cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Baška (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1322 en formo "Bosk". En 1910 loĝis en Baska 240 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Kassa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Baska rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj regionoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 2001 loĝis en Baška 289 homoj, (285 slovakoj, 3 rutenoj, unusola ĉeĥo).
(17674) 1996 YG
(17674) 1996 YG estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Andon
Geografio
Andon situas en la meze-orienta parto de la lando laŭ rivero sur ebenaĵo.
Historio
Andon estis fondita jam antaŭ Kristo, poste li nomiĝis Koĉhan. En 930 post batalo ĉi tie la loknomo jam estis Andon. Baldaŭ la urbo estis centro de la konfuceismo, eĉ akademio estis establita. Ekde la 16-a jarcento la influo de Andon falis. En Andon dum la Korea milito estis grandaj bataloj. Andon akiris urban statuson en 1973. Akvoenergia centralo estis farita en 1976 en la proksimeco.
Ekonomio
Andon estas merkatcentro por la ĉirkaŭaj agrikulturaj areoj, same ankaŭ grava turisma kaj kultura centroj. La naciaj koreaj maskoj estas popularaj inter la turistoj. Kelkaj apudaj vilaĝoj estis deklaritaj Monda Heredaĵo de UNESKO en 2010.
Bühler AR
Pri la komunumo
Bühler estas komunumo en Kantono Apencelo Ekstera, Svislando. Ĝi havis 1628 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Bühler situas inter Teufen kaj Gais ĉe la bordo de la rivero Rotbach, alfluanto de Sitter.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bühler limas en nordo al Speicher, en nordoriento al Trogen, en sudoriento al Gais, en sudo al Schlatt-Haslen (AI), kaj en nordokcidento al Teufen.
Trafiko
Bühler situas ĉe la mallarĝspura trajnlinio de la Apencelaj Fervojoj de Gais al Altstätten.
Historio
La nomo Bühler devenas de Ullrich Büllershoff, kiu estis menciita la unua fojon en 1479. Plifrue la vilaĝo nominĝis Roten. La unua dokumenta mencio datas kiel Roter rod el la jaro 1420.
Bühler apartenis unue al Trogen kaj poste al Teufen. Post pluraj provoj en la jaro 1723 estis konstruita aparta preĝejo en Bühler, per kio Bühler sendependiĝis kaj fariĝis samtempe propra politika komunumo.
Andon
Eduko, religio
La nacia universitato pri la korea folkloro funkcias ekde 1979. Andon estas katolika diocezo.
MIA
La vorto havas plurajn signifojn:
Andon
Klimato
En Andon jare oni mezuras precipitaĵojn po 1066 mm. En ĉiuj monatoj pluvas aŭ neĝas, sed inter majo-septembro pli ofte. La averaĝtemperaturo estas 12 °C, tio varias inter 6-18 °C. Inter decembro-marto ofte frostas.
21
En la jaro 21 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
20er
Norda Sumatro
La plimulton de la provinca surfaco okupas la montaro Barisan, kiu etendiĝas tra la insulo. Vulkanaj formacioj karakterizas la surfacon, la plej fama estas la lago Toba, kiu kreiĝis per amasa vulkana erupcio ĉirkaŭ 74 000 jaroj. La provinco inkluzivas ankaŭ la insulon Nias.
(39294) 2001 DB33
(39294) 2001 DB33 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, kvankam ĝia discentreco estas relative malgranda.
Norda Sumatro
Norda Sumatro estas la plej multnombre loĝata provinco de Sumatro. Krom malajoj en la montoj ankoraŭ vivas la popolo de batakoj.
(39294) 2001 DB33
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Norda Sumatro
Administra divido
Regentecoj estas ruraj provincoj, kiaj Deli Serdang.
Witold Kieżun
Witold Jerzy Kieżun (naskiĝis la en Vilno, mortis la ) estis pola ekonomikisto, profesoro de ekonomiko, teoriisto pri gvidado, reprezentanto de la pola prakseologia skolo, kadre de kiu disvolvas teorion de organizado kaj gvidado, disĉiplo de Tadeusz Kotarbiński kaj Jan Zieleniewski, soldato de Pola Enlanda Armeo, subleŭtenanto dum la dua mondmilito, partoprenanto de la ribelo de Varsovio, enprizonigito de sovetaj gulagoj. Scienca laboranto de la Akademio de Leon Koźmiński en Varsovio.
Vivo
Filo de Witold kaj Leokadia Bokun. En 1931 translokiĝis kun la patrino al Varsovio. En 1939 akiris abituron. Post eksplodo de la dua mondmilito, dum la germana okupado laboris kiel vitro-laboranto kaj kontrabandis subteran gazetaron. De 1939 partoprenis konspiran agadon. Samtempe lernis kaj en 1942 finis studojn en Lernejo pri Konstruado de Maŝinoj kaj Elektrotekniko akirante diplomon de teknikisto – inĝeniero pri maŝinkonstruo. Samjare ekstudis en Jura Fakultato de la sekreta Varsovia Universitato. Servis en Pola Enlanda Armeo. De 1944 lia loĝejo estis deponejo de armiloj. De aŭgusto 1944 batalis en la ribelo de Varsovio kiel kaporalo substandardisto kun pseŭdonomo "Wypad". Servis en taĉmento por specialaj taskoj. Interalie partoprenis en operaco de la konkero de Ĉefa Poŝtoficejo kaj de Polica Komandejo. Memstare prenis al mallibero 14 germanajn militkaptitojn (gajninte 14 karabenojn kun 2000 kugloj de municio). Aŭguste 1944 distingita per la Batal-Kruco. La 23-an de septembro 1944 estis persone distingita dum la bataloj de generalo Tadeusz Komorowski per la Milita Ordeno Virtuti Militari, kaj oktobre 1944 avancita ĝis grado de leŭtenanto.
Post la ribelo fuĝis de la germana transporto veturanta soldatojn-ribelantojn al militkaptitejoj. Alvenis al Krakovo, kie kontaktiĝis kun la tiea Enlanda Armeo. Marte 1945 pro perfido estis arestita de soveta NKVD. Dum enketado malkaŝis neniun nomon, nek konfirmis sian subteran agadon (konforme kun la malpermeso malkaŝiĝi, eldonita de generalo Leopold Okulicki). La 23-an de majo 1945 estis transportita tra Siberio al la soveta gulago en Krasnovodsk en Turkmena Soveta Socialisma Respubliko (nun Turkmenio), rande de la dezerto Karakumo. Tie spertis ekstreman formon de elĉerpiĝo. Malsana je pneŭmonito trafis al la tendara "malsanulejo", kie dum 4-monata restado trapasis plue 5 malsanojn: tifoida febro, skabio, beribero - la ekstreman formon de avitaminozo.
Al Pollando revenis pro amnestio en 1946. Ankoraŭ estis enprizonigita.
