cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distrikto Várpalota
La Distrikto Várpalota (hungare  Várpalotai járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém. Ĝi situas ĉe montaro Bakony en la orienta parto de la departemento (en la meza parto de Transdanubio).
La distrikta ĉefurbo estas Várpalota, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la ceteraj 5 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 294,28 km², kie loĝas 37 451 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj (dum la socialismo ankaŭ pri minado kaj peza industrio).
Historio
Tiu distrikto neniam ekzistis dum la historio. Ĝi estis kreita en 2013.
Rozbrova karpodako
La Rozbrova karpodako (Carpodacus rodochroa) estas birdo de la familio de Fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro Carpodacus, sed ĝi estas ankoraŭ sub dubinda pristudo. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp.
Disvastiĝo
Tiu orientalisa birdo troviĝas en Butano, Ĉinio, Barato, Nepalo kaj Pakistano. Ties natura biotopo estas borealaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj.
Aspekto
La plej rimarkinda karaktero de tiu karpodako estas tre helroza superokula strizono (kio nomigas la specion laŭ la komuna nomo) el frunto al nukoflankoj inter rozbrunecaj krono kaj traokula strizono el bekobazo al kolflankoj. Ankaŭ la vango, gorĝareo kaj resto de subaj partoj estas helrozaj. La dorso estas bruna kun nigreca vertikala strieco. Ankaŭ la vosto estas nigreca kaj iome forkoforma. La pugo kaj subpugo estas tre rozaj. Temas pri tre rozkolora karpodako, kio pravigas la nomigon laŭ la latina scienca nomo kie rodochroa estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiuj signifas respektive “roza” kaj “koloro”. Kiel ĉe aliaj karpodakoj, ankaŭ tiu havas mallongan dikan bekon.
Cáñar
Cáñar [KAnjar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la nordokcidenta parto de la komarko Alpujarra Granada. Limas kun la municipoj Lanjarón, Órgiva, Carataunas, Soportújar, Pampaneira kaj Bubión. Menciindas ke granda parto de la municipa teritorio estas en la Nacia Parko de Sierra Nevada.
En la 1960-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 1100 lokanoj, sed poste oni falis al nunaj sub-400. Estis hipia komunumo ekde la 1970-aj jaroj.
Vulcan (Mureș)
Loĝantaro
En 1910 Volkány havis 244 loĝantojn (germanoj, rumanoj) kaj en 1992 94 (rumanoj, 33 % da hungaroj).
En Vulcan naskiĝis la kantistino Apollónia Kovács (1926–2013).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1315. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő).
Trifești
Trifești estas la nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Seiki Ichihara
Seiki Ichihara (市原 聖曠) estas japana futbala trejnisto. El 1981 li estis trejnisto de la japana virina nacia teamo de futbalo.
(19292) 1996 NG5
(19292) 1996 NG5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĉina sesdekjara ciklo
La ĉina sesdekjara ciklo (ĉine: 六十花甲; pinjino: liùshí huājiǎ), ankaŭ konata kiel tigoj‑kaj‑filioj (ĉine: 干支; pinjino: gānzhī), estas ciklo de sesdek terminoj uzitaj por numeri kaj kalkuli tagojn aŭ jarojn. Ĝi aperas, kiel metodo por registri tagojn, en la unuaj ĉinaj skribitaj tekstoj sur la orakola osto de la Shang‑dinastio dum la 2‑a jarmilo a.K..
Ĝia uzo por numeri jarojn komencis ĉirkaŭ la mezo de la 3‑a jarcento a.K. La ciklo, kaj variantoj de ĝi, estis grava parto de historiaj kalendaraj sistemoj en aliaj, ĉin‑influitaj landoj, precipe tiuj de Japanujo, Koreujo, kaj Vjetnamujo.
Tiu tradicia metodo kalkuli tagojn kaj jarojn ne plu havas signifan rolon en nuna ĉina tempomezurado nek en la oficiala kalendaro. Tamen, la sesdekjara ciklo restas trovata en nomoj de historiaj okazaĵoj, kiel la japana Boŝin‑milito kaj la ĉina Xinhai‑revolucio, nomita laŭ la monanto Xinhai.
Kúty (apartigilo)
Kúty povas esti pluraj lokoj en Slovakio:
Similaj nomoj:
Val-de-Travers
Pri la komunumo
Val-de-Travers estas komunumo en la distrikto Val-de-Travers en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Ĝi havis 10812 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010. La vorto VAL signifas valo, la komunumo troviĝas en valo en Ĵuraso.
Geografio
La komunumo Val-de-Travers situas en la samnoma valo de la Neŭŝatela Ĵuraso, proksimume 20 kilometrojn okcidente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo. La komunumo konsistas el la iamaj komunumoj Boveresse, Buttes, Couvet, Fleurier, Les Bayards, Môtiers, Noiraigue, Saint-Sulpice kaj Travers. La sidejo de la komunuma administracio estas la distriktĉefloko Môtiers. Tra la komunumo fluas la rivero Areuse.
Johano la 7-a (Konstantinopolo)
Johano estis fama pro sia lernemo (el tio la kromnomo Grammatikos), kaj pro sia konvinkiga retoriko en la senfinaj debatoj kiuj estas favora temo de hagiografiaj fontoj kiuj respegulas la duan periodon de Ikonoklasmo. Johano respondecas ankaŭ per la tutorado de la estonta imperiestro Teofilos dum la regado de lia patro Mikaelo la 2-a, kaj oni supozas ke li trudis fortajn ikonoklasmajn simpatiojn en sia studento. Je la ascendo de Teofilos, Johano estis nomumita sinkellos (helpanto de patriarko), posteno kiu faris lin kvazaŭ heredanto al la patriarkeco. En ĉ. 830, Johano estis sendita en ambasado al la kalifo al-Ma'mun, sed tio utilis malmulte por eviti periodon de militoj inter la Bizanca Imperio kaj la Abasidoj. Li reprenis krome planon de la abasida palaco de Bagdado por la distrado de la imperiestro kaj superrigardis la konstruadon de simila strukturo en Bitinio.
Val-de-Travers
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 124,91 km², de kiuj 50,6% estas kovritaj de arbaro, 42,4% servas por agrikulturo kaj 60,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Val-de-Travers limas en nordo al La Brévine, en nordnordoriento al Les Ponts-de-Martel, en nordoriento al Brot-Plamboz, en orientnordoriento al Brot-Dessous, en oriento al Boudry, en orientsudoriento al Gorgier, en sudoriento al Provence (VD), en sudo (de oriento al okcidento) al Tévenon (VD), Mauborget (VD), Fontaines-sur-Grandson (VD) kaj eksklavo de Fiez (VD), en sudokcidento al La Côte-aux-Fées, en okcidento al Les Verrières, en nordokcidento al Les Alliés (Francio), kaj en nordnordokcidento al Hauterive-la-Fresse (Francio).
Trafiko
Tra la komunumo kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 10 de Neŭŝatelo al Pontarlier, kiu en Francio fariĝis la ĉefvojo n-ro D67bis de oriento al okcidento, kaj de nordo al sudo la kantona ĉefvojo n-ro 149 de Le Locle al Sainte-Croix. Tra Val-de-Travers pasas du fervojlinioj. Norde la internacia trajnlinio de Neŭŝatelo al Pontarlier kaj en la valfundo Régional du Val-de-Travers (RVT), ambaŭ en la manoj de TransN. Per ili kaj la komunumo estas bone konektita al la publika transportreto. De Fleurier krome kondukas poŝtaŭtolinio al La Brévine.
Historio
La komunumo Val-de-Travers estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2009 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Boveresse, Buttes, Couvet, Fleurier, Les Bayards, Môtiers, Noiraigue, Saint-Sulpice kaj Travers. La 3-a de aprilo 2007 la komunumaj parlamentoj de la tuta distrikto Val-de-Travers unuanimie akceptis kunigon de ĉiuj 11 komunumoj de la distrikto. Ĉar la civitanoj de Les Verrières kaj de La Côte-aux-Fées en balotoj kontraŭstaris tamen la kunigan projekton, ĝi unue ne povis realiĝi. Poste estis de la ceteraj komunumoj decidita la kunigo de la restantaj 9 komunumoj, kio realiĝis la 1-an de januaro 2009. Les Verrières kaj La Côte-aŭ-Fées restis memstaraj.
Gravuloj el Val-de-Travers
Jean-Jacques Rousseau vivis en la vilaĝo Môtiers de 1762 ĝis 1765. En la domo en Môtiers, kie Rousseau vivis, troviĝas nun muzeo.
Daniel Bovet el Fleurier ricevis la Nobel premion pri medicino en la jaro 1957.Li estis la filo de Pierre Bovet, subtenanto kaj parolanto de Esperanto.
Boeing 787 Dreamliner
La Boeing 787 Dreamliner estas pasaĝeraviadilo de Boeing, ellaborita en 2009. La B787 povas transporti tre ekonomie (10% malpli ol kutime) 200 ĝis 300 pasaĝerojn. B787 estas pasaĝeraviadilo, kies trunko konsistas grandparte el karbonfibro-fortigita plasto. B787 estis prezentita unuafoje la 8-an de julio 2007 kaj faris sian unuan testflugon la 15-an de decembro 2009 en Usono.
Historio
La B787 estis konstruita pro defio al konkura aviadilo A380, kion plirapidigis la aertrafika krizo post la teroratakoj de 2001 en Usono. La fina decido pri la konstruado okazis en decembro 2003, la programa starto komenciĝis en aprilo 2004 kaj la unua aviadilo pretis oficiale je 8-a de julio 2007, en Everett (Vaŝingtonio). Tio estis la unua ĉiunova jeto de Boeing ekde 1995 kaj la unua okazo, kiam la firmao laboris kun ekstera kontraktanto. Rezulte de tio aperadis multaj malfacilaĵoj pri liverado kaj kunmuntado de aviadilpartoj.
La 2009 okazis trihora provflugo, kiu komenciĝis de Everett, norde de Seatlo, kaj finiĝis ĉe Boeing Field, iom sude de Seatlo. La du testpilotoj faris kelkajn bazajn sistemajn kontrolojn, inkluzive de la elprovo de la subekipaĵo kaj klapoj. De tiam komenciĝis la naŭmonata elprovo, dum kiu ses aviadiloj flugados senpaŭze.
La 2011 aviadilo finis sian unuan flugon trans la Pacifika Oceano, elfluginte el Seattle (Usono) kaj alteriĝinte en la Flughaveno Haneda (Tokio, Japanio).
En la produktado kunlaboris Mitsubishi Heavy Industries en Nagoya, Japanio (flugiloj), Alenia Aeronautica en Italio en kunlaboro kun TAI Turkio, Lewis and Vought Corporation, Sud-Karolino, Spirit AeroSystems el Wichita (Kansaso) (trunkopartoj).
Financado/subvencioj
La surmarketigo de 787 kostas ĉ. 13,4 md. USD, kiuj estis kovritaj fare de Boeing mem (ĉ. 4,2 md.), de subproduktistoj (3,1 md.), ŝtataj subvencioj (Italio, 590 mio., Japanio 1,588 md.), de usona federacia ŝtato Kansaso (200 mio) kaj Vaŝingtonio (3,2 md.) kaj aliaj apogantoj. Tio kaŭzis plendon de EU ĉe WTO en 2004. Ĝis 2009 estis registritaj 840 mendojn el tuta mondo, sed iuj estis nuligitaj pro la longaj prokrastoj.
Analizistoj diras, ke la firmao investis en la projekton pli ol 10 miliardojn da usonaj dolaroj, kaj devos doni kompenson al klientoj por prokrastitaj aviadiloj. Cetere tiaj prokrastoj estas la kutimaĵo por plimulto da samaj projektoj.
Vidu ankaŭ
Konkurantaj aviadiloj :
NGC 1515A
NGC 1515A (aliaj indikoj — ESO 156-34, FAIR 397, PGC 14388) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Coleridge
Coleridge (Whakamatau) estas lago situanta en enlanda Canterbury, en Nov-Zelanda Suda Insulo.
Keratokonuso
Keratokonuso, el la grekaj vortoj kerato (korneo) kaj konos (konuso) estas degenerativa malsano de okulo. Parto de la korneo maldikiĝas kaj superas en konusa formo el normala surfaco pro strukturaj ŝanĝadoj.
Keratokonuso povas tre distordi la vidadon, oftas du- kaj pli-vidado, impresiĝemeco kaj vidado de lumaj strioj. Pleje ĝi estas rekonita en adoleskantoj, kaj ĝi severiĝas pleje en junaĝo. Ĝi povas stabiliĝi por pliaj jaroj, kaj poste severiĝi; ĝi estas neantaŭvidebla kaj individua. Se ambaŭ okuloj estas malsanaj, ĝi povas limigi la kapablon por legado kaj stirado. Pleje ĝi estas korektebla per kontaktolensoj, sed pliseverado povas igi operacion necesa.
Ĝiaj kialoj ne estas precize konataj. Ĝi havas genetikajn faktorojn, ĉar ĝi iĝas pli ofte en familioj, en kiuj iuj jam havas tiun malsanon. Ĝi estas ankaŭ pli ofta en Down-sindromo. La maldikiĝado estas klarigita per enzimoj, kiuj detruas la korneon.
Simptomoj
Ĝi komencas kun malgranda ombro, do la malsanulo iras al optikisto aŭ oftalmologo por korekti lian vidadon. Tiam la malsano estas misrekonita kiel normala miopeco, kaj ili faras okulvitron aŭ kontaktolensojn. La malsanulo sentas tiun korektadon malperfektan, kaj ili ŝanĝas tiujn ilojn ofte. Mezuroj montras pligrandigitan astigmion. Ĝi pli gravas krepuske, ĉar pupilo grandiĝas, kaj plej granda de malsana partio de korneo partoprenas en vidado. Pleje ambaŭ okuloj estas malsanaj, sed nesimetrie; povas esti, ke la dua okulo komencas malboniĝi pliaj jaroj post la unua. La deformo de du okuloj estas malsama: tipo, grandeco kaj angulo de konusoj estas malsamaj. Kompanaj povas esti impresebleco, lacigado de okuloj kaj jukado de okuloj, sed ili ne doloras. Komence ankaŭ malgrandaj albuminfiloj povas esti videblaj, ĉar en keratokonuso la kurbeco de korneo pligrandiĝis. Pli malfrue ili povas malaperi kun progresado de malsano.
Klasika simptomo estas pli-vidado per unu okulo. Ĝi estas pli evidenta kun grandaj kontrastoj, ekzemple lumo en mallumo. La aliaj bildoj estas pli mallumaj, kaj kaotike disvastita el la ĉefa bildo. Tiuj pozicioj ne varias tage, sed ili povas sanĝi en pli grandaj tempunoj. Ĝi similas al optika kometo, sed ĝi ekiĝas ankaŭ se la objekto estas en krankosafto (ĉefa akso) de okulo. La kojna formo havas ĝian pinton en ideala punkto de bildiĝo, el kiu ĝi disvastiĝas kaj mallumiĝas, simile al vosto de kometo. Ĝi kreskiĝas kun keratokonuso, kaj formiĝas en ventumilo. Tiu efekto povas esti tre perturbanta dum nokta vojaĝado (lampoj), dum televidado (emblemoj pliigas) kaj legado (linioj projekcias sur aliaj linioj). La lumoj ofte iĝas striataj, kaj briletado iĝas multe pli ofta komparante al sanaj okuloj. Pro malregula refrakto iĝas amorfaj lumaj makuloj ĉe surfacoj reflektantaj sunlumon. Se estas forta lumo ekster de vida kampo, saturigado kaj kontrasto de bildo malgrandiĝas. Malofte la objektoj moviĝadas malgrande sinkrone kun batado de koro, kiun okazas oscilado de okula premo.
La konuso igas ne centre, sed subcentre, do ĝi estas nesimetria, kiu estas karaktera. Ordinaraj refrakciaj eraroj konservas simetrion de bildo, sed keratokonuso montras distordon kiu montras supre. Se la malsanulo vidas punktan lumon sur malluma fono, li vidas pligrandan parton de komo inter 45 kaj 135 gradoj. Se li eklipsas suban parton de lia okulo per rekta borda objekto, li vidas pli bone, sed se li eklipsas supran parton, li vidas pli malbone. Kiam oni eksperatas tiun, li devas peti topografian laborekzamenon por rekoni keratokonuson.
Rekonado
La okulisto aŭ optometristo unue legas la anamnezon de la malsanulo kaj liaj familianoj, kaj demandas pri simptomojn. Post kiam ili mezuris akurecon de vidado, ili ekzamenas per keratometro lokalan kurbecon de korneo, serĉante neregulan astigmion, kiu suspektas keratokonuson. Plej severaj okazoj povas esti ekster de limoj de mezurkapablo de instrumento. Alia ekzameno estas retinoskopio, en kiu estas unu lumradio fokusita en retino, kaj ĝia vojo sekvita post reflektado. Ili ŝanĉeligas lampon, kaj mezuras plian lumradion. Keratokonuso montras tondilan reflekson, la envena kaj reflektita radioj moviĝas kiel tondilo. Ili faras ankaŭ reflektometran ekzamenon, sed pro neregulara surfaco okazita de keratokonuso ili povas trovi nur lokalan minimumon, parametrojn de malpli malbona okulvitro. Se la malsanulo vidas per tiu ankaŭ perturbite, neregula astigmio estas konfirmita. Reflektometro mem ne povas diagnozi keratokonuson.
Suspektite keratokonuson oni serĉas aliajn karakterajn simptomojn per aperturlampo. La evolviĝinta malsano estas facile videbla kaj montras nemalinterpreteblajn signojn ankaŭ aliaj esploroj. En duono de kazoj estas ringo de Fleischer videbla, kiu estas flavbruna aŭ olivverda ringo en rando de korneo. Ĝin okazas hemosiderino, el kiu ferooksido kolektiĝas en kornea epitelio. Ĉi ne ĉiam estas videbla per nearmitaj okuloj, sed kobaltblua filtro montras ĝin pli bone. En duono de malsanuloj oni povas vidi sulko de Vogt, kiuj estas detalaj linioj de forto, kiuj estas okazitaj per mallarĝado kaj maldikiĝo de korneo. Malgranda premo tempore malaperigas ilin. Se la konuso estas tre alta, ĝi okazas V-forman kavon, se la malsanulo rigardas malsupren, tiu estas signo de Munson. Oni povas pli frue rekoni la malsanon el aliaj simptomoj, do oni uzas tiun signon tre malofte.
Oni uzis pli frue manan keratoskopon por analizado, kiu povas facile, kaj neinvade bildigi surfacon de korneo, kiam ĝi projektas koncentrajn lumcirklojn en okulo, ĝi estas sanĝita al topografio de korneo, kiu projektas desegnon el korneo, faras digitalajn fotografiojn, analizas ilin, kaj faras topografikan mapon. Tiu mapo bildigas distordojn kaj cikatrojn en korneo; keratokonuso estas videbla per plikrutado de kurbeco de surfaco de okulo sub ĝia centro. Ĝi donas akuratan bildon de momenta grandeco kaj grandeco de malformo, kiu eblas bazon por rimarki progreson de malsano. Oni povas rekoni la malsanon per tiu metodo antaŭ aliaj simptomoj.
Oni povas klasifiki staton de malsano en pli modoj:
Per kornea topografio tiuj klasifikoj estas flankenpuŝitaj. El la akurataj mezuroj oni povas pli akurate priskiribi la momentan staton per dikeco (μm) kaj kruteco (D) mezuritan en mezo de okulo kaj en apiko de konuso.
Fizologio
Oni faras multajn esplorojn, sed oni ne konas ĉiujn faktorojn. Ili povas esti ĉela, genetika aŭ efiko de medio, el tiuj iu ajn povas okazi keratokonuson..
La malsano efikas per disfalo de tavolo de Bowman, kiu estas inter epitelio kaj stromo. Kiam ili kontaktas, komencas strukturajn sanĝadoj, kiuj plimalkonstruas la korneon. La malsana korneo enhavas vundojn kaj el vundoj samgrandajn areojn. Oni povas rigardi cikatrojn kiel aspekton de degenero, sed frotiĝado per kontaktaj lensoj grandigas tiun je pli ol duoble lau unu granda, plicentra esploro.
Multaj esploroj rimarkis pliaktivitajn proteazojn en korneo kun malpli aktivaj inhibitoroj. En stomo la proteazoj disigas iujn kolagenajn ligojn. Aliaj sugestas, ke aldehid- dehidrogenazo pligrandigas iĝado de neligitaj radikoj, kaj tiuj oksidas la korneon. Tiuj malkonstruoj okazas malvastigado kaj malgrandiĝo de meĥanika stabileco de korneo
Iuj esploroj raportas pri genetikaj faktoroj. Ĝi estas pli ofta en iuj familioj, kaj el unuovaj ĝemeloj ambaŭ aŭ neniu estas malsana kun keratokonuso. Unu malsanulo pligrandigas riskon en lia familio. Oni ne konas tiun grandecon, sed li taksas ĝin inter 6% kaj 19% laŭ variaj esploroj. Du esploroj, kiuj esploris grandajn homogenajn populaciojn trovis suspektajn genojn en kromosomaj armoj 16q kaj 20q. Pleje oni pensas, ke la geno havas autosoman dominantan herediĝon. Oni trovis raran mutacion, kiu herediĝas tiel, lokiĝas en regiono mir-184, efikas en antaŭa parto de lenso kaj korneo, kaj akompanas antaŭan polaran katarakton.. Ĝi estas pli ofta en sindromo de Down, sed neniu trovis iun ligon.
