cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aleksandra Fjodorovna (Charlotte de Prusio)
Biografio
Ekde 1825, kiam ŝia edzo surtroniĝis kiel Nikolao la 1-a, ŝi estis edzino de la nova imperiestro kaj titoliĝis - imperiestrino Aleksandra Fjodorovna (ruse императрица aŭ царица Александра Фёдоровна).
Dum tridekjara kunvivo ŝi naskis sep gefilojn : Aleksandro – estonta imperiestro Aleksandro la 2-a, Maria, Olga, Aleksandra, Konstantino, Nikolao kaj Mikaelo.
Post morto de Nikolao la 1-a en 1855 ŝi vivis kiel vidvino ankoraŭ kvin jarojn.
Aleksandra Fjodorovna mortis la 20-an de oktobro 1860 en Carskoje Selo, rezidejo de rusiaj geimperiestroj, situanta apud Sankt Peterburgo. Oni entombigis ŝin en Petropavlovskij-katedralo de Sankt Peterburgo.
Starĉevo
La neolitika Starĉeva kulturo estis nomita de arkeologia tipa loko en la areo de Starĉevo. Vidindaĵoj en Starĉevo inkludas du ortodoksaj preĝejoj, kaj katolika preĝejo omaĝe al Sankta Maŭrico de 1868.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. En 1717 oni trovis tie 50 domojn, kiu apartenis al limgarda zono rekte apartenanta al Habsburga Imperio. En 1723 sur mapo troviĝas la loko en formo Starzova kun serbaj loĝantoj. En 1765 germanoj, en 1773 kroatoj alvenis. En 1872 ĉesis la zono, la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál. Post unu jaro ĥolero-epidemio okazis.
Cuéllar
Cuéllar estas vilaĝo kaj municipo kiu apartenas al la provinco Segovio, en la aŭtonoma regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi troviĝas en la nordokcidento de la provinco, kaj meze inter la urboj Segovio kaj Valadolido, je 60 km kaj 50 km respektive. Ĝi apartenas al la natura komarko Tero de Pinaro. Cuéllar havas 9.861 loĝantojn laŭ la censo realigata de la NIS la 1-an de januaro 2009, 5.027 viroj kaj 4.814 virinoj. La graveco de la historia urboparto de Cuéllar estas apogata de la deklaro de la vilaĝo en la kategorio Art-Historia Komplekso en 1994. Unu el la karakterizoj kiuj plej distingas la historian urboparton estas la konservado de la planado de la tipa mezepoka kastilia vilaĝo, ĉar escepte de simpla plilarĝiĝo okazigata en la 15-a kaj 16-a jarcentoj, ĝi ne suferis modernismajn gravajn ŝanĝojn, kio respektis la aron de longaj stratoj kaj larĝaj en ĝiaj ĉefaj areoj, kaj aliaj pli mallongaj kaj sinuaj kiel konsekvenco de la fizika medio de la regiono.
La neŭralgia centro de la vilaĝo estas ĝia ĉefplaco el kastilia stilo, regata de la urbodomo, konstruaĵo el la 16-a jarcento sur la restaĵoj de malnova malliberejo, kie elstaras interna korto el gotika-renesanca stiloj dediĉata al Izabela la Katolika.
Thelonious Sphere Monk
Thelonious Sphere Monk (10-a de oktobro 1917 – 17-a de februaro 1982) estis usona pianisto, orkestrestro kaj komponisto. Li eklernis pianon ekde kiam li aĝis 7 jarojn. Kiel adoleskanto, li akompanis sian patrinon, kiu kantis en baptista preĝejo. En la 30-aj jaroj, li gajnis konkurson por amatoroj en Apollo. Post mallongaj studoj en Julliard School, en 1939, li ludis kun la kvaropo de la drumisto Keg Purnelle. Poste, li ludis kun Kenny Clarke (drumisto), kaj laboris en ĵaza klubo, la "Minton's", kie li renkontis Dizzy Gillespie kaj Charlie Parker. Kune kun ili, li inventis la bopon. Li registris siajn unuajn diskojn en oktobro 1944 kun Coleman Hawkins. Li ludis en la orkestro de Dizzy Gillespie en 1946, kaj dum 1947, fine li registris sub sia nomo. Poste, li estis monde konata, ludis tra la mondo kun la plej famaj ĵazistoj ĝis 1972, jaro kiam li frakasis sian pianon kaj enfermiĝis ĝis sia morto.
Blovinstrumenta aranĝaĵo
Blovmuzika aranĝaĵo estas aŭ la aranĝo de la voĉoj por blovinstrumentoj en muzika komponaĵo aŭ la kunsonado de la blovinstrumentoj en partituro. Oni kondiĉas, ke krom la blovinstrumentoj ankaŭ ludas aliaj instrumentoj kiel arĉinstrumento aŭ ritmosekcio.
Je blovmuzika aranĝaĵo estas konsiderenda la pli alta laŭteco de la latunaj blovinstrumentoj kompare kun la lignaj blovinstrumentoj. En populara muziko ofte klarkonturaj figuroj kaj komponteknikoj (malvasta, miksita sonamplekso, unusono) estas karakterizaj.
Feistritz ob Bleiburg
Feistritz ob Bleiburg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Völkermarkt. Fine de en la komunumo vivis.
Barry Miles
Barry MILES (naskiĝis la 21-an de februaro 1943) estas angla verkisto konata pro sia partopreno kaj skribado pri la temoj de la 1960-aj jaroj en Londono kaj pri kontraŭkulturo. Li estas la aŭtoro de multaj libroj kaj lia laboro ankaŭ regule aperis en maldekstremaj artikoloj ĉe [[The Guardian]]. En la 1960-aj jaroj li estis kunposedanto de la Indica Galerio kaj helpis komenci la sendependan ĵurnalon International Times.
720 Bohlinia
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Franz Kaiser, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl kaj ricevis la nomon "Bohlinia", en honoro de la svedan astronomon Karl Petrus Theodor Bohlin, por celebri lian 65-an naskiĝdato.
720 Bohlinia kaj la aliaj Korionisaj familianoj estis studitaj inter 1998 kaj 2000 de teamo da astronomoj (en kiuj Lucy D’Escoffier Crespo da Silva kaj Richard P. Binzel) por determini la direktojn de la rotaciaj aksoj de tiuj asteroidoj.
Paul Schlenther
Paul SCHLENTHER (naskiĝinta la en Ĉernjaĥovsk/Insterburg mortinta la  en Berlino) estis germana verkisto kaj filozofo.
