jan Smuts de Johannesburg: de tie oni povas per Impala-buso atingi Pretorion dum unu horo. Stacidomo de Pretorio situas ĉe la suda urborando.
Multaj stratoj estas borderitaj de – originale el Havajo venantaj – Jakarando-arboj (Jacaranda mimosifolia). Printempe (ekde oktobro) ili karakterizas la urbopejzaĝon per malvokoloraj floroj.
Historio
La originala setlejo Potchefstroom ricevis la nomon Pretorio en 1855 laŭ Andries Pretorius, kiu venkis en batalo kontraŭ la zuluoj.
La urbo Pretorio konsistis en 1863 el ĉirkaŭ 50-60 konstruaĵoj kaj 300 loĝantoj. Post la malkovro de oro kaj diamantoj venis la metiistoj, aĉetistoj, entreprenistoj kaj inĝenieroj.
Klimato
En Pretorio la suno brulas averaĝe 360 tagoj jare. La klimato varias inter subtropika kaj varmega, kun humida somero kaj relative agrabla, seka vintro.
Famuloj
En Pretorio mortis:
Arabio
Arabio estas duoninsulo en sud-okcidenta Azio, la plej granda en la mondo; Araboj nomas ĝin "insulo de araboj" (ĝazirat al arab). Arabio, Arabujo aŭ Araba Duoninsulo estas hejmlando de la araba loĝantaro, lingvo kaj kulturo, ankaŭ mondreligio Islamo. Preskaŭ ĉiuj ŝemidaj triboj, kiuj en antikveco transmigris al Mezopotamio kaj Palestino, originas de la centra Arabio. La centra parto de Arabio neniam estis konkerita de iuj imperioj kaj ĝi ĉefrolis en la historio de multaj muzulmanaj regnoj.
Areo ĉirkaŭ 2,7 mln kv.km.Loĝantaro pli ol 35 mln. Ĉirkaŭita de Ruĝa Maro (okcidente), Adena Golfo kaj Araba Maro (sude), Omana Golfo kaj Persa Golfo (oriente). Plimulte - ebenaĵoj kaj plataĵoj, en okcidenta kaj sudo - altaj montoj, alteco ĝis 3600 m. Klimato tropika, seka (100–200 mm jare). Plejparte dezertoj - Araba dezerto (Nefudo, Daĥnao, Rub-al-Ĥalo kaj Tihamaho). Gravaj krudaĵoj de nafto.
En Arabio troviĝas la jenaj ŝtatoj: Sauda Arabio, Kuvajto, Kataro, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Omano kaj Jemeno.
Kulturo
La duoninsula araba aŭ suda araba dialekto temas pri la variaĵoj de la araba, kiujn oni parolas en la Araba Duoninsulo. Tio inkludas la landojn Sauda Arabio, Jemeno, Omano, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Kuvajto, Barejno, Kataro, suda Irako, kaj la tribaj popoloj (la historiaj loĝantoj) de Jordanio.
Esperanto
Arabujo. En 1905 en Aden propagandis Cap. H. E. Jacob. En 1907 kaj 1908 aperis lernolibro por araboj (de Muusbah, 43 p. kaj de Haddad, 56 p.) I. ŜIRJAEV.
Irmtraud Haupenthal
Irmtraud Haupenthal (nask. Lukesch), nomata ankaŭ Irmi Haupenthal, estas fondinto de la eldonejo Eldonejo Iltis. Laŭ profesio, ŝi estis mezlerneja instruistino.
Ŝi eklernis Esperanton en 1959 kaj konatiĝis malmultajn jarojn poste en Esperanto-aranĝo kun Reinhard Haupenthal, al kiu ŝi edziniĝis en 1969. De 1978 ĝis ĉirkaŭ 1989 ŝi estis kasistino de Sarlanda Esperanto-Ligo. Kune kun sia edzo ŝi dum multaj jaroj (ĉirkaŭ 1980 ĝis ĉirkaŭ 1989) organizis la Kulturajn Semajnfinojn de Sarlanda Esperanto-Ligo kaj prizorgis la libroservon de la Ligo.
Fallas
Tiu festo estas ege akompanata de piroteknikaĵoj, ege ŝatata en la tuta regiono de Valencio.
En mezepoka kataluna lingvo, la vorto "falla" estis uzata por nomi la torĉojn lokitajn ĉe la gardoturoj. Devenas el la latina facula, torĉo.
En la Llibre dels Fets, oni citas ke la trupoj de la reĝo Jakobo la 1-a portis falles por lumigi al si.
Tradicia animacio
Tradicia animacio (nomita ankaŭ ĉel-animacio aŭ man-farita animacio) estis la procezo uzata por plej animaciaj filmoj de la 20a jarcento. La unuopaj bildoj de tradicia animacia filmo estas fotoj de desegnoj, unue desegnitaj sur papero. Por krei la iluzion de movo, ĉiu desegno diferencas iomete el tiu antaŭa. La desegnoj de la animaciistoj estas markitaj aŭ fotokopiitaj al travideblaj acetataj folioj nomitaj cel, kiuj estas plenitaj el pentraĵoj laŭ atribuitaj koloroj aŭ nuancoj ĉe la mala flanko al la liniaj desegnoj. La kompletigitaj rolulaj celoj estas fotitaj unu post alia antaŭ pentrita fono fare de fonkamerao al filmo.
