cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brita signolingvo
Uzado
BBC News dissendas 45 minutojn da novaĵoj (la BBC One O'Clock News) kun surekrana interpretado je 13:00 ĉiulabortage. BBC One ankaŭ dissendas en-viziajn signe interpretitajn reelsendojn de la plej popularaj programoj de la kanalo inter la 00:30 kaj la 04:00 ĉiun labortagon.
Deutsch Goritz
Deutsch Goritz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Sudorienta Stirio (germane Südoststeiermark). Fine de en la komunumo vivis.
Brita signolingvo
Lerni la britan signolingvon
La britan signolingvon oni povas lerni ĉie en la UK, kie ekzistas tri ekzamen-sistemoj. Kursojn provizas komunumaj altlernejoj, lokaj centroj por surdaj homoj, kaj privataj organizaĵoj. La plej multaj instruistoj estas denaskaj uzantoj de signolingvo.
La Koncilio por la Plibonigo de Komunikado kun Surdaj Homoj (CACDP, prononcata kap) provizas premiojn je jenaj niveloj:
La Brita Surdula Asocio de la signolingva komunumo formis la BSL-Akademion por provizi oficialan kursaron kaj trejnadon de instruistoj de la brita signolingvo.
En Skotlando, ekzistas la skota aŭtoritato pri kompetentecoj, la Scottish Qualifications Authortiy ( mallonge nomata SQA), sistemo por studentoj lernantaj la britan signolingvon. Nun ekzistas 3 niveloj en la sistemo SQA (daŭrante taksadojn):
Fariĝante interpretisto BSL / Angla
Petoj por la statusoj debutanto, trejnato aŭ MRSLI (membro de la registro de signolingvaj interpretistoj) estas konsiderataj kaj kontrolataj de la sendependa registrada komisiono. Por esti elektebla la kandidato devas havi la taŭgajn kompetentecojn kaj devas sukcesi kontrolon de la CRB, la buroo de kriminalaj registraĵoj (Criminal Records Bureau). Interpretistoj devas havi altan scipovon de la angla kaj BSL kaj devas kapabli trakti informon rapide kaj precize.
Interpretistoj povas kandidatiĝi por la statuso "debutanta trejnata interpretisto" post plenumado de la ekzameno NVQ 3 BSL (oni devas ankaŭ esti registrita en agnoskita interpretista trejnada programo kaj havi profesian kompensaĵan asekuron por registri). Ili povas tiam entrepreni laboron en limigitaj situacioj. Kursoj pri surdaj studoj ekzistas ĉe kelkaj britaj universitatoj. Oni povas komenci iujn kursojn kun NVQ 3 en BSL, kvankam aliaj kursoj ne postulas antaŭan scipovon de BSL. Kursoj estas ofte mapitaj laŭ la CACDP NVQ 3 aŭ 4 en BSL, kaj/aŭ por interpretado laŭ la NVQ 4 BSL/Angla. Tiuj reĝistritaj en aprobita kurso kaj estantaj montrintaj ke sia BSL estas je la normo NVQ 4 por interpretistoj estas tiam rajtantaj al la titolo "trejnato-interpretisto" kaj povas labori en pli larĝa diverso de situacioj.
Plenuminte aprobitan kurson kaj ekzamenite por la NVQ 4 en BSL-interpretado (aŭ ekvivalento), trejnato povas kandidatigi sin iĝi "Membro de la Registro de Signolingvaj Interpretistoj" (MRSLI). Ĉi tiu statuso permesas al interpretisto labori en ĉiaj situacioj/kadroj. Eĉ kiam la statuso MRSLI estas atingita, tamen, interpretisto estas postulata entrepreni kontinuan profesian kultivadon.
La Asocio de Signo-Lingvaj Interpretistoj (ASLI) provizas seminariojn, reton de regionaj grupoj, kaj mentoran projekton. Kiam havebla, specialista trejnado estas postulata por laboro en specifaj domajnoj. Aneco haveblas je la Filia, Korporacia, Asocia, kaj Licenciita niveloj. La lastaj du kategorioj provizas al la interpretisto profesian kompensaĵan asekuron.
Saint-Martin-d'Aubigny
Saint-Martin-d'Aubigny estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Templo de Guajakilo
La Templo de Guajakilo, Ekvadoro, estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciantaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 58 konstruita de la Eklezio kaj la unua de Ekvatoro, lokita en la urbo de Guajakilo.
Saint-Martin-d'Aubigny
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aubignais.
Bazamento
Bazamento estas ero, kiun oni metas sub la fusto de kolono kaj kiu enhavas la bazon kaj la piedestalon. Ĝenerale ĝi prezentas fortikan aspekton.
Laŭ Francisko Azorín bazamento estas Ampleksa bazo de konstruaĵo ordigita ordinare per soklo, centra korpo kaj kornico. Tio estas pli proksime al la koncepto de fundamento.
Saint-Saulve
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Mielcentrifugilo
Mielcentrifugilo aŭ senmieligilo aŭ mieleltira aparato estas ekstraktilo de mielo el vaksaj ĉeloj elprenitaj el abelujo sen detruo de tiuj ĉeloj. La funkciado de ekstraktilo estas bazita sur centrifuga forto.
Historio
La mielcentrifugilon inventis Franz von Hruschka (ĉeĥe František Hruška) kaj prezentis ĝin en septembro 1865 dum la 14-a tutaŭstria kongreso de abelistoj en Brno. Laŭ legendo helpis hazardo – lia nevino portis hejmen korbeton kun mielo, petole ĝin rotaciigis kaj la mielo elverŝiĝis. La unuaj senmieligiloj estis lignaj, poste metalaj, nun el rustorezistaj materialoj.
Antaŭ tiu ĉi invento oni devis elpremi la mielon kaj detrui la ĉelojn.
Bolŝoj Kamen
Bolŝoj Kamen (Большой Камень "granda ŝtono"; alia ebla esperantigo Bolŝoj Kamenj) estas urbo en Ĉemara Regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 05506.
La urbo estis fondita en jaro 1954.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1992.
La interurba telefona kodo estas 42335, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 43°07' norde, longitudo 132°21' oriente.
La urbo estas sur bordo de maro.
En jaro 2002 la urbo havis 38,4 mil loĝantojn.
