cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eynesse
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Aineça - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Fürstenfeldbruck
Situo
Fürstenfeldbruck situas 25 km okcidente de Munkeno. Trafluas ĝin la rivereto Amper.
Eynesse
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Fürstenfeldbruck
Najbaraj komunumoj
Fürstenfeldbruck estas "granda distrikta urbo" kaj ĉefloko de sia distrikto, en kies centro ĝi situas. Ĉirkaŭas ĝin jenaj komunumoj, ĉiuj partoj de la sama distrikto:
Partoj
Al Fürstenfeldbruck apartenas Aich, Bruck, Buchenau, Fürstenfeld, Gelbenholzen, Hasenheide, Kreuth, Lindach, Neu-Lindach, Pfaffing, Puch, Rothschwaig und Weiherhaus.
Sadiola
Sadiola estas urbo en nord-okcidenta Malio, sude de Kayes. Ĝi estas hejmo de la plej granda orminejo en Okcidenta Afriko, la Sadiol-montetan orminejon funkciigas Anglogold-Ashanti.
Pikuja grundokolombo
La Pikuja grundokolombo (Columbina picui) estas specio de birdoj de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Ĝi vivas en la tropika Nova Mondo, partikulare en Sudameriko. Ili troveblas en Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, Kolombio, Paragvajo, Peruo, kaj Urugvajo. Ties natura habitatoj estas subtropikaj kaj tropikaj sekaj arbustaroj, subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbustaroj, subtropikaj kaj tropikaj alt-altitudaj arbustaroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.
Temas pri tre unukolora bruna kolombo, kun nigra beko kaj hela ĉirkaŭokulo.
Ditriĥo Lufo
Ditriĥo Lufo povas esti
Ukraina Grek-Katolika Eklezio
Historio
En komenco la eklezio estis unuiĝinta kun patriarkato en Konstantinopolo. Post la orienta skismo en 1054 la eklezio en ukrainia teritorio iom post iom venis al malamikeca pozicio kontraŭ la okcidenta eklezio. En 14a jarcento granda parto de ukrainia teritorio estis reganta de katolika Litovio. La metropolito de Kievo Izidoro partoprenis ĉe ferrara-florenca koncilio kaj en 1439 li aprobis unuigadon de katolikoj kaj ortodoksoj. Tamen tio estis rifuzata poste. Post politika unuigado de Litovio kaj Pollando en 1569, de kiam granda parto de ukrainia teritorio estis regata de Pollando, multaj ukrainaj ortodoksoj komencis subteni unuigadon kun Romo. Ili volis plibonigi sian situacion kaj konservi bizancajn tradiciojn ĉar la pola katolikismo estis disvastiĝanta.
En 1595 la sinodo de ortodoksaj episkopoj subskribis la religian union en Bresto, per kiu la ortodoksoj en teritorio regata de Pollando (en Kieva teritorio) unuiĝis kun la Katolika Eklezio. La eparĥioj en Galicio aliĝis nur pli malfrue (Przemyśl en 1692 kaj Lvivo en 1700). En 18a jarcento 2/3 de origine ortodoksoj estis grek-katolikaj.
Kiam la teritorio poste troviĝis sub la rusa reĝo, la unio estis subpremata. En 1839 la rusa caro Nikolao la 1-a forigis la union en tuta Rusio krome la Chełma eparĥio (kie la unio estis forigita en 1875). En alia parto de ukrainia teritorio – Galicio, kiu de 1772 estis sub la reĝo de Aŭstrio-Hungario, la grek-katolikoj estis subtenataj.
Post la dua mondmilito almenaŭ ĉiuj ukrainaj grek-katolikoj troviĝis en Sovetunio. Tielnomata sinodo de Lvivo en 1946 proklamis la brestan union nuligita. Ĉiuj grek-katolikaj episkopoj estis arestataj. Kaj ĉiuj homoj kiuj rezistis estis ankaŭ arestataj (inkluzive pli ol 1400 sacerdotoj kaj 800 monaĥinoj). La grek-katolika eklezio povis ekzisti nur en sekreto. Dum tiu ĉi periodo la eklezio funkciis precipe eksterlande. En 1946 la ukrainoj de Pollando estis deportata al Sovetunio kaj tiel la grek-katolika eklezio estis subpremata ankaŭ en Pollando.
Nur post la falo de komunismo la eklezio povis esti laŭleĝa. Nuntempe la eklezio havas ĉirkaŭ 4,28 milionojn de kredantoj. Tiel ĝi estas la plej granda orienta katolika eklezio.
La ĉefaj centroj de Ukraina grek-katolika eklezio estas Kievo. Sed dumlonge la centro de la eklezio estis Lvivo. La kapo de la eklezio estas kieva-galicia ĉefepiskopo.
La eklezio havas siajn episkopujojn en Ukrainio, Usono, Kanado, Pollando kaj en aliaj landoj.
Penčice (Přerov)
Penčice (Pentschitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Přerov en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 7 km norde de Přerov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/436. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 219 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Grenado en la Olimpikoj
La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte tri medalojn: Temas pri ora medalo de 2012,  arĝenta de 2016 kaj  bronza medalo de 2020. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj havas la 105-an rangon (kun Jordanio).
Kunordigas la teamon la Grenada Olimpika Komitato.
Georg Lankensperger
Georg Lankensperger (ankaŭ: Lankensberger), (31-an de marto 1779 – 11-an de julio 1847) estis germana ĉarfaristo kiu inventis la stirmekanismon kio nuntempo estas konata kiel Ackermann stirada geometrio. Li patentigis la inventon en Germanio, sed lia agento Rudolph Ackermann registriĝis por la patento en Britio.
Vivo
Lankensperger naskiĝis en Marktl en la distrikto Supra Bavario en Germanio.
Kariero
Lankensperger inventis sian stirmekanismon en 1816 kiel Hofwagner en Munkeno, por permesi la frontradojn de veturilo individue sekvi la naturan arkon de ĝia turncirklo. Ankoraŭ nuntempe ĝi estas uzata en ĉevaltirataj veturiloj kaj aŭtomobiloj.
Morto
Li mortis en Birkenstein apud Berlino.
Mopti
Mopti estas urbo ĉe la kunfluo de de riveroj Niĝero kaj Bani en Malio, inter Timbuktuo kaj Ségou (14°30'00" norde, 4°12'00" okcidente). La urbo situas sur tri insuloj ligitaj per digo: la Nova Urbo, la Malnova Urbo kaj Bani. Rezulto de tio, ĝi estas konata kiel "Venecio de Malio".
La insuloj estis jam longe loĝataj, sed Mopti estis fondita nur en la 19-a jc. kiel parto de la Massina Imperio, poste ĝi formis bazon de El Haĝ Umar Alta. Kun alveno de la franca dominado, Mopti iĝis konata pro ĝia egretardea pluma industrio.
Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao
Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao, Herzogtum Sachsen-Coburg und Gotha, estis duobla duklando germana en persona unio. Ĝi konsistis el la duklandoj Koburgo (Coburg) kaj Gotao (Gotha). Ĝi ekzistis inter 1826 kaj 1918.
Mopti
Ĝi daŭre kreskas ĉirkaŭ ĝia haveno kaj estas plej grava haveno de Malio. Ĝi estas ankaŭ konata pro ĝia fiŝ- kaj salmerkato.
Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao
Historio
La duklando estiĝis laŭ decido de la saksa reĝo Frederiko Aŭgusto la 2-a en 1826, kiam li principe nove organizis la ernestajn duklandojn. Post la formorto de la linio Saksio-Gotao-Altenburgo la duko de Saksio-Hildburghausen ŝanĝis sian duklandon kun Saksio-Altenburg. La linio Saksio-Meiningen ricevis Saksion-Hildburghausen kaj de Saksio-Koburgo-Saalfeld la parton Saalfeld kaj la oficon Themar kaj la lokojn Mupperg, Mogger, Liebau kaj Oerlsdorf. La duklando Saksio-Koburgo-Saalfeld ricevis anstataŭe la duklandon Saksio-Gotao, de Saksio-Hildburghausen la oficojn Königsberg en Bavario kaj Sonnefeld kaj de Saksio-Meiningen la posedaĵojn Callenberg kaj Gauerstadt.
Mopti
Mopti estas populara turisma celo, havanta aktivan riveran havenon, moskeon kaj vojojn al Niĝero, malgrandajn fiŝistajn vilaĝojn. Allogaĵoj en Mopti inkluzivas Grandan Moskeon kaj la proksiman dogonan popolon. Pramoj ligas Mopti kun Timbuktuo, Gao, Koulikoro kaj Djenné. La urbo estas ligita al Sévaré, la nuna loko de la Mopti-a flughaveno.
Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao
Historio
Al la duklando Koburgo apertenis krome ekde 1816 la princlando Lichtenberg apud la rivero Nahe, sed en 1834 la duko vendis ĝin al Prusio.
Kiam la germana monarkio finiĝis post la Unua mondmilito, la duobla duklando en 1918 disfalis al la "liberaj ŝtatoj" (= respublikoj) de Koburgo kaj Gotao. Post plebiscitoj Koburgo aliĝis al Bavario kaj Gotao al Turingio.
Ena konvertiĝo (atoma fiziko)
Ena konvertiĝo estas radiaktiveca procezo en kiu ekscitita atomkerno (atomkerna izomero) interagas kun elektrono de unu el la enaj elektronkovraĵoj, tradonante al la elektrono la energion de ekscito kaj kaŭzante disradiadon de la elektrono el la atomo.
Tial, en ena konvertiĝa procezo, alte energia elektrono estas disradiata el la atomo, sed ĉi tio ne estas beto-disfalo, kaj neŭtrino ne estas disradiata. La rapidegaj elektronoj de ena konvertiĝo estas per difino ne beto-minus-partikloj, ĉar betaj partikloj estas difinitaj laŭ ilia maniero de produktado, ne nur per tio kio ili estas elektronoj. En ena konvertiĝo, la atomnumero ne ŝanĝiĝas, kaj tial (same kiel estas la okazo de gamo-eligo) la alia izotopo aŭ la alia kemia elemento ne aperas.
Enaj konvertiĝaj elektronoj ne havas la karakterizan kontinuan energian spektron de betaj partikloj. Enaj konvertiĝaj elektronoj havas bone precizigitan diskretan energion. Malsimile, beto-minus-partikloj, kiuj same estas elektronoj, povas esti disradiataj kun ajna energio en certa limigo, supren ĝis certa maksimuma valoro. Ĉi tio estas pro eligo de neŭtrino en beta disfala procezo kiu prenas parton de la energio kune kun la disradiata elektrono aŭ pozitrono. La energia spektro de beta partiklo estas tial larĝa, dum kiam la spektro de enaj konvertiĝaj elektronoj estas akra kulmino, kies larĝo estas limigata nur per la rezolucio de la detektilo kaj per iuj efikoj kiel ekzemple varmeca moviĝo de la elradianta atomo.
Similaj procezoj
Ĉi tiu ena konvertiĝa procezo estas ankaŭ ne estas la samo kiel la simila fotoelektra efiko, kiu ankaŭ povas okazi kun gama radiada asociita elektrona eligo, en kiu incida gama fotono disradiita de la atomkerno interagas kun elektrono, forpelante la elektronon el la atomo. Tial, gama fotoelektra efika elektrona eligo povas ankaŭ kaŭzi disradiadon de rapidegaj elektronoj el la atomoj sen beto-disfalo. Tamen, en ena konvertiĝo, la kerno ne disradias unue interan realan gama-radiado, kaj pro tio bezone ne ŝanĝas angulan movokvanton aŭ elektran dupolusan momanton.
Maniero de okazado
En la ena konvertiĝa procezo, la ondfunkcio de ena ŝela elektrono penetras la kernon (kio estas ke estas nenula probablo de tio ke la (plejparte s) elektrono estas trovita en la kerno) kaj kiam ĉi tio okazas, la elektrono povas kupliĝi kun la ekscitita stato de la kerno, kaj preni la energion de la kerna trairo rekte, sen produktado de intera gama-kvantumo.
Plejparto de enaj konvertiĝaj elektronoj venas de la K-ŝelo, ĉar ĉi tiuj du elektronoj havas la plej grandan probablon de estado ene de la kerno. Post kiam la elektrono estas disradiita, la atomo restas kun malplenaĵo en unu el la enaj elektronaj ŝeloj. Ĉi tiu truo estas plenigata de elektrono de unu el la pli altaj ŝeloj kaj do poste karakteriza ikso-radio aŭ elektrono de Auger estas disradiata.
Kiam la procezo estas atendata
Ena konvertiĝo estas favorata se la energia breĉo inter atomkernaj niveloj estas malgranda, kaj estas ankaŭ la unueca reĝimo de malekscitiĝo por 0+→0+ (kio estas E0) trairoj (kio estas, ke la kernoj povas liberiĝi de la energio sen ŝanĝo de elektra kaj magneta momantoj en certaj manieroj, kun nesufiĉa energio por disfali per produktado de elektrono-pozitrona paro). Ĝi estas la ĉefa reĝimo de malekscitiĝo se la komenca kaj fina spinaj statoj estas la samaj, kvankam la multpolusecaj reguloj por nenula komenca kaj fina spinaj statoj ne bezone malpermesas la eligon de gama-radiado en tiu okazo.
