cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ardesio
Ardesio [ ardezjo] estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Branzi, Gromo, Oltre il Colle, Oltressenda Alta, Parre, Premolo, Roncobello, Valgoglio kaj Villa d'Ogna. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Sankta Georgo, kies religia memortago, la Tago de Sankta Georgo, sekve estas la komunuma festotago.
Arena Po
Arena Po estas komunumo de Italio.
Reenkarniĝo
Reenkarniĝo aŭ renaskiĝo estas proceso laŭ kelkaj kredoj per kiu, animo revenas post morto al Tero per nova korpo por nova vivo. Oni povas diri ke reenkarniĝo estas speciala tipo de metempsikozo. Sub tiu lasta koncepto la reenkarniĝo estis defendata en la antikva Grekio, unue de Ferecido el Siroso je la sesa jarcento a.K., poste de Orfeismo, Pitagoro kaj siaj disĉiploj kaj la kuracisto-folozofo Empedoklo. La reenkarniĝo estas regulata de karmo, tiu estas, la estonta vivo rezervas al la homoj punojn kaj ĝuojn konformajn al lia konduto, ĉu obeanta, ĉu malobeanta la Leĝon de Dio.
Laŭ Spiritismo, la Spiritoj estas kreitaj simplaj kaj sensciaj. Ili progresas intelekte kaj morale, pasante per reenkarnigo de malsupra ordo al sekvanta pli supra ordo, ĝis la perfekteco, ĉe kiu ili ĝuas senŝanĝan feliĉon. La Spiritoj reenkarniĝas tiom da fojoj, kiom necese por sia pliboniĝo. La Spiritoj ĉiam progresas. En siaj multaj korpaj ekzistadoj ili povas ne antaŭeniri, sed ili neniam malprogresas. La rapideco de ilia intelekta kaj morala progreso dependas de iliaj klopodoj por atingi la perfektecon.
Laŭ Spiritismo, la spirito konservas sian individuecon antaŭ, dum kaj post ĉiu enkarniĝo, laŭ aliaj kredoj tio ne okazas.
Renaskiĝo estas ankaŭ budhisma termino uzata por marki senĉesan procedon de morto kaj naskiĝo, per kiu trairas ĉiu estaĵo en sansaro, ĝis kiam ĝi ne atingos finan liberiĝon - nirvanon.
Metempsikozo
La vorto metempsikozo aŭ animomigrado povas signifi la doktrinon pri la postmorta transmigrado de la animo el iu korpo en alian aŭ tiun transmigradon mem. Metempsikozo, larĝasence, ampleksas la transmigradon de animo de homo al alia besto, de besto al besto, de alia besto al homo aŭ de homo al homo (reenkarniĝo). Ĝenerale, metempsikozo estas uzata kiel sinonimo de reenkarniĝo, ĉar vere malmultaj kredas je intermikso de homaj kaj aliaj bestaj vivoj.
En antikveco Orfeismo, Pitagorismo kaj Empedoklo instruis pri metempsikozon, en eŭropa mezepoko Katarismo. Metempsikozo hodiaŭe estas agnoskita de Budhismo, Hinduismo kaj aliaj religioj. Ankaŭ sufiĉe multe da famaj pensuloj kredis pri tio.
Cry
Cry estas la nomo de pluraj artikoloj.
NGC 2271
NGC 2271 (aliaj indikoj — ESO 490-34, MCG -4-16-17, PGC 19476) estas galaksio en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Produktorilatoj
Produktorilatoj (Produktionsverhältnisse) estas koncepto ofte uzata de Karl Marx kaj Friedrich Engels en sia teorio de historia materiismo kaj en Das Kapital. Ĝi estis por la unua fojo klare uzata en la libro de Markso nome Misère de la philosophie (Mizero de filozofio), kvankam Markso kaj Engels jam estis difinintaj la terminon en Die deutsche Ideologie (La germana ideologio).
Kelkaj sociaj rilatoj estas volontaj kaj libere elektitaj (persono elektas asociiĝi kun alia persono aŭ grupo). Sed aliaj sociaj rilatoj estas nevolontaj, t.e. personoj povas esti socie rilatigitaj, vole nevole, ĉar ili estas parto de familio, grupo, organizo, komunumo, nacio, ŝtato ktp.
Laŭ "produktorilatoj", Markso kaj Engels komprenas la totalan sumon de sociaj rilatoj kiujn persono devas entrepreni por survivi, produkti kaj reprodukti siajn vivrimedojn. Ĉar la personoj devas entrepreni tiujn sociajn rilatojn, t.e. ĉar la partopreno en tiuj ne estas volonta, la totalo de tiuj sociaj rilatoj konstituas relative stabilan kaj permanentan strukturon, nome la "ekonomia strukturo" aŭ Produktomaniero.
Markso kaj Engels tipe uzis la terminon por referenci al la sociekonomiaj rilatoj karakteraj de specifa epoko; por ekzemplo: la ekskluziva rilato de kapitalisto kun la kapitala havaĵo, kaj la konsekvenca rilato de laboristo al kapitalisto; la rilato de feŭda senjoro al sia servutulo al sia senjoro; la rilato de sklavestro al sia sklavo; ktp. Ĝi kontrastas kun kaj estas tuŝata ankaŭ je tio kion Markso nomas la produktofortoj.
Thaon-les-Vosges
Thaon-les-Vosges [taɔ̃] estas malaperinta franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝi nun formas parton de Capavenir Vosges.
Tamazula de Gordiano
Tamazula de Gordiano estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Tamazula de Gordiano. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 085.
