cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sterkoskarabo
Multaj sterkoskaraboj, konataj kiel ruliguloj, ruligas fekaĵojn en buloj, kiuj estos poste uzataj kiel manĝofonto aŭ reproduktejoj. Aliaj, konataj kiel tuneluloj, enterigas la fekaĵojn tie kie ili trovas ilin. Tria grupo, la fosistoj, nek ruligas nek tunelas: ili simple vivas en la fekaĵo. Ili estas ofte altiritaj de la fekaĵoj kolektitaj de kuniklostrigoj. Estas specioj de sterkoskaraboj de diferencaj koloroj kaj grandoj, kaj kelkaj funkciaj trajtoj kiel la korpomaso (aŭ biomaso) kaj gambolongo povas havi altajn nivelojn de varieblo.
Ĉiuj specioj apartenas al la superfamilio "Scarabaeoidea", plej el ili al la subfamilioj "Scarabaeinae" (Skarabenoj) kaj "Aphodiinae"" (Afodienoj) de la familio "Scarabaeidae" (Skarabedoj aŭ skaraboj). Ĉar plej specioj de Skarabenoj manĝas nur fekaĵojn, tiu subfamilio estas ofte kromnomita veraj sterkoskaraboj. Estas fekomanĝantaj skaraboj kiuj apartenas al aliaj familioj, kiel la "Geotrupidae" (Geotrupedoj aŭ terboraj sterkoskaraboj). Nur la Skarabenoj jam enhavas pli ol 5,000 speciojn.
La noktema afrika sterkoskarabo Scarabaeus satyrus estas unu el la malmultaj konataj senvertebruloj kiuj navigas kaj orientigas sin pere de la Lakta Vojo.
Die
Die estas komunumo en departemento Drôme en sudokcidenta Francio. Ĝi estas ĉefurbo de arondismento kaj do sidejo de subprefekto. La urbo situas ĉirkaŭ oriente de rivero Rhône, ĉe la dekstra bordo de la rivero Drôme, apud la piedo de la montomasivo Vercors.
Ekonomio
Die estas malgranda urbo (malpli ol 5000 loĝanton, ekzakte 4668), kiu dank’ al siaj urbestraranoj kaj ilia maldekstra pensmaniero alportis en la jaroj 60-aj kaj 70-aj blindan subtenadon al etaj fabrikoj ekfiniĝantaj (mebloj kaj ŝuoj). Tiel ĝi maltrafis la historian turnopunkton de la amasturismo, kies plagon ĝi samtempe kaj senvole ankaŭ maltrafis. En la jaroj 80-aj la snobaj burĝoj de Parizo daŭre ignoradis tiun belegan regionon. Neniu grava festivalo, neniu famulo aŭ famulino, nenio, do, por atentigi ilin. Ankaŭ la turnopunkto de la novturismo estis maltrafita, kio estas ĝojiga pro la prezo de la loĝejoj. Hodiaŭ Die restas urbeto kun hospitalo, pri kiu estas politike malĝuste ne defendi ĝin (sed en kiu estas pli bone ne esti kuracata); ĝi havas subprefektejon kun ĝiaj servoj, vendejojn, kiuj dormas ĝis la feritempon, sed eĉ tiam estas fermitaj ĉiutage inter tagmezo kaj la 15-a. Konklude: paradizo por emeritoj kaj eĉ por ĉiuj, kun la ŝanco disvolviĝi kun nova turismo sendube pli inteligenta. Die estas loko malfermita al la estonteco.
Circuito de Jerez
Circuito de Jerez estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Jerez (Hispanio).
Longeco: 4,428 km
Plej rapida giro: 1:23:135 de Heinz-Harald Frentzen (1997)
Glaĉero Axel Heiberg
La Glaĉero Axel Heiberg en Antarkto estas vala glaĉero, 48 km longa, descendanta el altaj altaĵoj de la Antarkta Altebenaĵo al la Ross Glacitavolo (preskaŭ je marnivelo) inter la Montaro Herbert kaj la Monto Don Pedro Christophersen en la Montaro Reĝino Maud.
Tiu granda glaĉero estis malkovrita en Novembro 1911 fare de la norvega polusesploristo Roald Amundsen, kaj nomigita de li mem laŭ Axel Heiberg, norvega negocisto kaj patrono de scienco kiu kontribuis al nombraj norvegaj polusekspedicioj. Amundsen uzis tiun glaĉeron kiel vojo al la polusa altebenaĵo dum sia sukcesa ekspedicio al la Suda Poluso.
Hochstadt
Hochstadt havas diversajn signifojn:
Sámuel Tessedik (pastro, 1742–1820)
Sámuel Tessedik [ŝAmuel teŝedik], hungare Tessedik Sámuel, slovake Samuel Tešedík, germane Samuel Teschedik estis luterana pastro, fakverkisto kaj instruisto. Lia samnoma patro estis Sámuel Tessedik (pastoro, 1710–1749).
Sámuel Tessedik naskiĝis la 20-an de aprilo 1742 en Hungara reĝlando, en vilaĝo Alberti, nuntempa Albertirsa. Li mortis la 27-an de decembro 1820 en Szarvas.
Biografio
Sámuel Tessedik devenis el slovaka-germana familio. Li frekventis gimnazion en Pozsony, poste li lernis en ĉeflernejo en Debrecen, fine en Universitato de Erlangen. Li dufoje edziĝis, resume li havis 18 gefilojn. Ekde 1767 li estis pastro de Szarvas, kie li ankaŭ instruis kaj li estis motoro de konstruado de Luterana malnova preĝejo (Szarvas). Li dufoje ricevis premiojn.
Občina Dobrepolje
Občina Dobrepolje estas unu el 212 municipoj de Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo konsistas el 24 komunumoj kaj ĝia tuta areo estas 103,1 km². Komence de 2017, ĝi havis 3,870 loĝantojn. La administra centro estas la vilaĝo Videm.
Loko, priskribo
La areo de la municipo estas mallarĝa kaj etendiĝas de nordokcidento al sudoriento, ĉirkaŭ 21 km. La alteco estas proksimume 430 m ĝis preskaŭ 960 m.
Nordokcidenta parto de la municipo transiras la fervojan linion, kiu kondukas de la urbo Grosuplje al la urbo Ribnica. Haveblas nur unu stacio en la vilaĝo Predstruge.
Apudaj municipoj estas: Občina Grosuplje norde, Občina Ivančna Gorica kaj občina Žužemberk oriente, Občina Kočevje sudoriente, Občina Ribnica kaj Občina Velike Lašče okcidente.
Fondintobildo
Fondintobildo aŭ donacintobildo estas la figura prezentado de fondinto aŭ mendinto de bildarta verko, kiu montras la fondinton aŭ plurajn fondintojn, dokumentas ilian iniciatintecon kaj instigas la rigardantojn al preĝo por lia aŭ ilia anima savo.
