cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olea capensis
La nigra ferarbo aŭ ferligna olivujo aŭ loliondo, science Olea capensis, apartenas al la sama genro de la olivujo (Olea europaea). Ĝi vivas en suda kaj orienta Afriko, inkluzive de Madagaskaro, kaj en kelkaj aldonaj areoj samkontinentaj.
La nomo ferarbo aŭ ferligno estas komuna al pluraj arboj, de malsamaj familioj, kiuj havas tre malmolan lignon.
Rangsdorf
Rangsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Teltow-Fläming de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
2754 Efimov
2754 Efimov estas malgranda duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun (de facto) en Rusio.
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:10 kun la Tero.
Nomo
Ĝia nomo honoras Miĥail Nikiforoviĉ Efimov, (cirile Михаил Никифорович Ефимов, 1881–1919), rusan pioniron de la aviado.
Satelito
La satelito estis malkovrita la de D. Pray, P. Pravec, M. Pikler, M. Husarik, R. D. Stephens, G. Masi, R. Durkee kaj R. Goncalves per observoj de  elde diversaj observatorioj : malkovro anoncita la
Tiu satelito havas diametron taksatan je 1,23 km; ĝi orbitas je distanco de ĉ. 9,8 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 0,6152 ± 0,0004 tago (14,765 ± 0,01 h). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
(144922) 2005 CK38
(144922) 2005 CK38 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero.
Júlia Puni
PUNI Júlia estas rumanuja hungara kantistino (soprano) naskiĝinta en Reghin la 8-an de decembro 1927. Ŝi vivas en Germanujo.
Ŝia kariero
Júlia Puni debutis en 1953 en la operejo de la Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo kaj dum 25 jaroj ŝi kantis 38 rolojn en pli ol 1200 spektakloj. Ŝi estis ankaŭ koncertkantistino. Post sia pensiuliĝo en 1972 ŝi kantis ankaŭ ĝis 1983.
Nguyễn Trãi
Nguyễn Trãi [ngujen ĉaj] (1380-1442) estis politikula heroo de Vjetnamio kaj poeto kiu verkis kaj en la ĉina lingvo, kiel kutimis tiam, kaj en la vjetnama lingvo, kio estis nova.
ekzemple, esperantigita poemo lia:
(8928) 1996 YH2
(8928) 1996 YH2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Tecomatlán
Tecomatlán estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tecomatlán.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5068 loĝantojn. El tiuj estas 2383 viroj kaj 2685 virinoj. La komunumo havas surfacon de 181.15 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 6′ norda latitudo kaj 98° 19′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 940
Vilao-parko Franz
La Vilao-parko Franz (germane: Villengarten Franz) en Arnstadt, Germanujo (Plauesche Straße 4), havas rimarkindan historion, kiu diferencigas la monumentprotektitan ensemblon de aliaj similaj arkitekturaj ekzemploj el la 2-a duono de la 19-a jc.
Tecomatlán
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Vilao-parko Franz
Historio antaŭkondiĉa
Je la komenco estis la serĉado de la berlina lernejestro Rudolph Franz (1826-1902) je bonfara klimato por siaj tre infanoj el la unua edzeco. Lia persona kuracisto doktoro Nagel konsilis malkonstrui la berlinan bienon de ĉe Aleksandra Placo (ĉar estis mortintaj ene de 10 jaroj 19 familianoj en la menciita domo, i.a. pro tuberkulozo) kaj rekomendis kiel ripozumlokon Arnstadt. Konsentante Franz sendis la infanojn a la bieno de doktoro Carl Niebergall de ĉe Lohmühlen-strateto. "La restado", skribis Anna Jonas (1857-1937), la meza filino, en siaj rememoroj, "bonfaris nin tiom ke nia patro jam tiam ekplanis setli en Arnstadt por doni al ni, la infanoj, daŭran sanan lokon." Profitis de tiu decido ne nur Sophie, Anna kaj Grete sed ankaŭ la 5 infanoj el la dua edzeco de Franz kiel ankaŭ la multnombro da nepoj, pranepoj kaj multaj gastoj.
Unuaj paŝoj
En la 22-a de oktobro 1865 Franz luprenis por 6 jaroj de Bruno Scherzberg el Oberkirchen parcelon inter la Falkesche-ĝardenoj, kontraŭe al la Weißgerber-fulkmuelejo. Celo estis, de tie ĉi pluakiri paŝon post paŝo areojn proksime de Ried-pordego sur la t.n. Mispel-bieno. Por realigi siajn planojn li bezonis teritorion de ne tro malgranda dimensio. Jam en marto de 1866 li aĉetis de la erfurtanino Albertine Falke kaj de Carl Ebritsch ĝardenajn parcelojn. Poste li havigis al sin en aŭgusto de la sama jaro la ĝardenon kun domo de la tukfara majstro Johann Christoph Böhler vide al vide de la fulkmuelejo. Finfine li sukcesis akiri en la 1871-a jaro parton de la iama hortikulturejon de Karl Engelmann kiel plej nordan strion aldonotan al la jam poseditaj areoj. Tiel iĝis inter la stratoj Plauesche Straße kaj Lohmühlenweg teritorio integra de sume 1,2 hektaroj. Ĝin oni povas ĝui ĝis nun.
Konstruaĵoj
Jam en aprilo 1866 Franz finplanis la grava berlina arkitekto Gustav Knoblauch (1833-1916), amiko de Franz, certan ŝtatan someran domon. La arnstadt-a ĉefmasonisto Heinrich Hönicke kaj aliaj metiistoj surlokaj komencis la konstrulaborojn en 1867. Sekvis ekde marto 1869 la konstruo de stalo ĉe la okcidenta fino de la Hainbuchen-aleo, kiu unuigas la tuton disde Plauesche Straße kun Lohmühlenweg, kaj grandan hejteblan forcejon de ĉe la sudorienta angulo de la vilao. La trabfakaĵo kun masiva subetaĝo, la vilao, ĝis hodiaŭ viziteblas, kvazaŭ en originala stato. La diversaj unuopaj elementoj estas el sabloŝtono el al regiono kaj dekoracie plenigitaj per brikoj. La suda fino de la vilao konsistis el teraso granda, norde limas ŝtuparoturo la straton. La transepton ormamis belaj oreloj framskeletaj kaj balkonoj. Lukarnoj bonguste elektitaj plibeligis la tegmenton. En la jaro 1911-a Gustav Knoblauch partoprenis konkurson por la konstruo de la Nova urbodomo en Rudolstadt; sed la vilao en Arnstadt restis lia ununura verko en tuta Turingio.
Ŝanĝoj
Pli grandaj ŝanĝoj de la konstruaĵa substanco estis nur en 1926, post kiam en la 8-a de julio fulmo trafis la konstruaĵon kaj bruligis la tegmentan trabaron. Sekve necesis modernigi la tutan supran parton tegmentan kaj partojn de la unua etaĝo. Ne plu konservatas la teraso, malkonstruita en 1961 pro tro granda kadukiĝo/sekurecaj kaŭzoj; pro la sama kialo oni forigis ankaŭ la forcejon ĝis ĝiaj fundamentoj. Komisiite de la heredantoj estis planinta tie ĉi la arnstadt-a arkitekto Artur Schäfer en 1961 du restadoĉambrojn por la infanĝardeno.
Infanvartejo, lernejo
La infanvartistinoj Gertrud Johas kaj Annelise Walter, ambaŭ idinoj de la familio Franz, jam en la 1926-a faris mocion malfermi privatan infanvartejon kun infanĝardeno en la unua etaĝo de la vilao. La respondeca ministerio en Weimar permesis ties malfermon je la 1-a de majo 1927 kaj laŭdis ne nur la sunan kaj vastan ludejon en la ĝardeno sed ankaŭ la pedagogiajn kaj muzikajn kapablojn de la tenantaro. La gefratoj Margot kaj Hans Walter, ankaŭ ili familianoj, daŭrigis tiun laboron. Malgraŭ permeso far la urba magistrato pligrandigi la infanĝardenon, tio ne okazis. Bezono jes ja estis, ĉar ne malpli ol 105 infanoj estis vartendaj! Jam en la 1920-aj jaroj loĝis nedaŭre en la vilao klasoj por feriadi. La restadon de infanoj pli kaj pli gravis tiel ke inter 1965 kaj 1986 gastigis la domo la malsuprajn klasŝtupojn de la arnstadt-ta Käthe-Kollwitz-lernejo. En 1990 servis la domo kiel internulejo por la Pestalozzi-lernejo. Ekde 1994 faritis alikonstruo kiel vartejo por la Ŝtata lernejo por handikapuloj. Por garantii tian uzon oni devis alkonstrui de 1993-95 internan ŝtuparejon kaj eksteran fuĝŝtuparon el ŝtalo. Sed tio neniel ĝenis la historian kernon kaj aspekton de la domo. Jam ne konservitaj estas la eta domo de la Böhler-oj de ĉe Lohmühlenweg (forigite antaŭ 1940) nek la unuetaĝa stalo (ĝis 1967), la okcidenta kontinuigo de Hainbuchen-aleo.
Kadukiĝo kaj demandoj pri la futuro
Malgraŭ malbona flegado dumjardeka la vilao ĝardeno ĝis nun en grandeco kaj beleco impresas. Pro ĝiaj arboj la parko estas monumentprotektita. Jam en novembro 1867 fakturo atestas liveradon de 199 arboj kaj arbustoj kio konkludigas onin ke profesoro Franz fervore prizorgis la kultivadon kun ĉefe regionaj arbospecoj kaj realigis detalajn planojn. Ankaŭ celen de ripozumloko kaj pluvalorigo ĝenerala. Por tio Franz ordonis la aranĝon de la Hainbuchen-aleo, de ŝtongruzvojetoj, de ekzakta loko de skulptaĵoj, de fontano, de pacaj anguloj por duondormi, de lageto provizita de la Ritterstein-fonto. Parto de la lageta defluejo estis liberaera kaj kreis plaĉan etoson ne nur dumsomertage. La norda parto de Hainbuchen-aleo (kie iam estis la florkultivejo de la hortikulturistoj Engelmann) ekservis kiel ĝardeno ekspluatebla kun eta plantejo fruktarba. Post 1945 ĝi iĝis lerneja ĝardeno kaj sportejo. Bedaŭrinde ĉesis post la Dua mondmilito la atento pri la parko kaj partoj de la vilao en malgraŭ tio decus por tia bela kaj grava ensemblo. Sekve la tuto restis neflegita kaj la vilao eĉ ofertitis en 2010 kiel vendota objekto. . Sed ne troviĝis iu aĉetanto kiu povus kaj volus plenumi la altajn postulojn de monumenta protektado. La barbara ideo parceligi kaj dividi ĉion kaj surkonstrui modernajn konstruaĵojn surloke gajnis malakcepton ne nur ĉe la respondeculoj de monumentprotektado.
Konservo
S-ro Rüdiger Helmboldt fondis en aŭgusto 2012 iniciativon civitanan kun la celo ne nur savi la ensemblon sed ankaŭ utiligi ĝin por ĉiuj arnstadt-anoj, multflanke kaj multkulture. Tiel oni perfekte harmonius kun la monumentprotektada premiso "zorgi ke la estinteco havu estontecon". Feliĉa kunlaborado iĝis kun la fakaltlernejo de Erfurto kaj ties kunlaboranto Daniel Rimbach. Tiel studentoj faris planojn pri rekonstruo, renovigo respektive moderna utiligo de la vilaoĝardeno, kiujn aprobis la urbaj konsilantoj de Arnstadt dum prezentado en marto 2013. En majo 2014 unuafoje okazis tago de la malfermaj pordoj en tiu juvelaĵo arkitekturo kaj pejzaĝa de Arnstadt. Ekde 2016 la konstruaĵo ekuzotas fare de la urbo kiel lernejo por speciale subtenotaj lernantoj.
Marcin Wolski
Marcin Jerzy Wolski (naskiĝis la 22-an de julio 1947 en Lodzo) – pola verkisto, ĵurnalisto kaj satiristo, vicprezidanto de Asocio de Polaj Ĵurnalistoj (kaj prezidanto de varsovia filio). De 2006 ĝis 2007 direktoro de la Programo I de Pola Radio. De 2016 direktoro de TVP2.
Vivo
Dum pluraj jaroj kunlaboris kun Program III de Pola Radio, kie de 1973 ĝis la 7-a de decembro 1981 oni prezentis lian satiran disaŭdigaĵon 60 minutojn pohore (laŭvican malebligis enkonduko de la milita stato en Pollando). En la jaroj 1989–2009 kreis ĉiusemajnan disaŭdigaĵon ZSYP en Programo I de Pola Radio. Plimulto de liaj tekstoj realiĝis en skeĉoj kaj ciklaj radiodramoj. En la jaroj 1991–1993 estis kunaŭtoro de populara program Pola bestoĝardeno, prezentanta en kurba spegulo la polan politikan scenejon.
En la jaroj 1975–1981 apartenis al Pola Unuiĝinta Laborista Partio. Dum la krizostato estis maldungita kun malpermeso labori en amaskomunikiloj, tamen liaj skeĉoj kaj radiodramoj regule aperis en Ripeto de la amuzo. Kreinto de opozicia vojaĝ-kabaredo.
En la jaroj 1993–1995 estis konsiliano pri amasmedioj ĉe prezidento Lech Wałęsa. En 2005 eniris konsiston de Honora Apog-Komitato de Lech Kaczyński en prezidenta baloto.
Kune kun Antoni Krauze laboris pri scenaro de filmo Smoleńsk, dediĉita al katastrofo de Smoleńsk.
Amalín (trajna haltejo)
Amalín (antaŭe Amalienfeld) estas fervoja haltejo sur mallarĝtraka fervojlinio 298 en municipo Amalín en distrikto Bruntál en Ĉeĥio.
Marcin Wolski
Vivo
De majo 2013 ĝis 2015 gvidis satiran programon Semajno al la rimo en Telewizja Republika.
Konstanta felietonisto en "Gazeta Polska" kaj "Tygodnik Solidarność". De 2013 estas publicisto de semajnrevuo "Do Rzeczy". Membro de Asocio de Polaj Ĵurnalistoj, Asocio de Polaj Verkistoj kaj Asocio de Libera Vorto. De aprilo 2016 ĉefo de redakcio kaj unu el prezentantoj de satira programo W tyle wizji, en TVP Info. La 11-an de julio 2016 iĝis direktoro de TVP2.
Amalín (trajna haltejo)
La haltejo troviĝas sur km 10,2 en supermara alteco 295 m kaj ĝi estiĝis en la jaro 1929. Ĝi estas ekipita per ligna atendejo. La parcelo kaj la atendejo estis en la jaro 2018 transgviditaj el posedaĵo de Administracio de fervoja transporta vojo en posedaĵon de Mallarĝtraka fervojo en Osoblaha o.p.s. La stacio estas envicigita en integran transportan sistemon.
Marcin Wolski
Distingoj kaj premioj
Li ricevis multe da premioj pri satiraj tekstoj, ankaŭ trifoje nomumita al la premio Zajdel pro sciencfikcio.
En 2006 prezidento Lech Kaczyński distingis Marcin Wolski per Komandora Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
En 2009 ministro pri kulturo kaj nacia heredaĵo enmanigis al li Oran Medalon Merita al la Kulturo Gloria Artis.
Ergativo
La ergativo estas gramatika kazo en la tielnomataj ergativaj lingvoj. Ĝia baza rolo estas montri la gramatikan subjektecon en transitivaj frazoj, do en frazoj, kiuj samtempe ankaŭ posedas rektan objekton. Ekzemplo de ergativa lingvo en Eŭropo estas la eŭska lingvo. En ergativo-lingvo - aŭ pli precize ergativo-absolutivo-lingvo - kutime en ergativo portas kazomarkilon (finaĵo, prefikso, markilvorto), dum la absolutivo estas markita per nul-elemento. La kontrasto de ergativo-absolutivo-lingvoj estas nominativo-akuzativo-lingvoj, en kiuj kutime la akuzativo estas markita per kazomarkilo kaj la nominativo estas markita de nulelemento. En la gronlanda lingvo la ergativo prenas krom la rolo de la subjektomarkilo ankaŭ la rolon de la genitivo.
La distingo inter subjekto kaj objekto
Ekzistas en la homaj lingvoj fakte tri metodoj por marki la esencan distingon inter subjekto kaj objekto: - Nominativo-akuzativo-lingvoj utiligas akuzativon por marki la direktan objekton, dum nominativo kutime estas la nemarkita formo. Tia lingvo estas ekzemple Esperanto. Eblas marki la objektivecon per prepozicio aŭ postpozicio, sed laŭ strikta logiko, tio estas fakte speco de akuzativo. - Vortordo-lingvoj markas la objektivecon, respektive la subjektivecon per strikta vortordo. Tia lingvo estas ekzemple la angla lingvo, en kiu la ordinara vortordo devas esti subjekto - verbo - objekto. - Ergativo-absolutivo-lingvoj utiligas ergativon por marki la subjekton de transitiva verbo. Dum la objekto kaj la subjekto de netransitiva verbo utiligas la absolutivon. Ekzemplo estas la eŭska aŭ la tibeta lingvoj. Fakte ankaŭ ekzistas miksitaj lingvoj. Tiel ekzemple ĉe la pronomoj en la angla lingvo ekzistas ankoraŭ kazoj, dum en la germana lingvo, kiu principe estas kaza lingvoj, tiaj markiloj en kelkaj kazoj fariĝis malklaraj kaj tial vortordo fariĝas rimedo por marki la objektivecon kaj subjektivecon.
Kelkaj hindiranaj lingvoj (ekz. la hindia kaj la paŝtoa) uzas la nominativo-akuzativo-konstruaĵon en la prezenc-tensoj (prezenco, imperfekto, futuro) kaj la ergativo-absolutivo-konstruaĵon en la perfekt-tensoj (perfekto, aoristo, pluskvamperfekto, futuro II). Tio estas pro la funkcio de la participo de perfekto, kiu jam en la sanskrita havis pasivan funkcion ("vidita") ĉe transitivaj verboj kaj - memkompreneble - aktivan ĉe netransitivaj verboj ("irinta"). Tiu sama diferenco ankaŭ estas videbla en aliaj hindeŭropaj lingvoj kiel la franca kaj la germana, kiu formas la perfekton de multaj netransitivaj verboj kun "esti" (laŭvorte "mi estas irinta") kaj tiun de transitivaj verboj kun "havi" ("mi havis viditaj la domojn", ĉar "mi estis vidita" estus pasiva). La hindia anstataŭ uzi la verbon "havi" (kiu ne ekzistas ece de verbo) uzas ergativan konstruon (laŭvorte "de mi estis viditaj la domoj").
Pasiva frazokonstruo
La pasiva frazokonstruo de nominativ-akuzativlingvo fakte similas al la konstruo de ergativlingvo. Do dum la aktiva frazo Petro manĝas panon utiligas akuzativon por marki la objekton, en la pasaiva konstruo La pano estas manĝata de Petro fakte la pano estas la objekto en nominativo respektive absolutivo dum de Petro estas la subjekto markita per prepozicio do kvazaŭ ergativo. Sekvante tiun-ĉi logikon oni nomas ergativlingvojn ankaŭ pasivolingvojn.
Malpasiva konstruo
Evidente konsiderante la supran fakton pri la pasiva konstruo oni povas atendi en ergativlingvoj analogie al la pasiva konstruo de nominativ-akuzativ-lingvoj malpasivan konstruon (ankaŭ nomita antipasiva). Kaj efektive en multaj ergativlingvoj kiel ekzemple en aŭstraliaj indiĝenaj lingvoj tia malpasiva formo ekzistas. Oni same devas atendi, ke en ergativo-abosolutivo-lingvoj formoj kiel kaŭzativo kaj malkaŭzativo devas funkcii inverse kiel en nominativo-akuzativo-lingvoj.
Préstimo e Macieira de Alcoba
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas loĝloko en Portugalio. Formale post administra reformo de 2013 temas pri unu el 11 komunumoj (freguesias) de la urbo Águeda. situas nordoriente de la urbocentro.
Laŭ la stato de 2011 en vivis 808 loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la urbo kaj la 11 komunumoj apartenas al la centra regiono Portugalio kaj la distrikto Aveiro.
11-a de oktobro
La 11-a de oktobro estas la 284-a tago de la jaro (la 285-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 81 tagoj restas.
Je la 11-a de oktobro okazis, interalie:
Șura Mare
Șura Mare estas ligita al Sibiu kaj al la aŭtovojo A1 per la nacia vojo DN14. Pro sia proksimeco al Sibiu ĝi povis inter la censoj de 2002 kaj de 2011 signife kreskigi sian loĝantaron.
11-a de oktobro
Tagoj de semajno
La 11-a de oktobro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Luiz Barcelar
Luiz Antônio BARCELAR, brazila ĵurnalisto, li mortis en 1988 en Rio-de-Ĵanejro. Li senlace laboris por la studado kaj diskonigo de Evangelio, Esperanto kaj Spiritismo, kaj kunbatalis en multaj por helpo al necesbezonantoj. Li fondis, inter aliaj spiritismajn templojn, la Seara dos Servos de Deus kaj infanejon Lar Amigo, kie multaj infanoj ricevis asistadon kaj edukadon. Li estis edzo de Dolores Barcelar.
NGC 4051
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Argol (Finistère)
Argol (jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Luz María Aguilar
Luz María AGUILAR TORRES (Ojinaga, Chihuahua, 26-a de marto 1936) estas meksika aktorino.
Ŝi laboris en kino, teatro kaj televido, kiel la serio Hogar, dulce hogar dum pli ol ok jaroj. Ŝia filo Alejandro estas produktanto.
Fritz Wollenberg
Fritz WOLLENBERG (naskiĝis la ) estas germana esperantisto, estrarano de Esperanto-Ligo Berlin (ELB). Li publikigis diversajn librojn kaj multajn artikolojn pri la historio de Esperanto en Berlino kaj pri konataj esperantistoj, ekzemple pri Adolf Schmidt und Wilhelm Ostwald. Li regule kontribuas al la simpozioj de la Gesellschaft für Interlinguistik (GIL - Societo pri Interlingvistiko).
Esperanta agado en GDR
En GDREA Wollenberg estis membro de la Centra Estraro kaj respondeca pri la laboro kun infanoj. Li i.a. organis diversajn tre sukcesajn aranĝojn.
Esperanta agado post 1990
Post la unuiĝo de GDR kun okcidenta Germanio Wollenberg dum multaj jaroj estis estrarano, poste prezidanto de ELB. Li multon faris kaj daŭre faradas por la intelekta "verda vivo" en Berlino, zorgante i.a. pri interesa programo en loka Esperanta grupo. Li gvidis multajn ekskursojn tra Berlino pritraktante Berlinajn kvartalojn aŭ konstruaĵojn, kiuj estis gravaj en la historio de Esperanto.
Partoprenis en En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins.
Interlingvistiko
Wollenberg ankaŭ estas aŭtoro pri interlingvistikaj kaj aliaj temoj, aparte historiaj. Tion i.a. ankaŭ dokumentas la jubilea libro ("Esperanto. Lingvo kaj Kulturo en Berlin"), kiun li redaktis. Krome aperis pli ol 90 fakaj kontribuoj de li.
Hideki Matsuda
Hideki Matsuda (松田 英樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata, Shizuoka FC, TDK, Okinawa Kariyushi FC kaj FC Ryukyu.
Fritz Wollenberg
Interlingvistiko
Li estas aktiva membro de "Gesellschaft für Interlinguistik e.V." (GIL, Societo pri Inter-lingvistiko r.a.), kie li kelkfoje prelegis dum la sciencaj konferencoj (la tekstoj aperis en la Aktoj de GIL).
20300 Arjunsuri
20300 Arjunsuri estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Arjun Anand Suri, finalisto en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Clovis West High School en Fresno (Kalifornio, Usono).
Legendo
Legendo (el la latina, «legindaĵo») estas rakonto pri malnovaj okazaĵoj, en kiu la historiaj faktoj estas intermiksitaj kun imagitaj mirindaĵoj. La termino signifas “io, kio indas legi”. En mezepoko ĝi estis prezentita en formo de la “vivo de sanktuloj” aŭ religi-didaktikaj rakontoj. En folkloro tradicie eniris kiel popolaj rakontoj pri mirakloj kaj heroaĵoj, perceptita de rakontanto kaj aŭskultanto kiel kredinda. En moderna literaturo preskaŭ ĉiu verko baziĝas sur poeta elpensaĵo, tamen pretendas je vero.
Hegymagas
Hegymagas [hedjmagaŝ] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Tapolca. La loknomo signifas: monto-alta.
Geografio
Hegymagas situas en baseno sub iama vulkano de Szent György (=Sankta Georgo) 415 m-ojn alta, laŭ traira flankovojo. Balatono troviĝas 5, Tapolca 6, Keszthely 22, Veszprém (urbo) 54, Budapeŝto 161]] km. La ĉirkaŭaĵo apartenas al Nacia parko. La vilaĝo apartenas al vinregiono de Badacsony.
Historio
La unua mencio devenis ĉirkaŭ el 1095 en formo Vgmogos. La loĝantaro okupiĝas pri vinkulturo kaj fremdultrafiko.
En Hegymagas migra poŝto servas.
Anarkiismo en Francio
Anarkiismo en Francio povas montri siajn radikojn el la pensulo Pierre-Joseph Proudhon, kiu elstaris dum la Resurtronigo kaj estis la unua memproklamita anarkiisto. Francaj anarkiistoj luktis en la Hispana Enlanda Milito kiel volontuloj en la Internaciaj Brigadoj aŭ aliaj armetrupoj. Franca anarkiismo atingis sian pinton (kiel faris la anarkiisma movado ĝenerale) en la fino de la 19a jarcento. Laŭ la ĵurnalisto Brian Doherty, "La nombro de personoj kiuj abonis al multaj publikaĵoj de la anarkiisma movado estis dekoj da miloj nur en Francio."
Elstaraj nomoj ene de franca anarkiismo
Vidu ankaŭ Kategorio:Francaj anarkiistoj.
1031 Arctica
1031 Arctica estas mezgranda, malhela, malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la rusa astronomo Sergej Beljavskij, la, elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝia nomo derivas de tiu de la polusa regiono Arkto (latine Arctica).
Festo de la Konstitucio de la 3-a de Majo
Festo de la Konstitucio de la 3-a de Majo – pola festo celebrata la 3-an de majo, fiksita en 1919 kaj denove en 1990, en la datreveno de la Konstitucio de la 3-a de Majo de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj.
La tago ne estas labortago.
Ranies
Ranies ĝis la 1-a de januaro 2009 estis memstara komunumo en Germanio; tiam ĝi fariĝis komunumoparto de la urbo Schönebeck (Elbo). Ĝi troviĝas en la distrikto Schönebeck de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 1-an de januaro 2009 la komunumo havis 381 loĝantojn.
Festo de la Konstitucio de la 3-a de Majo
Signifo de la dato
La 3-an de majo 1791 oni proklamis la unuan konstitucion en la moderna Eŭropo, la duan en la mondo post la Usona Konstitucio. Ĝi anticipis la trian en la mondo - la francan konstitucion. La konstitucio estis voĉdonita de Kvarjara Sejmo, kiun oni kunvenigis oktobre 1788.
Fiksigo de la festo
La decido pri la Konstitucio de la 3-a de Majo estis agnoskita kiel festo jam la 5-an de majo 1791.
Komence de la 2007 la 3-a de majo estas ankaŭ nacia festo de Litovio.
28950 Ailisdooner
28950 Ailisdooner estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Montarmotacilo
La Montarmotacilo (Motacilla cinerea) estas mezgranda paseroforma birdo el la familio Motaciledoj, kiu enhavas motacilojn, pipiojn kaj longungulojn. La specio similas al la Flava motacilo sed havas flavon nur el gorĝon suben kaj ne en kapo. Reproduktaj maskloj havas nigran gorĝon. Tiu specio estas amplekse distribuata, kun kelkaj populacioj reproduktantaj en Eŭropo kaj Azio kaj migrantaj al tropikaj regionoj de Azio kaj Afriko. Ili kutime videblas en malferma marĉa habitato aŭ herbejoj kie ili piediras solece aŭ en paroj laŭlonge de la grundo, kaptantaj insektojn forpelitajn. Kiel ĉe aliaj motaciloj, ankaŭ tiuj ofte movas sian voston kaj flugas malalte ondece kaj havas akran alvokon kiun faras ofte eĉ dumfluge.
28950 Ailisdooner
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ailis Clare Dooner, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Carmel High School de Carmel-by-the-Sea (Kalifornio, Usono).
Montarmotacilo
Aspekto
Tiu svelta motacilo havas blankajn mallarĝan sed tre kontrastan superokulan strion kaj okulringon videblan nur en la suba duono ankaŭ kontraste. La supraj partoj estas grizaj kaj la subaj estas flavaj (sed ne tiom brile kiom ĉe la Flava motacilo) kun iom da blanko en flankoj. La maskla reproduktulo havas nigrajn gorĝon kaj mentonon tre klare borditajn de mustaĉaj strioj. La ino anstataŭe havas blankan gorĝareon, ĉar estas evidenta kazo de seksa duformismo, ne kutima ĉe motaciloj. La vosto estas plej longa inter eŭropaj motaciloj kaj estas nigra kun blankaj eksteraj vostoplumoj.
Ili manĝas sole aŭ en paroj en herbejoj aŭ ĉe neprofundaj marĉaj akvoj. Ili uzas ankaŭ rokojn ĉe akvo kaj ofte ripozas sur arboj. Ili havas klaran akran alvokon kaj la kanto konsistas el trilado.
Distribuado
Tiu birdo estas amplekse distribuata ĉe la Palearktiso kun kelkaj tre markataj populacioj. La nomiga formo (inkludas caspica de Irano, Turkio kaj Kaŭkazo) estas el okcidenta Eŭropo inklude la regionojn de la Brita Insularo, Skandinavio kaj la Mediteraneo. La raso melanope, kiu ne estas bone separata el la nomiga subspecio, estis priskribita kiel la populacio reproduktanta en orienta Eŭropo kaj centra Azio ĉefe laŭlonge de la montoĉenoj de Uraloj, Tienŝan kaj Himalajo. Ili vintras en Afriko kaj Azio. Raso robusta reproduktiĝas laŭlonge de la nordorientaj partoj de Azio en Siberio etende al Koreio kaj Japanio. Tiuj vintras en Sudorienta Azio. Insulaj formoj inkludas patriciae de Acoroj, schmitzi de Madejro kaj canariensis de Kanarioj.
Ili foje ĉeestas en la insuloj okcidente de Alasko sed foje eĉ pli suden ĝis Kalifornio kiel vagantoj.
Taksonomio kaj sistematiko
La latina genro nomo origine signifas "etan movanton", sed iuj verkistoj de la mezepoko pensis ke ĝi signifas "vostomovanto", kaŭzante novan latinan vorton cilla por "vosto". La specifa epiteto cinerea estas latina vorto por "griza kiel cindro", sed estas la nomo Griza motacilo uzata kiel sinonimo por la Blanka motacilo, ĉar fakte la griza koloro aŭ ĝenerala impreso estas pli markata ĉe tiu specio ol ĉe tiu ĉi, kie la flava koloro rapide allogas la rigardon.
La rilato de tiu specio ne estas ankoraŭ solvita; ĝi apartenas al la neafrika klado de motaciloj, kiuj estas konfuza en sia ekstera morfologio, kaj analizoj de DNA ne sufiĉas ankoraŭ por klare solvi ties rilaton. Dum tiu specio estas probable plej proksime rilata al la Citronmotacilo kaj al kelkaj populacioj de Blukapa motacilo, la preciza naturo de tiu rilato estas ankoraŭ neklara.
Kutimaroj kaj ekologio
La reprodukta sezono estas aprilo al julio kaj la nesto estas situa ĉe rapidaj rojoj aŭ riveroj en bordo inter ŝtonoj kaj radikoj. En Eŭropo la nestoj estas ofte farataj en truoj de artefaritaj strukturoj. La ovodemetado konsistas el 3-6 punktecaj ovoj sed povas okazi pliaj ovodemetadoj en la jaro sed per malpliiĝanta nombro de ovoj. La kutima ovodemetado estas 5 en Irlando kaj la reprodukta sukceso estas ĉirkaŭ 80 % kaj predado de ovoj aŭ idoj estas ĉefa kaŭzo de reprodukta malsukceso. La populacio de Kanarioj tipe havas pli malgrandajn ovodemetadojn kaj la reprodukta sezono ne estas tiom mallonga kaj markata kiom ĉe populacioj de pli altaj latitudoj. La kovoperiodo estas de ĉirkaŭ du semajnoj kaj elnestiĝo okazas post plua monatduono. Ili vivas maksimume 8 jarojn en naturo.
En kelkaj partoj de ties teritorio la Cinklo nestumas en sama habitato kiel la Montarmotacilo kaj estas kelkaj informoj pri interspecia manĝigado de cinklidoj fare de reproduktantaj motaciloj.
Tiuj birdoj manĝas varion de akvaj senvertebruloj kiaj plenkreskaj muŝoj, efemeroj, skaraboj, krustuloj kaj moluskoj.
Vintre, ili ripozas en malgrandaj grupoj. Vintrumintoj revenas al samaj lokoj, foje malgranda urba ĝardeno, ĉiujare.
Plenkreskuloj ofte havas parazitajn iksodojn, Ixodes ricinus, kiuj povas kunporti bakteriojn de la genro Borrelia kaj eventuale disigi la malsanon de Lyme aŭ Boreliozon tra ampleksa regiono. Ankaŭ oni konas en tiu specio parazitojn kiel Coccidia kaj Isospora. La Komuna kukolo estas foje nestoparazito de tiu specio. kaj Falkoj povas foje predi ilin.
Raleigh (Norda Karolino)
''Por Kavaliro Walter Raleigh, bv. vidi Walter Raleigh''
Raleigh (prononcita RA-li) estas la ĉefurbo de Norda Karolino, ŝtato en Usono. Ĝi estas ankaŭ la ĉefurbo de la Konteo Wake. Laŭ la 2000 popolnombrado, ĝi havis loĝantojn, tiel ĝi estas la plej granda urbo en Norda Karolino krom Charlotte. La urbo nomiĝas pro Kavaliro Walter Raliegh, kiu fondis la perditan Kolonion Roanoke en la nuna Konteo Dare. Raleigh lokiĝas ĉe.
Raleigh konatas kiel la "Urboj de Kverkoj" pro la multeco de tiuj arboj en ĝi. Ĝi havas multajn ĝemelurbojn: Hull (en Anglio), Compiègne (en Francio), Kolomna (en Rusio), kaj Rostock (en Germanio).
Kiel parto de scienc-esplora urbaro (kun Durham kaj Chapel Hill), Raleigh havas fortan lokan Esperanto-grupon. Ĝi gastigis la landan kongreson de ELNA en 1991.
5734 Noguchi
5734 Noguchi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo (Japanio).
Raleigh (Norda Karolino)
Fruaj Ĉefurboj
Bath, la plej malnova urbeto en Norda Karolino, estis la laŭnoma ĉefurbon de 1705 ĝis 1722, kiam Edenton ekprenis tiun rolon. La kolonio ne havis daŭrajn instituciojn de registaro ĝis la establado de la nova ĉefurbo New Bern en 1743.
Magliano Alpi
Magliano Alpi - prononco [malJAno ALpi], "Magliano en la Alpoj" - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Bene Vagienna, Carrù, Frabosa Soprana, Frabosa Sottana, Mondovì, Ormea, Rocca de' Baldi, Roccaforte Mondovì, Sant'Albano Stura kaj Trinità.
Raleigh (Norda Karolino)
18a Jarcento
En decembro 1770, Joel Lane sukcese petis al la Ĝenerala Asemblo de Norda Karolino krei novan konteon. La 5an de januaro, 1771, leĝo kreanta Konteon Wake trapasis la Ĝeneralan Asemblon. La konteo formiĝis el partoj de konteoj Cumberland, Orange, kaj Johnson. La konteo ekhavis sian nomon de Margaret Wake Tryon, la edzino de guberniestro William Tyron. La unua kontea ĉefurbo estis Bloomsbury.
5734 Noguchi
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana kosmonaŭto Soichi Noguchi (japane 野口聡一, Noguchi Sōichi).
Magliano Alpi
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Raleigh (Norda Karolino)
18a Jarcento
New Bern, havena urbo 35 mejloj for de la Atlantika Oceano, estis la plej granda urbo kaj la ĉefurbo de Norda Karolina dum la Usona Revolucio. Kiam la Britia Armeo sieĝis la urbon, regado de tiu loko sur la larĝa Rivero Neuse iĝis nefarebla.
Raleigh elektitis kiel la situo de la nova ŝtata ĉefurbo en 1788 pro tio ke ĝia centra loko protektis ĝin de atako de la marbordo. Oficiale establita en 1792 kiel kaj la kontea ĉefurbo kaj la ŝtata ĉefurbo (korporaciiĝis la 31-an de decembro, 1792—ĉarto donata la 21an de januaro, 1795)
La situo de la urbo parte elektiĝis pro tio ke ĝi estis malpli ol 11 mejloj (18 km) for de la Drinkejo de Issac Hunter, populara drinkejo frekventita de ŝtataj parlamentanoj. Nenia urbo aŭ urbego antaŭe ekzistis ĉe la elektita situo. Raleigh estas unu el malmultaj urboj en Usono kiuj estis planitaj kaj konstruitaj por esti ŝtata ĉefurbo. Ĝiaj originalaj limoj estis formitaj de la urbocentraj stratoj de Nordo, Oriento, Oksicento, kaj Sudo. La plano, krado kun du ĉefaj aksoj kunigantaj ĉe la centra placo kaj aldonaj placoj ĉe ĉiu angulo, estis bazita de la plano de Thomas Holme en 1682 por Filadelfio.
La Ĝenerala Asemblo de Norda Karolina unue kunvenis en Raleigh en decembro 1794, kaj rapide donis ĉarton, kun komisiono de sep asignitaj komisionanoj (elektita de la urbo post 1803) kaj "Intendant of Police" (kiu fine fariĝis la ofico de urbestro) por regi ĝin. John Haywood estis la unua "Intendant of Police". En 1799, la N.C. Minerva and Raleigh Advertiser iĝis la unua gazeto eldonita en Raleigh.
19-a Jarcento
En 1808, Andrew Johnson, la 17-a Prezidento de Usono, estis naskita ĉe Casso's Inn en Raleigh. La unua akvoproviza reto finiĝis en 1818, kvankam la reto estis forlasita pro multaj misfunkcioj. En 1819, ekestis la unua volontula fajrobrigado, sekvite en 1821 de la unua plentempa (pagita) fajrobrigado.
En 1817, la Episkopisma Diocezo de Norda Karolino estis establita kaj stabita en Raleigh.
En 1831, fajro detruis la Kapitolon de Norda Karolino. Post du jaroj rekonstruo komenciĝis kun minita granito liverita de la unua fervojo en la ŝtato. La urbo de Raleigh festis la novan kapitalon kaj la nova Fervoja Kompanio de Raleigh kaj Gaston en 1840.
En 1853, la unua Ŝtata Foiro okazis apud Raleigh. La unua institucio de alta lernado en Raleigh, Peace College (Kolegio de Peace, nun William Peace University) estis establita en 1857. La najbarejo de historia Oakwood (Kverka Arbaro) entenas multajn domojn de la 19a jarcento, kiuj ankoraŭ bonstatas.
Grizkapa koturnokolombo
La Grizkapa koturnokolombo, Geotrygon caniceps, estas specio de kolombo de la familio de Kolombedoj, Columbidae, kiu enhavas kaj kolombojn kaj turtojn. Ĝi estas endemio de Kubo. En Hispaniolo estas simila specio nome Hispaniola koturnokolombo (Geotrygon leucometopia) kaj ambaŭ estis iam konsiderataj subspecioj de unusola specio. Ties naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, tropikaj kaj subtropikaj marĉoj, tropikaj kaj subtropikaj humidaj montararbaroj, kaj plantejoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Ĝi estas trovebla facile nur en kelkaj zonoj de la Ciénaga de Zapata kaj de la Sierra del Rosario, sed ĝi estis registrita ankaŭ en Guantánamo, Remedios kaj en la Sierra de los Órganos de Pinar del Río.
Raleigh (Norda Karolino)
19-a Jarcento
Post la komenco de la Usona Interna Milito, Ŝtatestro Zebulon Baird Vance ordonis ke brustfortikaĵo estu konstruita ĉirkaŭ la urbo por protekti kontraŭ Unuiaj soldatoj. Dum la Karolina Kampajno de Generalo Sherman, Raleigh estis kaptita de la Unuia kavalerio komandita de Generalo Hugh Judson Kilpatrick la 13an de aprilo, 1865. Dum la Konfederacia kavalerio retretis okcidenten, la Unuiaj soldatoj sekvis, rezulte en la Batalo de Morrisville. La urbo evitis gravan detruadon dum la Milito, sed konsekvence de ekonomiaj problemoj en la postmilita periodo kaj en Rekonstruado, kun ŝtata ekonomio bazita de agrikulturo, ĝi kreskis malmulte en la venontaj jardekoj.
Post la fino de la Usona Interna Milito en 1865, afrik-usonanoj estis liberigitaj. La Rekonstrua parlamento de Norda Karolino establis ŝtatan edukadon por nigruloj kaj blankuloj. La nigraj viroj, samkiel blankaj viroj, ricevis la koncesion voĉdoni. Nigruloj jam estis organizantaj en komunume bazitaj organizaĵoj. Kun la helpo de la Buroo de Liberigituloj, multaj liberigituloj migris de kamapraj regionoj al Raleigh. Ĝi havis komunumon de liber-nigruloj kaj multaj liberigituloj volis elsubiĝi de blankula estrado en kamparaj regionoj.
Grizkapa koturnokolombo
Reproduktado okazas el Januaro ĝis Aŭgusto en fuŝa nesto el bastonetoj kaj folioj, sur trunkoforko, 1 ĝis 3 metroj supergrunde. La ino demetas unu kaj rare du ovojn flavec-blankajn.
Raleigh (Norda Karolino)
19-a Jarcento
Shaw University, la unua afrik-usonana kolegio en la Usona Sudo, komencis studkursojn en 1865 kaj ricevis ĉarton en 1875. Ties Estey Hall estis la unua konstruaĵo konstruita por la alt-lerneja edukado de nigrulinoj, kaj Leonard Medical Center estis la unua kvar-jara medicina lernejo en Usono por afrik-usonanoj.
En 1867, Episkopismaj klerikoj fondis St. Augustine's College por la edukado de liberigituloj. La du-rasa Rekonstrua parlamento kreis novajn institucioj: en 1869, ĝi aprobis la unua lernejo por blindaj kaj surdaj nigruloj en Usono kaj situigis ĝin en Raleigh, kaj en 1874, federacia konstruaĵo estis konstruita en Raleigh, la unua projekto de la federacia registaro en la Usona Sudo post la Usona Interna Milito.
En 1880, la gazetoj News kaj Observer kombiniĝis por formi The News & Observer. Ĝi restas la ĉefan tagan gazeton en Raleigh. La North Carolina College of Agriculture and Mechanic Arts, nun konata kiel North Carolina State University fondiĝis kiel teren-subvencia kolegio en 1887. Rex Hospital malfermiĝis en 1889 kaj inkludis la unua ŝtata lernejo por flegistoj. La Baptist Women's College (Baptista Kolegio por Virinoj), nun konata kiel Meredith College, malfermis en 1891. En 1889, The Academy of Music, privata muzika konservatorio, establiĝis.
Dum la lasta kvarono de la dek-naŭa jarcento, du nigrulaj Usonaj Kongresanoj elektiĝis de la 2a Usonkongresa Distrikto de Norda Karolino. Tiu lasta en 1898, George Henry White strebis antaŭenigi civitajn rajtojn de nigruloj kaj defii penojn de blankaj Demokratoj malpliigi nigrulan voĉdonadon per novaj diskriminaciaj leĝoj. Li kaj aliaj ne sukcesis. En 1900 la parlamento de Norda Karolino aprobis novan konstitucion, kun reguloj pri registrado de voĉdonantoj kiuj malkoncesiis al nigruloj kaj malriĉaj blankuloj voĉdoni. La ŝtato sukcesis malpliigi voĉdonadon de nigruloj ĝis nulo antaŭ 1908.
20-a Jarcento
Perdo de la ebleco voĉdoni malrajtigis al virnigruloj (kaj poste nigrulinoj) partopreni en ĵurioj, servi en lokaj, ŝtataj, kaj federaciaj oficoj. La leviĝanta, nigra meza klaso en Raleigh kaj en aliaj regionoj estis politike silentigita kaj debarita de loka regado, la Respublikana Partio ne plu estis konkura. Ne estis ĝis la federacia leĝoproponoj pri civitaj rajtoj aprobiĝis en la mezaj 1960-oj, ke la plimulto da nigruloj en Norda Karolino refoje rajtis voĉdoni, partopreni en ĵurioj, kaj servi en lokajn publikajn oficojn. Neniu afrik-usonano estis elektita al la Usona Kongreso ĝis 1992.
En 1912 Bloombury Park malfermiĝis, ĉefrolante popularan karuselon. Translokite al Pullen Park, la karuselo ankoraŭ funkcias.
De 1914 ĝis 1917, gripa epidemio mortigis 288 civitanoj de Raleigh.
En 1922, WLAC ekdissendis kiel la unua radiostacio; sed ĝi daŭris nur du jarojn. WFBQ ekdissendis en 1924 kaj iĝis WPTF en 1927. Ĝi nun estas la plej malnova kontinue funkcianta radiostacio.
La 12an decembro, 1924 la Romkatolika Diocezo de Raleigh oficiale estis establita de Papo Pius XI kaj la Sacred Heart Cathedral (Sankt-kora Katedralo) iĝis ties ĉefa sidloko kun William Joseph Hafley kiel ĝia episkopo.
La unua flughaveno, Curtiss-Wright Flying Field (Flug-kampo Curtiss-Wright) malfermis en 1929. Samjare, la Akcia Krizo rezultis en la fermo de Raleigh-aj bankoj.
Dum la malfacilaj 1930aj jaroj de la Granda Depresio, registaroj ĉe ĉiuj niveloj estis esencaj al kreado de oficoj. La urbo provizis distraj kaj edukaj programoj, kaj dungis homojn por publik-uzotaĵaj projektoj. En 1932, Raleigh Memorial Auditorium (Memoriga Auditorio de Raleigh) estis dediĉita. La North Carolina Symphony, fondita la saman jaron, koncertis en sia novan hejmon. De 1934 ĝis 1937, la federacia Civilian Construction Corp (Civilula Konstrua Korpuso) konstruis regionon konatan kiel William B. Umstead State Park (Ŝtatan Parkon William B. Umstead). En 1939 la ŝtata parlamento ĉartis la Aeronaŭtikan Aŭtoritaton de Raleigh-Durham por konstrui pli granda flughaveno inter Raleigh kaj Durham. La unua flugo okazis en 1943.
En 1947 civitanoj de Raleigh adoptis konsilio-direktoran formon de registaro, kiu estas la nuna formo.
Raleigh spertis grava damaĝon de Urugano Hazel en 1954.
En 1956, WRAL iĝis la unua televida stacio en Raleigh.
Kun la malfermado de la Research Triangle Park (Esplora Triangula Parko) en 1959, Raleigh komencis sperti pliiĝon de loĝantaro, rezulte en tuta urba loĝantaro de 100 000 antaŭ 1960. En 1960 la Censa Buroo raportis la loĝantaron de Raleigh kiel 76.4% blankan kaj 23.4% nigran.
Sekve de la trapaso de federacia Voting Rights Act (Akto pri Voĉdonaj Rajtoj), unu el la ĉefaj atingoj de la African-American Civil Rights Movement (Movado por Civitaj Rajtoj de Afrik-Usonanoj) kaj la prezienteco de Lyndon B, Johnson, politika partopreno kaj voĉdonado de Afrik-Usonanoj en Raleigh rapide pliiĝis. En 1967, Clarence E. Lightner estis eletita al la Urba Konsilo, kaj en 1973 iĝis la unua Afrik-Usonana urbestro de Raleigh.
En 1976, la lernejoj de Urbo Raleigh kaj Wake Konteo kunfandis fariĝante Wake County Public School System (Publika Lerneja Sistemo de Konteo Wake), nun estante la plej granda lerneja sistemo en la ŝtato kaj la 19e plej granda en Usono.
Dum la 1970oj kaj 1980oj, la I-440 vojzono estis konstruita, faciligante trafikan obstrukcon kaj provizante aliron al plejmulto da urbaj vojoj.
La unua Raleigh Convention Center (Kunvena Centro de Raleigh) kaj Fayetteville Street Mall (Bazaro en Strato Fayetteville) (anstataŭigita en 2008)ambaŭ malfermis en 1977. Strato Fayetteville estis ŝanĝita al sole piediranta strato por helpi la tiam malsanan urbcentran regionon; sed la plano estis difekta kaj negocoj malpliiĝis dum venontaj jaroj. Strato Fayetteville estis refoje malfermita en 2007 kiel la ĉefa trairejo tra la urbcentro de Raleigh.
La sep tornadoj de a Raleigh tornato outbreak en novembro, 1988 estis la plej detrua en Northeastern North Carolina (nordorienta Norda Karolino)kaj sudorienta Virginio inter 1:00 atm kaj 5:45 atm. La tornado en Raleigh produktis pli ol $77 milion en F4-a damago, kune kun kvar mortoj(du en la Urbo Raleigh kaj du en Nash Konteo kaj 154 vundoj. La pado de damaĝo de la ŝtormo mezuriĝis kiel 84 km longa kaj foje 0.8 km larĝa.
En 1991, du grandaj nuboskrapuloj en Raleigh estis kompletitaj, First Union Capoitol Center kaj Two Hannover Square estis kompletitaj,kune kun la populara Walnut Creek Ampitheater en sudorienta Raleigh.
En 1996, Olimpic Flame pasis tra Raleigh survoje al la Sumera olimpikoj en Atlanta, Georgia. Ankaŭ en 1996 Uragano Fran frapis la regionon, kaŭzante grandskalan inundadon kaj grandampleksan strukturan damaĝon. Aldone, WRAL-TV iĝis la unua Tre-Distingiva (angle: High Definition) elsenda stacio en la mondo.
En 1999, la Distra kaj Ŝporta Areno de Raleigh (poste renomita RBC Centro kaj nun vokita PNC Areno ), malfermis por provizi hejmon por la Uraganoj kaj la NC State vira pilkluda teamo, kune kun ĝisdata grava koncertejo.
21a Jarcento
En la unua jardeko de la 21a jarcento, Raliegh eminente prezentiĝis en nombron de "Listoj de Supera Deko", inkludantaj Forbes-on, MSNBC-on, kaj Money Magazine-on, pro kvalito de vivo, kaj negoca klimato.
En 2001, la konstruaĵaro de la Memoriga Aŭditorio de Raleigh estis pligrandigita kun la aldono de la Centro de Progress Energy por la Aktoraj Artoj, la Koncerta Aŭlo Meymandi, Opera Teatro Fletcher, Teatro Kennedy, Galerio Betty Ray McCain, kaj Placo Lichtin.
Strato Fayetteville remalfermiĝis al vihikla trafiko en 2006. Variaĵo de mezurbaj konstruaj projektoj komenciĝis ĉirkaŭ ĉi tiu tempo inkludinte la 34-etĝa Banka Turo RBC, pluroblaj projektoj kundomejaj kaj kelkaj restoracioj. Aldonaj ĉielskrapuloj aŭ proponiĝas aŭ planiĝas.
En 2006, la NHLa koncesio, la Karolinaj Uraganoj gajnis la Tason Stanley, kiu estis la unua profesia ŝporta ĉampioniĝo.
En 2008, la Fayetteville Street Historic District (historia distrikto de Fayettville) enviciĝis en la National Register of Historic Places (Usona Nacia Registro de Historiaj Lokoj).
En septembro 2010, Raleigh unuafoje gastigis la Hopscotch Music Restival-on.
En januaro 2011, Raleigh gastigis ĈiuŜtelulan Ludon de la National Hockey League (Usona Nacia Hokea Ligo).
En aprilo, 2011, ruiniga EF-3 tornado frapis Raleigh, kaj multaj aliaj tornadoj surteriĝis en la ŝtato. La tornadoj en tiu ĉi okazaĵo mortigis 24 homojn. Finfine, ĝi estis la plej granda sed ne la plej forta okazaĵo en la ŝtato. Tiu tornado poststriis nordorienten tra partoj de la urbocentro, orientcentran Raleigh, kaj nordorienta Raleigh, kaj produktis $115 milionojn da damaĝo en la urbo. Estis kvar mortoj en la urbo de Raleigh.
Latio
Latio (Lazio ) estas regiono en centra parto de Italio kun 5 milionoj da loĝantoj. Ĝia ĉefurbo estas la itala ĉefurbo Romo, limas norde kun Toskanio kaj Umbrio, oriente kun Markio, Abruco kaj Moliso, sude kun Kampanio kaj okcidente kun Tirena Maro. Ĝia nomo devenas el antikva popolo de Romio, t.e. la latinoj.
Lazio ankaŭ estas nomo de grava futbala teamo de Romo.
Nomo
La nomo "Latio" (latine Latium) verŝajne devenas de la latina vorto latus, kun la signifo de ebena, celante la malgrandan ebenaĵon ĉirkaŭ la Tibero (la vorto havis plurajn signifojn).
De "Latio" devenas la nomo de Latinoj, la popoloj al kiu apartenis la fondintoj de Romo.
Montoj kaj ebenaĵoj
Latio kuŝas en centra Italio, inter Apeninoj (oriente) kaj la Tirena Maro (okcidente).
La orienta parto enhavas kalkoŝtonajn montojn, kies ĉefaj pintoj plejparte estas ĉ.2000m altaj.