cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miĥa (profeto)
Biografio
Lia nomo, longaforme Miĥajahu, estas kutime tradukata ankaŭ per "Kiu estas kiel Javeo?" aŭ “li kiu estas kiel Javeo”.
Lia nomo kiel profeto estas menciita en la Libro de Jeremia en 26, 18, kaj en la Evangelio laŭ Mateo 2, 1.
Lia predikado trairis la sulkon de tiuj de la antaŭaj profetoj: revenigi la regnon de Judujo al la ĝusta kaj ekskluziva rilato kun Dio.
Coileagan an Udal
Coileagan an Udal, Rubha an Udail aŭ en la angla nomo  The Udal estas malgranda duoninsulo sur North Uist, unu el la hibridaj insuloj en Skotlando. La duoninsulo estis multkultura setlejo, kiu estis elfosita inter 1963 kaj la 1990aj jaroj. Kiel ĉe la Jarlokorto sur Ŝetlando oni trovis en Coileagan an Udal en nur cent metroj la restaĵojn de ĉ. 5000 jara setlejo.
'Coileagan an Udaldividiĝas en tri partoj. La plej frua estas junŝtonepoka ĝis frua bronzepoka. Ĝi troviĝas ĉe la hodiaŭa marbordo.
En la lando ekzistas du grandaj ŝtonrubaj montoj, nome Udal norda kaj Udal suda. Udal Norda havas en preskaŭ 30 horizontoj la strukturojn de preskaŭ du jarmiloj: de la juna ferepoko, de la Piktoj, de Vikingoj, de la mezepoko kaj de la nova tempo. Elfosinte tion oni detruas la stratumojn. Kio restis estas kvazaŭ arkeologia ŝtonrompejo.
En Udal Suda oni malkovris unue du raddomojn.
Jenő Medveczky
Jenő Medveczky [medvecki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Medveczky Jenő estis hungara pentristo, grafikisto, ilustristo. Lia nobela antaŭnomo estis medveczei [medvecei]. Jenő Medveczky naskiĝis la  en Savnik (Hungara reĝlando, nuntempa Spišský Štiavnik en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Frederico Chaves Guedes
Ekde la jaro 2009 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Fluminense FC en la kvartalo Laranjeiras de Rio-de-Ĵanejro - antaŭe li profesiis de 2005 ĝis 2009 en la franca klubo Olympique Lyonnais de Liono. Krome Fred ekde la jaro 2005 estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, matĉe en la nacia teamo tiam rekoneblis per la numero "9", kaj pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tiam rekoneblis per la numero "18".
Jenő Medveczky
Biografio
Jenő Medveczky akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Lia plej grava instruisto estis János Vaszary (pentristo). En 1927 helpe de stipendio li studvojaĝis al Parizo, poste kun alia stipendio en la jaroj 1929, 1930 al Romo. Hejmenveninta li aliĝis al rondo de Vaszary. Dum la 2-a mondmilito li estis soldato. En la jaroj 1946 kaj 1947 li vivis en Pécs, poste li revenis al Budapeŝto. Li ricevis kelkajn premiojn.
Sid Vicious
John Simon Ritchie-Beverly [Ĝon Simon Riĉi-Beverli], plej konata kiel Sid Vicious [Sid Viŝus], estis angla punka muzikisto kaj membro de Sex Pistols [sekspistoloj]. Li mortis per trodozo kiam li aĝis 21 jarojn.
(10848) 1995 BD1
(10848) 1995 BD1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
2022
2022 estis normala jaro komenciĝanta sabate (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2022 post Kristo okazis, interalie:
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Kazurō Watanabe
. Li estas ano de la Japana societo de astronomio kaj de la Orienta Astronomia asocio.
Li estas aŭtoro aŭ kunaŭtoro de pluraj libroj pri astronomio, inter kiuj : Li kunlaboras al la revuo 月刊天文ガイド, Gekkan tenmon gaido = "Monata astronomia gvido"
Kun pluraj junaj disĉiploj li kunmalkovris 670 asteroidojn (inter kiuj la planedeto 46610 Bésixdouze nomita alude al la asteroido B 612 de la Eta Princo de Antoine de Saint-Exupéry).
La asteroido 4155 Watanabe estis nomita en lia honoro.
Germana Muzika Arkivo
La Germana Muzika Arkivo (Deutsche Musikarchiv) estas muzikbiblioteko kiu kolektas ĉiujn en Germanio eldonitajn sonregistraĵojn kaj partiturojn. Ĝi havas sian sidejon en la vilao Siemens en Berlino-Lankwitz, kvartalo de la urbodistrikto Steglitz-Zehlendorf de Berlino.
Sinfónica de la Juventud Venezolana Simón Bolívar
La Sinfónica de la Juventud Venezolana Simón Bolívar estas la landa junulara sinfoniorkestro de Venezuelo. Ĝi estis fondita en 1975 de la venezuela ekonomikisto kaj muzikisto José Antonio Abreu.
La nomo de la orkestro omaĝas Simón Bolívar, la liberigiston de sudameriko.
La junulara orkestro «Simón Bolívar» estas la plej elstara el - intertempe jam - 30 profesiaj orkestroj apartenantaj al Fundación del Estado para el Sistema de Orquesta Juvenil e Infantil de Venezuela (FESNOJIV). Tiu ŝtate subvenciata programo, ĉie nomata «El Sistemo», celas doni al infanoj kaj junuloj - aparte al tiuj el la ladkvartaloj - solidan muzikan edukadon kaj doni vivoŝancon al ili. Senkoste ili ricevas muzikinstrumenton kaj -instruadon per tiu tutmonde unika sistemo.
Plej konata ano de la orkestro estas Gustavo Dudamel. En 1999, kiam li aĝis 18, li fariĝis dirigento de la junulara orkestro.
Registraĵoj
Sub la dirigentado de Gustavo Dudamel la orkestro registris plurajn lumdiskojn, interalie sinfoniojn de Ludwig van Beethoven kaj Gustav Mahler (aperintaj ĉe Deutsche Grammophon). En aŭgusto 2007 la orkestro ludis unuafoje ĉe la renomaj Londonaj promenadaj koncertoj ("Proms").
Zitlala
Zitlala estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Zitlala. Zitlala apartenas al la regiono Centro, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj situas en la centro de ĝi. Krome al tiu regiono apartenas dek-du aliaj komunumoj. Al Zitlala apartenas entute 30 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12074.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19718 loĝantojn. El tiuj estis 9327 viroj kaj 10391 virinoj. La komunumo havas surfacon de 308,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1400 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1000 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND °C.
Gioia Sannitica
Gioia Sannitica estas komunumo de Italio.
Zitlala
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 14548 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 8842 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 60,78 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
9420 de la loĝantoj de Zitlala en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 4563 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 48,44 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 57,76 % (3004 el 5201 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 36,95 (1559 el 4219 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 14548 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 14009 apartenis al la katolika religio. 539 personoj apartenis al aliaj religioj.
