cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pilgrimloko Hory (Česká Třebová)
Historio
En la j. 1948 aĉetis HORY-n kun ĉirkaŭantaj parceloj kelnero Felix Křížek. En la j. 1960 ĉio estis ŝtatposedigita (fakte forprenita de ŝtataj institucioj) kaj la restoracion gvidis la entrepreno „Restoracioj kaj manĝejoj“. Ĝi bedaŭrinde ne havis monon por ripari la konstruaĵon, tial ĝi kadukadis. En averia stato transprenis HORY-n la fabriko „Armaturka“ sub gvido de inĝ. Vladimír Hušák. Aperis multaj riparoj en la tuta restoracio, sed pluajn, jam preparitajn planojn, nuligis soveta okupacio en la j.1968.
Tre ŝatata manĝaĵo tie estis biera kaj ŝima fromaĝoj, sed la plej mendataj estis malbonodoraj „fromaĝetoj – kazebuletoj“ el urbo Olomouc, ĉeĥe nomataj „syrečky“. Ĉar post la dua mondmilito mankis salamoj kaj kolbasoj, do la estiĝintan „truon“ inter la manĝaĵoj plenigis „syreĉky“, kiuj rapide fariĝis la plej postulata manĝdelikataĵo por la civitanoj, kiuj vizitadis ĉi tiun lokon.
En la j. 1972 Felix Křížek pensiuliĝis post 32 jaroj da sia populara kelnera laboro. Poste en la restoracio ŝanĝadis diversaj gvidantoj. Post "velura revolucio" en la j. 1989 fariĝis Felix Křížek denove la posedanto. En la j. 1998 li mortis kaj posedaĵon heredis liaj infanoj. Dum la jaroj 1991-96 okazis en la restoracio gravaj adaptaĵoj. Poste ĝi estis luita.
Kulturo kaj nacia sento
Grava parto el historio de HORY estas loĝado de verkistino Božena Němcová ĉi tie en septembro 1851. Ŝin invitis poeto kaj filozofo F. M. Klácel. Sur la restoracion estis en la j. 1932 surmurigita la memortabulo, kiu informas pri ŝia restado ĉi tie. Aŭtorino de la mondkonata romano „Babička - Avinjo“, sentis sin ĉi tie kun siaj infanoj kiel en paradizo. Alveturadis ankaŭ la profesoro el la Universitato en Olomouc, d-ro Ivan Helcelet, kiu rapide vekis verkistinan atentemon. Ŝi poste travivis kun li la plej romantikajn momentojn en sia vivo.
Al HORY alvenadis eĉ aliaj verkistinoj, kiuj priskribis belecon de ĉi tiu loko, verkis rakontojn pri Božena Němcová kaj ŝiaj geamikoj. Ekzistas ankaŭ diversaj muzikkomponaĵoj. En la dua duono de la 19-a jarcento fortiĝis memcerteco de la ĉeĥa nacio. Siajn revojn la homoj esprimadis per organizado de popolkunvenoj. En la j. 1870 okazis granda popolkunveno en HORY. Ĉeestis ĝin 5000-8000 partoprenantoj. De aŭstria registaro ili postulis propagandi kulturon kaj klerigadon kaj fondi ĉeĥajn altlernejojn en urboj Praha kaj Brno.
Religiaj tradicioj
La finkonstruo de nova kapeleto el ŝtonoj okazis en la j. 1838. Tiutempe HORY kun la kapeleto fariĝis la plej elserĉata pilgrima loko el orienta Bohemio. Alvenadis grandaj procesioj de la homoj el la urbo Česká Třebová kaj ties ĉirkaŭaĵo. Estis aŭdebla kantado de ĉeĥaj kaj germanaj kantoj kaj vortoj de la predikado. Pilgrimantoj interesiĝis pri aĉetado de diversaj memoraĵoj, kiujn oni vendadis en budetoj kontraŭ restoracia ĝardeno.
En la tempoj, kiam la kuracadon uzadis nur la nobeluloj, simplaj homoj serĉis helpon kontraŭ la malsanoj ĉe herbaĵoj aŭ putetoj, al kiuj ili aljuĝis miraklan potencon. Tia fonto de pura kaj malvarma akvo elŝprucas ankaŭ sub la kapeleto el la puteto „Pavel“. Multaj malsanuloj ĉi tie lavis la okulojn kaj aliajn partojn de la korpo kaj poste resaniĝis, diras la legendo.
La kapeleto estis renovigita en la j. 1964 helpe de ŝatata Digna sacerdoto sinjoro Antonín Kubát. Al li plaĉis la kanteto „Bonan nokton, Maria“. Per ĉi tiu kanto oni ĉiam fermis Di-servojn en la kapeleto antaŭ vintro. Same pilgrimantoj el la urbo Česká Třebová kantas ĝin ĉe lia tombo sur Monto de Dipatrino apud urbo Králíky.
NGC 3717
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mezőszentgyörgy
Mezőszentgyörgy [mezOsentdjordj] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Enying. La loknomo signifas: kampo Sankta Georgo.
Situo
Mezőszentgyörgy situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo el Lepsény. Tiu lasta urbo troviĝas 3, Enying 10, Balatono 11, Székesfehérvár 30, Budapeŝto 90 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1249. Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio, spite tion ĝi ne senhomiĝis.
Famuloj
En Mezőszentgyörgy en 1842 naskiĝis Károly Eötvös, advokato, verkisto kaj politikisto.
Komunumoj de Sankta Georgo en Hungara reĝlando
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Transilvanio, vidu ilin Csíkszentgyörgy!
Miklós Szabó (operkantisto)
Miklós Szabó [miklOŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Miklós estis hungara operkantisto, (tenoro), tradukisto.
Miklós Szabó naskiĝis la  en Székesfehérvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Szabó frekventis cistercianan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány, inter 1927-1930 li lernis private ankaŭ kantoteknikon. Komence li kantadis en koncertoj, inter 1937-1938 li estis membro de Teatro Városi, inter 1939-1941 de Hungara Radio, inter 1941-1946 de Budapeŝta Ŝtata Operejo, inter 1948-1957 de Tutlanda Filharmonio. Plej longe li apartenis al trupo de Nacia Teatro (Szeged) inter 1957 kaj 1969, poste li pensiuliĝis. Pli frue li estis gastokantisto en Nederlando kaj Sovetunio. Foje-foje li kantadis ankaŭ post la emeritiĝo. Li kantadis ankaŭ popolkantojn, operetojn kaj oratoriojn. Li ricevis 3 premiojn.
Prunoy
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Joël Lales, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
Ekzistas kastelo en Prunoy.
Elektrona distribuado
En la esploroj pri atoma fiziko kaj kvantuma kemio, la elektrona distribuado aŭ pli simple elektrona distribuo prezentiĝas kiel la elektrondistribuo de unu atomo aŭ molekulo (aŭ de alia fizika strukturo) pere de atomaj kaj molekulaj orbitaloj. Ezemple: la elektrona distribuo de la neona atomo estas 1s2 2s2 2p6.
