cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kolombo
Kolombo estas la ordinara nomo por anoj el la kolombedoj, familio de birdoj. La vorto taŭgas ankaŭ por la plej konata genro nome Columba. Unu el la plej ĉieestaj kolomboj estas la „ordinara kolombo“ aŭ rokkolombo (Columba livia), kiu troveblas tra la tuta mondo. Tiu specio estis hejmigita de antaŭ longe kaj donis al la birdo la nomon hejmkolombo aŭ simple kolombo. Kiam tiuj birdoj vivas sovaĝe en urboj, oni nomas ilin urbokolombo.
Rokkolombo
La ordinara kolombo, el kiu ĉiuj rasoj evoluis, descendis el la rokkolombo aŭ livio. Rokkolomboj troviĝas en okcidenta kaj suda Eŭropo, norda Afriko kaj suda Azio, ekzemple en Barato; ili faras siajn hejmojn sur la rokaj klifoj ĉefe marbordaj, dum la hejmigita urbokolombo loĝas ie ajn en urboj. En Britio, Irlando kaj granda parto de ties iama teritorio la rokkolombo estas pura nur en apartaj zonoj. La rokkolombo vivas ĉirkaŭ 3–5 jarojn sovaĝe kaj ĝis 15 jarojn en kaptiteco, kvankam oni estis informita pri pli longvivintaj specimenoj.
Karakteroj
La rokkolombo estas 32–37 cm longa kun enverguro de 64–72 cm. La blanka pugo de la pura rokkolombo estas ĝia plej klara identigilo, same kiel la du nigraj flankaj strioj en helgrizaj flugiloj; neniu el la du havas ĉu la trukolombo ĉu la palumbo. La vosto havas nigran finan larĝan strion. Rokkolombo estas forta kaj rapida dumfluge, sed foje ŝvebas kaj lasas siajn flugilojn en formo de litero vo.
Preskaŭ la tuta korpo estas blugriza ĝenerale; la kolo (kaj foje ankaŭ la brusto) montras belajn nuancojn violajn ĉefe antaŭe kaj verdajn ĉefe malantaŭe pli intense ol ĉe la trukolombo; la intenseco kaj beleco de la kolornuancoj de la kolo de la kolombo inspiris la titolon de la hispanaraba libro La kolumo de la kolombo de Ibn Hazm pri la nuancoj de la amo en homoj. La okulringo estas ĝenerale oranĝa. La kruroj kaj piedoj estas ruĝaj, la ungoj nigraj.
Etan prahistorian subspecion de la rokkolombo, kiu vivis dum la lasta glaciepoko en Francio, oni priskribis kiel Columba livia minuta.
Kondutaro
Delonge oni konas la kapablon de la kolomboj por orientiĝi al la loĝejo. Kiel por aliaj birdoj, oni studis la kapablon de kolomboj por kompreni la elektromagnetismon de la Tero. Sed lastatempe ĵusa studo montris, ke kolomboj povas ankaŭ konstrui sian flugmapon per flarado. Precize ili povas distingi dimetilsulfuron, komponaĵon elsendita el fitoplanktono en la maro, la monoterpenojn, elsenditajn el vegetaĵaro, por ekzemplo de pinoj, kaj trian kompontipon kiel ksilenojn, toluenojn kaj bencenojn, de homa deveno okazigitajn ĝenerale el uzado de brulaĵoj. Kombinante tiujn tri tipojn de odoroj, ili povas lokigi la marbordon, la arbarojn, kultivojn kaj parkojn kaj urbajn areojn, pere de kio ili konstruas sian mapon.
Ĉe homoj
Homaro ĝuas avantaĝon de miloj da jaroj de hejmigitaj kolomboj. Kun la baza sovaĝa park-kolombo, kaj kun la ĉampiona vet-kolombo, kiu kostas milojn da dolaroj, kolomboj donas al la homaro eblecon apreci la belecon de tiuj birdoj ie ajn. De antikva tempo, oni uzis kolombojn por porti mesaĝojn, kaj en periodoj de paco kaj de milito.
Ankaŭ, kolombojn oni mencias ofte en la judkristana Biblio, de kiu sekvas ke la blanka kolombo kun olivarbbranĉo enbeke estas simbolo de paco.
Diversaj rasoj
Centoj, se ne miloj da rasoj brediĝas por diversaj celoj: grandaj kolomboj por manĝi, tre belaj tipoj por konkuraj ekpozicioj, konkursaj kolomboj kaj mesaĝaj kolomboj por veti kaj mesaĝi, rulaj kolomboj por iliaj aeraj akrobatemoj kaj tipleraj kolomboj por iliaj kapablecoj por longdaǔraj flugoj.
Horna Kabo
Kabo Horna aŭ Horna Kabo, (Cabo de Hornos) estas landpeco de Fajrolando ĉe la suda pinto de Sudameriko en Ĉilio.
Por eviti la longegan kaj (pro grandaj ventegoj) danĝeran ŝipvojaĝon inter atlantikaj kaj pacifikaj havenoj ĉirkaŭ la markolo de Kabo Horna, oni konstruis la Panaman kanalon.
Laŭ estimoj mortis en la maro antaŭ la Horna Kabo pli ol 10.000 homoj kaj sinkis pli ol 800 ŝipoj. Pro tio la plej granda ŝip-tombejo de la mondo situas antaŭ Kabo Horna.
Distrikto Lüdinghausen
La distrikto Lüdinghausen de la jaro 1815 ĝis la 31-a de decembro 1974 estis administra distrikto de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenis al la distriktaro Monastero kaj estis membro en la regiona ligo Vestfalio-Lipo. Sidejo de la distrikto estis la samnoma urbo Lüdinghausen.
La 1-an de januaro 1975 la teritorio dispartiĝis inter la distriktoj Coesfeld, Warendorf kaj Unna [en la distriktaro Arnsbergo]; la loĝloko Bockum-Hövel estis enkomunumigata en la eksterdistrikta urbo Hamm.
Colombier NE
Colombier estis ĝis fino de decembro 2012 svisa komunumo en la distrikto Boudry en Kantono Neŭŝatelo. Ĝi havis 5592 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 ĝi estis kunigita kun la komunumoj Auvernier kaj Bôle al la nova komunumo Milvignes.
Geografio
Colombier situas ĉe la norda bordo de la Lago de Neŭŝatelo, proksimume 5 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Colombier ĉe la lagobordo kaj la vilaĝetoj Cottendart (sur alteco de 570 m s.m.) kaj Le Villaret (sur alteco de 600 m s.m.) ambaŭ ĉe la suda deklivo de Ĵuraso.
La teritorio de la iama komunumo etendiĝas sur areo de 4,52 km², de kiuj 20% estas kovritaj de arbaro, 41% servas por agrikulturo kaj 38% por setlado.
