cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Forto
Specoj de fortoj
La moderna kvantummekanika vidaĵo de la unuaj tri fundamentaj fortoj (ĉiuj aliaj ol gravito) estas ke partikloj de materio (fermionoj) ne rekte interagas inter si mem sed anstataŭe per interŝanĝo de virtualaj partikloj (bosonoj) (kiel, ekzemple, virtualaj fotonoj kaze de interagoj de elektraj ŝargoj). Laŭ ĝenerala relativeco, gravito rezultas de la kurbeco de spactempo.
Laŭ Francisko Azorín Forto estas Ĉiu kaŭzo kapabla ŝanĝi la movan staton de korpo. Li indikas etimologion el latina fortia (forto), kaj li listigas fortotipojn kaj aldonas teknikajn terminojn kiaj inerta forto, molekula forto, alcentra forto, decentra forto, konstanta forto, variema forto, komponanta forto, rezultanta forto, premforto, tiradoforto, poligono de fortoj, kampo de fortoj, momanto de fortoj, fortolinio, fortoparo, kaj en arkitekturo kontraŭforto por forto kontraŭstaranta alian; pilastro, masonaĵo starigita kontraŭ puŝon de alia konstruelemento.
Unuoj de mezurado
La SI unitoj uzitaj por mezuri forto estas la neŭtono (simbolo N), kiu estas ekvivalenta al kg·m·s−2.
La rilato kie F estas la forto, (mezurita laŭ neŭtonoj en SI) povas uziĝi kun iuj ajn konsekvencaj unitoj (SI aŭ CGS). Se tiuj ĉi unitoj ne estas konsekvencaj, pli ĝenerala formo, F=k·m·a, estas bezonata, kie la konstanto k estas konverta faktoro dependa de la unitoj uzitaj.
Ekzemple, en brit-imperiaj inĝenieraj unitoj, F mezuriĝas en fort-funtoj aŭ lbf, m en mas-funtoj aŭ lb, kaj a en futoj je kvadrataj sekundoj. En tiu ĉi aparta sistemo, oni bezonas uzi la pli ĝenerala formo supren, kutime skribita F=m·a/gc kun la konstano kutime uzita por tiu ĉi celo gc = 32.174 lb·ft/(lbf·s2) egala al la inverso de la k supren.
Samkiel la kilogramo, la funto estas familiare uzita kaj kiel unito de maso kaj kiel unito de forto. 1 lbf estas la forto postulita por akceli unu 1 lb ĉe 32.174 futoj per kvadrata sekundo, de tio ke 32.174 futoj per kvadrata sekundo estas la norma akcelo pro tera gravito.
Ankoraŭ unu mezurunuo de forto estas forto de Planck.
Castiello de Guarga
Castiello de Guarga [kasTJEljo deGŬARga] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la sudo de la komarko Alto Gállego (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco.
Fellvatnet
Fellvatnet estas norvega lago kiu kuŝas en municipo Gildeskål en Nordland.
Castiello de Guarga
La loĝloko Castiello de Guarga (970 msm) mem estas en la suda valo Guarguera iom norde de la rivero Guarga. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj. Proksime estas vilaĝetoj kiel Gésera kaj Grasa.
Historio
Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico.
36472 Ebina
Ebina estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (Gubernio Okajama, Japanio).
Castiello de Guarga
Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito, Castiello de Guarga suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). En la fino de la 1970-aj jaroj la loko senhomiĝis, sed poste venis novaj loĝantoj. Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Castiello de Guarga oni malaltiĝis el 37 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj 6 loĝantoj (2019).
Aktualo
La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. Ĉefaj altiraĵoj estas naturaj lokoj kaj la preĝejo de Sankta Marteno.
36472 Ebina
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Ebina en gubernio Kanagavo, en kiu aktivoj kiel la " Stela Lernejo " kaj la " Spaceguard Tanteidan " kontribuis al la promocio de la priastronomia eduko.
Babiná
Babiná estas vilaĝo en centra Slovakio en distrikto Zvolen. Ĝi troviĝas en Pliešovská kotlina (Valkaldrono de Pliešovce) kaj parte troviĝas en montaro Štiavnické vrchy, kie estas plej alta punkto de vilaĝo. Rivereto Babinský potok enfluas en Krupinica, kiu fluas tra teritorio de vilaĝo.
9649 Junfukue
9649 Junfukue estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jun Fukue, profesoro ĉe la Universitato de Eduko de Osako, kiu laboris pri teoriaj studoj pri acreción diskoj enigita en kvazaroj kaj. Li ankaŭ okupiĝis pri scienca popularigo kaj publikigis multajn popular-nivelajn librojn pri astronomio.
Hagenia
Hagenia estas monotipa genro de florplantoj en la familio de Rozacoj kun la nura specio Hagenia abyssinica, indiĝena de alt-altitudaj montaraj regionoj de centra kaj orienta Afriko. Ĝi havas ankaŭ disan distribuadon en la altaj montaroj de Orienta Afriko el Sudano kaj Etiopio norde, tra Kenjo, Ugando, Ruando, Burundo, Demokratia Respubliko Kongo, kaj Tanzanio, ĝis Malavio kaj Zambio sude.
Ĝi estas konata en angla kiel African redwood, East African rosewood, brayera, cusso, hagenia, aŭ kousso, en amhara kiel kosso, kaj en svahila kiel mdobore aŭ mlozilozi. Ties plej proksima parenco estas la afrikmontara genro Leucosidea. Sinonimoj de la specio estas Banksia abyssinica, Brayera anthelmintica, Hagenia abyssinica var. viridifolia kaj Hagenia anthelmintica.
Utrine
Bazaj informoj
Utrine, serbe Утрине, hungare Törökfalu estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Banato, en municipo de Ada (Serbio), sed geografie la vilaĝo apartenas al Baĉka.
NGC 1190
NGC 1190 (aliaj indikoj — PGC 11508, MCG -3-8-62, HCG 22B) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Utrine
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Utrine 1038 da homoj, (hungaroj 1012 (98 %), serboj 9 (1 %), kaj aliaj).
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kooperativo, kuracejo, vendejoj.
Schwarzenberg LU
Pri la komunumo
Schwarzenberg estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1625 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 39,31 km², de kiuj 53,8% estas kovritaj de arbaro, 36,7% servas por agrikulturo kaj 2,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Schwarzenberg limas en nordo al Malters, en oriento al Kriens, en sudoriento al Hergiswil (NW), en sudo al Alpnach (OW), en sudokcidento al Entlebuch, kaj en okcidento al Werthenstein.
Trafiko
Schwarzenberg situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La vilaĝo Schwarzenberg estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Malters tra Schwarzenberg al Liefelen, somere tiu linio ankaŭ pludaŭras ĝis Eigenthal. La vilaĝon Eigenthal oni povas atingi per la poŝtaŭtolinio de Lucerno tra Kriens ĝis Eigenthal.
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas en Emmenbrücke en distanco de 14 km nordoriente.
Historio
La hodiaŭa komunumo Schwarzenberg estis fondita la 12-an de septembro 1845. Ĝis tiam ĝi estis parto de la komunumo Malters, kun kiu ĝi havas komunan historian.
Komei
Kōmei (japane: 孝明天皇, naskiĝis la 22-an de julio 1831; mortis la 30-an de januaro 1867) estis la 121-a Imperiestro de Japanio. Lia regno komencis la 10-an de marto 1846 kaj finis per lia morto je la 30-a de januaro 1867. Lia naskiĝnomo estis Osahito ( japane: 統仁) kaj lia titolo estis Hiro-no-miya ( japane: 煕宮).
Schwarzenberg LU
Historio
En la jaro 1291 la Habsburgoj akiris la kontrolon pri Malters. Post la habsburga malvenko dum la Batalo de Sempach la 9-an de julio 1386 la vilaĝo venis sub lucerna influo kaj en la jaro 1477 la urbo Lucerno akiris la lokon. Inter 1481 ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Malters formis kune kun Littau kamparvoktejon. Ek de 1803 Malters apartenas al la distrikto Lucerno. De la 30-a ĝis 31-a de marto 1845 apud Malters okazis batalo inter la laŭorda lucerna armeo kaj libermilitistaranoj, kiuj fuĝis post malsukcesa atakto de la urbo Lucerno.
Komei
Dum lia regno Japanio devige malfermiĝis al eksterlando. Komei malakceptis tiun politikon de la ŝoguna reĝimo kaj kontraŭ Traktato de Kanagaŭa. La aŭtoritato de la ŝoguna reĝimo malpligrandiĝis tial kaj ĝi provis plifortigi la rilaton inter la imperiestra kortumo kaj la ŝoguno. Pro tio geedziĝis princino Kazu no miya, fratino de Komei, kaj la ŝoguno Tokugawa Ienari.
Komei subite mortis 35-jara de variolo. Oni supozas ke li estis mortigita de anoj de la movado Sonno joi, ĉar li akceptis la politikon de la ŝoguna reĝimo.
Shoma Doi
Shoma Doi (土居 聖真 n. ) estas japana futbalisto. Li en 2017 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Skufio
La skufio estas ĉapelo uzata de la ortodoksaj kristanoj kaj la monaĥoj de la orientaj katolikaj eklezioj kiel parto de ilia klerika vestaro. Kutime ĝi estas nigra, ruĝa aŭ purpura, kaj estas konsiderata honorsimbolo.
Momozono
Momozono (桃園天皇, naskiĝis la 14-an de aprilo 1741; mortis la 31-an de aŭgusto 1762) estis la 116-a Imperiestro de Japanio. Li estis filo de la Imperiestro Sakuramachi.
Skufio
Temas pri ĉapo kies supra parto povas esti pinta (laŭ la rusa stilo), plataj aŭ disfaldigitaj (greka stilo), aŭ plata kun bordoj altaj (la rumana stilo). Kutime, la monaĥo ricevas sian skufion kiam li iĝas novico aŭ kiam sin tonsuras. La gemonaĥoj el granda spirita renomo portas skufion kun preĝoj, krucoj kaj serafoj broditaj.
La ortodoksaj episkopoj altrangaj (ekz. la ĉefepiskopoj kaj metropolitoj) kelkfoje portas nigran aŭ purpuran skufion kun eta kruco foje kun juveloj. La ortodoksaj monaĥinoj portas skufion sur la vualo, dum la monaĥoj portas ĝin sen vualoj anstataŭante la klobukon aŭ la epanokamelavkionon, kiu estas rezervata por solenaj kaj liturgiaj okazaĵoj.
Francisco Pi y Margall
Francisco (aŭ Francesc, laŭ la kataluna nomo) Pi i Margall (naskiĝis en 1824 en Barcelono, mortis en 1901 en Madrido) estis hispana politikisto, prezidento de la Unua Hispana Respubliko.
Pi estis unu el la unuaj defendantoj de la ideoj federalistaj en la hispana regno. Li ankaŭ defendis tezojn demokratajn kaj respublikistajn, kun certa proksimeco al la socialismo, pro kio li devis diversfoje ekziliĝi.
Post la sentronigo de la reĝino Izabela la 2-a de Hispanio en 1868 (La Glora Revolucio), li fariĝis deputito. Li defendis kiel formon de regado la respublikon, kiu fine alvenis en 1873. Dum pluraj monatoj li estis prezidento de la Unua Hispana Respubliko.
La ekstremigo de la federalista ideo, kiu kondukis al la memproklamado de diversaj kantonoj, parte senkreditigis liajn ideojn, kaj li devis rezigni.
Post la reveno de la monarkio en 1874 li parte retiriĝis. Poste li fondis propran gazeton, La Nova Reĝimo (kastilie El nuevo régimen), kaj post kelkaj jaroj denove fariĝis deputito, en radikala listo.
En 1898 li publikigis artikolon en sia gazeto, defendante novan lingvon, kiu antaŭ nelonge estis alveninta al Hispanio, nome Esperanton. Diversaj pioniroj de la esperanta movado en Hispanio kaj precipe en Katalunio, inter kiuj Frederic Pujulà i Vallès, iel rilatis al la ideoj de Pi i Margall.
Dániel Vajda
VAJDA Dániel Léczfalvi estis hungara instruisto, fakverkisto pri vinberkulturo. Li naskiĝis en Marosvásárhely en julio 1793 kaj mortis en Marosvásárhely la 9-an de februaro 1860.
Biografio
Dániel Léczfalvi Vajda alvenis en 1814 en la universitaton de Vieno; en mezo de 1815 li revenis, kaj li fariĝis ĉedoma instruisto de infanoj de barono Simon Kemény. De 24-a de aprilo 1829 li instruis en kolegio Bethlen de Nagyenyed historion, latinon kaj estetikon, sed li devis abdiki de sia posteno post unu jaro pro malforteco de siaj okuloj. Li publikis siajn artikolojn en gazeto ''Gazdasági Lapok.
Alfred Freddy Krupa
Alfred Freddy Krupa (Krūppa) (naskiĝis la en Karlovac, Jugoslavio) estas kroata nuntempa pentristo, majstra desegnisto, librartisto, artfotisto kaj artinstruisto.
Biografio
Alfred Freddy Krupa venas de multetna silezia familio de longa tradicio en bildartoj. Lia familio aperas en arkivoj de la Internacia Paŭsaĵo-Servo kiel la registritaj viktimoj de nazia persekuto. Lia avo kaj unua mentoro Alfred Krupa Sr. (Alfred Joseph Kruppa, Mikolow, Pollando 1915 - Karlovac, Kroatio/Jugoslavio 1989, rilatita al la Oppenheim-familio ) iama lernanto de Józef Mehoffer estis unu el la 13 kernartistoj de la Art of Croatian Kontraŭfaŝista movado (li ekspoziciis ĉe la historia unua partizanekspozicio okazigita en Topusko en 1944 sur la libera teritorio de Jugoslavio ) kaj fondinto de la Akvofarba Biennal de Jugoslavio, (BAJ, 1979 ). Lia filo Mladen Krupa kreis la porteblan metalŝtalbunkron nomitan Kruppa-M91 uzis dum kroata Patruja Milito, nun sub kroata ŝtatprotekto
Krupa diplomiĝis en 1995 ĉe la Akademio de Belartoj, Universitato de Zagrebo (el 1907 kiel la Reĝa Kolegio por Artoj kaj Metioj, kroate: Kraljevsko-zemaljsko više obrazovalište za umjetnost I umjetni obrt). Krupa ankaŭ studis Arthistorion (ne-grada esplorado) ĉe la Universitato de Zagrebo (1997, 1998) kaj en 1998/99 kiel la postbakalaŭra esplorstudanto en la Tokjo Gakugei Universitato (東京学芸大学) aŭ Gakudai (学大). En 2005 Krupa finis kroman artedukstudon kaj ricevis formalan permanentan titolon de "Profesoro de Desegnaĵo kaj Pentraĵo" fare de la kroata Ŝtata Instituto por Eduko (hodiaŭ "Education and Teacher Training Agency" - ETTA/AZOO)
Verkoj
Internacie Krupa estas konata kiel pentristo de portretoj, tiel inter aliaj aĵoj, li portretis kroatan prezidanton Franjo Tudjman (1996) kaj ruandan reĝon Kigeli la 5-a (2013).
Signifa/eskvizita estas liaj inkpentraĵoj, sur rizpapero uzanta la teknikon Hakubyou. Krupa koncentriĝas sur esenca kaj reprezentas simpligitajn stilajn ĉeftemojn.
Lia laboro per inko estas konsiderita kiel de decida graveco por la tutmonda integreco de la Moderna inkpentraĵo, kaj li estas konsiderita unu el la esencaj reprezentantoj de kaj nacia kaj internacia aktualaj artoj.
Krupas-originaj verkoj sur papero povas esti esploritaj ĉe Tate - Londono (Specialaĵo Biblioteko-Kolekto), Silesian Museum en Katowice (Pollando), kroata Akademio de Sciencoj kaj Artoj - Dept. de Presaĵoj kaj Desegnaĵoj (Zagrebo, Kroatio), Museo Nacional de Acuarela Alfredo Guati Rojo, Meksikurbo (Meksiko), Oficejo de la Prezidanto de la Respubliko de Kroatio (Zagrebo, Kroatio) kaj aliaj publikaj, entreprenaj kaj privataj kolektoj.
Laŭ la raporto pri la enketo de Badan Rynkowych (Varsovio) de 2007 (Opinie interneutów o Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, nagrodzonym projekcie budynku i wirtualnym Forum sztuki), Krupa aperas inter la plej deziritaj nuntempe laborkreantaj artistoj en la estontaj kolektoj de la Muzeo de Moderna Arto, Varsovio (MSN).
Alfred Freddy Krupa estas inkludita en la 36-a eldono de Who's Who in American Art (Kiu estas kiu en amerika Arto).
Krásná Lípa
Krásná Lípa (Schönlinde) estas urbo de Ĉeĥio, en kiu vivas. Ekde la jaro 2000 la urbo estas sidejo de Administrado de Nacia parko Bohemia Svislando.
Renormumo
En kvantuma kampa teorio, renormumo estas kalkula procedo trovi finiajn valorojn de observeblaj kvantoj per reesprimi kvantojn kiel funkciojn de fizikaj ("vestitaj") parametroj, ne de nefizikaj ("nudaj") parametroj kiuj difiniĝas nur formale. Renormumeblaj teorioj havas nur finian nombron de parametroj kaj havas povon antaŭdiri; dume, nerenormumeblaj teorioj havas nefinian nombron de parametroj kaj, tiale, mankas povon antaŭdiri.
Krásná Lípa
Geografio
Krásná Lípa estas urbo situanta norde en Ĉeĥio, en nordorienta parto de distrikto Děčín. Ĝi situas sur supra fluo de rivero Křinice sur dislimejo de Nacia parko Bohemia Svislando kaj Luzacia montaro.
Historio
Krásná Lípa estigis verŝajne en la dua duono de la 13-a jarcento sekve de koloniiga agado de Ronovcidoj, tiamaj posedantoj de la regiono. La unuaj ekloĝintoj estis verŝajne 30 familioj de koloniigistoj el Supra Frankonio. La unua skribmencio devenas el la jaro 1361, kiam kiel posedanto de la vilaĝo estas dokumentita Vaněk z Vartemberka. Kun alveno de reformacio Krásná Lípa estas en la jaro 1551 menciata kiel tuta evangelia. Je proksimume 100 jaroj pli poste sekvis plena reveno al katolikismo.
Ĝis duono de 20-a jarcento la loĝantaro estis el granda plimulto de germana nacieco. Post la dua mondmilito estis devenaj malnovekloĝintoj ellandigitaj.
Renormumo
Neceso de renormumo
En preskaŭ ĉiuj kvantumaj kampaj teorioj, diagramoj de Feynman kun almenaŭ unu ciklo diverĝas. La diverĝeco okazas aŭ ĉe la regiono de malgranda movokvanto aŭ ĉe la regiono de granda movokvanto (aŭ ambaŭe). Tiu estas: en la integralo (de eŭklida teorio) la teorio eble diverĝas aŭ se aŭ se  (aŭ ambaŭe).
La unua speco de diverĝeco, la transruĝa problemo (ĉar transruĝa radiado havas malgrandan movokvanton), okazas se la teorio havas nulmasajn partiklojn (ekz., la fotono); oni solvu ĝin per sumi tutajn diagramojn kun arbitra nombro de neobservitaj, tre malgrandamovokvantaj ("molaj") fotonoj (aŭ aliaj nulmasaj partikloj). La dua speco de diverĝeco, la transviola problemo (ĉar transviola radiado havas grandan movokvanton), okazas kaŭze de virtualaj partikloj kun arbitre grandaj movokvantoj. Tiun ĉi problemon oni ne povas solvi simile al la transruĝa problemo.
Pro solvi la transviolan problemon, oni eksciu ke la virtualaj procezoj kaŭzas nefinie grandajn efikojn. La efektiva, observebla ("vestita") maso, kalkulita kun tutaj ciklaj diagramoj, estas ŝanĝita nefinie el la ("nuda") masparametro en la originala lagranĝiano. La efektiva maso devas esti finia; sekve, la nuda maso devas esti nefinia (aŭ, en teorioj kun asimptota libero, infinitezima). Pro kalkuli, do, oni anstataŭigu tutajn nudajn parametrojn per vestitajn parametrojn en ĉiaj kvantoj kalkulotaj. Tiu ĉi procedo nomiĝas renormumo.
Procedo de renormumo
Ĝenerale, renormumo sekvas la jenajn paŝojn.
Skemo de renormumo
Pluraj skemoj de renormumo ekzistas. Al la parametro de interago inter specoj konsideru la aron de (amputitaj) diagramoj kun eksteraj verticoj  ĉe iuj movokvantoj. Unu skemo de renormumo, la metodo de masoŝelo, difinas fizikan parametron kiel la sumon de respondanta aro de diagramojn kalkulitan ĉe movokvantoj verigantaj la rilatojn p^2=m^2 (movokvantoj sur la masoŝelo).
Alia skemo, nomita minimuman subtrahon aŭ MS, difinas fizikan parametron kiel sumon de finiaj partoj (laŭ dimensia reguligo; vidu sube) de la diagramojn. Efektive, dum kalkulo oni ignoru termojn proporciajn al 1/\epsilon, se ni kalkulus en dimensio 4-\epsilon. Eta variaĵo (modifita minimuma subtraho aŭ ) ignoras ankaŭ la termojn kiuj okazas multfoje en dimensia reguligo (\gamma estas la konstanto de Eŭlero-Mascheroni).
Kontraŭtermoj
Ekzemple, konsideru la lagranĝianon kun nuda kampo \phi_0, nuda maso m_0, kaj nuda kuplokonstanto \lambda_0. Difinu: kun fizika kampo \phi, maso m, ktp. Do difinu la kontraŭtermojn Do: Oni ĝustigos la kontraŭtermojn nuligi la diverĝajn termojn. La kontraŭtermoj aspektas kvazaŭ ili estus "aldonata" al la originala lagranĝiano se oni konfuzus la nudajn kaj fizikajn parametrojn; tial oni idiome parolas pri la "aldono" de kontraŭtermoj. Reale, tamen, oni nur fendas ĉiun originalan termon al la fizika termo kaj la kontraŭtermo.
Sári Gencsy
Sári Gencsy [ŝAri genĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gencsy Sári estis hungara operkantisto (soprano), altlerneja instruisto. Ŝia origina persona nomo estis Sarolta, ties karesnomo estas Sári.
Renormumo
Reguligo
Pro reguligi gaŭĝajn teoriojn, plej facila estas la dimensia reguligo, laŭ kiu oni traktas integralojn kiel meromorfaj funkcioj de nombro de dimensioj de spactempo (per analitika sternaĵo). Tiu estas, oni kalkulas la integralon en dimensio 4-\epsilon. La integraloj dependos de 1/\epsilon; oni kalkulas la limeson.
Sári Gencsy
Sári Gencsy naskiĝis la  en Ohat-Pusztakócs, ŝi mortis la.
Biografio
Sári Gencsy lernis kantoteknikon kaj pianoludon en sia naskiĝurbo. En 1944 ŝi ricevis rolojn en operetoj en Teatro Csokonai (Debrecen). Ekde la sekva jaro ŝi plulernis en Muzikakademio de Budapeŝto. Ŝi debutis en 1948 en la Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi pensiuliĝis en 1975, sed poste preskaŭ ĝismorte ŝi instruis en la Aktora Altlernejo. Ŝi ricevis premiojn en 1973 kaj 1985.
Renormumo
Referencoj
Pro ĝenerala leganto:
Aplikaĵoj en partikla fiziko:
Aplikaĵoj en statistika fiziko:
Alioj:
Daibutsu
Daibutsu (大仏) aŭ granda budho estas japana termino por grandaj statuoj de budhoj.
1 E0 m
Por bildigi la grandecon de unu metro, tiu ĉi paĝo estas listo de iuj aĵoj longaj de inter 1 metro (m) kaj 1 dekametro (dam) (100—101 m).
Unu metro egalas al (proksimume) 39 coloj, (proksimume) 3,28 futoj (laŭ la Imperia sistemo), 100 centimetroj, aŭ 1.000 milimetroj.
Vidu ĉi tie pri signifoj de deka-, centi-, mili-.
12169 Munsterman
12169 Munsterman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Anatemo
Origino de la esprimo
La anatemo venas el la greka verbo anatithémi (greke: αναθεμα), kiu signifas ......
Biblia uzo
En la malnova testamento, anatemo signifis vivan aŭ nevivan oferaĵon (konsekraĵon) por la Dio. Pli poste anatemo, herem (hebree) estis la nomo por la ekskomuniko. En la Nova Testamento, ĝi estas tradukata kiel "malbenita”, „maldigna, por ekzisto”.
En la katolika eklezio
Ĝi signifis en la katolia eklezio deŝiron de Jesuo Kristo kaj ekskomunikon el la eklezio.
Krailling
Krailling estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Starnberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario, norde de la lago Starnberger See. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Zoltán Nagy P.
NAGY P. Zoltán (nadj), estis hungara fotoartisto, fotoraportisto naskita en Csíkszereda la 28-an de julio 1943 kaj mortinta en Miercurea Ciuc la 11-an de februaro 2010.
Kariero
Nagy estis de 1968 fotoraportisto de gazeto Hargita (de 1990 Hargita Népe). Dum lia kariero li publikigis proksimume 33 miloj da fotoj. Inter 1977-2001 li partoprenis 40 internaciajn ekspoziciojn, li akiris pli ol 80 enlandajn kaj internaciajn permiojn. Li estis fondintano de Magyar Fotóművészek Világszövetsége (Mondligo de Hungaraj Fotoartistoj).
Graduso
La graduso estas la konsekvenco el la invento de la metro, ĉar la metro estas la 40.000.000-ono de la ter-ĉirkaŭo, kiam oni onigas tiun ĉirkaŭon per 400 gr, 1 km egalas al 1/100 da graduso.
Pro tio, oni malbone komprenas ke oni ankoraŭ uzas la gradon en la aviadila kaj marveturada medioj kie la mezurunuoj estas la mar-mejlo (naŭta mejlo = 1854 metroj) kaj la deksesonaj unuoj.
La avantaĝo de ĉi tiu unuo estas la facileco kalkuli simplajn kalkulojn. Tiel, ekzemple, se mi turniĝis laŭ angulo de 117 gradoj, dekstrume ek de la nordo, oni povas facile kompreni, ke mia vizaĝo turniĝas laŭ angulo de 17 gradoj sub la oriento. Ĉi tiu divido de la cirklo originis de Francio, kaj estas parto de la metra sistemo. Tamen ĉi tiu divido ne estis universale akceptita, kaj praktikas nur en iuj specialaj branĉoj kiel mezuroj, aŭ artilerio kaj en iuj lokoj, precipe en lokoj, kiuj estis sub franca kontrolo. En la 80-aj kaj 90-aj jaroj plej multaj sciencaj poŝkomputiloj inkluzivis eblon por kalkuloj en gradusoj. Pli postaj modeloj ne inkluzivis ĉi tiun opcion kaj permesas kalkulojn nur en gradoj da radianoj.
Nomo en Esperanto
Laŭ iuj, "graduso" en Esperanto ne nur estas mezurunuo por anguloj, sed ankaŭ por temperaturo, intenseco de tertremoj, vento-intenseco, kaj tiel plu. Laŭ la Plena Ilustrita Vortaro kaj PIV2, tamen, graduso estas nur mezurunuo por anguloj, egala al centono de orto. Ĉar orto egalas al 90 gradoj, unu graduso egalas al 0,9 gradoj.
En la rusa grado nomiĝas "" [GRAdus], kaj graduso nomiĝas "" [grad].
Novjara parolado de prezidanto de Finnlando
Novjara parolado de prezidanto de Finnlando (tasavallan presidentin uudenvuodenpuhe) estas parolado, kiun faras prezidanto de Finnlando la 1-an de januaro en finna televido kaj radio normale unue finne kaj poste svede. La prezidanto rakontas kaj komentas pri aferoj, kiuj okazis en la lasta jaro. Li komencas la finnlingvan parolon per vorto kansalaiset kaj la svedlingvan parolon per la vorto medborgare. Ili ambaŭ signifas "civitanoj". La unuan novjaran parolon de respubliko de Finnlando en finna radio parolis Pehr Evind Svinhufvud la 1-an de januaro 1935, la unuan parolon en televido Urho Kekkonen la 1-an de januaro 1958. La unuan kolortelevidan parolon parolis Kekkonen la 1-an de januaro 1969.
La lasta novjara parolado de Kekkonen finne kaj svede
638 Mojro
638 Mojro estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco) la.
Nomo
Ĝia nomo referas al la Mojroj, kiuj, en la helena mitologio, personigas la senkompatan destinon.
Provinco Kurdistano
La provinco Kurdistano ( elp. kordestân) estas unu el la 30 provincoj de Irano kaj konsistas el proksimume triono de la irana parto de la kultura teritorio Kurdio (aŭ Kurdistano). Plejmulto el la loĝantoj de tuta Kurdio, kaj ankaŭ de la irana "provinco Kurdistano", estas kurdoj kiuj parolas la kurdan lingvon. La plej gravaj urboj de la provinco estas Sanandaĝo, Sakezo, Marivan, Bane, Divandere, Kamyaran kaj Dehgolan.
La ĉefurbo kaj administra centro de la provinco estas Sanandaĝo (perse Sanadaĝ, kurde Sine). La ISO-kodo de la provinco estas IR-16.
Sakuramachi
Sakuramachi (桜町天皇, naskiĝis la 8-an de februaro 1720; mortis la 28-an de majo 1750) estis la 115-a Imperiestro de Japanio. Li regis de 1735 ĝis 1747. Du el liaj gefiloj regis post li: unue Imperiestro Momozono kaj poste lia filino Imperiestrino Go-Sakuramachi.
Nacia Teatro (Miskolc)
La Nacia Teatro en Miskolc estas grava kultura konstruaĵo de la urbo. En Miskolc estis konstruita la 2-a stabila teatrejo de Hungara reĝlando.
Historio
La teatro estis konstruita inter 1819 kaj 1823, sed pro incendio ĝi bruldetruiĝis en 1843. La pli nova klasikisma kaj baroka teatro konstruiĝis inter 1847-1857. Pli frue en 1815 teatraĵo okazis, tial en 1823 jam estis provizora teatro. En 1834 Adolf Ellenbogen aranĝis orkestron por la teatro. Ĝi bruldetruiĝis en 1843. Konstruadon de la nuna teatro la revolucio malhelpis. Dum la solena malfermo Mór Jókai kaj Laborfalvi Róza oficiale ceremoniis. La teatro, havanta 670 sidlokojn, kelkfoje renoviĝis dum la historio, sed plene renoviĝis kaj ricevis ankaŭ modernan teknikon en 1990. En la korto ankaŭ subĉiela teatro funkcias. En la konstruaĵo ankaŭ muzeo funkcias. Dum jarcento kremo de la hungaraj aktoroj rolis en tiu teatro. Nuntempe la teatro prezentas operojn kaj ankaŭ aliajn teatraĵojn. Nepre menciinda, ke ankaŭ festivalo de operoj prezentiĝas en tiu loko.
En 2013 oni fondis la baletan branĉon.
Bombardado de Tokio dum la Dua Mondmilito
La bombardado de Tokio (東京大空襲 Tōkyōdaikūshū) — kies kodonomo estis Operaco Kunvenejo fakte okazanta la nokton de la 9a–10a de Marto 1945— estas la termino uzita ĝenerale por referenci al la bombardado de la urbo kaj japona ĉefurbo Tokio en diversaj okazoj fare de la Usonaj Aerfortoj dum la Pacifika kampanjo de la Dua Mondmilito, suferante la ne-atombomban bombardadon plej detruan de la historio de la mondo. Post la unuaj bombardadoj, la usonanoj centrigis sian strategion en la uzadon de la super-bombaviadiloj Boeing B-29 por okazigi la atakojn kontraŭ Tokio kaj kontraŭ aliaj grandaj japanaj urboj. La atakoj fare de la B-29 startis la 17an de novembro 1944 kaj pluis ĝis la 15a de aŭgusto 1945, kiam Japanio kapitulacis.
Kilimán
Kilimán estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa.
Situo
Kilimán situas en Montetaro Zala sur mildaj deklivoj, laŭ kanalo Principális, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Szombathely-Nagykanizsa. Zalakaros troviĝas 16, Nagykanizsa 25, Zalaegerszeg kaj Keszthely po 30 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la mezepoko, tamen la unua mencio devenis el 1767 en formo "Kilimány". Vilaĝservoj estas kulturdomo, drinkejo, 2 vendejoj, migra poŝto.
Finistère
Finistère ([], bretone Penn-ar-Bed []) estas unu el la du historiaj partoj (kun kun Morbihano) de la »Malalta Bretonio« (kie oni parolas bretone, male ol en Alta Bretonio kie oni parolas en la galoa), kaj la plej okcidenta el la departementoj de Francujo. Ĝia ĉefurbo estas Quimper, sed la plej granda urbo estas Brest.
Ĝia franca nomo venas de la latina Finis Terræ (“fin-tero”: en la signifo “fina landaĵo“) pro tio, ke ĝi estas la ekstremaĵo de Bretonio. La bretona nomo signifas “pinto de la mondo”.
Ĉefaj urboj
La departemento entute enhavas 281 komunumojn.
Lingvoj
Finistère estas la bretonia departemento, en kiu la bretonlingva influo estas la plej forta (la plej fora de Parizo). Kvankam nun la plejmulto de la loĝantoj parolas la francan lingvon, la bretona restas signifoplena por la loĝantoj. Kaj ĉiuj aviztabuloj en Finistère estas nun dulingvaj kaj estas pluraj lernejoj, kie oni instruas en la bretona.
Thomas de Courcelles
Thomas de Courcelles  (n. en Ayencourt, Pikardio 1400 - m. en Parizo la 23-an de oktobro 1469) estas franca duon-kardinalo de la 15-a jarcento implikita en la proceso de Johana de Arko. Li estis rektoro de la Universitato de Parizo en 1430. Ankaŭ li estis kanoniko de la katedraloj de Amiens, Laon kaj Thérouanne. La kontraŭpapo Felikso la 5-a lin nomumis kardinalo la 6-an de aprilo 1444, sed li ne akceptis. Li iris al Romo, por esti proksima de la papo Nikolao la 5-a, kiu lin nomumis papa arkidiakro. Li estis ankaŭ nomumia kanoniko plenpotenca de la katedralo de Parizo.
Malgraŭ lia implikiĝo en la proceso de Johana de Arko, li gvidis la funebran preĝis de la reĝo Karlo la 7a en 1461.
Mariglianella
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo Johano la Evangeliisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Brusciano kaj Marigliano.
La Brita Esperantisto
Enhavo
La gazeto celas britojn kaj priskribas kaj la britan Esperanto-movadon kaj novaĵojn en la lando. Povas temi pri raportoj de Esperanto-aranĝoj, pri lokoj, historio, libroj, KD-oj, sed precipe pri homoj. Pro tio estas ankaŭ intervjuoj, kaj leterkesto.
Redaktoroj
De 1 (jan 1905) ĝis 306 (okt 1930): Komitato.
De 307 (nov 1930) ĝis 372 (apr 1936): Montagu C. Butler.
SIMO TCI
SIMO (mallongigo de Salón Informativo de Material de Oficina ), Informa Salono pro Oficeja Materialo, aktuale difiniĝas kiel Feria Internacional de Informática, Multimedia y Comunicaciones (Internacia Foiro de Komputado, Plurmedio kaj Komunikado), kaj estas unu el la plej gravaj de Eŭropo. Ĝi okazas ĉiujare novembre en la ejoj de Ifema (aktuale Recinto Ferial Juan Carlos I) de Madrido (Hispanio).
La Brita Esperantisto
Redaktoroj
De 373 (maj 1936) ĝis 414 (okt 1939): Fred Wadham.
SIMO TCI
SIMO TCI ekis en 1961 kaj celebriĝas ĉiujare dum la unua kompleta semajno de novembro, komence marde kaj fine sabate kaj dimanĉe kiel publikaj tagoj. Ĝis 2007 patoprenis la plej gravaj entreprenoj de la sektoro kiaj Microsoft, IBM, Lenovo, HP, Panda Security, Symantec, Apple, Philips, Sony, Intel, SuSE Linux kaj multaj aliaj kompanioj.
La Brita Esperantisto
Redaktoroj
De 415 (nov 1939) ĝis 527/528 (mar-apr 1949): Montagu C. Butler.
SIMO TCI
En 2008 ne okazis, pro la decido de la ĉefaj ekspoziciantoj (Telefónica, Vodafone, Orange, Microsoft, Toshiba) pri ne partopreno.
Belavino (distrikto Klin)
Belavino (Белавино) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 93 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
La Brita Esperantisto
Redaktoroj
De 529/530 (maj-jun 1949) ĝis 581/582 (sep-okt 1953): Ken Alexander.
De 583/585 (nov-dec 1953) ĝis 597/598 (jan-feb 1955): C. J. Hunt.
De 599/600 (mar-apr 1955) ĝis 640 (nov 1958): Cecil C. Goldsmith.
De 641 (dec 1958) ĝis 646 (maj 1959): Mrs G. Osmotherly.
De 682 (sep 1962) ĝis 691 (jun 1963): Neindikite.
De 692 (jul-aŭg 1963) ĝis 736 (aŭg-sep 1967): A. E. Nobes.
De 737 (okt 1967) ĝis 774 (jun 1971): Edward Ockey.
Numero 775 (aŭg 1971): Dermod Quirke.
De 776 (okt 1971) ĝis 951 (mar-apr 2000): William Auld.
De 952 (aŭtuno 2001) ĝis 980 (printempo 2016): Paul Gubbins.
De 981 (aŭtuno 2016) ĝis 983 (aŭtuno 2017): Ian Carter, Tim Owen.
De 984 (printempo 2018): Tim Owen.
Christian Joseph Jagemann
Christian Joseph JAGEMANN (naskiĝinta en 1735 en Dingelstädt, mortinta la en Vajmaro) estis germana bibliotekisto, kortega konsilisto kaj teologo.
Graveco
Jagemann antaŭenpuŝis la okupiĝon pri itala literaturo en Germanujo. Inter liaj skribitaĵoj menciindas »Geschichte der freien Künste und Wissenschaften in Italien« (laŭ Tiraboschi, Leipzig 1777–81, 5 vol.), »Magazin der italienischen Literatur und Künste« (Weimar kaj Halle 1780–85,8 vol.), »Italienische Sprachlehre« (Leipzig 1792) kaj »Dizionario italiano-tedesco e tedesco-italiano« (Weißenfels 1790–91, 4 vol.; Leipzig 1803). Liaj infanoj estis la aktorino Karoline Jagemann kaj la pentristo Ferdinand Jagemann.
Kraichtal
Kraichtal estas komunumo kaj urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. La 31-an de decembro 2005 la komunumo havis 14900 loĝantojn.
Geografio
La urbo Kraichtal situas en okcidenta Kraichgau en monteta kamparo inter Nigra Arbaro, Odenwald, Malaltebenaĵo de Supra Rejno kaj la rivero Neckar (apud Heilbronn). La urbon trafluas la rivero Kraich, kiu fontas en Sternenfels en la distrikto Enz.
Najbaraj komunumoj
Limas al la urbo Kraichtal la sekvantaj komunumoj, nomitaj en horloĝa senco komencante en oriento: Eppingen, Zaisenhausen, Oberderdingen, Bretten, Bruchsal, Ubstadt-Weiher kaj Östringen.
Subdivido de la urbo
Kraichtal konsistas el naŭ urbopartoj, nome: Bahnbrücken, Gochsheim, Landshausen, Menzingen, Münzesheim, Neuenbürg, Oberacker, Oberöwisheim kaj Unteröwisheim.
Historio
La urbo Kraichtal estiĝis la 1-an de septembro 1971 per la unuigo de la urboj Gochsheim kaj Unteröwisheim kaj la komunumoj Bahnbrücken, Landshausen, Menzingen, Münzesheim, Neuenbürg, Oberacker kaj Oberöwisheim, kiuj tiam apartenis kun escepto de Landshausen al la distrikto Nordbaden. Landshausen tiam apartenis al la distrikto Sinsheim kaj tiam estis je la 1-a de septembro 1971 aligita al la distrikto Bruchsal, kiuj distriktoj malaperis dum la distrikta reordigo en la jaro 1973. La nomon la nova komunumo ricevis de la rivero Kraich.
Partnerecoj
Formalajn urbopartnerecojn la urbo Kraichtal ĝis oktobro 2008 ne posedas. Sed ekzistas amikaj rilatoj kun Menzingen en Kantono Zugo, Svislando, kiu samnomas kun la municipo Menzingen en Kraichtal.
Femund
Femund estas Norvegia la tria plej granda lago, la dua plej granda natura lago de Norvegio. Ĝi situas en municipoj Os kaj Engerdal en departemento Hedmark kaj en Røros en departemento Sør-Trøndelag. Ĝi havas areon de 204 km², ĝia plej granda profundo estas 131 metroj, ĝia volumeno estas pritaksita je 6 km³ kaj ĝia surfaco estas je 662 metroj pli supre de la marnivelo.
Parto de Femund estas en limoj de nacia parko Femundsmarka.
Salono Madrida de la Aŭtomobilo
La Salono Madrida de la Aŭtomobilo aŭ en la hispana origine Salón del Automóvil de Madrid aŭ MOTORTEC estas Aŭtomobila salono celebrata maje aŭ junie en Madrido, Hispanio. Ĝi ne estas agnoskata kiel unu el la ĉefaj internaciaj ekspozicio pri aŭtoj fare de la Organisation Internationale des Constructeurs d'Automobiles, sed foje estas taŭga ejo por enkonduki novajn aŭtojn de Eŭropo.
2006
En 2006 okazis el la 26a de majo al la 4a de junio.
Prezentado:
2008
Prototipoj de alternativa pelado:
Johann Georg Siegesbeck
Johann Georg Siegesbeck estis prusa kuracisto, botanikisto, doktoro pri medicino en Vitembergo, direktoro de la Botanika ĝardeno en Sankt-Peterburgo (1735-1743) kaj unu el la plej obstinaj oponantoj de la seksa sistemo de Karolo Lineo.
Biografio
Post doktoriĝi en 1716, li ekpraktikis en sia hejmurbo, poste en Helmstedt inter 1730-1735, dum li studadis botanikon sub la gvidado de Lorenz Heister (1683-1758). La botaniko eksubstituis la medicinon kaj li estis nomumita kuratoro de la Botanika ĝardeno en Sankt-Peterburgo, en 1735. Pli malfrue li ekprenis la postenon kiel Profesoro pri Botaniko en la Rusa Akademio pri Sciencoj kaj direktoro de la Botanika ĝardeno, tie kie li restis ĝis 1747. Post tio, li reiris al Seehausen, ree laborante kiel kuracisto, ĝis sia morto en 1755.
Komence li estis amiko de Lineo kaj eĉ skribis agrablajn leterojn al la svedulo dum li loĝis en Hartekamp, Nederlando, kun George Clifford la 3-a, inter 1735 kaj 1737. (Siegesbeck ankaŭ sendis rusajn plantojn al Clifford al lia kolekto). Private, li informis Lineon ke li estis komencanta botanikan korespondadon por kolektado de ekzotikaj plantoj por la kuracistaj ĝardenoj en Sankt-Peterburgo.
Pli malfrue, li iĝis obstina kritikanto pri la ideoj de la sveda botanikisto, tamen, la bazo de lia plendo estis morala anstataŭ scienca. En lia refuto pri la seksa sistemo de Lineo (Epicrisis in clar. Linnaei nuperrime evulgatum systema plantarum sexuale, et huic superstructam methodum botanicam), Siegesbeck moke demandis ĉu Dio permesos al 20 viroj aŭ pli (tio estas, la stamenoj) havi unu komunan edzinon (tio estas, la pistilo), ekzemple.
La kverelo speguliĝis en publikaĵoj kaj en epizodo en kiu pakaĵeto je semoj de Siegesbeckia orientalis estis reetiketigita Cuculus ingratus (sendanka kukolo) far Lineo kaj hazarde sendita al Siegesbeck, kiu kreskigis la semojn, nur por trovi ĝian veran identecon. Post tio, Siegesbeck ĉesis interŝanĝi kun Upsalo, multe malhelpante la laboron de Linnaeus pri la siberia flaŭro.
Regnana movado
La Regnana movado (germane: Reichsbürgerbewegung) konsistas el favoruloj de dekstra ekstremismo respektive de konspiraj teorioj dekstraj. Temas pri germanaj ŝtatanoj kiuj rifuzas akcepton de la nuntempa politika sistemo de la Federacia Respubliko Germanujo. En la 7-a de decembro 2022 arestitis 25 simpatizantoj razie kiuj estis planintaj puĉon en Germanujo.
Priskribo
La diversaj grupoj unuanime substrekas ke la Germana Regno neniam pereis. Kelkaj difinis la landlimojn de tia Regno laŭ la stato de la 1937-a jaro, kelkaj eĉ de 1914, do antaŭ la Unua mondmilito.
La membroj konsideris sin mem "naciaj burĝanoj", la gvidantoj eĉ anoj de "nacia registaro" (KRR - Kommissarische Reichsregierung). La grupoj estiĝis en la 1980-aj jaroj, sed pli granda atentiĝo iĝis- ankaŭ danke al la interreto - ekde 2010. En la 19.10.2016 murditis brutale policano germana far tia regnomovadano. Jenas la nomoj de kelkaj suborganizoj:
Şereflikoçhisar
Şereflikoçhisar estas urbo en Turkio, proksime al Lago Tuz kaj apartenas al Provinco Ankara. La samnoma administra areo havas surfacon de 2.128 km², loĝantojn de 35.353 (2008) kaj ĝi apartenas la vilaĝoj ekz. Cıngıl kaj Yeşilyurt. En la urbo Şereflikoçhisar mem vivas 27.602 homoj (2008), 7.751 en la vilaĝoj.
Finnknevatnet
Finnknevatnet estas norvega lago kiu kuŝas en municipo Vefsn en Nordland.
Şereflikoçhisar
Al la administra areo apartenas 43 vilaĝoj, el kiuj en ses vivas kurdoj kaj en tri tataroj.
Mužský
Mužský estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Boseň, troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav. Ĝi troviĝas proksimume 2,9 km nordoriente de Boseň. La vilaĝo situas sur deklivo de monteto Mužský. Estas ĉi tie registritaj 32 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Mužský estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,60 km².
Kazuki Nagasawa
Kazuki Nagasawa (長澤 和輝 n. ) estas japana futbalisto. Li en 2017 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
2374 Vladvysotskij
2374 Vladvysotskij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan poeton kaj kantiston Vladimir Visockij (cirile : Влади́мир Семё́нович Высо́цкий).
Kalefeld
Kalefeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Northeim de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lago Tuz
La Lago Tuz (signifas "sala lago" en la turka, konita en la antikvo kiel Lacus Tatta en la latina) estas sala lago en Turkio; ĝi estas la dua plej granda lago de la lando post Lago Van. La lagoakvo havas saloenhavon de 32,9 %.
