cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Galilea
Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Galilea, kie oni malaltiĝis el 575 loĝantoj ĝis 249 en 1991 kaj poste oni stabiliĝis en nunaj 385.
La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo.
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo kaj palac-domo de la ĉefiskopo ktp.
Vieno-rivero
Tra ĝia valo kondukas, ekster Vieno, la Aŭstruja Okcidenta Fervojo, ĉefa fervojo de Vieno al Salcburgo. Ene de Vieno, la plej grava strato de Vieno al la okcidento (numero B1), neoficiale nomata "Okcidenta Elstrato" kaj "Okcidenta Enstrato" respektive (germane Westausfahrt kaj Westeinfahrt), sur la du bordoj de la rivero.
Ankaŭ la linio U4 de la metroo de Vieno sekvas parte la Vieno-riveron. Ene de Vieno, iuj partoj de la Vieno-rivero estas entunelaj. Preskaŭ dum sia tuta fluo en Vieno, la dekstra bordo de la Vieno-rivero konsistigas limojn inter distriktoj.
La urboparko (Stadtpark) de Vieno troviĝas sur ambaŭ flankoj de la Vieno-rivero.
Abánades
Abánades estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 59 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,64 loĝ/km².
Situo
Abánades situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la centra parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1039 m super marnivelo; je 81 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, kaj je 30 km el Sigüenza, plej proksima urbo. La areo de ties teritorio estas de 36,08 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°53′38″N 2°29′02″Ok.
Historio
La areo de Medinaceli estis konkerita de la kristanoj al la islamanoj definitive en 1104, kaj tiu inkludis ankaŭ areojn de la nunaj provincoj de Soria kaj norda Gvadalaĥara, krom parton de Teruelo. Ĉar la unuaj dokumentaj mencioj de la municipo Abánades, nomoe de la 14-a jarcento, jam metis Abánades ene de la jurisdikcio de Medinaceli, tio sugestas ke en la pasinto, la teritorio kie Nun estas la municipoa apartenis al Medinaceli jam en araba epoko. La reloĝigo de la konkeritaj teroj ne okazis ĝis 50 jarojn poste.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 296 loĝantoj en 1950 al 59, tio estis oni perdis pli ol 200 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Abánades, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Abánades kie oni falis al la nunaj 59.
Ekonomio
La municipo estas komplete agrikultura. Estas kultivejoj kiuj alternas inter irigacio kaj seka agrikulturo, kie eblas kultivi cerealojn kaj fruktarbojn. Gravas ankaŭ ĉasado kaj fiŝkaptado.​
Monumentoj
Elstaras speciale la preĝejo de Sankta Petro, kiu datas de la 16-a jarcento. Alia elstara edifico estas la Ermitejo de Nia Sinjorino de Mercedes.
Syndicat intercommunal
Syndicat intercommunal (esperantlingve "interkomunuma sindikado") estas, en Francio, établissement public de coopération intercommunale (esperantlingve "publika organizaĵo por interkomunuma kunlaboro") organizita por kunlabori pri servoj je interkomunuma intereso. Dotita per propra strukturo sendepende administrata, ĝi funkcias laŭ reglamentoj kaj leĝoj, kiuj precizigas ĝian juran kadron.
Organizado
"Syndicat intercommunal" estas la plej simpla strukturo por kunlaboro inter komunumoj. Tiu formo de kunlaborado estas limigita per leĝaj kaj reglamentaj partoj de la ĝenerala kodo de teritoriaj kolektivumoj, kies artikolo L.5212-1, kies teksto estas : La sindikadoj disiĝas en tri kategorioj :
Kaŝira
Kaŝira (Кашира) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Syndicat intercommunal
Organizado
Kompetentecoj de sindikadoj estas ĝenerale ligitaj al retaj agadoj, kiaj kolekto kaj prilaboro de kuirejaj ruboj, energidistribuo, elektronika komunikado, funkciigo de komputadaj rimedoj.
Kaŝira
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46435.
Syndicat intercommunal
Organizado
La raporto «Solidarité et performance» (esperantlingve "solidareco kaj efikeco") de decembro 2006, donita al la ministro delegita pri buĝeto kaj ŝtatreformo de Pierre Richard, prezidanto de la estraro de Dexia, rekomendis la nuligon de la interkomunumaj sindikadoj, escepte se estas kontraŭa prefekta decido.
Komence de 2011, estis interkomunumaj sindikadoj, malkreskinte je preskaŭ 2,8 % kompare al 2010 kaj je 13,2 % kompare al 2007, verŝajne pro la regula kresko de la EPCI je propra fisko (kiaj estas la komunumaroj),, kiuj prenas kompetentecojn antaŭe plenumitajn de interkomunumaj sindikadoj.
Tiuj sindikadoj disiĝas tiel : ! Tipo !! Kreita per !! Nombro je la 1/1/2007 !! Nombro je la 1/2/2011
Kaŝira
La urbo estis fondita en jaro 1619.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Oka (Ока).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 31,6 mil loĝantojn.
Frederiko la 1-a (Prusio)
Frederiko la 1-a en Prusio, germane Friedrich I. in Preußen (naskiĝis en Kenigsbergo, hodiaŭ Kaliningrado; mortis  en Berlino) estis unue sub la nomo Frederiko la 6-a kastela grafo de Nurenbergo, poste sub la nomo Frederiko la 3-a princo-elektisto de Brandenburgio, sub la nomo Frederiko la 2-a duko de Prusio kaj fine inter la jaroj 1701 kaj 1713 sub la nomo Frederiko la 1-a reĝo en la politike tiutempe plifortiĝanta germana reĝlando Prusio.
Per lia rangaltiĝo, la, de princo-elektisto de Brandenburgio kaj duko de Prusio al prusia reĝo, la ĝis tiam en persona unio regata, sed malunueca kaj politike ŝirita regno Brandenburgio-Prusio iĝis unueca "Reĝlando Prusio". Tio kaj kaŭzis kaj respeguligis la gravecon de lia lando en la internacia eŭropa politiko tiuepoka, kaj metis la fundamenton por la posta homogena ŝtato Prusio, kiu sub liaj posteuloj iĝis eŭropa grandpotenco.
Kiam dum decembro 1674 mortis lia frato Karolo Emilo, la 17-a Frederiko iĝis kronprinco kaj regonto de Brandenburgio – li iĝis politike grava persono. Frederiko akompanis sian patron en la Brandenburgia-Sveda Milito dum la bataloj en Pomerio de 1675 ĝis 1678 kaj dum la pena vintra armea marŝado al Orienta Prusio de la jaro 1679. Post venko de severa malsano, kiun li ekhavis dum la milito, li dum aŭgusto 1679 edziĝis al la princino Elizabeta Henrieta (Elisabeth Henriette) de Hesio-Kaselo. Dum julio 1683 mortis Elizabeta Henrieta, kaj sekvajare li duafoje edziĝis, nun al Sofia Ĉarlota (Sophie Charlotte) de Hanovro-Brunsvigo.
Post la morto de Karolo la 2-a, la lasta habsburga reĝo en Hispanio, la 1-an de novembro 1700 komenciĝis fazo de politika tensio en Eŭropo, kiu fine gvidis al la Milito de hispana sukcedo. Ĉar la Habsburgoj bezonis aliancanojn por milito kontraŭ Francio, Frederiko ricevis la konsenton de la imperiestro Leopoldo la 1-a de la germanlingva Sankta Romia Imperio, ke li rajtus iĝi la unua protestantisma germana reĝo, honoro ĝis tiam privilegia por katolikaj regantoj. Tiu konsento tamen por Frederiko kostis la altan sumon de 2 milionoj da dukatoj pagendaj al Leopoldo, 600.000 dukatoj por la katolika eklezio en Germanio, kaj aldona sumo por la ordeno de Jezuitoj. Krome Frederiko promesis subteni Leopoldon en la Milito de hispana sukcedo per 8.000 soldatoj. Plie li ne rajtis nomi sin reĝo "von Preußen" (de Prusio), sed nur reĝo "in Preußen" (en Prusio), ĉar granda parto de Prusio inter la rivero Odro okcidente kaj Orienta Prusio oriente plu estis regata de Pollando-Litovio, kaj ekster la regoteritorio de Frederiko.
Dum la jaro 1702 Frederiko heredis la graflandojn Lingen kaj Moers de la mortinta reĝo Vilhelmo la 3-a de Anglio. Li unuigis la teritoriojn kun la aĉetita regneto Teklenburgo. Ĉar Frederiko estis kalvinisto, li rajtis dum la jaro 1707 elektiĝi princo de la svisa regno Neuchâtel, kion konfirmis la Traktato de Utrecht de la jaro 1713. Dum novembro 1708 Frederiko triafoje edziĝis, al la 23-jara princino Sofia Luiza (Sophie Luise) de Meklenburgo-Schwerin. Tiun edzecon ĉefe kaŭzis la espero je pliaj filoj, ĉar la reĝo el sia dua edzeco nur havis unu filon kaj Frederiko insiste deziris plurajn eblajn heredontojn de liaj postenoj kaj posedaĵoj.
Per saĝa milita politikumado kaj en la Granda Nordia Milito kaj en la Milito de hispana sukcedo li sukcesis atingi ke ambaŭ tuteŭropaj kaj longdaŭraj militaj konfliktoj ne havis batalojn sur lia teritorio. En la interna politiko li estis malpli sukcesa: Nur dum decembro 1710 estis finita korupta regado de tri grafoj en Prusio, kiuj dum multaj jaroj riĉigis sin koste de la regno kaj havis la plenan fidon de la monarko. Krome lia regado kiel abolutisma reganto kun pompaj kortegaj festegoj kaj la konstruo de imponaj reĝaj reprezentejoj kostis sumegojn. Kiam li dum februaro 1713 mortis, li postlasis ŝtaton politike potenciĝintan, sed finance bankrotan.
Chiclana de Segura
Chiclana de Segura [ĉiKLAna] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio en la komarko El Condado.
La areo de la municipo estas 233,7 km2 kie loĝas 965 geloĝantoj, do loĝdenso estas 4,23 loĝ./km2.
Chiclana de Segura estas ĝemeligita kun Chiclana de la Frontera (Provinco Kadizo).
Geografio
Chiclana de Segura estas en la komarko El Condado nordoriente de la provinco Ĥaeno kaj oriente de El Condado, lime kun la komarko Sierra de Segura kaj kun la provinco Ciudad Real.
Ties teritorio estas forsta, en la norda zono, en du trionoj. La suda parto estas fundamente olivarbare. La ekonomio estas centprocente agrara, bazita sur la olivarboj, krom la brutobredado, ĉasado kaj forstado. La montara areo estas de rearbarigo per koniferoj, kune kun areoj de makiso. Elstaras la medio de la rivero, la Akvorezervejo de Guadalmena kun la riĉo de kaj granda kaj malgranda ĉasado​j.
Historio
La nomo de Chiclana derivas de Caeciliana, alude al vilao aŭ kampardomo de epoko de la Romia Imperio posedaĵo de iu Caecilius.
Konkerita el la islamanoj fare de la Reĝlando Kastilio en 1226, ĝi estis teritorio apartenanta al la Ordeno de Santiago, kiu zorgis pri la reloĝado post la forpelo de la islamanoj. Ĝi estis ene de la senjorlando "Priorato de Villanueva de los Infantes". En 1833 post la reformo de teritorioj fare de Javier de Burgos, ĝi ekapartenis al la nova Provinco Ĥaeno, devena de la antikva provinco La Mancha (Manĉo).
Xermaménil
Xermaménil estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Srní (apartigilo)
Nomon Srní havas pluraj setlejoj:
(16907) 1998 DS29
(16907) 1998 DS29 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Saint-Ambroise (pariza metrostacio)
Saint-Ambroise [sɛ̃t‿ɑ̃bʁwaz] (Sankta Ambrozio) estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 9 en la 11-a arondismento de Parizo.
Stacio
Ĝi ŝuldas sian nomon al Sankta Ambrozio (340-394), naskiĝinta en Treviro, Germanio, kies patro estis prefekto de Gaŭlio.
La stacio situas sub Bulvardo Voltaire.
Friedrich August von Hayek
Friedrich August VON HAYEK (8-a de majo, 1899 - 23-a de marto, 1992 en Frajburgo) estis ekonomikisto de la Aŭstria skolo de ekonomiko, nobel-premiito en 1974, konata por lia defendo de libermerkata kapitalismo kontraŭ leviĝinta tajdo de socialisma pensado en la meza 20-a jarcento. En La Vojo al Servuto (1944) kaj sekvantaj verkoj, Hayek skribis ke socialismo necese kondukis al faŝismo kiam centra planado superregis individuajn preferojn en ekonomika kaj socia vivo. Hayek argumentis ke en centraj planitaj ekonomioj, unu individuo aŭ grupo de individuoj decidis la distribuadon de rimedoj por la tuta lando. Ĉi tiu amasado de povo kondukis al misuzado kaj la kreskado de faŝismo. Kvankam li estis akademia elpelito por multe da lia kariero, la verkaro de Hayek altiris novan atenton je la 1980-a kaj 1990-a jardekoj kun la sukceso de dekstranaj registaroj en Usono kaj Britio (Margaret Thatcher, brita ĉefministro de 1979 al 1990, estis malkaŝema fervorulo de la verkoj de Hayek) kaj la falo de komunismo. Hayek kunhavis la Premio Nobel de Ekonomiko je 1974.Hayek estas ofte nomata kiel F. A. Hayek, ĉar lia tuta nomo estas Friedrich Augustus von Hayek.
