cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
François Bouchot
François BOUCHOT (1800–1842), nome pentristo kaj gravuristo, naskiĝis en Parizo en 1800. Li studis gravuradon ĉe Richomme, kaj poste iĝis disĉiplo de Regnault, kaj poste de Lethière, kaj akiris la premion 'grand prix de Rome' en 1823. Li ekspoziciis en la Salono el 1824 ĝis sia morto, kio okazis en Parizo en 1842. Lia 'Ebria Sileno' estas en la Palaco de Belartoj de Lillo, kaj la 'Entombigo de la Generalo Marceau ' en la Urbodomo de Chartres. Li estis fama ankaŭ pro siaj portretoj.
Vilhelmo la 1-a (Skotlando)
Vilhelmo la 1-a, aŭ Vilhelmo la Leono (n. 1162 aŭ 1163, m. la 4-an de decembro 1214) estis reĝo de Skotlando de 1165 ĝis 1214.
Reĝiĝo
Li iĝis reĝo post la morto de sia frato Malkolmo la 4-a la 9-an de decembro 1165, kaj kroniĝis la 24-an de decembro 1165. Malkolmo estis religiema kaj korpe malforta. Kontraste, la ruĝhara Vilhelmo estis forta viro kaj efika reganto. Li akiris la kromnomon "la Leono" pro sia standardo kun ruĝa leono forkvosta.
Northumbrio
En 1152 li heredis la titolon Grafo de Northumbrio, sed en 1157 Henriko la 2-a (Anglio) devigis lin cedi tiun titolon. Post kiam li iĝis reĝo, Vilhelmo klopodis regajni Northumbrion. En 1173 li invadis nordan Anglion, dum la grafoj de Flandrio kaj Boulogne, la franca reĝo kaj Henriko la Juna Reĝo invadis Normandion. Li malsukcesis kapti Newcastle kaj la kastelon de Prudhoe, kaj, ne dezirante longajn sieĝojn, revenis en Skotlandon. La sekvantan jaron li denove invadis Northumbrion, kun pli granda armeo kaj flandraj dungsoldatoj, kaj duan fojon malsukcese atakis la kastelon de Prudhoe. Poste li sieĝis Alnwick. Lia armeo tro dissterniĝis. Dum la nebula nokto de la 11-a de julio trupo de ĉirkaŭ 400 anglaj kavaliroj alvenis al Alnwick, trovis la skotan reĝon protektatan de nur ĉirkaŭ sesdek batalistoj, mortis la ĉevalon de Vilhelmo, kaptis lin, kaj venigis lin en ĉenoj al Newcastle, de kie li estis sendata al Northampton kaj poste al Falaise en Normandio. Liaj soldatoj reiris al Skotlando, kiun armeo de Henriko okupis.
Traktato de Falaise
Per la Traktato de Falaise (decembro 1174) Vilhelmo aĉetis sian liberigon kaj regnon per agnosko de Henriko kiel feŭda superulo kaj per promeso ke la skotoj pagos la koston de la angla okupado de Skotlando per impostoj. En 1175 li formale ĵuris fidelecon al Henriko ĉe la kastelo de Jorko.
En 1189 Henriko la 2-a mortis kaj lia filo Rikardo iĝis reĝo de Anglio. Por trovi pli da mono por sia krucmilitado, Rikardo nuligis la Traktaton de Falaise kontraŭ dek mil arĝentaj markoj.
Posta vivo kaj morto
Laŭdire en 1206 Vilhelmo sanigis homon malsanan pro skrofolo en Jorko.
Vilhelmo mortis ĉe Stirling en 1214 kaj entombiĝis en la abatejo de Arbroath.
Infanoj
Vilhelmo kaj Emmengarde havis kvar gefilojn:
André Luiz de Souza Silva
André Luiz de Souza Silva (n. ) estas brazila futbalisto. Li unue ludis en Brazilo por Goytacaz, Americano kaj União São João. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis poste en Japanio ĉe Consadole Sapporo, Kyoto Purple Sanga, Sagan Tosu, Ventforet Kofu, Mito HollyHock kaj Zweigen Kanazawa.
Pressig
Pressig estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kronach kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Stuĵicja
Stuĵicja, ukraine Стужиця, hungare Patakófalu estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Velikij Bereznij.
Situo
Stuĵicja situas laŭ rojo havanta la saman nomon, kiel la vilaĝo. Ĵornava (kun stacidomo) troviĝas je 5, Velikij Bereznij je 27, Uĵhorodo je 70 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1599 en formo "Ósztuzsica". En 1903 pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungaran loknomon Patakófalu. En 1910 vivis tie 578 loĝantoj, (564 rutenoj, 14 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Stuĵicja/Patakófalu. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 1966 la najbara komunumo aliĝis al Stuĵicja.
Vidindaĵoj
Proksime de la vilaĝo troviĝas netuŝita kaj protektata fagoarbaro. Tio iĝis Monda Heredaĵo en 2007. Proksime en Pollando kaj Slovakio (en Stužica) similaj arbaroj troviĝas.
(7090) 1992 HY4
(7090) 1992 HY4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Sándor Nyíri
Biografio
Sándor Nyíri lernis en soldataj lernejoj en Marburg kaj Wiener Neustadt, poste li komencis sian soldatan servon en 1874. Inter 1891 kaj 1903 li havis postenon en la ministerio, poste li gvidis la soldatan akademion en Budapeŝto. En 1903 li estis ministro pri defendo. Post 2 jaroj li estis elektita parlamenta deputito, fine li ricevis diversajn taskojn en la armeo.
Réka Nagy
NAGY Réka [pr. nadj] estas hungara aktorino naskiĝinta en Sepsiszentgyörgy la 19-an de novembro 1941.
Ŝia kariero
Réka Nagy debutis en 1963 en la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo. Ekde 1975 ŝi vivas en Hungarujo kaj ŝi ludis ekde 1976 en Nacia Teatro de Budapeŝto, ekde 1978 en la Nacia Teatro de Pécs. En tiu tempo ŝi ofte elpaŝis ankaŭ en la Nacia Teatro de Miskolc. Ekde 1988 ŝi estas aktorino de Teatro Hevesi Sándor de Zalaegerszeg.
Kosma polvo
La kosma polvo estas tutaĵo da kosmaj partikloj de polvo aŭ malgrandaj eroj de materio, kies grando estas de kelkaj molekuloj ĝis 0,1 milimetro.
Laŭ ĝia lokiĝo, estas distingata:
Oni ankaŭ distingas ĝin laŭ ĝia kemia konsistiĝo: hidrokarbono, silikatoj, metaloj, glacio...
En la Sunsistemo, interplaneda polvo estas la kaŭzo de zodiaka lumo. Ĝia fonto estas kometoj kaj polvo el la Kujper-zono.