Iamaj najbaraj komunumoj
La iama komunumo Colombier limis ĝis decembro 2012 en nordo al Corcelles-Cormondrèche, en oriento al Auvernier, en sudoriento al la Lago de Neŭŝatelo, en sudo al Boudry, en okcidento al Bôle, kaj en nordokcidento al Rochefort.
Trafiko
Tra Colombier pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 kaj la svisa aŭtovojo A5, al kiu ĝi disponas pri propra alveturejo. Colombier disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bielo al Laŭzano. La komunumo estas ankaŭ servata de la neŭŝatela tramlinio n-ro 5 de Neŭŝatelo al Boudry.
Historio
La unua dokumenta mencio de Colombier datiĝas el la jaro 1228 kiel Columbier.
Sub la hodiaŭa kastelo de Colombier estis trovitaj la restaĵoj de unu el la plej grandaj romiaj vilaoj en Svislando. La unua dokumenta mencio de Colombier datiĝas el la jaro 1228 kiel Columbier. La kastelo de Colombier estis dum mezepoko la sidejo de la Senjorujo de Colombier. En la jaro 1534 la grafo de Neŭŝatelo akiris la senjorujon. Ĝis 1832 Colombier estis la sidejo de neŭŝatela majorejo.
En 2012 la kastelo de Colombier gastigas militan muzeon kaj lertigejon por soldatoj kaj policistoj.
Pere de la kunigo de Auvernier, Bôle kaj Colombier al la nova komunumo Milvignes la loko kun efiko de la 1-a de januaron 2013 ĉesis ekzisti kiel memstara komunumo.
La fervojkatastrofo de la 22-a de marto 1871
La 22-an de maro 1871 en Colombier armea ekstratrajno, kiu transportis internitajn soldatojn de la franca Bourbakiarmeo, koliziis kun ŝarĝotrajno ŝarĝita de karbo. Mortis 22 homoj kaj vundiĝis 72. Ankoraŭ hodiaŭ monumento memorigas tiun katastrofon, kiu estis unu el la plej gravaj fervojakcidentoj en Svislando.
Ludus Magnus
Referencoj
41.89°N, 12.495°W
Přehořov
Přehořov (Prehorschow) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono 3,5 km sudoriente de Soběslav. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1372.
LLC
La vorto havas plurajn signifojn:
Paul Bekker
Max Paul Eugen Bekker (naskiĝinta la 2-an de septembro 1882 en Berlino; mortinta la 13-an de marto 1937 en Novjorko) estis germana orkestrestro, intendanto kaj unu el la plej influhavaj muzikkritikistoj en la unua triono de la 20-a jarcento.
Damaska Gubernio
La Damaska Gubernio (en araba: مُحافظة دمشق Muḥāfaẓat Dimashq) estas unu el dekkvar gubernioj (provincoj) de Sirio. Komplete ĉirkaŭita de la Gubernio Rif Dimaŝk, konsistas nur el la urbo Damasko, nome ĉefurbo de Sirio, kaj la antaŭurbo Jarmuk.
La areo de la gubernio estas ĉirkaŭ 107 km², kio enhavas la areon de la urbo Damasko kaj de la antaŭurbo Jarmuk, kaj ties loĝantaro estas ĉirkaŭ 1,711,000.
2667 Oikawa
2667 Oikawa estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo.
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Oikawa Okurō (foje nomata, laŭ la okcidenta maniero, Okurō Oikawa).
Reĝa Palaco (Budapeŝto)
Reĝa Palaco en Budapeŝto apartenas al la plej gravaj turismaj allogaĵoj en la hungara ĉefurbo en Vár (distrikto). Ĝi estis sidejo de hungaraj reĝoj. La Reĝa Palaco estas ankaŭ historia monumento, kie estas videblaj gotiko, renesanco, baroko, krome la vido estas Monda Heredaĵo ekde 1987.
Situo
La palaco situas sur Monto Vár, en ties suda parto. La monto mem estas malalta longa monto, kiu sekvas direkton de Danubo.
Historio
Post invado de la tataroj en 1242 oni komencis konstrui fortikaĵon por defendi loĝantojn de Buda. Ekde 1347 komenciĝis konstruado de la gotika reĝa palaco kun defenda sistemo, kiu daŭris du jarcentojn. Paŝo post paŝo la hungaraj reĝoj vivis jam en palaco en Buda. Precipe Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) konstruis imponan palacon, sed ankaŭ aliaj reĝoj alkonstruis ion. Aparte menciindas pompa kortumo de Matiaso la 1-a. Tiel la fortikaĵo havas 3 partojn: Inter 1541 kaj 1686 la turkoj posedis la palacon, sed ili konstruis preskaŭ nenion, ĉar tiom sufiĉis al ili. Post daŭra sieĝo la fortikaĵo en 1686 estis rekonkerita de kristanaj fortoj. Tamen post akraj bataloj la Palaco estis preskaŭ tute detruita. La restaĵojn oni malkonstruis kaj inter 1714-23 konstruis la unuan malgrandan palacon. Ĝis 1780 la palaco fariĝis sidejo de universitato, poste sidejo de la palatino, ĉar la Habsburgoj vivis en Vieno. En la 19-a jarcento arkitektoj Miklós Ybl kaj Alajos Hauszmann konstruis la lastajn palaco-partojn. La lasta loĝanto de la Palaco estis Miklós Horthy ĝis 1944.
Schindellegi
Schindellegi estas setloloko de la komunumo Feusisberg en la distrikto Höfe, Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 3,249 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Trafiko
Schindellegi disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de la Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Sankt-Galo tra Rapperswil al Lucerno. Tiu linio kruciĝas en Schindellegi per la trajnlinio de Wädenswil al Einsiedeln. La kantona ĉefvojo n-ro kondukas en tunelo sub la vilaĝa kerno al la Sattel-Pasejo. Poŝtaŭtolinio kondukas de la stacidomo de Schindellegi al la ĉefvilaĝo Feusisberg.
Historio
La unua dokumenta mencio de Schindellegi datiĝas el la jaro 1220 kiel Schindelar (= deponejo por lignotegeloj). Schindellegi estis plurfoje loko de miltaj aktivecoj, nome dum la Malnova Zurika Milito (1439-1450), dum la Militoj de Kappel (1529-1531) kaj laste sum la Apartfederacia Milito en la jaro 1847, kiam la ŝvicanoj unue sukcese defendis sin kontraŭ la federaciaj trupoj antaŭ la kompleta okupo de la kantono. Dum la Malnova Zurika Milito en la jaro 1440 la zurikanoj devis cedi la Malantaŭan Bienon, kiel tiam nomiĝis Wollerau, al kiu Schindellegi apartenis, al la ŝvicanoj. La komunumo Feusisberg estis kreita per la nova konstitucio en la jaro 1848 el la vilaĝoj Feusisberg kaj Schindellegi.
