cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Recuenco
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 73, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe El Recuenco, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe El Recuenco kie oni falis al la nunaj 73.
Kiel kuriozaĵo menciindas ke el la Hispana Transiro al demokratio la urbestro estis ĉiam la sama, nome Paulino Collada Ruiz, sed dekomence el dekstra partio AP, poste sep fojojn el maldekstra partio PSOE kaj lastatempe el dekstra partio PP.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Emocio
Emocio (de la latina: motio, ago movi, moviĝo) estas psika, subjektiva kaj interna travivado, de unuopulo aŭ grupo de personoj, de biologiaj reagoj (adrenalino), kiu alvenas responde al iuj situacioj (male al emocio konscie dezirata). Tiu respondo povas esti sentiva (tristeco, kolero, ĝojo), psika (ŝanĝo en la interna korpa funkciado), scikapableca (interpretado de la situacio) aŭ agmaniera.
Vastaj retoj de cerbaj strukturoj implikiĝas en la percepto, la traktado kaj la regulado de emocioj, kiuj influas aliajn psikologiajn fenomenojn, kiel estas atento, memoro aŭ esprimo (parola aŭ korpa).
Difino
Unu el la unuaj verkoj pri emocioj estas tiu de la filozofo René Descartes. En Les Passions de l'âme (La pasioj de la animo), Descartes identigas ses primarajn emociojn:
kaj "ĉiuj aliaj konsistas el kelkaj el tiuj ses aŭ estas [ties] specoj".
Emocio estas psikologia kaj fizika reago al situacio. Emocio havas unue internan manifestacion kaj generas eksteran reagon. Ĝi estiĝas per konfronto al situacio kaj al interpretado de la realo. Emocio malsamas de sentumo, kiu estas rekta fizika konsekvenco (rilate al temperaturo, teksturo, ...). Sentumaĵo estas rekte ligita al sentuma percepto. Sentumaĵo estas do fizika. La diferenco inter emocio kaj sentumaĵo estas, ke sentumaĵo ne estigas reagan manifestacion. Tamen multobligo de sentumaĵoj povas estigi emociajn statojn.
Psikologiaj teorioj pri emocioj
Jam en 1879 Charles Darwin, fondinto de la teorio pri evoluo, difinas emocion kiel kapablo de vivulo adaptiĝi kaj supervivi. Li vidas ĝin kiel denaska, universala kaj komunikema. El konduta vidpunkto emocio estas rigardata kiel motiviga, afero kiu influas la elekton de individuo responde al stimulo ekstera aŭ interna. El socikultura vidpunkto, sentumaĵoj estas respondo al interago inter oni mem kaj/aŭ aliaj. Emocio ekzistas kaj en la individua dimensio kaj en la socia dimensio de la individuo. Ĝi estus tiu kapablo adaptiĝi kaj ŝanĝiĝi, tiu ligo el kiu konsistas oniaj rilatoj kaj interagigas onin kun aliaj. Lastatempaj esploroj en neŭrobiologio montris, ke emocioj estas miksaĵoj el diversaj faktoroj biokemiaj, sociokulturaj kaj neŭrologiaj (O'Regan, 2003). Ili montriĝas per apartaj reagoj: movaj (muskola tonuso, tremoj, ...), kondutaj (makapablo moviĝi, nervoziĝo, fuĝo, atako, ...) kaj fiziologiaj (paliĝo, ruĝiĝo, plirapido de la pulso, ...). Ili estus la bazoj de niaj reagoj fiziologiaj kaj kondutaj.
Estas do malfacile doni klaran kaj ununuran difinon de emocio. Tamen fakuloj konsentas por diri, ke la multeco de difinoj de emocio, ne influas ĝian centran rolon en ĉia konduta analizo. Ĝi havas permanentan kaj proksiman rilaton al oniaj decidoj kaj agadoj.
Emocioj intervenas en onia ĉiutaga konduto, oniaj elektoj kaj perceptoj. Ili igas komunikadon pli efika. Aliflanke emocioj havas ŝlosilan rolon en la procedo de lernado influante la kapablon memorigi, la konservadon de informoj kaj la atenton (Alvarado, 2002). Kiam oni akiras konojn, emocioj influas diversnivele la homan spiriton. Lastatempaj esploroj montris, ke emocioj kaj kogno estas intime ligitaj.
Antaŭmoderna historio
En stoikismaj teorioj emocioj estis viditaj kiel baro al racio kaj tial kiel baro al virto. Aristotelo kredis, ke emocioj estis esencaj komponantoj de virto. En la Aristotela vidpunkto ĉiuj emocioj (nomitaj pasioj) korespondis al deziroj kaj kapabloj. Dum la Mezepoko, la aristotela vidpunkto estis adoptita kaj poste disvolvigita de skolastikismo kaj partikulare de Tomaso de Akvino.
En Antikva Ĉinio, oni kredis, ke troa emocio okazigas damaĝon al la ĉjio, kio siavice, damaĝas la vitalajn organojn. La teorio de la kvar humoroj popularigita de Hipokrato kontribuis al la studado de emocio en la sama maniero kiel li faris tion por medicino.
Komence de la 11a jarcento, Aviceno teoriigis pri la influo de emocioj sur la sano kaj la kutimoj, sugestante la neceson administri emociojn.
Evoluaj teorioj
19-a jarcento
Perspektivoj pri emocioj el evoluisma teorio estis iniciatitaj dum la mezo kaj fino de la 19a jarcento per la libro de Charles Darwin de 1872 nome The Expression of the Emotions in Man and Animals. Surprize, Darwin argumentis, ke emocioj utilis al evoluaj celoj ĉe homoj nek por komunikado nek por helpo al survivado. Darwin ege argumentis, ke emocioj evoluis tra la heredo de akiritaj karakteroj. Li pioniris variajn metodojn por studi ne-parolajn esprimojn, el kio li konkludis, ke kelkaj esprimoj havas interkulturan universalecon. Darwin detalis ankaŭ homologajn esprimojn de emocioj kiuj okazas ankaŭ en animaloj. Tio pavis la vojon por esplorado pri emocioj en animaloj kaj la eventuala determinado de la neŭra subtenantaro de emocio.
Nuntempa
József Liszkay
József Liszkay [jOĵef liskai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Liszkay József estis hungara katolika pastro, altlerneja instruisto.
Emocio
Evoluaj teorioj
Pli nuntempaj vidpuntoj en la etoso de evolua psikologio asertas, ke kaj bazaj emocioj kaj sociaj emocioj evoluis por motivi (sociajn) kondutojn kiuj estas adaptecaj en la praulara medio. Emocio estas esenca parto de ajna homa decid-farado kaj planado, kaj la fama distingo inter racio kaj emocio ne estas tiom klara kiel ĝi aspektas. Paul D. MacLean postulas, ke la emocio konkurencas kun eĉ pli instinktaj reagoj, unuflanke, kaj kun la pli abstrakta racio, aliflanke. La pliiĝanta potenco en cerbobildigo ebligis esploradon en evoluisme antikvaj partoj de la cerbo. Gravaj neŭrologiaj progresoj estis derivitaj el tiuj perspektivoj en la 1990-aj jaroj fare de Joseph E. LeDoux kaj António Damásio.
