cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Redmond O'Hanlon
Lia disertacio, Changing Scientific Concepts of Nature in the English Novel, 1850-1920, finpretis en 1977. De 1970 ĝis 1974 Redmond O'Hanlon estis membro de la literaturkomisiono de la Arts Council of Great Britain (la konsilantaro por la arto de Britio). Li membriĝis de la Society for the Bibliography of Natural History en 1982, membro de la Royal Geographical Society en 1984 kaj membro de la Royal Society of Literature en 1993.
Dum dekkvin jaroj li estis redaktisto de The Times Literary Supplement je la tereno de natura historio. En 2009 li kunvojaĝis sur la klipero "Stad Amsterdam" por ripeti la historian vojaĝon de Charles Darwin sur la Beagle.
O'Hanlon antaŭ ĉio konatiĝis pro siaj vojaĝraportoj en kiu li priskribas la esporvojaĝojn al bestoj kaj kutimoj kiuj jam ŝajnis formortintaj. Je la 9-a de majo 2012 la programo "Herooj de O'Hanlon" gajnis la "Arĝentan Nipkovdiskon" por la plej bona vojaĝprogramo de la jaro.
Por la "Eŭropaj Parliamentelektoj 2014 en Nederlando" O'Hanlon estis "listpuŝanto" por la "Partio por la bestoj".
Hoĝo Cukasa
HOĜO Cukasa (北条 司 [Hōĝō Cukasa], naskiĝis je 5-a de marto 1959) estas japana manga-verkisto. Li naskiĝis en la gubernio Fukuoka, en urbo Kokura (nune Kitakiuŝuo). Li estas aŭtoro de City Hunter kaj Cat's Eye.
János Xántus (etnologo)
János XÁNTUS [jAnoŝ ksAntus], hungare Xántus János, angle John Xantus de Vesey estis hungara etnologo. Li naskiĝis en la 5-an de oktobro 1825 en la tiama Csokonya. Li mortis en la 13-an de decembro 1894 en Budapeŝto. Lia nomo estas rekonebla en Chaenactis xantiana, Hylocharis xantusii, Phyllodactylus xanti, Xantusiidae. Li havis filon János Xántus (filo).
Biografio
Li frekventis lernejojn en Győr kaj Pécs kaj diplomis pri juro en 1847 en Pest (urbo). Li batalis en la hungara armeo en 1848, kie li estis militkaptito. La Habsburgoj kondamnis lin je mallibereco, kie li rifuĝis kaj migris al Usono. En 1853 li instruis en universitato, kolektis diversajn bestojn kaj kreskaĵojn, fine, kiel Lajos VÉSEY [lajoŝ vEŝei], servis en la usona armeo. Tiutempe Karl May profitis priskribojn de Xántus en la mondfamaj indianaj libroj. Li sendis kolektitan materialon al Hungario, tial li estis ekstera ano de Hungara Scienca Akademio. En 1861 li revizitis Hungarion, poste li estis usona diplomato, fine li hejmenvenis en 1864. Post 2 jaroj li fondis Bestoĝardenon kaj Botanikan ĝardenon de Budapeŝto, poste li vojaĝis al Cejlono, Ĉinio, Siamo, Japanio kaj Borneo. Lia kolektaĵo faris pli riĉa la Hungaran Nacian Muzeon.
Mokrý
Mokrý estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Všeň en distrikto Semily. Ĝi apudkuŝas el okcidenta flanko al Všeň. Estas ĉi tie registritaj 34 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mokrý situas en katastra teritorio Všeň kun areo 5,6 km².
Kim Ĝong-il
KIM Ĝong-il (korea:김정일 - 金正日; – ) estis la estro de Nord-Koreio ekde 1994. Li estis la Ĉefo de la Nacia Defendo-Komisio, Ĉefkomandanto de la Korea Popola Armeo, kaj Ĝenerala Sekretario de la Laborista Partio de Koreio.Li sekvis sian patron Kim Il-sung, la fondinto de Nord-Koreio, kiu forpasis en 1994. Antaŭvidata posteulo estas Kim Ĝong-un, la plej juna filo de Kim Ĝong-il. Kim Jo-ĝong estas la plej juna filino de Kim Ĝong-il.
Stockholms län
Stockholms län, la provinco de Stokholmo, estas unu el la 20 modernaj provincoj de Svedio. Ĝia areo limas al tiu de la du najbaraj modernaj provincoj Uppsala län kaj Södermanlands län. La moderna provinco ampleksas partojn de la historia provinco Uplando kaj Sudermanio. Okcidente la provincon limigas la lago Mälaren, oriente la Balta Maro. Administra centro de la provinco estas la urbo Stokholmo, kaj al la teritorio apartenas ankaŭ pluraj antaŭurboj de la svedia ĉefurbo, interalie Solna norde, Ekerö okcidente kaj Huddinge sude de ĝi. Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La provinco konsistas el 26 komunumoj kaj proksimume du trionoj el la provincanoj vivas en la sveda ĉefurbo Stokholmo mem - la resta triono en la ĉirkaŭaj 25 komunumoj.
Placo de Sankta Marko
La Placo de Sankta Marko aŭ Placo Sankta Marko (Piazza San Marco) situanta en Venecio, estas unu el plej gravaj placoj en Italio, fame rekonata tutmonde pro sia belo kaj arkitektura integreco, kaj la plej granda placo de Venecio. Ĝi estas la ununura loko urba de Venecio kiu plenumas la nomon de placo, ĉar la aliaj lokoj kun formo de placo estas propre difinitaj kiel campi. Ties ĉefa kerno havas trapezoidan formon kaj estas 170 metrojn longa: krome estas aliaj areoj. Ĝi estas nomata ankaŭ antonomazie kiel "la Piazza" aŭ kromnome kiel "il salotto d'Europa".
Ĝi divideblas en tri areoj nome la propra Placo Sankta Marko, la Placeto Sankta Marko (Piazzetta San Marco) pli suda antaŭ la Doĝo-palaco kaj la Placeto de la Leonetoj (Piazzetta dei Leoncini) nordoriente kun oficiala nomo dediĉita al la papo Johano la 23-a.
La Placo de Sankta Marko en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montros al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. Jen kiel ŝi prezentas Venecion kun kvin grandaj vidindaĵoj el kiuj aludoj al Baziliko de Sankta Marko, la Horloĝturo, la Ĉefa Placo, la Granda Kanalo kaj la Ponto Rialto:
Oberstammheim
Pri la komunumo
Oberstammheim estas komunumo en la distrikto Andelfingen, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 1069 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Oberstammheim situas je la piedo de la monto Stammerberg kaj formas kun la komunumoj Unterstammheim kaj Waltalingen la valon Stammertal. En sudo al la komunumo ankaŭ apartenas parto de la vilaĝo Wilen ĉe Neunforn, kies alia duono apartenas al la turgovia komunumo Neunforn. Oberstammheim en nordo, oriento kaj sudo limas al Kantono Turgovio kaj nur okcidente estas konektita kun la cetera Kantono Zuriko.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oberstammheim limas en nordo al Wagenhausen (TG), en sudoriento al Hüttwilen (TG), en sudo al Neunforn (TG), en sudokcidento al Waltalingen, kaj en nordokcidento al Unterstammheim.
Trafiko
Oberstammheim situas for de la gravaj trafikvojoj, tamen ĝi estas bone atingebla per publika kaj privata trafiko. Tra la komunumo kondukas la poŝtaŭtobuslinio de Fraŭenfeld al Andelfingen, per kiu la komunumo estas ligita kun la Zurika Trafik-Unio kaj ankaŭ la svisa aŭtovojo A4 estas facile atingebla en distanco de proksimume kvin kilometroj okcidente.
Historio
Unua dokumenta mencio de Stammhaim okazis en donacletero de la jaro 761, per kiu la Monaĥejo Sankt-Galo ricevas la posedaĵojn de Isanhard en Stammheim. Pri Oberstammheim mem la unua mencio datiĝas el la jaro 879, kiam la posta imperiestro Karolo la 3-a donacis el sia krona havaĵo ĉe Oberstammheim grandan bienon ankaŭ la la Monaĥejo Sankt-Galo. La sankt-gala abato sur tiu bieno konstruis preĝejeton por siaj kamparanoj. En la jaro 1464 Oberstammheim estis akirita de la urbo Zuriko.
15716 Narahara
15716 Narahara estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Atsushi Takahashi kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hiroshi Narahara, trejniston por la basbala teamo "Ĉuniĉi Dragonoj" kaj amikon de la unua malkovrinto.
Vila Joiosa
Vila Joiosa aŭ La Vila Joiosa estas urbeto kaj municipo kiu apartenas al Valencia Komunumo kaj al provinco Alakanto. Ĝi lokas en la komarko La Marina Baixa. La municipo estas aree 59,25 km² vasta. Tridek tri mil naŭcent sesdek naŭ personoj estis enregistritaj estantaj loĝantoj de la municipo.
Ľutov
Ľutov, hungare Litó estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Ľutov situas fine de sakovojo el Prusy. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 7 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1389, baldaŭe en 1483 en formo "Lythow". En 1784 loĝis tie 257 vilaĝanoj (46 familioj) en 31 domoj, en 1828 210 vilaĝanoj en 29 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Luttow. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Litó 247 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ľutov 139 homoj, (137 slovakoj).
Crișcior
Crișcior [kriŝĉor] (hungare: Kristyor) estas komunumo en Rumanio norde de Deva. Administre apartenas al ĝi Barza, Valea Arsului kaj Zdrapți
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 247 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 2 419.
Sainte-Colombe-en-Auxois
Sainte-Colombe-en-Auxois estas franca komunumo lokita en departemento Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio kaj vidindaĵo
La kastelo datiĝas el 1640, tie estas muzeo.
La preĝejo Sankta-Kruco datiĝas el la 13-a jarcento kaj ĝi estas refarita dum la 17-a jarcento. La sonorilturo havas lanternon.
Carl Hilpert
Carl HILPERT (12a de septembro 1888 – 1a de februaro 1947) estis germana generalo dum la Dua mondmilito.
Dum la lastaj etapoj de la Dua mondmilito, Hilpert komandis la germanajn trupojn kiuj kapitulacis antaŭ la Ruĝa Armeo en la Kurlanda Sako. La 7an de majo 1945, Karl Dönitz, kiel ŝtatestro, ordonis al Hilpert kapitulacigi la Armegrupon Kurlandan. Hilpert estis la lasta armegrupa ĉef-komandanto. Hilpert kapitulacigis sin mem, sian personan stabanaron, kaj tri diviziojn de la 38a Korpuso al la soveta marŝalo Leonid Govorov.
Li mortis du jarojn poste kiel prizonulo en Moskvo la 1an de februaro 1947.
(17726) 1997 YS10
(17726) 1997 YS10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Referendumoj en Italio en 2011
La voĉdonanto povis voĉdoni pri unu aŭ pli demandoj. Por ke ĉiu demando validu, la partopreno al voĉdonado de 50% plus unu voĉdonantoj estas petita po demando. Danke al venko de la JES, la leĝoj estis abrogaciitaj. Se la NE venkus, leĝoj konserviĝus.
La voĉdonantoj estis 47.118.352 (22.604.349 viroj kaj 24.514.003 virinoj), plus 3.300.496 italaj eksterlandanoj. La kvorumo, por ke la referendumo validas, estis la 50% de voĉdonantoj plus 1 (25.209.425 voĉdonantoj). La kvorumo estis preterpasata: voĉdonis 54,81% (unua demando), 54,82%  (dua demando), 54,79%  (tria demando) kaj 54,78%  (kvara demando) de la loĝantoj en Italio kaj de italoj eksterlandanoj.
Referendumaj iniciatoj
Civita inciato promovata de "Itala forumo pri movadoj por la akvo" (Forum Italiano dei movimenti per l'acqua) proponis la demandojn pri la akva servo, dume la referendumo pri la atomenergio kaj pri la laŭleĝa malebligo estas promovataj de politika partio Italio de Valoroj.
La datoj
Fiksenda, laŭ la leĝo, inter la 15-a de aprilo kaj la 15-a de junio, la datoj por la abrogaciaj referendumoj finfine estas la 12-a kaj la 13-a de junio. Unue, oni proponis, ke oni voĉdonis por la referendumoj dum la unua (15-16-a de majo) aŭ dum la dua baloto (29-30-a de majo) de la voĉdonoj por la komunumoj. Tamen, la ministerio pri la enlandaj aferoj Roberto Maroni opciis por la divido de la du konsultoj, deklarante, ke «la referendumo okazos dum la 12-a kaj la 13-a de junio, laŭ itala tradicio, kiu ĉiam apartigis la du datojn». Favore al unuiĝo, deklariĝis la referendumaj iniciatoj kune kun la parlamenta opozicio, kiu denoncis eviteblan elspezo da 300 milionoj eurojn.
Cariche istituzionali
La ŝtatestro Giorgio Napolitano deklaris, ke li partoprenos al referendumo:
Li ne deklaris kion li intenciis voĉdoni.
La Senatestro Renato Schifani rimarkis la "sakrecon" de ĉiu formo de rekta demokrata partopreno kaj ke li voĉdonos en sia urbo, Palermo
La Ĉambrestro Gianfranco Fini deklaris, ke li voĉdonos.
Klipero
Klipero estis tre rapida velŝipo el la 19-a jarcento. La vorto "klipero" venas de vorto kun la signifo: "rapida". Kliperoj havis tri mastojn kaj kvadratvelan rigilaron. Ili estis sufiĉe stretaj por sia longeco. Kliperoj plejofte estis faritaj en britaj kaj usonaj ŝipfarejoj, sed ankaŭ en Francio, Nederlando kaj aliaj landoj. Kliperoj veladis trans la mondo, speciale sur komercaj itineroj inter Britio kaj ĝiaj kolonioj en la Fora Oriento. Ankaŭ por trans-atlantika komerco, kaj la Novjorko-al-San Francisko itinero ĉirkaŭ Kabo Horno dum la Kalifornia deliro pri oro. Nederlandaj kliperoj konstruiĝis ekde 1850-aj jaroj por alporti teon al Eŭropo kaj transporti pasaĝerojn al kaj de Javo.
Referendumoj en Italio en 2011
Cariche istituzionali
La ĉefministro Silvio Berlusconi deklaris, ke li ne voĉdonos.
Alfluo al urnojn
La alfluo al urnojn rilatas al voĉdonantoj en la Itala teritorio.
Unua demando
Reguloj pri zorgado de publikaj lokaj ekonomie rimarkindaj servoj. Abrogacio.
Dua demando
Difino d la kotizaro de la akva servo surbaze de justa pago de la investita kapitalo. Parta abrogacio.
Tria demando
Abrogacio de novaj leĝoj pri la kreado en la nacia teritorio de atomenergio.
Kvara demando
Abrogacio de la leĝo 7-a de aprilo 2010, n. 51, pri laŭleĝa malebligo de la ĉefministro.
Abrogacioj
La leĝoj pri kiu temas la referendumo estas oficiale abrogaciitaj la 21-an de julio 2011 per kvar D.P.R. verkitaj la 18-an de julio 2011, poste n. 113, 116, 114 kaj 115.
József Stoczek
József Stoczek [jOĵef stocek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Stoczek József estis hungara inĝeniero, profesoro, membro (korespondanta en 1858, ordinara en 1860, direktora en 1872) de Hungara Scienca Akademio. Lia nomo aperis ankaŭ kiel József Sztoczek. József Stoczek naskiĝis la  1819 en Hungara reĝlando en Szabadka (nuntempa Subotica en Serbio). Li mortis la 1890 en Budapeŝto.
Biografio
József Stoczek frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis en porpastra lernejo en Pécs ekde 1835. Post 5 jaroj li forlasis la pastran lernejon kaj en Buda li lernis en industria lernejo ricevinta diplomon en 1844. Post 3 jaroj li samloke instruis fizikon. En 1857 la lernejo transformiĝis al politeknika universitato, kie li instruis jam kiel profesoro. En la lernojaroj 1871, 1875 kaj 1878 li estis nomita rektoro. En 1885 li iĝis senatano.
Saga (urbo)
Saga (japane 佐賀市 [Saga-ŝi]; Hepburn: Saga-shi), estas urbo de Japanio, kun preskaŭ 240 000 loĝantoj. La urbo situas sur la insulo Kiuŝuo, okcidente de Fukuoka. Ĝi estas administra centro de la samnoma gubernio Saga.
9-a de majo
La 9-a de majo estas la 129-a tago de la jaro (la 130-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 236 tagoj restas.
Je la 9-a de majo okazis interalie:
Tagoj de semajno
La 9-a de majo estas (laŭ gregoria kalendaro):
23931 Ibuki
23931 Ibuki estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ibuki Kawamoto, administra asociitino ĉe la Centro por Komputa Astrofiziko de la Nacia Observatorio de Japanio. Ŝi organizis observadan programon pri junaj en Uzbekio, Sud-Koreio, Tajvano kaj Japanio.
Ciro Immobile
Ciro Immobile - prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis en Torre Annunziata, do nun -jara - estas itala profesia futbalisto. Ekde la jaro 2014 li estas membro de la vira itala nacia teamo de futbalo. Li partoprenis kadre de la nacia teamo en la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2014, kaj ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, en kiu ĝi post longa kaj egalforta lukto malvenkis kontraŭ la germana teamo en la kvaronfinalo.
31442 Stark
31442 Stark estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo David S. Dixon elde la Observatorio de Jornada en Las Cruces (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la usona neŭrologiisto Lawrence W. Stark (1926–2004), pioniro en esploro pri la apliko de la teorio pri regado kaj informado al la neŭronaj sistemoj kaj la modeligo de la homa vidkapablo. Pli malfrue li etendis tiun laboron en la kampon de la robota vidkapablo.
Telfero de Fuente Dé
La telfero de Fuente Dé estas telfero en la komarko Liébana en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi veturas inter la vilaĝeto Fuente Dé kaj la surmonta observejo El Cable, en la municipo Camaleño. Ĝi estas populara loko en la Nacia Parko Picos de Europa.
Historio
La telfero estis ideo de José Antonio Odriozola (eksprezidento de la Eŭropa Unio de Montogrimpado), origina el komarko Liébana. La dezajnon faris la civila inĝeniero José Calavera Ruiz kaj la arkitekto Ángel Hernández Morales. La konstruado komenciĝis la 20-an de novembro 1962 kaj la telfero ekfunkciis la 21-an de aŭgusto 1966.
Trajtoj
La malsupra stacio situas je alteco 1090 metroj, kaj la supra stacio situas je 1850 metroj (altec-diferenco inter supra kaj malsupra deveturpunktoj estas ĉirkaŭ 750 metroj). Ĉiu veturilo konsistas el unu ĉelo kapabla enveturigi 20 homojn. La supreniro daŭras 3 minutojn kaj 40 sekundojn. Per ĝi oni rapide atingas la centran masivon de la montaro Picos de Europa. La telfero havas du sekciojn kun propra veturilo/ĉelo, kun sendependaj funkciado kaj rapidec-regulilo. La kablo longas je 1640 metroj kaj la veturiloj moviĝas je 10 m/s.
Aillant-sur-Tholon
Aillant-sur-Tholon estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 1434 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Aillant-sur-Tholon etendiĝas sur 18.20 km², kaj havis 1434 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 79 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro William Lemaire, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Aillant-sur-Tholon estas la ĉefurbo de la kantono de Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Zoltán Barabás Kiss
Zoltán Barabás Kiss [barabAŝ kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Barabás Kiss Zoltán estas hungara aktoro, muzikalkantisto, voĉoaktoro.
Moeo
Moeo (Japane: 萌え [moe]; Angle: Moe/Moé, oni akcentas je e) estas Japanlingva slango/subkultura termino signifanta fetiĉismon, simpation aŭ amon por inaj personoj en animeoj, mangao kaj komputilludo.
Zoltán Barabás Kiss
Zoltán Barabás Kiss naskiĝis la en Budapeŝto.
Moeo
Uzo
La nova termino devenas el otakua kulturo. Oni uzas ĝin vastesignife ankaŭ por hobioj, ekzemple 鉄道萌え [tecudo-moe] "trajna moeo" estas simple pasia intereso por trajnoj. Tamen, ĝenerale oni uzas ĝin por personoj (ofte inaj) en animeo, mangao kaj komputilludo. Iuj uzas ĝin simple kiel kunvorto de "ĉarma", ĉar oni ofte uzas ĝin por biŝoŭĵo(bela juna knabino). Unue oni limas ĝin por belaj junulinoj, sed nuntempe uzas ankaŭ por samseksaj personoj, pliaĝaj aŭ nehomaj personoj.
Distrikto Pezinok
Distrikto Pezinok estas orienta distrikto en Regiono Bratislavo. Ĉefa urbo de distrikto estas Pezinok. La distrikto najbaras kun distrikto Malacky (okcidente), distrikto Bratislavo 3 kaj distrikto Senec (sude), distrikto Trnava (oriente), distrikto Trnava (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Bratislavo kaj ĉirkaŭaĵo.
Moeo
Origino
La origino kaj vortodeveno estas nekonataj. Nuntempe oni diskutas pri deveno. Iuj kredas ke la termino devenas el nomo de animeaj rolulinoj (TOMOE Hotaru en Sailor Moon, SAGISAWA Moe en animeo Kyōryū Wakusei en 1993). Aliaj kredas ke ĝi devenas el misŝanĝo de samsono-malsamsignifo-vorto 燃え [moe] "bruli".
La malvorto, 萎え [nae] "malmoeo" signifas enuon.
Originale "萌え" signifas "evolui", "kreski", en bankado "procenti".
Atributoj de moeo
Otakuoj diras ke moevokaj personoj havas iom atributojn (distingilo) por distingi de aliaj personoj. Verkistoj intence havigas atributojn al personoj en siaj verkoj. Sekvantajn atributojn ripete uzas moeliteraturistoj, pro tio ili ŝablonigas moeajn kaj aliajn influatajn literaturojn.
Moeo pri junafratino
En reala folkloro, Japana Esperantisto, folkloristo Yanagita Kunio raportis en Imoto no Chikara 妹の力 (povo de junafratino, 1925), pri sopiro inter aĝafrato kaj junafratino.
En ŝoŭĵa mangao, Oniisama e de IKEDA Riyoko temas ke juna fratino sopiras sian aĝafraton.
Ekonomiko
Laŭ raporto de Generala Instituto de Banko de Jokohamo en 2003, ekonomia grando de moeo estas minimume 88.8 miliardoj da eno.
Zoltán Barabás Kiss
Biografio
Zoltán Barabás Kiss maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1989, poste li akiris muzikalkantistan diplomon en Altlernejon pri Teatro kaj Filmo en 1993. Liaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Szinetár, Ida Versényi kaj István Kazán. Dum la plenaj studentaj jaroj li ricevis jam rolojn en Teatro Madách, poste nature li ricevis statuson. Lia voĉo ofte estas aŭdeblaj en eksterlandaj filmoj aŭ en desegnaj filmoj. Lia edzino naskis filon.
Prusy
Situo
Prusy situas laŭ flankovojoj. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 3 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1208 en formo "Prus". En 1784 loĝis tie 306 vilaĝanoj (57 familioj) en 39 domoj, en 1828 355 vilaĝanoj en 30 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis la pli longa Prusz. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Poroszi 516 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Prusy 539 homoj, (534 slovakoj).
PEV
PEV povas rilati al:
Sinuso
Vorto sinuso havas diversajn signifojn:
Aludaj blazonoj
En heraldiko, oni nomas « aludaj blazonoj », blazonojn kiuj enhavas suraĵojn (figurojn), kies nomoj aŭ bildoj elvokas eventojn pli malpli gravaj, mitaj aŭ pligrandigitaj, kiuj rilatas al la blazon-posedanto.
Jen kelkaj ekzemploj:
PFA
La vorto havas plurajn signifojn:
Ŝitaoj
La ŝitaoj estas etno en Sudano kaj Etiopio. La ŝitaa lingvo estas nomata Opuuo kaj apartenas alla nilo-saharaj lingvoj. La plej multaj ŝitaoj ne estas muslimoj. La ŝitaoj estas kelkaj miloj da homoj.
Francesc Macià i Llussà
Biografio
Macià atingis la rangon de leŭtenanto-kolonelo dum sia militista kariero. Li kondamnis la atakon de kelkaj hispanaj oficiroj kontraŭ la ĵurnalo La Veu de Catalunya en 1905. Li estis devigita forlasi la armeon .
En 1922 li fondis la sendependan partion "Estat Català".
En 1926 li provis ribelon kontraŭ la hispana diktatoreco de Miguel Primo de Rivera. Ĉi tiu ribelo estis bazita en Prats-de-Mollo-la-Preste (Rusiljono). Ĝi estis abortigita de la francaj Ĝendarmoj, sed ĝi gajnigis multan popularecon al lia kaŭzo en Katalunio.
En 1931 Macià proklamis la Liberan Katalunan Respublikon en Barcelono. Li poste estis devigita akcepti partan aŭtonomion ene de la nova Hispana Respubliko. Macià estis la Prezidanto de la Generalitato ekde 1932 ĝis lia morto en 1933. Li estas entombigita en la Tombejo de Montjuïc en la monteto Montjuïc de Barcelono.
Tago de Venko en Eŭropo
La Tago de Venko en Eŭropo, ĝenerale konata kiel V-E Tago, VE Tago aŭ simple V Tago, estis celebrata la 8-an de majo 1945 por marki la formalan akcepton fare de la Aliancanoj de la Dua Mondmilito de la senkondiĉa kapitulaco de Nazia Germanio kaj de ĝiaj armitaj fortoj. La formala kapitulaco de Germanaj fortoj okupaciantaj la Manikinsulojn ne okazis ĝis la venontan tagon, nome la 9a de majo 1945. Tio markis la finon de la Dua Mondmilito en Eŭropo.
La termino V-E Tago ekzistis jam en septembro 1944, antaŭvidante venkon. La 30an de aprilo 1945, Adolf Hitler, nome la estro de Naziismo, memmortigis sin dum la Batalo de Berlino. La kapitulaco de Germanio, tamen, estis rajtigita de sia sukcedanto, la Reichspräsident Karl Dönitz. La administracio kondukita de Dönitz estis konata kiel Registaro Flensburg. La dekomenca dokumento de milita kapitulaco estis subskribita la 7an de majo en Reims, Francio, kaj la fina dokumento estis subskribita la 8an de majo en Berlino, Germanio.
La iama Sovetunio, Serbio, kaj landoj de la Orienta Bloko historie celebris la finon de la Dua Mondmilito la 9an de majo; ankaŭ Israelo markas la V-E Tagon en la 9a de majo same kiel la rezulto de la granda nombro de elmigrantoj el la iama Soveta Bloko, kvankam ĝi ne estas publika ferio. En Ukrainio ekde 2015, la 8a de majo estis designita kiel Tago de Memoro kaj Reamikiĝo, kvankam ĝi ne estas publika ferio.
Rychnov nad Kněžnou
Rychnov nad Kněžnou estas urbo en Ĉeĥio, kie loĝas. Ĝi situas en orienta Bohemio, sur rivero Kněžná, en cismontaro Orlické hory. En la urbo estas teksindustrio, konstruindustrio kaj metalindustrio.
Historio
En kvarala baroka kastelo kun arkada kortego el la jaroj 1676–1690 estas lokigita ampleksa pinakoteko kaj ankaŭ Muzeo kaj Galerio de Orlické hory havas sidejon ĉi tie. Konservitaj estas multnombraj popolkonstruaĵoj. En Rychnov naskiĝis František Martin Pelcl (1734–1801), historiisto kaj la unua profesoro de la ĉeĥa lingvo en praga universitato, kaj verkisto Karel Poláček (1892–1944), kiu lokigis en la urbon enhavon de romanoj Distrikta urbo (Okresní město) kaj Kvin estis da ni (Bylo nás pět). Magdaléna Dobromila Rettigová ĉi tie en la jaro 1825 finis verkadon de sia konata kuirlibro. En gimnazio en Rychnov agadis historiisto Augustin Sedláček.
Partoj de la urbo
Antaŭe estis konsisto de la urbo ankaŭ hodiaŭ memstaraj municipoj Jahodov, Lukavice kaj Synkov.
Skrato
Skrato (Scrat) estas "sabrodenta sciuro", fikcia specio kiu aperas en la porinfana filmaro Ice Age komence en 2002 kaj la sekvaj Ice Age: The Meltdown kaj Ice Age: Dawn of the Dinosaurs. Skrato obsediĝas je la glanoj, riskante sian vivon por akiri kaj defendi la glanojn. Ĝi havas sian propran apartan historion ene de la sama filmo, sendependaj de la ĉefa historio, sed paralele al la vojaĝoj de la aliaj ĉefroluloj, kiuj kelkfoje renkontas ĝin survoje.
La sciuro estas granda sukceso kaj oni jam faris multajn aliajn mallongajn filmojn kie ĝi estas la sola ĉefrolulo je la serĉado de ĝia glano. Oni diras ke ĝia nomo Scrat estas miksaĵo de la anglaj vortoj por sciuro kaj rato, la specio kiu supozeble estis la praulo de ambaŭ.
Eksteraj ligiloj
Ice Age List of Ice Age characters
Mondezo
Ĝi uzas la modifitan vortaron de Esperanto.
Neuburg (Meklenburgo)
Neuburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas la administra centro de la komunumaro Amt Neuburg. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mihirakula
Mihirakula (laŭ servulo de Mithra; ĉe la bizancanoj Gollas). Li estis reĝo de blankaj hunoj, kiu ekregis post la morto de sia patro Toramana, post 515 (aŭ 520-545). Lia 30-jara regado estis potenca pinto de la blankaj hunoj. Lia regno etendiĝis de Turkestano ĝis la nordaj partoj de la Orienta Hindio. Fine de lia regado, la hinduoj forprenis Mihirakula-on el Hindio, kaj baldaŭ venkis la blankajn hunojn la altajaj turkoj.
PGK
La vorto havas plurajn signifojn:
Novurbo en Eŭropo
Novurbo en Eŭropo estas laŭ propra indiko la plej ampleksa urb-amikaro en Eŭropo. En ĝi membras 37 urboj, komunumoj kaj kvartaloj kun nomo signifanta "Novurbo", en sep regnoj de centra Eŭropo :
En 2013 ĉi tiuj urboj havis kune preskaŭ duonan milionon da loĝantoj.
Ekesto
En 1954 la germana urbo Neustadt an der Weinstraße (: Novurbo ĉe la Vinvojo) invitis urbestrojn de urboj nomiĝantaj "Neustadt" al kunveno, kiu decidis ĉiujare aranĝi tiajn kunvenojn. La sekva kunveno okazu en Neustadt in Holstein, sed ne realiĝis. Nur en 1979 la urbestro de Bad Neustadt an der Saale invitis al nova kunveno, kiun partoprenis delegacioj el 16 urboj kun la nomo "Neustadt". En 1980 okazis kunveno en Neustadt an der Aisch. Nun la kunvenoj okazas regule ĉiujare.
Historie multaj el la germanaj urboj kun la nomo "Neustadt" estis "nove" fonditaj ĉirkaŭ la jaro 1200. Por stimuli la fondadon ili parte ricevis certajn privilegiojn.
Strukturo
La urbo-asocio ne havas juran strukturon; ĝi nomas sin mem "laborgrupo" ( Arbeitsgemeinschaft). La partoprenantaj urboj subtenas la organizadon per 2,5 eŭro-cendoj ĉiujare por ĉiu loĝanto.
Membroj-Urboj
En 2014 la asocio havas 37 membrojn:
Laŭ sia retejo la laborgrupo "ampleksas la landojn Germanio, Aŭstrio, Nederlando, Ĉeĥio, Hungario, Pollando kaj Slovakio". Ne estas klare, ĉu ĉi tio estas priskribo de la nuna stato aŭ intenca restrikto.
Socovos
Socovos [soKObos] estas municipio en la Provinco Albaceto, Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kun areo de 138,61 km². Ĝi apartenas al la komarko Sierra del Segura en la sudokcidento de la provinco. Estas je 750 msm. Socovos havas 1 787 loĝantojn (2019) kun denseco de nur 1 787.
Sude ĝi limas kun la Regiono Murcio (municipo Moratalla), norde kun la municipo Férez, okcidente kun la municipo Letur kaj nordokcidente kun la municipa teritorio Hellín.
La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Segura.
Historio
Teritorio apartenanta al la iama Tajfo de Murcio, pasis al la Reĝlando Kastilio pere de la Traktato de Alcaraz en 1243, fare de la infanto don Alfonso, la estonta Alfonso la 10-a, pasante Socovos kiel parto de la Regno Murcia.
Pitié-Salpêtrière
Pitié-Salpêtrière (Hôpital de la Salpêtrière) estas malsanulejo de AP-HP en la 13-a arondismento de Parizo, en Francio.
Historio
Poste, ĝi utilis kiel malliberejo por prostituitinoj kaj loko por teni ekster la socion mensmalsanulojn, frenezajn krimulojn, epilepsiulojn kaj malfavoratojn ĝenerale. La loko ankaŭ estis fama pro sia granda populacio de ratoj. Dum la Franca Revolucio, ĝi estis prenita de la homamaso, kiu liberigis la prostituitinojn. Aliaj (verŝajne mensmalsanaj virinoj) estis murditaj. Ekde la Revolucio, Salpêtrière utilis kiel azilo kaj psikiatria hospitalo por virinoj.
La atento de internaciaj amasmedioj subite turniĝis al Salpêtrière en aŭgusto 1997. Post aŭtoakcidento en tunelo de Ponto de l'Alma, Diana, Princino de Kimrujo estis urĝe translokita kaj sanigita en la hospitalon, mortante surloke kelkajn horojn poste.
Nuntempe, Salpêtrière estas universitata hospitala centro, kiu ampleksas plej multajn medicinajn specialecojn. La hospitalo enhavas la Institut du cerveau et de la moelle épinière.
Rokolano
La rokolano aŭ ŝtonolano devenas de natura materialo, bazalto, naskita de vulkana agado kaj transformita de la homo, uzata en konstruo kiel varmoizolado, sona izolado aŭ sonsorbilo, aŭ por fajroprotekto. Rokolano ankaŭ estas uzata kiel hortikultura substrato. Ĝi estas parto de la mineralaj lanoj.
Difino
Oni trovas rokolanon en multaj formoj: flokoj, ruloj, duonrigidaj kaj rigidaj paneloj, nudaj kaj kovritaj, simpla kaj duobla denseco paneloj, izolaj kompleksoj, por ĉiuj specoj de laboro (domoj, kolektiva loĝejo, administraj kaj industriaj konstruaĵoj, komercaj) kaj por ĉiuj aplikoj (betonaj kaj ŝtalaj plataj tegmentoj, tegmentoj,neuzitaj kaj transformitaj subtegmentoj, periferiaj muroj de interne kaj de ekstere, plankoj kaj tektoj, vandoj kaj teknikaj duktoj, kamentuboj).
Fabrikado
Rokolano estas farita ĉefe per bazalto, nigra vulkana roko trovita en multaj partoj de la mondo.
Oni uzas ankaù skorioj de altfornoj, interesa kaj pro sia kemia konsisto kaj pro tio, ke ĉi tiu produkto, kiu estas kalcinata, liberigas malpli da forcej-efikaj gasoj kiam varmigita.
Oni faras ĝin per fandado en forno varmigita kun koakso je 1 460 °C. La likva materialo, kiu eliras el ĝi, estas do bazalta lafo kiu estas centrifugata, blovita aŭ eltrudita.
Tuj kiam ili formiĝas, la fibroj estas kovritaj per ure-formaldehida rezino kaj impregna oleo, antaŭ ol trapasi basenon por polimeriĝi, kaj por iĝi stabila kaj hidrofoba.
Vivès
Vivès (katalune Vivers, esperante Viveso) estas malgranda urbo en suda Francio kun 170 loĝantoj (stato je 2011). Ĝi situas rande la monto-piedo de Pic du Canigou en la departemento Orientaj Pireneoj (Département Pyrénées-Orientales) en la regiono Langvedoko-Rusiljono (Languedoc-Roussillon), ĉ. 21,5 kilometrojn sudokcidente de Perpinjo (Perpignan) en la valo de la rivero Tech.
(17727) 1997 YU11
(17727) 1997 YU11 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Gene L. Coon
Eugene Lee Coon, konata per anglalingva karesnomo Gene (1924 - 1973) estis usona scenaristo, televida produktoro kaj novelisto. Li estas memorita por sia laboro sur la originala serio de Star Trek.
Coon estis kantisto ĉe radio en infanaĝo. Dum la Dua Mondmilito, Coon servis en la Usona Marinfanteria Korpuso de 1942 ĝis 1946. Poste, li restis en la Marines kiel rezervisto dum studis radio-komunikadon ĉe Glendale Junior College, kie li agis en produktado de The Night of January 16th. Sekvante pliajn studojn ĉe la Universitato de Iovao, li revenis al aktiva militservo dum la Milito de Koreio en 1950. Li skribis pri multaj el liaj spertoj en la romanoj Dume Back at The Front kaj The Short End of the Stick.
Post sia militservo en 1952, Coon trovis laboron unue kiel radio-novaĵisto kaj helpredaktoro de Los Angeles Times. Ekde 1954 ĝis 1959 li ankaŭ laboris ĉe apotekon. Ekde 1956, Coon verkis scenarojn por televido inkluzive epizodoj de Dragnet (1951), Wagon Train (1957), Maverick (1957), kaj Bonanza (1959). Liaj skriptoj de Wagon Train enhavis fortajn moralajn lecionojn pri persona elaĉeto kaj kontraŭ milito, kaj li poste ripetis tre similajn temojn en siaj scenaroj de Star Trek.
Ĉe Universal Studios komence de la 1960-aj jaroj li igis la televidserion McHale's Navy de unu horo dramo en sukcesan 30-minutan situacian komedion. Kune kun Les Colodny, Coon kreis la ideon de "The Munsters" (1964), kiel satira spin-off de "The Donna Reed Show" (1958).
Lia kreis multajn trajton de  Star Trek  inklude la Klingonoj kaj la Organian Paco Traktato (en "Errand of Mercy"), Khan Noonien Singh, Zefram Cochrane (en "Metamorfosis "), la progreson kaj la difino de la unua direktivo en The Return of the Archons "kaj" Bread and Circuses respektive, la oficiala nomado de la Unuiĝinta Federacio de Planedoj en "Arena (Star Trek)", kaj la oficiala nomado de Stelŝipara Komando en "Court Martial". Ĉar li ankaŭ havis la respondecon de reviziado de scenaroj, li prilaboris multajn aliajn epizodoj nekreditite.
Post sia periodo ĉe Star Trek, Coon produktis la televiserion de Universal Studios It Takes a Thief, li verkis por Kung Fu kajThe Streets of San Francisco. En 1973 li verkis kun Gene Roddenberry por la televidfilmo de NBC-TV The Questor Tapes. Ili ankaŭ kunlaboris por Genesis II kaj Spectre.
Moskeo Mohammad Al-Amin
La Moskeo Mohammad Al-Amin estas moskeo situanta ĉe la Placo de la Martiroj en la urbocentro de Bejruto, Libano. Ĝi estis konstruita inter 2002 kaj 2007 de la iama libana Ĉefministro Rafik Hariri, kiu estis enterigita en ĝi. La moskeo estis oficiale inaŭgurita de lia filo Saad Hariri la 17-an de oktobro 2008.
La dekoracio, pentrado kaj ornamaĵoj estis faritaj de la armen-libana artisto Harut Bastaĵjan, fondinto de la Arto de Moskeoj, en 2005.
Berolle
Berolle estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 295 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Berolle situas ĉe la suda flanko de la Ĵurasa Montaro, proksimume 14 kilometrojn okcidentnordokcidente de la distriktĉefurbo Morges. La komunumo konsistas el la vilaĝo Berolle kaj la setlejoj Petit Marais, Les Molliettes kaj La Verrière.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,60 km², de kiuj 51,1% estas kovritaj de arbaro, 45,6% servas por agrikulturo kaj 2,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Berolle limas en nordo al Montricher, en nordoriento al Mollens, en sudoriento al Ballens, en sudo kaj okcidento al Bière, kaj en nordokcidento al Le Chenit.
Historio
La unua dokumenta mencio de Berolle datiĝas el la jaro 1235 kiel Birula. En Berolle estis trovitaj restaĵoj de romia setlejo. Sur la monteto Arnichens troviĝas tomboj el la 9-a jarcento. Ĝis la jaro 1536 la vilaĝo dependis de la Monaĥejo Romainmôtier. Sub la berna regado ĝis la Helveta Revolucio de 1798 ĝi apartenis al la Voktejo Morges. Ek de la 16-a jarcentoj senjoroj en Berolle estis la familio Steiger kaj poste la familio Lavigny. Post la Helveta Revolucio ĝis la administra reformo de 2006, kiu efektiviĝis la 1-an de januaro 2008 la komunumo apartenis al la Distrikto Aubonne, ek de 2008 ĝi estas parto de la Distrikto Morges.
Bioetiko kaj religioj
La bioetiko estas studobjekto kiu okupiĝas pri moralaj problemoj naskiĝintaj en la medicinaj kaj biologiaj kuntekstoj, aparte pro la progresoj sciencaj kaj teknologiaj de la lastaj dekoj. Tiaj problemoj postulas juĝojn de valoro kaj moralajn taksadojn: pro ilia naturo kaj pro la historia graveco akirita en la socio, la precipaj ekzistanta religioj sin esprimiĝis tiurilate.
Komuna punkto al la tri monoteismaj religioj judismo, kristanismo kaj islamismo. Estas la koncepto pri kreo, indikante per tiu termino la verkon de unu aŭ pluraj diaĵoj kiuj, per simpla volago, ekzistigas tion kio antaŭe ne ekzistis.
La analizotaj pozicioj, do, estas stampitaj per partoprenata vidpunkto de la konfesantoj de iu religio aŭ al ĝi nur referencantoj sendepende la kredo.
Kristanismo
La principo pri la sankteco de la homa vivo staras ĉe la bazo de katolika kaj alieklezia bioetiko. Koncerne aborton, ekzemple, katolikoj kaj ortodoksuloj iras tra tre similaj pozicioj, dum valdanoj kaj eroj de luteranoj marŝas sur pozicioj malpli foraj el tiuj de laikuloj rilate, ekzemple, la finvivon.
Katolikismo
La katolika bioetiko trovis iun sian unuan pritraktadon en la instruoDonum Vitae (la dono de la vivo) de la Kongregacio por la doktrino de la kredo "koncerne la moralajn problemojn koneksajn al la artefarita fekundigo kaj al la eksperimentado sur la homaj embrioj " bazitan sur la sekvaj principoj:
La netuŝebleco de la homa vivo, do, trovas sian fundamenton en la digneco mem de la persono: pro tio la argumentado baziĝas precipe sur la natura morala leĝo, kiu katolikismo (kaj ne nur) trovas kuneksa en la menso de ĉiu homo, sendepende, do, de la kredago. Sed ekzistas ankaŭ alia argumento propre teologia, kaj absolute deviga por ĉiuj kristanoj. «La eklezio instruas ke ĉiu spirita animo estas kreita rekte de Dio - ne estas produktita” de la gepatroj - kaj estas senmorta»; tiu kreado okazas ĝuste en la momento de la fekundigo, kaj faras, per tiu rekta kreado, de la materia produkto de la biologia evoluo homan personon «laŭbilde de Dio, […] estulo same korpa kaj le» – kies mistraktado kaj elimino havas almenaŭ la saman gravecon kiun oni havus sur homo komplete matura (kun la pligravigo de ĵuse koncipita febleco).
Sur tiuj premisoj fondiĝas la defendon kiun la katolika eklezio rezervas al la unuopaj zigotoj, embrioj kaj fetoj. Luax tiu lia rajto al vivo estas samforta ol tiu de iu alia homa estulo tute matura. Tiu rajto estas absoluta kaj la konflikto kun iu ajn rajto de la patrino estas pure ŝajna ĉar la koncipito ne estas agresanto. .
Islamismo
En Islamismo oni opinias ke la feto ricevas la animon nur post kelke da tempo, kaj la leĝskolo Hanbalita instruas ke en la unuaj 40 tagoj eblas profiti de farmakologiaj praktikoj sed ne poste. Laŭ la fatvo de Mohammed Said Tantawi, imamo dee Al Azhar, en Kairo, ĝis la 17-a semajno oni povus pro gravegaj motivoj praktiki aborton. En la Ŝijaista medio irana fatvo konsentis aboorton en la unuaj dek semajnoj pro terateŭtaj motivoj. Ekzistas necerteco pri la momento de la animiĝo, per racia animo, de la korpo, do de la momento de la homfariĝo. . La scienco ĉiukaze devas respekti la Ŝarion el kiu traaperas du dimensioj: nu metafizika kaj la alia konkreta devenanta el la Korano kaj Sunao. La scienca esploro estas praktikebla nur pro tio ke Dio tion permesas.
Judismo
En judismo la homa vivo kreita de Dio restas neatencebla. La aborta mortigo estas konsiderata peko se okazigita post la kvardeka tago el la koncipiĝo,, sed okaze de risko por la sano de la patrino ĝi ŝajnas esti permesita en la unuaj kvar semajnoj, ankaŭ se restas la problemo de la neruza elekto. La juda precipa ĉi-tema leĝaro devenas de la Toraokaj de Talmudo
Hinduismo
La etikaj elektoj devas ne deturniĝi de la Karmo de la persono, nome rekspeti la vojon al purigado kiu konduktos al la Nirvana liberigo el la ciklo de la renaskiĝoj. Tamen ne ekzistas specifaj normoj koncernantaj tion kaj la bioetikajn temojn.
Budhismo
Ne ekzistas en budhismo oficiala kaj unuforma pozicio koncerne la bietikajn temojn, same kiel cetere ankaŭ koncerne politikon, ekonomion kaj morojn. La motivo de tiu sendecido kuŝas en la fakto ke budhismo ne posedas centran autoritaton pri religiaj aferoj, kondiĉo decidita de la fondisto Sidarto Gotamo. Sidarto Gotamo celis ke siaj disĉiploj ne havu dubojn aŭ necertecojn kaj evitu diskutojn. La monaĥoj kiel la abatoj, kaj inter tiuj la responsuloj de la budhisataj skoloj, posedas prefere administran aŭ pritradician aŭtoritaton pli ol doktrinan: ke se foje ĝi alvalas al doktrino tiu devigas nur tiujn kiuj apartenas al tiu aparta lingvaĵo kaj instrukategorio. Tial eblas konstati grandajn doktrinajn kaj praktikajn malsamecojn en la kampo de bioetiko.
Dalai-lamao, kiu havas neniun aŭtoritaton ĉar li fakte estas nura spirita gvido, ĵuse deklaris ke la etiko devas gvidi la sciencan progreson, aparte la natursciencon, sed ne precizigis pri kia etiko.
Konfuceismo
La ŝtato prizorgas, en la socia dimensio, la bonfarton de la civitanoj: pro tio ĝi havas definitivan rolon en la medicina praktiko por ke la esploro pri la staminaj embrioj atingu la celon de la produkto de homaj estuloj “sanaj” kaj estu evitataj estonte aborto kaj naskoregulado.
Barbania
Barbania estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Rivara, Busano, Rocca Canavese, Levone, Vauda Canavese kaj Front.
Simfonio b-minora (Schubert)
Simfonio b-minora, D 759 (en la germanlingvaj lando kun la numeroj 7 aŭ 8) nomata la Nefinita, estas simfonio de Franz Schubert
Problemo de la numerado
En la ŝuberta simfoniaro la Nefinita Simfonio havas la numeron 7 aŭ 8. Laŭ aktuala stato de esploro la ĝusta numero estas la 7. Tio ĉi ne ĉiam estis tiel: Komence oni nombris la simfonion kiel 8-a, ĉar tiutempe la pli malfrue ekestinta granda simfonio en C-maĵoro jam estis publikigita kiel n-ro 7. Nur la plej nova eldono de Deutsch-Verzeichnis (eldonita de la eldonestraro de Neue Schubert-Ausgabe kaj Werner Aderhold rekonstruis en 1978 la kronologian sinsekvon de la numerado. Sur multaj sondiskaj publikigaĵoj, aparte el la anglalingvaj landoj, ĝis nuntempe oni numeras ĝin kiel 8-a, ĉar oni li ankaŭ ne finfaritan simfonion E-maĵoran D 729 numeras kiel 7-a.
Priskribo de la verko
La simfonio konsistas el du movimentoj: De planita 3-a movimento Skerco (Allegro) – Trio Schubert instrumentis nur la unuajn 20 taktojn; la partiĉelo pri ĉi tiu movimento, notita kiel pianoskizo, derompas nur je la 16-a takto de la trio.
1-a movimento
La unua movimento komenciĝas per unusonamotivo de violonĉeloj kaj kontrabasoj en pp. Per tio, ke ĉi tiu linio finiĝas sur la dominanta tono f♯, ekestas la impreso de demando. La respondo konsistas el grize sona deksesona movo de la violonoj, sur kiu eksonas la ĉeftemo en la hobojo kaj en la klarneto.
Post transiro treege mallonga por simfonio la tonalo moduliĝas ekde b-minoro al G-maĵoro. La nun eksona temo estas respondeca – krom la nimbo de enigmeco – por la granda populareco de la simfonio. La melodio estas kampara, ja eĉ popolkanteca. Ludata de la violonĉeloj, ĝi eksonas postsekve ankaŭ en la violonoj. Post tio sekvas ĝeneralpaŭzo. Post la flanktemo en G-maĵoro sekvas vera truo (la G-maĵora temo subite derompas en la mezo). Post tio la arĉinstrumentoj enrompas per dramecaj ffz-tremsonoj super disonancoj en la blovinstrumentoj. Denove la flanktemo, ĉi-foje tamen en diversaj minoraj moduladoj, post tio denove en maĵoro, ĉi-foje ankaŭ kun la blovinstrumentoj. Jen la temprezentado finiĝas kaj estas tuj ripetata. Post tio sekvas la malvolviĝo. Ĉi tiu okupiĝas nure pri la enkonduka motivo. La resumo nun denove prilaboras al tri temojn kaj intensigas ilin ĝis la fino de la unua movimento.
2-a movimento
Ĉi tiun iomete pli trankvilan movimenton Schubert metis en egan kontraston al la unua movimento. Ĝi staras en E-maĵoro kaj havas jam per tio gajan, fieran kaj rezolutan karakteron, en kruta kontraŭeco al la malhela b-minoro de la 1-a movimento. En la temprezentado eksonas tri temoj, kiuj daŭre ripetiĝas. Dum kiam la unua temo enhavas malrapidajn kaj arĉitajn bas-tonojn, la 2-a movimento transiras ekde komenca trankvilo al pompa kaj drama fortisimo.
Instrumentado
2 flutoj, 2 hobojoj, 2 klarnetoj, 2 fagotoe, 2 kornoj, 2 trumpetoj, 3 trombonoj, timbaloj, arĉinstrumentoj
Prezentodaŭro: proksimume 22 minutojn.
Historio
Schubert verkis en 1822 la simfonion en b-minoro. Kial li ĉesigis la verkadon pri ĝi, kiu laŭkutime ampleksus kvar movimentojn, ne estas konata. Onidire Schubert ofertis la partituron en 1823 al la Stiria Muzikasocio kiel „unu el miaj simfonioj en partituro“, kio montrus sur tio, ke Schubert mem rigardas ĝin ankaŭ en la dumovimenta formo kiel kompleta, sed la aŭtenteco de la pruvoserva dankletero ofte estis pridubata.
La kaŭzo, kial ĉi tiu simfonio restis „nefinita“, estas ĝis nun neklarigita objekto de la diskuto inter muziksciencistoj. Tamen ekzistas la teorio, ke Schubert ne konsideris la neceson verki ankoraŭ trian kaj kvaran movimentojn, ĉar li jam realigis siajn intencojn en la unua kaj dua movimentoj. Per tio Schubert ĉikaze estus ignorinta la formalan strukturon de simfonio de sia epoko. Tiu ĉi tezo tamen estas ege disputata. Alia tezo diras, ke Schubert interrompis la komponadon de la tria movimento, ĉar li eniris en tro egan proksimecon al la tria movimento de la 2-a simfonio de Ludwig van Beethoven.