Mezosfero (atmosfero)
La mezosfero (de la greka μέση, mési „mezo“ kajσφαίρα, sfera „globo“) estas la meza el la kvin tavoloj de la teratmosfero kaj parto de jonosfero kaj homosfero.
Ĝi estas limigita direkte al la Tero per la stratopaŭzo (en alteco de proksimume 50 km) kaj supre per la mezopaŭzo (en alteco de 80 ĝis 85 km) de la termosfero. Pro la tie ekstreme maldensa aero kaj la fakto, ke preskaŭ ne plu ekzistas ozono tie kaj la energiriĉa UV-radiado okazas en la stratosfero, la temperaturo denove sinkas de proksimume 0 °C je la stratopaŭzo kun sezonaj variadoj al meznombre proksimume -90 °C en proksimuma alteco de 80 km. La malpliiĝo de la temperaturo je proksimume 3 K/km estas konsiderinde pli malgranda ol en la troposfero. Poste la temperaturo denove restas konstanta kaj nur en la termosfero denove forte plialtiĝas - laŭ la sunaktiveco - al ĝis 2.000 °C. En la mezosfero ekzistas cirkulado de la somerpoluso al la vintropoluso, kiu kaŭzas suprentransporton de aeramasoj regione de la somerpoluso kaj sobtransporton regione de la vintropoluso. Kaŭze de la kun tio ligita adiabata plimalvarmiĝo kaj plivarmiĝo de la aero la mezosfero somere estas konsiderinde pli malvarma (130-150 K) ol vintre.
Bonzo
Bonzo estas budhisma pastro aŭ monaĥo. La vorto bonzo devenas el la japana lingvo: 坊主, bōzu (monaĥejestro).
Johano Georgo la 3-a (Saksio)
Johano Georgo la 3-a (naskiĝinta la en Dresdeno, mortinta la  en Tübingen) el la dinastio Wettin estis ekde 1680 elektoprinco de Saksio kaj regna arkimarŝalo. Lia patro estis Johano Georgo la 2-a (Saksio).
Vivo
Johano Georgo estis bonkaraktera kaj politike celorientiĝanta princo. Post fruaj bataloj kontraŭ la francoj, partoprenado je registaraĵoj kaj transpreno de la Landa voktejo Supra Luzacio en 1672 li posteulis bone preparite la patron. Li bridis la kortegan diboĉemon kaj reduktis la tro grandan nombron da korteganoj. Kontraŭ la albertidaj flankaj linioj li ekde la komenco klare insitis pri siaj superaj rajtoj. Nek fideleco je la imperiestro kaj antaŭenpuŝo de la regna ideo mankis krom lia milita talento.
Kiel regna princo li gvidis siajn trupojn kontraŭ turkoj kaj francoj kaj mem partoprenis en 1683 la Batalon de Vieno. En 1690 li ĉfekomandis la regnan armeon kontraŭ Franclando. En Elekto-Sakio li kreis ĉiam pretan milicon, la Sekretan militkonsilion (1684), la kadetejon (1687). La saksajn pretendojn je Lauenburg post la morto de la lasta duko (1689) li tro malkonsekvence sekvis kaj finfine sensukcese.
Graveco
Johano Georgo, kvankam li de multaj taksitis saksia Marso, ankaŭ tre interesiĝis pri taga politiko kaj flegado de kulturo kaj artoj. Philipp Jacob Spener servis al li inter 1686 kaj 1691 ĝis kiam li maldungitis en la ofico de supera kortega predikisto. Lia duka moŝto mortis dum kampanjo en Franclando kiun li partoprenis malgraŭ korpaj problemoj.
Fonto
Blaschke, Karlheinz, "Johann Georg III." ĉe: Neue Deutsche Biographie 10 (1974), p. 527 (tie ĉi interrete)
1504 Lappeenranta
1504 Lappeenranta estas malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la finnlanda urbo Lappeenranta.
Stefano Bottoni
Stefano Bottoni estas itala historiisto naskita en Bolonjo (Italujo) la 7-an de julio 1977.
Kariero
Bottoni diplomitiĝis en 2001 kun kvalifiko summa cum laude pri historio de Orient-Eŭropo. La titolo de la laboraĵo Le minoranze ungheresi nell’Europa centro-orientale 1944-1948. Li doktoriĝis en 2005 kun disertacio Territorialità e politica etnica in Europa centro-orientale: il caso della Regione Autonoma Ungherese in Romania, 1952-1960
Lajos Makara
MAKARA Lajos (pro. makara) estis hungara kuracisto pri kirurgio, universitata profesoro naskita en Pápa la 20-an de marto 1862 kaj mortinta en Koloĵvaro la 5-an de novembro 1915.
Biografio
Lajos Makara studis en la Universitato de Budapeŝto. Komence li laboris en la Anatomia Instituto de Budapeŝto, poste en la kirurgikliniko de József Kovács. En 1898 li havigis kvalifikon de privatprofesoro. De 1905 li estis publika ordinara profesoro de la Universitato de Koloĵvaro pri kirurgio. Li havis meritojn en la kampo pri anatomia kirurgio kaj en la elaborado de la preparativoperacia tekniko.
Paraleltonalo
Paralleltonaloj estas en la muzikteorio maĵoraj kaj minoraj tonaloj, kiuj estas notitaj kun la samaj antaŭsignoj. Superrigardon super la paraleltonaloj donas la kvintociklo.
Ekzemplo: D-maĵoro kaj b-minoro havas la samajn antaŭsignojn (du diesoj: F♯ kaj C♯). Oni diras:
Paraleltonaloj ĉiam estas tercioparencaj tonaloj (B estas etan tercion pli malalta ol D, resp. D estas etan tercion pli alta ol B).
Trisonoj elprenitaj el paraleltonaloj nomiĝas paralelakordoj. En la funkciteorio, kiu devenas el la germanlingvaj regionoj, paralelakordoj estas signitaj per p resp. P, ekz. Tp = minorparalelo de maĵor-toniko, Dp = minorparalelo de maĵordominanto, dP = maĵorparalelo de minordominanto ktp.
La paraleltonalo pri toniko ankaŭ nomiĝas tonikoparalelo kaj pokaze markita laŭ maĵoro kaj minoro per Tp, TP, tP, tp.
Plua speco de maĵora / minora parenceco estas la varianttonaloj.
Minorparalelo
Pri ĉiu maĵortonalo ekzistas minorparalelo uzanta la samajn tonojn. Ĉi tiu nomĝas minorparalelo pri la koncerna maĵortonalo. Ĝia Baza tono situas ĉiam etan tercion sub la maĵortonalo.
