cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kleo (ritmo)
6/8-a kleo
La 6/8-a kleo validas kiel la origina kleo, kiun sklavoj portis el Afriko al Latinameriko, aparte de tiuj el la Kongo-Baseno al Kubo. Multaj popoloj de Afriko uzas ĝin en siaj muzikoj kiel sonorilfiguron kaj ankaŭ kiel koncepton. En afrikokuba popolmuziko oni ludas ĝin el la rita muziko de santerio kaj en la runba variaĵo columbia. La plej supra linio estas kutima variaĵo, kiu ankaŭ ofte aŭdeblas kiel 6/8-a sonorilo (en kuba columbia parallele al la kleo ludata sur klaveoj). Okulfrapas la simileco al la rumba kleo. Oni supozas, ke la rumba kleo origine evoluis el la 6/8-a kleo.
4/4-a kleoj: sono kaj rumbo
La kleoj de rumbo kaj sono aperas en 4/4-a takto. Sur ili baziĝas plej pofte, sed ne ĉiam sur la sona kleo, grandparto de la kuba kaj latinamerika popularmuziko evoluinta el tiu (ekzemple sono, bolero, salso, timbo).
Sur la kampo de rumbo la terminaro tamen estas konfuza; jen oni uzas tri malsamajn kleajn tipojn: Tiu ĉi lingvouzo estus klarigeba el tio, ke guaguancó estas la plej populara variaĵo de rumbo.
Alia lingvouzo nomas ĉiun kleon – ĉu 4/4 aŭ 6/8, kies tria frapo trafas la lastan okonon antaŭ la dua takto kaj tiel ankaŭ estas aŭdebla kiel antaŭen ŝovata unua bato de la dua takto – kiel rumba aŭ afrika kleo, do kaj la 6/8-an kleon kaj ankaŭ la 4/4-an kleon ĉi tie nomatan rumba kleo.
Same kiel la 6/8-a kleo ankaŭ la 4/4-a kleo havas kvin frapojn, kiujn oni disdonas sur du taktojn. Se oni ludas la unuajn tri frapojn en la unua takto, oni diras kleo 3-2; per interŝanĝo de la du taktoj oni ricevas la tiel nomatan kleon 2-3. Jen unue la sona kleo: La kleo rumba distingiĝas de la kleo sona nur en tio, ke en la 3-frapa takto la frapo de bato 4 estas translokata sur baton 4+.
Transiro de 6/8-aj al 4/4-aj kleoj
En 6/8-a kleo la tempa intervalo inter la 3-a kaj 4-a frapoj estas same longa kiel la tempa intervalo inter la 4-a kaj 5-a frapoj. Tio distingas ilin fundamente de la 4/4-aj kleoj. Tamen oni sentas la 6/8-ajn kleojn kaj la 4/4-ajn kleojn „egalaj“, se en muzikpecoj la taktospeco senpere ŝanĝiĝas de 4/4 al 6/8 (kaj/aŭ inverse). Tio estas iaspeca „akustika iluzio“.
Kleo por neparaj metrikoj
La kleo pluevoluis en la 1990-aj jaroj. Precipe reprezentantoj de la latinidmuzika mondeto de Novjorko pliampleksigis la kleon por neparaj metrikoj. Ekestis ekzemple kleo en la 7/4-a aŭ 10/4-a taktoj. Plej elstaraj reprezentantoj de ĉi tiu tendenco estis Danilo Pérez (lumdisko „Central Avenue“), David Sánchez (lumdisko „Melaza“), Sebastian Schunke (lumdisko „Symbiosis“), Antonio Sanchez aŭ basinstrumentisto John Benitez.
Kleo en Brazilo
Kleo strukturas ankaŭ tradiciajn afrikobrazilajn muzikstilojn kiel ekzemple kandomblea muziko. Kutime ĝin frapas bovtintilo nomata gã aŭ gonguê. En pli moderna brazila muziko populara, al kiu apartenas ankaŭ sambo aŭ samboregeo, tamen ekzistas ne vera kleo. Anstataŭe en sambo agogoo ludas ritman linion (linha rítmica) kiel la partidoalto aŭ la tiel nomatan „bosanovo-kleon“, kiun akcentas la brazilaj knartamburoj aŭ repinikoj. La esenca diferenco al kleo estas, ke la ritma linio estas varioplene ĉirkaŭludata. <br style="clear:both;">
Kleo en usoneŭropa popularmuziko
Precipe la kleo 3-2 penetras ankaŭ grandan parton de la usoneŭropa popularmuziko. Ĝi aperas ofte kiel akompana skemo – ĉu nur alude aŭ klarsone, kiel en gitarita Bo Diddley Beat (iaspeca ritma manskribo de rokenrola pioniro Bo Diddley). Ekzemploj por ĉi lasta estas la peco Mona de Bo Diddley en la versio de Rolling Stones aŭ la peco Faith de George Michael.
Graveco
Laŭ la signifo de la hispana vorto clave la kleo estas nepre konsiderenda kiel ŝlosilo por latinamerika muziko. Ĝi ne nur estas ritma strukturo, sed konsistigas komplikan kaj fundamentan koncepton precipe en afrikorigina kaj -stampita muziko de Latinameriko. Decida je tio estas la du-takteco de la klea skemo. La triopoflanko de kleo kreas streĉon, kiun la duopoflanko malfaras. Tiu ĉi streĉa sinsekvo decidas la aranĝon de tuta muzikpeco. Ĉiuj enkondukoj, elkondukoj resp. finaĵoj kaj breĉoj orientiĝas same kiel melodioj kaj akompanskemoj kaj la muzikistoj mem laŭ la kleo. Kleo kutime trapasas la tutan muzikpecon kaj ne ŝanĝiĝas je tio. Interese je tio estas, ke la vera kleoskemo ne nepre estas ludenda. Ĝi kunpulsas en la muziko, estas elaŭdebla el la perkutritmoj same kiel el la montunoj, kiujn ludas la piano. Lertaj muzikistoj scias intuicie, sur kiu flanko de la kleo ili ĵus troviĝas (duopa aŭ triopa flanko), tiel ke ili neniam perdas sian ritman orientiĝon je variaĵoj aŭ improvizadoj. Se muzikisto ludas en la inversa resp. tordita kleo, oni diras, ke li ludas „cruzado“ (hispan. por „krucige“). Tio priskribas efekton, kiun ĉiu muzikisto povas mem samsenti kaj kontroli, se li ludas la kleofiguron per ambaŭ manoj unu kontraŭ la alian. La sekreto troviĝas en la 2-a frapo de la triopofiguro kaj en la unua frapo de la duopo. La dua frapo de la triopo estas sinkopo, la unua frapo de la duopa figuro troviĝas sur la bato. Sur tiuj ĉi du lokoj interkruciĝas la frapoj kaj ekas bremsefekton, kiu ĝenas la ritmon (bato tuj sekvata de sinkopo resp. inverse).