Frederiko Vilhelmo (Saksio-Meiningen)
Friedrich Wilhelm von Sachsen-Meiningen (naskiĝis la en Ichtershausen, mortis la  en  Meiningen) estis de 1743 ĝis sia morto duko de la Duklando Saksio-Meiningen, Germanujo, originante el la dinastio de la ernestidaj Wettinoj.
Vivo
Friedrich Wilhelm estis filo de Bernardo la 1-a (Saksio-Meiningen) kaj de ties unua edzino Marie Hedwig (Hessen-Darmstadt). Pro mankanta regulo pri unuenaskiteco li ekrajtis post la patra morto en 1706 kunregadi. Laŭdire apenaŭ talentite kaj tute malmemstare li rezignis pri tiaj rajtoj en favoro de la ambicia kaj pli maljuna frato Ernesto Ludoviko la 1-a en 1707 kaj denove en 1717. Sed post ties morto en 1724 Frederiko Vilhelmo iĝis, kune kun duko Frederiko la 2-a de Saksio-Gotao-Altenburg kuratoro de la nevoj Ernesto Ludoviko la 2-a kaj Karlo Frederiko. Tiukuntekste li dependigis sin de la gotaa duko kaj cedis al li vole nevole multege da influo politika. Pluse lia pli juna duonfrato Anton Ulrich procesis pri la rajto de kunregado.
Post la morto de la nevo Karlo Frederiko en 1743 Frederiko Vilhelmo finfine iĝis duko. Ĉar post la morto de Karlo Frederiko ankaŭ regulado pri unuenaskiteco ekmalgravis, Frederiko Vilhelmo regadis kune kun la duonfrato Anton Ulrich. Post la seninfana morto de Frederiko Vilhelmo en 1746 regis la laste menciita, Anton Ulrich, eĉ sole. La malklaraj cirkonstancoj pri internaj kaj eksteraj aferoj damaĝis glatan politikan regadon en la tuta lando tamen.
Kálmán Tellyesniczky
Kálmán Tellyesniczky [tejeŝnicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tellyesniczky Kálmán estis hungara kuracisto, anatomo, histologo, profesoro.
Kálmán Tellyesniczky naskiĝis la 1868 en Hungara reĝlando en Élesd (nuntempa Aleșd en Rumanio). Li mortis la 1932 en Szentendre.
Biografio
Kálmán Tellyesniczky akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1892. Post siaj studoj li esploris kaj instruis en anatomia universitata instituto. En 1899 li akiris la instruan rangon privata profesoro, en 1906 titulara eksterordinara profesoro, en 1911 publika ordinara profesoro. Li instruis ankaŭ en Reĝa Industriarta Altlernejo kaj Veterinara Altlernejo de Budapeŝto (1906-1911). Li sinmortis.
Konvolvulacoj
La konvolvulacoj (Convolvulaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo solanaloj (Solanales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 60 genrojn kaj preskaŭ 1300 speciojn,. Ĝia tipa genro estas konvolvulo.
Savjolovskaja (BKL Moskvo)
Savjolovskaja (Савёловская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-oriente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Konvolvulacoj
En tiu familio estas herbaj plantoj, plejmulte grimpantaj aŭ rampantaj, arbetoj, lianoj aŭ arboj, kiuj vivas en kontinentaj ĝis tropikaj zonoj.
Plej konataj estas ipomeo kaj ties specio batato. Specioj de ipomeo produktas ergolino simila LSD kaŭzita de epifita fungo, Clavicipitaceae.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (22 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Socol
Socol [sokol] (hungare: Nérasolymos) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Oraviţa. En 1910 ĝi havis 1 995 loĝantojn [serboj, hungaroj); en 1992 891 (serboj, rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1472. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Baziaş, Câmpia kaj Zlatiţa.
Moderna filozofio
La Moderna filozofio konvencie komenciĝas kun la Humanismo (15-a jarcento p.K.) kaj kun la revalorigo de la homo kaj ties sperto eminente tera kvankam neekskludanta la integran destinon de la homo, kaj finiĝas kun la figuro de Immanuel Kant (1724 - 1804), la pensulo kiu malfermos la vojojn al Romantikismo kaj al la nuntempa filozofio. La trajto plej distinga estas fakte la intensigita antropocentrismo, kiu en iuj pensuloj, precipe ĉirkaŭ la finiĝo de la 18-a jarcento, kun la klerismo albordiĝas al la relativismo kiu iuaspekte similas al tiu de pozitivismo kaj de la hodiaŭa filozofio.
Humanismo kaj renesanco
En Italio filozofiis Marsilio Ficino kaj Johano Piko de la Mirandolo. Ficino konceptis platonismon kiel veran kaj propran propedeŭtikon al la kristana kredo, titolante sian precipan verkon Theologia platonica. Sammaniere Piko celis akordigi platonismon kun aristotelismo, ekzaltante la homon pro la fakto ke nur lin Dio provizis per la dono de la libero. La Pika filozofio, spite de iu indulgo ĉe najvecaj kredaĵoj, pro mensa proceduro kaj filozofiaj atingoj estas kalkulita inter la kristanaj humanistoj.
En tiu renovigita kultura etoso reprenis vigoron la emblema disciplino de tiu periodo: alkemio kiu rolis kelkmaniere antaŭesplorista fazo de la kemio kaj de la moderna scienco. Kultisto pri alkemio estis aparte Giordano Bruno, kiu atribuis al la senlima spaca kontinuo la karakterizon de senfineco kontraste kun la skolastikuloj kiuj atribuis al la senlima spaco karakterizon de fineco. Se la spaco estas senfina, nenio estas centra kaj do la tero perdas sian “orgojlan” centrecon al ĝi asignitan de la samtempa geocentrismo.
La scienca revolucio
En tiu etoso, pri aparta rolo taskiĝis la scienco, kiu, malproksimiĝante el aprioraj sistemoj kaj vizioj transcendaj, nome startante kaj procedante kun la sola racio, adresiĝas ĉiam pli al la esplorado de la kampo de la naturo pere de matematikaj kaj fizikaj instrumentoj, danke al la novaj malkovraĵoj aŭ deduktaĵoj de scienculoj kaj pensuloj kiel pastro Koperniko, Francis Bacon, Galilejo, Kartezio, Newton.
Dum en la klasika filozofio la plej sekvata scienca metodo estis konsiderita tiu matematika-dedukta, bazita sur la aristotela idealo celanta atingi la esencon de la realo pere de procedo demonstra, en la moderna epoko oni pli estimas kaj uzas tiun “eksperimentan”: oni komencas taksi scienca kaj valida nur la amplekson da scioj fontigitaj per la esplora eksperimenta sperto. Kaj ĉar ĉiu eksperimento devas esti gvidata de komenca “hipotezo”, sekvanta antaŭestablitajn kriteriojn, la nova scienca metodo eknomiĝas hipoteza-eksperimenta.
Galileo Galilei, la unua, projektis analizon limigitan al la aspektoj kvantaj de la realo, rezignante al la scio pri la aspektoj kvalitaj kaj pri la esencoj (kiuj estis la celo de la klasika scienco). Kun Galilejo al la matematiko estis ĉiukaze asignita fundamenta rolo. Oni povas diri ke li kunigis la avantaĝojn de la matematika metodo al tiuj de la eksperimenta. Sufiĉas pensi al la leĝoj pri falo de la pezaĵoj, ellaboritaj de Galilejo antaŭĉio kiel matematika hipotezo, kaj poste kontrolitaj per eksperimentoj intence pretigitaj.
Samtempa de Galilejo estis Francis Bacon, kiu aparte polemikas kun la matematika-dedukta metodo de Aristotelo. Bacon lokigas la intuicion fundamento de la scienco, nome la procedo kiu iru el apartaj kazoj al la universalaj leĝoj. Li provis konstrui rigoran metodon (la'Organum), al kiu li intencis revenigi ĉiujn aspektojn de la realo, pere de kiu povi eviti tiujn antaŭjuĝojn (la Idola) kiuj barus la realan percepton de la fenomenoj de la naturo. Sekve ankaŭ Newton adheros al la indukta metodo de Bacon; rimarkindas ke ankaŭ Newton utiligas matematikon por priskribi naturajn fenomenojn (oni memoru la leĝojn de la gravito), sed kun li ekfalas tiu fido je iu matematika strukturo de la universo kiun ankoraŭ Galilejo starigis ĉe la bazo de sia pruvometodo.
Kartezio kaj raciismo
Kartezio konvinkiĝis ke la baza kriterio de la vero estas la evidento, nome tio kio aperas simple kaj sendiskute certa. Antaŭe li formetis la ideon ke la evidento fontas el la sensa percepto, aŭ ankaŭ el la matematikaj kaj geometriaj scioj, poste li konvinkiĝis ke la sola certeco kiu restas al la homo kuŝas en la fakto de la dubo ĉar en la dubo oni ne povas dubi pri la dubo mem. Li certasence reprenis Aŭgustenon, sed reversante la perspektivon: laŭ Aŭgusteno, fakte, la dubo estis esprimo de vero (kaj tiu ĉi restadis integra); Kartezio, male, asertas ke la dubo fontigas la veron, nome “antaŭas” la veron mem. La fakto de la dubo (Cogito = mi pensas) permesas dedukti la eston aŭ la veron:  Mi pensas do mi estas. La dubo tial fariĝas “metoda”: kaj ĝi atingas la pravigon por si mem (kaj ne sur la bazo de la vero), ĝi taskiĝas en la distingo de la vero kaj malvero.
El tio devenis rompo inter la dimensio gnoseologia (nome pri la sfero de la kono) kaj tiu de la ontologia, inter la res cogitans kaj la res extensa (inter la realo pensanta kaj la realo spacokupanta), pro la fakto ke la esto rezultas submetita al la penso, kaj la vero objekto posedebla.
Parolante pri la certeco pri si, Kartezio tial konfluas ĝis, formulante tri ontologiajn pruvojn, al la certeco pri la ekzisto de Dio, kiu en lia koncepto estas bono kaj do ne povas trompi la homon: Dio mem sin farus garantianto pri la metodo, ebligante ke la filozofo pliprocedu en la konstruo de sia “establo de scio”. Tiamaniere li falis, laŭ la juĝo de iuj liaj samtempuloj, en eraran rondon: nome startante el la logiko de sia penso li atingas la pruvon pri la ekzisto de Dio, sur kiu baziĝas por monstri la ĝustecon de sia logiko.
Laktancio
Laktancio, aŭ plej komplete Firmiano Lucio Cecilio Firmiano Laktancio, naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 250, en pagana familio, estis lernanto de Arnobio en Sicca Veneria, nun Le Kef en Tunizio, kaj forpasis en 327 en Gaŭlio. Pro sia famo oratora li estis, per konsilo de Arnobio, alvokita de Diokleciano al Nikomedio, de Bitinio, ĉefurbo de la orienta parto de la Romia Imperio kaj oficiala rezidejo de la imperiestro, kiel instruisto pri retoriko (ĉ. 290).
Moderna filozofio
Kartezio kaj raciismo
La pozicio de Kartezio pro tio ricevis la kritikojn de Blaise Pascal, apoganto de la reveno al la tradicio aŭgustena: laŭ Pascal, Kartezio eluzis Dion kiel ilon anstataŭ kiel celon. Pascal estis, krome, semanto de anticipaj spuroj de kristana Ekzistadismo, kiu ŝuldas al la racio la kulpan pretendon baziĝi nur sur sin mem.
Laktancio
Tamen li estis devigita forlasi sian oficon en 303 pro la denova persekutado kontraŭ kristanismo al kiu li konvertiĝis. Laktancio forlasis, tial, Bitinion en 306, por tien reveni post la edikto de tolero de Galerio. En 317 Konstanteno la Granda lin venigis en Treviron en Gaŭlio, por dome instrui lian filon Krispon.
Moderna filozofio
Spinoza kaj Leibniz
Ankaŭ la nederlandano Spinoza engaĝiĝis ripari la supozitajn erarojn de Kartezio, remetante Dion kaj intuicion supre de la racia penso, tiel li povis reenkonduki al unusola principo, nome al unusola substanco, la dualismon kiun Kartezio postulis enirigante res cogitans (la aĵon pensantan) kaj res extensa (la aĵon spacan). Spinoza plenumis originan sintezon de la nova scienco de sia tempo kaj de la tradicia metafiziko (precipe tiu de novplatona stampo). Li reestablis la integrecon de la kartezia racieco identigante la penson kun la esto, kaj eĉ Dion kun la naturo. Tia panteismo ne signifis tamen, laŭ li, materiismon ĉar Spinoza ĉiam postulis la antaŭecon-prioritaton de Dio kaj de la Spirito rilate la naturon, neniam konceptatan aŭtonoman aŭ memelstariĝantan.
Maqueda
Maqueda [makEda] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Moderna filozofio
Spinoza kaj Leibniz
Nova tipo de racieco estis ellaborita de Gottfried Wilhelm Leibniz, sed pli artika kaj kapabla akordigi la spinoza-an unuecon kun la plurfaceta realo, kiu garantiu la liberan volonn de la unuopuloj: kvankam subdividante la Eston laŭ sennombraj monadoj, ĉi tiuj laŭ Leibniz estas ĉiuj koordinataj laŭ harmonio antaŭestablita de Dio. Polemikante kun la empiriismo de Locke, Leibniz reasertis la platonan tezon de denaskismo rilate la scikapablon, subtenante ke la scio ne estas simpla ricevo de datumoj, sed aktiveco memkonscia kiu malkovras la logikajn rilatojn ekzistantajn inter la ideoj. Leibniz kritikis Kartezion, laŭ kiu ekzistis nur ĉio pri kio oni havas konscion (kaj do se oni ne havas konscion pri io, ne aserteblas ekzisto de ĝi) : Laŭ Leibniz, male, ekzistas ankaŭ la pensoj nekonsciaj. La leibniza mondo, animata de sennombraj fortoj, estis portanto de substanca optimismo, rezultante el la teodikeo, doktrino per kiu li provis igi komprenebla ankaŭ la malbonon en la mondo danke al la fakto ke Dio, inter la senfinaj mondoj eblaj, fine decidis krei la plejbonan.
Laktancio
Pro la eleganta stilo kaj arta frazaranĝo Laktancio gajnis la kromnomon de “kristana Cicerono” ĉe la plej renomaj kreruloj de la Renesanco, ĉe Anĝelo Poliziano kaj Johano Piko de la Mirandolo precipe.
Maqueda
Toponimio
La termino "Maqueda" devenas, laŭ la radiko mkd, de la araba "Maqqada", kiu signifas 'estabila', 'firma', 'fiksa'. Aliaj fakuloj ne samopinias kun tiu interpreto. Tiele Corominas opinias ke devenas el araba, sed el radiko kyd, tio estas Maqueda el Makîda kiu signifus 'fortikaĵo', 'strategia', 'ruze konstruita'.
Moderna filozofio
Empiriismo anglosaksa
Ĉiam en Anglio oni konstatis, samtempe kun la naskiĝo de empiriismo, la naskiĝon de la tezo laŭ kiu la scio ne devenas el ideoj kunnaskaj en la intelekto kaj alireblaj pere de intuicio sed per la ago de la sensoj kaj tiel estis proponita neta apartigo iner esto kaj penso, aŭ inter la sperto unuflanke kaj la menso aliflanke, kiu rezultas esti “modlita” kiel matrico. La esto tial estas identigita kun la konstato: kio ne estas konstatebla, “pozitive” eksperimentebla, ne havas valoron, nek povas konfidi objektivan valoron al la homa penso; tio estis ĝuste la kontraŭo de la “negativa” (apofata) teologio. La unua elstarulo de empiriismo estis Locke.
Laktancio
Verkoj
Konserviĝis ĝis nia epoko:
Maqueda
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Maquedanos. La censita populacio en 2011 estis de 563 loĝantoj kaj la denseco estas de 7,22 loĝ/km².
Moderna filozofio
Empiriismo anglosaksa
Komence de la 18-a jarcento allogiĝis al empiriisma fluo ankaŭ la ekleziulo George Berkeley, kiu provis reirigi la sensan sperton al la spirita principo, nome Dio, asertante ke esse est percipi (la esto estas percepto), nome ke la sensa sperto estas eĉ kreanto de la esto. Estis finfine la skota David Hume kiu enkondukis empiriismon al la ekstremaj konsekvencoj, subtenante ke ne eĉ la sensa sperto povas konfidi objektivan valoron al homa scio, ĉar temas pri du niveloj komplete apartigitaj: laŭ Hume, tio kion oni taksas fundita ĉar racia, estas, male, frukto de instinkto, nome de kutimo kiu havas neniun ligon kun la realo. Ekzemple, la rilato kaŭzo-efiko kiu ligas inter si du fenomenojn, laŭ Hume, havas neniun valoron objektivan, sed ĝi ŝuldiĝas al puŝo-altiro tute subjektiva: la ideo kiu ligas la du fenomenojn, do, havas neniun logikan fundamenton, sed naskiĝus el la fakto ke ili sin montras kutime okazantaj sinsekve.
Modrá (Jílové)
Modrá (Riegersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Jílové. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidente de Jílové. Ĝi troviĝas en valo de rojo Jílovský potok. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/13. Estas ĉi tie registritaj 143 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Moderna filozofio
Klerismo
En Francio, Italio, Germanio, Belgio, Hispanio dume disvolviĝis la movado de klerismo, kies plejgravaj epigonoj estis Voltaire, Rousseau, kaj Charles Montesquieu. Klerismo intencis unuanivele elstarigi la racion, pensitan kiel racion “direktatan”: se fakte, unuflanke ĝi referencis al la humanismo per la atribuo al la homo apartan centrecon, aliflanke ĝi tamen ne nur celis dekroĉi la racion el ĉiu transcenda startvidpunkto, sed ankaŭ juĝi ĝin nebezonata aŭ senutila se ne malutila. Tion atestas la kritiko al la pozitivaj religioj kaj ĝenerale al la metafizikaj sistemoj.
Modrá (Jílové)
Modrá situas en katastra teritorio Modrá u Děčína kun areo 4,44 km². En la katastra teritorio Modrá u Děčína situas ankaŭ Kamenec.
Moderna filozofio
Klerismo
Alia baza temaro de tiu periodo de la filozofio estas la politika lukto: okazas ĝuste en tiuj jarcentoj ke disvolviĝas la plej varia kaj signifa okcidenta politika pripensado, kiu en la moderna epoko antaŭe naskiĝis pere de Niccolò Machiavelli, poste pasigis tra la proponoj monarkiismaj kaj absolutismaj de Hobbes, pliposte pridiskutis la unuan “liberalan” ideon de Locke, kaj nun fine per Montesquieu kaj Rousseau flegas la ideon de iu socio kreita laŭ la kriterioj de la racio.
Modrá (Jílové)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1455.
Berbești (Maramureș)
Berbești [berbeŝtj] (hungare: Bárdfalva) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 2264 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 1771. Ĝia unua mencio skribe estas en 1387. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Máramaros vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Giulești.
La vilaĝo dividiĝas en plurajn kvartalojn: Josani, Valea Glodului, Poderei, Hagău, Gorgan, Capu Câmpului, Susani, Valea Arji, Arini, Mociră.
Moderna filozofio
Klerismo
La kritiko kontraŭ superstiĉo foje fariĝis kritiko kontraŭ la religio mem, eĉ kontraŭ la ebleco de religio revelaciita.
MIB
La vorto havas plurajn signifojn:
Moderna filozofio
Kritikismo de Kant
En la kornico de klerismo eniriĝas, ĉe la finiĝo de 18-a jarcento, la pripensado de Immanuel Kant, provokita de la skeptikismo de Hume. Spite de sia ŝulda admiro pro lia liverita okazo foriĝi el sia dogma sonĝo, Kant lin kritikas rimarkigante liajn kontraŭdirojn: Hume pretendis atingi la objektivecon el vidpunkto siavice neobjektiva (aŭ “trans-“objektiva), spite de la fakto ke Hume mem estis deklarinta ke temis pri neebla vidpunkto. Akceptinte ke la objektiveco estas nekonebla, fakte, Hume, per tiu objektiva juĝo kaj, plue, per la senvalorigo de la principo de kaŭzeco, praktike tiujn valorigis, precipe la principon de kaŭzeco, opiniante ke ĝia fonto troviĝas en la kutimo. Hume, entute, estis viktimo de la metafizika antaŭjuĝo, nome de la maniero abstrakta kaj fora de objektiveco. Kant tiam sin proponas transpasi la racion tra la kritikisma ekzamenado, kion li faris en la verko “Kritiko pri la pura racio”, por senmaskigi ĝian pretendon elstariĝi kiel aŭtonoma entaĵo, kiu transiras la limojn de sia kompetenteco. Kant elektis sian taskon: esplori ne la veron, sed la eblon de aliro al la vero.
Por solvi la kontraŭdirojn inter raciistoj kaj empiriistoj, Kant realigis la kopernikan revolucion de la penso, asertante ke se unuflanke raciismo ne estas aŭtonoma sed bezonanta la sperton por aspiri al la objektiva scio, aliflanke estas ĝuste la persensa sperto kiu estas modlita de la racio, kaj ne la kontraŭo.
La elstareco de Kant kuŝas precipe en la Kritiko pri la racio praktika pro la graveco atribuata al la morala sento, fondante ankaŭ sur la racio la etikan agadon: la morala leĝo kiun la racio al si donas, kaj al kiu ĝi spontanee obeas, fariĝas laŭ Kant universala kaj necesa garantio de la libereco, de la anima senmorteco kaj de la ekzisto de Dio, objektivoj neatingeblaj per la uzo de la pura racio.
Aliaj filozofiaj movadoj
Konfidanto en la metafiziko estas ankaŭ Giambattista Vico, kiu tamen timas ke la filozofia sistemo de Kartezio ne kapablas atingi la bordojn de la metafiziko: lia “Scienza Nuova” klare rekuperas kaj konfirmas, per novaj vojoj, la antikvajn metafizikajn tezojn.
Ekstrema kritikanto de la scienca esplora metodo, kiun la aristotela tradicio ankoraŭ malpermesis plikreskigi la sciencajn konojn, estis la Abato Pierre Gassendi; sed lia filozofia engaĝiĝo celis akordigi sciencon kaj filozofion startante el la skeptikismo kaj rifuzante ĉiujn auctoritates (antikvaj normoj sugestitaj de antikvuloj).
Laktancio
Verkoj
Perdiĝis verkoj de la pagana periodo kaj leteroj, necertas la atribuado al Laktancio de la poemeto en 85 distikoj De ave phœnice (Feniksa birdo), kie la mito de la fenikso estas similigata al la pasiono, morto kaj resurekto de Jesuo Kristo.
Maqueda
Situo
Maqueda estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 501 m; je 45 km el Toledo, provinca ĉefurbo, kaj je 80 km el Madrido, la ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 78 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°3′53″ N 4°22′18″ Ok.
Zumholz
Pri la komunumo
Zumholz estas komunumo en la distrikto Sinĝino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 421 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Laktancio
De ira Dei
Tiu verko, afina al la du antaŭaj tone kaj teme, estis redaktita ĉirkaŭ 312. En ĝi Laktancio, kontraŭmetiĝante kontraŭ stoikistaj kaj epikuranaj tezoj, ke akcepteblas la dia kolero, kiel esprimo de opono kaj refuto de la malbono, kaj ke Dio punas la homan kulpan kaj pekintan pro la eterna dia justeco, celanta per tio restarigi la ordon endanĝerigitan per ekaperiĝo kaj elstariĝo de la malbono. Latina teksto
De mortibus persecutorum
Verko necertege atribuebla al Laktancio, elplumigita ekde 318 al 321, la aŭtoro alfrontas la problemon pri la imperiestraj persekutantoj kontraŭ la kristanoj. La imperiestroj konduktis perfide kaj malhonore ankaŭ laŭjuĝe de la romia historio, sed antaŭe aŭ poste ili ĉiuj estis trafitaj de la dia puno kaj konkludis tragikmaniere sian vivon, ofertante al la posteularo klaran kaj ekzemplan admonon. Latina Teksto
Divinæ institutiones
Tiu verko almondiĝis inter 304 kaj 313 en sep libroj, el kiuj plimalfrue Laktancio mem eltiris unulibran kompendion: en ĝi li polemikas kontraŭ la paganaro, refutante la fundamentojn kaj la kulton de ĝia religio kaj sisteme prezentante la kristanan doktrinon. Al la unua celo Laktancio dediĉas la unuajn tri traktatajn librojn (De falsa religione, De origine eroris, De falsa sapientia), al la alia celo la ceterajn kvar (De vera sapientia et religione, De justitia, De vero cultu, De vita beata). Laktancio eksplicite klarigas la celojn de la verko kiam estas dirate ke mem skribas:”: “Ut docti ad veram sapientiam dirigantur et indocti ad veram religionem (por ke instruitoj al vera saĝo estu direktataj kaj neinstruitoj al vera religio.
Aparte aprecinda estas lia provo rekuperi kaj enpreni, en la novan kristanan veron, la valorojn de la kulturo kaj civilacio de antikvuloj, inkluzive de filozofiaj spekulativaĵoj. Latina teksto
Zumholz
Geografio
Zumholz situas ĉe la norda marĝeno de la Friburgaj Antaŭalpoj okcidente de la rivero Sinĝino, kiu formas ĝia orientan limon. La komunumo konsistas el la vilaĝo Zumholz, la vilaĝetoj Brand kaj Speisematt, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,89 km², de kiuj 17,8% estas kovritaj de arbaro, 71,2% servas por agrikulturo kaj 7,9% por setlado.
Laktancio
Stilo
El literatura vidpunkto, oni rimarkigis kiel Laktancio estas esence retoro: konvertiĝinte ankaŭ li, kiel Arnobio, jam antaŭe kun la aĝo, same kiel sia majstro li estas ankoraŭ ligita al la argumentaj kaj teoriaj skemoj de la klasika kulturo, aparte de novplatonisma. Lia stilo estas ĉiukaze flua dum lia argumentado estas konvinka kaj sekvas precizan logikan fadenon, laŭ la retorikaj reguloj. La provo de asimilo de pagana kulturo en tiun kristanan emerĝas ankaŭ el la imito de la stilo de Marko Tulio Cicerono.
Zumholz
Najbaraj komunumoj
La komunumo Zumholz limas en nordo al Alterswil, en oriento al Guggisberg, en sudoriento al Plaffeien, en sudokcidento al Oberschrot, kaj en okcidento al Brünisried.
Trafiko
Tra la komunumo kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 177 de Tafers al Plaffeien. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 troviĝas en Düdingen proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de la komunumo. Per la buslinio de Friburgo tra Tafers al Plaffeien kaj la lago Schwarzsee la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Moderna filozofio
Aliaj filozofiaj movadoj
Nikolao Malebranche proponis tiun kiun oni poste difinis Okazismo, nome: ĉiuj sensaĵoj estas okazo por ke Dio perceptigu al la menso la ideojn.
Maqueda
Geografio
La municipo troviĝas situanta «sur monteto kaj ties deklivaroj, ĉe la rojo samnoma kaj ĉe la ĝenerala ŝoseo de Ekstremaduro». Ĝi apartenas al la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Escalona norde, Quismondo kaj Santa Cruz del Retamar nordorente, Portillo de Toledo oriente, Novés sudoriente, Santo Domingo-Caudilla sude, Santa Olalla sudoriente kaj Hormigos okcidente, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Tra la municipo fluas la rojoj Molinillo (Mulejeto) kiu enfluas en tiu de Gualavisa, kaj tiu kun tiuj de Aljama kaj Prada, en Grande.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Palestina kuirarto
Palestina kuirarto konsistas el manĝaĵoj de aŭ komune manĝitaj de palestinanoj - kiuj inkluzivas tiujn, kiuj vivas en Palestino, Jordanio, rifuĝejoj en proksimaj landoj same kiel de la palestina diasporo. La kuirarto estas disvastigo de la kulturoj de civilizoj kiuj loĝis en la regiono de Palestino, precipe dum kaj post la islama epoko komenciĝante per la araba konkero de umajadoj, poste la eventualaj persaj influoj de la abasidoj kaj finiĝantaj per la fortaj influoj de turka kuirarto, pro de la alveno de la otomanaj turkoj. Ĝi similas al aliaj orientaj kuirartoj, inkluzive de libana, siria kaj jordana kuirartoj.
Maqueda
Historio
Estas restaĵoj de epoko de la Romia Imperio.
Palestina kuirarto
Kuiradaj stiloj varias laŭ regiono kaj ĉiu speco de kuirstilo kaj la ingrediencoj uzataj estas ĝenerale bazitaj sur la klimato kaj loko de la aparta regiono kaj pri tradicioj. Rizo kaj variaĵoj de kibeoj estas oftaj en Galileo. Cisjordanio devigas sin ĉefe al pli pezaj manĝoj, kiuj uzas la tabunon, rizon kaj viandon kaj marbordaj loĝantoj ofte fiŝojn, aliajn mariskojn kaj lentojn. La Gazaa kuirarto estas variaĵo de la Levantena kuirarto, sed estas pli diversspeca en marmanĝaĵoj kaj spicoj. La loĝantoj de Gazao ege konsumas kapsikojn. Manĝoj estas kutime manĝataj en la hejmo sed manĝado elstaras precipe dum festoj, en kiuj oni uzas malpezajn manĝojn kiel salatojn, trempitajn panojn kaj viandopecojn sur stangaj bastonetoj.
La areo ankaŭ gastigas multajn desertojn, kiuj iras el tiuj faritaj regule kaj tiuj kiuj ofte estas rezervitaj por la ferioj. La plej multaj palestinaj dolĉaĵoj estas pasteĉoj plenaj de dolĉigitaj fromaĝoj, daktiloj aŭ diversaj nuksoj kiel migdaloj, juglandoj aŭ pistakoj. Trinkaĵoj ankaŭ povus dependi de ferioj kiel ekzemple Ramadano, kiam karoba, tamarinda kaj abrikota sukoj konsumiĝas ĉe sunsubiro. Kafo estas konsumita dum la tuta tago kaj likvoro ne estas tre ofta inter la loĝantaro, tamen kelkaj alkoholaj trinkaĵoj kiel arako aŭ biero estas konsumitaj de kristanoj kaj de malpli konservativaj islamanoj.
Maqueda
Historio
La loko estis konkerita de la reĝo Alfonso la 6-a en 1083. Ĝi estis ĉefloko de la Komunumo de Maqueda. En 1177 ĝi estis donata al la Ordeno de Kalatravo fare de Alfonso la 7-a.
Zumholz
Historio
Dum mezepoko Zumholf apartenis al la Senjorujo Plaffeien, kiu en la jaro 1442 fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Friburgo. Zumholz dokumente menciiĝis la unuan fojon en la jaro 1705. En la jaro 1832 Zumholz konstituiĝis kiel aparta komunumo en la Germana distrikto de Friburgo. Surbaze de la nova konstitucio de 1848 ĝi estis atribuita al la nove kreita distrikto Sinĝino.
Maqueda
Historio
Karlo la 1-a kreis la Duklandon de Maqueda en 1530 por Diego de Cárdenas, superulo de Leono, kaj Teresa Enríquez.
Ĉirkaŭ 1500 la praavo patrina de Cervantes, Diego Sánchez de Cortinas, postenis kiel provoso en la fortikaĵo de Maqueda.
En 1780 incendio detruis tute la monaĥinejo de Franciskaninoj kiuj devis translokiĝi al alia de la sama ordeno en La Puebla de Montalbán.
La vilaĝo apartenis dekomence al la provinco de Madrido sed poste pasis al la provinco de Toledo post la reformo de Floridablanca de 1787.
Referencoj literaturaj
La dua ĉapitro de la novelo Lazarillo de Tormes (1554) okazas en Maqueda, kie Lázaro eniras al servo de kleriko.
22
En la jaro 22 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
20er
Reĝa Muzeo de Paleontologio Tyrrell (Kanado)
Reĝa Muzeo de Paleontologio Tyrrell situas en Provinca Parko Midland apud Drumheller, en Alberto (Kanado). Ĝi estas konata tutmonde kiel elstara paleontologia muzeo kaj esplorejo. Malfermita en 1985, al ĝi donis "reĝan" statuson en 1990 Reĝino Elizabeto la 2-a; ĝia celo estas kolekti, konservi, esplori, montri, kaj klarigi paleontologian historion, kun speciala atento al la vasta fosilia heredaĵo de Alberto. La muzeon funkciigis la Ministerio de Komunuma Evoluo de la Registaro de Alberto. Ĝi ricevis sian nomon honore al Joseph Burr Tyrrell (1858-1957).
Dek galeroj prezentas ekspoziciojn celebrantaj la mirindan historion kaj diversecon de tera vivo dum la pasintaj 3,9 milardoj da jaroj, kiel ankaŭ la paleontologojn kiuj vivigis ĉi tiun rakonton. Inter la ekspozicioj estas 35 plenaj dinosaŭraj skeletoj, la plej granda tia kolektiĝo en la mondo; granda aro de fosilioj de Skistejo Burgess; viv-granda modelo de rifo el la devonia epoko; kaj vivanta kretacea ĝardeno kun pli ol 600 plantospecioj. Fenestro en la ĉambro por pretigo de ekspozicioj permesas al vizitantoj spekti la laboron de teknikistoj kiuj zorge forigas la fosiliojn el la rokomatrico por studado kaj montrado. Ĉe la muzeo ankaŭ estas gviditaj kaj mem-gvidaj rond-promenoj en la badlandoj, esplorcentro por infanoj, similita fosili-fosado, farado de fosilimuldaĵoj, lernejaj programoj, somerprogramoj por infanoj kaj familioj, kaj multaj aliaj programoj por edukado kaj ĝuado.
En la unua jaro kiam ĝi estis malfermita la muzeo altiris pli ol 600.000 vizitantojn, kaj ĉiujare trapasas la pordojn de la muzeoj kelkcent mil vizitantoj ankoraŭ nun. Ĝi estas vizitebla tutjare, sed fermita lunde de Dankofesto ĝis Viktoria Tago; ĝi ankaŭ estas fermita la 24-an kaj 25-an de decembro, kaj la 1-an kaj 2-an de januaro.
Arduzel
Arduzel (hungare: Szamosardó samoŝordo) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Cehu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 628 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 980 (rumanoj, 96% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1334. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Ulmeni.
Baudelaire (Tramtransporto en Parizo)
Baudelaire estas haltejo de Tramvojo T5 situanta en komunumo.
Praprusoj
La praprusoj (laŭ la praprusa lingvo kaj ankaŭ la litova prūsai) estis balta popolo, laŭ kiuj nomiĝis la regiono ĉe la Balta Maro sudokcidente de Litovio, kiu dum la 13-a jarcento estis konkerita de germanoj, kiuj poste transprenis la baltan nomon por la germanlingva regno Prusio (Preußen). En la germana lingvo oni nomas la baltan popolon Prußen, Prussen, Pruzzen respektive Altpreußen kaj en la latina Pruteni; por diferencigi inter la originaj baltoj kaj postaj germanaj konkerintoj, en pluraj lingvoj oni nomas la baltojn "malnovaj prusoj" (ekzemple angle Old Prussians aŭ norvege Gammelprøysserne) respektive praprusoj. La setloteritorio de la dek du praprusaj triboj estis inter la riveroj Vistulo kaj Minija (germane Minge), kiu - veninte de nordo - apud la urbo Šilutė (germane Heydekrug) enfluas la delton de la rivero Nemunas.
Arkeologiaj trovoj pruvas, ke ekde la malfrua ŝtonepoko ĝis la mezepoko la kernaj regionoj de la praprusoj estis seninterrompe loĝitaj. La ampleksigo de la setloregiono ĝis la rivero Vistulo nur okazis post la foriro de la "vistulaj ĝermanoj". La loĝantoj estis baltoj, sed malgraŭ la internacia kutimo estas malsamopinie pridiskutata, ĉu eblas subsumigi la tribojn de sudovianoj-jadvingoj, de la galingoj kaj ankaŭ de la skalvoj kiel anoj de la praprusa popolo.
Post la konkero de la praprusa loĝoteritorio fare de la ordeno de germanaj kavaliroj dum la 13-a jarcento, dum kiu plejparto de la praprusoj estis murditaj, oni dum pliaj 4 jarcentoj provis elradikigi la praprusan lingvon kaj la nekristanan historian baltan religion, kaj anstataŭe enkonduki la germanan lingvon kaj la kristanismon. La malmultaj restintaj praprusoj pli kaj pli estis influitaj de la enmigrintaj germanoj kaj poloj, sed tamen nur ekde la 17-a jarcento eblis konstati, ke la praprusa lingvo ne plu estis praktike uzata. Por lingvistoj tamen bedaŭrindas, ke la lingvo nekomplete dokumentitas.
Kristanigo kaj la praprusa lingvo
Post kiam la armeanoj de la ordeno de germanaj kavaliroj rimarkis, ke ili renkontis amasan reziston de la praprusoj rilate al la kristanigo, la "provoj pri misiado" iĝis pli kaj pli perfortaj kaj murdaj.
Kiel ekzemplo menciiĝu kronika raporto pri unu el la tiel nomataj "praprusaj ekskursoj", kiujn en la fina fazo de la genocido la germana ordeno aranĝis por la amuzo de la germanlingva nobelaro:
Jam la ordena kronikisto Simon Grunau, dominikana monaĥo, skribe fiksigis 89 vortojn en la praprusa lingvo, kvankam oni akuzis al li, ke li ne komprenis ilin. Komence de la 16-a jarcento, kiam en Eŭropo ekaperis la luteranismo, ankoraŭ ĉie en la regiono oni parolis prapruse. Ekde tiu tempo luteranaj pastroj serioze klopodis finfine kristanigi la popolon, kiu laŭ la kronikoj jam ekde 300 jaroj estis venkita, preskaŭ neniigita kaj la malmultaj restintoj formale "kristanigitaj". En 1545 la kateĥismo estis eldonita en la praprusa lingvo. Problemaj estis la malsamaj dialektoj – tiel ekzemple la vorto "urso" en malsamaj dialektoj estas "clokis", "klokijs", "tlokijs", "tlakis" respektive "meška". La historiisto J. S. Vater notis:
Ekzemploj de lingvo
En la pleja nordo de la teritorio (Skalvio) pro fuĝintoj el la litovaj regionoj Ĵemajtio kaj Aŭkŝtajtio ekestis propra dialekto, la tiel nomata praprusa-litova.
Skribo de la praprusoj
La praprusaj runoj plejparte estis ĉizitaj en lignajn tabulojn aŭ bastonojn kaj tiel transdonitaj al la ricevanto de la mesaĝo.
Triboj
La dek du triboj setlis en korespondaj dek du praprusaj regionoj de la marborda parto de la nuna okcidenta Pollando (la eksa germana regiono Kulmerland kun ĉefurbo Toruń, historie Thorn) ĝis la regiono Skalvio kun la ĉefurbo Tilsit. La setloregiono etendiĝis inter ambaŭ flankoj de la norda, apudmara parto de la rivero Vistulo (pole Wisła) kaj ambaŭ flankoj de la okcidenta, apudmara parto de la rivero Nemunas (germane Memel).
La nomoj en la praprusa lingvo por la dek du praprusaj regionoj estas Barta, Chelmo, Notanga, Pamede, Sasna kaj Lubava, Suduva, Galinda, Nadruva, Pagude, Semba, Skalva kaj Varme.
São Marcos (Suda Rio-Grando)
São Marcos estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Caxias do Sul. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
13914 Galegant
13914 Galegant estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
MID
La vorto havas plurajn signifojn:
23
En la jaro 23 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
20er
Cornay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
(17675) 1996 YU
(17675) 1996 YU estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Fenacila jodido
Fenacila jodido aŭ jodoacetofenono estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj fenacila alkoholo. Fenacila jodido estas flaveca lumsensiva likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenacila jodido prezentas jodatomon ligitan al fenacila grupo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 7 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Évette-Salbert
Évette-Salbert estas franca situanta en departemento Territoire de Belfort, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Želetice
Nomon Želetice portas pli da municipoj:
Évette-Salbert
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Évalbertois.
Želetice
aŭ parto de municipo :
Liliputo (fromaĝo)
Liliputo (liliput, originale liliput wielkopolski - grandpollanda liliputo) estas fromaĝo produktata ĉefe en Grandpollando el bovina lakto. La liliputo ektroviĝis en la listo de tradiciaj produktoj de Pollando.
Liliputo havas unuecan strukturon kun eblaj nemultaj truoj. Ĝi havas koloron de helflava ĝis flava, unueca. La fromaĝo estas cilindra kun ofte ovala profilo. Liliputo havas delikatan, mildan, aromplenan odoron kun delikata kromgusto de pasteŭrizo.
Sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago
Priskribo
La sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago precipe situas en okcidentaj kaj sudaj partoj de Trinidado, en sudaj partoj de Tobago kaj en pli malgrandaj ofŝoraj insuloj inkludante Ĉakaĉakaron, Monos, Huevos, Gaspar Grande, Malgrandan Tobagon kaj Insulon Saint Giles. La tropikaj sekaj arbaroj en Trinidado kaj Tobago enhavas kaj deciduajn kaj kvazaŭĉiamverdajn arbarojn. Lastatempa laboro de Howard Nelson indikas ke areoj kiuj estis antaŭe klasifikitaj kiel ĉiamverda arbaro ankaŭ konformas al kriterioj por sekaj arbaroj. La plej gravaj areoj de seka arbaro en Trinidado inkludas la Ĉagvaramas-Duoninsulon en la nordokcidento, areojn laŭlonge de la suda marbordo de la insulo, ekde Cedros ĝis Morne Diablo, kaj areojn laŭlonge de la orienta marbordo inkluzive de partoj de la gvajavajara, majara kaj manzanilja marbordo-linio. Krome, areoj laŭlonge de la okcidenta marbordo inkluzive de Monteto San Fernando kaj multe de la antaŭa Sukero-Zono ankaŭ originale subtenis sekan arbaron. En Tobago multe de la sudokcidento de la insulo originale subtenis sekajn arbarojn.
Aysel Teymurzadə
Aysel Teymurzadə (naskiĝis la 25-an de aprilo 1989 en Bakuo, Azerbajĝano) estas -jara kantistino de R&B.
Aysel Teymurzadə naskiĝis en Bakuo, la plej juna el tri gefiloj de ĵurnalisto kaj universitata profesoro. Ŝi diplomiĝis en la Intellect Lyceum (Bakuo) kaj ĉeestis klasojn de gimnazio en Teksaso, Usono, en 2005-2006. Ŝi fakiĝis pri Internaciaj Rilatoj de la Universitato de Lingvoj de Azerbajĝano.
En 2005 ŝi partoprenis la nacian kantokonkurson Yeni Ulduz 4.
Ŝi estis interne elektita de la televidkanalo Ictimai por la reprezentado de Azerbajĝano en Eŭrovido-Kantokonkurso 2009 kune kun Araŝ en Moskvo, Rusio. Ili gajnis la trian pozicion en Eŭrovido.
MIE
La vorto havas plurajn signifojn:
Želetice (distrikto Znojmo)
Želetice estas municipo en distrikto Znojmo, en Sudmoravia regiono, en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351.
Unua skribmencio estas el jaro 1320.
En jaro 2003 vilaĝo gajnis titolon "Vilaĝo de jaro 2003 de Sudmoravia regiono".
József Sziklay
József Sziklay [jOĵef siklai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sziklay József estis hungara aktoro, reĝisoro.
József Sziklay naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Magyarkanizsa (nuntempa Kanjiĵa en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Sziklay frekventis gimnazion en Szeged, poste li akiris diplomon en Tutlanda Teatra Lernejo en 1910. Post siaj studoj li aliĝis al trupo en Kassa. En 1913 li edziĝis, baldaŭ li havis filinon. Inter 1914 kaj 1928 li apartenis al Népopera, ekde 1923 li faris ankaŭ trĝisorajn laborojn. Interrompe li ludis ankaŭ en Teatro Király kaj Gaja Teatro. Inter 1931-1933 li estis membro de Operetoteatro (Budapeŝto), poste li faris turneon en Italio. Hejmenveninta li estis aktoro aŭ reĝisoro en pluraj teatroj en Budapeŝto.
Claudio Batista dos Santos
Claudio Batista dos Santos (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto por teamoj kiel XV de Piracicaba, Ponte Preta, Paraná, Bragantino, Coritiba, Botafogo kaj Fortaleza.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Cerezo Osaka.
Kazaĥa lingvo
Kazaĥa lingvo (қазақ тілі, qazaq tili) estas nordokcidenta tjurka lingvo parolata ĉefe de kazaĥoj. Ĝi estas kun rusa lingvo unu el naciaj lingvoj de Kazaĥio. Ĝiaj ISO 639 kodoj estas kaz kaj kk. Ĝi estas simila al kirgiza lingvo kaj karakalpaka lingvo.
Kazaĥa lingvo estas ankaŭ parolata en Afganio, Ĉinio, Irano, Kirgizio, Mongolio, Rusio, Taĝikio, Turkio, Turkmenio, Ukrainio kaj Uzbekio, entute estas proksimume 10 milionoj da parolantoj. Signifa parto de parolantoj loĝas en Germanio. Pri Rusio vidu artikolon Kazaĥa lingvo en Rusio.
Kazaĥa lingvo uzas modifitan cirilan alfabeton, modifitan araban (en Ĉinio, Irano, Afganio) kaj la latinan alfabeton (en Turkio). Estas antaŭvidata (dekreto, leĝo ) ke en 2025 ankaŭ Kazaĥio enkondukos la latinan skribon kiu konsistos el 32 literoj. Per tiu decido Kazaĥio volus malproksimiĝi de la rusa intelekta kaj kultura spacoj, laŭ la rusa magazino Expert
Kazaĥa lingvo en Rusio
Laŭ tutrusia popolnombrado de 2010 kazaĥan lingvon en Rusio konas 401 455 loĝantoj (0,29 % de la tuta respondintaro).
Vidu ankaŭ: Lingva lernejo en Muzeono.
Placo Széchenyi (Győr)
Placo Széchenyi [sEĉEnji] estas la plej impona historia placo de urbo Győr.
La barokaj domoj estis konstruitaj en la 17-a kaj 18-a jarcento. Dum dominado de turkoj subtera malliberejo estis tie, baldaŭe ekzekutoj okazis.
Vidindaĵoj
Preĝejo de Ignaco Lojola (Győr) kune kun la apudaj abatejo kaj gimnazio estas la plej grava konstruaĵo de la placo. Alia grava konstruaĵo estas la malnova urbodomo, kiu tie funkciis ekde la 1560-aj jaroj ĝis 1898. La nuna domo estas videbla de 1754.