Saint-Hilaire-le-Château
Saint-Hilaire-le-Château estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 276 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Saint-Hilaire-le-Château etendiĝas sur 19,59 km², kaj havis 276 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 14 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Hilaire-le-Château situas je alteco de 590 metroj.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Yves Grenouillet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La "ponto Peri" estas unuarka, romia-gaŭla ponto el granito. Ĝi situas super la rivero Gosne, branĉrivero de la rivero Thaurion.
Jenő Rozvány
ROZVÁNY Jenő (rozva:nj) estis hungara publicisto, redaktoro naskita en Nagyszalonta la 28-an de decembro 1878 kaj mortinta en Moskvo la 20-an de majo 1938.
Saint-Hilaire-le-Château
Administrado
Saint-Hilaire-le-Château apartenas al la kantono de Pontarion, kies ĉefurbo estas Pontarion. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Jenő Rozvány
Kariero
Rozvány Jenő studis juron en Budapest kaj Berlin, li doktoriĝis en Budapest (1900). Li estis advokato en Nagyszalonta kaj Nagyvárad. De 1900 li estis ano de Hungara Socialdemokratia Partio; de decembro 1907 redaktoro de ĵurnalo Munkás Újság. En aŭgusto de 1919 li revenis Nagyváradon. Li estis ĉefredaktoro de Erdélyi Népszava, redaktoro de rumana gazeto Dreptatea de Braŝovo. Li estis kondamnita al malliberejo dum unu jaro en Bukareŝto kaj Jilava. En 1931 li estis ano de rumana parlamento. Li elmigris la Sovetunion, kie li doktoriĝis pri historio de itala faŝismo (1937). Li estis ekzekutita en 1938 kaj rehonorigita en 1956 "post morto".
Forcola
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ardenno, Buglio in Monte, Colorina, Fusine, Talamona kaj Tartano. Kristana patrono estas la sankta Jozefo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Nový Žďár
Nový Žďár (Neuenbrand) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Aš, troviĝanta en distrikto Cheb. En la jaro daŭre vivis ĉi tie.
Charles Thacker
Charles P. (Chuck) THACKER (Pasadena, 26-an de februaro 1943 - Palo Alto, 12-an de junio 2017) estis usona komputikisto, pionira en sciencoj de la komputado.
Nový Žďár
Nový Žďár estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,66 km².
Charles Thacker
Li ricevis la Premion Turing en 2009.
Amr̥tavarṣiṇi
Amr̥tavarṣiṇi estas gamo (rāgam) en karnataka muziko. Ĝi estas kvintona gamo (audava rāgam aŭ owdava rāgam) kaj derivita gamo (janya rāgam) ĉar ĝi ne havas ĉiujn sep notojn (svaras) de klasika barata muziko. Laŭ popola kredo, ĝi okazigas pluvon.
Nový Žďár
Geografio
La domaro situas 2,5 km sude de Aš proksime de eksa malpermesita zono, inter naturparkoj Halštrov kaj Smrčiny. La supra parto flue ligas al Mokřiny, oriente ĝi najbaras kun Nebesa kaj okcidente troviĝas ŝtatlimo kun Germanio. Nový Žďár estas dividita per ŝoseo I/64 kondukanta el Aš ĝis Cheb.
Falo
Falo signifas
Figure la vorto havas kelkajn signifojn, ekz. malkreski, vidu detale Reta Vortaro
Pierre Joseph Pelletier
Petro Jozefo Peletiero (1788-1842) estis franca naturalisto, kemiisto kaj apotekisto, kiu, kune kun Joseph Bienaimé Caventou (1795-1877), esploris kaj sintezis plurajn alkaloidojn same kiel atropinon (1831), strikninon (1818) , kininon (1820) , morfinon (1817) , kafeinon (1821) -- kiu same estis izolita de Pierre Robiquet (1780-1840) kaj Friedlieb Ferdinand Runge (1795-1867). Krom tio li esploris la klorofilon (1817), emetinon (1817), tebainon (1834) , piperinon (1819) , brucinon (1819) ', ktp. En 1819, li konstruis, en Parizo, la unuan fabrikon de ĉokolado, kiu uzis vaporon en ties procezo je fabrikado.
Biografio
Li estis filo de Bertrand Pelletier kaj estis sekvanto de Antono Lavoaziero (1743-1794). Li okupis plurajn oficojn en Francio, post la Revolucio. Kiel sia patro, tiel li elmontris antaŭtempeco pri la sciencoj kaj sekvis la kemiajn doktrinojn de Lavoaziero.
Lia atento turnis al medicinaj aferoj kaj multe interesiĝis pri la alkaloidoj de la vegetaloj. Kune kun Joseph Bienaimé Caventou (1795-1877), li malkovris la kininon, en 1829, sen la penso pri financaj rekompencoj, se la malkovro restus kaŝita, li publikigis siajn rezultojn al la mondo.
En 1827, li ricevis la Premion Montyon je 10 mil francaj frankoj de la Akademio de Sciencoj de Parizo pro la malkovro, kaj tio estis la sola rekompenco por tiel grava esplorado. En 1818, li publikigis sian malkovron pri la striknino, en Parizo. Pli malfrue, li fariĝis profesoro en la Lernejo pri Farmacio de Parizo, kaj en 1832 li estis nomumita unu el la adjunktaj direktoroj.
Dum kelka tempo li oficis kiel membro de la Konsilio pri Saneco de Parizo, krom aliajn honorpostenojn. En 1840, li elektiĝis al la Akademio de Sciencoj. La natura alkaloido peletierino krom tri aliaj ricevis lian nomon kiel omaĝo. Laŭ Augustin Louis Cauchy (1789-1857), Peletiero estis konvinka katoliko. Kune kun François Magendie (1783-1855), ili malkovris serion da naturaj substancoj uzataj en la tiama Medicino, inklude de radiko de ipekakuanjo, el kie oni fabrikas la emetinon, kutime priskribata kiel laksigilo.
Kune kun Caventou ili ankaŭ malkovris la klorofilon, en 1817, kaj la krotonatan acidon en 1818.
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> LSD.png| Alkaloido Ambrein.svg| Ambreino Ambergris.jpg| Ambro Atropine_Enantiomers_Structural_Formulae_V.2.svg| Atropino Brucine2.svg| Brucino Emetine.svg| Emetino Psychotria_ipecacuanha_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-251.jpg| Ipekakuanjo Koffein_-_Caffeine.svg| Kafeino Quinine-2D-skeletal.png| Kinino Cinchona_officinalis_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-180.jpg| Kinkono Chlorophyll_a.svg| Klorofilo Colchicine3Dan.gif| Kolĉikino Crotonic_acid_structure.svg| Krotonata acido Strychnos toxifera - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-267.jpg| Kuraro Morphin_-_Morphine.svg| Morfino Narceine.svg| Narceino Opopanax_chironium_2007-06-02_(plant).jpg| Opopanakso Pomegranate_fruit.jpg| Peletierino Picrotoxin,_chemical_(line)_structure.png| Pikrotoksino Piperine3D.png| Piperino Strychnine2.svg| Striknino Tannic_acid.png| Tanino Thebaine_skeletal.png| Tebaino Veratridine_structure.png| Veratridino Strychnos_nux-vomica_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-266.jpg| Vomnukso Johannes_hartmann.JPG| Johannes Hartmann (1568-1631) Hilaire-Marin-Rouelle.jpg| Hilaire Rouelle (1718-1779) CWScheele.jpg| Carl Wilhelm Scheele (1742-1786) Antoine_lavoisier_color.jpg| Antoine Lavoisier (1743-1794) Bowl Of Hygieia by David.svg| Jean Sédillot (1757-1840) Facult%C3%A9_de_pharmacie_de_Paris.JPG| Edmeo Lagranĵo (1764-1844) Farm-Fresh_flask.png| Armand Seguin (1767-1835) Blason_Dijon-(LdH).svg| Bernard Courtois (1777-1838) HC_%C3%98rsted.jpg| Johano Orstedo (1777-1851) Beets-Bundle.jpg| Charles Derosne (1780-1846) Pierre-Jean_Robiquet_vers_1830.jpg| Pierre Robiquet (1780-1840) Fran%C3%A7ois_Magendie.jpg| François Magendie (1783-1855) Friedrich_Wilhelm_Adam_Sertuerner.jpg| Friedrich Sertürner (1783-1841) Johann Andreas Buchner (1783-1852).jpg| Johano Buknero (1783-1852) Cauchy_Augustin_Louis_dibner_coll_SIL14-C2-03a.jpg| Augustin Louis Cauchy (1789-1857) Veratridine_structure.png| Wilhelm Meißner (1792-1853) Friedlieb_Ferdinand_Runge.jpeg| Friedlieb Ferdinand Runge (1795-1867) Joseph_Bienaim%C3%A9_Caventou.jpg| Joseph Caventou (1795-1877) Phospholipid_schematic_representation.png| Antoine Charlard (1796-1879) Jean_Baptiste_Andr%C3%A9_Dumas.jpg| Jean-Baptiste Dumas (1800-1884) Toluol.svg| Filip Neriusz Walter (1810-1847) </Gallery> </Center>
Ostrava operaco
En la unuaj du fazoj estis liberigita precipe suda parto de Pollando, la lasta fazo okazis jam en la moravia teritorio kaj en ties paso estis liberigita norda Moravio kaj Silezio. Enkadre de armeoj de la 4-a ukraina batalfronto partoprenis en la ostrava operaco ankaŭ ĉeĥoslovakaj taĉmentoj - la 1-a ĉeĥoslovaka memstara tanka brigado, la 1-a ĉeĥoslovaka miksita aviadildivizio kaj la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso. En la ostrava operaco falis 20 mil da sovetaj soldatoj kaj 1 mil da ĉeĥoslovakaj soldatoj.
Por memoro de la falintaj soldatoj dum la ostrava operaco estis en Hrabyně konstruita granda monumento - Nacia monumento de la dua mondmilito.
Gottlieb Haberlandt
Gottlieb Johano Frederiko HABERLANDT estis aŭstria botanikisto, kiu naskiĝis la 28an de novembro 1854 en Ungarisch-Altenburg aŭ Mosonmagyaróvár (Hungarujo) kaj mortis la 30an de januaro 1945 en Berlino (Germanujo). Li fariĝis universitata profesoro en Graz (Aŭstrujo) kaj en Berlino. En la laste nomita urbo li fondis Fiziologian Instituton por praktiki la fiziologian anatomion de la plantoj. Li eltrovis tie la konduktaĵsistemon hormone stimulatan en la plantoj.
Lamath
Lamath estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Kamboĝoj
Kamboĝoj aŭ Kambojas estis tribo de la Ferepoko en Hindio, ofte menciita en Sanskrita kaj Palia literaturo. Tiu tribo estas ofte konsiderata unu el la ŝodhaŝa (dekses) Mahaĝanapadoj (grandaj regnoj) de antikva Hindio menciitaj en la "Anguttara Nikaĝa". La edzino de Durjodano nome Bhanumati estis filino de la Kamboĝa reĝo Ĉitrangada kaj de la reĝino Ĉandramundra.
Malilaoj
La malilaoj estas etno kun aparta lingvo loĝanta en la regiono Mbeya en sudokcidenta Tanzanio. En 2003 la malilaoj estis taksitaj 65.000 homoj.
Komárov (distrikto Zlín)
Komárov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Situo
La vilaĝo etendiĝas sur supra plataĵo de montetaro Vizovická vrchovina en supermara alteco 308-315 metroj. La municipo situas sudoriente de Napajedla. Zlín estas malproksima 7 km.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349, kiam ĝi estis al senjoroj Dětřich kaj Ješek z Lukova enskribita al landaj tabuloj. En tenado de tiu ĉi vilaĝo alternis kelke da senjoroj ĝis la jaro 1384 Filip z Vícemělic vendis la vilaĝon Komárov al Mikšík z Malenovic na Podhradí, pro kio ĝi transiris en tenadon de senjoroj el Podhradí. En pli postaj ŝtormaj tempoj (dum husanaj militoj aŭ militoj kontraŭ turkoj) la vilaĝo eĉ kun la ĉirkaŭaĵo estis dezertigita. Pli poste la municipo Komárov estis denove enloĝigita. Podhradí estis dezertigita ankaŭ. Pli antaŭe tie situis burgo, hodiaŭ ne estas eĉ memoroj post la fundamentoj. Anstataŭ la burgo estas ĉi tie loĝdomaro Leopoldov, kiu troviĝas inter municipoj Komárov kaj Pohořelice. En 1882 la municipon kaptis granda incendio, kiu bruligis 27 domojn kreantaj vilaĝplacon en Komárov. En 1885 estis en Komárov fondita pro peno de gvidanta instruisto Jan Purkrábek propravola fajroestingista korpuso. En la jaroj 1886-1887 estis ĉi tie konstruita kontraŭ 15710 guldenoj kaj 40 krejcaroj fare de konstruisto Josef Schaniak el Uherské Hradiště la ĝisnuna infanĝardeno (antaŭe lernejo). En 1908 ĉi tie estis konstruita municipa urbodomo por kunvenoj de reprezentaro kaj por antaŭa fajroestingista ŝprucigilo. Sur loko de konstruaĵo situis antaŭe kapeleto.
Konstantino
Konstantino aŭ Konstanteno havas plurajn signifojn.
Persona nomo
Konstantino aŭ Konstanteno estas vira persona nomo, interalie de pluraj romiaj imperiestroj:
Botyodes brachytorna
Botyodes brachytorna estas noktopapilio en la krambedoj priskribita de Hampson en 1912 kaj troviĝis en Papuo-Nov-Gvineo.
Konstantino
Vidu ankaŭ
Kelkaj parencaj vortoj:
Rokoj Niton
La rokoj Niton (france Pierres du Niton) estas du rokoj elmerĝantaj de la lago Lemano en la rado de Ĝenevo (Svislando). Situante antaŭflanko kajo Gustav-Ador', tio estas blokoj eratikaj disponitis per la glaciejo de Rodano dum ĝia malantaŭeco post la lasta Glaciiĝo.
La vorto niton' estus devenita el Neptuno.
Oni konstatas ke tiuj ŝtonoj estas tre stabilaj do, je 1820, la inĝeniero Guillaum- Henri Dufour ilin uzas por fiksi la nivelon mezan de la lago kaj almetas graditan platon sur la granda ŝtono kiel punkto de gvidmarko.
Poste Guillaum-Henri Dufour ĝin uzas kiel punkton referencan dum la kreado de sia mapo de Svislando je 1/100000, faris inter 1845 kaj 1864. Nuntempe ankoraŭ, tiu ŝtono estas uza kiel horizonto de refenco altimetra en Svislando
Nomita Gvidmarko Ŝtono de la Niton', la altitudo de la horizonto estis fiksita unue je 376.86M supre de la nivelo de la maro kaj korektis poste je 1920 je 373.6M supre de la nivelo de la maro. Tiale, la indikoj de alto en la mapoj de Svislando antaŭ la 1902a jaro estas pli alta ĉirkaŭ je 3.26M ke la valoroj oficialaj nunaj.
Ŝajnas, ke dum la aĝo de la bronzo, tiu ambaŭ ŝtonoj havis rolon ritan kaj spiritan. Tiu supozo devenas per la estanto de truo kvadrata al la pinto de la granda ŝtono kaj la disvolvo, je 1660, de du hakiloj de la aĝo de la bronzo meza (ĉirkaŭ 1500-1200 a.K.).
Kamenický Šenov
Kamenický Šenov (Steinschönau) estas urba municipo de Ĉeĥio. Ĝi apartenas al la distrikto Česká Lípa kaj al la regiono Liberec. La urbo situas en la norda parto de Bohemio, 90 kilometrojn norde de la ĉefurbo Prago kaj 12 kilometrojn norde de la distrikta centro Česká Lípa. En la urba municipo havis.
Kioto
Kioto estas urbo en Japanio, ĉefurbo de la Gubernio Kioto, Urbo aldifinita de registara dekreto. Ĝi estas la historie kaj kulture plej grava urbo de Japanio.
Dum la epoko de Heian (794 — 1192) kaj epoko de Muromaĉi (1338 — 1573) Kioto estis ĉefurbo. Ekde 794 ĝis 1868, Imperiestroj de Japanio loĝis en la urbo.
Kioto estas ankaŭ industria urbo. Grandaj entreprenoj (Kyocera, Shimadzu, Nintendo, ktp.) situas tie.
Geografio
La plej granda parto de la urba areo de Kioto situas en la Kiota Baseno, kiu ankaŭ kreas medion kie Kioto-Urbo estas ĉirkaŭita de montoj sur tri flankoj krom la sudo. Ĝi situas en la suda parto de la gubernio Kioto. Tra la urbo, la riveroj Kamo, Kacura, kaj Uĝi fluas. Nord-oriente de la urbo troviĝas Monto Hiej, nord-okcidente Monto Atago.
Esperanto en Kioto
En Kioto vivis kaj aktivis la kompilinto de la Plena Verkaro Zamenhofa (PVZ), ludovikito.
Kioto kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Jen kiel oni prezentas Kioton:
Kedrovij
Kedrovij (Кедровый) estas urbo en Tomska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 69407.
La urbo estis fondita en jaro 1982 kiel loĝejo por naftistoj.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas en valo de rivero Ĉuzik (Чузик) (baseno de rivero Obj (Обь)).
En jaro 2002 la urbo havis 3,1 mil loĝantojn.
Hipofosfita acido
Hipofosfita acido aŭ fosfinato de hidrogeno estas organika kombinaĵo rezultanta el hidrolizo de la fosforo. Ĝi estas senkolora, oleeca likvaĵo, tute solvebla en akvo kaj etanolo. Hipofosfita acido posedas 3 hidrogenatomojn, 1 fosforatomon kaj 2 oksigenatomojn. Hipofosfita acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de hipofosfitaj derivaĵoj. Hipofosfita acido estis unue preparita en 1816 fare de la franca apotekisto Pierre Louis Dulong (1785-1838).
1623 Vivian
1623 Vivian estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la sud-afrika astronomo Ernest Leonard Johnson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Ĝi ricevis la inan antaŭnomon "Vivian", tiu de la filino de W. P. Hirst, kiu kalkulis la orbitojn de pluraj asteroidoj malkovritaj de Ernest Leonard Johnson.
Babice (Teplá)
Babice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km nordokcidente de Teplá. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.
Macken
Macken estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj ekde julio 2014 apartenas al komunumaro Rhein-Mosel el pluraj najbaraj, proksime kunlaborantaj komunumoj; antaŭe ĝi estis parto de pli malgranda komunumaro Untermosel. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Robert Tarjan
Tarjan ricevis la Premion Turing kune kun John Hopcroft en 1986.
Daŭripova disvolviĝo
La daŭripova disvolviĝo, ankaŭ nomata daŭrigebla disvolvo laŭ NPIV (en: Sustainable development, fr: développement durable), estas koncepto de publika intereso, aplikata al la ekonomia kresko rekonsiderata je monda skalo por preni en kalkulon la ĝeneralajn mediajn aspektojn de la tuta terglobo.
Laŭ difino proponita en 1987 de la Monda Komisiono pri Medio kaj Disvolvo (en: World Commission on Environment and Development; fr: Commission mondiale sur l’environnement et le développement) en la raporto Brundtland, la daŭriva disvolviĝo estas: Fronte al la urĝeco de la ekologia kaj sociala krizo, kiu manifestiĝas de nun laŭ tutmonda maniero (klimata ŝanĝo, maloftiĝo de la krudmaterialoj kun aparte la alproksimiĝo de la petrolpinto, diferenco inter disvolviĝintaj landoj kaj evolulandoj, nutra sekureco, senarbarigo kaj drasta perdo de biodiverseco, kresko de la monda loĝantaro, naturaj kaj industriaj katastrofoj), la daŭriva disvolviĝo estas respondo de ĉiuj agantoj (Ŝtatoj, ekonomiaj agantoj, civila socio), kulturaj kaj sociaj agantoj de la disvolviĝo.
Temas ankaŭ, pri apogo sur novaj universalaj valoroj (responseco, ekologia partopreno kaj interpartigo, principo de singardo, debato …) aserti duoblan konsideron: La daŭriva disvolviĝo koncernas ĉiujn agadsektorojn: agrikulturo, industrio, loĝejaro, familia oraganizo, sed ankaŭ servoj (financo, turismo,…) kiuj, male al kelkfoje disvastigita opinio, ne estas nur nemateriaĵoj.
Efikoj kaj celoj de la daŭripova disvolviĝo
La industria Revolucio da la 19-a jc enkondukis precipe ekonomiajn kreskokriteriojn, la ĉefa kriterio facile mezurebla, la malneta enlanda produkto, kies origino datiĝas de la 1930-aj jaroj estas ofte konsiderata kiel la indikilo de la riĉeco de lando. Korektoj estis faritaj en la dua duono de la 19-a jc en la sociala flanko, kun gravaj socialaj progresoj. La esprimo « ekonomia kaj sociala » ekde tiam apartenas al la ordinara vorttrezoro.
Lingva daŭripovo
Lingva daŭripovo zorgu ke oni interkomuniku sen detrui la lingvajn kaj kulturajn rimedojn kiuj donas identecon al homoj. Personaj kaj grupaj avantaĝoj de la konservado de lingvoj (pli granda memestimo, pli granda pozitiva membildo de la grupo, neniu honto pri sia origino, ktp) estas gravaj por la feliĉo de homoj.
Daŭripovaj evoluceloj kaj turismo
La sekurigo kaj antaŭenigo de kulturo en si mem estas celo kaj ĝi samtempe ankaŭ rekte kontribuas al la Celoj de Daŭripova Evoluigo (CDE) : sekuraj kaj daŭripovaj urbegoj, indaj laboroj kaj ekonomia kresko, reduktitaj malegalecoj, natura medio, antaŭenigo de seksa egalrajteco kaj pacemaj, inkluzivaj socioj.
Vidu ankaŭ
Filozofiaj kaj kulturaj aspektoj Ekologiaj aspektoj
Henrik Emil Aczél
Henrik Emil ACZÉL [acEl] hungara pentristo, industriartisto. Li naskiĝis en Nagyvárad en 1876 kaj mortis en Budapeŝto 1946.
Kariero
Henrik Emil Aczél studis en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto, poste li diplomitiĝis en Munkeno. En la unua jardeko de la 20-a jarcento li laboris en Szabadka, kie en 1909 li fondis artan liberlernejon. Pli poste li loksidigis en Budapeŝto. Li fariĝis konata ankaŭ kiel pejzaĝisto.
Franciska Gaál
Franciska Gaál [franciŝka gAl], hungare Gaál Franciska estis hungara aktoro, infana aktoro. Franciska Gaál naskiĝis, kiel Silberspitz Szidónia la 1904, Budapeŝto - mortis la  1973, Novjorko. Foje ŝi uzis la nomon Galizenstein Fáni.
Biografio
Franciska Gaál devenis el juda familio. Ŝi frekventis aktoran akademion en Budapeŝto. Ŝi komencis sian aktoran karieron en 1920, ŝi roladis en preskaŭ ĉiuj ĉefurbaj teatroj. En 1922 ŝi edziniĝis. Ŝi ricevis rolojn ne nur en hungaraj, sed ankaŭ en germanaj filmoj, eĉ en 1937 ŝi filmadis en Holivudo kaj ankaŭ Stalin ŝatis filmojn de Gaál. Dum la 2-a mondmilito ŝia dua edzo kaŝis ŝin, la alveninta Ruĝa Armeo rekonis ŝin kaj tuj ŝi ricevis rolojn en Sovetunio. En 1947 kun la edzo ŝi migris al Usono, kie ŝi komence roladis, eĉ edukis en aktora lernejo. En 1956 disetendiĝis famo pri la morto, eĉ en leksikono tio aperis, tamen ŝi mortis en 1973.
Stacio Gamō-Yonchōme
Stacio Gamō-Yonchōme (japane: 蒲生四丁目駅 [Gamō-Jonĉōme-eki], angle: Gamō-Yonchōme Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĝoto, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi, Linio Imazatosuji.
Marsannay-le-Bois
Marsannay-le-Bois estas franca komunumo lokita en departemento Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Marsannay datiĝas el la 9-a jarcento kiel Mercennaco.
Ĝis la 19-a jarcento estis tie ferominejo.
Tiam oni kultivis vinberon sed filoksero detruis vinberujon. Poste oni kultivis lupolon nun oni ĉefe kultivas tritikon, hordeon kaj kolzon.
Arkitekturaj vidindaĵoj
La preĝejo datiĝas el la 13-a jarcento.
Ŝorbeto
Ŝorbeto, estas nomo por glacia trinkaĵo aŭ duonfrostigita manĝaĵo el fruktsuko, fruktpulpo kaj sukero. Ekzistas ankaŭ ŝorbetoj kiuj konsistas ne el fruktsuko, sed el ŝaŭmvino aŭ vino. Tre konata estas citronoŝorbeto.
La amason oni devas plurfoje kirli dum la frostigado, por teni la manĝajon supla.
Acida ŝorbeto kiel trinkaĵo estas ofte servita ĉe plurplada menuo, ĉar ĝi plibonigas la digestadon. Kiel duonfrostigaĵo ĝi estas deserto. Krome ĝi helpas neŭtraliĝi inter la pladoj.
Historio
La araban vorton (شربة= šarba =trinkaĵo) (senalkohola trinkaĵo) transprenis dum la 16a jarcento el la persa ( شربت/شربة =šarbat) kaj la turka (şerbet) la eŭropaj lingvoj, en la italan al sorbetto, en la francan al sorbet. Ankaŭ la preparo venis el proksima oriento. Ĝi estis servita nur dum specialaj eventoj. En Turkujo ŝorbeto estas servita dum bankedo kiel malgranda refreŝiga trinkaĵo inter pluraj pladoj, ĝi estis preparita tie kaj en Egiptujo kiel ĉiutaga trinkaĵo surbaze de fruktsiropo.
Dum la 17a jarcento ŝorbeto en Francujo estis trinkaĵo el akvo, sukero kaj citrono. Nur jam en la 19a jarcento ĝi estas duone frostigitaĵo kiu enhavas duone frostigitan substancon, kiu plej ofte enhavas alkoholon kaj estas pli ensorbita per kulero ol esti trinkita.
Konataj ŝorbetoj estas
5531 Carolientje
5531 Carolientje estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (angle : Second Trojan Survey).
Ĝi ricevis la "karesan nomon" Carolientje en honoro de Caroline van Houten, filino de Karel kaj Thea van Houten, kaj nepino de la gemalkovrintoj Ingrid kaj Cornelis van Houten.
Dierbach (apartigilo)
Dierbach estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:
Dierbach estas la familia nomo de jenaj personoj:
Ica Lenkeffy
Ica Lenkeffy [lenkefi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lenkeffy Ica, eksterlande Ica von Lenkeffy estis hungara aktoro, subreto-primadono. Ŝia origina nomo (hungare) estis Kaukál Ilona, ŝi familia nomvarianto estis Lenkefi.
Ica Lenkeffy naskiĝis la  en Miskolc, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ica Lenkeffy aĝis 13, kiam ŝi debutis en migranta trupon en provinco. Post 2 jaroj ŝi havis rolojn jam en Gaja Teatro, en 1914 en Teatro Magyar, poste en aliaj teatroj kaj kabaredoj. Ekde 1912 ŝi havis rolojn ankaŭ en mutaj filmoj, post 4 jaroj ŝi estis ĉefrolanto. En 1921 ŝi vojaĝis al Vieno, poste al Berlino, en 1923 al Parizo, kie ŝi havis filmajn rolojn. En 1932 ŝi hejmenvenis, sed ŝi ne ricevis rolojn. Ŝi retiriĝis kaj mortis kiel forgesita aktoro.
Ŝia unua edzo estis Imre Roboz de 1918 ĝis 1923, poste ŝi denove edziniĝis, poste eksedziniĝis.
Ruth Beckermann
Ruth Beckermann (n. 1952, Vieno) estas aŭstria kinfaristo kaj verkisto.Beckermann loĝas kaj laboras kiel sendependa aŭtoro kaj filmofaristo en Vieno kaj Parizo. Ŝiaj filmoj estis montritaj ĉe prestiĝaj festivaloj (plej el ili premiere ĉe la Berlina Internacia Kinfestivalo aŭ ĉe la festivalo Cinéma du Réel en Parizo). Ŝiaj filmoj Die papierene Brücke kaj Jenseits des Krieges ricevis gravajn premiojn.
Filmaro
Video-/Kurtoj:
Kin- kaj dokumentar-filmoj:
3909 Gladys
3909 Gladys estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomo Kenneth W. Zeigler elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Gladys" en honoro de Gladys Marie Zeigler, patrino de la malkovrinto.
Amir Pnueli
Amir PNUELI, אמיר פנואלי, (naskiĝis la, mortis la ) estis israela komputikisto. Li ricevis la Premion Turing en 1996 pro originala laboro kiu enkondukis la tempan logikon en la komputikon, kaj pro kontribuoj al la korektec-kontrolo de programoj kaj sistemoj.
Imre Ede Ágotha
Imre Ede Ágotha [Agota] hungara pentristo, ilustraciisto. Li naskiĝis en Déva en 1860 kaj mortis en Budapeŝto 1930.
Kariero
Imre Ede Ágotha akiris diplomon de desegninstruisto en Mintarajziskola de Budapeŝto kaj li laboris kiel desegnistruisto en la ĉefurbo. Li ilustris plurajn sciencajn librojn.
Iŝikari Montoj
La Iŝikari Montoj (japana lingvo: 石狩山地 Ishikari Sanchi) estas vulkana montaro en centra Hokkaidō, Japanio. La montoĉeno konsistas de la Daisetsu-zankei kaj la Tomuraushi-kazangun. La vulkanoj estas parto de la kurila arko de la Pacifika fajra rondo.
Nicolás Ruiz
Nicolas Ruiz estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Nicolás Ruiz. Origine la komunumo havis la nomon San Diego de la Reforma, sed la aktualan nomon ĝi ricevis en februaro 1934 honore al la tiama regestro de Chiapas Nicolás Ruiz. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07058.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3935 loĝantojn. El tiuj estis 2002 viroj kaj 1933 virinoj. La komunumo havas surfacon de 137 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 700 metroj super la marnivelo.
Hauts-de-Seine
Hauts-de-Seine [] estas unu el la ok departementoj de la franca regiono Francilio. Ĝi tute enhavas 36 komunumojn.
Kun 1,586,434 loĝantoj kaj, ĝi estas la kvina plej loĝata departemento, sed la dua plej malgranda kaj densa (post Parizo).
Historio
La departemento de Hauts-de-Seine estiĝis la 1-an de januaro 1968, aplikante la leĝon de la 10-a de julio 1964, laŭ la aplikanta dekreto de la 25-a de februaro 1965, el okcidenta parto de la malnova departemento de Seine (27 urboj) kaj parto de la departemento de Seine-et-Oise (9 urboj).
Nicolás Ruiz
Sociogeografio
3135 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 0.00% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Kemj (urbo)
Kemj (Кемь) (Беломорск) estas urbo en la respubliko Karelio de Rusio. Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 86402.
La urbo estis fondita en la 14-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1775.
La interurba telefona kodo estas 81458, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Kemj (Кемь), apud ĝia enenfluo en maron.
(19687) 1999 RP199
(19687) 1999 RP199 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
2,5-Piperazino-duketono
2,5-Piperazino-duketono aŭ C4H6N2O2 estas ankaŭ konata kiel piperazino-2,5-duketono kaj kiel la ciklodipeptida ciklo (Gly-Gly), estas organika komponaĵo kaj la plej malgranda ebla cikla peptido - ĝi estas ses-membra ringo enhavanta du amidajn ligojn kie la du nitrogenatomoj kaj la du karboniloj sidas en kontraŭaj pozicioj en la ringo. Ĝi unue estis sintezita fare de Theodor Curtius (1857–1928) kaj Goebel en 1888 kaj estis la unua kunmetaĵo enhavanta peptidan ligon estanta studita per iksoradia kristalografio en 1938. Ĝi okazas en kakao kaj pano kaj havas metalan kaj amaran guston.
La duketopiperazinoj, kaj naturaj kaj sintezaj, posedas diversajn biologiajn agadojn, inkluzive de: kontraŭtumora, kontraŭvirusa , kontraŭfunga kaj kontraŭbakteria.
Mackenbach
Mackenbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kalia bromato
Kalia bromato estas neorganika salo komponata je kalio, bromo kaj oksigeno, blanka substanco kun forte oksidigaj proprecoj. En Usono, bromato de kalio uzatas kiel pliboniganto de la faruno, agante kiel maso-densiganto kaj permesante pli altan kreskadon.
Ĝi estas oksidigagento kaj sub ĝustaj kondiĉoj ĝi uzatas en fabrikado de panoj. Tamen kiam troe aldonita al la panmaso, la restanta kvanto ne dissolviĝos kaj tio estas malutila kiam konsumita.
Laŭ Internacia Agentejo por Kanceresplorado, kalia bromato estas konsiderata karcinomogena substanco. En Japanio, ekde 1980, fabrikantoj de bakitaĵoj ne plu uzas kalian bromaton en iliaj produktoj.
János Ágotha
Kariero
János Ágotha studis en Budapeŝto kaj Vieno. Li agadis kiel desegninstruisto, pentristo de altaro kaj portretisto en Budapeŝto, poste en Sibio.
Ella Gombaszögi
Ella Gombaszögi [gombasogi], hungare Gombaszögi Ella estis hungara aktoro. Ŝiaj fratinoj estis Frida Gombaszögi, Irén Gombaszögi kaj Margit Gombaszögi (ĉiuj aktoroj).
Ella Gombaszögi naskiĝis la 1894, Budapeŝto - mortis la  1951, Budapeŝto.
Biografio
Ella Gombaszögi devenis el juda familio. Ŝi komencis sian aktoran karieron jam tiam, kiam ŝi frekventis la aktoran akademion en 1913. Poste ŝi rolis preskaŭ en ĉiuj ĉefurbaj teatroj. Dum la 2-a mondmilito ŝi estis forigita de la scenejo, sed poste ŝi kontinuis la aktoradojn, lastfoje en Teatro Madách.
Santiago Yucuyachi
Santiago Yucuyachi estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Yucuyachi. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 501.
Geografio
Santiago Yucuyachi apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 742 loĝantojn. El tiuj estis 333 viroj kaj 409 virinoj. La komunumo havas surfacon de 90,58 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1450 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 216 indiĝenoj. El tiuj 194 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
30426 Philtalbot
30426 Philtalbot estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Phil Talbot, mentoron de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruis ĉe la Hillcrest High School de Midvale (Utaho).
15413 Beaglehole
15413 Beaglehole estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la nov-zelanda historiisto John Cawte Beaglehole (1901–1971), aŭtoritato pri la eŭropa esplorado de Pacifiko. Lia "Life of Captain Cook" kaj la asociitaj "Journals of Captain Cook" kaj "Journals of Joseph Banks" konsitigas definitivan referaĵon pri la vojaĝoj de Cook.
Sněžka
Sněžka (ĉeĥe), Śnieżka (pole) aŭ Schneekoppe (germane) estas la plej alta monto (1603 m s. m.) en la Gigantmontaro kaj de Ĉeĥio. Meze tra ĝi iras la limo inter Silezio, kiu apartenas al Pollando, kaj Bohemio (Ĉeĥio).
László Kaiser
László KAISER (Budapeŝto, 25-a de majo 1953) estas hungara poeto, verkisto, redaktoro, dramaturgo.
Sněžka
Turismo
La monto estas la plej vizitata turisma allogaĵo de la Gigantmontaro. Plej oportune ĝi estas atingebla de Karpacz (Pollando) kaj Pec pod Sn& (Ĉeĥio). De ĝi eblas rekta alveturo per plurseĝa kablovojo (telfero).
László Kaiser
Vivo
Li abiturientiĝis en la budapeŝta Gimnazio István Széchenyi en 1971. En urbo Szeged en la Porprofesora Altlernejo Gyula Juhász li finstudis la fakon de hungaraj literaturo kaj historio en 1977, poste en 1980 la hungaran fakon de la Filologia Fakultato de ELTE, respektive en la dramaturga fako de Altlernejo pri Teatro- kaj Filmarto en 1983.
Sněžka
Konstruaĵoj sur la pinto
Sur la pinto de Sněžka troviĝas la jenaj konstruaĵoj:
László Kaiser
Vivo
Li laboris kiel helplaboristo, kiel bibliotekisto en la Ĉefurba Biblioteko Ervin Szabó, kiel dramaturgo inter 1983–85 en la Teatro Petőfi en urbo Veszprém, ekde 1985 en la Filmstudio Pannónia, poste nomita Studio Videovox kiel dublaĵlektoro. Ekde 1995 li estas gvidanto kaj profesoro de la Eldonejo kaj Instrua Studio Hungarovox. Inter 1989–91 li estis redaktoro de la gazeto Szinkronika, ekde 1999 gvidanto de la kritika rubriko de la literatura gazeto PoLíSz, poste ĝia vica ĉefredaktoro, ekde 2000 ĝis 2004 ĉefredaktoro de la Műemléklap (gazeto pri artaj monumentoj!), en la nova nomo Örökségvédelem (’Heredaĵdefendo’). Li redaktis pli ol cent librojn. Li verkis antaŭparolon al multaj klasikaj kaj nuntempaj verkoj.
Foresto Sparso
Foresto Sparso estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Adrara San Martino, Berzo San Fermo, Entratico, Villongo kaj Zandobbio. Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Marko la evangeliisto, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Librovendejo
Specoj
Baze diferencigeblas tri specoj de librovendejoj: