cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Etruska lingvo
Origino
La etruska estas rigardata kiel izolita lingvo: spite de la esploroj de multaj lingvistoj kaj amatoroj, neniu trovis parencon de la etruska, aparte de la eĉ pli nekonata lemna kaj raetia lingvoj. La etruska eble estis ano de lingvaro, kiu estis disvastigita de Italio ĝis Anatolio antaŭ la alveno de hindeŭropanoj antaŭ 4000 jaroj.
Historio
La etruskoj unufoje regis la romianojn (ĝis -509), instruinte al Romo siajn literojn kaj ciferojn. Sed fine la romianoj venkis kaj regis la etruskojn (kaj la aliajn landojn ĉirkaŭ la Mediteraneo). La etruskoj lernis la latinan kaj iom post iom forgesis ilian lingvon.
La etruska estis komuna lingvo ĝis -200 kaj estis liturgia lingvo ĝis la 5-a jarcento p.K. La lasta konata uzo de la lingvo okazis en 410 kiam la sacerdotoj parolis la etruskan por voki fulmon kontraŭ la visigotoj.
Vortostoko
La etruska estas fonto de la jenaj vortoj: anteno, aprilo, areno, aŭtuno, letero, mantiso, mondo, persono, popolo, sceno, taverno, tuniko per la latina lingvo.
Specimeno
cnl nuthe malec larth cucrina lausisa zilathmechl rashnallaris celatinalau saclanc arnt luscniarnthal clanc
Nordaj Molukoj
La teritorio kovras la nordan parton de la insularo de la Molukoj. Agrikulturo regas la ekonomion, sed sur la insulo ankaŭ praktikatas minado de oro, nikelo kaj kobalto. Pro la politikaj perturboj de la regiono turistoj apenaŭ plu venas tien.
La Obi-insuloj (indonezie Kepulauan Obi) estas insularo en Indonezio, kiu administracie apartenas al la provinco Nordaj Molukoj.
LUO
La vorto havas plurajn signifojn:
Varenne (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita en 1923. Ĝi estis fermita dum la dua mondmilito kaj denove malfermiĝis la.
Ĝia nomo devenas de Strato de Varenne laŭ vilaĝeto Varennes (aŭ Garenne), kiu apartenis al Abatejo Saint-Germain-des-Prés.
Dimanĉon la, bremsŝuo de vagonaro MF 77 sur linio 13 ekfajris iom antaŭ la 9-a horo inter stacioj  kaj Varenne. La incendio estis rapide estingita, sed eliĝoj de gaso toksis 35 homojn, el kiuj 15 serioze (inkluzive gravedan virinon).
Guerrero (Coahuila)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1877 loĝantojn. El tiuj estis 1033 viroj kaj 844 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3219,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 220 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 1935 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 1832 personoj apartenis al la katolika religio kaj 109 personoj al la protestantisma religio. 7 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 145 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Elek Szamossy
SZAMOSSY Elek [samoŝi] estis hungara pentristo naskita en Déva la 28-an de junio 1826 kaj mortinta en Budapeŝto la 21-an de aprilo 1888. Li estis la patro de pentristo, muzikisto László Szamossy.
Biografio
Elek Szamossy batalis dum la hungara revolucio de 1848. Li studis pentradon en Vieno kaj Venecio. Li revenis en 1861 kaj kiel vagantpentristo li pentris altarpentraĵojn kaj portretojn en ekletika stilo. Li estis la malkovrinto de Mihály Munkácsy kaj lia unua majstro. Plej multaj el liaj kreaĵoj troviĝas en la muzeo de Temeŝvaro el heredaĵo de artiskolektinto Zsigmond Ormós, kiu estis lia apoganto. Kelkaj el liaj pentraĵoj estas en Hungara Nacia Galerio, lia memportreto en la Történeti Képcsarnok.
Olzheim
Olzheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Moloĉno (Simferopola distrikto)
Moloĉno estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 208 homoj.
Geografio
La vilaĝo situas je unu kilometro okcidente de la sud-okcidenta limo de Simferopolo. Krom Simferopolo la plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Perovo (situanta duonkilometron nord-oriente) kaj Triprudno (situanta kilometron sud-okcidente).
La vilaĝo situas proksime al la plej supra fluo de la rivero Okcidenta Bulganako.
Historio
La vilaĝo estas relative nova. Ĝi aperis komence de la 1950aj jaroj kiel laborista setlejo (la loĝantaro laboris en la agrokulturaj entreprenoj). En la jaro 1958 la setlejo ricevis oficialan statuson de loĝloketo kun la nomo Moloĉnoje (la rusa nomo signifas laŭvorte (la) lakta).
Per la decido de la Parlamento de Aŭtonoma Respubliko Krimeo la 19an de decembro 2007 la loĝloketo ricevis oficialan statuson de vilaĝo.
Muziko de Azerbajĝano
La Muziko de Azerbajĝano baziĝas sur la popolaj muzikaj tradicioj kiuj havis siajn originojn antaŭ preskaŭ 1000 jaroj. Dum jarcentoj, la azera muziko fariĝis simbolo de la monodio, kiuj produktis diversajn ritmojn.
Moloĉno (Simferopola distrikto)
Nuntempo
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 208 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 279 loĝantojn ). La areo de la vilaĝo estas 44,6 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 80.
La ĉefaj ekonomiaj branĉoj de la vilaĝo estas agrokulturo, besto- kaj birdobredado. Per la busa transporto la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la aliaj vilaĝoj de la Perova komunumo.
Muziko de Azerbajĝano
Mejĥano estas speco de tradicia populara azera kanto sen muzikiloj kaj ĝenerale kantata de pluraj personoj kiuj improvizas pri ia ajn temo. La naciaj muzikiloj estas dek kvar arĉinstrumentoj, ok frapinstrumentoj kaj ses blovinstrumentoj.
Aŝiko estas mistika trobadoro aŭ vojaĝanta bardo kiu kantas kaj ludas la baglamon. Ĉi tiu tradicio originas el la ŝamanaj kredoj de la antikvaj tjurkoj el kiuj devenas la azeroj. La aŝikaj kantoj estas duon-improvizitaj surbaze de komunaj bazoj. Aŝiko ankaŭ troviĝas en la listo de la Monda heredaĵo de UNESKO ekde la 30-a de septembro 2009.
Azerbajĝano debutis en Eŭrovido en la jaro 2008, kaj atingis la 8-an pozicion inter 43 konkurantoj. La kanto reprezentita de Aysel kaj Araŝ en la jaro 2008 gajnis la trian lokon.