Geografio
Tamazula de Gordiano apartenas al la regiono Sureste kiu situas en la sudoriento de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 35987 loĝantojn. El tiuj estis 17289 viroj kaj 18698 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1324,48 km². La meza alteco estas 1120 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 21,3 C. En la komunumo estas 1007,7 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 12182 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 10305 scipovis legi kaj skribi kaj 1863 viroj estis analfabetoj. Do 15.29 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 13806 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 11927 sciis legi kaj skribi kaj 1862 virinoj estis analfabetoj. Do 13,49 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tamazula de Gordiano vivis 35990 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 118 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,328 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(7825) 1991 TL1
(7825) 1991 TL1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Jeff T. Alu elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Pimoj
La pimoj - hispane kaj angle kutime nomataj Pima, sialingve Akimel O'odham) estas grupo de amerikaj indianoj vivanta en areo konsistanta el la aktuala centra kaj suda Arizono kaj la senpere najbaraj teritorioj de norda Meksiko. Ili parolas apartan lingvon, la piman, laŭ iuj fontoj grupigata en [tamen tre malkohera] "apaĉa lingvaro". La longa nomo, "Akimel O'odham", signifas "rivera popolo". Ili estas etne proksime rilataj al la Tohono O'odham (kiu signifas "dezerta popolo", antaŭe konata kiel Papagos) de la orienta parto de la regiono Papagueria kaj la Hia C-ed O'odham ("sabloduna popolo", antaŭe konata kiel Sand Papagos aŭ Sand Pimas) de la okcidenta Papagueria. Krome ili ankaŭ proksime rilatas al alia rivera popolo, la Sobaipuri, kies posteuloj ankoraŭ loĝas en la Indiana Rezervejo Sankta Ksaviero aŭ Wa: k (kune kun la popolo Tohono O'odham) kaj en la komunumoj de rivero Gila. Oni kredas ke la nomigo "Pima" venas la frazo pi 'añi mac aŭ pi mac, kio signifas "Mi ne scias," uzata ripete en a unuaj renkontiĝoj de etnanoj kun eŭropanoj.
San Miguel Tilquiapam
San Miguel Tilquiápam estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Miguel Tilquiápam. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 284.
Geografio
San Miguel Tilquiápam apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3442 loĝantojn. El tiuj estis 1627 viroj kaj 1815 virinoj. La komunumo havas surfacon de 39,55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1650 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2611 indiĝenoj. El tiuj 2172 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2172 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kantono Grant (Vaŝingtonio)
Kantono Grant estas administra unuo en la meza parto de la usona ŝtato Vaŝingtonio. Ĝia administra sidejo situas en la urbo Ephrata, kaj la plej granda urbo en la kantono estas Moses Lake. La kantono ampleksas surfacan areon de 7 229 km², el kio 285 km² estas akvo. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Historio
La kantono kreiĝis la el parto de Kantono Douglas. Oni nomis ĝin honore al Ulysses S. Grant, usona generalo kaj prezidento.
Pustý hrad (Zvolen)
Pustý hrad (esperante: Dezerta burgo) aŭ (la malnova) burgo de Zvolen aŭ Malnova Zvolen estas la burga komplekso en la katastra teritorio de la urbo Zvolen super la kunfluejo de la riveroj Hron kaj Slatina en supermara alteco 475 Ĝi konsistas el du burgaj kompleksoj: la Malsupra kaj la Supra burgoj. Inter ili troviĝas la tiel-nomita kuniga parto longa preskaŭ 400 metrojn, kiu en parto ĉe la Malsupra burgo konsistas el 206 metrojn longa muro. La totala areo de la burgo Pustý estas 7.6 ha. Kvankam temas pri ruino, kompare kun aliaj Eŭropaj, sed ankaŭ tutmondaj burgoj konstruitaj sur monto, ĝi estas verŝajne la plej granda (Siria Krak des Chevaliers havas areon proksimume 2,7 ha kaj dume temas pli pri fortikaĵo ol  pri burgo).
Historio
Multjara arkeologia esploro de Václav Hanuliak en la Supra burgo (1992 - 2008) klare pruvis la ekziston de pli malnova prahistoria ŝtongrunda terremparo, sur kiu estis konstruita la mezepoka murego. En la ŝutaĵo de la terremparo estis rompopeca materialo plejparte de la malfrua bronzepoko. Krom trovoj de la Luzica kulturo, estis ĉi tie trovitaj ankaŭ rempopecoj de kijatica kulturo. La strategia pozicio de la monteto estis uzita en la lasta ŝtona aĝo, pri kio atestas trovoj de la badena kulturo. Fruhistorian setladon pruvas bukoj kaj ceramiko de La-Tène-epoko. Sur la nordokcidenta deklivo de la Supra burgo Pustý estis en la jaro 1944 trovita trezoro de objektoj de la bronzepoko. Ĝi estis konservita sub proksimume 8 metrojn alta roko. La trovaĵo mem, tamen, havas ankaŭ sian novan historion. Post trovo fare de partizanoj en 1944, ĝi verŝajne estis dividita en plurajn partojn. Dume la lasta parto de ĉi tiu trezoro estis malkovrita en la jaro 2001. La unua sezono de esplorado ĉe la Malsupra burgo en la jaro 2009 montris ekziston de pli malnova praa terremparo sub la okcidenta linio de ĝia mezepoka murremparo. Origine ĝi havis ŝtongruzan konstruon kaj en ĝia ŝutejo estas trovata ceramiko ekskluzive de la malfrua ŝtonepoko. En la korto de la Malsupra burgo estas konfirmitaj trovoj de frua kaj malfrua bronzepokoj.
La burgo nuntempe
Nuntempe videblas: La burgon eblas aliri de la ĉefa fervoja stacio de Zvolen laŭ la blua turisma signo kaj laŭ eduka pado.
Philipp Friedrich von Hetsch
Philipp Friedrich von HETSCH (naskiĝinta la en Stuttgart, mortinta samloke la ) estis germana pentristo.
Graveco
Li nombriĝis inter la plej gravaj artistoj de la klasikisma periodo. Tamen li neniam sukcesi forĵeti entute skolajn trajtojn akiritajn en Franclando. Li plejofte traktis heroajn intrigojn aŭ de mitologio aŭ de historio. Poste li prenis ankaŭ kristanajn rakontojn por bildigi ilin. Lia forto kuŝis pli en la farado de belaj detaloj ol en prezento de grandeco. La plejmulto de liaj bildoj troviĝas en la Reĝa rezideja kastelo de Stuttgart. En la Reĝa muzeo estas du bildoj: Cornelia, die Mutter der Gracchen kaj Ritter Albonack, dem König Alfred seine Töchter zeigend.
Arthur et les Minimoys (muzikalbumo)
Arthur et les Minimoys estas muzikalbumo (EuropaCorp/ Universal/ U.L.M. 984551-3/ 984551-4) aperinta en decembro 2006 sur kiu estas registrita la muziko de la filmo Arthur et les Minimoys de Luc Besson. Muzikon komponis Éric Serra. Ekstra DVD (EuropaCorp/ Universal/ U.L.M. 984551-3/ 984551-5) entenas Making of de la muziko, fare de fratoj Salto.
