cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jürgen Habermas
Theorie des kommunikativen Handelns
Im Mittelpunkt steht eine gerichtete Logik gesellschaftlicher Entwicklung. Gesellschaftliche Entwicklung wird als Differenzierungsprozess beschrieben, in dessen Verlauf „System" und „Lebenswelt" sich zunehmend voneinander entkoppeln, bis ein Punkt erreicht wird, an dem das „System" die „Lebenswelt" „kolonialisiert" hat. Durch Ausbildung „generalisierter Steuerungsmedien" wird die materielle Reproduktion der Gesellschaft zunehmend unabhängig von ihrer kulturellen Reproduktion. Diese Entkopplung von „Basis" und „Überbau" ist für Habermas ein zentrales Merkmal moderner Gesellschaften. Um diesen Zusammenhang argumentativ einzuholen, beschreibt Habermas in der Theorie des kommunikativen Handelns gesellschaftliche Entwicklung als Differenzierungsprozess:
Habermas perpetuiert mit seiner „Theorie des kommunikativen Handelns" die kritische Haltung der Frankfurter Schule gegenüber dem Projekt Moderne. Darüber hinaus wirft seine „Theorie des kommunikativen Handelns" für die soziologische Handlungstheorie erhebliche Probleme auf, weil sie die Lösung des Utilitarismus-Problems durch das Konzept des normativen Handelns (und damit auch die Parsonsche Konvergenzthese) in Frage stellt.
Diskursethik
Bekannt ist Habermas aber vor allem für seine mit Karl-Otto Apel ausgearbeitete Diskursethik. Die an der idealen Sprechsituation angelehnte Form der Ethik bezieht sich auf die Regeln der Sprechakttheorie, um die Bedingungen für einen herrschaftsfreien Diskurs zu fundieren.
Auszeichnungen
1999 wurde ihm von der Theodor-Heuss-Stiftung der Theodor-Heuss-Preis, für sein lebenslanges, prägendes Engagement in der öffentlichen Diskussion um die Entwicklung von Demokratie und dem gesellschaftliche Bewusstsein, verliehen. 2001 wurde Habermas mit dem Friedenspreis des Deutschen Buchhandels ausgezeichnet, 2003 wurde ihm der Preis Prinz von Asturien verliehen, und 2004 erhielt er für sein Lebenswerk den mit 364.000 Euro dotierten Kyoto-Preis der Inamori-Stiftung des japanischen Kyocera-Konzerns, eine Ehrung für Kultur und Wissenschaft mit internationaler Bedeutung. Habermas ist ferner als zweiter Preisträger mit dem Holberg-Preis der norwegischen Holberg-Stiftung ausgezeichnet worden; die Verleihung fand am 30. November 2005 in Bergen (Norwegen) statt; die mit 570.000 Euro dotierte Auszeichnung wurde ihm für seine „grundlegenden Theorien über Diskurs und kommunikative Aktion", verliehen. Der Holberg-Gedenkpreis wird seit 2004 für herausragende Arbeiten im Bereich der Geistes-, Sozial- und Rechtswissenschaften vergeben. 2006 wurde ihm der Bruno-Kreisky-Preis für sein „literarisches und publizistisches Gesamtwerk" verliehen und im November des gleichen Jahres der Staatspreis des Landes Nordrhein-Westfalen.
Primärtexte
Jürgen Habermas, Die Erweiterung des Horizonts ("Kölner Stadtanzeiger", 8. November 2006 - Rede auf dem Petersberg bei Bonn) [http://www.nzz.ch/2007/02/10/li/articleEVB7X.print.html Jürgen Habermas, Ein Bewusstsein von dem, was fehlt. Über Glauben und Wissen und den Defaitismus der modernen Vernunft] (Neue Zürcher Zeitung, 10. Februar 2007 - auch eine Reaktion auf die Regensburger Rede Benedikt XVI.s)
Sekundärtexte
Artikel „Jürgen Habermas", aus: Julian Nida-Rümelin (Hg.): Philosophie der Gegenwart in Einzeldarstellungen, Stuttgart 1991, S. 210-217) Biografie beim LeMO Linksammlung mit englischen, teilweise aber auch deutschen Texten Habermas Forum
Finnøy
Finnøy estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis.
Tompa (urbo)
Tompa estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kiskunhalas. La loknomo signifas: malakuta, sed supozeble la loknomo devenis de konata kapitano.
Situo
Tompa situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Dunaföldvár-Subotica, (kie estas limpasejo), fervojo Budapeŝto-Beogrado preteriras. Kiskunhalas troviĝas 25, Mórahalom 37, Baja 56, Szeged 58, Kiskunfélegyháza 71, Kecskemét 89, Budapeŝto 169 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1055. La tiam nomata Tompa-puszta estis urboparto de Szabadka ekde 1572. Traktato de Trianon distrancsis la ligon, en 1922 Tompa estis deklarita vilaĝo. La komunumo urbiĝis en 2004.
Noémi M. Lovász
M. LOVÁSZ Noémi (lova:s) estas hungara pentristino naskita en Aiud la 10-an de septembro 1979.
Kariero
M. Lovász Noémi studis inter 1997-2002 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo.
Koktelo
Koktelo ĝenerale estas iu miksaĵo de likvaĵoj. Tamen, pli ofte ĝi aludas al miksata trinkaĵo kiu enhavas variajn alkoholaĵojn, ofte kun nealkoholaj enhavaĵoj, kiel glacio, suko, laktokremo, saŭco aŭ spicoj. Forta alkoholaĵo kiel rumo, viskio aŭ vodko estas ofte uzata por la alkohola bazo.
Masafumi Yokoyama
Masafumi Yokoyama (japane 横山 正文, n. 10-an de aprilo 1956) estas japana futbalisto. Li de 1979 ĝis 1984 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Arona (Latvio)
Arona (latve formale Aronas pagasts) estas administra paroĥo en centra Latvio. La komunumo situas en la distrikto Madona restrukturita en 2021, kaj apartenas al la historia regiono Livonio. Laŭ stato de la jaro, en la urbo vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Centro de la paroĥo estas samnoma, pli eta loĝloko Arona.
Glomel
(jen france, bretone Groñvel) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Sasik
Sasik (Сасик, Сасик-Сиваш, Сасык, Сасык-Сиваш, Sasıq, Sasıq Sıvaş) estas salakva lago sur la duoninsulo Krimeo de Ukrainio. Ĝi situas en la Saka distrikto (Krimeo), apud la Nigra Maro, kaj estas dividita de la maro nur per mallarĝa terlango. La lago havas surfacon de 71 ĝis 75 km² kaj profundon ĝis 1,5 m.
La lago Sasik kuŝas 60 centimetrojn sub marnivelo de la Nigra Maro.
Bhisho
Bhisho (pli frue Bisho) estas la ĉefurbo de Orienta Kablando, en Sud-Afriko. Ĝia nomo signifas bubalo en la kosa. Tiu estas ankaŭ la nomo de la rivero kiu trairas la urbon.
Geografio
situas sur montetaro en la sudorienta parto de la lando. Orient-Londono troviĝas 49, Port Elizabeth 211, Bloemfontein 432, Durbano 478, Johanesburgo 744, Pretorio 800, Kaburbo 845 km.
Historio
pli frue estis ĉefurbo de bantustano Ciskejo, kiu estis truddeklarita sendependa ŝtato en 1981. Nur afrikanoj loĝis en la ŝtato, kiu neniam estis rekonitaj ekster Sudafriko. En 1992 proksimume 90 000 homoj marŝis protestanta kontraŭ malmuntado de Ciskei. la policanoj pafadis, mortis preskaŭ 30 homoj kaj vundiĝis multaj. En 1994 tiu pseŭdosendependeco ĉesis.
Trafiko
El kuras ĉefvojoj al Port Elizabeth kaj Orient-Londono, trajnoj kuras al Orient-Londono kaj Bloemfontein.
Klimato
havas subtropikan klimaton.
Flago de Sauda Arabio
La flago de Sauda Arabio (arabe: علم المملكة العربية السعودية) estas uzita de la registaro de Saud-Arabio ekde la 15-a de marto 1973. Ĝi estas verda flago havanta en blanka koloro araban surskribon kaj glavon. La skribo sur la flago estas en la Thuluth-kaligrafio. Ĝi estas la ŝahado aŭ islama deklaracio de kredo: "Ne ekzistas dio krom Alaho kaj Mohamedo estas la mesaĝisto de Alaho". La glavo simbolas justecon.
Oberbildein
Oberbildein, hungare Felsőbeled [felŝObeled] estas iama vilaĝo, nun parto de Bildein en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing. Ober kaj felső signifas: supra.
Situo
Oberbildein situas laŭ rojo, laŭ la hungara landlimo.
Karitato
Karitato (de latina caritas, altestimo, sindona amo), arĥaisme karito, estas la tria el la teologiaj virtoj, per kiu kristano amas Dion pli ol ĉion kaj la proksimulon kiel sin mem pro amo al Dio.
En pli vasta senco ĝi ankaŭ estas praktika agado pro amo al kaj altestimo de la proksimulo. Tipaj agokampoj estas precipe flegado de maljunuloj kaj malsanuloj, helpo por familioj en kazo de bezono, solidareco kun malliberuloj kaj elpelitoj.
Karitataj organizoj ofte estas ekleziaj help-fondaĵoj.
Lestre
Lestre estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lestrais.
Forsand
Forsand estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis.
Lena Herzog
Elena Herzog, naskiĝinta kiel Pisetsky (naskiĝis en 1970 en Sverdlovsk, nun Jekaterinburg) estas rusa-usona bildartistino kaj fotistino.
Biografio
Herzog translokiĝis al Leningrado en 1987 por ĉeesti la Filologian Fakultaton de la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato, kie ŝi studis lingvojn (angla kaj hispana) kaj literaturon.
En 1990, estante 20-jaraĝa, ŝi elmigris al Usono kaj diplomiĝis pri filozofio ĉe Mills College, specialiĝante pri historio kaj filozofio de scienco. Ŝi ankaŭ estis esplorkonsilistino en Universitato Stanford.
Lena Herzog komencis labori ĉefe en la kampo de foto-arto kaj presaĵkreado ekde 1997. Ŝi studis fotografajn presajn teknikojn ĉe la itala majstra presisto Ivan Dalla Tana en Milano kaj poste ĉe la franca majstra presisto Marc Valesella.
Verkaro
(2002) Pilgrims: Becoming the path itself
(2003) Flamenco Dance Class
(2009) Bad Lieutenant
(2010) Lost Souls
(2014) Strandbeest: the Dream Machines of Theo Jansen
(2022) Tauromaquia: The art of Bullfighting
Last Whispers
En 2016, premieris ŝian kompleksan instalaĵon Last Whispers: Oratorio for Vanishing Voices, Colapsing Universes and a Falling Tree. Last Whispers (Lastaj flustroj) estas filma kaj ĉirkaŭsona instalaĵo kun arkivitaj registradoj de endanĝerigataj lingvoj, kiu helpe de UNESKO komencis mondvojaĝon en 2019. Ĝia celo estas akrigi la konscion pri lingva formortado, kaŭzata pro la silentigo de malplimultaj lingvoj en la amaskomunikilaro kaj mensoj pere de amasaj komunikoj en superregaj lingvoj.
Persone
Lena Herzog estas usona civitano. Ekde 1995 ŝi loĝas en Kalifornio kun sia edzo, la germana reĝisoro Werner Herzog,
Citaĵo
"Lingvo estas la plej demokrata formo de arto" - Lena Herzog
Vidu ankaŭ
Nonny de la Peña
Virtuala realeco
Koncepta arto
Pohraniční
Tra la pereinta municipo kondukas arbara vojo kun limpasejo por piedirantoj. Sude de la vilaĝo kondukis nuligita deflankiĝejo de fervojlinio Chomutov–Vejprty el Křimov ĝis Reitzenhain kaj sur la norda rando komenciĝas natura rezervejo Fontejo de Chomutovka.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1401.
Evoluo de nombro de loĝantoj
Dum popolnombrado en la jaro 1921 ĉi tie vivis 199 loĝantoj (el tio 99 viroj), el kiuj estis kvar ĉeĥoslovakoj kaj 194 germanoj kaj unu fremdulo. Laŭ popolnombrado el la jaro 1930 la vilaĝo havis 223 loĝantojn: 16 ĉeĥoslovakojn, 199 germanojn kaj 8 fremdulojn.
Institute for Advanced Study
La Institute for Advanced Study estas privata instituto en usona ŝtato Nov-Ĵerzejo (New Jersey), en parto Princeton Township, proksime al la Universitato Princeton. La instituto estis fondita en 1930, kaj celas antaŭenigon de la teoriaj esploroj de sciencistoj. Ili povas libere labori sen devoj pri instruado kaj limdatoj de la sponsoroj. Ĝi estas konata pleje kiel scienca laborejo de Albert Einstein.
Membroj
Konataj membroj estis András Alföldi, Géza Alföldy, Glen Bowersock, Albert Einstein, Kurt Gödel, Tsung-Dao Lee, János Neumann, Chen Ning Yang, J. Robert Oppenheimer, Freeman J. Dyson, Franck Wilczek, Edward Witten, J. Robert Oppenheimer, Hermann Weil kaj André Weil.
Opatovec
Municipo Opatovec situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 7 km norde de urbo Svitavy. Pro malferma ventoriĉa situo oni iam la vilaĝon ŝerce alinomas "Malgranda Siberio". La vilaĝo troviĝas sur la ĉefa eŭropa dislimo. Vivas ĉi tie.
Partoj de la komunumo
Al la komunumo apartenas vilaĝoj:
Historio
Ekestis ankaŭ pluaj vilaĝoj, partoj de nuna komunumo:
Preĝejo
En Košíře troviĝas preĝejo de Naskiĝo de Sankta Maria, malfrubaroka el la jaro 1793. Ĝi estas ununava kun senŝtupa presbiterejo kaj sakristio sur la norda flanko. En la fronto estas voluta pinjono, la fenestroj estas duoncirklaj. Volboj estas plataĵaj, sakristio estas volbita barele kun segmentoj.
Gomené
(jen france, bretone Gouvene) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 730
NGC 730 estas stelo en konstelacio Fiŝoj.
Opatovec
Preĝejo
La ĉefaltaro estas kadra el la fino de 18-a jarcento kun bildo el la jaro 1881. Simila estas la flanka altaro, ornamita per statuo de Sankta Maria Lurda, la predikejo estas el la dua duono de 18-a jarcento kaj estas ornamita per belaj reliefoj de evangeliistoj.
NGC 730
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Opatovec
Preĝejo
La preĝejo estis rekonstruita en la jaro 1997.
Apud la preĝejo estas ŝtona kruco kun figuroj de Kristo kaj de sanktuloj el la jaro 1775.
Kapelo
En Opatovec sur vilaĝplaco situas kapelo de Sankta Venceslao, malfrubaroka el komenco de la 19-a jarcento. Ĝi estas ununava, oblonga kun duoncirkle fermita presbiterejo, oblonga sakristio en la akso kaj oblonga antaŭĉambro antaŭ la fronto. La ĉefaltaro estas kadra kun bildo de Sankta Venceslao el la unua duono de 19-a jarcento. Apud la triumfa arko troviĝas statuoj de Sankta Jozefo kaj de Sankta Maria el la unua duono de 19-a jarcento. La Kalvaria vojo estas el la dua duono de 19-a jarcento.
Monumento
Monumento al viktimoj de la Unua Mondmilito antaŭ la paroĥestrejo.
Tomboŝtono
Sabloŝtona tomba monumento apud la preĝeja muro kun riĉa reliefo je eklezia temo kaj germanaj surskriboj estas grave difektita.
Stacio Kaguyama
Stacio Kaguyama (japane: 香久山駅 [Kagujama-eki], angle: Kaguyama Station) estas fervoja stacio en Kaŝihara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sakurai.
Grafikilo
Grafikilo estas aparato, programo aŭ ajna alia ilo por perkomputile prezenti grafikon. Grafikilo povas prezenti bildojn uzante printilojn aŭ ekranojn. Lastokaze ofte estas uzata speciala flankaparato - vidkarto.
Jindřich Tomíšek
Jindřich TOMÍŠEK (naskiĝis en 1939) estas ĉeĥa esperantisto kaj aktivulo de fervojista sekcio de ĈEA, kiu ofte artikolas por Starto. Honora membro de ĈEA.
Membro de Esperanto-klubo de Přerov. Esperantisto ekde la jaro 1952, de la jaro 1969 membro de ĈEA kaj ties fervojista sekcio. De la jaro 1970 membro de IKUE kaj de la jaro 1982 komitatano de IFEF. Li ofte publicas en diversaj medioj Esperante kaj ankaŭ ĉeĥe. Li kunlaboras kun radio-redakcioj de Esperanto-elsendoj (Varsovio, Vatikano, Pekino). En la jaro 1980 li estis premiita de Fundacion Esperanto por origina eseo “Nia popolo kaj popola kanto” Li ricevis ankaŭ premion de la redakcio de Ĉina Radio Internacia. Li prelegas dum kongresoj de IFEF pri fakaj temoj kaj verkas por ties bulteno. Li multe vojaĝas eksterlanden, kaj pri siaj travivaĵoj kaj impresoj prelegas en la loka klubo. Estas interese mencii, ke li apartenas al sukcesaj pliaĝaj maratono-kurantoj.
Gjesdal
Gjesdal estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis.
Liesville-sur-Douve
Liesville-sur-Douve estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Platania
Platania estas komunumo de Italio.
Pinta krajono
Pinta Krajono estas poemaro de la verkisto Reto Rossetti, verkita originale en Esperanto kaj publikigita en 1959 en La Laguna, Kanarioj, Hispanio, fare de Juan Régulo Pérez en sia kolekto Stafeto. Tiu eldono de 130 paĝoj kaj 1000 ekzempleroj, ĝuas la ilustraciadon de kvar desegnoj de Paul Klee.
Ikuo Takahara
Ikuo Takahara (japane 高原 郁夫, n. 14-an de oktobro 1957) estas japana futbalisto. Li en 1980 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Rio Bananal
Rio Bananal estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 17.538 loĝantojn en 2010.
Emerito
Emerito estas eksa laboristo kiu retiriĝis pro maljuniĝo, grava malkapabliga malsano aŭ aliaj kialoj kaj nun ricevas pension. La pensio povas veni de la ŝtato aŭ de privata pensia fonduso, en kiu la emerito regule enmetis parton de sia salajro, ofte dum sia tuta labora vivo.
En multaj landoj la kreskanta vivdaŭro kreskigis la nombron de emeritoj. Tiel en kelkaj landoj emeritoj estas kaj kreskanta politika premgrupo kaj kreskanta ekonomia pezo por la ŝtato.
Haugesund
Haugesund estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis.
Pummerin
La Pummerin estas sonorilo, pendanta ekde 1957 en malgranda norda turo de la Stefana Katedralo en Vieno. Ĝi estis gisita en 1951 en Sankto Floriano ĉe Linz kaj pezas 20.130 kg (sen armaturoj) kaj havas diametron de 314 cm, tiel ĝi estas la plej granda sonorilo de Aŭstrio, la dua plej granda en okcidenta kaj Mez-Eŭropo kaj dismonde la tria plej granda libera svinganta uzebla sonorilo en preĝeja turo. Ĝi estas sonorigita tradicie ĉe jarŝanĝo, gravaj eventoj.
La antaŭulo de la sonorilo estis gisota el turkaj kanonoj de la dua viena turka sieĝo de 1783, pendis de 1711 ĝis 1945 en la granda suda turo (malnova Pummerin), pezinte ĉ. 22.512 kg, havinte diametron de 320 cm. Ĝi grundofalis kaj disiĝis la 12-an de aprilo de 1945 dum la dua mondmilito, pro forbrulo de la ligna sonoril-tenilo. Oni uzis ankaŭ la disigitajn pecojn de la malnova sonorilo (16.592 kg), partojn de aliaj sonoriloj de la Stefana katedralo (7.130 kg) kaj materialon de la sonorila pretigejo (1.400 kg, entute 25.122 kg) por gisado de la nova sonorilo.
La nova sonmorilo havas la entenon 80,6 procento da kupro, 18,4 da stano kaj 1 procento da aliaj metaloj.
Nzemaoj
La nzemaoj (aliaj nomoj: Apolo, Appolo, Ndenye, Nzema aŭ Nzima) estas etno en Ganao kaj Ebur-Bordo. Tiu etno vivas plejparte en la sudokcidento de Ganao kaj ĝis post la landlimo al Ebur-Bordo. Proksimume 273.000 nzemaoj, la plejparto de la etno, vivas en Ganao en la Okcidenta Regiono. En Ebur-Bordo vivas proksimume 88.000 nzemaoj en la proksimejo al la limo al Ganao.
La etno nzemaoj estas nomdonanto de la Nzema-Okcidenta-Regiono de Ganao.
Lieusaint (Manche)
Lieusaint estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Hastings Kamuzu Banda
Hastings Kamuzu BANDA (n. ĉ. 1902, Kasungu, nun Malavio – m. 25-an de novembro 1997, hospitalo de Johannesburg) estis la unua ŝtatprezidanto de Malavio kaj gvidanto de la malavia nacia movado.
Lieusaint (Manche)
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Lieusainais.
15132 Steigmeyer
15132 Steigmeyer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras August J. Steigmeyer, finaliston de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Li estis lernanto ĉe la Canterbury School de Fort Myers (Florido, Usono).
Hastings Kamuzu Banda
Banda lernis en misiista lernejo, studis en Usono, kie li doktoriĝis en 1927 pri medicino. Poste plu studis en Edinburgh kaj akiris novan doktoran gradon (1941). Li praktikis inter 1945–1953 en Londono.
Li komencis politikumi en 1949, kiam la blankulaj bienuloj de la regiono deziris federacion de Rodezio kaj Njasalando (posta Malavio). Banda kaj aliaj forte kontraŭis en Njasalando la disvastixgon de la blankula dominado, sed en 1953 la federacio realiĝis.
Banda praktikis en 1953–58 en Ganao, en 1958 iris al Njasalando, kie oni atendis lin kun ĝojo. Li rondiris la landon kaj parolis kontraŭ la federacio, kiel prezidanto de la Njasalanda Afrika Kongreso. La kolonia registaro lin kulpigis pro la akriĝantaj enlandaj cirkonstancoj.
La registaro deklaris en 1959 eksterordinaran staton kaj lin arestis la brita registaro. Banda liberiĝis en 1960 kaj li akceptis post kelkaj monatoj konstitucian planon de la brita registaro, kiu certigis plimulton por la njasalandanoj en la leĝfara konsilio. Li estis en 1962–63 ministro pri la naturaj resursoj kaj lokaj registaroj, ekde 1963 - post disiĝo de la federacio - ĉefministro.
La lando sendependiĝis en 1964 kiel Malavio kaj iĝis en 1966 Respubliko (ĝis tiam agadis eĉ arbitra guberniestro). La prezidento Banda elformis unuapartian, aŭtokratan sistemon, la malamikoj iris en prizonon aŭ estis murditaj. Oni elkriis lin en 1971 eterna prezidento.
Banda en 1994 permesis demokratiajn elektojn, kiujn li malvenkis al Bakili Muluzi.
Banda koncentris je evoluigo de la infrastrukturo, agrikulturo, havis amikajn rilatojn al la kapitalismaj landoj kaj havis eĉ diplomatiajn kontaktojn kun la apartisma reĝimo de Sud-Afriko.
Shinji Tanaka
Shinji Tanaka (japane 田中 真二, n. 25-an de septembro 1960) estas japana futbalisto. Li de 1980 ĝis 1985 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Hammer Museum
Hammer Museum (aŭ Muzeo Hammer) estas grava artmuzeo en Los Angeles (Kalifornio), funkciigita de UCLA. Ĝi enhavas impresionismajn kaj postimpresionismajn artaĵojn. La kernon de la kolektaĵo donacis fare de Armand Hammer, malfrua afergvidanto de Occidental Petroleum Corporation.
Ĝi gajnis internacian reputacion por reenkonduko de artistoj kaj movadoj kiuj estis preteratentitaj en la kanono de arthistorio.
Labradora Duoninsulo
La Labradora Duoninsulo estas granda duoninsulo en orienta Kanado. Ĝi limas kun la Hudsona Golfo okcidente, kun la Hudsona Markolo norde, la Labradora Maro oriente, kaj la Golfo de Sankta Laŭrenco sudoriente. La duoninsulo inkludas la regionon de Labradoro, kiu estas parto de la provinco Novlando kaj Labradoro, kaj la regionojn Saguenay–Lac-Saint-Jean, Côte-Nord, kaj Nord-du-Québec, kiu estas en la provinco Kebekio. Ĝi havas areon de 1,400,000 km².
Siegen (Alzaco)
Siegen (jen france, origine germane kaj alzace, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Purchena
Purchena [purĈEna] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almerio, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 56 km2 kie loĝas 1621 geloĝantoj, do loĝdenso estas 28.9 loĝ./km2. Purchena situas je 91 km de la provinca ĉefurbo Almería en la centro de la komarko Valo de Almanzora.
La rivero Almanzora estas la fizika akso de tiu zono kiu estas vertebro kaj figurigas de okcidento orienten la reliefon de tiuj teroj; pro tio oni parolas pri du subkomarkoj: nome la Supra kaj Malsupra Almanzora. Purchena, kun privilegia loko sur la dekstra bordo de la rivero, dista nur 28 km de la limo kun la provinco Granado, estis tradicie la geografia, historia, administracia kaj kultura centro de la subkomarko Supra Almanzora.
Ĝia ampleksa teritorio limas kun la plej granda parto de la vilaĝoj de la valo: Armuña, Bacares, Lúcar, Macael, Olula del Río, Oria, Somontín, Suflí, Tíjola kaj Urrácal. Pli ol la duono de tiu areo estas rearbarigita de pinoj kaj kverkoj sur bela pejzaĝoj el montoj de pli ol 1500 msm, en la zono de La Silveria, proksima al Calar Alto kie troviĝas la observatorio de Calar Alto kaj al la Tetica de Bacares, ĝis la ebenaj teroj de fruktoĝardenoj de la bordoj de la rivero dum ĝia paso tra la vilaĝo.
Toponimio
La termino Purchena devenas de la nomo donita de la araboj al la urbo, “Hisn Burŝana”, kiu aludas al la Torre del Agua (Akvoturo) de la araba alkazabo kiu staras je la vilaĝo kaj laŭvorte signifas "turo kun akvo ene".
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1621 geloĝantoj de la municipo Purchena estas 807 inoj kaj 814 viroj. En la 56-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 1509 geloĝantoj (el kiuj 1463 en la vilaĝo kaj 46 en El Campillo), kaj aliaj 112 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 13, 6 inoj kaj 7 viroj, kaj mortis 20, 11 inoj kaj 9 viroj. Tiel la natura kresko estis -7 (-0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 670 homoj (41.3%).
Historio
En la arkeologia kuŝejo de Llano de los Churuletes oni trovis restaĵojn apartenantaj al la etapo de la Ĥalkolitiko. En la epoko de Antikva Romio estis vilaoj, el kiuj restis en Onegas pecoj de kolonoj striaj de marmoro apartenantaj al templo.
En 1568 Purchena aliĝis al la ribelo de la moriskoj kaj en 1569 Aben Humeya, reĝo de la moriskoj, organizis en Purchena ludojn kaj festojn nomitajn Moriskaj Ludoj de Aben Humeya kiuj iel similis al la Olimpaj Ludoj kaj plifortigis la arab-islaman kulturon kiu estis malperonta. En 1570 la ribelo estis venkita kaj la moriskoj forpelitaj al Kastilio. Pune la blazono donita al la urbo montras aglon sen flugiloj (fortranĉitaj) malkutime en heraldiko.
Fine de la 19a jarcento la areo progresis pro la marmoro de Macael, la sapo de Somontín aŭ la fero de Las Menas de Serón. Ankaŭ en Purchena estis minoj de fero kaj de hidrargo, kaj la ĉefa ekonomia prospero okazis ekde 1890 kun la helpo fare de la konstruado de la fervojo.
10763 Hlawka
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra matematikisto Edmund Hlawka (1916–2009), elstara universitata profesoro en Vieno. Li kontribuis per gravaj teoremoj al la nombra geometrio, al la teorio de uniforma distribuo kaj por la cifereca integralo.
Ihringen
Ihringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi situas en pejzaĝo dominita de la vulkandevena montareto Kaiserstuhl, konata pro altnivela vinkultivado ĉe la montaj deklivoj.
Klin
Klin povas esti:
Frumoasa (Bacău)
Frumoasa (hungare: Frumósza) estas vilaĝo en Rumanio okcident-nordokcidente de Bacău. En 1992 ĝi havis 3550 loĝantojn (rumanoj, 53 % ĉangohungaroj). Ĝi apartenas al la komunumo Balcani.
Vidu ankaŭ
Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo
Soro
La soro estas areto de sporangioj (strukturoj produktantaj kaj enhavantaj sporojn) ĉe filikoj kaj fungoj. La nova-latina vorto sorus (pl. sori) originas de la antikva greka σωρός ([sōrós] amaso, stako). Ĉe fungoj kaj likenoj, la soro estas ĉirkaŭata de ekstera tavolo. En kelkaj ruĝaj algoj ĝi povas prezenti la formon de depresio en la talo.
Ĉe filikoj, la soroj konstituas flavecan aŭ brunecan mason sur la rando aŭ la malsupra flanko de fekunda frondo. En kelkaj specioj, ili estas protektataj dum la disvolviĝo per membrano aŭ histotavolo nomata la induzio (indusium), kiu formas ombrel-similan kovraĵon.
La soroj troviĝas sur la sporofita generacio, la sporangioj ene de ili produktas unuploidajn mejozajn sporojn. Kiam la sporangioj maturiĝas, la induzio ŝrumpas tiel ke sporeldono estas senbrida. La sporangio tiam eksplodas kaj liberigas la sporojn.
La formo, aranĝo, kaj loko de la soroj estas ofte valoraj indikaĵoj por la identigo de la filikotaksonoj. La soroj povas esti aranĝataj en vicoj, ĉu paralele ĉu oblikve je la akso, aŭ dissemite. Ilia loko povas esti marĝena aŭ for de la marĝeno sur la frondlameno. La ĉeesto aŭ malĉeesto de induzio ankaŭ estas uzata por identigi la filikotaksonojn.
Flago de Brunejo
La nacia flago de Brunejo estis adoptita la 29-an de septembro 1959 kiam la lando estis brita protektorato, kaj estis retenita kiam la lando akiris plenan sendependecon la 1-an de januaro 1984, kiel Brunei Darussalam (Ŝtato de Brunei, Loĝejo de Paco). La flago havas la blazonŝildon de Brunejo en la centro, sur flava kampo. La kampo estas transirita de nigraj kaj blankaj diagonalaj strioj, kvankam ili estas oficiale nomitaj paralelogramoj.
La ŝildo: duonluno (simbolante Islamon) interligita kun sunombrelo (simbolanta monarkion), kaj du gantoj sur ambaŭ flankoj. Sub la duonluno estas rubando. En la duonluno kaj rubando estas arablingvaj surskriboj tradukataj kiel "Ŝtato Brunejo, Loĝejo de paco" kaj la landa devizo, "Ĉiam en servo sub konsilado de Dio"
En Sudorienta Azio, flava estas tradicie la koloro de reĝeco, kaj la reĝaj normoj de Malajzio kaj Tajlando. Nigra kaj blankaj strioj reprezentas la ŝtatministrojn de Brunejo, kaj flava reprezentas la Sultanon. La nacia emblemo estis metita en la centro en 1959. Simila versio de tiu flago, sen la ŝildo, estis unue uzitaj en 1906.
Hjelmeland
Hjelmeland estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis.
Ibrány
Ibrány [ibrAnj] estas urbo en Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en distrikto Ibrány, kies centro estas.
Geografio
Ibrány situas sur ebenaĵo, proksime al Tiso, laŭ flankovojoj, laŭ etspura fervojo Dombrád-Nyíregyháza. Nagyhalász troviĝas 4, Nyíregyháza 26, Budapeŝto 249 km.
Historio
La komunumo okupiĝas pri kultivado de pomarboj kaj tabakplantoj. Tie funkcias ankaŭ la Taurus Gumigyár (Gumfabriko Taurus).
Emil Lahner
Emil Lahner, ekster Hungario Émile Lahner, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lahner Emil estis hungara-franca pentristo, grafikisto.
Emil Lahner  naskiĝis la  en Nagyberezna (Hungara reĝlando, nuntempa Velikij Bereznij en Ukrainio), li mortis la  en Parizo (Francio).
Biografio
Emil Lahner akiris maŝininĝenieran diplomon en Akademio de Selmec. Post la diplomo li laboris en fabriko en Diósgyőr. Tamen li havis emon al artoj, tial li studis en Reĝa Belarta Alternejo ekde 1920. Lia majstro estis János Vaszary (pentristo). Pro la postmilita malstabila politika kaj ekonomia situacioj li translokiĝis al Parizo en 1924, kie li lernis en privata lernejo, sed li havis ankaŭ artajn laborojn por filmistoj. Dum la 2-a mondmilito li rifuĝis al la neokupita franca landparto, sed post la liberiĝo li reiris al Parizo. En 1948 kaj kelkfoje poste li laboris en Alĝerio. En 1951 li vizitis Pablo Picasso, poste ili ekspoziciis kune. En 1957 li edziĝis.
Pompano Beach
estas grandurbo en subŝtato Florido, en Kantono Broward.
Historio
La unuaj loĝantoj alvenis en 1896 pro ekfunkcio de la fervojo. En 1907 la loko jam oficiale estis urbeto, post unu jaro municipo formiĝis. En la 1920-aj jaroj Pompano Beach kreskis rapide. En 1947 la urbo estis pligrandigita per najbaraj areoj kaj oni deklaris ĝin urbo. Tiutempe multe da homoj pasigis la vintrojn en la areo.
Klimato
havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 20-29 °C. La varmo kulminas inter julio-aŭgusto, la malvarmo kulminas en januaro (foje la temperaturo falas al 12 ° C). En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte en junio, plej malofte januare. Ĝenerale neniam neĝas.
Daruvar
Daruvar, germane Daruwar, hungare Daruvár estas urbo en Kroatio. La urbonomo devenas el la hungara signifanta: gruo-fortikaĵo. Ankoraŭ 8 komunumoj apartenas al la municipo.
Situo
La urbo situas ĉe renkontiĝo de ebenaĵo kaj montoj, laŭ ĉefvojo Virovitica-Pakrac. Zagrebo troviĝas 130, Osijek 140, Adriatiko 300 km-ojn.
Historio
La kuracakvo uziĝis de romianoj, kiuj havis tie feriejon Aqua Balissae. La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1334. Iam en la mezepoko ankaŭ abatejo fondiĝis. fortikaĵo. Post la mezepoko Daruvár apartenis al la Osmana Imperio. Post la turkoj la ĉirkaŭaĵo apartenis al grafoj Jankovics (jankoviĉ), kiuj konstruis banejon kaj kastelon. En 1910 loĝis en la urbo 2 644 da homoj, (990 kroatoj, 559 hungaroj, 406 germanoj, 188 serboj). Ĝis Traktato de Trianon Daruvar apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al departemento de Pozsega (reĝa departemento), al distrikto de Daruvár, kies distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. En 2001 vivis en Daruvar 58% kroatoj, 19% ĉeĥoj, 14% serboj kaj 1% hungaroj. Nuntempe Daruvar estas kulturcentro de ĉeĥa minoritato.
Karnavale
Karnavale (maskita rakonto) estas heterogena verko de la kataluna esperantisto Abel Montagut. La unua kaj pli etenda parto (48 paĝoj), kio kongruas kun la titolo konsistas el poemoj kaj unu proza dialogo pri la tradicia versio de Karnavalo en Katalunio. Dekomenca averto indikas, ke temas pri adaptoj de la verko Costumari català de Joan Amades. En la eldono de Internacia Esperanto-Muzeo de Vieno la poemoj estas akompanataj de belaj bildoj de tradicia kataluna stilo. Krom la ĝenerala temo karnavala, estas multaj aludoj al parolantoj de kataluna lingvo kaj trudo de la kastilia kiel lingvo de aŭtoritatoj. La dua parto de la verko, nome Don Kiĥoto eksterlande (11 paĝoj), konsistas el du tekstoj, nome "Don Kiĥoto en Adrajlo" kaj "Kaj li eliris el la presejo montrante ioman indignon", kiel ilia nomo sugestas, kiuj temas pri du falsaj ĉapitroj de Don Kiĥoto, kiuj ligiĝas al la karnavala parto pere de la atento al la lingva problemo; nome en la unua temas pri la malfaciloj kiujn suferas Don Kiĥoto kaj Sanĉo Panza enirinte en Katalunion, kie la lokanoj parolas katalune, do tute nekompreneble por la protagonistoj, el kiuj Kiĥoto atribuas la aferon al la agado de magiaj sorĉistoj; en la dua ĉapitro Kiĥoto komentas viziojn kiujn li havis en iu kaverno kaj en unu el tiuj li vidis tradukojn de la libro pri sia agado en tre diversaj lingvoj, inklude en unu "universala lingvo" kreita de "juda magiisto Semenufo".
Kojnotombo de Cloghnagalla
La kojnotombo de Cloghnagalla (ankaŭ nomata Cloghagalla aŭ kojnotombo de Boviel) situas en herbejo apud kavovojo en Boviel, oriente de Dungiven, en la graflando Londonderry en Nordirlando. Kojnotomboj estas senkoridoraj tomboj, plej ofte nedividitaj megalitaj konstruaĵoj de la malfrua Neolitiko kaj frua bronzepoko kaj apud kortotombo, portaltombo kaj pasaĝtombo, la tipaj megalitaj tombokonstruaĵoj en la okcidenta parto de Irlando.
La relative granda megalita tombo havas bone konservatan eksteran muron konsistanta el 26 randoŝtonoj kaj nekurba fasado. La kojnotombo longas 6,4 m kaj havas antaŭan larĝecon de 5,1 m kaj malantaŭan larĝecon de 2,5 m. La 6,4 m longa galerio estas dividita per du flankaj portantaj ŝtonoj kaj unu lintelo en antaŭa kaj ĉefa kamero. La antaŭa kamero estas 1,8 m longa kaj 1,65 m larĝa. La el 13 vertikale starantaj kaj tri falintaj portoŝtonoj konsistanta ĉefa kamero estas 4,6 m longa. Ĉe la dorsoflanko de la galerio kuŝas kovroŝtono sur la fina ŝtono.
(155725) 2000 RO8
(155725) 2000 RO8 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 1-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:5 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso proksime de sia malsuprenira nodo : ĝia marsa MOID estas 0,03541 astronomia unuo, tie estas 5,297 milionoj da km.
Emmanuel (sonorilo)
Emmanuel, ankaŭ le Bourdon Emmanuel estas la plej granda sonorilo de katedralo Notre-Dame de Parizo. Ĝi estas konata kiel plej belson(or)a sonorilo de Francio. Ĝin gisis Florentin le Guay en 1682, trijarojn poste (1685) ĝin regisis tri lotaringaj migraj gisistoj (Chapelle, Gillot kaj Moreau), sed la enskribaĵo pri la antaŭa gisisto Le Guay estis transprenita. La sonorilo pezas ĉ. 10.000 kg, tiel ĝi apartenas akl plej grandaj sonoriloj de Eŭropo. Oni sonorigas ĝin nur ĉe gravaj okazoj, festoj.
Občina Ravne na Koroškem
Občina Ravne na Koroškem estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Karintio. La municipo konsistas el 15 komunumoj kovrante areon de 63,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 11253 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Ravne na Koroškem.
Loko, priskribo
Ĉirkaŭ la mezo de la komunumo rivero fluas Meza. La rivervalo estas la alto 350-400 m. Sude de la rivero leviĝas sur la monton Plešivec ĝis preskaŭ 1700 m. Aliflanke - Norde estas la maksimuma alteco 1050 m.
Tra la valo de la rivero, ĝi pasas orienten al la ĉefa vojo ne.112. Paralele ankaŭ ekzistas fervoja linio.
Virgulino de la Rozario
Nia Damo de la Rozario aŭ Virgulino de la Rozario estas patroneco de Maria kultata de la Katolika Eklezio, kiu celebras ĝin la 7-an de oktobro.Sankta Domingo de Guzmán asertis ke la Virgulino Maria aperis al li en 1208 en kapelo de la monaĥejo de Prouilhe (Francio) kun rozario en la manoj, montris al li kiel preĝi per ĝi kaj ordonis ĝin disvastigi inter la homoj. Krome, ŝi ofertis diversajn rekompencojn por uzantoj de la rozario. La sanktulo instruis ĝin al la soldatoj gvidataj de lia amiko Simono la 4-a de Montfort antaŭ la batalo de Mureto, kies venko estis atribuita al la Virgulino Maria. Tial, de Monfort starigis la unuan kapelon al tiu ĉi patroneco.
Občina Ravne na Koroškem
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: Občina Dravograd en la nordoriento kaj oriento, Urba Municipo Slovenj Gradec en la sudoriento, Občina Ĉrna na Koroškem en la sudokcidento, Občina Prevalje okcidento. En la nordo, ĝi limas la vilaĝon Neuhaus en Aŭstrio.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 15 vilaĝoj: Brdinje, Dobrije, Koroški Selovec, Kotlje, Navrški Vrh, Podgora, Podkraj, Preški Vrh, Ravne na Koroškem, Sele, Stražišče, Strojna, Tolsti Vrh, Uršlja Gora, Zelen Breg
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-koroska.php
Geografia loko:http://www.geopedia.si/#T1257_F408:103_x502629_y153963_s12_b4
Virgulino de la Rozario
La Virgulino de la Rozario estas patronino de la bataloj, samkiel de urboj kaj loĝlokoj disaj tra la mondo.
Festo
La festo de Dipatrino de Rozario estas celebrata la 7-an de oktobro. La tago estas datreveno de la batalo de Lepanto (1571), en kiu ŝtatoj de Sankta Ligo, kolektitaj ĉirkaŭ la Papa Ŝtato, venkis ŝiparon de Otomana Imperio. Papo Pio la 5-a proklamis en 1572 la tagon festo al Dipatrino de Venko. Jaron poste, laŭ decido de papo Gregorio la 13-a oni ŝanĝis la nomon al Festo de Rozario. Papo Klemento la 12-a en 1716 ordonis solenadon de la tago al la Eklezio en la tuta mondo, samtempe transmetis solenaĵojn de tiu ĉi tago al la unua dimanĉo de oktobro. En 1913 Pio la 10-a revenigis la feston al la 7-a de oktobro. De 1969, laŭ decido de Paŭlo la 6-a, la 7-an de oktobro estas festata kiel festo al Dipatrino de Rozario.
Apartaj lokoj de la kulto
En la mondo troviĝas pluraj lokoj nomataj sanktejoj al Dipatrino de Rozario. Grandparte ili estas centroj ligitaj al dominikanoj, ĉe kiuj la preĝo per rozario havas apartan signifon kaj laŭ legendo fondinto de la ordeno – Domingo de Guzmán – estis ricevinta la rozarion de Dipatrino en revelacio, kian spertis. Nuntempe la kulto de rozaria preĝo estas ligita kun kulto kaj revelacioj de Plejsankta Virgulino el Lourdes kaj Dipatrino el Fátima. Unu el mesaĝoj transdonitaj dum revelacioj estis peto pri senĉesa rozaria preĝo.
Memorigo
Okaze de revelacioj de la Dipatrino, en la nun pola vilaĝo Gietrzwałd (distrikto Olsztyn, ĝis 1945 germane Dietrichswalde en distrikto Allenstein) - 140 jarojn antaŭe kaj en la portugala vilaĝo Fatima - antaŭ 100 jaroj, inter laikoj naskiĝis ideo de la preĝo-kampanjo por la paco en Pollando kaj la mondo Rozario ĉe landlimoj, okaziĝinta la 7-an de oktobro 2017 unue en 320 apudlimaj staciaj paroĥejaj preĝejoj kaj poste en 4 mil zonoj ĉirkaŭ Pollando, kun partopreno de preskaŭ 150 mil personoj. Oni ankaŭ preĝis en polaj diasporoj, interalie en Japanio, Nov-Zelando kaj Afganio - en Bagram (Provinco Parvan) preĝis polaj soldatoj.
Lingeard
Lingeard estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lingeardais.
15133 Sullivan
15133 Sullivan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Cole J. Sullivan, finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Li estis lernanto ĉe la Oslo Middle School de Vero Beach (Florido, Usono).
Globa stelamaso
Globa stelamaso estas tre densa stelamaso, entenante averaĝe centon da miloj da steloj, disdonitaj en sfero kies diametro estas inter 20 ĝis centoj da lumjaroj (inter 5 kaj 100 parsekoj). Ĝia denso estas multe pli granda ol tiu de malfermita stelamaso. La steloj en tia amaso estas plej maljunaj steloj el la galaksio kaj ĝenerale ruĝaj gigantoj.
La globaj stelamasoj estas parto de la galaksia haloo, ili orbitas ĉirkaŭ la galaksia centro je distanco de 1 al 100 kiloparsekoj. Oni nombras 150 stelajn globamasojn en nia galaksio, sed verŝajne aliaj estas kaŝitaj al ni de la galaksia centro.
Studinte la globajn stelamasojn, Harlow Shapley determinis en 1918 la situon de Suno ene de Lakta vojo. Inter 1927 kaj 1929, Harlow Shapley kaj Helen Battles Sawyer klasifikis la globajn stelamasojn laŭ ties densoj. Plej densaj amasoj estas de speco 1, la malpej densoj de speco 12. Tiu sistemo de Klasifiko de Shapley-Sawyer estas ankoraŭ nun uzata.
Felix Magath
Wolfgang Felix Magath (26 - a julio 1953 en Aschaffenburg) estas germana trejnisto de futbalo kaj iama futbalisto. Li gajnis kiel futbalisto 3 pokalojn de Bundesliga kaj unu pokalon de la Ligo de Ĉampionoj de UEFA kun la Hamburger Sportverein. Li ludis por la germana teamo de 1977 al julio 1986. Ekde 1992 li estas trejnisto. De 1992 al 1993 li estas ludanto-trejnisto por la FC Bremerhaven von 1899 e. V. Felix Magath gajgnis kun la FC Bayern München 2 pokalojn de Bundesliga kaj 2 germanajn pokalojn de la Germana Futbal-Asocio (en 2006/2007 kaj 2007/2008). Post tio li gajgnis kun la VFL Wolfsburg en 2009 la pokalon de Bundesliga.
Kariero
Kiel futbalisto Kiel direktisto Kiel trejnisto
Engaĝiĝo
Li apogis la germanan fondaĵon "Ein Herz für Kinder" (Koro por infanoj) kaj la fondaĵon Peter Maffay
Komunumo Krzyżanowice
Komunumo Krzyżanowice (pollingve gmina Krzyżanowice, prononcu /krĵiĵaNOvice/) situas en sudorienta fino de Silezia ebenejo en Racibórza valkaldrono ĉe pordego de Moravia pordego, kiu kreas malaltigon inter montetaroj Sudetoj kaj Karpatoj. Ties sudaj kaj okcidentaj randoj kreas ŝtatlimon al Ĉeĥio, krome okcidente ĝi najbaras kun komunumo Krzanowice, norde kun Racibórz kaj oriente kun komunumoj Lubomia kaj Gorzyce. Administre ĝi apartenas al distrikto Racibórz kaj al Silezia vojevodio (pollingve Śląskie województwo). En komunumo Krzyżanowice estas 10 vilaĝoj. La komunumo tre aktive kunlaboras kun kunulaj ĉeĥaj vilaĝoj Hať, Píšť kaj Šilheřovice, kun germana vilaĝo Seeshaupt kaj ankaŭ kun hungara vilaĝo Rátka.
Historio de komunumo Krzyżanowice
En la paso de jarcentoj la teritorio de la komunumo estis alterne sub regadoj de pola, ĉeĥa, aŭstria, prusia, germana kaj post la jaro 1945 ĝi denove fariĝis pola. La unuaj mencioj pri plimulto da vilaĝoj de la komunumo devenas el ja 12-a ĝis la 14-a jarcentoj. Tiu ĉi teritorio tiam fariĝis parto de princlando de Piastidoj en Racibórz. En la jaro 1532 mortis la lasta el familio de Piastidoj kaj la princlandon transprenis marggrafo brandenburgoa Georgo Hohencolerno, kiu en la 1512 venkis disputon je sekvanteco en princlando Racibórz kaj Opole kun konsento de ĉeĥa reĝo Vladislao la 2-a Jagello. En la jaro 1551 la princlando venis sub regadon de Habsburgoj. Regiono Racibórz estis ofte enlombardigata dum financaj malfacilaĵoj kaj interesoj de la dinastio. Eĉ ne historiaj katastrofoj evitis al ĝi, kiel ekz. periodo de la tridekjara milito (1633 – 1644), kiam svedaj kaj danaj soldataroj prirabis la vilaĝojn en la teritorio de la hodiaŭa komunumo Krzyżanowice. En tiama loĝantaro impresis grandan influon transiro de soldataroj de reĝo Jan Sobieski tra Moravia pordego, kiu en la jaro 1683 savis Eŭropon antaŭ invado de turkoj.
La fino de sileziaj militoj kaj la milito sepjara (1763) decidis pri tio, ke tieaj vilaĝoj venis por longa tempo en regatecon de prusia ŝtato. Valoras mencii, ke en la 1-a duono de la 19-a jarcento okazis en Tworków kontraŭfeŭdaj maltrankviloj, havantaj karakteron de kamparanaj ribeloj. La plej vasta estis en la jaro 1811 – la tn. Tworkówa konspiro. Ĉi tie estis evidenta influo de industria revolucio. En ties sekvo estis en la jaro 1847 konstruita fervojo el Racibórz ĝis Bohumín tra Tworków, Krzyżanowice, Roszków kaj Chałupki. Post la unua mondmilito okazis gravaj teritoriaj ŝanĝoj. Surbaze de traktato de Versajlo el la jaro 1919 estis en la tuta teritorio de la komunumo proklamita plebiscito, popolvoĉdonado, kiu estis decidonta pri la fina sorto de Supra Silezio. Simpatioj de la loĝantoj diferencis: parto balotis por aparteneco al Pollando kaj pli granda parto al Germanio. La rezulto de la plebiscito el la 20-a de marto de 1921 ne estis por Pollando sukcesa. Pro la decido de grandpotencoj de la venka koalicio ĉiuj vilaĝoj de la hodiaŭa komunumo Krzyżanowice restis al la germana ŝtato. Pluajn ŝanĝojn de la ŝtatlimo kaj per tio ankaŭ la teritorian apartenecon de la komunumo alportis la fino de la dua mondmilito, kiam taĉmentoj de Ruĝa Armeo kaj de Ĉeĥoslovaka tanka brigado ekokupis regionon ĉirkaŭ Krzyżanowice. Tiam estis neniigitaj multaj bienoj kaj bombardante pereis multe da lokaj loĝantoj kaj germanaj soldatoj, kiuj estis loĝigitaj en privataj domoj. En komunumo Krzyżanowice, kiu post la liberigo apartenis al tiama Silezia vojevodio, estis destinita administra komitato de la komunumo. En la jaro 1950 sekve de administra reformo la komunumo troviĝis en nove kreita Opola vojevodio. Plua reorganizo finis en la jaro 1955 per likvido de la komunumo kaj per estiĝo de tri lokaj naciaj komitatoj, nome en Chałupki, Krzyżanowice kaj en Tworków. Post ties pli posta ĉesigo denove estiĝis komunumo Krzyżanowice.
Per administra reformo el la jaro 1975 komunumo Krzyżanowice estis transŝovita el Opola vojevodio sub oficejon de Katowica vojevodio. Post lasta reformo de teritoria aŭtonomio el la jaro 1999 komunumo Krzyżanowice apartenas al la Silezia vojevodio.
Maanŝan
Maanŝan, ĉine 马鞍山 / 馬鞍山 estas metropolo, havenurbo kaj universitata urbo en Ĉina Popola Respubliko. La urbo apartenas al la 10 ĉinaj verdaj (aŭ puraj) urboj. La prefektejo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn.
Geografio
Maanŝan etendiĝas sur ebenaĵo kaj sur montetoj, laŭ Jangzio en meza parto de la lando.
Historio
En ĉirkaŭaĵo de Maanŝan jam en la historiaj tempoj oni minadis karbon. La fervojo ekfunkciis en la 1930-aj jaroj, kiun la japanoj profitis dum la okupado. Dum la socialismo oni produktis ankaŭ cementojn kaj kemiaĵojn.
Ekonomio
Maanŝan estas grava produktejo de ŝtalo. Spite tion la urbo estas iom pura.
Klimato
Maanŝan troviĝas en la subtropika klimato. Jare pluvas po 1058 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter marto-aŭgusto.
Trafiko
Maanŝan havas aŭtovojon kaj fervojan stacidomon, sed la flughaveno troviĝas 40 kilometrojn.
Kisvárda
Situo
Kisvárda situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Nyíregyháza-Záhony. Ĝi situas 40 km nordoriente de Nyíregyháza, 22 km de Záhony, hungara-ukraina limpasejo.
Historio
En 1085 tie venkis Ladislao la 1-a (Hungario) la kumanojn. La urba fortikaĵo estis konstruita sur sekura insulo en la marĉo. Tie kaj en la kulturcentro de la urbo okazas hodiaŭ la festivalo de la eksterlandaj hungaraj teatroj. Kisvárda iĝis urbo jam en 1421, iam estis departementejo de Szabolcs kaj iam estis distriktejo.
Kisvárda graviĝis post la reguligo de Tiso en la 19-a jarcento kaj konstruo de la fervoja linio en 1873. Tiam setlis tie granda nombro de judoj, el kiuj 3800 mortis en 1944 en la holokaŭsto. En la iama sinagogo nun funkcias la Rétközi Múzeum.
Klein Wesenberg
Klein Wesenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Nordstormarn, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Reinfeld, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
Kisvárda
Historio
La komunumo rericevis la urborangon en 1970.