cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benigno Aquino la 3-a
Benigno Simeon „Noynoy“ Cojuangco AQUINO la 3-a (naskiĝis en Manilo, Filipinoj; mortis la 24-an de junio 2021) estis filipina politikisto. La 10-an de majo 2010 en nacia baloto li elektiĝis la ŝtata prezidanto de la Filipinoj kaj formale oficis ekde la 30-a de junio 2010 ĝis la 30-an de junio 2016.
Li estis la sola filo de la eksa ŝtata prezidantino Corazón Aquino, kiu krome havis 4 filinojn.
Grandvaux
Grandvaux estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Meløy
Meløy estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Granda psarokolio
La Granda psarokolio aŭ Amazonia psarokolio (Psarocolius bifasciatus) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de Psarokolioj, kiu enhavas grandajn brunecajn paserinajn birdojn kun rimarkindaj bekoj. Ĝi estas kaj la plej granda membro de la familio de Ikteredoj kaj la plej granda paserina birdo de Sudameriko, de kio devenas la komuna nomo.
Distribuo
Ĝi estas foje situtata en la genron Gymnostinops anstataŭ ĉe Psarocolius. Kiel sugestas ties alternativa nomo, ĝi troviĝas amplekse – sed ofte en malaltaj densoj – tra humidaj arbaroj de malaltaj teroj de la Amazona Baseno, kun la escepto de plej parto de la Gujana ŝildo, sed ankaŭ nordokcidente de la areo de Manaos. Ĝi estas foje disigata en du speciojn, nome la okcidenta Oliveca psarokolio (P. yuracares) kaj la orienta Paraa psarokolio (P. bifasciatus), sed la subspecio P. y. neivae estas amplekse agnoskata kiel hibrida birdaro, kaj plej majoritato de fakuloj konsideras ilin unusolan specion.
La Granda psarokolio troviĝas en brazila Amazonio sude de la Amazono, norde de Bolivio, kaj okcidente de Peruo kaj de Ekvadoro, en la sudorienta duono de Kolombio kaj en Venezuelo. P. b. bifasciatus troviĝas en la orienta pinto de Brazilo, ĉe la enfluo de Amazono. P. b. neivae estas ĉefe okcidenten ĉirkaŭ la Rivero Tapajós. P. b. yuracares okupas la reston de la teritorio.
Systématique
Oni agnoskas tri subspeciojn:
120462 Amanohashidate
Amanohaŝidate (japane 天橋立, Amanohashidate), bone konata turisma loko en Japanio, estas terlango, kiu separas la golfon de Mijazu dis'de la laguno Aso-Umi en nordo de la gubernio Kioto kaj estas montrata kiel unu el tri plej vidindaj lokoj en Japanio.
Granda psarokolio
Aspekto
La seksoj de tiu ikteredo estas tre diferencaj laŭ grando: la masklo estas 52 cm longa kaj pezas 550 g; la ino estas pli malgranda kaj nur 41 cm longa kaj pezas 260 g. Konfuze la nomo de "Oliveca psarokolio" estis foje uzata por tiu kombina specio, spite la fakton ke la nomiga subspecio ne havas olivecan koloron en sia plumaro, ĉar ties kapo kaj brusto estas nigraj (estas olivecaj en P. b. yuracares). La dorso, flugiloj kaj ventro de tiu granda psarokolio estas brunaj, eksteraj vostoplumoj estas flavaj (t.e. vosto ŝajnas tutflava el sube), la nudaj vizaĝaj haŭtaĵoj estas rozkoloraj, la okuloj estas brunaj kaj la beko estas nigra kun oranĝeca pinto. La ŝajne simila Verda psarokolio havas olivecajn dorson kaj flugilkovrilojn, ne havas etendajn nudajn vizaĝomarkojn, havas palan bekon kun oranĝeca pinto kaj bluajn okulojn.
Kutimaro
La Granda psarokolio estas birdo de kanopeo kiu plej ofte estas vidata fluganta alte super la arbopintoj. Kompare kun aliaj psarokolioj ĝi estas pli solema kaj estas vidata ĉu sola ĉu en paroj, kaj atentigas pri si mem malpli ol ĝiaj kuzoj, spite sian grandon. Malgrandaj grupoj estas vidataj hazarde, kaj povas eĉ miksiĝi kun aliaj psarokolioj. La reproduktaj kolonioj estas malgrandaj, kutime kun malpli da 5 birdoj. La nesto estas la kutima pendanta teksita kesto el fibroj, 60–180 cm longa, alte en arbo. Relative malmulte oni scias pri la reproduktado de tiu birdospecio.
La ĉiomanĝanta dieto ŝajne estas sufiĉe ampleksa, kun malgrandaj vertebruloj, grandaj insektoj, amfibioj, reptilioj, nektaro kaj fruktoj. Ili ofte veturas grandajn distancojn tra arbaroj, escepte kiam ili vagadas ĉe iliaj nestokolonioj.
La kanto de la Granda psarokolio estas likvida, gorĝeca kaj "etenda" stek-ek-ek-ek-eh-eh-eh-o'o 'GLUUP!, elsendita dum memmontranta masklo falas antaŭen ĉe ripozejo kaj bruigas siajn flguilojn super sia dorso. Nazecaj alvokoj raap kaj vrap estas elsenditaj dumfluge aŭ dummanĝe.
Verucchio
Verucchio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Emilio-Romanjo kaj la provinco Rimini. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Poggio Berni, Rimini, San Leo (PU), Santarcangelo di Romagna, Sassofeltrio (PU) kaj Torriana. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Sándor Szandai
Sándor Szandai [ŝAndor sandai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szandai Sándor estis hungara skulptisto, ĵurnalisto, novelisto. Lia familia nomvarianto estis Szabó.
Sándor Szandai naskiĝis la en Szolnok en urboparto Szandaszőlős, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pri lernojaroj de Sándor Szandai mankas informoj. Inter 1927 kaj 1933 li vivtenis sin el literaturo, liaj noveloj, kontribuaĵoj aperis eĉ en Nyugat kaj Népszava. En 1931 li fondis revuon en Szolnok kaj li redaktis ĝin 2 jarojn. Li translokiĝis al Budapeŝto en 1933 kaj li aliĝis al rondo de Lajos Kassák. Pro inspiro de Kassák li okupiĝis pri skulptado, en 1934 li jam ekspoziciis. En 1958 en ekspozicio en Parizo li konatiĝis kun Victor Vasarely, Miklós Schöffer kaj Étienne Hajdu, poste li kreis jam abstraktajn skulptaĵojn. Li ricevis premiojn en 1973 kaj 1974.
Cully
Cully estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Hlohovice
Hlohovice (popole Lohovice) estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume kvar kilometrojn nordoriente de Radnice kaj 25 kilometrojn nordoriente de Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1374. En arbaro inter Hlohovice kaj Mostiště konserviĝis restaĵoj post minado de nigra karbo.
