cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jarošov
Popola arĥitekturo
Ligna kampanileto el la duono de 19-a jarcento troviĝas en centro de la vilaĝo. Ĝi havas supre malgrandan tureton kovritan per ŝindoj. En ĝi estas sonorileto nomita Prokopio, sankta patrono de la vilaĝo.
En okcidenta parto de la vilaĝo nomata Záves troviĝas kelkaj popolaj konstruaĵoj.
Toulovcovy maštale
Al Jarošov apartenas ankaŭ domaro Vranice en okcidenta parto de katastra distrikto, kiu estas bona elirpunkto por vizito de Toulovcovy maštale, roka labirinto, kreita en sabloŝtona tavolaro. En belegaj, plejparte pinaj arbaroj okcidente de Jarošov estas troveblaj rokaj formacioj, ekzemple "Cikánka", "Panský stůl", "Velryba", "U Kostelíčka" kaj ceteraj.
Sinagogo (Groningen)
La sinagogo estas en 1906 realigita juda konstruaĵo en la Folkingestraat 60 en la nederlanda urbo Groningen. Je la flanko de la Nieuwstad la konstruaĵo limas al la pli malnova Rabendomo (bandomo) el 1890. Malantaŭ la konstruaĵo situas restoj de la antaŭa Zwaantjesgang (Cignetojkoridoro).
9306 Pittosporum
9306 Pittosporum estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Ĝi ŝuldas sian nomon de la planta familio Pittosporaceae (aŭ aŭstrala laŭro). Tiu familio entenas 9 genrojn kaj pli ol 200 speciojn ĉefe en tropika Afriko kaj pacifikaj insuloj. Inter la specioj estas Pittosporum Eugenioides aŭ "citronligno".
Sinagogo (Groningen)
Fasono
La konstruaĵo estas karakterizata pro ĝia novmaŭra stilo, kun multaj orienteskaj hufofer- kaj ŝlosiltruarkoj en la fenestroj kaj galerioj. Ĝi estas la lasta kaj plej abunda ekzemplo de tiu stilo en Nederlando. La orientan stilon Kuipers prenis de la sinagogoj de Berlino kaj Dresden, kiujn li vizitis dum studvojaĝo.
Por multaj eksterulo la sinagogo estas iom originala konstruaĵo: Kie la konstruaĵo interne ŝajne havas la stilkarakterizojn de kirko, la eksteraĵo kun la du rondaj kupolturoj kelkfoje estas komparata kun moskeo.
São Bento do Tocantins
São Bento do Tocantins estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 4.608 loĝantojn en 2010.
Brulbombo
Brulbombo aŭ flambombo, fajrobombo estas tiu bombo, kiu povas kaŭzi brulon, incendion.
la brulbomboj entenas diversajn, apenaŭ solveblajn brulaĵojn, kiuj forbrulas en tre alta temperaturo en la influa loko. La brulmaterialo estas disŝprucita, disĵetita kaj bruligita ĉe bombosubĵeto sur granda surfaco.
Dum uzo de brulbombo oni mortas pro la direktaj brulvundoj, aliaj pro elsuĉo de oksigeno el la ĉirkaŭo kaj plenigo per fumo.
Historio
La brulbombon uzis dum la dua mondmilito ĉefe la usona kaj brita aerarmeo kontraŭ germanaj, italaj, francaj kaj japanaj celoj (urboj).
La britoj subenĵetis ankaŭ celuloidajn diskojn, kiuj entenis meze en truo gazujon, sur kiun oni fiksis malgrandan kvanton da humida blanka fosforo. Tio bruligis la celuloidon post sekiĝo. Oni uzis tiun armilon kontraŭ grenkampoj.
Oni uzis dum la dua mondmilito kontraŭ Germanio pli ol 80 milionojn da elektron-thermita bastona brulbombo.
Oni uzis en la dua mondmilito ankaŭ la tiel nomatan fosforan kanistron kiel brulrapidigaĵon, kiu entenis miksaĵon el malpeza benzino kaj likva kruda kaŭĉuko, al kiuj oni aldonis iom da fosfora solvaĵo. Tiu miksaĵo estis similefika kiel la pura blanka fosforo kaj oni povas vidi ĝin kiel antaŭulon de la napalmo.
Centra banko
Centra banko estas banko, kiu havas monopolajn taskojn difinitajn de la ŝtato por reguligi la fluon de mono.
Brulbombo
Formo kaj brulaĵo
Oni povas diferencigi inter stabaj brulbomboj kun malgranda maso de kelkaj kilogramoj kaj kun solidaj brulaĵoj (plej ofte iu magneziaĵo) kaj grandaj brulbomboj kun maso de plurcent kilogramoj, kiuj entenas plej ofte likvon kiel brulaĵon.
Centra banko
Kutime ĉiu banko en la koncerna lando havas konton ĉe la centra banko. Tiel enlandaj ĝiroj bezonas maksimume unu peradon. La kontonumero povas samtempe servi kiel bankokodo, ekz. en Germanio.
Brulbombo
Formo kaj brulaĵo
Ekzemploj estas pro brulaĵoj:
Centra banko
En ŝtatoj, kiuj havas propran valuton, la centra banko eldonas ĝin kaj do havas tre rektan influon al la monkvanto per la kondiĉoj (precipe interezoj), je kiuj mono estas ricevebla resp. deponebla. Tiel ĝi klopodas agi kontraŭ inflacio kaj samtempe disponigi sufiĉe da mono bezonata de la ekonomio - almenaŭ en landoj, kie la centra banko agas sendepende de la ŝtato. En kelkaj landoj la ŝtata registaro rekte estras la centran bankon. Tio havas la avantaĝon, ke ĝi povas harmoniigi la mono-politikon de la centra banko kun la cetera politiko. Sed estas granda tento eldoni tro da mono, ĉar tio plialtigas la gajnon de la centra banko, kiu fluas en la ŝtatan kason. Tio kaŭzas altan, foje ekstreme altan, inflacion.
Kaze de monunio ekzistas ankaŭ centraj bankoj sur plurŝtata nivelo, ekzemple la Eŭropa Centra Banko, kiu respondecas pri eŭro kaj Federacia Rezerva Sistemo kiu respondecas pri usona dolaro.
La taskoj de centraj bankoj varias. Ekzemple ili povas kolekti datumojn pri internacia komerco kaj fari el tio statistikojn.
21484 Eppard
21484 Eppard estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Erin F. Eppard, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Thunderbird High School de Fenikso (Arizono, Usono).
Preĝejo Sankta Ladislao (Aszófő)
La preĝejo Sankta Ladislao, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia en Hungario, en mezo de vilaĝo Aszófő.
Historio
Dum la mezepoko preĝejo funkciis jam en tiu vilaĝo. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en la 1830-aj jaroj. La orgeno ekfunkciis en 1870.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. En mezo de la fasado la turo altiĝas, sube la enirejo troviĝas. Interne la orgeno havas lokon en la galerio. La ornama kaj malofta predikejo estis kreita en 1894. La ĉefaltaro devenis el la 18-a jarcento. La altara pentraĵo (pentrita en 1824) prezentas Sanktan Ladislaon.
Kermeso okazas en la 27-an de junio.
Kuirhorloĝo
Kuirhorloĝo aŭ ovohorloĝo estas helpilo dum la kuirado aŭ fritado. Ĝi estas speco de vekhorloĝo kiu servas kiel memorigilo por indiki kiam difinita tempo forpasis kaj oni denove devas atenti la kuiratan manĝaĵon.
Kuirhorloĝo povas konsisti el streĉa mekanismo kiu post difinita tempo donas signalon. Kuirhorloĝoj estas farataj en ĉiuspecaj ludaj formoj kaj modeloj. Ankaŭ ekzistas diĝitaj kuirhorloĝoj, kiuj funkcias per pilo. Ofte tiuj havas pli da funkcioj ol tiuj kun streĉa mekanismo.
Ankaŭ ekzistas sablohorloĝoj uzeblaj kiel kuirhorloĝo sed tiam kompreneble la signalo mankas.
Turo Windsor
La Turo Windsor estis unu el la unuaj inteligentaj nubskrapuloj konstruitaj en Madrido (Hispanio). Ĝi havis 106 metrojn alte kaj 32 etaĝojn, kaj ĝi troviĝis en plena financa centro de la urbo, en la zono AZCA. Proprietaĵo de la societo Asón Inmobiliaria de Arriendos kontrolata de El Corte Inglés, kaj ĝia nomo venis de fama dancejo kiu troviĝis en la malsupra etaĝo, Windsor. En la Turo Windsor troviĝis la ĉefa sidejo de Deloitte kie laboris pli ol 1.200 dungitoj kaj tri departementoj de advokatoj Garrigues.
Marianne von Weizsäcker
Marianne von WEIZSÄCKER (plennome Marianne Viktoria Armgard Helene Doria Freifrau von Weizsäcker, naskiĝis en 1932 kiel Marianne von Kretschmann) estas la vidvino de la germana prezidanto Richard von Weizsäcker.
Indiaporã
Indiaporã estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 3.906 loĝantojn en 2010.
Turo Windsor
Ĝia konstruado komenciĝis en 1975 kaj finiĝis en 1979. La komenca projekto plenis turon por oficejoj kaj bazo kun spektaklejoj, komercejoj kaj parkejo. En sia epoko ĝi estis la plej alta konstruaĵo de la komplekso AZCA ĝis la konstruado de la Turo Pikaso.
Incendio
Iom antaŭ la noktomezo de sabato la 12-a de februaro 2005 komenciĝis incendio de oficejo en la 21-a etaĝo kaj rapide ĝi disiĝis al la superaj etaĝoj kaj neutiligis la konstruaĵon. Danke al ĝia strukturo la konstruaĵo ne detruiĝis kaj ĝia ordigita malkonstruado ne efektiviĝis ĝis aŭgusto 2005. Ekis multaj onidiraĵoj pri la kaŭzoj de la incendio, laŭdire provokita.
José Antonio Primo de Rivera
José Antonio Primo de Rivera y Sáenz de Heredia, tria markizo de Estella (Madrido, 24-a de aprilo de 1903 – Alikanto, 20-a de novembro de 1936) estis advokato kaj politikisto de Hispanio, pliaĝa filo de la diktatoro Miguel Primo de Rivera kaj fondinto kaj estro de la partio Falange Española. Li estis kondamnita kaj finfine ekzekutata pro konspiro kaj milita rebelo kontraŭ la registaro de la Dua Hispana Respubliko dum la unuaj monatoj de la Hispana Enlanda Milito.
Ties figuro estis ege omaĝata dum la Hispana Enlanda Milito en la faŝisma flanko kaj dum la diktaturo de Francisco Franco kiel simbolo kaj martiro al la servo de la propagando de la ĵus instalita "Movimiento Nacional" (Nacia Movado). Lian morton oni silentigis en la naciisma flanko dum du jaroj, post kiam oni ne faris la necesajn demarŝojn por klopodi lian liberigon: tiele Francisco Franco kaj la generaloj havis liberan aliron al povo, kiun estus povinta ricevi la plej ŝatata faŝisma estro kaj de la lokanoj kaj de la potencoj aliancaj (nome Italio kaj Germanio). Post la milito lia nomo komencis ĉiujn listojn de mortintoj de ties flanko, kaj oni gravuris lian nomon kun moto "José Antonio ¡Presente!" en la granda majoritato de la hispanaj preĝejoj, ĉu katedralaj ĉu monumentaj ktp. Estas la unika politika estro de sia periodo kiu estis konata nur laŭ sia persona nomo sen necesa aldono de la familinomo, ĉefe por eviti konfuzon kun la patro, same politikisto.
Kolombano
Kolombano estis irlanda monaĥo kaj misiisto, fama pro la starigo de diversaj monaĥejoj kaj preĝejoj en Eŭropo. Li estas venerata kiel sanktulo ĉe la katolika, ortodoksaj kaj anglikana eklezioj, per la nomo Sankta Kolombano, foje pli precize kiel sankta Kolombano de Luxeuil (en Francio) aŭ sankta Kolombano la Pliaĝa.
José Antonio Primo de Rivera
Infanaĝo kaj eduko
Li estis la plej aĝa filo de tiu kiu estis estinta prezidanto de la Generala Direktoraro inter 1923 kaj 1930, nome la generalo Miguel Primo de Rivera. Lia patrino mortis kiam li estis nur 5jaraĝa kaj tiele li estis edukita, kun siaj kvar fratoj, de elpatra onklino. Oni instruis al li la militajn tendencojn de lia patro kaj la katolikajn de lia patrino kaj onklinoj. Li faris mezlernadon hejme sen ĉeesti al mezlernejon, instruite de privataj instruistoj, kiuj instruis al li francan kaj ankaŭ iom de angla, malofte tiam. Seniluziigita fare de la patro pri sekvi la militan karieron, li decidis studi juron en Madrido, laŭ familiaj antaŭaĵoj kaj influita de la filo de la kuracisto de la familio Primo de Rivera, nome Raimundo Fernández-Cuesta, kiu ĵus licenciiĝis pri Juro.
Kolombano
Pere de siaj sennombraj fondoj li kontribuis al la vastiĝo en Eŭropo de la irlanda monaĥismo. Li establis monaĥan regulon kiu poste estis asimilita al tiu de la Benediktana ordeno fine definitive abrogaciita ankaŭ formale en 1448 de papo Nikolao la 5-a. Li enkondukis per la Paenitentiale (priskribo pri la persona pento) la uzon de la privata pekkonfeso en anstataŭo de tiu publika per la sakramento de la konfeso.
José Antonio Primo de Rivera
Infanaĝo kaj eduko
La unuan jaron de universitato faris, same kiel la mezlernadon, ekde hejmo helpite de privataj profesoroj. La duan jaron li aliĝis al la vivo de la universitato, kie li amikiĝis kun Ramón Serrano Súñer. Tiu kaj Raimundo Fernández Cuesta iĝos poste liaj testamentaj plenumantoj.
Kolombano
Papo Benedikto la 16-a lin difinis "eŭropa sanktulo". Fakte, mem sankta Kolombano verkis en letero ke la eŭropanoj devis esti unika popolo, iu "sola korpo" unuigita de la kristanaj radikoj en kiu la baroj etnaj kaj kulturaj devas esti superitaj; krome li unuafoje uzis la latinan esprimon totius Europae (de tuta Eŭropo).
José Antonio Primo de Rivera
Infanaĝo kaj eduko
Post la dekreto de aŭtonomio universitata de 1919, kiu permesis la asociojn de studentoj, li formis parton de la estraro de la ĵus kreita Asocio de Jurstudentoj, estrata de sia amiko Serrano Súñer, kontraŭa al la Asocio de Katolikaj Studentoj, estrata de José María Gil-Robles.
Kolombano
Kelkloke li estas alvokata kiel protektanto de la motorciklistoj.
José Antonio Primo de Rivera
Infanaĝo kaj eduko
En 1922 li licenciiĝis brile. Poste li plenumis la militservon. En junio de 1925 li aliĝis al la Ordeno de Santiago. Ĉar li estis universitatano, povis elekti la sistemon de "unujara volontulo", kaj finis la militservon kun rango de subleŭtenanto. José Antonio Primo de Rivera vivis deprokeime la puĉon per kiu en 1923 lia pator enpoviĝis diktatore kun konsento de la reĝo Alfonso la 13-a. Post la militservo ampleksis siajn jurajn studojn kaj, aprile de 1925, eniris en la Advokata Kolegio de Madrido kaj eklaboros tiele. Iom poste li ricevis altan nobelan postenon nome Gentilhombre Grande de España aŭ servonobelo de la reĝo Alfonso la 13-a.
Kolombano
Biografio
Kolombano naskiĝis inter 540 kaj 543 en la urbeto Navan, en Leinster en la orienta centro de Irlando.
José Antonio Primo de Rivera
La diktaturo kaj lia politika komenco
En 1930 li partoprenis en la politika projekto de la Unión Monárquica Nacional. La 2-a de majo tiujare li akceptis la postenon de ĝenerala vicsekretario de la partio, cele defendi la memoron de sia patro, atakita tiom kaj je la falo de ties Diktaturo, kaj fine de la monarkio, kiom dum la Dua Respubliko (1931). En tiu periodo, kunlaboras en la ĵurnalo La Nación (kunposedata de la familio) per artikoloj de politika karantero, ĉefe defende la diktaturon de sia patro. En decembro de 1931, en la enkonduko de la libro La Dictadura de Primo de Rivera juzgada en el extranjero, akre atakis la intelektulojn, kiujn ili konsideras kiel sub "la hegemonio de la amaso", nome "falsaj intelektuloj nekvalifikitaj, senkvalifikeblaj kaj senkvalifikitaj").
Primo de Rivera malsukcesis akiri sidlokon de deputito de Madrido en la balotado de 1931. Li estis arestita en 1932 sub la suspekto esti kunlaborinta kun la insurekio organizita de la generalo Sanjurjo, kion li ĉiam malakceptis, kaj fine li liberiĝis. En 1933, dum hegemonio de la movadoj de la faŝismo en Italio kaj de la naziismo en Germanio, kunlaboris en la apero de la gazeto El Fascio publikante artikolon titolitan «Orientaciones hacia un nuevo Estado» (orientoj al nova ŝtato), nome atako al la politika liberalismo.
Kolombano
Formiĝo kaj monaĥa aliro en Irlando
Kolombano vizitis lernejon ĉe laika majstro (fer-lèighin), lernante legi kaj skribi, sin engaĝigante en la liberalaj artoj, en la gramatikaj studoj, en la retoriko, en geometrio kaj en la Sanktaj Skriboj. Sed Kolombano ne disdegnis la zorgon pri la bredado ktp. Li kapabligis ankaŭ rajdi kaj uzi arkon kaj spadon.
José Antonio Primo de Rivera
La diktaturo kaj lia politika komenco
Resume oni povas konsideri, ke Primo de Rivera eliris el la ekstremdekstra monarkia reakcia kaj kontraŭrevolucia medio – nome en la Unión Monárquica Nacional- kiu grupigis multajn partianojn de la reĝimo de la patro, nome la diktaturo de Primo de Rivera. El tio li faŝistiĝos ĝis la fondo de la faŝisma partio Falange Española oktobre de 1933.
Kolombano
Formiĝo kaj monaĥa aliro en Irlando
Dum la familio kaj la klano perspektivigis al li radian estonton, li pensema kaj hezitanta serĉis fuĝon el la altiraĵoj de la mondo malgraŭ restado en familio kaj vilaĝo. La renkonto en la arbaro kun virino pelgrimanta kaj konsekrita al Dio estis rivelilo por li: ŝi vekis en li la vokiĝon kaj evangelian prepariĝon al misio. De ŝi li scii ke mem devis forlasi ĉion kaj fariĝi pilgrimanto de Kristo. Je aĝo de 15 jaroj do li decidis monakiĝi, spite de la opono de la patrino, kiu provis ĉiujn ruzaĵojn por lin teni en familio; sed li respodis per la evangelia frazo: "kiu amas la patron kaj la patrinon pli ol min ne indas je mi".
José Antonio Primo de Rivera
Falange kaj lia politika agado
José Antonio Primo de Rivera kreis kun Julio Ruiz de Alda la organizon "Movimiento Español Sindicalista", ĝermo de la estonta partio Falange Española, nome movado politika de pure faŝista karaktero kiu, tia, naskiĝis malfide de la demokratia sistemo kaj klopodis trudi Novan Ŝtaton de karaktero totalisma kaj korporacia. En ties komencaj principoj jam aperis la konceptoj kiujn Primo de Rivera uzoj laŭlonge de sia mallonga politika vivo: Hispanio unuigita per abstrakta sento super klasbatalo kaj naciismoj, koncepto de nova homo portanta de senfinaj valoroj kaj sociala justico kiu havigas al homo vivon kaj dignan kaj homan; ĉio kun markata sento de katolikeco. Falange Española estis fondita en la Teatro Comedia de Madrido, la 29-a de oktobro de 1933. Tiu ago montris jam la komecajn ideojn de Primo de Rivera kontraŭ la liberalismo parlamenta kaj ĉefe kontraŭ kiu li konsideras ties inspiranto nome Jean Jacques Rousseau pro ties Pri la socia kontrakto; Primo abomenis pri demokratio kaj male defendas la trudon de nova sistemo baze sur la perforto kaj instalo de abstrakta reĝimo.
Kolombano
Formiĝo kaj monaĥa aliro en Irlando
Tiu obstina opono lasis signon en Kolombano pli ol tiom oni pensus, fakte ĉiufoje kiam fine post tiom da peno, sufero kaj dediĉo li sukcesis rezervi al si pacan kaj trankvilan momenton en loko similigita al hejmo, jen la fajro kaj la misiista ardo de la pilgrimado alestiĝis pli fortaj kaj do senpardonema kaj nebremsebla la repreno de la vaganta irado de la pilgrimanto al nova celo kaj nova aventuro.
José Antonio Primo de Rivera
Falange kaj lia politika agado
En la balotado de novembro de 1933 li akiris sidlokon en la Parlamento, ene de koalicio konservativa monarkia, por la distrikto de Kadizo, kie lia familio disponis de granda influo eŭdisma. En 1934 li kunigis sian partion Falange Española kun Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista, de Onésimo Redondo kaj Ramiro Ledesma Ramos, per la kreo de FE de las JONS, akceptinte por Falange la idearon de la nacia sindikatismo de JONS. Dekomence por la estrado de la partio formiĝis triumviraro formata de la propra José Antonio Primo de Rivera, Ramiro Ledesma kaj Julio Ruiz de Alda. Post unu jaro, kaj post akra voĉdono, Primo de Rivera estis proklamata unika estro de la partio. De tiam la figuro de José Antonio Primo de Rivera iĝis la oficiala simbolo de la partio.
Primo de Rivera, en la komenco de Falange, ne apartiĝis el la monarkiaj medioj. Ĉar Falange estis marĝena grupo, kun malabundaj ekonomiaj resursoj, Primo de Rivera trovis financadon en tiuj grupoj kiuj konsideris ilin kiel militema roto kontraŭ la maldekstraj organizoj por senstabiligi la Duan Respublikon. Poste li serĉos la helpon de la faŝista reĝimo de Italio, kaj akiris somere de 1935 monatan salajron de 50.000 liroj kiel eksterlanda agento de la faŝista itala registaro.
Kongrue kun tiu faŝismiĝo, la Falange defendis senhonte la uzadon de perforta agado surstrate. Jam januare de 1934 komencis murdoj de supozataj maldekstruloj; maldekstraj organizoj reagis kontraŭ la falangisma perforto. En 1935 Primo de Rivera realigis veturadon tra Hispanio por diskursi, kiujn komentos la ĉiusemajna gazeto falangista Arriba, kaj en Haz, bulteno de la SEU. Tiujare Ledesma estis forpelita el Falange.
Kolombano
Monaĥa formiĝo en Cluane Inis kaj momaĥa vivo en la monaĥejo de Bangor
Post kelke da jaroj pasintaj en Bangor, Kolombano obtenis la permeson de sia abato por komenci, kun kunfratoj samopiniantaj, la peregrinatio pro Domino (pilgrimadon por la Sinjoro), por krei aliajn religiajn nukleojn kaj monaĥejojn, tiel evangelizante kaj disvastigante la kristanajn kredon kaj kulturon.
Kolombano kune kun dudek kompanuloj forlasas Irlandon
Li foriris el Bangor cirkaŭ 590, aĝante kvindekjare, kune kun dudek kompanuloj kaj atingis la kontinentan eŭropon post esti vizitinta la Manksinsulon kaj la insulon de Sankta Patriko kie laŭlegende konserviĝis la tombon de Jozefo de Arimateo tie entombigita kune kun la Sankta Gralo, kaj zonojn de Anglio. .
José Antonio Primo de Rivera
Falange kaj lia politika agado
En la balotado de 1936, la maldekstro kaj la dekstro prezentiĝis grupe respektive en la Popola Fronto kaj la Nacia Fronto, kaj La Falange, kiu ne akiris interkonsenton, prezentiĝis solece. Primo de Rivera pensis, ke ne estos komprenata ke la Falange prezentiĝu al la balotado senlige al la Nacia Fronto, kaj defendis interkonsenton; sed la premo de la resto de la estraro de Falange kontraŭa al la komenco de interkonsento jam atingita, ĉu ĉar oni konsideris malabundaj la garantiitaj sidlokoj, ĉu pro malemo al elektadaj interkonsentoj kun aliaj partioj. Tiu balotado evidentiĝis la malmultajn apogojn kiujn havis Falange, kiu akiris nur 44.000 voĉdonojn en la tuta landa teritorio, kio signifas 0,7% de la utilaj voĉoj.
Tiujare la registaro de la Popola Fronto deklaris kontraŭleĝa la partion Falange (kvankam poste la tribunalo nuligis tiun decidon) kiel «responsa pro publika malordo». Inter tiuj, la atenco kontraŭ la jurprofesoro Jiménez de Asúa, kie mortis lia eskortano. Jiménez de Asúa estis pafita de du junaj falangistoj kiel reprezalio pro la murdo de la falangista studento Juan José Olano. La elstaran juriston kaj politikiston respublikan la falangistoj kulpigis pri tiu murdo. Li estis ankaŭ kondamnita je kvin monatoj de malliberigo pro kontraŭleĝa teno de armiloj kaj procezo pro minacoj al tribunalo. Primo de Rivera estis enkarcerigita unue en la karcero Modelo de Madrido, kaj estis poste translokigita al la karcero de Alikanto la 5-a de junio de 1936.
Kolombano
Kolombano fondas monaĥejojn…
En Francio li organizis la fondaĵon de diversaj monaĥejoj malgraŭ la opono kaj kontrastoj kun la loka klerikaro. Amataj de la potenculoj kaj aplaŭditaj de la popolamasoj, tiuj neindulgemaj kaj severaj kun si mem, religiuloj estas estimataj de ĉiuj kaj helpataj en siaj entreprenoj. Kaj ili povis praktiki, kaj instrui, interalie novajn metodojn de grundprilaborado kaj kultivado, krom la prireligia instruado. En Germanio li instigis, sukcese, por la fondaĵo de monaĥejoj en diversaj urboj Koblenco, Majenco, Strasburgo, Bazelo kaj Konstanco.
José Antonio Primo de Rivera
Konspiroj kontraŭ la Dua Respubliko
Ekde ĝia komenco, la Dua Respubliko estis minacata de insurekcioj. En aŭgusto de 1932 malsukcesis la unua klopodo nuligi la Respublikon. Ekde tiam estis du insurekciaj tendencoj en la politika dekstro: unu civila ĉefe ĉe la partioj Renovación Española kaj Comunión Tradicionalista, kun apogoj ene de la armeo, kiu klopodis la restarigon de la monarkio. Kaj alia, pli pure militista kiu klopodis, pere de milita puĉo, restarigi la socian ordon supozate ruinigita pro la proklamo de la Respubliko. Al tiuj du tendencoj, en 1934 sumiĝis Falange Española kiu naskiĝis kun karaktero markate insurrekcia. Sed diference el tiuj kiuj konsideris la eblon simple de forta registaro kiel ilo por restarigi la perditan ordon, Falange Española konsideras tiun fortan registaron kiel ne kiel propra celo, sed proponas novan ordon de karaktero totalisma.
Kolombano
En Italio kaj en Bobbio
En 612 Kolombano decidis iri viziti Romon por obteni la aprobon de sia pormonaĥa regulo flanke de papo Bonifaco la 4-a. Dumirade, lia disĉiplo Galo estis devigita restadi pro malsano: tie pliposte stariĝis, liainiciate, la monaĥejo Sankt-Galo- Atinginte Italion li kaptis la simpation de la longobardaj reĝoj Agilulfo kaj Teololinda, kiuj spite de iliaj arianismo, konfidis al li teritoriojn por krei religian centron kaj poste fariĝis la monaĥejon de Bobbio.
Kolombano atingis Bobbion aŭtune de 614 kun sia disĉiplo dumkaresme de 615 kaj retiriĝis en la hermitejo de sankta Mikaelo, konfidante Bobbion al sia vicabato Attala kaj revenante al la moneĥejo nur ĉiujn dimaĉojn.
José Antonio Primo de Rivera
Konspiroj kontraŭ la Dua Respubliko
Fine de 1934 aŭ komence de 1935, Primo de Rivera komponis liston de la ebla registaro kiu elirus el la insurekcio. Formata ĉefe de falangistoj, aperis en ĝi Franco, Mola kaj Serrano Súñer kiel ministroj de Nacia Defendo, Internaj aferoj kaj Justico respektive. Primo de Rivera sin memnomumus estro de tiu registaro (la patra ekzemplo evidentiĝas). En 1935 faris diversajn planojn. En junio, la falangista stabanaro kunvenis en la nacia gastejo de la Gredos por prepari insurekcion kiu originiĝus en Fuentes de Oñoro, de la provinco Salamanko, ĉe la landlimo de Portugalio por permesi la alvenon de la generalo Sanjurjo (tiam ekzilita en Portugalio) kaj, same faciligi eventualan fuĝon kaze de malsukceso. Novembre, alia plano konsideris insurekcion komencanta en Toledo, per kunlaboro de la generalo Moscardó. Neniu el tiu planoj trovis sufiĉajn apogojn. Poste, li alvenos rekte al Franco, tiam Ĉefa Milita Stabanaro, por ke li apogu insurekcion. Franco simple parolia pri aliaj temoj.
Kolombano
En Italio kaj en Bobbio
Kolombano mortis en Bobbio, en la abatejo de li fondita, en la aĝo de 75 jaroj, la dimanĉon 23-an de novembro de 615. Kiel dua abato posteulis Attala (615-627). Lia tombo ankaŭ nune troviĝas en la kripto de la abatejo apude de tiuj de la abatoj liaj posteuloj.
José Antonio Primo de Rivera
Konspiroj kontraŭ la Dua Respubliko
Post la venko de la Popola Fronto en la balotado de februaro de 1936, la konspiroj por nuligi la registaron de la Dua Respubliko plifortiĝis. El tiam okazis diversaj kunsidoj de generaloj por prepari puĉon. La 8an de marto, en hejmo de membro de la CEDA, oni konkretis planon por puĉo okazonta la 20an de aprilo el kiu eliros generalaro estrata de la generalo Sanjurjo, ankoraŭ en la ekzilo. La diversaj insurekciaj klopodoj kuniĝis sed Falange estis apartigita el ili.
La 14an de marto Primo de Rivera estis enkarcerigita en la prizono Modelo de Madrido pro kontraŭleĝa posedo de armiloj kaj poste, nome la 5an de junio, estis translokigita al la prizono de Alikanto. Ekde la prizono, favore al malstreĉa vizitsistemo, estris la partion Falange klopodante la iniciaton de la insurekcio. Fine de aprilo ekzemple verkis leteron al la armeaj oficiroj distribuata la 4an de majo instige al la insurekcio.
Kolombano
En Italio kaj en Bobbio
La monaĥo Jona de Bobbio estis ŝarĝita de la abato Attala verkis latinlingvan biografion kiu nun prezentas la precipan fonton pri la eventoj de vivo de Kolombano.
José Antonio Primo de Rivera
Konspiroj kontraŭ la Dua Respubliko
El majo de 1936, li ekkorespondis kun la generalo Mola. Per letero kiun Primo de Rivera sendis al li al Pamplono, li ne donis totalan apogon kaj parolis pri kondiĉoj, proponis 4.000 falangistojn disponeblajn el la unua tago de la puĉo. La konspiro pluis kaj Primo de Rivera ne sukcesis ke Falange estu la inspira politika movado. La militistoj estis kontakte kun la monarkianoj, la cedistoj kaj la karlistoj; kaj ekde la Bloque Nacional, Calvo Sotelo ŝajne volis preni el Falange la etikedon de faŝisma. La 24an de junio sendis leteron al la teritoriaj respondeculoj de Falange por ke ĝi ne aliĝu al projekto kie Falange ne estas sufiĉe konsiderata. Post nur kvin tagoj, nome la 29an de junio, Primo de Rivera sendis novajn ordonojn nun ja apogante la insurekcion. Ili akceptus la militistajn estrojn sed intervinus la falangistoj en propraj unuoj kun propraj estroj kaj propraj uniformoj. Tiun ŝanĝon ŝaine atingis la karlista Rodezno vizite al Alikanto aŭ parolado de lia frato Fernando (lia ligilo kun la konspirantoj) kun la generalo Mola, kie, tiu lasta, koleriĝis pro la sento de la antaŭ letero de la tago 24a.
La 13an de julio li sendis alian leteron al Mola per kiu li petis akcelon de la insurekcio. Tiu kruciĝis kun la komuniko kiun Mola sendis al li, pere de oficiro, informe pri la tago de la puĉo (17a de julio). José Antonio Primo de Rivera, la sama 17a de julio, redaktis manifeston per kiu montris la totalan partoprenon de Falange en la puĉo.
Kolombano
La heredaĵo de Sankta Kolombano
En la panoramo de la altamezepoka monaĥismo, la abatejo de Bobbio (Italio – Lombardujo) akiris rimarkindan gravecon, danke ne nur al la abunda hereda dotaĵo, kiu je ĝi faris granda monaĥa feŭdo, kaj al la reĝa protekto kaj poste imperiestra, je kiu ĝi profitis ekde sia fondiĝo, sed ankŭ kaj precipe pro la kultura aktiveco kiu en ĝi disvolviĝis kaj disvastiĝis. Jam en la 7-a jarcento la abatejo estis konata pro la aktiveco de scriptorium de Bobbio kaj pro la riĉeco de ĝia biblioteko.
José Antonio Primo de Rivera
Morto kaj sekvo
La 13an de julio li estis elsendinta ordonon por konsenti interagadon de falangistoj kaj militistoj simpatiantoj en Valencio, Alikanto, Alcoy kaj Kartaĥeno. Kelkaj militistoj kunsidis en la hotelo Victoria de Alikanto kie loĝis lia fratino Pilar kaj lia bofratino. La 17an, lia fratino kaj lia bofratino iris al Alcoy por peti la falangistoj enkazerniĝi kun la militistoj; je ilia reveno ili estis arestitaj en sia propra hotelo (la 1an de aŭgusto en malliberejo de Alikanto). La puĉo malsukcesis en Valencio kaj Alikanto kaj tio malsukcesigis la klopodon liberigi lin. Grupoj de falangistoj eliris la 19an de diversaj vilaĝoj de Valencilando en direkto al Alikanto. Unu de tiuj grupoj, la plej multnombra, kiu estis elirinta el Rafal estis haltigitaj pafe fare de la Guardia de Asalto. Sciite tio, la aliaj grupoj retiriĝis.
Kolombano
Sermonoj kaj Leteroj kaj poemoj
Estas atribuataj al Kolombano 17 sermonoj, kies 13 oficiale akceptataj kiel reale liaj. Aldonendaj, plue, 6 leteroj adresitaj al papoj, episkopoj kaj suverenoj. Li certe kompilis ankaŭ poemojn kaj poeziaĵojn:
José Antonio Primo de Rivera
Morto kaj sekvo
Dum la kvar postaj monatoj ĝis sia morto, Primo de Rivera mildigis sian sintenon. Li dekomence asertis, ke la milito estas progresa kaj necesa. Tamen dum tiuj lastaj monatoj li multe parolos pri fino de milito kaj reamikiĝo. Tio povus rilati ĉu al logika transformo pro lia longdaŭra enkarcerado kaj senmoviĝo dum okazis tiom da agitaj eventoj tra la tuta Hispanio ĉu al posta intereso de liaj partianoj prezenti lin kiel lasta perdita oportuno reamikigi ambaŭ flankojn aŭ almenaŭ halti la militon. Ŝajne jam meze de aŭgusto li proponis planon por finigi la katastrofon. Laŭ tiu la respublika registaro permesus lin eliri el prizono, sub honorpromeso reveni, aliri la insurekciinta teritorio, kie li realigus negocadon por haltigi la militon kaj reveni al legitima respublika registaro, post amnestio por puĉistoj. Kompreneble li ne estis kontenta esti apartigita de la regado de eventoj en la tiama Hispanio kaj komprenis, ke lia partio Falange estis pli kaj pli sub la manoj de la generaloj kaj ĉefe de Franco. Tamen tiu plano ne estis konsiderata.
Kolombano
Kulto kaj liturgia festo
La liturgia festado por Sankta Kolombano estis aneksita al la Liturgia kalendaro de la Katolika Eklezio la 15-an de majo 1969 iniciate de papo Paŭlo la 6-a.
José Antonio Primo de Rivera
Morto kaj sekvo
En la karcero lia situacio malboniĝis ĉar aliaj arestitoj protestis pro liaj privilegioj kaj de liaj fratoj, fakte oni trovis al ili pafilojn kaj municiojn. Ili jam restis de tiam senkomunikaj.
Aliflanke el naciisma flanko ekzistis diversaj liberigplanoj. Oni proponis ŝanĝon kontraŭ la filo de Largo Caballero (tiam Prezidento de la Respublika Registaro), sed tio fiaskis, same kiel supozataj liberigoperacoj laŭ aprobo de Franco fare du de germanoj kaj tria per ŝipo el la ŝipentrepreno Ybarra. Ĉiukaze la plej interesata en la malsukceso de tiuj klopodoj estis Franco, kiu vidis libera sian vojon al unika povtenado. Se la nediskutebla estro de Falange estus povinta reveni al la puĉisma teritorio, plej verŝajne pli da duono de liaj partianoj sekvus prefere la faŝiston ol la generalon: tamen tio estus nur hipotezoj.
Kolombano
Relikvoj
Parto de la kranio de la sanktuloj, kiu troviĝas en la skatolo de la argenta busto de Sankta Kolombano, kaj la ilaro uzita de la irlanda monaĥo (kiel telero kaj tranĉilo) estas konservataj en la muzeo de la Abatejo de Sankta Kolombano en Bobbio.
Blankventra ardeo
La Blankventra ardeo aŭ Blankaventra ardeo (Ardea insignis), konata ankaŭ kiel Imperia ardeo, Himalaja ardeo aŭ Granda blankventra ardeo, estas specio de granda ardeo troviĝanta en la montetoj de orienta Himalajo en Barato, nordorienta Bangladeŝo, Birmo kaj Butano. Aldone, estas registroj el Nepalo. Ĝi estas ĉefe tute malhelgriza kun blankaj gorĝo kaj subaj partoj. Tiu ardeo estas ĉefe solema kaj troviĝantas en neĝenataj riverbordoj aŭ humidejaj habitatoj. La tutmonda populacio malpliiĝantis kaj la specio estas minacata pro ĝenado kaj habitata degradado.
José Antonio Primo de Rivera
Morto kaj sekvo
La 3an de oktobro komencis la juĝo al la du fratoj, la bofratino kaj kelkajn provosojn akuzitajn pro kompliceco, ili pro konspiro kaj milita ribelo, tio signifis mortopunon. José Antonio Primo de Rivera malakceptis ĉiujn akuzojn. José Antonio Primo de Rivera estis kondamnita je morto pro konspiro, la frato al dumviva enkarcerigo kaj Margarita Larios je ses jarojn kiel kunlaborantino. Oni senkulpigis la tri provosojn. José Antonio Primo de Rivera estis ekzekutita la 20an de novembro 1936. Franco mortos la saman tagon multajn jarojn poste.
Kolombano
Aliaj projektoj
KOMUNEJO:
Blankventra ardeo
Aspekto
Tiu granda ardeo estas tute senmarka malhelgriza supre kun longa kolo (relative la plej longa kolo inter ardeoj). La krono estas malhela kaj ne estas nigraj strioj en kolo kiel ĉe la Griza ardeo kaj aliaj ardeoj. En reprodukta plumaro, ĝi havas grizecblankajn nukoplumojn kaj longecajn grizajn brustoplumojn kun blankaj centroj. La beko estas nigra, verdeca ĉe la bazo kaj pinto kaj la vizaĝo estas verdecgriza. La beko estas granda kaj fortika, kun la supra bordo 15.2-17.6 cm longa. La mentono kaj centra parto de subaj areoj estas blankeca (kio aperas en la komuna nomo), ege kontraste kontraŭ la malhelgriza koloro de la dorso. La kruroj estas nigrecaj kun skameca aspekto en tarso, kio estas 17.1 al 21.6 cm longa. Dumfluge, ĝi havas uniforme malhelgrizan subflugilon kaj blankajn subflugilajn kovrilojn kontraste kun malhelgrizaj flugoplumoj. La pugo estas pli palgriza.
José Antonio Primo de Rivera
Morto kaj sekvo
Oni multe pridiskutis pri la fakto, ĉu el la frankisma flanko oni faris aŭ ne sufiĉe por savi lian vivon. La rilatoj de Primo de Rivera kaj Franco neniam estis bonaj. Primo de Rivera, en la balotado por Kvenko malakceptis Franco en sia kandidatlisto; kaj Franco, plej verŝajne, ne pardonis tion. Certe la morto de Primo de Rivera faciligis al Franco la postan uzadon de Falange.
La mortpafo de José Antonio Primo de Rivera nuligis el la ribela flanko la ununuran estron kun politika karismo kiu estus povinta rivaliĝi kun la militistoj (konsiderinte, ke por falangistoj la kontakto kun la aliancanoj el Germanio kaj Italio -kaj aliro al armiloj- estis pli facila), kaj tiele restis libera vojo al konverto de Falange en ununura partio de la reĝimo, jam unuigita kun la ununura alia politika tendenco nome la karlistoj, kaj jam nomita FE de las JONS kun Francisco Franco kiel nacia estro.
Blankventra ardeo
Aspekto
La kutima alvoko elsendata kaze de ĝeno estas profunda kvakado.
José Antonio Primo de Rivera
Morto kaj sekvo
Post la fino de la milito, lia korpo estis eltombigita kaj portita piedire el Alikanto al Eskorialo per funebra romantikeca ceremoniaro. Post la finkonstruo de la baziliko de la Valo de la Falintoj (Valle de los Caídos), Francisco Franco ordonis ke liaj restoj estu translokigita kaj reentombigita tie. En ĉiu hispana lernejo (kaj plej oficialaj oficejoj) oni reenmetis la krucon kiel simbolo de la rekatolikigo de la lando kaj je ties flanko ĉiam estos ambaŭaj portretoj kaj de Franco kaj de Primo, kvazaŭ tiu estus havinta saman povon. Tamen Franco akceptis por li tiun simbolan postmortan premion kaj profitis de lia foresto.
Blankventra ardeo
Taksonomio kaj sistematiko
Tiu ardeo estis unuafoje notata kiel "Great Indian Heron" (granda hindia ardeo) en la verko de JE Gray Zoological Miscellany de 1844 bazita sur informoj de Brian Houghton Hodgson el Nepalo. Allan Octavian Hume notis ties distingon kaj indikis diferencojn inter ĝi kaj la Ardea sumatrana. Alternativa nomo Ardea imperialis estis sugestata de Stuart Baker, ĉar la nomo de Hodgson estis nomen nudum kaj tiu estis uzata en la Listo de Peter. Tiu estis uzata ĝis 1963, kiam Biswamoy Biswas komentis en la sinopza listo de Sidney Dillon Ripley:
Habitato kaj distribuado
La Blankventra ardeo troviĝantas en humidejoj de tropikaj kaj ĉetropikaj arbaroj de montetoj de orienta Himalajo de Barato kaj Birmo. Ĝi videblas ankaŭ en la ĉetropikaj areoj de Himalaja Regno Butano kaj iam troviĝis en Nepalo. La precipaj minacoj kiujn tiu ardeo frontas estas ŝtelĉasado (kaj de la propra birdo kaj de ties ovoj) kaj habitatodetruo (forhakado de nestarboj kaj malapero de humidejoj).
José Antonio Primo de Rivera
Ideologio
La ĉefa komenca influo por José Antonio estis la politika memoro kaj omaĝo al la diktatura reĝimo de lia patro. Tiele liaj komencoj estis markataj per klopodoj renversi la respublikan reĝimon. Lia ĉefa deziro estus la fermo de la parlamenta reĝimo kaj respektiva anstataŭo per totalisma reĝimo. Tiu nova sistemo bezonus ioman ideologian korpuson, kiu mankis al la patra reĝimo. Tion li trovis en la apero de faŝismo, ĉefe el 1933 post la triumfo de Hitler.
Blankventra ardeo
Habitato kaj distribuado
Tiu orientalisa specio estas pli rara ol supozite; ja ĝi ŝajnas proksima al formorto. Ĝi estis ŝanĝe listita el statuso Endanĝerita al Draste Endanĝerita en la IUCN Ruĝa Listo de 2007.
José Antonio Primo de Rivera
Ideologio
La hispanan naciismon li ĉerpis el la idearo de la Generacio de 1898 kaj de José Ortega y Gasset. Same li sopiris pri reveno al la epoko de Imperia Hispanio, kiel supero de la liberalismo. La patreca supereco de liaj proponoj inspiriĝas en la Klerisma despotismo kaj en la politika aristokrateco de José Ortega y Gasset. Alia ideologia kompono konsistas el katolikismo, sed sen specialaj aludoj al la ekleziaj hierarkioj.
Esperantista rondeto de blinduloj en la instituto Klar
Aŭroro - LIBE
Esperantista rondeto en la Blindula Instituto Klar en Prago estis fondita en 1904 fare de Karel Emanuel Macan.
José Antonio Primo de Rivera
Perforto
Primo de Rivera estis afabla, sed ankaŭ perfortema. Studento li jam partoprenis en mulnombraj diskutoj kaj kvereloj. En 1931 okazigis gravan aferon per atako al Generalo Queipo de Llano, kiu estis malbone parolinta pri la eks-diktatoro Primo de Rivera (patro de José Antonio). Tiu prezentiĝis kun fratoj kaj amikoj en kafejo kie Queipo de Llano alkutimiĝis kaj rekte frapis lin. Queipo de Llano vundiĝis kaj restis porĉiama marko; José Antonio Primo de Rivera, kiu estis suboficiro en la armeo, estis forpelita el ĝi fare de milittribunalo. Same li frapis du deputitojn kaj protagonistis perfortajn kverelojn dum juĝado (eĉ se li mem estis advokato). Kontraŭdire kun sia persona memmontrado, li foje parolis kontraŭ la surstrata perfortemo, kiun la Falange imitis el la faŝismaj ekzemploj, kaj kiu tiom malbonigis la politikan situacion: fakte li defendis klare perfortemon por akiri la povon kaj ŝanĝi la ŝtaton.
Boulay-les-Barres
Boulay-les-Barres estas franca situanta en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Boulaysiens.
Provrezultaro
En probablo-teorio, provrezultaro aŭ observaro estas la aro da ĉiuj eblaj rezultoj (aŭ observaĵoj) de hazardoprovo.
Kalia akrilato
Kalia akrilato estas organika kombinaĵo de kalio kaj akrilata acido, malstabila substanco kiu povas spontanee polimeri kaj estas neakordigebla kun oksidigaj agentoj. Kalia akrilato estas irita substanco al okuloj, haŭtokontakto kaj kiam enspirita. Ĝi ankaŭ estas koroda kaj damaĝa kiam englutita. Kalia akrilato polimeriziĝas kun akrilamido por estigi anjonan kunpolimeron uzatan kiel flokigaĵon en akvotraktado. Ĝenerale la akrilatoj estas multeuzaj substancoj uzataj en la preparado de plastaĵoj, rezinoj kaj viskozaj oleoj kaj en pluraj polimerizaj procezoj.
Provrezultaro
En la arteoria simbolaro oni kutime signas tiun aron per Ω (laŭ la angla Outcome, esperante eblus pravigi tion per Observaro), aŭ per U (t.e. «Universo» da provrezultoj, kp la francan Univers) aŭ per S (de la angla en:Sample space).
Ekz-e se oni ĵetas sesedran ĵetkubon, tiam la provrezultaro estas la aro {1,2,3,4,5,6} (ĉiu elemento prezentas nombron de poentoj sur la supra edro).
Provrezultaro estas unu el la tri bazaj nocioj de la matematika modelo de hazardoprova eksperimento (probablospaco); la du aliaj estas la aro da eventoj kaj la probablo (mezurfunkcio) atribuita al la eventoj.
Hedwiga Reicher
Hedwiga REICHER (naskiĝis la 12-an de junio 1884 je la nomo Hedwig E. Reicher en Oldenburgo, grandduklando Oldenburgio, Germana Regno; mortis la 2-an de septembro 1971 en Los-Anĝeleso, Kalifornio, Usono) estis germandevena filma kaj teatra aktorino, kiu sursceniĝis en la angla, germana kaj en Esperanto.
Vivo
La filino de Emanuel Reicher kaj duonfratino de Frank Reicher kaj Ernst Reicher teatre debutis hamburge en oktobro 1902 per la rolo de Zoë en la teatraĵo Der Meister von Palmyra de Adolf von Wilbrandt. Ŝi ankoraŭ kvin jarojn drestis en Germanio, antaŭ ol en 1907 ŝi eklaboris en la Germana Teatro en Novjorko (poste alinomata Irving Place Theatre). Ŝi konstante restis en Usono, nur en somero 1908 ankoraŭfoje venis al Germanio, por flanke de sia patro aktori en la teatraĵo Ifigenio en Taŭrido de Johann Wolfgang von Goethe en traduko de L. L. Zamenhof en la 4-a Universala Kongreso de Esperanto en Dresdeno. En la teatrokvartalo Broadway de Novjorko ŝi daŭrigis la teatran aktoradon, nun en anglalingvaj prezentaĵoj. Interalie ŝi spekteblis en 1909 en On the Eve, en 1909/10 en The Next of Kin, en 1911 en The Lady from the Sea kaj The Thunderbolt, en 1912 en June Madness, en 1913 en The Stronger, en 1915 en When the Young Vine Blooms kaj en 1916 en la rolo de Kleopatra en Caliban of the Young Sands.
Komence de la jaro 1939 ŝi ankaŭ partoprenis en la unua decide kontraŭfaŝista usona filmo Confessions of a Nazi Spy (germana titolo Ich war ein Spion der Nazis). Por tiu filmo ŝi alprenis la pseŭdonimon Celia Sibelius pro timo ke la nazioj venĝus sin je siaj familianoj en Germanio, kiel indikis la aktora kolegino Lya Lys. Malmultajn monatojn pli poste, je la komenciĝo de la Dua Mondmilito, ŝi ĉesis sian filman aktoradon - ŝia lasta filmo, Dr. Ehrlich's Magic Bullet (germana titolo Paul Ehrlich – Ein Leben für die Forschung), filmita en aŭtuno 1939, en la kinejoj nur ekprezentiĝis en 1940. Ĝis sia morto ŝi plu loĝis en Los-Anĝeleso.
Anama Montaro
La Anama Montaro (Chaîne annamitique; ພູ ຫລວງ Phou Luang; Dãy (núi) Trường Sơn) estas montaro de orienta Hindoĉinio. Ĝi etendiĝas proksimume 1100 km tra Laoso, Vjetnamio, kaj malgranda areo en nordorienta Kamboĝo.
La plej altaj punktoj de la montaro estas 2,819 m alta Phou Bia, 2,720 m alta Phu Xai Lai Leng kaj Ngọc Linh (Ngoc Pan), 2598 m. Tiu lasta estas sur la nordokcidenta areo de la Triasa masivo Kontum, en centra Vjetnamio. Gravaj montopasejoj estas Nape kaj Mụ Giạ.
La Anama Montaro iras paralele al la marbordo de Vjetnamio, en milda kurbo kiu dividas la basenon de la rivero Mekongo el la mallarĝa marborda ebenaĵo de Vjetnamio laŭlonge de la Sudĉina maro. Plej el la krestoj estas en la Laosa flanko. La orienta deklivaro de la montaro staras krute el la ebenaĵo, drenita de nombraj mallongaj riveroj. La okcidenta deklivaro estas pli milda, formante gravajn altebenaĵojn antaŭ descendi al la bordoj de la rivero Mekongo. La montaro mem havas tri ĉefajn altebenaĵojn, el nordo al la sudo: nome Altebenaĵoj Phouane, Nakai kaj Bolaven.
Laoso kuŝas ĉefe ene de la Mekonga baseno, okcidente de la dividejo, kvankam plej el la Provinco Huaphanh kaj parto de la Provinco Siangĥuang (kie estas la fama Plataĵo de la Kruĉoj) kuŝas oriente de la dividejo. Plej el Vjetnamio kuŝas oriente de la dividejo, kvankam la Vjetnama regiono Tây Nguyên (Centraj Altaĵoj) kuŝas okcidente de la dividejo, en la Mekonga baseno.
"An-nam" signifas en ĉina "pacigi la sudon", reference al la loko de la regiono relative al Ĉinio.
Engelsbrand
Engelsbrand estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Enz, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ŝutro
Ŝutro aŭ latŝutro estas ligna aŭ metala peco kiu utilas por fermi fenestron sendepende de la vitraĵo kaj kiu konvenas por malhelpi la eniradon ĉefe de troa lumo sed ankaŭ bruo ktp. Laŭ PIV estas "Kunaĵo el tabuloj aŭ platoj, adaptitaj al fenestro kaj povanta ĝin kovri, ekstere aŭ interne, per alkroĉiĝo, malfaldigo aŭ turniĝo sur ĉarniroj, por ĝin ŝirmi kontraŭ ŝtelistoj, taglumo k.a." Similan sistemon uzas ĵaluzio, dum persieno estus nomata latŝutro. Similan rezulton povas havigi kurtenoj kiuj kutime estas tolaĵoj. Moderna formo de la ŝutro estas rulŝutro el ligno, plasto aŭ metalo. La fermo aŭ malfermo funkcias ankaŭ aŭtomate.
SOĈNE
SOČNE (Slepecká organizace českých nevidomých esperantistů = Blindula organizo de ĉeĥaj nevidantaj esperantistoj) estis organizo de blinduloj en Ĉeĥoslovakio inter la du mondmilitoj.
Historio
En 1832 estis en Prago fondita instituto Klár por edukado de blinduloj. En 1904 instruisto de la edukejo, nevidanta muzika komponisto Karel Emanuel Macan, estis atentigita de kelkaj personoj, ke franca profesoro Théophile Cart rekomendas al blinduloj la internacian lingvon Esperanto por reciproka komunikado, eĉ en brajla skribo, ĉar tio faras la instruadon pli stimula. Lernado estas pli amuza, oni lernas samtempe internaciajn vortojn, legas verkojn de mondliteraturo, la cerbo estas ekzercata. Macan komence ne tre entuziasmis por la afero, sed li decidis provi. Ricevinte permeson de la direktoro, li mendis lernolibrojn kaj eklernis mem, poste komencis instrui lernantojn.
Paŝon post paŝo la lingvo lin ravis kaj li fariĝis ĝia fervora propagandanto. La laboron rompis la unua mondmilito, sed baldaŭ post ĝia fino kaj ekesto de Ĉeĥoslovakio li denove aktivigis ĉirkaŭ si siajn vidantajn kunlaborantojn (Stanislav Stejskal, Božena Vlčková, Vuk Echtner k.a.). Stanislav Stejskal en 1920 fondis brajlan esperantlingvan gazeton Aŭroro kaj redaktis ĝin. La ĉeĥaj esperantistaj blinduloj aranĝis la unuan kongreson de blindaj esperantistoj en Praha en 1921, kiam en Praha okazis ankaŭ la 13-a Universala Kongreso de Esperanto (la 7-a de tiama UEA) kaj estis fondita SAT. En la sekva jaro la ĉeĥaj blindaj esperantistoj laŭ propono de Stejskal fondis sian organizon SOČNE, kies prezidanto estis K. E. Macan ĝis sia morto en 1925. La nombro de la membroj estis ĉirkaŭ sesdek.
Poste mankas informoj, sed en 1934 nekrologo pri Emilie Wildmannová informas, ke ŝi mortis kiel prezidantino de SOČNE, kaj en 1935 en Mond-Ekspozicio pri Blindula Preso en Prago nova prezidanto de SOČNE, komponisto Antonín Kuchař, kun nova redaktoro de Aŭroro, Vuk Echtner prezentis la servojn, kiujn Esperanto proponas al blindularo.
SOČNE eldonis por sia membraro Raportaron de la „Unua“, transkribis al brajla skribo lernolibron de Julie Šupichová kaj vortaron de Kühnl-Procházka kaj multajn beletraĵojn. Tiuj ĝis nun restis en la blindula biblioteko en Prago, kiu laŭ sia fondinto nomiĝas Macan-biblioteko (Macanova knihovna).
Seurre
Historio
Oni trovas spurojn de la romia periodo, ekzemple statuon de Higia nun en Belarta muzeo de Beaune.
En 1473 svisoj kiuj militis kontraŭ la duko de Burgonjo Karlo la brava detruis la urbon.
En 1479 la franca armeo de la duko de Amboise kaptis la urbon por la reĝo Ludoviko la 11-a.
Dum la frondo la urbo estis sieĝita dufoje en 1650 kaj en 1653. En 1653 la reĝo Ludoviko la 14-a detruigis la remparojn.
La preĝejo Sankta Marteno datiĝas el la 13-a jarcento. La nuna malsanulejo datiĝas el 1688. En 1754 la rabisto Louis Mandrin liberigis malliberulojn de la Dihotelo. La kanalo datiĝas el 1839.