cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Menagerie
"The Menagerie" estis kreita kiel rimedo por reuzi scenojn de "The Cage" (la 1965-a provepizodo de Star Trek ) prezentante ĝin ene de kadra rakonto kiel frua historio de la kosmoŝipo USS Enterprise (NCC-1701).
Intrigo
En la epizodo, Spock forkaptas sian iaman komandanton Christopher Pike, ŝlosas la kosmoŝipon "Enterprise" je kurson al la malpermesata planedo Talos IV kaj iĝas sin mem ĉe kortumo, kie li prezentas ellaboritan rakonton klarigante siajn agojn. Okazas elsendoj el planedo Talos IV por klarigi la agado de Spock. La tribunalo de Spock daŭras malgraŭ la stelfloto ordonas fini la kontaktojn kun Talos IV.
La elsendo finiĝas ĉe la tribunalo kiam la ŝipo alvenas al Talos IV. Kirk nun scias, kio estas la planoj de Spock, ĉar la Talosianoj povus oferti al Pike specon de resanigo. La kortumo estas malkaŝita kiel taktiko fare de la Talosianoj kiam Komodoro Mendez subite malaperas, estante iluzio ambaŭ sur la Entrepreno kaj en la havenŝipo. Mesaĝo de Komodoro Mendez tiam diras, ke Stelfloto ankaŭ ricevis la saman elsendon, kaj oficiale rezignas la malpermeson kontraŭ la planedo por ĉi tiu okazo pro rekono al la servoj de Kapitano Pike. Spock estas liberigita de ĉiuj akuzoj. Pike estas transportita al la planedo.
Flago de Sankta-Piero kaj Mikelono
La flago de Sankta-Piero kaj Mikelono estas la flago de Francio, tamen, ĝi havas neoficialan flagon vaste uzata kaj konata kvazaŭ oficiala. Ĝi estas blua kun flava ŝipo, eble la Grande Hermine, kiu kunportis Jacques Cartier al Sankta-Piero la. Tri kvadrataj kampoj metitaj ĉe la hisflanko reprezentas flagojn de la plej multaj loĝantoj de la insuloj, de pinto ĝis fundo, la eŭska, bretona, kaj normanda flagoj.
Tiu neoficiala flago estis verŝajne dizajnita de André Paturel, loka entreprenposedanto kiu adaptis la blazonon dizajnitan de Léon Joner.
Mookie Betts
Markus Lynn "Mookie" Betts (n. 7-an de oktobro 1992) estas usona basbalisto. Li ludas en teamo Boston Red Sox. Ili ludas momente en la Orienta Dividaĵo de la Usona Ligo.
Charles Cardell
Charles CARDELL (1892-1977) estis angla vikano kiu disvastigis sian propran tradicion de la Metio, kiu estis aparta de tiu de Gerald Gardner. La tradicio de Cardell de Viko kultados kornan dion nomata Atho, kaj ĝi kunvenis dum sabatorgio en Surrey. Lia tradicio de Viko estis daŭrigita tra la kombino de Atho de Raymond Howard. Efektive estis Cardell kiu elpensis la terminon "Viko".
22901 Ivanbella
22901 Ivanbella estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov en distrikto Prago-oriento.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la unua slovaka kosmonaŭto Ivan Bella. Li plenumis eksperimentojn pri astrobiologio kaj fizikajn korpajn testojn dum sia ok-taga restado ĉe la kosmostacio Mir en februaro 1999. La nomo estis sugestita de la Slovaka Astronomia Societo.
Emil Ábrányi (pli juna)
Emil Ábrányi (pli juna) [AbrAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ifjabb Ábrányi Emil estis hungara poeto, tradukisto, ĵurnalisto, politikisto, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi. Lia patro estis Kornél Ábrányi (komponisto). Emil Ábrányi naskiĝis la 1850 en Pest (urbo). Li mortis la 1920 en Szentendre.
-322
En la jaro 322 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Emil Ábrányi (pli juna)
Biografio
Emil Ábrányi post lernado li eklaboris kiel ĵurnalisto, kritikisto, baldaŭe li laboris en pluraj periodaĵoj ankaŭ kiel redaktoro. Li debutis poeton en 1866. Li estis parlamentano inter 1889-1892. Ekde 1906 ĝismorte li vivis en Szentendre. Li havis edzinon, kiu naskis filon. Li poemadis kun sukcesoj precipe pri amo, patrujo kaj homeco. Liaj dramoj ne portis sukcesojn.
Memorigiloj
En Szentendre strato portas lian nomon.
Arvid Afzelius
Arvid AFZELIUS (naskiĝis en Bolums socken la 6-an de januaro 1714, mortis en Larvs socken la 5-an de majo 1789) estis sveda religiulo.
3177 Chillicothe
3177 Chillicothe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry Lee Giclas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Arvid Afzelius
Li estis filo de Per Arvidsson kaj Kjerstin Afzesdotter. En 1725, li alprenis la nomon Afzelius. Post 1735, li eniris en la Universitaton de Upsalo, kie li Majstriĝis en 1743 kaj ordeniĝis en 1745, kie li estis predikisto de la Regimento. En 1749, li estis nomumita vikario de la paroko en Larv, kaj dekano en la jaroj 1763 kaj 1771. Inter 1765 kaj 1769 li estis membro de la sveda parlamento.
3177 Chillicothe
Nomo
Ĝia nomo aludas al la usona urbo Chillicothe (Ohio), nomo kiu signifas "Ĉefa Urbo" en la lingvo de la indianoj Ŝaŭnioj.
Arvid Afzelius
Li edziĝis al Catharina Brissman kaj havis kvin infanojn, inkluzivante la botanikiston Adam Afzelius, la kemiiston Johan Afzelius kaj la kuraciston Pehr von Afzelius, kiuj konsistigas la unuan generacion de la familio Afzelius. Arvid Afzelius kaj lia edzino estis entombigitaj en Monteto Onsjö, 800 metrojn oriente-sudoriente de la preĝejo de Larv. La tomboŝtono skulptita en granito estas du kaj duonan metrojn alta.
Melotone Records
Melotone Records estis usona diskeldonejo, kiu ekzistis en la 1930-aj jaroj. Ĝi eldonis ĉefe popoularan dancmuzikon, kontreon, havajomuzikon samkiel bluson, kaĵunmuzikon kaj ĵazon.
Les Baux-de-Provence
(jen france, okcitane Lei Bauç de Provença resp. pli mallonge Lei Bauç) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Rumanaj legendoj kaj rakontoj
Rumanaj legendoj kaj rakontoj
Unu el la plej belaj legendoj en la libro estas Juneco sen maljuniĝo kaj vivo sen morto, kiu meritas atenton pro sia grandmorala mesaĝo.
