cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantono Washington
Kantono Washington aŭ plene esperantlingve kantono Vaŝingtono respektive Vaŝingtona kantono (Washington County) estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:
Oto (Kleve)
Vivo
Oto naskiĝis proksimume 1278 kiel plej aĝa filo de Grafo Ditriĥo la 6-a de Kleve kaj ties unua edzino Margareta de Geldern, filino de Graf Oto de Geldern. Ekde 1297 li estas menciita kiel juna grafo de Kleve kaj finfine ekokupis la postadon de sia patro mortinta la 4-an de oktobro 1305. Je tio li devis okupiĝi pri la pretendoj de sia duonpatrino Margareta de Nov-Kiburgo kaj de siaj duonfratoj Ditriĥo kaj Johann.
Saint-Avre - La Chambre (stacidomo)
Saint-Avre - La Chambre estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Saint-Avre apud La Chambre, en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Oto (Kleve)
Vivo
Lia filino Irmgarda (mortinta en 1362) estis komence edzinigata kun Adolfo la 2-a de Mark. En ŝi estis eksedziĝinta de li en 324, proksimume 1324 ŝi geedziĝis kun Johano de Arkel (mortinta en 1355).
Saint-Avre - La Chambre (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV kaj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Espita
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14432 loĝantojn. El tiuj estis 7300 viroj kaj 7132 virinoj. La komunumo havas surfacon de 496,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 15 metroj super la marnivelo. Al Espita apartenas 50 loĝlokoj. La ĉefaj estas Nacuche, Kunche, Holca kaj Tuzik.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 36 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7512 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5548 scipovis legi kaj skribi kaj 1951 personoj estis analfabetoj. Do 25,97% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 12666 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 7919 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 62,5% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Gvadairo
Ĝi naskiĝas ĉe urbo Morón de la Frontera kaj finas ĉe Gvadalkiviro malmultajn kilometrojn sude de Sevilo.
Ĉe la fluado de ĉi tiu rivero estas tre grava la industrio de Oliv-oleo, kiu tradicie malpurigis ĝian akvon.
Ĝi donas parton de sia nomo al urbo Alcalá de Guadaira.
Ryjice
Ryjice (Reindlitz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en distrikto Ústí nad Labem, regiono Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.
Hermsdorf (apud Ruhland)
Hermsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberspreewald-Lausitz de la federacia lando Brandenburgio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberspreewald-Lausitz de la federacia lando Brandenburgio, kaj estas parto de la historia regiono Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Nad Tatrou sa blýska
Nad Tatrou sa blýska (Super Tatro fulmas) estas la nacia himno de Slovakio. Ĝian tekston skribis en 1844 Janko Matúška dum protesta foriro de bratislavaj studentoj al Levoča. Melodio de la himno devenas de tradicia slovaka popolkanto Kopala studienku (Ŝi fosis puteton). Kelkaj versioj de tiu ĉi melodio estas konataj en la tuta regiono de Karpatoj.
En 1920 la unua strofo fariĝis parto de la Ĉeĥoslovaka himno. Ekde 1992 la himno de sendependa Slovakio konsistas el du strofoj.
11946 Bayle
11946 Bayle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca protestantisma verkisto Pierre Bayle, (1647–1706), aŭtoro de la Dictionnaire historique et critique. Ĉar li intence provis detrui la ortodoksan kristanan kredon, li vekis la koleron de multaj el siaj kolegoj. En 1682 li eldonis pripensojn pri la kometo de 1680, kritikante la superstiĉon, laŭ kiu kometoj aŭguras katastrofojn.
Macapá (mikroregiono)
La mikroregiono de Macapá estas unu de la kvar mikroregionoj de la brazila subŝtato de Amapao. Ĝi enhavas ok municipojn.
Monda ĉampionado pri akvosporto 2011
La Monda ĉampionado pri akvosporto 2011 okazis inter la 16-a kaj la 31-a de julio 2011 en la ĉina urbo Ŝanhajo.
La internacia federacio de naĝado neprofesia (france Fédération Internationale de Natation Amateur, FINA) la 23-an de marto 2007 decidis okazigi la ĉampionadon en Ĉinio. La kandidatiĝo de Ŝanhajo venkis en la decida voĉdono kontraŭ konkurenca propono el Doho (Kataro). Antaŭ tio ankaŭ Durban (Sud-Afriko), Madrido (Hispanio), San-Francisko (Usono), Seulo (Sud-Koreio) kaj la japana federacio de naĝado - sen nomi konkretan urbon por la ĉampionado - montris sian intereson okazigi la eventon. Ĉinio tiel unuafoje iĝis gastiganta nacio de la monda ĉampionado pri akvosporto.
Umaru Jar'Adua
Umaru Musa Jar'Adua aŭ Umaru Musa Yar'Adua (16an de aŭgusto 1951 – 5an de majo 2010), konata ankaŭ kiel Alhaji Umaru Musa Jar'adua, estis la Prezidento de Niĝerio kaj la 13a Ŝtatestro. Li plenumis postenon de Guberniestro de la Ŝtato Kacino en norda Niĝerio el 29a de majo 1999 al 28a de majo 2007. Li estis deklarita venkinto de polemika ĝenerala elektado de 2007 en Niĝerio kio okazis la 21an de aprilo 2007, kaj li ekposteniĝis la 29an de majo 2007. Li estis membro de la reganta People's Democratic Party (PDP). En 2009, Yar'Adua veturis al Saŭdarabio por ricevi traktadon por perikardiito. Li revenis al Niĝerio en 2010, kie li mortis en la 5a de majo. La 5an de majo 2010 oni informis pri ties morto.
Li estis filo de aristoktata islama familio de Fulboj en Kacino, norda Niĝerio, kie li heredis la titolon de emiro. Li edziĝis unuafoje en 1975 de kio li havis 7 gefilojn, el kiuj du filinoj edziniĝis al respektivaj guberniestroj, kio li mem estis. Li edziĝis denove en en 1992, de kio li havis du filojn. Li estis instruisto en la 1970-aj jaroj, laboris kiel entreprenestro de diversaj kompanioj dum la 1980-aj jaroj kaj kiel dirigento de financaj kompanioj kaj bankoj en la 1990-aj jaroj.
En 2000 li estis jam guberniestro de Kacino kaj tiam li estis la 5a niĝeria guberniestro kiu adoptis la Ŝarion kiel bazo de la jura funkciado. Rezulte en 2002 Amina Laŭal estis kondamnita je morto per ŝtonĵetado, kio kaŭzis internacian kondamnon de la ŝaria niĝeria reĝimo kaj ŝi ricevis ŝanĝon de la puno kaj savis sian vivon.
