cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pejorativo
Malplibonigoj kaj plibonigoj de signifoj
En historia lingvistiko, la procezo de ne-ofenda vorto iĝanta pejorativa estas formo de signifoŝanĝo. Ekzemplo de tio estas la ŝanĝo en signifo de la angla vorto silly (stulta) de signifo ke persono estis feliĉa kaj bonŝanca al signifo ke ĝi estas malsaĝa kaj stulteca. La procezo de pejorado povas ripeti sin ĉirkaŭ ununura koncepto, saltante de vorto al vorto en fenomeno konata kiel la "eŭfemisma tretmuelilo", ekzemple kiel en la sinsekva malplibonigo de la terminoj kloako, "privata ĉambro", latrino, urinejo, klozeto, neprejo, banĉambro kaj necesejo.
Kiam esprimo komenciĝas kiel pejorativa kaj poste estas adoptita en ne-pejorativa signifo, tio estas nomata semantika plibonigo. Unu ekzemplo estas la ŝanĝo en signifo de la angla vorto nice (ŝatinda) ekde signifo de persono malsaĝa al signifo de persono agrabla. Se farita intence, ĝi estas priskribita kiel "reprenado".[7] Ekzemplo de vorto kiu estis reprenita fare de partoj de la komunumo kiun ĝi celas estas la angla vorto queer (adjektive stranga aŭ substantive strangulo), aŭdace esperantigita al novvorto kvira aŭ kviro, kiu komencis esti ""reprenita" kiel pozitiva priskribilo en la fruaj 1990-aj jaroj fare de aktivismaj grupoj batalantaj kontraŭ diskriminacioj de samseksemuloj. Tamen, pro ĝia historio kaj – en kelkaj regionoj – daŭra uzo kiel pejorativo, restas "GLAT"-aj individuoj, kiuj estas malkomfortaj, ke ĉi tiu termino aplikiĝas al ili. Tio indikas ke repreni pejorativan epiteton estas finfine kompleksa kaj longeca procezo, ĉar la praktiko povas ricevi ŝanĝiĝantajn gradojn da subteno ene de la socia grupo aŭ subkulturo kiu estas engaĝita.
Čížkov (distrikto Pelhřimov)
Čížkov (Tschischkow) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Imre Halmai
Imre Halmai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Halmai Imre estis hungara aktoro, teatrestro. Liaj originaj familiaj nomvariantoj estis Vizsalyi, Vizsai, Vizsay, Visai [viĵaji], lia posta familia nomvarianto estis Halmay.
Imre Halmai naskiĝis la en Pest (urbo), li mortis la  en Vál.
Biografio
Imre Halmai kantis en koruso de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1872-1876, dum li akiris aktoran diplomon en 1876 en la teatra aktorlernejo. Li komencis sian aktoran karieron en teatra trupo de Ignác Krecsányi, li pasis tie jardekon. Inter 1888–1908 li estis teatrestro havanta migran trupon, poste li pensiuliĝis. Lia trupo estis en Szatmár (1888, 1897); Zombor (1889); Miskolc (1890–1893); Kassa (1893); Szabadka (1894–1897); Szentes (1898); Nagykanizsa (1899); Székesfehérvár (1900–1902); Lőcse (1902); Igló (1903–1905); Érsekújvár (1905); Kunszentmárton (1907). Li edziĝis en 1877.
Haro (Rioĥo)
Haro [Aro] estas hispana municipo, en la nordokcidento de la aŭtonoma komunumo Rioĥo, kiel ĉefurbo de samnoma komarko en la nordokcidento de la regiono kaj plej grava urbo de la regiono Rioja Alta (Supra Rioĥo), plej okcidenta regiono de la komunumo. Ĝi limas kun la provinco Burgos ĉe la Montoj Obarenes norde kaj kun la provinco Arabo ĉe la rivero Ebro oriente. Ties loĝantaro estas de 11 309 lokanoj laŭ la popolnombrado de INE de 2018, kio faras ĝin la kvara urbo en la komunumo.
92213 Kalina
92213 Kalina estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Antonín Kalina (1902–1990), ĉeĥoslovaka civitano enprizonigita en Buchenwald de 1939 ĝis 1945. Kiel ano de la Komunisma Rezistado, li savis ĉirkaŭ 900 infanojn kaj junulojn el la danĝeroj de la ĉiutaga vivo en la koncentrejo. En 2012, li estis agnoskita kiel Justulo inter la popoloj.
Haro (Rioĥo)
Ties ĉefa ekonomia agado estas vinkultivado kaj la produktado de altkvalitaj vinoj ene de la devennomigo "Denominación de Origen Calificada Rioja", kaj precize ties vinbienoj estas unu de la ĉefaj turismaj altiroj, kiuj ricevis ĉiujare milojn da vizitantoj. Estas ankaŭ grava arkitektura kaj urba heredaĵaro, inter kiu elstaras la ĉefa pordego de la preĝejo de Santo Tomás, verko de Felipe Vigarny, nombraj palacoj kaj antikva kvartalo, deklarita Histori-Arta Komplekso en 1975.
Menciindas la jam tradicia Vinbatalo, deklarita Festo de Nacia Turisma Intereso; la tria procesio je lanternoj plej antikva de Hispanio; kaj unu de la nur sep urboj kiuj ne estante provinca ĉefurbo havis sidejon de la Banco de España.
Toponimio
Haro estas sur altaĵo inter la basenoj de la riveroj Tirón kaj Ebro. La nomo plej verŝajne devenas kiel rezulto fonetika (nome perdo de /f/ en komenca loko ĝenerala en la hispana lingvo) de la latina faru, faro (lumturo), sed tie en la senco gvatoturo probable en teknika milita senco. Vidu similan nomon en Alfaro en la sama regiono Rioja kun tiea konservado de /f/-. Komparu ankaŭ kun Gibralfaro. Kaj por tiu Gibraltar.
Geografio
Tra la municipa teritorio fluas la riveroj Ebro kaj Oja-Tirón. La unua venas norde, devena el Miranda de Ebro, tra la zono Conchas de Haro, kie li separas la areon de la Montoj Obarenes disde la Sierra de Cantabria. Poste faras ampleksajn meandrojn per sinuo de 2,22, kaj eliras sude en direkto al Gimileo. La dua venas okcidente devena el Anguciana; en la akvobaraĵo de Arrauri oni kanaligas parton de ties akvoj (fluejo de Arrauri) kaj tiuj estas kondukitaj ĝis la hidroelektra centralo San José, kaj poste rekondukitaj al la fluejo kiu siavice elfluas al la rivero Ebro proksime de la kvartalo de la vinkeloj en la nomita "boca del Ebro". Per donaĵa dokumento de 1421 oni scias, ke tiam jam ekzistis la fluejo de Arrauri, kiu probable estis tiam uzita por energio por muelejoj. La abundo de akvo kreas pejzaĝon de ĉeriveraj arbaroj kaj poplejoj, kiu havigas terojn de irigacio por kultivoj kaj fruktoĝardenoj.