La tradicia procezo de acetata animacio iĝis eksmoda komence de la 21a jarcento. Nuntempe, la desegnoj kaj fonoj de la animaciistoj estas ĉu skanitaj aŭ rekte desegnita en komputila sistemo. Variaj softvaraj programoj estas uzataj por kolorigi la desegnojn kaj ŝajnigi la kamerajn movadon kaj efikojn. La fina animaciita peco estas produktita al unu el kelkaj komunikilaj rimedoj, kiaj la tradicia filmo 35mm kaj pli novaj komunikilaj rimedoj kiaj la cifereca video. La "aspekto" de la tradicia acetata animacio estas ankoraŭ konservata, kaj la laboro de la rolula animaciisto restis esence la sama dum ĉirkaŭ la pasintaj 70 jaroj. Kelkaj animaciistaj produktoroj uzis la terminon "tradicifereca" (ludo kunmetante la vortojn "tradicia" kaj "cifereca") por priskribi la acetatan animacion kiu faras etendan uzadon de la komputilaj teknologioj.
Ekzemploj kaj tipoj
Ekzemploj de filmoj de tradicia animacio estas Pinokjo (Usono, 1940), Animal Farm (Unuiĝinta Reĝlando, 1954), kaj La Iluziisto (Brit-Franca, 2010). Filmoj de tradicia animacio kiuj estis produktitaj danke al la helpo de komputila teknologio estas la jenaj The Lion King (Usono, 1994), La Princo de Egipto (Usono, 1998), Akira (Japanio, 1988), La vojaĝo de Ĉihiro (Japanio, 2001), Les Triplettes de Belleville (Francio, 2003), kaj Brendan kaj la sekreto de Kells (Irland-Franc-Belga, 2009).
Pompeo
Ne konfuzu la homon Pompeo kun la urbo Pompejo
Pompeo (naskiĝis la 29-an de septembro 106 a.K., mortis la 29-an de septembro 48 a.K.) (latine, Gnaeus Pompeius Magnus) estis unu el la unua triumviraro de Romio kune kun Cezaro kaj Kraso en la finaj jaroj de la Romia Respubliko. Kiam Kraso mortis, Cezaro kaj Pompeo luktis por kapti la imperion por si mem. Cezaro fine venkis ĉe la Batalo de Farsalo. Pompeo fuĝis al Egiptio, kie reĝo Ptolemeo, la frato de la fama Kleopatra, senkapigis lin.
De la aĝo de 23 jaroj, Pompeo estis sukcesa generalo kaj estis komparata kun Aleksandro la Granda. Antaŭ la aĝo 45, li konkeris por la romia imperio:
Li ankaŭ konkeris parton de norda Afriko kaj Hispanion, batalis kun Kraso kontraŭ Spartako, kaj liberigis la Mediteraneon de piratoj, kiuj floris dum la civilaj militoj.
Kompreneble, li nun estis nomata ne nur Pompeo, sed Pompeo la Granda.
Oni timis, ke Pompeo revenu el la militoj en Azio kun sia armeo por kapti Romon, kaj por starigi sin kiel tiranon. Sed Pompeo revenis sen la armeo, respektante la respublikon.
Inter aliaj aferoj, li helpis novan generalon, kiu batalis en Gaŭlio: Julio Cezaro. Li eĉ edzinigis ties filinon, Julia.
Kvankam Cicerono kaj Katono tuj vidis tra la afabla mieno de Cezaro, kaj prave komprenis lian minacon al la Respubliko, Pompeo longe subtaksis lin kaj estis tro memfida. Eĉ post la granda sukceso de Cezaro en Gaŭlio, Pompeo nur ridetis, kaj diris, ke li nur devus piedfrapi, kaj multe pli granda armeo venus al li por batali kontraŭ Cezaro.
Dum la vivo de Julia kaj Kraso, Cezaro eble ne estis minaco al Pompeo, sed tiam Julia mortis. Kaj sekve Kraso. Kaj tiam Cezaro venis kaj transiris Rubikonon...
Romo estis ĥaosa kaj Pompeo fuĝis el Romo kaj Italio, kaj iris trans la maron kun la plimulto de la Senato kaj kun sia armeo. Cezaro kaptis Italion sen batalo.
János Herskó
János Herskó naskiĝis la 1926 en Budapeŝto - mortis la  2011 en Budapeŝto.
Pompeo
Kvankam Pompeo tute regis la maron, kaj komandis armeon duoble grandan, li tamen evitis rektan batalon kontraŭ Cezaro (kiu ja estis la pli bona generalo). Anstataŭe li kuris post Cezaro por lacigi kaj malsatigi lian armeon. Sed amikoj kaj kunuloj de Pompeo maltrankviliĝis, kaj deziris batalon. Do, ĉe la Batalo de Farsalio, Cezaro kaj Pompeo finfine batalis, unu kontraŭ la alia.
János Herskó
Biografio
János Herskó devenis el juda familio. Li studis en la Scienca Universitato Péter Pázmány artojn, filozofion kaj estetikon. Post la 2-a mondmilito li interesiĝis pri filmoj, tial li studis en Teatra kaj Filma Altlernejo kaj en Moskvo. Ekde 1952 li instruis en la Teatra kaj Filma Altlernejo, kie li havis ankaŭ gravan estran postenon. Neatendite li disidis en 1970, tio estis tiutempe senrajta ago. Poste li vivis en Svedio, kie li instruis en la universitato. Li ricevis premiojn Kossuth en 2006, pli frue ankaŭ aliajn premiojn. Li havis edzinon.
