cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Metropola regiono Hanovro-Braunschweig-Göttingen-Wolfsburg
La metropola regiono Hanovro-Braunschweig-Göttingen-Wolfsburg (Metropolregion Hannover-Braunschweig-Göttingen-Wolfsburg) estas urbeca regiono en la federacia lando Malsupra Saksio de Germanio. Ekde la jaro 2005 ĝi konsideriĝas metropola regiono de Eŭropo. En la teritorio, kiu ampleksas kvadratajn kilometrojn, laŭ la stato de 2008 vivis  milionoj da loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de 205 homoj/km² - kompare kun aliaj metropolaj regionoj de la mondo relative malgranda denseco (la averaĝo de tuta Germanio estas 229), kio akcentas ke por difino de metropola regiono ne kalkuliĝas laŭeble multaj homoj sur malmulta spaco, sed la ekonomia kaj kultura signifo de la regiono por la tuta ŝtato. Sume temas pri triono de la teritorio de la federacia lando, kaj pri duono de ĝia loĝantaro.
Pli detale, en la asocio de komunumoj de la metropola regiono membras la distriktoj distrikto Celle, distrikto Goslar, distrikto Gifhorn, distrikto Göttingen, distrikto Hameln-Pyrmont, distrikto Heidekreis, distrikto Hildesheim, distrikto Holzminden, distrikto Nienburg, distrikto Northeim, distrikto Osterode am Harz, distrikto Peine, distrikto Schaumburg kaj distrikto regiono Hanovro, la komunumaro Samtgemeinde Oberharz, la urbaj komunumoj Alfeld, Bad Pyrmont, Braunschweig, Celle, Clausthal-Zellerfeld, Einbeck, Garbsen, Gifhorn, Göttingen, Hameln, Hann. Münden, Hanovro (Hannover), Hildesheim, Holzminden, Laatzen, Langenhagen, Lehrte, Neustadt am Rübenberge, Nienburg (Weser), Northeim, Osterode am Harz, Pattensen, Peine, Rinteln, Salzgitter, Seesen, Stadthagen, * Walsrode, Wittingen, Wolfenbüttel kaj Wolfsburg, kaj la neurbaj komunumoj Lengede kaj Vechelde.
Brita Malajzio
Brita Malajzio malprecize aludas al serio de ŝtatoj en la Malaja Duoninsulo kaj insulo de Singapuro kiu estis sub britia kontrolo inter la 18a kaj la 20a jarcentoj. Malkiel la esprimo "Britia Hindio", kiu ekskludis la hindiajn suverenajn ŝtatojn, la termino Brita Malajzio estis ofte uzita por aludi al la Malajziaj Ŝtatoj sub nerekta brita regado same kiel al la Markolaj kolonioj kiuj estis sub suvereneco de la Britia Krono. Antaŭ la formado de la Malajzia Unio en 1946, la teritorioj ne estis lokigitaj sub unuigita administrado. Anstataŭe, Brita Malajzio enhavis la teritoriojn de la Markolaj kolonioj, la Federataj Malajziaj Ŝtatoj kaj la Nefederataj Malajziaj Ŝtatoj.
Snb Brita regado, Malajzio estis unu el plej profitdonaj teritorioj de la Brita Imperio, kaj la plej granda produktanto en la mondo de stano kaj poste de kaŭĉuko.
La Malajzia Unio estis nuligita kaj anstataŭita de la Federacio Malajzio en 1948. Ĝi iĝis tute sendependa la 31an de Aŭgusto 1957. La 16an de Septembro 1963, la federacio, kun Sabaho, Saravako kaj Singapuro, formis pli grandan federacion nome Malajzio.
Bottens
Bottens estas komunumo en la distrikto Gros-de-Vaud en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1,176 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Bottens situas en la regiono Gros-de-Vaud norde de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj sude de Echallens. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bottens kaj la setlejoj Chalet Curial, Mandou kaj Grands Troncs.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,89 km², de kiuj 19,7% estas kovritaj de arbaro, 71,9% servas por agrikulturo kaj 7,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bottens limas en nordo al Montilliez, en nordoriento al Poliez-Pittet, en sudoriento al Froideville, en sudo al Laŭzano, en sudokcidento al Bretigny-sur-Morrens, en okcidento al Assens, en en nordokcidento al Echallens.
Trafiko
Tra Bottens pasas la kantona ĉefvojo n-ro 150 de Laŭzano al Payerne. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 5 kilometrojn sude apud Laŭzano. Pere de la buslinio n-ro 60 de Laŭzano al Froidville la komunumo Estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bottens datiĝas el la jaro 1142 kiel Botens. Dum la 12-a jarcento Bottens estis feŭdo de la episkopo de Laŭzano. Ĝin en la 13-a jarcento akiris la Senjoro de Montfaucon, kiu ĝin kunigis kun sia Senjorujo Echallens. Post la detruo de la burgo fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1475 Bottens estis integrita en la komuna Senjorujo Orbes kaj Echallens. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Echallens, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo. La preĝejo menciita en la 12-a jarcento post la reformacio estis uzita samtempe de ambaŭ religioj ĝis 1904, kiam la katolikoj akiris propran preĝejon kaj la malnova preĝejo Sankta Stefano estis uzata denove nur de la protestantoj.
Sándor Szabados
Sándor Szabados [ŝAndor sabadoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabados Sándor estis hungara politikisto, komisaro, ĵurnalisto, juristo, tradukisto. Lia origina familia nomo estis Freistadl (laŭ alia informo Freistadtl).
Sándor Szabados naskiĝis la  1874 en Hungara reĝlando. Li mortis en 1937? en Sovetunio.
Biografio
Sándor Szabados devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon, poste li redaktis Népszava ekde 1893. Li aranĝis strikojn, agitadis kaj tradukadis ekde 1898. Li estis kondamnita je 18 monatojn. Tiutempe li aliĝis al la socialdemokratoj, en la malfrua 1918 al la komunistoj. Dum Hungara Sovetrespubliko li estis komisaro (komprenu ministro) pri eduko. Post falo de Soveto li estis kondamnita je tutviva mallibero, sed en 1922 Soveta Rusio ŝanĝis lin. Li estis viktimo de purigado de Stalino, tial la cirkostancoj restis nebulaj.
Sebastian Kehl
Sebastian Kehl estas germana futbalisto. Li naskiĝis en Fulda, do momente estas -jara. La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006.
Kozmice
Kozmice estas nomo por pluraj municipoj en Ĉeĥio:
Thomas Malory
Kavaliro Thomas MALORY (n. ĉ. 1405, m. la 14-an de marto 1471) angla verkisto, aŭtoro de Le Morte d'Arthur.
La antikvisto John Leland (1505-1552) kredis ke li estis kimra, sed laŭ modernaj kleruloj li estis kavaliro loĝanta en Bewbold Revel, Warwickshire. Lia familia nomo devenis de la malnova franca vorto maleüré, kiu signifis "malbonaŭgurata" aŭ "malbonfortuna".
Pri lia vivo oni scias malmulte. Kvankam li estis dufoje elektita al la angla parlamento, dum la 1450a jardeko oni akuzis lin pro longa aro da krimoj, inkl. domrabo, ŝaf-ŝtelo, seksa perforto kaj ambusko de la Duko de Buckingham. Du fojojn li eskapis de malliberejo - unu fojon li batalis kontraŭ siaj gardistoj kaj naĝis trans ĉirkaŭfosaĵo. Dum la 1460a jardeko la reĝo Henriko la 6-a pardonis lin, tamen plurajn fojojn Henriko la 6-a kaj Eduardo la 4-a esceptis lin de reĝaj pardonoj. Verŝajne li verkis parton aŭ eĉ la plejparton de Le Morte d'Arthur en malliberejo, kaj komencis la verkon dum la 1450-a jardeko kaj finis ĝin antaŭ 1470.
En tiu verko li kunigis kaj aranĝis la legendojn pri Reĝo Arturo, kiuj antaŭe ofte konfliktis. La verko eldoniĝis de William Caxton en 1485 kaj estis grava fonto de multaj postaj verkoj pri Arturo. Ĝi konsistas el ok libroj:
4495 Dassanowsky
4495 Dassanowsky estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano dela hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (Gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstrodevena usona kantistino, muzikistino kaj filmproduktorino Elfi von Dassanowsky (1924–2007), kunfondintino de la studio Belvedere Film en Vieno je la aĝo de 22 jaroj. Mirinfanino en piano, ŝi estis teatra aktorino kaj kantistino post sia post-milita komenco. Voĉa trejnisto ĉe Holivudo en 1960, ŝi poste revenis al la filma produktado, la arto promocio kaj la humanitara helpo.
Gülyalı
Gülyalı estas urbo en provinco Ordu en Turkio.
Hamminkeln
Hamminkeln estas komunumo en Germanio kaj situas ĉe la malsupra Rejno nordokcidente de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio kaj estas mezgranda urbo. Ĝi apartenas al la distrikto Wesel en la distriktaro Duseldorfo kaj membras en la translima german-nederlanda komunumligo Euregio Rhein-Waal. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
Geografia situo
La urbo Hamminkeln situas inter Bocholt en la nordo (ca. 15 km) kaj Wesel en la sudo (ca. 10 km). La Issel trafluas, venante el Raesfeld, la urboteritorion ĝis al la urbolimo de Wesel, kie ĝi, pasinte ekde tie nordokcidenten, forlasas la urboteritorion direkten al Isselburg. La Rejno troviĝas ekde la urboparto Hamminkeln ĉirkaŭ 12 kilometrojn okcidente. Ekde Hamminkeln ĝis la nederlanda landlimo estas nur ĉirkaŭ 16 kilometrojn. Plimalpli du trionoj de la urboteritorio situas en la Naturparko Hohe Mark. Je la urbolimo al Wesel situas la naturprotektujo Großes Veen. Hamminkeln laŭaree estas la plej granda komunumo en la distrikto Wesel. Geografie la komunuma teritorio apartenas al la regiono Malsupra Rejno.
Urba subdividiĝo
La urbo Hamminkeln subdividiĝas en sep partkomunumojn, el kiuj Hamminkeln (ĉ. 6.600 loĝantoj) kaj Ringenberg (ĉ. 1.900 loxantoj) formas la geografian centron de la urboteritorio, granda je 164,44 km². La partkomunumo Dingden (ĉ. 6.800 loĝantoj) estas la dua setlocentro en la urbostrukturo. La aliaj partkomunumoj estas Brünen (ĉ. 4.000 loĝantoj) kun Marienthal (ĉ. 350 loĝantoj), Loikum (ĉ. 740 loĝantoj), Mehrhoog (ĉ. 6.600 loĝantoj) kaj Wertherbruch (ĉ. 1.100 loĝantoj).
Tibor Patassy
Tibor Patassy [pataŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Patassy Tibor estis hungara aktoro.
Tibor Patassy naskiĝis la  en Balassagyarmat, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Patassy akiris diplomon en Teatra Akademio en 1947. Post la diplomo li havis rolojn en Teatro Kisfaludy, Teatro de Szombathely kaj Teatro Petőfi (Sopron). Inter 1949 kaj 1952 li apartenis al Nacia Teatro (Pécs), poste al Nacia Teatro (Miskolc). En la sekvaj jaroj li same ofte ŝanĝis teatrojn, ekzemple li havis membrecon en Teatro Petőfi (Budapeŝto), Teatro Kisfaludy (1968-1971, 1972-1991), fine en Teatro de Kecskemét. Li ricevis 3 premiojn inter 1962-1984.
The Exploits of Elaine
The Exploits of Elaine estas usona, muta filmserio unue aperinta en 1914. Ĝi estas komparebla kun la alia filmserio The Perils of Pauline, kaj eĉ preterpasis ĝin koncerne enspezon. The Exploits of Elaine temas pri juna virino nomita Elaine, kiu provas retrovi la murdinton de sia patro kun la helpo de detektivo.
La serio montras la mutajn filmstelojn Pearl White (kiu cetere aperis en The Perils of Pauline), Arnold Daly, Sheldon Lewis, Creighton Hale kaj Riley Hatch. Lionel Barrymore ankaŭ havas malgravan rolon.
La scenaro estis verkita de Charles W. Goddard, Arthur B. Reeve kaj George B. Seitz. La serio estis produktita de la usona branĉo de Pathé, franca kinfirmao.
Epizodoj
Estis entute 14 epizodoj :
Grundprilaborado
Grundprilabarado estas termino el agrikulturo kaj hortikulturo. Temas pri mekanikigaj laboroj de la grundo por konservado aŭ estiĝo de la kultiveco de la grundo. Gravas eviti grunddamaĝoj (ekzemple erozio). Grundlaborado inkluzivas plugado, erpado kaj aliaj laboroj sur la kampo.
Sarolta Krecsányi
Sarolta Krecsányi [ŝarolta kreĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Krecsányi Sarolta estis hungara dancisto, kantisto (aldo), fratino de Ignác Krecsányi. Sarolta Krecsányi naskiĝis la en Várpalota, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sarolta Krecsányi komence estis dancisto en malgranda teatro en Buda inter 1861–1864. La dirigento kaptis ŝian belan voĉon kaj li konsilis la kantadon antaŭ la dancado. Ekde 1864 ŝi jam kantadis en Arad, poste en aliaj hungaraj provincaj urboj, en 1870 jam en Buda. Paŝo post paŝo ŝi iĝis primadono en operetoj. En la 1890-aj jaroj ŝi kantadis ankaŭ eksterlande. Inter 1899 kaj 1905 ŝi estis membro de Népszínház en Budapeŝto. Ŝia edzo estis Gyula Vízvári.
Tubaro
Tubaro estas esperanta retejo por filmetoj en Esperanto kaj pri Esperanto. En Tubaro laboras robotoj, kiuj kolektas tiajn filmetojn kaj afiŝas ilin ĉe la ĉefpaĝo. Momente Tubaro subtenas nur YouTube kiel fonton por la filmetoj.
Kolora filmo
Kolora filmo aŭ kolorfilmo estas filmo prezentanta kolorajn bildojn. La unuaj filmoj estis faritaj per fotografa emulsio bazanta je arĝento. La bildoj estis projekciitaj en koloroj de nigra ĝis blanka, laŭ la luma intenso de la objekto.
Koloraj filmoj registras ne nur la lumecon de objekto, sed ankaŭ la koloron.
La plej fruaj kolorfilmoj registris bluverdan lumon, sed ne ruĝan lumon.
(22014) 1999 XQ96
(22014) 1999 XQ96 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Papa Ŝtato
Historio
La papoj jam dum la 4-a jarcento havis bienojn ĉirkaŭ Romo, sed ilia potenco fortiĝis dum la 5-a jarcento, kiam la loĝantoj de la provinco esperis protekton de la papeco kontraŭ la barbaroj, post disfalo de la Okcident-Romia Imperio.
Dum la mezepoko la papoj fortigis sian potencon, kvankam ankaŭ fortiĝis la feŭduloj ekde la 9-11-a jc. La papoj daŭre kontraŭstaris la germanajn-romiajn imperiestrojn ekde mezo de la 11-a ĝis la 14-a jarcento. La kontraŭstaro akriĝis pro la heredo de la grafino Matilda de Toskanio, kiu testamentis siajn posedaĵojn unuafoje dum 1102 al la papa ŝtato, sed dum 1111 ŝanĝis tion favore al la imperiestro Henriko la 5-a.
La papa potenco estis pli laŭnoma ol vera, precipe post ekapero de komun-tipaj urbaj registaroj (ĉefe en Romanjo). Kiam la papa sidejo iĝis Avinjono anstataŭ Romo (1309–1377), kelkaj partoj de la Papa Ŝtato iĝis sendependaj kaj tio daŭris ĝis 1417. En kelkaj urboj fakte pli regis lokaj dinastioj ol papa komisiito.
La Papa Ŝtato havis la plej grandan etendiĝon dum Julio la 2-a (1503–13) ekde norda Parma kaj Bologna tra Umbrio ĝis Campagna (sude de Romo). La Papa Ŝtato neniam estis politike grava ŝtato.
Fine de la 18-a jarcento komenciĝis disfalo de la Papa Ŝtato: Fine de la 1790-aj jaroj la francoj akiris hegemonion en la itala duoninsulo sub gvido de Napoleono. Dum 1799 oni forprenis la laikan potencon de la papo, kaj oni disdonis la papan Ŝtaton al la Cisalpa Respubliko kaj al la Roma Respubliko, poste dum 1808–09 la teritorio iĝis parto de la Itala Reĝlando, kiu mem estis parto de la Franca Imperio. Dum 1815, la Viena Kongreso restarigis la papan potencon en la eklezia ŝtato, sed la ideoj de la franca revolucio jam estis disŝutitaj. Kontraŭ la eklezia regado komenciĝis ribelo dum 1830–31, poste dum 1849.
Dum la jaro 1859, loĝantaro de Emilio, Umbrio kaj Markio voĉdonis por aliĝo al la Itala Reĝlando, Dum 1870 la itala armeo okupis la restintan papan teritorion. La papoj ne akceptis perdon de sia laika potenco. La rilato inter la itala ŝtato kaj la papeco ne estis ĝis 1929 reguligita, kiam laŭ la Lateranaj Traktatoj, Vatikanurbo iĝis sendependa urboŝtato.
Kadizo
Kadizo (Cádiz [ˈkaðiθ], laŭ regiona dialekto: Cai [ˈkai], kaŝnome Tacita de plata - "Taseto el arĝento")
Situante en la suda parto de Hispanio (36º 32' N – 6º 18' U), ĝi enhavas 134.989 loĝantojn (2005) kaj estas la ĉefurbo de la samnoma provinco, kaj kun aliaj ses urboj (San-Fernando, Chiclana, Puerto Real, Puerto de Santa María, Chiclana de la Frontera, Rota kaj Ĥerezo) formas la metropolan areon Kadiza Golfeto.
Historio
Oni konsideras ĝin la plej antikva urbo ankoraŭ ekzistanta ĉirkaŭ la okcidenta Mediteraneo, laŭ la tradicio, ĝi estis fondita de la fenicoj en jaro -1100 kun la nomo Gadir (Fortikaĵo) por mina industrio en tero de tarteza civilizacio, kie laŭ la legendo Heraklo (aperanta en la aktuala blazono de la urbo) faris unu el siaj Laboroj. La romianoj ĝin nomis Gades.
De Kadizo eliris Kristoforo Kolumbo en siaj dua kaj kvara vojaĝoj Ameriken; komence de la 16-a jarcento la urbo akiras la rajton komerci rekte kun amerikaj kolonioj, kaj en 1717 la monopolon, kiun perdis Sevilo.
De la urbo eliris ankaŭ la franc-hispana floto partoprenonta en Batalo de Trafalgar la 21-an de oktobro de 1805.
En jaro 1811 dum la Milito de Hispana Sendependiĝo inter hispanoj kaj la armeo de Napoleono rifuĝis tie la ribela Parlamento (Cortes). La liberalemaj deputitoj verkis la unuan Konstitucion de Hispanio nomita La Pepa (Jonjo, ĉar estis proklamita la 19-an de marto, festo de Sankta Jozefo).
Dum Unua Hispana Respubliko, ribelo en la urbo proklamis sendependan kantonon, kiu daŭris ĝis reĝiĝo de Alfonso la 12-a.
Ekonomio
Aktuale, la plej grava industrio estas turismo, profitanta la faman karnavalon, la strandojn (La Caleta, Victoria kaj Cortadura) kaj la monumentojn.
Vidindaĵoj
Multaj monumentoj vidindas tra la tuta urbo, inter ili notindas la Urbodomo, la Pordoj de la urbo (Puertas de Tierra), Teatrejo Falla (Gran Teatro Falla) kaj la Katedralo.
Fama estas la karnavalo de Kadizo, kie grupoj kantas (normale spritajn kanzonojn) por amuzi, oni organizas oficialan konkurson en Teatrejo Falla, normale fine de februaro.
Vizitindas ankaŭ la kvartalo de La Viña (prononcu La Vinja) kie, precipe somere, oni povas gustumi en siaj trinkejoj la bonegajn vinojn de Ĥerezo kaj manĝetojn tipajn kiel Cazón en adobo (spicitaj kaj poste frititaj ŝarkopecoj), tinuso kun cepo aŭ rostitaj skombroj.
Ĉiun someron ekde 1955 oni organizas futbalkonkurson Trofeo Carranza (Pokalo Karranza) inter kvar teamoj, unu el ili ĉiam estas la loka Cádiz Club de Fútbol (Kadiza Futbala Klubo).
Kadizanoj
Famaj kadizanoj inter aliaj:
Les Bois (stacidomo)
Les Bois estas fervoja stacidomo en Les Bois, Svislando.
1944 (kanto)
Muzikvideo de la kanto estis publikigita la.
Kunteksto kaj kantoteksto
La rekantaĵo, en la Krime-tatara lingvo, konsistas el vortoj el krime-tatara popola muziko titolita "Ey, güzel Qırım" kiun Ĝamala aŭdis de sia praavino, respegulanta la perdon de juneco kiu ne povas esti trapasita en sia hejmlando. La kanto aŭdigas la dudukon luditan de Aram Kostanyan kaj la uzon de mugama voĉa stilo.
Nacia selektado kaj Eŭrovido-Kantokonkurso
Ukrainio retiriĝis el la Eŭrovido-Kantokonkurso 2015, citante kostojn. Post decido reveni al la konkurso en 2016, procezo de selektado por determini la reprezentanton de Ukrainio estis malfermita, kombinante rimedojn de la ŝtata televido "Natsionalna Suspilna Teleradiokompaniya Ukrayiny" kaj de la privata "STB". Ĝamala estis deklarita kiel unu el la dek ok konkurantoj en la ukraina nacia selektado por la konkurso. Ŝi kantis en la unua duon-finalo la, kie ŝi gajnis ambaŭ de ĵurio kaj televoĉdono, alirante al la ukraina finalo. En la finalo, la, ŝi estis rangita dua de la ĵurio kaj unua de la televoĉdono, rezultante en remiso kun The Hardkiss kaj ilia kanto "Helpless". Ĝamala estis deklarita kiel la gajninto, tamen, ĉar la televoĉdonado fariĝis decidiga. Ŝi ricevis el la pli ol  televoĉdonoj.
Reutenbourg
(jen france, origine germane kaj alzace Reutenburg, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Navabganĝ
Geografio
Navabganĝ situas en nordokcidenta parto de la lando. La teritorio ĉirkaŭ la urbego estas sufiĉe ebena. Raĝŝaho troviĝas 54, Dako 239 km.
Historio
La komunumo Navabganĝ estis establita en 1903. Ĝi estis tiam parto de la distrikto Malda, kiu estis la plej granda urbo laŭ nombro de la loĝantoj.
Trafiko
Navabganĝ havas fervojan stacidomon kaj forkuras nur flankovojoj.
Klimato
Navabganĝ situas en la tropika klimato kun indluo de musonoj. Jare pluvas averaĝe po 1371 mm, inter majo-oktobro daŭras la pluva sezono. Decembre pluvas nur unu mm, en la restintaj monatoj en akceptebla kvanto. La averaĝa temperaturo estas 23 °C. La plej varma estas aprilo (27 °C), la plej malvarma januaro (17 °C).
Ilona Karay
KARAY Ilona (karai) estis hungara poetino naskita en Arad la 18-an de decembro 1866 kaj mortinta en Pécs la 7-an de februaro 1881.
12010 Kovářov
12010 Kovářov estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la sudbohemia vilaĝo Kovářov proksime de Milevsko, konata pro tiea gotika kirko kaj barokaj statuoj far'de Brokoff. La nomo de la vilaĝo devenas de la ĉeĥa vorto " Kovář " (forĝisto).
Termofosforesko
Termofosforesko (aŭ termoluminesko) estas fizika fenomeno per kiu iaj kristaloj kumulas la energion de la jonigaj radiadoj kaŭzataj de radiaktiveco, kaj ellasas tiun energion sub formo de lumo kiam oni varmigas ilin.
Principo
Tiel, la kristalo "redonas" la energion de la natura radiaktiveco kiun ĝi kumulis de miljaroj.
Uzo de tiu fenomeno por datado
Oni konjektas, ke la kristaloj, en objekto kiun oni volas dati, iam suferis sufiĉan varmigon por liberi ĉiujn elektronojn el la kristalaj difektoj. De tiam, la kristalo kumulis energion, kiun oni povos mezuri, per mezuro de la luma elsendo rezultanta de revarmigo.
Ekzemploj:
Perturboj
Tiu mezuro supozas la bonan konon de la natura radiaktiveco kiun la objekto suferis. Ĝi povas estas perturbata de kroma varmigo (incendio), aŭ ekspono al artefarita fonto de radiado.
La limo de la metodo estas inter 100 kaj ĉirkaŭ 800 000 jaroj. En pli longa periodo, la kristalo ne plu kumuliĝas kroman energion (tiu limo estas pli malalta en loko, kie la natura radiaktiveco estas pli intensa). Ĝia malprecizo estas de 5% al 15%, kaj ĝis 20% se la loko, kie kuŝis la objekto, estas nekonata.
Zruč nad Sázavou
Zruč nad Sázavou estas urbo en Ĉeĥio, Mezbohemia regiono, distrikto Kutná Hora, en valo de la rivero Sázava, 6 km de elveturejo n-ro 56 el aŭtoŝoseo n-ro D1 (E50), (E65), ĉe fervoja linio Čerčany - Světlá nad Sázavou kaj linio Kutná Hora - Zruč nad Sázavou. Vivas ĉi tie.
Historio
La plej malnovaj skribaĵoj pri la urbo Zruč nad Sázavou devenas el la jaro 1328, kiam la vilaĝon posedis Chvalkovští el Ledec. Sed la legendo diras, kaj antikvaj fortikaĵoj tion atestas, ke jam ĉirkaŭ la jaro 1100 ĉi tie super la rivero Sázava staris burgo. Poste, en la jaro 1355 ĝi estis havaĵo de familiaro Kolovrat, kiuj loĝis ĉi tie preskaŭ 200 jarojn. En la jaro 1561, dum regado de familiaro Kalenic, estis Zruč nad Sázavou promociita je urbo. Kiel la urba blazono estis akceptita familiara blazono de Kalenic - du kunligitaj arĝentaj bubalaj kornoj sur ruĝa kampo.
Partoj de urbo
Urbo Zruč nad Sázavou konsistas el kvin partoj:
Kastelo
En la dua duono de 16-a jarcento Kalenicoj rekonstruis la burgon je renesanca kastelo. Post incendioj en la jaroj 1781 kaj 1826 estis la kastelo riparita en baroka stilo (1878) kaj post la tria incendio (1871) en la jaroj 1891 - 1894 arĥitekto Vejrych rekonstruis ĝin por Jan Schebek en romantika novgotika stilo. En la jaro 1948 estis la kastelo ŝtatigita, sed antaŭ kelkaj jaroj ĝi estis al posteuloj de familiaro Schebek redonita. Municipo Zruč nad Sázavou en la jaro 2003 la kastelon aĉetis kaj rekonstruis inkluzive de la parko, kiun ĝi ricevis de grafo Schebek donace. En la parko kaŭzis gravajn damaĝojn ventego, kiu ĉi tie furiozis en la jaro 2008. Solena malfermo de la kastelo por publiko estis en la jaro 2010. En teretaĝo estas informcentro kun ebleco tie aĉeti memorobjektojn, kaj muzeo pri estiĝo de origina burgo, poste kastelo kun parko kaj pri posedantoj de nomataj memoraĵoj. Krom tio oni ĉi tie trovas tutan historion pri la fondo de nova urbo Zruč nad Sázavou, inkluzive de fabriko por produktado de infanaj ŝuoj fare de fabrikisto Tomáš Baťa en la jaro 1939.
En la unua etaĝo oni povas vidi kastelajn ĉambrojn kun iliaj ekipaĵoj kaj kapelon de Sankta Johano Nepomuka. En la dua etaĝo estas la tutŝtata ekspozicio de pupoj kaj granda porokaza ekspozicia salono. De ĉi tie per ŝtuparo oni povas ascendi la kastelan turon kun belega panoramo al ĉiuj direktoj.
La kastelo estas nuntempe perlo de novgotiko en la tuta Sázava-regiono.
Preĝejo
Apud la kastelo troviĝas preĝejo de Altigo de Sankta Kruco, origine frugotika el la fino de 13-a jarcento. La navo estis nove konstruita post incendio en la jaro 1781. La preĝejo estas ununava, oblonga kun prisma turo kaj ekstera ŝtuparo en okcidenta fronto, kun tri oblongaj kapeloj sur la suda flanko. Apud la norda flanko de presbiterejo estas alkonstruita sakristio. La presbiterejo estas volbita kruce sur ripoj, la navo kaj kapeloj estas platplafonaj, la ĥorejo estas ligna.
La ĉefaltaro estas rokoka el tempo post la jaro 1750 kun bildo de Krucumado. La flankaj altaroj estas ankaŭ rokokaj el la 18-a jarcento, la predikejo el la jaro 1913. En unu el la kapeloj estas valora bildo de sidanta Johano Baptisto el la unua duono de 18-a jarcento, en la navo estas renesanca stana baptujo datita 1603. En fenestroj de la presbiterejo estas vitrobildoj laŭ koncepto de A. Liebscher.
Valbaraĵo
En 70-aj jaroj en urba parto Nesměřice estis konstruita sur la rivero Želivka valbaraĵa digo, kiu retenas akvon en granda lago el kiu estas provizata ĉeĥa ĉefurbo Prago kaj ĝia vasta ĉirkaŭaĵo per trinkakvo.
Jens Nowotny
Jens Nowotny estas germana futbalisto. Li naskiĝis en Malsch (distrikto Karlsruhe, Baden-Virtembergo), do momente estas -jara. La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006. Dum 2006 kaj 2007 li estis profesia futbalisto en la klubo "Dinamo Zagreb" (Kroatio).
Măhăceni
Măhăceni [məhəĉenj] (hungare: Aranyosmohács) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudokcidente de Turda. Administre ĝi apartenas al Unirea (Alba).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1291 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Gümüşhane
Gümüşhane estas urbo en provinco Gümüşhane en Turkio.
74370 Kolářjan
74370 Kolářjan estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jan Kolář, kiu komencis sian profesian karieron en la defora detekto de satelitoj en 1975. De la mezo de la 1990-aj, li aktive partoprenis al la konstruo de la rilatoj inter Ĉeĥio kaj EKA kaj signife kontribuis al la kreo de la Ĉeĥa Kosma Oficejo (Česká kosmická kancelář).
Siklós
Siklós ([ŝiklOŝ], Sieglos) estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en la regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós, kies centro estas. La nomo de la urbo devenas el la nomo de mezepoka familio Soklyósi (alifonte Siklósi). Tamen por multaj hungaroj la nomo de la urbo memorigas kolubron kies nomo hungare estas sikló. Al la urbo apartenas la Maria-pilgrimloko Máriagyűd.
Situo
Siklós situas sude de la montaro Villányi, sur ebenaĵo, proksime al la ĉefŝoseo No 68, laŭ flankovojoj. Siklós situas laŭ fervojolinio Villány-Barcs. Nuntempe tiu fervojlinio ne estas uzata por transporto de personoj.
Historio
Pli frue la komunumo estis romiana urbeto Serea. La unua skriba mencio devenis el 1190. Verŝajne post la tataroj konstruiĝis fortikaĵo, kies interesaĵo estas tio, ke ĉiam estis loĝata, nun estas interalie hotelo kaj muzeo. Tiama bienestro Nikolao Garai tenis en malliberejo hungaran reĝon Sigismundon. Proksime al la fortikaĵo gotika klostro kaj preĝejo konstruiĝis en la 14-a j.c. La unua skriba mencio de la preĝejo estas en 1333, inter la notoj de la papaj impostoj. La sanktejo de la preĝejo estas ornamita per freskoj el la 1410-aj jaroj. Dum la turka erao moskeo konstruiĝis, kiu hazarde restis, ene troviĝas objektoj, kiujn Turkio donacis al la moskeo. En tiu erao la gotika preĝejo estis uzata kiel grenejo. Post la turka epoko el Bosnio venis francikanaj monaĥoj kaj renovigis kaj rekonstruis la preĝejon kaj la monaĥejon en baroka stilo.
Post la turkoj kun serboj kaj germanoj la komunumo pligrandiĝis. En 1977 Siklós ricevis la rangon urbo, kiu nun apartenas al la plej ŝatataj turismaj celoj.
Máriagyűd
Dum la urbiĝo elstara baneja komunumo Harkány forlasis la urbon kaj samtempe apuda vilaĝo Máriagyűd aliĝis. Tie jam en la mezepoko estis kapelo pro la pilgrimejo. La baroka dutura preĝejo trakonstruiĝis en 1698. Ĝi estas oficiale pilgrimloko ekde 1805. Ne menciitaj vidindaĵoj estas la serba ortodoksa preĝejo kaj termala banejo.
Pete Sampras
Petros "Pete" Sampras (greke Πέτρος "Πητ" Σάμπρας; naskita la 12-an de aŭgusto 1971 al familio de greka patro kaj de juda poldevena patrino) estas usona iama mondpinta tenisisto. Lia profesia kariero komenciĝis en 1988 kaj finiĝis ĉe la usona malferma ĉampionado de 2002, kiun li gajnis, venkante sian delongan rivalon Andre Agassi en la finalo. Sampras gajnis 14 gravajn unuopajn titolojn dum sia kariero, kio estis historia rekordo dum lia emeritiĝo: tiamaj rekordaj sep titoloj de la turniro de Wimbledon (li partumis tiun rekordon kun William Renshaw, brita tenisisto aktiva dum la malfrua 19-a jarcento, ĝis 2017 kiam Roger Federer gajnis sian okan titolon), du titoloj de la aŭstralia malferma ĉampionado kaj kvin titolojn de la usona malferma ĉampionado.
Li unue atingis la pinton de la monda rangotabelo en 1993, kaj okupis tiun pozicion entute 286 semajnojn. Lerta ludanto, lia preciza kaj potenca servado (la ekbato de tenispilko) gajnis al li la kromnomon "Pistolo Pete". En 2007, li estis enpostenigita en la Internacian Tenisan Halon de Famo.
Dean Ornish
Dean Michael ORNISH (naskiĝis la 16-an de julio 1953) estas usona kuracisto kaj esploristo. Li estas la prezidanto kaj fondinto de la neprofitocela Instituto de Esploro de Preventa Medicino en Sausalito, Kalifornio kaj instruisto de Medicina Kliniko en la Universitato de Kalifornio, San-Francisko. La aŭtoro de la programo de Dean Ornish por renversi koran malsanon, manĝi pli, pezigi malpli kaj la spektron, estas bone konata kiel defendanto por uzi ŝanĝojn pri dieto kaj vivmaniero por trakti kaj malhelpi kormalsanon.
La Nobla Korano
La Nobla Korano estas Esperanta traduko de la Korano fare de Italo Chiussi. Sub aŭspicioj de la Universala Esperanto-Asocio, Eldonejo TK estas eldoninte ĝin en 1969 en Serio Oriento-Okcidento. Estas estintaj reeldonoj en 1970, 1977 kaj 1992. La Esperanta kaj la originalaj araba tekstoj estas metitaj flankon ĉe flanko, do permesante paralelan legadon.
Peko de Kain
Peko de Kain estas novelo originale esperantlingve verkita de Ivan Ŝirjaev. Ĝi estas eldonita 35-paĝe de Internacia Korespond-Rondeto el Budapeŝto en la jaro 1932.
Julia Gillard
Julia Eileen GILLARD (naskiĝis 29 Septembro 1961) estas Aŭstralia politikisto. Ŝi estas la 27-a ĉefministro de Aŭstralio, kaj la unua ina ĉefministro de la lando. Gillard iĝis ĉefministro je 24 Junio 2010, kiam kunveno de la parlamentanoj de la reganta Aŭstralia Laborista Partio elektis ŝin kiel sian estron anstataŭ Kevin Rudd. En nacia elektado en Aŭgusto 2010, la Laborista Partio gajnis malpli da voĉdonoj ol en 2007, se Gillard povis daŭri kiel ĉefministro kun subteno el la Aŭstraliaj Verduloj kaj el sendependaj parlamentanoj.
La leĝdono de imposto por karbona dioksido estis grava reformo dum ŝia regado.
Biografio
Gillard naskis la 29-an de septembro 1961 en Barry, Kimrio. Ŝia familio enmigris al Aŭstralio en 1966.
Ŝi studis ĉe la universitato de Adelajdo kaj la universitato de Melburno.
Kalvinana preĝejo (Tiszadob)
Historio
La (tiam katolika) kirko Sankta Nikolao estis konstruita supozeble en la 13-a jarcento. La loĝantoj iĝis kalvinanoj ĉirkaŭ 1550, same la kirko. Inter 1768 kaj 1857 ĝi plurfoje estis trakonstruita aŭ pligrandigita laŭ malfrubaroko, tiutempe konstruiĝis la turo. La lastaj renovigaj laboroj okazis en 2009.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. En la fasado meze la kvadrata turo plene reliefas. La konstruaĵo havas 3 enirejojn, la unua estas tra la turo, la aliaj 2 flanke de la navo. La turopinto estas piramida. La ĉefnavo havas ankaŭ krucnavon. Interne la mebloj kaj predikejo estis faritaj en proksimume en 1768, la kasona plafono en 1877. Iam la kirko estis ĉirkaŭita per ŝtona defenda muro, el tio parto estas videbla ankaŭ nun.
Hammoor
Hammoor estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bargteheide-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies kaj la administra centro estas la urbo Bargteheide, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
(16520) 1990 WO3
(16520) 1990 WO3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Lhotka (Ostrava)
Historio
La unua skribmencio estas el la jaro 1464. La municipo estis dum al dua mondmilito liberigita fare de Ruĝa Armeo la 30-an de aprilo 1945. Kiam ĝi apartenis al senjorujo de Rothschildidoj, kiuj estis posedantoj de ferfabriko Vítkovice, Lhotka ŝanĝiĝis en laboristan vilaĝon. En Lhotka ĉiujare dum pentekosta semajnfino okazas tradicia popolsoleno nomata „Peligado de reĝo“.
Nomo
La oficiala nomo Lhotka estis en la jaro 1960 ŝanĝita en Lhotka u Ostravy. La 6-an de aprilo 1976 okazis ree ŝanĝo al Lhotka. Al Ostrava ĝi estis alligita la 24-an de aprilo de la sama jaro.
Toledo (distrikto)
Toledo estas unu el la ses distriktoj de Belizo - temas pri la plej suda. La ĉefurbo de la distrikto estas Punta Gorda, laŭ linia distanco iom malpli ol 200 km sude de Belizurbo, sed laŭ ĉiuj vojoj estas 270 km. Laŭ censa takso meze de la jaro 2022, la distrikto havis loĝantaron de 41 537 homoj, el kiuj 6 801 vivis en la distrikta ĉefurbo Punta Gorda. La distrikto kovras areon de kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 8,9 loĝantoj/km².
Hrčava
Hrčava (legu Hrĉava) estas malgranda, la plej orienta vilaĝo (kun tiu ĉi "unueco ĝi "konkursas" kun najbara vilaĝo Bukovec) de Ĉeĥio. Hrčava estas laŭvorte enkojnigita inter Pollando kaj Slovakio, ĉar el centro de la vilaĝo tio estas al pola ŝtatlimo 540 m per aera linio kaj al slovaka sole 450 m! La vilaĝo havas multajn interesaĵojn, kiujn ĝi povas "proponi" al vizitantoj.
Hrčava estis unu el la plej junaj vilaĝoj de la eksa Ĉeĥoslovakio estiĝinta lunde la 28-an de oktobro de 1918. Statuton de la memstara vilaĝo ĝi ricevis nur la 6-an de oktobro de 1927, eĉ kiam ĝi estis aligita al Ĉeĥoslovakio intertempe jam en junio de 1921. Ĝis tiu tempo ĝi estis vilaĝo de hodiaŭ pola vilaĝo Jaworzynka.
La longeco de limoj de Hrčava kun ĉirkaŭaj vilaĝoj estas sume 8,9 km. Najbaroj de Hrčava estas vilaĝo Bukovec (je 3,6 km), je 2,45 km poste troviĝas vilaĝo Čierne situanta en Slovakio kaj je 2,85 km pola vilaĝo Jaworzynka.
Kuriozaĵoj
Hrčava estas kun sia areo sole 288 ha la plej malgranda el ĉiuj memstaraj vilaĝoj de Ĉeĥa respubliko sur limo kun Slovakio. Kaj ĝi estas ankaŭ la plej malgranda el ĉiuj memstaraj vilaĝoj sur ĉeĥa-slovaka limregiono, do ankaŭ el ĉiuj slovakaj vilaĝoj najbarantaj kun Ĉeĥio.
Hrčava estas per sia areo ankaŭ la dua plej malgranda memstara vilaĝo (post Petrovice) el ĉiuj memstaraj vilaĝoj de Ĉeĥio, kiuj najbaras kun Pollando.
Ĝi estas verŝajne ankaŭ la dua plej malgranda vilaĝo el ĉiuj memstaraj vilaĝoj sur ĉeĥa-pola limregiono, do eĉ ĉiuj ĉeĥaj kaj polaj vilaĝoj.
Hrčava estas ununura vilaĝo de Ĉeĥio, kiu najbaras kun du ŝtatoj, sed samtempe sur la teritorio de Ĉeĥio ĝi najbaras sole kun ununura vilaĝo - Bukovec, kies katastro tute ĉirkaŭas ĝin.
Kuriozaĵo estas ankaŭ fakto, ke kvankam vilaĝo Hrčava estas en Ĉeĥio tute ĉirkaŭita de la katastro de vilaĝo Bukovec, en vilaĝon Bukovec kondukas el Hrčava nenia ŝoseo, sole kampa kaj arbara de tempo al tempo riparata vojo tra montarpasejo de montaro Moraviasileziaj Beskidoj. Hrĉavanoj havas tion al siaj plej proksimaj kaj unusolaj najbaroj en Ĉeĥio ĝis Bukovec proksimume 4 km per aera linio, sur la kampaj kaj la arbaraj vojoj je unu kilometro pli, sed per duspura veturilo sur la ŝoseo tra Mosty u Jablunkova, Jablunkov kaj Písek tio estas 27 km! En la praktiko ili devas sur montopiedo de monto Gírová ĉirkaŭveturi la tutan monton. Pli precize dum vido el Gírová, se vi volus observi tiun ĉi vojdirekton el Hrčava ĝis centro de Bukovec, vi devus turniĝi je 296°!
Kurioza estas ankaŭ fakto, ke hrĉavaj loĝantoj proprumas kampojn (proksime ĉe la ŝtatlimo) kiel en Slovakio (en Čierne), tiel en Pollando (en Jaworzynka). Kaj ne nur tio - polaj civitanoj el Jaworzynka havas denove kampojn en Hrčava kaj slovakoj el Čierne ankaŭ.
Al kuriozaĵoj apartenas certe fakto, ke Hrčava najbaras nur kun tri vilaĝoj, el kiuj ĉiu situas sur teritorio de alia ŝtato - Bukovec en Ĉeĥio, Jaworzynka en Pollando kaj Čierne en Slovakio.
Dume ĝis la jaro 1965 Hrčava havis eĉ ne ŝosean kunigon kun la ĉirkaŭa mondo, hodiaŭ en Hrčava interreto ne estas fremda.
Unusola vere ebena loko en la vilaĝo estas futballudejo antaŭ gastigejo.
Trilanda punkto
Vilaĝo Hrčava estas enkojnigita inter Pollando kaj Slovakio. La komuna nenies punkto kaj samtempe de ĉies tri ŝtatoj, kie renkontiĝas limoj de Ĉeĥio, Pollando kaj Slovakio estas do ankaŭ sur teritorio de Hrčava. Ĉar tiu ĉi trilanda punkto troviĝas en ravino de baseno de rojo, profunda proksimume 8 m kaj larĝa proksimume 34 m, ne eblis marki per unusola limŝtono, do tiu ĉi trilanda punkto (oficiale triŝtata punkto Beskidoj) estas destinita sole geometrie. Tio estas mezo de cirklo ĉirkaŭskribita al verticoj de egallatera triangulo, kiun kreas tri triedraj piramidaj monolitoj, kies bazon kreas egaledra triangulo je longeco de la edro 70 cm. La unuopaj monolitoj estas havigitaj per ŝtatsignoj de la unuopaj ŝtatoj kaj ties nomoj. La unuopaj monolitoj poste troviĝas sur teritorio de Ĉeĥio, Pollando kaj Slovakio.
En cilindroformajn aperturojn de sokloj de la unuopaj monolitoj estis poste en cilindroformaj metalaj ujoj metitaj memorigaj dokumentoj - diversaj dokumentoj, tiamaj ĵurnaloj kaj moneroj.
Pedagogia valoro de Esperanto
EdE-P Pedagogia valoro de Esperanto.
Hrčava
Por vizitontoj
Se vi iros trarigardi sole la polan liman monoliton sur la pola teritorio aŭ se polo iros trarigardi la ĉeĥan liman monoliton kaj eĉ ne unu havos klopodon daŭrigi plu en la teritorion de la najbara ŝtato, vi povas fari tiel eĉ antaŭ la okuloj de limgardista polico de Ĉeĥio kaj Pollando, kiu toleros tiun ĉi transpaŝon de la limoj. Tio estas interkonsento de komandanto de limgardista polico en Písek kaj de lia similulo en Pollando.
Hugo Ball
Hugo BALL [hugo bal] (22an de februaro 1886 en Pirmasens, Germanio - 14an de septembro 1927 en Sant'Abbondio, Svislando) estis germana verkisto.
Hrčava
Por vizitontoj
Pluraj vizitantoj de Trilimejo sopiras viziti ĉiujn tri trilimajn ŝtatojn kaj prepari por si eksterordinaran sperton. Ili preteriros preter la ĉeĥa trilanda monolito tiel, ke ili lasos ĝin sur la maldekstra flanko, superos la ravinon de la rojo, ili ĉirkaŭiros la slovakan monoliton denove tiel, ke ili lasos ĝin sur la maldekstra flanko, denove ili superos la ravinon de la rojo kaj per la sama maniero (la polan monoliton ili lasos sur la maldekstra flanko) ili revenos al la ĉeĥa monolito. Ili pasos per irado ĉirkaŭ 200 metroj kaj ili povas kuraĝe proklami, ke en la hrĉava trilimejo dum kelke da minutoj ili vizitis Ĉeĥion, Pollandon kaj Slovakion. Jam trovis eĉ tiuj, kiuj ĉirkaŭkuris la trilimajn monolitojn je tempo.
Béla Paudits
Béla Paudits [paŭdiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Paudits Béla estis hungara aktoro, muzikalkantisto. Béla Paudits naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la.
Hugo Ball
Post studado en Munkeno kaj Heidelberg li laboris ĉefe kiel reĝisoro kaj dramaturgo en diversaj teatroj. La spertoj dum la Unua mondmilito faris el li konvinkitan pacifiston, kaj en la jaro 1915 li elmigris kune kun sia estonta edzino, la verkistino Emmy Ball-Hennings, al la neŭtrala Svislando. En Zuriko li kunfondis la kabaredojn Cabaret Voltaire kaj la Galerie Dada. De 1917 ĝis 1920 li laboris en Berno por la gazeto Freie Zeitung. En 1920 li fariĝis katoliko. Ĝismorte li vivis en Svislando kaj en Italio.
Pinofranqueado
Pinofranqueado [pinofrankeAdo] (Trapasita Pino) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas pinenses. La censita populacio en 2008 estis de 1.686 loĝantoj.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado (kaproj, abelbredado). Forstado. Rura turismo.
Domaroj
Kiel okazas en aliaj municipoj de la komarko Hurdes, la loĝantaro estas tute disa inter la ĉefa vilaĝo nome Pinofranqueado kaj aliaj disaj domaroj laŭ la tuta municipa teritorio.
Hugo Ball
La verkaro de Hugo Ball konsistas el dramoj, poemoj, romanoj, eseoj kaj biografioj. Ĝis 1917 li estis grava reprezentanto de la dadaismo, poste li forlasis tiun ĉi movadon, ĉar ĝi laŭ li estis arte elĉerpita. Pri sia amiko de Hermann Hesse li verkis biografion.
Pinofranqueado
Demografio
En la jena tabelo aperas la informo de la hispana Instituto Nacional de Estadística rilata al la demografia evoluo de Pinofranqueado el 1996 al 2006.
Pedagogia valoro de Esperanto
La gramatiko de Esperanto havas tri ĉefajn ecojn: simplon, mallongon kaj logikecon.
Pinofranqueado
Historio
Ekde la 12-a jarcento estas dokumentoj kiuj mencias kelkajn el la domaroj, sed ne la ĉefa nuna kerno, kiu aperas nur en la 18-a kaj 19-a jarcentoj.
Pedagogia valoro de Esperanto
Pro la logikeco ĝi estas facite lernebla ankaŭ por malpli talentaj infanoj, kiuj multokaze bezonas nur solan sukceson (kaj tion ja donas al ili la studado de E) por ke la ambicio vekiĝu en ili: tiel ili kapabliĝas venki ankaŭ la malpli facilajn taskojn. Kaj la pli talentaj - ĉiu infano, kaj eĉ plenaĝulo posedas konsiderindan emon je ĝeneraligo - post fino de Esperanto -kurso ne povas jam imagi la timigan malfacilon de aliaj fremdlingvoj.
Tamen ne nur simpla, sed ankaŭ mallonga estas la esperanta gramatiko. Tiu fakto ne nur plifaciligas sed ankaŭ mallongigas la instruadon. En E fariĝis preskaŭ superfluaj ĉiuj „direktaj metodoj por infanoj“. (La bonega Ĉe-metodo ja havas tute alian celon; dum sessemajna instruado de plenaĝuloj oni ja ne intencas akiri pedagogiajn valorojn!)
La strikta logiko de la gramatiko postulas fortan atenton, konsciencajn analizadon de l' gepatra lingvo kaj sintezadon de la tiel ricevitaj rezultoj en E. Nenie tiom forte, kiom en E la infano povas sperti, ke kun fidinda kono de gramatiko la enlingva konstruado fariĝas facila kunmetado de la frazelementoj - sento kies posedo estas nepra kondiĉo de sukceso pri lingvaj studoj. La mirinda orientiĝopovo en la gepatra lingvo kaj la kutimiĝo al logika pensmaniero estas ankoraŭ menciindaj el la sennombraj avantaĝoj de tiu eco de la esperanta gramatiko.
Béla Paudits
Biografio
Béla Paudits akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1971. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro József Attila. Inter 1974 kaj 1984 li apartenis al Teatro Madách, poste li ne ligiĝis al trupo 5 jarojn. En 1986 li akiris plian diplomon en Komerca Altlernejo. En 1989 li denove havis rolojn en Teatro Madách. Li vivis ankaŭ en Usono. Hejmenveninta lia malsano baras la aktoradon. Li ricevis premion en 1993.
Pedagogia valoro de Esperanto
La dua pilastro de Esperanto estas la vortfarado. Ĝi baziĝas sur la principoj de sufiĉo kaj neceso. La sufiĉo postulas ordemon kaj atenton, plue la konsciencan alproprigon de la afiksoj kaj de la eblo de kunmeto. Infanoj - kiuj sekve de sia aĝo postulas ankoraŭ komprenemon - volonte faros ĉi tiun malgrandan laborplion por ke ili kapabliĝu je preciza sinesprimo. Kaj la teorio de neceso gravas ankoraŭ pli. Ĝi dekutimigas la infanojn pri pleonasmemo, kiu ja estas tiel ofta malsano inter ili. Lernanto, kiu posedas la vorton „ŝipestro“ (kies sampreciza esprimo postulas en ajna eŭropa lingvo 2-4 vortojn) ne sentos iun ajn entuziasmon spertante tro longajn germanan terurvortojn. La trakompreno de teorio de la vortfarado - kaj tio nepre okazas, se ne alie, en la praktiko - postulas certan intelekton. Se tia ne ekzistas, ĝi evoluigas ĝin al si. Ĉu dubeble ke ankaŭ tio reprezentas konsiderindan pedagogian valoron?
La vortaro prezentas sian plej bonan flankon en la internacieco. La infano, kiu lernis Esperanton, ne ridindiĝos dumdebate, intermiksante prareligion kun privilegio. Kaj denove videblas la konstanta avantaĝo: la fakto ke la vortaro enhavas 38-82 %-ojn el la respektivaj eŭropaj lingvoj (statistiko kompilita de kontraŭ-Esperantisto!) garantias pri tio ke E estas bona elementara lernejo por studontoj	de fremdlingvoj.
La reguleco de la Esperanta vortaro alkutimigas severan ordemon. En ĝi ne ekzistas „mots Mackenseniques“ (Idiom neutral) kaj tio malebligas ĉiun rapsodian saltadon kaj senzorgan aplikadon de ajnaj elfingre suĉitaj internaciaĵoj“. Do la vortaro havas grandan parton en la intelektevoluiga efiko de instruado de Esperanto.
Tamen ni ankoraŭ ne elĉerpis la menciindaĵojn. Ekzistas ecoj, efikoj, kiuj ne estas alkalkuleblaj al tiuj de la tri ĉefaj partoj (gramatiko, vortfarado, vortaro) sed karakterizas la tutan lingvon mem.
Pere de Esperanto la infano ekposedas internacian lingvon. Li sentas sin, kvazaŭ la obstinaj baroj reale dissaltus ĉirkaŭ li, li spiras pli libere, eksentas ke li apartenas al la Mondo kaj ricevas mensan horizonton antaŭe neimageble larĝan. Li korespondas: liaj geografiaj, etnografiaj, lingvistikaj, ktp. konoj plinombriĝas kaj profundiĝas. Por li Francujo ne plu estas rozkolora makulo sur la geografikarto, sed vivanta, vera lando, en kiu vivas samaj homoj, kiel li, kun kiuj li havas senfine multajn komunajn pensojn, sentojn, konceptojn. Kaj tiel li sukcesas atingi pli noblan mondpercepton, la veraj pacifismo kaj interfratiĝemo ekregas lian koron, imunaj ja je belaj frazoj: sed tiom pli sinceraj kaj profundradikaj. Kompilita ĉefe laŭ artikolo de József Miĥalik
Grand Theft Auto: London, 1961
Grand Theft Auto: London, 1961 estas la dua ekspansio de la videoludo Grand Theft Auto publikigita la 1-an de junio 1999 nur por Vindozo. Ĝi uzas ĝian saman grafikmotoron kaj, kiel deklaras la nomo, ĝia historio disvolviĝas en Londono en la jaro 1961. La ludo estas elŝutebla el Interreto.
Vinneuf
Vinneuf estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 1295 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Administrado
Vinneuf apartenas al la kantono de Sergines, kies ĉefurbo estas Sergines. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Frances Moore Lappé
Frances Moore Lappé (n. la 10-an de februaro 1944) estas usona esploristo kaj aŭtoro en la kampo de manĝado kaj demokratio-politiko. Ŝi estas la aŭtoro de 19 libroj inkluzive la tri-miliona eldono, en 1971 de Dieto por Malgranda Planedo, kiun la Smithsonian Institution de la Nacia Muzeo de Usona Historio priskribas ĝin kiel "unu el la plej influaj politikaj vojoj de la epoko." Ŝi estas la kunfondinto de tri naciaj organizoj, kiuj esploras la radikojn de malsato, malriĉeco kaj mediaj krizoj, kaj ankaŭ solvojn nun aperantajn tra la mondo per tio, kion ŝi nomas Vivi Demokration. Ŝiaj plej gravaj verkoj estas Daring Democracy: Igniting Power, Meaning, and Connection for the America We Want, kunverkita kun Adam Eichen, kaj World Hunger: 10 Myths kun Joseph Collins.