cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Germana ormarko
La moneroj de nomvaloroj inter 1 pfennig kaj 1 marko estis stampitaj laŭ normiga desegno por la tuto de la imperio, dum tiuj kiuj superis 1 markon estis stampitaj fare de la unuopaj landoj, uzante normigan desegnon por la reversoj (nome la Reichsadler, la agla emblemo de la Germana Imperio) kun specifia desegno de la lando en la averso, ĝenerale portreto de la monarko, dum la liberaj urboj Bremeno, Hamburgo kaj Lubeko uzis sian propran municipan blazonon. Multaj el la moneroj elsenditaj en tre malgrandaj kvantoj, fare de la plej malgrandaj landoj, estas nun tre raraj kaj valoraj. La princlando Lippe estis la nura ŝtato kiu ne elsendis ormoneron en tiu periodo.
HEC Paris en Kataro
HEC Paris en Kataro (HEC Kataro) estas translokigita kampuso de HEC Paris, situanta en Doho, la ĉefurbo de Kataro.
Komenco
HEC Kataro estas la rezulto de interkonsento inter HEC Paris, gvida franca komerca lernejo, kaj Qatar Foundation, neprofitcela organizo kreita en 1995 fare de la Emiro de Kataro Ŝejko Hamad bin Ĥalifa Al Thani kaj lia edzino, Ŝejkino Moza bint Nasser al-Missned.
Programoj
HEC Kataro ofertas kvar specojn da programoj.
Programo «Executive MBA international»
La internacia programo «Executive MBA» (aŭ «EMBA») ofertita ĉe HEC Kataro estas intensa kurso daŭranta de 13 ĝis 16 monatoj por altrangaj oficistoj, kiuj jam akiris gravan profesian sperton en sia kampo.
Studentoj de HEC Kataro havas la eblecon kompletigi partojn de la programo en la kampuso de HEC Paris.
EMBA-kursoj ĉe HEC Kataro estas instruitaj de internaciaj instruistoj ekskluzive en la angla.
Magistra programo
HEC Kataro ankaŭ ofertas 18-monatan partatempan magistran programon («Mastère spécialisé») specialiĝantan pri strategia komerca administrado. Kandidatoj por ĉi tiu diplomo kompletigas 14 kurs-modulojn kaj verkas tezon pri temo rilata al sia pasinta aŭ nuna profesia sperto, aŭ siaj estontaj aspiroj.
Malfermaj programoj
Ĉi tiuj programoj daŭras inter 2 tagoj kaj unu monato, kaj fokusiĝas al temoj kiel «komerca administrado en krizaj tempoj» aŭ «negocaj strategioj».
Specifaj programoj
HEC Kataro ofertas al kompanioj la eblecon difini specifajn programojn celantajn plibonigi la kapablojn de siaj ekzekutivoj laŭ la specifaj bezonoj de ĉiu kompanio.
Kampuso
La ejo de HEC Kataro situas en la tiel nomata «Tornado Tower» en la koro de la financa centro «West Bay» de urbo Doho.
Morata de Jalón
Morata de Jalón [moRAta deĥaLON] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko Valdejalón kies ĉefurbo estas La Almunia de Doña Godina, en la centro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Blízkov
Blízkov (Bliskau) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Žďár nad Sázavou. Ĉi tie vivas.
Morata de Jalón
Geografio
Morata de Jalón estas municipa teritorio en la sudokcidento de la komarko Valdejalón, kie ĝi estas sude de Chodes kaj norde de Santa Cruz de Grío.
Blízkov
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1298.
Morata de Jalón
Geografio
La loĝloko Morata de Jalón mem estas je 64 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 415 msm en la Iberia Sistemo, sur la valo de la rivero Jalón, kien venas la rivero Grío. Ĝi estas alirebla laŭ la aŭtoŝoseo A-220 el apuda La Almunia de Doña Godina nordoriente kaj El Frasno kaj Calatayud sudokcidente. Krome estas plej proksime Chodes iom norde trans la rivero kun konekto al la valo de Isuela.
Historio
Araboj kreis reton por irigacio, la urban planadon kaj ceramikan tradicion. Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud.
La loĝantaro estis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Krome estis ankaŭ juda komunumo. Dekomence la setlejo estis sur la monteto kie nun estas ermitejo. Tiam estis ankaŭ fortikaĵo, el kiu restis arkoj kaj ankoraŭ videblas restaĵoj. Francisco Sanz de Cortés estis zaragoza malaltnobela komercisto kiu en 1665 aĉetis la graflandon de Morata al Ana Polonia Martínez de Luna, kun aliaj aferoj kiel la graflando de Atarés kaj la senjorlandojn de Gotor kaj Illueca kaj poste, en 1670, li estis nomumita markizo de Villaverde. Li konstruigis la palacon kaj la ponton.
Ekde la 1970-aj jaroj estis polemiko pri projekto de akvobaraĵo. Fabriko de cemento dungas 108 laboristojn, ĉefe de Morata de Jalón kaj komarko kaj nerekte laborigas pli ol 300, estante la nura granda entrepreno en la areo.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Morata de Jalón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 1 077 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud. Sed ĉiuokaze ĝi plutenis loĝantaron pli ol ĉe aliaj samkomarkaj loĝlokoj.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ malgranda industrio, natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas la preĝejo de Sankta Ana, la palaco de la grafoj de Argillo, popola arkitekturo en historia urba kerno, la placo kun la menciitaj konstruaĵoj plus la urbodomo kun horloĝturo, la ermitejo de Sankta Barbara sur monteto kiu utilas kiel rigardejoj, tri arkoj el iama murego, vinkeloj, ruinoj de kastelo, ponto de Capurnos, de la 17-a jarcento, super la rivero Jalón kiel alirejo al apuda Chodes, kaj naturaj lokoj (piedirado kaj montogrimpado).
Netřebice (distrikto Český Krumlov)
Netřebice (Netrobitz, ankaŭ Netrowitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie.
Rugrats
Rugrats estas usona televida serio kreita de Arlene Klasky, Gábor Csupó kaj Paul Germain por Nickelodeon.
La serio temigas grupon de infanetoj, plej elstare Tommy, Chuckie, Angelica kaj ĝemelojn Phil kaj Lil. La intrigo temas pri iliaj ĉiutagaj vivoj, kutime implikante vivspertojn kiuj iĝas multe pli grandaj aventuroj en la imagoj de la ĉeffiguroj.
Elsendo de la serio komenciĝis la 11-an de aŭgusto 1991, kiel la dua Nicktoon - post Doug kaj antaŭ The Ren & Stimpy Show. La unuaj tri sezonoj enhavis 65 epizodojn. Produktado tiam estis haltita en 1993 kaj la lasta epizodo elsendiĝis la 12-an de novembro 1994. En 1995 kaj 1996, du speciala epizodoj rilate al judisma kulturo elsendiĝis : A Rugrats Passover kaj A Rugrats Chanukah.
Almonacid de la Sierra
Almonacid de la Sierra [almonaZID delaSJEra] estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Valdejalón kies ĉefurbo estas La Almunia de Doña Godina, en la centro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Almonacid de la Sierra estas municipa teritorio en la sudoriento de la komarko Valdejalón, kie ĝi estas sude de La Almunia de Doña Godina.
La loĝloko Almonacid de la Sierra mem estas je 53 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 598 msm en la Iberia Sistemo, sude de la valo de la rivero Jalón. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-220 el La Almunia de Doña Godina nordokcidente kaj Cariñena sudoriente. Krome estas Alfamén nordoriente kaj Cosuenda sude.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano. Ĝia superulo fray Pedro López de Luna havigis la loĝĉarton de Alpartir en 1178, cele al establado de reguloj por kunvivado. En la sekvaj jarcentoj regis la lokon nobelaj gravuloj, kiel la reĝino doña Sancha, Pedro de Sessé, senjoro de Medina, kaj fine de la 13-a jarcento, Pedro Martínez de Luna, fondinto de la nobela familio Luna de Almonacid.
Sed la familio Luna perdis la lokon kiam Antón de Luna, arda partiano de la tronpretendanto Jakobo la 2a de Urgel, murdis en 1412 la episkopon de Zaragozo, nome García Fernández de Heredia, kiu apoĝis Fernando de Antequera, kiu estos reĝo Fernando la Katolika post la Kompromiso de Kaspo. La nova monarko de Aragono konfiskis el Antón de Luna ĉiujn liajn havaĵojn, inter kiuj Almonacid, kiu iĝis posedo de Pedro Ximenez de Urrea en 1414, kiu estos la unua grafo de Aranda. La familio Urrea regis la lokon ĝis la nuligo de la senjorlandojn en 1812.
La loĝantaro estis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Krome estis ankaŭ juda komunumo.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Almonacid de la Sierra kie oni plialtiĝis el 2 711 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 771 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Altiraĵoj estas la preĝejo, popola arkitekturo en historia urba kerno, du ermitejoj, tri arkoj el iama murego, vinkeloj, ruinoj de kastelo, kaj naturaj lokoj.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Komárom-Szőny)
Historio
La unua mencio pri kirko en Szőny okazis en 1332. La loĝantoj prenis la kalvinismon en 1627. La malgranda katolika grupo refondiĝis en 1741, la malnova kirko detruiĝis pro sismo en 1763. La nun videbla baroka preĝejo estis konstruita inter 1774-1777. La orgeno estis kreita en 1781, trakonstruita en 1850 kaj renovigita en 1988. Dum la hungara revolucio de 1848 la kirko estis pafita per kanonoj, la inundo en 1895 atingis la kirkon. La konstruaĵo estis renovigita en 1891, 1958 kaj 1971. La murpentraĵoj estis pentritaj en 1973.
Konstruaĵo
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.
Ilja Ponomarev
Ilja Vladimiroviĉ Ponomarev (ruse: Илья́ Влади́мирович Пономарёв, ukraine: Ілля Володимирович Пономарьов; naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1975 en Moskvo) estas rusa-ukraina IT-fizikisto, entreprenisto, bloganto kaj politikisto, kiu vivas en ekzilo ekde 2014 ĝis 2016 en Usono kaj poste en Kievo. Li nuntempe (2023) gvidas la "Rusian Legion de Libereco", milicia grupo kontraŭ la regado de Vladimir Putin.
Politika kariero
De 2002 ĝis 2007, Ponomarev estis la informĉefo de la Komunista Partio de la Rusia Federacio.
Li estis membro de la rusa parlamento (Duma) de 2007 ĝis 2016. En 2012, post la elekto de Vladimir Putin por la tria prezidenta periodo, li partoprenis kontraŭprezidentajn protestojn kaj poste kontraŭis la leĝon, kiu permesis al partoprenantoj de kontraŭregistaraj protestoj esti punitaj per altaj monpunoj.
En 2013, la enketservoj komencis esplori la agadojn de la fondumo Skolkovo kaj akuzis ĝian tiaman vicprezidanton Alexei Beltyukov je fraŭdo de 750 000 usonaj dolaroj inter 2010-2012, kiujn li transdonis al Ponomarev por doni 10 prelegojn kaj sciencan laboron en Usono. Ponomarev pruvis tiam ke li uzis la monon por celoj kongruaj kun la celo de la kontrakto. Malgraŭ tio, en aŭgusto 2013, la tribunalo ordonis al li pagi 2,7 milionojn da rubloj al la fondumo.
Li estis membro de la plenuma estraro de la partio Justa Rusio ĝis 2013. Komence de 2014 li partoprenis en la formado de la nova politika partio "Alianco de Verduloj kaj Socialdemokratoj". Li tiam reprezentis la civitanojn de Novosibirsk en la rusa parlamento kiel opozicia deputito. Tie li denuncis, interalie, misadministradon kaj korupton en Rusio.
Post la komenco de la rusa invado de Ukrainio en 2022, Ponomarev deklaris ke li aliĝis al la teritoriaj defendotrupoj de Ukrainio, kondamninte la rusan invadon. Ponomarev ankaŭ apogis sabotadon en Rusio mem.
En 2022 la justicministerio de Rusio aldonis lian nomon al la listo de personoj konsiderataj "eksterlandaj agentoj".
Reconvilier (stacidomo)
Reconvilier estas fervoja stacidomo en Reconvilier, Svislando.
Ilja Ponomarev
Utro Fevralja
Ponomarev komencis en aprilo 2022 ruslingvan opozician kanalon nomatan Утро Февраля, latinigitie: Utro Fevralja (Februara Mateno), kiu celas rusan spektantaron. Laŭ The Guardian, li dungis proksimume 70 ukrainajn kaj rusajn dungitojn por la kanalo, kelkaj el kiuj laborus subtere en rusaj provincaj urboj. La celgrupo estas la rusa loĝantaro.