La ena konvertiĝa procezo konkuras kun gamo-eligo. La ofteco de ena konvertiĝo povas esti priskrbita per la ena konvertiĝa koeficiento, kiu estas difinata kiel la rilatumo de malekscitiĝoj kun la eligo de elektronoj al tiuj kun gama eligo. La koeficiento povas esti mezurita eksperimente. La ena konvertiĝa koeficiento kiu estas difinita kiel α=e/γ kie e estas la kurzo de eligo konvertiĝaj elektronoj kaj γ estas la kurzo de gamo-radia eligo observitaj ĉe la disfalantaj kernoj. Ekzemple, en la disfalo de ekscitita stato de la kerno de 125I, 7% da la disfaloj disradias energion kiel gama-radiado, kaj 93% da ili liberigas energion kiel konvertiĝaj elektronoj. Pro ĉi tio, ĉi tiu ekscitita stato de 125I havas enan konvertiĝan koeficienton α=13,6. Laŭ observoj, ena konvertiĝa koeficiento pligrandiĝas kun pligrandiĝo de atomnumero (Z) kaj malpligrandiĝo de la liberigata energio.
La energio de la disradiata gamo-radio estas konsiderata kiel preciza mezuro de la diferenco en energio inter la statoj de la disfalanta kerno. Tamen, ĉi tio ne estas vera ĉe konvertiĝaj elektronoj. La energio de konvertiĝa elektrono estas
kie Ek kaj Ef estas la energioj de la kerno en ĝia komenca kaj fina ŝtatoj respektive;
Béla la 3-a (Hungario)
Belo la 3-a (n. 1148-49 — mortis 1196) estis reĝo de Hungario (1172–96), dum kies regado la Hungara Reĝlando iĝis gvidanta potenco de Mez-Eŭropo.
Lia patro estis Géza la 2-a hungara reĝo, patrino estis Eŭfrozina, princino de Kievo. Ĉar la unua filo Stefano la 3-a estas la tronposteulo, Belo havis la rolon, taskon konstrui bonajn rilatojn al Bizanco.
Lian surtroniĝon en 1172 helpis per armeo Komnenos Manuel la 1-a, bizanca imperiestro. Belo nomumis sia posteulo sian junaĝan filon Emerikon tiel fortigis la dinastian heredadon. Lia estis la plej pompa kortego en la tiama Eŭropo. Belo — spite al la bizanca eduko — prenis la romkatolikan kredon kaj petis helpon de Romo, elkonstruis striktajn rilatojn al Francio.
Post morto de sia unua edzino, Châtillon Anna, li edzinigis je ( : Capet Margita, 1186), fratinon de franca reĝo Filipo Aŭgusto. Dum sia regado multaj nobeloj studis en Parizo, el kiuj iĝis diplomatoj, sed al la stidantoj apartenis la mistera kronikisto Anonymus. Belo invitis cistercitajn kaj premontreajn monaĥojn al Hungario, kiuj enkondukis modernajn metodojn de la agrikulturo.
La rekonkero de Dalmacio — post morto de Manuelo — alportis nur partajn sukcesojn, sed por tio li militis dufoje kun Venecio (1181–88 kaj 1190–91). Aliflanke helpis li la serbojn por akiri la sendependecon el sub la grekoj kaj establi nacian reĝlandon. Li provis akiri Galicion por sia pli juna filo Andreo (1188, sed forlasis ĝin baldaŭ) kaj apogis la bizancan imperiestron Isaak Angelos la 2-an kontraŭ la bulgaroj.
Dum vizito de Frideriko, Belo akceptis lin kun tioma pompo, ke filo de Frideriko memorigis tion en fresko de palaco de Palermo.
Li iniciatis la sanktigon de la hungara reĝo Ladislao la 1-a (1192). Li starigis konstantan reĝan kancelieron.
Li heredis la tronon al sia plej aĝa filo, Emeriko. En lia testamento ordonis al filo Andreo gvidi krucmiliton. Oni entombigis lin en baziliko de Székesfehérvár, la tombejon oni trovis nur en 1848. Lia tombo estas la sola, kiun oni elfosis, analizis dokumentite.
Daisilingo
Daisilingo estas arta lingvo proponita de Jian Huang en 1997. Estas eŭroklono kiu havas simpliigitan silabkonstruon: KV (konsonanto + vokalo). Laŭ la aŭtoro, ĝi estas bona por kantado.
Ŝajne la projekto ankaŭ uzas grekan alfabeton.
Specimeno: Babela turo (Genezo 11: 1-9)
1 La tote mundo the de une linga e de une parola. 2 Can lu voiage a la orenta, io occure ce lu dichovere un panu in la terra de Chinara; e lu vive idi. 3 Lu dite un a un aato, "Vena, lassa ni fera tile, e combutha li entiri." Lu habe peto po tile, e lu utile tara po mootara. 4 Lu dite, "Vena, lassa ni conthutto po ni un uuba, e un turreta, sa capito arriva a la zele, e lassa ni fera po ni un noma; ezzeba ce nu tha dividu a uuterose su la suufaze de la tote munda. 5 Ieova dechende a visa la uuba e la turreta, ce le infanti de homa conthutto. 6 Ieova dita, "Attenzon, lu tha un popula, e lu haba tote un linga; e zi tha ce lu originata a fera. Currenti nullo, ce lu intenda a fera, va tha resithu de li. 7 Vena, lassa ni dechenda, e ada confuse lo linga, da lu ne possa compendo la parola de un aato." 8 Da Ieova divide li uuto de idi a la suufaze de la tote munda. Lu repose a conthutto la uuba. 9 Ada la nomo de se tha appelu co Babela, essa Ieova confuse la linga de tote la munda, idi. De idi, Ieova divide li uuterose su la suufaze de la tote munda.
26333 Joachim
26333 Joachim estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gabriel Thailand Joachim, kiu gajnis la "Plej bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Cibola High School en Albuquerque (Nov-Meksiko, Usono).
Okcidenta Provinco (Srilanko)
La Okcidenta Provinco (sinhale: மேல் மாகாணம் Basnahira Palata, tamile: மேல் மாகாணம் Mael Maakaanam) estas la plej dense loĝata provinco de Srilanko. La ĉefurbo de la lando, Kolombo, troviĝas ĉi tie. La ĉefa urbo de la regiono estas Negombo.
Laŭ la stato de  en la teritorio vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Network
Network estas 1976-a satira usona filmo pri fikcia televida reto, kaj gia lukto kun bona rangado. Ĝi estis verkita de Paddy Chayefsky kaj reĝisorita de Sidney Lumet. Aktoris en la filmo Faye Dunaway, William Holden, Peter Finch, Robert Duvall, Wesley Addy, Ned Beatty, kaj Beatrice Straight. La filmo gajnis kvar Akademiajn Premiojn, inkluzivante premiojn por plej bonkvalita aktoro kaj plej bonkvalita aktorino.
3583 Burdett
3583 Burdett estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Clyde Tombaugh elde la observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbeto Burdett (Kansaso), kie Tombaugh loĝis en sia junaĝo.
Sinagogo de Miskolc
La Sinagogo en Miskolc estas la unusola funkcianta sinagogo en la departemento Borsod-Abaúj-Zemplén.
Historio
La judoj konstruis sinagogon en Miskolc inter 1856-1863. La konstruisto Ludwig Förster faris nekutimajn solvojn en la interno, kiu kaŭzis protestojn inter la ortodoksaj judoj. Ili iomete trakonstruis la konstruaĵon, sed ĝi restis ekstere en novromanika stilo. Aliaj luis domon por aparta preĝdomo. Oni konstruis alian sinagogon en la urbo en 1901, sed ĝi estis malkonstruita en 1963. Dum la 2-a mondmilito la judeco grandparte pereis, pri la holokaŭsto memortabulo memorigas.
La konstruaĵo situas sola ne havanta turon, sed ĝi havas 3 navojn. Interne ĝi jam frue ricevis orgenon.
Baseno de Călățele
Baseno de Călățele (rumane: Depresiunea Călățele aŭ Țara Călatei, Kalotaszeg [kalotaseg]) estas historia-etnografia regiono en Rumanio, en Baseno de Transilvanio okcidente de Cluj-Napoca. Apartenas al ĝi 40 komunumoj loĝataj plejparte de katolikaj hungaroj (sole Leghia kaj Baciu (Cluj) estas reformitaj komunumoj). La centro de la regiono estas la urbo Huedin. Ĝi apartenas al tiuj regionoj de Transilvanio, kie la hungaroj plej frue koloniiĝis. En la 16-a kaj 17-a jarcentoj la regiono suferis multe de militoj. Ĝia popolarto estas tre riĉa kaj havis grandan influon sur la hungaran industriarton en la komenco de la 20-a jarcento. Por la popularigo de la tiea popolkulturo faris multe Zsigmondné Gyarmathy, Etelka Hóry (1843–1910). Béla Bartók kolektis tie en 1907 kaj 1910 preskaŭ 100 tekstajn kaj instrumentajn popolmelodiojn.
Dealu Mare (Vălișoara)
Dealu Mare [djalu mare] (hungare: Gyalumare) estas vilaĝo en Rumanio norde de Deva. En 1910 ĝi havis 444 loĝantojn (rumanoj); en 1992 287. Ĝia unua skriba mencio estas el 1484. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Vălișoara. En 1964 oni aligis al ĝi Gruelaci.
Elmenhorst (Antaŭpomerio)
Elmenhorst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Administre ĝi apartenas al la komunumaro Amt Miltzow de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Páka)
Historio
La unua mencio pri kirko Sankta Georgo en Páka okazis en la 12-a jarcento. Post 2 jarcentoj jam preĝejo el ŝtonoj konstruiĝis, ĝi supozeble ruiniĝis dum la kontraŭturkaj bataladoj. En 1722 oni konstruis pli novan konstruaĵon, sed ono profitis ankaŭ la restintajn murojn. La novaj patronoj estis Sanktaj Petro kaj Paŭlo. La turo estis konstruita en 1744, la sakristio kaj sanktejo en 1766. En 1955 la preĝejo renoviĝis. La orgeno estas aŭdebla ekde 1777, ĝi estis trakonstruita en 1896.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur malalta monteto. Apude statuo pri sankta Triunuo estas videbla (farita en 1790). La fasado estas simetria, meze la turo reliefas. Malsupre meze enirejo funkcias, sed alia enirejo troviĝas en flanko de la navo. Ankaŭ sakristio kun aparta enirejo kaj kapelo aliĝas al la navo. Sub la sanktejo kripto etendiĝas. La absido estas plurlatera. Interne la freskoj estis pentritaj en 1773 fare de Johann Ignaz Cimbal, denove en 1912, restaŭrado okazis en 1955 kaj 1993.
Michael Kamen
Li ankaŭ verkis multajn filmomuzikojn, ekz. Brazil, Highlander, X-Men, Die Hard.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Páka)
Interno
La ĉefaltara bildo prezentas la menciitajn sanktulojn, apude estas videblaj Marteno de Tours, Sankta Laŭrenco, Sankta Kvirino, Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). En plafono de la altaro estas videblaj diversaj freskoj pri sanktuloj. La maldekstra flanka altaro estas dediĉita al Sankta Maria, la dekstra al Sankta Jozefo.
Kermeso okazas en dimanĉo depost la 29-an de junio.
18634 Champigneulles
18634 Champigneulles estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la francia lorena urbo Champigneulles en Meurthe-et-Moselle. Konata pro la tieaj forĝejoj ekde la 14-a jarcento, la urbo fariĝis mondfama pro ĝia samnoma bierfarejo Brasserie de Champigneulles.
14606 Hifleischer
14606 Hifleischer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hilary Caren Fleischer, finalistino en 2003 de la scienca konkurso de duagradaj lernejoj Intel Science Talent Search, pro ŝia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la South Side High School de Rockville Centre, Nov-Jorkio, Usono.
Saga (bildliteraturo)
Saga estas serio de bildliteraturaj libroj en la ĝenro sciencfikcio/fantasto/ kosma opero, skribita de Brian K. Vaughan kaj ilustrita de Fiona Staples, publikigita monate de la usona kompanio Image Comics. Simile al Star Wars, tiu serio estas lokita sur fono de kosma milito inter pluraj eksterteraj rasoj kaj planedoj. La ĉefroluloj estas la geedzoj Alana kaj Marko, kiuj iĝis paro kaj generas idon malgraŭ ke ili apartenas al du malamikaj rasoj inter si militantaj, simile al Romeo kaj Julieta.
Esperanto
La serio estas verkita en la angla lingvo, kiu de la roluloj mem estas nomata simple "Language" (= "Lingvo"). Tamen ofte aperas parolo en la denaska lingvo de Marko kaj lia popolo. Tiuj frazoj estas fakte en Esperanto, kiu de la (aliaj) roluloj estas nomata "Blue" (= "Blua"). La esperantaj frazoj aperas kun korektaj supersignoj, tamen kelkfoje kun tiel fuŝega gramatiko ke ili nur iĝas kompreneblaj per laŭvorta retraduko al la angla.
Miklós Papp
PAPP Miklós K. Papp estis hungara ĵurnalisto, historiisto naskita la 29-an de oktobro 1837 en Deĵo kaj mortinta la 12-an de februaro 1880 en Koloĵvaro.
Biografio
En 1867 Miklós Papp fondis kaj redaktis ĝis sia morto la ĵurnalon Magyar Polgár, ekde 1874 li redaktis la gazeton Történeti Lapok, en 1876 – 78 la semajngazeton Hölgyfutár. Li eldonis la aŭtobiografion de Kata Bethlen (Gr. Bethlen Kata életének maga által való leírása, Kolozsvár, 1881). Li tradukis hungaren la pamfleton titolitan Ein Blick (Rigardeto) de István Széchenyi (Kolozsvár, 1870).
Sitakili
Sitakili estas urbo en Malia Regiono Kayes, en la subregiono de Kéniéba.
Oni malfermis la 12-an de novembro 2005, novan orminejon en la komunumo de Sitakili, en la vilaĝo de Loulo.
Sentinelanoj
La indiĝena etno sentinelezoj apartenas al homtipo, kiun oni ofte nomas negrito. Ilia ekzakta nombro estas nekonata. Taksoj parolas pri 50 ĝis 400 homoj, sed tiuj nombroj ne havas konkretan statistikan bazon.
En la pasinteco plurfoje okazis provoj, daŭre kontakti la sentinelezojn, sed ili ne kondukis al permanenta sukceso. La anglo M.V.Portman en 1880 unuafoje albordiĝis sur la insulo, sed ties loĝantoj fuĝis en la ĝangalon. Li deportis kelkajn plenkreskulojn, sed ili post kelkaj tagoj malsaniĝis kaj mortis. Deportitajn infanojn oni retransportis kun donacoj. Poste oni plu nur ĉirkaŭveturis la insulon kaj filmis el la distanco, kiel ekzemple Heinrich Harrer kaj la hindo Singh Raghubir, kiu en 1975 produktis sensacian fotoserion. Oni provis antaŭ ĉio per donacoj, kiel ekzemple kokosnuksoj, konstrui komunikadon. Tiujn provojn oni ĉesis en 1997. Speciala malfacilaĵo konsistas en la interkompreniĝo, ĉar eĉ la plej proksime situantaj najbaraj etnoj, kiel ekzemple la ongeoj, kiuj povus servi kiel ligilo, ne plu posedas sufiĉe da komuna vortprovizo por interkompreniĝo. Hodiaŭ la sentinelezoj reagas al ĉiu provo ekkontakti ilin per salvo de verdire danĝeraj sagoj. Post la cunamo sekve de la submara tertremo la 26-an de decembro 2004 antaŭ Sumatro vehementa sagohajlo al helikoptero estis la unua vivosigno post la katastrofo.
La barata registaro alproprigis al si ekde malmultaj jaroj politikon, al neniu plu permesi ŝiri la sentinelezojn el ilia memelektita izoliteco.
Listo de renomaj personoj de Alba Iulia
Listo de renomaj personoj de Alba Iulia
Efiko de Auger
Se elektrono estas forprenita de ena nivelo de atomo (kutime per alte energia fotono), lasante malplenaĵon, elektrono de pli alta energinivelo povas fali en la malplenaĵon kun liberigo de energio. Ĉi tiu energio povas esti liberigata en formo de disradiata fotono, kaj la energio povas ankaŭ esti transdonita al la alia elektrono, kiu estas tiam elĵetata el la atomo. Ĉi tiu elĵetita elektrono estas nomata elektrono de Auger.
La procezo kun disradiado de fotono estas pli probabla, se la liga energio de la elektrono estas pli granda ol 1 keV. La procezo kun elĵeto de la alia elektrono estas pli probabla por malpezaj atomoj kaj se la liga energio de la elektrono estas malpli granda ol 1 keV.
La kineta energio de la elektrono de Auger estas la diferenco inter la energio de la komenca elektrona trairo kaj la joniga energio por la elektronkovraĵo, de kiu la elektrono de Auger estis elĵetita (se ne konsideri desalton de la atomo). Ĉi tiuj energiaj niveloj dependas de la speco de atomo kaj la kemia ĉirkaŭaĵo, en kiu la atomo situas.
La energio de elektronoj de Auger ne dependas de energio de la fotono, kiu kreis la malplenaĵon en la ena elektronkovraĵo, pro kiu okazis la efiko de Auger.
Spektroesploro per elektronoj de Auger engaĝas la eligon de elektronoj de Auger per bombardado de la specimeno per ikso-radioj aŭ sufiĉe energiaj elektronoj kaj mezurado de la intensecoj de elektronoj de Auger kiel funkcio de energio de la elektronoj de Auger. La rezultantaj spektroj povas esti uzataj por identigi la disradiantajn atomojn kaj ricevi iun informon pri ilia ĉirkaŭaĵo.
Rekombinado de Auger estas simila efiko, kiu okazas en duonkonduktaĵoj. Elektrono kaj elektrona truo (elektrono-trua paro) povas rekombiniĝi donante energion al elektrono en la kondukteca bendo, pligrandigante ĝian energion. La mala efiko estas nomata influa jonigo.
Malkovro
La eliga procezo estis esplorita en la 1920-aj jaroj de aŭstra fizikisto Lise Meitner. La efiko de Auger estis esplorita en 1925 per Pierre Victor Auger per analizado de nebulkameraj eksperimentoj. Alte energiaj ikso-radioj estis aplikitaj por jonigi gasajn partiklojn kaj observi fotoelektrajn elektronojn. Observado de elektronaj spuroj de energioj, sendependaj de energio de la incida fotona, sugestis manieron por elektrona jonigo, kiu estis kaŭzita de ena konvertiĝo de energio de senradiada trairo. Plua esploro kaj teoria laboro montris, ke la efiko estis senradiada efiko, sed ne ena konvertiĝa efiko, kio estis trovite per uzo de rudimenta kvantummekaniko kaj kalkuloj de la trairaj kurzoj kaj trairaj probablaj.
Eksteraj ligiloj
Augerelektronenspektroskopie
Adolf Bartošík
Adolf aŭ Dolfa BARTOŠÍK (naskiĝis la 1-an de majo 1907 en Boršice, mortis la 3-an de februaro 1989 en Prago) estis ĉeĥa esperantisto.
Li esperantistiĝis en 1926. Dum postaj jaroj li fariĝis fondinto de la Slovaka Esperanto-Klubo en Uherské Hradiště, gvidanto de programoj de la Esperanto-klubo de Prago. Sian unuan varbadon pri esperanto li okazigis en Kroměříž inter gestudantoj, kun rezulto de 2 kursoj en YMCA. Inter la mondmilitoj li instruis Esperanton Ĉe-metode en Jugoslavio kaj Nederlando, kie li trovis esperantistan edzinon Ine Woudstra. Li havis filon Karel Bartošík, naskiĝintan en 1942 en Britio.
Pro siaj artaj kapabloj li famiĝis inter la esperantistoj kiel talenta grafikisto (1-a premio 1956 ĉe la 41-a UK), kaj krome li postlasis unikan esperanto-filatelan kolekton, kiu gajnis por li 32 distingojn kaj medalojn. En 1979 li estis nomita honora membro de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.
Marie Bartovská
Marie BARTOVSKÁ (naskiĝis la 29-an de julio 1912 - mortis la 8-an de decembro 1999 en Frýdek-Místek, Ĉeĥio) estis Honora Membro de UEA (de la jaro 1996) kaj de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.
Unue rifuzita de lernejo pro sia miopeco, nur post laboro en tolaĵfabriko ŝi sukcesis ekstudi - pri komerco, kvankam ŝi volis fariĝi instruisto.
Esperanton ŝi lernis en 1930. Post aktivado en pluraj kluboj, ŝi fondis en 1951 tiun de Frýdek-Místek. Ŝi multe instruis kaj de 1965 gvidis ĉiumonatan Kafejo Esperanto.
Sperta pri la tekstil-faka terminologio, ŝi kontribuis tiufake i. a. al Plena Ilustrita Vortaro (PIV, 1970) kaj la Esperanta Bildvortaro de Rüdiger Eichholz (1988). Malgraŭ aĝo, malsanoj kaj vidhandikapo, ĝis lasta tempo ŝi ofte aperigis leterojn en la E-gazetaro kaj partoprenadis aktive fakajn aranĝojn, ekz. prelegante en 1998 pri la terminologio de brodado en la 1-a Kolokvo pri Apliko de E-o en Scienco kaj Tekniko. Longtempa delegito de UEA, modelo de tutviva sindediĉo al lingvo, kiu fariĝis universitato de ŝia vivo, ŝi estis konata aktivulino en sia lando ankaŭ sen okupi centran movadan postenon.
Falkenberg
Falkenberg (germane: "falka monto") havas diversajn signifojn:
(55347) 2001 SH142
(55347) 2001 SH142 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero. Ĝia discentreco tamen estas relative malgranda.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Vortlisto de la nederlanda lingvo
La Vortlisto de la nederlanda lingvo, pro ĝia verda kovrilo ankaŭ ĝenerale konata kiel la Verda Libreto, estas eldono de la Nederlanda Lingvo-Unio.
La libro donas superrigardon pri la ĝusta ortografio de vortoj en la nederlanda lingvo, interalie bazita je decidoj de la belga kaj nederlanda registaroj.
Eldonoj
La Verdan Libreton eldonas Sdu en Nederlando kaj Lannoo en Flandrio. Ĝi estas disponebla en papera kaj KDa versioj. La akademio ankaŭ proponas senpagan oficialan retpaĝaron.
La 15an de oktobro 2005 aperis la plej lasta aktualigita versio.
Kalipeploj
Kalipeploj aŭ Callipepla estas genro de birdoj de la familio de Odontoforedoj kaj ordo de Kokoformaj.
Ŝtata entrepreno
Ŝtata entrepreno estas entrepreno sur kiu la Ŝtato aŭ aliaj teritoriaj komunumoj povas rekte aŭ nerekte supere influi pro la posedo, la financa partopreno aŭ pro reguloj, kiuj regas ĝin, laŭ difino de Eŭropa unio. Supera influo estas supozata kiam la Ŝtato, rekte aŭ nerekte posedas la majoritaton de la kapitalo de la entrepreno aŭ de la voĉoj ligitaj al la akcioj de la entrepreno aŭ povas elekti pli ol la duonon de la administra, rega aŭ kontrola organo de la entrepreno.
Kalipeploj
Specioj
Temas pri grizecaj koturnoj, kun skvamecaj korpaj markoj kaj krestaj ornamoj, el kiuj la Gambela koturno kaj la Kalifornia koturno havas tre buntajn kapobildojn kun nigraj areoj.
Ŝtata entrepreno
Ekster Eŭropa unio, ankaŭ ŝtataj entreprenoj povas respondi al tiu difino, eĉ en Usono kie ili ekzistas laŭ du juraj formoj : la federaciaj ŝtataj entreprenoj (tre malmultaj kaj kutime portempe akiritaj de la federacia registaro kaj sub juĝa kontrolo, en la kadro de la Ĉapitro 11 de la leĝo pri la bankrotoj en Usono, en la sektoroj konsiderataj strategiaj kaj por eviti al ili juĝan likvidon kadre de la Ĉapitro 7), kaj la ŝtataj entreprenoj de ŝtatoj (multe pli multaj kaj posedataj aŭ regataj de unu el la ŝtatoj de la Federacio, aŭ eĉ de pluraj ŝtatoj asociitaj se la entreprenoj estas pli grandaj.).
Raŭka grundokolombo
La Raŭka grundokolombo (Columbina cruziana) estas specio de birdoj de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Ĝi vivas en la tropika Nova Mondo, partikulare en Sudameriko. Ili troveblas en la okcidento de la Andoj en Ekvadoro, Peruo kaj nordo de Ĉilio. Ties natura habitatoj estas subtropikaj kaj tropikaj sekaj arbustaroj, subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbustaroj, subtropikaj kaj tropikaj alt-altitudaj arbustaroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.
Tiu specio estas malgranda kolombo 16 ĝis 18 cm longa. Estas griza kun nigraj makuloj en flugiloj. La beko estas flava, sukcen- aŭ oranĝ-kolora en la bazo kaj nigra pinte. La vosto estas griza kaj kaj ruĝaj la kruroj. La maskla plenkreskulo havas bluecajn kapon kaj kolon. La ino kaj la junuloj estas helgrizaj.
Tiu kolombo vivas ĉefe en sekaj zonoj, kie ĝi manĝas ĉefe semojn. La voĉo estas milda, mallonga, raŭka (pro tio la nomo) kaj subita, kio similas al la homa rukto (kŭaŭ!).
Ladislav Bala
Membro de Esperanto Klubo Třebíč, dum multaj jaroj laboris ĉe organizado de Someraj Esperanto-Tendaroj en Lančov. La historion de la tendaro li dokumentis per fotografa ekspozicio (instalita en la tedaraj oficiejo kaj manĝejo) kaj per detala statistiko pri la partoprenantoj de la kursoj en la tendaro.
Li naskiĝis en Hradec Králové. Lia avo, atamano de kozakoj, Dimitrij Bala, estis mortigita dum la batalo kontraŭ la revolucio de bolŝevikoj en Rusio. La avino estis pola princino. Lia patro kun edzino kaj la plej aĝa filo forkuris Ĉeĥoslovakion. Krome de Lada naskiĝis en Hradec Králové ankoraŭ lia fratino. Lia pli aĝa frato aliĝis al nia aviadista armeo. En la tempo kiam la nazioj komencis politikan agadon kontraŭ nia respubliko, aliĝis 17-jara Lada en nian armeon. Post unu jaro li fariĝis serĝento kaj fariĝis komandanto de bunkro ĉe landlimo de Vranov nad Dyjí ĉe strataj serpentoj. Li trovis knabinon en proksina urbo Moravské Budějovice kaj pli poste fianĉiĝis al ŝi. Lia frato foriris kiel aviadisto batali kontraŭ nazioj al Britio. Pli poste la kolonelo Bala fariĝis anstataŭanto de brita marŝalo nia generalo Janoušek. Post milito li revenis hejmen kaj de komunisma regado estis arestita kiel malamiko de popolo. De malliberejo li forkuris al Germanio kaj pli poste al Usono. Lada, lia frato perdis pro tio sian laborlokon kiel cefo de poŝtoficejo. Neniu volis okupi lin. Finfine li fariĝis vendisto en proksima vilaĝo ĉe Moravské Budějovice. Ĉefoj de vendejoj Jednota pli poste ordonis al li por unu jaro laboron en minejo de Ostrava. Dum katastrofo li restis kelkajn tagojn sub la tero. Li estis savita tute blankhara kaj blankbarba. Post reveno hejmen li laboris en oficejo de vendejoj Jednota. La SET li unuafoje vizitis en la jaro 1961. Tiam venis du barbuloj. Li kaj Mirek Hlaváč el Plzeň - Leontodo. Mirek estis malpli aĝa kaj ĉiam havis en la tendo malordon. De tiu tempo Lada atakis min per prokrastoj kun kiu li devis dormi. Sed tamen ni fariĝis bonaj amikoj kaj de tiu tempo Lada helpis al mi organizi SET-ojn. Li estis ne nur blanka barbulo, sed fariĝis ankaŭ simpatiulo por ĉiuj tendaranoj. Kiel oficisto de Jednota li sciis, kie aĉeti ekipaĵon por la tendara kuirejo, kie aĉeti malmultekostajn tolaĵojn. En la jaro 1968 ni aĉetis la unuan kabaneton „Junio“. Ni aĉetis materialon kaj dum unu jaro Lada konstruis 4 samajn kabanetojn. Ĉiun liberan tempon li dediĉis al SET Lančov. Dum unu etapo li ne nur libertempis en SET, sed ankaŭ mastrumis aŭ instruis aŭ gvidis la etapon. Venis la maljuneco, venis la malfeliĉo pere de la morto de lia ŝatata edzino. Lada transdonis sian hejmon al sia nepino kaj iris al la domo de maljunuloj de sankta Antonio en Moravské Budějovice. Por la SET Lančov kaj por Esperanto li faris multe. Dankon kara mia amiko, dankon Lada.
Eŭropa ŝoseo 44
La eŭropa ŝoseo 44 (mallongigo E 44) estas eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas inter okcidento kaj oriento tra Francio, Luksemburgo kaj Germanio. Ĝi komenciĝas ĉe la enfluejo de la rivero Sejno en la Manikan Markolon kaj finiĝas en la germania federacia lando Hesio.
Ébaty
Ébaty estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
Ĝi situas proksime de Chagny. La rivero Dheune trafluas tra la komunumo.
Historio
La preĝejo Ĉielenpreno de Maria datiĝas de 1777.
Albert Szenci Molnár
SZENCI MOLNÁR Albert (senci molna:r) estis hungara reformita pastro, lingvosciencisto, filozofo, psalmpoeto, eklezia verkisto, tradukisto naskita en Szenc la 30-an de aŭgusto 1574 kaj mortinta en Kolozsvár la 17-a de januaro 1634). Li estis la patro de reformita pastro János Szenczi Molnár.
Biografio
La avo de Albert Szenci Molnár alvenis el Sikullando en departementon Pozsony, kie li iĝis muelisto. Li studis de 1584 en Szenc, en 1586 en Győr, en 1587 en Gönc, de 1588 en Debrecen. En 1590 li estis edukisto en Kassa. De 1590 li estadis en Wittenberg, en 1592 Heidelberg, de 1593 ĝis 1596 en Strassburg, de 1597 ĝis 1599 en Heidelberg. Poste ĝis 1600 li estadis en Szenc. De 1600 li studis en Herborn. Lian latinan-hungaran vortaron komencis li verki en 1603 en Altdorf. De 1626 ĝis sia morto li vivis en Koloĵvaro. Per sia latinlingva hungara gramatiko post János Sylvester li konatigis la hungaran lingvon al Eŭropo. Al reformita eklezio li tradukis la psalmojn, faris korektojn en Biblio tradukita de Gáspár Károlyi. La influo de lia verko al la evoluo de hungara literatura lingvo kaj al hungara versado estas grandega.
Nefeŝ
Nefeŝ aŭ Nephesh (נֶ֫פֶשׁ‬ nép̄eš) estas vorto en la Biblia hebrea kiu aperas en la Hebrea Biblio. Tiu vorto referencas al la aspektoj de sentemo, kaj homaj estaĵoj kaj aliaj animaloj estas priskribita kiel havantaj nefeŝon. Plantoj tamen, estas ekzemplo de vivantaj organismoj, kiuj ne estas referencataj en la Biblio kiel havantaj nefeŝon. La termino נפש‬ estas laŭvorte “animo”, kvankam ĝi estas ofte tradukita kiel "vivo" en kelkaj tradukoj.
Flaujagues
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Flaujagas - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Romanel-sur-Morges
Romanel-sur-Morges estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 469 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,75 km², de kiuj 14,3% estas kovritaj de arbaro, 65,7% servas por agrikulturo kaj 16,0% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Romanel-sur-Morges limas en nordo al Aclens, en oriento kaj sudo al Bremblens, kaj en okcidento al Echichens.
Trafiko
Tra Romanel-sur-Morges pasas la kantona ĉefvojo n-r0 129 de Morges al Cossonay. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas kvin kilometrojn sude de la komunumo en Morges. Pere de poŝtaŭtolinio de Morges al Cossonay la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Romanel-sur-Morges datiĝas el la jaro 967 kiel villa Romanella. Dum mezepoko la vilaĝo apartenis al la Monaĥejo Saint-Jean en Besoançon. En la jaro 1120 la havaĵo transiris al la ĉefepiskopo de Besançon, de kiu ĝi estis akirita de la Senjoroj de Cossonay. En la jaro 1410 Romanel estis de Henriko de Colombier atribuita al la Senjorujo Vullierens, kiu estis unuigita kun Aclens. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Romanel kiel parto de la Subvoktejo Aclens apartenis al la Voktejo Morges. La vilaĝo en la jaro 1675 estis akirita de la urbo Morges. Ek de 1798 ĝi apartenis al la Distrikto Morges.
Dunia
Dunia (="mondo"), Dunia Bahasa(=mondlingvo) aŭ Duniabahasa estas planlingvo proponita de Ed Robertson en 1996.
Dunia prenas ĝian vortprovizon el 16 malsamaj lingvoj laŭ la partoj de diskurso. Plejparto de verboj estas el la hispana lingvo, plejparto de ĉiutaga substantivoj venas el la angla lingvo, plejparto de sciencaj substantivoj estas el latina lingvo, plejparto de adjektivoj venas el urdua lingvo, simplaj adverboj venas plejparte el la rusa lingvo ktp. La sintakso estas multrilate eŭropeca, sed frazoj bazitaj sur la temo/komento-strukturo estas ankaŭ permesata.
Nombroj (0-10): nul, un, du, tri, kwar, kwin, heks, sep, ok, non, dek.
Ekzempletoj:
Skablandoj
La Skablandoj (Channeled Scablands) estas unika geologia erozio-fenomeno en la usona ŝtato de Vaŝingtonio. Ili estis kreitaj per la kataklismaj Misula-inundoj kiuj periode balais tra orienta Vaŝingtonio kaj suben la Kolumbia Altebenaĵo dum la Plejstoceno. La geologo J.Harlen Bretz eltrovis la terminon en serio de publikaĵoj en la 1920-aj jaroj. Debatoj pri la origino de la Skablandoj furiozis dum kvar jardekoj kaj estas unu el la grandaj debatoj en la historio de la tersciencoj.
Geologio
Riverovaloj, formitaj de erozio normale havas 'V'-forman transversan sekcon, kaj glaĉeroj postlasas 'U' sekcon. La Skabladoj havas ortangulan transversan sekcon kaj estas disvastigitaj tra vastegaj areoj de orienta Vaŝingtonio. Ili montras unikan drenadan modelon kiu havas eniron en la sudoriento kaj eliron en la sudokcidento. La eroditaj kanaloj havas anastomozan aŭ plektigitan aspekton. Ankaŭ estas grandegaj kavoj kaj ripoj, multe pli grandaj ol tiuj trovitaj en kutimaj riveroj. Kiam unue studite, neniu sciata teorio povis ekspliki la originon de tiuj fenomenoj.
Bretz praktikis esplorojn kaj publigis multon dum la 1920-aj jaroj priskribante la Skablandojn. Liaj teorioj pri kiel ili estis formitaj postulis mallongajn sed grandegajn inundojn, kiujn Bretz ne povis ekspliki ( la origino de la akvo neniam estis la objekto de tiu esploro ). La teorioj de Bretz renkontis akran opozicion de la tiutempaj geologoj, kiuj provis klarigi la fenomeno helpe de teorioj kiuj apogiĝis sur nuntempaj geologiaj fenomenoj.
Joseph Pardee unue sugestis en 1925 al Bretz ke la drenado de glaciala lago estis povinta kaŭzi fluojn de la bezonata amplekso. Pardee kontinuis siajn esplorojn dum la sekvantaj 30 jaroj, kolektante kaj analizante pruvojn kaj efektive identigis Misula-Lagon kiel fonton de la Misula-Inundoj kaj kreinto de la Skablandoj.
Esploro sur malferma kanala hidrologio en la 1970-aj jaroj donis solidan bazon al teorioj de Bretz.
La teorioj de Pardee kaj Bretz estis akceptitaj nur post jardekoj de peniga laboro kaj furioza scienca debato. En 1979 Bretz ricevis la plej altan ordenon de la Amerika Geologia Societo, Penrose-Ordenon, por agnoski ke li estis disvolviginta unu el la grandaj ideoj pri la tersciencoj.
Provinco Uva (Srilanko)
La Provinco Uva (sinhale: Uva Palata) estas la dua malplej loĝata provinco de Srilanko, kun 1.187.335 personoj. Ĝi estis kreata en 1896. Uva subdividiĝas en du distriktoj: Badulla kaj Moneragala. La ĉefurbo estas Badulla. Ĝi kovras areon de 9,952 km2.
Three Men in a Boat (To Say Nothing of the Dog)
Notu tiu ĉi artikolo rilatas plejparte al la tielnomata origina verko anglalingva, ne al la esperanta traduko.
Three Men in a Boat (To Say Nothing of the Dog‏) (Esperante: Tri Homoj en Boato (sen kalkuli la hundon)) estas romano verkita en 1889 en la angla fare de la brita verkisto kaj dramaturgo Ĵerome K. Ĵerome.
Ĵerome verkis kaj publikigis dekojn da romanoj, noveloj kaj teatraĵoj, sed Tri Homoj en Boato estas lia plej konata verko. La nomo de la romano estas konata kiel fidela reprezentanto de seka angla humuro. "Tri en unu boato, krom la hundo" unue estis publikigita en daŭrigoj kaj estis publikigita kiel libro la 5-an de marto 1889, kiam Ĵerome estis 30-jaraĝa. La romano estis sukceso kaj tradukita en dekduojn da lingvoj.
La romano estas kiel raporto pri dusemajna boatferio sur la Tamizo de Kingstono-sur-Temso ĝis Oksfordo kaj reen al Kingstono. La libro estis komence celita kiel serioza vojaĝgvidilo, kun rakontoj pri loka historio laŭlonge de la itinero, sed la humuraj elementoj transprenis ĝis la punkto kie la seriozaj kaj iom sentimentalaj trairejoj ŝajnas distraĵo al la komika romano. La plej oftaj temoj de la anekdotoj estas riveraj ŝatokupoj kiel fiŝkaptado kaj boatado kaj la malfacilaĵoj, kiujn ili prezentas al la nesperta kaj nesingarda. Unu el la plej laŭditaj aferoj pri tri homoj en boato estas kiom supertempa ĝi ŝajnas al modernaj legantoj, ekzemple la ŝercoj ankoraŭ estas laŭditaj kiel freŝaj kaj spritecaj.
En 1900, la daŭrigo "tri homoj en Bummel" estis verkita, pri la travivaĵoj de la triopo dum bicikla vojaĝo en Nigra Arbaro en Germanio.
Intriga resumo
Ĵerome mem estas la protagonisto de la rakonto, kiam li kaj du aliaj bonaj amikoj (George kaj Harris) decidas prizorgi sian sanon, forlasi la bruan urbon kaj komenci refreŝigan kaj malstreĉan vojaĝon en la naturo. Post malfacila renkontiĝo, la amikoj ekiris kun la hundo Montmorency, por navigi en malgranda boato laŭlonge de la rivero Tamizo en Anglio. Ili travivas diversajn spertojn, pli agrablajn kaj malpli agrablajn, ili rakontas unu al la alia travivaĵojn, kiuj okazis en la pasinteco, ĝis kelkaj pluvaj tagoj superfortas ilin kaj ili forlasas la boaton.
La distingo de la romano estas ne en sia intrigo, sed en la amuzaj anekdotoj disĵetitaj laŭlonge de ĝia intrigo, en sia riĉa lingvo kaj en la pitoreskaj kaj humuraj esprimoj. La roluloj estas bazitaj sur realaj karakteroj, kaj iliaj amuzaj travivaĵoj reflektas okazaĵojn kiuj okazis en realeco.