Érd
Érd [Erd] estas urbo (kun departementorajto) en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, Distrikto Érd, kies centro estas. Ĝi estas latine Tusculanum, turke Hamzabék, germane: Hanselbeck.
Geografio
Érd jam kontaktiĝas kun Budapeŝto. Ĝi situas laŭ la fervojo Budapeŝto-Balatono kaj Budapeŝto-Pécs, laŭ la aŭtoŝoseo M6 al Pécs, fine laŭ la aŭtoŝoseo M0, kiu ĉirkaŭas Budapeŝton.
Historio
Pli frue la komunumo estis romiana Tusculanum. La unua hungarlingva mencio okazis en 1253. En 1684 la setlejo liberiĝis de turkoj. En 1776 Érd iĝis kampurbo. En mezo de la 20-a jarcento ĝi estis la plej granda hungara vilaĝo ĝis 1979, kiam ĝi iĝis urbo kaj en 2005 ricevis la rangon departementorajta.
Ĉe la suda periferio de Budapeŝto tiu favorata ĝarden-vilaĝo fariĝis industria centro dum la lastaj jardekoj, sekve ĝi ege rapide ampleksiĝis al granda "planed-urbo" - kun preskaŭ centmila loĝantaro. Tie-ĉi nia vojo suden estas fakte de antikva origino: de la ĉefurbo de la Romia provinco Panonio (Aquincum - norde de Buda) tiu vojo pavimita kondukis la komercistojn kaj legiojn al Nord-Italio (i.a. al Milano), kaj reen, kaj ĝi restis daŭre gravega komerca kaj strategia vojo tra Pannonia, Transdanubio, apud Balatono.
Stacio Shinobugaoka
Stacio Shinobugaoka (japane: 忍ケ丘駅 [Ŝinobugaoka-eki], angle: Shinobugaoka Station) estas fervoja stacio en Ŝiĝonaŭate, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi.
Onet.pl
Onet.pl estas la plej granda pola TTT-ejo. Ĝi estis posedata de la Krakovo-bazita Grupo Onet.pl S.A. Ĝi estis fondita en 1996 de la firmao Optimus. Laŭ Aleksaj rangotabeloj, en decembro 2007, ĝi estis la 45a plej populara retejo tutmonde kaj la 3a plej populara ejo en Pollando.
Onet estas nuntempe posedata de la amaskomunikilara akcia grupo ITI.
Servoj
Inter ĝiaj servoj estas unu el pola enreta enciklopedio, "WIEM Encyklopedia". Ĝi ankaŭ havas licencon por Rebtel-servo (merkatumita en Pollando kiel OnetRebtel) kaj Skype-servo (merkatumita en Pollando kiel OnetSkype). Ĝiaj aliaj servoj inkluzivas retpoŝton, gastigo de retpaĝoj, aliro al Usenet kaj retajn babilejojn.
Onet lanĉis klonon de CNN iReport nomata "Cynk". Ĉi tiu civitana ĵurnalisma projekto estis ricevita inter novaĵoj, laŭ Michal Bonarowski, ĉefa redaktanto de eldonado de Onet.
Jezuita misiejo Sankta Ana
La Jezuita misiejo Nia Sinjorino de Sankta Ana, situas en la municipo Candelaria, nur je 2 kilometroj de la departementa ĉefurbo Santa Ana, en la provinco Misiones, en Argentino. Ĝi estis unu el la Misiejoj fonditaj en la 17-a jarcento de la jezuitoj en Ameriko dum la hispana koloniado de Ameriko.
La misiejo estis fondita en 1633. Ĝi estis forlasita kiel per leĝo la jezuitoj estis forpelitaj de ĉiuj posedaĵoj de la Hispana Imperio, inkluzive de transmaraĵoj en 1767. La ruinoj de ĉi misiejo estis deklaritaj Monda heredaĵo de Unesko en 1984, kune kun aliaj misiejoj de la regiono. La ruinoj estas kovritaj de la vegetaro.
Transkeo
Transkeo estas filio de Keolis (51 %) kaj SNCF Participations (49 %) kreita en 2016 por ekspluati linion Eksprestramo 11 enservigitan la. La 90 salajratoj dungitaj ĉe la malfermo estas sub privata kontrakto sub la kolektiva interkonsento de fervojo sed sen la statuso de fervojistoj. Transkeo ankaŭ ebligas al SNCF ĉirkaŭiri la regulojn de organizo de laboro kiun ĝi provis (sensukcese) malstreĉigi dum la somero 2016 por pliigi produktivecon. Agentoj estas plurfacetaj, trejnitaj por stirado same kiel por informo al vojaĝantoj kaj vendado de biletoj. Se la rezultoj estos konkludaj, Transkeo povus ekspluati liniojn de Eksprestramo 12 kaj Eksprestramo 13 kaj antaŭsigni la kunlaboradon inter Keolis kaj SNCF en la kunteksto de estontaj ofertoj por regionaj trajnoj.
Tibor Máthé
Tibor MÁTHÉ [mAtE], laŭ hungarlingve kutima nomordo Máthé Tibor estas hungara kameraisto kaj altlerneja instruisto.
Tibor Máthé naskiĝis la 1943 en Budapeŝto.
52295 Köppen
52295 Köppen estas tre malgranda, eksterordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Donna Brazile
Donna BRAZILE (naskiĝis la 5-an de decembro, 1959, New Orleans) estas usona aŭtoro, edukisto kaj politika aktivisto kaj strategisto, en la Usona Demokrata Partio.
52295 Köppen
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la rus-germana plantsciencisto kaj klimatsciencisto Wladimir Köppen (1846 — 1940). Li disvolvis la plej popularan sistemon, ĉiam uzata, por klasifiko de la klimatoj bazita sur la vegetaĵo en diversaj regionoj, sub-divido de la klimatoj en kvin ĉefaj tipoj ; ĉiuj, krom unu, difinataj per temperaturaj kriteroj.
Donna Brazile
Brazile naskiĝis kiel tria infano el naŭ. Ŝi jam en aĝo 9 jaroj ekinteresiĝis pri la politiko. Brazile laboris en diversaj prezdent-elektaj kampanjoj, kiel ĉe Jimmy Carter-Walter Mondale en 1976 kaj 1980, Jesse Jackson en 1984, Walter Mondale-Geraldine Ferraro en 1984, kaj por Richard Gephardt en 1988.
Post malvenko de After Gephardt en 1988 en la partiaj antaŭelektoj, Brazile servis kiel "deputy field director" de Michael Dukakis en la ĝenerala elekta kampanjo. Li devis abdiki pri maldecaj eldiroj pri George H.W. Bush kaj lia edzino.
Ŝi poste servis en diversaj pozicioj de la Demokrata Partio, helpis kampanjon de Bill Clinton.
LUS
La vorto havas plurajn signifojn:
Ovo de Kolumbo
La esprimo ovo de Kolumbo celas simplan solvon por malfacila problemo. La rakonton pri la ovo de Kolumbo unuafoje registris la itala historiisto Girolamo Benzoni.
Vaisala
Vaisala Oyj estas granda finndevena firmao kiu nun okupas la unuan pozicion en la monda merkato pri radiosondiloj. Ĝi estis fondita en 1936 de la meteologo kaj esperantisto Vilho Väisälä (1889-1969).
Ovo de Kolumbo
La rakonto pri la ovo de Kolumbo estas jena:
Distrikto Moravia Ostrava
Politika distrikto Moravia Ostrava estiĝis en Moravio en la jaro 1900 kaj ĝi ensumigis la tutan ĝisnunan juĝan distrikton Moravia Ostrava. Ties teritorion kreis municipoj inter riveroj Odra kaj Ostravice. La distrikto havis areon 99,37 km², kaj krome 37,5 % de hodiaŭa teritorio de la statuta urbo Ostrava apartenis al ĝi ankaŭ municipo Krmelín kaj katastra teritorio de Stará Ves nad Ondřejnicí (parto de samnomata municipo). Sur la nordokcidenta limo ĝi tiam najbaris kun Prusia Silezio. La centro fariĝis urbo Moravia Ostrava, kiu la 1-an de januaro 1924 disvastiĝis per aligo de Přívoz, Mariánské Hory, Vítkovice, Hrabůvka, Nová Ves kaj Zábřeh nad Odrou (ensumigantaj tiutempe ankaŭ Hulváky), per kio estiĝis la t.n. Granda Ostrava, sed kiu eĉ plu havis nomon Moravia Ostrava.
Ovo de Kolumbo
La rakonto verŝajne ne estas historie pravigebla. Kolumbo mem ne sciis ke li malkovris la Novan Mondon.
Hauterive (Yonne)
Hauterive estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 409 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.
Distrikto Moravia Ostrava
Pereo de la politika distrikto
La 1-an de julio 1941 la urbo Moravia Ostrava estis poste disvastigita je teritorio de juĝa distrikto Silezia Ostrava (devene parto de silezia politika distrikto Frýdek), ensumiganta 7 municipojn (Silezia Ostrava, Heřmanice, Hrušov, Muglinov, Michálkovice, Radvanice kaj Kunčičky), municipojn Kunčice (el la juĝa distrikto Frýdek - devene same partoj de la politika distrikto Frýdek), Výškovice, Stará Bělá, Nová Bělá kaj Hrabová. La disvastigita Moravia Ostrava estis samtempe politika distrikto, ekde la jaro 1945 la statuta urbo. Ekde la jaro 1946 ĝi estis poste alinomita je Ostrava. La teritorion de la devena politika distrikto Moravia Ostrava kreis ekde la jaro 1941 sub nomo Moravia Ostrava - okcidento (ekde la jaro 1946 Ostrava - okcidento) denove nur la juĝa distrikto, dividita inter la politika distrikto Místek (sole municipoj Proskovice, Stará Ves nad Ondřejnicí kaj Krmelín) kaj Statuta urbo Moravia Ostrava (plimulto de la teritorio). Dum administracia reformo aprobita fare de komunistoj en la jaro 1948 poste okazis al la 1-a de februaro 1949 ankaŭ nuligo de la juĝa distrikto Ostrava-okcidento.
Vaisala
Historio
Post siaj studoj Vilho Väisälä fariĝis meteorologo kaj kreis diversajn mezurilojn. En 1931 Vilho, tiam departementestro de la Finna Meteorologia Instituto, vidis rusan sondilon falintan ĉe karelia landlimo inter Sovetunio kaj Finnlando. La aparato uzis radioteĥnologion kiu ĵus estis ekuzata en meteorologio. Vilho konsideris ke estis bonega ideo sed mizere ekspluatita. Li decidis plibonigi la ideon kaj post kvinjara penado finpretigis radiosondilon kiun li proklamis la plej bona en la mondo. Por produkti kaj disvendi ĝin li fondis firmaon en 1936 kiu kreskis — kaj eĉ forte plukreskadis post lia forpaso — ĝis fariĝi la plej grava provizanto de radiosondiloj en la mondo: grupo Vaisala.
Hauterive (Yonne)
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Vaisala
Historio
Post forpaso de Vilho, lia bofilo Hannu Voipio estis elektita prezidanto de la estraro de la firmao Vaisala, dum Yrjö kiu daŭrigis la scienckulturon de la firmao estis elektita kiel honorprezidanto. La kapitalo de la firmao estis 800 milionoj da finnaj markoj en 1994. De tiam ĝi plu rapide kreskadis pro la forteco de ĝia pozicio sur la monda merkato. La kapitalo 3,5-obliĝis inter 1988 kaj 2000.
Reino Ragnar Lehto
Reino Ragnar Lehto (naskiĝis la 2-an de majo 1898, mortis la 13-an de julio 1966) estis finna politikisto. Li estis ĉefministro de Finnlando de la 13-a de aprilo 1962 ĝis la 18-a de decembro 1963. Sekve li de la 18-a de septembro 1964 ĝis sia morto estis la provincestro de la provinco Uusimaa (svede Nyland, "novlando") en Suda Finnlando.
Vaisala
Historio
La originaj fakoj de la firmao konservis sian gravecon. Kvankam la radiosondsistemoj progresis samtempe kiel la teĥnologiaj antaŭensaltoj, la influo de la firmao restas la kapacitancomezurmetodo uzita en la sensilo. La firmao Vaisala provizas 66% de la monda merkato de altatmosferaj mezuriloj. Tiom longe kiom vivis Vilho Väisälä la merkatparto estis proksimume unu kvinono, kvankam la firmao estis la monda plej granda eksportanto de sondiloj.
Hauterive (Yonne)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ino Christine Delagneau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Beŝenovaĉki Prnjavor
Beŝenovaĉki Prnjavor, serbe Бешеновачки Прњавор, slave Bešenovački Prnjavor, hungare Besenyőmonostor [beŝenjOmonoŝtor] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.
Situo
Beŝenovaĉki Prnjavor situas sur deklivoj de Fruŝka Gora.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Beŝenovaĉki Prnjavor 145 homoj, (137 serboj (95 %), 2 kroatoj kaj aliaj).
Fenioux
Fenioux estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
/pol/
Facebook/pol/ (Politically Incorrect) estas politika diskutada afiŝejo ĉe 4chan. La celo de la kanalo estas la "diskuto de novaĵoj, tutmondaj okazintaĵoj, politikaj aferoj kaj aliaj rilataj temoj".
Politikaj opinioj
/pol/ estis karakterizita kiel plejparte rasisma kaj seksisma, kun multaj de ĝiaj afiŝoj montrantaj eksplicite alt-dekstrajn kaj nov-naziismajn vidpunktojn.
Multaj /pol/anoj favoris Donald Trump dum lia 2016-a Usona prezidenta kampanjo. Dum la balotado, administranto de /pol/ enmetis filmeton apoge al Trump ĉe la supraĵo de ĉiuj la paĝoj de la afiŝejo.
Moskeo de Sulejmano
La Moskeo de Sulejmano (Süleymaniye Camii) estas moskeo konstruita dum la ekzistado de la Otomana Imperio kiu situas en la tri monteto de Istanbulo, Turkio. Ĝi estas la dua plej granda moskeo de la urbo kaj unu el la plej konataj. La moskeo estis konstruita laŭ ordono de sultano Sulejmano la 1-a kromnomata La Glora. Ĝi estis konstruita de la imperia arkitekto Mimar Sinan. La konstruado ekiĝis en 1550 sur la tereno kie antaŭe troviĝis la palaco Eski Saray.La laboroj finiĝis en 1557. Sinan kreis la arkitekturan dizajnon de la konstruaĵo en kontraŭpozicio al la bizanca Hagia Sofia. Hagia Sofia estis bizanca baziliko konvertita en moskeon dum la regado de Mehmedo la 2-a kaj ĝi estis la modelo por multaj otomanaj moskeoj de Istanbulo. Tamen, Sinan havis pli simetrian, racian kaj simplan koncepton, ol tiu de la antaŭaj otomanaj arkitektoj
La moskeo suferis gravan damaĝon pro incendio en 1660 sed estis restaŭrita de la sultano Mehmedo la 4-a. Pro la tertremo de 1766 la volbo denove falis. La postaj riparadoj damaĝis la originalan dekoradon de Sinan. Poste, la moskeo estis restaŭrida meze de la 19-a jarcento kun la celo rekuperi la originalan splendoron la volbo kaj la duonvolboj estis farbitaj je baroka otomana stilo. Dum la lasta purigado la originala dizajno estis fidele restaŭrita.
Familio Vanderbilt
La familio Vanderbilt estas usona familio de nederlanda origino kiu akiris elstarecon dum la nomita Gilded Age (orumita epoko). Ties sukceso ekis pro la imperioj de Cornelius Vanderbilt en la fakoj de ŝipoj kaj fervojoj, kaj la familianoj etendis ilin al variaj aliaj areoj de industrio kaj filantropio. La posteuloj de Cornelius Vanderbilt plue konstruigis grandajn domegojn ĉe la Kvina Avenuo en Novjorko; luksegajn "somerdomojn" en Newport, Rod-Insulo; la palacan Biltmore House en Asheville (Norda Karolino); kaj variajn aliajn luksegajn domegojn.
La Vanderbilt-oj estis iam la plej riĉa familio en Usono. Cornelius Vanderbilt estis la plej riĉa usonano ĝis sia morto en 1877. Post tio, lia filo William ricevis la riĉon de sia patro, kaj estis la plej riĉa usonano ĝis sia morto en 1885. La elstareco de la Vanderbilt-oj daŭris ĝis la mezo de la 20a jarcento, kiam la 10 grandaj domegoj de la familio en la Kvina Avenuo estis detruitaj, kaj plej el la aliaj domegoj de la Vanderbilt-oj estis venditaj aŭ konvertitaj en muzeoj dum tio kio estis nomita kiel la "Falo de la Domo Vanderbilt".
Branĉoj diversaj de la familio troviĝas en la Orienta marbordo de Usono. Nuntempaj posteuloj estas la ĵurnalisto Anderson Cooper, aktoro Timothy Olyphant, muzikisto John P. Hammond kaj scenaristo James Vanderbilt.
Fenioux (Charente-Maritime)
Fenioux [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 150 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Fenioux situas en la centro de Charente-Maritime, sudokcidente de Saint-Jean-d'Angély.
Jezuita misiejo Nia Sinjorino de Loreto
Nia Sinjorino de Loreto estas unu el la jezuitaj misiejoj situanta en la munixipo Candelaria, en la provinco Misiones (Argentino). Ĝi estis unu el la misiejoj fonditaj en la 17-a jarcento de la jezuitoj en Ameriko dum la hispana koloniado de Ameriko.
La misiejo estis fondita en 1610. Ĝi estis forlasita pro la leĝo kiu forpelis ĉiujn jezuitojn el la Hispana Imperio, inkluzive de transmaraĵoj en 1767. La ruinoj estis deklaritaj Monda heredaĵo de Unesko en 1984, ikune kun aliaj de la regiono. La ruinoj estis kovritaj de vegetaro. En arkeologio oni nomas ĝin Loreto II (aŭ Loreto 2) por distingi ĝin de la unua setlejo samnoma en la nordo de Guayrá.
Wängi
Geografio
Wängi situas ĉe la bordo de la rivero Murg meze inter Frauenfeld kaj Wil. La al la komunumo apartenas krom Wängi mem la municipoj Anetswil, Heiterschen, Jakobstal, Krillberg kaj Tuttwil.
Trafiko
Wängi situas ĉe la trajnlinio de la Frauenfeld-Wil-Fervojo, kiu konektas la urbon Wil SG kun la kantona ĉefurbo. La komunumo disponas pri 5 haltejoj ĉe la linio. Okcidente de la komunumo pasas la aŭtoŝoseo A1 de Sankt-Galo tra Zuriko al Berno, al kiu Wängi estas bone konektita. Dank' al sia bona trafiksituo en la najbareco de pluraj urboj Wängi estas ŝatata loĝloko de urbaj laboristoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Wängi datiĝas el la jaro 818 kiel Wengi. La unua skriba mencio de Anetswil aperis en dokumento, kiu datas supozeble el la jaro 904 kiel Adelnoteswilare. Bienposedanto en la municipoj de Wängi dum mezepoko estis la monaĥejoj Fischingen kaj Santo-Galo kaj la Grafoj de Togenburgo. Per la konkero de Turgovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo ankaŭ Wängi falis en la jaro 1461 sub svisa servuteco kaj liberiĝis de la sklaveco nur per la Helveta Revolucio en la jaro 1798.
La hodiaŭa politika komunumo Wängi estis fondita la 1-an de januaro 1969 per la kunigo de la antaŭaj lokkomunumoj Wängi, Anetswil, Krillberg kaj Tuttwil. Lasta teritoria modifo okazis la 1-an de januaro 1996, kiam okaze de la turgovia komunumreformo estis fondita la nova politika komunumo Aadorf kaj ties antaŭaj du municipoj Heiterschen kaj Jakobstal estis ankaŭ aligitaj al la politika komunumo Wängi.
(7033) 1994 WN2
(7033) 1994 WN2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Katedralo Sankta-Cecilia
Katedraloj sub patroneco de Sankta Cecilia estas tri:
Freddie Aguilar
Freddie AGUILAR aŭ Ka Freddie Aguilar (naskiĝis la 5- an de februaro 1953 en Santo Tomas) estas filipina muzikisto, komponisto, kantaŭtoro kaj kantisto. En 1980 li havis tutmondan sukceson per la kanto Anak (filipina por filo).
En la aĝo de 18 jaroj, Aguilar rompis kun sia familio kaj forlasis la universitaton. Post konstato de sia eraro kvin jarojn poste, li kreis la kanton "Anak", kiu servis kiel pardonpeton. Tiu kanto estis nomumita la plej vendata disko en la historio de filipina muziko. La kanto fariĝis tiel fama, ke oni diras, ke la kanto estis registrita en 100 versioj en 23 lingvoj tra la mondo. Tamen la originala tagaloga versio montriĝis la plej populara.
La kanto "Anak" ne nur rompis la rekordon de la filipinaj muzikfurorlistoj en 1979, sed ankaŭ sukcesis atingi la unuan lokon en la japana furorlisto kaj fariĝis ankaŭ ege populara en aliaj landoj kiel Angolo, Malajzio, Mezoriento, Honkongo, kaj en iuj okcidenteŭropaj landoj.
Freddie Aguilar estas konsiderata unu el la plej grandaj, plej influaj kaj novigaj filipinaj kantistoj iam ajn. Li estas komponisto kaj interpretisto de sia propra muziko sed ankaŭ komponisto por aliaj artistoj. Danke al liaj grandaj sukcesoj, ne nur en Filipinoj, sed ankaŭ en la cetero de la mondo, li estas konsiderata unu el la pioniroj de filipina pop-muziko kaj filipina roko (pinoy rok). Li ankaŭ estis forte influita de sia filipina heredaĵo, spirito de naciismo, kaj provis formi muzikan esploradon de la filipina etoso.
Politika aktivismo
Liaj kantoj ankaŭ havis konsiderindan influon en la kampoj kultura kaj socipolitika. La furorkanto Bayan Ko fariĝis la himno de la Popolpova Revolucio, civila kaj milita ribelo en 1986, kiu devigis prezidenton Ferdinand Marcos al ekzilo.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de Freddie Aguilar
Originala versio de la kanto Anak
(angla)
Naundorf bei Seyda
Naundorf bei Seyda ĝis fino de 2010 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2011 ĝi apartenas al la urba komunumo Jessen (Elster). La loĝloko troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de junio 2016 la loĝloko havis 107 loĝantojn.
Vaux-lès-Rubigny
- laŭvorte Vaux apud Rubigny, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
LUT
La vorto havas plurajn signifojn:
31313 Kanwingyi
31313 Kanwingyi estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kan Wing Yi, gajnintino de la dua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro ŝia projekto pri media mastrumado. Ŝi estis lernantino ĉe la Maryknoll Fathers' School en Honkongo (Ĉinio).
La Chapelle-sur-Loire
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas chapelons.
Serra San Quirico
Serra San Quirico estas komunumo de Italio.
1913
1913 estis normala jaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1913 post Kristo okazis, interalie:
Argences
estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Senigallia
Senigallia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Ancona. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Belvedere Ostrense, Castel Colonna, Mondolfo (PU), Monte San Vito, Montemarciano, Morro d'Alba, Ostra kaj Ripe.
Argences
La teritorio havas komunan limon kun.
Senigallia
En 2008 tie okazis la 32a Internacia Junulara Festivalo de la Itala Esperantista Junularo.
Argences
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas argençais.
Rejna Federacio
La Rejna Federacio ( Rheinbund, Confédération du Rhin) estis alianco de pluraj germanaj princlandoj fondita en julio 1806 sub influo de Napoleono en Parizo. Per tiu ago la membro-ŝtatoj forlasis la Sankta Romian Imperion de Germana Nacio kaj tiel kaŭzis ĝian disrompiĝon. La imperiestro demetis la kronon je la
La Rejna Federacio subtenis Napoleonon. Ĝi finiĝis post la malvenko de Napoleono en la Batalo de Leipzig 1813.
Membroj de la Rejna Federacio estis:
Posteulo de la Rejna Federacio fariĝis post la Viena kongreso en 1815 la Germana Federacio.
<!--
Mitglieder
Mitglieder des Rheinbunds, also rheinische Bundesstaaten, waren die Staaten:
Dem Rheinbund traten später bei: -->
Moskeo de Selimo
La Moskeo de Selimo (Edirne Selimiye Camii) estas moskeo el la otomana epoko, situanta en la urbo Edirne, en Turkio.
En 1575, la sultano Selimo la 2-a taskigis al la reĝa otomana arkitekto Sinan, la konstruadon de grandega moskeo en la urbo Edirne. La Moskeo de Selimo hodiaŭ estas simbolo kaj monumento plej karakteriza de la urbo, fama pro la posedado de la plej altaj minaretoj en tuta Turkio, kiuj mezuras 70,9 metrojn alte.
La moskeo, kune kun la apudaĵoj (külliye) estis deklaritaj Monda heredaĵo de Unesko en la jaro 2011.
34741 Alyssakeirn
34741 Alyssakeirn estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Alyssa Keirn, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri biomedicina inĝenierio. Ŝi estis lernantino ĉe la Rocky Mountain High School de Fort Collins (Koloradio, Usono).
Eibenthal
Eibenthal (Tisové Údolí) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Drobeta-Turnu Severin. Administre ĝi apartenas al la komunumo Dubova. Ĝia unua mencio skriba estas el 1827, kiam la vilaĝo estis fondita. En 1934 ĝi havis ĉ. 600 loĝantojn.
