cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Traktato de Sankta-Stefano
La 3-a de marto, tago kiam subskribiĝis la Traktato de Sankta-Stefano, estas la nacia tago de Bulgario.
En 1859 Serbio ribeliĝis kontraŭ la turkoj, ribelo iom poste sekvata de Montenegro (kiu deklaris la sendependecon), Bosnio kaj Hercegovino (kiu kuniĝis al Serbio). En 1876 la ribeliĝo ankaŭ atingis Bulgarion. La severa subpremo okazigata de la turkoj, igis la caron Aleksandro la 3-a de Rusio aliancito de Rumanio, deklari la militon kontraŭ la turkoj. La turka armeo estis venkata kaj devigata subskribi la kapitulacon per tiu ĉi traktato.
Konsekvencoj
La traktato reorganizis la antikvajn posedaĵojn en Balkanio kiuj apartenis al la Osmanida Imperio.
La plej grava dispozicio en tiu ĉi traktato estis la agnoskado de la sendependeco de Bulgario kiu prenis la plejparton de Makedonio en sia teritorio kaj permesis al Bulgario etendiĝi de la Egea Maro ĝis la Nigra Maro.
Ankaŭ ĝi agnoskis la sendependecon de Serbio, Montenegro kaj Rumanio. Rumanio cedis Besarabion al Rusio kaj interŝanĝe ĝi ricevis Dobroĝon. Bosnio-Hercegovino fariĝis memstara.
Rusio ricevis teritoriojn en la Osmanida Imperio kaj la sultano devis garantii la sekurecon de liaj kristanaj subuloj.
Britio kaj Aŭstrio-Hungario oponiĝis al tiu ĉi traktato kiu liberigis la slavan naciismon pro tio ke Bulgario povu fariĝi satelito de Rusio kaj minaco por la Otomana Imperio.
La traktato estis modifata kvar monatojn poste, la 13-an de julio 1878, post la Kongreso de Berlino, en la traktato de Berlino.
10930 Jinyong
10930 Jinyong estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
VideoLAN
VideoLAN estas projekto de instruistoj kaj studentoj de la pariza Teknika Universitato krei programojn por ludi kaj redakti video-diserojn kun malfermita kodo. La origina celo de VideoLAN estis ebligi, ke la studentoj atingu la televidprogramojn en siaj ĉambroj, tra la komputilreto.
Masaki Imagawa
Masaki Imagawa (今川 正樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2016 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo FC Imabari.
Manó Vesztróczy
Manó Vesztróczy [vestrOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vesztróczy Manó estis hungara pentristo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Engl. Vesztróczy estis adopta nomo, malofta nomvarianto estis Vesztróczi.
Engl Emánuel naskiĝis la  en Újpest, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Manó Vesztróczy akiris diplomon en Reĝa Modela Desegna Lernejo en 1909. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Vidéky kaj Bertalan Székely. Li daŭrigis la lernadon en Venecio kaj en arta akademio en Munkeno de Simon Hollósy, fine inter 1905-1909 en majstrolernejo de Gyula Benczúr. Jam ekde 1902 li instruis en la Industriarta Lernejo. Krom la instruado li pentradis pejzaĝojn, portretojn kaj ĝenrojn, en la 1900-aj jaroj ankaŭ karikaturojn al konataj gazetoj. Liaj pentraĵoj ricevis premiojn inter 1906-1929. Pro vidviĝo li edziĝis dufoje.
Municipoj de Sankta Katarino
Listo de la 293 municipoj de subŝtato Sankta Katarino, Brazilo.
Reala Karaktero
Reala Karaktero kaj Filozofia Lingvo (Real Character and Philosophical Language) estas apriora projekto de Internacia planlingvo proponita en 1668 de episkopo John Wilkins (1614-1672). Ĝi estas prezentita en lia libro An Essay towards a Real Character, and a Philosophical Language (publikita en Londono, 1668), kiu nun estas la plej konata el multo de verkoj faritaj de Wilkins. La projekto estis inspirita de raportaĵoj de Nicolás Trigaut pri Ĉinio kaj ĉina lingvo.
Historio
Unu el celoj de Essay… estis kreo de anstataŭigo por la latina lingvo, kiu tiam estis estanta la efektiva internacia lingvo por kleruloj dum pli ol ol 1000 jaroj. John Amos Comenius kaj aliaj entusiasmuloj pri internaciaj lingvoj estis malkontentaj pri arbitraj ecoj de la latino, kiuj igis ĝin pli malfacillernebla. Wilkins inter aliaj ankaŭ esprimis tiajn kritikaĵojn. Unua skemo de lingvafrankao surbaze nombraj valoroj estas proponita de John Pell en 1630. En sia verko Mercury or the Secret Messenger de jaro 1640 Wilkins menciis eblon adapti tiun ĉi ideon al kreo de universala komerca lingvo.
Episkopo Seth Ward estis kunaŭtoro kun Wilkins de verko Vindiciae academiarum (de jaro 1654), kiu celis prezenti argumentojn por defendo de klasika Oxbridge universitata sistemo kontraŭ deeksteraj reformoj. En ĝi Ward, inter alie, proponis planlingvon de iom simila skemo, kvankam signife malsaman ol tiu de Essay… farita de Wilkins. Ideoj de Ward devenis al kelkaj fontoj, inklude Cyprian Kinner, kiu estis sekvanto de Comenius, Ramon Lull kaj Georg Ritschel. Ili siavice influis la homojn George Dalgarno kaj Wilkins.
Johann Gottfried Walther
Johann Gottfried Walther (* 18-a de septembro 1684 en Erfurto; † 23-a de marto 1748 en Vajmaro) estis Germana orgenisto, kapelestro, komponisto, enciklopedisto kaj muziksciencisto.
Reala Karaktero
Historio
Wilkins komencis verki la verkon Essay… post incito de Reĝa Societo en la jaro 1662. La Granda incendio de Londono de jaro 1666 malrapidigis lian laboron, ĉar en ĝi pereis partoj de malnetoj de la libro.
Johann Gottfried Walther
Vivo
Walther ricevis muzikinstruon ĉe Johann Bernhard Bach kaj ĉe Johann Andreas Kretschmar, disĉiplo de Andreas Buttstett. Post malsukcesa ambicio kiel jurstudento ĉe la Universitato de Erfurto li sindediĉis tutplene al la komponado. En 1702 li iĝis orgenisto ĉe la Thomaskirche en Erfurto. Ekde 1703 ĝis 1706, li vojaĝis tra Germanio, vizitante Frankfurton, Darmstadt, Halberstadt, Magdeburgon kaj Nurenbergon. En tiu ĉi urbo li studis ĉe Wilhelm Hieronymus Pachelbel, filo de Johann Pachelbel alia bona konato de Bach. En 1707 li iĝis urba orgenisto en Vajmaro, kie li ludis sur la orgenoj de la preĝejo S-ktaj Petro kaj Paŭlo. Ankaŭ li estis privatinstruisto de la juna princo Johano Ernesto kaj kortegokapelestro. Malgraŭ tio ke li dumvive jam estis konata kaj fama orgenisto, li ofte estis preteririta je gravaj funkcioj.
