cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manila masakro
La Manila masakro estis unu el kelkaj gravaj militkrimoj fifaritaj de la Imperijapana Armeo, kiel ili estis juĝitaj de la postmilita milittribunalo. La japana komandanta generalo, nome Tomojuki Ĝamaŝita, kaj lia stabanestro Akira Mutō, estis akuzitaj kiel respondeculoj pri la masakro kaj pri aliaj militkrimoj en proceso kiu startis en oktobro 1945. Ĝamaŝita estis ekzekutita la 23an de februaro 1946 kaj Mutō la 23an de decembro 1948.
8068 Vishnureddy
8068 Vishnureddy estas malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
La Membrolle-sur-Choisille (stacidomo)
La Membrolle-sur-Choisille estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Cyr-sur-Loire, apud La Membrolle-sur-Choisille, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Tours - Le Mans (561000).
Bonț
Bonț [bonc] (Boncnyíres) estas vilaĝo en Rumanio 5 km sude de Gherla. En 1910 ĝi nombris 652 loĝantojn (rumanoj), en 1992 392. Ĝia unua skriba mencio estis en 1318. En la 16-a jarcento ĝi havis prosperan reformitan ekleziejon. En 1600–1603 ĝi senhomiĝis dum la detruoj de Basta. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Fizeșu Gherlii.
Proksime de la vilaĝo estis trovitaj neolitikaj kaj bronz-epokaj arkeologiaĵoj.
Decembro de 2016
Jen listo de okazaĵoj en decembro 2016:
Azia marabuo
Aspekto
Ĝi estas granda cikonio kun rekta sinteno, kiu havas nudajn (senplumajn) kapon kaj kolon sen pendanta sako (malkiel la rilata Hinda marabuo), longon de 87–93 cm (etende el beko al vosto), pezon el 4 al 5.71 kg kaj stare ĉirkaŭ 110–120 cm alton, kun enverguro de 210 cm. La ununura konfuzebla specio estas la Hinda marabuo, sed tiu ĉi specio estas ĝenerale pli malgranda kaj havas pli rektan supran bordon en la supra bekomakzelo, kiu mezuras 25.8-30.8 cm longe, kun pli pala bazo kaj aspektas iome pli svelta kaj malpli ĝibeca. La krono estas pli pala kaj la supra plumaro estas uniforme malhela, ŝajne preskaŭ tutnigra. La preskaŭ nudaj kapo kaj kolo havas kelkajn disajn harecajn plumjon. La supra gambo aŭ tibio estas griza pli ol rozkolora, la tarso mezuras 22.5-26.8 cm. La ventro kaj suba vosto estas blankaj.
Junuloj estas iome senkolora versio de plenkreskulo sed havas pliajn plumojn en la nuko. Dum la reprodukta sezono, la vizaĝo estas ruĝeca kaj la kolo estas oranĝa. La pli grandaj mezaj flugilkovriloj havas pintojn kun kuprokolorecajn punktojn kaj la internaj duarangaj kovriloj kaj triarangaj havas mallarĝan blankan bordon. La flugilmalfermo estas 57.5-66 cm longa. Kiel ĉe aliaj samgenranoj, ili kuntiras siajn kolojn dumfluge, kaj tiele la faldita kolo povas aspekti kvazaŭ la sako de Hinda marabuo.
Maskloj kaj ino aspektas simile laŭ plumaro sed maskloj tendence estas pli grandaj kaj havas pli fortikajn bekojn.
Kutimaro kaj ekologio
La Azia marabuo vagadas ĉe humidejoj manĝanta fiŝojn, ranojn, reptiliojn kaj grandajn senvertebrulojn. Ili rare manĝas kadavraĵojn. Ili povas ankaŭ kapti malgrandajn birdojn kaj rodulojn ĉefe dum la reprodukta sezono. Ili estas solecaj escepte dum la reprodukta sezono kiam ili formas izolajn koloniojn. La reprodukta sezono estas el februaro al majo en suda Barato kaj novembre al januaro en nordorienta Barato. La nesto estas granda platformo el bastonetoj situanta sur alta arbo. La nesta diametro estas pli da unu metro kaj kun profundo de ĝis unu metro. La ovaro konsistas el 3 aŭ 4 ovoj. Ili estas silentemaj sed oni notis, ke ili bekofrapadas, fajfas kaj ĝemas neste.
Serravalle di Chienti
Serravalle di Chienti estas komunumo de Italio.
Stacio Akashi
Stacio Akashi (japane: 明石駅 [Akaŝi-eki], angle: Akashi Station) estas fervoja stacio en Akaŝi, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Saint-Éloi (stacidomo)
Saint-Éloi estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Normala jaro komenciĝanta vendrede
Normala jaro komenciĝanta vendrede.
Saint-Éloi (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Burgonjo-Franĉkonteo.
Normala jaro komenciĝanta vendrede
Ĉi tiaj jaroj estas (laŭ gregoria kalendaro):
1582 1593 1599 1610 1621 1627 1638 1649 1655 1666 1677 1683 1694 1700 1706 1717 1723 1734 1745 1751 1762 1773 1779 1790 1802 1813 1819 1830 1841 1847 1858 1869 1875 1886 1897 1909 1915 1926 1937 1943 1954 1965 1971 1982 1993 1999 2010 2021 2027 2038 2049 2055 2066 2077 2083 2094 2100 2106 2117 2123 2134 2145 2151 2162 2173 2179 2190
Kalendaro de la jaro kun semajnoj komenciĝantaj je lundo Kalendaro de la jaro kun semajnoj komenciĝantaj je dimanĉo
MAE
La vorto havas plurajn signifojn:
(39284) 2001 BB62
(39284) 2001 BB62 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lefortovo (BKL Moskvo)
Lefortovo (Лефортово) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sud-oriente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Öpfingen
Öpfingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
MAG
La trilitera kombinaĵo havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Novi Kneĵevac
Novi Kneĵevac (Нови Кнежевац, Törökkanizsa) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Banato. Ankoraŭ 8 vilaĝoj apartenas al la municipo.
Situo
Novi Kneĵevac situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ ĉefvojo Kikinda-Kanjiĵa. Kontraŭe troviĝas tra la ponto Kanjiĵa.
Historio
La hungaroj okupis la Karpatan basenon en 895. La turkoj okupis la regionon en la 16-a j.c. kaj tenis ĝin preskaŭ 200 jarojn. Poste ĝi apartenis al la Habsburga Imperio. En 1832 Törökkanizsa iĝis kampurbo. Ĝis fine de la 2-a mondmilito la urbo apartenis al Torontál, kie estis distriktejo. En 1918 taĉmentoj de SHS (=Serba-Kroata-Slovena Reĝlando) okupis la urbon kaj kun okupitaj regionoj de Pécs, Baja kaj aliaj ili proklamis respublikon. Ekde 1920 ĝi apartenis al SHS, ekde 1929 kiel Jugoslavio. Inter 1941-1944 la germana armeo okupis la urbon.
Famuloj
En la iama Törökkanizsa naskiĝis:
Maŝinkonstruado
Maŝinkonstruado estas konstruado de pecoj aŭ servoj ĉefe en metalurgio farita per maŝinoj, tio estas ilmaŝinoj.
Ilmaŝino estas maŝino kapabla reteni ilon kaj sendi al ĝi movopremon, por ke tiu tranĉu, detranĉu, ŝanĝu, transformu aŭ formigu specife materialon. Tiu maŝino povas do esti uzata kiel resurso por produkti produktojn.
Estas rimarkindaj ilmaŝinoj la jenaj:
La Ilmaŝinoj povas esti klasigitaj laŭ du grandaj kategorioj:
Ilmaŝinoj enhavas ĝenerale:
La statistikoj japanaj kalkulas la ilmaŝinojn kiel robotojn, kion oni ne faras en Eŭropo kie oni klasigas ilin en separitaj kategorioj.
8852 Buxus
8852 Buxus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
László Szilágyi
László Szilágyi [lAslO silAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szilágyi László estis hungara scenaristo, ĵurnalisto.
László Szilágyi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Szilágyi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li iomete studis juron, fine li iĝis ĵurnalisto en 1918. En la sekvaj jaroj li verkis ankaŭ poemojn, novelojn, skeĉojn, la opereto Levendula portis grandan sukceson en 1923. En la sekvaj jaroj li verkis ĉefe libretojn por operetoj kaj scenarlibrojn por filmoj. Li edziĝis en 1934. Nepre menciindas liaj ŝlagrotekstoj: „Negyvenhatos sárga villamoson”, „János legyen fenn a János hegyen”, „Köszönöm, hogy imádott”, „Pá, kis aranyom”, „Lehet könny nélkül sírni”, „Kis kacsa fürdik”, „Éjjel az omnibusz tetején” kaj filmoŝlagroj: Sonĝoaŭto, Hyppolit, la lakeo.
Servigliano
Servigliano estas komunumo de Italio.
Reĝa tombejo de Ur
La Reĝa tombejo de Ur aŭ Reĝaj tomboj de Ur estas arĥaeologia loko en moderna Gubernio Dhi Kar en suda Irako. La komencaj elfosadoj ĉe Ur okazis inter 1922 kaj 1934 sub gvido de Leonard Woolley en kunlaboro kun Brita Muzeo kaj Muzeo de Arkeologio kaj Antropologio de Universitato de Pensilvanio en Filadelfio (Pensilvanio). Multaj trovaĵoj nun estas en muzeoj, precipe la Nacia Muzeo de Irako, Bagdado kaj la Brita Muzeo.
Malkovro
La procezo estis komencita en 1922 elfosante prov-tranĉeojn, por ke Woolley akiru ideon pri aranĝo de la praa urbo. En tranĉeo, kie oni komence nenion malkovris, la ĉefa arkeologo Leonard Woolley decidis fosi pli profunde. Tie oni trovis argilajn vazojn, kalkŝtonajn bovlojn, malgrandajn bronzajn objektojn kaj diversajn bidojn. Woolley opiniis, ke eble estas oraj bidoj kaj por allogi la laboristojn por transdoni ilin, kiam oni trovas tiujn, Woolley ofertis monsumon - kio kondukis al malkovro de oraj bidoj, post kiam la laboristoj reaĉetis ilin de la oraĵistoj, al kiuj ili vendis tiujn. Malhonesteco de la laboristoj estis problemo, sed ne la sola en la komencaj foslaboroj. La lokanoj dungitaj por helpi, havis neniun antaŭan sperton en la arkeologio, tiel Woolley ne faris "oran tranĉeon" dum kvar jaroj, ĝis la laboristoj fariĝis pli spertaj en arkeologiaj fosadoj. Aldone, arkeologio ankoraŭ estis en la komencaj stadioj kiel scienca tereno. Rezulte, oraj objektoj estis identigitaj de spertulo, kiu datis ilin al "Malfrua Babilono" (ĉ. 700 a.K.), kiam ili fakte datiĝis al la regado de Sargono la 1-a (ĉ. 2300 a.K.). La tombejo de Ur inkludis iom pli ol 2000 entombigojn. Inter ĉi tiuj entombigoj estis dek ses tomboj identigitaj de Woolley kiel "reĝaj", termino bazita sur tie grandeco kaj strukturo, vario kaj riĉeco de tombo-varoj same kiel la ekzisto de artefaktoj asociitaj kun masa rito.
La loko
La ruinoj de la praa urbo Ur troviĝas en la dezerto de suda Irako. La urbo restis forlasita post kiam Eŭfrato ŝanĝis sian fluon antaŭ pli ol du jarmiloj. Fruaj arkeologoj, tamen, fosis en la supra tavolo kaj malkovris tombojn, el kiuj kelkaj havis reĝajn nomojn surskribitajn sur ili. Woolley komencis sian elfosadon en 1922 nome de la Brita Muzeo kaj la Muzeo pri Arkeologio kaj Antropologio de Universitato de Pensilvanio. Tamen la efektiva malkovro de la tombejo kaj ĝiaj reĝaj tomboj okazis kvar jarojn post komnnco de elfosado. La granda tombejo funkciis dum almenaŭ tri jarcentoj dum la dua duono de la tria jarmilo a.K. Plimulto de la tomboj estis individuaj entombigoj, kiuj estis tranĉitaj unu al la alia. Viraj kaj virinaj korporestaĵoj estis trovitaj kun ties havaĵoj, kiuj identigis ilin kiel riĉulojn aŭ malriĉulojn.
Woolley komence malkovris 1850 tombojn sed poste identigis 260 pliajn. Tamen dek ses estis unikaj al li, ĉar ili elstaris el ĉiuj ceteraj koncerne ties riĉaĵon, la strukturon de tiuj tombejoj kaj ritojn. Li opiniis, ke la ŝton-konstruitaj ĉambroj kaj la grandega valoro de riĉaĵoj apartenas al la mortintoj, kiuj devenis de reĝa familio. Tiuj korporestaĵoj en ties respektivaj ŝtonĉambroj estis la solaj havi abundajn provizojn por kontentigi ties bezonojn en la postvivejo. Male al tio, la subuloj ne estis traktataj sammaniere kaj havis nenion el la menciitaj varoj. Ili estis traktataj sammaniere kiel aliaj provizoj, ĉar la entombigo estis nur por la reĝa korpo. Kiam la ĉefa korpo estis entombigita, la resto de la homoj estis oferitaj en honoro de tiu persono kaj poste entombigitaj. Kiam Woolley trovis la Grandan Masakrejon, ĝi estis en ekstreme malbona stato. La resto de la ĉambro estis kelkaj ŝtonoj kaj iom da oro, lazurito kaj karneolaj bidoj en bona stato. La Granda Masakrejo estis malferma kvadratforma spaco, servanta kiel tombejo por la korpoj de armitaj viroj, kiuj estis enmetitaj kune kun aliaj kadavroj apartenantaj al virinoj aŭ junaj knabinoj. La enkonduko de amasa ekzekuto ĉe Ur kutime estas asociata al Meskalamdug, unu el la reĝoj de Ur, kiu ankaŭ estis konata kiel la plej ĉefa reganto de ĉiuj sumeroj. Li komencis la praktikon de tia amasa entombigo per ofero de soldatoj kaj tuta aro de virinoj por akompani lin en la postvivo.
Puabi
Kontraste al la Granda Masakrejo, unu el la reĝaj tomboj de Ur travivis preskaŭ en ties kompleto, kio estas plej notinda pro ties trezoroj lasitaj plejparte netuŝite sur korpo de reĝa familiano. Tiu korpo apartenis al Reĝino Puabi kaj estis facile identigebla pro ŝiaj juvelaĵoj faritaj el bidoj el oro, arĝento, lazurito, karneolo kaj agato. Tamen, la plej gravaj indikoj, kiuj nomis ŝian titolon kiel reĝino, estis cilindra sigelo kun ŝia nomo en la surskribo kaj ŝia krono, kiu estis farita el tavoloj de oraj ornamaĵoj formitaj en komplikaj floraj ŝablonoj. Plie, Woolley malkovris teran ramplon, kiu kondukis malsupren al la masakrejo de la bone konservita tombo, kiu estis ĉirkaŭ dek du metroj kaj kvar metroj, kaj trovis aron de kadavroj, kiuj variis de armitaj viroj ĝis virinoj portantaj kapvestaĵojn kun ellaboritaj detaloj. En ties malsupreniro al la masakrejo, li trovis spurojn de fragmitaj matoj kaj ili kovris la artefaktojn kaj korpojn por eviti kontakton kun la grundo, kiu plenigis la reĝan tombon. Du metrojn sub la nivelo de la masakrejo kuŝis tomba ĉambro konstruita el ŝtono, kiu ne havis enirejojn en ties muroj, kaj ĝia sola alirebla vojo estis tra ĝia tegmento. Iam interne, kvar korpoj ripozis interne de la tombo, sed la plej grava estis evidente tiu de la reĝino.
Entombigaj praktikoj
La korpojn ĉe la Reĝa Tombejo trafis iuj entombigaj praktikoj. En la tomboj, la ĉefa enterigo okazis ene de la tomboĉambro kutime akompanata de servantoj. Pluaj korpoj aŭ viktimoj estas entombigitaj tre ofte en apartaj ĉambroj aŭ, pli ofte, en "masakrejo", malferma, enprofundigita areo. La kvanto de oferitaj korpoj en unu tombo varias de malgranda kvanto de ses al inter sepdek kaj okdek korpoj. La servantoj kutime kuŝas en ordinaraj vicoj ene de la masakrejoj aŭ ĉambroj. Estas tute ne konata, ĉu la servantoj mortis laŭ tiu maniero aŭ estis poziciigitaj post-morte. La ĉefa korpo estis metita ĉiam sur maton el fragmitoj, kiuj ankaŭ lini-formis la plankon kaj la murojn de la masakrejo, kien estis metitaj la servantoj. En iuj tomboj la korpoj estas aranĝitaj laŭ tre specifaj manieroj. Iuj tomboj estis trovitaj kun viraj skeletoj kun kaskoj kaj lancoj poziciigitaj antaŭ la enirejon kiel gardistoj kaj enhavis inajn servistojn interne.
Oni ne konas certe, kiuj estis la ĉefaj enterigitaj personoj, sed oni ĝenerale supozas, ke ili apartenis al la reganta familio, aŭ eble rilatas per sango aŭ geedzeco. Aldone, ekzistas malmulte da teksta indiko disponebla por klarigi la tombojn ĉe la tombejo kaj la praktikojn de la homoj, sed oni pensas, ke la entombigoj de la reĝa familiano konsistis el mult-tagaj ceremonioj. Iuj el la korpoj havas atestojn de varmotraktado aŭ fumado, kiuj povus esti provo konservi la korpojn por daŭri tra la ceremonio. Aldone hidrargo estis trovita sur kelkaj kranioj, kio povas ankaŭ indiki provon de konservado. Muziko, ploro kaj festado okazis aldone al la entombigo kun la ebleco de la ĉeestantoj aliĝi. En la unua parto de la ceremonio la korpo estis metita en la tombon, kune kun la oferdonoj, kaj poste sigelita per briko kaj ŝtono. En la sekva parto de la ceremonio la masakrejoj estas plenigitaj de gardistoj, servantoj, muzikistoj kaj bestoj, kiel bovo aŭ [azeno]].
Tombaj varoj
La tombejo de Ur enhavis pli ol 2000 entombigojn kune kun responda riĉaĵo de objektoj. Multaj eroj venas de manpleno da reĝaj entombigoj. Multaj el ĉi tiuj gravaj varoj estis verŝajne importitaj el diversaj ĉirkaŭaj regionoj inkluzive de Afganio, Egiptio, kaj la Indusa valo. Signifaj objektoj varias de cilindraj sigeloj, juvelaĵoj kaj metal-metiaĵoj, ĝis ceramiko, muzikaj instrumentoj, kaj pli.
Cilindraj sigeloj
Cilindraj sigeloj trovitaj inter la tombaj varoj en la tombejo de Ur estis ofte surskribitaj kun la nomo de la forpasinto. Elfosintoj eltiris tri cilindrajn sigelojn proksime al la restaĵoj de reĝino Puabi, unu kun sia nomo skribita en kojnoskribo.
Juvelaĵoj kaj metalaĵoj
La diversaj inaj gravuloj kaj servantoj entombigitaj ĉe la tombejo de Ur estis ornamitaj per juvelaĵoj faritaj el oro, arĝento, lazurito kaj karneolo, inkluzive de diversaj kolieroj, orelringoj, kapvestoj kaj haraj ringoj. La ĉeesto de karneolaj bidoj ĉe la tombaj varoj ĉe la tombejo indikas komercon kun la Indusa Valo. Haraj ornamaĵoj inkluzivis harajn kombilojn kun floraj elementoj faritaj el oro, lazurito, ŝelo kaj rozkolora kalkŝtono. Krome, haraj rubandoj el oro kaj arĝento kaj inkrustitaj kombiloj kun rozetoj ankaŭ estis trovitaj inter la homaj restaĵoj ĉe Ur. Multaj el la juveloj enhavis ian botanikan referencon. Inter ili estas vegetalaj florkronoj modigitaj per oraj folioj. Rimarkinde, la kapvesto de Puabi konsistas el kvar botanikaj florkronoj inkluzive de rozetoj aŭ steloj kaj folioj. Aliaj valoraj metaloj estis trovitaj en formo de kaskoj, ponardoj, kaj diversaj trinkujoj en kupro, arĝento kaj oro. Ora kasko, kies posedon oni atribuas al Meskalamdug estis trovita en tombo, kiun Woolley pensis esti elita, sed ne nepre reĝa. La kasko estis farita el ununura oro kaj desegnita por simili al peruko. La ĉeesto de plene evoluintaj gisad-praktikoj estas supozita de la malkovro de alia armilo farita el elektrumo. En la sama tempo, alia armilo, nomata "Ponardo de Ur", estis laŭ Woolley la unua grava tomba varo malkovrita ĉe Ur. La ingo kaj klingo estis ambaŭ faritaj el oro kun tenilo de lazurito kun ora ornamaĵo. Aliaj ekzemploj de metala laboro inkluzivas diversajn orajn trinkujojn kaj bovlojn faritajn kun teniloj de tordita drato. Iuj el ĉi tiuj inkluzivis reliefan ornamadon aŭ patroneon. Oni ankaŭ malkovris uzadon de martelado je diversaj metaloj. Ĉi tio inkluzivis ŝildan ornamaĵon enhavante asirian stilon de leonoj kaj viroj subpremitaj. Aliaj objektoj inkluzivis arĝentan kanelitan (sulkitan) bovlon kun gravuraĵoj kaj arĝentan modelon de mara ŝipo.
Ceramiko
La ceramikaj tipoj de Ur inkluzivas plejparte pot-formojn kaj bovlojn kun limigita vario en stilo. Konusaj bovloj, kiel registritaj de la elfosintoj, estas divideblaj je du kategorioj bazitaj je ties bordaj diametroj. Woolley identigis 24 malsamajn ceramiktipojn ĉe la Reĝa Tombejo surbaze de elfosado de 238 tomboj. Por dati la ceramikon kaj entombigojn ĉe Ur, kelkaj erudiciuloj komparis tiujn ceramikaĵojn al similaj specoj de aliaj lokoj en Mezopotamio kaj poste kontrolis uzon de cilindraj sigeloj.
La standardo de Ur
Oni malkovris en la tombo PG 779 objekton referita kiel Standardo de Ur. La Standardo de Ur estas trapezoida ligna skatolo korpiganta lazuriton, ŝelon kaj ruĝan kalkŝtonon en la bildigo de diversaj figuroj sur ties surfaco. Ĝia funkcio estas debatata, kvankam Woolley pensis ĝin armea standardo, klarigante la nunan nomon de ĉi tiu objekto. Ambaŭflanke de la standardo, la pentraj elementoj estas konsiderataj parto de rakont-vico dividita formale en 3 registrojn kun ĉiuj figuroj sur komuna bazo. La standardo uzas hierarkion de skalo por identigi gravajn figurojn en la kunmetaĵoj. Legante de maldekstre dekstre, de malsupre al supre sur unu flanko de la standardo, komencante tiel de la plej malsupraj registroj, oni povas vidi virojn portantaj diversajn varojn aŭ portantaj bestojn kaj fiŝojn al la supra registro kie pli grandaj sidantaj figuroj partoprenas festenon akompanante de muzikistoj kaj ĉeestantoj. La alia flanko montras pli militisman temon, kie viroj en tiritaj ĉaroj piedpremas tra grundokuŝantaj korpoj kaj soldatoj kaj kaptitoj marŝas direkte al la supra friso, kie la centra gravulo estas formita kiel plej granda figuro, atingante eĉ limon de la supra friso.
Stato de la reĝaj tomboj
Prirabado de arkeologiaj lokoj estis ofta okazo dum regado de Saddam Hussein, kies registaro deklaris la agon mortomerita peko. Pro la Iraka Milito tamen rabado okazis pli ofte. Tutaj arkeologiaj lokoj estis detruitaj, kun deko da miloj da truoj fositaj de rabistoj. La "Reĝa Tombejo de Ur" tamen restis plejparte sendifektita. La loko situis ĉe la limoj de la Aerbazo Tallil, kontrolita de aliancaj fortoj. Ĝi difektiĝis dum la unua Golfa Milito, kiam la aerbazo estis bombita. Rezulte de tio, en 2008 teamo de kleruloj, inkluzive Elizabeth Stone de Universitato Stony Brook, trovis, ke la muroj de la reĝaj tomboj komencis disfali. Malboniĝo ankaŭ estis registrita en la trovoj de la teamo, pro okupado de militistaro. Oni trovas plej malutila al la loko la neglekton. Stone deklaris, ke dum 30 jaroj la "Iraka Departemento de Antikvaĵoj" malhavis la rimedojn por ĝuste inspekti kaj konservi la lokon, kune kun aliaj lokoj, kiujn la teamo ekzamenis. Rezulte de tio, lokoj kiel la Reĝa Tombejo de Ur, komencis erodi. En majo de 2009, "Iraka Ŝtata Instanco de Antikvaĵoj" reakiris kontrolon de la loko, helpe de konservado de la praa loko. 30.9615°N, 46.1061°W
Philip Diehl
Philip H. DIEHL [dIl] (ankaŭ 'Phillip'; naskiĝis la, mortis la ) estis german-usona mekanika inĝeniero kaj inventisto kiu akiris kelkajn usonajn patentojn, kiel por elektra inkandeska ampolo, elektraj motoroj por kudromaŝinoj kaj aliaj uzoj, kaj por plafona ventolilo. Diehl estis samtempulo de Thomas Edison kaj liaj inventoj ebligis ke Edison malpliigis la prezon de sia inkandeska ampolo.
En Julio 1868, li elmigris al Novjorko kie li laboris en kelkaj maŝinvendejoj antaŭ trovi laborpostenon kiel metilernanto ĉe la Singer Manufacturing Company. En 1870 aŭ 1871 li estis transigita al Ĉikago kaj eklaboris ĉe la Remington Machine Company ĝis 1875. Li perdis ĉiujn siajn havaĵojn dum la Granda Incendio de Ĉikago de 1871. En 1873, Diehl edziĝis al Emilie Loos en Ĉikago.
