cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2358
NGC 2358 estas malfermita stelamaso en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miina Äkkijyrkkä
Miina ÄKKIJYRKKÄ (naskiĝinta 2-a de julio 1949) estas finna fleganto kaj apoganto de tradicia finna gebovaro kaj artisto, kiu faras skulptaĵojn speciale pri bovinoj kaj bovoj. Ŝia arto estas eldonita ankaŭ en finnaj poŝtmarkoj. Ŝi flegis okcidentfinnan gebovaron. Ŝi loĝas kaj laboras en Helsinko.
Brusio (komunumaro)
La komunuaro Brusio  estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Bernino. Ĝi havis 1146 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Brusio.
Geografio
La teritorio de la komunumaro Brusio kongruas kun tiu de ĝis ununura samnoma komunumo. Brusio formas la suban parton de la valo de Poschiavo, tra kiu fluas la rivereto Poschiavino. Krom la ĉefloko Brusio en la komunumaro situas en la valfundo la vilaĝoj Campocologno, Zalende, Campascio, Piazzo kaj Miralago kaj alte super la valo ankaŭ Viano kaj Cavajone.
Trafiko
Tra la komunumaro pasas la kantona ĉefvojo n-ro 29 kiu kondukas trans Berninopasejo kaj la Berninolinio de Retia Fervojo.
Lingvoj
La ĉefa lingvo en Brusio estas lombarda dialekto de la itala. Okaze de la popolnombrado de la jaro 2000 92,43% de la loĝantaro parolis la italan, 5,32% la germanan kaj 0,67% la romanĉan.
Komunumoj de la komunumaro Brusio
La komunumaro Brusio konsistas (stato en 2011) el unu sola komunumo:
Historio
La komunumaro Brusio estis kreita surbaze de la nova adiministracia ordo de Kantono Grizono de la jaro 1851. Ĝis tiam Brusio formis parton de la tribunalkomunumo Poschiavo kaj dividis ties historion.
Cédric Carrasso
estas franca futbalisto. Li naskiĝis en Avinjono, do nun estas -jara.
Ekde 2011 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2010 kaj pri la la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. En tiuj ĉampionadoj li rekoneblis per la ĉemiza numero "23".
Veolia
Veolia (antaŭe Veolia Environnement, Vivendi Environnement kaj antaŭe Compagnie Générale des Eaux) estas franca multnacia, kompanio mondgvidanto en kolektivaj servoj. Veolia surmerkatigas akvociklan administradon, rubmastrumadon kaj normaligon, kaj energian administradservojn al klientoj konsistigitaj de hejmkomunumoj kaj entreprenoj.
Ĝi laborigas pli ol 163 000 homojn sur kvin kontinentoj. La spezo de Veolia en 2015 estis 24 965 miliardoj da eŭroj. La kompanio estas listigita en la Pariza Borso kaj estis listigita en la Novjorka Borso ĝis sia libervola retiro en 2014.
Cocentaina
Cocentaina estas hispana municipo kiu apartenas al Valencia Komunumo kaj al provinco Alakanto. Ĝi lokas en nordo de tiu provinco kaj en komarko El Comtat. Ĝia areo konsistas el 52,94 km2. Tiu estas ĉea de Muro de Alcoi, Benimarfull L'Alqueria d'Asnar, Benillup, Millena, Goga, Benilloba, Alcoi, Boicarent kaj Agres. Ĝia loĝantaro konsistis el 11511 personoj en la jaro 2019.
Grajlo
Grajlo estas speco de frosta ptiel ke formiĝas 2-5 mm da [[prujno. Dum ĉi tiu procezo la neĝero iĝas nukleo de kondensiĝo.
Nerestce
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Partoj de municipo
Municipo Nerestce konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj:
1847
1847 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1847 post Kristo okazis, interalie:
1469
En la jaro 1469 post Kristo okazis, interalie:
Aŭtokodoj en Britio
En Britio ekzistas pluraj sistemoj por aŭtokodoj.
aktuala sistemo
La kodoj konsistas el du literoj, du ciferoj, tri literoj. La unua litero indikas regionon. Se ekzistas en regiono pluraj registra oficejoj, oni povas rekoni ĝin el la dua litero, sed ne tiel rekte, ĉar kutime tuta grupo da literoj rilatas al unu registra oficejo.
La ciferoj indikas jaron, kiam oni nove registris la veturilon. Por septembro ĝis februaro oni uzas nombrojn ekde 51 (= 2001/2002), por la somera duonjaro ekde 02 (= 2002).
La finaj literoj estas sinsekvaj.
antaŭaj sistemoj
Ĝis 2001 oni uzis sinsekve jenajn sistemojn:
La literoj por indiki la registrejojn ne kongruas al tiuj de la supre trovebla tabelo por la aktuala sistemo.
Sub certaj kondiĉoj licencplatoj kun kodoj laŭ la malnovaj sistemoj, precipe la senjaraj plej malnovaj, estas plu riceveblaj.
Norda Irlando
Simile al malnovaj britaj aŭtokodoj, oni uzas unu sinsekvan literon, du literojn por la graflando (resp. la urbo Belfast) kaj 4 ciferojn.
4781 Sládkovič
4781 Sládkovič estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Aŭtokodoj en Britio
aliaj britaj teritorioj
Pli-malpli sendependaj aŭ aŭtonomaj teritorioj ligitaj al la Unuiĝinta Reĝlando (ekz. Manikinsuloj) havas almenaŭ por aktualaj licencplatoj proprajn sistemojn kaj ankaŭ uzas proprajn internaciajn aŭtosignojn.
4781 Sládkovič
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la Slovaka poeto Andrej Sládkovič (1820–1872, de vera nomo Andrej Braxatoris).
Johann Adam Hiller
Johann Adam Hiller, ĝis 1763 Hüller (* en Wendisch-Ossig (nun Osiek Łużycki) ĉe Görlitz; †  en Lepsiko) estis germana komponisto, muzikverkisto kaj kapelmajstro.
