cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opiliacoj
La opiliacoj (Opiliaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo santalaloj (Santalales). Ĝi enhavas 10 genrojn kaj ĉirkaŭ 30 speciojn,. Ĝia tipa genro estas opilio.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (15 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Mizodendracoj
La mizodendracoj (Misodendraceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo santalaloj (Santalales). Ĝi enhavas ununuran genron (mizodendro) kaj 8 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (15 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Olakacoj
La olakacoj (Olacaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo santalaloj (Santalales). Ĝi enhavas 27 genrojn kaj ĉirkaŭ 150 speciojn,. Ĝia tipa genro estas olako.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (15 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Loiola (Euskotren)
Loiola estas stacio sur linioj E2 kaj E5 de la Metroo de Donostio, situanta en Donostio.
Añorga (Euskotren)
Añorga estas stacio sur linioj E1 kaj E2 de la Metroo de Donostio, situanta en Donostio.
Poul Nyrup Rasmussen
Poul Nyrup RASMUSSEN (prononcita : pɒwl ˈnyːˀɔb ˈʁɑsmusn̩; la 15-an de junio 1943) estas dana politikisto, gvidanto de la socialdemokratoj de 2002 ĝis 1992, kaj ĉefministro de Danio de 1993 ĝis 2001. De 2004 ĝis 2011 li funkciis kiel prezidanto de la Eŭropa Socialista Partio reprezentita en la Eŭropa Parlamento. De 2004 ĝis 2009 li funkciis kiel membro de la Eŭropa Parlamento. Rasmussen estas membro de la madrida klubo. En 2007 li publikigis la libron "I grådighedens tid" (traduko: en tempoj de avideco) kiu inkludas akran kritikon de la funkcio de heĝfondusoj kaj riskkapitalfondusoj en la tutmonda ekonomio.
Ŝepfiacoj
La ŝepfiacoj (Schoepfiaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo santalaloj (Santalales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj ĉirkaŭ 50 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ŝepfio.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (15 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Poul Schlüter
Poul Holmskov SCHLÜTER (prononcita pʌʊ̯l hʌlmsɡʌʊ̯ slydɐ; la ‏3-an de aprilo 1929, la 27-an de majo 2021 en Kopenhago) estis dana politikisto, kiu funkciis kiel ĉefministro de Danio de 1982 ĝis 1993. Li estis la unua ĉefministro de la konservativa Popola Partio kaj la unua konservativulo en tiu posteno ekde 1901.
Vivo
En 1957 li diplomiĝis pri juro ĉe la Universitato de Kopenhago kaj aliĝis al la dana advokata asocio en 1960. En 1964 li estis elektita al parlamento. De 1971 ĝis 1974 li funkciis kiel membro de la Konsilio de Eŭropo.
Schlüter iĝis ĉefministro post kiam socialisto Anker Jorgensen eksiĝis en septembro 1982. Schlüter eksiĝis proksimume dek jarojn poste, en 1993. De 1994 ĝis 1999 li deĵoris en la eŭropa parlamento.
Schlüter estis edziĝinta al dancisto kaj baletdirektoro Ann Marie Vessel-Schlüter.
Civila malobeo (eseo)
Civila Malobeo (Civil Disobedience) estas la nomo de fama eseo de Henry David Thoreau.
La eseo unue estis publikigita en 1849 en la ĵurnalo Aesthetic Papers sub la nomo Resistance to Civil Government. La nomo "civila malobeo" ricevis al ĝi nur kiam ĝi estis represita en la kolekto "Jankio en Kanado", kiu estis publikigita en 1866, post la morto de Thoreau.
La eseo reflektas la opinion de Thoreau ke civitanoj ne devas lasi la registaron kontroli iliajn konsciencojn kaj ili havas la respondecon kontraŭstari ajnan manifestiĝon de maljusto en la lando. Estas akceptite ke Thoreau verkis la eseon post sia opozicio al la Meksik-usona milito kaj lia forta malŝato de la institucio de sklaveco en Usono.
En la eseo, Thoreau vokas trarompi la limojn de rezisto akceptitaj en demokratio, sen la uzo al perforto. La provo de Thoreau pligrandigi la dimensiojn de opozicio al la reĝimo poste iĝis la difina precedenco de civila malobeo, rifuzoj al ordoj kaj obĵeto al kunlaborado, laŭ kiuj funkciis radikalaj opozicioj kaj rezistaj rondoj, inter ili Martin Luther King, kontraŭuloj de la Vjetnama milito kaj nuntempe kontraŭuloj de tutmondiĝo.
La eseo malfermiĝas kun la fama trairejo:"'Tute koro, mi konsentas kun la devizo - la plej bona inter la registaroj estas tiu, kiu subtaksas la registadon, kaj mi ŝatus vidi, ke ĝi estas sekvata en pli rapida kaj sistema maniero. Kiam tio realiĝas, ĝi fine atingas etapon, en kiu mi ankaŭ kredas - la plej bona inter la registaroj estas tiu, kiu tute ne regas, kaj kiam homoj estos pretaj por tio, ĉi tiu estas la tipo de registaro kiun ili havos'"
Intxaurrondo (Euskotren)
Intxaurrondo estas stacio sur linioj E2 kaj E5 de la Metroo de Donostio, situanta en Donostio.
János Anti Szabó
János Anti Szabó naskiĝis la en Ikervár.
Biografio
János Anti Szabó estis skulptista disĉiplo de Ferenc Laborcz inter 1965-1970, poste li akiris diplomon pri arkitekturo pri internaj spacoj en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1975. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Laborcz kaj Gyula Illés. Post siaj studoj li estis privata industriartisto, krom la menciitaj artaj branĉoj li ankaŭ faris pentraĵojn, grafikaĵojn. En la 1990-aj jaroj li gvidis industriartajn kursojn en Gödöllő, ekde 1994 li instruas en la Agrikultura Universitato de Gödöllő. En 1998 li fondis industriartan atelieron en Gödöllő.