Interstela polvo estas disĵetita de steloj en fino de ties vivo. Ankaŭ eksplodoj de supernovaoj elĵetas polvan materion tra la kosmo.
Stela nukleosintezo
Stela nukleosintezo estas la kreo (nukleosintezo) de kemiaj elementoj per reakcioj de nuklea fandado ene de steloj. Stela nukleosintezo okazis ekde la originala kreado de hidrogeno, heliumo kaj litio dum la supozata "praeksplodo" kiu kreis la observeblan universon. Kiel prognoza teorio, ĝi donas precizajn taksojn de la observitaj abundoj de la elementoj. Ĝi klarigas kial la observitaj abundoj de elementoj ŝanĝiĝas kun la tempo kaj kial iuj elementoj kaj iliaj izotopoj estas multe pli abundaj ol aliaj. La teorio estis komence proponita de Fred Hoyle en 1946, post signifaj antaŭesploroj fare de Hans Bethe (kiu en 1967 honoriĝis per la Nobel-premio pri fiziko pro tiu teoria fundamento) kaj Carl Friedrich von Weizsäcker, kaj Fred Hoyle poste rafinis ĝin en 1954. Pluaj progresoj estis faritaj, precipe al nukleosintezo de fuzio per neŭtronaj prenoj de la elementoj pli pezaj ol fero, de Margaret Burbidge, Geoffrey Burbidge, William Alfred Fowler kaj Fred Hoyle en ilia fama B2FH-papero de 1957, kiu fariĝis unu el la plej abunde cititaj paperoj en la historio de astrofiziko.
Shehan Karunatilaka
Ŝehan KARUNATILAKA estas srilanka verkisto. Lia debuta novelo Chinaman: The Legend of Pradeep Mathew (Chinaman: La Legendo de Pradeep Mathew, 2010) gajnis la premion de la Komunumo de Nacioj, la DSCa premio, la Gratiaen premio kaj estis aljuĝita la duan plej grandan libron pri kriketo de ĉiuj tempo fare de Wisden. Lia dua romano The Seven Moons of Maali Almeida (La Sep Lunoj de Maali Almeida, Sort of Books 2022) estis anoncita kiel la gajninto de la Booker Premio la 17-an de oktobro 2022.
Vivo
Ŝehan Karuntilaka naskiĝis en 1975 en la urbo Galle en Sri-Lanko, kaj kreskis en la ĉefurbo Kolombo. Li studis en Nov-Zelando kaj vivis en Londono, Amsterdamo kaj Singapuro.
Li laboris en la reklamagentejoj McCann, Iris kaj BBDO, kaj aŭtoris artikolojn en revuoj, inkluzive de The Guardian, Newsweek, Rolling Stone, GQ kaj pli.
En 2013, parolanta al la revuo La Nacio, Karunatilaka priskribis liajn influojn kiel: "Kurt Vonnegut, William Goldman, Salman Rushdie, Michael Ondaatje, Agatha Christie, Stephen King, Neil Gaiman, Tom Robbins kaj kelkaj cent aliaj."
Li ankaŭ skribis kaj parolis pri lia dumviva obsedo kun la roka bando La Policoj.
Sint-Pieters
Sint-Pieters estas kvartalo de Bruĝo, la ĉefurbo de la belga provinco Okcidenta Flandrio. La kvartalo troviĝas nordokcidente de la urbocentro.
En la mezepoko la rivero Rogia aŭ Reie ĉi tie enfluis en la maron.
Ŝtonepoko
En la regiono estas trovitaj restaĵoj de homa aktiveco kiuj datiĝas de la neolitiko, antaŭ ĉirkaŭ 3000 jaroj.
Romianoj
200 jarojn a.K. la maro venis ĝis Bruĝo. Ĉirkaŭ la jaro 50 p.K. (en la romia epoko) la regiono estis sufiĉe seka kaj denove ekestis loĝado.
Lasta inundo de Sint-Pieters
Ĉirkaŭ la jaro 300 la regiono denove inundiĝis. Nur ekde la jaro 600 ĝi definitive sekiĝis. Ekestis natura vico da dunoj. Nur kelkloke restis golfetoj.
7-a ĝis 12-jarcento
Laikaj fratoj ĉirkaŭ la jaro 1000 komencis konstrui digojn kaj kulturi la teron. Ekestis farmbienoj, el kiuj la plej konataj estas Ten Poele, Monnikenwerve, Ter Doest kaj Tempelhof. Tiu lasta estis posedaĵo de la Templanoj.
Jam antaŭ 1167 estis loĝado je Scepstale (nun Scheepsdale), loko ĉe ponto super la Leet (la nuna kanalo de Bruĝo al Ostendo).
Ĝis la 12-a jarcento Sint-Pieters estis parto de bruĝaj paroĥoj Sint-Salvator kaj Sint-Gillis (''Sankta Egidio).
13-a ĝis 18-a jarcento: paroĥo
En 1196 estis konstruita la unua eta preĝejo, dediĉita al la apostolo Sankta Petro. En 1275 unuafoje estis fiksita la limo inter Bruĝo kaj Sint-Pieters: ĝi korespondis kun la Leet. En 1352 la teritorio de Bruĝo pligrandiĝis kaj preskaŭ atingis la preĝejon.
1796 ĝis 1899: komunumo
En 1796 la tiama franca regado decidis ke la areo ekster la bruĝa remparo estu aldonata al la plej proksima komunumo. Tiel la kvartalo Scheepsdale denove apartenis al Sint-Pieters. La nove kreita komunumo transprenis la nomon de la paroĥo. Ĝi havis areon de 1081 ha kaj 600 loĝantojn.
1899-nun: kvartalo de Bruĝo
En 1899, kadre de la konstruado de nova haveno, Bruĝo aneksis Sint-Pieters. Parto de la areo estis uzata por la interna haveno. Inter la remparo kaj la kanalo estis konstruitaj du novaj kvartaloj, laŭ plano de la germana arĥitekto Josef Stübben (1845-1936). Je unu flanko venis luksa loĝkvartalo Kristus-Koning, je alia flanko popola kaj industria kvartalo Stübbenkwartier. Ambaŭ kvartaloj nun estas konsiderataj partoj de la urbocentro. Sint-Pieters estas la areo trans la kanalo.
Dum la 20-a jarcento kreskis la loĝantaro. En 1968 estis konstruita dua preĝejo, Sankta Paŭlo. Ekde 1950 establiĝis industrio ĉirkaŭ la interna haveno. Nova malsanulejo anstataŭis la historian hospitalon Sint-Jan de la urbocentro.
Lineara kombinaĵo
En matematiko, lineara kombinaĵo estas koncepto centra en lineara algebro kaj rilatantaj kampoj de matematiko. La plejparto de ĉi tiu artikolo estas pri linearaj kombinaĵoj en la ĉirkaŭteksto de vektora spaco super korpo.
Difino
En donita situacio, K kaj V povas esti precizigitaj aparte aŭ esti evidentaj de la ĉirkaŭteksto.
Notu ke laŭ la difino, lineara kombinaĵo enhavas nur finie multajn vektorojn (escepte kiel priskribite en ĝeneraligoj pli sube). Tamen, la aro V, el kiu la vektoroj estas prenitaj, povas esti malfinia; tamen ĉiu aparta lineara kombinaĵo nur enhavas finie multajn vektorojn. Ankaŭ, n povas esti nulo; en ĉi tiu okazo oni deklaras ke la rezulto de la lineara kombinaĵo estas la nula vektoro en V.
Analitika geometrio
Estu kampo K - la aro R de reelaj nombroj, kaj estu la vektora spaco V - la eŭklida spaco R3. Konsideru la vektorojn e1 := (1,0,0), e2 = (0,1,0) kaj e3 = (0,0,1). Tiam ĉiu vektoro en R3 estas lineara kombinaĵo de e1, e2 kaj e3.
Por vidi ĉi tion oni, prenu iun ajn vektoron(a1,a2,a3) en R3, do:
<!--
Funkcionala analitiko
Estu K esti la aro C de ĉiuj kompleksaj nombroj, kaj estu V esti la aro CC(R) de ĉiuj kontinuaj funkcioj de la reala linio R al la kompleksa ebeno C. Konsideri la (vektoroj, vektoras) (funkcioj) f kaj g difinis per f(t) := eĝi kaj g(t) = e−ĝi. (Ĉi tie, e estas la bazo de la natura logaritmo, pri 2.71828…, kaj mi estas la imaginara unuo, kvadrata radiko de −1.) Iuj linearaj kombinaĵoj de f kaj g estas: Aliflanke, la konstanta funkcio 3 estas ne lineara kombinaĵo de f kaj g. Al vidi ĉi tiu, supozi (tiu, ke, kiu) 3 povis esti skribita kiel lineara kombinaĵo de eĝi kaj e−ĝi. Ĉi tiu (meznombroj, meznombras, signifas) (tiu, ke, kiu) tie devus ekzisti komplekso (skalaroj, skalaras) a kaj b tia (tiu, ke, kiu) _ae_ĝi + esti−ĝi = 3 por ĉiuj reelaj nombroj t. Opcio t = 0 kaj t = π donas la ekvacioj a + b = 3 kaj a + b = −3, kaj klare ĉi tiu ne povas okazi.
Algebra geometrio
Estu K esti (ĉiu, iu) kampo (R, C, aŭ nenial vi ŝati plej bona), kaj estu V esti la aro P de ĉiuj (polinomoj, polinomas) kun koeficientoj prenita de la kampo K. Konsideri la (vektoroj, vektoras) ((polinomoj, polinomas)) p1 := 1, p2 = x + 1, kaj p3 = x² + x + 1.
Estas la polinomo x² − 1 lineara kombinaĵo de p1, p2, kaj p3? Al ekscii, konsideri ajna lineara kombinaĵo de ĉi tiuj (vektoroj, vektoras) kaj provi al vidi kiam ĝi egalas la deziris vektoro x² − 1. (Pikanta, Prenanta) ajnaj koeficientoj a1, a2, kaj a3, ni bezono Multiplikante la (polinomoj, polinomas) ekster, ĉi tiu (meznombroj, meznombras, signifas) kaj (kolektado, kolektante) ŝati (potencoj, potencas, kardinaloj, kardinalas, povoj, povas) de x, ni preni Du (polinomoj, polinomas) estas egala se kaj nur se ilia (korespondanta, respektiva) koeficientoj estas egala, (do, tiel) ni povas konkludi Ĉi tiu sistemo de linearaj ekvacioj povas facile esti solvita. Unua, la unua ekvacio simple diras (tiu, ke, kiu) a3 estas 1. Scianta (tiu, ke, kiu), ni povas solvi la (sekundo, dua) ekvacio por a2, kiu venas ekster al −1. Fine, la lasta ekvacio diras ni (tiu, ke, kiu) a1 estas ankaŭ −1. Pro tio, la nur ebla vojo al preni lineara kombinaĵo estas kun ĉi tiuj koeficientoj. Ja, (do, tiel) x² − 1 estas lineara kombinaĵo de p1, p2, kaj p3.
La lineara (naski, generi)
Ĉefa artikolo: lineara (naski, generi)
Preni ajna kampo K, ajna vektora spaco V, kaj estu v1,…,vn esti (vektoroj, vektoras) (en V). Ĝi’s (interezanta, interesanta) al konsideri la aro de ĉiuj linearaj kombinaĵoj de ĉi tiuj (vektoroj, vektoras). Ĉi tiu aro estas (nomita, vokis) la lineara (naski, generi) (aŭ (justa, ĵus) (naski, generi)) de la (vektoroj, vektoras), diri S ={v1,…,vn}. Ni skribi la (naski, generi) de S kiel (naski, generi)(S) aŭ _sp_(S):
Alia rilatanta (konceptoj, konceptas)
Iam, iu sola vektoro povas esti skribita en du malsama (vojoj, vojas) kiel lineara kombinaĵo de v1,…,vn. Se tio estas ebla, tiam v1,…,vn estas (nomita, vokis) lineare dependa; alie, ili estas lineare sendependa. Simile, ni povas paroli de lineara dependeco aŭ sendependeco de ajna aro S de (vektoroj, vektoras).
Se S estas lineare sendependa kaj la (naski, generi) de S egalas V, tiam S estas bazo por V.
Ni povas (opinii, pensi) de linearaj kombinaĵoj kiel la plej ĝenerala (speco, ordigo) de operacio sur vektora spaco. La baza (operacioj, operacias) de aldono kaj skalara multipliko, kaj ankaŭ la ekzisto de alsuma idento kaj kontraŭegaloj, ne povas esti kombinita en (ĉiu, iu) pli komplika vojo ol la ĝenerala lineara kombinaĵo. Finfine, ĉi tiu fakto (mensogoj, mensogas, kuŝas) je la koro de la utileco de linearaj kombinaĵoj en la studi de vektoraj spacoj. -->
Ĝeneraligoj
Se V estas topologia vektora spaco, tiam tie povas esti vojo fari sencon de certa malfinia lineara kombinaĵo, uzante la topologion de V. Ekzemple, oni povus kapabli paroli de a1v1 + a2v2 + a3v3 + …, ĝis malfinio. Ĉi tiaj malfiniaj linearaj kombinaĵoj ne ĉiam havas sencon; oni nomas ilin konverĝajn se la senco estas.
Corbère
Corbère (Corbera del Castell) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Corbériens.
Atomkerna eksplodo
Atomkerna eksplodo aŭ nuklea eksplodo (aŭ komune erare nomata atomeksplodo) estas eksplodo, kiu okazas kiel rezulto de rapida liberigo de energio el rapidega nuklea ĉena reakcio. La okaziga reakcio povas esti nuklea fisio, nuklea fuzio aŭ mult-stadia kaskada kombino de ambaŭ, kvankam ĉiuj ĝisnune disponeblaj fuzi-bazitaj armiloj uzas ankaŭ fisian aparaton por komenci fuzion, kaj pure fuzia armilo restas hipoteza aparato.
Atmosferaj atomkernaj eksplodoj estas asociaj kun fungonuboj, kvankam fungonuboj ankaŭ povas okazi pro grandaj kemiaj eksplodoj. Atomkernaj eksplodoj produktas radiadon kaj radioaktivan rubon.
Krustacoj
Krustuloj (krustacoj, latine Crustacea) estas subfilumo de artropodoj kiun konsistigas la jenaj klasoj:
Lamarko
Lamarko konsideris la krustulojn kiel sepa klaso de organizo de animaloj el la plej simplaj (infuzorioj, polipoj, radiuloj, vermoj, insektoj kaj araknoidoj) al la plej perfekta (la homo). Li difinis la krustulojn kiel la unuaj kun spirado per brankoj, kun pli kompleksa cirkulado kun koro kaj vaskuloj kaj krusta haŭto (paĝo 123).
Referencoj
Lamarko (Lamarck), Filozofio zoologia, 1809. SAT-Broŝurservo, 1987. Tradukis Valo.
Kantono Cherokee (Suda Karolino)
La kantono Cherokee estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 52 537 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Gaffney.
La kantono etendiĝas sur 1 028 km².
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 52 537 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 53 844 loĝantojn.
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
Roberto das Neves
Roberto Barreto Pedroso das NEVES, ĵurnalisto, verkisto, naskiĝis en 1907 en Portugalio, sed loĝis en Brazilo dum multaj jaroj post atenco kontraŭ li pro politikaj kialoj de Salazara polico en 1942. Anarkiisto li estis arestita 13 fojojn en Portugalio. Tie li kunlaboris al anarkiismaj ĵurnaloj A Batalha e O Libertário.
En Brazilo li fondis kaj gvidis la Eldonejon Germinal, kiu eldonis anarkiismajn librojn. Li kunlaboris kun la anarkiismaj publikaĵoj Relações Anarquistas, Acção Directa, la anarkiisma ĵurnalo A Plebe kaj komerca ĵurnalo O Século. Li estis unu el la pioniroj por la divastigado kaj studado de Esperanto en Brazilo. Li ankaŭ estis framasonisto kaj vegetarano. Li postlasis kelkajn verketojn, kelkajn seriozajn, kelkajn pornografiajn, sed oni akuzas lin de plagiato.
Li mortis en 1981 en Rio-de-Ĵanejro.
17803 Barish
17803 Barish estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert David Barish, kiu gajnis la duan rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Fox Lane High School en Bedford (Nov-Jorkio, Usono).
Adolf Veselý
Vivo
La gepatroj donis al li mondcivitanan edukon, sekve li konsideris la historion de la nacioj absurda, pro ilia senĉesa militado. Tiom pli, ke unu el la fratoj de la patro estis ĉeĥa ŝovinisto, la alia germaniĝis.
Antaŭ 1948 li formigris al Bavario, ĉar li volis eviti soldatservon, kiu estis kontraŭ lia konscienco, de tie li transiris al la sudfranca urbeto Le Creusot kaj trovis okupon en fandejo. Iu slovako donacis al li „Ŝlosilon de Esperanto“, poste li mendis de SAT libron „Manifesto de la sennaciistoj“ kaj fariĝis membro de SAT (1953). Samjare li grave brulvundis siajn piedojn per arda skorio, troviĝis en malsanulejo, de kiu lin kuracisto baldaŭ forsendis kiel fremdulon. Li foriris al Parizo, vivis tie certan tempon kiel senhejmulo, poste li sukcesis akiri laborojn en aŭtofabriko, kiel murkolorigisto, en kakao-fabriko, kiel hotela gardisto.
En 1962 li edziĝis al francino ok jarojn pli juna, en 1965 naskiĝis ilia filo Frank kaj en 1967 li revenis kun la familio al Ĉeĥoslovakio. Li kunprenis ankaŭ gipsan reliefon de Eŭgeno Lanti kaj gardis ĝin ĝis 2008, kiam li donacis ĝin al la nova Esperanto-Muzeo en Svitavy.
5687 Yamamotoshinobu
5687 Yamamotoshinobu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto en Gubernio Jamanaŝi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shinobu Yamamoto (japane Yamamoto Shinobu), direktoro de la planetario Gotoh de 1987 al 1990. En la 1950-aj jaroj li multe klopodis por ripari la planetarion post la 2-a mondmilito.
Ricardo Modesto da Silva
Ricardo Modesto da Silva (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Himalaja eremuro
La Himalaja eremuro (Eremurus himalaicus) estas plantspecio el la genro Eremuro (Eremurus) en la subfamilio de la Asfodeloideoj (Asphodeloideae).
Ricardo Modesto da Silva
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Himalaja eremuro
Priskribo
La planto floras en junio.
Disvastigo
La natura disvastigareo estas la nordokcidento de la montaro Himalajo ĝis Himachal Pradesh, Pakistano kaj norda Afganio. Tie la planto kreskas sur senarbaj deklivoj kaj subalpinaj herbejoj en alteco ĝis 3600 metrojn.
Utiligado
La himalaja eremuro estas plantita malofte kiel ornamplanto. Ĝi estis kultivata ekde 1881.
Szabadegyháza
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo inter Budapeŝto kaj Pécs, ĉefvojo inter Székesfehérvár kaj Dunaújváros preteriras.
Historio
Pli frue loĝis tie avaroj kaj romianoj. En la mezepoko estis tie nur farmo, apartenanta al Sárosd. En 1926 la loko memstariĝis kun la nomo Szolgaegyháza (=servista-eklezio). En 1948 la setlejo ricevis la nunan nomon.
La vilaĝego havas novan arboreton. Lernantoj laboradas tie, dume lernas biologion. Krom la foraj arboj estas prezentataj ankaŭ hungarlandaj arboj, eĉ ĉiuj fruktoarboj.