Pompeo
Kaj en unu horo Pompeo perdis ĉion. Ne nur la batalon, sed ankaŭ la militon, la imperion, la potencon. Kaj en tiu horo Romio perdis por ĉiam sian respublikecon, spite al la postaj penoj de Katono, Bruto kaj aliaj.
En la batalo, kiam Pompeo vidis la detruon de sia maldekstra alo, li malrapide kaj senparole foriris, tra la tendaro, kie staris la luksaj tendoj kaj tabloj de lia vanta armeo, al la maro. Li dormis ĉe la domaĉo de fiŝkaptisto, kaj la sekvan matenon li ŝipiris al Mitileno por kolekti sian edzinon kaj filon, kaj fuĝis al Egiptio.
En Egiptio la reĝo Ptolemeo timis Cezaron. Tial li senkapigis Pompeon. La finaj vortoj de Pompeo al sia edzino kaj filo estis la vortoj de Sofoklo:
Ĉe la strando de Egiptio, du sekvantoj de Pompeo honoris lin, kaj bruligis lian forĵetitan senkapan korpon en funebraĵo. Lia ŝtiparo estis farita el tabuloj de malnova boato.
Poste, kiam Cezaro alvenis, li rifuzis la kapon, sed akceptis la sigelan ringon de Pompeo (kies bildo estis leono kun glavo). Cezaro larmis.
Mirandópolis
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araçatuba kaj en la mikroregiono Andradina. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Gestapo
Gestapo estas akronimo de Geheime StaatsPolizei (sekreta ŝtatpolico), kiu senkompate eliminis tutan opozicion, veran aŭ suspektindan, al la nazia partio inter 1933 kaj 1945. La Gestapo fondiĝis por anstataŭi la prusan sekretan policon, kaj ĝi operaciis tra la tuta Germanio kaj la okupitaj landoj. La Gestapo havis absolutan potencon. Ĝiaj viktimoj ofte estis senditaj al koncentrejoj.
Reinhard Heydrich, la ĉefanstataŭanto de Heinrich Himmler, ĉefo de la SS, estis la ĉefo de la SD (sekurita servo). Kiam Heydrich ankaŭ nomumiĝis ĉefo de la Regna Centra Sekur-Oficejo (Reichssicherheitshauptamt aŭ RSHA) en 1939, li entenis la Gestapon sub sia komando.
El kroniko de reprezalioj
1940
1941
1942
Alle
Alle havas diversajn signifojn:
Preĝejo Johano Baptisto (Vitnyéd)
Preĝejo de Senkapigo de Johano Baptisto estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Vitnyéd.
Historio
La unua kirko funkciis en tiu loko jam antaŭ 1696. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1794. La orgeno estis farita en 1898 kaj estis trakonstruigita en 1910. En 1932 la preĝejo estis pentrita, dume oni ektrovis originan freskon pri Sankta Antonio. Inter 1999-2000 la preĝejo plene renoviĝis. En 2004 oni metis horloĝon al la turo.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola ĉe malgranda placo. Antaŭ la konstruaĵo estas videblaj kruco kaj skulptaĵo pri Sankta Maria. En mezo de la fasado estas la enirejo, pli supre 2 niĉoj, kiun granda timpano interligas. En mezo de la timpano malgranda fenestrorozo vidiĝas. La plej supre la turo altiĝas.
Amonia palmitato
Amonia palmitato, palmitato de amonio aŭ H3C(CH2)14COONH4 estas amonia salo el palmitata acido. Ĝi estas solvebla en akvo kaj varme solvebla en etanolo, acetono, metanolo kaj benzeno. Ĝi uzatas kiel akvorezistaj teksaĵoj kaj viskoziganto por lubrikantoj.
Ioanino
Ioanino (greke Ἰωάννινα, Ioannina) estas urbo de Grekio. Ioanino estas ĉefurbo de la regiono Epiro kaj de la provinco Ioanino nomata laŭ la urbo.
Ĝi situas 480 metrojn super la marnivelo, kaj en 2011 havis 65 574 loĝantojn.
La fondo okazis dum epoko de la Bizanca Imperio.
21543 Jessop
21543 Jessop estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Forrest Connell Jessop, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Corvallis High School de Corvallis (Montano, Usono).
Ingo Swann
Ingo SWANN (naskiĝis la 14-an de septembro 1933 en Telluride (Koloradio), mortis la 1-an de februaro 2013 en Nov-Jorko) − usona parapsikologo, pentristo, artisto, estinta militisto, verkisto (aŭtoro de kelkaj libroj, interalie pri parapsikologio, el kiuj la plej konataj estas "Penetrado" kaj "Super menso kaj sensoj"), ĉefe konata tamen kiel parapsikologo kaj mediumo. Laboranto de SRI International, Usona Societo pri Parapsikologiaj Esploroj (ASPR - American Society for Psychical Research), sed antaŭ ĉio gvidanto de la projekto Remote Viewing. Kreinto de fundamentoj de la nuntempa parapsikologio, kontribuinta al kreo de nova terminologio kaj esploro pri Remote Viewing.
