cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ágnes Heller
Biografio
Ágnes Heller devenis el juda familio. Ŝi studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös inter 1947-1951, poste ŝi kunlaboris kun György Lukács. Pro politikaj vidpunktoj ili estis forigitaj el la universitato en 1958, tial ŝi poste instruis en mezlernejo. Inter 1963–1973 ŝi laboris en filio de MTA. En 1968 ŝi doktoriĝis. En 1977 ŝi forlasis la landon, ĉar ŝi ne sentis sin libera. Ŝi instruis en universitatoj de Berlino, Melbourne, Torino, São Paulo, Novjorko. Ekde 1990 ŝi jam instruis en Scienca Universitato de Szeged, poste en Budapeŝto. En 1999 ŝi pensiuliĝis, tamen ŝi daŭre instruis plu. Ŝi ricevis eksterlandajn kaj hungarajn premiojn inter 1981-2012.
Vlotho
Vlotho estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Herford de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Lassay-sur-Croisne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Davaliacoj
La davaliacoj (Davalliaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo polipodialoj (Polypodiales). Ĝi entenas ĉirkaŭ 60 speciojn. Ĝia tipa genro estas davalio.
Stacio Yagi-nishiguchi
Stacio Yagi-nishiguchi (japane: 八木西口駅 [Jagi-niŝiguchi-eki], angle: Yagi-nishiguchi Station) estas fervoja stacio en Kaŝihara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kashihara.
Davaliacoj
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (6 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
* genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.
Jakob Micyllus
Jakob MOLTZER (1503-1558) estis humanisto, filologo, helenisto, latinisto, kiu instruis en la Latina Lernejo de Frankfurto ĉe Majno kaj estis profesoro en la Universitato de Hajdelbergo. Estis eldonistoj de sennombraj verkoj pri la klasikuloj krom renoma pedagogo kaj poeto.
4-Tridekanolo
4-Tridekanolo aŭ C13H28O estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la  4-tridekeno, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 4-Tridekanolo estas unu el la 114 komerceblaj izomeroj kun la kemia formulo C13H28O. 4-Tridekanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.
Jakob Micyllus
Biografio
En 1547, Micyllus estis ree varbita de la Universitato de Hajdelbergo kiel profesoro pri la greka. En 1548, li estas nomumita dekano de la Fakultato pri Artoj, kaj en 1549, ano de la komisio por reformado de la biblioteko. En 1550, liaj kolegoj lin rekompencas pro iu movado je transformado de la fakultato en Fakultaton pri Filozofio. En 1556, li fariĝas rektoro de la universitato, kaj la princo-elektisto Oto-Henriko de la Palatinato (1502-1559) lin komisias je la reformiĝo de la statutoj. Lia projekto estas aprobita de Melanktono, sed post mallongatempe li mortis. Lia filo kaj juristo Julius Micyllus (1530-1600) publikigis en 1564 la latinajn poemojn de la patro sub la titolo "Argentoratensis Sylvarum..."
Li estis edziĝinta al la filino de la urbestro de Seligenstadt, apud Frankfurto ĉe Majno, kiu mortis en la 15-a de aŭgusto 1548, kaj ili havis du infanojn: unu fariĝis tajloro en Heidelberg kaj la alia (Julius Micyllus) estis kanceliero de la princo-elektisto de la Palatinato.
Vidu ankaŭ
<Gallery> William-Adolphe_Bouguereau_(1825-1905)_-_Homer_and_his_Guide_(1874).jpg| Homero (898 a.K. - 828 a.K.) Lipsius_manuscript.jpg| Tacito (55 - 117) LucanPharsaliaFrenchEd1657.jpg| Lukano (39 - 65) Lucianus.jpg| Lukiano de Samozato (125 - 181) Publius_Ovidius_Naso.jpg| Ovidio (43 a.K. - 17 p.K.) Hamman_von_Holzhausen.jpg| Hamman von Holzhausen (1467-1536) Martin_Luther,_1529.jpg| Marteno Lutero (1483-1546) Ulrich-Zwingli-1.jpg| Ulriko Zvinglo (1484-1531) DEU Forchheim COA.svg| Georgius Heltus (1485-1545) DEU Ulm COA.svg| Dionysius Melander (1486-1561) Eobanus-Hessus.jpg| Helius Eobanus Hessus (1488-1540) Einhard_1521.jpg| Hermann von Neuenahr (1492-1530) PhilippMelanchthon.jpg| Philipp Melanchthon (1497-1560) Johannes Hervagius (1497-1558).png| Johannes Hervagius (1497-1558) Wappen_Hohenstein_(Untertaunus).png| Johann Bernhard (1500-1551) Joachim_Camerarius.jpg| Joachim Camerarius (1500-1574) Justinian_von_Holzhausen.jpg| Justinian von Holzhausen (1502-1553) Christian_Egenolff03.jpg| Christian Egenolff (1502-1555) Georg_Pencz_001.jpg| Oto-Henriko (1502-1559) John_Sinapius_junior.jpg| Johannes Sinapius (1505-1560) Hartmann-Beyer.jpg| Hartmann Beyer (1516-1577) Moers_graafschap.jpg| Hermann von Neuenahr (1520-1578) Olympia Fulvia Morata.jpg| Olympia Fulvia Morata (1526-1555) Adam_Lonicer04.jpg| Adamo Lonicero (1528-1586) Petrus_Lotichius_Secundus.jpg| Petrus Lotichius (1528-1560) Ludwig camerarius.jpg| Ludwig Camerarius (1573-1651) Adam_Melchior_(1575-1622).jpg| Melchior Adam (1575-1622) Zedler_-_Luthers_s%C3%A4mtliche_Schriften.jpg| Johann Heinrich Zedler (1706-1751) Jacobus_Micyllus_Argentoratensis.png| Johann Friedrich Hautz (1797-1862) Johannes_Classen.jpg| Johannes Classen (1805-1891) DEU Bonn COA.svg| Walther Killy (1917-1995) </Gallery>
Teppei Usui
Teppei Usui (碓井 鉄平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe V-Varen Nagasaki, AC Nagano Parceiro, Thespakusatsu Gunma kaj Kataller Toyama.
Suverenoj de Bretonio
La suverenoj de Bretonio estas la reĝoj kaj dukoj, kiuj regis Bretonion (Reĝlando de Bretonio kaj duklando de Bretonio) ĝis en 1547, escepte de tri periodoj : la heredaj militoj inter la domo de Vannes kaj tiu de Rennes, de 874 ĝis 890 ; la normanda invado de Bretonio en la unua parto de la 10-a jc ; kaj la hereda milito de Bretonio de 1341 ĝis 1365.
La lasta suvereno de Bretonio estis la daŭfeno kaj duko Henriko de Francio, filo de la reĝo Francisko la 1-a. Lia kronado kiel reĝo de Francio, la, efektivigis la unuiĝon de la duklando al la reĝlando de Francio. La naskiĝdato de la unuigita kaj sendependa Bretonio estas daŭre kontestata. La akceptita dato estas la batalo de Ballon gajnita de la trupoj de Nevenoeo la. Aliflanke, iuj konsideras ke la traktato de Angers en 851 subskribita inter Erispoe kaj Karlo la 2-a, la Kalva estas la  « naskiĝakto de la reĝlando de Bretonio ».
Ministraro dua de Gerhard Schröder
La dua ministraro de Gerhard Schröder estis la federacia registaro de Germanio, kiu oficis inter la 18-a de oktobro 2002 kaj la 22-a de oktobro 2005 (komisie ankoraŭ plu ĝis la 22-a de novembro 2005) dum la 15-a parlamenta periodo de la nacia asembleo Bundestag.
Estrata de la socialdemokrato Gerhard Schröder, ĝi estis subtenata de registara koalicio inter la Socialdemokrata Partio de Germanio (SPD) kaj la ekologiisma partio Alianco '90/La Verduloj. La registaro havas la adjektivon "dua", ĉar jam dum la antaŭa 14-a parlamenta periodo de la nacia asembleo inter oktobro 1998 kaj 2002 la nacia registaro estis estrata de Gerhard Schröder - tiam same temis pri koalicio inter la Socialdemokrata Partio de Germanio kaj la ekologiisma partio Alianco '90/La Verduloj.
Krome atentindas, ke antaŭ sia funkcio de Federacia Kanceliero de Germanio, Gerhard Schröder estis ĉefministro de la germania federacia lando Malsupra Saksio kaj tie li ankaŭ estris du registarojn: la unua ministraro de Gerhard Schröder en Malsupra Saksio oficis inter la jaroj 1990 kaj 1994, kaj la dua inter la jaroj 1994 kaj 1998 - ankaŭ tiuj du registaroj ne konfuziĝu kun la samnomaj naciaj registaroj.
NGC 6526
NGC 6526 (alia indiko — ESO 521-*N18) estas emisia nebulozo kun stelo en konstelacio Sagitario.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Carl Theodor Dreyer
Carl Theodor DREYER (Dana prononco: ; 3a de Februaro 1889 – 20a de Marto 1968), ofte konata kiel '''Carl Th. Dreyer''', estis dana kin-reĝisoro. Liaj filmoj famis pro sia emocia aŭstereco kaj malrapida, stateca irado. Oftaj temoj kiujn liaj filmoj esploras estas malegala luktado de virinoj kaj de senkulpuloj kontraŭ la subpremado fare de maskloj kaj socia maltoleremo, la malhaveblo de fato kaj morto, kaj la povo de malbono en la surtera vivo. Dreyer estas konsiderata de multaj kritikistoj kaj kinistoj kiel unu el la plej grandaj reĝisoroj en la historio de kinarto.
Lia filmo de 1928 nome "La Passion de Jeanne d'Arc" estas konsiderata unu el la plej grandaj filmoj el ĉiu epoko, fame pro sia kin-foto kaj uzado de detaloj. Ĝi ofte aperas en la listoj de Sight & Sound por la plej grandaj filmoj iam faritaj, kaj en sondenketo de 2012 ĝi estis voĉdonita kiel la 9a plej bonkvalita filmo iam farita fare de kinkritikistoj kaj la 37a fare de kinreĝisoroj. Aliaj plej bonkvalitaj filmoj liaj estas "Mikaël" (1924) "Vampyr – Der Traum des Allan Gray" (1932), "Vredens dag" (1943), "Ordet" (1955), kaj "Gertrud" (1964).
Passais Villages
Passais Villages estas nova franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Passagiens.
Sankta Groto de Kovadongo
La Sankta Groto de Kovadongo estas katolika sanktejo situanta en Asturio (Hispanio). Temas pri groto en la proksimaĵoj de la monto Aŭzevo, kiu donas la nomon al la paroko  Kovadongo en Cangas de Onís. La signifo de «Covadonga» (esperante: Kovadongo), venas de la latina «Cova Dominica», t.e «Groto de la Sinjorino», ĉar la loko estas dediĉita al la kultado de la Virgulino de Kovadongo, bildo de la Virgulino Maria.
Lovatens
Lovatens estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 135 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Lovatens situas en la Friburga Mezlando sur la molasaj montetoj inter la valo de la riveroj Brojo kaj Glano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Lovatens kaj setlejo Prassy apud la kantona vojo kaj kelkaj izoliataj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,47 km², de kiuj 17,9% estas kovritaj de arbaro, 78,1% servas por agrikulturo kaj 3,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lovatens limas en nordo al Dompierre, en oriento al Prévonloup, en sudoriento al Billens-Hennens (FR), en sudo al Brenlens, en sudokcidento al Sarzens, kaj en nordokcidento al Curtilles.
Trafiko
Tra la norda parto de la komunumo Lovatens pasas la kantona ĉefvojo n-ro 156 de Lucens al Romont. Tra la vilaĝo mem pasas konekta vojo, kiu kondukas de la kantona vojo tra la vilaĝo al Chesalles-sur-Moudon. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 20 kilometrojn norde de la komunumo apud Estavayer-le-Lac. Pere de la poŝtaŭtolinio de Moudon al Romont la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 996 kiel Lovatingis. Komence de la 11-a de jarcento Lovatens estis havaĵo de la Abatejo Saint-Maurice, poste ĝi estis parto de Curtilles. Post la konkero de Vaŭdo fare de Berno en la jaro 1536 Lovatens estis atribuita al la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 surbaze de la administracia reformo de Kantono Vaŭdo estis atribuita al la nove kreita Distrikto Brojo-Vully.
Suippes (stacidomo)
Suippes estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Suippes, en departemento Marne, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Hilaire-au-Temple - Hagondange (085000).
Etilena tritiokarbonato
Etilena tritiokarbonato aŭ etilena karbonotritioato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la etanolo kaj tritiokarbonata acido. Ĝi estas flava aŭ oranĝokolora solidaĵo, nesolvebla en akvo. Etilena tritiokarbonato posedas 3 karbonatomojn, 4 hidrogenatomojn, kaj 3 sulfuratomojn. Etilena tritiokarbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tritiokarbonataĵoj kaj etilenaj derivaĵoj.
Dmitrij Aleksandroviĉ Perevalov
Perevalov Dmitrij Aleksandroviĉ (naskiĝis en 1950, mortis la en Malojaroslavec) estis rusia esperantisto. En 1980-aj jaroj li estis estrarano de ASE, prezidanto de Moskva Centra E-Klubo kaj gvidanto de Sovetia sekcio de Mondpaca Esperantista Movado (MEM). Ĵurnalisto, (kun)tradukis el la rusa politikajn broŝurojn eldonatajn de la eldonejo APN. Libere posedis la vjetnaman lingvon.
Pontgouin (stacidomo)
Pontgouin estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en Pontgouin, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Strudelo
Strudelo aŭ Strudlo ( Germane : Strudel <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ˈʃtʁuːdəl] ) estas tipo de kunrulita bakaĵo kun farĉaĵo, kiu estas kutime dolĉa. Ĝi fariĝis populara en la 18a jarcento tra la Habsburga Imperio. Strudelo estas plej ofte asociata kun aŭstra kuirarto sed estas ankaŭ tradicia bakaĵo en la tuta areo de la eksa Aŭstrio-hungara Imperio.
La plej malnovaj receptoj por strudeloj (por krema kaj napa) estas de 1696, en manskribita kuirlibro ĉe la Viena Urba Biblioteko (Wiener Stadtbibliothek). La bakaĵo devenas de similaj proksimorientaj bakaĵoj (vidu baklavon kaj turkan kuirarton).
Etimologio
Strudelo estas originale germana vorto, Strudel, kiu en la mezaltgermana lingvo laŭvorte signifas "kirlo".
En Hungario, ĝi estas konata kiel rétes, en Kroatio kiel štrudel, štrudla aŭ savijač, en Bosnio kaj Herzegovino kaj Serbio kiel štrudla aŭ savijač, en Slovenio kiel štrudelj aŭ zavitek, en Ĉeĥio kiel závin aŭ štrůdl, en Pollando kaj Rumanio kiel ștrudel kaj en Slovakio kiel štrúdľ aŭ závin.
La bakaĵo
La plej konataj strudeloj estas poma (Apfelstrudel en la germana) kaj kazea (Topfenstrudel en la germana, laŭ la aŭstrogermana vorto Topfen), sekve lakto-krema strudelo (Millirahmstrudel, Milchrahmstrudel). Aldone estas popularaj amara kaj dolĉa ĉeriza, nuksofarĉita (Nussstrudel), abrikota, pruna, papavsema (Mohnstrudel) kaj sekvinbera strudeloj. Estas ankaŭ maldolĉaj strudeloj kiel spinaca, brasika, kukurba kaj saŭrkraŭta kaj tiuj farĉitaj kun viandaĵoj, kiel Lungenstrudel (pulma).
Tradiciaj hungaraj, aŭstraj kaj ĉeĥaj pastofolioj por strudeloj malsamas ol alie, kie oni kutime uzas foliigitan paston. La tradicia strudelpasto estas tre elasta. Ĝi enhavas farunon altglutenan, akvon, oleon kaj salon, sen aldona sukero. La pasto estas knedita forte, ripozita kaj sekve elrulata kaj mane streĉata maldikege, helpe de tuko aŭ oleopapero. Puristoj asertas ke la elrulita pasto estu sufiĉe maldika por legi ĵurnalon sub ĝi. Legendo eĉ asertis ke perfektema ĉefkuiristo de la aŭstra Imperiestro dekretis ke estu eble legi amleteron sub ĝi. La maldika pasto estas etendata sur tuko kaj la selektita farĉaĵo ŝmirata sur ĝi. Pasto kaj farĉaĵo estas rulataj helpe de la tuko kaj la strudelo bakata en forno.
Koshiro Funakawa
Koshiro Funakawa (船川 航司朗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe V-Varen Nagasaki.
Atsushi Shirota
Atsushi Shirota laŭ la Hepburn-sistemo aŭ Atsuŝi Ŝirota resp. Acuŝi Ŝirota''' en Esperanto (代田 敦資, n. ) estas japana futbalisto.
Bühler (stacidomo)
Bühler estas fervoja stacidomo en Bühler, Svislando.
Rudolf Hahlbohm
Rudolf HAHLBOHM (nask. ; mortis la 5-an de januaro 2005) estis germana litografo kaj diplomita teatro-sciencisto kaj laborista esperantisto, prezidanto de Centra Laborrondo Esperanto (CLE) en Kulturligo de GDR de 1977 ĝis 1981 kaj samtempe komitatano de Universala Esperanto-Asocio (UEA) kaj fakdelegito pri turismo en orienta Berlino.
Vivo
Hahlbohm devenis el laborista familio kaj lernis la profesion de litografo. En 1961 li fariĝis diplomita teatrosciencisto. Jam kiel profesi-lernanto li aktivis en sindikata kaj komunista junulara (1926) organizo. En 1933 li estis arestita dum kelkaj monatoj en la koncentrejo Sachsenberg. De 1945 ĝis 1947 li estis militkaptito en Anglio proksime de la vilaĝo Evington, ĉirkaŭ 14 kilometroj de Leicester. En la militkaptejo li pentris triptikon, kiun oni volis instali en la pregejon de Evington.
Li studis pentroarton kaj grafikojn kaj post la dua mondmilito fariĝis sendependa artisto laborante pri pentrado, ilustrado, pentraĵoj de teatro-scenejaj elementoj kaj pupteatro.
En 1949 li ekgvidis pupteatron en suda GEDR, laboris poste en la filmentrepreno DEFA prepare al pupfilmado. En la 1950-aj jaroj li plu specialiĝis pri pupteatro kaj laboris en centra domo por kulturlaboro en Lepsiko kaj fine gvidis pupteatron en Berlino (dum 11 jaroj en la "Pionirparko Ernst Thälmann"). Dum kelkaj jaroj Hahlbohm reprezentis GDR en la internacia unuiĝo de la pupteatristoj UNIMA. Li estis prezidanto de la GDR-centro por pupteatroj. La lastajn jarojn antaŭ pensiuliĝo Hahlbohm estis sekretario por junularaj maturiĝ-solenaĵoj ("Jugendweihe") en subdistrikto de Berlino kaj laboris en la Muzeo por Germana Historio.
Esperanta agado
Esperanton Hahlbohm lernis antaŭ 1933 en Germana Laborista Esperanto-Asocio. Fine de la 1920-aj jaroj li migris pere de Esperanto tra Eŭropo. Post nuligo de la malpermeso de Esperanto en GDR en 1965 li apartenis al la fondintoj de Centra Laborrondo Esperanto. En Berlino li gvidis kelkajn Esperanto-kursojn kaj fariĝis prezidanto de la Distrikta Laborrondo. De la fondo de CLE li estis membro de ties prezidio, poste ties vicprezidanto kaj fine - post la morto de Rudi Graetz - ties prezidanto.
La prezidio de Kulturligo distingis Hahlbohm per la "Johannes-R.-Becher-medalo" en oro por 30-jara kulturpolitika agado en GDR kaj por lia aktiva laboro en CLE.
Sian filinon Petra edziniĝinta Richter (naskita la ; mortinta la ) Rudolf Hahlbohm edukis dulingve, esperante-germane.
Suippes
Suippes estas franca situanta en departemento Marne, regiono Grand Est.
Passais
Passais aŭ Passais-la-Conception estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Passagiens.
Ĝi nun formas parton de Passais Villages.
Iván Krepsz
Iván KREPSZ [krepsz] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 18-an de septembro 1912 kaj mortis en Koblenco en 1992.
Kariero
Iván Krepsz diplomitiĝis en la Universitato de Kluĵo (1937). Li debutis en Centra Radiologia Instituto de Kluĵo (1940-45), popste li instruis en la Radiologia Instituto de OGYI de Târgu Mureș. Li estis doktoro de la medicinaj sciencoj.
Martres-Tolosane
Martres-Tolosane estas franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Martrais.
José Saturnino da Costa Pereira
José Saturnino da COSTA PEREIRA (1771-1852) (* Colonia del Sacramento, en la 22-a de novembro 1771 - Rio-de-Ĵanejro, en la 9-a de januaro 1852) estis brazila inĝeniero, militisto kaj politiko. Li estis frato de Hipólito da Costa, patrono de la brazila presejo. Li studis matematikajn sciencojn en la Universitato de Koimbro, inter 1802 kaj 1806.
Li estis prezidanto de la provinco Mato-Groso, posteno kiun li ekokupis en la 10-a de septembro 1825, kaj senatano de la brazila imperio, el 1828 ĝis 1852, kiam tiu ofico estis tiam vivodaŭra.
Pontgouin
Pontgouin estas franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gonipontins.
NGC 6527
NGC 6527 (aliaj indikoj — UGC 11094, MCG 3-46-9, ZWG 113.14, NPM1G +19.0515, IRAS17595+1943, PGC 61297) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
6043 Aurochs
6043 Aurochs estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 9-an de septembro 1991 de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato, loĝloko de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi (Japanio) ; kie li etablis sian privatan observatorion.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Uro (Bos taurus primigenius), formotinta bovedo, kies nomo sonas "[Oroks]" en pluraj lingvoj. La uro estas rigarde kiel praulo de la moderna hejmbovo.
Dai Takeuchi
Dai Takeuchi laŭ la Hepburn-sistemo aŭ Dai Takeuĉi en Esperanto (武内 大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe V-Varen Nagasaki.
Gesnerio
La gesnerio (Gesneria) estas genro de ĉirkaŭ 50 specioj en la florplanto-familio gesneriacoj. Krom du aŭ tri sudamerikaj specioj, ĉiuj gesnerioj estas indiĝenaj el insuloj de Karibio. La genro estas klasigita en la tribo Gesnerieae kune kun la genroj Bellonia, Pheidonocarpa, kaj Rhytidophyllum. Specioj de la genro Gesneria kutime estas lignecaj arbedoj aŭ arbustoj, kaj (kun la proksime rilata Rhytidophyllum) estas nekutimaj en la familio ĉar ili havas alternajn (prefere ol krucpoziciajn) foliojn. Kompleta listo de la akceptita specio kaj iliaj sinonimoj povas esti trovitaj en la Monda Kontrollisto de Gesneriacoj de la Smithsonian Institution.
La genronomo honoras al Conrad Gesner.
L'Épinay-le-Comte
L'Épinay-le-Comte estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
NGC 6528
NGC 6528 (aliaj indikoj — GCL 84, ESO 456-SC48) estas globa stelamaso en konstelacio Sagitario.
L'Épinay-le-Comte
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Épicomtois.
NGC 6528
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
L'Épinay-le-Comte
Ĝi nun formas parton de Passais Villages.
Heinz M. Bleicher
Heinz Max BLEICHER (naskiĝis la 8-an de februaro 1923, mortis la 9-an de marto 2005) estis germana eldonisto. En 1968 li kaj lia filino fondis en Gerlingen la eldonejon "Bleicher-Verlag".
Li esperantistiĝis en 1975, kiam Richard Schulz prezentis al li sian manuskripton de la libro Mein geliebtes Esperanto.
Bleicher estis honorita per la germana Federacia Meritkruco unuaklasa kaj la merit-medalo de Baden-Virtembergo. En januaro 1994 li ricevis la medalon "Otto Hirsch" pro sia laboro por la pacigo inter judoj kaj kristanoj. Li estis fonda membro en la Asocio pri Kristana-Juda Kunlaboro kaj de 1979 al 1993 ties prezidanto. En 1991 Germana Esperanto-Asocio agnoskis liajn atingojn per meritmedalo de GEA.
Martres-Tolosane (stacidomo)
Martres-Tolosane estas franca stacidomo sur linio Toulouse -, situanta en Martres-Tolosane, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Toulouse - Bayonne (650000).
Capela do Alto
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Sorocaba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Srđa Knežević
Li futbalis ĉe V-Varen Nagasaki.
Capivari
Capivari estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 48.573 loĝantojn en 2010.
Vincent Dunin-Marcinkieviĉ
Vincent-Jakub Dunin-Marcinkieviĉ (4-a de februaro 1808 -29-an de decembro 1884) - belorusa dramisto, poeto, teatra kritiko, fondisto de nacia dramo kaj teatro.
Biografio
Naskiĝis en bieno Panjuŝkaviĉi (apud Babrujsk) en nobela familio. Finis lernejo en Babrujsk (1824). Studis en Peterburga universitato (laŭ aliaj informoj en Vilna universitato) je medicina fakultato, kiu ne finis pro manko de monoj. De 1827 laboris kiel oficisto. En la jaro finis ŝtatan servon, aĉetis bienon Ljucinka (apud Ivjanec), kie komencis lia kleriga, literatura kaj teatra agadoj, kaj trapasis ĉiujn sekvajn jarojn de vivo. Dum Januara ribelo estis akuzita en disvastiĝo de "malbonaj por registaro" ideoj. Li estis arestita, estis sub juĝesploro, poste estis liberigita sub polica observado.
Wuzhen
Wu zhen (en simpligita ĉina skribo 乌镇 ; en tradicia ĉina skribo :烏鎮; en pinjino Wūzhèn, Wu: Whu-tsen lit. "Wu Urbo") estas antikva pitoreska urbeto, ankaŭ nomata la akvo-urbo de Wuzhen, kiu situas en la ĉina suda landparto, proksime de la pli granda urbo Tongxiang, troviĝante en la norda provinco Zhejiang, Ĉinio. Ĝi komplete konservas densajn karakterizaĵojn de riveraj vilaĝoj en la regiono sude de la malsupra baseno de Jangzi-rivero. Ĝi situas fakte ene de la triangulo formita de Hangzhou, Suzhou kaj Shanghai, kovrante areon de 71,19 km² (27.49 sq mi ).
Vincent Dunin-Marcinkieviĉ
Verkoj
Verkis beloruse kaj pole. Komence verkis operaj libredoj, el kiuj konservis nur apartaj. En la jaro 1846 en Vilno estis presita lia unua teatraĵo "Kamparulino" ("Idilio", estis surscenigita en la jaro 1852). Verkis poeziaj verkoj, versaj noveloj kaj rakontoj - "Hapon" (1855), "Kupala" (1856), "Historioj kaj rakontoj de Navum" (1857). Verkis same pollingvaj verkoj: "Dibenita familio" kaj "Slavoj dum 19-a jarcento" (1856). En la jaro 1859 tradukis en belorusa lingvo poemon de Adam Mickiewicz "Sinjoro Tadeo". Fondis teatran trupon - unua belorusa teatro, kiu ludis en Lucinka, Minsk, Babrujsk kaj en aliaj lokoj. Dum la jardekoj 1860-1870 verkis komedioj "Pinska nobelaro" kaj "Svatado". Liaj verkoj estis eldonitaj plejparte nur post morto de aŭtoro. Prilaboris en belorusa literaturo novajn ĵenroj: versaj novelo kaj rakonto. Same estas agnoskanta kiel fondisto de belorusa nacia dramo. Komencante verki, li kontraŭstaris kun samaj malfacilaĵoj kiel aliaj samtampaj verkistoj - manko de regula belorusa lingvo (mankis vortaroj kaj gramatikoj). Malgraŭ tio, li foriris de dialektaj limoj, kaj orientiĝis al komunaj lingvaj rimedoj (komencis uzi formoj de vortoj, uzeblaj en diversaj regionoj de Belorusio).
Stacio Tenri
Stacio Tenri (japane: 天理駅 [Tenri-eki], angle: Tenri Station) estas fervoja stacio en Tenri, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sakurai kaj 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Tenri.
Wuzhen
Wuzhen havas sume 60 000 loĝantojn de kiuj 12 000 estas konstantaj loĝantoj. Ĝia plej fama loĝanto estas la verkisto kaj politikisto Mao Dun.
Wuzhen estas la konstanta gastiganta loko de la Monda Interreta Konferenco ekde 2014, organizita de registaraj agentejoj en Ĉinio por pridiskuti politikon kaj interretajn aferojn, kiun Raportistoj sen Limoj kritikis.
La antikva urbeto Wuzhen estas, Ekde 2014 la loko fariĝas eterna gastigloko de la Monda Interreta Konferenco.
Vidu ankaŭ
Mao Dun (ĉina verkisto el Wuzhen)
Eksteraj ligiloj
(germana) Mapo de Wuzhen - vilaĝo Wu
Saint-Siméon (Orne)
Saint-Siméon estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Simonéens.
Ĝi nun formas parton de Passais Villages.
NGC 6530
NGC 6530 (aliaj indikoj — OCL 19, ESO 521-SC21) estas malfermita stelamaso en konstelacio Sagitario.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eksteraj ligiloj
Lagúna (hmlovina)
Tatsunari Nagai
Tatsunari Nagai (永井 建成, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto.
Imperia senpereco
Imperie senperaj estis:
La imperia senpereco de pluraj el tiuj estis forigita en 1803 per la Regna deputacia fina akto, per la tiel nomata Mediatisierung = mal-senper-igo.
McKee
McKee estas la familia nomo de la jenaj personoj. La nomo devenas de la irlanda lingvo: Mac aŭ Mc signifas “filo de…” en la irlanda.
Lokoj
Steigbach (stacidomo)
Steigbach estas fervoja stacidomo en Bühler, Svislando.
Teatro de Újpest
Teatro de Újpest estas distrikta teatro en Budapeŝto havanta longan historion ĉefe el la periodo, kiam Újpest estis memstara urbo.
Historio
La unua mencio pri hungarlingva spektaklo okazis en 1863. Poste venis pluraj migrantaj trupoj, kiuj ludis en gastejo. Inter 1876 kaj 1886 estis konstruita la unua teatro de Újpest sub nomo Colosseum. Ĝi havis 700 sidlokojn kaj pluraj teatraj trupoj aranĝis ene teatraĵojn. En 1908 alia teatro Éden estis inaŭgurita, sed jam en 1911 ĝi trakonstruiĝis kaj prenis nomon Népszínház (=popolteatro). Intertempe la Colosseum estis malkonstruita. Dum la Hungara Sovetrespubliko la Népszínház funkciis kiel Laborista Teatro de Újpest. Ĝi havis pli novan nomon pri Lujza Blaha inter 1920-1931, poste la konstruaĵo estis trakonstruita al kinejo. Tamen en la kineja periodo somera teatro funkciis en Újpest, krome en alia loko pli nova teatro inter 1940-1944. Post la 2-a mondmilito la loka kulturdomo transprenis la teatrajn aranĝaĵojn. En tiu loko József Székhelyi fondis memstaran teatron en 1993. La teatro na havas trupon, tial aliaj trupoj aranĝas spektaklojn.
Écuisses
Écuisses estas franca situanta en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ecuissois.
Le Creusot TGV (stacidomo)
Le Creusot TGV, plennome Le Creusot TGV - Montceau les Mines - Montchanin estas franca stacidomo sur linio Combs-la-Ville - Saint-Louis, situanta en Écuisses apud Montchanin, en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV.
Vockerode
Vockerode estas loĝloko en Germanio. Ĝis la 31-a de decembro 2010 temis pri administre sendependa komunumo; ekde la 1-a de januaro 2011 la loĝloko estas parto de la nova urbo Oranienbaum-Wörlitz. Ĝi troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2014 la komunumo havis 1694 loĝantojn.
Marignac - Saint-Béat (stacidomo)
Marignac - Saint-Béat estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , apud Saint-Béat, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Montréjeau-Gourdan-Polignan - Luchon (668000).