Esplorado pri socia emocio fokusas al fizikaj montroj de emocio kiel korpolingvaĵo de animaloj kaj homoj. Por ekzemplo, rankoro ŝajnas funkcii kontraŭ individuo, sed ĝi povas establi individuan reputacion de iu timinda. Honto kaj fiero povas motivi kondutojn kiuj helpas la retenon de starigo en la komunumo, kaj mem-estimo estas la estimado de la propra statuso.
József Liszkay
József Liszkay naskiĝis la en Balatonszőlős, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Liszkay lernis komence en Szentgál, poste en gimnazio kaj kolegio en Pápa (1820-1831). Post siaj studoj li instruis en diversaj lokoj, en 1836 li estis pastro en Felsőörs, en la sekva jaro li studis en Vieno kaj en Berlino en 1838. Hejmenveninta li estis pastro en Dad (1839-1843), instruisto en Pápa (1843-1848), pastro en Pápa (1848 kaj 1877. Interrompe li estis pastro en Győr (1855-1873). Dum la pastra periodo en Pápa li laboris ankaŭ en la kalvinana arkivejo. Li pensiuliĝis en 1877 kaj li vivis ĝismorte en Budapeŝto.
Emocio
Somataj teorioj
Somataj teorioj pri emocio postulas, ke korpaj reagoj, pli ol kognaj interpretoj, estas esencaj al emocioj. La unua moderna versio de tiaj teorioj venas el William James en la 1880-aj jaroj. Tiaj teorioj perdis favoron en la 20a jarcento, sed ĝi reakiris popularecon pli ĵuse ĉefe pro teoriuloj kiel John Cacioppo, António Damásio, Joseph E. LeDoux kaj Robert Zajonc kiuj direktas sin al neŭrologia pruvaro.
La teorio de William James kaj Carl Lange Choquart (1887)
Teorio de emocioj (1884 -1885). Diferencigo de emocioj laŭ korpaj modifoj: al ĉiu emocio rilataj tiaj modifoj. William James kaj Carl Lange proponis samtempe, sed sendepende, en 1884 fiziologian teorion de la emocio. La teorio de James-Lange proponis, ke la cerba kortekso ricevas kaj interpretas la sensajn stimulojn kiuj okazigas emocion, produktante ŝanĝojn en la internaj organoj pere de la aŭtonoma nerva sistemo kaj en la muskoloj de la somata nerva sistemo. La teorio de Cannon-Bard malpravigas tiun teorion.
Hipotezo de la dekstra duonsfero
La hipotezo de la dekstra duonsfero estis proponita komence de la 20a jarcento fare de Charles K. Mills (1912), kiu asetis, ke la emocio kaj la emocia esprimo estas pli reprezentataj en la dekstra duonsfero. Por Mills (1912), kaj la emocio kaj la emocia esprimo estas reprezentataj en la cerba kortekso, la emocio unuflanke en la antaŭfronta regiono, kaj la emocia esprimo en la mezfronta duonsfero. Tiu vidpunkto, laŭ kiu la dekstra duonsfero estas implikita en ĉiuj procezoj de la emocio, nome kreivo kaj sentoj, estis poste reprenita de Sackeim kaj Gur (1978) kaj aliaj. Aktuale oni kredas, ke la specialigo de la dekstra duonsfero limiĝas al la esprimivo kaj percepto (Adolphs, Damasio, Tranel, & Damasio, 1996).
La teorio de Walter Cannon kaj Philip Bard (1929)
En tiu teorio emocio estas unue kognitiva fenomeno. Oni sentas emocion cerbe antaŭ ol havi fiziologiajn kaj somatikajn efikojn. Proponita de Walter Cannon kiel alternativo al la teorio de James-Lange, Phillip Bard pliampleksigis kaj disvastigis ĝin. Laŭ tiu teorio, la emociaj stimuloj havas du sendependajn ekscitigajn efikojn: nome ili okazigas kaj la senton de la emocio en la cerbon, kaj la esprimon de la emocio en la nervaj sistemoj kaj aŭtonoma kaj somata.
Sindromo de Klüver-Bucy
En 1937, H. Klüver kaj P. C. Bucy, pruvis la fundamentan rolon de la strukturoj de la tempia lobo sur la emocioj. Ili forigis el simioj rhesus la du tempiaj loboj, kaj pro tio okazis serio de kondutoj (sindromo de Klüver-Bucy): nome a) pliigo de la esplorkonduto; b) perdo de la emocia reaktiveco; c) hiperseksemo; d) tendenco al ekzamenado de objektoj per la buŝo; kaj e) koprofagio (engluto de fekaĵoj). Postaj studoj pruvis, ke la emociaj malordoj de la sindromo Klüver-Bucy povis esti generataj forigante nur la amigdalon, pro kio la esploraado pri la emocia kontrolo centriĝis sur la funkciado de tiu strukturo.
James Papez
En 1937, James Papez sugestis anatomian skemon por la neŭra cirkvito de la emocio, konata kiel Cirkvito de Papez (Papez, 1937). Tiu cirkvito funkcias kiam venas emocia stimulo: tiu alvenas rekte al talamo, de kie ĝi iras al la sensa kortekso kaj al la hipotalamo. Kiam la informaro devena el tiuj du strukturoj estas integrata de la cingula kortekso, okazas la emocia sperto, tio estas, la sensacioj konvertiĝas en perceptoj, pensoj kaj memoroj. Papez pruvis, ke la cingula kortekso kaj la hipotalamo estas interkonektitaj pere de la antaŭa kerno de la talamo, la hipokampo kaj la mamilaj korpusoj, kaj ke tiuj konektoj estas necesaj por la korteksa kontrolo de la emocia esprimivo.
La limba sistemo (MacLean)
Inter la verkoj inspiritaj de la cirkvito de Papez estas la limba sistemo de MacLean, kiu estas anatomia modelo kun pli forta subteno. La modelo de MacLean integrigis la ideojn de Papez kaj de Cannon kaj Bard, kun la trovitaĵoj de Klüver kaj Bucy.
Por MacLean (1970 en Dalgleish et al., 2009), la arkitekturo de la cerbo konsistas en tri cerbaj sistemoj, kiuj karakterizigas evoluan disvolvigon:
MacLean proponis, ke la sensacioj okazigas korpajn ŝanĝojn. Tiuj ŝanĝoj revenas al la cerbo, kie estas integrataj kun la percepto kaj generas la emociajn spertojn, nome sinteno kiu povas esti konsiderata nov-james-a.
Efikoj de la forigo de la amigdalo en simioj
Proksimume 20 jarojn post la verko de Klüver kaj Bucy, Weiskrantz (1956, en Dalgleish, 2004) montris, ke la duflankaj lezoj de la amigdalo estas sufiĉaj por tuŝi:
Ekde la apero de tiuj laboroj, la amigdalo estas konsiderata la centro de atento de la esploristoj en la neŭraj sistemoj de la emocio.