Ĝi povas iĝi al atopiaj malsanoj kiel astmo, alergio kaj ekcemo. Ne estas rara, ke tiuj estas en unu malsanulo. Ĝi havas ligon kun sindromo de Down kaj sindromo de Marfan. Laŭ multaj esploroj frotado de okuloj pliseverigas la malsanon, do kuracistoj sugestas ne fari ĝin. Keratokonuso povas iĝi ankaŭ post operacio per LASIK.
Sen operacio
Frue oni povas pli-malpli korigi keratokonuson per okulvitro aŭ malmolaj kontaktlinsoj. Kiam la malsano progresas, tiuj ne povas helpi pli, do la malsanulo komencas uzi rigidajn (RGP) kontaktlensojn. Li povas vidi per tiuj, sed ne resanigas lin, kaj ne haltigas la malsanon.
Tiu kontaktlensoj helpas la vidadon ankaŭ per larmoj inter ili kaj korneo, kiu kompensas neregulaĵojn de korneo. La malsanulo povas elekti el pli specialaj tipoj. Ili povas viziti du specialistojn, el kiuj unu profesias pri keratokonuso, kaj la alia pri kontaktlensoj. Se la konuso estas tre neregulara, korektado estas tre malfacila, kaj la malsanulo faras kontaktlensojn al si helpe de fakulo. Eble li devas provadi multfoje.
Oni fabrikas ankaŭ specialajn molajn kaj hidrofilajn lensojn, kaj plinovige silikonajn hidrogelajn. La molaj kontaktlensoj akomodiĝas al surfaco de korneo, tiu malplibonigas ilian efikecon. Do oni fabrikas hibridajn kontaktlensojn, kiuj estas meze malmolaj, periferie molaj. La unuaj hibridaj lensoj ne povis plene korekti keratokonuson, do oni ne fabrikas la malnovajn tipojn, ekzemple SoftPerm lensojn. La kvara generacio havas kaj korektajn kapablojn kaj  komforton. Novaj teĥnikoj korektis difektojn de malnovaj lensoj, kaj la novaj konformiĝas al okuloj de granda plimulto de malsanuloj.
Iuj elektas tavolajn lensojn, kiuj estas sube molaj, supre malmolaj, kaj ambaŭ helpas vidi. Iuj molaj lensoj en tiuj kombinoj estas preparita tial, kial la malmolaj povas pli bone akomodiĝi sur ili. La fakulo devas havi sperton kaj la malsanulo paciencon por adaptado de la kombino.
Sklerotaj lensoj estas grandaj lensoj, kiuj estas pli grandaj ol la korneo. Ili estas pli stabilaj, ĉar ili kovras pli grandan parton de surfaco de okuloj. Oni elektas ilin, se la konuso estas tre granda aŭ neregulara. Ili povas esti malpli komfortaj pro ilia grandeco, sed facile uzeblaj, do ankaŭ malpli lertaj aŭ maljunaj malsanuloj povas uzi ilin.
Keratoplastiko
El malsanuloj 11–27% iam devas esti operaciita, ĉar la korneo iĝis tre maldika aŭ la kontaktlensoj eltiris ĝin. Oni povas helpi per transplantado de korneo, aŭ penetra keratoplastiko. Keratokonuso estas la plej ofta kialo de penetra keratoplastiko; el tiuj estas ĉirkaŭ kvarono pro keratokonuso. Korneo ne havas direktan sangoprovizadon, do trovi donanton estas pli facile, ĉar la donanto ne necesas havi sangogrupon de la ricevanto. Oni kontrolas sanecon de korneo antaŭ la operacio.
Konvaleskado bezonas kvar-ses semajnojn, vidado releviĝas post unu jaro, pleje stabile. Laŭ National Keratoconus Foundation estis trapenetra keratoplastiko la plej sukcesa, kun minimume 95% indico. Fadenoj malaperiĝas en tri-kvin jaroj, sed oni forigas parton el ili, se ili iritas.
En Unuiĝitaj Statoj (Usono) oni faras tiun ambulatorie, sen narkozigo. En aliaj landoj oni faras ĝin kun ĝenerala anestezio. Poste la kuracisto flegas la malsanulon dumjare. Ne rare la vidado pliboniĝas poste, sed se ne, la kontaktlensoj konformiĝas pli bone, ĉar la surfaco estas pli regulara. Plej grandaj danĝeroj estas malakcepto kaj anomala angiokreskado. En kazo de malakcepto oni ripetas la transplantadon, pleje sukcese. Keratokonuso rare iĝas en nova korneo; se ja, oni atribuas ĝin al restoj de malnova korneo, aŭ al malzorga filtrado. Se en kvin jaroj aperiĝas neniu problemo, nur rare iĝos ia anomalio.
Transplantado de ringsegmentoj
La transplantado de ringsegmentoj estas moderna alternativo de transplantado de korneo. Oni faras malgrandajn tranĉojn, kaj ŝovas du segmentojn el polimetil-metakrilato inter tavoloj de stromoj, kaj ŝlosas la tranĉojn. La surfaco de korneo glatiĝas kaj platiĝas. Tiuj estas forigeblaj kaj sanĝigitaj. Oni faras tiun operacion ambulatorie kaj loka anestezigo.
En 2003 la esploroj ankoraŭ ne estis finitaj, sed la ringsegmentoj havis bonajn rezultojn. Povas esti, ke la malsanulo bezonas ilojn por korektado de lia vidado ankaŭ postoperacie. Kromefiko povas esti invado en antaŭa ĉambro, infektado de korneo, glitado aŭ pintado de ringsegmentoj. La operacio povas helpi ankaŭ al malsanuloj, kies vidado ne estas alie plibonigita, sed oni ne povas garantii efikecon, kaj stato de kelkaj malsanuloj eĉ malplibonigas postoperacie.
Laŭ malnovaj esploroj oni povas platigi korneon per du segmentoj. Pli novaj esploroj diras, se la tuberoj randas en korneo, unu segmento estas pli bona. Tiel platigas ĉefe la tubero, kaj la platigita supera parto plikrutas.
Banderolo
Banderolo signifikas, ke la korneo estas banderoligita per riboflavonaj kolagenoj. Ĝi estas nomita ankaŭ kiel CXL, CCR, CCL aŭ KXL. Oni enigas riboflavinojn, kaj eksponas la okulon dum 30 minutoj al UV-A radiado. La riboflavino igas novajn ligojn inter kolagenoj en la stromo, kiu pligrandigas kaj defendas meĥanikajn kvalitojn de korneo, kaj removas epitelion por pligrandigi efikecon.
La klinikaj esploroj komencigis en 2002 en Germanio kaj Italio, kaj la banderolo povis haltigi aŭ malplirapidi la malsanon. Laŭ Aŭstralia artikolo en 2008 ĝi stabilizis ĉiujn okulojn, kaj pleje ĝi povis iom plibonigi la vidadon. Oni komencis removi epitelion en Eŭropo. En Usono inter 2008 kaj 2010 oni esploris pli ol 300 malsanulon, kaj dum tiu studo ankaŭ la epitelio estis removita. Ili faris hazardajn, kontrolitajn, multiflankajn pruvojn por kuracado de keratokonuso kaj LASIK ekstazio.
Banderolo ofte estas kombinita kun aliaj metodoj por malgrandigi malsimetrion de korneo kaj plibonigado de vidado. Oni povas uzi ringsegmentojn, Keraflexon, aŭ kuraci per lazero gvidita laŭ topografio. Plifoje la vidado ne iĝas tiel bona kaj la malsanulo devus surhavi kontaktlensojn por vidi bone, sed la lensoj konformiĝas pli bone kaj li povas surhavi eĉ unutagajn lensojn. La vidadi plibonigas kaj iĝas konstanta per tiuj metodoj; ili ankaŭ malpliigas transplantadon de korneo.
Radiala keratotomio
Radiala keratotomio estas refrakta operacian metodo, kiun inventis la ruso Svjatosláv Fjodorov en 1974. Oni faras radialajn tranĉojn por aligi la formon de korneo. Dr. Arcibasev demonstris la teĥnikon en Italio en 1988 por miopio.
Oni antataŭigis tiun en kazo de miopio per LASIK kaj aliaj similiaj metodoj. En kazo de keratokonuso oni ne faras tiun, ĉar LASIK removigas la stromon, kaj per tiu plimalfortigas la korneon.
Transplantado kun DALK
DALK estas profunda antaŭa strata keratoplastiko, kiu estas uzita por antaŭmalhelpi ruiniĝadon de transplantita korneo. En tiu kazo nur la ĉefa maso de korneo, ekstera parto de epitelio kaj stromo estas ŝanĝitaj. Aliaj partoj helpas defendi strukturon de korneo. Oni povas transplanti ankaŭ liofilizatan histon, kiu ne estos detruiiĝita.
Iuj kuracistoj removas epitelion de nova korneo, kiu plibonigas iomete la vidadon, sed plilongas resanigadon.
Epikeratofakio
Epikeratofakio estas rare uzita metodo, ĉefe ĉe junuloj. Oni removiĝas epitelion de korneo, kaj anŝtataŭiĝas ĝin per lenticulo de donantooro. La kuracisto devas esti tre lerta, kaj la rezulto ne estas tia bona, kiel keratoplastiko..
Perspektivoj
Komence astigmio kaj miopeco estas rekonitaj, pleje dum adoleskeco. Oni diagnozas keratokonuson ĉirkaŭ la 20 jaroj de la malsanulo. La malsano povas komencigi ankaŭ pli frue aŭ malfrue, kiam la ulo estas infano aŭ adulto. Se ĝi komecigas frue, ĝi povas iĝi pli severa. La vidado povas en unu monato tre malboniĝi, kaj la malsanulo devas uzi novajn lensojn. Normale okulvitroj povas nur en la frua komenco helpi, post oni devas uzi kontaktolensojn. Ĝi pliseveriĝas nekalkuleble, povante haltigi dum multaj jaroj, subite pliseveriĝi en unu monato. Post 10-20 jaroj ĝi haltiĝas, kaj neniam pliseveriĝas; Ĝi okazas pli ofte inter 30 kaj 50 jaroj.
En severaj kazoj la konuso elŝiras Descemet-membranon, kiu estas en interna tavolo de korneo. Pli frue kiam ĝi povas resanigi, likvo fluas el internaj partoj de okulo en korneo. Li sentas doloron, kaj lia vidado nebuliĝas. Nebuligado de korneo estas konita en nomo"cornealis hydrops," kiu resaniĝas en 6-8 semajnoj. Tiu okazas cikatrojn, sed helpas planiĝi la korneon, kiu povas helpi surmeti kontaktolensojn. Li povas plirapidi resanigadon per bandaĝo kun fiziologia sala solvaĵo. Foje la ŝiro okazas plian ŝvelaĵon, kiun pleniĝas likvo el internaj partoj de okulo. Ĝi tre malpliboniĝas la vidadon ĝis ĝi resaniĝas. Ĝis tiam la okulo estas neoperigebla.
Similaj malsanoj
Aliaj malsanoj kiuj maldikigas korneon sen inflamo:
Historio
Unue germana Burchard Mauchart skribis pri ĝi en 1748, kaj nomis ĝin staphyloma diaphanum. En 1854 angla John Nottingham priskiribis ĝin detale, kaj diferencis ĝin el aliaj malsanoj de korneo. Li priskiribis konusan formon kaj malforton de korneo, pli-vidadon, kaj malsimplan elektadon de lensojn. En 1859 la angla William Bowman uzis novan inventaĵon de Hermann von Helmholtz, kaj li rekonis la malsanon per okulspegulado. Li srkibis pri la angulo de spegulo, en kiu la konuso estas plejbone videbla. Li ellaboris operacian metodon por restarigado de vidado. Li enkondukis hokon tra korneo, tiris ĝin en irison, kaj kunpremis la pupilon. Tiel li redonis la vidadon al 18 jara virino, kiu ne povis kalkuli fingrojn en 8 cola (proksimume 20 cm) tavolo. En 1869 svisa Johann Horner nomis la malsanon en nomo keratokonuso, kaj li skribis pri nova metodo, kiun ellaboris germana Albrecht von Graefe. Li tranformis la korneon per argento-nitrato kaj drogoj, kiuj malgrandigis la pupilon (miozo), poste masaĝis ĝin. Franca Eugène Kalt uzis unue la freŝe inventitajn kontaktlensojn por korektado de keratokonuso. Ekde la 20a jarcento evoluis multe la sciencon pri la malsano kaj metodojn por kuraci ĝin. La aŭstria Eduard Konrad Zirm (1863-1944) faris la unuan korneotransplanadon, kiam li estis ĉefoftalmologisto en Olmütz. Por kuraci keratokonuson unue Ramón Castroviejo Briones transplantis korneon en 1936.
Andreas Libavius
Andreas Libavius (1555-1616) estis germana alkemiisto, kuracisto, rektoro kaj esploristo, kiu verkis la unuan sistematikan libron pri kemio, kun instruoj por la preparado de diversaj fortaj acidoj. Kelkaj el liaj verkoj publikiĝis sub la kromnomo Basilius de Varna. Li forte kredis je la transformiĝo de la substancoj en oron, kies teorio estas konata kiel filozofa ŝtono. Inter 1591 kaj 1616, Libavius verkis pli ol 40 librojn en pluraj kampoj samkiel logiko, teologio, fiziko, medicino, kemio, apoteko kaj poezio. En 1588 li fariĝis profesoro pri historio kaj poezio en la Universitato de Jena.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Acetic_acid_structures4.png| Acetata acido Hermes_mercurius_trismegistus_siena_cathedral.jpg| Hermeso Trismegisto Tin(IV)-chlorid.svg| Stana kvarklorido Galenus_of_Pergamum.jpg| Galeno de Pergamono (129-216) Paracelsus.jpg| Paracelsus (1493-1541) Guyenne 1328.svg| Bernard Gilles Penot (1519-1617) Felix_Plater.jpg| Felix Platter (1536-1614) Pontresina_Dorf.jpg| J. N. Stupanus (1542-1621) Weikersheim 090308.jpg| Wolfgang la 2-a (1546-1610) Nicolas Guibert and Philippe, Sebastien — De interitu alchymiae metallorum … — title page 1614.jpg| Nicolas Guibert (1547-1620) Tyrocinium_Chymicum.jpg| Jean Beguin (1550-1620) Bauhin_Gaspard_1550-1624.jpg| Gaspard Bauhin (1560-1624) Gretser_Jakob1.jpg| Jakob Gretser (1562-1625) Lexicon alchemiae.svg| Martin Ruland la 2-a (1569-1611) 11-11-24-basel-by-ralfr-039.jpg| Jacob Zwinger (1569-1610) Astrological signs by J. D. Mylius.jpg| Johannes Daniel Mylius (1585-1632) 598563 Wrocław zespól urbanistyczny Ostrowa Tumskiego 05.JPG| Friedrich von Monau (1592-1659) Zedler - Universal-Lexicon, Band 1 (Titelblatt).jpg| Johann Heinrich Zedler (1706-1751) J%C3%B6ns_Jakob_Berzelius.jpeg| Jöns Jakob Berzelius (1779-1848) Johann_Christian_Poggendorff.jpg| J. C. Poggendorff (1796-1877) Hermann_Kopp_01.jpg| Hermann Kopp (1817-1892) Albert_Ladenburg.jpg| Albert Ladenburg (1842-1911) </Gallery>
Neandertal-muzeo
La Neandertal-muzeo estas muzeo en la valo Neandertal de la rivereto Düssel sur teritorio de la urbo Mettmann ĉe Düsseldorf. Ĝi pritraktas la prahistorion de la homaro, aparte tiun de la Neandertaluloj, kiuj unue estis trovitaj ĉi-loke.
Takao Orii
Takao Orii (折井 孝男) estas japana futbala trejnisto. El 1984 li estis trejnisto de la japana virina nacia teamo de futbalo.
Neandertal-muzeo
En 1996 la muzeo estis novkonstruita rekte ĉe la strato inter Erkrath kaj Mettmann. La malnova konstruaĵo situas kelkcent metrojn for en la arbaro, ĝi nun funkcias kiel loko por propraeksperimente lerni pri la ŝtonepoko. Fondaĵo Neanderthal administras la muzeon, kiun ĉirkaŭ 170.000 homoj vizitas jare.
La muzeo elstaras per sia prezentadmaniero. Ĝi disponas pri la plej ampleksa kolekto de Neandertalulaj rekonstruaĵoj, aparte impona estas la realismaj vivoplenaj ekzempleroj ĉe la enirejo. Al la muzeo apartenas la origina trovejo, kie en 1856 unuafoje fosilio de prahistoria homo estis elfosita, kiu laŭ la trovejo ricevis la nomon Neandertala homo.
En 2006 la muzeo festis duoblan jubileon: pro la 150-a datreveno de la malkovro de Neandertalaj fosilioj kaj pro la 10-a datreveno de la novkonstruaĵo.
En 2009 la muzeo estis distingita per premio (Deutscher Archäologiepreis) de la germana prahistoria asocio DGUF.
Csaba László (ministro)
Ne miskomprenu kun László Csaba!
Csaba László [ĉaba lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo László Csaba estas hungara ministro, ekonomikisto, profesoro.
Öcsöd
Geografio
Öcsöd situas sur ebenaĵo, precipe ĉe maldekstra bordo de Körös, laŭ ĉefvojo Kecskemét-Békéscsaba inter la proksimaj Kunszentmárton-Szarvas.
Saint-Aubin-du-Perron
Saint-Aubin-du-Perron estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Öcsöd
Geografio
Öcsöd estis loĝata dum la neolitiko. En la mezepoko la hungaroj fondis 5 vilaĝojn: kiuj detruiĝis dum la turkoj. Ponto konstruiĝis el ligno en 1876, el fero en 1896.
Csaba László (ministro)
Csaba László naskiĝis la  1962 en Debrecen.
Öcsöd
Geografio
Vidindaĵo estas la kalvinana preĝejo.
Saint-Aubin-du-Perron
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Aubinais.
Csaba László (ministro)
Biografio
Csaba László akiris diplomon en Ekonomia Universitato pri Marx Károly en 1986, kie li doktoriĝis en 1992, fine en la sekva jaro li plulernis en Tokio. Post la diplomo li laboris en ministerio pri financo ĝis 1999 (lastfoje li estis jam subministro), poste li havis signifajn postenojn en bankoj. Ekde 1998 li ankaŭ instruas en universitato. Inter 2002 kaj 2004 li estis ministro pri financo en Kabineto Medgyessy, poste li okupiĝas pri impostoj en privata firmao. Li edziĝis, poste li havis 2 filinojn.
Saint-Aubin-du-Perron
Ĝi nun formas parton de Saint-Sauveur-Villages.
Lahstedt
Lahstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Peine de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Simferopolo
Simferopolo (, Aqmescit, ) estas la ĉefurbo kaj la plej granda urbo de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, la regiono de Ukrainio. La urbo situas en la centro de Krimea Duoninsulo ĉe la rivero Salgiro. Ekde 2014, la urbo estas aneksita de la Rusia Federacio, kiu konsideras ĝin parto de Krimea Federacia Distrikto dum plejparto de la internacia komunumo plu konsideras Krimeon parto de Ukrainio.
Geografia situo kaj klimato
Simferopolo situas en la centra parto de Krimeo, inter la Ekstera (la plej norda kaj malalta) kaj Interna montoĉenoj de la Krimea montaro. Tra la urbo fluas la rivero Salgiro (tuj ĉe la urbo situas granda Simferopola akvorezervujo). La proksimuma alto super la marnivelo – ĉirkaŭ 350 metrojn.
La klimato estas duonseka, duonkontinenta, relative varma kun milda vintro. La averaĝa aer-temperaturo en januaro estas -0,5 °C, en julio – +21,2 °C. La averaĝa kvanto de akvometeoj – 509 mm. La averaĝa kvanto de sun-horoj jare – 2469.
Historio
Oni konsideras kiel oficialan daton de la urbo-fondiĝo la jaron 1784, tamen la homoj loĝis ĉi tie delongege. La plej fama loĝ-loko ĉi tie estas la t.n. Skita Napolo – la ĉefurbo de la skita ŝtato, konstruita proksimume en la IIIa jarcento a.K. kaj detruita fare de gotoj en proksimume IIIa jarcento p.K.