Vivo
Hiller vizitis ĝis 1745 la gimnazion en Görlitz, lernis pianoludadon kaj ĝeneralbason ĉe Kreuz-gimnazio en Dresdeno, iris en 1751 al Lepsiko kaj komencis tiutempe jurstudon ĉe Universitato de Lepsiko. En 1754 li fariĝis dominstruisto ĉe Heinrich von Brühl, kun kiu li iris al Lepsiko en 1758. En 1759 li fondis la unuan germanan muzikrevuon Der musikalische Zeitvertreib. En la jaro 1763 Hiller reekprenis la tradicion de la lepsika Granda Koncerto, en 1743 fondita fare de librokomercisto Johann Friedrich Gleditsch kaj ekde 1756 ĉesigita pro la Sepjara Milito.
Ekde 1766 ĝis 1770 li eldonis la Wöchentlichen Nachrichten, die Musik betreffend (ĉiusemajnaj novaĵoj rilate muzikon). Ekde 1771 Hiller estris kantlernejon en Lepsiko, el kiu evoluis famaj kantistinoj. En la jaro 1775 li fondis la Muzikpraktikantan Societon, kies koncertoj okazis komence en la lepsika domo Königshaus, ekde 1781 finfine en Gewandhaus. Per tio li estis la unua Gewandhaus-orkestrestro.
En 1782 li instalis en Mitau la orkestron de Duko Petro de Kurlando. La 19-an de majo 1786 li organizis en la Berliner Dom prezentadon de "Mesio". Por ĉi tiu prezentado kaj por tiu okazanta la 3-an novembron samjare en la universitata preĝejo je Lepsiko Hiller entreprenis prezentopraktikajn ŝanĝojn, kiu donos al la verko novan impulson en la Händel-renesanco. Jaron poste Hiller faris similaĵojn pri la oratorio "Judas Maccabäus" de Händel. Ekde 1789 ĝis 1801 Hiller estis Thomas-kantoro de la Thomas-lernejo. Krome Hiller estis dumtempe muzikdirektisto ĉe la Thomas-preĝejo kaj orgenisto ĉe la preĝejo Neukirche. En 1832 oni starigis honore al li apud la Thomas-preĝejo monumento.
Hiller muzikigis serion da kantoteatraĵoj (i.a. Der Teufel ist los 1766, Lottchen am Hofe 1767, Die Liebe auf dem Lande 1768, Die Jagd 1770 kaj Der Dorfbalbier 1771; ĉiuj laŭ libretoj de Christian Felix Weiße), kiuj validas kiel antaŭŝtupo de la germana ludopero. Krome li verkis lidojn, kantatojn kaj eklezian muzikon. Lia filo Friedrich Adam ankaŭ fariĝis komponisto.
Hiller estis protektanto kaj instruisto de kantistino Gertrud Schmähling.
Postmoran honorigon li spertis okaze de la 200-jara naskiĝdatreveno en sia hejmloko Wendisch Ossig. Kadre de la dimanĉa prediko Pastro Rochowski memorigis pri la grava filo de la vilaĝo. Poste oni plantis tilion (Hiller-tilion) kaj inaŭguris memorŝtonon.
Temo el la kantoteatraĵo de Hiller Der Aerndtekranz konsistigis la bazon por la komponaĵo Variacioj kaj fugo pri temo de J. A. Hiller op. 100, finfarita de Max Reger en 1907.
Traktaĵoj
laŭtempe
Eŭgenila adipato
Eŭgenila adipato aŭ C26H32O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la adipata acido kaj eŭgenolo. Eŭgenila adipato estas kemia reakciaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Eŭgenila adipato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Eŭgenila adipato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Feng Menglong
Feng Menglong (1574–1646), kortegaj nomoj Youlong (猶龍), Gongyu (公魚), Ziyou (子猶), aŭ Eryou (耳猶), estis ĉina historiisto, novelisto, kaj poeto de la fino de la Ming Dinastio. Li naskiĝis en la kantono Ĉangĵuo (長洲縣, ne Ĉangĝoŭo), nune parto de Suĝoŭo, en Ĝjangsuo.
Laŭlum, en sia artikolo "Ĉina klasika beletro en Esperanto" disvolvigas detalan priskribon de la tuta panoramo de la klasika ĉina literaturo kaj dediĉas laŭdajn paragrafojn al la literaturo de tiu dinastio. Li elstarigas la verkiston Feng Menglong, kiu kolektis rakontojn de la antaŭaj dinastioj kaj el tiu inspiro li verkis pli ol 70 proprajn novelojn; li eldonis tri novelarojn nome "Parabola novelaro", "Averta novelaro" kaj "Admona novelaro", kiuj rikoltas entute pli ol 120 verkojn: Temoj estis amo de junuloj, metiistoj, komercistoj ktp., kontraste al tiraneco de superuloj. Famaj estas ""Olevendisto kaj belulino", "Perfidita prostituitino Du Shiniang kaj ŝia trezorujo".
Vasyl Lomachenko
Vasyl Anatoliyovich Lomachenko, (Ukraina: Василь Анатолійович Ломаченко; n. la ) estas ukrainia boksisto. Li estas boksa mondmajstro kaj ankaŭ en Olimpikoj konkurencanto. Li gajnis ormedalon en la Somera Olimpiko 2012 kaj en la Somera Olimpiko 2008.
Li estis HBO Boksisto de la jaro en 2016.
NGC 2359
NGC 2359 (alia indiko — LBN 1041) estas emisia nebulozo en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Provinco Benguela
La provinco Benguela estas unu el 18 administraj unuoj, kiuj dividas la ŝtaton Angolo en sudokcidenta Afriko. Ĝi kovras areon de 31 788 kvadrataj kilometroj kaj laŭ takso pri la stato de 2006 havis proksimume 600 000 loĝantojn. Administra centro de la provinco estas la samnoma urbo Benguela. La teritorio situas en la okcidento de la lando, borde de la Atlantika Oceano.
Pli grandaj urboj en la provinco estas interalie Lobito, Bocoio, Balombo, Ganda, Cubal, Caimbambo, Baia-Farta kaj Chongorói. Ĉefa etno en la provinco estas la ovimbundoj.
Al-Mustazhir
Al-Mustazhir (naskiĝis en 1078, mortis la 6-an de aŭgusto 1118) (المستظهر بالله al-Mustaẓhir bi-llāh) estis la Abasida Kalifo en Bagdado de 1094 ĝis 1118. Li sukcedis sian patron al-Muktadi. Dum sia dudekkvarjara eniro en politiko li estis politike malgrava, spite la civila disigo hejme kaj la apero de la Unua Krucmilito en Sirio. Oni faris eĉ klopodon fare de krucmilitisto Rajmondo la 4-a de Tuluzo por ataki Bagdadon, sed li estis venkita ĉe Tokat.
En la jaro 492 i.k. (1099 n.e.), Jerusalemo estis kaptita de krucmilitistoj kaj ties loĝantoj estis masakritaj. Predikistoj veturis tra la kaliflando proklamante tragedion kaj insurekciante homojn por rekuperi el nekredantoj la Moskeon Al-Aksa, nome scenejo de la ĉieliro de la Profeto. Sed spite sukcesoj aliloke, la misio malsukcesis en la orientaj provincoj, kiuj estis okupitaj pro siaj propraj problemoj, kaj prifajfis pri la Sankta Tero, dominita ĝis tiam de la kredantoj Fatimidoj. Amasoj de ekzilantoj, serĉis rifuĝon en Bagdado, kuniĝis tie kun la popolo petante militon kontraŭ la Frankoj (nomo uzita de islamanoj por la krucmilitistoj). Dum du vendredoj en 1111 la insurekciantoj, incititaj de Ibn al-Ĥaŝŝab, nome kadio de Halepo, rabis la Grandan Moskeon, disrompis la predikejon kaj tronon de la kalifo, sed nek la sultano nek la kalifo interesiĝis por sendi armeon okcidenten.
Calmoutier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
30275 Eskow
30275 Eskow estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nicole Eskow, finalistino de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Academy for the Advancement of Science and Technology de Hackensack (Nov-Ĵerzejo).
Guillotière - Gabriel Péri (stacio en Liono)
Guillotière - Gabriel Péri estas stacio de la Metroo de Liono sur Linio D de la metroo de Liono, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Liono. Ĝi estis malfermita la.
Johannes de Witt
Johannes de Witt (1565–1622) estis nederlanda humanisto, antikvaĵisto, artokolektisto, kanoniko de la Preĝejo de Sankta Maria, en Utrecht, disĉiplo de Justus Lipsius kaj Hugo Donellus, kaj amiko de Arnoldus Buchelius.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Juste Lipse.jpg| Justus Lipsius (1547-1606) Paul_Bril_-_Diana_and_Her_nymphs_at_the_Hunt_-_WGA3185.jpg| Paul Bril (1556-1626) Hendrick Goltzius - Self-Portrait, c1592-1594 - Albertina.jpg| Hendrik Goltzius (1558-1617) Meyssens,_Johannes_-_Abraham_Bloemaert.jpg| Abraham Bloemaert (1564-1651) Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg| Arnoldus Buchelius (1565-1641) Dordrecht_luchtfoto_01.jpg| Andries de Witt (1573-1637) Cornelis_van_Poelenburch_-_De_verdrijving_uit_het_paradijs.jpg| Cornelis van Poelenburg (1586-1667) Jacob_de_Witt,_by_Gerard_van_Honthorst.jpg| Jacob de Witt (1589-1674) Gerard_Honthorst_-_gulden_cabinet.png| Gerhard van Honthorst (1590-1656) Johan_de_Witt_(1625-1675),_Grand_Pensionary_of_Holland,_by_Studio_of_Adriaen_Hanneman.jpg| Johano de Witt (1625-1672) </Gallery>
La Dessalinienne
La Dessalinienne (Ladesalinyèn en haitia kreola lingvo) estas la nacia himno de Haitio. Ĝi estis komponita en 1904, por rememorigi la centjariĝon de la sendependigo. La aŭtoroj estis du haitianoj, nome Justin Lhérisson (literumado) kaj Nicolas Geffrard (muziko).
Lafnitz
Lafnitz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio, lime al Burgenlando, kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
59964 Pierremartin
59964 Pierremartin estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
17281 Mattblythe
17281 Mattblythe estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Matthew S. Blythe, gvidanta observanto en Socorro (Nov-Meksiko), por la programo Lincoln Near-Earth Asteroid Research.
BNP Paribas
BNP Paribas estas franca internacia banka grupo. Ĝi estas la oka plej granda banko de la mondo laŭ totalaj aktivaĵoj kaj nuntempe funkcias en 77 landoj. Ĝi estis kreita per la kunfandiĝo de la Banque Nationale de Paris (BNP) kaj Paribas en 2000, sed la identeco de la kompanio devenas de sia unua establo en 1848 kiel nacia banko. Ĝi estas unu el la tri ĉefaj internaciaj francaj bankoj kun Société Générale kaj Crédit Agricole. La grupo estas listigita sur la unua merkato de Euronext Paris kaj parto de la borsmerkata indico Euro Stoxx 50, dum la kompanio ankaŭ estas inkluzivita en la franca indekso CAC 40.
Norno
Norno povas esti:
1527
En la jaro 1527 post Kristo okazis, interalie:
Tiazolidinono
Tiazolidinono estas cikla ketono derivita el la tiazolidino. Ĝi estas konsiderata biologie grava kiel aktiva konstrubloko kiu posedas ĉiujn tipojn da biologiaj aktivecoj. Sukcesoplenaj derivaĵoj tiaj kiaj la ralitolino kiel potenca anti-konvulsiilo, etozolino kiel anti-hipertensio, pioglitazono kiel hipoglikemiagento kaj tiazolidomicino kontraŭ la bakterioj el la streptomyces specioj elmontriĝis potencaj derivaĵoj de la tiazolidinono. Ĉi-diverseco pri la biologia respondo altiris la atenton de multaj sciencistoj kiuj esploras ĉi-strukturon pro ĝia multobla potenco rilate al pluraj aktivecoj.
Markku Pölönen
Markku PÖLÖNEN (n. 1957) estas finna kin-reĝisoro kaj -scenaristo. Li faris filmojn speciale pri finna kamparo kaj ŝanĝoj de posicio de viro. Tiukadre filmoj estas almenaŭ Onnen maa (1993), Kivenpyörittäjän kylä (1995), Kuningasjätkä (1998) kaj Koirankynnen leikkaaja (2004). Lia hejmprovinco Norda Karelio agas kiel loko de familirakonto en lia filmo Oma maa (2007). Pölönen reĝisoris ankaŭ komediojn Emmauksen tiellä (2001) kaj Ralliraita (2009). Pölönen havas ses Premiojn Jussi.
Iraí de Minas
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Patrocínio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Oficiala
Listo de ĝemelaj urboj en Nederlando
Tiu ĉi listo de ĝemelurboj en Nederlando (situacio junio 2015 enhavas lokojn en Nederlando kiuj havas pli aŭ malpli formalajn rilatojn al lokaj komunumoj en aliaj landoj. La lokoj inkluzivas urbojn, vilaĝojn, distriktojn, regionojn kun ĝemelaj rilatoj.
Stacio Heguri
Stacio Heguri (japane: 平群駅 [Heguri-eki], angle: Heguri Station) estas fervoja stacio en Heguri, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ikoma.
Asteriks gladiatoro
Asteriks gladiatoro estas la dua esperantolingva bildstria libro pri aventuroj de Asteriks kaj liaj amikoj, kaj la unua el plurvoluma serio kiun en Zagrebo produktis la eldonejo Izvori ("Fontoj"). La originala verko de René Goscinny kaj Albert Uderzo (desegnaĵoj) aperis en la franca en 1964.
Șoard
Șoard (hungare: Küküllősárd [kukuloŝard]) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Sighișoara. Administre ĝi apartenas al Vânători.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 574 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 628 (rumanoj, ciganoj, 14 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1301. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Bertonico
Bertonico estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Ripalta Arpina (CR), Moscazzano (CR), Montodine (CR), Turano Lodigiano, Castiglione d'Adda, Gombito (CR) kaj Terranova dei Passerini. Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Klemento, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Lány (Litomyšl)
Lány estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Litomyšl en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas nordokcidente de Litomyšl. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/35. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 127 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Lány situas en katastra teritorio Lány u Litomyšle kun areo 2,24 km².
Noar Meretz
Noar Meretz (en hebrea lingvo: נוער מרצ) estas la junulara branĉo de la israela politika partio Meretz. La organizo estis fondita en 1992, post la kuniĝo inter la israelaj politikaj partioj Mapam kaj Ratz. La unua kunordiganto de la juneco de la partio estis Ilan Gilon. La organizo kombinas kulturan kaj politikan edukon kun politika aktivismo, kaj ĉeestas en la administrado de la partio. La interna konstitucio de la politika partio Meretz diras, ke membroj de Noar Meretz devas partopreni en la administrado de la partio. Nuntempe, ĉirkaŭ 400 studentoj, kun aĝoj inter 12 kaj 18 jaroj, estas membroj de la junularo de Meretz.
13652 Elowitz
13652 Elowitz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras Mark Elowitz, kosman scienciston kun ampleksa sperto, kiu kontribuis al la esploro per Voyager 1 de la ekstera sunsistemo, la misio Magellan al Venuso, la projekto LINEAR kaj la esploro per Galileo de la sistemo de Jupitero.
Pentti Haanpää
Pentti Haanpää (naskiĝis la 14-an de oktobro 1905 en vilaĝeto Leskelä, eksa komunumo Pulkkila kaj nuna Siikalatva, mortis drone en aĝo de 49 jaroj la 30-an de septembro 1955 en la lago Iso Lamujärvi, Pyhäntä) estis finna verkisto kiu estas konata speciale pri noveloj: li sume skribis kaj publikigis proksimume 350 novelojn. Li skribis ankaŭ 10 romanojn, el kio parto estis eldonita postmorte. Pentti Haanpää dronis en la lago Iso Lamujärvi la 30-an de septembro 1955.
Kastelo Fleckenstein
La kastelo Fleckenstein (france château du Fleckenstein) estas kastelo lokita en la franca komunumo Lembach, en la departemento Bas-Rhin kaj en la regiono Alzaco.
Priskribo
Tiu fortikaĵo havas longan historion. Ĝi longas naŭdek metrojn, altas tridek metrojn kaj estas dek-metrojn larĝa. La konstruaĵo fakte havas la aspekton de ŝipo. Ĝi situas pinte de grejsaj montetoj, kaj estis konstruita dum Mezepoko. Sufiĉe inĝenia sistemo cele al la kolektado de pluvakvo malnovtempe plenigis akvujon, kaj levilo ebligis supreniri akvon aŭ aliajn aĵojn. El la kastelo restas ĝiaj ĉirkaŭmuroj, interna korto, kvadrata turo, subrokaj galerioj kaj pluraj ĉambroj, inkluzive de tiu de la Kavaliroj.
Historio
La kastelo apartenis al la baronoj de Fleckenstein ĝis la 18-a jarcento, kaj montriĝis tre utila por kontroli la Saler-valon aŭ defendi la forston Haguenau. Ĝi estis detruita en 1689 pro ordono de Ludoviko la 14-a de Francio. En 1812, la ruinoj de la kastelo estis aĉetitaj de privatulo, kaj reaĉetitaj en 1958 de la municipo de Lembach.
Le Val
(jen france, okcitane Lo Vau) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Historio
Antaŭ 4500 jaroj, la unuaj loĝantoj kunpremiĝis ĉe la piedo de la klifo Essartènes. Dolmenoj situantaj sur la kresto apartigas Le Val de Brignoles. 300 jarojn antaŭ nia epoko, opidumo estis konstruita sur la monteto Paracol, ejo kiu estis okupita ĝis la 10-a jarcento, kaj kie la loĝantaro rifuĝis dum invadoj.
En 973, la grafo Vilhelmo la 1-a de Provenco liberigas Provencon de la saracenoj, kaj disdonas teron al siaj kavaliroj. Al la familio de Châteaurenard falas le Val, same kiel Paracol, Correns ktp. En 979, Mathilde de Châteaurenard donacis sian teron al la abatejo Montmajour. Lia filino Balde konstruigis preĝejon konsekritan en 1068. De tiam la loĝantoj ekloĝis ĉirkaŭ ĉi tiu preĝejo kaj la priorejo kaj konstruis remparojn, el kiuj restis du pordegoj. En 1149, la monaĥoj de Montmajour donis municipajn rajtojn al la loĝantoj de la valo, kiuj elektis siajn unuajn reprezentantojn. Poste aperas muelejoj, fontanoj, lavujoj kaj tanejoj.
Provinco Bié
La provinco Bié estas unu el 18 administraj unuoj, kiuj dividas la ŝtaton Angolo en sudokcidenta Afriko. Ĝi kovras areon de 70 314 kvadrataj kilometroj kaj laŭ takso pri la stato de 2006 havis proksimume 800 000 loĝantojn. Administra centro de la provinco estas la urbo Kuito. La teritorio situas en la centro de la lando.
La regiona klimato estas freŝa, la rivero Cuanza kaj abundaj pluvoj grandkvante provizas akvon kaj sekve bone kultiviĝas maizo, sukerkano, rizo, kafo kaj arakidoj. Ĉefaj etnoj en la provinco estas la ovimbundoj okcidente, gangeloj centre kaj ĉokveoj oriente.
Eduardo Barriobero
Eduardo BARRIOBERO y Herrán (Torrecilla en Cameros, 1875 - Barcelono, 1939) estis hispana verkisto, latinisto, tradukisto kaj politikisto respublikana kaj federaciista ankaŭ proksima al la Confederación Nacional del Trabajo (CNT), elektita deputito en 1914, 1918, 1919 kaj 1931.
Biografio
Li studis mezlerneje en Logronjo kaj Medicinon kaj Juron en la Universitato de Zaragozo. Gradiĝinta (1900) li setliĝis en Madrido. En Zaragozo jam fondis Respublik-Federalan Junularon. Ekde 1907 partoprenis en Madrido en gravaj politikaj kaj sociaj procesoj. Estis membro de la civitana grupo de Ernesto Bark, redaktoro de la revuo Germinal, kiu defendis politijan fronton de respublikanoj, socialistoj kaj anarkiistoj. Li rilatis ankaŭ kun aliaj bohemiemaj artistoj kiel Alejandro Sawa Martínez, Eduardo Zamacois, Emilio Carrere kaj Carmen de Burgos. En 1903 li aniĝis en la partio Unión Republicana kaj en 1910 formis parton de la grupo de federal-respublikanoj partianoj de partopreno en balotado kun la Radikala Respublikana Partio.
En tiu epoko verkis monografion pri la romia historiisto Suetonio kaj tradukis sian verkon De vita Caesarum (Pri la vivo de la Cezaroj) (1907). Venontjare li publikigis tion kio laŭ Julio Cejador estas la historia romano "pli klasika kaj enhave kaj forme kiu estis verkita en Hispanio kaj kiu rajtas kunpromeni kun la plej bonkvalita de eksterlando", nome Syncerasto, el parásito (1908). Sekvis pluaj tradukoj, nome el latina, greka, germana, franca, angla... Lia fekunda laboro kiel beletristo ne estis sufiĉe esplorita, kvankam ĝi estas tiom grava almenaŭ kiom lia laboro kiel politikisto kaj juristo. En tiu epoko partoprenis en la literatura babilrondo de la feminista verkistino Carmen de Burgos. En 1913 li estis ankaŭ membro de la Liga Española para la Defensa de los Derechos del Hombre (homrajta) kaj fondinto de la Liga Anticlerical Española (kontraŭklerikala).
Li alproksimiĝis al la CNT ĉefe kiel advokato defendanto de laboristaj aktivuloj, pro kio li foje estis enprizonigita kaj trifoje estis celo de murdo fare de la nomita Libera Sindikato. Li defendis ekzemple akuzitojn en la okazaĵoj de Cullera de 1911, de Cenicero de 1915 (striko kiu finis per morto de policano) kaj la partoprenantoj en la ĝenerala striko de 1917. Li aniĝis en la CNT en 1912. Spite ties deklarita eksterparlamentismo, Barriobero ege partoprenis en la politika agado. Li estis elektita deputito por Madrido el la Koalicio Respublik-Socialista en la ĝenerala balotado de 1914, kaj kiel respublikana sendependulo por Huelva en tiuj de 1918 kaj 1919; tie li famis kiel defendanto de la laborostoj de la entrepreno Río Tinto. Li partoprenis en la insurekcio Sanjuanada de 1926 kontraŭ la Diktaturo de Primo de Rivera kiel ligilo de la komitato de la CNT en Gijón, kaj en Januaro 1929 en la malsukcesa konspiro nuligita de José Sánchez Guerra.
Ekde aŭgusto 1930 li estis prezidanto de la Federacia Respublika Demokratia Partio, kiun li kondukis al laboristoj serĉe de la voĉdonado de anarkisindikatistoj, kio rezultis en sidloko por Oviedo en la ĝenerala balotado de 1931. Dum tiu Konstitucifara Parlamento li formis grupon faman per politiko tre radikala kaj kontraŭregistara: nome jabalíes (aproj). Li estis membro ankaŭ de la Internacia Ruĝa Helpo, kaj tial li estis advokato de la liberecanaj insurekciuloj de Aragono kaj Rioĥo de decembro 1933 kaj de la partoprenintoj en la okazaĵoj de Turón dum la Revolucio de Asturio de 1934.
En 1933 li klopodis reunuigon de la Federacia Respublika Partio, sed lia sinteno kontraŭa al kunlaboro kun Manuel Azaña dividis denove la partion. En 1935 li estis nomumita denove estro de la federaciuloj kaj subskribis interkonsenton de kunlaborado kun la Sindikatista Partio de Ángel Pestaña, sed la formado de la Popola Fronto senvalidigis la interkonsenton.
La milito
En la Hispana Enlanda Milito fine de aŭgusto 1936 estis sendita de la CNT al la Jura Oficejo instalita en la Palaco de Justico de Barcelono, okupita de anarkiistaj milicanoj, kie oni organizis popolajn kaj revolucian justicon kaj tribunalojn kio rezultis en konfliktoj kontraŭ la katalunaj justicaŭtoritatoj, kaj partikulare ĉe Lluís Companys, prezidanto de la Generalitato de Katalunio, kaj tial ili estis dissolvitaj novembre 1936.
Post la konkero de Barcelono fare de la frankistaj trupoj, la 7an de februaro 1939 li estis juĝita de la nova reĝimo, mortkondamnita kaj morpafita post tri tagoj. Aliaj atestoj asertas, ke li estis ekzekutita per garoto. ​ Li estis enterigita en amastombo.
Herodio
Herodio (הרודיון) estas de Herodo la Granda inter -24 kaj -12 konstruita konstruaĵo komprenanta fortikaĵon kaj palacon, kiu situas 12 km sude de Jerusalemo en la nuna Cisjordanio.
Geografio
La monto havas formon de konusostumpo, la supera ebenaĵo situas je alteco de 758 m. Herodo pligrandigas je triono ekzistantan monteton, ĝis tiu superis ĉiajn proksimajn altaĵojn kaj estis facile videbla el Jerusalemo. De la monto oni povas vidi ĝis Betlehemo.
Sur la pinta ebenaĵo troviĝis fortika citadelo, kiu kunportis ne nur ĉambrojn, sed ankaŭ maŭzoleon. Piede de la monto troviĝis alia palaco kun multaj konstruaĵoj, ĉevalejoj kaj konservejoj. Mirinda estas homfarita akvujo kun insulo, verŝajne por banado kaj akvaj ludoj. La akvo estis venigita per kanalo el Jerusalemo.
Utileco
Utileco kaj situo de la konstruaĵaro klariĝas nek strategie nek praktike. Oni supozas, ke Herodo elektis de ĉio malproksiman dezertolokon, ĉar li suferis pro paranojo, kaj tie sentis sin sekura, sed sufiĉe proksima de Jerusalemo.
Detruo
La Herodio estis detruita en la jaro 71 de la 10-a romia legio (Fretensis), sub estrado de Lucius Flavius Silva Nonius Bassus, marŝante kontraŭ Masada.
Arkeologio
La arkeologo Ehud Netzer, profesoro ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo, eksciis en majo 2007, ke li trovis la tombon de Herodo la Granda. Netzer, kiun oni agnoskas Herodo-spertulon, lokalizis la tombon post 35-jara esplorado kaj elfosado ĉe Herodio. Netzer supozas la aŭtentecon de la trovaĵo, kvankam ĝis nun ne estas trovitaj surskribaĵoj, kiuj mencias la nomon de Herodo. La israela arkeologo serĉis la tombon ekde 1972. La ejo troviĝas inter la fortikaĵo kaj du palacoj piede de la monteto. En la tombejo Netzer trovis fragmentoj de monumenta sarkofago el kalkŝtono.
Himno de la Latva SSR
La ŝtata himno de la Latva Soveta Socialista Respubliko (latve "Latvijas Padomju Sociālistiskās Republikas himna") estis la oficiala komunisma nacia himno de Latvio dum la epoko inter julio 1940 kaj aŭgusto 1991, dum kiam Latvio pro armea konkero apartenis al Sovetunio. Post kiam Latvio deklaris sian sendependecon kaj la registaro de Sovetunio agnoskis tiun suverenecon la 21-an de aŭgusto 1991, tiu komunisma himno tuj maloficialiĝis kaj anstataŭiĝis per la antaŭa nacia himno de sendependa Latvio – "Dievs, svētī Latviju!" ("Dio, benu Latvion!").
La muzikon de la himno de la Latva SSR komponis Anatolis Liepiņš, la tekston verkis Fricis Rokpelnis kaj Jūlijs Vanags.
Bellaing
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Román González
Román Alberto González Luna, (naskiĝis la ) estas nikaragva boksisto. Li estis la unua nikaragva boksisto kiu estis mondmajstro en kvarpezaj kategorioj. Li estis ringa suprulo por la revuo 'Pound-for-Pound', nome boksisto de septembro 2016 ĝis marto 2017.
Bousignies
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Lhotka (distrikto Beroun)
Lhotka estas municipo troviĝanta en distrikto Beroun, regiono Mezbohemia, Ĉeĥio. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1547.
Memorindaĵoj
Lhotka estas konvena elirpunkto por bicikloturismo kaj turismo.
Arkiepiskopa Muzeo (Raveno)
La Arkiepiskopa Muzeo de Raveno (Museo arcivescovile di Ravenna) troviĝas en la Ĉefepiskopa Palaco en tuja najbareco de la katedralo kaj de la baptisterio de la katedralo.
Historio kaj priskribo
La Arkiepiskopa Muzeo originas el la unua duono de la 18-a jarcento. Dum la rekonstruado de la katedralo de Raveno sub la ĉefepiskopo Niccolò Farsetti la tie troviĝantaj surskriboj, mozaik- fragmentoj  kaj ŝtonaj monumentoj (ek de la 6-a. Jarcento) estis lokitaj en propra lapidario. Komence de la 20-a jarcento jarcento la muzeo estis rekonstruita kaj objektoj el preĝejoj de la diocezo estis aldonitaj. Sekve estis aldonitaj trovaĵoj elfositaj en la dua duono de la 20-a jarcento. Post pluraj jaroj de restrukturado la muzeo estis denove malfermita en 2010. Nun ĝi  havas du etaĝojn, inkludas malgrandan pinakotekon kaj kolekton de liturgiaj objektoj kaj vestaĵoj.
NGC 2360
NGC 2360 (alia indiko — OCL 589) estas malfermita stelamaso en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Feleag
Feleag [feljag] (hungare: Magyarfelek madjarfelek, germane: Altflagen) estas vilaĝo en Rumanio sude de Cristuru Secuiesc. Administre ĝi apartenas al Vânători.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 557 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 255 (rumanoj).
Saint-Martin-le-Bouillant
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Martinais.
Noisy-le-Roi (stacidomo)
Noisy-le-Roi estas fermita franca fina stacidomo sur fervojo Grande ceinture Ouest de Transilien, situanta en komunumo Noisy-le-Roi (departemento Yvelines).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Grande ceinture de Paris (990000).
1513
En la jaro 1513 post Kristo okazis, interalie:
Loipersdorf bei Fürstenfeld
Loipersdorf bei Fürstenfeld estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). La 1-an de januaro 2015 al la komunumo aliĝis la loĝantoj kaj la teritorio de la antaŭe najbara komunumo Stein. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
(17282) 2000 LS34
(17282) 2000 LS34 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Bucey-lès-Traves
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Röschenz
Pri la komunumo
Röschenz estas komunumo en la distrikto Laufen en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1823 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Röschenz situas en flanka valo de Laufenvalo ĉe la bordo de la rivero Lützel, alfluanto de Birs.
