cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mongolia pronelo
La Kozlova pronelo aŭ Mongolia pronelo (Prunella koslowi) estas malgranda paserina birdo de la familio de Proneledoj kaj ties ununura genro Prunella. Ĝi troviĝas en montoj kaj duondezertoj de norda Ĉinio kaj Mongolio, inklude Gobi kaj Altajo. Formas superspecion kun P. atrogularis, ambaŭ apartenantaj al specigrupo kiu inkludus ankaŭ la speciojn P. fulvescens, P. montanella, P. ocularis kaj P. fagani. Oni proponis geografiajn rasojn tenella (priskribita el Uliastaj, en okcidenta Mongolio) kaj pallida (probable el suda Altajo), sed la diferencoj atribuiĝis al individua variado. Ĝi estas monotipa.
Ĝi estas bruneca specio kun iom da ruĝeca nuanco ĉe kapo kaj dorso, dum flugiloj kaj vosto estas pli nigrecaj, sed meze la pugo estas ruĝecbruna. En la subaj partoj la gorĝo estas blankeca, la brusto kun bruneca nuanco kaj la ventro blanka. La kruroj estas ruĝecaj.
Konstruelemento
Konstruelemento en la konstrufako estas unuopa parto, elemento aŭ ero, el kiu konsistas konstruaĵo. Temas pri bloka kaj geometrie relative simpla korpo, kiu havas unuecan konsiston kaj konstruon.
Ekzemploj estas muroj, apogilo, plankoj kaj plafonoj - aŭ la slaboj, ŝtalbetonaj antaŭfabrikitaj konstrupartoj multe uzataj en la slabokonstruaĵoj de la socialismaj ŝtatoj en la dua duono de la 20-a jarcento.
En komercejoj de konstrupartoj ofte ankaŭ geometrie pli komplikaj partoj kiel pordoj aŭ fenestroj, kiuj facile anstataŭigeblas sen influi la statikon de la konstruaĵo, nomatas "konstruelementoj".
Provinco Katanga
Katango (france Katanga) estis unu el dek provincoj de Demokratia Respubliko Kongo, kovranta la sudorientan parton de la lando. Laŭ oficiala takso el la jaro 2010 ĝi havis loĝantojn. Konsiderante ke la provinca areo estas kvadrataj kilometroj, el tio rezultas loĝdenso de 35 homoj po kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Lubumbashi. Aliaj urboj estas Kolwezi, Likasi, Kalemie, Kamina, Kipushi ktp.
Oficiala lingvo en la provinco estas la franca, nacia lingvo la svahila.
Takao Ishima
Takao Ishima (石間 崇生, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga.
Oh
La literkombino havas plurajn signifojn:
Distrikto Ludwigslust-Parchim
La distrikto Ludwigslust-Parchim (germane Landkreis Ludwigslust-Parchim) estas parto de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, en la nordoriento de Germanio. Administra centro estas la urbo Parchim. La distrikto havas areon de 4 750 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
La administra unuo ekestis la 4-an de septembro 2011 el la antaŭe memstaraj distriktoj Ludwigslust okcidente kaj Parchim oriente. Aministra centro de la nova distrikto difiniĝis la urbo Parchim. La norda parto de la nova distriko okcidente, sude kaj oriente ĉirkaŭas la landan ĉefurbon Schwerin. La saman tagon la loĝantoj de la nova distrikto balote voĉdonis pri la estonta nomo de sia distrikto: la nuna nomo gajnis per plimulto de 55,4 procentaĵoj kontraŭ la alternativo "distrikto Parchim-Ludwigslust" kun inversa sinsekvo de la nomeroj.
(52750) 1998 KK17
(52750) 1998 KK17 estas tre malgranda, treege hela venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Venuso, la Tero kaj Marso.
Ĝi pasas multe pli proksime de Venuso:
Eŭrovido-Kantokonkurso 1962
La 7-a Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 18-an de marto 1962 en Luksemburgo. Mireille Delanoy prezentis la konkurso en la Villa Louvigny.
Oni komencis ornami multe la scenon: Post 1961 kiam oni ornamis la scenon per floroj, nun oni povis vidi multajn lumantajn stelojn. Estis teknikaj problemoj (kompleta nigrumo) kaj oni povis vidi ilin nur parte.
Nova sistemo de juĝaĵo estis enkondukata ĉar Germanio plendis la "multajn" venkojn de Francio (1958, 1960) kaj Nederlando (1957, 1959). Laŭ la nova sistemo ĉiu lando atribuis nur ses poentojn: tri por la plej bona kanto, poste du kaj unu poenton. Rezulto : Ebla venkanto povis nur atingi maksimume 45 poentojn.
Kraniulo
Kraniuloj (Craniata) estas ĥorduloj posedantaj kranion. Ties membroj estas:
(17791) 1998 FN54
(17791) 1998 FN54 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
39382 Opportunity
39382 Opportunity, malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, estas ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona nederlanddevena astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando), sur  eksponitaj per la Schmidt-teleskopo la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) far de Tom Gehrels en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la marsa robota veturilo Opportunity, kiu, en 2014, esploris la rokajn tavolojn de la muroj de krateroj en Meridiani Planum.
Claudio Acquaviva
, SJ estis itala katolika monaĥo kaj pastro. Ekde 1581 kaj 1615 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
István Wagner (arthistoriisto)
Kariero
Wagner finis en 1964 en UBB de Kluĵo la fakon pri hungara lingvo–arthistorio. Inter 1966–1969 li estis direktoro de la Arany János Emlékmúzeum de sia naskiĝurbo. En 1974 li translokiĝis Hungarion kaj inter 1974–1976 li estis kunlaboranto pri arthistorio de la Magyar Nemzeti Galéria, inter 1976–1990 artkritikisto de la kultura rubriko de Magyar Hírlap. Inter 1990–1994 li estis anstatŭantdirektoro de Instituto pri Hungara Kulturo de Berlino.
Wim Jansen
Wim Jansen (naskiĝis la 7-an de majo 1948 en Amsterdamo) estas nederlanda interlingvisto kaj esperantologo. Li laboris en la universitato de Amsterdamo.
De 1966 ĝis 1971 Wim Jansen estis prezidanto de Nederlanda Esperanto-Junularo. Jansen en 1989 magistriĝis en Leiden pri kompara lingvistiko, specialiĝinte pri la eŭska lingvo. De 1989 ĝis 1998 li laboris en ESA pri eksperimentoj en sen-gravita medio. De 2002 ĝis 2013 li estris la katedron pri interlingvistiko kaj esperantologio ĉe la universitato de Amsterdamo.
En 2008 Jansen estis la rektoro de la kongresa universitato de UEA kaj AIS.
