cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ted Cassidy
En 1960-aj jaroj, li havis elstaran rolon en The New Adventures of Huckleberry Finn de la NBC kiel Injun Joe kaj partoprenis, krom la cititajn, televidseriojn kiel The Man from U.N.C.L.E., Batman, Mannix, Daniel Boone kaj Lost in Space. Li estis voĉartisto ĉe animaciaj serioj kiel Frankenstein, Jr. and The Impossibles, Birdman and the Galaxy Trio kaj The New Fantastic Four. Li partoprenis filmojn Butch Cassidy and the Sundance Kid kaj Mackenna's Gold.
Dum 1970-a jardeko, li partoprenis televidseriojn The Six Million Dollar Man, The New Adventures of Flash Gordon, Jana of the Jungle kaj Super Friends krom filmojn kiel Flash Gordon: The Greatest Adventure of All, Black Rage, The Slams kaj Goin' Coconuts.
Libera energio
La libera energio en termodinamiko estas funkcio de stato kio mezuras kioman energion oni povas ĉerpi el termodinamika sistemo. Ĉiu ensemblo havas sian propran specon de la libera energion.
Difino
La libera energio H de ensemblo kun dispartiga funkcio Z(\beta) estas difinita tia ke La libera energio do dependas de la tipo de la ensemblo.
Content addressable network
Content addressable network (CAN) estas distribuita sencentra samtavola (P2P) strukturo, kiu ofertas funkcion de hakettabelo. Ĝi estis unu el la kvar originaj proponoj por Distributed hash table (DHT) kune kun Chord, Pastry kaj Tapestry.
Barthold Georg Niebuhr
Barthold Georg Niebuhr (* 27-a de aŭgusto 1776 en Kopenhago; † 2-a de januaro 1831 en Bonn) estis grava germana historiisto, pri la antikvo.Niebuhr estis talenta filo de la fama vojaĝinto al oriento, Carsten Niebuhr, kaj studis en Kiel. Sen diplomo li komencis labori en dana ŝtata servo. La oferton fariĝi profesoro en Kiel - malgraŭ juneco kaj manko de diplomo - li rifuzis. En 1806 li eniris la prusan ŝtatservon, ekde 1810 li prelegis pri historio en la nove fondita Humboldt-universitato en Berlino. En 1816-1823 li reprezentis Prusion ĉe la Sankta Seĝo en Romo kaj ekde 1825 li estis profesoro en Bonn.
Niebuhr estis tre lingvotalenta. Memstude li lernis plurajn orientlandajn lingvojn, kaj li kunfondis la filologian-kritikan historiosciencon. Malgraŭ eraroj en detaloj (pristudante Livion) li grave evoluigis la modernan sciencon pri la klasika antikvo.
Győző Murányi
MURÁNYI Győző (mura:nji) estis hungara verkisto naskita en Torda la 23-an de marto 1895 kaj mortinta en Budapeŝto la 14-an de marto 1979.
Biografio
Győző Murányi akiris juran doktoriĝon en Universitato de Koloĵvaro en 1924 kaj li laboris kiel juristo. Li publikis socisciencajn artikolojn ĉefe en ĵurnalo Pester Lloyd.
Chodovská Huť
Chodovská Huť (antaŭe Chodovský Šmelctál) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Tři Sekery, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas prosimume 3 km sude de Tři Sekery. Estas ĉi tie registritaj 107 adresoj kaj en la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1788.
Luterana preĝejo (Rákospalota)
La Luterana preĝejego estas religia historia monumento en Hungario, en ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Rákospalota. En la distrito funkcias ankaŭ alia luterana preĝejego malpli granda.
Historio
La unuaj luteranoj estis precipe slovakoj en tiu areo. Ili alvenis post la turka dominado. En 1749 ili ne havis preĝejon. En 1794 ili konstruis lernejon, kie ili aranĝis ankaŭ mesojn komence slovake, baldaŭe ankaŭ hungare. La unua preĝejo konstruiĝis en 1855, la pli nova inter 1936-1941. Dum la 2-a mondmilito escepte la preĝejo ne ruiniĝis.
István Nyomárkay
István Nyomárkay [iŝtvAn njomArkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyomárkay István estis hungara lingvisto, filologo, instruisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010), membro de Kroata Scienca kaj Arta Akademio (1997).
István Nyomárkay  naskiĝis la  1937 en Budapeŝto kaj mortis la 5-an de aŭgusto 2020.
6808 Plantin
6808 Plantin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
István Nyomárkay
Biografio
István Nyomárkay frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1956-1961, poste li instruis en mezlernejo 12 jarojn. Ekde 1975 li instruas en Universitato de Budapeŝto, kie li iĝis katedrestro en 1987, en la sama jaro li doktoriĝis antaŭ la akademio. Post 2 jaroj li profesoriĝis. En 2007 li pensiuliĝis, sed li instruas plu. Li okupiĝas pri la slavaj lingvoj. Ekde 2000 li redaktas fakrevuon Studia Slavica. Li ricevis 3 premiojn inter 2000-2007.
6808 Plantin
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franc-devena presisto kaj eldonisto Christophe Plantin (ĉ. 1520–1589), kiu malfermis eldonejon en Antverpeno kaj prenis la nomon Christoffel Plantijn.
Pál Rudnyánszky
Pál Rudnyánszky [rudnjAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rudnyánszky Pál estis hungara arkitekto, profesoro, "paĉjo de la hungara perlito".
Pál Rudnyánszky naskiĝis la  en Miskolc. Li mortis la (supozeble en Budapeŝto).
Biografio
Pál Rudnyánszky akiris diplomon en Teknika Universitato de Budapeŝto en 1949. Post siaj studoj li laboris en diversaj konstruteknikaj ŝtataj entreprenoj, kie li okupiĝis pri diversaj izoliloj. Ekde 1958 li okupiĝis pri uzado de perlitoj. En 1964 li doktoriĝis en la menciita universitato. En 1985 li estis nomumita titulara docento. En 1998 Internacia Instituto pri Perlito en Usono akceptis lin honora membro. Li ricevis diversajn hungarajn premiojn.
Ernsgaden
Ernsgaden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pfaffenhofen an der Ilm kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Geisenfeld.
Historio de la hungara teatro
Historio de la hungara teatro komenciĝis en la 16-a jarcento, kiam aperis diversaj liturgiaj dramoj en Hungara reĝlando. Ili estis dialogaj tekstoj. En sekvanta jarcento restis pluraj latinaj kaj hungaraj lernejaj dramoj, kiujn instruantaj monaĥoj prezentis. La verkistoj estis instruistoj, la aktoroj estis la studentoj kun kelkaj instruistoj. Estis duspecaj dramoj: aŭ ili donis morajn konsilojn, aŭ ili estis alegoriaj temoj. Komence de la reformacio ankaŭ disvastiĝis polemikaj dramoj pri katolikismo kontraŭ reformacio.
Dezső Klimkó
KLIMKÓ Dezső (klimko:) estis hungara kuracisto naskita en Szeged la 11-an de marto 1900 kaj mortinta Budapeŝto la 4-an de junio 1972.
Historio de la hungara teatro
Dum regado de Maria Tereza de Aŭstrio en la 18-a jarcento komenciĝis en la lando la germanlingva teatro. La hungaroj poste provis imiti la germanojn, sed estis financaj problemoj. György Bessenyei skribis unue tragediojn kaj komediojn (ekzemple "La Filozofo" en 1777). Ankaŭ Mihály Csokonai Vitéz verkis komediojn, kiujn siaj studentoj prezentis.
La unua hungara trupo estis fondita en 1790 en Buda fare de László Kelemen (aktoro), sed post movado de Ignác Martinovics la funkcio ĉesis en 1796. Tiutempe en 1793 estis prezentita la unua origina hungara opero en la tiama Pest (urbo). En Transilvanio en en Kolozsvár en 1792 estis prezentita teatraĵo. Pli nova hungara trupo prezentis teatraĵojn inter 1807-1815 en Buda. La teatraĵoj estis pruntitaj de la germanaj teatroj, la tradukaĵojn faris juristaj studentoj, la aktoroj estis studentoj de Universitato de Pest. En 1815 en la grandaj hungaraj urboj Kassa, Miskolc, Székesfehérvár komenciĝis la oficiala teatro. En 1819 oni prezentis kun granda sukceso teatraĵon de Karolo Kisfaludy: A tatárok Magyarországon. En la unua duono de la 19-a jarcento la aktora laboro estis grava patriota tasko, tial iĝis ekzemple Sándor Petőfi migranta aktoro. La unua hungara teatrejo estis konstruita en Kolozsvár en 1821, poste en Miskolc, baldaŭ en Balatonfüred, fine en Pest (urbo) en 1837. Tiu lasta teatro prenis la nomon Nacia Teatro de Pest en 1840. Ankaŭ en aliaj urboj estis konstruitaj teatrejoj, sekve ĉesis la migranta teatro. En 1884 ekfunkciis Budapeŝta Ŝtata Operejo, tial en la Nacia Teatro jam ne estis videblaj operoj kaj baletoj. Longe la Nacia Teatro kaj la Operejo estis ŝtata teatro, la ceteraj estis privataj.
Dezső Klimkó
Kariero
Klimkó Dezső diplomiĝis en Budapest (1924), li laboris en kirurgiaj klinikoj de Peĉo kaj Budapeŝto, de 1937 li estis sekciestra ĉefkuracisto de malsanulejoj Szent János kaj Szent István. De oktobro 1940 li estis profesoro de Universitato Ferenc József. Poste kiel hungara civitano li laboris en OGYI de Târgu Mureș en la kirurgia kliniko (1945-47). Reveninte Hungarion li estis ĉefkuracisto ĝis sia pensiiĝo. (1969). En redaktado de kuracisto László Kelemen fariĝis monografio pri lia vivkariero (Mv. 1946. Acta Medica-serio).
Historio de la hungara teatro
Dum la nazia erao la judaj aktoroj povis ludi aparte nur al judoj, baldaŭ ili estis deportitaj.
En komenco de la socialismo ĉiuj teatrejoj ŝtatiĝis, la teatraj repertuaroj konsistis ĉefe el rusaj-sovetiaj verkoj. Estis granda kampanjo por laboristoj kaj kamparanoj vizitu la teatrojn. Enirbiletoj kostis bagatelaj, en la fabrikoj apartaj homoj vendis la biletojn. Oni fondis ankaŭ vilaĝan teatron, kiu ĉiumatene vojaĝis al vilaĝo aŭ urbeto, vespere estis tie videbla teatraĵo.
Depost la Hungara revolucio de 1956 oni permesis teatraĵojn ankaŭ el "okcidento". Post disvastiĝo de la televizio estis programoj pri teatraĵoj. Depost fino de la socialismo kelkaj privataj (eĉ alternativaj kaj absurdaj) teatrejoj estis fonditaj.
Zădăreni
Zădăreni [zədərenj] (hungare: Zádorlak, germane: Saderlach) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Arad administracie apartenanta al la komunumo Felnac. En 1910 ĝi havis 2 127 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 2 032 (rumanoj, 3% hungaroj. Ĝia unua skriba mencio estas en 1333 kiel ekleziejo. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Temes vármegye).
Tomasz Hudziec
Li ekaktoris en infana aĝo, per la psikologia filmo Nauka latania ("Lernante flugi") de la reĝisoro Sławomir Idziak kaj internacie precipe konatiĝis per la samjare farita kineja filmo Zmory ("Fantomoj"), kiu internacie prezentiĝis ekde aprilo 1979, aparte en germanlingva versio nomata Gespenster - la scenaro disvolviĝas antaŭ la unua mondmilito en parto de Pollando sub aŭstra okupado kaj centras junan knabon en elementa lernejo kiu poste kreskas iĝi ribelema, poezia kaj tre pensema adoleskanto en la sama lernejo kiam la nacia movado al liberigo ĝermiĝas. Poste li ankoraŭ aktore elstaris en kvin pliaj kinejaj filmoj, publikigtaj en 1980, 1981, 1986, 1987 kaj 1991.
Inter la jaroj 1986 kaj 1987 li studis en la Fako de Aktorado kaj Pupteatrado de la Ŝtata Teatra Altlernejo (PWST) en Vroclavo (1985-1987), sed ne diplomiĝis.
Listo de bierfarejoj en Aŭstrio
Tiu ĉi estas‚ ’’listo de bierfarejoj en Aŭstrio’’’ ordigita laŭ la federaciaj landoj de Aŭstrio.
Literaturo
NN (sen jarindiko) 1000 Biere aus aller Welt. Naumann & Göbel, Köln, ISBN 3-625-10351-6
Interna energio
Interna energio en termodinamiko - (signifata per U aŭ Eint) estas parto de energio de sistemo kiu dependas de ĝia interna stato. Ĝi (interna energio) estas sumo de energio de interkorpusklaj fortoj kaj enkorpuskulaj fortoj de sistemo kaj varma energio de movado.
Estas unu el parametroj de termodinamikaj potencialoj. Laŭ unua leĝo de termodinamiko estas samsignifa funkcio de stato.
Mezurunuo de interna energio estas J
Formuloj
do:
Bagan Ajam
Bagan Ajam kaj la cirkaŭ lokoj de Butterworth havis ŝanĝojn de vivoj kun konstruado de la Butterworth Outer Ring Road (Butervaloro Ekstera Ringa Vojo).
Geografio-Loko
Pantai Bagan Ajam estas strando ĉi tie kiu estas populara inter la lokuloj.
Esperanto kaj Bagan Ajam
Kelkaj loĝantoj jam konis Esperanton.
Prokŝino (stacio de Moskva metroo)
Prokŝino (Прокшино) estas stacio sur Metrolinio Sokolniĉeskaja de la Metroo de Moskvo, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Sarah McCullough
Sarah McCullough (mortis la 29-an de oktobro 1949) estis nord-irlanda esperantisto kaj instruistino.
Laŭ Esperanto Triumfonta, en aprilo 1922 ŝi partoprenis la Internacian Konferencon pri Instruado de Esperanto en Lernejo, kiu okazis en la Sekretariejo de la Ligo de Nacioj, en Ĝenevo. Sarah McCullough partoprenis la eventon kiel instruistino kaj ano de la Skolta Delegitaro, specife kiel delegitino de la Belfasta Skolta Asocio. Kun ŝi el Belfasto ankaŭ partoprenis la eventon kiel anoj de "Neoficiala Instruista Delegitaro" F-ino E. Arnold kaj F-ino E. Foster. Konfirmas la informon la Oficiala Protokolo de la evento, publikigita en la revuo Esperanto.
Laŭ Esperanto Internacia ŝi frue aliĝis en 1937 sub la kongresa numero 156 al la 30-a Universala Kongreso de Esperanto (UK), kiu estis okazonta de la 30-a de julio ĝis la 6-a de aŭgusto 1938 en Londono. Tiam la 30-a UK ĝuis 132 aliĝintojn el 17 landoj, 84 el Anglio kaj nur 1 el Irlando, nome F-ino McCullough.
Laŭ The British Esperantist, ŝi forpasis 85-jara kaj tiam estis la plej maljuna esperantisto en Irlando, "fervora laboranto por Esperanto ĝis la morto, aparte en la Belfasta Klubo, de kiu ŝi estis Honora Membro". Pri ŝia morto ankaŭ raportis La Praktiko : "Aktiva membro de UL Universala Ligo, n-ro 4624. Ŝi apartenis al la plej spertaj kaj fervoraj esperantistoj de la lando".
B.C. Place
B.C. Place estas kovrita kupola stadio en Vankuvero, Brita Kolumbio, konstruita en 1983. En la stadio povas sidi ĉirkaŭ spektantoj. Ĝi estas la hejmo por la Leonoj de la Brita-Kolumbio de la Ligo kanada de piedpilko.
La stadio ankaŭ estas la centra eventejo de la Vintra Olimpiko 2010.
Taishi Brandon Nozawa
Taishi Brandon Nozawa (野澤 大志ブランドン, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
Lestadianismo
Unu escepta penso en lestadionismo estas, ke ĉiuj infanoj naskiĝas en kristana kredo. Tamen en lestadianismo estas uzata bapto de infano.
En Norvegio kaj Nordameriko dominas la okcidenta lestadianismo (västlæstadianism, esikoislestadiolaisuus, ankaŭ nomataj "unuenaskitaj lestadianoj"), en Svedio (kaj inter svedlingvaj lestadianoj en Finnlando) la orienta lestadianismo (östlæstadianism, rauhansanalaisuus, ankaŭ nomataj "lestadianoj de la vorto de paco"). En Finnlando dominas la konservativa lestadianismo (gammallæstadianism, vanhoillislestadiolaisuus), kiu estas la plej granda branĉo, kun pli ol 100 000 anoj tutmonde.
En Finnlando kadre de la 1960-aj jaroj ankoraŭ apartiĝis de la konservativa lestadionismo la branĉo Elämänsanalaisuus (finna signifo laŭvorte "provizo de vivaj vortoj"). Multaj pastroj de konservativa lestadianismo kiel Kaarlo Leinonen movis tiam al Elämänsanalaisuus.
Bapto
En lestadianismo estas uzata infana bapto, sed pleje en lestadianismo, alimaniere ol en plejparto el aliaj infanaj baptaj grupoj, ne estas pensata, ke infano ricevus kredon en bapto. Anstataŭe normale en lestadianismo estas kredata, ke infanoj naskiĝas en kristana kredo kaj oni devas bapti la infanojn, ĉar la infanoj jam kredas aŭtomate.
Ahmed Abul Geit
Ahmed Abul Geit (en araba, أحمد أبو الغيط‎ Kairo, 12a de junio 1942) estas egipta politikisto kaj diplomato kiu estis Ĝenerala Sekretario de la Araba Ligo el julio 2016. ​ Abul Geit estis Ministro de Eksteraj Rilatoj de Egiptio de la 11a de julio 2004 al 6a de marto 2011. Antaŭe, estis Permanenta Reprezentanto de Egiptio antaŭ Unuiĝintaj Nacioj. Li estis sukcedita kiel Ministro de Eksteraj Rilatoj fare de la juĝisto de la Internacia Kortumo, Nabil el-Arabi, en marto 2011, post la elpostenigo de la prezidento Hosni Mubarak. Li estis elektita Ĝenerala Sekretario de la Araba Ligo en marto 2016 kaj lia regotempo startis la 3an de julio 2016.
Paul Schuster Taylor
Paul Schuster TALOR (naskiĝis en 1895 en Sioux City; mortis en 1985 en San Francisco, Usono) estis socie engaĝita socisciencisto. De 1922 ĝis sia emeritiĝo li estis profesoro pri ekonomio ĉe la universitato de Kalifornio ĉe Berkeley.
Vivo
Taylor partoprenis esplorprojekton kadre de la New Deal kaj dokumentis kune kun sia edzino, la fotistino Dorothea Lange, kaj la mizeron de kamparaj laboristoj dum la depresio kaj la malliberigon de japanaj usonanoj dum la dua mondmilito.
Verkoj
Inter aliaj:
(14668) 1999 CB67
(14668) 1999 CB67 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Fotoinhibicio
Fotoinhibicio estas la reduktado (inhibicio) de la planta kapablo pri fotosintezo, pro la forta lumigado super la lumsatiga punkto.
La kaŭzo de la fotoinhibicio estas la energia trosatigo de la pigmenta sistemo. La inhibicio trafas ĉefe la reakcian centron de la Fotosistemo II, kie la absorbita lumenergio pli forte transformiĝas al varmo, tiel malpliiĝas la fotoelektrona transporto.
Se la superflua energio de FS II ne povas estis fordonita, estiĝas pli reaga oksigeno, kiu damaĝas la sistemon. Tiu damaĝo estas ofte neeterna, sed la sistemo reripariĝas.
Fotoinhibicio plej ofte povas trafi la C3-plantojn de la sekaj kaj tropikaj, subtropikaj zonoj. La C4-plantoj havas pli altan lumsatigan punkton.
Air Canada
La entrepreno Air Canada estas kanada flugkompanio kun sidejo en Montrealo. La 15-an de aprilo 1997 ĝi estis fondomembro de la flugkompania alianco "Star Alliance", kaj daŭre membras en la alianco. La kompanio laŭ la stato de aŭgusto 2010 ĉiujare transportas proksimume 31 milionojn da pasaĝeroj kaj disponas pri 332 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.
La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon AC; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas ACA.
Manuel da Nóbrega
Pastro Manuel da Nóbrega (1517-1570) (n. en Sanfins do Douro, inter Doŭro kaj Minjo, en la 18-a de oktobro 1517 - m. en Rio-de-Ĵanejro, en la 18-a de oktobro 1570). En Salamanko, studis Humanismon ĉe la loka universitato kaj en 1541 abiturieĝis pri kanono en Koimbro. Aliĝinte en la Jezuita Kompanio, en 1549, li estis komisiita gvidi la unuan mision en Brazilo kune kun aliaj kvin jezuitoj.
Li elŝipiĝis en Salvador (Brazilo), Bahia, en 1549 kaj fondis preĝejon, kie li estis paroĥestro kaj misiisto. Li tuj kreis pedagogian kaj didatikan metondon por instruado elementa kaj duagrada al indiĝenoj. Kolonianoj komencis fortan opozicion kontraŭ lia laboro pro la indiĝenoj, kio devigis interveni la reĝon Johano la 3-a (Portugalio), kiu starigis episkopecon por ke la katekizo ricevu pli altan aŭtoritaton kaj forton. Pastro Manuel ĉiam resperktis la kutimojn kaj morojn de la indiĝenoj; li konsiladis sed ne altrudis. Poligamio kaj antropofagio estis komunaj praktikoj ĉe la indiĝenoj, sed la pastro komprenis, ke ili bezonas toleremon. Li helpis ilin, por ke ili mem komprenu, ke tiaj kutimoj estis forlasendaj. Sed neniam permesis la uzon de forto kaj trudo, kiel deziradis aliaj eŭropanoj. Tio kaŭzis malamikecon de li kun episkopo Pero Fernandes, la unua episkopo de Brazilo. En la lastaj monatoj de la jaro 1552, pastro Nóbrega estis devigata foriri Salvadoron kaj iri al San-Vicento (nuna San-Paŭlio), kie en 1553 li fondis la vilaĝon San-Paŭlo de Piratininga. En la sekvaj jaroj, li fondis kelkajn orfejojn, kiuj ricevis indiĝenojn, blankulojn kaj nigrulojn en egaleco, kaŭzante grandan malĝojon ĉe la registaro kaj ekleziaj superuloj.
En 1559, li estis senoficiga el la posteno de provincestro pro lia kondukto, ĉar li firme batalis kontraŭ sklavecon. En aprilo 1563 okazis ribelon de Tamojoj kontraŭ la portugalanoj, Pastro Nóbrega iĝis ambasadoro de koloniistoj por repacigo. Post la pacigo en 1565, reĝino Katarino komisiis Estácio de Sá kiel koloniestron de Brazilo. La nova koloniestro, decidis fondi vilaĝon Rio-de-Ĵanejron kaj petis helpon al Pastro Manuel da Nóbrega. Tie mortis la pastro post kelkaj jaroj, en 1570.
Verkoj
Manuel da NÓBREGA lasis kelkajn verkojn, kiuj gravas ĉar estas el la unuaj de Brazila literaturo aŭ estas historiaj dokumentoj pri sia epoko:
Mátyás Erdély
Biografio
Pri lernojaroj de Mátyás Erdély mankas informoj. Li debutis kiel aktoro en 1994, krome li estis teatra fotisto. Post 2 jaroj li estis kameraisto kaj reĝisoro en mallonga filmo. Post jaroj li apartenis al stabo de eksterlandaj filmoj, baldaŭe li ricevis diversajn filmajn premiojn. En 2015 li estis kameraisto de hungara filmo "Filo de Saul". Tiu filmo ricevis Oskar-premion. En 2016 li ricevis premion Kossuth en Hungario.
Boku ŭa Tomodaĉi ga Sukunaj
Boku ŭa Tomodaĉi ga Sukunaj (japane: 僕は友達が少ない [Boku ŭa Tomodaĉi ga sukunaj] Boku wa Tomodachi ga Sukunai, laŭvorte: Malmulte Amikojn Mi Havas; plimallonge: はがない [haganaj] haganai) estas japana serio de mangailustritaj romanoj de Hirasaka Jomi (aŭtoro) kaj Buriki (ilustristo). Estas produktataj samnoma mangao kaj animeo bazataj sur la romanoj.
Intrigo
La ĉefa heroo HASEGAÛA Kodaka estas lernanto kun helajn harojn. Lia patrino estis blondulino el Britio. Sed ĉiuj pensas, ke li estas huligano, ĉar huliganoj ofte rekolorigas siajn hararojn. Pro tio li havas multe de problemoj. Kiam Kodaka transiras al nova lernejo li tuj faras malbonan impreson kaj ne povas amikiĝi kun aliaj geknaboj. Tamen li ekscias, ke ankaŭ ŝia samklasanino Mikazuki Jozora ne havas amikojn. Ili kreas lernejan klubon, kiun ili nomas "Klubo de najbaroj" (隣人部 [rinĝimbu]), por homoj, kiuj volas trovi amikojn.
Roluloj
Ĉefrolulo, lernantiĉo. Pro lia aspekto oni rigardas lin kiel huliganon, kaj tio generas multe de malbonaj onidiroj pri li. Tiel kreita lia malbona reputacio ĝenas lin trovi amikojn en la nova lernejo. Kodaka estas la plej trankvila el la klubanoj kaj havas multe de sociajn kapablojn. Lia patro laboras en Usono, do Kodaka zorgas meme pri si kaj pri sia plijuna fratino.
Samklasanino de Kodaka. Ŝi estas nigrahara egoistino. Ŝia komplika karaktero malaltiras ŝiajn potencialajn geamikojn ĝis la renkonto kun Kodaka. Ŝi ofte manipulas homojn — tiel ŝi atingis, ke Maria disponigis sian ĉambron por la klubo kaj subskribiĝis esti ĝia kuratoro. Ankaŭ Kumura trafas sub ŝia manipulado, fariĝante servantino en la klubo. En sia infanaĝo Jozora amikiĝis kun Kodaka, sed li pensis, ke ŝi estas knabo, ĉar ŝi tiel vestis sin, kaj pro tio li ne rekonis ŝin en la alta lernejo. Tamen, kiam Jozora tondis siajn harojn, Kodaka rememoris ŝin.
Lernantino de la sama lernejo, blondulino el riĉa familio, filino de direktoro de la lernejo. Sena demonstre diras, ke ŝi malŝatas ĉion ordinaran. Ŝi havas multe de viraj adorantoj. Pro tio kaj pro sia fanfaronado ina parto de lernejo ne amas ŝin, speciale Jozora. Ili malamas unu la alian kaj senĉese konkuras en ĉio, aparte en siaj romantikaj rilatoj al Kodaka. Jozora nomis ŝin "Viando" pro grandeco de ŝiaj mamoj. En la klubo ŝi kutime ludas videoludojn pri homajn interrilatojn, ofte kun erotika enhavo.
Lernantiĉo, kiu aspektas kiel knabino. Kodaka renkontis lin, kiam Jukimura spuris lin kaj estis malkovrita de li. Jukimura opinias, ke Kodaka estas krimulo, vivanta tiel, kiel li volas. Pro tio, ke aliaj knaboj mokas lin, Jukimura revas iĝi tia, kia Kodaka laŭ lia opinio estas. Do li eniris en la klubon por esti subulo de Kodaka kaj servi lin. Jukimura nomas lin "Anaki" (kio signifas pliaĝan fraton en mafio). Poste oni malkovris, ke Jukimura estas knabino.
Plijuna fratino de Kodaka, lernantino de meza lernejo. Ankaŭ ŝi eniras en la klubon. Kobato havas "komplekso de frato" kaj ŝi ĵaluzas pri li, precipe kontraŭ Maria, en kiu ŝi vidas sian konkuranton. Kobato estas ega fano de animeo "Fera Nekromanciulo" (鉄の死霊術師 [kurogane no nekuromansā]). Ŝi asertas, ke ŝi estas senmorta vampiro, parolas kiel heroino de la animeo, nomas sukon sango ktp. Kobato plaĉas al Sena, kiu provas zorgi pri ŝi kiel pri fratino, sed Kobato panike timas ŝin.
Lernantino de unua jaro. En sia aĝo Rika jam estas genia inventisto. Oni permesis al ŝi ne ĉeesti lecionojn kaj labori en aparta laboratorio. Dum malsukcesa kemia eksperimento en tiu laboratorio ŝi senkonsciiĝis, kaj Kobata, iranta pretere, alportis ŝin en kurac-ĉambro. Poste ŝi eniris en la klubon, ĉar ankaŭ ŝi ne havas amikojn. Rika estas tre rekta perversulino, kiu ofte diras pri diversaj obscenaĵoj. Ŝi interesiĝas pri ŝonen-aj, jaojo kaj meĥa-eĉio (tiu lasta ne ekzistas al ŝia bedaŭro). Ŝiaj pensoj kaj ŝercoj estas tro perversaj por esti kompreneblaj al aliaj klubanoj.
Dekjar-aĝa instruistino, katolika monaĥino kaj kuratoro de la klubo. Malgraŭ ŝia genieco, Maria estas tre malĝentila. Tamen ŝi estas tre trompebla, kion uzas Jozora. Maria rilatas al Kodaka, kiel al sia pliaĝa frato, nomante lin "oni-ĉan" (fraĉjo).
Patro de Sena kaj direktoro de la lernejo. Longhara viro. Li estis amiko de patro de Kodaka kaj Kobato. Pegasas helpis eniri ilin en lernejon.
Servantino en la domo de Kaŭasaki, blondulino kun aĝo de ĉirkaŭ 30 jaroj.
Pliaĝa fratino de Maria, 15-jaraĝa monaĥino.
Alexej Pludek
Alexej PLUDEK (naskiĝis la 29-an de januaro 1923 en Prostějov, mortis la 7-an de septembro 2002 en Prago) estis ĉeĥa verkisto de historiaj romanoj.
Li famiĝis per romano "La skribisto de faraono" el la tempo de Aĥnaton, sed lia plej bona verko estas "Konsilisto de grandaj hindreĝoj" pri la hindiaj regantoj Ĉandragupto, Bindusara, Aŝoka kaj iliaj ministroj Ĉanakja kaj Radhagupta. La lasta estas la ĉefrolulo de la romano.
Lia fantazia romano "Malamiko el Atlantido" pri la detruo de la mita insulo, kiun neniigis tro teknika civilizacio estas miksaĵo de historio kaj scienc-fikcio.
Li verkis ankaŭ du librojn pri la imperiestro Karolo la 4-a kaj pri husanoj (Ĉeĥa disputo), aventuran historian romanon por junularo "Kavalira rajdo de Jan el Michalovice" kaj scienc-fikcion "Almenaŭ mil jarojn", kio okazus, se venkus la nazia Tria regno.
Kiel komunisto li rifuzis Pragan printempon 1968 kaj en romano "Vabanko" bildigis tiamajn politikistojn kiel mensogajn karieristojn.
Mallongvosta sturno
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Ĝi estas nigreca specio kun tre metalecaj briloj ĉefe malhelverdaj en kapo kaj supraj dorso kaj flugiloj kaj ankaŭ helbrunaj. La irisoj estas brunecaj al ruĝecaj.
11773 Schouten
11773 Schouten estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda esplorvojaĝisto Willem Cornelis Schouten (1580–1625) kiu, kun Jacob Le Maire, malkovris la pasejon de la suda Atlantiko al Pacifiko. La Le Maire-markolo (Estrecho De Le Maire) estas, kun la Insulo Estados kaj la Horna Kabo, memorilo pri ili eposa vojaĝo de 1615 - 1616.
Ferdinando de Savojo
Li estis la dua filo de Karlo Alberto de Sardio kaj Maria Teresa de Toskanio. Li estis baptita la 16-an de novembro 1822 en la palaco Pitti, sponsorita de siaj patrinaj geavoj, Ferdinando la 3-a el Toskanio kaj lia edzino Maria Fernanda de Saksio. Li iĝis Duko de Ĝenovo en 1831.
Elektita la 10-an de junio 1848 kiel reĝo de Sicilio fare de la secesiisma registaro, kiu sekvis la sendependan revolucion, li rezignis la tronon por ne ofendi la laŭleĝan suverenulon Ferdinando la 2-a de la Du Sicilioj (kiu lasus siajn italajn alianculojn meze de la unua milito) de sendependeco kaj subskribis pacon kun la Aŭstra imperio). Dum tiu unua milito de sendependeco, Ferdinando de Savojoa kondutis kuraĝe, meritante la oran medalon pri milita kuraĝo.
Dum la Krimea Milito, li estis nomumita por komandi la helpfosadojn de la Reĝlando Sardio, sed lia sano malfortiĝis, kio signifis ke li ne povis akcepti la mision.
Lia sanstato ne resaniĝis kaj li mortis en Torino en la aĝo de tridek du. Li estas entombigita en la reĝa kripto de la Baziliko de Superga, proksime al Torino. Post lia morto, lia filo Tomaso apenaŭ estis unujaraĝa.
106869 Irinyi
106869 Irinyi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la hungaraj astronomoj Sárneczky Krisztián kaj László Kiss elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara kemiisto János Irinyi (1817–1895), kiu inventis la "senbruan" alumeton. Malsukcesa eksperimento en 1836 en la Viena Politekniko donis al li la ideon, ke anstataŭigi per plumba dioksido permesas krei ne-eksplodan alumeton. Reveninte hejmen, li fondis la unuan fabrikon por tiaj alumetoj en Peŝto.
Kastelo Tümpling
Kastelo Tümpling (Schloss Tümpling) situas en la kvartalo Tümpling de la urbo Dornburg-Camburg en Germanujo. Preterkondukas tie la Saale-biciklovojo.
Historio
La sur rokosprona altaĵo eoste de Saale staranta kastelo havas kelon taŭgan por defendado. Krome ĉirkaŭatas la kastelo de ĝardeno kaj parko. Oni supozas ke temis iam pri fortikigita senjorejo de la familio de Tümpling. Tiu ĉi dinastio jam atesteblis en 1300 kastelmastrece por Kastelo Camburg. Plurfoje la senjoroj de Tümpling aperas en dokumentoj de Jena ekde la 14-a jarcento.
La apuda bieno ŝtatigitis fare de la sovetia administrado kaj la tereno separita donitis al forpelitaj orientgermanoj.
Post la Turniĝo
En 1993 akiris ĝin idoj de la Tümpling-oj kiuj tuj ekigis la necesegajn restaŭradojn kaj rekonstruojn.
Waterloo (Ontario)
Waterloo estas urbo en sudokcidenta Ontario. Ĝi estas la plej malgranda el la tri urboj en la Regiona Municipo Waterloo (Ontario).
En la urbo estas Universitato de Waterloo kaj Universitato Wilfrid Laurier.
Wally Buono
Wally BUONO naskiĝis 1950 en Potenco, Italio, kaj estis trejnisto por la Stampederoj de Kalgerio de la Kanada pilkoluda ligo inter 1991 kaj 2002. Je januaro 2003, Buono subskribis kontrakton por esti trejnisto de la Leonoj de la Brita-Kolumbio. Tri fojojn li gajnis la Grejan Pokalon dum sia restado kun la Kalgeria teamo.
Narajano
Nomo
La nomo Narajano (नारायण) estas kunmetaĵo de नर nara “homo, viro” kaj अयन áyana “vojo”.
En la Vedoj
La Nārāyaṇa Upaniṣad (नारायणो पनिषत्) priskribas Narajanon kiel la kreinton aŭ kreo-principon de ĉio:
En Hinduismo
Laŭ la hindua filozofo Madhva, Narajano estas unu el la kvin emanaĵoj de Viŝnuo.
La Bagavadgito priskribas Narajanon kiel la guruon de la universo, la kreinto kaj la malkreonto de ĉio.
En Budhismo
Mahajanaj sutroj mencias Narajanon (那羅延 Nàluóyán) kiel unu el la loĝantoj de unu el la ĉieloj. Laŭ la Traktaĵo pri la Fundamentoj por Jogistoj (योगाचारभूमिशास्त्र Yogācārabhūmi Śāstra, 瑜伽師地論 Yújiā Shī De Lùn), li havas tri vizaĵojn kaj verdan haŭton.
Gagato
Gagato estas varianto de lignito. De koloro nigra kaj brila, ĝi devenas de familio de arboj de juraziko kiu ekstingiĝis antaŭ 60 milionoj da jaroj, samtempe kiel la Dinosaŭroj, laŭ sciencaj studoj pri la deveno de tiu fosilio ekonomie altvalora.
Ĝis antaŭ nelonge oni supozis, ke gagato devenis nur el specio de Araucaria, sed ĵusaj pristudoj de Paleobotaniko realigataj de la Universitato de Oviedo pruvis, ke vere ĝi devenas el diversaj specioj kaj ne nur de Araucaria sed ankaŭ de la Protopinedoj. Nuntempa similaĵo estus kiel Kupreso.
Ĝi estas kompakta, milda al tŭado, malpeza kaj sufiĉe dura (inter 3 kaj 4 en la Mohs-skalo), ĝi rompiiĝas konkoide kaj post striado la koloro estas malhelbruna. Ĝi ardas produktante multe da fumokaj odoron bituminecan kaj foje fetoran. Ties denseco varias inter 1,2 kaj 1,3 g/cm³.
Gagato estas tre fragila materialo, kaj pro tio ties forpreno estis ĉiam manfarita kaj ne tiom industrie. La tajlado estas malfacile kiam oni klopodas tajli detalegajn skulptajoxjn. Tiu cirkonstanco alportis al la arto de gagatojuvelado malgrandan kampon espriman. La iloj por tajlado estas fajlilo kaj tornilo, kiuj per taŭga polurado donas brilegon kiu ne foriros dum longa tempo.
Ĝi estas formita de heterogena miksaĵo de karboneca organika materialo kaj minerala materialo, konsistanta ĉefe el vitrinito, organika komponaĵo devenanta el lignino, celulozo kaj aliaj, estantaj en vaskulaj plantoj kun semoj.
Gagato en antikveco
En antikveco oni nomis ĝin succinum nigrum en la latina, similigante ĝin kun sukceno aŭ succino, kun kio ĝi aperas ofte asociita. Ankoraŭ hodiaŭ, kelkaj juvelkomercisto nomas ĝin "nigra sukceno". Oni nomis ĝin ankaŭ Lapis Gagates (gagata ŝtono), ekzemple tion faris la naturalisto Plinio kaj Isidoro de Sevilo, kiu en sia verko Las Etimologías, eksplikas la kialon: “Gagato estas ŝtono trovita unuafoje en Likio, Malgrand-Azio (Turkio) kiu estas forlanĉita al la bordo de la rivero Gagas, kaj de tie devenas la nomo; estas multaj en Bretonio. Ĝi estas nigra ŝtono, ebena, milda kaj ardas ĉe fajro. La skribaĵoj faritaj per la koto de tiu roko ne estas forviŝeblaj...”
Uzado
Oni uzas ĝin en juvelarto por fari aĵojn de granda beleco, pend-juvelojn, kameojn, kolumojn, ringojn, kune kun materialoj kiel noblaj lignoj, gemoj aŭ duonnoblaj gemoj kaj noblaj metaloj. El la plej grandaj pecoj oni faras skulptaĵojn. Dum jaroj oniuzis ĝin kiel talismano.
Ĵuse oni trovis Gagaton en restaĵoj de la neolitiko, en tumuloj kaj sub dolmenoj; en kelkaj el ili oni trovis pli da cent bidojn da gagato, kio pruvas, ke tiu fosilia lignaĵo estis jam tiam valora posedaĵo al ki oni supozis certan protektan karakteron jam antaŭ miloj da jaroj. La gemos de gagato estis valoraj inter la Egiptanoj, Fenicoj, Etruskoj, Romianoj kaj la Vikingoj, kvankam la bido plej antikva aperas en pend-juvelo de gagato en la Kovo Caldas en Oviedo-, en nivelo apartenanta al la Supra Solutrensa Epoko, datebla ĉirkaŭ la 17.000 AN (antaŭ nuntempo), tio estas 15.000 jaroj antaŭ Kristo.
Deveno
La plej bonkvalita Gagato en la mondo estas tiu de Whitby en Britio kaj tiu de Asturio en Hispanio inter Gijón kaj Ribadesella, de kie oni eksportas ĝin al Britio ekde antaŭ jarcento. Aliaj tipoj de gagato devenas el Teruel en Hispanio, el Francio, Germanio kaj Turkio en Eŭropo, krom el Usono kaj Venezuelo en Ameriko.
Ĝermolisto de nederlandaj esperantistoj
G. Abbas-de Hoop
G. ABBAS-DE HOOP (naskiĝis en 1917, mortis la en Groningen) estis nederlanda esperantistino kaj, same kiel sia edzo forpasinta en 1995, dumviva membro kaj mecenato de UEA.
P. W. Baas
P. W. Baas [bas] (naskiĝis la en Winschoten) estis nederlanda instruisto kaj prezidanto de LEEN inter oktobro de 1931 kaj oktobro 1933, redaktoro de Nederlanda Esperantisto inter januaro 1932 kaj oktobro 1933.
W. A. Bakker-Smith
W. A. BAKKER-SMITH (naskiĝis en 1899, mortis la 22-an de junio 1994 en Amsterdamo) estis longtempa membro de UEA.
Paul van den Berg
Paul van den BERG (naskiĝis en 1931, mortis 15-an de julio 1999 en Heemskerk) estis instruisto pri la angla kaj Esperanto kaj prezidinto (1975-1988) de la Nederlanda Societo de Blindaj kaj Malfortevidantaj Esperantistoj.
May Bijleveld
May Bijleveld - naskiĝis en 1910, mortis en 2007 - estis nederlanda esperantistino, kiu pasigis grandan parton de sia vivo en Brazilo. Estante 20-jara, ŝi esperantistiĝis, kaj interalie tuj poste sekvis kurson gvidatan de la fama Andreo Cseh. Ŝi multe agadis en la nacia movado per informado kaj instruado. En 1938, partoprenante la Universalan Kongreson de Esperanto en Londono, ŝi konatiĝis kun brazila esperantisto, kun kiu ŝi edziniĝis. Tuj poste ŝi translokiĝis al Rio-de-Ĵanejro. Ekde la mezo de la 1970-aj jaroj ŝi fariĝis vigla aganto por Esperanto en Brazilo. Ŝia plej granda zorgo estis la informado pri Esperanto. Estis ŝia iniciato la organizado de vojaĝanta ekspozicio nomata UTINESPO (Utileco INternacia de ESPerantO), kiun vizitis centmiloj da brazilanoj en plurdekoj da urboj. Ŝia plej elstara iniciato estis partopreno en la Pintkonferenco pri la Tero EKO/92, okazinta en Rio-de-Ĵanejro en la jaro l992. Danke al ŝia persisto, UEA instalis budon en tiu evento, kie deĵoris dekoj da samideanoj, informante al la plurmilaj vizitantoj pri la internacia lingvo. Unu el la fruktodonaj rezultoj de tiu partopreno estis la rekomendo, en la fina Rezolucio de tiu evento, ke ĉiuj neregistaraj organizaĵoj utiligu Esperanton en siaj internaciaj kontaktoj.
H. Bouman
H. BOUMAN (naskiĝis en 1920, mortis en 1999 en Roterdamo), estis dumviva membrino en UEA kaj multajn jarojn aktiva parto de la loka Esperanto-grupo en Roterdamo.
Ineke Bourguignon-Slis
Ineke BOURGUIGNON-SLIS estas nederlanda esperantistino. Inter 1991 kaj 2001 ŝi kantis en la nurvoĉa esperanta muzikgrupo Akordo, kaj multfoje prezentiĝis sceneje en esperantistaj eventoj dum 20 jaroj, ĝis kiam la grupo finis aktivajn koncertojn en 2008. Tamen ankoraŭ daŭras publikigoj de sondosieroj. Ekzemple en aprilo 2018 el la eldonejo Vinilkosmo en suda Francio lanĉiĝis bita reeldono de la unua albumo de la grupo, Muzikpluvo, kun du kromaj trakoj. La esperantisto kaj komputikisto Hardo Bourguignon estas ŝia edzo.
Gerrit J. Brons
Gerrit J. BRONS (naskiĝis en 1926, mortis la ) estis delegito de UEA en Maassluis.
Adrianus Bus
Adrianus N. BUS (naskiĝis en 1913, mortis la ) estis dum 45 jaroj delegito de UEA en Bussum.
Hans Martin Butter
Hans Martin BUTTER (naskiĝis en 1931, mortis la 11-an de junio 2004 post longa malsano) estis dumviva membro de UEA en Amsterdamo.
I. Cade
I. Cade estis aktiva esperantisto en komenco de 20-a jarcento. Laŭ lia iniciato fondiĝis Esperanto-klubo en Haago 1906.
G. E. Cannemeyer-Hoogland
G. E. CANNEMEYER-HOOGLAND (naskiĝis en 1912, mortis la 25-an de junio 1995 en Zwolle) Ŝi estis dumviva membro de UEA.
Ramie Dittlof Tjassens-Lips
Ramie DITTLOF TJASSENS-LIPS (naskiĝis en 1903, mortis en 1991 en Hago) estis dumviva membro de UEA kaj fakdelegito pri gastigado.
Johanna Douma-van Wisse
Johanna DOUMA-VAN WISSE (naskiĝis en 1918, mortis la 19-an de aŭgusto 2004) estis multjara membro de UEA en Zutphen.
Jenneke Dunnewold-Ehrmann
Jenneke DUNNEWOLD-EHRMANN (naskiĝis en 1904, mortis la en Hago) estis dumviva membro de UEA kaj mecenato.
Pieter Genesis
Pieter GENESIS (1913 - mortis en decembro 1992) estis fakdelegito de UEA pri maŝinoj kaj pesiloj en Eindhoven (Nederlando).
Frans Goedhart
Frans GOEDHART (naskiĝis en 1922, mortis la en Driebergen, Nederlando) estis UEA-fakdelegito pri naturismo.
M. C. J. van der Graaf
M. C. J. van der GRAAF naskiĝis en 1903 kaj mortis la 19-an de februaro 1998 en Dordrecht (Nederlando). Ŝi estis membro de UEA dum 50 jaroj, kaj fine dumviva membro.
J. de Haan
J. de HAAN estis nederlanda esperantisto. Li estis kunfondinto de la unua Esperanto-grupo en Amsterdamo en 1905, funkciis kiel redaktoro de la gazeto Amsterdama Pioniro kaj poste inter 1908 kaj 1909 de la gazeto Holanda Pioniro. Intense li varbis por Esperanto kaj aranĝis multajn kursojn.
H. L. Hartog
H. L. HARTOG (mortis 59-jara la ) estis nederlanda esperantisto, fak-delegito por turismo en Volendam. Li estis konata aktivulo kaj malnova membro de UEA.
Gerrit van Heek
Gerrit van HEEK (naskiĝis la en Hengelo) estis nederlandano kaj kontoristo. Esperantisto de 1910. Terenoj de lia Esperanto-laboro estis komerco, lernejo kaj radio. Finance li subtenis multajn gazetojn, organizojn kaj entreprenojn.
Johanna M. van den Hengel
Johanna M. van den HENGEL (naskiĝis en 1908, mortis la en Roterdamo) estis dumviva membro de UEA, vicdelegitino dum kvaronA jarcento en Roterdamo, kaj sekretario de la loka klubo "Merkurio".
Rob Heusdens
Rob HEUSDENS (naskiĝis probable en 1956, do nun proksimume -aĝa) estas nederlanda sciencisto, kiu en la 1980-aj jaroj aktivis en la junulara Esperanto-movado. En 1975 li 19-jara per abitura ekzameno finis la mezlernejon Heymans en Groningen kaj poste studis, interalie inter 1981 kaj 1984 fizikon en la universitato de Groningen. Interalie en 1980-1981, probable ankoraŭ pli poste, li estis estraro de la Nederlanda Esperanto-Junularo, kaj internacie aparte elstaris en la 25-a IS (1981-1982), kiam li estis elstara preleganto pri pacismo. Ekde tiam li aparte engaĝiĝas en la organizaĵo Pinkroccade pri sanprizorgo kaj alternativaj konceptoj por homa estonteco, kaj ankaŭ en diversaj politikaj partioj kaj iniciatoj.
Eksteraj ligiloj
Rineke Hoens
Rineke HOENS estas nederlanda esperantistino. En 1988 ŝi estis inter la fondaj membroj de la nurvoĉa esperanta muzikgrupo Akordo, kaj multfoje prezentiĝis sceneje en esperantistaj eventoj dum 20 jaroj, ĝis kiam la grupo finis aktivajn koncertojn en 2008. Tamen ankoraŭ daŭras publikigoj de sondosieroj. Ekzemple en aprilo 2018 el la eldonejo Vinilkosmo en suda Francio lanĉiĝis bita reeldono de la unua albumo de la grupo, Muzikpluvo, kun du kromaj trakoj.
Sander van Huijzen
Sander van HUIJZEN estas nederlanda esperantisto. En 1988 li estis inter la fondaj membroj de la nurvoĉa esperanta muzikgrupo Akordo, kaj multfoje prezentiĝis sceneje en esperantistaj eventoj dum 20 jaroj, ĝis kiam la grupo finis aktivajn koncertojn en 2008. Tamen ankoraŭ daŭras publikigoj de sondosieroj. Ekzemple en aprilo 2018 el la eldonejo Vinilkosmo en suda Francio lanĉiĝis bita reeldono de la unua albumo de la grupo, Muzikpluvo, kun du kromaj trakoj.
Rudolphus Henricus Homulle
Rudolphus Henricus HOMULLE (naskiĝis la en Amsterdamo) estis nederlandano kaj direktoro de stenografia instituto. Kreinto de nederlanda stenografisistemo (Nationaal Eenheids Kortschrift). Iniciatis la unuan grupon en Amsterdamo en 1905 kaj katolikan grupon en 1910. Li tradukis broŝuron de Théophile Cart "Unu horo de Esperanto".
IJntje Pals Kingma
IJntje Pals KINGMA (naskiĝis en 1891, mortis en septembro 1980) estis multjara membro, delegito kaj fakdelegito de UEA en Bergum, Nederlando.
G. H. Koudijs
G. H. KOUDIJS (naskiĝis en 1883, mortis la en Utrecht, Nederlando) estis esperantisto de pli ol sesdek jaroj kaj fidela membro de UEA. Li aktivis por la lingvo ĉe sia metilernejo, landnivele kaj internacie.
Marwine van der Molen
Marwine van der MOLEN estas nederlanda esperantistino. En 1988 ŝi estis inter la fondaj membroj de la nurvoĉa esperanta muzikgrupo Akordo, kaj multfoje prezentiĝis sceneje en esperantistaj eventoj dum 20 jaroj, ĝis kiam la grupo finis aktivajn koncertojn en 2008. Tamen ankoraŭ daŭras publikigoj de sondosieroj. Ekzemple en aprilo 2018 el la eldonejo Vinilkosmo en suda Francio lanĉiĝis bita reeldono de la unua albumo de la grupo, Muzikpluvo, kun du kromaj trakoj. Marwine daŭre prizorgas la grupan memprezenton tekstoj.nl/akordo kaj respondas al retpoŝtaj informpetoj.
Nel Munniksma-Bollen
Nel MUNNIKSMA-BOLLEN (naskiĝis en 1915, mortis en 1995), vidvino de Feiko Munniksma kaj mem aktiva movadano, mortis la 7-an de januaro en Nederlando. Antaŭ kelkaj jaroj ŝi donacis al UEA valoran librokolekton.
Janny Nikolov-Hoitsma
Janny NIKOLOV-HOITSMA (naskiĝis en 1920, mortis la 4-an de decembro 2000 en Veenendaal) estis dumviva membro kaj iam delegito de UEA.
M. F. Onnen
M. F. ONNEN (naskiĝis en 1869, mortis la en Hago) estis frua nederlanda esperantisto. Dum pluraj jaroj li estis ĉefdelegito de UEA. Fervora kaj diversflanka laboro por Esperanto.
Marie Onnen-Onnen
Marie ONNEN-ONNEN (mortis la ) estis nederlanda esperantistino, konata kiel vidvino de inĝ. M. F. Onnen. Ŝi tradukis la libron Kristo interne de vi.
J. L. Putto
J. L. (Tini) PUTTO (naskiĝis en 1907, mortis la en Lochem) estis sekretario (1959-1981) de Kristana Esperantista Ligo Internacia, UEA-membro ekde 1939, delegito kaj fakdelegito pri evangelia kristanismo dum 30 jaroj.
Tona M. de Quaasteniet
Tona M. de QUAASTENIET (naskiĝis en 1889, mortis la en Alkmaar) estis multjara aktivulo en la loka Esperanto-movado kaj dum longa tempo delegito de UEA.
Wim Quispel
Wim QUISPEL (naskiĝis en 1901, mortis la en Roterdamo) estis nederlanda esperantisto kiu estis aktiva en la laborista Esperanto-movado. Dum 20 jaroj (1972-1992), li zorgis pri la presigo kaj dissendado de la SAT-revuo Sennaciulo.
F. B. Rauwerdink
F. B. RAUWERDINK (mortis fine de 1990 en Almelo) estis dumviva membrino de UEA.
M. G. Schoutens
M. G. SCHOUTENS (naskiĝis en 1908, mortis en 2002 en Heemstede) estis nederlanda esperantisto kaj dumviva membro de UEA.
Jan Slaats
Jan SLAATS (naskiĝis en 1902, mortis en 1990 en Aarle-Rixtel) estis la UEA-delegito dum kvindeko da jaroj. Li estis prokuristo de la eldonejo Boekdrukkerij Helmond, kiu eldonis en la 1930-aj jaroj la Idealan Esperanto-Bibliotekon.
Bep Slösser-Bresler
Bep SLÖSSER-BRESLER (naskiĝis en 1908, mortis la en Gorinchem) estis dumviva membro de UEA. En Gorinchem, ŝi estis delegito seninterrompe dum 70 jaroj, de post sia esperantistiĝo en 1927.
Roelof Slot
Roelof SLOT (naskiĝis en 1904, mortis la en Zeist) estis dumviva membro de UEA, mecenato kaj pli ol 70 jarojn esperantisto. En Zeist, li estis longtempe delegito kaj prezidis la lokan Esperanto-rondon pli ol 40 jarojn.
Anna Maria Slot-van der Meulen
Anna Maria SLOT-VAN DER MEULEN (naskiĝis en 1905, mortis la en Zeist) estis nederlanda esperantistino kaj dumviva membro de UEA.
Wil Smit
Wil SMIT (naskiĝis en 1901, mortis en decembro 1995) estis plurfoja premiitino en Belartaj Konkursoj kaj iama delegito en Amersfoort.
J. N. J. Smulders
J. N. J. SMULDERS estis nederlanda esperantisto kaj kuracisto. Li estis pioniro de la katolika Esperanto-movado, redaktisto de la revuoj Nederlanda Katoliko kaj de Espero Katolika. Krome li estis aŭtoro de diversaj broŝuroj, ankaŭ pri organizaj temoj.
W. Spaander
S-ro W. SPAANDER (naskiĝis en 1908, mortis meze de 1989 en Amsterdamo, Nederlando) estis dumviva membro de UEA, fakdelegito kaj regula membro de Societo Zamenhof.
Pieter Snoek
Pieter Hanri Snoek (naskiĝis 22-an de januaro 1909 en Oudewater - mortis la 10-an de februaro 1999 en Bergen op Zoom) estis prezidanto de la Esperanto-klubo en Groningen.
Petrus Hendrik van Terwisga
Petrus Hendrik van TERWISGA (naskiĝis la en Melissant, mortis en  post longa malsano en Oost-Vlieland) estis UEA-delegito sur Vlieland. Ĝis sia morto li energie pledis kaj aktivis por la uzo de Esperanto en unuiĝinta Eŭropo kaj propagandis Esperanton en nederlandaj medicinaj revuoj.