La ĉefa urbokerno estas ĉirkaŭata de tri montetoj: nome Mota, nomita ankaŭ Kastelo kaj Atalaya, Santa Lucía, kie estas la akvostokejoj, kiuj profitas altojn super la cetero de la urbo, kaj Santo Domingo. Dum jarcentoj, la domaro restis inter tiuj montetoj, pro la natura fermiteco, kaj etendiĝis nur fine de la 20a jarcento al la ebenaĵoj en direkto al Gimileo.
Gunter Pauli
Gunter PAULI (naskiĝis la 3-an de marto 1956 en Antverpeno) estas belga komercisto, ekonomiisto, verkisto kaj la iama fondito kaj posedanto de la firmao Ecover, kiu koncentriĝas pri produktado de biologie diserigeblaj purigproduktoj.
Li estas plej konata pro sia raporto "Blue Economy" (Blua Ekonomia), kiu estis prezentita al la Klubo de Romo en 2009. Li multe interesiĝas pri scienco, kulturo, novigado, daŭripova evoluigo kaj la naturmedio.
Kiel la aŭtoro de la projekto Blua Ekonomio, li antaŭenigas la racian kaj efikan uzon de disponeblaj rimedoj kaj la malakcepton de la sintenoj de konsumantoj al la medio.
Gunter Pauli estis asistanto de Aurelio Peccei, la fondinto de la Klubo de Romo, dum kvin jaroj, de 1979 ĝis 1984, kaj poste verkis biografion pri li. Günther Pauli estas membro, kaj ekde 2017 elektita membro de la plenumkomitato de la Klubo de Romo.
En 1983, li estis honorita kun la titolo "Outstanding Young Persons of the World" (Elstaraj junuloj de la mondo).
En 1989, li estis elektita kiel sendependa deputito ĉe la Eŭropa Parlamento, sed neniam prenis tiun sidlokon.
Gunter Pauli estas sufiĉe entuziasma pri daŭrigebla dezajno kaj evoluigas komercajn modelojn kiuj ne damaĝas homan sanon aŭ la medion. Ĉi tiu pasio ĵus metis la fundamenton por la fondo en 1994 de la Fondation ZERI (mallongigo de Zero Emission Research & Initiatives) kaj kiu estis lanĉita de la Universitato de Unuiĝintaj Nacioj en Tokio. ZERI direktas sin al sciocentroj kun la celo evoluigi daŭrigeblajn produktadmetodojn sen rubaĵoj. Kiel unu el la plej klaraj ekzemploj de tiaj projektoj estas la projekto por la prilaborado de kafrubo en bienoj specialigitaj en la kultivado de fungoj. Alia projekto estas Coffee pixeles, kafenhava manĝaĵo subare de kafo produktitaj sen pesticidoj kaj kiuj helpas supervivi la kolombiajn kafoproduktistoj kiuj kultivas biologian kafujojn en arbaroj.
Li estas alvojaĝanta profesoro kaj preleganto en diversaj universitatoj tra la mondo. Ekde 2009, interalie, li respondecis pri evoluigado de la disvolva koncepto celita al Malneta Nacia Feliĉo.
Komunumo Głusk
Gmina Głusk estas kampara administra komunumo (pole gmina) en distrikto Lublin kaj la vojevodio aŭ provinco Lublin (Lublinio), en orienta Pollando. Ĝi prenas sian nomon de Głusk - tio antaŭe estis vilaĝo, sed en 1988 aliĝis al la urbo Lublin, kaj tial ne plu estas parto de la teritorio de Gmina Głusk. Dominów funkcias kiel ĝia administra sidejo. La komunumo situas sudoriente de la regiona ĉefurbo Lublin. Ĝi kovras areon de 64 km², kaj meze de 2019 en la komunumo vivis loĝantoj.
Vilaĝoj
Gmina Głusk enhavas la vilaĝojn kaj setlejojn de Abramowice Prywatne, Ćmiłów, Dominów, Głuszczyzna, Kalinówka, Kazimierzówka, Kliny, Majdan Mętowski, Mętów, Nowiny, Prawiedniki, Prawiedniki-Kolonia, Wilczopole, Wilczopole-Kolonia, Wólka Abramowicka kaj Żabia Wola.
Dua mondmilito
6.11.1943: germanaj ĝendarmoj pafmortigis 9 judojn, kiuj kaŝiĝis en ŝtonminejo en Mętów
Kastelo Harth
Kastelo Harth (germane: Schloß Harth) en Bad Berka, Germanujo (Heinrich-Heine-Allee 2–4), ne estas kastelo sed monumenprotektota ejaro de iama sanatorio ĝuante idiliecan situon. De 1905 kun interrompoj ĝis 1990 ĝi funkciis klinike, flegadeje, rehabiliteje. En 1997 startis ĝia grava klerigeja rolo por instruistoj de la Liberŝtato Turingio.
Fondigo kaj utiligo kiel sanatoriejo ĝis 1934
Starcke taksis ĝin sanigejo en la plej bona senco de la vorto kaj sekve skribigis super la ĉefa pordo la latinlingvan devizon Mens sana in corpore sano. Antaŭ la Unua mondmilito la domo nombriĝis inter la plej elstaraj kaj multekostaj en la tuta urbeto. Inter la pacientoj estis en 1911 la tiam 18-jara Rudolf Ditzen, kiu devis pasigi tie ok semajnojn, kaj poste iĝis fama verkisto sub sia pseŭdonimo Hans Fallada. Post 1918 Starcke vendis la domon al porminista pensia asekurkompanio en Halle nome Norddeutsche Knappschafts-Pensionskasse kiu malfermis la domon al ĉiuj sociaj klasoj, ĉefe al viroj kun koraj malsanoj, stomakaj kaj intestaj malsanoj, kaj poste ankaŭ al suferantoj je astmo kaj pulmoproblemoj. Krome alvenis tiam kelkaj flankaj ejoj.
Uzoj en la naziisma epoko kaj dummilite
Post la potencakiro de la nazioj ekis en 1934 surloke funkcio de regiona kaj ŝtata gvidista trejniĝo. En la antaŭa sanatorio okazis kursoj ekz. por gvidantoj de Hitlera Junularo; estro ĝenerala estis la sportfunkciulo Gert Abelbeck. Ekde 1938 ankaŭ oficiroj de Wehrmacht gastis surloke.