La hejmaj lingvoj de Jansen estas la nederlanda kaj la itala, ĉar lia edzino estas italino. La unua lingvo, en kiu li parolis kun ŝi, estis Esperanto.
Glashütten bei Schlaining
Glashütten bei Schlaining [ŝlajning] hungare Szalónakhuta [salOnakhuta] estas ne memstara vilaĝeto en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Oberkohlstätten. Ĝis (1899 la oficiala hungara loknomo estis Szalonok-Üveghuta.
Situo
Glashütten bei Schlaining situas inter montoj laŭ negrava flankovojo. Oberwart troviĝas 12 km-ojn.
Historio
En 1658 grafo Batthyány [batjAnji] fondis tie vitrofarejojn. Ekde la 19-a jarcento la loĝantoj minadis precipe antimonon. En 1910 vivis en la komunumo 216 homoj (germanoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon Szalónakhuta apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.
Vidindaĵo
romkatolika preĝejo de 1801
Mimbiaoj
La mimbiaoj (laŭ propra prononco) aŭ mbiaoj - propralingve mbyá aŭ mbya (prononcata /mimbiá/, en la portugallingva akademia literaturo /mimbã'á/), portugale mbiás aŭ embiás, hispane mbyá - estas subgrupo de la etno gvaranioj. Ili loĝas en suda regiono de Sud-Ameriko, sur vasta teritorio de la naciaj ŝtatoj Paragvajo, Brazilo, Argentino kaj Urugvajo. Kvankam ili nomas sin mbyá en ĉiutaga lingvaĵo, ilia ceremonia memnomigo estas Jeguakava Tenonde Porangue'í ("la unuaj elektitoj por porti la sanktan ornamon de plumoj").
Komence de la 20-a jarcento, interalie la germandevena esperantisto Francisco Schaden alveninta al Brazilo esploris kaj verkis pri ili.
Tony Clarke (aktivisto)
Tony Clarke - naskiĝis en 1944 - estas homrajta kaj socia aktivulo en Kanado, laborante pri komercaj kaj justecaj aferoj, kun speciala fokuso pri aliro al akvo. En 2005 al li komune kun Maude Barlow estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
NGC 3680
NGC 3680 (aliaj indikoj — OCL 823, ESO 265-SC32) estas malfermita stelamaso en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
José Costa
Vidu ankaŭ:
Castelletto sopra Ticino
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Brezovica (distrikto Sabinov)
Brezovica aŭ Brezovica nad Torysou, hungare Berzevice, germane Bersewitz [berzevic] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Brezovica situas laŭ flankovojoj. Sabinov troviĝas je 21, Prešov je 37 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la fortikaĵo en 1355, pri la vilaĝo en 1317 en formo "Berzeuice". En 1427 58 familioj pagis impostojn. Inter 1449 kaj 1458 la fortikaĵo apartenis al la husanoj, poste ĝi ruiniĝis, fine malaperis. Baldaŭe la vilaĝo iĝis kampurbo. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la urbeton duaklasa. En 1787 1991 loĝantoj loĝis en 191 domoj, en 1828 loĝis tie 1745 urbanoj en 194 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Berzevice 1206 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lipany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1925 incendio okazis. En 1951 kolĥozo formiĝis.
Famuloj
En Berzevice naskiĝis hungara ministro Albert Berzeviczy.
Erdélyi Irodalmi Társaság
Erdélyi Irodalmi Társaság (Transilvania Literatura Asocio), mallongigite EIT – fondiĝis je la iniciato de Miklós Bartha kaj István Petelei en 1888 sub prezideco de Géza Kuun en Kolozsvár.
Supraĝermana-raeta limeso
La Supraĝermana-raeta limeso estas 550 km longa parto de la iamaj eksteraj limoj de la romia imperio inter Rejno kaj Danubo. Ĝi iras de Rheinbrohl ĝis Kastell Eining ĉe Danubo. La supraĝermana-raeta limeso estas surtera monumento kaj ekde 2005 monda heredaĵo de UNESKO.
Esprimo
La esprimo limeso signifas en la latina lingvo origine „limvojo“ respektive „senarba strio“. Romia limeso estas la romia limfortikaĵo je la eksteraj limoj de la romia imperio. Supraĝermana- raeta limeso estis la plej longa fortikita landlimo en en Eŭropo dum la tempo de la romia Imperio. Ĝi preskaŭ ne sekvas naturajn limojn kiel riveroj aŭ montaroj. Nur je malmultaj kilometroj inter Großkrotzenburg kaj Miltenberg ĝi sekvas la riveron Majno. La aliaj limesoj en Eŭropo formas ofte riverojn kiel la Rejno (malsupra ĝermana limeso) kaj la Danubo (danuba limeso).
Funkcioj
Fakuloj jam de longe diskutas la funkcion de la romiaj limesoj. Laŭ la plej novaj esploroj pravigas la hipotezon, ke minimume la Supraĝermana-raeta limeso ne unuavice estis militara fortikaĵo aŭ demarkacia linio, sed pli reale gardata ekonomia limo al la neromiaj landoj. Kiel defendlinio la limeso apenaŭ taŭgis. La romia imperio plivastigis sian influzonon pere de lerta ekonomia politiko al nordoriento. Multaj limtransirejoj montras tion. Ili estas gardataj de romiaj soldatoj, sed ebligas ekonomian interŝanĝon. La multnombraj romiaj trovitaĵoj en la „libera Ĝermanio“ (ĝis Jutlando kaj Skandinavio) montras tion. Ankaŭ la romianoj provis de tempo al tempo loĝigi romiajn legionanojn trans la limo sur libera teritorio aŭ varbi en la apudlimaj teritorioj helptrupojn. Tiel la romanigado de la loĝantoj atingas ankaŭ homojn trans la limeso.
Pola rapidvojo S2
Pola rapidvojo S2 estas planata rapidvojo kiu kunigos aŭtovojajn nodojn de aŭtovojo A2 en Konotopa (okcidente de Warszawa) kaj nodo Warszawa-Lubelska (oriente de Warszawa). Ĝi estas kontata ankaŭ kiel Suda pretervojo de Varsovio.
Supraĝermana-raeta limeso
Itineroj de la limeso
Post la mezurado kaj fiksado de la precizaj vojo de la limes oni dividas la 550 km longan limeson en jenaj itineroj :
Historia evoluo
La antaŭhistorio de la limeso reiris ĝis la jaro 9 p. K., kiam la romianoj sub militestro Varus en la t.n. Batalo de Varus malgajnis komplete kontraŭ la ĝermanoj sub ilia gvidanto Arminio. Entute tri romiaj legionoj pereis dum tiu provo plivastigi la imperion direkte al la Elbo. Post tiu katastrofo la romianoj retiriĝas el la maldekstra flanko de la Rejno kaj la dekstra flanko de la supera Danubo.
La plej maljunaj dendroĥonologia rezultoj el la komenco de la raeta kastrumo Buch estis el majo /junio 161 p.K.. . dendroĥronologiaj esploroj ĉe palisadaj traboj proksime al la limesa pordego apud la monto Schwabsberg en la distrikto Ostalb montris, ke la sekvinta konstruŝupo tie jam okazis 165 p.K.
En la hodiaŭa Wetterau ĉe la kastrumo Marköbel la palisadoj jam datiĝas je la jaro 120 p. K.
Pliajn gravajn dendroĥronologiajn datumojn de la konstuado inter 120 kaj 169 donas la sekva tabelo:
La unue konstruitaj veterdisfalemaj lignaj turoj estis pote anstataŭitaj per ŝtonaj konstruaĵoj. Ankaŭ la limeso estas konstruita diversmaniere. La dendroĥronologiaj esploroj de bone konservita fostengrado sur la raeta limeso proksime de la Kastrumo Dambach montris, ke la ligno estas el la vintro 206/207 p. K. Tial evidentiĝas, ke la lignaj palisadoj en Raetio aĝis jam ĉ. 45 jaroj.
Mezurteknikaj Specialaĵoj
Ĉe la supra ĝermana limeso ekzistas pluraj partoj, kiuj elstaras pro ekzakte rekta linio, kvazaŭ ili estas desegnita per liniilo en la pejzaĝon. La eksterordinara precizeco estas ŝuldata de la uzado de la gromo fare de la romiaj geodeziistoj. La plej longa rektlinia parto, escepte de malgrandaj deviaĵoj pro la reliefo mezuras 81,259 km, de Walldürn ĝis Haghof sude de Welzheim. Temas do, pri la plej longa reklinia traceo en la grek-romia antikvo.
Akompanata infrastrukturo
La supraĝermana-raeta limeso estas akompanata en la romia apudlimaj areoj de densa reto de militaraj bazoj kaj civilaj instalaĵoj por la provizado de la soldatoj. La unuopaj instalaĵoj estas kunligitaj per densa vojreto.
Kompleksa ebeno
En matematiko, la kompleksa ebeno estas vojo de videbligo de spaco de la kompleksaj nombroj. Ĝi estas 2-dimensia eŭklida ebeno kun karteziaj koordinatoj, kun la reela parto prezentata en la abscisa akso kaj la imaginara parto prezentata en la ordinata akso. La abscisa akso estas nomata ankaŭ kiel la reela akso kaj la ordinata akso estas nomata ankaŭ kiel la imaginara akso.
La koncepto de la kompleksa ebeno permesas geometrian interpretadon de kompleksaj nombroj. Por adicio, oni adicias same kiel vektoroj, kaj la multipliko de kompleksaj nombroj povas esti esprimita simple per uzo de polusaj koordinatoj, kie la grandeco de la produto estas la produto de tiuj de la faktoroj, kaj la angulo de la reela akso de la produto estas la sumo de tiuj de la faktoroj.
Supraĝermana-raeta limeso
Akompanata infrastrukturo
Ĉirkaŭ la kastrumoj estiĝis pli aŭ malpli grandaj setlejoj (latine: vici). Ĉi- tie vivis la familioj de la soldatoj, komercistoj,metiistoj kaj anoj de aliaj profesioj.
Kompleksa ebeno
Uzo de la kompleksa ebeno en rega teorio
En rega teorio, unu el uzoj de kompleksa ebeno estas kiel la s-ebeno. Ĝi estas uzita por videbligi la radikojn de la ekvacio priskribanta konduton de la sistemo (la karakteriza ekvacio) grafike. La ekvacio estas normale esprimita kiel polinomo de la parametro s de la Laplaca transformo, de ĉi tie estas la nomo s-ebeno.
Supraĝermana-raeta limeso
Pereo
vidu la ĉefartikolon: limespereo Pri la epoko de la pereo de la supraĝermana-raeta limeso ekzistas nur tre malmultaj skribaj fontoj. Historiistoj longtempe kredis ke ĝermanoj ŝturmataktis la limeson en la jaroj 259 kaj 260 p. K., tiam la konstruaĵo detruiĝis. Novaj arĥeologiaj trovoj kaj scioj montras, ke ke la detruo en la 3a jarcento estis malrapida kaj iam post iama.Krome estis diferenco inter la supra ĝermana kaj la raeta limesodetruo.
Kompleksa ebeno
Uzo de la kompleksa ebeno en rega teorio
Aldone, rilatanta uzo de la kompleksa ebeno estas kun la stabileca kriterio de Nyquist. Ĉi tio estas geometria principo, kiu permesas al la stabileco de rega sistemo por esti difinita per inspektado de grafika prezento de Nyquist de ĝia frekvenco-faza respondo (tradona funkcio), en la kompleksa ebeno.
Supraĝermana-raeta limeso
Bataloj sub Severus Alexander
Jam ekde la malfrua 2a jarcento la premo fare de la ĝermanoj kontraŭ la norda romia limo kreskis,. Imperiestro Commodus renovigis kaj pligrandigis ĉ. 185 plurajn limesinstalaĵojn. 213 imperiestro Caracalla faris militiro kontraŭ la teritorioj trans la limeso. La ĉefa kialo por la pliaj atakoj kontraŭ la limeso estas tamen la reduktado de la nombroj de soldatoj ĉe la limeso, ĉar la orientaj provincoj bezonas pliajn soldatojn. Tie la romia imperio ricevis rivalon en la en la jaro 224 p. K. fondita persa Sasanida imperio. Kiel reago pli kaj pli da trupoj, speciale rajdistaj trupoj Romo forprenis de la limeso kaj sendis ilin al la limo kotraŭ la sasanidoj.
Kompleksa ebeno
Uzo de la kompleksa ebeno en rega teorio
La z-ebeno estas diskreto-tempa versio de la s-ebeno, kie Z-transformo estas uzata anstataŭ la laplaca transformo.
Supraĝermana-raeta limeso
Ekonomia malprospero
La fortikaĵoj estis renovigataj post la spertoj kaj raboj de la jaro 233. Multaj detruitaj civilaj setlejoj tamen ne estis rekonstruitaj samskale kiel antaŭe. Ne nur multaj loĝdomoj kaj banejoj estis rekonstruitaj, sed kompletaj kastrumoj poste estis pli malgrandaj ol antaŭe
La kial por la malrapida kaj cedema rekonstruo estis mankantaj rimedoj el Romo.
Ĝermanaj militiroj en la jaro 259/260 p.K.