Amonia heptanato
Amonia heptanato aŭ amonia enantato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la amoniaj saloj, rezultanta el interagado de la heptanata acido kaj amonia hidroksido. Amonia heptanato estas senkolora solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Amonia heptanato prezentas heptanatan grupon ligitan al amonia grupo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 17 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
(152942) 2000 FN10
(152942) 2000 FN10 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:10 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere tanĝas tiun de la Tero, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de ĉi tiuj ambaŭ planedoj.
Herrera (Euskotren)
Herrera estas stacio sur linioj E2 kaj E5 de la Metroo de Donostio, situanta en Donostio.
30289 Richardcarlson
30289 Richardcarlson estas malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedscienciston Richard Walter Carlson, direktoro de la Laboratorio Tero kaj Planedoj de la Carnegie Institution for Science. Li estas agnoskita pro la uzo de izotopa geokemio por kompreni la devenon kaj evoluon de la Sunsistemo.
(100006) 1987 DA7
(100006) 1987 DA7 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Eŭropa suda observatorio La Silla en Ĉilio.
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso sub febla orbita klineco: ĝia marsa MOID estas 0,0131535 astronomia unuo, tie estas 1,96774 miliono da km.
Axel Springer SE
Ne konfuzo kun eldonejo Springer Verlag
Axel Springer SE (Axel Springer AG) estas germana amaskomunikila firmao, fondita en 1946 fare de Axel Springer. Kiel eŭropa kompanio (SE, societas Europaea) ĝi estas la plej granda eldonisto en Eŭropo, la plej granda eldonisto en Germanio por gazetoj, la tria plej granda por revuoj kaj unu el la plej grandaj en Eŭropo por rimedoj de komunikado ĝenerale.
Historio
La firmao Axel Springer - Axel Springer Verlag GmbH (nuntempe Axel Springer AG) estis fondita en Hamburgo en 1946 fare de Axel Springer kaj lia patro Heinrich, kiu tiutempe estis konata eldonisto en sia propra rajto. Kiam la firmao estis fondita, ĝi konsistis el nur unu malgranda gazeto, nomita NORDWESTDEUTSCHE HEFTE kaj eta radiorevuo HÖRZU. La firmao kreskis kaj evoluis rapide. En 1948, Axel Springer fondis sian unuan ĉiutagan vesperan gazeton, HAMBURGER ABENDBLATT, kaj en 1952, la gazeto Bild, kiu nuntempe estas la plej disvastigita kaj vaste legata gazeto en Eŭropo. Jaron poste, la eldonejo de Die Welt estis aĉetita, inkluzive de la semajna WELT am SONNTAG kaj la gazeto Die Welt mem. Ĉi-lasta rapide fariĝis la ĉefa gazeto de la eldonisto, destinita por ekskluziva publiko de alta intelekta nivelo. En 1959, la firmao Axel Springer ankaŭ disetendiĝis al libroeldonado, kiam ĝi akiris Elstein Publishing kaj sep jarojn poste, en 1966, ĝi ankaŭ aldonis ĉefsidejon en Berlino, kiu iĝis la centro de la grupo, kvankam Hamburgo restis grava centro.
En la 60-aj kaj 70-aj jaroj de la 20-a jarcento, la grupo staris ĉe la kapo de la kontraŭuloj de la maldekstra terorismo de tiu tempo. Rezulte, en 1968 ĝiaj oficejoj en Berlino suferis de manifestacioj kaj blokadoj de radikalaj maldekstraj studentgrupoj, kaj Rote Armee Fraktion (grupo Bader Meinhof) eĉ metis la firmaon Axel Springer kiel centran celon por atakoj. En 1972, tiu terorista grupo metis ses bombojn ĉe la oficejoj de la firmao en Hamburgo. Tri el ili eksplodis kaj 17 homoj estis vunditaj. En 1975, bombo eksplodis en la oficejoj de la grupo en Parizo kaj franca alo de tiuj teroristoj prenis respondecon pri ĝi.
En 1985, la firmao estis listigita en la borso en Frankfurto ĉe Majno, kaj baldaŭ post tiu jaro, ĝia fondinto Axel Springer forpasis kaj lia kvina edzino, Frieda Springer, prenis kontrolon de ĝi. Jaron poste, la firmao Axel Springer komencis vastigi kaj eldoni gazetojn, revuojn kaj librojn ankaŭ en aliaj landoj ekster Germanio, unue en Italio, poste en aliaj landoj en Eŭropo kaj poste, en la tuta mondo.
Nuntempe
Axel Springer nuntempe (2012) laborigas proksimume 13,000 homojn en 36 landoj en la mondo. La firmao publikigas pli ol 230 malsamajn gazetojn kaj revuojn same kiel proksimume 80 interretajn publikaĵojn kaj krome havas plenan aŭ partan kontrolon de diversaj radio- kaj televidretoj. Ĝia totala enspezo en 2011 atingis ĉirkaŭ 3.2 miliardojn da eŭroj, kun pli ol kvarono de tio venanta de ekster Germanio. La profito estis pli ol duonmiliardo da eŭroj. La totala valoro de la grupo estas taksita je preskaŭ kvar miliardoj da eŭroj (ekcio (angle equity) - preskaŭ du miliardoj da eŭroj). Ekde 1985, la akcioj de la firmao estis interŝanĝitaj sur la Germana Borso en Frankfurto, kaj ekde la 10-an de septembro 2010, ĝi estas parto de la MDAX-indekso. La akcia simbolo estas SPR. La ĉefoficisto de la kompanio nuntempe kaj ekde 2002 estas Matthias Döfner (naskiĝis en 1963), iama ĉefredaktoro de la ĉefa ĵurnalo de la grupo, Die Welt.
Kvankam la grupo konsideras Die Welt sian frontomontran gazeton kaj celas ĝin por ekskluziva kaj intelekta legantaro, la plej vendata gazeto de ĝi nuntempe estas fakte "Bild". Tiu ĉi gazeto estas ankaŭ la plej vendita kaj legata en Eŭropo kaj la nombro de ĝiaj legantoj estas taksita je 12 milionoj da homoj, ĉiutage. Ekde 1986, la grupo ankaŭ eldonas "Auto Bild", la plej vendatan aŭtorevuon en Eŭropo - sep milionojn da ekzempleroj ĉiumonate, "Computer Bild", kiu estas la plej vendata komputila revuo en Eŭropo, "Sport Bild" - la plej vendata sporta revuo en Eŭropo, kaj pli.
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1924
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, ĵus fondita en 1922.
Andreas Papandreou
Andreas Georgios PAPANDREOU (greke Ανδρέας Γεώργιος Παπανδρέου, prononcita anˈðreas papanˈðreu; la 5-an de februaro 1919 en Ĥio – la 23-an de junio 1996) estis Ανδρέας Γεώργιος Παπανδρέου greka ekonomikisto, politikisto kaj ŝtatisto.
Li estis konata kiel fondinto de la politika partio Tutgrekia Socialista Movado (greke mallongigita PASOK) kies gvidinto li estis de 1974 ĝis 1996. Li estis la ĉefministro de Grekio tri fojoj kaj la unua socialisma. Lia unua enoficperiodo estas inter 1981 kaj 1989, kaj la dua inter 1993 kaj 1996.
Li estis tre populara ĉe la greka publiko, precipe komence de lia permanenta ofico. Li respondecis pri kelkaj reformoj, inkluzive de reformo de la geedziĝleĝoj, establo de la emancipiĝo de virinoj en la leĝo kaj eĉ malaltigo de la balota aĝo de 21 al 18.
Vivo
En 1943 Papandreou jam akiris la usonan civitanecon. Li doktoriĝis pri ekonomio ĉe Universitato Harvard. Post doktoriĝo, Papandreou aliĝis al la usona mararmeo kaj servis en la Dua Mondmilito, interalie kiel modeltestilo por la riparo de batalŝipoj. Li revenis por labori en la universitato fine de la Dua Mondmilito en 1946, kaj servis kiel profesoro kaj preleganto ĝis 1947. Li prelegis en pluraj universitatoj en Usono, inkluzive de la Universitato de Minesoto, la Universitato de Northwestern, kaj la Universitato de Kalifornio, en Berkeley (kie li estis estro de la fakultato de ekonomiko).
Papandreou revenis al Grekio en 1959. Ĝis 1963 li okupis plurajn ekonomiajn postenojn. En 1963 li aliĝis al politiko sekvante sia patro kaj fondis maldekstreman frakcion ene de la Liberala Partio de sia patro, la Centra Unio (EK). Li estis elektita membro de la greka parlamento kaj funkciis kiel kabinetministro en la registaro ĉefita de sia patro. Liaj maldekstremaj pozicioj kaŭzis disigon ene de la partio. En julio 1965, la juna greka reĝo ekspluatis la provon de la juna Papandreou interveni en la nomumigon de la defendministro por forigi sian patron de la greka ĉefministro, en afero nomita Apostazio.
En April 1967, armea ĥunto transprenis Grekion, kaj la diktaturo de la koloneloj komenciĝis. Papandreou kaj lia patro poste estis arestitaj. Post forta premo de usonaj intelektuloj kiel John Kenneth Gilbert, amiko kaj kolego de Andreas de liaj studoj, post ok monatojn en malliberejo la filo estis liberigita kondiĉe ke li forlasus la landon al ekzilo. La patro de Papandreou mortis sub hejmaresto en septembro 1968. Papandrau iris en ekzilon por la dua fojo, kun sia patrino, edzino kaj kvar infanoj, unue al Svedio, kie li instruis en Universitato de Stokholmo. Papandreou ankaŭ prelegis en Universitato de York en Kanado. Papandreou laboris por la liberigo de Grekio de la regado de la koloneloj, kaj ofte travojaĝis la mondon, donis paroladojn kaj agis kontraŭ la militista regado en sia lando. Malgraŭ sia akademia kariero en Usono, li konsideris ke la CIA estas grava faktoron malantaŭ la militista puĉo, asertante ke Grekio estis sub "usona okupado." Liaj klopodoj verŝajne kontribuis al la fino de la militreĝimo en Grekio en 1974.
Ĉefministreco
En la fruaj jaroj da sia ofico li gvidis multajn reformojn, inkluzive de la oficiala emancipiĝo por virinoj. Ĉirkaŭ 1984, la ekonomia situacio de Grekio komencis plimalboniĝi kaj la sociala politiko kiun ĝi enkondukis nur pliigis la buĝetan deficiton en la greka ekonomio. En la sama tempo, senlaboreco kaj inflacio rapide altiĝis kaj tio estis reflektita en multaj tumultoj.
Malgraŭ ĉio ĉi, li estis elektita al dua oficperiodo en la parlamenta balotado en 1985. Dum tiu ofico, lia nomo estis asociita kun registara korupto kaj kapital-registaraj rilatoj. Samtempe, la ekonomia situacio daŭre plimalboniĝis.
Papandreou estis laŭdita pro plurdimensia sendependa ekstera politiko, kaj kelkaj difinis lin kiel majstron kiam temas pri diplomatio. Tiele li plifortigis la gravecon de Grekio en la internacia sistemo.
Malgraŭ lia impona akademia kariero en Usono, la retoriko de Papandreou kaj lia partio ĉiam estis kontraŭ-usona. Ĝis la 1990-aj jaroj li rifuzis fari oficialan viziton al Usono, kaj plenumis kontraŭpolitikon pri temoj kiel la partopreno de Grekio en la alianco NATO kaj la usonaj armeaj bazoj en Grekio. Tiu ĉi retoriko estis parto de lia granda populareco inter la greka publiko, kiu vidis antaŭajn gvidantojn de la konservativaj partioj kiel ordonfarantoj de la superpotenco.
La registaro de Papandreou estis la unua en postmilita Grekio kiu redirektis la defendpolitikon de la nacio por konveni siajn proprajn sekurecbezonojn, kaj ne tiujn de Usono. Laŭ liaj subtenantoj, Papandreu estis la unua kiu adaptis la sekurecbezonojn de Grekio al siaj propraj interesoj, ĉar ekde 1947 ĝis 1981 Usono supozeble havis pli da influo sur la sekurecpolitiko de Grekio ol Grekio mem, plejparte pro profunda engaĝiĝo de Usono en la greka enlanda milito. Tamen, kun lia ascendo al potenco li moderigis siajn radikalajn opiniojn kaj retenis iujn el la ekstera politiko de Grekio.
Papandreu sciis kiel vastigi la internacian influon de Grekio, kaj krei eksterordinarajn internaciajn koaliciojn, kiel la "Iniciato de la sesopo" kun Meksiko (Miguel de la Madrid), Argentino (Raúl Alfonsín), Svedio (Olof Palme), Tanzanio (Julius Nyerere) kaj Barato (Indira Gandhi) kiuj kuniĝis ĉefe por ekzerci premadon super la superpotencoj de la malvarma milito por suspendi nukleaj testoj.
Kačlehy
Kačlehy (Gatterschlag) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1399.
27 Dresses
27 Dresses estas komedia filmo de 2008 reĝisorita de Anne Fletcher kaj skribita de Aline Brosh McKenna. Ĉefrolis en la filmo Katherine Heigl kaj James Marsden. La filmo estis ekprezentita la 10-an de januaro 2008 en Aŭstralio kaj en Usono la 18-an de januaro samjare.
Produktado
Ĉefa fotado komenciĝis la 10-an de majo 2007. La filmo estis ĉefe filmita en la ŝtato de Rod-Insulo. Lokoj inkludis Rosecliff kaj Marble House domegojn, strandon en Charlestown, East Greenwich kaj Providence. Filmado ankaŭ okazis dum du semajnoj en Novjorko.
Kritikoj
27 Dresses ricevis ĝenerale miksitajn recenzojn de kritikistoj. Rotten Tomatoes raportis ke 41% de kritikistoj donis la pozitivajn recenzojn, surbaze de 148 recenzoj. Metacritic raportis ke la filmo havis mezuman poentaron de 47 el 100 surbaze de 31 recenzoj.
Mikrobiologia kultivado
En mikrobiologio, kultivado estas metodo por atingi multobligon de mikroorganismoj, tiaj kiaj bakterioj en kiu oni preparas optimuman medion en laboratorio por helpi la deziratan procezon. Tia kultivado estas uzata kiel fundamenta metodo por la studo de la bakterioj kaj de aliaj mikroorganismoj kiuj okazigas malsanojn kaj por homoj kaj por aliaj animaloj; tiel ĝi iĝas grava fako kaj por medicino kaj por bestokuracado.
Mikroorganismo estas "semebla" ĉu en likva medio ĉu en la surfaco de solida medio de agaragaro.
Cabrillas
Cabrillas [kaBRIljas] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Cabrillas estas tradukebla etimologie al Kapretoj, sed Cabrillas estas ankaŭ popola nomo de la konstelacio Plejadoj, kaj fakte en la dekstra supra kvarono de la blazono aperas la tradiciaj sep steloj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 24,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 395 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 1 000 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 62'5 km de Salamanko, provinca ĉefurbo, sed je 11 km de distanco el du gravaj provincaj kernoj (nome Tamames kaj La Fuente de San Esteban).
Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Lajos Beszédes
Lajos Beszédes [lajoŝ besEdeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beszédes Lajos estis hungara skolto, instruisto, notario.
Lajos Beszédes naskiĝis la en Komárom (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis la  en King of Prussia (Pensilvanio, Usono).
Biografio
Lajos Beszédes skoltiĝis dum la gimnaziaj jaroj en sia naskiĝurbo en 1913. Li batalis dum la 1-a mondmilito inter 1916-1918, poste li jam apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li akiris diplometon pri notario kaj li laboris en Lednické Rovne, kie li okupiĝis ankaŭ pri skoltismo. Li redaktis hungarlingvajn skoltajn gazetojn. En la 1930-aj jaroj li estis grava figuro de la skoltismo en Ĉeĥoslovakio, samtempe de la ĉeĥoslovakiaj hungaraj skoltoj. Tiutempe li edziĝis kaj filino naskiĝis. Post la Unua Viena Arbitracio li rehungariĝis kaj estis ĉefnotario en Guta (tiam en Hungario). Samtempe li estis fervora skolto. En 1945 li rifuĝis kun la familio al Bavario, post 4 jaroj ili translokiĝis al Usono. Li instruis ceramikoteknikon en en:Boys Town, Nebraska, samtempe li estis ankaŭ skolto. Li ricevis kelkajn hungarajn kaj usonajn premiojn.
Nerbis
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Cabrerizos
Cabrerizos estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. Cabrerizos estas tradukebla etimologie al Kaprejoj aŭ pli ĝuste Kapristejoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aldehuela de los Guzmanes, Arenal del Ángel, Cabrerizos, Casablanca, La Carcesa, La Flecha, La Granja, Las Dunas kaj Vivero Forestal, okupas totalan areon de 11,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 4 196 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 4 000 loĝantojn ekde la komenco de la 21-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj ties proksimeco al la provinca ĉefurbo (dormurbo). Ĝi distas nur 5 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. Cabrerizos estss bode de la rivero Tormes, apud Salamanko. Limas sude kun Santa Marta de Tormes, Pelabravo kaj Calvarrasa de Abajo, oriente kun Aldealengua, norde kun Moriscos, Castellanos de Moriscos kaj Villares de la Reina kaj okcidente kun Salamanko.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis kaj ĉefe situacio kiel dormurbo.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Calvarrasa de Arriba
Calvarrasa de Arriba estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Zona de Cantalapiedra y Las Villas. Calvarrasa de Arriba estas tradukebla etimologie al Senarba Altebenaĵeto de Supro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 25,73 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 603 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
Etelka Csavlek
Etelka Csavlek [ĉavlek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csavlek Etelka estas hungara operkantisto, (soprano), ceramikisto.
Etelka Csavlek naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Etelka Csavlek maturiĝis en industriarta mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris ceramikistan diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1970. Ŝia plej grava instruisto estis Árpád Csekovszky. Intertempe ŝi lernis kantoteknikon private. Inter 1979 kaj 1988 ŝi estis artisto de porcelana uzino kaj ŝi partoprenis en ekspozicioj (ankaŭ eksterlande). En 1982 ŝi ricevis kantistan statuson en la Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi kantis ankaŭ oratoriojn kaj ŝi havis rolojn ankaŭ en operfilmoj. Ŝi ricevis kelkajn premiojn inter 1988-1997. Ŝi edziniĝis en 1970 kaj naskis 2 filinojn en 1971 kaj 1974.
Calzada de Don Diego
Calzada de Don Diego estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Calzada de Don Diego estas tradukebla etimologie al Ŝoseo de Don Diego, tio estas aludo al iama senjoro de la loko. La ŝoseo aperas stiligita en la maldekstra duono de la blazono. La tradicia nomo de la romiaj vojoj estis "calzada" kaj tie estis la Iter ab Emerita Asturicam (vojo el Mérida ĝis Astorga), plej konata kiel Vía de la Plata aŭ Ruta de la Plata.
Onard
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Calzada de Don Diego
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Calzada de Don Diego, Carnero, El Tejado, El Vecino kaj La Estación, okupas totalan areon de 44,09 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 170 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 550 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas kun loĝlokoj Canillas de Abajo, Barbadillo, Galindo y Perahuy, Carrascal de Barregas, Robliza de Cojos, Matilla de los Caños del Río, Carrascal de Barregas (eksklavo). Ĝi distas 23 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Calvarrasa de Abajo
Calvarrasa de Abajo estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Calvarrasa de Abajo estas tradukebla etimologie al Senarba Altebenaĵeto de Malsupro.
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Calvarrasa de Abajo
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Amatos, Calvarrasa de Abajo, El Salinar, Los Arenales kaj Valdecarretas, krom la senhomejo La Cabezuela, okupas totalan areon de 28,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 1 152 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 400 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kombine kun ties proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Limas kun loĝlokoj Sepulcro-Hilario, Tamames, Tejeda y Segoyuela, Puebla de Yeltes, Navarredonda de la Rinconada, El Cabaco, Cereceda de la Sierra kaj La Bastida. Ĝi distas 12,4 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Agaete
Agaete [agaEte] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la nordokcidenta parto de la insulo Gran Canaria. La loknomo Agaete plej verŝajne devenas de la guanĉoj, sed fakuloj ne interkonsentas pri la preciza signifo, dum aliaj fakuloj proponas korupton el la hispana aŭ eĉ el la itala.
En la municipa teritorio elstaras la ĉefurbo — la kerno de Agaete mem —, la haveno Las Nieves – komunikita regule per pramo kun la insulo Tenerife – kaj Los Berrazales supren montare – kun abunda vegetaĵaro –.
Geografio
Agaete estas en la nordokcidenta parto de la insulo Gran Canaria, je 36.2 km de la provinca kaj insula ĉefurbo. Ĝi enhavas areon de 45.5 km², kiel la 11a plej granda teritorio de la insulo.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Artenara (sude) kaj Gáldar (oriente).
La municipa ĉefurbo, nome la urba kerno, estas je 43 m.s.m., kaj la plej alta loko estas 1 421.9 m.s.m. en Pico de la Bandera, en la montaro Tamadaba. La municipa teritorio deklivas el orientaj altaĵoj ĝis la marbordo. Tiukadre, Artenara estas unu de la municipoj de la insulo kun plej granda teritoria deklivo, ĉar ĝi malaltiĝas el 1 770 m ĝis la marnivelo.
Agaete posedas parton de sia teritorio protektita ene de la Kanaria Reto de Protektitaj Naturaj Areoj, nome kunhavante kun najbaraj municipoj la Naturan Parkon Tamadaba. Tiu loko estas inkludita en la Reto Natura 2000 kiel Zono de speciala konservado (ZSK). ​
La municipa teritorio formas parton de la Rezervejo de la Biosfero de Gran Canaria. Agaete posedas ankaŭ parton de la publika monto Tamadaba.
Historio
En la areo estis grava setlado de guanĉoj. Ili praktikis brutobredadon kaj agrikulturon, kiel atestas pluraj restaĵoj de tiu epoko. Post la konkero de Gran Canaria en 1478, la novaj kolonoj, kastilianoj kaj portugaloj, dediĉis sin al la samaj taskoj, ĉefe cele al cerealoj kaj fiŝkaptado.
La konkeranto Pedro de Vera starigis turon. Alonso Fernández de Lugo estis la unua urbestro de tiu fortikaĵo.
Demografio
La municipo havis 5 526 loĝantojn je 2017, estante la 29a de la provinco Las Palmas kaj la 18a de la insulo Gran Canaria.
Historie oni preskaŭ atingis 5 000 loĝantoj jam en la 1960-aj jaroj kaj ekde tiam oni kreskiĝis nur iomete.
Teritoria organizado
Agaete dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Agaete bazigis sian ekonomion en agrikulturo (propra konsumo kaj citrusoj) kaj fiŝkaptado. Sed lastatempe turismo iĝis ĉefa ekonomia rimedo. En la municipo estas fiŝkaptista asocio, kaj elŝipigejoj en haveno Las Nieves, kaj en Sardina del Norte kaj La Aldea. Tiu asocio grupigas el Descojonado sude ĝis Las Ranas kaj Arucas nordoriente.​
Turismo
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
(152948) 2000 FP32
(152948) 2000 FP32 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas iom proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere proksime tanĝas tiun de Marso kun malgranda orbita klineco; ĝia marsa MOID estas 0,02123 astronomia unuo (3,177 milionoj da km).
Internacia Tago de Ŝako
La ideo festi ĉi tiun tagon kiel la internacia tago de ŝako estis proponita de Unesko kaj ĝi estis festata ekde 1966, post kiam ĝi estis oficialigita de FIDE. Tiu federacio havas 181 membrajn ŝakfederaciojn organizas ŝakajn eventojn kaj konkursojn ĉirkaŭ la mondo dum ĉi tiu tago. Ĝis 2013 la tago estis festita en 178 landoj, laŭ la prezidanto de la FIDE Kirsan Ilyumzhinov. La 12an de decembro 2019, la Ĝenerala Asembleo de UN unuanime aprobis rezolucion agnoskantan la tagon.
La tago estas festita de multaj el la 605 milionoj da regulaj ŝakistoj en la mondo. Yougov enketo en 2012 montris, ke "Surprize stabila 70% de la plenkreska loĝantaro ludis ŝakojn en iu momento dum siaj vivoj". Ĉi tiu nombro tenas proksimume saman nivelon en landoj tiel diversaj kiel Usono, Granda Britio, Germanio, Rusio kaj Barato.
2-Butila heptanato
2-Butila heptanato aŭ sek-butila enantato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heptanata acido kaj amonia hidroksido. 2-Butila heptanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Butila heptanato prezentas heptanatan grupon ligitan al 2-butila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Costas Simitis
Konstantinos G. SIMITIS (ankaŭ konata kiel Kostas) (Κωνσταντίνος Γ. Σημίτης; la 23-an de junio 1936 en Piraeus), estas greka politikisto, advokato kaj akademia instruisto, parlamentano kaj ministro, kiu servis kiel ĉefministro de Grekio kaj estis gvidanto de la tutgrekia socialista movado (PASOK) de 1996 al 2004.
Vivo
Diplomiĝinto pri juro ĉe la Universitato de Marburg (1959), en 1961-1963 li studis ĉe la London School of Economics. Ekde 1961 li praktikis kiel advokato. En 1965 li kunfondis la sciencan societon nomitan laŭ Alexandros Papanastasiu. En la jaroj 1967–1969 li estis en opozicio al la ĥunto de nigraj koloneloj. Por eviti areston (kio okazis al sia edzino), li elmigris al Germanio. Tie li laboris kiel profesoro pri komerca kaj civila juro ĉe la Universitato de Gießen. Ekde 1970 li estis membro de la enmigra konsilio de la opozicia PAK-organizo gvidata de Andreas Papandreou  .
En 1974 li revenis al Grekio, en la sama jaro li estis inter la fondintoj de la Tutgreka socialisma movado. En 1977 li alprenis profesorecon ĉe la Panteion Universitato en Ateno. En oktobro 1981 li fariĝis ministro pri agrikulturo, en julio 1985 li fariĝis ministro pri nacia ekonomio, kiun li tenis ĝis oktobro 1987  . En 1985, unuafoje, li estis elektita membro de la helena parlamento en la balotdistrikto Pireo A. Li sukcese kandidatiĝis por reelekto en la elektoj en junio 1989, novembro 1989, 1990, 1993, 1996, 2000, 2004 kaj 2007, funkciante kiel deputito ĝis 2009  . De junio ĝis novembro 1989, li denove estis parto de la registaro kiel la ministro de eduko. En oktobro 1993 li iĝis la ministro de industrio, energio, teknologio kaj komerco. En septembro 1995, li abdikis de tiu funkcio kaj de sia sidloko post kiam li estis kritikita de la ĉefministro pro malsukceso privatigi grekan ŝipkonstruadfirmaon.
En januaro 1996 Andreas Papandreou eksiĝis kiel ĉefministro. La 22-an de januaro de la sama jaro, Kostas Simitis, ricevinte partian nomumigon, transprenis la oficejon. La 30-an de junio tiun jaron, li ankaŭ iĝis la nova prezidanto de PASOK (Andreas Papandreou gvidis la partion ĝis sia morto semajnon pli frue)  . La socialistoj, gviditaj fare de Kostas Simitis, venkis en la elektoj en 1996 kaj 2000. Ilia gvidanto restis ĉefministro post tiuj elektoj, kreante du pliajn oficojn. Li estris la grekan registaron ĝis la 10-an de marto 2004. Monaton antaŭe, li estis anstataŭigita per Jorgos Papandreou ĉe la estro de la partio  .
Poste li estis membro de la Agada Komitato por Eŭropa Demokratio, kiu preparis la supozojn por nova traktato por la Eŭropa Unio. En 2008, interpartia disputo ekestis inter li kaj Yorgos Papandreou pri la ratifiko de la Lisbona Traktato  . Sekve, la antaŭa ĉefministro retiriĝis de la partia agado, kaj en 2009 li ne kandidatiĝis por alia parlamenta periodo.
Pouillon (Landes)
Pouillon (jen france, okcitane Polhon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Port-de-Lanne
(jen france, okcitane Lanas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Grand Hotel Toblach
La Grand Hotel Toblach estas iama luksa hotelo en Toblach/Dobbiaco (Sudtirolo), konstruita en 1877. Post ĝia kompleta renovigo, ĝi funkcias kiel kultura centro ekde 1999.
Historio
La aŭstra Suda Fervoja Kompanio malfermis sian linion tra la Puster-Valo en 1871. Por pliigi la nombron de pasaĝeroj, kiu komence ne estis kontentiga, la kompanio konstruis fervojajn hotelojn. Toblach/Dobbiaco estis elektita pro ĝia grandioza pejzaĝo kaj pro la favora trafika pozicio. La hotelo estis konstruita en la jaroj 1877 kaj 1878 sude de la stacidomo de Toblach. La projektanto estis la arkitekto de la fervoja kompanio Wilhelm von Flattich.
Komence la hotelo nomiĝis "Hotel Toblach" kaj kun ĝiaj 80 ĉambroj ne estis prestiĝa "Granda Hotelo" sed celkonforma konstruaĵo. Ĝi estis daûre pligrandigita kaj modernigita kaj loĝigis elstarajn gastojn el tuta Europo. Inter ili estis en 1887 la germana kronprinco Friedrich Wilhelm. Fine de 1887 la luantoj, la geedzoj Überbacher, aĉetis la hotelon kaj Elisa Überbacher, post la morto de sia edzo Ignaz, direktis ĝin sole. Ŝi tre sukcese laboris kaj faris grandajn investojn por pligradigi la hotelon, kiu en 1903 havis 350 litojn kaj estis luksa "Grand Hotel". El arktektura vidpunkto, la konstruaĵo, kun siaj novklasikaj fasadoj faritaj el videblaj brikoj kun lignaj gabloj, ligis elementojn de la industria arkitekturo de la tempo kun tiuj de la tiel nomata "svisa ligna stilo".
Multaj eminentaj gastoj el la eŭropa aristokrataro vizitis Dobbiacon dum tiuj jaroj inter ili la reĝo Albert de Saksio. la aŭstra kronprincino arkidukino Stephanie, la reĝo Milan de Serbio, la Rothschildoj kaj multaj aliaj.
Alia elstara gasto estis la komponisto kaj opero-direktoro Gustav Mahler, kiu feriis en la Grand Hotel Toblach dum tri someroj ek de 1908. Li komponis la Kanton de la Tero kaj sian Simfonion n-ro 9 en Dobbiaco.
Simile al aliaj hoteloj de la fervoja kompanio kiel la Südbahnhotel am Semmering kaj la Hotel Kvarner en Abbazia, la Grand Hotel Toblach spertis dum la 20-a jarcento variajn historion kaj uzadojn kaj malrapide dekadencis.
Dum la unua mondmilito la hotelo estis uzata kiel milita hospitalo kaj je la fino de la milito ĝi estis en malbona renovigenda stato. Sudtirolo nun apartenis al Italio kaj nur ek de 1924 venis denove turistoj al Dobbiaco. En 1926 Elise Überbacher mortis kaj la filo Max pro la malfacilaj ekonomiaj kodiĉoj estis devigata deklari bankroto n. En 1934 la hotelo estis aŭkciataj. La aĉetinta banko luigis ĝin al filino de Elise kaj poste multaj italaj gastoj malkovris Dobbiacon kiel belega somera feriloko.
En la sekvaj jaroj la posedantoj de la hotelo ofte ŝanĝiĝis. Unue ĝi estis transprenita de la asocio de la faŝismaj partiaj organizoj, poste de la kartografia kaj geografia servo de la itala armeo. Sekve la domo fariĝis posedaĵo de la itala ŝtato, kiu pruntedonis ĝin al la Pontifika Societo por Krizhelpo. Ek de tiam ĝi estis uzata kiel feria loko por infanoj el malriĉaj familioj.
Kultura centro
Post ampleksa renovigo, la komplekso nun funkcias kiel loka kaj regiona kultura centro ekde 1999. La kultura centro Grand Hotel Dobbiaco gastigas la lokan muzikan lernejon kaj la libere alireblan permanentan ekspozicion pri la naturparko Drei Zinnen.
Ĉiujaraj eventoj estas la Muzikaj Semajnoj de Gustav Mahler, la festivalo "Festspiele Südtirol" kaj la dialogoj pri daŭripova evoluo "Toblacher Gespräche".
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Velilla de Ebro
Velilla de Ebro [beLIlja DEbro] estas municipo de Hispanio, en la centra parto de la komarko Ribera Baja del Ebro kies ĉefurbo estas Quinto. Ĝi estas en la oriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Velilla de Ebro estas municipa teritorio en la centra parto de la komarko Ribera Baja del Ebro, kie ĝi okupas teritorion sude de tiu de Gelsa kaj nordokcidente de Sástago. La areo estas tute ĉe la valo de la rivero Ebro sur la maldekstra bordo.
La loĝloko Velilla de Ebro mem estas je 52 km sudoriente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je la maldekstra bordo de la rivero Ebro. Ĝi estas sur 152 msm. La loĝloko mem estas konektita per loka vojo kun La Zaida sude kaj kun apuda Gelsa norde.
Historio
La loko Velilla de Ebro devenas de la romia kolonio Lepida Celsa, unua romia kolonio fondita ĉe la valo de la rivero Ebro, origine setlejo de iberoj nome Kelse. Probable ĝi etendiĝis ankaŭ ĝis la nuntempa Gelsa, kiel ŝajne atestas tie trovoj de tomboj; en Celsa oni stampis monerojn. En tempo de Aŭgusto Cezaro ekdekadencis la kolonio profite al Caesaraugusta, nuntempa Zaragozo.
Estis iam setlejo de araboj, kiuj lasis irigacian reton kaj urban modelon. Post la konkero en la 12-a jarcento fare de kristanoj granda parto de loĝantaro estis mudeĥaroj kaj poste moriskoj, kiuj estis forpelitaj el 1610, kio rezultos en ekonomia kaj demografia krizo. La teritorio de Velilla de Ebro estis konkerita el islamanoj fare de Petro la 1-a post la konkero de Barbastro.
Velilla de Ebro demografie kreskiĝis fakte jam ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Laŭlonge de la 20-a jarcento kelkaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron, kaj ankaŭ en Velilla de Ebro oni malaltiĝis ĝis nunaj 200 (2022) pro malproksimeco al la ĉefurbo.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo, brutobredado, kaj sekva nutrindustrio, krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
El vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la ermitejo kaj restaĵoj de la kastelo, kaj naturaj lokoj ĉe la rivero.
Pey
(jen france, okcitane Pei) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Finnlando en la Vintra Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Finnlanda Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Albin Moroder
Albin MORODER (naskiĝinta la en Schlitters / Distrikto Schwaz, mortinta la  en Mayrhofen / Distrikto Schwaz) estis aŭstra skulptisto.
Vivo kaj agadoj
Estante la dua filo de la skulptisto Otto Moroder kaj nepo de la ladina artisto Josef MoroderJumbiërch li venis en la 1927-a jaro al nove konstruita familia domo je Mayrhofen. Ĉar la pli maljuna frato Klaus jam fariĝis lernoknabo en la patra ateliero eblis por Albin frekventi superan lernejon en Innsbruck, nome la Peter-Anich-metilernejon. Estris ĝin tiam Hans Pontiller. Pro sento de neglekto fare de la instruistoj Albin jam duonan jaron pli malfrue revenis disde la lernejo preferante trejniĝi hejme. Intertempe li ĝuis kun la fratoj Klaus kaj Rudolf privatan instruon fare de profesoro pri anatomio de la Universitato de Innsbruck.
Baldaŭ Albin Moroder intencis plifaciligi kaj plimodernigi artaĵajn formojn. Sekve li kreis multajn modernajn aferojn kiuj tamen ĉiam restis ene der la limoj de figura arto. Ilin li montris ĉe ekspozicioj en Vieno, Parizo, Londono kaj Salcburgo. Ĉefa motivo de li estis la krucifikso, kaj oftege li uzis materiale lignon krom bronzo.
Sástago
Sástago [SAStago] estas municipo de Hispanio, en la orienta parto de la komarko Ribera Baja del Ebro kies ĉefurbo estas Quinto. Ĝi estas en la oriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Sástago estas municipa teritorio en la orienta parto de la komarko Ribera Baja del Ebro, kie ĝi okupas teritorion sude de tiu de Pina de Ebro kaj oriente de Velilla de Ebro. La areo estas tute ĉe la valo de la rivero Ebro ambaŭflanke de la rivero en la sudokcidenta pinto sed lime kun la rivero ĉe la tuta sudo.
La loĝloko Sástago mem estas je 52 km sudoriente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je la dekstra bordo de la rivero Ebro je la startejo de forta meandro, kun la domaro inter du tre proksimaj brakoj de la meandro. Ĝi estas sur 153 msm.
La loĝloko mem estas konektita per la ŝoseo A-221 kun Escatrón sude kaj kun La Zaida okcidente. Krome inter la meandroj estas Alforque, Alborge kaj Cinco Olivas, de okcidento orienten.
Historio
La loko Sástago devenas de romia kolonio fondita ĉe la valo de la rivero Ebro, origine setlejo de iberoj.
Albin Moroder
Vivo kaj agadoj
En 1945 edzinigis li Erika Kuss kun kiu li havis kvin infanojn; post ŝia morto li denove edziĝis. En 1948 li rajtis partopreni studo-restadon en Anglujo kie li renkontis Henry Moore kun kiu estis dum certa tempo en ties ateliero fruktodona kunlaboro.
Sástago
Historio
Estis iam setlejo de araboj, kiuj konstruis kastelon kaj domaron, kaj lasis irigacian reton kaj urban modelon. Post la konkero en la 12-a jarcento fare de kristanoj granda parto de loĝantaro estis mudeĥaroj kaj poste moriskoj, kiuj estis forpelitaj el 1610, kio rezultos en ekonomia kaj demografia krizo.
Albin Moroder
Vivo kaj agadoj
En 1986 Moroder eldonis en la tradicio de menestreloj sondiskon kun la titolo Lieder von Herz zu Herz. Furoris lia kanto Blumen der Liebe.
Sástago
Historio
La teritorio de Sástago estis konkerita el islamanoj fare de Alfonso la 1-a en 1133 kaj donis ĝin al Artal de Alagón. Ekde la 12-a jarcento, la familio Alagón —dua plej grava stirpo en Aragono— havis jurisdikcian povon de Sástago kontraŭ la dono de Morella al Jakobo la 1-a: Blasco de Alagón estis la kvara posedanto kaj unua jurisdikcia senjoro de la urbeto.
Kastelo Tinz
Kastelo Tinz (Schloss Tinz) estas kastelo konstruita en la jaroj intr 1745 kaj 1748 laŭ stilo de baroko en la urbokvartalo Tinz de Gera, Germanujo.
Sástago
Historio
Ekde tiam konstantis disputoj pro la limigo de terenoj inter Sástago kaj la najbara Monaĥejo de Rueda. La moriska loĝantaro de Sástago estis multnombra, pro kio la loko suferis la negativajn konsekvencojn de la forpelo de 170 familioj en 1610. En 1511, Fernando la Katolika donis al la tiam senjoro de Sástago, nome Blasco de Alagón y Olcina, la titolon de grafo de Sástago. Estis flora periodo por la familio, kiu eknomiĝis Sástago, iĝis unu el la ok grandaj familioj de la Regno Aragono kaj konstruis luksan palacon Sástago en Zaragozo.
Sástago ludis rolon en la Tria Karlisma Milito, atestite per la konstruado de la turo de El Fortín en aŭtuno 1875. Dum tiu epoko, diversaj karlistaj rotoj vizitis Sástago, game inter 15 kaj 80 homoj, part ĉevalrajde. ​
(G)I-dle
(G)I-dle (hangule: (여자)아이들), pronocita: (Joĝa)Aidul; stiligita en ĉiuj ĉapeloj), estas sudkorea knabingrupo formita fare de Cube Entertainment en 2018. La grupo konsistas el kvin membroj: Miyeon, Minnie, Soyeon, Yuqi kaj Shuhua. Origine seksteto, Soojin forlasis la grupon la 14-an de aŭgusto 2021. (G)I-dle debutis la 2-an de majo 2018, kun la unuopaĵo "Latata" de ilia unua muzikalbumeto (EP) I Am. Ili debutis en Japanio sub U-Cube kun Latata la 31-an de julio 2019. Ekde sia debuto, ili estas konsiderataj unu el la plej sukcesaj sudkoreaj knabingrupoj ekster la "grandaj tri" muzikeldonejoj.