Eibenthal estis fondita de ĉeĥaj setlantoj. En la censo de 2002, 269 el la 308 loĝantoj deklaris sin etnaj ĉeĥoj.
Martonvásár
Martonvásár [martonvAŝAr] estas nova urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, kie ĝi estas ĉefurbo de Distrikto Martonvásár. La loknomo signifas hungare: Marteno-foiro.
Situo
Martonvásár situas sur ebenaĵo, laŭ la fervojo kaj (malnova) ĉefvojo Budapeŝto-Balatono, la samdirekta aŭtoŝoseo M7 preteriras. Gárdony, kaj Velence estas tre proksime.
Herbetswil
Herbetswil estas komunumo en la distrikto Thal en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 536 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Martonvásár
Historio
La turkoj faris senhoma la setlejon. En 1776 katolika preĝejo kaj baroka kastelo konstruiĝis, la kastelo novgotikiĝis en 1870.
Herbetswil
Geografio
Herbetswil situas ĉe norda flanko de la valo de la rivereto Dünnern en la Soloturna Ĵuraso proksimume 8 kilometrojn okcidente de Balsthal. Tra Herbetswil fluas li rivereto Rickenbächli, kiu sude de la vilaĝo alfluas al Dünnern. Al la komunumo apartenas la krom la kerna vilaĝo la setlejoj Vorder Hammer kaj Hinter Hammer, krome diversaj izolitaj bienoj. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 16,35 km², de kiuj 63 % estas kovritaj de arbaro, 34 % servas por agrikulturo kaj 3 % por setlado.
Martonvásár
Historio
La kastelon de la familio grafo Brunszvik kiel ilia intima amiko, Ludwig van Beethoven multfoje vizitis komence de la 19-a jarcento. Gravaj verkoj kreiĝis en la romantika parko, kie ĉiusomere grandaj koncertoj estas dediĉitaj al la geniulo, ĉe la interna ĉarma lageto, apud lia statuo. La kastel-muzeo prezentas memoraĵojn de liaj vizitoj. Nun renoma agrikultura esplorejo funkcias tie.
La vilaĝo iĝis urbo en 2005.
23777 Goursat
23777 Goursat estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Herbetswil
Najbaraj komunumoj
La komunumo Herbetswil limas en nordo kaj oriento al Aedermannsdorf, en sudoriento al Farnern (BE), en sudo al Günsberg, en sudokcidento al Balm ĉe Günsberg, en okcidento al Welschenrohr, kaj en nordokcidento al Seehof (BE).
23777 Goursat
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto Edouard Jean-Baptiste Goursat (1858–1936), kiu kontribuis al multenombraj kampoj de la analitiko. Li estis asociita kun pluraj franciaj universitatoj kaj estis rigardita kiel elstara instruisto. Lia monumenta Cours d´analyse mathématique (1900 - 1910) estis uzita de generacioj da studentoj.
Herbetswil
Trafiko
Herbetswil situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 30 de Balsthal al Moutier. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio de Gänsbrunnen al Balsthal. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 12 kilometrojn oriente en Oensingen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Herbetswil datiĝas el la jaro 1400 kiel Hebrechtzwilre. Dum mezepoko Herbetswil apartenis al la Senjorujoj Alt-Falkenstein kaj Neu-Falkenstein. Kun tiuj Senjorujoj en la jaro 1402 (Neu-Falkenstein) kaj 1420 (Alt-Falkenstein) la rajtoj pri Herbetswil transiris al Soloturno. De tiam ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Herbetswil apartenis al la soloturna voktejo Falkenstein kaj la tribunalo Matzendorf.
Berchieșu
Berchieșu [berkeŝu] (Berkenyes) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Turda. En 1910 ĝi nombris 1118 loĝantojn (rumanoj), en 1992 787. Ĝia unua skriba mencio estis en 1332 kiel ekleziejo kun hungara loĝantaro. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Frata.
En la censo de 2002 la 758 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Bogojevo
Bogojevo, serbe Богојево, hungare Gombos estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Okcidenta Baĉka en municipo de Odĵaci. Ĝis 1899 la hungara nomo estis Bogojeva.
Situo
Bogojevo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo, kontraŭe troviĝas Kroatio, al kiu gvidas 2 pontoj. Apatin troviĝas 15 km-ojn for.
Historio
En 2001 loĝis 2120 da homoj (hungaroj 1154, ciganoj 374, serboj 287, ktp). Ĉe la riverobordo feriejaj dometoj troviĝas. Vidindaĵoj estas preĝejoj ortodoksa kaj katolika omaĝe al Ladislao la 1-a (Hungario), fine ĉardo (gastejo) el 1860.
Famuloj
En la iama Gombos mortis (martiriĝis) hungara geografo Lajos Glaser.
Atrium
Eldonejo Atrium - germane Atrium Verlag - estas germanlingva libreldonejo de porplenkreskula literaturo kun centraj oficejoj en Zuriko kaj Hamburgo. Kunordiga eldonisto estas Nikolaus Hansen.
Historio
La eldonejo fakte ekestis en 1933, kiam la en 1924 de la juda germanino Edith Jacobsohn fondita eldonejo Williams & Co. sub la nova reĝimo de Nazia Germanio politike kaj ekonomie premiĝis je malfondiĝo. Edith Jacobsohn sekve elmigris el Germanio kaj vendis la eldonejon al Kurt Maschler. En 1935 Kurt Maschler krome en Bazelo fondis svislandan eldonejon Atrium, por ebligi al la verkisto Erich Kästner, kies verkaĵoj intertempe estis malpermesitaj en Nazia Germanio, pluan publikigon de sia verkaro. Preskaŭ ĉiujn publikigajn rajtojn de la germania eldonejo Williams la eldonisto Kurt Maschler transdonis al la svislanda eldonejo Atrium, por protekti ilin de la nazia reĝimo en la Germana Regno. Baldaŭ la centra eldoneja sidejo translokiĝis al Zuriko. De la 1930-aj ĝis 1950-aj jaroj en la eldonejoj interalie publikiĝis la germanlingvaj verkaĵoj de Stefan Zweig, Kurt Tucholsky, Erich Fried kaj la germanlingvaj tradukoj de verkaĵoj de la usonano Norman Mailer.
Mark Abraham (astronomo)
Mark ABRAHAM estas usona astronomo.
