cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nigradorsa ŝakalo
La Nigradorsa ŝakalo (Canis mesomelas), konata ankaŭ kiel arĝentadorsa aŭ ruĝa ŝakalo, estas specio de ŝakalo kiu loĝas en du areoj de Afriko separataj de ĉirkaŭ 900 km. Unu regiono inkludas la plej sudan pinton de la kontinento, nome Sudafriko, Namibio, Bocvano, kaj Zimbabvo. La alia areo estas laŭlonge de la orienta marbordo en Orienta Afriko, nome Kenjo, Somalio, Ĝibutio kaj Etiopio. Ĝi estas listata de la IUCN kiel Malplej Zorgiga, pro ties disvastigata teritorio kaj adapteblo, kvankam ĝi estas ankoraŭ persekutata kiel predanto de bruto kaj vektoro de rabio. La registroj de fosilioj indikas, ke tiu afrotropisa specio estas la plej maljuna vivanta membro de la genro Canis. Kvankam estas la plej malfortika el ŝakaloj, ĝi estas la plej agresema, kaj oni observis, ke ĝi mortigas foje sola animalojn kiuj havas multajn fojojn ties grandojn, kaj ankaŭ ties internaj rilatoj estas pli kverelemaj.
Maimana
Maimana (perse kaj paŝtoe ميمنه, foje ankaŭ latinliterigata Majmana aŭ Mejmaneh, Maymana aŭ Meymaneh) estas urbo en la nordo de Afganio. La urbo estas la administra centro de la provinco Farjab. Laŭ takso en la jaro 2006 Maimana havis proksimume 67 800 loĝantojn (laŭ la lasta oficiala censo, antaŭ jam pli ol 30 jaroj, en 1979 temis nur pri 38 251).
Maimana situas proksimume 420 kilometrojn nordokcidente de la urbo Kabulo, proksime de la limo al Turkmenio. La urbo situas 877 metrojn super la marnivelo, ĉe la norda flanko de la montoĉeno Torkestan. La moneteca regiono estas fekunda kaj kompare al aliaj regionoj de Afganio nekutime verda.
Vražné
Vražné estas vilaĝo en Ĉeĥio, etendiĝanta sur ambaŭ flankoj de historia moravia-silezia landa limo, troviĝanta en distrikto Nový Jičín, en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas (loka parto Dolní Vražné) el la jaro 1282. La moderna municipo Vražné estiĝis al la 1-a de septembro 1953 onidire per propravola kunigo de tri municipoj, kiuj estis moravia municipo Dolní Vražné (Groß Petersdorf), silezia municipo Horní Vražné (Klein Petersdorf) kaj Hynčice.
73701 Siegfriedbauer
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstran emeritan profesoron pri meteologio kaj terfiziko Siegfried J. Bauer de la Universitato de Graz. Li estis asociata direktoro de la NASA-a Goddard Space Flight Center kaj estas plena membro de la Aŭstria Akademio de Sciencoj. Lia esploro centriĝas sur la atmosferoj de Venuso, Marso kaj Titano.
Carl Woese
Carl WOESE (naskigita je 15-a de julio, 1928; mortis la 30-an de decembro 2012) [karl vos] estas usona mikrobisto kiu famiĝis pro la eltrovo de la Arĥeoj (nova "regno" de vivularo) en 1977 tra filogenetika analizo de 16S ribosoma RNA, metodon kiun Woese inventis kaj kiu estas nun tre ofte uzata.
La agnosko de la ekzisto de la Arĥeoj, kiuj estas prokariotoj sed ne bakterioj, estis malrapida kaj dolora proceso. Tiaj famuloj kiel Salvador Luria kaj Ernst Mayr malaprobis ilian disigon de la prokariotoj, kaj ne ĉiuj kritikoj estis sur la scienca nivelo. Pro tiaj kritikoj la scienca revuo "Science" nomis Woese "la cikatrita revoluciisto de mikrobiologio". Woese estis tre kuraĝa kaj ne forĵetis sian revolucian ideon. Nuntempe la mezurado de kompletaj genaroj de kelkaj arĥeoj subtenas la fruan genetikan esploradon de Woese.
Woese estis elektita al la (usona) Nacia Akademio de Sciencoj en 1988, gajnis la Leeuwenhoek-Medalon (la plej alta honoro en mikrobiologio) en 1992, kaj gajnis la (usonan) Nacian Medalon de Scienco en 2000. En 2003, li gajnis la premion Crafoord de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj.
Vilmos Sóltz
Vilmos Sóltz [vilmoŝ ŝOlc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sóltz Vilmos estis hungara inĝeniero, profesoro. Liaj nomvariantoj estis Scholz, Scholcz, Scholtz, Solcz.
Vilmos Sóltz naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Svedlér (nuntempa Švedlár en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Sóltz frekventis gimnaziojn en Eperjes kaj Kassa, poste li akiris diplomon en mineja akademio de Selmecbánya en 1858. Post siaj studoj li havis postenojn en diversaj fabrikoj aŭ minejoj. Inter 1859-1861 li plulernis en Bohemio en Příbram. En 1864 li estis altrangigita "majstro". Ĝis 1881 li havis spertojn, kiujn li akiris en fabrikoj kaj minejoj de la tuta lando, poste li transdonis la spertojn en la menciita akademio dum instruado. En la sama jaro li studvojaĝis al Saar kaj Ruhr-regionoj. En 1882 li estis nomumita katedrestro, en 1892 akademiestro. En la sama jaro li fondis tutlandan asocion pri hungara mino kaj metalurgio. Li havis ankaŭ patentojn pri la metalurgio. Li pensiuliĝis en 1901.
Gordon-tumultoj
La Gordon-tumultoj (angle Gordon Riots) estis kontraŭkatolikaj tumultoj en Londono ekde la 2-a ĝis la 10-a de junio 1780. La tumultoj kaŭzis tre gravajn domaĝojn en la brita ĉefurbo.
La ribelo originis pro tio, ke Lord George Gordon publikigis peticion favore al pli granda libereco por anglaj katolikoj. Li prezentis ĝin antaŭ la Parlamento, kiu planis debaton por la 8-a de junio. Ekde la 2-a de junio, tumultuloj ekdetruis la privatajn kapelojn de katolikaj ambasadejoj.
Entute mortis 300 personoj.
Nereu Ramos
Nereu de Oliveira Ramos, (1888-1958) estis prezidanto de Brazilo kun la titolo de prezidanto de Senato, de 11-a de novembro 1955 post la kontraŭpuĉo kontraŭ prezidanto Carlos Luz ĝis la komenco de regado de Juscelino Kubitschek, en la 31-a de januaro 1956.
Iegheriște
Iegheriște [jegeriŝte] (hungare: Alsóhuta) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 546 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1956 575 (rumanoj, hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1828. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Crucișor.
