cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neue Mozart-Ausgabe
La Neue Mozart-Ausgabe (mallongige NMA; ) estas la dua kompleta eldono de la muzikaj verkoj de Wolfgang Amadeus Mozart. Pli longa kaj formala titolo por tiu eldono estus ''Wolfgang Amadeus Mozart. Neue Ausgabe sämtlicher Werke''. ​
Kantono Echternach
La kantono Echternach situas en la oriento de la Grandduklando Luksemburgio. Ĝi limas norde kaj oriente je la federacia lando Rejnlando-Palatinato de Germanio, sude je la kantono Grevenmacher kaj okcidente je la kantonoj Mersch kaj Diekirch.
Administra divido
La kantono Echternach ampleksas ok komunumojn (nombroj de loĝantoj laŭ la stato ).
Ferenc Berényi
Ferenc Berényi [berEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berényi Ferenc estis hungara pentristo, altlerneja instruisto.
Ferenc Berényi naskiĝis la  en Dévaványa, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Berényi akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1953. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Barcsay, Endre Domanovszky, Gyula Hincz, Béla Bán kaj Géza Fónyi. Ekde 1954 li ekspoziciis, ekde 1956 li apartenis al Artistkolonio (Szolnok) ĝismorte. Inter 1961 kaj 1964 li ricevis stipendion, inter 1975-1982 li instruis en Hungara Industriarta Altlernejo. Li ricevis plurajn premiojn inter 1966-1978.
Maŭritanio
Maŭritanio ( Al-Muritanija, Mauritanie), plennome Islama Respubliko Maŭritanio, estas lando en Okcidenta Afriko. La najbaraj landoj de Maŭritanio estas nordokcidente Okcidenta Saharo, nordoriente Alĝerio, oriente kaj sudoriente Malio kaj sudokcidente Senegalo. Laŭ MEP Maŭritanio estas la 154-a lando inter 181 landoj statistike. Iuj el la plej grandaj mediaj problemoj de la lando disponas pri tre limigita kvanto de dolĉa akvo kaj ke la dezerto kreskas pro senarbarigo kun akompana grunda erozio. La arbaraj areoj de Maŭritanio malpliiĝis je 2,7 procentoj inter 1990 kaj 2000.
Lingvoj
Proksimume 70 % de la loĝantaro apartenas al la arab-berberaj maŭroj kaj parolas la hasanijan lingvon..
La ununura oficiala lingvo de Maŭritanio estas la araba. La franca, kiu dum kolonia periodo estis oficiala lingvo, konserviĝis kiel lingvo de komerco kaj instrulingvo. La plej parolata lingvo estas la hasanija, maŭra formo de la araba. Aliaj agnoskitaj naciaj lingvoj estas la volofa, la soninka kaj la pulara, la orienta varianto de la fulana lingvo..
Etnoj
- la pli malhelaj haratinoj (40%) de afrika deveno estas posteuloj de tiamaj skalvoj. La haratinoj estas klasifikitaj de Minority Rights Group International en tri kategoriojn: la plenaj sklavoj, la partaj sklavoj kaj la realaj haratinoj.
- la pli helhaŭtaj bidhanoj (30%), tradicie formas la pli altajn klasojn de la socio. Ili estas la reganta grupo kaj supozeble misuzas la haratinojn kiel sklavoj.
- 30% de la loĝantaro apartenas al nigraj etnoj. Ili vivas precipe laŭlonge la rivero Senegalo kaj estas agrikulturistoj kiel la tukuloroj aŭ paŝtistoj kiel la fulboj.
Koruptado
Korupto estas vasta en Maŭritanio kaj, laŭ Amnestio Internacia, jura certeco mankas kaj torturo estas sistema.
Sklaveco
Por pli detala artikolo pri sklaveco en la lando, vidu sub Sklaveco en Maŭritanio. Sklaveco estis oficiale aboliciita en 1981.
Oni diras, ke sklaveco estis "profunde enradikiĝinta" en la strukturo de Maŭritanio kaj "proksime ligita" al la etnaro de la lando.
En 1905, la kolonia franca registaro deklaris la finon de sklaveco en Maŭritanio, sed la grandeco de Maŭritanio malhelpis efektivigon. En 1981, Maŭritanio fariĝis la lasta lando en la mondo kiu kontraŭleĝigis sklavecon, kiam prezidenta dekreto aboliciis ĝin. Tamen, neniuj krimaj leĝoj kreiĝis por efektivigi ĝin. En 2007, "pro internacia premado", la registaro enleĝigis, ke oni povas procesigi sklavhavantojn.
Malgraŭ tio, en 2018 Indekso de Tutmonda Sklaveco taksis, ke 90,000 homoj ( el la loĝantaro) estas sklavoj, malpli ol la 140,000 sklavoj kiujn tiu ĉi organizaĵo raportis en 2013. En 2017 la BBC raportis, ke 600,000 homoj estas sklavoj.
Politika potenco dependas de la helhaŭta parto de la loĝantaro, dum la nigra parto de la loĝantaro estas traktata kiel duaklasaj civitanoj.
Malriĉeco
Duono de la loĝantaro vivas sub la limo de malriĉeco, kaj la enspeza breĉo inter la plej riĉaj kaj la plej malriĉaj estas granda.
Laŭ la Disvolviĝa Programo de Unuiĝintaj Nacioj, 46,3% de la loĝantaro en Maŭritanio vivas sub la limo de malriĉeco.
Religioj
Pli ol 99% de la loĝantaro estas sunaismaj islamanoj. Ekzistas nur eteta minoritato (malpli ol 1%) da kristanoj. La lando estas membro de la Organizaĵo de Islama Kunlaboro ekde sia fondo en 1969
Maŭritanio havas neniun religian liberecon. Ekzemple, laŭ Artikolo 306 de la Krima Kodo de Maŭritanio, iu ajn islamano, kiu konvertas sin al alia kredo, povas esti mortkondamnita, se li ne pentos post tri tagoj.
Historio
Multaj surrokaj pentraĵoj kaj desegnoj tranĉitaj en rokoj en kavernoj aŭ sur klifoj, evidentigas la antaŭhistorian homan ĉeeston en la aktuala teritorio maŭritana. Tiam la medio estis malsama de tiu, kiun ni vidas hodiaŭ. La regiono ne estis dezerta sed humida areo kun riveroj kaj ĉasbestoj.
