cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Splugo
Historio
La unua dokumenta mencio de Splugo datiĝas el la jaro 1831 kiel Cella en Speluca. La mencio en la imperia urbaro alludas al filio de la Monaĥejo Pfäfers. En fura mezepoko romanĉlingvanoj uzis Splugon kiel alpopaŝtejo. En la jaro 1290 valzoj fondis en Splugo tutjaran setlejon kaj germanigis la regionon. En tiu kunteksto la Senjoroj de Vaz konstruis la burgon okcidente de la vilaĝo. En la jaro 1443 la Grafoj de Werdenberg, kiuj intertempe fariĝis la landaj mastroj, permesis kreon de semajna kaj jara merkato en Splugo. En la jaro 1818 ĝis 1823 estis konstruita la komerca varvojo trans Splugopasejo, kiu konektis Piemonton kun Grizono. En la jaro 1944 la loĝantaro sukcesis malebligi la projekton de la baraĵlago Rheinwald, kiu minacis la pluekziston de la vilaĝo.
Holíč
Esperanto
En Holíč estas de jaro 2008 sidejo de Slovakia Esperanta Junularo.
Dansk Esperanto-Forlag
Dansk Esperanto-Forlag ( Dana Esperanto-Eldonejo) estis grava dana esperantlingva eldonejo en Aabyhøj apud Arhuzo, kiu aperigis inter 1938 kaj 1979 pli ol sesdek Esperanto-publikigaĵojn.
Krom lernolibroj kaj facila literaturo al ĝiaj plej gravaj publikigaĵoj apartenas la Store Esperanto-Dansk Ordbog (Granda Esperanto-Dana Vortaro) de Lorenz Friis (1938) kaj represo de Skizoj pri Teorio de Esperanto (1931) de Ernest Drezen en 1975.
Bartholomäus Ziegenbalg
Bartholomäus ZIEGENBALG (naskiĝintla la en Pulsnitz, mortinta la  en Tharangambadi/ Tamilnado) estis germana protestantisma misiisto kaj filologo.
Vivo
Post studo de teologio en Halle (Saale) (ĉe Franckesche Stiftungen) li sekvis vokon de reĝo Frederiko la 4-a (Danio) fondi misiejon en Hindujo. En 1706 li venis al Tharangambadi. Intertempe Ziegenbalg troviĝis sub la ŝirmo de la Dania Eosthinda Kompanio je Ĉenajo. Sed baldaŭ li kritikis ties ekonomiajn interesojn.
Puy-d'Arnac
Puy-d'Arnac estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 258 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Bartholomäus Ziegenbalg
Vivo
Inter liaj skribaĵoj menciindas »Grammatica tamulica« (Halle 1716), »Biblia tamulica« (1723) kaj »Ausführliche Missionsberichte« (Halle, 1710 ss.; tiuj ĉi raportoj kontinuigitis postmorte sub lia nomo ĝis 1770).
Puy-d'Arnac
Geografio
Puy-d'Arnac etendiĝas sur 12,27 km², kaj havis 258 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 21 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Bartholomäus Ziegenbalg
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 20. Leipzig 1909, p. 916 (tie ĉi interrete)
Puy-d'Arnac
Geografio
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Joseph Puyjalon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Puy-d'Arnac apartenas al la kantono de Beaulieu-sur-Dordogne, kies ĉefurbo estas Beaulieu-sur-Dordogne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Jonathan Horton
Jonathan Horton estas usona gimnasto. Li naskiĝis en Houston, Teksaso, Usono, do nun estas -jara. Laŭ la stato de oktobro 2011 li gajnis arĝentan kaj bronzan medalojn pri gimnastiko en la somera olimpiko 2008, kaj bronzajn medalojn en la mondĉampionadoj pri gimnastiko de 2010 en Roterdamo kaj 2011 en Tokio.
Butila izobuterato
Butila izobuterato aŭ C8H16O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izobuterata acido kaj butila alkoholo. Butila izobuterato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Butila izobuterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Butila izobuterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
August Ritter von Clemm
August Ritter von Clemm (8a de decembro 1837 en Gießen; 28a de oktobro 1910 en Neustadt-Haardt) estis germana entreprenisto kaj politikisto.
Mukden-incidento
La Mukden-incidento aŭ Manĉuria incidento estis japana militistara agresa agado en septembro de 1931. La japana armeo okupis la urbon Mukden (hodiaŭ Ŝenjango, Ĉinio) kaj post la incidento eĉ tutan Manĉurion kaj kreis la pupŝtaton Manĉukuo. Tio estis komenca epizodo de la Dua japana-ĉina milito.
Vilhelmo de Okhamo
Vilhelmo de Okhamo aŭ Vilhelmo de Ockam – nomita ankaŭ la “nevenkebla doktoro” kaj la “respektinda iniciatinto” (Venerabilis inceptor) (naskiĝis en 1285, mortis ĉirkaŭ 1347) estis angla filozofo, logikisto kaj teologo, ano de la franciskana ordeno, konsiderata la plej elstara reprezentanto de skolastika nominalismo (aŭ skolo “terminologia”, laŭ la okamana lingvaĵo), precipa konkurencanto de tomista kaj skotista skoloj.
Mukden-incidento
Estiĝo kaj disvolvo
La japanoj havis specifajn rajtojn en Manĉurio, kiujn ili timis perdi pro la fortiĝantaj Sovetunio kaj Ĉang Kajŝek.
Vilhelmo de Okhamo
Lia doktrino estis suspektita pri herezo ĉe la ekleziaj aŭtoritatuloj, ĉar li ŝajnis detrui la bazajn “sciencojn” de la teologio, kiel la eblon pruvi, pere de la racio, la ekziston de Dio. Pro tio li neniam tamen estis persone kondamnita. Pro alio, li estis fakte neakceptita, kondamnita kaj ekskomunikita: li neis la bazojn de la tera povo de la papo kaj fakte adheris kaj subtenis la kontraŭpapan aktivecon de Ludoviko la 4-a (Sankta Romia Imperio), kiun la avinjona papo Johano la 22-a konsideris uzurpanto.
Mukden-incidento
Estiĝo kaj disvolvo
La kapto de Mukden iniciatis japanaj oficiroj sen kono aŭ interkonsento de la japana registaro. La japana Kvantung-armeo okupis la urbon la 18-an de septembro 1931, nokte, pro eksplodo ĉe la japana fervojo en suda Manĉurio. Plia parto de la armeo alvenis la 21-an de septembro el Koreio kaj pli kaj pli okupis Manĉurion dum tri monatoj. En decembro abdikis registaro de ĉefministro Wakatsuki Reijiru, la posta registaro rekonis la invadon, pro premo de la publiko. La Kvantung-armeo ne alfrontis kontraŭstaron, ĉar Ĉang Kajŝek ordonis retiriĝon. Li esperis je Ligo de Nacioj, sed kvankam la Lytton-komisiono deklaris Japanion agresoro, ĝi forlasis la Ligon kaj regis ĝis 1945 en Manĉurio.
