cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kyselka
El Radošov kontraŭ la fluo de la rivero Ohře oni povas iri al malgranda banloko Kyselka. De tie estas la distanco proksimume 2 km. Kyselka estas kaŝita en romantika arbara rondvalo (kaldronvalo) sub altaĵo nomata Bučina (tiun nomon oni povas traduki "Faga arbaro"), alta 582 m super marnivelo. Valo, kie la urbeto Kyselka troviĝas, estas 340 m super marnivelo. Ĉi tie fontas minerala akvo (trinkakvo -Hidro-karbonata-natria acidet-akvo). Ĝian sanigan efikon esploris Heinrich Mattoni, ĉar jam en la 13-a jarcento estis la akvo uzata al kuracado. Henriko Mattoni estis itala kuracisto kaj laŭ lia instigo oni ĉi tie konstruis en la dua duono de 19-a jarcento bandomojn.
Al la banloka komplekso apartenas eĉ tiel nomata "Korto de Henriko" konstruita en novrenesanca stilo ĉirkaŭ la jaro 1880, en kiu ankoraŭ en la 80-aj jaroj plenigadis botelojn per minerala akvo. Antaŭ fino de la 20-a jarcento estis la tuta komplekso rekonstruata.
La minerala akvo el Kyselka estas mondkonata sub marko "MATTONI" kaj estas eksportata al ĉiuj kontinentoj. Oni ĝin uzas al trinkado kaj ankaŭ al kurac-banado. Por memoro estis instalita en subo de la turo de tiu ĉi konstruaĵo busto de la unua balneologia universitata profe-soro D-ro Josefo Löschner (en 1a jaro 1888), kiu kunlaboris kun D-ro Mattoni. Li meritis pri evoluo de la banloko. La ĉefa fonto de la minerala akvo estas nomata "Fonto de Otto" je honoro de la greka reĝo Otto, kiu jenan banlokon vizitis en la jaro 1852. Ĝi elfluas en la halo, kiu estis konstruita en la jaro 1897 en klasikisma stilo sur la deklivo de la monteto Bučina super la ĉefa bandomo. La temperaturo de la fonto estas 12,5 Celsius-gradoj.
La tuta ĉirkaŭaĵo estas bele aranĝita - en parkoj oni povas promeni kaj ĝui belan medion de submontara klimato.
SON
La vorto havas plurajn signifojn:
87954 Tomkaye
87954 Tomkaye estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Colleville-Montgomery
Colleville-Montgomery (antaŭe Colleville-sur-Orne) estas franca komunumo situanta en departemento Calvados en regiono Normandio. Ĝi havas areon de kaj nombris  loĝantojn en 2013. Kodo laŭ INSEE estas 14166 kaj poŝta kodo 14880. Ĝi estas membro de komunumaro de komunumoj "Communauté d'agglomération Caen la Mer".
87954 Tomkaye
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la entreprenisto kaj amatora astronomo Tom Kaye En marto 2000 li kunlaboris kun aliaj por detekti antaŭe malkovritan ĉirkaŭ la stelo Taŭo Bovista, uzinte la metodon de efiko de Doppler per teleskopo de 0,4 m kaj hejm-farita spektrografo. La nomo estis proponita de Mark Trueblood.
Soule
La soule, poste choule, estas tradicia teama sporto kiu originiĝis en Normandio kaj Pikardio. La pilko, nome soule, povus esti solida aŭ kava kaj farita ĉu el ligno aŭ el ledo. Ledaj pilkoj povus esti plenigitaj el fojno, brano, ĉevalhararo aŭ musko. Foje la pilkoj havis lanajn bul-kvastojn.
Vadu Izei
Vadu Izei [vadu izej] (hungare: Farkasrév) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Sighetu Marmației. En 1910 ĝi havis 1 999 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 2 336. Ĝia unua mencio estas el 1383. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝo Valea Stejarului.
Vadu Izei situas ĉe la enfluejo de la rivero Mara en la riveron Iza. La vilaĝon trapasas la nacia vojo DN18, kiu tie transpontas la riveron Iza.
Derivaĵo
La vorto derivaĵo havas plurajn signifojn:
Réka Hegyi
Réka HEGYI [hedji] rumania hungara teatrosciencistino. Ŝi naskiĝis en Braŝovo la 14-an de aprilo 1976.
Kariero
Réka Hegyi publikigas regulece de 1999 teatrokritikojn, de 2003 ŝi redaktas la teatran programrekomandilon de Transindex, de 2004 la ununuran hungarlingvan teatran portalon de Transilvanio.
Zoltán Szabó (pentristo)
SZABÓ Zoltán (sa:bo:) [Judóka] estas rumania hungara pentristo naskiĝinta en Sângeorgiu de Pădure la 24-an de majo 1952. Li estas la edzo de pentristino Mária Schneller.
Kariero
Zoltán Szabó studis inter 1974-79 en Kluĵo ĉe Béla Abodi Nagy, Gábor Miklóssy; finis magistratan kvalifikadon en 1979-80. En 1980 li estis unu el la fondintoj de grupo MAMŰ en Târgu Mureş. Li estas kunlaboranto de la loka muzeo.
Károly Dötsch
Károly Dötsch [kAroj doĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dötsch Károly estis hungara inĝeniero.
Károly Dötsch naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Károly Dötsch akiris inĝenieran diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1920. Post siaj studoj li havis postenon en privata firmao. Inter 1933 kaj 1939 li gvidis konstruadon pri servaj maŝinoj de hotelo en Insulo Margareta. Depost la ŝtatiĝo li laboris en diversaj konstruadoj de ŝtataj fabrikoj. Li okupiĝis ĉefe pri teknologia muntado de duktoj. Li longe redaktis fakrevuon Épületgépészet. Li pensiuliĝis en 1963.
Senkulpeco
La senkulpeco estas termino kiu priskribas la mankon aŭ foresto de kulpo (i-nocentia, en latina) de individuo rilate al krimo. La termino povas esti uzata ankaŭ por indiki ĝeneralan mankon de kulpeco rilate al ajna klaso de krimo, de peko aŭ misfaro.
La termino povas referenci ankaŭ al stato de nescio, kie estas malgranda esperto ĉu relative al la sociaj samuloj, ĉu per absoluta komparo. Kontraste kun la nescio, la senkulpeco estas ĝenerale konsiderata pozitiva termino, denotacie de rigardo ĝue pozitiva de la mondo, partikulare tiu en kiu la manko de scio devenas de manko de malico, dum la ĉefa kono devenas el faro malbonon, kio rilatas kun la judkristana mito de la Arbo de la Bono kaj la Malbono. Tiu konotacio estas konektebla kun falsa popola etimologio kiu klarigas la terminon senkulpa kiel tiu kiu ne scias (la latina noscere).
Cocido lebaniego
Cocido lebaniego estas varma plado de kantabra kuirarto tipa de distrikto Liébana, en Kantabrio. La baza ingredienco estas kikeroj de Potes (ĉefa vilaĝo de Liébana), terpomoj kaj legoma brasiko (varianto viridis de Brassica oleracea). Al tio oni aldonas ankaŭ diversajn buĉaĵojn el porko (kiel karno-kolbasojn, ripojn, sangokolbasojn aŭ oston) kaj bovo (plekitan viandon, genu-oston kaj magran oston), kaj ankaŭ miksaĵon el pano, ovo, kolbaso kaj petroselo.
Kiam oni kuiras tiun ĉi pladon, oni kutime ne kunkuiras aliajn por sama fojo, ĉar ĝi estas plado kun multaj kalorioj kaj ne necesas akompanaj pladoj. Oni kutime manĝas unue la supon, poste la kikerojn (foje ankaŭ kun salato) kaj fine la viandon kaj la ceteran miksaĵon (oni ankaŭ povas manĝi la kikerojn kaj la viandon samvice).
Kastelo de Kutas
La Kastelo de Kutas (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Hertelendy [hertelendi]) estas hotelo kun 5 steloj, ankaŭ historia monumento en Hungario, en vilaĝo Kutas.
Béla Csákány
Béla CSÁKÁNY [ĉAkAnj] rumania hungara juristo, ekonomika fakverkisto. Li naskiĝis en Braŝovo la 14-an de novembro 1911 kaj mortis la 14-an de novembro 1996.
Kariero
Béla Csákány akiris en 1933 jursciencan doktortitolon en Kluĵo kaj li laboris kiel advokato en sia naskiĝurbo. De 1944 li estis tri jarojn ĉefsekretario de MNSZ, deputito de parlamento, poste konsilanto de Rumana Nacia Banko (1947–50), de 1948 universitata profesoro en Kluĵo. Li ekpublikigis en Ifjú Erdély, estis teknikredaktoro de Erdélyi Fiatalok, rubrikestro de Brassói Lapok. Dum la dua mondmilito li estis ĉefkunlaboranto de Déli Hírlap de Temeŝvaro, poste unu el fondintoj kaj redaktorooj de Népi Egység (1944-45). Li estis pli poste redaktoro de universitata publikaĵo Studia (1957–65), publikigis en Contemporanul, Igaz Szó, Korunk, Utunk, Előre, Igazság.
Kastelo de Kutas
Historio
La kastelo estis konstruita en la dua duono de la 19-a jarcento (laŭ alia informo jam en la sekva jarcento). La familio Hertelendy vivis en la kastelo ĝis 1951, poste ili tuj devis forlasi la kastelon. La sekva uzanto estis la loka ŝtata agrikultura farmobieno. Post jardeko la konstruaĵo estis somera labortendaro de la junularo (ili laboris en la ŝtata bieno). Depost la socialismo la kastelo restis malplena, en 1997 nova riĉulo aĉetis ĝin kaj li ene malfermis tristelan hotelon. En 2004 svislandano aĉetis la kastelon, kiu post 3 jaroj malfermis luksan hotelon.
Konstruaĵo
La teretaĝa konstruaĵo situas sola en granda parko laŭvoje inter vilaĝoj Kutas kaj Segesd. En la fasado la meza parto iomete reliefas, tie estas ankaŭ etaĝo.
Tiono (luno)
Tiono estas neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Post observoj inter la kaj la, Scott S. Sheppard, David C. Jewitt de la Universitato de Havajo, kaj Jan Kleyna de la Universitato de Kembriĝo, malkovris dekunu jupiterajn lunojn.
Ili anoncis ties malkovrojn la. Inter tiuj, Tiono, kiu tiam ricevis la maldaŭran nomon S/2001 J 2.
Nomo
La, IAU aprobis ĝin nomi Tiono. Tiono, en la helena mitologio, estas la alia nomo de Semela, amantino de Zeŭso, brulmortigita vidinte Zeŭson "en lia plena gloro". Zeŭso savis ŝian filon Dionizon, kiu, pli malfrue iris serĉi Semelan el infero, kaj diigis ŝin, sub la nomo de Tiono (greke: Θυωνη).
Orbito
Laŭ ĝia orbito, ĝi estas ano de la ananka grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 19 300 000 kaj 22 700 000 km, kaj klinangulojn inter 145,7° kaj 154,8° rilate al la Jupitera ekvatoro.
Neftekamsk
Neftekamsk (ruse Нефтекамск) estas urbo en Baŝkirio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80427.
La urbo estis fondita en jaro 1957 kiel loĝejo ĉe nafta minkampo.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1963.
La interurba telefona kodo estas 34713, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas apud Uralo, en 8 km de rivero Kama (Кама).
En la urbo estas fervoja stacio kaj flughaveno.
En jaro 1959 la urbo havis 2,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 122,3 mil loĝantojn.
Neuferchau
Neuferchau ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Klötze en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 427 loĝantojn.
Antiloĥo
Antiloĥo (helene Αντίλοχος, latine Antilochus) estis en la helena mitologio filo de Nestoro, reĝo en Pilo.
Li estis agnoskata amiko de Aĥileo kaj kuraĝa batalanto de la aĥaja militistaro. Li estis rapida, facilmova kaj aŭdace li batalis ĉiam en la frontaj vicoj. Oni diras, ke li mortigis minimume dek grandfamajn kontraŭulojn.
La morto trovis lin sur ebenaĵo antaŭ Trojo, kiam li en batalo kaptis per sia propra korpo ĵetlancon, kiun ĵetis al lia patro Nestoro etiopia reĝo Memnono, aliancano de trojanoj. Lia cindro estis miksita kun cindroj de Aĥileo kaj de Patroklo kaj ili estis komune enkriptigitaj. Poste sur la kripto estis, por la eterna memoro amasigita alta tombomonto.
Gogland
Gogland (en rusa: Гогланд, transliterumaĵ el origina sveda: Hogland; en finna: Suursaari, "grandinsulo"; estone Suursaar, "grandinsulo") estas la plej granda insulo de Finna Golfo oriente de la Balta Maro en Leningrada provinco, Rusio. Ĝis la Vintra milito ĝi apartenis al Finnlando kun la nomo Suursaari.
Geografio
Areo de la insulo estas proksimume 21 km² kaj la longo estas 10,9 km. Ĝi kuŝas 180 km okcidente el Sankt-Peterburgo kaj 35 km el la marbordo de Finnlando (ĉe Kotka).
La insulo konsistas plejparte el ĉeftero. El la areo estas lagoj proksimume 14 hektaroj. Ekzistas kvar lagoj Liivalahdenjärvi, Veteljärvi, Lonatjärvi kaj Ruokolahdenjärvi kaj lageto Pahalampi. En la insulo estas kvar montetoj: Pohjoiskorkia (113 m alta), Mäkiinpäällys (126 m), Haukkavuori (142 m) kaj Lounatkorkia (176 m).
Historio
La unua konata skribita menciaĵo pri la insulo estas el la jaro 1435. Ankaŭ la unuaj fontoj pri la loĝantoj en la insulo estas el la 15-a jarcento. La loĝantoj estis finnlingvaj. Laŭ tiuj fontoj insulaj fiŝkaptistoj rakontis pri siaj impostoj al baroĥo de Viipuri. Svedio postulis la insulon kaj sukcesis, sed en Traktato de Nystad la insulo estis ligita al Rusio. Suursaari, same ol multaj aliaj finnloĝantaraj lokoj, kiujn Svedio perdis al Rusio dum 18-a jarcento, estis ligita al aŭtonomia Finnlando en 1812. Ekzistis en finnlanda epoko komunumo Suursaari, kiu inkludis insulon Suursaari, apudajn malgrandajn insuletojn kaj ĝis 1898 insulon Tytärsaari. En la insulo estis preskaŭ nenie kampoj, kaj tial ekzemple grenon oni devis elporti al la insulo. Laboroj de la insulanoj estis ekzemple fiŝkaptado kaj ĉasado de fokoj. Ekzistis du vilaĝoj: Suurkylä kaj Kiiskinkylä. La komunumo havis 772 loĝantojn la 31-an de decembro 1939. Finnlando perdis Suursaarin al Sovetunio en Vintra milito 1940 kaj denove en 1944. Multaj ĝiaj loĝantoj transloĝiĝis al komunumoj sur kontinenta norda bordo de Finna Golfo kiel al Kotka.
Aktualo
Nuntempe tie loĝas nur proksimume 50 homoj. Ili loĝas en suda kaj norda pintoj de Gogland. Sur la insulo estis fondita hotelo en 2004. Plej multaj turistoj venas el Sankt-Peterburgo, kaj kelkaj el Finnlando. En 2006, tamen, rusaj aŭtoritatoj deklaris Gogland "landlima areo", pro kio eksterlandanoj ne rajtas veturi al la insulo sen speciala permesilo.
Suda Ostrobotnio
Suda Ostrobotnio estas provinco de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Okcidenta Finnlando. La areo de regiono estas 13 997 km² el kio nur 3,8% estas akvo. Suda Ostrobotnio havas 194 542 loĝantojn (fine de jaro 2002).
Svatove
Svatove (Сватове) estas urbo en Luganska provinco de Ukrainio. Ĝi funkcias kiel administra centro de Rajono Svatove. Fervoja stacidomo de Ukrainaj fervojoj. Populacio: loĝantoj (2021).
Suda Ostrobotnio
Komunumoj
En Suda Ostrobotnio troviĝas 26 komunumoj, el kiu ok estas urboj. Sube la situo de tiuj komunumoj kaj la nombro de loĝantaro je fino de aŭgusto 2006. Malgraŭ la situo proksime al svedlingva marborda regiono, Suda Ostrobotnio estas preskaŭ komplete finnlingva regiono. El logantoj 99,2 % estas finnlingvaj kaj 0,2 % svedlingvaj.
NGC 3550
NGC 3550 (aliaj indikoj — UGC 6214, DRCG 23-39, MCG 5-27-2, ZWG 156.3, ZWG 155.82, KCPG 274A, PGC 33927) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Svatove
Historio
Fondita en la 60-aj jaroj de la 17-a jarcento kiel soldata setlejo de ukrainaj kozakoj. Fine de la 19-a jarcento estis konstruita stacidomo. En 1931 aperis gazeto. En 1938 urbiĝis.
Suda Ostrobotnio
Politiko
Politike Suda Ostrobotnio estas konservativa regiono. En 1930-aj jaroj ĝi estis unu el centroj de ekstremradikala naciismo. Tamen ankaŭ komunistoj kaj socialistoj havas siajn subtenantojn en la regiono. La ĉefaj partioj estas la Centra partio kaj Koalicia partio.
Svatove
Historio
De julio 1942 ĝis januaro 1943 okupita de Wehrmacht.
NGC 3550
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Svatove
Historio
En 2014 oni detruis monumenton de Lenin. En 2016 estis malkovrita monumento de Taras Ŝevĉenko.Marte 2022 okupita de Rusia armeo.
SOR
La vorto havas plurajn signifojn:
Hitch
Hitch estas usona romantika komedia filmo de 2005 reĝisorita de Andy Tennant en kiu rolas Will Smith, Eva Mendes, Kevin James kaj Amber Valletta. La filmo estis verkita de Kevin Bisch, prezentas Smith kiel Alex "Hitch" Hitchens, profesia "rendevua kuracisto", kies laboro estas instrui virojn kiel amindumi. Bedaŭrinde kun la helpo de sia plej nova kliento li ne sukcesas konkeri la virinon de siaj sonĝoj, li ekscias ke lia ludo tute ne funkcias ĉe la klaĉkolumnisto kiun li amas. Columbia Pictures publikigis Hitch la 11-an de februaro 2005, kiu estis biletvendeja sukceso kaj enspezis 371,6 milionojn da dolarojn tutmonde.
Intrigo
Alex "Hitch" Hitchens (Will Smith) estas profesia "rendevua kuracisto", kiu trejnas aliajn virojn pri la arto amindumi kun la ĉefa fokuso havi aŭtentajn longtempajn amrilatojn. Li tre sukcesas pri tio, kion li faras.
Dum trejnado de nova kliento, Albert Brennaman (Kevin James), kiu estas enamiĝinta al kliento de sia investa firmao, famulo Allegra Cole (Amber Valletta) Hitch enamiĝas de Sara Melas (Eva Mendes), klaĉisto kaj cinikulino. Dum la rilato de Albert kaj Allegra daŭre progresas, Hitch malfacile komencas dialogon kun Sara, trovante ke neniu el liaj romantikaj metodoj funkcias kun ŝi. Dum la tuta procezo, li sekretigas sian karieron, per la aserto esti ĝenerala "konsultisto".
Hitch renkontiĝas kun Vance Munson (Jeffrey Donovan) malprofunda mizogino, kiu klopodas dungi Hitch por helpi lin havi ununoktan amaventuron kun Casey Sedgewick (Julie Ann Emery), la kunlaboranto kaj plej bona amikino de Sara. Kvankam Hitch rifuzas helpi, Vance misgvidas Sara kredigante ke li uzis la servojn de Hitch. Post malkovrado de la vera identeco de Hitch, Sara publikigas artikolon, igante Allegra kaj Albert disiĝi kaj lasas la reputacio de Hitch en malbona situacio.
Ĉe rapida rendevua servo en kafejo Hitch iras por paroli kun Sara, Casey alfrontas Hitch kaj ŝi citas Vance kiel fonto de la artikolo. Hitch klarigas ke li ne nur rifuzis labori kun li - viroj kiel Vance estas la kialo, kial virinoj forte protektas sin - sed tiu sama protekto ankaŭ malfaciligas establi aŭtentikajn rilatojn kun bonaj viroj, kio kreas la neceson je la servoj de Hitch.
Hitch tiam provas savi la rilaton de Albert kaj Allegra kaj decidas alfronti Allegra. Kiam ŝi mencias kiel la kapricoj de Albert konvinkis ŝin, Hitch ekkomprenas ke li ne vere faras ion ajn signifan krom doni al siaj klientoj fidon kaj permesi al ili ricevi la atenton de la virinoj, kiujn ili amas kaj ke la plej multaj el liaj klientoj, precipe Albert vere estis sukcesa nur estante sin mem. Allegra kaj Albert rekomencas la rilaton, Hitch kaj Sara riparas ilian rilaton.
Buttigliera d'Asti
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la Sankta Bernardo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Nisen-kabano
Post la Dua Mondmilito miloj da nisen-kabanoj estis starigitaj en la vaste detruita Germanio ĉie, kie oni urĝe bezonis ŝirmejojn, i.a. por militkaptitoj, rifuĝintoj, familioj sen hejmo.
Antiklejo
Antiklejo en Odiseado
En la 12-a libro de la eposo Odiseado iras Odiseo en submondon, por ke li petu pri orakolo mortan profeton Tirezion. En la submondo li renkontas multajn mortintojn, inkluzive de sia patrino Antiklejo. Komence li rifuzas havi ŝin proksime de si, ĉar li atendas Tirezion. Post interparolo kun li, Odiseo komencas paroli kun sia patrino. Antiklejo Odiseon demandas pro kio li, viva, estas en la submondo. Li rakontas pri sia longa vojaĝo hejmen kaj pri diversaj suferoj dum ĝi. Poste Odiseo demandas ŝin kiel ŝi mortis. "Pro bedaŭro post vi", respondas al li Antiklejo. Plu ŝi sciigos al li, ke lia patro Laerto "funebras ĝis nun", vivas en budo en kamparo, vestita en ĉifonaĵo kaj dormas sur planko. Antiklejo diras al li ankaŭ, ke lia edzino Penelopo estas de ŝiaj pretendantoj devigata denove edziniĝi, sed ŝi ĝis nun, danke al sia klereco, rezistas. Ilia filo Telemaĥo provizore administras la reĝolandon. Odiseo trifoje penas ĉirkaŭbraki sian patrinon, sed ekkonscias, ke ŝi estas nemateria. Antikleia klarigas, ke ŝi, same kiel la ceteraj, estas nur ombro. Odiseo poste revenas en la mondon de vivantoj.
Antiklejo kaj Sizifo
Laŭ iuj pli postaj fontoj estis Odiseo filo de Antiklejo kaj Sizifo, ne de Laerto. En tiu ĉi versio de la okazaĵo Aŭtoliko, fiaskinta fraŭdulo, ŝtelis de Sizifo brutaron. Sed Sizifo siajn brutojn rekonis. Kiam la atestantoj kaj Aŭtoliko intertraktis, Sizifo persvadis (laŭ iuj versioj perfortis) Aŭtolikan filinon Antiklejon. Odiseo estis produkto de tiu ĉi eksteredzeca kuniĝo.
Fontoj
Homero Odiseado, "Libro la 12-a"
Od
La literkombino havas plurajn signifojn:
Popasna (stacidomo)
Popasna (Попасна, Попасная) estas fervoja stacio en Popasna (Luhanska provinco), urbo en Ukrainio.
László Cserei Szász
Kariero
László Cserei Szász publikigis en gazetaro de Transilvanio, poste loksidiĝinte en Hungarujo, en Szép Szó, Vigilia.
The Space Between Us
The Space Between Us (La spaco inter ni) estas usona romantika sciencfikcia filmo de 2017 reĝisorita de Peter Chelsom kaj verkita de Allan Loeb, el rakonto de Stewart Schill, Richard Barton Lewis kaj Loeb. En la filmo ĉefrolas Gary Oldman, Asa Butterfield, Britt Robertson kaj Carla Gugino, ĝi temas pri juna knabo naskita sur Marso, kiu vojaĝas al la Tero. La filmo estis publikigita la 3-an de februaro 2017 de STX films. Ĝi ricevis negativajn recenzojn de kritikistoj kaj estis biletvendeja bombo, atingante 14.8 milionojn da dolaroj kontraŭ sia 30 miliona buĝeto.
Intrigo
En proksima estonteco, Nathaniel Shepard (Gary Oldman) ĝenerala direktoro de Genezo, lanĉas la unuan mision por koloniigi Marson. Dum la vojaĝo la ĉefa kosmonaŭto Sarah Elliot (Janet Montgomery) malkovras ke ŝi estas graveda. Baldaŭ post alteriĝo ŝi mortas dum naskproceso sed naskas la unuan homon sur Marso. La patro de la infano ne estas konata.
En dilemo Nathaniel decidas reteni la knabon sur Marso kiel sekreto, por eviti terurajn probleojn por sia kompanio.
Nigrabeka montotukano
La Nigrabeka montotukano (Andigena nigrirostris) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. La scienca nomo Andigena nigrirostris signifas “devena de Andoj” pro la genro Andigena, tio estas montotukanoj, kaj “nigrobeka”, kio kongruas kun la specifa nomigo kiu vere markas unu el la plej karaktera eco, ĉar la ebko ne montras iun ajn alikoloran markon.
Aspekto
Krom la jam dirita nigrega beko, tiu koloro sekvas en nigraj krono, nuko kaj ekdorso tre kontrastaj kun la tre blankaj vizaĝo kaj subaj partoj, nekutimaj kaj en montotukanoj kaj en aliaj tukanoj. En ventro estas iom da helblueca nuanco. La dorso estas malhelbrunaj kaj la flugiloj iom pli malhelverdecaj, la pugo flava kaj ankaŭ la vosto malhelverdeca kun burna pinto. La subflugiloj estas blankecaj. Sub la pugo estas ruĝo. La ĉirkaŭokula nuda haŭtaĵo estas blueca (aŭ flaveca aŭ verdeca) kaj la kruroj grizecaj, dum la femuroj brunaj.
The Space Between Us
Intrigo
Gardner eniras interretan retbabilejon kaj komencas interretan rilaton kun Tulsa (Britt Robertson), inteligenta knabino el Koloradio, kiu konstante translokiĝas de unu varthejmo al alia. Sub la mensogo esti enfermita en hejmo pro imperfekta osteogenezo, li diskutas siajn estontajn planojn kun ŝi. Gardner promesas viziti ŝin iutage.
Nigrabeka montotukano
Aspekto
Temas pri specio 51 cm longa kaj ĉirkaŭ 365 g peza la masklo kaj 335 g la ino. La junuloj esta siom pli senkoloraj kaj la ino simila al masklo sed nur iom pli mallongbeka.
The Space Between Us
Intrigo
La patrinfiguro de Gardner ĉe Marso kosmonaŭto Kendra Wyndham (Carla Gugino), faras videovokon al Nathaniel kaj Genezo-direktoro Tom Chen (B. D. Wong), informante ilin pri la eksterordinara inteligenteco de Gardner kaj petante ilin por permesi al li reveni al la Tero. Nathaniel rifuzas, ĉar Gardner devus sperti altriskan kirurgion por pliigi sian ostan densecon, kaj poste trejniĝi por adaptiĝi al la atmosfera premo de la Tero. Gardner spertas la operacion ĉiuokaze kaj post trejnado, li, Kendra, kaj aliaj kosmonaŭtoj suriras kosmoŝipon por iri al la Tero.
Nigrabeka montotukano
Aspekto
La beko estas tre nigra nur en la nomiga subspecio. La subspecio spilorhynchus distingiĝas pro ruĝa makulo en la bazo de la supra makzelo. La subspecio occidentalis diferenciĝas pro tio, ke la makulo estas pli granda kaj atingas la mezon de la beko.
The Space Between Us
Intrigo
Post vizito de Kendra, Gardner malkovras ke li estas netaŭga vivi sur la Tero. Kortuŝita, li elektas aŭdace forkuri kaj vojaĝi por renkonti Tulsa.
Vidante lin, Tulsa vangofrapas lin ĉar ŝi estas ĉagrenita kun li pro 7 monata ignorado. Tamen ŝi pardonas lin kaj Gardner konvinkas ŝin trovi sian patron. Ili haltas apud ŝia domo por provizoj antaŭ la vojaĝo, sed Nathaniel kaj Kendra trovas ilin. Ĉar ili provas konvinki Gardner reveni, li akuzas Kendra je ne deziro havi infanojn kaj eskapas kun Tulsa sur malnova aviadilo kiun ŝia adoptpatro riparis.
Nigrabeka montotukano
Kutimoj
Tiu Nigrabeka tukano moviĝas solece, laŭ paroj aŭ laŭ etaj grupoj. Ili flugas en la alta arbarfoliaro, sed videble kiam ili ne estas tiom altaj serĉante manĝon. Ne estas tro timidaj, eĉ preskaŭ komunaj laŭŝajne. Ili interkomunikiĝas per kanto sed ankaŭ per bekofrapado.
The Space Between Us
Intrigo
La aviadilo elĉerpigas brulaĵon dum la flugo. Tulsa sukcesas alteriĝi en malnova forlasita garbejo, ekbruligante ĝin. Ili alvenas en restoracion kie ili malkovras la lokon de la ŝamano, kiu geedzigis la gepatrojn de Gardner, ŝamano Neka (Gil Birmingham).
Kredante ke Gardner mortis, Nathaniel kaj Kendra akuzas unu la alian. Post ekscii ke ekzistas neniu persono inter la karbigitaj restaĵoj, ili ricevas maltrankviligan novaĵon - la korpo de Gardner havas danĝerajn nivelojn de troponino, pro la pligranda koro, kiu ne povas elteni la atmosferan premon de la Tero, do Gardner devas esti resendita al Marso por pluvivi.
La serĉo rekomenciĝas kun renovigita fervoro kaj ili malkovras videon de Gardner kaj Tulsa en superbazaro, kie ili aĉetis vestaĵojn kaj provizojn por la vojaĝo.
Dum la vojaĝo, Gardner diras al Tulsa la veron - ke li naskiĝis kaj kreskis sur Marso. Ne volante akcepti la veron, ŝi devigas lin elaŭtiĝi, sed pardonas lin post kiam li promesas ne mensogi al ŝi denove, kvankam ŝi ankoraŭ ne kredas lin.
Antaŭ ol komenci sian vojaĝon, ili prenas ĉirkaŭvojon al Las Vegas. La nazo de Gardner komencas sangi denove kaj li kolapsas. Post krizhospitaliga interveno, Tulsa nun kredas ke li naskiĝis sur Marso, sed planas lasi lin en la hospitalo, antaŭ ol alvenos la adopta servo, ĉar li estas tro malsana por daŭrigi sian vojaĝon. Gardner rivelas ke li scias ke li ne daŭros pli longe sur la Tero kaj ĉio, kion li deziras estas renkonti sian patron antaŭ la mortu.
Tulsa konsentas kaj helpas al li eskapi. Ili ŝtelas aŭton kaj veturas al la plaĝa domo. Tie ili renkontas la viron de la video, kiu diras ke li ne estas la edzo de Sarah Elliot sed ŝia frato. Tamen li kredas ke ili mensogas al li. Gardner kuras al la maro, kie li rakontas al Tulsa ke tie estas kie li volas morti kaj kolapsas. Tulsa panike provas treni lin al marbordo sed li estas tro peza. Nathaniel kaj Kendra alvenas ĝustatempe por savi lin. Dum Nathaniel sukuras lin, Gardner demandas lin pri sia patrino, sciante ke li estas lia reala patro.
Nathaniel, Kendra kaj Tulsa metas Gardner en kosman aviadilon. Ili planas grimpi en la stratosferon por stabiligi lin. Kiam tio ne sufiĉas, malespera Nathaniel prenas la kontrolojn kaj ili iras en kosman spacon. Mirakle, li sukcesas kaj Gardner reviviĝas. Poste, Gardner suriras kosmoŝipon, kiu iras al Marso. Tulsa kaj Gardner ekscite adiaŭas. Kendra restas sur la Tero por trejni kosmonaŭtojn, kiuj iros al Marso kaj adoptas Tulsa. Kun la celo aliĝi al Gardner sur Marso, Tulsa aliĝas al la programo de Kendra. Reen sur Marso kun sia patro Nathaniel, Gardner ĝuas la vivon.
Velké Dvorce
Velké Dvorce (Groß Meierhöfen) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Přimda, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordoriente de Přimda. Estas ĉi tie registritaj 61 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Velké Dvorce estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,07 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1591.
Naturrilatoj
Okcidente de la vilaĝo fontas rivero Úhlavka, la plej granda el fiŝlagoj nomiĝas Peklo. Sude de la vilaĝo estas loko, kie oni produktis kalcion por vitrofarejoj.
Transporto
Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/605, kiu estis ĝis finkonstruo de aŭtostrado D5 ĉefa tirŝoseo inter Plzeň kaj limpasejo Rozvadov, do vicoj de kamionoj kaj aŭtomobiloj antaŭ serpentinoj kaj la limpasejo en la 1990-aj jaroj multfoje tuŝis ĝis la vilaĝo. Post la jaro 1989 ĉi tie kelke da jaroj funkciis ankaŭ motoresto Černý kůň kaj mallongtempe hotelo Bílý dům, ambaŭ novaj konstruaĵoj forbrulis.
Memorindaĵoj
Barokan kastelon Velké Dvorce lasis fondi Jan Václav Novohradský el Kolovrat en lasta kvarono de la 17-a jarcento. Pli poste ĝi apartenis al Libštejnidoj el Kolovrat kaj post ili al Kolowrat-Krakowský. La konservitan novbarokan aspekton ĝi akiris dum rekonstruado en la jaroj 1907–1910. Norde de la ĉefa ŝoseo troviĝas kastela parko kkaj sur ambaŭ ties flankoj ampleksaj fruktoĝardenoj.
NGC 3551
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Antinoo
Antinoo estis grekia junulo, kunulo kaj amanto de la imperiestro Publio Elio Hadriano. Temis pri nobelo el Klaŭdiopolo (la nuna Bolu en Turkio), kiu fariĝis Hadriana protektato kaj favorato. En la jaro 130 dum vizito de Hadriano en Egiptio Antinoo dronis en Nilo. Laŭ iuj fontoj temis pri akcidento, laŭ aliaj fontoj pri sinofero por sia sinjoro, ĉar profetantoj asertis, ke nur tiel prilongiĝos la imperiestra vivo. Ĉiuokaze morto de la dudekjara viro emocie tre atencis Hadrianon. Li memore al Antinoo konstruigis en Egiptio urbon Antinoopolison (nun aš-Šajch Ibáda), agnoskigis al Antinoo diajn honorojn kaj konsekris al li templon.
SOX
La vorto havas plurajn signifojn:
Om
La literkombino havas plurajn signifojn:
Jamolice
Jamolice (Jamolitz) estas municipo en distrikto Znojmo en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1281.
24010 Stovall
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Laraine Stovall, mentorino de unu finalist(in)o de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2007, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Centennial Middle School de Dade City (Florido).
Cabella Ligure
Cabella Ligure estas komunumo de Italio.
Klemento la 2-a
Klemento la 2-a (Suidger von Morsleben) estis saksa papo dum 9 monatoj kaj duono, inter la 24-a de decembro 1046 kaj la 9-a de oktobro 1047. Li estas kelkfoje konsiderata la unua "germana" papo, se oni ne kalkulas Brunon de Karintio.
Li estis elektita dum konsilantaro kunigita de Henriko la 3-a en Sutri kaj kiu eksvalidigis la elekton de Gregorio la 6-a. Klemento la 2-a prenis mezuri por kontraŭi la simonion kaj la korupton de kio siaj antaŭuloj Benedikto la 9-a kaj Silvestro la 3-a estis akuzitaj. Je la tago de sia kronado, li kronis Henrikon la Nigra, poste sekvis lin en Benevento, kaj ekskomunikis la loĝantojn kiuj malakceptis bonvenigi la imperiestron.
Li abdikis iom antaŭ sia morto en Pesaro en 1048. Li estis entombigita en Bamberg, kie lin lokis la reĝo de Saksio, Henriko la 3-a, kaj poste konsekris episkopo.
Neja
Neja (ruse Нея) estas urbo en Kostroma provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 34422.
La urbo estis fondita en jaro 1906 kiel loĝejo ĉe fervoja stacio.
Gaŭhuo
Gaŭhuo (高胡; pinjine: gāohú; Kantone: gou1 wu4; ankaŭ nomita yuehu 粤胡) estas ĉina arĉa kordinstrumento de huĉjina familio. Ĝia nomo laŭlitere signifas "alta huĉjino" kaj ĝi vere havas plej altan sonon el ĉiuj huĉjinoj. La sonkesto de gaŭhuo estas plej ofte cilindra kaj la antaŭa flanko estas kovrita per serpenta haŭto. Ĝi sonas kvaronon pli alte ol erhuo.
Neja
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1958.
Gaŭhuo
Gaŭhuo estas inventita en 1920-j jaroj fare de ĉina muzikisto kaj komponisto Lu Venĉeng (吕文成, pinjine: Lǚ Wénchéng), kaj rapide iĝis unu el plej gravaj instrumentoj de Kantona opero, anstataŭiginte alian similan instrumenton, kiu nomiĝis erŝjano. Plimulton de huĉjinoj oni tenas sur liva femuro dum performo, sed la gaŭhuon oni tradicie tenas inter kruroj. La plej konataj Kantonaj muzikoj por gaŭhuo estas Bu Bu Gaŭ (步步高, Popaŝe Alten) kaj Ping Hu Ĉju Je (平湖秋月, Aŭtuna Luno Super Paca Lago).
Neja
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Gaŭhuo
Kvankam originale gaŭhuo uzatis nur en Kantona muziko, ekzistas varianto de gaŭhuo kiun oni uzas en moderna Ĉina orkestro. Ankaŭ, instrumenton tre similan al gaŭhuo sed faritan el bambuo oni uzas en Pekina opero. Ĝi nomiĝas gjinghuo. Tiujn oni ludas ĝin sur femuro, kiel erhuon.
Neja
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Gaŭhuo
Referencoj
Huang, Rijin (1997) Guangdong Yinyue; Gaohu Qu Xuan (Guangdong Music; Selected Pieces for Gaohu). Beijing: Renmin Yinyue Chubanshe (Peoples Music Publishing House)
Neja
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Neja (Нея).
Gaŭhuo
Video ekzemplo
Video de Ju Ĉjivej ludanta Ping Hu Ĉju Je (平湖秋月, Aŭtuna Luno Super Paca Lago): http://www.youtube.com/watch?v=w3BWTmcrbl0
Neja
En la urbo estas fervoja stacio (malfermita en 1906).
En jaro 2002 la urbo havis 11,5 mil loĝantojn.
Călinești
Călinești [kəlineŝtj] (hungare: Felsőkálinfalva) estas komunumo en Rumanio sude de Sighetu Marmației. En 1910 ĝi havis 1 778 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1 116. Ĝia unua mencio estas el 1387. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Cornești kaj Văleni.
Călinești situas ambaŭborde de la rivero Cosău.
Ok (apartigilo)
La literkombino havas plurajn signifojn:
Margit Miklóssy
MIKLÓSSY Margit [pr. miklo:ŝi] estis hungara aktorino naskiĝinta en Keszthely la 9-an de junio 1877 kaj mortinta en Koloĵvaro la 26-an de decembro 1940. Ŝia fratino estis Ilona Miklósy.
Ŝia kariero
Miklóssy debutis en 1893 en trupo de Gyula Kömley kaj ŝi ludis en diversaj vaganttrupoj, poste en 1919 ŝi dungiĝis al trupo de Jenő Janovics de Koloĵvaro. En aprilo de 1925 okaze de sia 30-jara jubileo Imre Kádár festis ŝin kiel la plej elstara komikulino de la teatro de Transsilvanujo. Inter 1928 kaj 1934 ŝi aperis ankaŭ en Oradea.
Tributila fosfito
Butila fosfito aŭ tributila fosfonato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la 1-butanolo kaj hipofosfita acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Butila fosfito posedas 12 karbonatomojn, 27 hidrogenatomojn, 3 oksigenatomojn kaj 1 fosforatomon. Butila fosfito uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de fosfitaĵoj.
Laurenz Lütteken
Laurenz Lütteken (naskiĝinta la 9-an de septembro 1964 en Essen) estas germana muziksciencisto. Ekde 2001 li estas ordinara profesoro pri muzikscienco ĉe la Universitato de Zuriko.
Laurenz Lütteken studis muziksciencon, germanistikon kaj arthistorion en Monastero kaj Hajdelbergo. En 1991 li doktoriĝis per tezo pri Guillaume Dufay. Lütteken laboris de 1992 ĝis 1995 kiel helpisto ĉe la muzikscienca fakejo de la universitato je Monastero, kie li fariĝis altlerneja instruisto. Ekde 2001 li profesoras muzikscience en Zuriko.
Li verkis multajn publikaĵojn pri la muziko de la 14-a ĝis 20-a jarcentoj. Ĉefaj laborkampoj estas la muziko de la malfrua mezepoko resp. de la renesanco kaj de la 18-a jarcento same kiel la muzika genro- kaj ideohistorio.
Linio Kintetsu-Keihanna
Linio Kintetsu-Keihanna (japane: 近鉄けいはんな線 [Kintecu-Kejhanna-sen], angle: Kintetsu-Keihanna line) estas linio de la fervojo reto Kintetsu en Kinki-regiono, Japanio. La okcidenta parto de linio situas en oriento de Gubernio Osaka kaj ĝia orienta parto situas en nordo de Gubernio Nara.
28-a de julio
La 28-a de julio estas la 209-a tago de la jaro (la 210-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 156 tagoj restas.
Je la 28-a de julio okazis, interalie:
Or
La literkombino havas plurajn signifojn:
Distrikto Kadapa
Distrikto Kadapa (iam Distrikto Cuddapah) estas unu el 23 distriktoj de Andra-Pradeŝo, Barato.
Kadapa (urbo) estas la distrikta sidejo.
Popasna-2 (stacidomo)
Popasna-2 (Попасна II, Попасная-2) estas fervoja stacio en Popasna (Luhanska provinco), urbo en Ukrainio.
Koisuru Meiga
Koisuru Meiga (恋する名画 ; Esperantigite: Amataj Majstraĵoj) estas japana mangaa antologio verkita de Mimoto. Ĝi estas eldonata per Comic Flapper de Media Factory ekde 2018.
Resumo
Ĉiu ĉapitro estas mallonga, memstara rakonto kiu estas inspirita el fama pentraĵo. La gamo de ĝenroj varias multe inter la rakontoj: jen dramaj, jen bonfinaj, jen kelkaj kiu situiĝas en fantasta aŭ supernatura etoso kaj jen iu kiu esploras seksecon. Ĉe la fino de ĉiu ĉapitro estas informoj pri la pentraĵo mem, la pensoj de la aŭtoro pri ĝi kaj pri la inspiro ĝi estigis.
NGC 3552
NGC 3552 (aliaj indikoj — MCG 5-27-3, ZWG 155.85, ZWG 156.6, DRCG 23-33, PGC 33932) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
17759 Hatta
Hatta estas la nomo de la freneza ĉapelisto, kiun Alico renkontis en Mirlando, en la verko de Lewis Carroll. En "Trans la spegulo", li estas unu el ambaŭ mesaĝistoj de la blanka reĝo (unu por enkonduki, la alia por alkonduki). Oni vidis lin forsaltantan "kiel lokusto".
Markus Kiesel
Markus Kiesel (naskiĝinta la 17-an de julio 1962 en Mannheim) estas germana muziksciencisto kaj kulturorganizanto.
Gábor Miklósy
MIKLÓSY Gábor [pr. miklo:ŝi] estis hungara aktoro, teatrestro naskiĝinta en Máramarossziget la 27-an de junio 1871 kaj mortinta en Kiskunfélegyháza la 30-an de oktobro 1925. Lia fratino estis Ilona Miklósy.
Lia kariero
Miklósy debutis kiel infanaktoro en trupo de sia patro Gyula Miklósy en 1874, poste ekde 1887 ĝis 1889 li ludis en Marosvásárhely. Pli poste li aperis en diversaj provincaj trupoj. Ekde 1894 ĝis 1919 li elpaŝis en la pli malgrandaj urboj de Transsilvanujo. Ekde 1910 ĝis 1925 li estis teatrestro en Kispest, en 1925 en Gyöngyös, Balassagyarmat kaj en aliaj urboj.
Oz
La literkombino havas plurajn signifojn:
Santandero (Hispanio)
Santandero (Santander ) estas municipo, havena urbo kaj ĉefurbo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Kantabrio, en la nordo de Hispanio. Kun 171 951 loĝantoj (2017), ĝi​ estas la plej loĝata municipo de la regiono. Ĝi estas ĉefa urbo de la Metropola areo Santandero, urbaro de pli ol 300 000 loĝantoj kiu etendiĝas ĉirkaŭ la Golfo de Santandero.
Geografio
Santandero situas en la centro de la marbordo kaj de Kantabrio kaj de Iberio, ĉe la Golfo de Santandero en la Kantabra Maro. Sude ĝi havas limojn al la municipoj Santa Cruz de Bezana kaj Camargo. La reliefo de la urbo estas tre diversa. La krutaj deklivoj estas abundaj kaj estas multaj strandoj, tre vizititaj de turistoj ĉefe dum somero. En oriento de la urbo estas duoninsulo La Magdalena.
La plej alta loko, en Peñacastillo, estas je 139 m super marnivelo.
Loĝantaro
Laŭ censo de 2013, en Santandero loĝas 178.465 homoj. Ĝi estas la municipo kun plej granda nombro de loĝantoj en Kantabrio, kaj sume pli ol triono el ĉiuj kantabroj loĝas en Santandero. Tamen, la nombro malkreskas ekde la 1990-aj jaroj pro la malmultiĝo de la naskoj kaj la multiĝo de la mortoj (en 1996 la meza aĝo estis 40 jaroj), sed la nombro da loĝantoj ankoraŭ ne falegas pro ekzistanta enmigro en la urbon. Plie, la manko de loĝejoj kaj ties altaj prezoj faris, ke la naskopova loĝantaro iru al la najbaraj municipoj. Ĉi tial, kune de Torrelavega kaj pluraj municipoj, la urbo konsistigas la Metropolan areon Santandero-Torrelavega. Laŭ esploro de la Universitato de Kantabrio, la suma loĝantaro de la metropola areo estas 284.155.
Tipa kvartalo estas El Sardinero.
Pli ol 70% de la laborantoj laboras en la tria sektoro (servoj), kaj tial ekzistas granda ekonomia dependo de la komerca, serva kaj turisma agadoj.
Ekonomio
Santandero koncentrigas la plej grandajn servojn de Kantabrio, ekzemple la hospitalon Marqués de Valdecilla aŭ la Universitaton de Kantabrio. La agadoj rilataj al libertempo kaj turismo estas gravegaj, ĉefe nur dum la somero, kion kaj la kantabra kaj la municipa registaro emas eviti per stimulado de kongresoj, festivaloj aŭ vizitoj de krozoŝipoj dum la tuta jaro.
Historio
Dum la Romia imperio, Santandero estis konata en la latina lingvo kiel Portus Victoriae Iuliobrigensium. La nuna nomo devenas de la latina Sant Emeter (Sankta Emeterio), sanktulo kies kapo laŭlegende estis alportita al Santandero en la 3-a jarcento. En 1187 la reĝo Alfonso la 8-a donis ĉarton al la urbo. Kiel membro de la Ligo de la Kvar Urbetoj kaj la Ligo de la Marĉoj, la kunlaboro kun aliaj havenaj urbo estis ofta kaj fruktodona. Ekzemple, en 1248 Santandero partoprenis kune de aliaj vilaĝoj de la Kantabra Maro la batalon por konkeri Sevilon, pro kio ĝi ricevis blazonon kiel rekompencon.
Santandero estis grava haveno por Kastilio fine de la Mezepoko, speciale pro la komerco kun Ameriko. En 1755 Fernando la 6-a donis al Santandero la honoran titolon urbo. Ĝis 1900 la haveno de Santandero estis ligita al la kreskanta komerco inter Hispanio kaj ties amerikaj kolonioj kaj funkciis kiel la elirpordo por la produktaĵoj de Kastilio. Tiu ekonomia prospero estigis komercan burĝaron, kiu impulsis la urban kreskon kaj la kreon de la banejo-urbo El Sardinero por allogi la altklazulojn de la hispana socio de la eko de la 20-a jarcento. La reĝo Alfonso la 8-a elektis Santanderon kiel somerferian urbon, kaj la reĝa familio ofte pasis siajn somerojn tie ĉi. Hodiaŭ Santanderon ankoraŭ vizitas multaj turistoj, speciale pro ties fama plaĝo El Sardinero (2 km) aŭ la Duoninsulo La Magdalena.
SPA
La tri-litera kombinaĵo SPA havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Santandero (Hispanio)
Historio
En 1893 okazis brulego en la biskaja kargoŝipo Cabo Machichaco. Ĝi estis plena el dinamito kaj eksplodis en la haveno, mortigante ĉirkaŭ 500 homojn, kiuj estis rigardantaj la okazaĵon. La enorma eksplodo detruis grandan parton de la havena areo.
Komence de la Hispana Enlanda Milito la tuta provinco restis fidela al la respublika registaro, konektita kun Asturio kaj Eŭskio. Okazis bombardado sur Santandero fare de la frankisma armeo, dum la lastaj monatoj de 1936, kaj pli regule en 1937; sekvis reprezalioj. Tamen militoperacoj propre diritaj okazis inter Aŭgusto kaj Septembro 1937. Inter Aprilo kaj Novembro 1937 okazis atako de frankisma armeo al Eŭskio, pro kio venis multaj rifuĝintoj al Santandero. Dum la monato Aŭgusto la frankisma armeo avancis el sudo ĝis Santandero. La frankisma armeo eniris en Kantabrio post la konkero de Eŭskio kiam Asturio ankoraŭ rezistis. La atakanta armeo eniris en Torrelavega la 24an de Aŭgusto survoje Santandero. La respublikaj defendantoj estis malbone organizitaj, male al la venkantaj atakantoj, kiuj jam lasis ĉirkaŭitaj multajn respublikanojn en la suda parto de Kantabrio. La rifuĝintaj eŭskaj armeanoj ne kontribuis al la defendo kaj serĉis aparta pacnegocadon. La respublikaj aŭtoritatoj dubadis por evakuado kaj la 26an de Aŭgusto 1937 la insurekciantoj eniris en Santanderon. La aŭtoritato fuĝis aviadile, dum multaj maldekstruloj aŭ persekutitoj en la haveno klopodis enŝipiĝi. La frankistoj permesis al la italaj armeanoj eniri parade en la urbon, kiel kompenso al la malvenko kiun ili estis suferintaj en Guadalajara.
Poste, en 1941, okazis ankoraŭ nova incendio (Incendio de Santandero de 1941), kiu fordetruis la historian kernon de la urbo. Ĉikaze estis nur unu viktimo: unu fajrestingisto. Tamen miloj da familioj iĝis senhejmaj kaj granda kaoso regis la urbon. La malaperontan mezepokan kvartalon anstataŭigis grava urba reformo, kiu ege etendis la urbo-areon, por doni loĝejojn al la senhejmiĝintoj. Inter la jaroj 1950 kaj 1970 oni amase konstruis loĝejojn por la laboristaro.
En la dua duono de la 20-a jarcento, la urbo disvastiĝis periferien, kie oni konstruis pli malgrandajn unufamiliajn loĝejojn. La kvartalo El Sardinero, antaŭe ĝardenurbo, iĝis libertempa areo. Dum la 1980-aj jaroj la haveno de Santandero estis iom post iom translokigita de la urbokerno al eksterurba areo; tamen la pasaĝeraj ŝipoj plu agas en la urbo kaj ekzistas haveneto (kvartalo Puertochico) por boatoj kaj jaĥtoj.
En 2005 Santandero celebradis la 250-an jariĝon de sia titolo "urbo".
Esperanto
Estas Esperanto klubo en la urbo kun propra sidejo. Ĝi estas la kerno de KantEA (Kantabra Esperanto-Asocio), kiu ekzemple estis organizanto de la 80a Hispana Kongreso de Esperanto. En 2022 ĝia prezidanto estis Rafael Moncalián García.
La 3an de Majo 2022, kadre de la 80a Hispana Kongreso de Esperanto, okazinta en Comillas, okazis ekskurso de kongresanoj al Santandero, kiu konsistis en tranavigado perŝipe de la golfeto, promenado tra la urbo kaj tagmanĝo ĉe marĉa parko.
Popasna
Popasna (Попасна) estas urbo en Luhanska provinco de Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2013.
31477 Meenakshi
31477 Meenakshi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Meenakshi Bose, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri sciencoj de medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Eastside High School de Gainesville (Florido, Usono).
Neftejugansko
Neftejugansk (Нефтеюганск) estas urbo en Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto - Jugra en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 71134.
La urbo estis fondita en jaro 1962 kiel loĝejo ĉe nafta minkampo.
Stulbalo
Stulbalo aŭ Stoolball estas teama sporto kiu datas el almenaŭ la 15a jarcento, origine en Sussex, suda Anglio. Ĝi povas esti praulo de kriketo (ludo al kiu ĝi similas), de basbalo, kaj de rounders. Fakte stulbalo estas foje nomata "Cricket in the air" (kriketo en la aero). Tradicie ĝi estis ludita de laktistinoj kiuj kutimis uzi siajn laktobastonojn kiel "wicket" (pilkobatilo).
Neftejugansko
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1967.
La interurba telefona kodo estas 34612, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe Obj (Обь).
En la urbo estas flughaveno.
En jaro 1959 la urbo havis 0,6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 107,8 mil loĝantojn.
Historio
Origine sur tiu loko situis la vilaĝo Ust-Balik (Усть-Балык). En marto 1964 tien venis la unua borista taĉmento subestre de Aleksandr Filimonov, kiu komencis haki tajgon kaj el tiuj traboj konstrui provizorajn loĝejojn kaj albordiĝejon, tra kiu baldaŭ ekfluis konstruaj aparatoj, maŝinoj kaj homoj.
Poste la geologo Farman Salmanov rememoris kiel naskiĝis la urbonomo dum konversacio de la geologestroj.
La geofizikistoj V. S. Katkov kaj M. S. Dubina iniciatis konstruadon de la unua panela kvinetaĝa domo el 60 apartamentoj, kiu estis finita aŭtune 1966. Tamen pluraj domoj aperis ĥaose kaj senorde, ĉar ilin konstruis alvenintoj mem, kiuj urĝe bezonis loĝejojn. Do oni preparis tiucele terenon apud naftista vilaĝeto, kondukis tien elektron kaj akvon, alportis laŭeble konstruajn materialojn kaj estontaj loĝantoj memstare konstruis tie vilaĝeton, poste kromnomitan Taratinovka (Таратыновка), omaĝe al Boris Taratinov, vic-prezidanto de la kompanio Surgutnafto, kiu iniciatis tion.
En la unuaj jaroj la urbo ne havis stabilan konekton al aliaj loĝlokoj pro manko de vojoj kaj flughaveno. En 1964 tien flugis nur hidroplanoj Antonov An-2, kiuj startis de sur lago Andrejevskoje apud Tjumeno kaj kaze de samdirekta vento atingis Neftejuganskon post 5-6 horoj. Oni rememoris, ke post tia flugo homoj ofte eliris ŝanceliĝante, multaj vomis, ĉar la aviadiloj flugis tre nestabile kaj ofte balanciĝis.
La estis establita la partia komitato de la Ust-Balikaj naftominejoj. En oktobro 1967 Neftejugansko ricevis la urban statuson. La unua prezidanto de la urba konsilio de deputitoj estis elektita konstruestro Miĥail Nikolajev.