Afrika Bambaataa
Afrika Bambaataa (denaske Lance Taylor; 17a de aprilo, 1957) estas usona diskĵokeo, repisto, kantoverkisto kaj produktisto el Suda Bronkso, Novjorko. Li elstaris pro la publikigo de serio de ĝenro-difinaj elektromuzikaj kantoj en la 1980-aj jaroj kiuj influis sur la disvolvigo de hiphopa kulturo. Afrika Bambaataa estas unu el la originantoj de la "breakbeat" DJing kaj estas respektive konata kiel "The Godfather" (La baptopatro) kaj "Amen Ra of Hip Hop Kulture" (Amono de la hiphopa kulturo), same kiel la patro de elektro-funko. Pere de sia enmeto de la strata bando "Black Spades" en la muzika kaj kultur-orientita asocio "Universal Zulu Nation", li helpis etendi hiphopan kulturon tra la tuta mondo.
La 6an de majo, 2016, Bambaataa lasis sian postenon kiel estro de The Zulu Nation pro multaj akuzoj pro seksa misuzo de infanoj date el tiom for kiom ĝis la 1970-aj jaroj.
4-Nitrobenzoata anhidrido
4-Nitrobenzoata anhidrido aŭ 4-nitrofenilmetanata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el senhidratigado de la 4-nitrobenzoata acido aŭ hidrolizo de la 4-nitrobenzoila klorido. 4-Nitrobenzoata anhidrido estas blanka solidaĵo, iom solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Nitrobenzoata anhidrido estas la kuniĝo de du 4-nitrobenzoataj grupoj ligitaj al oksigenatomo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 8 hidrogenatomoj, 7 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Wojciech Korfanty
Wojciech KORFANTY, naskiĝis kiel Albert Korfanty la 20-an de aprilo 1873 en Sadzawka (hodiaŭ: Siemianowice Śląskie; Pollando), mortis la 17-an de aŭgusto 1939 en Varsovio - ĵurnalisto, membro de la germana imperia parlamento, pola ĉefministro, ligita al kristana demokratio. Li gvidis la kontraŭgermanajn batalojn de la poloj en Supra Silezio.
Korfanty en 1903 elektiĝis al la germana parlamento kiel reprezentanto de Supra Silezio, poste de 1904 ĝis 1918 estis membro de la prusa imperia asembleo. Post la unua mondmilito, li trudis voĉdonadon pri Supra Silezio. Kvankam plimulto deklaris volon al Germanio, post kampanjo de Korfanty formiĝis porpollanda plimulto en la industria parto de Supra Silezio (sudoriente, en marto de 1921). Korfanty komencis armilan ribelon (majo de 1921), poste altrudis sian opinion pri la limlinio al la aliancanoj.
Li estis membro de Konstituciodona Asembleo (1919–22), poste gvidanto de la nacia bloko (1922–30). Li kontraŭis diktatorajn metodojn de Józef Piłsudski, pro kio li estis juĝita je prizono en 1930, sed baldaŭ liberiĝis kaj iĝis membro de la Senato. Li vivis ekde 1935 en Ĉeĥoslovakio, kaj revenis en Pollandon la 29-an de aprilo 1939, oni arestis lin, li baldaŭ, post la denova liberiĝo mortis.
Honorigoj
En la jaro 1945 oni ŝanĝis la nomon de la urbo Friedland in Oberschlesien en suda Opolio al Korfantów omaĝe al Wojciech Korfanty.
Allmend
Allmend estas la alemana vorto por komunejo.
Ĝi estas nomo de la sekvantaj lokoj:
Lurøy
Lurøy estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Distrikto Heilbronn
La distrikto Heilbronn situas en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Heilbronn, kiu tamen ne apartenas al la distrikta teritorio. La distrikto estas parto de la distriktaro Stutgarto kaj de la regiona ligo Heilbronn-Frankonio.
La distrikto havas areon de 1 099 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. Najbaras la distriktoj Neckar-Odenwald norde, Hohenlohe kaj Schwäbisch Hall oriente, Enz sudoriente, Ludwigsburg sude, Rems-Murr sudokcidente kaj Karlsruhe kaj Rhein-Neckar okcidente. La eksterdistrikta urbo Heilbronn komplete ĉirkaŭiĝas de la distrikto kaj estas la administra sidejo, sed mem ne apartenas al la distrikta teritorio.
Administra divido
La distrikto konsistas el 46 komunumoj, el kiuj 17 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fino de septembro 2006.
Urboj: Neurbaj komunumoj:
Tuanake
Tuanake aŭ Mata-rua-puna estas eta atolo de la Tuamotua Arkipelago en Franca Polinezio. Ĝi situas 24 km sudokcidenta de la plej okcidenta punkto de Makemo.
Tuanake havas preskaŭ duancirklan formon. Ĝi longas 9,5 km kaj maksimume larĝas 6,5 km. Estas kelkaj mallarĝaj insuloj je la norda flanko de ĝia rifo kun totala terareo de proksimume 3 km2. Ĝia laguno havas konekton al la oceano per pasejo kiu situas je la suda parto de la ringoforma rifo.
Tuanake situas nur 7,5 km for de la nordokcidenta bordo de Hiti. La grupeto de la insuloj Tuanake, Tepoto Sud kaj Hiti ankaŭ nomiĝas la "Raevski atoloj".
Historio
La unua registrita eŭropano kiu vidis la atolon Tuanake estis la rusa esploristo Fabian Gottlieb von Bellingshausen en 1820.
Administracio
Tuanake apartenas al la komunumo Makemo, kiu konsistas el al atoloj Makemo, Haraiki, Marutea Nord, Katiu, Tuanake, Hiti, Tepoto Sud, Raroia, Takume, Taenga kaj Nihiru. Tuanake estass permanente neloĝata.
Flaŭro kaj faŭno
La Tuamotua kanbirdo kaj la Polinezia grundokolombo troviĝas sur la atolo.
Henares
La rivero Henares estas rivero de la centro de Hispanio, nome maldekstra alfluanto de la rivero Jarama kaj tiu, siavice, de la rivero Taĵo. Ĝi trapasas tra la regionoj Kastilio-Manĉo, tra la provinco Guadalajara, kaj tra la Madrida regiono.
Batalo de Lepanto
La Batalo de Lepanto okazis 7-an de oktobro 1571 kiam aro de la Sankta Ligo, koalicio de Hispanio (inkluzive de ĝiaj teritorioj de Napolo, Sicilio kaj Sardio), la Venecia respubliko, la Papa Ŝtato, la Ĝenova Respubliko, la Duklando de Savojo, la Kavaliroj-Hospitalistoj kaj aliaj, decide venkis kontraŭ la ĉefa militŝiparo de la Otomana Imperio.
Henares
Nomo
Ties nomo devenas de la kastililingva vorto henar, kiu signifas fojnkampon. Ĝi ŝuldas tiun nomigon al la kultivejoj de fojno kiuj estis antikve en sia baseno.
