cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bydgoszcz
Armeo en Bydgoszcz
Post la 1871 jaro, dank’al la rimedoj ricevitaj kadre de francaj militaj rekompencoj, en Bydgoszcz estis konstruitaj multaj kazernaj objektoj. Kreskis ankaŭ nombro de la oficiroj, suboficiroj kaj armeaj oficistoj. Komence de la 20-a jc. en Bydgoszcz fondita estis milita flughaveno.
La 20-an de januaro de 1920 j. en Bydgoszcz enkroĉis Pola Armeo transprenante la urbon de prusaj manoj. Tio estis grandega festo de la poleco. En la urbo ekestis forta milita garnizono, kiun formis taĉmentoj naskitaj dum grandpoluja insurekcio. Ili montris sian heroecon dum batalo kun germana okupanto en 1939 jaro. Al historio de la dua mondmilito enskribiĝis nomoj de bidgostanoj: Augustyn kaj Roman Träger kaj Bernard Kaczmarek pro la rekono de la eksperimenta poligono por germana raketa batalilo je tipo „V” kaj Marian Rejewski pro deŝifro de germanaj militaj ŝifroj je tipo „Enigma”.
Post la Dua mondmilito Bydgoszcz rolis kaj rolas gravan rolon en la armeaj strukturoj de la ŝtato. Ĉi-tie troviĝas sidejo de la stabo de Pomerelia Armea Distrikto, unu el la du tiatipaj distriktoj en la lando. De la jaro 2004 ekzistas Join Force Training Centre, do, Centro de Instruado de Ligitaj Fortoj de NATO. En Eǔropo ekzistas nur du tiaj centroj: en Bydgoszcz kaj en Stavanger en Norvegio. Sian sidejon havas la 1-a Logistika Brigado je la nomo de Kazimiro la Granda, okupiĝanta i.a. pri priservo de la unuoj situantaj ekster la landaj limoj. En Bydgoszcz troviĝas komando de la 2-a Aer-Defenda Korpuso kaj Armea Fluga Entrepreno preparita por renovigo de la plej modernaj aviadiloj.
Prezentitaj fotoj ilustras militajn eventojn, atingantajn la tempojn de la sveda „inundo”, prusa regado, enmarŝo de Pola Armeo en 1920 jaro, prezentas la armeajn unuojn de la dudekjara intermilita periodo 1920–1939, liberigon de la germana okupado en 1945 jaro kaj aktualajn tempojn.
La resumon en Esperanto de la albumo „Bydgoszcz – urbo ĉe eŭropa rivero”, eldonitan en 2003 jaro, tradukis Regina Grzębowska. www.esperanto-turismo.com
Partneraj urboj de Bydgoszcz
Bydgoszcz havas partnerajn rilatojn kun la sekvaj urboj:
Esperanto
En Bydgoszcz troviĝas kelkaj Zamenhof/Esperanto-Objektoj - bulvardo Esperanto kaj skvaro Zamenhof kun du monumentetoj omaĝe al L.L. Zamenhof. Ĉi-tie situas Internacia Studumo pri Turismo kaj Kulturo (klerigejo de la Akademio Internacia de la Sciencoj), kie oni povas studi turismon kaj kulturon en Esperanto, kaj sidejo de Kujavia-Pomeria Filio de Pola Esperanto-Asocio. En Bydgoszcz agadas ankaŭ du Esperanto-kluboj: Internacia Klubo "Esperantotur" kaj Klubo de Nevidantaj Esperantistoj "Esperanta Amiko". Krome, loĝas ĉi-tie kelkaj gastigantoj de Pasporta Servo.
Dum longa periodo Bydgoszcz estis kaj estas grava centro de la pola Esperanto-movado, precipe en la kampoj eldona, instruista kaj vojaĝa.
City Lights
City Lights (anglalingve por "Urbaj lumoj") estas filmo de Charlie Chaplin de 1931, kiun li verkis, direktis, kaj aktoris. Li ankaŭ komponis la film-muzikon, kiu estis la plimulto de la sono de la filmo, tial la filmo ne havas dialogojn, krom sur teksto-kartoj.
La filmo estas ofte listigita inter la plej bonaj filmoj iame faritaj. Vidu ekzemple ĉe Sight & Sound.
Enaliornis
Enaliornis estis genro de la birdogrupo de hesperornitoformaj kiu vivis en fino de supra Kretaceo, kio faris ĝin la plej aĝa konata hesperorniteno. Oni trovis ties fosiliojn ĉe Kembriĝo, Anglio. Pro manko de certeco de la hesperornitedaj apomorfoj, ili estis multe pli "konvenciaj" birdoj kaj estis dekomence metitaj en Gavioformaj (kolimboj).
Hamersen
Hamersen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Ernst Kaller
Ernst Kaller (* 27-a de marto 1898 en Beuthen; † 1-a de novembro 1961 en Essen) estis germana orgenisto kaj altlerneja instruisto.
István Lázár (etnografo)
LÁZÁR István (pro. la:za:r) estis hungara etnografo naskita en Székesfehérvár la 28-an de marto 1861 kaj mortinta en Nadjenjedo la 24-an de aprilo 1915.
Ernst Kaller
Kaller studis ekde 1927 ĝis 1926 ĉe Karl Straube en Lepsiko. Sekvis studado de muzikscienco en Freiburg. Ekde 1927 ĝis 1934 li instruis kiel estro de la orgenklaso en Freiburg. En 1934 li estis vokita kiel estro de la sekcio katolika eklezimuziko ĉe la Folkwang-altlernejo en Essen. En 1948 li fariĝis profesoro.
István Lázár (etnografo)
Biografio
István Lázár estis teologia studento en 1878 – 81 en Zirc, li akiris diplomon en 1883 pri greka kaj latina lingvoj en la Universitato de Budapeŝto. Li instruis de 1881 en Peĉo, de 1882 en Baja. En 1885 li enpaŝis la reformitan eklezion kaj li instruis en Csurgó. En 1889 oni elektis lin instruisto al Kolegio Bethlen de Nadjenjedo, kies de 1909 li estis direktoro. En tiu tempo li kolektis riĉan etnografiajn kaj lingvajn materialojn.
Oliver Kahn
Oliver Rolf Kahn (naskiĝis la 15-an de junio de 1969 en Karlsruhe) estas germana futbalisto. Li partoprenis kiel golulo en la Futbala Mondpokalo 2006 kun la germana nacia teamo.
Săbed
Săbed [səbed] (hungare: Szabéd sabed) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordokcidente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Ceuaşu de Câmpie.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 987 loĝantojn (hungaroj), en 1992 712 (94% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1451. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Limpach BE
- Limpach (prononcu limpaĥ) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Fraubrunnen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 329 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Limpas situas ĉe la suda flanko de la Valo de Limpach, norde de la altebenaĵo de Rapperswil, proksimume 14 kilometrojn norde de la federacia urbo Berno kaj 12 kilometrojn sudokcidente de Soloturno. La nordan limon de la komunumo formas la rivereto Limpach, kiu samtempe estas la kantona limo inter Berno kaj Soloturno. La komunumo konsistas el la vilaĝo Limpach kaj la setlejoj Feld, Moosgass kaj Voriholz, kaj diversaj izolitaj bienoj. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,45 km², de kiuj 21,8% estas kovritaj de arbaro, 70,3% servas por agrikulturo kaj 7,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Limpach limas en nordo al Buchegg (SO), en nordoriento al Bätterkinden, en oriento al Schalunen, en sudo al Büren zum Hof, en okcidento al Mülchi, kaj en nordokcidento al Unterramsern.
Historio
La unua dokumenta mencio de Limpach datiĝas el la jaro 1276 jam en ĝia aktuala formo Limpach. Dum mezepoko Limpach apartenis al la Monaĥejo Fraubrunnen. Post la reformacio ĝi estis integrita al la berna Voktejo Fraubrunnen. La alta jurisdikcio apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj transiris en la jaro 1406 al Berno. Tribunalejo estis la kampara tribunalo de Zollikofen. En la jaro 1803 Limpach estis atribuita al la distrikto Fraubrunnen, kaj ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la administra distrikto Berno-Mezlando.
SCSI
SCSI (Small Computer System Interface) estas norma interfaco por translokigi datumojn inter flankaparatoj kaj la komputila buso.
Por ligi SCSI-aparaton al komputilo, kaj la aparato kaj la ĉeftabulo devas havi SCSI-pelilon. Ofte la aparato venas kun SCSI-pelilo sed ĉi tio ne ĉiam okazas, precipe ĉe fruaj aparatoj. SCSI estas tre ofte uzata en diskaparatoj kaj bendregistriloj, sed ĝi ankaŭ interligas ampleksan gamon da aparatoj, inkluzive skanilojn, KD-ROM/DVD-ROM-legilojn, KD/DVD-registrilojn. Fakte la tuta SCSI-normo antaŭenigas sendependecon de aparato, kio signifas, ke teorie io ajn povas fariĝi SCSI (eĉ ekzistas printiloj, kiuj uzas SCSI).
Antaŭe SCSI estis tre populara inter ĉiaj komputiloj. SCSI restas populara en alt-efikaj laborejoj, serviloj kaj altkvalitaj flankaparatoj. Personaj komputiloj kaj tekokomputiloj kutime uzas pli malrapidajn interfacojn ATA/IDE kaj SATA por diskaparatoj kaj USB kaj ankaŭ Firewire, ĉar ĉi tiuj estas pli malmultekostaj.
Ankaŭ estas preparata seria sistemo SCSI, kiu ankaŭ kongruas kun SATA. Tiamaniere SATA-diskoj povas esti konektitaj al kontrolilo SAS (Serial Attached SCSI).
Saint-Loup-d'Ordon
Saint-Loup-d'Ordon estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 229 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Saint-Loup-d'Ordon etendiĝas sur 17.67 km², kaj havis 229 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 12 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Administrado
Saint-Loup-d'Ordon apartenas al la kantono de Saint-Julien-du-Sault, kies ĉefurbo estas Saint-Julien-du-Sault. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Richard Courant
Richard COURANT (8-a de januaro 1888 – 27-a de januaro 1972) estis german-usona matematikisto. Li estas plej bone konata de la ĝenerala publiko pro la libro What is Mathematics? (Kio estas matematiko?), kunverkita kun Herbert Robbins.
Biografio
Courant foriris el Germanio en 1933, pli frue ol multaj fuĝintaj judoj. Li ne perdis sian postenon ĉar li estas juda, ĉar lia iama militservo kiel front-linia soldato esceptigis lin; tamen, lia publika membreco en la social-demokrata maldekstro estis sufiĉa tialo (por la Nazioj) por lia demisio.
En 1936, post unu jaro en Cambridge, Courant akceptis profesorecon en la Novjorka Universitato en Novjorko. Tie li fondis instituton por gradigaj studoj en aplika matematiko. La "Courant Institute of Mathematical Sciences" (kiel ĝi estis renomita en 1964) estas nune unu el la plej respektitaj esplorcentroj en aplika matematiko.
Courant kaj David Hilbert verkis la influan lernolibron Methoden der mathematischen Physik kiu, kun siaj reviziitaj eldonoj, estas ankoraŭ valida kaj amplekse uzata ekde ties publikigo en 1924. Kun Herbert Robbins li kunverkis popularan rigardon de pli alta matematiko, intencita por la ĝenerala publiko, titolita What is Mathematics? (Kio estas matematiko?). Kun Fritz John li ankaŭ kunverkis la du-voluman verkon Introduction to Calculus and Analysis (Enkonduko al kalkulo kaj al analizo), unuafoje publikigita en 1965.
3701 Purkyně
3701 Purkyně estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan anatomiiston kaj fiziologon Jan Evangelista Purkyně (1787–1869).
Pierre Corneille
Pierre CORNEILLE (naskiĝis la 6-an de junio, 1606, mortis la 1-a de oktobro, 1684) estis franca dramisto de la klasika epoko.
Naskiĝinte en Rouen, li kune kun sia frato Thomas Corneille akiris jezuitan edukadon. En la jaro 1629 li unuafoje surscenigis teatraĵojn en la Pariza teatro Marais. Instigite de la sukceso de la komedio Mélite, li ekloĝis en Parizo, studis tie juron kaj laboris poste en diversaj oficejoj de sia naskiĝurbo Rouen.
Henri Murger
Louis-Henri Murger, konata ankaŭ kiel Henri Murger kaj Henry Murger (naskiĝis la 27-an de marto 1822, mortis la 28-an de januaro 1861) estis franca novelisto kaj poeto.
Pierre Corneille
Grandan triumfon de la publiko, sed malaprobon de la kritikistoj Corneille akiris per sia tragikomedio Le Cid, kiu unuafoje en 1637 aperis sursceneje. Pliaj dramoj sekvis, krome li ekokupiĝis pri la teorio de la verkado de dramoj. En la jaro 1647 Corneille iĝis ano de la Académie française.
Henri Murger
Li estas ĉefe distinga kiel la aŭtoro de Scènes de la vie de bohème, el siaj propraj espertoj kiel senespera malriĉa verkisto vivanta en mansardo de Parizo, kaj membro de izola klubo de amikoj memnomitaj "akvotrinkuloj" (ĉar ili estis tro malriĉaj por permesi akiri vinon). En sia verkado li kombinas instinkton kun kompato, humuro kaj tristo. La libro estis la bazo por la operoj La bohème (Puccini) kaj La bohème (Leoncavallo), kaj, pli malproksime, de la zarzuelo Bohemios (Amadeu Vives), la opereto Das Veilchen vom Montmartre (Kálmán) kaj la muzikalo de Broadway nome Rent. Li verkis ankaŭ kantovortumadojn same kiel noveloj kaj romanoj, el kiuj ĉefa estis La Chanson de Musette, "larmo," diris Gautier, "kiu iĝis perlo de poezio".
