cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Laitila
Laitila estas urbo de Finnlando en provinco Origina Finnlando. La areo de la komunumo estas 545,32 km², el kio 13,47 km² estas akvo. 31-a decembro 2020 la komunumo havis 8472 loĝantojn. En Laitila situas multe pri ferepoko rakontantaj aferoj, el kiuj estas la plej konata milittombejo de Kodjala. Laitila estas konata pri produkti fruajn legomojn kaj kokinovojn. En Finnlando el fruaj karotoj pli ol 70 % estas kreskigita en Laitila. Laitila fariĝis oficiale urbo en 1993. Kirko de Laitila nomiĝas Pyhän Mikaelin kirkko, esperante kirko de sankta Mikaelo. Ĝi estas konstruita en 1460–1483.
Provinco Kaljaro
La Provinco Kaljaro (itale provincia di Cagliari) estis provinco en la regiono Sardio, en Italio. Ĝia ĉefurbo estis Kaljaro.
Ekde la 4-a de februaro 2016 ĝin anstataŭigas la nova administra unuo metropola urbo Kaljaro, kiu tamen de 2016 ĝis 2021 havis nur malpli ol trionon de la antaŭa areo - 1 248 anstataŭ antaŭe 4 596 kvadrataj kilometroj - kaj disdonis multajn komunumojn al la ĉirkaŭaj procincoj.
Yukihide Gibo
Yukihide Gibo (儀保 幸英, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe FC Ryukyu.
Aerpoŝto
Aerpoŝto estas poŝto, papera aŭ materia (en malo al interreta poŝto), kiu portas leterojn, banderolojn kaj aliajn poŝtaĵon per aviadiloj.
Aerpoŝto devas esti pli rapida ol surtera poŝto, sed reale la diferenco povas esti tre malgranda.
Antoine de Saint-Exupery estis pioniro de aviado, kiu malfermis plurajn poŝtajn aervojojn.
(9058) 1992 JB
(9058) 1992 JB estas tre malgranda apolona asteroido malkovrita la de la usonaj astronomoj Kenneth J. Lawrence kaj Jeff T. Alu elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Kannus
Kannus estas urbo kaj komunumo en Finnlando en provinco Meza Ostrobotnio. Ĝia areo estas, el kio estas akvo. En la 31-a de decembro 2020 la urbo havis 5,428 loĝantojn.
(9058) 1992 JB
Laŭ ĝia asoluta magnitudo, ĝia diametro estas taksata inter 1 kaj 2,1 km. En la nuna epoko (2013), la orbito de tiu terrenkonta asteroido pasas je 0,08379 astronomia unuo de tiu de Tero, tie estas 12,5353 milionoj da km.
Ylöjärvi
Ylöjärvi estas urbo kaj komunumo en Finnlando en provinco Pirkanmaa. Ĝia areo estas, el kio estas akvo. En la 31-a de decembro 2020 la urbo havis 33,350 loĝantojn.
Médis
Médis [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Royan en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 2,739 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Médis troviĝas en la sudokcidento de la departemento Charente-Maritime, en la duoninsulo de Arvert. Ĝi najbaras la komunumojn Royan, Saint-Sulpice-de-Royan, Saujon, Le Chay, Semussac kaj Saint-Georges-de-Didonne.
La aerodromo Royan - Médis estas en la teritorio de Médis.
Kaustinen
Kaustinen estas urbo kaj komunumo en Finnlando en provinco Meza Ostrobotnio. Ĝia areo estas, el kio estas akvo. En la 31-a de decembro 2020 la komunumo havis 4,229 loĝantojn. En Kaustinen oni festas en ĉiuj jaroj la festivalon Kaustisen kansanmusiikkijuhlat.
(9400) 1994 TW1
(9400) 1994 TW1 estas tre malgranda amora asteroido malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Kenneth J. Lawrence elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
6184 Nordlund
6184 Nordlund estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en Holbæk (Danio).
(9400) 1994 TW1
En la nuna epoko (2013), la tre discentra orbito de tiu terrenkonta asteroido pasas je 0,292665 astronomia unuo de tiu de Tero (MOID), tie estas 43,78206 milionoj da km.
6184 Nordlund
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Aake Nordlund, profesoro pri astrofiziko en la Universitato de Kopenhago ekde 2004.
(9400) 1994 TW1
Ĝi estas pli proksime pasanta marsrenkonta asteroido : la ĝi pasos al 0,05292 AU (7,9170 milionoj da km) de Marso.
Takumi Nagura
Takumi Nagura (名倉 巧, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Ryukyu kaj V-Varen Nagasaki.
Provinco de Kampobaso
La provinco Kampobaso (itale Provincia di Campobasso) estas provinco en la regiono Moliso, en Italio. La ĉefurbo estas Kampobaso.
La provinco havas 231.426 loĝantojn (Majo 2005) en 83 komunumoj kaj tereno de 2.853 km².
Plej grandaj komunumoj
Je la :
Benito Juárez (apartigilo)
Benito Juárez povas esti:
Wichmar
La komunumo situas borde de la rivero Saale.
Nacia Parko Artura Montopasejo
Nacia Parko Artura Montopasejo Arthur's Pass National Park, situantas en la Suda Insulo de Novzelando.
Ĝi estis fondita en 1929, kaj iĝis la unua nacia parko en la Suda Insulo kaj la tria en Novzelando. Ĝi estas trapasata de la Ŝtata Aŭtoŝoseo 73a. Tiu ŝoseo pasas tra la urbo Artura Montopasejo kaj tra la propra montopasejo samnoma ĉe la Sudaj Alpoj je alto de 920 metroj super marnivelo. La parko estas administrata de la Novzelanda Departamento de Konservado kaj funkcias la koncernaj servoj ĉe la urbo Artura Montopasejo.
Surloka esploro
Surloka esploro (pole Wizja lokalna) estas sciencfikcia romano de Stanisław Lem, unue publikigita de Wydawnictwo Literackie en 1982.
La romano rakontas pri vojaĝo de Ijon Tichy al fora planedo, Entio, por esplori la tiean civilizon. La raporto estas siaspeca ĝustigo: Tichy havis la ŝancon (aŭ tiel oni kredis) viziti Ention (tiam nomatan Enteropio) dum sia Dekkvara Vojaĝo, tamen, kiel evidentiĝas, tiam li ne surteriĝis sur la hejmplanedon de entianoj, sed sur perfekte artefaritan mondon, kreitan por konfuzi eventualajn esploristojn.
Esperanto-traduko
La romano estis esperantigita de Jurij Finkel surbaze de rusa traduko elpoligita de K. Duŝenko.
118945 Rikhill
118945 Rikhill estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso kaj proksima de la resonanco 2:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Rik Hill, " Amatora iĝinte Profesia ". Bone konata inter la amatoraj astronomoj pro siaj popularigaj aktivoj, Rik laboris kun Catalina Sky Survey ĉe Monto Lemmon en Arizono, serĉante. Li estas kreditata de la malkovro de dudek sep kometoj.
Aguascalientes (apartigilo)
Aguascalientes (ankaŭ Agvaskaljento, Agua Caliente ktp., signife "varmaj akvoj") povas esti:
Provinco Kaserto
La Provinco Kaserto (itale provincia di Caserta) estas provinco en la regiono Kampanio, en la suda Italio. Ĝia ĉefurbo estas Kaserto. Komence de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Komunumaro Hattstedt
La komunumaro Hattstedt – germane Amt Hattstedt – ĝis marto 2008 estis administra ligo de 6 komunumoj en norda Germanio, pli ekzakte en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 31-an de decembro 2004 la komunumaro havis 4749 loĝantojn.
La 1-an de aprilo 2008 el la komunumoj de la antaŭaj komunumaroj Friedrichstadt (escepte de la urbo Friedrichstadt), Hattstedt, Nordstrand kaj Treene kreiĝis nova, pli granda komunumaro kun la nomo Norda Maro-Treene.
(6633) 1986 TR4
(6633) 1986 TR4 estas asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde (en Holbæk) kaj ne ankoraŭ ricevis nomon.
Komunumaro Herzhorn
La komunumaro Herzhorn aŭ germanlingve Amt Herzhorn estis komunumaro en Germanio, do libervola ligo de pluraj administre principe sendependaj komunumoj, kiuj tamen decidis komune plenumi iujn administrajn taskojn kaj servojn. Ĝi troviĝis en la sudo de la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de junio 2005 la komunumaro havis 6482 loĝantojn.
Fine de decembro 2007 la komunumaro Herzhorn malfondiĝis. Ĝi kovris areon de 94 km² kaj fine havis prokimume 6500 loĝantojn en la komunumoj
La 1-an de januaro 2008 la sep membraj komunumoj aliĝis al la komunumaro Horst, kiu sekve ŝanĝis sian nomon al komunumaro Horst-Herzhorn.
Vasitaho
Vasitaho (en la araba: وَاسِطة wāsiṭah), ankaŭ alilingve wasta aŭ wasata estas araba vorto, kiu iom malklare tradukeblas per nepotismo, "influo", aŭ "kiun vi konas". La esprimo rilatas al la uzo de ies kontaktoj kaj / aŭ influo por aranĝi aferojn, inkluzive registarajn transakciojn kiel rapida renovigo de pasporto, nuligo de trafikaj monpunoj kaj dungado aŭ promocio en la labormerkato   Alivorte, vasitaho egalas al la akiro de io per favoritismo anstataŭ merito. Ekvivalentaj vortoj en aliaj lingvoj inkluzivas sociolismon en Kubo ; blat en Rusio ;  guanxi en la ĉina ;  vetternwirtschaft en la germana; protektzia en Israelo ; un pituto en Ĉilio kaj un enchufe en Hispanio ; kaj en la brazila portugala ĝi estas nomata "pistolão" aŭ "IQ" (Quem Indica), "Pidi Padu" en la regiono de Barato kie oni parolas la malajalan lingvon, "arka" aŭ "destek" aŭ "torpil" en la turka, "plecy" en la pola, "štela" en la bosna lingvo.
En multaj arabaj landoj, kiel Omano, Irako, Libano, Kuvajto, UAE, Egiptio, Sauda Arabio, Sirio kaj Jordanio vasitaho influas decidojn pri dungado kaj promocio. Ĉi tio ne estas limigita al arabaj ŝtatanoj, sed ankaŭ estas praktikata de elmigrantoj, kiuj uzas siajn rilatojn kiel 'vasitaho'.
Etimologio
Vasitaho estas derivata de la moderna normaraba vorto واسِطَة, translit: wāsiṭah, kiu povas signifi medion, rimedojn, sed ankaŭ personan kontaktulon uzatan por gajni ion.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la artikolo Wasta en la portugala vikipedio, listo de aŭtoroj.<div class="reflist" style="-moz-column-count: 2; -webkit-column-count: 2; column-count: 2; list-style-type: decimal;"> <references group="" responsive="0">
Provinco Breŝo
La provinco Breŝo (provincia di Brescia) estas provinco en la regiono Lombardio de norda Italio, kun pli ol unu miliono kaj cent mil loĝantoj. Ĝia ĉefurbo, Breŝo, estas la dua urbo laŭ loĝantaro en Lombardio.
Ĝi samlimas la provincon Sondrio nord-okcidente, la provincon Bergamo okcidente, la provincon Kremono sud-okcidente, la provincon Mantovo sude, la provincon Verono (en Venetio) kaj la provincon Trento (en Trentino-Supra Adiĝo/Sudtirolo) oriente.
Geografio
La provinco de Breŝo, la plej vasta en Lombardio, enhavas tri grandajn lagojn, aldone al multaj montaj lagetoj; ĝi ankaŭ enhavas tri ĉefajn valojn en ĝia norda parto, dume sude ĝi konsistas el parto de la Pada Ebenaĵo.
La provinca teritorio enhavas:
La provinco okupas la teritorioj iam mastrita de la senjoreco de Breŝo, escepte de la urbetoj Asola, Canneto sull'Oglio kaj Lovere.
Ĉefaj urboj
Sekvas listo de la kvin urboj de la provinco kun plej da loĝantoj.
Nacia Parko Lagoj Nelson
Nacia Parko Lagoj Nelson, Nelson Lakes National Park, situas en la Tasmana Regiono de Suda Insulo de Novzelando.
Ĝi estis formita en 1956 kaj kovras ĉirkaŭ 1,020 km². Ĝi centriĝas je du grandaj lagoj, nome Rotoiti kaj Rotoroa. La parko inkludas ankaŭ ĉirkaŭajn valojn (kiaj tiuj de la Travers, Sabine, kaj D'Urville, suprajn areojn de la Matakitaki) kaj montarojn (Montaro Saint Arnaud, Monto Robert). La parko estas populara areo por tendumo, marŝado and fiŝkaptado.
La parko estas administrata de la Novzelanda Departamento de Konservado kiu funkciigas Vizitantan Centron en Saint Arnaud kiu havigas ĝisdatigitan kaj fidindan informaron pri ĉiuj aspektoj de la Nacia Parko.
Kazaki Nakagawa
Kazaki Nakagawa (中川 風希, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Ryukyu kaj Yokohama F. Marinos.
Provinco Katanio
La Provinco Katanio (itale provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata metropola urbo de Katanio, itale Città metropolitana di Catania) estas provinco en Sicilio, en Italio. Ĝia ĉefurbo estas Katanio. Fine de februaro 2017 en la teritorio de 3553 kvadrataj kilometroj vivis 1 112 328 loĝantoj.
Rodniki (stacio)
Rodniki (Родники) estas fervoja stacio laŭ la Kazana direkto de la Moskva fervojo en la vilaĝo Rodniki, Distrikto Ramenskoje, Moskva provinco.
La stacio estis malfermita en 1971. Ĝi ricevis sian nomon de la vilaĝo; ĝi ricevis sian modernan nomon en 2002. Antaŭ tio ĝi nomiĝis "33 km".
Ĝi disponas pri du flankaj pasaĝerplatformoj. La transiro de pasaĝeroj inter la platformoj efektiviĝas sur la planko trans la trakoj. Ĝi ne estas ekipita per turnkrucoj.
Okcidente de la kajo estas superpasejo de la ŝoseo Jegorjevskoje super la fervojaj trakoj.
Vojaĝdaŭro de estas ĉirkaŭ 45-50 minutoj.
Dorénaz
Dorénaz estas komunumo en la distrikto Saint-Maurice en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 766 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Dorénaz situas en la franclingva Suba Valezo, norde de Martigny kaj sudsudoriente de Saint-Maurice, ĉe la orienta bordo de la rivero Rodano, kiu en tiu parto de Valezo fluas de sudo al nordo. Sur la komunuma teritorio situas la natura rezervejo Les Follatères. La komunumo konsistas el la vilaĝo Dorénaz kaj la vilaĝetoj Alesse kaj Champex sur alteco de 900 respektive 1000 m s.m.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,57 km², de kiuj 54,7% estas kovritaj de arbaro, 27,3% servas por agrikulturo kaj 4,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Dorénaz limas en nordo al Collonges, en oriento al Fully, en sudo al Martigny, en okcidento al Vernayaz, kaj en nordokcidento al Evionnaz.
Trafiko
Rekte okcidente de la komunuma limo de Collonges aliflanke de Rodano pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9, kiu sur peco kongruas kun la kantona ĉefvojo n-ro 21, kaj la svisa aŭtovojo A9. Al Dorénaz kondukas ponto de Vernayaz kaj flanka vojo de Martigny al Collonge. Pere de la loka buslinio n-ro 1 al Martigny kaj la buslinio n-ro 2 al Evionnaz la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De la centro de Dorénaz aertelfero kondukas al Champex.
Historio
La unua dokumenta mencio de Dorénaz datiĝas el la 11-a jarcento per la vortoj usque ad frontem Dorone. En la 13-a jarcento Dorénaz apartenis al la burĝa familio Wychardy. En la jaro 1300 la loko estis akirita de la Hospitalo Jakobo, kiu apartenis al la Abatejo de Saint-Maurice. Sub la regado de la Valezaj Dekonoj de 1476 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la loko apartenis al la Voktejo Saint-Maurice, el kiu poste fariĝis la Distrikto Saint-Maurice. De 1802 ĝis 1816 Dorénaz formis kune kun Collonges la komunumon Outre-Rhône [Transrodanio].
Vidindaĵoj
Ek de la jaro 2000 en Dorénaz ekzistas la Domo de fabeloj kaj legendoj (Maison des contes et légendes).
Arzier-Le Muids
Arzier-Le Muids estas komunumo en la distrikto Nyon en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 2349 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Arzier-Le Muids situas en sudo de la Ĵurasa Montaro. La norda parto de la komunumo etendiĝas ĝis al la suda flanko de la valo de la rivero Orbe. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Arzier, Le Muids kaj Montant, kaj multnumbraj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 51,91 km², de kiuj 56,9% estas kovritaj de arbaro, 39,3% servas por agrikulturo kaj 3,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Arzier-Le Muids limas en nordnordoriento al Le Chenit, en oriento al Bassins, en sudoriento al Vich, en sudsudoriento al Genolier, en sudo al Givrins, en sudokcidento al Saint-Cergue, en nordokcidento al Les Rousses (Francio), kaj en nordnordokcidento al Bois d'Amont (Francio).
Trafiko
Tra Arzier-Le Muids pasas la kurboriĉa kantona vojo 125 de Vich al Saint-Cergue, kiu ankaŭ nomiĝas Route d'Arzier. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 10 kilometrojn sude en Gland. Pere de la trajnlinio de Nyon al Saint-Cergue la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Arzier datiĝas el la jaro 1306 kiel Argie. Arzier estiĝis dum mezepoko ĉirkaŭ la kartezia Monaĥejo Oujon, kiu post la reformacio en la jaro 1537 estis forlasita kaj disfalis. Sub la berna regado ek de 1536 la komunumo estis atribuita al la Voktejo Nyon. En 2010 Arzier estis alinomita al Arzier-Le Muids.
Provinco Sulcis Iglesiente
La provinco Carbonia-Iglesias de 2005 ĝis 2015 estis itala provinco de Sardio, kun Carbonia kaj Iglesias kiel ĉefurboj. Tiam ĝi malfondiĝis, la komumumoj integriĝis en la provincon Sud-Sardio, kaj en 2021 la provinco reviviĝis je nova nomo Sulcis Iglesiente (jen itale, sarde Sulcis Igresiente). La provinco ampleksas 23 komunumojn de la regionoj de Sulcis kaj de Iglesiente. Ĝi estas la plej malgranda provinco el Sardio pri plivastiĝo.
Teritorio
La provinco troviĝas en la ekstrema parto sudokcidente de Sardio kaj teritorie etendiĝas laǔ 1.494 km² (la 6,2% de la sarda teritorio), kvankam estas la malplej vasta provinco de Sardio. La norda parto samlimas kun Provinco de Mez-Kampidano norde kaj tiu de Cagliari oriente kaj konsistas el subregiono de Iglesiente; dume en la sudo de la valo de Cixerri troviĝas la subregiono de Sulcis, kiu najbaras al provinco de Cagliari sude kaj oriente. Okcidente la limo estas formata de bordoj, kun plaĝoj kaj ŝovofoldoj el vulkana origino: Fluminimaggiore, Bugerru kaj Porto Pino. Krome la provinco entenas malsamjn insuloj, el kiuj du estas loĝataj: San Pietro kaj Sant'Antioco (la 5-a pri plivastiĝo en Italio). Tria insulo, la insulo Piana, estas privata proprieto. Ĉi tiuj insuloj kaj pli malgrandaj insuloj kreas la arkipelagon de Sulcis.
Orografio
La provinca teritorio enhavas du montajn regionojn: la unua estas la masivo de Monte Linas, ĉe la limo kun la Provinco de Mez-Kampidano. La reliefo plej alta el la solivo estas Monte Lisone (1094 m). La sudo-orienta areo de la provinco prezentas la solivon de la montoj de Sulcis: inter tiuj ĉi la monto plej alta el la provinco estas Is Caravius je 1116 m. En la mezo de la du montaraj sistemoj estas vasta ebenajo trairata de la rivereto Cixerri kaj aliak akvofluaĵok pli malgrandaj.
Hidrografio
La ĉefa akvoflueĵo estas Cixerri, kiu naskiĝas el la monto Croccoriga, poste daǔrigas al orienta kaj enfluas, post 40 km, en la lageto de Cagliari. La aliaj havas torentflua karaktero kaj modesta lungeco, kiel la rivereto Palmas kiu kreskigas la lagon de Monte Pranu apud Tratalias. Inter San Giovanni Suergiu kaj Sant'Antioco estas la lageto de Santa Caterina.
Stepan Bandera
Stepan A. Bandera estis fama Ukraina politikulo, unu el la radikalaj kaj gvidaj ideologoj kaj teoriistoj de la ukraina naciisma movado de la 20-a jarcento, kiu donis sian nomon al banderanoj. Li naskiĝis la 1-an de januaro de 1909 kiel unu el ses infanoj de grekkatolika pastro en vilaĝo Starij Uhriniv ĉe urbo Stanislavivo (nun Ivano-Frankivsko). Abiturientiĝinte li komencis studi agrikulturan fakultaton de Alta lernejo politeknika en Lvivo. Sed plimulton de siaj fortoj li dediĉis al politika agado, al ideo de batalo por memstara Ukrainio. Li komencis labori en (UAO) kaj li aniĝis en Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj (OUN).
OUN estis fondita en Vieno en januaro de 1929. Ĝi ligis krom alia al tradicio de legio de Ukrainaj Siĉaj Pafistoj (USP), kiu estiĝis en la jaro 1914 enkadre de aŭstria armeo. La unua reprezentanto de OUN estis Jevhen Konovalec, la dua ekde la jaro 1938 Andrij Melnik, nur en la jaro 1941 la ĉefa gvidanto de OUN fariĝis Stepan Bandera.
Antaŭe Bandera enviciĝis en gvidantaron de OUN kaj li komandis al la tuta branĉo en okcidenta Ukrainio. En la jaroj 1932 – 1934 li komencis en tiu ĉi teritorio batalagadon. Dum Konovalec rifuzis politikan teroron, en la teritorio, en kiu komandis Bandera, terorismo fariĝis la ĉefa rimedo de la batalo sub moto de liberigado de Ukrainio en tiama Polujo. Escepto estis eĉ ne murdoj de anoj de mala tendaro – de direktoro de lernejo en Lvivo, pola ministro de internaj aferoj Bronisław Pieracki.
Post kiam Hitler kaj Stalino disdividis Polujon ут Septembro de 1939 komence la Dua Mondmilito Bandera estis la 30-an de junio de 1941 arestita kaj malliberigita. Lia forto evidente vekis ĉe nazioj timon.
Sed en la jaro 1944 germanoj intencis la soldatojn de Bandera eluzi. Ili tralasis ilian komandanton el la malliberejo esperante, ke helpe de liaj armitoj ili pli facile sukcesos rekonkeri jam unufoje perditajn teritoriojn. Fakto estas, ke Bandera mem neniam kunlaboris kun nazioj (diference de kelkaj komandantoj en liaj taĉmentoj). Li retiriĝis en Munkenon, de kie li gvidis politikan (ne militan) sekcion de OUN.
Post la okupado de Okcidenta Ukrainio fare de bolŝevistoj, Stepan Bandera loĝis do en la ĉefurbo de Bavario. Lia vivo pli malfrue, la 15-an de oktobro en la jaro 1959, finiĝis sur ŝtuparoj de munkena domo. KGB-agento Bohdan Staŝinski mortigis lin per vaporoj de hidrogena cianido. Poste Staŝinski estis kaptita en Germanio kaj, post juĝo, malliberigita por 8 jaroj. Tamen multaj agnoskis, ke la ĉefa kulpanto pri morto de Bandera - Rusiaj sekretaj servoj - ne estas punita.
Ĉiam senpruve nomo de S. Bandera vekis multajn disputojn. Fare de ukrainoj lia nomo prave estis listigita kiel nacia heroo pro lia sindona lukto por Ukrainia sendependeco. Komunistoj opinias male.
Heroo de Ukrainio
La 20-an de januaro 2010 la ukraina prezidento Viktor Juŝĉenko, pro senrompeco de spirito kaj heroeco titoligis Stepan Bandera-n kiel Heroon de Ukrainio. Ĉi tio estas la plej grava ukrainia premio. La premion ricevis nepo de la titolito, kiu havas saman nomon Stepan.
Kelkaj landoj, kiel Rusio, kaj organizaĵoj, kiel komunistoj, protestis tiun decidon de ukraina prezidento. .
Merimasku
Merimasku estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Origina Finnlando sur bordo de Maro de finna Insularo. Merimasku estas ligita el Naantali 2009. Areo de Merimasku estis , el kio estis tero,  maro kaj  alia akvo ol maro.
Stepan Bandera
Heroo de Ukrainio
En Ukrainio mem la decidon forte apogis patriotoj, sed ĝi ankaŭ vokis nemultajn protestojn, aparte inter judaj organizaĵoj kaj maldekstraj pro-Rusiaj politikaj partioj. La ĉefa rabeno de Ukrainio Moŝe Reŭven Asman, kiu antaŭe ricevis ordenon "Por meritoj de 3-a grado" de Ukrainio, decidis redoni la dekoracion post premiado de Bandera, kaj unu el membroj de Progresa Socialista Partio de Ukrainio Konstantin Zarudnev publike bruligis sian ukrainan pasporton por esprimi proteston.
Post elekto de Viktor Janukoviĉ kiel nova prezidento de Ukrainio, Stepan Bandera (la nepo) proponis al li, ke li redonos la dekoracion, tiom damaĝan por reputacio de Ukrainio, se Janukoviĉ rifuzos sian multekostegan rezidencon "Meĵihirja". Reago de Janukoviĉ ankoraŭ ne estas sciata.
Provinco Katanzaro
La Provinco Katanzaro (itale provincia di Catanzaro) estas provinco en Italio. Komence de la jaro 2018 tie vivis loĝantoj. La provinco apartenas al la regiono Kalabrio kaj la provinca ĉefurbo estas la samnoma urbo Katanzaro.
Komunumaro Hohe Elbgeest
Hohe Elbgeest estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, kaj ekde la 1-an de januaro 2008 ampleksas ankaŭ la teritroion de la antaŭe sendependa komunumaro Aumühle-Wohltorf. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj
La sekvaj komunumoj apartenas al la komunumaro - inter krampoj indikiĝas la koresponda nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de :
Kumbaingara lingvo
La kumbaingara apartenas al la pama-nunga lingvaro parolata de kumbaingaroj en la aŭstralia ŝtato Novsudkimrio. Laŭ la censo de 2006, ekzistis nur 42 kumbaingaraj parolantoj, kio signifas, ke la lingvo plej verŝajne baldaŭ malaperos.
Toya Nakamura
Toya Nakamura (中村 桐耶, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Hokkaido Consadole Sapporo.
Ceratonio
La ceratonio (Ceratonia) estas palearktisa genro de angiospermaj arboj en la familio de la fabacoj, kiu estas endemia en la Mediteranea regiono. Ĝi apartenas al la subfamilio de la Caesalpinioideae, tribuo de la Caesalpinieae. Antaŭa science nomo por Ceratonia estis Acalis.
Kanonizo
Kanonizo (oni povas diri ankaŭ "enkanonigo") signifas la sanktigon kaj beatigon de personoj.
Sanktiga procezo en Katolikismo
Laŭ la validaj ordonoj, iu ajn povas iniciati la proceson de beatigo (tiel tiun de sanktigo). Ŝi/li devas konvinki la loke koncernatan episkopon, ke la beatiĝonto estas tre estimata kaj ekzistas deziro je la beatigo. Post interkonsento, tria persono (postulatoro) - komunikanta inter la Vatikano kaj la loka eklezio - sendas la mallongan biografion de la sanktiĝonto. La Vatikano post kelkaj monatoj decidas pri ebleco de komenco aŭ nekomenco de la beatiga proceso.
La eklezio ne petas monon por la kanonizo, sed la administrajn kostojn devas elpagi la iniciantoj. Kiam alvenas la nihil obstat ("ne ekzistas obstaklo") el la romaj oficejoj, komenciĝas komplika jura proceso. Ĉe martiroj ne sufiĉas ekz., se oni murdis ilin. Oni devas eĉ pruvi, ke ili mortis pro siaj kredoj kaj la murdisto malamegis la eklezion.
La eklezia juĝejo devas aŭskulti min. 25 atestantojn kaj gravaj spertuloj (teologoj, historiistoj) verkas studaĵon pri vivo de la koncernulo. Se la kandidato mortis en martireco, ne necesas miraklo por la beatigo. Se la koncernulo forpasis nature el inter la vivantoj, oni devis dokumentumi dum longaj proceduroj minimume unu miraklon (ekz. science neklarigeblan saniĝon).
Oni devas la kunkolektitan plurmil-paĝan dokumentaron traduki – krom la francan, anglan aŭ italan dokumentaron, kiuj estas akceptitaj (krom la latina) kiel oficialaj en la Vatikano. (Ekz. ĉe kardinalo Mindszenty la bibliografio ampleksas 500 paĝojn, la tuta dokumentaro 3600 paĝojn (inkl. Konfesoj de 72 atestantoj).
Se la koncernata ofico – la Sanktiga Kongregacio – trovas ĉion en ordo, komisiita fakulo verkas bibliografion en la itala lingvo, laŭ striktaj kanonjuraj antaŭskriboj. Oni eldonas la verkaĵon en 100 ekzempleroj, la eldona kosto ŝarĝas la reprezentanton (actor). La verkaĵon analizas pli ol 6 fakteologoj, kiuj devas konstati, ĉu la kandidato fakte vivis en kristana virto. Post tralegas la verkaĵon 7 kardinaloj kaj se ankaŭ ili trovas ĉion en ordo, la afero venas al la papo. Li decidas laŭ la konsiloj de la fakuloj pri beatigo aŭ sanktigo. La diferenco estas inter ili, ke la kandidato devas esti deklarita unuafoje beata. Por la beatigo necesas plua miraklo.
En 2005 daŭras 1500 aferoj en iu fazo kaj ĉirkaŭ 150 potencialaj beatuloj atendas nur la anoncon.
La kanonizo povas daŭri eĉ jarcentojn. Sankta Margareta de Hungario jam beatiĝis kelkajn jarojn post sia morto en 1270, sed ŝi sanktiĝis nur en 1943 (onidire kiel gesto por la hungaraj batalantaj kontraŭ la Sovetunio).
Nuna jurisdikcio por la kanonizo
Laŭ decido de Benedikto la 16-a (2008), la kanonizo estas rezervita nur al la Sankta Seĝo; la proceso por la beatigo estas komisiita al loka dioceza eklezio, kvankam sub la superrigardo de ŝarĝita kardinalo.
Por pli sciigi, okaze de la supra novaĵo, rilate la jurajn kaj religiajn valoron kaj signifon de la kanonizo, oni informiĝu ke la kanonizo, laŭ la plej granda parto de katolikaj teologoj, karakteriziĝas per la noto de neeraripovo dum tio ekskludiĝas por la beatigo.
Datumo
Datumo aŭ dateno estas termino en la faklingvo de la informadiko, kies signifo estas komputile traktebla informo (donitaĵo). Plej ofte la vorto aperas en pluralo.
Informadiko
La informadiko, la scienco pri maŝina traktado de informoj, uzas datumojn kiel komputile legeblajn kaj prilaboreblajn reprezentaĵojn de informoj. La informo tiucele estas tradukata al kodo el signoj, kies konstruo sekvas fiksitajn regulojn de informadika sintakso. Datumoj iĝas informoj, kiam ili estas en kunteksto de signifo. Ekzemple, la datumo «937040» baze estas simple 6 ciferoj, sed en la kunteksto de telefona libro ili iĝas informo, ĉar tie kompreneblas, ke ili celas signifi iun konkretan telefonan numeron.
Diferenciĝas:
Dum tre facile eblas maŝine pluprilabori strukturitajn datumojn, tio nur malfacile aŭ malprecize eblas por nestrukturitaj datumoj, kiuj tamen gravas por simpla maŝina konservado de informoj.
Diskuto pri la termino
Laŭ PIV la vorto datumi ankaŭ signifas "esti komenciĝinta ĉe ia dato aŭ tempo" (ekzemple: Tiu modo datumiĝas jam de ok jaroj). Tial kelkaj homoj preferas uzi la vorton dateno, kiu devenas de la germana pluralo "Daten" (por datoj aŭ "datumoj" respektive "datenoj"). Tamen, en praktiko ĝi ne estas ofte uzata.
Iuj proponis ankaŭ la vorton datao laŭ la angla vorto "data", kaj plia propono estis la vorto "donitaĵo", laŭvorta traduko el la franca, nederlanda kaj rusa lingvoj, sed tute ne specifa.
Wickede (Ruhr)
Wickede estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Soest de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rafaelson Bezerra Fernandes
Rafaelson Bezerra Fernandes (n. ) estas brazila futbalisto.
Opština Centar
Opština Centar (Makedona: Центар) estas unu el la 10 komunumoj, kiuj konsistigas la ĉefurbon Skopje. Tamen, ĝi ankaŭ estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. En 2002 loĝis tie 45 412 loĝantoj.
Loko, priskribo
Opština Centar situas en la regiono Skopje, en la centra parto de Skopje. Ĝia areo estas 7,52 km².
Najbaraj municipoj estas:
Opština Karpoš okcidente, Opština Čair nordoriente, Opština Gazi Baba oriente, Opština Aerodrom sudoriente kaj Opština Kisela Voda sude.
Opština Centar konsistas el entute 12 urbaj distriktoj:
Centar, Kapištec, Prolet, Bunjakovec, Madżir Maalo, Debar Maalo, Novo Maalo, Pajko Maalo, Vodno, Krńevo, Park Maalo, Tasino Češmiče.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 45 412 homoj.
El la totala nombro, 1 465 albanoj (3,23 %), 38 778 makedonoj (85,39 %), 492 Turkoj (1,08 %), 2 037 Serboj (4,49 %) kaj la ceteraj.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Vojtěchov (apartigilo)
Nomon Vojtěchov portas pluraj setlejoj:
…aŭ partoj de municipoj:
Bois-d'Arcy
Bois-d’Arcy estas la nomo de du francaj komunumoj:
Movmalkapablo
La movmalkapablo estas fiziologa malkapablo, kiun oni povas malfacile trakti kiel unuecan kategorion, ĉar la efiko de la malsanoj al la movoj kaj movorganoj ne samas. Al la movkapabloj efikas ankaŭ la amplekso kaj la graveco de la difektoj.
Difinoj
Laŭ Christoph Leyendecker estas iu movmalkapabla, se liaj movorganaj aŭ aliaj difektoj, aŭ kronika malsano limitigas liajn eblojn por konduto, ke li povas nur restrikte partopreni en socialaj interakcioj.
Schönberger diferencas du aspektojn de la movigmalkapablo:
La korpa aspekto estas la konsekvenco de la difektoj de la movorganoj. Tie apartenas la perturboj de la movigado, kiel la bifida spino, aŭ la muskolopatio, kaj la korpaj difektoj, kiel la perturboj de la sangocirkulado, la reŭmatismo, la epilepsio, kaj la hemofilio. Tiaj estas ankaŭ la malsanoj de la skeleto, kaj la difektoj de la artikoloj.
La sociala aspekto ne estas la diferenco je la ideala korpo, sed la kaŭzita ŝanĝiĝado de la konduto.
Kaŭzoj kaj tipoj
La ĉefaj tipoj de la movmalkapablo:
Hipotensiaj paralizoj
La paralizo estas la malfunkciado de iu muskolo aŭ muskuloj. Ofte la korpoparto ankaŭ perdas la kapablon de la perceptado. La paralizo povas esti parta (parezo), aŭ kompleta (plegio). Laŭ membroj:
La ĉefaj kaŭzoj estas la bifida spino, la malsanoj de la muskuloj, la poliomjelito, la traŭmato de la spino, aŭ la naska paralizo de la brako.
Laŭ la loko de la spino bifida povas elformiĝi paralizo kaj malfunkciado de la perceptado en la suba parto de spino aŭ en la gamboj. Ankaŭ la cirkulado malrapidas en la tiŭ korpoparto. La graveco dependas de la graveco de la traŭmato, kaj povas okazi la perdon de la irado.
La plej ofta malsano de la muskuloj estas la atrofio de la muskuloj (dystrophia musculorum progressiva). Ĝi paralizas la muskulojn simetrie kaj progresive. Karaktera estas la movigado de la subjekto. Tiu malsano estas nun ne kuracebla.
Ortopedaj difektoj
La difektoj estas mem movorganaj malsanoj, aŭ estas simptomoj de iu movorgana malsano. Akompanas la difektoj de la spino.
Anomaloj post traŭmatoj de la cerbo
La tipo de la anomalo dependas de la loko de la traŭmato de la cerbo. La simptomoj povas kunmiksigi depende de la loko de la traŭmato. En la frua infaneco aŭ dum la naskiĝo estigas la infantila cerebrala pareso.
Amputo
La amputo estas demetiĝo de ekstrema korpoparto pro vundo aŭ per ĥirurgio. La bona stumpo estas sendolora, kaj bone ŝarĝebla, kiu signifikas, se la subjekto volas uzi protezon. La amputo povas esti granda (brako, gambo) aŭ malgranda (fingroj). Oni nomas ankaŭ la lokon de la grandaj amputoj, sub aŭ super la kubuto aŭ la genuo. Post la operacio la paciento estas pli kuracita en la malsanulejo. Post malgranda amputo li povas iri hejme samtage. Post la amputo de brako li devas resti kelkajn tagojn; post la amputo li restas unu aŭ du semajnojn en la malsanulejo. La amputo estas ankaŭ psiĥika ŝarĝo. Post la oportuna amputo oni povas surhavi protezon.
En iuj islamanaj landoj, ekzemple en Irano, Sauda Arabio aŭ norda Nigerio oni amputas ankaŭ kiel puno, ekzemple la ŝteladon.
Malkiel la paralizo, la amputigituloj povas surhavi protezon, kiu helpas la rehabilitadon.
Denaska malestado de membroj
Karaktera estas la malestado de membroj aŭ artikoj, kaj la kunkreskado, kiuj ofte kunigas. Psiĥike estas ne tiŭ grava, kiel la amputo, ĉar la subjekto plenkreskas kun ĝi.
Parolo
La movmalkapablo povas efiki ankaŭ la parolorganojn. La granda parto de la cerbtraŭmituloj havas ankaŭ gravajn parolperturbojn, afazion aŭ dizartrion. La logopedio helpas korekti aŭ kompensi tiujn parolmalkapablojn. La memstarecon helpas multaj iloj.
La mov- kaj la parolmalkapablo estas alinome kunigita muskola malkapablo.
Konsekvoj
La movmalkapablo aligas la korposkemon, malhelpas la agadon, malvastigas la eblojn por sensi, kaj sperti. La movmalkapabluloj adaptiĝas malrapide al la sanĝado de la temperaturo. Ili memzorgas pli malfacile, ol la aliaj homoj, kaj iuj el ili pretendas prizorgon. La malkapablo de la movado komplifikas la veturadon, la vestiĝadon, la manĝadon, la purigadon, kaj aliajn agadojn necesajn por la vivo. Iuj agresivas, malamikas kun la homoj ĉirakaŭaj, aŭ angoras, retiriĝas pro la malkapablo.
Provinco de Chieti
La Provinco Chieti estas provinco en la regiono Abruco, en la centra Italio. Ĝia ĉefurbo estas Chieti.
Movmalkapablo
Fontoj
Difinoj:
Provinco de Chieti
Ĝi samlimas la provincojn de Peskaro (nord-okcidente), La-Aglo (sud-okcidente), kaj sude la provincon de Isernio kaj Kampobaso en la najbara regiono Moliso. Nord-oriente situas la Adriatika maro.
Movmalkapablo
Fontoj
Paralizo:
Amputo:
Wickenrodt
Wickenrodt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Provinco Como
La provinco Como estas provinco en Italio. Ĝi situas en la en la regiono Lombardio de norda Italio kaj havas sian nomon pro la samnoma ĉefurbo Como, kiu situas borde de la alpa lago de Como. Fine de la jaro 2021 la provinco sume havis 594 657 loĝantojn.
Protohistorio de la Proksima Oriento
La protohistorio de la Proksima Oriento estas la periodo en kiu, inter iuj homaj grupoj de la Proksima Oriento, disvastiĝas kaj stabiliĝas novaj manieroj kaj teknikoj de produktado de manĝaĵoj kaj teksaĵoj (kiuj respektive anstataŭas la paleolitikajn morojn moviĝi ĉasante bestojn, por la viando, kaj por vesti sin per haŭtoj). La fazo, lokita ekde la 15.000 a. K., estas nomata "protohistorio" pro tio ke ĝi montriĝas kiel enkonduko al sistema uzo de grafikaj signoj por la administra registriĝo de nombraj datumoj, uzo kiu iom post iom kondukos al la "invento" de skribado.
Meza kaj supra Paleolitiko
Estas malmultaj trovaĵoj devenantaj de la Musteria periodo (120 000-40 000 a.K.). La unuaj spuroj de homa ĉeesto estis trovitaj en la Monto de la Krutaĵo (Palestino, 100 000-90 000 a.K.), en Shanidar (Irako), en la nordokcidento de Irano kaj sur Monto Karmelo (Palestino), kiuj estas de almenaŭ antaŭ 60 000 jaroj (Kebara-kaverno). La tuta materialo ĝis nun eltrovita, anstataŭ de veraj loĝlokoj (kvankam provizoraj), troviĝis en kavernoj, laŭsezone vizititaj, proksime al la diversaj montaroj. La kavernoj, pro sia profunda simbola valoro, ankaŭ estis uzataj kiel tombejo (ekzemple tiuj de Monto Karmelo).
Ĉasado kaj kolektado
Unua fazo de la Epipaleolitiko estis difinita de Robert John Braidwood kiel "periodo de intensigita ĉasado kaj kolektado" (ĉ. 15 000-10 000 a.K.). Danke al la malkovro de la templo-loĝloko de Göbekli Tepe kiu estas almenaŭ (ĉar temas pri la datado C-14 de la organika stuko de la muroj) de antaŭ 11 500 jaroj, ĉiuj ĉi tiuj teorioj nun estas tute pridiskutitaj. Oni supozis, ke la loĝloko ankoraŭ estis de la tipo troglodita (t.e. en kavernoj) dum la atestaĵoj ĉe Gobekli Tepe montras tre teknologiajn kaj arte tre gravajn megalitajn konstruverkojn; Oni supozis, ke komunumoj konsistis el 40-50 individuoj maksimume, sed konstruejoj kiel Gobekli Tepe postulas socian organizadon, disponeblon de rimedoj kaj laborforton de sufiĉe pli granda homgrupo de pluraj gradoj. Oni opiniis, ke ili vivas sekvante la bestojn, per kiuj oni subtenis sian dieton, sed troviĝis restaĵoj de fajroj kaj restaĵoj de manĝaĵoj en la areo de Gobekli Tepe, kiuj kontraŭas antaŭajn konkludojn. Oni supozis, ke homoj ankoraŭ ne disvolvis iujn manĝaĵajn produktadon aŭ stokadon kaj vivtenado restis ĉiutaga defio, dum nun oni agnoskas, ke ili havis ĉi tiujn kapablojn kaj efektive konservis superfluon de rimedoj, kiuj permesis al ili konstrui ejojn kiel Gobekli Tepe.
Kompare kun la Paleolitiko, tamen, ekzistas du gravaj diferencoj:
La konsekvencoj de la kolekto de herboj kaj legumenoj ankaŭ estas interesaj: per intensigado kaj specialiĝo, iel, la kolekto de semoj pretervole produktas disvastigon kaj selektadon de semoj.
La plej gravaj kulturoj troviĝas en Palestino (Kebara) kaj Irako (Zarzi).
Komenciĝanta produktado
Braidwood tiam identigas duan fazon, nomatan "periodo de komenciĝanta produktado" (ĉ. 10 000-7 500 a.K.). La malsovaĝigo de la gregoj komenciĝis, kun la sekva uzo de lakto kaj lano, kaj la unuaj kultivaj eksperimentoj.
La homo komencas iom post iom forlasi nomadecon kaj almenaŭ longdaŭraj moveblaj setlejoj povas esti hipotezitaj. Ĉi tiuj situis, preskaŭ tute, en malaltaj montaj regionoj, por havi disponeblan, en mallonga distanco, certan gamon da malsamaj ekologiaj unuoj, kiuj garantiis diversajn manĝaĵojn (per sinsekva aŭ samtempa ekspluatado), krom havi disponeblon en diversaj sezonoj.
La konstanta rilato inter homoj kaj ĉi tiuj ekologiaj areoj (la valoj kaj la intramontaj basenoj) reguligis nomadecon, igante ĝin ia "ir-reveno", celanta la uzadon de diversaj rimedoj, situantaj en proksimaj kuntekstoj. Ĉirkaŭ la 12 500 a.K. la klimato pliboniĝis (averaĝe pli varme kaj pli humide) kaj la pluvoj sufiĉis por daŭrigi konstantan herbecan kovron kaj la densiĝon de la arbaro (kverkoj kaj pistakoj).
La ĉefaj lokoj de la fazo de "komenciĝanta produktado" troviĝas en la montetoj de Zagros: Shanidar kaj Zawi Chemi, sed ankaŭ Kamir Shahir (en Kurdio, Ganjdareh kaj Asiab (en Luristan) kaj Bus Mordeh (en Ĥuzistan). Sed ekzistas ankaŭ "palestina" sinsekvo, reprezentita unue de la natufa kulturo (en Palestino kaj en Sirio de la meza Eŭfrato) kaj poste de la antaŭceramika Neolitiko A. Oni kredas, ke la palestina sinsekvo estas pli frua ol tiu vidita en la montoj Zagros.
La loĝejoj (forlasitaj nun la kavernoj) estas duspecaj: la sezonaj, kiuj dependas de la movado de la ĉasaĵo, kaj la konstantaj, ĉirkaŭ kiuj komenciĝas kultivado. Ĉi-lastaj estas cirklaj kabanoj kun bazo duonenterigita. Grava novigo, kiu koncernas la nun stabilajn loĝejojn, estas tiu de la siloj: ili estas fositaj kaj gipsitaj por konservado de nutraĵoj. Heredo kaj privata proprieto komencis disvastiĝi. La entombigoj koncernis kaj individuojn kaj familiojn.
La ekonomio esence baziĝis sur ĉasado, fiŝkaptado kaj kolektado (fruktoj kaj plantoj). Ĉi tiu speco de vivrimedoj daŭris ankaŭ dum la komenco de aŭtonoma manĝaĵproduktado (miksa ekonomio), ĉar la unuaj provoj pri terkultivado (unugrajno, spelo, hordeo kaj fruktarboj) kaj bredado (ĉefe kaproj kaj bovoj) ankoraŭ donis tre multe malcertajn rezultojn. por esti adoptitaj kiel la solaj fontoj de nutraĵo. Ĉasado kaj fiŝkaptado daŭre pliboniĝis danke al ŝtonaj progresoj, kiuj nun ebligis sagpintojn, hokojn kaj harpunojn, sed ankaŭ serpojn por rikolti manĝaĵon.
Se la progresiva malsovaĝigo sukcesis ĉe iuj malgrandaj remaĉuloj (kiuj evoluigis ian specon de simbiozo kun homoj), en iuj okazoj (ekzemple la gazelo), ĉi tiu etapo ne stabiliĝis kaj finfine oni reiris al la nura ĉasado. Aldone al la uzado de lakto kaj haroj, la ŝanĝita rilato inter viroj kaj bestoj ankaŭ estis pravigita per grava modifo en la ĉasa aliro: nur la maskloj estas iom post iom mortigitaj. Malsovaĝigo en disvolviĝo eĉ troviĝis en evidentaj morfologiaj ŝanĝoj en bestoj. Similaj morfologiaj ŝanĝoj troviĝas en la plantospecioj, kiuj kontaktas homojn: la unuaj kultivaj eksperimentoj eble estis kaŭzitaj de la ripetaj rikoltoj de spontanaj herboj kaj de la kutimo transporti la semojn al la loĝataj areoj.
Je la fino de ĉi tiu fazo estas certaj pruvoj pri kultivado: la plej frapa ekzemplo estas tiu de Mureybet (sur la meza Eŭfrato), kie sovaĝaj unugrajno kaj hordeo kreskis ekster sia natura areo de disvastigo. Simila evoluo povas esti prezentita de spelta tritiko kaj hordeo de Jeriko.
Antaŭceramika Neolitiko
La antaŭceramika neolitika periodo, ankaŭ nomata neceramika, (ĉ. 7 500-6 000 a.K.) povas esti komprenata kiel preskaŭ "plena" Neolitiko. Nun oni havis tutan fikslokan vivmanieron, en domoj el argilaj brikoj aŭ kotaj domoj. La nova strukturo de la domo estas kvarangula: kompare kun la cirkla kabano, kiu estas loĝejo sen eblo de ekspansio, ĉi tiu nova formo estas malferma al novaj agregaĵoj. Ĉi tiuj povas esti centritaj sur korto aŭ aranĝitaj laŭ damtabula ŝablono (de ĉi-lasta tipo estas la loĝlokoj de Gian Hasan la tria, en Anatolio aŭ Buqros sur la meza Eŭfrato).
Fakte estas tre grava la interfamilia kunlaboro ene de la vilaĝoj, kiuj nun nombras 250-500 individuojn. Sensacia okazo de interfamilia kunlaboro estas la fortikaĵoj de Jeriko. Ankaŭ en Jeriko estas "klaraj ideologiaj esprimoj de la patriarka strukturo": la kranioj de la prapatroj estas konservitaj kaj la vizaĝaj trajtoj alprenitaj sur la kranio per la uzo de argilo.
Vilaĝoj kun kvarangulaj setlejoj, kultivado de graminacoj kaj legumenoj, bredado de kaproj kaj porkoj (kaj poste ankaŭ de bovoj) estas tiuj apartenantaj al Antaŭceramiko B en Sirio kaj Palestino, same kiel en Çayönü kaj Giafer Hüyük en la promontoroj de Taŭro, Giarmo en Kurdio, Tepe Guran en Luristan kaj Ali Koŝ en Provinco Ĥuzestano.
La vilaĝoj estas pozitive influitaj de la novaj kondiĉoj (posedo de la produktadrimedoj kaj hereda transdono): la natufuaj komunumoj ekloĝis en ĉirkaŭ 2-3000 m², en la Antaŭceramiko A; ĝi pasis al 2-3 hektaroj, kiuj averaĝe fariĝis 10 en la Antaŭceramiko B. La loĝ-nukleoj estis tute aŭtonomaj, sed la kontaktoj inter ili vastiĝis kaj eĉ kovris distancojn de racia longo rilate al la havebleco de iuj materialoj (duonvaloraj ŝtonoj, metaloj, konkoj): precipe komerco de obsidiano (de Anatolio kaj Armenio), dum la ŝeloj venas de Mediteraneo, Ruĝa Maro, Persa Golfo. Resume, oni interŝanĝis valoraĵojn kaj materialojn de ne granda dimensio (ne manĝaĵojn do).
La plena Neolitiko kaj la krizo de la sesa jarmilo
eta| Regionoj influitaj de la malsamaj kulturoj en la meza periodo Halaf, 5600-4500 a.K. (la dimensioj de la [[Persa Golfo estas tiuj hipotezitaj por la 3000 a.K.. )
Legendo (de sudoriento ĝis nordokcidento proksimume): ]] La periodo de 6000 ĝis 4500 a.K. estas ĝenerale nomata "plena Neolitiko". La apero de novaj roluloj en la viv-subtena ekonomio (terkultivado kaj brutobredado) estas akompanata de novaj fabrikaj teknikoj (teksado, laborado de ceramiko kaj martelita kupro) kaj la evidenta plibonigo kaj specialiĝo el tiuj jam ekzistantaj (sagpintoj, serpoj, iloj por ledprilaborado, por tondado kaj buĉado).
Ceramiko, krome, ludas tre gravan rolon, precipe rilate al la komenco de vasta kultivado. La optimuma konservado de la semoj en grandaj argilaj kruĉoj en la magazenoj ankoraŭ ne estis: siloj estis uzataj, ofte forlasataj kiam ili estas infestitaj de insektoj. Ceramiko estas sufiĉe uzata por kuiri kaj konsumi manĝaĵojn (kaj pli malofte likvaĵojn).
Ŝtonaj ujoj maloftas. Vaste disvastiĝis tiuj en ligno kaj salikplektaĵo (kaj ankaŭ la matoj), sed ili apenaŭ estas atestitaj ĉar ili estas tre pereemaj. La ŝtona industrio vidis la iompostioman forlason de la makrolitaj iloj de la paleolitiko kaj la mikrolitaj de la epipaleolitiko; la restaĵoj de ĉi tiu fazo estas karakterizaj: sagpintoj, ĉiziletoj por prilabori felojn, serpojn por tranĉi herbojn, klingojn por tondi kaj buĉi bestojn. Oni ne konservis diversajn lignajn ilojn, kiuj certe estis uzataj en agrikulturo (teniloj, ekzemple).
La bredado specialiĝis limigante sin al hundoj (uzataj por defendo kaj ĉasado), kaproj kaj ŝafoj (kiuj ofertas lanon kaj lakton sed postulas transhumancon), porkoj (kiuj povas esti bredataj en mallonga distanco), bovinoj (kiuj ofertas lakton kaj kies bredado estas enloka) kaj azenoj (kiuj, krom esti uzataj kiel ŝarĝbestoj, kune kun brutoj estas uzataj por la kamp-laboro).
La loĝataj regionoj komencis disvastiĝi de la montopiedoj al la iranaj kaj anatoliaj altaj teroj kaj, fine, ili alvenas loĝadi la mezopotamian ebenaĵon.
La ekonomio nun estas preskaŭ ekskluzive sur agro-paŝtista bazo. Terkultivado multe favoriĝis per artefarita irigacio, la semoj komencis esti muelitaj kaj la teknikoj de konservado de nutraĵoj estis rafinitaj: rostado de la semo malpliigis sian ĝermkapablon kaj pli facilis forigi la glumon. Tamen, apud la kultivado, la kolektada agado daŭras kaj ĉasado, fiŝkaptado kaj kolektado de moluskoj kaj krustacoj daŭre estis praktikataj.