Ekzemploj:
Intervalgrandoj de la maĵorgamo (1 = plentono, ½ = duontono):
Intervalgrandoj de la minorgamo (1 = plentono ½ = duontono):
Henri Laurens
Henri LAURENS (18a de Februaro, 1885 – 5a de Majo, 1954) estis franca skulptisto kaj ilustristo.
Paraleltonalo
Minorparalelo
Komparo de la du intervalŝablonoj:
Henri Laurens
Henri Laurens laboris kiel ŝtonmasonisto antaŭ iĝi skulptisto. En 1899 li studis desegnadon, kaj li produktis verkojn kiuj estis tre influitaj de la populareco de Auguste Rodin.
Paraleltonalo
Maĵorparalelo
La maĵorparalelo estas la malo de minorparalelo.
Por iri ekde la minortonalo al maĵorparalelo, oni devas uzi la maĵortonalon kun la samaj antaŭsignoj. La baza tono tiam situas etan tercion pli alta (1-½ tonpaŝoj). La maĵorparalelo do havas la saman tonmaterialon kaj la samajn antaŭsignojn. Per tio la duontonaj paŝoj forŝoviĝas ekde minoro (2-3, 5-6) al maĵoro (3-4, 7-8).
Ekzemplo:
Henri Laurens
Plurtalenta, Laurens laborkis por afiŝoj, kaj kolaĝo, estis gravuristo kaj kreis teatrodesegnadon kaj dekoracion. En 1915 li ilustris libron por sia amiko, la verkisto Pierre Reverdy.
En 1937 li ricevis la premion Helena Rubinstein, kio rezultis en aldonaj komisioj. En 1938 li kunhavis ekspozicion kun Braque kaj Picasso kiu veturis al ĉefaj urboj de Skandinavio. En 1947, li farus presaĵojn por librilustraĵoj. En 1948 li ekspoziciis en la grava internacia Venecia Bienalo. Tiun saman jaron, li ekspoziciis ĉe la Galerie d'Art Moderne en Bazelo, Svisio.
Multaj el liaj skulptaĵoj estas amasaj objektoj. Ekzemplo de tiu stilo estas la monumenta peco Amfiono, kiun li dekomence desegnis je pli malgranda skalo antaŭ krei la finan version de 1952 por la Ciudad Universitaria de Caracas, Karakaso, post peto el la arkitekto Carlos Raúl Villanueva.
La skulpta verkaro de Laurens influis la verkaron de arkitekto Jørn Utzon, fama pro la Sidneja Operejo, precize ĉe tombo fare de Laurens por aviadisto desegnita por la tombejo de Montparnasse, Parizo, en 1924.
2033
2033 estos normala jaro komenciĝanta sabate (vidu ĉi tie kalendaron).
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Zvenigorodskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Zvenigorodskaja (Звенигородская) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Frunzensko-Primorskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
Johannes Pullois
Johannes (Jan) Pullois (oni trafas sur multajn diversajn skribmanierojn: Pillays, Pilloys, Pylois, Pyloys, Pyllois, Puilloys, Puylloys, Puyllois) (supozeble Pulle, hodiaŭ urboparto de Zandhoven, unuan duonon de la 15-a jarcento - Antverpeno, 23-an de aŭgusto 1478) estis nederlanda polifoniisto de la renesanco, kiu aktivis kaj en la Malaltaj Landoj kaj en Italio. Li estis ano de la unua generacio de nederlandaj polifoniistoj, kiuj eksportis sian stilon al Italio.
Vivo
Pullois supozeble naskiĝis en Pulle, proksime de Antverpeno, sed nenion oni scias pri lia vivo, ĝis kiam li iĝis kantisto ĉe la Katedralo de Nia Sinjorino (Antverpeno) en 1443. Li estis forrifuzata dum aŭskultado antaŭ la burgonja kortegokapelo de Filipo la bona. En 1447 li translokiĝis al Romo, kie li kantis en la papa kapelo ĝis 1468. Li revenis al Antverpeno kaj iĝis rezidanta kanoniko ĉe la sama preĝejo, kie li jam aktivis en la 1440-aj jaroj, kaj li mortis tie en 1478. Dum sia kariero li estis kolego de Johannes Philibert kaj de la fama Johannes Ockeghem.
Zvenigorodskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Johannes Pullois
Muziko
Estas konservita nur unu kompleta mesciklo, la trivoĉa "Missa sine nomine", kiu eble datiĝas el la 1450-aj jaroj. Temas pri unu el la plej fruaj kompletaj mescikloj, kiun oni komponis sur la eŭropa kontinento kaj montras tiom da influo deflanke de la angla muziko, ke la verko dumtempe estis taksita kiel verko de anonima angla komponisto.
Pullois skribis ankaŭ kristnaskomoteton "Flos de spina", kiu stile parencas al verko de Johannes Ockeghem kaj kiun li eble skribis dum sia restado en Italio. Ankoraŭ konserviĝis alia moteto, "Victime paschali laudes", kaj tri ekleziaj kontrafakturoj de profanaj kantoj.
Li skribis ankaŭ 14 profanajn kantojn (inter ili la tri kontrafakturoj), kiujn oni trovis en diversaj italaj kaj germanaj fontoj.
Etero (kemio)
Etero, en la organika kemio kaj biokemio, estas funkcia grupo, kombiniĝo de du alkoholoj, kun ĝenerala formulo R-O-R', kie R kaj R' estas akilaj grupoj.
La plej konata etero estas la dietila etero (anestezilo, narkotaĵo): CH3CH2OCH2CH3.
La reakcio de etersintezado estas:
alkoholo + alkoholo | etero + akvo
Guárico
Guárico estas unu el la 23 subŝtatoj kiuj konsistigas Venezuelon. La subŝtato, kiu estas en la nordo de Venezuelo, limas Karabobo, Aragua kaj Miranda en la nordo, Anzoátegui en la oriento, Bolivaro kaj Apure en la sudo kaj Barinas kaj Cojedes en la okcidento.
Historio
La hispanoj alvenis en la regionon en la 16-a jarcento, konkeris ĝin kaj ĝi restis sub ilia kontrolo ĝis la 19-a jarcento.
Dum la Venezuela Milito de Sendependeco, pluraj gravaj bataloj okazis en la teritorioj de la hodiaŭa subŝtato. Post la milito, en la 1820-aj jaroj, la areo estis aldonita al la granda Respubliko de Kolombio kaj post ke ĝi diseriĝis en 1830, la areo estis transdonita al Venezuelo. Venezuelo estis dividita en provincojn kaj la areo iĝis parto de provinco Karakas. En 1848 la provinco de Guárico estis kreita. La origino de la nomo estas de la rivero Guárico kiu fluas en la areo.
En 1881, la subŝtato estis unuigita kun pluraj aliaj subŝtatoj en sia regiono al la "Granda Miranda Ŝtato", sed ĝi estis disigita en ĝiaj komponentoj en 1899.