Pierre Corneille
Dum siaj lastaj vivojaroj li spertis rivalecon kontraŭ la pli sukcesa dramisto Jean Racine. Pierre Corneille mortis en Parizo.
Henri Murger
Verkoj
Literaturaj verkoj de Henri Murger estis la jenaj:
Pierre Corneille
La valoroj emfazigitaj en liaj tragedioj estas tipaj de lia epoko, kaj ankaŭ retroviĝas en la moralo de Kartezio: kuraĝo, libero konceptita kiel tiu elekti tion, kio estas la plej alta devo kaj plenumas la plej altan valoron (senkonsidere se la realaĵoj ebligas plenumon de la deziroj, se oni agis bone kaj laŭ sia pleja valoro nur tio jen estu animkontentigo), memregadon eĉ se je prezo korŝira, eĉ se tio irigas vin al morto, tial la a-vorto "Corneille-a" (france: cornélien) uziĝis pri elekto korŝira inter du devoj kontraŭantaj (ekzemple la "Cido" devas venĝi laŭ la normoj siaklasaj per duelo kaj do mortigo, ofendon farita al sia maljuna kaj kaduka patro, sed la ofendinto estas la patro de lia amatino! kion li faros? Kaj kion faros la amatino post kiam ŝia amato estos mortiginta ŝian patron?).
Michael Ballack
Michael Ballack estas germana futbalisto. Li naskiĝis en Görlitz, do momente estas -jara. Ekde 2006 li estas profesia futbalisto ĉe la klubo "FC Chelsea" en Londono", antaŭe li inter 1995 kaj 1997 ludis en la teamo de la klubo "Chemnitzer FC", de 1997 ĝis 1999 en la klubo "1. FC Kaiserslautern", de 1999 ĝis 2002 en la teamo "Bayer 04 Leverkusen" kaj inter 2002 kaj 2006 estis stelulo en la teamo de la klubo "FC Bayern München". La sportisto interalie estis membro kaj teama gvidanto de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006 kaj la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008.
Pierre Corneille
En Esperanto aperis
El La Cido. En: Tutmonda sonoro, vol. 2., p. 344-355
Sayn (rivero)
La Sayn (aŭ Saynbach) estas rivereto de longeco de apenaŭ 43 km en la suda parto de la germana mezmontaro Westerwald, kiu fontas apud Himburg en la supra Vestervaldo kaj en Bendorf (inter la urboj Koblenco kaj Neuwied) enbuŝiĝas en la Rejnon.
Riverfluo
La rivereto fluas nu trar la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia fontejo troviĝas inter la lokoj Wölferlingen, Bellingen, Langenhahn kaj Himburg sur alteco de 450 m en arbaro norde de la Wetzstein. la malsupra parto de la rivereto estas la suda limo de la naturprotektejo Rhein-Westerwald kaj tuŝas ankaŭ la naturprotektejon Hüttenweiher. En tiu parto de la valo situas pluraj stagnoj, kiuj jam estis protektita ekde la komenco de la 20a jarcento de prusa registaro.
Lokoj
La plej gravaj lokoj estas:
Alfluantoj
Apud la Saynbach ekzistas ankaŭ la „kleiner Saynbach“ (malgranda S.), kiu fontas apud Arnshöfen, kaj kiu fluas tra Niedersayn, Helferskirchen-Niederdorf, Quirnbach, Vielbach kaj Oberhaid kaj en Ellenhausen enfluas la "granda" Saynbach.
Preĝejo Marteno de Tours (Tótszentmárton)
La Preĝejo Marteno de Tours estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Tótszentmárton. La vilaĝo ricevis la nomon pri patrono de la preĝejo.
Historio
La gotika kirko estis konstruita en la 14-a jarcento, en 1374 dokumento menciis ĝin. Dum la kontraŭturkaj bataloj ĝi ruiniĝis. En la fruaj 1700-aj jaroj ĝi estis iom riparita, poste en 1777 oni konstruis pli novan konstruaĵojn, tamen el la malnova konstruaĵo oni profitis la uzeblajn partojn. La turo estis renovigita en 1947. La orgeno alvenis en 1965. La plena preĝejo estis restaŭrita en 1977, ekde tiam kelkaj mezepokaj partoj estas videblaj.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur monteto en mezo de la vilaĝo en korto. En la preĝeja korto estas videbla ankaŭ kruco kaj monumento pri falintoj dum la 2-a mondmilito (depost 1990). En mezo de la simetria fasado altiĝas la reliefanta turo kun la enirejo meze. En ambaŭ flankoj de la navo po unu duonronda kapelo aliĝas, iom poste ankaŭ sakristio. La absido estas plurlatera. Interne estas vidindaĵo la statuo pri Sankta Jozefo. La altara bildo estis pentrita en la 1949.
Kermesoj okazas en la 13-an de junio kaj en la 11-an de novembro. La preĝejo apartenas al pilgrimvojo pri Marteno de Tours (Via Sancti Martini). Teorie la preĝejo havas rangon paroĥa kirko, tamen la zorgado okazas el Tótszerdahely.
Bottovo
Bazaj informoj
Bottovo, hungare Bottovó estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Bottovo situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ vojo Rimavská Sobota-Kráľ, laŭ fervojo Jesenské-Košice. Rimavská Sobota troviĝas 14 km-ojn.
Historio
En 1922 ĉeĥoj kaj slovakoj fondis la setlejon, kiu iĝis vilaĝo en 1926, apartenanta al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo apartenis al Hungario laŭ la unua Arbitracio de Vieno. En 2001 loĝis en Bottovo 217 da homoj, (193 slovakoj, 14 ĉeĥoj, 8 hungaroj kaj aliaj).
Unuforma kahelaro
Kahelaro povas esti en eŭklida spaco, en hiperbola spaco aŭ sur n-sfero.
(Unuforma kahelaro ne el hiperpluredroj ??? el ne regulaj hiperpluredroj ???)
Subspeco de unuforma kahelaro estas regula kahelaro.
Kahelaro povas esti priskribita per vertica figuro, kvankam ne ĉiam vertica figuro senvariante difinas kahelaron. En 2 dimensioj, listante la vico de edroj ĉirkaŭ ĉiu vertico. Ekzemple 4.4.4.4 prezentas regula kahelaro, kvadrata kahelaro, kun 4 kvadratoj ĉirkaŭ ĉiu vertico. Ili povas ankaŭ esti nomita per Simbolo de Wythoff kaj ankaŭ Figuroj de Coxeter-Dynkin.