Tototlán
Tototlán estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Ĥalisko. La ĉefurbo de la komunumo estas Tototlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 105.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vestalo
Vestaloj estas tiuj ses romaj pastrinoj, kiuj estis devigitaj al virgeco kaj prizorgo de la kulto kaj fajro de Vesta, diino de la hejma fajro.
La junulinojn elektis en la aĝoj inter 6 kaj 10 jaroj la ĉefpastro (pontifex maximus). Ili servis dum tridek jaroj kaj ili devis reteni sian virgecon. Ili rajtis edziniĝi post la servo, sed tio okazis malofte, ĉar – laŭ la superstiĉo – tio povas kaŭzis malbonŝancon.
La vestaloj komence reprezantis la filinojn de la reĝa familio, sed poste oni elektis el la filinoj de la libernaskiĝintaj kaj reputaciaj familioj (fine eĉ el familioj de liberigitoj). Plua kondiĉo estis la perfekta (sana) korpo kaj spirito kaj ke la gepatroj ankoraŭ vivu.
La vestaloj gardis daŭre la fajron en la Templo de Vesta, ili devis porti akvon en sankta fonto, antaŭprepari la ritan manĝaĵon, prizorgi la objektojn de la interna sanktejo. Ili havis ĉefrolon en la festoritoj de la Diino (Vestalia, 7-15-a de junio).
Se ili preterlasis la devojn, oni punis ilin per batado. Se ili perdis la virgecon, oni entombigis ilin vivante.
Ili havis multajn honorojn kaj privilegiojn, ekz. Liberiĝis el sub la patra potenco.
Vuktil
Vuktil (ruse Вуктыл) estas urbo en Komiio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 87412.
La urbo estis fondita en jaro 1968.
Vsevoloĵsko
Vsevoloĵsko (Всеволожск) estas urbo en Leningrada provinco en Rusio. La urbo estis fondita en 1892 kaj ekhavis statuson de urbo en 1963. En 1959 la urbo havis 27.8 mil loĝantojn; en 2002 estis 45.3 mil.
Vuktil
La interurba telefona kodo estas 82146, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Vsevoloĵsko
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 41413.
Vuktil
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Vsevoloĵsko
La interurba telefona kodo estas 81270, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Vuktil
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 63°52' norde, longitudo 57°19' oriente.
Vsevoloĵsko
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Vuktil
La urbo estas apud Uralo, sur dekstra bordo de rivero Peĉora (Печора).
Brabova
Brabova estas komunumo en Distrikto Dolj, Rumanio. Ĝi estiĝas el kombino de 6 vilaĝoj: Brabova, Caraiman, Mosna, Răchita de Jos, Urdinița kaj Voita.
Vsevoloĵsko
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 60°01' norde, longitudo 30°41' oriente.
Lajos Tihanyi
Lajos TIHANYI [lajoŝ tihanji], hungare Tihanyi Lajos estis hungara pentristo.
Vuktil
En jaro 1959 la urbo havis 0.1 mil loĝantojn.
Lajos Tihanyi
Vivo
Li naskiĝis en Budapeŝto en la 29-an de oktobro 1885. Li mortis en Parizo, en la 11-an de junio 1938. Li estis surdulo, tamen li iomete parolis voĉojn. Li apartenis al Okopo (artista grupo).
Vuktil
En jaro 2002 la urbo havis 14.5 mil loĝantojn.
Vsevoloĵsko
Famaj loĝantoj
Belousov, Vladimir Pavlovich (naskiĝis en 1946) - atleto, Olimpika ĉampiono.
Vladimir Vladimirovich bortko (naskiĝis en 1946) estas Sovetia kaj rusa kinoreĝisoro, manuskriptinto, produktanto.
Vashukov, Miĥail Jurjeviĉ (naskiĝis en 1958) estas artisto, duopo, humuristo.
Vocka, Gergard Jakovlevich (1887-1988) - loka historiisto, kavaliro de La Ordeno De Lenin (1953), La unua Honora civitano de Vsevolozhsk (1988), unu el la stratoj de la urbo estas nomita en lia honoro.
Denisov, Anatolij Alekseeviĉ (1934-2010) - Sovetia kaj rusa sciencisto, politikisto.
Dobrovolskij, Jurij Antonoviĉ (1911-1979) — testpiloto, Heroo de Sovetunio.
Drachev, Vladimir Petrovich (naskiĝis en 1966) — gajninto de La Monda Pokalo kaj 4-foja mondĉampiono en biatlo.
Svetlana Sergeevna Zhurova (naskiĝis en 1972) estas Olimpika ĉampiono, deputito de La Ŝtata Dumao.
Slepukhin, Jurij Grigorjeviĉ (1926-1998) — verkisto.
Boris Pavlovich Listov (naskiĝis en 1969) estas rusa ekonomiisto, Prezidanto de la Estraro de Jsc Rosselkhoznadzor.
Robert Cochrane
Robert COCHRANE (26-an de januaro 1931 - 3-an de julio 1966), kiu naskiĝis kiel Roy Bowers, estis angla okultisto kiu fondis la tradicion de Pagana Sorĉado konata kiel Cochrane's Craft.
Naskita en laborista familio en okcidenta Londono, li interesiĝis pri okultismo post kiam li ĉeestis prelegon de Socio por Psika Esploro, prenante apartan intereson pri sorĉado. Li fondis unu sabatorgion, sed ĝi baldaŭ malsukcesis.
Cochrane daŭre estas vidita kiel ŝlosila inspira figuro en la tradicia sorĉada movado. Ekde lia morto, kelkaj novpaganoj kaj magiaj grupoj daŭre sekvis liajn instruojn.
Homo erectus
Homo erectus (latine: "rekte (staranta) homo") estis vaste loĝinta specio de la genro Homo, kiu, kiel multaj opinias, estis la praulo de nuntempaj homoj.
La unua trovo de Homo erectus okazis en 1891 fare de Eugène Dubois en Indonezio. Li nomis tiun trovaĵon Pithecanthropus erectus aŭ Java homo. La nuntempa nomo de la specio (Homo erectus) estis unue proponita de Ernst Mayr cele la unuigon de la klasifikado de aziaj fosilioj.
Merris
- jen france kaj ankaŭ nederlande respektive okcidentflandre - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradiciaregiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas merrisiens.
Rugny
Rugny estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 120 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Rugny etendiĝas sur 13.89 km², kaj havis 120 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8.6 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacky Neveux, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Rugny apartenas al la kantono de Cruzy-le-Châtel, kies ĉefurbo estas Cruzy-le-Châtel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Amarantacoj
La amarantacoj (Amaranthaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo kariofilaloj (Caryophyllales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 180 genrojn kaj pli ol 2000 speciojn,. Ĝia tipa genro estas amaranto.
Rio Acima
Rio Acima (prononco Hjuasima, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Belo Horizonte. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eddie Jefferson
Jefferson lernis ludon de gitaro, tubjo kaj frapinstrumentaro, lernis jam en la aĝo de ok jaroj kune kun sia frato frapdancadon kaj ludis unue en la bando de sia patro kaj kun kantensembloj ekz. je la internacia ekspozicio en Ĉikago 1933. Li komencis karieron kiel frapdancisto, kiu fariĝis konata en 1939 per prezentadoj kun la bando de Coleman Hawkins, dum kiuj li dancis la furoraĵojn de la soloistoj de la orkestro de Count Basie (ekz. Lester Young, Herschel Evans). En 1946 li daŭrigis sian dancistan karieron kaj dancis ekz. en 1950 duope „Billie and Eddie“ dum prezentadoj de Sarah Vaughan. Fine de la 1940-aj jaroj li ankaŭ atentigis pri si per kantado. Surdiskiĝis lia vokaliza arto (kiu imitas kante la ludon de instrumentoj) komence en 1951 („Body and Soul“ laŭ la versio de Coleman Hawkins, ĉe Spotlite tamen ankaŭ aperis koncertregistraĵoj el 1949). Per sia teksto por „In the Mood for Love“ ĵazkantisto King Pleasure lanĉis en 1952 furoraĵon. Basisto King Pleasure aŭdis lin en Cincinnati kaj imitis lin en Novjorko, konfesis tamen bonvole, ke lia fonto estas Jefferson, kio ankaŭ helpis al Jefferson atingi surdiskigojn (kiel tiu ĉi poste memoris dankeme).
Laŭ propraj eldiroj de Jefferson liaj pluaj sukcesoj estis „Parker´s Mood“ (ankaŭ furoraĵo por King Pleasure) kaj „Filthy McNasty“. De 1953 ĝis 1957 kaj de 1968 ĝis 1973 li estis kantisto kaj administranto de James Moody. Fine de la 1960-aj jaroj li estis remalkovrita kaj prezentis ekz. en 1969 ĉe Newport Jazz Festival, eldonis en la 1970-aj jaroj novajn diskojn, ekz. en 1974 Things Are Getting Better ĉe Muse. Dum kiam en la komenco lia voĉo efikis baldaŭ etvolumena kaj trostreĉita, ĝi iom post iom maturiĝis laŭ taksado de Will Friedwald en pli malfruaj jaroj. En 1976 li prezentis kun Jon Hendricks kaj Annie Ross kaj en 1979 kun Sarah Vaughan kaj Betty Carter. De Jefferson devenas kantotekstoj kaj interpretaĵoj de multaj ĵazaj normkantoj ekde „Honeysuckle Rose“, „So What“ ĝis „Bitches Brew“.
Siajn lastajn sonregistradojn li faris dum prezentado en Joe Segal´s Jazz Showcase“ je Ĉikago kun aldosaksofonisto Richie Cole. Du tagojn post ĉi tiu prezentado en la tradicia detrojta ĵazklubejo „Bakers Keyboard Lounge“ je la forlasado de la klubejo je la unua kaj duona li estis mortpafita ekde el aŭto. La ŝoforo poste estis identigita kiel dancisto, kiun Jefferson iam maldungis de sia spektaklo. La pruvoj tamen ne sufiĉis por kondamno. Mallonge antaŭ lia morto la ĵaza kantensemblo komisiis lin per teksto al „Birdland“.
Hosapete
Hosapete, ಹೊಸಪೇಟೆ estas urbego, sidejo de la distrikto Viĝajanagara en subŝtato Karnatako en suda Barato.
Geografio
Hosapete situas ĝuste ĉe riverenfluo al akvorezervujo en alteco 479 metrojn de la marnivelo. Ballari troviĝas 59, Davangere 104, Hubli-Dharwad 134, Rajĉur 146, Kurnul 187, Belagavi 212, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 285, Mumbajo 559, tutlanda ĉefurbo Delhio 1488, Kolkato 1497 kilometrojn (aere).
Bondata
Ĉi tiuj aferoj estas el la pasinteco kaj memorigas personojn pri pasintaj tempoj. Ĉi tiuj aferoj estas aŭtentikaj aferoj el iu periodo de tempo kaj reprezentas la kulturon de difinita tempo. Ekzemple, en la foto estas bondataj ludilaj aŭtoj de la 1980-aj jaroj. Ofte, bondataj aferoj troviĝas en muzeoj aŭ aliaj lokoj, kie organizo laboras por protekti la historion da kulturoj. Tiuj organizoj ankaŭ edukadas la personojn pri la deveno de la stilo aŭ aferoj tiuj, kiuj estis gravaj al la personoj de difinita tempo.
Hosapete
Demografio
En 2011 populacio de Hosapete estis. 79.30% de la loĝantoj povas legi.
Bondata
Bondataj aferoj, tamen, ne estas tro malnovaj, kaj eble oni povas trovi aferojn, kiuj estas aŭ fakte de la periodo aŭ estas kreitaj en la stilo de la periodo. Ekzemple, oni povas nuntempe aŭdi muzikon, kiu estas kreita en la stilo de la 1970-aj jaroj. Oni ankaŭ povas aĉeti vestaĵojn, kiuj estas faritaj en la stilo de la 1970-aj jaroj.
-323
En la jaro 323 antaŭ Kristo okazis, interalie:
QST
QST estas ĉiumonata revuo por radioamatoraj entuziasmuloj, publikigitaj de la Amerika Radio-Relajsa Ligo (ARRL). Ĝi estas ĵurnalo inkludita kun membreco en la ARRL, kiu temas pri ekipaĵoj, recensoj, teknikaj konsiloj, konkursoj, projektoj ks. Kvankam preciza nombro por cirkulado ne estas publikigita fare de la ARRL, la organizo informis pri havo de 154 627 membrojn ĉe la fino de 2008, preskaŭ ĉiuj ricevas la revuon ĉiumonate, aldone al ekzempleroj liveritaj al bibliotekoj kaj gazetbudoj. La nomo de la revuo venas el la Q-kodo, QST signifas "voki ĉiujn staciojn". La unua numero estis publikigita en decembro 1915, kaj daŭre publikigita ekde majo 1919. Suplemento al la revuo estas havebla sur la ARRL-retejo, inkluzive de kompleta arkivo en PDF-formato havebla al membroj.
Historio
La revuo unue estis publikigita en decembro 1915, kun ĝiaj unuaj tri temoj financitaj de ARRL-fondinto Hiram Percy Maxim kaj sekretario Clarence D. Tuska, kun espero ke pliaj membroj financus daŭran ekziston. En oktobro 1916, la redaktistoj informis pri kreon de la Firmaon QST Eldonejo, plejparte por eviti leĝajn problemojn.
Publikigo de QST provizore estis haltigita post septembro 1917. En aprilo 1917 Usono post eniro en la unua mondmilito la regitaro malpermesis ĉiujn radioamatorajn aktivecojn kaj la revuo perdis grandan procenton de la abonantoj el kiuj multaj militservis. La malpermeso de radioamatoroj estis ĉesigita post la fino de la milito. QST revenis en majo 1919 kiel "ARRL speciala bulteno" kaj nur 8 paĝe. Post renkontiĝo en Novjorko la 29an de marto, grupo kiu inkludis Percy Maxim, Tuska kaj naŭ aliaj decidis financi ĝian reaperigon en tiu formo kaj fari pledon por membreco kaj abonrenovigoj. La temo de junio 1919, sciigis ke la milita tempomalpermeso estis ĉesigita. Finfine en julio 1919 QST rehavis sian antaŭan formaton, kvankam radioamatoroj ne estis permesitaj reen en la etero ĝis tiu aŭtuno, kiam aldono al la oktobra numero proklamis "BAN OFF". Antaŭ septembro 1920, QST eldonis ĝis 100 paĝoj, grandeco ne vidita ekde aprilo 1917.
Publikigo daŭrigis dum la dua mondmilito, malgraŭ la halton de amatora radioaktivado per ordono de la usona registaro. Dum ambaŭ militoj, radioamatoroj estis tre bezonataj kiel armeaj radiokomunikistoj.
Enhavo
Nuntempe QST inkludas projektojn por la radioamatoraj entuziasmuloj, bildojn, artikolojn, kolonojn, kaj raportojn pri ARRL-temoj. Speciala intereso ricevas la rolon de amatora radio en krizaj komunikadoj kiel ekzemple en la horoj post la Atencoj de la 11-a de septembro kaj en Uragano Katrina.
Hosapete
Historio
Hosapete estis konstruita en 1520 fare de eminenta reganto de Viĝajanagara imperio. La origina loknomo estis Naagalapura; tamen la populara loknomo estis Hosa Pete, kio signifas "Nova Urbo". Tiu urbo longe estis sidejo de la menciita imperio. La areo inter Hampi kaj Hosapete daŭre estas nomita Naagalapura. La anglisma nomo estis Hospet, kiu reŝanĝiĝis al la nuna formo en 2014.
Ekonomio
Hosapete estas bonkonata turista loko, ĉar en la najbareco estas multe de mondaj heredaĵoj (ĉefe temploj). Proksime akvoenergia centralo funkcias.
Religio
Laŭ la barata censo en 2001 la hinduismo estas la plimulta religio en Hosapete kun 71%. Islamo estas dua plej populara religio kun 20%, poste estas ĝajnistoj 5% kaj kristanoj 3%.
Lingvoj
Laŭ la censo en 2001 la ĉeflingvo estas en Hosapete kiel oficiala lingvo kaj gepatra lingvo la kanara lingvo.
Trafiko
Hosapete estas voja kaj fervoja nodoj. Tra la rivero ekzistas apartaj voja kaj fervoja pontoj. La plej proksima flughaveno funkcias ĉe Ballari.
6729 Emiko
6729 Emiko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, en Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Emiko Otomo, edzino de la malkovrinto.
Uehara Kōji
Uehara Kōji (上原 浩治) (n. 3-an de aprilo 1975) estas japana basbalisto. Li ludas en teamo Boston Red Sox. Ili ludas momente en la Orienta Dividaĵo de la Usona Ligo.
Alfredo Palacio
Alfredo Palacio [Alfredo Palasjo] estas la nova provizora prezidento de Ekvadoro. De 15-a de januaro 2003 ĝis 20-a de aprilo 2005 li estis vicprezidento de la lando. Profesie, li estas kuracisto, fakulo en kormalsanoj.
Li anstataŭas Lucio Gutiérrez, de kiu li estis vicprezidento antaŭ la elĵeto kongresa. Li naskiĝis la en Guayaquil, granda havenurbo, kaj tie komencis siaj esploroj. Li ĥirurgiistiĝis en urba universitato en 1967, kaj poste laboris pri kardiologio en diversaj usonaj malsanulejoj ekde 1969 ĝis 1974. Ekde 1980 li instruis kardiologion ĉe la Nacia Ekvadora Instituto de Kardiologio, kaj ekde 1989 ankaŭ ĉe la Universitato de Guayaquil.
Ekde 2001, li estas profesoro pri kontrolado de publika saneco ĉe la Universitato de Guayaquil.
En 2003, li vicprezidentiĝis kiam li kaj Lucio Gutiérrez gajnis la prezidentan elektadon kun 56% de la voĉdonoj. GUTIÉRREZ restis kiel prezidento ĝis la krizo de aprilo 2005.
Peter Mohrhardt
Peter Mohrhardt (ankaŭ: Morhard, Mohrhart, Morhardt, Mohrhard; Naskiĝdato nekonata; † 1685 en Lüneburg) estis germana komponisto kaj orgenisto de la Nordgermana Orgenskolo.
Mohrhardt estis ekde 1662 ĝis sia morto orgenisto ĉe la preĝejo Michaeliskirche en Lüneburg.
De Mohrhardt estas postlasitaj 9 ĥoralomuzikigoj por orgeno, kiuj utiligas simile al aliaj verkoj de nordgermanaj komponistoj de la stilepoko la eĥon. Pluaj instrumentaj kaj kantvoĉaj verkoj estas malaperintaj.
Finnmark
Finnmark ĝis la fino de 2019 estis la plej norda provinco de Norvegio, lime de Troms. En en ĝi loĝis  homoj, aŭ  de la suma loĝantaro de Norvegio. Areo estis. La administra centro estis Vadsø. Ekde la komenco de 2020 ĝi kun la antaŭe najbara provinco Troms konsistigas novan provincon Troms og Finnmark.
Augusto Testa
Augusto TESTA (naskiĝinta en 1950) estas itala amatora astronomo.
Finnmark
En Finnmark loĝas multaj sameoj, kaj komunumoj Kautokeino, Karasjok, Tana, Nesseby havas ankaŭ sameajn nomojn oficialajn.
Augusto Testa
Li observas elde la Observatorio de Sormano kaj, kun siaj kolegoj, kunmalkovris 31 asteroidojn.
Li malvolvis plurajn programarojn por la observado de asteroidoj, kiuj estas vaste uzataj de la itala komunumo de astrometriaj observantoj.
La asteroido 11667 Testa estis nomita en lia honoro.
(143257) 2003 AE
(143257) 2003 AE estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas iom proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia discentra klinata orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,40663 astronomia unuo, tie estas 60,831 milionoj da km.
Akademio pro Interlingua
Cetere la nova Akademio ne ricevis nur novan nomon, sed ankaŭ novan statuton. En 1909-1910 la konsisto de tiu akademio ŝanĝiĝis. Per jara pago ĉiu ajn tion deziranta povis aliĝi kaj iĝi akademiano; krome la celo de la Akademio ne estis plu evoluigi aŭ flegi lingvon, sed simple diskuti pri io ajn koncernanta eŭroklonan lingvoplanadon. Pro tio la sinteno de la Akademio iĝas ĉiam liberala: en ĝia organo aperas artikoloj en multaj planlingvoj, grand-parte pausaĵoj, plibonigoj aŭ idoj de Latino sen fleksio. La Unua mondmilito haltigas la laborojn de la Akademio inter 1915 kaj 1921. En 1913 la revuo Discussiones malaperis: ĝin anstataŭas la de Peano redaktita Academia, inter 1914 kaj 1927. Fine, oficiala organo de la Akademio iĝis Schola et Vita, kiun redaktis la italo Nicola Mastropaolo (1926-1939). La Akademio de Interlingvo malaperis definitive dum la Dua mondmilito. En 1958 alvoko aperinta en Utrecht (Nederlando) provis rekunigi la restantajn amikojn de Latino sen fleksio, sed ĝi restis seneĥa: la lastaj Peano-anoj verŝajne aliĝis al la samnoma, sed pli lastatempa IALA-Interlingvao.
771 Libera
"Libera" estus la antaŭnomo de unu amikino de la malkovrinto.
Bromus catharticus
Uzo
Ĝi estas bona furaĝo.
Disvastiĝo
La specio devenas de Sudameriko.
Mansio
Mansio, Maine, estis historia kaj kultura franca regiono, respondanta al malnova provinco kaj kies ĉefurbo estis Le Mans. Mansio estis ankaŭ graflando poste duklando. Kvankam la provinco malaperis, la termino « Maine » estas ankoraŭ uzata por difini la teritorion de la departementoj Sarthe kaj Mayenne. La teritorio de Mansio respondas vere al tiuj departementoj. Ili tamen ricevis ankaŭ teritoriojn de Anĵuo kaj, kaze de Sarthe, tiun de Perĉo.
La provinco ŝuldas sian nomon al la gaŭla popolo de la cenomanoj. Mansio, kiel graflando, aperis en la 9-a jc, en la karolida periodo. Ĝi okupis strategian pozicion, ĉar ĝi estis ĉe la limo de Bretonio, de Normandio kaj de Anĵuo. Ĝi utilis kiel bufra ŝtato ĝis la fino de Mezepoko kaj suferis purajn militojn ligitajn al la kapetidoj kaj plantaĝenetoj. Ĝi estis alligita al la reĝa bienaro en 1204 poste ĝi estis disigita en 1790 okaze de la kreo de la departementoj.
La termino « Maine » estas ankoraŭ uzata nun de pluraj institucioj kaj entreprenoj, aparte en Sarthe, kiel la taggazeto Le Maine libre, la Universitato du Mansio, Francio Blua Mansia kaj la regiona naturparko Normandio-Mansio.
Mansio kovras proksimume kaj enhavas, nomitajn franclingve Mainiots kaj Mainiotes. Krom la historia ĉefurbo Le Mans, la ĉefaj urboj estas Laval, Sablé-sur-Sarthe, Mayenne, Mamers kaj La Ferté-Bernard.
La aŭtoritatoj de la usona ŝtato Majno, origine koloniita de francoj, oficiale agnoskis la francan Mansion kiel la originon de la nomo de ilia ŝtato.
Situo
Mansio situas nordokcidente en Francio, ĝi estas sen aliro al la maro, sed Landivy, situanta nordokcidente en la departemento Mayenne, estas je nur trideko da kilometroj de la golfo de monteto Sankta-Mikaelo. Mansio havas formon de neregula ortogramo, laŭ orienta-okcidenta akso. Okcidente, ĝi estas najbaro de Bretonio (nuna regiono Bretonio), kun la departemento Ille-et-Vilaine, norde en Perĉo kaj de Normandio (nuna regiono Malsupra Normandio), kun la departementoj Manche kaj Orne. Oriente, ĝi estas borderita de Turanĝio kaj Orleanio (nuna regiono Centro-Valo de Luaro), kun la departementoj Indre-et-Loire kaj Loir-et-Cher. Fine, sude, Mansio estas borderita de Anĵuo, kiu proksimume respondas al la departemento Maine-et-Loire. Same kiel Anĵuo, Mansio estas inkluzivigita en la regiono Luarlandoj. Ĝi estas ĉe la kruciĝo de la vojoj ligantaj Parizon al Bretonio kaj Normandion al Valo de Luaro.
Pejzaĝoj
La reliefo de Mansio estas entute malabrupta, ĝi estas transira regiono inter Bretonio, Normandio kaj Anĵuo, tre malsamaj regionoj. Mansio staras sur du grundoj relative malsamaj, la Supra-Mansio (rivero Sarthe) oriente, kaj Malsupra-Mansio (rivero Mayenne) okcidente. La unua staras sur transira areo inter la pariza akvokolekta areo kaj la armorika montaro, kiam la dua situas tute sur la armorika montaro.
Geologio
Malsupra-Mansio, kiu apartenas al la armorika montaro, estis kreita en la paleozoiko, aparte dank'al vulkana agado, poste ĝi estis kovrita per terciaraj formancioj, aparte per riveraj aluvioj.
Hidrografio
Malsupra-Mansio estas preskaŭ tute en la akvokolekta areo de la rivero Mayenne, vasta je. La rivero Mayenne estas rivero longa je kiu fontas sur la norda akvokolekta areo de mont des Avaloirs, en la departemento Orne.
Supra-Mansio konsistas el paralela sistemo, ĉar ĝi respondas al la akvokolekta areo de la rivero Sarthe. Tiu rivero longa ja fontas el Perĉo poste malsupreniras, kiel la rivero Mayenne, al Angers, kie ĝi enfluas en la riveron Mansio.
Klimato
Mansio, dank'al proskimeco al la Manika Markolo kaj Atlantiko, posedas oceana klimato. La vetero estas ofte humida, kun regulaj kaj moderaj temperaturoj. La ekstremas temperaturoj, -10 °C vintre kaj 32 °C somere, estas maloftaj.
Etimologio
Mansio ŝuldas sian nomo al la cenomanoj, la gaŭla popolo, kie staras la nuna departemento Sarthe. Le Mans havas la saman originon, sed tio ne estas la kazo nek de la rivero Mansio, la rivero, kiu trairas Angers, nek tiu de la departemento Maine-et-Loire. Ĉar, la nomo de la rivero estas variaĵo de la vorto « Mayenne », kie eble originas de la kelta radiko *made ' (« fari enrompon, sin etendi »), aŭ de la latina lingvo madere (« esti malseka, sorbigi»), al kiu aldoniĝis la [gaŭla lingvo|gaŭla]] sufikso -uenna''. La tuto signifus « (akvo) kiu superbordiĝas », kio pensigas al la akvo de la riverego Luaro, kiu suprenfluas en la riveron en periodo de riveraltiĝo.
La nomo de la provinco Mansio ŝajnas estis je la origino de tiu de la usona ŝtato Majno. Tiu etimologio estis oficialigita de la aŭtoritatoj de la Ŝtato en 2001, okaze de kreo de loka franca-usona tago.
Prahistoriaj kaj antikvaj originoj
La regiono Coëvrons, situanta centre de Mansio, estas la plej riĉa je prahistoriaj restaĵoj.
En la neolitiko, pluraj megalitoj estis starigitaj, kiaj la menhiro de Saint-Thomas-de-Courceriers, la dolmeno de Erves en Sainte-Suzanne (4 500 jaroj a.K.), la dolmeno la Pierre couverte de Vaas, tiu de Lhomme, ktp.
La romianoj invadis la okcidenton de Gaŭlio en 57 a.K. Aŭgusto metis Mansion en la Liona Gaŭlio kaj la opidumo de Moulay de la diablintoj estis forlasita profite al nova urbo, Noviodunum (nuna Jublains).
Frua Mezepoko
Per la elorienteŭropaj popolmigradoj, la romia aŭtoritato malfortiĝis kaj la ribeloj regule ekstaris kontraŭ la imposta premo. Noviodunum malprosperis kaj perdis sian staton de ĉefurbo de la diablintoj en la 5-a jc. Ĝia teritorio estis alligita al tiu de la cenomanoj, kies ĉefurbo estis Le Mans.
La frankoj ekloĝis por restadi en la regiono en la 5-a jc, kie ili kunvivis kun la gaŭlaj-romianoj antaŭ ol asimiliĝi. Samtempe, en Armoriko estis grava almigrado de Britonoj, venantaj de Britio. Ili starigis reĝlandetojn malamikojn al la frankoj. La militoj inter frankoj kaj bretonoj estis oftaj inter la 6-a kaj la 9-a jc, kaj Mansio estuis submetita al pluraj bretonaj atakoj. Por ssekurigi sian landlimon, la frankoj starigis la limlandon Bretonio, bufran areo kun pluraj fortresoj, kiuj staris de Potevio ĝis Normandio.
La bofilo Karolo la Granda, Rorgon (aŭ Roricon) la 1-a, estas atestita grafo de Mansio en 833 kaj 839.
Ŝtata bufro inter Normandio kaj Anĵuo
La reĝo Raoul la 1-a estus doninta la graflandon en 924 al la duko de Normandio Rollon.
En la 11-a jarcento, la graflando Mansio estis avidaĵo inter la tiutempaj kreskantaj potencoj : la graflando Anĵuo kaj la duklando Normandio.
De la 12-a ĝis la 13-a jc, la ekonomio de Mansio kreskis kaj urboj kiaj Le Mans kaj Laval rapide kreskis.
Centjara milito kaj religimilitoj
En 1204, la reĝo Filipo Aŭgusto ekatakis la anĵuan Imperion estratan de Johano la Sentera.
De 1600 ĝis la Revolucio
La graflando Mansio, donita apanaĝe ekde 1328 al diversaj membroj de la reĝa familio de Francio, fariĝis duklando en 1670.
La Revolucio
Mansio malaperis komence de la franca Revolucio, samtempe kiel ĉiuj aliaj francaj provincoj.
Provinco Zaire
La provinco Zaire estas unu el 18 administraj unuoj, kiuj dividas la ŝtaton Angolo en sudokcidenta Afriko. Ĝi kovras areon de 40 130 kvadrataj kilometroj kaj laŭ takso pri la stato de 2006 havis proksimume 600 000 loĝantojn. Administra centro de la provinco estas la urbo M'Banza Kongo. La teritorio situas en la pleja nordokcidento de la lando, okcidente borde de la Atlantika Oceano kaj norde lime de la Demokratia Respubliko Kongo, nomata Kongo Kinŝasa - proksime de la oceano, la delto de la rivero Kongo konsistigas la ŝtatan limon inter Angolo kaj Kongo Kinŝasa.
Mansio
Deposte 1800
Okaze de la Francia-Prusia Milito de 1870, la batalo de Le Mans, kiu okazis la 11-a kaj la estis decida malvenko de Francio kontraŭ Prusio.
Okaze de la Dua mondmilito, la germanoj trairis Mansion direkte al Bretonio kaj atingis la urbon Mayenne la. La lagero de Mulsanne, konstruita de nazianoj, akceptis kaptitojn, poste nomadojn kaj judojn.
Provinco Zaire
Inter la municipoj de la provinco estas Soyo, Tomboco, N'Zeto, Noqui kaj Cuimba. Ĉefa etno en la provinco estas la kongoj.
Mansio
Limoj
La provinco Mansio enhavis preskaŭ la tuton de la departementoj Sarthe kaj Mayenne, escepte de la anĵua Majeno, tio estas la suda triono de Majeno, kaj de anĵua Mansio, kiu konsistigas la ekstreman sudon de la departementi Sarthe. Tiuj du regionoj estis en Anĵuo.
Bibliografio
Artikolo interretigita de la departementaj arkivoj de Mayenne.
(13623) 1995 TD
(13623) 1995 TD estas asteroido de la asteroida zono.
La usona amatora astronomo Dennis di Cicco malkovris ĝin la elde sia privata observatorio de Sudbury (Masaĉuseco, Usono).
NGC 2429
NGC 2429 (aliaj indikoj — NGC 2429A, UGC 3983, MCG 9-13-39, KCPG 138B, ZWG 262.23, VV 284, PGC 21664) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 2429, NGC 2429A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Monaĥejo de la Dipatrino (Toledo)
La Monaĥejo de la Dipatrino, en hispana origine Convento de la Madre de Dios, estas fama monumento kaj vidindaĵo en la urbo de Toledo, Hispanio. Temas pri monaĥinejo fondita fine de la 11-a jarcento de Leonor kaj María de Silva, filinoj de la grafo de Cifuentes.
La konvento kreskiĝis ekde fino de la 15-a jarcento al mezo de la 17-a jarcento, kaj rezultis la tipa komplekso konventa ĉirkaŭ kortoj. Ekde fino de la 17-a jarcento, ekokazis grava malbonigo de la konvento, kiu pluis dum la 18-a kaj ĉefe 19-a jarcentoj, kiam okazis diversaj forpeloj de la religiulinoj kiuj loĝis tie (desamortización). Tiuj ĉiuj ŝanĝoj tuŝis la strukturon de la konstruaĵoj kaj perdiĝis kelkaj zonoj de la konvento.
Post diversaj partaj restaxuroj dum la 20-a jarcento, la definitiva rehabiligo de la konvento okazis post ties akiro, fare de la Universitato de Kastilio-Manĉo, por komplemento de la universitatejo de San Pedro Mártir. Per arkeologiaj elfosadoj, ĉefe ĉe la kortoj oni trovis restaĵojn de diversaj epokoj (romia, araba, mezepoka), el kiuj la ĉefa estas mudeĥara pordo kun arkoj, azuleĥoj, blazonoj ktp.
16810 Pavelaleksandrov
16810 Pavelaleksandrov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia matematikisto Pavel Sergejeviĉ Aleksandrov (cirile : Павел Сергеевич Александров, 1896–1982), studanto de Pavel Urysohn, kun kiu li pli malfrue skribis fundamentan artikolon pri la topologiaj. Post periodo kiel teatra produktoro, li iĝis instruisto ĉe la Moskva Ŝtata Universitato.
Aquiles Serdán
Aquiles Serdán estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa Eulalia. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08004.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6212 loĝantojn. El tiuj estis 3806 viroj kaj 2406 virinoj. La komunumo havas surfacon de 651,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1700 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 200 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 17,0 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 3301 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 14 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,42 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Moksado
Moksado estas la terapia metodo bruligante aŭ gladante iujn akupunkturajn punktoj de pacienta korpo per mokso (laneca konus- aŭ bastonet-forma maso el ekzemple folioj de artemizio). Tiu terapio dividiĝas en mongolan mokson, cirsian mokson, salikan mokson kaj varmet-nadlan mokson.
(15336) 1993 UC3
(15336) 1993 UC3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la Monto Njukasa, Fuĵimi (Nagano, Japanio).
-367
En la jaro 367 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Askerano
Askeran (armene : Ասկերան ; azere : Əsgəran) estas la ĉefurbo de la samnoma provinco Askerano en Montara Karabaĥo. Ĝi havas 2100 loĝantojn.
Planes (Hispanio)
Planes estas hispana municipo kiu lokas en Valencia Komunumo, en nordo de provinco Alakanto kaj en komarko El Comtat.Ĝi estas 38,87 km2 ampleksa. Tiu limas al L'Orxa, Vall de Gallinera, La Vall d'Alcalà, Benimassot, Balones, Almudaira, Benimarfull, Alcocer de Planes, Gaianes, kaj Beniarrés. Ĝia loĝantaro konsistis el 693 personoj en la jaro 2019.
Suzuki Ichirō
Ichiro Suzuki (鈴木 一朗) (n. 22-an de oktobro 1973) estas japana basbalisto. Li estas populare konata simple kiel Ichiro (イチロー). Li ludas en la teamo Miami Marlins.
Fransèches
Fransèches estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 267 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Fransèches situas je alteco de 617 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Fransèches apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Daniel Delprato, kiu do fariĝis la loka urbestro.
San Sebastián Nicananduta
San Sebastián Nicananduta estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Sebastián Nicananduta. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Sebastiano. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 346.
NGC 2429B
NGC 2429B (aliaj indikoj — MCG 9-13-40, VV 284, KCPG 138A, PGC 21663) estas galaksio en konstelacio Linko.
San Sebastián Nicananduta
Geografio
San Sebastián Nicananduta apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1412 loĝantojn. El tiuj estis 607 viroj kaj 805 virinoj. La komunumo havas surfacon de 30,62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2360 metroj super la marnivelo.
NGC 2429B
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
San Sebastián Nicananduta
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 684 indiĝenoj, do preskaŭ duono de la loĝantaro. El tiuj 583 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Strazeele
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas strazeelois.
Pehr von Afzelius
Pehr von Afzelius (1760-1843) (* Larvs socken, Västergötland, en la 14-a de decembro 1760 - Upsalo, en la 2-a de decembro 1843) estis profesoro pri Medicino de la Universitato de Upsalo.
En 1777 li studis en Upsalo kaj influita de Adolph Murray (1751-1803) li faris medicinon. Inter 1784-1786 li studis medicinon en Parizo kaj Londono, fariĝante poste profesoro pri medicino en Upsalo. En 1788, li estis nomumita kirurgo de la Universitata Hospitalo. Dum la milito li estis devigata servi la regimenton. Post la milito li revenis al la universitato.
Okaze de la morto de Johan Gustaf Acrelius (1741-1801) li estis nomumita profesoro pri Medicino de la Universitato de Upsalo, ofico kiun li tenis dum 19 jaroj. Dum la minaco de flava febro, en 1804, li aktivis kiel Ĝenerala Inspektoro de la Armeo, kie li faris longajn vojaĝojn ene de la lando, kaj kiel privata kuracisto de la princo Karolo Johano Pehr akompanis lin dum lia norvega kampanjo.
Flago de la Turkoj kaj Kajkoj
La flago de la Turkoj kaj Kajkoj estas simila al la flagoj de aliaj britaj dependaĵoj kaj kolonioj kiam ĝi havas la Union Jack en la kantono. Ĝi estis adoptita la 7-an de novembro 1968. Ĝi estas "Blue Ensign": la flava blazono estas prenita de la blazono de la teritorio kaj enhavas konkon, omaron, kaj kakton.
La antaŭa flago uzita ĝis 1968 estis ankaŭ Blue Ensign. Kiel multaj aliaj britaj teritorioj en la regiono, ĝi havis cirklan insignon montranta ŝipon ĉmare kun la nomo de la insuloj. Insigno de Turkoj kaj Kajkoj ankaŭ montris viron laboranta ĉe la strando inter du stakoj el salo.
Fonetika transskribo
Fonetika transskribo (ankaŭ konata kiel fonetika skribo aŭ fonetika signaro) estas la videbla reprezentado de parolataj sonoj (aŭ fonoj). La plej komuna fonetika transskribo uzas fonetikan alfabeton, kiel la Internacia Fonetika Alfabeto, la plej videbla alfabeto uzata en fonetiko.
Kritiko
Fonetikaj transskriboj povas esti malfacilaj : lingvo varias multe trans loko, tempo, situacio ktp. Ne ĉiuj konsentas pri kiel priskribi ĉiun variadon. Ne ĉiuj konsentas pri kiel transskribi ĝin. Provante elekti la (IPA)-simbolon kiu ekzakte reprezentas unu sonon jam kondukis pli of unu fojon al malkonsenta debato inter lingvistoj.
Transilvania Hungara Universitato Sapientia
Historio
La decido naskiĝis la 14-an de aprilo 2000 en la kunsido de la Kuratorio de Fondaĵo Sapientia estigita en Kluĵo de ok estroj de hungaraj transilvaniaj historiaj eklezioj. La 7-an de aprilo 2001 oni mandatumis kiel rektoron d-ron Sándor Tonk kaj kiel vicrektoron d-ron Vilmos Tánczos. Laŭ konkurso ricevis mandatojn kiel dekanoj la universitataj profesoroj Szabolcs Lányi d-ro (Miercurea Ciuc) kaj Dénes Hollanda d-ro (Târgu Mureș). La Fondaĵo Sapientia en Miercurea Ciuc aĉetis la konstruaĵon de Hotelo Hargita kaj en Târgu Mureș luis la domon Deus Providebit, kiu estis eklezia posedaĵo. La Landa Akredita Komisiono Rumana donis la permesilon por provizora funkciado de la universitato en majo kaj julio 2001. La instruado komenciĝis la 8-an de oktobro 2001 en Miercurea Ciuc kaj Târgu Mureș kun 371 gestudentoj. En la lernojaro 2006/2007 estis 2.205 gestudentoj kaj 339 instruistoj en la universitato.
La universitato estis akreditita per la Leĝo 58/2012.
(16811) 1997 UP3
(16811) 1997 UP3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Tuxcacuesco
Geografio
Tuxcacuesco apartenas al la regiono Sierra de Amula kiu situas relative okcidente interne de la subŝato. Al tiu regiono apartenas entute 11 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3770 loĝantojn. El tiuj estis 1854 viroj kaj 1916 virinoj. La komunumo havas surfacon de 265,29 km². La meza alteco estas 720 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 28,8 C. En la komunumo estas 795.00 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1281 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1006 scipovis legi kaj skribi kaj 274 viroj estis analfabetoj. Do 21.39 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 1260 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1028 sciis legi kaj skribi kaj 231 virinoj estis analfabetoj. Do 18,33 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tuxcacuesco vivis 3648 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 5 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,137 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
August Gottfried Ritter
August Gottfried RITTER (naskiĝinta en la 23-a de aŭgusto 1811 en Erfurto, mortinta en la 26-a de aŭgusto 1885 en Magdeburg estis germana orgenisto kaj komponisto.
Vivo
Ritter frekventis la Konsilantargimnazion en Erfurto. Li intencis fariĝi instruisto kaj frekventis la seminarion en la naskiĝurbo ekde 1828. En 1831 li iĝis orgenisto ĉe la Andreo-kirko kaj instruisto ĉe la lernejoj Aŭgustenana kaj Andrea. En 1832-33 li frekventis kursojn de Johann Nepomuk Hummel en Vajmaro ĉiun semajnon. Li senditis pro bonegaj sukcesoj al Berlino por esti ĉe la Reĝa instituto por eklezia muziko. Ties tasko estis provizi la preĝejojn per bonaj orgenistoj. Tie li ne nur lernis ludi orgenon kaj pianon sed havis inicon far la muzikhistoriisto Karl von Winterfeld en la ŝato de malnovaj muzikaĵoj modeldonaj. Estante disĉiplo de la famekonata pianovirtuozo Ludwig Berger li mem tiom perfektiĝis ke li faris proprajn koncertojn en diversaj urboj. Sed la orgenludo restis lia ĉefa studo kaj ankaŭ la mezo perlabori la reston de la vivo. En 1837 li akceptis postenon ĉe Kirko de la komercistoj kiu inkludis ankaŭ instruadon ĉe la Urba lernejo. Liaj sukcesoj kaj inklinoj ankaŭ komponi ebligis ŝanĝon al pli bone salajrita posteno en Merseburg kie li ne devis paralele ankoraŭ instrui. Sekvis ekde la 1.9.1847 ankoraŭ pli bona deĵoro en la katedralo de Magdeburg. Ritter oferis grandan parton de lia kreiveco al la flegado de orgenludado, kaj per edukado de lernentoj, kaj per verkado de bonaj lernolibroj: ne ekzistas iu branĉo de orgenludado por kiu li ne skribis instrutekstojn.
Li jam frue kontaktis la erfurtanon Gotthilf Wilhelm Körner, kiu ankaŭ estis instruisto antaŭ ol sindediĉo al muzikaĵeldonado. Kun li Ritter fondis en 1844 la gazeton Urania, Musikalisches Beiblatt zum Orgelfreund, zum Gebrauche für Seminaristen, Organisten und Lehrer, unter der Direction von G. W. Körner und A. G. Ritter, kiun li kunredaktis kvar jarojn. La en la titola menciita lernolibro Orgelfreund estis periode aperinta kolekto de orgenludaĵoj de malnovaj kaj malpli malnovaj majstroj. Ties unua kajero eldonitis en 1841 kaj recenzitis en januaro 1842 en la gazeto Euterpe (ankaŭ el la domo Körner). Urania helpu tiun Orgelfreund-libron kiel flanka teoria gazeto, ankaŭ por kritiki la malbonan orgenludadon multloke. Ritter ege engaĝiĝis en tiu ĉi avertado kaj liaj instigoj estis fruktodonaj. Al li ŝuldiĝas ne nur ke multaj orgenpecoj iĝis pli konataj sed ĝenerale la kvalito de orgenludado plialtiĝis. Orgeno kaj orgenludado denove konsideritis kiel plenvalora kaj publika amuzigiloj kaj artiloj kaj jam ne rezervitis al kelkaj malmultaj elektitaj. La ŝtato nomumis Ritter orgenrezivoro kaj orgenprovludanto. Li ankaŭ konsiladis pri dungo aŭ nedungo de muzikistoj. Krome la orgenkonstruado profitis de tiu ĉi evoluo.