UMCOR
La United Methodist Committee on Relief (UMCOR) aŭ en Esperanto Unuiĝinta Metodisma Komitato por Helpado estas la tutmonda homama, neprofitcela organizaĵo de la Unuiĝinta Metodisma Eklezio (UMC) pri helpo kaj evoluigo. Ĝiaj administraj elspezoj estas financataj pere de monkolektoj dum solidarecaj dimanĉoj proponitaj de UMCOR.
UMCOR provizas praktikan, antaŭvidan subtenon al la plej vundeblaj postvivantoj de kronikaj aŭ provizoraj krizokazoj pro naturaj aŭ civilaj kaŭzoj. La misio de UMCOR estas malpezigi homan suferon kaj liveri helpon al homoj senkonsidere de raso, religio, politiko aŭ sekso.
La programoj de UMCOR temas pri malsato, malriĉeco, daŭrebla agrikulturo, internaciaj kaj enlandaj urĝaj krizoj, helpo al rifuĝintoj kaj enmigrintaj, tutmondaj sanoproblemoj kaj transira disvolviĝo. Ĉi tiuj programoj estas klasifikitaj en tri gravaj kampoj:  homama helpado post katastrofo, daŭrebla dsivolviĝokaj tuteca sano (en kunlaboro kun UM Global Ministries).
Helpoprovizado
Inter la lernejaj kestetoj (en : school kits)  kiun UMCOR kreis kaj distribuas estas la kudra ilaro. Sewing kits (kudraj kestetoj) provizas la ricevantojn ŝtofojn, tondilon, nadlojn, fadenojn kaj butonojn. Kudraj kestetoj celas helpi homojn lerni krei sian propran vestaĵon anstataŭ simple provizi vestaĵojn. Ĉi tiu ilaro ankaŭ antaŭenigas kulturan konservadon, permesante al ricevantoj kudri vestaĵojn laŭ siaj propraj kulturaj stiloj. La kestetaj enhavoj ŝanĝiĝas periode. Kontrolu la retejon UMCOR por la plej nova postuloj
Kaŭaĉinagano
La urbo Kaŭaĉinagano (河内長野市 [kaŭaĉinagano-ŝi], laŭ Transskribado Hepburn: Kawachinagano-shi, Kunrej: Kawatinagano-si) estas japana urbo en Gubernio Osaka.
(15326) 1993 QA9
(15326) 1993 QA9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Atom-forta mikroskopo
La atom-forta mikroskopo (AFM) estas tre detala analiza ilo el nova generacio. Temas pri speco de tunel-efika mikroskopo (aŭ skantunela mikroskopo, STM), kiuj komence de la 21-a jarcento refortigis la intereson pri koloida scienco kaj antaŭenigis la nanoteknologion. Atom-forta mikroskopo diferencigas frakciojn de nanometro, pli ol mil-foje pli detale ol difrakto-limigitaj optikaj sistemoj. Piezoelektraj elementoj faciligas etajn sed precizajn movojn je (elektra) komando kiuj ebligas tre precizan skanadon de la esplorata objekto.
Vinohradiv
Vinohradiv (Виноградів (vinohradjiv), Виноградов (vinogradov), Nagyszőlős, (nadjsOlOŝ), Seleuşu Mare, rutene Сивлюш (Sevljuŝ)) estas urbo en okcidenta Ukrainio, en Transkarpata provinco, en la distrikto Vinohradiv, kies distriktejo estas. La nomo en ĉiuj lingvoj signifas vinberejo.
Atom-forta mikroskopo
Calvin Forrest Quate estis unu el la inventistoj de la atom-forta mikroskopo.
Vinohradiv
Geografio
Vinohradiv situas sur ebenaĵo, okcidente de monto, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ĉop-Ĥust. Berehove troviĝas 35 km-ojn.
Historio
En 895 hungaraj triboj okupis la Karpatan bazenon kaj setlis. La unua mencio devenis pri la loko el 1262. Ŝajnas, tie loĝis vinkulturistoj por la reĝo. La komunumo dum la historio apartenis al Ugocsa, en 1262 la loko ricevis reĝajn privilegiojn, en 1329 ĝi iĝis departementejo kune kun komercaj kaj industriaj rajtoj. Princo de Transilvanio Johano Kemény (kemEnj) en batalo malvenkis kaj mortis en 1662 de la turkoj, kiun apogis aspiranto Abafi. La tataroj en 1717 faris ruina la regionon.
En 1910 loĝis 7811 da urbanoj, el tio 5943 da hungaroj, 1266 da rutenoj kaj 540 da germanoj. Inter 1920-1938 la urbo apartenis al Ĉeĥoslovakio, poste ĝis 1944 denove hungariĝis. La Ruĝa Armeo okupis la urbon en 1944 kaj ili tuj forpelis 5000 da hungaroj por trudlaboro, plejparte ili mortis. En 2004 vivis 24 275 da homoj, 3400 da hungaroj (15%).
Famuloj
En la tiama Nagyszőlős naskiĝis: En la tiama Vinogradov naskiĝis: En la tiama Nagyszőlős mortis: En la tiama Veľká Sevľuš (Ĉeĥoslovakio) mortis: En la tiama Vinogradov mortis:
Teatro Erkel
Teatro Erkel estas grava kultura konstruaĵo en Budapeŝto (en distrikto Józsefváros). La teatro prenis la nunan nomon de Ferenc Erkel de 1953. La nomoj estis pli frue Népopera (Operejo Popola), poste Városi Színház (Urba Teatro).
József Szinnyei
József SZINNYEI [jOĵef sinjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szinnyei József estis hungara bibliografo, bibliotekisto, literaturhistoriisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy, membro honora de Societo Petőfi. Unu el liaj filoj estis Ferenc Szinnyei, la alia estis samnoma József Szinnyei (lingvisto), lia nepo estis samnoma József Szinnyei (kuracisto).
József Szinnyei naskiĝis kiel Ferber József la 1830 en Hungara reĝlando, en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la 1913 en Budapeŝto.
Biografio
József Szinnyei frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitaton en Pest (urbo), fine akademion en Győr, dume li lernis ankaŭ slovake kaj france. En 1848 li aliĝis al la revolucia soldataro kaj finbatalis la liberecbatalon. Lastfoje li batalis en sia naskiĝurbo, kie ĉiuj ricevis amnestiojn. Poste li vivis ĉe bofrato Zsigmond Beöthy, kie li laboris kaj lernis aliajn lingvojn. En 1853 li edziĝis. Li vivis baldaŭe en Pozsony, poste en Pest. En 1872 li eklaboris en Universitata Biblioteko (ELTE), ekde 1888 en Hungara Nacia Muzeo.
Sainte-Colombe (Manche)
Sainte-Colombe estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
30244 Linhpham
30244 Linhpham estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sainte-Colombe (Manche)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sainte-Colombiens.
30244 Linhpham
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Linh Pham, mentorino de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Old Orchard School de Campbell (Kalifornio).
(17264) 2000 JM66
(17264) 2000 JM66 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Arthur de Gobineau
Joseph Arthur grafo de GOBINEAU, nask. je la 14-a de julio 1816, mort. je la 3-a de oktobro 1882 en Torino estis franca nobelo, diplomato, vojaĝinto kaj beletristo, kiun oni ofte konsideras, kiel la unuan teoriiston de rasismo.
Kvankam li famiĝis kaj ofte cititis nuntempe kiel la fondinto de okcidenta rasismo, tiujn ideojn oni jam trovas antaŭ li, ekzemple jam en la priskribo de Linnaeus pri la diversaj homaj rasoj. Cetere liaj ideoj, kiuj siatempe estis apenaŭ konataj, kaj malmulte influis, ne estas vere tipaj de tio, kio estos la posta eŭropa rasismo (1), kvankam li ja estis eble la unua verki tutan libron pri la temo: ekzemple, male al plejaj rasismuloj, li ne konsideris ke la supera raso estas sia propra, sed la anglosaksa. Simile, male al plejaj rasismuloj li ne estis optimista sed pesimista, kaj antaŭvidis ĝeneralan miksiĝon de la rasoj kaj kadukiĝon de la homaro. Krome, li ne estis militisma aktivulo sed klera pacema salonema nobelulo kun beletraj ŝatoj kaj ne estis vera apoganto de la tiam komencanta eŭropa koloniismo. Eĉ en sia plej interesa libro, frukto de sia diplomatia kariero kaj vojaĝoj, "Tri jaroj en Azio" li priskribas kaj analizas, kun multe da detaloj, kaj sufiĉe da komprenemo, la landojn kaj sociojn renkontitajn (ĉefe Irano kaj centra Azio), tiel kiel ili estis tiutempe. Alia signifa detalo: en siaj romanoj li, tutsame kiel la aliaj samtempuloj, uzas la vorto "raso" en la ĝis tiam tradicia signifo, t.e. familio, av-kaj-id-aro, "nomo" (en la aristokrata vidpunkto).
De Gobineau skribis, ke finnoj estas "negroj de la nordo." Laŭ li Eŭropa normala popolo estas en sudeta Eŭropo mikso de arjoj kaj negroj, en nordeta Europo mikso de arjoj kaj finnoj.
(1) multe pli tipaj kaj influhavintaj estis: Houston Stewart Chamberlain kaj Robert Knox.
Eksteraj ligiloj
Essai sur l'inégalité des races humaines (1853-1855)
L'immixtion des races tout à fait inférieures aux grandes races ne ferait qu'empoisonner l'espèce humaine
La angla kaj Esperanto - Ĉu Hitler, Stalin aŭ Churchill estis pli danĝeraj por Esperanto?, prelego, YouTube.
Cry (Yonne)
Cry estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 183 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
La vilaĝo estas trafluata de la kanalo de Burgonjo.
Geografio
Cry etendiĝas sur 11.16 km², kaj havis 170 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 15 homoj je kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Administrado
Cry apartenas al la kantono de Ancy-le-Franc, kies ĉefurbo estas Ancy-le-Franc. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Kreskaĵoj
La formortinta specio Viola cryana vivis tie.
Tendilla
Tendilla [tenDIĝa] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas tendillero [tendiĜEro]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 331 loĝantoj kaj la denseco estas de 14,49 loĝ/km².
Historio
Tendilla apartenis al la teritorio común de la villa y tierra de Gvadalaĥaro ĝis fino de la 14-a jarcento. Don Henriko la 3-a de Kastilio apartigis ĝin kaj plialtigis ĝin al la rango de villa en 1394, por doni ĝin kiel senjorlando venontjare al sia admiralo don Diego Hurtado de Mendoza. Post kies morto en 1404, heredis la villa lia filo don Íñigo López de Mendoza, markizo de Santillana, kiu konstruigis ĝian gravan kastelon. Don Íñigo ampleksigis siajn teritoriojn al la najbaraj urbetoj Aranzueque, Armuña de Tajuña kaj Fuentelviejo en aŭgusto 1430, danke al donacoj fare de la reĝo Johano la 2-a pro lia apogo en la milito kontraŭ la Infantoj de Aragono.
En la testamento de la markizo, de majo 1455, li lasis Tendilla al sia dua filo, Íñigo López de Mendoza y Figueroa, unua grafo de Tendilla, kaj fondinto de la hieronima Monaĥejo de Sankta Ana en 1473. Je sia morto en 1479, li estis entombigita kun sia edzino, doña Elvira de Quiñones, en la ĉefaltaro de la monaĥejo, sub belega renesanca tombo. Heredis tiun jaron la villa don Íñigo López de Mendoza y Quiñones, dua grafo de Tendilla kaj unua markizo de Mondéjar. Tiam la foiro de Sankta Matiaso altiĝis al la rango de unu de la plej gravaj de Kastilio, atingante de la Katolikaj Gereĝoj kelkajn privilegiojn.
PCI
Pri la aliaj signifoj de PCI rigardu en PCI (apartigilo).
PCI - familio de busoj lanĉita en 1992 j.
Benny Morris
Benny Morris estas israela historiisto. Li naskiĝis en 1948 en la kibuco Ein HaHoresh, kaj liaj gepatroj estis judaj enmigrintoj de Britio. Li ricevis doktorato de la Universitato de Cambridge, kaj nuntempe li instruas en la Universitato Ben-Gurion de Negevo.
Tendilla
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 331, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Tendilla, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Tendilla kie oni falis al la nunaj 331.
Benny Morris
Morris estas konata kiel la ĉefa reprezentanto de la tiel nomataj "novaj historiistoj", grupo da Israelaj historiistoj kiuj kontraŭas la oficialan israelan version pri la originoj de la konflikto inter Israelo kaj la araba mondo.
Tendilla
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Benny Morris
En lia libro "la naskiĝo de la problemo de la Palestinaj refuĝintoj 1947-49", Morris argumentas ke la plej multo de la 700.000 Palestinanoj kiuj forfuĝis de Israelo dum tiu periodo fuĝis ĉefe ĉar ili timis esti kaptitaj inter du fairoj, pro perfortaj israelaj agoj aŭ pro simpla timo de la Israelanoj, sed tamen ne estis organizita Israela plano por forpeli ilin. Tiu pozicio iras kontraŭ la akceptita versio da la faktoj de la Israelanoj, sed ankaŭ de la Palestinanoj.
Santa Luzia (Minas-Ĝerajso)
Santa Luzia (prononco santaluzia, oficiale Município de Santa Luzia) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Belo Horizonte. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko fondiĝis la kaj estis levita al la rango de municipo la.
Distriktaro Karlsruhe
La distriktaro Karlsruhe estas unu el kvar administraj distriktaroj de la germana federacia lando Baden-Virtembergo. Ĝi inkluzivas
Regiono Meza Supra Rejno (Mittlerer Oberrhein):
Fine de la distriktaro havis sume  loĝantojn.
Muzeo El Greko
La Muzeo El Greko estas fama monumento kaj interesa vidindaĵo en la urbo de Toledo, Hispanio. Temas pri domo-muzeo pensata de markizo Vega-Inclán kiel rekreaĵo de la hejmo de la artisto, nome fama pentristo El Greco, kiu perdiĝis antaŭ jarcentoj. Tiele oni prezentas manĝejon, salonon, kuirejon, korton ktp. Gastigas diversajn elstarajn pentraĵojn. Ĝi estis kreita en 1911 kaj por konservi pentraĵojn kaj por montri kiel eble vivis la pentristo, naskiĝinta en la insulo de Kreto, kaj greka li mem laŭnacie, sed vivante plej parton de sia profesia kaj arta vivo en Toledo.
Estis la domo de Samuel Levi, la juda trezoristo de multaj kristanaj nobeloj, kaj reĝoj; poste estis domo de kristanaj nobeloj, nome familio Mendoza kaj gedukoj Arjona. Supozeble la kavoj estis stokejo.
Ĝi havas duoblan intereson, nome pri figuro de pentristo kaj kiel iama nobeldomo. En la unua senco oni montras kaj pentraĵojn kaj klerigan informon pri la pentristo kaj lia pentrarto. En la dua senco estas apartaj anguloj, terasoj kaj ĝardenetoj kie eblas trankvile ripozi kaj sopiri la iamajn epokojn kaj oni povas ĝui la freŝecon de kavoj.
Ĝi konstruiĝis sur restoj de antikva domo kaj palaco de la Renesanco en la juda kvartalo de la urbo. Tiu loko estas proksime de la vera loko kie loĝis la pentristo, kies domo estis detruita de incendio. La intenco estis kolekti kaj konservi verkojn de El Greco, kies multaj verkoj ne ricevis atenton kaj suferis ruiniĝojn aŭ malbonaĵojn, dum aliaj estis senditaj eksterlande pro vendado.
Oni faris reformojn en 1921, 1950 kaj 1960, dum la lasta estis de 1990. Oni enmetis materialon pri la disĉiplo de El Greco, nome Ludoviko Tristano, kaj ĉar oni komprenas ke certe ne temas pri la domo de la pentristo, oni ŝanĝis la iaman nomon de domo-muzeo al nur Muzeo El Greko, en hispana oficiale Museo del Greco.
Famaj pentraĵoj kiuj montriĝas tie estas la jenaj:
Kastelo Hirschhügel
La iama Ĉaskastelo Hirschhügel (Jagdschloß Hirschhügel) situas en la kvartalo Kuhfraß de la komunumo Uhlstädt-Kirchhasel en Distrikto Saalfeld-Rudolstadt en Turingio/Germanujo.
Historio
Al la posedaĵoj de Kastelo Kochberg apartenis la paŝtejoj ĉe la rojo Haselbach. Temis pri per murego, akvofosego, bastionoj kaj protektita antaŭkonstruaĵaro; ĝi menciitis en 1428 unuafoje kiel Kuhfraß. De tiuj fortikaĵoj hodiaŭ apenaŭ io restis. James Patrick von Parry nomiĝis la iro riĉa kiu rajtis iĝi edzo de Luise von Stein (nepino de Charlotte von Stein), post kiam li estis aĉetinta ĉe la duko de Altenburg nobeltitolon por si. Parry konstruigis Kastelon Hirschhügel. La nomo Hirschgrund (areeto por cervoj) por Haselbach-valo, Hirschbrunnen por Eichenborn kaj Hirschwiese (cerva herbaro) venis de li mem. Laŭ Luise nomiĝis ankaŭ Ludovikina turo (Kleinkochberg). Heredis en 1892 grafo Viktor Henckel von Donnersmarck tiun ĉi bienon. En la Nova ejo (Neues Haus) ekgastis en 1941 porinfana hejmo kaj en 1945 la tuto senrekompence eksproprietigitis. Iĝis la komplekso en dum la GDR-diktaturo oldulejo kaj psikiatra instituto; en 2010 ekis enesti maljunulejo de socia fondaĵo. La historie restaŭrita ĉaskastelo kun parko ampleksa kaj ok hektarojn granda utiligatas kiel sociterapeŭtika helpcentro por 125 homoj. Alilokaj loĝadunuoj troviĝas en la Saale-valo en la vilaĝo Etzelbach (Uhlstädt-Kirchhasel). En 1994/95 ankoraŭ ekzistanta meblaro redonitis al la familio Henckel von Donnersmarck, kiu kontrakte interkonsentis kun Fondaĵo Weimarer Klassik pri daurxa lupreno. Temis pri bildoj, grafikaĵoj, artaĵoj, mebloj kaj 39 de Goeto mem faritaj deseĝnajoj.
Capavenir Vosges
Capavenir Vosges estas nova franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
István Imreh (biologo)
István IMREH [imre], Imreh Sz. (naskiĝis en Kluĵo la 9-an de julio 1945) estas rumania hungara biologo, genetikisto. Li estas la filo de historiisto István Imreh.
Biografio
István Imreh diplomitiĝis pri zoologio en UBB de Kluĵo (1968). Li doktoriĝis en 1973. De 1968 li laboris en la Nuklea Medicina Laboratorio de distrikta kliniko de Kluĵo. De 1976 li ekorganizas kaj gvidas kiel ĉefbiologo ties radigenetikan laboratorion.
János Lukácsy
János Lukácsy [jAnoŝ lukAĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lukácsy János estis hungaria katolika pastro, kanoniko, preposto, titulara episkopo.
János Lukácsy en 1715 en Bobrovnik (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Bobrovník en Slovakio), li mortis la en Nitro (Hungara reĝlando, nuntempe en Slovakio).
Biografio
János Lukácsy lernis en jezuita lernejo de Trencsén, poste en Nitro, fine li doktoriĝis el teologio en Jezuita Universitato de Nagyszombat en 1739, prosimume tiutempe li pastriĝis. Li komencis sian pastran karieron en Trencsén, poste en pluraj lokoj. Li ricevis la ekleziajn postenojn kanoniko en 1753, preposto en 1757, titulara episkopo en 1774. Inter 1758 kaj 1761 li estis seminariestro.
Sanga dimanĉo
Sanga dimanĉo povas aludi:
Tikei
Tikei estas insulo en la Tuamotua arkipelo en Franca Polinezio. Tikei ne estas tipa Tuamotua atolo, sed aparta insulo. La insulo estas 3,9 km longa, 1,6 km larĝa, kaj havas (ter)areon de 4 km2. La plej alta punkto estas 3m super marnivelo.
Kalvinana preĝejo (Gige)
La kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en vilaĝo Gige (Hungario).
Tikei
Geografie Tikei estas parto de la Insuloj de reĝo Georgo (Îles du Roi Georges) subgrupo, kiu inkludas Ahe, Manihi, Takapoto, Takaroa kaj Tikei.
Kalvinana preĝejo (Gige)
Historio
La tiama katolika kirko estas unu el la plej malnovaj konstruaĵoj en la departemento, do nepre devenas el la mezepoko. Pri la historio mankas informoj. En 1778 ĝi estis barokigita, krome en nekonataj jaroj plurfoje trakonstruita aŭ renovigita. Dum la arkeologia esploro oni trovis malnovajn tombojn, krome ŝtontabulon kun hebrea teksto.
Kulturo de Hongkongo
La kulturo de Hongkongo plej bone povas esti priskribita kiel fundaĵo kiu komencis kun Ĉinio kaj fariĝis pli influita de brita koloniismo. Post la transigo de suvereneco al la Popola Respubliko de Ĉinio en 1997, Hongkongo daŭrigas evoluigi propran identecon.
Kalvinana preĝejo (Gige)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en mezo de la vilaĝo laŭ la ĉefvojo en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La turopinto estas bulba. La enirejo funkcias tra la turo. La navo finiĝas en duonronda absido.
Tikei
Tikei estas neloĝata. Antaŭe estis homa loĝado kaj la ĉefvilaĝo estis nomata Tereporepo. La plej proksima insulo estas Takapoto, kiu situas 73 km nordokcidenten. Tikei estas malmulte esplorita.
Kulturo de Hongkongo
Kultura identeco
Centkvindek jaroj de regado kiel disa brita kolonio, samkiel politika apartigo de la resto de Ĉinio rezultis en unika loka identeco. Elementoj de tradicia ĉina kulturo kombinata al britaj okcidentaj influoj donis formon al ĉiu aspekto de la urbo Hongkongo en rilato al leĝoj, politiko, edukado, lingvoj, manĝaĵoj kaj la pensmaniero. Tial multaj homoj en Hongkongo estas fieraj pri ilia kulturo kaj ĝenerale nomas sin mem "hongkonguloj" aŭ "hongkongĉinoj", por distingi sin mem de la ĉinoj en kontinenta Ĉinio (kiu evoluigis sendepende).
Tikei
Historio
La unua registrita eŭropano kiu alvenis sur Tikei estis la nederlanda maristo Jacob Roggeveen je la 18-a de majo 1722. Li nomis la insulon "Carlshoff".
Kulturo de Hongkongo
Socia
Tradiciaj ĉinaj valoroj kiel "familia solidareco", "ĝentileco" kaj "savi sian vizaĝon" portas signifan pezon en la mensoj de la homoj.
Tikei
Historio
La rusa maristo Otto von Kotzebue venis al Tikei en 1816. Li nomis ĝin "Romanzov", laŭ la ĉefsponsoro de la ekspedicio.
Administracio
Tikei apartenas al la komunumo Takaroa, kiu konsistas el la insuloj Takaroa, Tikei kaj Takapoto.
Kulturo de Hongkongo
Lingvoj
Kvankam la kantona (粵語/廣東話/廣州話/廣府話/白話) ne estas unu el la hongkongaj indiĝenaj lingvoj, ĝi estas la plej ĝenerale parolata lingvo en Hongkongo nuntempe. Ekde la transigo de suvereneco en 1997, la registaro adoptis la dulingvan kaj trilingvan politikojn (兩文三語 liǎng-wén sān-yǔ), sub kies principojn la ĉina kaj la angla lingvoj ambaŭ devas esti agnoskataj kiel oficialaj lingvoj, la kantona ricevis agnoskon kiel fakta oficiala ĉina lingvo kaj ke ankaŭ la uzo de la mandarenan (普通話/現代標準漢語/國語) estas akceptata.
Kaĉava montetaro
Kaĉava montetaro (Pogórze Kaczawskie, [elparolu poguĵe kaĉavskie], estas montetaro en Pollando kaj estas plej norda parto de Sudetaj montaroj. Ĝi estas malkrute pera tereno inter Kaczawskie-Montaro kaj orienta parto de “Silezia–Luzacia Malaltaĵo”.
Ĝi situas sur tereno de 770 km2, okcidente limigita de la rivero Bóbr, la norda kaj nord-orienta limo estas konvencia kaj tio estas stratumo de 200–250 metroj (super la mara nivelo). Oriente estas limigita pere de la rivero Nysa Szalona kaj sude atingas 400 metrojn da alteco de Kaczawskie-Montaro. Plej grava rivero de ĉi-tiu regiono estas Kaczawa. Ĝi dividas la montetaron je du partojn: okcidentan kaj orientan.
Norda parto de la “Kaczawskie-Montetaro” estas strukturata de metamorfaj rokoj, kiuj devenas de malfrua paleozoiko (de malfrua kambrio al kambrio): ardezoj, porfiroidoj kaj aliaj. En suda parto de la regiono estas kavaĵo inter pli maljunaj fragmentoj de terkrusto, en kiu troviĝas sedimentaj rokoj: grejsoj, kalkŝtonoj, marnoj, gipsoŝtonoj, anhidritoj kaj vulkanaj rokoj: porfiroj kaj tofoj. En kelkaj lokoj pli maljunaj rokoj traiĝas terciaraj bazaltoj. Pli maljuna bazo estas kovrata pere de plejstocenaj sedimentoj: argiloj, sabloj kaj loesoj, kaj ankaŭ holocenaj sabloj, gruzoj kaj aliaj.
Kaczawskie-Montetaro estas tre loĝdensa kaj pro tio estas plejparte destinita al agrikulturo. Nur orienta parto estas dense arbara.
NGC 2272
NGC 2272 (aliaj indikoj — ESO 490-33, MCG -5-16-17, PGC 19466) estas galaksio en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
3169 Ostro
3169 Ostro estas malgranda sed eksterordinare hela duopa asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Steven J. Ostro (1946–2008), fakulo pri radara astronomio.
Duopa sistemo
La duopa eco de 3169 Ostro estis malkovrita la de P. Descamps, F. Marchis,, A. Peyrot, J.-P. Teng-Chuen-Yu, J. Dorseuil, B. Payet, T. Dijoux, Y. Leonie, H. Berrouachdi, C. Chion Hock, F. Bernard, C. Benard, J. Berthier, D. Hestroffer kaj F. Vachier per observoj de ĝia luma kurbo farde la Institut de mécanique céleste et de calcul des éphémérides elde la Observatorio de la Makes en Insulo Reunio, anoncita la 20-an de decembro 2005.
3169 Ostro konsistiĝas el du longigitaj korpoj de 4,4 km × 3,4 km × 3,2 km (ekvivalenta diametro de 3,89 ± 0,06 km) kaj 4,8 km × 2,6 km × 2,4 km (ekvivalenta diametro de 3,38 ± 0,07 km); ili orbitas je distanco de ĉ 5,2 km kun orbita periodo egala al la rotacia periodo de la centra korpo : 0,2712 horoj (kaptita rotacio).
La proksimeco inter ambaŭ korpoj lasas suspekti, ke ili povus esti kontakta duopo.
Arsans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Karl Schneider
Karl SCHNEIDER (naskiĝinta la en Nowa Sól, mortinta la  en Berlino) estis germana teologo kaj pedagogo.
Vivo
Post studoj de teologio kaj filozofio en Vroclavo li iĝis en 1863 seminariestro en Bydgoszcz, en 1867 direktoro de la Lerneja instituto pororfana kaj de la seminario en Bolesławiec kaj en 1870 ĉefo de la seminario pri urbaj lernejoj en Berlino.
Samloke ministro Adalbert Falk dungis lin du jarojn poste kiel asistanon kaj en 1873 kiel sekretan kaj prelegantan registarkonsilanton. Li iĝis ano de la ministerio pri edukado kie li gravis danke al la elaborado de »Allgemeine Bestimmungen« de la 15.19.1872; ekde tiam li ĉefe responsis pri la aferoj de prusiaj elementaraj, porknabinoj, seminariaj, porsurdmutulaj, porblindaj lernejoj. En 1896 la universitato de Berlino honore nomumis lin doktoro pri teologio. Retiriĝo lia estis en 1900.
Li verkis: »Die Volksschule und die Lehrerbildung in Frankreich« (Bielefeld 1867); »Handreichung der Kirche an die Schule« (Bielefeld 1867); »Volksschule und Lehrerbildung in Preußen« (1875); »Rousseau und Pestalozzi« (4a eldono, Berlino 1889). Kune kun E. von Bremen li eldonis la kolekton fakan: »Das Volksschulwesen im preußischen Staat« (Berlino 1886-87) kaj kun Alwin Petersilie plurajn statistikojn samtemajn pri bazlernejoj en Prusio kiu aperis ĉe »Preußische Statistik« (vol. 101 por 1886, vol. 120 por 1891, vol. 151 por 1896). Li verkis la aŭtobiografion »Ein halbes Jahrhundert im Dienste von Kirche und Schule« (2a eldono, Berlino 1902).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 17. Leipzig 1909, p. 925 (surrete)
Sainte-Geneviève (Manche)
Sainte-Geneviève estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Génovéfains.
Mastaing
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Sanga dimanĉo (1905)
En Sankt-Peterburgo komenciĝis strika ondo en januaro de 1905, parte je iniciato de la leĝa Unio de la rusaj fabrikaj kaj uzinaj laboristoj. La manifestacion organizis la car-lojala popo Georgij Gapon – esperante, ke li povas direkte transdoni la peticion de la laboristoj al Nikolao la 2-a – kaj gvidis la 80-140 mil partoprenantojn (kun interkonsento de la instancoj) al antaŭ la Vintra Palaco. La marŝantoj kunportis krom la peticio ikonojn kaj bildon de la caroj. En la peticio ili postulis 8-horan labortagon, egalecon antaŭ la juĝinstancoj, respondecon de la ministroj, konsciencan liberecon kaj amnestion.
Ĉar la caro ne estis en la ĉefurbo, la grandprinco Vladimir Aleksandroviĉ (gvidanto de la ŝtatsekura polico) provis haltigi la manifestacion, kaj poste, laŭ lia ordono, la polico kaj la soldataro ekpafis al la manifestaciantoj. Mortis 130-1000 manifestaciantoj, vundiĝis pluraj centoj.
Post la evento komenciĝis strikoj tra la tuta lando, en la vilaĝoj la kamparanoj tumultis. Okazis ankaŭ ribeloj en la armeo, mararmeo, kiuj minacis eĉ bazon de la cara sistemo.
Viljam Kolehmainen
Viljam Kolehmainen estis finna kuristo. Liaj fratoj estis Hannes Kolehmainen kaj Tatu Kolehmainen. En 1910 li elmigris al Usono kaj fariĝis profesia kuristo tie.
Miklós Berzsenyi-Janosits
Miklós Berzsenyi-Janosits [miklOŝ berĵenji-janoŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berzsenyi-Janosits Miklós estis hungara inĝeniero, arkitekto, hidrologo, luterana inspektoro.
Miklós Berzsenyi-Janosits naskiĝis la  1899 en Hungara reĝlando en Fiume (nuntempa Rijeka en Kroatio). Li mortis la 1990 en Celldömölk.
Iona Morris
Iona Marie MORRIS (naskita 1957) estis usona voĉaktorino kaj foja aktorino, ĉefe kiel infano. Ŝi estas filino de Greg Morris kaj fratino de Phil Morris, ambaŭ aktoroj.
Miklós Berzsenyi-Janosits
Biografio
Miklós Berzsenyi-Janosits frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, gimnaziojn en Szombathely, Komárom, Budapeŝto. Ekde 1917 li estis soldato, poste li akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1923. Li restis plu en la universitato por instrui 2 jarojn, poste li plulernis en agrikultura akademio en Magyaróvár. Li farias ĉiuspecajn inĝenierajn laborojn (hidrologiaj laboroj de Marcal, geodeziaj laboroj pri bienoj). Li fondis privatan kontoron, en 1938 li edziĝis. Inter 1940 kaj 1945 li estis minejestro pri bazaltoj. Fine de la 2-a mondmilito li estis respondeculo pri disdonado de parceloj en Vas (Hungario), poste li faris diversajn inĝenierajn laborojn. En 1971 li pensiuliĝis. Dum jardekoj li estis inspektoro de la luterana eklezio.
Iona Morris
Ŝia unua apero estis kiel infano en Star Trek en 1966 kaj ŝia debuto kiel voĉaktorino estis en televidaĵo Christmas Is en 1970.
Dum la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj Morris aperis en WKRP in Cincinnati, The Twilight Zone, Our House, The Cosby Show, Murder, She Wrote, The Wayans Bros.,
inter aliaj kaj voĉaktoris en angla versio de japanaj animaciaĵoj Hadashi no Gen, Dôwa meita senshi Windaria, Sairento mebiusu, krom usonaj The New Scooby-Doo Mysteries,  The Real Ghost Busters, Bobby's World, X-Men, Problem Child, Fantastic Four, Phantom 2040, Captain Planet and the Planeteers, The Tick, Spider-Man, Extreme Ghostbusters, The Wild Thornberrys, ktp.
Ŝi komencis sian kinan karieron per Rain Without Thunder (1992), ŝi ankaŭ aktoris en kinfilmo It's in the Bag (1995).
En la 21-a jarcento, ŝi aktoris en kinfilmo The Princess & the Marine kaj The Eavesdropper, krom en televidaĵoj Star Trek: Voyager, The Shield, Cold Case, Law & Order: Los Angeles, kpt. kaj voĉaktoris en animaciaĵoj kiel ekzemple ChalkZone kaj Tarzan II.
Rusín
Historio
La hodiaŭan vilaĝon Rusín kreas tri antaŭe memstaraj partoj, historie Rusín estiĝis en la jaro 1290. En 1331 ĝi estas menciata kiel Rusín, en 1377 jam germane kiel Rosen. Fine de la tridekjara milito ĝi estis dezertigita far de svedoj kaj por kelke da pluaj jaroj ĝi restis tute dezerta. Baza okupo de loĝantoj estas agrikulturo. Sed kiam por ĉiuj ne sufiĉis vivtenaĵojn, oni foriradis por labori en la mondon.
En la jaroj 1945-1946 ĉiuj germanaj loĝantoj estis ellandigitaj el la vilaĝo, la tuta regiono fakte senhomiĝis kaj ĝi jam neniam plu rekonsciiĝis pro tio. Rusín apartenas ekde la jaro 1960 en distrikton Bruntál.
Orchies
Orchies - jen france, origine nederlande Oorschie respektive flandre Ôorschie - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française, borde de la Manika Markolo de la Norda Maro. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Douai kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas orchésiens.
Templo de Abo
La Templo de Abo estas unu el la temploj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 121, konstruita de la Eklezio kaj la tria mormona templo konstruita en la afrika kontinento, situanta en la avenuo Okpu-Umuobo en la antaŭurbo de la urbo de Abo (Niĝerio).
Christophe Jallet
estas franca futbalisto. Li naskiĝis en Cognac, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2012 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016. En tiu ĉampionado li rekoneblis per la ĉemiza numero "2".
AGP
Pri la aliaj signifoj de AGP rigardu en AGP (apartigilo).
AGP (mallongigo de Advanced Graphic Port) estas la nomo de aparta komputika buso por vidkarto. La buson en mezo de la 1990-aj jaroj proponis firmao Intel. Poste prilaboron kaj normigadon de novaj versioj de la interfaco zorgis AGP-IF.
Laŭ sia strukturo AGP similas la buson PCI, realigitan laŭ arkitekturo punkto-punkto. Dank' al la arkitekturo la vidkarto havas rektan kanalon al la ĉefmemoro kaj estas muntata al norda ponto.
Setthathirat
Setthathirath (ເສດຖາທິຣາດ) estas konsiderata kiel unu el la grandaj gvidantoj el la historio de Laoso. Ĉirkaŭ la jaro 1560 ĝis sia morto, li sukcese defendis sian reĝlandon Lan Xang kontraŭ la militkampanjoj de birma konkeranto Bayinnaung, kiu estis submetita al (Chiang Mai) en 1558 kaj Ajutthaja en 1564. Setthathirath multe konstruigis kaj starigis plurajn budhanajn monumentojn inkluzive de Wat Xieng Thong en Luangprabango kaj Pha That Luang en Vjentiano.
Henohenomoheji
Henohenomoheji (へのへのもへじ Henohenomoheĝi) estas la nomo donita al la prezentado de vizaĝo, kiun la japanaj lernejinfanoj por amuzo desegnas kaj metas sur la kapon de ĉifonofiguro. La vizaĝo estas farata per sep karaktroj hiraganaj: へ he, の no, へ he, の no, も mo, へ he, じ ĝi.
(La maldekstra orelo estas reprezentata de la dakuteno (aŭ diakrita signo de ĝi forme de du streketoj.)
Ekzistas aliaj similaj rolulonj nomitaj: Hemehemekucuĝi (へめへめくつじ), Heneheneŝikoŝi (へねへねしこし), Hemehemeŝikoĝi (へめへめしこじ), Ŝiniŝiniŝinin (しにしにしにん)
Ĝi estas kvazaŭ la japana ekvivalento de la franca "tête à Toto".
San Miguel Tlacamama
San Miguel Tlacamama estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Miguel Tlacamama. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 285.
Geografio
San Miguel Tlacamama apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3074 loĝantojn. El tiuj estis 1478 viroj kaj 1596 virinoj. La komunumo havas surfacon de 108,44 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 270 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 937 indiĝenoj. El tiuj 723 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 723 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Karolina melanerpo
Ĝi estis unuafoje priskribita en la verko de Linnaeus' Systema Naturae, kiel Picus carolinus. . La tipa lokigo estas dirata simple kiel "Ameriko septentriona" (Nordameriko).