Ekzemploj
En surfacoj, unuformaj kahelaroj estas grava nocio por neunuformaj racionalaj B-laŭpartaj interpolaj funkcioj (NURBS).
9511 Klingsor
9511 Klingsor estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Les Villedieu
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Carlo Goldoni
La itala dramisto Carlo GOLDONI naskiĝis je la 25-a de februaro 1707 en Venecio kaj mortis je la 6-a de februaro 1793 en Parizo.
Li reformis la italan komedion, kiu ĝis tiam konsistis ĉefe el maskoludoj kaj improvizitaj ŝercoj. Inspirite de Molière, li kreis amuzajn teatraĵojn respegulantajn la veran vivon. Kvankam la publiko tre ŝatis tiujn novajn komediojn, Goldoni pro akraj kritikoj far konservativaj dramistoj forlasis Italion, fariĝis teatra direktoro en Parizo kaj verkis ankaŭ en la franca lingvo. Liaj verkoj tie estis entuziasme akceptataj; tamen pro politikaj ŝanĝoj en Francio Goldoni perdis sian pension kaj mortis finfine kiel malriĉulo.
Batalo ĉe Tassafaronga
En la batalo usona forto de kvin krozoŝipoj kaj kvar destrojeroj estre de la komando de la admiralo Carleton H. Wright luktis kontraŭ ok japanaj destrojeroj kiuj klopodis liveri manĝon por siaj fortoj en Guadalcanal. Uzanta radaron, la usonaj militŝipoj akiris surprizon, ekpafis, kaj sinkigis unu destrojeron. Sub estreco de admiralo Raizō Tanaka, la aliaj japanaj ŝipoj tuj repafis torpedojn de tipo 93 "Longa Lanco", kaj sinkigis unu usonan krozoŝipon kaj ege damaĝis tri aliajn. La resto de la forto de Tanaka fuĝis sendamaĝa sed malsukcesis finkompletigi la intencitan livermision.
Kupra (II) oksalato
Kupra oksalato aŭ kuprika dukarboksilato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj kupra (II) hidroksido. Ĝi estas blua solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kupra oksalato posedas 1 kupratomon, 2 karbonatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Kupra oksalato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de kupraj derivaĵoj.
Elĉo
Ilico (Elx, Elche, en Esperanto iam ankaŭ Iliko) estas grandurbo en Valencilando. Ĝi havas 230 112 loĝantojn (2009) kaj ĝi estas la tria urbo de Valencilando. Krome ĝi estas la dua en la provinco de Alikanto, la dudeka en la tuta Hispanio kaj la kvara sen enkalkuli la provincajn ĉefurbojn.
Geografio
Ilico troviĝas de Alicante 23 km-ojn. Ekstera parto de la urbo atingas la marbordon.
Ĝi havas tre antikvan historion ĉar jam iberoj loĝis tie. Poste estis grava urbo en epoko de romianoj kaj islamanoj. Rekristaniĝis en 1250. En la 19-a jarcento la fervojo atingis la urbon, tiutempe ŝuofabriko ekfunkciis.
Elĉo havas internacian flughavenon, unu publikan kaj unu privatan universitaton.
Historio
La skulptaĵo de la Damo de Ilico troviĝis ĉe Ilico, kie estas monteto kiun la araboj nomigis Alcudia ('monteto') kaj kiu antikve estis preskaŭ ĉirkaŭta de rivero. Oni scias, ke temas pri ibera setlejo nome Helike (en greka) kaj kiun la romianoj nomiigs Colonia Iulia Illici Augusta. Kiam alvenis la araboj, situigis la urbon pli sube, sur la ebenaĵo, kaj konservis la romian toponimon de Illici, kiu estis arabigita laŭsone al «Elche»"Ilŝ".
Forni di Sotto
Forni di Sotto estas komunumo en la orienta parto de norda Italio, proksime je la limo al Slovenio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la Virgulino de la Rozario, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Ampezzo, Claut (PN), Forni di Sopra, Sauris, Socchieve kaj Tramonti di Sopra (PN).
József Szegi
József Szegi [jOĵef segi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szegi József estis hungara agronomo pri grundoj, profesoro.
József Szegi naskiĝis la  en Aba (Hungario). Li mortis la en Aba.
Biografio
József Szegi akiris diplomon en kampuso en Gödöllő en 1953, poste li restis samloke por esplori kaj instrui. Post 2 jaroj li plulernis kaj esploris en Moskvo, kie li kandidatiĝis en 1958. Hejmenveninta li laboris en laboratorio pri grundoj en Sopron, poste en Budapeŝto li laboris ĝis la emeritiĝo. Interrompoj okazis en la jaroj 1964 kaj 1965, ĉar li laboris en Kubo, en la jaroj 1972 kaj 1973 en Sovetunio. Lia plej grava laboro estis tio, kiel fari el elfosaĵoj ĉe minejoj grundojn por la agrikultutro. Li ricevis premion en 1980, memormedalon post 2 jaroj. Li estis nomumita titulara profesoro en Scienca Universitato Loránd Eötvös.
Tabula recta
En kriptografio, la tabula recta (latinaj vortoj) [tabula rekta] estas kvadrata tabelo de alfabetoj, en kiu ĉiu vico estas farata de maldekstra unuopa transloko de la antaŭa vico. Johannes Trithemius ĝin nomas en 1518.
Emblemo
Emblemo estas figuro, kiu konvencie reprezentas abstraktan aŭ konkretan ideon, do speco de bilda simbolo. Laŭ Francisko Azorín, emblemo estas Figuro, bildo reprezentanta simbole econ aŭ aĵon. Li indikas etimologion el greka emblema, el emballo (enmeti), kaj de tie venas la latina emblema.
Abstraktaj ideoj
Pure abstraktaj ideoj, kiuj eĉ ne estas reprezentataj per iuj objektoj, ofte posedas emblemon, kiu ekzemple servas por arta, rapida kaj internacia reprezentado.
Firmaoj kaj produktoj
Multaj firmaoj publike prezentas sin ne nur per sia firmonomo, sed ankaŭ per rekonebla markemblemo (neologisme logotipo aŭ logoo). Bona markemblemo estas atentokapta, facile rekonebla kaj internacie uzebla sen tro da lingvodependeco. Malgraŭ la lasta punkto, multaj firmaoj uzas kiel emblemon la nomon skribitan en karakteriza fonto.