Pedala ŝtalgitaro
La pedala ŝtalgitaro - angle pedal steel guitar - estas elektra plukinstrumento (do muzikilo) evoluigita en Usono en aŭ nesignife antaŭ 1940. Ĝi rilatas al la genuoŝtalgitaro kaj estas uzata precipe en kontrea muziko kaj specifa havaja muziko. La ĉefa diferenco al la tiel nomata genuoŝtalgitaro estas la kromaj pedaloj kaj baskuliloj kiuj permesas ŝanĝi la tonalton de la kordoj dum la ludado. Sur la malferme agorditaj kordoj, la tonalto estas variigita helpe de glitstango (vidu la tekston glitogitaro) glitante super la kordoj en la tenanta mano, dum la "pluka mano" plukas la kordojn, kutime helpe de "fingropikiloj" metitaj sur la fingropintoj. La tuta konstruaĵo vere multe pli similas al moderna citro ol al "normala" gitaro, sed tamen konsideratas kiel gitaro, ĉar la muzikaj teknikoj kaj la rezultaj sonoj multe pli similas al aliaj specoj de gitaroj ol al aliaj muzikiloj, nur ke la aranĝo de "gitaro en formo de tablo" estas unuavice tre malkutima.
Maŭritanio
Historio
Maŭritanio fariĝis franca protektorato en 1903 kaj kolonio kiel parto de Franca Okcidenta Afriko en 1920. La lando sendependiĝis de Francio la 28-an de novembro 1960. Ĝia unua prezidento estis Moktar Ould Daddah.
Pedala ŝtalgitaro
Pedaloj estis aldonitaj al genuoŝtalgitaro en 1940, permesante al la prezentisto ludi gravan skalon sen movo de la glitstango kaj ankaŭ puŝi la pedalojn frapante kordon, igante preterpasajn sonojn alproksimiĝi al harmonio kun la ekzistantaj notoj. Tiu tekniko kreas unikan sonon kiu estis populara en kontreo kaj okcidenta muziko - sono ne antaŭe ebla sur ŝtalgitaroj antaŭ ol pedaloj estis aldonitaj.
De ĝia unua uzo en Havajo en la 19-a jarcento, la ŝtalgitara sono iĝis populara en Usono en la unua duono de la 20-a jarcento kaj generis familion de instrumentoj dizajnitaj specife por esti ludita per la gitaro en horizontala pozicio, ankaŭ konata kiel "havaja stilo". La unua instrumento en tiu ĉi kronologio estis la genuoŝtalgitaro ankaŭ nomita "havaja gitaro"; venonta estis genuoŝtalgitaro kun resonilo por igi ĝin pli laŭta. La elektra sonprenilo estis inventita en 1934, permesante al ŝtalgitaroj esti aŭditaj egale kun aliaj instrumentoj. Elektronika plifortigo ebligis postan evoluon de la elektrigita genuoŝtalgitaro kaj finfine la pedala ŝtalgitaro.
Maŭritanio
Historio
La 12-an de decembro 1984 Maaouiya Ould Sid'Ahmed Taya ekregis per puĉo. Li montris simpation al Usono.
Loučany (Javor)
Loučany estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Javor en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Javor. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre loĝis.
Maŭritanio
Historio
En 1991, por la unua fojo, opoziciaj partioj estis permesitaj en nova konstitucio, kiam ili revenis al civila regado sub prezidanto Maaouyia Ould Taya , sed la elektoj estis ĝenerale konsiderataj kiel submetataj al ĝeneraligita balota fraŭdo.
Pedala ŝtalgitaro
Geometrie brikoforma, la pedala ŝtalgitaro ripozas sur kvar kutime teleskopaj gamboj, permesante al la muzikisto ludi sidante, kio permesas al li funkciigi la pedalojn per sia maldekstra piedo kaj la levilojn aŭ baskulilojn per siaj genuoj. La dekstra piedo ripozas sur sonefekta pedalo sendependa de la instrumento, aŭ sur bloko konsistanta el du pedaloj, respektive laŭtecoreguliga pedalo kaj sonefekta pedalo.
Loučany (Javor)
Loučany estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,95 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1408.
Maŭritanio
Historio
En 1992 li sukcesis akiri plimulton post elektoj.
En junio 2003, puĉa provo kontraŭ li malsukcesis kaj en novembro de tiu jaro li estis reelektita por ses jaroj.
La 3-an de aŭgusto 2005, li perdis la povon post militista puĉo gvidata de kolonelo Ely Ould Mohamed Vall kiu transprenis la povon. La junto iom post iom enkondukis demokration en la landon per diversaj rimedoj. Esprimlibero estis enkondukita, politikaj kaptitoj estis liberigitaj, kaj la oficperiodo de la prezidento estis limigita al kvin jaroj kaj maksimume du oficperiodoj. Lokaj kaj Senataj elektoj okazis la 19- an de novembro 2006 kaj la 11-an de marto 2007 estis elektita nova prezidento. Ĉiuj balotoj estis konsiderataj liberaj kaj justaj laŭ internaciaj observantoj, kaj al la juntanoj mem ne rajtis kandidatiĝi. La prezidentan baloton mallarĝe venkis Sidi Ould Cheikh Abdallahi, kiu estis konsiderata kiel reprezentanto de la interesoj de la renversita reĝimo de Ould Taya kaj de la membroj de la junto. Li venkis Ahmed Ould Daddah, duonfrato de la ŝtatprezidanto en 1960-1978.
La 6-an de aŭgusto 2008, alia milita puĉo okazis en la lando, post kiam prezidento Abdallahi provis maldungi kvar generalojn, unu el kiuj gvidis la puĉon.
La lando estas nuntempe regata de milita konsilio, kun Mohamed Ould Abdel Aziz kiel estro. Minacoj de teroro kaj kidnapo daŭre kreskas. Krimaj grupoj kaj diversaj batalemaj ekstremismaj grupoj faris agojn de perforto kaj kidnapojn de okcidentanoj.
Geografio de Maŭritanio
La lando estas plejparte ebena kaj aŭ dezerta (Saharo) aŭ duondezerta (Sahelo). Proksime al la marbordo estas pli grandaj salaj lagoj.
Proksimume 75% de la teritorio estas dezerta. La plej grava monta pinto estas la Kédia d'Idjil kun altitudo de 915 m. Ĝi troviĝas en la nordo proksime al Zuerato kaj pro la sovaĝa minekspluatado subiĝas daŭran erozion. En la dezertaj altebenaĵoj de norda kaj orienta Maŭritanio troviĝas la montoj Adrar kaj Tagant, kiuj ne superas altitudon de 600 m.
Klimato
Ekzistas tri klimataj regionoj. En Maŭritanio regas la dezerta klimato, kio signifas, ke ĝi ĉiam estas varma, seka kaj polva. Dum marto kaj aprilo ofte blovas varma sablo-ŝarĝita vento, nomata siroko.
La nordaj du trionoj de la lando estas en la sahara regiono kun varmega klimato (la temperaturo atingas 45°) kaj granda tagnokta ŝanĝiĝo de la temparaturo. Inter julio kaj septembro izolataj ŝtormoj povas faligi grandajn kvantojn da akvo en mallonga tempo. Sed jaro, aŭ eĉ pluraj jaroj, povas pasi sen iu pluvo.