Iluzia "turniĝo" de la kleo
Kvankam la kleo (kaj per ĝi la tuta ritma orientiĝo, vd. supren) en muzikpeco kutime kaj kontinue trairas, ofte tamen ekestas la impreso, ke ĝi subite ŝanĝiĝus ene de la peco, do de 2-3 al 3-2 aŭ inverse. Tio okazas, se la unuopaj partoj de la peco havas malparajn taktonombrojn kaj tiel je la transiro en la venontan parton la sentata "komenco" de muzika parto deŝoviĝas kompare kun la kleo.
La "klasika" kazo de ĉi tia "turniĝo" de la kleo aperas en sono je la transiro de la "rakonta" parto al la parto kun la skemo voko kaj respondo inter solokantisto kaj ĥorkantado (ankaŭ nomata montuno-parto). Plej ofte en la lasta trairo de la 4 (8, 16)-takto "mankas" takto. La kleo tamen senŝanĝe pluiras kun la efekto, ke la ritma pezocentro forŝoviĝas sur la parton "2". La ritmo aperas pro ĉi tiu forŝoviĝo pli pela. Tiun ĉi efekton subtenas La trairo okazas en ĉi tiu tradicia strukturo nur unu fojon. En salso la tradicia strukturo estas parte anstataŭata per la skemo strofo-rekantaĵo, transprenita el populara muziko. En ĉi tiu kazo la turniĝo ankaŭ povas okazi plurfoje en la peco inter strofo kaj rekantaĵo. Muzikpeco povas ekzemple komenciĝi en 3-2 kaj post 4 takta enkonduko transkonduki en la unuan strofon, kiu per tio ankaŭ estas ludata en 3-2. Se ĉi tiu strofo tamen havas 5 taktojn, do malparan nombron, la postsekva rekantaĵo komenciĝas sur la duo-flanko de la kleo, kaj aŭskultanto havas la impreson, ke la kleo estus turniĝinta.
Literaturo
Ed Uribe: The Essence of Afro-Cuban Percussion and Drum Set. Miami: Warner Bros. 1996
(18217) 5021 P-L
(18217) 5021 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
20731 Mothédiniz
20731 Mothédiniz estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brazila planedsciencistino Thais Mothé-Diniz, kiu laboras ĉe la Nacia Observatorio de Rio-de-Ĵanejro. Per spektroskopio, ŝi studas la familiojn kaj la komponiĝon de la asteroidoj.
Fragmito
Fragmito (genro Phragmites el graminacoj) estas plurjaraj herboj, el kiuj la plej konata estas en Eŭropo la ordinara fragmito (Phragmites australis), kiu kreskas en marĉoj kaj kreskas 2-5 metrojn alta. Ĝi havas lancetformajn laŭgrande pintiĝintajn foliojn kaj 30 cm longan tirson el floroj ĉirkaŭataj de arĝente brilaj haroj. La tigoj uzatas por tegi tegmenton, por fari matojn kaj konstrumaterialojn por domoj. Ĝi uzatas ankaŭ por produktado de papero.
La specioj de la genro vivas tutmonde, escepte de la arktaj areoj kaj ĉe la marĉoj de Amazonio.
La planto estas akvoŝatanta kun stolonoj, kiuj kreskas pli ol 10 metrojn kaj formas kelkfoje naĝantan insulon. La plej konata medio por la planto estas akvo 0-3 m profunda. Ĝi floras fine de somero, kaj oni uzas la sekan floraron por ornamado.
Parazitoj
Claviceps purpurea (grupo G2) estas parazito de Phragmites.
7361 Endres
7361 Endres estas asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (angle por "Spurado de Apud-Teraj Asteroidoj") aŭ NEAT.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Hart Endres, iama lokala direktoro de "GEODSS". Li ludis gravan rolon en la unuaj diskutoj, kunvenoj kaj projektoj kiuj permesis la kreon de programo "NEAT".
Károly Rödönyi
Károly Rödönyi [kAroj rodonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rödönyi Károly estis hungara politikisto, ministro, inĝeniero.
Károly Rödönyi naskiĝis la  1911 en Budapeŝto. Li mortis la 1995 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Rödönyi akiris inĝenieran diplomon en Universitato József en 1936, poste li laboris en fabriko de Manfréd Weiss en urbo Csepel. Post 2 jaroj li lernis en kurso pri lokomotivoj, poste li laboris en Hungaraj Ŝtatfervojoj. En 1946 li ricevis postenon en ministerio pri transporto (tiam li aliĝis al la komunistoj), poste en Ŝtatfervojoj. Inter 1963 kaj 1970 li gvidis la Ŝtatfervojon en rango subministro, poste ĝis 1974 subministro pri transporto kaj poŝto, fine ĝis 1976 ministro. Tiutempe li estis membro ankaŭ en internacia fervojista societo.
Marvejols
Marvejols estas franca situanta en departemento Lozère, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Marvejolais.
Kantono Coweta (Georgio)
Kantono Coweta (angle Coweta County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 89 215 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 115 291. La kantona ĉefurbo estas Newnan, Georgio.
Filmprovaĵoj (filmo)
Filmprovaĵoj (pole: Zdjęcia próbne) - pola aktorfilmo reĝisorita de Agnesa Hollando el 1976. La reĝisorino kaj ankaŭ Andreo Vajdao ankaŭ aktoris en la filmo en (naturaj por si) roloj de reĝisoroj.
Kantono Cook (Georgio)
Kantono Cook (angle Cook County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Oni proponis la konstitucian amendon por krei la kantonon je la 30-a de julio, 1918, kaj ratifis ĝin je la 5-a de novembro 1918. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 15 771 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 16 366. La kantona ĉefurbo estas Adel, Georgio.
Rütschelen
Rütschelen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 578 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Vensac
Vensac - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Vençac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Rütschelen
Geografio
Rütschelen situas en la Svisa Mezlando proksimume 4 kilometrojn sudsudokcidente de la urbo Langenthal. En okcidento la komunuma limo etendiĝas ĝis la rivero Langete. La komunumo Rütschelen konsistas el la vilaĝo Rütschelen kaj la setlejoj Berg (en nordo de la komunumo sur alteco de 545 m s.m.) kaj Flösch (rekte sude de Rütschelen sur alteco de 579 m s.m.), Spielberg (en sudokcidento sur alteco de 584 m s.m.), Wil (sude de Flösch sur alteco de 590 m s.m.), kaj Gumpele (tute en sudokcidento sur alteco de 585 m s.m.), korme al la komunumo apartenas diversaj izolitaj bienoj, domoj kaj domgrupoj.
Vensac
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Rütschelen
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,98 km², de kiuj 36,8% estas kovritaj de arbaro, 56,1% servas por agrikulturo kaj 9,5% por setlado.
Vensac
Geografio
Vensac situas en la duoninsulo Médoc, nordokcidente de Bordeaux. La urbocentro troviĝas for de la maro, sed la komunuma teritorio etendiĝas okcidenten ĝis la Atlantika Oceano.
Rütschelen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rütschelen limas en nordoriento al Lotzwil, en sudoriento al Madiswil, en sudokcidento al Ochlenberg, kaj en nordokcidento al Bleienbach.
Trafiko
Rütschelen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La ĉefa alveturejo al la komunumo estas la vojo 1452 de Lotzwil. Estas krome vojoj al Madiswil kaj Bleienbach. La plej proksima alvetureno al la svisa aŭtovojo A1 situas norde en distanco de proksimume 14 kilometroj apud Rothrist. La komunumo ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto. La plej proksima trajnhaltejo situas en Lotzwil en distanco de proksimume 2,5 kilometroj de la centro de Rütschelen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rütschelen datiĝas el la jaro 1273 kiel Ruschole. Dum mezepoko la senjoroj pri Rütschelen estis la Grafoj de Kiburgo, korme la Monaĥejo Sankt-Urban kaj la Johanita Komandorejo Thunstetten posedis bienojn en Rütschelen. La malalta jurisdikcio pri Rütschelen estis en la jaro 1385 pandigita al la Senjoroj de Rohrmoos kaj de Mattstetten kaj poste en la jaro 1394 respektive 1402 al la urbo Burgdorf, kiu en la jaro 1400 ankaŭ akiris la senjorecon pri Wil kaj la tuton atribuis al sia voktejo Lotzwil. Kiel kiburga havaĵo ĝi fariĝis en la jaro 1406 posedaĵo de la urbo Berno kaj estis atribuita al ties voktejo Wangen. Dum la tempo de la Helveta Respubliko ek de 1798 Rütschelen apartenis al la distrikto Langenthal, kaj en la jaro 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Aarwangen, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Supra Argovio.
Scheibe-Alsbach
Scheibe-Alsbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sonneberg de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 633 loĝantojn.
Shingo Arizono
Shingo Arizono (有薗 真吾, n. ) estas japana futbalisto.
Scheibe-Alsbach
Priskribo
Sĉeibe-Alsbaĉ etendiĝas idiliece sur alteco inter 620 kaj 725 metroj sur la altebenaĵoj skistaj. Ofte la vilaĝo ankaŭ nomiĝas Portalo al la Supera Schwarza-valo. Trankvilon kaj ripozumon garantias grandaj pinaj arbaroj. Flaŭrozaj herbaroj kun klaraj rojoj kaj montaj dorsoj kun belvidoj imponaj ebligas ĉarman panoramon. La du vilaĝoj Alsbach kja Scheibe estis unuiĝinta nur en la 1924-a jaro. Laŭlonge de la valo de la rivero Schwarza pado kondukas al la akvobaraĵo Schwarzatstausee. Tie ĉi fontas la menciita rivero. Dumvintre invitas vastaj skisportteritorioj al praktiko de skikurado kaj toboganado.
La famekonata biatletisto Mark Kirchner devenas el la surloka sportklubo. Nordoriente, inter Scheibe-Albach kaj Goldisthal, troviĝas la fortipresa pumpa centralo Pumpspeicherwerk Goldisthal. La giganta supera ujo konstruitis sur la pinta altebenaĵoj de la 869 metrojn alta monto Farmdenkopf. Je duonan kilometron for de la vilaĝo Goldisthal estiĝis la malsupra ujo. La tuto enmetitis belege en ĉirkaŭaĵon ensorĉantan. Pli okcidente troviĝas la naturprotektozono Wurzelbergfarmde.
Shingo Arizono
Li futbalis ĉe Thespakusatsu Gunma, FC Machida Zelvia, Blaublitz Akita kaj Giravanz Kitakyushu.
Librizzi
Librizzi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Montagnareale, Montalbano Elicona, Patti, San Piero Patti kaj Sant'Angelo di Brolo.
5121 Numazawa
5121 Numazawa estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Konstitucia Demokratia Partio
La Konstitucia Demokratia Partio, ankaŭ Kadet-partio, (Конституционно-демократическая партия) estis aktiva grupo komence de la 20-a jarcento, en la rusia Dumao. Oni nomis ilin - post iliaj mallongigo KD - ankaŭ Kadetoj. Politike, ili estis liberalaj.
Konata reprezentanto de la kadetoj estis Pavel Miljukov, Nikolaj Nekrasov, Georgij Lvov kaj Mikola Vassiljenko.
La partio formis en la rusia parlamento (unua dumao) plimulton (37%) post la rusia revolucio de 1905, kiam la caro Nikolao la 2-a permesis la parlamentan agadon. Tiun baloton bojkotis la maldekstraj partioj. En balooj por la Rusia Konstitucia Asembleo, ili akiris 17 reprezentajn lokojn en la dumao.
5121 Numazawa
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo kaj ilustristo Shigemi Numazawa. Lia sperto kiel astrofotografisto inspiris al li ilustraĵojn kun kosmaj kaj sciencfikciaj temoj.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec kaj R. Durkee per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,82 km kaj orbitas je distanco de ĉirkaŭ 12 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 0,7158 ± 0,0004 tago (17,18 ± 0,01 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Lanugo
Lanugo estas tre delikata, maldika kaj malpeza plumaro, kovranta la ventron de birdoj sub la dikaj plumoj kaj la tutan korpon de la birdidoj. En ĝia strukturo ne troviĝas hoketoj (vidu konstruon de plumo)
La nocio estas analoge uzata por similaj molaj harkovraĵoj de plantoj aŭ plantopartoj, ekz. semlanugo de kotonujo.
Ĝi uzatas por plenigi kusenojn, peplomojn.
25403 Carlapiazza
25403 Carlapiazza estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Carla Piazza, mentorino de unu finalist(in)o de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008. Ŝi estas instruistino ĉe la Saginaw Arts and Sciences Academy de Saginaw (Miĉigano).
Občina Litija
Občina Litija estas unu el 212 municipoj de Slovenio, kiu troviĝas en la regiono Zasavska. La municipo konsistas el 106 komunumoj kaj ĝia areo estas 221,4 km². Komence de januaro 2017 ĝi havis 15215 loĝantojn. La administra centro de la municipo estas la urbo Litija.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvantaj komunumoj:
Loko, priskribo
La teritorio de la municipo etendiĝas de okcidento al oriento la rivero Sava. La alteco estas proksimume 220 m en la valo de la rivero ĝis 872 m (monto Preveški hrib).
Mladá Boleslav
Mladá Boleslav estas distrikta urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas ĉe la rivero Jizera, 50 km nordokcidente de la ĉefurbo Prago, tuj apud eŭropa aŭtoŝoseo 65. Vivas ĉi tie. Ĝi estas grava ekonomia, kultura kaj administra centro de la norda parto de Mezbohemia regiono kaj famas precipe kiel sidejo de aŭtomobilfabriko Škoda.
Občina Litija
Loko, priskribo
La fervoja linio kondukas orienten de la lando tra la valo de la rivero. Paralele al la dratoj kaj Highway No.108.