Prunoy
Administrado
Prunoy apartenas al la kantono Charny, kies ĉefurbo estas Charny. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Elektrona distribuado
La elektronaj distribuadoj priskribas la elektronajn movojn ene de la orbitalo. Matematike la distribuadoj priskribatas de la "determinantoj de Slater" aŭ "statofunkcioj de la distribuado".
Laŭ la leĝoj pri kvantuma mekaniko, por sistemoj prezentantaj plurajn elektronon, iu energio asociiĝas al po unu elektrona distribuado, kaj en certaj kondiĉoj, la elektronoj kapablas moviĝi el unu distribuado al alia pere de emisio aŭ absorbiĝo de lumkvantumo, sub la formo de fotono.
La konado de la elektrona distribuado por malsimilaj atomoj utilas por la kompreno pri la strukturo de la perioda tabelo de la elementoj. La koncepto same taŭgas por priskribado de la kemiaj ligoj tenantaj la atomojn kunaj. Por grandvolumenaj materialoj, ĉi-sama koncepto helpas la klarigon de specialaj proprecoj pri la laseroj kaj duonkonduktiloj.
Ŝeloj kaj subŝeloj
La elektrona distribuado estis unu kreita laŭ la atoma modelo de Bohr, kaj kutime oni parolas pri la koncepto je ŝeloj kaj subŝeloj malgraŭ la avancoj en la komprenado pri la kvantuma- mekanika naturo de la elektronoj.
Unu elektronŝelo estas kunaĵo da permeseblaj statoj, kiuj kundividas la saman ĉefan kvantumnumeron, n (la nombro antaŭ la litero en la identigo de la orbitalo), kiujn la elektronoj povas okupi. Iu n-a atoma elektronŝelo povas enteni 2n2 elektronojn, ekzemple, la unua ŝelo povas enteni 2 elektronojn, la dua ŝelo 8 elektronojn, kaj la tria ŝelo 18 elektronojn. La faktoro je du ekzistas ĉar la permeseblaj statoj duobliĝas pro la elektrona spino -- po unu atomorbitalo akceptas du identajn elektronojn kun oponantaj spinoj, unu kun spino +1/2 (kutime montrita per sago supren↑) kaj unu kun spino -1/2 (pere de sago malsupren ↓).
Iu subŝelo estas la kunaĵo da statoj difinitaj per azimuta kvantumnombro, ℓ, ene de la ŝelo. La valoroj ℓ=0, 1, 2, 3 korespondas al la niveloj s, p, d kaj f respektive. La maksimuma nombro da elektronoj kiuj povas enmetiĝi en iu subŝelo estas konata per la ekvacio 2(2ℓ +1). La rezulto estas du elektronoj en la subŝelo "s", ses elektronoj en la subŝelo "p", dek elektronoj en la subŝelo "d" kaj dekvar elektronoj en la subŝelo "f".
Notacio
Fizikistoj kaj kemiistoj uzas la norman notacion kiu identigas la elektronajn distribuadojn de atomoj kaj molekuloj. Por atomoj, la notacio konsistas je sinsekvo da atomaj orbitalŝeloj (ekz: por la fosforo la sinsekvo estas 1s, 2s, 2p, 3s, 3p), kun la nombro da elektronoj atribuitaj al po unu orbitalo (aŭ aro da orbitaloj kundividantaj la saman elektronŝelon) metitaj kiel supra indico. Ekzemple: hidrogeno posedas unu elektronon en la orbitalo "s" de la unua ŝelo, do ties distribuado skribiĝas 1s1. Litio posedas du elektronojn en la subŝelo "1s" kaj unu en la subŝlo "2s" kun pli alta energio, do ties distribuado skribiĝas 1s2 2s1 (kies prononco estas unu-so-du, du-so-unu). La elektrona distribuado de la fosforo (kies atomnumero estas 15) jenas 1s2 2s2 2p6 3s23p3.
Por difinita distribuado, la ordo pri skribado de la orbitaloj ne estas tute fiksita, ĉar nur la orbitalaj elektronplenigoj havas fizikan signifon. Ezemple: la elektrona distribuado de la fundamenta stato de la titano povas skribiĝi aŭ [Ar] 4s2 3d2 aŭ [Ar] 3d2 4s2. La unua notacio obeas la ordon surbaze de la "Regulo de Madelung" por la distribuado de la neŭtralaj atomoj, kie la elektronŝelo 4s estas plenigata antaŭ la 3d en la sinsekvo Ar, K, Ca, Sc, Ti. La dua notacio arigas kune ĉiujn orbitalojn kun la sama valoro de "n", korespondanta al la spektroskopa ordo de la orbitalaj energioj kiu estas la inversa ordo en kiu la elektronoj estas forigitaj de iu certa atomo por la formado de pozitivaj jonoj, kie la ŝelo 3d estas plenigata antaŭ la 4s en la sekvenco Ti4+, Ti3+, Ti2+, Ti+, Ti.
La supra indico 1 por orbitaloj okupitaj de unu sola elektrono ne estas deviga. Kutime oni vidas la literojn de la orbitalaj ŝeloj skribataj kursive aŭ per oblikva tipografio, kvankam rekomendo de la IUPAK por ke oni uzu normalan tipografion. La literelekto fontas el sistemo nun malaktualiĝinta pri kategoriigo de la kiel "sharp (akra)", "principal (ĉefa)", "diffuse (vasta)", kaj "fundamentala aŭ fine (bonega)", bazita sur observado de kemiistoj pri maldika strukturo: la moderna uzo identigas orbitalojn per azimuta kvantuma numero, l, kun respektivaj valoroj je 0, 1, 2 aŭ 3. Post la "f" la sinsekvo alfabete daŭrigas "g", "h", "i" ... (l = 4, 5, 6...), saltante "j", kvankam ĉi-tipaj orbitaloj malfote uzatas.
Energio - fundamenta stato kaj ekscita stato
La energio asociiĝinta al unu elektrono estas tiu de la orbitalo. La energio de iu distribuado ofte estas la proksimuma sumo de la energio de po unu elektrono, neglektante la reciprokajn interagojn de la elektronoj. La distribuado korespondanta al la plej malalta elektrona energio nomatas "fundamenta stato".
Kiel ekzemplo, la fundamenta stato de la natria atomo estas 1s22s22p63s, kiel oni povas dedukti el la "Principo de Aufbau". La unua ekscita stato estiĝas per altigo de elektrono 3s al la orbitalo 3p, por formado de la distribuado 1s22s22p63p, mallongigita kiel rango 3p. Atomoj povas moviĝi el unu distribuado al alia per absorbado aŭ emisio da energio. Ekzemple, en "lampoj kun natrivaporoj", la natriatomoj estas ekscititaj al la nivelo 3p pere de elektra malŝarĝo, kaj revenas al la fundamenta stato pere de emisiado de flava lumo kun ondolongo je 589 nm.