Vidindaĵoj
Vidinda estas la preĝejo Sankt-Anna, kiu estis konstruita innter la jaroj 1907 ĝis 1909 sur la rokobarilo, kiu baras al la rivero Sihl la rektan vojon al la Lago de Zuriko.
Velarium
La velarium kiu kovris la Koloseon en Romo havigis kaj ombron kaj ioman protekton kontraŭ pluvo, kvankam la ĉefa uzo de la velarium estis krei aerumadon, kreante cirkuladon kaj freŝan venteton.
Butila trijodoacetato
Butila trijodoacetato aŭ C6H9I3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trijodoacetata acido kun butanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Butila trijodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.Saloj kaj esteroj de la trijodoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan jodon, jodoformon kaj karbonan duoksidon.
Neguso
Temas pri honora titolo havigita al guberniestroj de la plej gravaj provincoj aŭ regnoj de la imperio: nome Gojjam, Ŭelega kaj la Regno de la Maro (kie estis uzita ankaŭ la titolo Bahr Negus, nome la Reĝo de la Maro, kiu estis la plej antikva titolo de la regantoj de la nuntempa centra Eritreo) kaj poste ankaŭ de tiuj de Ŝeva. Tiuj regantoj, kaj aliaj nobeluloj altrangaj, havis la titolon de Ras, kiu estis heredebla, sed por esti plialtigitaj al rango de Neguso necesis imperia dekreto.
La termino neguso aŭ negus derivas de la ŝemida lingvaro, de la verba radiko ነግሠ (N-G-Ś) kiu signifas regi. Tiu termino estis uzata foje ankaŭ por traduki la vorto reĝo en la biblio literatur, partikulare en la anglalingva.
Ahmad Ŝamlu
Ahmad ŜAMLU (perse: احمد شاملو) (naskiĝis la en Teherano kaj mortiĝis la  en Karaĝo) estas irana poeto, unu el la plej grandaj poetoj de la persa lingvo en la nuna tempo. Lia pseŭdonimo estas A. Bamdad (perse: ا. بامداد).
Ŝamlu estas unu el la elstaraj voj-malfermantaj poetoj de nov-stila persa poemo en Irano, kiu post Nima faris grandan impreson al nuntempaj poezio kaj poetoj de Irano.
Star Wars
La filmoj estas:
Ahmad Ŝamlu
Li ĉiam estis pioniro, ĉu en prezentado de pensoj kaj novaj sentoj, ĉu en tradici-rompado kaj kreado de novaj framoj por poezio. Lia verso-farado pli multe informas nin pri la situacio kaj eco de la nuna vivado, kompare kun tiu de aliaj poetoj. La malfacila individua aŭ socia vivado, ties dolorantaj kaj daŭremaj suferoj plenigas liajn poemojn.
Star Wars
Deveno
Komence Stelaj Militoj estis senambicia filmo farita kun la espero rekuperi la investon, sed Lucas surpriziĝis pro tiom granda sukceso. Tri jarojn poste aperis La Imperio kontraŭatakas fine (ĉar Lucas ĝin konsideris la fina filmo) aperis la tria filmo de la serio, Reveno de la Ĵedajo.
Ahmad Ŝamlu
Vivo
Li naskiĝis en 1925 en Teherano, la ĉefurbo, kaj poste loĝis en sudoriento de Irano dum infanaĝo kaj junaĝo. Dum tiuj jaroj malfacilaj kaj ciganecaj, li spertis libron kaj librolegadon kaj anstataŭigis muzik-emocion per legad-emocio, kiun li antaŭe ne havis la eblecon lerni pro malkonvena situacio de sia vivo. Li ne finis sian mezlernejan studadon kaj eniris la lernejon de socio kaj plenforte serĉis laboron. Post la okupado de Irano per la aliancitaj landoj (Granda Britio, Francio kaj Rusio) dum la dua mondmilito li interesiĝis pri naziismo (plej multaj junaj iranaj naciistoj havis tiam tian emon) kaj pasigis unu jaron en malliberejo de la aliancitaj landoj. Ne longe post liberiĝo, li aliĝis al la fronto de avangarda poemo, kaj reeniris malliberejon dum preskaŭ unu jaro. Post 1954 li sekvis poemverkadon serioze, kaj ekemis al ĵurnalismo. Li akceptis redaktadon de kelkaj ĵurnaloj kaj monataj bultenoj. Li kreis kelkajn novelojn, rakontojn por infanoj, poemlibrojn, tradukaĵojn el fremdlingvaj poetoj, ekzemple Federico García Lorca, Majakovskij k.a. Ankaŭ liaj poemoj estas tradukitaj en la hispanan, rusan, armenan, anglan, francan, germanan, nederlandan, rumanan kaj turkan lingvojn. Unu el liaj verkoj estis eldonita en Japanio. Liaj elektitaj poemoj estas eldonitaj en la serba lingvo. Ili estis ankaŭ instruataj je 5 unuoj de studado en Salt-Lake City Universitato.
Star Wars
Deveno
Sed post tioma sukceso, kaj kun multaj romanoj kaj komiksoj publikigitaj pri la temo, en 1997, Lucas reeldonis la trilogion kaj komencis la filmadon de la kvara filmo (la unua kronologie), pensante fari novan trilogion kaj konsiderante Stelaj Militoj kiel la kvara filmo de la tuta seslogio.
Michiharu Otagiri
Michiharu Otagiri (小田切 道治, n. ) estas japana futbalisto.
Kosifuloj
Kosifoj aŭ kosifuloj estas adaptitaj nomoj (el la latina scienca nomo) por malgrandaj insektomanĝantaj birdoj de la genro Cossypha kaj foje ankaŭ por la ununura specio de la simila genro Cossyphicula. Ili estis iam lokitaj en la familio de Turdedoj, sed estas nune plej ofte traktataj kiel parto de la familio de Muŝkaptuledoj kaj ene de la grupo de la Saksikolenoj.
Franz Okelmann
Franz OKELMANN (naskiĝis la, mortis la ) estis germana esperantisto.
Okelmann eklernis Esperanton nur kiel maljunulo en la 1980-aj jaroj. Por ekzerci la lingvon, li komencis kompili sur sia komputilo ampleksan vortaron Esperanto-germanan, kies unua eldono aperis en 1987. Li mem eldonis la verkon kun neprofesia aspekto, ĉiam indikante en siaj informiloj kaj fakturoj, ke li estas tegmentista majstro.
La unua eldono enhavis abundon da eraroj. Ĝi celis ĉefe komencantojn, ĉar ĉiuj vortoj estis ordigitaj strikte laŭ alfabeta ordo, ne laŭ la radikoj. Poste Okelmann plibonigadis kaj ampleksigadis la vortaron. Aperis pluraj pliaj eldonoj; ĝis la apero de la Großes Wörterbuch Esperanto-Deutsch en 1999 la vortaro de Okelmann estis la plej ampleksa daŭre havebla vortaro Esperanto-germana.