Mladá Boleslav
Etimologio de la nomo
Nomo de la urbo signifas "Juna Boleslao" (ĉeĥa vira nomo). La urbo estis nomita laŭ siaj fondintoj, bohemiaj princoj Boleslav la 1-a aŭ Boleslav la 2-a. 30 km sude situas la urbo Stará Boleslav ("Maljuna Boleslao"). En la germana lingvo la urbo nomiĝas "Jungbunzlau".
Občina Litija
Loko, priskribo
Apudaj municipoj estas:
Mladá Boleslav
Historio
Supozeble jam en la 10-a jarcento princoj Boleslav la 1-a aŭ Boleslav la 2-a konstruigis burgon, el kies subburgejo evoluis urbo, vastigita en la jaro 1528 je Nova Urbo kaj avancigita en la jaro 1600 de la imperiestro Rudolfo la 2-a je reĝa urbo. Precipe en la 16-a jarcento okazis evoluo de metioj (tranĉilproduktado, drapproduktado, ledindustrio, sonorilindustrio). Urbo Boleslav estis unu el centroj de Bohemiaj Fratoj. Dekadencon alportis la tridekjara milito, en la jaro 1631 okupis la urbon svedoj, fine de la 17-a jarcento trafis ĝin neniigaj incendioj. En la 19-a jarcento tie estiĝis vico da industriaj entreprenoj, precipe fabriko Laurin a Klement (1895), kiu estas la nuntempa fabriko por aŭtomobiloj Škoda-Volkswagen. Interesuloj povas rigardi ekspozicion pri la historio de fabrikado de aŭtomobiloj en Škoda-Aŭto-Muzeo, kiu estas malfermita tutjare.
Občina Litija
Loko, priskribo
Občina Moravče, Občina Zagorje ob Savi,  Občina Radeče, Občina Sevnica,  Občina Šentrupert, Občina Šmartno pri Litiji, Urba municipo Ljubljana, Občina Dol pri Ljubljani.
Mladá Boleslav
La placo de Paco
Nur en la jaro 1528 estis tiu ĉi loko, origine ekster urbaj muregoj, alprenita al Mladá Boleslav, kiel dua kvartalo kun nomo: „Nové město“ (Nova urbo). La aspekto estis multfoje ŝanĝita kaj plej multe en la jaroj 1960-aj kaj 1970-aj. Dudek domoj estis forigitaj – inter ili gastejoj: „Poŝto“, „Reĝino“, „Domo de laboristoj“, „Ĉe blua grapolo de vinberoj“, eĉ fama pilzena restoracio „U Hasmanů. Malaperis domo nomata „Kamerál“, kie gastis en la jaro 1843 fama ĉeĥa komponisto Bedřich Smetana ĉe la gepatroj de sia estonta edzino – Kateřina Kolářová. Dometoj, kiuj staras sur proksima placo „Kozina“ ŝajnigas la eksan aspekton de iama placo.<BR> Eklezia konstruaĵo de Nova urbo estas dominanto de la baroka preĝejo de Johano Nepomuka. La altaron ornamas bildego de Václav Vavřinec Reiner, kiu origine estis en nuligita klostro en urbo Lysá nad Labem. Kontraǔ la preĝejo restis ununura konstruaĵo de eksa regiona (ekonoma) ŝparkaso kaj kie nun estas „Česká spořitelna“ (Ĉeĥa ŝparbanko), sed ĝia aspekto ŝanĝiĝis en dudekaj jaroj de pasinta jarcento.<BR> La Placo de Paco havas viglan trafikon, ligas Novan urbon kun la historia centro de la urbo. Rekonstruo de la Placo de Paco, avenuo de T.G.Masaryk, Placo de Respubliko kaj Norda loĝkvartalo estas verkoj de arkitektoj Döbert, Řezáč kaj Kosík.
Placo Majo
La Placo Majo, Plaza de Mayo, fonda loko de la urbo Bonaero, Argentino, naskiĝis el la unuigo de la iamaj placoj de la Victoria (de la venko) kaj del Fuerte (de la fortikaĵo), kiam oni malkonstruis en 1884 iaman konstruaĵon nome Recova Vieja kiu separiĝis ilin.
Mladá Boleslav
La Malnovurba placo
Ne nur la ĉefurbo Prago, ankaŭ Mladá Boleslav kun sia miljara historio havas Malnovurban placon. Ĝi estiĝis kaj servis kiel mezepoka foiro sur nekutime triangula plataĵo. La dominanto de la placo estas renesanca urbodomo kun turo por publika ĉirkaǔrigardo. En la mezo de la placo staras kolono de Virgulino Maria. Ĝi estis starigita en la jaro 1681 kiel danko de loĝantoj, ĉar terura pesto evitis la urbon. Unuecan arkitektonikan stilon iel ĝenas hotelo „Věnec“ (Krono), adaptita en tempo de „unua respubliko“ kaj pli nova sidejo de distrikta estraro de komunisma partio. <BR> En la jaro 2010 oni komencis rekonstrui la placon por plibonigi la socian kaj kulturan vivojn. Kiel simbolo de la reviviĝo estas ĉi tie akvo. La urbo staras ĉe la rivero Jizera kaj la arkitektoj imitis la fluon de la rivero kaj aldonis multajn interaktivajn elementojn meze de la Malnovurba placo. Super akvo kliniĝas metalaj salikoj kaj vizitantoj povas al ili konfesi siajn deziroj, revojn kaj esperi sukcesojn. Ankaǔ la fontano post sunmalleviĝo ludas per koloroj.
Placo Majo
Ĝi troviĝas en la nomata microcentro porteño (bonaera mikrocentro), ĉirkaŭata de la stratoj Hipólito Yrigoyen, Balcarce, Avenuo Rivadavia kaj Bolívar de la kvartalo Moncerato. Naskiĝas el ties okcidenta flanko tri gravaj avenuoj: Presidente Julio A. Roca, Presidente Roque Sáenz Peña kaj Avenida de Mayo. En ties najbareco troviĝas kelkaj el la ĉefaj monumentoj kaj interesejoj: nome la historia "Cabildo", la Casa Rosada (kie sidejas la plenuma povo de la ŝtato), la Metropolita Katedralo, la konstruaĵo de la Gobierno de la Ciudad de Buenos Aires (urbodomo) kaj la centra oficejo de la Nacia Banko.
Janina Ochojska
Vivo
Ŝi finis La Unuan Ĝeneralklerigan Liceon en Zabrze. En 1980 iĝis diplomitino pri astronomio en Universitato Koperniko en Toruń, ĝis 1984 laboris en Laborejo de Astrofiziko de Pola Scienca Akademio en Astronomia Centro je la nomo al Nikolao Koperniko en Toruń. Kiel studentino agis en Akademia Animzorgado de Jezuitoj en Toruń. De la fino de la 70-aj jaroj ligita kun demokratia opozicio, kunlaboris kun sendependa Socia Biblioteko. Ŝi aliĝis al "Solidareco", post enkonduko de la milita stato en Pollando engaĝita en distribuo de samizdatoj, kaj ankaŭ agado de loka komitato okupiĝanta pri helpo al persekutataj personoj kaj iliaj familioj.
Placo Majo
Kiel resonilo de la grandaj manifestacioj popolaj de la lando, oni povas diri ke, escepte pri la Deklaro de sendependigo de Argentino kaj pri la tiamaj bataloj, ĝi estis la scenejo de ĉiuj gravaj eventoj de nacia nivelo.
Historio
Ĝi ricevis sian nomon el la Revolucio de Majo.
Dum supozata klopodo murdi Perón por posta puĉo, la 16an de junio de 1955 tegmeze, ĉirkaŭ tridek aviadiloj de la ŝiparmeo kaj de la arearmeo bombardadis kaj mitralis la loĝantaron de Bonaero ĉe la Placo Majo kaj aliaj lokoj. Tiu atako okazigis ĉirkaŭ 355 mortojn kaj 600 vunditojn kaj antaŭanoncis la postan aperon de la ŝtata terorismo, kiu poste absolute malatentos la popolan suferon por la politikaj celoj. Perón ne estis atingita, ĉar li forestis el la diversaj atakitaj lokoj.
Standenbühl
Standenbühl estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Placo Majo
La Placo Majo en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, unue en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venontaj ĉiĉeronoj estas ankaŭ laŭvice unue Akenatono kaj poste Sunĝata Kejta kiuj omaĝas la historian gravon de Afriko. En Ameriko estas unue Nezaŭhtezoma kaj poste Neil Armstrong la ĉiĉerono kiu vidigas la vidindaĵojn de Bonaero:
Janina Ochojska
Vivo
Janina Ochojska estas nalkapablulino de la frua infaneco (poliomjelito). Kiel ŝi mem rememorigas, akcepton de sia malkapableco ŝuldas al restado en Kurac-Eduka Fako por Kriplaj Infanoj, gvidata de kuracisto Lech Wierusz. En 1984 forveturis al Francio por operacio. Tie renkontiĝis kun la ideo de humanitara helpo. Kiel volontulino laboris por Fondaĵo EquiLibre, serĉante kontaktojn kaj kunlaborigante helpon por Pollando. En 1989 estis unu el kreintoj de la pola filio de la Fondaĵo EquiLibre. En 1992 organizis karavanon de la pola helpo al eksinta Jugoslavio. En 1992 ankaŭ fondis Polan Humanitaran Kampanjon, en kiu estis prezidantino.
En 1996 edziniĝis al Michał Okoński, ĵurnalisto de "Tygodnik Powszechny". En 2000 aperis libra intervjuo de Wojciech Bonowicz kun Janina Ochojska Niebo to inni (Ĉielo estas aliaj), kaj en 2015 alia intervjuo farita de Marzena Zdanowska titolita Świat według Janki (La mondo laŭ Janina).
Mladá Boleslav
La Nova urbodomo
En 19-a jarcento, en la periodo de renesanco, grandan parton de la spaco en la konstruaĵo de Malnova urbodomo okupis juĝejo. La urba estraro solvis bezonojn de la urbo per konstruo de nova urbodomo en proksimo inter la jaroj 1865-1868. En la vasta domo trovis salonon artistoj, do teatroamantoj jam ne devis esti premitaj en gastejoj. Parto de la Nova urbodomo estas akvadukta turo, kiu havas la saman „veston“ kiel la urbodomo mem.
La urba teatro
La interno de la teatro, laǔ planoj de fama viena metiejo Kellner kaj Helmer estas novbaroka, sed ekstero estas secesia de ĉeĥaj arkitektoj Emil Králík kaj Rudolf Kříženecký. Tre saĝa decido de la urbestaro serĉi modernan stilon estis saĝa. Pri la ornamaĵoj de la fasado ili petis faman Jan Štursa. La statuaro „Vekiĝo de nacio“ kaj „Venko de arto“ super la ĉefa enirejo estas unikaj valoraĵoj de la urbo. La teatraj maskoj sekvas en vico tutan konstruaĵon. La unuaj spektantoj aplaǔdis en la jaro 1909. La teatro havas propran ensemblon. Sian karieron komencis ĉi tie famaj ĉeĥaj aktoroj, ekzemple: Martin Růžek, Jarmila Krulišová, Oldřich Vízner, Luděk Munzar, Jaroslava Obermaierová aŭ Andrea Elsnerová.
Fratara presejo
En la jaro 1518 aperis la unua presita geografia mapo. Fari tion signifis brile majstri presejan metion. Pro tio la plano de la mapo pri Ĉeĥa reĝlando estis preparita en germana Nurenbergo, kie studis presarton Nikolao Klaudian, ano de Unuiĝo Fratara. En la sama jaro, kiam la mapo aperis, Nikolao Klaudian venis al Mladá Boleslav kaj fondis propran presejon. Simpla domo kun mansarda tegmento sur rando de la urbo plimitigiis konstruaĵojn sur milda altaĵo, nomata „Karmel“. Tie Ĉeĥaj Fratoj jam dum kelkajn jarojn antaǔe agis post invito de boleslava estraro. Se Klaudian ne tiel multe hastus, la unua mapo de Ĉeĥaj landoj povis deveni el Boleslav.
„Karmel“
Unuiĝo Fratara estis unu el religiaj sektoj, kiuj dum la periodo de la renesanco forte esprimadis malkontenton kun praktikado de la katolika eklezio, estrata per papo en Romo. Tiu progresa religia socio havas radikojn en orientbohemia urbo Kunvald. Ĉe la fino de la 15-a jarcento invitis Boleslavaj sinjoroj anojn de Unuiĝo Fratara, kiuj ĉi tie dum la plej forta religia perturbo ricevis decajn kondiĉojn kaj en la jaro 1554 estis por bezono de Unuiĝo konstruita spacoplena Kolegio Fratara sur placo de Ĉeĥaj Fratoj kaj estas vere la perlo de la urbo. Boleslava sidejo de Unuiĝo havis eksterordinaran signifon por diverse lokitaj anoj de Unuiĝo kaj fariĝis sidejo de episkopoj. Iamaj dokumentoj skribas pri la urbo kiel pri „Fratara Romo“, aǔ „Jeruzalemo ĉe Jizera“. Sur Karmel ĝis nun staras konstruaĵoj de minorita monaĥejo, Fratara presejo kaj Fratara lernejo, kiu post foriro de Fratoj fariĝis la unua gimnazio en la urbo. .
La preĝejo „Ĉieliro de la Virgulino Maria“
Tiu ĉi preĝejo el ĉiuj ekleziaj konstruaĵoj havas la plej buntan historion. Tuŝis ĝin ĉiuj ĉefaj arkitekturaj stiloj, cetere kiel multajn alianj. La templo tamen havas plejparte malfrugotikan karakteron, ene estas gravaj renesancaj elementoj. Pri tio meritas per siaj riĉaj donacoj elstara mecenatino Kateřina Militká, kiu plu konstruigis hospitalon ekster la urbo por malriĉa loĝantaro. En periodo de baroko la eklezio pliornamis frunton de la preĝejo. Tio estis finita en la jaro 1702, pri tio certigas numeroj super enirejo. El ekipaĵoj de la preĝejo la plej malnova estas stana baptopelvo el la jaro 1489.
La preĝejo de Sankta Johano Nepomuka
Ĉiu ĉeĥo konas la nomon de Václav Vavřinec Reiner ekde sia lerneja tempo - nomo de unu el la plej elstaraj pentristoj en Ĉeĥio, same kiel estas konataj nomoj Karel Škréta, Petr Brandl aŭ Jan Kupecký. V.V.Reiner estas aŭtoro de la bildego sur la ĉefa altaro. Baroka stilo, ene kaj ekstere, estas nur „mantelo“. La muroj de la preĝejo memoras tempojn pli fruanj. Nuna aspekto estiĝis nur post la jaro 1727, kiam okazis forta ŝtormo kaj la preĝejon difektis. En la preĝejo okazadis, de la fino de la 18-a kaj ĝis komenco de la 19-a jarcentoj, armeaj diservoj.
La Kolegio de Ĉeĥaj Fratoj
En la mezo de la 16-a jarcento invitis la posedantoj de la urbo – la familio Krajíř – konstruiston Matteon Borgorelli por realigi kelkajn gravajn konstruaĵojn. Italo Borgorelli venis kaj alportis stilon, kiu furoris en periodo de renesanco. Krom la Nova Urbodomo kaj rekonstruo de la burgo je la kastelo, lia elstara projekto estis preĝejo por Unuiĝo Fratara. Borgorelli surprizis. La projekto de la edifico ne estas tiperenesanca. La konstruisto uzis gotikan stilon en ĝia malfrua formo kaj eĉ jam plinovan romanikan stilon. La konstruaĵo estas unika kaj ĉefe la internoeno estas mirinda. La blanka koloro de la interno kaj sobreco de ornamaĵoj veka sencon de pureco, kontraŭe al tipa baroka preĝejo. Nun la edifico servas kiel galerio kaj pro unika akustiko kiel koncerta salonego.
La preĝejo de la Sankta Havel (Gallus)
Origine temis pri tombeja preĝejo. Ĝi devenas el renesanca periodo, sed estas konstruita laŭ malfrugotika stilo. La unua persono, kiu estis tie entombigita, iu viro nomata Havel kaj tiel estis elektita patrono de la preĝejo – Sankta Havel, fakte Sankta Gallus. La tombejo estis tre lerte ŝanĝita al interesa parko en la dua duono de la dudeka jarcento. Ĝi estiĝis en bela, romantika loko por ripozo en centro de la urbo. La korpo de la preĝejo devenas el kripto de la nobela gento Krajíř el Krajk. La gento estis konata per sia religia toleremo. kaj por moderna, progresiga Unuiĝo de Ĉeĥaj fratoj kreis decajn kondiĉojn. Nun la aspekto de la preĝejo estas baroka, la turon oni alkonstruis nur en la jaro 1735, sed ene, ĉefe el bele formita volbo spiras al vizitantoj gotiko. En sakristio la atentemaj vizitantoj povas trovi tombon de la Barbora Smetanová - patrino de komponisto Bedřich Smetana, kiu mortis dum vizito ĉe sia filino en la jaro 1864.
La Parko ĉe sankta Havel (Gallus)
La rekonstruo de la urbo dum regado de socialismo nuligis la tombejon ĉe preĝejo de sankta Havel, tamen ke ĝi apartenis sen troa aserto al dekduo de valoraj tombejaj kompleksoj en Ĉeĥa respubliko. Feliĉe almenaǔ la plej gravaj tombaj monumentoj el renesanca periodo estis savitaj kaj nun estas kontraǔ kapricoj de la vetero deponitaj ene de la preĝejo de sankta Havel kaj en la palaco Templ. Aliaj tombaj monumentoj estis en la jaro 2003 starigitaj kiel ekspozicio ĉe muroj de la tombejo. Sur tombon de Anna Drobná – fama kiel „Latina avulino“ estis revenita tomboŝtono kaj legendo pri ŝi reviviĝis. Ŝi luadis ĉambretojn por studentoj, kiuj venadis al Mladá Boleslav por studi kaj subtenis ilin dum studado en la 19-a jarcento. Nun denove venas studentoj al ŝia tombo en pintaj momentoj de sia vivo, ĉar ŝi estas ilia patronino. Krada, majesta pordego estis forĝita laǔ origino, nur estas ŝovita iom malproksime de la strato kaj ne estas tombeja, sed parka. La parko pligrandiĝis per ĝardeno de „familio Hejda“. La mirinda etoso de trankvileco, meze de urbo de la 21-a jarcento, frapante ŝanĝita, tamen daǔras.
Nácori Chico
Nácori Chico estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Nácori Chico. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26040.
Mladá Boleslav
La parko „Štěpánka“
La valo de la rivereto Klenice, kie estas la parko, subpiede de la altaĵo, kie staras la urbo portas nomon de virino, kiun ne ĉiu nun ankoraŭ konas. En la jaro 1881 fianĉiĝis al belga princino Stefanie – ĉeĥe Štěpánka – kronprinco Rudolfo, filo de imperiestro Francisko Jozefo la Dua. Ĝenerale oni vidigis ŝin kiel venontan reĝinon. Rudolfo soldatservis en tiu tempo ĉe boleslava infanteria 36-a regimento. Lia garnizono venis kun ideo planti arbojn, kiel bazo de vasta parko kaj kiu portos nomon de fianĉino de Rudolfo. Bedaǔrinde Rudolfo kaj Stefanie post edzofesto feliĉaj ne estis kaj Stefanie la imperiestrino ne fariĝis. Ŝia edzo en la jaro 1889 senmortigis sin kune kun sia amaĵistino. Kiel atestanto pri la trista okazaĵo restis la parko, kiu estas pitoreska parto de la urbo. Nun oni povas ĉi tie trejni tenison, aǔ eble kontraǔ pluvo ŝirmi sin en historia muzika pavilono.
Soleckij (distrikto)
La distrikto de Solci aŭ Soleckij distrikto (Солецкий район) estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbo Solci. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 13183 homoj.
Nácori Chico
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  491 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 20 °C.
Soleckij (distrikto)
Priskribo
La distrikto de Solci situas okcidente en la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 1422,91 km².