Vilhelmo de Okhamo
Hodiaŭ oni konsideras Vilhelmon de Okhamo senvola iniciatinto de la angla filozofia empiriismo kaj de la moderna analiza filozofio, ĉar li insistas pri “faktoj” kaj pri argumentoj utiligitaj en la primetafizikaj procedoj kaj opinias, ke multaj el ili ne havas fundamenton (Razilo de Okam!).
Ĝis 1324
Vilhelmo Okam studis kaj ekinstruis dekomence en Oksfordo kaj poste en Parizo, kie liaj doktrinoj alarmis universitatajn teologojn, kiuj lin denuncis kiel herezulon al la papa kortego, tiam en Avinjono. Vokita al Avinjono por sin defendi aŭ montri la pravecon de siaj tezoj, li tie renkontis Majstron Ekhart, same vokitan, sed pro motivoj tute malsamaj, por defendi sian doktrinon. .
1324-1328 en Avinjono
En Avinjono Okam travivis duonlibere loĝigite en konvento de sia ordeno, ĉar 51 propozicioj de liaj “Sentencoj” estis sub diskuto kiel suspektataj pri herezo. Tiuj jaroj estis markitaj per opono de la papo al la ideoj de franciskanoj. Papoj preme invitis ke la franciskana ordeno akceptu esti posedanto ne nur de la uzrajto sur la bonaĵoj de kiuj ili jam ĝuas, inkluzive de iliaj preĝejoj. Sed la plej rigida franciskana partio, dirita “spirituala”, eĉ tiun solvon rifuzis, ĉar ĝi ne respektus la kriteriojn de la Franciska idealo de malriĉeco. Sed papo Johano la 22-a malkonfesis la juran ŝajnigon, laŭ kiu franciskanoj posedus la rajton uzi dum la Sankta Seĝo posedus la nudan proprieton de senmoveblaĵoj, kaj preme invitis franciskanoj sin konsideroj proprietuloj de bonaĵoj necesaj por normala vivo. Ĝuste tiam aperas en la scenejo Mikaelo el Mikaelo el Cesena, fratulo generalo de la franciskanoj, kiu ekloĝis en la sama konvento kun Okam. Mikaelo defendis (1327), diras historiistoj, la rajton posedi nenion aŭ, laŭ aliaj historiistoj pretendis, ke la tuta eklezio vivu laŭ Jesuo Kristo kiu NENION POSEDU. Ĉar la papo akceptis la kontraŭan pozicion (la "konventualan"), eĉ difinis suspekta je herezo la tezon laŭ kiu Kristo nenion posedis ĉar tiu posedo estus malpli virta.
Sinteza kadro de la sinsekvaj datoj
Vilhelmo Okam kuras oferti sian intelektulan arton al la imperiestro: Oni diras, sed ne certas, ke li eldiris tiujn vortojn adrese al la imperiestro: O Imperator, defende me gladio et ego defendam te verbo », « Imperiestro, defendu min per glavo kaj mi defendos vin per vorto”.
Post 1328
Kvankam ekskomunikita, Okam konsekras tutan sian vivon al la celo de la imperiestro, kiu ediktas ke la ŝtata aŭtoritato ne nur ne bezonas konsenton de la papo por esti elektita al la imperiestra trono, sed ĝi ankaŭ rajtas dispozicii en ekleziaj aferoj; kaj elektigis kontraŭpapon (franciskanan fratulon).
Estas la okazo de teologiaj kaj filozofiaj kontraŭpapaj pamfletoj kiujn li daŭrigas verki ĝis la morto okazinta eble dum la nigra pesto 1347.
Filozofiaj kaj politikaj tezoj de Vilhelmo de Okhamo
Okam defendas nominalismon moderan, laŭ kiu la Universalaĵoj (konceptoj universalaj kaj abstraktaj, kiel “homaro”, “besto”, “belo”) estas nur vortoj, konvenciaj terminoj. Laŭ li, la kono apogiĝas sur aĵo sensiga kaj konkreta dum la metafizikaj universalaĵoj necesas nur en semiologio, sed neniel en ontologio. La universalaĵoj estas necesaj nur por ke konstituiĝu kaj funkciu la penso.
Okam estis la unua kiu en Mezepoko ekinteresiĝis pri filozofio de lingvo startante el la ideo de mensa parolo (lingua mentalis), reprenota poste de modernuloj Apogiĝinte sur Boecio kaj sur Aristotelo, kaj sur Aŭgusteno (De Trinitate), li asertas ke estas tri tipoj de frazoj kaj terminoj, nome skribaj, parolaj kaj konceptaj. Li taksas la vortojn kiel konvenciajn “signojn”, kies signifo estas laŭarbitra kaj referencanta al la ideoj kaj konceptoj de la menso. Alitipaj signoj, male, estas “naturaj” kaj sin referencas al aĵoj aŭ objektoj eksteraj. Tiel ke okazas ke la vortoj sin referencas duamomente al la aĵoj tra la perado de la mensaj konceptoj. . Tiu referenco de la vorto al la mensa koncepto duobliĝas okaze de vorto skribita (al mensa koncepto kaj al la aĵo).
El tio jen lia zorgo atentigi pri la facileco per kiu multobliĝas la vortoj kaj la konceptoj sen neceso. Por elimini tiujn ĉi li elpensas norman moton entia non sunt multiplicanda prater necessitatem (la entoj ne estas multiplikendaj sen neceso”, kaj sugestis la faman logikan, kaj ontologian, ilon diritan “la razilo de Okam” per kiu elimini tion kio, en la parolado kaj konceptado, superfluas..
Formulo tamen ne origine troviĝas ĉe li: li ĝin reprenas de skolastikuloj
En fiziko, li rifuzas la akcidencajn entaĵojn nenecesajn (la lando, la loko, la tempo...) kiel realaĵoj distingitaj el la korpa substanco.
Vilhelmo de Okhamo interesiĝis ankaŭ pri scienco. Ĉi-kampe, estas li kiu enkondukis, nivele de atentigo, en 1323, nociojn de movo dinamika (generita de la objekto mem) distingita el movo ''mekanika (enduktita de alia movo).
Plue li insistas sur la distingo inter la du povoj, tera kaj spirita, instruante ke tiu spirita (papa aŭ sanktaseĝa) ne rajtas regi sur tiu ŝtata (imperiestra, ĉi-kaze). Ĉar, fakte, kontraŭante la papan povon, li metis la papon sub la povo de la ŝtata aŭtoritato, kaj fakte li aprobis, eble eĉ konsilis, deklari la papon hereza, Vilhelmo Okam estis ekskomunikita. Tamen, la ideo de la separado de la du povoj trovis, en la estonta eŭropa historio, ĉiam pli konsenton, eĉ en la eklezio mem, kaj faras de Okhamo pioniron de ideoj kiujn, kun Marsilio el Padovo, fakte realiĝas en la konduto de Ludoviko la Bavara, kaj jure ne realiĝos ĝis 1366. Nur en 1366, fakte, oni dekretis, per la Ora Buleo de la germana dieto, ke inter la elektantoj de la imperiestroj ne figuru la papo, ĉar tio estas afero tute kaj simple germana.
Influoj sur la Reformacio
Lutero, marĝene de sia studoj, partoprenis kurson de Gabriel Biel, serkvanto de okamismo, kies pensado, tamen, al li ne plaĉis ĉar la estonta reformaciulo trovus en ĝi spurojn de Pelagianismo, laŭ kiu homo povas atingi sian eternan savon per la meritoj de siaj agoj. Sed en Lutero, laŭ Kurt Flasch kaj aliaj, restis io de okamismo, precipe rilate la rigidecon de la separo inter teologio kaj filozofio kaj inter kredo kaj racio: kredo kaj racio en Lutero tiom diverĝas ke racio preskaŭ alproksimiĝas al obstaklo en la pritraktado pri Dio.
Theil-Rabier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Yuki Kurihara
Yuki Kurihara (栗原 祐樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
August Ritter von Clemm
Vivo kaj Profesio
Post sia studado eklaboris de 1862 en Mannheim en la de sia frato Carl Clemm kaj Friedrich Engelhorn fondita anilinfabriko Sonntag, Engelhorn & Clemm. En la jaro 1865 li fondis kune kun sia frato,, Engelhorn, Seligmann Ladenburg, Leopold Ladenburg, Friedrich Reiß kaj aliaj la firmaon BASF kaj transprenis la direktorecon de la fabrikado de anilino en Ludwigshafen. Post kiam li fariĝis en 1869 reprezentanto de Engelhorn, li forlasis en 1882 la firmaon BASF post kvereloj kun sia frato. Post la retiriĝo de Carl Clemm li revenis en 1885 en la kontrolkonsilion, kiun li de 1897 ĝis 1903 gvidis.
De 1872 ĝis 1898 Clemm estis prezidento de la Pfälzischen Handels- und Gewerbebank (= „Palatinata Komerca kaj Industria Banko“) kaj en la jaro 1886 lis estis kunfondinto de la Pfälzische Hypothekenbank (= Palatinata Hipoteka Banko). Krome li estis ĝis la ŝtatiĝo prezidento de la kontrolkonsilio de la palatinata fervojo.
Politiko
De 1883 ĝis 1899 Clemm estis membro de la Naciliberala Partio en la bavara ĉambro de la deputitoj. En 1893 li fariĝis ĝia vicprezidento kaj de 1897 ĝis 1899 ĝia prezidento.
Vänern
La lago Vänern situas en la sudokcidento de Svedio. Ĝi havas areon de 5 650 kvadrataj kilometroj kaj estas la plej granda lago de la lando - plus la tria plej granda de Eŭropo. La lago troviĝas 44 metrojn super la marnivelo, havas averaĝan profundecon de 27 metroj kaj plej grandan profundecon de 106 metroj. Havanta volumenon de 153 kubaj kilometroj da akvo, ĝi estas la plej granda rezervejo de trinkebla akvo en Eŭropo. Ĉirkaŭas ĝin 2 000 kilometroj da laga bordo.
La Vänern estas akve konektita per la kanalo Trollhätte kun Göteborg kaj per la Göta-kanalo kun Stokholmo. Tiel ekestis akva vojo tra tuta Svedio. Per la Göta-kanalo ankaŭ ekzistas akva konekto al la lago Vättern.
Dum la lasta glaci-epoko la lago havis konekton al la Balta Maro, kio ĝis nun rimarkeblas laŭ sia plantaro kaj bestaro. 34 diversaj specoj de fiŝoj vivas en ĝi.
Móric Pogány
POGÁNY Móric (pro. poga:nj) hungara arkitekto naskita en Nagyenyed la 18-an de decembro la 13-an de aŭgusto 1878 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de julio 1942.
Károly Szathmári Pap
SZATHMÁRI PAP Károly, (satmari) Szathmáry Pap Károly estis hungara-rumana pentristo, grafikisto, fotografisto, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi naskita en Kolozsvár la 11-an de januaro 1812 kaj mortinta en Bukareŝto la 3-an de junio 1887.
Biografio
Károly Szathmári Pap lernis ekde 1819 en reformita kolegio de sia naskiĝurbo, en 1831 li finis siajn jurajn studojn kaj iĝis oficisto en Sibio. En 1834 li laboras en Vieno kaj vizitas la pentroakademion. Inter 20-a de septembro 1935 kaj junio de 1837 kaj inter 1838 kaj 1840 li studvojaĝis Italujon. En 1843 li translokiĝis al Bukareŝto, kie li iĝis la pentristo kaj fotografisto de la reganta kortego. Li faris plurajn vojaĝojn, li estis en Ĉinujo, Siberio. Li laboris ankaŭ por la rusa caro kaj turka sultano.
Chiasso
Chiasso (prononcu Kiaso) estas komunumo de la Komunumaro Balerna kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 7776 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Chiasso estas la plej suda komunumo de Svislando, kiu situas ĉe la suda pinto de Mendrisiotto kaj estas la plej grava limloko inter Svislando kaj Italio. La komunumo konsistas el la vilagoj Chiasso, Pedrinate kaj Seseglio.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,33 km², de kiuj 48,0% estas kovritaj de arbaro, 14,4% servas por agrikulturo kaj 36,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Chiasso limas en en nordo al Balerna, nordoriento al Vacallo, en oriento al Como (CO, Italio), en sudoriento al Cavallasca (CO, Italio), en sudo al Parè (CO, Italio), en sudokcidento al Drezzo (CO, Italio), en okcidento al Ronago (CO, Italio), kaj en nordokcidento al Novazzano.
Trafiko
En Chiasso finiĝas la kantona ĉefvojo n-ro 2 kaj la svisa aŭtovojo A2, kiu post la landlimo transiras al la itala aŭtovojo A9. En Chiasso troviĝas la grava lima stacidomo de Svisaj Federaciaj Fervojoj, kie konektiĝas la svisa fervojreto kun la itala. Krome la komunumo estas servata de la loka busreto de la Distrikto Mendrisio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Chiasso datiĝas el la jaro 1140 Claso. Dum mezepoko Chaisso estis kiel antaŭurbo parto de Como, ĝis ĝi en la jaro 1416 estis integrita al la Paroĥaro Balerna. En la 15-a jarcento Chiasso estis konata pro ĝia ĉevala merkato, kiu tamen post la konkero fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1510 ĉesis funkcii. Post la konstruo de la fervojlinioj al Lugano en la jaro 1874 kaj al Como en la jaro 1876 Chiaso pro sia funkcio kiel lima loko akiris subitan signifon kaj ekprosperis.
Ĉefministro de Latvio
La ĉefministro de Latvio estas la plej potenca membro de la latvia registaro, kiun li prezidas. La ĉefministro estas nomumita de la prezidento de Latvio, sed devas obteni subtenon de plejmulto el la parlamentanoj.
Flims
Pri la komunumo
Flims (en la romanĉa lingvo: Flem) estas komunumo de la komunumaro Trins kaj la distrikto Imboden en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 2577 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Ĉefministro de Latvio
La jenaj tabeloj listigas ĉiujn latvajn ĉefministroj, por la unua sendependa periodo de la lando (1918-1940) kaj por la nuna periodo (1990 ĝis hodiaŭ). Ekde 1990 ĝis la 6-a de julio 1993, la ĉefministra funkcio estis konita kiel la "Prezidento de la Konsilio de Ministroj".
Vidu ankaŭ
פוליטיקה של לטביה
Kantono Pontailler-sur-Saône
Kantono Pontailler-sur-Saône (france canton de Pontailler-sur-Saône) estis franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 21 kantonoj de la Arondismento Dijon. Ĝia ĉefurbo estas Pontailler-sur-Saône.
Flims
Najbaraj komunumoj
La komunumo Flims limas en nordoriento al Pfäfers (SG), en oriento al Trin, en sudo al Versam, en sudsudokcidento al Valendas, en sudokcidento al Sagogn, en okcidento al Laax, kaj en nordokcidento al Glaruso Sudo.
Kantono Pontailler-sur-Saône
Komunumoj
Apartenas al la kantono Pontailler-sur-Saône la jenaj 19 francaj komunumoj :
Flims
Monda naturheredaĵo
Flims apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Trafiko
Tra Flims pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Domat/Ems tra la Oberalppasejo al Göschenen. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio al Koiro kaj al Laax. De Flims seĝotelfero kondukas al Foppa kaj aertelfero al la kresto de Cassons. Kune kun la najbaraj komunumoj Laax kaj Fallera la komunumo formas grandan skiregionon kun multaj aertelferoj kaj skiliftoj.
25358 Boskovice
25358 Boskovice estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov, ĉ. 35 km sud-oriente de Prago.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Boskovice en meza Moravio, enloĝata de la prahistorio. Gotika kastelo de la 13-a jarcento kaj juda kvartalo estas el tieaj multenombraj turismaj allogoj.
Nóra Polónyi
POLÓNYI Nóra (pro. polo:nji), Tóth Andrásné hungara historiistino naskita en Marosvásárhely la 30-an de aprilo 1915 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de septembro 1985.
Biografio
Nóra Polónyi diplomiĝis en 1938 en la Universitato de Budapeŝto en fako pri historio-geografio, en 1939 ŝi doktoriĝis. En 1940-41 ŝi estis kunlaborantino de Ĉefurba Statistika Oficejo, en 1941-45 ŝi estis praktikantino, poste asistantino en la Universitato de Koloĵvaro. En jaroj 1945-49 ŝi estis scienca kunlaboratino de la Instituto Scienca de Orienta Eŭropo, en 1949-65 arkivistino de la Hungara Landa Arkivejo. De 1965 ĝis sia pensiuliĝo (1977) ŝi laboris en la Historistatistika Grupo de Centra Statistika Oficejo.
Edward Dębicki
Edward DĘBICKI (naskiĝis la 4-an de marto 1935 en Kałusz (Ivano-Frankivska provinco)) – pola poeto, akordionisto, aŭtoro kaj komponisto de muzikaj spektaĵoj, kunkreinto de filmaj scenarioj kaj filma muziko, aŭtoro de pli ol 200 kantoj.
Biografio
Li estis filo de Franciszka Raczkowska kaj Władysław Krzyżanowski. Post la dua mondmilito la familio akceptis novan nomon – Dębicki. Infanaĝon kaj junecon pasigis en la sama migranta grupiĝo de ciganoj, en kiu vivis cigana poetino Bronisława Wajs - Papuŝa.
En 1955 li fondis en Gorzów Wielkopolski Ciganan Muzikan Teatron "Terno" kaj establis Asocion de Kreintoj kaj Amikoj de Cigana Kulturo je la nomo de Papuŝa. Danke al Dębicki de 1989 en Gorzów Wielkopolski estas organizataj Internaciaj Renkontoj de Ciganaj Ensembloj „Romane Dyvesa”.
En 1993 estis eldonita lia poezia libro Pod gołym niebem (Sub la nuda ĉielo). En 2004 oni eldonis lian libron Ptak umarłych (Birdo de la mortintoj), kiu priskribas tragedion de ciganaj familioj en Volinio dum la dua mondmilito, flanke de ukrainaj naciistoj.
En 2012 estis distingita per Ora Medalo Merita al Kulturo Gloria Artis
Machová
Machová estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Lybius
Lybius estas genro de afrikaj barbuloj el la familio de Libiedoj kaj temas pri la preciza genro kiu nomigas la familion (iam inkludita en la Kapitonedoj kaj foje eĉ en la Ramfastedoj). Tiu genro teritorias tra la tuta subsahara Afriko. Temas kiel ĉe aliaj membroj de la familio pri mezgrandaj birdoj kiuj havas grandajn kapojn kaj fortikajn bekojn kompare kun la korpo. Ĉirkaŭ la beko estas bridaj harecplumoj, kiu nomigas la grupojn de la barbuloj.
Machová
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1397.
Draŝilo
Draŝilo estas agrikultura ilo, uzata ĝis novepoko por draŝado de greno. Ĝi konsistas el longa tenilo, sur kiu estas pendigita proksimume 40 cm longa batilo. El tempoj de husanaj militoj ĝi estas ankaŭ konata kiel armilo.
Lybius
La genro enhavas la jenajn speciojn:
New Jazz Conceptions
New Jazz Conceptions estas la unua muzikalbumo de ĵazpianisto Bill Evans, registrita la 18-an kaj 27-an de septembro 1956 en Novjorko kaj publikigita de Riverside Records.
La albumo
Je la momento de la sonregistraĵoj de New Jazz Conceptions la dudek-sep jara pianisto estis nur kunverkinta kelkajn albumojn de Dick Garcia, ĉe Jazz Workshop de George Russell kaj je sonregistradoj de Tony Scott, en kies bando li muzikis ekde la somero de 1956. Orrin Keepnews, fondinto de la nova diskeldonejo Riverside Records, kiu ĝis tiam nur atingis ioman sukceson per la sonregistraĵoj de Thelonious Monk, ricevis telefonalvokon de gitaristo amika kun Evans, Mundell Lowe, kiu volis ludi al li specimeno-sonbendon kun registraĵoj de la ĝis tiam ne konata pianisto. Keepnews komence ne volis konsenti tion, diris tamen poste: „Sed ni aŭskultis Bill Evans kaj rimarkis tuj malgraŭ la telefona distordo, ke la juna amiko de Mundell estas io aparta. Post tio mi plurfoje aŭdis Bill Evans en [ĵaz]klubejoj – li ludis tie plejofte kun Tony Scott. Finfine ni donis al li kontrakton – ni uzis la kutimajn antaŭpresitajn sindikatajn formularojn kaj pagis komence ankaŭ nur la garantiatan minimuman salajron“.
Taksado de la albumo
Tom Jurek taksas la albumon en All Music Guide per kvar steloj kaj elstarigas, ke la unua disko de Bill Evans jam klarigas la diferencojn al samtempaj pianistoj influitaj de Bud Powell. Jam en 1956, do pli ol jaron antaŭ sia membreco en la sesopo de Miles Davis, Evans elformis propran voĉon kaj lirike svingan stilon. La aŭtoro elstarigas aparte la originalan version de lia klasika komponaĵo „Waltz for Debby“, kiun Evans kontraste al la aliaj pecoj prezentas sole New Jazz Conceptions estas fortika komenco de impona kariero. Iomete pli retenema Penguin Guide to Jazz taksas la albumon; Richard Cook kaj Brian Morton, kiuj donis al la albumo nur tri stelojn, vidas en New Jazz Conceptions „belan, tre bonan prezentaĵon; estas ja la registraĵo de talentulo en siaj fruaj jaroj“. Hanns E. Petrik nomas la unuan albumon de Evans „bona muzika miksaĵo, kiu ampleksis normpecojn kaj proprajn komponaĵojn kaj prezentis la kutimajn stilkampojn (…) je lerta alternado“. Elstara je tio estas la balado „Waltz for Debby“.
La titoloj
La publikaĵo kiel lumdisko fare de Fantasy/OJC enhavas aldone la kromregistraĵon „No Cover, No Minimum“ take 1.
Moraviasilezia regiono
Moraviasilezia regiono (Moravskoslezský kraj) (de januaro de 2000 ĝis majo de 2001 "Ostrava regiono" (Ostravský kraj)) estas unu el 14 pli superaj teritorie administraj tutaĵoj en Ĉeĥio. Ĝi situas en norda Moravio kaj en ĉeĥa Silezio. Sude ĝi najbaras kun Zlínský kraj - Regiono Zlín, okcidente kun Olomoucký kraj - Regiono Olomouc, norde kun polaj regionoj, sudoriente kun slovaka Regiono Žilina.
Naturkondiĉoj
Orografie la teritorio de la regiono situas en limdisiĝo de Ĉeĥa masivo kaj ekstera okcidenta montaro Karpatoj. La plej alta montaro estas Hrubý Jeseník kun la plej alta monto Praděd (1 491 m s. m.), kiu apartenas al Ĉeĥa masivo kaj Moravia-Silezia regiono dividiĝas je ĝi kun la najbara Regiono Olomouc. En la mala, sudorienta fino de la regiono leviĝas montaro Moravskoslezské Beskydy kun la plej alta monto Lysá hora (1 324 m s. m.), kiu daŭrigas en Regionon Zlín, en Slovakion kaj ankaŭ Pollandon. Malpli altaj montetoj borderas sudokcidentan limon de la regiono. Male nordoriento subenkliniĝas en Ostravan basenon ĉirkaŭ rivero Odro kaj ties alfluoj.
Plimulton de la regiono senakvigas la rivero Odro kaj ties alfluoj (ekz. riveroj Opava, Ostravice, Olše) ĝis Balta maro. Sole el parto de montaro Nízký Jeseník ĉirkaŭ urbeto Rýmařov kaj malgrandaj teritorioj de ĉirkaŭaĵo de urbo Nový Jičín forfluas akvoj ĝis riverregiono de rivero Moravo, do ĝis Nigra maro.
Eĉ kiam la regiono estas kunigata precipe kun la industria regiono ĉirkaŭ urbo Ostrava, troviĝas en ĝi ankaŭ valoraj regionoj, kiuj estas ŝirmataj enkadre de tri Protektitaj pejzaĝaj regionoj (PPR): Beskydy kun areo 1160 m2 inkluzive de parto de Zlín ĝi estas la plej granda PPR en Ĉeĥio, Jeseníky kaj Poodří. Krom tio ĉi tie estas 131 etareaj ŝirmataj teritorioj.
Administra divido
La teritorio de la regiono estis limigita per teritorioj de distriktoj Distrikto Bruntál, Distrikto Opava, Distrikto Nový Jičín, Distrikto Frýdek-Místek, Distrikto Karviná kaj Distrikto Ostrava-urbo.
Komence de la jaro 2003 pereis distriktaj oficejoj kaj la regionoj ekde tiu tempo dividas sin en la tn. urbojn kun disvastigita agadeco. Krom la supre menciitaj eksaj distriktaj urboj laboras en la ŝtata administrado en la teritorio de la regiono ankoraŭ tiuj ĉi urboj: Bílovec, Bohumín, Český Těšín, Frenštát pod Radhoštěm, Frýdlant nad Ostravicí, Havířov, Hlučín, Jablunkov, Kopřivnice, Kravaře, Krnov, Odry, Orlová, Rýmařov, Třinec kaj Vítkov.
En la regiono estas 302 komunumoj, el tio 22 urboj kun disvastigita agadeco. Sidejurbo de la regiono estas laŭstatuta urbo Ostrava.
Historio
La regiono kiel pli supera administra tutaĵo de Ĉeĥa respubliko estiĝis en la jaro 2000. Laŭ administra divido el la jaroj 1960 – 1990 la tuta ĝia teritorio apartenis al tiama Nordmoravia regiono.
Ciminna
Ciminna estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Baucina, Caccamo, Campofelice di Fitalia, Mezzojuso, Ventimiglia di Sicilia, Vicari kaj Villafrati.
Moraviasilezia regiono
Historio
Dum Aŭstrio-Hungario la teritorio de la regiono apartenis parte al Margraflando Moravio, parte al la duklando Silezio, kiel aludas ankaŭ hodiaŭa nomo.
Loĝantaro
La regiono havas la plej altan nombron de loĝantoj el ĉiuj ĉeĥaj regionoj kaj ankaŭ la plej altan densecon de loĝatigo, alte superantan la dimension de la respubliko (Ĉeĥio 129 da loĝantoj en km2; Moravia-Silezia regiono 228 da loĝantoj en km2). 62 % da loĝantoj vivas en urboj super 20 000 loĝantoj kaj eĉ tio estas en la lando escepta. La plej alta loĝantardenseco estas en la regiono ĉirkaŭ Ostrava (1 466), la plej malalta en la regiono ĉirkaŭ Bruntál (63).
Ekonomio
Dank‘ al trovejoj de nigra karbo en Ostrava-Karvina baseno kaj al ĝi ligitaj metalurgia kaj pluaj industrioj tiu ĉi parto de la regiono apartenis jam dum Aŭstrio-Hungario al la plej gravaj industriaj regionoj. Sed konekse kun nuntempa malintensigo de la peza industrio ĉi tie tre kreskas senlaboreco. Longe ankaŭ daŭros la renovigo de la difektita vivmedio.
Transporto
Kiam Ĉeĥoslovakio ĉesis ekzisti, la regiono troviĝis en la situo de la plej nordorienta limregiono, ĉe limoj al Pollando kaj Slovakio, plej multe malproksima de rektaj kontaktoj kun metropolo de la ŝtato kaj kun ekonomiaj iniciatoj el progresiĝintaj landoj de EU. La granda manko de la regiono el vidpunkto de trafikinfrastrukturo estas neĉeesto de rekta konekto al aŭtostrada reto, kiu ĝis nun ne estas alkondukita en la regionon. En majo de la jaro 2002 estis komencita konstruado de aŭtostrado D47 inter urboj Lipník nad Bečvou kaj la pola ŝtatlimo ĉe urbo Bohumín je longeco 80,2 km. La landvoja komuniksistemo nuntempe apogas sin al ĉefaj internaciaj landvojoj I/11 (E 75): Opava – Ostrava – Český Těšín – Mosty u Jablunkova kaj I/48 (E 462): Nový Jičín – Frýdek-Místek – Český Těšín, kiuj kondukas tra orienta parto de la regiono. Nuntempe okazas ties modernigoj, precipe en la landvojo I/48, kiu estas reguligata al rapideckomunikaĵo R 48. Moravia-Silezian regionon trahakas du fervojdirektoj de la eŭropa signifo, la elektrigitaj fervojoj n-ro 270 kaj n-ro 320. La fervojdirekto n-ro 270 estas signifa sektoro de la ĉefa fervojdirekto de Ĉeĥio (Prago – Bohumín) kaj nuntempe okazas ties renovigo, kiu estos finita en la jaro 2005. Atingebleco de la regiono per aviadiloj estas sekurigata pere de internacia flughaveno en Mošnov, la dua plej granda flughaveno en Ĉeĥio, kies longeco de la alterigvojo 3 600 m ebligas alterigadon al ĉiuj kategorioj de aviadiloj sen limigo.
Scienco kaj klereco
Larĝan skalon de 36 gimnazioj, de 85 mezaj faklernejoj kaj de 56 mezaj fakinstruinstitutoj plenigas 10 pli superaj faklernejoj kaj kvar altlernejoj (Altlernejo mineja - Teknika universitato Ostrava – Ostrava universitato – Silezia universitato en Opava kaj Altlernejo de entreprenado Ostrava), kiuj pere de siaj 14 fakultatoj certigas instruadon por pli multe ol 25 000 studentoj.
NGC 5520
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Koĝi Jamamuro
Koĝi Jamamuro - japane 内村航平, laŭ angla latinliterigo Kōji Yamamuro - estas japana gimnasto. Li naskiĝis, do nun estas -jara.
La 14-an de oktobro 2011 li en Tokio gajnis bronzan medalon de mondĉampionado en individua multkonkuro — la oran medalon gajnis lia samteamano Kohei Uĉimura, kiu triafoje sinsekve atingis la unuan pozicion, unue en historio de la vira sporta gimnastiko.
Queyssac-les-Vignes
Queyssac-les-Vignes - jen france, okcitane respektive gaskone Caissac las Vinhas - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Corrèze, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Geografio
situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Queyssac-les-Vignes antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Ramat
Ramat (ajnue: ラマッ ramat; en Saĥaleno: ramu) estas termino el la ajnua religio.
Ĝi havas multajn signifojn, depende de kunteksto, povas signifi ‘animo’, ‘penso’, ‘intelekto’ aŭ ‘koro’. Iafoje ĝi signifas esencon de tuta vivo. Laŭ la ajnua religio, ĉiuj estaĵoj, ĉiuj nevivigitaj elementoj de la naturo kaj ĉiuj objektoj kreitaj de homo havas ramat; perdo de ramat signifas la finon de la esto de estaĵo aŭ objekto.
Estas diversaj tipoj de ramat: ramat longa ĉe la homoj kiuj havas boneman karakteron, mallonga ĉe la homoj kun karaktero pasia kaj nerva, malforta ĉe la objektoj havitaj de homoj, forta ĉe tio kio ne estas havita de homoj.
Ramat povas abandoni la estaĵon kie loĝis; ĉi tio permesas kontakti kun spiritoj, vojaĝi al malproksimaj lokoj, implicite al tie kie loĝas mortintoj.
Kohei Uĉimura
Kohei Uĉimura - japane 内村航平, laŭ angla latinliterigo Kōhei Uchimura - estas japana gimnasto. ( en Nagasako, Japanio)
Li havas tri olimpikajn orajn medalojn kaj kvar pliajn arĝentojn, de la mondĉampionado li havas 21 pliajn medalojn (10 oraj, ses arĝentaj kaj aliaj kvin bronzaj). Dum ok jaroj li neniam perdis multsportan konkurson. La regado de instrumenta gimnastiko de Uĉimura estis tiel absoluta dum la 2010-a jardeko, ke li gajnis multajn kromnomojn, inkluzive: "Superhomo" kaj "La Reĝo".
La 14-an de oktobro 2011 li en Tokio la trian fojon sinsekve (do en 2009, 2010 kaj 2011) gajnis oran medalon de mondĉampionado en individua multkonkuro — unue en historio de la vira sporta gimnastiko. La duan lokon okupis la germano Philipp Boy, kaj la trian la japano Kōji Jamamuro.
Kohei Uĉimura finis la Olimpikojn de Rio 2016 kiel mondĉampiono. La japana gimnastikisto gajnis la duan oran medalon sinsekve en la plej prestiĝa titolo en gimnastiko, en la persona multsporta evento, kaj establis sian statuson kiel unu el la plej grandaj gimnastikistoj en la historio. Iuj diras eĉ la plej grandan el ĉiuj.
La lasta provo kaj emeritiĝo
Post la rekordo de Rio 2016, Uchimura suferis maleolajn kaj dorsajn vundojn kaj havis grandan malfacilecon reveni en formon. En la lastaj kvin jaroj li gajnis entute du medalojn ĉe la Mondaj Ĉampionecoj: bronza medalo en teamo kaj arĝenta medalo kiel solisto, en lia plej forta profesio, la reko.
Kiam komenciĝis preparoj por Tokio 2020 Uĉimura, jam 32-jaraĝa, decidis fokusiĝi nur pri la reko. Li forlasis la aliajn profesiojn kaj investis sian energion, por ke lia disiĝo de la industrio antaŭ la hejma spektantaro estu memorinda.
En liaj kvaraj Olimpikoj, Uĉimura supreniris por reka ekzerco kaj kiel kutime elektis fari tion, kio faras sian karieron tiel unika: riski. Li elektis la plej altan nivelon de komplekseco kaj malfacileco en siaj ekzercoj. Incitetante sian sorton kaj vivas ĉe la rando, li diras al si: Estas ĉio aŭ nenio. Dum pli ol jardeko sia kariero estis ĉio kaj ĝi finiĝis kun nenio.
Aitona
Aitona estas urbo de la provinco de Ilerdo, en Katalunio, Hispanio, de la komarko de Segrià.
Mandinga
Mandinga estas rumania popmuzika grupo el Bukareŝto. La origina soloisto de la grupo estis la kantistino Elena Gheorghe, kiu forlasis la ensemblon en 2005. Ekde la jaro 2006, la nova gvida kantistino estas Elena Ionescu.
Kordilera Administra Regiono
La Kordilera Administra Regiono - tagaloge Rehiyong Pampangasiwaan ng Cordillera, angle Cordillera Administrative Region, CAR - estas unu el 17 administraj regionoj de la ŝtato Filipinoj. Ĝia teritorio grupigas ses provincojn, kiuj ĉiuj havas propran registaron, estratan de guberniestro (gobernador). Por elektoj la provincoj estas subdividitaj al kongresaj distriktoj (distrito), kiuj elektas po deputiton.
K-Meleon
K-Meleon estas TTT-legilo bazita je Gecko de Mozilla Foundation. Ĝia celo estas esti facila TTT-legilo por Microsoft Windows.
Kordilera Administra Regiono
La Kordilera Administra Regiono geografie ampleksas la nordan centran parton de la insulo Luzono. Ĝi kovras areon de 19 294 kvadrataj kilometroj, kaj en 2010 havis 1 616 867 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 84 homoj laŭ kvadrata kilometro.
K-Meleon
Simile kiel Galeon aŭ Epiphany sur Linukso, K-Meleon uzadas grafikajn protozoojn de operaciumo anstataŭ XUL. Ankaŭ danke tio ĝi ne havas tro grandajn postulojn pri aparataro.
Kordilera Administra Regiono
La unuopaj provincoj de la regiono estas
K-Meleon
K-Meleon estas evoluigata ekde 2000.
Schackstedt
Schackstedt ĝis la 1-a de januaro 2010 estis memstara komunumo en Germanio; tiam ĝi fariĝis komunumoparto de la urbo Aschersleben. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 1-an de januaro 2009 la komunumo havis 441 loĝantojn.
Kalvinana preĝejo (Kéttornyúlak)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Pápa, en iama vilaĝo Kéttornyúlak (nuntempa urboparto de Pápa).
Historio
En la 13-a jarcento oni konstruis katolikan kirkon kun 2 turoj en tiun lokon. La vilaĝo prenis la loknomon mem de la kirko (Kéttornyúlak signifas: loĝejo kun 2 turoj). En 1683 la turkoj detruis la vilaĝon, kiu senhomiĝis. En 1698 la preĝejo estis rekonstruita. En la 17-a jarcento jam la kalvinanoj havis la preĝejon, ili renovigis ĝin en 1753, poste en 1818 kaj 1855. En 1860 Flóris Ferenc Rómer ekzamenis arkeologie la konstruaĵon kaj li konstatis, ke ankaŭ origine jam estis 2 turoj. Fulmo detruis unu el la turoj en 1889, poste oni rekonstruis ĝin laŭ novgotiko. En la 1960-aj jaroj arkeologoj trovis gravajn mezepokajn partojn.
Konstruaĵo
La turoj altiĝas ĉe la fronto flanke de la enirejo. La fasado estas simetria, meze estas la enirejo.
(25362) 1999 TH24
(25362) 1999 TH24 estas marsrenkonta asteroido (ekstera tanĝanto) malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
26499 Robertazabotti
26499 Robertazabotti estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Roberta Zabotti, kunfondintino de Il Cielo kaj Coelum, du italaj astronomiaj revuoj. De la 1990-aj jaroj, ŝi laboris en la sektoro de la scienca eldono.
Burgonjaj Malaltaj Landoj
La Burgonjaj Malaltaj Landoj, aŭ en franca Les Pays-Bas bourguignons estas la provincoj de Nederlando akiritaj de la dukoj de Burgonjo (dinastio de Valois) en la 14a kaj 15a jarcentoj. Oni nomis ilin tiam kiel «pays de par-deçà» enhavantaj Flandrion, Artezon, Duklandon Brabanton, Duklandon Limburgon, Henegovion, Namurion, Holandon, Zelandon kaj la aliajn nederlandajn teritoriojn, aŭ alinome «pays bas», nome Malaltaj Landoj por distingi ilin el la «pays de par-delà», nome la plej sudaj posedoj de Burgonjo kaj Franĉkonteo.
La dukoj de Burgonjo unigis tiujn landojn kiuj formis princlandojn separitajn kaj foje eĉ malamikajn kiuj formis parton ĉe Flandrio de la Reĝlando Francio kaj ĉe Brabanto, Namurio, Henegovio de la duklandon Luksemburgion kaj aliajn teritoriojn de la Sankta Romia Imperio.
Chambéry - Challes-les-Eaux (stacidomo)
Chambéry - Challes-les-Eaux estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Chambéry, en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Thalys (vintre), TGV inOui kaj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Culoz - Modane (frontière) (900000).
Miksa Natter-Nád
Miksa Natter-Nád [mikŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Natter-Nád Miksa estis hungara ĵurnalisto, biologo.
Miksa Natter-Nád naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Zólyombrézó (nuntempa Podbrezová en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Miksa Natter-Nád frekventis mezlernejon en Selmecbánya, poste li studis en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Jam ekde 1913 liaj agrikulturaj artikoloj ofte aperis en gazetoj. Dum la 1-a mondmilito li soldatiĝis, poste li estis militkaptito en Siberio. Post la hejmenveno li daŭris la verkadon, eĉ liaj artikoloj aperis parole en la Hungara Radio. Li ricevis premion en 1981. Temoj de liaj artikoloj estis la botaniko.
NGC 5521
NGC 5521 (aliaj indikoj — UGC 9122, MCG 1-36-30, ZWG 46.77, ARAK 443, PGC 50931) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ernst Gäumann
Vivo
Li iĝis doktoro en Berno en 1917. Lia tezo estas "Über die Formen der Peronospora parasitica (Pers.) Fries.". Li estis profesoro en la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko.
Natria trifluoracetato
Natria trifluoracetato, trifluoracetato de natrio aŭ F3C-COO-Na+ estas kemia organika komponaĵo rezultanta el reakcio inter trifluoroacetata acido kaj natria hidroksido, blanka kristala solido kiu malkomponiĝas sub 205 °C.
Ĝi estas neakordigebla kun oksidigagentoj, fortaj bazoj kaj humideco. Kiam hejtata, ĝi malkomponiĝas eligante fluorajn gasojn, karbonajn oksidojn kaj larmigajn produktojn. Ĝi estas irita kaj toksa al haŭtokontakto, okuloj kaj kiam inhalita.
Franz Haiderer
Franz HAIDERER (naskiĝis en 1911, mortis la 4-an de aŭgusto 1996 en Vieno) estis laborista Esperanto-aktivulo kaj batalinto en la hispana intercivitana milito. Li restis ĝis 1941 en la koncentrejo de Gurso (Francio), kie li kunaranĝis Esperanto-kursojn kaj poste en Dachau ĝis 1945, kie li estis inter la animantoj de la subtera Esperanto-agado.
Teraso (agrikulturo)
En agrikulturo, teraso estas terpeco de dekliva tereno kiu estis tranĉita en serio de sinsekvaj desceendaj ebenaj surfacoj aŭ platformoj, kiuj similas al ŝtupoj, por celoj de pli efektiva farmado. Tiu tipo de pejzaĝo estas nomata terasejo kaj la agado terasado. Laŭgradaj terasaj ŝtupoj estas ofte uzataj por farmadi sur monteca aŭ montara tereno. Terasaj kampoj (teraskampoj) evitas kaj erozion kaj surfacan akvofluon, kaj povas esti uzataj por elteni kultivaĵojn kiuj postulas irigacion, kiaj rizo. Tiele foje rizkampo estas kvazaŭ sinonimo de teraskampo. La Rizterasoj de Filipinaj Kordileroj estis deklarataj Monda heredaĵo de Unesko pro la gravo de tiu tekniko.
Terasigitaj rizkampoj estas uzataj amplekse por la kultivado de rizo, tritiko kaj hordeo en Orienta, Suda, kaj Sudorienta Azio, same kiel ĉe aliaj lokoj. Terasado en pli sekaj klimatoj oftas tra la Mediteranea Baseno, ekz., en Cadaqués, Katalunio, kie ili estas uzataj por vitejoj, olivarbaroj, korkokverko, ktp., en Majorko, kaj en Cinque Terre, Italio.
Adonis González Meana
Adonis GONZÁLEZ MEANA (1927 - 4-an de aŭgusto 1996) estis hispana esperantisto, vicprezidanto de Astura Esperanto-Asocio, vicdelegito kaj delegito en Oviedo kaj Gijón 25 jarojn.
Komence de 1953, Adonis kun lia frato Alcibiades fondis en El Entrego (Langreo, Asturio) Esperanto-rondon nomatan La Verda Kolombejo, kiu fariĝis la lulilo de la astura movado, precipe post ilia translikiĝo al Ĥiĥono. La organo de la klubo Heleco ankoraŭ estas la nomo de la revuo de Astura Esperanto-Asocio.
Li estis vicsekretario de Hispana Esperanto-Federacio (1954).
Tourriers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Haggard
Haggard povas esti
Cianata acido
Cianata acido estas unubaza acido, senkolora kaj senodora likvaĵo, solvebla en akvo kaj etero, volatila kaj venena substanco kiu malkomponiĝas kiam hejtata, estigante kun bazoj la respektivajn cianatojn. En akvaj solvaĵoj ĝi inklinas al malkomponado formante karbonan duoksidon kaj amoniakon.
Ĝi estas deirmaterialo en la produktado de farmaciaĵoj kaj herbicidoj derivitaj el la ureo. Ciamelido estas blanka senforma solidaĵo, tute malsolvebla en akvo kaj rezultanta el polimerizo de la cianata acido, kies formulo estas [HCNO]n.
Ciamelido dissolviĝas en sulfata acido sed ne reakcias kun ĝi, sed kiam varmigita en ĉeesto de koncentrita sulfata acido ĝi malkomponiĝas en karbona duoksido kaj amoniako. La cianurata acido estas nur trimero de la cianata acido. En akva solvaĵo, cianata acido estas miksaĵo de la taŭtomeraj formoj, kaj ketonaj kaj enolaj, kiuj polimerizas respektive al cianurata acido kaj ciamelido.
Bálint Balassi
BALASSI Bálint (Balaŝi Ba’lint;) aŭ BALASSA Bálint (naskiĝis la 20-an de oktobro 1554 en Zólyom, kiu nun estas Zvolen, Slovakio, mortis la 30-an de majo 1594 en Esztergom) estis grava pioniro de la hungarlingva liriko, elstara, altnivela poeto de la hungara renesanco.
Li naskiĝis en la fortikaĵo de Zvolen kiel ido de riĉaj ĉefnobeluloj (Balassi János kaj Sulyok Anna). Lia patro sendis lin lerni jam 11-jare al Nurenbergo, poste lia instruisto estis Petro Bornemisza. Pro la juĝproceso kontraŭ lia patro (akuzita laŭ falŝaj leteroj je reĝoperfido), lai patro estis enprizonigita en Bratislavo en 1569 kun István Dobó, sed lia patrino sukcese liberigis la patron kaj ili fuĝis al Pollando. Tie vi kreis lian unuan literaturan verkon, kiu estis fakte traduko de germana religia meditado: Herba ĝardeneto por la malsanaj animoj (presita en Krakovo en 1572) (Beteg lelkeknek való füves kertecske). Lia patro ricevis en 1572 amnestion.
Lia vivo pasis en daŭra malkvieto pro bienaj juĝprocesoj, denuncoj; nesukcesa geedziĝo kun DOBÓ Krisztina. Ŝi estis lia kuzino, pro tio lia bopatro akuzis lin je incesto. Kvankam li surprenis la katolika kredon (1586), oni senvalorigis lian geedziĝon kaj nomis lian filon (Johano) neleĝa (1585). La reĝo amnestiigis lin en 1588, sed la denove leĝan geedziĝon li ĉesigis per divorco.
Li vivis en la transilvaniaj kaj pollandaj kortoj de István Báthory, li estis fortikaĵa soldato en Eger (1579-1582) kaj Érsekújvár (1588), multfoje fuĝis al Pollando. Li mortis en 1594 je vundiĝo ĉe ambaŭ femuroj dum atako kontraŭ la far turkoj okupinta Esztergom.