La teorio de Stanley Schachter kaj Jerome Singer (1975)
Interpretado de emocio laŭ mediaj kondiĉoj. Individuoj interpretas aktivigon visceran laŭ stimuloj de la media situacio kaj laŭ sia kognitiva stato. Stanley Schachter kaj Jerome Singer, same kiel Cannon, akceptis, ke la renutrado (feedback) ne estas sufiĉe specifa por determini kiam emocion oni sentas en difinita situacio, sed, kiel James, ili kredis, ke ankaŭ tio gravas. Lia ideo estas ke la retronutrado de la fizika aktiveco estas bona indikilo ke okazas io grava, eĉ se oni ne kapablas komuniki precize tion kio okazas. Kiam oni detektas la fizikan aktivecon pere de la feedback, oni klopodas ekzameni oniajn cirkonstancojn. El la kogna pritakso de la situacio, oni klasigas la aktivecon. La klasigo de la aktiveco estas kio difinas la emocion kiun oni sentas. Pro tio, laŭ Schachter kaj Singer, la kogno plenigas la vakuon kiu estas inter la manko de specifeco de la fizika retronutrado kaj la sentoj.
Debato Zajonc-Lazarus pri kogno kaj emocio
En 1980 Zajonc proponis, ke la simpatiaj kaj kognaj sistemoj estas grandparte sendependaj (tio estas, la emocio montriĝas sen kogna kondiĉo), kaj ke la simpatio estas pli pova kaj prezentiĝas unue. Zajonc (1980) diris tiurilate: “Oni konkludas, ke la simpatio kaj la kogno estas sub la kontrolo de sistemoj apartigitaj kaj parte sendependaj kaj povas ĉiu influi per vario de formoj, kaj ambaŭ konstituas rimedojn de efikoj por procezi informaron.”
Male, Lazarus (1982) asertas, ke la pensaro estas necesa kondiĉo de la emocio. Tio kontraŭas, tiele, la sintenon adoptitan de Zajonc, konsiderante, ke lia laboro montras du ĝeneraligitajn miskomprenojn pri tio kio estas komprenataj kiel kognaj procezoj en la emocio:
En sia verko, Lazarus studis la implicojn kaj filogenetikajn kaj ontogenetikajn de kogna teorio de la emocio. Li konkludas, ke reguloj devas esti formulataj por klarigi kial oni generas la kognajn procezojn, la influon kaj la formon de la emocia reago en la diversaj specioj kiuj reagas emocie.
La tielnomataj teorioj pri bazaj emocioj
Paul Ekman (1982) pritraktas la gravecon de jeno:
Duarangaj emocioj estas miksaĵoj el la bazaj emocioj, ekzemple nostalgio. Tiujn duarangajn emociojn oni nomas ankaŭ miksitajn emociojn. Honto ekzemple estas miksita emocio, ekzistas baze miksaĵo inter timo kaj kolero (blokita aŭ resendita kontraŭ si mem).
Diversaj bazaj emocioj aŭtonome distingeblas
La serĉado de pruvoj ke la emocio havas diversajn modelojn en la aŭtonoma nerva sistemo (kiel proponis James kaj Darwin) estis rekuperita per la publikigo de la artikolo "Autonomic nervous system activity distinguishes among emotions" en la revuo Science. En tiu studo, la partoprenantoj prezentis vizaĝajn esprimojn (sen rekta kono de la emocio kiun ili reprezentis), dum ili estis registritaj per serio de aŭtonomaj variabloj (kora ritmo, kondukkapablo de la haŭto). En tiu artikolo, Ekman kaj liaj kunlaborantoj establis modelojn por ses bazaj emocioj: surprizo, naŭzo, tristo, kolero, timo kaj ĝojo/feliĉo, kiuj komponis la liston de bazaj emocioj de plej ampleksa akceptado, konata kiel La Ses Grandaj (The Big Six).
Teorioj de kogna taksado
Tiuj teorioj diferencas de la teorioj de bazaj emocioj, ĉar ili supozas estiĝomekanismojn komunajn al ĉiuj emocioj. El tiu vidpunkto por kompreni emociojn, estas unue necese kompreni la taksadon, kiun uzas individuo rilate al okazaĵo en sia ĉirkaŭo. Kogna taksado estas difinita kiel procedo kogna, rapida, aŭtomata, nekonscia, kies funkcio estas taksi la ricevitajn stimulojn surbaze de apartaj kriterioj (Magda Arnold, 1960).
La modelo proponita de Klaus Scherer (1984, 1988, 2001) donas precizan difinon pri la eco de emocioj. Ĝi difinas emocion kiel sinsekvo de ŝanĝiĝstatoj en kvin organaj sistemoj okazantaj interdepende kaj sinkrone responde al taksado de ekstera aŭ interna stimulo, rilate al centra intereso al individuo. Ĝi proponas difini emocion kiel sinsekvo de ŝanĝiĝstatoj en jenaj kvin organaj sistemoj: kogna (agado de la centra nerva sistemo), psikofiziologia (respondoj ĉirkaŭaj), motiva (ema respondi al evento), moviĝa (moviĝo, vizaĝa esprimo, vortigo), sentumo subjektiva.
La plej multaj teorioj pri emocio subtenas la ideon, ke la ĉefa eco de emocia sperto dependas de la rezulto de taksado de okazaĵo rilate al la supervivo kaj bonstato de la individuo. En la teorio de Scherer la aro de kriterioj ebliganta taksadon de okazaĵo estas nomata «stimulus evaluation checks (SEC’s)» (kontroloj de taksado de stimuloj). Post la rezulto de tiu taksado, eblas antaŭdiri la tipon kaj la intensecon de la emocio, kiun estigis la okazaĵo. La kontroloj estas organizitaj ĉirkaŭ kvar ĉefaj celoj, subdivideblaj en duarangajn celojn. La superaj kontroloj (SEC) korespondas al la plej gravaj tipoj de informoj, kiujn bezonas la organismo por havi ĝustan reagon. Temas pri:
La taksado de tiuj kontroloj estas farita ĉiam subjektive kaj dependas do la perceptoj kaj konkludoj, kiun povas fari individuo en situacio. Krome, kiel jam estis sugestita de Lazarus kaj Folkman (1984), la taksado okazas ne nur unufoje, sed ripetiĝas en procedo nomata retaksado (angle: «reappraisal»), kiu ebligas iompostioman adaptiĝon al la okazaĵo.
La teorio de la sistemo intermitiva
Li diris "Kiam homoj uzas informojn, ili konsumas atenton. La funkcio de emocio estas kontroli atenton."
Kondiĉigo de timo
En 1986, LeDoux (en LeDoux, 1995) proponis, ke ekzistas diversaj vojoj en la amigdalo por la kondiĉigo de timo. LeDoux amplekse disvovligis siajn ideojn pri la kondiĉigo de timo.
LeDoux proponas, ke la partopreno de la amigdalo en la kondiĉigo de timo funkcias per du diferencaj manieroj, nome la jenaj:
Emocio en la traktado de la socia anksia perturbo
Socia anksia perturbo (SAP), ankaŭ konata kiel socia fobio, estas anksia perturbo karakterizata per grava timo en unu aŭ pliaj sociaj situacioj, kaŭzanta konsiderindan angoron kaj difektitan funkcian kapablon en almenaŭ iuj partoj de la ĉiutaga vivo. Tia timo povas esti kaŭzita de perceptita aŭ reala kontrolo fare de aliaj. Fizikaj simptomoj ofte inkludas troan vangoruĝon, troan ŝvitadon, tremadon, korbatan percepton kaj naŭzon. Suferanto eble balbutas aŭ rapide parolas. Ekpanikoj ankaŭ povas okazi pro intensa timo kaj malkomforto. Ĉe adoleskuloj kun socia anksia perturbo, la psikologia traktado povas postuli la implikon de gepatroj en terapio se tiuj montras altajn nivelojn de esprimita emocio.
Profunda cerba stimulado kontraŭ deprimo rezista al traktado
Tiu studo gravas, ĉar la rezisto al traktado de la deprimo estas diskapabla malordo, kaj sen ebloj por traktado, ĉar malsukcesis: 1. la uzado de multaj kuraciloj, 2. la psikoterapio kaj 3. la terapio elektrokonvulsia.
La rezultoj de tiu studo sugestas, ke la interrompo en la aktiveco de la limbokorteksaj cirkvitoj, uzante la elektran stimuladon de la blanka substanco de la subgenua areo de la cingula kortekso, povas inverti efektive la sintomojn de la pacientoj kun rezisto al traktado de la deprimo.
Albert Schickedanz
Albert Schickedanz [ŝikedanc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schickedanz Albert estis hungara arkitekto, pentristo.
Albert Schickedanz naskiĝis la  en Galicio en Biala (nuntempa Bielsko-Biała en Pollando), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Albert Schickedanz devenis el aŭstra familio, kiu ricevis hungaran ŝtatanecon en 1848. Li akiris diplomon en Karlsruhe, poste li plulernis en Vieno. Ekde 1868 li laboris komence ĉe Antal Szkalnitzky, poste ĉe Miklós Ybl. En 1878 li ekhavis administran postenon en Industriarta (alt)lernejo, post 2 jaroj li komencis instrui samloke ĝis la pensiuliĝo en 1901. Ekde 1880 li ekspoziciis. Inter 1893-1903 li ankaŭ laboris kune kun Fülöp Ferenc Herzog. Li okupiĝis ankaŭ pri pentrado, liaj pentraĵoj estas videblaj ankaŭ nun en muzeoj. Li havis edzinon.
Kantono Saint-Sauveur-en-Puisaye
La kantono Saint-Sauveur-en-Puisaye (france canton de Saint-Sauveur-en-Puisaye) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Saint-Sauveur-en-Puisaye.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Saint-Sauveur-en-Puisaye la jenaj 10 francaj komunumoj :
Pirimidino
Pirimidino estas heterocikla aromatika organika konstruaĵaro kiu, semile al benzeno kaj piridino, enhavas du nitrogenojn ĉe pozicioj 1 kaj 3 de la sesmembra ringo. Ĝi estas izomero kun du aliaj formoj de duazeno.
Tri nitrogenaj bazoj ekzistantaj en nukleaj acidoj (citozino, timino, kaj uracilo) estas pirimidinaj derivaĵoj:
Nukleotidoj
En DNA, tiuj bazoj ligiĝas per hidrogenaj ligiloj al purino. Tiele la purinaj adenino (A) kaj guanino (G) ligiĝas al la pirimidinbazoj timino (T) kaj citozino (C), respektive. Tiamaniere, inter la du fadenoj de DNA ĉiam estus du heksagonoj kaj unu pentagono (simpla heksagono el pirimidino, kaj pluaj heksagono kaj pentagono el purino), tiel, ke la spaco inter ambaŭ fadenoj estu ĉiam simila (ĉirkaŭ 1.08 nm).
Acquanegra sul Chiese
Acquanegra sul Chiese estas komunumo de Italio.
Joka kodin asuntomarkkinat
Joka kodin asuntomarkkinat ("La loĝmerkato de ĉiu hejmo") estis finna televidprogramo kiu temis pri la dommerkato, posedaĵprizorgado kaj administrado, same kiel konstruado kaj renovigado de loĝejoj, montritaj sur Kolmoskanava de 1991-1992 kaj sur MTV3-kanalo de 1993-2010.
La unua programo estis elsendo la 8-an de septembro 1991, kaj la programo kutime elsendiĝis dum semajnfinaj matenoj. Kolmoskanava elsendis la programon ĝis la fino de 1992, kaj komence de 1993, la nova MTV3 komenciĝis sur la kanalo, kiam la Mainostelevisio (MTV) programoj montritaj sur la unua kaj dua kanaloj de Yleisradio estis transdonitaj al ĝi kaj MTV ricevis sian propran kanalon. Ekde 1993, la prezentisto de la renovigsekcioj de la Joka kodi-loĝmerkato estis Jorma Piisinen, "Remontti-Reiska". La dua prezentisto estis Hanna Sumari. Kiel la produktanto de la programo, Juha Salmi ankaŭ prezentiĝis kiel la gastiganto de la programo.
En la 1a de Septembro 2003 Joka kodin asuntomarkkinat ricevis konsumantinforman malkaŝpremion de la Ministerio de Komerco kaj Industrio.
Post kiam la programo finiĝis, Jorma Piisinen daŭrigis sian propran programon Remontti-Reiska sur la MTV3 Max-kanalo. Ĝi estis produktita fare de Oy Filmiteollisuus Fine Ab.
Sideville
Sideville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sidevillais.
NGC 2200
NGC 2200 (aliaj indikoj — ESO 254-39, MCG -7-13-6, AM 0611-433, PGC 18652) estas galaksio en konstelacio Pobo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hidro (luno)
Hidro estas satelito de Plutono, eltrovita en 2005.
Liv Arnesen
Liv Ragnheim Arnesen (1an de Junio 1953) estas norvega edukistino, skikuristo, aventuristo, gvidisto, kaj propaganda parolisto. Arnesen kondukis la unuan senhelpan virinaron trairantan la Glacitavolon de Gronlando en 1992. En 1994, ŝi denove famiĝis kiam iĝis la unua virino en la mondo kiu skiis sola kaj senhelpa ĝis la Suda Poluso. – per 50-taga ekspedicio de 745 mejloj (1,200 km).
Sonkoloro
La sonkoloro (ankaŭ tembro) estas en la muziko unu el la parametroj de la unuopa sono kaj estas difinata per sia sonspektro, do la specifa miksaĵo el baza tono, supraj tonoj, susurporcioj ktp., samkiel la tempa paso de la spektro kaj de la sonforteco.
Spektro
Baza tono aŭ supraj tonoj difinas ĉe multaj muzikaj instrumentoj la sonkoloron. La supraj tonoj estas entjeraj oblaj de la baztona frekvenco, oni nomas ilin ankaŭ harmoniaj oder partaj sonoj. Baza kaj supraj sonoj oscilas je tio sinusforme.
La muzikaj tonoj estas periodaj procesoj kaj ilin bone priskribas matematike la Vico de Fourier (vidu tie la paragrafon "akustiko kaj muziko"). Difinitivaj por sonkoloro estas rilatoj de amplitudoj de supratonoj kun frekvencoj 2f, 3f, 4f,... al amplitudo de la baza tono kun frekvenco f. Rimarku, ke tiu matematika aparato ĝuste priskribas nur dumtempe sufiĉe stabilajn periodajn procesojn, malpli ĝuste ekzemple, sonojn de frapmuzikiloj aŭ sonorojn (vidu sube).
Ĉe mekanikaj muzikiloj oscilas apud la baza tono ankaŭ la supraj tonoj. Elektronikaj instrumentoj povas ankaŭ produkti sonkorojn sen supraj sonoj.
Ekzistas ankaŭ muzike uzataj sonoroj, kiuj ne aŭ ne nur estas kunmetataj el baza kaj supraj sonoj.:
Ekoscilado
Decida por la sonkoloro estas precipe la ekoscilado, t.e. la tempa paso de la Spektro kaj de la sonforteco de la unuaj sekunderoj de tono. Se oni forigas tiujn unuajn dekonsekundojn, kelkaj instrumentoj nur malfacile estas identigeblaj.
Formantoj
Esenca por la sonkaraktero de muzikilo estas ankaŭ formantoj, kiuj estas sendependa de la ludata sonalteco kaj plejparte dependas de la konstruformo de la instrumento. Kiel formantoj oni nomas karakterizaj maksimumojn kaj minimumoj en la supratona spektro de akustika oscilado.
Ludotekniko
Krom la eco de la songeneratoro (ekz. muzikilo, kantvoĉo) ankaŭ la maniero de la stimulo kaj ludotekniko determinas la sonkoloron de muzikilo.
Aŭdado
La sonkoloro, t.e. la ekzistaj frekvencporcioj kaj ilia dumtempa konduto, ebligas ke ni povas aŭde diferenci inter sonoj faritaj sur diferencaj instrumentoj, sed ankaŭ inter tiuj produktitaj sur la sama instrumento.
Satjavati
Satjavati (sanskrito : सत्यवती, Satyavatī) estis la reĝino de la kurua reĝo Ŝantano de Hastinapuro kaj la praavino de la pandavaj kaj kaŭravaj princoj (ĉefa gravuloj de Mahabarato, unu el la ĉefaj tekstoj en la hinda mitologio). Ŝi ankaŭ estas la patrino de Vjaso, aŭtoro de la epopeo. Ŝia historio aperas en Mahabarato, Harivamso kaj Devi Bagavata Purano.
Maluma
Juan Luis LONDOÑO ARIAS naskiĝis pli bone konata sub sia artista nomo Maluma, estas kolombia kantisto kaj kantverkisto, li havas kontraktojn kun Sony Music Colombia kaj Sony Latin.
2010-13: Karierkomencoj, debuto kaj ekfamo
Maluma komencis sian muzikan karieron en 2010, registrante unuopaĵojn. Post kiam "Farandulera" fariĝis loka radia sukceso, Sony Music kaj ĝia filio Sony Music Colombia decidis subskribi kontrakton kun la kantisto por registri lian unuan studian albumon. La etikedo tiam lanĉis la venontan unuopaĵon "Loco".
En 2012 Maluma publikigis sian unuan studian albumon, titolita “Magia”. La muzikvideo por "obsesión" estis filmita ĉe la Antjokia Stacidomo kaj aperis elstara kolumbia fotomodelo Lina Posada, kiu antaŭe aperis en la muzikfilmeto "Tabuo" (2011) de Don Omar. Ĝis nun la video havas pli ol 175 milionojn da videbloj en YouTube. Aliaj unuopaĵoj liberigitaj de la albumo inkludas "Miss Independent" kaj "Pasarla Bien", kiuj atingis la supran 3 el la furorlista Nacia-raporto de Kolombio kaj iĝis la unua supra 5 kanto en tiu listo. Maluma ankaŭ estis nomumita por Shock Award de 2012 kiel La plej Bona Nova Artisto. La finaj du unuopaĵoj de lia debutalbumo, "Primer Amor" kaj "Miss Independent" ĉilasta estis akompanita kun muzikfilmeto, filmita en Medeĝino, kolektante pli ol 35 milionojn da videbloj en YouTube.
En 2013 "La Temperatura", havanta puertorikan kantiston Eli Palacios la kanto atingis numeron sep sur la Nacia furorlisto. Ankaŭ iĝis lia unua unuopaĵo eniranta Usonan furorliston por la latina spektantaro de Billboard. Ĝi atingis numeron 25 sur la Tropikaj Kantoj, numero 8 en la Latin Pop Airplay kantoj, numeron 24 sur la Afiŝtabulo Varmaj latina kantoj kaj numeron 4 sur la latina Rhythm Airplay kantoj.
2014-nun
En 2014 li publikigis la muzikfilmetojn por la unuopaĵoj "La Curiosidad", "Carnaval" kaj "Addicted". Li ankaŭ kunlaboris kun kantisto Elvis Crespo, rilate al la kanto "Olé Brazil" registrita por la Futbala Mondpokalo 2014. La 16-an de julio 2014 Maluma ekaperis ĉe la Premioj Junularo, kie li kantis "La Temperatura". Tiu sama monato la kantisto estis konfirmita kiel juĝisto/trejnisto ĉe la televidprogramo The Voice Kids de Caracol Television, kune kun Fanny Lu kaj Andrés Cepeda. En aŭgusto li faris sian debuton kiel gastiganto ĉe la inaŭguraj premioj Kids Choice Awards Colombia de 2014.
En 2016 li kunlaboris kun artistoj Thalía, Ricky Martin kaj Shakira. Li komencis la rondturneon Pretty Boy, Dirty Boy World Tour en majo 2016.
Lingvotavolo
Lingvotavolo (aŭ registro) estas maniero de parolado aŭ skribado taŭga por certa komunika situacio.
En la lingvotavolo reprezentiĝas sociaj rilatoj. Ekzemple dungito uzas alian lingvotavolon kun sia ĉefo ol kun siaj amikoj.
La termino estas distingenda de ĵargono, kiu havas grup- aŭ fakspecifan vortostokon malfacile kompreneblan por eksteruloj.
Abubakar Tafawa Balewa
Siro Abubakar Tafawa Balewa, OBI (Decembro de 1912 – 15a de Januaro de 1966) estis Niĝeria politikisto, kaj ĉefministro de sendependa Niĝerio. Li havis islaman edukadon kaj poste altedukadon en Londono. Poste li iĝis inspektisto pri edukado por la brita kolonia administrado. Li eniris en politiko en la Norda Regiono. Li jam estis ministro en la 1950-aj jaroj. Li restis ĉefministro en 1960 kun la sendependeco kaj estis reelektita en 1964. Li ludis gravan rolon por disvolvigi kontaktojn kun la francparolantaj najbaraj landoj kaj por interveni en la krizo de Kongo de 1960–1964. Li estis elpostenigita kaj murdita en militista puĉo en la 15a de januaro, 1966.
Monumento de Franklin Delano Roosevelt
La Monumento de Franklin Delano Roosevelt (Franklin Delano Roosevelt Memorial) en la Okcidenta Potomaka Parko de la usona ĉefurbo Vaŝingtono memorigas pri Franklin Delano Roosevelt, kiu inter la jaroj 1933 kaj 1945 estis la prezidento de Usono, do gvidis la ŝtaton en la tempo, kiam en centra Eŭropo regis la diktatora reĝimo de Nazia Germanio, kaj kiam plitensiiĝis la internacia politika situacio ĝis ekde la jaro 1939 ardis la Dua Mondmilito.
La memorejo inaŭgurita la 2-an de majo 1997 ampleksas suman areon de 30.000 m². Kvar diversaj areoj gvidas tra 12 jaroj de la historio de Usono, ĉiu areo reprezentas unu oficperiodon de Franklin Delano Roosevelt. Skulptaĵoj kreitaj laŭ historiaj fotoj montras la prezidenton kun sia hundo kaj sur rulseĝo. Aliaj skulptaĵoj montras scenojn de la Granda Depresio, ekzemple homojn aŭskultantajn radiofonan parolaĵon de Roosevelt aŭ virojn en atendovico antaŭ supa kuirejo. Bronza statuo de la prezidenta edzino Eleanor Roosevelt antaŭ la flago de la Unuiĝintaj Nacioj memorigas pri ŝia engaĝiĝo pri la interŝtata organizaĵo.
Memore al la korpa handikapo de Roosevelt la kreintoj volis starigi memorejon alireblan por homoj kun diversaj korpaj handikapoj. Inter la apartaĵoj estas areo kun palpeplaj reliefoj kun skribaĵoj en blindula alfabeto Brajlo. Tamen la kreaĵo fine kritikiĝis – ekzemple laŭ la kritikantoj iuj el la reliefoj kaj la skribaĵoj en blindula alfabeto tiom altus, ke neniu blindulo atingus ilin mane.
Flua akvo estas grava fizikaj kaj metafora ero de la memorejo. Ĉiu areo enhavas akvofalon. Irante de unu areo al la venonta, la akvofaloj pligrandiĝas kaj plikompleksiĝas, respegulante la kreskantan kompleksecon de la prezidenteco vidalvide de la grandaj sociaj ŝanĝoj de la Granda Depresio kaj la Dua Mondmilito.
Pli etaj akvofaloj inter la areoj kaj reflektobaseno donas al la temo akvo kontinuecon.
La monumento estis planita fare de Lawrence Halprin kaj enhavas skulptaĵojn kaj pliajn artaĵojn de  Leonard Baskin, Neil Estern, Robert Graham, Thomas Hardy kaj George Segal.
Ideogramo
Ideogramo estas grafika simbolo kiu reprezentas ideon aŭ koncepton. Kelkaj ideogramoj povas esti komprenataj ĉar ili similas bildon; ili estas konataj kiel piktogramoj. Aliaj dependas de konvencio por esti komprenebla.
Csongor Köllő
KÖLLŐ Csongor [koeloe'] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Kluĵo la 9-an de februaro 1985.
Ideogramo
Vidu ankaŭ
Logogramo (vorterosigno)
Csongor Köllő
Kariero
Csongor Köllő estas ano ekde septembro 2008 de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Ideogramo
Vidu ankaŭ
Ĉina skribo
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la artikolo Ideogram en la versio Simple English, listo de aŭtoroj.
Kaboverda kreolo
La Kaboverda kreolo, Kabverda kreolo aŭ Kaboverda lingvo estas kreolo venanta el Kaboverdo. Ĝi estas bazita sur portugala vortaro kaj estas la denaska lingvo de preskaŭ ĉiuj Kaboverdanoj.
Kálmán Széll
SZÉLL Kálmán (n. 8-an de junio 1843, Gasztony, departemento Vas – m. 16-an de aŭgusto 1915, Rátót), estis hungara politikisto kaj ĉefministro de Hungario de 1899 ĝis 1903. Lia patro estis József Széll (departementestro), lia frato estis Ignác Széll. Lia registara agado celis la stabiligon de la politika kaj ekonomia situo en Hungario.
Biografio
Széll iĝis membro de la hungara registaro en 1875 kiel financministro. Li estis fida je ŝparemo kaj financa rigoremo, li organizis la impostkontrola instituto, establo de la Aŭstra-Hungara Banko, subskribo de la ekonomia interkonsento (1878). Li sukcese malpliigis deficiton de la hungara buĝeto. Li abdikis la 11-an de oktobro 1878, ĉar li ne interkonsentis pri la malŝparema politiko de la registaro kaj pri okupado de Bosnio-Hercegovino.
Post la abdiko, li estis prezidanto de la Diskonta Banko (1881-1899), li fondis en 1886 la Hungaran Hipotekan Kreditbankon, kies prezidanto estis li dum longa tempo (1886–99, 1907–15). Li formis en sia bieno de Rátót ekzemplodonan mastrumbienon, famis la breditaj bovoj. Li estis ankaŭ prezidanto de la Mileneuma Tutlanda Komisio (1891-1898).
Post kiam Dezső Bánffy kaj lia registaro abdikis en februaro de 1899, la reganto nomumis Széll al ĉefministro, kiu estis ĝis tiam ministro pri internaj aferoj. La reputacia politikisto ligis kompromison kun la opozicio kaj la Nacia partio kaj la Liberala partio unuiĝis en marto samjara. Széll sukcesis atingi, ke la registaro povu agadi laŭ randoj de la antaŭjara buĝeto. La prezo de la kompromiso estis la neokazo de la parlamentaj reguloj, tiel la opozicio plu obstaklis la leĝfaradon. Fortigis la pozicion de la ĉefministro, ke membroj de la Nacia Partio fortigis la registran partion kaj tio alportis grandan sukceson en la balotoj de 1901.
La 31-an de decembro 1902, naskigis la interkonsento de Széll kaj la aŭstra ĉefministro Ernest von Koerber, kiu ŝanĝis la ekonomian interkonsenton laŭ interesoj de la hungara agrikulturo.
La opozicio obstaklis la parlamentan leĝfaradon – pro altigo de nombro de la rekrutitoj – kaj tio kondukis al tio, ke la lando je aprilo de 1903 alfrontis eksterleĝan staton kaj la registaro devis abdiki (16-a de junio 1903.). Széll aliĝis en 1905 al la enpartia opozicio de Gyula Andrássy kaj en 1906 al la Kosntitucio-partio, kies prezidanto estis li inter 1906 kaj 1910. Post tio li retiriĝis de la aktiva politikado.
Konstruiganto
Konstruiganto estas la jure kaj ekonomie respondeca komisianto je la realigo de konstruaj projektoj. Kiel konstruiganto validas, kiu prepar(ig)as aŭ realig(ig)as propranome aŭ je propra aŭ fremda fakturo konstruprojektojn. Konstruiganto povas estis kaj natura persono kaj ankaŭ jura persono. En ĉiu lando la figuro de Konstruiganto diversas depende de la nacia juro rilate al funkcioj, respondecoj, devoj, rajtoj ktp. Ĉefa diferenco estas inter Konstruiganto kiu konstruigas sian propran loĝejon kaj Konstruiganto kiu funkcias kiel profesiulo kaj tiele temas pri metio, nome Konstruigisto.
(17252) 2000 GJ127
(17252) 2000 GJ127 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Insulo Attu
Attu estas la plej granda kaj okcidenta insulo de la arkipelago de la insuloj Near, igante ĝin la plej okcidenta teritorio de la insuloj Aleutoj, de Alasko. La stacio de Attu, la sola loĝata areo de la insulo, troviĝas je 52°51' en norda latitudo, 173°11' orienta latitudo, unu el la plej okcidentaj punktoj de Alasko (kaj Usono).
La insulo troviĝas je 1.700 km de la kontinenta Alasko, kaj je 1.200 km nordoriente de la plej suda punkto de la Kurilaj insuloj, en Rusio. Attu mezuras 32 km longe kaj 56 km larĝe, entute 892,795 km². La loĝantaro en 2000 estis 20 personoj, ĉiuj en la stacio de Attu.
Valenciennes-Faubourg-de-Paris (stacidomo)
Valenciennes-Faubourg-de-Paris estas fermita franca stacidomo sur linioj -,  -  kaj Valenciennes-Faubourg-de-Paris - , situanta en  Valenciennes, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Historio de Ĉeĥio
Historio de Ĉeĥio tuŝas ĝis praepoko.
Praepoko
La ĉeĥaj landoj, al kiuj apartenas Bohemio, Moravio kaj parto de Silezio, estis loĝigitaj jam de antaŭ longe. La unuaj dokumentoj pri tiu ĉi loĝigo en aspekto de artefaktoj tuŝas ĝis frua ŝtontempo, proksimume 28 000 jaroj a.K.. Ekde la 3-a jarcento a.K. keltoj priloĝis la ĉeĥajn landojn. La nomo de la kelta tribo Bojoj estis bazo por latina nomo Boiohaemum, el kiu estiĝis nomo Bohemia, kiun oni uzas por Bohemio en multaj lingvoj ĝis hodiaŭ. Komence de la 1-a jarcento venis en la teritorion de Bohemio ĝermanaj triboj kaj antaŭ nelongaj arkeologiaj trovaĵoj atestas pri tio, ke romiaj legioj en la 2-a jarcento venis ĝis meza Moravio al la hodiaŭa urbo Olomouc.
Komencoj de slava loĝigo
La slava loĝigado komenciĝas nur en la 5-a jarcento. En la jaroj 623 ĝis 659 ekzistis en la teritorio de la ĉeĥaj landoj libera ligo de la slavaj triboj subgvide de franka aĉetisto nomata Sámo, la t.n. Regno de Sámo. Komence de la 9-a jarcento en la teritorio de la ĉeĥaj lando komenciĝas disvastiĝi kristanismo. En la jaro 845 estas 14 bohemiaj princoj baptitaj en la germana Regensburgo.
Fine de la 8-a jarcento en Moravio estiĝas Moravia princlando. En la jaro 833 per ties disvastigo al Slovakio, norda Hungario kaj okcidenta Transkarpatio estiĝas la t.n. Grandmoravia regno, kiu en la jaroj 888/890 – 895 ensumigas ankaŭ Bohemion. En la jaroj 863 aŭ 864 estas venanta en Grandan Moravion el tiama bizanca Soluno kristana misio de Cirilo kaj Metodo, kiuj alportis hlaholskribon disvastigante kristanismon en malnova slava lingvo – makedona dialekto komprenebla al la slava loĝantaro. Grandmoravia regno, de kiu bohemoj en la jaro 895 deŝiriĝis, estis en la jaroj 907 – 908 rompita de hungaroj.
Reĝlando ĉeĥa
En la jaro 1085 estis al přemyslida princo Vratislav la 2-a donita persona reĝa titolo. Sed Ĉeĥaj landoj fariĝis hereda reĝlando nur dum Vladislav la 2-a en la jaro 1158. En la 13-a jarcento oni komencis fondi urbojn kiel ekzemple Brno, Znojmo aŭ Poděbrady, kaj estiĝis reĝaj urboj kiel Jihlava, Hradec Králové, České Budějovice aŭ Olomouc. Reĝo Venceslao la 2-a (1278 – 1305) invitis el najbaraj germanaj landoj vilaĝanojn en limajn regionojn de Bohemio. Per murdo kontraŭ Venceslao la 3-a en la jaro 1306 formortis la dinastio de Přemyslidoj laŭ vira heredolinio. Ĉeĥa Reĝlando estis parto de la Sankta Romia Imperio, kaj la ĉeĥa reĝo estis unu el la sep princoj-elektistoj, kiuj elektis la reĝon de tiu imperio.
Karolo la 4-a
En la jaro 1310 sur la ĉeĥan tronon surtroniĝas Johano de Luksemburgio, kiu edziĝis al Elizo Přemyslidino, filino de reĝo Venceslao la 2-a. Dum lia filo Karolo, kiu fariĝis ĉeĥa reĝo en la jaro 1346 kaj kiu estis en la jaro 1355 kronita kiel imperiestro romia, la ĉeĥaj landoj atingis nekutiman ekfloron. Dum Karolo la 4-a estis en la jaro 1348 en Prago fondita la unua universitato en meza Eŭropo, kiu pli malfrue akceptis nomon Universitato de Karolo. Karolo la 4-a plu metis fundamentojn de gotika Prago, li fondis Novan Urbon de Prago, li plibonstatigis Malnovan Urbon de Prago kaj Pragan burgon, li igis en Prago konstrui ŝtonponton trans Vultavo, kiu portas lian nomon (Ponto de Karolo), kaj proksime de Prago li konstruis burgon Karlštejn. En lia tempo Prago estis avancita je centro de la imperio. Kun siaj kvardek mil loĝantoj Prago estis tiam unu el la plej grandaj urboj de Eŭropo.
Husmovado
Post morto de Karolo la 4-a en la jaro 1378 ekregis lia filo Venceslao la 4-a. En Prago komencas agadi predikisto Konrado Waldhauser, kiu ribelinstigas kontraŭ maljustaĵoj en eklezio klopodante pri ĝia reformo. En lia klopodo pli malfrue daŭrigas rektoro de Praga universitato Magistro Jan Hus. Liaj predikadoj, en kiuj Hus per siaj opinioj anticipas pli malfruan protestantisman movadon, vekas malemon de la eklezio, sed ili havas en la lando vastan komprenon. Hus estas en la jaro 1414 vokita en Konstancon, por ke li en eklezia koncilio alfrontu al akuzo pro heredeco. Sed spite al ĉiu premo kaj malliberigado Hus siajn opiniojn ne revokis. La 6-an de julio de 1415 li estis pro decido de la koncilio en Konstanco kiel heredulo ŝtiparumita.
Kiam informo pri la brulmortigo de Hus estis veninta Bohemion, rivaleco inter husanoj, kiuj konsentis kun la opinioj de Hus al la reformo de la eklezio, kaj katolikoj iom post iom ŝanĝiĝis en malfermitan malamikecon. Defenestradoj de urbodomanoj el la fenestroj de la praga urbodomo kaj koncentriĝado de husanoj en urboj kaj ankaŭ en montaraj regionoj estis komencoj de husana revolucio kaj militoj, kiuj sekvis ĝin. En la jaro 1420 husanoj destinis sian programon en la t.n. Kvar artikoloj pragaj. En la sama jaro ili fondis urbon Tábor, kiu poste fariĝis centro de la husana revolucio.
La eklezio reagis al la eventoj en la ĉeĥaj landoj de la jaro 1420 ĝis la jaro 1431 per kvin kruckavaliraj militiroj. Ĉiuj estis en bataloj malvenkitaj de la husana soldataro. La husanajn soldatarojn gvidis Jan Žižka el Trocnov (1374 – 1422), poste Prokop Holý transprenis la gvidadon post li. Eĉ ne husanoj evitis al internaj konfliktoj kaj ili apartiĝis en la radikalan alon de taboranoj kaj la moderan, al kiuj temis pri interkonsento kun la imperiestro kaj la eklezio. Tio fine gvidis al fratmurda batalo ĉe Lipany en la jaro 1434, en kiu la taboranoj estis malvenkitaj. La finon de la husanaj militoj farigis nur aprobo de la t.n. bazelaj kompaktatoj. En la jaro 1436 estis fine atingita interkonsento inter la imperiestro Zigmundo la 1-a kaj Ĉeĥa Reĝlando en koncilio en Jihlava.
Georgo de Podebrado
En la jaro 1448 fariĝis landa administranto Georgo de Podebrado, utrakvisto, kiu estis en la jaro 1458 post morto de reĝo Ladislao la 1-a (1452 – 1457) elektita de la ĉeĥa nobelaro kiel reĝo. Ĝis la tempo de lia regado enfalas komencoj de la ĉeĥa reformema eklezio, Unueco frateca. Post morto de la “husana reĝo” Georgo de Podebrado en la jaro 1471 surtroniĝas sur la ĉeĥan tronon dinastio de Jagelonoj, kiu estas reganta ĝis la jaro 1526, kiam post morto de reĝo Ludoviko la 1-a en batalo de Mohács estis elektita kiel ĉeĥa reĝo Ferdinando la 1-a.
Dum regado de imperiestro Rudolfo la 2-a (1576 – 1611) Prago denove fariĝas kulturcentro de la imperio, sed post lia morto okazas denove konfliktoj inter katolikoj kaj anoj de reformoj, kiuj kulminas en ribelo de la ĉeĥa nobelaro kontraŭ reĝo Matiaso la 2-a, kiu surtroniĝis sur la ĉeĥan tronon post sia frato Rudolfo la 2-a.
Blanka Monto
Same kiel la husana revolucio ankaŭ tiu ĉi ribelo komenciĝis per defenestrado. La 23-an de majo de 1618 estis el fenestroj de Praga burgo elĵetitaj du reĝaj vicguberniestroj, Slatava kaj Martinic kaj ilia servisto Fabricius. La 26-an de aŭgusto de 1619 la ĉeĥa nobelaro elektis kiel ĉeĥa reĝo Frederikon la 1-an. Sed lia regado ne daŭris longtempe. La soldataro de la ĉeĥa nobelaro estis la 8-an de novembro de 1620 en decida batalo sur Blanka Monto ĉe Prago malvenkita kaj reĝo Frederiko savis sin per fuĝo.
Protestantaj ribeluloj estis krude punitaj. 27 ĉeĥaj sinjoroj (3 sinjoroj, 7 kavaliroj kaj 17 urbanoj), partoprenintaj en la batalo kontraŭ Habsburgoj, estis en Prago la 21-an de junio de 1621 en Malnovurba placo publike ekzekutitaj. Tiu ĉo ekzekuto estis nur enkonduko al pluaj reprezaliaj disponoj kaj kontraŭreformaj dekretoj. Imperiestro Ferdinando la 2-a, kiu surtroniĝis en la jaro 1620, ja vicon da partoprenintoj de la ribelo pardonis, sed li konfiskis ilian posedaĵon. En la lando, kiu estis el 90 % protestantisma, komencis okazi perforta kontraŭreformo.
Tridekjara milito
La Tridekjara milito, kiu postsekvis la nobelaran ribelon, dezertigis kaj mizerigis la landon tiom, ke el la devenaj pli ol 3 milionoj da loĝantoj restis ok cent mil. Pluraj preferis elmigradon ĝis la najbaraj landoj, kie la protestantismo estis permesita. Johano Amoso Komenio (1592 – 1672), ĉeĥa filozofo kaj pedagogo, unu el la ĉefaj personecoj de Unueco frateca, estas la plej signifa personeco inter ili. Per Vestfalia Paco en la jaro 1648, kiu finigis la tridekjaran militon, estis la sorto de ĉeĥaj landoj sigelita.
Rekatoligo
La ĉeĥa nobelaro estis dekumita, iliaj posedaĵoj donitaj al fremduloj kaj al servutuloj estis ĵetitaj neproporcie pli altaj laboregaj devoj, kiuj gvidis fine de la 17-a jarcento al ribeloj, kiuj estis sange subpremitaj. Daŭrigas perforta rekatoligo de la lando. Biblio Kralica kaj vico da aliaj libroj estas en listo. Malpermesitajn librojn, trovitaj dum hejmkontroloj, oni kolektigas kaj bruligas. Al plimulto da loĝantoj restas nenion alian ol subiĝi al la premo. Nur eta malplimulto de sekretaj Fratoj, pro prezo de ŝajnigado, ke ili estas katolikoj, kapablis pludaŭri sian religion. Kelkaj prefere aliĝis al konfesio judisma, kiu estis unusola restanta permesita religio. Monumento de la tempo estas en la mala flanko vico da barokaj preĝejoj en provincoj kaj kulminaj konstruaĵoj de la ĉeĥa baroko konstruita plejparte en la 1-a duono de la 18-a jarcento.
Faciligon alportas nur reformoj de imperiestro Jozefo la 2-a (1780 – 1790). Estas nuligita jezuita ordeno, malpermesita torturado dum gorĝaj procesoj, la justico estas apartigita de la administrado kaj en la jaro 1781 estas eldonita patento pri nuligo de servuteco; tolerema patento, per kiu oni permesas apartenecon al duspeca protestantisma konfesio, estis eldonita ankaŭ en la sama jaro. Sed samtempe okazas centraligo de la administrado kaj germanigo de pli altaj lernejoj kaj oficejoj.
Nacia renaskiĝo
Reago al la germanigaj klopodoj estas ĉeĥa nacia renaskiĝo, kies komencon oni metas en proksimume la saman tempon kaj la finon ĝis la revolucia jaro 1848. En la 80-aj jaroj de la 18-a jarcento komencas en Prago aperi la unuaj ĉeĥaj ĵurnaloj, oni komencas ludi teatraĵojn, en la jaro 1792 oni fondas katedron de la ĉeĥa lingvo kaj literaturo en Praga universitato. En la 19-a jarcento la ĉeĥaj landoj rapide industriiĝas kaj okazas ĝenerala evoluo de klereco, kulturo kaj ĉeĥa literaturo.
Evoluo de demokratio
En la revolucia jaro 1848 estas definitive nulita servuteco. Tiun ĉi multpromesan evoluon interrompis neoabsolutismo en la 50-aj jaroj. En la jaro 1860 la oktobra diplomo alparolis konstituciecon. En la jaro 1869 estis leĝigita deviga okjara lernejvizitado. En la jaro 1882 Universitato de Karolo estis en Prago apartigita al la ĉeĥa kaj la germana. En la jaro 1883 en Prago malfermiĝas Nacia Teatro. En la jaro 1886 ekbrulis disputo pri manuskriptoj.