Kongreso de Popolaj Deputitoj
Li fariĝis publika iniciatinto de la "Kongreso de Popolaj Deputitoj de Rusio", kiun ĉeestis iamaj deputitoj diversnivelaj el Rusio. La kongreso poziciigis sin kiel renkontiĝo de "la solaj reprezentantoj de la socio kaj de la ŝtato, kiuj havas la demokratian legitimecon kiun ili ricevis de rusaj civitanoj".
Rusia Legio de Libereco
Li ankaŭ estas la gvidanto de la "Rusa Legio de Libereco" (sv.wikipedia) kiu partoprenis flanke de Ukrainio en la batalo kontraŭ rusaj trupoj, foje eĉ sur rusa teritorio (en la Provinco Belgorod). La grupo ĉefe konsistas el rusaj dizertintoj. La celoj de la legio estas forpuŝi la invadon de Ukrainio kaj finfine senpovigi la registaron de la siloviki kaj Putin.
Verkaro
(angla) Ilja Ponomarev kune kun Grergg Stebben, ''Does Putin Have to Die? The Story of How Russia Becomes a Democracy After Losing to Ukraine'', New York City, Skyhorse Publishing, 2022, ISBN 978 1510775909
St. Stephan (stacidomo)
St. Stephan estas fervoja stacidomo en Sankt-Stefano, Svislando.
Ilja Ponomarev
Vidu ankaŭ
Grupo Wagner, rusa milica grupo
Eksteraj ligiloj
(ru) Reta kanalo Утро Февраля/Utro Fevralja (Februara Mateno): utro02.tv
István Pálinkó
István Pálinkó [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Pálinkó István estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Li specialiĝis pri katalizo de la organika kemio.
naskiĝis la en Kiskőrös, li mortis la  en Szeged.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Kecskemét, li akiris kemian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1983. Post la diplomo li ekinstruis samloke, respektive en ties instituto kaj li ankaŭ esploris. Li kandidatiĝis en 1990, li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 2007. Li habilitiĝis en 2013, post 2 jaroj li atingis la instruan rangon universitata instruisto. En 2019 li iĝis institutestro. Li mortis pro kronvirusa epidemio. Li ricevis ŝtatan premion en 3004, universitatan en 2020.
Lucky (filmo, 2020)
Lucky estas belga filmo reĝisorita de Olivier Van Hoofstadt, aperinta en 2020.
Temo
Willy kaj Tony estas du amikoj, ĉiam enŝuldiĝintaj kaj implikitaj en diversaj problemoj. Willy perdis sian hundon kaj sian laboron kaj estas tuj elĵetota sur la straton. Tony, siaflanke, ŝuldas plurajn monatojn da malfrua infansubteno pagota al sia eksedzino. Krome, Caroline Jamar, ambicia kaj komplete koruptita policistino, ĉantaĝas lin. Por provi eltiriĝi, Willy havas la ideon ŝteli detektan hundon de la Narkota Taĉmento por eltrovi drogojn kaj revendi ilin. Willy nomas ĝin Lucky, kiel ĉiujn siajn antaŭajn hundojn. Post kelkaj tagoj sen sukceso, Lucky trovos grandegan stokon da drogoj en parkumejo. Timigitaj de la eblaj reprezalioj de la narkotistoj, ili decidas alvoki Caroline, kiu trovos en tiu ĉi okazo facilan rimedon por promocio.
Péter Biros
Péter Biros [biroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Biros Péter estas hungara akvopilkisto (avanulo), olimpiano, trifoja olimpika ĉampiono, mondĉampiono, golreĝo, trejnisto, flagtenanto de la hungara teamo estis en Olimpiko en 2012.
Biografio
Péter Biros maturiĝis en cisterciana gimnazio de Eger en 2004, sed ekde sia aĝo 14 li jam estis akvopilkisto en sia naskiĝurbo. Li daŭre estis sportisto ĝis 2015, ankaŭ eksterlande. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono okfoje inter 2002-2014, jugoslavia ĉampiono (2001), kroata golreĝo (2000), hungara golreĝo post 2 jaroj, mondĉampiono en 2003. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 2000, Somera Olimpiko 2004 kaj Somera Olimpiko 2008 kun 3 oraj medaloj. En 2016 li ŝanĝis sian profesion el sportisto al trejnisto. Lia edzino naskis 2 filojn en 2004 kaj 2007. Li ricevis premiojn ekde 2000.
Renan BE (stacidomo)
Renan BE estas fervoja stacidomo en Renan, Svislando.
Otto Wacker
Otto WACKER (1898–1970) estis germana artokomercisto kiu iĝis fifama pro la komisio kaj vendado de falsaĵoj kiel pentraĵoj de Vincent van Gogh. Li estis akirinta bonan reputacion en la 1920-aj jaroj post falsaj komencoj en variaj aliaj profesioj. Ekde la fino de la Dua Mondmilito, li loĝis en Orienta Berlino. Studo de lia vivo estis verkita de Modris Eksteins.
Wacker estis sukcesinta konvinki tiome elstarajn fakulojn pri Van Gogh kiel Jacob Baart de la Faille, Hendrik P. Bremmer, Julius Meier-Graefe kaj Hans Rosenhagen ke la pentraĵoj kiujn li estas vendantaj estas aŭtentaj sed sen dokumentaj atestiloj de aŭtenteco kaj deveno. La fakuloj estis akceptinta lian rakonton ke riĉa ruso estis aĉetinta la pentraĵojn, transiginta ilin al Svisio eksterleĝe, kaj komisiinta eksterleĝaln agenton por vendi ilin. Ili akceptis kaj komprenis la neceson de tiu ruso resti anonima por eviti reprezaliojn al siaj parencoj kiuj ankoraŭ loĝis en Sovetunio. Galerioj Thannhauser, Matthiesen kaj Goldschmidt aĉetis kelkajn el la pentraĵojn.
Michaël Youn
Michaël Youn, realnome Michaël Benayoun [mikaɛl benajun] (naskiĝis en Suresnes) estas franca aktoro, kantisto, komikulo kaj televida prezentisto.
Émile Schuffenecker
Émile SCHUFFENECKER (8a de decembro 1851 – 31a de julio 1934) estis franca postimpresionisma artisto, pentristo, artinstruisto kaj artokolektanto. Amiko de Paul Gauguin kaj Odilon Redon, kaj unu el la unuaj kolektantoj de verkoj de Vincent van Gogh, Schuffenecker ludis gravan rolon en la establado de la Ekspozicio Volpini, en 1889. Lia propra verkaro, tamen, estis iom forgesita post lia morto — kaj eĉ pli malbone pro gazetarkampanjoj ekde la 1920-aj jaroj antaŭen, kiuj distrumpetis la aferon ke Schuffenecker estas suspektita imitanto (artofalsisto) de la verkaro de siatempaj artistoj, inter kiuj, ĉefe Van Gogh. Tamen ankoraŭ ne estis certigita ĉu li produktis aŭ ne produktis falsaĵojn. Dume, serioza esplorado fare de fakuloj almenaŭ havigis la bazon por historia alproksimiĝo al la vivo kaj verkaro de Schuffenecker.
En 1880, Schuffenecker edziĝis al sia kuzino, Louise Lançon (1860-); ilia filino Jeanne naskiĝis en 1882, ilia filo Paul en 1884. En tiuj jaroj, tamen, la ekonomia situacio malaltiĝis. Ĉirkaŭ 1880, kaj Schuffenecker kaj lia amiko Gauguin evidente estis enspezante sufiĉe da mono por lasi sian komerciston Bertin - ĝuste antaŭ ekonomia krizo. Gauguin decidis iĝi sendependa artisto, dum Schuffenecker iĝis instruisto.
Multo oni diris pri la pentraĵo de Gauguin nome "le bon Schuff" kaj lia familio, pentrita komence de 1889 en la studio de Schuffenecker, tuj post la reveno de Gauguin el Arles: por kelkaj per analizo de la pentraĵo de Gauguin, oni povas kompreni, ke la personaj rilatoj de la paro estas klare konsiderataj kiel malfacilaj. Ekde la reveno de Gauguin el Danio, en 1885, li estis estinta bonvene resti ĉe Schuffenecker, sed tuj post sia reveno el Bretonio en 1890, Gauguin devis serĉi hejmon aliloke. Onidiroj (plej probable komencitaj de Émile Bernard) disvastigis, ke Schuffenecker estis perfidita de sia edzino, kaj dum jaroj, li apartiĝis el sia familio, ĝis en 1899, lia edzino postulis divorcon kaj ricevis la rajton zorgi la gefilojn.
Habutajo
La habutajo estas tradicie japana silka teksaĵo.
Priskribo
La habutajo estas silka teksaĵo, en kiu la varpo kaj la vefto alternas. En ordinara tolo, la vefto alternas unufoje kun la samlarĝa varpo; en habutajo, tamen, la vefto alternas dufoje, tiel kreante leĝeran, brilan teksaĵon.
Chodes
Geografio
Chodes estas municipa teritorio en la okcidento de la komarko Valdejalón, kie ĝi estas okcidente de Ricla kaj norde de Morata de Jalón. Ĝi estas sur la valo de la rivero Jalón, kaj tra la teritorio fluas krom la rivero Jalón ankaŭ la rivero Isuela kaj la teritorio mem limas kun tiuj de Morata de Jalón, El Frasno, Sabiñán, Morés, Arándiga, Ricla kaj La Almunia de Doña Godina.
Habutajo
Priskribo
La denso de habutajo estas inter 20 kaj 70 gramoj en kvadrata metro, kiu estas pli malpeza ol ordinara krepo.
Chodes
Geografio
La loĝloko Chodes mem estas je 65 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 412 msm en la Iberia Sistemo. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-2302 el apuda Morata de Jalón sude kaj el Arándiga nordokcidente.
Habutajo
Priskribo
La habutajo estas tradicie uzata por silkaj kimonoj, sed nun estas uzata por aliaj vestaĵoj — T-ĉemizoj, ekscitvestoj — kaj eĉ lampŝirmiloj. Habutajo estas facile tinkturebla.
Historio kaj etimologio
La nomo “habutajo” devenas de la morfemoj ha  “plumo”, futa  “du”, kaj e  “fojo”. La “plumo” priskribas la brilon kaj malpezecon, kaj la “du fojoj” priskribas la strukturon de la veftoj.
Chodes
Historio
La loĝantaro estis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Krome estis ankaŭ juda komunumo. Dekomence la setlejo estis sur la monteto kie nun estas ermitejo. Tiam estis ankaŭ fortikaĵo, el kiu restas restaĵoj de la iama konstruaĵo. En 1676 Chodes estis sur la rokejo Peña de Iodos (aktuale nomita Peña del Castillo, Roko de la Kastelo), kie nun estas la restaĵoj de la kastelo; ĝi estis malproksima de la fruktoĝardenoj kaj la domoj estis tre ruinaj; tial Francisco Sanz de Cortés, Markizo de Villaverde kaj Grafo de Morata konstruigis la placon kun 24 domoj, tri portikoj kaj malplenejo kie poste oni konstruis la preĝejon.
Habutajo
Historio kaj etimologio
Habutajo originis en la malfrua 19-a jarcento en Japanio, origine el Kioto kaj Kirju, kaj poste en aliaj partoj de Japanio; multo da habutajo estis eksportita al Eŭropo. Post la Dua Mondmilito, nuntempe la plejparto de habutajo estas produktata en Ĉinio.
Chodes
Historio
En 1845 al la municipa teritorio de Chodes aliĝis la loko de Villanueva de Jalón kiu en la aktualo estas abandonita, fakte ekde 1850-aj jaroj. En 1985 oni filmis "Réquiem por un campesino español", kun Antonio Banderas, Antonio Ferrandis, Fernando Fernán Gómez, Terele Pávez kaj José Antonio Labordeta, inter aliaj.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ malgranda industrio, natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas la turo de la mudeĥara preĝejo de Sankta Maria de la Huerta (Villanueva de Jalón), la loka placo Plaza de España, la kastelo de Chodes El Viejo, la kastelo de Villanueva de Jalón, la ponto de Capurnos super la rivero Jalón kunhavata kun la municipo Morata de Jalón. En la preĝejo de Sankta Mikaelo Ĉefanĝelo estas ĉefretablo pri Sankta Mikaelo Ĉefanĝelo; en la preĝejo de Sankta María de la Huerta en Villanueva de Jalón estas eksterordinara mudeĥara kasonaro. Estas du arkeologiaj kuŝejoj El Estrecho kaj Cabezo Baldío, naturaj lokoj ĉefe ĉe la riveroj, urbaj parkoj, geologiaj ravinoj, mino de barito, fervojoj, industria arkeologio ktp.