Leiben
Leiben estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Maŭritanio
Klimato
Sude de la sahara regiono troviĝas sahela zono kun pluvsezono inter junio kaj oktobro. La pluvokvanto egalas al 200–250 mm jare kaj la meza jara temperaturo estas 28-30 °C
En la marborda regiono la mara influo kaj la konstantaj alizeoj estigas sekan, relative moderan klimaton. Pluvo estas malofta kaj la pluvokvanto egalas al malpli ol 100 mm jare.
Administra divido
Maŭritanio konsistas el 12 regionoj (wilāya) kaj unu distrikto (de la ĉefurbo). Ĉiu regiono konsistas el departementoj (moughataa), kiuj estas dividitaj en komunumoj.
La regionoj de Maŭritanio estas:
Minejoj
Maŭritanio posedas kelkajn nafto- kaj tergasfontojn en la propraj marareoj kaj sufiĉe da oro- kaj diamantminejoj. La minejo de Zuerato estas unu el la plej grandaj minejoj de fererco en la mondo. La fero estas eksportata por 75% al Ĉinio, la plej granda komerca partnero de Maŭritanio. Naturresursoj estas krom: fererco kaj oro, ankaŭ gipsoŝtono, kupro, fosfato, diamanto, nafto kaj fiŝoj.
Agrikulturo
Tri kvaronoj de la lando troviĝas en dezerto Saharo kaj unu kvarono en Sahelo.
Proksimume unu triono de la tuta landa areo estas utligebla kiel paŝtejo. Estas bredataj ŝafoj kaj kaproj (15,6 milionoj en 2012), bovoj (1,7 milionoj) kaj kameloj (1,4 milionoj) plejofe en vastarea formo .Nur proksimume 0,5% de la landa areo estas utiligebla por kultivado. Laŭlonge la rivero Senegal oni kultivas milion, sorgon, maizon, rizon kaj arakidon. En la oazoj estas kultivataj daktilopalmoj kaj furaĝo. La plejmulto de la produktoj restas enlande po nutri la popolacion.
Fiŝkaptado
Fiŝkaptado kaj fiŝkomerco estas tre gravaj, ĉar la maro estas unu el la plej fiŝriĉaj de la mondo. Delonge kontraktoj estas finitaj kun Eŭropa Unio por fiŝkapti en la akvoj. La lasta interkonsento estis subskribita en julio 2015 kaj validas dum kvar jaroj. La fiŝkaptadinterkonsento kun Maŭritanio estas la plej granda kontrakto en ĉi tiu areo, kiun EU finis kun iu ajn alia lando. EU-fiŝkaptistoj rajtas eksporti maksimume 281 500 tunojn da fiŝoj jare. Aldone al kompenso por la fiŝkaptado, la lando ricevas preskaŭ 60 milionojn da eŭroj jare, el kiuj 4 milionoj da eŭroj devas subteni lokajn fiŝkaptistojn.
Politiko
La konstitucio de la islama resprubliko de Maŭritanio estis aprobita la. En la antaŭparolo ĝi deklaras sindevigon al islamo kaj aprobon de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj kaj de la Afrika ĉarto de la rajtoj de homoj kaj popoloj. Kelkaj artikoloj de la konstitucio rekte rilatas al islamo:
La ŝtatestro estas la prezidento de la respubliko, kiun oni elektas direkte je ses jaroj. La prezidento nomumas la ĉefministron kaj havas ankaŭ leĝdonan povon.
La parlamento havas du ĉambrojn, la nacia asembleo kaj la senato, kiuj reprezentas la leĝdonan povon. La jura sistemo baziĝas sur miksaĵo de ŝaria juro kaj franca juro.
Mohamed Ould Abdel Aziz estas la Prezidento de Maŭritanio, en posteno ekde 2009.
Ekstera politiko
Maŭritanio apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de 77 nacioj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifika Oceano.
Instruado
Bazlernejo daŭras ses jarojn kaj la mezlernejo sep jarojn. En la unua lernojaro oni instruas nur arabe. La franca lingvo estas instruata ek de la dua lernojaro. La instruado de natursciencoj okazas en la franca. La legoscio-grado egalas al 58% (2010).
Analfabeteco estas ofta. En 2015, 47,9% de la plenkreska loĝantaro estis analfabetoj.
Vidu ankaŭ
Monumentoj de Maŭritanio en la listo de Monda Heredaĵo
Eksteraj ligiloj
Oficiala registara retejo de Maŭritanio (arĥivo wayback maŝino)(en) CIA Faktoj pri Maŭritanio
Rahm Emanuel
Rahm Israel EMANUEL (naskiĝis la ) estas usona politikisto. Li oficas kiel la 55-a urbestro de Ĉikago. Li elektiĝis al tiu ofico en 2011, kaj reelektiĝis en 2015. Li estas la unua juda urbestro de tiu urbo. Li estas membro de la Demokrata Partio.
Rahm Emanuel havis postenojn en la kampanja organizaĵo de Bill Clinton en 1992, kaj en la prezidenta administracio de Clinton de 1993 ĝis 1998. Poste li laboris ĉe banko dum kelkaj jaroj, kaj membris en la estraro de Freddie Mac. De 2003 ĝis 2009 li estis membro de la usona Domo de Reprezentantoj.
Leandro Montera da Silva
Leandro Montera da Silva (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija, Montedio Yamagata, Vissel Kobe, Gamba Osaka, Kashiwa Reysol kaj Tokyo Verdy en Japanio, sed ankaŭ en teamoj de Brazilo kaj Kataro.
Max-Reinhardt-seminario
La Max-Reinhardt-seminario Max-Reinhardt-Seminar estas altlernejo pri aktorado en Vieno, kies fondon en 1929 iniciatis la renoma reĝisoro, intendanto, teatra produktisto kaj aktora pedagogo Max Reinhardt. Sidejo estas la palaco Cumberland en Penzing, la 14-a urbodistrikto de Vieno, vidalvide de la palaco Schönbrunn.
Granda nombro de famaj germanlingvaj aktoroj kaj reĝisoroj estas finstudintoj de la seminario, kiu sekve estas inter la plej renomaj teatrolernejoj de Eŭropo.
Ankaŭ hungaroj Anna Mária Tahy kaj András Sinkovits-Vitay studis en la seminario.
Eran Oded Ofek
Eran Oded OFEK estas israela astronomo naskiĝinta la.
Li lernis ĉe la Universitato de Tel-Avivo kaj ricevis bakalaŭron pri fiziko en 1997, magistron pri astrofiziko en 2000 kaj doktorecon pri astrofiziko en 2005. Li aniĝis al la Kalifornia Instituto de Teknologio en 2005.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris la asteroidon 9804 Shrikulkarni la.
La asteroido 32436 Eranofek estis nomita en lia honoro. .
Preĝejo Johano Baptisto (Szentendre)
La preĝejo de Johano Baptisto estas romkatolika historia monumento (ekde 1957) en urbo Szentendre (Hungario), kie ĝi estas la plej malnova kirko. Origine ĝia dediĉo estis al Sankta Andreo (la hungara ekvivalento estas Endre), tial ĝi estas nomdonanto de la urbo.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en mezo de malgranda placo. La turo estas malalta kaj kvadrata. Laŭ la eksteraj muroj estas apogpilieroj. La internaj freskoj estis pentritaj inter 1933-1938.
Kermeso okazas en la 24-an de junio.
Schweitenkirchen
Schweitenkirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pfaffenhofen an der Ilm kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Piranguinho
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Itajubá. Fondita en 1963, laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Rulumo
En komputado rulumo estas la ago rulumi, t.e. dum dialogo kun komputilo, ŝovi ekranon aŭ fenestron tra datumo (tabelo, bildo ktp) kies ekrana prezento estas tro longa aŭ tro larĝa, tiel ke maleblas vidigi ĝin tute.
(Tia ŝovo pensigas pri la antikvaj skribrulaĵoj, kiujn oni legis rulumante rulaĵojn, transvolvante la pergamenon de unu bastoneto al la alia.)
Adama lingvo
Adama lingvo aŭ Adam-man Tongue estas apriora projekto de internacia planlingvo kreita en 1903 de Edmund Shaftesbury (kiu ankaŭ uzis la pseŭdonimon Everett Ralston), unu el la fondintoj de entrepreno "Purina" kaj kiu skribis dekojn da libroj pri okultismo kaj pseŭdosciencoj kaj eĉ pri interpunkcio kaj seksedukado.
Maksim Marcinkeviĉ
Marcinkeviĉ Maksim Sergejeviĉ, Максим Сергеевич Марцинкевич (naskiĝis la — mortis la 16-an de septembro 2020) estis rusia socia aktivulo, nacisocialisma propagandisto, verkisto, televidprezentisto kaj blogisto. Li estas konata kiel kunordiganto de la movado "Restrukt". Li gvidis multajn projektojn, inter ili "Okupaj-Pedofilaj", kiu (laŭ propraj asertoj) okupiĝas pri luktado kontraŭ pedofilio kaj pri propagando de nacisocialismo inter adoleskuloj.
Adama lingvo
Adam-man Tongue uzas alfabeton kun 33 literoj.
Maksim Marcinkeviĉ
Li havas ankaŭ popularan kromnomon "Tesak" ("tranĉarmilo", Теса́к), akirinte ĝin pro sia emo al militaj tranĉiloj.
Adama lingvo
Bibliografio
Edmund Shaftesbury The Adam-Man Tongue, the universal language of the human race, Washington, Ralston Publishing, 1903 620 pp.
Maksim Marcinkeviĉ
Dekomence Marcinkeviĉ akiris konatecon kiel naci-razkapulo kaj gvidanto de naciisma organizaĵo "Formato-18". Li estis dufoje akuzita pri incito de interetna malamikeco (duan fojon - en 2009 pro rasisma videofilmeto). Pri sia vivo, luktado kaj prizonigo li verkis libron. Poste li nenie laboris, akirante monon de siaj samideanoj, kiuj ĉasis pedofilojn.
Li havas plurajn subtenantojn (plejparte en Rusio). Lia paĝo en la interkona retejo VKontakte havas pli ol 135 mil abonantojn.
Fruaj jaroj
Maksim asertas, ke li havas miksan ruso-polo-litovo-belorusan devenon. Lia avo partoprenis la Duan mondmiliton kaj kun la Ruĝa Armeo atingis Berlinon. Lia patrino ne konsentis kun nacionalismaj ideoj de la filo, sed lia patro subtenis lin. Li estis rekrutita al la armeo, kie forte bategis soldaton-azeron; oni konstatis lian psikan malsanon. Li studis en la Moskva konstruista instituto, sed ne finis ĝin. Li provis komerci pri muziko.
"Formato 18"
Marcinkeviĉ partoprenis unuiĝon de razkapuloj "Rusa celo" (Русская цель), ĝis 2003 li estis membro de la Popola Nacia Partio.
En 2005 li unuigis naciistojn en novan organizaĵon "Formato 18" (Формат 18). La nomo estis prenita de la nomo Adolf Hitler: "A" estas la 1-a litero de latina alfabeto, "H" estas la oka. Ĝiaj membroj okupiĝis pri atakoj kontraŭ laboristaj enmigrantoj kaj senhejmuloj, filmis tion kaj alŝutis en la Interreton. Krome, ili kreadis filmetojn, incitantajn malamikecon rilate al antifaŝistoj kaj nigruloj.
Kantono Geispolsheim
La kantono de Geispolsheim (france canton de Geispolsheim) estas franca kantono lokita en la departemento Bas-Rhin kaj en la regiono Alzaco. Ĝi estas unu el la 10 kantonoj de la arondismento de Strasbourg-Campagne. Ĝia ĉefurbo estas Geispolsheim. La kantono de Geispolsheim estis difinita oficiale laŭ ĝia nuna formo en 1974.
Maksim Marcinkeviĉ
"Formato 18"
La organizaĵo havis propran retpaĝaron, poste fermitan laŭ peto de antifaŝistoj. La movado trovis plurajn subtenantojn en Rusio, kiuj imitis ĝian agadon.
En 2007 en la reto aperis filmeto kun kruela mortigo de du homoj, nomata "Mortpuno de taĝiko kaj dagestanano". La evento estis reala.
"Formato 18" estis oficiale malpermesita en 2010 pro ekstremismo.
Plua agado kaj kondamnoj
La Marcinkeviĉ kun samideanoj vizitis klubon, kie okazis politika debato inter Julija Latinina kaj Maksim Kononenko. Li demandis ĵurnalistojn, ĉu ili konsentas, ke nepre endas mortigi demokratojn por prospero de Rusio, kaj ekkriis "Sig!". Liaj kunuloj respondis "Heil!" Tio daŭris kelkajn minutojn. La Marcinkeviĉ estis arestita, la  akuzita.
La dua akuzo okazis en 2009 pro filmeto pri murdo de taĝiko. La juĝistaro kondamnis lin al tri jaroj da kondiĉa puno (prizonigo hejme, Strafaufschub).
En aŭtuno de 2013 Marcinkeviĉ forveturis al Belorusio. La li estis malĉeeste kondamnita pro la samaj aferoj.
En decembro de 2013 li venis al Kubo. La 16-an de decembro li publikigis en Interreto mesaĝon, kie informis, ke li intencas daŭrigi sian agadon kaj evoluigi organizitan de li movadon. La Marcinkeviĉ estis malliberigita en Kubo pro kontraŭleĝa enmigrado kaj poste forsendita al Moskvo. La, laŭ informo de rusia polico, li estis arestita en Moskvo.
La Marcinkeviĉ estis kondamnita al 5-jara malliberigo.
"Okupaj-pedofilaj"
"Okupaj-pedofilaj" (Оккупай-педофиляй, eblas esperantigi kiel "Okupu pedofilejon") estis movado, kies partoprenantoj okupiĝis pri batado kaj humiligo de homoj, kiujn ili konsideras kiel pedofiloj. Siajn viktimojn ili serĉis per Interreto kaj konatiĝis kun ili kvazaŭ neprenkreskuloj. Ĉiujn humiligojn (la plej populara estas superverŝado per urino) ili filmis kaj publikigis en Interreto. Por partopreni "ĉasadon de pedofiloj", kiun ĝiaj partoprenantoj nomas "safari", oni pagis monon al Marcinkeviĉ. Grupoj de "Okupaj-pedofilaj" ekzistis en multaj urboj.
Marcinkeviĉ mem nomis "Okupaj-pedofilaj" "socia projekto, celanta propagandi naci-socialismon kaj atentigi la socion pri ĉi tiu [pedofilio] problemo".
Morto
La li pendumis sin en malliberejo en Ĉelabinsko.
Malgranda forkovostulo
La Malgranda forkovostulo (Enicurus scouleri) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Forkovostuloj, kiu temas pri genro de nigrablankaj birdoj ĝenerale kun nigraj supraj partoj kaj blankaj subaj partoj kaj fruntoj.
Tiu ĉi specio montras tre nigrajn suprajn partojn kie elstaras tre nigraj kapo kaj brusto kie ege kontrastas tre blankaj frunto kaj flugilmakulo. La vosto estas nigra interne kaj blanka ekstere. La ventro estas blanka sed kun brunecaj makuloj flanke. La beko estas nigra kaj la kruroj helrozkoloraj.
Ĝi troviĝas en Afganio, Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, Barato, Kazaĥio, Birmo, Nepalo, Pakistano, Tajvano, Taĝikio kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ montarbaroj.
Lajos Fodor (kemiisto)
Lajos Fodor [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fodor Lajos estis hungara kemiisto, profesoro.
Lajos Fodor naskiĝis la  en Szombathely. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Fodor akiris kemiistan diplomon en Sopron en 1953, poste li instruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Inter 1963 kaj 1968 li havis postenon en ministerio pri eduko, poste li daŭris la instruadon en la universitato. En 1975 li estis nomumita katedrestro. En 1963 li kandidatiĝis, en 1982 li doktoriĝis. En la studjaro 1981 li estis dekano, inter 1982-1987 vicrektoro, inter 1987-1990 rektoro. Li havis patentojn, tial li ricevis signifan ŝtatan premion.
Reprodukta sano
Ekstera ligo
(multlingva) EU-Portalo pri Sano - Sekso
Ferenc Mayer-Lambert
Ferenc Mayer-Lambert [majer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mayer Lambert Ferenc estis ĉeĥa monaĥo, profesoro, astronomo, kiu longe vivis en Hungario.
Ferenc Mayer-Lambert naskiĝis la  en Tepl (nun Teplá). Li mortis la en Ĉeĥio en Krukanitz (nuna nomo estas nekonata).
Biografio
Ferenc Mayer-Lambert studis filozofion (komprenu: sciencojn), poste li aliĝis al la premonstratoj en 1817. Post 2 jaroj li monaĥiĝis. Li lernis astronomion en observatorio de Prago 2 jarojn, poste en observatorio de Vieno. Inter 1835 kaj 1852 li gvidis observatorion de Buda, samtempe li instruis astronomion en Reĝa Universitato de Pest. Dum la Hungara revolucio de 1848 li rifuĝis pro la bataloj, reveninta li trovis la observatorion plene ruina. Li estis la lasta direktoro de la observatorio. En 1851 li estis nomumita direktoro de Industria lernejo József. Tiu altlernejo ricevis la nomon "Joseph Polytechnicum" en 1857, kie Mayer-Lambert estis direktoro ĝis la pensiuliĝo en 1861. En la sekva jaro li ricevis monaĥan postenon en Ĉeĥio.
Manabu Wakabayashi
Manabu Wakabayashi (若林 学, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi Uva FC, Tochigi SC, Omiya Ardija kaj Ehime FC.
Plourin
(jen france, bretone Plourin-Gwitalmeze) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
7264 Hirohatanaka
7264 Hirohatanaka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomo Takeŝi Urata kaj Yoshisada Shimizu elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hiroshi Hatanaka, amatora astronomo kiu komencis sian karieron kiel operancianto de planetario en Nihondaira, (Ŝizuoka). Tie li laboris kalkuli orbitojn kun Takeŝi Urata.
NGC 4820
NGC 4820 (aliaj indikoj — MCG -2-33-67, PGC 44227) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
14100 Weierstrass
14100 Weierstrass estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto Karl Weierstrass (1815–1897), influa profesoro pri matematiko ĉe la Universitato de Berlino, kiu laboris kun granda rigoreco. Liaj ĉefaj kontribuoj estas la koncepto de analitika plivastigo kaj la fondo de la teorio de la kompleksaj funkcioj sur la serioj de potenco.
(127469) 2002 RP94
(127469) 2002 RP94 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 5-an de septembro 2002 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Apollo et Hyacinthus
Apollo et Hyacinthus, K. 38, estas opero verkita en 1767 fare de Wolfgang Amadeus Mozart, kiu estis tiam 11-jaraĝa. Ĝi estas la unua vera opero de Mozart (se oni konsideras, ke Die Schuldigkeit des ersten Gebots estas simple religia dramo). Ĝi estas triakta. Kiel sugestas la nomo, la opero estas bazita sur la greka mito de Hiakinto kaj Apolono kiel rakontis ĝin la romia poeto Ovidio en siaj Metamorfozoj. Interpretante tiun verkon, Rufinus Widl verkis la libreton en latina. Laŭ la mito, Hiakinto mortis akcidente frapita kape per disko lanĉita de Apolono. Alia mito asertas, ke estis la dio de la vento, Zefiro, kiu ĵaluza lanĉis la diskon por vundi kaj mortigi Hiakinton. Kiam li mortis, Apolono faris, ke floru la floro hiacinto el lia verŝita sango. La libretisto Rufinus Widl, pastro, modifis la historion de Ovidio (en kiu Apolono, Zefiro kaj Hiakinto klare konstituas samsekseman amtriangulon) por ke la verko kongruu kun la sociaj normigoj de tiu epoko, ŝanĝante la rolulon dezirata de Apolono el Hiakinto al Melia, lia fratino.
La verko postulas orkestron kun kordinstrumentoj, 2 hobojoj kaj 2 kornoj. Kaj, por la recitativoj, klaviceno kaj violonĉelo.
Nur-Montaro
Nur-Montaro  (turke Nur Dağları aŭ Amanos Dağları) estas montaro en Turkio, debranĉiĝo de Taŭruso en sud-sudokcidentan direkton. La montaro etendiĝas apud la Mediteranea bordo ĝis Libano. La plej granda pinto altas 2 240 m, nomata Bozdağ, sed la plej konata estas Musa Dağı, kiun eternigis Franz Werfel en lia romano La Kvardek Tagoj de Musa Dagh.
La havenurbo İskenderun situas ĉe okcidenta piedo de Nur-Montaro. La okcidentaj kaj orientaj rokoj konsistas el ardeza kerno kaj mantelo el kretacea kalko. Oni minas tie ferercon.
Kai Brodersen
Kai BRODERSEN (naskiĝinta en la 6-a de junio 1958 en Tübingen) estas germana klasika filologo kaj historiisto pri antikvaj kulturoj. Ĝis 2014 li pluse deĵoris kiel prezidanto de la altlernejo de Erfurto.
Vivo scienca
Li studis historion de la antikveco, klasikan filologion kaj evangelian teologion ĉe la universitatoj de Erlangen, Oksfordo kaj Munkeno. En Munkeno li doktoriĝis en 1986 kaj profesoriĝis en 1995.
Ĉe la universitato de Mannheim li nomumitis en 1996 profesoro pri historio de la antikva epoko kaj 6 jarojn vicrektoro. Ekde 2008 li estas profesoro pri antikva kulturo ĉe la Universitato de Erfurto kaj ties prezidanto (2008-14).
Gaste li prelegis ĉe anglaj universitatoj: Newcastle upon Tyne 2000/01, St. Andrews 2001/02, Royal Holloway, University of London 2006/07, Oxford (2007/08). Ekde 2010 li estas membro de la Saksia Akademio de la Sciencoj.
Reserĉkampoj kaj eldonista agado
Lia esploroj kompleksas la romian kaj la grekan historiografiojn kaj geografion, antikvajn enskribojn/epigrafojn, oraklojn kaj miraklofarajn tekstojn, la historion ekonomian respektive socian (i.a. li okupiĝis pri demandoj levotaj koncerne temojn en la Asteriks-komiksoj) kaj la longdaŭrajn efektojn de antikveco ĝis hodiaŭ.
Li fruktodone eldonas i.a. la serion Geschichte kompakt – Antike kaj ĉefkunleldonas la fakgazeton Historia.
Viù
Viù estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Mezzenile, Traves, Germagnano, Lemie, Vallo Torinese, Varisella, Condove, Val della Torre kaj Rubiana.
15954 Divjotbedi
15954 Divjotbedi estas meze granda, malhela asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 2:9 kun la Tero. Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Divjot Singh Bedi, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2019 pro sia projekto en teamo pri enveturigita sistemo. Li estis lernanto ĉe la Thomas Jefferson High School for Science and Technology, Alexandria, (Virginio, Usono).
Wedgwood (Seatla kvartalo)
Wedgwood estas plejparte loĝeja kvartalo en la nordorienta parto de Seatlo. Estas kvartalo por loĝejoj de mezklasanoj. Ĝi situas ĉirkaŭ du mejlojn (3 km) norde, kaj iome oriente, de la Universitato de Vaŝingtonio; ĝi estas ĉirkaŭ ses mejlojn (10 km) nordoriente de Downtown (urbocentro) de Seatlo.
Fonto
Bazita sur la angla Vikipedio.
Urbain Le Verrier
Lernado
Post ok jaroj da lernado en la kolegio de Saint-Lô, li studis pri matematiko en la Reĝa Kolegio de Caen de 1827 al 1830, kaj poste en la liceo Louis-le-Grand en Parizo. En 1831 li aniĝis la Politeknikan Lernejon.
Astronomio
En 1833, li fariĝis inĝeniero pri tabako kaj komencis labori en la kemia laboratorio de Louis Joseph Gay-Lussac.
En 1938 li petis postenon de repetitoro pri kemio en la Politeknika Lernejo, sed tiu posteno estis atribuata al Henri Victor Regnault. Anstataŭ, Le Verrier iĝis repetitoro pri « Geodezio, astronomio kaj maŝinoj », kie li fakiĝis pri ĉiela mekaniko. En 1839 li prezentis al la Franca Akademio de Sciencoj sian unuan memuaron pri la varioj de planedaj orbitoj. En ĉi tiu memuaro estis unuafoje priskribita la algoritmo de Faddeev-Leverrier.
En 1844, laŭ konsiloj de François Arago, li entreprenis la kalkuladojn, kiuj kondukos al la malkovro de Neptuno. Li iĝis ano de la sekcio pri astronomio de la Akademio de Sciencoj en 1846.
En 1854 li estis nomumita direktoro de la Observatorio de Parizo, postanto de François Arago. Sub lia direkto, estis establita katalogo de la 306 ĉefaj steloj. Li entreprenis reorganizadon de la observatorio, kiu nesukcesos pro monmanko.
Politikisto
Samtempe, li aktivis politike. Li estis elektita parlamentano de la departemento Manche en 1849, iĝis senatano kaj ĝenerala inspektoro por la supera instruado pri sciencoj, kaj elektita ĝenerala konsilanto de la kantono Saint-Malo-de-la-Lande de 1852 al 1870
En 1853 li estris la Komisionon Le Verrier kiu reformis la Politeknikan Lernejon, enkondukante en ĝi pli da aplikataj sciencoj.
Sed, en 1870, lia aŭtoritatismo ĉe la estrado de la Pariza Observatorio malkontentigas la astronomojn: dekkvar el ili maldungiĝis. Li estis demisiita el sia posteno per imperiestra dekreto. Tio ne malhelpos lin retrovi tiun postenon en 1873, post la morto de sia postulo, Charles-Eugène Delaunay. Li konservis sian postenon ĝis sia morto (1877).
La malkovro de Neptuno
La planedo Urano, malkovrita de William Herschel en 1781, ne sekvis la orbiton antaŭvidita per la leĝo de la gravito de Isaac Newton. Laŭ konsiloj de François Arago, Le Verrier kalkulis la fizikajn ecojn (maso, orbito, lokalizo) de la perturbanta korpo. Tiuj kalkuloj estos pravigitaj de la germana astronomo Johann Galle kiu, la observis la novan astron.
La sama jaro, la Reĝa Societo de Londono rekompensis lin per la Medalo Copley por tia eltrovaĵo. Tamen ties antaŭeco estis kontestita: la brita astronomo John Adams estis farinta la samajn kalkulojn, unu jaron antaŭe, sed ne publikigis ilin.
Honoroj
Li ricevis:
Lia nomo estas la 58-a el la 72 nomoj gravuritaj sur la Eifel-Turo
Oni donis lian nomon al:
Skylab
Skylab [skaj lab] estis la unua usona kosmostacio. Ĝi orbitis la teron ekde 1973 ĝis 1979, kaj ĝin vizitis 3 homskipoj en 1973 kaj 1974. Ĝi pezis 75 tunojn. La nomo Skylab estas angla mallongigo de Sky Laboratory, aŭ "ĉiela laboratorio".
Historio
Skylab estis lanĉita la je 17:30:00 UTC, de 2-ŝtupa versio de la Saturn-5 puŝilo-raketo (misio SL-1). Dum la lanĉo, ĝi grave difektiĝis: ĝi perdis ĝian kontraŭ-mikrometeoroidan ŝirmon, ĝian sunŝirmon, kaj unu el ĝiaj ĉefaj sunpovaj paneloj. Rubo el la perdita ŝirmo plue malhelpis la etendon de la restanta sunpova panelo, tiele kaŭzante grandan mankon de povo. La unua homskipo, kiu estis lanĉita la (misio SL-2), vaste riparis la kosmostacion dum kosmopromenado. Du pluaj misioj okazis la (SL-3), kaj la  (SL-4}. La homskipoj restis surborde de la kosmostacio, respektive, 28 tagojn (SL-2), 59 tagojn (SL-3), kaj 84 tagojn (SL-4). La lasta homskipo de Skylab revenis al la tero je la.
Konstruo
Skylab estis reekipita S-4B dua ŝtupo de Saturn-1B puŝilo-raketo, restaĵo el Projekto Apollo, komence intencita por unu el la nuligitaj terorbitaj misioj de Apollo.
Uzo de Skylab
Skylab orbitis la teron 2476 fojojn dum la 171 tagoj kaj 3 horoj kiam ĝi estis okupita de la tri homportantaj misioj. Kosmonaŭtoj faris dek kosmopromenadojn, totaligante 42 horojn kaj 16 minutojn. Oni faris ĉirkaŭ 2000 horojn da sciencaj kaj medicinaj eksperimentoj, inkluzive de ok sunaj eksprimentoj. Oni malkovris sunajn korontruojn. Multaj eksperimentoj esploris la reagojn de la kosmonaŭtoj al longaj periodoj de senpezeco. Ĉiu misio de Skylab atingis novan rekordon de la daŭro pasita en kosmo de kosmonaŭtoj.
Falo de Skylab
Post la lasta misio, SL-4, Skylab estis forlasita en orbito kiu supozeble daŭrus 8 jarojn almenaŭ. Oni planis, ke la kosmopramo plialtigu ĝin al pli sekura alto en 1979, tamen la pramoj ne estis pretaj ĝis 1981. Multaj konsideris Skylab-on kosma rubo. Pligrandiĝanta suna agado, kiu varmis la eksterajn tavolojn de la tera atmosfero, tiele pligrandigante ties treno sur Skylab, kaŭzis ĝian fruan reeniron (en la atmosferon) je proksimume 16:37 UTC, la.
20495 Rimavská Sobota
20495 Rimavská Sobota estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov, en la vilaĝo Ondřejov (distrikto Prago-oriento, nemalproksime de Prago).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la slovaka urbo Rimavská Sobota en la valo de la rivero Rimava. Tie fondita en 1975, publika observatorio plenumas programojn de observoj de la Suno kaj de kaŝadoj, kaj kunordigas per-vidajn observojn de meteoroj en Slovakio. Tie troviĝas ankaŭ la sidejo de la Slovaka Asocio de Amatoraj Astronomoj
Andrea Erika Bokor
Andrea Erika BOKOR rumania hungara aktorino. Ŝi naskiĝis en Gheorgheni la 23-an de marto 1991.
Kariero
Andrea Erika Bokor akiris diplomon de aktoro en 2012 en Arta Universitato de Târgu Mureș. Ŝi estas aktorino de teatro Csíki Játékszín de Miercurea Ciuc.
(162192) 1999 RY28
(162192) 1999 RY28 estas marsrenkonta asteroido, rigardita ankaŭ kiel asteroido de la hungaria familio, malkovrita la 7-an de septembro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre klinita orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso, ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de la marsa orbito : ĝia marsa MOID estas 0,30724 astronomia unuo, tie estas 45,962 milionoj da km.
Vulpa cinikto
Vulpa cinikto (Cynictis penicillata), ankaŭ nomata, laŭ diversaj lingvoj, Flava mungoto aŭ Ruĝa surikato, estas malgranda mamulo el familio Herpestedoj. Ĝi estas averaĝe 0.5 kilogramojn peza kaj longas ĉirkaŭ 20 centimetrojn. Vulpaj ciniktoj troveblas en vastaj malfermaj areoj de Afriko, de duondezertaj arbustaroj ĝis herbejoj en Angolo, Bocvano, Sud-Afriko, Namibio kaj Zimbabvo.
Vulpa cinikto estas karnovora specio. Plejparto de ĝia predo estas artropodoj, sed ĝi ankaŭ volonte manĝas pli malgrandajn mamulojn, serpentojn, lacertulojn kaj ĉiujn specojn de ovoj.
La socio de vulpaj ciniktoj havas rigoran hierarkion, pinto de kiu estas la centra reproduktanta alfa paro kaj iliaj plej junaj idoj. Iom pli suban pozicion prenas plenkreskaj parencoj de la dominanta paro. Ĝenerale, iĉaj rangoj estas malpli rigoraj ol la inaj. Ĉiutage la alfa-iĉo markas siajn subulojn per odora sekrecio de sia ĉeanusa glando. Li ankaŭ markas sian teritorion per sekrecioj de anusa kaj vanga glando kaj per urino. Krome, li frotas sian dorson kontraŭ pli altaj objektoj, lasante harojn kiel vidan markilon de teritorio. Nedominantaj membroj de la grupo ankaŭ odor-markas siajn partojn de la tunelaro per sekrecioj el vangaj glandoj.
Naturaj malamikoj de vulpaj ciniktoj estas rabobirdoj, serpentoj kaj ŝakaloj. Timigite, vulpa cinikto murmuregas kaj elĵetas sekrecion el ĉeanusa glando. En incitita stato ĝi ankaŭ krias kaj blekas. Ĝenerale, tamen, ĝi estas silentema besto kaj montras sian humoron kaj statuson per pozoj kaj ĝestoj de vosto.
Katedralo de Leono
La Katedralo de Sankta Maria de la Regla de Leono (Hispanio) estas ankaŭ karese nomata la « Pulchra leonina », lauvorte "pure leona".
Konstruata en strategia loko de la urbo, la katedralo de Leono estas ĉefverkaĵo de la komencoj de la hispana gotiko, meze de la 13-a jarcento ĝis la fino de la 14-a jarcento; tiu ĉi konstruaĵo estas tre homogena kaj ĝi estas la sola hispana katedralo kiu adoptis la francan stilon kaj ŝaton pri la altaĵoj larĝe lumigitaj. Sur la loko kie troviĝas nun la katedralo, la Legio Gemino antaŭe konstruis banejojn kaj aliajn publikajn konstruaĵojn. Antaŭ malmulte oni malkovris plurajn romiajn restaĵojn borde de la suda fasado de la katedralo. Post la Reconquista (Rekonkero) tiu ĉi konstruaĵo transformiĝis en reĝa palaco. En 916 la reĝo Ordonjo la 2-a (914-924), iĝis reĝo post la venko en la batalo de San Esteban de Gormaz, kontraŭ la muzulmanoj. Kiel danko al Dio pri tiu venko, la reĝo cedis sian palacon por la konstruado de la unua hispana katedralo. Sub la episkopado de la episkopo Fruminio la 2-a, la konstruaĵo iĝis sankta loko. Ĝi ricevis la korpajn restaĵojn de la reĝo Ordonjo la 2-a, forpasinta en Zamoro en la jaro 924.
EPUB
EPUB estas datenaranĝo por bitlibroj. Ĝi baziĝas sur apertaj normoj kaj mem estas aperta.
Libroj en aranĝo EPUB estas legeblaj per diversaj dediĉitaj legiloj, sed ankaŭ per programoj instaleblaj sur komputiloj, ekzemple:
La baza strukturo de EPUB-libro estas jena:
La normo estis evoluigita de International Digital Publishing Forum (IDPF) kaj aperis en septembro 2007, anstataŭante la antaŭan normon "Open eBook". Kiel interreta datena tipo de EPUB-dosieroj estas uzata "application/epub+zip", kiel dosiera finaĵo ".epub".
Kvankam la daten-aranĝo estas libera, lego-programoj uzantaj ĝin ne nepre estas.
Ĉar diversaj EPUB-legiloj estas malsame toleremaj al devioj de la normo, estas konsilinde strikte obei la normon. Al tio helpas kontrolaj programoj, kiuj atentigas pri eraroj. Tiaj programoj estas ekzemple FlightCrew kaj epubchk.
Pavel Jozef Šafárik
Pavel Jozef ŠAFÁRIK (Safáry / Schaffáry / Schafary / Saf(f)arik / Šafarík / Szafarzik, ĉeĥe Pavel Josef Šafařík, en la moderna slovaka lingvo Pavol Jozef Šafárik, germane Paul Joseph Schaffarik, latine Paulus Josephus Schaffarik, hungare Pál József Saf(f)arik) (naskiĝis la 13-an de majo 1795, Kobeliarovo – mortis la 26-an de junio 1861, Prago) estis slovaka poeto, historiisto, etnografo, slavisto kaj universitata profesoro. Li fondis sciencistan slavistikon. Li verkis siajn verkojn plejparte germane aŭ ĉeĥe.
La familio
La vivo de la familio de Šafárik, de liaj gepatroj, geavoj, proksimuloj kaj parencoj estas mallarĝe kunigita kun vilaĝo Štítnik kaj ties ĉirkaŭaĵo (Vilaĝo Štítnik situas sur proksime duono de vojo inter Jelšava kaj Revúca.)
La patro Pavol (Pavel) Šafárik (1761 - 1831) naskiĝis en Štítnik la 26-an de januaro 1761 kaj ĉi tie li ankaŭ vizitis latinan lernejon. Li vizitis du jarojn lernejon en Kunova Teplica, por ke li eklernu hungare. Fininte la studadon li agadis kiel instruisto (preceptoro) en la ĉirkaŭaĵo de Štítnik dum proksimume 15 jaroj. Verŝajne materiaj kaŭzoj gvidis la patron de Šafárik al tio, ke li postlasis instruistan profesion kaj foriris praktiki pastradon ĝis Kobeliarovo.
Mallonge post tio naskiĝis P. J. Šafárik. Lia plej aĝa frato Ján estis tiam jam 12-jara, fratino Mária 10-jara kaj plua frato Ľudovít Samuel 7-jara. Katarína, la patrino de P. J. Šafárik, naskita Káresová (1764 - 1812) devenis el malriĉa familio en Hanková. Ili havis komune kvin infanojn, nome la jam menciitajn gefratojn de P. J., kaj ankaŭ "la unuan" Pavel Jozef naskiĝinta en 1791, sed kiu post unu jaro mortis.
Se paroĥejo de Kobeliarovo estis unu el la plej malriĉaj en Gemer kaj se la patrino de Šafárik volis proporcie sekurigi siajn kvar infanojn, ŝi devis semi linon, ŝpini, lasi teksi, zorgi pri la mastrumejo kaj eĉ komerci. Ankaŭ tial estis hejme ĉiam sufiĉe da ĉio. Ŝi mortis la 14-an de decembro 1812 kiel 48-jara.
La patro de Šafárik duonjaron post ŝia morto edziĝis duafoje (la 2-an de junio 1813), kontraŭ volo de siaj infanoj, kun Rozália, naskita Drábová, vidvino de paroĥo el Rožňava Pavol Lovčáni. Ŝi havis el la unua geedzeco du infanojn, filinon Rozália kaj filon Pavel. Li vivis kun tiu ĉi virino ĝis sia morto ĝis la 4-a de februaro 1831. Pavel Jozef Šafárik havis do 4 proprajn, el ili la unuan "samnomaton" li eĉ ne ekkonis, kaj 2 duonproprajn gefratojn.
La sortoj de edzino kaj infanoj post la morto de Šafárik
Júlia, naskinta Ambrózi, la edzino de P. J. Šafárik, vivis ankoraŭ dek kvin jarojn post la morto de sia edzo. Ŝi mortis en la jaro 1876 kiel 73-jara.
La plej aĝa filo Vojtěch Šafařík (1831 - 1902) fininte studadon en Göttingen ricevis postenon de profesoro en komerca akademio en Vieno, pli poste li fariĝis eminenta kemiisto.
La malplej aĝa filo Vladislav (1841 - ?), kiu faris al la gepatroj la plej grandajn problemojn, komencis studi juron en la praga universitato, sed li ne finis la studadon. Li foriris al soldataro kaj batalis en Italio ĉe Magenta kaj Solferino, kie li estis ankaŭ vundita. Baldaŭ li akiris oficiran rangon.
Filino Božena (1831 - ?) edziniĝis kun Josef Jireček (1825 - 1888), literatura historiisto kaj ĉeĥa politikisto, kiu estis dum kelka tempo edukisto en la familio de Šafárik. Ilia filo, kaj do nepo de P. J. Šafárik, estis Konstantín Jireček, historiisto, aŭtoro de studo Šafárik inter Sudslavoj.
Slovakio (1795 – 1815)
Li naskiĝis la 13-an de majo 1795 en evangelia paroĥejo en Kobeliarovo. Kobeliarovo, kie P. J. Šafárik travivis la infanaĝon kaj kien li ĝoje revenadis ankaŭ en pli posta tempo, situas en sudorienta parto de Slovaka ercmontaro. Ĝi estas proksimume same malproksima de Rožňava, Dobšiná kaj Jelšava. Oni povus diri, ke ĝi troviĝas en pezcentro de imaginara triangulo de tiuj ĉi lokoj.