Atrium
Historio
Kurt Maschler en 1937 ankaŭ devis fuĝi el Nazia Germanio kaj fine troviĝis en Londono. De tie li distance plugvidis la eldonejon en Zuriko, sed post la 1950-aj jaroj iom post iom pojare malpliiĝis la novaj eldonejaj publikaĵoj. En 1978 la germania eldonejo Friedrich Oetinger, mem specialiĝinta pri porinfana literaturo, ekzemple la germanlingvaj tradukaĵoj de la libroj de Astrid Lindgren, transprenis la eldonejon en Zuriko. Tamen ĉiujare daŭre nur publikiĝis malmultaj novaj eldonaĵoj. Ekde 2004 en kunlaboro kun la eldonejo Arche same apartenanta al la eldona grupo Friedrich Oetinger, en la eldonejo Atrium denove regule publikiĝas novaj porplenkreskulaj verkaĵoj en signifa kvanto.
Mark Abraham (astronomo)
Minor Planet Center kreditas lin de la kunmalkovro de 3 asteroidoj en 1999, kun lia tiama kolegino, kaj nun edzino Gina Fedon elde la Observatorio Everstar (UAI-kodo : 849), kiujn ili mastrumas en Olathe (Kansaso, Usono).
Atrium
Historio
Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj ĝi kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.
Norda Sulaveso
Norda Sulaveso (Sulawesi Utara, enlande foje mallongigata "Sulut") estas unu el la 31 provincoj, kiuj kune kun 2 specialaj regionoj kaj la ĉefurba distrikto Ĝakarto konsistigas Indonezion. La provinco kovras areon de 13 851 kvadrataj kilometroj kaj estas parto de la insulo Sulaveso. Laŭ stato de la jaro 2011 Norda Sulaveso havis 270 596 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 162 homoj laŭ kvadrata kilometro. Laŭ tiu stato ĝi konsistis el 4 urboj, 11 distriktoj, 150 subdistriktoj kaj 1 510 vilaĝoj. Administra centro estas la urbo Manado. Aliaj gravaj urboj estas Bitung, Modisi kaj Tomohon.
La provinco situas en la nordorienta pinto de la insulo Sulaveso. En la okcidento, ĝin limigas la provinco de Gorontalo. La provinco inkluzivas ankaŭ la insulojn Sangihe kaj Talaud, kiuj proksimas al la filipina insulo Mindanao.
Helbeka arasario
La Helbeka arasario (Pteroglossus erythropygius) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. La specifa nomo P.erythropygius signifas “kun ruĝa pugo”, sed tio ja estas tro komuna karaktero ene de arasarioj.
Ampelmännchen
Ampelmännchen (semaforulo) estas homa simbolo en la strataj transirejaj lumoj en Germanio. La formo de la malgranda semaforulo (Ampelmann/Ampelmänner) kun ĉapelo estas fama. Estas ankaŭ semaforulinetoj (Ampelweibchen, Ampelfrau/Ampelfrauen, Ampelfrauchen) kun harvostoj en la urboj Cvikaŭo kaj Dresdeno. En Berlino la semaforuloj iĝis tre popularaj post la reunuiĝo de la urbo post la malvarma milito. La urbestraro volis forigi la orientgermanajn semaforulojn (vidu bildon ĉi-sube) por ke ili estu identaj al la okcidentgermanaj. Tio kreis amason da protestoj ĉe la loka loĝantaro. La plimulto de la orientgermanaj Ampelmännchen estis forigitaj, sed restis kelkaj, kiuj nun estas turisma allogaĵo, retrovebla ankaŭ sur T-ĉemizoj, tasoj, glasoj ktp.
Helbeka arasario
La specio troviĝas en Ekvadoro kaj Peruo, do oni povas konsideri ĝin kiel endemismo.
Kiel aliaj arasrioj tiu ĉi specio havas nigrajn kapon, mentonon, dorson kaj flugilojn (escepte ruĝan suban dorson aŭ pugon kaj malantaŭokulan haŭtaĵon). La subaj partoj estas flavecaj kun ruĝaj nuancoj kaj ĉefe du nigrajn partojn, nome submentona punktomakulo kaj pli longa bendo inter brusto kaj ventro: en ambaŭ partoj pliiĝas la ruĝaj nuancoj. La beko estas flava, kun pli ruĝeca bazo, krom la kutima flava bazobordo. Inter ambaŭ makzeloj estas nigra laŭlonga strio.
Marcelo Antonio Casartelli
Marcelo Antonio CASARTELLI (naskiĝinta en 1930, mortinta la en Kordobo (Argentino)) estis argentina esperantisto.
En urbo Posadas li fondis Esperanto-asocion de la provinco Misiones. Li estis komitatano de UEA de 2004 ĝis 2007.
András K. Kovács
Biografio
András K. Kovács estas ano de Rumania Hungara Popolarta Societo. Li kreas objektojn el pajo. Li publikis en Igaz Szó, Megyei Tükör, Előre.
Louis Moreau Gottschalk
Louis Moreau Gottschalk (prononco de la personaj nomoj france, de la familia nomo germane , naskiĝinta la 8-an de majo 1829 en Nov-Orleano, Luiziano; mortinta la 18-an de decembro 1869 en Tijuca, nun Alto da Boa Vista en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo) estis usona pianisto kaj komponisto francdevena.
Stacio Nozaki (Osaka)
Stacio Nozaki (japane: 野崎駅 [Nozaki-eki], angle: Nozaki Station) estas fervoja stacio en Dajto, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi.
Branĉohava orobanko
Branĉohava orobanko, nome Orobanche ramosa kaj ankaŭ Phelipanche ramosa, estas planto parazita de herboj. La specia nomo (ramosa, nome branĉohava) indikas la eston de branĉetoj por la infloresko, nome aspekto branĉohava tute male al aliaj specioj de la genro.
Louis Moreau Gottschalk
Familio
La patro de Gottschalk − naskiĝinta en Londono − estis hispana judo. La geavoj de la patrina flanko vivis en Sankta Domingo, kie la avo oficis kiel guberniestro. Dum la sklavoribeloj familianoj transloĝiĝis proksimume 1800 al Nov-Orleano. Ĉar la patrinaj prauloj devenis el Francujo, la familianoj interparolis france.
Branĉohava orobanko
Orobanche ramosa estas indiĝena en centra kaj sudokcidenta Eŭropo, sed troviĝas ennaturigita ankaŭ en multaj aliaj lokoj; Ĝi estas konsiderata kiel la plej damaĝa minaco por la rikoltoj en kelkaj zonoj. Kelkaj plantoj kiuj povas esti parazitataj de tiu orobanko estas la jenaj: tomato, melongeno, terpomo, blanka brasiko, Solenostemon, kapsiko, sunfloro, celerioj kaj pizoj. En la areoj tre infektitaj ili povas okazigis totalan paerdon de la rikolto.
Louis Moreau Gottschalk
Vivo
Louis Moreau Gottschalk − unua el entute sep gefiloj − alkreskis en la kvartalo Malnova Nov-Orleano, kie li konatiĝis kun la muziko de la kreoloj kaj de la nigruloj. Ekde 1842 li studis en Parizo kompozicion ĉe Jacques Fromental Halévy kaj Hector Berlioz same kiel pianludon ĉe Camille Stamaty. Li estis amika kun Georges Bizet kaj Camille Saint-Saëns. La Konservatorio de Parizo ne akceptis lin kiel usonan ĉivitanon. Sep jarojn post lia rifuzo la sama konservatorio tamen enprenis la iaman kandidaton kiel membro de la juĝantaro por la enirekzamenoj. En 1845 Chopin ĉeestis la koncerton de Gottschalk en la Salle Pleyel. En Hispanujo reĝo kaj reĝino lin plurfoje distingis. Tie li estis verkinta interalie la pecon La sieĝo de Zaragozo por dek pianoj.
En 1853 Gottschalk forlasis Eŭropon kaj reiris al Usono, kie komenciĝis lia kariero kiel prifestata koncertpianisto, kiu vojaĝis per propra specialvagonaro. Krom tio li plurfoje inter 1856 kaj 1862 faris iom longajn restadojn en la Karibio, la pianego ĉe la rando de estingiĝinta vulkano, inter ĉielo kaj tero. Li privojaĝis koncerte tutan Usonon, muzikis en urboj pribatalataj dum la Usona Enlanda Milito kaj antaŭ orminista publiko, kunportis dum siaj vojaĝoj du pianegojn, unu pianagordiston, unu impresarion, sendis je malfruiĝo al sia publiko telegramojn kaj enscenigis la marŝon el Tannhäuser per dek kvar pianoj.
En 1865 Gottschalk devis fuĝi pro afero al Latinameriko, kie li vivis ĝis sia malvivo. Tie ĉi li komponis ekzemple la simfonion n-ro 1 La Nuit des Tropiques, koncertis kaj okazigis muzikfestivalojn. La 24-an de novombro 1869 Louis Moreau Gottschalk kolapsis pro malario-atako, el kiu li ne plu resaniĝis. Tri semajnojn pli malfrue, la 18-an de decembro 1869, Gottschalk mortis en la aĝo de kvardek jaroj en hotelo je Tijuca, kvartalo de Rio-de-Ĵanejro − supozeble pro trodozo da ĥinino.
En la jaro 1870 oni reportis lian kadavrorestaĵojn en Usonon kaj entombigis ilin en Broklino, Novjorko. Lian tombon origine kronis pompa monumento el marmoro, de statuo kun la titolo Anelo de la Muziko, kiun kanajloj vandale kaj grave difektis en la jaro 1959; nun oni intencas rekonstrui ĝin.
Akcepto
La verkaro de Gottschalk entenas ankaŭ aron da publikefikaj pianopecoj, kiuj parte estas kategoriendaj al la supra salonmuziko, ekzemple The Dying Poet (la mortanta poeto) kaj The Last Hope (La lasta espero). Pli gravaj tamen estas lian naciaj pianopecoj, kiujn stampis hispanaj, latinamerikaj kaj kreolaj muziktradicioj, ekzemple la pianopecoj The Banjo kaj La Bamboula (1848). Per siaj teĥnike malfacilaj komponaĵoj Louis Moreau Gottschalk festis en Parizo triumfojn kiel virtuozo, kiu akiris tutmondan renomon. En Usono li influis la verkadon de Charles Ives.
Gottschalk dokumentis en sia verkaro fruajn formojn de afrikusona dancmuziko, el kiu pli malfrue evoluis la ĵazo. Kiel pianisto li apartenis al la grupo de la unuaj tutmonde sukcesaj pianistoj, kiuj jam uzis teĥnikojn el la pli malfrua ragtimo (sinkopigon, paŝantan bason, paŝan pianludon).
Diskaro
Pianisme elstara sonregistraĵo de la Gotŝalkaj pianoverkoj prezentis la teksasa pianisto Ivan Davis en 1972 sub la titolo Der Bananenbaum (Decca). En 1987 Raymund Havenith surdiskigis selekton da ok pianopecoj sub la titolo Frühe amerikanische Klaviermusik (Musicaphon).
La irlanda pianisto Philip Martin surdiskigis ekde 1990 por la brita diskeldonejo Hyperion la ekzistan verkaron por piano je du manoj de Gottschalk. La ĝis nun aperintaj albumoj intertempe akiris la rangon de referencaj sonregistraĵoj. Krome Georges Rabol surdiskigis ĉi tiun pianoverkaron.
Sándor Benkó
Sándor Benkó [ŝAndor benkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Benkó Sándor estis hungara klarnetisto, elektroinĝeniero, fakverkisto kaj profesoro.
Sándor Benkó naskiĝis la 1940 en Budapeŝto. Li mortis la 2015 en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Benkó frekventis mezlernejon, samtempe li lernis muzikon en sia naskiĝurbo. Li ricevis diplomon en 1963 en Teknikuniversitato de Budapeŝto, poste tuj li restis tie, kiel instruisto pri elektrotekniko. Li daŭre edukis ĝis 1995, dume li ricevis rangon doktoro en 1972.
Jam en 1957 li fondis orkestron Benkó Dixieland Band. Jam la unua muzikdisko atingis furoran sukceson. Li ofte aranĝas koncertojn ne nur enlande, sed ankaŭ eksterlande. Li rajtis vojaĝi dum la socialismo libere. Lia klubo senĉese funkcias apud Placo Kálvin. Li muzikadis kune ekzemple kun Milt Jackson, Freddie Hubbard, Al Grey, Buddy Tate, Albert Nicholas, Chris Barber, Huub Janssen. En 1971 lia orkestro atingis la unuan lokon en Montreux. Baldaŭe li muzikadis ekzemple en San Sebastian, Sacramento kaj en naskiĝurbo de ĵazo: New Orleans. Li ricevis premion Kossuth en 2006, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Lia repertuaro
Li ludas la plej konatajn ĵazmelodiojn, kiuj estas tutmonde konataj.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Afriko
Ĉi tiu artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en la kontinento Afriko.
Se vi konas ne registritajn ZEO-ojn, bonvolu kompletigi la artikolon.
Angolo
Iama :
Benino
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Kenjo
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Kongo Kinŝasa
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Madagaskaro
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Malavio
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Senegalo
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Sud-Afriko
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj