cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Julius Weismann
Verkaro
Weismann postlasis pli ol 150 verkojn kun verknumeroj (krome ankaŭ multaj sennumerajn). Inter ili troviĝas 6 operoj, 3 simfonioj, 3 pianokonĉertoj, 4 violonkonĉertoj, 11 arĉkvartetoj, pianomuziko kaj ĉ. 200 lidoj.
Stile Weismann sekvis la germanan romantismon, precipe laŭ Schumann kaj Brahms, sed troviĝas ankaŭ influoj de lia instruisto Thuille, elementoj de la impresionismo, similaĵoj al Reger kaj ĉefe en la malfrua verkaro sinturno al la kontrapunktismo de Johann Sebastian Bach. Malgraŭ ĉi tiuj influoj la verkaro de Weismann prezentas kun sia sona sensualeco, kiu paralelas kun ofte lakona sobreco kaj aforisma koncizeco, memstaran kaj gravan kontribuon al la muziko de la 20-a jarcento.
Vasilij Ŝukŝin
Vasilij Makaroviĉ ŜUKŜIN (Василий Макарович Шукшин; naskiĝis la, mortis la ) estis rusa aktoro, verkisto kaj reĝisoro. Li naskiĝis en vilaĝo Srostki, Altajo (suda Siberio), Sovetunio. Lia patro kamparano Makar Leontieviĉ Ŝukŝin dum kolektivigo (apero de kolĥozoj aŭ kooperativoj) en 1933 estis arestita kaj baldaŭ pafmortigita. Lia patrino nomiĝis Maria Sergejevna Ŝukshina (n.Popova).
Post fino de la sepa klaso de loka lernejo Vasilij plu lernis en teknikejo de urbo Bijsko. Ekde 1950 ĝis 1953 li servis kiel radiisto en la soveta milita marfloto. Poste li laboris kiel instruisto de la rusa lingvo kaj literaturo en sia vilaĝo Srostki.
En 154 Vasilij venis Moskvon kaj komencis studi en VGIK (Vsesojuznij Gosudarstvennij Institut Kinematografii – Tutunia Ŝtata Instituto de kinematografio). En 1960 li sukcese ĝin finis.
En 1958 estis unue eldonita lia verko – “La paro en la ĉaro”.
320880 Cabu
320880 Cabu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Jean-Claude Merlin elde Nogales (Arizono, Usono)
Ĝi esis nomita en memoro de la franca bildstria artisto kaj karikaturisto Cabu (realnome Jean Cabut, 1938–2015), murdita la dum la atako en la redaktejo de Charlie Hebdo. Li kreis la rolulojn le Grand Duduche kaj la Beauf. Li estis famkonata pro sia verko en la satiraj revuoj Hara-Kiri, Charlie Hebdo kaj Le Canard enchaîné.
Isabella Bird
Isabella Lucy BIRD (naskiĝis la 15-an de oktobro 1831 – mortis la 7-an de oktobro 1904) estis angla vojaĝistino, esploristino, verkistino kaj natursciencistino.
21-jaraĝa ŝi vizitis Kanadon kaj Usonon kaj faris pri sia vojaĝo detalajn notojn. Pli poste ŝi vojaĝis tra Aŭstralio, Japanio, Hindio, Tibeto, Irano, Koreio, Ĉinio kaj pri sia migrado verkis multajn sukcesajn librojn. Sekve ŝi edziniĝis al sia persona kuracisto John Bishop kaj rezignis pri vojaĝado ĝis la morto de sia edzo, kiu forpasis 5 jarojn post la geedziĝo.
Isabella Bird en sia hejmlando ofte suferis pro malsanoj kaj depresio, sed eksterlande ŝi sen malfacilaĵoj vivis eĉ en tre malkomfortaj vivkondiĉoj kaj superis grandegajn distancojn surĉevale. Sian lastan vojaĝon ŝi efektivigis 70jaraĝa, kiam ŝi travojaĝis surĉevale preskaŭ 2000 km tra nordafrika montaro Atlaso, kvankam ŝi havis vunditan spinon kaj ŝi devis surĉevaliĝi pere de muntebla ŝtupetaro.
Víska (Nová Ves)
Víska estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nová Ves en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km okcidente de Nová Ves. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 36 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Víska situas en katastra teritorio Víska u Strakonic kun areo 4,37 km².
La vilaĝo estas tre longa en nordo-suda direkto kaj ties konstruareo estas disŝirita en kelke da partoj. En la katastro de Víska troviĝas la dua kaj la tria montopinto de distrikto Strakonice: la nordokcidenta (nomata ankaŭ Altán, 845 m) kaj la sudorienta montopinto (838 m) de Kůstrý.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1243.
Vendôme (metroo de Montrealo)
Vendôme estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta en arondismento 	Côte-des-Neiges–Notre-Dame-de-Grâce de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Grupa narcisismo
Grupa narcisismo aŭ kolektiva narcisismo estas formo de narcisismo, kiam individuo tro amas sian propran grupon, kie "propra grupo" estas grupo, en kiu la individuo persone partoprenas. Kvankam la klasika difino de narcisismo koncentras sin al la individuo, la teorio pri grupa narcisismo asertas, ke oni povas havi simile troaltan takson pri grupo, kaj ke la grupo povas funkcii kiel narcisisma estaĵo. Kolektiva narcisismo estas parenca al etnocentrismo; tamen, etnocentrismo ĉefe koncentras sin al egocentrismo je etna aŭ kultura nivelo, dum kolektiva narcisismo etendiĝas ĝis ĉia propra grupo, ne nur kulturoj aŭ etnoj. Iuj teoriistoj kredas, ke grup-nivela narcisismo estas etendaĵo de individua narcisismo, sed aliaj kredas, ke la du estas sendependaj unu de la alia.
Trajtoj
Grupan narcisismon karakterizas troalta taksado de la grupo fare de ĝiaj anoj. Gravas rimarki, ke grupa narcisismo povas esti montrata de individuo por grupo aŭ de la tuta grupo por si. Fundamente, tamen, grupa narcisismo ĉiam estas ligata al la individuoj, kiuj komponas narcisisman grupon. Kolektive narcisismaj grupoj bezonas eksteran validigon, same kiel individuaj narcisistoj bezonas tion. Organizoj, kiuj eksponas tian konduton, tipe klopodas gardi siajn interesojn per rekompencado de grupokonstrua konduto (pozitiva plivortigado). Laŭ Golec de Zavala kaj samideanoj, la grupa estas alternativa formo de narcisismo, kie la plimulto da trajtoj de individua narcisismo aplikiĝas, sed estas manipulataj por inkludi la vorton "grupo" kie "memo" alie uziĝus. Golec de Zavala k.a. asertis paralelojn inter la individua kaj grupa narcisismoj:
Ekzemploj
Laŭ la psikiatristo Bandy Lee kaj la ĵurnalisto Chauncey Devega, Donald Trump gvidas "politikan sekton," kiu montras grupan narcisismon. Laŭ Lee, "sistemo, kiel despotismo, tiranio aŭ faŝismo ne vere estas politika ideologio tiom kiom grupa stato malbonsana, kiu fine kondukas al damaĝo al la grupo."
956 Elisa
956 Elisa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝi estas V-tipa asteroido. Laŭ ĝiaj orbitaj elementoj, ĝi estas proksima, sed ne en la Vesta familio, tamen ĝi estas verŝajne ero elŝirita de 4 Vesta pro forta alfrapo.
Aliaj ekzemploj de V-tipaj asteroidoj foraj de la Vesta familio estas konataj, ekzemple : 809 Lundia.
KAM
La vorto havas plurajn signifojn:
Ilustrado
Arto > Belarto > Ilustrado
Ilustrado esence temas pri ĉiuspeca arto, kiu celas ilumini aŭ klarigi alian artaĵon. La tipa ekzemplo estas desegnaĵo aŭ pentraĵo kiu akompanas antaŭverkitan tekston, sed ankaŭ alidirekte eblas: vortoj povas esti ilustrantaj antaŭfaritan belartaĵon.
Mazarrón
Mazarrón estas urbeto kaj municipo de Murcia Regiono. Tiu lokas en la komarko Bajo Guadalentín. Ĝiaj limoj estas ĉeaj de Kartaĥeno en ĝia sudoriento, Fuente Álamo de Murcia en ĝia nordoriento, Alhama de Murcia en ĝia nordo, Totana en ĝia nordokcidento, Lorca en ĝia okcidento kaj la Mediteraneo (maro) en ĝia sudo. La surfaco de Mazarrón estas 318,7 km². Tridek unu mil kvincent sesdek du personoj loĝis en la municipo en la jaro 2018.
La lokanoj distribuiĝas inter la kerno de Mazarrón, kie loĝas proksimume 12 000 loĝantoj, kaj la Haveno de Mazarrón kun 10 000. La cetero disas inter diversaj submunicipoj La urba kerno de Mazarrón estas je 55 metroj super la marnivelo kaj distas 72 km de la regiona ĉefurbo, Murcio.
La ekonomio estas bazata sur la agrikulturo, la fiŝkaptado kaj ĉefe turismo, ĉar Mazarrón estas unu de la ĉefaj turismaj centroj de la Regiono Murcia, kaj atingas pli ol 130 000 loĝantojn en somero pro la altiro de la pli ol tri dek strandoj.
Fotodiodo
Fotodiodoj konsistas el silicio- (videbla lumo ĝis ĉ. 1 µm ondolongo), germaniumo- (infraruĝa radio ĝis 1,8 µm ondolongo) aŭ aliaj eĉ organikaj duonkondukaj materialoj.
Livio Vacchini
Livio VACCHINI (1933-2007) estas svisa arkitekto el la regiono Tiĉino.
Vacchini kunlaboris kun alia arkitekto Luigi Snozzi inter 1962 kaj 1971.
Livio VACCHINI estas arkitekto kies projektoj respegulas ekstreman koheron inter temo kaj praktiko. Liaj inspirfontoj estas la modernismaj arkitektoj, interalie Auguste PERRET, Mies VAN DER ROHE kaj KAHN. La ekstrema reduktado de strukturaj elementoj estas rimarkebla en ĉiuj liaj projektoj post 1990.
7003 Zoyamironova
7003 Zoyamironova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa sovetunia kirurgiistino kaj traŭmatologiistino Zoja Sergejevna Mironova (cirile: Зоя Сергеевна Миронова, 1913–2008). Post kariero en rapid-sketado ŝi turnis sin al sporta medicino en 1935. Ŝi savis multe da vivoj dum la granda patriota milito, kaj en 1952 eniris en la Centra Instituto de Esploro pri Ortopedio kaj Traŭmatologio de Moskvo.
3327 Campins
3327 Campins estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la venezuelan (usondevenan) astronomon Humberto Campins Camejo.
Departemento Ñeembucú
La departemento Ñeembucú estas unu el 17 departementoj de Paragvajo, kiuj kun la Ĉefurba Distrikto de Asunciono konsistigas la ŝtatan teritorion. Sur areo de kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2012 vivis  loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de po  homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Pilar. La departemento pludividiĝas je 16 distriktoj.
Offenbach an der Queich
Offenbach an der Queich estas komunumo en Germanio (ne konfuzinda kun la pli granda urbo Offenbach proksime de Frankfurto ĉe Majno en Hesio). Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kirnberger-agordo
Johann Philipp Kirnberger publikigis ekde la jaro 1766 plurajn agordsistemojn por klavarinstrumentoj. Tiuj apartenas al la aro de bontemperataj agordoj kaj tial ebligas la ludadon en ĉiuj tonaloj, je kio ĉiu montras apartan tonalkarakteron. Jenaj apartaĵoj estas komunaj al ĉiuj:
KAR
La vorto havas plurajn signifojn:
Kirnberger-agordo
La Kirnberger-agordoj surmontras puran grandan tercion C-E samkiel puran kvinton ekde E supren ĝis F# kaj ekde C malsupren ĝis C#. El tio rezultas kvinto F#-C#, plimalgrandigita je skismo. Ili nur distingiĝas en la agordo de la kvar kvintoj C ĝis E (also C-G, G-D, D-A kaj A-E), tio signifas rezulte enla tri tonoj G, D kaj A.
Offenbach an der Queich
Offenbach estas la administra centro de samnoma komunumaro, administra ligo de kvar najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Offenbach an der Queich, en la orienta parto de la distrikto, oriente de la urbo Landau.
Kirnberger-agordo
En la unua versio de 1766 (nuntempe nomata Kirnberger I) la kvintoj C-G, G-D kaj A-E estas puraj, la el tio rezulta kvinto D-A tial estas plimalgrandigita je la plena sintonika komo.
Samfonte li montras sur la eblecon, plimalgrandigi la kvintojn D-A kaj A-E pokaze per duona sintonika komo, kio ja estas pli malfacile agordebla, ĉar nun ne plu sufiĉas la agordado de puraj intervaloj, tamen rezultigas pli bonan sonon pro la malakrigo de la ekstreme malgranda kvinto de Kirnberger I. (nuntempe Kirnberger II). Ĉi tiu varianto troviĝas ankaŭ en 1771 en sia „Die Kunst des reinen Satzes in der Musik“ (La arto de la pura metaĵo en la muziko).
Grafika figurado de la Kirnberger-II-agordo
C-G-D--A-E-BF#C#Ab(G#)Eb-Bb-F-C p     p   -1/2   -1/2   p     p      p      p          p      p      p     p |_______pura tercio_______| |________pura tercio_______| |_______pura tercio_______| |__________pitagora tercio_______| |_________pitagora tercio_________| |_________pitagora tercio________| ''"p" staras en ĉi tiu figuraĵo por "pura", "-1/2" por la mallarĝigitaj kvintoj. la tercioj C-E, G-Bb und D-F# estas puraj, la tercioj B-D#, F#-Ab(Bb) kaj Db-F pitagora (tre granda), la grandoj de la restaj tercioj situas inter tiuj.''
En nedatigita letero al Johann Nikolaus Forkel Kirnberger mencias la dispartigon de la sintonika komo sur ĉiujn kvar kvintojn C ĝis E en diferencaj variantoj, je kiu la egala plimalgrandigo de ĉiuj kvar kvintoj nuntempe nomiĝas Kirnberger III.
La numeradoj de la agordoj ne devenas de Kirnberger. Multfoje oni asertis, ke ĝi devenas ne el lia epoko, sed ke oni enkodukis ĝin kadre de la remalkovro de historiaj agordoj en la 20-a jarcento analoge al la pli frua Werckmeister-agordo. Sed fakte jam la muzikteoriisto Friedrich Wilhelm Marpurg uzis ĉi tiun numeradon almenaŭ por la unuaj du agordoj.
Historia enordigo
La agordinstrukcioj de Kirnberger devenas de epoko, en kiu variaj agordsistemoj ekzistis paralele: meztonaj sistemoj precipe je orgenoj, bontemperitaj agordoj, kiuj certe konsistigis la plej grandan parton, samkiel la egalŝtupa agordo, kiu fine de la 18-a jarcento pligraviĝis.
Belarta Muzeo (Budapeŝto)
La Belarta Muzeo de Hungario estas publika kolekto prezentanta universalajn belartaĵojn en Budapeŝto.
Ĝin decidis fondi la mileneuma parlamento de 1896. Ĝi estis preta en 1906 en historia stilo laŭ planoj de Albert Schickedanz kaj Fülöp Ferenc Herzog. Ĝia antaŭulo estis la Landa Galerio, fondita en 1871. Tiu landa Galerio estis lokumita en la konstruaĵo de la Scienca Akademio, kiu kunigis plurajn kolektaĵojn: donacojn de ĉefepiskopo János László Pyrker (1836) kaj episkopo Arnold Ipolyi (1872), aĉetitan kolektaĵon de Esterházy-familio (en 1871; entenis 637 pentraĵon, 3500 desegnaĵon kaj 51.000 grafikajn paperojn.
Plua riĉigo de la kolektaĵo estas dankebla al direktoro Károly Pulszky (1884–96), al postlasaĵo de grafo János Pálffy (1912), krom tiuj multaj aĉetoj kaj donacoj. La nuna grafika kolektaĵo estas grandparte dankebla al postlasaĵo de pentristo István Delhaes (1901) kaj donaco de ministra konsilisto Pál Majovszky. Bazojn de la antikva sekcio ebligis aĉeto de kolektaĵo de la germana arkeologo Paul Arndt (1908, 1913).
La Belarta Muzeo transdonis al la Hungara Nacia Galerio (en 1957) verkojn el la 19-a ĝis 20-a jarcento. kaj en 1973 la verkojn de la malnova hungara arto.
La Belarata Muzeo havas ses kolektojn:
Ait-Ben-Hadu
Ait Ben Hadu (arabe: آيت بن حدّو) estas fortikigita urbo situanta en la provinco Uarzazate, inter la provincoj Tata kaj Marakeŝo, en la regiono Souss-Massa-Draâ en Maroko. Ĝi etendiĝas laŭlonge de la rivero Uarzazate.
Ait Ben Hadu estas Monda heredaĵo de Unesko ekde la jaro 1987 kaj en ĝi okazis pluraj filmoj:
Cité Universitaire (stacidomo)
Cité Universitaire estas stacidomo sur linio B de RER, situanta en la 14-a arondismento de Parizo.
Akcidento de la 15-a de aprilo 2023
Dekkvarjara knabino mortis sabaton la, trafita de vagonaro de RER B ĉe la stacio Cité Universitaire en Parizo. Ŝi akcidente falis sur la trakojn kaj ne havis tempon sekurigi sin kiam la trajno alvenis.
Odo de Bayeux
Odo de Bayeux aŭ Odo de Conteville (foje oni trovas ankaŭ la formojn Odon aŭ Eudes) (naskiĝis inter 1032 kaj 1037 en Normandio; mortis en 1097) estis duonfrato de Vilhelmo la Konkerinto.
Lia patro, Helluin de Conteville estis modesta sinjoro normana, al kiu la duko de Normandio Roberto donis sian konkubinon, Herleva de Falaise, kiel edzinon.
Odo estis nomumita de Vilhelmo la Konkerinto ekde 1049 kaj malgraŭ sia juna aĝo, episkopo de Bayeux. Li estis pli batalema kaj ĉasema ol religia kaj batalis dum la Batalo de Hastings en 1066. Li iĝis grafo de Kent kaj estis nomumita por estri Normandion dum la malĉeesto de Vilhelmo. Pro nekonataj kialoj (eble pro politikaj ambicioj por la papa trono), li estis malliberigita de Vilhelmo en 1082 kaj liberigita nur iom antaŭ ties morto en 1087.
Komence de la regado de Vilhelmo la 2-a, li ribelis kontraŭ la reĝo kaj perdis ĉiujn siajn anglajn posedaĵojn. Li mortis kaj estis entombigita en Palermo (Sicilio) en 1097, kiam li akompanis sian nevon al la 1-a Krucmilito.
Li estis (eble) la mendinto de la fama Tapiŝo de Bayeux.
Harold la 2-a (Anglio)
Familio
Harold estis filo de la angla grafo Godwin Wulfnothson de Wessex kaj Gytha Thorgilsdottir, fratino de la grafo Ulf de Danio. Li havis multajn fratojn: Sven, Tostig, Gyrth, Leofwine, Wulfnoth, Waeltheow, Morcar, Edwin, Herbert, Ælfgar kaj fratinojn Edith, Elgiva, Gunhilda kaj Gytha.
Li edziĝis dufoje. Li ne havis gefilojn el la unua geedziĝo kun Thyra Sveinsdóttir, filino de la dana reĝo. El sia dua geedziĝo kun Gytha Thorkelsdóttir li havis plurajn idojn: Godwine, Edmund, Magnus, Gyda kaj Gunhild. Li ankaŭ havis multajn neleĝajn infanojn kun sia amatino Edith Schwanenhals.
Post la morto de sia patro Godwin en 1053, Harold iĝis grafo de Wessex, kaj tiel la dua plej potenca viro en Anglio. Li batalis en Kimrio (1062-1063) kaj kontraŭ sia frato Tostig (1065).
Tronsukcedo
En la jaro 1064 aŭ 1065 la angla reĝo Eduardo la Konfesanto sendis sian bofraton Harold kiel mesaĝiston al Vilhelmo, kiu tiam estis duko de Normandio (kaj poste iĝis Vilhelmo la Konkerinto kaj estris la dukujon el Rouen, kie li tenis en malliberejo la fraton de Harold, Wulfnoth Godwinson. La velvojaĝo finiĝis per ŝtormo kaj Harold estis kaptita de Guy de Ponthieu en Beaurain. Vilhelmo liberigis lin kaj post sukcesa kuna batalado Harold fine ĵuras fidelon al Vilhelmo.
Far de Vilhelmo la fidelĵuro estis taktiko por plifirmigi sian rajton je la angla krono kontraŭ Harold. Fakuloj ankoraŭ ne konkordas pri la kialoj de Harold, ĉu li komencis intencis agnoski Vilhelmon kiel reĝo aŭ ĉu li volis nur liberigi siajn fraton Wulfnoth kaj nevon Hakon?
Reĝo
Sed post la morto (en la jaro 1066) de la senida reĝo Eduardo la Konfesanto, kiu nomumis Vilhelmon kiel sukcedonton (eble jam en 1052), la anglaj Witan (plejalta konsilio de sacerdotoj kaj nobeloj) tamen elektis Harold-on sukcedanto.
Dum la mallonga reĝotempo de Harold oni ne ĉesis pridiskuti la leĝecon de sia reĝeco.
Vilhelmo invadis Anglion por postuli perforte sian "rajton". Pro tio li eĉ petis la permeson de la Papo.
La batalo de Hastings
Dum Harold starigis sian armeon je la suda marbordo de Anglio atendante Vilhelmon, tiu ĉi atendis favorajn ventojn trans la Manika Markolo. Komence de septembro Harold devis eksigi sian armeon, ĉar la militistoj estis devigitaj deĵori nur dumonatajn jare kaj la rikolto atendis ilin.
Tiam alteriĝis Tostig kaj Harald Hardrada, kiu pro Knuto la Granda postulis ankaŭ la tronon, kun 300 ŝipoj (el kiuj nur 30 reiros al Norvegio) en la norda Anglio. En la batalo ĉe Stamford Bridge la 25-an de septembro 1066 Harold venkis, Tostig kaj Hardraada mortis.
Intertempe Vilhelmo foriris el Normandio kaj alvenis ĉe Hastings, kie okazis la batalo la 14-an de oktobro 1066, kie Harold mortis. Vilhelmo, nun "la Konkerinto", kronigis sin reĝo de Anglio.
Kartvela lingvo
La kartvela lingvo - (kartvele ქართული ენა [kartuli ena]), - estas la oficiala lingvo de Kartvelio, lando en suda Kaŭkazio. La plimulto de sciencistoj konsideras, ke la kartvela lingvo apartenas al la kartvelia (aŭ sud-kaŭkazia) lingvofamilio.
Mont-Laurent
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Kartvela lingvo
Ekzemplo: La Patro Nia:
Variaĵoj
Al la kartvelia lingvofamilio apartenas:
La kartvela lingvo havas 17 ĉefajn dialektojn (laŭ diversaj histori-geografiaj provincoj - Kartli, Kaĥeti, Imereti, Aĝara, Ĥevsureti, Leĉĥumi, Mesĥeti, Ĝavaĥeti k.a.) sed sen iaj problemoj de interkompreno. Iom izolite de la kernlingvo evoluis t.n. eksteraj dialektoj: Fereidana (en Irano), Imerĥeva (en Turkio) kaj Ingiloa (en Azerbajĝano), kiujn forte influis la lokaj naciaj lingvoj.
La megrelan (aŭ mingrela) kaj lazan oni konsideras dialektoj de unu al alia kaj ofte ilin nomas zana subgrupo. Krom la kartvela, ĉiuj estas senskribaj lingvoj sen ajna historia skribtradicio. La megreloj kaj svanoj estas denaske dulingvaj, por ili indiĝena lingvo estas nur por hejma uzo, sed aliajn funkciojn (eduka, literatura, ŝtata) plenumas la kartvela. Pro la specifaj evoluaj cirkonstancoj multaj lazoj (loĝante plejparte en nuna Turkio, apud la ŝtatlimo de Kartvelio) sin konsideras kiel apartan etnon, lingve kaj kulture rilatan al kartveloj.
Kartvela literaturo
La ekzistanta skribita literaturo en la kartvela lingvo devenas de la 5-a jarcento.
Elstaraj verkoj de la kartvela mezepoka literaturo estas la jenaj:
Triopa Alianco (Meksiko)
Estas aliaj triopaj aliancoj en apartigilo Triopa Alianco.
La Triopa Alianco (aŭ Ēxcān Tlahtōlōyān en ĉana lingvo, konata ankaŭ kiel Hueytlahtocayotl Icniuhyotl aŭ In yetetl tzontecomatl in altepetl ) estis la lasta konfederacio de indiĝenaj ŝtatoj situaj en la valo de Meksiko, dum la postklasika periodo de Mezameriko, formita de Meksiko-Tenoĉtitlano, de etno de naŭatloj, Tetzkoko (alternative skribita kiel Tekskoko) de akolhua etno kaj Tlakopano de otomia etno, post la malvenko de Azkapotzalko fare de tiuj tri senjorlandoj en 1427. Tiu politika alianco havis rezultojn en la impostado, la justico kaj la militkampanjoj. La ekzisto de aliancoj tiutipaj en Mezameriko ne limiĝas al la meksika altebenaĵo, ĉar estas konata ke ankaŭ aliaj etnoj kunformis ilin, kiaj la taraskoj kun Tzintzuntzán-Ihuatzio-Pátzcuaro, la majaoj kun Uxmal-Chichén Itzá-Mayapan (Ligo de Majapano) aŭ la miŝtekoj kun Tilantongo-Teozacoalco-Zaachila.
Nevers-le-Banlay (stacidomo)
Nevers-le-Banlay estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Nevers, en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nevers - Chagny (760000).
Club Atlético River Plate
Club Atlético River Plate (esperante: Atleta Klubo Rivero Plata) estas atleta, sporta kaj sociala klubo kun sidejo en Bonaero, Argentino. Ĝi estis fondita la 25-an de majo de 1901. La klubo havas diversajn sportajn disciplinojn, sed ĝi estas famkonata pro esti unuadivizia futbala klubo. Ĝi estas konsiderata, apud Boca Juniors, Racing Club, Independiente, kaj San Lorenzo (aboce) kiel unu de la kvin grandaj futbalteamoj de Argentino. La klasika rivalo de River estas Boca. River estis ĉampiono de la Interkontinenta Pokalo en 1986.
Katalin Gémes
Katalin Gémes [gEmeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gémes Katalin estas hungara operkantisto, (mezosoprano).
Katalin Gémes naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Katalin Gémes frekventis muzikan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris 2 diplomojn en Muzikakademio de Budapeŝto en 1985 kaj 1988. Ŝia plej grava instruisto estis Margit László. En 1988 ŝi aliĝis al Budapeŝta Ŝtata Operejo. En la sekva jaro ŝi lernis en kurso de Vera Rózsa en Francio. En 1990 ŝi estis gastokantisto en Ateno. En la sekva jaro ŝi atingis la duan lokon en kantokonkurso de Schwetzingen. En la sekvaj jaroj ŝi havis turneojn en pluraj landoj.
Robert Sparr
Robert SPARR (naskita en 1915; mortinta en 1969) estis usona scenaristo kaj reĝisoro de televido kaj kino.
Li reĝisoris filmojn kiel Once You Kiss a Stranger (1969), A Swingin' Summer (1965) kaj More Dead Than Alive (1968) kaj epizodojn en televiserioj kiel Lassie (1967–1968), Voyage to the Bottom of the Sea (1967–1968), The High Chaparral (1967), Batman (1967), The Wild Wild West (1966–1967), Star Trek (1966), Perry Mason kaj Bonanza'' (1961).
Li mortis pro aviadila akcidento en Koloradio dum li eksploris lokojn por filmado de televiserio Star Trek kun kameraisto Gerald Finnerman. La piloto ankaŭ mortis, sed Finnerman postvivis.
Villabrágima
Villabrágima [biljaBRAĥima] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Villabrágima estas etimologie komprenebla kiel Urbo de Ibrahim el la vulgarlatina villa kaj la araba إبراهيم (Ibrāhīm) «Ibrahim».
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villabrágima kaj Villaesper, okupas totalan areon de 67,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 044 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn el la 1996 je la absorbo de Villaesper, pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 50 km de Valadolido, provinca ĉefurbo, sur la deklivaroj de la Montoj Torozos, je 9 km de Medina de Rioseco. Tra la urba kerno pasas la rivero Sequillo [seKIljo] (Seketa), kaj oni disponas de akvo por irigacio el la Kanalo de Kastilio.
Historio
En la proksimeco de Villabrágima okazis en Marto 1160 la batalo de Lobregal inter la fortoj de la familio Lara kun ties aliancanoj estritaj de Nuño Pérez de Lara, kaj tiuj de la familio Castro [KAStro], estritaj de Fernando Rodríguez de Castro el Castellano. Tio oakzis kadre de tumultoj dum la minoritato de Alfonso la 8-a de Kastilio kaj la batalo mem rezultis en malvenko de la flanko de Lara.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj tiukadre aperas ĉirkaŭaj tritikospikoj kaj internaj bildoj de bovino kaj ŝafo en la blazono. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la restaĵoj de la murego ekkonstruita en la 13-a jarcento;, la preĝejo de Sankta Maria, konstruita dum la 16-a ĝis 18-a jarcentoj kun platereskaj pordego kaj krado; la preĝejo de Sankta Ginés, konstruita dum la 16-a jarcento kun grandaj volbo kaj retablo, baptujo kun reliefo el alabastro, ktp.
Leopold Kohr
Leopold KOHR (5-a de oktobro 1909, Oberndorf ĉe Salzburg — 26-a de februaro 1994, Gloucester, Britio) estis ekonomikisto, juristo, politologiisto kaj pensis filozofe. Kohr estis anarkiisto kaj iniciatinto de la ekologia movado. En 1983 li estis distingita per la „alternativa Nobelpremio“.
Lia moto „small is beautiful“ („malgrande belas“) nun mondvaste estas la slogano de la ekologia movado.
Murg (Hochrhein)
Murg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Waldshut, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Reteag
Reteag [retjag] estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Beclean, sidejo de la komunumo Petru Rareș. Administre apartenas al ĝi Bața.
Ĝis 2005 al la komunumo apartenis krome Ciceu-Corabia, Ciceu-Mihăiești kaj Lelești. El ili oni je la per la leĝo n-ro 67 kreis la komunumon Ciceu-Mihăiești.
Loĝantaro
En 1910 Reteag havis 2 318 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, ciganoj); en 1992 2 758 (rumanoj, 19 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1060. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye).
Vacaria
Vacaria estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 61.342 loĝantojn en 2010. Ĝi estas la administra centro de samnoma mikroregiono kaj situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense).
Kalmukio
Kalmukio estas mongoldevena respubliko, federacia subjekto de Rusio. La loĝantaro nombras ĉirkaŭ personoj.
Oficialaj lingvoj: rusa, kalmuka.
Jeřmanice
Jeřmanice (Jerschmanitz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. En la municipo vivas.
Hodișel
Hodișel [hodiŝel] (Pusztahodos) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 544 loĝantojn (rumanoj), en 1992 462. Ĝia unua skriba mencio estis en 1580. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Olcea.
Jeřmanice
La municipo troviĝas en nordorienta Bohemio sur dislimejo de Jizera montaro kaj Ještěda-kozákova montodorso proksime de la konata monto Ještěd kun ankoraŭ pli konata konstruaĵo, kiu kreas dominaĵon de tiu ĉi regiono. Katastro de la municipo estas tre montoriĉa, altecaj diferencoj faras de 410 ĝis 684 metroj s. m. kun la suma areo 437 ha.
Ĉirkaŭaj setlejoj estas Horní Podlesí kaj Vratislavice nad Nisou norde, Milíře nordoriente, Rádlo kaj Dolánky oriente, Rydvaltice, Pelíkovice kaj Rychnov u Jablonce nad Nisou sudoriente, pereinta domaro Mohelka, Buršín kaj Záskalí sude, Žďárek sudokcidente, Javorník okcidente kaj Dlouhý Most, respektive Horní Dlouhý Most nordokcidente.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Inter la jaroj 1980–1985 ĝi estis parto de municipo Dlouhý Most, ekde la jaro 1986 ĝis la 31-a de decembro 1992 ĝi ekzistis kiel urba parto Liberec XXXVII-Jeřmanice, ekde la jaro 1993 ĝi estas memstara mnicipo.
Stacio Meitetsu-Ichinomiya
Stacio Meitetsu-Ichinomiya (japane: 名鉄一宮駅 [mejtecu-iĉinomija-eki], angle: Meitetsu Ichinomiya Station) estas fervoja stacio en Iĉinomija, Gubernio Ajĉi, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Meitetsu: Linio Meitetsu-Nagoya (ĉefa), Linio Meitetsu-Bisai.
Itagüí
Itagüí estas urbego kaj universitata urbo en KolombioĜi situas en la departemento Antjokio, lokigita ĉe la nord-okcidento de la lando. Komence de en la municipo vivis   sur areo de 22 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Itagüí apartenas al urbaro ekde 1980.
Geografio
Itagüí troviĝas sur altebenaĵo en valo de Andoj laŭ rivero. Medeĝino (Kolombio) troviĝas 16, Bello (Kolombio) 19, Pereira 151, Armenia (Kindio) 182, Ibagué 197, Soacha 234, Bogoto 243, Monteria 289, Bucaramanga 295, Floridablanca 296, Santiago de Cali 320, Sincelejo 349, Neiva 362, Cúcuta 392, Kartageno (Kolombio) 470, Soledad (Atlantiko) 536, Barranquilla 540, Valledupar 545, San Juan de Pasto 582, Santa Marta 585 km.
Historio
Itagüí estis fondita en 1743 kaj estis deklarita municipo en 1832. En 1876 la telegrafo ekfunkciis. Komence la komunumo estis feriejo kaj loka komerca centro. Paŝo post paŝo Itagüí iĝis parto de la industria komplekso de Medeĝino.
Trafiko
Itagüí estas ligita voje kaj fervoje al Medeĝino. En la urbego busoj kaj mikrobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Itagüí laŭ latitudo situus en tropika klimato, sed pro sia alto super marnivelo la varmo ne estas troa kaj la urbo havas proksimume konstantan temperaturon 24 oC.
János Szirtes
János Szirtes [jAnoŝ sirteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szirtes János estas hungara abstraktisma pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto.
János Szirtes naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Szirtes studis en akademio de belartoj en Bratislavo inter 1975-1977, poste en Hungara Belarta Altlernejo en 1980 li akiris grafikistan diplomon, fine li frekventis samloke majstrokurson (1980-1983). Lia ĉefinstruisto estis Miklós Erdély. En mezo de la 1970-aj jaroj li vizitis ankaŭ modernan studion de Szentendre. En la 1980-aj jaroj li ankaŭ muzikadis kun László feLugossy, tiutempe li ofte pentradis en artistkolonio en Makó. Inter 1983-1987, poste en 1989 kaj 1994 li havis stipendiojn. En 1989 li ekinstruis en Industriarta Altlernejo, ekde 1997 en rango docento, en 2002 li habilitiĝis, en 2005 li profesoriĝis. En 1991 li aliĝis al Artistkolonio (Szentendre). Li ricevis premiojn inter 1982-2009.
Lucien-L'Allier (metroo de Montrealo)
Lucien-L'Allier estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta en arondismento Ville-Marie de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
El Jadida
Fondita en 1513 kiel komercejo, ĝi rezistis la atakojn de la maŭroj danke al la penado kaj investo de la Portugala krono, por servi al la navigistoj kiuj faris la Itineron de Kabo. La rekonstruado de la fortikaĵo estis tasko de la plej bonaj arkitektoj italaj kaj hispanaj. La portugalaj fortikaĵoj de la urbo estis inkluditaj en la listo de Monda heredaĵo de Unesko en 2004. En tiu aro elstaras la Preĝejo de la Ĉieliro. La fortikaĵo montras la kunfluon de la eŭropa kaj maroka kulturoj kaj pro la arkitekturo kaj pro la teknologio.
Lago Loktak
La Lago Loktak, la plej granda nesalakva lago en nordorienta Barato, nome ankaŭ la ununura flosanta lago en la mondo pro la flosantaj phumdi (heterogenaj amasoj de vegetaĵaro, grundo, kaj organika materialo je diversaj stadioj de malkompono) sur ĝi, estas situanta ĉe Moirang en la ŝtato de Manipuro, Barato. La etimologio de Loktak estas Lok = "fluejo" kaj tak = "fino". La Nacia Parko Keibul Lamjao, kiu estas la lasta natura rifuĝejo de la endanĝerita Sangai aŭ Manipura hajnana cervo (Rucervus eldi eldi), unu el la tri subspecioj de Hajnana cervo, kovranta areon de 40 km², estas situanta en la sudorientaj bordoj de tiu lago kaj estas la plej granda el ĉiuj el la phumdi en la lago.
Tiuj malnovega lago ludas gravan rolon en la ekonomio de Manipuro. Ĝi funkcias kiel fonto de akvo por akvoenergio, irigacio kaj trinkakva provizo. La lago ankaŭ estas fonto de vivaĵo por la kampara fiŝkaptistaro kiu vivas en la ĉirkaŭaj regionoj kaj sur fumdis, ankaŭ konataj kiel "fumshongs". Homagado kondukis al severa premo sur la laga ekosistemo. 55 kamparaj kaj urbaj vilaĝetoj ĉirkaŭ la lago havas populacion de proksimume 100,000 homoj.
Pripensante la ekologian statuson kaj ĝiajn biodiversecajn valorojn, la lago estis komence nomumita kiel humidejo de internacia graveco laŭ la Ramsar-Interkonsento la 23-an de Marto, 1990. Sed la lago estis indikita fare de la Ramsar Kongreso sub la Montreux VD Disko la 16-an de Junio, 1993.
Bohousová
Bohousová (Bouschow) estas vilaĝo en distrikto Ústí nad Orlicí en Regiono Pardubice, Ĉeĥio. La vilaĝeto estas parto de municipo Záchlumí. Vivas ĉi tie. Kondukas ĉi tie fervojlinio Týniště nad Orlicí - Letohrad.
Mito
Estas legendo, ke Bohousová ekestis en la jaroj 1469-1470 post batalo inter reĝo Georgo el Poděbrady, ĉeĥaj batalantoj el Litice kaj hungara militistaro. Ĉeĥoj venkis kaj kun ĝojkriado "Bohu sláva" (Gloro al Dio) revenadis al burgo Litice. Poste estis fondita vilaĝo, kiun oni alnomis "Bohu-slava - Bohusová - Bohousová". Alia versio estas, ke la vilaĝon oni alnomis laŭ Bohuš, posedanto de la sinjorejo Žampach "Bohušová - Bohusová - Bohousová".
Origine estas Bohousová rememorata en la jaro 1514, kiel apartenaĵo de la sinjorejo Žampach. Pli malfrue aĉetis ĝin Karel pli aĝa el Žerotín kaj alligis ĝin al la sinjorejo Brandýs. Al tiu ĝi apartenis ĝis nuligo de patrimonia reĝimo en la jaro 1849. De ĉiam oni en Bohousová ne faris servutajn laborojn, anstataŭ tio oni nur pagis tributojn. Loĝantoj de la vilaĝo vivtenis sin per agrikulturado, kiel ministoj en ŝtonminejoj en Litice kaj multaj per plektado de puntoj.
En Bohousová naskiĝis en la jaro 1829 ĉeĥa verkisto kaj poeto Alois Potěhník, paroĥestro en Častolovice.
Kampanileto
En Bohousová estis jam en la jaro 1770 atestita ligna kampanilo, seslatera. Apud ĝi estis en la jaro 1816 starigita monumento al finiĝo de napoleonaj militoj kaj en 1848 estis enplantitaj tri tilioj, kiuj ĉi tie estas ankoraŭ nuntempe. En la regiono estas kutimo, ke kampanilojn konstruis la komunumoj kaj tiuj ankaŭ zorgas pri bontenado de ili. La origina sonorilo estis konfiskita en la unua mondmilito. La nova sonorilo estis aĉetita tuj post la milito. Bedaŭrinde ankaŭ tiun konfiskis germanoj en la jaro 1942. La kampanilo estis riparita per volontula laboro en la jaro 1982 kaj ankaŭ nova sonorilo estis prizorgita.
Oeste Potiguar
La mezoregiono de Oeste Potiguar estas unu de la 4 mezoregionoj de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando.
Mikroregionoj
Ĝi enhavas 7 mikroregionojn:
Municipoj
El la 62 municipoj de Oeste Potiguar, la plej grava estas Mossoró, Assu, Areia Branca, Apodi kaj Pau dos Ferros.
Lunano
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
KAT
La vorto havas plurajn signifojn:
KAV
La vorto havas plurajn signifojn:
Listo de asteroidoj (91001–92000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 91001 al 92000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Ne estas kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Krom numeron, okazas malofte, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
KAY
La vorto havas plurajn signifojn:
Montmeillant
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
John Howe
John HOWE [ĝan haŭ] naskiĝis en 1957 en la kanada urbo Vankuvero. Post la bazlernejo, li en 1976 translokiĝis al Francio por studi ilustradon ĉe la altlernejo École des Arts Décoratifs en Strasburgo. Li kutime loĝadas en Svislando kune kun siaj ilustristino-edzino kaj filo. John Howe mem verkis kaj ilustris kelkajn infanlibrojn franclingvajn, sed plej konatas kiel ilustristo de kovriloj de fantastaj libroj; super ĉio la libroj de Tolkien. Tiel fama John Howe iĝis inter Tolkien-amantoj, ke filmisto Peter Jackson dungis lin por esti "arta konsilanto" dum la filmado de La Mastro de l' Ringoj, kune kun alia fama fantast-ilustristo, Alan Lee.
Howe kutime pentras olee.
Aurelio Galfetti
Aurelio GALFETTI (2-an de aprilo 1936 - 5-an de decembro 2021) estis svisa arkitekto el la regiono Tiĉino.
Kiel studento en 1960, li projektis la Casa Rotalinti, Bellinzona, projekto de brila simpleco inspirita de Le Corbusier. Per la projekto de la neŭro-psikologia kliniko en Mendrisio (1969-75), konstruaĵo kun vitraj kaj ŝtalaj strukturoj, li realvokis la teknikan pozitivismon de Fritz Haller. Rimarkinda estas la projekto de la teniseja konstruaĵaro por modernigi historian urban parton de Bellinzona. Li aplikis sian devizon "konservado per transformado" en la sensentimenta restaŭrado de la "Castelgrande", la mezepoka kastelo sur altaĵo de la urbo Bellinzona.
Per la realigado de la granda ĉefa poŝtoficejo en Bellinzona (1985) li firmigis sian internacian reputacion.
Philippe Saurel
Philippe Saurel, naskiĝinta la en Montpellier (Hérault), estas franca politikisto. Li estas urbestro de Montpellier de la kaj prezidanto de la Aglomeraĵo de Montpellier.
Politika kariero
Por la municipaj balotoj de Montpelleir en 2014, Philippe Saurel sin prezentas kiel la « kontraŭsistema » kandidato. Li estas la dua en la unuavica baloto malantaŭ la oficiala kandidato de la Unuiĝo de la Maldekstro Jean-Pierre Moure, urbestro de Cournonsec kaj prezidanto de la Aglomeraĵo, venkinta en kandidatelekta baloto. En la dua balotvico, li trudiĝas kun 37,54 % de la voĉoj, antaŭ la listo de Jean-Pierre Moure, kiu gajnis nur 27,40 % da voĉoj.
Aliĝante 48 horojn antaŭ la dua balotvico, Hélène Mandroux donis baton al Jean-Pierre Moure, kvankam ŝi subtenis lin en la unua balotvico.
Villacarralón
Villacarralón [biljakaraLON] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco.
Historio
En la areo oni trovis arkeologiajn restaĵojn de ceramiko de la unua Ferepoko kaj de "terra sigillata" el romianoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. El historiaj epokoj restis du blazondomoj.
Izobutila jodido
Izobutila jodido aŭ joda metilpropano estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj izobutanolo. Izobutila jodido estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izobutila jodido prezentas jodatomon ligitan al izobutila grupo. Ĝi konsistas je 4 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Villacarralón
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria konstruita el 1779 el briko kaj de novklasika stilo, baroka retablo kaj sonorilturo; la ermitejo rekonstruita en la 21a jarcento; kaj restaĵo de iama preĝejo de Sankta Petro el kiu restis mirakle nur la fasada muro de la sonorilturo.
293499 Wolinski
293499 Wolinski estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Jean-Claude Merlin elde Nogales (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca bildstria artisto Georges Wolinski (1934–2015), murdita la dum la atako en la redaktejo de Charlie Hebdo. Li kunlaboris al pluraj satiraj revuoj, inklude Hara-Kiri kaj Charlie Hebdo.
Delfenbuĉo
Delfenbuĉado aŭ balenbuĉado, en feroa lingvo "grindadráp", estas feroa kutimo mortigi tutan gregon da delfenoj el specio Lagenorhynchus acutus aŭ balenoj el specio Globicephala melaena. Delfenbuĉo estas multjarcenta tradicio en kiu tuta vilaĝo partoprenas tuj ĉe ekvido de la grego. La ĉasaĵon oni dividas egale inter ĉiuj vilaĝanoj, ĉu la ricevanto partoprenis la ĉasadon aŭ ne.
Kvankam kruela aspektas el moderna vidpunkto, feroa delfenbuĉo ekologie ne estas problemo por pluvivo de tiu delfenspeco ĉar ĝi estas inter la plej multnombraj balenspecoj.
Port-de-Piles (stacidomo)
Port-de-Piles estas franca stacidomo sur linioj Paris-Austerlitz -, - Port-de-Piles kaj Port-de-Piles - , situanta inter j La Celle-Saint-Avant, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro kaj Port-de-Piles, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
KAZ
La vorto havas plurajn signifojn:
Uileacu de Criș
Uileacu de Criș [ujljaku de kriŝ] (hungare Pusztaújlak) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 757 loĝantojn (hungaroj), en 1992 904 (rumanoj, 53 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1283. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Tileagd.
Uileacu de Criș situas ĉe rivero Crișul Repede. La vilaĝon trapasas la nacia vojo 1.
Departemento Paraguarí
La departemento Paraguarí estas unu el 17 departementoj de Paragvajo, kiuj kun la Ĉefurba Distrikto de Asunciono konsistigas la ŝtatan teritorion. Sur areo de kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2012 vivis  loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de po  homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Paraguarí. La departemento pludividiĝas je 17 distriktoj.
17652 Nepoti
17652 Nepoti estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Vittorio Goretti elde ties Observatorio de Pianoro, proksime de Bolonjo en Emilio-Romanjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo Giuliano Nepoti, amiko de la malkovrinto. Li estas tre kapabla maŝinisto kiu kunlaboris kun la teamo de la bolonja Observatorio Titus Lucretius Carus por la konstruo de teleskopoj.
17651 Tajimi
17651 Tajimi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Taĵimi en la gubernio Gifu (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Taĵimi (japane 多治見市 : Tajimi-shi), kie vivas la unua malkovrinto, kaj elde kiu la asteroido estis malkovrita. La urbo estas fama pro sia produktado de porcelano.
Port-de-Piles
Port-de-Piles estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Port de Pilois.
Internacia Fiksita Kalendaro
Internacia Fiksita Kalendaro (ankaŭ konata kiel Porĉiama Internacia Kalendaro, Kalendaro de 13 monatoj aŭ Kalendaro de egalaj monatoj) estas sunkalendaro proponita por reformi la aktualan gregorian kalendaron, kreita de Moses B. Cotsworth, kiu prezentis ĝin en 1902.
Ĝi estas kalendaro formita de jaro da 13 monatoj da 28 tagoj po ĉiu, kun unu aŭ du tagoj, kiuj ne apartenas al iu monato nek semajno. Pro tio ĝi estas porĉiama kalendaro. Kvankam ĝi neniam estis adoptita oficiale en iu lando, ĝi estis la oficiala kalendaro de Kodak ekde 1928 ĝis 1989.
Reguloj
Ĉi tio kaŭzas ke ĉiuj monatoj havas la sekvan aspekton: La 13 monatoj kaj la kromaj tagoj okazas en la sekvaj gregoriaj datoj: * Ĉi tiuj datoj okazas antaŭ tago en superjaroj.
Stalingrad (filmo)
Germana filmo pri batalo ĉe Stalingrado, aperinta en la jaro 1993. Ĝi estas iusence rimejko de alia germana filmo pri la batalo, "Hunde, wollt ihr ewig leben?"
Okazaĵo
El bataliono de la germanaj Sturmpionier, kiuj resaniĝas post kruelaj bataloj je Al-Alamein en Norda Afriko, estas post libertempo en Italio farita batroto, kiu havas ordonon transŝoviĝi ĝis Stalingrado. En tiu ĉi grupo estas ankaŭ tri nedisigeblaj amikoj en armilo, kiujn plenigas nova leŭtenanto von Witzland, kiu venis anstataŭigi sian vunditan antaŭulon. La grupo de germanaj soldatoj (Fritz, "Rollo", Gege, kaj Hans von Witzland), komune travivos oktobrajn kaj novembrajn batalojn je fabrikaj kompleksoj ĉe Volgo en Stalingrado kaj post eksceso en kampa lazareto ili estas alikomanditaj al "Strafebatallion" (punroto). Ĉi tie ili ricevas eblecon akiri la perditan honoron per propravola partopreno en memmurdiga batalo je vilaĝo Marinovka, kiu kreas lastan ŝancon por la germana cedo el la staligrada "kaldrono".
Ili ja sukcesos defendi la vilaĝon en kruela batalo kontraŭ la rusaj tankoj, tamen la germana retiriĝo estas neevitebla. Sekvas vana provo pri evakuo per aviadilo post simulado de vundo, sed kiu finiĝos denove per fiasko. Ŝajnas, ke la stalingrada "kaldrono" estas super la fortoj de la germanaj soldataroj. La filmo tre fidele ilustras veran situacion en Stalingrado dum 1942 kaj 1943 jaroŝanĝoj. Malsato, vintro, elĉerpiĝo, malsanoj kaj perdo de iluzioj pri "la granda kaj nevenkebla germana armeo", repuŝiĝas en la konduto de la soldatoj. Iliaj heroaj faroj rilate al siaj amikoj kaj ribeloj kontraŭ superuloj estas fidela bildigo de sufero de ordinara germana soldato. Honoro kaj gloro estas nur vortoj kaj morto kaj malsukceso estas ĉieestantaj.
La filmo estis filmita en kelke da lokoj, el kiuj por la ĉeĥaj spektantoj estas plej interesa eksa soldata flughaveno Hradčany (en la filmo kiel flughaveno Pitomnik), la eksaj randaj partoj de la malnova urbo Most, kiuj estis en la tempo de la filmigado ĝuste detruataj kaj ili servis kiel kulisoj de ruinoj de la urbo, la areo de entrepreno Poldi Kladno kaj memkompreneble filmaj atelieroj en la praga Barrandov. La vintraj scenoj poste estis alfilmitaj en Finnlando. Por filmigado de atakoj de tankoj estis uzitaj tankoj T-34/85, sed kiujn en la tempo de la batalo ĉe Stalingrado oni ankoraŭ ne fabrikis, partoprenis en ili ilia pli malpli aĝaj varianto T-34/76.
La ĉeĥan produkton en la filmo reprezentis: