cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Omega Glory
Kritikoj
Allan W. Austin, profesoro pri historio ĉe Misericordia University diras ke tio epizodo konscie kaj senkonscie reflektis multajn profundajn usonajn maltrankvilojn, kiuj kreskis el pli ol du jardekoj de la Malvarma Milito. Meze de la 1960-aj jaroj iuj usonanoj komencis kritiki, kion ili vidis kiel senmova naciismo. Ĉi tiu nepensema patriotismo estus konservita kiel parto de liberala konsento bazita en konfido en la esenca forto de amerika socio same kiel la supozo de pervasiva komunisma minaco al Usono kaj ĝiaj aliancanoj. Multaj subtenantoj de la liberala konsento kredis, ke ekonomia kresko kaj evoluo solvus iujn restajn sociajn neegalecojn dum amortigado de klasa konflikto.
En eseo "The Omega Glory" publikita 2006 Michael Chabon diras ke dum la Yangoj recitas religie la Ĵuron kaj la Konstitucion, eĉ senkomprene, ili bezonis nur ke Kapitano Kirk venas kaj aldonas iom interpretan akvon al la likva dokumento, kaj la usona maniero vivos denove.
Béla Pettkó
PETTKÓ Béla (pro. petko) estis hungara historiisto naskita en Lugos la 9-an de junio 1863 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de februaro 1942.
Will Ryan
Will Ryan estas usona aktoro, kantisto kaj komediisto. Li naskiĝis en Cleveland, Ohio, Usono kja mortis la 19-an de novembro 2021. Post komencaj jaroj kiel profesia kantisto, ekde 1983 li donis sian voĉon al roluloj en pluraj animaciaj filmoj de la amaskomunikila firmao Walt Disney Company. Interalie li partoprenis en la filmo The Land Before Time ("la antaŭtempa lando") de 1988.
Béla Pettkó
Biografio
Béla Pettkó finis siajn studojn en Budapeŝto kaj Vieno. Li estis arkivisto de la Országos Levéltár. Li faris esplorojn pli longajn en la arkivejo de Vatikano.
Jacinto Javier Bowks de la Rosa
Jacinto Javier BOWKS de la ROSA, ILVI, Jay BOWKS aŭ  Hyacinthus Xavier Hispalensis estas usona instruisto, unu el ĉefaj redaktantoj de interlingvaa vikipedio. Li naskiĝis en 1962. Kvankam li estis unu el plej aktivaj interlingvanoj en interreto, li kreis sep projektojn de planlingvo: Auxilingua, Bitruskan, Dalid, Ekspreso, Esperando, Europeano kaj Latineo.
Camorino
Camorino estas komunumo de la komunumaro Giubiasco kaj la distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 2697 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Camorino situas ĉe la suda flanko de la valo de rivero Morrobia, kiu formas la nordan limon de la komunumo. La komunumo konsistas el la frakcioj Arla, Camorino, Comelina, Margnetti, Monti, Scarsetti kaj Storni.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,28 km², de kiuj 65,6% estas kovritaj de arbaro, 15,1% servas por agrikulturo kaj 16,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Camorino limas en nordo al Giubiasco, en oriento al Pianezzo, en sudo al Isone, kaj en okcidento al Sant'Antonino.
Trafiko
Tra Camorino pasas la kantona ĉefvojo n-ro de Belinzono al Lugano kaj sur ĝia teritorio situas la alveturejo Belinzono-Sudo al la svisa aŭtovojo A2. La du trajnlinioj, kiuj pasas tra la komunuma treritorio ne disponas pri haltejo en Camorino, sed la komunumo per la loka busreto de la kantonĉefurbo Belinzono (buslinioj 1 kaj 3) estas bone konektita al la publika transportreto.
Vidindaĵoj
La vidindaĵo de Camorino estas la fortikaĵo Fortini della fame, kio signifas en Esperanto Fortikaĵo de l'malsato. La fortikaĵo estis parto de defendolinio konstruita laŭ ordono de la generalo de la svisa armeo Guillaume-Henri Dufour, por protekto kontraŭ eblaj atakoj de la Venecia-Lombarda Reĝolando. Por la konstruado de la instalaĵo oni laborigis tiĉinanojn kiuj fuĝis el Lombardio. Sian nomon la fortikaĵo ricevis, ĉar ĝia konstruo estis laboriga programo por rifuĝintoj, kiuj tiel estis savita de malsato. La fortikaĵo apartenas al la inventaro de la monumentoj de nacia signifo.
Laŭlonge de la rivero Morobbia kondukas akvo-instruvojo en la itala lingvo nomita Via dell'Acqua.
Historio
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1237 en dokumentoj, kiuj rilatas al diversaj konstruaĵo de la kapitolo Sankta Petro en Belinzono. Camorino disiĝis en la jaro 1583 de la paroĥo Belinzono kaj estis en la jaro 1591 konfirmita kiel aparta paroĥo.
Turnponto
Turnponto estas movebla ponto kiu (mal)fermiĝas per rotacio ĉirkaŭ vertikala akso.
Priskribo
La supraĵo de la ponto laŭiras, dum la (mal)fermado, arkon. Tio ankaŭ havas sekvojn por la kuniĝo inter la abutmentoj kaj la finaĵoj de la pontkovrilo: neniu parto de la pontkovrilo rajtas tuŝi la abutmenton. Se la ponto en ambaŭ direktoj devas estis malfermebla, tio signifas ke ankaŭ la finaĵoj de la pontkovrilo estu arkformaj.
Antaŭ ol la ponto povas esti malfermata, ĝi estas malligata per malsuprenigo de la krikoj sur kiuj kuŝas la pontkovrilo, la tielnomata surmetmekanismo. En fermita stato la ponto estas riglita per la krikoj.
La avantaĝo de turnponto estas ke estas traveturejo se limigoj en alto por la trafiko, dum tamen eblas rapide (mal)fermi la ponton. La larĝo de la ŝipveturejo tamen povas esti limigita.
Cirko
Cirkon kreas vagemaj komunumoj de artistoj (akrobatoj, klaŭno...). La komunumo prezentiĝas antaŭ publiko, kiu kutime pagas destinitan enirpagon.
En kelkaj prezentiĝoj abunde partoprenas ankaŭ ekzercitaj bestoj (ursoj, simioj, tigroj, leonoj, elefantoj, kameloj...) La prezentiĝoj okazas sub cirka tendego. La areno estas ĉirkaŭita per sidlokoj.
Kengo Ishii
Kengo Ishii (石井 謙伍, n. ) estas japana futbalisto.
Cirko
En Romia Imperio
La plej fama estas supozeble la Plej granda Cirko (Circus Maximus) en Romo.
