cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Červený Kláštor
Historio
Monaĥejo konstruiĝis en 1319 el ruĝaj brikoj. Tial nomiĝas la loko ruĝa monaĥejo. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1344 laŭ tiama hungara ortografio "Uyvagas" (=nova senarbarejo). En 1431 la husanoj okupis kaj la vilaĝon, kaj la monaĥejon. En 1563 la monaĥoj rifuĝis al Pollando. En 1747 novaj monaĥoj rekonstruis la monaĥejon kaj la templon. Ili eldonis la unuan Biblion slovake en 1750 kaj la unua slovaka-latina vortaro en 1763. En 1786 la grekokatolika diocezo transprenis la lokon, kiu vendis ĝin en 1848. Pest aĉetis la bibliotekon, Muszyna la artajn trezorojn. La konstruaĵo parte bruldetruiĝis en 1907. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Keisuke Moriya
Keisuke Moriya (森谷 佳祐, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare kaj SC Sagamihara.
Chu vi pretas?!
Chu vi pretas?!, malkorektite ankaŭ kiel Ĉu vi pretas?!, estas hiphopa furorkanto, kiu estis eldonita en la albumo Lingvo intermonda de la esperanto-bando Dolchamar en 2000. Ĉu vi pretas?! estas la unua oficiale publikigita esperantlingva hiphopa kanto kaj verŝajne unu el la plej fruaj entute. La kanto estas ofte ludata en kongresaj diskotekoj kiel esperanto-klasikaĵo. La frapfrazo "Chu vi pretas?" - efektive pruntita de la kanto Muskola belulino de La Mondanoj - fariĝis ofta diraĵo en Esperanto kaj parto de la junulara slango.
Krom la albuma versio ekzistas remastrigita versio, kiu elŝuteblas senkoste. En la somero de 2006 Dolchamar registris novan version pri la kanto kun la nomo Nova jar. La diskeldonejo Vinilkosmo krome petis novan remikson pri Chu vi pretas?! por venonta hiphopa kompilo-KD. En la festivalo KEF 2000 la tiamaj kantisto Sarchjo kaj basisto Stoedoe prezentis akapelan version kun rapado kaj homa ritmomaŝino.
La teksto
La teksto de Chu vi pretas?! estas maltipa por Esperantomuziko ĉar ĝi enhavas fivortojn kaj defion anstataŭ la pli tipaj paca kaj amikeca temoj. La tekston verkis Patrik Austin (Piechjo), tiam gitaristo de Dolĉamar (kun ikso) post trinkeja nokto en Londono, kie li loĝis inter 1997 kaj 1999. La unuaj linioj de la teksto indikas, ke ideo pri la bando venis en la komenco de la jaro 1999. Kiel kutima por hiphopaj tekstoj, Dolchamar uzas neoficialajn vortojn kaj skribmanieron.
Hurbanovo
Hurbanovo (Ógyalla [Odjala], Altdala) estas urbo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Komárno. La historia slovaka loknomo estis Stará Ďala. En la loknomoj Ó, Alt kaj Stará signifas: olda.
Situo
La urbo situas sur ebenaĵo, Laŭ bordo de Žitava, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Komárno-Nové Zámky. La urbo troviĝas ĝuste inter la menciitaj urboj, Komárno estas 10 km.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko. Apudaĵo Nagykonkoly estis menciita en 1242, kiam Béla la 4-a donacis kampojn al Mateo Konkoly Thege, alia apudaĵo Vék menciiĝis en formo villa Vegh, fine la nuna urbocentro aperis en 1357 en formo possesio Galla. En la 15- kaj 16-a jarcentoj la kampoj apartenis al familio Gyallai. La turkoj faris senhoma la komunumon en 1561. La vilaĝo refondiĝis en la 17-a jarcento. La loĝantoj okupiĝis pri tabako, vinkulturo, sekalo kaj bredado. En 1910 loĝis en la urbo 2585 da homoj (2536 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto de Udvardi. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Dume inter 1938-1945 la regiono rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la dua mondmilito granda parto de la hungareco estis deportita, la restaĵo iĝis senrajta laŭ dekretoj de Beneš.
En 1948 la slovaka urbonomo Stará Ďala ŝanĝiĝis al Hurbanovo omaĝe al slovaka verkisto Jozef Miloslav Hurban. Fabriko pri biero nomata Ora Fazano formiĝis en 1967. Iom poste fondiĝis aliaj fabrikoj pri kapsiko kaj elekronikaĵoj. En 2001 loĝis en la urbo 8153 da homoj, ĝuste la duono estas hungaroj.
Géza Kádár
KÁDÁR Géza (ka:da:r) estis rumanuja hungara pentristo naskita en Máramarossziget la 9-an de aŭgusto 1876 kaj mortinta en Baia Mare la 17-an de julio 1952.
Nenakonice
Nenakonice estas vilaĝo en Ĉeĥio, norda parto de municipo Věrovany. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 132 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Nenakonice situas en katastra teritorio Věrovany kun areo 17,81 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.
Vinkove
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Vinkó apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Munkács, poste al Ĉeĥoslovakio. La komunumo rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ahuacatlán
Ahuacatlán estas la nomo de du komunumoj kaj ties ĉefa urbo en.
Temas pri
Strážnice
Strážnice estas urbo en Ĉeĥio kun  situanta en sudorienta Moravio sur la maldekstra bordo de rivero Morava, 8 km de urbo Veselí nad Moravou.
Historio
Strážnice situis en pasinteco en strategie signifa limo al Aŭstrio, transŝovita en la 2-a duono de la 13-a jarcento el rivero Morava al montodorsoj de montaro Blankaj Karpatoj kaj ĝia akva burgo komune kun urboj Veselí nad Moravou kaj Uherský Ostroh gardis tiun ĉi maltrankvilan limon. La unua mencio pri Strážnice el la jaro 1086 mencias staplovilaĝon, en la jaro 1302 poste gotikan burgon en marĉeja valo de herbejo ĉe rivero Morava. La burgo estis post husanaj militoj alikonstruita. Ekde la jaro 1412 estis la urbo fortresa urbo, el remparoj konserviĝis restaĵoj de tri pordegoj ĉe hodiaŭaj landvojoj el la urbo. En la 15-a jarcento Strážnice estis apogejo de husmovado, sed ĝi estis konkerita kaj forbruligita de soldataro de Zigmundo la 1-a. En la jaroj 1604–1605 vizitis ĉi tiean lernejon Johano Amoso Komenio. Antaŭ la tridekjara milito estis renovigitaj disputoj kun aŭstroj, pro kiuj malprofitis la tuta orienta Moravio. En la jaroj 1623–1918 Strážnice apartenis al Magnis-anoj, dum ili estis okazanta dura rekatoligo. En ĉefa placo staras 32,5 m alta gardturo el la 15-a jarcento, statuoj de T. G. Masaryk kaj de J. A. Komenio. En duono de la 19-a jarcento ricevis novrenesancan karakteron kastelo kun ĉirkaŭaĵo de tipo de angla parko, en kiu okazas ekde la jaro 1946 ĉiujare folkloraj Solenoj de Strážnice (lastsemajne en junio). Strážnice havas ankaŭ vinan tradicion. Vastaj vinberejoj estas ĉefe ĉirkaŭ monteto Žerotín. En la kastelo estas Instituto de popolarto, librotenejo kaj ekspozicio de muzikinstrumentoj. En la proksimeco de la kastelo troviĝas muzeo de popolkonstruaĵoj de ĉi tiea regiono, kies nomo estas Slovácko.
La regiono apud la urbo, ĉeĥe nomata Pomoraví ("malsekejoj apud la rivero Morava") kune kun la apudaj regionoj Záhorie de Slovakio kaj Weinviertel de Aŭstrio konsideratas eŭropa regiono.
Esperanto-movado
En la urbo okazis la jara kongreso de SAT en 1994. Hodiaŭ estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Kateri Tekakvida
Kateri (Katerina) TEKAKVIDA (naskiĝis en 1656, mortis la 17-an de aprilo 1680) estis indiĝena monaĥino, kiu fariĝis la unua oficiala sankta indiĝena amerikanino en la historio de Romkatolikismo. Ŝi naskiĝis en Ossernenon, mohoka vilaĝo proksime de la nuna Auriesville, Novjorkio. Ŝia patro estis mohoka tribestro; la patrino estis abnakia katolika militkaptito. Kateri Tekakvida suferis variolon kiam ŝi estis tre juna (ĉ. 5-jara) kaj la malsano lasis malbelegajn makulojn sur ŝia vizaĝo. La epidemio ankaŭ mortigis ŝiajn gepatrojn, sed ŝin adoptis la onklo, kiu mem estis klanestro de la testuda klano. Tamen, ĉar la patroj (kaj la genera kaj la adopta) estis tribestroj, multaj junuloj laŭdire sopiris edzinigi ŝin, sed ŝi ĉiujn rifuzis pro deziro resti virga. Ŝi interesiĝis pri katolikismo, kaj konvertiĝis, kio kaŭzis malakcepton pri ŝi flanke de la mohoka popolo, kiuj restis en la propra triba religio. En 1666 franca armeo sub Alexandre de Prouville detruis ŝian hejman vilaĝon, kaj la klano transloĝiĝis al loko apud nuna Fonda (Novjorkio) ĉeborde de la Mohokrivero. Tie ŝin baptis jezuita pastro Jacques de Lamberville.
Ŝi poste fuĝis al Kebekio, kie ŝi loĝis en religia komunumo en Kahnawake. Ŝi mortis en 1680.
Ŝi estas la patronino de indianoj kaj ekologiistoj. Ŝia festotago estas la 14-a de julio en Kanado kaj la 17-a de aprilo en la cetera parto de mondo.
BASF
BASF (FWB : BAS; OTCQX : BASFYLSE : BFA) estas (laŭ sia vendosumo) la plej granda kemia konzerno de la mondo.
Origine la literoj BASF estis inicialoj en la germana por: " B adische A nilin- und S oda- Fabrik " (traduko: Aniline and Soda fabriko en Badeno) sed nuntempe tiuj literoj estas la varmarko de la firmao.
La BASF-grupo inkludas filiojn en pli ol 80 landoj ĉie en la mondo. kaj ĝiaj ĉefaj oficejoj situas en Ludwigshafen, Germanio.
La akcia societo estis fondita en 1865. Ĝia ĉefa sidejo estas Ludwigshafen en Germanio. BASF estas transnacia firmao kun 109 140 dungitoj en 170 landoj. En 2010 ĝia vendosumo estis pli ol 63,9 miliardoj da eŭroj; la neta profito estis 4,6 miliardoj da eŭroj.
Jesús María (Aguascalientes)
Jesús María estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Aguascalientes, kiu situas en la centra parto de Meksiko, ĉirkaŭ 500 kilometroj nordokcidente de la urbo de Meksiko (aere). La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Jesús María. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 21005.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Distrikto Delitzsch
La samnoma urbo Delitzsch estis la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 852,12 km² loĝos 124.874 homoj; do meznombre 147 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Saksio la koncerna nombro estas 238, en Germanio 231. En la sekvanta skema mapo la eksa distrikto Delitzsch estas signita per 5.
Bořice (apartigilo)
Nomon Bořice portas pluraj sidejoj:
Distrikto Delitzsch
Najbaraj distriktoj estis oriente Torgau-Oschatz, sudoriente Muldental, sude Leipziger Land kaj la eksterdistrikta urbo Lepsiko (Leipzig). Saksi-anhaltaj distriktoj najbaris en la okcidento (Saalkreis) kaj en la nordo (Bitterfeld kaj Wittenberg).
Copăceni (komunumo, Vâlcea)
Copăceni estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Bălteni, Bondoci, Copăceni (la sidejo), Hotărasa, Ulmetu kaj Vețelu.
Copăceni situas 40 km okcidente de Râmnicu Vâlcea ĉe la rivero Cerna. La distrikta vojo DJ676 ligas ĝin al la nacia vojo 67 norde kaj la nacia vojo 65C sude. Ĉiuj komunumaj vilaĝoj situas laŭlonge de la rivero.
Laŭdire la nomo de la vilaĝo Copaceni devenas de la grandaj arbaroj kun gigantaj arboj en la regiono ( copac = arbo).
Guillermo Rosales
Guillermo ROSALES (Havano, Kubo; 1946 – Miami, Usono; 1993) estis kuba verkisto. Post duobla ekzilo, unue el la diktaturo de Fulgencio Batista kaj poste el tiu de Fidel Castro, Rosales verkis pri la indiferento de la usona socio antaŭ la seniluziigo de la kubaj enmigrantoj instalitaj en Florido, kiuj malsukcesas realigi la "amerikan revon". Rosales iĝis unu de la kubaj verkistoj plej gravaj de la dua duono de la 20-a jarcento, kun Carlos Montenegro Reinaldo Arenas kaj aliaj. Li memmortigis sin en 1993 estante 47-jaraĝa.
Guillermo Rosales vivis marĝene pro sia skizofrenio. Li estis ĵurnalisto kaj verkisto en Kubo, sukcesis frue pro sia romano El juego de la viola, publikigita en 1967, kiu permesis lin esti finalisto de la Premio Casa de las Américas. Sed en 1979 foriris el Kubo, post viziti kelkajn landojn de Eŭropo kaj instaliĝis en Miami, dum la kastrisma reĝimo, kaj tie konis la etoson de aziloj por marĝenuloj, kio poste utilis en liaj verkoj.
Florence Nibart-Devouard
Florence NIBART-DEVOUARD (* 10-a de septembro 1968 en Versailles apud Parizo) estas franca esploristino (agrar-sciencoj). De la 21-a de oktobro 2006 ĝis la 17-a de julio 2008 ŝi estis prezidantino de Fondaĵo Vikimedio.
Devouard kreskiĝis en Grenoble. Ŝi studis agrarsciencojn kaj havas ankaŭ diplomon en genetiko kaj bioteknologio. Ŝi loĝas ekde 2005 en Clermont-Ferrand. Ŝi estas edzino kaj patrinas tri infanojn.
Lunato
La lunato (os lunatum) estas unu el la ok karpeaj ostetoj.
La osteto situas inter la skafoido kaj la triketro.
Krom kun tiuj ostetoj ĝi estas artike ligita kun la radiuso kaj la hamato.
Griaĵo
Griaĵo estas kaĉo el grio, el malfajne diserigitaj cerealgrenoj, kiel aveno, hordeo, milio, fagopiro, maizo, sekalo aŭ tritiko.
Griaĵo estas farita kuirinte la grion en akvo, lakto, fruktosuko ktp.
La ruĝa griaĵo ŝatata en Germanio konsistis komence el grio kuirita en fruktosuko, sed ĝi nuntempe enhavas ĉefe ruĝajn fruktojn (ĉerizojn, ribojn, rubusberojn, fragojn, frambojn, ktp.) kies suko estas dikigita de iom da amelo aŭ saguo.
32279 Marshall
32279 Marshall estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nathan Charles Marshall, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri terscienco kaj planedoscienco. Li estis lernanto ĉe la Boise High School en Boise (Idaho).
Valdenebro de los Valles
Valdenebro de los Valles [baldeNEbro delosBAljes] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos  (Kampartero) en la sudoriento de la provinco. La loknomo Valdenebro de los Valles estas komprenebla etimologie kiel Valo de Junipero de la Valoj, tamen jam ne estas juniperoj en la areo.
Geografio
Ĝi distas 36 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj La Mudarra kaj Medina de Rioseco. Ĝia municipa teritorio estas dekliveca (el Montoj Torozos) kaj trairata de la rojoj Prado Valbuena, Arenillas kaj de la Valoj.
Historio
Estis setlejo de vakceoj kaj de romianoj. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Pelayo Bermúdez donis en 1049 la urbon al la reĝo Ferdinando la 1-a. En 1242 Ferdinando la 3-a markis limojn inter Medina de Rioseco kaj Valdenebro, propraĵo de la Grafo de Castro. En la kroniko de Alfonso la 11-a estas referenco al la ribelema karaktero de la lokanoj kiuj uzis la fortikaĵon kaj kastelon por atakoj kaj rabado, pro kio la reĝo intervenis kaj punis la lokanojn (de tie estis punloko konata kiel Teso de la Horca (skafaldo). En 1465 la loko ekapartenis al Don Fadrique.
En la 18-a jarcento la urbo apartenis al la Dukino de Alba, akirita per aĉeto el la krono.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Vincento de la 16-a jarcento.
NGC 4958
NGC 4958 (aliaj indikoj — MCG -1-33-84, UGCA 323, PGC 45313) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Internacia Premio José Martí
La Internacia Premio José Martí celas "progresigi kaj agnoski agadon de elstara merito laŭ la idealoj kaj spirito" de kuba sendependeca gvidanto, pensulo, kaj poeto José Martí". Unesko donas la premion proksimume ĉiun kvaran jaron. La unua premio estis en 1995, cent jarojn post la morto de Martí. Krom la honoro, la premio ankaŭ donas monon (nuntempe USD $) donitan de la registaro de Kubo.
Gajnantoj estas elektitaj laŭ la unuanima decido de sep juĝantoj – kvin "eminentaj personoj" nomumitaj de la Ĝenerala Direktoro de Unesko, alia eminenta persono elektita de la kuba registaro, kaj reprezentanto de la Ĝenerala Direktoro – el listo de kandidatoj kunmetitaj de membroŝtatoj de Unesko kaj de permesitaj ne-registaraj organizaĵoj. Individuoj, grupoj de homoj, kaj institutoj estas ĉiuj elekteblaj kiel kandidatoj.
Elini
Elini - jen itale kaj sarde - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio. estis parto de la en februaro 2016 malfondita provinco Ogliastra kaj de tiam apartenis al la provinco Nuoro, sed per nova administra reformo en 2021 la provinco Ogliastra reviviĝis kaj ekde tiam denove apartenas al ĝi. . Fine de en la komunumo vivis, sekve ĝi estas nomata la plej malgranda komunumo de la provinco. Kristana patrono estas la sankta Gavino, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Weitenhagen (Antaŭpomerio-Greifswald)
Weitenhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Landhagen. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Elini
Najbaraj komunumoj estas Arzana, Ilbono, Lanusei kaj Tortolì.
Iuj kredas, ke Elini ekzistis jam en la tempo de okcidenta Romio, kaj ke ĝia nomo deriviĝas de la latina persona nomo Aelinus. Ekde ĉirkaŭ 900 ekzistas dokumentoj pri la ekzisto de Elinialla.
Gilbertus Anglicus
Vivo
Oni scias ke li studis medicinon en la Medicina Lernejo de Salerno sub gvidado de la renoma kirurgo Roĝero de Parma. Poste, li atestis la ĉarton de Hubert Walter, kiel ĉefepiskopo de Canterbury. En 1205, li ŝajne estis la "Magister Gilbertus del Egle" kiu prizorgis la ĉefespiskopon el lia mortolito. Aliaj fontoj asertas ke ĉirkaŭ tiuepoke Gilberto estis serve de Robert de Breteuil, Grafo de Leicester (1204). Kelkaj kreditas al li ricevon de eklezia pago kaj eble li atestis ĉarton kiel kuracisto de la reĝo Johano.
La kompilado de lia "Compendium" kaj la arabaj fontoj uzataj por ties komponado elmontras ke ĝi ne kompletiĝis antaŭ ol 1230-1240. Oni kredas ke li vizitadis aliajn klerajn centrojn pri medicina kaj filozofia lernado, ekzemple Parizo, Montpellier kaj Salerno, ol tiujn trovitajn en Anglio tiuepoke. La unuaj referencoj de Gilberto pri Averroes samkiel lia asocio kun Gilles de Corbeil kaj Richard de Wendover indikas lian ĉeeston en Montpeliero.
Irlanda Maro
La Irlanda Maro estas la maro inter Irlando kaj Britio, en kiu estas Manksinsulo. Ĝi estas ege grava por la regiona ekonomio pro transportado, fiŝkaptado, i.a. Delonge estas diskutado pri konstruo de 80 kilometra subakva tunelo tie inter ambaŭ landoj.
Gilbertus Anglicus
Vivo
Gilberto ne asertas ke li estis la originala kreinto de la tuta materialo uzita en sia libro. Li plurfoje mencias Roĝero-n de Parma kaj agnoskas ke lia verko multe ŝuldas al la grekaj kuracistoj tiaj kiaj Klaŭdo Galeno, Hipokrato de Kos, Teofilo Protospatario, kaj al la arabaj kuracistoj tiaj kiaj Averroes kaj Aviceno samkiel sennombro da majstroj de la Medicina Lernejo de Salerno, en Italio. La "Kompendio" kovras ĉiujn aspektojn pri medicino kaj kirurgio samkiel pri kelkaj religiaj kuracoj, la forto de la preĝoj kaj magiaĵo. Ĝi dividigas en sep ĉapitroj kiuj traktas pri febroj, la kapo (De dolore capitis et eius speciebus), la sensorganoj, la spirorganoj, la digestorganoj, la humuroj kaj en la lasta libro pri la virinaj malsanoj, samkiel pri konsiloj al vojaĝantoj, kiel ekbruligi fajron, pri antidotoj kaj venenoj.
Calvin Klein (firmao)
Calvin Klein Inc. estas usona modfirmao. La firmao estis konata en la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento pro la subvestoj kaj ĝinzo kiujn ĝi produktis. Aldone al vestaĵoj por homoj de ĉiuj aĝoj, la firmao produktas ledvarojn, modakcesoraĵojn, ŝuojn, hejmajn meblojn, parfumojn, kosmetikaĵojn, juvelaĵojn kaj horloĝojn.
La firmao estis fondita en 1968 fare de Calvin Klein kaj Barry Schwartz, kaj en 2003 estis aĉetita de PVH por proksimume 700 milionoj da dolaroj. La ĉefsidejo de la firmao situas en Meza Manhatano, Novjorko.
Historio
La firmao estis fondita en 1968 fare de Calvin Klein kaj Barry Schwartz. Klein estis implikita en la dezajno de la firmao dum Schwartz temigis ĝian komercadministradon. Komence la kompanio vendis virinajn jakojn, poste ĝi evoluis al sportvesto, kaj en la 1970-aj jaroj ĝi akiris popularecon kaj vendis kolektojn, kiuj inkluzivas ampleksan varion de virinaj vestaĵoj. Dum ĉi tiu periodo, Klein ankaŭ lanĉis siajn konatajn ĝinzokolektojn, kaj elektis relative novigajn reklamajn metodojn por ilia merkatigo - reklamoj de seksa kaj praktika naturo. En 1977, la enspezoj de la firmao atingis 30 milionojn da dolaroj (kio estas 134 milionoj da dolaroj en 2022 valoroj). Koltukoj, ŝuoj, zonoj, feloj, sunokulvitroj kaj litotukoj estis aldonitaj al la korbo de produktoj portantaj la nomon de la firmao. En 1982, Klein komencis dezajni virajn subvestojn kaj surmerkatigi ilin en noviga maniero, igante virojn subvestojn de funkcia kaj simpla produkto en moda kaj dezirinda produkto.
Fine de la 1980-aj jaroj, la firmao renkontis financan krizon, el kiu ĝi eskapis en la 1990-aj jaroj danke al la sukceso de siaj subvestoj, sportvestoj kaj parfumaj linioj. En la fruaj 1990-aj jaroj, John Varutos dezajnis mallozan boksaĵkalsonon por viroj, kiuj estis reklamitaj fare de la modelo Mark Wahlberg.
Kelkaj el la novigaj reklamkampanjoj de la firmao, kiel ekzemple reklamoj de 1993 en kiuj Kate Moss prezentiĝis nuda en la Heroin Chic stilo, provokis kritikon, inkluzive de kritiko de la Prezidanto de Usono, Bill Clinton, por la uzo de ĉi tiu stilo; same kiel reklamoj de 1995 kiuj inkludis adoleskantojn en diversaj seksaj scenoj.
En 2003, la firmao estis aĉetita fare de la firmao PVH por proksimume 700 milionoj da dolaroj.
Distrikto Wiener Neustadt-Land
La distrikto WIENER NEUSTADT aŭ plenformale distrikto WIENER NEUSTADT-LAND (germane: Bezirk Wiener Neustadt-Land) troviĝas en la suda parto de la aŭstria federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Distrikta ĉefurbo estas Wiener Neustadt. Areo: 969,72 km², loĝantaro: 75.098 (en 2011).
11440 Massironi
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Matteo Massironi, profesoro ĉe la Universitato de Padovo, kies esploroj inkludas la geologion de 21 Lutetia kaj la surfacajn tavolojn de 67P/Ĉurjumov-Gerasimenko uzinte la datumojn de la kosmosondilo Rosetta.
Stacio Ōmi-Nakashō
Stacio Ōmi-Nakashō (japane: 近江中庄駅 [Ōmi-Nakaŝō-eki], angle: Ōmi-Nakashō Station) estas fervoja stacio en Takaŝima, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kosei.
12820 Robinwilliams
12820 Robinwilliams estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona aktoro Robin Williams (1951–2014), kies televida serio Mork and Mindy lanĉis la sukcesan karieron en improviza komedio kaj filmo. Li ludis en Good Morning Vietnam kaj Mrs. Doubtfire, tiel kiel en Good Will Hunting, pro kiu li gajnis Oskar-premion.
Magdolna Csutak
CSUTAK Magdolna estas rumanuja hungara, aŭstruja ceramikistino naskiĝinta en Sfântu Gheorghe la 26-an de novembro 1945.
Kariero
Csutak studis en jaroj 1955–64 en Târgu Mureş en la Liceo de Muziko kaj Arto, poste en Kluĵo inter 1964–70 finis la fakon pri ceramiko. Ŝi laboris en sia naskiĝurbo kaj en Bukareŝto. En 1977 ŝi elmigris Aŭstrujon. Ŝi faris studvojaĝojn en Novjorko, Londono, Amsterdamo. Ekde 1978 ŝi estas anino de Künstlerhaus de Vieno, ekde 1995 de la IG Bildende Kunst, Wien. Ŝi estas anino ankaŭ de la Magyar Műhely de Parizo. Inter 1983 kaj 1985 ŝi organizis ekspoziciprogramojn por artistoj en sia laborejloĝejo en strato Fuhrmanngasse de Vieno.
Ekspozicioj
Ŝia unua individua ekspozicio estis en 1970 kaj la unua grupa ekspozicio en 1974.
Dacryodes edulis
Dacryodes edulis aŭ safuo (Kameruno) estas  fruktarbo hejmiĝanta en Afriko. Kelkfoje la arbo nomiĝas atanga (en Gabono), Ube (en Niĝerio). Aliaj nomoj estas afrika aŭ  arbusta pruno, nsafu, arbusta buterarbo, aŭ buterfrukto.
Priskribo
Dacryodes edulis  estas ĉiamverda arbo kiu atingas alton de 18–40 metroj en la arbaro, sed nur 12 metrojn en kulturo. La arbo havas relative mallongan trunkon kaj malaltan densan kronon. La arboŝelo estas griza. La folioj konsistas el 5-8 paroj de folietoj. La supra flanko de la folia surfaco estas brila. La floroj estas flavaj, kiuj staras en grandaj floraroj. La frukto estas elipsoida drupo kiu varias en la longeco de 4 ĝis 12 cm. La haŭto de la frukto estas malhelblua ĝis violkolora. La arbo floras ekde la komenco de la pluvsezono. La fruktoj maturiĝas du ĝis kvin monatojn post la florado. Ekzistas du varioj de Dacryodes edulis: ''D. e. var. edulis kaj D. e. var. parvicarpa''. La fruktoj de ''D. e. var. edulis'' estas pli grandaj. La fruktoj de ''D. e. var. parvicarpa'' estas pli malgrandaj kaj la branĉetoj pendas.
Habitato kaj disvastigo
La preferita habitato de Dacryodes  edulis estas ombra kaj humida  tropika arbaro. Ĝi kreskas sur humida grundo. La natura regiono, kie la planto kreskas estas de Angolo en la sudo, Niĝerio kaj Sieraleono en okcidento kaj Ugando en la oriento. La arbo ankaŭ estas kultivata en Malajzio.
Oleo de fruktoj en Afriko
La oleo de la fruktoj de D. edulis estas riĉa fonto de  grasacidoj kaj trigliceridoj. La grasacidoj (palmita acido, oleata acido, stearata acido, linolenata acido kaj linoleata acido) kaj trigliceridaj kombinaĵoj de la oleo el ambaŭ kulturvarioj estas similaj. La kultivaro 1 havas pli da palmitolino-oleino (18.5 kompare al 14.1%) kaj la kultivaro 2 havas pli da  dipalmito-oleino (24.6 kompare al 16.2%)).
Uzo
D. edulis havas la potencialon esti valora nutraĵo.
Frukto
La ĉefa uzo de D. edulis estas ĝia frukto, kiu povas esti manĝata krude aŭ kuirita aŭ rostita. La kuirita fruktokarno havas similan teksturon kiel butero. La fruktokarno enhavas 48% da oleo. Hektaro da arboj povas produkti 7-8 tunojn. La nutraĵenhavo estas multe pli alta ol pomo, guavo kaj papajo.
Ligno
La ligno de  D. edulis estas elasta, grizec-blanka ĝis rozea. La ligno estas uzata por teniloj de iloj kaj kiel ĉarpentaĵoj.
Semoj
La semoj de la arbo estas riĉa de karbonhidratoj, proteinoj, fibroj, kalio, kalcio, magnezio kaj fosforo. Ĝi ankaŭ enhavas multe da enda aminoacido, kiel lisinoj, fenilalanino, leŭcinoj kaj izoleŭcinoj. Ĝi enhavas ankaŭ konsiderindan kvanton de grasaj acidoj kiel palmitaj acidoj, oleitaj acidoj, kaj linoleitaj acidoj. Fiziko-kemia analizo montras la valoron de semoj por la nutraĵo kaj la industria valoro. Grava natura produkto, galia acido, troviĝas abunde en la semoj de Dacryodes edulis.
Medicina uzo
La arbo estas grava fonto de herbokuracado. Ĝi estas jam delonge uzita en afrika tradicia medicino. Interalie ĝi helpas kuraci vundaĵojn, haŭtajn malsanojn, disenterion kaj febron.
Alia uzo
La arbo estas ankaŭ plantita kiel ornamplanto.
Nomenklaturo
La nomo de la genro venis de la greka vorto por larmoj, dakruon, pro la resinaj punktoj de la arboŝelo. La specia nomo edulis signifas manĝebla.
Laurentius
Laurentius estas latina vira persona nomo, kies esperanta formo estas Laŭrenco. La latina origina formo de la nomo signifas "la viro el Laurentum", antikva urbeto proksime de Romo. Eventuala ligo al la vorto "laŭro" (latine laurus) estas popola etimologia hipotezo sen lingvistika konfirmo. La nomo en Eŭropo ekzistas en multaj variaĵoj kaj ofte uziĝas kiel persona nomo, familia nomo kaj por toponimoj. La ĉefa kialo por la granda disvastiĝo estas la ampleksa adoro de la kristana sanktulo Laŭrenco de Romo ekde la mezo de la 3-a jarcento.
En pluraj lingvoj Laŭrenco estas uzata kiel familia kaj geografia nomo.
Familia nomo
El la konataj homoj, kiuj portas per familia nomo portas variaĵon de la nomo Laurentius, elstaras aparte:
Lokoj
En Usono multaj lokoj portas la nomon Lawrence:
En Francujo kaj Svislando:
En aliaj lokoj:
Seelze
Seelze estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regiono Hanovro de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Vayrac
Vayrac estas franca situanta en departemento Lot, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vayracois.
Tibor Márkus
Tibor Márkus [mArkuŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Márkus Tibor estas hungara ĵazpianisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
Tibor Márkus naskiĝis la en Szombathely.
Biografio
Tibor Márkus frekventis muzikan bazlernejon, poste li maturiĝis en konservatorio en Budapeŝto, fine li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Lia ĉefinstruisto estis Károly Binder. Post siaj studoj li faris ĵazkurson en Pedagogia Altlernejo Dániel Berzsenyi. En la lernojaro 1992 li ekinstruis en muziklernejo, sed en la sekvaj jaroj li ofte faris kursojn en kulturomoj, lernejoj, eĉ universitatoj. En 2000 li ekinstruis en la Muzikarta Altlernejo. Krom la instruado li ankaŭ faras koncertojn kaj li komponadas. Li ricevis premiojn inter 2010-2017.
Masahiro Ikeda
Masahiro Ikeda (池田 昌広, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagawa Express Tokyo, Shonan Bellmare, Blaublitz Akita, Banditonce Kakogawa kaj Nara Club.
Granma (ĵurnalo)
Granma estas kuba ĵurnalo fondita en 1965, kiu estas la organo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Kubo. Ties nomo devenas de la jaĥto kiu transportis el Meksiko Fidel Castro kaj aliajn 81 ribelulojn al la kubaj marbordoj en 1956, kio iniciatis la procezon de la Kuba Revolucio. La vorto "Granma" devenas de neformala korupto de la anglalingva vorto "grandmother", kiu signifas "avino"n, tio estas "avinjo" en usona slango.
Projektoj de Vikimedio
La Projektoj de Vikimedio estas aro da projektoj, kiujn jure kaj teknike prizorgas la Fondaĵo Vikimedio. La plej konata projekto estas Vikipedio, la aliajn oni nomas frataj projektoj de Vikipedio.
Metropola areo de Novjorko
La metropola areo de Novjorko estas difinita de la Oficejo de la Censo de Usono kiel statistika areo Novjorko, Norda Nov-Ĵerzejo kaj Long-Insulo.
Projektoj de Vikimedio
Unuopaj projektoj
La projektoj parte estas dividitaj en lingvaj versioj (kiel en Vikipedio kaj Vikifontaro), parte la divido estas nur per diverslingvaj helpopaĝoj (kiel en Wikimedia Commons). Jen listo de projektoj kaj ilia fondodato:
Metropola areo de Novjorko
Ĝia nukleo estas la urbo Novjorko kaj ĝi estas la sesa homaglomerado plej granda en la mondo, kun 18 897 109 loĝantoj en 2010 kaj areo de 17 405 kvadrataj kilometroj. La iom pli vasta "kombinita statistika areo Novjorkio-Newark-Bridgeport" eĉ havas preskaŭ 22,1 milionojn da loĝantoj (sama stato de 2010) kaj areon de 30 671 kvadrataj kilometroj. Krome, la metropola areo estas dividita en kvar regionojn. La teritorio sume ampleksas partojn de la usonaj subŝtatoj Novjorkio, Nov-Ĵerzejo, Konektikuto kaj Pensilvanio.
Gubernio Koĉi
La gubernio Koĉi (高知県 [kO-ĉi -ken] ; Hepburn:Kochi- ;Kunrei: Koti-) estas gubernio de Japanio. Administra centro de la gubernio estas la urbo Koĉi.
Hjogo
La japana nomo Hjogo (兵庫) povas signifi:
Kanulo
Kanulo estas tubeto, kiu utilas en medicino al aldono aŭ depreno de likvaĵoj de la homa aŭ besta korpo, ofte per helpo de injektilo. La fino de la kanulo estas ofte oblikve detranĉita, por ke la tubeto faru nur etan vundon en la haŭto. La injektado estus pli dolora se oni uzus normalan tubeton.
La kanulon karakterizas la ekstera diametro.
Specifa formo de kanulo estas la kaphava formo, ĉe kiu la pinto ne estas tranĉa, sed provizita per kapeto. Tiuj ĉi kanuloj uzatas por injekti medikamentojn en la ekzistantajn aperturojn kaj malfermitajn vundojn, sen vundigo de la histoj. Oni uzas tiujn ofte ĉe kronikaj vundoj.
Havka
Situo
Havka situas fine de sakovojo 6 km longa el Spišská Stará Ves. Kežmarok troviĝas je 41 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1337 en formo "Hafka". La fondintoj estis monaĥoj. En la 15-a jarcento husanoj bruldetruis la vilaĝon. En 1786 germanoj alvenis. En 1828 116 vilaĝanoj loĝis en 15 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hóka 116 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Havka 46 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Cerna (rivero, Olteț)
Cerna [ĉerna] estas rivero en la rumana distrikto Vâlcea, maldekstra alfluanto de Olteț. Ĝi fontas en la montaro Căpățâni kaj atingas Olteț-on sude de la vilaĝo Otetelișu.
Columba (genro)
La granda genro de birdoj Columba de la subfamilio Columbinae enhavas grupon de mezgrandaj al grandaj korpofortikaj kolomboj, ofte nomitaj kiel tipaj kolomboj.
Cerna (rivero, Olteț)
Ekde Lădești ĝis la enfluo la nacia vojo DN65C sekvas la fluon de la rivero je ĉirkaŭ 30 kilometroj.
Columba (genro)
La plej konata kolombo estas la Rokkolombo kaj estas ĉefe tiuj kiuj loĝas en urboj.
Plej granda parto de la specioj de tiu ĉi genro troviĝas en la Malnova Mondo, sed estas kelkaj membroj en Ameriko, kaj kelkajn speciojn, ĉefe la Hejmkolombo, oni enmetis for de iliaj naturaj teritorioj.
La amerikaj specioj de Columba devus esti apartigitaj en separata genro, nome Patagioenas, kiel faras la American Ornithologists Union. Ke la amerika radiado elformas diferencan stirpon estas pruvata de molekula analizo (ekz. Johnson et al., 2001)
Specioj
La specioj kiuj restas en Columba estas jenaj:
Oni priskribis fosilian specion, nome Columba omnisanctorum, el Frua Plioceno (5.3-3.6 mya) de duoninsulo Gargano kaj ĉirkaŭaĵoj, Italio. Fosilio de supozita "falko" samtempula aŭ de Meza Plioceno (3.6-2.6 mya) povus estis ĉu diferenca specio de Columba pisana aŭ la sama, en kiu kazo la unua nomo estus taŭga.(Mlíkovský 2002).
La specioj de tiu genro pezas inter 800 kaj 1,000 g.
Palaco Gróf
Palaco Gróf estas impona palaco, la plej granda secesia konstruaĵo en Szeged.
Historio
Ĉefprokuroro de Szeged konstruis tiu ĉi palacon en 1913, kie havas loĝejojn la riĉaj oficistoj, krome sur la teretaĝo trovas lokon kontoroj de advokatoj. En 2006 oni deklaris la palacon historia monumento. En 2013 la tegmento estis riparita.
La konstruaĵo restis senŝanĝa dum preskaŭ cent jaroj kaj estas ankoraŭ uzita hodiaŭ kiel loĝejoj.
Konstruaĵo
La palaco situas en trapeza parcelo, en 3 lateroj trotuaroj limas ĝin. La konstruaĵo estas trietaĝa kun keloj kaj tegmento. La fasado havas en ambaŭ flankoj turetojn, meze balkonojn. Menciindas la ornamaĵoj faritaj el ceramikaĵoj aŭ forĝitaj feroj. Interne multe da stukoj estas videblaj.
Kaverno Ŝipka
Šipka (legu Ŝipka) estas kaverno super urbo Štramberk kaj 2 km de urbo Kopřivnice.
La kaverno estas unu el la plej signifaj arkeologiaj lokoj en Ĉeĥio, unu el tri trovejoj de skeletaj postrestaĵoj de neandertala homo. Ĝi estiĝis en tektona deŝiraĵo de juraj kalkŝtonoj. Hodiaŭ tio estas nur rokpordego kaj torso de trafalinta horizontala kaverno kun restaĵoj de koridoroj kun suma longeco 60 m.
La kaverno estis antaŭe malmulte konata kaj ties koridoroj estis ŝtopitaj per argilo kaj ŝtonmiksaĵo. En la jaro 1879 Karel Jaroslav Maška komencis esplorfosi en ĝi kaj dum kvar jaroj li trovis en ĝiaj sedimentoj multe da restaĵoj de vertebruloj el plejstoceno, precipe da ostoj de ursoj, sed ankaŭ de kastoro, cervo, ĉevalo, leono, hieno, kato, ĉamo, rinocero ka. Sed la plej signifa trovaĵo estis la tn. makzelo el Šipka – la makzelo de infano de neandertala homo, kiu ĉi tie mortis proksimume antaŭ 40 000 jaroj en glacia praepoko. La makzelo onidire portis markojn de ŝanĝo al hodiaŭa tipo de homo. Krom tio estis en la kaverno trovitaj fajrujo kaj multnombra ŝtona ilaro. En tiamaj jaroj tio estis renversa trovaĵo – oni nome skribis la jaron 1880 kaj pasis nur 24 jarojn ekde la unua trovaĵo de neandertalaj homoj ĉe Düsseldorf. Bedaŭrinde, en la jaro 1945 la makzelo forbrulis dum incendio en Mikulova kastelo, en kies depozaĵo ĝi estis metita.
Miklós Várady
VÁRADY Miklós [pr. va:radi] estis hungara kantisto (baritono) naskiĝinta en Kecskemét en 1848 kaj mortinta en Koloĵvaro la 7-an de majo 1941.
Kariero
Miklós Várady debutis en 1866 en la trupo de János Follinusz kaj ekde 1870 li aperis en la trupo de Antal Fehérváry, ekde 1873 en tiu de Andor Sztupa. En 1876 unu sezonon li ludis en la Népszínház de Pest, en 1877–78 en Arado, poste en 1878 li iris Koloĵvaron, kie ĝis 1914 li rolis tre favorite de publiko. Ekde 1908 li estis eterna ano de la teatro.
Kaverno Ŝipka
La torso de la kaverno estas libere alirebla kaj ĝi estas havigita per informtabuloj.
Tanay (Filipinoj)
Tanay - Bayan ng Tanay - estas kvinaklasa urbego (municipo), ankaŭ universitata urbo en Filipinoj, en insulo Luzono, en provinco Rizalo, en la regiono CALABARZON. Tanay konsistas el 20 distriktoj (po 10 urbaj kaj kamparaj).
Geografio
Tanay kuŝas laŭ lago Laguna de Bay. Binangonan troviĝas 11, provinca ĉefurbo Antipolo 19, Kezonurbo 31, ĉefurbo Manilo 35, regiona sidejo Calambo 36, Baguio 226, Cebuurbo 546, Puerto Princesa 597, Cagayan de Oro 765, Dabao 952, General Santos 1025 kilometrojn (aere).
Historio
Tanay estis fondita fare de fruaj aŭstral-indoneziaj homoj. Depost la hispana konkero de Manilo franciskanaj misiistoj alvenis por kristanigi la loĝantojn (1570-1574). Hispana fondo de Tanay okazis en 1583 kun kun la najbara komunumo. Tanay estis fondita kiel aparta vilaĝo en 1606 sub la nomo "Monte de Tan-ay". En 1638 la vilaĝo estis bruligita dum ribelo de ĉinoj loĝantaj en la areo, la rekonstruo okazis en 1640 en la nuna loko. Tanay iĝis municipo en 1894. Dum la filipina revolucio la loĝantoj estis partoprenantoj. Ekde 1900 Usono dominis, inter 1942-1945 la japanoj. En 1959 oni establis someran feriejon. En 2009 tifono faris grandajn detruojn, la lago leviĝis kaj inundo okazis. Tanay en la fruaj 2010-aj jaroj atingis la internacian klasifikadon urbego (pli granda, ol cent mil).
Ekonomio
Ekonomia de Tanay konsistas ĉefe el fiŝkaptado, agrikulturo kaj komercado.
Triŝtupa paŝtado
Triŝtupa paŝtado en la lingvaĵo de agrikulturo estas la intensa homa utiligo de la altaj regionoj de la Alpoj.
Tanay (Filipinoj)
Religio kaj eduko
58% de la loĝantaro estas romkatolikoj en Tanay, kie ankaŭ universitatoj funkcias.
Triŝtupa paŝtado
Disvastiĝo
La triŝtupa paŝtado aparte disvastiĝatas en la centra parto de la Alpoj: en okcidenta Aŭstrio, suda Bavario, en Sudtirolo kaj Trentino, en la svisaj kaj francaj Alpoj - tie kie estas malvastaj valoj sed vastaj paŝte uzeblaj altejoj.
Tanay (Filipinoj)
Klimato
La klimato de Tanay estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas 2932 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-decembro pli ofte. La averaĝa temperaturo estas 23 °C kaj varias inter 20-26 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Trafiko
Tanay estas alirebla laŭ traira ĉefvojo, krome estas ankoraŭ flankovojo. En la urbego aŭtobusoj, busetoj kaj tricikloj liveras la pasaĝerojn.
Triŝtupa paŝtado
Disvastiĝo
La farmistoj en tiuj alpaj regionoj tradicie kun sia brutaro migras de altejo al altejo, por ke la brutaro, aparte bovoj, sed iukvante ankaŭ ĉevaloj, kaproj kaj ŝafoj, havu sufiĉan plantan manĝaĵon. En ĉiu el tiuj paŝtejoj ili havas kabanojn, sed iusence ili en tiu vivmaniero nomeblas nomadoj.
Transportebla generatoro
Transportebla generatoro estas transportebla maŝino produktanta elektron. Ĝi konvertas brulaĵon en elektro. Tio utilas en lokoj kie ne ekzistas transportlinio por elektro sed facilas transporti la generatoron.
Triŝtupa paŝtado
Unua ŝtupo
La "unua ŝtupo" estas la hejma bieno en la valo, kie eblas paŝti de printempo ĝis aŭtuno (tiom longe kiom la paŝtaj herboj sufiĉas) kaj tiutempe ankaŭ kultivi grenojn kaj legomojn, kolektante provizojn por la sekva vintro.
Tria ŝtupo
Fine de junio la brutaro portiĝis al la altaj paŝtejoj de la "tria ŝtupo", proksimume 1.600 ĝis 2.000 super la marnivelo. Meze de septembro ĝis meze de oktobro la brutaro reportiĝis al la paŝtejoj de la dua ŝtupo.
San Nicolás del Puerto
San Nicolás del Puerto estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 44 km2 kie loĝas 674 geloĝantoj, do loĝdenso estas 15.3 loĝ./km2. San Nicolás del Puerto situas je 94 km de la provinca ĉefurbo Sevilla, kaj la municipo situas ene de la Naturparko Sevila Norda Montaro.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 674 geloĝantoj de la municipo San Nicolás del Puerto estas 337 inoj kaj 337 viroj. En la 44-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 666 geloĝantoj, kaj aliaj 8 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 3, 1 inoj kaj 2 viroj, kaj mortis 11, 3 inoj kaj 8 viroj. Tiel la natura kresko estis -8 (-1.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 276 homoj (40.9%).
NGC 4959
NGC 4959 (aliaj indikoj — MCG 6-29-29, ZWG 189.18, NPM1G +33.0272, PGC 45301) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marambeka
Marambeka estas vilaĝo en Bunda distrikto de Tanzanio. La vilaĝo havas 3.400 loĝantojn kiuj okupiĝas pri terkultivado.
Platonismo de Gregorio de Nyssa
Nun per platonismo de Gregorio de Nyssa volas kontribue respondi al demando ĉu la la greka filozofio deviigis kristanismon el sia natura kurso? Aŭ ĝin, male, fekundigis, favorante la naskiĝon de la grandioza arkitekturo de la okcidenta, kaj mezorienta, penso? Ĉu kristanismo nur ricevis aŭ ĉu ankaŭ doni? La temo estas tiu rilatanta homan animon.
Kiel sciate ĉe fakuloj, platonismo renkontis la kristanan penson ankaŭ, kaj en eminenta maniero, en la pensado de Gregorio de Nyssa. Ĉu la du, pritraktante la homan animon, tute konverĝas aŭ substance diverĝas? Kiel eksplikas Enrico Peroli (vidu bibliografion), docento pri “Historio de la morala filozofio”, komuna estas la horizonto al kiu sin etendiĝas platonismo kaj kristanismo: la ideo pri filozofio kiel stilistiko de la ekzisto, kiel praktiko kiu puŝas al la konvertiĝo. Ene de tiu dinamiko kuŝas la dialogo Timeo de Platono, teksto kiu disvastigas neanstataŭeblan heredaĵon al la kristanaro: ”La koncepto pri filozofio kiel vojo kiu enkondukas la homon al la homoiosis theoj, al la similiĝo al dio, kiu konstituas la fundus (substraton) stabilan el kiu ĉerpos la filozofia tradicio sinsekva, jen pagana jen kristana.
Ĉu nur Platono riĉigis Gregorion (= kristanismon) aŭ ĉu ankaŭ Gregorio de Nyssa (= kristanismo) perfektigis Platonismon?
Koŝka (apartigilo)
"Koŝka" (Ко́шка) estas laŭlitera traduko de rusa vorto kiu signifas "katino".
En Esperanto Koŝka aŭ Koŝko havas kelkajn signifojn:
Rosenau (Brandenburgio)
Rosenau - germane: "roza herbejo" - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Potsdam-Mittelmark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rafael
Rafael (aŭ Sankta Rafaelo) estas kristana arkianĝelo, kiu estas en la dua-kanona biblia libro de Tobit. En tiu libro li helpas Tobias kaj Sara kontraŭ la demonon Asmodeus, kaj resanigas Tobiton, la patron de Tobias kiu estis blindulo.Laŭ la tradicio, Sankta Rafaelo estas ankaŭ la anĝelo kiu, en la kvina ĉapitro de la Evangelio de Sankta Johano, "malsupreniris iafoje en la lageton kaj movis la akvon; kiu ajn do unua post la movado de la akvo enpaŝis, tiu resaniĝis, tute egale, de kia malsano li suferis."
Sankta Rafaelo estas la patrono por junaj amantoj, malsanuloj (kaj speciale blinduloj), kaj vojaĝantoj.
Elmas
Elmas - jen itale, sarde Su Màsu - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde februaro 2016 estas parto de la administra unuo metropola urbo Kaljaro. Antaŭe ĝi apartenis al la pli vasta provinco Kaljaro, kiu malfondiĝis en februaro 2016. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Assemini, Cagliari kaj Sestu.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Tramdeponejo Moravia Ostrava
Tramdeponejo Moravia Ostrava estas unu el du tramdeponejoj en la reto de la ostravaj tramoj (tiu alia estas tramdeponejo Poruba). Ofte oni uzas por tiu ĉi tramdeponejon nomon Křivá (laŭ strato, en kiu ĝi troviĝas).
La tramdeponejo estiĝis en la jaroj 1928 ĝis 1939, la 5-an de decembro 1939 ĝi komencis sian funkciadon. Konstruita ĝi estis kiel netraveturebla rilate al tio, ke en la reto funkciis sole ambaŭdirektaj veturiloj. Kapacito faris 100 tramoj, kiujn eblis deponi sur dek 100 metraj longaj reloj. Inter la jaroj 1948 kaj 1954 ĝi estis disvastigita je pluaj kvar apudaj reloj, per ligna tegmentaĵo tegmentitaj reloj, sed tiun ĉi tegmentaĵon neniigis en la jaro 1967 incendio. La tegmentigo de tiuj ĉi kvar reloj estis renovigita en la jaro 1992 per muntita tegmentaĵo. En la tempoj de normaligo la konstruaĵo malrapide malkreskis, inter la jaroj 1999 kaj 2001 ĝi estis tial rekonstruita. Parto de tiu ĉi rekonstruo estis plilongigo de la tegmentitaj apudaj reloj kaj traveturebligo de la tramdeponejo.
Tomi Ungerer
Jean-Thomas UNGERER, konata kiel Tomi Ungerer, naskiĝis la en Strasburgo kaj mortis la la  en Cork en Irlando, estas dezajnisto, ilustristo kaj aŭtoro en Alzaco de franca nacieco.
Konsiderita unu el la plej brilaj dezajnistoj de sia generacio, li gvidis internacian karieron en multaj lokoj de grafikaj artoj. Li verkis plurajn porinfanajn librojn eĉ pluraj el ili ĝuis internacian sukceson, kiel La tri rabistoj  (1961) aŭ Johano de la Luno (1966). Ankaŭ famaj estas liaj afiŝoj kontraŭ la Vjetnama Milito kaj rasapartigo en Usono, inkluzive de Black Power/White Power (1967). La artisto estas antaŭ ĉio fervora observanto de la socio de sia tempo. Li tiel faris virusecan satiron de iaj aspektoj de usona socio, en la spirito de Daumier kaj Grosz. Multfaceta kreinto, li ankaŭ estis interesita pri skulptarto kaj verkis multajn tekstojn, inkluzive de pluraj aŭtobiografiaj verkoj. Muzeo Tomi-Ungerer – Internacia Centro por Ilustrado estas dediĉita al li en Strasburgo.
Biografio
Li devenis el protestanta familio, kelkaj pastoroj aŭ buĉistoj, origindevena de Öhringen, ili alvenis en Alzaco en la jaro 1674. Tomi Ungerer estas la filo de Théodore Ungerer, inĝeniero, konstruisto de edificaj kaj astronomiaj horloĝoj, artisto kaj historiisto. Lia patrino estis Alice Essler.
Tomi Ungerer estis trijara, kiam lia patro mortis. Tomi omaĝas lin en De patro al filo (2002): " Mi havis la senton, ke li transdonis ĉiujn siajn talentojn al mi, kiam li mortis . La familio forlasis Strasburgon kaj translokiĝis al Wintzenheim, ĉe 12 Rue Haussmann. Tie li loĝis de 1936 al 1953. Nun memortabulo indikante la lokon, kie li vivis, estis metita la 19-an de februaro 2005. La trankvilaj kaj romantikaj pejzaĝoj de tiu urbeto inspiros la verkinton. Ĝuste en Alzaco lia verko havas siajn radikojn, malgraŭ lia vojaĝemula temperamento.
Dum la Dua Mondmilito, Alzaco estis aneksita de Germanio. Tomi Ungerer spertis nazian endoktrinigon en la lernejo, kiun li frekventas. Parolante alzacan kaj francan, li havas tri monatojn por lerni la germanan. La tagoj tiam komenciĝis per naziaj kantoj — kiujn li ankoraŭ parkere sciis iom antaŭ sia morto, rezulto de la tiama endoktriniĝo. Li estis tute malpermesita paroli la francan kaj lia antaŭnomo, konsiderata nesufiĉe ĝermana, estis aŭtoritate ŝanĝita al "Hans". Ĉi tiu periodo traŭmatis lin dumvive, li diris ke ĝis la fino de sia vivo, li ankoraŭ havis koŝmarojn ĉiunokte rilate al tiu periodo. Li tiam diris sin “franca hejme, alzaca en la strato, kaj germana en la lernejo". Ekde tiam li komencas desegni sian medion, kvazaŭ por ekzorcigi sian ĉiutagan vivon.