cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Preĝo de la apostolo Paŭlo
La verko estas pseŭdografie atribuata al Paŭlo de Tarso, sed ĝi estas karakterizita per gnostikaj tematikaj. Kompetentuloj ĝin reirigas al la skolo de Valentino pro la uzo de frazoj propraj de la koncepto "psika Dio"; ili ankaŭ malkovris la partajn fontojn de tiu preĝo: en Corpus hermeticum, en Tri steleoj de Setho, en la Evangelio laŭ Filipo kaj en la Paŭlaj epistoloj.
Junya Osaki
Junya Osaki (大﨑 淳矢, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima, Tokushima Vortis, Renofa Yamaguchi FC kaj Tochigi SC.
Rusia miogalo
La Rusia miogalo (Desmana moschata) estas malgranda duonakvema, tutmonde minacata mamulo rilata al talpoj kaj sorikoj, kaj kun la Pirenea miogalo (Galemys pyrenaicus), estas unu el du nuntempaj membroj de la tribo Desmanini. Tiu animalo vivas en la basenoj de la riveroj Volgo, Don kaj Uralo, en Rusio, Ukrainio kaj Kazaĥio. Ili konstruas nestotruojn en la bordoj de lagetoj kaj malrapidaj fluejoj, sed preferas malgrandajn, densajn flakojn en kiuj estas abundo de insektoj, kraboj kaj amfibioj. La Rusia miogalo ofte vivas en malgrandaj (kutime ne rilatajn) grupojn de du al kvin animaloj, kaj ŝajne havas kompleksajn (sed tre nestuditajn) komunikadon kaj socian sistemon.
Lajos Erdélyi (lingvisto)
ERDÉLYI Lajos (erde:ji) estis hungara lingvisto naskita en Uzon la 1-an de junio 1871 kaj mortinta en Budapeŝto la 24-an de februaro 1932.
Kariero
Lajos Erdélyi post sia universitata studo estis instruisto en Koloĵvaro kaj Sepsiszentgyörgy, poste en la reformita ĉefgimnazio de Budapeŝto. Li estis por studvojaĝo en Germanio kaj Finnlando. En 1908 li estis privatprofesoro en la fakultato de filologio de la Universitato de Budapeŝto, kaj instruisto sametempe de la porvirininstruista lernejo.
Gioiosa Marea
Gioiosa Marea estas komunumo de Italio. Ĝi situas ĉe la norda bordo de Sicilio kaj estas la sicilia komunumo plej proksima al la Liparaj Insuloj. La komunumo apartenas al la provinco Mesino, provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Najbaraj komunumoj estas Montagnareale, Patti, Piraino, Sant'Angelo di Brolo, Brolo kaj Capo d'Orlando.
Francaj vilaĝoj detruitaj dum la Unua Mondmilito
Meuse (Mozlando), franca departemento
La Unua Mondmilito postlasis gravegajn sekvojn, precipe dum la Batalo apud Verduno en 1916; naŭ vilaĝoj en la departemento Mozlando estis tute detruitaj dum la bataloj. Pro rememorigaj kialoj, sed ankaŭ ĉar la eksplodeblaj municioj estas tro multnombraj, ĉar la terenoj estas tute aliigitaj kaj poluitaj, ses inter ili ne estis iam rekonstruataj. Post la milito, estis tamen decidata ke ili ne dependu de aliaj komunumoj kaj tiel konservu sian propran memoraĵon. Ili estas administrataj de konsilio komunuma konsistanta el tri membroj, kiujn nomumas la prefekto, la estro de la departemento.
Tioj estas ankaŭ vokitaj "Vilaĝoj mortaj por Francio"
Listo de la vilaĝoj detruitaj kiuj neniam estis rekonstruataj :
Marne
Kvankam tio estas malpli bone konata, same okazis en la departemento Marne, kie kelkaj vilaĝoj ankaŭ estis tute detruitaj dum la Unua Mondmilito. Neniam ili estis rekonstruitaj. Tiuj komunumoj malaperis en la jaro 1950 dum estiĝo de la militkampo Suippes kaj iliaj teritorioj nuntempe dependas de la najbaroj komunumoj, kiuj ĉiu aldonis al sia propra nomo la nomon de malaperinta komunumo.
Listo de la komunumoj detruitaj kaj malaperintaj :
Pli okcidente, en la direkto al Reims, troviĝas du aliaj detruitaj vilaĝoj :
Meurthe-et-Moselle
Listo de la komunumoj detruitaj kaj malaperintaj :
Kaj alie ...
En la cetera parto de la zono ruĝa, kiel ekzemple en la francaj departementoj Nord, Pas-de-Calais aŭ Somme, estis urboj detruitaj. En Bailleul, en la departemento Nord, staris nur ununura domo. La komunumo La Bassée estis kvazaŭ tute ĝistere detruitaj. Multaj vilaĝoj apud Arras, en la regionero Artois, en la Flandroj kaj en la mineja baseno devis esti komplete rekonstrataj. Oni rekonstruis ilin ofte laŭ la sama katastra plano, pro bienaj kaŭzoj. ....
Montesclaros
Montesclaros (Helaj Montoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Montesclaros" estas komponaĵo de la nomo Montes (montoj) kaj la adjekto claros (helaj, klaraj), ambaŭ el latinaj "montes" kaj "claros" (plurala akuzativo), respektive. La nomo rilatas al fakto ke la municipo estas ĉirkaŭata de montoj kaj montetoj kalkaj. Laŭ Rodríguez Albarrán, estas probable ke antaŭ la fondo de la vilaĝo jam ekzistis elfosejoj de kalko en la zono. Laŭ alia teorío, ne tiom dokumentita, la nomo povus rilati al loko en klarejo de la arbaro.
Situo
Montesclaros estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 558 m; je 98 km el Toledo, provinca ĉefurbo, kaj je 140 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 21 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°6′16″ N 4°56′16″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta «sur malgranda ebenaĵo al sudo». Ĝi apartenas al la komarko de la Sierra de San Vicente kaj limas kun la municipaj teritorioj de Hontanares kaj la separita teritorio de Mombeltrán norde en la provinco de Ávila kaj Navamorcuende oriente, Cervera de los Montes, Segurilla kaj Mejorada separataj de la rivero Guadyerbas sude, kaj Velada okcidente, en la provinco de Toledo.
La teritorio estas trafluata de norde suden de la rojo Bermejo, alfluanto de la menciito Guadyerbas, kaj kiu estas seka plej parton de la jaro.
1982 Cline
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan inventiston Edwin Lee Cline,
Montesclaros
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
Kiel jam komentita la deveno el la vilaĝo povus esti rilata al espluatado de kalkaj ŝtonminejoj. En dokumento de 4a de decembro de 1276 per kiu Alfonso la 10-a malpermesas la ĉasadon de diversaj specioj dum reprodukta sezono, aperas citata, inter aliaj, Montes Claros.
En 1491 ĝi akiras la titolon de vilaĝo danke al María de Luna y Pimentel, filino kaj riĉa heredantino de la Konestablo de Kastilio, Álvaro de Luna. Dekkvin loĝintoj de Navamorcuende ricevis permeson reloĝigi ĝin.
Meze de la 19a jarcento ĝi havis 62 domojn konstruitajn el ŝtono kaj koto kaj lernejon por 8 lernantoj. Meze de la 20a jarcento la populacio atingis 1,000 loĝantojn sed poste ĝi duoniĝis pro elmigrado.
László Fáy
László Fáy [lAslO fAi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fáy László estis hungara aktoro, operetkantisto, bonvivanto.
Montesclaros
Historio
De la kalkaj rokoj de la montoj de tiu loko ŝajne eliris la ŝtonoj el kiuj oni konstruis la famajn fontanojn de la Cibelo kaj Neptuno de Madrido.
László Fáy
László Fáy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Győr.
Biografio
László Fáy akiris aktoran licencon en privata aktorlernejo de Elek Bognár en 1942. Li komencis sian aktoran karieron province en ĵus redonitaj (iamaj hungaraj) urboj Ungvár kaj Munkács. Post la 2-a mondmilito li estis videbla en pluraj ĉefurbaj teatroj. Inter 1955-1959 li estis membro de Teatro de Kecskemét, de 1960 ĝis la pensiuliĝo en 1987 de Nacia Teatro (Győr). Li ricevis la titolon "eterna membro de la teatro".
Karlsson sur la tegmento
Karlsson sur la tegmento estas la ĉefrolulo de serio de porinfanaj libroj de la sveda verkisto Astrid Lindgren.Karlsson estas malalta, dika vireto "en siaj plej bonaj jaroj", kiu vivas sola en kaŝita dometo sur domtegmento super Stokholmo. Li havas surdorse helicon, per kiu li kapablas flugi. Laŭ karaktero li estas ofte egoisma, avida, fanfarona, pravema, mistifika kaj nefidebla. Ofte li asertas ke li estas plej bona pri io ajn, kaj seriozajn kritikojn li rigardas kiel bagatelaĵojn.
Ústí nad Orlicí
Ústí nad Orlicí estas urbo en Ĉeĥio, situanta en orienta parto de Bohemio, en Regiono Pardubice, ĉirkaŭ 10 km nordnordokcidente de Česká Třebová. Ĝi etentiĝas sub Orlica montaro ĉe kunfluejo de riveroj Tichá Orlice kaj Třebovka. La urbo estas signifa centro de teksindustrio. En en ĝi loĝis. Hylváty (pli frue ankaŭ nomata Krátká Třebová (Mallonga Třebová)) estas parto de la urbo Ústí nad Orlicí.
Karlsson sur la tegmento
Karlsson amikiĝas kun la timema 7-jara knabo Lillebror ("Frateto"), kiu loĝas en la sama domo. Lillebror lin admiras, kaj per lia helpo iĝas pli kuraĝa kaj memfida.
Libroj
Ĉiuj tri libroj estas ilustritaj de Ilon Wikland.
Rusio
Karlsson sur la tegmento estas ege populara en Rusio.
Ústí nad Orlicí
Historio
La urbo estis fondita komence de la 13-a jarcento de Vilém el Drnholec. Ĝi estis la servutula urbeto, pli malfrue ĝi estis posedaĵo de la ĉeĥaj reĝoj. Ekde la fino de la 13-a jarcento ĝi estis konsisto de sinjorejo de Lanšperk kaj ekde la duono de la 16-a jarcento de sinjorejo de Lanškroun. Pli malfrue ĝi estis posedata de pluraj nobelaj familioj (ekz. Pernŝtejnidoj, Hrzanidoj aŭ Liĥtenŝtejnidoj). Drapproduktadaj kaj teksadaj gildoj estis rekonitaj jam komence de la 16-a jarcento. Simile kiel vico da ĉeĥaj urboj ankaŭ Ústí estis ruinigita dum la tridekjara milito. Konstruado de fervojo en la jaro 1845 (Olomouc – Prago) rapidigis industriigon de la teksproduktado. Al la malnova tradicio de teksistoj kaj drapistoj ligiĝis moderna industrio. En la jaro 1967 estis konstruita en kotona esplorinstituto senŝpinila sistemo de ŝpinado.
Karlsson sur la tegmento
Rusio
En 1968 aperis en Sovetunio la desegnita filmo Maliŝ i Karlsson ("Etulo kaj Karlsson").
Ústí nad Orlicí
Historio
Origina bazplano de la kvadrata ĉefplaco restis konservita, domojn en du flankoj de la placo borderas arkadoj. La domoj estas plejparte barokaj. En 1990 la urbo estis proklamita kiel protektata memorindaĵzono.
Ústí nad Orlicí estas naskiĝloko de violonvirtuozo Jaroslav Kocián (1883–1950) kaj de historiisto de artoj Josef Cibulka (1886–1968). Al muziktradicioj de la urbo, kiuj tuŝas ĝis la 14-a jarcento, ligiĝas ĉiujara konkurso de junaj violonistoj nomata Muzika Ústí de Kocián.
Kulturaj tradicioj
En la urbo estas elstara muzika tradicio, precipe dank al violonvirtuozo Jaroslav Kocian kaj Bohuš Heran, kies heredaĵon memorigas ĉiujaraj internaciaj muzikkonkursoj. En la urbo aktivas Muzika unuiĝo de Cecilio (Cecilská hudební jednota), unu el la plej malnovaj korusoj en Mezeŭropo. Gravas ankaŭ tradicio de konstruado de betlehemoj, dokumentita ekde la 18-a jarcento. Pluraj specimenoj estas prezentataj en la Urba Muzeo.
Sporto kaj libera tempo
En la urbo troviĝas granda sportarealo kun futbala kaj atletika stadionoj, akvaparko kaj ludejoj por volejbalo, basketbalo kaj teniso. Krome funkcias kovrita naĝejo, kegloludejo kaj centro por bovlingo. Rande de la urbo en Cakle troviĝas tendumejo kaj boatejo. Inter 2007-2009 estis konstruitaj ĉirkaŭ 40 km da biciklovojoj, kondukantaj tra bela valo de la riveroj Tichá Orlice kaj Třebovka al Choceň, Letohrad kaj Česká Třebová.
Vidindaĵoj en la ĉirkaŭaĵo
Inter memorindaĵoj en la proksima ĉirkaŭaĵo elstaras burgruinoj Lanšperk, Žampach, Potštejn kaj Litice nad Orlicí.
Transporto
Tra Ústí nad Orlicí gvidas grava elektrizita fervoja linio numero 010 de Kolín al Česká Třebová. Kaj de urbo gvidas linio numero 024 al Štíty.
Esperanto
De la 30-a de novembro ĝis la 2-a de decembro 2012 okazis novula aranĝo — Ĉelima Aŭtuna Renkontiĝo, en kunlaboro de ĈEJ kaj Studenta Esperanto-Klubo “Aŭroro” el Vroclavo.
Inter la 6-a de novembro kaj la 8-a de novembro 2015 en Ústí nad Orlicí okazis La Anstataŭa 15-a Kongreso de Ĉeĥa Esperanto-Asocio. La aranĝo realiĝis kun financa subteno de la urbo.
Schwarzenburg (distrikto)
La Distritko Schwarzenburg (en la germana Amtsbezirk Schwarzenburg) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 distrikto de Kantono Berno kun la ĉefloko Schwarzenburg (komunumo Wahlern). La iama distrikto estas ankaŭ konata kiel Schwarzenburgerland [kio signifas Lando de la Nigra Kastelo]. Al la distrikto apartenas kvar komunumoj kun etute 10002 loĝantoj kaj areo de 157 km².
Geografio
Schwarzenburgerland situas inter la urbo Berno en la nordo, Kantono Friburgo en okcidento, la distrikto Seftigen en oriento kaj Berna Oberlando en sudo. La distrikto situas inter la riveroj Sense en oriento kaj Schwarzwasser en okcidento, kies du valoj en la sudo estas ligitaj per la Gurnigelpasejo.
Trafiko
La komunumo Wahlern estas servata de la Berno-Schwarzenburg-Fervojo, kiu hodiaŭ apartenas al la fervojkompanio Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo. La cetereaj komunumoj de la distrikto estas servataj de diversaj poŝtaŭtolinioj.
Ekonomio
Principe la tuta distrikto kun la escepto de la urbeto Schwarzenburg estas tre kampara kaj vivas de agrikulturo. La komunumo Wahlern kun la urbeto Schwarzenburg estas pro la fervojkonekto al Köniz kaj Berno parto de la berna aglomeraĵo kaj granda parto de ties loĝantoj laboras en la federacia urbo.
Prefektejo
La distrikta prefektejo troviĝas en la Kastelo Schwarzenburg en la centro de la municipo Schwarzenburg. Prefektino en 2008 estis sinjorino Franziska Sarott.
Hendrick Chin A Sen
Hendrick Rudolf Chin A Sen naskiĝis en Albina, Surinamo, la 18-a de januaro de 1934 kaj mortiĝis en Paramaribo la 11-a de aŭgusto de 1999. Post la rezigno de Johan Ferrier en aŭgusto de 1980 Chin A Sen li prenis la povon danke al la Militista Nacia Konsilantaro. Post kontraŭi la socialisman politikon de Desi Bouterse, tiu decidis elpostenigi lin en februaro de 1982. En decembro li kreis la Movadon por Liberigo de Surinamo (MLS).
NGC 5575
NGC 5575 (aliaj indikoj — NGC 5578, UGC 9184, MCG 1-37-8, ZWG 47.21, PGC 51272) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 5575, NGC 5578.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
8310 Seelos
8310 Seelos estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
5187 Domon
5187 Domon estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Giuliana
Giuliana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bisacquino, Caltabellotta (AG), Chiusa Sclafani, Contessa Entellina kaj Sambuca di Sicilia (AG).
Novodeviĉe-tombejo
La Novodeviĉe-tombejo estas la plej malnova kaj ampleksa nekropolo en Rusio. Ĝi situas en la suda parto de Moskvo nomata Luĵniki, proksime de Moskva rivero. En 2010 ĝia areo okupis 7,5 hektarojn, kie troviĝas restaĵoj de 26 000 personoj.
5187 Domon
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana fotisto Ken Domon (1911-1991),
Novodeviĉe-tombejo
En la 16-a jarcento apud la Novodeviĉij-monaĥinejo (ruse Новодевичий Богородице-Смоленский женский монастырь) de la Rusa Ortodoksa Eklezio aperis tombejo por tieaj mortintaj monakinoj. Iom post iom ĝi pligrandiĝis kaj okupis teritoriojn ekster la klostraj muroj. Nuntempe ĝiaj kvar terenoj nomiĝas: Malnova, Nova, Plinova kaj Plejnova.
Krom tomboj mem tie estas ankaŭ granda kolumbario kun mortocindraj urnoj.
La eniro de la tombejo estas libera dum certa tempo, tial pluraj vizitantoj povas vidi la luksajn tomboŝtonojn faritajn de elstaraj geskulptisoj kaj rememori gravajn eventojn koncerne iun ajn personon.
La teritorio de la Novodeviĉe-tombejo en Moskvo estas listigita en Monda Heredaĵo de UNESKO kiel objekto #1097. Ĝi estas ankaŭ objekto de Rusia kultura heredaĵo #7710525000.
Tolox
Tolox [toLOKS] estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio. Ĝi havis 2295 loĝantojn en 2013.
Situo
Ĝi situantas inter Alozaina kaj Coín, situanta ĉe la orienta deklivaro de la Montoĉeno de la Neĝoj; ĝi havas privilegian alirejon tra forsta pado kiu poste disiĝas al Istán sude kaj al Arundo nordokcidente. La fluejo de la Rivero Granda trapasas la vilaĝon de nordoriente al sudo.
Servoj
Estas banloko, muzeo ktp.
Urso (genro)
La veraj ursoj estas la plej konata genro de la familio Ursedoj. La genro Ursus estas la taksonaro de ursoj kiu inkludas la tre amplekse distribuatan brunajn ursojn, la polusajn ursojn, kaj la nigrajn ursojn. La nomo estas derivata el la Latina ursus, signife urso.
Specioj kaj subspecioj de Ursus
Iam la genroj Melursus kaj Helarktos ankaŭ estas inkluditaj en Ursus. La azia nigra urso kaj la polusa urso, laŭ pli malnovaj sistematikoj, havis siajn proprajn genrojn, laŭorde, Selenarctos kaj Thalarctos. Nun estas ĝenerala konsento ke tiuj taksonoj havas rangon de subgenro. Amerika nigra urso, bruna urso kaj polusa urso povas interpariĝi kaj ekzistas iu kvanto de interspeciaj hibridoj inter ili (Ursedaj hibridoj).
Schauenstein
Schauenstein estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hof kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Schauenstein, kiu krome konsistas el la komunumo Leupoldsgrün.
Filmomuntisto
Filmomuntisto aŭ simple muntisto estas persono, kiu muntas filmon el la filmitaj scenoj aŭ sekvencoj per filmomuntado en dramaturgia korekta sinsekvo.
Taskoj
La muntisto ligas bild- kaj sonregistraĵoj laŭ la deziroj de la reĝisoro aŭ en ties kunlaboro ial senchava unuo. Li kontribuas esence al artarealigado de la preta filmverko. La muntisto laboras en sia muntejo ankaŭ en loka proksimeco al la reĝisoro, aŭtoro, redaktisto kaj filmproduktoro. Li interpretas la bildlingvon de la kameraisto kaj sekvas artajn eblecojn.
14186 Virgiliofos
14186 Virgiliofos estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Virgilio Fossombroni, instruiston pri Itala literaturo. Li bone interesiĝis pri scienco ĝenerale kaj instruis pri rudimentoj de astronomio la unuan malkovrinton, kiam tiu-ĉi estis juna knabo.
32389 Michflannory
32389 Michflannory estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Michelle Flannory, mentorinon de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Elmont Memorial High School de Elmont (Nov-Jorkio).
Sándor Tanárky
Sándor Tanárky [ŝAndor tanArki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tanárky Sándor estis hungara oficiro, historiisto, membro (korespondanta en 1837, ordinara en 1838) de Hungara Scienca Akademio.
Sándor Tanárky naskiĝis en 1784 en Bia. Li mortis la 1839 en Pest (urbo).
Biografio
Sándor Tanárky aliĝis al la armeo en 1806, poste li servis diverloke. En 1813 li komencis instrui en militakademio en Wiener Neustadt, sed li partoprenis ankaŭ en milito kontraŭ Napoleono, krome li faris mezuradon por la armeo en diversaj lokoj de Habsburga Imperio. En 1834 li atingis la rangon majoro. Li pensiuliĝis en 1838.
Villers-Sire-Nicole
Villers-Sire-Nicole estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 956 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Villers-Sire-Nicole estas ĉirkaŭurbeto kaj parto de la aglomeraĵo de Maubeuge, kiu havas proksimume 120 000 loĝantojn kaj inkludas interalie la urbetojn Aulnoye-Aymeries, Haumont, Jeumont, Feignies, Rousies kaj Ferrière-la-Grande.
Ĝi troviĝas proksime al la landlimo kun Belgio. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur 8,45 km². Ĝi estas trafluata de la rivereto Trouille.
Lokaj famuloj
Francis Gillot, trejnisto de la futbalteamoj de Lens kaj Sochaux, naskiĝis en Villers-Sire-Nicole.
Administrado
Villers-Sire-Nicole apartenas al la kantono Maubeuge-Nord, kies ĉefurbo estas Maubeuge. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Mamo
Mamo (latine mamma) estas karakteriza glanda elstaraĵo de la mamuloj. Ĝi elformiĝas per allokiĝo de grasa histo inter la glandojn. La forkonduka kanaleto de la glandoj larĝiĝas al laktogolfo kaj la mampintoj malfermiĝas al la ekstero. La mamoj ĉe plimulto da la mamuloj estas pigmentitaj.
En primatoj kaj en homoj, la mampinton (cicon) ĉirkaŭas areolo. La laktoglando aperas ĉe la homo ambaŭsekse kaj ĝis la seksa maturiĝo ĝi same evoluadas, konsistante el konektiva histo. Ĝi evoluas poste dum la pubereco ĉe la virinoj pli forte, plej forte ĉe la fino de la gravedeco; post la nasko komenciĝas la lakto-sekrecio (laktado). La pligrandigo de mamoj ĉe la aliaj inaj primatoj ĝenerale okazas nur dum la gravedo.
Anatomio
La mamoj estas sur la granda brusto muskolo (pectoralis major) kaj ĝenerale etendiĝas vertikale el la nivelo de la dua ripo, ĝis la sesa aŭ sepa. En horizontala direkto, la mamoj etendiĝas el la rando de la sternumo ĝis meza linio, imaga, de la akselo. Je nivelo de la antaŭa pinto plej dista de la torako, je la alto de la tria interripa spaco, la haŭto specialiĝas por formi la areolon kaj la mampinton.
Intermama fendo aŭ intermama sulko (sulcus intermammarius) estas surfaca trajto kaj de maskloj kaj de inoj kiu markas la dividon inter la du mamoj kun la sternumo (brustosto) en la mezo.
Fiziologio
La mamo trapasas ŝanĝojn laŭlonge de la disvolvigo de la individuo. Scepte partikularajn okazojn, pli malpli patologiajn, la mamo de viroj estas atrofiaj komplete, sed la komplekso areolo-cico neniam malaperas kaj konservas ĉiam sian partikularan sensivon kaj la kapablon kunŝovi la areolon kaj erektigi la cicon antaŭ la stimuloj. Viroj submetitaj al traktado per estrogenoj aŭ kiuj trouzas difinitajn drogojn, povas disvolvigi grasamasojn kiuj ekhavas iel la formon de mamoj (pseŭdoginekomastio) kaj ili povas sekrecii fluaĵojn spontane, kvankam sen enhavo de lakto. La disvolvigo de veraj mamoj ĉe homoj, komponitaj de glandoj kaj de aliaj strukturoj, estas nomata ginekomastio. Ankaŭ la obezaj viroj povas disvolvigi pseŭdoginekomastion, sed sen la inaj anatomiaj komponantoj.
En izolitaj okazoj ekzistas personoj kun pli ol du glandoj, kio estas konata kiel polimastio. Ĉiu "kroma" mamo estas nomata "kroma mamo" kaj havas nenormalan situacion, kvankam preskaŭ ĉiam estas sur imagita linio situa ambaŭflanke de la korpo, el la verto de la akselo ĝis la flanko de la granda lipo de la vulvo (bazo de la skroto ĉe viroj) de la sama flanko. La ekzisto de kromaj mampintoj, de diferencaj proporcioj kaj kompono, estas konata kiel politelio.
Seksa funkcio
La mamoj plenumas gravan rolon kaj fiziologian kaj kulturan en la homa seksa agado kaj de viroj kaj de virinoj. Kiel erogena zono, la mamaro estas tre grava en la partopreno en la seksa rilataro. Ekzistas nombraj seksaj praktikoj fokuse al mamoj, kaj ĉe virinoj la seksa ekscitado kutime estas manifestata vegetative per tri fenomenoj: la erektiĝo de la klitoro (super la enirejo al la vagino), ĝenerale ioma ŝveliĝo de la mamoj akompanata de "erektiĝo" aŭ rigidiĝo de la cicoj nome telotismo. En la okcidentaj socioj de industriigitaj landoj pli teknologie disvolvigitaj multaj viroj sentas sin altiritaj, ĉefe, de grandaj mamoj. Aliaj viroj male preferas tiujn pli malgrandajn sed se eble turgeskajn kaj firmiĝintajn. Reale, la grando kaj la formo, same kiel la konsisto kaj aspekto, tute ne antaŭdiras absolute la kapablon de la mamo por produkti efike multan kaj bonkvalitan lakton. Fakte, granda parto de la mamo estas grasa histo, kiu, parte, havas nur strukturajn kaj subtenajn funkciojn kaj kiu nur paralele aŭ krome kontribuas al havigo de seksa altiropovo por la virino, sed absolute ne kontribuas al la primara funkcio de mamnutrado. Sekve, oni povas aserti, ke la maniero altiri sekse ĉu per grando, formo, teksturo ktp., estas tute sociaj kaj kulturaj aferoj.
La seksa funkcio de la mamo en virinoj, post la diagnozo kaj traktado de mamkancero, ne tendencas malpliiĝi aŭ diferenciĝi, especiale ĉe virinoj kiuj suferis kirurgion de stetika rekonstruado (mamoplastio). Tamen, ĉe virinoj kiuj suferis totalan mastektomion oni notis malpliigon en la seksa intereso. La kemioterapio tendencas fronti problemojn en la seksa funkcio de la traktita virino.
Malsanoj kaj misordoj
Inversitaj mampintoj aŭ mampintretiro estas la priskribo de anatomia aŭ medicina kondiĉo ĉe la virino. Tiu kondiĉo estas, se ĉeesta, ofte denaska aŭ ekestis tuj post mamoperacio kaj aperas kiam la laktoduktoj interne de la mamo estas pli mallongaj ol la dikeco de la mamo. La sekvo de tio estas ke la mampinto estas tirata internen. Kvankam denaska mampintretiro plej ofte estas sendanĝera, nur kosmetika devio, ĝi tamen povas kaŭzi ĉe virinoj kelkajn psikajn problemojn (minuskomplekso).
Mama kancero, kiel esprimas la nomo, estas kancero de la mamaj glandoj. Temas sume pri la plej ofta homa kancera malsano. Ĝi afliktas precipe, sed ne ekskluzive, virinojn: 1 el 100 malsanoj trafas la maman glandon de viro. En la industrie altevoluitaj landoj de ekzemple Okcidenta Eŭropo aŭ Nordameriko mama kancero estas la plej ofta speco de kancero inter virinoj kaj kaŭzas pli da mortoj inter ili ol ajna alia kancerospeco. La plej multaj malsanoj el statistika vidpunkto ŝajne aperas hazarde, kvankam ekzistas kaj heredaj kaj mediaj riskofaktoroj. Krom la forpreno de la detruaj kanceraj ĉeloj el la korpo kaj do la saniĝo de la malsaniĝintoj, la tenado de bona vivkvalito de la pacientoj kaj la laŭebla konservo de la mamo estas la precipaj celoj de medicinaj terapioj. La terapio kutime inkluzivas, laŭ la ekzakta stadio de la tumoro, kombinon el operacia forpreno de laŭeble ĉiuj kanceraj ĉeloj kaj de kontraŭkanceraj medikamentoj, hormonoj kaj radiado.
Mastito estas inflamo de la mamo, kutime asociigita kun mamnutrado. Simtomoj kutime inkluzivas lokan doloron kaj ruĝecon. Ĝi povas esti kaŭzata de bakterio.
6074 Bechtereva
6074 Bechtereva estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa sovetunia neŭrosciencistino kaj psikologino Natalia Petrovna Beĥtereva (cirile : Наталья Петровна Бехтерева, 1924–2008), fondistino de la Instituto pri la Homa Cerbo en la Rusia Akademio de Sciencoj. Ŝi ricevis la Ordenon de Lenin en 1984 kaj la Ŝtatan premion de USSR en 1985.
Sándor Járóka (pli juna)
Sándor Járóka [ŝAndor jArOka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Járóka Sándor estis hungara violonisto, komponisto, orkestrestro. Lia patro estis la samnoma Sándor Járóka (pli aĝa).
Sándor Járóka naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Járóka devenis el cigana muzikista familio. Li aĝis 4, kiam li ricevis violonon. Post 2 jaroj li violonadis jam en orkestro de la patro. La pli juna Járóka frekventis ankaŭ muziklernejon, li estis membro de orkestro de junaj ciganoj. Li scipovis muzikadi ankaŭ per violonĉelo, kontrabaso kaj gitaro, krome kelkfoje li komponis kantojn. En 1971 li partoprenis en koncerta rondvojaĝo en Usono. Hejmenveninta li fondis propran orkestron. En la sekvaj jaroj li ofte koncertis eksterlande (Kanado, Nederlando, Israelo, Japanio). En 1993 en Usono li iĝis reĝo de la ciganaj primaraj violonistoj. Li estis arta gvidanto de la Centmembra Cigana Orkestro en 1995 kaj 1996. Li ricevis premion en 2003. En la sekva jaro pro diabeto li falis en komato kaj mortis en 2007. Li postlasis 5 gefilojn.
Takahiko Sumida
Takahiko Sumida (住田 貴彦, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita, Gainare Tottori kaj Grulla Morioka.
Magnitudo
Magnitudo (lat. grandeco) estas termino en:
Riviero
Riviero - itale kaj laŭ tio ankaŭ neologisme en pluraj aliaj lingvoj Riviera, de la vortoj itala riva respektive franca rive, do marbordo) estas esperantigita toponimo de la francia kaj italia partoj de la Ligura Maro. La marbordo dividiĝas oriente al la Itala Riviero kaj okcidente al la Bordo Lazura (france Côte d’Azur) ankaŭ nomata Franca Riviero.
La asteroido 1426 Riviero estas nomata laŭ la regiona nomo.
Tutmonde laŭ la fama nomo ankaŭ multaj pliaj marbordaj zonoj rivevis la nomon "Riviero" - ofte por pli bona varbado pri la regiono. Kutime temas pri aparte bela marbordo kun la mara parto sude, tiel ke la tieaj plaĝoj ricevas aparte multajn sunbrilojn kaj por feriantoj estas aparte allogaj.
Berloz
Berloz (france: [berLOZ]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Riviero
Ekster la Franca kaj Itala Rivieroj aparte temas pri la
20693 Ramondiaz
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jose Ramon Diaz Navarrete, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Centro de Bachillerato Tecnológico Industrial y de Servicios n° 168 en Aguascalientes (Meksiko).
Berloz
Ekde 1977 la municipoj Corswarem kaj Rosoux-Crenwick apartenas al Berloz, la ĉefa municipo.
Kapto de usonaj ostaĝoj en Irano
La kapto de usonaj ostaĝoj en Irano, angle nomata Iran hostage crisis ("Irana ostaĝo-krizo", en Irano ofte nomata perse تسخیر لانه جاسوسی امریکا (laŭvorte "konkero de la usona spionejo"), estis diplomatia krizo inter Irano kaj Usono. Kvindek du usonaj diplomatoj kaj civitanoj estis tenitaj ostaĝe por 444 tagoj (la 4-an de novembro 1979, ĝis la 20-a de januaro 1981), post kiam grupo de studentaj irananoj, kiuj apartenas al la "Islamaj Studentaj Sekvantoj de la Imama Linio" (perse دانشجویان مسلمان پیرو خط امام‎ Dânešjuyân Mosalmân Piru Xatt Emâm), apogantoj de la irana revolucio, konkeris la Usonan Ambasadon en Teherano. La usona prezidanto Jimmy Carter nomis la ostaĝojn "viktimoj de terorismo kaj anarkio", aldonante ke "Usono ne cedos al ĉantaĝo."
Asser
Asser (m. 908 aŭ 909) estis anglosaksa ekleziulo kaj historiisto.
Li naskiĝis en Kimrio kaj eniris la monaĥejon ĉe St David's, Pembrokeshire. Ĉirkaŭ 885 Alfredo la Granda petis lin alveni al sia kortego kie kuniĝis aro de kleruloj. Post jarlonga malsano, Asser faris tion, kaj li laŭtlegis librojn por la reĝo. Kristnaskon 886 Alfredo konfidis al Asser du monaĥejojn ĉe du vilaĝoj de Somerset, Congresbury kaj Banwell, kaj donis al li silkan mantelon kaj grandan kvanton da incenso. Post tio ŝajne Asser loĝis parton de la jaro ĉe St David's, kaj la reston ĉe la kortego. Antaŭ 892 Alfredo konfidis al li pluan monaĥejon, ĉe Exeter, Devon. Antaŭ 900 li iĝis episkopo de Sherborne.
En 893 Asser verkis latinan biografion de Alfredo, kiu estas inter la plej gravaj fontoj de informoj pri la reĝo. Preskaŭ duono de la verko estas latina versio de la parto de la anglosaksa kroniko kiu pritraktas la jarojn 851-887. Li helpis Alfredon traduki en la anglosaksan Regula Pastoralis (Pastra Prizorgado) de Gregorio la 1-a, kaj eble ankaŭ la Consolatio Philosophiae (Konsolo de Filozofio) de Boethius.
Asser mortis ĉirkaŭ 908.
Enney (stacidomo)
Enney estas fervoja stacidomo en Bas-Intyamon, Svislando.
16036 Moroz
16036 Moroz estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro sovetunia astronomo kaj kosma sciencisto Vasilij Ivanoviĉ Moroz (cirile : Василий Иванович Мороз, 1931–2004), profesoro ĉe la Moskva Ŝtata Universitato kaj esploristo ĉe la Instituto de Kosma Esploro, li estis gvidanto en la rusa programo de planeda esplorado. Li estis fakulo pri la atmosferoj de Marso kaj Venuso.
NGC 5576
NGC 5576 (aliaj indikoj — UGC 9183, MCG 1-37-7, ZWG 47.20, PGC 51275) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stahlhofen (Westerwald)
Stahlhofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Borovy
Borovy (antaŭe Borové, Borow) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1358.
Laŭ proklamilo de Ministerio de enlando la municipo Nezdice al la 1-a de januaro 2007 transiris komune kun municipo Nezdice el distrikto Klatovy en distrikton Plzeň-sudo.
Kvartalo Ĉuo (Osako)
Kvartalo Ĉuo aŭ Ĉuo-ku (中央区 [ĉūō-ku], Hepburn, Chūō, Kunrej: Tyûô) estas kvartalo en urbo Osako en Gubernio Osaka en Japanio.
Hôpital Béclère (Tramtransporto en Parizo)
Hôpital Béclère estas haltejo de Tramvojo T6 kaj Tramvojo T10 situanta en komunumo Clamart (departemento Hauts-de-Seine).
Ĝi estis enservigita la koncerne linion T6 kaj la  koncerne linion T10.
La nomo Hôpital Béclère devenas de samnoma apuda hospitalo "Hôpital Antoine-Béclère".
Preĝejo Terezo el Lisieux (Józsefváros)
Kirko Terezo el Lisieux estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Budapeŝto, en distrikto Józsefváros.
Historio
Ekde 1907 la katolikoj profitis proksiman lernejon por la mesoj. Oni komencis kolekto monojn ekde 1913. La preĝejo konstruiĝis en 1928, samtempe paroĥo kreiĝis. Dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 la kirko parte ruiniĝis, sed poste oni renovigis ĝin.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la trotuaro. La fasado estas malsimetria, maldekstre la svelta turo altiĝas. En mezo de la ĉefnavo estas la enirejo, sed la turo mem havas la ĉefenirejon. La navo laŭ la fasado finiĝas en triangulo, kie mozaiko estas videbla. 2 flankaj navoj aliĝas al la ĉefnavo.
Kermeso okazas en la 3-an de oktobro aŭ en la sekva dimanĉo.
Kvartalo Ĉuo
La vorto "Ĉuo" (中央区 [ĉūō]) signifas centron aŭ centran.
Kvartalo Ĉuo (中央区 [ĉūō-ku]) povas esti:
Forstista domo Willroda
La Forstista domo Willroda (Forsthaus Willroda; ankaŭ Willrode) estas tre ŝatata ekskursocelo por migrantoj, je la periferio de Erfurto.
Historio kaj posedantoj
Poste la bienon ekposedis la erfurta burĝa klano de Willröda, en 1574 la urbo Erfurto, en 1664 la en Erfurto regantaj majencanoj, de 1803-1945 finfine Prusio.
Funkcioj
Dum la 18-a jc. ĝi servis i.a. kiel ĉasadkastelo. Tial estis aranĝita belega ĉasadhalo en la ĉefa ejo kun stukaĵoj. Guberniestro Karl Theodor von Dalberg prizorgis ekde 1772 la kontinuigon de la interna aranĝo kaj komisiis la kortegan pentriston Rudolf Christian Albert Zöllner el Bayreuth pentri grandajn vandbildojn kun ĉasadmotivoj en la ĉasadsalono.
Nova komenco en 1992
En 1992 fondita societo por la konservado kaj subteno de la forstista domo (Verein zur Erhaltung und Förderung des Forsthauses Willroda) ekde 1995 sindone restaŭris la tutan komplekson. Forstista oficejo denove ekzistas surloke, krome la bieno estas je dispono je kulturaj eventoj. Krome oni malfermis tie muzeon pri limŝtonoj.
Gastejo negasteja
Kvankam neniam troviĝis sur la bieno gastejo en pli mallarĝa senco, ĝi nombriĝis ĉiam al la plej ŝatataj ekskursoceloj por migrantoj. Atrakcio aparta estis cervo malsovaĝa nomita Hansi, kiu troviĝas nun remburita en la naturhistoria muzeo. Trinkaĵoj kaj manĝetoj tamen ĉiam haveblis. Nuntempe nur dum semajnfinoj kaj festotagoj tio eblas.
Keigo Higashi
Keigo Higashi (東 慶悟, n. ) estas japana futbalisto.
Mukaĉevo (stacidomo)
Mukaĉevo (Мукачево) (ĝis 2017 Mukaĉeve, Мукачеве) estas fervoja stacio en Mukaĉevo (Transkarpata provinco), urbo en Ukrainio.
Týniště
Nomon Týniště havas pluraj setlejoj:
Nomo de municipo:
Nomo de parto de municipo:
(134767) 2000 CS113
(134767) 2000 CS113 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Ramdat Misier
Lachmipersad Frederick "Fred" Ramdat Misier estis politikisto el Surinamo, naskiĝinta en Paramaribo, la 28-a de oktobro de 1926. Mortiĝis la 27-a de junio de 2004. Li estis prezidanto de Surinamo ekde 1982 ĝis 1988. Li estis membro de la NDP. Lia registaro estas konata kiel unu el plej subpremantoj en la historio de Surinamo. Kvankam en tiu periodo Misier estis ĉefministro, reale kiu estis estre de la povo estis Desi Bouterse. Post suferi 2 puĉojn inter 1982 kaj 1983, okazis grandaj protestoj en la ĉefurbo kiu paralizigis la landon (1986) Misier, kun la Militista Konsilantaro alvokis liberajn elektojn en 1988 kaj redonis la povon al civilaj elektitaj.
(134767) 2000 CS113
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Greka Tendaro». Ĝi orbitas, kun ioma klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero,
Alonso Martínez (metroo de Madrido)
Alonso Martínez estas stacio sur linioj 4, 5 kaj 10 de la Metroo de Madrido, situanta sub Placo de Alonso Martínez, inter la kvartaloj Justicia (distrikto Centro) kaj Almagro (distrikto Chamberí), kvankam ĝi ankaŭ priservas la kvartalon Trafalgar (distrikto Chamberí). Ĝia nomo honorigas la juriston kaj politikiston Manuel Alonso Martínez.
La stacio estis malfermita la sur linio 4, la  sur linio 5 kaj la  sur linio 10.
Magnitudo (tertremo)
La termino magnitudo en la faka lingvaĵo de tertremoscienco estas teknika mezuraĵo por la intenseco de tertremoj. Magnitudoj difiniĝas plejparte el la amplitudoj, pli malofte ankaŭ el aliaj parametroj de seismogramoj, grafikaj bildigoj de tertremaj ondoj. Surbaze de tiuj magnitudoj evoluiĝis pluraj tertremaj skaloj, ekzemple la konata skalo de Richter. Kontraŭe al tio tamen ankaŭ estas skaloj, kiuj priskribas la senmezurile per homoj percepteblajn sekvojn de tertremoj al pejzaĝoj, vojoj, konstruaĵoj kaj vivaĵoj (ekzemple la Skalo de Mercalli).
Historia evoluo
La plej malnova magnitudo-skalo estas la konata skalo de Richter, kiun en la 1930-aj jaroj la sciencisto Charles Francis Richter evoluigis cele al skaligo de tertremoj en Kalifornio. Li ekkonsciis, ke ekzistas ligo inter la maksimuma amplitudo en seismogramo kaj la distanco de la mezurilo al la tertrema surcentro. La trovita logaritma ligo ebligis el la posta malintensiĝo de la amplitudo dedukti forton de la tertremo. Tamen tiu magnitudo-skalo temas pri tertremaj ondoj kiuj plejparte vojas tra la terkrusto. La skalo de Richter sekve nur taŭgas por uzo de maksimume 600 ĝis 10000 kilometroj distanco de la tertrema surcentro. Foje ĝi ankaŭ nomatas loka tertrema magnitudo (ML).
Por ankaŭ povi kompari pli distancajn tertremojn, la sciencisto Beno Gutenberg en 1945 enkondukis la tiel nomatan surfacoondan magnitudon (MS). Samjare li ankaŭ prezentis la volumoondan magnitudon (mB, "b" laŭ la angla nomo body wave magnitude). Diversaj cirkonstancoj, kiujn parte fiksis la diversaj kondutoj de tertremoj, parte ankaŭ la limigoj de teknikaj eblecoj, gvidis al la evoluigoj de pliaj magnitudo-skaloj, ekzemple la momant-magnituda skalo.
Rafael Bastos
Rafael Bastos (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Villars-sous-Mont (stacidomo)
Villars-sous-Mont estas fervoja stacidomo en Bas-Intyamon, Svislando.
Bartolomé Torres Naharro
Bartolomé Torres Naharro (Torre de Miguel Sesmero, Badajoz, n. 1485 - m. 1530?) estis dramaturgo, poeto kaj teoriisto pri la hispana teatro de la Renesanco.
Biografio
Preskaŭ ĉio pri lia vivo estas hipotezo. Ŝajne li studis Filozofion kaj Humanistikon en la Universitato de Salamanko, dum li servis studenton pli riĉan, kio okazis kutime tiam. Li iĝis pastro, sed probable li rezignis por iĝi soldato. Eble li estis sekretario en Valencio aŭ Sevilo, haveno el kie probable li enŝipiĝis direkte al Italio. Dum la veturado li estis kaptita de berberaj korsaroj, kvankam li esti poste liberigita.
Ĉirkaŭ 1508 li alvenis al Romo, kie eble komencis verki sian unuan komedion, Serafina. Tiele li rilatis kun la ampleksa hispana kolonio, etoso kiun li rekreis verkante inter 1509 kaj 1510 sian komedion Soldadesca.
Ĉirkaŭ 1513 Torres Naharro servis diversajn nobelojn, inter kiuj la hispana kardinalo Bernardino de Carvajal, kvankam li ne okupis elstaran postenon kiel kortegano. Ŝajne li verkis el tiu jaro al 1516 ankaŭ en Romo almenaŭ la komediojn Trofea, Jacinta kaj Tinelaria, al kiuj oni povus aldoni sian komedion pli faman, Himenea.
Jam en Napolo, en 1517, li publikis kolekton de siaj dramaj kaj poetaj verkoj, al kiu antaŭas enkonduko, kio konsistigas la unua hispana teatra poetiko, kun la titolo de Propalladia, kie li montras ampleksan konon de la drama grekolatina regularo. Ŝia dua eldono aperas en Sevilo en 1520 (kio indikas, ke Torres Naharro jam estis reveninta al Hispanio) ampleksita kun alia komedio: Calamita. Antaŭ 1523 li verkis alian teatraĵon, Aquilana. Oni ne scias certe kiam li mortis, kaj oni proponas datojn inter 1520 kaj 1540, kvankam oni supozas, ke tio okazis en Hispanio.
Verkoj
Li verkis naŭ teatraĵojn, komediojn ĉiujn, kvankam enhavantaj seriozajn problemarojn. En ili li montras ampleksan konon de la homa estaĵo kaj sperto pli alta ol tiu de la teatro de eklogoj de Juan del Encina aŭ Lucas Fernández. Aparte de la baza Diálogo del Nacimiento (Dialogo de la Kristnasko), kiu ankoraŭ sekvas la modelon de Juan del Encina, ĉiuj el ili estas amplekse disvolviĝitaj kun variaj roluloj kaj konfliktoj.
La metriko de liaj verkoj estas unustrofa kaj apartenas al la hispana tradicio. Oftas la koploj oksilabaj, kiel tiuj kiujn poste uzos Jaime de Huete, en kies verko verŝajne influis Torres Naharro. Nur en Himenea uzas li italinecan strofon. Foje uzas diversajn lingvojn kiel kongruas kun la diversa devenaro de la loĝantaro kosmopolita de Romo, kiel la portugala, la itala aŭ la franca. Lia stilo estas, ĉiukaze, riĉa kaj vigla.
La komedio Serafina (1508?) estas ege probable lia unua teatraĵo. Ties historio devenas el la romancaro, konkrete de la afero traktata en la «Romance del conde Alarcos», kie Floristán, malamita de Serafina, nuptopetas na Orphea. La konflikto estas tiu de amo kun du virinoj, sed ĉio solviĝas je la alveno de Policiano, kiu fine edziĝas al Orphea, dum Floristán revenas al amo de Serafina, al kiu ununiĝas. La komedio spegulas la erasmismon de la unua duono de la 16a jarcento.
Soldadesca (1510?) estas komedio "a noticia" kiu spegulas la vivon de la soldatarojn momentojn antaŭ la enŝipiĝo direkte al milito. Ĝi montras la koruptadon, la krimecon kaj bestecon de la instinktoj de tiaj homoj. Li konstruas bildon realisman kies intenco estas socia kaj kritika, denoncante la misuzojn kaj senpunecon de la hispanaj soldataro kaj dungosoldataro en Romo.
NGC 5577
NGC 5577 (aliaj indikoj — UGC 9187, MCG 1-37-9, ZWG 47.22, IRAS14187+0339, PGC 51286) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Bartolomé Torres Naharro
Verkoj
Trofea (1514?) estas komedio "a noticia" komponita okaze de la celebro de ambasado de la reĝo Manuel la Fortuna sendita al la papo Leono la 10-a. Post tiu tre verŝajne sekvis Jacinta (¿1514- 1515?).
NGC 5577
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bartolomé Torres Naharro
Verkoj
Tinellaria estas alia komedio el tiuj de observado de kutimaro aŭ "a noticia". En tiu oni trafas kelnerlingvon komponita de miksaĵo de diversaj dialektoj kaj lingvoj hispanaj, portugalaj, latinaj, italaj kaj franca (ĉu antaŭanto de Esperanto?) okaze de la priskribo de festeno en tinelo aŭ manĝajo de la servistaro de la palaco de kardinalo. Kion oni montras estas la pikareska sento, la diboĉa kaj parazita vivo de homoj kiuj devis al senjoro dankemon kaj laboron. La intenseco estas eksterordinare sukcesa.
Himenea (1516?), konsiderata lia plej bonkvalita verko baziĝas sur tri aktoj de La Celestina. Ties koncepto estas jam tre matura kaj sukcesas pligrandigi la emocian intrigon ĝis la klimakso, kiu okazas kiam la ĉefrolulo, ofendita markizo, kiel antaŭaĵo de la temo de honoro kaj persanga revenĝo kiu oftos en la teatro de la 17a jarcento, estas mortigonta sian fratinon Phebea. Sed ĝuste tiam, alvenas ŝia amanto Himeneo kiu anoncas, ke ili jam estas geedzoj evitante tiele la tragedion de malhonoro. En tiu ĉi jam aperas praaj trajtoj de la teatro de la hispanaj Oraj Jarcentoj (baroko), kiel la konfliktoj de la amantoj, la noktaj scenoj plenaj je konfuzoj kaj mistero, kun timemaj servistoj, agante kiel ridinduloj, ktp.
La komedio nomita Calamita, oferas prilaboritan traktadon de la samaj temoj de la komedio Himenea, kiel okazas ankaŭ ĉe la komedio Aquilana.
La unua priteatra eŭropa renesanca regularo
Propalladia (Napolo, Joan Pasqueto de Sallo, 1517) kunigas lian teatran kaj poezian verkaron. Ĝi estis reeldonita multfoje kaj en Hispanio kaj eksterlande, ĝis kiam la libro estis inkludita en la Indekso de malpermesitaj libroj de 1559.
Ĝi enhavas enkondukon kiu prilaboras personan priteatran teorion, kiu nukigas la konon de la klasika regularo kun la praktiko antaŭ publiko, kiel faros ĉe la baroka teatro Lope de Vega. Temas pri la unua grava teoria komuniko pri teatro de la tuta eŭropa Renesanco.
Lia koncepto de dramaturgio pluhavas multajn el la kondiĉoj de la latina komedio, kiel la divido en kvin aktoj, kiujn li nomigis «jornadas», kaj la captatio benevolentiae aŭ allogado de la intereso de la publiko komence de la teatroludo pere de la introito, kiu krome plenumas la celon klarigi la historion de la verko.
Li asertas la neceson, ke la nombro de roluloj de la teatrĵo estu inter ses kaj dekdu, sed agnoskas, ke la afero de sia Tinellaria devigis lin enmeti pli da dudek. Per tio li montras, ke devus hegemonii la komuna senco antaŭ la regulara rigido.
Li estis ankaŭ la unua kiu postulis la neceson de la teatra decoro, kiun li imagas kiel "ĝusta kaj deca sekvo de la materialo, tio estas: al ĉiu tio ĝia, eviti maltaugaĵojn, uzi ĉiujn legitimaĵojn, tiele ke la servisto diru nek faru mastragojn", (et converso).
Probable lia influo en la posta evoluo de la teatro en Hispanio estis multe pli grava ol tiu kiun kaŭzis Gil Vicente aŭ Juan del Encina. Krome li konsistigas decidan paŝon al la reenmeto de la klasika teatro en Hispanio fins de la 16a jarcento, ĉe aŭtoroj kiel Juan de la Cueva aŭ eĉ Miguel de Cervantes.
Schauerberg
Schauerberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Oficino
Oficino (el la latina vorto: officina - laborejo, forno, ekonomia ejo) estas faktermino ekde la malfrua Mezepoko.