Iegheriște situas ĉe la distrikta vojo DJ193CB.
Loop Guru
Loop Guru estas muzikgrupo de ĝenro worldbeat konsistanta el basist/gitaristo Salman Gita (denaske Sam Dodson) kaj la programisto Jamuud (denaske David Muddyman). Ili renkontiĝis por la unua fojo ĉirkaŭ 1980 kaj dekomence ludis kune en The Transmitters kaj publikigis sian debutan unuopaĵon kiel Loop Guru, "Shrine", en 1992. La muziko de tiu grupo estas mikso de azia kaj okcidenta muzikoj, nutrante okcidentajn dancerojn per la riĉaj teksturoj kaj sonoj de la indonezia gamelano kaj tradicia Hindia muziko. Ili metis fortan emfazon sur la elektronikaj registroj de tradiciaj instrumentoj, voĉoj kaj miksecaj sonoj.
Ilia muziko estas rememora kaj influita de etosmuziko kaj similaal tiu de muzikaj artistoj kiel Brian Eno kaj Jon Hassell. Pasintaj kaj nunaj gastomuzikistoj kaj kunlaborantoj estas Natacha Atlas, Sussan Deyhim, Mad Jym, Count Dubulah (konata ankaŭ kiel Nick Page, Psycho Karaoke kaj Dub Colossus) kaj Cat von Trapp.
Ilia unuopaĵo "Paradigm Shuffle", nome unu el iliaj plej popularaj publikaĵoj, estis konstruita pri la prediko de Martin Luther King nome 'I Have a Dream'.
Loiano
Loiano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 4149 loĝantojn.
Observatorio
Sud-oriente de Loiano, troviĝa la Observa Stacio de Luiano de la Astronomia Observatorio de Bolonjo, sur la monto Orzale.
Nidzica
Nidzica (pole ekde 1947, antaŭe de 1945 ĝis 1947 Nibork; germane: Neidenburg; prapruse: Nīdaspils) estas urbo en la provinco (vojevodio) Varmio-Mazurio de Pollando. Ĝis la jaro 1945 la urba teritorio estis germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj estis la suda parto de la historia regiono Orienta Prusio. Fine de en la urbo vivis.
Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de samnoma distrikto Nidzica.
São Tomé (Paranao)
São Tomé estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 5.349 loĝantojn en 2010.
Nidzica
Nomo de la urbo
La nomo estas kreita de slava radiko nid/neid aperanta en nomoj de ebenaj riveroj. La unuaj historiaj fontoj donas germanan nomon: Nydenburg, poste Neidenburg ("defendejo apud rivero Nida"), kiu laŭvice estis poligita al Nibork, Nidbork, Niedzbórz.
Biografio
Joanna Felis (2004): Historia miasta Olsztyna, Ostródy i Nidzicy. Historia lokalna na przykładzie wybranych powiatów, miast i gmin, Studio Poligrafii Komputerowej SQL, Olsztyn.
Julius Gregorovius (1883):Die Ordensstadt Neidenburg in Ostpreußen, Kommissionsverlag der R. Kanterschen Hofbuchbruckerei, Marienwerder.
Władysław Korzeniowski (1976): Nidzica. Z dziejów miasta i okolic, Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn.
Edward Martuszewski (1976): Z dziejów Ostródy, Nidzicy i powiatu nidzickiego, Nakładem autora, Olsztyn.
Max Meyhöfer, Paul Wagner (1968):Der Kreis Neidenburg: ein ostpreussisches Heimatbuch, Kreisgemeinschaft Neidenburg, Landshut.
Hans Prutz (1908): Die Ritterorden. Bechtermünz Verlag, Berlin.
Waldemar Rezmer (2012): Historia Nidzicy i okolic, Starostwo Powiatowe, Nidzica.
Wolfgang Sonthofen (1995): Der Deutsche Orden, Weltbild Verlag, Augsburg.
Kopomá
Kopomá estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Kopomá. La komunumo situas en la plej okcidenta parto de Yucatán. La regiono 7 nomiĝas "Litoral Poniente". Ĝi limas al la Meksika Golfo en la nordo, al la subŝtato Campeche en la okcidento kaj al la regiono 6 "Influencia Metropolitana" en la oriento. Krome ĝi havas limon kun la regiono 8 "Sur Poniente" en la sudoriento. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31045.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ND mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1540 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1334 scipovis legi kaj skribi kaj 204 personoj estis analfabetoj. Do 13,25% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2184 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1328 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 60,8% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Nakagaki Koĵiro
NAKAGAKI Koĵiro aŭ 中垣虎兒郎 (Nakagaki Kojirō) (naskiĝis la 20-an de aprilo de 1894 en Kumamoto-ken, mortis la 15-an de novembro 1971) estis japana pentristo kaj pioniro de la japana proleta Esperanto-movado.
Krome li estis kunredaktoro de Proleta kurso de Esperanto kaj Infanoj de la mondo.
Observatorio de Saĵi
La Observatorio de Saĵi estas japana astronomia observatorio lokita en la vilaĝo Saĵi, en distrikto Jazu (gubernio Tottori). En 2004, tiu vilaĝo estas kunfandita en Tottori.
Ĝi estis kreita en 1994, samtempe kiam la municipo de Saĵi iniciatis lokalan politikon de lukto kontraŭ la luma poluo. Ĝia MPC kodo estas 867. Ĝi estas ekipata de teleskopo kun fokusa distanco de 1030 cm.
La Minor Planet Center kreditas ĝin de la malkovro de 22 asteroidoj inter 1995 kaj 2001, kaj la asteroido 8738 Saji. estis nomita laŭ tiu observatorio.
Premfrapo
Premfrapo (aŭ en ĉiutaga lingvo akva martelo aŭ akva ŝafiĉo) estiĝas en tubo de likvaĵo, se ties fluo estas subite haltigita per regulilo, valvo aŭ simila obstaklo.
La kineta energio de la moviĝanta likvaĵo (kutime akvo) subite bremsita kaŭzas tre rapidan plialtiĝon de premo antaŭ la obstaklo. Malantaŭ la obstaklo la premo ege malkreskas, tiu invertita premo en la likvaĵa kolono fine kaŭzas retrodirektiĝon de la akvofluo, kiu kun aŭdebla frapo retrokuras kontraŭ la obstaklo.
Ĉi-sama fenomeno okazas kaj ĉe subita haltigo kaj ĉe abrupta ekfluigo de likvaĵo.
La retrofluo havas tiom da forto, kvazaŭ martelo aŭ ŝafiĉo (virŝafo, kiu kun proverba forto frapas sian kapon kontraŭ konkuranto), ke la obstaklo - do la regulilo aŭ valvo - povas detruiĝi. La forto estas ju pli granda, des pli granda estas la diametro de la tuboj. Do, aparte por grandaj akvoinstalaĵoj, kiuj devas esti rapide fermeblaj, nepras iu kompensa kontraŭpremfrapa protektmekanismo. Ĝenerale preferindas fermiloj kun pli longaj fermotempoj (ekzemple valvoj) kompare al rapidreagaj (ekzemple klapoj).
Premfrapoj sperteblas en privataj hejmoj, kiam ekzemple vazarlavilo, lavmaŝino aŭ necesejo subite haltigas la akvofluon. Oni aŭdas laŭtan krakon. Instalado de hidraŭlika-pneŭmatika ilo nomita "premfrapkaptilo" inter la akvotubaro kaj la maŝino preventos la premfrapon kaj la krakadon.
En Esperantujo: Du tiaj pumpiloj estas vizitebla en Bona Espero.
Kampanjo Kontraŭ Gejfobio
Kampanjo Kontraŭ Gejfobio (pole Kampania Przeciw Homofobii, KPH) estas la plej granda pola GLAT-organizo. La asocio promocias la toleremon por seksaj malplimultoj en la pola socio, organizante aranĝojn, kio havas taskon kontraŭagi la gejfobion.
La asocio senkoste certigas la psikologian kaj juran helpon.
La Kampanjo Kontraŭ Gejfobio eldonas senkosta dumonata revuo Replika, kiu estas la sola ne-pornografia GLAT-magazino en Pollando.
Poiana Codrului
Poiana Codrului (pojana kodruluj) (hungare: Szelestyehuta, germane: Glashütte) estas vilaĝo en Rumanio sude de Seini. En 1910 ĝi havis 532 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 1566 (rumanoj, 3% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1648. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Crucişor.
Valledupar
Valledupar aŭ esperante Valjeduparo estas urbego, diocezo (ekde 1956) kaj universitata urbo en norda Kolombio, en departemento Cezaro (Kolombio). Ĝi estas departementa ĉefurbo.
Geografio
Valledupar troviĝas sur ebenaĵo inter du montaroj. Santa Marta troviĝas 135, Soledad (Atlantiko) 173, Barranquilla 177, Kartageno (Kolombio) 248, Cúcuta 300, Bucaramanga 373, Bogoto 660, Pereira 685, Ibagué 706, Santiago de Cali 862 km. Ĝi estas ĉe la rivero Cesar.
Historio
Valledupar estis trovita en 1532 fare de germano kaj estis fondita en 1550 fare de hispano. La Romkatolika Eklezio ofte prisignis ĝin kiel Ciudad de los Santos Reyes de Valle de Upar. La loknomo estis iom post iom modifita al Valle Dupar kaj fine al Valledupar. Ĝi prosperis dum la kolonia erao sed multe suferis en 19-a jarcento pro la civilaj militoj. En 1810 proksimume 400 loĝantoj ribelis kontraŭ la hispana monarkio. Post 3 jaroj jam la sendependeco estis proklamita. En 1850 la urbo iĝis departementa ĉefurbo. En la malfrua 20-a jarcento okazis diversaj konfliktoj, homrabadoj. Ne hazarde Valledupar havas prizonon. Dum la 2-a mondmilito alvenis multe da enmigrintoj el Eŭropo, aparte francoj, germanoj kaj italoj.
Glashütte
Glashütte havas diversajn signifojn:
Valledupar
Ekonomio
Ekonomio de la regiono preskaŭ estas bazita sur agrikulturo kaj bredado de brutoj. Inter la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj okazis signifa kultivado de kotonoj. Nuntempe oni kultivas rizojn, tabakojn, kafojn, kakaojn. En la urbego mem oni okupaĝas pri eksporto kaj prilaborado de la menciitaj agrikulturaĵoj. Menciindas ankaŭ nelegala produkto de opioj kaj mariĥuanoj.
Trafiko
Al Valledupar kuras 3 signifaj ĉefvojoj, la plej grava el Bogoto. La urbego havas lokan flughavenon. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
(11961) 1994 PO
(11961) 1994 PO estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Augusto Fragoso
Augusto TASSO FRAGOSO (1869-1945), generalo, estis prezidanto de Brazilo sub titolo "estro de revolucia triunvirato" post Washington Luís estis puĉita en 24-a de oktobro 1930. Li regis ĝis la 3-a de novembro 1930, kiam Getúlio Vargas akiris la povon.
Grigorij Orlov
Grafo Grigorij Orlov (naskiĝis 1734; mortis 1784) estis ŝatato de Katerina la Granda. Li eble estis la patro de ŝia filo Aleksio. Orlovo gvidis la puĉon, kiu forigis Petro la 3-an kaj surtronigis Katerinan. Liaj malamikoj kaj lia malfideleco rezultigis lian falon.
Ferenc Prattinger
Ferenc PRATTINGER [pratinger] estas rumania hungara redaktoro, dramisto. Li naskiĝis ? kaj mortis en 1955 en Usono.
Brou (stacidomo)
Brou estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Brou, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).
Egallatera trianguledra pluredro
Egallatera trianguledra pluredro estas pluredro kies edroj estas ĉiuj egallateraj trianguloj. Estas malfinie multaj egallateraj trianguledraj pluredroj, sed el ĉi tiuj nur 8 estas severe konveksa.
8 severe konveksaj egallateraj trianguledraj pluredroj
3 el ĉi tiuj 8 estas regulaj pluredroj kaj do platonaj solidoj - kvaredro, okedro, dudekedro. La restaj 5 estas solidoj de Johnson.
Formo de trianguledraj pluredroj povas esti donita nur per longoj de lateroj, sen dono anguloj. Ne ĉiu pluredro havas ĉi tiun propraĵo: ekzemple, se malstreĉigi angulojn de kubo, ĝi kubo povas esti misformita en klinan kvadratan prismon kun ĉiuj la samaj longoj de la lateroj.
Ne konveksaj formoj
Estas malfinie multaj nekonveksaj formoj.
Iuj ekzemploj:
La aliaj povas esti generitaj per aldono de egallateraj piramidoj al la edroj de ĉiuj 5 konveksaj regulaj pluredroj:
Ankaŭ per aldono de piramidoj al edroj:
Günzach
Günzach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nœux-les-Mines (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Arras - Dunkerque-Locale (301000).
498 Tokio
498 Tokio  estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico, kiu ricevis la nomon de la japania ĉefurbo Tokio,
Membroj de la Eŭropa Parlamento, 3-a periodo
Z
Fonto: Eŭropa Parlamento
Árpád Árvay
ÁRVAY Árpád (a:rvai) estis hungara redaktoro, verkisto naskita en Satmaro la 1-an de aprilo 1902 kaj mortinta en Bukareŝto la 9-an de septembro 1985. Li estis la edzo de Jolán Lőrinczy, patro de kemiisto Zsolt Árvay.
Kariero
Árvay Árpád studis juron kaj li fariĝis ĵurnalisto de Magyar Szó (1930), poste redaktoro de  Magyar Kurír, Erdélyi Magyar Szó, Magyar Hírlap, Új Magyar Szó (1930-37), ĉefredaktoro de Néplap'' de Oradea. Inter 1941 kaj 1944 li estis ĉefredaktoro de gazeto kaj publisto de Estilap same en Oradea.
Niemodlin
Niemodlin (Falkenberg) estas urbo en la provinco Opolio de Pollando, kiu laŭ la stato de havis loĝantaron de urbanoj, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo Niemodlin en distrikto Opole. Ĝis la jaro 1945 la urbo apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj. Kadre de tio ŝtata komisiono fiksis novan nomon de la urbo.
Apiino
Apiino aŭ C26H28O14 estas natura kombinaĵo vaste distribuita en la planto-regno, apartenanta al la familio de la flavonoidoj, flava amargusta solidaĵo kun antiinflamigaj, antivirusaj, antimalariaj, antireproduktivaj kaj antioksidigaj proprecoj. Ĝi estas grande trovata en herboj kaj plantoj tiaj kiaj Apium graveolens, Lemna minor kaj Petroselinum sativum.
Grandkvante ĝi povas esti hepatotoksa, insekticida, vazodilatiga kaj emenagoga. Apiino estas nesolvebla en akvo, alkoholo kaj duetila etero, sed solvebla en varma akvo, varma alkoholo kaj alkalaj solvaĵoj. Dioskorido kaj Plinio la Maljuna uzis la petroselon kaj parolis pri iliaj medicinaj uzoj. Apiinaj infuzaĵoj, kvankam ili plibonigas nian imunan sistemon, ili povas esti abortigaj kaj toksaj kiam grandvante. En la fino de la 18-a jarcento, Stanislaus von Kostanecki esploris multajn flavonoidoj inklude de la apiino.
Bernesga
Bernesga estas rivero de nordokcidenta Hispanio, alfluanto sur la dekstra bordo de la rivero Esla kiu ekfluas en la Kantabra Montaro kaj trairas de norde suden la tutan teritorion de la provinco Leono, regiono Kastilio kaj Leono. Bernesga pasas tra la urbojn La Robla kaj Leono kaj havas longon de 77 km.
Tiu rivero ne posedas akvobaraĵon kiu kontrolu ĝin. Nur la Akvorezervejo de Casares, alfluanto ĉe dekstra flanko, kontrolas siajn akvojn. Ĝi trapasas areojn kie iam hegemoniis industrio kaj karbo-minado, nun jam preskaŭ neekzistanta kaj pro tio kaj pro modernaj purigsistemoj la akvo iom rekuperis sian iaman purecon kaj eĉ revenis abundo de trutoj en kelkaj areoj. Tradicie estis fruktoĝardenoj en la areoj borde de la rivero, sed lastatempe hegemonias forstado de poploj, kio postulas malpli da laboro.
Post Leono la rivero trapasas industrian zonon, kuniĝas kun la rivero Torío kaj poste enfluas en la riveron Esla.
Trapasataj loĝlokoj
La ĉefaj loĝlokoj trapasataj de la rivero estas la jenaj:
Umag
Umag (itale:Umago) estas urbo en Istarska Županija, la plej okcidenta provinco de Kroatio, situanta sur la duoninsulo Istrio.
Joensuu
Joensuu estas ĉefurbo de la provinco Norda Karelio en Finnlando. Joensuu havas 57 858 loĝantojn (fine de 2005). Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiama gubernio Orienta Finnlando. La areo de Joensuu estas 1312,1 km²;, el kio 138,7 km² (10,6 %) estas akvo. Joensuu situas ĉe la lago Saimaa ĉe la enfluejo de Pielisjoki-rivero. La nomo signifas Rivera enfluejo.
Umag
Origino
La kolonio Unlacus ekestis dum la romia epoko sur eta insulo kaj estas ligita kun la kontinento, pro kio ekestis duoninsulo kun haveno.
Joensuu
Pielisensuu estas eksa komunumo, kiu estis ligita al Joensuu en komenco de jaro 1954. Komunumoj Tuupovaara kaj Kiihtelysvaara estis ligita al Joensuu en komenco de jaro 2005, kaj tiel nuntempe Joensuu havas ankaŭ limon de Rusio. Komunumoj Eno kaj Pyhäselkä estas ligita al Joensuu en komenco de jaro 2009.
Umag
Origino
La slavoj konkeris en la 9-a jarcento la regionon kaj la urbon. Unlago, kiel poste oni nomis la lokon, sub la superregado de la Venecianoj, akiris gravan havenan funkcion pro la ŝiptransportado de istria vino. Umago estis prirabita de la Ĝenovanoj en la 14-a jarcento sed la urbo kapablis restariĝi.
Joensuu
Antaŭ ligo de Tuupovaara kaj Kiihtelysvaara la urbo havis 52 659 loĝantojn (komence de 2004), sed ĝia areo estis nur 120,3 km².
Umag
La urbo
Granda jakthaveno nuntempe estas parto de la granda haveno de Umag. La urbo situas ĉirkaŭ la haveno kaj konsistas el stretaj stratetoj, laŭlonge de la akvo situas kelkaj fiŝrestoracioj, barokaj kaj renesancaj konstruaĵoj kaj la kampanilo (Venecia sonorilturo). Ĉi tiu turo apartenas al la Ĉielenpreno de Maria- kaj Sankta Peregrino-kirko (1757) kun orgeno kiu datiĝas el 1776. Ŝtona reliefo el la 14-a jarcento de Sankta Peregrino (patrono de la urbo) videblas sur la muro de la kirko.
Joensuu
En 19-a jarcento estis volapuk-movado en Joensuu. Finnlingva lernolibro pri Volapuko aperis en 1889 en Joensuu, kun titolo: ''Kansain välinen Kauppakieli. Helppotajuinen oppikirja Schleyerin maailmankielessä VOLAPÜK: J. Runströmin mukaan toimittanut J. Weisell. Spodal vpa''.
Umag
Arto
Je la placo Trg Sveta Marina, ĉe la moleo, troviĝas la Urba Muzeo kun arkeologia kolekto pri la riĉa pasinteco de la nordokcidenta parto de Istrio. Proksime Galerio Dante Marino Cettina ekspozicias verkojn de la hodiaŭaj kroataj, slovenaj kaj italaj artistoj.
Stacio Seto
Stacio Seto (japane: 瀬戸駅 [Seto-eki], angle: Seto Station) estas fervoja stacio en Higaŝi-ku, Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Umag
Literaturo
En la vilaĝo Materada, kiu apartenas al la komunumo Umago, naskiĝis la verkisto Fulvio Tomizza, de kiu en Esperanto aperis la verko "Materada" (Edistudio).
Vortica energio
Vortica energio estas tipo de akvoenergio, kiu produktiĝas pro obstakloj en riveroj per estiĝo de vorticoj. ĝi celas eluzi energion el pigraj riverfluoj kaj oceanaj fluoj (malpli ol 1,6 km/h)
La novatipajn generatorojn inspiris moviĝo de la fiŝoj. La sistemo konsistas el cilindroj, ligitaj al risortoj kaj setligitaj paralele al la fludirekto. Kiel akvo preterfluas la cilindrojn, estigas vorticojn, kiuj movas la cilindrojn supren-suben. La tiel estiĝantan vibradon transformas la sistemo al eletra energio.
Margrunda sistemo sur unu kvadrata kilometro povas produkti energion de 51 vattoj, okaze de flurapido de 3 knotoj.
Tiun metodon evoluigis teamo de la Universitato de Miĉigano, kiu nomas la teknologion VIVACE (Vortex Induced Vibrations Aquatic Clean Energy).
Oni fondis la kompanion Vortex Hydro Power por surmarketigi la teknologion.
Longiano
Longiano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Forlì-Cesena. Fine de la jaro 2015 la komunumo havis 7126 loĝantojn.
Žáry (Město Albrechtice)
Žáry (Oberschaar) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Město Albrechtice en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudokcidente de Město Albrechtice. Vivas ĉi tie.
Žáry situas en katastra teritorio Město Albrechtice kun areo 15,48 km².
Loĝantaro
En Žáry estas registritaj 14 adresoj: ĉiuj daŭraj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 8 domoj, ĉiuj daŭre loĝigitaj.
Nœux-les-Mines
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Nœuxois.
William Hutton
William HUTTON (n. la 30-an de septembro 1723 - m. en 1815) estis brita poeto kaj la unua historiisto de la urbo Birmingham. Li interalie verkis raporton pri la tumultoj de Birmingham en 1791, sed ankaŭ raporton pri lia kompleta trapaŝado de la muro de Hadriano en 1801.
Suda Savonio
Suda Savonio (Etelä-Savo) estas provinco de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Orienta Finnlando. Ĝi havas loĝantojn (30.6.2006) kaj ĝia areo estas. La ĉefurbo de Suda Savonio estas Mikkeli.
Suda Savonio estas en la centro de Finnlanda lagoregiono. El areo ĉirkaŭ estas kovrata de akvo kaj la provinco havas ĉirkaŭ  lagojn.
Komunumoj
Suda Savonio havas 12 komunumojn. Urboj aperas per dikaj literoj.
Brou
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Broutains.
Listo de hungaraj loknomoj kun "vásárhely"
La hungara nomparto vásárhely signifas "bazarejo" aŭ "bazar-loko". Pluraj loknomoj en la iama Hungara reĝlando enhavas tiun ĉi parton.
Pro la disdivido de Hungario en 1919 parto el la lokoj nun situas en Kroatio (iam aŭtonoma reĝlando en la hungara regno), Rumanio, Serbio aŭ Slovakio. Tie la alilingva nomo parte uzas la radikojn "trh" resp. "târg", kiuj same signifas "bazaro".
Atentu, ke Vásárhely estas ankaŭ kutima familia nomo en Hungario.
Kuracistoj tutmondaj
Kuracistoj tutmondaj (Médecins du Monde (MDM); Doctors of the world) estas franca asocio bazita je volontuleco de profesiuloj pri sano por alporti humanan helpon al popoloj endanĝeritaj en Francio kaj en la mondo.
La asocio Kuracistoj tutmondaj estis kreita la 7-an de marto 1980 de la franca kuracisto kaj politikisto Bernard Kouchner kaj 14 aliaj kuracistoj.
Satahovci
Satahovci, hungare Muraszentes estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Urba municipo Murska Sobota.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Muro (rivero), fine de sakovojo. Aŭtoŝoseo preteriras.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
Test Act
La Test Acts estis serio da britaj punaj leĝoj de la 17-a jarcento, publikigitaj sub la reĝado de Jakobo la 1-a de Anglio. Ili limigis diversajn civilajn, civitanajn kaj familiajn rajtojn por romkatolikoj kaj aliaj religiaj disidentoj. Ili establis plurajn gravajn principojn, ekzemple la malpermeso obteni publikajn postenojn por ne-anglikanoj.
Ogurja Ada
Ogurja estas neloĝata insulo kiu kuŝas ne tro for el la marbordo en sudoriento de la Kaspia Maro. Ĝi estas 17 km de la suda pinto de la Duoninsulo Ĉeleken.
Ogurja Ada estas tre longa kaj mallarĝa. Ĝi etendiĝas el nordo al sudo, kun longo de 42 km kaj maksimuma larĝo de 1.5 km. Ĝi estas komponita de malaltaj sablodunoj, ĉefe kovrita per herbo kaj arbustoj. La norda pinto, estas rompita en pli malgrandaj insuletoj pro la ondagado.
Test Act
Ĉiuj principoj de la Test Acts estis progrese nuligitaj dum la 19-a jarcento.
Ogurja Ada
La insulo ne havas permanentajn setlejojn pro manko de nesala akvo. Inter la 15a kaj la 17a jarcentoj, Ogurĉinskij estis rifuĝejo por piratoj kaj vojaĝistoj kaj, poste, estis leprejo.
Murski Črnci
Murski Črnci, hungare Muracsermely estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Tišina.
Situo
Murski Črnci situas sur malebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Muro (rivero), laŭ traira flankovojo.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito Muracsermely apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
Warneck
Warneck estas la familia nomo de jenaj personoj:
Preĝejo Vizito de Maria (Elek)
La preĝejo Vizito de Maria estas romkatolika monumento historia en urbo Elek (Hungario).
Historio
Dum dominado de turkoj la komunumo senhomiĝis. La rehomiĝo okazis en 1724, la katolikoj apartenis al kirko de Gyula. La paroĥo estis fondita en 1734, poste oni konstruis preĝejeton. Ĝis 1785 tombejo funkciis ĉirkaŭ la kirko. Ĝi ne sufiĉis, tial oni konstruis la nun videblan barokan kirkon en 1796. Pro statikaj problemoj la konstruaĵo estis restaŭrita en 1818. Oni konstruis krucnavon en 1904. La orgeno estis farita en 1872 kaj trakonstruita en 1938.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola stratangulo. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej supre la kvadrata turo altiĝas kun bulboforma pinto. Sur la fasado estas videblaj kelkaj memortabuloj. La absido estas duonronda. Interne la benkoj estis faritaj en 1809. La altara bildo prezentas Viziton de Maria kaj estis pentrita en 1815. En la sanktejo estas videblaj pentraĵoj pri Sankta Barbara kaj Sankta Francisko el Asizo; skulptaĵoj pri Sankta Joakimo, Sankta Anna, Sankta Sebastiano kaj Sankta Floriano. Ĉe la predikejo estas skultaĵo pri Sankta Antonio el Padovo. En la krucnavoj flankaj altaroj pri Koro de Jesuo kaj Sankta Jozefo.
