cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eutzsch
Eutzsch ĝis fino de la jaro 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la urba komunumo Kemberg. La loĝloko troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 658 loĝantojn.
Vagina dentata
Vagina dentata estas latina esprimo por "denthava", eventuale ankaŭ "dentigita" vagino. Temas pri mito kaj legendo ekzistanta en diversaj kulturoj, laŭ kiu ekzistas virinoj, kiuj havas interne de la vagino dentojn, per kiuj ili povas al eventuala amoranto mordi la penison. Tiuj ĉi okazintaĵoj estis multfoje avertoj antaŭ danĝero pro seksumado kun fremda virino kaj ties senco povis esti eĉ en malkonsilo de seksatenco.
La koncepto de vagina dentata estas karakteriza en klasika psikoanalizo, kie ĝi havas konekson kun nescianta timo pro maltrankviliĝo de kastrado.
Catherine Blackledge en sia libro Vagino: Malfermado de skatolo de Pandora priskribas vaginon dentatan jene:
Motivo de la vagina dentata aperis ekzemple en filmo Teeth el la jaro 2007.
Distrikto Timbuo
La distrikto Timbuo (dzonke ཐིམ་ཕུ་རྫོང་ཁག་) estas unu el la 20 distriktoj de Butano. Ĝi kovras areon de 1.943 km² kaj en ĝi loĝas 89.800 (2005). Ĝia ĉefurbo estas Timbuo, kiu ankaŭ estas la landa ĉefurbo kaj la plej granda en la tuta butana regno.
Loĝlokoj
La distrikto Timbuo estas dividata en 10 loĝlokoj:
Fernanda Lima
Fernanda Cama Pereira LIMA (, naskiĝis la en Porto-Alegro, Suda Rio-Grando, Brazilo) estas brazila aktoro, modelo, entreprenisto, ĵurnalisto kaj televidoprezentisto. Ŝi vivas aktuale kun sia koramiko, la aktoro kaj modelo Rodrigo Hilbert. Ŝi aktorinis por televidserioj el 2002 en Desejos de Mulher (virinaj deziroj) kaj por filmoj el 2003 en Stuck on You. Ŝi aperis ankaŭ en diversaj televidprogramoj el 1999.
Bonaventura
Li naskiĝis inter la jaroj 1217/1221 en Bagnoregio (centra Italio), kaj mortis la 15an de julio de 1274 en Liono (Francio). Honorata de la kristana popolo, beatigita de la eklezio, li estis sanktoproklamata de la katolika eklezio la 14an de aprilo 1482, dum la papado de Siksto la 4-a. Junaĝe li decidis eniri la ordenon, ĵus akceptita en la Eklezio, de Sankta Franscisko. En la mondo akademia oni lin epitetis “Doctor Seraficus” (Serafa Doktoro), kiun oni al li konservis ĝis nun, dum kun li per simila titolo de “Doctor Angelicus” (Doktoro Anĝela) estis honorita sankta Tomaso, lia amiko.
Iamaniere li ligiĝas al la famega pentristo Giotto pro la fakto ke Bonaventura verkis biografion - Legendo majora – de la Sanktulo al kiu inspiriĝis la fama pentristo por pentre rakonti la historiaĵojn sur la muroj de Baziliko de Sankta Francisko el Asizo (Italio). En tiu verko li nur rikoltis la atestaĵojn de la unuaj kompanuloj de la sanktulo, kies franciskanan ordenon li estris kiel generala ministro laŭ deksep jaroj. Por pli kongrua vivo de la fratulaj komunumoj li studigis kaj pretigis la “Konstituciojn” kiu restos la bazo de la estonta leĝaro en la ordeno.
Biografio
Li estis filo de Johano Fidenza, kuracisto, kaj de Maria Ribello; li nomiĝis antaŭe kiel la patro, Johano, kiun tamen ŝanĝis al Bonaventura okaze de lia asociiĝo al la franciskana ordeno. . Pliaĝinte, li fakte eniris la franciskanan frataron, kie gastiĝis Francisko, ne multe fore de Bagnoregio. .
En 1235 li estis sendita al Parizo por viziti la fakultaton de la Artoj kaj poste, 1243, la fakultaton de Teologio, kie li fariĝis magister (majstro) pri teologio kaj akiri, 1253, la “licentia docendi” (licencio por instrui).
En 1254, sekularaj intruistoj denuncis ĉe la papo Inocento la 4-a la libron de la franciskano Gerardo el Borgo Sankta Donino, “Enkonduko al la eterna evangelio”. En tiu teksto Gerardo, sin apoginte al la pensado de Joakimo el Floro, anoncis la alvenon de la “Nova Erao de la Sankta Spirito” kaj de iu Katolika Eklezio pure spirita establita sur la malriĉeco”, profetaĵo kiu realiĝus ĉirkaŭ 1260. Sekve de tio la Papo – malmulte antaŭ sia morto – nuligis la privilegiojn konceditajn al la Almozordenoj. La nova papo Aleksandro la 4-a kondamnis la ideojn de la libro, sed rekoncedis al la novaj instruistoj daŭrigi en la instruado, eĉ sen meti limojn rilate la nombron de katedroj de ili okupeblaj. La sekularaj instruistoj ribelis kontraŭ tiuj decidoj, kaj pro tio, kaj ankaŭ pro la bojkoto praktikita kontraŭ la fratula instruistaro, ili estis ekskomunikitaj. En la grava kverelo la sekulara klerikularo kun episkoparo apogis la ribelantojn, dum la franca reĝo, Ludoviko la 9-a, defendis la Almozordenulojn.
Generala Superulo de la franciskana ordeno
En 1257 frato Bonaventura akiris la akademiajn titolon de “Magister” kun la rajto, do, instrui kiel akademia profesoro; sed en la sama tempo li estis elektita Generala Superulo de la franciskana ordeno: pro tio li rezignis la akademian katedron kaj engaĝiĝis viziti la ordenajn fratularojn jam disvastiĝintajn tra tuta Eŭropo.
Lia precipa celo estis tiu de la konservado de la unueco de la Ordeno de Minoraj Fratuloj, rezistante kaj kontraŭ la spirita fluo enfluita de Joakimo el Floro kaj inklina pliigi la rigoron de malriĉo de la unua franciskanismo kaj kontraŭ la mondumaj tendencoj enŝteliĝintaj tra la Ordeno. Favora al kunvolviĝo de la Ordeno en la pastorala agado de la organiza strukturo de la Eklezio, en la Ĝenerala Kapitulo de Narbonne, (1260), li kontribuis difini la regularon gvidontajn la vivon de la fratularo. Li, tiam, estis taskita verki la Konstituciojn poste diritajn Narbonaj, kaj redakti novan biografion pri Sankta Francisko kiu, titolita Legendo Majora, fariĝis la oficiala biografio legebla en la Ordeno. Fakte, la sinsekva Ĝenerala Kapitulo, en Parizo (1266), ordoni la detruon de ĉiuj antaŭaj biografioj pri la sanktulo, eble provante prezenti al la Ordeno unikan bildon pri ties fondinto ĉar la diversaj biografioj proponis diversajn fizionomiojn kaj diversajn “ordenojn” instigantaj disdividojn, kiuj poste okazos kaj multe suferigis la tutan kristanaron pro nekoncepteblaj interfrataj luktoj.
Lastaj Jaroj
En la lastaj jaroj de sia vivo, Bonaventura asociiĝis al luktoj kontraŭ aristotelismo kaj devis interveni en la ĉiam renaskiĝa kontrasto inter la sekulara profesoraro kaj tiu de la Almozaj Ordenoj. En Parizo, inter 1267 kaj 1269, li per serio de prelegoj subtenis la neceson alceligi kaj subordigi la filozofion al la teologio. En 1270 li foriris el Parizo pro aliaj taskoj, sed en 1273 li revenis por nova serio de prelegoj ĉiam kontraŭ tiuj kiujn li taksadis gravajn erarojn de Aristotelismo.
Petro el Tarantio, estonta papo Inocento la 5-a celebris lian funebron. En 1434, liaj korpaj restaĵoj estis translokitaj en la lionan preĝejon de Sankta Francisko. Kiam la tombo estis malfermita lia kapo estis trovita konservita en perfekta stato: tiu fakto faciligis la kanonizadon, kiu okazis sub la papado de de Siksto la 4-a en 1482, kaj lia proklamo al Doktoro de la Eklezio okazis, en 1488, sub la papado de alia franciskana papo Siksto la 5-a.
Filozofio kaj Teologio de Bonaventura
La filozofia vidpunkto de Bonaventura startis el la premiso laŭ kiu ĉiu kono devenas el la sensoj; sed la animo konas Dion kaj sin mem sen la helpo de la eksteraj sensoj. Kaj solvis la rilatojn inter kredo kaj racio profitante de la konceptaro Platona kaj Aŭgustena.
Historiistoj de la Skolastikismo rimarkas ke Bonaventura reprenis kaj daŭrigis la filozofian kaj teologian pensadon de la Viktora Skolo.
Itinero de la menso al Dio
Bonaventura estas konsiderata unu el la plej elstaraj pensistoj de la franciskana tradicio, kiu ankaŭ danke al li ekmarŝis fariĝi vera kaj propra pensskolo, kaj el teologia vidpunkto kaj el tiu filozofia. Li defendis kaj proponis la tradicion de la Patristiko, aparte la pensadon de la pensfluo de Aŭgusteno. Li batalis vizaĝaperte la aristotelismon, ankaŭ se el tiu filozofio alprenis iujn konceptojn fundamentajn pro sia pensado. Krome li valorigis iujn tezojn de la filozofio araba-hebrea, aparte tiu de Aviceno kaj de Avicebron, inspiritaj al novplatonismo.
En liaj verkoj ofte ekuziĝas la ideo de la supereco de la saĝo, kiel alternativo al filozofia racieco izolita el aliaj fakultoj de la homo. Li subtenas, fakte, ke Laŭ Bonaventura estas Kristo la vojo al ĉiuj sciencoj kaj filozofiaj kaj teologiaj.
La projekto de Bonaventura estas redukto (reductio artium) ne en la senco de malpotencigo de la liberalaj artoj, sed en la senco de ilia unuiĝo sub la lumo de la vero revelaciita, la sola kiu kapablus ilin orienti al perfekta celo al kiu tendencas, kvankam neperfekte, ĉiu scieblo, nome al la vero el si mem kiu estas Dio.
Li distingas la sep liberajn artojn laŭ tri kategorioj: Naturaj (fiziko, matematiko, mekaniko), raciaj (logiko, retoriko, gramatiko) kaj moralaj (scienco pripolitika, primonaĥa, priekonomia). Ili reflektas la distingon inter “res, signa” kaj “actiones” (aĵoj aŭ signoj kaj agadoj), kiu nenialio estas ol inica marŝado laŭ gradoj de perfektiĝo al mistika unuiĝo.
La apartecoj de la artoj estas por Bonaventura nenialio ol la reflekto de la lumo per kiu Dio iluminas la mondon: antaŭ la origina peko, Adamo sciis nerekte legi Dion en la “Liber Naturae” (en la libro de la kreaĵaro), sed la falo estis ankaŭ perdo de tiu kapablo. Por helpi la homon en la reakiro de la kontemplo pri la supera vero, Dio sendis al la homo la Liber Scripturae (la libron de la Skriboj), suplementa ilumino kiu unuigas kaj orientas la homan konon, kiu alimaniere perdus sin mem en la memreferenco.
Per la ilumino de la revelacio, la intelekto aganta kapablas kompreni la dian reflekton de la teraj veroj aranĝitaj de la pasiva intelekto (Intelectus possibilis), kiaj palaj reflektoj de la eternaj veroj kiujn Dio pensas pere de la Verbo.
Tio reprezentas la trairon al la tria libro, “Liber Vitae” (libro de la vivo), legebla nur per la kunlabora sintezo inter racio kaj kredo: la perfekta vero, absoluta kaj eterna, ne estas dateno akirebla, sed forto kies dinamiko historie situas en la regenteco de la veroj per kiu Dio konservas la ordon de la kreitaro. La senvualiĝo de tiu ordo estas la legado de la tria libro kiu, per gradoj de digneco ĉiam pligrandiĝantaj, alproksimigas la homon al Dio.
La dia primareco estas la apogilo de la tuta teologia fondaĵo de Bonaventura. En sia unua verko Breviloquium (Mallonga Parolo), li difinas la propraĵojn de la teologio asertante ke, ĉar ties objekto estas Dio, ĝi havas la taskon demonstri, ke la vero de la Sankta Skribo estas el Dio, pri Dio, laŭ Dio kaj havas kiel celon Dion. La unueco de ĝia objekto determinas unuecon kaj ordigon de la teologio ĉar ĝia strukturo mem trairas sur la propraĵoj de sia objekto.
La “ŝtuparo” de la tri gradoj de la ascendo al Dio estas simila tiu de la “ŝtuparo” de la kvar gradoj de amo, ankaŭ se ne egalaj, de Sankta Bernardo. Ili estas: . ..
Krome, asertas Bonaventura, koresponde al tiuj gradoj la animo havas ankaŭ tri malsamajn direktojn: . Do, por Sankta Bonaventuro, la unika ebla kono estas tiu kontempla, nome la vojo de la iluminiĝo, kiu kondukas trafi la eternajn esencojn, kaj al kelkaj permesas mistike alpaŝi al Dio. La iluminiĝo gvidas ankaŭ la homan agadon, ĉar nur ĝi formas la “sinderesis”, nome la praktikan dispozicion al la bono.
La triunua ordo en la mondo
La mondo, laŭ Bonaventura, estas libro el kiu travideblas la Triunuo kiu ĝin kreis. Ni povas trovi la Triunuon extra nos (ekstere de ni), intra nos (en ni) kaj super nos (super ni). Fakte, la Triunuo riveliĝas laŭ tri manieroj:
La kreaĵaro, do, estas ordinita laŭ jerarkie triunueca ŝtuparo sed la naturo ne havas konsiston, eĉ se ĝi sin rivelas kiel signo videbla de la dia principo kiu ĝin kreis; nur en tio, do, ĝi trovas sian signifon. Bonaventura trovas tiun principon devena ankaŭ el evangelia pasaĵo, laŭ kiu Jesuo diris al siaj disĉiploj: La kreaĵaro, do, estas postsignoj, bildoj, similecoj kun Dio, kaj eĉ la ŝtonoj “krias” tian sian ligon kun Dio:
Bibliografio pri la verkoj de Bonaventura
Esperantalingva:
Itallingva:
Deutsche Jazz Föderation
Die Deutsche Jazz Föderation e.V. estas asocio de ĵazklubejoj kaj aliaj organizantoj de ĵazkoncertoj.
Taskoj
Claus Schreiner post renkontiĝo kun Fritz Rau en 1965 aktivis por la Deutsche Jazz Föderation.
(18763) 1999 JV2
(18763) 1999 JV2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Jack Palance
Jack PALANCE ( kiel Vladimir Palaniuk – ) estis usona aktoro. Li gajnis Oskar-premio en 1991 por la filmo City Slickers. Lia film-kariero ampleksas pli ol kvindek jarojn. Li estas ĉefe konata pro siaj vesternoj.
Hikaru Shimizu
Hikaru Shimizu (清水 光, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Azul Claro Numazu.
Areopago
La Areopago (æriˈɒpəɡəs) estas fama malfermanta roko situanta nordokcidente de la Akropolo en Ateno (Grekio). Ĝia nomo estas la malfrulatina kunmetita formo de la greka nomo Areios Pagos, tradukita "Monteto de Areso" (Aρειος Πάγος), omaĝe al la dio de milito.
La nomo "Areopago" ankaŭ rilatis, en klasikaj tempoj (inter 480 a.K. kaj 425 a.K.), al la atena reganta konsilio, poste limigita al la atena jura konsilio aŭ tribunalo kiu juĝis kazojn de intenca hommortigo, vundado kaj religiaj aferoj, same kiel kazojn rilatantajn al krimfajro de olivarboj. , ĉar ili kunvenis en ĉi tiu loko.
Șieu (Maramureș)
Șieu [ŝieŭ] estas vilaĝo kaj komunumo en la rumana distrikto Maramureș. Ĝis 2002 ĝi apartenis al la komunumo Rozavlea.
Șieu situas sur la okcidenta bordo de la rivero Iza, sur kies alia flanko situas Rozavlea. La du vilaĝojn ligas la ponto de la distrikta vojo DJ186.
Biogeokemia ciklo
Biogeokemia, aŭ biogeoĥemia, ciklo (ankaŭ pli ĝenerale ciklo de materio) estas la vojo laŭ kiu kemiaĵo cikligas aŭ cikliĝas tra la biotaj kaj abiotaj areoj de la Tero. La biota areo estas la biosfero kaj la abiotaj areoj estas la atmosfero, hidrosfero kaj litosfero. Estas biogeokemiaj cikloj por kemiaĵoj, kiel kalcio, karbono, hidrogeno, hidrargo, nitrogeno, oksigeno, fosforo, seleno, fero kaj sulfuro, same kiel molekulaj cikloj, kiel por akvo kaj siliko. Estas ankaŭ makroskopaj cikloj, kiel la roka ciklo, kaj homhelpitaj cikloj por sintezaj komponaĵoj kiel la poliklorizitaj bifeniloj (PKB-oj). En kelkaj cikloj estas rezervejoj en kiu kemiaĵo povas resti aŭ esti retenita por longa tempoperiodo.
Duonepifito
Duonepifito estas planto kiu pasigas parton de sia vivociklo kiel epifito. La semoj de unuarangaj duonepifitoj ĝermas en la kanopeo kaj dekomence vivas epifite. Ili sendas radikojn suben, kaj tiuj radikoj eventuale kontaktas kun la grundo. Duarangaj duonepifitoj estas radikgrimpantoj kiuj startas kiel radikhavaj vitoj kiuj kreskiĝas supren el la arbara grundo, sed poste rompas sian konekton kun tiu. Kiam tio okazas, ili povas sendi malsupren longajn radikojn al la grundo.
Philipsburg (burgo)
Super la Ejfela komunumo Monreal en la valo de la rivero Elzbach staras la ruino de la. Löwenburg, (esperante: leona burgo) : Montreal estas urbeto en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi situas sur montsprono en alteco de 300 m s.m. Apudas la ruino de la Philippsburg
Subterejo en Plzeň
Subterejo en Plzeň troviĝas sub historia centro de urbo Plzeň.
La urba subterejo en Plzeň estiĝis sub urbo fondita ĉirkaŭ la jaro 1295 iom post iom ekde la 14-a jarcento ĝis la 18-a jarcento. Estis profundigitaj du, diversloke ĝis trietaĝaj keloj, kies suma longeco hodiaŭ atingas proksimume 18 km.
Devene la keloj estis konstruataj por konservado de nutraĵoj kaj por deponado de materialo. sed estiĝadis en ili ankaŭ metiejoj, uzinoj kaj vindistilejoj. En mezepoko estis pro defendkaŭzoj kelkaj keloj kunigataj en pli grandajn tutaĵojn, sed pli malfrue ili estis denove masonigataj. Kiam en la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento okazis trafalo de domo kaj statika difekto de kelkaj pluaj objektoj, la urbo alpaŝis al ampleksa esploro kaj senbezone grandioza resanigo de malkovritaj subteraj spacoj. Kun nuntempa imago pri establo de urbaj kontraŭatomaj ŝirmejoj estis granda parto de la subteraj spacoj havigita per masiva betona trusekipaĵo. Feliĉe manko de financrimedoj haltigis tiun ĉi pereon kaj almenaŭ parto de la subterejo restis konservita nur kun pli sentemaj riparoj.
Dum la esploro kaj la resanigo estis ankaŭ malkovrita pli ol 250 mezepokaj putoj, konservintaj en keloj kaj ekster ili. Devene la putoj estis profundigita en ĉiu domo. Sed ties granda kvanto en malgranda areo kaŭzis troan malaltigon de akvonivelo kaj tio devigis la urbon en la jaro 1532 konstrui akvokondukilon. En la jaro 1637 gildo de urbaj viandistoj financis konstruon de forfalaĵkanalo direktanta for de urba buĉejo. Ĝis la 19-a jarcento estis al ĝi ligata iom post iom urba kanalizo.
Kelkcentoj da senvaloraj putoj komencis servi kiel forfalaĵkavoj kaj iom post iom ili estis superŝutitaj. Restaĵoj de ceramiko trovitaj en la putoj devenas el komenco de la 14-a jarcento ĝis la dua duono de la 16-a jarcento. Ekde la unua duono de la 15-a jarcento aperas en ili ankaŭ vitraj rompitaĵoj. El la 17-a jarcento konserviĝis kelke da putoj kun dimensio 130 – 150 cm, profundaj 18 – 20 m, hodiaŭ akvigitaj.
En Plzeň eblas viziti ankaŭ bierfarejajn kelojn, nome en Bierfareja muzeo de Bierfarejo en Plzeň.
Trabadelo
Trabadelo [trabaDElo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan, la leonan kaj ĉefe la galegan.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Moral de Valcarce, Parada de Soto, Pereje, Pradela, San Fiz do Seo, Sotelo, Sotoparada, Trabadelo akj Villar de Corrales, okupas totalan areon de 64,73 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 336 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 000 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 144 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Balboa, Villafranca del Bierzo, Vega de Valcarce, Barjas kaj Corullón.
Estas atestaĵoj de romia loĝado rilata al la orminado (romia murego en Parada de Soto,​ kaj minejo de Los Cáscaros, en Pradela); en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Nicolino Rossi
Nicolino Rossi, naskiĝis en 1939 en la urbeto Santarcangelo di Romagna en la provinco Rimini, Emilio-Romanjo en Italio. Li estas sanmarina civitano kaj laboris kiel hotelsekretario en Napolo. Li estas esperantisto de 1962, kaj diplomito de la Itala Instituto de Esperanto en 1967. Nicolino Rossi estis membro kaj kunlaboranto de la itala literatura rondo "La Patrolo" de 1969 ĝis ĝia malfondiĝo en 1979-80, kaj ano de la redakcia stabo de "Literatura foiro". Plurfoja laŭreato, en poezia branĉo, ĉe la Belartaj Konkursoj de UEA, ĉe Konkurso "LIRA" kaj ĉe Konkurso "EKRA". Esperanto-instruisto kaj kursgvidanto en Napolo, ekde 2003 Direktoro de la Napola Katedro de Itala Instituto de Esperanto. Gvidis televidkursojn de Esperanto ĉe loka televidentrepreno en la Napola regiono kaj plu gvidas E-kursojn en Napolo. Iama juĝinto ĉe la Belartaj Konkursoj de UEA. Tradukinto de pluraj tekstoj de la klasika Napola kanzono. Esperantigis la kanzontekstojn de la kasedo "Sub la napola suno" de la napola kanzonisto Valerio Mottola. Lia poemkolekto "Sur la vivopado" en 1981 gajnis la premion La Verko de la Jaro. Li daŭre recenzas literaturaĵojn, verkas eseetojn pri esperanta kaj itala literaturoj por kelkaj ĉefaj esperantaj kulturgazetoj, kaj plu verkas originalan poezion. Liaj plej freŝdataj poeziaĵoj aperas sur lia blogo "Oldula notlibro".
Diwanit bugale
"Diwanit Bugale" ("En majo naskiĝas infanoj") estis la franca kanto en la Eŭrovido-kantokonkurso 1996, prezentita en la bretona de Dan Ar Braz & L'Héritage des Celtes.
La kanto estis prezentita la 13a, nokte, sekvante norvegian Elisabeth Andreassen kun "I evighet" kaj antaŭvenanta al Regina de Slovenio per "Dan najlepših sanj". Ĉe la fino de voĉdonado, ĝi ricevis 18 poentojn, okupinte la 19-an lokon el 23.
Ĝi estas la sola kanto tie en la bretona lingvo.
George Weah
George Manneh Oppong Ousman WEAH (naskiĝis la 1-an de oktobro 1966 en Monrovio) estas iama liberia futbalisto kaj prezidanto de Liberio.
Li plenkreskis ĉe sia avino, post la lernado laboris kiel teknikisto ĉe la liberia telefona asocio.
Weah futbalis en multaj kluboj (ekz. Invincible Eleven en Liberia, poste Tonnerre Yaoundé en Kameruno, en Eŭropo ĉe AS Monaco, Paris Saint-Germain, A.C. Milan, FC Chelsea, Manchester City kaj Olympique Marseille), li gajnis titolon en 1995 kun Paris kaj en 1996 kaj 1999 kun Milan.
Oni elektis lin en 1995 kiel mondfutbaliston de la jaro (kiel unua afrikano), kiel Eŭropan futbaliston de la jaro kaj kiel afrikan futbaliston de la jaro.
Giovanni Meli
Post studi filozofion kaj medicinon, li laboris kiel kuracisto en Cinisi en la provinco Palermo. En frua aĝo li malkovris la idiliajn poetojn kaj poezion en sia denaska sicilia lingvo, kiun li uzis poste en lia literatura verkado. Li publikigis sian unuan libron, La Bucolica, inter 1766 kaj 1772, inspirita de la Arcadia de Jacopo Sannazaro. La verko estis skribita dum li estis ankoraŭ kuracisto en Cinisi.
George Weah
Politikisto
En novembro de 2004, li esprimis sian deziron iĝi prezidenta kandidato en la elektoj de 2005. Li akiris 40 % de la voĉdonoj en la dua raŭndo. Li ne volis akcepti la rezultojn kaj tio kaŭzis tumultojn en la lando.
Giovanni Meli
Li revenis al Palermo iom poste, jam konata kiel poeto kaj sciencisto. Li dediĉis la ceteron de sia vivo al kolektado de verkoj pri sicilia poezio, sed ĉefe, por skribi kaj publikigi sian propran laboron. Lia Poesi siciliani en kvin volumoj estis publikigita en 1787 kaj eldono en ses volumoj en 1814.
Krom idiliaĵoj, tiuj kolektoj enhavas ekzemplojn de versoj satiraj.
Bressola
Historio
La Bressola organizo estas bazita sur la modelo de la eŭska SEASKA en majo 1976. En septembro de la sama jaro, la unua lernejo en Perpignan estis fondita. En la unuaj jaroj de la Bressola, ĝi havis financajn malfacilaĵojn, ĉar la franca ŝtato ne subtenis la organizon. Finance ĝi sekuris sin tra individuaj donacintoj kaj eventoj.
En 1982, estas dividoj en la Bressola kiuj kondukis al la fastostrikon de kelkaj el la membroj.
En 1995, la ŝtato decidis pagi la instruiston, se la individua lernejo havas 5 jarojn. La 5 unuaj jaroj de la lernejo estas financitaj de la organizo. Tiu interkonsento kondukis al la eksponenta kresko de la Bressola en la jaro 1996, dum 4 de la lernejoj malfermiĝis.
En 2003, la unua kolegio estas malfermita.
La Bressola organizo havas 6 lernejojn kaj unu mezlernejon.
Celo
La celo de la Bressola estas la konservado kaj disvastigo de la kataluna lingvo en Norda Katalunio.
Mergado
Ĉar granda parto de la studentoj ofte parolas nur la francan hejme, la lernejo estas ofte la sola loko, kie studentoj de la kataluna estas ĉirkaŭita per ĝi kaj uzas ĝin. Sekve, estas la koncerno de la lernejoj, ke ĉi tiu lingvo havu tiel multe da spaco kiel eble. La lernantoj ne nur lernas la katalunan lingvon, sed ankaŭ lernas en la lingvo. Kaj la instruistoj atentas ke la infanoj parolos katalune inter si kaj ili ludos katalune
Interjara lernado
En la lernejoj, infanoj de malsamaj aĝoj estas kune en la sama klaso, al la laboro, havas taskon al sia nivelo kiu estas adaptita al ilia grado-nivelo. La infanoj helpas unu la alian en iliaj taskoj.
Batalo de La Hougue
La batalo estis kaŭzita de la franca reĝo Ludoviko la 14-a, kiu volis sendi ŝiparon kaj militistojn al sia kuzo Jakobo la 2-a, cele al la repreno de la angla trono post la Glora Revolucio. La Francoj, antaŭ trafi iliajn kontraŭulojn, planis elŝipigi proksime de la insulo de Portland.
Post la venko de Francis Drake kontraŭ la Hispanoj en 1688, tiu nova sukceso plifortigis la ŝipan superecon de Anglio, kiu fakte daŭriĝis ĝis la Dua Mondmilito.
Esperanto-movado en Brazilo
Vidu
Muldado
Muldado estas la procezo fabrikadi per verŝado de likvido aŭ faldebla kruda materialo uzante rigidan kadron nome muldilo aŭ matrico. Tiu povas esti farita uzante modelon de la fina produkto.
Muldilo estas kava bloko kiu estas plenigata el likvido aŭ faldebla materialo kia plasto, vitro, metalo, aŭ ceramiko. La likvido solidiĝas kaj plifortiĝas ene de la muldilo, adoptante ties internan formon.
Historie tiu procezo ludis gravan rolon en la apero de la Bronzepoko kaj de la Ferepoko.
Girkenroth
Girkenroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Dejuțiu
Dejuțiu (hungare: Décsfalva [de:ĉfalva] ) estas vilaĝo en Rumanio sur la maldekstra bordo de Târnava Mare sudokcidente de Odorheiu Secuiesc. Ĝi administre apartenas al la komunumo Mugeni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 140 loĝantojn, kaj en 1992 176 (hungaroj). Ĝis la censo de 2002 ĝia loĝantaro kreskis al 200, el kiuj ĉiuj deklaris sin etnaj hungaroj kaj kaj la hungaran sia precipa lingvo.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1566. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Décsfalva apartenis al Hungario (Udvarhely).
Paroĥopreĝejo
En la protestantaj eklezioj la paroĥopreĝejo estas la domo de paroĥo, celata por la diservoj, sed ofte ankaŭ renkontejo, se la paroĥo ne havas aliajn komunumajn domojn resp ĉambregojn.
Naoki Sato
Naoki Sato (佐藤 尚輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Azul Claro Numazu.
Gujana kosmodromo
La Gujana kosmodromo (Centre spatial guyanais, CSG) estas franca kaj eŭropa kosmodromo je la nordokcidento de Kuruo en la departemento de Franca Gujano, teritorio de Francio en Sud-Ameriko. Ĝi apartenas al la * Eŭropa Kosma Agentejo.
Soldier of Fortune 2: Double Helix
Soldier of Fortune 2: Double Helix estas subjektiva pafludo, sekvo de Soldier of Fortune. Kreite de Raven Software por Microsoft Windows kaj Mac OS, ĝi estis publikigita de Activision en majo 2002. Version por Xbox kreis Gratuitous Games.
Ludmaniero
Kompare al la antaŭulo, ĉi tiu ĉapitro estas pli karakterizita por la realismo de la taktikaj pafludoj kiel Operation Flashpoint kaj Tom Clancy's Rainbow Six. Kvankam oni povas elteni ankaŭ dekon da kugloj antaŭ ol morti, eksplodo sufiĉe proksima estas mortiga; krome estas malfaciligite celi malamikojn se la ĉefrolulo estas movanta. Restas la ebleco, kiel en la antaŭa epizodo, dismembrigi la malamikojn se ili estas frapitaj proksime: la detala realismo de tiuj animadoj necesigis la ŝanĝiĝon de multaj aspektoj de la ludo por la publikigo en Germanio, kie la malamikaj soldatoj estas anstataŭigitaj per cyborg.
Barr
Barr (alzace Borr) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Geografio
Barr situas ĉe la orienta rando de la Vogezoj borde de la rivereto Kirneck, 17 kilometrojn norde de Sélestat (Schlettstadt) kaj 25 kilometrojn okcidente de Strasburgo.
Stir-helpa sistemo
La stir-helpa sistemo estas mekanika sistemo en vehikloj pere de kiu oni malpliigas la forton farotan de la stiristo sur la stirilo de aŭtomobilo por funkciigi kaj faciligi la stiradon en la dezirata direkto. Tio ne nur helpas la pli precizan ŝoforadon, kaj evitas lacigon de la ŝoforo, sed ankaŭ estas rimedo kontraŭ akcidentoj. Plejparto de modernaj aŭtoj en la fino de la 20-a jarcento disponas el tiu sistemo, dum en la mezo de la jarcento ankoraŭ tio ne estis tiom disvastigita.
Suzy Amis
Suzy AMIS naskiĝis en Oklahoma Urbo, Oklahomo) estas usona filma aktorino kaj manekeno. Ŝi estas plej bone konata pro sia rolo kiel Josephine "Jo" Monaghan en The Ballad of Little Jo (1993), kaj ŝia rolo kiel Lizzy Calvert, la nepino de Rose DeWitt Bukater (Gloria Stuart) en la filmo Titanic (1997).
Stir-helpa sistemo
La tipoj de stir-helpa sistemo estas la jenaj:
Suzy Amis
Suzy havas filon kun sia eksedzo Sam Robards. Ŝi edziniĝis kun filmdirektoro James Cameron en 2000, kaj ili havas du infanojn.
Mariner 9
Mariner 9 (Mariner Mars '71 / Mariner-I) estis usona robota kosmoveturilo kiu havis la mision studi Marson kaj ege kontribuis al la esplorado de tiu planedo kiel parto de la programo Mariner de NASA. Mariner 9 estis lanĉita al Marso la 30an de Majo, 1971 el Lanĉejo LC-36B en Kabo Kanaveral, Florido, kaj atingis la celatan planedon la 14an de Novembro samjare,  iĝante la unua kosmoveturilo kiu orbitis ĉirkaŭ alia planedo – pro malmulto venkante la klopodojn de la sovetaj Mars 2 (lanĉita la 19an de Majo) kaj Mars 3 (lanĉita la 28an de Majo), kiuj alvenis ambaŭ al Marso nur kelkajn semajnojn poste.
Post okazo de polvoŝtormoj sur la planedo dum kelkaj monatoj post ties alveno, la orbitveturilo sukcesis sendi reen klarajn fotojn de la surfaco. Mariner 9 sukcese havigis 7 329 bildojn laŭlonge de sia misio, kiu konkludis Oktobre 1972.
Air Kuning Selatan
Air Kuning Selatan estas urbeto inter Gemencheh kaj Gemas en la ŝtato de Negeri-Sembilano en Malajzio.
Mariner 9
La sondilo Mariner 9 estis konstruita sur oklatera struktur el magnezio, 45,7 cm alta kaj 138,4 cm diagonale. Muntitaj sur la supera parto de la strukturo estis du brulaĵujoj por propulso, la motoro de orbitaj manovroj, malaltnivela anteno 1,44 m longa kaj parabola anteno por la komunikado kun la Tero.
Suda Stelo
Suda Stelo, laŭ aliaj aŭtoroj Verda Stelaro, estis la unua Esperanto-Grupo en Brazilo, fondita en Kampinaso en la 17-a de marto 1906 de João Keating kaj liaj kunuloj.
Air Kuning Selatan
Geografio-Loko
La proksimaj urbetoj estas Batang Melaka en la ŝtato de Malako kaj FELDA Bukit Jalor.
Edukado
Bazlernejoj
Mezlernejoj
Etnobotaniko
La etnobotaniko estas subfako de la botaniko kiu studas la rilatojn inter la homaj grupoj kaj ilia vegetala medio, tio estas, la uzo kaj profito de plantoj en la diversaj kulturaj areoj kaj tempaj epokoj. Laŭ Alcorn (1995) la etnobotaniko estas la studo de la rilatoj planto-homo inkluditaj en dinamismaj ekosistemoj, kun naturaj kaj sociaj kuntekstoj. Alivorte, ĝi estas la studo de la uzo de la plantoj en iliaj kuntekstoj. ​
La termino etnobotaniko devenas de la grekaj radikoj εθνος (etnos), popolo kaj βοτάνη (botáne), herbo.
33589 Edwardkim
33589 Edwardkim estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Etnobotaniko
Tiu subfako difinas la rolon ludata de la vegetaĵoj en la homaj socioj; ĝi studas la interagadon de la homaj grupoj kun la plantoj: ties uzado por fabriki instrumentojn kaj plej diversajn ilojn, por protekti sin (loĝejoj, vestaĵoj), nutri sin, kuraci sin disde la malsanoj, komuniki kun siaj proksimuloj (papero, farbo, tatuoj, teksaĵoj), same kiel ties asocio al la socia vivo (ritaroj, ludoj, muziko, ktp).
33589 Edwardkim
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Edward Sangyoon Kim, rekompensita kiel plej bona en lia kategorio, kaj per la unua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro lia projekto pri biokemio ; li ankaŭ ricevis la premion Intel and Indo-US Science & Technology Forum Award. Li estis lernanto ĉe la Midway High School de Waco (Teksaso, Usono).
Etnobotaniko
Ĝi estas parto de la etnobiologio kaj inkludas:
Ágoston Franzenau
FRANZENAU Ágoston estis hungara paleontologo, mineralogo, ano korespondanta de la MTA (1896) naskita en Koloĵvaro la 2-an de septembro 1856 kaj mortinta en Rákospalota la 19-an de novembro 1919.
Etnobotaniko
Helposciencoj de la etnobotaniko estas la ekonomika botaniko, la biodinamika agrikulturo kaj la etika agrikulturo.
Ágoston Franzenau
Kariero
Ágoston Franzenau post la fino de la teknikuniversitato de Budapeŝto, en 1877 iĝis asistanto en la katedro pri mineralogio-geologio, poste konservisto, pli poste en 1918 direktoro de la Hungara Nacia Muzeo.
Arūnas Poniškaitis
Biografio
Arūnas Poniškaitis naskiĝis la 1-an de aŭgusto 1966 en vilaĝo Vyšpiniai (distrikto Šakiai). En 1984 li finis mezlernejon en Vilkaviškis, militservis en la soveta armeo, dum 1987-1992 studis en Kaŭna Interdioceza Pastra Seminario. La 31an de majo 1992 li akceptis sacerdotan ordinon kaj estis enoficigita kiel vikario en paroĥo de Sanktaj Anĝeloj Gardistoj (urbo Alytus). Li daŭrigis teologiajn studojn en Papa Universitato Gregoriana en Romo, kie en 1997 ricevis licencion de teologio kaj en 2001 akiris sciencan gradon de teologia doktoro. Reveninte en Litovion, li laboris kiel paroĥestro en paroĥo de Sankta Kazimiro en Alytus, dum 2001-2004 okupis oficon de spirita patro en Pastra Seminario de Beatulo Jurgis Matulaitis en Marijampolė, dum 2001-2009 instruis fundamentan teologion en Kaŭna Universitato de Vytautas la Granda. En 2003 Arūnas Poniškaitis estis enoficigita notario en kurion de diocezo Vilkaviškis, kaj en 2004 – ĝenerakvikario de episkopo de Vilkaviškis Rimantas Norvila.
Dekadenco
Dekadenco (de la franca vorto décadence el la latinaj vorteroj de- de kaj cadere fali) priskribas kulturan malmoraliĝon kaj malprogreson. Dekadenco estas la komento de ruiniĝo, de malfortiĝo kaj de malprosperiĝo. La vorto komprenigas, ke povus esti objektive "pli bonaj" aŭ "pli dezirindaj" cirkonstancoj, se la civitanoj sukcesus levi sian nivelon de moralo kaj disciplino.
La vorto origine apartenis al biologiisma mondpercepto, kiu komprenis la ekziston de homoj kaj bestoj, de homaj institucioj kaj ŝtatoj kiel naturan proceson de kresko kaj morto, peosperiĝo kaj putriĝo. La homaj ecoj kiuj komence helpas al familio, institucio, ŝtato kreski kaj prosperiĝi, nepre kej neeviteble post gvidas al troekscitiĝo kaj degenero. Ofte citita ekzemplo de socia dekadenco estis la okcidenta Romia Imperio dum la lastaj jaroj de sia ekzisto.
Aŭtovojo de Ekstremaduro
Ĉar temas pri radia ŝoseo, la komenco de la A-5 estas ĉe la Kilometro Nulo de la Sunpordo de Madrido. La aŭtoŝoseo kiel tio vere komencas subtere je la trapaso de la M-30. Ĝi iras sudokcidenten ĝis Navalmoral de la Mata, en la provinco de Cáceres. El tio iom turniĝas suden ĝis Mérida. Poste al la portugala landlimo ĉe Badajoz direktas sin okcidenten.
Ĝi havas ligojn aŭ pasas ĉe la jenaj urboj: Alcorcón, Móstoles, Navalcarnero, Valmojado, Santa Cruz de Retamar, Talavera de la Reina, Navalmoral de la Mata, Trujillo, Miajadas, Mérida kaj Badajoz, kie ligiĝas ĉe la landlimo kun la portugala A-6.
Estas aŭtovojo konstruita inter la 1980-aj jaroj kaj 90-aj, laŭ la plano de konverto en aŭtovojoj de la antikvaj radiaj naciaj ŝoseoj.
Yuki Fukai
Yuki Fukai (深井 祐希, n. ) estas japana futbalisto.
3009 Coventry
3009 Coventry estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1973 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Coventry : urbo de la Unuiĝinta Reĝlando ĝemelita kun Volgogrado ekde 1955.
2159 Kukkamäki
2159 Kukkamäki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finna astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la finnan geodeziiston Tauno Johannes Kukkamäki (1909 - 1997), direktoro de la Finnlanda Instituto de Geodezio de 1963 ĝis 1977.
Kuirista ĉapo
Kuirista ĉapo plejofte estas blanka ĉapo de kuiristo. La celo de la ĉapo estas la plibonigado de higieno en la kuirejo. Per kuirista ĉapo oni preventas, ke ŝvito aŭ haroj falu en la manĝaĵon.
La franca kuiristo Marie-Antoine Carême (1784 - 1833), kiu kuiris por la partoprenantoj de la Kongreso de Vieno, verŝajne estas la inventisto de la rigida kuirista ĉapo. Li muntis rigidan paperan ringon en la interno de la ĉapo pro kio ĝi pli bone restas rekte staranta.
La gastronomia gvidilo eldonita de Gault Millau taksas la restoraciojn en ĝi per nombro da simbolaj kuiristaj ĉapoj.
Cielo d'Alcamo
Cielo d'Alcamo (en la sicilia lingvo Ciullu d'Àlcamu) estis itala poeto, supozeble naskiĝinta en Alcamo, Sicilio, en la unua duono de la 13-a jarcento. Estas unu el la plej reprezentaj poetoj de la populara poezio minstrela kaj de la Sicilia skolo.
Li estas aŭtoro de kontrasto en suda dialekto titolita "Rosa fresca aulentissima" kaj kiu inaŭguris en Italio la tradicion de populara poezio.
357 Ninina
357 Ninina estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Ninina", sen konata kialo. Ne konfuzu kun 779 Nina
72071 Gábor
72071 Gábor estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungaraj astronomoj Krisztián Sárneczky kaj László Kiss elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio sur la montaro Mátra, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungardevena brita fizikisto Gábor Dénes (1900–1979), nobel-premiito pri fiziko 1971 pro lia invento kaj disvolvo de la holografio. Li ankaŭ faris esplorojn pri grand-rapidaj osciloskopoj, teorio pri komunikadoj kaj fizika optiko. Li alportis grandan atenton al la frap-efiko de la scienco sur la moderna socio.
Târnovița
Târnovița [tırnovica] (hungare: Küküllőkeményfalva [kykyloekeme:njfalva]) estas vilaĝo en Rumanio sur la maldekstra bordo de Târnava Mare nordoriente de Odorheiu Secuiesc. En 1910 ĝi havis 591 loĝantojn; en 1992 692 (hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas de antaŭ 1566. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Küküllőkeményfalva apartenis al Hungario (Udvarhely vármegye). Ĝi administre apartenas al Brădești kaj estas pliparte hungar-etna.
Katolika Agado
Katolika Agado estas la nomo kiun ricevis eklezia asocio de katolikaj laikuloj disvastiĝanta ĉefe dum la mezo de la 20a jarcento. En diversaj landoj ĝi montris difrencajn stilojn.
Gintaras Linas Grušas
.
Biografio
Episkopo Gintaras Grušas naskiĝis la 23-an de septembro 1961 en Vaŝingtono. Antaŭ la pastraj studoj, li akiris bakalaŭrecon pri matematiko kaj informatiko en Kalifornia Universitato, laboris en korporacio IBM.
En 1989 li eniris en Universitaton de Franciskanoj (Ŝtato Ohio), poste daŭrigis studojn en Papa Kolegio de Sankta Beda kaj Papa Litova Kolegio de Sankta. Kazimiro. En Papa Universitato de Sankta Tomaso de Akvino G. Grušas akiris bakalaŭrecon pri teologio, licencion kaj doktoran gradon pri eklezia juro.
En 1994 ĉefepiskopo A. J. Bačkis ordinis lin kiel pastron. En la sama jaro li estis elektita ĝenerala sekretario de Litova Episkopa Konferenco.
Dum 2001-2003 G. Grušas estis rektoro de Vilna Pastra Seminario de Sankta Jozefo, en 2002 estis denove nomumita ĝenerala sekretario de Litovia Episkopa Konferenco. En 2003 al li estis donita titolo de monsinjoro.
Csörög
Csörög (ĉorog) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono Vác. La nomo signifas: oni tintas. Ŝajnas, aŭ la rapida rojo tintas, aŭ dum pluvo la ŝtonetoj tintas.
Listo de plej oftaj familiaj nomoj
Familiaj nomoj povas esti unikaj aŭ tute malunikaj. En diversaj landoj kelkaj nomoj pli oftas ol aliaj. Tio ĉi estas listo de oftaj familiaj nomoj (laŭalfabete laŭ landoj):
Csörög
La vilaĝo situas en maldekstra bordo de Danubo, sur ebenaĵo kaj ankaŭ sur deklivoj, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Veresegyház-Vác, inter urboj Vác, Veresegyház kaj Fót. La ĉefurbo estas 25 km-ojn for.
Listo de plej oftaj familiaj nomoj
Belgio
(je la 1-a de januaro 2002)
Csörög
Oni trovis terfortikaĵon el la bronzepoko, antaŭ la hungaroj keltoj setlis. La unua mencio devenas el 1295. Dum la turka okupado inter 1544-1685 la komunumo senhomiĝis. En 1810 klasikisma nobeldomo de Holló konstruiĝis, kiu nun estas uzino pri fromaĝo. En 1848 inter Vác kaj Csörög la hungara armeo venkis la aŭstrojn, post 1 jaro tio okazis inverse.
En la vilaĝo cigana aŭtonomio funkcias.
Listo de plej oftaj familiaj nomoj
Britio
La sekva estas listo por Anglio, Kimrio kaj Maninsulo, bazita sur la esploro de la centra registro de British National Health Service ĉe :
Skotlando
El , kiu ankaŭ donas frekvencojn, provizas liston de plej-100 kaj kelkajn regionajn variaĵojn.
Ĉeĥio
Inkluzive de inaj variantoj (vira Novák - virina Nováková).
Ĉinio
Laŭ la esploro kondukita de la Ĉina akademio de sciencoj kaj publikigita en januaro 2006, la unuaj dudek familinomoj en kontinenta Ĉinio estas la jenaj:
Danio
La plej popularaj danaj familinomoj en 2004 estis: (laŭ :
Finnlando
Fonto: Loĝantaro-Registra Centro, 20-a de junio 2005. La procentaĵoj baziĝas sur la loĝantaro de Finnlando je la 21-a de junio 2005.
Mezepoke en orienta Finnlando aperis la unua en uzo de normala popolo estinta forta familinoma sistemo en Eŭropo. Tiuj nomoj en areo en savoniaj dialektoj havis normale sufikson -(i)nen, kiu povas signifi malgrandan. El tiuj nomoj estas la plej ordinara en Finnlando Korhonen. En fino de 1800-aj jaroj multaj homoj en okcidenta Finnlando kreis por si familinomon, kiu inkludas iun naturteman vorton kaj la sufikson -nen. El tiuj nomoj estas la plej ordinara en Finnlando Virtanen. Komence de 1900-aj jaroj multaj homoj en okcidenta Finnlando prenis familinomon, kiu estas naturtema vorto sen sufikso. El tiaj nomoj estas la plej ordinara en Finnlando Laine. En Finnlando, speciale en okcidenta Finnlando estas en uzo multe ankaŭ nomoj, kiuj estis komence nomoj de domoj. El ili multaj inkludas sufikson -la aŭ -lä laŭ la vokala harmonio. El tiaj nomoj estas en Finnlando la plej ordinara Mäkelä.
Laŭ statistiko je la 15-a de Januaro 2018 la listo konsistas el la samaj nomoj, sed la ordo iomete ŝanĝiĝis
La plej oftaj svedlingvaj nomoj en Finnlando (la nombroj laŭ statistiko el 2003)
En Finnlando ankaŭ parto el tute finnlingvaj familioj havas svedlingvan familinomon. Do ĝi, ke en Finnlando iu havas svedlingvan familinomon ne signifas, ke la persono certe estas svedlingva. Tute finnlingva finna esperantisto, kiu havas svedlingvan familinomon, estas almenaŭ Tuomo Grundström.
Francio
Fonto:
Germanio
Datumoj el 1995:
Hispanio
Fonto: - datumoj de decembro 1999.
Familinomoj finiĝantaj per -ez estas tipe patronomoj.
Hungario
En Hungario, oni en nomoj de personoj metas la familian nomon sur unuan lokon.
Irlando
La plej 20:
Nomoj komenciĝantaj per O' estas patronomoj.
Kebekio
La 50 plej popularaj familiaj nomoj en Kebekio: Procentaĵo de la tuta populacio: 17,82%
Latvio
Se laŭvorte tradukitaj, ili estas diminutivoj de betulo, monto kaj kverko, respektive.
Nederlando
Laŭ la censo el 1947:
Fonto: Meertens Instituut
Norvegio
Nomoj finiĝantaj per sen estas origine patronomoj.
Fonto: Statistics Norway: Name statistics
Fonto: GARCÍA, Miriam Para regios...los Martínez Periódico El Norte 18 de marzo de 2003.
Pollando
Fonto: Zawadzki J.M, 2002, 1000 Najpopularniejszych nazwisk w Polsce [1000 plej popularaj familinomoj en Pollando], Varsovio: Świat Książki
Rusio
Laŭ Boris Unbegaun de la Universitato de Oksfordo:
Singapuro
Popularaj ĉinaj familinomoj - bazita sur esploro publikigita de Statistikoj Singapuro, 2000
Slovenio
(je la 1-a de januaro 2012)
Oficialaj statistikoj
Svedio
Fonto: Oficialaj statistikoj
Usono
Vidu censajn datumojn.
(Nombroj enkrampaj estas procentaĵo de populacio kun tiu nomo.)
(18764) 1999 JA12
(18764) 1999 JA12 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝami
Ĝami (perse, نورالدین عبدالرحمن جامی; n. la 18-an de aŭgusto 1414, m. la 19-an de novembro 1492) estis persa poeto inspirata de sufismo.
Vivo
Li naskiĝis en vilaĝo nun en la provinco Gor de Afganujo. Kiam li havis ankoraŭ malmultajn jarojn, lia familio migris al Herat kie li faris siajn universitatajn studojn. Poste por plustudi li iris al Samarkando, sed li revenis al Herat.
Ĝami havis fraton, Molana Mohammad, kiu estis klerulo kaj sperta muzikisto: en poemo Jami lamentis ties morton. Jami havis kvar filojn, el kiuj tri mortis dum sia unua jaro.
Instruo
Ĝami estis sufisma ŝejko kiu instruis pri la sufismo. Laŭ li, la amo estis la fonan bazon de spirita antaŭeniro. Al studento kiu asertis ke li neniam spertis amon, li diris, "Iru kaj unue amu, kaj nur post tio alvenu al mi kaj mi montros la vojon."
Verkoj
Ĝami verkis proksimume 87 librojn kaj leterojn, kies gamo etendas de la mondeca al la religia, kaj inter kiuj estas ankaŭ historiaj verkoj. Kiel poeto li estis inspirata de la gazaloj de Hafizo.
Kiel aliaj sufismaj poetoj, li ofte uzis la plezurojn de ordinara vivo kiel metaforoj de la spirita vivo.
(9330) 1990 EF7
(9330) 1990 EF7 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Pro la duona grandakso de ĝia orbito de 3,2000875, ĝi orbitas ĉ. 13 000 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Everingen
Everingen estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2011 la komunumo havis 321 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de la komunumo Oebisfelde-Weferlingen.
Saint-Sébastien-Pas-Enchantés (stacidomo)
Saint-Sébastien-Pas-Enchantés estas franca stacidomo sur linio Nantes-Orléans -, situanta en Saint-Sébastien-sur-Loire, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Isaac Stevens
Isaac Ingalls STEVENS (n. la 25-an de marto, 1818 - m. la 1-an de septembro, 1862) estis usona militisto kaj demokrata politikisto. Li naskiĝis en North Andover (Masaĉuseco), Usono, kaj gajnis diplomon de la usona armea altlernejo West Point pinte de sia jarklaso en 1839, kaj servis dum pluraj jaroj en la armea Inĝeniera Korpuso, kies Adutanto li estis dum la usona milito kontraŭ Meksiko, dum kio oni kapitanigis kaj poste majorigis lin. Li partoprenis plurajn batalojn, kaj grave vundiĝis dum la batalo ĉe Meksikurbo.
Saint-Sébastien-Pas-Enchantés (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj, precipe Tramtrajno Nantes-Clisson.