cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
.mc
.mc estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Monako. Estis enkondukita la 20-an de januaro 1995.
Strukturo
Ĝenerale registrataj estas trianivelelaj domajnoj en la jenaj zonoj:
Registrado de duanivelaj domajnaj nomoj eblas nur por kompanioj registritaj en Monako.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Géza Nyiredy
NYIREDY Géza [njiredi] estis hungara instruisto, kemiisto. Li naskiĝis enNagyajta la 20-an de aprilo 1861 kaj mortis en Koloĵvaro la 11-an de junio 1914.
Biografio
Nyiredy studis en Koloĵvaro. Ekde 1888 li gvidis la kursojn farmacistpraktikajn de la universitato. Ekde 1890 li estis instruisto de la unitariisma kolegio de Kolozsvár. Li verkis valorajn kemiajn faklibrojn.
Plasne
Plasne (prononco proksimume "plan") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono Bletterans.
Geografio
La vilaĝo situas sur la unua altebenaĵo de Ĵuraso, inter Poligny kaj Champagnole.
Demografio
fonto: Insee
Ekonomio
Fruitière (kooperativa fromaĝ-produktejo) de Plasne-Barretaine produktas el bovina lakto fromaĝojn, inter ili la fama "comté" (komteo), eĉ eko-fromaĝo el lakto el ekologia agrikulturo produktita en la vilaĝo mem kaj la najbaraj vilaĝoj.
Benzila nitroacetato
Benzila nitroacetato aŭ C9H9NO4 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la nitroacetata acido kun benzila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Benzila nitroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Benzila nitroacetato reakcias acide per hidrolizo kaj ĝia katjono estas pli forta ol acetata acido. Benzila nitroacetato estas uzata por produktado de aliaj nitroacetatoj inklude de la nitrometano. Ĝi estas neakordigebla kun fortaj bazoj.
2816 Pien
2816 Pien estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1982 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan televidan meteologian prezentanton Armand Nicolas Pien (1920–2003).
Branco (rivero)
La rivero Branco [BRANko] (traduke «Blanka») estas rivero de la Amazonio de Brazilo, nome la ĉefa alfluanto ĉe la norda bordo de la rivero Negro, kiu fluas integre tra la ŝtato Roraima. Ĝi havas longon de 560 km, kvankam enkalkulinte unu el ties fontoj, nome la rivero Uraricoera, ĝi atingus la 1.430 km.
Geografio
La rivero Branco ekfluas en la norda parto de la ŝtato Roraima, en la deklivoj de la montaro Paracaima, kiu formas la landlimon inter Brazilo kaj Gujano kaj Venezuelo. La rivero ekfluas pro la kunfluo de la rivero Uraricoera (870 km) kaj la rivero Tacutu (kun ties alfluantoj Cotingo kaj Surumu), 30 km norde de Boa Vista, la ĉefurbo de la ŝtato. La rivero fluas el nordo al sudo, trapasante la tutan ŝtaton kaj bordante ties ĉefaj urbojn, nome Boa Vista, Mucajaí, Caracaraí, Santa Luzia, Sao Jose de Anuá, Catrimani, Boiaçu kaj Atauba. La ĉefa riverhaveno de la ŝtato, kaj tiu de plej granda trafiko, estas tiu de Caracaraí. En la centra ero, dum ĉirkaŭ 140 km, la rivero fluas paralele al la aŭtovojo BR-174 (Manaos-Puerto Velho).
Ĝi havas elfluon en la rivero Negro, tra diversaj kanaloj kaj ĉeno de lagetoj, en la limo kun la ŝtato Amazono, inter la elfluejoj de la riveroj Jauaperí kaj Jufarí. La rivero enhavas nombrajn insulojn ĝis preskaŭ 380 km super sia elfluejo, kiuj malaperas post longa serio de rapidfluejoj.
Ĝia hidrografia baseno, nome subbaseno de la rivero Negro, estas la plej granda de la regiono kaj drenas preskaŭ la totalon de la ŝtato Roraima (la aliaj du basenoj estas multe pli malgrandaj kaj korespondas al la rivero Jauaperí kaj al la Jufarí).
124 Alkesto
124 Alkesto estas mezgranda sed hela S-tipa asteroido, de la asteroida zono.
Malkovris ĝin la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters la en la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono).
Rittersdorf (Turingio)
Rittersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weimarer Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Kiel jam indikas la distrikta nomo, la historia urbo Vajmaro proksimas. La teritorio estas parto de la komunumaro Kranichfeld, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Tsuneyuki Ueda
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo, Albirex Niigata Singapore, Zweigen Kanazawa kaj Honda Lock.
Vigone
Vigone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Buriasco, Virle Piemonte, Cercenasco, Macello, Pancalieri, Cavour kaj Villafranca Piemonte.
1910 Mikhailov
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Aleksandr Aleksandroviĉ Miĥajlov (cirile, Александр Александрович Михайлов).
Yusuke Saikawa
Yusuke Saikawa (斉川 雄介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Miklós Szabó (historiisto)
Miklós SZABÓ [sabo:] estas rumania hungara historiisto. Li naskiĝis en Dumbrăvioara la 13-an de novembro 1932.
Pátzcuaro
Pátzcuaro estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Pátzcuaro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 066.
Miklós Szabó (historiisto)
Biografio
Miklós Szabó diplomitiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo (1957), doktoriĝis en UBBde Kluĵo (1994). Li estis arkivisto en Târgu Mureș (1957–62), altlerneja instruisto (1962–75), poste ĝis sia pensiuliĝo esploristo, ĉefesploristo de Rumana Sociscienca Akademio.
Pátzcuaro
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 79868 loĝantojn. El tiuj estas 37697 viroj kaj 42171 virinoj. La komunumo havas surfacon de 261.25 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 67735 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 4840 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 7.15 % de la loĝantoj.
Entute 47 812 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 41 824 estis alfabetoj kaj 5 925 analfabetoj. Tio signifas ke 12.39 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16066a.htm
.md
.md estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Moldavio.
Eksteraj ligiloj
סיומת אינטרנט Toppdomän
NGC 4728
NGC 4728 (aliaj indikoj — NGC 4728A, MCG 5-30-98, ZWG 159.87, NPM1G +27.0384, PGC 43455) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4728, NGC 4728A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Multiplika perfekta nombro
En matematiko, multiplika perfekta nombro aŭ multperfekta nombro aŭ pluskvamperfekta nombro estas ĝeneraligo de perfekta nombro.
Por donita natura nombro k, nombro n estas vokis k-perfekta (aŭ k-obla perfekta) se kaj nur se la sumo de ĉiuj divizoroj de n (la dividanta funkcio σ(n)) estas egala al kn. Nombro estas tial perfekta se kaj nur se ĝi estas 2-perfekta. Nombro kiu estas k-perfekta por iu k estas multiplika perfekta nombro. Por julio de 2004, k-perfektaj nombroj estas konataj pro ĉiu valoro de k supren al 11.