Objekto de la fondaĵo povas esti kodekso, konstruaĵo, mozaikfenestro, skulptaĵo aŭ altarbildo, kies produktadon financis la fondinto. La mendinto de manskribaĵo ofte estas montrata je la transdono de la donacinta verko al preĝejo, reprezentata de personigo de la sanktulo, ĉi-kaze dediĉobildo transprenas la funkction de donacintobildo. Fondintoj de konstruaĵoj plejofte estas montrataj kun arĥitekturmodelo, kiun la fondinto portas kiel distingilo.
Je altarbildoj la fondinto estas montrata, ofte kune kun parencoj, komence klare plimalgrandigita kaj ĉe la rando de la sceno. Pli malfrue fondintofiguroj estas enigataj en la scenon ankaŭ per individuaj patronaj sanktuloj, ili estas pli kaj pli realismaj portretitaj.
Krom tio fondintobildo havas ankaŭ la funkcion, dokumenti juran akton. Aŭ ĝi metis juron aŭ memorigis pri jura akto. Religia fondaĵo celis kontrakti asekuron pri la transa vivo. Jen la pieco fariĝis kvazaŭ 'aritmetika'. Oni sumigis la bonajn farojn - i. a. per ĉi tiu fondaĵo -, por ne esti kondamnota je la Lasta Juĝo.
Jugo
Jugo (latine iugum) povas esti
Flor Peeters
Peeters tre famis kiel orgenisto kaj pedagogiisto, donante koncertojn kaj instruajn klasojn tutmonde. Cetere li faris registraĵojn de multaj orgenaj komponaĵoj de la 16-a, 17-a, kaj 19-a jarcentoj. Kelkaj el liaj registraĵoj estas reeldonitaj lasttempe per kompakt-diskoj. Peeters komponis pli ol 100 da siaj propraj komponaĵoj, kiuj plejparte utiligis la orgenon, la ĥoron, aŭ ilin ambaŭ. Videblas en lia muzikaĵaro la influo de renesanca muziko, kiun Peeters studis. Sed li ankaŭ montris intereson al dudekjarcentaj tonalaj komponteĥnikoj kiel plurritmoj kaj plurtonaleco.
Molsheim (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Dié (110000).
Christian Potenza
Christian POTENZA (23-an de decembro, 1972) estas kanada aktoro, naskiĝinta en Ottawa, Ontario, Kanado. Li aperas en la televido ekde 1997, kiam li ludis en la televida serio Riverdale kiel persono Jimmy.
Alaĝa monaĥejo
Alaĝa estas ekzemplo de mezepoka monaĥeja arkitekturo en Bulgario. Ĝi situas je 14 km nordoriente de Varna kaj je 4 km sudokcidente de la ferieja komplekso Oraj Sabloj. Alaĝa estas unu el la multnombraj rokmonaĥejoj, kiuj ekzistis inter la 13a kaj 14a jarcento. Tiuj unikaj kultmonumentoj estas amase renkontataj sur vasta teritorio, kiu ampleksas la Balkanojn kaj la Proksiman Orienton.
Historio
En la historia literaturo formiĝis la opinio, ke apero de monaĥejoj estas ligita kun la apero kaj disvastigo de kristanismo. La Alaĝa monaĥejo verŝajne estas parto de grandega komplekso de pli ol 500 similaj monaĥejoj sur la teritorio de nordorienta Bulgario, ligitaj kun la instruo pri la Dia energio 'isihasmo', 'isichasm' aŭ 'hesychasm' disvastigita dum la 12a-14-a jarcentoj en Bizanco kaj Bulgario.
Situanta meze de belega arbarriĉa loko Alaĝa monaĥejo jam frue altiris la atenton de esploristoj kaj naturŝatantoj. Por unua fojo en la literaturo ĝia nomo estas menciita en 1832 en la libro de la rusa verkisto Viktor Tepljankov "Leteroj el Bulgario" (1832). Je la fino de la 19-a jarcento, la unuaj bulgaraj arkeologoj de ĉeĥa nacieco, nome la fratoj Karel kaj Herman Ŝkorpil, komencis fari sistemajn esplorojn pri tiu malnova kristana monumento. La arkeologia societo kaj muzeo fonditaj de ili en la komenco de la 20-a jarcento en Varna transprenis la taskon pri la prizorgado kaj konservado de la monaĥejo.
Laŭ iniciato de ambaŭ fratoj en 1912 Alaĝa monaĥejo estas proklamita nacia antikvaĵo kaj en 1957 ankaŭ monumento de nacia graveco fare de la bulgara nacia instituto pri kulturmonumentoj.
Alaĝa monaĥejo apartenas al la granda grupo de naturaj kavernoj formitaj sur la fundo de la antikva Sarmata maro, kiu antaŭ ĉirkaŭ 12 milionoj da jaroj kovris la teritorion de preskaŭ tuta sudorienta Eŭropo. La monaĥejo estas situanta je du niveloj (etaĝoj) de kalkoŝtona roko en alteco de preskaŭ 40 metroj. En la okcidenta parto de la unua nivelo tuj apud la ŝtuparo por vizitantoj troviĝas la monaĥeja preĝejo. Meze de ĝia orienta muro estas enfosita malgranda altara niĉo. Simile al aliaj ortodoksaj preĝejoj de la mezepoko ĝi ankaŭ estis ornamita per freskoj. Hodiaŭ ili preskaŭ tute malaperis, sed restis konservitaj nur kelkaj malbone legeblaj fragmentoj.
Grave difektitaj de la tempo kaj ĉefe de la multnombraj vizitantoj estas ankaŭ la murpentraĵoj en la altara parto de la malgranda kapelo en la dua etaĝo de la monaĥejo. La esploroj de la freskoj montras, ke ili rilatas al la 13a-14a jarcentoj, kio difinas ankaŭ la periodon de la fondo de la monaĥejo. Je 800 metroj nordokcidente de Alaĝa monaĥejo inter densa vegetaĵaro estas alia grupo de la kavernoj, situantaj en tri niveloj. La fratoj Ŝkorpil nomis ilin katakomboj. Plej bone estas konservita la dua nivelo konsistanta el du ejoj. La destinon de la unua, la pli granda ejo, la sciencistoj ne povis difini. En la dua, pli malgranda, estas kvin tombokameroj. Sur la okcidenta muro de la pli granda ejo kaj sur la orienta muro de la pli malgranda estas du enĉizitaj krucoj de la frua kristana epoko. La ceteraj du niveloj prezentas naturajn kavernojn. La tombo, la krucoj kaj la malkovritaj objektoj (ceramikaĵoj, moneroj de la tempo de imperiestro Justiniano la Granda k.a.) donas al la sciencistoj motivojn supozi, ke la katakomboj estis loĝigitaj de monaĥoj en la frua kristana epoko en la 4a-6a jarcentoj. De la sama periodo estas ankaŭ malgranda fortikaĵo, frua kristana baziliko kaj kelkaj loĝlokoj, situantaj oriente de Alaĝa monaĥejo. Ne estas konata kia estas la ligo inter tiuj tri grupoj da monumentoj situantaj en malgrandaj distancoj unu de alia. Eble la katakomboj, la baziliko, la fortikaĵo, la loĝlokoj kaj verŝajne ankaŭ la kavernaj ejoj de Alaĝa monaĥejo estas unu el la fruaj kristanaj centroj en la nigramara regiono en la periodo 4a-5-a jarcentoj. En tiu okazo la mezepoka rokmonaĥejo de la 13a-14a jarcentoj povas esti konsiderata daŭriganto de la malnova kristana tradicio en tiu regiono kaj kune kun la katakomboj formis grandan monaĥejan komplekson. Post la turka invado en la fino de la 14-a jarcento Alaĝa monaĥejo simile al multaj aliaj bulgaraj monaĥejoj estis forlasita en la malfrua 15a kaj la frua 16a jarcento.
Dum la jaroj de la fremda regado la loka kristana loĝantaro ne ĉesis viziti tiun sanktan lokon. La kristana nomo de la monaĥejo ne estas konata. La nomo Alaĝa estas turkdevena vorto, kiu signifas "bunta". Skribaj sciigoj pri Alaĝa monaĥejo kaj la ceteraj monumentoj mankas. Estas konservitaj nur la legendoj pri fantomoj de monaĥoj, driadoj kaj elfoj, pri senfinaj subteraj labirintoj kaŝantaj nekalkuleblajn riĉaĵojn kaj verŝajne ankaŭ atestojn pri la pasinteco de tiu valora monumento de la bulgara mezepoka arkitekturo.
Eksteraj ligiloj
(angla) Aladzha monastery – bulgarianmonastery.com
(angla) Aladzah monastery – Bildoj,informo
(angla) Aladzah monastery  – Informoj kaj fotoj
(angla) 'Aladzah monastery' - medchurches.livejournal.com
(angla) Aladzah monastery – la "bulgara antikvo" – fotoalbumojn kaj artikoloj
(angla) Aladzah monastery  – Drevnite.com
(angla) 'Aladzah monastery' – filmo De Vic,
(angla) Aladzah monastery, en la nomo de la Sankta Trinity monaĥejo: "la Ortodoksa enciklopedio"
Liismo
Liismo estas vorto por la tradicia uzado de la triapersona pronomo li pri persono, kies sekso estas nekonata aŭ ne precizigita.
La kutimo paroli liisme estis tute normala en la tempo de Zamenhof. Sed en la nuna tempo ĝi ŝajnas al multaj virŝovinisma, kaj pro tio estas proponataj diversaj aliaj esprimmanieroj kaj per seksneŭtralaj pronomoj (ri, ĝi, ŝli) kaj per specife virgenra triapersona pronomo (hi), inkluzive kelkaj sufiĉe profundaj reformoj en Esperanto.
Kastelo de Tata
La Kastelo de Tata (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Esterházy [esterhAzi]) estas baroka kastelo en urbo Tata.
Historio
Miklós József Esterházy konstruigis la kastelon inter 1760 - 1776 laŭ projekto de Jakab Fellner. Dum la konstruado oni profitis ankaŭ ŝtonojn de la apuda fortikaĵo. La konstruaĵo kelkfoje havis rolon en la hungara historio. Depost tuj la 2-a mondmilito ĝis la fruaj 1990-aj jaroj en la kastelo psikiatriejo funkciis.
Konstruaĵo
La unuetaĝa brikoforma kastelo situas sola, sed ambaŭflanke la ornamaj pordoj faras kontaktojn kun aliaj domoj. La fasado estas simetria, en ambaŭ flankoj malaltaj kvadrataj turoj estas videblaj, ili estas rizalitoj. Apartenaĵoj de la kastelo estas la apuda kasteleto, stalo kaj similaj domoj. Ili formas kun la kastelo kvadraton, interne trapeza korto etendiĝas.
Katalin Árpási
ÁRPÁSI Katalin [pr. a:rpa:ŝi], Gerstner estis hungara aktorino naskiĝinta en Pest la 3-an de oktobro 1854 kaj mortinta en Arado la 29-an de decembro 1932.
Kariero
Katalin Árpási debutis kiel dancistino en 1869 en Koloĵvaro. Ŝi estis populara operet- kaj popoldram-kantistino kaj komikulino. Post perdo de sia kantvoĉo ŝi transiris al dramaj roloj.
Problemo de jaro 2000
La Problemo de jaro 2000 (ankaŭ konata kiel j2k-problemo aŭ jarmila cimo) estis eraro de komputila programado kiu kaŭzis iujn dato-rilatajn procezojn misoperacii por datoj kaj tempoj post 1-a de januaro, 2000. Multaj popoloj timis ke kritikaj industrioj (elektra, financa, ktp.) estis haltantaj je meznokto de la 1-a de januaro, 2000. Ĉirkaŭ la mondo, firmaoj kaj organizoj ĝisdatigis ties komputilsistemojn. La preparado de jaro 2000 havis gravan rolon en la historio de komputiko.
Finfine, komputika katastrofo ne okazis, tamen multaj gravetaj eraroj ja okazis. Pro la manko de katastrofoj kaj misaj prognozoj de "finiĝo de la mondo", la publiko ĉefe (sed eble malĝuste) rigardis J2K-on kiel malgravan.
Fellner
Fellner estas familia nomo:
26425 Linchichieh
26425 Linchichieh estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lin Chi-Chieh, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Unua Municipa Mezlernejo por Knabinoj de Tajpeo (Tajvano).
Jakab Fellner
Vivo
Lia unua kreitaĵo estis la franceca baroka portalo, kiun li preparis por la kapela enirejo de la piarista ordenejo (kiu dum iu tempo estis hakminista lernejo). La unua el lia signifaj konstruaĵoj estas la kasteleto de Balogh, kiu estas unu el la plej belaj artobjektoj de la urbo. Fellner akiris famon ne nur landan, sed ankaŭ eksterlandan, kaj per siaj grandiozaj planoj li superis multajn, eŭrope famajn arkitektojn. La hungaraj grandsinjoroj superŝutis la arkitekton de Tata per siaj komisioj, kiuj ofte vokis lin malproksimen de la urbo. Li veturis per siaj fame konataj ĉevaloj, kaj ĉiam returnis en la urbon Tata. Sed Csákvár, Eger, Mór, Pápa, Veszprém kaj aliaj lokoj signifas la unuopajn staciojn de la triumf-vojo de Fellner, kaj liaj tieaj, ankaŭ hodiaŭ ekzistantaj kreitaĵoj laŭdas la eminentan scion de la majstro. Lia famo, kaj la projekto-kontoro fondita fare de li altiris al Tata: Anton Schweiger el Holics, Jozefon Grossmann el Vieno - ĉi lasta direktis la projekto-kontoron post la morto de Fellner - kaj la alian aŭstrian arkitekton: Antonon Gött. Ili daŭrigis la verkojn de Fellner, kaj ankaŭ la postsignoj de iliaj manoj estas troveblaj sur la artobjektoj de la urbo. En 1762 Fellner venkis la francan arkitekton Cenevale en arta konkuro.