Reala Karaktero
Historio
La libro estas verkita de Wilkins kun asisto de John Ray, Francis Willughby kaj aliaj. Li nomis sia plej granda influo je George Dalgarno. Ankaŭ Wilkins agnoskis influon de la verko The Ground-Work or Foundation Laid ... for the Framing of a New Perfect Language farita de Francis Lodwick de la jaro 1652.
Strukturo de la lingvo
"Essay…" subdividiĝas je kvin sekcioj, el kiuj nur la kvara pridiskutas la konceptoj de "reala karaktero" kaj "filozofia lingvo", kaj la tria temas pri "filozofia (t.e. universala) gramatiko". La lasta parto estas "alfabeta vortaro" de la lingvo farita de William Lloyd.
Alcántara
Alcántara [alKANtara] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. La moderna nomo devenas el la araba Al Qantarat, kio signifas La Ponto pro la elstarega kaj vizitinda romia ponto najbara.
La loĝantoj nomiĝas alcantareños. La censita populacio en 2008 estis de 1.669 loĝantoj.
Situo
Alcántara estas situa en la okcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Alcántara, el kio ĝi estas ĉefurbo, je altitudo de 291 m; je 63 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 123 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 552 km². Ĝi situas en la maldekstra bordo de la rivero Taĵo, je ties kunfluo kun la rivero Alagón, ĉe Portugalio.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado, kiel en la resto de la regiono. Specife turismo kaj elektra akvobaraĵo.
Demografio
La demografia evoluo de Alcántara en la lastaj jaroj aperas en la jena tabelo laŭ la datumoj de la Nacia Instituto pri Statistiko, Instituto Nacional de Estadística español.
Historio
La nomo de la vilaĝo devenas de la epoko de la islama invado en la Mezepoko, ĉar "al-Qantarat" ( القنطرة) signifas "La ponto" en araba. Tiu nomo aludas la eston en la municipo de ponto konstruita dum la epoko de la romia imperio.
La "Bronzaĵo de Alcántara", nomata ankaŭ en la latina "Tabula Alcantarensis", estis trovata en 1983 en la zono de Castillejo de la Orden (ene de la municipa teritorio), mencias la submetiĝon de la indiĝena popolo de seanokoj antaŭ la romianoj. Konserviĝas en la Muzeo de Cáceres.
Laŭ Vicente Navarro de Castillo, 78 loĝantoj de Alcántara elmigris por partopreni en la amerika koloniigado dum la 15a jarcento, kiuj distribuiĝis en la diversaj landoj. Inter la plej elstaraj gravuloj jenas: la kapitano Gonzalo Suárez Rendón, fondinto de Tunja (Kolombio), la kapitano Antonio de Lebrija (konkeristo), kiu partoprenis en milita agado en Kolombio, kaj estis nepo de la granda humanisto kaj gramatikisto Antonio de Nebrija, la kapitano Alonso Bravo de Montemayor kaj la kapitano Alonso de Cáceres.
Monumentoj kaj vidindaĵoj
Ĉe la rivero Taĵo troviĝas la romia ponto de ses arkoj, 194 m longa, 8 m larĝa kaj 61 m alta en maksimuma alto, konstruita en 104 en tempo de la imperiestro Trajano (por kies omaĝo oni starigis triumfan arketon en la centra parto de la ponto). Detruita de la francoj dum la Sendependiga Hispana Milito kaj poste rekonstruita, aktuale estas bele prilumigita nokte kaj estas ege vizitata kaj mirata pro ties alto. En la maldekstra flanko estas romia templeto.
Je kelkaj centoj de metroj supren laŭ la rivero estas la Akvobaraĵo de Alcántara (nome José María Oriol), kun maksimuma kapacito de 3.160 Hm3 kies ĉefa celo estas la produktado de elektra energio, la plej granda de Hispanio laŭ longo kaj la dua laŭ kapacito post la akvorezervejo de La Serena. Alia vizitinda monumento estas la Monaĥejo de San Benito, restaŭrita konstruaĵo kiu iam estis sidejo de la Milita Ordeno de Alcántara ĝis la desamortización de Mendizábal en 1835; aktuale estas la sidejo de la Fondaĵo San Benito de Alcántara.
Je la elirejo de la vilaĝo laŭ la direkto al la Ponto kaj la akvobaraĵo estas ruinoj de antikva ponto el ŝtono nuntempe detruita: ekzistas nur du arkoj.
Festoj
En la vilaĝo okazas ĉiujare la Festivalo de Klasika Teatro de Alcántara kultura avento kiu komencis somere de 1984 kaj kiu profitas la somerajn noktojn por prezenti ludadojn.
Alcántara ĝuas de mezepoka merkato, dum kiu prezentiĝas nutraj produktoj (pano, fromaĝo, vino, kolbasoj) kaj hejmaj (sapo, parfumoj, kosmetikaĵoj) prilaboritaj manfarite; la partoprenantoj vestiĝas mezepoke.
Reala Karaktero
Strukturo de la lingvo
La skribsistemo proponita de Wilkins estas konstruita familio de simboloj kiu sekvas klasadon, kreitan de Wilkins kaj liaj kolegoj. Oni celis fari ĝin pasigrafiaĵo, t.e ĉiu simbolo estas reprezentaĵo de koncepto kombinita el simplaj "konstrueroj". Je tio ĝi diferencas de ortografio, kiu celas unuavice reprezenti parolan lingvon. En unuaj partoj de "Essay…" one eĉ ne enkondukis manieron voĉigi la vortojn. Inspiro de tiu ĉi alveno estis tiatempa Eŭropa ideo pri skribsistemo de ĉina lingvo (nun ni scias ke tio ĉi estis iom de miskompreno).
Kiam en sekvaj partoj de sia eseo Wilkins enkondukis la "filozofian lingvon", li donis fonetikajn signifojn al siaj simboloj. Do, ne estas senco dispartigi la lingvon kaj la pasiografian sikribsistemon de Wilkins, kaj en tiu ĉi artikolo ambaŭ nomiĝos Reala Karaktero.
La konceptoj dividiĝas je 40 Genroj, ĉiu el kiuj reprezentas la unuan duleteran silabon de la vorto. Ĉiu Genro subdividiĝas je Diferencoj, kiuj donas la trian leteron. La Diferencoj plue dividiĝas je Specioj, de kiuj la kvara letero venas. Ekzemple, Zi estas Genro de bestoj (t.e. mamuloj); Zit estas Diferenco de "karnovoraj bestoj de hunda tipo" kaj Zitα estas Specio de hundoj. (En Genro la unua letero ofte apartenas al superkategorio, sub kiu unuiĝas pluraj Genroj (ekzemple, ĉiuj Genroj de animaloj komenciĝas je Z), sed tio ĉi ne estas regulo.) La rezulta kelkletera vorto nomiĝas Karaktero kaj ĝia skribo kaj prononco iugrade kaptas la semantikon de la koncepto.
