cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aragua
Aragua kovras totalan surfacan areon de kaj, baze sur la censo de 2001, la ĉirkaŭkalkulita populacio de Aragua estis en 2007  loĝantoj.
Kyyjärvi (lago)
Kyyjärvi estas lago en Finnlando en provinco Meza Finnlando en Kyyjärvi. Ĝia areo estas, la longo  kaj longo de strando. Kyyjärvi havas longan kabon.
Miristila izobutanato
Miristila izobutanato  avx Miristila izobuterato  estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izobutanata acido kaj miristila alkoholo. Miristila izobutanato estas senkolora aŭ blanka solidaĵo kun karakteriza odoro, uzata kiel organika reakciaĵo en la kemia industrio kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Miristila izobutanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Miristila izobutanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Kuusvesi
Kuusvesi estas lago en Meza Finnlando en Laukaa. Areo de Kuusvesi estas, la longo de bordo kaj la plej granda profundo. Kuusvesi elfluas en Leppävesin. La plej granda insulo estas Kuussaari.
Societo por Scienca Studado de Sekseco
La Societo por Scienca Studado de Sekseco (SSSS aŭ "quad-S"), kreita en 1957 de la psikologo Albert Ellis, estas neprofitcela profesia organizaĵo dediĉita al studado de pedofilio, kun la sidejo en Nov-Jorko. Ĝi estas la plej malnova profesia societo dediĉita al progresigo de la scio pri sekseco. Ĝi havas pli ol 1.000 membrojn. Ĝi publikigas monatan bultenon: Sexual Science kaj aliaj du periodaĵoj:
Emil Laskó
Emil Laskó [laŝkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Laskó Emil estis hungara dirigento, komponisto.
Emil Laskó naskiĝis la  en Döbrököz, li mortis la  en Stokholmo.
Biografio
Emil Laskó lernis pianon en Muzikakademio de Budapeŝto de Béla Bartók en 1934, sed en la sekva jaro li lernis eklezian dirigentadon de Lajos Bárdos kaj Artúr Harmat. Ekde jam 1935 li dirigentis koruson de Preĝejo Sankta Antonio (Pasarét), kie post la diplomo li ricevis statuson preĝejkantisto. En la 1940-aj jaroj li estis en korusestro de koruso pri "Liszt Ferenc". En 1946 li vojaĝis al Svedio, poste li neniam revenis al Hungario. En Stokholmo li dirigentis en la Operejo, krome li estis orgenisto pri hungaraj mesoj.
Traktato de Schönbrunn
La Traktato de Schönbrunn (France: Traité de Schönbrunn; Germane: Friede von Schönbrunn), foje konata kiel Traktato de Vieno, estis subskribita de reprezentantoj de Francio kaj Aŭstrio ĉe la Palaco Schönbrunn ĉe Vieno la 14an de Oktobro 1809. La traktato finigis la Kvinan Koalicion dum la Napoleonaj Militoj, post Aŭstrio estis venkita ĉe la decidiga Batalo de Wagram la 5an/6an de Julio.
Puulavesi
Puulavesi (aŭ Puula) estas lago en Finnlando en okcidenta parto de la provinco Suda Savonio en urbo Mikkeli kaj komunumoj Hirvensalmi kaj Kangasniemi kaj en orienta parto de Meza Finnlando en komunumo Joutsa. La areo de Puula estas, longo , longo de bordo , la plej granda profundo kaj la plej granda insulo Väisälänsaari. Puula estas la 13-a plej granda lago en Finnlando. Puula elfluas en Vahvajärvin. Antaŭe ĝi elfluis en Päijännen. Puulavesi havas multajn insulojn.
Traktato de Schönbrunn
Francio trudis akrajn pacterminojn: Aŭstrio devis cedi la Duklandon Salcburgo al Bavario kaj perdis sian aliron al la Adriatika Maro rezignante pri marbordaj teritorioj de Gorico-Gradisko kaj la libera imperia urbo Triesto, kun Kranisko, la Markio de Istrio, okcidenta ("Supra") Karintio kun Orienta Tirolo, kaj la la kroataj landoj sudokcidente de la rivero Sava al la Franca Imperio. Okcidenta Galicio estis cedita al la Varsovia Duklando, kaj la distrikto Ternopilo al la Rusa Imperio.
Aŭstrio agnoskis la antaŭajn konkerojn faritajn de Napoleono el aliaj landoj same kiel la regadon fare de lia frato Joseph Bonaparte kiel reĝo de Hispanio. Aŭstrio ankaŭ pagis al Francio grandan monkompenson kaj la Aŭstria armeo estis limigita al 150,000 homoj - promeso kiu ne estis plenumita. Aŭstrio ankaŭ devis apliki la Kontinentan Sistemon de Napoleono, ĉar Britio restis milite konrtaŭ Francio.
Makrono (bakaĵo)
Makronoj estas longe konserveblaj bakaĵoj, kiuj baza konsistas el pasto de sukero, ovoblanko erigitaj migdaloj, nuksoj aŭ aliaj oleosemoj. Anstataŭ erigitaj migdaloj ankaŭ uzatas jam preta pasto migdalaĵa, precipe marcipano. Krom migdaloj kiel oleaj semoj uzatas ekzemple aveloj, juglandoj, raspaĵoj de kokoso, pistacioj aŭ kernoj de persikoj, sed neniam arakidoj.
Makronoj estas bakaĵoj kun kompare longa historio. Ili fontas en receptaĵoj origine en la arabaj landoj de okcidenta Azio, kiuj per la araba ekspansio ekde la 9-a jardeko ankaŭ influis la eŭropan kuirarton. La ne longe konservebla makarono (france Macaron Parisien), bakaĵo el kirlita ovoblanko kutime el du pecoj kunligitaj per kremaĵo, estas plievoluigita receptaĵo de la 19-a jarcento el Parizo.
L'Apparition (Moreau, ĉ. 1875)
La Apero estas pentraĵo de Gustave Moreau pentrita ĉirkaŭ 1875. Ĝi estas 142 cm alta kaj 103 cm larĝa. Ĝi estas konservita en la Muzeo Gustave-Moreau en Parizo.
Ĝi montras la miraklan aperon de la kapo de la senkapigita Johano la Baptisto antaŭ Salomeo, kulpulino de lia morto.
