cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jeremy Corbyn
Elspezpostuloj
Dum la brita skandala pri parlamentanaj elspezpostuloj, publikiĝis ke Corbyn postulis la malplej nombro de elspezpostuloj elde ĉiuj parlamentanoj. En 2010 li postulis la plej malgranda sumo de ĉiuj parlamentanoj. En intervjuo per The Islington Gazette li diris: "Mi estas ŝparema parlamentano. Mi pensas ke ni devus postuli kion ni bezonas por daŭri niajn oficejojn kaj pagi niajn stabojn sed estu singarda ĉar ĝi ecidente estas publika mono. Jara lupago por la [elektodistrikta] oficejo [en] Durham Road, Finsbury Park estas ĉirkaŭ £12,000 ĝis £14,000." Li luprenas sian elektrodistriktan oficejon ĉe la Ethical Property Company.
Agitismo
Corbyn koniĝis en la 1980-aj jaroj por sia laboro pro la Guildford Four kaj la Birmingham Six, kiuj finfine troviĝis esti malĝuste konviktitaj por kulpo de serio de bombatakoj en Anglujo dum la mezaj 1970-aj jaroj. La IRA plenumis tiujn atakojn kiuj mortigis 28 homoj. Corbyn ankaŭ subtenis la kampanjo por renversi la konviktaĵoj de Jawad Botmeh kaj Samar Alami por la bombado en 1994 de ambasadejo en Londono. Botmeh kaj Alami estis konfesinta la posadon de eksplodaĵoj kaj pafiloj sed negis, ke ili estis por uzo en Britio. La konviktaĵoj estis subtenitaj par la Court of Appeal en 2001 kaj per la Eŭropa Kortumo por Homaj Rajtoj en 2007. En 2013 Corbyn subtenas la enoficigo de Botmeh kiel gubernatoro ĉe London Metropolitan University.
Corbyn estis konata kampanjisto kontraŭ apartismo en Sud-Afriko kaj laboris por la National Executive de la kontraŭ-apartisma movado. Li arestiĝis en 1984 por protesti ekster South Africa House.
Estrelekto
Sekvonte la malvenko de la Laborista en la 2015 ĝenera elekto la 7-an Majon, Ed Miliband rezignis kiel ĉefo de la Laborista Partio, rezultas al estrelekto. La 2-an de Junio, oni raportis en diversaj kominikilfontoj ke Corbyn estis konsideranta stari kiel kandidato, senrevigita per la manko de left-flanka voĉo. La sekvontan tagon Corbyn konfirmis al sia loka revuo, The Islington Tribune, ke li estis staronta en la elektado kun "klara kontraŭ-aŭstereca politikaro". Corbyn aligis: "Ĉi tiu decido respondas al superŝutanta voko per membroj de la Laborista Partio kiuj volas vidi pli larĝa gamo de kandidatoj kaj funda debato pri la estonteco de la partio. Mi staris por doni al membroj de la Laborista Partio voĉo en ĉi tiu debato." La aliaj kandidatoj estis Shadow Home Secretary Yvette Cooper, Shadow Health Secretary Andy Burnham kaj Shadow Minister for Care and Older People Liz Kendall.
La Corbyn elektiĝis estro de la Laborista Partio en superŝutanta venko. Ricevinta 59.5% de voĉdonoj kiel unua prefero, li gajnis dum la unua raŭndo.
3853 Haas
3853 Haas estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan Walter H. Haas, fondinton kaj direktoron de 1947 ĝis 1985 de la Association of Lunar and Planetary Observers (Asocio de la Observantoj de Luno kaj Planedoj).
Jeremy Corbyn
Gvidanto de opozicio
Kiam li fariĝis partiesto de Laborista Partio la, Corbyn ankaŭ fariĝis gvidanto de opozicio. Li estas deklarinta ke li volas have isme diversan teamon en la Laborista estreco. Li anoncis sian shadow cabinet la.
Impostado kaj ekonomio
Corbyn estas kampanjinta kontraŭ projektoj de privataj financ-initiatoj (PFI) kaj subtenas la enirado de ekzista minimumo kaj pli alta tarifo de enspezimposto por la "plej riĉaj en la socio". Corbyn estas pledanto por reatingi monperdojn de leĝa kaj kontraŭleĝa impostevito, per investi miliardon da pundoj en HMRC (la brita fisko). Richard Murphy, unu da ekonomikaj konsilistoj de Corbyn, diris ke "elspezi ĝis tri cent milliono pundon je [HMRC-a] stabo povus rezulti en ekstran ok miliardo pundon."
Corbyn ankaŭ planis malaltigi la impostsenŝarĝiĝon de naŭdek tri miliardo kion firmoj ricevas laŭ Kevin Farnsworth, supera docento de York University. xi tiu nombro konsistas de iaj senŝarĝiĝoj, inkluzive de fervojaj kaj energiaj subvencioj, senŝarĝiĝo por investado kaj registara provizo el la privata sektoro. Li estas priskribinta jar-post-jaraj korporaciaj impostomalplialtigoj por firmoj kun profitoj pli ol £300000 per nunttempaj registaroj kiel "race to the bottom". En 1990, Corbyn partoprenis en la movado de impostrezistado kontraŭ la Community Charge aŭ poll tax, por kio li alfrontis enprizonigon.
Corbyn proponas kreigi la Bank of England monon por investi en housing kaj publika transporto, priskribita per Corbyn kiel "popola quantitative easing". Ĉi tiu celus ŝanĝi la Unuiĝinta Reĝlando al alt-lerteca, alt-teknologia ekonomio kaj konstrui pli socialsubtenaj domoj por malaltigi longtempaj kostaj de sociala sekureco por lupagoj de logejoj. Por atingi tion, la bankon aĉetus obligaciojn por ŝtate posedada "Nacia Banko de Investado".
Sociala subteno
Li estis une da dek ses subskribantoj de malferma letero al tiama estro de Laborista Ed Miliband en Januario 2015, vokanta por la Laborista Partio devoligi sin al oponi pli aŭstereco, repreni fervojaj firmaoj je publika proprieto kaj fortigi aranĝojn por kolektiva negociado.
Dum la dua debato pri la Welfare Reform and Work Bill en Julio 2015, Corbyn oponis la leĝproponon kun 47 aliaj Laboristaj parlamentantoj, priskribanta ĝin kiel "putrita kaj maldefendebla", dum la aliaj tri kandidatoj por estreco detenis sin. Aŭguston 2015 li elpetigis al Iain Duncan Smith por rezigni kiel ŝtatsekretario por laboro kaj pensioj post kiam aperas ke miloj da labormaltaŭgaj personoj mortis post aprobiĝi taŭga por labori per taksoj de kapableco por labore (Work Capability Assessments) inter 2011 kaj 2014.
Saneco
Corbyn estas dirinta ke la NHS devus "funkcii tute publike kaj esti publice klarigebla" kaj estas subtenanta de la NHS Reinstatement Bill 2015. Corbyn oponas la privatan financ-initiaton, argumentanta ke la NHS perfortiĝus repagi "ses fojoj la originan investado en ĝi".