Vivo
Schlenther studis filozofion kaj germanistikon en Lepsiko, Heidelberg kaj Berlino. En 1880 li doktoriĝis en Tübingen post la prezento de la tezo »Frau Gottsched und die bürgerliche Komödie. Ein Kulturbild aus der Zopfzeit« (Berli 1886). Ekde 1881 li estis verkisto; en 1886 li eniris la redakcion de la gazeto »Vossischen Zeitung« kiel teatrorecenzisto kaj redaktisto de la ĉiudimanĉaj aneksitaĵoj. Baldaŭ li famiĝis kiel unu el la plej gravaj kritikistoj de Berlino. Antaŭe estis jam aperintaj: »Botho von Hülsen und seine Leute« (Berlino 1883); »Ludwig Holbergs dänische Schaubühne«, kritika komentita eldono de la plej malnovaj tradukoj de verkoj de Ludvig Holberg (kune kun J. Hoffory, Berlino 1888, 2 vol.); »Wozu der Lärm? Genesis der Freien Bühne« (Berlino 1889); »Der Frauenberuf im Theater« (Berlino 1894); »Gerhart Hauptmann. Sein Lebensgang und seine Dichtung« (1-a ĝis 3-a eld., Berlino 1898); »Bernhard Baumeister. 50 Jahre Burgtheater« (Vieno 1902).
Schlenther ankaŭ eldonis la antologion »Das neunzehnte Jahrhundert in Deutschlands Entwickelung« (Berlino 1900–03, vol. 1 ĝis 7) kaj estis krom Georg Brandes kaj Julius Elias kuneldonanto de la germanlingva eldono de la verkoj de Henrik Ibsen. Kun Otto Brahm li fondis en la jaro 1889-a la berlinan societon »Freie Bühne«, kies estro li estis ekde 1893. Li estis reklamisot de modernaj literaturaj movadoj kaj tre ŝatis Gerhart Hauptmann. En 1898 li vokitis direktoro de Burgteatrejo al Vieno. Lia edzino Paula Conrad (1860-1938), aktorino berlina, postvenis tien en 1899. Furiozis en 1905 en Vieno prezento de la ŝilera Don Karlo. Post 1910 li estis ĝismorte kritikisto teatra de Berliner Tageblatt. En 1955 nomitis por li en la 22-a distrikto viena la strateto Schlenthergasse.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 17. Leipzig 1909, p. 844-845, kio legeblas tie ĉi interrete.
Dolný Kalník
Dolný Kalník (hungare Alsókálnok [alŝOkAlnok]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Dolný Kalník situas laŭ traira flankovojo. Martin troviĝas je 6 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1375 en latina formo "duo Kalnok" (=ambaŭ K.). La pli konkreta loknomo aperis hungare en 1431, kiel "Also Kalnek" (=malsupra K.). En 1785 78 vilaĝanoj loĝis en 11 domoj, en 1828 79 vilaĝanoj loĝis en 10 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsókálnok 51 homoj, (ĉiuj slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Ekde 1943 en la apudaĵo partizanoj bataladis. En 2001 vivis en Dolný Kalník 40 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Transilien P
La Linio Transilien P, plej ofte simple nomita Linio P, estas linio de suburba trajno kiu priservas orientan Francilion. Ĝi ligas la stacidomon Gare de l'Est al tiu de kaj al tiu de  tra stacidomo de, kaj al stacidomoj de  kaj. Ĝi ankaŭ havas fervojan naveton liganta la linion de -  kaj bus-servon liganta la stacidomon de  al tiu de.
Kreita en 2004, linio P estas 252 kilometrojn longa. Ekspluatita de SNCF, ĝi hodiaŭ transportas averaĝe po vojaĝantojn ĉiutage semajne.
Tial ke preskaŭ la tuto de la linio situas en Francilio, ĝi dependas de Sindikato de transportoj de Francilio (IDF Mobilités) sed la finoj de nordaj branĉoj situas ekster la regiono, en Aisne, en regiono Pikardio, por stacidomoj situantaj trans stacidomoj de kaj. Pro tio, koncernaj stacidomoj ankaŭ troviĝas ekster tarifa zono de Navigo-karto.
Nov-Zelanda Esperanto-Asocio
La retejo de la Asocio (sube) enhavas multan informon pri la Asocio, kaj pri ĝia agado.
La Nov-Zelanda Esperanto-Asocio ĝenerale aranĝas ĉiujaran kongreson de Esperanto dum tri aŭ kvar tagoj. Ĝiaj kongresoj kutime okazas en januaro aŭ februaro kaj eksterlandanoj estas bonvenaj partopreni. Proksimume ĉiun kvaran jaron NZEA kongresas kun la Aŭstralia Esperanto-Asocio. Ekzemple en januaro 2008 okazis tre sukcesa naŭtaga Oceania Kongreso en Auckland kun multaj esperantistoj el Aŭstralio kaj el aliaj landoj. Klasoj okazis por komencantoj, progresantoj kaj fluaj parolantoj de la lingvo. Sesioj okazas pri la lingvo Esperanto, distrado, jarkunsidoj ktp.
Organo
Ĝi ankaŭ sendas al membroj novaĵleteron Arĝenta Filiko. Ĝi celas precipe informi membrojn pri kongresaj aranĝoj.
Historio
NZEA fondiĝis en Auckland je 1910-02-01. La unua Prezidanto de NZEA estis s-ro George Aldridge de Auckland. D-ro L. L. Zamenhof konsentis esti Honora Prezidanto. La tiama Ĉefministro de Nov-Zelando, Sir Joseph Ward, kaj parlamentano George Fowler fariĝis patronoj de la Asocio.
En 1983 la Ministrejo pri Impostoj agnoskis la Asocion karitata organizo.
Estraro
La nuna estraro estas :
Piroska Molnár
Piroska MOLNÁR [piroŝka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Molnár Piroska estas elstara hungara aktorino, voĉoaktoro, altlerneja instruisto.
Piroska Molnár naskiĝis la 1-an de oktobro 1945 en Ózd.
Biografio
Piroska Molnár frekventis mezlernejon en Szeged, poste Teatran Altlernejon en Budapeŝto. Ŝi komencis sian karieron en Nacia Teatro (Szeged) en 1968. Inter 1971-1978 ŝi roladis en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), poste ŝi apartenis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto) ĝis 1982. Baldaŭe ŝi revenis al Kaposvár, ekde 2002 ŝi denove rolas en Budapeŝta Nacia Teatro. Ŝi estas ankaŭ kantistino kaj instruisto en la Teatra Altlernejo (jam universitato) kaj Muzikarta Universitato Ferenc Liszt. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1995, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Ŝi apartenas al Aktoro de la nacio de 2011.
Rasueros
Rasueros [raSŬEros] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Rasueros kaj San Cristóbal de Trabancos, iam nomita Cebolla (cepo) aŭ Cebolla de Trabancos, okupas totalan areon de 40,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 168 loĝantojn. Ĝi distas 80 km de Avilo, provinca ĉefurbo, survoje laŭ komarka ŝoseo 610 inter Medina del Campo kaj Peñaranda de Bracamonte, je 81 km de Valadolido, kaj je 57 km de Salamanko.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
El historia pasinteco restas preĝejo de la 17-a jarcento, kun mudeĥara turo de la 13-a jarcento, baroka retablo kaj alia retablo (tiu romanika) el Astudillo, detruita pro pesto en Mezepoko. La preĝejo estas konstruita sur restaĵoj de iama kastelo de la Grafo Rasura, kies restaĵoj ankoraŭ videblas ĉe la fundamento de la preĝejo ĉe la rivero, kiu utilis kiel fosejo de la fortikaĵo kaj ĉe la fundamentos de kelkaj loĝejoj ĉe la placo. Estas ankaŭ ermitejo de la 18-a jarcento, kelkaj mezepokaj gvaturoj kaj ruinoj de muelejo kaj de kalkominoj. En San Cristóbal de Trabancos estas preĝejo kun mudeĥara absido.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Sonnino
Sonnino estas komunumo de Italio.