Zerrenthin
Zerrenthin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Uecker-Randow-Tal de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
9545 Petrovedomosti
9545 Petrovedomosti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, ekde 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo de Ukraino).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la plej malnova taggazeto de Rusio : Sankt-Peterburgskie Vedomosti ("Novaĵoj de Sankt-Peterburgo") fondita en 1728. La fama rusa sciencisto Miĥail Lomonosov estis unu el ĝiaj unuaj ĉef-redaktoroj.
La Madeleine-Villefrouin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Alvajärvi
Alvajärvi estas lago en Finnlando en norda parto de provinco Meza Finnlando en la komunumo Pihtipudas. Ĝia areo estas, longo de bordo kaj la plej granda profundo. Komunumocentro de Pihtipudas estas sur strando de Alvajärvi. Komunumcentro de Pihtipudas estas sur orienta bordo de la lago. Tie Alvajärvi elfluas en Koliman. Ĉefaj fiŝospecioj en Alvajärvi estas sandro kaj ezoko.
Granda tinamo
La Granda tinamo (Tinamus major) estas specio de tinamo nome surgrunda birdo indiĝena de Centra kaj Suda Ameriko. Estas kelkaj subspecioj, diferencataj ĉefe pro ties koloraro.
Aspekto
La Granda tinamo estas ĉirkaŭ 44 cm longa, 1.1 kg peza kaj kun grando kaj formo de malgranda meleagro. Ĝi gamas el hela al malhela olivecverdeca kun blankecaj gorĝo kaj ventro, flankoj kun nigra strieco, kaj cinama subvosto. Krono kaj kolo estas ruĝecaj, nuka kresto kaj superokulo nigrecaj. Ties kruroj estas bluecgrizaj. Ĉiuj tiuj karakteroj permesas al la Granda tinamo bone kamufliĝi en la subkreskaĵaro de la pluvarbaro.
La Granda tinamo havas distingan alvokon, nome tri mallongaj, tremolaj sed povegaj trilaj notoj kiuj povas esti aŭdita en ties pluvarbara habitato fruvespere.
Taksonomio
Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj je pli granda etendo estas ankaŭ Strutoformaj, kvankam kelkaj fakuloj atribuas propran ordon Tinamoformaj. Malkiel aliaj Strutoformaj (respektive ĉiuj Strutoformaj), la Tinamedoj povas flugi, kvankam ĝenerale, ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiu Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj Tinamedoj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.
Johann Friedrich Gmelin identigis la Grandan tinamon el specimeno el Kajeno, Franca Gujano, en 1789.
Reproduktado
Tiu estas poliginandria specio, kaj havas kiel karakteron ekskludan masklan idozorgadon. La ino pariĝas kun unu masklo kaj demetas averaĝe kvar ovojn kiujn li poste kovas ĝis eloviĝo. Li zorgas la idojn dum proksimume 3 semajnoj antaŭ moviĝi por trovi alian inon. Dume la ino jam ovodemetadis kun aliaj maskloj. Ŝi povas komenci nestojn kun kvin aŭ ses maskloj dum ĉiu reprodukta sezono, lasante ĉiun patran zorgon al la maskloj. La reprodukta sezono estas longa, kaj daŭras el meza vintro al fina somero. La ovoj estas grandaj, brilaj kaj bluecaj aŭ violaj, kaj la nestoj estas kutime toskaj skrapaĵoj en apogilradikoj de arboj.
Escepte dum pariĝado, kiam paro restas kune ĝis la ovoj estas demetataj, la Grandaj tinamoj estas solecaj kaj vagadas tra la malhela subkreskaĵaro solece, serĉe de semoj, fruktoj kaj malgrandaj animaloj kiaj insektoj, araneoj, ranoj kaj malgrandaj lacertoj inter la seka foliaro. Plaĉas al ili ĉefe plantoj el la familioj Laŭracoj, Anonacoj, Mirtacoj, Sapotacoj.
Habitato
La Granda tinamo loĝas en subtropikaj kaj tropikaj arbaroj kiaj pluvarbaroj, ĉiamverdaj arbaroj de malaltaj teroj, riverbordaj arbaroj, marĉarbaroj kaj nubarbaroj ĉe altitudoj el 300 al 1,500 m. Malkiel kelkaj aliaj tinamoj, la grandaj tinamoj ne tiom suferas arbaran fragmentadon. Ties nestoj povas esti trovataj ĉe arbobazo.
La Granda tinamo estas birdospecio loĝanta el sudorienta Meksiko tra Panamo, eksklude Honduro, kaj el Ekvadoro al Franca Gujano, partoj de Brazilo kaj norda Bolivio.
Konservado
Tiu specio estas disvastigata tra sia granda teritorio (6,600,000 km²), kaj ĝi estis taksita kiel Malplej Zorgiga fare de la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Ili estas ĉasataj sen granda efiko sur ties populacio. En 2012 la specio estis reklasita kiel Preskaŭ Minacata.
TLS (reto)
TLS estas mallongigo de Transport Layer Security, kaj same kiel ties antaŭulo, Secure Sockets Layer (SSL) ambaŭ estas kriptigita protokolo por interreto. Ili havigas komunikan sekurecon al komputila reto. Kelkaj versioj de tiuj protokoloj trovas disvastigitan uzadon en aplikaĵoj kiaj interreta navigado, retpoŝto, interret faksado, tujmesaĝado, kaj interreta telefonado (VoIP). Retejoj povas uzi TLS por sekurigi ĉiujn komunikaĵojn inter siaj serviloj kaj uzantoj.
Herbert Friedmann
Herbert FRIEDMANN (22an de aprilo 1900 – 14an de majo 1987) estis usona ornitologo. Li laboris ĉe la Smithsonian Institution dum pli ol 30 jaroj. En 1929 li iĝis membro de la American Ornithologists' Union (AOU) kaj estis Prezidanto de AOU el 1937 al 1939. Li publikigis 17 librojn kaj estis elstara pro sia studo pri birdaj sangoparazitoj.
Patajärvi
Patajärvi estas lago en Finnlando en provinco Meza Finnlando en urbo Jyväskylä en eksa komunumo Korpilahti. Ĝia areo estas, la longo de bordo kaj la plej granda profundo. Patajärvi elfluas en Muuratjärvin.
Zettemin
Zettemin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La teritorio apartenas al la komunumaro Amt Stavenhagen. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Zetel
Zetel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Friesland de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  daŭrajn loĝantojn.
La nupto
La nupto aŭ Nuptofesto (pole: Wesele – dramo de Stanisław Wyspiański, prezentita la unuan fojon en Urba Teatro de Krakovo la 16-an de marto 1901.
Inspiro
La verko prezentas aŭtentan eventon – nupton de poeto Lucjan Rydel kun kamparanino Jadwiga Mikołajczykówna. La nupto okazis la 20-an de novembro 1900 en Mariapreĝejo en Krakovo, la nupto en apudkrakova vilaĝo Bronowice (nun kvartalo de la urbo).
Verkante La nupton Wyspiański inspiriĝis per dramoj de Adam Mickiewicz, Aleksander Fredro kaj Juliusz Słowacki kaj pentrado de Jacek Malczewski kaj Maksymilian Gierymski.
Konstruo kaj stilo de la dramo
La nupto konsistas el tri aktoj. La unua estas realisma, verkita laŭ realisma komedio, la dua estas simbilisme vizia, la ambaŭ konvencioj traplektiĝas en la tria akto. La verko havas konstruon de krispo. Estas realigo de romantikismaj dramoj. Ĝi prezentas spiritan situacion de la nacio, aludante interalie al la Galicia masakro - la kontraŭnobela kaj kontraŭservuta ribelo de 1846. Aŭtoro montras, kial poloj ne scipovas batale akiri sendependecon.
Figuroj de la dramo
Aŭtentikaj figuroj
Pri pramodeloj de la figuroj kaj la reala nupto skribis Tadeusz Boy-Żeleński en eseo Plotka o "Weselu" (Klaĉo pri la nupto).
Tiel nomataj dram-personoj, estas personigo de timoj kaj revoj de la realaj figuroj
La esperantaj nomoj de la personoj, laŭ Maria Majerczak
Silk Road
Silk Road ("Silka Vojo" en la angla, nomita pro la historia silka vojo) estis enreta nigra bazaro kaj la unua moderna kaŝbazaro, plej bone konata kiel platformo por la vendo de kontraŭleĝaj drogoj. Kiel parto de la malhela TTT, ĝi estis funkciigata kiel kaŝita Tor-servo, tiel ke enretaj uzantoj povis uzi ĝin anonime kaj sekure sen eventuala trafik-observado. La retejo estis lanĉita en februaro 2011; ĝia evoluigado komencis ses monatojn antaŭe. Limigita kvanto da novaj vendistokontoj komence estis disponataj; novaj vendistoj devis aĉeti konton en aŭkcio. Poste, fiksita kotizo estis pagigata por ĉiu nova vendista konto.
La nupto
Figuroj de la dramo
Simbolaj objektoj
Silk Road
En oktobro 2013, la usona polic-agentejo FBI fermis la retejon kaj arestis Ross William Ulbricht kun la akuzo, ke li estis ĝia kaŝnomita fondinto "Dread Pirate Roberts". La 6-an de novembro 2013, Silk Road 2.0 aperis enrete, funkciigata de eksadministrantoj de Silk Road. Ankaŭ ĝi estis fermita kaj la akuzita administranto estis arestita la kiel parto de internacia polica operacio nome "Operation Onymous”. Ulbricht estis konviktita pri ok krimoj rilate al Silk Road en la Usono Federacia Kortumo en Manhattan kaj kondamnita al ĝismorta mallibero sen ebleco liberiĝi pro parolo je la honoro.
La nupto
Figuroj de la dramo
Simbolaj scenoj
Silk Road
La teknikoj de Silk Road daŭre influas hodiaŭajn kaŝbazarojn, kiuj karakteriziĝas per uzo de anonima reto (tipe Tor aŭ I2P), pago per Bitmono aŭ alia ĉifromono (ekzemple Monero), kaj eBay-stila sistemo por lasi rimarkojn pri vendistoj.
Ankeriasjärvi
Ankeriasjärvi estas lago en Finnlando en meza parto de provinco Meza Finnlando en Jyväskylä kaj Laukaa. Ĝia areo estas 0,39015 km², longo de bordo 7,367 km kaj la plej granda profundo 9,1 km. La lago havas unu insulon. Ankeriasjärvi elfluas en Saanijärvin.
Zettingen
Zettingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Zettlitz
Zettlitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Marchenoir
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Angla Renesanco
La Angla Renesanco estis kultura kaj arta movado en Anglio el komenco de la 16-a jarcento ĝis komenco de la 17-a jarcento. Ĝi estas asocia kun la tut-eŭropa Renesanco kiu estas kutime konsiderata kiel komencinta en Italio fine de la 14-a jarcento. Kiel ĉe plej granda parto de la cetero de norda Eŭropo, en Anglio okazis malmulto el tiuj disvolvigoj ĝis pli ol unu jarcento poste. Renesancaj stilo kaj ideoj malrapide eniris en Anglio, kaj la Elizabeta epoko en la dua duono de la 16-a jarcento estas kutime konsiderata kiel la pinto de la Angla Renesanco. Multaj fakuloj markas ĝiajn komencojn komence de la 16-a jarcento dum la regado de Henriko la 8-a.
La Angla Renesanco estas diferenca el la Itala Renesanco laŭ kelkaj aspektoj. La dominantaj artaj formoj de la Angla Renesanco estis literaturo kaj muziko. Vidaj artoj en la Angla Renesanco estis multe malpli gravaj ol ĉe la Itala Renesanco. La respektiva angla periodo startis multe poste ol tiu itala, kiu jam estis translokiĝanta al Manierismo kaj al Baroko ĉirkaŭ la 1550-aj jaroj aŭ eĉ pli frue.
Ĉefaj anglaj renesancaj verkistoj
Ĉefaj anglaj renesancaj verkistoj estis jenaj:
Juan Ruiz de Alarcón
Juan Ruiz de ALARCÓN y Mendoza [alarKON] (Taxco, 1572/1581? -Madrido, 4a de aŭgusto 1639) estis novhispana verkisto de la Hispana ora epoko kiu kultivis diversajn variantojn de la teatra literaturo. Inter liaj verkoj elstaras "La verdad sospechosa" (La suspektinda vero), nome komedio kiu konstituas unu de la ŝlosilaj verkoj de la hispanamerika baroka teatro kaj estas komparebla al la plej bonkvalitaj teatraĵoj de Lope de Vega aŭ Tirso de Molina.
Gravo de lia verkaro
La pensaro de Alarcón estas moralema, kiel korespondas al la periodo de baroko. La mondo estas malamika kaj trompema spaco kie hegemonias la ŝajnoj kontraŭ la virto kaj la vero. Li atakis la sociajn kutimojn kaj malvirtojn de sia epoko, aspekto kiu distingis lin rimarkinde disde la teatro de Lope de Vega, kuo kiu li ne simpatiis. Li estis la plej psikologa kaj sociema de la barokaj dramaturgoj kaj la agado de liaj verkoj okazas ĉiam en urbaj medioj, kiel en Las paredes oyen kaj en Los pechos privilegiados. Lia produktaro, malabunda kvante komparita kun tiu de aliaj tiutempaj dramaturgoj, posedas grandan kvaliton kaj unuecon kiel aro kaj estis tre influa kaj imitita en la eksterlanda teatro, partikulare en el francés.
(128420) 2004 MS
(128420) 2004 MS estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kumanovo
Kumanovo (Makedona Куманово; Albana Kumanova aŭ Kumanovë, Turka Kumanova) estas urbo situanta en la nordoriento de Norda Makedonio, en la Nordorienta regiono. Ĝi estas la administra centro de la Opština Kumanovo. Laŭ la censo de 2002 loĝas ĉi tie entute 70 842 loĝantoj.
Loco,priskribo
La urbo situas sub la orientaj deklivoj de la montoj Скопска Црна Гора, en valo ĉe la kunfluejo de la rivero Lipkovska Reka kun la rivero Kumanovka. La alteco estas ĉirkaŭ 350 m.
La aŭtovojo A1 / E75, kiu iras de Skopjo al Serbio, trapasas la urbon de sudo ĝis nordo. Sekvas ĝin la ĉefa regiona vojo A2 / E871, kiu kuras orienten de la lando ĝis la limo kun Bulgario.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 70 842 loĝantoj.
El la totala nombro, 18 277 Albanoj (25,80%), 42 840 Makedonoj (60,47 %), 4 042 Ciganoj (5,71 %), 4 727 Serboj (6,67 %) kaj la ceteraj.
Religio: 22.483 Islamanoj (31,74 %), 46 766 ortodoksa (66,02 %) kaj la ceteraj.
Ekonomio
Kumanovo estas la tria plej granda urbo en Makedonio.
Kumanovo estas centro de industria produktado en nordorienta Makedonio. Precipe la ŝuindustrio en ĉi tiu urbo havas grandegan tradicion kaj travivas de jardekoj. La urbo estas la centro de la piedvesta industrio en Makedonio kaj pli tie. Aldone al piedvesto, velditaj tuboj kaj profiloj estas produktitaj ĉi tie. El la nutraĵa industrio estas muelejo, bakejo, trinkaĵoproduktado.
Referenco
Statistikoj: https://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Chicha morada
Chicha morada estas tipa nealkohola trinkaĵo el Peruo, variaĵo de ĉiĉo. Ĝi prepariĝas baze de purpura maizo (ankaŭ nomataj lila aŭ malva maizo), kiu en Peruo konatas kiel maíz morado.
Deveno
La purpura maizo estas variaĵo de maizo, kiu havas kiel apartaĵo intense malhelan purpuran koloron de la tutaj spadikoj. La koloron kaŭzas alta parto de antocianinoj. La purpura maizo kreskas precipe en la Andoj, kaj bezonas specifajn klimatajn kondiĉojn por ricevi sian tipan koloron. La maizaj spadikoj sekiĝas ĉe la plantoj kaj nur poste rikoltiĝas.
Trinkaĵo
Malvarme servita la chicha morada en Peruo konatas kaj aprezatas kiel tre efika freŝigo.
Tradicie oni atribuas al la trinkaĵo malaltigon de la sangopremo, kvankam tiu efiko ankoraŭ ne sendube pruviĝis en medicinaj studoj. Tamen medicinaj studoj fokusiĝis pri la altaj kvantoj pri antioksidantoj de la trinkaĵo: esploristoj de la Universitato de Nagojo en Japanio en ratoj trovis pozitivajn efikojn kontraŭ kancero de rektumo, kaj ĉe antioksidanta protekto de la hepato.
Plana Baixa
Plana Baixa (Plana Baja; alie nomata Malaltebenaĵo) estas komarko en la provinco Castelló, Valencia Komunumo, Hispanio. La plej loĝata urbo el ĉi tiu komarko estas Vila-real.
Municipoj
Malaltebenaĵo enhavas 20 municipojn. Jen la loĝantaroj de tiuj municipoj laŭ la censoj de 2001 kaj 2011:
Marakajo
Marakajo (Maracay) estas urbo, kaj ĉefurbo de la municipo Atanasio Girardot kaj de la ŝtato Aragua, Venezuelo. Ĝi situantas en la centra regiono de Venezuelo, borde de la Marborda Montaro, je 109 km sudoriente de la urbo Karakaso. Ĝi havas ofte kromnomojn «la Ciudad Jardín» (ĝardenurbo), «la Cuna de la Aviación Venezolana» (lulilo de venezuela aviado) kaj «la Cuna de Grandes Toreros» (lulilo de grandaj taŭrludistoj).
Marcilly-en-Beauce
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Marakajo
Laŭ rezulto de la censo de 2011, la Metropola Areo de Marakajo enhavas 1.139.000 loĝantojn, inter la municipoj Girardot, Mario Briceño Iragorry, Santiago Mariño, Francisco Linares Alcántara kaj Libertador, kaj tiele ĝi estas unu el la kvin ĉefaj urboj de Venezuelo.
Marakajo estas ĉe la Lago Takaraigŭa aŭ Lago Valencia.
10.25167°N, 67.60139°W
Lignou
Lignou estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lignouséens.
Einar Lönnberg
Axel Johann Einar LÖNNBERG (24an Decembro 1865 - 21an Novembro 1942) estis sveda zoologo kaj konservadisto. Lönnberg naskiĝis en Stokholmo. Li estis estro de la Privertebrula Departemento de Naturhistoriska Riksmuseet (Sveda Naturhistoria Muzeo) el 1904 al 1933.
En 1891 li doktoriĝis en la Universitato de Upsalo, pasante la venontajn 20 jarojn kiel inspektisto en la servo pri fiŝkaptejoj. Dum tiu tempo li faris sciencajn veturojn al Florido (1892–93) kaj al la Kaspia Maro (1899). En 1904 li iĝis estro de la departemento pri vertebruloj ĉe la Naturhistoriska Riksmuseet en Stokholmo. En 1910-11 li partoprenis en ekspedicio al Orienta Afriko. El 1925 al 1942 li funkciis kiel prefekto de la Kristineberg Marina Forskningsstation (Kristineberg Marzoologia Stacio).
Pri liaj zoologiaj reserĉado, liaj ĉefaj fokusoj temas pri mamuloj, birdoj kaj fiŝoj, sed li faris ankaŭ gravajn kontribuojn en siaj studoj pri reptiloj kaj amfibioj. Li estis dunoma aŭtoritato de nombraj taksonoj, kaj havas kelkajn speciojn nomitaj laŭ li.
En 1904 li fondis la influan gazeton de biologio - Fauna och Flora. Kiel konservadisto li laboris por leĝoj protektantaj akvobirdojn kaj boacojn. En 1922 li iĝis honora membro de British Ornithologists' Union.
Maray
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Zethlingen
Zethlingen ekde la unua de januaro 2009 estas parto de la komunumo Kalbe (Milde) en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
En la loĝloko situas etnografia muzeo, kiu montras la vivstilon de loka grupiĝo de la ĝermana tribo langobardoj aŭ lombardoj, kiu ĝis la jaro 166 vivis surloke - tiam la tribanoj ekvojis al la Romia Imperio, en serĉo de nova vivejo.
Hernani
Hernani [erNAni] estas hispana urbo kaj municipo de la provinco Gipusko, apartenanta al la komarko de Donostio, en la regiono (aŭtonoma komunumo) Eŭskio. Ĝi estas je 5 km de Donostio. La municipa teritorio de Hernani okupas areon proksimume de 40 km² kaj limas kun tiuj de Donostio, Astigarraga, Arano, Elduayen, Errenteria, Lasarte-Oria kaj Urnieta. Ĝia loĝantaro estis de 19 774 loĝantoj (en 2017).
El ĝia urba kerno (deklarita Kultura Havaĵo en la kategorio de Monumenta Komplekso), ĉe la deklivaro de la monto Santa Bárbara, eblas rigardi al ampleksa zono de la valo de la rivero Urumeo. Ĝiaj patronaj festoj okazas inter la 23a kaj 27a de junio, honore al Sankta Johano la Baptisto; kaj inter ili menciindas la populara danco “Azeridantza” (kiu okazas ankaŭ en la festoj de Karnavalo).
Historio
Hernani inspiris la samnoman teatraĵon de Victor Hugo kaj ĝian protagonistan rolulon, nome bandito el nobela deveno, tamen aragona kaj tute ne eŭska. Fakte la verkisto trapasis en 1811 la urbon Hernani, kie li vidis blazonojn sur la ŝtonaj fasadoj de nobelaj domegoj. La franca poeto tiam pasigis kelkajn jarojn en Hispanio kie lia patro akompanis la napoleonan armeon.
Zernitz-Lohm
Zernitz-Lohm estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostprignitz-Ruppin de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hernani
Historio
Hernani estas ekde oktobro 2010 komponita municipo, ĉar ĝi entenas la submunicipon Ereñozu (en eŭska Ereñotzu).
Zernitz-Lohm
Geografio
La komunumo situas en la oriento de la Prignitz, ĉ. 7 km nordokcidente de Neustadt (Dosse). La plej proksima ligo al la autoŝoseo A24 estas Neuruppin.
Hernani
Historio
En la lastaj municipaj balotoj venkis la naciisma eŭska partio Bildu, kaj antaŭe ĝiaj antaŭaĵoj kaj poste ĝiaj posteuloj.
Zernitz-Lohm
Divido
La tereno de la komunumo dividiĝas al la partoj Zernitz, Bahnhof Zernitz, Goldbeck, Neuendorf, Koppenbrück kaj Lohm.
Historio
La komunumo fondiĝis fine de la jaro 1997 per la libervola unuiĝo de la komunumoj Zernitz kaj Lohm. En oficiala dokumento aperis Zernitz unuafoje en 1324 kiel Cernitz. Zernitz do apartenas al la plej antikvaj urboj de la Prignitz.
Loisail
Loisail estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Zernitz-Lohm
Historio
En la lastaj semajno de la Dua Mondmilito trajno haltis ĉe la stacidomo de vilaĝo. En ĝi estis virinoj kaj knabinoj el la koncentrejo Theresienstadt. Oni volis transporti ilin al Hamburgo. Aviadiloj bombadis la trajnon. La loĝantoj helpis kaj zorgis pri la supervivantoj, sed poste venis SS-soldatoj kaj remetis ilin al la trajno. La destino de la supervivantoj ne estas konata. Por la 48 mortintoj oni instalis specialan honortombejon kun la nomo "Am Bahnhof" (ĉe la stacidomo)
Loisail
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Loisaillais.
Antal Bokody
Antal Bokody [bokodi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bokody Antal estis hungara aktoro, teatrestro.
Antal Bokody naskiĝis la  en Szentes, li mortis la  en Békéscsaba.
Biografio
Antal Bokody frekventis lernejojn en Szarvas kaj Nagykőrös, poste li estis instruisto 2 jarojn. Li komencis sian aktoran karieron en trupo de József Szabó (teatrestro) en Szeged en 1858. En la sekvaj jaroj li apartenis ekzemple al trupoj de Gusztáv Hubay (1863, 1865), István Reszler (1864), Antal Fehérváry (1866), Andor Sztupa (1875–1877), Ignác Krecsányi (1878). Intertempe ekde 1867 li ankaŭ kelkfoje estis reĝisoro, inter 1870-1875 li estis teatreatro. En 1875 lia trupo bankrotiĝis, tial li denove aliĝis al teatraj trupoj ekzemple Lajos Jakab (aktoro) (1881, 1883), Gerő Aradi (1882, 1885). Li edziĝis dufoje kaj li havis 2 filinojn.
Bara Konfederacio
La 15an de aŭgusto 1769 la anoj de la Konfederacio ĵure promesis antaŭ la bildo de la Senmakula koncipiĝo de Dipatrino en Strzyżów (en la suda Pollando), ĉeestis Kazimierz Pułaski kaj Franciszek Trzecieski. Tiun bildon oni enmetis sur la standardon kaj sur la krucon de la Konfederatoj (vidu la apudan foton).
La fondintoj de la Bara Konfederacio estis la magnatoj Adam Krasiński, episkopo de Kamjanec, Karol Stanisław Radziwiłł, Kazimierz Pułaski, Moric Benjovski kaj Michał Krasiński. Ties kreo kondukis al enlanda milito kaj kontribuis al la Unua Dispartigo de Pollando. Kelkaj historiistoj konsideris la Baran Konfederacion kiel la unua insurekcio de Pollando.
Taltemsen
Taltemsen (en tamazight: ⵜⴰⵍⵜⵎⵙⵏ) estas Amazigh-vilaĝo en la koro de la Anti-Atlaso en la regiono de Souss-Massa en suda Maroko. Ĝi estas je 2359 m de altitudo. Ĝi havas loĝantaron nur de ĉirkaŭ 55 personoj en 2004, ĉar ĝi suferis pro elmigrado al urbo kaj eksterlanden. Ĉefa industrio estas la komerco kaj antaŭe la agrikulturo de tritiko, kiu nun estas en malbona stato pro sekego kaj apero de aproj.
Marcilly-en-Gault
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
158589 Snodgrass
158589 Snodgrass estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la britaj astronomoj Alan Fitzsimmons kaj Simon Collander-Brown elde la Observatorio de Roque de los Muchachos proksime de Garafía (La Palma, Insuloj Kanarioj, Hispanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la astronomon Colin Snodgrass, de la Eŭropa suda observatorio. Lia laboro centriĝas sur la karakterizoj de neaktivaj, mezurante ties grandojn, kolorojn kaj. Li estas aktiva ankaù en observo de ekstersunsistemaj planedsistemoj.
Adolph Northen
Adolph NORTHEN (literumita ankaŭ kiel Adolf Northen, Adolf Northern or Adolph Northern) (6a de Novembro 1828 – 28a de Majo 1876) estis germana pentristo.
Li naskiĝis en Münden, Regno de Hanovro kaj estis membro de la Duseldorfa Pentroskolo.
Referencoj
Presitaj fontoj:
Retejoj:
90732 Opdebeeck
90732 Opdebeeck estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Lonlay-le-Tesson
Lonlay-le-Tesson estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lonlayens.
90732 Opdebeeck
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la filantropo Pierre Opdebeeck, iama financa konsilisto en la belga industrio dum multenombraj jaroj. Post sia emeritiĝo, li komencis sian studon pri la franca Klerismo en la 18-a jarcento.
Zeuthen
Zeuthen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Zichow
Zichow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uckermark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Vincențiu Babeș
Vincențiu Babeș [vincenciu babeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Babes Vince estis hungaria rumana politikisto, parlamentano, ĵurnalisto, juristo, unu el la fondintoj de Rumana Akademio (1866). Lia origina nomo estis Vincențiu Călușăr, lia filo estis Victor Babeș. Vincențiu Călușăr naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Hodony (nuntempa Hodoni en Rumanio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Vincențiu Babeș frekventis mezlernejojn en Temeŝvaro, Karlóca kaj Szeged, poste li akiris teologian diplomon en Arad (urbo), fine juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Ekde 1845 li estis juristo en Pest (urbo), poste en Arad. Li interesiĝis ankaŭ pri István Széchenyi. Dum la Hungara revolucio de 1848 li kontribuis en gazetoj kaj li konatiĝis kun Ioan Dragoș. En 1849 li estis nomumita inspektoro de rumanaj lernejoj en Limgarda zono, sed en fino de la jaro li eklaboris en Vieno kiel juristo. Li edziĝis en 1951, li ricevis la titolon kortega konsilisto en 1859. Inter 1863-1869 li laboris en Pest en juĝejo, poste li estis advokato. Li estis parlamenta deputito en la porokaza parlamento en 1861, poste inter 1865 kaj 1887, kie li estis la plej grava aktivisto de la rumanaj interesoj.
Irene Khan
Irene KHAN (nasknome Irene Zubaida Khan, bengalolingve আইরিন জোবায়দা খান) (naskiĝis en Dako) estas bangladeŝa advokato kaj aktivulo pri homaj rajtoj kaj rifuĝintoj.
Ŝi estis de 2001 ĝis 2010 la ĝenerala sekretario de la homrajta internacia organizaĵo Amnestio Internacia. Ŝi tiam estis la unua ino, la unua aziano kaj la unua islamano atinginta ĉi-tiun postenon. Ekde 2011, ŝi estas la direktoro de la Internacia Organizaĵo pri Jura Disvolviĝo, NRO kiu dediĉiĝas al promocio de jurŝtato.
Junaĝo kaj studadoj
Irene Zubaida Khan kreskis en sufiĉe riĉa familio, sed en lando malriĉa kaj suferanta pro enlanda milito kiu estigos sendependecon el Pakistano. La milito kaj la malobservoj de la homaj rajtoj kiuj sekvas ĝin markas la infanaĝon kaj la adoleskaĝon de Khan, kiu finfine foriris studi en Nord-Irlando.
Ŝi poste studis juron en la Universitato de Manĉestro kaj en Universitato Harvard, kaj fakuliĝis pri publika internacia juro ka homaj rajtoj. Interesiĝinte pri senpera laboro kun homoj por plibonigi ilian vivon, ŝi kunfondis la disvolviĝan organizaĵon Concern Universal en 1977 kaj iĝis homrajta aktivulo ĉe la Internacia Komisiono de Juristoj en 1979.
Unuiĝintaj Nacioj
Khan enoficiĝis en la Alta Komisiito de Unuiĝintaj Nacioj pri Rifuĝintoj en 1980 en postenoj sidejaj aŭ ĉelokaj por promocii la protektadon de la rifuĝintoj. Ŝi estis nomumita misiestro en Barato en 1995, iĝante la plej jula reprezetanto de la Komisiito. Ŝi estris ĝia centro pri esplorado kaj dokumentado ekde 1998. Ŝi estris ĝian skipon en Nord-Makedonio dum la Kosova Milito, poste estis nomumita adjunkta direktoro de la internacia protektado.
Amnestio Internacia
Irène Khan aliĝis al Amnestio Internacia en aŭgusto 2001 kiel ĝenerala sekretario. Ŝi transprenas la gvidadon de la organizaĵo en ĝia kvardeka jaro da ekzistado kaj kiam ĝi komencis procezon de ŝanĝo kaj renovigo, pro la kompleksa naturo de tiamaj homaj rajtoj-malobservoj, kaj kiam ĝi alfrontas la evoluojn rezultantajn de la atencoj de la 11-a de septembro 2001.
Dum sia unua jaro enofica, Irene Khan reformis la respondon de la organizaĵo al krizaj situacioj, persone gvidante misiojn en Pakistano, dum la bombadoj de Afganujo, en Israelo, Cisjordanio kaj la Gaza Sektoro, tuj post la israela okupado de Jenin, kaj en Kolombio antaŭ la prezidanta elekto en majo 2003. Ŝi postulis pli bonan protektadon de la rajtoj de virinoj dum renkontiĝoj kun prezidantoj Pervez Muŝaraf de Pakistano kaj Émile Lahoud de Libano kaj kun la ĉefministro Khaleda Zia de Bangladeŝo. Ŝi ankaŭ lanĉas procezon de konsultoj kun virinaj rajtoj-aktivistoj por desegni ampleksan kampanjon pri kontraŭvirinaj perfortoj.
Irène Khan ricevis kompenson de 533.103 £ de Amnestio Internacia post ŝia eksiĝo de la organizaĵo la 31an de decembro 2009, pli ol kvaroble sian jaran salajron de 132.490 £. La grandeco de ĉi tiu kvanto estigis varmegan debaton.
Puebla de Pedraza
Puebla de Pedraza [PŬEbla depeDRAza] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Sepúlveda.
Geografio
Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 17,61 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 43 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 35 el jaro 1991.
Ĝi distas 47 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Cabezuela, Cantalejo, Muñoveros, Rebollo, Valdevacas y Guijar kaj Arevalillo de Cega
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Santiago.
Mareuil-sur-Cher
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Simojärvi
Simojärvi estas lago en Finnlando en provinco Laponio en komunumo Ranua. Ĝia areo estas 89,9329 km², longo de bordo 239,115 km kaj la plej granda profundo 27 m. La lago elfluas en Välttämönjärvin. Simojärvi inkludas du lagopartojn, kies kontakto estas mallarĝa. Areo de la pli suda el tiuj partoj estas proksimume 55 km² kaj de la pli norda 35 km². Longo de la pli suda parto estas proksimume 13 km kaj longo de la pli norda parto 18 km. Se ankaŭ apuda lago Välttämönjärvi, kiu havas proksimume saman altecon, estas kalkulata parto de Simojärvi, areo de la lago estas pli ol 100 km². Simojärvi havas multe pli ol 100 insulojn. Kvalito de akvo de Simojärvi estas bonega. Simojärvi estas la 50-a plej granda lago en Finnlando. La plej granda insulo estas Porosaari, kie estas ankaŭ lageto. Simojärvi havas ankaŭ grandajn kabojn.
Japana Budhana Ligo Esperantista
Japana Budhana Ligo Esperantista (JBLE) estas japana ligo de esperantistaj budhanoj.
Historio de JBLE
JBLE estis fondita en 1931 de la zena bikŝuo Shibayama Zenkei el Kioto, kiu eldonis la bultenon La Lumo Orienta. BLE kaj JBLE siatempe reprezentis la budhanan Esperantistan movadon en Eŭropo kaj Japanio, kaj ili havis kunlaboran rilaton inter si. Dum la dua mondmilito, ambaŭ ligoj malaktiviĝis.
Ranuanjärvi
Ranuanjärvi estas lago en Finnlando en provinco Laponio en komunumo Ranua. Ĝia areo estas, longo de bordo kaj la plej granda profundo. La lago havas proksimume 10 insulojn. La kirkovilaĝo de Ranua estas sur bordo de lago. Kvaliteto de akvo en Ranuanjärvi estas kontentiga. Oni estas riparinta la lagon per aera oksigeno. Estas estinta ankaŭ riparado de fiŝkaptado sur la lago. En Ranuanjärvi estas estinta cianobakterio. La lago havas kontakton al lago Takajärvi. En vintroj estas ĉevaloevento sur glacio de la lago Ranuanjärvi.
Zichtau
Zichtau ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la komunumo Gardelegen en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Maslives
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
La Lumo Orienta
La Lumo Orienta estis kvaronjara organo de Japana Budhana Ligo Esperantista (JBLE).
Historio
Ĝi estis unue eldonita en 1931 de la zena bikŝuo Shibayama Zenkei el Kioto, kiu fondis je JBLE.
Ernő Emil Moravcsik
Ernő Emil Moravcsik [moravĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Moravcsik Ernő Emil estis hungara kuracisto, psikiatro, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1924). Lia frato estis Géza Moravcsik.
Louvières-en-Auge
Louvières-en-Auge estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Louvastériens.
Ernő Emil Moravcsik
Biografio
Ernő Emil Moravcsik ricevis diplomon en universitato en Budapeŝto en 1885, poste li eklaboris en medikamenta instituto. Post 2 jaroj li ekinstruis en la universitato kiel privata profesoro. Li estis elektita rektoro en 1921. Li instruis ĝismorte. Li okupiĝis precipe pri cerbaj malsanoj.
Zickhusen
Zickhusen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Lützow-Lübstorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
L'Hôme-Chamondot
L'Hôme-Chamondot estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ulmois.
La Haute-Chapelle
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Haut-Chapellois.
Ĝi nun formas parton de Domfront en Poiraie.
La Marolle-en-Sologne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Ziegendorf
Ziegendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Parchimer Umland. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
9159 McDonnell
9159 McDonnell estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff, Usono.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de J. A. M. ("Tony") McDonnell, rekonita pro liaj studoj pri kosma polvo. Kun kolegoj, li estis la unua, kiu elmontris kapton de nerompitaj kosmaj polveroj en aeroĝelo. Li sendis instrumentojn en pluraj kosmaj misioj kaj analizis sur lunaj specimenoj kaj surfacoj de satelitoj elmetitaj al la kosmo.
Zell (Mozelo)
Zell estas komunumo kun la rajto nomi sin "urbo" en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Zell estas ŝtate agnoskita ripozloko kaj meza centro, kiu estas sidejo de administra komunumaro zorganta pri civitanaj servoj ankaŭ por 23 pliaj ĉirkaŭaj komunumoj.
Geografia situo
Zell ĉe Mozelo situas preskaŭ samdistance je unu aŭtohoro kaj de Koblenco kaj de Treviro. La najbara urbo direkte al Koblenco estas Cochem, la najbaraj urboj direkte al Treviro estas Traben-Trarbach kaj Bernkastel-Kues. La apudriveraj urbopartoj Altstadt, Kaimt kaj Merl situas 100 m super marnivelo en impona meandro aŭ buklo de la rivero. La loka esprimo pro tiu buklo estas Zeller Hamm.
Urbopartoj
Al la komunumo Zell (Mosel) apartenas dekstre de la Mozelo la malnova urbo (Altstadt), la urboparto Merl kaj sur monto en Hunsruko la malgranda urboparto Althaus. Okcidente de la Mozelo situas la urbopartoj Kaimt kaj Barl.
Historio
Zell estas romia setlejo de post la jaro 70 de nia erao. La urboparto Kaimt estas menciita en 732/33 unuafoje en dokumento. En 1222 Zell ricevis la urborajton. Ekde 1332 Zell estis elekttrevira (kurtrierische) urbo kaj ĝis 1794 ĝi estis kurtrierischer Oberamtssitz (elkttrevira sidejo de regado). En 1794 la urbo kaj la tuta trevira regiono fariĝis francaj, en 1815 la Viena Kongreso donis la urbon al la reĝlando Prusio. En la jaroj 1848 kaj 1857 incendioj detruis grandajn partojn de la malnova urbo. Ekde 1946 la urbo estas parto de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝis 1969 Zell estis ĉefurbo de samnoma distrikto Zell. La distrikto kunfandiĝis al distriko distrikto Cochem-Zell kun Cochem kiel ĉefurbo.
Urba konsilantaro
La urba konsilantaro konsistas el 20 membroj. Prezidas volontula urbestro.
Divido de la seĝoj en la konsilantaro de Zelll
Urbestro
Ekde 2009 Hans Schwarz (CDU) estas urbestro de la urbo Zell (Mosel).
Blazono
La ruĝa kruco simbolas la historiajn rilatojn de Zell al la Treviraj arĥiepiskopoj kaj treviraj princelektistoj.
La kruco ankaŭ videblas en la blazono de la komunumaro Zell. Tie sube tri arĝentaj leonoj kun oraj kronoj sur ruĝa fono montras la ligon al la historia urboparto Merl. La ŝlosiloj estas simbolo de Sankta Petro, la patrono de la urbo Zell. Ankaŭ sur la monto Petersberg (hodiaŭ Marienburg iam staris preĝejo konsekrita je Sankta Petro.
Religio
La plej granda parto de la popolo estas rom-katolika. Je la dua rango estas la evangelia kredo.
Vinkultivado
Zell estas kun 331 hektaroj da vitejoj post Piesport (413 hektaroj) la dua plej granda viteja komunumo de la vinregiono Mozelo. Laŭtradicie oni kreskigas ĉi-tie la vitspecon Riesling. Eksterregiona konateco havas la vinareon Zeller Schwarze Katz.
Industrio
La plej granda labordonanto en Zell estas la firmao Zeller Plastik (ZP). ZP estas grava injektgisejo por plastikaj fermilo kaj pakumaj elementoj. Ĝi estas membro de grupo Global Closure Systems, mondvasta reto de plastikprilaborantaj entreprenoj.
Oficejoj
Administrejo de la subdistrikto, fiancoficejo Simmern-Zell.
Klerigaj Institucioj
Bazlernejo "Boos-von-Waldeck Grundschule", ĉefa lernejo, reallernejo, Mosel-Hamm-lernejo (Subtenlernejo por infanoj kun lernproblemoj), IGS Zell (komuna lernejo kun gimnazia supera ŝtupo).
Trafiko
Konekto kun la reto de Germana Fervojo kaj ties IC-trajnoj en 7 km fora stacidomo Bullay. La stacidomo estas ĉe la IC-linio Koblenco – Treviro/Luksemburgo. Kruco de la federaciaj stratoj B53 kaj B421 en Zell.
libertempaj kaj sportinstalaĵoj
eventbanejo, sportstadiono, remista klubejo, tenisludejo, minigolfejo, boŭlo-centro, kampadejo, parkumejo por loĝkamionoj, grimppado Collis.
Migrado
La panorama turo sur la monto Prinzenkopf donas ĉiudirektan elrigardon sur la urbopartoj de Zell sur Pünderich, Bullay kaj Marienburg.
Teatro
Theatra grupo „Kätz“
Muzeo
Komunuma muzeo en la urbodomo kun multaj eksponatoj el la urba historio, vinkultovado kaj tradiciaj metioj.
Lingvo
La tiel nomata Zeller Platt estas la loka lingvo de la loĝantoj. Tiu germana dialekto apartenas al la mozelfranka dialektaro de la germana lingvo. La dialekto varias de vilaĝ' al vilaĝo precipe en la leksiko. Kvankam la homoj nomas sian lingvon "Platt" ĝi ne estas dialekto de la platdiĉa sed de la mezgermana dialektaro.
Esperanto en Zell (Mozelo)
Super la urbeto Zell troviĝas la kastelo Marienburg, en kiu plurfoje okazis esperantaj aranĝoj, i.a. la 3-a Novjara Renkontiĝo dum la jarŝanĝo 2004/2005. Sur Marienburg (junularklerigejo de la diocezo Treviro) okazas ekde 2005 la kultura semajnfino de Esperanto-RLP, la Mozellanda Esperanto-Semajnfino (MES). Marienburg ankaŭ estis la deirpunkto de la 3a kaj 4a Esperantista Migrado Aŭtuna (EMA) kiu okazis en 2013 kaj 2014.
9164 Colbert
9164 Colbert estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff, Usono.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona paleontologo Edwin H. Colbert, kiu grave kontribuis al nia kono pri la evoluo de la dinosaŭroj kaj la geologia historio de Tero, ĉefe pruvinte la kontinentan ligon de Antarkto kun suda Afriko en frua triaso.
Rebollo
Rebollo [reBOljo] estas municipo en la centroriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Sepúlveda. La loknomo Rebollo estas komprenebla etimologie kiel Kverko.
Geografio
Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 13,97 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 73 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 80 el jaro 1991.
Ĝi distas 42 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Puebla de Pedraza, Cantalejo, San Pedro de Gaíllos, La Matilla, Arevalillo de Cega, Arahuetes kaj Valleruela de Pedraza.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
La domaro de Rebollo estas sur monteto, pro kio la loko estis konata meze de la 13-a jarcento kiel Oter (monteto) de Rebollo. Ene ĝia municipa teritorio estas la restaĵoj de diversaj setlejoj, nune senhomaj: San Polo, Los Tejados, Valdelacasa kaj Valle Encinas. Ĝi apartenis al la Comunidad de villa y tierra de Pedraza.