cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Çatal Höyük
Religio
Frapanta karakterizaĵo de Çatal Höyük estas ĝiaj virinaj figuretoj. Mellaart argumentis, ke ĉi tiuj belaj zorgeme faritaj figuretoj distranĉitaj aŭ mulditaj el marmoro, blua kaj bruna liaso, skisto, kalcito, bazalto, alabastro kaj argilo, reprezentis diinojn. Kvankam ekzistas ankaŭ diaj statuetoj, “…la nombro de inaj statuetoj estas multe pli granda ol tiuj de viraj, kiuj tute ne plu ekzistas post nivelo 6”. Tiaj zorge faritaj figuretoj estis trovitaj ĉefe en lokoj, kiujn Mellaart opinias sanktejoj. Tamen, unu majesta sidanta diino flankita de du leonoj estis trovita en grajnujo, pro kio Mellaart supozas, ke temis pri rimedo por certigi bonan rikolton aŭ protekti la nutraĵojn.
Libia Dezerto
La regiono karakteriziĝas pro sablaj ebenaĵoj, dunoj, mmontetoĉenoj kaj kelkaj depresioj, sen rivero en la zono. La dezerto Gilf al-Kebir atingas alton de nur 1.000 metroj kaj formas, kun la proksima masivo Jebel Uveinat, sablan ebenaĵon, kun malaltaj altebenaĵoj kaj dunoj.
Çatal Höyük
Religio
Dum Mellaart elfosis preskaŭ ducent konstruaĵojn en kvar sezonoj, la aktuala elfosisto, Ian Hodder, uzis tutan sezonon por elfosi ununuran konstruaĵon. Malgraŭ tio, Hodder, en 2004 kaj 2005, komencis trovi saman dikan, zorge faritan figureton de “patrina diino”, kiujn Mellaart trovis abunde. La 2005-a virina figureto estis frapanta, kaj laŭ la ttt-ejo oficiala de Çatal Höyük, "ĝi eble devigos nin ŝanĝi niajn ideojn pri la eco de la socio de Çatal Höyük":
Libia Dezerto
Estas ok depresioj oriente de la dezerto libia kaj ĉiuj estas konsiderataj oazoj, escepte la plej malgranda, nome depresio Kattara, ĉar ties akvoj estas salenhavaj. En la aliaj sep depresioj, troviĝas iome da agrikulturo, da naturaj resursoj kaj konstantaj homaj setlejoj. Simile, ĉiuj tiuj sep oazoj ĝuas el fluakvo liverita de la rivero Nilo aŭ el subteraj putoj.
Çatal Höyük
Religio
''"La manoj ripozas sur plenaj mamoj, kaj la stomako etendiĝas en la centra parto …. Turnante la figureton oni rimarkas, ke la brakoj estas maldikegaj, kaj sur la dorso de la figureto oni vidas prezentadon de aŭ skeleto aŭ ostoj de tre maldika homo. La ripoj kaj vertebroj estas klare rekoneblaj, kiel ankaŭ la skapoloj kaj la ĉefaj pelvaj ostoj…. Tiu ĉi estas unika aĵo, kiu eble devigos nin rigardi alimaniere la econ de la socio de Çatal Höyük kaj ties reprezentaĵoj”.
En la jaro 1963 oni malkovris ĉi tie la ĝis nun plej malnovan mapan prezentadon. La murpentraĵo montras la loĝlokon ĉirkaŭ 6200 a.K. kun ĝiaj domoj kaj la duoblan pinton de la vulkano Hasan Dağı.
Creutzwald (stacidomo)
Creutzwald estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Creutzwald, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Maraj popoloj
La Maraj popoloj, aŭ Popoloj de la Maro, estis alianco de maristaj rabistoj (do piratoj) de la Egea kaj Tirena Maroj, kiuj navigis ĉirkaŭ la orienta Mediteraneo kaj invadis Malgrandazion, Sirion, Kanaanon, Kipron kaj Egiption fine de la bronzepoko.
La Maraj Popoloj estas dokumentitaj fine de la deknaŭa dinastio de Egiptio. Ili kaŭzis la batalon de la Nildelto dum la kvina regojaro de Ramseso la 3-a de la dudeka dinastio de Egiptio, kaj aparte graviĝis dum la oka regojaro de li kiam ili provis eniri kaj kontroli la teritorion de Egiptio. Inter la Maraj Popoloj identigitaj en la egiptaj registroj estas la ekveŝoj, grupo de bronzepokaj grekoj el Aĥeo; la tereŝoj, grupo de la Tirena Maro, antaŭuloj de la etruskoj; la likoj, anatolia etno de la Egea Maro kies nomo postvivis en la regnonomo Likio; etno egipte nomita ŝerden, probable el Sardinio; etno egipte nomita ŝekeleŝ, italikoj el Sicilio; popolo egipte nomita peselet, probable la filiŝtoj eble venintaj tra la insulo Kreto kaj etno egipte nomita tekrur, rilata al la posta loĝantaro de Trojo - la lastaj du el la Maraj Popoloj kiuj poste firme setlis en Levantenio.
NGC 668
NGC 668 (aliaj indikoj — PGC 6502, UGC 1238, MCG 6-5-3, ZWG 521.80, ZWG 522.1, IRAS01434+3612) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Béla Imrédy
IMRÉDY Béla (29-a de decembro 1891, Budapeŝto – 28-a de februaro 1946, Budapeŝto) estis hungara politikisto, ĉefministro inter 1938-1939.
Li iĝis la 14-a de majo de 1938 ĉefministro, aŭguste de 1938 li vizitis kun Horthy Hitler-on. Dum lia regado
Li ekis la faŝisman movadon „Moavdo de la Hungara Vivo” la 6-an de januaro en 1939. Lia registaro aliĝis post la unua viena decido al la antikominterna pakto (1939.01.13.), kio kaŭzis la rompon de la diplomatiaj rilatoj al la Sovetunio.
La konservativa kaj la gurĝa opozicio abdikigis lin pro liaj judaj prauloj (1939.02.16), post tio li iĝis unu el la gvidantoj de la ekstremdekstruloj.
Ekde printempo de 1944 li estis la prezidanto de la Amika Asocio de la Orienta Frontlinio. Li agadis inetr la 23-a de majo kaj 7-a de aŭgusto en 1944 kiel ekonomia ministro de la registaro de Sztójay Imre. Li klopodis dum tiu periodo plenforte servi la germanajn militajn bezonojn per la hungara ekonomia vivo.
Aŭtune de 1944 li partoprenis en la laboro de la Nacia Asocio de la Leĝdonantoj, kiu asocio apogis la militon.
La popoltribunalo juĝis lin je mortopuno kiel militan krimulon post la dua mondmilito en 1946.
Mitsunori Fujiguchi
Mitsunori Fujiguchi (en Esperanto Micunori Fuĝiguĉi kaj japane 藤口 光紀, n. 17-an de aŭgusto 1949) estas japana futbalisto. Li de 1972 ĝis 1978 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Ilona Kurdy
Ilona Kurdy [kurdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kurdy Ilona estis hungara pentristo, skulptisto.