Li diris sur Twitter en 2010 ke li kredis ke homeopatio povus funkcii por iuj kaj subskribis parlamenta mocion enirigita per la konservatisma parlamentano David Tredinnick elpetiganta la registaron por konsideri la travivaĵojn de aliaj landoj kiel Hindio, kio subtenas homeopatian kuracadon, kiam la registaro formulos saneca poliko.
Edukado
Corbyn antaŭvidas la establado de "nacia edukada servo", kun simila skemo al tio de Nacia Saneca Servo (angla lingvo: National Health Service, mallonge NHS). Li pledas por reigi ŝtate pagataj akademiolernejoj kaj liberaj lernejoj al loka aŭtoritato kaj finigi la karitata statuso de internulejoj. Corbyn feroce kampanjis kontraŭ instruaj gaĝoj en Anglio kaj subtenas plialtigon de korporacia imposto por kasi publikajn servojn kiel senkosta altlerneja edukado. Li ankaŭ porparolas la restaŭron de konservo-monasignaĵoj, kiuj aboliĝis per la Konservatisma registaro en 2015. Corbyn pledas por nacie organizata staĝoj por art-bazata alta edukado.
GLAT-rajtoj
Konsiderata frua pioniro de GLAT-egaleco, Corbyn pledas por tiaj celoj kiel la Lesbians and Gays Support the Miners (LGSM), civilaj partnerecoj kaj abolicio de la kontraŭ-geja Section 28 leĝparto. Corbyn subtenas GLAT-rajtoj "ne-ŝanceliĝante", estinta la sola Laborista parlamentano kiu voĉdonas pro Liberaldemokrata amendo por malpermesi diskriminacion bazatan sur seksemo en 1998, antaŭ la enirigo de la Equality Act 2006. Corbyn balotis pro la Marriage (Same Sex Couples) Act 2013, kiu fine leĝigis samsekseman nupton en Anglio kaj Kimrio. Li ankaŭ avertis "ekonomiaj kaj diplomatiaj konsekvencoj" al tiuj landoj kiuj ne subtenas GLAT-rajtojn. Li subtenis enpostenigi Michael Cashman kiel la Laborista internacia sendito por GLAT-rajtoj.
Ŝtata organizo, malcentrigo kaj naciismo
Corbyn estas longtempa subtenanto de Unuiĝita Irlando kaj disputige invitis prezidanton de la partio Sinn Féin Gerry Adams al Londono en 1984. Dua renkonto en 1996 nuliĝis sekvonte premo el la Laborista Partio. Corbyn respondis dirante "dialogo kun ĉiuj partoprenantoj restas esenca se la pacfaradprocedo devus daŭri". Li forte kritikiĝis per Laboristaj kaj Konservatismaj parlamentanoj por havi renkontojn kun estintaj membroj de la IRA en la Palace of Westminster por diskuti temojn kiel statojn en Nord-Irlandaj prizonoj kaj la batalhalton de IRA. Corbyn voĉdonis kontraŭ la Anglo-Irish Agreement, dirante ke ĝi fortigis la bordo inter Nord-Irlando kaj la Respubliko de Irlando kaj li oponis ĝin ĉar li deziris vidi unuiĝintan Irlandon. En intervjuo sur BBC Radio Ulster en Aŭgusto 2015, Corbyn akcentis sia oponado kontraŭ "ĉiu bombado" kaj bonvenigis la batalhalto kaj pacfaradprocedon, kvinkam li ne ekspresis direkte opinion aparte pri la agoj de la IRA.
Kiam li estis demandita per la ĵurnalo Herald el Glasgow ĉu li priskribus sin kiel Britan Uniiston, Corbyn respondis: "Ne, mi priskribus min kiel socialiston. Mi preferus ke la Unuiĝinta Reĝlando restos kune, jes, sed mi agnoskas la rajton de homoj por elekti la decidon pri iliaj propraj aŭtonomio kaj sendependeco". Li ankaŭ kritikis la decidon de la Skota Laborista Partio por kunlabori kun Skotaj Konservatistoj en la Better Together kampanjo kaj diris ke li ne estis age partopreninta en la kampanjo de la 2014 plebiscito pri la ebla sendependeco de Skotlando. Corbyn ankaŭ ekspremis sian konvinkon ke ekonomia malegaleco ekzistas tra la Unuiĝinta Reĝlando kaj ke Laboristo devus unuigi homojn bazata sur "radiaala ekonomia strategio".
Eksterlanda politiko
Corbyn kontraŭas militeman eksterlandan politikon, preferante pli diplomatian politikon. Li kredas ke recenta okcidenta partoprenado en multaj militoj kreis malpli sekuran mondon.
Laŭ Stephen Bush li fundas siajn eksterlandajn opiniojn malpli sur britaj interesoj ol sur la interesoj de malriĉaj landoj.
Militoj
Jeremy Corbyn oponis la Irakan Militon elde 2003. Li estis estro de la Stop the War Coalition ("Haltu-la-Milito-Koalicio").
Li kontraŭas la bombardadon de Daeŝon en Sirio. Laŭ li tio pliigas la hazardon de atakoj en Britio.
Italo (reĝo de la enotroj)
Italo (el la antikva greka: Ἰταλός) estis legenda reĝo de enotroj, kiuj estis inter la plej fruaj registritaj loĝantoj de Italio. En sia Fabularum Liber (aŭ Fabulae), Kajo Julio Higeno registris la miton ke Italo estis filo de Penelopo kaj Telegono (filo de Odiseo).
Laŭ Aristotelo (Politiko) kaj Tucidido (Historio de la Peloponeza Milito), Italo estis la eponimo de Italio (Italia). Aristotelo, verkante en la 4-a jarcento a.K., rakontas, ke, laŭ tradicio, Italo konvertis la enotrojn el paŝtista socio al agrikultura kaj havigis al ili variajn regulojn, estante la unua kiu instituis sistemon de komunaj manĝoj.
Verkante jarcentojn poste, la greka historiisto Dionizo de Halikarnaso (ĉ. 60 a.K. – post 7 a.K.) en sia "Rhomaike Archaiologia" ("Antiquitates romanae", "Romiaj Antikvaĵoj"), citis Antiokon de Sirakuzo (fl. 420 a.K.) pri la informo ke Italo estis enotra denaske kaj rakontas la tradicion ke Italio estis nomita laŭ li, same kiel alian rakonton kiu derivigas la nomon "Italia" el vorto por bovido, etimologio kiu estas havigita ankaŭ de Timeo, Varono, kaj Festo.
Jussara (Paranao)
Jussara estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 6.613 enloĝantojn en 2010.
Eksteraj ligiloj
ptJussara (Paraná)
Donalda (persona nomo)
Donalda estas virina de skota-angla persona nomo keltdevena Donaldo
Diverslandaj variantoj
Donalda, Donna , Donelle , Donaldina , Donella
Ari-Kyösti Seppo
Ari-Kyösti "Kössi" SEPPO (nask. 17a de majo 1965 en Joensuu) estas finna aktoro. Li rolis, interalie, en la televidserio Ansa kaj Oiva inter 1995 kaj 2001 kiel Oiva, la vira ĉeffiguro de la serio. Lia patrino estis la aktorino Maija-Liisa Ahlgren (1929-1985).