Interese, inter la kategorioj de "Essay…" estas, interalie, propono de sistemo de mezurunioj por longo kaj pezo tre simila al tiu poste proponita en metra sistemo.
Fonetiko kaj skribsistemo
Wilkins havis konsistan celon krei fonetikon kaj ortografion liberan je nekonsistaĵoj de naturaj lingvoj de lia tempo, nome la angla kaj la franca. Lia lingvo havas sep vokalojn, plimulto el kiuj havas longaj kaj mallongaj variantoj. Li proksimume ekzplikis iliajn sonojn per ekzemploj el la angla lingvo de sia tempo. Tie ĉi ni provos prezenti la fonetikajn signifojn de la fonemoj per moderna sistemo kiel la Internacia Fonetika Alfabeto, kvankam oni konsideru, ke angla fonemiko kaj fonologio supozeble ŝanĝiĝis ekde la 17-a jarcento, kaj do la reprezentaĵo estos nur proksimuma:
La konsonantoj, tre detale priskribataj en la libro, estas jenaj:
Krom la latinida, Wilkins kreis apartan ortografion por sia lingvo, kiu laŭ li reprezentis la filozofian strukturon de la lingvo. Li prezentis kelkajn ekzemplojn de ĝi en finaj partoj de sia "Essay…".
Ekzemploj de la lingvo
Nombroj (1-10): poba, pobα, pobe, pobi, pobo, pobgh, poby, pobigh, pobyi, pobal.
Patro nia: Hαi coba ŏŏ iα ril dad, ha bαbi io sŏymta ha salba io velcα, ha tαlbi io vemgǒ, mǒ ril dady me ril dad, io velpi lαl αi ril i poto hαi saba vaty, na io sǒeldyǒs lαl αi hαi bαlgas me αi ia sǒeldyǒs iαl ei ŏŏ iα vαlgas iŏ αι, na mi io velco ai iαl bedodlŏ nil io cŏalbo, ai lal vαgasie nor αl salba, na αl tado, na αl tadalα io ha piŏbyŏ. Amen mŏ io.
Reagoj kaj kritiko
Jorge Luis Borges, fama argentina verkisto, skribis artikolon pri Wilkins kaj Real Character, kritikante lian manieron kategoriigi aĵojn de la universo. Diras Borges: "Pripensu ni la okan kategorion, tiun de la ŝtonoj. Wilkins ilin dividas en ordinaraj (silekso, gruzo, sablego), malmultkostaj (marmoro, sukceno, koralo), multkostaj (perlo, opalo), travideblaj (ametisto, safiro) kaj malsolveblaj (ŝtonkarbo, argilito kaj arseniko). Preskaŭ tiom alarmiva kiel la oka, estas la naŭa kategorio. Ĉi tiu al ni malkovrigas ke la metaloj povas esti malperfektaj (cinabrio, hidrargo), artefaritaj (bronzo, latuno), restaĵaj (fajlumoj, rusto) kaj naturaj (oro, stano, kupro). La baleno estas en la kategorio deksesa; ĝi estas 'fiŝo vivonaska, pli longa ol larĝa'". Kaj li poste aldonas: "Estas notinde ke ne ekzistas klasifikado pri la universo kiu ne estus arbitra kaj konjekta. La kialo estas tre simpla: ni ne scias kia estas la universo".
Eksteraj ligiloj
Plena skanita eldono de Essay… ĉe Google Books, en la angla lingvo de la 17-a jarcento.
Vidu ankaŭ
Pli modernaj aprioraj planlingvoj surbaze de similaj koncpetoj:
Joaĥimo Murat
Joaĥimo MURAT, Joachim MURAT [ʒɔaʃɛ̃ myʁa] (naskiĝis la 25-an de marto 1767 en la komunumo Labastide-Fortuniere, nuntempe Labastide-Murat, Francujo; mortis la 13-an de oktobro 1815 en Pizzo, Kalabrio) estis franca kavaleria oficiro, kiu ekigis karieron en la servoj al Napoleono. Li edziĝis kun Caroline Bonaparte kaj estis per tio bofrato de Napoleono. En la jaro 1804 li fariĝis Imperia Marŝalo, en 1805 franca princo (prince français). Li estis de 1806 ĝis 1808 kiel Joaĥimo la 1-a grandduko de Berg, de 1808 ĝis 1815 ankaŭ kiel Joaĥimo la 1-a (itale: Gioacchino I) reĝo de Napolo. Kiam en 1813 minacis la malvenko de Napoleono, li ŝanĝis la frontojn kaj iris en la tendaron de la kontraŭnapoleonaj aliancanoj. Je la tempo de la Cent-Tagoj li denove sin starigis ĉe la flankon de Napoleono. Lia provo, reakiri per albordiĝo en Italujo sian reĝlandon, fiaskis. Post tio la venkinta reĝo Ferdinando la 1-a tujjuĝe pafekzekutigis lin.
Johann Gottfried Walther
Vivo
En tiu tempo li amikiĝis kun Johann Sebastian Bach. Oni sugestas, ke la kanono BWV 1073, kiujn Johann Sebastian Bach skribis en 1713, estas omaĝo al Johann Gottfried Walther. La kanono konsistas el 82 sonaltoj kaj 82 estas la nomvaloro de Walther. Tamen tiu ĉi teorio ne estas certa.
Kunčice (Ostrava)
Kunčice nad Ostravicí estas historia municipo situanta sur teritorio de Ostrava. Nuntempe ĝi estas loka parto de urboparto Silezia Ostrava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1305 el listo de dekonaĵoj de vroclava episkopujo (Cuncindorf). Interesa estas informo el la jaro 1508 pri vendo de Kunčice al Jan Sedlnický z Heraltic, kie la vilaĝo estas markita kiel "Velké Kunčice", dum la najbara Kunčičky estis nomita kiel "Malé Kunčice". Ĝis la 15-a jarcento la vilaĝon tenis teŝinaj dukoj. La municipo proporcie ofte ŝanĝis siajn posedaĵojn. Menciinda estas Eva Čelovna z Čechovic, kiu komence de la 17-a jarcento lasis konstrui sur loko de devena burgaro renesancan kastelon. Sed tiu en januaro de 1999 forbrulis.
La vilaĝo estis devene pure agrikultura. Kvankam komence de la 20-a jarcento granda parto de loĝantoj laboris en proksima ferfabrikoj kaj minejoj, la municipo konservis plejparte agrikulturan karakteron. Tiu definitive finiĝis en la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento, kiam komencis ĉi tie konstruado de Nova gisejo. La municipo estis dum la dua mondmilito liberigita fare de Ruĝa Armeo la 1-an de majo 1945.
Kvankam la loka preĝejo estas menciata jam en la jaro 1447, en neniu el la konservitaj dokumentoj ĝi troviĝas. Kunčice devene apartenis sub vratimovan paroĥo (krom periodo 1654-1784, kiam ĝi falis sub Polan Ostravon). La municipo establis propran lernejon en la jaro 1884.
La nomo Kunčice estas verŝajne derivita de nomo de germana lokisto (Kunek, Kunc aŭ Kunč). Ĝis la jaro 1908 Kunčice plejparte markis sin kiel Velké Kunčice, post tiu ĉi jaro jam eksplicite kiel Kunčice nad Ostravicí.
En la municipa sigelo troviĝis litero K kun branĉetoj, super kiuj estis krono. En la jaro 1870 la municpo uzis stampon kun dia okulo kaj literoj MK. Ekde la 19-a jarcento estis sur la stampo Johano Nepomuka kaj ekde la jaro 1920 sole silezia aglino.
Al Moravia Ostrava Kunčice estis aligita la 1-an de julio 1941.
Johann Gottfried Walther
Verkaro
Walther precipe verkis ĥoralmuzikigojn ĥoralpreludojn por orgeno, sed ankaŭ preludojn kaj fugojn samkiel transskribaĵojn de konĉertoj. Lia orgenmuziko, antaŭ ĉio estas influataj de la Sudgermanaj orgenistoj. Krome li ankaŭ skribis ĉ. 90 voĉkantajn verkojn. Multo el lia verkaro, inter ĝi ĉiuj voĉkantaj verkoj, tamen malperis dum la paso de la tempo.
Krom komponaĵoj li ankaŭ skribis instrulibrojn por orgenistoj. Li estas la aŭtoro de verko teoria nome Praecepta der musicalischen Composition.
Entute la Musikalisches Lexicon difinis pli ol 3000 muzikterminojn. Walther konsultis pli ol 250 diversajn fontojn por la kompilado inkluzive teoriajn traktaĵojn el la frua baroko kaj la renesanco. Ege elstaraj por lia enciklopedia verkado estis la skribaĵoj de Johann Mattheson, kiuj estas indikata kiel fontoj pli ol 200 fojojn.
Kelkajn pluajn informojn pri Walther oni povas trovi en la libro Musica Poetica de Dietrich Bartel. Sur paĝo 22 Bartel priskribas la difinon de Walther pri musica poetica aŭ muzika retoriko jene:
Armuña de Tajuña
Armuña de Tajuña [arMUnja detaĤUnja] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas armuñero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 251 loĝantoj kaj la denseco estas de 12,14 loĝ/km².
Situo
Ĝi situas sur altebena monteto kiu estas super la kunfluejo de la rivero Tajuña kun la rojo Prá aŭ de la Vega de Tendilla.
La municipa teritorio limas norde kun la municipaj teritorioj de Horche kaj de Romanones, oriente kun Tendilla kaj Fuentelviejo, sude kun Renera kaj okcidente kun Aranzueque kaj Yebes.
Historio
Estas multaj la arkeologiaj restaĵoj kiujn konservas Armuña. La plej antikvaj, datas el la dua Ferepoko kaj konstistas el citadelo antaŭromia en la loko nomita Cerro Castejón, kabanoj disaj tra ties ĉirkaŭaĵoj kaj du nekropoloj de cindrigo en funebraj urnoj. En januaro 2005 estis trovita hazarde fare de terkultivisto de la najbara Aranzueque alian nekropolon, je nur 2 km el la vilaĝo, kiu post elfosado kaj analizo fare de arkeologa teamo estis atribuita al la epoko de visigotoj en la 6a-7a jarcentoj.
La etimologio de Armuña derivas de la araba Al-Munja (la fruktoĝardeno) kaj pruvas ke la seltejo jam ekzistis dum la islama dominado de la valo. Fakte, oni menciis iun Almuña en la kampanjo de Almanzor de oktobro 980 tra tiu teritorio.
Post la reconquista de la valo de la rivero Tajuña fare de la trupoj de la grafo Álvar Fáñez (kavaliro de Cido) en 1085, la vilaĝo restis integrita dum la tri venontaj jarcentoj en la teritorio "alfoz" de la urbeto Guadalajara submetita al ties foruo de reĝa posedo kaj al la jurisdikcio de ties konsilantaro; ĝis en marto 1428 la reĝo Johano la 2-a de Kastilio donis ĝin, kun aliaj 11 domarojn de Guadalajara, al sia fratino la infantino doña Catalina. Sed doña Catalina, edzino de Henriko, nome unu de la infantoj de Aragono, pro la apogo havigita de tiu en la enlanda milito inter Kastilio kaj Aragono de la somero 1429, perdis tiun teritorion. Johano la 2-a ordonis la konfiskon de ĉiuj ŝiaj posedaĵoj la 20an de julio samjare.
Tuj poste, en la 18-a de aŭgusto 1430, post plialtigi ĝin al la rango de villa, tiu sama reĝo redonis Armuña kaj la aliajn 11 domarojn al don Íñigo López de Mendoza, senjoro de Hita kaj Buitrago, fama poeto kastillingva, plej konata laŭ sia titolo de markizo de Santillana. En marto 1458, mortiĝis la markizo kaj la senjorlandon de Armuña, Fuentelviejo, Aranzueque kaj Tendilla heredis lia dua filo, don Íñigo López de Mendoza y Figueroa, unua grafo de Tendilla. Laŭ lia testamento, de aŭgusto 1473, heredos la senjorlandon la markizoj de Mondéjar. Same fondis la grafo las monaĥejon de la hieronimanoj de Sankta Ana de Tendilla por kiu li lasis la muelejon de Armuña kun ties fruktoĝardeno kaj fulejo, kiuj dum multaj jarcentoj ĝis la desamortización de Mendizábal, restis posedo de la monaĥejo.
Dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj oni perdis loĝantaron pro epidemioj, malsatego kaj la forta impostado pro konfliktoj inter la diversaj senjoroj. Ankaŭ okazis konlflikto kontraŭ la najbara vilaĝo Fuentelviejo kiu estis malsukceso de la armuñ-anoj, tiele ke ĉe la jaro 1712 restis nur 5 lokanoj kaj la pastro komuna kun Fuentelviejo.
Malrapide rekuperiĝis Armuña komence de la 19-a jarcento, pro la ekonomia helpo al la komarko fare de la nomita Vojo al la banloko de la Isabela, kiu ekmodiĝis la kortego de Fernando la 7-a. En 1826 jam estis 112 loĝantoj kaj en 1847 Pascual Madoz indikas ke Armuña havis kvanton de 36 familioj (146 homoj), 36 domoj de malbona konstruado kaj malaltaj kiuj formas malgrandan kvadratan placon kaj kelkajn stratojn de regula planko, sed senpavimajn.