La lago situas en seka altebenaĵo inter Provinco Ankara, Provinco Konya kaj Provinco Aksaray. La sala lago ne havas defluon kaj rezervas nur la precipitaĵon (250 mm en jaro) kaj la grundan akvon. En la someraj monatoj estiĝas kristala sala tavolo. Ĉe la lago agadas tri salekspluataj fabrikoj. 70 % da la konsumita salo en Turkio venas de tie.
Oni havas la plej bonan rigardon je la lago el Şereflikoçhisar ĉe la ĉefa aŭtovojo de Ankara al Aksaray. Ĉe la laga rando kreskas junkoj. Plimulto de la turkaj rozaj flamengoj nestumas tie. La blankfrunta ansero kaj la malgranda turfalko nestas same tie en proksimo de la lago.
Belozerki (distrikto Klin)
Belozerki (Белозерки) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 71 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Preĝejo Sankta Jakobo (Erevano)
Preĝejo Sankta Jakobo (armene : Սուրբ Հակոբ Եկեղեցի; ankaŭ, Sankta Jakobo de Nisibis ) situas en la distrikto Kanaker-Zejtun ene de la limoj de la urbocentro de Erevano, la ĉefurbo de Armenio. Ĝia fratina preĝejo, Surb Astvacacin (ankaŭ Preĝejo Sankta Dipatrino, konstruita en 1695), situas sur monteta pinto nordokcidente vidante la Preĝejon Sankta Jakobo.
Historio
Post la detruo de la originala preĝejo pro la Erevana tertremo en 1679, Sankta Jakobo estis rekonstruita per la donacoj de Hakobjan, riĉa loĝanto de Tbiliso. Funkciante kiel sidejo de la episkopo en 1868, la tombejo gastigis la diocezan lernejon nomatan laŭ Sankta Sahak Partev, sub la administrado de Mesrop Smbatjanc. Dum la sovetia periodo, la kirko estis ŝlosita kaj transformita en magazenon. Ĝi rekomencis funkcii denove kiel religia konstruaĵo en 1990.
Arkitekturo
La Preĝejo de Sankta Jakobo estas tri-nava baziliko sen kupolo, sed havas ununuran kupolon, kiu kuŝas flanke sur la tegmento. Estas enirejoj al la interno ĉe la sudaj kaj okcidentaj muroj. Komplekse ĉizita enirejo ornamas la okcidentan fasadon, kie estas ĥaĉkaroj datitaj 1504, 1571 kaj 1621 fiksitaj al la muro. La interno de la strukturo enhavas kelkajn murpentraĵojn prezentantajn sanktulojn aplikitajn al la du paroj de kolonoj kaj muroj. La ĉefaltaro situas ĉe la orienta interna muro, kie estas apudaj sakristioj.
Sudokcidente de la preĝejo estas pordego de 1887 kun iu dekoracio videbla supre.
Berta Tövissi
TÖVISSI Berta [toeviŝi], (Korobján, Coro­beanu) estas rumania hungara fakverkisto pri sporto. Ŝi naskiĝis en Câmpia Turzii la 27-an de aprilo 1927. Ŝi estis la edzino de ekonomikisto, statistikisto Lajos Tövissi.
Kariero
Berta Tövissi akiris diplomon de instruisto pri korpedukado en Bukareŝto en 1954, poste ŝi pristudis psikologion same en Bukareŝto. Ŝi instruis en la Altlernejo de Korpedukado ĝis sia pensiuliĝo en 1982.
Evoluo
Evoluo estas popaŝa sanĝiĝoprocezo, en kiu sin sekvas kvalite diversaj formoj kaj statoj.
Komparu: kresko, progreso
Vorto kun simila signifo estas disvolviĝo.
Biologio
La teorio de la evoluo de la specioj klarigas kiel el unu specio evoluas pluraj (>filogenetika arbo, genetiko). Por tiu evoluo de la specioj ankaŭ la vorto evolucio estas uzata.(Zamenhof: Sekve de nia toleremo ni por kelkaj vortoj havos dum kelka tempo formojn duoblajn, ekz. "evolucio" kaj "evoluo".)
Kion opinias la katolika eklezio rilate la evoluon de la specioj?
La katolika eklezio prezentas neniun obĵeton kontraŭ tiu scienca perspektivo: se iun tagon, kaj eĉ nun, tiu koncepto fariĝos scienca teorio, la eklezio pretos adheri al la sciencaj konkludoj. Cetere, jam la biblio inlinigas al tio.
Teologoj kaj ekleziuloj tuj post la lanĉo de la fama teorio de Darvino multe debatis pri tio: oni scias ke kiam Darvino kaj liaj disĉiploj asertis ke la mondo de vivantoj, bestoj kaj homo, trairis nombrajn stadiojn kaj atingis la nunan staton post sinsekvaj evoluoj, la unua reago de la katlika eklezio same kiel de la aliaj kristanaj eklezioj inklinis al reĵeto. La motivo estis ke tiu teorio ŝajnis igi senutila Dion mem: la kreajaro farus tute senpere kaj agus kiel en spontana generiĝo!
Sed jam Sankta Aŭgusteno en la kvara kaj kvina jarcentoj opiniigis ke Dio donis al vivanoj la eblecon evolui kaj tio ĉar li metis en ili “semajn spurojn” (rationes seminales), el kiuj la diversaj vivantaj kategorioj povas gajni plian disvolviĝon; cetere, jam la biblio klare rekonas ke Dio diris (Gn 1,24): “La tero aperigu vivajn estaĵojn, laŭ ilia speco, brutojn kaj rampaĵojn kaj surterajn bestojn, laŭ ilia speco”. Aŭgusteno do, kiel jam sankta Gregoro el Nissa kaj poste sankta Bonaventuro instruis la eblecon de evoluo (v. Gilson, La Philosofie de St. Bonavenrure, 243-244). Ĉar, ili diris, tiu evoluo eblas danke de la virtualecoj donitaj de Dio al la estaĵoj: fine Dio staras ĉe la komenco de la elpensita evoluo mem.
Evoluo kaj Evoluismo
Malgraŭ la facila kaj mallerta emo egaligi la konceptojn de la du vortoj, fakuloj pri la scienco kutimas distingi la signifan kampon de la du. Por evoluismo oni komprenu ne ja jes la teorion de la evoluo kiel fundamenta kadro de biologiaj esploroj, sed la amplekson de la filozofiaj doktrinoj kiuj vidas en la evoluo la fundamentan trajton de ĉiu formo de realo kaj do la principon taŭgan por ekspliki ĉiuspecan realon. Alivorte, evoluismo estas matafizika doktrino koncernanta la realon kiel tutaĵon; kaj kvankam ĝi profitas de la hipotezoj kaj rezultoj de teorio de la evoluo, ĝiaj tezoj transiras tion kion ĉiu ebla scienca teorio povas prave validigi. Tiusence, evoluismo estis kaj estas uzita kiel fundamenta skemo de diversaj metafizikoj kaj materialismaj kaj spiritualismaj. (Nicola Abbagnano).