Ekzemple:
Sanktulaj atributoj
Multaj katolikaj sanktuloj posedas specialan emblemon aŭ atributon, laŭ kiu ili estas rekoneblaj en arta reprezentaĵo:
Blazonoj
Blazono utilas kiel emblemo de ties posedanto: individuoj (ĉefe nobeloj kaj ekleziuloj, sed ne nur) aŭ grupoj (familioj, korporacioj, komunumoj, landoj...)
Ludkartoj
Ankaŭ la diversaj familioj de ludkartoj en kartaro nomiĝas emblemoj. En franca kartaro ekzistas la emblemoj trefo, piko, kero kaj karoo. En hispana ludkartaro oro, pokalo, spado kaj klabo.
Dalaman
Dalaman estas urbo en provinco Muğla en Turkio. Ĝi apartenas al la Egea regiono de Turkio, la sudokcidenta parto de la lando.
Rupreĥto de Palatinato (Kolonjo)
Rupreĥto de Palatinato (naskiĝis la 27-an de februaro 1427; mortis la 16-an de julio 1480 en Kastelo Blankenstein ĉe Gladenbach) estis ĉefepiskopo kaj elektoprinco de Kolonjo (1463–1480).
Vivo
Liaj gepatroj estis Elektoprinco Ludoviko la 3-a de Elekto-Palatinato kaj Meĥthilda de Savojo. En 1443 li estis registrata kiel „illustris d[omi]nus Robertus Dux Bawariae Comes Palatinus“ ĉe la jura fakultato de la malnova universitato de Kolonjo (Universitas Studii Coloniensis).
Rupreĥto estis elektata la 30-an de marto 1463 al ĉefepiskopo. Nur aŭguston de 1464 konfirmota de la papo, li per sia malforta energio ne devis malpliigi la rajtojn de la statoj de la elektepiskopujo Kolonjo kaj doni al la princepiskopujo per sia deveno sekurecon deeksteran. Samtempe li devis solvi la internajn problemojn de la ĉefepiskopujo.
Post kiam oni konstatis al li por la unuaj jaroj de lia episkopeco bonan regadon, senpacienca Rupreĥto tamen eniris en disputon kun siaj konsilantoj kaj sin ĵetis en eksterpolitikajn aktivecojn. Alianco interkonsentita en 1467 devis efiki la rekonkeron de la urboj Soest, Ksanteno kaj Rees. Post kiam li en aŭgusto 1471 estis ricevinta de la imperiestro la suverenecon, jam en aŭtuno li postulis de la statoj plialtigon de la imposto. Por atingi tiujn ĉi, li okupis la urbon Zons, kiun la katedrala kapitulo de Kolonjo tenis kiel garantiaĵo. Tio ĉi kaŭzis neripareblan rompon kun la katedrala kapitulo.
Krom tio li provis malpliigi la privilegiojn de la urboj ene de la princepiskopujo, estis tamen venkata je la sieĝo de Neuss en 1474/75. Arme subtenate de sia frato Frederiko la 1-a, li komencis la Princepiskopan Malpacon je Kolonjo. Rupreĥto vokis post tio la helpon de Karlo la Brava, Duko de Burgonjo.
Nun ankaŭ la landaj statoreprezentantoj malpromesis al la sian fidelecon kaj plendis kontraŭ li je papo kaj imperiestro. La landaj statoreprezentantoj komencis malkaŝan ribelon, nomumante katedralan kapitulanon Hermano la 4-a de Hesujo al kapitano kaj ŝirmanto de la princepiskopujo. Nur kelkaj pli malaltaj nobeloj el la kavalira stato kaj urboj lin ankoraŭ subtenis.
Ankoraŭ decembron de 1473 Imperiestro Frederiko la 3-a provis peri en la Princepiskopa Malpaco je Kolonjo, fiaskis tamen. Male Rupreĥto sin ligis pli lige al siaj aliancanoj kaj nomis la dukon de Burgonjo sia kuratoro.
Dumpase de la tempo la pozicio de la ĉefepiskopujo fariĝis pli kaj pli malforta, ĝis kiam nur ankoraŭ la oficejoj Kempen kaj Altenahr estis sur lia flanko, kiam li marton de 1478 eniris en hesan kaptitecon. Sur Kastelo Blankenstein ĉe Gladenbach en mallibereco, oni koncedis al li sub perado de duklando Jülich-Berg la plutenadon de lia titolo kiel ĉefepiskopo kaj konvenan vivtenon. Kompense li tamen devis rezigni la princepiskopujon Kolonjo.
Jam antaŭ la akcepto de sia abdiko fare de la papo Rupreĥto mortis kaj estis entombigata en la katedralo je Bonn. Lia postanto fariĝis la defendinto de la urbo Neuss, Hermano la 4-a de Hesujo.
Rupreĥto, kiu estis ricevinta la episkopan konsekron je la Palmofesto de 1468, povis retrovidi sur sukcesojn en la monaĥejaj reformoj de sia episkopujo. Kvankam li nur malofte celebris la sanktan meson, li tamen ĉiutage celebrigis la meson por si. Aŭtunon de 1478 li faris sian helpepiskopon, Henriko de Rübenach, okazigi en Büderich diocezan sinodon. Male al multaj el siaj antaŭuloj li obeis la konsekvencojn de la eklezia malbeno kaj ne preteratentis ĝin.
La ĉefepiskopo estis pasia ĉasanto kaj birdkaptanto.
Kašperk
Kašperk estas burgo en Ĉeĥio. Ĝi situas en la montaro Šumava, proksime la la urbo Kašperské Hory.
Kašperk kiel gotika burgo estis fondita en 1356 de Karolo la 4-a por protekti orminejojn sur la Orpado. La burgo estis je omaĝo de la imperiestro nomita "Karlsberg". Ĝi ofte ŝanĝis posedantojn kaj kiam en 1617 aĉetis ĝin proksima urbo Kašperské Hory, ĝi estis jam en tre malbona stato. Tamen post longdaŭra rekonstruo la burgo estas denove alirebla por la publiko.
RegioSprinter de Siemens-DUEWAG
RegioSprinter estas malaltplanka dizelolea trajnkompleto produktita de kompanio Siemens-Duewag uzata en Germanio kaj Danio en regiona transporto pere de privataj transportistoj.
Ugo Foscolo
Ugo FOSCOLO [ugo fOskolo] (6-a de februaro 1778 - 10-a de septembro 1827) naskiĝis en Zante, greka insulo, tiam posedata de la Venecia Respubliko, el greka patrino kaj el venecia patro. Ankoraŭ infano, post la morto de la patro, li vivis kun la familio en Venecio. Dekokjaraĝe li prezentis sian unuan klasikan tragedion ("Tiesto") dediĉitan al Alfieri. Pro liaj demokrataj, revoluciemaj ideoj li estis devigita ekziliĝi al Bologna, tiam ĉefurbo de Cispada Respubliko, kie li verkis "Odo al liberiganto Bonaparte". Sed en 1797 Bonaparte lasas al Aŭstrio la posedon de Venecio: tio dolorigis Foscolo'n, kiu komencis ne plu toleri la politikon de Bonaparte.
Li iris al Milano, ĉefurbo de la tiama Cisalpa Respubliko, kie li interamikiĝas kun Parini kaj interkonatiĝas kun Monti. Kun la francaj soldatoj, kiel oficiro, li batalas en Ĝenovo kontraŭ la aŭstroj; poste li estis kapitano en la itala devizio ĉe la franca armeo. Reveninte al Milano li estis nomumita profesoro pri retoriko ĉe la universitato de Pavio, kie li esperis vivi pace kaj bonstate; sed baldaŭ Napoleono forigis tiun studobjekton kaj tiel Foscolo travivis malriĉe.
Ne multaj estas liaj poeziaj verkoj, sed vere valoraj. Krom la du odoj, klasik-stilaj forme kaj enhave, al du de li amitaj nobelaj virinoj, kaj la poemo "La gracioj" estas elstaraj liaj dekdu sonetoj kaj precipe la poemo "Pri la tomboj". Ankaŭ tri tragediojn li verkis. En liaj verkoj - la epistola romano "La lastaj leteroj de Jacopo Ortis", la traduko el la angla verko de Sterne "Sentimentala vojaĝo", lia epistolaro, kaj liaj eseoj kaj paroladoj - evidentiĝas hela, vigla moderna prozo.
NGC 284
NGC 284 (aliaj indikoj — PGC 3132, MCG -2-3-33, NPM1G -13.0035) estas elipsa galaksio en konstelacio Baleno.
Sospel (stacidomo)
Sospel estas franca stacidomo sur linio Nice -, situanta en Sospel, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
NGC 284
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sospel (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Nice - Breil-sur-Roya (945000).
Waimanu
Waimanu estas genro de fruaj pingvenoj kiuj vivis tuj post la Amasformorto de Kretaceo–Paleogeno. Ties malkovro helpis elteni la ideon ke la radiado de Neoaves (inklude plej modernajn birdojn) ĉu okazis antaŭ la formorto de la dinosaŭroj, aŭ devis esti tre rapida en geologiaj terminoj. Studoj pere de DNA, ekz., tiu etenda fare de Hackett kaj kolegoj, ŝajne indikas tion lastan. Dum ĝi estis tre frua membro de la sfeniskoformaj (la ordo kiu inkludas modernajn pingvenojn), Waimanu estis neflugaj kiel ĉiuj modernaj pingvenoj. Kvankam ties flugilaj ostoj ne montras la esktreman specializon kiun modernaj pingvenoj havas por akva vivostilo, ĝi ŝajnas adaptitaj al flugilpela plonĝado, kaj povus esti simila al nefluga kolimbo laŭ korpoformo kaj eble al Granda aŭko laŭ movomaniero. Analizoj pere de sekvencoj de DNA kaj de anatomio indikas proksiman rilaton de pingvenoj kaj kolimboj, el kiuj stirpoj la unua specialiĝas por flugilpela dum la lasta por piedpela plonĝado.
Frisanco
estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
Hohenfels (apud Stockach)
Hohenfels estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Konstanz, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Soveta-germana kooperado
Je Soveta-germana kooperado aŭ pli ĝuste Sovetia-germana kooperado oni celas la kunlaboron de Germanio kaj Sovetunio dum la periodo 1922-1941.
Komenco
La germana imperio en 1917 antaŭhelpis (aŭ ne baris) la hejmenveturon de Lenin al Rusio. Li veturis en plombita vagono tra Germanio. La germanoj volis, ke Rusio ne plu batalu kontraŭ ili, ili volis malfortiĝon de la Rusa imperio. Germanio kaj bolŝevika Rusio jam en 1918 subskribis la pacon de Riga.
Superior Oil Company
Superior Oil Company (1921-1984) estis sendependa usona naftokompanio, kiu estas nun parto de ExxonMobil. Superior Oil estis fondita en 1921 en Coalinga fare de William Myron Keck, fondinto de W. M. Keck Foundation.
Soveta-germana kooperado
Komenco
Ĵaŭde, la 15-an de aprilo en 1920, Victor KOPP, speciala reprezentanto de Rusio sendita fare de Lenin al Berlino, interesiĝis ĉe la Germana Defenda Oficejo, ĉu ekzistas ebleco por kunlaboro inter la rusa kaj germana armeo kontraŭ Pollando. (La rusoj ankaŭ demandis Hungarion pri komuna kunlaboro kontraŭ de Rumanio en la jaro 1922 .) Temis pri reakiro de la perditaj rusaj teritorioj.
Superior Oil Company
Superior Oil en 1938 konstruis la unuan ofŝoran maftoplatformon en la golfa bordo de Luisiana, en kunlaboro kun Pure Oil, alia sendependa entrepreno.
Soveta-germana kooperado
Komenco
La venkita Germanio rajtis post la unua mondmilito armi nur 100 000 homojn laŭ la Traktato de Versailles, kiu malpermesis al Germanio la posedon de aviadiloj, tankoj, submarŝipoj, peza artilerio, venengaso, kontraŭtankaj armiloj aŭ kontraŭ-aviadilaj armiloj. La inspektora grupo de la Ligo de Nacioj patrolis la germanajn fabrikojn kaj uzinojn, por certigi la neproduktadon de la malpermesitaj armiloj.
Superior Oil Company
La entreprenon gvidis de la fondo en 1921 ĝis 1963 W. M. Keck, poste lia filo ĝis 1981 (Howard B. Keck).
En marto de 1984, Superior Oil estis axcetita de Mobil Corporation (nun ExxonMobil) kontraŭ 5,7 miliardoj da usonaj dolaroj.
Soveta-germana kooperado
Komenco
La rusoj proponis al Germanio favorajn cirkonstancojn por konstrui kaj testi tiujn armilojn en la interna Sovetio, fore de la inspektantaj okuloj. La rusoj petis kompense pro tio partoprenon en la germanaj teknikaj evoluigoj kaj asistadon en kreado de la Ĝenerala Stabo de la Ruĝa Armeo. La unuaj rusaj oficiroj alvenis tiucele marte en 1922. Unu monaton pli poste, Junkers ekkonstruis malpermesitan fabrikon ĉe Fili, rande de Moskvo. La granda kanonprodukta firmao Krupp baldaŭ ekaktivis en Sud-Rusio, proksime al Rostov-na-Donu. Oni establis en 1925 trejnadan centron por flugpilotoj ĉe Vivupal, proksima al Lipeck. La tanka ekzerc-lernejo establiĝis ĉe Kazan (1930), kie oni ellaboris la taktikon de la fulmomilito. Tiu armea kooperado ebligis la estigon de novaj germanaj armitaj fortoj antaŭ la enpotenciĝo de Hitler (1933). La germana-soveta venengasa fabriko en la Uralo ne estis sukcesa. (Proksime al Saratov, suba parto de la Volga, oni fondis teknikan altlernejon pri venengasa batalo, 1927)
La sekreto pri la sovetia-germana kooperado senvualiĝis unuafoje en 1926, kiam brita gazeto Manchester Guardian informis pri la afero.
1939-41
La milita kunlaboro ĉesis kun la enpotenciĝo de Hitler kaj pludaŭris nur post la subskribo de (23-a de aŭgusto, 1939) pakto Ribbentrop-Molotov, pakto pri neagreso enhavanta la sekretan protokolon pri divido de Orienta Eŭropo. Pollando estas dividita je linio, proponita fare de Rusio 19 jarojn pli frue. La orientan, Bjalistokan parton de Pollando, 201 000 km², okupis Sovetunio, dum la okcidentan parton de 188 500 km² okupis Nazia Germanio.
Ĉar Britio blokadis Nazian Germanion, por eviti ties importon de militaj materialoj el transmaro, ĉiu necesa materialo por la Germana Imperio alvenis el Sovetunio per trajno. Stalin promesis aĉeton de tiuj varoj sur la mondmerkato, kiujn Sovetunio mem ne posedis. Tri okonoj de la nafto, uzata en Nazia Germanio en 1940 alvenis el Sovetunio. Ekde la komenco de la dua mondmilito ĝis la germana invado, tiu lando liveris 1,5 milionojn tunojn da nafto, saman kvanton da greno, kaj milojn da tunoj da gumo, ligno, fosfatoj (por produkti eksplodaĵojn), fero kaj multaj valoraj ercoj, specife kroma, mangana kaj platena. Kompense al la krudmateriala helpo de Sovetunio, Germanio vendis aviadilojn (Heinkel He 100), ŝipojn (Lützow (1939)), aliajn armilojn ĝis fine de 1940, kiam evidentiĝis la atako kontraŭ la Sovetunio.
Je la momento de la invado, Germanio estis do kreditŝulda al Sovetunio.
Papadamo
Papadamo (devanagari: पापड, pāpaḍ) estas tre maldika fritita patkuko el pasto. Papadamoj estas tre kraketemaj kaj estas en la hinda kuirarto servataj kiel almanĝo ĉe kareoj aŭ kiel hastmanĝo.
La pasto estas preparata el lentofaruno, mungfabofaruno aŭ miksaĵo el lentofaruno kaj rizofaruno. Ankaŭ estas variantoj el kikerofaruno.
Pipro, kapsikoj, kumino, ajlo aŭ aliaj spicoj donas al la papadamoj la pikantan guston.
La tradicia preparado estas ambaŭflanka fritado en varmega oleo.
Ĉar la papadamoj facile sorbas likvon, ili estu freŝe preparataj, maksimume unu horon antaŭ la manĝado.
Auctoritas
Auctoritas estas Latina vorto kaj la origino de la vorto "aŭtoritato". Kvankam historie ĝia uzado estis limigita al studo de la politika historio de Romo, la apero de la fenomenologia filozofio en la 20a jarcento etendigis la uzadon de la vorto en la latinlingva literumado por aludi al klasika koncepto de aŭtoritato.
En antikva Romo, Auctoritas aludis al la ĝenerala nivelo de prestiĝo kiun persono havis en la Romia socio, kaj, kiel konsekvenco, lia influpovo kaj kapablo koncentri subtenon ĉirkaŭ sia intencaro. Auctoritas ne estis simple politika, tamen; ĝi havis kvazaŭreligian enhavon kaj simbolis la misteran "estropovon" de heroaj Romiaj figuroj.
PT Sans
PT Sans estas libere distributa senserifa tiparo fare de rusia firmao „ParaType“. La tiparo aperis en decembro 2009 kaj ĝia oficiala prezento okazos en januaro 2010.
La tiparo PT Sans estas mendita de la rusia Federacia agentejo pri presado kaj amaskomunikiloj por havi tiparon kun bona subteno de ĉiuj cirilskribaj lingvoj de Rusio. La tiparo ankaŭ enhavas larĝigitan latinan alfabeton (simbolojn de orient-eŭropaj lingvoj), tamen en la jam prezentita versio mankas literoj de Esperanto. Subteno de Esperanto estas planata nur en la komerca versio de la tiparo. Okazas traktado pri eventuala inkludo de la Esperantaj literoj en la senpagan version, kio gravas, ĉar tiu versio estos amase promociata.
Bozed
Bozed (hungare: Bazéd estas vilaĝo en Rumanio nord-nordokcidente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Ceuaşu de Câmpie.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 468 loĝantojn (rumanoj), en 1992 261.
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1481. Ĝia hungara loĝantaro en la jaroj 1600-aj pereis. aj Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Skalka u Doks
Skalka u Doks (Kalken) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa proksimume 4 km sudokcidente de Lago de Mácha. Vivas ĉi tie.
Partoj de municipo
La municipo konsistas el du bazaj setlejunuoj: La loĝigo koncentriĝas en vilaĝo Stará Skalka (Alt Kalken), de kiu iom pli ol 1½ km nordokcidente, sub monto de Šedina (473 m), situas domaro Nová Skalka (Neu Kalken), hodiaŭ pure refreŝigeja karaktero.
Historio
Skalka, devene Kalek, estis kiel senjorujo Bezděz fondita verŝajne en la 13-a jarcento. Menciis pri ĝi en la jaro 1348 eĉ Karolo la 4-a en dokumento por Ješek Kluk. En la jaro 1402 Skalka apartenis al Berkidoj kaj en la jaro 1417 al vidvino Alžběta z Klinštejna kaj post ŝia morto al la reĝo.
La 12-a de aprilo 1976 Skalka estis alligita al urbo Doksy. Denova memstariĝo okazis en la jaro 1991.
Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad)
La Reĝa Katolika Jura Akademio (Nagyváradi Királyi Jogakadémia) estis signifa altedukejo en Hungara reĝlando en Nagyvárad (nuntempe en Rumanio) en Oradea.
Historio
Ĝermo de la akademio estis gimnazio fondita en 1699 (sed antaŭ dominado de turkoj estis tie altlernejo). Ĝi estis la unua gimnazio de la urbo post la turka erao kaj ĝi funkciis kiel hungara gimnazio ĝis 1923. Nuntempe ĝi estas rumana liceo Mihai Eminescu. De 1717 ĝi funkciis kiel jezuita lernejo, ekde 1874 kiel premonstrata ĉefgimnazio. La akademio estis fondita en 1780 kun filozofia fakultato, post 8 jaroj ankaŭ la dujara jura fakultato ekfunkciis. La akademio longe funkciis en la sama domego, kiel la altgimnazio. Post falo de la Hungara revolucio de 1848 malevoluo komenciĝis, la filozofia fakultato estis translokita al la altgimnazio en 1850, samtempe la lernado okazis germane, sed post 5 jaroj la jura fakultato jam estis trijara. En 1861 la instrua lingvo denove estis la hungara. En 1871 oni lernis jam 4 jarojn kaj estis deklarita egaleco al la universitata nivelo. Ekde 1912 jam 10 katedroj funkciis: romia juro, jurfilozofio, puna juro kun ekonomio kun financo, ŝtata statistiko, hungara kaj aŭstra privata juro, juĝeja kaj eksterjuĝeja procesoj, komerca juro, administra kaj financa juroj, jurhistorio kun eklezia juro. En 1934 la jura akademio estis integrita al Universitato de Kluĵo.
Lukas Podolski
Lukas Podolski (naskiĝis la 4-an de junio de 1985 en Gliwice, Pollando) estas germana futbalisto de pola deveno. La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006, la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kaj la Futbala Mondpokalo 2010. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "10". Ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 kaj la Futbala Mondpokalo 2014, en kiu la germana teamo atingis la ĉampionecon, li partoprenis per tiu ĉemiza numero, kaj same en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016.
Dalyan
Dalyan estas urbo en provinco Muğla en Turkio. Ĝi apartenas al la Egea regiono de Turkio, la sudokcidenta parto de la lando.
Molodjoĵnaja (stacio de Moskva metroo)
Molodjoĵnaja (Молодёжная) estas stacio de la Metroo de Moskvo okcidente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Arbatsko-Pokrovskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
NGC 285
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
2298 Cindijon
2298 Cindijon estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en omaĝo al la gefiloj de Brian G. Marsden : Cynthia kaj Jonathan.
Sukcena Ĉambro
La Sukcena Ĉambro ( Янтарная комната) estas unika, nekomparebla ĉefverko kun muroj kovritaj de elementoj faritaj el aŭtenta sukceno, kiun donacis prusa reĝo Frederiko Vilhelmo al rusa caro Petro la Granda en 1716.
Ĝi havis surfacon de 55 kvadrataj metroj kaj enhavis pli ol ses tunojn da sukceno.
En 1717 ĝi ornamis la personan apartamenton de la caro en la Somera Ĝardeno de Sankt-Peterburgo.
En 1743 la imperiestrino Elizaveta Petrovna ordonis "ripari" la kabineton. La ĉefa arkitekto Bartolomeo Francesco Rastrelli aldonis oran lignan tranĉadon, spegulojn kaj mozaikajn bildojn el agato kaj jaspero. En 1770 ĝi transformiĝis en la fama Sukcena Ĉambro de la Katerina Palaco en Carskoje Selo, kreskinte en grandeco kaj lukso.
En 1941 la germanaj konkerintoj okupis la areon de la palaco kaj ŝtelis multajn valoraĵojn inkluzive la Sukcenan Ĉambron. Ĝi estis demuntita dum du tagoj kaj translokigita al Kenigsbergo (nun Kaliningrado), ĉefurbo de Orienta Prusio. Dum du jaroj 1942 - 1944 ĝin oni remuntis en halo de tiea Reĝa kastelo, kiu estis malpli ampleksa ol halo de la palaco en Carskoje Selo. Tiel kelkaj partoj restis en kestoj.
La kastelo estis okupita de la Ruĝa Armeo la 9-an de aprilo 1945, sed la Sukcena Ĉambro tiam ne estis trovita. Ĝia posta sorto ankoraŭ restas mistero.
Identa rekonstruado de la Sukcena Ĉambro estis inaŭgurita en 2003 en Carskoje Selo en Palaco de Katerina post preskaŭ tridek jaroj de laboro.
In God we trust
"In God We Trust" estis adoptita kiel la oficiala devizo de Usono en 1956 kiel alternativo aŭ anstataŭo de la neoficiala moto de E pluribus unum, kiu estis adoptita kun la Blazono de Usono kiu estis kreita kaj adoptita en 1782. Sekularistoj esprimis kontraŭon al ties uzado, kaj postulis la forigon de la religia referenco el la valuto.
"In God we trust" unuafoje aperis en usonaj moneroj en 1864 kaj estas aperinta en papervaluto ekde 1957. Laŭ leĝo pasita de la 84a Kongreso (P.L. 84-140) kaj aprobita de la Prezidento en la 30a de Julio, 1956, la Prezidento aprobis Joint Resolution de la 84a Kongreso, deklarante IN GOD WE TRUST kiel nacia devizo de Usono. IN GOD WE TRUST estis unuafeje uzata sur papermono en 1957, kiam ĝi aperis en unudolara arĝenta atestilo. La unua papervaluto portanta tiun devizon eniris en cirkulado en la 1a de Oktobro, 1957
Ĝi estas ankaŭ la moto de la usona ŝtato nome Florido. Ties hispanlingva ekvivalento, En Dios Confiamos, estas unu el la devizoj de la Respubliko Nikaragvo.
(74054) 1998 JT4
(74054) 1998 JT4 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
14989 Tutte
14989 Tutte estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Márton Lőrincz
LŐRINCZ Márton (leo:rinc) estis hungara luktisto, ĉampiono en olimpiaj ludoj (1936) kaj eŭropa ĉampioneco (1934) naskita en Korond Corund (Harghita) la 28-an de oktobro laŭ pli freŝaj esploroj la 23-an de oktobro 1911 kaj mortinta en San Carlos de Bariloche, Argentino la 26-an de novembro 1969.
14989 Tutte
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la britdevena kanada matematikisto kaj ĉifranalitikisto William Tutte (1917–2002), instruisto dum 14 jaroj ĉe la Universitato de Toronto, poste li aliĝis al la Universitato de Waterloo en 1962.
Márton Lőrincz
Biografio
Lőrincz gajnis landajn ĉampionecojn en klasikstila lukto en 1934, en liberstila lukto en 1935 kiel luktisto aerpeza de la Hungara Atleta Klubo. En la 9-a olimpio en Berlino en 1936 li gajnis en klasikstila lukto, en la eŭropa ĉampioneco en Stockholm en 1934 en liberstila lukto, en Bruselo li okupis la 2-an lokon. Lőrincz estis 10-foje en la elektita teamo. Li estis oficisto de la Lokinteresa Fervojo de Budapest. Lőrincz elmigris Sudamerikon depost la 2-a mondmilito.
Hämerten
Hämerten ĝis fino de 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la komunumo Tangermünde. La loĝloko troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj situas borde de la rivero Elbo. Fine de 2008 la loĝloko havis 206 loĝantojn.
Damal
Damal estas urbo en provinco Ardahan en Turkio.