Verkoj
Konsultaj libroj:
Eksteraj ligiloj
[[Kategorio:Klarvidantoj]
Loštice
Loštice (Loschitz) estas urbo en Ĉeĥio, en Moravio situanta sur rivero Třebůvka en suda parto de distrikto Šumperk en Regiono Olomouc. La urbo estis fondita kiel foira vilaĝo en duono de la 13-a jarcento. Konsisto de la urbo estas ankaŭ vilaĝoj Žádlovice kaj Vlčice. Loštice estas konata precipe dank' al longa tradicio de produktado de Fromaĝetoj de Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri Loštice devenas el la jaro 1267.
Gerbach
Gerbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Borovany (distrikto Písek)
Borovany estas municipo en Ĉeĥio situanta en Sudbohemia regiono, en la estinta distrikto Písek. Vivas ĉi tie.
Historio
La plej malnova mencio pri la komunumo devenas el la 13-a jarcento (1219). La vilaĝon grave tuŝis la tridekjara milito kaj ĝi preskaŭ senhomiĝis. Dum pesta epidemio en la 70-aj jartoj de la 18-a jarcento estis ĉi tie entombigitaj kelkaj centoj da homoj.
Hodoșa (Harghita)
Hodoșa aŭ Hodoșa de Ciuc ( Gyergyóhodos ) estas vilaĝo en distrikto Harghita en Rumanio. Administre ĝi apartenas al la komunumo Sărmaș.
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Csík vármegye). Ĉe la censo de 2002 triono de la loĝantaro deklaris sin etnaj hungaroj kaj la hungaran sia precipa lingvo.
Hodoșa situas nur 500 metrojn sude de la rando de Sărmaș, de kiu ĝin disigas kurbiĝo de rivero Mureș. La distrikta vojo DJ153D ligas la du vilaĝojn. Kvankam la fervojo inter Toplița kaj Gheorgheni trapasas Hodoșa-n, ĝi ne havas propran stacion; la plej proksimaj estas en Sărmaș Runc kaj Subcetate.
Uerikon (stacidomo)
Uerikon estas fervoja stacidomo en Stäfa, Svislando.
Sanktejo de la Madono de la Splendoro
La Sanktejo de la Madono de la Splendoro (Santuario della Madonna dello Splendore) estas preĝejo de la 15-a jarcento kiu troviĝas en la komunumo de Giulianova, en la Provinco de Teramo, Italio. Ĝi pli precize lokiĝas je 3 kilometroj de la urbo.
Historio
Dum la dua duono de la 16-a jarcento, estis malgranda kapelo en Giulianova uzata de kunfrateco de la Virgulino de la Rozario.
En 1559, en Giulianova, Kapucenoj ricevis unuan donacon de la Acquaviva familio kaj konstruis preĝejon dediĉitan al sankta Ĉefanĝelo Miĥaelo (kie hodiaŭ staras la "Domo de Maria Inmakulada"). La sanktejo estis konstruita sur la loko de apero de la Virgulino la.
La preĝejo
La preĝejo, laŭ la formo de latina kruco, estas ornamita per grandaj pentraĵoj faritaj en 1954 fare de Alfonso Tentarelli laŭ la projekto de patro Johano Lerario.
Children of Bodom
Children of Bodom (Esperante: "Infanoj de Bodom") estas finna anglalingva muzikgrupo el la urbo Espoo, ludanta muzikon en junto de potenca metalroko kaj melodia mortmetalo. Stilo de grupo enhavas krudan voĉon kaj malebenan ritmon, ankaŭ klavarinstrumentan ludon kaj rapidajn melodiajn soloojn. Ekzakta difino de ilia stilo estas diskute per fanon kaj amaskomunikilon.
Komenco (1993–1997)
Grupo estis establis en 1993 jaro per Gitariston Aleksi Lajho kaj Drumiston Jaska Raatikajnen. Komence grupo nomas IneartheD. Knaboj konis unu la alian, ambaŭ ĝuas je malmolan muzikon, precipe je Stone, Entombed kaj Obituary. Kopletigas la grupo al Trion Samuli Miettinen, kiu ludas en basgitaron. Aŭguste, tiu ĉi jaron, knaboj kreas unua demon "Implosion of Heaven". Samuli estis ĉefa aŭtoro de tekston en grupo dum duaj jaroj, sed en 1995 lia familio transiĝis en Usono, ke malebligis lia partopreno en grupon. Lia lasta kontribuaĵo en verkaron de IneartheD - kantaj tekstoj por dua demo, "Ubiquitous Absence of Remission". En ĉi tiu demo, grupo une uzas klavarinstrumenton. Aleksi kaj Jaska laŭvice rikordis klavara parto, sed poste "aglutinis" ĉiu. Aleksi, antaŭe verkis nur muzikon por kantoj, nun komencas verki tekston.
Forrest Gump
Forrest Gump estas romano de la usona verkisto Winston Groom el la jaro 1986. Ĝi rakontas okazintaĵojn de Forrest Gump, viro kun IQ 75 kaj lia nekutima vivo. Forrest Gump renkontiĝas kun signifaj historiaj personoj kaj je propra haŭto li travivas gravajn eventojn, sed ties signifon li ne konscias. Laŭ motivo de la libro estis en la jaro 1994 filmita samnoma filmo kun Tom Hanks en la ĉefrolo. Libera daŭrigo estas la libro Gump & Co..
Nijntje
Nijntje ankaŭ konata kiel nijntje pluis  aŭ en kelkaj lingvoj Miffy aŭ Mifa, estas la ĉefrolulo de serio da infanlibroj pri  kunikleto. La librojn verkis kaj desegnis Dick Bruna.En la 1950-aj jaroj por la unua fojo eldoniĝis libro pri nijntje, laŭ rakonto de Dick Bruna al lia tiam unujara filo pri kunikleto kiun li vidis en la dunoj de Egmond aan Zee. Aliaj fontoj mencias ke nijntje estis la pluŝa kuniklo de la filo de Dick Bruna
Nijntje li desegnis je baza maniero, per kelkaj linioj kaj grandparte en primaraj koloroj kun dikaj kadrolinioj. Libro pri nijntje enhavas dudekkvar paĝojn, kun sur ĉiu dekstra paĝo desegnaĵo kaj maldekste kvar linioj da teksto. La libroj estis presitaj en malgranda formato, ĉar Bruna opiniis ke estas grava ke la infanoj sentis ke la libro estas por ili kaj ne por iliaj gepatroj.
Li ne uzis majusklojn en la teksto.
Daĥlet Nuadibu
Daĥlet Nuadibu (ولاية داخلة نواذيبو) esttas la plej okcidenta kaj kvara administra regiono de Maŭritanio.
La regiona areo etendiĝas sur preskaŭ triangula, relative malgranda teritorio, en okcidento de la lando. Ĝi limas al regionoj Inŝiri en oriento, Okcidenta Saharo en la nordo kaj Atlantiko en la okcidento.
La ĉefurbo estas Nuadibu. En la regiono vivis en 2000 ĉ. 79.516 loĝantoj, el kiuj 72.337 vivis en la ĉefurbo. Oni mencias ankoraŭ kvar pliajn komunumojn kun 500-4000 loĝantoj.
Dum la mauritania okupado de la suda Okcidenta Saharo de 1976 ĝis 1979, la regiono ankaŭ enhavis setlejojn La Guira en la okcidento kaj Bir Ganduz en nordo de Nuadibu. Hodiaŭ Daĥlet Nuadibu konsistas el unu subregiono, nome Nuadibu.
43794 Yabetakemoto
43794 Yabetakemoto estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei (gubernio Koĉi, Japanio).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de ambaŭ japanaj naĝkonkurencistoj Akihiko Yabe kaj Akikazu Takemoto.
Sursee (distrikto)
La distrikto Sursee (germane Amt Sursee) estas administra unuo de Kantono Lucerno. Ĝi havis 67305 loĝantojn la 31-an de decembro 2007. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Sursee.
Geografio
La distrikto Sursee apartenas al la Svisa Mezlando kaj situas en la nordo de Kantono Lucerno. Ĝi konsistas el la regiono ĉirkaŭ la Lago de Sempach kaj la lucerna parot de la valo de la rivero Suro.
Historio
La hodiaŭa distrikto Sursee estis kreiita post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803. En mezepoko la regiono estis regita de la Habsburgoj, kiuj fondis en la regiono diversajn historiajn urbetojn kiel Sursee kaj Sempach. Pro la influo de la kreskanta urbo Lucerno, kiu volis sendependiĝi de Habsburgo kaj tial alianciĝis al la Svisa Ĵurkomunumo la regiono estis la scenejo de diversaj militoj inter la Svisa Ĵurkomunumo kaj la Habsburgoj. Unu el la plej konataj historiaj eventoj estis la Batalo de Sempach en la jaro 1386. En la jaro 1415 ankaŭ Sursee estis konkerita de Lucerno kaj tiam la tuta hodiaŭa distrikto fariĝis lucerna.
Trafiko
Tra la distrikto pasas la grava Eŭropa nordsudkonekto, kiu tra la Montpasejo Sankt-Gotardo ligas Germanion kun Italio. Okcidente de la Lago de Sempach pasas la fervojlinio de Olten al Lucerno, kiu estas parto de tiu-ĉi grava nordsudkonekto, kaj aliflanke oriente de la lago la nacia aŭtoŝoseo A2.
Komunumoj de la distrikto Sursee
La distrikto Sursee konsistas el 22 komunumoj (stato en somero 2009). Jen la listo:
4376 Shigemori
4376 Shigemori estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj Tsuneo Niijima elde Oĵima en Gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Taira no Shigemori (japane 平重盛, 1138–1179), militestro kaj ministro, filo de Taira no Kiyomori.
Zdounky
Zdounky (Zdounek) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž, 10 km sudokcidente de Kroměříž. Vivas ĉi tie. Tra la municipo fluas rojo Kotojedka. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Kroměříž - Zborovice kaj ŝoseo II/432.
Protekto de la naturo
En la katastro troviĝas tiuj ĉi protektitaj areoj:
Tropic Thunder
Tropic Thunder estas komedia filmo de 2008 reĝisorita de Ben Stiller. Ĝin ĉefroligas Stiller, Jack Black, Robert Downey Jr., Jay Baruchel, kaj Brandon T. Jackson kiel grupo de aktoroj, kiuj faras filmon pri Vjetnama milito. Kiam ilia frustrita reĝisoro (ludita de Steve Coogan) metas ilin en la mezon de ĝangalo, ili estas devigitaj fidi siajn kapablojn por postvivi la realan agadon kaj danĝeron. La filmo scenarigita de Justin Theroux, Stiller kaj Etan Cohen estis el baza rakonto de Stiller kaj Theroux. La filmo estis produktita fare de Stuart Cornfeld, Stiller kaj Eric McLeod por Red Hour Productions kaj DreamWorks Pictures kiel internacia kunproduktado inter Usono, Germanio kaj Britio.
Paramount Pictures kaj DreamWorks publikigis la filmon en Usono la 13-an de aŭgusto 2008. En ĝia nordamerika komenca semajnfino, la filmo gajnis 26 milionojn da dolaroj kaj retenis la unuan pozicion por la unuaj tri semajnfinoj. Downey ricevis premiojn Oskar kaj BAFTA. La filmo enspezis pli ol 188 milionojn da dolaroj tutmonde ĝis novembro 2008.
Naciisma pogromo en Birjulovo Okcidenta (2013)
Naciismaj pogromoj en Birjulovo Okcidenta okazis la en suda parto de Moskvo (plejparte en distrikto Birjulovo Okcidenta) kaj fariĝis plej amasaj dum la lastaj jaroj. Ili estas organizitaj de rusaj naciistoj kaj estis direktitaj kontraŭ moskvaj laboristaj enmigrantoj el Transkaŭkazio kaj Centra Azio; dum la pogromoj estis amasa interbatado kun la polico, kelkaj kostruaĵoj estis rompitaj, ĉirkaŭ 400 homoj estis arestitaj. La kaŭzo estis murdo, okazinta kelkajn tagojn antaŭe: moskvano Jegor Ŝĉerbakov estis mortigita de migranto-azerbajĝanano.
Murdo de Jegor Ŝĉerbakov
Nokte la 25-jaraĝa moskvano Jegor Ŝĉerbakov kun sia amikino Ksenija Popova revenis hejmen (laŭ adreso: Vostrjakova traveturejo, 7, distrikto Birjulovo Okcidenta), ili renkontiĝis kun nekonatulo; dum komenciĝinta konflikto Ŝĉerbakov estis batita per tranĉilo kaj tuj mortis pro korvundo, kaj la murdisto malaperis.
Laŭ informo, ricevita de surdoma observa kamero (laŭ alia versio — laŭ rakonto de Popova), la krimulo estis sudano kun ne-slava aspekto, migranto el Kaŭkazio aŭ Meza Azio.
Juĝesploro
La 14-an de oktobro la estro de Moskva polico, Anatolij Jakunin, asertis, ke mortiginto estis azerbajĝanano. La 15-an de oktobro oni deklaris lian nomon: Orĥan Zejnalov. Samtage li estis arestita en Kolomna kaj per helikoptero transportita al Moskvo.
La la juĝesplorado finiĝis. Zejnalov estis kulpigita je murdo.
Mitingoj kaj pogromoj
La 11-an de oktobro fotografio de la murdisto aperis en retejoj de rus-naciismaj organizaĵoj kaj en interkonaj retejoj. La 12-an de oktobro preskaŭ 40 moskvanoj kolektiĝis apud la distrikta policejo kaj postulis tujan esploradon de la evento, malfermi la apudan legoman bazejon (tie laboris multaj eksterlandaj enmigrantoj) kaj pliseverigi kontraŭmigrantan leĝaron. Post duonhoro ili disiris, sed nokte en interkonaj retejoj aperis alvokoj pri nova "popolkunveno".
La 13-an de oktobro tage en Birjulovo ĉe loko de la mortigo kolektiĝis ĉirkaŭ 200 homoj, similaj al piedpilkaj huliganoj. Al la distrikto estis direktita la polico kaj OMON. Venis ankaŭ la gvidantoj de moskvaj naciismaj organizaĵoj, kiuj informis pri planata kreado de "popolaj taĉmentoj" el loĝantoj. Okazis tujorganizita mitingo, kiun partoprenis 2-6 mil homoj. Poste la homamaso foriris al la vendejaro "Birjuza", kie laboras multaj enmigrantoj.
Dum la interbatado estis vunditaj 5 policanoj. Pro tio 7 homoj estis arestitaj, tamen oni malhelpis forveturigi la polican aŭtobuson. Vespere la naciistoj (ĉirkaŭ 1000) foriris ĝis apuda legombazejo "Pokrovskoje", kiun provis frakasi (tamen trafis tien ne multaj). Unu el la grupoj atingis fervojan stacion "Birjulovo-Tovarnaja", kie frakasis bazareton kun akvomelonoj, renversis aŭtomobilon, post kio estis kaptita de la polico.
Dum la pogromoj estis batitaj estintaj tie enmigrantoj, aŭtomobila veturado en Burjulovo estis parte haltigita. La polico arestis proksimume 400 homojn.
Kelkaj kazoj de senordigoj okazis ankaŭ dum sekvaj tagoj.
9285 Le Corre
9285 Le Corre estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Miraumont (stacidomo)
Miraumont estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta en Miraumont, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
9285 Le Corre
Nomo
Ĝia nomo honoras Lucille Le Corre asociita esploristino ĉe la Instituto de Plenedoscienco de Tucson. Ŝia laboro inkludas la kreon de kombinataj geologiajn kaj komponiĝaj mapojn de la surfaco de asteroidoj kaj satelitoj de planedoj per radaraj, spektroskopaj kaj bildigaj datumoj.
Miraumont (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Nord - Lille (272000).
Sarandë
Sarandë - foje ankaŭ literumita Saranda (kaj esperantigebla kiel Sarando) - estas marhavena urbo de suda Albanio, borde de la Ionia Maro. Ĝi estas ĉefurbo de la distrikto samnoma kaj unu el la ĉefaj turismaj allogaĵoj de la albana marbordo. Ĝi havas 32 000 loĝantojn.
La urbo esas nomata laŭ la malnova monaĥejo sur la monteto de la "40 Sanktuloj", greke "Αγιοι Σαράντα" - Aghii Saranda. Tial ĝi estas nomata itale Santi Quaranta.
Dum Italio okupis Albanion (1939-1943) la urbo ricevis la nomo de Porto Edda, honore al Edda Mussolini, filino de la Duce kaj edzino de Galeazzo Ciano.
Okupo de Korfuo
Post la fino de la unua mondmilito kaj la disfalo de la osmanida imperio, la gajnintaj potencoj starigis en Parizo komitaton da ambasadoroj superrigardontaj la ekzekuton de la pactraktatoj. Tiu komitato donis al internacia komisiono la taskon desegni la limon inter Grekio kaj Albanio.
La 27-an de aŭgusto 1923, la itala ĝeneralo Tellini kaj tri aliaj italaj oficiroj anoj de la komisiono estis mortigitaj far nekonatoj en greka teritorio survoje inter Ioannina kaj Sarandë. Tio estas proksime de la insulo Korfuo.
Wilhelm von Wolzogen
Vivo
Estante samlklasano kaj amiko de Friedrich Schiller li trejniĝis pri financa kaj ĝenerala administradoj ĉe Karlo-lernejo kaj dumstaĝe dum konstrulaboroj ĉe Kastelo Hohenheim apud Stutgarto. Wolzogen nomumitis virtemberga legata konsilisto kaj fine sekreta konsilisto apud Johann Wolfgang von Goethe ĉe Sekreta konsilio (Vajmaro). Li nuptis en 1794 Caroline von Beulwitz post ties divorco de la unua edzo Friedrich Wilhelm Ludwig von Beulwitz. Kun ŝi li havis filon, Adolf von Wolzogen.
En 1804 li elektitis koresponda membro ĉe Rusia Akademio de Sciencoj.
Okupo de Korfuo
Reage al tiu krimo, la tiama provizora ministro pri eksteraj aferoj de Italio, Benito Mussolini postulis pezan kompensacion de la greka registaro, nome: Tiu peto devus esti akceptata antau 24 horoj.
La greka registaro rifuzis nur la partoprenon de la itala ataŝeo en la enketo, kaj la promeso de mortpuno. Tial, la 31-an de aŭgusto Mussolini sendis militan ŝiparon kun mil soldatoj cele al "paca kaj provizora okupado" de la insulo Korfuo ĝis solvo de la disputo. La okupado ne estis tute paca, ĉar la komandanto de la fortikaĵo de Korfuo rezignis pri rezisto nur post pafo al la fortikaĵo de kelkaj kanonfrapoj, kiuj bedaŭrinde mortigis kaj vundis kelkajn grekajn kaj armenajn rifuĝintoj loĝantaj en la soldataj dormejoj.
Samtempe Mussolini postulis ke la komitato de la ambasadoroj subtenu liajn postulojn al Grekio puni la mortigon de anoj de la limkomisiono, sed ne volis renonci pri la rajto de Italio mem defendi siajn interesojn. La itala registaro akiris ankaŭ neformalan opinion de itala juĝisto Dioniso Anzilotti de la Internacia Kortumo de Hago, kiu malpravigis Italion.
La tezo de Mussolini iĝis do ke la pago de 50 milionoj da liroj estus anstataŭajo, ne aldonaĵo, de la punado de la krimuloj.
Eksteraj ligiloj
Revuo Prassi Italiana di Diritto Internazionale, 1444/3
Nětčice
Nomon Nětčice havas pluraj setlejoj:
(154652) 2004 EP20
(154652) 2004 EP20 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Runc (Harghita)
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Csík vármegye). Ĉe la censo de 2002 kvarono de la loĝantaro deklaris sin etnaj hungaroj kaj la hungaran sia precipa lingvo.
Runc situas ĉe rivero Mureș kaj ĉe nacia vojo DN12 (tie ankaŭ Eŭropa Vojo E578), kiu ligas ĝin al Sărmaș. Ĝi havas stacion ĉe la fervojo inter Toplița kaj Gheorgheni.
Francisco Ferrer
Francisco FERRER I GUARDIA (katalune: Francesc Ferrer i Guàrdia; Alella, je la 14-a de januaro 1859 - Barcelono, 13-a de oktobro 1909), kataluna instruisto kaj pedagogo, adepto de Libera Penso kaj fondinto de t.n. Escuela Moderna (Moderna Lernejo), en kiu li edukis laboristajn geknabojn sen trudaj rimedoj, sen batado kaj preĝado, sen ŝtata kaj eklezia influoj. Pro tio kaj lia supozata rilato al anarkiismo, li estis komplote akuzita pri instigo de la revoluciprovo kiu okazis en Barcelono en 1909, konata kiel la Tragika Semajno, kaj ekzekute forigita.
Eksteraj ligiloj
Dokumenta kolekto Ferrer
Fondaĵo Ferrer i Guardia
Liberpensula Frakcio de Sennacieca Asocio Tutmonda
Sabah al-Ahmad al-Ĝabir as-Sabah
Li estis la kvara filo de la en 1950 mortinta emiro Ahmad al-Ĝabir as-Sabah. Antaŭ lia rego, inter la jaroj 1977 kaj 2006 la landon regis la tria filo Ĝabir al-Ahmad al-Ĝabir as-Sabah (inter la du, la landon nur 10 tagojn komisie regis kuzo duagrada). Kontraŭe al ekde 1921 ekzistanta kutimo inter la dinastiaj branĉoj al-Ĝabir kaj as-Salim, Sabah al-Ahmad al-Ĝabir as-Sabah nomumis sian fraton ŝejko Naŭaf al-Ahmad al-Ĝabir as-Sabah (نواف الأحمد الجابر الصباح) kronprinco kaj do tronheredonto.
Kombed
Konforme al principo de la bolŝevikoj, la kamparanoj estis grupigitaj laŭ tri cefaj klasoj: malriĉaj, mezriĉaj kaj riĉaj kamparanoj (kulakoj). Kombed estis la organizo por batalo kontraŭ la riĉaj kamparanoj. Ili estis fakte la bazo de la sovetaj fortoj en la provincoj. Ili helpis kaj organizis dividon de agrikulturaj maŝinoj, rekrutadon por la Ruĝa Armeo kaj konfiskadojn.
En la unua duono de 1919, kombedoj estis enigitaj al lokaj sovetoj.
64296 Hokoon
64296 Hokoon estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, nemalproksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Eagle en Benson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Centro de Natura kaj Astronomia Eduko Ho Koon establita en 1995, la unua special lernejo de Honkongo dediĉita al la scienca eduko. La vortoj Ho Koon en ĉina lingvo signifas "observi" kaj venas el antikva ĉina poemo, kiu diris, kiom oni povas ĝoji, observante nian fizikan universon.
Christian Gottlob von Voigt
Christian Gottlob von VOIGT (naskiĝinta la en Allstedt, mortinta la  en Vajmaro) estis germana verkisto, juristo kaj politikisto.
Li deĵoris komence kiel advokato en sia naskiĝurbo antaŭ iĝi registara konsilisto en Vajmaro kaj poste ĉambra prezidanto, sekreta konsilisto, ŝtata ministro kaj kuratoro pri la Universitato de Jena.
Li havis amikajn kontaktojn kun Johann Karl August Musäus, Johann Gottfried Herder, Christoph Martin Wieland, Friedrich Schiller kaj Johann Wolfgang von Goethe. Post nobeliĝo li karieris ĝis la posteno de ministroprezidanto.
Fonto
Pierers Universal-Lexikon, volumo 18. Altenburg 1864, p. 648 (tie ĉi interrete)
Loving kontraŭ Virginio
Loving kontraŭ Virginio estis usona jura kazo en 1967. La supera kortumo deklaris leĝon de la ŝtato Virginio nekonstitucia. Temis pri rasa integreca leĝo de 1924, kiu malpermesis edzecon inter homoj de malsamaj rasoj.
Malsamrasanoj Mildred Jeter and Richard Perry Loving loĝis en Virginio, kie ili ne rajtis geedziĝi, do ili iris al apuda Distrikto Kolumbio, kie tia edzeco laŭleĝis, tiam revenis al Virginio kiel edzino kaj edzo. Tie la geedzoj (kies angla familia nomo "Loving" ironie signifas "amantaj") estis arestitaj de la ŝtato Virginio, kiu kondamnis ilin, kaj ordonis ilin pasigi jaron en malliberejo. La ŝtato nuligis la malliberejan punon kondiĉe ke ili eliru la ŝtaton por 25 jaroj.
La juĝisto Leon Bazile (eĥante rasan teorion de Johann Friedrich Blumenbach el la 18-a jarcento) proklamis ke
La Loving-oj transloĝiĝis al Distrikto Kolumbio, kaj en 1963 ekprocesis por nuligi la kondamnon (argumente laŭ la 14-a amendo de la konstitucio usona), kaj la kazo finfine atingis la superan kortumon. Ĉiuj naŭ juĝistoj de la supera kortumo konsentis ke la virginia leĝo estis kontraŭ la konstitucio, kaj malakceptis la argumenton de Virginio ke la leĝo ne rasismas ĉar ĝi egale punas blankulojn kaj nigrulojn. En la decido, skribis la kortumo:
Spite tion, tiaj leĝoj restis en la konstitucioj de pluraj usonaj ŝtatoj, ĝis 2000, kiam Alabamo estis la lasta forigi sian leĝon kontraŭ durasa edzeco.
Radio Verda
Starigite en 1998, Radio Verda estis pionira sendependa produktejo de interreta aŭda programaro disponata senpage per TTT. La sonmagazinoj aŭdeblis per tujaŭskultilo, per rekta elŝuto aŭ abone laŭ podkasta formato. En ĉiu numero, Arono kaj Karlina en Vankuvero, Kanado prezentis mallongajn diversaĵojn en Esperanto.
La programoj inkluzivis anoncojn kaj artikolojn ankaŭ de aŭskultantoj. Radio Verda ĉesis produkti novajn programojn en 2013.
Nuntempe estas 247 aŭdeblaj pecoj (bendoj) de prelegaĵoj el la pli ol 200 epizodaj elsendoj ĉe Jutjubo.