Cyrill Vörös
Cyrill VÖRÖS (naskiĝis la 31-an de oktobro 1868 en Borszörcsök, mortis en 1948 en Sátoraljaújhely) estis hungara matematikisto, pastro de instrua ordeno Piarum, esperantisto.
Li instruis en gimnazioj en Nagykanizsa, Léva (nun en Slovakio), Kecskemét kaj Budapeŝto ĝis 1920, poste li estis kuratoro de la ordeno. Lia scienca agado apartenas al geometrio, precipe de János Bolyai kaj de Bernhard Riemann, li eldonis plurajn verkojn ĉi-teme.
Lago Mar Chiquita (Kordobo)
La lago Mar Chiquita [ĉiKIta] (malgrandeta) aŭ maro de Ansenuza estas enorma lago senelflua de alta saleco, kiu troviĝas en la nordokcidento de la Provinco Kordobo, en la centro de Argentino.
Ties variebla areo —kiu estas ĉirkaŭ 6000 km²— igas ĝin la salakva lago plej etenda el la hemisferoj kaj suda kaj okcidenta, kaj la 4a el la mondo. Krome temas pri la plej granda laga areo de Argentino, la 5a salakva lago senelflua plej granda de la planedo, kaj la 5a lago de ebenaĵo plej etenda de la mondo.
Boulton and Watt
Boulton & Watt estis frua britia inĝenierika kaj fabrika firmao en la negoco de desegnado kaj produktado de maraj kaj fiksaj vapormaŝinoj. Fondita en la anglia regiono West Midlands ĉirkaŭ Birmingham en 1775 kiel partnereco inter la angla fabrikisto Matthew Boulton kaj la skota inĝeniero James Watt, la firmao ludis gravan rolon en la Industria Revolucio kaj kreskis ĝis ĝi iĝis ĉefa produktanto de vapormaŝinoj en la 19a jarcento.
Doubrava (Lipová)
Doubrava (Taubrath) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lipová, troviĝanta en distrikto Cheb. Doubrava troviĝas proksimume 9 km sudoriente de urbo Cheb. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Lago Mar Chiquita (Kordobo)
Toponimio
La lago estas konata ankaŭ maro Ansenusa, kaj ĝis mezo de la 19a jarcento kiel laguna de los Porongos, pro speco de kukurbo  (Lagenaria vulgaris), kvankam tiu nomo restis por serio de lagetoj kiuj troviĝas je kelkaj dekoj da kilometroj nordookcidente.
Doubrava (Lipová)
Doubrava situas en katastra teritorio Doubrava u Lipové kun areo 3,18 km².
Historio
En Doubrava troviĝas la plej granda bredstacio de arabaj ĉevaloj en Ĉeĥio, fondita en la jaro 1995.
Meskalo
Meskalo (de la nahatla mexcalli, „brando)“ ) estas meksikia brando kun tipe 40 vol.-% alkoholo; ĝi estas farata el fruktokarno de diversaj agavospecioj. La gusto kaj la aspekto de meskalo varias de la specio de agavoj, la regiono respektive preparmaniero kaj daŭro de stokado. La plej konata meskalo estas la tekilo, kiu venas el la ĉirkauaĵo de la meksikia urbo Tequila en la meksikia subŝtato Jalisco. Ĝi estas farata nur el la blua agavo. Meskalo estas ĉefe farata en la regiono ĉirkaŭ la urbo Oaxaca. Oficiale ĝin rajtas fari la subxtatoj Guerrero, Durango, San Luis Potosí kaj Zacatecas.
Farado
Meskalo estas farata el la koroj de la agavoj, antaŭ ol la planto floris la unuan kaj lastan fojon, ĉirkaŭ 6 ĝis 10 jarojn aĝaj. La folioj estas forbatataj, nur la ananasforma kerno de la planto (tial la hispana esprimo piña = „ananaso“, „strobilo“) estas rikoltata, kuirata kaj dispremata al kaĉo.
Tradicie la kuirado okazas en tiel nomitaj palenques, grandaj fosaĵoj en la tero. Tiuj fosaĵoj estas kovrataj kun blankaj ŝtonoj, sur tio oni metas la agavajn korojn kaj tiuj estas kovrataj kun palmmatoj (petate) kaj kun tero. En tiaj fosaĵoj ili restas dum tri ĝis kvin tagoj, por ke ili povu preni la guston de la tero kaj de la fumo. Poste la agavaj koroj kuŝas tie dum ĉirkaŭ unu semajno kaj poste ili estas muelataj per muelŝtono. Moderna metodo estas la kuirado en ŝtalaj fornoj kaj posta disigo per maŝino.
Al la kaĉo oni donas giston kaj, se ne temas pri 100 % da agavoj, sukeron. Poste ĝi estas fermentata en granda rustimunaj ŝtalujoj. La procentaĵo de agavoj devas havi minimume 51 % laŭleĝe. Post la fermentado la kaĉo estas dufoje distilata. Post la unua distilado la alkoholenhavo estas ankoraŭ tro malalta. Post tiu distilado la kaĉo estas sebfibrigata kaj la alkoholo de la unua distilado estas aldonata. La miksaĵo estas distilata la duan fojon. Oni aldonas akvon, se la fluidaĵo havas alkoholenhavon de pli ol 80 %. Tiun brandon oni enboteligas aŭ estas stokata.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Cuéllar)
La Preĝejo Sankta Mikaelo estas katolika kirko de la vilaĝo Cuéllar (Segovia), el romanika stilo kaj venas de la 11-a jarcento, kvankam nuntempe ĝi havas plurajn arkitekturajn stilojn pro la reformoj laŭlonge de la jarcentoj. Ĝi estas dediĉata al la Ĉefanĝelo Mikaelo, patrono de la vilaĝo. Ĝi estas la sola preĝejo el ĉiuj ekzistantaj en Cuéllar, kiu funkcias kiel paroĥejo, ĉar la ceteraj estas ĝiaj filioj. Ĝi situas en la urbocentro, en la ĉefplaco.
Meskalo
La „vermo“ en Meskalo
Kelkaj Meskalo-markoj enhavas papiliajn raŭpojn de la specio Aegiale hesperiaris (familio de la Hesperioedoj) aŭ la specio Hypopta agavis (familio de la kosideoj) en la botelo. Tiuj raŭpoj ofte nomiĝas „vermoj“ (hispane gusano). la triviala nomo de Aegiale hesperiaris estas  gusano de maguey, agava vermo, agava raŭpo, meskalo-vermo, dum Hypopta agavis estas gusano rojo, ruĝa agavo-vermo, ruĝa ahavo-raŭpo aŭ  ''ruĝa meskalo-vermo. ''
Gyula Feyér
FEYÉR Gyula (pro. feje:r) estis hungara inĝeniero pri mekaniko naskita en Hosszúfalu la 16-an de januaro 1874 kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de marto 1959.
Biografio
Gyual Feyér finis siajn studojn en Budapeŝto kaj Zuriko, li diplomitiĝis en Teknikuniversitato József en 1898. De 1921 ĝis 1935 li laboris en la ministerio pri komerco. Inter 1917–43 li redaktis la revuon Közlöny de Magyar Mérnök és Építész Egylet.
Orkapa kecalo
La Orkapa kecalo (Pharomachrus auriceps) estas belkolora birdo indiĝena de Sudameriko kaj apartenanta al la familio de Trogonedoj.
Aspekto kaj kutimoj
Maskloj kaj inoj estas proksimume samgrandaj, ĝis 35cm longaj kaj 160g pezaj kiel plenkreskuloj. Masklaj plenkreskuloj estas brilverdaj kun orkolora nuanco ĉe kapo, nigraj flugiloj kaj brilruĝa ventro; inoj estas iome pli senkoloraj laŭŝajne. La bekoj estas flavaj. Ili estas solemaj, laŭ sezono monogamiaj birdoj kiuj kunzorgas la kovoperiodon de la du ovoj dum 18 tagoj kaj la manĝigado de la idaron dum zorgoperiodo de 25 ĝis 30 tagoj antaŭ elnestiĝo.
Habitato
La Orkapa kecalo loĝas el Panamo suden, tio estas en Kolombio, Venezuelo, Ekvadoro, Peruo kaj ĝis Bolivio. Ili loĝas humidajn, montetajn, arbarajn areojn kaj tipe nestumas en arbotruoj. La dieto konsistas ĉefe el fruktoj kaj insektoj, kun eventualaj etaj lacertoj.
Gallizien
Gallizien estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Völkermarkt. Fine de en la komunumo vivis.
Ibicoara
Ibicoara estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 17.282 loĝantojn en 2010.
Egyek
Ne miskomprenu kun la komunumoj Etyek kaj Egyed!
Egyek [edjek] estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Balmazújváros.
Geografio
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, ĉe maldekstra flanko de Tiso (pramo estas al la kontraŭa Tiszadorogma), laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Füzesabony-Debrecen, Tiszafüred estas proksime.
Historio
La komunumo estis menciita unuafoje en 1332, sed ŝajnas, ke la pli fruan setlejon la tataroj senhomigis en 1241. Dum la turkoj la vilaĝo restis viva. En 1790 baroka katolika preĝejo omaĝe al Sankta Jozefo konstruiĝis. La Tiso estis kanaligita en la 19-a j.c., la pli nova riverobranĉo estas iomete for de la grandvilaĝo, restis malnova branĉo, kiun oni nomas morta Tiso. En 1919 la rumanoj okupis la regionon ĝis la Tiso. Oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj en 1945. Ekde 1970 Egyek estas grandvilaĝo.
Ne menciitaj vidindaĵoj estas kalvario kune kun kapelo. Apud la komunumo fiŝlagoj troviĝas.
En ekstera parto Egyek-Telekháza migra poŝto servas.
Borisovo (stacio de Moskva metroo)
Borisovo (Борисово) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Lublinsko-Dmitrovskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en sud-orienta parto de Moskvo.
Montmédy
Montmédy estas franca situanta en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montmédiens.
Nacia Karitato Ligo Inc.
La Nacia Karitato Ligo Inc. (National Charity League Inc.) estas bonfara ne-profita organizaĵo formita de patrinoj kaj filinoj organizita en ĉapitroj disvastiĝita tra Usono. La organizo estis establita en Los-Anĝeleso, Kalifornio, en 1925 kaj estis integrigita en 1958. Ĝi estas homamaj asocio kiu traktas ĉefe komunumajn servojn, socian evoluon kaj kulturajn spertojn. Ĝia historio komencas en la jaro 1925 kiam malgranda grupo de virinoj fondis la organizon en Los-Anĝeleso. Tiuj sinjorinoj apogis la usonan filion de la Ruĝa Kruco. Tiuj virinoj havis la subtenon de siaj filinoj, tiuj en 1938 formis sian propran grupon. En 1947 du novaj grupoj aliĝis kaj denove fariĝis filantropia asocio, kaj komencis nomiĝi kiel la Nacia Karitato Ligo Inc. (en la angla lingvo: National Charity League Inc.) La NCL vastigis sian laboron preter filantropia laboro inkludi virin-gvidadon, tiel kiel kulturajn aktivecojn. En 1958, la NCL estis reorganizita, estis integrita kaj ricevis la nomon de Nacia Karitato Ligo Inc.
Montmédy (stacidomo)
Montmédy estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Montmédy, en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Mohon - Thionville (204000).
La Kronprinco akceptis en la stacio la, feldmarŝalon v. Hindenburg kaj lian generalon Ludendorff kiam ili unue venis al Francio.
Uwe Bein
Uwe Bein (n. ) estas germana futbalisto. Li de 1989 ĝis 1993 membris en la germana nacia teamo de futbalo.
Belmont (Nov-Jorkio)
Belmont estas loĝloko en orienta Usono. Precize ĝi konsideratas vilaĝo kaj urboparto de la urbo Amity. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Allegany. Laŭ la stato de la censo en la loĝloko malgraŭ sia signifo por la kantono vivis nur  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Paŭperismo mezepoka
Paŭperismo mezepoka (el la latina pauper-eris = malriĉa) estis penso-sistemo spirita, karakterizo de iuj gravuloj de la ordenoj almozantaj kaj aliaj kristanaj predikistoj dum eŭropa mezepoko. Opone al la riĉabundo de la eklezia hierarkio, paŭperistoj celis baziĝi nur sur la instruoj kaj ekzemploj de Jesuo Kristo kiaj ili estas raportitaj en la Evangelioj: ili predikadis altruismon kaj moderan vivon, kaj la superecon de la spiritaj riĉecoj sur tiuj materiaj.
La termino Paŭperismo, kiu sinonimas kun “elekto de malriĉiĝo” estis elpensita de modernaj historiistoj kaj sociologoj por difini ekonomian kaj socian fenomenon, kiu laŭlonge de de12-a kaj 13-a kaj 14-a jarcentoj. Paŭperistoj kutime ili subtenis ke Kristo kaj apostoloj nenion posedis, spite ke ili, ne gajnante perlabore, devis apogiĝi sur la lavoro de aliaj kaj spite ke la apostola grupo havis administranton kun munuo kiel oni legas en Johano 12,2: Tion li diris (temas pri Judaso), ne ĉar li zorgis pri la malriĉuloj; sed ĉar li estis ŝtelisto, kaj havis la monujon kaj forprenadis tion, kion oni metis en ĝin.
Inter la paŭperistoj aŭ ŝatantoj de la “paŭperismo” elstaras Sankta Francisko el Asizo, kiu tamen elektis fratinon malriĉecon por si kaj siaj fratul(in)oj kaj ĝin proponante al aliaj malpermesante al siaj fratuloj kritikojn pro malsamaj elektoj en la Eklezio. Tamen, li kaj liaj fratuloj, tiun elekton ili povis fari kaj vivi pro tio ke ili havis kiel idealon la amon al Dio kaj al Kristo (Vidu: Testamento de Sankta Francisko.
Citendaj ankaŭ, inter la disvastigantoj de tiu paŭperismo Valdo el Liono; Valdo, tamen, tiun “konduton laŭ malriĉeco celis altrudi al la ĉiuj kleruloj kiuj ankaŭ devus perlabori per siaj manoj sian panon; ĉar tiun konduton li ne spertis en la Eklezio, li ĝin deklaris la prostituitino priskribita en la ĉapitroj 17-a kaj 18-a de la Apokalipso. Krome, aldonadis ke Jesuo Kristo ne ĉeestas en la Eŭkaristio... Ubertino el Casale; Arnoldo  el Vilanova; ktp.
Paŭperisno apartenas, certe al la pli ampleksa pensofluo de la kristana asketismo, sed el ĝi distanciĝas pro iuj malsamaĵoj. Asketismo, ekzemple, ĉiam metis akcenton sur la individua malriĉeco, de unuopa kristano (religiula aŭ sekulara, ĉiukaze), kaj sur aliaj formoj de pentofaro kaj aŭstero, dum malofte dubis kaj dubigis pri la dececo ke la institucio (monaĥejo, Ordeno, Eklezio mem) povu posedi riĉaĵojn. Paŭperismo mezepoka, male, kiel dirite, ne estis zorgo pri la individua malriĉeco kvazaŭ temus pri pentofaro konduto aŭ morala perfektiĝo, sed ofte elektadis rezigni riĉaĵojn por partopreni en la vivo de la plej humilaj tavoloj de la socio kaj por plifidele adheri al la ekzemploj de Jesuo Kristo. Krome, malsame ol asketismo kiu estas vola praktikado de rezigno al riĉaĵoj, paŭperismo sin proponis ankaŭ kie io filozofia.
Paŭperismo hodiaŭ
Iuj punktoj komunaj kun “paŭperismo”, esploristoj trovas ankaŭ en la modernaj papaj enciklikoj kiel la Rerum Novarum kaj la Quadragesimo anno, bazaj tekstoj por la tieldirita katolika sociala doktrino: la antaŭvidigita, ekzemple, supereco de la sprita riĉeco kompare kun tiu materia, kaj neceso de atento al la ekonomie malsuperaj klasoj.
Hodiaŭ paŭperismo ankoraŭ plucĉeestas en la predikado de iuj religiaj ordenoj, en la ideologioj de iuj politikaj kaj kulturaj asocioj kiuj ĝin uzas kiel fundamentan bazon de precizaj ekonomiaj teorioj kiel distribuismo
Notoj
<References/>
Ineu (Bihor)
Ineu (Bihor) [ineŭ] (hungare: Köröskisjenő, koeroeŝkiŝjenoe:) estas komunumo en Rumanio oriente de Oradea. Administre apartenas al ĝi Botean.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 817 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 969 (rumanoj, 31% hungaroj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1236. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Köröskisjenő apartenis al Hungario (Bihar).
Lintig
Lintig estas eksa komunumo en Germanio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 kun la urbo Langen kaj la aliaj partoj de la eksa komunumaro Bederkesa apartenas al nove fondita urba komunumo Geestland. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de junio 2017 la komunumo havis loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Alsópáhok
Alsópáhok [alŝOpAhok] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Keszthely. Alsó signifas: suba, paro de la vilaĝo estas Felsőpáhok. Iama vilaĝo Nemesboldogasszonyfa [nemeŝboldogasonjfa] apartenas al la municipo.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la kuprepoko, bronzepoko kaj ferepoko. La vilaĝo estis unuafoje menciita en 1259 en formo "Paah". Baldaŭe al tiu nomo aldoniĝis ankaŭ Hosszú [hosU] (=longa). Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo suferis multe. Ekde 1996 hotelo funkcias en Alsópáhok.
Famuloj
En Alsópáhok mortis katolika pastro Ignác Vezerle.
Lucas Hernández
Ekde la jaro 2018 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo, post kiam antaŭe li jam ludis en la naciaj teamoj de sub-16-, sub-18- ĝis sub-21-jaruloj. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tie rekoneblis per la numero "21" - same en la Futbala Mondpokalo 2022.
Suèvres (stacidomo)
Suèvres estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Suèvres, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Portreto de Viro (Ticiano)
Portreto de Viro (ĉ. 1512) ( Ritratto d'uomo Grimani) estas oleo sur tolo de Ticiano. Montras la bildon de viro de la venecia familio Grimani, probable sia dekstra brako ripozas sur balustradon kaj lia gantata dekstra mano estis montrita.
Wilhelm von Bode asignis ĝin al la Giorgione, Richter al la Jacopo Palmo, sed Roberto Longhi, Suida, Phillips, Morassi kaj Pallucchini Pignatti atribuis ĝin al Ticiano.
Doubrava (apartigilo)
Nomo Doubrava povas signifi:
Portreto de Viro (Ticiano)
Posedo de Grimani en Venecio, ĝi estis de pluraj posedantoj, inter ili de W. Savage en Londono kaj Altman en Novjorko. ; nuntempe ĝi estas en la Metropola Muzeo de Arto en Nov-Jorko.
Liberiga rapido
Ĝi estas idealigita valoro, kiu ne konsideras la frotadon pro la atmosfero de planedo, kaj ne la aldonajn fontojn de moviga energio kiel ties turniĝo ĉirkaŭ ĝia akso.
Principo
Se oni ĵetas aŭ pafas objekton de la Tero supren, tiam ĝi atingas certan altecon kaj poste falas reen al la tero. Ju pli alta estas la komenca rapido de la objekto, des pli alta estas la atingita alteco. Tio validas, se la komenca rapido estas malpli granda ol la liberiga rapido de la Tero.
Se oni ĵetas aŭ pafas objekton supren kun minimume la liberiga rapido, tiam la gravito de la Tero ne sufiĉas por tute bremsi la objekton. La objekto pli moviĝas eksteren (laŭvorte!) por ĉiam. Tio validas sendepende ĉu pafita vertikale aŭ je iu angulo pli ol horizontale.
Kio validas por la Tero, ankaŭ validas por ĉiuj aliaj ĉielaj korpoj. La liberiga rapido ekde la surfaco de iu ĉiela korpo dependas de ties maso kaj radiuso.
Por Tero tiu rapido estas proksimume 11,2 km/s. Tiu rapido estas pli granda ol la minimuma rapido por cirkla orbito (ĉ. 7,9 km/s, foje nomata unua kosma rapido), sed multe malpli granda ol la necesa rapido por foriri el la suna sistemo. Sed se oni profitas de la rapido de la Tero por elsendi kosmosondilon el la Tero, la liberiga rapido por foriri de la suna sistemo estas nur ĉirkaŭ 16 km/s (proksimume, ĉar la rapido de Tero kaj ĝia distanco de Suno ne estas konstantaj pro ĝia elipsa orbito).
Kalkulado
Por eliri la gravitan kampon, objekto devas havi kinetan energion, kiu estas pli granda aŭ sama kiel la potenciala energio de la gravita kampo. Tial la liberiga rapido v_2 de elpelita objekto kun maso m rezultas el la sekvanta demonstro: kie G estas la gravita konstanto, M estas la maso de la planedo (aŭ astro) kaj r estas la radiuso de la planedo (aŭ astro), pli precize estas la distanco inter la pezocentro de la objekto kaj tiu de la planedo (aŭ astro).
Se oni konsideras nur, ke la centrifuga forto egalas la graviton por havi cirklan orbiton, sekvas la sekvantan kalkulon:
kiu estas la necesa rapido por lanĉi satelitojn al sur cirkloforma orbito.
Ambliopio
La ambliopio estas difekto de la okulo. Ĝi signifas, ke la vidakreco de la okulo malgrandiĝis sen organa kialo, aŭ malgrandiĝis signifike pli grande, ol la organaj kialoj povas malgrandiĝi. La ulo ne povas legi per sia tia okulo. Ĝi estas kaŭzita per la ne kuracitaj aŭ ne korektitaj okulmalsanoj (ekzemple strabismo) aŭ refrakciaj eraroj (hipermetropio aŭ anisometropio). Ĝi estas kuracebla ĝis la 8-12 jaroj, poste la normala vidakreco ne estas restarigebla. La kovra teĥniko povas iom helpi ankaŭ al plenkreskuloj. Laŭ la ekzamenoj la 2-4% aŭ 4-5% de la homaro havas ambliopan okulon.
Liberiga rapido
Kalkulado
Rezultas de tiuj kalkuloj, ke la liberiga rapido (rilatante al la dua kosma rapido, v2) estas 1,4 foje pli alta ol sia orbita rapido (rilatante al la unua kosma rapido, v1): ili ambaŭ estas sendependaj de la objektomaso.
Pro la rotacio de la plej multaj ĉielaj korpoj, la liberiga rapido je la ekvatoro estas iomete malpli alta ol tiu je la poluso, se oni elpelas la objekton laŭ la samdirekto de la rotacio. Tial, por utiligi la efikon de la rotacio de la Tero, oni ĉiam eksendas satelitojn orienten, kaj preferinde ĉe la ekvatoro; tiel kalkulu ni la profitatan efikon: 40 000 km : 24 h = 1 666 km/h, t.e. 0,46 km/s.
Ekzemploj
Jenaj estas la liberigaj rapidoj de iuj astroj de la Sunsistemo (ĉe la ekvatoro):
Speciala kazo: nigra truo
Specialan kazon prezentas nigra truo. Jen la eskapa rapido ene de la tiel nomata eventa horizonto estas pli alta ol la rapideco de la lumo c, kiu ne povas esti transpaŝita. Tial nenio, kio estas sub la eventohorizonto, povas fuĝi el la nigra truo.
Ambliopio
Kaŭzoj
La plej pli ofta kaŭzo estas la strabismo, sed ĝi povas esti okazita per aliaj difektoj de la kunlaboro de la okuloj, ekzemple per anizometropio. Ĝi povas ekigi per katarakto. Aliaj okazoj estas malsanoj, kiuj ruinigas la funkcionadon de la flava makulo, aŭ ĉiu, kiu malhelpas la vidon de lumo en la okulo. Tiuj difektoj estas rekoneblaj nur per la tralumado de la okulo. Tiuj faktoroj povas esti heredaj.
Kunsekvoj
La ulo ne povas vidi la spacon pro la difekto de la kunordigo de la okuloj. La ulo estas pli difektebla, ol aliuloj; se la alia okulo difektas, li restas blinda aŭ parte vida malkapabla. La plej plia difekto difektas la pli bonan okulon.
Brigito (persona nomo)
Brigito estas vira ekvivalento de persona nomo keltdevena Brigita.
Ambliopio
Rekonado
En multaj kazoj ne estas la simptomoj ekstere videblaj, do gravas la ekzaminado de la infanoj ekde naskiĝo.
Krome oni uzas tabulojn, kiun duono estas griza, alia duono estas stria. Se la bebo vidas la striojn, li rigardas la striojn. Oni movas la tabulon, kaj atentas, ke la bebo sekvas ĝin. Poste oni uzas bildojn. La 3 aŭ 4 jaraj infanoj devas rekoni simbolojn, poste nombrojn.
Alia metodo estas, ke oni fotografas la infanon, kaj ekzamenas la ruĝan lumeĥon. Iuj okulmalsanoj donas falsan negativan rezulton, do tiu metodo ne estas tial certa, kial la aliaj.
Kuracado
Laŭ la ĝenerala opinio estas korigebla ĝis 8-12 jara aĝo. Poste oni povas la vidkapablon de la okulo nur malgrande bonigi. Oni kuracas la kaŭzojn: korigas la refrakciajn erarojn, la strabismon preterlasas per la kovra teĥniko kaj operacio, aŭ per la penalizado, kiu donas du okulvitroj al la infano, kiun li devas alterne uzi. Unu korigas la malbonan okulon plej bone, kaj la bonan okulon malproksime. La alia ankaŭ korigas la malbonan okulon plej bone, sed la alian korigas proksime. Tiu devigas la malbonan okulon vidi kaj proksime kaj malproksime.
Ĉeflando
Ĉeflando kutime celas signifi la kontinentan parton de regiono, sen enhavi proksimajn insulojn. La loĝantoj de la ĉeflando nomiĝas inter insulanoj ĉeflandanoj. Ĉar kutime pli multnombras ĉeflandanoj ol insulanoj, ili kutime dominas kulture, socie, politike, ktp, la vivon ankaŭ en la insuloj.
Ekzemploj:
(111113) 2001 VK85
(111113) 2001 VK85 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Son Ferriol
Son Ferriol estas urbeto ene de la municipo Palma de Majorko. Ĝi situas 6 km de la centro de Palma, inter La Creu Vermella kaj Son Banya.
(111113) 2001 VK85
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro», tie estas, ke ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Son Ferriol
Historio
Terkultivado estis la ĉefa ekonomia fonto de regiono ĝis la fino de la 19-a jarcento. Sur mapo de kardinalo Despuig datiĝanta de 1785, ekzistas la biendomoj de Son Ferriol, kiuj aperas en dokumentado de 1713.
Domoj komencis esti konstruitaj en 1898 fare de Bartomeu Oliver kiam terpeco estis akirita de biendomo, kie kafejo, butiko, barbiro, feraĵisto kaj ĉarpentisto estis konstruitaj. Tio iĝis la bazo por la domoj ĉirkaŭ la nuna kafejo Can Tunis sur la ĉefŝoseo al Manacor.
Son Ferriol mem ekestis plene en 1917, kiam la kataluna esperantisto kaj katolika pastro Bartomeu Font Cantallops aĉetis plian bienon de Anna M. Bonafé kaj la nuna strata enpaĝigo komenciĝis en 1920. Publikaj konstruaĵoj kiel publika lernejo de 1925 kaj la preĝejo de 1929 devenas el tiu ĉi tempo. En la urbeto centra strato trairanta la tutan loĝlokon ekde la ekkonstruo en 1920 nomiĝas Carrer de l'Esperanto.
19366 Sudingqiang
19366 Sudingqiang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina astronomo kaj optika inĝeniero Su Ding-qiang (ĉine 苏定强), kiu faris multenombrajn kreivajn kontribuojn al la ĉinaj astronomiaj instrumentoj, inkludante novan ideon de apliki por akiri la formon de ŝanĝebla optika sistemo, kiun oni ne povus realigi laŭ la konvencia maniero.
Robert Peel
Siro Robert PEEL, barono (n. 5-an de februaro 1788, Bury, Lanchasire, Anglio – m. 2-an de julio 1850, Londono), brita ĉefministro (1834–35, 1841–46), fondinto de la Konservativa Partio kaj la unua konservativa registaro. Oni ligas al lia nomo la forviŝon de leĝoj barantaj la grenan importon.
Lia patro estis riĉa teksaĵa fabrikisto, Peel studis en Harrow kaj Oksfordo kaj kiel li atingi plenaĝon, li iĝis parlamenta reprezentanto per helpo de patra mono (1809). Kiel kapablan junulon, oni nomumis lin en 1810 vicministro pri militaraj kaj koloniaj aferoj.
Kiel ministro pri internaj aferoj, li radikale tralaboris la punleĝojn (1825-1830), en 1829 starigis policojn en Londono. Oni nomis la policistojn kiel filojn de Bobby aŭ „bobbioj”.
Post fondiĝo de la Irlanda Katolika Asocio (Catholic Association), okazis politika krizo en 1828–29 kaj Peel devis abdiki. Wellington konvinkis en 1829 Peel-on por revenis en la oficon kaj akceptigi la kompromisojn favorajn al la katolikoj. Pro la opiniŝanĝo, oni atakis lin kaj perdis eĉ la reprezentantan sidejon de Oksfordo.
Li iĝis ĉefministro en novembro de 1834, sed la Konservativa Partio ne havis plimulton en la Malsupra Ĉambro. Lia manifesto de Tamworth fundamentis principojn de la konservativa reformo kaj li iĝis gvidanto de la partio. Li abdikis en 1835, kiam kunagadis la opoziciuloj (liberaloj, radikaloj, naciaj irlandanoj). Dum la sekvaj ses jaroj, la Konservativa Partio daŭre fortiĝis. Post la parlamentaj elektoj de 1841, li gvidis la plej gravan registaron de la jarcento.
Dum lia regado, li draste malpliigis la protaktajn dogantarifojn, enkondukis la imposton de la enspezoj, ellasis bank-leĝon en 1844, kiu bazis sur orsistemo.
Ĉar Peel liberale rilatis al la irlanda demando kaj eĉ monapogis katolikan pastroedukejon de Maynooth, ekis grandajn kontraŭsentojn en la protestanta Anglio kaj eĉ malboniĝis lia pozicio en la partio.
La terpoma fitoftoro de 1845 kaŭzis en Irlando grandan malsategon. Peel volis akceptigi leĝon pri ĉesigo de la Grenleĝoj, sed tio ne sukcesis kaj li devis abdiki en 1845.
Ĉar Lordo John Russell ne sukcesis starigi registaron, Peel revenis en la oficon kaj post longa politika batalo, en junio de 1846, oni ĉesigis la grenleĝojn.
Li apogis ĝismorte la liberan komercadon kaj liberalan registaron de Russell. Li mortis en 1850 pro rajda akcidento.
Ĝirono
Ĝirono (Girona prononco: [ʒiˈɾonə] en la kataluna lingvo, Gerona en la hispana, Gérone en la franca) estas urbo en Katalunio. Ĝi estas ĉefurbo de samnoma provinco (en la nordorienta angulo de iberia duoninsulo) kaj de distrikto (comarca) Gironès.
Vidindaĵoj
Ĉefaj vidindaĵoj estas la malnova juda kvartalo, kaj la Katedralo.
Sora
Sora estas komunumo de Italio.
Kaŝio
Kaŝio estis unu el la dek ses grandaj regnoj de la –6-a jarcento en antikva Barato. Ĝia ĉefurbo estis Varanasio inter la riveroj Varuno kaj Asio, kiuj donas la nomon al la urbo.
Laŭ la Ĝatakoj
Laŭ la Ĝatakoj, ĝia ĉefurbo estis unu el la plej riĉaj en Barato kaj Kaŝio unu el la plej povhavaj regnoj. La rakontoj ankaŭ parolas pri longa rivaleco inter Kaŝio kaj Kosalo, kaj pri kelkaj konfliktoj kun Ango kaj Magado. Malgraŭ ke la raĝo Brihadratha el Kaŝio konkeris Kosalon, Kaŝio estis poste aneksita al Kosalo de la raĝo Kansa dum la tempo de la budho Gotamo.
La budho Gotamo
Laŭ la Sutro de la ekturno de la darmorado, la budho Gotamo faris sian unuan predikon en Kaŝio, en Sarnato, al la kvin bikŝuoj. Tago kiu estas festita en la Darma tago.
La Vedoj
Laŭ la Vedoj, la Kaŝianoj, la Kosalanoj kaj la Videhanoj estis gentoj proksime ligitaj.
Muzikdramo
La muzikdramo estas formo de opero, ligita al la verkaro de Richard Wagner. Poezio, muziko kaj scena prezentado ne estas arbitre kombinitaj, kiel povas okazi en la programeropero, sed formas nesepareblan unuecon, kiun Wagner ankaŭ nomis tutarta verko.
Wagner mem sin defendis kontraŭ la nomo muzikdramo, kiu estas mallongigo de la paradoksa nocio „muzika dramo“, do „dramo […], kiu aŭ mem faras muzikon, aŭ ankaŭ taŭgas por la muzikfarado, aŭ eĉ komprenas muzikon, kompare kun niaj muzikaj recenzistoj.“ Muzikdramo laŭ vortsignifo estas dramo „por celo de muziko“, kiel ekz. kutima libreto. Male Wagner volis servigi la muzikon tutplene al la dramo. La dramo jam en sia origina antika formo estas nedisigeble ligita kun muziko.
Tamen disvastigis la nocio muzikdramo. Karakteriza por muzikdramoj estas ilia formala unueco, kiu kontentiĝas sen interrompoj aŭ vicigitaj fermitaj formoj kaj movimentoj (kiel terceto, finalo ktp.). Revenaj motivoj (gvidmotivoj) kreas kunligon. La muziko ne plu subdividiĝas en ario kaj recitativo, sed subtenas kaj interpretas daŭre la tekston, kiu pluiras kiel en parolata dramo. Wagner nomis ĉi tiun manieron, kiel muzika variaĵo de la nocio dramo, „evidentiĝintaj faktoj de la muziko“.