Ilona Kurdy naskiĝis la  en Szeged, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ilona Kurdy frekventis belartan mezlernejon en Budapeŝto, poste ŝi studis ankaŭ en liberaj artlernejoj. Post siaj studoj ŝi aliĝis al artistkolonio en Budapeŝto, kie ŝi lernis precipe de István Moldován (Kolozsváry), István Kamotsay kaj Sándor Várady. Ŝi kreis pentraĵojn kun unika tekniko, la pentraĵoj reflektas malsamajn kolorojn de malsamaj spektoperspektivoj. Ŝiaj temoj ofte devenas el la mistikismo. Ŝi neniam ricevis premiojn.
Krottendorf bei Güssing
Historio
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. Kroatoj fondis la vilaĝon en la 16-a jarcento. En 1643 vivis tie 50 homoj en 12 domoj, en 1804 47 homoj en 13 domoj, en 1828 103 homoj en 15 domoj, en 1857 115 homoj en 21 domoj. En 1910 Békafalu havis 135 loĝantojn (plejparte aŭstrojn). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio.
András Kósa (aktoro)
András Kósa [andrAŝ kOŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kósa András estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
András Kósa naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
András Kósa maturiĝis en teknika mezlernejo, poste li estis simpla laboristo. En 1957 lia anonco estis akceptita en "vilaĝteatro," post monatoj li akiris aktoran statuson (memoru: depost la Hungara revolucio de 1956 pro la formigrantoj estis granda manko pri personoj). Plej ofte li ludis en komikaĵoj. De 1960 li ludis en malgrandaj teatroj, kvazaŭ kabaredoj. Li ricevis ankaŭ filmajn rolojn, same rolojn en distraj programoj de Hungara Televizio.
László Gyenes
GYENES László (djeneŝ) estis hungara aktoro naskiĝinta en Monostor la 7-an de marto 1857 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de novembro 1924.
Biografio
Gyenes finis la aktorakademion en 1878 en Budapeŝto. Dum mallonga tempo li ludis en Nadjvarado, poste li vojaĝis Parizon. Li ludis inter 1879–1882 en Koloĵvaro, de 1882 en la Nacia Teatro de Budapeŝto. De 1909 li iĝis eterna ano de la teatro. En jaroj 1920–24 li instruis en la aktorakademio.
Jaroslav Mastný
Jaroslav MASTNÝ (naskiĝis la 29-an de aprilo 1892 en Olomouc - mortis la 30-an de junio 1958 en Olomouc) estis ĉeĥa esperantisto, membro de Moraviaj Esperanto-Pioniroj.
Doktoro pri juro, ŝuofabrikisto.
Jam kiel studento antaŭ la unua mondmilito li eldonis en Prago kun alia studento Josef Friedrich glumarkojn kun tekstoj el la verkaro de Jan Amos Komenský
Sed nur en Olomouc kreiĝis la kolektivo de Jaroslav Mastný, Antonín Kudela kaj Albín Neužil, nomata Moraviaj Esperanto-Pioniroj, kiu ĝis 1938 eldonis 12 beletrajn kaj sciencajn verkojn.
Martirano Lombardo
Martirano Lombardo estas komunumo de Italio.
Girolamo Savonarola
Girolamo Maria Francesco Matteo Savonarola naskiĝis en Ferrara la 21-a de septembro de 1452 kaj mortis en Florenco la 23-a de majo de 1498.
Savonarola estis religiulo de la dominikanoj, predikisto itala, konfes-prenisto de la guberniestro de Florenco, nome Lorenzo de Mediĉo, organizanto de la famaj vantofajroj, (aŭ "vantobruloj") kie la florencanoj estis invitataj forĵeti fajren siajn luksaĵojn, krome librojn nedecajn, kiaj tiuj de Giovanni Boccaccio. Li predikis kontraŭ lukso, lukro, malvirto de la povuloj kaj de la Eklezio, kontraŭ la pasi-serĉado de gloro kaj kontraŭ samseksemo, tiam nomata sodomio, kiu laŭ li estis en la tuta socio de Florenco, kie li loĝis.
Laŭ Marteno Lutero ankaŭ multaj aliajn Protestistojn, Girolamo Savonarola estis praprotestantisto.
Glasing
Glasing, hungare Kiskolozsvár [kiŝkoloĵvAr] estas iama vilaĝo, nun urboparto de Güssing en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
Situo
Glasing situas sur mildaj deklivoj laŭ rojo, de centro de Güssing je 3 km-oj.
Historio
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1427 en tiama germana formo „Glasar”. En 1532 la turkoj, en 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai detruis la komunumon. En 1643 vivis tie 236 homoj en 40 domoj, en 1787 211 homoj en 64 domoj, en 1804 198 homoj en 36 domoj, en 1828 206 homoj en 29 domoj, en 1857 261 homoj en 44 domoj. En 1910 Kiskolozsvár havis 339 loĝantojn (plejparte aŭstrojn). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio. En 1971 Glasing aliĝis al Güssing.
Les Thuiles
(jen france, okcitane Las Teulas aŭ Las Téoulas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Barcelonnette kaj al la samnoma kantono Barcelonnette.
Creutzwald
Creutzwald estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Creutzwaldois.
Metrolinio Kaluĵsko-Riĵskaja (Moskvo)
Kaluĵsko-Riĵskaja (oranĝkolora) linio (Калужско-Рижская линия) estas linio numero 6 de la Metroo de Moskvo. Ĝi estis malfermita en 1958.
Stacioj
La linio havas 24 funkciantajn staciojn.
Stacioj de la linio de nordo al sudo (aŭ inverse):
10882 Shinonaga
10882 Shinonaga estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Ĝi nomo honoras Kouji Shinonaga, direktoron de 1991 de la observatorio de Kamagari (gubernio Hiroŝima) kaj spertan konstruanton de amatoraj teleskopoj.
(74998) 1999 TV276
(74998) 1999 TV276 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la elde la situo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra orbito proksime ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,0929634 AU, tie estas 13,907 milionoj da km.
6482 Steiermark
6482 Steiermark estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Ĝi ricevis la germanan nomon de la aŭstria provinco Steiermark, ankaŭ nomita Stirio, kies ĉefurbo estas Graz.
Imre Várady (politikisto)
Imre Várady [vAradi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Várady Imre estis hungara politikisto, juristo, parlamentano.
Imre Várady naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Katarinfeld (nuntempa Ravni Topolovac en Serbio). Li mortis la en la tiama Jugoslavio en Zrenjanin. (La menciitaj fontindikoj estas parte eraraj!)
Biografio
La familio Várady venis al Nagybecskerek en 1871, la juna Imre tie frekventis bazlernejon kaj gimnazion, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1889. Li akiris ankaŭ advokatan diplomon en 1893, poste li estis komencanta advokato en Szeged. En 1896 li edziĝis, baldaŭ li havis 9 gefilojn. Li frue komencis politikadi, eĉ li fondis kaj redaktis partian periodaĵon. Inter 1905-1910 li estis parlamenta deputito en Budapeŝto. Post Traktato de Trianon li defendis interesojn de ĉiuj minoritatoj, ekzemple en 1918 li defendis la hungarojn kaj germanojn, en 1941 la serbojn kaj hungarojn, eĉ li provis - tamen sensukcese - defendi la judojn. En 1927 li estis elektita partiestro, samtempe parlamenta deputito, en 1939 senatano en Beogrado. Post la 2-a mondmilito li politikadis en la "popolfronto".
Karel Emanuel Macan
Karel Emanuel MACAN (naskiĝis la 25-an de decembro 1858 Pardubice - mortis la 6-an de februaro 1925 Prago) estis ĉeĥa esperantisto, komponisto, instruisto de blinduloj, mem blinda. Li estis esperantisto de 1904 kaj en 1922 fondis SOĈNE.
Lia vido komencis malfortiĝi ekde lia 12-a jaro kaj dum studado en teknikumo li plene blingiĝis. Li trovis konsolon en muziko, studis en privata orgena lernejo, poste en la praga konservatorio. Post studado li fariĝis instruisto de muziko en la praga blindula instituto Klar. Tie li kolektis librojn en brajla skribo, kiuj poste fariĝis bazo de publika porblindula biblioteko kaj presejo, kiu ĝis nun portas lian nomon. Li ankaŭ pliperfektigis brajlan skribon de muzika notado. Li estis ankaŭ aŭtoro de unua ĉeĥa brajle skribita libro kaj de - ĝis nun eldonataj - brajlaj gazetoj Zora (ĉeĥe) kaj Aŭroro (esperantlingve). En 1921 li ankaŭ aranĝis en Prago la unuan kongreson de blindaj esperantistoj.
Vivo
Li naskiĝis en Pardubice kiel filo de fervoja oficisto, kiu estis translokita al Liberec, sed tie li memritiĝis en 1864 kaj transloĝiĝis kun familio al Karlín. Tie la eta Karel komencis frekventi lernejon, sed dum la milito prusa-aŭstria (1866) la familio moviĝis al Roudnice. En 1970 Karel vundis per alumeto sian dekstran okulon, kiu devis esti kirurgie forigita, poste malsaniĝis nakaŭ la maldekstra kaj la knabo tute blindiĝis. Jam kiel blindulo li studis kemion en Prago (1874-1877), sed fine li decidis, ke li dediĉos sian aŭtodidakte al muziko. En 1881 li estis akceptita al orgena lernejo, rekte en la duan klason, tie li komponis meson kaj piankoncerton, publike prezentitan en 1884. Li daŭrigis studadon de komponado ĉe Zdeněk Fibich (1886-1893) kaj samtempe trairis en 1890 en Vieno kurson por instruistoj de nevidantoj. En 1891 li estis akceptita kiel instruisto de literaturo kaj muziko en blindula instituto Klár en Prago. Li postlasis 207 muzikaĵojn, 178 kantojn kaj 25 instrumentajn komponaĵojn.
En 1904 oni proponis al li uzi por lernantoj ankaŭ Esperanton. Malgraŭ komenca nefido li baldaŭ entuziasmiĝis por la nova lingvo. La laboron rompis la milito, sed en Ĉeĥoslovakio li daŭrigis, precipe kunlabore kun vidantoj Stanislav Stejskal, Božena Vlčková kaj Vuk Echtner.
Ruslingva Ukrainio
La organizaĵo celas disvastigi la rusan lingvon en Ukrainio (kaj, interalie, por ke ĝi akiru statuson de la ŝtata lingvo).
La organizaĵo situas en Kievo. Ĝia estro estas Vadim Kolesniĉenko.
Viktor Olgyai
Viktor Olgyai [oldjai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Olgyai Viktor estis hungara grafikisto, pentristo. Lia origina familia nomo estis Matirko. Lia nepo estis same pentristo Gábor Karátson. Viktor Olgyai naskiĝis la  1870 en Hungara reĝlando en Igló, (nuntempa Spišská Nová Ves en Slovakio). Li mortis la 1929 en Aŭstrio en Salzburg.
Biografio
Viktor Olgyai frekventis altlernejon en Vieno por esti pastro inter 1888-1890, poste li hejmenvenis. En 1891 li frekvenis universitaton en Budapeŝto, sed ankaŭ tion li forlasis kaj lernis plu en artista akademio en Vieno. En 1900 li establis lernejon por grafikistoj en Munkeno. En 1906 li instruis plu en Budapeŝto.
Li ricevis 3 premiojn inter 1903 kaj 1912. En 1929 oni aranĝis memoran ekspozicion pri Viktor Olgyai.
Elsbach (Mozelo)
La rojo Elsbach estas 1,448 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo en germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 1,002 km². La rivero enfluas la Mozelon en la vilaĝo Schleich.
George Kobayashi
George Kobayashi (japane 小林 ジョージ, n. 29-an de novembro 1947) estas japana futbalisto. Li en 1972 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
9589 Deridder
9589 Deridder estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Remi Adolph De Ridder (1843–1930), profesoro pri leĝo ĉe la Genta Universitato. En 1881 li estis nomumita de la registaro kiel ano en la Komisiono pri Lernado kaj denuncis la monopolon de la klerikaro en la lerneja sistemo.
Zdena Matyková
Zdena MATYKOVÁ (naskiĝis la 12-an de marto 1913 - mortis la 9-an de decembro 2002) estis ĉeĥa esperantistino el Hradec Králové.
Ŝi laboris en gvidaj funkcioj de la pedagogia sekcio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio, tradukis porinfanajn librojn kaj kontribuis al Pola Radio.
Ŝia filino Zdena Matyková-Hanzlovská estis solistino de la baleto en Brno.
Rubehoperdriko
La Rubehoperdriko, Xenoperdix obscurata  estas malgranda, proksimume 29 cm longa, tre strieca, bruneca birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj, kun ruĝeca vizaĝo, grizaj subaj partoj, olivecbrunaj krono kaj supraj partoj. Ĝi havas ruĝan bekon, brunajn irisojn kaj flavajn kurojn. Ambaŭ seksoj estas similaj.
Ili loĝas kaj estas endemia de ĝangaloj aŭ pluvarbaroj de la altaj teroj de Rubeho en Tanzanio. Ĝi estis iam konsiderata tre klare markata subspecio de la Udzungŭa perdriko, Xenoperdix udzungwensis de la Montoj Udzungŭa, sed ĝi estas nune agnoskata kiel specie distinga ). La dieto konsistas ĉefe el skaraboj, formikoj kaj semoj.
Bynovec
Bynovec (ĝis la jaro 1946 Binsdorf) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Děčín. Vivas en ĝi.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Praha (distrikto Lučenec)
Praha (hungare Gácsprága) estas malgranda vilaĝo situanta en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en distrikto Lučenec. Lučenec troviĝas 14 km de Praha.
Historio
La vilaĝon fondis en 1443 ĉeĥaj husanoj. Ŝajnas, dum la turkoj la komunumo senhomiĝis. En 1910 loĝis tie 363 da homoj, plejparte slovakoj. Ĝis Traktato de Trianon Gácsprága apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Halič, poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio. En 2001 loĝis tie 99 da homoj, escepte unun ĉiuj slovakoj.
