cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Administradejo de Sömmerda
Historia administradejo (germane: Amtshaus) troviĝas en Sömmerda, Germanio, en la urbocentro (Markt nr 5). Nuntempe ĝi estas evangelia komunumcentro.
Kunsubstancigo
Tomaso de Akvino
Ankaŭ Tomaso de Akvino (1224-1274) utiligis la aristotelan filozofion en sia teologio, sed ne sekvis la interpreton de Berengaro: tiu ĉi, fakte, opiniis ke niaj sensoj povus kapti rekte la esencon de la aĵoj, malakceptante tiel la malsamon inter substanco kaj akcidencoj de la samaj. Laŭ Tomaso, male, la sensoj esploras nur la ŝajnojn, ne la substancon: tio kion oni vidas kaj tuŝas estas la ŝajnoj de la pano kaj vivo ankaŭ se la substanco apartenas al la korpo kaj al la sango de Kristo. Nur la intelekto perceptas la substancon.
Administradejo de Sömmerda
Historio
Jam en la floranta Mezepoko Sömmerda havis centran rolon en konekto kun posedaĵoj de la konvento de Fulda, al kiu apartenis la vilaĝo. Tio ŝanĝiĝis post kiam kelkaj regadorajtoj transprenitis fare de repzentantoj de la turingia nobelaro kiel la grafoj de Honstein aŭ de Schwarzburg (1356) respektive la urbo de Erfurto (1418). Apartenis al la posedaĵaro ankaŭ antaŭa konstraĵaro (Vorwerk) kiun administris vokto (unua mencio en 1302) respektive oficialulo (Amtsmann, ekde 1522). La kronikoj detale nomas akvokastelon kaj - ankoraŭ en la 18-a arento - kaj ĉirkaŭfermejon kun ringomuro. Ekde la fino de la 16-a jc iĝis ampleksaj alikonstruoj ĉe la administrada zono, kie dum krizoj loĝis ankaŭ anoj de la erfurta konsilantaro. Finfine estis (inter 1601-03) la starigo de ĝis hodiaŭ ekzistanta fortimpresa administradejo renesancstila kiu estis poste plurfoje restadoloko de diversaj regantoj kaj nobeloj, ekzemple en 1631 por la sveda reĝo Gustavo Adolfo la 2-a.
Kunsubstancigo
Marteno Lutero
La konsubstancigo estas kutime asociita al la instruoj de Marteno Lutero (1483-1546) kaj de Filipo Melanktono (1497-1560). Lutero instruis ke la korpo kaj la sango de Kristo ĉeestas en, kun, kaj subforme de pano kaj vino, kaj la hodiaŭ luteranoj konservas la frazon kia ĝi aperas, ankaŭ se iuj senasociiĝas el ĝia preciza signifo. Lutero ilustris sian teologion pri la Eŭkaristio "analoge al la fero kiu, metita en fajro, igas ke la fero kaj la fajro estu unuigitaj en la sama brulanta ruĝo, kaj tamen ĉiu pliestas", koncepto vortigita per sakramenta unuiĝo, analoga al Hipostaza unuigo de la dia kaj homa naturo en Kristo
Sinsekvaj disvolviĝoj
Reprenante la debaton pri la Reala Ĉeesto en la Koncilio de Trento, en 1551, katolikismo oponis al la luteranaj pozicioj la dogmon de la transsubstancigo, ĝin prezentante laŭ la filozofia instruo de Tomaso de Akvino. La doma parto koncernas la unuecon de la substanco, tiu de Kristo.
Administradejo de Sömmerda
Nuntempa uzo
En la 1990-aj jaroj faratis restaŭrado de la ejoj, en kiuj nuntempe troviĝas granda porkomunuma salono, loĝĉambroj kaj la t.n. Apel-biblioteko. Ĝi donacitis en 1792 fare de la urbestro Rudolph Gottfried Theodor Apel. Ĝi havas antaŭ ĉio publikaĵojn de la 17-a ĝis la 19-a jarcentoj pri teologio, lingvoj, literaturo, muziko kaj historio.
Kunsubstancigo
Sinsekvaj disvolviĝoj
Ofte la evangeliaj eklezioj inklinas al simpla memoro, kie Eŭkaristio estas ja jes pano kaj vino sed fariĝas spirite korpo kaj sango de Kristo Lolardoj). Aliaj teologoj kaj evangelianaj fideluloj konfesas sentime la transsubstancigo.
Administradejo de Sömmerda
Literaturo
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3'', 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 224-225
Urbodomo de Szentendre
La Urbodomo de Szentendre estas signifa baroka historia monumento en Szentendre, laŭ stratoangulo. Ĝi estas simbolo de la urbo.
Historio
La teretaĝa urbodomo estis konstruita ĉirkaŭ en 1730. Ĝi estis pligrandigita en 1811, sed kelkfoje ankaŭ en la 19-a jarcento. La nuna aspekto estas videbla ekde 1924, tiam oni konstruis ĉefe la terason kaj novan alon. La blazono estis metita sur la fasadon en 1988.
Konstruaĵo
La etaĝa konstruaĵo estas L-forma. La ĉefa fasado estas malsimetria, la ornama pordo funkcias en la dekstra parto, pli supre estas la teraso, kiun kolonoj tenas. Interne oni gardas ornamriĉan feran kestegon kaj ankaŭ horloĝon faritan en 1810.
En la korto somere oni aranĝas teatraĵojn, koncertojn.
David Lewis
David LEWIS (n. la 14-an de decembro 1903 - m. la 13-an de marto 1987), denaske David LEVY, estis holivuda filmproduktisto. Li produktis filmojn kiel Dark Victory (1939), Arch of Triumph (1948) kaj Raintree County (1957).
Li ankaŭ estis kunlaboranto de la filmreĝisoro James Whale ekde 1930 ĝis 1952.
Rijadus-Saliĥijn
Rijadus-Saliĥijn (ruse Риядус-Салихийн, laŭ la verkaĵo رياض الصالحين, latinliterigite Rijad as-Salihin, "Ĝardenoj de la Virtuloj" de Mahomedo) estas la nomo de terora grupiĝo de ĉeĉenaj ribeluloj. La grupiĝo fondiĝis fare de Ŝamil Basajev, kiun ne nur la ĝenerala prokuroro de Rusio kaj la rusia registaro, sed ankaŭ interalie la Unuiĝintaj Nacioj, Usono kaj la Eŭropa Komisiono konsideras respondeculo pri pluraj teroraj atakoj kaj ostaĝprenoj kaj unu el la plej danĝeraj teroristoj de la 2000-aj jaroj. Ĝis sia morto en 2006, li estis la plej serĉata homo en Rusio.
Durham (Anglio)
Durham ([ˈdʌɹəm]) estas urbo en la graflando Durham en nordorienta Anglio. Ĝi estas 25 km sude de Newcastle upon Tyne. Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
En Durham estas la universitato de Durham, la kastelo de Durham, kaj la katedralo de Durham.
Historio
La Batalo de Neville's Cross (Kruco de Neville) okazis dum la Dua Milito de Skota Sendependeco la 17-an de oktobro 1346, je duonmejlo (800 m) el la okcidento de Durham, videbla el la Katedralo de Durham. Invadinta skota armeo de 12 000 homoj estritaj de la reĝo Davido la 2-a (r. 1324–1371) estis venkita suferante grandajn perdojn fare de angla armeo de proksimume 6–7 000 homoj estritaj de Lord Ralph Neville.
Yasuyuki Akaike
Yasuyuki Akaike (赤池 保幸, n. ) estas japana futbalisto.
Latirka
Latirka (Латірка) estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Volovec, en municipo de Bilasovicja.
Fernando de Kastilio kaj Plantagenet
Fernando de Kastilio kaj Plantagenet (Kvenko, 29-an de novembro 1189 - Madrido, 14-an de oktobro 1211). Li estis Infanto de Kastilio. Filo de Alfonso la 8-a de Kastilio kaj ties edzino, la reĝino Eleonora de Plantagenet.
Nigramaska parulio
La Nigramaska parulio, Oporornis formosus, estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj malgranda genro de Oporornis, kie ĝi estas unu el la kvar specioj. La Nigramaska parulio, kiel ĉiuj membroj de la genro Oporornis, estas trankvila kaj fortika parulio kun mallonga vosto kiu preferas esti ĉe aŭ sur grundo, escepte dum kantado.
Plenkreskulo de Nigramaska parulio estas ĉirkaŭ 13 cm longa. Ĝi estas ĉefe olivverdeca dorse kaj nuke, kaj brilflava sube el gorĝo al ventro. Ili havas malgrandan nigran nuancon krone, kaj grandan nigran maskon sur flava fono kiu iras el la beko kaj ĉirkaŭas la okulojn kaj helflavajn okulringojn, simile al okulvitroj, kaj sekvas al orelareoj kaj iom suben al kolflankoj. Ino de Nigramaska parulio havas iom malpli da nigro ĉe vizaĝoj kaj nematuruloj povas havi neniom da nigro.
Tiu nearktisa parulio estas tre komuna birdo kun granda teritorio, ofte de humidaj deciduaj arbaroj. Ĝi estas migranta specio, kiu somerumas en centra kaj orienta Usono, ofte tiom norde kiom ĝis Viskonsino al Pensilvanio. Por aŭtuno kaj vintro la Nigramaska parulio migras reen al Jukatano kaj al multaj insuloj de Karibio, per senhalta flugo tra la Golfo de Meksiko.
Nigramaskaj parulioj nestumas surgrunde kaŝe ĉe bazo de arbusto aŭ tufomakulo de herboj en areo de ampleksa vegetaĵaro. La ino demetas 3 al 6 ovojn, kiuj estas blankaj aŭ kremokoloraj kaj estas punktitaj je bruno. Kovado estas farata nur de la ino kaj daŭras ĉirkaŭ 12 tagoj. Elnestiĝo de Nigramaska parulio kutime okazas ĉirkaŭ 10 tagoj post eloviĝo.
Lokca
Lokca (ankaŭ hungare) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1552 en formo "Lokza" kaj la municipo estis fondita surbaze de valaĥia rajto. Administradon de la municipo faris ŝoltisoj ĝis terezia urblibro. En 1715 420 vilaĝanoj loĝis tie, en 1778 616 vilaĝanoj loĝis, en 1828 919 vilaĝanoj loĝis en 153 domoj. Komence de la 20-a jarcento la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al Árvalak pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lokca 929 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námestovo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lokca 2166 homoj, (2153 slovakoj).
Ĉamiŝo
Ĉamiŝo (Chamish en la angla, Tchamme en la franca kaj Çam lunxu en Ĉamiŝon) estas arta lingvo kreita al fikcia mondo nomata Asemia de iu, kiu uzas la pseŭdonimon Nelanth, belga franclingvano, kun ludaj celoj. La vortoj venas de turkaj, ĉinaj, rusaj kaj arabaj vortoj simplifataj. La aŭtoro volis ke ĝi similu al la Turka lingvo. La morfologio estas interesa, ĉar la partojn de la diskurso oni indikas per formo de vorto:
La verboj estas tute regula, kun influo de araba lingvo. Verboj havas du formoj: perfektivo kaj malperfektivo.
Ekzemplo (Patro nia):
Eksteraj ligiloj
http://asemaen.site.voila.fr/asemia.html
Kalvinana malnova preĝejo (Csurgó)
La Kalvinana malnova kirko estas religia historia monumento en Hungario, ekde 1950 en urbo Csurgó (pli frue en vilaĝo Alsok).
Historio
La plej frua mencio pri kalvinanoj en Alsok okazis en 1634, tiam ili havis komunan eklezian grupon kun la najbara Csurgó. Depost liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a en Alsok kalvinana lernejo funkciis kun instruisto, kiu faris ankaŭ diservojn. La nun videbla preĝejo sen turo estis konstruita en 1784. La turo alkonstruiĝis en 1816.
Konstruaĵo
La kirko situas en korto for de la strato. La kvadrata turo plene reliefas, la turpinto estas bulba. La ĉefenirejo funkcias tra la turo, sed estas ankaŭ alia enirejo en la dekstra parto de la navo. Super la ĉefenirejo estas granda fenestro.
Internacia Poezia Festivalo de Medeĝino
La organizaĵo Internacia Poezia Festivalo de Medeĝino - hispane Festival Internacional de Poesía de Medellín - estas kultura aj homrajta, senprofitcela ne-registara organizaĵo en Kolombio. En 2006 al la organizaĵo estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
11170 Bradenmilford
11170 Bradenmilford estas malgranda, tree hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Braden Nicholas Milford, finalisto de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri media scienco. Li estis lernanto ĉe la Cascia Hall Preparatory School, Tulsa (Oklahomo).
Tisaujfalu
Historio
Tiszaújfalu fondiĝis en 1940, tiutempe apartenanta al Hungario, al Ung, al distrikto de Ungvár. Precipe familioj kun multe da infanoj alvenis. Ekde 1945 Tisaujfalu apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Tisaujfalu 277 da homoj, (251 hungaroj). Vilaĝservoj estas 2 vendejoj.