Ordinare, la ekscito de la valentaj elektronoj (tiel kiel 3s por la natrio) kompromitas la energiojn korespondantajn al la fotonoj kun videblaj ultraviolaj lumoj. La ekscitiĝo de la nukleaj elektronoj eblas, tamen multe pli altaj energioj estas necesaj, ĝenerale korespondantaj al ikso-radiaj fotonoj. Ĉi tiu estus la kazo, ekzemple, por eksciti la elektronon 2p al la nivelo 3s por estigi la ekscititan distribuadon 1s22s22p53s2.
Historio
Niels Bohr (1923) estis la unua proponanto pri la periodeco de la elementoproprecoj, kiu povas klariĝi per la elektrona strukturo de la atomoj. Liaj proponoj baziĝis sur la tiama "atom-modelo de Bohr", en kiu la elektronaj ŝeloj estis orbitoj lokigitaj sur fiksaj distancoj el la nukleo. La originala distribuado de Bohr ŝajne estus stranga al la nuntempaj kemiistoj: sulfuro havus la distribuadon 2.4.4.6 anstataŭ 1s2 2s2 2p6 3s2 3p4 (2.8.6).
En la sekvanta jaro, Edmund Clifton Stoner (1899-1968) adoptis la trian kvantuman numeron de Somerfeldo (1868-1951) en la priskribo de la elektronaj ŝeloj, kaj malkorekte antaŭvidis la ŝelstrukturon de la sulfuro kiel 2.8.6. Malgraŭ tio, nek la sistemo de Bohr, nek tiu de Stoner sukcesis korekte priskribi la ŝanĝojn pri la atomspektro en iu magneta kampo, konata kiel Efiko de Zeeman.
Bohr estis bone konscia pri ĉi-malfacilaĵo (krom aliaj), kaj li leteris al sia amiko Wolfgang Pauli (1900-1958), kaj petis lian helpon por la savo de la kvantuma teorio (tiu sistemo nun estas konata kiel "malnova kvantuma teorio"). Pauli rimarkis ke la efiko de Zeeman okazas nur kun la plej eksteraj elektronoj de la atomo, kaj li sukcesis reprodukti la ŝelstrukturon de Stoner, sed kun la korekta strukturo de la subŝeloj, per inkludo de kvara kvantuma numero kaj sia ekskluda principo (1925).
"Certe ne estas permesata al pli ol unu elektrono kun sama valoro de kvantuma numero "n" havi la saman valoron por la aliaj tri kvantumaj numeroj k [l], j [ml] kaj m [ms].
La ekvacio de Erwin Schrödinger (1887-1961), publikigita en 1926, proponis tri el la kvar kvantumaj numeroj kiel direkta konsekvenco el ties solvo por la hidrogena atomo: ĉi-solvo estigis la atomorbitalojn kiuj montratas hodiaŭ en la kompendioj pri kemio. La ekzamenado pri atomspektro permesis ke la elektrona distribuado de atomoj estu eksperimente determinita, kaj rezultis en empiria regulo, konata kiel "Regulo de Madelung" (1936), por la ordo en kiu la atomorbitaloj estas elektrone plenigataj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> WilhelmR%C3%B6ntgen.JPG| Wilhelm Conrad Röntgen (1845-1923) Pieter_Zeeman.jpg| Pieter Zeeman (1865-1943) Sommerfeld1897.gif| Arnold Sommerfeld (1868-1951) Ernest_Rutherford_LOC.jpg| Ernest Rutherford (1871-1937) Niels_Bohr.jpg| Niels Bohr (1885-1962) Erwin Schrödinger (1933).jpg| Erwin Schrödinger (1887-1961) MagnetEZ.jpg| Edmund Clifton Stoner (1899-1968) Wolfgang_Pauli_ETH-Bib_Portr_01042.jpg| Wolfgang Pauli (1900-1958) </Gallery> </Center>
Klosterneuburger Zeitung
Klosterneuburger Zeitung (Klostronovburga Gazeto), antaŭe Die Kleine (La Malgranda), estas semajna magazino por la regiono Neuburg (Novburgo) kaj Wiener Pforte (Viena Pordo). Novburgo signifas la du urbojn: Klosterneuburg (Klostronovburgo) kaj Korneuburg (Grajnnovburgo) en Malsupra Aŭstrio.
Historio
La unua numero aperis la 23-an de septembro 1976. Klostronovburga Gazeto estas la gazeto kun la deĵorplejaĝa eldonisto de la mondo (laŭ la germana teksto en Wikipedia, Die Kleine Klosterneuburger Zeitung). Je la 14-a de oktobro 2005 povis profesoro Gustav Adolf Jakob Neumann festi sian 60-jaran jubileon kiel gazeteldoniston. Redaktoro kaj eldonisto Gustav Adolf Jakob Neumann estas jam ekde 1945 eldonisto de gazeto. Ekde 2011 aperis la gazeto nur en interreto http://www.klosterneuburgerzeitung.at/ kaj la lasta numero 1661 la 5-an de januaro 2012 kun la ne ĝusta dato 2011 sur la frontpaĝo. Gustav Adolf Jakob Neumann mortis la 18-an de februaro 2013.
Devizo
La veron la honoron! La kanajlon la pilorion! La malfortulon la helpon!
Famaj redaktintoj
Konataj aŭstroj komencis ĉe la gazeto kiel loka raportisto:
En aŭtuno 1989 raportis Klostronovburga Gazeto pri la solena distingo de la titolo Urbo de la Interpopola Kompreniĝo (germane Stadt der Völkerverständigung) al la urba komunumo Klostronovburgo de la Internacia Societo por Interpopola Kompreniĝo (germane Internationale Gesellschaft für Völkerverständigung). La originala diplomo, en germana lingvo, videblas dekstre.
József Forgács
József Forgács [jOĵef forgAĉ], ofte Joseph Paul Forgas, laŭ hungarlingve kutima nomordo Forgács József estas hungara-aŭstralia psikologo, profesoro, membro (ekstera en 2004) de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
József Forgács migris al Aŭstralio en 1969. Li akiris diplomon en Sidnejo. Helpe de stipendio li plulernis en Okcidenta Germanio kaj Oksfordo. En tiu urbo li doktoriĝis. Baldaŭe li revenis al Sidnejo por instrui en la universitato. En Aŭstralio li edziĝis baldaŭe havanta 2 infanojn. Li okupiĝis precipe pri socia psikologio. Li partoprenas en redaktado de fakrevuo "Frontiers of Social Psychology". Li ricevis aŭstraliajn premiojn.
Zeit-Ton
Zeit-Ton estas titolo de elsendo kiu ekzistas ekde 1993 kaj faratas fare de la aŭstra kultura radikanalo Österreich 1.
Enhavo
Temas pri Moderna muziko. La programo disaŭdigatas de lundo ĝis vendredo de la 23.03 h ĝis noktomezo (kelkajn vendredojn eĉ etendite ĝis la 02.00 h sabate kun ok minutojn daŭranta interrompo por la novaĵoj je la 00.00 h). Oni dediĉas sin al diversaj temofokusoj pri komponistoj, interpretantoj, muziketikedoj aŭ festivaloj. Merkrede oni ne malofte aŭdi povas la Zeit-Ton-magazinon kun antaŭvidoj, memoroj kaj informoj pri aktualaj surmerkaten lanĉitaj aferoj.
Kunlaborantoj
Al la moderigantoj nombriĝas Rainer Elstner, Andreas Felber, Franz Josef Kerstinger, Gerhard Krammer, Susanna Niedermayr, Nina Polaschegg, Ursula Strubinsky kaj Irene Suchy. Same kiel aliaj elsendoj de Ö1 ankaŭ Zeit-Taun podkaste reaŭdeblas 7 tagojn post la rekta elsendo.
Katinka Baross
BAROSS Katinka (baroŝ), edzino de János Justh, estis rumanihungara verkistino naskita en Budapest la 30-an de septembro 1897 kaj mortinta en ? en.
Kariero
Baross studis en Budapest, en Germanio kaj Anglio. Ŝian farsaĵon Háromtól – négyig prezentis la teatro de Arado en 1923. Ŝi estis anino de Centra Sekretariejo de Virinoj Nacimalplimultaj.
Alan Ford
Alan Ford estas itala bildliteratura libro kreita de Max Bunker (Luciano Secchi) kaj Magnus (Roberto Raviola), presata ekde 1969. Tiu komiksa libro estas satira produktaĵo pri klasikaj sekretaj agentoj nuancigita per superrealisma kaj nigra humuro, kaj sardonaj referencoj al aspektoj de tiutempa itala kaj iama vakera socio.
Kvankam ĝi iĝis amplekse populara en Italio tuj post ties aperigo, Alan Ford restis relative nekonata ekster Italio. La Franca, Dana kaj Brazila eldonoj malsukcesis sed la nura alia eksterlanda eldono, en iama Jugoslavio, estis granda sukceso, kaj iĝis kaj restas unu el la plej popularaj komiksaj libroj en tiu iama lando kaj ties sukcedantoj.
Kvankam la dekomenca intrigo en la unuaj kelkaj epizodoj disvolviĝas ĉirkaŭ agento nome Alan Ford, li estis poste nur unu el la centra grupo de roluloj: Group TNT estas aro de fuŝaj sekretaj agentoj, kiuj funkcias el florvendejo en Novjorko, Usono, kiun ili uzas kiel kaŝejo kiel ties sekreta sidejo. Ili estas nekompetentaj kaj pigraj, sed inteligentaj kaj ruzaj, ĉefe kiam la afero kongruas kun iliaj propraj personaj interesoj.
La komiksaj libroj ridindigas aspektojn de usona socio, kiel kapitalismo kaj rasismo. Estis ankaŭ rektaj referencoj al la loka Italia realo, kies sociaj malsanoj estis ofte satirigitaj de Magnus & Bunker, same kiel terminoj en Milana dialekto.
Frigyes Karikás
KARIKÁS Frigyes (karika:ŝ fridjeŝ), plumnomo Katona Fedor estis hungara verkisto, tradukisto naskita en Borossebes la 4-an de novembro 1891 kaj mortinta en Sovetunio post 29-a de majo 1938.
Biografio
Patro de Frigyes Karikás estis ikonpentristo. Li estis metilernanto en industrifervoja laborejo de Borossebes, poste li estis seruristo en Arado, Budapeŝto. De 1914 li estis soldato, militkaptito. Li revenis en 1918 Hungarion. Li estis ano de la komunista partio, soldato de la hungara ruĝa armeo. Post la falo de la hungara sovjetrespubliko li elmigris Vienon, poste Moskvon. En 1928 li faris organizlaboron en Parizo komisiite de partio. En 1931 li revenis Hungarion, en 1932 oni arestis lin kaj kondamnis kune kun Imre Sallai kaj Sándor Fürst. Li liberiĝis en 1935 kaj denove iris la Sovetunion. Li iĝis viktimo de la arbitro Stalina. Li tradukis unue hungaren el ĉeha lingvo la romanon Svejk de Hašek.
Fonto
]
Sándor Károlyi
Sándor Károlyi povas esti:
Wortegem-Petegem
Wortegem-Petegem (nederlande, proksimuma prononco [VORt'ĥem-PE:t'ĥem]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn. La municipopartoj situas borde de la rivero Skeldo.
Ekde 1977, la municipoj Elsegem, Moregem, Ooike, Petegem kaj Wortegem apartenas al Wortegem-Petegem.
Stacio Saito-nishi
Stacio Saito-nishi (japane: 彩都西駅 [Sajto-niŝi-eki], angle: Saito-nishi Station) estas fervoja stacio en Ibaraki, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de la unurelvoja reto Osaka Rapida Fervojo: Linio Osaka Unurelvojo Saito.
Pfalzgrafenweiler
Pfalzgrafenweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Freudenstadt, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Francesco Paolucci
Francisko Paoluĉi (1581-1661) (naskiĝis en Forlì, aŭgusto 1581 - mortis en Romo, en la 9-a de julio 1661) estis itala kardinalo.
Biografio
Li estis onklo de la kardinalo Stefano Agostini (1614-1683) kaj praonklo de la kardinalo Fabrizio Paolucci (1651-1726). Li devenis de nobela familio el Forlì, branĉo de la grafoj de Calboli. Lia onklo Fabrizio lin enkondukis, kiam li estis 12-jara, en la kortumo de la kardinalo Cezaro Baronio: li okupis gravajn postenojn apud la Roma Kurio, sed li rifuzis la episkopecon favordonita de la papoj Gregorio la 15-a kaj Urbano la 8-a.
Dum la konsistorio de la 9-a de aprilo 1657, la papo Aleksandro la 7-a lin kreis kardinalan presbiteron kun la titolo de Sankta Johano en la Latina Pordo. Li same estis prefekto de la Sankta Kongregacio de la Koncilio (1657-1661).
Li estis sepultita en la roma preĝejo de Sankta Maria en Valiĉelo.
S/2003 J 15
S/2003 J 15 estas la maldaŭra nomo de neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Scott S. Sheppard kaj lia teamo, per fotoj faritaj en Mauna Kea la. La malkovro estis anoncita la.
Ĉar ĝia orbito nun ne estas precize determinata, ĝi plu havas sian maldaŭran nomon: dekvina jupitera satelito malkovrita en 2003.
Orbito
S/2003 J 15 eble estus ano de la ananka grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 19 300 000 kaj 22 700 000 km, kaj klinecojn inter 145,7° kaj 154,8° rilate al la Jupitera ekvatoro. Pro malbona kono de ĝia orbito, tiu aneco estas necerta.
24123 Timothychang
24123 Timothychang estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Timothy Zuchi Chang, finalisto en 2008 de la Intel Science Talent Search (STS), scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la Stuyvesant High School de Novjorko (Novjorkio).
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1972
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1972 estis oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo de la FIDE inter la defianto Bobby Fischer el Usono kaj la defendanta mondĉampiono Boris Spasskij el Sovetunio. La matĉo okazis en la areno Laugardalshöll en Rejkjaviko, Islando kaj estis konata kiel "La matĉo de la jarcento". Fischer fariĝis la unua naskita usonano, kiu gajnis la titolon kaj la dua usonano (Wilhelm Steinitz la unua mondĉampiono, fariĝis usona civitano en 1888). La venko de Fischer ankaŭ finis por mallonga tempo, la 24 jarojn da sovetia regado de la mondĉampionumo.
La unua matĉo estis ludita la 11a de julio 1972. La lasta ludo (la 21-a) komenciĝis la 31a de aŭgusto, estis suspendita post 40 movoj kaj Spasskij rezignis la venontan tagon sen rekomencado de ludo. Fischer venkis en la matĉo 12½-8½, fariĝante la dekunua mondĉampiono.
Interzona Turniro 1970, Manilo
La Interzona turniro okazis en Palma de Majorko, Hispanio, dum novembro kaj decembro 1970. La plej supraj ses ludantoj de la interzona Turniro kvalifikiĝis por la Kandidata Turniro. Bobby Fischer ne kvalifikiĝis por ludi en tiu okazaĵo, kiam li ne partoprenis la Usona Ŝaka Ĉampionumo 1969. ! !! !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! 19 !! 20 !! 21 !! 22 !! 23 !! 24 !! Totalo!! Tie break
39429 Annebrontë
39429 Annebrontë estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 29-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Anne Brontë (1820–1849) ; tria, lasta kaj malpli bone konata el la literaturaj fratinoj de norda Anglio.
Manabu Nakamura
Manabu Nakamura (中村 学, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
20180 Annakolény
20180 Annakolény estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la slovakaj astronomoj Adrián Galád kaj Alexander Pravda elde la Observatorio de Modra en Slovakio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Anna Kolény, kiu partoprenis al la nasko de la slovaka suvereneco en la 19-a jarcento. La unua sesio de la Slovaka Nacia Konsilio okazis en 1848 en ŝia domo en Myjava. La domo iĝis kultura centro en 1970, kun ekspozicio de la Muzeo de la Slovaka Nacia Konsilio.
NGC 3718
NGC 3718 (aliaj indikoj — UGC 6524, IRAS11298+5320, MCG 9-19-114, ARP 214, ZWG 268.48, PRC D-18, KCPG 290A, PGC 35616) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nova Araçá
Nova Araçá estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Guaporé. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kurbeco (kurbo)
Termino kurbeco estas uzata precipe en matematiko por esprimi dekliniĝon de rekta direkto.
Kurbeco origine signifas (speciala) eco de la kurboj:
Pli amplekse:
Tiel kurbeco estas rilata al kelkaj interrilataj konceptoj en malsamaj areoj de geometrio. Intuicie, kurbeco estas la kvanto, per kiu geometria objekto dekliniĝas de rekteco aŭ ebeneco, sed ĉi tiu estas difinita en malsama manieroj depende de la ĉirkaŭteksto. Estas ŝlosila distingo inter ekstera kurbeco, kiu estas difinita por objektoj enigitaj en alia spaco (kutime eŭklida spaco) kvazaŭ tiu kiu rilatas al la kurbecoradiuso de cirkloj, kiuj tuŝas la objekton, kaj apriora kurbeco (kurbeca tensoro) kiu estas difinita je ĉiu punkto en diferencialebla sternaĵo. Ĉi tiu artikolo traktas unuavice la unuan koncepton.
La origina ekzemplo de ekstera kurbeco estas tiu de cirklo kiu havas kurbecon egalan al la inverso de ĝia radiuso ĉie. Pli malgrandaj cirkloj kurbiĝas pli akre, kaj de ĉi tie havas pli altan kurbecon. Plie, la kurbeco de glata kurbo estas difinita kiel la kurbeco de ĝia kurbecocirklo je ĉiu punkto.
En ebeno, tio estas skalara kvanto, sed en tri aŭ pli multaj dimensioj ĝi estas priskribita per kurbeca vektoro, kiu prenas en konsidero direkton de la kurbiĝo kaj ankaŭ ĝian akrecon. La kurbeco de pli kompleksaj objektoj (kiel surfacoj aŭ eĉ n-dimensiaj spacoj) estas priskribita per pli kompleksaj objektoj de lineara algebro, kiel la ĝenerala rimana kurbectensoro.
La resto de ĉi tiuj artikolo pridiskutas, el matematika perspektivo, iujn geometriajn ekzemplojn de kurbeco: la kurbeco de kurbo enigita en ebeno kaj la kurbeco de surfaco en eŭklida 3-spaco.
Vidu la ligojn pli sube por plua legado.
Kurbeco de ebenaj kurboj
Por ebena kurbo C, la kurbeco ĉe donita punkto P havas grandecon egalan al la inverso de la radiuso de kurbecocirklo kiu tuŝas la kurbon ĉe la donita punkto, kaj estas vektoro montranta rekte al tiu cirkla centro. Ju pli malgranda la radiuso r de la kurbecocirklo, des pli granda la grandeco de la kurbeco (1/r) estas; tiel ke kie kurbo estas "proksimume rekta", la kurbeco estas proksimume al nulo, kaj kie la kurbo spertas striktan turnon, la kurbeco estas granda.
Rekto havas kurbecon 0 ĉie; cirklo de radiuso r havas kurbecon 1/r ĉie.
Por difini la kurbecon de iu ajn kurbo ĉe punkto, konsideru kurbsegmenton de longo \Delta s, kiu enhavas la koncernan punkton kaj kies la du tanĝantoj ĉe la finpunktoj de la segmento intersekcas laŭ la angulo \alpha, tiel la kurbeco \kappa en la punkto estas determinita per
Lokaj esprimoj
Por ebena kurbo donita parametre kiel c(t) = (x(t), y(t)) la kurbeco estas
kie ĉiu punkto signifas diferencialadon kun respekto al t.
Pri kurbo difinita per grafikaĵo f la kurbeco en la punkto A difinita per  estas donita per :
notinde ke.
Ĉi tiu lasta formulo ankaŭ donas la meznombran kurbecon de hiperebeno en eŭklida spaco (kun precizo de multiplika konstanto).
Ekzemplo
Estu la parabolo y = x^2. Oni povas parametrigi la kurbon simple kiel ,
Tiam
se t proksimiĝas al infinito la kurbeco proksimiĝas al nulo.
Kurbeco de kurboj en 3-spaco
Por kurbo donita parametre kiel c(t) = (x(t), y(t), z(t)) la kurbeco estas
aŭ
kie \dot{c} and \ddot{c} estas la unua kaj la dua derivaĵoj de c(t), respektive.
Vidu ankaŭ en tordeco de kurbo.
Kurbeco de surfacoj en 3-spaco
Por du-dimensiaj surfacoj enigitaj en eŭklida spaco R3 estas du specoj de kurbeco: gaŭsa kurbeco kaj meznombra kurbeco. Por kalkuli tiujn ĉe donita punkto de la surfaco, konsideru la komunaĵon de la surfaco kun ebeno enhavanta normalan vektoron de la surfaco ĉe la punkto. Ĉi tiu komunaĵo estas ebena kurbo kaj havas kurbecon; se oni variigos la ebenon, tiu kurbeco ŝanĝiĝas, kaj estas du ekstremaj valoroj — la maksimuma kaj la minimuma kurbecoj, nomataj kiel la ĉefaj kurbecoj, k1 kaj k2, la ekstremaj direktoj estas nomataj kiel la ĉefaj direktoj.
Ĉi tie oni adoptas la konvencion, ke kurbeco estas prenita esti pozitiva se la kurbo kurbiĝas en la sama direkto kiel la surfaca elektita normala, alie negativa.
La gaŭsa kurbeco, nomita pro Carl Friedrich Gauss, estas egala al la produto de la ĉefaj kurbecoj, k1k2. Ĝi havas la dimension 1/longo2 kaj estas pozitiva por sfero, negativa por unu-folio hiperboloido kaj nulo por ebeno kaj por cilindra surfaco. Ĝi difinas ĉu surfaco estas loke konveksa (kiam ĝi estas pozitiva) aŭ loke sela (kiam ĝi estas negativa).
La pli supra difino de gaŭsa kurbeco estas ekstera en tio, ke ĝi uzas la surfacan enigon en R3, normalajn vektorojn, eksterajn ebenojn kaj tiel plu. Gaŭsa kurbeco estas tamen fakte apriora propraĵo de la surfaco, signife ĝi ne dependas de la aparta enigo de la surfaco; intuicie, tio signifas, ke formikoj loĝantaj sur la surfaco povas difini la gaŭsan kurbecon. Formale, gaŭsa kurbeco nur dependas de la rimana metriko de la surfaco. Tio estas la fama Theorema Egregium de Gaŭso, kiun li fundamentis dum kiam li okupiĝis pri geografiaj katastroj kaj mapo-farado.
Apriora difino de la gaŭsa kurbeco je punkto P estas jena: imagu formikon kiu estas ligita al P kun mallonga fadeno de longo r. Ŝi kuras ĉirkaŭ P dum la fadeno estas plene streĉita kaj mezuras la longon C(r) de unu kompleta promeno ĉirkaŭ P. Se la surfaco estis plata, ŝi devus trovi ke C(r) = 2πr. Sur aliaj surfacoj, la formulo por C(r) estos malsama, kaj la gaŭsa kurbeco K ĉe la punkto P povas esti komputita kiel
La integralo de la Gaŭsa kurbeco super la tuta surfaco estas proksime rilatanta al la surfaca eŭlera karakterizo; vidu en la gaŭso-kufa teoremo.
Kurbeco de spaco
En kosmologio estas konsiderita la koncepto de kurbeco de spaco, kiu estas la kurbeco de respektivaj pseŭdo-rimanaj sternaĵojj (en:pseudo-Riemannian_manifold); vidu kurbecon de rimanaj sternaĵoj.
Spaco sen kurbeco estas nomata kiel ebena spaco aŭ eŭklida spaco. Vidu ankaŭ en formo de la universo (en:shape of the universe).
Contra - Kabarett und Kleinkunst
Contra – Kabarett und Kleinkunst estas titolo de elsendo regula de la aŭstra kultura radikanalo Österreich 1.
Enhavo
Respondecas pri tiu elsendo Silvia Lahner. Ĉiun dimanĉon je la 22.05 h prezentatas eltiraĵe la aktuala programo de kabaredisto konata aŭ (ankoraŭ) malpli konata. La dua temorilata elsendo de la sama radikanalo estas Kabarett direkt, kiun faras Barbara Stöckl aŭ Doris Glaser moderigante. Du tiu neregula elsendo rekte surondigatas kabaredaj programoj.
Eksteraj ligiloj
Pri la elsendo sur la ORF-hejmpaĝo.
Benedetto Rudolf Peters
Benedetto Rudolf PETERS (naskiĝinta la 15-an de decembro 1888 en Charlottenburg, mortinta la 4-an de aprilo 1979 en Stuttgart) estis juristo kaj politikisto en Arnstadt.
Vivo
La filo de reĝa registarasesoro vivis ek de 1900 en Erfurto. Tie li frekventis la nehumanisman gimnazion. Sekve li studis jursciencon kaj historion en Freiburg im Breisgau kaj Halle. En 1923 li trapasis la finan ekzamenon kaj doktoriĝis. Poste li deĵoris kiel asesoro ĉe la tribunalo de Erfurto, kie li edziĝis al Käthe Wiesenmüller.
Branka (Halže)
Branka (ĝis la jaro 1950 Jalový Dvůr) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Halže, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 4 km okcidente de Halže. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/199. Vivas ĉi tie .kaj estas ĉi tie registritaj 51 adresoj.
Benedetto Rudolf Peters
Politikista kariero
La 1-an de junio 1924 li fariĝis vicurbestro de Harald Bielfeld en Arnstadt, kaj en la 1-a de aprilo 1928 li mem komencis ĉefurbestri. Lia karaktero estis trankvila kaj pragmata. Sub lia estrado inaŭguritis la laktocentrejo en 1928, konstruita laŭ la planoj de Martin Schwarz en la Bauhaus-stilo. Pluse li malfermigis novan kuracdomsalonegon, la financoficejon en la Längwitzer-strato. Li finkonstruigis la ŝparkason en la Erfurter-strato kaj alvenigis en la Novan Palacon la pupojn de la kolekto Mon plaisir for de Gehren.
La loĝdombloka konstruado ĉe Elxlebener Weg ekkonis novan elanon sub lia iniciado, novaj entreprenoj fonditis kaj la nombro de la laborserĉantoj reduktiĝis.
Branka (Halže)
Branka situas en katastra teritorio Branka u Tachova kun areo 10,62 km² kaj Pavlův Studenec 3 kun areo 1,16 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1663.
Benedetto Rudolf Peters
Kontraŭulo de la nazioj
Tamen li ne sukcesis malhelpi la kreskantan influon de la nazioj. La dekstra partio iĝis la plej forta de post la elektoj al la urba konsilantaro la 4-an de decembro 1932. Peters vane malpermesis la traserĉon de la domo de la partio SPD en la Ranke-strato nek povis malakcepti la alvenon de ne malpli ol 6 komunistaj deputitoj ĉe la konsilantaro. En la 15-a de februaro 1934 la NSDAP-frakcio decidis rifuzi plian kunlaboron kun Peters. La tiamaniere flankenmetita politikisto "laŭ propra volo" demandis forpermeson en la 22-a de februaro de la sama jaro, por retiriĝi jam en la 1-a de aprilo.
Li restis en Arnstadt kaj laboris en la Linden-aleo nr. 1 kiel advokato. Ĝis tiam li estis ankaŭ prezidanto de ŝparkaso kaj membro de la Muzea Societo de Arnstadt.
Mallonga postmilita kariero
Ek de la 1-a de junio 1945 Peters estis denove laboranta en la urbodomo de Arnstadt. En la 22-a de junio li ekdeĵoris kiel urbestro, ĉar la ankoraŭ de la usonaj okupantoj nomumita urbestrino Ursula Meisterernst post la eko de sovetia okupado jam ne estis je dispono. Sed jam la 17-an de septembro Peters demisiis kaj eklaboris advokate.
En sia libertempo li subtenis muzeajn laborojn kaj preparis i.a. la datrevenon de la urbiĝo de Arnstadt por la 1954-a jaro. En 1960 li transloĝiĝis al Stuttgart.
31508 Kanevsky
31508 Kanevsky estas tre malgranda hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ariel Benjamin Kanevsky, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Ossining High School de Ossining (Novjorkio, Usono).
William Easterly
William Russell Easterly (7a d septembro, 1957) estas usona ekonomikisto, specialisto pri ekonomia disvolvigo. Li estas profesoro pri ekonomiko en la Novjorka Universitato, kune kun la "Africa House", kaj kundirektoro de la Instituto por Disvolvigesplorado de la NYU. Li estas Esplorasociito de la National Bureau of Economic Research (NBER, Nacia Servo por Ekonomika Esplorado), membro de la "Bureau for Research and Economic Analysis of Development" (BREAD) de la Universitato Duke, kaj membro de la "Brookings Institution" en Vaŝingtono. Li estas asocia eldonisto de la priekonomika gazeto Journal of Economic Growth.
Easterly estas aŭtoro de tri libroj nome: The Elusive Quest for Growth: Economists’ Adventures and Misadventures in the Tropics (2001); The White Man’s Burden: Why the West’s Efforts to Aid the Rest Have Done So Much Ill and So Little Good (2006), al kiu estis atribuita en 2008 la premio Hayek; kaj The Tyranny of Experts: Economists, Dictators, and the Forgotten Rights of the Poor (2014), kiu estis finalisto de la premio Hayek en 2015.
Le Bény-Bocage
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Govia forumo (Weimar)
La Govia forumo de Vajmaro (germane: Gauforum Weimar) estis la ununura realigita nazia administradejaro en la germanaj govioj troviĝante en Vajmaro, Germanio. Ĝi konserviĝis grandparte. La tuta komplekso havas 40.000 kvadratmetrojn. De la planitaj kvin kompleksoj oni finkonstruis ekde 1937 tri. Nuntempe la plejparton uzas la Turingia administracio landa; apudas la moderna Bauhaus-muzeo ekde 2019.
Kvara ejo, nur post la Dua mondmilito finkonstruita hala konstruaĵo, gastigas ekde la 2005-a jaro butikumcentron nome Weimar-Atrium, filion de la porturisma agenturo, grandan kinejon kaj havas apude plurajn parkumlokojn por aŭtobusoj.
19-a jarcento
En al jaro 1869 estis inaŭgurita la Nova Muzeo (Weimar). Ĝi estis norde de la orienten dekliniĝanta Asbach-areo. Tiu parko estis grava por la tiama urbo. En la kadro de la planado de la Govia forumo tiu verda pulmo de la urbo devis ĉesi por servi kiel procesiplaco nazia.
Tempo nacisocialisma
En junio 1936 Adolf Hitler taksis inda la planojn de Hermann Giesler farante mem kelkajn proprajn ŝanĝojn. La ejo de la goviestro havu - laŭ Hitler - ankaŭ sonorilturon. La sekvaj ejoj estis tiam suraree: oriente la ejo Halle der Volksgemeinschaft kun 20.000 starlokoj, sude la Gebäude des Reichsstatthalters und der Gauleitung kun sonorilturo, okcidente la Gebäude der Deutschen Arbeitsfront, norde la Gebäude der Gliederungen der NSDAP kun ligo al la Nova muzeo. Sekve oni surŝutis la Asbach-areon kaj malkonstruigis plurajn domojn en la Jakoba antaŭurbo: 139 ejojn kun 462 loĝejoj por ĉ. 1650 personoj.
En la majo de 1937 Rudolf Heß dum ĉeesto de la timata goviestro Fritz Sauckel metis la fundamentan ŝtonon por la ejo Halle der Volksgemeinschaft kaj novnomis la placon Platz Adolf Hitlers. Dum la surscenigita festo partoprenis ĉ. 40.000 homoj el tuta Germanio.
La leĝo pri la novfarado de germanaj urboj de la 4.10.1937 estis la fundamento por la urboplanado nacisocialisma. Pli ol 40 urboj tuŝitis per tiaj planoj instigitaj ofte de Hitler mem.
La fundamentŝtonmeto por la kampanilo estis en oktobro 1939. Kvankam la konstrulaboroj finiĝis je la komenco de la 1940-aj jaroj pro militaj kaŭzoj paŝon post paŝo grandaj partoj de la planoj ja realigitis.
Postmilita tempo kaj uzo dum GDR
Post la kapitulacio senkondiĉa de Wehrmacht en majo 1945 la placo nomitis Karl-Marx-placo post interkonsento de la tiama urbestro Fritz Behr kaj la usona urbokomandanto majoro Williams M. Brown. Nuntempe ĝi nomiĝas Weimarplatz.
En marto 1946 la sovetiaj administrantoj kun la staboj ekenloĝis la nordan domon, poste ankaŭ la sudan kaj la sonorildomon. Oni ankaŭ pridiskutis alikonstruojn internajn kaj jedisponmeton de parkumlokoj por 300 aŭtoj. Estu kreata ankaŭ fontanaro kaj parketo.
Dum la tempo de GDR diversaj klerigcentroj troviĝis surloke:
Post la Turniĝo
Ekde 1990 troviĝas surloke administradejoj landaj kaj la placo estas en la posedo de la Liberŝtato Turingio. En 1991 oni komenciĝis ampleksajn restaŭradlaborojn. Kiam Vajmaro estis Eŭropa Kultura Ĉefurbo 1999 oni uzis kelkajn salonojn por ekzpozicioj. La lastaj restaŭradlaboroj de inter 2010-11 volis iel forigi la malgajan historion de la ensemblo kaj oni farbigis la ejojn diversmaniere.
Ádám Kapronczai Nyerges
KAPRONCZAI NYERGES Ádám [pr. kaproncai njergeŝ] estis hungara presisto liter-kaj kuprotranĉisto (tipografo) naskita en Marosvásárhely en 1744 kaj mortinta en ? la 17-an de julio 1786.
Kariero
Kapronczai Nyerges studis en Nagyenyed, de 1769 li estis presisto en Koloĵvaro. En 1772 li laboris en en Kurzböck officina de Vieno. De 1780 li estis laborejestro de presejo de la urbo. Laŭonidire li havis presejlaborejon ankaŭ en Marosvásárhely.
Louis-Jean Calvet
Louis-Jean Calvet estas franca lingvisto, naskiĝinta en Bizerto (Tunizio).
Biografio
Studento en Nico, kie li estis lernanto de Pierre Guiraud, Louis-Jean Calvet estis elektita en 1964 je la landa estraro de UNEF (franca siglo por "Nacia unuiĝo de la studentoj de Francio"). Li iĝis responsulo pri informado kaj ĉefredaktoro de la monata gazeto 21.27. Studento en Sorbono kun André Martinet, li subtenas tezon (La Siglosistemo en Nuntempa Franca) kaj ŝtatan doktorecon (Lingvo, korpo, socio). Louis-Jean Calvet estis profesoro ĉe la Universitato de Parizo V, kaj ĉe Aix-Marseille Universitato, kie li instruis ĝis 2012.
Ekde sia unua publikigo (Lingvistiko kaj koloniismo, en kiu li enkondukas la koncepton de glotofagio, li analizas la rilatojn inter la lingva kaj la kolonia diskurso pri lingvoj kaj la ligojn inter lingvo kaj potenco (La milito de la lingvoj, 1987) kaj lingvan rolon de la urbo (la Voĉo de la Urbo, 1994). Li partoprenas en la kreado de franca sociolingvistiko de kiu li estas unu el la plej konataj reprezentantoj, tradukita en dudeko da lingvoj, gastas en multaj universitatoj tra la mondo.
La lingvo kaj la kolonia entrepreno
Lingvistiko kaj koloniismo substrekas la inkludon de la lingvistiko en la regantaj ideologiaj sistemoj por donita periodo. Kio Calvet provas montri kiel la studo de lingvoj, preter la simpla priskribo de la lingvoj mem, implikas iun perspektivon sur la lingvaj komunumoj kaj la rilatoj inter tiuj komunumoj.
Sed tiu vizio estis uzata por legitimi la koloniisman entreprenon, kaj en ĝia preparado kaj en ĝia ekzekuto; la lingvo de la alia estas subtaksita, malsuperigita dum kompreneble tiu de la kolonianto pli alte valorigita. Calvet etendas la koncepton de koloniismo pri la konstituo de metropola Francio kiel kolonia mekanismo (ekspansio de la regno de Francio malavantaĝe la regionajn kulturojn kaj lingvojn).
La invento de la lingvo fare de lingvistoj
Louis-Jean Calvet uzas metaforon por klarigi fenomenon de konstruo de objekto "lingvo" en sia verko Provoj de lingvistiko, ĉu la lingvoj estas invento de la lingvistikoj? (vidu bibliografion). Cézanne elvokis la monton Sainte-Victoire, proksime al Aix-en-Provence, en dekduo da pentraĵoj. Sed li elektis prezenti ĝin de nur ununura vidpunkto, okcidenta vidaĵo. La Monto Sainte-Victoire de Cézanne, konstruita de Cézanne, iĝis la monto Sainte-Victoire. La ripeto de la sama konstruita vidaĵo iĝas nova realeco (ŝajno laŭ la senco de Jean Baudrillard?).
Se oni anstataŭigas monton per lingvo kaj pentriston per lingvisto ni havas la ŝlosilon por metaforo. Nu, la monto estas objekto de pejzaĝo relative perceptebla per la sensoj, dum la lingvo estas daŭra konstruo, malsensebla laŭ Louis-Jean Calvet. Li ne malpravigas ajnan apartan alproksimiĝon, sed substrekas la nepre limigitan naturon de ajna alproksimiĝo, precipe kiel la uzo de sola vidpunkto kondukas al nevidebleco de la limoj.
Engaĝiĝo de la sociolingvisto kaj de la esploristo
Louis-Jean Calvet kunsubskribis manifeston de 250 esploristoj eldonita en Buscila-Infos (numero 20a de marto 2008) kaj La Mondo de Edukado (aprilo 2008) en kiu la establita diagnozo pri la lingvo de homoj en bezono de integriĝo estas pridubita en lumo de la laboro de esploristoj en sociolingvistiko. La kontestita diagnozo estas tiu de la lingva deficito aŭ lingva handikapo.
Eldonaĵoj
(parta listo)
Kresta kriulo
Priskribo
Krestoĉaŭnoj averaĝas 81 – 95 cm de longeco kaj pezas 3 – 5 kg Ili estas la plej pezaj, kvankam ne nepre la plej longaj, inter la tri specoj de ĉaŭnoj. La enverguro estas proksimume 170 cm Inter normaj mezuroj, la flugillongo mezuras 54 cm, la vosto 23.2 cm 23 cm, la kulmo (supra bekobordo) 4.5 cm kaj la longa tarso 11 cm
La Krestoĉaŭno estas griza birdo, pli hela ĉe brusto kaj pli malhelgriza ĉe dorso, flugiloj kaj vosto. Ĝi havas nigran kolumon kaj, super tiu, blankan superkolumon al ĝorĝareo, sed pli malampleksaj ol tiuj similaj de la samgenra Nigrakola kriulo. Kiel ĉe tiu, estas ruĝa senpluma areo el la bekobazo al ĉirkaŭokulo. Ankaŭ la kruroj estas ruĝaj. Ĉefa distinga trajto estas nukokresto.
La junuloj estas sablokoloraj kun pli flavaj kapo kaj ŝultroj.
Ĝi vivas en tropikaj kaj subtropikaj marĉoj, estuaroj kaj ĉeakvejoj.
Konduto kaj ekologio
La Krestoĉaŭno estas bona naĝanto, havante parte naĝhaŭtajn piedojn, sed preferas marŝi sur la tero. La ostaj spronoj sur ĝiaj flugiloj estas uzitaj por protekto kontraŭ rivalaj ĉaŭnoj kaj aliaj malamikoj. Kvankam ĝi estas ne-migranta, ĝi estas elstara fluganto. Ĝi vivas en grandaj grupoj, manĝante surtere en herbejoj kaj kultivitaj kampoj ĝis la reprodukta sezono, kiam birdoj pariĝas.