Trafiko
La komunumo Röschenz situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas atingebla per la poŝataŭtolinio 112 ek de Laufen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Röschenz datiĝas el la jaro 1290 kiel Roeschentzo.
En mezepoko Röschenz apartenis al la Baronejo Zwingen, la regejo de la baronoj de Ramstein. Post ties formorto ĝi kun la baronejo transiris al la Princepiskopejo Bazelo, kies voktoj ĝin regis ĝis la Franca Revolucio en la jaro 1792. Röschenz nun fariĝis parto de la Raŭraĥa Respubliko kaj poste kun la Kantono Laufen estis integrita en la franca departemento Mont-Terrible. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la vilaĝon Röschenz al Kantono Berno. En la jaro 1994 ĝi kun la tuta distrikto Laufen aliĝis al Kantono Bazelo Kampara.
En la jaro 2005 la komunumo Röschenz trovis mencion en la gazetaro pro kverelo inter la loka pastro Franz Sabo kun la episkopo de Bazelo, Kurt Koch, kiu kondukis preskaŭ al skismo. Post kiam Sabo kritikis la eklezion kaj la episkopon, la episkopo deprenis al Sabo la kanonikan mision, sed lia komunumo defendis lin kaj longigis sian kontrakton kiel pastro. En printempo 2009 Sabo kaj Koch povis interkonsiliĝi, kion ili demonstraciis al la publiko per komuna celebrado de la unua komunio.
Ĝenerala Guberniestro de Kanado
La Guberniestro ĝenerala (Governor General/Gouverneur général) estas la reprezentanto en Kanado de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Kanado. Ekde 1953 la reĝino de Kanado estas Elizabeto la 2-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro.
Kvankam ŝtata potenco kuŝas laŭleĝe en la guberniestreco - la Parlamento sidas je ties plezuro, Reĝa Konsento necesas por la leĝigo de leĝo pasita de parlamento, kaj la guberniestro estas la ĉefkomandanto de la Kanadaj Armfortoj - vera politika potenco sidas ĉe la ĉefministro, parlamento, kaj provincaj registaroj. La guberniestreco estas formala, ceremonia, kaj kultura ofico. Aktualaj kaj pasintaj guberniestroj ĝeneralaj rajtas la titolon "Tre honorinda" (Right Honourable/Très honorable), samkiel la ĉefministro.
Londono komisiis ĝis 1952 ĉiam britan nobelulon al tiu posteno, post tio oni elektas el inter la "simplaj civitanoj".
Ankaŭ estas reprezentantoj de la reĝino ĉe la provincaj registaroj: leŭtenant-guberniestroj (lieutenant governors/lieutenants gouverneurs).
Annéot
Annéot estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 144 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
La komunumo estas trapasata de la fervojo inter Auxerre kaj Avallon.
IJK 1978
La 34-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis dum somero 1978 en la urbo Veliko Tarnovo en Bulgario. La kongreson partoprenis 450 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Temis pri la dua IJK en Bulgario, post tiu de 1963 en Vraca.
Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. En epoko, kiam ankoraŭ malfacilis vojaĝi inter la komunistaj kaj nekomunistaj ŝtatoj de Eŭropo, la kongreso estis aparte favora ŝanco por renkontigo de junaj esperantistoj el ambaŭ politikaj blokoj, kaj por multaj junuloj el la industriigitaj landoj de nordokcidenta Eŭropo respektive norda Ameriko la ekkono de la balkana tradicia kulturo de Bulgario, aparte bone spertebla en la historia montara urbo Veliko Tarnovo, estis forte impresiga.
Annéot
Geografio
Annéot etendiĝas sur 6.13 km², kaj havis 144 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 23 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
Aperas por la unua fojo de vilaĝo nomata Agnay Anneolum en la 13-a jarcento. La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Pascal Germain, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Annéot apartenas al la kantono de Avallon, kies ĉefurbo estas Avallon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Georg Trakl
Georg TRAKL [geog trakl], aŭstra lirikisto, (n. 3-an de februaro 1887 en Salzburg, m. la 3-an de novembro 1914 en Krakovo). La verkaro de Trakl respegulas la melankolian, depresian animstaton kaj la drogouzadon de la aŭtoro. Oftaj temoj en liaj verkoj estas: aŭtuno, krepusko, nokto; kulpo, malespero, morto. Krom Georg Heym, Ernst Stadler kaj Franz Werfel li apartenis al la plej gravaj reprezentantoj de la germanlingva malfrua ekspresionismo. En lia de Charles Baudelaire kaj Arthur Rimbaud influita poemfarado dominas metaforoj de tristeco kaj naŭzo antaŭ la mondo. Liriko havas sintenon rezignivan kaj antaŭsentas la pereon.
Vivo
Estante filo de riĉa komercisto pri feraĵoj li frekventis gimnazion en Salcburgo, kion li interrompis. Poste li sensukcese laboris kiel farmacisto. La incesta rilato kun la fratino dedukteblas el pluraj poemoj. Je la komenco de la Unua mondmilito Trakl senditis fronten kiel apotekisto. Pro travivaĵoj ĉe la Batalo de Gródek, al kio li reagis en fama poeziaĵo samtitola, li suferis nervokolapson. Post trodozo da kokaino li mortis en lazareto apud Krakovo; jam antaŭe li estis provinta plurfoje sin mortigi.
Graveco
Jam kiel gimnaziano Trakl publikigis poemojn kaj dramfragmentojn. Furoris lia teksto Vorstadt im Föhn kiu povis aperi en 1913 pere de Robert Müller en la grava insbruka avangardisma gazeto "Der Brenner" de Ludwig von Ficker. Ties centra metaforo de buĉejo transportas la kruelecon kaj morbidecon homajn en idilian pejzaĝon. Liaj fruaj verkoj estis ankoraŭ forme tradiciaj: tamen jam en ili senteblas lia propra, melankolia stilo. La bazaj spertoj de ekzistadisma, mutiganta senhejmeco ("Es ist ein namenloses Unglück, wenn einem die Welt entzweibricht! / Tio estas sennomebla malfeliĉo: la mondo rompiĝanta al oni!") aperas en atmosfere densa liriko. Ĝi surprizigis pri nekutima kolormetaforado kaj impresis i.a. ankaŭ Martin Heidegger.
Asteriks la Gaŭlo
Asteriks la Gaŭlo estas la unua bildstria libro pri aventuroj de Asteriks kaj liaj amikoj. La originala verko aperis en la franca en 1961. La esperantan version faris internacia tradukrondo. Ĝi aperis sen jarindiko (1979) ĉe eldonejo Delta en Stuttgart. La verkaĵo enpreniĝis en la liston de la 100 (plej signifaj) libroj de la 20-a jarcento laŭ Le Monde.
Provinco Cuando Cubango
La provinco havas sian nomon de la du riveroj Cuando kaj Cubango, el kiuj la unua trafluas la orientan kaj la dua la okcidentan partojn de la provinco. En la sudo de la provinco etne dominas la ŝindongoj, en la centro kaj nordo la gangeloj, kaj ankaŭ ekstas vivteritorioj de la kojsanoj.
Polanka nad Odrou
Polanka nad Odrou estas eksa municipo, katastra teritorio kaj ekde la 24-a de novembro 1990 ankaŭ urboparto sudokcidente de Ostrava en Ĉeĥio. Polanka havas areon 17,3 km² kaj. Tra la urboparto trafluas rivero Odra, laŭ kiu estis derivita parto de la nomo. Parto de la urba parto estas ankaŭ Nacia natura retervejo Polanská Niva, kies parto estas ankaŭ enmembrigita en Protektatan pejzaĝan regionon Poodří. Devene la teritorio de Polanka nad Odrou membriĝis en du katastrajn teritoriojn: Horní Polanka (la norda parto) kaj Dolní Polanka (la suda parto).
Asteriks la Gaŭlo
Ŝajnas ke la vilaĝanoj konstante havas la miraklajn fortojn kiujn donas la sorĉa trinkaĵo de la druido sed tamen ili en apartaj festaj okazoj trinkas la miksaĵon - en postaj volumoj la trinkaĵo nur donas fortojn dum malmultaj horoj post la trinkado, al ĉiu ajn homo kun escepto de Obeliks, kiu kiel bebo akcidente enfalis la kaldronon de jam ne plu bolanta miksaĵo, gutis grandan kvanton kaj tial konstante havas miraklan fortecon. Videblas ke la vilaĝa forĝisto Tutaŭtomatiks per sia nuda pugno martelas ardantan feron, kaj lia aspekto forte malsamas kompare al la postaj bildstriaj volumoj. Ankaŭ Julio Cezaro aspektas malsame kompare al la postaj volumoj: li havas pli mallongajn harojn, pli malgrandas kaj iom pli larĝas, kaj lia laŭra krono aspektas alie - krome en la unua paĝo de la bildstrio li havas alian nazon ol en ĉiuj aliaj bildigoj. La bardo Malmuziks fine de la unua aventuro partoprenas la festenon de ĉiuj vilaĝanoj, kunmanĝas kaj kuntrinkas - en la postaj volumoj li kutime estas fiksita al arbo kaj lia buŝo estas ŝtopita, por deteni lin de kantado.
La dua volumo de la serio post la libro Asteriks la Gaŭlo en la franca lingvo estis La Serpe d'or ("la ora falĉileto"). Tamen en aliaj lingvoj la sinsekvo de la volumoj estas alia, ekzemple en la germana lingvo la sekva, dua volumo estas Asteriks kaj Kleopatra, kaj en Esperanto la sekva volumo fariĝis Asteriks gladiatoro.
Ĉar la originala desegnaĵo de la paĝo 31 perdiĝis post la unua presado, ĝi poste redesegniĝis, tamen ne fare de la origina desegnisto Albert Uderzo, sed fare de lia frato Marcel Uderzo.
Georg Trakl
Graveco
La poezio iĝis ripetfoje nova patrujo por la poeto. Dumvive Trakl povis eldoni nur la volumon Gedichte, en konekto kun la por la Ekspresionismo decida serio Der jüngste Tag de (prizorgita de Kurt Wolff, 1913).
Inter la postmorte eldonitaj verkoj nombriĝas Sebastian im Traum (1915), Gesang des Abgeschiedenen (1933) kaj la kolekto de prozpoemoj Offenbarung und Untergang (1947). Rainer Maria Rilke taksis la enigmozan-malhelan lirikadon de Trakl "kvazaŭ konstruita sur paŭzoj" kaj "kvazaŭ kelkaj septoj ĉirkaŭ la nedireblo".
Aperis en Esperanto
Flustrite en posttagmezon ; Aŭtuno beata ; L’aŭtuno de l’solulo ; Disfalo ; Vintra krepusko ; Vintra vespero ; Vintre ; Homaro ; Grodek / trad. de Guido Holz
Peter Christian Skovgaard
Peter Christian Thamsen SKOVGAARD (naskiĝinta la apud Ringsted, mortinta la  en Kopenhago) estis dana pentristo de la Ora epoko. Li estis la patro de la pentristoj Joakim Skovgaard kaj Niels Kristian Skovgaard.
Georg Trakl
Aperis en Esperanto
Poemoj. Trad. Vilhelmo Lutermano
Peter Christian Skovgaard
Vivo
Skovgaard studis ĉe la Dana akademio de belaj artoj en Kopenhago i.a. ĉe Johann Ludwig Lund, sed la akademia etoso ne kongruis al lia temperamento. Pli influis lin Niels Lauritz Høyen kiel konsilisto kaj Johan Thomas Lundbye; li pentris laŭnature kaj faris portretojn, sed ankaŭ internajn scenojn kun personoj.
Tuj li iĝis grava rakontisto de dana naturo per la verko Skogsparti vid Jægerspris(1843), kiun aĉetis la Reĝa portretgalerio. En la jaro 1845 li gajnis medalon ĉeekspozicie. En 1854 li vojaĝis al Sicilio; li revenis al Italujo en la jaro 1869-a.
En 1860 li iĝis profesoro sed nur en 1864 membro de la Akademio de la plastikaj artoj. En 1874 li nomumitis Kavaliro de la Dannebrog-ordeno Li pentris multon pri diversaj partoj de Danlando, ĉefe en la Jægersborg-cervoparko kiu troviĝas norde de Kopenhago. La lastaj grandaj bildoj kiujn li faris (1875) montras Someran tagon en la Jægersborg-cervoparko antaŭ fulmotondro kiu troviĝas en la Kopenhago-galerio.