cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universitato Concordia
Universitato Concordia (Concordia University, Université Concordia) situas en Montrealo, provinco de Kebekio, Kanado. Ĝi estas unu el la du universitatoj de tiu urbo kies ĉefa instru-lingvo estas la angla (la alia estas Universitato McGill).
Dozmat
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ la ĉefvojo inter Szombathely kaj limpasejo al Aŭstrio, krome survoje al la montoj.
Universitato Concordia
La universitato disponas pri du sidejoj en la urbo: la kampuso Sir George Williams, en la centro, apud la metrostacio, kaj la kampuso Loyola, en la kvartalo Notre-Dame-de-Grâce, ĉirkaŭ 6 kilometrojn okcidente.
Metroo de Erevano
Biletoj
Anstataŭ kartonaj biletoj, al pasaĝeroj estas venditaj ĵetonoj, kiuj estas tiam uzataj por funkciigi turnokrucojn por atingi stacidomajn platformojn. La oranĝaj plastaj ĵetonoj eldonitaj ekde 2009 prezentas la emblemon de la metroo unuflanke kaj la statuon de la legenda heroo Davido de Sasuno aliflanke.
Dozmat
Historio
Ĉi tie oni trovis objektojn el la neolitiko. Antaŭ la romianoj keltoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1238 en formo Druzmath. En 1416 la loknomo estis Eghazasdorozmath, kiu signifas tion, ke la vilaĝo estis eklezia centro. Laŭ la censo en 1910 339 homoj vivis en la vilaĝo.
Universitato Concordia
La universitato estas, fakte, la rezulto de kunfando kompletigita en 1974 inter la universitato Sir George Williams, kaj la universitato Loyola, ĉi lasta administrata fare de la jezuita kongregacio.
Metroo de Erevano
Projektoj de estonta disvolvigo
Perspektivoj de Erevana metroo estas neklaraj. La lasta stacio Ĉarbaĥo estas konstruita en jaro 1996 kaj ekde tiam eĉ ne unu nova stacidomo aperis. Nun plej ofte temas pri konservado de la nuna ekzistanta linio. En la fino de la soveta epoko, inter jaroj 1989 kaj 1991, estas konstruitaj tuneloj kaj parto de konstruaĵoj de du novaj stacioj norden ekde Barekamutjun: Aĝapnjak kaj Nazarbekjan. Tamen ankoraŭ multe da laboro bezonatas por la finkonstruo kaj ekspluatigo de tiuj stacioj. La tria stacio norden, kun proponita nomo Davitaŝen, estis konstruota en 1980-aj jaroj, sed pro la Spitaka tertremo la laboro neniam komenciĝis. Krome, skemoj de la metroo eldonataj fare de la ŝtato montras projekton de dua linio el Barekamutjun al distrikto Kanaker-Zejtun.
Dozmat
Historio
En Dozmat migra poŝto servas.
Universitato Concordia
Akademiaj Studoj
Studentoj eniras la universitaton en septembro, aŭ, en kelkaj kazoj, en januaro aŭ majo. Bakalaŭraj diplomoj kutime postulas tri aŭ kvar jarojn da studado plentempa, magistraj diplomoj postulas de unu jaro kaj duono al tri jaroj, kaj doktora diplomo postulas almenaŭ kvar jarojn. Certifikatoj kaj aliaj licencoj kutime postulas ne pli ol unu jaron kaj duonon por fini.
Metroo de Erevano
Priskribo de la reto kaj la movmaniero
En 2020 la metroo de Erevano havas 10 staciojn situantajn sur unu linio (same kiel unu unutraka branĉo "Ŝengavito - Ĉarbaĥo"), la totala longo de la linio estas 13,4 km.
Dozmat
Vidindaĵoj
Vidindaĵo estas la mezepoka romkatolika Kirko martiro Sankta Georgo (Dozmat), (kiu forbruliĝis en 1690 kaj baroke rekonstruiĝis en 1707). Stefano Doerfmeister pentris la altarobildon.
Metroo de Erevano
Priskribo de la reto kaj la movmaniero
Anoncoj en la metroo estas en la armena kaj angla lingvoj, stacidomaj nomoj estas skribitaj en la armena kaj rusa, dum ŝildoj indikantaj la direkton de trajnomovado estas skribitaj en la armena, rusa kaj angla. Estas ankaŭ ŝildoj sur la muroj de la stacidomo, armene kaj angle. Ili estis instalitaj en 2019. Post la disfalo de Sovetunio, la litero "M", de la cirila alfabeto, en la emblemo de la metroo de Erevano estis anstataŭigita per simila armena litero " Մ ", kiu parte similas la latinan literon "U" (kiu estas uzata por la sama celo, ekzemple, en Germanio  U-Bahn ). La kosto de la vojaĝo estas 100 dramoj (0,21 $).
Universitato Concordia
Akademiaj Studoj
La universitato Concordia havas pli ol 285 studprogramojn bakalaŭrajn kiuj dividiĝas en kvar fakultatojn. La fakultatoj estas la Fakultato de Artoj kaj Scienco, la Fakultato de Inĝenierarto kaj Komputeko, la Fakultato de Belarto kaj la Fakultato de Komerco John Molson.
La Lernejo de Postbakalaŭraj Studoj ofertas ĉirkaŭ 70 programojn kaj servojn kiuj rezultas en magistraj kaj doktoraj diplomoj kaj certifikatoj por profesiuloj kiuj volas plibonigi siajn scion kaj lertecon.
La Fakultato de Flankaj Studoj ofertas programojn kaj servojn kiuj desegniĝas por helpi al la studentoj ĉeesti ĉe la universitato kaj sukcesi je iliaj studoj.
La Instituto por Kooperativa Edukado administras pli ol 35 bakalaŭrajn kaj magistrajn programojn en alternativanta kooperativa formato de laboro-studo. La programoj kooperativaj ebligas al la studentoj riĉigi ilian lernadon per partoprenado en karier-koncernaj plentempaj, pagataj  laborperiodoj de 12-17 horoj po ĉiu semajno. Depende de la fako kaj la ĉefstudo, kooperativaj studentoj kutime diplomiĝos kun minimumo de 12 monatoj de akademie koncerna sperto. Ankaŭ ekzistas opcioj por Industria Sperto kaj Profesia Sperto en certaj fakoj kiuj ebligas al studentoj partopreni en nur-sumera laborperiodo. Concordia estas membro de la Kanada Asocio por Kooperativa Edukado (KAPKE).
Kupra (II) pirofosfato
Kupra (II) pirofosfato aŭ kuprika dufosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la kupra (II) hidroksido kaj pirofosfata acido. Ĝi estas bluaj kristaloj, nesolvebla en akvo, sed solvebla en fortaj acidoj. Kupra (II) pirofosfato posedas 2 kupratomojn, 2 fosforatomojn kaj 7 oksigenatomojn. Kupra (II) pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de kupraj derivaĵoj.
Metroo de Erevano
Priskribo de la reto kaj la movmaniero
La movado de trajnoj sur la ĉefa linio de la stacidomo Barekamutjun al la stacidomo Placo Garegin Nĵdeh efektiviĝas laŭ la kutima skemo. La linia intervalo estas 5-6 minutoj dum normalaj tempoj, 3-4 minutoj dum hasthoro.
En la diagramo, la linio estas markita ruĝe. Estonte oni planas konstrui 2 pliajn novajn staciojn - "Aĝapnjak", "Placo Gevorg Ĉavuŝ". En oktobro okazos licito por la projekto de la metrostacio Aĝapnjak.
Leutersdorf (Saksio)
Leutersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Esperanto en Leutersdorf
La 12-an de julio 1925 okazis historia Amika Kunveno de saksaj, bohemaj kaj sileziaj Esperanto-grupoj en la tiea hotelo „Lohses Gasthof“.
Monte Porzio Catone
Monte Porzio Catone estas komunumo de Italio.
Sânmartinu Maghiar
Sânmartinu Maghiar [sınmartinu magjar] (hungare: Magyarszentmárton, germane: Ungarisch-St.-Martin) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 781 loĝantojn (hungaroj); en 1992 260 (rumanoj, 79% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1333. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Torontál vármegye). Administre ĝi apartenas al Uivar.
(19329) 1996 XZ30
(19329) 1996 XZ30 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Bianca Maria Piccinino
Bianca Maria PICCININO (naskiĝis la en Triesto) estas itala ĵurnalistino kaj televida moderigisto.
KDE
KDE estas libera grafika labormedio por Unikso, Linukso, FreeBSD kaj aliaj operaciumoj kiuj bazas sur la Unikso (oni povas ankaŭ instali ĝin sur la X operaciumo de la Makintoŝa komputilo, kaj eĉ sur Mikrosofta Vindozo per la programo Cygwin). La tuta sistemo estas konstruita per la grafika uzantinterfaco ilgarnituro QT de la norvega kompanio TrollTech kaj programita per la programlingvo C++.
Bianca Maria Piccinino
Biografio
Ŝi naskiĝis en 1924 en Triesto, ŝi diplomiĝis en biologio kaj aliris al RAI en 1953 kiel televida verkisto kaj moderigisto de scienca popularigo.
KDE
Origino de la nomo
KDE estas la mallongiga vorto por K Desktop Environment. La litero K ne sensas vere. Dum KDE-komenco, la vorto Kool estis uzita, sed la programistoj rezignis tiun uzon. Nun, ili rimarkigas ke, en Latina alfabeto, la litero K antaŭas la literon L (L tiel Linukso).
Bianca Maria Piccinino
Biografio
En la 1950-aj jaroj ŝi realigis la televidprogramon L'amico degli animali kun Angelo Lombardi kaj la helpanto Andalù; Ŝi estis prezentistino de Eŭrovido-Kantokonkurso 1957 kaj 1958. Dum la sekvantaj jaroj, ŝi fariĝis respondeca pri modaj programoj, kaj en 1975 ŝi estis la unua virino kiu prezentis italajn novaĵojn, la ĵurnalon de la 5:00 h.
KDE
Historio
Ĉi tiun projekton komencis en 1996 la germana programisto Matthias Ettrich, kiu volis krei unuigitan grafikan interfacon por la Uniksaj sistemoj. Li elektis la Qt-funkcionaron kaj la programlingvon C++.
Bianca Maria Piccinino
Biografio
Nuntempe ŝi instruas "modon kiel kostumon" ĉe la Koefia Akademio en Romo kaj skribas artikolojn por revuoj.
KDE
Historio
Ĉefe pro tiuj aferoj naskiĝis la projekto GNOME dum 1997, ĉar Qt ne estis GPL (KDE ja estis, sed dependanta de ne-GPL-a softvaro).
Ĉefaj versioj
La ĉefa numero de KDE kongruas kun la numero de la versio de Qt, kiun ĝi uzas.
KDE distribuaroj
Jen kelkaj distribuoj kiuj entenas KDE kiel aprioran grafikan labormedion:
RER de Francilio
RER de Francilio ( Réseau express régional d'Île-de-France, t.e. Reto Ekspresa Regiona de Francilio) estas reto de fervojoj liganta Parizon kun ĝia ĉirkaŭa regiono Francilio. Ĝi estas ekspluatata de RATP aŭ/kaj SNCF, depende de la linioj.
La fervojoj de "RER" havas norman ŝpuron de kaj utilan larĝon de  dum tiuj de "metroo de Parizo" havas utilan larĝon de.
Linioj de RER de Francilio
La kvin linioj de la reto sumas 587 km da fervojoj, el kiuj 60 kilometroj subtere (ĉefe en ties centra parto). Ili priservas 249 haltejojn, el kiuj 29 en Parizo.
Salvo en Placo Kossuth Lajos
La salvo en Placo Kossuth Lajos okazis en la 25-an de oktobro 1956 en Budapeŝto. Ankaŭ pri tio mankas veraj datenoj, estas nur pluraj rememoroj. Tute mankas nombro de mortintoj kaj vunditoj, nur estas rememoroj.
Historio
Antaŭtagmeze en la menciita tago komenciĝis amikeco inter la hungaraj revoluciuloj kaj sovetiaj soldatoj, kion helpis tio, ke ĉiuj hungaraj lernantoj lernis la rusan lingvon. La sovetianoj konvinkiĝis, ke la hungaroj ne estas faŝistoj. Granda amaso marŝis al la Parlamentejo (Budapeŝto) por prezenti la amikecon. Sovetia tanko gvidis la marŝon. Ĝuste tiam okazis komuna kunveno de hungaraj kaj sovetiaj politikistoj, kie Ernő Gerő estis eksigita, János Kádár estis nomumita gvidanto de la centra estraro. Tio okazis tre proksime de la menciita placo. La Parlamentejo estis forte defendita fare de diversaj armeaj taĉmentoj. Neatendite terura salvo okazis kontraŭ la senarma amaso. Bazo de la pliaj okazintaĵoj estas nur rememoroj. Pri la mortintoj estas diversaj taksoj ĝis mil. Kaj la mortintoj, kaj la vunditoj estis miksitaj kun similaj homoj, kiuj mortis/vundiĝis en aliaj lokoj.
Post horoj famo de la okazintaĵo disetendiĝis, kolero de la popolo fokusiĝis al sovetianoj kaj ties hungaraj adeptoj. Dum la socialismo estis tabuo ankaŭ ĉi tiu salvo, poste la vero jam ne estas konstatebla.
Determinativo
Determinativo, aŭ determinanto, estas vorto, sintagmo, aŭ afikso kiu akompanas substantivon aŭ substantivan sintagmon, kaj servas por esprimi la referencon de tiu substantivo en kunteksto de la frazo. Komumaj determinativoj inkludas artikolojn, demonstrativojn, posesivojn, kvantajn adverbojn, kardinalajn nombrojn, distribuajn adverbojn, kaj interogativojn. Ekzemple: la domo, tiu domo, mia domo, multaj domoj, kvar domoj, ĉiu domo, kiu domo? Oni notu ke determinativo ĉiam antaŭas la koncernan substantivon.
MySQL
Vikipedio mem uzas MySQL-on por sia datumbazo.
Caña (flamenko)
Caña [KAnja] (kano) estas la plej baza kaj pura el la flamenkaj kantoj; kelkaj esploristoj eĉ asertas, ke ĝi estas pra-flamenka kanto bazita sur antikva andaluzia kanto. Menciis ĝin Serafín Estébanez Calderón en sia verko "Escenas Andaluzas". La caña suferis grandan nombron de modifoj laŭlonge de la historio, kaj estis Curro Dulce, Silverio kaj Antonio Chacón la kantistoj kiuj plej bone sukcesis kapti sian esencon. Ne temas pri populara flamenka subĝenro pro sia monotona karaktero kaj sia malmulta emocia enhavo.
Kvartaloj de Japanio
Ku (区 [ku]), tradicie tradukata kiel kvartalo estas distrikto en granda Japana urbo. En Japanio, oni uzas la terminon "kvartalo" por subdividaĵoj de Granda Urbo kun Esceptoj, kaj specialaj kvartaloj de Tokia Metropolo.
Specialaj kvartaloj de Tokio (特別区 [tokubecu-ku]) estas sendependaj jurapersonoj, havas aŭtonomon kiel municipo, tamen kvartaloj ekster Tokio (行政区 [gjōsei-ku]) estas nur parto de administra organizo de urbo, traktas administran servon kiel koseki-registradon, sanan asekuron, imposton.
(9738) 1987 DF6
(9738) 1987 DF6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Gablitz
Gablitz estas komunumo de Aŭstrio, kiu konsidereblas antaŭurbo de Vieno. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio. Ĝis la fino de 2016 temis pri parto de la tiutempa distrikto Vieno, ekde januaro 2017 ĝi apartenas al la distrikto Sankt Pölten(-Land). Krome ĝi apartenas al la pejzaĝo Viena Arbaro, kaj al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Fine de en la komunumo vivis.
Distrikto Zgorzelec
Distrikto Zgorzelec - pole powiat zgorzelecki - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Malsupra Silezio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Zgorzelec. Ĝis la jaro 1945 la teritorio estis plejgrandparte germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj al la prusia provinco Silezio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Görlitz.
Andrei Șaguna (Zimandu Nou)
Andrei Șaguna [andrej ŝaguna] (Zimándtelep) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Arad. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Arad vármegye). Administre ĝi apartenas al Zimandu Nou.
La vilaĝo portas la nomon de la ortodoksa metropolito Andrei Șaguna; ĝia antaŭa rumana nomo estis Utviniș.
Gimialcón
Gimialcón [ĥimialKON] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 19,05 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 74 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 57 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Cantaracillo (provinco Salamanko), Flores de Ávila, Salvadiós, Mancera de Abajo (provinco Salamanko), Blascomillán kaj Narros del Castillo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi estis fondita kiel Xemenfalcón en Mezepoko, inter la 10-a kaj 13-a jarcentoj, pere de reloĝado de nordanoj el Rioĥo kaj Eŭskio.​ La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Boku no Pico
Boku no Pico (japane: ぼくのぴこ [boku no piko]; hepburne: Boku no Piko, laŭvorte: Mia Piko) estas japana animeo far studio Natural high. Ĝi estas onidire la unua animeo de ŝotakona ĝenro, t.e. ĝi temas pri samseksa seksumado kaj seksumaj rilatoj inter adoleskaj aŭ antaŭadoleskaj knaboj. La serio enhavas 3 epizodojn, mangaan ĉapitron, filmludon kaj filman aron de kantoj.
Piko
Piko (ぴこ; hepburne: PikoI, ofte kiel: Pico) estas blonda adoleskanto kiu laboras ĉe la drinkejo de la avo de Tamacu en la somero. Li ofte naĝas, kutime nuda aŭ en bluaj naĝvestoj. Li portis knabinajn vestojn depost Tamacu donis iom al li kiel donaco. Dum seksumo kun Tamacu li agas kiel uke (pasivulo, akceptanto) kaj kun Ĉiko kiel ŝome (aktivulo, donanto).
Tamocu
Tamocu (タモツ; hepburne: Tamotsu) estas junulo kiu seksigas Pikon. Li estas blankakoluma laboristo de BeBe. Li delogas Pikon, kredante ke li estas juna knabino sed kontinuas post malkovro ke li reale estas knabo. Komence li rigardas Pikon nur kiel seksuman ludilon, sed poste ankaŭ emocie ligiĝas al li. En seksumo kun Piko li ĉiam agas kiel ŝome.
Oĝī-san
Oĝii-san (おじいさん; hepburne: Ojī-san aŭ Ojii-san, laŭvorte: avĉjo'') estas la avo de Tamocu kiu operacias grandan, sed kutime malplenan drinkejon apud la plaĝo, kiu nomiĝas BeBe.
Ĉiko
Ĉiko (ちこ; hepburne: Chiko) estas nigra-hara knabo kiu loĝas kun sia fratino en granda domo en izola arbara loko, komencas seksan rilaton kun Piko en la 2a epizodo. Li estas pli juna ol Piko. Li ofte ludas ekstere nuda, kaj sekrete spektas sian fratinon dum ŝi masturbas. Ĝenerale li estas ŝome, sed li ankaŭ akceptas ume-rolon kun Piko.
Onē-san
Onee-san (お姉さん; hepburne: Onē-san aŭ Onee-san, laŭvorte: pliaĝa franjo) estas la plej aĝa fratino de Ĉiko kaj ŝi prizorgas lin. Eble pro ŝia zorgo por Ĉiko, kaj pro ŝia izola hejmo ŝi ŝajnas sekse frustri, kaj multe masturbas. Ŝi havas grandan aron de masturbiloj kiujn Piko kaj Ĉiko uzas sen ŝia permeso.
Koko
Koko (ここ) Nigrahara knabo kiu aspektas kiel knabino. Li ŝajnas posedi ian mistikann fortojn, ekzemple post lia apero en la domo malaperas elektro.
Dezajno Muzeo Holono
La Dezajno Muzeo Holono, en Holono, estas la unua muzeo en Israelo dediĉita al dezajno. La konstruaĵo de la muzeo estis planita kaj desegnita fare de israela arkitekto kaj industria designisto Ron Arad en kunlaboro kun Bruno Asa. La muzeo estas en la orienta parto de la nova kultura areo de Holono kiu inkluzivas la mediatekon (centra biblioteko, teatro, kinejo). Proksimume estas la fakultato de dezajno en la Holona Instituto de Teknologio.
La muzeo malfermiĝis la 3an de marto 2010. Tio estas la unua konstruaĵo, kiun planis Ron Arad.
La muzeo estis nomumita de vojaĝgazeto Konde Nast Traveler kiel unu el la mirindaĵoj de la nova mondo.
Ajmara lingvo
Ajmara Lingvo estas parolata lingvo de ajmaroj en Bolivio, Peruo (oficiala lingvo), Nordo de Ĉilio kaj montara nordokcidenta regiono de Argentino. Tre vigla lingvo en la sudamerika montara regiono, kun radi-elsendoj, en komputiko, ktp. Estis la popola lingvo de Inkaa imperio (la "nobla" estis la Keĉua).
Ecoj
La ajmara estas forte aglutina lingvo. Ĝi ne konas artikolon. Ĝia vortaro estas tre riĉa. Ekzistas ekzemple cento da vortoj por la verbo porti, depende de tio, kion oni portas. La plimulto de la substantivoj havas diversajn formojn, depende de la "certeco". Ekzemple en la frazoj "Mi vidas ĉevalon", "Mi kredas, ke mi vidas ĉevalon" kaj "Li diras, ke li vidas ĉevalon" la vorto "ĉevalo" estas tradukita laŭ 3 diversaj manieroj.
Vokaloj
Kiel la keĉua kaj araba lingvoj la ajmara konas nur tri vokalojn (a, i, u). Ekzistas longigitaj vokaloj, reprezentataj kun dierezo super si; do skribe ekzistas jenaj ses vokaloj: a, ä, i, ï, u, ü. Menciindas ankaŭ, ke antaŭ uvula konsonanto (q, q', qh, x) vokalo i iĝas /e/ kaj vokalo u iĝas /o/. Ekzistas diftongoj formitaj per y (= "j") kaj w (= ŭ).
Konsonantoj
La ajmara havas 16 konsonantojn, sed kalkulante variantojn de la plozivoj oni atingas 26:
Subpiatră
Subpiatră [subpjatrə] (hungare Kőalja) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Aleşd. Administre ĝi apartenas al Ţeţchea.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 432 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 640 (rumanoj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1552. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
(10945) 1999 GS9
(10945) 1999 GS9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Filippo Buondelmonti degli Scolari
Filippo Buondelmonti degli Scolari, alinome Pippo Scolari, Pippo Spano aŭ Ozorai Pipó, estis italdevena soldato kaj komercisto en Hungario. Li naskiĝis en 1369 en Tizzano kaj mortis la en Lipova.
Kariero
Li batalis kontraŭ la otomana imperio (1411/12) kaj konkeris Bosnion kaj Serbion. Ekde 1427 li estis distriktestro (ispán) aŭ banuso de Temesvár.
Lia kromnomo "Spano" estas italigo de la hungara ispán. Lia alia kromnomo "Ozorai" deriviĝas de la hungara vilaĝo Ozora, kie li en 1416 konstruigis kastelon ("-i" estas hungara adjektiva finaĵo).
15276 Diebel
15276 Diebel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona amatora astronomo John Diebel, fondinto de fabriko de teleskopoj. Ĉar li faris, ke la kompleksaj komputado kaj optiko iĝis haveblaj por multenombraj homoj, li grave kontribuis kuraĝigi la publikon al la plezuro de la nokta ĉielo.
Monte Romano
Monte Romano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Viterbo. Fine de en la komunumo vivis.
Humero
La humero (humerus) estas ĉe la vertebruloj la osto de la supra parto de la brakoj (respektive de la antaŭaj kruroj de iuj bestoj). Ĝi do situas inter la ŝultro kaj la kubuto. Ĉar la brako estas para organo, do en sana stato troviĝas dufoje en unu organismo, simetrie dekstre kaj maldekstre, en normala stato ankaŭ troveblas du humeroj. Ĉe la birdoj la du humeroj estas la esenca ostoj de la flugiloj: La birdaj humeroj estas aparte stabilaj, kvankam ĝenerale kavernaj kaj plenigitaj per pneŭmosakoj, por esti laŭeble malpezaj malgraŭ maksimuma stabileco.
(jen traduko el la franca artikolo)
La humero (de la latina humerus, "ŝultro") estas parigita kaj nesimetria osto de la supra membro. Ĝi konsistigas la skeleton de la brako (inter la ŝultro kaj la kubuto). Ĝi estas longa osto konsistanta el diafizo kaj du epifizoj kiuj artikulacias supre kun la skapulo tra la glenohumera artiko, kaj malsupre kun la du ostoj de la antaŭbrako, la ulno kaj la radiuso per la humero-ulnaraj kaj humero-radiaj artikoj.
korpo aŭ diafizo
La korpo aŭ diafizo estas preskaŭ rekta sed tordita sur sia akso en sia meza triono. En ĝia supra triono ĝi estas neregule cilindra kaj en sia malsupra triono prisma triangula. Tri facoj estas priskribitaj:
antero-flanka faco
anteromedia faco
malantaŭa faco,
kaj tri randoj:
antaŭa rando,
mediala rando
flanka rando
Antero-flanka faco
La ekstera faco rigardas eksteren kaj iom antaŭen en sia supra parto, kaj antaŭen en sia malsupra parto.
Super ĝia meza parto, ĝi havas malglatan V-forman kreston malfermitan ĉe la supro: la deltoida tuberozeco.
Sub la deltoida impreso, la surfaco estas glata kaj prezentas defluilon pro la tordo de la korpo de la humero: la sulko de la radiala nervo.
Antero-mediala faco
La interna faco rigardas antaŭen en sia supra parto kaj internen en sia malsupra parto.
Ĉe la supro estas la malsupra parto de la intertuberkula sulko.
En ĝia meza parto, la enmeto de la coracobrachialis muskolo lasas pli-malpli markitan malglatan impreson. La manĝtruo estas sub ĉi tiu enmeto.
Sur la tuta malsupra duono la internaj fibroj de la antaŭa brakia muskolo enmetas.
Malofte, 1 ĝis 2% de kazoj, apofizo povas prezenti sin 5 aŭ 6 cm super la mediala epikondilo: la supra-epitroklea apofizo.
Malantaŭa faco
La malantaŭa surfaco estas dividita en du partojn, transiritaj oblikve de la sulko de la radiala nervo, larĝa kaj malprofunda osta sulko kie pasas la radiala nervo kaj la profundaj vazoj de la brako1.
Super la sulko de la radiala nervo enigas la flankan kapon de la triceps brachia muskolo, kaj sub ĝi enigas sian medialan kapon.
Antaŭa rando
La antaŭa rando estas malglata en sia supra duono kaj malakra en sia malsupra duono.
Ĝia antaŭa parto kunfandiĝas kun la ekstera rando de la intertuberkula kanelo.
Ĝi forkiĝas malsupre por limi la koronoidan foson.
Flanka rando
La ekstera rando estas apenaŭ distingita supre kaj interrompita de la sulko de la radiala nervo dum ĝi pasas inter la malantaŭa vizaĝo kaj la ekstera vizaĝo.Ĝi estas elstara ĉe la fundo. Sur ĉi tiu rando estas enmetita la flanka intermuskola septo de la brako.
Mediala rando
La interna rando estas forigita supre kaj elstaranta malsupre. Ĝi donas enmeton al la mediala intermuskola septo de la brako.
Supra ekstremaĵo aŭ epifizo
La ekstremaĵo aŭ supra epifizo havas tri projekciojn, unu internan kaj artikan la humeran kapon limigitan de la anatomia kolo, la aliaj du estas ne-artikaj: la granda tuberkolo (trokiter) kaj la malgranda tuberkolo (trochin) de la humero situanta interne kaj enen. antaŭ la antaŭa (inter la du pasas la ducipita defluilo). Tiu supra fino estas apartigita de la humera diafizo per la kirurgia kolo. Ĉi-lasta ne havas anatomian realecon, ĝi estas koncepto de kirurgia origino, kiu estas uzata por sistemigi lezojn de ĉi tiu parto de la humero, metita tuj sub la tuberoj.
Kapo de la humero
La kapo de la humero estas ĉirkaŭ unu triono de sfero, 30 mm en radiuso kaj platigita de antaŭe ĝis malantaŭo je 3 ĝis 4 mm. Ĝia akso estas direktita relative al la akso de la korpo de la humero supre, enen kaj iomete malantaŭe kaj formas angulon de proksimume 130° ĝis 150°.
Ĝi artikulacias kun la glenoida kavaĵo de la skapolo.
La interna lipo de la anatomia kolo formas la periferion de la humera kapo. ĝi estas cirkla sulko kiu apartigas la humeran kapon de la tuberoj. Ĝia periferio prezentas noĉon kiu tuŝas la artikan surfacon kiu respondas al la humera enmeto de la supera glenohumera ligamento.
Granda kaj malgranda tubero de la humero
Du ostaj kreskaĵoj kuŝas ekster la supra parto de la anatomia kolo.
La plej granda situas ekstere en la etendo de la ekstera faco: la granda tubero de la humero aŭ trokitero. Ĝi havas tri facetojn sur sia supra malantaŭa parto. La malsupra faceto donas enmeton al la teres-malgranda muskolo, la meza faceto donas enmeton al la infraspinata muskolo kaj la supra faceto donas enmeton al la supraspinata muskolo.
La du tuberoj estas apartigitaj per la intertuberkula kanelo en vertikala direkto. La sulko etendiĝas super la supra kvarono de la interna vizaĝo de la diafizo por 6 ĝis 8 cm.
La sulko estas limigita antaŭe per antaŭa lipo aŭ subtrokiteriana kresto kiu etendas la antaŭan randon de la pli granda tubero. Ĝi donas enmeton al la tendeno de la pektora plej granda muskolo.
Ĝi estas limigita ĉe la dorso per malantaŭa lipo aŭ subtroĥina kresto kiu plilongigas la malgrandan tuberon. Ĝi donas enmeton al la tera plej granda muskolo.
La fundo de la kanaleto donas enmeton al la latissimus dorsi muskolo. Ĝi akomodas kaj glitas la tendenon de la longa kapo de la biceps brachia muskolo.
Ekstremaĵo aŭ malsupra epifizo
La ekstremaĵo aŭ malsupra epifizo aŭ humera paleto, estas platigita de antaŭe ĝis malantaŭo. Ĝia transversa diametro estas proksimume tri ĝis kvar fojojn pli granda ol sia antaŭpostena diametro. Ĝi estas kurbigita antaŭen, tiel ke ĝi estas ofsedita de la akso de la diafizo de la humero, kun angulo de 30 ĝis 45°.
La malsupra epifizo de la humero havas artikan surfacon en sia meza parto: la kondilo de la humero kiu formas kun la ulno kaj la radiuso la du artikojn de la kubuto: la humero-ulna kaj humero-radiala artikoj. Ambaŭflanke de la kondilo estas du procezoj: la lateralaj kaj medialaj epikondiloj de la humero.
Kondilo de la humero
La kondilo de la humero konsistas el du artikaj surfacoj: la humera troĥleo formas ĝian internan parton kaj la kapitulo de la humero ĝia ekstera parto.La du partoj estas apartigitaj per defluilo: la kondilo-troĥlea defluilo aŭ konoida zono.
Humera troĥleo
La humera troĥleo havas la formon de pulio formanta tri kvaronojn de cirklo kaj kies kanelo priskribas arkon de helico. Ĝi artikulacias kun la troklea noĉo de la ulno. Ĝi estas superita antaŭe de la koronoida foso, destinita por ricevi la koronoida proceso de la ulno en la movo de fleksado de la antaŭbrako sur la brako, kaj malantaŭe de foso de la olekrano, multe pli profunda ol la antaŭa, kaj kie la libera. fino de la olekrano estas loĝigita en la movado de etendo de la antaŭbrako sur la brako1. La du fosaĵoj, koronoido kaj olekrano estas apartigitaj unu de la alia per tre maldika, travidebla osta vando, foje anstataŭigita en ĝia centro per fibreca tavolo.
Géza Vida
VIDA Géza estis rumanuja hungara skulptisto naskita en Nagybánya la 28-an de februaro 1913 kaj mortinta samloke la 11-an de majo 1980. Li estis la patro de arthistoriisto György Vida.
Humero
Kapitulo de la humero
La kapitulo de la humero estas glata rondeta eminenteco kiu artikulacias kun la kapo de la radiuso. Ĉe la fronto, ĝi estas superita per depresio la radiala foso intencita por ricevi la radialan tason en la fleksado de la antaŭbrako. Olecranon fossa venanta la troĥleon (malantaŭa vido de la malsupra fino de la humero).
Géza Vida
Biografio
Vida lernis ĉe Sándor Ziffer en Baia Mare. Inter 1942-44 li studis en Budapeŝto en Hungara Arta Altlernejo ĉe Bory Jenő. En 1950 li iĝis instruisto en la loka arta mezlernejo, ekde 1954 ĝia direktoro. Ekde 1947 li ekspoziciis. Li laboris per ligno kaj tre malofte per ŝtono.
Humero
Mediala epikondilo kaj laterala epikondilo de la humero
La mediala epikondilo de la humero situas super kaj mediale al la humera troĥleo. Ĝi estas elstara kaj malglata kaj donas alligitecon al la epitrokleaj muskoloj. Ĝia malantaŭa vizaĝo estas glata markita vertikale per la sulko de la ulnara nervo.
La flanka epikondilo de la humero situas super kaj ekster la kapitulo de la humero.Ĝi estas malpli elstara ol la meza epikondilo. Ĝi donas enmeton al la epikondilaj muskoloj: la ankonea muskolo, kaj la komuna tendeno de pluraj muskoloj (la dua ekstera radiala muskolo, la komuna ekstensora muskolo de la fingroj, la propra ekstensormuskolo de la etfingro, la malantaŭa ulnara muskolo kaj la supinatoro. mallonga muskolo).
Foje ekzistas supra-epitroĥlea apofizo situanta super la mediala epokondilo.
Tordo de la humero
La korpo de la humero estas tordita sur sia akso. La sulko de la radiala nervo foje estas nomita la torda kanelo.
La angulo de humera tordo povas esti difinita kiel la angulo formita de la du artikaj aksoj de la du ekstremaĵoj de la humero. La valoroj povas varii laŭ la mezurmetodoj, la orientiloj elektitaj, la direktoj de referenco kaj laŭ la mezuritaj temoj (aĝo, sekso, ktp.).
La angulo de humera tordo estas averaĝe 64° ± 7,5°6, sed el klinika vidpunkto oni prefere parolas pri la angulo de retroversio kiu estas komplementa al ĝi. Tiel la angulo de retroversio de la humera kapo estas proksimume 20° ĝis 30° rilate al la humera padelo.
(daŭrigota)
Stacio Akogi
Stacio Akogi (japane: 阿漕駅 [Akogi-eki], angle: Akogi Station) estas fervoja stacio en Tsu, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Kisei (ĉefa).
7770 Siljan
7770 Siljan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC" (angle por "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la lago Siljan en Dalarna, en centro de Svedio. Tiu lago situiĝas ĉe la rando de plej granda alfrapa kratero de la regiono, de 50 km de diametro, formiĝinta 360 milionoj da jaroj antaŭ.
Abĥaza lingvo
La abĥaza lingvo (memnomo аҧсуа бызшǝа aŭ аҧсшǝа/აფსუა ბჷზშоა en kartvela skribo) estas lingvo de abĥazoj. Ĝi apartenas al abĥaz-adigea lingvaro, same kiel la adiga, la abaza kaj la ubiĥa. Krom tiuj, ĝi ne havas parencajn lingvojn ie en la mondo. Oni tute ne scias, kiel la abĥaz-adiga lingvaro aperis, ĉar ĝi estas tute malsimila al iu alia lingva grupo en Kaŭkazo.
Arealo
Historie, abĥaza kaj parencaj lingvoj estas parolataj ĉie en okcidenta Kaŭkazo, sed eventuale malkreskis. En la mezo de 19-a jarcento ĝi estas parolata en pli-malpli teritorioj de moderna Abĥazio. Sed post malvenko en Kaŭkaza milito plimulto de abĥazoj estis forsenditaj en Otomana imperio kune kun multaj aliaj Kaŭkazaj popoloj. En iliajn teritoriojn migris aliaj popoloj, nome rusoj, grekoj, armenoj kaj, plej ofte, mingreloj.
Laŭ censo de 1993 abĥaza lingvo estas parolata de 101 mil homoj en memproklamita respubliko Abĥazio (oficiale, parto de Kartvelio, sed fakte sendependa). 94% de Kartveliaj abĥazoj parolas ĝin kiel gepatran lingvon.
Ekzistas inter 4 kaj 15 mil parolantoj en Turkio, sed vera kvanto de ili estas ne sciata. Laŭ censo de 1965 ekzistis 4563 homoj en Turkio, kiuj parolis la abĥazan kiel denaskan lingvon kaj 7836 kiuj uzis ĝin kiel duan lingvon. La problemo estas, ke en Turkio oni ne distingas inter la abĥaza kaj la abaza, do tiu kvanto estas de ambaŭ lingvoj kune. Ankaŭ la nombroj aspektas malgrandigitaj, ĉar laŭ censo de 1993 en Turkio estis ĉirkaŭ 35 mil da etnaj abĥazoj. Abĥazaj vilaĝoj estas en provincoj Bolu, Sakarya, Kayzeri, Samsun, Sivas, Bursa k. aliaj (vidu mapon № 18 en Atlas of the Caucasian Languages ).
Krome, kelkaj kompaktaj grupoj de parolantoj estas en Jordanio, Sirio, Irako, Rusio, Usono kaj kelkaj Eŭropaj landoj.
Dialektoj
Nune en la Kaŭkazo estas parolataj nur tri dialektoj: la abĵuja (en Oĉamĉira distrikto), bziba (en Gudauta distrikto) kaj samurzakana (en vilaĝoj Agubedia kaj Reka en Oĉamĉira distrikto kaj parto de vilaĝo Ĉĥuartal en Gala distrikto). Ĉiuj aliaj dialektoj nun troveblas nur en eksa Osmana Imperio. Sed antaŭ la 1860-aj jaroj ekzistas multaj dialektoj tra tuta bordo de Nigra Maro kaj sudo de Kaŭkazo.
Inter riveroj Soĉi kaj Ĵvava-kvara ekzistis sadza dialektaro, kiu inkluzivis na ĝigeta kaj abadza dialektoj (la lasta estis uzata en vilaĝoj laŭ rivero Psou). Parolantoj de tiuj dialektoj ankoraŭ troveblas en Turkio. Pli sude, inter riveroj Psircĥa kaj Kondor estis guma dialekto. Ĝiaj parolantoj fuĝis en Aĝario, kiu tiam apartenis al Otomana Imperio. Nune ili loĝas en Aĝaria vilaĝo Angis; kelkaj el ili revenis en Abĥazion post la milito kaj loĝas en vilaĝoj Eŝera, Anuĥva kaj aliaj. Pli alte en montoj ankaŭ ekzistis psĥuva kaj cebelda dialektoj; iliaj parolantoj nun loĝas en kelkaj vilaĝoj en centra Turkio.
La abĵuja dialekto iĝis la bazo por la literatura abĥaza lingvo.
Skribsistemo
Unua provo krei alfabeton por la abĥaza estis en 1862-a jaro, post Kaŭkaza milito. Ĝin faris rusa lingvisto P.Uslar, strebante konservi la lingvon, kiu estis en granda danĝero. Ekde tiam, aperis multaj variantoj de abĥaza alfabeto surbaze de cirila, latina kaj kartvela alfabetoj.
Nuntempaj parolantoj uzas cirilan skribsistemon kun multaj specifaj literoj. La moderna abĥaza lafabeto aspektas jene:
Fonetiko
La abĥaza lingvo estas unu el la plej fonem-riĉaj en la mondo, tamen ĝi havas nur tri vokalajn fonemojn (а, ы kaj аа). Ĉiuj aliaj vokaloj, skribitaj per apartaj literoj (е, о, и, у) kaj nun ofte eĉ parolataj kiel apartaj vokaloj sub influo de la rusa, fonologie estas diftongoj aŭ alofonoj pro apudaj konsonantoj. Ekzemple: ktp.
Konsonantoj, tamen, tre abundas en la abĥaza. En literatura abĥaza lingvo estas 58 diferencaj konsonantaj fonemoj, en abĵuja dialekto - 60, en la bziba - 67. Tio okazas pro ke multaj konsonantoj havas aspiritaj, palatitaj aŭ dulipitaj variantoj, ekz. қ — қь — қә [k — kʲ — kʷ].
Tabelo de ĉiuj konsonantoj en la abĥaza Per griza koloro estas markitaj konsonantoj, kiuj troviĝas nur en bziba dialekto.
[f’] aŭdeblas nur en unu vorto апа (maldika), kaj oni ankaŭ prononcas ĝin kiel /a.ˈp’a/.
Velaj frikativoj estas prononcataj difere depende de apudaj konsonantoj. Se apudaj sonoj estas uvulaj, ili prononciĝas kiel faringaj /χˁ χˁʷ/.
Glota halto [ʔ] estas unu el prononcmanieroj de /q’/. Krome ĝi troveblas en vorto /ʔaj/ (nen). /ɥ/ devenas de /ʕʷ/ kaj glotigo ankoraŭ aŭdeblas en arĥaaj dialektoj.
Morfologio
En abĥaza lingvo ne ekzistas kazoj. La artikolo estas litero а, kiu aldoniĝas antaŭ substantivoj.
Barbara Włodarczyk
Barbara Włodarczyk (naskiĝis la 14-an de majo 1960) – televida ĵurnalistino. Diplomatino de Fakultato pri Ĵurnalismo kaj Politika Scienco de Varsovia Universitato. De 1985 laborantino de redakcio pri internacia publicistiko en Pola Televido (TVP). Ŝi okupiĝas pri temoj de la landoj de estinta Sovetunio. De decembro 2004 ĝis decembro 2009 TVP-korespondantino en Moskvo. En tiu ĉi periodo ŝi kreis aŭtoran ciklon de raportoj titolitaj Szerokie tory (Larĝaj fervojtrakoj). De 2010 komentistino en TVP.
Maje 2013 Wydawnictwo Literackie (Literatura Eldonejo) aperigis ŝian libron (raportkolekto) sub la titolo Nie ma jednej Rosji (Ne estas unu Rusio). De septembro 2013 aŭtorino de la programo Sąsiedzi (Najbaroj) en TVP info.
Adolf Schiffer
Adolf Schiffer [ŝifer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schiffer Adolf estis hungaria-ĉeĥa-juda violonĉelisto, altlerneja instruisto.
Adolf Schiffer naskiĝis la en Apatin? (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Serbio, laŭ alia informo la naskiĝloko estas Prago?), li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Adolf Schiffer komence estis librotenisto, krome memlernanto de violonĉelo. Li kolektis sufiĉan monon por studi en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio. Lia plej grava instruisto estis en:David Popper. Post lernado Schiffer estis asistanto de Popper ekde 1900. Schiffer instruis samloke jam kiel instruisto de 1913 ĝis sia propra emeritiĝo en 1939. Iam li fondis arĉan kvarteton. Li edziĝis en 1920.
Flávio Fonseca
Flávio FONSECA (naskiĝis la 23-an de januaro 1963 en Rio de Janeiro, /FLAvjŭ fonSEka/) estas muzikisto el Brazilo, aranĝisto kaj komponisto. Lia repertuaro konsistas ĉefe el brazila ĵazo.
Diskaro
Menciindas, ke en ĉiu portugallingva eldonaĵo almenaŭ unu kanto aperas en Esperanto.
Partoprenoj (kiel komponisto) en aliaj albumoj:
Razgrad
Razgrad - bulgare Разград - estas urbo en la nordo de Bulgario. Ĝi estas la administra centro de samnoma provinco. En 2005 la urbo havis 39 540 loĝantojn.
Esperantistoj
Kiel ĉie en Bulgario, en la urbo ankaŭ nun estas Esperanto-parolantoj. Inter ili estas ekzemple Radka Stojanova (n. 1936, laŭ la stato de 2006 prezidantino de la loka esperantista societo ).
En la Esperantista Domo de Kulturo “D-ro Ivan Kirĉev” regule okazas kulturaj eventoj rilataj al la internacia lingvo. La programo de la jaro 2010 legeblas ĉi tie.
Manuel Cañete
Manuel Cañete [kanjEte] (Sevilo, 1822 - Madrido, 1891), estis hispana verkisto, kritikisto kaj ĵurnalisto.
Vivo kaj verko
Li edukiĝis en teatra etoso de Sevilo. En 1839 ĉefredaktoris en Kadizo La Aureola. Li translokiĝis en 1843 al Madrido, kie li estis aktiva ĵurnalisto kaj literatura kritikisto kunlabore en la gazetoj El Heraldo, el Diario de la Marina, El Manzanares, La Gaceta de Teatros, El Parlamento kaj ĉefe, La Ilustración Española y Americana. Li premierigis historiecajn teatraĵojn kiaj El Duque de Alba (1845), El juglar (1838), Lo que alcanza una pasión (1841), Un rebato en Granada (1845), El conde de Porcellos (1848) kaj kunlabore kun Manuel Tamayo y Baus kaj Aureliano Fernández-Guerra, Un juramento. Li kultivis ankaŭ komedion kiaj Miguel Ángel (1838), Los dos Foscaris (1846), El peluquero de su alteza (1853), La carmañola (1870). Adaptis la samnoman teatraĵon de Pedro Calderón de la Barca en En esta vida todo es verdad y es mentira (1879), kulabore kun José Campo-Arana. Zarzuela estis alia kultivita subĝenro per Beltrán y la Pompadour (1845) kaj La flor de Besalú (1874).
Li ricevis postenon en ministerio kiun li perdis pro la revolucio de 1868. Li partoprenis en paro da dueloj, unu kontraŭ José Zorrilla kaj alia kontraŭ Rubí, kiu poste estos lia amiko.
Eniris en la Akademio de Belartoj de San Fernando, en tiu de Historio kaj, en 1857, en la Real Academia Española, kies cenzuristo li estis. Defendis la ortodokson kaj katolikan kaj monarkian. Prelegis pri teatra literaturo en la Ateneo, institucio kies vicprezidanto li estis, el kio restis skriba prelego lia Discurso leído en el Ateneo de Madrid para inaugurar el curso anual de literatura dramática (1852), per kiu li starigas bazojn por la kompreno de la teatro de la 18a jarcento konsiderinta Leandro Fernández de Moratín "la plej brila lumo de la hispana klasikismo". Publikigis Poesías en 1843, amplekse en 1859, ene de la klasikismo de la sevila skolo, kvankam estas ankaŭ politikaj priokupiĝoj. Menciindas la balado "El árbol seco" (La mortinta arbo) kaj la romanco "Recuerdos de la montaña".
Kiel kritikisto elstaras lia studo pri la hispana teatro antaŭ Lope de Vega nome de la 16a jarcento El teatro español del siglo XVI (1885). Li priokupiĝis ankaŭ pri la lingvo de tiu jarcento en Documentos curiosos para la lengua castellana en el siglo XVI. Li eldonis kun notoj kaj enkonduko Farsas y églogas de Lucas Fernández (1887). Aliaj liaj verkoj estas la jenaj: Sobre el drama religioso español antes y después de Lope de Vega (1862) kaj Escritores españoles e hispanoamericanos (1884), kiu inkludas studojn pri José Joaquín Olmedo kaj la Duko de Rivas. Li kontraŭis plinovigojn kaj lia klasikisma kriterio kondukis lin ataki la "senmoralajn" troigojn de la novromantismo de José de Echegaray kun aliaj kritikistoj kiaj Luis Bustillos kaj Peregrín García Cadena. Li eldonis kun grava enkonduko Obras inéditas de D.Manuel José Quintana, Madrid, Medina y Navarro, 1872, kaj dediĉis ankaŭ studon kiel enkonduko al Gil Blas de Lesage.
Mihály Kocsis
Mihály Kocsis [mihAj koĉiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kocsis Mihály estis hungara juristo, profesoro, membro.
Mihály Kocsis naskiĝis la  en ekstera parto de Dombóvár. Li mortis la en Pécs.
Kelkopa stelo
Kelkopa stelo aŭ kelkobla stelo estas pluraj steloj, vidataj tre proksime aŭ eĉ ne distigeblaj kaj videblaj kiel unu stelo. Ĉi aparta stelo de kelkopa stelo estas nomata kiel komponanto. Ankaŭ povas esti ke komponanto de kelkopa stelo mem estas kelkopa stelo.
Laŭ situo de komponantoj kelkopaj steloj estadas:
Laŭ tio kiel la kelkopeco estas rimarkebla kelkopaj steloj estadas de jenaj specoj (sed la speco certe dependas de kapabloj de la observanto):
Torso
Torso (el la latina tursus kaj la greka thyrsos, signifiante ambaŭ trunko, stumpo) estas la supra parto de la homa korpo, ampleksanta la ŝultrojn kaj bruston (laŭ PIV 2005).
Arto
En la arto torso signifas ankaŭ skulptaĵon prezentantan homan trunkon, sen kapo nek brakoj.
Laŭ Francisko Azorín torso estas Skulptaĵo, prezentanta homan trunkon. Li indikas etimologion el la greka tirsos (trunko sen branĉoj)
Famaj torsoj:
Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst
Chlodwig Carl Viktor Fürst zu Hohenlohe-Schillingsfürst, Princo de Ratibor kaj de Corvey (* 31-a de marto 1819 en Rotenburg an der Fulda; † 6-a de julio 1901 en Ragaz) estis germana politikisto.Inter 1866 kaj 1870 li estis bavara ĉefministro kaj de 1894 ĝis 1900 regna kanceliero de la Germana Imperiestra Regno kaj ĉefministro de Prusio.
Hohenlohe-Schillingsfürst estis liberalema, sed havis la malfacilecon trovi respekton de la absolutismema imperiestro kaj ties anaro. Li ne favoris la ideon "puĉi" por forigi la demokratian balotrajton, sed ja opiniis ke la katolika Zentrumspartei kaj la socialdemokratoj estis negativaj fortoj kiuj malfaciligas la laboron de la konservativa-liberala registaro. Malfacilis trovi plimultojn en la parlamento. Malantaŭ la kulisoj leviĝis jam en la kvara jaro de la kanceliereco de Hohenlohe-Schillingsfürst Bernhard von Bülow, la posteulo kiel regna kanceliero en 1900.
Hvozdnica
Hvozdnica (hungare Fűrészfalu [fUrEsfalu]) estas vilaĝo en Slovakio.
Gurij Antonoviĉ Pljugin
Li estis inter la astronomoj, kiuj remalfermis la Observatorion Pulkovo rekonstruita post la dua mondmilito.
Hvozdnica
Situo
Hvozdnica situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Bytča troviĝas je 5 km.
Gurij Antonoviĉ Pljugin
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris 7 asteroidojn, ĉiujn la kun Jurij A. Beljaev elde la Observatorio de Cerro El Roble en Ĉilio ; sub la nomo G. A. Plyugin.
Hvozdnica
Historio
La loko estis loĝata jam 4000 jarojn. Ekde la 6-a jarcento slavoj alvenis. La hungara erao komenciĝis en la 11-a jarcento. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1250 en formo "Hoznucha". En 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai prirbis la vilaĝon. En 1784 loĝis tie 547 vilaĝanoj en 90 domoj, en 1828 757 vilaĝanoj en 97 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Hvozdicz, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Fűrészfalu 602 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bytča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hvozdnica 1117 homoj, (1110 slovakoj).
Gurij Antonoviĉ Pljugin
La lasta notico pri Gurij Pljugin datiĝas de novembro 2010, signalante, ke incendio okazis en lia apartemento en Seneĵ (cirile Сенеж). Oni ne retrovis lian korpon kaj li estas rigardita kiel malaperinto.
Poligamio
Poligamio estas geedza praktiko, kie unu persono havas pli ol unu geedzon samtempe (male al monogamio, kie persono havas maksimume unu geedzon samtempe).
Bigamio aŭ duedzeco estas ankaŭ poligamio, sed tiam persono havas ekzakte du geedzojn. Oni foje distingas grupan edzecon de needzaj rilatoj kiel pluramemo aŭ plurfideleco.
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la mormonoj gvidataj de Brigham Young komencis malkaŝe praktiki poligamion.
Poligamio nek postulas nek malpostulas grupan seksumadon. Oni plie distingas inter poliandrio (homo kun pluraj edzoj) kaj poliginio (homo kun pluraj edzinoj). Ekzistas socioj, kiuj permesas unu tipon, sed ne la alian tipon.
San Francisco Tetlanohcan
San Francisco Tetlanohcan estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas San Francisco Tetlanohcan. Krom la ĉefurbo 3 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29050.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10029 loĝantojn. El tiuj estis 4800 viroj kaj 5229 virinoj. La komunumo havas surfacon de 5,03 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2420 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 502,6 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14,1 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 7328 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1530 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 20,88 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Marŝala Pokriŝkina (stacio en Novosibirsko)
Marŝala Pokriŝkina (Маршала Покрышкина) estas stacio de la Metroo de Novosibirsko sur la 2-a linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Novosibirsko. La stacio estis malfermita la.