Li prosperis en la politika kariero danke al la helpo de la tiama prezidento Olusegun Obasanjo kaj siavice Umaru Jar'Adua elektis kiel kunpartiano kaj sukcedonto la politikiston Goodluck Jonathan. Kurioze Umaru Jar'Adua estis nordniĝeria islamano kaj elektis sudan kristanon Goodluck Jonathan kial sukcedonto precize post gravaj konfliktoj inter ambaŭ enlandaj komunumoj kiuj kaŭzis centojn da mortintoj dum la jaro 2010.
Benediktas Mikulis
Benediktas MIKULIS (naskiĝis en 1920, mortis en 2000) estis litova partizano kiu vivis kaŝe 27 jarojn; unuafoje dum la nazia periodo kaj poste dum la soveta periodo. La familio Mikulis loĝis en vilaĝo Prazariškės proksime de Kaišiadorys. Benediktas Mikulis kaŝis sin en la kelo en ĉambreto sub la terpomoj. Li ĉesis kaŝi sin en 1971 kaj kaptis lin la soveta polico en la 1980-aj jaroj kaj enprizonigis lin. Pro la kaptado li kulpigis la najbaron.
7705 Humeln
7705 Humeln estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC" (angle por "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj") elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la lago Humeln, nemalproksima de la sveda urbo Oskarshamn. Tiu lago rezultas de meteorŝtona alfrapo dum la kambrio.
(19026) 2000 SR145
(19026) 2000 SR145 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
14877 Zauberflöte
14877 Zauberflöte estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la lasta opero de Mozart Die Zauberflöte (La Magia Fluto, 1791), Tiu opero montras multenombrajn framasonajn simbolojn, ĉar Mozart li mem estis framasono. La nomo estis donita okaze de la 250-jara jubileo de la naskiĝo de Mozart.
6413 Iye
6413 Iye estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Masanori Iye, profesoro ĉe la Nacia Astronomia Observatorio de Japanio, kiu laboras pri la strukturo kaj la evoluo de la galaksioj. Li estris la teamo de planado kaj konstruado de la teleskopo Subaru de 8,2 metroj.
San Pedro Palmiches
San Pedro Palmiches [palMIĉes] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas sanpedreño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 65 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,27 loĝ/km².
Situo
San Pedro Palmiches estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Alkario en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 820 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 19,85 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°25′47″N 2°24′22″Ok. Ĝi situas je ĉirkaŭ 5 km de la samnoma rivero, kaj je 6 km de Vindel kaj de Arandilla del Arroyo. Trafluas ĝian teritorion la rivero Guadiela.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Septembra mateno
Septembra mateno ( Matinée de septembre) estas polemika oleo-pentraĵo sur kanvaso finpretigita en 1911 de la franca pentristo Paul Émile Chabas. Ĝi estis pentrita dum pluraj someroj kaj bildigas nudan junulinon starantan en la malprofundaj akvoj de lago, kies surfaco okulloge brilas sub matena suno. Ŝi kliniĝas iom antaŭen kaj havas ambiguan pozon, kiu laŭ variaj opinioj montras geston de pudoro, senton de malvarmeco aŭ pli simple sinlavadon. Aliaj kritikistoj ankaŭ konsideris, ke tia pozo estas malica kaj favoras « fetiĉismon de senpekeco ».
De 1913, pluraj kopioj de la pentraĵo kaŭzis polemikon en Usono. En ambaŭ kazoj post la ekspoziciado de Septembra mateno, artnegocisto en Ĉikago estis akuzita pri maldececo, dum alia en Novjorko estis minacita pri proceso de virto-defendanto Anthony Comstock. En la sekva periodo, dum kiu oni volonte debatis en variaj gazetoj pri la legitimeco de artocenzuro, la verko estis reproduktita sub multegaj formoj, inkluzive de pingloj kaj kalendaroj. La pentraĵo de Chabas cetere inspiris kanzonojn, spektaklojn kaj filmojn. Sep milionoj da reproduktaĵoj estis entute venditaj, kvankam Chabas - kiu ne zorgis kopirajti sian verkon - neniam ricevis pagon. Kvankam pluraj virinoj klamis esti la pozistino de la pentristo, Chabas neniam malkaŝis ŝian nomon.
Paul Émile Chabas iam konfesis, ke tiu verko estis « ĉio, kion mi scias pri pentrado ». Li cetere ne kontestis, ke li konsideris ĝin kiel sian plej notindan majstroverkon. Plejmultaj postaj kritikistoj tamen opiniis, ke Septembra mateno estas ekzemplo de kiĉa arto kaj valoras nur kiel historiaĵo.
Priskribo
Septembra mateno bildigas laŭ profila vidpunkto nudan, blondan virinon aŭ knabinon, kiu staras en akvo ĝis siaj maleoloj, proksime al la bordo de trankvila lago ĉirkaŭ montoj. Matena suno malantaŭlumigas ŝian silueton, kiu do estas iom malpli klara ol la akvo sed restas plene videbla. Ŝi ĉirkaŭbrakas sian korpon : la dekstra brako pasas sub la brusto kaj atingas la maldekstran kubuton, dum la maldekstra brako kaŝas ŝian pubon. Tiun pozon oni tre diverse interpretis kiel protektadon kontraŭ malvarmeco, geston de pudoro , spongolavadon aŭ eĉ kiel fetiĉisman figuron de senpekeco.
Pluraj kritikoj en 1912 jam demonstris, ke la pentraĵo plenas je grizaj nuancoj, ekzemple tiuj de la duonombrita korpo. Ankaŭ menciindas la blua-griza septembra akvo, la verda-griza ĉielo kaj la rozgrizaj montoj malantaŭ la persono. Laŭ artkritikisto François Thiébault-Sisson, la grizaj koloroj celas elvoki la matenon kaj montras, ke la junulino preparas banadon dum « malpezaj vaporoj daŭre stagnas super la lago ». La pentraĵo estas longa je 216,5 centimetroj kaj larĝa je 163,8 centimetroj. La subskribo de la artisto situas en la maldekstra malsupra angulo.
Harpio
Harpioj laŭ la grekolatina mitologio estis teruraj virinoj kiuj venis flugantaj predi alies manĝon, kun diversaj apermanieroj ĉu virino kun flugiloj ĉu birdo kun virina kapo. Kutime ili rilatas al forporto de mortinto al Hadeso. Ĉiukaze tiu imago ĉiam rilatis teruron kaj terurigon. Por plia informo, vidu la artikolon: Harpio (mitologio).
Pro tio oni uzis tiun nomon por grupo de amerikaj kaj alikontinentaj agloj konataj pro ties terura povo predi grandajn bestojn per siaj povegaj krifoj.
Harpio estas nomigo kiu povas, kiel menciite, rilati kun diversaj birdaj specioj, nome de grandaj kaj tre grandaj tropikaj arbaraj agloj, tio estas membroj de familio Akcipitredoj:
Tamen plej ofte tiun nomon Harpio oni uzas ĉefe por la unue menciita kiu estas la ununura specio de ties genro, Amerika harpio (Harpia harpyja), plej konata pro priskriboj, ĉeesto en bestoĝardenoj kaj multnombreco.
Tricky
Adrian Nicholas Matthews Thaws (27a de januaro 1968), plej bone konata per sia artista nomo Tricky, estas angla diskoproduktisto, repisto kaj aktoro. Naskiĝinta kaj edukita en Bristol, li ekkarieris kiel frua kunlaboranto de Massive Attack antaŭ eniri en soloa kariero per sia debuta albumo, Maxinquaye, en 1995. La publikigo havigis al Tricky popularan laŭdon kaj markis la komencon de longdaŭra kunlabora partnereco kun la kantistino Martina Topley-Bird. Li publikigis kvar pliajn studialbumojn antaŭ la fino de la jardeko, kiel Pre-Millennium Tension kaj la pseŭdonima Nearly God, ambaŭ en 1996. Li plue publikigis ok studialbumojn ekde 2000, plej ĵuse Ununiform (2017).
Tricky estas pioniro de triphopa muziko, kaj lia laboro estis notita per sia malhela, kripta muzika stilo kiu miksas malsimilajn kulturajn influojn kaj ĝenrojn, kiel hiphopo, alternativa roko kaj ragao. Li kunlaboris kun ampleksa gamo de artistoj laŭlonge de sia kariero, kiel Terry Hall, Björk, Gravediggaz, Grace Jones, kaj PJ Harvey.
Husiná
Husiná, hungare Guszona (gusona) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Husiná situas en valo sur malebenaĵo, laŭ rojo, meze de sakovojo. Rimavská Sobota troviĝas 18 km-ojn (aere nur 10 km-ojn).
Historio
Preĝejo kaj paroĥo de la setlejo estis unue menciita en la jaro 1322 en formo "Guibna". En 1910 loĝis en Guszona 864 da homoj, (789 hungaroj, 47 slovakoj, 4 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Guszona apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Husiná 501 da homoj, (389 hungaroj, 79 slovakoj, 21 ciganoj, 5 ĉeĥoj).
Famuloj
En Husiná naskiĝis hungara literaturhistoriisto Ferenc Alabán.
Haribo
Haribo estas germana dolĉaĵfirmao, fondita en 1920 fare de Hans Riegel la maljuna. La ĉefsidejo estas en Bonn, do la firmao nomo estas simpla mallongigo de HAns RIegel BOnn.
Coos Bay (Oregono)
Coos Bay estas urbo en la usona subŝtato Oregono. Ĝi situas ĉe samnoma golfeto Coos Bay borde de la Pacifika Oceano, kie la loka rivero Coos enfluas la golfeton. Fine de la jaro 2010 la urbo havis 15 967 loĝantojn.
Haribo
Haribo faris la unuan gluecan bombonon en 1922 jam sub la nomo Gummibärchen (malgrandaj gluecaj ursoj). Post la morto de la uzinofondinto dum la Dua mondmilito la filo, kiu ankaŭ nomis Hans Riegel, transprenis la firmaon. Haribo vastigis ĝiajn operaciojn, transprenante multajn lokajn dolĉaĵfabrikojn en landoj ĉie en la mondo.
Coos Bay (Oregono)
En Coos Bay multajn jarojn vivis kaj en 1995 mortis la verkisto de psikologiaj libroj Ken Keyes, kiu en Esperantujo konatiĝis per sia libro "La Centa Simio" - en la libro li en pseŭdo-ne-serioza formo, sed fakte tute serioza intenco, klarigas kial nuklea armado estas sensencaĵo kaj kiel ĝi estu haltigata per persona engaĝiĝo de laŭeble multaj individuoj.
Haribo
Haribo estas unu el la plej grandaj produktantoj de gluecaj kaj ĵelea dolĉaĵoj en la mondo. Ĝiaj produktoj plejparte konsistas el gluecaj ursoj, aliaj ĵeleodolĉaĵoj kaj gliciriza bombonaro. La firmao havas kvin fabrikojn en Germanio kaj 13 en la resto de Eŭropo, kaj vendoficejojn en preskaŭ ĉiu lando en Eŭropo, same kiel en Usono kaj Aŭstralio.
En la Landa muzeo en Koblenco kreitis migradekspozicio koncerne la historion de Haribo en 2006.
Sloganoj
La germana kaptaĵofrazo de Haribo estas "Haribo macht Kinder froh - und Erwachsene ebenso / Haribo feliĉigas infanojn - kaj plenkreskulojn same", en anglalingvaj landoj, ĝi utiligas la sloganon "Kids and grown-ups love it so – the happy world of Haribo / Infanoj kaj plenkreskuloj tiom amas ĝin: la feliĉan mondon de Haribo", en franclingvio la sekvon: "Haribo c'est beau la vie, pour les grands et les petits! / Haribo - belas la vivo, por granduloj kaj por etuloj!". La nederlanda versio "Haribo maakt kinderen blij - volwassenen horen ook daarbij / Haribo feliĉigas infanojn - plenkreskuloj ankaŭ apartenas al tio" relative proksimas al la germana originalo, dum la hispana "Haribo, dulces sabores para pequeños y mayores / Haribo, dolĉaj gustoj por etuloj kaj granduloj" kaj la itala "Haribo è la bontà che si gusta ad ogni età / Haribo estas la bonaĵo kiu gustas je ĉiu aĝo" estas pli liberaj tradukoj. Sume la sloganoj utiligitaj en diversaj lingvoj ĉirkaŭ la mondo ŝajnas esti variaĵoj de la sama temo, skribitaj por rimiĝi en la plej multaj lingvoj. La germanaj reklamanoncoj estas esprimitaj fare de Thomas Gottschalk ekde 1991.
Esencaj markoj ekstere de Germanujo
La ĉefaj markoj de Haribo en Anglio estas Starmix, Tangfastics, Supermix kaj Maoam; Maoam estas la propra produktvico de delikataj dolĉaĵoj. Ili estis iam la distribuistoj de Pez-produktoj en Britio, sed tio jam ne estas la kazo. Haribo faras Pontefract-keksojn fabriko en Pontefract, Okcidenta Jorkŝiro, kaj aliaj lokoj. Fraise Tagada estas unu el la plej bone vendataj specoj en Francio. Alia Haribo-produkto estas Happy Cola.
Usona ĉeesto
Haribo-aĵoj estis importitaj en Usonon dum multaj jaroj fare de germanaj manĝimportistoj kaj venditaj ĉe germanaj kaj aliaj frandaĵaj butikoj ĉe "frandaĵaj prezoj", plejparte en groco. Hejme en Germanio, Haribo ne estis ekskluziva frandaĵa produkto, sed amasmerkata bombono. Kiam Haribo alvenis en Ameriko en la 1980-aj jaroj en Baltimore, Marilando, la gluecaj bombonoj de Haribo estis enkondukitaj tra apotekoj, nutraĵvendejoj, rabatmagazenoj, ktp. La enpakado estis tradukita en la anglan, kaj pakaĵpezoj estis adaptitaj por egali usonajn bombonajn prezojn kaj pakaĵograndecojn.
Post kiam tio estis farita kaj Haribo-produktoj en Uson-stila enpakado estis lanĉitaj ĉe dolĉaĵoj kaj ŝikaj manĝaĵvendejoj montriĝis ke Haribo iĝis tre populara. Gluecaj ursoj iĝis tiel popularaj en Usono, ke Haribo en Germanio ne povis liveri sufiĉe da produkto, tiel ke la usona merkato baldaŭ estis inundita per germanaj konkurantoj kiel ekzemple Trolli kaj aliaj.
Kritiko
Haribo estis akuzita je uzado de juda punlaboro en ĝiaj fabrikoj dum 2-a Mondmilito, sed neas ĝin. Plie, Haribo venis sub gazetaran fajron por siaj sensukeraj Ursetoj kiu enhavas la sukeranstataŭaĵon Lycasin, kiu montris kaŭzi severan intestan aflikton ĉe konsumantoj oftaj.
Vidu ankaŭ
Gumursoj
Juozas Lukša
Juozas Lukša (karesnomo Daumantas aŭ Skirmantas) naskiĝis la 10-an de aŭgusto 1921 en vilaĝo Juodbūdis, distrikto Marijampolė kaj estis mortigita la 4-an de septembro 1951.
Rosmaro
La rosmaro, Odobenus rosmarus, estas specio el la ordo rabobestoj aŭ Karnomanĝuloj (Odobaenus rosmarus), mamulo de malvarmaj maroj kun du longaj elstarantaj dentoj ĉe la virbesto. Ĝi estas la ununura specio de ties genro kaj de ties familio, nome Odobenedoj, kaj subordo de fokuloj aŭ pinipedoj, kiu enhavas fokojn kaj similajn marmamulojn.
Juozas Lukša
Li estis unu el la plej gravaj kontraŭstaraj gvidantoj post la dua mondmilito en Litovio. Dum la unua okupo fare de la Sovetunio (1940-41), Lukša estis membro de la Litova Aktivista Fronto (LAF). Li venis en prizonon pro la kontraŭsoveta agado, sed post komenciĝo de la milito inter Nazia Germanio kaj Sovetunio, li liberiĝis kaj partoprenis en la kontraŭgermana kontraŭstaro.
Kolombia grebo
La Kolombia grebo (Podiceps andinus), estis grebo (nome akvobirdo de la familio de Podicipedoj) troviĝinta en la humidejoj de Bogoto nome en orientaj Andoj de Kolombio, el kio kaj la komuna nomo kaj la latina scienca nomo de la specio. Tiu specio estis ankoraŭ abunda en la Lago Tota (3000 m super marnivelo) en 1945. La specio estis foje konsiderata subspecio de la Nigrakola grebo (P. nigricollis).
La malpliiĝo de la Kolombia grebo estis atribuita al drenado de humidejoj, siltado, poluado pro pesticidoj, ĝenado pro kareksa kolektado, ĉasado, konkurado kaj predado de idoj fare de la ĉielarka truto (Salmo gairdneri) (del Hoyo et al. 1992). La ĉefa tialo estis habitatoperdo: drenado de humidejoj kaj siltado rezultis en tre altaj koncentroj de poluantoj, kio kaŭzis plantoziĝon tra la tuta Lago Tota. Tio detruis la malferman, submerĝan vegetaĵaron de akvoplantoj Potamogeton kio rezultis en la formado de densa monokulturo de algoj (Elodea) (Varty et al. 1986, Fjeldsa 1993, kiel citita en O'Donnel kaj Fjeldsa 1997).
Ĉirkaŭ 1968 la specio estis malpliiĝanta al proksimume nur 300 birdoj. Oni faris nur du vidaĵojn de tiu birdo en la 1970-aj jaroj; unu en 1972, kaj la lasta konfirmita registro el 1977 kiam oni vidis tri birdojn. Intensaj studoj en 1981 kaj 1982 malsukcesis trovi la specion kaj nun ĝi estas konsiderata formortinta.
13278 Grotecloss
Nomo
Ĝia nomo honoras Kristin Shannon Grotecloss, finalistinon en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Scientist Challenge pro ŝia projekto pri konduta scienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Southside Fundamental Middle School de Sankt-Peterburgo (Florido, Usono).
Rosmaro
Aspekto
La masklo povas pezi ĝis 1,000 kg, tio estas 1 tuno.
Disvastiĝo
Tiu holarktisa specio loĝas en Arkto kaj reproduktiĝas en proksimaj mondoregionoj sur kaj sub la Polusa cirklo, tio estas inter Alasko kaj plej nordorienta Siberio, tio estas ĉe la Beringa Markolo, en nordorienta Kanado, ĉirkaŭ Labradoro, ĉirkaŭ Gronlando kaj en plej nordaj insuloj de Siberio.
Kutimoj
Temas pri sociaj kaj gregemaj bestoj, kiuj ŝategas kuniĝi.
La maskloj allogas inojn per prilaboritega muzika kantado, por kio ili uzas la karnecajn lipojn, langon, muzelon (plenplena de fortikaj lipharoj) kaj nason. Ili faras multegajn diversajn sonojn, kiel de masonriparado, gitaro, filmo, sonorilo, trajno, ktp. Oni ne scias kiun aŭ kian kanton allogas rekte, sed vere inoj preferas kaj pariĝas kun tiuj maskloj kiuj kantegas.
Statuso
Tiu ĉi specio estas en danĝero pro la kreskanta fandiĝo de la polusa glacio pro la tera varmiĝo. Ĝi bezonas la glacian medion por sia vivteno, kiel la polusa urso.
Vidu ankaŭ
La Rosmaro kaj la Ĉarpentisto
Vintro-naĝado
Juozas Lukša
Fine de 1947, li eskapis tra la fera kurteno, esperante pri helpo por la batalantoj. Li unue alvenis en Svedio, poste kontaktis la francajn kaj usonajn sekretservojn (CIA), kiu lasta trejnis lin al agento, en okcidenta Germanio. Li renkontiĝis en Parizo kun Nijolė Bražėnaitė kaj edzinigis ŝin. Dum tiu periodo en la okcidentaj landoj, li verkis la libron Fighters for Freedom pri la vera situo en la Sovetunio. Li revenis en Litovion per paraŝuto en 1950. Post unujara ĉasado kaptis lin la soveta sekretservo kaj murdis lin en 1951.
Templo de Mount Timpanogos
La Templo de Mount Timpanogos estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciigantaj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.
Endre Kaposi
Endre Kaposi [kapoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kaposi Endre estis hungara altlerneja instruisto, pentristo.
Endre Kaposi naskiĝis la  en Zalaegerszeg, li mortis la  en Esztergom.
Biografio
Endre Kaposi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste metilernejon por esti montrofenestristo en Budapeŝto (intertempe ekde 1959 li vivis en Esztergom). Samtempe li lernis en arta liberlernejo, lia plej signifa instruisto estis Margit Gráber. Li akiris diplomojn en pedagogia altlernejo en Pécs en 1968 kaj en 1971 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Komence li instruis en bazlernejo, ekde 1970 en pedagogia instituto de Esztergom, kie li estis lernejestro inter 1986-1991, poste katedrestro. En 1995 li iĝis invalida emerito. En Esztergom li partoprenis en la urba arta vivo. Li studvojaĝis en Rumanio kaj Ĉeĥoslovakio. Li kreis diversajn artaĵojn, kiuj estas konsistaĵoj el diversaj objektoj, ili estas kategorie pentraĵoj.
Patrick Troughton
Patrick George TROUGHTON (/traŭten/, 25an de marto 1920 – 28an de marto 1987) estis angla aktoro. Li formiĝis por klasikaj teatraĵoj sed fariĝis plej ĝenerale konata pro siaj roloj en televid-elsendoj kaj filmoj. Lia laboro inkluzivas aperojn en pluraj fantaziaj, scienc-fikciaj kaj hororaj filmoj, kaj rolon kiel la la duan doktoron en la brita scienc.fikcia TV-serio Doktoro Kiu de 1966 ĝis 1969; li reprenis tiun rolon en 1972-1973, 1983 kaj 1985.
Großpürschütz
Großpürschütz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo situas borde de la rivero Saale.
Mazagão (mikroregiono)
La mikroregiono de Mazagão estas unu de la kvar mikroregionoj de la brazila subŝtato de Amapao. Ĝi enhavas tri municipojn.
Kiwix
Kiwix - nialingve Kivikso - estas senpaga programo uzebla per regsistemoj Vindozo, Mac kaj Linukso por memorigi sur USB-poŝmemorilo, post densigo, la enhavon de iu ajn el la lingvaj versioj de Vikipedio kaj ankaŭ de apartaj projektoj de la Fondaĵo Vikimedio, t.e., momente, Vikilibroj, Vikicitaro, Vikifontaro kaj Vikivortaro.
La franca versio okupas spacon de 1,4 Gb (stato je la 5-a de decembro 2008 : 734 038 artikoloj). Tio estas ebla ĉar Kiwix ne prikonsideras la ilustraĵojn. Ĝisdatigo ne estas ebla, momente, pli ol unu fojon monate. Sekve, en la nuna versio, ĝi ne ankoraŭ taŭgas por aktualaĵoj kaj freŝdataj informoj. Interna serĉado estas ebla per speciala serĉilo "Wikiwix" same kiel por la interreta versio. Memkompreneble, eksteraj ligiloj ne funkcias. Laŭ clubic.com, la nuna versio havas mankojn kaj foje misfunkcias, sed la principo estas tamen tre bona kaj respondas al bezono.
Esperanta vikipedio por Afriko
TEJO dum sia esplorvizito al Burundo por IJK donacis al lokaj esperantistoj komputilon kun plena versio de Vikipedio per Kiwix kaj ankaŭ WikiFundi (por senreta redaktado).
Fontoj
La bazaj informoj de tiu ĉi artikolo fontas el franclingvaj artikoloj :
27086 Italicobrass
27086 Italicobrass estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala pentristo kaj kolektanto de arto Italico Brass (1870 – 1943), bone konata pro liaj portretoj kaj pejzaĝoj. Li servis kel pentristo de milito de 1917.
Alwin Langenhan
Alwin LANGENHAN (naskiĝinta la en Körner, mortinta la  en Friedrichroda) estis germana pedagogo, verkisto, askekurkompaniulo, fosilikolektisto kaj paleontologo amatora.
Vivo
Langenhan deĵoris en Gotao kiel instruisto kaj oficisto de la Gotaa vivasekurbanko. En 1880 li tiukampe nomumitis distrikta responsulo por Silezio loĝinte ekde 1894 en Legnica kaj ekde 1904 en Friedrichroda, kie li estis kuratoro de privata naturhistoria muzeo. Li publikigis verkojn i.a. pri fosilioj de triaso kaj korespondis i.a. kun August Possecker.
Pleudihen-sur-Rance
(jen france, prononco, bretone Pleudehen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Geografio
La ŝtonoj de la regiono apartenas al la kadomia epoko.
Hidrografio
La rivereto de Coëtquen trairas Pleudihen de sudo norden. Ĝi fontas el la lageto de la Chenaie, inter Saint-Pierre kaj Saint-Solen. Ĝi laŭas la arbaron de Coëtquen oriente. Post trairo de pluraj lagetoj, ĝi fluas en Val Hervelin, apud la kavo de la statuo de la Virgulino, enfalas en la valon de Val Hervelin, fluas en Rouchiviers, en la arbaro de la Tougeais, sub ponto iom vale de l'Hôpital, en Pont Pée, en Chêne d'Œuc, poste ĝi serpentas en la kanejo de Pont de Cieux. Tie, ĝi fluas en la mara areo kaj miksiĝas kun la rivero Rance kaj Manika Markolo, kiuj resupreniras per la tajdo. Ĝi fluas en La Gravelle, en Villes Morvues, en Miou, en Bas Champs, en la Coquenais. Ĝi enfluas tiam en la riveron Rance antaŭ la ponto Saint-Jean-Saint-Hubert.
Vilaĝoj, vilaĝetoj, domaroj, domgrupoj
(ne kompleta listo)
Historio
La paroĥo de Pleudihen apartenis al la dekanlando de Dol, kiu apartenas al la episkoplando de Dol kaj estis dediĉita al Nia-Damo. Ĝi havis kiel paroĥon la komunumon La Vicomté-sur-Rance.
Komence de la 13-a jc, Mathilde, Damo de Landal estis interŝanĝinta la dekonimpostojn de Épinac al Johano la Unua, Abato de Abatejo Notre-Dame du Tronchet kontraŭ tiuj de Pleudihen, kiun tiu cedis en julio 1244 al la Kanonikaro de Dol. La dekonimpostoj de la paroĥo estis profite al la abatejo de Tronchet en la deklaroj de 1685 kaj de 1790. Ankaŭ la prefektejo de Breil dependis de la abatejo.
En 1246, la sama abato forlasis la terbienon de Val-Hervelin al Thomas de Rochefort, kontraŭ la dekonimpostoj de Saint-Suliac. En tiu sama jaro, akto en malnova franca lingvo redaktita de Robert Hervé, seneskalo de Henri d'Avaugour, senjoro de Dinan, Agnès, filino de Guillaume de Coëtquen kaj edzino de Geoffroy Le Blanc, vendis al la abatejo de Tronchet ĉion kion ŝi posedis en Pleudihen. En 1286 la monaĥoj kaj Jean-Marie de Caim, filo de Pierre-Marie, interkonsentis pri du terbienoj en vilaĝeto Cains. Bonabe la Bégasse fondis en 1379 la priorejon Saint-Lunaire, poste dirata Priorejo Saint-Nicolas de l'Hôstellerie, en vilaĝo l'Hôtellerie, situanta je de Palaceto de Saint-Meleuc. Ĝi estis forlasinta ankaŭ siajn bienojn al Robert Pépin, abato de Tronchet.
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Rákóczifalva)
Historio
En tiu loĝloko jam ekzistis paroĥo en 1332 laŭ eklazia listo. La loĝantoj prenis la kalvinismon ĉirkaŭ 1600. La nun videbla kirko estis konstruita en 1893 kune kun la orgeno, kiu estis trakonstruita en 1927. La paroĥa rajto alvenis en 1904. Signifaj preĝejaj renovigaj laboroj okazis en 2022.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto kontraŭ la Kalvinana preĝejo (Rákóczifalva), sed la enirejo tra la turo rekte kontaktiĝas kun la trotuaro. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. En la turo 3 sonoriloj loĝas. La turpinto estas piramideca. Interne statuo pri Sankta Maria estas videbla, kiu pli frue estis en la loka ĉaskastelo.
Kermeso okazas en 12-an de septembro.
Savoia di Lucania
Savoia di Lucania [savOja di lucAnja] estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Caggiano (SA), Picerno, Sant'Angelo Le Fratte, Satriano di Lucania, Tito kaj Vietri di Potenza. La nomo de la municipo estas iom disputata en Italio. Iam ĝi nomiĝis Salvia; tiun nomon oni ŝanĝis, ĉar je la ano de tiu vilaĝo, anarkiisto Giovanni Passannante, laŭaserte per tranĉilo atencis al reĝo Umberto la 1-a de Savojo (itale Savoia) dum ties vizito al Napolo (la reĝo nur malgrave vundiĝis ĉe brako).
Kaboleporo
La kaboleporo (Lepus capensis) estas leporo, tio estas specio de mamulo de la ordo de lagomorfoj de la familio de Leporedoj indiĝene troviĝanta tra Afriko, kaj kiu disvastiĝis ankaŭ al multaj partoj de Eŭropo, Mezoriento kaj Azio, kaj estis enmetita en Aŭstralion.
Savoia di Lucania
Sekve de tiu atenco la vilaĝo ŝanĝis sian nomon por manifestacii sian lojalecon al la reĝo. Nun ekzistas movado, kiu proponas reuzi la antaŭan nomon Salvia. Tiu nomo en la itala lingvo signifas salvion, kaj efektive iuj rekondukas ĝin al abundo de tiu herbo en la regiono; aliaj rekondukas ĝin al la latina vorto saulia (salikejo).
Kaboleporo
La Kaboleporo estas noktema herbovorulo. Ili estas rapidaj. Ili kutime manĝas herbon kaj aliajn tipojn de arbustojn. Estas tre bruna leporo kun blanka ĉirkaŭokulo bordita malhele.
Estas 12 subspecioj de tiu leporo, kiuj estas la jenaj:
Scanzano Jonico
Scanzano Jonico estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Matero. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Montalbano Jonico, Pisticci, Policoro kaj Tursi.
Suda magneta poluso
La suda magneta poluso estas la vaganta punkto en la suda hemisfero de la Tero kie la fortolinioj de la termagneta kampo direktas sin vertikale supren. Ili estas distingendaj disde la suda termagneta poluso
Pro historiaj tialoj, en magneto pendita libere, la «pinto» de la magneto kiu indikas (proksimume) al nordo estas nomata «norda poluso» de la magneto kaj la mala pinto kiu indikas al sudo estas nomita «suda poluso» de la magneto. Ĉar malaj polusoj altiras sin, la termagneta suda poluso estas reale, fizike, magneta norda poluso.
Jon Pertwee
John Devon Roland "Jon" PERTWEE (7an de julio 1919 – 20an de majo 1996) estis angla aktoro, komediisto, artisto kaj kabareta prezentisto. Li naskiĝis ene de teatra familio kaj li servis en la Reĝa Mararmeo kaj la Maramea Spionara Divido dum la Dua Mondmilito. En sia frua kariero li laboris kiel teatra komediisto.
Kiel aktoro Pertwee aperis en multaj komediaj roloj, kaj ĉefrolis kiel la Tria Doktoro en la scienc-fikcia TV-serio Doktoro Kiu inter 1970 kaj 1974. Je la fino de sia vivo li tenis proksiman asocion kun Doktoro Kiu aperante ĉe multaj fervorulaj kongresoj rilataj al la serio kaj donante intervjuojn.
129196 Mitchbeiser
129196 Mitchbeiser estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 13:4 kun Jupitero kaj ne malproksima de resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Mitchell Beiser, kiu laboris kiel Koncepta Mekanika Inĝeniero por la sistemo de fotilo OCAMS de la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Li estas pasia pri naturo kaj nokta ĉielo.
Al Casey (ĵazmuzikisto)
Albert Aloysius CASEY, nomita Al Casey, (n. 15-an de septembro 1915 en Louisville, Kentukio; m. 11-an de septembro 2005) estis usona ĵaza gitaristo.
Quarteto em Cy
Quarteto em Cy estas brazila muzikgrupo de MPB, ĝi establiĝis en 1964 per ludado de la fratinoj Cybele, Cyva, Cylene kaj Cynara de Ibirataia.
Grupanoj
Origine, la grupo kantis en kluboj en Rio de Janeiro kiel The Girls from Bahia (La Knabinoj de Bahia). La kvarteto estis frue malkovrita de Vinicius de Moraes, kiu nomis la grupon Quarteto em Cy (Kvarteto en Cy), ludante per la fakto ke la nomoj de la kvar fratinoj ĉiuj komenciĝas per Cy. Tiam aliaj amikoj kantistoj aliĝis al la teamo: Semíramis, Regina kaj Sonya.
Post iom da malfunkcio, la grupo renaskiĝis en 1972 kun Cyva, Cynara, Dorinha kaj Sonya. En 1980, Dorinha forlasis la bandon pro sanproblemoj kaj Cybele realiĝis al la grupo kaj estas ĝia ano nuntempe.
Sermaise (stacidomo)
Sermaise estas franca stacidomo sur linio C (branĉo C4) de RER, situanta en komunumo, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Quarteto em Cy
Grupanoj
La Quarteto em Cy ankaŭ kantis kun Vinicius de Moraes, Dorival Caymmi, Tom Jobim kaj Chico Buarque.
Sermaise (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Brétigny - La Membrolle-sur-Choisille (550000).
Quarteto em Cy
Grupanoj
La 21-an de aŭgusto 2014 mortis en sia domo de Rio de Janeiro Cybele. Ŝi estis 74-jara (naskiĝinte la 3-an de majo 1940) kaj estis viktimo de pulma iskemio.
Bouda u Těchonína
Bouda u Těchonína estas nomo de zono de speciala konservada sistemo de Reto Natura 2000 situanta interne de la artileria fuortaro Bouda sur monto Bouda kun kodo CZ0533686.
Objekto de protekto
Artileria fuortaro Bouda estas unu el la plej signifaj vintrejoj de vespertoj nigra barbastelo (Barbastella barbastellus) en Ĉeĥio kaj vintrejo de granda mioto (Myotis myotis) de superregiona signifo. La konkretaj specioj samkiel ankaŭ aliaj specioj de vespertoj estas endanĝerigitaj pro kulturado de arbaj monokulturoj kaj kun tio koneksanta likvido de arboj kun forfalanta arboŝelo, pro ŝanĝoj de klimato en la subterejaj vintrejoj, pro fermado de konvenaj lokoj por la travintrumado kaj rompado dum ĝi.
Priskribo de loko
Fuortaro Bouda estas artileria fuortaro konstruita enkadre de konstruado de ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj inter la jaroj 1936 kaj 1938. Temas pri aro de kvin fortikaĵaj objektoj kunigitaj per subtera sistemo de koridoroj, ĉambregoj kaj galerioj, kiu estis en la jaro 1938 de la armeo forlasita pro munkena interkonsento kaj nur en la jaro 1991 muzee alirebligita. Turisma sezono okazas de majo ĝis oktobro, en la restanta parto de la jaro estas movo de personoj en la areo sporada. La tuta sistemo estas tro ampleksa kun kvanto de konvenaj kaŝejoj kaj kun daŭra temperaturo ĉirkaŭ 5° C kaj humideco. Multe da embrazuroj kaj aerumaj aperturoj kreas por la vespertoj kvanton da konvenaj alirvojoj. La loko kun areo 0,03 ha troviĝas sur katastra teritorio de municipoj Těchonín, Lichkov kaj Králíky.
Guido Brandenburg
Guido Brandenburg estas denaska germana esperantisto kaj esperantlingva kantaŭtoro.
Filo de la aktivaj Esperanto-movadanoj Willi kaj Margret Brandenburg en Telgte apud Münster (Vestfalio) (Monastero) kaj pli juna frato de la same denaske esperantlingva diplomato Ulrich Brandenburg, Guido estis aparte aktiva en la Esperanto-movado dum la studaj jaroj en la Universitato de Münster en la 1970-aj jaroj kaj laŭgrade iom malpli en la sekva jardeko. En 1974 li kun sia frato kaj kun Helmut Klünder gvidis la organizadon de la Internacia Junulara Kongreso de TEJO en Münster, kaj dum pluraj jaroj li esence kunorganizis la Internacian Seminarion de GEJ, ekzemple la 21-an de 1977-78, 22-an de 1978-79 kaj 23-an de 1979-80.
Flua parolanto de la itala, li ofte gastis en Romo, kaj kiel bona gitaristo kaj kantisto iĝis internacia membro de la tiel nomata roma skolo de Esperanto-muziko ĉirkaŭ la gitaristo kaj kantisto Gianfranco Molle. En 1985 en la eldonejo Edistudio en Pizo aperis la esperantlingva muzikalbumo baf! (laŭ la interjekcio "Baf!" - "Kia ĝenaĵo!", "Min tio ne (plu) interesas!"), kiun komune realigis la kanzonistoj Gianfranco Molle, Marcella Fasani kaj Guido Brandenburg.
Rivero Mawddach
Ĉefaj alfluantoj el okcidento estas la jenaj:
Ĉe Dolgellau la rivero eniras ampleksan kaj sablecan estuaron de granda belo. Ĉe ties elfluo estas urbo Barmouth kaj ties fervoja ponto.
(137304) 1999 SK12
(137304) 1999 SK12 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 27-an de septembro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito estere malproksime tanĝas tiun de Marso kun malgranda orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,232156 astronomia unuo, tie estas 34,730 milionoj da km.
Propanolo
Propanolo aŭ propanola alkoholo estas primara alkoholo, senkolora likvaĵo kaj izomero de la izopropanolo aŭ 2-propanolo. Ĝi nature estiĝas en etaj kvantoj, dum fermantadaj procezoj kaj uzatas kiel solvanto en farmacia industrio ĉefe en la produktado de rezinoj, lakoj, kosmetikaĵoj, farmaciaĵoj, kaj celulozaj esteroj.
Sintezo
En tiu reakcio, la propionaldehido unue formiĝas, kiu poste estas reduktia al propila alkoholo:
[[Dosiero:Ketone reduction.svg|300px|eta|center| Sintezo de propanolo per hidrogenigo de la
acetono. ]]
Reackio
→ + H2 ↑'''
Spitako
Spitako (armene: Սպիտակ ; antaŭe, Amamth, Hamamlu) estas urbo en pli norda Armenio situanta en la provinco Lori kun 18,237 loĝantoj. Ĝi estis plejparte skuita kaj detruita pro la Spitaka tertremo en 1988, kaj estis poste rekonstruita en iomete malsama loko. Spitak signifas "blanka" en la armena lingvo.
Etimologio
La loĝloko unue estis konata kiel Hamamlu, kun la signifo "bano" 'en la turka lingvo, ĉar la areo havis multajn banojn. En 1948, ĝi estis renomita Spitak, kun la signifo blanka en la armena lingvo pro la ĉeesto de blankaj kalkaj ŝtonoj en la areo.
Historio
La areo de nuntempa Spitako probable estis loĝata ekde la 4-a jarmilo a.K., surbaze de praaj setlejoj eltrovitaj sur la ĉirkaŭaj montetoj. Multaj restaĵoj troviĝas sur la monteto Sardar el la bronza epoko. Poste, la regiono estis inkluzivita ene de la reĝlando Urarto dum la 7-a jarcento a.K. Inter la 4a kaj 2a jarcentoj a.K., la regiono estis parto de la Orontida Armenio, sekvita de la dinastido de la artaksidoj reginta en 189 a.K. La regiono estis inkluzivita ene de la kantono Taŝiro (armene: Տաշիր ) de la historia provinco Gugarko, la 13-a provinco de Granda Armenio.
En la 9-a jarcento, la teritorio de Taŝiro fariĝis parto de la nove fondita Bagratida reĝlando de Armenio en 885. Kun la starigo de la reĝlando Taŝir-Dzoraget 979 sub la protektorato de la bagratidoj, la regiono de Taŝiro fariĝis parto de la regno regata de la kiurikanoj  ĝis ĝia malapero en 1118.
Post mallonga bizanca regado super Armenio inter 1045 kaj 1064, la invadaj selĝukoj regis super la tuta regiono, inkluzive de Taŝiro. Tamen, kun la establado de la Zakarida Princlando de Armenio en 1201 sub la kartvela protektorato, la orientaj armenaj teritorioj inkluzive de Gugarko signife kreskis. Post kiam la mongoloj kaptis Anion en 1236, Taŝiro fariĝis parto de Ilĥanlando kiel mongola protektorato, kaj la zakaridoj fariĝis vasaloj de la mongoloj. Post la falo de la ilĥanlando en lamezo de la 14-a jarcento, la zakaridaj princoj regis super Taŝiro ĝis 1360 kiam ili falis sub la invadaj tjurklingvaj triboj.
En 1828, la Ĥanato de Erevano, inkluzive de Hamamlu, estis aneksita de la Rusa Imperio. La regiono iĝis oficiale parto de la Rusa Imperio per la Traktato de Turkmenĉajo subskribita la 10an de februaro 1828 inter Imperia Rusio kaj Kaĝara Irano. Hamamlu fariĝis parto de la Aleksandropola ujezd ene de la Erevana Gubernio de la Rusa Imperio.
En novembro 1918, Hamamlu estis inkludita ene de la lastatempe formita Armena Demokratia Respubliko. Post la sovetiĝo de Armenio en decembro 1920, Hamamlu estis finfine integrigita en soveta Armenio la 11an de februaro 1921.
Lent (Jura)
Lent (prononco "lẽn") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la komunumaro Champagnole Porte du Haut-Jura, en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Champagnole.
Spitako
Historio
En 1937 la rajono Hamamlu estis establita, kun la vilaĝo de Hamamlu kiel la centro de la lastatempe formita administra regiono. La laktaĵfabriko de 1937 estis la unua industria firmao malfermita en Hamamlu sub la sovetia regado, sekvita de la sukerfabriko en 1947. En 1949, Hamamlu estis renomita Spitak kune kun sia rajono. En 1960, Spitak ricevis la statuson de urbo. En 1971, ĝi fariĝis urbo je respublikana subigo.
La unua urba disvolva plano de Spitako estis enkondukita en 1965 de arkitekto A. Harutjanjan, sekvita de la dua plano en 1974 kunmetita de arkitektoj K. Ghazarjan kaj H. Mirzaĥanjan. Multaj grandaj fabrikoj estis malfermitaj en Spitako, ĉefe por grenoj kaj laktaĵoj. En 1980, nova urba plano estis aprobita kaj la sporta komplekso de la urbo estis malfermita poste en 1983.
Lent (Jura)
La teritorio havas komunan limon kun.
Spitako
Historio
Dum la tertremo en 1988, Spitak estis tute detruita kaj 1/3 el la 15.000 loĝantoj de la urbo estis mortigitaj, dum la resto fariĝis senhejma. Post la dissolvo de Sovetunio, Spitako iom post iom rekonstruiĝis per klopodoj de la subŝtata registaro kaj de la armena diasporo, kun la helpo de multaj landoj, inkluzive de Uzbekio, Svislando, Rusio, Aŭstrio, Finnlando, Norvegio, Italio, Germanio, Ĉeĥio, Estonio kaj Unuiĝinta Reĝlando.
Geografio
Spitako estas karakterizita per ekstreme malvarma vintro kaj milda somero. La jara pluvado atingas ĝis 440 mm.
Demografio
Spitako havas loĝantaron de etnaj armenoj, kiuj apartenas al la Armena Apostola Eklezio. La reguliga korpo de la loka preĝejo estas la Diocezo de Gugark, sidanta en Vanadzor. La preĝejo Sankta Resurekto malfermita en 2001 estas la preĝejo de la urbo.
Komence de la 19-a jarcento, multaj armenaj migrantoj el Ĥoj kaj Muş, kiuj estis transloĝigitaj en la urbon. En decembro 1988, ĉirkaŭ 4.000 homoj pereis en Spitako kiel rezulto de la detrua tertremo. Post la eksplodo de la milito en Montara Karabaĥo en 1988, ĉirkaŭ 500 armenaj rifuĝintoj de Azerbajĝano estis transloĝigitaj en Spitakon.
Jen la loĝantara templinio de Spitako ekde 1831:
Kulturo
Spitako havas kulturdomon, 3 publikajn bibliotekojn, kinejon, municipan teatron, kaj etnografian muzeon.
La kultura heredaĵo de la urbo inkluzivas arkeologian lokon de la 2a jarmilo a.K., la ruinojn de praa setlejo sur la proksima Sardar-monteto de la 1a jarmilo a.K., kaj ankaŭ ponton ĉe la rivero Pambak el la 19a jarcento.
La Spitak-tago estas festata ĉiujare la 15an de julio.
Transportado
Spitako estas grava nodo por transportado en Armenio. La aŭtovojo M-3, kiu ligas Erevanon kun Tbiliso, trapasas la urbon. La aŭtovojo M-7 ligas Gjumri kun Vanadzor startas el Spitako.
Ekonomio
Sub la sovetia regado, Spitako fariĝis ĉefa industria kerno en norda Armenio. La laktofabriko Spitak estis malfermita en 1937, dum la sukerfabriko estis malfermita en 1947. Tamen post la tertremo la urbo perdis sian signifon kiel industria centro en Lori.
Edukado
En 2015, Spitako havis 7 publikedukajn lernejojn, unu loĝlernejon kaj 7 infanĝardenojn. La urbo ankaŭ estas hejmo de muzika akademio kaj artlernejo.
Branĉo de la Erevana elektroteknika meza kolegio ankaŭ funkcias en la urbo.
Sporto
Piedpilko estas la plej populara sporto en la urbo. FC Spitak reprezentis la urbon en la enlandaj ĉampionecoj inter 1990 kaj 1998. Tamen, kiel plej multaj armenaj futbalaj teamoj, la klubo dissolviĝis en 1999 pro monaj malfacilaĵoj.
Spitako havas sportan lernejon por infanoj kaj junuloj, fakiĝanta pri ses specoj de sportoj: futbalo, ŝako, samdo, ĵudo, luktado kaj boksado.
Ĝemelaj urboj
Spitako estas ĝemeligita kun:
Augustin Reinhard Stricker
Augustin Reinhard Stricker (* ĉ. 1680; † 1718/19? en Heidelberg) estis germana komponisto de kantatoj kaj operoj. Li estis antaŭulo de Johann Sebastian Bach kiel kapelmajstro ĉe la princa kortego je Köthener.