cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fajrego ĉe la Nacia Muzeo de Brazilo
La federacia registaro
La prezidanto de la Respubliko, Michel Temer, diris ke ĝi estas "nekalkulebla por Brazilo, la perdo de la kolekto de la Nacia Muzeo. Hodiaŭ estas tragika tago por la muzeologio de nia lando. Estis perdita ducent jaroj de laboro, esploro kaj scio. La valoron al nia historio ne mezureblas, pro damaĝo al la konstruaĵo kiu gastigis la reĝan familion dum la Imperio. Ĝi estas malĝoja tago por ĉiuj brazilanoj".
La federacia registaro studas la eblecon forigi la respondecon de la Federacia Universitato de Rio-de-Ĵanejro pri la administrado de la muzeo. Laŭ oficistoj de la registaro, la propono akiris impeton post premo de firmaoj kiuj volontulis por financi la restarigon de la konstruaĵo kaj reakiro de siaj havaĵoj.
La ministro pri Edukado, Rossieli Soares, diris lunde vespere, ke la Ministerio pri Edukado "tuj" transferos 10 milionojn da realoj al la Federacia Universitato de Rio-de-Ĵanejro por rebonigi la muzeon. "Ni devus trans kiel rapide kiel ebla. Estas la 10 milionoj reais al 5 milionoj reais kiu estas parto de la administra projekto estos difinita. Ni havas templimon kaj # ur? eco komenci#? i tiu # pa? o de reakiro", diris Rossieli. Li ankaŭ deklaris ke ĝi volas demandi por internacia helpo al la nova kolekto por la muzeo.
Kiam oni demandis li kial oni ne faris ion antaŭ, ĉar ekzistis plendoj ke la konstruaĵo bezonis prizorgadon, Soares diris: "ne estis leĝo pri plafono de elspezoj inter 2014 kaj 2015, kaj ĝi estis en tiu periodo ke okazis la plej granda malgrandigo de la edukada buĝeto. Do, la plej grava indikilo, ĉu okazu mona sinreteno aŭ ne estas la financa krizo, en kiu ni vivas. Tio, pri kio ni bedaŭras estas, ke en momento de pli granda financa riĉeco en Brazilo, estis neniu decido tiutempe pri liveri financajn rimedojn al la muzeo. Unu specifa artikolo de la Leĝo de Buĝetaj Gvidlinioj, precizigas, ke la edukada buĝeto ne povas esti malaltigita kaj devas estas alĝustigita pro inflacio".
La ministro pri kulturo, Sérgio Sá Leitão, diris ke la rekonstrua plano havas kvar paŝoj kiu jam estis difinitaj: retenado de muroj, sekureco, inventaro, traktado kaj reakiro de la havaĵoj, kiu estas ankoraŭ en la konstruaĵo; la preparado de la baza projekto kaj administra projekto por la rekonstruo de la muzeo kaj por la aĉeto de novaj aparatoj; la laboro de retrovo kaj akiro de la havaĵoj.
La ĝenerala prokuroro de la Respubliko, Rachel Dodge, diris: "tiu tragedio veku la urĝecon de konservado de la memoro". Laŭ la teksto, la rekonstruo de la palaceto, kie la muzeo funkciis nur konservos la arkitekturajn trajtojn, "sed neniel la trezorojn, kiu konstituis la kolekton". Ŝi ankaŭ kritikis la malfruon de la publikigo de normoj por fajro-batalado en historiaj heredaĵo, pridiskutita junie 2016. "Bedaŭrinde, post pli ol unu jaro ekde la okazaĵo, la koncernaj publikaj federaciaj institucioj ne publikigis la menciitan normon, minimuma normigado por la ago de la fajro-brigado kaj aliaj institucioj ĉie en Brazilo, kiu neebligis, ĝis nun, nacia ago."
Urbodomo
La urbestro de Rio-de-Ĵanejro, Marcelo Crivella, deklaris ke la muzea laboristaro estis trejnitaj dum kvin tagoj ĉar jam tiam estis maltrankviliĝo pri eblaj okazaĵoj. Ankaŭ diris en intervjuo al GloboNews, "Ni ne permesos, ke ĝi daŭru esti rubo. Ni petos subtenon al la federacia registaro, la ŝtata registaro, ni aligos fortojn por ke nia palaco denove estu tiel bela kiel antaŭe." "Tragedia okazaĵo kiu detruis palacon, mejloŝtona en nia historio. Ĝi estas nacia devo rekonstrui ĝin el cindroj, rekreante ĉiun detalon porĉiame enregistrita en pentraĵoj kaj fotoj kaj, kvankam ne estos la originala, daŭros esti porĉiam la memoro de la imperia familio, kiu donis al ni la sendependecon de la imperio, la unuan konstitucion kaj la nacian unuecon," diris Crivella.
Prezidantkandidatoj
La ekologiisto kaj brazila politikisto Marina Silva, nomis la fajron "lobotomio de la brazila memoro". "Mi scivolas, kio estus la Novjorka Muzeo pri Natura Historio bruligante. Kio okazis hieraŭ en Brazilo estas la ekvivalento de tragedio kiel tiu. Kaj eble eĉ pli, ĉar ĉiu volas pliigi la valoron de sia historio kaj la historio de ĉiu popolo, en ĉiun angulon, estas natura, estas siaspeca. Oni ne povas permesi, ke ĝi plue estu subpremita", konkludis Marina.
La eks-guberniestro de São Paulo, Geraldo Alckmin, diris en sociaj retoj ke la fajro "agresas la nacian identecon kaj malfeliĉigas la tutan landon" kaj oferis solidarecon al "ĉiuj brazilaj civitanoj" pro la perdo de egaleco. La eks-urbestro de San-Paŭlo, Fernando Haddad, rememorigis pri aliaj historiaj konstruaĵoj, kiu ankaŭ suferis pro manko de konservado. "Butantã-instituto, la Muzeo de la Portugala Lingvo, la Lernejo de Artoj kaj Metioj, Muzeo de Ipiranga kaj, nun, la Nacia Muzeo. Estas bedaŭrinda la neglekto de la historia heredaĵo", asertis Haddad.
Protestoj
La novaĵo pri la fajro estis rapide dissendita tra la urbo de Rio-de-Ĵanejro, kaj manifestaciuloj aperis ĉe la pordegoj je la fruaj horoj de lundo matene. Komencaj raportoj indikis ke estis 500 homoj kiu formis homan ĉenon ĉirkaŭ la konstruaĵo ankoraŭ fuma. Kelkaj el la manifestaciantoj provis grimpi la barilojn en la ĝardenoj de la muzeo; la polico estis alvokita kun kontraŭ-tumulta ekipaĵo kaj ĵetis larmigajn gasajn bombojn al la homamaso. Oni poste permesis al la homamaso eniri la grundojn de la Quinta da Bela Vista. Je la fino de la posttagmezo, grupo de proksimume 6000 homoj – laŭ organizantoj – komencis alian proteston, ĉifoje ĉe Cinelândia-placo, en la urbocentro de Rio.
Muzeoj
La prezidanto de la Instituto de Nacia Historia kaj Arta Heredaĵo, Katia Bogéa, deklaris ke "ĝi estas nacia kaj monda tragedio, kaj la mondo. La tuta mondo vidas, ke ĝi estas perdo ne nur por la brazila popolo, sed por la tuta homaro (...) ĝi estas tragedio antaŭanoncita, ke longtempe antaŭe homoj scias, ke la brazila kultura heredaĵaro ne havas rimedojn".
Muzeoj ĉirkaŭ la mondo sendis siajn kondolencojn. De Britio, la Brita Biblioteko diris, "niaj koroj iras al la laboristaro kaj uzantaro de la Nacia Muzeo de Brazilo" kaj vokis la fajron "memorigilo pri la delikateco kaj valorego de nia tutmonda kunhavigita heredaĵaro". La Muzeo pri Natura Historio de Londono, la Muzeo pri Natura Historio de la Universitato de Oxford, kaj la Smithsonian institucio ankaŭ sendis mesaĝojn de subteno. La estro de la Aŭstralia Muzeo diris ke ŝi estis "ŝokita", "detruita" kaj "afliktita".
Indiĝenaj popoloj
La muzeo enhavis "netaksebla kolekto" de indiĝenaj artefaraĵoj el la antaŭkolumba epoko de la lando, konsistanta proksimume 1,800 eroj de kulturo nativamerika. La eroj inkludas multajn restaĵojn de la indiĝenaj popoloj, kaj kiel restaĵoj amasigitaj en la persona kolekto de Petro la 2-a. Tiu kolekto ankaŭ enhavis erojn de estantaj indiĝenaj grupoj, inkluzive de "impresa pluma arto de la karaĵao-popoloj". Estas nur proksimume 3,000 ano de tiu etna grupo.
Post la fajro, la indianoj tuj komencis protesti ekster la institucio, kritikante ke "la muzeo enhavante liajn artefaktojn, la plej altvalora estis bruligita", notante, ke kvankam ne estas mono por muzeo de indiĝena historio, "la urbo sukcesis trovi lastatempe grandegan buĝeton, por konstrui la novan Muzeo de Morgaŭ".
Internacia
La fajro resonis en la internacia gazetaro, ekde 2-a de septembro. La detruo de la kolekto estis prezentita en gazetoj trans la planedo, kiel en la brita BBC, The Guardian kaj The Daily Mail, en la usona The New York Times, CNN, Associated Press kaj Forbes, en la franca Le Monde, en la argentina, Clarín, en la hispana El País kaj en la germana Der Spiegel.
La Registaro de Portugalio esprimis en oficiala noto "la profundan malĝojon por la perdo de historia kaj scienca kolekto neanstataŭigebla " kaj diris ke ili estas "plene havebla, en kiu ĝi estas utila kaj ebla, por kunlabori en la serĉo por la rekonstituo de ĉi tiu grava heredaĵo de identeco, ne nur en Brazilo, sed en la tuta Latin-Ameriko kaj la mondo."
La nacia direktoro pri Kulturo de Urugvajo, Sergio Mautone, kaj la kunordiganto de Muzeoj, Javier Royer, esprimis "profundan bedaŭron" kaj emfazis ke la fajro pereigis "kolektojn de nemezurebla hereda valoro kaj konstruaĵon, kiu estis atestanto kaj protagonisto en la historio de Brazilo kaj de la regiono, kiu havis 200 jaroj de materiala historio de la institucio kaj milionoj de jaroj de la universala historio". En la teksto, ili asertas, ke ili sendas al la laboristoj de la brazila muzeoj "fratan kaj solidaran brakumon" kaj ili sinvolontulas por "kunlabori en la vojo ke oni konsideras taŭgaj".
La administra direktoro de la National Geographic Society Gary Knell, proponis helpon por la rekonstruo de la muzeo dum okazaĵo kun la brazila ambasadoro en Washington, Sergio Amaral, marde, Knell diris ke NatGeo povas helpi kun parto de ĝia kolekto kaj kun financa apogo, kaj mobilizante kunlaborantojn kaj esploristoj en Brazilo por helpi en la procezo de rekonstruo de la institucio.
Eks-ministro pri Antikvaĵoj de Egiptujo, la arkeologo Zahi Hawass diris, ke la tragedio pravigas la movadon por la reiron de egiptaj objektoj en muzeoj ĉirkaŭ la mondo, kaj ke se muzeoj ne kapablas garantii la sekurecon kaj konservadon de objektoj, la arkeologo argumentas ke oni resendu ilin al sia hejmlando. Kvankam la kolekto de la Nacia Muzeo ne estis sur la radaro de arkeologoj de Egiptujo, Hawass diras ke la detruo de la havaĵo kaj plifortigas la movadon por la reiron de objektoj kaj ke Unesko observu la landojn kun kolektoj kaj muzeoj eksterlande, kaj zorgu pri tiuj kolektoj, por certigi ke la objektoj estas protektitaj kaj restarigitaj taŭge.
Dalmatia
Dalmatia estis provinco de la Romia Imperio.
Jam dum la jaro 167 antaŭ Kristo la romia armeo konkeris la regionon kaj venkis la tieajn dalmatajn ilirojn. Tamen nur dum la jaro 8 antaŭ Kristo Dalmatia sub imperiestro Aŭgusto Cezaro iĝis formala provinco. Tiuepoke finiĝis antaŭa epoko de ribeloj de la iliroj, kies lastan grandan batalon dum la 3-a jardeko antaŭ Kristo venkis la romia armeo sub imperiestro Oktaviano. La ĉefurbo de Dalmatia estis Salonae (la hodiaŭa urbeto Solin), borde de la Adriatika Maro.
Curtuiușu Mic
Curtuiușu Mic [kurtujuŝu mik] (hungare: Kiskörtvélyes) estas vilaĝo en Rumanio sude de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 430 loĝantojn (rumanoj); en 1992 235 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Copalnic-Mănăștur.
Elek Kada
Elek Kada, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kada Elek estis hungara urbestro, advokato, politikisto, parlamentano, ĵurnalisto. Elek Kada naskiĝis la  en Kecskemét, li mortis la  en Kecskemét.
Biografio
Elek Kada frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis juron en Kalvinana Jura Akademio (Kecskemét) kaj Reĝa Jura Akademio (Pozsony). Post la diplomo li laboris en la ŝtata administrado en Pest (urbo). En 1875 li advokatiĝis kaj hejmenvenis, kie li estis privata advokato. En la sekva jaro li edziĝis. En 1878 li estis elektita parlamenta deputito, poste denove en 1881. Inter 1884 kaj 1891 li laboris en Hungaraj Ŝtatfervojoj, poste li estis ĵurnalisto en Budapeŝto. Ekde 1897 ĝis sia morto li estis urbestro de Kecskemét. Tiu periodo estis ora epoko de la urbo, stabiliĝis la urba buĝeto, la urbo prenis modernan aspekton, li fondis la urban muzeon, bibliotekon, muzikan, komercan lernejojn, kinejon, frenezulejon, li konstruis Artistkolonion, novan kolegion, Palacon Luther, Palacon Cifra, stacidomon, novan kvartalon, li plantis apud la urbo vitojn persikojn.
Niederried ĉe Interlaken
Niederried ĉe Interlaken (en la germana lingvo Niederried bei Interlaken) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Interlaken kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 332 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Niederried ĉe Interlaken situas en Berna Oberlando ĉe la norda flanko de la Lago de Brienz. La komunumo konsistas el la vilaĝo Niederried kaj la vilaĝeto Ursisbalm en okcidento ĉe la lagobordo kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,29 km², de kiuj 55,0% estas kovritaj de arbaro, 21,4% servas por agrikulturo kaj 7,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Niederried ĉe Interlaken limas en nordo al Habkern, en oriento al Oberried ĉe la Lago de Brienz, en sudo al la Lago de Brienz, kaj en okcidento al Ringgenberg.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6/11 de Interlanken al Brienz. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la etspura trajnlinio de Interlaken tra Brünig-Pasejo al Lucerno.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ried datiĝas el la jaro 1291 kiel Riede. La unua mencio, kiu rilatas al Niederried datiĝas de la 15-a de aprilo de 1303 kiel Nidirriet. En la jaro 1913 dum la fervojkonstruo estis trovita en la vilaĝeto Ursisbalm sidotombejo el la neolitiko. La tombo entenis skeleton de virino inter 20 kaj 25-jaraĝa kaj estis direktita al sudokcidento. Dum mezepoko Niederried apartenis al la Senjorujo Ringgenberg kun kiu ĝi en la jaroj 1411 kaj 1439 fariĝis havaĵo de la Monaĥejo Interlaken. Post la mondigo de la monaĥejo pro la reformacio de 1528 Niederried fariĝis parto de la Voktejo Interlaken, kiu post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 fariĝis la distrikto Interlaken kaj en la jaro 2010 integrita en la nova administra distrikto Interlaken-Oberhasli.
Daigny
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan (prononco [], ) kaj al la kantono .
Carema
Carema estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Perloz (AO), Lillianes (AO), Donnas (AO), Pont-Saint-Martin (AO), Settimo Vittone kaj Quincinetto.
Kaŭkaza raso
La termino kaŭkaza raso (aŭ kaŭkazida, eŭropeca respektive eŭropida) estas historia antropologia koncepto grupigi laŭ ĝeneralaj korpaj trajtoj multajn aŭ ĉiujn etnajn populaciojn de Eŭropo, Norda Afriko, la Korno de Afriko, Okcidenta Azio, Centra Azio kaj Suda Azio. Historie, la termino uziĝis por priskribi multajn popolojn el tiuj regionoj, sen nepra atento pri haŭta koloro.
Tiaj rasaj tipologioj estas kritikataj kaj plejparte kontraŭataj fare de modernaj antropologoj pro pluraj kialoj, aparte post la ekesto de molekula antropologio.
Chinantla
Chinantla estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Chinantla.
Geografio
La komunumo laŭ la popolnombrado de la instituto INEGI en 2005 havis 2264 loĝantojn. El tiuj estas 1038 viroj kaj 1226 virinoj. La komunumo havas surfacon de 67.62 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 12′ norda latitudo kaj 98° 16′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1100
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21059a.htm
Arnold Schwarzenegger
Arnold Alois SCHWARZENEGGER (naskiĝis la 30-an de julio 1947) estas aŭstrie (en federacia lando Stirio) naskiĝinta usona korpokulturisto kaj kinoaktoro kiu mondfamiĝis kiel stelulo de holivudaj filmoj (kiaj The Terminator).
Post la revoko de la Kalifornia Guberniestro Gray Davis, Schwarzenegger (unu el la pluraj kandidatoj de la Respublikana Partio) elektiĝis Guberniestro de Kalifornio per 55,4% da jesaj respondoj por la revoko kaj 48,7 % da voĉoj por Schwarzenegger. Li estis reelektita en novembro 2006.
133
En la jaro 133 post Kristo okazis, interalie:
Arnold Schwarzenegger
Arnold Schwarzenegger havas tri gefilojn de sia edzino Maria Shriver.
TIE
La vorto havas plurajn signifojn:
Anselm Hüttenbrenner
Anselm Hüttenbrenner (naskiĝinta la 13-an de oktobro 1794 en Graz; mortinta la 5-an de junio 1868 en Graz-Oberandritz) estis aŭstra komponisto kaj muzikkritikisto.
Vivo
Hüttenbrenner ricevis jam dum sia lerneja tempo en Graz muzikan edukadon pri pianado kaj orgenado. Dum sia jurstudo en Graz kaj Vieno li fariĝis en 1815 lernanto de Antonio Salieri en Vieno, de kiu li lernis kantadon kaj kompozicion. Ĉe Salieri li ankaŭ konatiĝis kun Franz Schubert, kun kiu li kore amikiĝis kaj kun kiu li foje ankaŭ publike prezentis. En 1821 li revenis al Graz, kie li – intertempe geedziĝinta kun Elise von Pichler – laboris kiel komponisto kaj muzikrecenzisto. Ekde 1824 ĝis 1839 li estis estro de la Stiria Muzikasocio en Graz. Post la morto de sia edzino li transloĝiĝis en 1852 al Radkersburg kaj vivis ankaŭ en tiama Malsupra Stirio (nun Slovenujo), nome en Pettau (nun Ptuj), Marburg (nun Maribor) kaj Cilli (nun Celje) samkiel en Ober-Andritz ĉe Graz. La lastajn dek kvin vivojarojn li pasigis en trankvila retiriteco, okupiĝante pri mistikaj-teologiaj meditadoj sekve de intima amikeco kun mistikisto Jakob Lorber kaj ties tiam preskaŭ nekonata monumenta revelacio.
Por la muzikhistorio Hüttenbrenner estas interesiga, ĉar li onisdire ĉeestis je la mortado de Beethoven, al kiu li post la morto fermpremis la okulojn. Hüttenbrenner posedis ankaŭ la originalan partituron de la simfonio b-minora de Schubert, kiun li ĝis 1865 tenis forŝlosita kaj kiu nur post tio povis esti prezentata. Unu versio diras, ke Schubert donacis al li ĉi tiun partituron danke pro la honormembreco ĉe la Stiria Muzikasocio perita de Hüttenbrenner. La preteksta dediĉodokumento de Schubert tamen jam antaŭ jardekoj estis senmaskigita kiel mallerta falsaĵo. La rekviemo en c-minoro estis muzikata kiel funebromeso okaze de la mortoj de Salieri (1825), Beethoven (1827) kaj Schubert (1828).
Menciindas el familio Hüttenbrenner ankaŭ la fratoj de Anselm, Joseph Vinzenz (1796-1873), la pretertempa urbestro de Graz Andreas (1797-1869) samkiel la literature ambicia Heinrich (1799-1830). Intensan kontakton al Schubert havis nur la du pelj aĝaj fratoj, Anselm estis krom Franz Lachner, Ignaz Aßmayer kaj Benedikt Randhartinger unu el la malmultaj cidiro-amikoj. Joseph tamen, kiun la Schubert-rondo neniam ciumis, funkciis pli malpli lerte kiel iaspeca sekretario, pretigis verkkopiojn kaj aktivis kiel mesaĝanto. Liaj provoj, labori trans Schubert ankaŭ kiel ĵurnalisto, ne estis fruktodonaj.
En la jaro 1907 en Vieno strateto estis baptita Hüttenbrennergasse laŭ la komponisto.
Verkoj
Kelkaj el la verkoj de Hüttenbrenner perdiĝis, la plimulto tamen restis familia posedaĵo de lia idaro kaj estas deponata ekde 2007 en la universitata biblioteko de la Universitato por Musik kaj Prezentaj Artoj je Graz, kie gi estas uzebla surloke; ĉiuj titoloj estas serĉeblaj en la reta katalogo de la universitata biblioteko. Liaj verkoj estas ege melodiriĉaj, iomete operecaj kaj foje proksimaj al la muzika lingvaĵo de Webers. Ĝis nun la verkaro de Hüttenbrenner atendas ekzaktan muzikan traserĉadon kaj taksadon.
Terzio
La eldonejo Terzio - germane Terzio Verlag - estas germanlingva libroeldonejo de porinfana literaturo, porinfanaj sonlibroj kaj fokuse de porinfanaj edukaj komputilaj programoj. Ĝi fondiĝis en 1997 fare de Iris Bellinghausen und Ralph Möllers, kaj havas sian centran sidejon en Munkeno. (Nürnberg).
La kresko al la ekonomie gvida germanlingva firmao pri porinfanaj edukaj komputilaj programoj komenciĝis per serio de kompaktdiskoj pri komputilaj programoj lige al la porinfana televida programo Löwenzahn ("leontodo"), farita kunlabore kun la dua ŝtata germania televida kanalo ZDF.
En 2000 per la kanzonaj-rakontaj infanlibroj, filmetoj kaj komputilaj ludoj de la serio Ritter Rost aldoniĝis plia sukceso. En 2002 la eldonejo kune kun la firmao ChessBase produktis ŝakinstruan programon por infanoj, titolitan Fritz und Fertig – Schach lernen und trainieren. Aldone tamen ekzistas multaj pliaj serioj de komputilaj programoj pri vasta gamo de aliaj fikciaj roluloj. Granda nombro de la edukaj komputilaj programoj estas farataj samrange en du aŭ tri lingvoj, ĉiam germane kaj foje angle plus france, foje ankaŭ hispane, turke aŭ alilingve. Tio alirigas la programon por infanoj de aliaj gepatraj lingvoj ol la germana, sed ankaŭ ebligas uzi ilin en lingvolernado.
Ekde januaro 2007 ankaŭ la serio edition quinto, publikigita de la berlina eksa eldonistino Christine Paxmann, apartenas al la eldonejo. En tiu memstara libroserio aperas literaturaj porinfanaj libroj. Same ekde januaro 2007 la eldonejo Titania, nun en Frankfurto ĉe Majno, plejgrandparte apartenas al la eldonejo Terzio. En la eldonejo Titania interalie publikiĝas la klasikaj porinfanaj bildlibroj de la desegnisto Fritz Baumgarten. Eldonisto kaj kunposedanto de la eldonejo Titania estas Mathias Berg.
En 2012 la hamburga eldonejo Carlsen, specialiĝinta precipe pri bildstrioj, aĉetis ĉiujn rajtojn kaj stokojn de la eldonejo Terzio. La eldonejo Terzio tamen pluekzistos kiel aparta marko.
La eldonistoj Möllers kaj Bellinghausen plu (licence) komercas ĉiujn muzikajn, teatraĵajn, filmajn, televidajn kaj ĉiujn kromajn rajtojn de "ilia" serio Ritter Rost. Per la serio edition quinto ili ankaŭ estonte pluaktivos kiel eldonistoj de porinfanaj libroj kaj sonlibroj.
Carentino
Carentino estas komunumo de Italio.
Apapano
Apapano (ʻapapane, Himatione sanguinea) estas specio de pasero de Havajo. Ĝi estas la ununura specio de la genro.
Saint-Leu-la-Forêt (stacidomo)
Saint-Leu-la-Forêt estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Leu-la-Forêt, departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Niederried
Niederried estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Izomero
Izomeroj estas molekuloj, ĉe kiuj la atomkernoj entenas samnombrajn protonojn kaj neŭtronojn, sed ilia strukturo aŭ spaca konstruo diferencas. La unua tipo estas la struktura izomerio, la dua la stereoizomerio.
La strukturan izomerion kaŭzas flanka grupo aŭ situo de funkcia grupo.
La stereoizomerio venas el tio, ke la atomoj de la organikaj kombinaĵoj kuŝas ne en la sama ebeno. Tiel unu kombinaĵo povas estis ebena spegulbildo de alia (enantiomero) aŭ aliforme diferencas en la spaca konstruo (dia-stereomero). Ili havas du formojn: ili estas turneblaj unu en la alian tra la kemia ligo (konformaciaj izomeroj) aŭ ne (cis-trans-izomeroj).
Izomerio estas ankaŭ tiu fenomeno, kiun rimarkis Pasteur: kelkaj kombinaĵoj povas diferenci nur en tio, ke ilia solvaĵo detrunas la polarizan ebenon de la polarizita dekstren aŭ maldekstren. Por tiu izomerio la plej konatak ekzemplo estas la solvaĵo de la simplaj sukeroj: la dekstre turniganta sukero ricevas d-antaŭsignon, dum la maldekstre (live) turniganta l aŭ m-antaŭsignon.
17777 Ornicar
Mais où est donc Ornicar ? ("Sed, kie estas Ornikar ?") estas frazo, kiujn la francaj lernantoj ripetas por memorigi la francajn konjunkciojn "mais ou et donc or ni car". Nomante tiun asteroidon "Ornicar", la astronomo Alain Maury provis respondi al la demando.
Ahmad ibn Fadlan
Ahmad ibn Fadlan ibn al-Abas ibn Raŝid ibn Hamad (arabe: أحمد إبن فضلان إبن ألعباس إبن راشد إبن حماد) estis araba verkisto kaj vojaĝanto de la 10-a jc.. Ibn Fadlan estas konata pro manuskripto كتاب إلى ملك الصقالبة (Kitāb ilā Malik al-Saqāliba) pri liaj vojaĝoj kiel ambasadoro de la abasida kalifo Al-Muktadir al la lando de volgaj prabulgaroj. Dum longa tempo troviĝis nekompleta versio de la manuskripto, en geografia vortaro de Yaqut al-Hamawi, eldonita en 1823. Nur en 1923 klerulo Zeki Validi Togan trovis en muzeo en Maŝhado la manuskripton MS 5229, kiu interalie havis la plej kompletan version de la raporto de Ibn Fadlan.
La sperto kiel ambasadoro
Ibn Fadlan estis sendita de abasidoj en 921 por vizito al Almış, vasala reĝo de la Ĥazaroj de Volgia Bulgario. La karavano ekiris de Bagdado (11 Safar 309 en la islama kalendaro) kaj atingis Volgian Bulgarion  (12 Muharram 310). Ahmad Ibn Fadhlan in Northern Europe: A Survey of his Account of Russian Vikings in the 10th Century Li havis kiel taskon konvinki la reĝon en Bolgar (ĉefurbo de Volgia Bulgario inter la 8-a kaj 15-a jarcentoj) ŝanĝi la sunaan skolon Maliki per Hanafi. Kompense, oni pagus al la reĝo monsumon por la konstruado de fortikaĵo.
Tio kondukis la ambasadoron al Buĥaro kaj Ĥorezmo, sude de la Arala Maro. Malgraŭ la garantioj de la ĉefo de la Oguzoj, li estis atakata de oguzaj banditoj, sed oni sukcesis subaĉeti la atakantojn. Li atingis la landon apud la lagoj de la rivero Volgo norde de la rivero Samaro. Tiam, Ibn Fadlan ankaŭ vojaĝis al Visuo (Granda Permo) por sekvi la interkonsentojn inter la volgiaj prabulgaroj kaj la baltfinnaj triboj.
La rusja popolo (Rus')
Granda parto de la manuskripto priskribas popolon, kiun Ibn Fadlan nomas rusjoj (rus'), kiu ja povus esti rusjoj aŭ varengoj, kio igus la manuskripton unu el la plej antikvaj registroj pri la vikingoj. La rusjoj estis prezentataj kiel komercanta popolo ĉe la marĝenoj de la riveroj ĉirkaŭ Bolgar. Ili estis priskribitaj kiel altaj, blondaj kaj malmilda haŭto. La manuskripto aludas al iliaj tatuoj de la kapo ĝis la piedoj, laŭ malhelaj koloroj (kiel la antikvaj egiptoj priskribis la popolon de Libio) kaj ankaŭ al iliaj hakiloj kaj spadoj.
La rusjaj virinoj estis priskribataj kiel tre altaj kaj kun elstaraj ostoj en la vizaĝo. La higieno de tiu popolo estas malakceptebla laŭ la aŭtoro. Ili ne regule lavis kaj kiam ili tion faris, kundividis la saman akvujon. Malgraŭ tio, ili kombis sin. La verkisto priskribas la funebradon de vikinga ĉefo, en kiu oni bruligis barkon kaj mortigis homon.
Fikcio
La manuskripto inspiris la libron Eaters of the Dead (Voruloj de Mortintoj), de Michael Crichton. La libro estis bazo por la filmscenaro La 13-a Militisto. Televidserio de araba kanalo, La tegmento de la mondo (سقف العالم), produktita en 2007, refaris la vojaĝon de Ibn Fadlan.
Richárd Garczik
Richárd Garczik [riĥard garcik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Garczik Richárd estas hungara komponisto, koncertorgenisto.
János Szabó (arkitekto)
János Szabó [jAnoŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó János estis hungara arkitekto, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1979).
Richárd Garczik
Biografio
Richárd Garczik komencis komponadi jam en la aĝo 9. Li frekventis muziklernejojn unue en Tura, pli poste en Aszód. Li estis orgenisto de Luterana kirko (Aszód) inter 2004-2013. Li maturiĝis en muzika mezlernejo en Budapeŝto en 2013, lia plej grava instruisto estis Zsuzsa Elekes. En la studjaro 2013 li studis en Muzikarta Universitato de Würzburg, lia majstro estis Christoph Bossert, poste en simila lernejo en Stutgarto. Post siaj studoj li donis multajn koncertojn en Hungario, Germanio, Finnlando, Rumanio kaj Slovakio. Liaj komponaĵoj estas verkitaj ĉefe por organo aŭ simfonia orkestro, pri maofte por sola piano.
János Szabó (arkitekto)
János Szabó naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Li mortis la 2012 en Budapeŝto.
Biografio
János Szabó frekventis teknikan universitaton en Budapeŝto ricevinta diplomon en 1942. Li akiris postenon en laborejo de Pál Sávoly. En la sekva jaro li soldatiĝis, poste li estis militkaptito. Li povis hejmenveni el Sovetunio nur en 1947. Li laboris parte en instituto, parte en la ministerio, krome li instruis en universitato. En 1961 li estis nomita subministro pri konstruo. En 1964 li doktoriĝis antaŭ la akademio, en la sekva jaro li profesoriĝis. Li pensiuliĝis en 1983. Li okupiĝis precipe pri strukturoj de la portiloj. Li ricevis premiojn en 1985 kaj 2000.
Vidu ankaŭ
Kremaciejo de Erfurto
Wilhelm Bock
Vivo
La filo de laboristo frekventis la bazlernejon en la naskiĝurbo kaj trejnitis poste kiel ŝufaristo en Arnstadt. Kiam la 23 jara Bock venis kiel submajstro post plurajn jarojn daŭrinta profesia vojaĝo en printempo 1869 al Gotha li familiarigis la 15-20 membrojn de la surloka laborista klerigsocieto kun la novaj ideoj el la laborista movado. Ankoraŭ la saman jaron li partoprenis la unuan (fondo)kongreson de SDAP en Eisenach kaj iĝis unu el ties plej entuziasmaj aktivuloj. Kulmino de la socialdemokratia movado estis la unuiĝproceso inter la frakcioj de August Bebel kaj Ferdinando Lasalo dum 22.-27.5.1875 en la gastejo Tivoli.
Eta kanada ansero
La Eta kanada ansero (Branta hutchinsii) estas ansero el la familio de la Anasedoj kaj genro de nigraj anseroj aŭ Branta, karakteraj pro partoj de nigra plumaro diference de la grizaj anseroj de la genro Anser. Ĝi vivas en Nordameriko. Ĝia plumaro ĉefe estas malhelkolora. Ĝi fakte tre similas al la Kanada ansero (Branta canadensis), sed tamen estas videble pli eta, kio estas la kaŭzo de ĝia komuna nomo. Ĝi estas konsiderata specio aparta nur ekde 2004, ĝis kiam ĝi estis nur subspecio de la Kanada ansero.
Wilhelm Bock
Vivo
La socialdemokratoj de Gotha poste faris grandajn sukcesojn en siaj agadoj. Tie ĉi eldonitis fare de Bock ekde 1875 la centrala organo sindikata Der Wecker kaj ekde 1877 - por la socialdemokratoj de la Duklando Gotha - la gazeton Gothaer Volksfreund. Malgraŭ la de Otto von Bismarck faritaj kontraŭsocialistaj leĝoj Bock povis fariĝi en 1884 la unua deputito socialdemokratia originanta el la Duklando Saksio-Coburg-Gotha ĉe Reichstag (institucio). La mandaton li havis ĝis 1907 kaj regajnis en 1912.
Eta kanada ansero
Aspekto
La nigraj kapo kaj kolo kun blanka "mentontenilo" distingas tiun anseron el ĉiuj aliaj escepte pro la pli granda Kanada ansero (Branta canadensis) kaj la similgranda Blankvanga ansero (B. leucopsis), kiu havas pli da blanko en vizaĝo. Estas ĝis 5 subspecioj de Eta kanada ansero, de variaj grandoj kaj plumardetaloj. Kelkaj estas malfacile distingeblaj el la Kanada ansero, kun kiu la Eta kanada ansero estis delonge konsiderata kiel formanta unusolan specion, kiam la nune Eta kanada ansero kaj la pli malgrandaj subspecioj de Kanada ansero estis nomataj Malgrandaj kanadaj anseroj. La plej malgrandaj 1.4 kg etaj kanadaj anseroj (B. h. minima) estas multe pli malgrandaj ol iu ajn Kanada ansero, sed la subspecioj B. h. hutchinsii, ĝis 3 kg, kreskas ĝis sama grando kiel kelkaj Kanadaj anseroj. La distingeco de la formortinta populacio de la Komandorski-insularo kaj de la Kuriloj B. h. asiatica estas polemika. La Blankvanga ansero diferencas ĉar havas nigran bruston kaj grizan, pli ol brunecan korpoplumaron.
Wilhelm Bock
Unua mondmilito
Ĉe la eksplodo de la Unua mondmilito Bock vane reklamis inter la sampartianoj por la racio konservi pacon kaj estis kontraŭ la cedon de pormilitaj kreditoj. En aprilo 1917 Bock estis kunfondinto de la movado de la Nedependaj socialdemokratoj (USPD) estantaj malfavoraj al la milito. Inter ili Bock apartenis al la malradikala alo kaj strikte rifuzis kunfandiĝon kun la komunistoj.
Eta kanada ansero
Aspekto
La Eta kanada ansero havas nigrajn kapon kaj kolon kun blanka vizaĝa "mentontenila" makulo kaj helgrizan bruston, dum la dorso estas pli malhelgriza. Ĝi diferencas el la Kanada ansero pro ĝenerala malgrando (ĝis 60 cm dum la Kanada ansero estas ĝis 110 cm), pli klare pli malgranda beko kaj pli kruta frunto, dum tiu de la Kanada ansero estas pli dekliva.
Wilhelm Bock
Unua mondmilito
Dum Novembra revolucio Bock estis membro de la komisiitoj de la popolo. Dum parolado en la 9.11.1918 sur la Ĉefa bazaro de Gotha li favorigis demisiigon de la dukon kaj kreon de la lando Turingio.
Eta kanada ansero
Kutimaro
Tiuj anseroj nutras sin ĉefe per planta materialo. Per helpo de ilia longa kolo ili povas forpluki subakve akvovegetaĵon de la fundo. Ili ankaŭ volonte manĝas grenon en terkultivejoj, ĉefe dum ilia migrado en la vintro (kiam multaj birdoj migras suden, ĝis en la nordo de Meksiko). Kelkfoje ili manĝas bestan nutraĵon, kia krustuloj, moluskoj kaj insektoj.
La Eta kanada ansero foje atingis okcidentan Eŭropon nature, kiel pruvis trovoj de ringoj. Tiuj birdoj estis almenaŭ de la subspecio hutchinsii, kaj eble aliaj, en grupoj de 1 aŭ 2, kiuj venas al la plej okcidentaj punktoj de Eŭropo kune kun ekzempleroj de Blankvanga ansero el Gronlando. La Eta kanada ansero troviĝas nature ankaŭ foje en Kamĉatko en orienta Siberio, orienta Ĉinio, kaj en Japanio.
Subspecioj kaj sistematiko
La Eta kanada ansero estis origine konsiderata la sama specio aŭ subspecio de la Kanada ansero, sed en julio 2004 la Klasada kaj Nomenklatura Komitato de la American Ornithologists' Union disigis ambaŭ en du speciojn, kio faris la Etan kanadan anseron specion kun la scienca nomo Branta hutchinsii. La British Ornithologists Union akceptis tion en junio 2005.
La AOU dividis la multajn asociajn subspeciojn inter la du animaloj. Tiel la Eta kanada ansero havas almenaŭ kvin subspeciojn, de kiuj unu iĝis formortinta.
La distingo inter la du anseroj kondukis al akraj konfuzo kaj polemiko inter ornitologoj. Tion pliakrigis la koincido inter la malgrandaj tipoj de Kanada ansero kaj la plej grandaj tipoj de Eta kanada ansero. Plej interese la malnova "Malgranda kanada ansero" estis konsiderata parte hibrida populacio, kun la birdoj nome taverneri konsiderataj mikso de minima, occidentalis kaj parvipes. Aldone oni determinis, ke la Blankvanga ansero estas devena el la stirpo de la Eta kanada ansero, dum la Havaja ansero estus insula reprezentanto de la Kanada ansero.
Proponita revizio fare de Harold Hanson sugestis disigon de la Kanada kaj de la Eta kanada ansero en ses speciojn kaj 200 subspeciojn. La radikala naturo de tiu propono provokis surprizon ĉe kelkaj; Richard Banks de la AOU petis prudenton antaŭ akcepti iun ajn el la proponoj de Hanson.
Por plia informo pri la temo, vidu la jenon:
Taungu
Geografio
Taungu situas en meza parto de la lando sur ebenaĵo. Jangono troviĝas 232, Mandalajo 338 km.
Historio
Taungu estis fondita en 1279. Post falo de Pagano-Imperio en 1287 Taungu apartenis al alia reĝlando, sed en 1358 post sukcesa ribelo la urbo sendependiĝis ĝis 1367. Post variaj ŝanĝoj en 1510 estis fondita propra Taungu-Regno. En 1539 Taungu perdis esti ĉefurbo, sed en 1599 helpe de portugaloj la urbo denove sendependiĝis por pliajn 10 jarojn. En 1940 la britoj konstruis flughavenon norde de la urbo.
Ekonomio
La ĉefa industrio estas produktadoj de diversaj lignaĵoj.
Trafiko
Taungu havas vojan kaj fervojan ligojn. Ankaŭ nun la armeo profitas la flughavenon.
Klimato
Taungu havas tropikan savanan klimaton kun influo de musono. Temperaturoj estas varmaj tutjare (21-33 °C). Jare pluvas 2370 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter aprilo-oktobro pli ofte, en februaro apenaŭ pluvas.
TIF
La vorto havas plurajn signifojn:
Lyman Belding
Lyman BELDING (12an de junio 1829 - 22an de novembro 1917) estis elstara usona ornitologo.
Li estis filo de Joshua Belding kaj Rosetta Belding iam Cooley en West Farms, Masaĉuseco, sed poste translokiĝis al Kingston, Wyoming Valley, Pensilvanio kiam li estis 7jaraĝa kaj fine al Kalifornio. Li estis maristo sed iĝis birdemulo post akiri sian unuan birdolibron en 1876.
Kiam li retiriĝis al Stockton, Kalifornio, iĝis fakulo pri avifaŭno de Kalifornio kaj Baja California. Li estis enterigita en Rural Cemetery en Stockton, Kalifornio.
La Beldinga parulio estis nomigita fare de Robert Ridgway laŭ lia honoro.
Kajászó
Kajászó (kajAsO) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Ercsi. Inter 1491-1950 la vilaĝnomo estis Kajászószentpéter.
Situo
La vilaĝo situas laŭ traira flankovojo. Aŭtoŝoseo M7 inter Budapeŝto-Balatono preteriras.
Aleksandr Proĥorov
Aleksandr Miĥajloviĉ PROĤOROV (Александр Михайлович Прохоров; 11-an de julio en 1916 en Atherton, Aŭstralio - 8-an de januaro 2002 en Moskvo) estis soveta fizikisto, Nobel-premiito pri fiziko en 1964.
Biografio
Gepatroj de Proĥorov reveturis en 1923 en la Sovetunion, kie la junulo studis ekde 1934 en la Ŝtata Universitato de Sankt-Petersburgo inter aliaj ĉe Vladimir Fock. Li finstudis en 1939 kaj eklaboris ĉe la Lebedev-instituto en Moskvo en Laborarotrio pri Osciladoj N. Papaleksi. Li estis soldato dum la dua mondmilito, rehejmiĝis post la dua vundiĝo en 1944 al la Lebedev-instituto. Li doktoriĝis en 1946 tie per la teoria laboro pri frekvenco-stabiligo en tub-oscililo. Li esploris en 1947 je propono de Veksler (malkovrinto de la sinkrotono en Rusio) pri kohera sinkrotona radiado pro sia disertacio. Li estis ekde 1950 vicdirektoro de Laboratorio pri oscilada esplorado ĉe la Lebedev-instituto (sub M. Leontoviĉ), kaj ekde 1954 ties direktoro. Krom tio, li estis profesoro en la Lomonosova Universitato. Li evoluiigis en 1955 tie kun Basov la koncepton de opta pumpilo kaj la maser-principon. Oni konstruis en la instituto diversajn maserojn en la 1950-aj jaroj. En kadro de esploro de spektro de elektronenspina rezonanco de rubinlasero, malkovris li en 1957 ties potencialon kiel lasermaterialo kaj proponis en 1958 konstruon de rubinlasero, kion do realigis Theodore Maiman en 1960. La paralelaj evoluigaj laboroj de maseroj okazis en Usono fare de Charles Townes kaj Arthur Schawlow.
Kajászó
Komunumoj de Sankta Petro en Hungara reĝlando
Pro grandeco de la tabelo vidu la ceterajn komunumojn en Transilvanio: Barcaszentpéter!
Aleksandr Proĥorov
Biografio
Li estis inter 1971 kaj 1990 kunlaboranto je eldono de la Granda Soveta Enciklopedio. Li estis de 1973 ĝis 1991 vicdirektoro de la Lebedev-instituto kaj samtempe prezidanto de la Sekcioj Fiziko kaj Astronomio de la Soveta Akademio de Sciencoj. Li estis de 1983 ĝis 1998 direktoro de Instituto pri Fiziko kaj Teknologio (Instituto pri Ĝenerala Fiziko) en Moskvo, post tio ĝis sia morto en 2001 estis honora direktoro. Li estis membro kaj honora prezidanto (krom L. Pauling kaj Y. Ikemi) de la Internacia Akademio de Sciencoj kaj kunfondinto de ties Rusia Sekcio.
Lia edzino estis Galina Ŝelepina kaj ili havis unu filon.
(8118) 1996 WG3
(8118) 1996 WG3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
TIG
La vorto havas plurajn signifojn:
Militnovelo
Militnovelo estas novelo, kies ĉefa ago okazas en batalkampo aŭ en hejmo, kie la roluloj okupiĝas aŭ pri preparado por, aŭ pri reveno post milito. Oni nomas ĝin foje milita fikcio.
Ignaz Döllinger
Ignaz DÖLLINGER (naskiĝis la en Bamberg, mortis la  en Munkeno) estis germana anatomo. Lia filo estis la fama teologo Ignaz von Döllinger.
Vivo
En Würzburg li havis intimajn kontaktojn kun Friedrich Schelling, kies influo bone videblas ĉe »Grundriß der Naturlehre des menschlichen Organismus« (Bamberg 1805). Apogite sur laboroj komparantaj-anatomiaj kaj fiziologiaj de siaj disĉiploj Karl Ernst von Baer, Christian Heinrich von Pander kaj Joseph Eduard d'Alton li metis la fundamenton por vere scienca evoluhistorio de organaj ekzistajhoj.
Jen aliaj gravaj verkoj de li: »Wert und Bedeutung der vergleichenden Anatomie« (Würzburg 1814); »Beiträge zur Entwickelungsgeschichte des Gehirns« (Frankfurt 1814); »Grundzüge der Physiologie« (Regensburg 1835, 2 kajeroj); »Grundzüge der Entwickelung des Zell-, Knochen- und Blutsystems« (1842).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 5. Leipzig 1906, p. 91-92, kio legeblas interrete tie ĉi.
Curtuiușu Mare
Curtuiușu Mare [kurtujuŝu mare] (hungare: Nagykörtvélyes) estas vilaĝo en Rumanio sude de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 1003 loĝantojn (rumanoj); en 1992 435 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1405, kiel Kwrthueles. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Közép-Szolnok, poste Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Valea Chioarului.
Stacio Chibune
Stacio Chibune (japane: 千船駅 [Ĉibune-eki], angle: Chibune Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Niŝi-Jodogaŭa, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa).
Administra divido de Rio-de-Ĵanejrio
La subŝtato de Brazilo dividiĝas je
La mezoregionoj estas (numeroj laŭ la skema mapo dekstre)
En la mezoregiono Baixadas Litorâneas situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Centro Fluminense situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Metropolitana do Rio de Janeiro situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Noroeste Fluminense situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Norte Fluminense situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Sul Fluminense situas la mikroregionoj La dividon kreis la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko por statistikaj celoj, do ĝi ne estas politika estaĵo.
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Pri la unuopaj municipoj de Rio-de-Ĵanejrio vidu ankaŭ koncernan vikipedian kategorion.
NGC 3610
NGC 3610 (aliaj indikoj — UGC 6319, MCG 10-16-107, ZWG 291.48, PGC 34566) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Peißenberg
Peißenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weilheim-Schongau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
12625 Koopman
12625 Koopman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la astronomino Elizabetha Koopman (1647–1693) filino de nederlanda komercisto, dua edzino de la pola astronomo Johannes Hevelius. Ŝi helpis sian edzon per astronomiaj observoj kaj post lia morto en 1687, ŝi preparis liajn stelajn atlason kaj katalogon por publikigo.
Ebenigtabulo
Ebenigtabulo estas ilo de masonisto. Ĝi estas plasta aŭ ligna tabulo (proksimume 20-cma per 30-cma), kun tenilo, kiu utilas unue por preni morteron, kaj due ebenigi, tio estas glatigi la morteron aŭ la betonon por ebenigi ĝin.
Ekzistas multaj specoj de ebenigtabuloj, kun najlo aŭ kun spongo por finaspektigi ŝmiraĵojn, kiaj la skrapitaj, lavitaj aŭ spongitaj ŝmiraĵoj.
Pfannenstiel
Historio
La montoĉeno formiĝis en la lasta glaciepoko, kiam la gigantaj langoj de la Linth-Glaĉero kovris la Svisan Mezlandon. Post sia retiriĝo la glaĉero postlasis la lagojn (Lago de Zuriko kaj Greifensee) kaj siajn flankajn kaj mezajn morenojn (Pfannenstiel kaj Zimmerberg).
En malfrua mezepoko sur Pfannenstil troviĝis unu el la altobservejoj, kiu formis informtranssendsistemon de la Svisa Ĵurkomunumo.
Nomo
Pri la deveno de la nomo Pfannenstil (signifo en Esperanto: kaseroltenilo) la sciencistoj disputas ĝis hodiaŭ. Laŭ la zurika historiisto Leonhard de Muralt la nomo Pfannenstiel datiĝas el la 17-a jarcento kaj rilatas al la peĉkaserlolo por la fumsignoj de la altobservejo. Tiu-ĉi hipotezo tamen estas dubinda, ĉar en dokumentoj la nomo jam aperis en la jaro 1333, kiam la altobservejo ankoraŭ ne ekzistis. Estas do pli verŝajna, ke la nomo estis donita al la monto pro ĝia formo, kiu similas iomete al kaserolo kun tenilo.
Dum certa tempo estis uzita ankaŭ la skribmaniero Pfannenstil, kiam oni tro rapide oficiligis skribreformon anstatauigante ie per simpla i. La reformo poste malakceptiĝis kaj la ŝildoj en Meilen iom post iom estis remodifikitaj.
Pasticcio
Pasticcio estas nomo de ĉiutaga radielsendo muzika de la aŭstra radia kulturkanalo Österreich 1.
Historio kaj enhavoj
La unua eldono estis radi-ondigita en la 2-a de januaro 1980. Ĝi disaŭdiĝas inter la 08.15 h kaj 08.55 h. Plejofte temas pri unu speciala temo muzikrilata, ekzemple: diversaj taktoj kaj ilia observado, instrumenta agordo, historiaj instrumentoj, komparo de epokoj ktp.
Moderigantoj rekrutiĝas el teamo de 4-5 muzikfakĵurnalistoj, kiuj de tempo al tempo invitas ankaŭ komponistojn studien.
La gamo da pritraktitaj muzikepokoj estas tre varia: de mezepoko tra baroko, klasiko ĝis ĵazo aŭ eĉ dekdutonismo.
Nomo
La nomo ŝuldiĝas al la muzika faktermino Pasticcio, ĉar dumelsende oni kutimiĝas kompari diversajn komponistojn, iliajn artistan teknikon kaj produktojn. Per tiu termino nomiĝas muzikaĵoj al kiuj kontribuis pluraj komponistoj respektive kiuj kunmetitis el pluraj verkoj de unu komponisto (tekniko tre ŝtatata ekz. fare de Georg Friedrich Händel).
Eksteraj ligiloj
Pri la elsendo sur la radistacia hejmpaĝo, kun podkastujo.
Villes-sur-Auzon
(jen france, okcitane Vielas d'Auson) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Aleksandr Postnikov
Aleksandr Aleksejeviĉ Postnikov (naskiĝis la aŭ  en Kovno, mortis la  ) estis fama rusa esperantisto kaj Esperanto-propagandisto. Li estis kapitano de Rusa Gvardio, aristokrato kaj kavaliro de multaj ordenoj pro partopreno en 28 bataloj dum la Rusa-Japana Milito.
En 1909 Postnikov fondis Ruslandan Ligon Esperantan kaj revivigis la gazeton Ruslanda Esperantisto. Li aranĝis kaj okazigis la unuan Rusian Kongreson de Esperantistoj en 1910 en Peterburgo. Li estis brila kaj neordinara persono en la Rusia Esperanto-movado en la komenco de la 20-a jarcento, sed dum multaj jardekoj tiun nomon kovris la kurteno de prisilentado. Li uzus Esperanton "ankaŭ por la malhonora kontraŭregna agado" (laŭ esprimo de Ŝirjaev) kaj tio kaŭzis al la plua Esperanto-movado en Rusio tre senteblan ekbaton. En 1911 li estis arestita kaj akuzita pri spionado. La 26-an de aŭgusto 1911 la Juĝistaro de Peterburga Milit-Distrikta Juĝejo deklaris la verdikton. A. Postnikov estis senigita de ĉiuj rangoj, ordenoj, surbrusta akademia signo, posedrajtoj kaj kondamnita al 8-jara bagnado. La Ligo kun siaj filioj estis fermita de la registaro.