Batalo de Lepanto
La kvin-hora batalo estis kontraŭbatalita ĉe la norda rando de la Golfo de Patraso, en okcidenta Grekio, kie la otomanaj fortoj navigante okcidenten de sia ŝiparmea militbazo en Lepanto (turke: i̇nebahtı; greke: Naupaktos aŭ έπαχτος, Épahtos) renkontis la fortojn de la Sankta Ligo, kiuj venis de Mesino. La venko de la Sankta Ligo donis provizoran kontrolon sur Mediteraneon, protektis Romon de invado, kaj malhelpis la otomanojn avanci plu en Eŭropon. Lepanto estis la lasta grava marbatalo batalita preskaŭ tute inter galeroj funkciitaj per remiloj, kaj donis grandan simbolan gravecon al ĝi ekde tiam.
Henares
Nomo
La vorto henares aliris, kiel sufikso, en la toponimo de variaj setlejoj. Menciindas, krom tiuj jam indikitaj antaŭe, Azuqueca de Henares, Carrascosa de Henares, Castejón de Henares, Castilblanco de Henares, Espinosa de Henares, Moratilla de Henares, Tórtola de Henares, Villaseca de Henares kaj Yunquera de Henares, ĉiuj el ili en la provinco Guadalajara, krom Alcalá de Henares kaj San Fernando de Henares en la provinco Madrido, spite la fakton ke la rivero kiu bordas en la urba kerno estas Jarama, dum trapasas Henares nur parto de ĝia municipa teritorio. Ĝi nomigas ankaŭ kvartalon de Torrejón de Ardoz, nome la Soto del Henares.
Laŭ etendo, oni konas populare kiel Koridoro de Henares la areoj kiu enhavas la okcidentan pinton de la provinco Guadalajara kaj la orientan parton de la Madrida Regiono, nome unu el la areoj kun plej granda demografia denseco de la centro de la Iberia Duoninsulo.
La rivero nomigis ankaŭ la hidrografian basenon de Henares, laŭ la klasigo de la Dirección General de Turismo, dependa de la regiona subministerio de la Consejería de Cultura y Turismo de la Madrida regiono.
Okamoto Joŝicugu
OKAMOTO Joŝicugu (alia transskribo Okamoto Yoshitsugu; naskiĝis la 3-an de marto 1900 en distrikto Ayama-gun, gubernio Mie, mortis la 13-an de marto 1956), estis japana instruisto en kolegio, ĉefsekretario de Japana Esperanto-Instituto de 1933, kaj Esperantologo kaj Esperanto-vortaristo.
Esperanta agado
Okamoto esperantistiĝis en 1919, estante studento de tria nacia kolegio en Kioto. De 1926 ĝis 1929 kaj de 1933 ĝis minimume 1934 li estis redaktoro de La Revuo Orienta. En 1930 li kun Kawasaki Naokazu eldonis la gazeton ’Esperantologio’ (en la japana). Li verkis detalan ’Fonetika Studo de Esperanto’ (en la japana) en 1925. Li tradukis el ”Koĵiki“ japanajn mitojn, plej malnova historio de Japanujo, kompilita en la VIII-a jarcentoj, aperintaj en La Revuo Orienta, aŭgusto, septembro 1925, kaj aprilo, septembro 1926.
Li estis membro de la Lingva Komitato de 1933. Lia edzino Aiko Okamoto helpegis lin en Esperanto-verkado.
Vortara kaj terminara agado
Lia Nova Vortaro Esperanto-Japana de 1926 fariĝis tre populara kaj jam en 1934 eliris laŭ Enciklopedio de Esperanto "pli ol 42 eldonoj" (!?). Lia alidirekta Nova Vortaro Japana-Esperanto aperis en 1934 (2-a eldono 1935) kun ĉ. 70 000 kapvortoj. La 2-a eldono inkluzivas suplementon de ĉ. 6 500 personaj kaj geografiaj nomoj, kio tiuepoke estis neordinara kaj ekzemple ne jam ekzistis en Plena Vortaro (PV, 1930, 1933). Ĝi fariĝis bazo por la propraj nomoj en Dictionnaire pratique redaktita de Edmond Dazun, de 1959.
Batalo de Lepanto
La batalo finiĝis je la 4-a ptm. La turka ŝiparo suferis la perdon de 210 ŝipoj, el inter ili 117 galeroj kaj 10 galiotoj estis kaptitaj kaj en sufiĉe bona stato por ke la kristanoj povu konservi ilin. Je la kristana flanko, 20 galeroj estis detruitaj kaj 30 estis difektitaj tiel grave ke ili devis esti forĵetitaj. Unu venecia galero estis la nura aĵo konservita de la turkoj.
Okamoto Joŝicugu
Vortara kaj terminara agado
Okamoto ankaŭ estis ano de ”Hermesa Rondeto” (farmaciista Esperanto-grupo) kaj kunlaboris por ”Seslingva Vortareto de Medikamentoj laŭ Japana Farmakopeo“, terminaro Esperanta-latina-japana-germana-angla-franca, kiu aperis en Tokio ĉe Nankodo en 1930 (174 p.).
Batalo de Lepanto
La Sankta Ligo proponis la venkon al la Virgulino Maria, al kiu ili preĝis por venko per la uzo de la rozario. Andrea Doria konservis kopion de la mirakla bildo de Nia Damo de Gvadalupo donita al li de la reĝo Filipo la 2-a en la ĉambro de sia ŝipo. Pio la 5-a starigis novan katolikan festotagon de Nia Sinjorino de la Venko por festi la batalon, kiu nun estas festita de la Romkatolika Eklezio kiel festo de la Dipatrino de la Rozario.
Okamoto Joŝicugu
Nova vortaro Esperanto-japana
Laŭ la enkonduko de Kawasaki Naokazu al la eldono de 1963, Okamoto prenis la bazan vortotrezoron el la vortaroj de Grosjean-Maupin (franca), Millidge (angla) kaj Bennemann (germana). En 1933 li suplementis ĝin, ĉerpante el Plena Vortaro, Parnasa Gvidlibro kaj la reviziita Edinburga poŝvortaro.
Daŭran pligrandigon de la vortaro la frua morto en aĝo de nur 56 jaroj malhelpis. Ĝin transprenis Nukina Yoshitaka, Miyamoto Masao kaj Kawasaki Naokazu, kiuj aldonis ĉiujn radikojn el la ”Grand Dictionnaire Espéranto-Français” de Waringhien (1957).
Jen la eldona historio de la vortaro:
NGC 167
NGC 167 (aliaj indikoj — PGC 2122, ESO 473-29, MCG -4-2-22, IRAS00328-2339) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Vladimír Škuta
Vladimír Škuta (naskiĝis 26. 8. 1951, Skalica, Slovakio ) – estas slovaka esperantisto, fotisto kaj speleologo.
Biografio
Eĉ V. Škuta naskiĝis en Transmontaro, la plej grandan parton de vivo vivis en Liptovský Hrádok. Dum 1970 – 1979 li vivis en Bratislavo. Li finis Elektroteknikan mezlernejon en Liptovský Hrádok. En Slovaka televido li laboris kiel teknikisto de transsendila ĉarego. Poste en entrepreno Tesla en L. Hrádok li laboris kiel mekanikisto. Li estis profesia fotoĵurnalisto en regiona gazeto „Liptov“. Nun laboras en vendejo.
NGC 167
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vladimír Škuta
Esperantisto
Esperanton li komencis studi en 1980 en E-kurso en Liptovský Hrádok. Liaj instruistoj estis Marta Kepeňová, Anton Zachariáš kaj Milan Zvara. Li partoprenis Esperanto-ekspediciojn organizitaj de Milan Zvara en ĉebaltaj landoj (Litovio, Latvio, Estonio). Li partoprenis esperantajn biciklistajn vojaĝprojektojn „Laŭlonge ĉe Danubo“ kaj „Sukcena vojo“, kies estis ankaŭ kunorganizanto. Pri Esperanto kaj Esperanto-movado li publikigis en slovakaj gazetoj pli ol 100 kontribuojn. Li kontribuas al Esperantisto Slovaka kaj al ttt-paĝo de LEK. Liptova biblioteko de G. F. Belopotocký eldonis en 2006 lian esperantan bibliofilion „Vortobruoj“. Lia eldiraĵo estas: „Esperanto estas kiel muziko, ĉiuj komprenas ĝin“.
Fotisto
V. Škuta estas de 1976 membro de Asocio de slovakaj fotistoj. Li ekspoziciis je multaj komunaj ekspozicioj en Slovakio kaj eksterlande. Liaj aŭtoraj ekspozicioj estis: •            1977 – Bratislava •            1979 – Bratislava •            1980 - Ružomberok •            2008 – Banská Bystrica Lia lasta fotoekspozicio okazis en 2011 en Liptovský Hrádok omaĝe al lia 60-a naskiĝtago. Dum vernisaĵo estis projekciita filmo pri V. Škuta „Oraj tranĉoj de V. Škuta“ de filmisto Lubor Patch. V. Škuta en fotokonkursoj ricevis multajn honorigojn.
Speleologo
V. Škuta komencis vizitadi grotojn kaj esplori ilin kiel bazlernejano en vilaĝo Kvačany, vizitante groton „Dúpna“ en Suchá valo. Poste sekvis longjara paŭzo kaj en grotojn li revenis en 1994. En tiu jaro kun sia filo Vlado j. komencis fotografi subteran mondon. De tiu tempo li regule vizitadis grotojn en valoj Jánska kaj Demänovská. Li estis kunorganizanto de V. SPELEOTENDARO en 2010, dum kiu gvidis fotografajn ekzercojn. Krom speleofotografaĵo li interesiĝas pri grotoj, kiel loko, kie vivas vespertoj. Dum vintro li mapigas grotajn vintrejojn de vespertoj.
Listo de serbokroataj esperantistoj
Jen listo de esperantistoj kiuj devenas de Serbio aŭ Kroatio:
Nord-anatoliaj koniferaj kaj foliaj arbaroj
La nord-anatoliaj koniferaj kaj foliaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la okcident- kaj centrazia ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi kongruas kun samnoma ekoregiono difinita de la Eŭropa Vivmedia Agentejo. Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj koniferarbaroj de norda Turkujo kaj al la tutmondaj 200-regiono "kaŭkazaj, anatoliaj kaj hirkaniaj mezvarmaj arbaroj".
La orienta parto de la ekoregiono situas en la kaŭkaza biodiverseco-riĉaĵejo.
Priskribo
La ekoregiono etendiĝas laŭlonge de Ponta Montaro de norda Anatolio, kaj estas limigita de la Foliarbaroj apud Nigra Maro kaj de Kolĉido en la nordo, kiuj okupas la marbordan strion inter la montaro kaj Nigra Maro. Oriente, la Nord-anatoliaj koniferaj kaj foliaj arbaroj transiras al Kaŭkazaj miksaj arbaroj. La pli seka Anatolia Altebenaĵo troviĝas en la sudo, kie la Nord-anatoliaj arbaroj transiras al Orient-anatoliaj deciduaj arbaroj en la sudoriento, al Centr-anatoliaj deciduaj arbaroj en la sudo, kaj al Anatoliaj koniferaj kaj miksaj arbaroj en la sudokcidento.
Kaŭze de la barieraj influoj de la altaj marbordaj montaroj kaj de la kontinenta klimato en la sudo, la ekoregiono estas klimate transira. Alta precipitaĵo inter 500 kaj 1 000 milimetroj superregas tie ĉi, kaj la pluva reĝimo estas vintro, printempo, somero, aŭtuno por la okcidentaj kaj centraj areoj kaj printempo, vintro, somero, aŭtuno por la orientaj areoj ( ekante kun la plej alta kvanto ).
Flaŭro
Fitogeografie la areo troviĝas en la Pontusa provinco. La plej grava karakterizaĵo de la ekoregiono estas la sendifekta arbara kovraĝo.
Chotek
Chotek de Chotkov kaj Vognin (Chotek z Chotkova a z Wognina, Chotek von Chotkowa und Wognin) estas malnova bohemia nobela familio kun sidejo en Chockov, hodiaŭ parto de Lhotka u Radnic en distrikto Rokycany en Okcidenta Bohemio. Tie ankoraŭ troveblas ruinaj restoj de iama familia burgo. La familio estis dokumente menciita jam en 1115.
Konata ano de familio Chotek estis Žofie Chotková, edzino de tronheredonto Franz Ferdinand de Aŭstrio-Este.
Leirfjord
Leirfjord estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Tirimia
Tirimia [tirimia] (hungare: Nagyteremi nadjtermi) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Târgu Mureș. En 1910 ĝi havis 1291 loĝantojn (hungaroj), en 1992 801 (70% rumanoj). Ĝiaj unuaj mencioj estas en 1463-1464. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye). Administre ĝi apartenas al ĝi Gheorghe Doja,
Bulhary (distrikto Břeclav)
Bulhary (ĝis la jaro 1949 Pulgary, Pulgram) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Ĝi troviĝas proksimume 8 km oriente de Mikulov. Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Mikulov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1244.
Tronchetto
Tronchetto estas insulo de ĉirkaŭ 0,18 km² en la Laguno de Venecio. Ĝi situas okcidente de Venecio; ponto ligas ĝin al la kernaj urbopartoj.
Ĉar Tronchetto situas proksime al la "Ponto de la Libero" (Ponte della Libertà), kiu ligas Venecion al la firma tero, ĝi servas kiel parkejo por aŭtoj, kiuj ja ne povas eniri Venecion. Ankaŭ turismaj aŭtobusoj ofte tie parkas. De Tronchetto eblas piede atingi la urbon, sed estas tie ankaŭ haltejo de publikaj boatoj.
Sur insulo Tronchetto troviĝas la pogranda fiŝ-bazaro de Venecio.
La eta markolo, kiu disigas Venecion disde Tronchetto, nomiĝas Canale Colombuola.
Hochstätten
Hochstätten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Zwingenberg
Zwingenberg estas urbo en la distrikto Bergstraße de la distriktaro Darmstadt en la federacia lando Hesio de Germanio. La urba teritorio estas parto de la feria regiono "Monta Vojo" (germane "Bergstraße"), kiu de la urbo Darmstadt norde vojas suden, ĉe la okcidenta rando de la mezalta montaro Odenvaldo, ĝis la urbo Wiesloch. Zwingenberg estas la plej malnova urbo en la hesia parto de la historia vojo. . Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaraj komunumoj
La urbo situas inter la komunumo Alsbach-Hähnlein (distrikto Darmstadt-Dieburg) norde kaj la urbo Bensheim kaj ties norda, historie memstara, urboparto Auerbach sude. Tuj okcidente de la urbo komenciĝas la vasta ebenaĵo de la rivero Rejno, tuj oriente komenciĝas la mezmontaro Odenwald. Tuj oriente de la urbo elstaras la monto Melibokus.
Komponaĵo
Zwingenberg estas kreita de la du centroj de Zwingenberg, kun surfaco de 346 hektaroj, kaj Rodau kun surfaco de 215 hektaroj.
Demografio kaj statistikoj
Ekde la, la loĝantara nombro enhavas Rodau.
Urbestroj
De 2001 ĝis 2007, Dieter Kullak (nepartiano) plenumis tiun postenon. Je la baloto de la, por kiu Kullak ne kandidatiĝis, Doktoro Holger Habich (FDP, sed ankaŭ subtenita de CDU) gajnis.
Sporto
En 2015 finiĝis la konstruo de nova sporto-parko kie ĉiuj loke ludataj sportaj disciplinoj ĉeestas. Ĝi inkluzivas plurajn teniso-ludkampojn kaj du sportodomojn.
La komunumoparto Rodau posedas ankaŭ ludo-herbejon.
Esperanta vivo
De la 8-a ĝis la 15-a de aŭgusto 2009, la renkontiĝo Festo organizata de la franca asocio Jefo, kun la helpo de GEJ, okazis en la junulargastejo Carl-Ulrich. Kun subteno de la urbodomo kaj de GEJ tiu FESTO fariĝis granda sukceso. Pluraj esperantistoj proksime ligiĝas al la urbeto: ekzemple nur kilometron pli norde, en Alsbach-Hähnlein, vivas la familio de Thomas Pusch kaj Remi Rudaitytė, kaj kvin kilometrojn pli norde, en Seeheim-Jugenheim, la ekologo Eki Woite.
Tiravaluvaro
Tiruvaluvaro, ofte konata kiel Valuvaro, estis fama tamila poeto kaj filozofo. Li estas plej konata pro verkado de Tirukuralo, kolekto de koploj pri etiko, politikaj kaj ekonomiaj aferoj, kaj amo. La teksto estas konsiderata la plej granda verko de la tamila literaturo kaj unu el la plej bonaj verkoj pri etiko kaj moraleco.
Granda parto el la informoj pri Valuvaro devenas el legendaj raportoj, kaj malmulte oni scias kun certeco pri lia familia fono, religia aparteno aŭ naskiĝloko. Li verŝajne loĝis en Maduraj kaj poste en la urbo Milaporo (najbaraĵo de la aktuala Ĉenajo), kaj lia florado estas datita diverse inter la 4-a jarcento a.K. ĝis 5-a jarcento p.K., surbaze de la tradiciaj raportoj kaj la lingvaj analizoj de liaj skribaĵoj, Maraimalai Adigal donas 31 aK kiel la naskiĝan jaron de Valuvaro.
Valuvaro laŭvorte influis ĉiun erudiciulon tra la epokoj ekde sia tempo pere de la etikaj, sociaj, politikaj, ekonomiaj, religiaj, filozofiaj kaj spiritaj sferoj. Ĉar oni konsideras, ke la vivo, kulturo kaj etiko de la tamiloj estas nur difinitaj laŭ la valoroj difinitaj de la literaturo Kural, la registaro kaj la homoj de la tamila gento same respektas Valuvaron kaj lian laboron kun plej granda respekto. Li ricevas multajn honorajn menciojn, kiel sanktulo, unua poeto, dia poeto, brahma kaj granda akademiano.
Dolní Tříč
Dolní Tříč estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jablonec nad Jizerou situanta en norda flanko de monteto Kamenec (688 m s. m). La konstruareo estas plejparte familiaj dometoj de pli malnova kaj pli nova tipoj. Antaŭe estis tiu ĉi parto de la urbo konsisto de domaro Tříč, kies alia parto estas hodiaŭ Horní Tříč apartenanta al Vysoké nad Jizerou. Al Dolní Tříč hodiaŭ estas alvicigata regiono tuŝanta ĝis skitreniloj. Estas ĉi tie registritaj 7 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dolní Tříč situas en katastra teritorio Jablonec nad Jizerou kun areo 6,42 km².
Kamĉadaloj
La Itelmenoj, foje konataj kiel Kamĉadaloj, estas etno kiu estas komponita de la originaj loĝantoj de Kamĉatko en Rusio. La Itelmena lingvo estas malproksime rilata al la Ĉukĉa kaj la Korjaka, formante la lingvan familion de la Ĉukĉa-kamĉatka lingvaro, sed ĝi estas nune preskaŭ formortinta, dum la plej ampleksa majoritato de etnaj Itelmenoj estas indiĝenaj parolantoj de la rusa. A. P. Volodin publikigis gramatikon de la Itelmena lingvo.
La Itelmenoj havis esence socion de ĉasistoj kaj rikoltistoj kaj fiŝkaptistoj de ĝis 50,000 indiĝenoj kiuj loĝis en la duoninsulo antaŭ iĝi onigitaj de kozaka konkero de la areo en la 18a jarcento.
Kimura araneo
La Kimura araneo, aŭ kimura-gumo en japana, Heptathela kimurai, estas araneo de la Malnova Mondo, kiu troviĝas ĉefe en Japanio kaj nomiĝas laŭ Arika Kimura, kiu kolektis ĝin en 1920. Ĝi apartenas al la subordo Mesothelae (nome primitivaj nestotruaj araneoj) kaj povas atingi ĝis 3 cm de longo. Ties nestotruoj estas kovritaj per kamufla klapopordo.
Kiel ĉe aliaj specioj de araneoj mesothele, la praaj trajtoj de la Kimura araneo inkludas centrajn teksilojn kaj signojn de segmentado en la abdomeno. Tiuj trajtoj ne estas vidataj ĉe Migalomorfuloj aŭ Araneomorfuloj, tiele studado de specioj kiaj la Kimura araneo havigas lumon pri evolucio de ĉiuj araneoj.
Hubert Luthe
Hubert LUTHE (naskiĝinta la 22-an de majo 1927 en Lindlar; mortinta la 4-an de februaro 2014 en Essen) estis romkatolika episkopo de la episkopujo de Essen. La 18-an de decembro 1991 Papo Johano Paŭlo la 2-a nomis lin posteulo de la samjare mortinta kardinalo Franz Hengsbach kiel episkopo de Essen; la 2-an de februaro 1992 li ekprenis la postenon. Okaze de sia 75-a naskiĝdatreveno en la jaro 2002 la papo akceptis lian abdikopeton.
