cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Muth
Graveco
Science li famigis sin per esploroj pri antikva religio kaj filozofio. Lia plej fama verko estis Einführung in die griechische und römische Religion (Darmstadt 1988), kies versio pligrandigita aperis en 1998.
En la kuro de la vivo li iĝis honora membro ĉe alia insbruka katolika studenta korporacio (KÖHV Alpinia-Innsbruck) kaj ĉe du svisaj (AV Helvetia Oenipontana, AV Berchtoldia).
Giraud
'''Giraud estas familia nomo de jenaj personoj:
16797 Wilkerson
16797 Wilkerson estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Orbito
Kalkulata por la epoko de la, la duona grandakso de ĝia orbito, 3,19480502 , metas ĝin ĉ. 777 000 km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan amatoran astronomon Winston S. Wilkerson, onklon de la edzino de la dua malkovrinto (vidu asteroidon 10642 Charmaine). Li estas ano de la fakultato de fiziko ĉe La Cooper Union por la Disvolvo de Scienco kaj Arto en Novjorko. Li interesiĝas pri estis ano de la American Association of Variable Star Observers dum multenombraj jaroj.
Datoj kaj faktoj pri la paca movado
EdE-D
Datoj kaj faktoj pri la paca movado. De Nilsson. 1926, 48 p. "Laŭteme kaj laŭdate ordigita tabelo kaj informaro pri ĉiuj klopodoj, verkoj, organizoj, konferencoj celantaj al homara paciĝo. Laŭdinda traduko." (G S, E' 1926, p. 182.)
Krems
Krems ĉe la Danubo (germane Krems an der Donau [KREms an der DOnaŭ]) estas historia urbo en Malsupra Aŭstrio sur la maldekstra bordo de Danubo, orientelirejo de Wachau [vaĥAŬ]. Kiel eksterdistrikta urbo ĝi plenumas la taskojn kaj de distrikto kaj de komunumo. La administrejo de la distrikto Krems-Land troviĝas ankaŭ ĉi tie. Jam en la mezepoko Krems spertis akmeon kiel komercurbo. La historia urbocentro de Krems estas parto de la Monda Heredaĵo Wachau. La grava foira kaj industria urbo ankaŭ posedas vidindajn kostruaĵojn kaj muzeojn. Lernejurbo; elirloko por multnombraj ekskursoj.
Géraud
Géraud povas rilati al la jeno:
Francesco Barberi
Francesco BARBÈRI (naskiĝis la en Romo; mortis la ) estis itala esperantisto kaj ŝtatoficisto. Li fondis entreprenon pri elektra lumigo de tomboj. Li estis esperantisto de 1903 kaj en 1905 kunfondis Esperantan societon en Romo. Li estis ĝia prezidanto ĝis sia morto.
Referencoj
Noto: Enciklopedio de Esperanto entenas eraron: Ĝi nomas tiun esperantiston Darberi, ne Barbèri.
Gábor Zsámbéki
Gábor ZSÁMBÉKI [ĵAmbEki], laŭ hungare kutima sinsekvo Zsámbéki Gábor estas hungara teatra reĝisoro, teatrestro kaj altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Zách [zAĉ], lia patro estis János Zách, lia edzino estis Katalin Kőváry.
Gábor Zsámbéki naskiĝis la 1943 en Pécs.
Biografio
Gábor Zsámbéki devenis el aktora familio, tial li jam, kiel infano, ricevis rolojn. Li studis en Teatroarta Altlernejo. Post la diplomo en 1968 li aliĝis al Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Post jardeko li havis gravan taskon en Nacia Teatro (Budapeŝto), sed lia plano ne sukcesis. Li kune kun aliaj aktoroj fondis Teatron Katona József, kiun li estris ĝis 2010. Ekde 1979 li instruas en la Teatroarta Altlernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1988, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Malikŝah la 1-a
Ĝalāl ad-Daŭla Mu'izz al-Dunjā ŭa-d-Dīn Abū l-Fatḥ ibn Alp Arslān (8-a de aŭgusto 1055 – 19-a de novembro 1092, kompleta nomo: ), pli bone konata laŭ sia regna nomo de Malik-Ŝaho la 1-a aŭ Malikŝah, estis sultano de la Selĝuka Imperio de 1072 ĝis 1092.
Dum sia juneco, li partoprenis en kampanjoj de sia patro Alp Arslan, kun ties veziro Nizam al-Mulk. Dum unu de tiaj kampanjoj en 1072, Alp Arslan estis mortige vundita kaj mortiĝis nur kelkajn tagojn poste. Post tio, Malik-Ŝah estis kronita kiel la nova sultano de la imperio, tamen, Malik-Ŝah ne aliris al la trono pace, kaj devis lukti kontraŭ sia onklo Kavurt, kiu same postulis la tronon. Kvankam Malik-Ŝah estis la oficiala estro de la Selĝuka ŝtato, la veziro Nizam al-Mulk tenis preskaŭ absolutan povon dum lia regado. Malik-Ŝah dume militis kontraŭ la Karaĥanidoj oriente kaj metis ordon en Kaŭkazo.
La morto de Malik-Ŝah ĝis nun restas studota; laŭ kelkaj fakuloj, li estis venenita de la kalifo, dum aliaj diras ke li estis venenita de la subtenantoj de Nizam al-Mulk.
Kvankam li estis konata laŭ kelkaj nomoj, li estis ĉefe konata kiel "Malik-Ŝah", kombino de la araba vorto malik (reĝo) kaj de la persa vorto ŝah (kiu same signifas reĝon).
1581 Abanderada
1581 Abanderada estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la argentina astronomo Miguel Itzigsohn, elde la Observatorio de La Plata.
Nomo
Ĝia nomo, "Abanderada" ("virino portanta flagon" en hispana), estas omaĝo al Eva Perón.
1279
En la jaro 1279 post Kristo okazis, interalie:
3171 Wangshouguan
3171 Wangshouguan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, proksime de Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉinan astronomon kaj akademianon Wang Shouguan, fondinton de la moderna astrofiziko en Ĉinio.
Arnhemlanda tropika savano
La ekoregiono arigas plurajn regionojn el la Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio : "PCK Pine Creek", "CEA Central Arnhem", "ARC Arnhem Coast", "ARP Arnhem Plateau" kaj "DAC Darwin Coastal".
<Gallery> Dosiero:IBRA 6.1 Pine Creek.png|PCK Pine Creek Dosiero:IBRA 6.1 Central Arnhem.png|CEA Central Arnhem Dosiero:IBRA 6.1 Arnhem Coast.png|ARC Arnhem Coast Dosiero:IBRA 6.1 Arnhem Plateau.png|ARP Arnhem Plateau Dosiero:IBRA 6.1 Darwin Coastal.png|DAC Darwin Coastal </Gallery>
Priskribo
La ekoregiono kovras la krudan grejso-masivon de Arnhemlando, relative ebenan pejzaĝon laŭlonge de la nord-aŭstralian marbordo tra areo de 158 100 kvadrataj kilometroj. Tie ĉi riveroj malsupren fluas al marbordo, kreantaj vastajn inund-ebenaĵojn dum la jaraj musonopluvoj. Eŭkalipto-duonarbaro etendiĝas tra plimulto de la pejzaĝo, alternanta kun pluvarbareretoj kaj notindaj komunumoj de erikejo-vegetaĵaro kiuj vegetas sur la grejso-deklivaro. La grejso-masivo gastigas alte endemian bioton, inkluzive de vaskulaj plantoj kaj mamuloj. La vastaj malsekejoj de la regiono estas ekstreme produktemaj kaj sciataj por siaj altaj densecoj pri ronĝuloj kaj serpentoj.
Tiu regiono estas forte influita de prononcita muson-sezona klimato,kun mallonga humida sezono ekde novembro al marto, kaj tiam longa kvazaŭ senpluva periodo dum la resto de la jaro. La ekoregiono ricevas la plej altan precipitaĵon en nodokcidenta Aŭstralio, etendante ekde jara totalo de 1 200 mm sude al 1 800 mm en la Tivi-Insuloj norde. La temperaturoj estas altaj tra la jaro kaj la monata averaĝa maksimo sumiĝas je 27° al 33 °C.
Flaŭro
Eŭkalipto-duonarbaroj etendiĝas tra plimulto de la pejzaĝo, tipe superregataj de kvardenta eŭkalipto (Eucalyptus tetrodonta) kaj helruĝa eŭkalipto (E. miniata) kreskantaj al alteco de 20 m. Alt-gresa subarbaraĵo de 2,5 m alto plejofte konsistas el sorgo (Sorghum spp.). Tamen, pli ol 10 000 pluvarbareretoj troviĝas ene de tiu dominanta vegetaĵaro. Aliaj notindaj formacioj inkludas vastajn mangrovarbarojn, inund-ebenaĵajn ciperacejojn kaj herbejojn, marĉarbarojn superregatajn de melaleŭko-specioj, kaj erikejojn sur la grejso-altebenaĵo kaj sablaj deklivoj.
La medioj kaj biotoj de tiu regiono transiras en tiujn de la tri regionoj tuj sude (la tropik-savanaj ekoregionoj de Carpentaria, Kimberly, kaj Victoria Plains), ĉar laŭgrade malplialtiĝanta precipitaĵo kondukas al laŭgrada anstatauiĝo de superregantaj eŭkaliptaj arbaroj per eŭkalipt-savanaj duonarbaroj, kun malplidensa kaj malplialta kanopeo. La influo de musonaj pluvarbareretoj nete malpligrandiĝas kune kun la transiro suden. La ekoregiono ankaŭ samhavas multajn vivejojn kaj speciojn kun la kabjorka tropika savano, speguligante ilian ĝenerale similan pluvo-modelojn, geologion kaj grundojn, kaj pasintecan terponton inter la du regionoj.
Faŭno
Multaj el la malsekejoj en tiu regiono estas alte produktemaj kaj estas agnoskitaj kiel internacie signifaj. Ili subtenas la plej grandajn koloniojn de piga ansero (Anseranas semipalmata), kun ĝis 50 000 nestoj kaj 500 000 individuaj birdoj en iuj marĉoj. Ili ankaŭ gastigas multajn aliajn akvobirdojn, kaj ekstrem-altajn densecojn de specialigita ronĝulo, Rattus colletti (musedoj), kaj de ĝia predanto bruna akvopitono (Liasis fuscus). Densecoj de Rattus colletti povas atingi ĝis 150 individuojn/ha aŭ 1 tunon/km2, dum la dencesoj de la brunaj akvopitonoj povas alproksimiĝi al 700 individuoj je km2. Estas altaj densecoj de multaj aliaj specioj inkluzive de Lates calcarifer (perkoformaj), dolĉakvotestudoj, aŭstralia dolĉakvokrokodilo (Crocodylus johnstoni), mara krokodilo (C. porosus), Acrochordus arafurae (serpentoj), kiu povas atingi densecojn de ĝis 400 individuoj/ha en restantaj bilabongoj dum la seka sezono. La regiona marbordolinio ankaŭ estas internacie signifa kauze de la granda nombro de marbirdo-kolonioj kaj de ĝiaj relative sendifektaj testudo-reproduktadejoj.
Minacoj kaj konservado
Multo de la konservado-valoro de la ekoregiono ne estas ligita al specifaj lokoj, sed pli al vastaj areoj kiuj restis en "naturaj" cirkonstancoj, permesante neinterrompan agadon de pejzaĝo-skalaj ekologiaj procezoj.
Montoserino
Ĝi troviĝas en Indonezio kaj Filipinoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj altaltitudaj herbejoj.
Estas serino tre malhelbruna supre kaj blankeca sube kun tre striecaj brusto kaj flankoj. La beko estas tre dika kaj mallonga kaj iom kurbeca supre. La okulo estas nigra kaj granda ĉirkaŭata de blankeca makuleco rimarkinda en tre malhelbruna kapo. Ankaŭ la dorso estas malhelbruna kaj nestrieca, malkutime inter brunecaj serinoj. La flugiloj kaj vosto estas preskaŭ nigrecaj kaj la pugo flava. Estas du svagaj flugilstrioj blankecaj aŭ flavecaj. La kruroj estas rozkolorecaj.
Barbata
Barbata estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Antegnate, Camisano (CR), Casaletto di Sopra (CR), Covo, Fontanella kaj Isso. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktuloj Petro kaj Paŭlo, kaj la 29-a de junio, memortago de Petro, estas la komunuma festotago.
Chendu Mic
Chendu Mic kendu mik (hungare: Kiskend kiŝkend) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Târgu Mureș. En 1910 ĝi havis 402 loĝantojn (hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1325. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Kis-Küküllő (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al Bălăuşeri. Oni unuigis ĝin kun Chendu Mare kaj tiel estiĝis Chendu.
(16798) 1997 EL50
(16798) 1997 EL50 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
NGC 2308
NGC 2308 (aliaj indikoj — UGC 3618, MCG 8-13-37, ZWG 234.37, NPM1G +45.0086, PGC 19949) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Borisoglebsk
Borisoglebsk (Борисоглебск) estas urbo en Voroneĵa provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 20410.
La urbo estis fondita en jaro 1646.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1779.
La interurba telefona kodo estas 07354, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 51°22' norde, longitudo 42°05' oriente.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Vorona (Ворона), apud ĝia enenfluo en riveron Ĥopjor (Хопёр).
En la urbo estas fervoja stacio.
Dum la jaro 1959 la urbo havis 54.4 mil loĝantojn, dum la jaro 2002 69.4 mil loĝantojn.
Karolina lingvo
La Karolina Lingvo (en:Carolinian) estas Aŭstronezia lingvo parolata en la Nord-Marianoj, kie ĝi estas oficiala lingvo kune kun la angla kaj la ĉamora lingvoj. La karolina estas plej proksime parenca al la sataŭala, la Ŭoleaa, kaj la puluŭata lingvoj. Laŭ la censo de 1990 la nombro da parolantoj estas ĉirkaŭ 3 000.
Club Deportivo Tenerife
Club Deportivo Tenerife estas kanaria futbalteamo bazita en Tenerifo, Hispanio. Fondita en 1912, ĝi nuntempe ludas en Dua Divizio de tutlanda ligo, sed foje ludis en Unua Divizio. La nomo de ĝia stadiono estas Heliodoro Rodríguez López, inaŭgurita en 1925.
Regna govio Sudetio
Regna govio Sudetio (Reichsgau Sudetenland, Říšská župa Sudety), mallongigite Sudeta govio (Sudetengau), estis administra unuo (govio) kreita la 15-an de aprilo 1939 en limregionaj teritorioj de la okcidentaj, la nordokcidentaj, la nordaj kaj la nordorientaj Bohemio, la norda Moravio kaj partoj de Ĉeĥa Silezio, loĝataj grandparte de germanlingvanoj, en 1918 aldonataj al la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio kaj en oktobro 1938 okupitaj surbaze de Munkena interkonsento fare de soldataroj de la naziisma Tria regno. La resto de Sudetio la 15-an de aprilo 1939 estis enmembrigita al Prusia Silezio (Hluĉinio), al Bavario (nordokcidento de Šumava) kaj al regnaj govioj Supradanubia (sudoriento de Šumava, regiono de Český Krumlov kaj regiono de Kaplice) kaj Malsupradanubia govio (sudoriento de Bohemio kaj sudo de Moravio). Metropolo de la regiono estis Liberec (Reichenberg). Ĉiuj loĝantoj vivantaj en la Sudeta regiono ricevis ŝtatanecon de la Germana regno.
Ĉeĥoj vivantaj en la sudeta regiono estis diskriminitaj en la profesioj kaj en lernejoj. Plimulto de la sudetgermana loĝantaro subtenis la nazian reĝimon. La ĉeĥa loĝantaro vidis en sudetaj germanoj siajn ĉefajn malamikojn.
Administra membrigo
Regna ĵupo Sudetio (Reichsgau Sudetenland) administre membriĝis en tri registarajn partojn (Regierungsbezirk):
La registaraj partoj (aŭ "registaraj distriktoj", laŭ nuna e-lingva termino pri administra divido de Germanio distriktaroj) konsistis el unuopaj distriktoj - aŭ urbaj distriktoj (Stadtkreis) aŭ kamparaj, ne-urbaj distriktoj (Landkreis).
Internacia jaro de la arbaro 2011
La Internacia Jaro de la arbaro 2011 estis kampanjo de UN kiu celis pliigi la konscion pri daŭripova arbaro. La ĝenerala temo de la jaro estis "Arbaro por homoj". Centra mesaĝo estis, ke la arbaroj en la mondo estas esencaj por la homa postvivado kaj bonstato. La intenco de la Unuiĝintaj Nacioj dum la kampanja jaro estis pliigi konscion pri daŭripova rearbarigo, arbara protektado kaj daŭripova disvolvo de ĉiuj specoj de arbaroj por homoj tra la mondo.
Paldau
Paldau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Sudorienta Stirio (germane Südoststeiermark). Fine de en la komunumo vivis.
1368
En la jaro 1368 post Kristo okazis, interalie:
Saint-Martin-de-Cenilly
Saint-Martin-de-Cenilly estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Martinais.
Barbianello
Barbianello estas komunumo de Italio.
Citroën DS
Citroën DS (ankaŭ konata kiel Déesse, diino, kaj la malpli luksa ID, ideo, de franca iniciala kalemburo) estas aŭtomobilo konstruita ekde 1955 ĝis 1975.
Aliaj kromnomoj estas snoek (ezoko) kaj strijkijzer (gladilo) (Flandrio, Nederlando), Haifisch (ŝarko - Germanio), tiburón (ankaŭ ŝarko - Hispanio), squala (Italio), kaj Padde (bufo) (Flandrio, Norvegio).
Ekde la 4-a de oktobro 1955 ĝis la 24-a de aprilo 1975 oni konstruis 1.456.115 aŭtomobilojn de la modelserio „D“.
NGC 2309
NGC 2309 (alia indiko — OCL 557) estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Károly Polinszky
Károly Polinszky [kAroj polinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Polinszky Károly estis hungara kemiisto, profesoro, ministro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.
NGC 2309
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Károly Polinszky
Károly Polinszky naskiĝis la 1922 en Budapeŝto. Li mortis la 1998 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Polinszky frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1940-1944 poste li eklaboris en la universitato. En 1948 li doktoriĝis, eklaboris en instituto pri nafto kaj gaso, fine li aliĝis al komunistoj. Ekde 1949 li estis direktoro kaj instruis en la universitato en Budapeŝto, ekde 1951 ankaŭ en universitato de Veszprém. Inter 1963-1974 li estis ankaŭ vicministro, poste ĝis 1980 ministro pri edukado. Li ricevis premion Kossuth en 1961, inter 1950-1987 ankaŭ aliajn premiojn.
Mali
Mali aŭ Malio povas signifi:
La nomon Mali povas porti
Mali estas titolo de duparta televida filmo.
129801 Tommcmahon
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Tom McMahon, elektronika gvidanto por la fotilo OCAMS de la Asteroida Misio de Specimena Alvenigo OSIRIS-REx. Li ankaŭ servis kiel administranto de projekto por la Interferometro de la Granda Duokula Teleskopo kaj sistema inĝeniero por la Multbenda Bildiga Spektrometro (MIPS) de la kosmoteleskopo Spitzer.
Konstruestro
La profesinomo konstruestro ne nur travivis historian ŝanĝon, sed ankaŭ ŝanĝiĝas per la konstrutaskoj kaj direktas historie de katedralkonstruestro trans kortegokonstruestro al konstruestro. La termino estas nuntempe uzata por estro de ekzistanta katedralkonstrua metiejo. Katedralkonstruestro do estras la konstruadon kaj riparadon de katedraloj kaj aliaj preĝejegoj.
Rüdiger Safranski
Rüdiger SAFRANSKI (naskiĝinta en la 1-a de januaro 1945 en Rottweil) estas germana filozofo kaj verkisto.
Konstruestro
Historio
Katedralkonstruestroj estis edukitaj metiistoj, ŝtontajlisto- kaj ŝtonskulptistomajstroj, kiuj estris en la epoko de gotiko katedralkonstruajn metiejojn. La mezepokaj katedralkonstruestroj origininta el la ŝtontajla metio kaj la konstrumetia tradicio nomiĝas en samtempaj fontoj magister operis. Fine de la gotika epoko la konstruo de katedraloj kaj per tio la nombro de la katedralkonstruaj metiejoj reduktiĝis. Grandaj konstrumetiejoj, ekzemple tiu de la katedralo de Strasburgo, pluekzistis ĝis en la 19-a jarcento.
Rüdiger Safranski
Vivo
De 1965 ĝis 1972, Safranski studis filozofion (i.a.kun Theodor W. Adorno), germanan literaturon, historion kaj arthistorion ĉe la universitato de Frankfurto ĉe Majno kaj ĉe la Libera Universitato Berlino.
Konstruestro
Eminentaj konstruestroj
La konstruestroj ne nur estris kaj kontrolis la konstruadon, sed kvankam post profesia edukiĝo estante metiistoj (plejparte ŝtontajlistoj), en la mezepoko ili ankaŭ estis arĥitektoj. Pro la longaj konstrutempoj por katedraloj la konstruestroj je ĉiu konstruejo iom ofte viciĝis unu post la alia.
Famiĝis kelkaj gravaj konstruestroj kaj ŝtontajlistomajstroj de la gotika arĥitekturo: La majstroj ofte estis distingeblaj pro iliaj ŝtontajlistomarkoj, marko kutima en la mezepoko, kiun ili surmetis sur siajn verkojn.
Rüdiger Safranski
Vivo
En 2005 li geedziĝis kun sia delonga amatino Gisela Nicklaŭs. Li nuntempe vivas en Berlino kaj Munkeno.
Verkoj kaj televidaperoj
La plej popularaj verkoj de Safranski estas monografioj pri Friedrich Schiller, E.T.A. Hoffmann, Arthur Schopenhaŭer, Friedrich Wilhelm Nietzsche kaj Martin Heidegger.
Ekde 1994, li estas membro de la P.E.N.-Centro, ekde 2001 membro de Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung en Darmstadt, kies tasko estas la flego de la germana lingvo.
30251 Ashkin
30251 Ashkin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Emily Lorin Ashkin, finalistino de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, kaj kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair (ISEF) de 2014 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Providence Day School de Charlotte (Norda Karolino).
Regetovka
Regetovka (hungare Regettő rutene Реґетовка [regetovka], germane Regersdorf aŭ Regettau) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Regetovka situas inter montoj laŭ la pola landlimo (sen trairejo), fine de sakovojo el Chmeľová. Bardejov troviĝas je 15 km.
Historio
Laŭ unuaj skribaj indikoj Regetovka estiĝis surbaze de interkonsento el la jaro 1597 inter posedanto de Senjorujo Makovica kaj estonta ŝoltiso. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Regettő 277 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Regetovka 14 homoj, (8 rutenoj, 4 slovakoj, unusola ĉeĥo). Vilaĝservoj estas 5 skideglitejoj (400-620 m longaj) kun liftoj (unu estas ankaŭ dumnokta), hotelo, restoracio.
-202
En la jaro 202 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Slabčice
Slabčice estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Partoj de municipo
Municipo Slabčice konsistas el kvar partoj sur tri katastraj teritorioj.
Pendumo
Pendumo estas speco de mortigo, kiu okazas per ĉirkaŭkola ŝnuro pendigita ĉe pendumilo. La morton kaŭzas (plej ofte) rompo de nuka vertebro (tuja morto per interrompo de la nerva stimulado de la vivhaltigaj organoj) aŭ sufokado (pli longtempa sufero per blokado de spirado aŭ sangofluo). En ekstrema okazo, la pendumo povas senkapigi homon (kiel duonfraton de Saddam Hussein, nome Barsan Ibrahim en januaro de 2007.)
Baulay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Pendumo
Mortpuno
En kelkaj landoj pendumo estis aŭ estas uzata ankaŭ por ekzekutado, per L-forma trabo (pendumilo). Laŭ du malsamaj teknikoj, oni jen suprentiras la ekzekutaton per la ŝnuro jen forigas plankan klapon sub ĝiaj piedoj, tiel ke ĝi falas, ĝis la ŝnura maŝo ĝin haltigas. Foje oni sidigis la ekzekutoton sur rajdbesto, kiun oni forpelas.
Pendumo ofte estas konsiderata kiel malhonora metodo de ekzekuto, kompare al kapumo aŭ fusilumo.
Ankaŭ por linĉo oni ofte uzas pendumon, ĉar la necesaj iloj, ŝnuro kaj io por alkroĉi ĝin, estas facile haveblaj.
Sinmortigo
Pendumo estas inter la plej oftaj metodoj de sinmortigo.
Tradicio
En Hispanio oni uzas tre ofte la frazon "Ne menciu la ŝnuron ĉe pendumito", kun signifo, ke oni ne menciu aferon antaŭ personoj suferintaj pro ĝi. Laŭ vortaro "no hay que mentar la soga en casa del ahorcado", tio estas, en dom' de pendigito, pri ŝnuro ne parolu.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri pendumo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Referencoj
Death penalty
Benzila adipato
Benzila adipato aŭ C20H24O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la adipata acido kaj benzila alkoholo. Benzila adipato estas kemia reakciaĵo, uzata kiel kemia plastigaĵo kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Benzila adipato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Benzila adipato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Saultain
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Biomaso (ekologio)
Biomaso estas pesita kvanto da vivanta materio (do da vivantaj estaĵoj, ĉu vegetalaj, ĉu animalaj), kiu povas esti ekspluatata kiel renovigebla energi-fonto (vidu Biomaso (ekonomio)). Ĝi estas grava bazo de studo de la ekologia funkciado de biocenozo.
Ekzemple, unu hektaro da eŭropec-klimata grundo ekologie sana entenas proksimume: ktp.
Sur la tero la plantoj prezentas la plej grandan parton de biomaso, kaj la resto devenas de la bestoj. En la maroj tio estas kontraŭe, tie la fiŝoj kaj aliaj bestoj formas la majoritaton de la biomaso.
Boroviĉi
Boroviĉi (Боровичи) estas urbo en Novgoroda provinco en Rusio Ĝi estas la administra centro de la distrikto Boroviĉeskij.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 49408.
La urbo estis fondita en la 15-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1770.
La interurba telefona kodo estas 81664, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
San Rafael
San Rafael estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Rafael. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 211. Laŭ la censo de 2005 la komunumo havis 29 277 loĝantojn. La centra loĝloko fondiĝis en la 19-a jarcento, precipe fare de francaj setlistoj el la historiaj franciaj regionoj Franĉkonteo kaj Savojo. La statuson de komunumo la loko akiris nur en 2004.
Boroviĉi
La urbo situas ĉe la rivero Msta (Мста).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 49.5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 57.8 mil loĝantojn.
Pordego Bisagra
La Pordego Bisagra aŭ Nova Pordego Bisagra, ĉar estas ankaŭ alia samnoma pli malgranda, estas monumenta pordego situanta en la murego de Toledo, Kastilio-Manĉo, Hispanio.
Etimologio
Ĝi nomiĝas tiele pro sia origina araba nomo Bib-xacra, laŭ tekstoj de la 12-a jarcento, kio signifas "Pordego de la Sagra", ĉar estis natura elirejo al la natura komarko tiunoma.
Historio
Ties origino estas islama, kaj de tiu epoko oni konservas la centran parton, sed ĝi estis rekonstruita de Alonso de Covarrubias en la 16-a jarcento.
Arkitekta analizo
Estas formata de du korpoj sendependaj kun du altaj muroj kun kreneloj kiuj unuigas ilin, formante korton inter ili.
La parto alurba estas de duoncirkla arko flankigita de kvadrataj turoj, fine per tegmentoj kaj blazono de Karlo la 5-a en la supra parto.
La ekstera parto, atribuita al Covarrubias, estas formata de arko kun kusenecaj ŝtonoj sur kiuj apogas sin granda blazono de la Imperia Urbo Toledo, kun sia nekonfuzebla dukapa aglo. Flanke al tiu enirejo estas du grandaj turegoj cirklaj kaj kun kreneloj.
Horní Hoštice
Horní Hoštice (Ober-Gostitz, Gościce Górne) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Javorník. Ĝi troviĝas 4,5 km nordokcidente de Javorník sur ŝoseo al municipo Bílá Voda. Vivas ĉi tie.
Historio
Horní Hoštice estas unuafoje menciata en la jaro 1296, kiam ĉi tie estis 9 lanoj kaj voktejo. Plej malfrue en la 16-a jarcento la vilaĝo kiel episkopa feŭdo venis en posedaĵon de urbo Pačkov (Patschkau, pole Paczków, nun en Pollando), en kies posedaĵo Horní Hoštice restis ĝis fino de patrimonia administrado en la jaro 1850 kaj ĉi tiea grandbieno ĝis la dua mondmilito.
Post enkonduko de municipa establo en 1850 Horní Hoštice estis unue domaro de municipo Bílý Potok kaj nur en la jaro 1869 ĝi fariĝis memstara municipo. En la jaro 1963 ĝi estis denove alligita al Bílý Potok kaj la 1-an de januaro 1976 ĝi fariĝis komune kun ĝi parto de urbo Javorník.
Loĝantaro
En Horní Hoštice estas registritaj 47 adresoj : 36 daŭraj objektoj kaj 11 dumtepaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 42 domoj, el tio 22 daŭre loĝataj.
(16799) 1997 JU7
(16799) 1997 JU7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Meeuwen-Gruitrode
Meeuwen-Gruitrode (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Maaseik.
17270 Nolthenius
17270 Nolthenius estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Gold Coast (Queensland, Aŭstralio).
Marmora urieto
La Marmora urieto (Brachyramphus marmoratus) estas eta marbirdo de la familio de Aŭkedoj kiu loĝas en Norda Pacifiko. Ĝi estas nekutima membro de la familio de aŭkedoj, kiu nestumas malproksime interne en malnovaj arbaroj. Tiu nestokutimo en arboj ne estis konata ĝis kiam arbogrimpanto trovis idon en 1974. Oni supozas, ke la Marmora urieto, kune kun la tre rilataj Longbeka urieto kaj Mallongbeka urieto malpliiĝis laŭnombre lastatempe. Tiu malpliiĝo kaj ties asociado kun la Pacifikaj moderaj pluvarbaroj igis ilin blazonajn speciojn por la movado por konservado de arbaroj.
17270 Nolthenius
Nomo
Ĝi estis nomata en honoro de Richard Nolthenius, kalifornia astronomo, kiu publikigis pri tiel diversaj temoj kiel malluma materio, galaksioj,, asteroidoj kaj tutmonda varmiĝo. Famkonata instruisto, li malvolvis kaj funkciigis la programon de observatorio kaj astronomio de la Kolegio Cabrillo kaj estas abunda observanto de kaŝadoj en sia libera tempo.
Marmora urieto
Aspekto
La Marmora urieto estas eta (25 cm longa), fortika aŭketo kun maldika nigra beko. Ĝi havas pintajn flugilojn kaj plumaron variantan laŭ sezono. La nereprodukta plumaro estas tipe blanka sube kun nigraj krono, nuko, flugiloj kaj dorso. Inter nigra krono (kaj ĉirkaŭokulo) kaj nuko estas eta blanka parto kiu kunigas la du flankoj de la granda blanka gorĝomakulo. Tiam foje la limo inter blankaj kaj nigraj partoj ne estas klara, sed aspektas kvazaŭ marmoraj makuloj kaj de tie la nomo. Tiu birdo similaspektas kun sia plej parenca samgenrano, la Longbeka urieto. Fakte tiuj specioj estis konsiderata samspeciaj ĝis 1998. Ili estas preskaŭ samaj. Laŭ reprodukta plumaro, ambaŭ havas brunajn punktatajn korpon kaj vizaĝon. La longbeka urieto havas pli palan gorĝon kaj la Marmora urieto havas la blankan kolumon en vintra plumaro, kion ne havas la Longbeka. La Marmora urieto havas pli mallongan bekon kaj estas iom pli malgranda ol la Longbeka.
Meeuwen-Gruitrode
Ekde 1977 la municipoj Ellikom, Gruitrode, Meeuwen, Neerglabbeek kaj Wijshagen apartenas al Meeuwen-Gruitrode, la ĉefa municipo.
Marmora urieto
Kutimaro kaj reproduktado
La Marmora urieto manĝas en maro kaj en pelagaj akvoj (ofte asociataj kun varmofluoj) kaj en protektitaj golfetoj. Ili manĝas ĉefe sablofiŝojn, kaj ankaŭ haringojn, kapelinojn kaj perkojn. Tiu birdo ne estas konata for de la marbordo de Pacifiko en Norda Ameriko, kaj ĉiu interna kaj orienta vidaĵo de Brachyramphus estas de la rilata parenco Longbeka urieto.
La Marmora urieto kaj homoj
La Marmora urieto estas konsiderata tutmonde minacata, kun konstato de malpliiĝo en sia teritorio dum la lastaj jardekoj. La plej danĝera minaco estas perdo de ĝia nestomedio pro malpliigo de arbaroj por homa loĝado, sed ankaŭ aliaj kialoj kiel predado de agloj kaj falkoj, homa ĝenado kaj plivarmigo de la ocenoj estas gravaj. La loĝantaro en Vaŝingtono, Oregono kaj Kalifornio estis listitaj kiel minacataj en 1992 de usona naturservo pro perdo de nestomedio, enretiĝo kaj oleoverŝado. La aliaj loĝantaroj (Alasko kaj Kanado) estas estantaj kontrolataj. La specio iĝis blazono por la barakto konservi ña malnovajn arbarojn laŭ la marbordo de Pacifiko el Kalifornio ĝis Alasko.
Marc Seguin
Marc SEGUIN, nomita ankaŭ «Seguin Ainé» (Annonay, 20a de aprilo 1786 – Annonay, 24a de februaro 1875), estis franca inĝeniero kaj inventisto, memorita pro siaj fruaj kontribuoj en la disvolvigo de la francaj lokomotivoj kaj por la konstruado de la unuaj pendopontoj de la lando. Li edziĝis dufoje kaj entute havis 19 gefilojn.
Verkaro
Seguin estis la inventisto de la tuba kaldrono, kun malplenaj tuboj tra kiuj cirkulas en sia interno akvo (patento de la 13a de decembro 1827). Li realigis sian esploron rilate kun tiu de George Stephenson, kun kiu li havis multajn interŝanĝojn.
Li ankaŭ perfektigis same la strukturan sistemon de la pendopontoj, pretaj por trapasigi riverojn de ajna larĝo pere de metalaj kabloj. Lia unua ponto estis strukturo de ĉirkaŭ 18 m, super la Cance, nome rivero kiu fluas tra lia naskurbo, Annonay.
La pendoponto plej antikva konstruita de la firmao de Marc Seguin kiu ankoraŭ servas, estis konstruita en 1827 kaj estas en Andance. La ponteto Saint-Symphorien konstruita en 1847 en Tours, same kiel la ponteto Marc-Seguin konstruita en 1849 je malmultaj centoj de metroj de la unua ponto de Tournon, ankoraŭ servas.
Li ankaŭ kontribuis per multaj aliaj inventoj en la realigo de pilieroj, speciale por la fruaj spertoj de la enmeto de cemento subakve.
Li partoprenis en la origino de la fervojo de la linio Lyon-Saint-Étienne, nome la dua konstruita en Francio. En tiu linio cirkulis la unuaj francaj lokomotivoj konstruitaj de Marc Seguin baze sur la lokomotivoj de George Stephenson, kiujn li ekipis per sia invento, nome la tuba kaldrono, kio multobligis sese la potencon generitan de tiuj maŝinoj: la boligo estis atingita de la cirkulado de la gasoj el la fajro tra la "fajrtuboj" trapasante la hejtilon.
Li estis elektita membro de la Akademio de Sciencoj de Francio en 1845.
Klosterneuburg
Klosterneuburg ricevis de la Internacia Societo por Interpopola Kompreniĝo la 21-an de oktobro 1989, kiel unua urbo de Eŭropo, la titolon Urbo de la Interpopola Kompreniĝo, germane Stadt der Völkerverständigung. La diplomo videblas sur la dekstra flanko. La regiona gazeto Klosterneuburger Zeitung raportis pri tiu ĉi eksterordinara evento.Post la distingo de la titolo fondiĝis en Klostronovburgo, en la jaro 1990, la asocio Aŭstria Societo por Interpopola Kompreniĝo.
La 27-an de aŭgusto 2010 prezentis urbestro mag. Stefan SCHMUCKENSCHLAGER [Ŝtefan Ŝmukenŝlager] ĝirafon (ankoraŭ sen nomo) kiel maskoton de Klostronovburgo. Poste la loĝantoj nomis ĝin Lea.
Geografio
La Babenberga urbo Klostronovburgo "antaŭ la pordoj de Vieno" situas sur la dekstra bordo de Danubo ĉe Viena Pordo, germane Wiener Pforte. Klosterneuburg estas dispartigita de Vieno nur de Kalva Monto, germane Kahlenberg (Vieno) kaj Leopoldomonto, germane Leopoldsberg.
Vidindaĵoj
Nepre vidindaj estas la Aŭgustenana kanonika abatejo Monaĥejo de Klosterneuburg kaj multnombraj konstruaj altvaloraĵoj.
Ĉiam la urbo kaj la Abatejo okupas sin pri la vinkultivado; ja la loĝantoj de Klostronovburgo iam donis al la Abatejo la ŝercnomon "Je la (vin-)fluiga krano". Tial do la vinoj de Klosterneuburg ĉiam havas bonan reputacion; ankaŭ pro tio la urbo posedas faman lernejon por kultivado de vitoj, konatan en tuta Eŭropo. Altkvalitaj botelvinoj kaj bonaj vinoj de la vitkampuloj atendas ĝulertajn trinkontojn.
Europa-Platz Coudenhove-Kaleregi
La Europa-Platz (Eŭropo-placo) Coudenhove-Kalergi en la Pater-Abel-Straße (Patro-Abel-strato) situas apud la urbomuro. Sur la urbomuro troviĝas la portreto de Richard Coudenhove-Kalergi kaj ankaŭ litere lia nomo. Tabulo kun la biografio de Richard Nikolaus Coudenhove-Kalergi staras en la placo. Sur la urbomuro troviĝas ankaŭ tabulo memore al la turkoj-sturmo 1683.
Historio
Klostronovburgo ankaŭ povas rigardi returne al eminenta kaj fieriga pasinteco. Ĝia tereno sen dubo jam estis loĝata en fruhistoria tempo. En la unua jarcento post Kristo ĉi tie staris romia fortikaĵo (burgo). Baldaŭ post la jaro 1100 ekestis ĉi tie la Abatejo, kiu laŭ la regulo de la Sankta Aŭgusteno, estis transdonata al Kanonika Kolegio, germane Chorherren [KORheren]). Klostronovburgo estis dum jarcentoj kombinita kun Korneuburg sub la nomo Nivenburg (Niven-kastelo). La konekto estis vadejo trans la tiamaj riverbrakoj de Danubo. 1268 ricevis Korneuburg la urban rajton de Duko Albrecht [Albreĥt] la Unua, kio kondukis al la formala disiĝo de Klosterneuburg. Ekde la 11-a de septembro 2009 gvidas Pado de Historioj de la Malsupra Urbo al 17 tabuloj, kiuj konigas la historiojn de la Malsupra Urbo en Klostronovburgo Urbo. En oktobro 2012 estis starigita Pado de Historioj de la Supra Urbo kiu gvidas al 20 tabuloj kun klarigoj kaj bildoj pri la historioj de la Supra Urbo en Klostronovburgo Urbo. Okaze de la 100-jariĝo de la Strandbanejo Klostronovburgo estis la 23-an de aŭgusto 2013 inaŭgurita, antaŭ la enirejo de la banejo, la Pado de Historioj – Strandbanejo kun 5 tabuloj, kiuj konigas la historiojn de la Strandbanejo Klostronovburgo.
Premio de Interpopola Kompreniĝo
En la jaro 2014 estis por la unua fojo aljuĝita la "Premio de Interpopola Kompreniĝo".
En Kadro de aranĝo de Aŭstria Societo de Interpopola Kompreniĝo — la 11-an de februaro 2014 — en Raika-salono de la urbo de Interpopola Kompreniĝo Klostronovburgo (Malsupra Aŭstrio), estis transdonita la "Premio de Interpopola Kompreniĝo" al Patro Georg SPORSCHILL, pro lia helpo al senhejmaj infanoj en Orienteŭropo.
Esperanto-movado
1923 UEA-delegito: Anton SCHAUER [Ŝaŭer], frizisto, Leopoldstr. 7, ĝis 1934 (Jarlibroj de UEA).
1925 La 13-an de novembro estas fondita loka grupo de ALLE (Aŭstra Laborista Ligo Esperantista) en gastejo Martinstr. 59/61. Estro R. WASSERBAUER [Vaserbaŭer], sekretarioj H. STARK, F.STROBL kaj K. NOVAK, F.EBNER delegito ("La Socialisto", 1a de januaro 1926, n-ro 1 - 1a jaro).
1926 Ĉar F. EBNER migris al Sovetunio la adreso de la ALLE-grupo ŝanĝiĝis. Nova adreso de ALLE-grupo Klosterneuburg, gastejo SCHINDLER [Ŝindler], Albrechtstr. 69 ("La Socialisto", 1a novembro 1926, n-ro 11- 1a jaro).
1927 Nova korespondadreso de ALLE-grupo Klosterneuburg, s-ro Johann STRASSER, Albrechtstr. 57 ("La Socialisto", 1a de novembro 1927, n-ro 11- 2a jaro).
1934 En februaro, post la venko de Hejmdefendo-movado, germane Heimwehr, la registaro neniigis ankaŭ la socialistan laboristan Esperanto-movadon ALLE.
1945 Jam en majo kunvokis s-ro Friedrich Wilhelm EBNER [Fridriĥ Vilhelm Ebner] la geesperantistojn. Ili publikigis en la Klosterneuburg-a gazeto varbartikoleton kaj okazigis etan ekpozicion de esperantaĵoj en elmontra fenestro de librejo.
La 17-an de junio ili aranĝis kunvenon en salono de la urbodomo, kie parolis ankaŭ reprezentantoj de la partioj. Oratoris prof. d-ro SIRK kaj s-ro R. CECH [Ceĥ] el Vieno.
La 4-an de julio fondiĝis la Esperanto-grupo. Gvidis la estraron la ĉiam agema Friedrich W. EBNER. La grupo aliĝis ankaŭ al AEF. Korespondadreso Friedrich EBNER, Markgasse 5 (Mitteilungsblatt de Aŭstria Esperantista Federacio, marto 1946).
1955 La membrostato de la Aŭstria Esperanto-movado en Klosterneuburg estas 7 ("Aŭstria Esperanto-Revuo", oktobro n-ro 10 - 10a jaro).
1956 UEA-delegito: Friedrich W. EBNER, komercisto, Markgasse 5 ĝis 1968 (Jarlibroj de UEA).
1966 AEF kunlabore kun "Heroldo de Esperanto" aranĝis Internaciajn Feriotagojn en Klosterneuburg de la 26-a ĝis 30-a de julio ("Heroldo de Esperanto" 1a de marto 1966, n-ro 4/1413 kaj "Aŭstria Esperanto-Revuo" septembro 1966, n-ro 5 - 21a jaro).
1969 Post longa malsano mortis la 10-an de januaro en Klosterneuburg la konata aktivulo s-ano Friedrich Wilhelm EBNER en aĝo de 65 jaroj. Kiel fervora esperantisto li propagandis kaj instruis Esperanton en sia hejmurbo Klosterneuburg kaj estis la motoro de la Esperanto-movado en Klosterneuburg. Li vivinte preskaŭ 10 jarojn en oriento ankaŭ - ĝis 1937 - kunlaboris kun ĉinaj kaj japanaj Esperanto-organizaĵoj kaj samideanoj ("Aŭstria Esperanto-Revuo" januaro 1969, n-ro 1 - 24a jaro).
1992 UEA-delegito: Leopold PATEK, emerita fervojisto (antaŭe orbatisto), Martinstr. 104/38 (Jarlibro de UEA).
Samjare invitis s-ro Seyed Abolhassan MIR JAVADI Javadi, en Esperantio konata sub la nomo AMIR, la partoprenantojn de 77-a Universala Kongreso en Vieno al Adiaŭa Vespero en Kritzendorf (Kricendorf) Danubo-banejo, kiel estro de vendejo kaj etrestoracio, kiun li nomis Esperanto-Paradizo. Ekde tiam vizitis en la somera sezono multaj en- kaj eksterlandaj Esperanto-parolantoj Esperanto-Paradizon, kie okazis Esperanto-fulmkursoj kaj amuzaj aranĝoj. Aŭstria Televido (ORF) kelkfoje filmis tie kaj tiel Esperanto-Paradizo fariĝis pli konata kaj ZEO.
2002 okazis en Aŭstrio de la Danubo jarcenta inundo, kiu faris multajn damaĝojn kaj tial ankaŭ al Esperanto-Paradizo. AMIR klopodis ricevi monon por riparlaboroj kaj vivteni Esperanto-Paradizon.
2006 AMIR devis, pro financproblemoj, rezigni pri Esperanto-Paradizo kaj tio estis la fino de Esperanto-Paradizo. Multajn ideojn de AMIR oni nun realigas en la Esperanto-urbo Herzberg am Harz.
Nikolai Kondratjev
Nikolai Dmitrjeviĉ KONDRATJEV (Николай Дмитриевич Кондратьев; 1892-1938) estis rusa ekonomikisto. Lia fama estas ligita al la fakto ke li formulis la teorion de la longa ekonomia ciklo, kies daŭro fluktuas inter 48 kaj 60 jaroj. Li devenis el familio de kamparanoj, en la provinco Kostroma, nordokcidente de Moskvo.
Biografio
Kvankam li malkonsentis disde la bolŝevikoj, en 1920 prilaboris la teorion sur kiu baziĝis la adoptado de la NEP, partoprenis en la prilaborado de la unua Kvinjara Plano de Sovetunio, laboris en la Agrikultura Akiademio Petro la Granda kaj fondis, en Moskvo, la Instituton de Esplorado pri Konjunkturo, kiu dediĉis sin al kolektado de informoj pri la ekonomiaj fluktuoj. Partoprenis en la debatoj pri la diferencialoj de prezoj inter la agrikulturo kaj la industrio kaj la problemoj de la "prezobranĉoj" inter ambaŭ sektoroj.
En 1922 oni publikigis en Sovetunio kolektivan analizon pri la ekonomia situacio post la Unua Mondmilito, en kiu oni inkludis studojn de Kondratjev pri la longdaŭraj cikloj (Kondratjeva Ondo). En 1923 polemikis prie en Kelkaj polemikaj konsideroj pri la tutmonda ekonomio kaj ties krizoj.
En 1924 li eksponis la gravon de la longdaŭraj ekonomiaj cikloj en ekonomiko en la verko Pri la nocioj stata, dinamika kaj ekonomiaj fluktuoj kiu estis publikigita ankaŭ en angla en la Quarterly Journal Economics, 1925. Samjare, en la teoria gazeto de la Instituto, nome Voprosoj Konjunkturoj (Вопросы конъюнктуры), li prezentis kelkajn rezultojn de sia statistika esplorado, nome La longdaŭraj ekonomiaj cikloj, publikigita ankaŭ en angla en Review of Economics Statistics, en novembro 1935 kaj tradukebla kiel La grandaj cikloj de la ekonomia vivo.
Joseph Schumpeter (1939) disvastigis en Okcidento la teorion de la longdaŭra ciklo de Kondratjev, kiam li faris ĝin parto de sia "tri-cikla modelo".
Mouss Diouf
Mouss DIOUF, naskonome Pierre Moustapha DIOUF (naskiĝis en Dakaro, Senegalo, mortis  en Marsejlo, Francio) estis franca aktoro.
28537 Kirapowell
28537 Kirapowell estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kira Elizabeth Powell, plej bonan en ŝia kategorio, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri planta scienco. Ŝi lernis ĉe la Odessa High School en Odessa (Vaŝingtonio, Usono).
Norda Pacifiko
La Norda Pacifiko estas la norda duono de la Oceano Pacifiko, se konsideri la duonon la supozata linio de Ekvatoro. Ĉar ambaŭ kontinentoj flanke de la Pacifiko, nome Azio okcidente kaj Ameriko oriente kuniĝas norde ĉe la Beringa Maro kaj disiĝas sude, evidentas ke Norda Pacifiko estas malpli ampleksa kaj pli facile pristudebla ol la Suda Pacifiko.
Limoj
Tamen por pri detala studado oni povas konsideri kiel Norda Pacifiko nur la norda duono de la menciita limigo, tio estas la trianglo formita inter Japanio, Usono kaj la Beringa Maro norde. Tiu mondoregiono ekzemple estas loko kie kunfluas marfluoj kaj kie loĝas specifaj familio de marbirdoj.
Insuloj
Famaj insularoj estas Aleŭtoj kiuj iras el sudokcidenta Alasko al duoninsulo Kamĉatko en Siberio, Kuriloj norde de Japanio, Havajo en la centro inter Usono kaj Japanio kaj Mikronezio, mondoregiono formita de multaj disigaj insularoj sub regado de Usono kvankam en Oceanio. Aleutoj kaj Havajo estas konsiderataj insularoj de Ameriko dum la resto estas konsiderataj ĉu de Azio ĉu de Oceanio. Inter ambaŭ grupoj estas supozata vertikala linio kiu disigas ne nur horan diferencon sed ankaŭ tagan laŭ la paralelo 180º. Pro tio en tiu linio komencas jaroj, jarmiloj, ktp.
48886 Jonanderson
48886 Jonanderson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita muzikisto John Roy Anderson, profesie konata kiel Jon Anderson, unu el la fondintoj de la progresivroka muzikgrupo Yes. Li ankaù registris multenombrajn soloajn albumojn en kunlaboro kun aliaj muzikistoj, inklude Vangelis kaj Mike Oldfield. Lia alda tenora voĉo estas unu el plej rekoneblaj en la progresivroka scenejo.
-221
En la jaro 221 antaŭ Kristo okazis, interalie:
UNICEF
La  Infan-Fonduso de la Unuiĝintaj Nacioj  (United Nations Children's Fund, mallongigita  UNICEF  - aŭ ĝis 1953  Fonduso de Unuiĝintaj Nacioj por Urĝa Helpo al Infanoj  (United Nations International Children's Emergency Fund) estas internacia organizaĵo de Unuiĝintaj Nacioj kiu laboras en 157 landoj kaj temas pri infanoj. Ĝi estis starigita de la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj la 11-an de decembro 1946 kun sidejo en Novjorko laŭ iniciato de pola kuracisto Ludwik Rajchman.
UNICEF donas longtempan helpadon al infanoj kaj patrinoj, kiuj loĝas en disvolviĝantaj landoj. La agentejo dependas de la donacoj de registaroj kaj privataj donacantoj. Ĝiaj programoj celas evoluigi komunumajn servojn por infanrajtoj: la sano, bonfarto, sekureco kaj edukado de infanoj.
UNICEF ricevis la Nobel-premion pri paco en 1965.
Gravaj aktivuloj
James Grant
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo arabe
Oficiala retejo france
Oficiala retejo hispane
György Ránki (historiisto)
György Ránki naskiĝis la 1930 en Budapeŝto. Li mortis la 1988 en Budapeŝto.
Pleubian
(jen france, bretone Pleuvihan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh) kaj norde limigas per la Manika Markolo de la Atlantiko. Fine de en la komunumo vivis.