cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Necerteco
Necerteco povas esti sole sekvo de manko de scio de atingeblaj faktoj. Tio estas, oni povas esti necerta pri tio, ĉu nova raketa desegno funkcios, sed ĉi tiu necerteco povas esti forigita kun pli fora analizo kaj eksperimentado. Ĉe la subatoma nivelo, tamen, necerteco povas esti fundamenta kaj neevitebla eco de la universo. En kvantuma mekaniko, la Necerteca principo de Heisenberg metas limojn sur tio, kion observanto iam ajn povas scii pri la pozicio kaj rapido de partiklo.
Mezuro
En metrologio, fiziko kaj inĝenierarto, la necerteco aŭ marĝeno de eraro de mezuro estas la gamo da valoroj, kiuj probable entenas la veran valoron de la mezurata eco. Tio ĉi povas esti indikita de la sekva simbolo: laŭmezura valoro ± necerteco
Necerteco dependas ankaŭ de la ekzakteco kaj precizeco de la mezurinstrumento. Ju pli malalta la ekzakteco kaj precizeco de instrumento, des pli granda estas la mezura necerteco.
Mag
Pri la aliaj signifoj de MAG rigardu en MAG.
M100
Pri la aliaj signifoj de "M100" vidu artikolon M kun nombro.
Mag
Mag (hungare: Mág, germane: Schardörfel) estas vilaĝo en Rumanio norde de Sibiu. Administre ĝi apartenas al Săliște (Sibiu).
M100
M100 (Messier 100, aliaj indikoj — NGC 4321, IRAS12204+1605, UGC 7450, ZWG 99.30, MCG 3-32-15, VCC 596, KUG 1220+160, PGC 40153) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Mag
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1488. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Szeben).
M100
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vinica
Vinica, hungare Ipolynyék estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Veľký Krtíš. La vilaĝo estiĝis el vilaĝoj Suba Nyék, Meza Nyék, Supra Nyék, Eklezia Nyék, Nemesnyék kaj Lekinc.
Mez-Eŭropa Junulara Semajno
Mez-Eŭropa Junulara Semajno aŭ MezEŭropa Junulara Semajno (MEJS) estis Esperanto-renkontiĝo en Mez-Eŭropo. Ĝi okazis nur 3-4 foje komence de la 1990-aj jaroj.
Vinica
Historio
En la komunumo keltoj kaj aliaj popoloj loĝis. En la hungara nomo Nyék estas hungara tribonomo, verŝajne en 895 ili loĝis tie. La unua mencio devenis el 1135 pri la vilaĝo. Ĝi havis preĝejon en la 13-a jarcento, kiu detruiĝis pro la tatara invado. Poste la komunumo havis famon pri vinkulturo. En 1910 loĝis en la vilaĝo 1759 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hont, kie estis distriktejo, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario.
Nun firmao Vinica tutlande famas pri agraraj produktoj. En 2001 loĝis tie 1961 da homoj (1723 hungaroj kaj 228 slovakoj).
12742 Delisle
12742 Delisle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
28475 Garrett
28475 Garrett estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lawrence Garrett, Helpanta Kunordinanto por la sekcio " Malgrandaj Planedoj " de la Asocio de la Lunaj kaj Planedaj Observantoj (ALPO) de 1999. Li ankaŭ havas plurajn malkovroj de asteroidoj al sia kredito
Buhl (Supra Alzaco)
Buhl (jen francigite, origine germane kaj alemane Bühl) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Rubamaso
Rubamaso, en astronomio estas nomo de kosma korpo ne monolita sed konsistanta el multenombraj diversgrandaj eroj da ŝtono (aŭ alia solida materialo) arigitaj pro gravito. La rubamasoj havas malgrandan denson ĉar estas grandaj kavaĵoj inter la rompaĵoj kiuj konsistas ilin.
Rubamaso formiĝas kiam asteroido aŭ satelito (eble prae monolita) estas frakasita pro kolizio, kaj kiam la rompaĵoj refalas unu sur la aliajn pro gravito. Tiu reformiĝo povas necesi de pluraj horoj al pluraj semajnoj.
Aliamaniere, malgrandaj satelitoj de Saturno povas formiĝi pro plidensiĝo de glaciaj eroj el la ringoj.
Iuj asteroidoj estis suspektitaj esti rubamasoj kiam oni mezuris iliajn densojn : oni foje trovis densojn tre malpli granda ol tiu de meteoroido (kiuj, en pluraj okazoj, estis demonstritaj esti eroj da asteroidoj). Ekzemple, 253 Matildo, kies maso, determinita okaze de la misio NEAR Shoemaker, estas tro malgranda rilate al la observita volumeno, eĉ se la asteroido entenus glacion sub maldika roka tavolo ; krome, la frapoj kiuj kreis la grandajn alfrapaj krateroj estus frakasintaj rigidan korpon.
Tamen, la unua neambigua fotografiita rubamaso estas 25143 Itokaŭa, kiu montras nenian krateron kaj estas preskaŭ sendube amasiĝo da rompaĵoj.
Montriĝis, ke la asteroido 433 Eroso, ĉefa celo de NEAR Shoemaker estas distranĉita de fendoj, sed alimaniere solida. Aliaj asteroidoj (en kiuj eble 25143 Itokaŭa) aperas esti kontaktaj duopoj, tie estas du grandaj korpoj intertuŝantaj kun aŭ sen ŝtopado far de rompaĵoj ĉe la tuŝloko.
Pro la malgranda gravito de la asteroidoj, vastaj malplenoj povas ekzisti ene de ili. Malgraŭ maldika tavolo da regolito, la frotado inter eroj kapablas malhelpi ilin fali en la kavojn por ŝtopi ilin.
Ĉiuj grandaj astroidoj (2 Pallas, 4 Vesta 10 Hygiea 704 Interamnia) kaj la nanoplanedo Cereso estas kompaktaj objektoj sen grandaj malplenaĵoj, kaj neniam estis dispecigitaj. Ili estas sufiĉe mashavaj por ke eĉ se ili estus frakasitaj, la malplenoj reŝtopiĝus pro gravito. 4 Vesta resistis je grandega alfrapo kaj montras signojn de intera diferenciĝinta struktoro en la kratero kiuj certigas, ke ĝi ne estas rubamaso.
Tamen, la granda asteroido 52 Europa (362 × 302 × 252 km) havas malgrandan denson : ĝi estis verŝajne dispecigita pro perfortaj alfrapoj.
Wu Zetian
Wu Zetian (武則天 Wǔ Zétiān; n. 625; m. 16-an de decembro 705) estis la sola virino kun ĉina titolo „Imperiestro“. Ŝia regado (690–705) estas nomata ankaŭ kiel Dinastio Zhou (周) kaj rompis la regadon de Dinastio Tang (唐朝).
La vera nomo de Wu Zetian estis nekonata. Post surtroniĝo, ŝi ŝanĝis sian nomon al Wǔ Zhào (武曌). Ŝia postmorta nomo estis Wǔ Hòu (武后).
Ĉiu edzino de ĉina imperiestro estis „Imperiestrino“, sed ŝi – kiel virino - ne rajtis eniri la templon de la Ĉiela Paco kaj tie preĝi por la popolo. Tio estis la ĉefa tasko de la ĉina imperiestro. Nur la „Filo de la Ĉielo“ havis ligon al la prapatroj, nur li povis peti bonan rikolton kaj savon de la imperio kontraŭ la rajdaj hordoj de la nord-okcidento. Eĉ por Wu estis malpermesata eniri la Templon de Ĉiela Paco kiel "Imperiestrino", sed kiel la nominata "imperiestro", "li" rajtis preĝi tie por la popolo.
Biografio laŭ kronikoj
Gaozong suferis ekde 660 je kapturnoj kaj kapdoloroj. Oni supozas, ke Wu Zhao venenis lin ĝis ties morto en 683. La imperiestrino forigis post longjara lukto la malamikajn ministrojn el la registaro kaj okupis tiujn poziciojn per siaj konfiduloj. Ŝi ankaŭ venenis verŝajne en 675 sian plej aĝan filon, ĉar li aliĝis partion kontraŭ ŝi. Tiel certigante regadecon, ŝi detronigis sian trian filon, imperiestron Zhongzong (m. 710), nur post ses-semajna regada tempo – kaj surtronigis ties pli junan fraton Ruizong.
Novaĵo estis bronza urno kun kvar fendaĵoj, en kiujn la homoj povis sennome enpuŝi proponojn, plendojn, pretendojn kaj aŭgurojn. Kiuj ne povis skribi, rajtis je skribisto je ŝtatkosto. La enpuŝitaj skribaĵoj estis analizitaj de konfiduloj de la imperiestrino.
En 690, Wu Zhao surtroniĝis mem per helpo de la budhistoj. La budhismo iĝis ŝtatreligio en 691.
Meze de 703, Wu Zhao iĝis serioze malsana kaj tio ligis ŝin al la lito, kio kaŭzis paralizon de la ŝtata administrado. Post tiam okazis ŝtatpuĉo, kiun organizis famillio de iama imperiestrino Wei, la virino de Zhongzong. La gardistoj de la palaco ekzekutis du ministrojn (Zhang-fratoj) de Wu Zhao kaj devigis ŝin abdiki favore al Zhongzong. Tie la Dinastio Tang re-establiĝis. Wu Zhao mortis post kelkaj monatoj nature.
Fonto-kritiko
La figurigoj kaj eventoj pri la imperiestro en la kronikoj estas kritike akcepteblaj, ĉar la ĉinaj kronikistoj la virinojn en influhavaj pozicioj ĉiam figuras negative, ĉar reganta virino ne estas kongruebla kun la bazprincipoj de la konfuceismo. Ankaŭ la alia regintino de Ĉinio, la imperiestra vidvino Cixi estis same negative prezentita.
Apatzingán
Apatzingán estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Apatzingán de la Constitución. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 006.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 115078 loĝantojn. El tiuj estas 56172 viroj kaj 58906 virinoj. La komunumo havas surfacon de 805.71 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 101449 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 519 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.51 % de la loĝantoj.
Entute 71 420 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 60 467 estis alfabetoj kaj 10 884 analfabetoj. Tio signifas ke 15.24 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16006a.htm
Zellerndorf
Zellerndorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Rajhradice
Rajhradice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie. Okcidente Rajhradice najbaras kun urbo Rajhrad, sude kun Opatovice, oriente kun Otmarov kaj norde kun Rebešovice.
Apud la devena Rajhradic la municipo ensumigas ankaŭ okcidente situantan eksan municipon Loučka, kun kiu ĝi kreas unuecan urbanisman tutaĵon.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1048, kiam estis la jam ekzistanta municipo donacita al rajhrada monaĥejo. La moderna Rajhradice estiĝis per propravola unuiĝo de municipoj Rajhradice kaj Loučka al la 8-a de junio 1951.
Schneeweiderhof
La komunumparto Schneeweiderhof situas ĉ. tri kilometroj for de Eßweiler. Ĝi situas sur alteco de 500 metroj sur la monto Bornberg. Ĝia historio havas firman rilaton al la ŝtonrompejo, kiuj estis tie ekde la 1870aj jaroj. Inter 1922 kaj 1924 la iama posedanto de la ŝtonrompejoj, la Basalt AG, Linz am Rhein, konstruis tie laborista setlejo, la Kolonie, el bazaltaj ŝtonoj laŭ planoj de la arĥitekta buroo  Mattar & Scheler..
Hraĉja Aĝarjan
Hraĉja Aĝarjan (armene: (klasika skribo) Հրաչեայ Աճառեան, (reformita skribo) Հրաչյա Աճառյան, n. en Konstantinopolo, Otomana Imperio, la 8-an de marto 1876 - m. en Erevano, Armena Soveta Socialisma Respubliko, la 16-an de aprilo 1953) estis armena lingvisto, leksikografo, etimologo, filologo kaj akademia profesoro ĉe la Armena Akademio de Sciencoj. Li ankaŭ estis membro de la Franca Lingvistika Asocio kaj de la Ĉeĥoslovaka Instituto de Orientaj Studoj.
Aĝarjan studis ĉe la Universitato La Sorbonne kun Antoine Meillet kaj ĉe la Universitato de Strasburgo. Li laboris kiel instruisto en la Gevorkjan Teologia Seminario de Eĉmiadzin, en Ŝuŝo kaj en Teherano. Li estis postvivinto de la Armena genocido, li venis al Erevano en 1923. Tie, li instruis fremdlingvojn, relativan gramatikon, kaj la historion de la armena lingvo en la Erevana Ŝtata Universitato. Li estas la verkinto de pli ol 200 sciencaj publikaĵoj pri armenologio, armena lingvo kaj orientaj lingvoj. La armena Ŝtata Instituto de Lingvistiko estas nomita laŭ li.
Kynice
Kynice (Kinitz) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
La 16-an de marto 2020 la tuta municipo Kynice estis fermita en kvarantenon rilate al kvar konfirmitaj kazoj de infekto de kronviruso SARS-CoV-2.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1341.
Brouzet-lès-Alès
(jen france, okcitane Broset d'Alèst) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Anki
Anki (暗記 - memorado) estas programo por konservi en sia memoro per fojfoja rememorado diversajn informojn kiel parojn el demandoj kaj respondoj. Ĝi estas libera programo publikigata kun la permeso disponi ĝin laŭ la versio 3 aŭ ĉia pli nova versio de GNU GPL.
Por uzi Anki·on, la uzanto devas enigi memorotajn informojn popece en la datumbazon, por ke Anki kvazaŭ kreu el ili kartojn (fulmokartojn), kies ĉiu flanko surhavu pecon de memorigota informo. Poste Anki montras al la uzanto unu flankon de karto, kaj li devas provi rememori la informpecon troviĝantan sur la alia flanko. Tiam li premu butonon kaj kontrolu, ĉu li sukcesis, kaj komuniku tion al Anki. Depende de la sukceseco de rememoro, Anki difinos la tempon, post kiam tiu ĉi karto estos montrita la sekvan fojon.
2040
2040 estos superjaro komenciĝanta je dimanĉo (vidu ĉi tie kalendaron).
Anki
Oni povas ankaŭ elŝuti jam pretajn kartarojn por Anki. Oni devas scii, ke ne ĉiuj kartaroj estas bonaj aŭ taŭgas por ĉiu, kaj ekzemple ĉe lernado de naturecaj lingvoj utilas kreado de propra kartaro kun persone pli trafaj kartoj (ĉar necesas kompreni antaŭ ol memorigi). Tiam ege rekomendindas sekvado de diversaj konsiloj pri uzado de tiaj programoj (mallongaj informeroj, kunteksto ktp).
2040
Dum la jaro 2040 post Kristo okazos, interalie:
Anki
Por difini la tempojn, Anki uzas algoritmon derivitan de la algoritmo SM2 iam uzita por samcela nelibera programo SuperMemo.
2040
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Anki
Notoj
Malsame ol aliaj programoj, Anki akceptas informojn forme de "notoj" (antaŭ 2.0 — "faktoj"), kiuj konsistas el pluraj pecoj kaj ne nepre nur el du. La kartoj estas kreataj el ili laŭ nototipoj (antaŭe — "modeloj") provizitaj de la uzanto. Tial oni povas redakti samtempe kelke da kartoj, kaj Anki eviti montradon de kartoj el la sama „noto“ kun tro mallonga intertempo.
2040
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Anki
Notoj
La informpecoj povas konsisti el teksto, formuloj, bildoj, sonoj, filmoj, sed por memorigado gravas, ke ili estu mallongaj, kaj ke oni komprenu antaŭ ol memorigi.
Vernou-sur-Seine (stacidomo)
Vernou-sur-Seine (plennome Vernou-la-Celle-sur-Seine) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Vernou-la-Celle-sur-Seine, departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Anki
Historio
Kreinto de la programo deklaris la 5-an de oktobro de la jaro 2011‑a tago de kvinjariĝo de Ankio, ĉar la plej malnovaj trovitaj de li spuroj de ĝia ekzisto estis de la 5‑a de oktobro de la jaro 2006‑a.
Vernou-sur-Seine (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj de linio R de Transilien.
Anki
Historio
Version 2.0.0 por ordinaraj komputiloj estis eldonita la 6-an de oktobro 2012.
Vernou-sur-Seine (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Corbeil-Essonnes - Montereau (746000).
Llangernyw
Llangernyw estas provinca vilaĝo en regiono Borough, norda Kimrio.
Ĝia loĝantaro estis 960 en 2001, el kiuj 67% parolis la kimran lingvon. Ĝi situas ĉe la vojo A548 inter Llanrwst kaj Llanfair Talhaiarn ĉe punkto, kie Afon Cledwen, la alfluanto de rivero Elwy, krucumas la ĉefvojon.
La tombejo de paroĥa preĝejo (de Sankta Digain) en Llangernyw estas la loko de la antikva eŭropa taksuso, kalkulita je aĝo de 4.000 jaroj.
En la vilaĝo plenkreskis la filozofo kaj akademiano Henry Jones (filozofo). Li havas muzeon tie en aia simpla infangaxa hejmo.
97 Kloto
97 Kloto estas mezgranda asteroido de la asteroida zono, ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Wilhelm Tempel en la observatorio de Marsejlo (Francio)
Ĝi ricevis la nomo de Kloto, unu el la tri Mojroj kiuj, en la helena mitologio, personigas la senkompatan destinon. Kloto estas la Mojro, kiu ŝpinas la fadenojn de la vivo de ĉiuj mortemuloj.
Schmorda
Schmorda estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Ranis-Ziegenrück. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Cipreso de Abarku
La Cipreso de Abarku (perse سرو ابرکوه Sarv-e Abarkuh) estas ĉ. 4000-4500 jarojn aĝa cipreso en urbo Abarku en la irana provinco Jazd. Ĝi altas 25 metrojn kaj havas la perimetron de 18 metroj (diametron de 11,5 m). Laŭ legendo, la arbon plantis religia fondinto Zaratustro.
En la irana arto kaj kulturo, la cipreso kiel arbo estas larĝe uzata simbolo por sincereco, vereco kaj eterna juneco. Plia kulture grava cipreso de la lando estas la cipreso de Kaŝmar.
Großer Zschirnstein
Großer Zschirnstein estas la plej alta monto en la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi atingas altecon de 562 metroj kaj senpere najbaras kun Kleiner Zschirnstein. Ambaŭ troviĝas proksime al la vilaĝo Kleingießhübel je la maldekstra flanko de la rivero Elbo.
Großer Zschirnstein estas tablomonto, kies surfaco plialtiĝas en direkto al la suda ekstremo. Ĝi nomiĝas Mittagsstein, kio signifa tagmeza (do suda) roko. Tie la monto elstaras 160 metrojn super la vastarbara ĉirkaŭa altebenaĵo, 80 metrojn la rokomuro falas vertikale. En pluraj punktoj eblas vastampleksa kaj longadistanca vido. Samaloke troviĝas rifuĝejo en formo de ligna kabano.
Pocapaglia
Pocapaglia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Bra, Monticello d'Alba, Sanfrè, Santa Vittoria d'Alba kaj Sommariva Perno. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo sankta Ĝusto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
NGC 4322
NGC 4322 estas stelo en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wallace & Gromit
Wallace & Gromit estas la ĉefaj figuroj en pluraj britaj animaciaj filmoj, kreitaj de Nick Park kaj de sia firmao Aardman Animations. La figuroj estas el modlopasto, fortigita per iom da drato, kaj estas filmitaj bildon post bildo, dum post ĉiu bildo la modlaĵo estas iom ŝanĝita, por en la fina filmo krei la efikon de moviĝoj.
Roluloj
La homo Wallace, strangeta sed ŝatinda inventisto, kun sia hundo Gromit kaj iom da ŝafoj vivas en ne specife nomata, sed laŭ antaŭjuĝoj tipa angla urbeto en adreso nomata "West Wallaby Street 62". La du roluloj vivas en speco de loĝkomunumo, sed Gromit ankaŭ en la loĝdoma ĝardeno havas lignan porhundan kabaneton.
La fajrobrigadisto
La fajrobrigadisto estas la dua filmo de Charlie Chaplin kreita por Mutual Film Corporation en 1916. Publikigita la 12-an de junio, ĝi ĉefroligis Chaplin kiel la fajrobrigadiston kaj Edna Purviance kiel la filinon de Lloyd Bacon.
Bacon pozis kiel figuro provanta aranĝi kun Eric Campbell (la fajrobrigadestro) brulakcidenton de sia domo por povi kolekti la asekuromonon. Tamen reala fajro ekas aliloke en la urbo, kaj la fajrobrigadistoj ignoras loĝanton de la brulanta konstruaĵo, kiam li provas averti ilin pri la fajro, unue aktivigante la brulalarmilon, poste telefonante la fajrostacion, kaj fine irante al la fajrostacio en persono. Poste, Charlie Chaplin alarmas la fajrobrigadestron kaj la fajrobrigado venas por estingi la fajron. Tiam, la figuro de Bacon ekkomprenas ke lia filino daŭre estas en lia propra brulanta konstruaĵo, kaj Chaplin surgrimpas la eksteron de la konstruaĵo por savi ŝin.
La filmo montras kelkajn fruajn stratscenojn ĉirkaŭ Los Angeles. La filmo uzas inversigon de la filmo plurajn fojojn por komika efiko: glitante supren laŭ en la fajrobrigadistopaliso, inversigante la ĉevalojn, hastante reen al stacio kiam li forgesas la skipon ktp.
La enorma akvocisterno en la stacio ankaŭ komike havas duan funkcion kiel la kafmaŝino. Multe de la piedbatado en la filmo estas klare nefalsita kaj sufiĉe furioza.
Amarula
Amarula estas sud-afrika likvoro el Phalaborwa, urbo je la rando de la Nacia Parko de Kruger kaj estas farita el sukero, kremo kaj la fruktoj de la afrika marula arbo (Sclerocarrya birrea), ankaŭ nomata elefantarbo. Amarula surmerkatiĝis ekde septembro 1989 kaj havas fruktan karamelan guston. Ĝi enhavas 17% da alkoholo.
Pro la asociado de la marula arbo kun elefantoj, kiuj volonte manĝas la fruktojn, oni elektis la elefanton kiel simbolo de la trinkaĵo.
Hôpital-Camfrout
(jen france, bretone An Ospital) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Telekomunika turo Bornberg
La telekomunika turo Bornberg estas elsendoinstalaĵo por ultramallongondo sur la monto Bornberg apud Eßweiler en la Nordpalatinata montolando. La 151 m alta  turo estis konstruita de  Deutsche Funkturm.
Mălâncrav
Mălâncrav [məlınkrav] (hungare: Almakerék, germane: Malmkrog) estas vilaĝo en Rumanio norde de Sibiu. Administre ĝi apartenas al Laslea.
Loĝantoj
En 1910 ĝi havis 1 295 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1956 1 593. Ĝia unua mencio skriba estas el 1305.
Historio
Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő).
Efiko Rashomon
Oni nomas ĝin tiel pro la filmo de Akira Kurosawa Rashōmon (bazita sur la rakonto verkita de Akutagawa Ryunosuke en 1915), kie la malsamaj atestantoj de murdo kaj la farinto priskribas ĝin en manieroj kontraŭdiraj.
Bibliografio
"The Rashomon Effect: When Ethnographers Disagree," de Karl G. Heider (American Anthropologist, Marto 1988, Vol. 90 No. 1, pp. 73-81).
Calvi U Pinetu (stacidomo)
Calvi U Pinetu (Calvi U Pinetu), antaŭe nomita Tennis-Club, estas franca haltejo sur linio -, situanta en  , en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
20392 Mikeshepard
20392 Mikeshepard estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Chilly-Mazarin
Chilly-Mazarin estas franca komunumo lokita en la departemento Essonne kaj en regiono Francilio.
20392 Mikeshepard
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Michael Shepard, profesoro pri geologio kaj terscienco ĉe la Universitato Bloomsburg de Pensilvanio, fakulo pri la radara kaj optika detekto de asteroidoj kaj.
Chilly-Mazarin
La urbo havas proksimume loĝantojn. Ilin oni kutime nomas Chiroquois.
Ernő Unger
UNGER Ernő estis hungara kapelestro, komponisto, pianisto. Li naskiĝis en Arado la 17-an de januaro 1900 kaj mortis en Budapeŝto la 28-an de majo 1968. Lia unua edzino estis la operkantistino Lujza Szabó kaj la dua la operkantistino Irén Miklóssy.
Biografio
Unger Ernő studis en Tutlanda Hungara Muzikarta Altlernejo. De 1922 li instruis kaj li iĝis konstanta kapelestro de la operejaj ekzamenprezentadoj. De 1923 li estis la dirigento de Koncert-Unuiĝo de Budapeŝto, ankaŭ de Simfonia Orkestro de Hungara Radio kaj Simfonia Orkestro de Insulo Margareta. De 1948 li estis profesoro de Muzikarta Altlernejo, en 1950–52 dirigento en Győr kaj en Diósgyőr. De 1957 ĝis sia pensiuliĝo (1960) li estis profesoro de la Muzika Altlernejo de Budapeŝto.
Děčínský Sněžník
Děčínský Sněžník (721 m) estas la plej alta monto de Elba Grejsmontaro. Panorama turo kun 172 ŝtupoj estis konstruita en la jaro 1864. Ĉirkaŭen eblas rigardo en la valon de Elbo, al Saksa kaj Ĉeĥa Svislando, al Bohemia mezmontaro (České středohoří) kaj al la kresto de Ercmontaro. Děčínský Sněžník estas tablomonto. Ĝian 2 km longan kaj 700 m larĝan montoplataĵon ĉirkaŭiras migrovojo.
SARS-CoV-2
SARS-CoV-2 (antaŭe markata per dumtempa faka nomo 2019-nCoV aŭ kiel vuhana kronviruso) estas taksonomia specio (angle strain) aŭ enspecia klado de virusa specio kun internacia taksonomia nomo Severe acute respiratory syndrome-related coronavirus ("Severa akra spira sindromo rilata al kronviruso"), el kiu originas la akronimo.
SARS-CoV-2 kaŭzas kronvirusan malsanon de 2019.
Aporo
Aporo estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Aporo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 007.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2705 loĝantojn. El tiuj estas 1296 viroj kaj 1409 virinoj. La komunumo havas surfacon de 97,01 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 2426 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 8 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.33 % de la loĝantoj.
Entute 1 672 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 1 394 estis alfabetoj kaj 277 analfabetoj. Tio signifas ke 16.57 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16007a.htm
Atereto
Atereto (עטרת ) estas vilaĝo, Israela kolonio en Cisjordanio, en sudo de la Samaria altlando. Ĝi estis fondita en aŭgusto 1981 (18-an de abo 5741 laŭ la hebrea kalendaro). Loĝantaro de Atereto konsistas el proksimume 100 familioj, pli ol 800 homoj.
Geografio
Atereto situas sur la okcidenta rando de la kresto de Samario, ĉe ĝia plej alta punkto. Dum bona vetero oni povas vidi de Atereto tutan israelan marbordon de Hadero ĝis Aŝkelono. Distanco al proksimaj urboj: Modiino - 32 km, Tel-Avivo - 40 km, Jerusalemo - 42 km. Atereto situas ĉe ŝoseo numero 465.
Proksime al la Ateret situas vilaĝoj:
Krzysztof Wielicki
Krzysztof Jerzy Wielicki (naskiĝis la 5-an de januaro 1950 en Szklarka, apud Ostrzeszów) – pola montogrimpisto en Tatroj, alpinisto kaj himalajisto. La kvina homo sur la Tero, kiu gajnis Kronon de Himalajo kaj Karakorumo
Vivo
Kiel skolto jam komencis sian migradon kaj la hobion daŭrigis dum studado. En Asocio de Polaj Studentoj estis ĉefo de Turisma Komisiono ĉe Elektronika Fakultato de Teknika Universitato en Vroclavo. Unuan grimpadon partoprenis maje 1970 al Sokoliki (nun apudlima vilaĝo en Ukrainio). Februare 1972 partoprenis someran kurson kaj vintran tendaron, kies gvidantino estis Wanda Rutkiewicz.
Somere 1973 dum tendaro en Dolomitoj notis la unuajn eksterlandajn sukcesojn. Poste partoprenis montogrimpadon al montoj de Kaŭkazio, Hindukuŝo kaj Pamiro.
Krzysztof Wielicki krom Everesto estas ankoraŭ la unua vintra konkeristo de Kangchenjunga kaj Lhotse. Sur Lhotse ekstaris sole dum silvestra nokto en korseto, kiun portis post damaĝo de spino. Sur Broad Peak „enkuris” solule dum unu tago (la unua en la mondo eniro de la bazo al la montopinto 8 mil metrojn alta dum unu diurno). Sur Dhaulagiri (dum 16 horoj) kaj Ŝiŝapangma grimpis sola, montrante novajn vojojn. Neniu ankaŭ akompanis al li dum la grimpado al Gaŝerbrum 2. Atestantoj de sola grimpo al Nanga Parbat, unu el la plej grandaj muroj de la Tero, estis nur pakistanaj paŝtistoj rigardantaj lian bravaĵon de malproksimaj herbejoj. Li partoprenis kelkajn ekspediciojn sur K2. Nur dum la kvara, somere 1996, la persisto estis rekompencita – eniris la pinton nomatan Norda Kolono kun du italaj alpinistoj.
Pogno
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktaj Petro kaj Paŭlo, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Maissau
Maissau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Wuenheim
(jen germane kaj alemane Wünheim, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Lectio divina
Lectio divina (dia leciono) estas latina esprimo, uzata ankoraŭ hodiaŭ tie kaj ie, por indiki legadon kutime grupan, de tekstoj bibliaj aŭ spiritaj kiujn kutime oni ĉerpas el la Biblio cele eksciti preĝsenton kaj preĝobezonon kaj tial sente, kore kaj intelekte unuiĝi al Dio. Tiu metodo invitas, certe, al la studo, observado kaj kritika penetrado en la Sankta Skribaĵo, kvankam tiu ne estas la rekta celo de la lectio divina.
Kiel originan kialon oni vidas la insisto de Kristo kiu plurfoje invitis rigardi kaj kontroli en la Biblio kion ĝi diras pri li, kaj li mem tion faris kuniĝinte kun la du disĉiploj laŭvoje al Emaus (Luko 24). Kaj eksplicite diratas en Johano 14,23: “se iu min amas, kaj observas mian vorton...”.
Jam en kristana medio de oriento aperis la lectio divina kiel metodo por pli kristane formiĝi: ĝi estis elpensita de Origeno (220 ĉirkaŭ), kiu, krom ĝin praktiki, ankaŭ ĝin rekomendis ĉar la nepra metodo por igi vorto de Dio la Biblion konsistas el atenta legado, konstanta zorgo pri ĝi, kaj preĝo. En Okcidento la lectio divina estis enkondukita de Sankta Ambrozio el Milano kaj vaste praktikata en la monak(in)ejoj kiel jam en oriento.
La kvar sencoj de la Biblio laŭ Origeno
Por ĝuste kompreni la Biblion kaj ĝiajn apartajn erojn utilas distingi kvar signifojn troveblajn je divesaj niveloj. Ili estas :
Alegoria
Tropologia
Anagogia
Tiuj diversaj signifoj, ĉu akceptitaj de aliaj bibliistoj ĉu kritikitaj sed bazaj por la tuta Mezepoko, utilis por enirigi la leganton en la komprenon de la dia mesaĝo kaj per ĝi fari preĝunuiĝo al Dio. La kvar sencoj, elpensitaj de skola de Origeno kontribuis por la inteligenta legado kaj kritiko de la bibliaj lingvoj, kiu laŭ la tempo kreskis ĝis fariĝi la modernaj sciencoj pri la bibliaj lingvaĵoj kaj interpreto.
Iom post iom la metodo eliris el la klostro por eduki al la sama legado ankaŭ la fidelulojn kunigitajn en loko por aŭskulti leganton kaj komentiston. Tiu metodon de medito kaj preĝado instigis ankaŭ la lasta Dua Vatikana Koncilio per la konstitucio Dei Verbum.
La Patroj de la Dezerto kaj la Patroj de la Eklezio praktikis kaj perfektigis la kuntekstojn de aŭskulto de la lectio divina, rimarkante ke ĝuste per tiu aŭskultado la partoprenantoj konsciiĝas pri du aferoj: 1) ekzistas abismo inter tio kion oni scias (per onia inteligento, oniaj pensoj) kaj tio kion oni faras (per onia volo kaj onia agado): oni konstatas ke onia volo estas febla, ke ĝi emas agadi malsame ol la sugestoj de la aŭskutata vorto; 2) oni ne scias kiel fari por eliri el tiu persona dispecigo se ne sin helpigante ĝuste per la lectio divina.
Vere al la lectio divina laŭ la metodoj de Pakomio, Aŭgusteno de Hipono, Bazilio el Cezarea kaj Benedikto el Nursio, oni aldonis la manlaboron (kiu estis precipe eksterpreĝa laboro, do ankaŭ studo kaj skribejo kaj biblioteko), kaj la partoprenon en liturgiaĵoj.
En la 12-a jarcento monako Guigues el Chartres sistemigis la lectio divina/n laŭ kvar etapoj (Scala Claustrarum =ŝtuparo de la klostroloĝantoj): Legado, Meditado, Preĝo kaj Kontemplado. «La legado serĉas la plej taŭgan vojon, la meditado ĝin trovas, la preĝo ĝin petas, la kontemplado ĝin gustumas» (vidu Sources Chrétiennes n°163).
Hodiaŭ kutime la lectio divina estas praktikata tiel: unu ĉiutaga horo kun komuna legado de apartaj biblieroj, ofte laŭetape sekvante tutan libron, kaj post kongrua preparo ĉu kultura ĉu intelekta ĉu fizika.
La kvar etapoj de la lectio divina
Legado: individue aŭ kolektive legi la pasaĵojn malrapide kaj pluufoje.
Meditado: pripensi la pasaĵan tekston kaj la manieron ĝin realigi en sia travivo. Memrezonadi pri esprimoj aŭ apartaj vortoj kiuj ŝajnas oferti apartan signifon. Ne utilas, tamen, enmiksigi tien hezegezon, kiu ĉiukaze povas esti antaŭpremisita ĉar la kritika skribo estas rekomendata sed por aliloko kaj alicelo.
Preĝado: malfermi sia koron al Dio. Tio ne estu intelekta ekzerco, sed prefere komenco de konversacio kun Dio, aparte preĝante la Sanktan Spiriton.
Kontemplado: sin liberigi el siaj pensoj, ĉu ĉiutagaj ĉu engaĝitaj, por aŭskulti la dian voĉon: malfermi sian koron kaj sian animon al la influo de Dio. Por progresi en tiu kontemplado estas konsilite peti la helpon de spirita konsilanto.
Bibliografio
Enzo Bianchi, ''Pregare la parola. Introduzione alla « Lectio divina »''. Milano, 1973, 1990
Enzi Bianchi, ''Prier la Parole. Une introduction à la Lectio divina'', Abbaye de Bellefontaine (Vie monastique 15), Bégrolles-en-Mauges, 1996, ISBN 2-85589-972-9
Aŭgusteno de Hipono, Confessiones (konfesoj), kie diritas: "Da quod jubes, et jube quod vis" (Donacu kion vi ordonas, kaj ordonu kion vi volas, X,29, 31, 37).
Jean Khoury, Respirare la Parola, lectio divina e vita quotidiana, Milano, 2003
NGC 4323
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
A Woman
Virino (en angla A Woman) estis la naŭa filmo de Charlie Chaplin por Essanay Films. Ĝi estis farita en Los-Anĝeleso ĉe Majestic Studio kaj liberigita en 1915. La filmo komenciĝas kiam Chaplin renkontas Ednan (Edna Purviance) kaj ŝiajn gepatrojn en parko; en la rolo de la patrino estas Marta Golden kaj en la rolo de la patro Charles Insley. En tiu ĉi filmo Chaplin vestiĝas kiel virino por trompi la patron de Edna. Ĝi estis la tria kaj lasta fojo kiam Chaplin havis la rolon de virino en filmo. Li pozis kiel virino en du Keystone-filmoj: The Masquerader kaj A Busy Day.
11349 Witten
11349 Witten estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona fizikisto Edward Witten de la Institute for Advanced Study de la Universitato Princeton, unu el la unuaj teoriaj fizikistoj de nia tempo. Li faris fundamentajn kontribuojn en la partikla fiziko kaj kordoteorio. en 1990 li ricevis la Medalon Fields, plej alta premio en matematiko.
Malard
Malard estas urbego, ĉefurbo de samnoma distrikto en Provinco Teherano de Irano. La lasta litero d estas mallonga formo de vilaĝo.
Geografio
Malard situas sur altebenaĵo en la norda parto de la lando. Karaĝo troviĝas 17 kilometrojn.
Historio
Laŭ pli malnova leksikono «Malard estas vilaĝo kun 5970 loĝantoj». La pli malnovaj loknomoj estis «Fardis» kaj «Jukain», kiujn oni povas interpreti kiel «havi ĝardenon ĉirkaŭitan de muro» kaj «loko kie la riveretoj fluas». Pro proksimeco de Teherano Malard jam estas urbego.
Schmölln
Schmölln estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. Fine de 2021 la komunumo havis 13620 loĝantojn. La urbo situas ĉe la rivero Sprotte. Ĝi famiĝis danke al la fabrikado de butonoj en la 19-a jarcento. La plej alta monto ĉirkaŭa estas Schafberg en Sommeritz kun alteco de 293 metroj.
Malard
Klimato
Malard troviĝas laŭ Klimata klasifiko de Köppen en la duonarida klimato. En la jaro pluvas 253 mm, inter majo-oktobro tre malofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas °C. Inter majo-septembro la averaĝa temperaturo superas 30 °C.
Schmölln
Urbopartoj kaj politiko
Apartenas al Schmölln krom la urbokerno jenaj kvartaloj: Bohra, Brandrübel, Großstöbnitz, Kleinmückern, Kummer, Nitzschka, Nödenitzsch, Papiermühle, Schloßig, Selka, Sommeritz, Weißbach, Zschernitzsch, kaj ekde januaro 2019 aldone aliĝis la antaŭaj komunumoj Altkirchen, Drogen, Lumpzig, Nöbdenitz kaj Wildenbörten. Ekde septembro 2015 urbestras Sven Schrade (SPD). Jenas la ĝemelurboj de Schmölln: la ĉeĥa Žďár nad Sázavou, la latvia Dobele, la baden-virtembergia Mühlacker.
Malard
Trafiko
Oni decidis etendi la metroolinion Teherano-Karaĝo al Malard.
La Magdeleine (Charente)
La Magdeleine - ne La Madeleine kiel krome kutime, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Schmölln
Historio
En la hodiaŭa urboparto Bohra estis dum la bronza epoko setlejo sufiĉe granda. Ĝi elfositis en 2008 kaj taksitis arkeologie. Ekde la tempo de Popolmigrado elorienteŭropa ekzistis slava loĝantaro surloke.
Leszek Balcerowicz
Leszek Henryk Balcerowicz (naskiĝis la 19-an de januaro 1947 en Włocławek) estas pola politikisto, vicĉefministro kaj ministro por financoj en periodo 1989-1991 kaj ministro por financoj en 1997-2000.
Schmölln
Mezepoko
En 1066 estis la unua endokumenta mencio de la urbo kiel abbatia zmulna. Tiam transdonitis la jam ekzistanta benediktana monakejo kun ĝiaj rajtoj monfara kaj doganimpostpostula al la episkopujo de Naumburg. Supozatas ke la nomo etimologias en la soraba vorto por peĉo/asfalto (smola) kio indikus profesiojn frue aktivajn en Schmölln. En 1127 igis la grafo Bruno konstruon de dua monakejo por la cistercianinoj sur la monteto Pfefferberg. Ĝi translokitis en 1138/40 al Pforta. La daŭre funkcianta Mario-kirko estis inter la jarcentoj 13-a kaj 16-a pilgrimloko maria. La Kirko Nia kara sinjorino surmonta damaĝitis en 1525 fare de kamparanoj ribelemaj; en 1529 la urbanoj devis iĝi protestantaj.
Leszek Balcerowicz
Li estis la prezidanto de la partio Unio de Libero (Unia Wolności, UW) en jaroj 1995-2000. En 2001-2007 li estis la prezidanto de Nacia Banko de Pollando.
Schmölln
Mezepoko
Dum Mezepoko ankaŭ en la nordoriento de la urbo faritis rempararo bone situanta super la Sprotte-valo. En 1847 ja troviĝis dum elfosado samloke muregaj restoj, iloj ostaj kaj feraj, skeletoj homaj. Schmölln ricevis la urborajtojn inter 1324 kaj 1329. Tiutempe la monakejo kaj la bienoj estis posedataj fare de Henriko Reuß de Plauen. Sub la voktoj de Weida, Gera kaj Plauen estiĝis en Schmölln feŭda kastelo, akvokastelo kaj ĉirkaŭfortikaĵo urba. Ĝi parte ankoraŭ ekzistas estante 8 metrojn alta. Ĝi ĉirkaŭas la Nikolao-kirkon, la centran bazarplacon kaj la tutan mezepokan urbon. Ĉar potenco de la voktoj ekmalgravis dum la 14-a jarcento ekposedis inter 1398-1410 kaj definitive en 1419 la Wettinoj la urbon.
Undervud
Undervud (Ундервуд, nome rusa literumado de la entrepreno de tajpiloj Underwood) estas rus-ukraina muzikgrupo (de alternativa roko, sendependa roko) establita de Maksim Kuĉerenko (Максим Кучеренко) kaj Vladimir Tkaĉenko (Владимир Ткаченко), nome du medicinaj studentoj el Krimeo. La grupo havas sidejon en Moskvo kaj havas la reputacion havi sekvantojn tra la landoj de la iama Sovetunio. Ili publikigis 8 albumojn, el kiuj la lasta en Septembro 2015.
Schmölln
Progresiga 19-a jarcento
En la 1813-a jaro Schmölln situis rekte en la almarŝareo de la soldataro batalirontaj al la Batalo de Leipzig. Sekve multaj trupoj devis esti gastigataj en la urbo kaj en ties ĉirkaŭaĵo. Schmölln iĝis pluse lazareta urbo.
Leszek Balcerowicz
Leszek Balcerowicz kreis plano de reformo de pola ekonomio (Plano de Balcerowicz – Plan Balcerowicza). La plano establis, ke ekonomio de Pollando estos libervendeja. Plano ankaŭ solvis problemon de inflacio. Nuntempe (2016) Balcerowicz estas la reprezentanto de la prezidento de Ukraino.
Schmölln
Progresiga 19-a jarcento
Ekonomie plej gravis la tukfaristoj kaj teksistoj tolaĵteksistoj. Tamen bremsis la proksimeco de Altenburg ekfloron rapidan de Schmölln. Ekde 1830 la fabrikado de brosoj gravis. En 1854 iĝis urbestro Otto Heinrich Hase. En 1861 ekis la epoko de schmöllna butonfabrikado fare de la firmaestro Hermann Donath. En 1865 venis konekso de la urbo al la fervojlinio ĝis Gera oriente kaj    Gößnitz oriente, kio ebligas transportan perfektan de krudmaterialoj kaj butonoj. Ĉirkaŭ la jaro 1900-a eksportitis ĉ. tri milionoj da butonoj. En la tuta duklando estis Schmölln post 1850 la urbo kiu havis la plej multajn kamentubojn fabrikajn. La floreganta butonfabrikado venigis memkompreneble ankaŭ aliajn metiojn en la urbo: ŝpinejojn, pritraktadon de tekstilaĵoj kaj ledaĵoj, maŝinkonstruadon, kartonfaradon, cigarfaradon. Pluse faritis ludiloj, juvelaĵoj, horloĝ-ujoj kaj fontoplumoj. La nombro enloĝanta kreskis inter 1860 kaj 1900 de 4200 ĝis 10.691. Schmölln iĝis la dua plej granda urbo en la Duklando Saksio-Altenburg. 1500 homoj labaoris en la butonindustrio. Krome kudris virinoj kaj infanoj hejme la butonojn sur kartonojn respektive purigis butonojn. Tial triono de ĉiuj Schmöllanoj deĵoris tiam por la butonumado.
Danke al la prospero ekonomia venis ankaŭ modernaj infrastrukturaĵoj. En 1866 malfermitis la urba gasejo, en 1898 ekuzitis elektrika kurento. En 1900 malfermitis publika hospitalo kun 32 litoj. En 1902 malfermitis nehumanisma supera lernejo (Realschule). En 1906 malfermis la pordojn nova naĝejo kaj en 1912 la katolikoj ricevis propran kirkon sur la monto Lindenberg. En 1893 finfaritis la ekkonilo de la urbo, la Ernst-Agnes-turo sur la monteto Pfefferberg. Ankaŭ la surteriĝo de la aerŝipo "Sachsen" en la 1913-a jaro substrekis la gravecon de la urbo.
Dum la nazia tempo
En la 31.7.1933 instalitis la schmöllano Alwin Engelhardt (1875–1940) kiel pendigisto kaj lia salajro dependis de la frekvento de ekzekutoj. La komunisma rezistadbatalanto Alfred Nitzsche el Schmölln mortis post kvin jaroj da mallliberiĝo en oktobro 1944 en la karcero de Ludwigsburg. Lin memoru la stratro Alfred-Nitzsche-Straße. Dum la Dua mondmilito loĝis en la hotelo "Deutscher Kaiser" (nuntempe: "Reußischer Hof") kaj en la brikfarejo Mehlhorn & Sohn pli ol 300 punlaborantoj. La 13-an de aprilo 1945 la urbanoj kapitulaciis antaŭ usonaj soldatoj liberigantaj Turingion. Bedaŭrinde la potenco cediĝis en julio 1945 al la Sovetianoj.
Komunisma tempo
En Selka troviĝis kastelo de la Thümmler-dinastio: la posedantojn eksproprietigis la komunistoj post kiam forsendiĝis la rifuĝintoj loĝantaj en la kastelo ekde 1944. En 1948 oni senkaŭze eksplodigis la kastelon. Restis de la tuto nur kapelo kaj flanka aleto. La administra reformo de 1952 ekskludis la urbon el la lando Turingio kaj igis lin parto de la nove kreita Distrikto Leipzig. Schmölln estiĝis subdistrikta sidejo (Landkreis Schmölln). Dum la Popola insurekcio de 1953 (GDR) ankaŭ multaj Schmöllanoj aktivis. Pro novaj kadroj ŝanĝiĝis la produkciaj strukturoj: el la butonfabrikado naskiĝis plastikprilaboranta industrio. Ĝi iĝis - krom la maŝinkonstruado kaj la ŝufarado - la plej granda komplekso ene de la loka aro da Popolproprietaj entreprenoj.
Pro la alveno da multaj rifuĝintoj postmilitaj la malabundo loĝeja pli kaj pli senteblis. En kadro de loĝejspackrea programo de inter 1952-1968 konstruiĝis multaj domoj en la nove kreita urbokvartalo "Robert-Koch-Viertel". Pro daŭra neceso pluse venis loĝdomblokareo "Heimstätte" en la sudo de la urbo ekde 1988. Ĝia unua celogrupo estis ministaj familioj de Wismutanoj. En 1990 la urbo iĝis denove turingia. En 1994 ĝi perdis la statuson de distrikta urbo kaj integriĝis en la distrikton Altenburg. Post la Turniĝo la urbo ĝenerale evoluis pozitive. Urborande estiĝis pluraj metiaj teritorioj, dume la urbocentro kontinue alogas konsum- kaj aĉetemulojn. Novaj firmaoj, ekz. en la sektoro de aŭtomobilera liverado, setlis ĉe Crimmitschauer-strato respektive en Nitzschka. Pozitive por tio estis ankaŭ la nova konekso al la germana aŭtovojo A4. Ne malmultaj stratoj modernigiĝis aŭ nove fariĝis.
Konstruaĵoj
Vidindas la centro urba. La granda mezepoka bazarplaco kun urbodomo kaj vido de la urbokirko estas dum la tuta jaro tra viva. Ĉar multaj magazenoj situas tie en multaj restaŭritaj historiaj konstruaĵoj. Multaj trabfakaĵoj pluse troviĝas apud la urbokirko Sankta Nikolao (malfrugotika). Ankaŭ surgrimpeblas partoj de la urbaj muroj. Ekzemplo por la disvolo en la 19-a jarcento estas la butona industrio. En 1863 faritis la unuaj butonoj. Disde la Ernst-Agnes-turo (starigita en 1893 sur la Pfefferberg-monto) oni havas belegan panoramon en la medion kaj sur la iaman butonfabrikon. Sed ankaŭ menciindans en 1997 malfermita regiona kaj butonfabrika muzeo situanta rekte ĉe la idilieca urboparko. Filio muzea troviĝas en alia industriejo malproksima.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Marula arbo
La marula arbo (Sclerocarya birrea), aŭ elefantarbo, estas arbo el la familio de la Anakardiacoj (Anacardiaceae). Ĝi estas mezgranda arbo, kiu ĉefe troviĝas en la varmaj senfrostaj regionoj de subekvatora Afriko.
Oni uzas la fruktojn por la likvoro Amarula.
Matsuo Basho
MATSUO Bashō (Hepburn, 松尾 芭蕉 [MACŭo baŜO]; Kunrei: MATUO Basyo, en Esperanto ankaŭ MACUO Baŝoo naskiĝis la, kaj mortis la  en Osako) estas japana poeto en Edo-epoko. Li nun estas ĝenerale rekonata kiel pinta reprezentanto de la hajko, kvankam dum sia vivo li estis konata kiel poeto de hajkaj no renga (duon-komikaj ligitaj versoj kutime verkita de grupo de poetoj). (Nur en la 19-a jarcento la enkonduka strofo de renga, japane nomita hokku (hokko) evoluis al sendependa poem-formo, nomata hajkaj. La poeto Ŝiki (Shiki) el la Mejĵi-periodo unue nomis ĝin "haiku", t.e. en Esperanto "hajko".)
Li naskiĝis en Iga-provinco, en Ueno, en Akasaka-ĉo (nune Mie-prefektujo, en Iga, Uenoakasaka-ĉo). Kiel dua filo, li naskiĝis al patro MATSUO Yozaemon kaj patrino Ume.
Li estis nomata "Kinsaku" en infanaj jaroj. Unue li uzis hajkistan nomon Sobo "宗房" poste Tosei "桃青". Fine li adoptis nomon Munefusa "宗房". Lia fama hajkista nomo Basho 芭蕉 devenis el nomo de sia hejmo "芭蕉庵" (esperante 'bananuja kabano').
Li ekservis sub Kazue Yoshitada kaj studis hajkon kun Yoshitada sub hajkisto Kitamura Kigin. En 1666 Yoshitada mortis, kaj li decidis deiri la hejmon. En 1675, li iris al Edo (nune Tokio) kaj li laboris en konstruado de la Kanda-kanalo. En 1678 li iĝis hajkestro, iom vojaĝis kaj verkis vojaĝnotojn. En 1689 li ekigis longan vojaĝon kun disĉiplo Kawai Sora. Sora rezignis duonvoje, ĉar la vojaĝo estis tro malmilda. Basho dokumentis pri la vojaĝo en fama verko la Oku no Hosomichi. En 1691 Basho revenis Edon. En 1694 li mortis en Osako dum la lasta vojaĝo.
Nomoj
"Matsuo Bashō" estis la poeta pseŭdonimo de la poeto. "Matsuo" estis lia familia nomo, sed oni kutime nomas lin simple "Bashō". Kiel infano li nomiĝis Kinsaku, kiel adoleskinto Munefusa. Dum sia vivo li alprenis aron da pseŭdonimoj. Lia frua pseŭdonimo Tosei signifas "nematura persiko" aŭ "blua persiko" kaj estas omaĝo al la ĉina poeto Li Po, kies nomo signifas "blanka pruno". La nomon Bashō, kiu signifas "bananujo", li prenis de arbo, kiun donis al li disĉiplo kaj plantis proksime de sia kabano. Laŭdire la klimato estis malsufiĉe varma por kreskigi bananojn, kaj li intencis per la pseŭdonimo elvoki la imagon de senutila poeto aŭ almenaŭ ŝaton de senutilaĵoj.
Aliaj latinliteraj formoj por Bashō maloftas, sed ekzistas la formoj "Matuo Basyou" laŭ Nihon-shiki kaj "Matuwo Baseu", kiu pli proksimas al la ortografio uzata dum lia epoko. Esperante estus Macuo Baŝo.