Bundela lingvo
La Bundela Lingvo (बुन्देली en:"Bundeli") estas Okcidenta Hindia lingvo (ofte konsiderata dialekto de la Hindia lingvo) parolita en la Bundelkhanda regiono de Madhja-Pradeŝo kaj en Utar-Pradeŝo:
Bundelkhanda literaturo inkluzivas:
Fremdeco
Fremdeco karakterizas ion, kio estas perceptata alie ol la kutimaĵo el la vidpunkto de tiu, uzanta ĉi tiun esprimon. Fremdeco povas esti taksata pozitive, en la senco de ekzotiko intereskapta, aŭ negative kiel ekz. ksenofobio. Homo, fremda al la koncerna lando, etno, urbo, familio aŭ homgrupo, estas nomita "fremdulo" (eksterlandulo). Por alfronti simple kaj komforte fremdecon ofte uzatas antaŭjuĝoj kaj stereotipoj (ŝablonoj).
Dalmand
Bazaj informoj
Dalmand estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en subregiono de Dombóvár.
Historio
La unua mencio devenis el 1138. Baldaŭe la vilaĝo akiris la rangon kampurbo. Familio Esterházy fondis en Dalmand altnivelan agraran centron, kiu dum la socialismo iĝis ŝtata bieno.
Vilaĝservo estas poŝto.
Nila perko
La nila perko estas fiŝo nesalakva, vivkapabla ankaŭ en modere sala akvo. Ĝia viando havas altan nutran valoron. Ĝi atingas longon de preskaŭ du metroj kaj pezon de 70 kg aŭ pli.
Nila perko havas blu-arĝentan koloron; ĝiaj okuloj estas nigraj kun hela flava ringo. Ĝi estas predulo kaj nutras sin per aliaj fiŝoj kaj krustaco; en juna aĝo ankaŭ per zooplanktono.
Enmeto en Viktorian Lagon
La nila perko originas el Etiopio kaj Egiptio, sed plej konatiĝis per tio, ke en la 1950-aj jaroj oni plane enmetis ĝin en Viktorian Lagon. Ĝi tie bone evoluis kiel invada specio, sed je la kosto de aliaj specioj: En 1977 ĝia korpomaso estis ankoraŭ 1 procento de ĉiuj fiŝoj en la lago, sed en 1983 jam 68 procentoj. Nila perko nun estas la plej grava eksportaĵo de Tanzanio (al Eŭropa Unio); la flughaveno de Muvanzo ĉiutage transportas 500 tunojn da frostigita nilperka fileo.
Kredeble pro la enkonduko de nila perko en Viktoria Lago pluraj centoj da specioj ekstermiĝis. Ĉar la lokanoj kutimas konservi fiŝon per fajra sekigado kaj nila perko estas tre grasa, ankaŭ la bezono je fajra ligno en la regiono kreskis kaj pliigis grundan erozion.
Oni esploris la eblon vivigi nilajn perkojn en Kvinslando en Aŭstralio, sed rezignis pro la malbonaj efikoj en Afriko.
Hubert Sauper en sia filmo La koŝmaro de Darwin prezentas la historion de la hejmigo de nilaj perkoj en Viktoria Lago.
(19491) 1998 HG153
(19491) 1998 HG153 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Pernod-Ricard
Pernod-Ricard estas franca kompanio specialigita pri fabrikado kaj distribuado de vinoj kaj alkoholaĵoj. Monda kungvidanto en ĝia sektoro, Pernod Ricard estas poziciigita malantaŭ Diageo kaj antaŭ Bacardí-Martini. Por la fiska jaro 2019-2020, la spezo de la Grupo atingis milionojn da eŭroj.
Edelsbach bei Feldbach
Edelsbach bei Feldbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Sudorienta Stirio (germane Südoststeiermark). Fine de en la komunumo vivis.
Plestin-les-Grèves
(jen france, bretone Plistin) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Eksvoto
Eksvoto estas oferaĵo kiu paganoj faris al siaj dioj. Tiuj proponoj estis lasitaj en sanktejoj aŭ kultejoj kaj povis konsisti el figuretoj kiuj reprezentas personojn, animalojn, armojn, manĝaĵojn ktp.
La proponado de eksvotoj devenas el egipta kaj mezopotamia civilizoj. En Hispanio elstaras tiuj devenaj el elfosadoj de kuŝejoj de iberoj de la 3a jarcento a.K., trovitaj en la sudo kaj sudorienta de Iberio; tiuj iberaj eksvotoj kutime montras figurojn kiuj reprezentas militistojn, ĉevalrajdantojn aŭ animalojn, ĉefe el bronzo.
Katolikismo
Poste la simbola intenco estis rekaptita de la katolikismo kaj la eksvoto iĝis propono lasita de fideluloj kiu estis ricevinta favoron aŭ miraklan kuracon kiel ofero kaj memoraĵo. Ili videblas aktuale en pilgrimejoj, apogitaj surmure aŭ pendigitaj el plafono aĵoj kiaj lam-bastonoj, vestoj, aŭtoradoj kaj ĉia tipo de aĵoj kiuj povu reprezenti la bedaŭrindan aferon el kiu la koncernato rekuperiĝis.
1895
1895 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1895 post Kristo okazis, interalie:
NGC 2306
NGC 2306 estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Raslavice
Raslavice, hungare Raszlavica [raslavica], germane Raßlawitz [raslavic] estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Raslavice situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Prešov-Bardejov. La lasta urbo troviĝas je 18, Prešov je 23 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la Grandmoravia Regno. Post formiĝo de Hungario la komerca vojo al Pollando trairis la setlejon. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1261 en formoj "Razlo, Razlauch, Razlofolde, Razlofalua". La lastaj 2 nomoj estas la tiamaj hungaj formoj. La loko konsistis el 2 partoj, kiujn la rojo disigis. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis ambaŭ vilaĝojn duaklasaj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Magyarraszlavica (=hungara Raszlavica) 366, en Tótraszlavica (=slovaka Raszlavica) 664 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj kaj ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bártfa, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj deportiĝis. En 1971 la 2 vilaĝoj unuiĝis. En 2001 vivis en Raslavice 2484 homoj, (2385 slovakoj, 82 ciganoj).
Famuloj
En la iama Magyarraszlavica naskiĝis hungara geologo Benő Winkler.
Heinrich von Pfalzpaint
Heinrich von Pfalzpaint estis bavara milita kirurgo de la Teŭtona Ordo kiu traktis pli ol 4 mil viktimoj dum la sieĝo de Fortikaĵo Marienberg (1454-1457). Li estis unu el la unuaj kiu faris nazan rekonstruadon en 1460, pli ol unu jarcento antaŭ Gaspare Tagliacozzi. Samjare Heinrich von Pfalzpaint diskutis pafvundojn por la unua fojo, kaj traktis ilin kiel iun ajn alian vundon. Sed Pfalzpaint neniam presigis ĝin; ĝi estis la verko de Giovanni da Vigo "Pratica in arte chirurgica copiosa", publikigita en Romo, en 1516, kiu rapide disvastiĝis tra multaj eldonoj en la franca, itala, germana, nederlanda, portugala, hispana kaj angla, kaj ĝi kreis la ortodoksecon, ke pafvundoj estis esence venenaj kaj bezonas kaŭterecon kun bolanta oleo.
Biografio
Lia patro probable estis Heinrich Pfalzpeunter. Lia medicina metilernado kondukis lin tra la bavaraj (Eichstätt, Weißenburg, Munkeno, Tegernsee) kaj frankoniaj (Bamberg, Bayreuth) regionoj same kiel Bazelo kaj Metz.
Inter liaj instruistoj estis Hans von Bayreuth (kiu same estis privata kuracisto de la Dukoj Ludwig kaj Georg von Bayern-Landshut kaj de profesoro en Ingolstadt), en Metz de la frankonia kirurgo Johannes Beris (ankaŭ konata kiel Johann von Paris, Hans von Beris, aŭ Birer en Lotaringio) kiu instruis al li la taŭgan uzadon de sagpafoj, Conrad von Nürnberg, Linhardt von Basel, Hans von Halberstadt kaj Otto von Heideck zu Weissenburg (Odon von Heydelbergk, kirurgo en Visemburgo). Li lernis la arton pri rinoplastio kun la italaj kirurgoj.
En 1460, li raportis "Kiel krei novan nazon se ĝi estas hakita kaj la hundoj manĝis ĝin" en lia disertaĵo pri vundflegado nomata "Bündt-Ertznei". Li uzis opiajn trempitajn spongojn kiel anestezon, kaj priskribis la kirurgian eltiron de kugloj kaj fenditan lipan riparon.
Pfalzpaint estintus la unua aŭtoro, kiu priskribis nazan rekonstruon en Eŭropo, se lia traktado ne estus perdita. Nur 5 ekzempleroj de lia manuskripto restis. Unu estis remalkovrita kaj presita en 1868. La tekniko de Pfalzpaint por naza rekonstruado estis realigita en 2 stadioj uzante ne prokrastitan haŭtoklapon de la brako, kiu estas suturita al la naza difekto kaj la brako estas bandaĝita en la kapo.
Post 8 ĝis 10 tagoj, li dividis la pediklon; enmetis la klapon; kaj kreis la nazan dorson, alaojn kaj kolumelojn. Tagliacozzi priskribis la nazan rekonstruon per braka klapo pli ol unu jarcento poste en 1597. Li uzis malfruajn haŭtoklapojn, kun almenaŭ 6 funkciaj stadioj dum 4 monatoj.
Pfalzpaint antaŭis sian tempon rilate al sia scio pri vundoj, insisto pri kirurgia pureco kaj sia rinoplastio per brakklapo teknike pli facile, kompare kun tiu de Tagliacozzi. Pfalzpaint, kiu malofte estas menciata en la literaturo, devas esti memorigita kiel granda pioniro de la rekonstrua kirurgio en Eŭropo.
Brachyramphus
Brachyramphus estas eta genro de marbirdoj de la familio de Aŭkedoj kiuj loĝas en Norda Pacifiko. Ĝi konsistas el tri specioj: Tiuj estas nekomunaj membroj de la familio de aŭkedoj, ĉar ili ofte nestumas tre interne en arbaroj aŭ en montopintoj. La Longbeka urieto estis konsiderata samspecifa kun la Marmora urieto ĝis 1998, kiam Friesen kaj aliaj pruvis, ke la vario laŭ DNA estas pli granda inter tiuj du formoj ol inter la Marmora urieto kaj la Mallongbeka urieto.
Tiuj specioj reproduktiĝas en la subarkta Norda Pacifiko. Ili klopodas resti marbordaj vintre ĉu per ĉeesto ĉe la reproduktejoj ĉu je la kazo de la Longbeka urieto migrante al la marbordoj de Japanio.
2 prahistoriaj specioj estis priskribita laŭ fosilioj de Malfrua Plioceno trovitaj ĉe San Diego sudokcidente de Usono: Brachyramphus dunkeli kaj Brachyramphus pliocenum.
Aspekto
Ili estas etaj fortikaj aŭkedoj, ne pli ol 25 cm longaj. Kiel aliaj aŭkedoj, ili havas plumaron variantan laŭ sezono. La nereprodukta aspekto estas tipe blanka sube kun ĉefe nigraj supraj partoj. La plumaro dum reprodukta sezono estas diferenciga en la grupo; plej parto de aŭkoj estas tre kontraste blankonigraj dum reproduktado, sed la specioj Brachyramphus estas ĉefe brunaj, kun palaj plumbordoj kiuj donas al ili skvamecan aspekton; la centraj subaj partoj, normale sub la surface ĉe naĝanta specio, estas blankaj.
Kutimaro kaj reproduktado
Tiuj urietoj manĝas en maro etajn kaj larvajn fiŝojn, krilon kaj alian etan zooplanktonon. La idoj estas manĝigataj el pli grandaj fiŝoj kunportitaj en la beko.
La reprodukta kutimaro de tiu ĉi genro estas tre nekutima. Malkiel plej granda parto de aliaj marbirdoj, ili ne reproduktiĝas en kolonioj aŭ eĉ ne necese ĉe la maro; male ili nestumas, depende de la specioj, sur branĉoj de malnovaj koniferoj, montopintoj aŭ eĉ en malferma kamparo. La ino demetas unu ovon sur nuda grundo aŭ sur maldika tavolo de likeno aŭ musko kovrinta branĉon aŭ truon. La ovo estas kovata dum unu monato kaj poste la ido estas manĝigata dum ĉirkaŭ 40 tagoj ĝis kiam ĝi sendependiĝas kaj ekflugas neakompanata al la maron. Reprodukta sukceso estas malalta kaj idomortkvanto alta.
Minacoj
La tri urietoj de la genro Brachyramphus estas tutmonde minacataj kaj malpliĝas laŭ nombro.La plej danĝera minaco estas la perdo de nestomedio, pro la perdo de malnovaj arbaroj por homaj loĝado kaj ripozado, enmortigo en fiŝkapataj retoj kaj oleopoluado.
Novilatin (Beermann)
Novilatin aŭ Novlatiin estas nomo de internacia planlingvo proponita en 1895 kaj 1907 en Leipzig de l' germano Ernst Beermann kaj oni ne konfuzu ĝin kun alia projekton ankaŭ prezentita al Delegacio por la alpreno de Lingvo Internacia de André Blondel. Ĝi estas naturalisma planlingvo bazita sur klasika latina lingvo kun aldono de bezona moderna vortprovizo el latinidaj lingvoj.
Ekzempleto: ''Oh tempores, oh mores! I senat sensa lie, i konsulo vidi lie; tamne isto vivi!''
Traduko: "Ho tempoj, ho moroj! La senato scias tion, la konsulo vidas tion, kvankam li vivas!"
=Bibliografio=
Beermann, Ernst Die internationale Hilfssprache Novilatin Leipzig: Dietrich & Weicher, 1907 (212+ p.) http://data.onb.ac.at/rec/AC04216358
Zala
Departemento Zala (pron. zala) estas mezgranda administra unuo en la sud-okcidento de Hungario. Ĝi najbaras okcidente al Aŭstrio, sude al Kroatio kaj Slovenio, norde kaj oriente al la departementoj Vas kaj Somogy.
Setlejoj: 257
Urboj de la departemento, samtempe subregionaj centroj
Zalaegerszeg kaj Nagykanizsa estas ankaŭ departementrajtaj urboj, Zalaegerszeg estas ankaŭ departementejo.
Vidu ankaŭ
Zala (reĝa departemento)
Dancu Marionetoj!
Dancu Marionetoj!  estas originale esperantlingve verkita novelaro de Julio Baghy. Ĝi unue aperis 176-paĝe en Budapeŝto en la jaro 1927. Ĝi estis Kronita verko de la Akademio.
Enhavo
La novelaro konsistas el 11 noveloj:
Eksteraj ligiloj
</Br>
Murfeld
Murfeld estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Sudorienta Stirio (germane Südoststeiermark). Fine de en la komunumo vivis.
Bor (Rusio)
Bor (Бор) estas urbo en Niĵnij-Novgoroda provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 22412.
La urbo estis fondita en la 14-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 83159, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Volgo (Волга).
En la urbo estas fervoja stacio Moĥovije Gori (Моховые Горы).
En jaro 1959 la urbo havis 42 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 61.5 mil loĝantojn.
Chendu
Chendu aŭ Chendu Mare [kendu] (hungare: Nagykend) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Bălăuşeri.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1325. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye). Oni unuigis ĝin kun Chendu Mic sub nomo Chendu, kiu administre apartenas al Bălăuşeri.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 802 loĝantojn (hungaroj) kaj en 1992 1 628 (hunagaroj).
Ĝemelkomunumo
Aldebrő, Hungario
Battrans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Barbariga
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Vito, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Sándor Cziránku
Sándor Cziránku [ŝAndor cirAnku], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cziránku Sándor estas hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, tekstopoeto). Sándor Cziránku naskiĝis la en Kalocsa.
Biografio
Sándor Cziránku jam dum la gimnaziaj jaroj li aliĝis al ŝlagrorkestroj, sed pro la maturiĝo en 1972 li interrompis la muzikadon. Li havas unikan gitaran teknikon, lia instrumento havas 2 nukojn, li uzas ambaŭ. Dum sia jaro li apartenis al konataj ŝlagrorkestroj.
Wacław Sieroszewski
Wacław Kajetan SIEROSZEWSKI, pseŭdonomo Wacław Sirko (naskiĝis la 24-an de aŭgusto 1858 en Wólka Kozłowska apud Tłuszcz, mortis la 20-an de aprilo 1945 en Piaseczno) – pola verkisto, kreanta lime de kvar epokoj: pozitivismo, Juna Pollando, intermondmilita periodo kaj nuntempo, ekzilito al Siberio, vojaĝisto, etnografo de Siberio kaj sendependeca aktivulo, kavaliro de la Kruco de la Ordeno Virtuti Militari, deputito kaj senatano en la Dua Pola Respubliko.
Verkoj
(Etnografiaj laboraĵoj
Beletro
Filmaj scenaroj (kunaŭtoro)
Ludmila Dandová
Ludmila DANDOVÁ, ĉeĥoslovakino, fotografistino en Praha. Esperantistino de 1914, laboras precipe en katolikaj rondoj, redaktas la bultenon Informilo.
Ernst Beermann
Ernst BEERMANN (naskiĝinta la en Bevensen; mortinta la  en Erfurto) estis germana instruisto kaj eks-volapukisto. Li proponis du planglingvojn: Novilatiino kaj Novilatin.
Beermann lernis en gimnazio en Braunschweig kaj studis en universitatoj en Leipzig kaj Halle, estis en 1876 gimnazinstruisto en Worms, en 1878 en Ratibor, en 1893 en Nordhausen kaj instruis de 1896 ĝis 1923 en Erfurto ĉe la Reĝa gimnazio.
Lúčnica
Historio
La fondinto de Lúčnica estas la koreografino Oľga Chodáková. Lúčnica naskiĝis kiel “grupo de entuziasmaj junuloj asociita al la etnografia grupo Živeny”. En 1948, ĝi prezentiĝis en Slava agrokultura ekspozicio en Prago. Post 65 jaroj da ekzisto partoprenis en ĝi pli ol 2000 homoj. Okaze de la 60-a datreveno de sia fondiĝo, ĝi prezentis en Bratislavo festan programon de la 21-a de novembro ĝis 1-a de decembro 2008. Ĝi okazis ankaŭ en la teatro Janáčkovo en Brno (parto de la Nacia teatro de Brno) kaj en la teatro Hybernia en Prago. Ekde 1951, la arta direktoro de Lúčnica estas Štefan Nosáľ, kiu antaŭe estis solisto en la ensemblo.
Hipomedono
Li vivis en Argo. Lia bofrato estis arga reĝo Adrasto. Ili kune kun Kapaneo, Amfiarao kaj Partenopeo eltiris en la militon Sep kontraŭ Tebo, ĉiuj pro alvoko de du viroj, kiuj en Argo serĉis azilon, post kiam ile estis forpelitaj el Tebo. Ili estis Tideo kaj Polineiko, filo de Oidipo.
La agresa milito kontraŭ Tebo ne estis sukcesa, la urbo feliĉe defendis siajn sep pordegojn kaj fortikaĵojn. La estroj de la arga armeo en bataloj falis, ununura postvivis Adrasto.
Post dek jaroj la saman ekspedicion kontraŭ Tebo organizis Epigonoj - posteuloj de la nomitaj militantoj, kun ili ankaŭ filo de Hipomedono Polidoro. Ĉi foje estis ilia batalo sukcesa, sep tebaj pordegoj estis trarompitaj, la muroj detruitaj kaj la urbo humiligita.
Tute male la militoferoj. Mortis nur filo de Adrasto Egialeo, ĉiuj ceteraj postvivis.
Templo de Perto
<!--
--> La Templo de Perto, Aŭstralio, estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciantaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 106 konstruita de la preĝejo kaj la kvara en operacio en Aŭstralio, lokita en Yokine, antaŭurbo de Perto, estinta de Okcidenta Aŭstralio. La templo de Perto estas la plej malproksima templo de la templo de Sallagurbo, Utaho, la sidejo de la mormona preĝejo.
Al-Ka'im
Al-Ka'im aŭ Al-Qā'im (القائم, plennome القائم بأمر الله, "kiu plenumas la komandon de Dio"; naskiĝis ĉ. 1000, mortis la ) estis la Abasida Kalifo en Bagdado de 1031 ĝis 1075. Li estis la filo de la antaŭa kalifo al-Kadir.
Dum la komenco de lia regado, la situacio de la ĉefurbo Bagdado estis tute ĥaosa; la Bujidoj perdis povon, dum la Selĝukoj ekhavis ĝin eksemple kontrolante teritoriojn de la nunaj Sirio kaj Armenio, post kio ili celis Bagdadon mem. La selĝuka reganto Toghrül kun ekskuzo de pilgrimado eniris en la ĉefurbo, plutenis la kalifon kaj estis aklamita de la popolo, spite kontraŭstaron de turkoj kaj Bujidoj, kaj estis agnoskita kiel Sultano fare de la kalifo en la publika predikado.
Dum la periodoj de tiu kaj de la antaŭj kalifoj, literaturo, speciale persa literaturo, floris sub la patroneco de la Bujidoj. La turka filozofo al-Farabi mortis en 950; al-Mutanabbi, agnoskita oriente kiel la plej granda el la arabaj poetoj, kaj li mem arabo, en 965; kaj la plej granda el ĉiuj, nome la irana Abu Ali Husajn ibn Abdallah ibn Sina (Aviceno) en 1037.
Presejo Pavillon (Weimar)
La Presejo en la pavilono (germane: Pavillon-Presse Weimar) estas presteknika muzeo en Vajmaro, Scherfgasse nr 5.
Historio
La gapateliero pri presteknikoj estiĝis post 1989 tie, kie iam estis la presejo de Turingia ĵurnalo, gazeto kun la plej granda eldonokvanto. La establinta societo Pavillon-Presse rekonstruigis el ruinoj belegan duetaĝan pavilonon (konstruita ĉ. la jaro 1740) kaj restaŭris la domon en la Scherf-strateto. Ĝi estas cetere unu el la plej malnovaj domoj de Weimar. La ekde 1992 alirebla kolekto montras la historion de la metiaj presteknikoj.
Kolekto
Fakuloj uzadas kun junuloj, interesiĝantoj, artistoj la maŝinojn konstruitajn inter 1830-1985. La surloke faritaj presitaĵoj aĉeteblas. La serio Jahresgaben helpas konservi kaj transdoni akiritajn konojn. Dum rondgvidadoj oni lernigas al la vizitantoj i.a. en la Dila salono (farita en 1577 el ligno), bazajn sciojn pri prestekniko. En la subtegmentejo okazas regule nedaŭraj eskpozicioj rilataj al la temo de presado, krome la koncertaro Alte Musik - Quodlibet, prelegoj, laŭtlegadoj ktp.
La muzeo-presejo konsideras sin esti en la tradicio de la kultura heredaĵo de urbo kiu ekfloris ne laste danke al la verkitaj vortoj kaj realigis revon de la vajmara artisto Walther Klemm (1883-1957) pri fondota grafika domo. Fokusoj kolektaj estas - krom la prezento de presteknikiloj kaj de la historio metia - la libra arto. La arkivo same kiel la biblioteko estas je dispono por ĉiuj. Jarprogramo kun fiksitaj eventoj - inaŭguroj de ekspozicioj, Festo de la libro, gappresado, kursoj, imito de mezepokaj ceremonioj okaze de la fino de la trejnado de lernoknaboj (la t.n. Gautschen) - intencas havigi fidelan aron da amikoj kaj subtenantoj de la muzeo.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de la muzeo kun evento-kalendaro
Krakova Scienca Societo
Krakova Scienca Societo (pole: Towarzystwo Naukowe Krakowskie (TNK)) – ĝenerala scienca societo fondita en 1815 en Krakovo, en 1872 transformita al Akademio de Scipovoj (Akademia Umiejętności).
Krakova Scienca Societo estis fondita la 24-an de julio 1815 iniciate de Jerzy Samuel Bandtkie kun apogo kaj engaĝiĝo de tiutempa rektoro de Jagelona Universitato Walenty Litwiński.
De sia ekesto KSS strikte kunlaboris kun Jagelona Universitato, kies laŭvicaj rektoroj estis ĝiaj prezidantoj ĝis 1852.
En la jaroj 1815-1840 en KSS ekzistis ses fakultatoj: de teologio, juro, medicino, matematiko, literaturo kaj bieno, teknikaj sciigoj kaj ĉiaj artoj. Post 1840 la nombron de fakultatoj oni limigis al kvar. KSS gvidis viglan eldonan agadon. En la jaroj 1817-1872 eldonis "Rocznik Towarzystwa Naukowego Krakowskiego z Uniwersytetem Krakowskim Połączonego" (Jarlibro de KSS kun JU ligita). En 1852 suspendita. Reaktivigita en 1857 kiel Imperia-Reĝa Krakova Scienca Societo.
En 1872 estis transformita en Akademion de Scipovoj.
Kokoma lingvo
La Kokoma Lingvo (angle (kaj hispane?) literumita Cocoma aŭ Cocama) estas lingvo parolata de la demografie kaj historie dominaj indiĝenoj de la nordorienta regiono Perua Amazonio en la riveraj basenoj de la suba Ucayali, la suba Marañon kaj la suba Huallaga. Ĝi estas ankaŭ parolata en Brazilo kaj Kolombio.
Saint-Martin-d'Audouville
Saint-Martin-d'Audouville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Kokoma lingvo
En Peruo, "Cocama-Cocamilla" estas klasifikita en la Tupia grupo de la Tupia-Gvarania lingvo-subfamilio.
La "Cocama-Cocamilla" havas milojn da parolantoj en ĝiaj asociitaj indiĝenaj etnoj en la Perua Amazonio, 200 en Brazilo, kaj malpli ol 100 en Kolombio.
Estas po 3% analfabeta kvociento en la Kokoma kompare al po 50% en la dua lingvo la Hispana.
Borzja (urbo)
Borzja (Борзя) estas urbo en Transbajkala regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 76407.
La urbo estis fondita en jaro 1899.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1950.
La interurba telefona kodo estas 30233, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 6 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Borzja (baseno de rivero Amur (Амур)),.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 23.7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 31.5 mil loĝantojn.
Pelton
Pelton estas familia nomo de jenaj personoj:
Pelton estas la nomo de pluraj lokoj:
Algo
La nocio algo uzatas diversmaniere en la scienca branĉo algologio.
La algoj ĝenerale vivas en maro kaj dolĉakvo, sed multaj unuĉelaj algoj vivas en aero sur malsekaj surfacoj: cemento, arboŝeloj, subĉielaj plankoj, ktp. Tie ili produktas la fitoplanktonon, la plantan parton de planktonoj.
La glaŭkofitoj, konataj ankaŭ kiel glaŭkocistofitoj aŭ glaŭkocistidoj, estas malgranda grupo de raraj nesalakvaj mikroskopaj algoj.
Hose
Hose estas nomo de jenaj personoj:
Balázs Vincze
Balázs Vincze [balAĵ vince], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Vincze Balázs Attila estas hungara baletisto, koreografo, altlerneja instruisto. Balázs Vincze naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Balázs Vincze akiris diplomon en Hungara Dancarta Altlernejo en 1995. Li komencis sian dancistan karieron en Operetoteatro (Budapeŝto) sed post jaro li studvojaĝis helpe de stipendio al Dortmundo. Hejmenveninta li estis membro en baleta trupo de Iván Markó 4 jarojn, poste en baleta branĉo de Nacia Teatro (Pécs). Li akiris ankaŭ aktoran licencon en 2004, poste li havis ankaŭ prozajn taskojn en la teatrejo. En 2005 li akiris bakalaŭron en la altlernejo, poste li estis gvidanto de la baleta branĉo, en la sama jaro li translokiĝis al proksima vilaĝo Nyugotszenterzsébet, kie li iĝis vilaĝestro ekde 2010. Tiutempe li akiris baletpedagogian diplomon (MA) en la menciita altlernejo, inter 2008-2012 li instruis en arta mezlernejo en Pécs. Ekde 2020 li instruis en la altlernejo (intertempe levita universitato), samtempe li estis arta gvidanto de la Operetoteatro. Li ricevis premiojn inter 2007-2021. Lia edzino naskis 3 gefilojn, krome li havas filinon de la pli frua vivpartnero.
Apalisoj
La apalisoj estas afrotropisaj malgrandaj paserinaj birdoj apartenantaj al genro Apalis. Ili troviĝas en arbaroj kaj arbustaroj de plej parto de subsahara Afriko. Ili estas sveltaj birdoj kun longaj vostoj kaj havas sveltajn bekojn por kapti insektojn. Ili estas tipe brunaj, grizaj aŭ verdecaj supre kaj multaj specioj havas brilkolorajn subajn partojn. Maskloj kaj inoj estas kutime similaj laŭ aspekto, sed maskloj estas foje pli brilaj.
Apalisoj estis tradicie klasitaj en la familio de Silviedoj, sed estas nuntempe komune lokitaj, kun multaj aliaj grupoj de ĉefe afrikaj paserinoj, en separata familio de Cistikoledoj.
Estas almenaŭ 21 specioj de apalisoj, sed la preciza nombro varias laŭ diversaj fakuloj. La Afrika tajlorbirdo kaj la Longbeka tajlorbirdo estis iam konsiderataj apalisoj, sed estas nuntempe plej ofte lokataj ĉu kun la tajlorbirdoj (Orthotomus) ĉu en sia propra genro Artisornis. La Ruĝfrunta silvio aŭ Ruĝvizaĝa apaliso estis movita al diferenca genro, ĉu Spiloptila ĉu Urorhipis. Plia priserĉado povus esti necesa, ĉar ĵusa studo trovis, ke la genro estas polifiletika kun du specioj (Nigrakola apaliso kaj Ruvenzora apaliso) nur distance rilataj al aliaj tri ekzamenitaj. Estontaj studoj povos rezulti en posta divido de la genro.
Nitropropano
Nitropropano aŭ  C3H7NO2 estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la nitroderivitaj hidrokarbonidoj. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun iom da malagrabla odoro, iomete solvebla en akvo kaj en nepolaraj organikaj solvantoj, kaj uzata kiel solvanto, brulaĵo kaj benzinaldonaĵo. Ĝi estas toksa substanco, irita al okuloj, kaŭzanta damaĝojn al hepato kaj spiraparato. Nitropropano estas deirpunkto por produktado de aliaj kombinaĵoj tiaj kiaj gluaĵoj, rezinoj, farboj kaj kiel reakciaĵo en kemiaj sintezoj. Nitropropano estas brulema kaj neakordigebla kun fortaj bazoj kaj fortaj oksidigagentoj.
Centdekjaruloj de Svislando
Ĉi tiu artikolo enhavas nomojn kaj aĝojn de centdekjaruloj de Svislando (personoj kiuj aĝas almenaŭ 110 jarojn). La aĝo estis konfirmitaj de la Groupo de Gerontologia serĉo (GRG). La plej maljuna ulo (ne naskiĝinta en Svislando) estis Emma Duvoisin, mortinta en 1997, 111-jaraĝa. La plej maljuna ulo mortinta en Svislando estis Rosa Rein, mortinta en 2010, 112-jaraĝa. Ekde 2012, la GRG ne trovis ankoraŭ vivajn centdekjarulojn konfirmitajn en Svislando. La plej maljuna viva ulo estas Djafar Behbahanian, 109-jaraĝa.
Mosro
Mosro (angle: Mothra, japane: モスラ Mosura) estas fikcia estaĵo de la serio de filmoj de Godzilo. Ĝi estas monstro (japane: 怪獣 kaiju) forme giganta tineo. Ekde ĝia debuto ĝi aperadis en pluraj filmoj.
Nomo
La nomo Mosro havas originon el la angla nomo de la monstro, kio estas Mothra. La angla nomo originas de japana nomo モスラ (Mosura). La japana nomo originas de la angla vorto moth, kio signifas "tineo", kaj finaĵo ra el la vorto ゴリラ (Gorira, "gorilo") same kiel Godzilo.
Priskribo
La ikoneca dezajno de la estaĵo Mosro estas bruna giganta raŭpo kun bluaj okuloj. Ĝia imagino estas kolora con ornamoj de papilioj kaj tineoj. La ornamaĵoj kiuj estas en ĝia supro aspektas kiel okuloj. En la unuaj filmoj estis marioneto regata home kaj en la novaj filmoj estas kreita per komputilo.
La dezajno de Mosro malsimilas de aliaj monstroj de Toho (kreanto de ĉi tiuj japanaj monstroj). Aliaj monstroj de Toho estis grizaj kaj sen koloroj, sed Mosro estis tre kolora kaj kun ornamaĵoj. Mosro estas giganta insekto kiu loĝas en tropika insulo kie estas adorata die. Ĝi estas pacama estaĵo, ĝi batalas nur kiam ĝi aŭ ĝiaj kredantoj estas danĝere. La gvidantoj de la popolo, kiu adoras ĝin estas du feinoj ĝemelaj, kiuj ĉiam kantas la kanton de Mosro (japane: モスラの歌 Mosura-no Uta).
Mosro havas plurajn specialajn povojn. Ĝiaj povoj estas:
Mezuroj de Mosro:
Mosro iafoje estas aliancano de Godzilo aŭ iafoje ĝia kontraŭulo.
Malaje
Mosura ya Mosura
Dongan kasakuyan indo muu
Rusuto uiraandoa, hanba hanbamuyan, randa banunradan
Tounjukanraa
Kasaku yaanmu
Traduko
Mosro, ho Mosro
Per la povo de via praulo
Donu la povon por viaj kredantoj
Vian povon
Japane (romaĝi)
Mosura ya Mosura
Tasukete yo te yobeba
Yate kuru
Mamorigami!
Traduko
Se ni alvokus vin pro helpo,
Tra tempo, tra maro, kiel ondo
Vi venus,
Nia anĝela gardisto!
Ricevo
Mosro estas unu el la plej popularaj monstroj de Toho, la dua post Godzilo. Demandaro en 1992 demonstris ke Mosro estis la plej populara estaĵo ĉe la virinoj, tial Toho produktis la trilogion de Mosro konata en Usono kiel Renaskiĝo de Mosro (1996-1998).
Kainit
MgSO4 · KCl · 3H2O, Kainit, estas minerala salo kiu konsistas el kalioklorido kaj magneziosulfato kaj akvo kaj estas uzata kiel sterkaĵo. Ĉi tiu mineralo estas obtuza kaj mola, estas kolorigita ekde blanka tra flava al ruĝa. Ĝi estis trovita en la salminejoj en Stassfurt en Saksio en Germanio. Ĝi estas natura salo okazanta en neregulaj grajnecaj masoj, kaj estas utiligita kiel fonto de kalia kaj magnezia kombinaĵoj.
Natria karbamato
Natria karbamato, karbamato de natrio aŭ CH2NNaO2 estas neorganika salo de natrio kaj karbamata acido, uzata kiel herbicido, pesticido kaj deirsubstanco por sennombraj aliaj karbamatoj. Ĝi estas toksa substanco, damaĝa al vivmedio kaj tre irita al haŭto kaj okuloj. Karbamatoj estas tiel danĝeraj kiel la organofosforaj insekticidoj uzataj en la tuta mondo.
Reakcioj
1- Estigo de la malstabila kombinaĵo karbamata acido: 2- Malkomponiĝo de karbamata acido en ureon:
Artmann
Artmann estas familia nomo de jenaj personoj:
1840
1840 estis superjaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1840 post Kristo okazis, interalie:
NGC 2307
NGC 2307 (aliaj indikoj — ESO 87-45, AM 0648-641, IRAS06485-6416, PGC 19648) estas galaksio en konstelacio Flugfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
4663 Falta
4663 Falta estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 27-an de septembro 1984 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa inĝeniero kaj kartografo Josef Falta (1786–1847). En 1831, li faris la unuan mapon de la ĉirkaŭaĵoj de la gvat-turo de la Monto Kleť.
Sars-et-Rosières
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Matrico de Toeplitz
En lineara algebro, diagonalo-konstanta matrico, aŭ matrico de Toeplitz, nomita post Otto Toeplitz, estas matrico en kiu ĉiu diagonalo demaldekstre desupre dekstren suben estas konstanta. Ekzemple, la sekva matrico estas matrico de Toeplitz:
Baignes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Matrico de Toeplitz
Ajna n×n matrico A de la formo
Mesquite (Teksaso)
Mesquite estas antaŭurbo de Dallas, grandurbo de Teksaso en Usono. Ĝi apartenas al la urbara statistika areo Dallas-Fort-Worth. La loknomo signifas: prosopo (nova vorto por arboj de la arba familio Prosopis).
Matrico de Toeplitz
estas matrico de Toeplitz. Se la elemento i, j de A estas indikita kiel Ai, j, tiam por ĉiuj i>1 kaj j>1
Mesquite (Teksaso)
Geografio
Mesquite situas sur ebenaĵo en la suda landparto de Usono, en la nordorienta parto de Teksaso. Garland (Teksaso) troviĝas 14 km.
Klimato
Mesquite havas humidan subtropikan klimaton. La temperaturo averaĝe varias inter 13-25 °C. La varmo kulminas en julio ofte kun 36 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun ĉ. frostopunkto. Jare pluvas po 942 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en majo, plej malofte januare.
Trafiko
Mesquite havas malgrandan flughavenon, sed internacia flugheveno de Dallas estas proksime. Publika transporto ne estas havebla en la grandurbo, nur por maljunuloj kaj handikapuloj. La urbego havas 3 naciajn ĉefvojojn.
San Pedro Comitancillo
San Pedro Comitancillo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro Comitancillo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 305.
Geografio
San Pedro Comitancillo apartenas al la distrikto Tehuantepec al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3858 loĝantojn. El tiuj estis 1800 viroj kaj 2058 virinoj. La komunumo havas surfacon de 165,86 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 70 metroj super la marnivelo.
Kaposszekcső
Kaposszekcső [kapoŝsekĉO], germane Secksching estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Dombóvár.
San Pedro Comitancillo
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1879 indiĝenoj. El tiuj 1633 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1633 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Kaposszekcső
Situo
Kaposszekcső situas ĉe piedoj de montetoj, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Sásd-Dombóvár. La lasta urbo troviĝas 7, Komló 22 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el la 15-a jarcento.
Matrico de Toeplitz
Trajtoj
Ĝenerale, matrico-ekvacio
San Pedro Comitancillo
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Matrico de Toeplitz
Trajtoj
estas la ĝenerala sistemo de n de linearaj ekvacioj. Se A estas m×n matrico de Toeplitz, tiam la sistemo estas sufiĉe speciala (havas nur m+n+1 gradojn de libereco, sed ne mn). Oni povis tial atendi ke solvado de Toeplitz-sistemo estus pli facila.
Kaposszekcső
Famuloj
En Kaposszekcső naskiĝis inĝeniero József Czégi.
Matrico de Toeplitz
Trajtoj
Tio povas esti esplorata per la transformo
kiu havas rangon 2, kie Uk estas la malsupren-ŝova-operatoro. Specife, oni povas de simpla kalkulado montri ke
kie malplenaj lokoj en la matrico estas nuloj.
Diskreta kunfaldo
La kunfalda operacio povas esti konstruata kiel matrica multipliko, kie unu el la enigaĵoj estas konvertita en matricon de Toeplitz. Ekzemple, la kunfaldo de h kaj x povas esti formulita kiel:
Ĉi tiu aliro povas esti etendata por komputi memkorelacion, kruco-korelacion, moviĝantan meznombron ktp.
Saint-Martin-de-Bonfossé
Saint-Martin-de-Bonfossé estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Martinais.
Matrico de Toeplitz
Notoj
Sistemo de formo Ax = b  kun matrico de Toeplitz A povas esti solvita per de la algoritmo de Levinson-Durbin en tempo Θ(n2). Variaĵoj de ĉi tiu algoritmo estis montritaj esti malforte stabilaj, kio estas ke ili havas ciferecan stabilecon por bon-kondiĉigitaj linearaj sistemoj.
Matricoj de Toeplitz ankaŭ estas proksime ligitaj kun serioj de Fourier, ĉar la multiplika operatoro de trigonometria polinomo, kunpremita al finidimensia spaco, povas esti prezentata per ĉi tia matrico.
Se matrico de Toeplitz havas la aldonan propraĵon ke iu ai=ai+n, tiam ĝi estas cikleca matrico.
Ĉiuj matricoj de Toeplitz komutiĝas asimptote. Ĉi tio signifas ke ili diagonaligiĝas en la sama bazo kiam la vica kaj kolumna dimensioj strebas al malfinio.
Plateso
La plateso (Pleuronectus platessa) estas plata romboforma fiŝo kiu kune kun i.a. la fleso kaj la limando apartenas al la pleŭronektedoj, kiuj apartenas al la pleŭronektoformaj. La haŭto de la plateso estas je la dekstra flanko verdebruna kaj havas oranĝajn makulojn. La okuloj de la plateso situas je la dekstra flanko. Je la maldekstra flanko (la blinda flanko) la haŭto estas blanka.
Robert Muth
Robert J. MUTH (naskiĝinta la en Innsbruck, mortinta la  samloke) estis aŭstra filologo klasika.
Vivo
Post la pasigita abiturienta ekzameno ĉe Akademia gimnazio de Innsbruck li studis ekde 1935 en sia naskiĝurbo kaj ĉe la Universitato de Vieno klasikan filologion kaj arkeologion. Tiutempe li membriĝis katolika studenta korporacio KÖHV Leopoldina. Inter liaj instruistoj menciindas ne nur Albin Lesky kaj Karl Jax, kies kolego Muth mem estis poste en Innsbruck, sed ankaŭ Ernst Kalinka, Julius Jüthner, Ludwig Radermacher, Hans Gerstinger, Johannes Mewaldt, Karl Mras kaj Mauriz Schuster. En marto 1938 li engaĝiĝis kune kun aliaj katolikaj studentoj por Kurt Schuschnigg kaj ties plano okazigi kontraŭanschluss-an referendumon en la 13.3.1938. En julio 1939 - ankoraŭ antaŭ la eksplodo de la Dua mondmilito - li doktoriĝis. En februaro 1940 li trapasis la instrulicencon ĉegimnazian por la lingvoj latina kaj helena. En 1941 li iĝis sukuristo ĉe Wehrmacht. Ĉar lia engaĝiĝloko daŭre estis en Innsbruck li povis ekde 1942 docenti paralele ĉealtlerneje. En 1943 li nomumitis scienca helpisto. Lia habilitiĝo faritis ankoraŭ antaŭ militfino en marto 1945. Poste li iĝis privata docento kaj fondis en 1948 la gazeton Anzeiger für die Altertumswissenschaft, kiu ĝis hodiaŭ aperas; la ĉefredaktadon transprenis poste Sebastian Posch.
En 1950 li nomumitis eksterorda profesoro posteulonte Lesky (kiu iris al Vieno). De tiam li ankaŭ estis seminariestro de la Instituto pri klasika filologio. La universitato de Friburgo ofertis al li, post gastprelegado en la somera semestro 1950, dungon kun orda profesoreco. Sed Muth rifuzis.
En 1958 li iĝis orda profesoro en Innsbruck. La sekvintajn jardekojn li engaĝiĝis amplekse en la unversitata administracio. En la jaroj 1960/61 kaj 1968/69 li estis dekano de la Filozofia fakultato, en 1970/71 vicrektoro. Li ankaŭ estris la Instituton pri sporto (Institut für Leibeserziehung) kaj samnoman lernejon ĝis la instalo de propra profesoreco tie en la jaro 1969-a. Unu lia disĉiplo estis Erich Thummer, fakulo pri Pindaro.
Graveco
Liaj meritoj sciencaj instruaj administraj ja honoritis: Li ricevis fare de la Respubliko Aŭstrio la premion "Großes Silbernes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich" kaj fare de FRG la premion "Großes Bundesverdienstkreuz". Eĉ post la retiriĝo (1986) li aktivis en esploro kaj engaĝiĝis multflanke. Kiam li havis 93 jarojn la komunumo Alpach (Distrikto Kufstein) igis lin honora civitano.