Eĉ la eksterlanda rekono ne povis inklinigi la fremd-devenan, sed en koro hungaran arkitekton, ke li forlasu la landon. Lin, la unikan patrolandan reprezentanton de la franca baroko klasika ligis al Tata lia familio, lia hejmo, kaj ĉi tie li mortis en 1780. Okaze de la 160 jara datreveno de lia morto, en 1940, oni starigis al li statuon apud la paroĥa preĝejo, unu el liaj grandiozaj kreitaĵoj: oni akceptis lian projekton pri la akvokastelo de Tata, sed tiun li ne povis realigi. Tio estas granda perdo kaj por la hungara arkitekturo, kaj por Tata.
TEJO-aktuale
TEJO-aktuale estas retpoŝta novaĵletero de la Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO). Ĉiu povas aboni ĝin senpage. Ĝi aperas ĉiusemajne kaj enhavas nur koncizajn, konkretajn informojn pri la junulara Esperanto-movado kaj ligilojn al interesaj retpaĝoj. Oni povas libere sendi novaĵojn koncerne junularan Esperanto-vivon al la redakcio. Pri ĝia redaktado aktuale respondecas Jan Kozousek.
Vítonice (distrikto Kroměříž)
Vítonice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1141.
Hyppolyte-Victor Collet-Descotils
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Gaspard_monge_litho_delpech.jpg| Gaspard Monge (1746-1818) dosiero:Berthollet_Claude_Louis.jpg| Claude Louis Berthollet (1748-1822) dosiero:Pierre-Simon Laplace.jpg| Pierre-Simon Laplace (1749-1827) dosiero:Donzelot_par_Dutertre.jpg| André Dutertre (1753-1842) dosiero:Louis-Nicolas_Vauquelin_(1763-1829).jpg| Louis-Nicolas Vauquelin (1763-1829) dosiero:Andrés Manuel del Río (Rafael Ximeno y Planes 1825) retrato.png| Andrés Manuel del Río (1764-1849) dosiero:Pierre-Simon_Girard.jpg| Pierre-Simon Girard (1765-1836) dosiero:Costaz,_Louis.jpg| Louis Costaz (1767-1842) dosiero:AvHumboldt.jpg| Alexander von Humboldt (1769-1859) </Gallery>
Heng Samrin
Heng SAMRIN (ហេង សំ រិ ន) estas kamboĝa politikisto, kiu funkcias kiel prezidanto de la Nacia Asembleo de Kamboĝo. Inter 1979 kaj 1992, li estis de facto estro de la Popola Respubliko Kampucheo (1979–1989) kaj Ŝtato Kamboĝo (1989–1992), subtenitaj de Vjetnamio, kaj ĝenerala sekretario de la Partio Popola Kamboĝa de 1981 ĝis 1991. Li estas membro de parlamento ekde 1993. En la aĝo de 86 jaroj, li estas la plej maljuna parlamentano de Kamboĝo. Lia honora titolo estas "Samdech Akeak Moha Ponhea Chakrei Heng Samrin" (ស ម្តេ ច អគ្គ មហា ពញា ចក្រី ហេង សំ រិ).
Kirchspiel Garding
Kirchspiel Garding estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la duoninsulo kaj historia pejzaĝo Eiderstedt borde de la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Eiderstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Kalivody
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1389.
Kastelo Bürresheim
La kastelo Bürresheim staras nordokcidente de Mayen sur rksprono en la valo de la rivero Nette. Ĝi staras sur la teritorio de la komunumo Sankt Johann (apud Mayen) en la distrikto Mayen-Koblenz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Kune kun la burgo Eltz kaj la burgo Lissingen ĝi estas la sola burgo en la mezmontaro Ejfelo, kiu neniam estis konkerita kaj detruita. Ĝi supervivis la militaojn de la 17a kaj 18a jarcento kaj same la sociaj ŝanĝoj de la franca revolucio sendifekte.
Khea
Ivo Alfredo Thomas Serue (Mar del Plata, provinco Bonaero, Argentino, 13 aprilo 2000) pli konata per sia sceneja nomo Khea, estas argentina repo-kantisto. Li kunlaboris en kantoj kun OneRepublic, Blackbear, Bad Bunny, Yung Pinch, Eladio Carrion, Dalex, Sech, Cazzu, Duki Lucho SSJ kaj TINI inter aliaj.
Franz von Suppé
Franz von Suppé (n. la 18-an de aprilo 1819 en Split – m. la 21-an de majo 1895 en Vieno) estis aŭstra komponisto kaj dirigento, reprezentanto de la viena opereto.
Kastelo Bürresheim
Trivia
La kastelo Bürresheim funkciis kiel la kastelo Brunwald en Aŭstrio en la filmo Indiana Jones kaj la Lasta Krucmilito.
Franz von Suppé
Verkaro
* Dichter und Bauer (Poeto kaj kamparano) (1846)
* Die schöne Galathee (La bela Galatea) (1865)
Khea
En majo 2019 li atingis la nombron de 14 milionoj de monataj aŭskultantoj en Spotify kaj pozicion en la 180a plej aŭdita de la mondo.
Franz von Suppé
Verkaro
* Boccaccio (1879)
Mineral del Chico
Mineral del Chico estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Mineral del Chico. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13038.
Franz von Suppé
Verkaro
* Donna Juanita (1880)
kaj aliaj
Mineral del Chico
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Driado (genro)
La driado (Dryas) estas holarktisa genro de nana staŭda herba planto en la familio de la rozacoj, indiĝena en la arktaj kaj altmontaraj regionoj de Eŭropo, Azio kaj Nordameriko. La genro estas nomata laŭ la greka nimfo Dryas. La klasifiko de Dryas ene de la rozacoj ne estas klara. Antaŭe la genro estis metata en la subfamilio de Rosoideae, sed nuntempe ĝi estas metita en la subfamilio de Dryadoideae.
La specioj estas supraĵe similaj al geumo, potentilo kaj fragario, sed diferencas per la floroj kun ok petaloj (malofte sep aŭ ĝis dek), anstataŭ la kvin petaloj trovataj ĉe plimulto de la aliaj genroj en la rozacoj. La floroj estas starigantaj kaj blankaj kun flava centro (Dryas integrifolia,  Dryas octopetala) aŭ pendantaj kaj tute flava j (Dryas drummondii), kaj ili estas tenataj okulfrape super la plantetoj. La hibrido havas pale flavajn florojn. Tial ili estas tre popularaj en rokecaj kaj alpaj ĝardenoj.
Maud (ŝipo)
Maud estis marlanĉita en Junio 1916 aŭ la 17an de Junio 1917 ĉe Vollen kaj la ceremonia ŝiplanĉo estis farita de Amundsen frapante per glacibloko la ŝipoŝelon:
Eksteraj ligiloj
69.11889°N, -105.02°W
Erector Set
Erector Set (la varomarko estis ĉiam "ERECTOR") estas varomarko de metala konstruludilo, origine patentita de Alfred Carlton Gilbert kaj unuafoje vendita de sia kompanio, nome The Mysto Manufacturing Company de New Haven, Konektikuto, en 1913. En 1916, la kompanio estis reorganizita kiel A.C. Gilbert Company. Erector konsistas el diversaj metalaj traboj kun regulaj truoj por kunigado uzante ŝraŭbingojn kaj ŝraŭbojn. Ankaŭ aliaj mekanikaj partoj kiaj takeloj, dentradoj, radoj, kaj malgrandaj elektromotoroj estas parto de la sistemo. Kio distingas konstruludilon kiel Erector (kaj ties antaŭanton Meccano), estas la kapablo konstrui modelon, poste malkonstrui ĝin kaj konstrui ion plian, denove kaj denove. Erector tuj iĝis la plej populara konstruludilo en Usono, plej verŝajne ĉar ĝi estis la nura konstruludilo kiu je tiu tempo enhavis motoron. Erector estis komune aludita kiel Erector Set, kvankam erector set iĝis iome io kia ĝenra varomarko alude al vario de konstruludiloj, senrilate al marko. La varomarko por ERECTOR estas nuntempe posedata kaj merkatigita de Meccano.
Valeria-orgeno Sion
La orgeno de la baziliko de Valère en Sion/svisio estas krom la instrumentoj en Rysum, Kiedrich kaj Ostönnen unu el la plej malnovaj ludeblaj orgenoj tutmonde.
Historio
Pro la dato de la surpentrado de la kesto konsidereblas 1435 kiel konstrujaro de la orgeno. Ankaŭ la rezulto de la ekzamenado per la metodo Karbono 14 allasas tiun ĉi ekestojaron. Supozeble la orgeno havis tonamplekson ekde B-a2 kaj konsistis el blokpozitivo, kiu havis ĝis 18 faifilojn po tono.
Ekde ĝis 1686 ĝis 1688 Christoph Aebi alikonstruis la orgenon al barokinstrumento. Li renovigis la klavarojn, ventkestojn kaj mekanikon, aldonis registroŝaltilaron samkiel aliajn registrojn. Parto de la malnovaj fajfiloj estis reuzataj kaj ankoraŭ nuntempe estas konservita.
Post kiam la orgeno komence de la 20-a jarcento pli kaj pli kadukiĝis, en 1954 oni ĝisfunde restaŭrigis ĝin.
Kesto
La starejo de la orgeno en la t.n. „hirundonesto“ je la okcidenta flanko ŝajnas originali, kvankam verŝajne Aebi kreis ties nuntempan formon. La kesto konserviĝis kune kun la duklapa pordo pentrita Peter Maggenberg kaj la gotikaj ornamaĵoj. La pligrandigita ventkesto tamen malebligas la fermadon de la pordoj. Tial oni forprenis la eksterajn flankojn de la aloj kaj aparte ekpoziciis ilin.
Blankatufa grebo
La Blankatufa grebo aŭ Blanktufa grebo (Rollandia rolland) estas specio de grebo de la familio Podicipedoj kaj unu el nur du specij de la genro Rollandia.
Ĝi troviĝas nur en Sudameriko nome en Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, Falklandoj, Paragvajo, Peruo, kaj Urugvajo.
Ties natura habitato estas nesalakvaj lagoj el marnivelo al ĝis 4.500 m. Ĝi estas kutime ĉeakve kaj eliras nur por aliri la neston. Ĝi estas malfacile videbla: je minimuma danĝereblo submerĝiĝas kaj aperas for montrante nur la kapo inter la vegetaĵaro. Ili konstruas flosantan neston el malseka plantaro kiu restas ankrita al la grunda vegetaĵaro, kie la ino dematas 4 al 6 blankbluecajn ovojn.
Ĝi estas 30 cm longa. Temas pri preskaŭ tutnigra birdospecio. La komuna nomo Blankatufa rilatas al tre kontrasta blanka plumotufo kiu eliras el malantaŭa okulo, nome super la tuta orelareo. La okulo estas ankaŭ kontraste ruĝa. La beko estas fortika kaj rekta. La kapo estas eĉ pli nigra ol la resto de la korpo nigreca.
Reumont
Reumont estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 317 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Reumont situas en la natura regiono Cambrésis, de kiu Cambrai estas la historia ĉefurbeto. Tiu regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. La areo ĉirkaŭ la urbeto Le Cateau-Cambrésis restas tamen sufiĉe proksima al Avesnois : ankoraŭ videblas verdaj paŝtaĵoj kaj heĝoj kaj ne la agroj de Cambrésis.
Reumont etendiĝas sur 2,77 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Pierre Richez, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Reumont apartenas al la kantono de Le Cateau-Cambrésis, kies ĉefurbo estas Le Cateau-Cambrésis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
29420 Ikuo
29420 Ikuo estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Ikuo Sato (1935–1999), frato de la malkovrinto.
Granda Ĉilia Tertremo
La Tertremo de Valdivia en 1960 aŭ simple la Granda Ĉilia Tertremo (en hispana Terremoto de Valdivia/Gran terremoto de Chile) okazinta la 22an de majo 1960 estas ĝis nun la plej forta tertremo iam registrita surtere, kun forto 9,5 laŭ la Momant-magnituda skalo. Ĝi okazis vespere (19:11 GMT, 15:11 loka horo) kaj ties rezulta cunamo tuŝis sudan Ĉilion, Havajon, Japanion, Filipinojn, orientan Novzelandon, sudorientan Aŭstralion, kaj la insularo de Aleutoj en Alasko.
La surcentro estis ĉe Lumaco ĉirkaŭ 570 km sude de Santiago, kaj Temuco estis la plej proksima granda urbo, dum Valdivia estis la plej tuŝita urbo. La tertremo kaŭzis lokajn cunamojn kiuj draste frapis la marbordon de Ĉilio, per ondoj sw ĝis 25 m. La ĉefa cunamo trakuris la tutan Pacifikan Oceanon kaj detruis la urbon Hilo (Havajo). Ondoj tiom altaj kiom ĝis 10,7 m estis registritaj je 10 000 km for de la surcentro, kaj tiom for kiom ĝis Japanio kaj Filipinoj.
Estis publikitaj diversaj ĉirkaŭkalkuloj de la totala nombro de homaj perdoj pro la tertremo kaj la cunamoj, el kiuj la usona koncerna servo United States Geological Survey citis studojn pri 2 231, 3 000, aŭ 5 700 mortoj kaj alia fonto uzis ĉirkaŭkalkulon de 6 000 mortoj.
Villanueva de Algaidas
Villanueva de Algaidas estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la norda parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Villanueva de Algaidas mem estas sur mildaj montetoj.
Ekonomio
La grundo kaj fekunda kaj ebeneca favoras la kultivon de olivarboj kun 81,7 % de la totalo de la kultivita tereno. Aperas tra la tuta zono kaj kun pli kaj pli pli granda proporcio la kultivoj de tritiko, sekalo, kikeroj, faboj, sunfloro kaj anizo.
Situo
La orienta pinto limas kun la Provinco Kordovo. La urbeto disponas el bonaj komunikiloj, je 11 km. de la aŭtoŝoseo A-45 Malago-Kordovo, kaj je 10 km de la aŭtoŝoseo A-92. La situo de la municipo korespondas praktike al la centro de Andaluzio, pli ol Antequera mem.
Historio
En la areo estas arkeologiaj restaĵoj de nekropolo el Ĥalkolitiko. Estis ankaŭ restaĵoj de la epoko de la Romia Imperio. La araba vorto Algaidas signifas arbarojn, densajn arbarojn. Estas je 1 km de Villanueva de Algaidas roka preĝejo, elfosita totale el sabloŝtono, datita inter la 9a kaj 10a jarcentoj (el islama epoko) apartenanta al grupo de ruraj ermitejoj.
Kuchiki Rukia
KUĈIKI Rukia 朽木 ルキア (laŭ Hepburn: Kuchiki Rukia) (naskiĝis en 14-a de januaro - ) estas fikciulo en la mangao kaj animeo Bleach. Rukia estas ŝinigamio (mortofalĉisto) sendita de Animejo. Ŝi renkontis ĉefrolulon KUROSAKI Iĉigo kiu estas altlerneja studento, kaj ŝi transdonis sian povon al li en batalo kontraŭ Kavulo. Ŝi okupis loĝi lian hejmon, kaj trudis lin labori kiel anstataŭa ŝinigamio.
Enkonduko
Ĉar Rukia transdonis preskaŭ tute sian povon al Iĉigo, Rukia estas devigita vivi en "gigai" (kvazaŭkorpo), artefarita konstruaĵo desegnita por perfekte imiti homan korpon, dum ŝi reakiras sian povon. Dum Iĉigo devis labori anstataŭ Rukia, ŝi helpas lin. Aldone ŝi utiligas la ekstrajn ilojn de Butiko Urahara kiun eksa ŝinigamio URAHARA Kisuke administras. Ŝi vivas kiel altlerneja studento dum ŝinigamia laboro. Ju pli longe Rukia restas en la homa mondo, des pli komforte ŝi sentas sian vivon tiean, eĉ se ŝi restas nur por restarigi sian povon.
Tamen, Animejo sendis ŝinigamiojn por aresti Rukia-n, kiu transdonis ŝinigamian povon al homo kontraŭe juron de Animejo. Timante persekuton de Animejo, ŝi forkuris de hejmo de Iĉigo. Malfeliĉe, du ŝinigamioj el Animejo, ŝia infaneca amiko ABARAI Renĵi kaj pliaĝa frato KUĈIKI Bjakuja trovis ŝin kaj preskaŭ mortigis Iĉigo kiu celus helpi Rukia. Do ŝi petis lin forgesi pri ŝi, kaj reiris al Animejo kiel malliberulo. Ŝi petis Iĉigo forgesi pri ŝi ĉar ŝi ne volis ke li estus mortigota.
Historio
En knabineco, ŝi kreskis kun ABARAI Renĵi en "Inuzuri" 78-a Distrikto de la Suda Rukongaio, unu el la plej malbonaj lokoj kaj plej senjuraj lokoj en animejo. Inter ilia grupo de amikoj, nur Rukia kaj Renji posedis spritan povon. Rukia kaj Renji decidis eniĝi Seireiteio kiu estis akademio por iĝi ŝinigamioj, por akiri pli bonan vivon kiam tute iliaj amikoj forpasis.
Mallonge post eniĝo la akademion, Rukia estis proponata ŝancon alpreni en la noblan Kuĉiki-Familion. Ŝi nevole akceptis kaj ŝia amikeco kun Renji distanciĝis, aldone bofrato Bjakuja kondutis malvarme. Rukia estis tuj alprenata en la 13-an Brigadon kies Estro estas UKITAKE Ĵuŝiro kaj Vic-Estro estis ŜIBA Kaien, de Defendo-Kortaj Brigaradoj.
Rukia interfratiĝis kun Kaien, kiu konsideris ŝin bona amikino kaj kolegino, dum aliaj emas distanci de ŝi ĉar ŝi estas noblo. Tamen, ŝi nevole mortigis Kaien, kiu estis posedata de Kavulo.
Bungaro
Bungaroj aŭ kraitoj estas sudorient-aziaj serpentoj, el familio de venenaj vipuroj. Ili formas la genron Bungarus.
Mica (Dej)
Mica [mika] (hungare Mikeháza) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio oriente de Dej. Ĝi situas proksime de la kunfluejo de la riveroj Someșul Mare kaj Someșul Mic.
Bungaro
Ĉiuj el la ĉ. 12 specioj produktas danĝeran venenon, kiu atakas la nervan sistemon. La serpentoj mem ne estas agresemaj kaj dumtage malagadas.
La bungaroj atingas la kreskolongon de 1,2 ĝis 2,1 m kaj estas okulfrape dukolore rubanditaj sur la tuta longo. Ili nutras sin per aliaj serpentoj. La ina bungaro demetas 5-12 ovojn kaj gardas poste la neston. Plej larĝe disvastiĝis la nigre-flave rubandita flava bungaro (Bungarus fasciatus).
Mica (Dej)
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 565 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 827 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1330. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka). Administre Mica iam apartenis al Dej; nun ĝi estas komunumo, al kiu apartenas Dâmbu Mare, Mănăstirea, Nireș, Sânmărghita, Valea Cireșoii kaj Valea Luncii. Mica neniel estas la plej granda el la sep vilaĝoj, Nireș kaj Sânmărghita estas konsiderinde pli loĝataj, sed Mica estas rekte atingebla de ĉiuj tri valoj sur sia teritorio.
Jaroměřice
Municipo Jaroměřice, neoficiale "Jaroměřice u Jevíčka", situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en subregiono Malá Haná, en ebenaĵo de rivereto Úsobrnka, 3 km oriente de urbo Jevíčko. Ĝi estas relative granda, antaŭ la dua mondmilito ĉeĥa vilaĝo. Vivas ĉi tie. En la komunumo estas konata pilgrima loko, paroĥa preĝejo de Altigo de Sankta Kruco el la jaro 1713 sur monteto nomata Kalvario kaj kelkaj pluaj memorindaĵoj.
Partoj de la komunumo
Al la komunumo apartenas vilaĝoj:
Historio
La vilaĝo estis fondita en la jaroj 1080 - 1090 de episkopo Jaromír el Olomouc, frato de ĉeĥa reĝo Vratislav la 2-a. Poste ĝi estis havaĵo de episkopejo de Prago kaj de la jaro 1436 de laikaj feŭdoj, el kiuj la plej gravaj estis de la jaro 1660 familiaro Šubíř el Chobyně. František Michal Šubíř, la plej alta landa juĝisto, konstruigis sur monteto super la vilaĝo post la jaro 1708 faman pilgriman areon "Kalvarion" pro dankemo por savo de vivo de sia edzino okaze de nasko.
Kruco
Sude de la vilaĝo troviĝas nealta monteto sur kies nordokcidenta deklivo estas kruta, profunda fendego nomata Kadrmana, laŭ nomo de malbona spirito. Por senfortigi la dajmonon la vilaĝanoj konstruis en la jaro 1664 super Kadrmana krucon. Sub ĝi ili celebris diservojn.
Kapelo
En la jaro 1683 estis sur la sama loko konstruita de posedanto de la sinjorejo Jaroměřice František Julius Šubíř kapelo de Altigo de Sankta Kruco kaj de sanktulaj patronoj kontraŭ pesto Sankta Fabiano, Sankta Sebastiano, Sankta Roĥo kaj Sankta Rozalia, kiel danko por forigo de pesta infekto.
Templo
Baroka pilgrimkomplekso, konstruita je mendo de František Michal Šubíř, estas kopio de Baziliko de Dia Tombo en Jerusalemo. Konstruado okazis en la jaroj 1713 - 1738 fare de konstruistoj el rondo de Jan Blažej Santini-Aichel. Sur loko de origina kapelo el la jaro 1683 estis konstruita belega baroka preĝejo de Altigo de Sankta Kruco. Ĝia centra punkto estas la ĉefaltaro kun bildo de kapo de Elaĉetinto, nomita "Salvatoro" konsekrita en Romo en la preĝejo "ad Sancta Sanctorum" (Sanktejo de Sanktuloj), kie troviĝas la originalo. Sinsekve estis konstruataj pluaj sakralaj objektoj kun multaj bibliaj rememoraĵoj je martira morto de Kristo.
Ekstere sur ĉeffasado estas tri kalvariaj krucoj kaj sub ili ŝtonaj blazonoj de la preĝejfondinto kaj de lia edzino. Antaŭ la ĉefaltaro en templa pavimo estas enirejo en kripton kun du tomboŝtonoj kun reliefoj de la fondinto kaj de lia familio. Sur maldekstra flanka altaro en vitra ĉerko estas relikvioj de Sankta Feliciano, martiro el tempoj de la unuaj kristanoj en Romo. Post la ĉefa altaro estas kapelo nomata "Getsemanejo". Ĉi tie estas reliefoj de Kristo kaj apostoloj sur Olivmonto, mariankulta bildo el la 16-a jarcento kaj baptujo el la suba preĝejo, ekskluziva memorindaĵo el la 15-a jarcento.
Kalvaria vojo
Atentinda estas la Kalvaria vojo, kies komenco estas sube en Jaroměřice ĉe la preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj en kapelo kun kruco kaj iloj por martirado de Kristo, tiel nomata Pilata domo. La arbara vojo iras supren laŭ naŭ haltoj kaj du haltoj estas en la preĝejo, do entute dek unu, kontraŭ kutimaj dek kvar. Ili estas sabloŝtonaj obeliskoj kun reliefoj de Krista sufero kreitaj de skulptisto Klement.
En la pilgriman areon, ĉirkaŭbaritan per alta muro oni eniras per metala forĝita pordego inter du turoj, super kiu estas sceno, kiam Pilato montras al homoj martirigitan Kriston kaj vokas "Ecce Homo" (Jen Homo).
Paroĥestrejo
Ekster la barita areo de pilgrimejo estis konstruita en situa formo de andrea kruco paroĥestrejo kaj Loreta kapelo. La paroĥestrejo estis konstruita en la jaro 1731 kaj la kapelo de Sankta Maria de Daŭra Helpo estis alkonstruita en la jaro 1742. Sur altaro en ĝi estas antikva statueto de Sankta Maria Loreta, alveturigita ĉi tien el la itala Loreto. Sub la kapelo estas kripto, en kiu estas enkriptigitaj Aŭgustenanoj, kiuj en la 18-a jarcento Kalvarion administris.
Kasteleto
De la jaro 1564 posedis la bienegon sinjoro Petr Bílský el Kaříšov. Lia filo Jan Blahoslav Bílský en tempo ĉirkaŭ la jaro 1590 la kastelon rekonstruis kaj ornamis ĝin per renesancaj sgrafitoj. Super fenestroj estas kvar sgrafitaj segmentoj kun kapoj de gesinjoroj kaj du segmentoj kun blazonoj. La portalo estas bosita kaj super ĝi skulptita blazono de Jan Blahoslav Bílský. En la enira halo estas volbo en kresta reto kaj en ceteraj salonoj estas krucaj volboj.
Preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj
Tiel nomata suba preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj situas sur urboplaco. Origine ĝi estis gotika ununava konstruaĵo verŝajne el la 12-a jarcento, el kiu konserviĝis sakristio volbita per ripa kruco sub la turo ĉe poligona presbiterejo. La preĝejo estis rekonstruita malfrubaroke en la jaro 1809. En fronto de oblonga navo estas antaŭĉambro kaj sur ambaŭ flankoj du poligone fermitaj kapeloj kun oratorioj. Interno estas volbita kruce, ĥorejo en unu arko masonita. En la preĝejo estas tomboŝtono kun bildo de kavaliro Jan el Linhartice el la jaro 1562. Ĉirkaŭ la preĝejo iam estis vilaĝa tombejo. Nun estas en tiu loko sur herbejo antaŭ la preĝejo statuoj de Sankta Johano Nepomuka el la jaro 1882, Sankta Floriano el la jaro 1819 kaj Statuaro de Cirilo kaj Metodo. Kiel jam menciite en malgranda kapelo nomata Pilata domo komenciĝas la kalvaria vojo al la pilgrimejo sur Kalvario.
Hunting High And Low
Hunting High and Low estas la unua albumo de la norvega muzikgrupo a-ha. Ĝi estis lanĉita en 1985, kaj enhavis la furorkanton Take on Me.
La produktisto de la albumo estis Tony Mansfield, krom la kantoj Take on Me kaj The Sun Always Shines on T.V., kiuj estis produktita de Alan Tarney, kaj krom Love is Reason, kiu estis produktita de John Ratcliff kun a-ha.
La albumo estis miksita de John Ratcliff kun a-ha, escepte de Hunting High and Low kaj Living a Boy's Adventure Tale, kiuj estis miksitaj de John Ratcliff.
Kantolisto
Totala daŭro: 37min 16s
Duki
Mauro Ezequiel LOMBARDO (n. la 24-an de junio 1996 en Almagro, Argentino), pli konata kiel Duki, estas argentina repa kantisto. Konataj liaj kantoj estas She Don't Give A Fo (kun Khea), Hello Cotto, Sin Culpa (kun Drefquila), Goteo ktp. Lia kariero ekis en 2013.
Itamarati
Itamarati estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 8.038 loĝantojn en 2010.
Homeraj himnoj
La Homeraj Himnoj estas kolekto de tridek du (aŭ tridek kvar, laŭ aliaj versioj) epopeaj mallongaj poemoj en la antikva greka lingvo, kiujn oni atribuis al Homero dum la antikva periodo.
Nuntempe oni konsideras ke la plej antikva, tiu dediĉita al Demetra, estis verkita en la 7-a jarcento a.K., dum la vivo de Heziodo, iom pli malfrue ol la dato kiun oni tradicie atribuas al Homero. Laŭ tio, ili estas unu el la plej antikvaj elstaraj verkoj de la greka literaturo.
Ĉiu himno estas dediĉita al greka diaĵo kaj estis verkita por ke aedo kantu ĝin kiel enkonduko (en la greka, προοίμιον) de aliaj pli longa. La diversaj Homeraj Himnoj estas malsamaj laŭ ilia longeco, kelkaj konsistiĝas nur el tri-kvar linioj kaj aliaj el pli ol kvin cent. Ili honoris kaj laŭdis konkretajn diojn per heksametroj, la metriko kiun oni uzis por homeraj epopeoj.