En 1990 Okelmann publikigis la alidirektan vortaron Germana-Esperanto. En sia recenzo en Esperanto aktuell n-ro 5/1990, Rudolf Fischer nomis ĝin "erariga, neutiligebla, superflua". Tio tamen ne malhelpis Okelmann ampleksigi kaj plibonigi la verkon.
Kosifuloj
Specioj en taksonomia ordo estas la jenaj:
Star Wars
Deveno
En 2012 estis eldonita la renovigita versio de la unua epizodo en 3D. Kompanio The Walt Disney Company, kiu aĉetis Lucasfilm je 30 de oktobro, proklamis, ke ĝi planas eldoni novan epizodon de Stelaj Militoj dum 2015.
George Lucas diris pri tio: "Venis la tempo por redoni Stelajn Militojn por nova generacio de filmistoj. Mi ĉiam kredis, ke Stelaj Militoj povos supervivi min, kaj mi decidis, ke estas tre grava redoni ĝin al aliaj homoj".
Krom tio, novaj posedantoj de Stelaj Militoj pretas verki tutan trilogion, kaj ankaŭ filmoserion pri la tempo inter la III kaj IV filmoj.
Ekde 2015 novaj Stelaj Militoj eldonatos dum ĉiu somero.
La filmoj temas pri batalo inter du sistemoj (Respubliko kaj Imperio), du armeaj ordenoj (Ĵedaja kaj Sith), ekvilibro de la Bono kaj la Malbono.
Stela Ampleksigo
Post la unua trilogio, la franĉizo ampleksiĝis precipe per romanoj kaj komiksoj.
Libroj
Dekoj da libroj daŭrigis kaj ampleksigis la serion, multaj el ili apogataj de la entrepreno de Sr. LUCAS LucasFilm.
Komputilludoj
Pluraj, inter ili:
Temo
"Antaŭ multe da tempo, en tre, tre malproksima galaksio...." (kiel multaj rilataj filmoj) okazis batalo inter "Hela flanko de La Forto" de la kavaliroj Ĵedajaj kaj tiu "Malhela" de la Sitoj. Komence la filmoj rakontas kiel Respubliko militas kontraŭ alveno de Imperio, kiel Anakin Skywalker iĝas Ĵedajo, kaj kiel la jam korupta Respubliko malaperas pro alveno de opresiga Galaksia Imperio, kun Palpatine kiel imperiestro helpata de Darth Vader kiuj disigos la ordenon Ĵedajan.
Nur restos kelkaj kavaliroj ekzemple Obi-Ŭan Kenobi kaj Yoda kiuj instruos Luke Skywalker (filo de Anakin) esti ĵedajo kaj batali kontraŭ la Imperio helpante la Ribelanta Alianco.
Lottie Cunningham Wren
Lottie Cunningham Wren (naskiĝis la 29-an de septembro 1959) estas demokratia kaj homrajta advokatino kaj aktivulino en Nikaragvo. En 2020 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Forotic
Forotic [forotik] (hungare: Forotik) estas komunumo en Rumanio okcidente de Reșița. En 1910 ĝi havis 1 482 loĝantojn [rumanoj), en 1992 672 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skriba estas el 1597. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Aministre apartenas al ĝi Brezon, Comorâște kaj Surducu Mare.
La komunumo okcidente limas al Serbio.
Star Wars
Lingvoj
En la filmserio, la ĉefaj lingvoj estas:
5703 Hevelius
5703 Hevelius estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Star Wars
Sukceso de la serio
La sukceso de ĉi tiu serio permesis al reĝisoro LUCAS krei sian propran filmproduktantan firmaon (LucasFilm) kaj kelkajn aliajn kiel LucasArts (Komputilluda firmao) aŭ Industrial Light & Magic. Ek de la unua "Stelaj Militoj", LUCAS profitis la sukceson de la filmo por vendi t-ĉemizojn, komiksojn, tasojn, ktp inspiritaj en la figuroj de la serio.
Figuroj de Stelaj Militoj
Kelkaj el ili…
Pli da nomoj de Star Wars (Stelaj Militoj) en Esperanto troveblas en la Traduka Projekto
Karolidoj
La Karolidoj estis reganta dinastio de la frankoj en la frua mezepoko. La unuaj karolidaj regantoj estis ne reĝoj, sed nur maiordomus (lat. pli granda domo). La nomo de la dinastio devenas de la maiordomus Karolo Martelo, kies filo Pipino la Mallonga estis la unua karolida reĝo. La filo de Pipino estis la bone-konata Karolo la Granda.
Historio
Post morto de Ludoviko la Pia kaj la partigo de ties imperio (843) inter liaj tri filoj estiĝis tri partoj: La parto de Karlo estis iĝonta Francio, la parto de Lotaro nomiĝis Lotaringo (iĝonta Loreno) kaj la tria parto apartenis al Ludoviko la Germana. En la jaro 961 Otto la 1-a kunigis la partojn de Lotaro kaj de Ludoviko al unu regno, kiu poste konatiĝis kiel Sankta Romia Imperio.
Star Wars
Planedoj
Pli planedoj vi rekontas en Stelaj Militoj Vi povas legi la kvazaŭplenan liston de la fikciaj planedoj el la Star Wars universo ĉe List of Star Wars Planets (angle)
Karolidoj
Historio
La dinastio regis en la teritorio de Italio ĝis 905, en Germanio ĝis 911 kaj en Francio ĝis 987. La lasta reprezentanto de Karolidoj estis la franca Ludoviko la 5-a (966-987), post kiu la reĝo iĝis Hugo Kapeto, fondinto de dinastio de Kapetidoj.
Ĥoroŝovskaja (BKL Moskvo)
Ĥoroŝovskaja (Хорошёвская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' unuflanke kaj inter la stacioj ' kaj ' aliflanke, norde de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Karolidoj
Kelkaj gravaj dinastianoj
Hereda arbo ekde Karolo Martelo, kun proksimumaj vivojaroj, montriĝas en jena tabelo.
5703 Hevelius
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la pola astronomo Johannes Hevelius (1611–1687). Li estas konata por siaj detalaj mapoj de Luno.
Karolidoj
Kelkaj gravaj dinastianoj
Karakterizaj nomoj de la dinastio estas Karolo, Karlomano, Lotaro, Ludoviko kaj Pipino, kiuj ĉiuj aperas plurajn fojojn.
Moringa oleifera
Olea moringo, Moringa oleifera (sin.: „Moringa pterygosperma“, „Moringa moringa“, „Guilandina moringa“) apartenas al la familio de la Moringacoj (Moringaceae).
Ĝi ankaŭ nomiĝas behenonuksa arbo, ĉar el la semoj de la arbo oni ricevas behenoleo, stabilega ŝmiroleo, kiu estas uzata en la horloĝa industrio, antaŭ ĝi estas anstataŭata per la multe pli malmultekosta oliva oleo aŭ palmoleo.
Ĥoroŝovskaja (BKL Moskvo)
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Moringa oleifera
Priskribo
La rapide kreskanta arbo atingas en sia unua vivojaro altecon de 5 ĝis 8  m. Juna arbo atingas pen ĉiu jaro altecon de ĝis  8 m ,se ĝi ne estas stucita. La radiko estas tubera, la trunko havas diametron de  ĝis 25–40 cm. Ĝi povas fariĝi dika kiel botelo. Ĝi disbranĉiĝas en multaj maldikaj, iom pendantaj branĉetoj. La folioj kreskas ĉe la branĉopintoj amase. Ili staras spirale, ili longas 20 ĝis 25 cm kaj estas duoble ĝis trioble pinataj. La ovalaj folietoj longas 1 ĝis 2 cm. La arbo havas 2 ĝis 3 cm grandajn florojn kun 5 mallongaj sepaloj, 5 petaloj, 5 fekundaj  stamenoj kaj 5 stamenoidoj. La floraroj estas pedunklaj, kiuj havas longecon de 10 ĝis 25 cm kaj ekkreskas el la foliakseloj. La floroj estas bonodoraj (similas al violetoj). Ili estas kreme blankaj kun flavaj punktoj ĉe la bazo. La fruktoj estas ĉ. 2 cm larĝaj kaj ripaj kapsulfruktoj kun longeco de  25 ĝis 45 (ĝis 90) cm. La semoj estas rondaj aŭ preskaŭ trieĝaj kaj po 3 paperecaj flugiloj. En Tanzanio la hinddevenaj loĝantoj nomas la semojn kaj la fruktoj „sinĝu-o“. La kromosomonombro estas 2n = 22.
Luzy (stacidomo)
Luzy estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Luzy, en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Moringa oleifera
Disvastigo kaj kreskejoj
La arbo origine venis el la Himalajo-regiono de la norda Hindujo, ĝi tamen kreskas tutmonde en la tropikoj kaj subtropikoj, precipe la planto kreskas en landoj de Afriko, Arabujo kaj sudoreienta Azio kaj la karaibaj insuloj. Moringa oleifera estas kultivataj ankaŭ en Honduraso kaj Sudameriko. En Honduraso oni volas rearbarigadon de la lando per la moringo. . La moringo kreskas en varmegaj, semiaridaj klimatoj kun meza precipitaĵo inter 250 kaj 1500 mm/jaro. Ĝi preferas malpezajn lomajn grundojn, sed ankaŭ kreskas sur pezaj grundoj.
Fruktoj
Tre junaj, nematuraj malhelverdaj fruktoj estas uzataj kiel freŝa fazeoloj. Ili estas ŝatataj en suda kaj sudorienta Azio.
Luzy (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nevers - Chagny (760000).
Moringa oleifera
Radikoj
La tuberaj radikoj de junaj plantoj estas elfositaj kaj tiritaj el la grundo. La radikoŝelo estas iom venena kaj devas esti forigita (alkaloidoj)- La radikoj enhavas i.a. bezilsinapoleo]n], kiu kaŭzas la  [[kreno- guston.
Semoj
El la semoj de moringo estas presata plantoleo, unu el la plej bonaj kaj stabilaj plantoleoj de la mondo. Ĝi estis en fruaj jaroj por fari ungventojn kaj ŝmiroleon en la horloĝindustrio. La oleo de moringo ankaŭ taŭgas por fari salatoleon, sapon kaj kosmetikaĵojn. Kiel behenoleo ĝi ankaŭ povas esti uzata por biodizelo.
Enhavosubstancoj
La manĝeblaj plantpartoj, antaŭ ĉio havas altajn procentaĵojn de proteinoj, ĝi estas vitaminriĉa (antaŭ ĉio vitaminoj A kaj C) kaj estas riĉa de mineralaĵoj (kalcio, magnezio, kalio, fero kaj natrio).
Kuracado
Ĉiuj plantpartoj de moringo estas uzataj por fari tradiciajn medikamentojn en Hindujo, Srilankao Javo kaj Afriko. La suko estas uzata por stabiligi la sangopremon. La folioj efikas kontraŭ inflamaĵoj. La radikoj resanigas reŭmatismon.
Gioseffo Zarlino
Gioseffo Zarlino (* 31-an de januaro 1517 en Chioggia; † 14-an de februaro 1590 en Venecio) estis itala kapelmajstro, muzikteoriisto kaj komponisto.
La verkaro postlasita de li estas supervidebla kaj ampleksas krom aliaj verkoj kelkajn harmonion, motetojn kaj madrigalojn. Muzikhistorie pli grava estas lia laboro kiel muzikteoriisto. Multaj nomas lin "patro de la moderna muzikteorio". Lia plej fama studento estis la muzikteoriisto kaj komponisto Vincenzo Galilei, patro de Galileo Galilei. Plua fama lerninto estis Giovanni Croce.
Gábor Hollósi
Gábor Hollósi [holOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hollósi Gábor estis hungara zoologo, anatomo, altlerneja instruisto.
(86964) 2000 JV2
(86964) 2000 JV2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,197593 astronomia unuo, tie estas 29,559 milionoj da km.
László Szlávics (pli aĝa)
László Szlávics [lAslO slAviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szlávics László estis hungara avangarda skulptisto, oraĵisto. Liaj gefiloj estis Alexa Szlávics kaj László Szlávics (pli juna). László Szlávics naskiĝis la en Henyehegy (ekstera parto de Nagylengyel, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Szlávics post la bazlernejo eklaboris en fabriko en Győr en 1939. Li laboris en skulptista ateliero inter 1942-1944, sed poste li estis trudlaboristo en Nazia Germanio. Li hejmenvenis malsana en 1946, sed poste 2 jarojn li ne povis fari fizikajn laborojn, nur administrajn. Li akiris oraĵistan diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1955, en la sekva jaro li ricevis stipendion. Lia ĉefinstruisto estis András Dózsa-Farkas. Li edziĝis en 1958, post 2 jaroj li ricevis ŝtatan loĝejon kun ateliero. Li studvojaĝis al Parizo en 1967, en 1978 al Grekio. Liaj skulptaĵoj ne imitis la socialistan stilon, sed li estis avangardo. Li pionire uzis aluminion kaj malsamajn materiojn (metalo-ŝtono) en Hungario. Ekde la 1970-aj jaroj foje-foje li ankaŭ pentradis.
San Benedetto del Tronto
San Benedetto del Tronto estas komunumo de Italio. Ĝi situas ĉe la enfluejo de la rivero Tronto en la Adriatikon kaj estas laŭ la loĝantaro la kvina urbo de la regiono Markio, post Ancona, Pesaro, Fano kaj Ascoli Piceno.
Estas verda oazo kun 8000 palmoj, strando agnoskita kiel konforma al la postuloj de la internacia projekto “Blua Flago”, gast-akcepto unuaklasa, amuzejoj, modbutikoj, revigaj kuirarto kaj klimato, plaĉaj distroj por plenkreskuloj kaj infanoj, sportejoj, romantika landinterno, kulturaj eventoj, promen- kaj biciklo-vojoj, nuntempa arto kaj historiaj tradicioj.
La urbo fieras pro sia marborda strato, planita en 1932, kvar kilometrojn longa. Ĉe ĝi estas ĝardenoj kun miloj da plantoj, pinarbareto, biciklovojo, elegantaj ripoz-placetoj, palmoj kaj lagetoj, tenisludejoj, fontanoj kaj akvoludoj, artverkoj, porinfanaj ludĝardenoj. La haveno de San Benedetto del Tronto, inter la plej gravaj en Italio pro la nombro da fiŝbarkoj kaj la kvanto da fiŝkaptaĵo, gastigas ankaŭ vastan dokon por centoj da turismaj boatoj.
La urba arkitekturo atestas pri la pasintaj tempoj: la urba historia emblemo estas la turo konstruita de familio Gualtieri je la fino de la 15-a jarcento kaj nomata de la urbanoj “il Torrione” (“la Ĉefturo”); ĝi situas en la “Paese Alto” (la Supra Kvartalo), la domgrupo loĝata de plej longa tempo, superrigardanta nun la tutan hodiaŭan urbon.
Sporto kaj libera tempo
La sportemuloj povas elekti inter multaj eblecoj. Ekzistas dekoj da instalaĵoj por rulbuloj, teniso, sketado, piedpilko, atletiko, naĝado. Krome la strando kaj la maro estas naturaj lokoj por sporta fiŝkaptado, ekzercokurado, velboatado, biciklado, kaj strandaj teniso, volejbalo, kaj rakeda marŝado.
La urbo disponigas eĉ 14 kilometrojn da biciklovojoj, el kiuj la plej rava laŭiras la 4- kilometran marbordan straton; ĝin ĉirkaŭas palmoj, oleandroj kaj tamarikoj. San Benedetto del Tronto dediĉas apartajn zorgojn al la infanoj: ĝardenoj provizitaj per ludiloj troviĝas kaj en la turisma zono kaj inter la loĝdomoj; strando kun tre fajna sablo, maro pura kaj kontrolata, milde dekliva marfundo regalas la gepatrojn per sekureco kaj sereneco, same kiel la centra zono kaj la suda marborda strato malpermesataj al la aŭtoj. Pluraj estas la porinfanaj eventoj. Tial San Benedetto estas juĝata de la italaj pediatroj “strando porinfana”.
Arto kaj kulturo
La urba historio estas intime ligita al la maro, kiu estis honorita per kreado de riĉa kaj altvalora “Muzeo de la Maro”. Ĝiaj sekcioj estas: la Muzeo de la Mara Faŭno, kun elmontro de miloj da maraj specioj; la Muzeo de la Amforoj, unika en la mondo; la Pinakoteko de la Maro, kun 180 verkoj (pentraĵoj kaj fotoj); la Muzeo de la Marista Civilizo de Regiono Marche, kun objektoj kaj iloj utiligataj dum jarcentoj por fiŝkaptado; la Antikvejo, kun altvaloraj atestoj de la civilizacioj loĝintaj en la ĉirkaŭa teritorio.
Simbolo de la loka turismo estas la Lazura Palaceto (Palazzina Azzurra). Ĝi estis unue sidejo de la turisma entrepreno, ek de la 60-aj ĝis la 70-aj jaroj fame konata dancejo; nun, post zorgoplena restaŭrado kiu rekaptis la originajn formojn kaj kolorojn, ĝi gastigas ekspoziciojn kaj kunvenojn. Kongresojn, teatrajn spektaklojn, koncertojn gastigas “Palariviera”, kun siaj ses salonoj inter 100 kaj 1000 sidlokoj kaj koncernaj helpaj strukturoj.
Naturo
En la plej suda parto de la teritorio, lime kun regiono Abruzzo, etendiĝas “Sentina”, natura oazo eksterordinare grava por naturamantoj. Ĝi estas sabla kordono kun plataj dunoj kaj salriĉaj marĉoj, kie vivas pli ol 400 vegetalaj specioj; sekvante indikitajn padojn oni povas atingi observopunktojn por vidi la plurajn migrantajn birdojn, kiuj ĉi tie trovas unu el la malmultaj ripozhaltejoj laŭlonge de la adriatika migrovojo. Eŭropa Unio ĝin deklaris “Loko grava por la Eŭropa Komunumo”, ek de 2004 ĝi estas regiona Natura Rezervejo.
La marbordan straton (unu el la plej luksaj en Italio), riĉigas la verdaj areoj (precipe pinejoj), kaj pluraj ĉiaspeciaj palmoj. En la lastaj jardekoj multaj palmoj aldoniĝis al la urba trezoro: ili nun estas proksimume 10 mil (7 mil en publikaj spacoj). En 2007 la suda parto de la marborda strato estis kompletigita per laŭtemaj ĝardenoj kun raraj plantoj, regalante la vizitantojn per sugestiaj distraj okazoj.
Esperanto en San Benedetto
En San Benedetto okazis la 82-a Itala Kongreso de Esperanto
László Bíró (inventisto)
László BÍRÓ, aŭ László József BÍRÓ [lAslO jOĵef bIrO], hungare Bíró László József estis hungara-argentina inventisto.
Li naskiĝis, kiel Schweiger László József, la en Budapeŝto, en Terézváros. Li mortis la en Bonaero.
Biografio
En 1905 la juda familio prenis novan nomon Bíró. Li laboris, kiel ĵurnalisto, sed li okupiĝis ankaŭ pri pentrado. En la gazeta eldonejo li studis la presadon kaj en 1938 li patentis dufoje la globkrajonon. En la sama jaro li elektis la eklezion luteranan. Fine pro la kontraŭjuda etoso li migris al Argentino, kie li denove okupiĝis pri la globkrajono. En 1943 li denove faris patenton. Ekde 1945 oni jam aĉetis la globkrajonon, kies nomo estis Eterpen. Tamen tiu skribilo tutmonde disvastiĝis, kiel Biropen.
La britaj bombardaj flugmaŝinoj jam en 1944 profitis la inventon, ĉar ĝi estis uzebla dum flugadoj en la grandaj altecoj. Firmao Parker produktis la globkrajonon ekde 1957.
Saint-Loup-en-Champagne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Opia Monteto
La Opia Monteto (en latina, Oppius Mons; {en itala Colle Oppio) estas la suda restaĵo de la Eskvilino (Varro, LL V.50), unu el la famaj Sep montetoj de Romo. Ĝi estas separata el Cispius norde per la valo de Subura, kaj el Kaelio sude pre la valo de la Koloseo. La Opia kaj la Cispia kune formas la ebenaĵon de Eskvilino ĝuste ene de la linio de Servia Murego.
Miklós Németh
NÉMETH Miklós (naskiĝis la en Monok) estas hungara politikisto kaj ekonomikisto. Li estis ĉefministro de 1988 ĝis 1990.
De 1966 ĝis 1971 li studis en la Ekonomia Universitato Karl Marks. Poste li eklaboris tie kiel aspiranto, asistanto kaj ĉrfasistanto (1971-1977). De 1974 ĝis 1975 li ricevis IREX-stipendion por la Universitato Harvard.
De 1977 ĝis 1981 li estis vic-sekciestro en la Tutlanda Planoficejo. De 1981 ĝis 1987 li postenis en la ekonomia sekcio de la Centra Komitato (CK) de Hungara Socialista Laborista Partio (kunlaboranto, vic-sekciestro, sekciestro). De 1987 ĝis 1988 li estis sekretario pri ekonomio en CK. De 1988 ĝis 1990 li estis ĉefministro, de 1988 ĝis 1991 parlamentano.
De 1991 ĝis 2000 li estis vic-prezidanto de EBRD.
Julio de 2016
Jen listo de okazaĵoj en julio 2016:
Blankpluma rokarkolombo
La Blankpluma rokarkolombo, Petrophassa albipennis, estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu estas loĝanto kaj reproduktanto kaj endemio en norda Aŭstralio. Ĝi estas malhelbruna rokarkolombo kun blanka makulo en sia flugilo. Ĝi havas distingajn palajn liniojn tra sia vizaĝo kurbe super kaj sub sia okulo. Ĝi estas specio de rokarkolombo loĝanto trovebla ripoze sur sabloŝtonaj klifoj kaj turoj en Kimberley, OA, kaj oriente de la rivero Victoria de la Norda Teritorio, NT. Ĝi estas endemio de Aŭstralio.
Taksonomio kaj sistematiko
Estas du specioj de rokarkolombo en Aŭstralio, la Blankbrusta rokarkolombo kaj la Avelbrusta rokarkolombo. Ilia nomo respegulas sian habitatan specializon por sabloŝtonaj gorĝoj kaj rokaj elstaraĵoj.
Petrophassa albipennis estis identigita kaj nomita de John Gould en 1841. La genronomo derivas el vortoj de la greka: nome petros kun la signifo roko (ties preferataj habitatoj) kaj phassa kiel kolombo rezulte en Petrophassa. kaj la specinomo derivas el la Latina albus signife "blankeca" kaj penna signife "plumo" kio kondukas al pennis reference al la granda blanka makulo de la flugilo se etendita.
Du subspecioj estas agnoskataj:
Priskribo
La Blankpluma rokarkolombo estas granda mez-bruna ĝis ruĝec-bruna kolombo. Ĝi havas flugilojn kiuj estas 122 ĝis 145 mm kaj bekon 11.0 ĝis 14.5 longa. Subspecio albipennis pezas 117 ĝia 156 gramoj dum la pli malgranda subspecio boothi pezas inter 103 kaj 142 gramoj. Ĝi havas blankajn punktojn en sia mentono kaj frunto. La ĉirkaŭokula haŭto estas griza. Kvankam ilia komuna nomo derivas el la blankaj flugilmakuloj videblaj dumfluge; ankaŭ ties vizaĝaj markoj estas distingaj. Estas fajnaj, palaj linioj "tra la vizaĝo, el la bazo de la supra makzelo kurbe super ĝis malantaŭokule, kaj el la malsupra makzelo kurbe sube ĝis malantaŭokule kaj kurbe tra la kapoflankoj." p. 296
La nomiga subspecio albipennis, trovebla ĉefe en OA, havas grandajn blankajn flugilmakulojn dum la subspecio boothi, trovebla en la NT, havas pli malgrandajn flugilmakulojn.
Kutimaro kaj ekologio
La habitato de tiu kolombo estas rokejoj kaj gorĝoj en kiuj ili facile moviĝas inter rokoj kaj ravinoj.
La difinaj karakteroj de la Blankbrusta rokarkolombo estis por la unua fojo registritaj kiam tipaj specimenoj estis kolektitaj fare de la oficiroj de HMS Beagle kaj detaligitaj en rakonto pri siaj veturoj en Aŭstralion per Beagle fare de ilia komandanto, John Lort Stokes:
Ili flugas per la karaktere laŭta flugilfrapado, ofte glitante el alta elstaraĵo al alia. Ili manĝas en la apudaj herbejaj arbaroj sed tuj revenas al siaj elstaraĵoj se estas ĝenataj.
Chandler (Arizono)
Chandler estas grandurbo en Usono, en subŝtato Arizono, en distrikto Maricopa. La urbego apartenas al aglomeraĵo de Fenikso (urbo).
Geografio
Chandler situas sur montetaro en la sudokcidenta landparto de Usono, en la meza parto de Arizono. Fenikso troviĝas 30 km. Ankaŭ Tempe (Arizono), Mesa, Gilbert estas proksime.
Historio
En 1891 Dr. Alexander John Chandler, la unua bestokuracisto en Arizono akiris tie kampon. Baldaŭe loĝata loko estiĝis kaj en 1912 ĝi estis jam urbeto kun administrejo, lernejo kaj hotelo. En la 20-a jarcento ĝi estis dormourbo de Fenikso, tamen iom da industrio aperis.
Ekonomio
Komence agrikulturo estis la ĉefa profesio en Chandler, surbaze de kotonoj, maizoj. Dum la 1910-aj jaroj ekzistis strutobredado. Nuntempe Intel kaj similaj firmaoj produktas en la urbego.
Klimato
En Chandler la temperaturo averaĝe varias inter 14-31 °C. La varmo kulminas en julio kun rekordo 48 °C, inter oktobro-aprilo okazas eĉ frostoj. Jare pluvas po 234 mm, junie ĝenerale neniam pluvas. La pluvo kulminas en marto.
Trafiko
Chandler havas 2 municipajn flughavenojn. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Estas ankaŭ fervojaj kaj ĉefvojaj kontaktoj kun Finikso.
Bryan Stevenson
Bryan Stevenson (naskiĝis la 14-an de novembro 1959 en Milton, Delavaro) estas advokato kaj homrajta aktivulo en Usono. En 2020 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Naohito Hirai
Naohito Hirai (平井 直人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC, Renofa Yamaguchi FC kaj Kataller Toyama.
Fragmento
Fragmento (lat. frangere rompi, frāgmentum, ‘rompaĵo, postrestaĵo‘) signifas:
Abasolo (Coahuila)
Abasolo estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Abasolo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05001.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 991 loĝantojn. El tiuj estis 492 viroj kaj 499 virinoj. La komunumo havas surfacon de 645,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 430 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 1191 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
2-a de julio
La 2-a de julio estas la 183-a tago de la jaro (la 184-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 182 tagoj restas.
Je la 2-a de julio okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 2-a de julio estas (laŭ gregoria kalendaro):
(125106) 2001 UR39
(125106) 2001 UR39 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la 17-an de oktobro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro», tie estas, ke ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Modelo de Debye
La modelo de Debye estas modelo de solido far Peter Debye en 1912. Ĝi modelas la kontribuaĵojn de fononoj en solido al la propraĵoj de la solido. Ĝi estas akurata ĉe aŭ altegaj aŭ malaltegaj temperaturoj, sed ne estas akurata ĉe mezaj temperaturoj.
Derivado
Konsideru solidan kubon kun eĝo L. Ĝi havas sonajn modojn etiketitajn per tri entjerojn n_x,n_y,n_z tia ke la ondolongo laŭ la x-direkto estas kaj simile por y kaj z.
8847 Huch
8847 Huch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Modelo de Debye
Derivado
Ni supozu konstantan rapidon de sono v ĝis ia maksimuma frekvenco. (Tiu postulo ne estas ĝusta por fononoj kun grandegaj frekvencoj.) Do la energio de la -fonono estas
8847 Huch
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana historiistino kaj poetino Ricarda Huch (1864–1947). Ŝi laboris kiel bibliotekistino kaj instruistino. En 1897 ŝi decidis fariĝi verkistino. Ŝiaj romanoj kaj rakontoj reprezentas historiaj figuroj kaj eventoj. Ŝi estis kritikisto por la faŝisma reĝimo, kaj ŝia lasta nefinita verko estis portreto la germana rezistado. En 1933, ŝi eksiĝis de la Prusa Akademio de Artoj.
Modelo de Debye
Derivado
Fononoj estas bosonoj: ili sekvas la statistikon de Bose-Einstein kie la faktoro 3 nombras la elektojn de polarizoj: unu longitudan, du transversajn.
Do la tuta energio U(T) de aro de fononoj ĉe temperaturo T estas kie n_\max priskribas la maksimuman frekvencon de sono. Ni uzas proksimumadon per anstataŭigi sumon per integralo: Ansataŭigu kaj difinu la temperaturon de Debye : kie D_3 estas la tria funkcio de Debye.
Fine, ni observu ke la tuta volumeno de la \mathbf n-spaco egalu la nombron N de partikloj: . Do
La sendimensia varmokapacito C_V/Nk estas
Ĉe temperaturo , Ĉe temperaturo , (Tiu ĉi estas la leĝo de Dulong–Petit.)
Funkcioj de Debye
La funkcioj de Debye D_n(x) faciligas kalkulojn pri la modelo de Debye. Ili estas difinitaj jene: Ili verigas:
(31284) 1998 FN48
(31284) 1998 FN48 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
874
En la jaro 874 post Kristo okazis, interalie:
San Costanzo
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj.
Ĝi havas ĝemelan rilaton al Weisenbach en Germanio. La plaĝo Marotta borde de la Adriatika Maro kaj apuda kvartalo dividiĝas inter la komunumoj San Costanco, Mondolfo kaj Fano.
Damaska Universitato
La Universitato de Damasko konsistas el kelkaj fakultatoj, institutoj, kaj altlernejo de flegozorgado. Unu el la institucioj specializiĝas en instruado de araba lingvo por eksterlandanoj, kiu estas la plej granda institucio siatipe en la Araba mondo.
Chadli Bendjedid
Chadli Bendjedid (الشاذلي بن جديد; elaraba latinigo: aŝ-Ŝādhilī bin Ĝadīd; 14-a de aprilo 1929 – 6-a de oktobro 2012) estis la tria Prezidento de Alĝerio; lia prezidenta regotempo estis de 9-a de februaro 1979 ĝis la 11-a de januaro 1992.
Vladimir Slivjak
Vladimir Slivjak (Владимир Сливяк, naskiĝis la 30-an de julio 1973 en Kaliningrado, Sovetunio) estas mediprotekta aktivulo en la Rusia Federacio. En 2021 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Chadli Bendjedid
Bendjedid estis ministro de defendo de novembro 1978 ĝis februaro 1979 kaj iĝis prezidento post la morto de Boumédiènne. Bendjedid estis kompromita kandidato kiu enpoviĝis post la partiestro kaj prezidenteco estis kontraŭata je la kvara kongreso de FLN okazinta la 27-an ĝis la 31-an de januaro 1979. La plej verŝajnaj sukcedontoj de Boumediene estis Mohammad Salah Jahiaoui kaj Abdelaziz Bouteflika. Tiu lasta estis servinta kiel sekretario de eksterlandaj aferoj ĉe Unuiĝintaj Nacioj dum dek ses jaroj. Li estis elstara membro de la Uĥda klano kaj konsiderata pro-okcidenta liberalo. Jahiaoui estis tre proksima al komunistoj, kaj permesis al la Partio de la Socialisma Avangardo (PAGS) akiri jurisdikcion super la amasaj sindikatoj kaj junularaj organizoj.
Bendjedid malpliigis la ŝtatan rolon en ekonomio kaj faciligis la kontrolon de la loĝantaro fare de la registaro. Fine de la 1980-aj jaroj, kiam la ekonomio malsukcesis pro rapida falo de la prezoj de nafto, staris malkontenton inter elementoj de la reĝimo kiuj subtenis la ekonomiajn liberigajn politikojn de Bendjedid, kaj tiuj kiuj volis revenon al la ŝtatisma modelo. En Oktobro 1988, junularprotestoj kontraŭ la aŭsteremajn politikojn de la reĝimo evoluis en amasa tumultado nune konata kiel Tumultoj de Oktobro 1988 kiuj etendiĝis al Orano, Annaba kaj al aliaj urboj; la militista brutala subpremado de la tumultantoj lasis kelkajn centojn da mortintoj. Eble kiel politika porsurviva strategio, Bendjedid tiam alvokis kaj helpis plibonigi transiron al multpartia demokratio. Tamen, en 1991 la militistaro intervenis por haltigi ke elektoj portu la pliigantan forton de la islamisma Islama Savofronto (FIS) al povo, devigante Bendjedid elposteniĝi kaj ekigante longan kaj sangelverŝan okazigon de Alĝeria Enlanda Milito.
Malpleno de Cassini
La malpleno de Cassini estas spaco inter la ringoj A kaj B de planedo Saturno. Malkovris ĝin la italdevena franca astronomo Giovanni Domenico Cassini en 1671.
Laŭ freŝaj mezuroj, ĝia interna limo situas je 117,500 km de la centro de Saturno, kaj ĝia ekstera, je 122,000 km, tio kio faras larĝecon de 4,500 km. Ĝi ne estas tute malplena, sed ĝia denso en polveroj estas pli malgranda ol en la najbaraj ringoj. La kialo de tia maldenso estus orbita resonanco kun la saturna luno Mimaso.