Kvartalo Malasanjo
Malasanjo Malasaña estas la surnomo de la centra kvartalo de la Mirindaĵoj, en la urbocentro de Madrido, Hispanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centro de la urbo kaj administre apartenas al la orienta zono de la kvartalo Universitato, limigata de la Granda Vojo, la strato Fuenkaralo, la strato Sankta Bernardo kaj la strato Karanzo.
La zono estas konata pro ĝia alternativa etoso kaj la vigla noktumado kiu komparigas ĝin kun aliaj kvartaloj kiel Camden Town en Londono, East Village en Nov-Jorko, Kreuzberg en Berlino aŭ Alta Kvartalo en Lisbono.
Nokte, la stratoj de Malasanjo plenpleniĝas de personoj, multaj el ili en la parkoj praktikante la t.n botelumado, aŭ en multnombraj trinkejoj ekzistantaj en la zono. Kelkaj el tiuj aktivaĵoj estas kritikataj de la loĝantoj pro la okaziganta bruo kaj malpuriĝo de la vizitantoj.
La kvartala etoso ne favorigas la aperadon de grandaj dancejoj, pro la abundeco de etaj ejoj plej taŭgaj por aŭskultado de rokmuziko kaj punko kiuj regas en Malasanjo.
Stanisław Rynduch
Stanislaw RYNDUCH, en Esperantujo uzas la antaŭnomon Stanislavo (n. la 6-a de majo 1940 en Sokolniki, la reĝa setlejo apud Sandomierz/Pollando) estas poldevena esperantisto.
Dum la 1960 jaro fariĝas dumviva membro de Pola Esperanto Asocio (PEA). Dum liaj studoj en Bjalistoko li estis sekretario de PEA. Kunfondinto de filio en Przemyśl. En la jaro 1965 edziĝis al germana esperantistino kaj elmigris al Germanio, kie dum multaj jaroj estis prezidanto de distrikta E-asocio en Auerbach kaj gvidis E-kursojn. Lektoro de E-feriado en Międzygórze / Pollando kaj en Francio. Partopreninto de multaj internaciaj E-aranĝoj kaj E-kongresoj. Kunfondinto de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) en Wągrowiec /Pollando (en la jaro 2011), de la jaro 2012 li estas sekretario de EDE-Federacio kaj dum la jaroj 2012-2013 li estis vicprezidanto de EDE-Pollando. De la aprilo 2015 li ne plu estas ano de EDE-Pollando.
Li posedas du ŝtatanecojn: polan kaj germanan.
Distingoj
En januaro 2013 Prezidento de Pollando Bronisław Komorowski dekrete atribuis al li la altan ŝtatan ordenon: Kavaliran Krucon de Merito por Respubliko Pollando pro la popularigo de Esperanto kiu estas la akiraĵo de pola kulturo. La proponon por tiu grava distingo faris Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) okaze de la 125-jara Jubileo de Esperanto. La enmanigo de la kruco okazis en la Grandpolia Vojevodiejo en Poznano la 25-an de marto 2013 kien li estis invitita kiel honora gasto. La Kavaliran Krucon de la Ordeno de Merito por Respubliko Pollando persone enmanigis la Vojevodo de Grandpolio Piotr Florek.
Tadeusz Miciński
Tadeusz MICIŃSKI (9a de Novembro 1873, en Łódź – Februaro 1918, en Rajono Ĉerikovo, Belarusio) estis influfara pola poeto, gnostikisto kaj dramaturgo, kaj estis pioniro de Ekspresionismo kaj Surrealismo. Li estas unu el la verkistoj de la periodo de la Juna Pollando (novromantikisma movado). Liaj verkoj estas tre influitaj de la Malhela Romantismo kaj de la romantisma gotika fikcio, kun fokuso al moralaj bataloj inter bono kaj malbono.
Vivo
Li studis filozofion en la Universitato de Krakovo. Lia verkaro estis tre influita de pola mesianismo kaj inkludis filozofiajn kaj mistikajn temojn. La plej bone konata el liaj poezikolektoj estas W mroku gwiazd (Je la lumo de la steloj), publikigita en 1902, kaj teatraĵo de 1906 nome Kniaź Patiomkin (Princo Potemkino).
Li estis amiko de la verkisto kaj pentristo Stanisław Ignacy Witkiewicz kaj de la komponisto Karol Szymanowski, kiu komponis muzikon dediĉitan al li.
Miciński estis mortigita en 1918 dum la Rusa Revolucio, dum li estis helpanta al organizado de polaj armitaj fortoj.
Estas strato nomita omaĝe al Tadeusz Miciński en la domaro de Łódź nome Teofilów.
Verkoj
Liaj plej popularaj verkoj estas jenaj:
Charlotte von Kalb
Charlotte Sophia Juliana von KALB (naskita baronino de Ostheim vor der Rhön; naskiĝinta la en Saal an der Saale-Waltershausen, mortinta la  en Berlino) estis germana verkistino kiu kunlaboris kun la poetoj Friedrich Schiller, Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich Hölderlin kaj Jean Paul.
Vivo
Ŝia geedziĝo estis malfeliĉa kaj ŝia edzo estis ĉefe dediĉita al sia kariero: ili nur pasigis la vintrojn kune. Ŝi dungis Friedrich Hölderlin en 1793/94, tiam junan poeton, kiel tutoron por sia filo. Ŝi ankaŭ estis en rilatoj al Johann Wolfgang von Goethe. Von Kalb estis pli ol nur sociemulino kaj laŭdire estis petita pludoni ideojn de Goethe pri la evoluo de la kranioj de bestoj al profesoro Johann Gottfried Herder. La ideo estis ke tiuj kranioj evoluiĝis de vertebroj - ideo nun misfama. Friedrich Schiller havis amaferon kun von Kalb ek la 1785 post kiam ili renkontiĝis en Mannheim en 1784. Schiller estis du jarojn pli maljuna ol ŝi kaj ili estis kune dum kelkaj jaroj; ekzistis onidiro pri Kalb-divorco kaj reedziniĝplano kun Ŝilero en 1787. Schiller laŭdire bazigis kelkajn el siaj literaturaj virinaj karakteroj je Charlotte kaj translokiĝis ankaŭ pro ŝi disde Dresdeno al Vajmaro. Poste Schiller volis konvinki ŝin pri neceso de apartiĝo reciproka bezonante helpon de amikoj por eltiri sin. Schiller geedziĝis en 1790.
En 1796 von Kalb komencis sian korespondadon kun Jean Paul. La pleja intereso estis intelekta sed Jean Paul estis flatita aranĝis vojaĝon al Vajmaro por renkonti ŝin en persono. Eĉ tiam iliaj leteroj estis komence malvarmetaj, kvankam Jean Paul laŭdire estis "magneta", kaj li admiris ne nur ŝiajn okulojn sed ankaŭ ŝian animon. Ŝiaj leteroj al Jean Paul estis poste publikigitaj, enhavante amkonfesojn. Jean Paul ŝanceliĝis kaj finfine decidis ke ŝi estus "tro titana, tro heroa". La poeto pentris la figuron de Linda laŭ Charlotte en la romano Titan.
La geedzeco de von Kalb fakte finiĝis en 1800 kiam ŝi neoficiale disiĝis de la edzo. Lia armea kariero finiĝis kaj lia financa pozicio estis malbona, tiel ke li mortpafis sin en aprilo 1806 en Munkeno. La havaĵoj perditis jam du jarojn pli frue. Sinmortigon faris pli malfrue ankaŭ la plej maljuna filo. Nek la alia filo postvivis ŝin sed nur la filino Edda (1790/1894).
Ekde 1820 ŝi vivis blindiĝinta en la Urba kastelo de Berlino. Ŝi mortis en Berlino en 1843; surtombe en la Triunuo-tombejo de Kreuzberg legeblas la enskribitaĵo: ''Ich war auch ein Mensch, sagt der Staub! Ich bin auch ein Geist, sagt das All.''
Von Kalb publikigis neniujn librojn dumvive. Kelkajn jarojn post ŝia morto, Charlotte (fakte de ŝi diktitaj rememoroj) estis publikigita. En 1879 Emil Palleske noveldonis tion en versio korektita. Ŝia filino publikigis diversajn poeziaĵojn kaj la romanon Cornelia (de 1851) enhavantan multajn personajn aferojn. En 1882 editoritis la leteroj al Paul kaj ties edzino sub la titolo Briefe an Jean Paul und seine Gattin.
Hugó Székely
Hugó Székely [sEkej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Székely Hugó estis hungara arkitekto.
Hugó Székely naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Hugó Székely akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato palatino József en 1908. Post siaj studoj li laboris en privata kontoro, li partoprenis en projekto pri fervoja linio. En 1910 li laboris en Vieno, kie li lernis teknologion de ferbetonoj. Hejmenveninta li havis postenon, kie li projektis ekzemple ferbetonan strukturon de kultura palaco en Marosvásárhely. En 1916 li doktoriĝis, en 1919 li akiris plian diplomon pri ekonomia inĝeniero, poste li laboris en Pollando kaj Ĉeĥoslovakio. Inter 1928-1948 li havis privatan projektan kontoron, tiam li faris strukturojn de diversaj fabrikoj kaj aliaj industriaĵoj. Dum la socialismo li laboris en ŝtataj entreprenoj aŭ institutoj, kie li projektis ekzemple pontojn, akvoturojn.
Kamenička (Bílá Voda)
Kamenička (Kamitz-Überschar, Kamieniczka) estas parto de municipo Bílá Voda en distrikto Jeseník en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas oriente de Bílá Voda sur ŝioseo ĝis Horní Hoštice kaj Javorník. Vivas ĉi tie.
Bruna ŝterno
La Bruna ŝterno, Blankkapa ŝterno aŭ ordinara noĉoŝterno, Anous stolidus estas marbirdo de la ŝternoj aŭ familio de Ŝternedoj.
Kamenička (Bílá Voda)
Loĝantaro
En Kamenička estas registritaj 17 adresoj: 16 n-ro orientigaj (daŭraj objektoj) kaj 1 n-ro orientiga (dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj). Dum kalkulado de popolo en la jaro 2001 estis ĉi tie kalkulitaj 15 domoj, el tio 10 daŭre loĝataj.
Bruna ŝterno
Aspekto
Ĝi estas la plej granda el la Noĉoŝternoj, kaj diferenciĝas el la tre rilata Malhelbruna ŝterno pro sia pligrando ( 38 ĝis 40 cm longa kun enverguro de 77–85 cm kaj pezo de 160-205 g, kaj plumaro, kiu estas malhelbruna, sed ne tiom kiom tiu kiu estas preskaŭ nigra. Tiu ĉi ŝterno estas preskaŭ entute malhelbruna, kaj pli malhela ĉe la kvar akrapintaj pintoj dumfluge, tio estas ĉe vosto (noĉoforma, sed pinta dumfluge), beko kaj flugilpintaj duonoj (tiuj tri preskaŭ nigraj), kio donas al la birdo armilan kaj aerodinamikan aspekton.
Krome estas blanka krono kiel kasko, pli hela ĉefrunte kaj bone limigita inter beko kaj okulo kaj poste nuance miksita ĉe la nuko kaj sen precizaj limoj. Tiu blanka fruntokasko (vere helgriza, sed blanka al la rigardo subluma kaj kontrasta) ŝajnas minaca pro la preciza limo kaj pro plimalhela makulo (preskaŭ nigra) antaŭ la okulo kaj blanka partoringo sub ĝi. La beko estas longa (tiom kiom la kapo), fortika kaj larĝa ĉebaze. La blanka frunto ne estas tiom blanka ĉe junuloj. Ankaŭ la kruroj estas malhelbrunaj kaj tutretaj.
Disvastiĝo kaj subspecioj
La Bruna ŝterno estas tropika marbirdo kun tutmonda distribuado, el Havajo al la insularo Tuamotuo kaj Aŭstralio (subspecio A. s. ridgwayi) aŭ amerikaj insuloj kiel Paskinsulo aŭ Galapagoj (subspecio A. s. galapagensis) en la Pacifiko, el la Ruĝa Maro al la Sejŝeloj kaj Aŭstralio en la Hinda Oceano kaj el la Karibo ĝis Tristan da Cunha en la Atlantiko (subspecio A. s. stolidus).
Kutimoj
La Bruna ŝterno estas kolonia marbirdo, kutime nestante en altaj lokoj de klifoj aŭ en malaltaj arboj aŭ arbustoj. Foje sed malofte eĉ surgrunde. En la sama kolonio oftas aliaj noĉoŝternoj. Okazas interesegaj pariĝadaj ceremonioj kiel ŝajnoluktoj per beko nur por montri la oranĝan buŝon, poste la masklo proponas erojn al ino kaj finfine vomas fiŝeton kiu estas prenita avide de la ino. La paro estos porvive. La ino demetas nur unu ovon ĉiun reproduktan sezonon. Ambaŭ gepatroj kovas dum pli ol unu monato.
Tiu ĉi ŝterno ne plonĝas subakve, kiel aliaj ŝternoj, sed plej ofte surakviĝas kaj plukas. La fiŝkaptado okazas grupe.
Etimologio de la scienca nomo: Anous estas greka vorto por "sentima" (Harrison, 1990). stolidus signifas "senmova" en Latina. Tiuj birdoj estas ofte maltimidaj kaj troviĝas sekuraj en enormaj nombroj. Ĉe maristoj, ili estas tre konataj pro sia ŝajna indiferento al eventualaj ĉasistoj aŭ predantoj. Hispanlingvanoj nomigas la specion kiel “stultulo”, nome “boba tiñosa”.
Berkelland
Berkelland estas municipo en la regiono Achterhoek, en la nederlanda provinco Gelderland. Berkelland ekestis, je la 1-a de januaro 2005, pro kunfandiĝo de la municipoj Borculo, Eibergen, Neede kaj Ruurlo pro komunuma rearanĝo. La municipo estas laŭ la nombro de loĝantoj la dua plej granda municipo de la regiono Achterhoek: En en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
La nomo de la nova municipo estas derivita de la rivereto Berkel, kiu fluas tra la antaŭaj municipoj Eibergen kaj Borculo.
Loĝlokoj
Avest, Beltrum, Borculo, Brammelerbroek, Brinkmanshoek, Broeke, De Bruil, De Haar, De Heurne, Eibergen, Geesteren, Gelselaar, Haarlo, Holterhoek, Hoonte, Hupsel, Leo-Stichting, Lintvelde, Lochuizen, Loo, Mallem, Neede, Noordijk, Noordijkerveld, Olden Eibergen, Rekken, Rietmolen, Ruurlo kaj Veldhoek.
Kamenička
Nomon Kamenička havas kelke da sidejoj:
Pongrác Kacsóh
Pongrác KACSÓH [kaĉO], hungare Kacsóh Pongrác estis hungara komponisto kaj muzikpedagogo.
Pongrác Kacsóh naskiĝis la 15-an de decembro 1873 en Budapeŝto. Li mortis la 16-an de decembro 1923 en Budapeŝto.
Biografio
Pongrác Kacsóh frekventis universitaton en tiutempa hungara urbo Kolozsvár (nuntempa Kluĵo en Rumanio). Li iĝis eminenta diplomita fizikisto. Poste li instruis en Budapeŝto fizikon kaj matematikon, dume li verkadis pri matematiko. Baldaŭe li interesiĝis pri muziko kaj redaktis muzikan periodaĵon. En 1904 li komponis ĉefverkon Johano la Brava, kiu estas poemo de Sándor Petőfi. En 1909 li ekhavis postenon estran en lernejo en Kecskemét. En 1912 li hejmenvenis por plenumi altan postenon.
Roger Casement
Siro Roger David CASEMENT (n. la en Kingstown en Irlando, m. la  en Londono) estis elstara brita registara oficisto, kiun oni ekzekutis pro perfido kaj kiu iĝis tiel plej grava martiro de la irlanda ribelo kontraŭ la brita regado.
Casement estis brita konsulo en portugala Orienta Afriko (nun Mozambiko; 1898–1900), poste en Angolo (1898–1900), en la Libera Ŝtato Kongo (1901–04) kaj en Brazilo (1906–11). Li senvualigis la kruelan ekspluatadon de la lokaj laboristoj fare de la blankaj komercistoj en Kongo kaj apud rivero Putumayo en Peruo. Tio alportis por li mondan famon. Laŭ raporto pri Kongo en 1904, oni traorganizis la tiean belgan administradon (1908), pro la raporto pri Putumayo li iĝis Siro (nobelo, 1912).
Li hejmenveturis al Irlando en 1912 pro malsaniĝo. Kvankam li estis el ulstera protestanta familio, li ĉiam simpatiis kun la romkatolikaj irlandaj naciistoj. Li helpis fine de 1913 fondi la Irlandajn Naciajn Voluntulojn. En julio de 1914 li vojaĝis al Novjorko por akiri apogon kontraŭ la britoj. Kiam komenciĝis la unua mondmilito, Casement esperis helpon de Germanio, tial li vizitis Berlinon, novembre de 1914. Tie li spertis, ke la germanoj ne kuraĝas militiri por Irlando kaj eĉ la irlandaj militkaptitoj ne apogas lin.
Casement provis trovi germanajn oficirojn por gvidi la Paskan ribelon (1916), sed sensukcese. Li veturis per germana submarŝipo (12-an de aprilo) al Irlando, sed li malfruis, la ribelo komenciĝis. Oni arestis lin (24-an de aprilo), kondamnis lin al ekzekuto kaj ekzekutis lin. Laŭ liaj trovitaj memorlibroj, li estis samseksema. Li ricevis ŝtatan entombigon en Irlando, en 1965.
Carl Friedrich Zelter
Carl Friedrich Zelter (* 11-an de decembro 1758 en Berlino; † 15-an de majo 1832 samloke) estis germana muzikisto, profesoro, muzikpedagogo, komponisto kaj dirigento kun vasta kulturpolitika influo dum sia tempo.
Vivo
La naskiĝloko Berlino (kaj ne Petzow ĉe Potsdam, komparu ekz. Neue Berliner Musikzeitung) en la literaturo estas nekontestebla plej malfrue ekde la esploroj de sia nepo Wilhelm Rintel en la dokumentoj de Zelter por la unua Zelter-biografio. „En la jaro 1758 la 11-an de decembro dum la Sepjara Milito, mi naskiĝis en Berlino en la domo, kie mi skribantas ĉi tion *“ (Zelter).
Ekde 1816 C. F. Zelter instruis muzikon al la du gefratoj Felix kaj Fanny Mendelssohn. Famis ankaŭ liaj kantemulaj rondoj Liedertafel kion kopiis ekz. en Lepsiko Carl Friedrich Zöllner aŭ en Meiningen Andreas Zöllner.
Algoscienco
Algoscienco estas la scienca studo de algoj. Algologio aŭ algoscienco estas branĉo de vivoscienco kaj ofte estas regardata kiel subfako de botaniko. La internacia formo fikologio (el greka φῦκος, fikos, "algo"; kaj λογία, logia]]) malindas en Esperanto inter alia pro evitenda konfuzo kun la radiko de fiki.
Algoj estas gravaj plantoj kiel unuarangaj produktantoj en akvaj ekosistemoj. Plej algoj estas eŭkariotoj, fotosintezantaj organismoj kiuj vivas en malseka medio. Ili distingiĝas el pli altaj plantoj pro manko de veraj radikoj, tigoj aŭ folioj. Ili ne floras. Multaj specioj estas unusol-ĉelaj kaj mikroskopaj (inklude fitoplanktonon kaj aliajn mikroalgojn); multaj alij estas multĉelaj je unu grado aŭ alia, kelkaj el tiuj kreskas al ia grando (por ekzemplo, makroalgoj kiaj brunaj algoj kaj Sargasoj Sargassum).
Algoscienco inkludas la studon de prokariotaj formoj konataj kiel blu-verdaj algoj aŭ cianobakterioj. Nombro de mikroskopaj algoj ekzistas ankaŭ kiel simbiozuloj en likenoj.
Enscher Dorfbach
La rojo Enscher Dorfbach estas 2,196 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo en germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 1,239 km². La fonto de la rojo estas en la “Enscher Wald“ (t.e. „la arbaro de Ensch“). La rivero enfluas la Mozelon en la Ensch.
Avrora
Avrora aŭ Aŭrora (rusa Аврора) estas rusa militŝipo de la iama cara mararmeo kaj servas kiel muzea ŝipo ekde 1956 en Sankt-Peterburgo. La krozŝipo iĝis simbolo de la Oktobra Revolucio de 1917 depost ties 10-jariĝo. Kaj la nomo devenas de la romia diino Aŭroro.
Militservo
Ĝi estis konstruita ekde 23-a de majo 1897 kaj inaŭgurita la 24-an de majo 1900. La ŝipo debutis en la rusa-japana milito (1904-1905), kie ĝi sukcese fuĝis el la batalo de Cuŝima.
Dum la unua mondmilito mankis interesaj epizodoj en kariero de la militŝipo. Fine de 1916 la ŝipo estis direktita al Petrogrado por riparo. Granda parto de ties skipo (ankaŭ polo Leon Garbaczewski estis inter ili), simile al maristoj de aliaj rusaj ŝipoj, cedis al tiutempa revolucia etoso kaj komunista agitado. Marte 1917 maristoj de "Avrora" aktive partoprenis en la burĝa februara revolucio. Sur la ŝipo, daŭre restanta en la urbo, oni fondis revolucian komitaton. Dume en la urbo daŭris preparoj al la bolŝevika revolucio. Avrora donis la signon (ekpafon) je la 21.40 por la bolŝevika revolucio (la 7-an de novembro de 1917, laŭ la nova kalendaro), post kiam la bolŝevikoj okupis la Vintran palacon. La pafo, per ŝajna kuglo el kanono de "Avrora" staranta sur Nevo fronte al la Vintra Palaco – sidejo de Portempa Registaro de Rusio - laŭ ordono de la ŝipa komisaro A. Beliŝev, estis vaste popularigita en la komunista propagando nur depost la 10-a datreveno de la revolucio, kiel interkonsentita signalo por la sturmo, kiu komencis la venkan oktobran revolucion.
Rakontoj de la partoprenantoj de tiu ĉi evento tamen ne konfirmis ke la pafo estis ataksigno, ĉar jam pli frue pafis kanonoj de la Petropaŭla fortikaĵo. La maristoj mem en malferma letero al la gazeto "Pravda" du tagojn pli poste malkonfirmis onidirojn, ke la ŝipo pripafis la Vintran palacon, ĉar ĝia artilerio povus damaĝi al la loĝantaro. Ili konstatis, ke ilia pafo celis alarmi la ceterajn ŝipojn sur la rivero por preteco. Membroj de la skipo de "Avroro" partoprenis batalojn.
Ekde 1923 ĝi servis kiel instruŝipo. Dum la dua mondmilito, oni demuntis ties kanonojn kaj uzis ilin en la leningrada blokado kontraŭ la germanoj. La 30-an de septembro 1941, germana aeratako sinkigis ĝin.
Post la milito, oni elprenis la ŝipon kaj riparis de 1945 ĝis 1947. Ekde 1956 la ŝipo troviĝas en la Neva kaj funkcias kiel muzeo, ŝatata turisma vidindaĵo. Ĝi servas ankaŭ kiel loko por ĵurdona ejo de la junmatrosoj.
Oni riparis ĝin inter 1984 kaj 1987 kaj oni ŝanĝis la tutan subakvan kovraĵon pro korodado.
Amzacea
Amzacea [amzaĉa] (la malnova turka nomo estis Hamzaça aŭ Amzaça) estas vilaĝo en Rumanio, la sudorienta parto de la distrikto Constanța, kun 1.295 loĝantoj (2002). La administre apartenantaj komunumoj estas Casicea kaj General Scărișoreanu (entute 2.694 loĝantoj).
Situo
La vilaĝo situas en la sudorienta parto de la lando, 35 km sudokcidente de Konstanco, 24 km nordokcidente de la plej proksima urbo Mangalia.
33825 Reganwill
33825 Reganwill estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Regan Catherine Williams, finalistinon de la Broadcom MASTERS de 2017; matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de meza lernejo; pro ŝia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Roland-Grise Middle School de Wilmington (Norda Karolino).
Bohumil Hanč
Fatala konkurso
La 24-a de marto 1913 okazis la 8-a konkursjaro de la kvindekkilometra majstra konkurso en skikurado. Hanč en tiu ĉi sezono atingis kelke da venkoj, kaj malgraŭ tio ke li promesis al sia edzino (tiutempe jam graveda) fini kun la konkursado, li volis ankoraŭ lastatempe partopreni la majstran konkursadon kaj el ilia nova hejmo en Hrabačov (nun parto de Jilemnice) li laŭvorte forkuris. En la konkurson li invitis ankaŭ Vrbaton, por ke li vidu lian vekon en la reĝa konkursvojo.
La konkurso ekstartis je la 7:10 de Labská bouda direkte al Martinova bouda. La teperaturo atingis eksterordinare altajn 8 °C, tial ĉiuj 6 konkursantoj ekveturis en la konkursvojon nur en ĉemizoj, sen ĉapoj kaj gantoj. Hanč mallongtempe post la starto ekgvidis. Je la 7:55 komencis pluvi, ĉe Sněžné jámy iris en gvidadon Karel Jarolímek kaj ĉe Vosecká bouda Oswald Bartel. Ĉe Violík, antaŭ deflankiĝo al fonto de Elbo, revenis en frunton Hanč kaj ekde tiu tempo jam neniu preterpasis lin. Je la 9:00 karakterize malvarmiĝis kaj la pluvo ŝanĝiĝis en neĝadon. Rath kaj Jarolímek rezignis pro abrazioj sur la piedoj. La konkursvojo daŭrigis al Harrachovy kameny, maldekstre al Zlaté návrší kaj de tie ree al Labská bouda, kie finis la unua raŭndo.
Je la 10:20 okazis plua inversigo de la vetero, venis ventego kaj densa malseka neĝo. Ĉe Vysoké kolo rezignis ĝis nun la tria Bartel kaj je iom pli malfrue eĉ la dua Josef Feistauer kaj la lasta Josef Scheiner. Hanč restis sur la vojo sola, sed li eĉ ne antaŭsentis pri tio. Ĉe Nová Slezská bouda konkursvoja komisaro Kamil V. Muttich, akademia petristo kaj krom alia aŭtoro de mutaj markoj de Gigantmontaro, metis al li citronon kaj gantojn. Ĉe Violík, je la 11:52, jam plua konkursvoja komisaro Vladimír Záboj Vaina (la pli posta unua prezidanto de Montara savoservo en Gigantmontaro) sciis, ke malantaŭ Hanč jam unu horo neniu plua traveturis, kaj li klopodis do la Mastron haltigi per vokado kaj svingado. Sed tiu en la forta ventego nekomprenis al la vokado de Vaina kaj lian svingadon li evidente klarigis por si kiel atentigo al la direkto de la konkursvojo. Li do nur eksvingis al Vaina kaj daŭrigis plu, direkte al Zlaté návrší. Tie, tute lacegita pro frosto, li renkotis en nebulo sian amikon Vrbaton, kiu sindone survestigis lin en sian mantelon kaj ĉapon. Hanč daŭrigis al Labská bouda kaj Vrbata komencis degliti al Horní Mísečky, sed post momento revenis al la montodorso pro timoj pri Hanč kaj li klopodis lin trovi kaj helpi lin.
Je la 13:15 Rath, Jarolímek kaj arbitraciisto Fischer ekiris el Labská bouda serĉi Hančon. Ĉiu ekveturis tra alia direkto. Je la 13:45 Rath trovis Hančon en nebulo sub Zlaté návrší, kuŝanta, absolute senfortiĝinta, sed senĉese viva. Li sukcesis fortiri lin proksimume duonkilometron direkte al Labská bouda, sed por plua vojo li ne plu havis la forton. Tial li sidigis lin al stango, revenis por siaj skioj kaj ekiris por helpo ĝis Labská bouda. Ili poste transportis Hančon sur sledoj ĝis Labská bouda, sed sekvantaj revivigaj provoj jam estis vanaj kaj la hipoterma kaj elĉerpinta Hanč mortis pro korinsuficienco.
Vrbata intertempe malkovris en la neĝon enpikitajn skiojn de Hanč kaj klopodis en la ĉirkaŭaĵo trovi la amikon, sed vane. Li estis trovita je iom malfrue sur supraĵo inter Harrachovy kameny kaj Zlaté návrší, kiu hodiaŭ por lia memoro nomiĝas Supraĵo de Vrbata.
Filmo
La tragedio fariĝis temo por filmo kun nomo Synové hor kaj ankaŭ Poslední závod (2022).
NGC 669
NGC 669 (aliaj indikoj — PGC 6560, UGC 1248, MCG 6-5-4, ZWG 522.4, IRAS01443+3519) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Diferencismo
Per la nocio diferencismo oni karakterizas intelektan tendencon, kiu elstarigas la diferencojn inter la homoj. Al la diferencado oni atribuas pliajn signifojn kaj valorideojn. Ofte oni kontrastigas la diferencismon al la universalismo de la homaj rajtoj.
La egalisma feminismo uzas la nocion diferencismo malvalorige kiel kontraŭaĵon de la gvidideo de la universalismo de tutmonde validaj homaj rajtoj.
''Vd. ankaŭ:'' etnoplurismo
Josef Mendl
Josef Mendl (naskiĝis la 20-an de januaro 1932 en Nadějkov) estas ĉeĥa esperantisto. Eklernis Esperanton kiel aŭtodidakto en 1948. Ekde 1962 membro de Esperanto-klubo en Tábor, ekde fino de 1980-aj jaroj membro de Esperanto-klubo en Písek. Aktiva membro de IKEF kaj multjara korespondanto por Ĉeĥio de la magazino Monato. Kiel kunlaboranto de Esperanta Literatura Fondaĵo (ELFo) enkomputiligis manuskriptojn de multaj Esperanto-tradukoj.
Prelegoj
MENDL, Josef: Kiel kompreni duoblan librotenadon. En: Prelegaro de KAEST, Praha 2002.
Internacia Botanika Kongreso
La Internacia Botanika Kongreso aŭ en angla internacie International Botanical Congress (IBK aŭ IBC) estas internacia kunveno de botanikistoj en ĉiuj sciencaj fakoj, rajtigita de la Internacia Asocio de Botanikaj kaj Mikologiaj Societoj (IABMS) kiu okzas ĉiun sesan jaron, kun loko rotacianta inter diversaj kontinentoj. La nuna nombrosistemo por la kongresoj ekas el la jaro 1900; la 18a IBK okazis en Melburno, Aŭstralio, el 24a al 30a de Julio 2011, kaj la 19a IBK okazos en Ŝenĵeno, Ĉinio, el 23a al 29a de Julio 2017.
La IBK havas povon por ŝanĝi la ICN (Internacia Kodo de Nomenklaturo por algoj, fungoj kaj plantoj), kiu estis renomita de la Internacia Kodo de Botanika Nomenklaturo (ICBN) ĉe la 18a IBK. Formale la povo kuŝas ĉe la Plenuma Sesio; praktike tiu aprobas la decidojn de la Nomenklatura Sekcio. Tiu Nomenklatura Sekcio kunvenas antaŭ la aktuala Kongreso kaj pritraktas ĉiujn proponojn por modifi la Kodon: tio inkludas ratifi rekomendojn el sub-komitatoj pri konservendaj botanikaj nomoj. Por malpliigi la riskon de tro rapida decido la Nomenklatura Sekcio adoptas postulitan majoritaton de 60% por ajn ŝanĝo ne jam rekomendita de komitato.
3749 Balam
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono) kaj nomita en honoro de la kanada astronomo David D. Balam.
Satelitoj
La unua satelito, provizore nomata S/2002 (3749) 1, estis malkovrita la de la W. J. Merline, L. M. Close, N. Siegler, C. Dumas, C. Chapman, F. Rigaut, F. Menard, W. M. Owen kaj D. C. Slater uzinte la  de la observatorio Gemini de Mauna Kea; anoncita la. Ĝi havas diametron de ĉ 1,84 km, kaj rondiras je 289 ± 13 km de la centra korpo kun orbita periodo de 61 ± 11 tagoj.
La rotaciaj periodoj de ambaŭ satelitoj estas ankoraŭ nekonataj.
La kreo de tiuj triopa sistemo ŝajnas esti relative ĵusa (malpli ol unu miliono da jaroj): la tre malgranda asteroido (312497) 2009 BR60, kies orbitaj parametroj estas tre proksimaj de tiuj de 3749 Balam, povus esti ties iama satelito aŭ elŝirita ero pro alfrapo, kiu estus kreinta la sistemon. La ĉeĥa fizikisto David Vokrouhlický determinis, ke 3749 Balam kaj (312497) 2009 BR 60|undefined separiĝis ĉirkaŭ 400 000 jaroj antaŭ.
Ichenhausen
Ichenhausen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Günzburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Ichenhausen.
Dušan Třeštík
Dušan Třeštík (naskiĝis la 1-an de aŭgusto 1933, Sobědruhy apud Teplice — mortis la 22-an de aŭgusto 2007, Praha) estis ĉeĥa historiisto kaj publicisto.
En la jaroj 1951-1956 li studis historion ĉe Universitato de Karolo. Ekde 1958 li laboris en la Historia Instituto de Akademio de Sciencoj de Ĉeĥa respubliko. Li specialiĝis pri la historio de la frua mezepoko en la centra kaj orienta Eŭropo kaj pri filozofio de historio. Laste li aktivis en Centro de mezepokaj studoj ĉe la ĉeĥa Akademio de Sciencoj.
10884 Tsuboimasaki
Ĝi nomo honoras Masaki Tsuboi, prezidenton de la Astronomia Societo de Hiroŝimo kaj gvidanton de la komunumo de amatora astronomio en okcidenta Japanio.
Sieĝo
Sieĝo laŭ PIV estas agado de armeo, kiu kolektas kaj restadigas militistajn trupojn ĉirkaŭ fortikaĵo, por preni ĝin", aŭ en pli vasta senco ago de pluraj homoj, kiuj ĉirkaŭas plian personon, minacante aŭ tedante.
En la baza senco do temas pri milita taktiko, kiu aplikiĝas, por konkeri aŭ almenaŭ milite neŭtraligi fortikitan lokon, kiun la sieĝanta armeo ne povus aktive konkeri: La ideo estas tiom intense ĉirkaŭigi la lokon per propraj trupoj, ke ĉiu trafiko inter la fortikita loko kaj la resta mondo estu interrompita. Aparte la provizo per nutraĵoj, armiloj kaj pliaj soldatoj estu interrompita.