cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Viktor But
Tajlando
But estis arestita la 6-an de marto 2008 en la tajlanda ĉefurbo Bangkok, ĉar la usona kontraŭnarkota instanco (DEA) suspektis, ke li volas liveri armilojn en Kolombio al la FARK, konsiderata de la usona registaro kiel terorisma. La DEA metis kaptilon por li uzante informantojn pozantajn kiel reprezentantoj de la FARK. Meze de novembro 2010, la tajlandaj aŭtoritatoj faris la finan decidon ekstradicii Viktor Bout al Usono.
Usono
But estis kondamnita en Usono al 25-jara enprizonigo en 2012, ĉar tiu konsideras lin internacia kontrabandisto kaj unu el la plej grandaj kontraŭleĝaj liverantoj de armiloj al afrikaj kaj aziaj landoj.
Li mem ne agnoskas sian kulpon. Laŭ pozicio de la defendoflanko, li estis arestita dum nejusta persekuto. La entreprenisto ĉiam asertis, ke li estas nur portanto kaj ne ĉiam scias kio estas en la ŝarĝaj kupeoj de siaj aviadiloj. Li opinias, ke la akuzoj kontraŭ li estas politike motivitaj, bazitaj sur la deziro de la Blanka Domo iel pravigi sian malsukcesan politikon pri solvado de konfliktoj en Centra Afriko.
La 8-an de decembro 2022 Viktor But revenis al Rusio post kaptita interŝanĝo de kaptitoj. Usono interŝanĝis lin kontraŭ la korbopilkistino Brittney Griner kiu estis arestita en Rusio pro la posedo de haŝiŝa oleo.
Politika agado
Kvankam laŭ la rusa novaĵagentejo Ria Novosti li ne havus ambicion kandidatiĝi en estontaj balotoj, But tamen aliĝis al la Liberal-demokratia Partio de Rusio (LDPR) fondita komence de la 1990-aj jaroj de la forpasinta Vladimir Ĵirinovskij kaj rebaptita "Politika partio LDPR" (ruse: Политическая партия ЛДПР).
Polemiko
Oficistoj de Usono kaj Unuiĝintaj Nacio j asertis, ke But kontrabandis armilaron al la afrikaj konfliktejoj en Angolo, Kameruno, Cent-Afrika Respubliko, Ekvatora Gvineo, Kenjo, Liberio, Libio, Ruando, D.R. Kongo, Sieraleono, Sud-Afriko, Sudano, Svazilando kaj Ugando.
Laŭ la sendependa esplorinstituto Internacia Paca Informa Servo (IPIS) Victor But volonte koncedis ke liaj aviadiloj estis dungitaj por transporti armilaron inter multaj aliaj komercaj varoj al diversaj landoj, sed li asertis ke tio estis laŭleĝe aprobita fare de registaroj kaj neis konscie kontrabandi armilaron. En libro kiun IPIS eldonis la aŭtoroj esploris krom la aktuzojn ankaŭ la faktojn kiuj pruvas la akuzojn. Tiel la Grandaj lagoj en D.R. Kongo estas ekzemplo de polemiko, ĉar laŭ tiu sama Informa Servo (IPIS) liaj flugkompaniaj skipoj ne ricevis ajnan elekton de la ruanda kaj uganda militistaro super kion ili transportis por ili en D.R. Kongon. La resumo de la IPIS-raporto rimarkigas ke porti la ekzekutistojn de transportkompanioj antaŭ tribunalo pro senrespondecaj armiltrafikoj sole havas sencon se ankaŭ politikaj decidantoj devus aperi antaŭ tribunalo.
Interesaĵo
Victor But posedus domegon en Kigali, la ĉefurbo de Ruando, same kiel nemoveblaĵon en Ugando kaj vilao en Ŝarjo (UAE)
Literaturo
(angla) Merchant of Death. Wiley, Hoboken, New Jersey, 2007, ISBN 978-0-470-04866-5
(angla) ''[https://ipisresearch.be/publication/arms-flyers-commercial-aviation-human-rights-business-war-arms/?hilite=%22The+Arms+Flyers.+Commercial+Aviation%2C+Human+Rights%2C+and+the+Business+of+War+and+Arms%22 The Arms Flyers. Commercial Aviation, Human Rights, and the Business of War and Arms], Peter Danssaert, Sergio Finardi, Julio 2011, komuna IPIS/Transarms'' publikaĵo (komplete libere legebla rete)
Vidu ankaŭ
L'Empire du Silence (La Imperio de la silento), filmo pri milito en orienta Kongo.
Eksteraj ligiloj
(rusa) Retejo de Viktor But
(rusa) [https://www.youtube.com/watch?v=z7kjda2lgS4 Kial Viktor Bout estas tiel grava por Kremlo? Ĝi estas pli ol simbolo], YouTube.
(angla) The merchant of death, Douglas Farah kaj Stephen Braun, En; Foreign Policy, novembro-decembro 2006 (kopio en formo de PDF)
Ifigenio en Taŭrido
Ifigenio en Taŭrido estas dramo en 5 aktoj de Johann Wolfgang von Goethe laŭ la antikva tragedio de Eŭripido. El la germana ĝin tradukis L. L. Zamenhof. La 108-paĝa libreto aperis en Parizo ĉe Hachette en la jaro 1908. En tiu sama jaro ĝi estis surscenejigita de Emanuel Reicher (1849-1924), el Teatro Lessing en Berlino, unu el la plej famaj aktoroj de tiu tempo. Inter aliaj profesiuloj rolis ankaŭ lia filino Hedwiga Reicher (1884-1971).
Burdur
Burdur estas urbo en sudokcidenta Turkio. La urbo situas en la mediteranea regiono je la marbordo de Lago Burdur. En 2020 ĝi kalkulis ĉ. 267 000 loĝantojn. Ĝi estas ĉefurbo de la Provinco Burdur.
Estis loĝado jam en Bronzepoko. La historio de la urba disvolvigo de Burdur estas ĝenerale rilatita al la turka setlado post la venko fare de Selĝukoj en la Batalo de Manzikerto en 1071. Estis malgranda greka loĝantaro en la urbo ĝis la interŝanĝo de loĝantaro inter Grekio kaj Turkio. Forlasita greka preĝejo en la urbo estis konvertita en muzeo kie estas fosilio de giganta dinosaŭro.
Pablo Maqueda
Pablo Maqueda [maKEda] (n. ) estas hispana futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Cesare Cremonini
Cesare Cremonini (Cento, 1550 – Padova, 1631) estis scienculo kaj filozofo itala, lasta elstarulo de aristotelismo averoisma en Italio, fama ankaŭ kiel oponanto al Galilejo.
Portretoj de profetoj
Portretoj de profetoj - estas serio de versaĵoj de Grigorij Arosev, verkitaj en 1990-aj jaroj kaj dediĉitaj al famaj esperantistoj, aktivaj en tiama SEJM-2, REU kaj ĝenerala esperantista komunumo en tiama Rusio kaj eks-Sovetunio. La versaĵoj ("Ĥudeet Maksim", "Grustno", "Pri Andrej Ananjin", "La haroza brak' de Ivano", "Beznosko", "Skazanije o noviĥ vremenaĥ v sele Ĉeboksari") estis verkitaj en Esperanto kaj la rusa lingvo.
Cesare Cremonini
Aspekte li prezentiĝis korpulenta, falstafa, dotita per granda parolarto fascina kaj magneta. Li ŝatis manĝi kaj resti kun amikoj en longdaŭra kunmanĝado, malmoderis en trinkado, spritis ĉiuokaze kaj majstris por transversi dubojn kaj skeptikecon. Li profesoris ĉe la universitato de Padovo. Centoj da studentoj (ĝis kvarcento samtampe) amase vizitis liajn lekciojn. Li konfesis libertinismon per kiu li ne timis kontraŭstarigi siajn lernantojn al kontraŭlibertinisma jezuitaro de la sama universitato. Sed eĉ pli fama ol ĉio estas lia polemiko kun Galilejo, kiun li kritikis el siaj malfruaj aristotelaj pozicioj.
Portretoj de profetoj
"Ĥudeet Maksim"
"Худеет Максим" estas ruslingva versaĵo, verkita en 1996 (modifita en 2010) kaj dediĉita al Vladimir Perepelica (tiama aktivulo de SEJM-2, organizanto kaj kunorganizanto de porjunulaj aranĝoj). Ankaŭ en la versaĵo estas menciitaj Sergeo Beznosko (aktivulo de SEJM-2 el Ĉeboksari) kaj Andrej Grigorjevskij (lanĉinto de SEJM-2).
Cesare Cremonini
Estis senpaŭza lukto pere de diskutado neekskludanta diverspecajn batojn por la kontrolo sur la junularo. Cremonini impone enfluis ĉar ĉiuj studentoj de la padova universitato senescepte devis viziti liajn lekciojn pri “natura filozofio”, kaj do elmetiĝis al lia teorio pri morteco de la individua animo. Li inklinadis al skeptikismo kaj sendependiĝo el moralaj reguloj, sed publike adaptiĝadis al la religia komuna praktiko, montrante respekton por la religiaj aŭtoritatoj. “Pensu kion vi volas, sed diru kion oni volas aŭdi de vi”, estis lia sagaca moto. Liaj lernantoj renkontiĝis ekde 1627 ĉe la Akademio de la Nekonatoj kiu kolektis (en 1600) preskaŭ tutan la venecian nobelularon.
Portretoj de profetoj
"Pri Andrej Ananjin"
"Pri Andrej Ananjin" estas esperantlingva kanto kaj poemo, verkita en la 1993 kaj dediĉita al Andrej Grigorjevskij. En la versaĵo temas pri epizodo de OkSEJT-34, okazinta en 1993 apud Smolensk.
Cesare Cremonini
Lia penso kopiiĝis en Francio (kie naskigis aŭ kreskigis la Libertinecan Movadon) perhelpe de Gabriel Naudé (bibliotekisto de Kardinalo Mazzarino), kiu komentadis ke la metodo instruita de Cremonini ne estis akcepte aserti io, sed inokuli la dubon pri ĉio. La Nekonatoj flegis kaj flegigis la dubon pere de la diskutado, tio estas pere de la “debato” kiu elĉerpas kaj ne gajnas konkludojn (tipa fermento de ĉiu kontestado), pere de lingvaĵo pli kiel “dinamika procezo ol fiksa teksto”: ili fakte preferis la nedifinitajn signifojn, spritadon, ludvortojn por igi la signifojn ŝanĝantaj. En tio Cremonini estis majstro. La mirindaĵoj de la baroka literaturo baziĝas ankaŭ sur tio: lia modelo, dubema pri kristana doktrino pri senmorteco, kaj subtenanta la fizikan plezuron sendependan de moralo, agis ne malprofunde en la lernantaro. Oni diras ke li diktis, kiel propra epitafon tiujn vortojn: "Hic jacet totus Cremoninus" (Ĉi tie kuŝas la tuteco de Cremonini. Estis la lasta mesaĝo de libertino neanta la senmortecon de la animo, do la pluvivon postmortan.
Portretoj de profetoj
"Pri Andrej Ananjin"
La kanto prezentas lacigan laboron de SEJM-aktivulo dum tendaro, kiam eĉ tia bonhumora kaj bonkora persono, kia vere estas Andreo Grigorjevskij (tiam Ananjin), iĝas iom nervoza kaj eĉ (en ia senco) sangavida. Ĝenerale aktivuloj dum SEJT dormis po 3-4 horoj, tamen tio estis ne ŝarĝo, sed plezuro. Pri tio rakontis Mikaelo Bronŝtejn en Legendoj pri SEJM.
Cesare Cremonini
Certe, lia pensado, kvankam prezentita kiel hipotezoj, ne povis alarmi la padovan inkvizicion ĉe kiu li estis denuncita unue en 1598, kaj en 1604 fare de kolegoj. Sed venkis lia supecitita moto.
Portretoj de profetoj
"Pri Andrej Ananjin"
La kanton ŝategis belorusia sciencisto Aleksandr Koval, kiu taksis ĝin unu el ĉefverkoj de la Esperanto-arto.
"La haroza brak' de Ivano"
"La haroza brak' de Ivano" estas esperantlingva versaĵo, dediĉita al Ivan Naumov, verkisto en la rusa kaj Esperanto. En la versaĵo estas menciataj edzino de Naumov, nome Elena kaj ilia filino Anastasia (naskiĝinta en 1994). Jam post kerna verko de la versaĵo naskiĝis ilia filo - Anton (1997). La versaĵo estas verkita en 1996, refarita en 2000 kaj fine redaktita en 2010.
Cesare Cremonini
Verkaro de Cremonini
• 1596: Explanatio proœmii librorum Aristotelis De physico auditu [1+20+22+43+1 folios[1]] (Explanatio proœmii librorum Aristotelis De physico auditu cum introductione ad naturalem Aristotelis philosophiam, continente tractatum de pædia, descriptionemque universæ naturalis Aristoteliæ philosophiæ, quibus adjuncta est præfatio in libros De physico auditu. Ad serenissimum principem Alphonsum II Estensem Ferrariæ ducem augustissimum) also ("Explanatio proœmii librorum Aristotelis De physico auditu, et in eosdem Præfatio, una cum Tractatu de Pædia, seu, Introductione ad philosophiam naturalem Aristotelis."[2]) (ed. Melchiorre Novello as "Melchiorem Novellum") - Padua: Novellum
Portretoj de profetoj
"Beznosko"
"Beznosko" estas esperantlingva versaĵo, verkita en 1996 (finredaktita en 2010) kaj dediĉita al Sergeo Beznosko.
Cesare Cremonini
Verkaro de Cremonini
• "Tractatus de pædia" alias "De pædia Aristotelis" aŭ foje "De pœdia Aristotelis" (ankaŭ kiel "Descriptio universæ naturalis Aristoteliæ philosophiæ", aŭ erare "Diatyposis universæ naturalis aristotelicæ philosophiæ") aŭ "Introductio ad naturalem Aristotelis philosophiam" (aŭ "Introductio ad naturalem Aristotelis philosophiam")
Portretoj de profetoj
"Skazanije o noviĥ vremenaĥ v sele Ĉeboksari"
Skazanije o noviĥ vremenaĥ v sele Ĉeboksari ("Сказание о новых временах в селе Чебоксары") estas kanto verkita kunaŭtore kun Miĥail Gindinson.
Cesare Cremonini
Verkaro de Cremonini
• "Explanatio proœmii librorum Aristotelis De physico auditu" (foje "Explanatio proœmii librorum De physico auditu")
Portretoj de profetoj
"Skazanije o noviĥ vremenaĥ v sele Ĉeboksari"
Ĉi tiu kanto estas parodio je kanto "Сказание о новых временах в селе Непутёвка" de fama rusa dueto Aleksej Ivaŝĉenko - Georgij Vasiljev.
Cesare Cremonini
Verkaro de Cremonini
• 1605: De formis elementorum (Disputatio De formis quatuor corporum simplicium quæ vocantur elementa) - Venecio
Portretoj de profetoj
"Skazanije o noviĥ vremenaĥ v sele Ĉeboksari"
La kanto aperis en 1996, kiam en SEJM-2 aktualiĝis problemo de ŝanĝo de generacioj. La lanĉintoj kaj agantoj de SEJM-2 po iom foriris de aktiva agado en junulara movado. Anstataŭ ili venis novaj aktivuloj, kiuj havis entizuasmon sed ne havis sufiĉan subtenon kaj sperton. Finfine SEJM-2 estis likvidita (jam de eĉ pli novaj homoj) kaj surbaze de ĝi estis kreita REJM. Gravaj ŝanĝoj en SEJM okazis dum la konferenco de 1995 en Ĉeboksari; tiun konferencon aludas ĉi kanto.
Cesare Cremonini
Verkaro de Cremonini
• 1611: De Anima (De Anima lectiones 31, opiniones antiquorum de anima lect. 17) - Studenta skriba registrado
1613: Disputatio de cœlo (Disputatio de cœlo : in tres partes divisa, de natura cœli, de motu cœli, de motoribus cœli abstractis. Adjecta est Apologia dictorum Aristotelis, de via lactea, et de facie in orbe lunæ) - Venecio: Thomam Balionum "De cœlo", "De natura cœli", "De motu cœli", "De motoribus cœli abstractis", "De via lactea", "De facie in orbe lunæ"
• 1616: De quinta cœli substantia (Apologia dictorum Aristotelis, de quinta cœli substantia adversus Xenarcum, Joannem Grammaticum, et alios) - Venecio: Meiettum
• 1626: De calido innato (Apologia dictorum Aristotelis De calido innato adversus Galenum) - Venice: Deuchiniana (represita en 1634)
• 1627: De origine et principatu membrorum (Apologia dictorum Aristotelis De origine et Principatu membrorum adversus Galenum) - Venecio: Hieronymum Piutum. "De origine", "De principatu membrorum"
• 163?: De semine (Expositio in digressionem Averrhois de semine contra Galenum pro Aristotele)
• 1644: De sensibus et facultate appetitiva (Tractatus tres : primus est de sensibus externis, secundus de sensibus internis, tertius de facultate appetitiva. Opuscula haec revidit Troylus Lancetta auctoris discipulus, et adnotatiotes confecit in margine) also (Tractatus III : de sensibus externis, de sensibus internis, de facultate appetitiva) (ed. Troilo Lancetta, as "Troilus Lancetta" or "Troilo de Lancettis"), Venicio: "De sensibus externis", "De sensibus internis", "De facultate appetitiva"
• 1663: Dialectica (Dialectica, Logica sive dialectica) (ed. Troilo Lancetta, as "Troilus Lancetta" or "Troilo de Lancettis") ("Dialecticum opus posthumum") - Venecio: Guerilios
Bibliografio
Edward Muir, The Culture Wars of the Late Renaissance: Skeptics, Libertines, and Opera. (Guerre culturali. Libertinismo e religione alla fine del Rinascimento, Laterza - Italio)
Răcășdia
Răcășdia [rakaŝdia] (hungare: Rakasd) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Oravița. En 1910 ĝi havis 2 985 loĝantojn [rumanoj), en 1992 1 819 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skribe estas en 1569. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Vrăniuț (Felsővarány).
Stela Vojaĝo: La Sekva Generacio
Star Trek: The Next Generation (Esperante: Stela Vojaĝo: La Sekva Generacio) estis usona televida serio el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek, kiu produktiĝis inter la jaroj 1987 kaj 1994.
Korala rifo
Koralaj rifoj estas diversaj subakvaj ekosistemoj kunigitaj de strukturoj de kalcia karbonato sekreciitaj de koraloj. Koralrifoj estas konstruitaj de kolonioj de etaj animaloj troviĝantaj en maraj akvoj kiu enhavas kelkajn nutraĵojn. Plej koralrifoj estas konstruitaj el ŝtonkoralo kiuj siavice konsistas el polipoj kiuj grupiĝas. La polipoj apartenas al grupo de animaloj konataj kiel kniduloj, kiuj inkludas ankaŭ marajn anemonojn kaj meduzojn. Malkiel maraj anemonoj, koraloj sekrecias malmolajn karbonatajn ekzoskeletojn kiuj eltenas kaj protektas la koralajn polipojn. Plej rifoj kreskas plej bone en varmaj, neprofundaj, klaraj, sunecaj kaj agitatajn akvojn.
Palasa familio
- Orbita klinangulo / Granda duonakso - Orbita klinangulo / Discentreco]]
Iida Yutaro
IIDA Yutaro (飯田 雄太郎 Iida Yūtarō, naskiĝis en 1866, mortis en marto 1909) estis japana pentristo kaj poligloto. Li unue estis volapukisto, kaj poste iĝis esperantisto. Ĝis antaŭ la morto li kompilis japanan-esperantan vortaron, la unua provo en la japana, sed ĝi ne eldoniĝis.
Stela Vojaĝo: La Sekva Generacio
Enhavo
La serio temigas eventojn en fikcia estonto de la 24-a jarcento, pli-malpli cent jarojn post la eventoj de la origina serio (konkrete la eventoj de la filmo okazu inter la jaroj 2364 kaj 2370). Kiel en la unua televida serio prezentiĝas la aventuroj de stelŝipoj kun la nomo "Enterprise", kiu esploras ĝis nun al la homaro nekonatajn partojn de la kosmo. Diversaj temoj de la sciencfikcia literaturo pritraktiĝas, kiel tempo-nodoj, tempo-vojaĝado, paralelaj universoj kaj artefaritaj vivoformoj. La scenaroj de la epizodoj ofte estas la fono por la prezento de etikaj problemoj. La stelŝipo havas pli ol 1000 profesiajn ŝipanojn, kaj aldone al tiuj dungitoj de la fikcia stelŝiparo ankoraŭ pliajn familianojn, kiel geedzojn kaj infanojn, kiuj edukiĝas en specialaj infanĝardenoj kaj lernejoj de la stelŝipo. La stelŝipo povas malkonekti la ĉefan ("teleregoforman") ŝipoparton de la maŝinara parto, kaj kiel en la unua serio ekzistas pluraj kosmopramoj, kiuj faciligas transportojn de teamanoj al aliaj kosmoŝipoj, se la transmateriigo de homoj el unu loko al alia ne eblas aŭ ne deziratas. Komence de la serio, kiel en la epizodoj de la antaŭa serio, aparte agis la gvidaj teamanoj de la stelŝipa komandocentralo, dum fine pli kaj pli ankaŭ detale montriĝis pliaj, plimalaltrangaj teamanoj, kaj la aro de aktoroj plikompleksiĝis. La evoluo de la ĉefaj karakteroj ne ĉiam estis tute sekvebla, sed fine de la serio ĉiu rolo havis siajn specifajn karakterizaĵojn. Kiel en la unua serio, la kapitano, ĉi tie Jean-Luc Picard, estas la plej alta morala instanco de la ŝipanaro, kaj la androido Data ĉiam strebas alpreni homajn karakterizaĵojn, aparte homajn emociojn.
Korala rifo
Ofte nomitaj "pluvarbaroj de la maro", neprofundaj koralrifoj formas kelkajn el plej diversaj ekosistemojn el la Tero. Ili okupas malpli ol 0.1% el la oceana surfaco de la mondo, ĉirkaŭ duono de la areo de Francio, kvankam ili havigas hejmon por almenaŭ 25% el ĉiuj maraj specioj, inklude fiŝojn, moluskojn, vermojn, krustulojn, eĥinodermojn, spongojn, tunikulojn kaj aliajn knidulojn. Paradokse, koralrifoj floras eĉ kvankam ili estas ĉirkaŭita de oceanaj akvoj kiuj havigas malmultajn nutraĵojn. Ili estas plej ofte troviĝantaj je malprofundaj akvoj en tropikaj akvoj, sed ekzistas ankaŭ koraloj de profundaj kaj malvarmaj akvoj je pli malgrandaj skaloj en aliaj areoj.
Stela Vojaĝo: La Sekva Generacio
Enhavo
Gene Roddenberry, la inventinto de la serio, pli kaj pli perdis sian influon al la modeligo de la serio, post kiam Rick Berman iĝis kunproduktisto. Post la morto de Gene Roddenberry en 1991, Rick Berman komplete transprenis la serian produktadon. Ekde la tria "sezono" de la serio la unuopaj epizodoj iĝis pli batalemaj - pli kaj pli fokusiĝis politikaj kaj militaj konfliktoj kun eksterteraj vivoformoj, kiuj ofte havis longdaŭrajn sekvojn al pli postaj seriaj epizodoj.
Korala rifo
Literaturo
STOP-BOWITZ, Carl. Koralrifoj tropikaj kaj arktikaj. ISU-prelego, Stokholmo 1980. En: Scienca Revuo, vol. 40, n-ro 156 (1989), pp. 22–32 online
Palasa familio
La Palasa familio estas grupo da B-tipaj, asteroidoj de la asteroida zono, kun granda klinangulo. Malkovris ĝin la japana astronomo Kijocugu Hirajama en 1928.
Serpento-insulo
La Serpento-insulo (Острів Зміїний, Insula şerpilor) estas insuleto en la Nigra maro, antaŭ la Danuba delto. La insulo mem apartenas al Ukrainio, sed parton de la kontinentbreto pretendas ankaŭ Rumanio. Laŭ la ukraina vidpunkto, la insulo estas loĝata, kio certigas rajton je la kontinentbreton, tion pridubas la rumana ŝtato. Rumanio turnis sin en septembro de 2004 al la Internacia Kortumo.
Palasa familio
Tiu familio ŝuldas sian nomon al 2 Pallas, asteroido de averaĝa diametro de ~ 500 km. La ceteraj asteroidoj estas tamen tre malgrandaj: la plej granda estas 5222 Ioffe kun diametro taksata al 22 km. Tio, kaj la ofteco de la tipo B (aliamaniere maloftaj) indikas ke tema pri alfrapa familio, rezultanta de la elĵeto de rompaĵoj pro formiĝo de alfrapa kratero sur 2 Pallas
Serpento-insulo
Historio
La grekoj konstruis en la 6-a jarcento a.K. templon sur la insulo, honore al Aĥilo. Poste ĝi iĝis posedaĵo de la turkoj, ĝis 1788. Post la rusa-turka milito, ĝin ekposedis Rusio, post la Krimea milito Turkio.
7027 Toshihanda
7027 Toshihanda estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Serpento-insulo
Historio
Rumanio en 1879 ekposedis la Serpento-insulon. La Pariza traktato de 1947 donis la insulon al Sovetunio, kion aprobis eĉ la rumana-soveta traktato en 1961. La sovetoj de tie povis rigardi la ŝiptrafikon de la Danuba delto. Post disfalo de Sovetunio, la insulo iĝis parto de Ukrainio.
Palasa familio
En la nuna epoko, la elementoj estas (laŭ la datenaro de la Minor Planet Center ) estas:
7027 Toshihanda
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Toshihiro Handa, sciencisto asociita al la Instituto de Astronomio de la Universitato de Tokio. Li laboras pri radioastronomio, studante interstelan materion en nia Galaksio kaj en la najbaraj galaksioj. Li estas ankaŭ aktiva en scienca popularigo pri astronomio kaj astrofiziko.
Serpento-insulo
Historio
La rumana-ukraina baztraktato en 1997 notis, ke ne ekzistas diskutitaj teritoriaj pretendoj inter la du landoj.
Loĝantoj
Sur la insulo loĝas ĉ. 100 personoj, ĉefe armeanoj, limgardistoj, sciencistoj (geofizikistoj, sismologoj) kaj konstrulaboristoj. La ukraina parlamento decidis fondi komunumon sur la insulo, firmigante tiun ateston, ke la insulo estas loĝata, tiel ĝi rajtas je resursoj de la kontinenta grundo.
MSK
MSK povas rilati al:
Himmelried
Himmelried estas komunumo en la distrikto Thierstein en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 933 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Himmelried situas proksimume 15 kilometrojn sude de la urbo Bazelo ĉe la norda flanko de la Soloturno Ĵursaso. Tra la komunumo fluas la rojoj Chastelbach kaj Ibach, kiuj ambaŭ alfluas al Birs. En nordo de la komunumo leviĝas la monto Homberg. Al la komunumo apartenas la krom la ĉefvilaĝo Himmelried la vilaĝetoj Steffen (sur alteco de 543 m s.m.), Baumgarten (sur alteco de 560 m s.m.) kaj Schindelboden (sur alteco de 459 m s.m.).
Najbaraj komunumoj
La komunumo Himmelried limas en nordo al Grellingen (BL), en nordoriento al Duggingen (BL), en oriento al Seewen, en sudoriento al Nunningen, en sudokcidento al Breitenbach, kaj en okcidento al Brislach (BL).
Historio
La unua dokumenta mencio de Himmelried datiĝas el la jaro 1288 kiel in villa Heimenriet. En la Kastel-Kaverno estis malkovritaj ŝpuroj el la paleolitiko, kiuj estas la plej malnovaj homaj ŝpuroj en Kantono Soloturno. Himmelried estis dum mezepoko parto de la episkopa senjorujo Pfeffingen. Poste ĝi estis havaĵo de la Grafoj de Pfeffingen-Thierstein. En la jaro 1517 Himmelried estis vendita al la episkopo de Bazelo, kiu ĝin koncedis en la jaro 1527 al Soloturno, kiu ĝis atribuis al la distrikto Thierstein. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Himmelried apartenis al la distrikto Dornach kaj ek de 1803 al la distrikto Thierstein.
Nehren (Mozelo)
Nehren estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
5759 Zoshchenko
5759 Zoshchenko (aŭ 5759 Zoŝĉenko) estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en (en tiama Sovetunio, nun en Krimeo : de facto en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa satira verkisto Miĥail Miĥajloviĉ Zoŝĉenko (cirile :  Михаил Михайлович Зощенко, 1894 – 1958), okaze de la 100-jara jubileo de ties naskiĝo.
MSL
MSL povas esti:
Viena Ofensivo
La Viena Ofensivo estis lanĉita de la sovetaj 2a kaj 3a Ukrainiaj Frontoj por konkeri Vienon, Aŭstrio, dum la Dua Mondmilito. La ofensivo daŭris ede la 2-a ĝis la 13-a de aprilo 1945.
La sovetoj metis la urbon sub sieĝo, fronte al unusola korpuso de naziaj tankoj. Post kelktaga surstrata batalado, defendantoj estis detruintaj ĉiujn escepte du el la pontoj super la rivero Danubo, kaj la naziaj tankaj unuoj fuĝis el la ĉirkaŭaĵo. La alvenintaj sovetuniaj soldatoj detruis areojn de la malnova urbo, kaj estis malbona traktado kontraŭ civiluloj. Stalin aprobis la restaŭradon de Aŭstrio kiel suverena lando.
Oni ĉirkaŭkalkulis po 30 000 mortojn el ĉiu flanko. La germanoj perdis duoble da tankoj kaj kanonoj, dum krome estis ankaŭ 125 000 kaptitoj.
Idoj de Orfeo
Idoj de Orfeo estas 542-paĝa romano, originale Esperante verkita de Hendrik Bulthuis kaj eldonita en 1923. Ĝi estis "Kronita verko de la Akademio", kaj troviĝas sur la "Baza legolisto" de William Auld.
Enhavo de la libro
Sur insulo loĝas nur unu familio, gepatroj kun knabeto. Foje alnaĝas nuda viro Johano, al kiu dum banado fornaĝis lia ŝipo. La gepatroj lin vestas kaj gastigas unu monaton, dum kiu li rakontas al la knabo fabelojn kaj priskribas kontinentajn urbojn. Post lia foriro la knabo forkuras el la hejmo sur boato, sed ŝtormo lin forportas sur la maron, kie lin savas granda ŝipo. Neniu komprenas lian lingvon. Lia zorganto fariĝis la kuiristo Ivano, kiu prenis lin kune trarigardi rusan urbon, al kiu ili enhaveniĝis. Ivano ebriiĝis, estis arestita kaj la knabo malespere promenis tra la nekonata urbo. En tombejo, kiun li opiniis ĝardeno, li ekdormis en mortintejo. Post kelkaj tagoj li tie estis trovita, kiam oni alportis ĉerkon kun morta knabo - la malfeliĉaj gepatroj komprenis la troviton kiel donacon de la ĉielo anstataŭ la mortinta infano kaj adoptis lin. Baldaŭ ili konstatis, ke la knabo havas grandan muzikan talenton, instruis lin pri violonado kaj li fariĝas granda majstro.
En vilaĝo Brej loĝas mutulino Rika, kiu laboras ĉe la loka bienulo. Foje ŝi revenas hejmen kaj trovas sur la tablo kesteton kun bebo, knabeto. Ŝi nomas lin Moseo, edukas lin kun helpo de la bienul-edzino kaj loka pastro. Kiam ili malkovras lian muzikan talenton, ili instruas al li flutadon. Foje nokte dum neĝa blovado la flutado allogas viron kun violonĉelo, kiu perdis la vojon. Li eniras, kiam ankoraŭ sonas la flutado, kaj ludas iom per sia violonĉelo, kio ravas la knabon. La viro, granda artisto Kóvacs, kiu pro atakoj de apopleksio ne povas plu publike koncerti, restas en la domo kiel „oĉjo“, instruas la knabon ĝis lia 18-a jaro, kiam la lasta apopleksia atako lin mortigas. Sed tiam la knabo mem jam estas granda artisto.
En pensiono de la geedzoj Bus en Hago vivas Johano, la viro, kiu rakontis fabelojn al la unua knabo sur la insulo. Surstrate li aĉetas bildlibrojn por du malriĉaj knaboj kaj por la tria turbon. Poste li forpelas malicajn knabojn, kiuj turmentas ebrian viron en parko kaj forkondukas lin al sia pensiono. Kiam la viro sobriĝis kaj rakontis sian historieton, montriĝas, ke li estas la kuiristo Ivan, kiu zorgis pri la unua knabo. Estis feliĉo, ke li tiam ebriiĝis, ĉar lia ŝipo poste dronis kun ĉiuj maristoj. El la knabo fariĝis fama violonisto, kiu eĉ vizitis Ivanon sur lia nova ŝipo. La knabo diris, ke li ne povas trovi siajn gepatrojn, ĉar li ne scias ilian nomon, nek la nomon de la insulo, tion povus scii nur Johano, kiun ili gastigis unu monaton. Johano konfirmis, ke li estas tiu viro, kaj por akiri monon por sia vojaĝo al Rusio, ili alivestis sin kiel Don Kiĥoto kaj Sanĉo Panza kaj faris rajdantan reklamilon por Haga ekspozicio. La enspezoj de la ekspozicio kvarobliĝis, do ilia salajro povis esti alta, sed montriĝis, ke Johano estas posedanto de lotilo, kiu gajnas 50 000 guldenojn. Ili tuj povis ekvojaĝi.
Tramtransporto en Lillo
Tramtransporto en Lillo (: Tramway de Lille - Roubaix - Tourcoing) estas publika transport-sistemo en la urbo Lillo en Hauts-de-France, Francio. La tramo estas ofte nomata le Mongy, laŭ Alfred Mongy, inĝeniero kiu kreis la interurbajn liniojn kiuj konsistigas la nunan sistemon.
17693 Wangdaheng
17693 Wangdaheng estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Idoj de Orfeo
Enhavo de la libro
Survoje Ivan ekvidis sian knabon sur fervoja kajo de iu urbo, ili envagoniĝis kaj volis surprizi la knabon. Sed montriĝis, ke li ne konas ilin, ke li estas nur similulo, pianisto, kiu ne plu povas studi, ĉar lia adopta patro doktoro Stuthejm mortis. Johano aranĝis pagon de lia plua studado kaj ili daŭrigis la vojon al Rusio, urbo Peterburgo, sed montriĝis, ke ilia violonisto nun veturas tra Eŭropo, neniu scias kie.
Christian Radich
La Christian Radich estas velŝipo de la tipo plenrigilita ŝipo, kiu marveturas sub la norvega flago. La ŝipo (konstrujaro 1937) estas interalie konata pro la filmo Windjammer el 1958 kaj la televidserio The Onedin Line el la 1970-aj jaroj. La ŝipo konstruiĝis kiel lerneja ŝipo kaj servis tiel, krom la periodo de la dua mondmilito, por la norvega junularo. Nuntempe la ŝipo marveturas en la somersezono kun grupoj kaj individuoj dum mallongaj kaj longaj vojaĝoj. Ĉiujare ĝi ankaŭ partoprenas je la 'Tall Ship Races' (Altŝipkonkursoj), en kiu ĝi, kiel la plej distingita ŝipo, altiras multajn interesatojn.
La nomo de la ŝipo venas de la norvega kavaleria oficiro, entreprenisto kaj ŝipekipisto Christian Radich (15-an de aŭgusto 1822–29. junio 1898).
Tramtransporto en Lillo
Priskribo
La sistemo konsistas el du interurbaj linioj, ligantaj la centron de Lillo al la najbaraj komunumoj de Roubaix kaj Tourcoing, kaj havas 36 haltejojn. La linioj estis konstruitaj samtempe kun la bulvardoj ligantaj Lillo al siaj du najbaroj, kaj la tramoj veturas plejparte sur segregitaj vojoj laŭlonge de la bulvardoj.
Idoj de Orfeo
Enhavo de la libro
Johano plue elspionis, ke en la Haga frenezulejo jam preskaŭ dudek jarojn vivas paciento, kiu tre similas al la mortinta violonĉelisto „oĉjo“ Kóvacs. Johano venis tien kun la tri knaboj (nun 19-jaraj), kriis al la paciento en la orelon la nomon Kóvacs kaj Moseo samtempe komencis ludi violonĉelon. La paciento kvazaŭ vekiĝis el longa sonĝo. Li rememoris, ke li kaj lia frato estis famaj violonĉelistoj, sed ambaŭ suferis gravan psikan malsanon. Al li ŝajnis, ke personoj kun glavoj persekutas lin kaj liajn infanojn, kun du el ili li forveturis en Holandon, unu infanon li lasis en iu dometo, alian en boato, poste li nenion plu memoras. Lia edzino nomiĝis Amálie Sedlák kaj ili parolis la ĉeĥan kaj Esperanton. Tial Johano instigis la knabojn ellerni Esperanton ankaŭ, por ke ili povu interkompreniĝi reciproke kaj kun la gepatroj. Ankaŭ la patrino skribis, ke ŝi ankoraŭ vivas. Vivis ankaŭ la mutulino Rika.
Fine ĉiuj forveturis al la insulo, ĉar la unua knabo volis renkontiĝi kun siaj adoptaj gepatroj. Tie kun ili adiaŭis ankaŭ Johano kaj denove nuda forveturis sur ŝipo nomata Fantazio, ĉar montriĝis, ke li ne estas homo, sed iu supernatura estaĵo, kiu venis protekti la tri knabojn, idojn de Orfeo.
Tramtransporto en Lillo
Priskribo
la unua tram-linio en Lillo estis konstruita en 1874, kaj la elektrizo de la urba sistemo komenciĝis en 1894. La nunaj interurbaj linioj estis konstruitaj en 1909. dum plej multaj urbaj linioj en Lillo estis nuligitaj post 1950, la Mongy daŭre servis kiel spino de la reto de publika transporto de TCC, la antaŭulo de Transpole. Dum la ekspansio de la Metroo komence minacis la tramojn, ili daŭre restis en servo.
La linioj origine finiĝis sur la strato ekster la Operejo de Lillo, sed ili estis deturnitaj en tunelon kaj subteran terminalon de la stacidomo, provizante interkonekton kun ambaŭ linioj de la Metroo. La sistemo estis renovigita inter 1991 kaj 1994, kaj novaj tramoj kun malalta planko estis provizitaj. La sistemo uzas metran ŝpuron kaj elektran kontinuan kurenton de 750 voltoj.
La sistemo estas ekspluatata de Transpole, operatoro de publika transporto de Lille Métropole. Transpole ankaŭ ekspluatas la Metroon de Lillo, du-linian sub kaj sur-teran VAL-sistemon (Vehiklo Aŭtomata Leĝera), kaj 68 urbajn aŭtobusajn liniojn, kiuj ĉiuj uzas la saman bilet-sistemon.
Mapo
Metro-linio 1 Metro-linio 2 Tram-linio Roubaix Tram-linio Tourcoing
17693 Wangdaheng
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉina optikisto Wang Daheng (ĉine 王大珩, 1915 — 2011), sciencesplora profesoro, direktoro kaj honora direktoro de la Instituto de Optiko kaj Fajna Mekaniko de Ĉangĉuno, unu el la fondintoj de la optikaj scienco kaj teknologio en Ĉinio. Li iĝis membro de la Ĉina Akademio de Sciencoj en 1955.
La Hoguette
La Hoguette estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hoguetons.
Stacio Toyonaka
Stacio Toyonaka (japane: 豊中駅 [Tojonaka-eki], angle: Toyonaka Station) estas fervoja stacio en Tojonaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa).
MSM
La vorto havas plurajn signifojn:
Anchuelo
Anchuelo estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio. Ĝi situas en la historia Komarko Alcalá, je 12 km de Alcalá de Henares. Laŭ datenoj de la jaro 2008, ĝi havas 1083 loĝantojn, lanĝante sur areo de 21,55 km².
Hlinná
Hlinná estas vilaĝo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas en Ĉeĥa mezmontaro proksimume 4 km norde de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas.
La vilaĝo konsistas el 4 partoj: Hlinná, Kundratice, Lbín kaj Tlučeň (Tluĉenj).
(60322) 1999 XB257
(60322) 1999 XB257 estas troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Greka Tendaro », tie estas de la grupo da korpoj kiuj orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Parkoj de Komenský (Ostrava)
Parkoj de Komenský (ĉeĥe Komenského sady) estas parko troviĝanta en Ostrava, en ties urboparto Moravia Ostrava kaj Přívoz, loka parto Moravia Ostrava, laŭlonge rivero Ostravice kaj strato Sadová.
La parkoj estas longaj 1,8 km kaj ili estas centro de ripozo kaj sporto. Ĉi tie troviĝas kovritaj kaj eksteraj tenisludejoj. En la jaro 1924 ĉi tie estis fondita la unua ĉeĥa tenisklubo en la urbo. Sian tenisan junaĝon ĉi tie travivis Ivan Lendl, gajninto de Davis Cup, U.S. Open, French Open. Lendl estas naskiĝinto el Ostrava kaj li loĝis proksime de Parkoj de Komenský.
La parkoj estas urba centro de biciklado, kurvojoj, vicrada sketado, promenoj. Por gepatroj kun infanoj servas ekstera kaj interna infana anguleto.
Vidu ankaŭ
Monumento de Ruĝa Armeo
I.r.
i. r., i. kaj r. kaj r. estas mallongigoj el periodo de Aŭstrio-Hungario.
mallongigo por imperiestra-reĝa - ĝi estis uzata por markigo en titolo de oficejoj de aŭstria parto de la monarkio.
mallongigo por imperiestra kaj reĝa - ĝi estis uzata por markigo en titolo de oficejoj komunaj al Aŭstrio kaj Hungario
mallongigo por reĝa - ĝi estis uzata por markigo en titolo de oficejoj en hungara parto de la monarkio.
Multflanka Investo-Garantia Agentejo
Multflanka Investo-Garantia Agentejo (en angla: Multilateral Investment Guarantee Agency (MIGA) estas internacia financa institucio kiu havigas politikan riskosekurecon kaj plibonigon al kreditgarantioj. Tiuj garantioj helpas investistojn protekti rektan eksterlandan investadon kontraŭ politikaj kaj nekomercaj riskoj en evolulandoj. MIGA estas membro de la Grupo de la Monda Banko kaj havas sidejon en Vaŝingtono, en Usono.
MIGA estis establita en 1988 kiel investsekuriga institucio por kuraĝigi fideman investadon en evolulandoj. MIGA estas posedata kaj regata de siaj membroŝtatoj, sed havas sian proprajn plenuman estraranon kaj stabanaron kiuj kontrolas la ĉiutagajn operaciojn. Ĝiaj kunposedantoj estas la membroregistaroj kiuj havigas kapitalon kaj havas la rajton voĉdoni ĝiajn aferojn. Ĝi sekurigas longdaŭrajn ŝuldojn kaj egalecan investadon same kiel aliajn aferojn kaj kontraktojn kun longdaŭraj periodoj. La agentejo estas taksita ĉiujare de la Sendependa Taksogrupo de la Monda Banko.
Marbiologio
La marbiologio respektive mara biologio estas parto de la biologio kaj de la oceanografio aŭ marscienco. Ĝi ankaŭ estas parto de la ekologio kaj okupiĝas pri la organismoj kaj la vivprocesoj en maraj vivospacoj, tio estas en la oceanoj kaj maroj.
Richard Schickel
Schickel jam faris prelegojn en la universitato Yale.
Curtuiușu Dejului
Curtuiușu Dejului [kurtujuŝu deĵuluj] (Déskörtvélyes aŭ Alsókörtvélyes) estas vilaĝo en Rumanio 20 km nordokcidente de Dej. Administre ĝi apartenas al Vad, kiu situas 8 km oriente.
loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 621 loĝantojn (rumanoj), en 1992 192.
En la censo de 2002 ĉiuj 182 loĝantoj deklaris sin etne rumanaj.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1325. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
8161 Newman
8161 Newman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Constance Berry Newman, sub-sekretariino de la Smithsonian Institution. Ŝia neŝancelebla sindonemo al la principoj de ekzempla mastrumado kaj diverseco permesis, ke la Smithsonian Institution floris kaj la Astrofizika Observatorio prosperis.
Curly Russell
Dillon „Curly“ (ankaŭ „Curley“) Russell (* 19-an de marto 1917 en Novjorko, Novjorkio; † 3-an de julio 1986 samloke) estis usona ĵazbasisto de bibopo.
Curly Russell ludis komence trombonon kaj bason, koncentriĝis tamen baldaŭ nur sur la baso. En la aĝo de 18 jaroj li fariĝis profesia muzikisto kaj havis dungitecojn ĉe Don Redman en 1941 kaj Benny Carter en Kalifornio en 1943. Russell iris en 1944 al Novjorko kaj fariĝis unu el la plej demandataj basistoj de la bibopa societo. Li ludis ĝis meze de la 1950-aj jaroj kun ĉiuj elstaraj muzikistoj de bibopo, ekz. Charlie Parker, Miles Davis, Stan Getz, Serge Chaloff, Tadd Dameron, Dizzy Gillespie, Dexter Gordon, Johnny Griffin, Milt Jackson, Bud Powell, Zoot Sims, Sonny Stitt, Fats Navarro, J. J. Johnson kaj Art Blakey. Kun Parker li partoprenis en 1945 je ties "Koko"-kunsido; kun Thelonious Monk li kune sonregistris por diskeldonejo Prestige Records (1952/54). Meze ĝis fine de la 1950-aj jaroj Russell iomete retiriĝis el la bibopa societo kaj pli muzikis en ritmenblusaj bandoj.
Basisto Curly Russell restos en la memoro pro sia kunlaboro je la fruaj sonregistradaj kunsidoj ĉe Savoy kun Charlie Parker (1945/47) kaj ĉe Prestige Records kun Thelonious Monk.
Diskografiaj indikoj
Kiel gastmuzikisto
Grainville-Langannerie
Grainville-Langannerie estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝenerala prokuroro de Rusio
La ĝenerala prokuroro de Rusio aŭ tutformale ĝenerala prokuroro de la Rusia Federacio (ruse Генеральный Прокурор Российской Федерации, latinliterigite Generalnij Prokuror Rossijskoj Federacii) estras la sistemon de oficiala akuzo en tribunaloj kaj estras la ĝeneralan prokurorejon de la Rusia Federacio (ruse Генеральная прокуратура Российской Федерации, latinliterigite Generalnaja Prokurura Rossijskoj Federacii). La ĝenerala prokuroro restas la plej potenca parto de la rusia juĝa sistemo. La posteno instaliĝis la 28-an de februaro 1991. Ekde junio 2006, la oficon plenumas Jurij Jakovleviĉ Ĉajka (ruse Юрий Яковлевич Чайка). La oficiala oficperiodo de la ĝenerala prokuroro estas kvin jaroj, sed eblas reelektiĝi.
Oficoj similaj al la nuntempa ĝenerala prokuroro de Rusio antaŭe ekzistis en Sovetunio kaj en la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko (RSFSR), kaj antaŭ la oktobra revolucio de 1917 ankaŭ en la Rusia Imperio ekde la 12-a de januaro 1722 (tiam la ofico titoliĝis "ĝenerala prokuroro de la Senato", ruse Генерал-Прокурор Сената).
Ryuji Tabuchi
Ryuji Tabuchi (田渕 龍二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Otsuka Pharmaceutical, Consadole Sapporo kaj Vissel Kobe.
MSR
La vorto havas plurajn signifojn:
Libouchec
Libouchec (Königswald) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj mencioj pri la vilaĝo devenas el la jaro 1169.
Partoj de municipo
Ĝis la jaro 1997 estis konsisto de la municipo ankaŭ Velké Chvojno.
23818 Matthewlepow
23818 Matthewlepow estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Matthew Brice Lepow, finalisto en 2007, de la Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC), scienca konkurso por mezlernejoj, pro lia projekto pri scienco de la Tero kaj kosmo. Li estis lernanto ĉe la Southfield School de Shreveport (Luiziano).
William Coblentz
William Weber COBLENTZ (20a de Novembro, 1873 – 15a de Septembro, 1962) estis usona fizikisto elstara pro siaj kontribuoj al la infraruĝa radiometrio kaj spektroskopio.
Dum longa kaj fruktodona kariero, Coblentz faris multajn sciencajn kontribuojn kaj de pura kaj de aplika naturo. Bibliografioj pri lia laboro montras, ke li faris centojn da sciencaj publikaĵoj, prelegoj, kaj resumoj al li listigitaj. Li ricevis totalon de dek patentoj dum sia vivodaŭro, el kiuj la unuaj estis US Patent 1,077,219 por sunĉela invento por konverti sunlumon en elektron.
Inter 1905 kaj 1908 William Coblentz publikigis la infraruĝajn spektrojn en mezurunuoj de ondolongo (mikrometroj) por kelkaj kemiaj komponaĵoj en Investigations of Infra-Red Spectra.
Star Trek: Voyager
Star Trek: Voyager estas usona televida serio el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek, produktita inter la jaroj 1995 kaj 2001. La antaŭa serio el la filmaro ankoraŭ produktiĝis ĝis 1999, do dum kvar jaroj la epizodoj de ambaŭ serioj aperadis paralele.
La serio estis la unua el la Star-Trek-universo, kies ĉefa karaktero estis virina kapitano, Kathryn Janeway. Male al la tria serio, kies eventoj okazis sur fiksa kosmostacio, la kvara serio denove disvolviĝis sur vojaĝanta stelŝipo kaj pritraktis similajn temojn kiel la unuaj du serioj, aparte la malkovron de partoj de la kosmo ĝis nun nekonataj al la homaro.
Internacia Centro por Aranĝo de la Investaj Disputoj
La centro okazigas konsilajn aktivecojn kaj eltenas diversajn publikaĵojn.
Star Trek: Voyager
Baza kadra rakonto de la serio estas, ke la stelŝipo Voyager („vojaĝanto“) de la Universala Federacio de Planedoj kune kun dua, malamika stelŝipo de fremda potenco estas transportata en la plej foran kvaronon de la lakta vojo, la "delta-kvadranto" de la galaksio, 70.000 lumjarojn de la Tero. En tiu emerĝenca situacio la du antaŭe malamikaj ŝipanaroj kunlaboras por retrovi la vojon al la hejmaj planedoj. Ambaŭ ŝipoj devas pasi grandajn distancojn de nekonata kosmo kaj superi sennombrajn danĝerojn. Aparte konataj malamikaj vivoformoj el la delta kvadranto inter alie estas la kolektiva vivoformo Borg, la ĉasista specio Hirogen, la telepatia specio okampa aŭ la likva specio "8472".
Endometriozo
Endometriozo estas malsano en kiu histo kiu normale kreskas ene de la utero kreskas ekster ĝi. La ĉefaj simptomoj estas pelva doloro kaj nefekundeco. Preskaŭ duono de la virinoj tuŝitaj havas kronikan pelvan doloron, dum en 70% el la kazoj la doloro okazas dum la menstruo. Doloro okazas ofte ankaŭ dum seksumado. Nefekundeco okazas en ĝis duono de la virinoj. Malplej oftaj simptomoj estas urinaj aŭ intestaj simptomoj. Ĉirkaŭ 25% el la virinoj ne havas simptomojn. Endometriozo povas havi kaj sociajn kaj psikologiajn rezultojn.
Budimír
Bazaj informoj
Budimír, hungare Budamér estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Róbert Rátonyi
Róbert Rátonyi [rAtonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rátonyi Róbert estis hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro kaj verkisto. Lia filo estis la samnoma Róbert Rátonyi (pianisto), lia filino estis Hajnal Rátonyi. Róbert Rátonyi naskiĝis la 1923, Budapeŝto - mortis la  1992, Budapeŝto.
Budimír
Situo
Budimír situas sub monto 407 m-ojn alta, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Prešov-Košice, aŭtoŝoseo en la sama direkto preteriras. Košice troviĝas 10 km-ojn.
Róbert Rátonyi
Biografio
Róbert Rátonyi frekventis muzikan altlernejon en fako de violono, poste aktoran privatan lernejon de Kálmán Rózsahegyi. Li komencis sian aktoran karieron en 1943 en Budapeŝto, kie ricevis rolojn en diversaj teatroj, ekzemple Operetoteatro (Budapeŝto), Teatro Thália (Budapeŝto) kaj Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li rolis plej ofte en operetoj kune kun Hanna Honthy, Katalin Karády, János Sárdy, Tivadar Bilicsi kaj Kamill Feleki. La plej ŝatata opereto estis Csárdáskirálynő, kies kanto "Jaj cica, eszem azt a csöpp kis szád…" estis lia plej fama kanto. Li havis sukcesojn ankaŭ en Sovetunio, Italio, Grekio, Svedio, Usono, eĉ en Aŭstralio. Lia voĉo ofte estis aŭdebla ankaŭ en Hungara Radio. En 1953 li edziĝis baldaŭe havantaj filon kaj filinon. Li ricevis 5 premiojn inter 1956-1991.
Budimír
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1289 en formo "villa Bodomer Maior et Minor Bodomer". En 1848 la Habsburgoj venkis la hungarojn en batalo. En la 19-a jarcento la vilaĝo havis la rangon kampurbo. En 1910 loĝis en Budamér 571 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Budimír 890 homoj, (878 slovakoj kaj aliaj).
Gârbău Dejului
Gârbău Dejului [gırbəu deĵuluj] (Désorbó) estas vilaĝo en Rumanio norde de Dej. En 1910 ĝi nombris 1019 loĝantojn (rumanoj), en 1992 528. Ĝia unua skriba mencio estis en 1315. En 16-a jarcento ankoraŭ loĝis hungaroj, poste rumanoj kaj serboj. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Căşeiu.
Filtrumo
Filtrumo aŭ philtrum (en latina philtrum, en greka φίλτρον filtron) estas vertikala sulko inter nazo kaj supra lipo (PIV). Ĝi estas limigita de du malaltaj krestetoj en la haŭto kiu ĉirkaŭas ĝin. Ĝiaj longo kaj larĝo estas varieblaj. Ĝi finas malsupre per plilongiĝo nome lipa tubero.
Sándor Kónya
Sándor Kónya [ŝAndor kOnja], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kónya Sándor estis hungara-germana operkantisto, (tenoro), altlerneja instruisto.
Sándor Kónya naskiĝis la  en Sarkad, li mortis la  en Ibizo-urbo (Hispanio).
Biografio
Sándor Kónya studis en Muzikakademio de Budapeŝto, kie lia instruisto estis Ferenc Székelyhidy. La 2-a mondmilito interrompis la lernadon, li estis militkaptito en Germanio. Post la liberiĝo li plulernis laŭvice en Detmold, Romo, Milano. Li debutis en 1951 en Bielefeld. En 1954 li kantadis en Darmstadt, en la sekva jaro en Okcidenta Berlino. Li partoprenis en festivaloj de de Edinburgh (1956), Bayreuth (1958-1971) kaj Parizo (1959). La festivaloj portis mondfamon, li kantadis en Teatro alla Scala kaj San Francisco (1960), Metropola Operejo (1961-1974), Royal Opera House (1963-). Li estis gastokantisto ankaŭ en Budapeŝta Ŝtata Operejo (1964, 1965, 1971, 1972, 1973, 1975), ja li ne estis disidento. Fininta la aktivan kantadon li instruis en muzika altlernejo de Stuttgart. Li ricevis titolojn "eterna membro" en Teatro alla Scala kaj Metropola Operejo.
Ostbevern
Ostbevern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Warendorf de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, al kiu ankaŭ apartenas tri najbaraj distriktoj kaj la urbo Monastero, Münster (Westfalen); la historia regiono ne havas fikse difinitajn limojn - pli-malpli limoj estas la mezalta montaro Teŭtoburga Arbaro nordoriente, la rivero Lippe sude kaj la limo al la najbara ŝtato Nederlando okcidente.