Édouard Théodore-Aubanel
Joseph Gabriel Édouard THÉODORE-AUBANEL (naskiĝinta la en Avinjono, mortinta samloke la ) estis eldonisto laborante en Avinjono meze de la 20-a jarcento. Lia avo estis la fama felibriĝa poeto Théodore Aubanel.
Vivo
Li eklaboris en la familia presejo ekde 1926 kaj pli malfrue (1956/57) li fondis la latinlingvan respektive romi-kulturreklamantan periodaĵon Vita Latina post kiam okazis en Avinjono granda kongreso de latinistoj. . Lia humanisma kaj bibliofila karaktero tre senteblis en la orientiĝo oferta.
Preseja historio kaj muzeo
Komenco de la aubanel-a presadentrepreno estis en 1744 fare de Antoine Aubanel (1724-1804) kies tradicio restis tra ses generacioj, pli ol du jarcentoj. Jen la aliaj estroj:
Hind bint Hamad bin Ĥalifa Al Thani
Hind bint Hamad Al Thani (naskiĝis ), estas la filino de ŝejko Hamad bin Ĥalifa Al Thani (emiro de Kataro de 1995 ĝis 2013) kaj de lia dua edzino Moza bint Nasser al-Missned, kun kiu li havis kvin filojn kaj du filinojn.
Biografio
Hind bint Hamad Al Thani ankaŭ estas la fratino de la nuna Emiro de Kataro, Ŝejko Tamim bin Hamad Al Thani.
Ŝi havas magistran diplomon pri Homaj Rajtoj de Universitato-Kolegio de Londono.
Dongjak-gu
Tonĝak aŭ Dongjak estas unu el la sume 25 urbodistriktoj, koree nomataj -gu (en koreaj karaktroj 구, per ĉina skribo 區) de Seulo, la ĉefurbo de Sud-Koreio. Per koreaj karaktroj la distrikto skribiĝas 동작구 kaj per ĉina skribo 銅雀區. Laŭ la censo de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La areo situas ĉe la suda bordo de la rivero Han, vidalvide de la urbodistrikto Yongsan-gu norde de la rivero, en la suda duono de la urbego.
Miklós Tóth-Máthé
Miklós Tóth-Máthé [miklOŝ tOt-mAtE], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth-Máthé Miklós estis hungara aktoro, verkisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Tóth Miklós Gyula. Miklós Gyula Tóth naskiĝis la  en Tiszalúc, li mortis la  en Debrecen.
Eunpyeong-gu
Unphjon, Unpjon aŭ Eunpyeong estas unu el la sume 25 urbodistriktoj, koree nomataj -gu (en koreaj karaktroj 은평구, per ĉina skribo 恩平區) de Seulo, la ĉefurbo de Sud-Koreio. Per koreaj karaktroj la distrikto skribiĝas 구 kaj per ĉina skribo 區. Laŭ la censo de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La areo situas en monta areo ĉe la norda rando de la urbego. De la plej suda parto de ĝi al la rivero Han, kiu dividas la urbon al norda kaj suda duonoj, estas nur 2 kilometroj.
Hans Wacker
Hans WACKER, aŭ Hans Wacker-Elsen (21a de decembro 1868 kiel Johann Heinrich Wacker en Düsseldorf; 26a de marto 1958 en Ferch ĉe Schwielowsee), estis germana pentristo.
Li havis ankaŭ du filojn en la mondo de arto nome Otto Wacker kaj la same pentristo Leonhard Wacker. En 1928 la Wacker-skandalo skuis la artomondon. La erotik-dancisto Otto Wacker, filo de Hans, ofertis en Berlino aron de pentraĵoj de Vincent van Gogh, kiujn pentris verŝajne lia patro Hans Wacker aŭ lia frato Leonhard Wacker. Skandalo estiĝis, ĉar la aŭtenteco de tiuj bildoj estis unue atestita de fakuloj. La en 1928 publikigita Van-Gogh-verkaro de Jacob Baart de la Faille entenis 33 Wacker-falsaĵojn, kies aŭtenteco estis poste revokita. La lasta eldono de la verkaro de la Faille publikiĝis en 1970 kaj estas ĝis nun referenca verko. Ĝi entenas 913 olebildojn, kiuj tamen ŝajne ne ĉiuj rezistas al kritika kontrolo.
Trespaderne
Trespaderne [trespaDERne] estas municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades en ties suda parto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 36,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 757 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 600 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. Ĝi distas 80 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj ankaŭ 80 km el Bilbao.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Estas restaĵoj de prahistoria loĝado (Meza Paleolitiko) en la zono. Sur rokejo proksima al la loĝloko la romianoj konstruis kastelon, plej verŝajne por helpi al la konkero de Kantabrio. Tiu romia kastelo estis rekonstruita en la frua Mezepoko, kun la nomo de Tedeja, eble la unua kastelo de Kastilio. La proksima urbo Oña estis en la Mezepoko bazo de Sanĉo la 3-a de Navaro, pro kio venis tien navaraj reloĝantoj, kio helpis la disvolvigon de la zono. Trespaderne apartenis al la komunumaro Merindad de Cuesta-Urria en la Partido de Castilla la Vieja en Laredo,​ kun duobla jurisdikcio, kaj reĝa en la merindad kaj senjora de abatlando plenumita de la Monaĥejo de San Salvador kies abato estis la urbestro.
Trespaderne havis fervojan stacion de la linio Santander-Mediteraneo, kiu funkciis el 1930 ĝis 1985. En la aktualo la iama fervojo estis konvertita en verda vojo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun natura, kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la romanika ponto de Trespaderne super la rivero Nela ĉe la kunfluejo kun la rivero Ebro (fino de la 12-a jarcento), la iama fervoja stacio, la iama lavejo, la preĝejo, la ermitejo de Encinillas ktp.
Gangbuk-gu
Kanbuk aŭ Gangbuk, en Esperanto distrikto Nordo de Rivero, estas unu el la sume 25 urbodistriktoj, koree nomataj -gu (en koreaj karaktroj 강북구, per ĉina skribo 江北區) de Seulo, la ĉefurbo de Sud-Koreio. Per koreaj karaktroj la distrikto skribiĝas 구 kaj per ĉina skribo 區. Laŭ la censo de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Reuchenette-Péry (stacidomo)
Reuchenette-Péry estas fervoja stacidomo en Péry, Svislando.
Preĝejo Koro de Jesuo (Békéscsaba)
La paroĥa preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Békéscsaba, en ties urboparto Jamina aŭ Erzsébethely.
Historio
En la menciita urboparto nova paroĥo estis establita kaj nova kirko estis konstruita en 1938. Interne la kapucenoj faris la servojn. Bombo trafis la kirkon en 1944, tial poste en aparta ĉambro okazis la mesoj. En 1966 oni konstruis novan paroĥon, en 1977 la domo (kie okazis la mesoj) ekstere renoviĝis. Pli nova preĝejo estis konstruita en la jaroj 1992 kaj 1993.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en parko. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo parte reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La turo ĉe la sonorilo ne havas muron, nur la necesajn kolonojn. La turopinto estas piramida. En loko de la absido - ŝajnas - estas la plurlatera sakristio (malpli larĝa kaj alta, ol la navo) kun enirejo. Interne estas videbla sekpentraĵo sur 500 m2 fare de László Patay, kie estas videblaj pli ol 500 figuroj.
Kermeso okazas en tago de Koro de Jesuo.
Jacob Baart de la Faille
Jacob Baart de la Faille (a de junio 1886, Leeuwarden – 7a de aŭgusto 1959, Heemstede) estis nederlanda artkritikisto kiu kompilis la unuan kompletan katalogon de la verkaro de Vincent van Gogh, publikigita en 1928. La katalogo estis reviziita kaj republikigita de redakta kommitato en 1970, kaj tiu versio estas konsiderata la definitiva katalogo de la verkaro de van Gogh. Lia katalogciferoj estas antaŭataj de litero 'F': tiel F612 referencas al Stela nokto.
Tuj post la publikigo de la origina katalogo, de la Faille estis enkotigita en grava fraŭdafero el la berlina artokomercisto Otto Wacker. De la Faille estis atestinta la aŭtentecon de 30 pentraĵoj kiuj estis poste determinitaj kiel falsaĵoj. La patro, nome la pentristo Hans Wacker, havis du filojn en la mondo de arto nome tiu Otto Wacker kaj la same pentristo Leonhard Wacker. En 1928 la Wacker-skandalo skuis la artomondon. La tiam erotik-dancisto Otto Wacker ofertis en Berlino aron de pentraĵoj de Vincent van Gogh, kiujn pentris verŝajne lia patro Hans Wacker aŭ lia frato Leonhard Wacker. Skandalo estiĝis, ĉar la aŭtenteco de tiuj bildoj estis unue atestita de fakuloj. La en 1928 publikigita Van-Gogh-verkaro de la prestiĝa Jacob Baart de la Faille entenis 33 Wacker-falsaĵojn, kies aŭtenteco estis poste revokita. La lasta eldono de la verkaro de la Faille publikiĝis en 1970 kaj estas ĝis nun referenca verko. Ĝi entenas 913 olebildojn, kiuj tamen ŝajne ne ĉiuj rezistas al kritika kontrolo.
Krajková
Krajková (Gossengrün) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov, proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de Sokolov. Vivas ĉi tie.
Jacob Baart de la Faille
Li studis juron, ne arton.
Krajková
Naturrilatoj
Krajková etendiĝas sur deklivoj de cismontaro de Ercmontaro sinkantaj direkte al Sokolova baseno. Komune kun ĉirkaŭaj domaroj ĝi situas sur mikaj ardezoj de ercmontara fundamento. Tra la municipo trafluas rojo Dolinský potok, en la katastro de municipo troviĝas akva rezervujo Horka.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1350.
Krajková estis konata en la 19-a jarcento kaj komence de la 20-a jarcento precipe pro sia punta produktado, en kiu ĝi havis riĉan tradicion.
La 15-an de septembro 1938 estis en la municipo en la tagoj de henleinana puĉo pafmortigita fare de soldato de la germana nacieco kvin ĉeĥooslovakaj soldatoj kaj unu ĝendarmo. Rememoro de tiu ĉi evento estas memortabulo sur konstruaĵo de municipa ofico en Krajková. Estas ĉi tie indikitaj la nomoj de la falintaj soldatoj.
95593 Azusienis
95593 Azusienis estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la litovaj astronomoj Kazimieras Černis kaj Justas Zdanavičius elde la Observatorio de Molėtai (Molėtai, Litovio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la litova astrofizikisto Algimantas Ažusienis, instruisto dum 50 jaroj ĉe la Pedagogia Universitato Vilno, kiu studis la kaj la fotometriajn sistemojn. Kun Vytautas Straižys, li plibonigis la determinon de la responda kurbo kaj parametroj de la fotometria sistemo UBV.
Valle de Losa
Valle de Losa [Balje deLOsa] estas municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades. La loknomo Valle de Losa povas esti komprenebla etimologie kiel Valo de Losa.
Geografio
Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas du loĝlokojn nome Berberana kaj Valpuesta, okupas totalan areon de 227,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 488 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis ĉirkaŭ 250 loĝantojn el la jaro 1991. Ĝi distas 120 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
La municipo Valle de Losa limas norde kun Mena kaj la Provinco Alavo; sude ankaŭ kun Alavo kaj Tobalina; oriente kun Junta de Villalba de Losa; kaj okcidente kun Junta de Traslaloma kaj Medina de Pomar.
Ene de la teritorio de la municipo estas enklavo de alia regiono: temas pri La Cerca de Villaño, kiu historie estis teritorio de la urbo Orduña (Provinco Biskajo), de la Senjorlando Biskajo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, terpomoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj kaj alveno de eŭskoj ĉu por dua loĝejo ĉu por unua.
Inter vidindaĵoj menciindas la turoj de Lastras de la Torre, de Río de Losa kaj de San Llorente; en San Martín de Losa estas la Romia Vilao "Los Casarejos", arkeologia kuŝejo; kaj la Ermitejo de San Pantaleón de Losa.
Jim Hines
James Ray "Jim" Hines (la 10a‏ de septembro 1946 - la 3a de junio 2023) estis usona atleto, olimpika ĉampiono (Meksikurbo 1968) kaj mondrekordulo.
Li estis la unua, kiu kuris sub la tempolimo de 10-sekundoj (en mana mezurado kun rezulto de 9.9 sekundoj kaj en elektronika mezurado kun rezulto de 9.95 sekundoj) la 14-an de oktobro 1968 kiam li gajnis la 100-metran kuron ĉe la olimpikaj ludoj de 1968 kaj tiel starigis novan mondorekordon.
Gangnam-gu
Kannam aŭ Gangnam estas unu el la sume 25 urbodistriktoj, koree nomataj -gu (en koreaj karaktroj 강남구, per ĉina skribo 江南區) de Seulo, la ĉefurbo de Sud-Koreio. Per koreaj karaktroj la distrikto skribiĝas 구 kaj per ĉina skribo 區. Laŭ la censo de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Antal Bolvári
Antal Bolvári, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bolvári Antal estis hungara akvopilkisto, naĝisto, dufoja olimpiano, olimpika ĉampiono kaj posta trejnisto.
Gangnam-gu
Trivialaĵo
La internacia konateco de la urbodistrikto aparte kreskis, kiam en julio 2012 eldoniĝis popmuzika kanto "stilo Gangnam", Hangul: 강남 스타일; : Gangnam Style, de la sudkorea kantisto PSY. La kanto kaj ties specifaj dancmovoj, vidataj en la filmaj prezentoj interalie en la kanalo Jutubo, iĝis tre ŝatataj internacie, aparte inter infanoj en Azio, okcidenta Eŭropo kaj Nordameriko, kiuj entuziasmas kopii novajn modojn. La muzika stilo, esence repo, konsideratas esti parto de la ĝenro K-popo, mallonge por «korea popmuziko».
Antal Bolvári
Antal Bolvári naskiĝis la en Kaposvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Levente Törköly
Levente Törköly [torkoj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Törköly Levente estas jugoslavia hungara aktoro, voĉoaktoro.
Levente Törköly naskiĝis la  en Senta (Jugoslavio, Vojvodino).
Biografio
Levente Törköly apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li akiris aktoran diplomon en Arta Akademio de Novi Sad en 1986. Li komencis sian aktoran karieron en hungarlingva teatro en Subotica, kie li restis 4 jarojn. Baldaŭ li ludis en teatro de Novi Sad, Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), Teatro Csokonai (Debrecen) kaj en Budapeŝto en la jam ne ekzistanta teartro. Li havis ankaŭ filmajn rolojn ekde 1993.
Gangdong-gu
Kandon aŭ Gangdong, en Esperanto distrikto Oriento de Rivero, estas unu el la sume 25 urbodistriktoj, koree nomataj -gu (en koreaj karaktroj 구, per ĉina skribo 江北區) de Seulo, la ĉefurbo de Sud-Koreio. Per koreaj karaktroj la distrikto skribiĝas 강동구 kaj per ĉina skribo 江東區. Laŭ la censo de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Géza Requinyi
[rekvinji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Requinyi Géza estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis Requini.
Biografio
maturiĝis en Pécs, poste li akiris kemian diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1903. Post la diplomo li eklaboris en vinkultura instituto, kie li esploris kemiajn cirkonstancojn de mosto kaj ties viniĝon. Dum jardekoj li kolektis ĉiuspecajn gistojn pri vinoj. Inter 1943-1952 li instruis en agrikultura altlernejo, poste li instruis plu en instituto. Li kandidatiĝis en 1952.
Surtegmenta kofrujo
Surtegmenta kofrujo estas kofrujo por stoki aĵojn, kutime metita sur la tegmenton de kvarrada motorveturilo, per tegmentorako. Ĉi tio estas sekundara stoksekcio, kiu ne estas taŭga por ĉiuj veturiloj.
Kvankam ĝia formo estas aerodinamika por limigi la efikon al la fuelkonsumo de la veturilo, ĉi tio povas pliiĝi je 15 ĝis 40% pro tio.
Ĝi ofte estas uzata por kunporti skiojn al la vintrosportejo.
Mirkovice
Mirkovice (Mirkowitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.
Valle de Manzanedo
Valle de Manzanedo [BAlje demanzaNEdo] estas municipo en la nordo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades. La loknomo Valle de Manzanedo povas esti komprenebla etimologie kiel Valo de Pomarbaro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 70,44 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 132 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 250 loĝantojn el la 1940-aj jaroj. En la la 1940-aj jaroj oni atingis pinton de 1 388 loĝantoj.
Ĝi distas 77 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
La municipo enhavas 15 loĝlokojn el kiuj tri (ELM, entidades locales menores) estas submunicipoj. La loĝlokoj estas jenaj: Argés,   Arreba (ELM), Cidad de Ebro, Consortes, Crespos, Cueva de Manzanedo, Manzanedillo, Manzanedo (ELM), Peñalba de Manzanedo, Población de Arreba (ELM), Rioseco, San Martín del Rojo, San Miguel de Cornezuelo, Vallejo de Manzanedo kaj Villasopliz. La tri submunicipoj estas jenaj: Arreba, Manzanedo kaj Población de Arreba.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ludis gravan historian rolon la nun abandonita Monaĥejo de Santa María de Rioseco kiel centra akso en la disvolvigo de granda parto de Valle de Manzanedo. Tiu cistera monaĥejo dominis grandparte la nordon de Burgoso. La Monaĥejo estis tre prospera, sed estis vendita per la desamortización de Mendizábal, kaj ekde tiam ties influo ekdekadencis. La tuta komplekso de la monaĥejo estis abandonita en la 1960-aj jaroj, kio rezultis en la nuntempa ruino. Ĉiuokaze antaŭ la establado de la monaĥejo, la pra-ermitoj jam loĝis en la Valo, kiel atestas ekzemple la pra-ermitejo de Argés.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la diversaj preĝejoj kaj ermitejoj.
Estas 23 ventogeneratoroj de la entrepreno CESA.
Princo Marko
Marko Mrnjavčević (serbe cirile: Марко Мрнявчевић, prononcita laŭ IFA [] ; naskiĝis ĉ. 1335 kaj mortis la 17-an de majo 1395 - estis la laŭjure serba reĝo de 1371 ĝis 1395, dum li estis la fakta reganto de multe pli malgranda teritorio en okcidenta Makedonio centrita je la urbo Prilep. Li estas konata kiel princo Marko (makedone: Крале Марко; serbe cirile: Kraljeviћ Marko, Kraljević Marko, prononco laŭ IFA [krǎːʎeʋit͡ɕ mâːrko]) kaj kiel legenda "reĝo Marko" (Kрaле Марко; serbe cirile Краљ Марко; Крали Марко) en la parola tradicio de la sudslava lingvaro, en kiu li fariĝis grava karaktero dum la periodo de la regado de la otomana imperio super la Balkana duoninsulo. La patro de Marko, reĝo Vukašin, estis kunreganto kun serba caro Stefan Uroš ka 5-a, kies regado estis karakterizita per malfortigado de centra aŭtoritato kaj la laŭpaŝa disrompiĝo de la serba imperio. La posedaĵoj de Vukašin inkludis terojn en nordokcidenta Makedonio kaj Kosovo. En 1370 aŭ 1371, li kronis Marko'n "juna reĝo"; tiu titolo inkludis la eblecon ke Marko sukcedus la seninfanan Uroš sur la serba trono.
La 26-an de septembro 1371, Vukašin estis mortigita kaj liaj soldatoj venkitaj en la "batalo de Maritsa". Proksimume du monatojn poste, la serba reĝo Uroš mortis. Tio formale igis Markon la reĝo de la serba lando; tamen, serbaj nobeloj, kiuj fariĝis efike sendependaj de la centra aŭtoritato, eĉ ne pripensis rekoni lin kiel ilia supera reganto. Antaŭ 1376, signifaj partoj de la teritorio kiun li heredis de Vukašin estis konfiskitaj fare de aliaj nobeloj; iam post 1976 li iĝis otomana vasalo. Marko, fakte, estis regiona sinjoro kiu regis pri relative malgranda teritorio en okcidenta Makedonio. Li financis la konstruadon de la Monaĥejo de Sankta Demetrio proksime de Skopjo (pli konata kiel la Monaĥejo de Marko), kiu estis kompletigita en 1376. Du jardekojn poste Marko kiel otomana vasalo mortis la 17-an de majo 1395, batalante kontraŭ la valaĥoj en batalo nomata "batalo de Rovine", en ne ekzakte konata loko ie en la regiono de la rivero Argeș.
Kvankam reganto de modesta historia signifo, Marko iĝis grava karaktero en sudslava buŝa tradicio. Li estas honorita kiel nacia heroo fare de la serboj, makedonoj kaj bulgaroj, kaj memoriĝas en balkana folkloro kiel sen-tima kaj potenca protektanto de la malfortuloj, kiu batalis kontraŭ maljusto kaj alfrontis la turkojn dum la otomana okupo.
András Bodnár (akvopilkisto)
András Bodnár [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bodnár András estas hungara akvopilkisto, naĝisto, kvarfoja olimpiano, olimpika ĉampiono, mondĉampiono, kuracisto (kirurgo).
András Bodnár naskiĝis la en Ungvár (Hungara reĝlando, nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio).
Biografio
András Bodnár maturiĝis en gimnazio en Eger, post jaroj li akiris medicinan diplomon en Universitato Semmelweis en 1968. Post la diplomo li laboris en pluraj kuracejoj, hospitaloj, baldaŭ kiel ĉefkuracisto. Li pensiuliĝis en 2006. Li havis postenojn en la hungara sporta vivo. Li edziĝis en 1966. Li ricevis premiojn inter 1960-2018.
Sporta kariero
Ekde 1952 li naĝis kaj akvopilkadis en Eger, inter 1962–1979 en Budapeŝto. Li estis membro de la nacia teamo inter 1960–1976 kaj li estis hungara ĉampiono sepfoje (1969-1978). En universiado lia teamo estis la unua en 1965. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1960, Somera Olimpiko 1964, Somera Olimpiko 1968 kaj Somera Olimpiko 1972 kun po ora, arĝenta kaj 2 bronzaj medaloj, krome en mondĉampionumo en 1973 li estis la unua.
Dutiopirofosfata acido
Dutiopirofosfata acido aŭ dutiopirofosfato de hidroogeno estas organika kombinaĵo rezultanta el hidrolizo de la natria dutiopirofosfato. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo. Dutiopirofosfata acido posedas 4 hidrogenatomojn, 5 oksigenatomojn, 2 sulfuratomojn, kaj 2 fosforatomojn. Dutiopirofosfata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj pesticidoj.
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Sásd)
La preĝejo Naskiĝo de Maria estas monumento historia en urbo Sásd (Hungario).
Historio
La unua mencio pri paroĥa kirko de Sásd okazis en 1332. Dum dominado de turkoj la iama vilaĝo senhomiĝis, la kirko neniiĝis. Poste la alvenintoj eklezie apartenis al Vásárosdombó, pli poste al Vázsnok. En Sásd la katolika grupo formiĝis en 1750, ekde tiam ekzistas la matrikulaj datenoj. La preĝejo mem estis konstruita en 1796. La orgeno estis kreita en 1929, trakonstruita en 1986. La tri sonoriloj estis faritaj en 1926.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, sed en la korto statuo pri Johano Nepomuko estas videbla. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej supre la turo altiĝas. La absido estas malpli larĝa, ol la navo. Interne la predikejo, mebloj kaj altaroj estas barokaj instalaĵoj faritaj el la 18-a jarcento. La ĉefaltara bildo prezentas naskiĝon de Maria. István Dorfmeister pentris la bildon.
Kermeso okazas en la 8-an de septembro.
34559 Aldossary
34559 Aldossary estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 5:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 28-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Faisal Adel Aldossary, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Lernejo Dhahran Ahliyya de Dammam, Sauda Arabio.
Gábor Tüskés
naskiĝis la en Pécs.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1974, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1980. Inter 1980–1982 li faris etnografiajn esplorojn en akademia instituto, poste li havis plej ofte stipendiojn, ankaŭ eksterlande ĝis 2003. Intertempe en 1987 li kandidatiĝis (CSc), en 1997 li doktoriĝis (DSc) el etnografio antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 2004 li habilitiĝis kaj instruis en la menciita universitato, samtempe en Altlernejo Károly Eszterházy. Li ricevis premiojn inter 2004-2018.
Ricla
Ricla [RIkla] estas municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Valdejalón kies ĉefurbo estas La Almunia de Doña Godina, en la centro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Ricla estas municipa teritorio en la okcidento de la komarko Valdejalón, kie ĝi estas okcidente de Calatorao kaj de La Almunia de Doña Godina kaj sude de Épila. Ĝi estas sur la valo de la rivero Jalón.
La loĝloko Ricla mem estas je 56 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 364 msm en la Iberia Sistemo. Ĝi estas alirebla laŭ la aŭtoŝoseo A-2 el apuda La Almunia de Doña Godina sude; krome la ŝoseo A-121 norden kondukas al Navaro.