Ari-Kyösti Seppo ankaŭ fariĝis konata kiel la listigita aktoro Tapio Piirainen. Li aperis en filmoj kaj televidserioj reĝisoritaj fare de Piirainen. Ili estas ekzemple la televidserio Raid kaj la filmoj Poliisin pojat kaj Siivottomat jutut. Li ankaŭ estas aparte memorita kiel Kalle Päätalo en la filmo Nuoruuteni savotat, kaj kiel Ahti Saari en Talvisota.
Krom siaj filmaj kaj televidaj roloj, Ari-Kyösti aktoris ankaŭ en teatro, ekzemple en Teatrejo de Riihimäki kaj Group Theater. Nuntempe, li aktoras en la Urbteatro de Kuopio.
Li studis teatran edukadon ĉe Lahti Popollernejo en 1986–1987.
Punko
Postpunko (angle: Post-Punk) estas nomo por muzika stilo, kiu eliris precipe kaj unue en Britujo fine de la 1970-aj kaj komence de la 1980-aj jaroj el la punko.
Folklorpunko (angle: folk punk) nomiĝas la intermikso de stilelementoj kaj eroj de punko kun elementoj de folklora muziko kaj respektive aŭ de folklora rokmuziko.
Anarkia punko (aŭ anarkiisma punko) estas punkroko, kiu antaŭenigas anarkiismon. La termino "anarkia punko" foje estas aplikata ekskluzive al bandoj, kiuj estis parto de la originala anarki-punkisma movado en Britio fine de la 1970-aj jaroj kaj fruaj 1980-aj. Kelkaj uzas la esprimon pli larĝe por ajna punkmuziko kun anarkiisma kantovortuma enhavo, kiu eble aperas en krusto-punk, hardkora punko, folklorpunko, kaj aliaj stiloj.
Pra-punko estas la rokmuziko interpretita de garaĝaj bandoj de la 1960-aj jaroj ĝis meze de 1970, kiuj antaŭvidis la punkrokan movadon.
Subkulturoj
La punka subkulturo inkluzivas diversan gamon de ideologioj, modo kaj aliaj esprimiloj, vida arto, danco, literaturo kaj filmo. Ĝi estas plejparte karakterizita de kontraŭsistemaj vizioj kaj la antaŭenigo de individua libereco, kaj estas centrita sur la laŭta, agresema ĝenro de rokmuziko nomita punk-roko. Iuj ekzemploj inkluzivas la jenajn:
Kiberpunko (alinome Retpunko, aŭ Bitpunko) estas subspeco de sciencfikcio, kreita en 80-aj jaroj de 20-a jarcento. Ĝia nomo devenas de vortoj kibernetiko kaj punko. Fablo de kiberpunka verkoj fariĝas en socio de proksima futuro, en medio de alta tekniko (informa teknologio, biotekniko). Ĝi montras altnivelan teknologion kaj sciencon kun iom paneo aŭ radikala ŝanĝo en la socia ordo.
Dizelpunko estas parto de sciencfikcio inspirita de vaporpunko, sed bazita sur uzado de dizelmotoro (dum vaporpunko uzas vapormaŝino n). Tiu stilo estis multe uzata por sciencfikciaj rakontoj dum la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj por reprezenti estonton bazita sur tiutempa teknologio.
Vaporpunko estas subĝenro de fantazio kaj sciencfikcio, kiu temas pri verkoj etositaj en epoko aŭ mondo, kie la vaporenergio estas ankoraŭ multe uzita —kelkfoje en la 19-a jarcento kaj ofte en la Anglio de la viktoriana epoko—, sed kun eroj propraj de sciencfikcio aŭ de fantazio, fikciaj teknologiaj inventoj kiel la trafitaj en la verkoj de H. G. Wells aŭ realaj teknologiaj avancoj, kiel la komputilo, okazita en pli frua dato. Ofte ĝi estas asociita kun ciberpunko kaj kunuzas iun similajn bazojn.
Solarpunko, foje ankaŭ verdpunko, estas kultura kaj arta movado kiu reklamas optimisman kaj progreseman vizion de la estonteco, kun speciala fokuso sur renoviĝanta energio kaj novaj daŭrigeblaj teknologioj. Solarpunko kovras multajn areojn kiel arto, fantazio kaj sciencfikcio, arkitekturo kaj aktivismo kaj celas konkrete krei teknologian kaj ekologie daŭrigebla estonteco por batali kontraŭ klimata ŝanĝo, troa konsumismo kaj ekspluatada kapitalismo.
Reichstag (institucio)
Reichstag (proks.: regna kunveno aŭ regna parlamento, de germana vorto tagen kunveni, konferenci) estis interalie (vidu Reichstag) la nomo de la germana parlamento de 1867/1871 ĝis 1945.
La konstruaĵo de Reichstag el 1894 ankoraŭ ekzistas; ĝi estis bruligita en 1933 sub ankoraŭ misteraj cirkonstancoj, sed rekonstruita post la dua mondmilito. Ekde 1999 ĝi estas la kunvenejo de la nuntempa germana parlamento, Bundestag.
Germana Imperiestra Regno 1871-1918
Jam dum la periodo de la Nordgermana Federacio (1867-1871) la parlamento nomiĝis Reichstag, laŭ la mezepoka/novepoka imperia dieto en la Sankta Romia Imperio. Tamen alia grava organo, Federacia Konsilio, nomiĝis Bundesrat, laŭ la vorto Bund por federacio.
Specialaĵo de la Reichstag en Nordgermana Federacio kaj Germana Imperiestra Regno estis ke teorie ĉiuj (viroj) rajtis voĉdoni (ĉar la aĝlimo estis 25 jaroj kaj ekzemple armeanoj ne rajtis voĉdoni, la proporcio de la civitanoj kiuj rajtis voĉdoni tamen ne estis aparte alta). En la plej multaj aliaj landoj nur riĉuloj rajtis voĉdoni.
Malrapide elformiĝis en la parlamento la politikaj frakcioj. Plej ofte superregis la konservativaj kaj liberalaj partioj. Malgraŭ la maĵoria balotsistemo (absoluta sistemo, necesiganta ofte du rondojn), en la parlamento troviĝis averaĝe ĉiam proks. 15 partioj. Tio, kune kun la relative frua forteco de la socialdemokratoj, malhepis la estiĝon de parlamenta sistemo en la senco ke la parlamenta plimulto decidas pri la registaro.
La parlamento estis necesa por decidi pri leĝoj kaj pri la buĝeto, sed la registaro (fakte la regna kanceliero) estis nomumita de la imperiestro.
Vajmara Respubliko 1919-1933
Dum la Vajmara Respubliko la parlamento ne instalis la registaron, sed rajtis malelekti la registaron aŭ kancelieron aŭ ĉiun unuopan ministron. Daŭre la multeco de partioj (nun la balotoj estis sub proporcia sistemo) malhepis la elformiĝon de fortaj koalicioj por subteni registaron.
Friedrich Hölderlin
(Johann Christian) Friedrich HÖLDERLIN [johan kristjan fridriĥ HELderlin] (* la 20-an de marto 1770 en Lauffen am Neckar, † la 7-an de junio 1843 en Tübingen) estis germana poeto kaj filo de la administristo Heinrich Friedrich Hölderlin. Unu lia amiko estis la diplomato Isaac von Sinclair.
Vivo
Li studis teologion en Tübingen, sed la preme severa etoso en la konvento igis lin fuĝi al la literatura kreado. Anstataŭ iĝi pastro li eklaboris kiel instruisto: unue en la turingia urbeto Waltershausen, poste (ekde 1796) por la familio de bankisto en Frankfurto ĉe Majno. Tie li enamiĝis al Susette GONTARD, la patrino de siaj lernantoj. Li devis forlasi Frankfurton, sed liajn spertojn tie poste spegulis la romano Hyperion. La sekvajn jarojn karakterizis fruktodona kreado en diversaj urboj. En 1802 – kiam li eksciis pri la morto de Susette Gontard – trafis lin unua nervokolapso. Kvankam li pli/malpli resaniĝis, li pro plia kolapso en 1806 estis sendita al kliniko. Post la diagnozo "nekuracebla mensmalsano" li pasigis la reston de sia vivo en la domo de lignaĵisto en Tübingen.
La verkostilo de Hölderlin situas inter klasikismo kaj romantikismo. La antikvecaj idealoj de beleco kaj amo, same kiel la harmonio inter Dio, homo kaj naturo estas centraj temoj de lia kreado.
Longen
Longen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Carreg Coetan Arthur
Carreg Coetan Arthur estas megalita monumento apud Newport en Pembrokeshire, okcidenta Kimrujo. Estas preskaŭ kompletaj restaĵoj de kamero de portaltombo el la neolitika tempo.
La homalta dolmeno havas kvar vertikalajn portoŝtonojn. La kovroŝtono nur kuŝas sur tri ŝtonoj. La elfosadoj malkovris malgrandajn amasojn de argileroj kaj bruligitaj homaj ostoj. El la radiokarbona datado oni scias, ke la dolmeno estis el ĉ. 2700 a.K. En la proksimeco situas Berry Hill Fort.
Samseksemo en Armenio
La rajtoj de lesboj, gejoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj en Armenio (armene Միասեռականների, երկսեռականների եվ փոխասեռականների իրավունքները Հայաստանում |Miaserakan'neri, yerkserakan'neri yev pokh'serakan'neri iravunknere Hayastanum) ankoraŭ estas tre bazaj kaj apenaŭ ekzistas.
Samseksemo ne plu estas kontraŭleĝa en Armenio ekde 2003. Tamen, la situacio de la GLAT-anoj tie ne multe ŝanĝiĝis kaj la publika opinio pri ĝi restas senŝanĝa kaj pro manko de leĝa protektado por tiu kolektivo ofte iliaj rajtoj estas perfortataj. Multaj timas la perforton hejme aŭ laboreje kaj la plimulto silentas pro timo esti malkaŝitaj.
Historio
La seksrilatoj inter samseksuloj verŝajne estis tute normalaj en la antikva Armenio, sub influo de la najbaraj kulturoj (helena, persa kaj romia). Post la alveno de kristanismo kaj ĝia ŝtatigo en la Reĝlando Armenio en 301, la populara perceptado pri samseksemo evoluis al negativaj konceptoj.
Kelkaj fontoj konkludigas ke samseksemo estis vaste akceptita en ĝia pasinteco. La reĝo Pap de Armenio estis priskribita kiel orgiŝatanto kun siaj gardistoj.
Post la falo de la Otomana Imperio kaj de la Rusa Imperio, la Armena Demokratia Respubliko proklamiĝis en majo 1918 kaj ekzistis 2 jarojn. Iom post la invado de la ruĝa armeo en decembro 1920, la Armena Soveta Socialisma Respubliko estis fondita. En 1936, la kontraŭ-samseksema artikolo estis enkondukita en la punleĝaron por puni la virajn samseksajn rilatojn. Malgraŭ la jura premado, grandaj artistoj esprimis sian samseksemon ĉe la verkaĵoj. La poetoj Vahan Tekejan kaj Jeghiŝe Ĉarenc, kaj la reĝisoro Sergej Paraĝanov troviĝas inter la plej konataj samseksemaj armenoj el la soveta epoko.
Antaŭa leĝo kontraŭ samseksemo
Inter junio 1920 kaj 1991, Armenio estis parto de la eksa Sovetunio. Ĝis 2003, la leĝaro ankoraŭ inkludis la sekcion 121 de la antikva punkodo de Sovetio, kiu specife krimigis la anusajn rilatojn inter viroj. La lesbanismo kaj konsentitaj seksaj rilatoj sen penetrado inter viroj ne estis splicite menciitaj kiel krimo. La artikolo 116, el 1936, maksimume punigis pro tiu krimo ĝis 5 jarojn mallibereje.
Pentti Rasinkangas
Pentti Antero RASINKANGAS (n. la 19-an de aprilo 1955 en Rovaniemi) estas finna infanmuzikisto. Liaj konataj kantoj estas ekzemple "Kanalomamatka" kaj "Markan possu".
Samseksemo en Armenio
Antaŭa leĝo kontraŭ samseksemo
La nuligado de la kontraŭ-samseksema leĝo kaj la mortpuno estis unu el la antaŭkondiĉoj por la aliĝo al la Konsilio de Eŭropo en 2001. En decembro 2002, la nacia asembleo aprobis la novan punleĝaron en kiu la kontraŭ-samseksema artikolo estis forigita. La 1-an de aŭgusto 2003, la prezidinto Robert Koĉarjan ratifis, metante finon al jardekoj da subpremado al samseksemuloj. Estis sep juĝoj en 1996, kvar en 1997 (raporto 1999 de Amnestio Internacia pri Armenio), kaj kvar en 1999.
Pentti Rasinkangas
Rasinkangas fondis orkestron Ohilyönti en 1986, kiu publikigis du Balkan-influitajn unuopaĵojn kaj unu longan pecon (Himmenevä Q ), post kiu la grupo specialiĝis pri infanmuziko. Laŭ la kovrilo, la albumo ludas "Balatonian" popolan, ĵazan kaj pop-muzikon, pri perdita tero kies loko estas nekonata. Rasinkangas ankaŭ estas la fondinto de alia orkestro specialiĝanta pri infanmuziko, nome Loiskis Orkestro, kaj funkciis kiel ĝia artdirektoro. Li ankaŭ faris kantojn je Ansa kaj Oiva. Ekde la 1980-aj jaroj, li turneas prezentante precipe en lernejoj kaj infanĝardenoj, sed ankaŭ ĉe publikaj aranĝoj.
Samseksemo en Armenio
Antaŭa leĝo kontraŭ samseksemo
En 2001, la loka NRO « Helsinki Association » publikigis ĉe sia retpaĝaro la historion de 25-jara armeno, Hovik Minasjan. En 1999, la junulo estis kondamnita je trimonata malliberiĝo pro seksrilatoj kun alia viro. Li estis la lasta samseksemulo punita laŭ la artikolo 116. Per lia atestado, li denuncis la perfortadon kaj la malbonan konduton de liaj karceristoj, sed ankaŭ la koruptitan juĝon kiu malpliigis la punon pro subaĉetado kontraŭ miloj da usonaj dolaroj. La informo en armenaj amaskomunikiloj pri ĉi tiu kazo okazigis malfermajn debatojn en Armenio.
Pentti Rasinkangas
Rasinkangas aperas kun pluraj malsamaj konfiguracioj. Pentti Rasinkangas kaj Pupulaarimusiikkia triopo prezentas la infankantojn de Rasinkanka tra la jaroj. La konsisto de la triopo varias.
Samseksemo en Armenio
Naskiĝo de movado
Post la nuligo de la leĝo, oni vidas en Armenio izolitajn signojn pri la naskiĝo de movado por la rajtoj de GLAT-anoj. En oktobro 2003, 15 personoj renkontiĝis en Erevano por fondi organizon baptita kiel "GLAG" (Gay and Lesbian Armenian Group). Sed post kelkaj kunvenoj la partoprenantoj ne plemunis siajn celojn.
En aŭtuno 2004, la fondinto de armena ekstrem-dekstra grupo deklaris ke la armenaj politikaj elstaruloj estas samseksemuloj, kio flamigis la debaton kaj ĝi aperis en la publika televidkanalo. La parlamentanoj kiel respondo deklaris ke ĉiu membro de la Parlamento kiu estas samseksemulo devus rezigni sin pri sia posteno, opinio kundividita de la prezidenta konsiliisto por la nacia sekureco.
9751 Kadota
9751 Kadota estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Samseksemo en Armenio
Naskiĝo de movado
En oktobro 2004, AGLA France organizis manifestacion antaŭ la ambasadejo de Armenio en Parizo por denunci la gejfobian kampanjon kaj la marĝenigadon de la samseksemuloj en la leĝoj kaj armenaj amaskomunikiloj. La malfermita letero de la asocio al la prezidanto de Armenio estis publikigita kelkajn tagojn poste en la ĵurnalo Hajkakan Ĵamanak (Armena Tempo).
9751 Kadota
Nomo
Ĝia nomo honoras Ken-ichi Kadota, komputadan inĝenieron kaj famkonatan amatoran astronomon de Ageo (gubernio Sajtama). Li estas konata kiel observanto de kometoj, ofte kiam tiuj-ĉi estas malhaltaj en la ĉielo kaj malfacile videblaj. En novembro 2000 li malkovris la novan komponanton E de la kometo 73P/Schwassmann-Wachmann.
Samseksemo en Armenio
Naskiĝo de movado
En 2005, subtenitaj de AGLA France, du armenoj partoprenis la ĉiujaran konferencon de ILGA-Eŭropo en Parizo. Unu jaron poste, Menq/WFCE, la unua NRO pri luktado por la rajtoj de samseksemuloj kaj kontraŭ la aidoso, registriĝis en Erevano. En 2007, Pink Armenia, alia NRO aperis por promocii la publikan konsciprenon por preventado de HIV kaj aliaj seksmalsanoj sed ankaŭ por batali kontraŭ la diskriminacio kiun suferas GLAT-anoj.
Kolonio de Virginio
La Kolonio de Virginio estis Brita kolonio en Nordameriko, fondita la, kiu sendependiĝis la , post la Usona Milito de Sendependeco.
Samseksemo en Armenio
Agnoskado de samseksa edziĝo
En 2006, geja armena paro el Francio neformale celebris edziĝ-ceremonion en la katedralo de Eĉmiadzin (Sankta Seĝo de la Armena Apostola Eklezio). La artikolo publikigita pri tiu edziĝo aperinta en 168 Ĵam okazigis skandalon kaj indignadon en la lokaj konservativaj amaskomunikiloj, inter la politikistoj kaj religiaj gvidantoj. La civilaj unuiĝoj kaj edziĝoj inter samseksuloj ankoraŭ ne estas agnoskataj en Armenio kaj tio ankoraŭ ne troviĝas en la tagordo de la registaro kaj de iu ajn alia partio. Pro tio la registaro ankaŭ ne permesas la infanadoptadon al samseksaj paroj kaj ne ekzistas debatoj por modifi la leĝon.
Kolonio de Virginio
Ĝia teritorio ampleksis la nunajn usonajn ŝtatojn de Virginio, Okcidenta Virginio, Kentukio, parton de Pensilvanio kaj la insulon Roanoke (nune, en Norda Karolino). Ĝi pretendis teritoriojn, kiuj nun estas de Indiano, Ilinojo kaj Ohio.
Samseksemo en Armenio
Piednotoj
Համասեռականություն
Kolonio de Virginio
Ĝi estis ekspluatata fare de Virginia Kompanio, entrepreno fondata de la reĝo Jakobo la 1-a de Anglio por la koloniigo de Nordameriko.
Historio
La nomo de "Virginio" venas de brita esploristo Walter Raleigh, kiu, en 1584, notis la nomon de potenca indiana estro : ""Wingina.". Tiun nomon oni poste ŝanĝis al "Virginia", honore al reĝino Elizabeto la 1-a de Anglio, kromnomata "La Virga Monarĥino". Origine, la nomo estis tiu de parto de la orienta marbordo de Nordameriko inter la nunaj Norda Karolino kaj la Golfo Sankt-Laŭrenco.
La tiamaj enloĝantoj estis interalie la Ĉerokoj, la Paŭhatanoj, la Haudenosaunee, la Siuoj.
NGC 1872
NGC 1872 (alia indiko — ESO 56-SC83) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Esperanto-movado en Tunizio
21-a jarcento
En 2005 estis delegitoj de UEA en Sousse-Erriadh kaj Zaouit-el-Arabe. Ne estis gastigantoj de Pasporta Servo. Landa asocio de UEA ne ekzistas.
Kara no Kyokai
Kara no Kyōkai (空の境界; [kara no kjo:kaj]; lit. limo de la ĉielo) estas romano de Nasu Kinoko, ilustrita de Takeuchi Takashi. Ĝi estas ofte klasigata al mangailustrita romano.
La originala verko estis publikigata sur retpaĝo de Nasu kaj Takeuchi ekde oktobro 1998. Je 30-a de decembro 2001, ĝi estis eldonata kiel doŭĵina libro ĉe Comic Market 61. Je 8-a de junio 2004, Kodansha reeldonis ĝin. La romano estas unua romano de Nasu Kinoko, la teksto estas iom malfacila dum aliaj mangailustritaj romanoj emas facile legeblan tekston.
Ferdinando Petruccelli della Gattina
Ferdinando PETRUCCELLI della Gattina (naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1815, mortis la 29-an de marto 1890) estis itala ĵurnalisto, patrioto kaj politikisto.
Kara no Kyokai
Resumo
Ĉefrolulino Ryogi Shiki ekposedis supernaturan povon vidi "morton" de aĵoj post vekiĝi komaton pro trafika akcidento. Ŝi estas ne certe de sian vivon, pro tio ŝi trovis sian vivecon en bataloj kontraŭ homoj kun eksterordinara povo.
Albisola Superiore
Albisola Superiore estas komunumo de Italio.
Ferdinando Petruccelli della Gattina
Unu el la plej gravaj ĵurnalistoj de la 19-a jarcento kaj pioniro de moderna ĵurnalismo, li estas plejparte memorata pro sia militokorespondado. Li skribis por multaj italaj gazetoj kaj kontribuis artikolojn al la gazetaro en Francio, Britio kaj Belgio. Li ankaŭ estis produktiva romanverkisto, plejparte temigante religiajn temojn.
Albornos
Albornos [alBORnos] estas municipo en la nordo-centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Ávila, en la centro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 172 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 33 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Viñegra de Moraña, Muñomer del Peco, Narros de Saldueña, Papatrigo, San Juan de la Encinilla, Muñogrande kaj San Pedro del Arroyo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Plej frua mencio estas de fino de la 12-a jarcento.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Albisola Superiore
Rilatoj al Esperanto
En 2012 la 26-a kaj Kongreso de Itala Unuiĝo de Katolikaj Esperantistoj okazis ĉi tie.
Kolonio de Virginio
Historio
En 1612, komenciĝis la kultivado de tabako, la kolonio povis esti rigardata kiel ekonomie vivkapabla; kaj la estis elŝipitaj la unuaj sklavoj.
Ferdinando Petruccelli della Gattina
Vivo
Naskita ĉe Moliterno, Basilikato, tiutempe parto de la Regno de Napolo, lia naskonomo estis Ferdinando Petruccelli, al kiu li aldonis "della Gattina" (nomo de sia bieno) al sia familia nomo por eviti la Burban policon kiu persekutis lin pro politikaj kialoj. Lia patro, Luigi, estis kuracisto kaj membro de la Carbonari; lia patrino, Maria Antonia Piccininni, estis nobelino de Marsicovetere.
Kreskinte en religiemaj cirkloj, pro la insultado kiun li ricevis dum infanaĝo li evoluigis fortan antiklerikalismon kiu evidentas en liaj postaj verkoj. Li dediĉis sin al la studo de la latina kaj greka lingvoj. Poste, li vizitadis la Universitaton de Napolo, kaj diplomiĝis je medicino sed instataŭe elektis la padon de ĵurnalismo.
En 1838, li komencis sian karieron por la napola gazeto Omnibus kaj, en 1840, li vojaĝis al Francio, Britio kaj Germanio kiel korespondisto por Salvator Rosa kaj Raccoglitore fiorentino. Pro siaj liberalaj ideoj, li estis arestita kaj sendita kun gardo al sia naskiĝurbo.
Li revenis al Napolo en 1848. Petruccelli estis elektita ano de la napola parlamento kaj fondis Mondo vecchio e mondo nuovo, gazeto kiu akuzis la Burbon-dinastion je misregado en kaj interna kaj ekstera politiko. Pro ĝia oftaj atakoj sur la krono, ĝi estis subpremita fare de la magistratofico. Post la suspendo de la konstitucio kiun promulgis la reĝo Ferdinando la 2-a antaŭ kelkaj monatoj, li partoprenis en la tumultoj de la sama jaro. La ribelo malsukcesis kaj li estis devigita eskapi al Francio, dum la registaro lin mortkondamnis kaj konfiskis siajn posedaĵojn.
Kolonio de Virginio
Historio
Dum la Angla enlanda milito, Virginio estis apoganto al la reĝo. Danke, reĝo Karlo la 2-a donis al la kolonio la titolon de "Old Dominion" (malnova dominio).
Ferdinando Petruccelli della Gattina
Vivo
Dum sia Francia loĝo, li plilarĝigis siajn politikan kaj kulturan sciojn per kontaktoj kun famaj pensuloj. Li komencis kursojn ĉe la Sorbonne kaj la Kolegio de Francio, studis francan kaj anglan literaturon, kaj okupiĝis pri brila kariero ĵurnalista kiu konatigis lin tra Eŭropo. Moknomita, sen malico, Pierre Oiseau de la Petite Chatte (franca traduko de sia familia nomo), li eniris la mondon de franca ĵurnalismo dank' al Jules Simon kaj Daniele Manin, kiuj ŝatis la subtenon de Mondo vecchio e mondo nuovo de la Respubliko de San Marco.
Kolonio de Virginio
Historio
La Franc-Brita Indiana Milito (1754–1763) estis luktata ĉefe laŭlonge de la landlimoj inter la kolonioj de Nova Francio kaj la Britaj kolonioj, el Virginio sude al Nov-Skotio norde.
Ferdinando Petruccelli della Gattina
Vivo
En 1851, li batalis kontraŭ la francaj respublikanoj kaj kontraŭ la puĉo de Louis-Napoléon Bonaparte (poste konata kiel Napoleono la 3-a) sed, post la fiasko de la ribelo, li estis forpelita el Francio. Li ekloĝis en Anglio, kie li renkontis multe da famuloj: Giuseppe Mazzini, Louis Blanc, Lajos Kossuth, kaj aliajn rifuĝintojn. Li laboris por The Daily News de Charles Dickens, kaj por aliaj gazetoj kiel The Daily Telegraph kaj Cornhill Magazine. Li estis korespondisto pri la italaj sendependiĝomilitoj, kaj la Francia-Prusia milito en 1870.
Kolonio de Virginio
Historio
Virginio estis unu el la dektri kolonioj, kiuj fondis Usonon. En junio 1776, la deklaro pri la Rajtoj de Virginio, verkita de Thomas Jefferson kompletis la konstitucion de Virginio, kiu anoncas la rompon kun Britio kaj akuzas reĝon Georgon la 3-a esti tirano. Tiu deklaro estos modelo por la Usona Deklaro de Sendependeco.
Ferdinando Petruccelli della Gattina
Vivo
Li pasigis la reston de sia vivo turmentate de paralizo kiu malhelpis lin skribi sed, kun la helpo de lia edzino, li povis daŭrigi sian agadon. Petruccelli mortis en Parizo en 1890 kaj lia kadavro estis kremacita. La napola municipo proponis porti liajn cindrojn al la tombejo de Poggioreale, sed lia edzino rifuzis, kaj ili estis entombigitaj en Londono, respektante la volon de la viro mem.
Kara no Kyokai
Resumo
La romano havas komunan mondbildon kun Tsukihime.
Kolonio de Virginio
Historio
Dum la Usona Milito de Sendependeco, Virginio estis defendata interalie fare de la franca generalo de La Fayette. En 1780, la guberniestro Thomas Jefferson transloĝigis la ĉefurbon de Jamestown al Richmond, pli facile defendebla kontraŭ atakoj.
Post la sendependiĝo
En 1784, Virginio cedis teritoriojn al Ohio kaj Pensilvanio kaj forlasis siajn pretendojn pri nod-okcidentaj teritorioj en Usona Mez-Okcidento. En 1792, Kentukio apartiĝis el Virginio.
Dum la Usona Enlanda Milito, la, Virginio aniĝas al la Konfederaciitaj ŝtatoj de Ameriko. La nordokcidentaj teritorioj, kiuj estis pli malriĉaj, malsolidariĝis kaj disiĝis el Virginio, iĝante Okcidenta Virginio.
En aprilo 1865 Richmond estis forbrulata, kaj Virginio estis konkerita de la Nordo. La ĝi reiris la Union.
Mezepoka militado
La termino mezepoka milito estas uzata por tipo de milito okazinta en la historia periodo de la Mezepoko, difinita de la karakteroj propraj de la tipo de konfliktoj okazintaj tiuepoke, bazitaj sur la kontrolo de la fortikaĵoj. La tradicia rigardo al la eŭropaj militoj de la Mezepoko konsistis je bildo en kiu la kavaliroj estas la kontrolantoj de la batalkampo. Laŭ tiu konsidero, la kavaliroj atakis kontraŭ la kamparana infanterio, dum iliaj servistoj helpis por apogo. Laŭ tiu versio, la povo de la kirasitaj rajdantoj estus fininta kiam la infanterio, pere de pafarmiloj kaj la teknikoj de kompaktaj formacioj de soldatoj armitaj per pikolancoj kaj halabardoj, rekuperis sian povon en la batalo. Tiu vido, nutrita de la arto kaj kronikoj de la epoko, montris la nobelojn batale surĉevale ignorante la popolanojn kaj kamparanojn kiuj luktis piede. Tio ĉio montriĝis falsa, ĉar la trupoj de infanterio estis grava parto de la mezepokaj armeoj. Tiuj trupoj luktis unuj kontraŭ aliaj korpe kontraŭkorpe foje kiel trupoj de artilerio (per arkoj, arbalestoj kaj poste per pafiloj). La infanterio ludis gravan rolon en la sieĝoj kontraŭ fortikaĵoj.
La mezepokaj militoj resumiĝas en sieĝoj kaj elĉerpigaj militoj. Tiu lasta variaĵo, konsistanta en operacoj de rabado celantaj al la malfortigo kaj politika malstabiligo de la rivaloj, militakiroj, liverado al trupoj ktp. La kontraŭstaroj inter armeoj en malferma batalkampo estis maloftaj. Plej oftis la manovroj por konkeri kastelojn kaj urbojn, dum oni evitis batalojn kiuj rezultas en altaj homperdoj. Kelkaj reĝoj eĉ malpermesis, ke iliaj armeoj entreprenu batalojn kiuj iĝis homperdaj. En la malmultaj okazoj en kiu eblis kampobatalo, estis probable, ke la venkon atingu la partio kiu faris pli bonan uzadon de la ĉefaj komponantoj de la mezepoka armeo: nome la truparo de infanterio, la kavalerio kaj la arkopafistoj kun la primitiva artilerio. Aliaj gravaj faktoroj estis la moralo, la estrecforto, la disciplinemo kaj la taktiko, same kiel la kono de la tereno.
W. H. Trompeter
Wilhelm Heinrich Trompeter, naskiĝis la en Heyde apud Rellinghausen (tiam en Prusio, hodiaŭ urboparto de Essen, Nordrejn-Vestfalio), mortis 63-jara la  en Essen, estis germana "rajtigita subtermezuristo" (geometro de minejoj, germane konzessionierter Markscheider) en Schalke (hodiaŭ urboparto de Gelsenkirchen, Nordrejn-Vestfalio), volapukisto, esperantisto kaj grava mecenato de Esperanto.
Vivo
Trompeter naskiĝis kiel unu el sep infanoj en malriĉa katolika minista familio. Inter siaj 6-a kaj 14-a vivojaroj li vizitis la katolikan bazan lernejon en Rellinghausen. 1852, en la aĝo de 14 jaroj kaj ankoraŭ antaŭ la fina lerneja ekzameniĝo, li eklaboris kiel ministo (transportisto de minaj ĉaroj per tirado kaj puŝado). Post naŭ monatoj li rajtis reveni kaj inter februaro kaj majo 1853 fini la bazan lernejon. De majo 1853 li laboris en diversaj minejoj de la regiono lerninte ĉiujn subterajn taskojn kiel profundigo de ŝakto, instalo de pumpiloj, starigo de maŝinoj ktp. Paralele li de 1853 ĝis 1855 vizitis dimanĉan lernejon por teknika desegnado kaj matematiko. En 1856 li, nun 18-jara, sukcesis esti akceptita kiel minista lernanto en Essen.
Inter 1861 kaj 1863 Trompeter plenumis sian devigan milit-servon en la prusa armeo en Münster (Vestfalio). En 1864 li kiel suboficiro partoprenis la militon kontraŭ Danio kaj ricevis militan honorsignon de dua grado pro la sturmo kontraŭ Düppel (dane Dybbøl), la decida batalo de tiu milito je la 18-a de aprilo 1864.
En 1865 li pro la malbona ekonomia situacio kaj la vasta senlaboreco denove devis labori kiel simpla ministo, ĝis kiam li en 1866 fariĝis inspektoficisto.
La militon inter Prusio kaj Francio en 1871 li devis partopreni en milica bataliono starante en Francio. "Por la interrilatoj kun la loĝantoj", Trompeter skribas en sia aŭtobiografio, "mi profitis de tio, ke mi private iom lernis francan lingvon".
Volapuko kaj Esperanto
Trompeter unue estis volapukisto antaŭ ol li lernis Esperanton. Kiam en 1891 L. L. Zamenhof perdis ĉian esperon daŭrigi eldonadon de la sola Esperanta gazeto „La Esperantisto“ pro manko de monrimedoj, Trompeter prenis sur sin ĉiujn elspezojn de la gazeto por tri jaroj (1892-1894) kaj oferis monate 100 markojn por la redaktoro. Per lia helpo ankaŭ aperis kelkaj gravaj libroj. En 1890 Trompeter fondis grupon en Schalke. Li liveris materialon por „La Esperantisto“ kaj verkis kune kun Christian Schmidt lernolibron.
Trompeter estis kontraŭulo de la grandaj lingvaj reformoj, kiujn Zamenhof en 1892 konsideris kaj en „La Esperantisto“ prezentis al la diskuto de la tiama samideanaro. Nur kelkajn aliigojn li proponis: e anstataŭ kaj, z anstataŭ s en komenco de silaboj, saman finaĵon -a por adjektivoj kaj adverboj k. a. Laŭ Zamenhof: „En la historio de Esperanto al li apartenas ĉiam la plej grava, neniam elŝirebla, neniam elstrekebla paĝo“. (Originala Verkaro 1929, p. 222).
Zhu Xi
Zhu Xi aŭ Ĉu Hsi (ĉina skribo: 朱熹) (naskiĝis la en Juksi, Fuĝjano, Ĉinio, mortis la  en Ĉinio) estis konfuceisma filozofo de la Dinastio Song kiu iĝis la ĉefa figuro de la Skolo de Principo, kaj la plej influa racia nov-konfuceismulo en Ĉinio. Lia kontribuo al ĉina filozofio inkluzivis asignadon de speciala signifo de la Analektoj, la Menceo, la Granda Lernado kaj la Doktrino de la Mezo (Kvar Libroj), emfazon pri la investigado kaj sintezon de ĉiuj fundamentaj konfuceismaj konceptoj, kiuj formis la bazon de la ĉina burokrataro kaj regado dum ĉirkaŭ 700 jaroj. Li estis nomumita la dua plej influa pensulo en la ĉina historio, post Konfuceo mem.
Aracatu
Aracatu estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 13.743 loĝantojn en 2010.
Zhu Xi
Vivo
Zhu Xi, kies familio originiĝis en Kantono Vujuan, de la regino Huizhou (en moderna provinco Ĝjangŝio), naskiĝis en Fuĝjano, kie lia patro laboris kiel subprefektura policestro. Post lia patro estis elpostenigita pro sia opozicio al la registara pacigo al la Jurĉen en 1140, Zhu Xi ricevis instruadon el sia patro hejme. Post la morto de lia patro en 1143, li studis ĉe la patraj amikoj nome Hu Xian, Liu Zihui, kaj Liu Mianzhi. En 1148, je aĝo de 19, Zhu Xi pasis la Imperian Ekzamenon kaj iĝis oficiala studento. La unua oficiala studposteno de Zhu Xi estis kiel Subprefektura Registristo ĉe Tong'an (同安縣主簿), kie li servis el 1153 - 1156. El 1153 li ekstudis ĉe Li Tong, kiu sekvis la novkonfucean tradicion de Ĉeng Hao kaj Ĉeng Ji, kaj formale iĝis lia studento en 1160. En 1179, post malservo en oficiala posteno ekde 1156, Zhu Xi estis nomumita Prefekto de la Militdistrikto Nankang (南康軍), kie li revivigis la funkciadon de la Akademio de la Groto de la Blanka Cervo (白鹿洞書院). kaj estis elgradigita 3 jarojn poste ĉar li atakis la malkompetenteccon kaj korupton de kelkaj influaj funkciuloj. Estis kelkaj kazoj de ricevo de postenoj kaj sekvaj elpostenigoj. Post demisio de sia lasta posteno, li estis akuzita pro nombraj deliktoj kaj eĉ oni peticiis por lia ekzekuto. Kvnakm lia instruado estis estinta akre atakita fare de registaraj figuroj, preskaŭ milo da kuraĝuloj ĉeestis al lia funebro. En 1208, nome ok jarojn post lia morto, la imperiestro Ningzong de Song rehabilitis Zhu Xi kaj honoris lin per la postmorta nomo Ŭen Gong (文公), signife “respektinda ĝentlemano de kulturo”. Ĉirkaŭ 1228, la imperiestro Lizong of Song honoris lin per la postmorta nobeltitolo Duko de la (Ŝtato) Hui (徽國公). En 1241, memortabulo al Zhu Xi estis lokita en la Templo de Konfuceo de Cjujfu, tiele altigante lin al la sanktularo de Konfuceismo. Nuntempe, Zhu Xi estas kultita kiel unu el la "Dekdu Filozofoj" (十二哲) de Konfuceismo. Modernaj sinologoj kaj ĉinoj ĝenerale ofte aludas al li kiel Zhu Wen Kung (朱文公) anstataŭ per lia nomo.
La kvar libroj
Dum la Dynastio Song, la instruoj de Zhu Xi estis konsiderataj malortodoksaj. Anstataŭ enfokusiĝi al la I Ĉing kiel aliaj novkonfuceistoj, li elektis emfazi la kvar librojn: nome la Granda Lernado, la Doktrino de la Mezo, la Analektoj de Konfuceo, kaj la Menceo kiel studa kerno por aspirado fare de studentoj al funkciularo. Por ĉiuj tiuj klasikaĵoj li verkis etendajn komentariojn kiuj ne estis amplekse agnoskitaj en lia epoko; tamen, ili poste iĝis akceptitaj kiel la standardaj komentarioj. La Kvar Libroj servis kiel bazo por civilserva ekzamenado ĝis 1905, kaj edukado en la klasikoj ofte ekis per la komentarioj de Zhu Xi kaj la angulŝtono por kompreni ilin.
Viva forto (qi 氣), principo (li 理), kaj Suprema Celo (taiji 太極)
Zhu Xi insistis ke ĉiuj aferoj estas portataj al la unuiĝo de du universaj aspektoj de realo: nome qi, foje tradukita kiel viva (aŭ fizika, materiala) forto; kaj li, foje tradukita kiel racia principo (aŭ leĝo). La fonto kaj sumo de li estas Taiji (Wade-Giles: T‘ai Ĉi), signife la Suprema Celo. La fonto de qi (Wade-Giles: ĉ‘i) ne estas tiom klare asertita de Zhu Xi, konduke kelkajn fakulojn al eltenado ke li estis metafizike monisto kaj aliajn elteni ke li estis metafizike dualisto.
Qi kaj li funkcias kune en reciproka dependeco. Ili estas reciproke aspektaj en ĉiuj kreaĵoj en la universo. Tiuj du aspektoj estas manifestataj en la kreado de substancaj entoj. Kiam ties aktiveco ŝvelas (rapide aŭ etenda), tio estas la energisistemo de la Jango. Kiam ties aktiveco ŝvagas (malrapide aŭ maletenda), tio estas la energisistemo de la Jino. La fazoj jina kaj janga konstante interagadas, ĉiu akiranta kaj perdanta dominadon super la alia. En la procezo de ŝvelado kaj ŝvagado, la alternado de tiuj fundamentaj vibraĵoj, la tielnomitaj kvin elementoj (fajro, akvo, ligno, metalo, kaj tero) evoluas. Zhu Xi asertis ke li ekzistis eĉ antaŭ la Ĉielo kaj la Tero.
En terminoj de li kaj qi, la sistemo de Zhu Xi forte similas al tiu de la ideoj de Budhismo pri li (denove, principo) kaj ŝi (aferoj, materialoj), kvankam Zhu Xi kaj liaj sekvantoj forte argumentis ke ili ne kopias budhismajn ideojn. Anstataŭe, ili tenas ke ili uzas konceptojn jam estintajn delonge antaŭe en la I Ĉing.
Zhu Xi diskutis kiel li vidis la koncepton de la Suprema Celo kiel kongrua kun la principlo de Taoismo, sed lia koncepto de Taiji estis diferenca el kompreno de Tao en Daoismo. Kie Taiji estas diferenciga principo kiu rezultas en la apero de io nova, Dao estas kvieta kaj silenta, laborante por malpliigi ĉiujn aĵojn al egaleco kaj nedistingeblo. Li argumentis ke estas centra harmonio ke ne estas stata aŭ malplenaa sed dinamika, kaj ke la Suprema Celo estas de si mem en konstanta kreiva aktiveco.
Homa naturo
Zhu Xi konsideris la pli fruan konfuceiston Xun Zi kiel herezulo ĉar li apartiĝis el la ideo de Menceo pri esenca homa boneco. Eĉ se la personoj montras senmoralan konduton, la suprema regula principo estis bona. La tialo de senmoralaj agoj estas qi. La metafiziko de Zhu Xi estas ke ĉio enhavas li kaj qi. Li estas la principo kiu estas en ĉio kaj regas la universon. Ĉiu persono havas perfektan li. Tiele, individuoj agus laŭ perfekta kongruo kun moralo. Tamen, dum li estas la subkuŝa strukturo, qi estas ankaŭ parto de ĉio. Qi malheligas onian perfektan moralan naturon. La tasko de morala kultivado estas klarigi onian qi. Se onia qi estas klara kaj ekvilibra, tiam oni agados laŭ perfekta morala vojo.
Koro/menso
Klareco de menso kaj pureco de koro estas idealaj en konfucea filozofio. En la suba poeziaĵo, "Meditoj dumlegade - 1" Zhu Xi ilustracias tiun koncepton per komparo de la menso al spegulo, lasita kovrita ĝis neceso ke simple respegulu la mondon ĉirkaŭan, igante klare per la fluaj akvoj simbolantaj Taon. En ĉina, menso estas foje nomata "la kvadrata colo," kio estas la laŭvorte traduko de la termino aludita en la komenco de la poeziaĵo.
Malgranda kvadrata flako nekovrita spegulo kie sunlumo kaj nuboj haltas kaj foriras Mi demandis kiel ĝi estas tiom klara oni diris ke printempa akvo tenas fluon (tradukita el traduko de Red Pine)