En 1934, la subŝtata ĉefurbo estis translokigita al San Juan de los Moros.
Ekonomio
La ekonomio de Guárico estas bazita sur agrikulturo, kiu inkludas, interalie, la kultivadon de rizo, maizo kaj sorgo, naftoproduktadon, bestbredado kaj minadon.
Hieronimo (la 1-a) Praetorius
Vivo
Devenante el muzikista familio, li ricevis sian unuan muzikan edukadon de sia patro Jacob Praetorius (1520-1586), orgenisto. Sian edukadon li daŭrigis poste en Kolonjo.
En la jaro 1580 li alprenis la postenon de kantoro en Erfurto. En la jaro 1582 li revenis al sia hejmurbo por transpreni post la morto de sia patro ties oficon ĉe la Hamburga S-kta-Jacobi-Preĝejo. Kadre de sia laboro li ankaŭ funkciis kiel eklezia sekretario. En 1596 li reiris al Gröningen kiel li renkontiĝis kun Michael Praetorius kaj Hans Leo Hassler; supozeble li familiariĝis al ilia muziko kaj per tio al la tiutempa nuziko de la Venecia skolo.
Hieronimo havis kvar filojn kaj tri filinojn. Ankaŭ tiuj iĝis muzikistoj Jacob, Michael kaj Johann. Li agis en Hamburgo ĝis sia morto en la jaro 1629.
Muziko kaj influo
Lia kompona verkaro ampleksas prefere sakralajn verkojn. Precipe li kreis verkojn por orgeno kaj voĉkantan muzikon. Tiuj estas antaŭ ĉio ĥoraloj, meso, kyrieoj, psalmoj, 10 muzikigoj de la magnificato samkiel himnoj, plejparte en la Latina. Oni rigardas lin kiel unu el la iniciintoj de la Nordgermana orgenskolo. Dum sia vivo li ĝuis altan respekton en Hamburgo, ĉar li multe meritis pro la evoluo de la Hamburga muzika vivo.
La plejparto de lia muziko estas plurĥora laŭ Venecia stilo, uzante multajn apartajn voĉojn en diversajn grupoj. Tiuj ĉi komponaĵoj estas la unuaj en Nordgermanio, kiuj sekvas la Venecian plurĥoran stilon. La grando de tiuj ĥoroj oscilas inter 8 kaj 20 membroj. Tio signifas, ke Praetorius disponis pri alte kvalifikitaj muzikistoj kapablaj venki la malfacilaĝojn, kiuj enestas liajn komponaĵojn.
Dum li skribis laŭ la Venecia stilo, aliflanke li estas konservativa pro la uzado de la latina kaj la evitado de la basso continuo, kiun fervore alprenis multaj el aliaj Germanaj komponistoj tiutempaj. La plejgranda parto el lia voĉkanta muziko estas a cappella-muziko.
Praetorius estis la unua komponisto, kiu kompilis kolekton de kvarvoĉaj Germanaj ĥoraloj kun orgenakompano, sonoro iĝonte stanndardo en la protestantaj preĝejoj dum kelkaj jarcentoj. La muziko de tiu ĉi kolekto enhavas 88 komponaĵojn el kvar preĝejoj en Hamburgo, el kiuj 21 estas muzikigaĵoj de li mem.
kelkaj el liaj orgenverkoj transvivis, inkluzive naŭ muzikigoj de la magnifikato en la kontrapunkta cantus firmus-stilo. Krome en multnombraj Germanaj kolektoj ekzistas anonimaj verkoj, kiun oni nuntempe kontribuas al Hieronimo Praetorius.
Kontrafakturo
Laŭ la moderna muzikteorio oni ankaŭ parolas pri kontrafakturo, se oni komponas novan melodion pri la harmonia skemo de muzikaĵo. Tiu ĉipraktiko antaŭ ĉio troviĝas en la moderna ĵazo.
Ankaŭ la kontraŭa procedo estas kontrafakturo: La transversigado resp. la (banala, triviala) uzado de religiaj tekstoj por profanaj celoj. Parencaj nocioj estas parodio, palinodio kaj travestio
Yusuke Minagawa
Yusuke Minagawa (japane 皆川 佑介, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2014 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Lavaux
Lavaux - france, prononco - estas inter alie
Robinho
Robinho (naskiĝis la ) estas brazila futbalisto. Li kadre de la brazila nacia teamo de futbalo partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2006 en Germanio kaj en la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko.
2039
Dum la jaro 2039 post Kristo okazos, interalie:
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
17046 Kenway
17046 Kenway estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Nomo
Ĝia nomo honoras Gaetan Kristian Kenway, gajninton de la dua rango en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro lia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Martingrove Collegiate Institute de Marystown (Novlando kaj Labradoro, Kanado).
Ödön Makai
MAKAI Ödön (pro. makai) estis hungara juristo, advokato naskita en Nagyszentmiklós la 27-an de oktobro 1889 kaj mortinta en Budapeŝto la 16-an de februaro 1937.
Biografio
Ödön Makai estis bofrato kaj tutelpatro de poeto Attila József, edzo de Jolán József, pli poste de Etelka József. Li helpis bonvoleme la poeton en lia kariero.
Dubinné
Situo
Dubinné situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Bardejov troviĝas je 15 km.
Gergovia
Gergovia estis apenaŭ alirebla monta urbo de la Arvernoj en antikva Gaŭlujo. Ĝi situas iom sude de Augustonemetum (la nuna Clermont-Ferrand) sur altebenaĵo 744 metrojn alta, 1500 metrojn longa kja 600 metrojn larĝa. Ĝin defendis sukcese Vercingetoriks kontraŭ Julio Cezaro en la jaro 52-a a.K. Vilaĝo situanta ĉe la suda piedo de la altebenaĵo ĝis hodiaŭ nomiĝas Gergovie.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 7. Leipzig 1907, p. 630, kio legeblas tie ĉi interrete.
Mike Bongiorno
Michael Nicholas Salvatore BONGIORNO, pli fama kiel Mike Bongiorno (New York, 26-an de majo 1924 – Monte Carlo, 8-an de septembro 2009), estis usona televida prezentisto naturalizita itala.
Kune kun Pippo Baudo, Corrado, Enzo Tortora kaj Raimondo Vianello, li estis unu el la plej famaj homoj de la itala televido ekde ĝia naskiĝo.
Historio
Mike Bongiorno estis la filo de torina patrino, la patra avo, Michelangelo Bongiorno, estis elmigrulo el Campofelice di Fitalia. Dum la dua mondmilito, li estis kaptita de Gestapo kaj metis lin dorse kontraŭ la muron, sed li saviĝis ĉar li havis usonajn dokumentojn. Do la germanoj portis lin en la malliberejo de Sankta Vittore en Milano, kie restis ĝis 7 monatoj, por esti poste deportita unue al koncentrejo de Bolzano (kie estis atestanto de kruelaĵoj faritaj de Michael Seifert, kromnomo "Misha"), poste al koncentrejo aŭstria de Mauthausen. Li estis liberigita antaŭ ol la fino de la milito danke al ŝanĝo de militaj malliberuloj inter Usono kaj Germanio.