Pro la strategia loko ĉe la malnova ponto de la rivero Tajuña, la vilaĝo suferis rabadojn kaj perfortojn kiam pasis la brita armeo de la generalo James Stanhope en decembro 1710 dum la Milito de Sukcedo; ankaŭ fare de la francoj dum la Milito de Sendependigo kaj en decembro 1836, por la ekspedicio de la karlisma generalo Miguel Gómez. En 1896 Armuña perdis lokanojn en la Milito de Sendependigo de Kubo.
Poligloto
Poligloto (de la greka πολυ-, "multe" kaj γλώττα, "lingvo") estas plurlingvulo, kiu scipovas paroli multajn lingvojn aŭ kiuj sin vivtenas pere de lingvoj, kontraŭe al plurlingvemulo, kiuj lernadas multajn lingvojn, sed kiu eble povas havi nuran intereson pri lingvoj aŭ pri lingvistiko.
Armuña de Tajuña
Historio
La vilaĝo suferis ankaŭ multon dum la lasta Enlanda Milito kaj la postmilito. Okazis bombardado fare de la aviado de Germanio kaj Italio, kaj oni mortpafis 9 lokanojn en la prizono de Guadalajara la 6an de decembro 1936. Post la milito, inter 1939 kaj 1941, la frankistoj mortpafis ĉirkaŭ 20 armuñ-anojn, inter ili tri eks-urbestrojn.
Poligloto
Dulingvulo estas homo kiu flue scipovas du lingvojn, kaj simile trilingvulo estas homo kiu flue scipovas tri lingvojn. Kutime oni konsideras ke plurlingvulo scipovas pli da lingvoj.
Armuña de Tajuña
Historio
En junio 1946, Camilo José Cela en sia unua Viaje a La Alcarria (Veturo al Alkario) pasis horojn en gastejo de la armuñ-a loko El Empalme, kie ĝuis bieron kaj pejzaĝon dum atendis la trajnon al Pastrana.
Poligloto
Oni parolas pri hiperpoliglotoj, se iuj libervole lernas fluparoli ses aŭ pli da lingvoj, dum multlingvuloj akiris ilian scion pro la ĉirkaŭa medio.
Armuña de Tajuña
Historio
Jam el la 1920-aj jaroj kaj ĉefe post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 305 loĝantoj en 1920 al malpli ol 100 en la 1980-aj jaroj, tio estis oni perdis pli ol 200 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Armuña de Tajuña, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Armuña de Tajuña kie oni falis. Poste pro proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj sekva propono de loĝejoj kiel dormurbo kaj la instalado de la komunika centralo leviĝis la loĝantaron al la nunaj 251 jam dum la 21-a jarcento.
Poligloto
Teorioj pri poligloteco
Ekzistas kelkaj teorioj, kiuj klarigas formiĝon de poligloteco.
VLC Media Player
VLC Media Player (“plurmedia ludilo VLC”) estas libera plurmedia legilo. Ĝi estas la ĉefa programaro de la projekto VideoLAN.
Armuña de Tajuña
Historio
Ekde la Hispana Transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte de la maldekstra partio PSOE.
Poligloto
Teorioj pri poligloteco
Oni konfesas, ke por tiu, kiu interesiĝas pri lingvoj kaj scias kelkajn diversajn lingvojn, pli facila estas lernado de la nova fremda lingvo. Tiu lernanto povas pli rapide atingi bezonatan nivelon de lingvokono. Tiam la ĉefaj faktoroj de poligloteco estas serioza laboro kaj strebo ellerni la lingvon.
VLC Media Player
Temas pri videolegilo vere plurcela, kiu kapablas legi tre diversajn aŭdformatojn kaj videoformatojn (MPEG-1/2/4, AVI, Vorbis, Ogg Theora, MPEG Audio, MP3…) sen eksteraj kodeksoj. Krom la dosieroj, ĝi ankaŭ povas legi la lumdiskegojn (DVD), la aŭdlumdiskojn, la videolumdiskojn, retfluojn (TTT-radion kaj TTT-televidon, plurdissendajn fluojn UDP, realtempajn fluojn RTP/RTSP), ek de kodilaj kartoj aŭ akirilaj kartoj, sub Vindozo same kiel sub GNU/Linukso, kaj ek de satelitkartoj (nur sub Linukso).
Monda Saluto-Tago
Monda Saluto-Tago estas laika festotago okazante ĉiujare la 21an de novembro, por esprimi ke konfliktoj devus esti solvataj tra komunikado prefere ol la uzo de forto. Partoprenantoj parole salutas dek homojn aŭ pli sur tiu tago kiel esprimo de la graveco de persona komunikado en la konservado de paco. La ĉiujara tutmonda evento komencis esti festita en 1973 kiel respondo al la Yom Kippur Milito.
Poligloto
Teorioj pri poligloteco
Ekzistas ankaŭ teorio, ke al poligloteco influas plejparte fizikaj procedoj en la cerbo.
Armuña de Tajuña
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie; nune de sovaĝaj taŭroj. Servoj kaj loĝejoj. Lastatempe oni instalis centron de telekomunikado por sekvado de satelitoj.
5580 Sharidake
5580 Sharidake estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 10-an de septembro 1988 de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Ŝari (japane: 斜里岳, Shari-dake), vulkano alta je 1545 metroj en la duoninsulo Ŝiretoko, Hokajdo.
Poligloto
Esperanto kaj poliglotoj
Ludwik Zamenhof, parolis 11 lingvojn krom lia propra : aramea, angla, franca, germana, greka, hebrea, latina, pola, lia denaska lingvo la rusa, volapük, kaj la jida. Li ankaŭ interesiĝis pri la araba, la itala kaj la litova, kvankam li neniam pretendis fluecon en tiuj lingvoj. [citation bezonata]. Same parolis 11 lingvojn dr. Henri Dor kiu same estis fama svisa okulkuracisto kiel dr. Zamenhof kaj esperantisto.
Ekzistas tri grandaj poliglotaj eventoj: LangFest en Montrealo, Polyglot Conference (ĉiujare en alia lando) kaj Polyglot Gathering. En la organizado de ĉiuj tri eventoj estas envolvitaj esperantistoj dum kiuj okazas ekzemple interesaj prelegoj, eblas ludi poliglotajn ludojn, aŭskulti multlingvajn koncertojn, disponeblas multkulturaj kuirejoj kaj kie troveblas zono por librokruciĝo por forigi viajn malnovajn librojn kaj akiri iujn novajn senpage.
Esperantistoj kunorganizas la internacian plurlingvulan kunvenon (Polyglot Gathering) kiu okazas ĉiujare en Eŭropo. Ankaŭ inter la partoprenantaro estas multaj kiuj scipovas paroli en Esperanto, ekzemple dum la 5-a Polyglot Gathering pli ol duono estis esperantistoj.
Ankaŭ alian poliglotan aranĝon iniciatis esperantistoj, nome la Polyglot Conference. Ĉar ne ekzistis regula aranĝo por lingvemuloj en Nordameriko, la ĉeforganizantoj de la nordamerika lingva festivalo LangFest, Joey Perugino kaj Tetsu Yung, starigis ĝin. La Polyglot Conference estas disa evento organizita nuntempe de Richard Simcott kaj Alex Rawlings. Ĝi okazas ĉiujare en alia lando, ĉefe en Eŭropo, kvankam ĝi jam okazis en la jaro 2015 en Novjorko kaj fine de 2019 okazos en Japanio.
VLC Media Player
VLC komplete kongruas kun la protokolo IPv6.
Poligloto
Esperanto kaj poliglotoj
Kelkaj poliglotoj kiuj scipovas ankaŭ paroli en Esperanto : Jolanta van Holstein, Jessie Ann de Angelo, Lýdia Machová , Teddy Nee , Simon Egger , Kris Broholm Mark Kinsella , Lindsay Williams , Richard Simcott, Tony Harris, Vytenis Andriukaitis.
VLC Media Player
Tiu dissendofunkciaro inkludas ankaŭ sistemon por transkodi la fluojn, kiu permesas, ekzemple, dissendi lumdiskegon samtempe kodatan al DivX se la reto ne akceptas la fluon de lumdiskego. Kun VLC, kio legeblas, tio dissendeblas kaj transkodeblas.
Krome, VLC estas plurplatforma programaro, funkcianta sub Vindozo, Mac OS X, GNU/Linukso, BSD, multaj Uniksaj sistemoj, sub la Linuksaj Familiar kaj Zaurus (Linukso por poŝkomputilo). Aldonota estos versio, nun pretigata, por PocketPC (poŝkomputilo sub Vindozo).
Poligloto
Esperanto kaj poliglotoj
Brazila Poliglota Klubo funkcias en Brazilo.
Aŭskulti la lingvojn de la mondo
David Ding, iama softvara programisto ĉe Microsoft, kreis Localingual, retejo kun alklakebla mondmapo kie iu ajn povas surbendigi frazojn en iu ajn lingvo, por reliefigi la lingvan diversecon en la mondo.
Famaj poliglotoj
Kelkaj konataj poliglotoj :Dante, Richard Simcott, Benny Lewis , Heinrich Schliemann, Aleksandra Miĥailovna Kolontaj, Rainer Maria Rilke, Lesja Ukrajinka, Ioannis Ikonomou, Ken Hale, Lomb Kató, Emil Krebs, Daniel Tammet, Cesco Reale, Timothy Doner.
Filmoj
En la filmo Wonder Woman estas poliglotaj interparoloj.
Monda Saluto-Tago
Fono
Ĉiu jaro, je la 21a de novembro estas la Monda Saluto-Tago. La celo estas diri saluton al almenaŭ dek homoj dum la tago. La mesaĝo celas diri al mondgvidantoj ke oni prefere uzu komunikadon ol forton solvi konfliktojn.
Poligloto
Filmoj
En la jutuba filmeto Skype me maybe [CC English | Español | Esperanto] kunkantas 17 poliglotoj en pli ol 30 lingvoj, inter ili kelkaj esperantisto.
Monda Saluto-Tago
Fono
Monda Saluto-Tago estis fondita en 1973 de Brian McCormack, diplomiĝinto de Arizona Ŝtata Universitato kaj Michael McCormack, diplomiĝinto de Harvard Universitato, responde al la Yom Kippur Milito. La fratoj McCormack poŝtis 1360 leterojn en sep lingvoj al registaraj gvidantoj tutmonde por instigi ilin partopreni en la unua Monda Saluto-Tago. Ekde tiu tempo, homoj en 180 landoj kaj en Esperantio disvastigas la celon de la Monda Saluto-Tago.
Asembleo de Guáimaro
La Konstitucia Asembleo de Guáimaro okazis je la 10-a de aprilo 1869, en la samnoma loko de la provinco Camagüey, Kubo. Estis la unua Konstitucia Asembleo en la historio de Kubo, kaj ĝia ĉefa celo estis la redaktado de la unua Kuba Konstitucio, kiu estis balotita samtage, la 10-an de aprilo. Post tiu asembleo la Ĉe-Milita Respubliko estis agnoskita de kelkaj registaroj kaj estis decidiga por la evolua proceso de la kuba pensmaniero.
Monda Saluto-Tago
Fono
Tridek unu gajnintoj de la Nobelpremio de Paco estas inter la homoj kiuj notis la valoron de Monda Saluto-Tago kiel instrumento por konservi pacon kaj kiel ebleco ebligante por iu ajn en la monda kontribui al la procezo por krei pacon. Aliaj subtenantoj inkluzivas preskaŭ 100 aŭtorojn, artistojn kaj mondgvidantojn.
Poligloto
Filmoj
(ru, fr, en, de, it, es, eo, pt, kun interpretado en la rusan) Cesco Reale, Kiel ellerni multajn lingvojn?
Asembleo de Guáimaro
En la Asembleo, organizita sub la prezido de Carlos Manuel de Céspedes, estro de portempa registaro de Oriento, la ĉefa akordo de la redaktado de la Konstitucio, kiu devis esti obeata dum la daŭro de la milito por la sendependiĝo. La konstitucio estis vigla ekde ĝia aprobo (10-an de aprilo 1869), ĝis la 15-a de marto 1878.
Poligloto
Filmoj
(fr) Ava Carrère & Sophie Lapalu, akrobatoj kun polifoniaj kaj poliglotaj kantoj.
Asembleo de Guáimaro
Partoprenantoj de la Asembleo
La 24-a artikolo de la konstitucio establiĝs ke ĉiuj loĝantoj de la Respubliko estas tute liberaj kaj pledis por la libereco de ĉiuj sklavoj.
Poligloto
Filmoj
(eo) Ana Pana kies patrino ŝatas lerni lingvojn kaj jam parolas sep lingvojn.
(en) YouTube, Word Play : Hyperpolyglots speak so many languages.
Asembleo de Guáimaro
Partoprenantoj de la Asembleo
la 12-an de aprilo finiĝis la Asembleo kaj estis nomumitaj: Carlos Manuel de Céspedes kiel prezidanto de la Ĉemilita Respubliko, Salvador Cisneros Betancourt kiel prezidanto de la Ĉambro de Reprezentantoj kaj Ignacio Agramonte kiel Sekretario pri Milito.
Poligloto
Filmoj
(23 lingvoj) American polyglot speaking 20 languages (Timothy Doner en tiu ĉi jutuba filmeto parolas 20 lingvojn kiam li estis 17-jara)
Literaturo
(angla) Benny Lewis, [https://www.academia.edu/31249587/Fluent_in_3_Months_How_Anyone_at_Any_Age_Can_Learn_to_Speak_Any_Language?email_work_card=view-paper Flue en 3 monatoj. Kiel iu ajn je iu ajn aĝo povas lerni paroli iun ajn lingvon] (ankaŭ kun konsiloj rilate al la lernado de Esperanto).
(angla) Kató LOMB, ''[https://www.academia.edu/21589292/How_i_learned_languages?email_work_card=view-paper Polyglot. How I learned languages] (PDF).''
Gábor Dezső
Gábor DEZSŐ [deĵoe:] estis rumania hungara matematikisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 27-an de majo 1947 kaj mortis en Kluĵo la 16-an de februaro 2006. Li estis la filo de fizikisto Ervin Dezső.
Biografio
Gábor Dezső akiris diplomon pri matematiko en UBB de Kluĵo en 1970. De 1978 ĝis 1998 li lekciis en la teknikuniversitato de Kluĵo, poste en UBB. Li doktoriĝis en 2000. Li mortis pro karakcidento. Li estis komitatano de gazeto Matematikai Lapok.
Zitlaltepec de Trinidad Sánchez Santos
Zitlaltepec de Trinidad Sánchez Santos estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Zitlaltepec. Krom la ĉefurbo 5 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29037.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8229 loĝantojn. El tiuj estis 3895 viroj kaj 4334 virinoj. La komunumo havas surfacon de 65,95 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2540 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 788,3 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 13,8 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 7113 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 45 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,63 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Tadeusz Boy-Żeleński
Tadeusz Kamil Marcjan Żeleński, literatura pseŭdonomo Boy (naskiĝis la 21-an de decembro 1874 en Varsovio, murdita la 4-an de julio 1941 en Lvovo) – pola verkisto, poeto-satiristo, kronikisto, eseisto, tradukisto de franclingva literaturo, literatura kritikisto kaj teatra, kuracisto, socia aganto, framasonisto. Propagis konscian patrinecon, kontraŭkoncipilojn kaj seksan edukadon. Li estis murdita fare de germanoj kadre de la Masakro de Lvovaj Profesoroj.
Géza Viktor Kereszty
Géza Viktor Kereszty [keresti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kereszty Géza Viktor estis hungara katolika pastro, kanoniko, instruisto.
Géza Viktor Kereszty naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Bratislavo (Ĉeĥoslovakio).
Biografio
Géza Viktor Kereszty frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste seminariojn en Pozsony kaj Esztergom, pli poste li studis en Pázmáneum kaj Universitato de Vieno. Li pastriĝis en 1877, doktoriĝis el teologio en 1881. En 1878 li estis pastro en Budapeŝto, inter 1879-1882 en Esztergom. Li ekinstruis en seminario de Esztergom en 1882, ekde 1906 li estis kanoniko en Pozsony. Li ricevis la titolon titulara preposto en 1916.
Rivero Kaŭto
La rivero Kaŭto estas la plej granda kaj dua abundakva rivero de Kubo post la rivero Toao. Ĝia hidrografia baseno naskiĝas en loko nomata La Stelo, en la municipo Palma Soriano, provinco Santiago de Kubo, je 600 metroj super la marnivelo, naskiĝante ĉe la norda flanko de Sierra Maestra, Las Tunas, Holguín kaj Granma, kie troviĝas la plej granda parto. Entute ĝi havas 8.928 km², kun longeco de 343 kilometroj, 8,1% de la nacia teritorio.
La baseno de Kaŭto estas submetita al diversaj projektoj, regataj de la kuba registaro, kontraŭ la poluado kaj sekeco pro la neracia uzado de ĝiaj rimedoj dum multaj jaroj.
Seedorf UR
Pri la komunumo
Seedorf estas komunumo en Kantono Urio, en Centra Svislando. Ĝi havis 1680 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Seedorf limas en nordoriento al Flüelen, en oriento al Altdorf, en sudo al Attinghausen, kaj en okcidento kaj nordokcidento al Isenthal.
Trafiko
La komunumo Seedorf estas konektita per diversaj poŝtaŭtolinioj kun la publika transportreto. Tra la komunumo pasas la svisa aŭtovojo A2, al kiu la komunumo havas alveturejon kune kun Altdorf kaj Flüelen rekte apud la nordorienta komunumlimo aliflanke de Reuss. Aertelfero kondukas de la vilaĝo ĝis Gitschenberg sur alteco de 1369 m s.m.
Historio
Ĉirkaŭ en la jaro 1200 estis konstruita la turo de Seedorf, kies bazo post preskaŭ kompleta disfalo estis konservita kaj hodiaŭ ankoraŭ videbla. La turo estis verŝajne la sidejo de feŭdaj reprezentantoj de la bienposedanto, la Virina Monaĥejo Zuriko. Supozeble temis pri la Senjoroj de Seedorf, kies ekzisto estis dokumentita en la jaro 1260.
Fei Junlong
FEI Junlong (naskiĝis en 1965) estas kosmonaŭto en Ĉinio, elektita al la Shenzhou-programo. Li flugis en oktobro de 2005 en la kosmon kiel komandanto de Shenzhou 6, kun NIE Haisheng (pilota inĝeniero).
Li naskiĝis en Suzhou, provinco Jiangsu de Ĉino kaj li estis rekrutita al altlernejo de la Aerarmeo de Ĉina Popolliberiga Armeo en 1982 en la aĝo 17. Li lernis en Flugtrejna Lernejo, poste ejkalboris kiel flugteknologia inspektoro. Li estis elektita al kosmonaŭto en 1998. Li estis elektita al la lasta duopo por flugo de Shenzhou 5.
Călățea
Călățea [kələcja] (Kalota) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 1 154 loĝantojn (rumanoj), en 1992 988. Ĝi estis unue menciita skribe en 1475. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Aștileu.
Van der Madeweg (amsterdama metrostacio)
Van der Madeweg estas metrostacio sur la linioj 50, 53, 54 de la Metroo de Amsterdamo.
Distrikto Wolin
La distrikto Wolin - pole powiat woliński - ĝis la jaro 1972 estis distrikto en la provinco Okcidenta Pomerio de Pollando. Ĝi havis sian nomon laŭ la urbo Wolin (ĝis 1945 germane Wollin), sed havis sian administran centron en la urbo Świnoujście (germane Swinemünde).
Ottó Korvin
Ottó Korvin, laŭ hungarlingve kutima nomordo Korvin Ottó estis hungara politikisto. Lia origina nomo estis Klein Ottó. Lia frato estis József Kelen.
Ottó Korvin naskiĝis la  1894 en Hungara reĝlando en Nagybocskó (nuntempa Velikij Biĉkiv en Ukrainio). Li mortis la 1919 en Budapeŝto.
Grottaferrata
Grottaferrata estas komunumo de Italio.