Kermeso okazas en la 2-an de julio.
Münchwilen (distrikto)
Distrikto Münchwilen estas distrikto de Kantono Turgovio. Ĝi havas areon de 155,4 km² kaj nombris 37,317 loĝantojn la 31-an de decembro 2008. La ĉefloko de la distrikto estas la komunumo Münchwilen.
Geografio
La distrikto Münchwilen formas la sudokcidentan parton de la kantono. La regiono de la distrikto estas konata sub la nomo Malantaŭa Turgovio (germane Hinterthurgau). La orientan parton de la distrikto formas la valo de la rivero Murg, alfluanto de Turo.
Trafiko
Tra la sudokcidenta parto de la distrikto pasas la fervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Vinterturo tra Wil al Sankt-Galo kaj paralele al ĝi la svisa aŭtovojo A1. Tra la distriktĉefurbo pasas la kantona fervojlinio de la kompanio THURBO de Wil al Frauenfeld kaj tra la orienta distriktparto la fervojlinio de Wil al Romanshorn, kiun ankaŭ servas THURBO.
Komunumoj de la distrikto Münchwilen
Al la distrikto Münchwilen apartenas komence de 2011 la sekvantaj dek-tri komunumoj:
Historio
Kadre de la enkonduko de la nova leĝo pri la komunumoj de Kantono Turgovio okazis komplete restrukturigo de la distriktoj de la kantono. La distriktoj Bischofszell, Diessenhofen kaj Steckborn estis malfonditaj kaj ties komunumoj atribuitaj al la distriktoj Arbon, Frauenfeld, Kreuzlingen kaj Weinfelden. La komunumo Aadorf estis nove atriubita al la distrikto Münchwilen, dum la komunumoj Affeltrangen, Wuppenau kaj Schönholzerswilen estis deprenitaj de la distrikto Münchwilen kaj atribuitaj al la distrikto Weinfelden.
Luterana preĝejo (Bakonytamási)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Bakonytamási.
Historio
En Bakonytamási komence katolika preĝejo estis, kiu funkciis eĉ post dominado de la turkoj. Tiutempe luteranoj alvenis, kiuj uzis la katolikan preĝejon kaj ili renovigis ĝin en 1711. Pro incendio en 1793 okazis denova renovigo. En 1843 oni aĉetis orgenon. En 1857 oni plene trakonstruis kaj pligrandigis la preĝejon. Dum la 2-a mondmilito la turo difektiĝis, en 1947 oni konstruis pli novan kaj pli altan turon. En 1993 kaj en 2007 malgrandaj renovigoj okazis.
Konstruaĵo
La flava-blanka konstruaĵo havas super la enirejo turon kaj unu navon. La altara bildo prezentas Jesuon kun 2 anĝeloj. La predikejo estas kvadratforma. La apuda baptovazo, farita en 1846 devenis el la malnova preĝejo. La lustroj pretiĝis en 1864 kaj 1857. La benkoj estas novaj (de 1993).
James Small (inventisto)
James SMALL (1740, Dalkeith, Midlothian – 1793) estis skota inventisto de instrumentoj fama pro la invento de moderna-stila elfera balanc-plugilo en 1779-80. Por la progreso de la Brita Agrikultura Revolucio jam estis grava paŝo la iro de la Rotherham-aj feraj plugiloj de Joseph Foljambe en 1730 al plibonigitaj metalaj plugiloj "Scots Plough" de James Small de 1763. Poste en 1789 Ransomes, Sims & Jefferies estis produktantaj 86 plugilajn modelojn por diferencaj grundoj.
Sidney Bechet
Sidney BECHET (* 14-an de majo 1897 en Nov-Orleano; † 14-an de majo 1959 en Parizo) estis kreola sopransaksofonisto kaj klarnetisto. Bechet estis krom Jelly Roll Morton kaj Louis Armstrong unu el la plej gravaj soloistoj de frua ĵazo. Kiel ĵazmuzikisto el Nov-Orleano li populariĝis ĉefe en Francujo, kie li rigardis sin malpli elmetata al rasismo ol en Usono.
Vivo
Sidney Bechet estis filo de muzikema ŝuisto. Li instruis al si la klarnetludadon en la aĝo de 6 jaroj per la instrumento de ia pli aĝa filo Leonard (poste dentisto kaj trombonisto). Je interŝanĝo de tabako li sekvis lecionojn ĉe la klarnetistoj Lorenzo Tio kaj George Bacquet (la „prapatroj“ de novorleana klarnetludado), kiuj tamen laŭ liaj propraj eldiroj relative malmulte utilis al li (li neniam vere sciis legi notojn). Anstataŭe li lernis per aŭskultato kaj observado la plej diversajn instrumentojn, ekz. je sia modelulo, kornetisto Freddie Keppard, kun kiu li ludis en 1911. En 1913 li ludis kun Louis Armstrong (kiu dungis lin por reklamo-engaĝigo), en 1914 kun Clarence Williams dum vojaĝo tra grandmagazenoj en Teksaso, en 1916 kun King Oliver kaj 1917 en Ĉikago, i. a. kun Keppard. Jam en 1919 li estis en Novjorko kaj vojaĝis tra Eŭropo kun Southern Syncopated Orchestra de Will Marion Cook. En Londono li akiris sian unuan sopransaksofonon (kies ludadon li instruis al klaŭno Grock) kaj koncertis dum paradoprezentado en Buckingham Palace. En 1920 li ludis en Parizo en Apollo je Montmartre kaj iris tiam al Londono, el kiu kie li estis forpelita pro relative naiva afero kun virino, kio alportis al li akuzon pro molesto. En 1921/2 li vojaĝis tra Usono kaj amikiĝis kun Bessie Smith. Ekde 1923 ĝis 1925 li estis plejofte en Novjorko. Unuajn surdiskigojn li faris en 1923 kun Blue Five de Clarence Williams’, kun ĉi tiu personaro dumtempe komune kun Louis Armstrong, kiun li jam konis de sia infaneco en Nov-Orleano. Li akompanis bluskantistinojn, ludis en Vaudeville kaj ludis ankaŭ en 1924 en la orkestro de Duke Ellington.
Dum nova koncertvojaĝo tra Eŭropo en 1925 li koncertis en la orkestro de Revue nègre, kun kiu Josephine Baker travivis sian trarompon - ŝi montris unuafoje en Eŭropo la ĉarlestonon en la pariza Théâtre des Champs-Élysées. Ili pluvojaĝis tra Belgujo, kie Josephine Baker forlasis la Revue favore al Folies Bergère, Sovetunio, kie Bechet en Moskvo amikiĝis kun Tommy Ladnier, kaj Germanujo, kie li ludis en Berlino en Haus Vaterland ĉe Potsdamer Platz. En 1928 li estis en Parizo, kaŭzis tamen jam post dek unu monatojn ĉagrenon, kiam dum kverelo inter muzikisto senintence francino estis vundita per tuŝpafo. Kondamnite je dek kvin monatoj da malliberejo, el kiuj li suferis dek unu, li estis forpelita el la lando kaj iris komence al Berlino. En 1930 li ludis en la germana filmo Einbrecher (kun Lilian Harvey kaj Willy Fritsch), en kiu li estas aŭdebla, sed preskaŭ ne videbla. Tiam lin dungis Noble Sissle en Usonon.
En 1932 li ludis kun la propra bando New Orleans Feetwarmers en Savoy Ballroom je Novjorko. Je tio ekestis elstaraj surdiskigoj kun Ladnier, kun kiu li dum la granda depresio en 1933/34 tenis tajlorejo. Ekde 1934 ĝis 1938 li ludis denove ĉe Sissle, kun kiu li ankaŭ surdiskigis. En 1937 li vidis novajn ŝancojn en la komenca revivigo de novorleana ĵazo kaj ludis en 1938 kun propraj bandoj en Nicks. En 1938 li havis furoraĵon per „Summertime“ de George Gershwin, surdiskigis por Hugues Panassié (Panassie Sessions kaj Ladnier kaj Mezz Mezzrow) kaj ekde 1939 por Blue Note, kiu, disvastigate dum la Dua Mondmilito de radiostacioj de la rezistomovado, multan kontribuis al lia populareco en Francujo. Inter 1938 kaj 1942 li multan surdiskigis por la diska subeldonejo de RCA, Bluebird (Bluebird Sessions kun Ladnier k. a.). En 1939 li ludis kun New Orleans Jazzmen de Jelly Roll Morton, kun Ladnier kaj la kvaropo de Meade Lux Lewis, en 1940 kun Armstrong kaj kun Earl Hines. En 1941 li surdiskigis soloojn, lduis kun Vic Dickenson (kiel ankaŭ en 1943), kun Henry Red Allen kaj triope kun Willie „The Lion“ Smith.
Danke al ŝprucaj enspezoj li fariĝis domposedanto en Brooklyn. En 1946/7 li surdiskigis por la diskeldonejo de Mezzrow, King Jazz. En la 1940-aj jaroj li estis regule aŭdebla kun gitaristo Eddie Condon en Novjorko, kie li partoprenis plurajn el ties Town Hall koncertoj. En 1945 li provis fondi bandon kun novorlean-praulo Bunk Johnson, kio tamen malsukcesis pro ties alkoholproblemoj. Bechet provis fondi muziklernejon, havis tamen nur unu lernanton (Bob Wilber).
Kiam li post la Internacia Ĵazfestivalo 1949 trovis surprize grandan resonancon, li restis tie. Liaj diskoj amase vendiĝis en Francujo (En 1950 lia miliona disko estis ventita), krome antaŭjuĝoj tie estis malpli disvastiĝintaj. La ekzistadisma junularo en Francujo adoris Sidney Bechet-on kiel „Le Dieu“ („la Dio“-n). Lia vibradoriĉa saksofonludado kaj liaj komponaĵoj Petite fleur kaj Dans la rue d’Antibes famigis Sidney Bechet-on al vasta publiko.
Santomeo kaj Principeo
Santomeo kaj Principeo aŭ Sao-Tomeo kaj Principeo estas lando en Centra Afriko, en la Golfo de Gvineo, formita ĉefe de du insuloj, kies nomojn ĝi portas - Santomeo (insulo) - kun samnoma ĉefurbo Santomeo - kaj Principeo.
Sidney Bechet
Vivo
Li formis la grupon Sidney Bechet All Stars kun Guy Longnon (trumpeto), Jean-Louis Durand (trombono), Charlie Lewis (piano), Alf „Totole” Masselier (baso), Armand Molinetti (frapinstrumentaro) kaj James Campbell (kanto); li mem ludis sopransaksofonon aŭ klarneton, ambaŭ je malofta perfekteco. Tiu ĉi bando surdiskigis en Parizo la 21-an de januaro 1952 (Vogue #520121) dek unu titolojn, inter ili lia propran komponaĵo Petite Fleur (floreto). Ĝi fariĝis en 1959 tutmonda furoraĵo kun ĝis 1961 pli ol 10 milionoj da venditaj ekzempleroj. Li ludis kun la junaj tradiciemaj ĵazbandoj de Claude Luter (ekz. en Olympia 1954) kaj André Reweliotty kaj usonanoj en Parizo Lil Hardin Armstrong kaj Zutty Singleton. En 1955 oni prezentis lian baletmuzikon The night is a witch en Bruselo. Li kunlaboris ankaŭ en francaj filmoj de la Serie Noire. Lia lasta prezentado okazis dum la Monda Ekspozicio en Bruselo. Li mortis je sia 62-a naskiĝdatreveno pro pulmokancero en pariza malsanulejo, miloj partoprenis la funebran procesion. Li estis entombigita en Garches, antaŭurbo de Parizo. En la franca banloko Juan-les-Pins, kie li dum la lasta tempo ofte ludis, estas videbla busto de li.
Santomeo kaj Principeo
Historio
La insuloj estis malkovritaj de la portugalaj navigantoj João de Santarém kaj Pedro Escobar inter 1469 kaj 1472, samtempe kiel Anobono. La unua kolonigado de Santomeo sukcesis en 1493 fare de Alvaro Caminha, kiu ricevis la teron danke al la havigo de la portugala krono. Principeo estis kolonigita en 1500. Meze de la 16-a jarcento, kun helpo de sklavoj, la insulo estis la ĉefa produktanto de sukero de Afriko.
La sklaveco estis abolita en 1876, sed plu ekzistis deviga laborado. Okazis diversaj protestoj, kaj en 1953 pluraj centoj de afrikaj laboristoj mortis sekve de ribelo; la afero estas konata kiel "Masakro de Batepa".
Sidney Bechet
Vivo
Sidney Bechet estis unu el la teknike plej lertaj muzikistoj de la novorleano-ĵazo. Kiel klarnetisto kaj saksofonisto li fariĝis modelulo por multaj aliaj ĵazmuzikistoj, ekz Johnny Hodges (kiun Bechet proks. 1924 dungis kaj instruis), Buster Bailey kaj Jimmie Noone (kiun Bechet instris kiel dekjarulo en Nov-Orleano, kvankam tiu ĉi estis 2 jaroj pli aĝa). La sopransaksofono ankaŭ nuntempe estis ege ligita kun lia nomo.
Famaj sonregistraĵo de Bechet estas krom Petite fleur la unua surdiskigo de Summertime (George Gershwin) por Blue Note (1938) kaj Weary Blues kun Mezz Mezzrow kaj Cousin Joe.
Santomeo kaj Principeo
Historio
En 1990, post demokrataj elektoj, estis elektita prezidento Miguel Trovoada, reelektita en 1996. En julio de 2001 fariĝis prezidento Fradique de Menezes, inter 2011 kaj 2016 denove oficis Manuel Pinto da Costa kaj de 2016 ĝis 2021 Evaristo Carvalho.
Administra divido
La lando estas dividita en du provincoj, koincidaj kun la du ĉefaj insuloj. Principeo havas memregadon de post 1995).
Sidney Bechet
Cetere
En Francujo li surdikigis multan por diskeldonejo Vogue de Charles Delaunay, kies akompantekstoj estas grava fonto.
Santomeo kaj Principeo
Administra divido
Ekzistas sep distriktoj, ses en Santomeo kaj unu en Principeo.
Demografio
La loĝantaro de la arkipelago estas ĉirkaŭ 165.000 homoj, el kiuj proksimume 88% estas negruloj kaj 10% mestizoj. Ĉiuj estas idoj de enmigrintoj post la unua kolonigado en 1485. Preskaŭ ĉiuj loĝas en la ĉefa insulo Santomeo.
La ĉefurbo havas ĉirkaŭ 53.300 loĝantojn.
Lingvoj
Malgraŭ la malgrandeco, oni parolas kvar naciajn lingvojn: la portugala, kaj la portugalaj kreoloj: forra (85%), angolara (3%) kaj principea kreola (0,1%).
Ekstera politiko
Santomeo kaj Principeo apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de momente 77 nacioj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifika Oceano.
Vidu ankaŭ
'''
Departemento Piura
Piura (aŭ Pjurio) estas marborda regiono de nordokcidenta Peruo. La regiona ĉefurbo estas Piura kaj ties plej grandaj havenurboj, Paita kaj Talara, estas inter la plej gravaj en Peruo. La areo estas konata pro ties varmaj tropikaj strandoj.
Klopodo malcentrigi regionojn per kunigo de departementoj estis malakceptita per nacia referendumo en Oktobro 2005. La referendumo proponis kunigi tiun regionon kun la nunaj Lambajeko kaj Tumbesio por krei novan Región Norte (norda regiono), kio estis malakceptita.
Geografio
La Departemento Piura limas norde kun Tumbesio kaj Ekvadoro, otiente kun Kaĥamarkio, sude kun Lambajeko, kaj okcidente kun la Pacifika Oceano. "Punta Pariñas" en Piura estas la plej okcidenta punkto en Sudameriko.
Ekonomio
Ĉefaj ekonomiaj resursoj estas nafto, rizo, kotono, citronoj ktp.
Samjiyŏn Revolucia Batalejo
La Samjiyŏn Revolucia Batalejo (koree: 삼지연혁명전적지) situas en Samjiyŏn distrikto en Rjanggang provinco, Nord-Koreio. Samjiyŏn signifas tri lagojn en la arbaro en korea lingvo. Ĝi estis konstruita kiel centro por edukado de la revoluciaj tradicioj kaj subĉiela muzeo.
DPRK diras ke la prezidento Kim Il-sung direktis revoluciajn aktivecojn en ĉi tiu areo en majo Ĵuĉe 28 (1939) kiam li aktivis en la lukto kontraŭ la japana imperiismo, kiu estis okupinta Koreion.
Toribio Mejía Xesspe
Toríbio Mejía Xesspe (naskiĝis la 16-an de aprilo 1896 en departemento Arekipa, mortis la 2-an de novembro 1983 en Limo) – perua antropologo, kune kun sia instruisto Julio César Tello anoncis en 1927 malkovron de videblaj nur de alteco desegnojn de kreskaĵoj, bestoj kaj geometriaj figuroj - Nazka-linioj en Peruo.
35239 Ottoseydl
35239 Ottoseydl estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Otto Seydl (1884–1959), ĉeĥa populariganto de astronomio, kiu laboris pri stela statistiko kaj pli malfrue pri la historio de astronomio en Bohemio. Li estis direktoro de la Ŝtata Observatorio en la Clementinum de Prago (1939 - 1942 kaj 1945 - 1948). Li estis ano de la IAU kaj de la Ĉeĥa Astronomia Societo.
Lajos Gellért
Lajos Gellért [lajoŝ gelErt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gellért Lajos estis hungara aktoro, verkisto. Lia origina familia nomo estis Grünfeld ĝis 1904, lia malofta pseŭdonimo estis Kurd Viktor. Lia edzino estis Anikó Ürmössy.
Lajos Grünfeld naskiĝis la  en Irsa, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Gellért devenis el juda familio. Li akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1907. Li debutis en Nacia Teatro (Pécs), poste li apartenis al pluraj teatroj aŭ kabaredoj (ekzemple Teatro Thália (Budapeŝto) (1907, 1924), Teatro Belvárosi (1918, 1925-1928), Teatro Magyar (1931–1934)). Dum la 2-a mondmilito pro la kontraŭjudaj leĝoj li povis ludi nur antaŭ juda publiko, poste li apartenis al pluraj teatroj (Teatro Magyar (1946), Nacia Teatro (Budapeŝto) (1947–1955), fine denove al Teatro Thália (1955-)).
Li verkis ankaŭ romanojn kaj teatraĵojn. Li ricevis premion en 1956. Li edziĝis en 1918 kaj en la sekva jaro filino naskiĝis.
Zumpango de Ocampo
Zumpango de Ocampo, estas malgranda vilaĝo situa norde de Meksikurbo, en la subŝtato de Meksiko, kaj estas la ĉefurbo de Zumpango. La malnova nomo en lingvo otomia estas Ngodo. La vilaĝo estas dividita en kvin kvartaloj kiuj integras la urbanizadon de ĉi tiu komunumo kaj estas la sekvaj:
La plej belaj vilaĝoj en Italio
La plej belaj vilaĝoj en Italio, (en la itala: I borghi più belli d'Italia) estas privata asocio, kiu promocias malgrandajn italajn vilaĝojn, kun ecoj de "forta historia kaj arta intereso".
Fondita en marto 2001, laŭ iniciato de la Nacia Asocio de Italaj Municipoj (ANCI), kun la intenco kontribui al protektado, konservado kaj revigligado de malgrandaj kernoj kaj vilaĝetoj, kiuj, estante ekster la ĉefaj turismaj cirkvitoj, malgraŭ ilia valoro, riskas resti nekonataj, kaj forlasataj, komence la grupo inkludis ĉirkaŭ cent vilaĝojn, kiuj poste kreskiĝis ĝis 325 (1a de novembro 2021).