Povas esti pruvite ke:
Plej malgrandaj k-perfektaj nombroj
Jen estas tabelo de la plej malgrandaj k-perfektaj nombroj por k≤7:
Provinco Al Mahŭit
La provinco Al Mahŭit (‏المحويت محافظة, latinliterigo Muḥāfaẓat al-Maḥwīt - laŭ sistemo DMG - respektive Muhafazat Al Mahŭit, ankaŭ angle latinliterigata Al Mahwit) estas unu el la 20 provincoj (respektive gubernioj) de Jemeno. Ĝi situas en la okcidento de la lando.
Laŭ la stato de la censo de 2004 la provinco havis loĝantojn. La areo estas kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso rezulte po  loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Al Mahŭit.
(15942) 1997 YZ16
(15942) 1997 YZ16 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Preĝejo Sankta Andreo (Hidegség)
preĝejo Sankta Andreo estas romkatolika Historia monumento en Hungario, en vilaĝo Hidegség.
Historio
La unua mencio pri la preĝejo okazis en 1274, tiam ĝi estis rotondo por 40 personoj. Ĝi estis interne rondoforma kun hufofera absido, sed ekstere ĝi estis du brikoformoj. Tiu sistemo estas malofta en la lando. En la 15-a jarcento navo estis alkonstruita al la rotondo. En la 1660-aj jaroj gravaj partoj estis malkonstruitaj (enirejo, galerio), poste la navo estis pligrandigita, la iama rotondo iĝis nur nova altaro. Oni pentris ankaŭ renesancajn murpentraĵojn. En 1713 fulmo trafis la preĝejon, la tuja renoviĝo jam estis baroko. En 1748 estis konstruita la baroka turo antaŭ la absidon, apuden la sakristio, interne nova galerio. En 1859 la orgeno ekfunkciis. En 1889 la navo estis plilongigita, en la sekva jaro nova fasado estiĝis. En la 1930-aj jaroj okazis la lastfoja pligrandiĝo. En 1970 arkeologoj priserĉis la preĝejon, poste restaŭrado okazis.
Tria koncilio de Melfi
La Tria koncilio de Melfi, kiu ekis la 1-an de septembro de 1089 kaj daŭris nur unu semajnon, disvolviĝis en la kastelo de la monto “Vulture”, kaj estis kunvokita kaj prezidita de papo Urbano la 2-a. Ĝi revestas aparatan gravecon ĉar ĝi estis la momento, kaj samtempe, la loko en kiu la papo anoncis la unuan krucmiliton, kaj alprenis historivalorajn decidojn rilate kaj politikon kaj rilate la klerikaron.
Plifrue Nikolao la 2-a tie estis kunvokinta en 1059 la unuan koncilion de Melfi, dum Aleksandro la 2-a en 1067 estis prezidinta la duan koncilion de Melfi; post tiu tria koncilio estus sekvintaj aliaj du, la kvara iniciate de Paskalo la 2-a 1101, kaj la kvina iniciate de Inocento la 2-a 1137.
Organizaj aspektoj
La papo el Romo revenas al la sudo de itala Duoninsulo kaj establas sian loĝadon en la kapitalo de Normandoj, Melfi, ĉe Ruĝero Borsa, kiu lin gastigas. Papo Urbano la 2-a kunigas la trian el la kvin papaj koncilioj de Melfi. Laŭ kronikisto Lupo Protospata, kiu raportas pri la evento, partoprenas 70 episkopoj de Apulio, Kalabrio kaj Moliso.
Religiaj aspektoj
La papo, kune kun la ĉefoj de Normanoj, ĵetas la bazojn de la konstituonta ligo celanta liberigi el la okupantoj islamaj la Sanktan Teron kaj bremsi la prirabadojn sur la italaj (kaj tuteŭropaj) marbordoj flanke de nordafrikaj islamaj piratoj. Komenciĝas tiel la predikado pro promocii la krucmiliton, kiu estos oficiale lanĉita en Clermont-Ferrand.
Urbano la 2-a norme kaj fakte elfinas la reformon survojigitan de papo Gregorio la 7-a kaj pludaŭras en la latinigo de la eklezianoj ankoraŭ praktikantaj la grekan riton.
La koncilio envojas reformon de la monaĥa disciplina vivo, aprobas diversajn artikolojn de la roma kanona juro kaj starigas dekses novajn kanonojn: sankcias, kiel la antaŭaj koncilioj, la simoniajn akiraĵojn de ekleziaj oficoj, malaprobas kaj punas la Konkubinecon praktikatan ĉe iuj klerikoj spite de la kanonaj dekretoj de antaŭja kocilioj; kaj reasertas la devon de la senedzineco por la ekleziuloj ekde la subdiakoneca rango.
Por eviti la simonion, la koncilio preskribas ke la monaĥejoj kaj ekleziaj institucioj akiru la permeson de la loka episkopo antaŭ ol ili akiru aŭ kreu novajn preĝejojn aŭ religiajn centrojn sedevigitajn pagi dekonaĵojn. Kaj tio valoras por la tuta eklezio. Kaj por peli al la observado de la celibato, la koncilio dekretajn punojn ankaŭ por la edzinoj de la pastroj kiuj ilin edzinigis.
Urbano la 2-a restartigas la procedon por la reunuigo de la du kristanaj eklezioj, la latina kaj la greka: remalfermas la intertraktadon kun la grekaj eklezio kaj imperio; sed la provo fiaskas.
La koncilio reasertas la superecon de la papo rilate investiturojn de la episkopoj permesante, tamen, escepton al Sicilio, kaj malpermesas investituron iniciate de laikoj.
Politikaj aspektoj
Dum la sesio al la papo omaĝas iuj nobeluloj, inter kiuj Gofredo, grafo de Conversano, eklezianoj de Bari, abato Elio kaj la ĉefdiakono Johano. Fine omaĝe vizitas la papon ankaŭ Boemondo la 1-a el Altavilla
Dum la koncilio, la baronoj subskribas la Dian Armisticon por redoni ion da paco al la popoloj forkonsumitaj pro la militoj.
Dum la koncilio la papo omaĝe, flanke de Ruĝero Borsa, ricevas la teritoriojn de la Dukato de Apulio kaj Kalabrio kaj tiujn ĉi, tujpost, al li transdonas en nova investituro kun la titolo de duaranga (post la papo) Duko de la samaj teritorioj.
La papo sukcesas reordigi la rilatojn inter du normanaj ĉefoj: la duonfratoj Boemondo kaj Ruĝero, post jarojn de milito, formetas armilojn kaj trovas kompromisan definitivan akordon.
La papo agnoskas Boemondon el Altavilla Sinjoro de Bari, kaj lin investas per la feŭdo etendiĝanta ĝis Taranto kaj Gallipoli, kaj normaligas la rilatojn inter la feŭdularo...
Noto
Alia koncilion oni okazigis en Melfi, tiu de 1130; sed ĝi ne estas agnoskita de la Eklezio ĉar kunvokita kaj pezita kaj promulgita de kontraŭpapo Anakleto la 2-a
Notoj
<References group="noto" />
Viguzzolo
Viguzzolo estas komunumo de Italio.
Svingo (danco)
Svingo estas la nomo por tuta familio de dancoj, kiuj ekestis fine de la 1920-aj jaroj en Usono. Florepoko estis la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj. Plejparte oni dancas ĉi tiujn dancojn pri svingmuziko, kelkaj el ĉi tiuj dancoj tamen devenis origine el alia muziko.
Historio
Svingo estas ritmo, kiu formiĝis el nigrula ritmo (joruboj kaj bantuoj, enportitaj de sklavoj importiaj el Afriko en Usonon) kaj blankula marŝmuziko (de eŭropaj enmigrintoj) kaj superregas en ĉiuj pli malnovaj formoj de ĵazmuziko. La danco ekestis en la 1920-aj jaroj en la grandaj dancsalonoj de Novjorko je muziko de la bandegoj, kiuj pluevoluigis ĵazon al orkestra svingmuziko.
La energio de la danco, la ĵazeca improvizado kaj la malfermiteco por aliaj muzikaj kaj dancaj influoj kaŭzis vastan spektron da tipaj movelementoj, kiu ĝis hodiaŭ pluevoluas kaj plilarĝiĝas.
La origina variaĵo de la danco devenas el la dancejo Hotel Savoy en Harlemo (Novjorko) kaj nomiĝis Lindy Hop aŭ Savoy-Style Swing. Je la plua disvastiĝo eniris influoj de aliaj dancoj kiel shag.
La plej konata variaĵo estas holivudstila svingo. Ĝi estis dancata ĉefe por la filmindustrio en Holivudo kaj nomiĝas laŭ sia unua reprezentanto ankaŭ Dean-Collins-stilo. Ekestante je la ŝanĝiĝo de la 1940-aj al la 1950-aj jaroj, ĝi estis la blankula paralelo al nigrula Savoy-stilo. Estis grave altiri kiel eble plej multan atenton, t. e. oni enmetis pli kaj pli spektaklajn elementojn, kaj la danco perdis multan de sia origina karaktero.
Kiam la evoluo de populara muziko transiris de svingo al R&B kaj la komencoj de rokenrolo kaj en Usono ekestis populararto subtenata de la amaskomunikiloj, pli kaj pli dekkelkjaruloj malkovris la dancon, kiun ili adaptis al la novaj muzikstiloj.
Precipe la amaskomunikiloj kaj la blankularo nomis svingon „Jitterbug“ (an.: jittery „nerva“). Usonaj soldatoj kunportis ĝin dum kaj post la Dua Mondmilito al Eŭropo. Tie evoluis el tiu influate de la iomete alia sono de eŭropaj dancbandoj kaj de la danckapabloj de la eŭropaj junulinoj Boogie-Woogie, por kiu la Holivuda Stilo ja estis la pli grava modelo. Temas pri pli novaj variaĵoj de svingdancoj.
Per rokenrolo, diskotekoj kaj la dekadenco de la ĵazbandegoj svingo perdis sian popularecon. Restaĵoj konserviĝis en East resp. West Coast Swing en Usono, en Ceroc/LeRoc/Roc en Francujo kaj Britujo kaj en Bugg en Svedujo. Ankaŭ en Jive, unu el la kvin normaj latinamerikaj dancoj, troviĝas eroj de svingo.
Ekde proks. 1985 ekzistas (paralele kun argentina tango kaj kuba salso) revivigo de Lindy Hop, kiu en Eŭropo eliras de Svedujo. Tie ankaŭ okazas unu el la ĉiujaraj tutmondaj svingokulminoj, 5-semajna svingokurso en la sveda loko Herräng.
Muziko kaj ritmo
La bazaj paŝoj de la svingdancoj konsistas plejparte el ok (ĉefe Lindy Hop, Charleston, Balboa, Cakewalk, Big Apple ktp.), aŭ ses (ĉefe East-Coast Swing, Collegiate Shag, Jive, Boogie-Woogie) dancataj taktotempoj. En la plej multaj svingodancoj tamen ankaŭ troviĝas figuroj kun pli aŭ malpli da pulsobatoj.
Ekzistas en svingo multaj konataj koreografioj, parte el la 30-aj kaj 40-aj jaroj, ekz. Shim Sham, California Routine, Tranky Doo aŭ Big Apple. Kvankam kiam ĉi tiuj koreografioj parte ne plu estas festodancoj - kaj per tio maltipaj por svingo - ili tamen enhavas gravajn radikojn de la svingdanco, ekz. paŝojn, ritmojn kaj erojn el ĵaza kaj frapa dancado. Kelkaj el ĉi tiuj koreografioj konvenas nur al certaj kantoj, aliaj estas dancebla je preskaŭ ĉiu kanto de la 32-takta skemo de ĵazo.
Dancformoj
Al la svingdancoj apartenas inte alie Lindy Hop, Charleston, Shag, Balboa, West Coast Swing, Boogie-Woogie, Cakewalk kaj Big Apple.
24935 Godfreyhardy
24935 Godfreyhardy estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italdevena usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla matematikisto Godfrey Harold Hardy (1877–1947), kiu verkis centon da artikoloj – iuj kun elstaraj matematikistoj kiel Littlewood aŭ Ramanujan – pri diofanta alproksimo, nombroteorio, neegalaĵoj kaj la adiciebleco de serioj.
Berreŝid
, arabe: برشيد estas grandurbo kaj provinca ĉefurbo en Maroko, en regiono Chaouia-Kaap.
Geografio
situas pli alte, ol la laŭmara ebenaĵo en la centra sekcio de la lando sude de Kazablanko. Tiu urbo kaj Settat situas po 30, El Jadida 90, Rabato 115, Marakeŝo 196 km.
Historio
La proksimaj aŭtovojo kaj fervojo faris konvena la urbon ekonomia zono.
Ekonomio
Berreŝid estas industria areo, la tria en la tuta lando, sed ankaŭ la agrikulturo estas menciinda.
Trafiko
Internacia flughaveno funkcias 12 km. Rapidvojo nova kuras al Beni Mellal.
Étagnac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Friedrich Albert Carl Spaeter
Frederiko Alberto Karlo SPAETER (naskiĝinta la 11-an de oktobro 1835 en Stadtsulza, mortinta la 9-an de julio 1909 en Koblenco), estis germana entreprenisto.
Oksalidaloj
La oksalidaloj (Oxalidales) estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 8 familiojn, ĉirkaŭ 60 genrojn kaj pli ol 1800 speciojn,. Ĝia tipa genro estas oksalido.
Lady and the Tramp
Lady and the Tramp (anglalingve por Damo kaj la Trampo) estas animacia filmo produktita de Disney kaj publikigita en 1955. En 2001 la daŭrigo Lady and the Tramp II: Scamp's Adventure aperis.
Preĝejo Sankta Andreo (Fertőd)
Preĝejo de Sankta Andreo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Fertőd.
Lady and the Tramp
Intrigo
Lady, ido de skolopa spanielo, alvenas al sia hejmo en Kristnasko kiel donaco, kaj iom post iom gajnas la amon de siaj mastroj. Jim Dear kaj Darling, mastroj de Lady, atendas bebon iom poste. Tramp, mestiza strata hundo, klarigas al Lady ke kun la alveno de la bebo la amo al ŝi fare de siaj mastroj fariĝos malpli granda, tamen post la alveno de la bebo Lady konstatas ke ne estas tiel, tial ke la okazaĵoj estas malsamaj kaj ŝi estas komisiita ankaŭ zorgi pri la bebo. Iam Jim Dear kaj Darling devas eliri el la domo kaj alvenas por zorgi pri la bebo onklino Sarah, mastrino de du siamaj katoj, kiuj faras la vivon neeltenebla al Lady, provante meti al ŝi muzelingon kaj Lady forfuĝos, rifuĝante kun Tramp kaj lernante iomete kiel strata hundo vidas la vivon ĝis ŝi trafas en hundejon pro ŝerco. Elirinte el la hundejo ŝi malkonfidas en Tramp sed regajnas konfidon en li kiam la strata hundo mortigas raton kiu minacis la sanon de la bebo. Onklino Sarah, skandalizita, ekflamas kontraŭ Tramp, sed Jock kaj Trusty savas lin. Tramp kaj Lady enamiĝas kaj geedziĝas, havante plurajn idojn tre similajn al Lady kaj unu, tre petoleman, similan al Tramp.
Preĝejo Sankta Andreo (Fertőd)
Historio
Dum la mezepoko en tiu loko vilaĝo Süttör etendiĝis, kies preĝejo funkciis jam en la 12-a jarcento. En 1732 nova baroka preĝejo konstruiĝis, kiu malkonstruiĝis pro konstruo de la sekva preĝejo. La impona preĝejo konstruiĝis en 1889 por la tiutempa vilaĝo. Nuntempe pro la elstara orgeno (de 1935) oni aranĝas ankaŭ religiajn koncertojn.
Troyes
Troyes [trŭA] estas mezgranda franca urbo, lokita en la departemento Aube kaj en la regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Ĝi estas la prefektejo de la departemento, kaj havas proksimume 60 000 loĝantojn.
Oksalidaloj
Laŭ la klasifiko APG IV (2016)
Laŭ la 4-a eldono de la klasifiko laŭ la Angiosperma Filogenetika Grupo, la ordo oksalidaloj konsistas el la jenaj sep familioj:
Lady and the Tramp
Ebla plagiato
La hispana verkistino María Lejárraga pere de sia tradukistino Collice Portnoff, sendis en 1951 al Walt Disney manuskripton de sia rakonto Merlín y Viviana, en kiu ŝi rakontis historion de hundo kiu enamiĝas el koketema katino, serĉante lian intereson por filmo. Post du monatoj Disney resendis ĝin. En 1955 li premierie Lady and the Tramp en kiu evidentiĝas kelkaj similaĵoj. La nura ŝanĝo estis konverto de la katino en eleganta hundino.
Oksalidaloj
Laŭ WFO kaj TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (31 maj. 2020), , estas 8 familioj. Jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Troyes
La loĝantojn de Troyes oni kutime nomas Troyens kaj Troyennes. La urbo estas trafluata de Sejno, kaj situas 160 kilometrojn sudoriente de Parizo.
Preĝejo Sankta Andreo (Fertőd)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. La fasado havas meze altan turon, sed 2 malgrandaj turetoj situas ankaŭ ĉe la flankoj. Bildo de la ĉefaltaro prezentas Sanktan Andreon. Nomoj de la flankaltaroj estas Koro de Jesuo kaj Dipatrino.
Troyes
Historio
En 1285 la urbo iĝis franca danke al la edziĝo de Filipo la 4-a kun Johana de Navaro.
Preĝejo Sankta Andreo (Fertőd)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 30-an de novembro.
Troyes
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 40 voĉdonojn (0,33 % de voĉoj) en 2004, 26 voĉdonojn (0,25 % de voĉoj) en 2009 kaj 34 voĉdonojn (0,30 % de voĉoj) en 2014.
Friedrich Albert Carl Spaeter
Li fondis la firmaon "Carl Spaeter" en Duisburg. En 1881 li komencigis ekspluatadon de magnezito en Veitsch, en 1899 fondiĝas la Veitscher Magnesitwerke AG (poste: Veitsch-Radex SRL). Tie li estris ĝis 1905.
Troyes
Esperanta vivo
En ĉiuj partneraj urboj de Troyes ekzistas Esperanto-grupoj, kaj regule okazas internaciaj renkontiĝoj de la esperantistoj el tiuj urboj.
Anna Bon
Vivo
En la aĝo de kvar jaroj la gepatroj de Anna enskribis ŝin kiel studentinon ĉe la fama orfejo por knabinoj, kaj samtempe grava muzika lernejo Ospedale della Pietà en Venecio. Tie instruis tre bonaj muzikistoj kiel Francesco Gasparini, Onofrio Penati kaj eĉ Antonio Vivaldi. La knabina orkestro de Ospedale havis bonegan internacian reputacion. Tie knabinoj kaj junulinoj estis trejnitaj ankaŭ pri violonĉelo, kiu estis konsiderata ‘maldeca’ en la tiama Eŭropo. En tia lernejo Anna studis aldviolonon sub la instruistino Candida della Pietà.
Kvankam ŝi loĝis en la Ospedale della Pietà, ŝi periode vojaĝis kun siaj gepatroj por esti prezentita en diversaj eŭropaj scenejoj kiel ‘muzika mirindaĵo’. Kiam Anna fariĝis 18 jaraĝa ŝi reunuiĝis kun sia familio en Bayreuth, kie ŝiaj gepatroj akceptis postenon ĉe la kortego de la princino Vilhelmino de Prusio, la pli aĝa fratino de la Reĝo, kiu estis talenta muzikistino. En la kortego Anna Bon okupis la pozicion de "ĉambromuzika virtuozo" kaj dediĉis siajn unuajn komponaĵojn, verkitaj kiam ŝi estis 16 jaraĝa, al la Reĝo Frederiko la Granda.
La Princino Wilhelmine forte kuraĝigis la junan muzikistinon, kiu elstaris kiel kantistino, klavicenisto kaj komponistino. La plej multaj el ŝiaj komponaĵoj, kiuj ankoraŭ hodiaŭ estas konataj, estis eldonitaj dum ŝia restado en Bayreuth: ‘Ses sonatoj por fluto’, verkitaj en la aĝo de 16 jaroj, ‘Ses sonatoj por klaviceno’, kaj la lasta: ‘Ses divertimenti’ por du flutoj kaj kontinuo. Ĉiuj estis eldonitaj en Nurenbergo inter 1756 kaj 1759. Krome estas konata ario por opero nomata ‘Astra coeli’, nun perdita. ‘Anna Bon di Venezia’, estas kiel ŝi mem nomis sin sur la kovriloj de siaj publikaĵoj.
Post la morto de ŝia bonfarantino, la princino Wilhelmine en 1758, oni scias malmulton pri la posta kariero de Anna Bon. En tiu momento la familio Bon rimarkis, ke ili ne plu estas bezonataj en Bayreuth kaj iom post iom ili revenis al la turneoj tra Eŭropo. La lasta konata situo de la familio estis la kortego de la princo Nikolao de Esterházy en Hungario, kie Joseph Haydn estis kapelestro, kaj en kies ensemblo Anna kaj ŝia patrino kantis.
Aŭtoroj opinias, ke malgraŭ la etaj dimensioj de la katalogo de Anna Bon, la verko mem estas potenca: ĝia matureco, sofistikeco kaj originaleco kontrastas al la fakto, ke preskaŭ la tuta postvivanta muziko de Anna Bon devis esti komponita antaŭ ol ŝi estis 20-jara. Ili rimarkas ke Anna Bon estis grava kaj bonega transira figuro de la baroka ĝis la klasika periodo, komparebla al Johann Schobert (1735-1767).
Fonto
= Verkaro =
Rozbredado
La rozbredado kreis ĉe kulturrozoj novajn rozkultivaroj, kiuj apartenas al diversaj bredadlinioj, al la t.n rozaj klasoj kaj rozgrupoj. Dum sovaĝrozo estas botanika rozaj specioj, kiu ekstis nature, novaj kultivaroj estas la rezulto de homa agado. Ili estas aŭ elektitaj mutaciaj ŝosoj aŭ rezultoj de de homa krucigado. Tiuj novaj kultivaroj plue estas multigataj vegetative.
Metodoj
La bredisto provas plibonigi ekzistantaj rozoj per celdirektita krucigado kun aliaj specioj kaj kultivaroj. Alia metodo estas ke la bredisto observas hazardajn mutaciojn kaj multigas ilin vegetative. Tiuj novaj formoj nomiĝas en hortikulturo mutaciaj ŝosoj. La ŝosoj ankaŭ estas multigataj vegetative. La mutacia ŝoso ofte nur havas alian florkoloro, povas ankaŭ havi komplete aliaj kresko-ecojn kiel la patrina planto.
Bredadceloj
Gravaj bredadceloj estas la konstanta pluevoluado de:
„Bluaj“aŭ „blankaj“ rozoj estas la deziro de ĉiu rozbredisto. Tio ne eblas per konvenciaj metodoj, ĉar mankas al la rozacoj geno por la blua kolorsubstanco. Bredisto volonte informas pri preskaŭ bluaj aŭ preskaŭ nigraj rozoj.
Mejloŝtonoj de la rozbredado
Kiel unua rozbredaĵo en Germanujo estas rigardata la gaŭla rozo 'Perle von Weißenstein'. Ĝi estis bredita ĉ. 1773 de Daniel August Schwartzkopf en Kassel kaj retrovita de Wernt Grimm en la rozparko Bergpark Wilhelmshöhe.
Turnopunkto de la rozbredado estis la jaro 1867, kiam la franc ĝardenisto Jean Baptiste Gulliot malkovris la Tte-hibrido 'La France' kiel semplanto. Tiu estas rigardata kiel transiro de la malnovaj rozoj aŭ klasikaj rozoj al la modernaj rozoj.
La historio de la kulturrozoj estas forte ligita al la nomoj de la rozbredistoj – ofte ĝardenistaj familio de pluraj generacioj– kiuj antaŭenigis ekde la 17a jarcento la evoluon de kulturrozoj.
2817 Perec
2817 Perec estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan verkiston Georges Perec [ĵorĵ perEk] (1936–1982)
David Woodard
David WOODARD (n. 6-an de aprilo 1964) estas usona verkisto kaj direktoro. Dum la 1990-aj jaroj li stampis la terminon kofrovortan prefero kaj ripozo, por priskribi sian Budhanan praktikon komponi dediĉitan muzikon por esti ludata dum aŭ iomete antaŭ la morto de sia subjekto.
La servo de memoroj de Los-Anĝeleso, en kiu Woodard funkciis kiel direktoro aŭ muzika direktoro, enhavas la civitan ceremonion de 2001 okazigita ĉe la nun forpasita fervojo, kiu honoris la akcidenton de Leon Proport kaj lia vundita vidvino Lola.
Woodard estas konata pro siaj replikoj de la Dreamachine, milda psikoaktiva lampo, kiuj estis elmontritaj en muzeoj pri arto en la tuta mondo. En Germanio kaj Nepalo li estas konata pro kontribuoj al la literatura revuo Der Freund, inkluzive de skriboj pri interspecia Karmo, konsciaj plantoj kaj la Paragvaja setlejo Nueva Germania.
Nueva Germania
En 2003 Woodard estis elektita magistratano en Juniper Hills (Los-Anĝelesa Distrikto), Kalifornio. En ĉi tiu kapablo li proponis ĝemel-urban rilaton kun Nova Germanujo, Paragvajo. Por antaŭenigi sian planon, Woodard vojaĝis al la iama vegetara / feminisma utopio kaj renkontis ĝian urban gvidantaron. Post komenca vizito, li elektis ne persekuti la rilaton sed trovis en la komunumo celon de studo por postaj verkoj. Kio aparte interesas lin estas la transhumanismaj ideoj de planisto Richard Wagner kaj Elisabeth Förster-Nietzsche, kiu kune kun sia edzo Bernhard Förster fondis kaj vivis en la kolonio en 1886 kaj 1889.
De 2004 ĝis 2006 Woodard gvidis multajn ekspediciojn al Nova Germanujo, gajnante subtenon de tiam Usona Vicprezidanto Dick Cheney. En 2011 Woodard donis al la svisa romanisto Christian Kracht permeson publikigi sian grandvalorajn personajn leterojn, plejparte pri Nueva Germania, en du volumoj sub la priskribo de la Universitato de Hanovro Wehrhahn Verlag. De la leteroŝanĝo, Frankfurter Allgemeine Zeitung diras, "[La aŭtoroj] forigas la limon inter vivo kaj arto." Der Spiegel asertis, ke la unua volumo, Five Years, estas "la spirita preparata laboro" por la sekva romano Imperium de Kracht.
Laŭ Andrew McCann, "Kracht akompanis Woodard al vojaĝo al kio restas de la loko, kie posteuloj de la originalaj kolonianoj vivas [sub] draste reduktitaj cirkonstancoj. Kiel la korespondado malkaŝas, Kracht devigis la deziron de Woodard antaŭenigi la kulturan profilon de la komunumo, kaj konstrui miniature Bayreuth-operon en la retejo de la iama hejmo-loĝejo de Elisabeth Förster-Nietzsche." En la lastaj jaroj Nueva Germania temis en pli genia celloko, kun lito kaj matenmanĝejoj kaj maksimuma historia muzeo.
Dreamachine
De 1989 ĝis 2007 Woodard konstruis replikojn de la Dreamachine, stroboskopia afero konceptita fare de Brion Gysin kaj Ian Sommerville, kiuj engaĝiĝas kun fendita cilindro, farita el kupro aŭ papero, turnante sin al elektra lampo—kiam oni observas per fermitaj okuloj, la maŝino povas elĉerpi mensajn aferaĉojn kompareble al drogaj ebrieco aŭ sonĝado.
Post kontribui al Dreamachine al William S. Burroughs, la amasa retrospekta portreto de 1996 LACMA, Woodard amikigis la aŭtoron kaj prezentis lin kun "Bohemia modelo" (papero) Dreamachine por sia 83-a kaj fina naskiĝtago. Sotheby's aŭkciis la antaŭan maŝinon al privata kolektanto en 2002, kaj ĉi—lasta restas sur etendita prunto de la bieno de Burroughs en la Muzeo de Arto de Spencer.
Schwanheim (Palatinato)
Schwanheim - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Schwanheim estas parto de la komunumaro Hauenstein, administra ligo de 8 grandparte malgrandaj unuopaj komunumoj kun administra centro en la samnoma komunumo Hauenstein.
Eksteraj ligiloj
}
Plouescat
(jen france, bretone Ploueskad) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
Katekismo de la Katolika Eklezio
Katekismo de la Katolika Eklezio estas la oficiala prezentado de la instruo de la Katolika Eklezio en granda sintezo pri ĝia doktrino. Temas pri konsista volumo 900paĝa en preskaŭ ĉiuj lingvoj al kiuj ĝi estis tradukita.Ĝi estis aprobita unuaredakte de la papo Johano Paŭlo la 2-a per la Apostola konstitucio Fidei Depositum (Enhavo de la kredo) de la 11a de oktobro 1992) kaj definitive la 15an de aŭgusto 1997 per la Apostola Letero Laetamur Magnopere (Ĝoju pro la granda verko). En la kunteksto de tiuj du leteroj troviĝas detaloj rilate la postulatojn de tiu katekismo, kial oni ĝin postulis kaj kiel disvolviĝis la pretigaj laboroj de la ŝarĝita komisiono, kaj krome rilate ĝian doktrinan valoron.
La teksto disponeblas en multegaj lingvoj kun aprobo de la koncernaj episkoparaj konferencoj, interalie jenaj :
Kastelo Crispendorf
Kastelo Crispendorf (germane: Schloß Crispendorf) situis ĝis 1948 en Crispendorf en Germanujo estinte la ĉefa ejo de la Crispendorf-kavalirbieno. Temas pri vilaĝo en la supra schleiz-a regiono proksime de lagaro ĉirkaŭ Neustadt-Knau. La kastelo troviĝis meze de la vilaĝo ĉe granda lago.
Katekismo de la Katolika Eklezio
Antaŭaj katekismoj
Libroj por la religia instruado estis skribitaj ekde la tempo de la Patroj de la Eklezio, sed la termino Katekismo ekeniris en la uzon en la 16-a jarcento kun la publikigo fare de Lutero, en 1529, de tekstoj celantaj la instruadon de la fidelularo laŭforme de demandoj kaj respondoj
Kastelo Crispendorf
Historio
La unua mencio de la burgo estis en 1389 endokumente; nenio konata pri la aspekto de la mezpokda burgo. Posedantoj estis la senjoroj de Poseck. Ties havaĵojn akiris en 1538 la senjoroj de Watzdorf. De ili la posedaĵoj kun la bieno transiris al Henriko la 2-a Reuß pli juna linio, kiu disponis ke la tuto estu vivdina ejo. En 1765 aĉetis la senatoro kaj ĉefminejisto Johann Christian Rudolph ĝin kaj alikonstruigis ĝin je vera kastelo. Nupte la kastelo venis en la manoj de la Geldern-familio, kiu en 1846 nobeliĝis titule de Geldern-Crispendorf. Dum la Dua mondmilito okazis plurfoje elrabitis. Post ŝtatigo en 1945 ĝi fare de barbaraj komunistoj eksplodigitis. hl La baroka kastelo havis tri alojn en huffera formo kun tri etaĝoj.
Katekismo de la Katolika Eklezio
Antaŭaj katekismoj
Dum la Koncilio de Trento estis pretigita katekismo adresita al la parokestroj por ke ili povu instrui la katolikan doktrinon kaj ĝin defendi el la atakoj de la protestanta doktrino de la Reformacio. La Katekismo de Trenta Koncilio estis, poste kaj pro sugesto de la sama Koncilio, pliampleksigita de la Roma Kurio (kaj havis la nomon de "Romana Katekismo") kaj promulgita de papo Pio la 5-a kaj adoptita en la tuta Katolika Eklezio.
24939 Chiminello
24939 Chiminello estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala astronomo kaj meteologisto Vincenzo Chiminello (1741–1815), nevo de Giuseppe Toaldo (1719–1797). Li tradukis al itala lingvo la Compendio di Astronomia del signor de La Lande: Seconda edizione migliorata ed accresciuta dal signor abate D. Vincenzo Chiminello accademico e assistente all'Osservatorio Astronomico di Padova de Jérôme Lalande.
Katekismo de la Katolika Eklezio
Antaŭaj katekismoj
Ĝis tiu lasta universala katekismo nenia alia estis publikigita post tiu Trenta, sed nur lokaj katekismoj. En 1905 la katekismo redaktita de papo Pio la 10-a por la Roma diocezo (dirita Katekismo majora) havis grandan disvastigon kaj estis adoptita de grandparto de la italaj diocezoj sed ankaŭ eksteritalie.
Enhavo
La katekismo (CCC siglite laŭ la latinaj vortaj komencoj) estas dividita laŭ precipaj partoj:
La enhavoj estas abunde prinotataj kaj entenas referencojn al aliaj kristanaj verkoj, aparte bibliaj, Sanktapatraj, Ekumenaj Konciliaj kaj al aliaj papaj dokumentoj aŭ diversaj ekleziaj fontoj.
Kritikoj el aliaj kristanaj eklezioj
Oni registris ke la vendo en la tuta mondo estis plurmiliona, (700.000 nur en Francio).
Teologoj de la orientaj eklezioj ortodoksaj montris estimon por la tuta enhavo escepte de iuj interpretoj kaj liturgiaj praktikoj devenantaj de la bizanca eklezio ĉar ne ĝuste prezentitaj en la okcidenta praktiko. Male, pri diversaj partoj malkonsentis la eklezioj de la Reformacio.
Kontrastoj kun la «liberalaj» katolikoj
La katekismo estis objekto de kritiko, precipe rilate la primoralajn «encerbigojn», pri kiuj ili de longe malkonsentas.
Kelkaj kritikoj koncernis la elekton de la direktanta komitato, aparte kontraŭ ties prezidanto, kardinalo Joseph Ratzinger kaj ĝia ĝenerala eldonisto Christoph Schönborn. Oni parolis pri teksto «false kolektiva», «diktita de la Roma Kurio», pro manko de teologoj laikaj.
Unu el la centraj punktoj de kontestado estas la eklezia defendo de la homa vivo ekde la koncipiĝo ĝis la natura finiĝo.
Kritikoj el flanko de katolikaj integristoj
Iuj "katolikaj integristoj" aŭ tradiciemaj rimarkigis, ke kelkaj katekismaj instruaĵoj kontrastas kun la tradicia teologia doktrino ilin komparante kun la trenta katekismo, kiu tamen estas ofte citita. Ŝajnas ke tiuj kritikoj kunlimus kun tiuj naskiĝintaj okaze de la Dua Vatikana Koncilio dum, fakte, ĝuste la katekismo deklaras ke mem devenas el tiuj reformoj.
Aŭtoritatuloj de la Katolika eklezio engaĝiĝis pruvi, ke la reformoj koncernas ĝisdatigojn neniel dogmajn sed teologiajn esplorojn kaj manierojn prezenti la religion al moderna socio, kaj tro percepti kaj interkapti la novajn aspirojn de la moderna socio. Ekzemple, iuj katolikaj integristoj kontestas la modifon de la katekismo fare de la papo Francisko en 2018 kiu malpermesas, eĉ pri gravegaj krimoj, la mortopunon, kiu tamen estis ĉiam agnoskita de la Katolika eklezio, ekde ĝia origino, de nombraj sanktuloj kaj papoj.
Finaj konsideroj
Ke oni konsideru la kritikojn funditajn aŭ malpli, la Katekismo de la Katolika Eklezio jam klare estas la primara fonto por la konatiĝo kun la instruaĵoj de la katolika eklezio kaj ĝeneralaj kaj apartaj; temas, fakte, pri oficiala teksto deklarita de papo en la menciita Fidei depositum «sekura indiko de la kreda instruo kaj do valida kaj legitima instrumento por la eklezia komunumiĝo».
Kompendio de la katekismo de la Katolika Eklezio
En 2005 estis publikigita «Kompendio de Katekismo de la katolika Eklezio» (Compendium catechismi catholicae Ecclesiae), kiu formulas sintezon de la tuta katekismo. La teksto estis redaktita de speciala komisio instituita de papo Johano Paŭlo la 2-a kaj estrata de tiama prefekto de la Kongregacio por la Doktrino de la Kredo, nun papo Benedikto la 16-a kaj aprobita per motu proprio de la sama papo.
Esperantigitan Kompendion eblas vidi ĉe «Religiaj verkoj" de
.mg
.mg estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Madagaskaro.
Eksteraj ligiloj
סיומת אינטרנט Toppdomän
Fenomeno de 2012
La fenomeno de 2012 konsistis el gamo da eskatologiaj kredoj laŭ kiuj kataklismaj aŭ transformaj okazaĵoj okazus la 21an de decembro 2012. Tiu dato estas rigardata kiel la findato de 5125-jara ciklo en la Mezamerika longkalkula kalendaro. Diversaj astronomiaj paraleligoj kaj numerologiaj formuloj estis proponitaj kiel apartenantaj al tiu dato, kvankam neniuj estis akceptitaj de la scienca komunumo.
Kantono Union (Indianio)
La kantono Union - angle Union County - estas kantono de Usono en la subŝtato Indianio. Ĝi situas en la pleja okcidento de la subŝtato, lime al Ohio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Distrikto Hallein
La Distrikto HALLEIN (germane: Bezirk Hallein aŭ Tennengau) troviĝas en la norda parto de la aŭstria federacia lando Salcburgio. Distrikta ĉefurbo estas Hallein. Areo: 668.31 km².
Béla Bartakovics
Béla Bartakovics [bartakoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bartakovics Béla estis hungara pastro, kanoniko de Esztergom, ĉefepiskopo, membro de Hungara Scienca Akademio. Béla Bartakovics naskiĝis la  1792 en Hungara reĝlando, en Felsőelefánt (nuntempa Horné Lefantovce en Slovakio). Li mortis la 1873 en Eger.
Kantono Union (Indianio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Béla Bartakovics
Biografio
Béla Bartakovics lernis por iĝi pastro en la aktuala hungara ĉefurbo Pozsony, poste li pristudis filozofion en Nagyszombat, teologion en Vieno. Li pastriĝis en 1815. Baldaŭe li atingis diversajn ekleziajn rangojn kaj postenojn, fine li estis ĉefepiskopo de Eger en 1850. Li ĉeestis en 1847 kaj en la sekva jaro en kunsidoj de la hungara parlamento. Li estis mecenato de lernejoj kaj similaj institutoj.
Guano
Guano estas sterko de maraj birdoj (ĉefe kormorano) de Sud-Ameriko, tre forta grasigaĵo.
Ĝi estas nitrogena kaj fosforacida sterko, kiun oni kolektas en la guanejoj ekzistantaj en la pluvo-malriĉa zono de Sud-Ameriko, ĉe marbordo.
Guano estis la sola bazmaterialo de insula Respubliko Nauro, kiu donis la ĉefan monenspezon por la insulo ĝis la jaro 2000.
Polaj eŭro-moneroj
La eŭro (EUR aŭ €) estas la komuna monunuo por 17 el la 27 landoj de la Eŭropa Unio kaj de kelkaj aliaj eŭropaj landoj.
Ĉiuj moneroj havas flankon komunan, kiu montras la valuton de la monero, kaj ĉiu lando, kiu partoprenas la eŭron, havas proprajn desegnaĵojn sur la alia flanko de la moneroj. Ĉi-tiuj varias, ekde simpla montro de la monarĥo (ekzemple Belgio) ĝis tute malsama desegnaĵo ĉe ĉiu monero (ekzemple Italio). Tamen, ĉiuj moneroj iel montras 12 stelojn ankaŭ sur tiu flanko.
Pollando ekde majo 2004 estas ŝtatomembro de la Eŭropa Unio, sed tio ne aŭtomate signifis transprenon de la komuna eŭropa valuto, kvankam la aliĝo estis ligita al deklaro de la pola ŝtato enkonduki la eŭropan valuton dum la venontaj jaroj (kaj tiam ankaŭ havi proprajn polajn eŭro-monerojn).
Pollando tamen ĝis nun ne aliĝis al la Eŭropa Valutoŝanĝa Mekanismo II, kaj daŭre uzas sian nacian valuton, la polan zloton. Membreco en la Mekanismo dum almenaŭ du jaroj estas antaŭkondiĉo por enkonduko de la eŭropa valuto. La pola registaro klare jesas la enkondukon de la komuna valuto, sed ne traktas la temon urĝe. Komence de la jaro 2006 la tiama pola ministrino pri financoj, Zyta Gilowska, diris en intervjuo, ke Pollando ne enkondukos la eŭron antaŭ 2010, kaj ne aliĝos al la Eŭropa Valutoŝanĝa Mekanismo antaŭ 2008.
Konsekvence ankaŭ la estontaj polaj eŭro-moneroj ne jam prezentiĝis, kontraŭe al la najbaraj ŝtatoj Litovio kaj Slovakio, kiuj jes ja jam prezentis siajn naciajn eŭro-monerojn, kvankam ankaŭ ili ne jam akceptiĝis al la Eŭrozono.
NGC 4728B
NGC 4728B (aliaj indikoj — UGC 7992, MCG 5-30-100, KUG 1248+276A, DFOT 91, PGC 43462) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Zsigmond Jakabházy
JAKABHÁZY Zsigmond [jakabha:zj] estis kuracisto, universitata profesoro, korespondanta ano de la Hungara Scienca Akademio (1923). Li naskiĝis en Kiskede la 26-an de majo 1867 kaj mortis en Budapeŝto la 5-an de julio 1945.
Biografio
Zsigmond Jakabházy en 1899 estis habilitita kiel privatprofesoro, poste li iĝis adjunkto de farmaciinstituto de la Universitato Koloĵvaro, en 1913 orda profesoro. Inter 1920 kaj 1937 li instruis farmacion kaj toksikologion en la Universitato Budapeŝto.
Rumjancev-muzeo
Rumjancev-muzeo (Румя́нцевский музе́й) estas  plej abunda  kolekto de libroj, manuskriptoj, pentraĵoj, moneroj, etnaj kaj historiaj materialoj en Rusujo.
Ekde 1861 la muzeo funkcias en Moskvo en belega Paŝkov palaco situanta vidalvide de Kremlo sur alta monteto. La konstruaĵon projektis kaj aperigis en la 18-a jarcento fama rusa arkitekto Vasilij Baĵenov.
Julie de 1862 libraro de la muzeo iĝis aperta por vizitantoj kaj poiome danke al multaj donacoj de mecenatoj akiris statuson de plej riĉa biblioteko en la lando.
En 1924 dum la sovetia reĝimo la biblioteko de la muzeo estis transformita al la Ŝtata Lenin Biblioteko, kiu tiel nomiĝis ĝis 1992. En ĝi oni kolektis libraron en 367 mondaj lingvoj. Ankaŭ ĝi entenas nepran unu ekzempleron de ĉiu libro eldonita en Rusujo.
Kazumasa Uesato
Kazumasa Uesato (上里 一将, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Hokkaido Consadole Sapporo, FC Tokyo, Tokushima Vortis, Roasso Kumamoto kaj FC Ryukyu.
Penjamillo
Penjamillo estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Penjamillo de Degollado. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 067.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16523 loĝantojn. El tiuj estas 7430 viroj kaj 9093 virinoj. La komunumo havas surfacon de 212.11 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 17639 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 37 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.21 % de la loĝantoj.
Entute 13 013 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 11 156 estis alfabetoj kaj 1 851 analfabetoj. Tio signifas ke 14.22 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Ministraro unua de Michel Rocard
La ministraro unua de Michel Rocard estis:
Ĝi oficis de la 10-a de majo 1988 ĝis la 28-a de junio 1988, t.e. dum 49 tagoj.
Ĝi estis nomumita tuj post la reelekto de François Mitterrand kiel prezidento, kaj laŭ la franca tradicio eksiĝis tuj post la deputitara baloto. Prezidento Mitterrand renomumis Michel Rocard ĉefministro, kiu sekve konsistigis duan ministraron.
Eklektikismo (arto)
Eklektikismo (de greke ἐκλεκτός, eklektos, „elektita“) aŭ plurstilismo estas speco de miksita stilo en la belaj artoj, kies trajtoj estas prenitaj de pluraj fontoj kaj stiloj. Konsiderinde, la eklektikismo preskaŭ neniam konstituis specifan stilon en la arto: estas karakterizita de la fakto ke ĉi tio ne estis aparta stilo. Ĝenerale, la termino preskribas la kombinon kun sola laboro de vario de influoj - ĉefe de elementoj de historiaj malsamaj stiloj en la arkitekturo, la pentrarto, kaj la grafikaj kaj ornamaj artoj.
La Eklektikismo estis grava koncepto en la arkitekturo de Okcidento dum mezo kaj finoj de la 19a jarcento, kaj ĉi tio reaperis en nova aspekto en la lasta parto de la 20a jarcento.
Márton Imecs
IMECS Márton (imeĉ) estis rumanihungara inĝeniero pri konstruado, fakverkisto naskiĝinta en Segesvár la 20-an de majo 1909 kaj mortinta en Kluĵo la 22-an de aŭgusto 1984.
Kariero
Imecs Márton diplomiĝis en la Universitato de Kluĵo pri matematiko-fiziko (1931), poste finis la Teknikan kaj Ekonomiksciencan Universitaton de Budapeŝto (1944). Li estis inĝeniero, instruisto pri matemetiko kaj de 1958 li estis ĝis sia pensiiĝo (1971) ĉefdizajnisto-prikonstruadinĝeniero de Maŝinfabriko Tehnofrig de Kluĵo.