La tridek du himnoj estas dediĉitaj al:
Drozdov
Nomon Drozdov havas pluraj sidejoj:
Emmerting
Emmerting estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altötting de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Emmerting.
33480 Bartolucci
33480 Bartolucci estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Osvaldo Bartolucci, direktoron de populara observatorio proksime de Torino. Konata pro sia nelacebla aktivo kiel populariganto de astronomio, li estis responsulo kaj pri la administro de la observatorio kaj pri la organizado de prelegoj, kursoj kaj vojaĝoj dediĉitaj al astronomio.
Somló-monto
Somló [ŝomlo] estas monto en Hungario, eks-vulkana, konata kiel vinproduktejo.
Priskribo
Ĝi estas 432 metrojn alta kaj situas en Transdanubio, en departemento Veszprém, 20 km okcidente de urbo Ajka. Simila monto estas apud Balatono la pli fama Badacsony.
La supro de la monteto estas grandparte kovrata de arbaro, kun diametro de ĉirkaŭ 1 km; ĝiaj koordinatoj estas. Ĝi estas protektata pejzaĝo (Somlói Tájvédelmi Körzet). Ĉirkaŭ ĝi troviĝas zono de vitejoj, same ĉirkaŭ 1 km larĝa. En ĝi troviĝas domoj kaj bienetoj, sur la deklivoj 4 kapeloj estas videblaj. Tiun zonon ĉirkaŭas ringo de vojoj. La vinprodukta areo, kiu oficiale ampleksas ankaŭ terenojn iom for de la monteto, grandas 8,3 km²; iam en ĝi dominis grandaj vitejoj de nobeloj kaj monaĥejoj, sed nun estas precipe malgrandaj, familiaj vitejoj. Oni kultivas nur blankan vinon. Laŭtradicie tiea vino estis preferata de la imperiestroj Maria Teresia kaj Jozefo la 2-a.
La plej proksimaj koheraj setlejoj estas norde Somlószőlős kaj Doba, sude Somlójenő kaj Somlóvásárhely. Preter la du lastaj pasas la nacia vojo 8, samtempe eŭropa ŝoseo 66.
Je la norda flanko de la monteto, ankoraŭ en la arbara zono, situas ruina fortikaĵo Somló (Somlói vár) el la 14-a jarcento, kies bazo estas eĉ pli aĝa. Sur la plej altan punkton oni konstruis elvidejon.
Ombrelo
La pluvombrelo estas akvoimuna ombrelo taŭga por ŝirmi kontraŭ pluvo. Konjekteble tio estas ĉina invento: plej unuaj videblas sur stampbildoj de la 2-a jarcento a.K. De Ĉinio pluvombrelo iras al Persio, kaj al Anglio, komence de la 18-a jarcento, danke al mondvojaĝinto Sir Jonas Hongway. Rimarkeblas, ke malgraŭ ties komprenebla uzutilo en pluvema klimato, tiu novaĵo nur tre malfacile enradikiĝis.
La sunombrelo taŭgas por ŝirmi de sunlumo.
Vergo
Ĝenerale oni komprenas sub vergo branĉeton de arbo, sed ankaŭ similajn aĵojn nomas oni "vergo" (ekzemple, maldikan metalan stangon).
Ĝi ofte servas por plimultigi plantojn ĉe frambujo, vinberujo ktp. Sur ĝi aperas ĝenerale la burĝonoj, floroj, fruktoj.
Teksaĵ-prizorgaj simboloj
Teksaĵ-prizorgaj simboloj estas tiuj etiketoj sur la vestoj, kiuj monstras la produktistan proponon pri traktado de tesaĵoj rilate al lavado, purigo, sekigo kaj gladado. Tiuj etiketoj kun la simboloj estas alkudritaj je la vesto por faciligi ties traktadon.
La hodiaŭ - en Eŭropo- uzitajn simbolojn enkondukis en 1975 la Internacia Organizo pri etiktigo de la Teksaĵa Traktado (GINETEX el Groupement International d'Etiquetage pour l'Entretien des Textiles). La ISO-normo 3758 de 1991 kaj Eŭronormo EN 23758 de 1994 standardigisi la simbolojn en Germanio kaj poste en Eŭropo, eĉ en Israelo. Landoj de nordamerika liberkomerca zono (NAFTA) uzas similajn simbolojn, kun etaj ŝanĝoj (simboloj pri malpermeso de tordado, elpremado, gladado kun vaporo kaj blankigo sen kloro. Ankaŭ Japanio uzas tiujn simbolojn.
Bukovice (Písařov)
Bukovice (Bukowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Písařov en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 57 adresoj.
Bukovice situas en katastra teritorio Bukovice u Písařova kun areo 3,85 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1521.
Konkurenca juro
La Konkurenca juro estas la aro de la juraj reguloj kiuj, en iu difina jurordo, celas la kreadon kaj la daŭrigon de justaj kondiĉoj por la ekonomia konkurenco inter la entreprenoj kiuj agas en merkato.
La plej disvolviĝintaj konkurencaj juroj estas la usona kaj la eŭropunia.
Mutzig (stacidomo)
Mutzig estas franca stacidomo sur linio - Saint-Dié, situanta en  Mutzig, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Dié (110000).
Heksametilena dubenzoato
Heksametilena 1,6-dubenzoato aŭ heksametilena dufenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj heksametilena duolo. Heksametilena dubenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heksametilena dubenzoato prezentas du benzoatajn grupojn ligitajn al heksametilena grupo en la 1-a kaj 6-a pozicioj. Ĝi konsistas je 20 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Lehel Lőrincz
LŐRINCZ Lehel rumanuja hungara skulptisto, grafikisto naskiĝinta en Tureni la 20-an de decembro 1933 kaj mortinta la 3-an de marto 2014 en Kluĵo.
Kariero
Lehel Lőrincz finis la fakon pri skulptoarto 1960 en Kluĵo. Liaj skulpartaj instruistoj estis András Márkos en mezlernejo kaj András Kós en altlernejo. Inter 1961 kaj 1964 li estis praktikanto en la altlernejo, inter 1975 kaj 1996 reklamgrafikisto.
Amonia glutamato
Amonia glutamato, glutamato de amonio aŭ C5H6NH2O4NH4 estas kemia substanco, blanka kristala pulvoro, tre solvebla en akvo, sed, praktike nesolvebla en ordinaraj organikaj solvaĵoj, estas salo rezultanta el reakcio inter la glutamata acido kaj amonia hidroksido. La pH de ĝia akvosolvaĵo rangas inter 6.0 kaj 7.0.
Sintezoj
La glutamino en la neŭronoj hidroliziĝas al glutamato kaj amoniako per agado de la fosfato-dependa glutaminazo :
Astrocitoj facile konvertas glutamaton al glutamino pere de la ligaza vojo :
Noctilien
Noctilien estas la nomo de servo de nokta buso en la regiono Francilio de Francio, mastrumata de Sindikato de Transportoj de Francilio (IDF Mobilités) kaj ekspluatata de RATP kaj SNCF.