La nokto inter la 7-a kaj la 8-a de septembro 2009, li mortis je 85-aĝa, pro infarkto dum li estas en la hotelo Metropole de Monte Carlo por pasigi mallongan ferion.
Magistreco "pro honoro"
Dum aŭtuno 2007 Mike Bongiorno estis ordenita per magistro honoris causa pri televidilo, kino kaj aŭdvidea produko ĉe la IULM de Milano. Dum tia okazo, la 14-an de decembro, li faris lectio magistralis da 40 minutoj.
Cockatoo
Cockatoo estas urbeto en Viktorio, Aŭstralio. Ĝi situas 48 kilometrojn sud-oriente for el Melburno. Laŭ la lasta popolnombrado, 4.560 homoj loĝas en Cockatoo.
Hispana pasero
Hispana pasero aŭ Salikopasero (Passer hispaniolensis) estas mezgranda paseroforma birdo de la familio de Paseredoj kaj genro de Paseroj, kiu estas la tipa genro en la familio kaj ordo. Ĝi troviĝas en la Mediteranea regiono kaj sudokcidenta kaj centra Azio.
(10852) 1995 CK
(10852) 1995 CK estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Hispana pasero
Ĝi estas pasero tre parenca kaj simila al Dompasero kaj ambaŭ specioj montras ties proksiman rilaton per "biologia miksaĵo" de hibridado en la mediteranea regiono, kiu komplikas la taksonomion de tiu specio: en norda Italio ĝi hibridiĝas kun Dompasero kaj kreas hibridon - nome italan paseron, kiu havas karakterojn de ambaŭ specioj.
Loĝ-areo
Ĝi loĝas ĉirkaŭ Mediteraneo, Turkio ĝis centra Azio. Ĝi estas ne migranta, nur nordorientaj populacioj estas migrademaj vintre. Simile al la aliaj paseroj ĝi povas loĝi ĉe homaj loĝejoj, sub aleroj, arbaretaroj, arbustaroj, sed ofte ili nestas ankaŭ ĉe riveroj aŭ aliaj humidaj lokoj.
Aspekto
La du subspecioj diferencas malmulte en eluzita reprodukta plumaro, sed ambaŭ seksoj estas tre distingaj en freŝa vintra plumaro, kun la orienta subspecio P. h. transcaspicus pli pala kun malpli da bruno.
La voĉo de la Hispana pasero estas simila al tiu de la Dompasero. La masklo faras alvokon iom diferencan al tiu de la Dompasero kiam ceremonie memmontriĝas ĉe sia nesto. Tiu alvoko estas paro de stridaj, dusilabaj ĉirpoj, similaj al tiuj de la Dompasero, sed pli laŭtaj kaj altatonaj, transkribitaj kiel ciŭing-ciŭing, ĉila-ĉili. Simila alvoko, pli milda kaj pli kiel la cĉilp de la Dompaseroj, estas uzata de la birdoj kiuj alvenas aŭ foriras el ripozejoj. Aliaj alvokoj de la Hispana pasero estas preskaŭ samaj kiel tiuj de la Dompaseroj. Milda kvir kvir kvir estas farata ĉeneste de parigitaj paroj, flugalvoko kvir-it estas farata de ariĝantaj birdoj, kaj alvoko ĉar-ĉar-it estas farata kiel minaco.
Taksonomio
La Hispana pasero estis unuafoje priskribata de la nederlanda zoologo Coenraad Jacob Temminck kiel Fringilla hispaniolensis, el specimeno kolektita en Algeciras, en suda Hispanio. La komuna nomo aludas al tiu priskribo de la specio el Hispanio, kvankam Hispanio estas nur malgranda parto de ties teritorio, kaj fakte en Hispanio la specio ne nomiĝas Hispana pasero, sed Maŭra pasero, rilate al habitato en Nordafriko. La nomo "Salikopasero", aludas al humida biotopo de tiu birdo, estas foje uzata, ĉefe kiam la Itala pasero estas konsiderata sama specio.
Rion-des-Landes
(jen france, okcitane Arrion) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rionnais.
Hispana pasero
Taksonomio
Oni agnoskas kutime du subspeciojn de Hispana pasero, la okcidenta nomiga subspecio hispaniolensis, kaj la orienta transcaspicus, priskribita de aŭstria ornitologo Viktor von Tschusi zu Schmidhoffen en 1902 el Ýolöten, Turkmenio. Birdoj de Anatolio kaj Kipro estas kutime konsiderataj kiel apartenantaj al P. h. transcaspicus, sed usona ornitologo Charles Vaurie konsideris ilin intermezaj, kaj zoologo Hans Kumerloeve konsideris birdojn de Ceylanpınar pli kiel P. h. hispaniolensis ol kiel P. h. transcaspicus.
Distribuado kaj vivejo
La Hispana pasero havas tre kompleksan distribuadon en la Mediteranea regiono, Makaronezio, kaj tra sudokcidenta kaj centra Azio el Turkio orienten al plej okcidenta Ĉinio. Ili reproduktiĝas ĉefe en zono de latitudo de ĉirkaŭ 15 gradoj larĝa, el la valo de Danubo kaj la Arala Maro en nordo de Libio kaj centra Irano en la sudo. Ties teritorio ege etendis pere de natura koloniigo ĉe la lastaj du jarcentoj, en Balkanoj, kie ili atingis Bulgarion, Rumanion, Serbion, kaj Moldavion el 1950 antaŭen; kaj en Makaronezio, kie ties teritorietendo estas kutime atribuata al enmeto kaj veturado per ŝipo, sed ĝi eble estas konsekvenco de natura koloniigo de migrantaj birdoj. Vagantoj estas tiom norden kiom ĝis Skotio kaj Norvegio ;
La eŭropa populacio enhavas el 2,800,000 al 6,200,000 reproduktantajn parojn aŭ 8,400,000–18,600,000 individuojn, kaj la globala populacio estas ĉirkaŭkalkulata laŭ la populacio en Eŭropo je inter 17,100,000 kaj 74,400,000 individuoj. Estis malpliiĝoj en kelkaj partoj de ties teritorio, sed oni supozas, ke ne estas tro minacata, kaj ĝi estas klasita kiel Malplej Zorgiga en la IUCN Ruĝa Listo.