Dum la Dua mondmilito rekomenciĝis kuracada utiligo kiam la tuto iĝis lazareto, de aprilo 1945 eĉ por anoj de la Turingion liberiginta Usona Armeo, ekde julio 1945 ĝis jarfino de la anoj de la Turingion okupanta Ruĝa Armeo. Dum mallonga tempo de 1946 bonvenigis oni tie forpelitojn el Orienta Eŭropo antaŭ ol la komplekso servis kiel partilernejo de Socialista Unueca Partio de Germanio.
Asigno por nova kliniko
Fine de 1948/49, la konstruaĵoj iĝis parto de Sofia sanigejo (sekcio II) por kio necesis fari konstruajn ŝanĝojn, La unuaj pacientoj kun siliko-tuberkulozo estis akceptitaj en junio 1949. La sekciestra ĉefkuracisto Niegsch, loĝis apudflanke en la Amerika Vilao. Eĉ malantaŭ la finkonstruo de la moderna malsanulejo Zentralklinik en 1957, suferantoj estis ankoraŭ zorgataj en kastele ĝis la jaro 1969-a. Samjare oni starigis rehabilitan centron: en 1974 ĝi siafunkcie unikas en tuta GDR ricevinte statuson de medicina faklernejo por handikapuloj kaj malbonaŭdantoj.
Instituto por instruistara pliedukado post 1994
Post la Turniĝo la klinika utiligo de la domo estis definitive ĉesigita. En 1994 venis aprobo de la kabineto de la turingia landregistaro loki je Harth-kastelo la porinstruistan (plu)klerigejon Thüringer Institut für Lehrerfortbildung, Lehrplanentwicklung und Medien (ThILLM). Por tio necesis ampleksaj restaŭradoj; solena malfermiĝo estis en 1997. La lastpasintaj restaŭradoj estis en la 2014-a jaro.
(92272) 2000 CB54
(92272) 2000 CB54 estas malgranda, malhela, asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Amerika Ĝardeno
La Amerika Ĝardeno (Jardín Americano) estas unu de la ĝardenoj kreitaj cele al la Internacia ekspozicio de Sevilo (1992). Ĝi remalfermiĝis en 2010 post 17 jaroj de abandono. ​
Tiu ĝardeno, unika en la lando pro sia ekskluziva enhavo de amerikaj plantospecioj, estas en la Insulo La Cartuja, kie estas ankaŭ la Scienca kaj Teknologia Parko Cartuja. Ĝi limas kun la doko de la rivero Gvadalkiviro kaj la Vojo de la Malkovroj orient.okcidenten kaj etendiĝas el Spektaklejo Rocío Jurado ĝis la Paviliono de la Navigado nord-suden. Ĝi okupas areon de 3 hektaroj proksimume.​ Ĝi estas dividita en diferencaj areoj laŭ la tipo de vegetaĵaro enhavata.
Grava instalaĵo estas edukejo cele al akceptado kaj serco al grupoj de lernantoj. Krome estas la Ĝardenoj de Gvadalkiviro, ĉerivera promenejo, vojo por piedirantoj kaj vojo por biciklantoj. La ĉerivera promenejo estas flosanta strukturo 400 m longa paralela al la riverbordo de Gvadalkiviro, ekskluzive por piedirantoj. La vojo por piedirantoj kaj la vojo por biciklantoj trairas la tutan zonon de la Insulo La Cartuja el la Pabellón de la Navegación ĝis la Auditorio Municipal Rocío Jurado, tra la Jardín Americano kaj la Jardines del Guadalquivir.
150145 Uvic
150145 Uvic estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la kanada astronomo David D. Balam elde la Observatorio Climenhaga de la Universitato de Viktorio (Brita Kolumbio, Kanado).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato de Viktorio en Brita Kolumbio, vaste agnoskita pro ties gvidado en esploro, ties inspirata instruado kaj ties komunuma engaĝiĝo. La Universitato provizas novigantajn programojn kaj instruajn eksperimentojn en reala vivo por siaj studentoj. Ĝi gastigas la Observatorion Climenhaga elde kiu la asteroido estis malkovrita.
Miço Samara
Miço Samara (n. en la jaro?) estas elstara albana lingvisto, kunaŭtoro de la “Vortaro de la nuntempa albana lingvo” (Tirano, 1980) kaj aŭtoro de la “Vortaro de sinonimoj de la albana”. Laŭ la peto de s-ro Vasil Pistoli, li kompilis prelegon pri la similaĵoj inter la albana kaj Esperanto. La plena teksto retroveblas en dokumento pri la historio de la Esperanto-movado en Albanio Miço Samara estis membro de la Albana Espernto-Instituto.
Vidu ankaŭ
Albanio
Cinamila nitrato
Cinamila nitrato aŭ nitrato de fenilpropenilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj cinamila alkoholo. Cinamila nitrato estas senkolora likvaĵo aŭ blanka solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cinamila nitrato prezentas cinamilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 9 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Mandaja lingvo
La klasika mandaaja daŭre estas utiligita fare de mandajaj pastroj en liturgiaj ritoj. La moderna posteulo de la klasika mandaja, konata kiel nov-mandaja aŭ moderna mandaja, estas parolita fare de malgranda sekcio de mandajaj ĉirkaŭ Ahvaz kaj Ĥoramŝahr en la suda irana provinco Ĥuzestano.
La plej longa kaj la plej dokumento en la mandaja lingvo estas la sankta skribaĵo Ginza Raba.
(92278) 2000 CB110
(92278) 2000 CB110 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, ne malproksima de Tucson (Arizono, Usono).
Charlie Haden
Charlie HADEN (la 6an de‏ aŭgusto 1937 - la 11an de julio 2014) estis usona ĵazisto.
Haden ludis kontrabason kaj faris sian grandan salton al famo kiel la basludanto de Ornette Coleman. Lia stilo estas karakterizita per precipe lirikaj basfrazoj, kaj liaj melodioj estas relative kompleksaj. Li estas konsiderita unu el la grandaj kontrabasistoj kaj komponistoj de moderna ĵazo.
Vivo
Li naskiĝis en muzika familio. Ofte liaj familianoj kunludis kaj eĉ prezentus ludantajn popolajn kaj kontreajn kantojn. Li komencis sian muzikan karieron en la aĝo de du jaroj, kiel kantisto. Li daŭre kantis kun sia familio ĝis la aĝo de 15, kiam la poliomjelita malsano kiun li kontraktis difektis lian gorĝon. Kiam li ne povis kontroli sian voĉon, Haden turnis sin al ludado de kontrabaso, kaj specialiĝis pri ĝi. Li volis translokiĝi al la "granda urbo", tio estas, Los-Anĝeleso, kaj por tio li komencis labori kiel la domkontrabasisto por televidspektaklo en la ABC.
Post translokiĝo al Los-Anĝeleso en 1957 li iĝis profesia muzikisto. Li ludis kun la pianisto Hampton House kaj la saksofonisto Art Pepper. En la malfruaj kvindekaj jaroj li aŭdis Ornette Coleman ludi kun Gerry Mulligan en noktoklubo. Kvankam Coleman estis prenita de la scenejo, Haden estis tre intrigita kaj renkontis la saksofoniston. Inter ili disvolviĝis amikeco, kaj ili komencis ludi kune. Li aliĝis al Coleman en New York kie ili surbendigis serion de novigaj albumoj, inkluzive de "The Shape of Jazz to Come". Albumo kiu provokis fortajn reagojn,ambaŭ flanke de aprezo. Li mem atestis, ke ludi en la harmolodia stilo estis malfacila por li, kaj komence li simple ripetus la frazojn de Coleman, sur la baso. Sed poste li akiris konfidon kaj komencis ludi siajn proprajn rolojn en prezentoj.
Samtempe kun sia revolucia laboro kun Coleman, Haden ludis kun la pianisto Keith Jarrett, la drumisto Paul Motian, kaj kun la trombonisto Russell Redd. Li fondis ankaŭ tiam la Muzikan orkestron por liberigo (angle the Liberation Music Orchestra), kiu komence aperis ĉefe ĉe maldekstraj eventoj, sed ankaŭ surbendigis unu albumon en 1969. Dum la 1970-aj jaroj, dekduoj da muzikistoj ŝanĝis la komponaĵon, la plej multaj el ili de la konsideritaj muzisktoj de la periodo. Li inkluzivis multajn kaj multfacetajn blovinstrumentojn. En 1982, la orkestro publikigis la albumon The Ballad of the Fallen kaj poste ankaŭ The Dream Keeper, albumon protestantan kontraŭ la interveno de Usono en la politiko de Sudameriko, kaj rasapartismo en Sud-Afriko. La albumo inkluzivis multajn stilojn, kaj estis unu el la muzikaj kulminoj de la grupo.
Dum sia koncertvojaĝo en Portugalio en 1971, li dediĉis sian kanton "Kanto al Che" al ĉiuj batalantoj kontraŭ koloniismo en Mozambiko kaj Angolo. La sekvan tagon li estis arestita en la flughaveno kaj pridemandita de la portugala sekreta polico. Li estis liberigita tiutage, post kiam la portugala Ministerio pri Kulturo intervenis en lia favoro, kaj kiam li alvenis en Usonon li ankaŭ estis pridemandita de la FBI.
En 1976 li estis unu el la fondintoj de la grupo Old and New Dreams. Krom lia laboro kun tiu grupo en la sepdekaj kaj okdekaj jaroj, li ĉefe laboris per duetoj kun siaj plej ŝatataj muzikistoj. Shepp, Coleman, Hank Jones, Kenny Baron estas nur kelkaj el la nomoj.
En 1987 li fondis sian kvarteton, kiu estas tre karakterizita per ne-normaj prezentoj, kaj kombinaĵoj de muziko kiuj klare ne estas ĵazo. Ekzemple, sudusona muziko, same kiel aranĝoj en la stilo de romantisma muziko por filmaj voĉaj bandoj de la tridekaj jaroj. Dum tiu ĉi periodo li ankaŭ komencis esplori pli kaj pli nordusonan popolmuzikon, same kiel sudusonan. Travivaĵo kiu daŭris dum multaj jaroj kaj kulminis per konkuro por Premio Grammy por Best Folk Instrumental Album en 2005. La albumo inkluzivis plurajn muzikistojn de lia proksima familio, kune kun bonkonataj muzikistoj kiel ekzemple Elvis Costello.
Dum la lastaj tri jardekoj, Haden estis unu el la plej respektataj kaj multflankaj ĵazartistoj. Estas malfacile nomi ĉiujn projektojn en kiuj li ludis aŭ kun ili, kiel gvidanto aŭ kiel akompananto. Li ludis kun multaj muzikistoj kaj en multaj stiloj. Li publikigis albumojn kaj rezultis ĉe la plej grandaj festivaloj inkluzive de la Monray Festivalo. Ankaŭ, li estis kaj restas unu el la plej politike implikitaj ĵazistoj en la arta sceno. En 2005, post unuiĝo de sia orkestro, li publikigis la albumon Not in Our Name, kiu kritikas la agadon de prezidanto George Bush, kaj la Irakan Militon.
Charlie Haden forpasis 76-jaraĝa la 11-an de julio 2014, post longa batalo kontraŭ grava malsano.
(158985) 2004 RB330
(158985) 2004 RB330 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 13-a de septembro 2004 en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:10 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,28919 astronomia unuo (43,262 milionoj da km).
Stathi Qehaef
Stathi Qehaef (naskiĝis en 1929 en Kalamata, Grekio) estis albana esperantisto kaj poligloto kiu laboris interalie por la angla kaj usona sekretaj servoj. Li scipovis 26 lingvojn interalie Esperanton. Li instruis muzikon (kaj ankaŭ Esperanton) al lernantoj en la lernejo “Mujo Ulqinaku” en Durrës, ĝis la momento de sia aresto en novembro 1971. Post unu jaro li mortis en la prizono de Burrel.
Carrión (rivero)
Carrión [kaRJON] estas rivero de Hispanio, kiu fluas tute nur tra la provinco Palencio (Kastilio kaj Leono). Ĝi estas alfluanto de la rivero Pisuerga, kiu siavice fluas al la rivero Douro. Ĝi ekfluas ĉe Fuentes Carrionas, en la reto de Naturaj Lokoj ene de la natura parko Montaña Palentina kaj fluas tra Velilla del Río Carrión, Guardo, Saldaña, La Serna, Carrión de los Condes, Villoldo, Monzón de Campos, la ĉefurbo Palencio, kaj Villamuriel de Cerrato. Ĝi kuniĝas al la rivero Pisuerga en la municipa teritorio de Dueñas.
Subfoso
La termino subfoso (latine subversio "renverso", "detruo") havas plurajn signifojn. Ĝenerale, la esprimo rilatas al procezoj, klopodoj aŭ reprezentadoj kiuj pridubas aŭ volas ŝanĝi ekzistantan socian ordon (aŭtoritatoj, sociaj alligitecoj kaj hierarkioj, ekspluatado de grupoj, koncentriĝoj de potenco ktp.). La esperanta termino uzas la metaforan bildon, ke fundamenton de konstruaĵo oni povas bone malstabiligi, fosante sub ĝi kaj forprenante teron, sablon aŭ ŝtonojn de sub ĝi.
Politika subfosado
Politika subfosado estas agado en la mallumo, kies celo estas la renverso aŭ la malfortigo aŭ plibonigo de ekzistanta socia kaj politika ordo per enfiltriĝo kaj subfosado. La esprimo estas ofte uzata en diskriminacia aŭ manipula maniero por grupoj kiuj nur supozeble funkciigas subfosadon. En kelkaj reĝimoj, la tuta reala, ŝajna aŭ supozata politika opozicio estas referita kiel subfosaantoj.
Sonic X
Sonic X estas japana animea televidserio bazita sur la videoludoj Sonic the Hedgehog de Sega. Produktite fare de TMS Entertainment sub partnereco kun Sega kaj Sonic Team, reĝisorita fare de Hajime Kamegaki, Sonic X komence konsistis el 52 epizodoj, dissendate en TV Tokio de la 23-an de augusto 2003 gis la 28-an de marto 2004. Pliaj 26 epizodoj elsendiĝis en Usono, Kanado, Eŭropo, kaj Mezoriento de 2005 gis 2006. La amerika lokalizo kaj dissendado de la spektaklo estis pritraktitaj fare de 4Kids Entertainment, kiu redaktis gin kaj kreis novan muzikon.
Subfoso
Politika subfosado
Metodoj de subfoso povas esti:
Sekretaj servoj ankaŭ povas uzi ĉi tiujn metodojn, sed en sia hejmlando plejparte kun la celo konservi certan reĝimon. La subfosado praktikita fare de la KGB (КГБ) direkte al landoj ekster la limoj de la antaŭa Sovetunio konsistis el 4 stadioj: Plej multaj malmoraligaj agoj estas malfermitaj, uzas metodojn, kiuj estas laŭleĝaj en la cellando kaj ne facile identigeblaj, ĉar ili etendiĝas dum tre longaj tempodaŭroj. La fundamenta principo de malmoraliĝo kaj malstabiligo estas turni la fortojn de la kontraŭulo kontraŭ si.
Castromocho
Castromocho [kastroMOĉo] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Castromocho estas komprenebla etimologie kiel Senpinta Fortikaĵo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 50,00 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 212 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 1 000 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 29 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio limas kun Fuentes de Nava, Baquerín de Campos, Torremormojón, Villerías de Campos, Boada de Campos, Capillas, Villarramiel kaj Abarca de Campos.
Historio
Estas restaĵoj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado komence de la 12-a jarcento. La alternado en la kontrolo de la setlejo fare de la familioj Castro kaj Cisneros montriĝas ankoraŭ en la aktuala blazono kiu aperigas du turojn (Castro: fortikaĵo) kaj du cignoj (Cisneros: cisne, cigno.
Castromocho en sia pinto havis tri preĝejojn, kaj ĝis tridej pastrojn; oni fondis konventon de franciskanoj; estis hospitaloj kaj kelkaj ermitejoj dise tra la urba kerno. Rilate al fervojo estis farunindustrio, kiu poste fermiĝis.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj, fontoj, kolombejoj ktp.
Modelo (arto)
Modelo estas homo, kiu prezentas sian korpon antaŭ pentristo, fotisto, skulptisto aŭ spektakloartisto, aŭ antaŭ klaso, kiu lernas ĉi tiujn artajn profesiojn, por produkti artaĵon bazitan sur la modela figuro, sen fidi nur sur imago.
La modelo kiel profesio aŭ agado
La okupo kutime ne estas plentempa laboro sed flanka, kvankam ekzistas homoj, kies profesio estas modelado. Modeloj povas esti de ambaŭ seksoj. Pagitaj modeloj ne estas kutime rekonitaj, kaj kutime restas anonimaj. En aliaj kazoj, la modelo inspiras la artiston, kies laboro dependas de lia ĉeesto, kaj tiam ofte estas ankaŭ referenco al lia identeco. En aliaj kazoj la modeloj estas parto de la privata mondo de la artisto, kaj tute ne estas profesiuloj. Usona ilustristo, Norman Rockwell, uzas amikojn kaj najbarojn kiel modelojn por laboro, ĉu komerca reklamo aŭ arta laboro.
Kiam la modelo estas fakte persono serĉanta artaĵon kiu prezentas sian figuron, li pagas la artiston por sia laboro. En tiaj kazoj ĝi ne estas modelo sed kliento "sidanta" antaŭ la artisto. Tio estis antaŭe akceptita nur en alta socio ĉar tia artverko ne estis malmultekosta.
Historio
La uzo de la modelo verŝajne komenciĝis en antikva Grekio. En tiu tempo modeloj kun kaj sen vestaĵo estis utiligitaj kiel videblas el la skulptaĵoj de tiu periodo. Poste en la Mezepoko tiu uzo de la nuda korpo estis verŝajne ĉesigita, eble pro la influo de kristanismo. Kun la apero de la Renesanco, la artistoj revenis kaj uzis modelojn por siaj verkoj. Ŝajnas, ke kun la tempo la referenco al la homa korpo ŝanĝiĝis, kaj kun ĝi la sinteno al ĝia uzo en arto.
Insulo La Cartuja
La Insulo La Cartuja (isla de la Cartuja) aŭ Kartuĥa Insulo estas tereno de la urbo Sevilo, Andaluzio, Hispanio, kunhavata kun la najbara municipo Santiponce, inter du branĉoj de la rivero Gvadalkiviro, nome unu viva rivero kaj la alia doko. Oni subkomprenas, ke la insulo ekas ĉe la ponto Cristo de la Expiración, kie estas mallongiĝo de la areo inter la du branĉoj de la rivero, kaj finiĝas ĉe la vojo nomita Ronda Supernorte, zono apartenanta al Santiponce, kie fakte finiĝas la doko de Gvadalkiviro. Ĝi apartenas al la urba distrikto Triano.
Modelo (arto)
Nuda modelo
Nuda modelo estas modelo, kiu prezentas sian korpon kiam ŝi aŭ li estas nuda, por krei bildon aŭ statuon.
Insulo La Cartuja
Teknike ĝi ne estas komplete insulo, ĉar ĝi ne estas tute ĉirkaŭita de akvo. Tamen la diversaj modifoj faritaj en la fluejo de Gvadalkiviro faris, ke tiu zono estiĝu borde de la doko kaj de la rivero kaj de tio devenas la nomo de insulo.
Poststrukturismo
La esprimo poststrukturismo indikas malsamajn alirojn kaj metodojn en la homaraj kaj sociaj sciencoj, kiuj unue aperis en Francio fine de la 1960-aj jaroj kaj kiuj traktas kritike en malsamaj manieroj la rilaton inter lingva praktiko kaj socia realeco. La decida faktoro ĉi tie estas la opinio, ke lingvo ne nur bildigas la realon, sed ankaŭ kreas ĝin per siaj kategorioj kaj distingoj. Tipe, tiu perspektivo ankaŭ estas rilata al foriro de objektivisma vido de socio kiu rigardas sociajn faktojn kiel necesaj; anstataŭe, la malsamaj eblecoj (eventualaĵo) de sociaj evoluoj estas emfazitaj.
Insulo La Cartuja
En la orienta parto estas la doko de Gvadalkiviro kaj en la okcidenta parto estas la viva rivero Gvadalkiviro, dum la nordo estas libera de akvo. Sed ĉiuokaze la insulo estas dividita norde per la aŭtovojo N-20, konata kiel Ronda Supernorte, kaj per fervojo, pro kio praktike la insulo estas alirebla nur laŭ la pontoj konstruitaj en la doko kaj en la viva rivero, same kiel laŭ vojo por piedirantoj konstruita norde de la parko San Jerónimo kiu komunikas, ĉe la fino de la doko, kun la parko Alamillo. Ĝi estas ĉirkaŭ 4 km longa kaj 1,70 km larĝa en sia plej larĝa parto kaj ĉirkaŭ 800 m en sia plej mallarĝa parto.
Modelo (arto)
Nuda modelo
Nuda modelado por arto diferencas de pornografio en tio, ke ĝia celo ne estas krei stimulon por la eligo de seksaj impulsoj, sed uzi la korpon por krei arton.
Poststrukturismo
Verkistoj kies verkoj estas ofte karakterizitaj kiel poststrukturistoj estas: Roland Barthes, Jacques Derrida, Michel Foucault, Gilles Deleuze, Judith Butler, Jean Baudrillard, Julia Kristeva kaj Jürgen Habermas, same kial aliaj de la Frankfurta Skolo, kvankam multaj teoriuloj foje nomitaj "poststrukturistoj" malakceptis tian etikedon. ​
La ekzistadisma fenomenologio estas grava influo; Colin Davis argumentis, ke la poststrukturistoj povus esti nomitaj ankaŭ "post-fenomenologoj". ​
Modelo (arto)
Modelo en fotoarto
Ekde la komenco de la uzo de fotarto, ankaŭ estis bezonataj modeloj por ĉi tiu arto. Ĉar bezonis tempon por ke ankaŭ fotarto estu konsiderita formo de arto, fotistoj havis malfacilecon en akirado de modeloj, kaj precipe nudaj modeloj. Posttempe, regularoj estis realigitaj kiuj konservas la rajtojn de la modelo al privateco. Ekzistis kazoj kiam modeloj en pli posta aĝo gajnis famon kaj iĝis steluloj en sia propra rajto, en kiuj ekestis demandoj koncerne la rajtojn uzi tiujn fotojn, ĉar ilia valoro pliiĝis, pro la evoluo de la modelo kaj ne la pliiĝo de la graveco de la fotisto.
Simia variolo
Simia variolo estas virusa malsano ĉe simioj, kiu estas transdonebla al homoj (zoonozo).
Klosters Selfranga (stacidomo)
Klosters Selfranga estas fervoja stacidomo en Klosters-Serneus, Svislando.
Billy Higgins
Billy HIGGINS (1936-2001) estis usona ĵaza drumisto. Li ĉefe ludis liberan ĵazon kaj Bibopon.
Higgins ludis je la unua albumo de Ornette Coleman en 1958, kaj daŭris kun li ĝis 1961 (kaj ankaŭ en 1971 kaj 1987). Post tio li ludis grandskale kun ĉiuj specoj de bibopludantoj, inkluzive de Donald Byrd, Dexter Gordon, Milt Jackson, Jackie McLean, Hank Mobley, Thelonious Monk, Lee Morgan, Art Pepper, Sonny Rollins, Mal Waldron, Pat Metheny, Cedar Walton kaj pli.
Simia variolo
La malsano estis observita unue en 1970 en Demokratia Respubliko Kongo.
Billy Higgins
Kiel kunmuzikisto
Kun Gene Ammons kaj Sonny Stitt
Simia variolo
Ekde majo 2022, ĝi disvastiĝas al diversaj eŭropaj landoj kiel Hispanio, Britio kaj Germanio. Tiu eksplodo, kun almenaŭ 92 kazoj en 12 neendemiaj landoj, estas la unua kiu okazas en kelkaj lokoj samtempe kaj en kiuj la kontaĝitoj ne estas nepre ligitaj kun voĝajoj al Afriko.
Castrillo de Villavega
Castrillo de Villavega [kasTRIljo debiljaBEga] estas municipo en la centro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Castrillo de Villavega estas komprenebla etimologie kiel Fortikaĵeto de la Urbo de la Valo. Ĝi estas loko de la Jakoba Vojo.
Groot (rivero)
La rivero Groot estas rivero en la suda areo de la provinco Orienta Kablando de Sudafriko. Ĝi estas alfluanto en la dekstra bordo de la rivero Gamtoos. Tiu rivero trapasas la urbeton Steytlerville.
Cervatos de la Cueza
Geografio
La municipa teritorio enhavas la submunicipojn Calzadilla de la Cueza kaj Quintanilla de la Cueza. La municipa teritorio limas kun Ledigos, Villarrabé, Bustillo del Páramo de Carrión, Población de Arroyo, Villalcón, Calzada de los Molinos, Valle del Retortillo, Villanueva del Rebollar kaj Riberos de la Cueza.
Groot (rivero)
La nomo devenas el Grootrivier, signife "granda rivero" en Afrikansa lingvo.
Castrillo de Villavega
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 33,94 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 173 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 800 loĝantojn el la jaro 1950. Ĝi distas 56 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Billy Higgins
Kiel kunmuzikisto
Kun Chris Anderson
Cervatos de la Cueza
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj, fontoj, kolombejoj ktp.
Billy Higgins
Kiel kunmuzikisto
Kun Gary Bartz
Kun Paul Bley
Kun Sandy Bull
Kun Jaki Byard
Kun Donald Byrd
Kun Joe Castro
Kun Don Cherry
Kun Sonny Clark
Kun George Coleman
Kun Ornette Coleman
Kun John Coltrane
Kun Junior Cook
Castrillo de Villavega
Geografio
Ĝi estas borde de la rivero Valdavia, alfluanto de la rivero Pisuerga, sur ebenaĵo de ampleksa valo.
Trairas la lokon la regiona ŝoseo de Villaherreros al Buenavista de Valdavia. Estas proksimaj Carrión de los Condes, Osorno, Herrera de Pisuerga kaj Saldaña.
Historio
Estas restaĵoj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Iam estis kastelo (el kiu restas ruinoj) kaj eble murego.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la ruinoj de la kastelo, la preĝejoj, ermitejoj, fontoj, muelejoj ktp.
Billy Higgins
Kiel kunmuzikisto
Kun Bill Cosby
Kun Stanley Cowell
Kun Ray Drummond
Kun Teddy Edwards
Kun Booker Ervin
Kun Art Farmer
Kun Curtis Fuller
Kun Stan Getz
Kun Dexter Gordon
Kun Grant Green
Eŭrovizio (reto)
Grandaj televidaj elsendoj estas distribuitaj tuje per la reto de Eŭrovizio al membroj de EBU. Membroj kunhavigas inter si registraĵojn de gravaj novaĵoj per la ĉiutaga novaĵo-interŝanĝo de Eŭrovizio (EVN). Ili ankaŭ interŝanĝas televidajn programojn per la reto.
Historio
La nomo "Eurovision" estis originale elpensita de la brita ĵurnalisto George Campey, kiam li skribis por la gazeto Evening Standard, kaj estis ekuzata de EBU por ĝia reto.
Billy Higgins
Kiel kunmuzikisto
Kun Charlie Haden
Eŭrovizio (reto)
Historio
La unua oficiala elsendo de Eŭrovizio okazis la 6-an de junio 1954. Ĝi elsendis la Narcisan Festivalon en Montreux, Svislando, sekvita de vespera programo de Romo, inkluzive vojaĝon al Vatikano, paroladon de papo Pio la 12-a kaj apostolan benon. Jaron post ĝia oficiala lanĉo, la kronado de Elizabeto la 2-a estis unu el la unuaj elsendoj de Eŭrovizio.
Billy Higgins
Kiel kunmuzikisto
Kun Slide Hampton
Kun Herbie Hancock
Kun Barry Harris
Kun Eddie Harris
Kun Johnny Hartman
Kun Jimmy Heath
Placo de Ameriko (Sevilo)
La Placo de Ameriko (Plaza de América) estas ĝardena areo de la urbo Sevilo, Andaluzio, Hispanio, en la interno de la Parko María Luisa. Ĝi enhavas gravajn konstruaĵojn kiel estas la Muzeo de Artoj kaj Popolaj Kutimoj (de novmudeĥara stilo) norde, la Arkeologia Muzeo (de novrenesanca stilo) sude, la Reĝa Paviliono (de novgotika stilo) oriente.
Billy Higgins
Kiel kunmuzikisto
Kun Joe Henderson
Placo de Ameriko (Sevilo)
La tri menciitaj konstruaĵoj estis verko de la arkitekto Aníbal González inter 1913 kaj 1916 por la estonta Iberamerika Ekspozicio de 1929, ĉiu kun diferenca arkitektura stilo. Estas parto de la placo ankaŭ la ĝarden-placeto pri Miguel de Cervantes, ornamita per ceramiko pri Don Quijote de la Mancha, kaj la ĝarden-placetoj pri Rodríguez Marín, Mesa Mural, de la Horloĝo kaj Virgen de los Reyes, kaj belaj fontanoj, inter kiuj Fuentes de las Palomas.
Billy Higgins
Kiel kunmuzikisto
Kun Andrew Hill
Kun Richard "Groove" Holmes
Kun Paul Horn
Kun Toninho Horta
Kun Freddie Hubbard
Kun Bobby Hutcherson
Kun J. J. Johnson
Kun Hank Jones kaj Dave Holland
Kun Sam Jones
Kun Fred Katz
Kun Steve Lacy
Kun Charles Lloyd
Kun Pat Martino
Kun Jackie McLean
Kun Charles McPherson
Kun Pat Metheny
Kun Blue Mitchell
Kun Red Mitchell
Kun Hank Mobley
Kun Thelonious Monk
Kun Buddy Montgomery
Kun Frank Morgan
Kun Bheki Mseleku
Kun David Murray
Kun Horace Parlan
Kun Niels-Henning Ørsted Pedersen
Kun Art Pepper
Kun Dave Pike
Joseph
La gloso Joseph povas signifi la jenajn:
Billy Higgins
Kiel kunmuzikisto
Kun Jimmy Raney
Kun Sonny Red
Kun Freddie Redd
Kun Joshua Redman
Kun Red Rodney
Kun Sonny Rollins
Kun Charlie Rouse
Kun Pharoah Sanders
Kun Rob Schneiderman
Kun John Scofield
Kun Archie Shepp
Kun Sonny Simmons
Kun James Spaulding
Kun Robert Stewart
Kun Sonny Stitt
Kun Idrees Sulieman
Kun Ira Sullivan
Kun Sun Ra
Kun Lucky Thompson
Kun the Timeless All Stars
Kun Bobby Timmons
Kun Charles Tolliver
Kun Stanley Turrentine
Kun Mal Waldron
Kun Cedar Walton
Kun Don Wilkerson
Kun David Williams
Kun Jack Wilson
René Char
Interalie li estis amiko de Paul kaj Nusch Éluard. Li apartenis al la movado Dadaismo kaj superrealismo.
In der Strafkolonie
En la punkolonio (germane: In der Strafkolonie) estas novelo de Franz Kafka verkita en la germana en oktobro 1914, reredaktita en novembro 1918 kaj unuafoje publikigita en oktobro 1919.
Kiel la aliaj verkoj de Kafka, la rakontanto en la rakonto ŝajnas malligita kaj dekroĉita de kio okazas kaj respondas seke al la teruraj okazaĵoj en la rakonto.
Roluloj
En la rakonto okazas kvar anonimaj roluloj, kiuj identiĝas nur per la funkcia priskribo asociita kun la funkciado de la maŝino.
Resumo
La rakonton rakontas vojaĝanto, eŭropa enketisto, kiu estas invitita al punkolonio situanta sur malproksima tropika insulo, por sperti opinion pri polemika metodo de puno, en kiu ekzekutmaŝino estas uzata. Je lia alveno ĉe la kolonio, la maŝino estas prezentita al la vizitanto fare de obeema kaj diligenta oficiro. La oficiro ankaŭ funkcias kiel la "juĝisto" de la punkolonio, kvankam evidentas ke neniu testo estas farita kaj ke iu ajn akuzita je iu krimo estas juĝita al morto. La oficiro priskribas la instalaĵon tre detale kaj kun granda admiro, kaj laŭdas ĝin por konvinki la vojaĝant-esploriston pri ĝia vigleco kaj la graveco de ĝia daŭra ekzisto. Li rakontas al la vojaĝanto ke la instalaĵo estis inventita fare de la maljuna komandanto de la kolonio, kaj en la procezo li laŭdas lin kiel tiu kiu konstruis la tutan sistemon de la punkolonio.
Li daŭre priskribas la instalaĵon, kiel ĝi funkcias kaj ĝiajn rezultojn. La klara teknika priskribo desegnas fiksaĵon konsistantan el kadro, ilaroj kaj tri ĉefaj partoj. La malsupra parto nomiĝas "lito", la meza "erpilo" kaj la supra "skizilo".
La lito estis tegita per lano kaj ĉiu kondamnito estis ligita al ĝi nuda per ledaj rimenoj. La erpilo pendis sur ŝtala kablo inter la skizilo super ĝi kaj la lito. La skizilo super ili ĉiuj estis fiksita al la lito per kvar latunstangoj. La erpilo kongruis kun la formo de la homa korpo en ĝia formo kaj longaj kaj mallongaj pingloj estis alkroĉitaj al ĉi tiu forma kadro. La delikto farita de la kondamnito estis programita skribe en desegnaĵo kaj la pingloj estis aranĝitaj uzante ĝin.
La oficiro priskribas al la vojaĝanto sopire la periodon de la malnova komandanto: en ties tempo centoj da viroj, virinoj kaj infanoj kolektiĝus sur la deklivoj de la valo por ĉeesti la ekzekutojn. La maljuna komandanto kuŝigus la kondamniton mem sur la liton de la instalaĵo, kaj multaj homoj fermus la okulojn ĉar ili sciis ke "nun justeco estas farita." De lia alparolo ŝajnas, ke li estas nostalgia koncerne al la tortura aparato kaj la valoroj kiuj estis dekomence asociita kun ĝi, memoranta la amasojn kiuj iam ĉeestis ĉiun ekzekuton. Nun, li estas la lasta malkaŝema propagandanto de la maŝino, sed li forte kredas je ties formo de justeco kaj la neeraripovo de la antaŭa Komandanto.
La oficiro provas konvinki la kontroliston pri la unikeco kaj neceso de la metodo kaj pruvas al li sian geniecon ekzekutante lokan soldaton kiu faris marĝenan disciplinan delikton. Li programas la maŝinon por bruligi la frazon: "Respektu viajn superulojn" sur la korpo de la koncerna persono kaj komencas funkciigi ĝin. Tamen, post kiam evidentiĝas al la oficiro, ke la vojaĝanto ne intencas subteni lin antaŭ la nova guberniestro, li spontane decidas liberigi la kondamniton, kuŝiĝas nuda sur la maŝino kaj ordonas al ĝi skizi sur sia korpo la vortojn "Vi devas agi juste." La maŝino iĝas for de kontrolo, komencas koleri kaj skui la oficiron kaj la pingloj mortpikas lin en ĉiuj partoj de lia korpo sanganta al morto, tiel levante sin kiel viktimo sur la altaro de lia kredo kaj lojaleco al la antaŭa reganto.
La vojaĝanto forlasas la kolonion sen renkonti la novan komandanton, kaj sen esprimi sian opozicion al la longdaŭra barbara puntradicio. Je lia reveturo al la haveno, akompanita de la Soldato kaj la Kondamnito, kaj dumvoje li konstatas la tombon de la malnova Komandanto, kiu ne estis permesita esti entombigita en la tombejo. La tomboŝtono, kiu estas fiksita tiel malalte ke tablo facile povas esti lokita super ĝi, portas surskribon deklaranta la kredon de la sennomaj adeptoj de la malnova Komandanto ke li altiĝos el la mortintoj iam kaj reekregu la kolonion unufoje pli. La vojaĝanto tuj iras al la haveno kaj trovas iun elpreni lin al la vaporŝipo sur kiu li estas veturanta. Li rifuzas la penojn de la Soldato kaj Kondamnito sekvi lin.
Interpretoj
Kiel la aliaj rakontoj de Kafka, ankaŭ ĉi tiu rakonto estis interpretita alimaniere kaj varie pro sia enigma naturo. Oni kutimas diri, ke la ĉefa mesaĝo estas la opakeco de la socio al ekzekuto, la intereso de la moderna homo pri teknologio kaj malligo de la esenca afero, ke ne ekzistas jura proceso.
Inter la diversaj interpretoj kaj kuntekstoj proponitaj kiel fono por verki la rakonton, Prof. Galili Ŝaĥar listigis en sia libro "La vundo de Kafka" jenajn historiajn okazaĵojn: la aferon Dreyfus, la proceson de la Beilis-afero, la eksplodon de la unua mondmilito proksime de la verkado de la rakonto, la krucumon de Jesuo kaj pli. Li opinias, ke Kafka ofte metis siajn literaturajn ekzercojn en teknologiajn mediojn – en la sfero de influo de maŝinoj. Ŝaĥar proponas teknikan legadon de "En la punkolonio" laŭ kiu tajpilo (Kafka malŝatis ĝin kaj preferis la manuskripton) reprezentas la burokration anoniman kaj maldiafanan de la Aŭstri-Hungaria Imperio kiun ankaŭ li estis devigita militservi same kiel la oficiro en la rakonto. La teknika legado ankaŭ proponas la gilotinon, kiel alegorio de la diskurso de perforto kiu estas en la koro de ĉiuj metodoj de registaro, diskurso simbolita de la Franca Revolucio. Aliaj bildoj kiujn Ŝahar mencias kiujn li atribuis al la maŝino estas: pafilo, aŭto, aviadilo, tornilo, medicina aparato, maŝinpafilo, efikoj de teknika reproduktado (influita per la analizo de Walter Benjamin) kaj pli.
La itala filozofo Giorgio Agamben analizas la rakonton en lumo de la rilato inter lingvo, kiel arbitra instrumento, kaj la punmaŝino al kiu la homo estas ligita. En lia interpreto, li vidas la maŝinskribaĵon fiksita en la karno de la akuzito (lingvo) kiel puno, kaj la disrompiĝon de la maŝino kiel la venko de justeco super la katenoj de la deviga lingvo kaj la elaĉeto de homo fare de ĝi.
Avraham Bend emfazas la historiisman kuntekston de la verko, laŭ kiu malantaŭ la teksto kuŝas mondo de difinitaj detaloj kaj okazaĵoj kiuj estis subpremitaj en la procezo de skribo. Ne estas aŭtoritato en la rakonto, ne ekzistas la antaŭa guberniestro, kiu kvankam li reprezentis la kruelecon de la pasinteco, tiu ĉi krueleco havis signifon, kiu kondukis al katarso. Ni nun alfrontas "difekton, enuon kaj embarason", kiam ĉiuj guberniestroj estas sensencaj. En ĉi tiu tempo justeco estas farita per aŭtomata mekanismo, kiu rompiĝas dum sia funkciado. Bend emfazas la postmodernan spiriton en nuntempa arto, kaj li ne ignoras la ĉeeston de la juda fono kiu akompanas la streĉitecon inter la "malnova ordo" en la punkolonio kaj la atmosfero de necerteco de la nova guberniestro kaj la implicoj por nuntempaj problemoj.