Poŝtadreso: 2432 Szabadegyháza, Felszabadulás u. 63-65. Telefono: 25/509-527; 25/509-537; 25/478-250
NGC 3703
NGC 3703 (alia indiko — PGC 170146) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pfaffen-Schwabenheim
Pfaffen-Schwabenheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Hipocentro
La lokon de la tersurfaco, kiu situas vertikale super la hipocentro, oni nomas epicentro. En pli-malpli horizontalaj pejzaĝoj tio estas la surfaca loko plej proksima al la hipocentro.
Tlalnepantla
Tlalnepantla estas unu el la 33 komunumoj de la meksika subŝtato Morelos, kiu situas en la centra parto de Meksiko, proksime kaj sude al la ĉefurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tlalnepantla. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 17023.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5884 loĝantojn. El tiuj estis 2926 viroj kaj 2958 virinoj. La komunumo havas surfacon de 131,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2060 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 913 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 17 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4864 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 59 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,21 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
3587 de la loĝantoj de Tlalnepantla en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 360 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 10,04 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 12,66 % el 1825 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 7,32 % el 1762 viroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Mumia Abu Jamal
Mumia Abu JAMAL (naskiĝis la 24-an de aprilo 1954 kun la nomo Wesley Cook) estas nigra usona ĵurnalisto kaj politika aktivisto.
Li estas fama pro sia kondamno je morto en 1982 akuzita je murdo, kaj pro la sekvaj kampanjoj por kaj kontraŭ li.
Valdinei Rocha de Oliveira
Valdinei Rocha de Oliveira (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Kantabrismo
Historio
La origino de kantabrismo datiĝas je la 19-a jarcento. La tiama kantabrismo estis ĉefe aktiva je kultura vidpunkto kaj celis vigligi la valorojn kaj tradiciojn popolajn kaj historiajn. Dum tiu epoko plej elstaris la verkistoj Amós de Escalante kaj José María de Pereda.
Valdinei Rocha de Oliveira
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Huta (Chiuiești)
Huta estas vilaĝo en distrikto Cluj (Rumanio). Ĝi situas 70 km norde de Kluĵo aŭ 25 km norde de Dej kaj apartenas al la komunumo Chiuiești.
20164 Janzajíc
20164 Janzajíc estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Corneilla-la-Rivière
Corneilla-la-Rivière (Cornellà de la Ribera) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
20164 Janzajíc
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Jan Zajíc (1950–1969), ĉeĥa studento kiu sinbruligis la sur la Venceslaa Placo por protesti kontraŭ la okupado de la Ĉeĥoslovakio la pasinta aŭgusto. Lia espero pri demokrata Ĉeĥoslovakio realiĝis kelkaj 20 jaroj post lia morto.
Corneilla-la-Rivière
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas  Corneillanais.
Huta (Chiuiești)
Ĉe Huta situas la tridistriktejo inter la distriktoj Cluj, Maramureș kaj Bistrița-Năsăud.
Ĉar Huta estas iom for de la komunuma centro, ĝi estas propra paroĥejo por nur 144 loĝantoj. La ortodoksa preĝejo estas konsekrita al la apostoloj Petro kaj Paŭlo.
Kantabrismo
Historio
Komence de la 20-a jarcento okazis la unuaj provoj disvastigi kantabrismon en la tutan Kantabrion. Tiaj provoj disputis kun burĝaro, tre ligita al Kastilio. Ekzemple, la kleriko Mateo Escagedo Salón provis reaktivigi tradicie lokajn politikajn organojn, nome behetría kaj concejo (hispane) aŭ la Kunsidejon de Puente San Miguel; krome, Maximiano García Venero kreis partion Partido Provincialista en 1927. Same, la regiona deputitaro malsukcesis atingi propran ekonomian kontrolon, ĉar la hispana registaro malakceptis tion en la 1920-aj jaroj.
Tamen, dum la Dua Hispana Respubliko la kantabrismo iĝis pli vigla. Tiam verkiĝis la projekto de Statuto de Aŭtonomeco de Kantabra-Kastilia Subŝtato fare de la Respublika Partio de Federisma Maldekstro de Santandero (atesto reprezenta de la laika kantabrismo ) en 1936. Laŭ tiu ĉi projekto oni postulis plian aŭtonomecon ene de la Federacia Hispana Respubliko por Kantabrio (tiam, provinco Santandero). Ĝi ankaŭ proponis, ke la areoj samlimaj de fremdaj provincoj historie rilataj povu aliĝi al kreiĝonta regiono pere de referendumo. La projekto ankaŭ proponis krei kantabran policon kaj postulis ĉiujn juĝo-rajtojn, escepte de milita defendo (tiu ĉi estis rajto de la centrala respublika registaro).
Pro diktaturo frankisma ĉiuj projektoj de regiona aŭtonomeco ĉesis kaj kantabrismo iĝis pli malaktiva. En la 1970-aj jaroj, kantabrismo plej aktiviĝis por krei propran regionon for de Kastilio. Ĉi-cele aperis diversaj asocioj kaj partioj, kiel ADIC (Asocio por la Defendo de la Interesoj de Kantabrio), la asocio UC (Unuiĝinta Kantabrio) kaj poste, per disiĝo dise de ADIC, la Regionisma Partio de Kantabrio (PRC). En 1982 oni atingis la celon de tiu ĉi movado (tio estas, agnosko de aŭtonomeco), kiam Kantabrio iĝis aŭtonoma komunumo per la Statuto de Aŭtonomeco de Kantabrio.
En la 1980-aj jaroj, en la politika kantabrismo plej aktivis ANAC (Naciisma Anaro de Kantabrio), inter 1982 kaj 1983, estre de Rafael de la Sierra, kaj la Naciisma Partio de Kantabrio (PNC, estrita de Esteban Solana Lavín kaj oficiale registrita en 1988), kaj ADIC. Nuntempe, ekzistas la Kantabra Naciisma Konsilio (CNC), la Kantabra Partio kaj ADIC, same al aliaj politikaj partioj kaj asocioj, ĉu kulturaj, junularaj aŭ sindikataj (Aición pol Cántabru, Regüelta, Intersindical Cántabra, Abora, interalie). La unua naciisma politika partio atinganta reprezenton en la Parlamento de Kantabrio sukcesis tion en 1988, kiam Esteban Solana kreis la Naciisman Partion de Kantabrio eksiĝante de PRC en sen-partian parlamentan grupon. Aliaj ses partioj sukcesis havi reprezentantojn en diversaj municipoj.
András Lánczi
András Lánczi [andrAŝ lAnci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lánczi András estis hungara filozofo, politologo, profesoro.
András Lánczi naskiĝis la  en Budapeŝto.
39420 Elizabethgaskell
39420 Elizabethgaskell estas malgranda sed eksterordinare hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla romanistino Elizabeth Gaskell (1810–1865), bone konata pro ŝia romano Cranford (1852).
Listo de asteroidoj (13001–14000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 13 001 al 14 000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.
Krom numeron, iuj asteroidoj ricevis nomon.
Eksteraj ligiloj
Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 10 001 - 15 000]
(17804) 1998 FH71
(17804) 1998 FH71 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Zoltán Varga (futbalisto)
Zoltán Varga laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Zoltán estis hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Oni komparis lin al Sándor Petőfi (pro la naskiĝdato), Molière (pro la mortocirkonstanto) kaj Ferenc Puskás (futbalisto) (pro la futbaltekniko), tamen lia personeco troviĝas en densa nebulo, ja li estis disidento, tial lia sorto dum la socialismo estis la deviga forgeso.
Zoltán Varga naskiĝis la  en Vál, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Varga komence futbalis en junulara teamo de prestiĝa futblaklubo en Ferencváros inter 1959-1961, poste samloke inter la plenkreskuloj en 135 matĉoj kun 53 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kvarfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1964-1968 12-foje kun 2 goloj. En la Somera Olimpiko 1964 lia nacia teamo ricevis ormedalon, li vojaĝis kun la teamo al la sekva Olimpiko, sed ĝuste antaŭ la matĉoserio li forlasis la teamon kaj li disidis. Post la eksvalidiĝo de lia internacia malpermeso li povis ludi en okcidenteŭropaj teamoj post 2 jaroj, sed jam en 1970 li estis akuzita pro subaĉeto. Post 2 jaroj la germana asocio donis permeson ludi plu ekster Okcidenta Germanio. En 1977 li akiris trejnistan diplomon en Kolonjo, poste li estis trejnisto, depost fino de la socialismo jam en Hungario. Li mortis ĝuste dum futbalado en matĉo de olduloj. Lia edzino naskis 3 gefilojn en 1969, 1972 kaj 1978, baldaŭ la geedza paro divorcis.
Kinga Boros
Kinga BOROS [boroŝ] rumania hungara teatrologino, universitata instruistino, tradukistino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 1-an de marto 1982.
Kariero
Kinga Boros diplomitiĝis en UBB de Kluĵo pri teatroscienco en 1996, poste en aktroakademio de Târgu Mureș en 2007. Ŝi instruis en aktorakademio kaj arta akademio Târgu Mureș de 2008. Inter 2004 kaj 2008 ŝi estis redaktorino de la semajngazeto A Hét. Ŝi publikigis interalie en Játéktér, Színház, Látó, A Hét, Observator Cultural.
Strážný
Strážný [straĵni] estas kampurbo en la Sudbohemia Regiono de Ĉeĥio. Ĝi situas en montaro Šumava, proksime de samnoma monto Strážný (1.115 m). Vivas ĉi tie.
Kampurbo Strážný konsistas el la vilaĝoj Strážný, Hliniště, Kořenný kaj Řasnice. Ĝi situas ĉe grava vojo inter Prago kaj Passau, kiu konsistas el la ĉeĥa nacia vojo 4 kaj la germana federacia vojo 12. Ĝi estas proksima al la limo kun Germanio, antaŭ Philippsreut.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.
La 1-an de aprilo 2010 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Carey Wilber
Wilber verkis la originalan rakonton, kaj kunskribis la scenaron de la epizodo Space Seed de Star Trek.
Piemonta lingvo
La piemonta lingvo (Piemontèis, Piemontese) estas latinida lingvo tradicie konsiderata dialekto de la itala lingvo, kiun parolas proksimume 2 milionoj da homoj en la regiono Piemonto en nordokcidenta Italio. Ekde la jaro 1981 ĝi estas de la Konsilio de Eŭropo oficiale agnoskita kiel malplimulta lingvo kaj troviĝas en la ruĝa listo de endanĝerigitaj lingvoj de Unesko. La lingvo apartenas al la okcidentlatinidaj lingvoj kaj listiĝas inter la gaŭlo-latinidaj lingvoj: fakte ĝi pli similas al la franca aŭ okcitana lingvoj ol al la norma itala lingvo, kiu apartenas al la orientlatinidaj lingvoj. Pralingvo de la piemonta estas la mezepoka vulgara latino, kiu miksiĝis kun lokaj keltaj lingvoinfluoj. Multaj vortoj venis el la arpitana lingvo, el keltaj kaj ĝermanaj lingvoj.
Kiel skriba lingvo la piemonta uziĝas ekde la fino de la 12-a jarcento. Dum la 16-a jarcento evoluis vasta literaturo kun nacilingva karaktero, kiu ampleksis ĉiujn literarajn formojn, poemojn samkiel romanojn, dramojn kaj epopeojn. Ekde la 19-a jarcento ankaŭ ekestis natursciencaj, lingvistikaj kaj literaturkritikaj tekstoj.
Ekzistas aparta vikipedia branĉo en la piemonta lingvo, kaj inter la kleruloj estis la ĵurnalisto Tavo Burat.
Anjana
Anjana (kantabre, [anhana]; hispane [anĥana]; origine jana, nomo uzata por sorĉistoj en Mez-epoko) estas unu el la plej popularaj estaĵoj en la kantabra mitologio. Ili estas estas bonfaremaj feinoj kiuj, laŭ plejparto el rakontoj, protektas homojn. Ilia kontraŭulo estas ojáncanu, malbona ciklopo. Ili similas al estaĵoj de apudaj hispanaj regionoj: xana de Asturio, jana de Leono kaj lamia de Eŭskio.
En la parola tradicio oni povas trovi diversajn kialojn al la esenco de anjana. Laŭ kelkaj fontoj, ili estas ĉielaj estaĵoj senditaj de Dio por fari bonon dum 400 jaroj, revenonte al dia paradizo por resti tie ĉiam. Aliaj fontoj indikas, ke ili estas spiritoj de arboj por protekti arbarojn. Ĉiu-okaze, rakontoj priskribas ilin kiel belajn kaj ĝentilajn, duon-metre altajn, kun amandaj am-rigardaj okuloj, kaj brile nigraj aŭ bluaj pupiloj. Ili havas tre blankan haŭtkoloron kaj dolĉan voĉon. Ili ankaŭ havas tre malgrandajn kaj preskaŭ travideblajn flugilojn.
Ili posedas longajn har-plektaĵojn (nigrajn aŭ or-kolorajn), ornamitajn de rubangoj kaj ligiloj buntaj el silko. Surkape ili portas belan kronon el sovaĝaj plantaĵoj. Ili vestas sin per longa, delikata kaj blanka tuniko sub blua mantelo. Sur la manoj ili portas vergon el vimeno aŭ kratago, kiu brilas per ŝanĝanta koloro laŭ semajno-tago.
Laŭ folkloro, dum aŭtuna ekvinokso, en nokto-mezo, ili ariĝas en montaj paŝtejoj kaj dancas senĉese ĝis sunleviĝo, man-ĉe-mane, disĵetante rozojn kun diverskoloraj petaloj. Tiu, kiu havigas al si unu el tiaj rozoj havas feliĉan vivon senĉese ĝis morto.
En la kantabra folkloro, diversaj feecaj estaĵoj havas saman trajtojn je anjana, ekzemple: Hechiceras del Ebro (aŭ de Valderredible), Mozas del Agua, Viejuca de Vispieres, Anjanas de Treceño, Moras de Carmona aŭ Ijanas del Valle de Aras interalie.
Kristnasko
La kantabra verkisto Manuel Llano rakontis en sia verkaĵo Mitoj kaj legendoj de Kantabrio (Mitos y leyendas de Cantabria), ke ili alvenas al la vilaĝoj de la montaj areoj de Kantabrio frue matene la 6-an de januaro por doni ludilojn kaj prezentojn al infanoj. Laŭ lia verkaĵo, tio okazas ĉiun kvaran jaron kaj precipe en malriĉaj familioj. Tiu ĉi tradicio konserviĝas en kelkaj vilaĝoj de Kantabrio, kune de simila mitaĵo Esteru.
Kantono Chester (Suda Karolino)
La kantono Chester estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 34 068 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Chester.
La kantono etendiĝas sur 1 518 km².
Historio
La kantono Chester estis fondita en la jaro 1785. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al la urbo Chester (Pensilvanio).
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 34 068 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 33 228 loĝantoj.
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
Malicorne
Malicorne estas la nomo de pluraj artikoloj.
Kolonia Brazilo
La termino kolonia Brazilo (Brasil Colonial) priskribas la teritorion de la nuna ŝtato Brazilo en la periodo ekde 1500, kiam al la teritorio alvenis la unuaj portugaloj, ĝis 1815, kiam Brazilo estis levita al reĝlando samranga al Portugalio en la Unuiĝinta Reĝlando de Portugalio, Brazilo kaj Algarvo. Dum la 300 jaroj de brazila kolonia historio, la ekonomia ekspluatado de la teritorio estis bazita unue sur eltiro de brazil-arboj (16-a jarcento), produktado de sukero (16-a ĝis 18-a jarcentoj), kaj fine sur minado de oro kaj diamantoj (18-a jarcento). Sklavoj, speciale tiuj portitaj el Afriko, disponigis la plejmulton de la laborforto de la brazila ekonomio.
En kontrasto kun la najbaraj fragmentitaj hispanaj posedaĵoj, la brazilaj kolonioj konstruitaj fare de la portugaloj en Latinameriko tenis sian teritorian unuecon kaj lingvan integrecon post la ŝtata sendependiĝo de Portugalio, tiel ke la Brazila Imperio (de 1822 ĝis 1889) kaj la sekva respubliko Brazilo iĝis la plej granda lando en la regiono.
Kantono Harrison
Kantono Harrison (Harrison County) estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:
Ponto (geografio)
La ekzakta signifo de la nur teritoria nomo en malsamaj tempoj ege variis. La grekoj uzis ĝin, nestrikte, por variaj regionoj de la marbordo de la Nigra Maro, kaj longan tempon la termino ne havis difinitan kunsignifon. Tio ŝanĝiĝis nur dum la maltrankvila periodo sekvanta la morton de Aleksandro la Granda, kiam unu el ties heredantoj Mithradateso la 1-a ĉirkaŭ -301 fondis novan reĝlandon trans la rivero Halis (aŭ moderne Kizila).
La reĝlandon, kiu ekzistis ĝis -64, regis serio de reĝoj, plejparte kun la sama nomo.
Sub la lasta reĝo, Mithradateso Eŭpatoro, ofte nomata La Granda, la regno de Ponto inkluzivas ne nur Pontan Kapadokion, sed ankaŭ la marbordon de la Bitinia limo al Kolĉido, parto de enlanda Paplagonio kaj Malgranda Armenio.
Kiam la romia imperiestro Diokleciano reorganizis la provincosistemon, (ĉirkaŭ 295), la distriktoj en Ponto eriĝis je kvar provincoj de la "dioecesis pontica":
Prettin
Prettin ĝis fino de 2010 estis administra urba komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2011 ĝi apartenas al la urba komunumo Annaburg. La loĝloko troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2009 ĝi havis 1889 loĝantojn.
Preĝejo Sankta Laŭrenco (Pásztó)
Preĝejo martiro Sankta Laŭrenco estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Pásztó.
Historio
Monaĥejo kun kapelo funkciis jam en la 12-a jarcento en la komunumo. En 1277 dokumento mencias jam ankaŭ romanikan kirkon, kiu estis tiam pligrandigita. En la 15-a jarcento ĝi denove pligrandiĝis kaj gotikiĝis. En 1723 la turo estis trakonstruita, la sanktejo konstruiĝis en 1734, fine en 1763 la preĝejo barokiĝis. La orgeno estis farita en 1950.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en la urbomezo. La plurfoje trakonstruita preĝejo havas po 1 turon kaj brikoforman navon. La fasado komenciĝas meze kun kvadrata turo. La kvadrata saktejo estas pli mallarĝa, ol la navo. Sakristio aliĝas al la sanktejo. En la suda parto plurlatera kapeleto estas videbla. Interne la murpentraĵoj estis pentritaj en 1981.
Tuj apud la preĝejo estas moderna sesangula kapelo, tamen la fundamento estas mezepoka. Kermeso okazas en la 10-an de aŭgusto.
Nacia Parko Orienta Cavo
Nacia Parko Orienta Cavo (Tsavo East National Park) estas unu el plej malnovaj kaj plej grandaj parkoj en Kenjo kun 11,747 kvadrataj kilometroj. Malfermita en aprilo de 1948, ĝi situas ĉe la vilaĝoj Cavo kaj Voi en la distrikto Taita-Taveta de la Marborda provinco de Kenjo. La parko estas dividata en orienta kaj okcidenta sekcioj fare de la ŝoseo A109 kaj de fervojo. Nomita laŭ la rivero Cavo, kiu fluas el okcidento al oriento tra la nacia parko, ĝi estas limo de la montoj Ĉjuluoj kaj de la Nacia Parko Mkomazi en Tanzanio.
Lajos Szűcs (defendisto)
Lajos Szűcs [lajoŝ sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szűcs Lajos estis hungara futbalisto (defendisto, mezulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia edzino estis Ildikó Pécsi.
Lajos Szűcs naskiĝis la  en Apatin (Hungara reĝlando, nuntempe en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Szűcs futbalis en la loka junulara ĉefurba teamo inter 1957-1962, poste en pluraj aliaj plenkreskaj futbalkluboj ĝis 1982, kie li estis hungara ĉampiono dufoje. Plej longe li ludis en Budapest Honvéd FC (1971-1977) en 180 matĉoj kun 18 goloj. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1967–1973 37-foje kun 2 goloj. En la Somera Olimpiko 1968 lia nacia teamo ricevis ormedalon, en la sekva Olimpiko arĝentan medalon. Li estis trejnisto inter 1980-1995 ĉe junulara teamo. Li edziĝis en 1969 kaj li ricevis sportajn premiojn, en 1995 ankaŭ ŝtatan premion.
Cavagnolo
Cavagnolo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Brusasco, Monteu da Po, Lauriano, Moransengo (AT) kaj Tonengo (AT).
Ago de Petro
La Ago de Petro estas mallonga apokrifo de la Nova Testamento koncernanata la apostolon Petron, greklingve kompilita kaj entenata en la papirusa Codex Berolinensis Gnosticus 8502, kies origino dateblas je la la 5-a jarcento. Ĝi ne konfuzeblas kun alia simila apokifo difinita Agoj de Petro, kiu kun tiu havas la samam gnostikan matricon. La teksto priskribas la miraklan sanigon, iniciate de Petro apostlo, de sia kripla filino kies fantaziaj okazaĵoj estas profitataj de Paetro por ekzalti la virgecon.
La malfrua apero inter la apokrifoj kaj ĝia stilo inklina al fabela rakonto ekskludas, laŭ kritikistoj, ke la Ago entenas ion veran, kvankam eblas ke ĝi ripetas ion ĉeestan en antaŭaj apokrifaj dokumentoj aŭ busaj rakontoj de antikvaj tradicioj.
Ulrika (persona nomo)
Ulrika estas ĝermana persona nomo virina. Ekvivalento vira estas Ulriko.
Diverslandaj variantoj
Ulrike, Ulrika , Ulriikka , Ulryka , Ulla , Ulrica
Vince Nagy
NAGY Vince [pr. nadj] estis hungara direktoro de teatro, laborejestro naskiĝinta en Szatmár en 1855 kaj mortinta en Polgárdi la 4-an de decembro 1898.
Lia kariero
Vince Nagy debutis en 1879 en la teatro Népszínház kaj en 1883 li anstataŭis aktoron Lajos Evva, dum tiu estadis en Vieno. Li fariĝis en tiu jaro teatrestro de la nova teatro de Szeged. En 1889 li dungiĝis reĝisoro al Koloĵvaro. Li ofte prezentis operetojn.
Elektitaj membroj de teatra trupo de Nagy
Péter Andorffy, Antal Bokody, Mór Ditrói (reĝisoro), Sándor Dobó, Kálmán Egri, Margit Hunyady, Ilka Lánczy, Lajos Makó, János Makróczy, Lajos Szalkai.
Sonnac
Sonnac estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
Sonnac (Charente-Maritime)
Sonnac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 536 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Sonnac situas en la oriento de Charente-Maritime, norde de Cognac.
Malaperigitoj dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj en Argentino
Kunteksto
La militistaj registaroj de la periodo de 1976 al 1983 pelis la politikan persekutadon, la homforkapton, la torturon kaj la murdon de sekreta kaj sistemiga maniero de personoj pro politikaj kaj religiaj tialoj en la kadro de tio konata kiel ŝtata terorismo en Argentino. Tiuj praktikoj estis uzataj en aliaj diktaturoj de Latinameriko en la kadro de la Operaco Kondoro en Sudameriko kaj la Operaco Ĉarli en Centrameriko.
La tialo por ke ŝtato totalisma turnu sin al tiu metodo estas serĉado de senpuneco per malfaciligo trovi la pruvon de la delikto, la malkono de la estonto de la malaperigitoj kaŭzas teroron kaj en la viktimoj kaj en la tuta socio kaj la manko de certeco pri la okazo malfaciligas la agadon de la civitanoj kaj helpas ties dividon. La malaperigo faras la opozicianton homo sacer, tio estas persono kiu povas esti murdita senpune (Giorgio Agamben, 1998).
Nombro de viktimoj
La CONADEP (Comisión Nacional sobre la Desaparición de Personas, tio estas Nacia Komisiono pri Malaperigo de Personoj), kreita je la fino de la diktaturo fare de la jam konstitucia registaro de Raúl Alfonsín, havis ĉefan celon ricevi denoncojn rekte el viktimoj kaj proksimuloj, kaj altigi ilin al civila justicsistemo. La kvanto de malaperigitoj indikita per tiu metodo estis de 7.380 kaj post ties taskofino post ok monatoj post la prezentado de ties informo, la Sekretario pri Homaj Rajtoj de la Nacio pluricevis denoncojn kiuj plialtigis ties nombron al 8.961 personoj.
Grupoj defendantaj de la homaj rajtoj kiaj la Patrinoj de Placo Majo kaj la Servo Paco kaj Justico, asertis, ke estis 30.000 malaperigitoj. La ĉilia spiono de la DINA, nome Enrique Arancibia Clavel per informo sendita en 1978 asertis, ke la nombro de malaperigitoj estis de 22.000 personoj el 1975 al julio de 1978. Ĝis 2003 la Sekretario de Homaj Rajtoj de la Nacio Argentina havis registritajn 13.000 kazojn.
La Informo de la Comisión Nacional sobre la Desaparición de Personas, CONADEP, evidentigis, ke la majoritato de la viktimoj estis junuloj mal pli ol 35jaraj, ĉu laboristoj ĉu studentoj, kaj ke ili estis arestitaj ĉefe hejme dumnokte.
Gyomaendrőd
Gyomaendrőd [djomaendrOd] estas unuigita urbo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, iam en subregiono de Békés (urbo), nun en Distrikto Gyomaendrőd, kies centro ĝi estas.
Geografio
Gyomaendrőd situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Körös, laŭ ĉefvojo Törökszentmiklós-Békéscsaba, laŭ fervojo Budapeŝto-Arad. Szarvas troviĝas 24, Békés 32, Békéscsaba 41, Törökszentmiklós 45, Budapeŝto 164 km.
Historio
Gyomaendrőd estiĝis per kunfandiĝo de Endrőd (unua mencio en 1332) kaj Gyoma (unua mencio en 1417) en 1982. Ĝi estas urbo ekde 1989, kie nun funkcias cigana kaj germana aŭtonomioj. Ambaŭ iamaj vilaĝoj senhomiĝis dum la turka erao. Gyoma iĝis kampurbo en 1830. En 1858 la fervojo ektrafikis.