La okcidenta subspecio hispaniolensis reproduktiĝas en partoj de Iberio kaj Nordafriko, kelkaj insuloj kaj en Balkanio. En Iberio ĝi estas nekomuna, kaj loĝas en la valo de la rivero Taĵo kaj sporade en la orientaj marbordoj kaj en la valoj de la riveroj Guadalquivir kaj Guadiana. Dum la Dompasero kaj la Hispana pasero formas "hibridan svarmon" en la orienta duono de Magrebo, ili kunekzistas kun malmulta hibridiĝo en la okcidenta duono. En norda Italio kaj Korsiko la Hispana pasero estas anstataŭata de la Itala pasero. Ili intergradas kun la Itala pasero en suda Italio, kaj en Malto, Kreto, kaj najbaraj insuloj kiaj Rodoso. La Hispana pasero ŝajne ne reproduktiĝas en Balearoj, la Egeaj Insuloj, Korfuo, aŭ la Peloponezo, sed ili loĝas en Sardinio, Pantelerio kaj pli malgrandaj insuloj ĉe la kontinenta marbordo. En Balkanio, ili loĝas en makuloj el Montenegro tra la valo de la Danubo en Rumanio kaj norda Vojvodino. Ĝi troviĝas en kontinenta Grekio kaj Bulgario, kie ili estas ankaŭ nekomunaj.
La Hispana pasero ŝajne setlis en Kanarioj iam, ĉar ĝi troviĝis en Lanzarote kiam naturalisto unuafoje vizitis la insulon en 1828. En la 1830-aj jaroj, ĝi estis konstatita en Fuerteventura, Gran Canaria, kaj Tenerife kaj el la 1940-aj jaroj ĝi atingis ĉiujn aliajn insulojn de Kanarioj. Ili atingis Madejron en majo de 1935, kiam nombraj paseroj estis trovataj en la insulo post naŭ tagoj de fortaj konstantaj orientaj ventoj. Ŝajne ili atingis la insulojn de Kabo-Verdo pli malpli samtempe kiel Kanariojn, kaj ĝi estis unuafoje konstatita tie en Santiago fare de Charles Darwin en 1832. El tiam ĝi atingis ĉiujn el la aliaj grandaj insuloj, en etendo kiu ne estas bone konata.
La orienta subspecio transcaspicus reproduktiĝas el Anatolio kaj Kipro tra Mezoriento kaj Centra Azio ĝis okcidenta Ĉinio. En Mezoriento ĝi reproduktiĝas tra Sirio kaj Libano ĝis tiom suden kiom ĝis Jerusalemo. Ili reproduktiĝas en orienta Turkio, sed ĝi estas tre rara reproduktanto en Irako kaj Kuvajto. Ili reproduktiĝas sporade en Azerbajĝano kaj Dagestano, norden al la valo de la Rivero Tereko. En Irano, ili reproduktiĝas en plej parto de la lando escepte en la regiono de la Persia Golfo, kaj en centra kaj norda Afganio. En Centra Azio, ili reproduktiĝas el la limaj regionoj de Turkmenio-Irano kaj Taĝikio-Afganio norden al partoj de la baseno de Sir Darja en Kazaĥio, kaj okcidenten al Lago Alakol, la Rivero Karatal, kaj angulo de Ĉinio. Ankaŭ tie ĝi etendis sian teritorion, en la areo ĉe la Lago Alakol en Kazaĥio, kie agrikulturo ne disvolviĝis ĝis la 1950-aj jaroj. Ili vintras en ebenaĵoj de la Hindia subkontinento kaj ĉe la Persia Golfo.
Kutimaro
La Hispana pasero estas tre gregema, kaj ariĝas kaj eĉ reproduktiĝas en grupoj. Vintre ili ĉefe vagadas nomadece aŭ faras regulajn migradojn.
Carlos Alberto Parreira
Carlos Alberto Parreira (naskiĝis la en Rio-de-Ĵanejro) estas brazila futbala trejnisto.
Hispana pasero
Kutimaro
Oni scias malmulte de la survivado de la Hispana pasero, kaj la maksimuma aĝo konstatita estis 11 jaroj.
Manĝado
Ili manĝas precipe semojn, same kiel aliaj paseredoj. Dum nutrado de idoj ili kaptas insektojn.
Kiel aliaj paseroj, ili manĝas ĉefe semojn de grejno kaj aliaj herboj, ankaŭ foliojn, fruktojn, kaj aliajn plantomaterialojn. Junuloj estas manĝigataj ĉefe per insektoj, kaj ankaŭ plenkreskuloj manĝas insektojn kaj aliajn animalojn dum kaj antaŭ la reprodukta sezono. La idoj estas manĝigataj preskaŭ nur per insektoj la unuajn tagojn, kaj estas grade manĝigataj de pli grandaj kvantoj de greno. Por predi insektojn, la Hispana pasero estas oportunema, manĝante ĉiun ajn insekton plej komunan. En Centra Azio, temas pri raŭpoj, formikoj, akridoj kaj griloj. Dum migrado tra Centra Azio printempe, la Hispana pasero manĝas ĉefe en rikoltejoj en kultivataj areoj, kaj dum reproduktado ilim manĝas ĉefe insektojn, naturajn plantojn, kaj semojn el la antaŭa jaro.
Nestumado
Ili konstruas malfermitajn nestojn, foje sub grandaj nestoj de cikonio, rabobirdoj aŭ hirundoj. Ili kreas koloniojn dum nestado aŭ nestas unuope. Foje en la kolonio nestas ankaŭ Dompaseroj. La nesto de la Hispana pasero estas simila al la nesto de Dompasero, sed ene estas delikate kovrita de plumoj kaj hararo. La birdino demetas 3–8 makulitajn ovojn; kaj nestas 2-3-foje jare. La idoj post la forlasado de la nesto restas kun la parencoj kaj unuiĝas are por serĉado de manĝaĵoj.
La Hispana pasero nestumas en grandaj kolonioj de tre proksimaj nestoj aŭ eĉ kunhavataj nestoj. Nestoj estas kutime situaj en arboj aŭ arbustoj, inter branĉoj aŭ sub la nestoj de pli grandaj birdoj kiaj tiuj de la Blanka cikonio. Tiuj kolonioj povas enhavi el dek parojn al centojn de miloj de paroj. La ino demetas 3–8 ovojn, kaj eloviĝo okazas post 12 tagoj, kaj elnestiĝo post ĉirkaŭ pluaj 14 tagoj. Maskloj pasas pli da tempo konstruante nestojn ol inoj.
Oscar Baumann
Oscar BAUMANN (Vieno, 1864 – Vieno, 1899) estis aŭstra kartografo, etnografo kaj esploristo.
Li studis naturan historion kaj geografion en la Universitato de Vieno, kaj en 1885 partoprenis en aŭstria ekspedicio esploronta la basenon de la rivero Kongo, estrita de Oskar Lenz. Tamen, li tuj devis abandoni tiun ekspedicion pro malsano. En 1886 li esploris etnografie en la insulo Fernando Poo. Reveninte en Eŭropon, li akiris sian doktorigon en la Universitato de Leipzig en 1888.
Baumann estis konata pro sia esplorado de la interno de Germana Orient-Afriko (kiu enhavis la teritoriojn de nuntempaj Tanzanio, Ruando kaj Burundo), kaj la farado de mapoj de la mondoregiono. En 1888 li esploris la regionon de la montaro Usambara kun la geografo Hans Meyer, en la intenco pluigi al la monto Kilimanĝaro. Tamen, lia avanco estis haltigita pro la nomita "Abuŝiria Ribelo" (1888-1889). Baumann kaj Meyer estis kaptitaj kaj retenitaj kiel ostaĝoj, kaj estis liberigitaj nur post la pago de granda elaĉeto al la ribelestro Abuŝiri Salim Ibn al-Harthi.
La plej fama misio de Baumann estis la nomita "Ekspedicio Masai" de 1891-1893, integrita de 200 membroj. En tiu ekspedicio, li faris mapojn kaj estis la unua eŭropano kiu vizitis la lagojn Eyasi, Manyara kaj la krateron de la Ngorongoro, kaj ankaŭ la unua eŭropano kiu eniris en Ruando kaj Burundo. Kiel rezulto de tiu veturo, li verkis libron titilitan "Durch Massailand zur Nilquelle (Por Masajlando ĝis la ekfluo de la Nilo) en 1894.
En 1896, Baumann estis nomumita konsulo de la Aŭstri-Hungaria Imperio en Zanzibaro. Tamen, malmultajn jarojn poste li devis reveni al Eŭropo pro malsano, kaj mortis estante nur 35-jaraĝa. Nuntempe en la Muzeo de Etnologio de Vieno estas konservata preskaŭ 3 500 artefaktoj kiujn Baumann akumulis el siaj afrikaj veturoj. Tiuj estas armiloj, laboriloj, juveloj kaj muzikinstrumentoj.
The God Delusion
The God Delusion (Esperante: La Dio-Ensorĉo) estas libro, en kiu la aŭtoro klarigas, kial oni ne devas kredi je Dio. Ĝi estis verkita de brita ateista sciencisto, Richard Dawkins. Eldonejo Bantam Books publikigis la libron en 2006.
Ekde novembro 2007 la anglalingva eldono vendiĝis pli ol 1,5 millionojn da fojoj, kaj ĝi estis la dua plej populara libro de Amazon.com dum novembro 2006. En decembro 2006, ĝi estis la kvara libro de la listo de New York Times. Multe da libroj estis skribitaj kontraŭ ĉi tiu libro.
84882 Table Mountain
84882 Table Mountain estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo James Whitney Young elde la Observatorio de Table Mountain proksime de Wrightwood (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Observatorio de Table Mountain, disvolvita de la Smizonia Institucio en 1924 por fari studojn pri la suna konstanto. En 1958, la Jet Propulsion Laboratory komencis testi sunpanelojn en la ejo, nun NASA-a instalaĵo, kie stud-grupoj pri atmosfero kaj optika astronomio kondukas ĉiutagajn sciencajn aktivojn dum la tuta jaro.
NGC 1139
NGC 1139 (aliaj indikoj — PGC 10888, MCG -3-8-38, NPM1G -14.0139) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
27810 Daveturner
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada astronomo David G. Turner, eldonisto de la Journal of the Royal Astronomical Society of Canada inter 1996 kaj 2000. Entuziasma profesoro pri astronomio kaj fiziko če la Universitato Sankta Maria en Nov-Skotio. Per fotoelektra fotometrio kaj ŝargkuplita aparato, li daŭrigis studon pri la cefeidoj.
2038
Dum la jaro 2038 post Kristo okazos, interalie:
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Palinodio
Palinodio (el greke palinodia = revoko) estas poeta procedo evoluigita en la antiko, en kiu la enhavaj informoj de jam ekzistanta alia versaĵo je ekzakta daŭrigo de ties formaj distingiloj estas renversitaj en sian malon.
Famis en la antiko la palinodio de Stesiĥoro, kiu laŭ la legendo pro poeziaĵo ofendanta la diinon Helena estis punita per blindeco, tamen pro sia revoko reakiris la vidpovon.
Poste oni uzis la nocion palinodio ĝenerale por la revoko de ĉiaspecaj ofendoj.
Agrón
Agrón estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 26 km2 kie loĝas 374 geloĝantoj, do loĝdenso estas 14.4 loĝ./km2. Agrón situas je 31 km de la provinca ĉefurbo Granada.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 374 geloĝantoj de la municipo Agrón estas 184 inoj kaj 190 viroj. En la 26-kvadratkilometra teritorio estas nur la vilaĝo, kie loĝas 368 geloĝantoj, kaj aliaj 6 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 2, 1 inoj kaj 1 viroj, kaj mortis 3, 1 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -1 (-0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 184 homoj (49.2%).
36426 Kakuda
Kakuda estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (Okajama, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Kakuda en gubernio Mijagi, riĉa je historio kaj natura beleco. De 1965, la urbo disvolvis bazon por estonta kosmaj teknologio kaj scienco kiel unu el centroj de la JAXA. La urbo ankaŭ posedas parkon kun pri-kosma muzeo kaj skalmodelo je plena skalo de la raketo H-II.
Dinamo Kievo
La futbalklubo Dinamo Kievo (Динамо aŭ plennome Футбольний Клуб Динамо Київ, prononco laŭ sistemo IFA []) estas ukraina profesia futbalklubo bazita en Kievo. Fondita en 1927 kiel parto de la sovetunia Sporta Societo Dinamo, la unua vira teamo de la klubo konkuras en la Ukraina Unua Ligo de futbalo kaj neniam ĝis nun perdis sian rajton konkuri tie. La hejma stadiono estas la Nacia Sporta Komplekso Olimpijskij, kiu havas kapaciton de 70 050 sidlokoj por spektantoj. Dinamo nedisputeble estas la plej populara futbalklubo de Ukrainio.
Ekde 1936 Dinamo elspezis sian tutan historion en la supera futbala ligo de Sovetiuno kaj poste Ukrainio. Ĝia plej sukcesa periodo estas ligita kun Valerij Lobanovskij (Валерій Лобановський), kiu kondukis la unuan viran teamon de la klubo al multnombraj naciaj kaj eŭropaj titoloj. Dinamo Kiev iĝis la sola sovetunia klubo ekster Moskvo, kiu sukcesis venki la hegemonion de moskvaj kluboj en la futbala Supera Ligo (ruse Высшая лига) de Sovetunio. La matĉoj inter la viraj teamoj de al gvidaj ligaj kluboj Spartak Moskvo kaj Dinamo Kiev fariĝis la plej ekscitigaj futbalmatĉoj en Sovetunio. Ekde fine de 1960 la klubo preskaŭ ĉiujare (kun kelkaj paŭzoj) partoprenas en la kontinentaj turniroj de la eŭropa konfederacio UEFA.
Unuiĝintaj Provincoj de Agra kaj Oudh
La Unuiĝintaj Provincoj de Agra kaj Oudh estis provinco de Hindio dum la epoko de la Brita Hindio, kiu ekzistis el 1902 al 1947; kies oficiala nomo estis mallongigita pere de la Leĝo 1935 de la Registaro de Hindio al Unuiĝintaj Provincoj, laŭ kiu la provinco fakte estis komune konata, kaj laŭ kiu ĝi estis ankaŭ provinco de sendependa Barato ĝis 1950. Ĝi korespondis proksimume al la nuntemapa barata ŝtatoj Utar-Pradeŝo kaj Utarakando. El 1856 al 1902, la regiono ekzistis kiel du separataj provincoj, nome Nordokcidentaj Provincoj kaj Oudh. Alahabado iĝis ties ĉefurbo en 1902 kaj plue estis ĝis 1920. Laknaŭo ne iĝis ĉefurbo ĝis post 1921
Ŝvitdomo de Legeelen
La Ŝvitdomo de Legeelen (Legeelan, irlande Log Fhaoileann) en la graflando An Cabhán en Irlando estas arkeologia trovejo. Ĝi konsistas el strukturo de etaj ŝtonaj, en formo de Ŝajnvolbokonstruaĵo el sekmuraĵo kiu estas konata kiel teach allais aŭ ŝvitdomo (pli bone ŝvitkabano, en la senco de saŭno).
Ekzistas ankaŭ pluraj Dun-oj en Muine na gCaiseal
Kunteksto
Irlandaj ŝvitdomoj (duone konservitaj estas nur 16) aŭ servis kiel ejo por inhalado de drogoj aŭ estis saŭnoj. Kiel substanco por la pligrandigo de la konscio la homoj uzis „magiajn fungojn“, tio estas fungoj, kiuj enhavas psilocibino kiel ekzemple Psilocybe semilanceata.
(15070) 1999 BK8
(15070) 1999 BK8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
László Tóth (episkopo)
László TÓTH laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth László estis hungara pastro, episkopo, instruisto, abato.
László Tóth  naskiĝis la  1912 en Csákberény. Li mortis la 1997 en Veszprém (urbo).
Biografio
László Tóth lernis teologion en Veszprém. Li pastriĝis en 1935. Li komencis sian pastran karieron en Gelse, poste en aliaj komunumoj. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Li pensiuliĝis en 1987. Li estas entombigita en Kirko Sankta Margareta (Veszprém). Lia episkopa slogano estis: ’’Corde aperto manibusque extensis’’ (Kun malfermita koro kaj manoj etenditaj).
ISU
La vorto havas plurajn signifojn:
16644 Otemaedaigaku
16644 Otemaedaigaku estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Ĝi ŝulda sian nomon al la japana privata Universitato Otemae (japane : 大手前大学 ; Otemae daigaku), fondita en 1966. La Otemae Eduka Kunlaboro estis establita en 1946, kaj celebras sian 70-jaran jubileon en 2016.
Giugliano en Kampanio
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la Sankta Juliano.
Najbaras la komunumoj Casal di Principe (CE), Castel Volturno (CE), Melito di Napoli, Napoli, Pozzuoli kaj Villaricca.
Georg Humann
Georg Humann (naskiĝinta la 8-an de decembro 1847 en Rellinghausen (nun urboparto de Essen); mortinta la 18-an de januaro 1932 en Akeno) estis arĥitekto kaj arthistoriisto el Essen.
Ferenc Sperker
SPERKER Ferenc (pro. ŝperker) estis hungara bienulo, intendanto de la kanonikaro de Nagyvárad naskita en Szentdemeter la 19-an de aprilo 1857 kaj mortinta en Nagyvárad la 23-an de septembro 1923.
Biografio
Ferenc Sperker penadis pro plibonigo de bovarbredado en Transilvanio. Li estis fondinto de Unuiĝo de Bovarbredistoj, de Ekonomia Unuiĝo de Transilvanio.
Toplița-Ciuc
Toplița-Ciuc (hungare: Csíktaploca ) estas eksa vilaĝo en Rumanio en la nordorienta parto de Miercurea Ciuc, de 1959 parto de Miercurea Ciuc.
La loknomo probable estas slav-devena (tjoplo = varma).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1567. Ĝi estis ĉikseĝa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Csík vármegye).
Köthel (Stormarn)
Köthel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Trittau, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Andreas Lechtape
Andreas LECHTAPE (naskiĝinta en 1956) estas germana fotisto. Li specialiĝis precipe pri arta kaj arĥitektura fotarto kaj kunverkis kiel bilda aŭtoro multajn librojn.
Metroo de Bakuo
La Metroo de Bakuo (azere: Bakı Metropoliteni, antaŭe adına Bakı Metropoliteni, ruse: Бакинский метрополитенимени В. И. Ленина - la metroo V.I. Lenin Baku) estas la metrosistemo kiu funkcias en la ĉefurbo de Azerbajĝano, Bakuo. Malfermita en 1967, la sistemo ampleksiĝis kiel moderna reto. Kiel la plimulto de la aliaj metrooj de la eksa Sovetio, multaj el la metrostacioj estas naciaj ornamaĵoj tre profundaj kaj eskvizite dekoraciataj, kelkfoje kun sovetia ideologio.
La metroo de Bakuo funkcias je standarda soveta dizajno kiu karakteras per ĝiaj pluraj radiaj linioj kaj interkonektiĝo en la urbocentro. Pro la malsama reliefo de la urbo kelkaj metrostacioj estas tre profundaj dume aliaj estas tre supraĵe.
La metroo de Bakuo konsistas el tri metrolinioj kun 27 stacioj kaj entuta linilongo de 40,3 kilometroj.
En 2015, la metroo estis uzata de 222,0 milionoj da pasaĝeroj, tio estas 608.200 ĉiutagaj pasaĝeroj.
Mikuláš Nevan
Nicholas (Mikuláš) Nevan (naskiĝis la 28-an de oktobro 1945, mortis la en Florida, Usono) estis ĉeĥdevena esperantisto, en 1976 li iĝis nederlandano kaj poste usonano en 1995.
En julio 1965 estis fondita junulara sekcio de ĈSEK kaj Mikuláš Nevan estis komisiita kiel ĝia gvidanto. Tiam li kun kunlaborantoj ekspedis 5600 leteroj por akiri informojn pri ĉeĥoslovakaj junaj geesperantistoj. En Prago li iniciatis kvin novajn kursojn. En aprilo 1966 li organizis tutŝtatan junularan aktivular-kunvenon, kiun venis subteni Ivo Lapenna persone. Samjare Nevan edziĝis.