Takatora Kondo
Takatora Kondo (近藤 高虎, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo FC Imabari.
Espinosa de los Caballeros
Espinosa de los Caballeros [espiNOsa deloskabaLJEros] estas municipo en la nordoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. Espinosa de los Caballeros estas etimologie komprenebla kiel Kratagejo de la Kavaliroj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 19,4 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 109 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 44 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Monumento al Taras Ŝevĉenko en Varsovio
Monumento al Taras Ŝevĉenko en Varsovio estas monumento malkovrita la 13-an de marto 2002 sur ĝardenplaco ĉe vojkruciĝo de la stratoj Goworka kaj Spacerowa en varsovia kvartalo Mokotów, Pollando.
Espinosa de los Caballeros
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Monumento al Taras Ŝevĉenko en Varsovio
La bronza monumento al Taras Ŝevĉenko kreiĝis laŭ iniciato de ambasadoro de Ukrainio en Pollando - Dmitro Pavliĉko. Sur la soklo troviĝas fragmento de la versaĵo de Ŝevĉenko „Al poloj”.
Espinosa de los Caballeros
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Monumento al Taras Ŝevĉenko en Varsovio
Aŭtoro de la skulptaĵo estas Anatolij Kuŝĉ, kaj la soklo estas verko de Baltazar Brukalski. Muldaĵo estis farita en Kievo kaj financita de Urba Konsilio de Kievo.
Dum Oranĝa Revolucio la monumento estis ornamita per oranĝa ŝalo.
Obědné
Obědné (Liebesdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Libina en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 83 adresoj.
Obědné estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,8 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.
Akcjabrskia distrikto
Loĝlokoj kaj administracia subdivido
Ĉefa urbo de distrikto kaj pli granda loĝloko estas urbeto Akcjabrski. Ĉiom da loĝlokoj estas 28. La distrikto estas subdividita je 8 vilaĝaj sovetoj.
Naturo
Averaĵa temperaturo estas: en januaro: -6,30de celsio, en julio +18,40. Vegetacia periodo estas 195 da tagoj. Sub arbaroj estas 55 % de areo. Kvanto de precipitaĵoj estas 627 da mm jare. Riveroj: Trjemlja, Pciĉ kun flankriveroj: Arjesa kaj Njeratoŭka.
Agrokulturo
Terpomplantado, cerealplantado, furaĵplantado, ŝafbredado (por viando kaj lino).
Elfosaĵoj
Nafto.
Persa Imperio
La Persa Imperio estas la antikva granda imperio de la persoj. Ĝi etendiĝis kelktempe de hodiaŭa Turkio ĝis nordokcidenta Hindio kaj Egiptio. La centro de la imperio ĉiam estis en hodiaŭa Irano. La imperio ekzistis de ĉirkaŭ 550 a.K. ĝis 330 a.K. (Aĥemenida dinastio) kaj de ĉirkaŭ 224 ĝis 651 p.K. (Novpersa Imperio de la Sasanidoj).
Akcjabrskia distrikto
Komunikado
Per fervojo inter Ĵlobin kaj Rabkor (vilaĝo ĉe Akcjabrski), per aŭtovojoj inter Hlusk (en Mahiljova regiono) kaj Azariĉi, inter Pariĉi kaj Kapatkjeviĉi.
Persa Imperio
Pasargado estis la unua ĉefurbo de la Persa Imperio (regata de la aĥemenidoj), situanta en la sudo de la nuna Irano, en la provinco Fars, sur orienta sprono de la Zagros-montaro, je 100 km nordoriente de la provinĉa ĉefurbo Ŝirazo, je 87 km nordoriente de la posta aĥemenida ĉefurbo Persepolo.
Rilato kun la Romia Imperio, respektive Bizanca Imperio
Geoffrey Greatrex per tre detala studo fokuzas al pacaj, diplomataj rilatoj, kiuj evidente ekzistis inter ambaŭ imperioj, krom la militaj konfliktoj, kaj al la rezultoj de tio. Estis oftaj kontaktoj inter ambaŭ imperioj, ambasadoj inter la respektivaj regantoj, helpopetoj fare de disidentoj, translimaj koincidoj, komerco, pilgrimadoj ktp. Nevole ekzistis deportitoj, rifuĝintoj aŭ transfuĝintoj, ktp. La influkampoj estis diversaj. La romiaj kuracistoj estis prestiĝaj inter persoj, kaj tiel ludis gravan rolon en altaj kontaktoj, rilate foje al diplomatio. Kristanismo (alitipa, neortodoksa) iom disvastiĝis en teritorio persa ofte pere de romianoj; sed en mala direkto ankaŭ persdevena maniĥeismo disvastiĝis al la Romia Imperio kaj Diokleciano kaj Konstanteno devis instigi persekuton kontraŭ ili. Teorie la oficialaj religioj (kristanismo en Romio, zoroastrismo en Persio) estis toleritaj en la alia imperio, sed foje okazis iaj premoj unu- aŭ aliloke. En arto romiaj kaptitoj kaj translokigitoj en Persion estis ofte gravaj metiistoj kiuj helpis en konstruado (kaj respektive arkitektura ornamado) el la 3a al la 6a jarcentoj. Simila influo okazis en la inversa direkto. Partikulara estis la dudirekta influo en mozaikoj kaj silkaĵoj. Fakte ekzistis ia komuna kulturo, laŭ kiu foje en precizaj detaloj malfacilas klarigi kiu estis la direkto de la influo. Tio konstateblas ekzemple en kelkaj sociaj moroj, kiel ludoj kaj distraĵoj. Pro la forta graveco de la greka filozofio evidentas ke tiukampe la influo iris orienten, foje helpe de la siria lingvo. Kontraste la longdaŭra milita "kunvivado" dum jarcentoj konstruis ankaŭ komunan militan teknologion, en kiu la persoj estis kompetentaj, ekzemple por sieĝoj.
Baria pirofosfato
Baria pirofosfato aŭ baria dufosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la baria hidroksido kaj pirofosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo, amoniako, mineralaj acido kaj alkalaj hidroksidoj, nesolvebla en acetata acido. Baria pirofosfato posedas 2 bariatomojn, 2 fosforatomojn kaj 7 oksigenatomojn. Baria pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de bariaj derivaĵoj.
Moctezuma (San Luis Potosí)
Moctezuma estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Moctezuma. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24022.
Richard Witschge
Richard Witschge (n. ) estas nederlanda futbalisto. Li de 1990 ĝis 2000 membris en la nederlanda nacia teamo de futbalo.
Moctezuma (San Luis Potosí)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18344 loĝantojn. El tiuj estis 8706 viroj kaj 9638 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1268,53 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1720 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 349,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18,2 °C.
Sociogeografio
El la 17408 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 16915 apartenis al la katolika religio kaj 181 al la evangelia religio. 312 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).