(14924) 1994 VZ
(14924) 1994 VZ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Diskoturnilo
Diskoturnilo estas aparato kaj sistemo de reproduktado de sonoj de tipo elektromekanika analoga, sukcedanto de la gramofono, kiu uzas la saman tipon de teknologio, anstataŭante la cilindron de fonografo per disko. Kiel avantaĝo super gramofono, ĝi ebligis novajn rapidojn por la diskoj. Ĝenerale la diskoturniloj reproduktas je 33 RPM kaj je 45 RPM.
Tiu aparato iĝis la sistemo reproduktanto de sono laŭlonge de la 20a jarcento kiu restos ĝis la 21a jarcento, kaj en la vendado kaj en la uzado. Ĉirkaŭ 1950 aperis la nomitaj "kombinitaj", ĝenerale diskoturniloj kun radio. En 1958 ekvendiĝis la unuaj diskoj en stereo.
Vetto
Vetto estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Reggio Emilia kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castelnovo né Monti, Canossa, Neviano degli Arduini (PR), Palanzano (PR) kaj Ramiseto.
Aigues-Mortes (stacidomo)
Aigues-Mortes estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Aigues-Mortes, en departemento Gard, regiono.
Édouard Glissant
Édouard GLISSANT (n. en Sainte-Marie, Martiniko m.  en Parizo) estis franca poeto, eseisto, kaj literatura kritikisto. Li estas vaste konsiderata kiel unu el la plej influaj verkistoj de karibea pensado kaj kulturo.
Arika Kimura
Arika Kimura (en japana: 木村有香), (1-an de marto 1900 – 1-an de aŭgusto 1996), estis japana botanikisto. Li estis profesoro de botaniko en la Universitato de Tokio. Specio de araneo, Heptathela kimurai, estis nomita en lia honoro.
Aigues-Mortes (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Césaire - Le Grau-du-Roi (819000).
Ĵula leĝo
En fiziko, ĵula leĝo estas leĝo pri varmo produktata de elektra kurento fluanta tra rezistanco (rezistilo, konduktanto, ktp). Ĝi estas esprimita kiel:
kie Q estas la energio (varmo) generata,
En ĉi tiu okazo, la kurento estas konsiderata kiel konstanta dum la tempodaŭro td.
Pro tio ke la energio Q disipita estas produto de povumo P kaj tempodaŭro td, la ĵula leĝo povas esti reskribita kun povumo. Tio estas ke la povumo P disipita en la rezistilo estas :
Por kompreni la kaŭzon de tia varmiĝa efiko en la konduktanto, oni devas memori ke la elektra kurento originas de movoj de elektraj ŝargoj, kiuj kolizias kontraŭ la atomoj de la medio, tra kiu ili trapasas; tiuj kunfrapoj kreas reziston al movoj de la elektraj ŝargoj, kiuj malrapidiĝas. Por cirkuligi fluon donitan kurenton, necesas suplementa povumo, kiu tiel estas konvertata al varmo.
Tia termika manifestaĵo estas nomata kiel ĵula varmiĝo aŭ ĵula efiko.
En SI-mezurunuoj, povumo estas en vato, energio en ĵulo, kurento en ampero, rezistanco en omo, tempo en sekundo.
La leĝo aplikeblas al ĉiu cirkvito kiu obeas leĝon de Omo, tio estas, kurento tra kiu estas proporcia kun la elektra tensio trans ĝi, aŭ alivorte, kiu povas esti karakterizita per rezistanco.
Leĝo de Omo esprimas ke, por elektra tensio V tra cirkvito de rezistanco R, la kurento tra ĝi estas :
Per preno de la kurento el ĉi tiu formulo, kaj per anstataŭo de ĝi en unu aŭ ambaŭ faktoroj de la ĵula leĝo kiel ĝi estas donita pli supre, rezultas:
La rilato P = VI estas reale pli ĝenerale aplikebla ol la ĵula leĝo, ĝi donas la momentan povumon aplikatan al cirkvito kun elektra tensio V sur ĝi, kaj kurento I tra ĝi, sendepende de tio ĉu la cirkvito obeas la leĝon de Omo.
Kun uzo de la formulo P = VI, la leĝo de Omo kaj la ĵula leĝo povas esti derivitaj unu de la alia.
Alterna kurento
La supre donitaj formuloj rilatas al kontinua kurento.
En cirkvito kun sinusa alterna kurento, la leĝo aplikeblas en formo kun povumo se konsideri momentajn valoroj de kurento, tensio kaj povumo.
Por pure rezistanca cirkvito (kun nula reaktanco, do sen kapacitanco aŭ induktanco):
kie ω estas angula frekvenco, ω=2πf, kie f estas frekvenco,
kaj do
Por kalkuli averaĝan povumon en la cirkvito, eblas konsideri efikajn valorojn de tensio kaj kurento:
Tiam, por averaĝa povumo aŭ energio dum la tuta periodo T=1/f, aŭ dum tempodaŭro entjere obla al la periodo, aŭ simple dum sufiĉe longa tempodaŭro la leĝo havas la saman formon kiel ĉe la kontinua kurento:
Por ne pure rezistanca cirkvito kun reaktanco X, rezistanco R kaj plena impedanco Z:
kie φ estas la faza ŝovo inter kurento kaj tensio, la signumo ĉe φ en la formulo por I(t) dependas de tio ĉu la cirkvito estas domine kapacitanca aŭ induktanca, la signumo ne gravas por kalkulado de la povumo aŭ energio.
Tiam la faktoro cos(φ) aperas en la formuloj:
La lastajn formulojn eblas konsideri kiel rezulto de tio, ke la cirkvito estas kvazaŭ enhavanta serie konektitajn rezistancon R kaj reaktancon X, tra ili estas la sama kurento, kaj povumo estas disipita nur je la rezistanco.
Ekzemploj
Tiam:
Se la tempodaŭro estas unu minuto, td=60 s:
Historio
La leĝo estas nomita pro James Prescott Joule kiu studis la fenomenon en la 1840-aj jaroj. Li ricevis ĉi tiun rezulton eksperimente en 1841, mezurante varmon kaj kurento ĉe diversaj de rezistancaj cirkvitoj.
La leĝo ankaŭ estis poste sendepende esplorita de Heinrich Lenz.
(16502) 1990 SB14
(16502) 1990 SB14 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Herøy (Nordland)
Herøy estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Tempovojaĝado
Tempovojaĝado estas la koncepto de moviĝado inter malsamaj momentoj en tempo laŭ maniero analoga al moviĝado inter malsamaj punktoj en la spaco (aŭ kosmo), aŭ sendante objekton (aŭ en iuj kazoj nur informojn) malantaŭen en tempo, t.e. al momento antaŭ la nuna, aŭ sendante objekton antaŭen, t.e. de la prezento al la estonteco tiel, ke oni ne devas sperti la inter(temp)an periodon (almenaŭ ne ĉe la normala rapido de tempopaso). Iuj interpretoj de tempovojaĝado ankaŭ sugestas ke provo vojaĝi malantaŭen en tempo povus alporti personon en paralelan universon kies historio komenciĝus diverĝiĝi de la veturanta originala historio post la momento kiam la veturanto alvenis en la pasintecon.
Ĉia teknika aparato, kiu ebligus tempovojaĝadon, estas nomata tempomaŝino.
Paradoksoj de Tempovojaĝado
Alia ebleco trakti paradoksojn de tempovojaĝado baziĝas sur unu el la interpretoj de kvantuma teorio. Laŭ tiu interpreto, nomita la interpreto de la multoblaj mondoj, disigo de historio okazas en ĉiu momento kiam kvantuma evento okazas. La disigo estas diktita de la ondofunkcio en tiu momento. En la kunteksto de vojaĝo reen en la tempo, maniero eviti paradoksojn estas atingita ĉi tie. Ekzemple, eblas, ke la sama homo, kiu reiras en la tempo kaj mortigas sian avon, daŭras en malsama historio, kaj ne en la historio, en kiu li eniris la tempomaŝinon. Lia nova historio okazas paralele kun la origina historio de kiu li venis, tio estas, ĝi estas en paralela mondo.
La aktuala stato de esploro ĝenerale, kaj la manko de kvantuma gravito teorio precipe malhelpas nin en ĉi tiu punkto de pritraktanta la intrigante demando de la eblo de movi reen en tempo, kaj decidi sur la ekzisto aŭ ne-ekzisto de oni difinis mikroskopa tempo sago.
Sándor Straub
Sándor Straub [ŝAndor ŝtraŭb], laŭ hungarlingve kutima nomordo Straub Sándor estis hungara inĝeniero, oficiro, instruisto, muzeologo. Sándor Straub naskiĝis la  en Szolnok. Li mortis la en Nádudvar.
Biografio
Sándor Straub studis en Pest (urbo), Pozsony, Munkeno, sed li iomete lernis ankaŭ en Parizo kaj Londono. Ekde 1876 li estis profesia soldato, en 1884 li atingis la rangon leŭtenanto, poste li revenis al la civila vivo. En 1883 li ekhavis postenon en teknika muzeo, en la sekva jaro li komencis instrui en supera industria lernejo. En 1904 li forlasis la muzeon, poste li okupiĝis pri instruado.
Tupua Tamasese Tupuola Tufuga Efi
Tupuola Taisi Tufuga Efi estas samoa politikisto. Li naskiĝis en la 1a de marto de 1938, do nun estas -jara. De 2007 ĝis 2017 li estis la ŝtatestro (samoe O le Ao o le Malo) de Samoo. Antaŭe li jam dufoje estis ĉefministro de la lando.
Discus textilis
Oni konsideras la specion kiel formortinta. Ĝi estis endemia specio de La Palma.
Tupua Tamasese Tupuola Tufuga Efi
Efi apartenas al unu el la nobelaj familioj de Samoo kaj portas la honorajn titolojn „Tamasese“ kaj „Tafaifa Tui Aana“. Post ricevo de la honora titolo „Tupuola“ li iĝis membro de la "konsilio de vicantoj", malgranda grupo el membroj de la altnobelaj familioj de Samoo, kiuj per tiu membreco aŭtomate iĝas ŝtataj vicprezidantoj.
La Homrajtprotekta Partio estis kunfondita en majo de 1979 de Va'ai Kolone kaj de Tofilau Eti Alesana en opozicio al la regado de Tupuola Efi.
Gyula Wälder (arkitekto)
Gyula Wälder [djula velder], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wälder Gyula estis hungara arkitekto, profesoro, membro (korespondanta en 1935) de Hungara Scienca Akademio.
Gyula Wälder naskiĝis la  1884 en Szombathely. Li mortis la 1944 en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Wälder frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Vieno. Post la diplomo en 1905 li studvojaĝis al Italio kaj Habsburga Imperio, kie li okupiĝis precipe pri la baroko. En la sekva jaro li ekinstruis en la teknikuniversitato en Budapeŝto, krome li havis propran arkitektan firmaon. Liaj planitaj konstruaĵoj estas troveblaj en la tuta Hungara reĝlando. Li ricevis premiojn en 1929 kaj 1930.
Julia Warhola
Julia Warhola (rutene Юлія Варгола, en slovaka Júlia Varcholová, 17a de novembro 1892 - 22a de novembro 1972) estis la patrino de la usona artisto Andy Warhol.
Okulvitreca kormorano
La Okulvitreca kormorano aŭ Palasa kormorano (Phalacrocorax perspicillatus ) estas formortinta birdospecio de la familio de kormoranoj nome marbirdoj kiu loĝis en Bering-insulo kaj eble ĉe aliaj lokoj en la Komandorski-insularo kaj najbara marbordo de Kamĉatko. Ĝi estas la plej granda specio de kormorano konata kiel ekzistinta.
Aspekto
Tiu specio estis unuafoje identigita de Georg Steller en 1741 dum la katastrofa dua ekspedicio de Vitus Bering al Kamĉatko. Li priskribis la birdon kiel granda, mallerta kaj preskaŭ nefluga – kvankam ĝi estis pli probable malpreta flugi ol fizike malkapabla – kaj verkis "ili pezis 12–14 funtojn, kaj tiele ununura birdo sufiĉas por tri malsataj homoj." Kvankam kormoranoj estas kutime konsiderataj malbongustaj, Steller diras, ke tiu birdo bongustegas, partikulare kiam ĝi estis kuirita laŭ la sistemo de la indiĝenaj Kamĉadaloj, kiuj enmetis la tutan birdon en argilo, enterigis ĝin kaj bakis ĝin en varma truo.
Formorto
Krom la fakto ke ili manĝis fiŝojn, apenaŭ neniom oni scias pri tiu birdo. La populacio rapide malpliiĝis post vizitantoj al la areo ekkolektis la birdojn kiel manĝo kaj por la plumoj, kaj ties informoj pri profita balenokomerco kaj grandaj populacioj de Arkta vulpo kaj aliaj animaloj kun valoraj haŭtaĵoj kondukis al amasa alveno de balenĉasistoj kaj haŭtokomercistoj al la regiono; la lastaj birdoj ŝajne vivis ĉirkaŭ 1850 ĉe insuleto Rokaĵo Arij (en rusa Арий Камень) ), ĉe la nordokcidenta pinto de la Beringa Insulo.
Supozata prahistoria registro el Amĉitko, Alasko (Siegel-Causey et al., 1991), estas bazata sur misidentigo de restoj de Dukresta kormorano (Olson, 2005).
Julia Warhola
Vivo
Julia emis kanti tradiciajn rutenajn popolkantojn kaj estis tre artema. Ŝi ŝatis pentri. Ŝiaj preferataj temoj estis anĝeloj kaj katoj. Ŝi faris ankaŭ brodaĵojn kaj aliajn manmetiaĵojn, kiaj bukedoj de man-faritaj floroj faritaj el ladoj kaj kolora papero. Dum Pasko ŝi ornamis paskajn ovojn laŭ la tradicio Pisanka.
Jam vidvino, ŝi translokiĝis al Novjorko en 1951 por zorgi pri Andy. Li oftis uzis ŝian ornaman kaligrafion por akompani siajn ilustraciojn. Ŝi eĉ ricevis premiojn pro sia literumado, inklude unu el la American Institute of Graphic Arts pro albumkovrilo por The Story Moondog, de la muzikisto Louis Thomas Hardin en 1958. En 1957 ŝi ilustris malgrandan libreton titolitan Holy Cats kaj ŝi laboris ankaŭ por 25 Cats Name Sam and One Blue Pussy.
En 1966, Andy faris filmon titolitan Mrs. Warhol (nigra-blankan, 66 minutoj). Ĝi montras Julia en ŝia teretaĝo en la hejmo de Andy ludantan “aĝan peroksidan filmostelulon kun mutaj edzoj”, inklude la plej ĵusan edzon, ludatan de Richard Rheem. Andy sekvis ŝin per sia kamerao dum ŝi faris siajn ĉiutagajn rutinaĵojn.
En 1971, ŝi revenis al Picburgo kaj mortis post unu jaro. Ŝi estas enterigita, kun sia edzo kaj ĉe ŝia filo Andy, en la Baptisma Bizanca Katolika Tombejo Sankta Johano de Bethel Park, suda ĉeurbo de Picburgo.
Haiming (Bavario)
Haiming estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altötting de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Haiming situas borde de la rivero Inn, kiu konsistigas la nordorientan limon de la teritorio.
Mezurbendo
Mezurbendo estas longa mallarĝa peco de fleksebla materialo (tolo, metalfolio k.a.), gradigita laŭ longa mezurunuo (kutime centimetroj aŭ coloj), uzata por mezuri longojn kaj rektajn kaj kurbajn.
Ŝtalaj mezurbendoj estas faritaj el maldika strio de tolo kovrita de verniso kaj rulvolvita en plasta aŭ metala skatolo. Je la ekstremaĵo de la strio, interne de la skatolo troviĝas spirala risorto, kiu retiras la eltiratan bendon en la skatolo. Por eviti tion dum mezurado, ekzistas blokilo, kiu tenas la eltiratan mezurstrion.
Troveblas ŝtalaj mezurbendoj kun longo egala al 2 m, 3 m, kaj 5 m.
Longaj mezurbendoj estas plejofte faritaj el tola aŭ plasta teksaĵo kaj gradigitaj sur la teksaĵo mem, aŭ sur ĝia kovrilo el plasto aŭ verniso. Ili estas rulvolvitaj en aparta skatolo kaj revolveblaj per kranko. Tiuj mezurbendoj troveblas kun longoj inter 10 m kaj maksimume 100 m. Ili estas uzataj en metioj, por terenmezurado kaj en sportoj.
Balázs Imreh
Balázs IMREH [balAĵ imre], laŭ hungarlingve kutima nomordo Imreh Balázs estis hungara matematikisto, profesoro.
Mezurbendo
Aparta tipo estas tola mezurbendo (mezurrubando) kun longo kutime egala al 150 cm, uzata en tajlorejoj. Ĝi estis unue enkondukitaj en Francio dum la jaroj 1825-1830.
Balázs Imreh
Balázs Imreh  naskiĝis la  en Szekszárd. Li mortis la en Szeged.
Biografio
Balázs Imreh frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, gimnazion en Bonyhád, poste li akiris diplomon en Sciencuniversitato József Attila en 1968. Ekde la sekva jaro li instruis samloke en la universitato. Li doktoriĝis en 1975, kandidatiĝis en 1983, lia instrua rango estis docento. Ekde 1994 li estis nomumita katedrestro, post 2 jaroj li ricevis japanan stipendion. Li ricevis premiojn en 1987 kaj 1990.
Li havis edzinon, kiu naskis 2 filojn.
27303 Leitner
27303 Leitner estas tre malgranda, tre hela sed ne rapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Roxanne Leitner, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2011, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Ursuline Academy of Dallas (Teksaso, Usono).
NGC 168
NGC 168 (aliaj indikoj — PGC 2192, ESO 474-4, MCG -4-2-26, AM 0034-225, IRAS00341-2251) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Novigado de la evangela eklezia muziko en Germanujo post 1920
La novigado de la evangela eklezia muziko en Germanujo post 1920 klopodis pri nova sanktigo de la muziko de la evangela diservo.
La novigomovado de la evangela eklezia muziko estis envolvita en novklasikismo traira la tutan eŭropan muzikan kulturon ekde proksimume 1920. Ĝi radikis en la kantmovado kaj transprenis el ĝi la volon al facila prezentebleco, al kantebleco de la melodioj kaj al tuja komprenebleco por la aŭskultantoj. Romantismaj kantoformoj sentataj kiel subjektivaj estis ekskludataj favore al rekonsciiĝo pri la forto de linieco, travivebla en la protestanta ĥoralo, kaj la interplekto de liniaj energioj al polifoniaj streĉoj. Mezurdona modelo de la kompoziciaj teknikoj estis la nurvoĉa muziko de la germana altbaroko, ekzemple la ĥormuziko de Heinrich Schütz.
Lettre de cachet
En franca historio, lettres de cachet, (Esperanto " sigeliloleteroj") estis leteroj kun la subskribo de la reĝo de Francio kaj la alsubskribo de unu el siaj ministroj, parafitaj kun la reĝa sigelo, aŭ cachet. Ili enhavis ordojn rekte de la reĝo, ofte efikigi arbitrajn agojn kaj juĝojn kiujn oni ne povus apelaci.
La reĝo eldonis la lettre de cachet por la celoj malhelpi kunvenojn de fakorganizitaj korpoj aŭ plenumi ioman difinitan agon. La provincaj Statoj (apartigitaj kastoparlamentoj) konvokis tiumaniere; per lettre de cachet (en tiu kazo, lettre de jussipri), aŭ per montrado en persono en lit de justice, la reĝo ordigis parlamenton aligi leĝon malgraŭ sia propra rifuzo pasi ĝin.
La plej renomaj lettres de cachet, aliflanke, estis punaj, kiuj kondamnis submetulon sen proceso en tribunalo kaj sen ŝanco de defendo kontraŭ enkarcerigo en ŝtata aŭ ordinara malliberejo, enfermo en monaĥejo aŭ malsanulejo, perforta kolonio-transportado, aŭ elpelo al alia regnoparto. La riĉuloj foje aĉetis tiajn leterojn por forigi individuojn kiujn ili ne deziris.
Listo de islandaj esperantistoj
Jen listo de Islandaj esperantistoj kaj aliaj kiu loĝas aŭ iam loĝis en Islando:
521 Brixia
521 Brixia estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Kloriza familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Raymond Smith Dugan la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝia orbito estis kalkulata de la itala matematikisto Emilio Bianchi. Ĉar Emilio Bianchi naskiĝis en la provinco de Breŝo, la asteroido estis nomita "Brixia", latina nomo de la urbo Breŝo.
13403 Sarahmousa
13403 Sarahmousa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).