Kiel ĉefa ekzemplo en ĉi tiu senco validas Tristan und Isolde, kiun Wagner unuafoje prezentis en1865 kaj ne plu nomis „opero“, sed „agado“. Fine de la 19-a jarcento la muzikdramo fakte fariĝis normo por „seriozaj“ operkomponistoj. Eĉ la komponisto Engelbert Humperdinck laŭstrukturis la fabeloperon Hänsel und Gretel (1893) laŭ la muzikdramo de Wagner (Humperdinck estis la asistanto de Wagner en la Festivaldomo de Bayreuth). En la 1920-aj jaroj la muzikdramo disfalis favore al novaj aŭ remalkovritaj malnovaj formoj de muzikteatraĵo. Por Richard Strauss ĝi tamen dumvive restis modelo.
Ekesto
En sia ampleksa traktaĵo Oper und Drama (1851) Wagner meditis pri renovigo de la opero, kiu paralelu kun politika kaj socia novigo. Per tio Wagner konceptis programon, kiun li realigos dum la venontaj jardekoj precipe per sia ĉefverko Der Ring des Nibelungen. Wagner volis validigi kiel drama poezio nur tion, kio povus dissolviĝi en muzikan esprimon. Muzikebla estas nur, kio servas al la                                                                       esprimo de poeta intenco. Nepre necesa por tio estas la orkestro kiel portanto de la dramo, kiel akompananto kaj komentanto de la agado. Per tio ĝi transprenas la funkcion, kiun en la antika tragedio havis la teatroĥoro.
The Jerusalem Post
The Jerusalem Post estas centrisma gazeto bazita en Jerusalemo, fondita en 1932 dum la Brita Mandato de Palestino de Gershon Agron kiel The Palestine Post. En 1950, ĝi ŝanĝis sian nomon al The Jerusalem Post. En 2004, la gazeto estis aĉetita de Mirkaei Tikŝoret, diversa israela amaskomunikila firmao regita de investanto Eli Azur. En aprilo 2014, Azur akiris la ĵurnalon Maariv. La gazeto estas publikigita en la angla kaj antaŭe ankaŭ eldonis francan version.
Transilien R
Kreita en 2004, linio R estas 164 kilometrojn longa. Ekspluatita de SNCF, ĝi transportas po vojaĝantojn ĉiutage semajne. Tial ke la plimulto de la linio situas en Francilio, ĝi dependas de Sindikato de transportoj de Francilio (IDF Mobilités), sed la fino de la branĉo de stacidomo de situas ekster la regiono, en departemento Loiret, en regiono Centro-Valo de Luaro.
The Jerusalem Post
Antaŭe rigardita kiel maldekstrema, la gazeto spertis rimarkindan ŝanĝon dekstren fine de la 1980-aj jaroj. De 2011, redaktisto Steve Linde konfesis doni ekvilibran priraportadon de la novaĵoj kune kun vidpunktoj de la tuta politika spektro. En April 2016, Linde retiriĝis kiel ĉefredaktisto kaj estis anstataŭigita per Jaakov Katz, iama armea raportisto por la gazeto kiu antaŭe funkciis kiel konsilisto de Ekonomio kaj Ministro de Diasporaj Aferoj Naftali Bennett.
La gazeto konfesas esti en la israela centro kun sia redakcia linio kritikanta politikan koruptadon, subtenanta la disiĝon de religio kaj ŝtato en Israelo kaj kontraŭ unuflankaj cedoj al la palestinanoj. Ĝi ankaŭ estas forta propagandanto de pli granda investo fare de la ŝtato Israelo en la juda mondo kaj edukaj programoj por la Diasporo.
Albert Williams
Albert Rhys Williams naskiĝis en Grinviĉo (Greenwich), Ohio, Usono la 28-an de septembro 1883, mortis la 27-an de februaro 1962 en Ossining, Novjorkio. Li estis filo de la loka kongregacia preposto.
Svisa domoasocio
Svisa domoasocio estas  asocio de domoproprietuloj en Svisujo.
Historio
Oni fondis la asocion en jaro 1988. La asocio volas zorgema agi kun la grundo kaj volas konstrui sanajn domojn. La ascocio postulas la domoproprieton kaj helpas politike. La membroj ricevas telefonan helpon pri najbara rajto kaj lua rajto. La socio subtenas ankaŭ la pejzaĝan iniciativon. La federacio rekomendas la malakcepton de la iniciativo. La federacio rekomendas la malakcepton de la iniciativo, sed la parlamento volos aliigi la spacan planan leĝon, la iniciativo havos efekton en senco de la iniciativo.
Albert Williams
Vivo kaj kariero
Reveninte Usonon en 1918 li ofte propagandis kontraŭ invado de usonaj militistoj en Sovetan Rusion. Li publikigis pamfletojn "76 demandoj kaj respondoj pri bolŝevikoj kaj Sovetoj", "Soveta Rusio kaj Siberio", kiuj havis grandan sukceson. Li ankaŭ verkis libron "Lenin. La homo kaj lia laboro", kiu estis la unua biografio de la gvidanto de Soveta Rusio eldonita en Usono. Same sukcesis lia verko "Tra la rusa revolucio" aperigita en 1921.
Ekde 1932 li loĝis kune kun sia familio en Karmelo, Kalifornio. Dum multaj jaroj Williams kun laŭdo lekciis kaj verkis pri Sovetunio, kiun li trifoje revizitis (en 1936, 1937, 1959).
Mamlukoj
Mamlukoj (المماليك, difinita plurnombra formo de مملوك , ankaŭ nomitaj  Gh ulām) origine estis armeaj sklavoj en iuj islamaj regoregionoj. Dum la jaro 1250 la mamlukoj sukcesis en Egiptio akiri la regadon kaj dek jarojn pli poste disvastigi tiun regadon al la regiono Levantenio, precize en la teritorioj de la hodiaŭaj ŝtatoj Israelo, Palestino, Jordanio, Libano kaj Sirio konstituante la sultanlandon nomita Mamluka Sultanlando. Poste la vorto uziĝis por pluraj dinastioj de regantoj, kiuj ne plu estis sklavoj. Dum la jaro 1517 armeo de la Osmana Imperio venkis la armeon de la egiptaj mamlukoj, sed ili plu regis Egiption ĝis la malvenko kontraŭ la armeo de Napoleono dum la jaro 1798.
Etimologio
La araba vorto mamluk devenas de la ŝemida vortoradiko mlk, kiu signifas "regi" kaj ankaŭ "reganto" respektive "reĝo". "Mamluk" estas pasiva participo, kio signifas "regato" aŭ "reĝa regato". Ne temis pri simplaj sklavoj, sed pri reĝaj sklavoj, kiuj ekskluzive estis armeaj militistoj kaj ofte mem vendis sin al la reganto.
Historio
Turkaj sklavoj, kiuj nomiĝis mamlukoj, en la armeoj de la islama Abasida Kaliflando uziĝis ekde la 9-a jarcento. Precipe kalifo Al-Mu'tasim (833-842) starigis personan protektan soldataron.