Kastelo Bellevue
La Kastelo Bellevue (Schloß Bellevue) estas la sidejo de la prezidanto de Germanio en Berlino.
Historio
La kastelo de Ferdinand de Prusio, filo de Frederiko Vilhelmo la 1-a, ricevis sian nomon de belvido pro la rava situo kun panoramo al la rivero Spree. Ĝi troviĝas je la okcidenta rando de la Zoologia ĝardeno de Berlino.
Konstruite en 1786, la kastelo havis multajn diversajn posedantojn. Komence ĝi estis plezurkastelo. La filo de Ferdinand, August, loĝis tie ĉi ĝis la vendado al Frederiko Vilhelmo la 4-a, kiu uzis ĝin i.a. por malfermi nacian pinakotekon. Ĝi establiĝis en la teretago kaj dediĉis sin al la tiutempa moderna arto de Prusio. Oni konsideras ĝin modelo por la Nationalgalerie. Dum la Unua Mondmilito la suprema komandejo de la armeo estis en la kastelo. Fine de la 1920-aj jaroj ĝi kadukiĝis kaj iĝis eĉ loĝdomo kun apartamentoj luprenendaj.
Detruite grandparte dum la Dua Mondmilito kaj provizore rekonstruite, ĝi ne tuj estis la plej atentiginda konstruejo de Berlino koncerne rekonstruon. De la bombardo en 1941 ĝis 1954 ĝi pasigis mizeran tempon. Poste ĝi ekgastigis provizore la prezidanton de Germanio kaj ekfunkciis unuarange.
Post la Turniĝo kaj la translokigo de kvazaŭ ĉiuj ĉefurbaj institucioj de Bonn al Berlino, ĝi iĝis en 1994 oficiale la unua sidejo de la prezidanto de Germanio. Ĝia unua loĝanto estis Richard von Weizsäcker. La kastelo nombriĝas al la plej belaj konstruaĵoj de Berlino kaj estas unu el la plej konataj vidindaĵoj de la germana ĉefurbo.
Publika malversacio
La malversacio estas la krimo de la publika oficisto kiu, misuzante sian kvaliton aŭ siajn funkciojn (violenta malversacio) aŭ instigas (implicita malversacio aŭ fraŭda) ulon doni aŭ promesi, senrajte, al li aŭ al alia persono, monon aŭ alian avantaĝon ankaŭ nehavaĵan.
Villanders
Villanders - por kiu aldona itallingva literumo Villandro estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Barbian, Klausen, Lajen, Ritten kaj Sarntal.
Publika malversacio
Malversacio kaj korupto mediaj
Ĉiu nacia leĝaro havas sian manieron puni kaj kontrasti la malversacion, fakte, ĉiuj juraj kodoj severe kondamnas kaj punas tiun krimon.
Villanders
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (98,5%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 1% parolas denaske la italan kaj 0,5% la ladinan.
Nebílovy
Nebílovy (antaŭe Nebylov, Nebillau ) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň 16 km sude de Plzeň, 11 km nordoriente de Přeštice kaj 11 km nordokcidente de Blovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1327.
Alfred de Vigny
Alfred de VIGNY (naskiĝinta la en Touraine en Loches, mortinta la  en Parizo) estis franca poeto.
Vivo
En 1814 li iĝis soldato kaj forlasis la armeon en la rango de kapitano en 1827. Poste li iĝis privatulo en la franca ĉefurbo. Ekde 1845 li estis membro de la Franca Akademio kaj estis inter la unuaj poetoj kiuj volis (sub la influo de André Chénier) forlasi la sufokigajn ŝnuregojn de konvencia poeziarto. Li estis romantikismulo respektante ĉiam certajn formojn stilajn. Ja, li eĉ batalis kontraŭ la laŭpropravolema malsinbrido de multaj romantikoj paralele al la tro frosta maniero de klasikismo-adeptoj.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 20. Leipzig 1909, S. 159-160, kio legeblas interrete tie ĉi
Listo de la enciklikoj
La numero flanke de la nomo de la papo indikas la postenon en la historio sinsekvo.
Volano
La vorto havas plurajn signifojn:
25925 Jamesfenska
25925 Jamesfenska estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Listo de la enciklikoj
Benedikto la 14-a (1740-1758)
247. Papo Benedikto la 14-a (1740-1758) - Prospero Lorenzo Lambertini, Bolonjo, 31-a de marto 1675
Klemento la 13-a (1758-1769)
248. Papo Klemento la 13-a (1758-1769) - Carlo Rezzonico, Venezia, 7-a de marto 1693
Klemento la 14-a (1769-1774)
249. Papo Klemento 14-a (1769-1774) Ordeno franciskana (O.F.M. Konventuala) - Gian Vincenzo Antonio Ganganelli, Sant’ Arcangelo (Rimini), 21-a de oktobro 1705
Ferenc Gerlóczy
Ferenc Gerlóczy [gerlOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gerlóczy Ferenc estis hungara kuracisto, profesoro, infankuracisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis gerlóci kaj alsóviszokai.
Listo de la enciklikoj
Pio la 7-a (1800-1823)
251.Papo Pio la 7-a (1800-1823) Ordeno de Sankta Benedikto = O.S.B.) - Barnaba Chiaramonti, Cesena, 14-a de aŭgusto 1742
Ferenc Gerlóczy
Ferenc Gerlóczy naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Duonpatro de Ferenc Gerlóczy estis Zsigmond Gerlóczy. La juna Ferenc akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Eötvös Loránd en 1935, post 4 jaroj fakdiplomon pri infankuracado. Li eklaboris jam en 1934 en la kliniko pri infanoj, krome li instruis en la menciita universitato ekde 1939. Interrompo okazis en la jaroj 1944 kaj 1945, tiam li estis hospitalestro en Szikszó. En 1948 li estis nomumita privata profesoro, en 1953 docento, en 1956 universitata profesoro. En 1952 li kandidatiĝis, en 1990 li doktoriĝis. Inter 1971 kaj 1981 li estis klinikestro, poste li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn aŭ memormedalojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 1957 kaj 1981.
Listo de la enciklikoj
Leono 12-a (1823-1829)
252. Papo Leono 12-a (1823-1829) - Annibale Sermattei della Genga, Genga (Ancona), 20-a de aŭgusto 1760
Zoárd Geőcze
Zoárd Geőcze [gOce], laŭ hungarlingve kutima nomordo Geőcze Zoárd (erare Geöcze) estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis szendrői. Zoárd Geőcze naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Listo de la enciklikoj
Pio la 8-a (1829-1830)
253. Papo Pio la 8-a (1829-1830) - Francesco Saverio Castiglioni, Cingoli (Macerata), 20-a de novembro 1761
Prakšice
Prakšice estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1131.
Zoárd Geőcze
Biografio
Zoárd Geőcze frekventis mezlernejon, poste universitaton en sia naskiĝurbo. Li ekinstruis en fora urbo de Supra Hungarujo en 1896. Li akiris diplomon en la sekva jaro en la Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto, poste li instruis en alia fora urbo. En la studjaroj 1907 kaj 1910 helpe de stipendio li plulernis en Parizo. Li doktoriĝis en Sorbonne en 1910. En la sekva jaro li estis membro de "Société Mathématique de France" kaj li instruis plu en mezlernejo en Budapeŝto. En 1913 li estis nomumita privata profesoro. En la sekva jaro li soldatiĝis, en 1916 li vundiĝis, post monatoj li mortis.
Anogeissus latifolia
Anogeissus latifolia (ghati-arbo) estas specio de malgranda ĝis mezgranda arbo indiĝena al la Hindio, Nepalo, Mjanmao, kaj Srilanko. Ĝiaj komunaj nomoj estas aksligno (angla), bakli, dhaŭ, davo, dhawra, aŭ dhaora (en la hinda), takhian-nu (tajlanda), kaj ram (vjetnama).
Ĝi estas unu el la plej utilaj arboj en Hindio. Ĝiaj folioj enhavas grandajn kvantojn de galotaninoj, kaj estas uzitaj en Barato por tanado. La arbo estas la fonto de hinda gumo, ankaŭ konata kiel ghatigumo, kiu estas uzita por katunpresado inter aliaj uzoj. La folioj utilas ankaŭ kiel manĝaĵo por la tineo Antheraea paphia, kiu produktas la tasarsilkon (tusaosilko), formo de natura silko kun komerca gravo.
Listo de la enciklikoj
Gregorio la 16-a (1831-1846)
254. Papo Gregorio la 16-a (1831-1846) (Kongregacio kamaldola =O.S.B. Kam.) - Bartolomeo Mauro Cappellari, Belluno, 18-a de septembro 1765
Budrys
Budrys estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Listo de la enciklikoj
Pio la 9-a (1846-1878)
255. Papo Beato Pio la 9-a (1846-1878) - Giovanni Maria Mastai Ferretti, Senigallia (Ankona), 13-a de majo 1792
Leono 13-a (1878-1903)
256. Papo Leono 23-a (1878-1903) - Gioacchino Pecci, Carpineto (Roma), 2- de marto 1810
Pio la 10-a (1903-1914)
257. Papo Pio la 10-a (1903-1914) - Giuseppe Sarto, Riese (Treviso), 5-a de junio 1835
Pio la 11-a (1922-1939)
259. Pio la 11-a (1922-1939) - Achille Ratti, Desio (Milano), 31-a de majo 1857
Pio la 12-a (1939-1958)
260. Papo Pio la 12-a venerinda (1939-1958) - Eugenio Pacelli, Roma, 2-a de marto 1876
Johano la 23-a (1958-1963)
261. Papo Johano la 23-a (1958-1963) - Angelo Giuseppe Roncalli, Brusicco di Sotto il Monte (Bergamo), 25-a de novembro 1881
Paŭlo la 6-a (1963-1978)
262. Papo Paŭlo la 6-a servisto de Dio (1963-1978) - Giovanni Battista Montini, Concesio (Brescia), 26-a de septembro 1897
Johano Paŭlo la 2-a (1978-2005)
264. Papo Johano Paŭlo la 2-a (1978-2005) - Karol Józef Wojtyła, Wadowice (Cracovia, Polonia), 18-a de majo 1920
Benedikto la 16-a (2005-2013)
265. Papo Benedikto la 16-a (2005- reĝanta) - Joseph Alois Ratzinger, Marktl am Inn (Baviera, Germania), 16-a de aprilo 1927
Fontoj
La supra listo de enciklikoj de la Papoj de la Katolika Eklezio estas eltirita el la jenaj fontoj:
Aliaj fontoj konsultitaj:
Trouille
Trouille estas la nomo de:
Luz (Minas-Ĝerajso)
Luz (oficiale Município de Luz) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Central Mineira (do "Centro de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Bom Despacho. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Edit Madas
Edit Madas [madaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Madas Edit estas hungara literaturhistoriisto, profesoro, membro korespondanta (2013), ordinara (2019) de Hungara Scienca Akademio.
Edit Madas naskiĝis la  1949.
Biografio
Edit Madas frekventis universitaton en Budapeŝto, poste ŝi plulernis en Parizo en 1975. Ŝi doktoriĝis (DSc) en 2002 antaŭ MTA, sed ŝi pli frue atingis Ph.D. en 1993. Ŝi instruas en 2 universitatoj ekde 1979, dume ŝi okupiĝas ankaŭ pri la latina lingvo kaj mezepokaj kodeksoj. En 2006 ŝi eklaboris ankaŭ en Tutlanda Biblioteko Széchényi, ekde 2009 ŝi instruas en Katolika Universitato Péter Pázmány. Ŝi ricevis ĝis tiam 3 premiojn inter 2007-2011.
Yuto Nakayama
Yuto Nakayama (中山 雄登, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto.
Ede Mahler
Ede Mahler [maler], (foje Eduard Mahler), laŭ hungarlingve kutima nomordo Mahler Ede estis hungara-aŭstra-juda orientalisto, historiisto, filologo, astronomo, arkeologo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1909).
Sterzing
Sterzing - por kiu aldona itallingva nomo Vipiteno estis elpensita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Ĝi estas la plej norda urbo de Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Brenner (Brennero), Freienfeld (Campo di Trens), Ratschings (Racines) kaj Pfitsch (Val di Vizze).
Ede Mahler
Biografio
Ede Mahler devenis el juda familio. Li frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Vieno inter 1876-1880. Post la diplomo ĝis 1886 li laboris en observatorio en Budapeŝto. Tiutempe li edziĝis baldaŭe havanta 3 filojn. En 1898 li ekinstruis en la universitato, en la sekva jaro li ankaŭ eklaboris en Hungara Nacia Muzeo, kie li ofte faris arkeologiajn esplorojn en Hungarujo, krome li esploris en Egipto en 1910. Li pensiuliĝis en 1928, tamen poste li instruis plu jardekon. En 1944 li devis kaŝiĝi pro la deportiĝoj. Dum sieĝo de Budapeŝto lia domo detriĝis, sekve lia grava kolektaĵo neniiĝis.
Sterzing
Sterzing de 1971 havas partnerecon kun Kitzbühel en Aŭstrio.
Niederdorf (Sudtirolo)
Niederdorf - por kiu aldona itallingva nomo Villabassa estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Sterzing
Lingva distribuo
En 2011 73,64 % de la loĝantaro deklaris la germanan sia precipa lingvo, 25,95 % la italan kaj 0,41 % la ladinan.
Niederdorf (Sudtirolo)
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Prags, Toblach, Welsberg-Taisten kaj Gsies.
Takashi Sawada
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto, Shimizu S-Pulse kaj V-Varen Nagasaki.
Stacio Gojō (Nara)
Stacio Gojō (japane: 五条駅 [Goĝoo-eki], angle: Gojō Station) estas fervoja stacio en Goĝo, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
Zinkiv
Zinkiv (Зіньків) estas urbeto en la Poltava provinco de Ukrainio. Ĝi enhavas proksime loĝantojn.
Esperanto
Zinkiv estas la naskiĝurbo de Anatolo Koch.
Ziano di Fiemme
Ziano di Fiemme estas komunumo de Italio.
Teufen AR (stacidomo)
Teufen AR estas fervoja stacidomo en Teufen, Svislando.
Lavin
Pri la komunumo
Lavin estas komunumo de la komunumaro Sur Tasna kaj la distrikto Inn/En en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 218 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Marcel Junod
Marcel JUNOD estis svisa kuracisto kaj tre aktiva kaj altnivela delegito de la Ruĝa Kruco (ICRC). Li laboris unue en Etiopio dum la abisinia milito. Poste li laboris en Hispanio dum la enlanda milito (1936-1939). Dum la dua mondmilito li laboris en Eŭropo. En 1945 li estis sendita al Japanio por estri tie la Ruĝan Krucon. Li alvenis al Tokio la 6an de aŭgusto, la tagon de la bombado de Hiroŝimo. En 1947 li eldonis libron: La batalanto sen armiloj Warrior without Weapons pri siaj spertoj. Post la milito li kunlaboris kun UNICEF, la UN filio pri infanoj, en Ĉinio. Li revenis al Svislando en 1950 por labori en la malsanulejo de Ĝenevo kaj instruis en la medicina fakultato de la Universitato de Ĝenevo. Li estis membro kaj poste vic-prezidanto de la Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco ĝis forpaso en 1961.
Lavin
Geografio
La komunumo Lavin situas en Suba Engadino ĉe la bordo de la rivero Eno. Krom la vilaĝo Lavin mem al la komunumo apartenas la setlejo Valplan, kie troviĝas la stacidomo Sagliains ĉe la sudportalo de Vereina-Tunelo.
Marcel Junod
Agado en Hiroŝimo
Li alvenis unue al Tokio en aŭgusto 1945 post trimonata trajnveturado tra Siberio. Li aŭdis pri la bombado de Hiroshima la sesan de aŭgusto 1945. Li sendis kunlaboranton tien kaj akiris raporton pri la tragika situacio de la loĝantoj de tiu urbo. Li ekrilatis kun la usona armeo por ricevi materialon por flegi la vunditojn. Tio daŭris. La generalo Douglas Mac Arthur bezonis 3 tagojn por aprobi la sendadon de 15 tunoj de medikamentoj kaj bandaĝoj. Junod atingis la urbon Hiroŝimo kune kun la flegmaterialo per aviadilo (fakte li atingis Iwakuni pro detruo de la flughaveno de Hiroŝimo) komence de septembro. Li tuj komencis esplori por trovi la registaron de la urbo, por disdoni la materialon kaj komencis instrui la japanajn flegistojn pri novaj medikamentoj kaj ties uzo. Li restadis 5 tagojn en tiu regiono.
Lavin
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lavin limas en nordo al Gaschurn (Vorarlbergo, Aŭstrio), en oriento al Guarda, en sudoriento al Ardez, en sudo al Zernez, en okcidento al Susch, kaj en nordokcidento al Klosters-Serneus.
Trafiko
Tra Lavin pasas la kantona ĉefvojo n-ro 27 de la Malojopasejo tra Engadino al Tirolo. Lavin estas nodopunkto de la Retia Fervojo. Pasas tra ĝi la engandina linio, al kiu konektiĝas en Lavin la linio tra la Vereina-Tunelo, kies suda portalo troviĝas sur la komunuma teritorio. Tra la Vereina-Tunelo funkcias trajna aŭtomobiltransporto, kiu garantias la aliron al Engadino ankaŭ dum vintro, kiam multaj el la montpasejoj estas neĝokovritaj.
Lingvoj
La ĉefa lingvo en Lavin estas la romanĉa. La germanlingva malplimulto ankaŭ en Lavin kreskis dum la lastaj jaroj, tamen iomete malpli ol en aliaj romanĉ-grizonaj komunumoj. Okaze de la popolnombrado de 1980 80,77% de la loĝantaro parolis la romanĉan kaj 10,33 % la germanan. En la jaro 2000 75,86% estis romanĉlingvanoj kaj 22,99% germanlingvanoj.
Shuhei Kamimura
Shuhei Kamimura (上村 周平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto.
Ferenc Sidó
Ferenc Sidó [ŝidO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Sidó Ferenc estis hungara tablotenisisto, naŭfoja mondĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Pata (distrikto Galanta) (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. La familio translokiĝis al Hungario depost la Unua Viena Arbitracio kaj la juna laboris en fabriko en Diósgyőr. Depost la 2-a mondmilito li vivis en Budapeŝto. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1967, post 2 jaroj en majstra grado. Li edziĝis en 1944, lia edzino naskis filon. Li ricevis premiojn inter 1947-1954.
Sporta kariero
inter 1935-1938 estis tablotenisisto kaj futbalisto en Bratislavo, poste escepte la komencajn jarojn li estis nur tablotenisisto en hungaraj sportkluboj, precipe en la ĉefurbo ĝis 1962. Li estis hungara ĉampiono 31-foje inter 1940–1961 unuoble, virduope, variduope aŭ teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 190-foje inter 1940-1961. Li estis la unua en mondĉampionumoj inter 1948-1953 unuoble, virduope, variduope aŭ teame, krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1958 kaj 1960 virduope aŭ teame. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1962, poste li estis trejnisto, se ne paroli pri postenoj en la tablotenisa vivo.
Flago de Loksa
La flago de Loksa estas la flago de estona urbo Loksa. Ĝi estas ruĝa, flava, kaj blanka.
Flaga larĝeco kaj longeco rilatumo estas 7:10 kaj la normala grandeco estas 110x160 cm.