Nácori Chico
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1487 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1390 scipovis legi kaj skribi kaj 96 personoj estis analfabetoj. Do 6,46 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1972 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 6 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,3 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Historio
En la teritorio de la komunumo vivis la opatoj. La nomo Nácori venas de la opata lingvo kaj "naco" signifas nopalo. La "ri" estas parto de "ripa", kiu signifas "loko". Nácori, do signifas "loko de la nopalo". Nácori fondiĝis en la jaro 1665 fare de la misiisto Cristóbal García kun la nomo "Nuestra Señora de Nácori Chico". La komunumo ekzistas ekde la 21-a de februaro 1917, sed ĝi perdis sian aŭtonoman statuson je la 26-a de decembro 1930, kiam ĝi apartenis al Bacerac. Iom poste ĝi apartenis al Bacadéhuachi kaj nur post la 7a de julio 1934 ĝi denove estas sendependa.
Soleckij (distrikto)
Priskribo
Sude kaj okcidente ĝi najbaras kun la Pskova provinco, norde kaj oriente – kun la distrikto de Ŝimsk, sud-oriente – kun la distrikto de Volot.
Kierling
Kierling [Kirling] estas katastrala komunumo (loko) de la urba komunumo Klostronovburgo (germane Klosterneuburg), urbo de la Interpopola Kompreniĝo, en la federacia lando Malsupra Aŭstrio kun ĉirkaŭ 3,000 loĝantoj. Poŝtkodo: 3400. Vilaĝestro Stefan Schmuckenschlager (ÖVP).
Mladá Boleslav
La strato „Palacký“
Post la jaro 1900 la argilaj ĝardenoj tuj malantaǔ lastaj domoj de la urbo direkte al urbo Kosmonosy estiĝis granda konstruejo. Oni realigis kuraĝan kaj arkitektonike sukcesan planon en la historio de la urbo. Sur unu flanko de la konstruita strato „Palacký“ elkreskis du gimnazioj. Sur la dua flanko en la jaro 1905 palaco por gimnastiko. En novembro 1909 oni inaǔguris teatron per teatraĵo de Alois Jirásek: „Laterno“. La teatro estas la plej valora edifico de la strato. En la jaro 1917 apud ĝi aperis konstruaĵo de Aǔstri-Hungaria banko. Post unu jaro la Aǔstri-Hungaria imperio falis, sed nia strato estis en plena beleco. Ankoraǔ en la jaro 1921 oni aldonis etan memorŝtonon de la verkisto kaj poeto Svatopluk Čech.
Kierling
Antaŭe estis Kierling tre ŝatata ripozloko por pulmomalsanuloj, Franz Kafka loĝis la lastajn monatojn de sia vivo pro pulmomalsano en Kierling.
Mladá Boleslav
La vilaoj de Laurin kaj Klement
Kelkaj tagoj antaǔ Kristnasko en la jaro 1895 oni malfermis en Praga strato, gvidanta al ĉefurbo, ĉe rando de la urbo metiejon por fabrikado kaj riparo de bicikloj kun marko „Slavia“. La komenco estis malfacila – kreditoj, prunteprenoj nombraj, laboro pena. Sed post tri jaroj oni povis konstrui novan pli grandan metiejon en alia loko sur norda flanko de la urbo ĉe strato al urbo Kosmonosy. Ĉi tie jam oni fabrikis ankaŭ motorciklojn. En la jaro 1905, dek jarojn post fondiĝo de la firmao, el la metiejo elveturis la unua aǔtomobilo. Marko Laurin & Klement trovis lokon sub suno kaj posedantoj festis sukceson per konstruo de familiaj domoj. Malgraǔ iaj komercaj disputoj la kunposedantoj estis bonaj amikoj. En strato Husová, konstruita en secesia stilo, eksa mekaniko el Turnov kaj librovendisto el Mladá Boleslav estis najbaroj.
Robert Henri
Robert HENRI (naskiĝis la 24-an de junio 1865, mortis la 12-an de julio 1929) estis usona pentristo kaj instruisto.
Mladá Boleslav
La gepatra domo de aktorino Adina Mandlová
Secesia ludomo numero 252 en strato Václava Klementa furoras per sia bunta fasado. Komence de la dudeka jarcento, kiam ĝi estis konstruita, la loko estis periferio de la urbo. En ĝi en unu apartamento kreskis unua stelo de ĉeĥa filmo en periodo inter du mondmilitoj – Adina Mandlová. Jam kiel infano ŝi estis okulfrapa. Pri tio atestas rememoro el ŝia adoleskeco en Mladá Boleslav, pri kiu oni povas legi en ŝia leginda libro de memuaroj „Hodiaǔ mi ridas pri tio“. Jen ni citu: „La milito finiĝis, sed mizero pli kaj pli kreskis. Ni vivtenis plejparte nur per tio, kion ni kulturis en ĝardeno kaj kion ni bredis en korteto…sed ĉefe ni ŝtelis – terpomojn en apuda kampo, grenon kaj semojn de sunfloroj, kiujn oni plantis en parko kaj legomon kaj fruktojn el najbara ĝardeno. Nia najbaro estis riĉa homo, kunposedanto de aǔtofabriko Laurin&Klement. Lia vilao havis parkon kaj grandan ĝardenon. La muro ĉirkaǔ la domo estis alta, sed ni estis akrobatoj kaj la alteco ne ĝenis nin. Sinjoro Klement estis iam amiko de mia patro kaj komence ne koleris, sed ĉio havas siajn limojn. En momento, kiam lia rikolto enhavis nur pomaĉojn kaj liaj florbrasikoj, fragoj kaj persikoj finiĝis en niaj stomakoj anstataǔ sur lia mahagona tablo, perdis paciencon kaj la muroj ricevis pikdratojn kaj li luis gardiston. Tiel finis unu el fontoj de nia vivteno.
Robert Henri
Li estis gvida figuro de la skolo Ashcan de usona realismo kaj aranĝanto de la grupo konata kiel "The Eight (La Ok)", loza unuiĝo de artistoj kiuj protestis kontraŭ la restriktajn ekspozici-praktikojn de la potenca, konservativa National Academy of Design (Nacia Akademio de Dezajno).
Mladá Boleslav
La gepatra domo de František Gellner
La domo sur Malnovurba placo numero 16 havas memortabulon de poeto, ĵurnalisto, karikaturisto, kaj ilustranto František Gellner – el generacio de anarkistaj ribeluloj plena de kontraǔstaro al etburĝaro. Liaj verkoj bildigas lian vidpunkton al socio, amareco de vivo kaj seniluziĝo pri samtempeco.
La konstruaĵoj de arkitekto Jiří Kroha el periodo de „unua respubliko“
Inter la jaroj 1923 – 1939, do preskaǔ tuta periodo de la unua respubliko, urbestris en Mladá Boleslav Karel Šerák. Lian admistradon karakteris vigla konstruado. Inter dekoj da publikaj konstruaĵoj elstaras juna arkitekto Jiří Kroha. Merite de moderne pensanta urbestraro la konstruaĵoj el tiu ĉi tempo en Mladá Boleslav estas progresemaj. Projekto de Industria lernejo estis monumenta. Akraj formoj kaj dismembriga korpo de konstruaĵo ne plaĉis, eĉ nun ne plaĉas, al ĉiuj. Ekzemple ekonomike pensanta prezidento Masaryk okaze de sia vizito opiniis pri teknike komplikaj projektoj, ke tiuj estas superflua malŝparo. La Industria mezlernejo estas okulfrapa kaj fakuloj admiras ĝin. Aliaj laboroj de Kroha estas Instituto de sociala zorgo en strato „Havlíčkova“ kaj sidejo de ĝenerala sanasekurejo en strato „Jaselská“. Sur la Malnovurba placo Kroha moderne rekonstruis hotelon „Věnec“ – Krono.
La Juda tombejo
Judan tombejon en Mladá Boleslav en mezo de Bohemio povas oni kompari kun tombejoj en Kolín kaj Brandýs nad Labem. Longan tempon oni pensis, ke la plej malnova tombo devenas el la jaro 1604, sed dum lasta arkeologia ekzakta laboro oni trovis tomboŝtonojn eĉ pli malnovajn. La plej grava persono, kies ostoj ĉi tie ripozas, apartenas al Jakobo Baŝevi. Li vivis en periodo de tridekjara milito kaj estis konata kiel financulo de Habsburkaj imperiestroj kaj generalo Albrecht Valdštejn, estante tiel „tiu homo en malantaǔo“ en historio de ĉeĥaj landoj. Li estis la unua judo, kiu havis tiel altan postenon. La tombejo estas en bona stato kaj estas unika kompleto. Al nombro de tomboŝtonoj oni konstruis kelkajn etajn konstruaĵojn. Ĉe enirejo, ĉe malnova strato al Prago, staras dometo de tombisto. La tombejo enhavas deklivon kaj altaĵon. Sur la altaĵo staras ceremonia salono el la jaro 1889 kaj apud ĝi kadavrejo el la jaro 1937. Arkitekturo de kadavrejo havas elementojn funkcionalismajn. La fakto, ke tiu moderna stilo tuŝis eĉ judan tombejon, estas tre ekstraordinara. En la ceremonia salono kaj la kadavrejo povas interesantoj rigardi daǔran ekspozicion pri judaj tradicioj kaj pri ilia loka historio.
Robert Henri
Frua vivo
En oktobro 1882, la patro de Henri iĝis implikita en disputo kun agrikulturisto, Alfred Pearson, pro la rajto paŝtigi brutaron en tereno postulita fare de la familio. Kiam la disputo fariĝis fizika, Cozad pafis al Pearson mortige per pistolo. Cozad estis poste malplenigita je delikto, sed la humoro de la urbo turniĝis kontraŭ li. Li fuĝis al Denver, Koloradio, kaj la cetero de la familio sekvis baldaŭ poste. Por disasocii sin de la skandalo, familianoj ŝanĝis siajn nomojn. La patro iĝis konata kiel Richard Henry Lee, kaj liaj filoj aperis kiel adoptitaj infanoj sub la nomoj Frank Southern kaj Robert Earl Henri. En 1883, la familio translokiĝis al Novjorko, poste al Atlantic City, kie la juna artisto kompletigis siajn unuajn pentraĵojn.
Mladá Boleslav
La Malnova urba tombejo
Malnova urba tombejo estis fondita en la jaro 1874. La dominanto en centro de la tombejo estas kapelo de „Bičík“ el la jaro 1891. Fondis ĝin riĉa etburĝa familio, posedanta proksiman hotelon kun restaǔracio kaj viandovendejo. Ĝis nun la domo staras kaj nomiĝas „U Bičíků“. En tombejo ripozas ambaǔ fondintoj de aǔtomobilfabriko, Václav Laurin kaj Václav Klement. La fabriko portis iliajn nomojn, nur ĝis la jaro 1925, kiam la fabriko estiĝis parto de konzerno Škoda. En okcidenta parto de la tombejo, el la plej malnova tempo, estas plejparto de interesaj tomboŝtonoj.
Robert Henri
Edukado
En 1886, Henri enskribiĝis ĉe la Pennsylvania Academy of the Fine Arts (Pensilvania Akademio de la Belartoj) en Filadelfio, kie li studis sub Thomas Anshutz, protektato de Thomas Eakins, kaj Thomas Hovenden. En 1888, li vojaĝis al Parizo por studi ĉe la Académie Julian, kie li studis sub la akademia realisto William-Adolphe Bouguereau, admiris multe la laboron de Jean-François Millet, kaj aliĝis al Impresionismo. "Lia eŭropa studado helpis al Henri evoluigi sufiĉe katolikajn gustojn en arto." Li estis allasita en la École des Beaux Arts. Li vizitis Bretonion kaj Italion dum tiu periodo. Ĉe la fino de 1891, li revenis al Filadelfio, studante sub Robert Vonnoh ĉe la Pensilvania Akademio. En 1892, li komencis instruadon ĉe la Filadelfia Porina Lernejo de Dezajno. "Naskita instruisto, Henry ĝuis tujan sukceson en la lernejo."
Mladá Boleslav
La statuoj kaj monumentoj en Mladá Boleslav
La plejparto de ili devenas el du periodoj – el la baroka, kaj el tempo de velkado de la imperio kaj tempo de fondiĝo de la unua memstara respubliko. La baroko preferanta religiemon penetris precipe en preĝejojn. Signifaj estas statuoj de sanktuloj el metiejo de familio Jelínek el proksima urbo Kosmonosy. Ili ornamas bele arĥigekanan preĝejon de „La Ĉieliro de Virgino Maria“. La pesta kolono sur Malnovurba placo portas Virginon Maria, forte orumitan. Gravaj skulpturaj verkoj el unua triono de dudeka jarcento, krom aliaj, situas en parko Výstaviště. Tie staras de la jaro 1928 sur alta piedestalo bronza statuo de Komenio kun libro. Komenio, bildita kiel „Migranto“, rememoras fakton, ke li devis pro sia nekatolika kredo forlasi naskiĝlandon. Li estis episkopo de la eklezio de Ĉeĥaj Fratoj. Komenco kaj fino de la lernejjaroj okazas sub la monumento. Aǔtoro de la monumento estas ĉeĥa skulptisto Ladislav Šaloun. Statuarojn de „Dancantaj virinoj“ en proksimeco skulptis Vojtěch Sapík. Kelkajn projektojn realigis skulptisto el Kosmonosy Josef Matějů: „Patrino kun infanoj“ antaǔ Domo de sociala zorgo, monumento de verkisto Alois Vojtěch Šmilovský antaǔ Domo de Kulturo kaj „Legiulo“ en parko ĉe Nova urbodomo. Dum lasta milito estis suba parto de „Legiulo“ fordonita al okupantoj kiel materialo por fabrikado de armiloj kaj supra parto estis kaŝita kaj post la milito revenita sur origina loko, pro tio la statuo ne estas kompleta..