Ed Harris
Edward Ed Allen HARRIS (naskiĝis la 28-an de novembro 1950 en Tenafly, New Jersey) estas usona filma aktoro, scenlibra verkisto kaj filma reĝisoro. Li ofte ludis gravan flankan rolanton, ekz. en la filma dramo Apollo 13 kiel Gene Kranz, gvidanto de la misia kontrolo.
Vivo
Harris studis en Columbia University en Novjorko, sed li koncentris je la sporto. Post kiam li ekinteresiĝis pri la aktorado, li decidis akcepti aktoradan instruadon. Post la finstudo, li veturis al Los Angeles, kie li ludis en malgrandaj teatroj kaj ricevis la unuan televidan rolon. Lia debuto en Broadway (teatro) okazis en 1983 en teatraĵo de Sam Shepard, la Fool for Love, pro kio li ricevis premion Obie Award. Samjare Harris ludis en la filmo The Right Stuff - romano de Tom Wolfe - la rolon de astronaŭto John Glenn. Ekde tiam, li estas taksata kiel unu el la plej gravaj karakteroj de la usona kino, kiu ankaŭ en flankaj roloj kaj kun karakteriza vango tre bone ludis, ekz. en Jacknife, Glengarry Glen Ross, The Firm, Apollo 13, Nixon, The Rock, The Truman Show, A Beautiful Mind, The Hours kaj en A History of Violence.
Ed Harris gvidis unuafoje en 2000 reĝisoran laboron kaj tiel estiĝis la filmo Pollock, filma biografio pri pentristo Jackson Pollock. Harris ludis en ĝi mem la ĉefrolon. Lia dua reĝisorita filmo estas Appaloosa de 2008.
Harris geedziĝis en 1983 kun aktorino Amy Madigan, kun kiu li havas unu filinon (n. 1993).
Udega lingvo
Udega lingvo estas lingvo de udegoj. Ĝi apartenas al sud-orienta (nanija) grupo de tungus-manĉura lingvaro. Ĝi estas parolata en kelkaj partoj de Ĉemara kaj Ĥabarovska regionoj de Rusio. Tuta nombro de parolantoj ĉ 1900 homoj (laŭ censo de 1989, pli nova informo ne disponebla). Pli kredinda, tamen, aspektas informo de Ethnologue laŭ kiu veraj parolantoj nombras ĉirkaŭ 100-200 kaj ili plejparte estas olduloj
Martinus Thomsen
Vivpriskribo
Martinus venis el malriĉa familio kaj ekhavis nur simplan lernejan edukadon. Li laboris en laktejo. En marto 1921 li spertis post meditado vizion, kiu instigis lin al verkado.
Martinus naskiĝis periferie de la nordjutlanda stacia urbo Sindal. Lia gepatra hejmo "Moskilvad" - kiu hodiaŭ estas malfermita por interesuloj - atestas la malriĉan kreskadon. La patrino estis needziniĝinta kaj laboris kiel mastrumistino por la bienmastro ĉe bienposedanta bieno kun la nomo "Kristiansminde". Stalisto kun la familia nomo Thomsen estis elmetita kiel lia patro, kaj lia oficiala nomo tial fariĝis Martinus Thomsen. Sed Martinus konsideris, ke estis pli verŝajna, ke la bienmastro estis lia ĝusta patro.
Udega lingvo
En fruaj 1930-aj jaroj por la udega estas kreita alfabeto surbaze de latina skribo. Ĝi estis komuna por udega kaj oroĉa, ĉar la oroĉa tiam estis rigardata kiel dialekto de la udega. La alfabeto aspektis jene:
Martinus Thomsen
Vivpriskribo
Lia vivo enhavas la rakonton pri la malriĉa kaj ne tro edukita vilaĝa knabo de norda Jutlando, kiu vivis en nekonateco antaŭ ol li kiel 30-jara transvivis profundan ŝanĝon de la konscio, kiu kapabligis lin priskribi ne malpli ol kolektita spiritscienca mondbildo. Post tio li laboris dum preskaŭ 60-jara periodo por priskribi kaj diskonigi tiun ĉi mondbildon, kiu ankaŭ portas la nomojn La Kosmologio de Martinus kaj la Spiritiscienco de Martinus.
Li estas konata pro sia ampleksa spiritscienca verkaro, kiu portas la komunan super-rigardan titolon La Tria Testamento.
La rezulto de tiu ĉi verkado estas la kosmologio de Martinus.
Superrigardo de la literaturo
La Tria Testamento
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Kenderes)
Preĝejo de Ĉieliro de Maria estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Kenderes.
Historio
En tiu komunumo jam en la 12-a jarcento estis preĝejo, kiun baldaŭe la kalvinanoj uzis. Romkatolika preĝejo konstruiĝis inter 1783-1800. Al la unusola navo du flankonavoj konstruiĝis inter 1923-1927.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas en parko. Miklós Horthy financis la pentraĵojn en 1938. Ili prezentas unike ne nur sanktulojn (Stefano la 1-a (Hungario), Emeriko de Hungario), sed ankaŭ familianojn de Horthy. Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.
Stacio Anō (Ŝiga)
Stacio Anō (japane: 穴太駅 [Anō-eki], angle: Anō Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Ishiyama-Sakamoto.
Cardedu
Cardedu - jen itale, sarde Cardèdu - estas komunumo de Italio. Ĝi ekestis post la inundo de 1951, kiu detruis la vilaĝon Gairo Vecchio, kaj en 1966 oficiale estiĝis kiel komunumo (kun preĝejo, lernejo kaj policejo). Tiam familioj el Gairo tie ekloĝis. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio. estis parto de la en februaro 2016 malfondita provinco Ogliastra kaj de tiam apartenis al la provinco Nuoro, sed per nova administra reformo en 2021 la provinco Ogliastra reviviĝis kaj ekde tiam denove apartenas al ĝi. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta sankta Paŭlo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Bari Sardo, Gairo, Jerzu, Lanusei, Osini kaj Tertenia.
Gabriel Damon
Gabriel Damon estas usona aktoro. Li naskiĝis en Reno, Nevado, Usono, do nun estas -jara. Post kiam lia familio translokiĝis al Kalifornio en 1979 kaj, li ekde la aĝo de tri jaroj aperis en multaj televidaj varbaĵoj, antaŭ ol aperi en 1984, do okjara, en la televida serio Call to Glory. Ekde tiam ĝis 2006, do 29-jara, li aperis en vasta gamo de kinejaj kaj televidaj filmoj, kaj ankaŭ donis sian voĉon al roluloj en pluraj animaciaj filmoj de la amaskomunikila firmao Walt Disney Company. Interalie li kiel dekdujarulo partoprenis kiel voĉo de la ĉefaktoro en la filmo The Land Before Time ("la antaŭtempa lando") de 1988.
Valdearcos de la Vega
Valdearcos de la Vega [baldeArkos delaBEga] estas municipo en la oriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Campo de Peñafiel (Kamparo de Peñafiel) en la sudoriento de la provinco. Valdearcos de la Vega estas etimologie komprenebla kiel Valo de Arkoj de la Valkamparo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 14,33 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 52 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 63 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj San Llorente, Corrales de Duero, Bocos de Duero, San Martín de Rubiales kaj Curiel de Duero. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojoj Madre kaj San Adrián. Plej proksima loĝloko estas Curiel de Duero.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Senjorlando de la Duko de Béjar kun ĉefurbo en Curiel de Duero
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo, la pilorio kaj la ermitejoj.
Pirenea kverko
Pirenea kverko (Quercus pyrenaica) estas specio de kverko. Ĝi kreskas en sudokcidenta Eŭropo, en la sudo de Francio, la Ibera Duoninsulo kaj kompreneble en Pireneoj.
Ĝi estas maksimume 20 metrojn alta.
NGC 4926B
NGC 4926B (aliaj indikoj — DRCG 27-48, PGC 83758) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Emil Sonderegger
Emil SONDEREGGER, svisa militisto kaj volapukisto naskiĝis 1868 en Herisau kaj mortis 1934.
Li estis filo de negocisto kaj laboris kun sia patro en komerco tra Eŭropo, pro tio, li akiris grandan lingvan konon kaj lernis Volapukon en sia juneco kaj estis prezidanto de volapuk-klubo de Herisau. Poste li lasis la komercon kaj eniris la svisan armeon 1888. Dum unua mondmilito li komandis brigadon (1916) kaj divizion (1918) kaj estis rigardita kiel heroo. Li iĝis generalo 1920 kaj lasis la armeon 1923.
Politike, li estis kontraŭ parlamenta demokratio kaj 1933 eniris ekstrem-dekstran partion "Nacia Fronto", kiun li lasis por fondi politikan radikalan grupon Volksbund kaj poste Volksfront. Kiam li mortis, la grupo estis absorbita de Eidgenössische Front.
Derlis Florentín
Derlis Florentín (n. 9-an de januaro 1984, m. 28-an de marto 2010) estis paragvaja futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock kaj Consadole Sapporo.
Mangleja kukolo
La Mangleja kukolo, Coccyzus minor, estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la Geococcyx, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.
Aspekto
Plenkreskuloj havas longan voston, brunan supre kaj blankonigran sube (se malferma nigra kun kelkaj blankaj punktomakuloj en bordoj, se fermita kiel ŝtuparo de ili), kaj nigran kurbitan bekon kun flava suba makzelo de malhela pinto. La kapo kaj supraj partoj estas brunaj. Estas flava okulringo. Tiu specio estas facile diferencebla pro la nigra vizaĝa masko kaj avelkoloraj subaj partoj.
Kutimoj
Tiu kukolo troviĝas ĉefe en manglejoj, marĉoj kaj similaj habitatoj. Ĝi kutime nestumas 2-3 metrojn supre akvonivelo en mangleja arbo aŭ inter branĉoforko de arbo super grundo. La nesto estas relative ebena platformo el bastonetoj kaj folioj. La ino demetas 2-4 helbluajn ovojn kaj ambaŭ gepatroj kunzorgas la idaron. Foje okazas dua ovodemetado.
La mangleja kukolo estas ĉefe nemigranta; tamen, la loĝantaro de Florido moviĝas iom suden por vintri, kaj revenas ĉirkaŭ marto. Ĝi troviĝas ĉefe tra Karibio, ambaŭ flankoj de marbordoj de Meksiko kaj la marbordo de Atlantiko de Sudameriko suden ĝis la estuaro de la rivero Amazono.
La plej komuna alvoko aŭdata estas gorĝeca “gaŭk gaŭk gaŭk gaŭk gaŭk gaŭk” aŭ "kao-kao-kao". Ili pepas ankaŭ per soleca “Ŭit”. Sed plej ofte temas pri silentema birdo ne facile videbla, sed ankaŭ ne timida.
La mangleja kukolo estas ĝenerale sufiĉe komuna en sia speciala teritorio. Tiu ĉi specio povus esti minacata pro homa disvolviĝo en la mangleja habitato.
Rusia Olimpika Komitato
La Rusia Olimpika Komitato (Олимпийский комитет России, latinliterigo Olimpijskij Komitet Rossii, OKR) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Rusio. Kiel NOK, la Rusia Olimpika Komitato celas subteni rusiajn atletojn, sporton en Rusio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Rusio. La komitato origine fondiĝis en 1911 kadre de la Rusia Imperio, sed jam tri jarojn poste erupciis la unua Mondmilito, sed jaroj poste okazis la oktobra revolucio kaj la komitato jam estis malfondita.
Nur en 1952 en Moskvo fondiĝis Sovetunia Olimpika Komitato (Национальный Олимпийский комитет Союза Советских Социалистических Республик – НОК СССР), kiam la ŝtataj regantoj komprenis ke per sportaj sukcesoj eblas subkomprenigi superecon en la malvarma Milito - komenciĝis erao de forta subteno de sportado en la ŝtato, en la servo de registara propagando, sed ĉiukaze la sukcesoj grandis, kaj iasenca kulmino estis la somera Olimpiko 1980 en Moskvo.
Post disiĝo de Sovetunio fine de 1991, en 1992 refondiĝis Rusia Olimpika Komitato. Ĝi interalie okazigis la vintran Olimpikon 2014 en Soĉio kaj krome plusendis grandajn delegaciojn al ĉiuj olimpikoj, ĝis en decembro 2017, la Rusa Olimpika Komitato estis suspendita fare de la Internacia Olimpika Komitato (IOK) pro ĝia partopreno en ŝtata subvenciita dopa programo. La 28-an de februaro 2018, post fino de doptestaj kontroloj por rusaj atletoj kiuj partoprenis la Vintran Olimpikon 2018, la IOK reinstalis la Rusian Olimpikan Komitaton, malgraŭ du malsukcesaj drogtestoj. La 9-an de decembro 2019, la Monda Kontraŭdopa Agentejo malpermesis Rusion de ĉiuj internaciaj sportoj dum kvar jaroj post kiam ĝi trovis ke datumoj provizitaj de la Rusa Kontraŭdopa Agentejo estis manipulitaj de rusaj aŭtoritatoj kun celo protekti atletojn implikitajn en ĝia ŝtate subvenciita dopa skemo.
Jurjuzanj (rivero)
Jurjuzanj (Юрюзань, йүрүҙән}} — «granda rivero» ) estas rivero en la Suda Uralo, en Baŝkirio (Rusio).
Geografio
La fonto de la rivero troviĝas en deklivo de la monto Uglovoj Maŝak. La longo de la rivero estas 404 kilometroj. Ĉe la bordo de Jurjuzanj staras urboj Jurjuzanj, Trjoĥgornij kaj Ustj-Katav.
14080 Heppenheim
14080 Heppenheim estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj amatoraj astronomoj Reiner Stoss, Karin Sonneberg, kaj Wolfgang Ernst elde la Observatorio Starkenburg, proksime de Heppenheim (Germanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la bela urbo Heppenheim kun mezepoka malnova urbo unue menciita en 755, situanta en tradicia vinkultivada regiono de la sudokcidento de Germanio. Sur monteto supre de la urbo, la restaĵoj de la burgo Starkenburg superas pitoreskan vidindaĵon.
.us
.us estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Usono.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Arondismento Loches
La arondismento Loches (france arrondissement de Loches) estas franca arondismento lokita en la departemento Indre-et-Loire kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro. Ĝia ĉefurbo estas Loches.
Aĥalciĥo
Aĥalciĥo (ახალციხე, laŭvorte nova kastelo) estas urbo de Kartvelio, oriente de Batumo (Aĝario) kaj norde de la turka urbo Kars. Ĝi estis la ĉefurbo de la antikva kartvela regiono Amcĥo. Ĝi havas loĝantojn (2014).
Arondismento Loches
Kantonoj
Ekde la departementaj balotoj de 2015, la arondismento Loches estas formita de la komunumoj de 5 kantonoj : Antaŭ 2015, apartenis al la arondismento Loches la jenaj 6 kantonoj :
Aĥalciĥo
Historio
Pere de pac-traktato en junio 1918 Kartvelio rezignis la regionon kiun la turkaj osmanidoj okupis post la Traktato de Brest-Litovsk, sed rekuperis ĝin en 1919 kiam, retiriĝintaj la turkoj, la britoj eniris kaj liberigis ĝin de la turkoj.
Zirkonio
Zirkonio estas kemia elemento en la perioda tabelo, kiu havas la simbolon Zr kaj la atomnumeron 40. Ĝi estas brila grizblanka transirmetalo, kiu similas al titano. Zirkonio haveblas ĉefe el zirkono, kaj estas ege nerustema. Zirkonio estas ĉefe uzata en nukleaj reaktoroj kiel neŭtron-sorbilo. Ĝi estas uzata ankaŭ por fari alojojn, kiuj ne rustas.
(18076) 2000 DV59
(18076) 2000 DV59 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
The Ultimate Computer
"The Ultimate Computer" [La Plej moderna komputilo] estas la dudek-kvara epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita de D.C. Fontana (bazita sur rakonto de Laurence N. Wolfe) kaj direktita fare de John Meredyth Lucas, ĝi estis unua elsendita la 8-an de marto 1968.
Intrigo
La Enterprise estas kunvokita al kosma stacio sen ekspliko. Komodoro Wesley (Barry Russo) klarigas, ke la "Enterprise" estos provoŝipo por la M-5 Multitronic System, revolucia taktika komputilo desegnita de D-ro. Richard Daystrom (William Marshall). La M-5 devas manipuli ĉiujn stelŝipajn funkciojn sen homa helpo. Dum Spock estas impresita per M-5, Kapitano James T. Kirk kaj Leonard McCoy havas dubojn.
La M-5 sukcesas ĉe siaj unuaj taskoj, plenumante ŝipajn funkciojn pli rapide kaj efike ol homoj. Tamen, M-5 ankaŭ montras neatenditan konduton, kiel forigi potencon kaj vivan subtenon al neokupataj partoj de la ŝipo, kaj desegni pliigitan potencon pro nekonataj kialoj; Daystrom subtenas ke M-5 laboras konvene.
Dum sia unua taktika manovro, M-5 protektas la "Enterprise'n" kontraŭ simulitaj atakoj de stelŝipoj Excalibur kaj Lexington. La "Enterprise" estas deklarita la venkinto, kaj Wesley ĝoje nomas Kirkon kiel "Kapitano Dunsel", utiligante dirmaniero de Stelflota Akademio por iu servanta neniun utilan celon. Kirk estas maltrankviligita de ĉi tio.
Dume, kvar el la samklasaj kosmoŝipoj de Enterprise, Lexington, Potemkin, Excalibur, kaj Hood, alproksimiĝas por komenci novan taktikon. M-5 silentas komunikilon kiam detektas la kosmoŝipojn kaj atakas ilin per veraj armiloj. La stelŝiparo rigardas senhelpe kiam la Enterprise pafas sur la Lexington, mortigante 53 homojn, kaj poste turniĝas al la Excalibur, mortigante ĉiujn enŝipe kaj lasante ĝin sen motoroj. Wesley petas permeson de komando de stelfloto por memdetrui la Enterprise'n.
Daystrom, indikante, ke la engramoj (algoritmoj), kiujn li uzis, estis siaj propraj, kaj kredas ke li povas rezoni kun la M-5, sed lia konversacio kun la maŝino rapide degeneras en memkompatan lamenton pri sia propra kariero kaj seniluziiĝoj. McCoy avertas al Kirk, ke okazas psikotan epizodon, kaj kiam Daystrom ekkriis laŭte, Spock submetas lin.
Luddeweer
Luddeweer estas la plej eta vilaĝo de la komunumo Midden-Groningen en la nederlanda provinco Groningen. En 2007 ĝi havis 21 domojn kaj 76 loĝantojn kaj estas fakte pli vilaĝeto ol vilaĝo.
The Ultimate Computer
Intrigo
Kirk tiam provas persvadi la komputilon por deteni siajn atakojn. Kirk demandas al M-5 tion, kio estas ĝia celo. M-5 respondas, ke ĝia celo estas protekti vivantojn. Kirk diras, ke ĝi agis kontraŭ sia celo mortigante homojn. M-5 agnoskas, ke ĝi mortigis kaj devas sekve morti sin. Tiel farante, ĝi ankaŭ kripligas la kosmoŝipon.
Ricevinte permeson detrui Enterprise'n, la aliaj stelŝipoj proksimiĝas. Ĉar Scott ne povas restarigi komunikojn tuj, Kirk decidas lasi la kosmoŝipon sen ŝildoj, esperante ke Komodoro Wesley rimarkos, ke la minaco pasis. Tio sukcsesas kaj la Komodoro ordonas siajn ŝipojn halti en la lasta momento.
Luddeweer
La centro de la vilaĝo estas formita per kelkaj plialtigitaj kortoj aŭ domterpoj. En 1488 ĝi estas menciata kiel Ludewere aŭ Luddeweer. Laŭ la plej ĝenerale akceptita klarigo la nomo ekestis el la persona nomo Ludde kun la finaĵo -weer ('digo', 'propraĵo' aŭ 'fajrejo'). Ĉirkaŭ 1445 oni mencias iun Lijudde inde Ham, kiu posedis terpecon in Buttinge were je la Graauwedijk sub Wittewierum.
-496
En la jaro 496 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Cargeghe
Cargeghe estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktaj martiroj Ciriko kaj Julita de Tarso, filo kaj patrino, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Codrongianos, Florinas, Muros, Osilo kaj Ossi.
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1992
La fina parto de la 9-a Eŭropa Futbal-Ĉampionado (oficiala nomo "UEFA EURO" 1992) okazis inter la 10-a kaj la 26-a de junio 1992 en kvar urboj de Svedio.
La konkurso havis du fazojn: unue la teamoj de 8 landoj konkursis en 2 grupoj de po kvar teamoj, kaj en ĉiu grupo restis la du plej bonaj, do entute 4 teamoj. Poste en la "finala fazo" unue ludis po du teamoj el tiuj 4, parigitaj laŭ antaŭe difinita sistemo (la duonfinalo), kaj la gajnintoj el la duonfinalo komparis siajn fortojn en la finalo, kiu okazis je la 26-a de junio 1992 en Stokholmo.
Tiszatarján
Tiszatarján (tisatarjAn) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Mezőcsát.
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1992
Por la 15 matĉoj en sume 4 stadionoj estis venditaj entute pli ol kvarcent mil da enirbiletoj. La kvar urboj kaj stadionoj, kiuj gastigis la matĉojn, estis
Tiszatarján
Situo
Tiszatarján situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso, fine de mallonga sakovojo. Mezőcsát troviĝas 9, Polgár kun aŭtoŝoseo 12, Tiszaújváros 14 km-ojn.
Famuloj
En Tiszatarján naskiĝis ministro Béla Jurcsek.
Komunumoj pri Tarján en Hungara reĝlando
Tarján apartenas al la 7 hungaraj gentoj.
Zoé Valdés
Ŝi ekfaris du universitatajn karierojn, nome Fizika Ekzercado kaj Filologio, sed finigis neniun.
El 1984 ĝis 1988 ŝi formis parton de la kuba delegitaro antaŭ Unesko en Parizo. Reveninte en Kubon, dediĉis sin al kino, kiel scenaristo kaj ĵurnalisto. En 1995 ŝi estis invitita al evento pri José Martí en Parizo, kaj ŝi restis tie kun sia filino kaj tiama edzo, la kinisto Ricardo Vega. Politike, Zoé Valdés estis opozicianto de la reĝimo de Fidel Castro, estas kontraŭkomunista kaj ne estas aktiva en politika partio.
Censodistrikto 2 (Alberto)
Censodistrikto 2 estas censodistrikto en centra Alberto. Administra centro estas la urbo Lethbridge. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Servus servorum Dei
Servus Servorum Dei estas latina sintagmo tradukebla per «Servisto de la servistoj de Dio», uzita ofte de la papoj komence de dokumentoj, kiel buleoj, al la tuta katolika komunumo.
Historio de «Servus servorum Dei»
La unua elpensanto kaj uzanto de la frazo estis papo Sankta Gregorio la 1-a, kiu papis ekde 590 ĝis 604, eble referencante al simila, sed sence malsama, kiun ekuzis Johano ĉefepiskopo de Konstantinopolo. Tiu ĉi ekuzis la titolon de Patriarko Ekumana. Gregorio, kiu antaŭe estis praktike longatempa ambasadoro de la Roma Eklezio ĉe la Imperia Kortego de Konstantinopolo, elpensis por si ion malpli pompan, kvankam funditan sur vera aŭtoritato, aŭtoritato kiu devas esti kaj prezentiĝi humile.
Tiu titolo estis laŭ iuj jarcentoj preskaŭ ignorita sed ekde la 9-a jarcento ĝi konstante aperas en la lingvaĵo de la papoj. Foje ankaŭ civilaj regantoj revestis sian aŭtoritaton per tia frazo, sed ekde la 12-a jarcento ĝi restis distinga heredaĵo de la papoj.
Ekde la Dua Vatikana Koncilio la papoj uzis tiun frazon por dedukti el ĝi novan koncepton pri la praktikado de papado kaj por igi la oficojn de la Sankta Seĝo pli simplaj kaj malpli regaj: Paŭlo la 6-a rezignis uzi la papan tiaron (kaj aŭkciigis la sian en Novjorko) kaj neniu el siaj posteuloj ĝin reprenis; papoj Johano Paŭlo la 1-a, Johano Paŭlo la 2-a kaj Benedikto la 16-a rezignis ankaŭ papan kronadon, opciante male por simpla liturgia inaŭguro. Dum tiuj inaŭguraj ceremonioj, anstataŭ kroniĝi per la papa tiara, la tri homoj ricevis paliumon.
Krome, la Majesta pluralo estis praktike aboliciita, parole kaj skribe, kaj anstataŭe reaperis la “mi” (la unua tion farinta estis Paŭlo la 6-a); ĝi tamen restis en la latina lingvo, lingvaĵo en kiu, kiel ankaŭ en la greka, la iom nepersona “nos” (ni) efektas opone al tiu reala de la enparola “ni” (kiel, se ekzempli per la Biblio, en Rm 1,5) "per kiu ni ricevis gracon kaj apostolecon por obeemo de fido ĉe ĉiuj nacioj pro lia nomo".
Fakte en sia Motu Proprio Summorum Pontificum, Benedikto la 16-a uzas la malfortiĝan latinan reĝecan “nos (= ni)”.
Biblia fono
La esprimo reeĥas la hebrean poliptoton en kiu subjekto plus kvalifika komplemento konstruas la absolutan superlativon kun signifo de “vera servisto, tuta servisto”.
Tiu papa epiteto havas ankaŭ biblian fonon en la Evangelio laŭ Mateo 20, 25 - 27: «25 Sed Jesuo, alvokinte ilin al si, diris: Vi scias, ke la regantoj de la nacioj kondutas kiel sinjoroj super ili, kaj iliaj granduloj ekzercas aŭtoritaton super ili. 26 Ne tiel estos inter vi; sed kiu volas esti granda inter vi, tiu estu via servanto; 27 kaj kiu volas esti la unua inter vi, tiu estu via servisto”. Jam en la Malnova ĝi sonis tiel (Palmo 3, 9-10): “Parolu, Sinjoro, via servisto vin aŭskultas”.
Lerno (Grekujo)
Lerno estas antikva loko en Argolando, Grekujo, ĉ. 7 km sude de Argos, en kiu ekzistis sankta bosko kun multaj akvofontoj, lago. La lago marĉiĝis dum tempo, pro la senarbarigo kreskiĝinta alfluo de grundo. La marĉo estis sekigita en la 19-a jarcento. Lerno memorigas onin pri la fama Hidro, kiun mortigis Heraklo.
La Domo de la tegoloj estis granda, palacosimila konstruaĵo, arkeologia loko el la frua helada kulturo (2500-2300 a.K.) sur la sudorienta parto de Lerna. Hodiaŭ ĝi situas sub protekta tegmento kaj estas malfermita al la publiko. Ŝtuparo pruvas, ke la domo havis etaĝon.
Delphine Forest
Delphine FOREST estis franca aktorino kiu naskiĝis en Parizo je la kaj mortis la 31-a de januaro 2020. Ŝia patro estis kuracisto, ŝia patrino instruistino kaj universitata prezidanto (Parizo 7). Ŝi estis edukita en la École Alsacienne kie ŝi malkovris teatron, danke al sia instruisto de angla/franca, kiu kuraĝigis ŝin en tiun direkton.
János Pichler
PICHLER János (pro. pikler) estis hungara inĝeniero pri akvo naskita en Arado la 24-an de junio 1899 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de aŭgusto 1984.
Biografio
János Pichler diplomitiĝis en la teknikuniversitato de Budapeŝto en 1925. De 1932 li estis direktoro, ĉefinĝeniero de la Ármentesítő Társulat, de Insulo Csepel, sekretario Tisza-Dunavölgyi Társulat. De 1948 li laboris ĉe la Országos Vízügyi Főigazgatóság, de 1963 ĝis 1971 ĉe la Országos Vízügyi Beruházási Vállalalat. Kiel sekretario de Komiteto de Fertő-regiono li havis gravan rolon en la organizado kaj direktado de esploro de Fertő-regiono.
-497
En la jaro 497 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Delphine Forest
Delphine estas diplomita je la Instituto de Gemologio de Moskvo.
Ŝi estas patrino de tri infanoj. Ŝi daŭrigis sian karieron en Parizo kaj Moskvo.
Ruĝkufulineto
Ruĝkufulineto estas eŭropa folklora fabelo pri eta knabino, kiu alportas kukojn al la fora dometo de sia avino. La Lupo manĝas la avinon kaj ŝajnigas sin esti ŝi, intencante krome manĝi Ruĝkufulineton. En la versio de 1697 de Charles Perrault, la fabelo finiĝas per tio, ke la lupo manĝas la infanon, sed en la versio de la Fratoj Grimm ŝi estas savita. La primitivaj temoj en tiu ĉi rakonto estas bone esploritaj de psikanaliza teorio, ekz. de la usona infano-psikologo, Bruno Bettelheim.Ankaŭ en Ĉinio troviĝis folklora fabelo pri lupo, kiu ŝajnigis sin esti homa avino, por manĝi infanojn. La ĉina fabelo nomiĝis "Avino Lupo".
Originalan version de la fabelo kreis Giorgio Silfer en esperanto per sia kamiŝibajo "Karmezina renkontis Lupon" (2013). Laŭ lia teatraĵo la fabelo eĥas epizodon kaj timon de seksa perforto.
Mezoregionoj de Sankta Katarino
La brazila subŝtato de Sankta Katarino estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en 6 regionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Seiya Fujita
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo, Albirex Niigata, Shonan Bellmare kaj Tokushima Vortis.
Sikenička
Sikenička, hungare Kisgyarmat estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky. La slovaka historia nomo estis Ďarmotky.
Situo
La vilaĝo situas en valo, Hron preterfluas, laŭ traira flankovojo. Štúrovo troviĝas 18 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la loko devenis el 1135. En 1910 loĝis tie 863 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Hont, al la distrikto de Vámosmikola. Poste la vilaĝo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1945 preskaŭ la tuta vilaĝo detruiĝis. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 459 da homoj (422 hungaroj).
Nosislav
Nosislav estas kampurbo troviĝanta en distrikto Brno-provinco en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas apud rivero Svratka en Dija-svratka valego, proksime de ties transiro en Arbaron Ždánice. Vivas ĉi tie.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Velké Pavlovice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo el la jaro 1278.
La 1-an de januaro 1996 Nosislav estis transgvidita el distrikto Břeclav en distrikton Brno-provinco.
Sierra Nevada de Lagunas Bravas
Sierra Nevada, konata ankaŭ kiel Sierra Nevada de Lagunas Bravas (Neĝokovrita Montaro de Turbulaj Lagetoj), estas grava vulkanaro el ignimbrito kaj lafkupoloj kiu kuŝas en la landlimo inter Ĉilio kaj Argentino en unu el plej malproksimaj partoj de Centraj Andoj. Aktiveco en la komplekso startis en Argentino kaj formis du stratovulkanojn. Poste, 12 aŭ pliaj elirejoj formiĝis, kelkaj kun krateroj ĝis 400 m larĝaj. Troviĝis ankaŭ lafofluaĵoj ĝis 7 km longaj kun flukrestoj. Ĝi kovras totalan areon de 225 km². Kune kun Cerro el Condor kaj Peinado ĝi formas la linion Culampaja, nome linio de vulkanoj kiu atingas ĝis Cerro Blanco. Forta tertrema malpliiĝo estis observita sub Sierra Nevada. Hidrotermaj ŝanĝoj de rokoj en Sierra Nevada povus esti la fonto de sulfato kaj arseno en la riveroj Juncalito kaj Negro.
Sierra Nevada estas tre aparta montopinto ĉe la limo Ĉilio-Argentino. Tiele ĝi estas probable la dua lasta 6000m+ pinto de Andoj kiu estis grimpit, kies unua registrita ascendo okazis en Decembro 2000. La neĝolinio en la areo kuŝas je 5800 m altitude ĉe Cumbre del Laudo.
10188 Yasuoyoneda
10188 Yasuoyoneda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught kaj de la japana astronomo Yasukazu Ikari elde la observatorio de Morijama en gubernio Ŝiga
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yasuo Yoneda, la unua direktoro de "Tenkyukan", la Observatorio Dynic. Li estas amatora astronomo, kiu observas la sunmakulojn. Li kontribuis diskonigi la astronomion kaj helpi la amatorajn astronomojn. Li estas ankaŭ montogrimpisto.
Eksteraj ligiloj
asteroido de la asteroida zono
7277 Klass
7277 Klass estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona ĵurnalisto Philip J. Klass (1919–2005), ĉef-redaktisto dum pli ol 30 jaroj de la revuo pri aviado Aviation Week and Space Technology. Li estas pli fama pro siaj skeptikaj studoj pri la nifoj, ofte aperinte ĉe la televidilo kaj skribinte kvin librojn pri tiu temo. Li verkis ankaŭ pri la.
NGC 4927
NGC 4927 (aliaj indikoj — MCG 5-31-104, ZWG 160.105, DRCG 27-141, PGC 44945) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Arla
Arla havas la sekvantajn signifojn:
-498
En la jaro 498 antaŭ Kristo okazis, interalie:
(11436) 1969 QR
(11436) 1969 QR estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf (Germanio).
.uy
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Uy''.
.uy estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Urugvajo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
20535 Marshburrows
20535 Marshburrows estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marsha Burrows, mentorino de unu finalist(in)o de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2004. Ŝi estis instruistino ĉe la Buckner Fanning Christian School ĉe  Mission Springs, en San Antonio (Teksaso, Usono).
Aĥalkalako
Aĥalkalako (ახალქალაქი — Nova Urbo, Ախալքալաք [Aĥalkalak], Ahılkelek) estas malgranda urbo de la sudorienta regiono Samcĥo-Ĵavaĥeto de Kartvelio kun ĉ. loĝantoj. La urbo troviĝas je 30 kilometroj de la turka landlimo. 93,8 procentoj de la loĝantoj estas armenoj post la forpelo de la mesĥetaj turkoj en 1944. La urbo transiris de la osmanidoj al la rusoj post la Ruso-Turka Milito (1828-1829).
Tekniko
Tekniko aŭ teĥniko estas tuto de la metodoj kaj procedoj, uzataj por plenumi celatajn agojn aŭ fabriki objekton.
En pli strikta senco, teĥniko rilatas al industriaj aŭ metiaj teknikoj.
Gadolinia (III) karbonato
Gadolinia (III) karbonato aŭ karbonato de gadolinio (III) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la gadolinia (III) hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Gadolinia (III) karbonato posedas 2 gadoliniatomojn, 3 karbonatomojn, kaj 9 oksigenatomojn. Gadolinia (III) karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj.
Borovska monaĥejo
Borovska monaĥejo de la Naskiĝo de Dipatrino (Свято-Пафнутиев Боровский монастырь) estas historia ortodoksisma vira monaĥejo, situanta apud Borovsk (Kaluga provinco, Rusio). Ĝi estis fondita en mezo de la 15-a jarcento de sanktulo Pafnutij, post paŭzo denove funkcias ekde 1990.
Historio
La monaĥejon fondis Pafnutij de Borovsk en 1444 proksime al Borovsk ĉe la alfluo de eta rivero Isterma al Protva. Antaŭe la sanktulo dum 30 jaroj vivis en Alta Borovska monaĥejo, situinta sur la alia riverbordo; el ili dum 13 jaroj li estis tie monaĥejestro. Post kvaronjarcento en la nova fondita monaĥejo jam estis nova blankaŝtona kirko de Naskiĝo de la Dipatrino; por dekorado de la kirko Pafnutij invitis plej bonajn siatempajn ikonpentristojn.
Antaŭ sia morto Pafnutij mem elektis por si sekvulon, li estis Iosif Volockij. Tamen la monaĥoj kontraŭis elektitan de li statuton de komunloĝado, kaj pro tio Iosif post du jaroj translokiĝis al ĉirkaŭaĵoj de urbo Volokolamsk, kie fondis sian monaĥejon (fama Volokolamska monaĥejo).
La Borovskan monaĥejon multe priatentis ĉefuloj de Moskva ŝtato: en 1480 ĝin vizitis Ivano la Tria, en 1529 — Bazilo la Tria kun sia edzino Helena Glinskaja. La monaĥejo rapide famiĝis. La caro Fjodor la Unua aktive partoprenis ĝian vivon: kelkfoje vizitis ĝin, faris grandajn mondonacojn.
Dum epoko de Granda Malordo la monakejo estas kaptita de la taĉmento de Falsa Demetrio la 2-a, pereis kelkaj miloj da ĝiaj defendantoj (batalantoj kaj lokaj loĝantoj). Denove ĝi estis restarigita pro vasta subteno de cara Romanov-familio, kaj fine de la 17-a jarcento ekzistis preskaŭ ĉiuj nuntempaj konstruaĵoj. La monaĥejo estis ankaŭ malliberejo por eminentaj ribeluloj, inter ili fama kontraŭulo de la reformoj de Nikon Avvakum.
Post la Oktobra Revolucio ĝi estis malfermita. Jam en 1919 ĝi estis akceptita kiel objekto de historia heredaĵo. Post malfermo tie funkciis diversaj organizaĵoj. En 1960-aj jaroj ĝiaj konstruaĵoj estis en malbona stato, kaj oni komencis restaŭradon. En 1990 ĝi denove estis okupita de Rusa Ortodoksa Eklezio; en 1991 tie aperis unuaj monaĥoj, rekomenciĝis preĝadoj.
Elizabeto la 2-a (Britio)
Ŝia Reĝina Moŝto, Elizabeto la 2-a de la Unuiĝinta Reĝlando, plennome Elizabeth Alexandra Mary WINDSOR  (naskiĝis la, mortis la  ) estis la reĝino de Britio kaj Nord-Irlando, surtronigita en 1952. Ŝi estis ankaŭ la estro de la Brita reĝa familio.
Elizabeto estis reĝino ankaŭ de dek kvar aliaj landoj kiuj daŭre havas la saman monarkon kiel Britio eĉ hodiaŭ, nome Antigvo-Barbudo, Aŭstralio, Bahamoj, Belizo, Grenado, Jamajko, Kanado, Nov-Zelando, Papuo-Nov-Gvineo, la Salomonoj, Sent-Kristofo kaj Neviso, Sent-Lucio, Sent-Vincento kaj la Grenadinoj, kaj Tuvalo. En ĉiu el tiuj ŝtatoj la regado de la monarko estas rekonata sendepende kaj la monarko estas reprezentata en ili fare de Guberniestro Ĝenerala, kiu estas nomumita en ties nomo laŭ la rekomendo de la loka administracio.
Elizabeto estis ankaŭ estro de la Komunumo de Nacioj (antaŭe la Brita Komunumo, British Commonwealth), la Ĉefkomandanto de la Brita Armeo, kaj ŝi estis la ĉefgubernisto de la Eklezio de Anglio. Ĉiuj landoj en kiuj regis Elizabeto la 2-a estas membroj de la Komunumo de Nacioj kaj ilia loĝantaro ampleksas ĉirkaŭ 130 milionojn da loĝantoj. La Komunumo ankaŭ inkludas landojn kies ŝtatestro ne estis Elizabet la 2-a, sed ŝi funkciis kiel la estro de la organizo.
Komence de ŝia regado, en 1952, ŝia regno estis submetita al sep ŝtatoj, kaj dum ŝia permanenta ofico ŝi regis en 32 malsamaj ŝtatoj. Dum ŝia permanenta oficado multaj landoj kiuj estis sub la regado de la Brita Imperio akiris sendependecon, sed kelkaj daŭre vidis ŝin kiel sia simbola reĝino ĝis ili nomumis lokan ŝtatestron (kutime prezidanto).
Ŝi festis la 50-an jaron de sia tronado en 2002, kaj la 60-an en 2012. La ŝi preterpasis la rekordon de Viktoria kaj fariĝis la plej longe tronanta monarĥo en la historio de Britio kaj Anglio. Ekde oktobro 2016, sekvante la morton de Rama la 4-a Reĝo de Tajlando, ŝi estas la plej longdaŭra landgvidanto en la mondo.
Ŝiaj povoj estas teorie ampleksaj, sed praktike ŝi ne ekzercas ilin. Preskaŭ ĉiuj ŝiaj agoj, precipe en la politika sfero, estas faritaj nur por simbolaj kaj ceremoniaj celoj. Ekzemple, prezentante novan registaron en Britio, ŝi legas la paroladon skribitan de la elektita ĉefministro. En januaro 2013 escepto al tiu situacio okazis en Britio: leĝoj rilatigantaj al la brita monarkio estis alportitaj al la aprobo de Elizabeth la 2-a aŭ ŝia filo Karlo, kaj kelkaj estis malaprobitaj per ili.
Titoloj kaj alparolo
La reĝino estas la ŝtatestro de ĉiu el ŝiaj posedaĵoj aparte. Decido de 1953 kondiĉis ke ŝia titolo estu malsama en ĉiu el la ŝtatoj, por pliigi ŝian senton de engaĝiĝo al tiu ŝtato sen unuflanka subteno super la aliaj teritorioj de ŝia regno. Ŝia oficiala titolo en Britio estas: La mallongigo de ĉi tiu titolo aperas en la latina, en akronimoj, sur ĉiu brita valuto: Elizabeth II D G Reg Fid Def (Elizabeth II, Dei Gratia Regina Fidei Defensor). Sur moneroj eldonitaj por uzo ekster Britio - en britaj teritorioj aŭ en sendependaj ŝtatoj kiuj rekonas ŝin kiel sian reĝinon, la surskribo: "Reĝino Elizabeto la 2-a" aperas sen aldono, aŭ ŝia loka titolo, kiel ekzemple:
Ŝia plena titolo inkludas ĉiujn landojn kiujn ĝi gvidas. Ili estas kutime menciataj en la kronologia sinsekvo en kiu ili fariĝis dominioj aŭ sendependaj ŝtatoj. En konversacio kun ŝi, la kutimo estas alparoli ŝin unue kiel "Your Majesty" (Via Moŝto) kaj poste kiel "Maam".
En kelkaj lokoj ŝi tenas diversajn titolojn, inkluzive de: Dukino de Normandio, Dukino de Lancaster, la ĉefo de Fiĝioj de la triboj, kaj reganto de la Manksinsulo. La reĝino estas unu el nur du personoj kiuj funkcias kiel ŝtatestro en pli ol unu ŝtato (la alia estas la Prezidanto de Francio, kiu funkcias kiel kun-princo de Andoro).
Vivo
La, Princino Elizabeth Alexandra Mary naskiĝis en Londono; ŝi estis edukata private, kaj ŝarĝis sin per oficialaj deĵoroj aĝe 16 jarojn.
Dum la Dua mondmilito ŝi servis en la Auxiliary Territorial Service (Helpa Teritoria Servo), kaj per amendo al la Regenteca Akto ŝi fariĝis ŝtatkonsilanto je ŝia 18-a naskiĝfesto. Je la morto de Georgo la, ŝi heredis la tronon dum ŝi estis en Kenjo kun sia edzo, kaj la ŝi estis kronata.
Elizabeto estis la pli aĝa filino de reĝo Georgo la 6-a kaj Elizabeth Bowes-Lyon. En 1947 ŝi geedziĝis kun malproksima parenco, Princo Filipo, kiu de sia geedziĝo ĝis sia morto portis la titolon de "Duko de Edinburgo" (kaj sekve, Elizabeto ankaŭ estis la Dukino de Edinburgo de sia geedziĝo kun Filipo, sendepende de la fakto ke ŝi estis reĝino), ĉar en la okazo ke la reĝino servas kiel monarko, ŝia edzo ne estas nomita "reĝo". Ili havas kvar infanojn: Karlo, princo de Kimrujo, Princino Anne, Princo Andrew, Duko de Jorko kaj Princo Edward, Grafo de Wessex. De ŝiaj geinfanoj ŝi havas ok genepojn.
Per reĝa dekreto de 1960, la posteuloj de Princo Filipo kaj Reĝino Elizabeto, kiuj ne portas titolon, portos la familian nomon de Mountbatten-Windsor, kiu estas kombinaĵo de la familiaj nomoj de siaj gepatroj. Fakte, ĉiuj iliaj filoj decidis adopti ĉi tiun familian nomon kiel omaĝon al sia patro.
La 30-an de decembro 2010, la reĝino iĝis praavino, post kiam Peter Phillips, la filo de princino Anne, ekhavis sian plej aĝan filinon.
La 29-an de aprilo 2011, ŝia nepino, Princo Vilhelmo, Duko de Kembriĝo, filo de Princo Karlo kaj Princino Diana, geedziĝis kun Kate Middleton, kiu post la geedziĝo iĝis Dukino de Kembriĝo. La 22-an de julio 2013, naskiĝis la filo de Vilhelmo kaj Kate, Georgo, Princo de Kembriĝo, la 3-an de majo 2015 naskiĝis ilia filino Princino Charlotte de Kembriĝo kaj la 23-an de aprilo 2018 naskiĝis ilia filo Princo Ludoviko de Kembriĝo.
La 9-an de aprilo 2021, ŝia edzo Princo Filipo, Duko de Edinburgo forpasis en la aĝo de 99 jaroj.
NGC 4928
NGC 4928 (aliaj indikoj — MCG -1-33-75, IRAS13004-0749, PGC 45052) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Retpoŝto
Retpoŝto, retletero, retmesaĝo aŭ e-poŝto (mallongigo de elektronika poŝto) estas servo en komputilaj retoj, kiu ebligas sendi kaj ricevi leterojn (mesaĝojn).
NGC 4928
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Retpoŝto
Nuntempe la plejparton de la retpoŝtaĵoj oni sendas trans la Interreto per protokoloj de la tipoj SMTP, POP3 kaj IMAP. Ĉar Esperanto uzas ĉapelitajn literojn kaj multa retpoŝta programaro nur traktas tekston en formato ASCII aŭ ISO-8859-1 (Latin-1), surogata skribosistemo ankoraŭ iam necesas por skribi Esperantan tekston retpoŝte. En esperanto, oni povas uzi la formojn de adjektivo ("reta") aŭ adverbo ("rete") mallongigante la vorton "(per/de) retpoŝto".
Terminologio
Ĉar oni ricevas retpoŝton en alia (virtuala) skatoleto ol la dissenditaĵoj, jam ne eblas uzi sendistinge la terminojn leterkesto, poŝtkesto aŭ poŝtujo por tio.
Proponoj (angle: inbox kaj outbox):
Por sendi leterojn al multaj adresoj oni uzas ankaŭ dissendolistojn.
Retletero portas ankaŭ la adreson de la sendinto. Krome ĝi povas havi resendoadreson, se oni deziras, ke oni respondu ne al la sendinto sed al alia adreso. Al tiu resendo-adreso la letero povas reveni en okazo de malsukceso de sendado.