Miklós Berend
Miklós Berend naskiĝis la  1870 en Nagykálló. Li mortis la 1919 en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Berend devenis el juda familio. Li frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Vieno. Li akiris kuracistan diplomon en 1891. Post siaj studoj li laboris 2 jarojn en instituto, poste en hospitalo pri infanoj en Budapeŝto. Ekde 1908 li ankaŭ instruis kiel privata profesoro, en la sama jaro li iĝis ĉefkuracisto. Dum la 1-a mondmilito li estis armea kuracisto. Li havis edzinon. Li estis pafita dum Hungara Sovetrespubliko.
Solomonovo
Solomonovo, ukraine Соломоново, hungare Tiszasalamon estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo. En ambaŭ lingvoj oni rekonas la nomon Solomono.
Situo
Solomonovo situas sur ebenaĵo, ĉe la trilanda punkto de Ukrainio, inter riveroj Tiso kaj Latorica, laŭ ĉefvojo Ĉop-Záhony, laŭ fervojo Ĉop-Čierna nad Tisou.
Historio
Oni trovis tie tombojn de la alvenintaj hungaroj el la 9-a jarcento. La unua mencio devenis el 1337. Post la mezepoko foje apartenis al Habsburga Imperio, foje al Transilvanio. En 1890 loĝis en Tiszasalamon 807 da homoj, (769 hungaroj, 30 germanoj, 5 rutenoj, 3 slovakoj). Ĝis 1920 Tiszasalamon apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio. Tiszasalamon rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La alveninta Ruĝa Armeo fine de 1944 deportis hungarojn al la gulago. En 1945 ankaŭ tiu vilaĝo apartenas al 30 vilaĝoj, kiuj aldoniĝis al Karpata Ukrainio. Ekde 1945 Solomonovo apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2007 loĝis en Solomonovo 1342 da homoj, (70% hungaroj, 29 Ukrainoj,). Nuntempe apud Solomonovo libera industria zono, fabrikoj de Škoda, Volkswagen kaj pri parkedo funkcias.
Trilanda punkto Záhony-Malé Trakany-Solomonovo
Nova landlimo naskiĝis post 1920 inter la supraj komunumoj. Post la 2-a mondmilito naskiĝis la trilanda punkto. Precipe dum la socialismo la triopo prosperis pro la limpasejoj.
Montelongo
Montelongo estas komunumo de Italio.
31376 Leobauersfeld
31376 Leobauersfeld estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Leonard Bauersfeld, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto en teamo pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Hans Thoma Gymnasium de Lörrach (Germanio).
Neil Burger
Neil BURGER estas usona filmreĝisoro naskiĝinta en Konektikuto. Li interalie verkis la falsan dokumentan filmon Interview With the Assassin, kaj dramon nomitan The Illusionist (2006).
Lochousice
Lochousice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Ĝi situas 22 kilometrojn sudokcidente de Plzeň kaj naŭ kilometrojn okcidente de Nýřany. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.
Neidenbach
Neidenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kotelniki
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46444.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 2004.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005). Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio metro Kotelniki (en jaro 2015).
En jaro 2021 la urbo havis 50,7 mil loĝantojn.
Mária Gyurkovics
Mária Gyurkovics [djurkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyurkovics Mária estis talenta hungara operkantisto (soprano). Ŝia edzo estis Miklós Forrai.
Mária Gyurkovics naskiĝis la 1913, Budapeŝto - mortis la  1973, Budapeŝto.
Biografio
Mária Gyurkovics frekventis muzikan akademion en Budapeŝto. Ŝi komencis sian karieron en 1937 en Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj dum 3 jardekoj ŝi estis la estra kantistino en la operejo. Ŝi kantadis preskaŭ en ĉiuj ĉefurboj de Eŭropo. Ŝi havis taskojn ankaŭ en Hungara Radio kaj en 3 filmoj. Ŝi kantadis ĝis 1968. Ŝi ricevis 4 premiojn inter 1950-1954.
Universitato de Imam Hossein
Universitato de Imam Hossein estas universitato en Irano. Ĝi lokiĝas en la urbo Teherano. Ĝi estis fondita en la jaro 1986. En jaro 2006 en ĝi studis ĉirkaŭ 6 000 studentoj.
Frey-Lech Trio
Frey-Lech Trio estas muzika ensemblo el Bjalistoko, Pollando. En la nuna konsisto la grupo koncertas ekde 2015 kaj estas fondita de Lech Mazurek. La ensemblo estas partnero de Bjalistoka Esperanto-Societo, muzikas dum aranĝoj de la organizo (ĉefe dum ĉiujaraj Bjalistokaj Zamenhof-Tagoj) kaj kantas en multaj lingvoj (pola, jida, Esperanto kaj aliaj).
Vál
Vál estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Martonvásár. Ŝajnas, ke Vál estas hungara historia persona nomo.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la neolitiko. En 1543 la turkoj okupis la setlejon. El la teretaĝa iama klostro bienulo Ürményi (urmenji) konstruigis klasikisman kastelon kaj preĝejon. La vilaĝo iĝis kampurbo kaj distriktejo. Apud la vilaĝo en arbarista domo pasigis sian junaĝon poeto János Vajda. En 1953 kolĥozo formiĝis.
László Gajzágó
László Gajzágó [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gajzágó László estis hungara diplomato, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1942).
László Gajzágó naskiĝis la  1883 en Karcag. Li mortis la 1953 en Budapeŝto.
Biografio
László Gajzágó studis juron kaj enlande kaj eksterlande. Li komencis sian karieron en 1812 en konzulejo de Konstantinopolo. En 1919 li eklaboris en la ministerio pri eksterlandaj aferoj en Budapeŝto. Kelkfoje li reprezentis Hungarion en Ligo de Nacioj. En 1927 li iĝis ambasadoro. Inter 1936-1949 li instruis internacian juron en universitato en Budapeŝto. Li estis membro de Institut de Droit International.
Agia Napa
Agia Napa (en greka Αγία Νάπα, prononce aˈʝa ˈnapa; en turka Aya Napa) estas turismurbo de plej orienta pinto de la suda marbordo de Kipro, fama pro siaj sablaj strandoj. Ĵuse, krom esti familia feria turismejo, ĝi iĝis "diboĉa ĉefurbo" kun Ibiza, Rimini, kaj Mikonos. Kiel ĉe tiuj menciitaj, ĝi iĝis ĉefe populara pro rilato al modernaj muziktipoj kiaj britdevenaj dubstep, drumenbaso, grime, haŭzo, kaj "garage".
Etimologio
La nomo Agia Napa devenas el Veneci-epoka monaĥejo samnoma, situinta en la centro de la urbo, ĉe la placo kiu nune estas la centro de noktoklubado. La vorto "Agia" signifas "sankta" en greka. "Napa" estas arkaismo kaj signifas "arbareta valeto". En antikva epoko la ĉirkaŭa areo de la urbo estis kovrita de densa arbaro.
Stacio Shōnai (Osaka)
Stacio Shōnai (japane: 庄内駅 [Ŝōnaj-eki], angle: Shōnai Station) estas fervoja stacio en Tojonaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa).
Cărbunari
Cărbunari estas nomo de multaj lokoj en Rumanio.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Püspökladány)
Preĝejo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Püspökladány.
Trakai (komunumo)
Trakai estas subdistrikta komunumo en la oriento de Litovio - ĝia administra centro estas la samnoma urbo Trakai. Komunumo kaj urbo ekde 1995 ĝis 2010 apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Vilnius (Vilno), kaj situas tuj okcidente de la litova ĉefurbo. En en la komunumo vivis, el tio komence de 2020 en la urbo mem 4 141.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Püspökladány)
Historio
En La loknomo püspök (=episkopo) signifis tion, ke la teritorio apartenis al episkopo de Várad. En la mezepoko la komunumo havis kapelojn aŭ kirkojn. Fonto mencias gotikan preĝejon en 1423. La kalvinanoj en 1556 akiris la preĝejon, episkopo de Eger ne povis reakiri ĝin en 1721 kaj 1768. Tiu ĉi kirko ruiniĝis, poste malkonstruiĝis en 1801. La katolikoj povis konstrui kapelon en 1779. Nur la sanktejo estis konstruita el ŝtonoj, la navo el lignoj, kanoj kaj argiloj. En la sama loko pli nova preĝejo konstruiĝis en 1805, sed en 1921 pro kadukiĝo ankaŭ tio estis malkonstruita. La nun videbla kirko estis konstruita post 2 jaroj. La orgeno estis farita en 1927. Tamen post la konstruo la kirko havis malbonan staton, tial oni trakonstruis ĝin por esti pli stabila. Tiutempe la mesoj okazis en la lernejo. En 1944 pafoj trovis ĉefe la turon, poste la rekonstruo faris pli malaltan turon. En la 1980-aj jaroj interne la muroj estis pentritaj.
Trakai (komunumo)
Trakai estis fama dum la frua mezepoko pro kastelo konstruita laŭ iniciato de la litova gandduko Gediminas dum la 13-a jarcento. Multaj aliaj kasteloj konstruiĝis en la areo sekve de tiu unua. Dum multaj jaroj, la regiono distingiĝis de la aliaj partoj de Litovio, ĉar ĉi tie kunvivis multaj etnaj grupoj, krom litovoj ekzemple karaimoj, tataroj, rusoj kaj poloj. Dum la 16-a jarcento ĝi politike kaj ekonomie malpligraviĝis. Dum milito kun Rusio, la urbo komplete detruiĝis. Dum la lastaj jardekoj ĝi rekonstruiĝis kaj multaj festoj celebriĝas tie. Pro sia mezepoka etoso, la urbo ofte bildiĝas sur litovaj poŝtmarkoj.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Püspökladány)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en mezo de granda korto, antaŭe kruco troviĝas. La fasado estas simetria, meze 3 arkoj reliefas, pli supre denove grandaj arkaj fenestroj estas videblaj. La kvadrata turo apud la navo altiĝas, ankaŭ la turo havas enirejon. La turopinto estas piramida. Iom post la turo teretaĝa sakristio kuŝas.
Trakai (komunumo)
La plej granda urbo de la komunumo estas Lentvaris (11 700 loĝantoj), ne Trakai (4 141 loĝantoj), la komunuma centro. Aliaj loĝlokoj estas Paluknys, Trakų Vokė, Dusmenys kaj Rūdiškės.
Montemitro
Montemitro estas komunumo de Italio.
Globusa muzeo
La Globusa muzeo (Globenmuseum) troviĝas en la Palaco Mollard en Innere Stadt de Vieno (Aŭstrio).
Historio
La muzeo malfermiĝis en 1956 kaj ĝis nun estas la sola muzeo de globusoj en la tuta mondo. Ĝia kolekto formiĝis ekde la 19-a jarcento, do plejparto de la eksponaĵoj estis faritaj post 1850. Unue ĝi gastis en Hofburgo, poste iom vagadis diversloke kaj ekde 2005 hejmas en la tiu palaco.
Kolekto
La origina kolekto kreskis dum duonjarcento de 63 ĝis 600 globusoj, triono de kiuj videblas en la ekspozicio. Inter la plej elstaraj kaj impresaj estas globuso de Gemma Frisius farita ĉirkaŭ 1536, la 110 cm globusego de Vincenzo Coronelli kaj globusa paro de la fama kartografo Gerard Mercator, kreitaj respektive en 1541 kaj 1551.
Ekspozicio
La ekspozicio prezentas kelkdek diverstipajn globusojn. Funkcias interagaj informbudoj. Ĉiuj informoj estas prezentataj en la angla kaj germana.
Preĝejo Sankta Maŭrico (Niedergrunstedt)
La Kirko Santa Maŭrico (germane: Kirche zum Hl. Mauritius) troviĝas en Niedergrunstedt, urbokvartalo de Vajmaro, Germanio. Apude troviĝas ateliero pentrista.
Historio
La surmonteta halokirko konstruitis inter 1726-29 kun enkorpigo de la malfrugotika uesta turo. Novkonstruo iĝis necesa post incendio de 1707 kiam detruitis pli ol 40 domoj. Ĝi datumas de la 15-a jarcento sed rivevis novan spajron. La internon beligas baroka pentraĵaro kun bibliaj motivoj, i.a. ĉiela herbaro surplafone. Artisto estis Johann Ernst Rentzsch la pli juna. La kirkon porĉiamigas ankaŭ la artisto Lyonel Feininger per multaj grafikaĵoj. En letero al Alfred Kubin li skribis en 1913: "La vilaĝoj, pli ol cento da vilaĝoj, en la ĉirkaŭaĵo estas belegaj. Ekzistas kirkoj en solecaj vilaĝaĉoj kiuj farigis la plej mistikajn travivaĵojn al mi, t.n. kulturhomo."
La orgeno faritis en 1876 fare de Karl August Witzmann el Stadtilm. La tri sonoriloj estas de 1920 kaj 1922.
Pentristogruprenkontiĝloko
La lernejo fermitis en 1975, post la Turniĝo ĝi restaŭritis. Surloke la artosocieto Kunstverein Hofatelier e.V. instalis taŭgegan atelieron por grupo artista internacie konata. Ankaŭ ekzpozicioj okazas tie ĉi, atelierfestoj, laborrondoj, projektoj kun lernantoj. Nuntempe estas surloke ankaŭ kafejo. Oni tamen aliloke komencis en 1990, nome en la centro de Vajmaro, proksime de la loĝdomo de Goeto.
Tatsuya Asanuma
Tatsuya Asanuma (浅沼 達也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Sasca Montană
Sasca Montană [saska montana] (hungare: Szászkabánya, germane: Deutsch-Saszka/Deutsch-Saska) estas komunumo en Rumanio sude de Oravița. Administre apartenas al ĝi Bogodinț, Potoc, Sasca Montană kaj Slatina Nera.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 888 loĝantojn [rumanoj, germanoj, hungaroj), en 1992 787 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1761. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény).
23833 Mowers
23833 Mowers estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Christopher Scott Mowers, finalisto en 2007 de la Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC), scienca konkurso por mezlernejoj, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la St. Nicholas Catholic School de Gig Harbor (Vaŝingtonio).
János Molnár
János Molnár
MTL
La vorto havas plurajn signifojn:
Transmigra brutobredado
La Transmigra brutobredado difiniĝas kiel tipo de brutobredado aŭ paŝtigado en konstanta movado, adaptante la spacon al zonoj de ŝanĝanta produktiveco. Diferencas el nomada brutobredado ĉar havas fiksajn sezonajn setlejojn kaj fiksan ĉefan (kernon) el kiu devenas la homoj kiuj praktikas ĝin. Oni ĉirkaŭkalkulas ke tia agado, sumita al tiu de la nomada brutobredado, okupigas ĉirkaŭ 100-200 milionojn da personoj tutmonde; la terenoj espluatataj laŭ tiuj sistemoj reprezentas ĉirkaŭ 30 milionojn de km², aŭ nome duoble de la teroj dediĉataj al agrikulturo.
Plej tipa Transmigra brutobredado estas tiu kiu profitas somere la paŝtejojn de pli malvarmaj areoj, kiam ne estas neĝo, dum vintre la gregaroj translokiĝas al pli varmaj areoj, kie profitas la vintrajn paŝtejojn, ĉar tie somere ne estas sufiĉe da humideco aŭ pluvo por ke estu sufiĉa paŝtokvanto.
Boncourt
Boncourt estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Dromornitedoj
La Dromornitedoj estis parto de la Aŭstralia megafaŭno. Unu specio, Dromornis stirtoni, estis 3 m alta. La kolektiva termino Aŭstralia megafaŭno estas uzata por priskribi nombron de kompare grandaj specioj de animaloj kiuj loĝis en Aŭstralio ĝis antaŭ 50,000 al 20,000 jaroj. La tialoj por ties malapero estas ankoraŭ disputita.
Ne klaras ankaŭ ĝis kioma grado la Dromornitedoj estis karnovoruloj. La fortika, premega beko de kelkaj specioj sugestas, ke almenaŭ kelkaj membroj de la familio estis kombino de karnovoraj predantoj kaj kadavromanĝantoj (multe kiel nunaj hienoj) aŭ ĉiomanĝantoj. Aliaj karakteroj, kiaj "hufecaj" piedoj, stomaka strukturo, kaj okula strukturo kio rezultis en ampleksa vidkampo sed ankaŭ verŝajne en kreo de nevidebla punkto de ĉirkaŭ 40 gradoj (kiu ege estus malhelpinte ĉasadon) sugestas pli herbovoran, migrantan vivostilon.
La scienca nomo Dromornithidae derivas el grekaj dromaios ("rapidkura") kaj ornis ("birdo"). Aldone, la familio estis nomata ŝtormobirdoj, gigantaj emuoj, gigantaj kuruloj, diablanasoj kaj mihirungoj.
Specioj
Estas 7 specioj en Dromornitedoj, el kiuj la plej malgranda specio estis Barawertornis tedfordi, nome birdo ĉirkaŭ samgranda kun moderna kazuaro, pezas 80 al 95 kg. La du specioj de Ilbandornis (Ilbandornis lawsoni kaj Ilbandornis woodburnei) estis pli grandaj birdoj, sed havis pli sveltajn krurojn ol la aliaj Dromornitedoj kaj estis similaj al strutoj laŭ konstruo kaj grando. Bullockornis planei] kaj Genyornis newtoni (mihirungo) estis pli fortikaj, stare ĉirkaŭ 2| al 2.5 m altaj kaj probable atingis pezojn de 220 al 240 kg. La plej grandaj dromornitedoj estis Dromornis australis kaj la amasa Dromornis stirtoni. Genyornis esas la plej bone konata genro.
Jabloneček (Ralsko)
Jabloneček estas neenloĝita parto de urbo Ralsko en distrikto Česká Lípa en Ĉeĥio, sur loko de pereinta municipo Jablonec (popole nomata Jabloneček, Gablonz bei Niemes). Ĝi troviĝas proksimume 6 km nordoriente de Kuřívody, en oriento de eksa soldata ekzercspaco Ralsko, pro kies fondo la municipo pereis. Fine de la jaro 2015 tiu ĉi setlejo restas daŭre neenloĝita.
Pluaj informoj
Jabloneček troviĝas en mallarĝa rivervalo, kie havas fontejon rojo Mukařovský potok. Tra la valo kondukas ŝoseo el Mukařov ĝis Hvězdov kun biciklovojo 241, malantaŭ supra fino de Jabloneček estas malpermesi enveturi per motorveturiloj, ĉar ĉi tie komenciĝas, sole per bicikloj traveturebla, ĉasrezervejo Židlov. Estas ĉi tie tri kabanoj (el tio du malgrandaj kabanetoj), kiuj estas en somera periodo eluzataj de kabanŝatantoj kaj refereŝigantoj, plu estas ĉi tie ripozejo por biciklistoj.
En la norda parto de la nuntempa katastra teritorio troviĝas malgrandaj restaĵoj de burgo Křída el la 14-a jarcento.
Historia setlejo
Jablonec estas unuafoje menciita en la jaro 1352. Tio estis paroĥa vilaĝo kun preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria, sed kiu ne konserviĝis. En la jaro 1896 ĉi tie estis trovita trezoro – poto kun 200 brakteatoj.
En la jaro 1933 ĉi tie estis konstruita ĉeĥa lernejo, kiun vizitis ankaŭ infanoj el kelkaj germanaj familioj.
Periodo de la armea spaco
Post unu jaro, kiam finiĝis la dua mondmilito la municipo estis enmembrigita en soldatan ekzercspacon kaj el pli granda parto egaligita kun la tero. La dominaĵo de la municipo - preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria, kiuu situuis en deklivo kontraŭ la ĉeĥa lernejo, estis fare de la armeo forpafita kaj odiaŭ restis el la preĝejo nur ruinoj. Lasta diservo ĉi tie okazis ĝuste en tago de konsekro de la preĝejo (la 8-a de septembro 1947).
Post la veno de sovetaj soldataroj en Ralskon post la jaro 1968 ĉi tie estis konstruita raketa bazo (la kerno estis sur la suda teraso de la valo suuper la municipo en loko de pereinta domaro Chlum) kaj la teritorio estis unu el la plej gardataj en la spaco. Por bezono de la soveta armeo estis kostruitaj kelke da paneldomoj, sed tiuj post la jaro 1990 kadukiĝis kaj ili estis ankaŭ deŝiritaj.
Ĝis hodiaŭaj tagoj staras el 85 domoj nur du, sed eĉ tio estas kompare kun la ceteraj pereintaj municipoj en Ralsko escepta. Ili servis kiel lernejoj, unu germana, la alia ĉeĥa. La germana lernejo estas iom pli malnova kaj la konstruaĵo estas tute kadukiĝinta. La ĉeĥa lernejo en sia tempo, kiam ĝi estis konstruita, estis tre moderna konstruaĵo, sed hodiaŭ ĝi estas ankaŭ en malbona stato. Tiuj ĉi domoj ne estis detruitaj, ĉar pli poste uzis ilin soldatoj. La domoj, kiuj situis en la vilaĝplaco, estis krom la jam menciitaj lernejoj detruitaj kaj sur iliaj lokoj estas eksaj parkumejoj por soldataj celoj. Restaĵoj de domoj estas bone videblaj sur deklivoj en la okcidenta parto de la municipo. La ruinoj de perimetraj muroj atingas loke eĉ du metroj de alteco. La plej oftaj restaĵoj de la konstruaĵoj ni trovos en la norda parto de Jablonec (sur la norda deklivo de la valo, ĉirkaŭ flanka ravino). Temis pri agrikulturaj kamparanaj domoj kaj bienoj. Troviĝas ĉi tie unuopaj muroj, surŝutitaj eĉ libere alireblaj keloj. Estas ĉi tie granda kvanto artefaritaj rezervujoj por akvo. Aperas ĉi tie ne markitaj profundaj putoj, kelkaj estas kovritaj per paneloj. La ĉirkaŭaĵo de Jablonec estis antaŭe malpli arbarkovrita ol ĝi estas hodiaŭ. Apud la eksa ĉeĥa lernejo situis konstruaĵo de soldata karaktero (la eksa soveta manĝejo – jam ankaŭ detruita same kiel ĉiuj soldataj objektoj).
Post nuligo de la armea spaco
Post foriro de la sovetaj soldataroj kaj nuligo de la armea spaco en la 1990-aj jaroj establis Ministerio de enlando de Ĉeĥio rifuĝintejan tendaron, sed ĝi funkciis ĉi tie proksimume nur unu netutan jaron. Poste ĝi estis transŝovita en alian eksan soldatan objekton ĉe Bělá pod Bezdězem, kie ĝi estas konata ekde tiu tempo kiel rifuĝintejo Jezová.
En la jaro 2010 estis sur ambaŭ valaj terasoj super la eksa municipo konstruitaj kaj trafikigitaj tri partoj (la plej granda en sudo en loko de la eksa raketa bazo kaj la pereinta Chlum) de Fotovoltaika elektrejo Ralsko Ra 1.
En majo de 2016 en Jabloneček okazis la unua jaro de festivalo Ŝanĝoj en Geoparko Ralsko kun plejparte de landarta celigo, sed konsisto estis ankaŭ muzika konsistero, diversaj metiejoj kaj prelegoj pri la historio de la pereinta municipo kaj la ĉirkaŭaĵo.
969 Leocadia
969 Leocadia estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.
Ĝi estis sendepende remalkovrita la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth, kiu anoncis pli frue la malkovron
Zsuzsa László
LÁSZLÓ Zsuzsa [pr. la:slo:] estas rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Sfântu Gheorghe 11-an de majo 1964. Ŝi estas la filino de aktoro Károly László kaj fratino aktorino Kata László.
Kariero
En 1987 dungis aktorinon Zsuzsa László la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare. En jaroj 1990–92 ŝi estis ano de la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo kaj ekde 1992 de la teatro Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat de Târgu Mureş.
Hernicourt
Hernicourt-Sautricourt (pr. ernikur'-sotrikur')
estas vilaĝo (formita de loĝatejoj Hernicourt, Sautricourt kaj Saint-Martin) de la departemento Pas-de-Calais
Spaliro
Spaliro estas laŭ PIV aŭ vico de fruktarboj, kies branĉoj estas rektlinie, ebene kaj plate alfiksitaj al muro, aŭ latkrado, aŭ etende simila vico de homoj rektlinie starantaj laŭlonge de vojo; kaj laŭ ĉefe la unua signifo oni ebligas la terminon spaliri por aranĝi (ekzemple arbojn) spalire.
Laŭ Francisko Azorín Spaliro estas Vico de vegetaĵoj, floraj aŭ furktaj, kies branĉoj estas plate alfiksitaj al muro aŭ kradaro, kiel ĝardenornamo. Li indikas etimologion el la latina spathula (dorso).
Sondado
Sondo aŭ sondado estas la ago kaj efiko sondi, tio estas esplori surfacon por determini ties dimensiojn. Ĉefe oni sondas profundejojn de akvejoj kaj aliaj lokoj kie estas malutila la efiko de vidkapablo, kiel en aliaj lokoj; kaj en medicino eĉ ene de la homa korpo (vidu ekzemple artikolojn sondilo kaj medicina sondilo).
Plej modernaj kaj uzataj sondiloj por esplori submaran fundon estas eĥosondiloj.
Laŭ Francisko Azorín sondi estas Esplori la profundecon de akvo, de tereno. Li indikas etimologion el la latina sub undare (sub ondo). Kaj li aldonas la terminon sondilo, por instrumento por sondi.
Kuriozaĵo
La plumnomo de Mark Twain derivas el krio de sondistoj en rivero Misisipo, nome dua marko aŭ io tia.
Agârbiciu (Căpușu Mare)
Agârbiciu [agırbiĉu] (Egerbegy, germane: Erlendorf) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi nombris 800 loĝantojn (rumanoj), en 1992 564. Ĝia unua skriba mencio estis en 1448. Ĝi estis rumana servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Căpușu Mare.
En la censo de 2002 el la 541 loĝantoj 539 deklaris sin rumanoj ; 540 deklaris la rumanan sia precipa lingvo :
Unuaj Homoj de la Kalaharo
La organizaĵo Unuaj Homoj de la Kalaharo - angle First People of the Kalahari - estas homrajta, senprofitcela ne-registara organizaĵo en Bocvano, fondita en 1991 kaj malfondita en 2013. En 2005 al la organizaĵo kaj al la ŝamano Roy Sesana kiu proksime kunlaboris kun la organizaĵo estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Jugon-les-Lacs
La signifo de ĝia nomo estas "Jugon"-la-lagoj. La komunumo apartenas al la kantono de Jugon-les-Lacs ariganta ses komunumojn : Jugon-les-Lacs, Plénée-Jugon, Dolo, Plédéliac, Tramain kaj Plestan.
Geografio
Ĝi situas ĉe la aŭtovojo de Dinan al Saint-Brieuc apud lago, 70 hektarojn granda, en kiun enfluas la rivereto "La Rosette". La akvo elfluas el la lago en la riveron Arguenon, kaj fine, post trafluo de Plancoët en la Manikan Markolon.
Historio
Supre de natura roka pinto superanta la lagon, Eudon, la unua grafo de Pentievro decidis konstrui kastelon.
Tiu loko disponas pri naturaj defendiloj : okcidente estas rivero Arguenon kaj oriente rivero Jugon (nun nomata "Rosette").
Ekde la 11-a jc, la kastelo falis en la manojn de la senjoroj de Dinan. En la 12-a jc, Olivier de Dinan, por prosperigi sian bienon, petis helpon al la monaĥoj de la abatejo de Marmoutier (apud Tours). Ili fondis la benediktanan priorejon Saint-Etienne (sur la loko de la nuna preĝejo).
Inter 1214 kaj 1230, Pierre de Dreux (dirata "Pierre Mauclerc"), duko de Bretonio, realigis la "grandan lagon" per baraĵo sur la rivero Jugon kaj la "malgrandan lagon" per baraĵo sur la rivero Arguenon. Tiel la du lagoj konsistigis tre efikan naturan remparon por defendi la kastelon.
La malgranda lago, kies malnova digo estas nun nomata "malgranda ŝoseo" estis libervole sekigita en 1848. Nun sur tiu loko estas poplejo.
En 1341, Johano la Tria, duko de Bretonio, mortis sen infanoj post longa dukado. La franca reĝo provis nomumi heredanton, Karolo de Blezo (fr: Blois), sed Johano de Montfort, unu el la idoj de Pierre de Dreux, postulis kaj konkeris per armiloj la duklandon de Bretonio, al kiu Jugon apartenis.
Johano de montfort, kiu estis paktinta kun la reĝlando de Anglio, estis atakata de Bertrand du Guesclin, konestablo de Francio (t.e. estro de la armeoj) en 1373. Dum la konkero de Jugon, li deklaris "Kiu havas Bretonion sen Jugon havas pelerinon sen kapuĉo". Tio signifis ke Jugon estis unu el la plej gravaj fortresoj de Bretonio : la duklando povus esti minacata se Jugon eskapus el ĝi.
En la 15-a jc, la duko Johano la Kvina ordonis la faligon de la kastelaj muroj.
Fine de la 16-a jc, la ligmilitoj frapis Bretonion ĉar la guberniestro, Philippe-Emmanuel de Lorraine, duko de Mercœur kaj de Pentievro volis sendependiĝi de la reĝo Henriko la Tria kaj poste la Kvara. La reĝo de Francio malfidis la etajn senjorojn, li malkonstruigis kastelojn por antaŭeviti la problemojn, kiujn estis kaŭzintaj garnizonoj de multaj urboj kaj kasteloj.
En 1616, la kastelo estis malkonstruita laŭ ordono de Richelieu, guberniestro de Bretonio por la reĝo Ludoviko la Dektria.
La 16-an de decembro 1794, la vendeana armeo de Boishardy konkeris Jugon, tranĉis la arbon de la libereco kaj detruis la arkivojn de la komunumo. Malgraŭ tiu ekspedicio kaj la ekzekuto per armiloj de laboristo, kiu estis malkonstruinta la preĝejon de Lescouët, Jugon travivis relative kviete la revolucian periodon. Ne tiel okazis ĉirkaŭ Jugon.
La germanaj invadintoj eniris Jugon la 18-an de junio 1940.
La 15-an de novembro 1940, Maurice Halna du Frétay ekflugis al Anglio, per sia propra avio, por servi la generalon De Gaulle. Aliĝinta al RAF, li estis faligita dum aera batalo de la germanoj okaze de atako al Dieppe en 1942. Lia avio malaperis en la maron la 19-an de aŭgusto (steleo sur la vojo D44).
La 9-an de julio 1944, la grupo Félix estis paraŝutigita je 3 km de Jugon, por kunordigi la agadon de la lokaj rezistaj grupoj. La 2-an de aŭgusto 1944, post ricevo de atendita mesaĝo de Londono, la rezista unuo ekatakis kaj okupis Jugon. Tiuj bataloj kondukis al la morto de tri jugonaj rezistantoj en la 3-a de aŭgusto : Yves Tassel, René Lechevestrier kaj Benjamin Forgeoux.
En 1973 Jugon-les-Lacs naskiĝis kiel la kuniĝo de Jugon, Lescouët-Jugon en Puduvro kaj Saint-Igneuc en Pentievro.
Perkutado
Perkutado aŭ Perkuto (lat.: frapi) en la muziko estas arnomo por la ludado de ĉiuj instrumentspecoj el la familio de la frap- kaj efektinstrumentoj. La perkutado validas kiel plej praa formo de muzikado kaj ege dependas laŭ instrumentado kaj ludmaniero de regionaj apartaĵoj.
En la moderna popmuziko samkiel en la frapinstrumentaro de klasika orkestro oni kombinas perkutinstrumentojn sendepende de ilia deveno aŭ kultura signifo. En la ĝenerala lingvaĵo de pop- kaj rokmuziko oni distingas inter la „klasika drumo“ kaj la „cetera perkutilaro“ (latinamerika, afrika, orientuma perkutiloj kaj pliaj). Ĉi tiu distingo malhavas objektivan bazon, ĉar drumo estas kombinaĵo devariaj perkutiloj, kiuj ege varias de muzikstilo al muzikstilo. Tamen Conga, bongoj, timbales kaj marakoj, por nomi kelkajn gravajn perkutilojn, postulas specialajn frap- aŭ ludoteknikojn, kiujn drumisto (laŭ pli malvasta senco) ne ĉiam regas – kaj reciproke.
Perkutaj efektoj ankaŭ estas genereblaj per instrumentoj ne unuavice por tio konceptitaj. Oni aplikas ilin precipe en la muziko ekde la 20-a jarcento kiel specialaj esprimiloj. Ili estas realigeblaj ekzemple per klapoklakoj je blovinstrumentoj frapoj kun la ligno de arĉo sur korpon de arĉinstrumentoj. Ankaŭ gitaristoj produktas ilin en ĵazaj aŭ solokoncertoj per frapoj, batoj aŭ tuŝetoj sur la korpon (por eviti damaĝojn ofte per malgrandaj lignoplatetoj, kiuj same generas perkutan sonon). Ankaŭ preparita piano generas perkutajn efektojn.
Voĉan imitadon de perkutado en la hiphopo aŭ en moderna akapela-kantado de voĉkantaj ensembloj oni nomas buŝperkuto.
Osten (Oste)
Osten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven (fakte en ties pleja oriento, kiel indikas la germana vorto "Osten" por oriento) de la federacia lando Malsupra Saksio, borde de la rivero Oste. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Päijänne-Tavastio
La nomo estas kunmetaĵo el Häme, jen unu el la historiaj regionoj de Finnlando, kaj el Päijänne, unu el la grandaj finnlandaj lagoj. Kiel la nomo indikas, tiu inter nordo kaj sudo longa lago tre difinas la teritorion. La pejzaĝo estas monteta kaj varia. La plej suda parto estas kompare ebena kaj sen grandaj akvejoj.
Komunumoj
Al la provinco apartenas 12 komunumoj, el kiuj iuj (en pli dika literaro) estas urboj. La nombroj de loĝantoj estas laŭ la stato de la fino de la jaro 2008.
Masakro en Maspero
Masakro en Maspero – eventoj en Kairo inter la 9-a kaj la 10-a de oktobro 2011. Paca manifestacio de koptoj kontraŭ detruo de kristanaj preĝejoj en Alta Egiptio estis atakita de registara armeo. Rezulte de pripafado 28 personoj mortis kaj 212 serioze vundiĝis.
Kardos
Kardos (kardoŝ) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Szarvas. La nomo signifas glava. La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Kecskemét-Békéscsaba, laŭ fervojo (iomete for) Mezőtúr-Orosháza. Kondoros estas proksime.
Dum la historio la loko apartenis al Szarvas, kie estis kelke da farmoj. En 1958 la nuna vilaĝo iĝis farmocentro, en 1969 vilaĝo. La loĝantaro okupiĝas pri terkultivo kaj bestbredado. La slovakoj havas aŭtonomion en la komunumo.
Vidindaĵo estas sonorilstablo.
Montenero Val Cocchiara
Montenero Val Cocchiara estas komunumo de Italio.
Kardos
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, poŝto, apoteko, kuracejo, infankuracejo, dentokuracejo, klubo por maljunuloj.
Kotelniki (apartigilo)
Kotelniki estas la nomo de la sekvantaj lokoj:.
Vítějeves
Municipo Vítějeves situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en arboriĉa orienta submontaro de Žďárské vrchy, 9 km sudokcidente de urbo Březová nad Svitavou, sternita laŭlonge de la valo de rivereto Korýtka. Vivas ĉi tie.
Historio
Nuntempan nomon de la vilaĝo oni uzas nur de la jaro 1923. Pli frue ĝi estis Vítová, Vítoves, Vítějoves, Königsehinzendorf, nomata ankaŭ "královská".
Preĝejo
En centro de la vilaĝo, en tombejo sur monteto, staras preĝejo de Sankta Katarino, origine gotika el la komenco de 14-a jarcento. En la jaro 1912 estis sur loko de origina navo konstruita nova pseŭdogotika preĝejo, orientita al sudo, kaj la origina presbiterejo estis lasita kiel orienta kapelo. La preĝejo estas ununava kun kvinlatere fermita presbiterejo kaj kun sakristio sur orienta flanko. Sur okcidenta flanko de navo estas prisma turo kun embrazuraj fenestretoj kaj kun ligna turbalkono sur kreneloj. La presbiterejo havas radian volbon, la navo traban plafonon. Kapelo, la origina presbiterejo, estas gotika kun apogpilieroj, kun pintarka fenestro en orienta vando. Estas kruce volbita kun kejloprofilaj ripoj. Sur la volbo estas Kristo en mandrolo kaj simboloj de kvar evangelianoj el la komenco de 14-a jarcento. Ankaŭ sur la norda vando estas pentrita Kristo kaj duonstatuoj de sanktuloj el tempo ĉirkaŭ la jaro 1380.
En la kapelo estas baroka altaro de Sankta Katarino rozvilina kun bildo el la dua duono de 19-a jarcento. Ekipaĵo de la nova preĝejo estas moderna, la ĉefaltaro de J. Krejčík el la jaro 1912.
Tombejo
Ĉirkaŭ la tombejo estas barilmuro kun pordego, super la portalo kun reliefo de Sankta Katarino el la dua duono de 18-a jarcento.
Kruco
Sub la tombejo troviĝas ŝtona kruco el la unua duono de 19-a jarcento.
MTQ
La vorto havas plurajn signifojn:
Boncourt JU
-
Pri la komunumo
Boncourt (prononcu: bõkur; malnova germanlingva nomo: Bubendorf) estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 1299 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Boncourt situas tute en la nordo de la kantono en la valo de la rivero Allaine proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de la distriktĉefurbo Porrentruy.
Najbaraj komunumoj
La unika sivsa najbarkomunumo de Boncourt estas en sudo Basse-Allaine, ĉe la tri aliaj flankoj la komunumo limas al Francio, nome al la komunumoj Villars-le-Sec, Saint-Dizier-l’Évêque, Lebetain, Delle, Florimont kaj Courcelles.
Vértesboglár
Vértesboglár [vErteŝboglAr] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Bicske.
Boncourt JU
Trafiko
Sur la trajnlinio de al Porrentruy, kie situas la stacidomo de Boncourt, post 11-jara interrompo ek de la 10-a de decembro 2006 denove trafikas laŭhoraraj personaj trajnoj. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Belfort al Porrentruy kaj estas planita, ke en la jaro 2012 estos malfermita la longigo de la svisa aŭtovojo A16 ĝis la landlimo kun alveturejo en Boncourt kaj kun konekto je la franca flanko tra Belfort al Parizo.
Vértesboglár
Situo
La vilaĝo situas laŭ traira flankovojo, ĉe piedoj de montaro Vértes (vErteŝ), for de ĉefvojo, fervojo (iam estis) kaj rivero. Bicske troviĝas 13, Tatabánya 21, Mór 30 km-ojn.
Boncourt JU
Historio
La unua dokumenta mencio de Boncourt datiĝas el la jaro 1140 kiel Bononis Curia.
Dum mezepoko Boncourt apartenis al la Princepiskopejo Bazelo. Post la franca revolucio de 1792 ili dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departemento Mont Terrible estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 ĝi apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Boncourt apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.
Vértesboglár
Historio
En 1810 romkatolika Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo (Vértesboglár) konstruiĝis. Krome estas videblaj golgoto, kapelo kaj paroĥo.
Hiromasa Tokioka
Hiromasa Tokioka (時岡 宏昌, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo kaj Sagawa Express Tokyo.
Kastelo de Nagytétény
Kastelo de Nagytétény [nadjtEtEnj] estas impona historia monumento en Budapeŝto, en distrikto Budafok-Tétény.