En 1875, Diehl translokiĝis al Elizabeth (Nov-Ĵerzejo), kaj ekzorgis pri la eksperimenta laboro por plibonigi kudromaŝinojn en la fabriko de Singer. Lia filino, Clara Elvira, naskiĝis la 2an de aprilo, 1876.
Plafona ventolilo
Ĝi estis inventita de Philip Diehl kiu estis desegninta la elektran motoron, kiu estis uzata en la unuaj Singer kudromaŝinoj, kaj je 1882 alfarigis tiun motoron por plafono-muntita ventolilo. «The Diehl Electric Fan» (La Diehl Elektra Ventumilo), kiel ĝi estis konita, funkciis kiel ordinara nuntempa plafona ventolilo; ĉiu ventolilo havis sian propran motoran unuon, eliminanta la bezonon por multekostaj kaj ampleksaj zonaj sistemoj. Diehl estis, preskaŭ tuj, malcedita de feroca konkurado, pro la komerca sukceso de la plafona ventolilo. Tamen, li daŭris bonigi sian inventaĵon. Unu tia bonigaĵo, la «Diehl Electrolier», estis de lumila garnituro por la plafona ventolilo por kompensi por translokitaj lumiloj.
Nuklea reakciujo
Nuklea reakciujo (au reaktoro ) estas aranĝaĵo, en kiu nuklea ĉena reakcio okazas kaj povas esti kontrolata kaj regata.
La nomo same aplikeblas al reakciujoj kie malpezaj elementoj kunfandiĝas kaj ekkonsistigas pli pezajn atomojn, kaj al reakciujoj kie pezaj elementoj (ekz. uranio) fendiĝas en malpezajn atomojn. Nuntempe (en 2010), dum oni daŭre klopodas (ekz. la ITER-a projekto) eltrovi manieron efektivigi la unuan procezon, kiu estas teorie imagebla, en la reala vivo nur ekzistas reakciujoj, kiuj profitas tiun ĉi lastan manieron produkti energion.
Nauort
Nauort estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Nuklea reakciujo
Nukleaj reakciujoj utilas kaj por produkti energion en atomcentralo, kaj por funciado de ŝipoj, submarŝipoj aŭ satelitoj, kaj por produkti materialojn uzotajn aŭ uzeblajn por nuklea armilaro, kaj por elsendo de partikla radiado aŭ radiaktivaj izotopoj.
Atomelektrejo povas konsisti el unu aŭ pliaj reakciujoj.
Historio
Oni taksas, ke la unuaj nukleaj reakciujoj estiĝis nature antaŭ ĉirkaŭ 1,7 miliardoj da jaroj. En gabonaj minejoj oni efektive eltrovis kuŝejojn de uranio kun rimarkinde sufiĉe alta centono da 235U: eblas klarigi la eltrovon nur supozante, ke pro hazarda amasiĝo de sufiĉa kvanto da uranio, kaj danke al ĉeesto de likva akvo, nature okazis atomfendiĝo. Tia hazarda ekokazo de nuklea reakcio nuntempe ne plu eblas, ĉar la plejparto el la tiama 235U jam disfalis, kaj hazarda amasiĝo de sufiĉa kvanto da tiu elemento en limitiga regiono de la terkrusto nun malverŝajnas.
La unua homfarita nuklea reakciujo estis konstruita en Usono en 1942, en la Universitato de Ĉikago, de teamo estrita de Enrico Fermi kaj Leó Szilárd. Estis amaso da 6 tunoj da uranio, 34 tunoj da urania oksido kaj 400 tunoj da grafito. Ĝi produktis nur 0,5 vatojn da energio, sed sufiĉis por pravigi la tiam pioniran teorion pri nuklea fendiĝo, kaj rolis kiel eksperimenta ŝablono por la reakciujoj produktantaj plutonion por la atombomboj en la kadro de la Projekto Manhattan.
La unua franca nuklea reaktoro estis kunstruita en Fontenay-aux-Roses (Hauts-de-Seine) de Lew Kowarski kaj Frédéric Joliot-Curie en 1948.
En la tiama Sovetunio, la reaktoro de Obninsk (en la hodiaŭa Rusio), konstruita en 1954, konsistigis la unuan atomenergiejon, tio estas, aparataro por produkti elektran energion el atoma energio. Ĝi produktis kvin megavatojn da energio dum 48 jaroj.
Laŭ la oficialaj statistikoj de Internacia Atomenergia Agentejo (IAEA), je la funkciadis 443 nukleaj reakciujoj kaj 56 estis konstruataj, ĉefe en Ĉinio, Barato, Rusio kaj Sudkoreio. 142 pliaj reakciujoj estis planataj kaj 327 estis proponataj.
Funkciado
Nuklea reaktoro uzas nuklean fision.
Buru
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 351 loĝantojn (rumanoj), en 1992 280.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1470. Ĝiaj iamaj ferminejoj elĉerpiĝis. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Nuklea reakciujo
Funkciado
Povas esti spontanea fisio, sed praktike preferiĝas la induktata fisio, en kiu la neŭtronoj elĵetitaj de fisianta kerno estigas la fision de aliaj kernoj, per ĉena reakcio.
La plej uzataj fisieblaj elementoj estas uranio-235 kaj plutonio-238.
Ekzemplo de urania fisio:
+ energio
La energio retroviĝas sub formo de kineta energio de la la fisiaj produktoj (kernoj de kriptono kaj bario en nia ekzemplo), kaj de la neŭtronoj, kiuj per koliziado kun la ĉirkaŭa materio kreas varmon, utilan ekzemple por boligi akvon de vaporkaldrono.
Por ke la ĉena reakcio pluu, la elsenditaj neŭtronoj estigu aliajn fisiojn. La problemo estas, ke la neŭtronoj ĵus kreitaj havas energion tro altan por esti facile sorbitaj de la fisiaj kernoj. Necesas malplirapidigi la neŭtronojn per moderigilo. Neŭtronoj estas malrapidigataj ĝis rapido, kiu estas tiu de la termika moviĝo de molekuloj. Pro tio oni parolas pri "termikigo de la neŭtronoj".
Regado de la reakcio
Por ke la ĉena reakcio ne kresku pli ol kontroleble, necesas forigi la troajn neŭtronojn. La ĉeesto de materio sorbanta la neŭtronoj malhelpas la ĉenan reakcion. Oni uzas elementojn, kiuj kapablas bone sorbi la neŭtronojn, kiel ekzemple kadmion, gadolinion aŭ boron. Tiaj elementoj estas uzataj en formo de stangoj. La reaktoro estas regata per la enmeto aŭ la formeto de tiuj reguligaj stangoj en sia "koro".
Aŭreo (Majenco)
Vivo
Laŭ malnova legendo el Halberstadt li originis el nobela familio forlasante post la morto de la gepatroj ĉiujn agrablaĵojn. La havaĵojn li disdonis inter la malriĉulojn kaj ekloĝis en ermitejo ĉe Rejno. Post kelke da tempo pasigita en meditado kaj asketismo li iris post ĉiela ordono Majencon por prediki. Post la morto de Aŭreo episkopiĝis Maksimo. Unufoje Aŭreo kaj lia diakono Justino publike primokitis kaj ĵetitis prizonen; liberigite per gvardistoj ili fuĝis sed rekaptitis fare de la prefekto de Rustenfelde en Turingio kaj ekzekutitis en 451 post multaj turmentoj. La kadavroj sepelitis tie, kie poste reĝo Dagoberto la 1-a fondis la urbon Heiligenstadt kaj la Marteno-konventon.
Kiam la suvereno de Aŭstrazio venis tien por tranokti li vekiĝis la sekvan matenon sanigite de kancero. Ĉar en sonĝo diritis al li ke temus pri la mortoloko de Aŭreo kaj Justino li nomis la lokon Hagiopolis, do urbo de la sanktuloj/Heiligenstadt. La ostojn de la martiroj metitis en kesto ĉe kies proksimeco malsanuloj kaj suferantoj spertis plibonigon sanstatan. Kiam Aŭreo kaj Justino mortis por Jesuo Kristo lia fratino Justina kune kun multaj aliaj ankaŭ la morton suferis per batmortigo; ili ĉiuj samloke entombigitis.
Matamoros (Coahuila)
Matamoros estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Matamoros. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05017.
Matamoros signifas en la hispana "maŭrmurdisto".
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 99707 loĝantojn. El tiuj estis 49.508 viroj kaj 50199 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1003,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1110 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 77542 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 19 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,025 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 64.416 personoj apartenis al la katolika religio kaj 5191 personoj al la protestantisma religio. 860 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 5324 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
SIRUTA
SIRUTA ( Sistemul Informatic al Registrului Unităților Teritorial-Administrative = informadika sistemo de registro de teritoriaj-administraj unuoj) estas klasada sistemo uzata de la rumana Nacia Instituto pri Statistiko (Institutul Național de Statistică = INS) por registri administrajn teritoriajn unuojn (Unitățile administrativ-teritoriale = UAT). Ĝi atribuas al ĉiu UAT nombran kodon.
La sistemo dividas la unuojn en tri nivelojn :
Unuoj de la unua nivelo havas du- aŭ triciferajn kodojn, aliaj kvin- aŭ sesciferajn. La kodoj de la tri niveloj ne estas strukture interligitaj. Ekzemple distrikto Sibiu havas la kodon 323, ĝia ĉefurbo Sibiu havas 143450, komunumo Șelimbăr havas 143557 kaj 143566 kaj vilaĝo Veștem en tiu komunumo 143593.
Ĉiujare la SIRUTA adaptiĝas al la intertempaj administraj ŝanĝoj.
La distriktoj
La distriktoj kaj la ĉefurbo Bukareŝto havas jenajn SIRUTA-kodojn:
Kiel oni vidas, la kodoj kreskas laŭ la (rumana) alfabeta ordo de la distriktaj nomoj, escepte de la distriktoj Călărași kaj Giurgiu, kiuj havas numerojn super 500.
Prace
Prace estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego sur la norda deklivo de Monteto Prace kun monumento de batalo ĉe Slavkov nomata Tumulo de paco. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368. Ekde la jaroj 1986–1990 Prace estis konsisto de Šlapanice.
Decembro de 2015
Jen listo de okazaĵoj en decembro 2015:
MAJ
La vorto havas plurajn signifojn:
Ĉoĥo
Ĉoĥo (kartvele ჩოხა, azere Çerkezi çuxa, ruse черкеска) estas tradicia maskla vestaĵo de la popoloj de Kaŭkazio. Ĝi estis vaste uzata en Kartvelio ekde la 9-a jarcento ĝis 1920 kaj inter la azeroj de la 17-a kaj la 20-a jarcento. Krom tiuj du popoloj pluraj aliaj malplimultaj etnoj kiuj loĝas en Kaŭkazio kutime uzis ĝin sed plurfoje laŭ diversaj stiloj kiuj reprezentis la diversajn naciojn. Ĉoĥo estas kartvela vestaĵo kaj en la kartvela signifas vira kostumo. Ĝi estas konata kiel la nomo de la teksaĵo kaj la rusoj alvenintaj en Kaŭkazio nomis ĝin "ĉerkeska". En la cirkazia lingvo la ĉoĥo estas konata kiel "ŝvaĥ", kio signifas "rajdant-kovrilo".
En Kartvelio, la nigra ĉoĥo estis rezervita al la "Ordeno de Ĉoĥosani" kiu reprezentis la riĉan eliton de la kartveloj. Inter tiuj homoj troviĝis herooj, nobelaro, kelkaj de la famaj poetoj kaj la homoj kiuj servis al la lando. La ĉoĥo estas el dika teksaĵo kaj alĝustigita al la kokso kaj larĝa en la malsupra parto. En kelkaj regionoj de Kaŭkazio ankaŭ ekzistas inaj ĉoĥoj.
Kun la alveno de la komunisma reĝimo en Kaŭkazio, tiu tradicia vestaĵo komuna al multaj popoloj, estis malpermesita ĉar ĝi estis konsiderita kiel vestaĵo de la burĝaro.
Papaĥo
Papaĥo (kartvele ფაფახი, ukraine kaj ruse папаха, azere papaq) estas vira ĉapelo el eluzita lano uzata en tuta Kaŭkazio. Tamen, en diversaj regionoj ĝi havas plurajn stilojn kvankam ĉiuj estas similaj pro komunaj bazoj. Ekzemple, la papaĥo de Kartvelio estas el lano kaj rondforma.
La papaĥo estas multe pli uzata en la kamparo, ĉefe en la montaraj regionoj de Kartvelio: Pŝavi, Ĥevi, Mtiuleti kaj Tuŝeti. Ĝi ankaŭ estas uzata de la ĉeĉenoj kaj aliaj popoloj de Kaŭkazio per kiuj estis enkondukita en la rusan armeon, kiu fariĝis oficiala de la armea uniformo en 1855 far la kozakoj, kaj pli malfrue de la kavalerio.
Snežnica
Snežnica [sneĵnica], (hungare Havas [havaŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Snežnica etendiĝas fine de sakovojo el Kysucké Nové Mesto. Žilina troviĝas je 8 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1426 en formo "Szneznych". En 1598 oni komputis tie 10 domojn kaj muelejon. En 1784 243 vilaĝanoj (35 familioj) loĝis en 34 domoj, en 1828 309 vilaĝanoj loĝis en 40 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Sznazsnicza, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Havas 414 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kysucké Nové Mesto, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Snežnica 957 homoj, (953 slovakoj).
Simono Budny
Simono Budny (ankaŭ Simon Budnii, Szymon Budny, Сымон Будны, Budnius; naskiĝis januare 1530 en Budne, apud Goniądz, mortis la 13-an de januaro 1593 en Viŝnjevo) estis humanisto, klerigisto, sciencisto, filozofo, historiisto.
Religia reformaciisto en la Unua Pola Respubliko, pastoro komence kalvinana kaj poste ariana, hebreisto, bibliisto, tradukisto de la Biblio en la polan lingvon, ariana verkisto kaj teologo. Unu el pioniroj de la ideo pri demokratio en politiko, kontraŭulo de mortpuno. Verkis en la belorusa lingvo kiel unu el la unuaj aŭtoroj, ankaŭ latine kaj pole.
Historiisto Norman Davies nomis Szymona Budny "la plej eminenta hebreisto de la 16-a jarcento". Budny tradukis la Biblion (Biblio de Nieśwież) – la unua kompleta traduko de la Sankta Skribo al la pola lingvo el originalaj lingvoj kaj la unua en historio de polaj tradukoj de la Biblio, farita de unu persono. Liaj studoj pri la hebrea lingvo influis postajn judajn sciencistojn.
Kreado
Eldonis Novan Testamenton kun komentoj kaj rimarkoj (1574), kiu estis unua en monda literaturo provo de radikala racionala kritiko de Evangelio. En 1562, en Njasviĵ estis presita kateĥismo verkita de Budny. Poste li eldonis en diversaj urboj verkojn, en kiuj li eldiris siajn opiniojn pri kredo, pri laika destino de homo, pri ŝtata potenco. Polemikadis pri religiaj problemoj kun svisa teologo Heinrich Bullinger. Apogis koncepton de limigita, klera monarkio, kia permesus al simplaj homoj evolui. Proponis evoluigi literaturon en nacia lingvo.
(87025) 2000 JT66
(87025) 2000 JT66 estas venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Venuso, la Tero kaj Marso:
MAK
La vorto havas plurajn signifojn:
Distrikto Poltár
Distrikto Poltár estas meza distrikto en Regiono Banská Bystrica. Ĉefa urbo de distrikto estas Poltár. Distrikto najbaras kun distrikto Detva kaj distrikto Brezno (norde), distrikto Lučenec (okcidente kaj sude), distrikto Rimavská Sobota, (oriente kaj sude).
Bombardado de Prago (1945)
La Bombardado de Prago okazis proksime de la fino de la Dua Mondmilito nome la 14an de februaro, 1945, kiam fortoj de la Usona Aerarmeo faris aeratakon super Prago. La urbo estis la ĉefurbo de Ĉeĥoslovakio kaj (ekde la Nazia okupacio en 1939) la ĉefa urbo de la Protektorato Bohemio kaj Moravio. Laŭ usonaj pilotoj, temis pri rezulto de navigacia eraro: samtempe, estis okazanta amasa bombado de Dresdeno, 120 km nordokcidente el Prago.
Kvardek usoanj bombaviadiloj Boeing B-17 Flying Fortress de la 8a Usona Aerforto faligis ĉirkaŭ 152 tunojn de bomboj sur multajn loĝatajn areoj de Prago. La amasa bombado frapis Vyšehrad, Zlíchov, Karlovo náměstí, Nusle, Vinohrady, Vršovice kaj Pankrác. La bombado rezultis en la mortoj de 701 personoj kaj la vundigo de 1184. Ĉirkaŭ cento da domoj kaj de historiaj lokoj estis tute detruitaj kaj aliaj ducent estis akre damaĝitaj. Ĉiuj mortintoj estis civiluloj kaj neniu el la fabrikoj de la urbo, kiuj estis utilaj al la germana armeo Wehrmacht, estis damaĝitaj.
Multaj domoj kaj naciaj lokoj estis detruitaj, por ekzemplo la Emaus-monaĥejo, la Faust-domo kaj la Vinohrada Synagogo. Kelkaj el plej famaj modernaj konstruaĵoj de Prago, kiel la Dancing House aŭ la Emaus-preĝejo, estis konstruitaj en lokoj kie bomboj estis detruintaj antaŭe ekzistantajn konstruaĵojn.
Árpád Fasang (pli aĝa)
Árpád Fasang naskiĝis la en Krakovo (Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Pollando), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Árpád Fasang akiris pedagogian kaj dirigentan diplomojn en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1939. Liaj plej gravaj instruistoj estis Albert Siklós kaj Jenő Ádám. Jam dum la studjaroj inter 1931 kaj 1941 li instruis en bazlernejo en Orosháza, poste pli ol jardekon en pedagogiaj institutoj en Szarvas, respektive en Sopron. En la lasta urbo li fondis koruson en 1948. En la jaroj 1953 kaj 1954 li estis muziklernejestro de Győr, poste li havis postenon en la eduka ministerio 4 jarojn. Inter 1958-1972 li estis muziklernejestro en Budapeŝto, sed inter 1959 kaj 1963 li prelegis ankaŭ en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Li estis korusestro en Orosháza (1934–1938) kaj Csepel (1958–1969). Li estis iniciatoro de popolkanta movado "Röpülj, páva". Li ricevis premiojn inter 1953 – 1985.
Sirolo
Sirolo estas komunumo de Italio.
Carla Juri
Carla JURI (naskiĝis la ) estas svisa aktorino. Ŝi estas plej konata pro siaj roloj en Feuchtgebiete, Finsterworld kaj Blade Runner 2049.
Biografio
Juri kreskis en Ambrì, vilaĝo en la italoparolanta kantono Ticino en Svislando. Ŝi parolas flue la germanan, la anglan kaj la italan. Ŝi lernis la germanan kaj la italan kiel infano. Ŝia patro estas advokato kaj ŝia patrino estas skulptisto. En la lernejo, ŝi ludis hokeon por la teamo HC Ambrì-Piotta kaj poste por la teamo SC Reinach. De 2005 ĝis 2010, ŝi studis teatrarton en Los-Anĝeleso kaj Londono.
Oppach
Oppach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Sezama pasto
Sezama pasto (طحينة [] aǔ ĝenerale nomita tahini) estas pasto el fajne farunigitaj sezamgrajnoj. Sezama pasto venas el la araba kuirarto, kaj estas baza aldonaĵo de la kikerkaĉo. Ĝi estas ofte aldonita al tremposaŭco.
Sezama pasto estas tre vitaminriĉa (precipe B1, B2 kaj B6) kaj entenas multan kalcion (783 mg je 100 g ; ĉ. 5-oblan ol bovina lakto). Tial ĝi estas tre ŝatata ĉe veganoj.
Sezama pasto povas servi ankaŭ por pretigo de aliaj manĝaĵoj (ekz. halvao).
Okcidenta Javo
Okcidenta Javo (Jawa Barat, enlande foje mallongigata ) estas unu el la 31 provincoj, kiuj kune kun 2 specialaj regionoj kaj la ĉefurba distrikto Ĝakarto konsistigas Indonezion. La provinco kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj estas parto de la insulo Javo. Laŭ stato de la jaro 2011 Okcidenta Javo havis loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 1176 homoj laŭ kvadrata kilometro. Laŭ tiu stato ĝi konsistis el 9 urboj, 17 distriktoj, 625 subdistriktoj kaj vilaĝoj. Administra centro estas la urbo Bandung. Aliaj gravaj urboj estas Tasikmalaya, Banjar kaj Sukabumi.
La teritorio estas limigita okcidente per la urbo de Ĝakarto kaj la provinco Banteno, kiu en 2000 estis disigita de Okcidenta Javo, kaj oriente per Centra Javo. Okcidenta Javo estas la plej industriigita provinco de Indonezio. Ĝi profitas de sia proksimeco al la ĉefurbo, Ĝakarto. Ĉefaj industrioj inkluzivas la prilaboradon de oleo kaj gaso kaj produktadon de ŝtofoj kaj vestaĵoj.
23783 Alyssachan
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alyssa Lauren Chan, finalistino de la scienca konkurso por mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2007 pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Rhoades School de Encinitas (Kalifornio).
Villers-devant-le-Thour
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
MAM
La vorto havas plurajn signifojn:
Jean Chacornac
Jean CHACORNAC (naskiĝis la 21-an de junio 1823 en Liono, mortis la 23-an de septembro 1873 en Villeurbanne) estis franca astronomo.
Li partoprenis al la misio al Hispanio por observi la suneklipson de ; sed lia malbona farto trudis lin foriri el la observatorio de Parizo en 1863. Li instaliĝis en Villeurbanne kie li faris konstrui malgrandan observatorion kun lorno kaj teleskopo kiujn li mem fabrikis.
Malkovroj
La li malkovris novan kometon, kaj sin dediĉis al la serĉode "malgrandaj planedoj". Por tio li mapis en sia Atlas Écliptique (Ekliptika Atlaso) ĉiujn stelojn proksimajn de la ekliptiko ĝis la 13-a videbla magnitudo.
Edison and Swan Electric Light Company
La Edison and Swan Electric Light Company Limited estis fabrikanto de inkandeskaj lampoj kaj de aliaj elektraj varoj. Ĝi estis formita en 1883 kun la nomo Edison & Swan United Electric Light Company pere de la kunigo de la entreprenoj Swan United Electric Company kaj Edison Electric Light Company.
Jean Chacornac
Malkovroj
La li ekvidis novan asteroidon, nesciante ke, la 19-an jam malkovris ĝin Annibale de Gasparis en Napolo. La asteroido tamen ricevis la nomon "Masalion", antikva nomo de Marsejlo.
Edison and Swan Electric Light Company
Thomas Edison establis la Edison Electric Light Company en 1878. Joseph Swan establis la Swan United Electric Light Company en 1881. En 1882 la American Edison Company de Thomas Edison plendis kontraŭ la Swan Company, asertante malrespekton de la usona patento de Edison de 1879; tamen, Swan povis pruvi antaŭajn esploradon kaj publikigon, kaj por eviti necertan kaj multekostan procesadon la du kompanioj negocis sian kunigon. La lampoj venditaj en Britio estis preskaŭ tute laŭ desegno de Swan, escepte pro la filamentoj. El 1887 aŭ pli frue Sir Ambrose Fleming estis konsilisto por la kompanio, kaj direktoris la esploradon en Ponders End.
Jean Chacornac
Malkovroj
Inter 1853 kaj 1860 li malkovris 6 asteroidojn (la unuan, Foceon, en la observatorio de Marsejlo, la 5 aliajn en la observatorio de Parizo).
Edison and Swan Electric Light Company
La kompanio havis oficejojn en 155 Charing Cross Road, Londono, kaj fabrikojn en Brimsdown, Ponders End kaj Sunderland. En 1928, la kompanio estis akirita de Associated Electrical Industries. En 1956, oni malfermis fabrikon de novkatodaj tuboj en Sunderland. La kompanio estis renomita Siemens Ediswan post la akiro fare de Siemens Brothers fare de AEI en 1957. En 1964, AEI kunigis siajn lampajn kaj radiovalvajn fabrikinteresojn kun tiuj de Thorn Electrical Industries por formi British Lighting Industries Ltd.
Jean Chacornac
Malkovroj
Li ankaŭ malkovris la objekton NGC 1988 en la Taŭro kaj, ekde 1863, li studis la sunmakulojn de sia observejo de Villeurbanne.
Honoroj
En lia honoro, oni donis lian nomon al:
Guanajuato (urbo)
Guanajuato estas la ĉefurbo de la meksika subŝtato Guanajuato. Ĝi situas en la centro de Meksiko. Laŭ la popolnombrado de la INEGI Guanajuato en la jaro 2005 havis loĝantojn, do ĉirkaŭ la duono de la samnoma komunumo Guanajuato. La plej granda parto de la enloĝantaro profesie laboras en la turismo kaj en la mineja industrio.
Guanajuato (komunumo)
Guanajuato estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas Guanajuato.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 124190 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 292 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,24 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
90994 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 84189 alfabetoj kaj 6741analfabetoj. Do 7,41% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11015a.htm
Monclova
Monclova estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Monclova. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05018.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 200160 loĝantojn. El tiuj estis 99385 viroj kaj 100775 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1480,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 600 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 168252 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 166 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,099 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Dolores Hidalgo
Dolores Hidalgo estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Dolores Hidalgo - aŭ, tutekzakte, kaj la komunumo kaj la urbo havas la plenan nomon Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional, "Dolores Hidalgo lulilo de la nacia sendependeco".
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 134 641 loĝantojn. El tiuj estas 63 340 viroj kaj 71 301 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1 656,27 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1920 metroj super la marnivelo. La kvanto de pluvo (jare) estas 564,1 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 21° 9′ norda latitudo kaj 100° 56′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 109 968 personoj kiuj aĝas pli ol 4 jarojn. El tiuj personoj 255 personoj respektive 0,23 procentaĵoj parolas indiĝenan lingvon.
Inter la 73 780 loĝantoj kiuj aĝas pli ol 14 jarojn, 1636 respektive 17,13 procentaĵoj estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI