cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trombono
Tenortrombono
Por atingi, ke la sono kaj la eksonado de kvartotrombono je aktivigita valvo kiel eble malplej ŝanĝiĝas, kelkaj konstruistoj komencis en la 1980-aj jaroj fleksi la valvocirklon laŭ kiel eble plej malmultaj, grandaj radiusoj, tiel ke ĝi elstaras malantaŭen super la arkon de la sonfunelo. Ĉi-fone ankaŭ ekestis la Thayer- aŭ aksa valvo kaj la per tio instigitaj novaj valvokonstruaĵoj. Nuntempe disvastigita kompromissolvo kun malmultaj larĝaj radiusoj, kiuj tamen ne elstaras super la malantaŭa arko, kelkaj produktantoj nomas duon-malferma. Kelkaj trombonistoj preferas tamen kiel antaŭe valvocirklon malvaste enigita en la korpon.
Denove aliaj elektas kiel antaŭe senvalvajn trombonojn, ekz. ĉar la malsupra registro por ilia muzikstilo esta malpli grava kaj ĉar ĉi tiuj instrumentoj, aparte kun malvasta mezuro, pli bone eksonas. Aparte ĵaz-soloistoj prefere uzas malvaste mezuritajn tenortrombonojn kun malgranda sonfunelo kaj sen valvo.
Bastrombono
Bastrombono fakte estas nur iom pli granda tenorbastrombono. Same kiel tiu ĉi ĝi estas agordita je B♭, do havas la saman tubolongecon kaj distingiĝas de ĝi nur per sia pli vasta tubodiametro (proks. 14,30 ĝis 14,89 mm), pli granda sonfunelo kaj plejofte iomete pli granda buŝaĵo. Per tio ĝi pli bone eksonas en la malalta registro, sonas pli volumena kaj povas esti ludata pli laŭte. La alta registro anstataŭe sonas pli pala kaj postulas pli altan streĉadon.
La bastrombona voĉo kutime estas notita netranspona en basklefo. La tenorklefo estas escepto, la aldoklefo aperas ankaŭ, kvankam maloftege.
Moderna bastrombono havas almenaŭ unu valvon, kutime samkiel je tenortrombono agordita je kvarto. Plejofte ekzistas krome dua valvo, per kiu oni povas malaltigi la bazan agordon favore al plena kromata ludebleco ekde la plej malalta bazotono. La plej kutimaj bazaj agordoj en la vavokombinaĵo estas E♭ kaj D, sed estis ankaŭ provoj per ĉiuj agordoj inter G kaj E.
La dua valvo estas aŭ enigita en la tubomaŝo de la kvartvalvo kaj povas esti uzata nur kune kun ĉi tiu (translokita konstrumaniero, dependa aranĝo) aŭ ĝi troviĝas antaŭ aŭ malantaŭ la kvartvalvo kaj povas esti uzata ankaŭ unuope (vicigita konstrumaniero, sendependa aranĝo). La dependan konstrumanieron unuafoje propagandis la usonaj bastrombonistoj Kauko Kahila (BSO) kaj Edward Kleinhammer (ĈSO) sendepende unu de la alia en la 1950-aj jaroj. Iliaj samlandanoj Burt Herrick kaj Larry Minnick deduktis kelkajn jarojn poste el ĉi tiu koncepto la sendependan konstrumanieron. La du konstruformoj havas siajn apartaĵojn; la evoluon de la instrumento oni ankoraŭ oni ne povas rigardi kiel finfarita.
La tonamplekso de bastrombono etendiĝas en la malalto laŭ agordo de la dua valvo - teorie - ĝis subkontra-B♭ kaj en la alto ĝis c2 kaj pli alta. Fakte nur talentaj kaj lertaj ludantoj kapablas uzi pli malaltajn tonojn ol kontra-E dum normala prezentado. La literaturo transpaŝas preskaŭ ne la kampon inter kontra-B♭ kaj b1. Famaj esceptoj estas la Simfonio en d minora de César Franck same kiel la konĉerto por orkestro de Béla Bartók. Ĉi tiuj komponistoj deiris de „vera“ bastrombono en F, kiu estis kutima apud instrumentoj en G, E, E♭, D kaj C1 ekde la renesanco ĝis la enkonduko de la tenorbastrombono.
Aldotrombono
La aldotrombono nuntempe estas klare pli malofta ol tenor- kaj bastrombono. Ĝi estas agordita plejofte en E♭, malofte en F kaj estas notita netranspona en aldoklefo. Kelkaj tromboninstruistoj uzas aldotrombonon kiel instrumento por infanaĝaj komencantoj.
Laŭkonstrue aldotrombono distingiĝas de tenortrombono per pli mallonga tubo kaj pli malgranda sonfunelo kun diametro inter 165 kaj 177 milimetroj. Ĝia tubodiametro tamen nur malofte estas pli malgranda ol tiu de malvasta tenortrombono. Kelkaj instrumentoj havas kvarto- aŭ duto-valvon.
Aldotrombono sonas pli brila ol la pli grandaj instrumentoj. Ĝia tonamplekso etendiĝas (sen bazaj kaj valvaj tonoj) proks. ekde granda A ĝis b, sed pli altaj tonoj ol f nur malofte estas postulataj.
Pro la pli mallonga glittubo ĝiaj tonpozicioj diferencas klare de tiuj sur tenor- kaj bastrombonoj, kio malfaciligas la ŝanĝon inter ĉi tiuj instrumentoj krom la notacio nekutima por tenortrombonistoj. De profesiaj "alte ludantaj" trombonistoj nuntempe tamen atendas, ke ili regas la aldotrombonon.
Ekde la 16-a ĝis la 18-a jarcento aldotrombono tenis la supravoĉon de trivoĉa trombona tonmetaĵo. Komence de la 19-a jarcento ĝia disvastiteco tamen klare reduktiĝis pro la evoluigo de la valvotrumpeto. Kiam formiĝis la trombonsekcio en la klasika-romantisma simfoniorkestro, la supravoĉon okupis kutime tenortrombono, kies tonamplekso tiutempe supren plilarĝiĝinta plejofte sufiĉis por tio. Tenortrombonistoj ja foje reekprenis ĝis en la 20-a jarcento la aldotrombonon, tamen nur en plej lasta pasinteco la populareco de la instrumento rimarkeble kreskas.
La aldotrombono estas unuavice uzata en ĥormuziko same kiel sur la opera kaj simfonia kampoj, tamen ekzistas ankaŭ modesta soloa repertuaro, aparte el la viena klasikismo. Nuntempaj komponistoj remalkovris la instrumenton nur en plej lasta tempo.
Kontrabastrombono
La plej fruaj kontrabastrombonoj ("oktotrombono" je Praetorius, foje ankaŭ "duobla trombono" (trombone doppio)) estis konstruataj en la renesanco kaj estis agorditaj en kontra-B♭ (16-futa). Komence ili havis longegan glittubon kun svingilo, por atingi la plej eksterajn poziciojn. Poste ekestis konstruformoj kun duoble volvitaj mallongigitaj glittubojn.
En la malfrua 19-a jarcento okazis remalkovro de la kontrabastrombono, kiam Richard Wagner destinis por sia Der Ring des Nibelungen unuafoje operorkestro kun kvarvoĉa trombonsekcio. Sekvis ekzemple Richard Strauss per sia opero Elektra el 1908 kaj Arnold Schönberg 1913 per la Gurre-Lieder. Tamen malgraŭ kelkaj konstruaj novigoj la kontrabastrombono daŭre ne povis establiĝi en la moderna simfonia orkestro, kaj en la 20-a jarcento nur dise komponistoj enmetis ilin.
Je modernaj kontrabastrombonoj temas pri specialversioj agorditaj en F aŭ kontra-B♭ de sama voĉregistro (kaj analoge kun sama tubolongeco) kiel bas- kaj kontrabastubjoj. Ilia tubodiametro plejofte estas iomete pli larĝa ol tiu de moderna bastrombono kaj ili havas unu ĝis du valvojn.
Ekde la Dua Mondmilito en orkestro fakte nur la kontrabastrombono en F kun du valvoj estas en uzo. Komence pro spacaj kialoj la sonpeco estis ekipita per unu volvaĵo, sed ekde la 1970-aj jaroj venkis la longa, rekta konstruformo. Per la kombinado de la du valvoj la svingilo fariĝis superflua kaj oni povas sufiĉiĝi per du pozicioj de la glittubo. Kutimaj valvokombinaĵoj estas duto- kaj kvartovalvo, trito- kaj kvintovalvo aŭ pli malofte trito- kaj kvartovalvo.
Soprantrombono, tromboneto, diskantotrombono, glittuba trumpeto
La soprantrombono apartenas plej malfrue ekde la fino de la 17-a jarcento al la familio de la trombonoj. Ĝi estis uzata tamen ekde la komenco relative malofte, kvankam komponistoj kiel Heinrich Schütz, J. S. Bach, Ch. W. Gluck kaj W. A. Mozart enmetis ilin en la kutime kvarvoĉan por-trombonan tonmetaĵon.
Trombonoj de pli altaj voĉregistroj ol la aldotrombono nuntempe havas nur ekzotan staton kaj estas esence nur ŝerce uzataj, ekzemple de Matthias Höfs prezentadoj je German Brass. Tamen oni ne forgesu, ke en kelkaj malmultaj kantatoj de Johann Sebastian Bach la kvarvoĉa trombonsekcio origine subtenas la ĥoron (aparte je ĥoraloj). Ĉar la plej alta voĉo je tio kutime atingas la limojn de la eblecoj, estas plue konsilinde, uzi por ĉi tiu voĉo diskanttrombonon anstataŭ trumpeton.
La nomo glittuba trumpeto estas kutima en la ĉiutaga lingvo, ĉar ĝi havas la saman tonamplekson kaj buŝaĵomezuron kiel trumpeto. La baza tono de nunaj instrumentoj estas B♭ aŭ alta B♭ („tromboneto“). La notacio por soprantrombono ne estas decidita manke de ludotradicio. Laŭ la Instrumentenhandbuch in Tabellenform (Tabelforma Instrumento-Manlibro) de Windfried Pape oni notas soprantrombonon netranspone en sonanta C. Ĉar tamen ĉiukaze neniu tradicia trombonisto povas ludi la soprantrombonon pro la trumpetobuŝaĵo kaj pro la treege mallongaj distancoj inter la glittubaj pozicioj, kaj ĉar oni ne povas antaŭkondiĉigi, ke tiu ĉi scias legi la violonklefon, sed nur trumpetisto, estas rekomendinda transpona notacio ekde B♭ al C, kia ja estas laŭtradicie kutima por la B♭-trumpeto.
Instruado
Je la komenc-aĝo validas similaj principoj kiel je korno kaj la aliaj latunblovinstrumentoj. Aparte por infanoj, kiuj pro sia brakolongeco ankoraŭ ne povas atingi la eksterajn glittubajn poziciojn, kelkaj produktantoj surmerkatigas ekde nelonge la remalkovritan konstruformon de la B♭/C-trombono kun duta mallongigovalvo (kaj plejofte kun nur ses glitpozicioj), ekz. Günter Frost, Max & Heinrich Thein GbR, Helmut Voigt kaj Yamaha ("kompakttrombono").
Pli kaj pli oni ankaŭ uzas aldotrombonon kiel unuan instrumenton por junaj komencantoj. Ĉar la instrumentoj en E♭ pro la pli alta registro estas klare pli malgranda ol kutimaj tenortrombonoj, jam infanoj ekde la aĝo de proks. 6 jaroj kapablas lerni tian instrumenton. Ebla malfacilaĵo rezultas el tio, ke je la posta transiro al tenortrombono ili devas translerni la tonojn apartenajn al la unuopaj glitpozicioj. Parte pro ĉi tiu kaŭzo oni lernas transpone: ĉiu tono do sonas kvarton pli alta ol nomata; sur tenortrombono rezultas pro tio sen translernado la identeco de notonomo kaj sonanta tono.
Kromaj sciindaĵoj
Komponistoj ekz. de filmmuziko volonte uzas, laŭ la biblia kromsignifo, ĉiam denove la trombonon, se temas pri mondpereo-scenaroj. Ekzemple Thirteen Days: Oni atentu la motivon sekve de la sceno, en kiu Dean Acheson dum konferenco kun prezidanto John F. Kennedy unuafoje aludas, ke la kuba krizo eble kondukus al la neniigo de la homaro.
Yuta Kawachi
Yuta Kawachi (河内 勇太, n. ) estas japana futbalisto.
Trombono
Kromaj sciindaĵoj
Ankaŭ en la Malnova Testamento (Jos 6,6-20) ludas gravan rolon: La israelidoj uzis trombonojn dum la sieĝo de Jeriĥo, kies mult-decibela sono ruinigis la muron de la konkerota urbo.
Yuta Kawachi
Li futbalis ĉe Giravanz Kitakyushu.
Preĝejo Sankta Stefano (Bad Langensalza)
La Kirko Sankta Stefano (germane: Stephanikirche aŭ Bergkirche) estas la plej malnova de la du evangeliaj paroĥaj preĝejoj en Bad Langensalza.
Historio
Mencias la ĉeeston de preĝejo dokumento de 1196, kie duko Heinrich von Sachsen donacis la grundon kaj la patrocinion de la kirko al la ne tro malproksima benediktana abatej de Homburg ĉe Unstrut, 1 km sude deThamsbrück (hodiaŭ urboparto de Bad Langensalza). Super la portalo suda de la kirko memoras la enĉizita jaro 1394 la komencon de ampleksaj konstrulaboroj.