Dum frua mezepoko iu granda loĝloko ĉi tie ne ekzistis. Poste ĉi tie situis malgranda urbeto-fortikaĵo Kermenĉik (el la krime-tatara lingvo – "eta fortikaĵo") kaj negranda urbo Akmesĝit (el la krime-tatara lingvo "blanka moskeo", kiu dum la periodo de la Krimea Ĥanlando estis sidejo de kalga – la dua homo en la ŝtato post la ĥano. En tiu tempo estis konstruitaj la urbo-kvartaloj, kiuj nun estas nomataj "La malnova urbo".
Post kiam Krimeo eniris la Rusian Imperion (fine de la 18a jarcento) oni decidis fondi ĉi tie la ĉefurbon de la Taŭrida gubernio. La konstruado komenciĝis en 1784 sub gvido de princo Potjomkin. La novkonstruita urbo ricevis la nomon Simferopolo (el la greka – urbo de utilo, urbo-kolektanto). Ekde tiu tempo Simferopolo senĉese estis la administra centro de Krimeo.
Dum la Rusia Enlanda Milito (1918-1921) en Simferopolo rezidis kelkaj sovetiaj kaj blankulaj registaroj, kiuj rapide anstataŭis unu la alian; post fino de la milito la urbo fariĝis ĉefurbo de la Krimea Aŭtonoma Soveta Respubliko. En 1941-1944 Simferopolo travivis la faŝistan okupadon kaj deportadon de la krime-tatara popolo fare de la Sovetia registaro. En 1945 la Krimea Aŭtonoma Respubliko estis abolita kaj la urbo fariĝis centro de Krimea provinco. En 1954 okazis transdono de Krimeo disde la RSFSR al Ukraina SSR. En 1991 okazis restarigo de Krimea Aŭtonomio. En 1990-aj jaroj okazis amasa reveno de la deportitaj krime-tataroj kaj iliaj posteuloj.
Loĝantaro
Nun en Simferopolo loĝas proksimume 340 mil homoj. Etne plej multas rusoj, ilin sekvas krime-tataroj, ukrainoj, judoj, bulgaroj; estas iom da poloj, germanoj kaj multe da diversaj aliaj (malgrand-kvantaj) etnaj komunumoj. La plej ofte uzata lingvo estas la rusa. Lastatempe okazas plifortiĝo de la pozicioj de la krime-tatara lingvo kaj apenaŭ rimarkebla pligraviĝo de la ukraina lingvo.
Kampino (regiono)
Kampino (Kempen) estas seka sabla regiono, kiu etendiĝas en la belgaj provincoj Antverpeno, Limburgo kaj la plej supra parto de Flandra Brabanto, kaj en la sudo de la nederlandaj provincoj Nord-Brabanto kaj Limburgo, oriente de la urbo Antverpeno kaj okcidente de Eindhoven. La suda limo estas la rivero Demer, la orienta la valo de Mozo, la norda pli-malpli la aŭtovojo A2 kaj la okcidenta la rivero Skeldo.
Simferopolo
Ekonomio
Transporte Simferopolo estas la plej grava urbo de Krimeo (ofte nomata "Pordego de Krimeo"). En la urbo estas fervoja stacidomo, kelkaj busstacioj, kelkajn kilometrojn for de la urbo situas la Internacia flughaveno Simferopol. Simferopolo estas ligita al Jalto per la plej longa en la mondo montara trolebusa linio (96 km). En la urbo estas pli ol 10 trolebusaj linioj, tamen la dominanta transport-speco estas la busa.
Kampino (regiono)
Turnhout estas nomata la ĉefurbo de Kampino.
Simferopolo
Kulturo
Simferopolo estas grava kultura kaj eduka centro. En la urbo funkcias kelkaj muzeoj (regionstuda, etnografia, arta); kelkaj teatroj: Rusa akademia dramteatro, Ukraina teatro de dramo kaj muzika komedio, Krime-tatara akademia muzik-drama teatro, pupteatro; ekzistas cirko, filharmonio. Multas la turismaj kaj ekskursaj entreprenoj.
Kampino (regiono)
Vidu ankaŭ: Kalmthoŭta erikejo
Simferopolo
Kulturo
En la urbo estas multe da diversaj altlernejoj. La plej gravaj: Taŭrida universitato, Krimea ŝtata medicina universitato "S. I. Georgijevskij", Krimea akademio de natur-garda kaj ripoz-loka konstruado, agrikultura universitato, industri-pedagogia universitato ka.
Vidindaĵoj
Diference de multaj aliaj urboj de Krimeo, Simferopolo ne riĉas je vidindaĵoj. En la urbo multas monumentoj, estas 1 granda parko kaj bela negranda botanika ĝardeno. Kiel arkitekturan vidindaĵon oni povas mencii malgrandan palacon de princo Voroncov kaj ankaŭ la plej malnovan konserviĝintan konstruaĵon de la urbo – la moskeon Kebir-Ĝami (de la jaro 1508). La ĉefa arĥeologia monumento de la urbo estas la restaĵoj de Skita Napolo.
Pirey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Beachy Head
Beachy Head [prononco: biĉi hed] estas kreta klifo ĉe la Maniko apud la urbo Eastbourne en la provinco East Sussex. Ĝiaj koordinatoj estas. La klifo estas la plej alta kreta klifo en Britio – ĝi atingas 162 metrojn. Dum bonaj veterkondiĉoj oni povas vidi Francion.
La fama lumturo Belle Tout estas konstruita en 1831 kaj situas apud la klifbordo. Nuntempe ĝi estas privata domo. En 1999 oni translokigis ĝin 17 metrojn for de la klifbordo pro erozio.
Ĝi estis anstataŭigita per la pli nova lumturo konstruita en la maro.
Beachy Head estas fifama ĉar ĝi estas tre populara loko por memmortigo.
Maule (Ĉilio)
Maule estas regiono de Ĉilio. estas regiono de Ĉilio. Fine de en la regiono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La ĉefurbo estas Talca.
Sant'Angelo a Fasanella
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Bellosguardo, Corleto Monforte, Ottati, Petina kaj Roscigno.
Milokošť
Milokošť (Milokoscht) estas parto de urbo Veselí nad Moravou en distrikto Hodonín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas nordoriente de Veselí nad Moravou. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/55. Estas ĉi tie registritaj 267 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Maule (Ĉilio)
Provincoj
Maule konsistas el kvar provincoj:
Milokošť
Milokošť estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,94 km².
Cerová (apartigilo)
Cerová povas esti pluraj lokoj en Slovakio:
Sant'Angelo a Scala
Sant'Angelo a Scala estas komunumo de Italio.
Terre Haute
Terre Haute estas urbo de Indianio, subŝtato de Usono. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En la urbo situas altlernejoj nomataj Rose–Hulman Instituto de Teknologio kaj la Ŝtata Universitato de Indianio aŭ Indiania Ŝtata Universitato, Indiana State University, kie ekzemple studis Duncan Charters, ekde 2019 prezidanto de UEA. Atentu ke tiu institucio ne rilatas al la eduka sistemo Indiania Universitato.
Klára Takács
Klára Takács [takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takács Klára estas hungara operokantisto (mezosoprano).
Klára Takács  naskiĝis en 1945 en Lengyeltóti.
Biografio
Klára Takács frekventis bazlernejon en sia naskiĝloko, kie ŝi kantadis frue en la loka kirko. Ŝi frekventis muzikajn mezlernejojn en Kaposvár kaj Pécs, poste ŝi lernis en Muzikakademio Franz Liszt. Ŝi debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1973 en opero de Christoph Willibald von Gluck. Ŝi kantadis ĝis 1989 en la menciita operejo. Ŝi ricevis rolojn ankaŭ en Eŭropo, Usono, Brazilo. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2014, pli frue francan premion en 1982, hungarajn premiojn inter 1979 kaj 2011.
Karavano
Karavano (en abstrakta senco) estas grupo da kunvojaĝantoj aŭ veturiloj veturantaj komune pro reciproka subteno. Asocio aŭ turisma agentejo povas organizi komunan vojaĝon por siaj klientoj, kiuj ĉiuj celas vojaĝi inter du samaj lokoj, kaj ĉiuj profitos pro la sinergia efiko de tia karavano. Kiam temas pri veturiloj kun armila defendoprotekto, oni nomas tian karavanon ankaŭ konvojo.
Karavano efektive estas ĝeneraligo de la tradiciaj kamelaj karavanoj en dezerto (pri tio vidu: Karavano (tradicia).
Ekzemple veturado per aŭtomobilo tra dezerto estas pli sekura ene de karavano. Se unu veturilo paneas, la pasaĝeroj de la ceteraj povas helpi kun riparado. Se riparado evidentiĝas nerealigebla, la homoj de la paneinta veturilo povas pluveturi per la ceteraj.
Interesaĵo
Dum la dua mondmilito la 29-an de oktobro 1939 germana Gvidantaro de Marmilito permesis ataki pasaĝerajn ŝipojn en konvojoj.
Esperanto
Esperanto-organizoj aŭ individuaj esperantistoj ofte organizas karavanojn por amase vojaĝi al aŭ inter esperanto-renkontiĝoj. Individuaj partoprenantoj de renkontiĝo kiu vivas en sama lando aŭ regiono ofte interkonsentas pri komuna vojaĝo, kio ebligas al ili konatiĝi kaj interparoli jam survoje al la renkontiĝo, kaj ofte ankaŭ pli malaltigas kostojn pro diversaj grupaj rabatoj je vojaĝkostoj.
Ofte okazas ankaŭ, ke organizantoj de du tempe kaj geografie proksimaj renkontiĝoj interkonsentas pri kunorganizo de karavano inter tiuj renkontiĝoj, kiu helpas al homoj partoprenontaj ambaŭ renkontiĝojn vojaĝi inter ili, kaj ofte ankaŭ helpas al organizanto de unu el la renkontiĝoj allogi por ĝi ankaŭ homojn kiuj origine volis partopreni nur la alian. Tiaj vojaĝoj kutime okazas ekzemple en jaroj kiam konvene proksime okazas la UK kaj la IJK - tiam oni kutime mendas aŭtobuson, per kiu precipe junuloj ĉeestintaj la Junularan Programon de la UK povas poste facile alveni al la IJK.
Saint-Barthélemy (Manche)
Saint-Barthélemy estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Karavano
Raportoj
1912 : Jules Aiziere raporton pri karavano de Lyon al Krakovo (UK) en La Revuo 1912 p. 57 - 61 skanita de ÖNB 1908 : Fritz Fasse en Germana Esperantisto 1908 p. 110/111 pri karavano de britoj al la 4-a UK en Dresdeno 1908, organzitita de Harold Bolingbroke Mudie, kiu prezentas la proponon en The British Esperantist, 1908, p. 157.
Vidu ankaŭ: Karavano (tradicia)
Gumiel de Izán
Gumiel de Izán estas vilaĝo kaj municipo, kodo-151, en la provinco Burgoso, memstara komunumo Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.
Geografio
Ĝi havas areon de 75.54 km2 kun 633 enloĝantoj. Je 12 km de Aranda de Duero kaj 68 de Burgoso ĉefurbo.
Geografia situo
Norda Aŭtoŝoseo de Madrido al Iruno.
Ekonomio
Vilaĝo plene dediĉata al la agrikulturo, ĝi ankaŭ havas malgrandan disvolviĝantan industrion kaj vinkelojn.
Vidindaĵoj
La plej grava monumento estas la paroĥejo dediĉata al la Supreniro de la Virgulino Maria, ĝi estas en la norda flanko de la plejgranda placo.
La vilaĝo
La municipo havas riĉan historion, granda parto estas dokumentita ĉe la Municipa Historia Arkivo kun pli ol 1000 dokumentoj inter la plej konata «Libro Becerro», kompilaĵo de la plej gravaj dokumentoj, de la ĝenerala historio de la vilaĝo; en la arkivo ankaŭ troviĝas interesaj pergamenoj, la plej antikva venas de la jaro 1184.
Historio
Gumiel de Izán venas de la romia epoko. Pri la origino de ĝia nomo estis tre esplorata sensukcese ĉar ĝis nun ne estis precizigata ĉu la nomo estas romia, gota, araba aŭ eĉ eŭska.
Indiana (Pensilvanio)
Indiana estas urbo de Pensilvanio, subŝtato de Usono. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En la urbo situas altlernejo nomata Universitato Indiana de Pensilvanio - Indiana University of Pennsylvania. Atentu ke tiu institucio ne rilatas al la eduka sistemo Indiania Universitato.
Mária Sudlik
Mária Sudlik [ŝudlik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sudlik Mária estis hungara operkantisto (soprano). Ŝia edzo estis János Kovács (dirigento).
Mária Sudlik naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Mária Sudlik frekventis muzikan mezlernejon, poste ŝi akiris diplomon en la Muzikakademio en 1964. Ŝi ricevis statuson en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1967. Ŝia debuta tasko estis titolrolo de Claudio Monteverdi: Poppea megkoronázása. Ŝis repertuaro estis tre larĝa. Ŝi ricevis premiojn inter 1974-1984, krome ŝi estis nomumita eterna membro de la Operejo.
Permi-triasa amasa formorto
La Permi-triasa amasa formorto estis amasa estingiĝo okazinta antaŭ ĉirkaŭ 250 milionoj da jaroj kaj difinas la limojn inter la periodoj nomataj Permio kaj Triaso. Temas pri la plej granda formorto kiun suferis la planedo Tero. En ĝi malaperis preskaŭ 95 % el la maraj specioj kaj 70 % el la surteraj vertebruloj. Pro la malmulta biodiverseco rezultinta post ĝi, la vivo bezonis multege da tempo por rekuperi sin. Multnombraj evoluaj branĉoj de la viv-arbo estis fortranĉitaj, postlasante malmultajn disponeblajn reprezentantojn por reloĝigi la planedon. Pro tiu ĉi kialo, dum longa tempo, la tero estis nura dezerta loko regata de la fungoj.
La kaŭzoj de ĉi tiu biologia hekatombo ankaŭ estas nekonataj por la scienco. Pluraj hipotezoj konkuras: ektrema vulkana aktivado, frapo de granda asteroido, la eksplodo de supernovao proksima kaj la liberigo de grandaj kvantoj da forceja gaso kaptita en la fundoj de la oceano en formo de metan-hidratoj.