cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ora Tagiĝo
Partiestro ekde la fondo de la organizaĵo respektive partio estas Nikolaos Miĥaloliakos (Νικόλαος - aŭ pli mallonge Νίκος - Μιχαλολιάκος). Oficiale li estas ĝenerala sekretario de la partio, sed li instigas siajn subtenantojn nomi lin "αρχηγός", do "gvidisto". La 2013 li malliberiĝis pro akuzo pri fondo de krima organizaĵo, post kiam jam antaŭe en sia kariero li plurfoje post provokoj estis malliberigita.
Kantono Adair (Kentukio)
La kantono Adair - angle Adair county - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Kentukio. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas .
Historio
La kantono estis fondita la. Ĝi havas sian nomon honore al John Adair, kiu soldate partoprenis en la Usona Milito de Sendependeco, batalis en kontraŭ-indiana milito en 1791 kaj 1792 sub generalo James Wilkinson, servis en la Brit-usona milito de 1812 kiel regimentestro sub generalo Andrew Jackson, paralele iĝis politikisto de Usono kaj de 1820 ĝis 1824 estis guberniestro de Kentukio.
São Pedro (San-Paŭlio)
São Pedro, oficiale Estância Turística de São Pedro, estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 31.688 loĝantojn en 2010.
Skota leporhundo
La Skota leporhundo (aŭ cervohundo) estas hundraso, unu el plej plej grandaj, kiu apartenas al la grupo de leporhundoj. Ofte la raso estas pli simple nomata cervohundoj. On ĝin uzis en hundaroj por la ĉaso de cervoj kaj de aliaj grandaj bestoj en la arbaroj de skotlando, ĉar ili kuris pli rapide kaj pli longtempe ol iliaj predoj.
Malgraŭ sia grando, ili ofte taŭge kondutas kiel domhundoj, eĉ en malgrandaj loĝejoj, ĉar ili estas bonaj kun infanoj kaj nur malofte bojas.
Eschau
Eschau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miltenberg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
333 Badenia
333 Badenia estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Higia familio. Ĝin malkovris la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, la.
Nomo
Ĝia nomo referas al la tiama germana lando de Badeno, latine : "Badenia".
Horst Wendlandt
Horst WENDLANDT (naskiĝis la 15-an de marto 1922 en Criewen apud Schwedt; mortis la 30-an de aŭgusto 2002 en Berlino; lia naskiĝnomo estis Horst Gregor Gubanov) estis germana filmproduktoro.
Wendlandt estis filo de rusa kamparana laboristo kaj de germanino. Li estis adoptita de la fratino de sia patrino kaj prenis ŝian nomon. Post lernado en alta komerclernejo li lernis ĉe Tobis-Tonbild-Syndikat, kiu dungis lin en 1941 kiel kasisto. Pro sia rusa stateco li riskis malliberecon, kaj pro tio vole aliĝis la aerarmeon en 1944. Post kapto fare de la usonanoj li laboris ĝis 1947 kiel devigita laboristo en franca minejo.
Denove en Berlino, Wendlandt laboris por diversaj filmentreperenoj, komence kiel kasisto kaj poste kiel produktgvidanto. En 1956 lin dungis Artur Brauner por sia filmentrepreno CCC. En 1961 Wendlandt laboris por Rialto Film, de kiu, ekde 1972 li posedis la plej grandan parton.
Wendlandt famiĝis pro la produktado de la "Edgar Wallace"- kaj "Karl May"-filmoj en la 1960-aj jaroj. Sed ankaŭ komedioj kun Heinz Erhardt, Otto, „Ödipussi“ de Loriot (1988) kaj „Pappa ante Portas“ (1991) estis liaj sukcecoj. En 1998 Wendlandt ricevis la Scharlih-premion, la plej fama premio ligita al la nomo de la germana verkisto Karl May.
Horst Wendlandt edziĝis al Ilsegard Winter. La filo Matthias (naskiĝis en 1952) kaj la filino Susan (naskiĝis en 1956) ankaŭ laboris kiel produktoroj ĉe Rialto. Wendlandt mortis la 30-an de aŭgusto 2002 en Berlino pro kancermalsano.
Abdul Rahman Hassan Azzam
Abdul Rahman Hassan Azzam (عبد الرحمن حسن عزام) (8a de Marto 1893 – 2a de Junio 1976), konata ankaŭ kiel Azzam Paŝa, estis egipta diplomato kaj politikisto. Li estis la unua Ĝenerala Sekretario de la Araba Ligo, el 22a de Marto 1945 ĝis Septembro 1952.
Azzam havis ankaŭ longan karieron kiel ambasadoro kaj parlamentano. Li estis egipta naciisto, unu el la plej fruaj proponantoj de idealisma tutarabismo, kaj opozicianto de la dispartigo de Palestino.
Daichi Hayashi
Daichi Hayashi (林 大地, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu.
Elek Bacsik
Elek Bacsik [baĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bacsik Elek estis hungara-usona violonisto, gitaristo. Li estis kuzo de Django Reinhardt.
Elek Bacsik naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Glen Ellyn (Ilinojso, Usono).
Biografio
Elek Bacsik devenis el cigana muzikista familio. Li studis klasikan violonadon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Li muzikadis en pluraj orkestroj precipe en amuzejoj en sia naskiĝurbo. Lia muzika kolego estis ekzemple György Cziffra. En 1948 kiel orkestrano li vojaĝis al Bejruto, poste al pluraj eŭropaj urboj. En Parizo li jam estis konata ĵazmuzikisto. En la fruaj 1960-aj jaroj li registris muzikdiskojn kun konataj francoj kiel ekzemple Jeanne Moreau, Serge Gainsbourg kaj Claude Nougaro. En la franca televizio li muzikadis kun Charles Aznavour kaj Gilbert Bécaud. En 1966 li translokiĝis al Las Vegas, kie li muzikadis jardekon en amuzejoj, poste en aliaj lokoj, eĉ en ĵazfestivalo. Li mortis jam forgesita.
Lingva kafejo
Lingva kafejo, ankaŭ konata sub la nomo poliglota kafejo, estas kunveno por praktiki lingvojn.
Difino
Lingva kafejo okazas en iu publika loko, restoracio, trinkejo. Homoj venas je indikita tago kaj horo kaj sidiĝas ĉe precizaj tabloj: unu tablo - unu lingvo. Homoj povas elekti tablon, kies lingvon ili volas audi, lerni, en kiu ili volas progresi. Nomadumado eblas: personoj restas 20-30 minutojn ĉe unu tablo kaj poste iras al alia tablo. Teorie ĉe ĉiu tablo estas gvidanto, kiu estas denaskulo.
Poliglota kafejo estas kunveno en iu publika loko, restoracio, trinkejo je iu vespero pri iu preciza lingvo. Ĝi okazas en loko, kie la praktikado de lingvoj estas la ĉefa celo. Tiucelen la loko prezentas librojn kaj lernilojn pri la ofertitaj lingvoj. Do la lingvoj aperas laŭ la tagoj de la semajno. La kunsidon gvidas denaskulo. La vorto poligloto venas el la greka lingvo, kie poli signifas pluraj, kaj gloto signifas lingvo.
La publiko en lingva kafejo estas
Konsekvence oni observas tre pozitivan mikson de generacioj.
Esperanto en lingvaj kafejoj
Okazas ke esperantistoj sukcesas lanĉi lingvan kafejon aŭ kontakti organizantojn por proponi tablon kie Esperanto estas parolata.
Ekde 2009 funkcias Bjalistoka Lingva Kafejo gvidata de volontuloj de Bjalistoka Esperanto-Societo (Bjalistoko, Pollando); unu el la parolataj lingvoj estas Esperanto.
En 2016 estis kreita de esperantistoj lingva kafejo en La-Chaux-de-Fonds, Svislando, iniciatita de Mireille Grosjean.
Vidu ankaŭ
Internacia tago de la gepatra lingvo
Ikoma
La urbo Ikoma (Japanlingve:生駒市 [Ikoma-ŝi]), situas en nord-okcidenta de gubernio Nara.
La urbo estis fondata ĉe 1-a de novembro 1971.
Sojlakto
Sojlakto (豆漿 "soja buljono"; aŭ 豆奶  "soja lakto") aŭ soja lakto estas planta trinkaĵo nur laŭaspekte simila al bovina lakto. Ĝi estas farita per sorbigado kaj muelado de sojfaboj, poste boligitaj kaj filtritaj. La restanta miksaĵo estas emulsio de oleo, akvo kaj proteinoj.
Devenante el Ĉinio, ĝi origine estis nur interproduktaĵo por tofuo, kaj dum la 20-a jarcento ĝi fariĝis vulgara trinkaĵo en Eŭropo kaj Nordameriko.
Produktantoj de bovina k.a. lakto oponas la uzon de la vorto lakto por ĉi tiu trinkaĵo kaj proponas, ke oni nomu ĝin simple sojtrinkaĵo.
Die Rote Fahne
Die Rote Fahne ( La Ruĝa Flago) estis germanlingva gazeto, kreita la de Karl Liebknecht kaj Rosa Luxemburg en Berlino, unue kiel organo de la maldekstra revolucia Spartakisma Ligo. Post la fondo de la Komunista Partio de Germanio (KPD) en la 1-a de Januaro 1919, ĝi iĝis la centra publikaĵo de la partio ĝis 1933. Ĝi estis eksterleĝigita post la fino de la Vajmara Respubliko kaj la incendio de la Incendio de Reichstag en 1933, kaj tiam ĝi estis eksterleĝe distribuita dum la nazia diktaturo fare de grupoj proksimaj al la Komunista Partio ĝis 1942.
Ekde la 1970-aj jaroj, nombraj projektoj el diferencaj maldekstraj socialistaj grupoj aŭ de malgrandaj partioj klopodis ekpublikigi Die Rote Fahne denove. Ĝis nune, almenaŭ du interretaj publikaĵoj uzis tiun nomon, ĉiu postulante, ke temas pri la sukcedanto de la historia gazeto.
Salvatore Sciarrino
Salvatore SCIARRINO (Palermo, 4-an de aprilo 1947, Sicilio), estas itala komponisto de nuntempa akademia muziko. Lia verkado estas avangarda kaj konata pro la uzo de izolitaj sonoj, ampleksigitaj teknikoj, oftaj silentoj kaj la ironiaj citaĵoj. Elektita kiel ano de la Akademie der Künste en 2004.
Markus Wolf
Markus Johannes («Mischa») WOLF (naskiĝis la 19-an de januaro 1923 en Hechingen; mortis la 9-an de novembro 2006 en Berlin) estis dum jardekoj gvidanto de spionorganizo de GDR.
Lia patro (Friedrich Wolf) estis kuracisto kaj dramverkisto; lia frato (Konrad) estis filma reĝisoro. Lia familio vivis en la 1930-aj, 40-aj jaroj en Moskvo. Markus Wolf hejmenvenis kun la Ulbricht-grupo al orienta Germanio.
Li estis dum longa tempo senvizaĝa homo en okcidento. Oni fotis lin nur komence de la 1980-aj jaroj en Stokholmo. Lia foto kun sunŝirmaj okulvitroj iĝis kovrilfoto en multaj gazetoj.
Wolf forlasis la organizon jam en 1986, - laŭ li - je efiko de la perestrojko.
Post reunuiĝo de Germanio, li fuĝis al Moskvo, poste li hejmenvenis tra Aŭstrio. La juĝistaro de Düsseldorf juĝis lin en 1993 je 6-jara prizono. Pli poste oni rompis la juĝon kaj Wolf estis provizore liberigita.
Markus Wolf verkis biografion kaj aperis ofte antaŭ la publiko
Lia libro La amikoj ne mortas (2002) estis tre populara en Germanio.
István Bonczos
BONCZOS István [pr. boncoŝ] estis rumanuja hungara verkisto naskiĝinta en Nagyszalonta la 4-an de februaro 1912 kaj mortinta en Salonta la 21-an de majo 1979. Li estis la edzo de verkistino Ilona Nagy.
Kariero
Bonczos rifuĝis Sovetunion kaj tie faris ekzamenon de abituriento en 1941 kaj li laboris kiel subinĝeniero en Azio. Post la dua mondmilito li revenis Rumanujon kaj li iĝis kunlaboranto de gazeto Új Élet en Oradea, poste en 1949-51 li gvidis la literaturan rubrikon de Utunk.
(14662) 1999 BF12
(14662) 1999 BF12 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi (Gubernio Gunma, Japanio).
Antal Fonyó
FONYÓ Antal (fonjo:) estis hungara juristo naskita en Satmaro la 23-an de julio 1919 kaj mortinta en Segedo la 3-an de decembro 1981.
Kariero
Antal Fonyó studis en Poĵonjo (1937-38) kaj Budapeŝto (1939-42). Post doktoriĝo pri juro li estis advokatkandidato, poste oficiro de la demokrata polico, ĉefreferanto, respektive grupestro de la policĉefkapitanejo de Budapeŝto en krimafera laboro. De 1951 li instruis en la katedro pri krimjuro de la ELTE, poste ekde la 1-an de oktobro 1957 en la Universitato József Attila (JATE) estis docento, poste profesoro (de 1-a de aŭgusto 1962). Inter 1960-1964 li estis ankaŭ dekano de la jurfakultato.
Rebeuvelier
Rebeuvelier (la malnova, ne plu uzata germanlingva nomo de la komunumo estas Rippertswiler) estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 383 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Rebeuvelier situas norde de la monto Mont Raimeux, kies kulmino kun alteco de 1302 m s.m. estas la plej alta punkto de la komunuma teritorio kaj formas la limon al Kantono Berno. En nordo la komunumo formas la sudan parton de la Valkaldrono de Delemonto. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,42 km², de kiuj 50% estas kovritaj de arbaro, 47% servas por agrikulturo kaj 3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rebeuvelier limas al en nordo al Vicques, en oriento al Vermes, en sudoriento al Grandval (BE), en sudokcidento al Roches (BE), en okcidento al Courrendlin, kaj en nordokcidento al Courroux.
Trafiko
Rebeuvelier situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj, kaj atingeblas nur pere de flankvojo de la ĉefvojo inter Moutier kaj Delemonto. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio al Courrendlin.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rebeuvelier datiĝas el la jaro 1148 kiel Rebonvillier.
Kiel unu de la 13 liberaj vilaĝoj de la Senjorujo Delemonto Rebeuvelier fariĝis en la jaro 1271 havaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Dum tiu periodo parto de la interezprivilegioj apartenis al la Paroĥaro Moutier-Grandval. Post la Franca Revolucio de 1792 dum unu jaro la vilaĝo apartenis al la Raŭraka Respubliko por poste aparteni de 1793 ĝis 1815 al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Rebeuvelier apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.
Gunung Padang
Gunung Padang estas arkeologia kuŝejo de megalitoj en Karyamukti, Campaka, Cianjur kabupaten, Okcidenta Javo, Indonezio, 30 kilometrojn sudokcidente de la sidejo de la kabupaten aŭ 8 kilometrojn el la fervoja stacio Lampegan. La loko estis konstruita el tero kaj ŝtono sur la pinto de neaktiva vulkano. Ĝi famiĝis pro polemikaj karbondataj rezultoj kiuj, sed ili estas konfirmitaj, sugestas, ke konstruado ekis reen tiom for kiom ĝis 20 000 a.n.e. En 2013 la geologo kiu sugestis tiujn datojn, nome Danny Hilman Natawidjaja (ofte referencata nur kiel Danny Hilman), sugestis, ke la loko estis konstruita kiel giganta piramido fare de la loĝantoj de Atlantis antaŭ ĉirkaŭ 11 000 jaroj a.n.e.
En informo de 2014 ĉe Kompas.com, arkeologo Harry Truman Simanjuntak sugestis, ke la konstruado okazis multe pli ĵuse, eble iam inter la 2a kaj 6a jarcentoj n.e.
Cecălaca
Cecălaca [ĉekəlaka] (hungare: Csekelaka ĉekelaka) estas vilaĝo en Rumanio sude de Luduş kaj administracie apartenanta al la komunumo Aţintiş. En 1910 ĝi havis 731 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 336 (rumanoj, 68% hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1296. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye).
Famuloj
En la iama Csekelaka naskiĝis Dénes Kemény (politikisto).
33556 Brennanclark
33556 Brennanclark estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Brennan Scott Clark, rekompensitan kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto en teamo pri translacia medicino. Li estis lernanto ĉe la Breck School de Golden Valley (Minesoto, Usono).
Jetětice
Jetětice estas municipo en Ĉeĥio situanta en Sudbohemia regiono en distrikto Písek. Vivas ĉi tie. La unua skribmencio devenas el la jaro 1251. Sub la municipon apartenas ankaŭ domaroj Jetětické Samoty kaj Červená nad Vltavou.
Jetětice
La municipo estis laŭ arkeologiaj trovoj loĝigita jam en praepoko. La unua skribmencio devenas el la jaro 1251, kiam ĝi apartenis al posedaĵoj de Monaĥejo Milevsko. Pluaj konataj posedantoj estas ekde la jaro 1430 Předbor z Radešína, 1437 senjorujo zvíkova (Jan z Rožmberka), 1575 senjorujo orlika kaj ekde 1736 proprumis la municipon voktujo Branica. En la jaro 1857 trafis la municipon granda incendio, kiam plimulto forbrulis. Memorindaĵoj de la municipo estas kapelo de Sankta Maria el la jaro 1911, kruco el la jaro 1886, monumento de falintoj en la unua mondmilito kaj la dua mondmilito kaj kapeleto de Virgulino Maria Lurda en Jetětické Samoty.
Červená nad Vltavou
La vilaĝo estis fondita de Zdislava, la patrino de Jiří Milevský. La unua mencio estas el la jaro 1189 kaj kiel municipo Jetětice ĝi apartenis sub Monaĥejo Milevsko kaj senjorujoj zvíkova kaj orlika. Ekde la jaro 1729 estas en la municipo lernejo. Dominaĵoj de la municipo estas fervoja ponto trans rivero Vultavo, preĝejo de sankta Bartolomeo kaj fervoja stacidomo.
Fervoja ponto
La ponto trans Vultavo estis konstruita en la jaroj 1886 - 1889, malfermita ĝi estis poste la 20-an de novembro 1889. Ĝi estas 253 metroj longa, 68 metroj alta, ĝi pezas 940 tunojn kaj ĝi enhavas 329 000 nitojn. La ponton fabrikis fabriko Pražská mostárna kontraŭ 510 000 guldenoj. Tio estas la unua fervoja ponto en Ĉeĥio, kiu estis konstruita sen skafaldo nur per aera muntado.
Preĝejo de sankta Bartolomeo
Romanika preĝejo estas el la jaro 1190. Ekde la jaro 1251 eĝi estas en tenado de monaĥejo de premonstratoj en Milevsko. Tio estas ununava rektangula konstruaĵo kun prebisterio volbita per kruca ripvolbo. Apud la preĝejo situas baroka sonorilturo. En la jaro 1960 ĝi estis pro konstruado de valbaraĵo Orlík transportita al domaro Vůsí. En tombejo apud la preĝejo estis entombigita eksa landa prezidento de Karpata Rutenio Antonín Rozsypal.
Nikolao Kampano
Nicolaus Olai Campanius (1593–1624) (* Gävle, en la 1593 - Stokholmo, en la 15-a de septembro 1624) estis sveda sacerdoto kaj rektoro de lernejo en Enköping. Li studis plurajn jarojn en la Universitato de Upsalo kaj poste li faris grandan vojaĝon tra Eŭropo. Unue li eniris en la Universitato de Helmstedt kaj en 1605, li partoprenis de papa seminario en la Universitato Palacký de Olomouc.
Post lasi la universitaton de Olomouc, li pasis kelkatempe izolita inter la svedoj en Pollando, kie li gajnis apogon de la reĝo Sigismundo la 3-a Vasa en la jaroj 1616-1617. Pli malfrue li reiris al svedio, kaj li sukcesis kaŝi sian katolikan edukadon kaj sekrete rekonvertiĝis al Protestantismo. En 1622, li ricevis sian diplomon kiel Majstro pri Artoj en Upsalo kaj ankaŭ prezidis disputon pri filozofio kune kun Olaus Unonis en la Universitato de Upsalo.
Ignaco
Ignaco estas virnomo, latine signifas fajro.
Maraj senvertebruloj
Maraj senvertebruloj estas la senvertebruloj kiuj loĝas en maraj medioj. Senvertebrulo estas terminego kiu inkludas ciujn animalojn krom la vertebrulaj membroj de la filumo Ĥorduloj. Senvertebruloj ne havas vertebraron, kaj kelkaj evoluis konkon aŭ duran ekzoskeleton. Kiel surtere kaj en aero, maraj senvertebruloj havas grandan varion de korpoformoj, kaj estis kategoriigitaj en ĉirkaŭ 30 filumoj. Ili konstituas plej el la makroskopa vivulantaro de la oceanoj.
La plej fruaj animaloj estis maraj senvertebruloj, tio estas, vertebruloj venis poste. Animaloj estas multĉelaj eŭkariotoj, kaj estas distingataj el plantoj, algoj, kaj fungoj ĉar ili ne havas ĉelmurojn.
La plej fruaj animaloj eble estis tiuj de la genro Dickinsonia, antaŭ 571 al 541 milionoj da jaroj.
Francesco Pennisi
Francesco PENNISI (Acireale (Sicilio) 11-an februaro 1934 - Romo la 8-an de oktobro 2000) estas komponisto kaj aŭtoro de italaj teatraĵoj.
Li studis kun Robert W. Mann en Romo en la kvindekaj jaroj de la 20-a jarcento. Lia unua opero estis Sylvia simplex (ornitopodia) kaj ĝi premieris en la Palaco Grassi de Venecio por la Bienalo. Pennisi ankaŭ kreis instrumentajn verkojn.
Hidrogena aŭtomobilo
Hidrogena aŭtomobilo estas elektra aŭtomobilo kiu uzas hidrogengason (H2) kiel energifonto anstataŭ akumulatoro. La hidrogeno estas en fuelĉelo kun oksigeno (O2) el la aero transformita al akvon (H2O) dum kiu ĝi produktas elektron kiu pelas elektromotoron. La nura restprodukto estas akvovaporo kaj varmo. Ne ekestas karbona dioksido (CO2) pro kio ĝi estas Nulo-emisia veturilo.
Gerhardshofen
Gerhardshofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Distrikto Hochsauerland
La distrikto Hochsauerland, Hochsauerlandkreis [prononco Hoĥzaŭalantkrajs], situas en la sudoriento de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Meschede. La distrikto troviĝas en la kompare altaj, montaraj partoj de la arbaroriĉa mezalta montaro Sauerland [prononco Zaŭalant] - tial la nomo. Laŭ areo tiu ĉi distrikto estas la plej granda de la federacia lando. Fine de la distrikto havis  loĝantojn.
Ene de Nordrejn-Vestfalio najbaras la distriktoj Soest kaj Paderborn norde, Höxter nordoriente, Siegen-Wittgenstein kaj Paderborn sude kaj Mark (germane Märkischer Kreis) okcidente. Krome oriente najbaras la distrikto Waldeck-Frankenberg de la federacia lando Hesio. La distriko estas trafluata de la rivero Ruhr, kiu fontas iom norde de la urbo Winterberg.
Abdul Ĥalek Hasuna
Mohammed Abdul Ĥalek Hasuna (en araba: محمد عبد الخالق حسونة‎) (28a de Oktobro 1898 – 20a de Januaro 1992) estis egipta diplomato kiu servia kiel dua Ĝenerala Sekretario de la Araba Ligo el 1952 ĝis 1972.
Distrikto Hochsauerland
La distrikto ekestis dum la jaro 1975 - kun iom da ŝanĝoj grandparte el la tri antaŭaj distriktoj Arnsberg (aŭtokodo AR), Meschede (aŭtokodo MES) kaj Brilon (aŭtokodo BRI). La tri malnovaj aŭtokodoj intertempe estas tre maloftaj, ĉar ekde la jaro 1975 ne plu disdonitaj, sed ili ankoraŭ validas.
Abdul Ĥalek Hasuna
Li doktoriĝis en ekonomiko kaj politikscienco en la Universitato de Kembriĝo en 1925. Li servis en la egiptiaj ambasadoj en Berlino, Romo, Prago kaj Stokholmo. Poste plenumis diversajn altajn postenojn en la lando ĝis la rango de ministro.
Distrikto Hochsauerland
Administra divido
La distrikto konsistas el 12 komunumoj, el kiuj 10 estas urboj. La sekva listo alfabete listigas ĉiujn 12 komunumoj kaj inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Abdul Ĥalek Hasuna
Li sukcedis Abdul Rahman Hassan Azzam en la Araba Ligo en 1952 kaj servis tie por la sekvaj 20 jaroj, kio faris lin la plej longdaŭra en la posteno (almenaŭ ĝis la 2030-aj jaroj). Li estis sukcedita de Mahmud Riad en 1972.
Gudro
Gudro estas fluida aŭ viskoza, nigra aŭ malhele bruna substanco, restaĵo el la distilado de organikaj substancoj. Oni povas paroli pri ligna, terkarba, pina, osta ktp. gudro. Oni uzis gudron por ŝirmi ŝnurojn, ŝipojn ktp.
Lignogudro
Ĝi havas du specojn:
Remlingen
Remlingen havas diversajn signifojn:
Gudro
Lignogudro
Oni uzas la krudan lignogudron por hejtado, konservado de ŝnuroj, lignaĵoj kaj por porŝtopigo. Oni povas produkti el gudro per frakciigo kreozoton, oleon aŭ peĉon.
La rezina lignogudro entenas terpentinon, agrabla-odoran terpenmiksaĵon.
La pina gudro - konata ankaŭ kiel stokholma aŭ arĥangelska gudro-, estas produktita en granda kvanto, en arbaroj de Rusio, Svedio kaj Finnlando. Ĝi postrestas per distilado de terpentino, plej ofte per vaporo. Krom la supre menciitaj uzeblecoj, ĝi estas uzata en la medicina industrio por kremaĵoj, balĵamoj kaj kontraŭinfektaĵoj.
La kreozoton uzas la metala industrio en la ŝaŭmflosa proceso.
Duizoamila dusulfido
Duizoamila dusulfido aŭ C10H22S2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la dusulfidoj de la sulfida acido kaj tioizoamila alkoholo. Duizoamila dusulfido estas senkolora aŭ likvaĵo kun penetranta sulfura odoro, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Duizoamila dusulfido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Duizoamila dusulfido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj. Dusulfidaj esteroj malkomponiĝas per varmigo aŭ kun la tempopaso en sulfuro aŭ sulfuraj derivaĵoj.
Pave the Way Foundation
Pave the Way Foundation (PTWF) estas ne-religia organizaĵo kies celo estas: serĉi kaj identigi, kaj elimini, la ne-teologiajn obstaklojn kiuj sin intermetas inter la religioj aŭ liberaj esploroj kaj malpermesas ilian reciprokan komprenadon kaj kunlaboradon. Ĝi estis fundita de usonano Gary Krupp. Kiel programero kaj modelo de celo kaj laboro, la organizantoj instalis esploron por vidi ĉu la kvalifiko de “Papo de Hitler” apartenus al la figuro de Pio la 12-a aŭ similus al stereotipo: fine laŭ tiuj esploroj rezultis ke temas pri stereotipo kiu foje invadis eĉ historiistojn.
“Pave the Way Foundation”, kies signifo sonas “Fondaĵo Konstrui la vojon”, naskiĝis en 2003 en Usono iniciate de la usona juda industriisto Gary Krupp.
Karakterizoj laŭdoj kaj agoj
Ĝia fondinto okaze de konsila kaj mona helpo al “Casa Sollievo della Sofferenza" (Domo de Konforto por Suferantoj = hospitalo kreita de Patro Pio el Pietrelcina en San Giovanni Rotondo - Italio) estis honorigita kiel “Kavaliro Komandoro de la Ordeno de Sankta Gregorio la Granda dispozicie de papo Johano Paŭlo la 2-a (2-a de septembro 2006) . La Honorigo ŝuldis precipe al lia deklarita intenco, stile de la ĝeneralaj celoj de lia fondaĵo, kontribui al la repacigo per interkompreniĝo kaj falo de la obstaklaj stereotipoj inter la juda religio kaj katolikismo.
PTWF stimulis kaj stimulas kulturajn interŝanĝojn, renkontojn ĉiuspecajn inter judoj kaj katolikoj laŭirante kaj laŭirigante tiun principon-moton: "Embrace the Similarities - Savor the Differences” ("Kunĝoju la similojn – gustumu la malsimilojn").
PTWF plurfoje rikoltis monon de la usonaj judoj por palestinanaj bezonuloj.
PTWF sugestis, kreis kaj antaŭenpuŝis manlibron-memuaron por israelaj gvidturistoj kaj sekurecpersonoj por ke ili kapabliĝu informige respondi al kristanoj vizitantoj la sanktajn lokojn rilate ĝuste la lokojn serĉitajn de kristanaj pilgrimoj.
PTWF krom kondamni la perfortojn plenumitajn je nomo de religioj, ankaŭ konkrete helpis por elirigi el tiu inklino.
PTWF, kiu fakte jure kaj fakte agadas ankaŭ kiel Senprofita organizaĵo aktivis kiel interparolanto inter la Vatikano kaj Israela Registaro por difini la juran statuson de la katolikaj entaĵoj en Israelo kaj restadpermeisiloj por ekleziuloj responsuloj de lokaj kristanaj komunumoj. Jam la persona intervenemo de Gary Krupp montris sian efikecon kiam la israela delegitaro retiriĝis el negocado por intertraktado inter la Katolika Eklezio kaj la Israela Ŝtato: La estonta fondinto unuigis ĉirkaŭ sia ideo influajn judojn por influi sur ambaŭ partoj.
Se la papo Johano Paŭlo la 2-a vizitanta la Sanktajn Lokojn povis renkonti amason da judoj kaj – sidiĝinte ĉi-foje kiel por judoj ankoraŭ ne okazis - ilin paroli. El tiu renkonto naskiĝis aliaj: kiel en 18-a de januaro 2005 en kiu 168 judaj eminentuloj vizitis la papon en Vatikano, kaj ankaŭ la akordo inter la Eldona Vatikana Librejo kaj Israela Ŝtato: unuafoje vatikanaj manuskriptoj prunte vojaĝis al Jerusalemo: ĉi kaze temis pri la manuskripto de [Maimonido (septembro 2005). Marĝene de similaĵoj venis voĉo pri la disponebleco cedi, por la Vatikana Biblioteko, al nekonta akiranto la papiruson Bodmer.
PTWF kontribuis kaj kunlaboris por la diĝitigado de la manuskriptoj de la Franciskana Zorgado pri la Sankta Tero por ilia konservado kaj profigaj arĥivado kaj protekto.
Influo de la perado de PTWF estis dankeme agnoskata ankaŭ de la freŝelektita Ortodoksa patriarko de Jerusalemo Teodoro la 3-a kiam tiu lasta povis superi komplikaĵojn ĉe Israela Ŝtato kaj Jurfìdanio
En la kazo de Richard Williamson PTWF kondamnis la vidpunkton kaj la implicitan kontraŭjudismon, kaj reasertis sian estimon por la konstitucio “Nostra Aetate” de la Dua Vatikana Koncilio, en kiu estas deklarate ke Kontraŭjudismo estas peko.
PTWF engaĝiĝas montri aktivecojn de Pio de la 12-a pro savi judojn dum la dua monda milito
En septembro 2008, PTWF stimulis kaj sponsoris internacian simpozion en Romo, direktitan precipe al judoj kaj kristanoj laŭcele rekonsideri la politikan kaj karitatan agadon de Pio la 12-a rilate judojn persekutitajn. Dum la kunveno estis prezentitaj, sugeste de esploristoj de Pave the Way Foundation, dokumentoj freŝtrovitaj aŭ ankoraŭ ne sufiĉe konataj. La simpozio, al kiu enskribiĝis ĉirkaŭ 100 interesitaj historiistoj kaj ĵurnalistoj, trovis vastan eĥon en Vatikano: papo Benedikto la 16-a laŭdis la iniciaton kaj profitis por evidentigi la senlacan karitaton ekzercitan per diversaj, ofte kaŝaj, kanaloj, de Pio la 12-a.
En tiu okazo ne mankis kiuj profitis pro antaŭenirigis la beatigon de la Pio la 12-a. Sed ankaŭ ne mankis kiuj invitis Gary Krupp ne finiĝi en la manojn de tiuj kiuj esperas frakasigi la nunajn bonajn rilatojn judaj-katolikajn ĝuste per la beatigo de Pio la 12-a.
Kritikoj al Pave the Way Foundation
Tavoloj judaj kaj ankaŭ kelkaj voĉoj inter la katolikoj (konvenante, tamen, pri la laŭdinta agado de Pio la 12-a defende de judoj persekutitaj) kritikis la “entuziasmon” de Gary Krupp substrekante lian ne prihistorian kompetentecon.
Se judaj medioj trovis ke, la perdokumenta defendo favore de Pio la 12-a, produktita de PTWF, ne sufiĉas aŭ ne validas, kaj akuzis la Foundation pri misinformigo, John T. Pawlikowski, katolika sacerdoto kaj membro de la konsilio de “Holocaust Memorial” en Usono kaj profesoro pri sociala etiko ĉe la Catholic Theological Union de Ĉikago, diris ke “la Vatikano sin senkreditigas el si mem per tiu adhero” [al studoj aŭ esploroj promociitaj de tiu Foundation).
26593 Perrypat
26593 Perrypat estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Perry Remaklus kaj Patricia Remaklus, gefondintoj, geposedantoj kaj gemastrumantoj de la eldonejo de astronomiaj libroj Willmann-Bell. Ili estas longtempaj anoj de la "Springfield Telescope Makers".
Sándor Hevesi
Sándor Hevesi, hungare Hevesi Sándor, Esperante Aleksandro Hevesi estis hungara verkisto, tradukisto, reĝisoro, dramaturgo, dramisto, membro de Societo Kisfaludy. Sándor Hevesi naskiĝis, kiel Hoffmann Sándor la 3-an de majo 1873 en Nagykanizsa. Li mortis la 8-an de septembro 1939 en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Hevesi devenis el juda familio. Li frekventis universitaton en Budapeŝto. En 1901 li estis reĝisoro en Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ĉefreĝisoro kaj direktoro. Inter 1927-1932 li instruis la estontajn aktorojn en la ĉeflernejo. Baldaŭe li reĝisoris ankaŭ en aliaj teatroj.
Daiki Matsuoka
Daiki Matsuoka (松岡 大起, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu.
Tempiaj harbukloj
Tempiaj harbukloj - longa harbukloj, portataj de judoj, ĉefe de ĥasidistoj, kiuj laŭ religia leĝo ne rajtas forrazi tempiajn harbuklojn.
Moro de portado de tempiaj harbukloj estas argumentata per la verseto 19:27 de Levidoj (Tria libro de Moseo): Ne ĉirkaŭtondu la flankojn de via kapo kaj ne fordifektu la flankojn de via barbo.
Ovalo
Etimologie, ovalo estas la formo de ovo.
Geometrie, la termino ovalo nomas ebenan fermitan kurbon, kiu havas du ortajn aksojn de simetrio.
Komunsence, ovalo estas konveksa kurbo, sen kuspo nek sinsekco. Do, praktike, elipso aŭ oblongo.
La pilko de iaj sportoj (kiel rugbeo aŭ usona piedpilko) estas dirita "ovala". Fakte ĝia formo estas rivolua surfaco kies naskanto estas ovalo.
Reitzenhain (Marienberg)
Reitzehain estas germana municipo, parto de urbo Marienberg situanta en Saksio sur montodorso de Ercmontaro en supermara alteco 750 m.s.m, sur ĉeĥo-germana ŝtatlimo apud limpasejo Hora Svatého Šebestiána.
Dolní Les
Dolní Les, (Niederwald) estas vilaĝo (domaro) en Ĉeĥio, loka parto de municipo Vlčice. Ĝi troviĝas proksimue 1,5 km oriente de Vlčice. Apud la vilaĝo troviĝas fiŝlago. Vivas ĉi tie.
Dolní Les estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,97 km².
Historio
Dolní Les (ĝis la jaro 1948 nomata ankaŭ Dolní Valteřice aŭ same nur kiel germane Niederwald) estis fondita kiel vilaĝo de draŝistoj-ĝardenistoj en la jaro 1599 ĉe pli malnova samnomata senjoruja korto. La eta agrikultura vilaĝo poste apartenis daŭre al Vlčice, eĉ kiam ĝi havis ekde la fino de la 18-a jarcento propran katastran teritorion. Dolní Les ne estis post la dua mondmilito plene ĝisloĝigita kaj en la 1950-aj kaj la 1960-aj jaroj la nombro de loĝantoj tre sinkis al ono de antaŭmilita stato. El 45 domoj kalkulitaj en la jaro 1900, respektive 38 domoj kalkulitaj en la jaro 1930, restis da ili en la jaro 2001 nur 9.
Dun
Dun (kelte *dūnon; irlande dún, skot-gaela dùn, kimra din, de tiu dinas („urbo“), angligita ankaŭ doon aŭ down, kun la signifo „fortikaĵo“) estas plej ofte ronda bronza aŭ ferepoka instalaĵo el sekmasonaĵo kun diametro de ofte 20 m.( Cathair an Lóthair, Muine na gCaiseal ), kiuj oftas en okcidenta Irlando kaj kiuj estas nomataj en Skotlando ankaŭ „Atlantic Roundhouse“ (atlanika ronddomo). Simila konstruaĵo estas la tera Rath.
Irlandaj Dun-oj estas nomataj en kelkaj regionoj ankaŭ Cathair aŭ Caher (angligita formo) aŭ Cashel, respektive kiel nomparto kun Lis aŭ Lios kaj ankaŭ depende de la materialo, situo kaj formo ankaŭ „Cliff Fort“, „Coastal Fort“, „Promontory Fort“, „ring- aŭ ŝtonfortreso. Kelkaj staras sur montetoj ekzemple (Moghane Hillfort) kaj sur insuloj en la maro (Dun Ban, Dun Cromore kaj Doon Fort en Doon Lough en la graflando Dún na nGall ). Droim ar Snámh estas tera rmparo kiu fermas rivermeandron.
Blade Runner
Blade Runner (1982) estas unu el plej famaj filmoj de la reĝisoro Ridley Scott. Ĝi realigis en 1982. La filmo temas pri malutopia Los-Anĝeleso en kiu homaspektajn robotojn fabrikas la forta Tyrell Corporation.
Dun
La dun-oj venas el la jaroj antaŭ 700 a. K., kiel pruvas elfosadoj sur la insulo Eachinis en la graflando Luimneach.
Irlando
Dun estas ankaŭ nomparto de irlandaj burgoj (Caisleán Dhún Guaire, angle Dunguaire Castle) kaj lokoj sur la britaj insuloj (Dundalk, Dundee, Dún Laoghaire). Kelkfoje Ekzistas la angligita formo Don aŭ Doon (z.B. Donaghmore, Donegal aŭ Doonmore). La esprimo Caherestas en la sudokcidento de Irlando disvastigita kiel prefikso de lokaj nomoj (Caherdaniel, Cahersiveen). La plej famaj kaj relative bone konservatah irlandaj dun-oj estas Dún Dúchathair, Dun Aengus, Dún Eochla kaj Dún Eoghanachta sur la insuloj Aran insulo Iniŝmoro en la graflando Galivo kaj An Dún Beag (la malgrana dun-o) kaj Dunmore (la granda du-o) sur la duoninsulo Dhuibhne en la graflando Ciarraí. La lastaj du nomoj ankaŭ ekzistas en aliaj irlandaj graflandoj.
Grandaj Dun-oj, kiuj ankaŭ nomiĝas ŝtonfortresoj estas la bone konservitaj Cathair na Stéige (Staigue Fort) kaj An Chathair Gheal (Caherga) en la graflando Ciarraí, Dún Dúchathair sur la insuloj Aran kaj Grianán von Aileach en la graflando Dún na nGall. Onio konstruit Dunojn eĉ sur etaj insuloj, kiel Doon Lough (esperante: la mara Dun), en Dún na nGall, kiu kovras 90 % de la tuta roka insulo kaj kelkfoje estas rigardata kiel Crannóg. Entute oni havas 35.000 ĝis 40.000 instaĵo sur la Irlanda insulo (onkluzive de Nordirlando) kiuj estas rigardataj kiel ingremparoj el tero kaj ŝtono zugerechnet werden.
Skotlando
La list de teraj monumentoj de la Royal Commission on Ancient and Historical Monuments of Scotland (RCAHMS) enlistigis por Skotlando 814 Dun-oj. La esprimo Dun estas uzata en Skotlando por diversaj ŝtona konstruaĵoj (Atlantikaj ronddomoj kiel Dun Ban, sed ankaŭ broch-oj (Dun Ardifuir I) aŭ raddomoj), kiuj estis konstruataj kaj uzataj de la dua duono de la unua jarcento antaxu Kristo. Ĉirkaŭ unu kvarono de laDun-oj (202) trovigas ĉe la Foraj Hebridoj.
En skotlando Dun ankaŭ estas parto de nomo de multaj rondaj turoj, kiun la normandoj nomiĝis Broch. Dun-oj estis konstruataj kaj uzataj inter 300 a. K. kaj 1300 p.K.. (laŭ Stout), do en la malfrua ferepoko kaj la frukristana tempo. Pli ol 100 loko en Grandbritio (prcipe en Skotlando) hava Dun kiel prefikso. Ankaŭ en la graflando Angus ekzistas proksime de Brechin loko kun la nomo Dun, kaj en la limregiono situas Duns. Multe malpli ofte estas ĉi-tie la prefikso Rath (5) aŭ Rat (13).
Dun-oj en Skotlando:
Kimrujo
En Kimrujo ekzistas la „Din Lligwy Hut Group“. Komplekso el la romia tempo el rondaj ŝtonaj kabanoj wnw de ringremparo. Bwrdd Arthur (aŭ Din Sylwy) estas monteta fortreso apud Llanddonna. Sed ankaŭ megalitaj instalaĵoj kiel Din Dryfol kaj Din Lligwy portas la nomon Din; ĉiuj situas sur la insulo Anglesey. Din aŭ Dyn troviĝas en Kimrujo kiel prefikso en nomoj, ekzemple (Tydd yn Bleiddin respektive Dinas)
Esprimo Dun
La vorto Dun troviĝas en nomoj de iamaj fortikaĵoj kaj nunaj urboj, kiel ekzemple, en Dùn Èideann, skot-gaele por Edinburgh, aŭ Dún na nGall, irlande por la „fortikaĵo de la fremduloj“, Dún na nGall. Cill an Dúin (Killadoon) signifas „preĝejo de Dun“. La pli ol 100 lokoj en Grandbritio, kiuj portas la prefikson Dunestas plej ofte de kelta origino. En Ilando Ekzistas angligitaj formoj de Dún Doon aŭ Down, ekzemple en lokaj nomoj Downpatrick aŭ an la nomo de la graflando „Down“ en Nordirlando. La prakelta vorto estas *Dūno-, kiu estas parenca al la angla town(= urbo) kaj germana Zaun (barilo) kaj signifas «palisaro, fortikita loko».
La vorto ne nur troviĝas sur la britaj insuloj, sed ankaŭ en Francujo, Svislando, Germanujo, Serbujo kaj rumanujo, ekzemple:
Dun estas ankaŭ parto de familiaj nomoj, ekzemple Dunsmore (ankaŭ Dunsmuir, Dunsmur, Dunmoor aŭ Dunmore).
Esprimo Lios aŭ Lis
Tiu esprimo por Dun troviĝas en Irlando kaj Skotlando en kelkaj regionoj, ekzemple en:
Respubliko Altajo
Respubliko Altajo (Республика Алтай, en la altaja lingvo signifas "Oraj Montoj") estas montara regiono, subjekto de Rusia Federacio, konata ankaŭ kiel Montara Altaj (ruse Gornij Altaj, de kie la nomo de la ĉefurbo — Gorno-Altajsk). Ne konfuzu kun Altaja Regiono. La regiono havas limon kun Ĉinio kaj Kazaĥio; oni planas konstruon de nova aŭtovojo al Ĉinio, kio povas multe pligrandigi signifon de la regiono en rusi-ĉiniaj rilatoj.
Ĝenerale
Respubliko Altaj' estas subjekto de la Rusia Federacio.
La teritorio de la respubliko enhavas 92.6 mil km².
La respubliko situas en la centro de la Eŭrazia kontinento, kunhavas la eksteran limon kun Ĉinio, Mongolio, Kazaĥio, kaj la internan limon kun subjektoj de la Rusia Federacio - respublikoj Tuva' kaj Ĥakasio, Altaja regiono ([Altajskij kraj]) kaj Kemerova provinco ([Kemerovskaja oblastj]).
La klimato estas modere-kontinenta, kun kurta varmega somero kaj longa frosta vintro.
La reliefon de la respubliko karakterizas altaj montoĉenoj, interdividitaj per mallarĝaj kaj profundaj rivervaloj, maloftaj vastaj intermontaj kavegoj. La plej alta monto estas Beluĥa ("Blankulino"), en la altaja lingvo - Kadyn-Baĵy. Ĝi altas 4506 metrojn, kaj estas la plej alta punkto de Siberio.
La hidrografia reto enkalkulas pli ol 20 mil akvofluojn kun longeco je pli ol 60 mil km, kaj ĉirkaŭ 7 mil lagojn kun komuna areo pli ol 600 km². Plej grandaj riveroj estas Katunj ([Kadyn]) kaj Bija, kiuj kunfluante aperigas riveron Obj, unu el la plej grandaj en Siberio. La plej ampleksa lago estas Teleckoe (altajlingve: Altyn-Kjolj ("Ora Lago")) kun la areo de l' akvospegulo - 230.8 km² kaj profundeco - 325 m.
La homoj ekloĝis en intermontaj valoj de Altaj' en la praa Ŝtona epoko, antaŭ ĉirkaŭ 1.5 mln jaroj. Ĝuste tia estas supozata aĝo de la tutmonde konata Ulala loĝadejo, trovita apud nuna ĉefurbo de la respubliko - Gorno-Altajsk.
En la 8a-3a jc a.K. en Altaj' loĝis pazirikaj skitoj - la kreintoj de la altaja besta stilo. La huno-sarmata historia epoko de la regiono komenciĝas ekde l' fino de l' 3a jc a.K. Ekde 6a jc p.K. kiel la potenculoj de la Centra Azio ekrolas la posteuloj de hunoj, prauloj de altajanoj - tjurkoj. Elementoj de la altaja besta stilo, restantaj en la tradicia arto de la nuntempaj indiĝenoj, konfirmas rilaton de altajaj triboj kun ceteraj antikvaj gentoj de la tuta Eŭrazia kontinento.
Platonești (Harghita)
Platonești ( Kerekfenyő) estas vilaĝo en distrikto Harghita en Rumanio. Administre ĝi apartenas al la komunumo Sărmaș.
Respubliko Altajo
Ĝenerale
Altajo estas prapatrujo de ĉiuj nuntempaj tjurkaj gentoj de la mondo, ĉi tie en 552 p.K. antikvaj tjurkoj establis sian ŝtaton - kahanat' ("ĥanlando"). Ĉi tie formiĝis la origina lingvo de tjurkoj, disvastiĝinta inter ĉiuj gentoj de l' kahanato dank'al apero de skribo, nune konata kiel "orĥona runa skribo". Ĉio ĉi aperigis nuntempan sciencan terminon "altaja lingvofamilio" (enhavanta 3 grandajn grupojn: japana-korean, tunguza-manĉuran, tjurka-mongolan) kaj ebligis firmiĝon de nova sciencdirekto - altajlogio.
Platonești (Harghita)
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Csík vármegye). Ĉe la censo de 2002 ĉiuj loĝantoj deklaris sin etnaj rumanoj kaj la rumanan sia precipa lingvo.
Respubliko Altajo
Ĝenerale
Altaj' pro sia geopolitika situloko - la centro de Eŭrazio - dum diversaj historiaj epokoj kunigis diversajn etnojn kaj kulturojn. Kun apero de la Ĉingisĥana imperio, Altajo aliĝis al ĝi. En 1756, pro certaj historiaj procezoj en la Centra Azio, la plimulto de altajanoj propravole akceptis Rusian regnanecon. En 1922 estis fondita Ojrota aŭtonoma provinco ([oblastj]) ene de Altaja regiono; en 1948 ĝi estis re-nomigita kiel Gorno-Altajskaja oblastj ("Montar-Altaja provinco"). 3 jul 1991 la provinco estis transformita al Gorno-Altajskaja respublika ("Montar-Altaja respubliko") ene de la Rusia Federacio, kaj maje 1992 re-nomigita al Respubliko Altaj'.
Platonești (Harghita)
Platonești situas norde de Sărmaș sur la orienta bordo de rivero Mureș kaj ĉe nacia vojo DN12 (tie ankaŭ Eŭropa Vojo E578), kiu ligas ĝin al Sărmaș kaj al Toplița.
Respubliko Altajo
Ŝtata administrado
La sistemo de la ŝtata potenco en Respubliko Altaj' baziĝas sur principoj de divido de leĝodona, plenuma kaj juĝa potencoj, kaj ankaŭ delimigo de plenrajtoj de la respublikaj kaj lokaj organoj de potenco.
La plej alta organo de l' ŝtata potenco en Respubliko Altaj' estas la Ŝtata Kunveno ([El Kurultaj]) - konstante aganta leĝodona kaj kontrola organo de potenco. Ĝi rajtas decidi pri ĉiuj demandoj rilataj al aferaro de l' respubliko.
La plej alta oficulo en Respubliko Altaj' estas la Ĉefo de Respubliko Altaj', la Prezidanto de la Ŝtata Kunveno.
La registaro de Respubliko Altaj' estas la plej alta plenuma organo de la ŝtata administrado de la respubliko.
Keno
Keno atingis Eŭropon el Usonon. En Germanio, oni lotas 20 el 70 numeroj, la ludanto povas veti je maksimume 10. La ŝancoj por gajno estas pli bonaj ol ĉe loterio - 1:2.147.179 ĉe Keno (10 ĝustaj) kompare al 1:13.983.816 (6 ĝustaj ĉe loterio 6 el 49).
Respubliko Altajo
Ŝtata administrado
Respubliko Altaj' havas ŝtatajn simbolojn - la flagon, la blazonon. La ŝtataj lingvoj en la respubliko estas egalrajtaj la altaja kaj la rusa.
Keno
La lotado okazas ĝenerale ĉiutage – krom vendredo -, plej ofte publike.
Respubliko Altajo
Ŝtata administrado
La respublikon konsistigas 10 administraj distriktoj; la ĉefurbo nomiĝas Gorno-Altajsk.
La plej malalta ĉenero de la vertikala strukturo de l' administrado estas lokaj organoj de la ŝtata potenco.
Ekonomio kaj industrio
Ĝenerale la ekonomion de la respubliko karakterizas malalta efikeco de materia produktado. La ĉefa kialo estas nekonformeco de branĉa strukturo de la popola mastrumado al la ekzistanta natura-risurca potencialo kaj al hodiaŭaj merkataj postuloj.
En la strukturo de la komuna popola produktado dominas agrokulturo. La industrio estas febla, precipe la elminiga kaj la prilabora. Ne sufiĉe evoluintas la produktada infrastrukturo – energetiko, transportado, komunikado, akvoliverado. La kredita-financa sistemo kaj la sfero de servoj estas en stadio de establo.
La industrion de la respubliko prezentas jenaj branĉoj: la nutraĵa, etindustrio, industrio de konstrumaterialoj, la arbara, la mina, kaj kolora (ne-fera) metalurgio. Ĝenerale tio estas malgrandaj kaj mezaj entreprenoj kun malrapida renovigo de ĉefaj produktadaj fondusoj.
Per la industrio de la respubliko estas produktadaj:
Eksteraj rilatoj
En la jaroj post 2000 la respubliko aktivigis sian eksteran ekonomian agadon. Jara ekstera komerca kapitalo konsistas je: eksporte – ĉirkaŭ 8 mln USD, importe – pli ol 5 mln USD.
Duonon de la tuta eksporto de la respubliko konsistigas pantoj (junaj molaj kornoj) de maraloj kaj cervoj. Krome, la tradiciaj varoj de eksporto estas filiko "Orljak", ronda ligno, segaĵo. En la lastaj jaroj la vara strukturo de la eksporto buntiĝis per hidrargo, volframa-molibdena densaĵo, kuracil-teknika krudaĵo kaj krudaĵo por parfum-kosmetika industrio (abia, cedra kaj hipofea oleoj, herbaj ekstraktoj).
La ĉefaj eksportaj fluoj orientiĝas al landoj de Sud-Orienta Azio (Suda Koreio, Mongolio, Ĉinio, Japanio k.a.).
La prioritataj sferoj por alilandaj investoj estas:
Transporto
Aŭtomobila transportado estas la ĉefa en la respubliko. La longeco de aŭtovojoj estas 6 mil km, inkluzive de 3,5 mil km departementaj, kaj 2,5 mil km ĝeneral-uzaj, el kiuj 572 km havas la ĉefa aŭtoarterio – federacia ŝoseo "Novosibirsk – Bijsk – Taŝanta" (Ĉujskij trakt ("Ĉuja strado")).
La aeran transportadon reprezentas aviad-entrepreno "Gornyj Altaj'" ("Montara Altajo"). En la respubliko funkcias 3 flughavenoj (en urbo Gorno-Altajsk, en distrikt-centro Ustj-Koksa kaj en d.-c. Koŝ-Agaĉ) kaj kelkaj helikopterejoj.
Faŭno
Specifaĵoj de la geografia situo de la respubliko montriĝas ankaŭ en enorma bunteco de specoj de animaloj (62 specoj de mamuloj, pli ol 260 specoj de birdoj, 11 specoj de amfibioj kaj reptilioj, 20 specoj de fiŝoj). Ekzistas pli ol 50 specoj de ĉaseblaj bestoj kaj birdoj, tial la regiono delonge estis kaj nun estas unu el plej bonaj ĉasejoj de Okcidenta Siberio. Raraj, malaperantaj animaloj estas sub defendo de la Ruĝa Libro.
Flaŭro
Flaŭraj resursoj de la respubliko ampleksas pli ol 2 mil specojn de plantoj, el ili 200 specoj de plantoj-endemikoj renkonteblas nur en montoj de Altajo.
Sovaĝaj fruktaj-beraj nutraj plantoj prezentas grandan intereson el vidpunkto de sia agrokulturigo. Ĉi tie kreskas pli ol 40 specoj de fruktaj-beraj plantoj, karakteriziĝantaj per bonaj gustaj ecoj, alta koncentriĝo de vitaminoj, baktericidaj ecoj, aldone multaj specoj estas valoraj sanigaj plantoj. Ĉ. 100 specoj de plantoj apartenas al grupo de la kuracaj, uzataj en farmacio; kaj en popola medicino tiu listo estas multe pli granda. Totala provizo de sanigaj plantoj en la respubliko estas ĉirkaŭ duonmiliono da tunoj, kaj ekspluatataj estas centmiloj da tunoj. Multaj reliktaj plantoj kaj plantoj endemiaj listiĝas en la Ruĝa Libro.
Mineraloj
Mineralaj resursoj de Respubliko Altaj' estas diversspecaj laŭ kvanto de eltrovitaj ercoj kaj konsiderindaj laŭ prospektoritaj rezervoj. Sed hodiaŭ la mineral-krudaĵa potencialo de la regiono preskaŭ ne estas uzata. Negrandamplekse oni nun ekspluatas orajn kaj molibdena-volframajn minkampojn, kuŝejojn de dekora ŝtono kaj konstrumaterialoj.