Numismatikaj kaj dendroĥronologiaj esploroj montras, ke verŝajne la raeta parto de la limeso baldaŭ post 254 p.K., dum la regnotempo de imperiestro Valerian (253–260) estis forlasata. . Male al tio la suda supraĝermanaj partoj de la limeso restis funkcianta ankoraŭ kelke da jaroj.
La limeso hodiaŭ
La limeso estas en Germanujo termonumento de internacia signifo. Kelkaj partoj de la supraĝermana-raeta limeso estis rekonstruataj. Ekzemploj estas la kastrumo Saalburg apud Bad Homburg vor der Höhe, la kastrumo Aalen kun iliaj romiaj muzeoj.
Monda kulturheredaĵo
Je la 15a de julio 2005 la Supraĝermana- raeta limeso estis agnokita de UNESKO kiel monda kultura heredaĵo
József Imre
Biografio
József Imre frekventis mezlernejojn en Jászberény kaj en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1954, kirurgian fakdiplomon en 1957, urologian fakdiplomon en 1961. En la 1960-aj jaroj li dufoje studvojaĝis al Britio. En 1976 li doktoriĝis, en 1970 li kandidatiĝis.
Supraĝermana-raeta limeso
Literaturo
Supraĝerman-raeta limeso entute
József Imre
Biografio
Ekde 1955 ĝis sia morto li laboris en universitata kirurgia kliniko en Szeged. En 1972 li estis nomumita docento, post 5 jaroj universitata profesoro, en 1980 katedrestro. Li okupiĝis ĉefe pri stomakaj malsanoj. En 1954 li edziĝis, baldaŭe li havis 3 gefilojn. En 1971 li ricevis medicinan premion.
11231 Schiavo
11231 Schiavo estas malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Justin D. Schiavo, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Roslyn High School, Roslyn Heights (Nov-Jorkio).
Piroska Barlabás
BARLABÁS Piroska (barlaba:ŝ), edzino de Károly Bitay estis rumanihungara porjunulara verkistino, lernolibroverkistino naskita en Nagyenyed la 13-an de januaro 1898 kaj mortinta ?.
Kariero
Barlabás Piroska akiris porinstruistan diplomon en Nagyvárad. Ŝi estis kunlanborantino de gazeto Szövetkezés. Ŝiaj rakontoj, fabeloj aperis en tiu gazeto kaj en Hangya-kalendaroj. Ŝiajn artikolojn, raportaĵojn publikigis la gazetoj Keleti Újság, Brassói Lapok, Művelődés, Dolgozó Nő.
Sala kupolo
Sala kupolo estas strukturo, kiu formiĝas en grandaj fleksozonoj (internoplatformaj depresioj, randaj kaj perioceaniaj fleksejoj kaj aliaj) sekve de la sala tektoniko.
Neundorf (Anhalt)
Neundorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aschersleben-Staßfurt de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2005 la komunumo havis 2288 loĝantojn.
Sala kupolo
Karakterizoj
Sala kupolo konsistas el sala stoko kaj supersala strukturo — enfala depresio, kiu estas ligita al la forĵetoj en la supra parto de la sala stoko — al rokoĉapoen. La sala kupolo havas formon ovala, rondeca kaj neregula. Areo varias de 1 ĝis 1000 km². En la Kaspia depresio estas salkupoloj vastaj pli ol 1000 km². Alteco de la stoko varias de 1 ĝis 6-8 mil metroj.
Klasifiko
Estas du specoj de la salkupoloj:
Kaptujoj
Sala tektoniko formas specifan salkupolan tipon de la hidrokarbonaj kaptujoj, kiun karakterizas granda diverseco: la volbaj, tektonike ekranitaj, internesalaj kaj aliaj.
292
En la jaro 292 post Kristo okazis, interalie:
1005 Arago
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan scienciston kaj politikiston François Arago.
Roald Dahl
Roald DAHL (prononce angle, ; kaj norvege , naskiĝis , mortis ) estis brita novelisto, verkisto ĉefe de mallongaj rakontoj, poeto, militpiloto kaj scenariisto.
Naskiĝinta en Kimrio al gepatroj el Norvegio, li militservis en la Royal Air Force dum la Dua Mondmilito, dum kiu li iĝis flug-aso kaj spiona oficiro, atingante ĝi la rangon de oficiro wing commander (Flugokomandanto). Dahl ekelstaris dum la 1940-aj jaroj, per verkoj kaj por infanoj kaj por plenkreskuloj, kaj iĝis unu el plej librovendantaj aŭtoroj de la mondo. Li estis menciita kiel "one of the greatest storytellers for children of the 20th century" (unu el plej grandaj rakontistoj por geinfanoj de la 20a jarcento). En 2008 The Times lokis Dahl la 16an sur sia listo de "La 50 plej grandaj britaj verkistoj ekde 1945". Liaj mallongaj rakontoj estas konataj pro siaj neatenditaj finoj, kaj liaj porinfanaj libroj pro sia nesentiva, ofte tre nigra humuro.
Kelkaj el liaj verkoj estas James and the Giant Peach, Charlie and the Chocolate Factory, Matilda, The Witches, Fantastic Mr Fox, The Twits, George's Marvellous Medicine kaj The BFG.
En Esperanto aperis
En novembro 2022 Esperanto-Asocio de Britio (EAB) anoncis, interalie per numero 99 de sia bulteno Ĝisdate, konkurson por trovi la tradukonton de la novelo Matilda, por kiu EAB jam aĉetis tradukrajton, do Esperanta traduko espereble iam aperos.
Oranjebitter
Oranjebitter (bitero) kaj oranjelikeur (likvoro) estas alkoholaĵoj preparitaj el distilitaj bigaradoŝeloj, amara oranĝo kaj brando. Origine oranjelikeur enhavas sukeron kaj oranjebitter ne. Oranjebitter oni trinkas dum festoj pro la nederlanda reĝa familio.
Kálmán Szabó
Kálmán Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Kálmán estis hungara ekonomikisto, profesoro, politikisto, membro de Hungara Scienca Akademio (1973). Kálmán Szabó naskiĝis la  1921 en Bogyoszló. Li mortis la 2007 en Budapeŝto.
13982 Thunberg
13982 Thunberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda natursciencisto Carl Peter Thunberg (1743–1828), unu el la lastaj disĉiploj de Karolo Lineo, rigardita kiel la plej granda plantosciencisto de lia tempo. En 1770 li aliĝis kun nederlandaj plantosciencistoj en vojaĝo al Japanio. En la regiono de Kabo de Bona Espero en Sud-Afriko, li kolektis pli ol 3000 novajn speciojn. Li verkis la unuan gvidlibro pri la japana flaŭro, kiu lin faris fama en Japanio.
Kastelo de Iharosberény
La Kastelo de Iharosberény (konata ankaŭ pri la iama posedanto-familio Kastelo de Inkey [inkei]) estas historia monumento en Hungario, en vilaĝo Iharosberény.
Historio
En la vilaĝon la familio Inkey alvenis en 1726, ili konstruis la kastelon kun la parko en 1750. Ili loĝis en la kastelo ĝis 1945, dum la jarcentoj la kastelo estis centro de la bieno, konstanta hejmo de la familio. Ili kolektis riĉan kolektaĵon pri libroj, bildoj, mebloj, porcelanoj, artaĵoj (ili malaperis dum la mondomilito). En 1780 Maria Tereza de Aŭstrio vizitis la kastelon. En fino de la 2-a mondmilito armea hospitalo funkciis en la kastelo, ekde 1950 la loka bazlernejo funkcias daŭre en la konstruaĵo. Modernigaj laboroj okazis kelkfoje dum la socialismo, eĉ poste.
Parko
La parko estis kreita laŭ franca sistemo. Nun la parko estas apartenaĵo de la lernejo, tamen ĝi estas protektata. El foraj regionoj estis plantitaj ekzemple himalaja cedro, sekvojadendro, vejmuta pino, arbara pino. Inter ili trovis lokon eskuloj, liliodendroj, sideroksiloj (ferarboj), aceroj, ileksoj. Cirkonferencoj de kelkaj arboj estas pli, ol 500 cm.
12633 Warmenhoven
12633 Warmenhoven estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (angle : Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda popularigisto kaj edukisto pri astronomio Adrie Warmenhoven. Li estas direktoro de la Planetario Eise Eisinga : mekanisma planetario de la 18-a jarcento en Franeker, Nederlando.
Mönchmeierhof
Situo
Mönchmeierhof situas sur deklivoj laŭ negrava flankovojo. Rechnitz troviĝas 18 km-ojn.
Historio
En la 15-a jarcento abatejo fondiĝis. La unua mencio devenis el 1570 en formo "Baratok mayera" (la hungara esprimo signifas: biencentro de abatoj). En la 16-a jarcento limgardistaj soldatoj alvenis. En 1622 incendio okazis. En 1910 vivis en la komunumo 308 homoj (kroatoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon Barátmajor apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.
Lubumbashi
Lubumbaŝo aŭ Lubumbashi estas milionurbo, provinca ĉefurbo kaj universitata urbo en la mineralriĉa plej suda provinco Supra Katanga de la Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio), en la tiel nomata kupro-zono, kun kupraj kaj uraniaj ercoj. Dum dominado de belgoj la oficialaj loknomoj estis Élisabethville kaj Elisabethstad.
Geografio
Lubumbashi troviĝas en suda parto de la lando proksime de Zambio.
Historio
Belgoj fondis Élisabethville-on en 1910. La urbo prosperis pro la riĉa kuprominado. En 1941 strikookazis. En 1955 universitato fondiĝis. Élisabethville funkciis, kiel ĉefurbo de la tiam memproklamita sendependa ŝtato Katango dum la sanga interna milito inter 1960-1963. En 1997 la urbo denova travivis pli novan internan militon.
Ekonomio
Lubumbashi estas grava komerca kaj industria centro. Oni okupiĝas pri teksaĵoj, nutraĵoj, sed la plej grava estas la peza industrio (minado kaj fandado).
Trafiko
Lubumbashi situas ĉe kruciĝo de trajnoj. La urbo havas ankaŭ internacian flughavenon.
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias inter 18 kaj 25 °C. La varmo kulminas en septembro, malkulminas en junio. Jare pluvas po 1240 mm. Inter majo-septembro neniam aŭ apenaŭ pluvas. La pluvo kulminas inter decembro-februaro.
Athos
La sankta monto Athos aŭ Atos (Άγιον Όρος, la Sankta Monto) estas ortodoksa monaĥa respubliko kun aŭtonoma statuso sub greka suvereno. Ĝi troviĝas sur la orienta parto de la duoninsulo Ĥalkidiko en la administra regiono Centra Makedonio. La teritorio estas 336 km² granda kaj havas ĉirkaŭ 2,000 (monaĥajn) loĝantojn, aldone estas laŭsezone ŝanĝiĝanta nombro de civilaj laborantoj.
La monto, metrojn alta, estas la plej alta pinto de la Egea Maro.
Historio
Kserkso la 1-a fosigis kanalon (longan ) en la norda parto de la duoninsulo por tratranĉi ĝin (5-a jarcento a.K.). Oni povas ties restaĵojn ankoraŭ nuntempe vidi.
Mikrofoliumilo
Tial en fruaj 2000-aj jaroj, mikrofoliumiloj posedis nur bazajn funkciojn, uzis specialajn markolingvojn kiaj HDML (kvazaŭ WAP 0 de Openwave), WML (WAP 1), i-mode (de DoCoMo), kaj XHTML MP (WAP 2), kaj bezonis prokurilojn por traduki markolingvon aŭ traduki inter HTTP kaj HDTP, WSP-WTP.
Athos
Historio
La monaĥoj vivis jam en la 9-a jarcento sur la monto, la organizita monaĥa vivo komenciĝis en 963, kiam fondiĝis la unua monaĥejo la Granda Lavra. Oni malpermesis al virinoj la eniron en la teritorion en 1045.
La konstruadon de novaj monaĥejoj apogis Rusio kaj aliaj slavaj landoj, kaj tiel estiĝis preskaŭ panortodoksa duoninsulo.
Je ĉ. 1400 la monaĥejoj nombris 40, restas nuntempe nur 20 el ili. La lasta monaĥejo estis konstruita en 1542 (Stavronikita-monaĥejo).
Dum la 15-a jarcento, kelkaj monaĥejoj ŝanĝis la rigorajn priskribojn al aliaj kun privata posedaĵoj kaj memelektitaj gvidantoj.
Kiam la turkoj okupis en 1430 Tesalonikon, la monaĥoj cedis al la turkoj, kio kaŭzis malgraviĝon, malriĉiĝon de la monaĥejoj, sed ebligis samtempe pli memstaran regadon.
Spite al al eventoj, fondiĝis en la 16-a jarcento la unuaj skiteoj (asketaj komunumoj), kiuj grupiĝis ĉirkaŭ komuna preĝejo, kun la monaĥejoj.
La patriarko Gabrielo la 4-a enkondukis en 1783 sukcesajn reformojn, per nova buleo.
La komunumo de Athos suferis multe dum la greka sendependeca milito (1821–1829), kiam forbrulis tutaj libraroj. La rusa imperio helpis la kreskon de la rusaj monaĥejoj kaj ties posedaĵoj.
La nuna konstitucio de la komunumo venas el 1924 kaj ĝin garantias la greka konstitucio de 1975.
El la 20 monaĥejoj, 11 estas konservativaj (strikta fasto, disciplino), 9 pli liberaj.
Serne
Bazaj informoj
Serne, ukraine Серне, hungare Szernye estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve. La ukraina historia nomo estis Рівне (rivne). Barkasovo apartenas al la municipo.
Situo
Serne situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ fervojo Ĉop-Mukaĉeve. La lasta troviĝas 20–27 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1270 en formo Zyrnua. Post la mezepoko la regiono foje apartenis al Habsburga Imperio, foje al Transilvanio. En 1566 la tataroj detruis ĝin. En 1910 loĝis en Szernye 1257 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1920 Szernye apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Mezőkaszony, poste al Ĉeĥoslovakio. Szernye rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La alveninta Ruĝa Armeo fine de 1944 deportis 204 da hungaroj al la gulago, inter ili tie mortis 34. Ekde 1945 Rivne apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Serne 1979 da homoj, (1690 hungaroj). Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, poŝto, kuracejo, 5 vendejoj, 2 kafejetoj.
293
En la jaro 293 post Kristo okazis, interalie:
Kvaternara strukturo
Kvaternara strukturo temas pri la ariĝo de proteinaj unuoj en specifajn figurojn.
Kelkaj proteinoj konsistas el agregaĵoj de individuaj proteinaj subunuoj kiuj estas sendependaj en la senco ke ili ne estas ligitaj unu al la aliaj per kovalentaj ligoj. Ilin kuntenas diversaj surfacaj interagoj. Hemoglobino estas bona ekzemplo de ĉi tiu fenomeno. Natura hemoglobino konsistas el kvar polipeptidaj ĉenoj kuntenataj en specifa, iom sfereca konfiguracio. Perdo de biologia aktiveco kutime akompanas la disrompon aŭ detruiĝon de la kvaternara strukturo de proteino—tiu ĉi ne plu plenumas sian funkcion.
(11232) 1999 JA77
(11232) 1999 JA77 estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Jenaz
Pri la komunumo
Jenaz (prononcu: jenaĉ; malnova romanĉlingva nomo: Gianatsch) estas komunumo kaj ĉefloko de la samnoma komunumaro en la distrikto Prättigau/Davos en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1144 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Jenaz situas sudoriente de la rivero Landquart. La malnova vilaĝokerno situas sur teraso sudoriente super la rivero. Nova vilaĝkvartalo situas en la fundo de la valo ĉe la riverbordo. Krome apartenas al la komunumo la vilaĝetoj Rüti aliflanke de la rivero kaj Pragg-Jenaz en nordokcidento de la komunumo ĉe la riverbordo. La komunuma teritorio etendiĝas en suokcidento ĝis la kresto de montoĉeno Hochwang.
Trafiko
Tra la komunumo Jenaz pasas la kantona ĉefvojo n-ro 28 de Landquart al Davos. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la linio de la Retia Fervojo de Landquart al Klosters.
Historio
La unua dokumenta mencio de Jenaz datiĝas el la dua duono de la 12-a jarcento kiel Junazis. Dum la 12-a jarcento en Jenaz la katedralo kapitulo de Koiro kaj la Monaĥejo Sankt Nicolai posedis bienojn en Jenaz. La suvereneco apartenis al la Senjorujo Castels. En la 1436 Jenaz aliĝis kiel parto de la tribunalo Castels al la Dektribunala Federacio. 1526 Jenaz aliĝis al la reformacio. En la jaro 1662 la tribunalejo Castels estis dividita en la tribunalejojn Castels-Jenaz kaj Castels-Luzein, el kiuj estiĝis 1851 la hodiaŭaj komunumaroj. Dum mezepoko Jenaz estis romanĉlingva. En la 14-a jarcento valzoj almigris al meza Pretigovio kaj germanigis la regionon.
Bodoa lingvo
La Bodoa Lingvo estas Tibeto-birma lingvo parolata de la bodoa popolo de nordorienta Barato kaj Nepalo. La lingvo estas iu el la oficialaj lingvoj de la barata ŝtato Asamo, kaj estas iu el 22 konstituci-statusaj lingvoj laŭ la konstitucia en Barato.
Klasifiko kaj parencaj lingvoj
La bodoa lingvo, branĉo de la tibeto-birma familio de lingvoj estas riĉa lingvo. Ĝi estas grava lingvo de la bodoa grupo en la Asam-birma grupo de lingvoj. Ĝi kunhavas iujn komunajn trajtojn de vortprovizo, fonologio, morfologio kaj sintakso kun aliaj fratinaj lingvoj de la bodoa grupo.
Ĝi proksime parencas al la Dimasa lingvo de Asamo kaj la Garoa lingvo (grt) de Meghalaya. Ĝi ankaŭ estas tre proksime parenca lingvo de la kokboroka lingvo (trp) parolata en Tripura.
Historio
En la postsekvoj de la socio-politika vekiĝo kaj movado lanĉita de bodoaj organizaĵaj ekde 1913, la lingvo prezentiĝis kiel perilo de instruado (1963) en la elementaj lernejoj en bodoaj areoj. Aktualtempe, la bodoa lingvo servas kiel perilo de instruado ĝis la meza nivelo kaj kiel asocie oficiala lingvo en la ŝtato Asamo. La lingvo jam atingas pozicion fieran kun la malfermo de la post-bakulaŭra (?) (en:postgraduate) kurso en la bodoaj lingvo kaj literaturo en la Universitato de Guwahati en 1996. la bodoa lingvo havas la krediton havi grandan nombron da libroj poeziaj, dramaj, novelaj, romanaj, biografiaj, vojaĝaj, porinfanaj, kaj beletro-kritkaj.
Dialektoj
La ĉotea, la meĉa. Parenca al la dimasa, tripura, lalunga, kaj bodoa lingvoj.
Skriba sistemo
La lingvo oficiale skribatas per la nagaria skribo, sed ĝi ankaŭ havas longan historion uzi la romiidan skribon. Iuj esploristoj jam sugestas ke la lingvo originale uzis nun perditan skribsistemon nomitan Deodhai.
Graflando Flandrio
La iama graflando Flandrio (Graafschap Vlaanderen, Comté de Flandre, origine Pagus Flandrensis, "govio Flandrio") ekestis komence de la 7-a jarcento ĉirkaŭ la urbo Bruĝo, kaj post laŭgrada ampleksiĝo konsistis el la du nunaj belgaj provincoj Orienta Flandrio kaj Okcidenta Flandrio, sed ankaŭ el la franca departemento Nord kaj el la suda parto de nederlanda Zelando.
La graflando estis unu el la ses originalaj lordlandoj de la franca tereno. La regiono de Artezo estis ankaŭ parto de Flandrio antaŭ fariĝi aparta graflando en 1237.
Dum malfrua Mezepoko, la komercaj urboj de Flandrio (precipe Gento, Bruĝo kaj Ipro) viciĝis inter la plej urbanigitaj regionoj de Eŭropo, kaj teksis la lanon de ĉirkaŭaj kamparoj por eksporti altkvalitajn vestojn.
Pro variaj edziĝoj, la regiono de Flandrio estis cedita al la dukoj de Burgonjo en 1384.
NGC 3681
NGC 3681 (aliaj indikoj — UGC 6445, MCG 3-29-48, ZWG 96.45, IRAS11238+1708, PGC 35193) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
HDML
HDML (Handheld Device Markup Language) estas markolingvo por mikroretumiloj kreita de Openwave (tiam nomita Unwired Planet) en 1996. Poste, ĉ. 2000, WML 1 estis kreita sur etendaĵo kaj kompromiso de HDML; kaj post tio, WML 2 kaj XHTML-MP, kaj fine HTML5.
Franclingvio
[[Dosiero:New-Map-Francophone World.svg|eta|upright=2|dekstra|Franclingvio Legendo :
]]
Franclingvio estas la nomo de la aro da landoj kaj regionoj de la mondo, kie la franca lingvo estas parolata. Tiu grupo entenas landojn, kie la franca lingvo estas uzata ĉu kiel oficiala lingvo, ĉu kiel gepatra lingvo de almenaŭ parto de la loĝantaro, ĉu de nur edukita parto de la loĝantaro.
Ekzistas Internacia Organizaĵo de la Franclingvio, kies rolo estas pli politika ol kultura: temas pri landoj, kie franca lingvo estas uzata kaj kiuj iel rilatas al Francio.
La vorton "Francophonie" (Franclingvio) ekuzadis franclingvanoj post la dua mondmilito, kiam ili ekkonsciis, ke la angla lingvo okupas unuan vicon inter la lingvoj de la mondo kaj ke la franca fakte estas minacata en ĉiuj terenoj, kiujn ĝi antaŭe okupis. Fakte tiu fenomeno komenciĝis fine de la 19-a jarcento, plejlaste la franca lingvo restis kiel "lingvo de diplomatio" por ĉiuj internaciaj intertrakadoj, ĝis 1903, kiam kiel unuafoje disputo inter Usono kaj Meksiko estis fintajlorita en la angla lingvo.
Disvatiga politiko
"Francophonie", en proksima interkonsiliĝo kun Francio kaj la 850 000 francaj instruistoj en la mondo, taksas la postulojn kaj etendas la instruadon al novaj publikoj.
TV5 Monde ankaŭ subtenas francajn instruistojn per sia programo "Apprendre et enseigner avec TV5 Monde" (Lernado kaj instruado per TV5 Monde).
Membroj de la Internacia Organizaĵo de la Franclingvio
La oficiala listo de de membroŝtatoj troveblas sur la (franclingva) retejo de la Internacia Organizaĵo de la Franclingvio. Jen superrigarda listo laŭ kontinentoj:
Eksteraj ligiloj
(franca) Oficiala retejo de la Internacia Organizaĵo de la Franclingvio
(franca) Interregistara Agentejo de la franclingvio
4072 Yayoi
4072 Yayoi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (Gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la japana antikva Jajoi-epoko (3-a jarcento a.K. - 3-a jarcento).
Lietzensee (lago)
Historio
Post la morto de Witzleben en 1837, la lago plurfoje ŝanĝis la posedantojn. La artĝardenisto Ferdinand Deppe transformis ĝin al vidindaĵo en 1840 pro la bredado de rozoj kaj dalioj. Ekde 1905 estis konstruitaj elegantaj apartamentaj domoj rekte ĉe la orienta bordo, lasante tri verdajn spacojn neuzatajn: Witzlebenplatz, Kuno-Fischer-Platz kaj Dernburgplatz. Decido de la urbodomo de Charlottenburg en 1910 malpermesis la kompletan disvolviĝon de la okcidentaj kaj nordaj bordoj ĝis nun.
La digo por la Neue Kantstrasse dividas la lagon de 1904 en du partojn. Planoj por rearanĝo de la lago ekestis de 1912, kiam Erwin Barth iĝis direktoro por la ĝardenoj de Charlottenburg. De 1918 ĝis 1920 estis kreitaj novaj verdaj spacoj en la secesia stilo por doni laboron al senlaboruloj. La Granda Akvofalo, kreita de Erwin Barth kaj Heinrich Seeling en 1912/1913 ĉe la suda fino de la lago, kaj la Parkwächterhaus de 1924/1925 estas protektitaj arkitekturaj monumentoj.
Post la fondo de Gross-Berlin en la jaro 1920 la sendependa urbo Charlottenburg iĝis urboparto de Berlin kaj estis poste kunmetita kun alia kvartalo al la nuna kvartalo Charlottenburg-Wilmersdorf.
2020 - jubilea jaro
La 100 jaroj de ĝia ekzisto estas festotaj la 13an kaj 14an de junio 2020. La asocioj "Bürger für den Lietzensee (Civitanoj por Lietzensee) e.V." kaj "Parkhaus Lietzensee e.V." preparas festivalon por junuloj kaj nejunuloj, kun la subteno de multaj homoj el la kvartalo.
Parkwächterhaus
La Parkwächterhaus estis konstruita en 1925 najbare de la "Volks- und Spielwiese" (ludeja kampo) laŭ planoj de la Charlottenburg-a delegito Rudolf Walter kaj realigata de la metiistoj de "Mauerei & Zimmerei August Spahr". Ĝi situas sur Wundstraße 39 (antaŭe Königsweg) kaj havis publikajn necesejojn por viroj kaj virinoj en la teretaĝo, ĉambron por la administrado de la parko kaj vendopunkton por lakto kaj minerala akvo. En la supra etaĝo estis apartamento por la gardisto de la parko. La Parkwächterhaus estas fermita ĝis 2021 pro renovigo. Financita de la federacia registaro (245.000 €) kaj la loteria fondaĵo (600.000 €). La asocioj enspezis € 30,000 per donacojn. (Anonco en la Berliner Morgenpost de la 21-a de novembro, 2019 kun foto). Tiucele oni starigis moveblan glaciaĵan kafejon en 2016 post la fermo de la bierĝardeno en 2012.
Grosse Kaskade
La akvofala "Granda kaskado" situas ĉe la suda fino de la parko apud Dernburgstrasse. Ekzistas ankaŭ malgranda akvofalo kun ronda baseno kaj fontano en la norda parto apud Wundtstraße. La du akvofaloj estis kreitaj de Erwin Barth kaj Heinrich Seeling en 1912-13.
Esperanto-grupo Lietzensee
La Esperanto-grupo Lietzensee estis fondita de Hans Moser en la jaro 1979 en "Seniorenheim Lietzensee" kaj ekzistis en la konstruaĵo ĝis la jaro 2018. Nun ĝi kunvenas je la sama nomo en diversaj lokoj, precipe en tiel nomata "plugeneracia domo" de la urbokvartalo Charlottenburg.
294
En la jaro 294 post Kristo okazis, interalie:
Petersdorf (Turingio)
Petersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordhausen de la federacia lando Turingio. La 31-an de decembro 2003 la komunumo havis 368 loĝantojn.
Bianca Jagger
Bianca Jagger - naskiĝis la 2-an de majo 1945, estas homrajta kaj socia aktivulino el Nikaragvo, intertempe vivanta en Britio. En juna aĝo ŝi ankaŭ estis filmaktoro, kaj en la 1970-aj jaroj estis la edzino de Mick Jagger, la kantisto kaj komponisto de la brita rok-bando The Rolling Stones - tial ŝia familia nomo. En 2004 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
31507 Williamjin
31507 Williamjin estas tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William Huang Jin, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Gwinnett School of Mathematics, Science, and Technology de Lawrenceville (Georgio, Usono).
Apelacio
vidu ankaŭ
apelacia kortumo
Kentaro Yoshida
Kentaro Yoshida (吉田 賢太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga, Mito HollyHock, Tochigi SC kaj Matsumoto Yamaga FC.
Sándor Diénes
Sándor DIÉNES [de:neŝ] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 3-an de julio 1925, m. la 2-an de oktobro 2019.
Kariero
Sándor Diénes akiris diplomon pri geografio-geologio en Universitato Bolyai de Kluĵo, poste pri medicino en OGYI de Târgu Mureș, kie li estis asistanto de 1950; de 1952 sanafera inspektoro, de 1957 denove en OGYI. Li estis prezidanto kaj skermisto de teamo de Târgu Mureș.
Naturfibro
Naturfibro estas ĉiu  fibro, kiu venas de naturaj fontoj kiel plantoj, bestoj aŭ mineraloj kaj sen kemiaj transformado povas esti aplikataj. oni do devas distingi ĝin de kemia fibro, kiu estas sinteze farita. Ne al la naturfibro apartenas regeneraĵa fibro, kiu estas farata el celulozo, materialo el renovigeblaj krudaĵoj (ekzemple viskozo el ligno kaj bambuo). Ankaŭ la relative malgrandaj lignofibroj ricevas specialan agnoskon.
Plantfibroj
Plantfibroj povas havi diversan devenon. kaj tial ankaŭ diversajn ecojn. Plantfibroj povas deveni de vaskulaj faskoj en la tigoj aŭ trunko aŭ sajntrunko, de la  arboŝelo (ekzemple kiel bastfibro) kaj del semharoj. Jena listo montras diversajn plantfibrojn. La listo montras la multecon de la plantaj naturfibroj.
La folifibroj estas ankaŭ nomataj en la komerco kaj tekstilindustrui „durfibroj“. Kaj ananaso kaj kuraŭo kaj karoo apartenas al la familio de la Bromeliacoj. Ilia uzado estas malpli konata kaj plej ofte oni uzas la foliojn kiel kromprodukto de la fruktrikolto. . Apud la sisal-agavo estas tuta vico de aliaj specioj el tiu familio (Agavacoj), kiuj liveras fibrojn, ekzemple el la genro Furcraea. Tiuj fibroj ankaŭ nomiĝas mauricia kanabo.
Krome uzeblas kelkaj junkoj, fendita bambuo kaj aliaj plantoj por ricevi fibrojn. La longaj fibroj de talio kaj  kverko estas bonaj krudmaterialo por fari korboj, matoj kaj fadenoj.
Fibroj de besta origino
Ĉe bestoj la harfolikloj formas fibrojn, kiu ekzistas en formo de hararo kaj de la pelto. Esceptoj estas la silkofibroj el la kokono de la silkraŭpaj pupoj kaj el sekrecioj estiĝinta fibroj kiel la aranesilko aŭ la bisusofibroj. Fibroj kiuj estas uzeblaj por fari tekstilaĵoj:
Mineralaj naturfibroj
Kelkaj mineralaj fibroj ankaŭ apartenas al la naturfibroj.
Kaj sukcesa niĉa apliko estas fliso por la eksemado de kresoj, de kiuj estas produktataj ĉiujare ĉirkaŭ 125 ĝis 160 t surbaze de kabanaj kaj linaj fibroj je proksimume samaj kvotoj.
Ekonomio
Jen tabelo, kiu montras la monda produktado de naturaj fibroj laŭ datoj de la ONA.
Bordura lingvo
La bordura lingvo estas fikcia lingvo, la nacia lingvo de Bordurio, fikcia despota ŝtato en la balkana regiono kreita fare de la verkisto Hergé por la bildstria libroserio La aventuroj de Tinĉjo. Ne estas multaj informoj pri la bordura lingvo, ĉar ĝi ne amplekse aperas en la libroserio. La najbara lingvo de la same fikcia lando Sildavio, do la sildava lingvo, montriĝis ĝermana lingvo, sed estas tiom limigita konata vortaro de la bordura ke tia analizo pri tiu lingvo pli malfacilas. Estas tamen pluraj vortoj kun klare ĝermana radiko, ekzemple hôitgang, (vidu nederlande uitgang), mänhir (vidu nederlande mijnheer), ointhfan (vidu nederlande ontvangst) sztôpp, tzhôl (vidu germane Zoll) kaj zsnôrr (vidu nederlande snor). La difinita fonto de tiuj vortoj tamen ne pruveblas. Malsame al la sildava, kiu ankaŭ skribiĝas per la cirila alfabeto, la bordura estas skribata nur per la latina alfabeto. La ortografio estas iom malsama de tiu de la sildava, la vokalo ô, preskaŭ certe reprezentaĵo de la sono, estas tre ofta en la lingvo, kaj la literokombino sz ŝajne uzatas por la sono (do "s") anstataŭ  (do "ŝ"), samkiel en la hungara. En komparo ĝi sonas multe malpli slava ol la sildava, kaj pli akcentas similecon al la ĝermanaj lingvoj de centra Eŭropo.
Kiel aliajn fikciajn lingvojn kaj plurajn personajn kaj prilokajn nomojn en la universo de Tinĉjo, la aŭtoro Hergé kreis la borduran modele de la brusela lingvo, dialekto de la nederlanda respektive flandra parolata en kaj ĉirkaŭ la urbo Bruselo.