Priskribo
La kirko el loka travertino estas ebene tegmentita kolonobaziliko kun ses volboj, pliangula altarejo kaj turo sudokcidente. La suda fasado en la direkto de la urbo aranĝitis tre dekoracie. De 1472 ĝis la sekularigo de 1540 havis la sidejon en tiu ĉi kirko la aŭgustenana konvento Sanktaj Petro kaj Paŭlo (kanonikoj aŭgustenanaj) el Oberdorla. En la kuro de la 16-a jarcento ricevis la meza navo superajn fenestrojn; en 1753 la ornamaĵoj de la fenestroj forigitis kaj la vitraloj de la ĥorejo pligrandigitis. La ŝtona turospajro pro kaduko malkonstruitis en 1835 kaj anstataŭigitis per ligna konstruaĵo kun ardeza tegmento en 1860. Ekde la restaŭradlaboroj de post 2008 la suda turoparto havas denove la historian ciferoplakedon kaj sunhorloĝon. La lasta novaranĝo de la interno estis de 1893. Vidindaj malnovaj partoj estas interne la altaro kun ŝtona tablo de 1684/85, la altara bildo de 1631, romanika baptopelvo kaj ambono de 1590 kun tripartita baldakeno. Dum la solena inaŭguro de la protestantigita kirko en 1558 aperis unuafoje ankaŭ la ĝis nun konservita granda kasona plafono el ligno. Ĉirkaŭ 50 tomboslaboj el la 14-a ĝis la 18-a jarcentoj troviĝas sur la planko de la kirko. La orgenon sur la uesta galerio faris en 1884/85 la loka firmao Petersilie. Por vizitantoj ofertatas specialaj rondgvidadoj. Koncertoj kaj ekspozicioj en la preĝejo estas fiksitaj partoj de la kultura vivo de la urbo.
Eksteraj ligiloj
Pri la kirko sur la urba porturista retpaĝaro
Granda Hindio
Granda Hindio estis la historia etendo de la kulturo de Hindio trans la Hinda subkontinento. Tio partikulare koncernas la etendon de Hinduismo kaj Budhismo el Hindio tra Sudorienta Azio, Centrazio kaj Ĉinio laŭ la transmito de Budhsimo tra la Silka Vojo dum la komencaj jarcentoj de la Komuna Erao, kaj la etendo de la hindiaj skribsistemoj kiaj la Pallava alfabeto de sudhindia Pallava dinastio al Sudorienta Azio fare de vojaĝistoj kaj mar komercistoj de la 5a al la 15a jarcentoj. Ĝi priskribas ankaŭ la establadon de hindiigitaj regnoj en Sudorienta Azio kaj la etendon de la hindiaj skribmaniero, arkitekturo kaj administrado. Okcidente, Granda Hindio koincidas kun Granda Persio en Hindukuŝo kaj Pamiro. La termino estas ligita al geografiaj malcertaĵoj ĉirkaŭ la enhavo de la termino "Indies" dum la Epoko de Malkovroj.
(11576) 1994 CL
(11576) 1994 CL estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nationen
Nationen estas ĉiutaga gazeto de Norvegio fondita en 1918. Proksimume 14 mil ekzempleroj vendiĝas ĉiutage. La sidejo situas en Oslo, kaj ekzistas lokaj oficoj en Trondheim kaj Fagernes (komunumo Nord-Aurdal).
La gazeto estas hodiaŭ posedata de la kompanio Tun Media.
10332 Défi
10332 Défi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la Défi Corporatif Canderel, evento por akiro de financa subteno por la programoj de esploro pri la kancero en la universitatoj de Montrealo. Fondita de Jonatan Wener, la evento estis estrita de Gerard Levy ekde sia komenco en 1990. Ĝi aperas kiel kostuma kuro tra la stratoj de Montrealo kaj kolektis pli ol tri milionoj da dolaroj.
Juda Maljunulejo kaj Orfejo en Lublin
Juda Maljunulejo kaj Orfejo en Lublin (Żydowski Dom Starców i Sierot w Lublinie tn. "Ochronka" (Protektejo) – nomo de konstruaĵo post estinta paroĥa preĝejo al Ĉefanĝelo Miĥaelo en Malnova Urbo ĉe la str. Grodzka 11. Post likvido de la paroĥejo estis tie institucio de lublinaj judoj, poste komunuma domo de maljunuloj kaj orfejo, kaj de 1970 estas sidejo de Junulara Kultur-Domo "Pod Akacją" (Sub Akacio).
Juda periodo
Konfisko de la bieno apartenanta al la preĝejo okazis en 1869/70. De tiu momento la konstruaĵo estis proprieco de la trezorejo de Pola Reĝlando. Baldaŭ post la konfisko la brikdomo estis transdonita al la juda komunumo, kiu transformis ĝin al protektejo por la judaj infanoj. En la konstruaĵo estis loĝejoj destinitaj por orfoj, kripluloj kaj maljunuloj. En aliaj lokoj troviĝis ankaŭ oficejoj de la Konfesa Komunumo de Judoj en Lublin.
La konstruaĵo apartenis al judoj ĝis la 9-an de majo 1941, kiam germanaj okupantoj ĝin transprenis. La 24-an de marca 1942 germanaj ĝendarmoj forveturigis orfojn, maljunulojn kaj kriplulojn kune kun iliaj prizorgantoj al herbejoj en setlejo Tatary, apud koncentrejo Majdanek kaj pafmortigis.
Memorigo
Sur la muro de la konstruaĵo troviĝas tabulo memoriganta la antaŭan destinon de ĝi enmurigita la 9-an de novembro 1987 en la 45-an datrevenon de likvido de la Lublina geto. La surskribo tekstas: En tiu ĉi domo en la jaroj 1862–1942 estis juda Domo de Orfoj, nomata "Ochronka", la 24-an de marto 1942 hitleranoj murdis ĉiujn infanojn de tiu ĉi domo. La konstruaĵo estas sur la Memor-Itinero de Lublinaj Judoj.
Bazoches-sur-Vesles
Bazoches-sur-Vesles estas malaperinta franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bazochiens.
Ĝi nun formas parton de Bazoches-et-Saint-Thibaut.
Glutenaj eksorfinoj
Glutenaj eksorfinoj estas grupo de opioidaj peptidoj kiuj estas formitaj dum digestado de glutena proteino. En la korpo ili fiksas sin al la samaj ricevantoj kiel endorfino kaj morfino. Se oni uzas tiajn glutenajn eksorfinojn kaj havas likantan jejunon, oni preskaŭ tuj ricevas bonan senton.
Se oni kutimas ricevi glutenajn eksorfinojn, kaj subite ne plu uzas tiajn nek aliajn eksorfinojn, oni plej ofte havas kapdoloron, ĝis oni denove ekuzas tiajn eksorfinojn. La problemo estas ke se oni tro ŝargas siajn ĉelojn, la ĉeloj plimalaltigas siajn ricevilojn kaj oni bezonas pli kaj pli da endorfinoj/eksorfinoj por ke oni ekhavu same bonan senton.
Kantono Vernon
Kantono Vernon - angle Vernon County, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas la nomo de pluraj kantonoj en :
Kantono Vernon (Viskonsino)
La kantono Vernon - angle Vernon County, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas kantono de Usono en la subŝtato Viskonsino. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono fondiĝis en.
Hiromichi Katano
Hiromichi Katano (片野 寛理, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi SC, Sagawa Printing kaj Giravanz Kitakyushu.
Kantono Vernon (Viskonsino)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Zeng Heyao
Ĉinaj esperantistoj
ZENG Heyao naskiĝis en 1922, mortis la 27-an de oktobro 1996, dum vizito al siaj filoj en Melburno. Esperantisto de 1939, li laboris inter 1940 kaj 1945 en Chongqing en la koresponda Esperanto-Lernejo, kun Ĵelezo, kaj en la redakcio de Heroldo de Ĉinio, sub Guo Moruo. Post kariero eldonkampa, li reaktiviĝis en 1980, kunfondante en 1981 Pekinan Esperanto-Asocion, en kiu li funkciis kiel vicprezidanto kaj ĝenerala sekretario, poste prezidanto. Konstanta komitatano de Ĉina Esperanto-Ligo, vicdelegito en Pekino, li aliĝis en 1993 al Pasporta Servo.
4214 Veralynn
4214 Veralynn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan kantistinon Vera Lynn (vera nomo Vera Margaret Welch).
Siderito
Siderito, ĥemia nomo ferkarbonato, estas ofta mineralo el la mineralklaso „karbonatoj kaj nitratoj“. Ĝi kristaliĝas en la trilatera kristalsistemo kun la ĥemia kunmetaĵo Fe[CO3]. Pli maloftas romboedraj kristaloj kun foje kurbaj facoj.
Siderito kutime havas palflavan ĝis brunan koloron. Mangano riĉaj variaĵoj aperas pli en nigra koloriĝo. La kristaloj estas travideblaj ĝis diafanaj kaj brilas vitre ĝis perlamote. Rimarkinda estas la tre bona fendebleco laŭ la romboedraj facoj.
Peder Kolstad
Peder Ludvik KOLSTAD (n. la 28-an de novembro 1878 - m. la 5-an de marto 1832) estis norvega politikisto de la Centra Partio. Li estis ĉefministro de Norvegio de 1931 ĝis sia morto en 1932.
Močerady
Močerady (Motscherad) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Domažlice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.
The Clique
The Clique estas rekta kino DVD romano bazita en populara Autoro serioj juneco Lisi Harrison. CI filmo produktita de Alloy Entertainment eldonita tra la entrepeno Bankable Productions de Tyra Banks kaj estas produktado de Warner Premiere kun Tyra Banks kiel plenuma produktanto. La rojade komencis en Februaro 2008 en Rhode Island kaj fino en Marto 2008. La filmo estis jetita Novembro 18 la sama jaro. Lokoj montrita kiel Westchester, Nueva York kaj Portsmouth Abbey School Kie estis filmado parte.
Synopsis
Sekvu la historion de Claire Lyons (Ellen Marlow), kiu vivis kun sia frato Todd Lyons (Dylan Minnette), kaj gepatruj Jay Lyons (Neal Matarazzo) y Judi Lyons (Elizabeth Keifer) en florida. Movi a NY kaj klopodante por adapti al nova lernejo 'OCD (Octavian Country Day). Sed Massie Block (Elizabeth McLaughlin) estas la kapitano nomante sin «The Pretty Comitté» kie siaj amikoj estas inkluzivitaj Alicia Rivera (Samantha Boscarino), Dylan Marvil (Sophie Anna Everhard) y Kristen Gregory (Bridgit Mendler) Akiri fari vivon mizera por Claire profinancaj kialoj.
16089 Lamb
16089 Lamb estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William Lamb, mentoro en 2003 de unu finalisto de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la Oregon Episcopal School en Portlando (Oregono, Usono).
Arto de Antikva Grekio
La Arto de Antikva Grekio markas referencpunkton por la okcidenta civilizacio kiu daŭros ĝis nuntempe. La grekaj modeloj de la antikveco estas konsiderataj klasikaj kaj la skulptaj kaj arkitekturaj stiloj estis foje rekreitaj laŭlonge de la historio de Okcidento.
Laŭ Francisko Azorín Greka arto estas ''Tipa arto de la grekoj, speciale tiun de la 10-2 jc. a.K. La arkitekturo estis lintela; la skulptaro produktis belegajn marmorajn statuojn. Li indikas etimologion el propra romana nomo de la greka lando kaj de tie la latina graecus''.
Priskribo
La arto de Antikva Grekio elstaras inter tiuj de aliaj antikvaj kulturoj ekzemple pro sia disvolviĝo de naturalismaj sed idealigitaj priskriboj de la homa korpo, en kio ĉefe nudaj masklaj figuroj estis ĝenerale la fokuso de plinovigo. La indico de stila disvolviĝo inter ĉirkaŭ 750 kaj 300 a.K. estis rimarkinda laŭ la antikvaj niveloj, kaj en survivantaj verkoj ĝi estas plej bone vidata en skulptarto. Estis gravaj plinovigoj en pentrarto, kiuj devis esti esence rekonstruitaj pro manko de originaj survivaĵoj de kvalito, krom la distinga kampo de pentrita ceramiko. La greka arkitekturo, teknike tre simpla, stablis harmonian stilon kun nombraj detalaj konvencioj kiuj estis tre amplekse adoptitaj de la romia arkitekturo kaj estas ankoraŭ sekvata en kelkaj modernaj konstruaĵoj. Ĝi uzis vortotrezoron pri ornamaĵoj kiu estis kunhavata kun ceramiko, metalurgio kaj aliaj rimedoj, kaj havis enorman influon sur la arto de tuta Eŭrazio, ĉefe kiam la Budhismo portis ĝin trans la etendita greka mondo kreita de Aleksandro la Granda. La socia kunteksto de la greka arto inkludis radikalajn politikajn disvolvigojn kaj grandan pliigon de prospero; samtempe okazis ankaŭ similajn atingojn en Grekio pri filozofio, literaturo kaj aliaj fakoj.
La plej frua arto fare de grekoj estas ĝenerale ekskluditaj el antikva greka arto, kaj anstataŭe estas konata kiel Egea arto; tio inkludas Cikladan arton kaj la arton de la Minoa kaj de la Mikenaj kulturoj el la Greka Bronzepoko. La arto de antikva Grekio estas kutime dividata laŭstile en kvar periodoj: la Geometria, la Arkaika, la Klasika, kaj la Helenisma. La Geometria epoko estas kutime datita el ĉirkaŭ 1000 a.K., kvankam reale oni konas malmulton pri arto en Grekio dum la antaŭaj 200 jaroj, tradicie konataj kiel Greka Malhela Epoko. La 7a jarcento a.K. atestis la malrapidan disvolviĝo de la Arkaika stilo kiel ekzempligita de la stilo de nigraj figuroj de ceramika pentrado. Ĉirkaŭ 500 a.K., tuj antaŭ la eksplodo de la Persaj Militoj (480 al 448 a.K.), estis kutime konsiderita kiel la dividlinio inter la Arkaika kaj la Klasika periodoj, kaj la regado de Aleksandro la Granda (336 al 323 a.K.) estas konsiderita kiel separilo inter la Klasika kaj la Helenisma periodoj. El ioma punkto en la 1a jarcento a.K. antaŭen oni uzas la terminon "grek-romia", aŭ eĉ pli lokajn terminojn por la orienta greka mondo.
Reale, ne estis klara transiro el unu periodo al alia. Formoj de arto disvolviĝis je diferencaj rapidoj en diversaj partoj de la greka mondo, kaj je ajna epoko kelkaj artistoj laboris laŭ pli plinovigemaj stiloj ol aliaj. Fortaj lokaj tradicioj, kaj la postuloj de lokaj kultoj, ebligas al historiistoj lokigi la originojn eĉ de artaĵoj trovitaj ege for el ties originejo. La greka arto de variaj tipoj estis ege amplekse eksportita. La tuta periodo vidis ĝenerale rapidan pliigon en prospero kaj komercaj ligoj ene de la greka mondo kaj kun najbaraj kulturoj.
La surviva indico de greka arto ege diferencas laŭ la diversaj rimedoj. Restis grandaj kvantoj de ceramiko kaj moneroj, multo da ŝtonaj skulptaĵoj, kvankam ĉefe pro romiaj kopioj, kaj kelkaj grandaj bronzaj skulptaĵoj. Preskaŭ tute malaperintaj estas pentraĵoj, fajnaj metalaj ujoj, kaj ajno en kadukiĝemaj materialoj kiaj ligno. La ŝtona ŝelo de nombraj temploj kaj teatroj survivis, sed malmulto de ties etenda ornamaĵaro.
Avrilly (Orne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Avrilliens.
Ferenc Lantos
Ferenc Lantos [lantoŝ] (naskiĝinta en Pécs la 1929; laŭ la kutima hungarlingva nomordo Lantos Ferenc, esperantigebla kiel «Francisko Lantos») estas hungara pentristo, grafikisto kaj profesoro, instruisto.
Biografio
Ferenc Lantos frekventis Belartan Ĉeflernejon en Budapeŝto, poste tuj li ekinstruis en 1964 en diversaj lernejoj (baldaŭe eĉ en la universitato en Pécs). Liaj verkoj estas troveblaj ekzemple en muzeoj de Pécs, Kecskemét, Miskolc, Senta, Lahti. Li ricevis premion en 1993, poste premion Kossuth en 2010.
Mateești (komunumo, Vâlcea)
Mateești [mateeŝti] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la tri vilaĝoj Greci, Mateești (la sidejo) kaj Turcești.
Mateești situas ĉe la rivereto Tărâia, 10 kilometrojn norde de Berbești, al kiu ligas ĝin la distrikta vojo DJ605A. Nord-okcidente la komunumo limas al la distrikto Gorj. Sude situas la ŝtonminejo Berbești (Cariera Berbești).
Zirc
Zirc estas urbo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Zirc, kies administra centro ĝi estas.
Geografio
Zirc situas sur montaro Bakony en valo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Veszprém-Győr. Veszprém troviĝas 23, Székesfehérvár 55, Győr 56, Budapeŝto 110 km.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1060, kiam reĝo Andreo la 1-a mortis tie. En 1182 abatejo fondiĝis, poste apude vilaĝo de servutuloj formiĝis. Tamen de tiuj unuaj tempoj, post la turkaj detruoj restis preskaŭ nur unu pilierfasko de la iama cisterciana abatejo. La setlejo refondiĝis en 1733. La plej granda parto, kiun oni nun povas vidi, konstruiĝis en la 18-a jarcento. La plej gravaj estas: la cisterciana baziliko el 1752 kun la altarpentraĵoj de la aŭstra Maulbertsch, kaj la klostro el 1727, kie videblas ekspozicio de la Naturscienca Muzeo, pri la faŭno, flaŭro, historio kaj etnografio de la ĉirkaŭaĵo. Estas tre bela kaj speciala malnova biblioteko samloke. La arboreto de la abatejo ankaŭ estas malnova kaj fama.
En la 19-a jarcento naskiĝis Antal Reguly, kiu vojaĝis al Finnlando kaj la unua pruvis parencecon de hungara kaj finna lingvoj. Zirc urbiĝis en 1984.
Litesound
Litesound estas popmuzika muzikgrupo el Belorusio, konsistanta el pluraj junaj viroj, kaj tial kategoriigita laŭ la anglalingva popmuzika termino boy band, do "knaba muzikgrupo". Fondita en 2002, ĝi konsistas el la du belorusiaj fratoj Dmitrij kaj Vladimir Karjakin, la italia kantisto Jacopo Massa, la rusia gitaristo Aleks Kolĉin kaj la belorusia drumisto Ignat Jakoviĉ.
La unua albumo de la grupo, Going to Hollywood, estis publikigita en 2010. Per la anglalingva kanto "We Are The Heroes" ("Ni estas la herooj") la grupo reprezentis Belorusion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo.
Konflikto de Menstad
La konflikto de Menstad (norveglingve Menstadkonflikten) estis akra socia konflikto kaj politika skandalo en Norvegio. Ĝi okazis la 8-an de junio 1931 en fabrikejo de la firmao Norsk Hydro en Menstad, proksime al Skien, en la provinco Telemark.
Post kiam polico estis superfortita, la registaro kaj ties ministro pri defendo Vidkun Quisling sendis la norvegan armeon, oficiale por protekti najbarajn armilujojn. Kvankam ne estis batalo inter la strikanoj kaj la armeo, la respondo de la registaro estis daŭre kritikita de la politika opozicio.
NGC 6008
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 6008, NGC 6008A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pico Turquino
La Pico Turquino [PIko turKIno] ankaŭ konata kiel Pico Real del Turquino estas la plej alta punkto de la Kuba insularo (1974 metrojn super la marnivelo). Ĝi estis deklarita nacia monumento la 30an de decembro 1991. Turquino estas la ununura loko en Kubo, kie oficiale oni registris neĝadon en februaro 1900.
Geografio
Ĝi situas en la centro de la Sierra Maestra, la plej granda montaro el Kubo. La montaro staras en la Nacia Parko Turquino sur scenejo de 17.540 hektaroj da riveroj, arbaroj, valoj kaj montoj. Estas du kutimaj vojoj por grimpi ĝin, unu el la provinco Santiago de Cuba kaj alia pli milda el la provinco Granma, tiu startas en suda marbordo de Santiago de Kubo kaj la alia el Santo Domingo, Granmo. Tiu lasta estas pli longa kaj kutime postulas tranoktadon ĉe kabano aŭ tendo en Aguadas de Juaquín. Oni bezonas gvidanton por ĝin grimpi, kvankam la vojo estas tre bone signalita kaj afiŝoj klarigas kie kaj kien iri.
Historio
La unuaj informoj pri vizitoj al la pinto estas el la jaro 1860 de la juna anglo Fred W. Ramsden, li grimpis la monton akompanata de 3 negraj ŝarĝistoj, praloĝanta gvidanto, helpanto kaj libera negrulo.
Nur ĝis 1915 fare de la sveda botanikisto Erik Leonard Ekman ne estis denove grimpita la Turquino, kiel kuriozaĵo ĝi aperas kiel “Tarquino” en mapo kreita de flandra geografo Gerardo Kramer fine de 16a jarcento. La zono en la hispankolonia epoko estis regita de la taina ĉefo nomita Tarquino aŭ Turquino. Laŭ kredo, la nomo venas de vortoj el la praloĝantoj, turey kaj quino. La unua estis uzita por nomi la ĉielon kaj la dua estis uzita por persono aŭ objekto grava aŭ supera. Pro tio oni kredas ke Turquino signifas “Monto de la ĉielo” aŭ “Altaĵo de la ĉielo”.
Esperanto
Estas informoj pri esperantistaj grupoj, kiuj grimpis la monton. La unua estis la 9-an de februaro 1998, oni fondas la Kuban Grupon de Montgrimpantoj, tuj post malsupreniri la pintan monton en Kubo. Poste en 2018 dum la 4a JuSKA (junulara nacia renkontiĝo) de Kuba Esperantista Junulara Organizo tiam pluraj esperantistoj grimpis kaj portis florojn al la busto de Martí. En 2019 ankaŭ grimpis ĝin grupeto de esperantistoj el Havano kaj Santiago de Cuba.
Épinal (stacidomo)
Épinal estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Épinal -, situanta en  Épinal, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Grand Est.
Măgoaja
Măgoaja [mǝgŭaĵa] (hungare: Hollómező) estas vilaĝo en Rumanio norde de Dej. Administre ĝi apartenas al Chiuieşti.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 009 loĝantojn (rumanoj), en 1992 452.
25584 Zhangnelson
25584 Zhangnelson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Măgoaja
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1703. Tie naskiĝis Grigor Pintea, rumana rabisto, kiu en 1703 aliĝis al la kontraŭhabsburga kurucribelo de Francisko Rákóczi la 2-a. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye).
25584 Zhangnelson
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Zhang Nelson, gajnanto de la dua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro lia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Usona Lernejo de Ŝanhajo (Ĉinio).
Lajos Gádoros
Biografio
Lajos Gádoros studis en Reĝa Industriarta Lernejo (1926-1929) en Budapeŝto, poste en teknika altlernejo en Stuttgart (1929-1930) kaj arta akademio en Düsseldorf. Liaj plej gravaj instruistoj estis en Hungario Gyula Kaesz kaj Károly Weichinger. Hejmenveninta en 1933 komence li planis meblojn, poste li estis arkitekto ĉe Lajos Kozma (arkitekto), ekde 1935 ĉe Gyula Kaesz, fine post jaroj li sendependiĝis. Dum la 2-a mondmilito li estis soldato, fine militkaptito. Post la milito li havis postenon en la ĉefurba municipo, dum la socialismo en ŝtataj oficejoj. Li ekinstruis en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1960, kie li estis katedrestro inter 1966-1974. Intertempe en 1962 li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 1980. Li ricevis belgan kaj tri hungarajn premiojn inter 1953-1984.
Nacia Parko Insulo Maria
La Nacia Parko Insulo Maria (Maria Island National Park) okupas la tuton de Insulo Maria la orienta marbordo de Tasmanio, Aŭstralio, je 69 km (rekte) nordoriente de Hobarto aŭ je ĉirkaŭ 90 kilometroj laŭ ŝoseo el Triabunna sekve pere de pramo. La Nacia Parko Insulo Maria havas totalan areon de 115.50 km², kio inkludas marareon de 18.78 km² ĉe la nordokcidenta marbordo de la insulo. La insulo estas ĉirkaŭ 20 km longa el nordo al sudo kaj, plej larĝa, estas ĉirkaŭ 13 km de okcidento orienten. Je ties plej proksima punkto (Point Lesueur), la insulo kuŝas je kvar kilometroj ĉe la orienta marbordo de Tasmanio.
La insulo estis havinta miksan historion, inklude du prisonulajn epokojn, du industriajn epokojn, farman epokon, kaj, fine, iĝis la nuna Nacia Parko. La Insulo Maria estas alloga por vizitantoj, pro naturaj, historiaj kaj pejzaĝaj interesoj.
-42.63333°N, 148.08333°W
Menceo
Filozofio
En sia verko, konata kiel Mengzi, defendas ke la homo estas bona nature kaj devas povi disvolvigi konduton racian kaj rektan (ĝustan). Laŭ tiu pensulo, en la koro de ĉiu homo estas kvar naturaj sentoj aŭ tendencoj kiuj orientigas ĝin al la bona vojo:
Le Croisty
(jen france, bretone Ar C'hroesti) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Ryosuke Kawanabe
Li futbalis ĉe Tochigi SC, Giravanz Kitakyushu, Matsumoto Yamaga FC, AC Nagano Parceiro kaj Gainare Tottori.
Veda sanskrito
Veda sanskrito estas hindarja pralingvo. Ĝi estas la parolata praulo de liturgia sanskrito, kaj frua descendanto de pra-hindarja. Ĝi estas proksime rilata al la avesta, nome la plej aĝa konservita irana lingvo. Veda sanskrito estas la plej aĝa atestita lingvo de la hindirana branĉo de la hindeŭropa familio.
Veda sanskrito estas la lingvo de Vedoj, nome tekstoj kompilitaj ĉirkaŭ la periodo de komenca la meza 2a al meza 1a jarmilo a.K. Ili estis parole konservitaj kiel parto de la tradicio ŝrauta de Veda recitado, antaŭa al la alveno de alfabeta skribado en Hindio dum kelkaj jarcentoj. Pro manko de kaj epigrafia pruvaro kaj de nerompita manuskripta tradicio, la Veda sanskrito estas unu el lingvoj kiuj ne povas esti tradukitaj akurate en tiu epoko. Speciale la plaj aĝa epoko de la lingvo, nome la Rigveda sanskrito, nome la lingvo de la himnoj de Rigvedo, estas konservita nur en formo redaktita kelkajn jarcentojn post la kompono de la tekstoj. Rekuperado de ties origina formo estas celo de lingva rekonstruado.
El ĉirkaŭ 4a jarcento a.K., en la klasika periodo de Ferepoka Antikva Hindio, Veda sanskrito lasis la vojon al la klasika sanskrito kiel difinita de la gramatiko de Panini.
7408 Yoshihide
7408 Yoshihide estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Yoshihide Hayashi, konservisto ĉe scienca muzeo. Li estas volontulo en la eduka organizo Fukorounokai kaj popularigas astronomion inter la civitanoj.
Ira Gitler
Ira Gitler (* 18-an de decembro 1928 en Brooklyn en Novjorko, Novjorkio -- 23-a de februaro 2019) estis usona ĵazrecenzisto, ĵazĵurnalisto kaj ĵazhistoriisto, kiu verkis i.a. por la ĵazrevuo „Down Beat“.
Luko (Italio)
Luko (itale Lucca) estas komunumo en la regiono Toskanio, en Italio.
Urbopartoj
Lucca konsistas el 81 urbopartoj: Antraccoli, Aquileia, Arancio, Arliano, Arsina, Balbano, Cappella, Carignano, Castagnori, Castiglioncello, Cerasomma, Chiatri, Ciciana, Deccio di Brancoli, Fagnano, Farneta, Gattaiola, Gignano di Brancoli, Maggiano, Massa Pisana, Mastiano, Meati, Monte San Quirico, Montuolo, Mutigliano, Mugnano, Nave, Nozzano, Nozzano San Pietro, Nozzano Vecchia, Ombreglio di Brancoli, Palmata, Piaggione, Piazza di Brancoli, Piazzano, Picciorana, Pieve di Brancoli, Pieve Santo Stefano, Ponte a Moriano, Ponte del Giglio, Ponte San Pietro, Pontetetto, Saltocchio, San Cassiano a Vico, San Cassano di Moriano, San Concordio di Moriano, San Donato, San Filippo, San Gemegnano, San Giusto di Brancoli, San Lorenzo a Vaccoli, San Lorenzo di Moriano, San Macario in monte, San Macario in piano, San Michele di Moriano, San Michele in Escheto, San Pancazio, San Pietro a Vico, San Quirico in Moriano, San Vito, Sant'Alessio, Sant'Angelo in Campo, Sant'Ilario di Brancoli, Santa Maria a Colle, Santa Maria del Giudice, Santissima Annunziata, Santo Stefano di Moriano, Sesto di Moriano, Sorbano del Giudice, Sorbano del Vescovo, Stabbiano, Tempagnano di Lunata, Torre, Torre alla Maddalena, Torre Alta, Tramonte, Tramonte di Brancoli, Vallebuia, Vecoli, Vicopelago kaj Vinchiana.
Takayuki Tada
Takayuki Tada (多田 高行, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Giravanz Kitakyushu.
NGC 6008B
NGC 6008B (aliaj indikoj — MCG 4-37-54, ZWG 136.112, ARAK 488, PGC 56301) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Crédin
(jen france, bretone Kerzhin) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Polikleto
Polikleto (en greka Πολύκλειτος), nomita «la Maljuna» por diferencigo disde Polikleto la Juna, estis greka skulptisto el bronzo de la 5a jarcento a.K. naskiĝinta en Argos aŭ Sikion. Kun la famaj Fidio, Mirono kaj Kresilas, estas la plej grava skulptisto de la klasika antikvo. La katalogo de la 4a jarcento atribuita al Ksenokrato («Ksenokrata Katalogo»), kiu estis gvidilo de Plinio pri arto, metis Polikleton inter Fidio kaj Mirono. Polikleto estis fama ĉefe pro siaj statuoj de dioj kaj atletoj fare el bronzo, krom la enorma statuo de la diino Hera, dediĉita al la kulto en la Hereo de Argos. Du el ties plej elstaraj skulptaĵoj estas la Doriforo kaj la Diskoforo, kaj aliaj estas la famaj Kaneforoj.
Elizabeth McLaughlin
Elizabeth Sarah MCLAUĜLIN (naskigis la 2-a de oktobro 1996) estas aktorino de Usono. Plej konata pro sia rolo de Lyndsay en epizodo de Ugly Betty kaj kiel Massie Block en la filmo The Clique. Ŝi komencis aktoran karieron en teatraj grupoj de Tampa, Florido. Ŝi kantis por guberniestroj Bush kaj Schwarzenegger.
Lucignano
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Areco. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj.
Najbaras la komunumoj.
Vágatunnilin
Vágatunnilin estas submara vojtunelo sur Ferooj, interligante insulojn Streymoy kaj Vágar sub la markolo Vestmannasund. Ĝi gravas, ĉar certigas la trafikon inter la ĉefurbo Tórshavn kaj la flughaveno de Vágar. Antaŭ konstruo de Norðoyatunnilin, ĝi estis la plej longa tunelo de la insularo.
La tuneluzo estas pagdeva, de la paginda sumo dependas de tipo, pezo. Ĝi anstataŭigis uzon de pramo inter la insuloj, ŝparante eĉ unu horon el la vetura tempo.
Historio
Oni komencis la antaŭpreparajn laborojn en vintro de 1988 por eki la konstrulaboron en aprilo de 1989. Pro la ekonomia malprogreso en Ferooj ne komenciĝis la laboro en la planita dato, nur en aŭtono de 2000 ĉe Sstreymoy, kaj en februaro de 2001 ĉe Vágar. La elminitajn rokaĵojn (327 000 m³) oni uzis por vojkonstruo kaj haveno de komunumo Kollafjørður. Oni unuigis la du tunelpartojn en la unuaj tagoj de 2002 kaj oni permesis la trafikon jam ekde la 10-a de decembro 2002.
La konstruado kostis – je 1999-aj prezoj - 240 milionojn da feroaj kronoj, el kiu donis 160 milionojn Løgting el la ŝtata buĝeto, plia sumo venis el kredito.
Karakterizaĵoj
La tunelo kondukas 30-140 metrojn sub la marprofundo. La marprofundo nenie superas la 60 metrojn; la plej malalta punkto de la tunelo situas 105 metrojn sub la marnivelo.
La tunelo longas 4,9 km, el kio 2,5 km submara. Al ĝi kondukas alira vojo, sur Vágar 1,8 km, sur Streymoy 300 m. La tunelo larĝas 10 m, la vojo estas dustria, larĝo de la vojo estas 7 m. Po 500 metroj oni establis eskapejojn, en ambaŭ direktoj. Ĉe tri lokoj eĉ povas turniĝi la ŝarĝaŭtoj.
Leopold Grimme
Leopold GRIMME naskiĝis 1903 forpasis la 6-an de januaro 1997 en Vieno. Lia esperantista viv-partnerino Maria Zajicek mortis naŭ tagojn poste. Grimme fondis post 1918 en Döbling lokan grupon de Aŭstria Laborista Ligo Esperantista, kaj baldaŭ iĝis estrarano de ALLE. En la redaktado de ties revuo, La Socialisto, li kunlaboris kun Franz Jonas, ALLE-sekretario kaj posta (1965-74) aŭstra ŝtatprezidanto. Post la malpermeso de ALLE, Grimme aliĝis en 1935 al Aŭstria Esperantista Federacio kaj dum multaj jaroj ekde 1947 servis kiel ties vicprezidanto. Li gvidis la LKK-n de la 55-a UK (Vieno,1970).
Amila antranilato
Amila antranilato aŭ C12H17NO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la antranilata acido kaj amila alkoholo. Amila antranilato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Amila antranilato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Amila antranilato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Charleville-Mézières (stacidomo)
Charleville-Mézières estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Charleville-Mézières -, situanta en  Charleville-Mézières, en departemento Ardennes, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Grand Est.
(11591) 1995 FV
(11591) 1995 FV estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Johan Nygaardsvold
Li demisiis iom post la liberigo de la lando.
Ryota Hayasaka
Ryota Hayasaka (早坂 良太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Honda, Sagan Tosu kaj Hokkaido Consadole Sapporo.
Vágar
Vágar (Vågø) estas la tria plej granda insulo de Ferooj. Ĝia nomo signifas Golfoj, pro la tri golfoj en la suda insula parto. Tie funkcias la flughaveno de Ferooj, la Flughaveno de Vágar.
Geografio
La areo de Vágar estas 176,38 km², tiel ĝi estas la tria plej granda insulo de Ferooj post Streymoy kaj Eysturoy. Ĝia plej alta punkto estas Árnafjall (722 m). Tie videblas la du plej grandaj lagoj de Ferooj, la Leitisvatn kaj Fjallavatn.
Loĝantaro
La loĝantara nombro de Vágar estas ĉ. 2900, sur la insulo troviĝas tri grandaj kaj tri etaj vilaĝoj. Pli frue ekzistis ankaŭ sepa komunumo (Víkar), sed tiu senhomiĝis en 1910. La plej granda komunumo estas Miðvágur, kiu situas insulo-centre, havas policejon kaj kuracistan prizorgejon.
Trafiko
Sur insulo de Vágar troviĝas sola flughaveno de Ferooj, la Flughaveno de Vágar. Ĝin konstruis, uzis la britaj okupantoj dum la dua mondmilito, poste dum 20 jaroj, ĝi ne estis uzata. Post tiu periodo, oni renovigis, larĝigis ĝin, ekde tiam ĝi funkcias kiel civila flughaveno. Ĉiujare uzas ĝin 17.000 pasaĝeroj. Tio estis tre granda ŝarĝo je la feroa trafikreto kaj pro tio oni konstruis en 2002 submaran tunelon Vágatunnilin (longas 4900 m), kiu interligas insulon Streymoy (sur kiu troviĝas la ĉefurbo Tórshavn) kaj Eysturoy.
Filipa Sousa
Filipa Sousa (naskiĝis en Albufeira, Portugalio, do nun -jara) estas portugala kantistino. La artistino reprezentis Portugalion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo, sed ne pasis tra la duonfinalo.
Filipa debutis en 2003, kiel membro de la protugala muzikgrupo Al-Mouraria. Samjare ŝi partoprenis en la nacia kantokonkurso Operação Triunfo ("projekto triumfo"), atinginte la rondon de la lastaj 30 partoprenantoj. En 2007 ŝi repartoprenis, atinginte la rondon de la lastaj 15 partoprenantoj, kaj ricevis pli da publika atento. Sekvajare, do en 2008, ŝi gajnis la publikan konkuron ‘Grande Noite de Fado’ ("granda nokto de Fado" - Fado estas tradicia portugala kantostilo) en la regiono Algarve, la marborda plej suda parto de Portugalio.
NGC 6009
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Magliano in Toscana
Magliano in Toscana estas komunumo de Italio.
Kvarfobio
Kvarfobio aŭ tetrafobio (el la greka: τέσσαρες (kvar) kaj φόβος (fobio; timo)) estas timo de la nombro kvar.
Kvarfobio estas tre komuna superstiĉo en orienta Azio, kiel en Ĉinio, Japanio, Koreio kaj Tajvano.
La ĉina vorto kvar (四, pinjine: sì, jyutping: sei³), fonetike similas al la vorto morto (死), pinjine: sǐ, jyutping: sei²), en multaj formoj de parolata ĉina. Same la japana kaj korea vortoj kvar, shi (japane) kaj sa (사, koree), similas fonetike al morto en la du lingvoj.
Konstruaĵoj
Oni aparte evitas la nombron 4 dum festotagoj aŭ kiam familiano malsanas, ĉefe en la ĉina kulturo. Tiel ankaŭ 14, 24, ktp. estas evitataj, ĉar ili enhavas la ciferon 4. En tiuj landoj etaĝoj en hoteloj, oficejoj, apartamentaroj aŭ eĉ malsanulejoj malhavas tiajn etaĝojn.
En Hongkongo ĉe iuj apartamentoj, kiel Vision City kaj The Arch mankas ĉiuj etaĝoj de 40 ĝis 49. Tuj super 39/F troviĝas 50/F, kio pensigas tiujn, kiuj ne scias pri kvarfobio, ke mankas kelkaj etaĝoj.
En Koreio kvarfobio estas malpli granda, sed ne ekzistas 4-a etaĝo en la plej multaj malsanulejoj kaj publikaj konstruaĵoj. En aliaj la kvara etaĝo, foje estas nomita "F" (angle: four, kvar) anstataŭ "4" en liftoj.
Aliaj efikoj
Dum nuptoj aŭ aliaj kunvenoj tabloj kun numeroj 4, 14, 24, ktp. mankas. En konstruaĵaroj la numeroj 4, 14, 24, ktp. estas kutime anstataŭigitaj de 3A, 13A, 23A, ktp.
Pápa
Geografio
Pápa situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Győr-Városlőd, laŭ fervojo Győr-Celldömölk. La urbo troviĝas 45 kilometrojn nordokcidente de Veszprém.
Historio
La loko loĝitas ekde la nova neolitiko. Dum la romianoj trapasis ĉi tie grava vojo. Ekde la 16-a jarcento la urbo iĝis kultura centro de la ĉirkaŭaĵo. Tiun urbon la turkoj neniam okupis. Tie lernis samtempe Petőfi kaj Mór Jókai.
Inter Pápa-Veszprém-Budapeŝto komenciĝis la aŭtomata telefonado en Hungario. Nuntempe famas viandaĵfabriko kaj armea flughaveno.
Vidindaĵoj
Vizitindas la Blufarba Muzeo, kie troviĝas la plej malnova tiuspeca metiejo en Mez-Eŭropo, kie oni kolorigis teksaĵon al specialaj bluaj-blankaj koloroj, la malnovaj domoj de la ĉefplaco kaj ĉefvojo.
Esperanto
Estas delegito de UEA tie.
János Kass
János Kass [jAnoŝ kaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kass János estis hungara grafikisto, ilustristo, skulptisto kaj altlerneja instruisto. Lia edzino estis Gabriella Hajnal.
János Kass naskiĝis la 1927 en Szeged. Li mortis la 2010 en Budapeŝto.
Biografio
Familio de János Kass havis hotelon, sed ĝi bankrotiĝis pro la krizo. La juna Johano laboris ekde 1941 en fabriko. Poste li studis en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto inter 1946-1949, poste en Reĝa Belarta Altlernejo ĝis 1951, kie li lernis precipe de Gyula Hincz, György Konecsni, György Kádár. Inter 1965-1973 li faris ilustraĵojn en literatura revuo, poste li kreis poŝtmarkojn. En 1967 li ekinstruis en la Industriarta Altlernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1999, inter 1954-2011 ankaŭ aliajn premiojn. Lia edzino naskis filinon.