cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
R. J. P. Mortished
En 1911 li laboris en registra oficejo (angle General Register Office). Li loĝis ĉe la familio Shields en Clontarf (Dublino). (Du filoj de tiu familio, Barry Fitzgerald kaj Arthur Shields, poste fariĝis famaj aktoroj. Mortished restis en kontakto kun Arthur dum jardekoj; ties filo Adam loĝis ĉe la familio Mortished en la 1940-aj jaroj.) Mortished laboris por irlanda federacio de sindikatoj (Irish Trade Union Congress) kaj redaktis la eldonaĵojn Voice of Labour (de 1922 ĝis 1927) kaj The Irishman (de 1927 ĝis 1930). Krome li estis asistanto de la sekretario de Irlanda Laborista Partio. En 1927 li en norda Dublino sensukcese kandidatis por la irlanda parlamento. De 1930 li laboris por la Internacia Organizaĵo de Laboro.
Boxtel
Boxtel estas urbo kaj municipo en la provinco Norda Brabanto en Nederlando.
R. J. P. Mortished
R. J. P. Mortished estis kunfondinto kaj prezidanto de Irlanda Esperanto-Asocio. Li faris prelegojn pri Esperanto en multaj rondoj.
Boxtel
Ĝemelurboj
Wittlich en Germanio
R. J. P. Mortished
Lia tombo troviĝas en la tombejo Deansgrange, sude de Dublino. Kvankam li nomis sin ateisto en 1911, sur la tomboŝtono troviĝas referenco al biblero (Epistolo al la filipianoj, ĉapitro 4, verso 8).
3648 Raffinetti
3648 Raffinetti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de La Plata, en Argentino.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la argentina astronomo Virgilio Raffinetti (1869–1946), direktoro de la Observatorio de La Plata de 1889 al 1905.
Győző Temesy
Győző Temesy [djOzO temeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Temesy Győző estis hungara geografo, instruisto, gimnaziestro, skolto, skoltestro. Lia origina familia nomo estis Hermann ĝis 1925, poste Temesi ĝis 1935.
Biografio
Győző Temesy maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon kaj doktoriĝis en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto en 1911. Post siaj studoj li instruis en Rákospalota, ekde 1913 li laboris en geografia instituto. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li instruis en pluraj gimnazioj en Budapeŝto ĝis 1945. Li havis altajn postenojn en la hungara skolta movado, li partoprenis en tutmondaj skoltaj renkontiĝoj. En 1921 li iĝis estro de la lerneja skolta taĉmento. Lia kariero finiĝis en 1945, lia posta vivo dum la socialismo estas nekonata.
Infanprostituo
La infanprostituo estas moderna versio de sklaveco en kiu infanoj estas ekspluatataj sekse kun ekonomiaj celoj.
La ĉefa kaŭzo atribuita kutime al la infan-prostituo estas malriĉeco, sed tamen, tiu ne estas la nura tialo ĉar la Nacia Centro por Perditaj kaj Ekspluatitaj Infanoj de Usono indikis, ke ankaŭ riĉaj landoj kiel Kanado same suferas tiun problemon kaj grandprocente.
La infanprostituo estas malpermesita en la granda majoritato de landoj, sed tio ne malebligis ke la problemo daŭre kreskas ĝis iĝi socia problemo de tutmonda nivelo, kio rezultas en malprogreso kaj en la socioj kaj en la disvolvigo de la infanoj.
Studoj de UNICEF kalkulas, ke en landoj de Suda Azio proksimume 1 miliono da infanoj estas ekspluatataj sekse kaj kelkaj centoj da miloj vivas en la sama situacio en Eŭropo, Latinameriko kaj Afriko kaj sammaniere ĵuse oni indikas al Meksiko kaj ĝenerale al Latinameriko kiel preferataj lokoj por pedofilio.
Prezento
Prezento estas la procezo per kiu la enhavoj de temo estas prezentataj al publiko. Prezentoj povas transdoni tekstojn, bildojn, filmetojn kaj sono-dosierojn kaj povas esti el du tipoj: plurmedia prezento (uzata por prezenti produktojn, projektojn, ktp) aŭ bildprezento, prezento kiu inkludas precipe bildojn, ofte akompanatajn per efektoj aŭ tekstoj.
Bildprezento
Kun la termino bildprezento (angle slideshow) estas difinita vico da bildoj (aŭ video farita el tiu vico), kiu tre ofte estas akompanata de fona muziko aŭ transiraj efikoj.
En pasinteco ĉi tiuj prezentaĵoj estis realigitaj helpe de diapozitivoj kaj sonregistraĵoj kaj la realigo estis teknike kompleksa.
Kun la apero de la cifereca fotarto kaj la plurmediaj komputiloj helpe de taŭgaj prezentiloj kiel OpenOffice.org Impress, Prezi, Sozi, PowerPoint ktp la kreado de bonaj bildprezentoj fariĝis tre facila kaj multe disvastigata.
Oktila oksalato
Dioktila oksalato aŭ oksalato de dioktilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj oktanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Oktila oksalato posedas 18 karbonatomojn, 34 hidrogenatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Oktila oksalato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de oktilaj derivaĵoj.
Carpignano Salentino
Carpignano Salentino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Ruĝecventra silvio
Ĝi troviĝas en centro de suda Afriko el plej suda Angolo suden al Bocvano, okcidenta Zimbabvo, Zambio, Namibio, norda kaj suda Sudafriko, Lesoto, malmulte en Mozambiko kaj Svazilando. Tiu estas komuna specio troviĝanta en gamo de habitatoj de finboo, arbustaro, makiso kaj sekaj riverujoj.
Aspekto
La Ruĝecventra silvio estas 14–15 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 16 g. Ties supraj partoj estas grizecaj, kaj la vosto estas nigra kun larĝa blanka bendo pinte. Tiu silvio havas tre rimarkindan kaj larĝan blankan okulringon. La gorĝo estas griza kun tre markata malhela striado, la brusto kaj la ventro estas griza, dum la suba ventro estas tre rimarkinde brilbruna al ruĝecbruna, kio nomigas la specion kaj estas la plej klara distingilo. La kruroj estas nigraj kaj la okuloj estas grizaj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas nestrian gorĝon. La alvoko estas laŭta fluteca ĉiirup-ĉii-ĉii.
La Lajarda silvio, Parisoma layardi, estas la ununura simila specio, sed ĝi estas pli pala, havas pli da blanko en vosto, kaj ne havas la brunan subventron.
Kutimaro
La Ruĝecventra silvio konstruas tasforman neston el seka herbo, radiketoj kaj arboŝeleroj en vegetaĵaro kaj sekurata per araneretoj. Tiu specio estas monogama, tio estas pariĝas porvive. La ino demetas 2-4 ovojn, kiuj estas kovataj de ambaŭ gepatroj dum 13-16 tagoj. La idoj estas zorgataj ankaŭ de ambaŭ gepatroj kaj elnestiĝo okazas post 14-15 tagoj.
Ĝi estas kutime vidata sola aŭ en paroj, moviĝanta tra vegetaĵaro dum ĝi manĝas insektojn inter branĉaro, sed ankaŭ flugantajn termitojn dumfluge, kaj aliajn malgrandajn senvertebrulojn kaj fruktojn, semojn kaj eĉ nektaron de plantoj de genro Aloe.
Konservadostatuso
Tiu komuna specio havas grandan teritorion, kun ĉirkaŭkalkulita etendo de 2,800,000 km². Oni supozas, ke la populacio estas granda, kaj ke la specio ne alproksimiĝas al kriterioj de malpliiĝoj de populacioj de la IUCN Ruĝa Listo kaj pro tio tiu specio estas pritaksata kiel Malplej Zorgiga.
Gott mit uns
“Gott mit uns“ ("Dio kun ni!", aŭ "Dio estas kun ni!") estas devizo larĝe uzata en la germana armeo dum la 19a jarcento, aparte sur la bukoj de soldatzonoj kaj butonoj, specife en la Germanimperia Armeo.
Historio
La devizo "'Nobiscum Deus'" (Dio kun ni !) estis jam uzata de la romanaj soldatoj sur la ŝirmiloj en la epoko de la Bizanca imperio. Ĝi estis ankaŭ militkrio.
Ĝi estis la slogano de Gustavo la 2-a Adolfo, reĝo de Svedio (1611—1632) kaj ankaŭ la militkrio de lia armeo.
Ĝi estis la devizo de Brandeburgio dum la Tridekjara milito, la longa konflikto kiu de 1618 ĝis 1648 trafis tutan Eŭropon escepte Svision kaj Turkion.
En 1847 ĝi aperis sur la bukoj de la zonoj de la soldatoj de la prusa armeo, en 1919 de la Reichswehr, kaj en 1935 de la Wehrmacht. Ĝi estis tre konata dum la Dua Mondmilito. La germanaj policaj trupoj (Polizeitruppen) uzis ĝin ĝis la jardeko de 1970. Tamen la SS-anoj uzis la sloganon “Meine Ehre heißt Treue“ (Mia honoro nomiĝas lojaleco).
“Gott mit uns — Dio è con noi" estas itala militfilmo de Giuliano Montaldo, kun Franco Nero, Richard Johnson, Bud Spencer, kies muzikon komponis Ennio Morricone (1969).
Eksteraj ligiloj
La baza materialo de tiu ĉi artikolo fontas el la diverslingvaj versioj de Wikipedia.
¡Que viva México!
¡Que viva México! (Да здравствует Мексика!, el hispana tradukebla al Vivu Meksiko) estas filma projekto ekigita en 1930 fare de la rusa avangarda reĝisoro Sergej Eisenstein (1898–1948). Ĝi estus estinta epizoda portreto de meksikaj kulturo kaj politiko el antaŭ-hispana civilizo al la revolucio de Meksiko. Produktorado estis malhelpata pro malfacilaĵoj kaj estis eventuale abandonita. Jay Leyda kaj Zina Vojnov nomigis ĝin lia "plej granda filmoplano kaj lia plej granda persona tragedio".
Eisenstein iris al Meksiko en Decembro 1930 — post variaj projektoj proponitaj de Charles Chaplin kaj Paramount Pictures forfalis- kaj Paramount liberigis lin el sia kontrakto. La meksika filmo estis produktorita de Upton Sinclair kaj de malgranda grupo de financistoj rekrutita de lia edzino Mary Craig Kimbrough Sinclair, laŭ leĝa korporacio kiun tiuj investistoj estis formintaj, nome Mexican Film Trust. Ties kontrakto kun Eisenstein alvokis por mallonga, nepolitika filmo pri Meksiko, en scenaro desegnota kaj filmota de Eisenstein kaj liaj du samlandanoj, Grigori Aleksandrov kaj Eduard Tisse.
Eisenstein filmis inter 175,000 kaj 250,000 liniajn futojn de filmo (30 al 50 horoj) antaŭ la Mexican Film Trust haltigis la produktoraron, la Trusto elĉerpis monon kaj paciencon pro la malkapablo de Eisenstein por kompletigi la filmon akurate, kaj Eisenstein ricevis ordonojn por sia "plej rapida reveno" al Sovetunio, el kie li estis forestinta ekde 1929. Spite la dekomencan intencon ke Eisenstein revenu el Meksiko al Kalifornio por kompletigi la filmon, li ne ricevis permeson reveni al Usono fare de la prienmigraj aŭtoritatoj, nek povis okazi interkonsento kun la Trusto kaj Sojuzkino por sendi al Sovetunio la materialon kaj kompletigi la filmon tie.
Pere de Sinclair, la Mexican Film Trust sukcesis veki intereson por ke oni finigu usonan filmon, sed post monatoj de malsukceso, fine kontraktis kun sendependa produktoro-distribuanto Sol Lesser por produkti du kurtajn filmojn kaj mallongan filmaĵon el la materialo, nome Thunder Over Mexico, Eisenstein in Mexico, kaj Death Day ĉiuj publikigitaj en 1934.
Mihai Viteazu (Turda)
Mihai Viteazu (Turda) [mihaj vitjazu], hungare: Tordaszentmihály estas vilaĝo en Rumanio sud-okcidente de Turda, kiu formiĝis per la unuiĝo de Sânmihaiu de Jos kaj Sânmihaiu de Sus. Administre ĝi apartenas al Turda.
Komunumoj pri Sankta Mikaelo en Transilvanio
Pro grandeco de la tabulo la ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Alsómihályi!
Vision (Marvel Comics)
Rolula biografio
Jarojn poste, Freneza Pensulo uzis la androidojn kontraŭ la Mirinda Kvaropo, sed Homa Torĉo (Jim Hammond) rifuzis mortigi kaj estis malŝaltita. La korpo restis en kaverno. Immortus ekestas kun la Kristalo de Eterneco kaj kreis tempoŝanĝon, tenante du vektorojn de la sama fluo, lasante du originalajn homajn torĉojn.
Kreo
La sintozoido Ultron invadis la laboratorion de la Pensulo kaj prenis unu el la kropoj kaj, kun la helpo de Phineas T. Horton (unu el la pioniroj de artefarita inteligenteco kaj kreinto de la originala Torĉo) konstruis novan sintozoidon por detrui la Avengers. Ultron programis siajn neŭrajn procezilojn per la cerboŝablonoj de Magnum kaj disfaldis specialajn sintezitajn ĉelojn, kiuj ebligas al li ŝanĝi sian mason kaj forton.
Ultron sendis sian kreon por atentigi la Avengers en kaptilon. Sed tuŝita de la malforta situacio de la teamo, la sintozoido ignoris la parametrojn de sia misio, ribeligante sian programadon kaj helpis la heroojn venki sian kreinton.
Avengers
La venĝanto Herry Pym faris dekduojn da provoj sur la sintozoido kaj igis lin en la heroa teamo. Wasp estis tiu, kiu sugestis, ke li nomiĝas Vision.
Kombiante sin kun la Avengers, li pruvis esti vivmaniero maltrankvila por esti konscia, malproksime de malvarma, kalkulante aŭtomato Ultron volis. Vision servis la Avengers fidele dum la jaroj, dum la tuta tempo deziras transcedi sian originalan programadon kiel veturilon de venĝo kaj fariĝi tute "homa". Li iĝas proksima amiko kun Magnus, kiu havas la samajn mensajn ŝablonojn.
Kometo Kohoutek
Kometo Kohoutek estis unuafoje vidita en 1973 de ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek. Ĝi atingis perihelion la 26an de decembro 1973.
6354 Vangelis
6354 Vangelis estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).
Kometo Kohoutek
Kohoutek estis reklamita de la gazetaro kiel "kometo de la jarcento", sed poste donis malbonan vidon kaj estis konsiderata seniluziiga; iuj usonanoj ĝin kromnomis "kometo Watergate."
6354 Vangelis
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la greka muzikisto kaj komponisto Vangelis, de vera nomo Evangelos Odysseas Papathanassiou (greke Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου), pioniro de la elektronika muziko.
Kometo Kohoutek
La muzikgrupo R.E.M. verkis kanton pri la kometo, "Kohoutek", kiu aperis en la 1985 albumo Fables of the Reconstruction.
Galeno (apartigilo)
Galeno povas nomi:
427 Galeno
427 Galeno estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois la elde la observatorio de Nico.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la nereidino Galeno (Γαλενε) kiu personigas la kvietan maron, en la helena mitologio.
Kantono Howard (Indianio)
La kantono Howard (Howard County) estas kantono de Usono en la subŝtato Indianio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Negrilești
Negrilești [negrileŝtj] (hungare: Négerfalva) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio nordokcidente de Beclean. En 1910 ĝi havis 1 901 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1687. Ĝia unua mencio skribe estas en 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Belső-Szolnok, poste Szolnok-Doboka vármegye).
Al la komunumo apartenas krome Breaza kaj Purcărete.
La komunumo Negrilești estis fondita per leĝo n-ro 530 de la. Antaŭe Negrilești apartenis al Ciceu-Giurgești.
Distrikto Fehérgyarmat
La Distrikto Fehérgyarmat (hungare Fehérgyarmati járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ riveroj Tiso kaj Tur: laŭ landlimo de Rumanio en la plej orienta parto de la departemento (same en la plej orienta parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Fehérgyarmat, kiu estas la unusola urbo, krome estas ankaŭ 2 grandvilaĝoj, la ceteraj 47 estas vilaĝoj.
La areo estas 707,37 km², kie loĝas 38 363 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, pomoj, prunoj, nuksoj) kaj bestobredadoj. Menciindas la alta senlaboreco.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1950 ĝi apartenis al departemento Szatmár. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Korolario Roosevelt
La Korolario Roosevelt estas grava ŝanĝo farita al la Doktrino Monroe fare de la prezidento de Usono nome Theodore Roosevelt. Ŝanĝita, la Doktrino Monroe nun konsideras Latinamerikon inklude Karibion kiel teritorio kie etendi la interesojn komercajn de Usono en la mondoregiono, aldone al la origina celo, nome bremsi la eŭropan hegemonion for de la hemisfero.
Grieben (Meklenburgo)
Grieben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Schönberger Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Korolario Roosevelt
En tiu ŝanĝo oni asertas, ke se latinamerika aŭ karibia lando situanta sub la influo de Usono minacas aŭ endanĝerigas la rajtojn aŭ posedaĵojn de usonaj civitanoj aŭ entreprenoj, la registaro de Usono estis devigita interveni en la internaj aferoj de la koncerna lando por reordigi ĝin, restaŭrante la rajtojn kaj havaĵojn de ĝia civitanaro kaj entreprenaro.
Tiu Korolario Roosevelt supozas reale permesilon por intervenoj de Usono Latinameriko kaj Karibio kaj starigas de facto rajtojn novkoloniaj de Usono super landoj de la mondoregiono, similajn al tiuj kiuj kaj Anglio kiom Francio aŭ aliaj potendoj atribuis al si mem pri la landoj de ĝiaj influaroj laŭ la traktatoj de la Kora Entento subskribitaj la 8-a de aprilo de 1904.
Roosevelt aplikis sian varianton al la Doktrina Monroe la unuan fojon alproprigante al si la doganojn de la Dominga Respubliko en 1905 por pagi al la eksterlandaj kreditoroj.
Posta diplomata klopodo ŝanĝi la rigardon de la Usona Imperiismo fare de la administrado de Usono en 1904 laŭ stilo de la "Bastonego", la korolario Roosevelt estis anstataŭita de la Politiko de bona najbareco (nome tutamerikismo) iniciato prezentita de la registaro de la prezidento Franklin Delano Roosevelt kadre de la 7a Konferenco Tutamerika de Montevideo en decembro de 1933. Inter la agado por alproksimiĝo elstaras la produktado de filmoj bazitaj sur la kulturoj de la latinamerikaj landoj kiaj Flying Down to Rio, The Three Caballeros aŭ Saludos Amigos. Tamen Usono kongrue kun sia politiko apogis la diktatorajn reĝimojn de Fulgencio Batista en Kubo, de Rafael Trujillo en Dominga Respubliko, Anastasio Somoza en Nikaragvo kaj Francois Duvalier en Haitio.
Post la komenco de la Malvarma Milito en 1945, Usono restarigis la doktrinon de la Korolario Roosevelt cele blokadi la antaŭeniron de la sovetinflua komunismo en la hemisfero. Tiukaze Usono konsideris, ke ankaŭ la minaco instaladi reĝimojn ĉu maldekstrajn ĉu tro (laŭ ties kriterioj) reformismaj postulas intervenon, kvankam malpli rekta. Ties agado laŭlonge kaŭzis, ke plej parto de Latinameriko kaj Karibio iĝu kontraŭusona, kies efiko ankoraŭ videblas.
Granda Ekspozicio
La Granda Ekspozicio aŭ en angla Great Exhibition of the Works of Industry of All Nations (Granda Ekspozicio de la Laboroj de la Industrio de Ĉiuj Landoj) aŭ mallonge The Great Exhibition, foje referencata ankaŭ kiel la Crystal Palace Exhibition (Ekspozicio de la Kristala Palaco) alude al la provizora strukturo en kiu ĝi okazis, estis internacia ekspozicio kiu okazis en Hyde Park, Londono, Anglio, el la 1a de Majo al la 15a de Oktobro 1851. Ĝi estis la unua en serio de Mondaj Foiroj, nome ekspozicioj de kulturo kaj industrio kiuj iĝis tre popularaj en la 19a jarcento, kaj konsistis en tre multe anoncitaj eventoj. La Granda Ekspozicio estis organizita de Henry Cole kaj la Princo Alberto, edzo de la reganta monarko, reĝino Viktoria. Ĝi estis vizitita de famuloj de tiu epoko, kiel Charles Darwin, Samuel Colt, membroj de la Orleanisma Reĝa Familio kaj verkistoj Charlotte Brontë, Charles Dickens, Lewis Carroll, George Eliot kaj Alfred Tennyson. La muziko por lamalferma ceremonio estis sub la diriĝento Sir George Thomas Smart kaj la muziko el la ekspoziciitaj orgenoj por la procesio de la reĝino estis sub estreco de William Sterndale Bennett.
Carpino
Carpino estas komunumo de Italio.
Jenő Gönczi
GÖNCZI Jenő (goenci) estis hungara juristo, ekonomikisto, ŝtatsekretario naskita en Nagykároly la 23-an de decembro 1879 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de julio 1967.
Rusia Akademio de Belartoj
Rusia Akademio de Belartoj (Российская Академия художеств) estas universitato de Rusio. Unu filio: La Ŝtata Akademia Instituto de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo nome de Ilja Repin funkcias en Sankt Peterburgo, la dua - La Ŝtata Akademia Instituto de Belartoj nome de Vasilij Surikov funkcias en Moskvo. Strukturo de la Akademio inkluzivas kelkajn ceterajn organizaĵojn (ekz. St.Peterburga Gisejo).
Evoluado
Ideon pri fondo de akademio de belartoj eldiris ankoraŭ caro Petro la Unua fine de la 17-a jarcento. Tamen nur la 6-an de novembro 1757, kiam reĝis imperiestrino Elizabeta aperis decido de la Senato de la Rusia Imperio pri ĝia establo. Estis akceptita iniciato de famaj rusoj - grafo Ivan Ŝuvalov kaj sciencisto Miĥail Lomonosov. I.a. ankaŭ laŭ ties iniciato estis establita antaŭe Moskva Universitato. Pro granda monofero de Ivan Ŝuvalov estis invititaj la eŭropaj profesoroj kaj luitaj necesaj ejoj por instruado. Ankaŭ la grafo donacis sian abundan kolekton de belartaĵoj.
Jenő Gönczi
Kariero
Jenő Gönczi havigis diplomon en Budapeŝto kaj li laboris en la Ministerio pri Religi- kaj Publikedukadafero. Li prelegis en la Orienta Akademio ekonomikon. Li publikis en la revuo Huszadik Század. En 1918 li estis en la registaro Károlyi ŝtatsekretario. Post la falo de la hungara sovetrespubliko oni malpermesis lin instrui kaj tial laboris kiel oficisto, lektoro kaj tradukisto. Li publikis studaĵojn literaturajn kaj sociologiajn en revuo Századunk. Poste 1945 li rericevis sian ŝtatsekretarian postenon. Li estis vicprezidanto de la Radikala Partio, inter 1948 kaj 1954 li estis redaktoro de la gazeto Közgazdaság.
Rusia Akademio de Belartoj
Evoluado
Ekde 1764 ĝis 1788 laŭ ordono de imperiestrino Ekaterina la Dua oni konstruadis la palacon en Sankt Peterburgo por la akademio. La projekton faris kaj realigis Jean-Baptiste Vallin de La Mothe kaj Aleksander Kokorinov. Ankaŭ ili plibeligis la kajon de Neva rivero, kie situas la konstruaĵo.
Bermerain
Bermerain estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 658 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Rusia Akademio de Belartoj
Evoluado
Tie ĝi sukcese funkciadis ĝis 1917 kiel Imperiestra Akademio de Belartoj. Dum ekzistado de Sovetunio ĝi nomiĝis Akademio de Belartoj de USSR. Ekde 1992 ĝi nomiĝas Rusia Akademio de Belartoj.
Bermerain
Geografio
Bermerain situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Bermerain etendiĝas sur 6,66 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Patrick Teinte, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Brunssum
Brunssum estas urbo kaj municipo en la provinco Limburgo en Nederlando.
Jamanoj
Jamanoj (ankaŭ nomataj Jaganpopolo aŭ Tekvenikoj) loĝis en la glacia Fajrolando kaj ankaŭ nomiĝis la kanuo-indianoj ĉar ili trapasis multan tempon en kanuoj sur la maro. Ili eĉ kunportis fajrojn. Pro tiuj fajroj Fajrolando ricevis sian nomon, kiam la hispana navigisto Fernão de Magalhães en novembro 1520 vizitis la regionon kaj vidis en la nebulo multajn fajrojn.
La fajroj estis vivosavaj por la Jamanoj. Ili estis preskaŭ nudaj kaj nur surhavis kapuĉmantelon el foko- aŭ lutrofelo. Ili ankaŭ ŝmiris bestograson sur la korpo por protekti sin kontraŭ dehidratiĝo kaj hipotermio. Ili vivis grandparte de la maro kaj multe manĝis fiŝojn kaj mitulojn kiujn la virinoj plonĝkolektis. Vestoj ne utilis en la malvarma akvo sed jes bestograso. Kiam ili pliposte de la misiistoj devis porti vestojn la Jamanoj malsaniĝis, ĉar la vestoj iĝis malpuraj kaj malsekaj en tiu klimato.
Ili ne kredis en iu kreinto, sed tamen en spiritoj kaj ankaŭ havis proprajn ritojn. Tiel patrino, post la naskiĝo de sia bebo, devis bani kun la bebo en la marakvo, pro kio la infano plifortiĝus.
Virinoj grave kontribuis al la supervivo de la tribo. Ili ofte estis pli fortike konstruitaj ol la viroj kaj plonĝis por kolekti nutraĵon, prizorgis la infanojn kaj remis kaj riparis la kanuojn. La viroj faris la kanuojn.
Dum jarcentoj tiuj indianoj kontraŭstaris la malvarmon per minimumaj rimedoj por varmigi sin. Kiam la blankaj koloniistoj trovis oron en la herbejo por ŝafoj ili kune kun la najbaraj etnoj la Alakalufoj kaj antaŭ ĉio la gvanako-ĉasantaj Onaoj malsuperiĝis ĉar la koloniistoj ankaŭ kunportis eŭropajn malsanojn. La ŝafistoj eĉ donis monon por ĉiu kapo de indiano, por ekstermi la indiĝenojn.
Tamen ne ĉiu tiel kondutis al la indianoj. La brita misiisto Thomas Bridges kompilis vortaron de la jamana lingvo kaj tiel savis 32 000 vortojn kaj esprimojn de la forgeso, antaŭ ol la popolo mem malaperos.
Laŭ ĉilia censo el 2002, ankoraŭ loĝis 1 685 Jamanoj en Ĉilio.
Jagana lingvo aŭ Jamana lingvo, menciita ankaŭ en la literaturo kiel háusi kúta, inchikut, tekeenika, yahgan aŭ yappu, estas la lingvo de la jaganoj.
Brierley Hill
Brierley Hill estas industriala urbeto de Britio. Ĝi estas ĉefe konata pro populara vendejo tie. Ĝiaj ĉefaj industrioj estas fabrikado de vitro kaj ŝtalo.
James F. Morton
EdE-M
Sagres
Sagres estas portugala loĝloko en la plej okcidenta parto de la suda regiono Algarve, apud la Kabo de Sankta Vincento, Ĝo estas la plej sudokcidenta punkto de la kontinenta Eŭropa fiksa tero. La loko apartenas al Vila do Bispo, kaj havis en 2001 1939 loĝantojn sur areo de 34,28 km².
James F. Morton
James Ferdinand MORTON, Jr. (18-a de oktobro 1870, Littleton, Massachusetts – 7-a de oktobro 1941, Jersey City, New Jersey), estis usona mineralogo, kuratoro de muzeo, amatora ĵurnalisto, esperantisto, pamfletisto, bahaisto.
Sagres
Ĝi estas tre vizitata loko kaj partikulare dum sunsubiro.
James F. Morton
Li trapasis licencion (Bachelor of Arts) kaj majstron (Master of Arts) en Harvard en 1892. Kiam li estis juna, li multe vojaĝis kaj ĉeestis longtempe en Francio kie li lernis flue paroli la francan. En 1896-97 li estis prezidanto de National Amateur Press Association, usona asocio pri amatora ĵurnalismo. Li poste fariĝis prezidanto de Thomas Paine Natural History Association, kunfondanto kaj prezidanto de esperanto societo en New York kaj estis dufoje ĉefo de la aga komitato de Esperanto-Asocio de Norda Ameriko. Li ankaŭ estis aktivulo ĉe multnombraj societoj: American Association of Museums, American Forestry Association, Science League of America, The Harvard CIub, Blue Pencil Club, Institute of American Genealogy, The Mineralogical Society of America.
Sagres
La vorto "Sagres" estas tre populara en la tuta Portugalio ankaŭ ĉar estas la nomo de tre konata marko de biero, eble la plej vendata.
James F. Morton
Li verkis broŝurojn favore al parollibereco, libera amo, laikeco aŭ nigrula egaleco. Tiuj broŝuroj estis eldonitaj de li mem aŭ de The Truth Seeker Co. Unue fervora sendiisto, li poste fariĝis bahaisto.
Li ege amikiĝis kun la usona verkisto H. P. Lovecraft sekve al iliaj amatorĵurnalistaj okupiĝoj, eĉ se la du viroj havis ofte malsamaj sociaj aŭ politikaj opinioj. Lovecraft skribis ke Morton estis "rimarkinda ulo".
De 1925 ĝis sia morto, li estis kuratoro de la muzeo de Paterson, New Jersey, kies mineralogan kolekton li ege pligrandigis.
Li mortis frapita de veturilo.
Islanda-Esperanta Vortaro
Íslenzk-Esperanto Orðabók / Islanda-Esperanta Vortaro estas la titolo de libro eldonita 1965 en Reykjavík de la Federacio de Islandaj Esperantistoj. La vortaron preparis Baldvin B. Skaftfell ekde 1949 ĝis 1956. Redaktis Árni Böðvarsson. La vortaro enhavas ĉ. 30.000 kapvortojn sur 480 paĝoj en eldonkvanto 3000 ekzempleroj.
Gobir
Frua historio
Gobir estis unu el la sep originaj reĝlandoj de la Haŭsaj Reĝlandoj (Haŭsalando), kun historio ĝis almenaŭ la 11-a jarcento. La sidejo de la dinastiio estis ĉe Alkalawa, en nordokcidenta Haŭsalando.
Fulana Milito
Gobir estas precipe memorita kiel la ĉefa kontraŭanto de la Fiulba Islama reformisto Usman dan Fodio. Bawa, reganto de Gobir, verŝajne invitis dan Fodio-on al la areo en 1774; dan Fodio ekloĝis en la urbeto Degel, kaj komencis prediki. Dan Fodio ludis iun rolon en la edukado de la nevo kaj sekvanto de Bawa, Junfa (r. 1803-8), sed ankaŭ publike atakis tion, kion li vidis kiel la mistraktoj de la Hausaj elituloj, precipe la ŝarĝo, kiun ili metis sur la malriĉulojn.
Henry Cole
Sir Henry COLE (15a de Julio 1808 – 18a de Aprilo 1882) estis brita funkciulo kaj inventisto kiu faciligis multajn plinovigojn en komerco kaj edukado en la 19a jarcento en Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando. Al Cole oni atribuas la kutimon sendi salutkartojn dum Kristnasko, kaj la enkondukon de la unua komerca Kristnaska karto en 1843. Li kunorganizis la Grandan Ekspozicion de 1851 kun la Princo Alberto, edzo de la reganta monarko, reĝino Viktoria.
Gobir
Fulana Milito
Sarkin Nafata (r. 1797–98) nuligis la tolereman politikon de Bawa, kaj timis la plimultiĝon de armiloj inter la sekvantoj de dan Fodio. La sekvantaj du regantoj ŝanceliĝis inter subpremaj rimedoj kaj ilia mildigo.
Kiam Junfa ekregis en 1803, li tuj trovis sin en konflikto kontraŭ dan Fodio, kaj poste provis murdigi lin kaj malsukcesis, ekzilis dan Fodio-on kaj liajn sekvantoj el Degel. Dan Fodio responde kunigis la Fulbajn klanojn en Ĝihadan armeon, kiu komencis la Fulanan militon. Malgraŭ kelkaj komencaj sukcesoj de la fortoj de Gobir kaj la aliaj Haŭsaj Reĝlandaj Ŝtatoj (plej notinde ĉe la Batalo de Tsuntuo), dan Fodio daŭre konkeris ĉirkaŭajn teritoriojn. Liaj fortoj prenis la Gobiran ĉefurbon, Alkalawa, en oktobro 1808, kaj mortigis Sarkin Junfa-on. La ŝtato tiam parte ensorbiĝis en la Fulanan Imperion.
Fuĝo
Reziston kontraŭ la Ĝihadistoj en la nordoriento estis daŭrigita de Sarkin Ali dan Yakubu kaj Sarkin Mayaki. Kun la helpo de la Haŭsa reganto de Katsina, Sarkin Mayaki konstruis novan ĉefurbon de Gobir ĉe Tibiri, 10 km norde de Maradi en 1836. Kiam la Gobir-a Sultano revoluciis kontraŭ la Sokota Kaliflando en tiu sama jaro, Sokota Sultano Muhammad Bello frakasigis la ribelon ĉe la Batalo de Gawakuke. En nuntempa Niĝero la malnova dinastio de Haŭsaj regantoj de Gobir daŭrigas sian regadon. Rivala branĉo de la dinastio havas sian sidlokon en Sabon Birni, norde de Sokoto en Niĝerio.
La antaŭa Sarkin Gobir Muhammadu Bawa regis en Sabon Birni de 1975 ĝis 2004.
Saint-Brancher
Saint-Brancher estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 327 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Saint-Brancher etendiĝas sur 22.02 km², kaj havis 327 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 15 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Joëlle Guyard, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Brancher apartenas al la kantono de Quarré-les-Tombes, kies ĉefurbo estas Quarré-les-Tombes. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Malatestiana librejo
La Malatestiana biblioteko (Biblioteca Malatestiana), konata ankaŭ kiel Malatesta Novello Library, estas publika biblioteko en Cesena, Emilia-Romagna (Italujo). Ĝi estis la unua eŭropa civitana biblioteko, t.e. apartenanta al la komunumo kaj malferma al iu ajn. Ĝi estis subtenita de la grafo de Cesena, Malatesta Novello. La konstruon supervivis Matteo Nuti el Fano (disĉiplo de Leon Battista Alberti); ĝi daŭris de 1447 ĝis 1452.
Ene la biblioteko montras sian geometrian strukturon, tipe de la frua itala renesanco. La aŭlo havas bazilikan formon (templo de kulturo), kun tri navoj dividitaj je dek vicoj de blankaj kolumnoj de loka ŝtono. La centra navo havas barilan volbon kaj finas per rozo sub kiu troviĝas la tomboŝtono de Malatesta Novello.
La lumo eniras tra 44 veneci-stilaj fenestroj perfekte koncipiitaj por legado. Ene estas konservitaj 340 altvaloraj kodeksoj diverstemaj, kiel pri religio, grekaj kaj latinaj klasikaĵoj, sciencoj kaj medicino. La plej malnova manuskripto de la biblioteko estas kopio de la Etymologiae de Isidoro de Sevilo.
Antigvo kaj Barbudo en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1976 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento krom en tiu de 1980, kiam la teamo aliĝis al la bojkoto gvidita de la usona teamo pro la sovetunia invado de Afganio fine de 1979. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis antigvaj kaj barbudaj partoprenantoj.
Malatestiana librejo
En 2005 UNESKO aldonis la bibliotekon al la listo de la Memoro de la Mondo.
Antigvo kaj Barbudo en la Olimpikoj
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Quintin (stacidomo)
Quintin estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Brandan, apud Quintin, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Arnaud de Sède
Arnaud Guilhem DE SÈDE de Liéoŭ (naskiĝis la 9-an de julio 1958 en Les Landes) estas franca anglisto, disĉiplo de Henri Adamczewski, filo de Gérard de Sède kaj Marie-Andrée, nomita Sophie de Sède.
Quintin (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Saint-Brieuc - Pontivy (475000).
Arnaud de Sède
Arnaud de Sède provis defendi la honoron de sia patro kontraŭ la riproĉoj, ke li falsis la dokumentojn, kiuj estas konataj kiel Dossiers secrets, kaj el kiuj li citis en libro pri Rennes-le-Château.
Arnaud de Sède havas gastrolon en la filmo The Real Da Vinci Code  el la jaro 2005, kie aperas ankaŭ aliaj personoj, kiuj ludas rolon en la mistera afero. Li estis pridemandita en radioelsendo de France culture.
16413 Abulghazi
16413 Abulghazi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la historiisto Abulghazi Bahadur (1603–1663). Dum 1643 - 1663, li regis la Ĥanlandon de Ĥiva (nun, Uzbekio). Kopio de liaj skribaĵoj pri la Mongoloj kaj la Tataroj estis akirita de la germana natursciencisto Daniel Gottlieb Messerschmidt dum vojaĝo en Siberio kaj estis eldonita kiel "Histoire généalogique des Tatars (Leiden, 1726).
Pál Kristóf P.
KRISTÓF P. Pál (kriŝto:f) plumnomo: ego, estis hungara ĵurnalisto, redaktoro naskita en Nagybánya la 11-an de decembro 1891 kaj mortinta en Baia Mare la 7-an de marto 1965.
Kariero
Krizsán P. Pál diplomitiĝis en Sárospatak kaj li instruis en bazlernejoj de Satmaro, Szinérváralja, Magyarnádas. De 1921 li estis la redaktoro de la semajngazeto Nagybánya, sed li publikigis ankaŭ en gazeto Ellenzék.
Verkoj
Aperis en Baia Mare: A toll (1919), A penna (1921), Tom Tomson (1922), Színház és sport (1923),
(18920) 2000 OU52
(18920) 2000 OU52 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Transvaal (apartigilo)
Transvaal havas kelkajn signifojn:
Atako en Mogadiŝo (oktobro 2017)
La atako en Mogadiŝo en oktobro de 2017 okazis la 14an, kiam kamiono eksplodis en Mogadiŝo, la ĉefurbo de Somalio. La atako, okazinta kadre de la Somalia enlanda milito, lasis minimume 237 mortintojn kaj vundis pli ol 300 homoj. La Hotelo Safari estis tute detruita kaj la konstruaĵo de la ambasadorejo de Kataro estis grave damaĝita. Dua bombo mortigis du homojn en la sama tago en la distrikto de Madino. Tio estis la plej mortiga bomba atako en la historio de Somalio. La identeco de la atakinto restis nekonata kaj neniu grupo prenis al si respondecon.
Disvolviĝo
La atako okazis en unu el la ĉefaj komercaj stratoj de la somalia ĉefurbo, konata kiel Kilometro 5. Pro tio, oni supozas ke plejparto de la pereintoj estas civiluloj, precipe stratvendistoj kaj promenantoj. En 15an de oktobro al-Ŝabab, parto de al-Kaida ne postulis aŭtorecon.
Stratford-upon-Avon
Stratford-upon-Avon estas urbo en la provinco Warwickshire, Anglio apud la rivero Avon.
Tie naskiĝis kaj mortis la verkisto Ŝekspiro (1564 – 1616).
La Reĝa Ŝekspira Teatro malfermita en 1932 situas en ĉi tiu urbo.
La tombo de Ŝekspiro estas en Holy Trinity Church (Preĝejo de la Sankta Triunuo).
En Henley Street troviĝas la domo de Ŝekspiro – nuntempe ĝardeno kaj muzeo.
Indonezia lingvo
La indonezia lingvo (Bahasa Indonesia) estas aŭstronezia lingvo parolata plejparte en Indonezio, kie ĝi estas oficiala. Memnomiĝo estas Bahasa Indonesia. Ekster Indonezio oni ofte nomigas ĝin simple "Bahasa", tamen tio ne estas ĝusta, ĉar ties traduko estas simple "lingvo". Ĝi havas 17-30 milionojn da denaskaj parolantoj, kaj pli ol 140 milionoj parolas ĝin kiel duan lingvon. La indonezia lingvo fakte estas normigita formo de la malaja lingvo, al kiu ĝi ege similas. Se oni konsideras ambaŭ lingvojn kiel unu solan, oni povus konkludi ke temas pri unu el la plej parolataj lingvoj en la mondo. La Japana imperio, okupaciante Nederlandan Azion dum la dua mondmilito, favoris kreon de komuna azieca lingvo, anstataŭ la nederlanda lingvo, por indonezianoj. La ideologia komenco de la indonezia lingvo estis la tiel nomata Sumpah Pemuda (la "Ĵuro de la Junuloj") de la 28-an de oktobro 1928, fare de la partoprenantoj de la dua nacia Junularkongreso en Ĝakarto, en kiu tiu lingvo estis proklamita kiel la lingvo de estonta sendependa Indonezio.
Skribo kaj ortografio
La indonezian lingvon oni skribas per latina skribo. En 1972 oni enkondukis novan oficialan ortografion. Ĉi tiu ortografio estas enkondukita samtempe en Malajzio kaj Indonezio kaj forigis la diferencojn inter la du ortografioj.
Ŝanĝoj:
* En 1947 oni jam ŝanĝis oe per u
Vortfarado
En la vortfarado gravan rolon havas afiksigo: prefiksigo, sufiksigo kaj infiksigo. Krome, estas grava reduplikado (ripeto) de vortoj aŭ ties partoj. Ofte la vortoj havas kaj prefikson kaj sufikson.
La plej produktivaj prefiksoj
per- produktas transitivajn verbojn.
pe- (peng-, pem-, pen-, penj-) produktas substantivojn kun signifo de ilo aŭ aganto, havas diversajn formojn kiuj dependas de sekvanta vokalo aŭ konsonanto.
Ekzemploj.
besar (granda) — perbesar (grandigi), lukis (pentri) — pelukis (pentristo), lalu (estinta) — selalu (ĉiam), lama (tempo) — selama (dum).
La plej produktivaj sufiksoj
-an montras rezulton, objekton de agado, rimedon, ilon, similecon, kolektivan nocion.
-i, -kan produktas transitivajn verbojn.
Ekzemploj.
larang (malpermesi) — larangan (malpermeso), manis (dolĉa) — manisan (dolĉaĵoj, franĝaĵoj), mata (okulo) — matai (rigardi), satu (unu) — satukan (unuigi).
Prefikso + sufikso
ke…an signifas agon aŭ staton.
Domaro
Domaro estas setlejo, kiu konsistas el nur malmultaj domoj. Domaro estas pli malgranda ol vilaĝo, sed pli granda ol solejo. Domareto kontraste al vilaĝo havas ne unu domon apud alia (seninterrompa domaro laŭ stratoj) sed ankaŭ ofte mankas centre preĝejo kaj gastejo. Oni nomas setlejon kun ĝis 15 konstruaĵoj domareto. Oni ĝenerale ne enkalkulas stalojn kaj remizojn.
Indonezia lingvo
Prefikso + sufikso
pe…an produktas verbajn substantivojn kiuj signifas proceson.
per…an simile proceso, ago, sed kreita de adjektivo.
Ekzemploj.
satu (unu) — kesatuan (unueco), pulau (insulo) — kepulauan (arkipelago), membatas (limigi) — pembatasan (limigo), dagang (negoci) — perdagangan (negoco), adab (civilizacio) — peradaban (civilizita)
Infiksoj
Ekzemploj.
guruh (tondro) — gemuruh (tondra)
Reduplikado
Reduplikado estas ripetado de intera vorto (simpla) aŭ de la unua silabo. Ekzistas reduplikado kun ŝanĝoj (ekzemple kiam ŝanĝiĝas unu vokalo) kaj kun aldono de afiksoj.
Ekzemploj.
mata (okulo) — mata-mata (spiono)
rumah (domo) — rumah-rumahan (modelo de domo)
Berlina ŝlosilo
La berlina ŝlosilo (en la germana Durchsteckschlüssel, Berliner Schlüssel aŭ Doppelschlüssel) estas tipo de ŝlosilo por tre aparta seruro ligita kun la urbo Berlino, en Germanio.
Indonezia lingvo
Reduplikado
anak (infano) — kekanak-kanakan (en infana maniero)
Berlina ŝlosilo
Ĝia apartaĵo estas havi du bloketojn (parto kiu funkciigas la riglilo n de la seruro). Post malriglado de la seruro, necesas rekuperi la ŝlosilon ĉe la alia flanko de la pordo kaj reŝlosi ĉi tiun. La mekanismo estas tiel, ke estas neeble eltiri la ŝlosilon post la malfermo. Estas sekve devigate reŝlosi la pordon por rekuperi ĝin.
Indonezia lingvo
Reduplikado
abu (cindro) — abu-abu (griza)
barat (okcidento) — kebarat-baratan (en okcidenta maniero)
Kunmetitaj vortoj
Aliaj ekzemploj.
nenek moyang (antaŭuloj), de nenek = avo, avino, moyang = praavo, praavino.
air mata (larmoj), de air = akvo, mata = okulo.
tanah air (patrujo), de tanah = tero, air = akvo.
Casalnuovo Monterotaro
Casalnuovo Monterotaro estas komunumo de Italio.
Heerstedt
Heerstedt ĝis la 1-a de novembro 2013 estis sendependa administra komunumo en Germanio kaj ekde tiu dato estas parto de pli granda administra komunumo Beverstedt. La loĝloko troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. La 31-an de decembro 2005 la tiutempa komunumo havis 499 loĝantojn.
Arcuș
La komunumo Arcuș estis kreita en 2004; antaŭe la vilaĝo apartenis al Valea Crișului.
Loĝantaro
En 1910 Árkos havis kaj en 1992  loĝantojn (98 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Háromszék vármegye).
Bichigiu
Bichigiu [bikiĝiu (hungare:Bükkös) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 1 132 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 405. Ĝia unua mencio skribe estas en 1523. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Coşbuc.
Veseuș
Veseuș [veseuŝ] (hungare: Szásznagyvesszős, germane: Michelsdorf) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Târnăveni. Administre ĝi apartenas al Jidvei. Ĝi situas 6 km norde de rivero Târnava Mică.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1094 loĝantojn (rumanoj, germanoj, ciganoj, hungaroj), en 1992 1047 (ciganoj, rumanoj, 10 % da hungaroj.
Historio
Ĝia unua dokumenta mencio estas el 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye).
Franĉizo
La nocio franĉizo (el la angla franchise, kiu mem venas el la franca franchise; libera) signifas negocan metodon, ĉe kiu la franĉiz-donanto transdonas al franĉiz-akceptanto la regionan uzon de negoca koncepto. Ĝi okazas inter merkataj firmaoj (vidu koncesio). Plej konataj franĉizaj firmaoj en la gastronomio: McDonald's, Burger King, Pizza Hut, Maoz.
Antaŭe, la vorto "franĉizo" havis alian komercan signifon, nome laŭ PIV, "[l]imo, determinanta la respondecon de asekuristo, procento de la valoro de la asekuritaj varoj, kiun la asekuristo ne bezonas kompensi, kiam la damaĝo ĝin ne superas."
5453 Zakharchenya
5453 Zakharchenya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo).
Musikalisches Opfer
Musikalisches Opfer aŭ muzika ofero (BWV 1079) estas kolekto de kontrapunktaj komponaĵoj, kiujn Johann Sebastian Bach verkis tri jarojn antaŭ sia morto. Ĉiuj movimentoj baziĝas sur temo de la prusa reĝo Frederiko la 2-a.
La komponaĵo apartenas al la kontrapunkta malfrua verkaro de Bach, kune kun verkoj kiel Kelkaj kanonaj variaĵoj pri la kristnaskokanto Vom Himmel hoch, la dek kvar kanonoj pri la unuaj fundamentaj notoj de la Goldberg-variacioj kaj La arto de la fugo. La muzika ofero enhavas
Ekesto
La verko ekestis el renkontiĝo de Bach kun la prusa reĝo en la unua duono de majo 1747 en Potsdamo. Bach sekvis inviton de Frederiko la 2-a al ties kortego, kie lia filo Carl Philipp Emanuel laboris kiel kortega muzikisto. Frederiko prezentludis la temon kaj petis Bach, improvizi pri tiu fugon. La "reĝa temo" estas tiel malfacile variebla kontrapunkte, ke oni povas supozi, ke Frederiko ĝin konscie preparis (aŭ preparigis) por elmeti Bach-on al kiel eble malfacila provo.
Bach improvizis trivoĉan fuon tiel majstrece, ke (laŭ la gazetoj) ''"ne nur sia moŝto emis elmontri sian favoregan plaĉon, sed ankaŭ ĉiuj ĉeestantoj estis metitaj en admiron." Sekve de tio la reĝo demandis, ĉu Bach povas fari el la temo sesvoĉan'' fugon. Nur tiam Bach devis montri sin venkita, promesis tamen, ke la temon li „volas surpaperigi kiel bonordita fugo, kaj post tio gravuri en kupron“. Ree en Lepsiko li elverkis la reĝan temon en po unu fugon por tri kaj ses voĉojn kaj aldonis nombron de kanonoj (sen instrumentadindikoj) same kiel triosonaton por fluto, violono kaj ĝeneralbaso, en kiuj ankaŭ aperas la "reĝa temo". La fluton li elektis kiel "reĝan instrumenton", ĉar Frederiko la 2-a estis fervora flutisto kaj lernanto de Johann Joachim Quantz. La 7-an de julio li finfaris la verkon kaj dediĉis ĝin sub la nomo „Musicalisches Opfer“ al la prusa reĝo. Bach ja bonege konsciis la plursencon de la vorto "Opfer" (ofero). Krom la evidenta signifo kiel "prezenti al la reĝo oferon" (laŭ la senco de omaĝo), oni ankaŭ povas kompreni la titolon tiamaniere, ke Bach mem fariĝis ofero de la perfidema defio far Frederiko la 2-a.
Fine de septembro la kolekto estis preta por presado.
La temo (Thema regium – la „reĝa temo“)
Kiel multaj barokaj minoraj temoj ankaŭ ĉi tiu temo konsistas el la tonika trisono, krome aldonas la sekston kaj falas ekde tie je diminuita septimo en la malsupran kondukan tonon. Karakteriza ĝi tamen fariĝas pro la despupra kromata gamo antaŭ la fina kadenco. Ĉi tiu kromatismo malebligas ĉiaspecan streton, kiu klare limigas la kontrapunktan uzeblecon. Tial la kompozicia malfacilaĵo de la fama sesvoĉa riĉerkaro ne baziĝas sur altevoluigita kontrapunkto, sed en la tasko esti ludebla sur klaviceno.
Kiu komponis la "reĝan temon", estas neklare. Komponisto kaj muzikteoriisto Arnold Schönberg venis al la konkludo, ke ĉe la kortego de Frederiko nur la propra filo de Bach, Carl Philipp Emanuel, havus la bezonatajn konojn de la kontrapunkto por evoluigi tian komplikan muzikan figuron. Por ĉi tiu tezo tamen ne troviĝas rektaj fontindikoj.
Trivoĉa riĉerkaro
Kernaj pecoj de la kolekto estas du grandformataj soloverkoj por klaviceno, kiujn Bach konscie titolis per la malmoderna nomo riĉerkaro. Pri tio la verko enhavas interan subskribon, kiuj interpretas ĉi tiun nomon kiel vortludo:
La komencliteroj formas la vorton RICERCARe („serĉi“), eble iomete kaŝita invito al la reĝo, retrovi la multajn kontrapunktajn artaĵojn enestaj en la verko. La muzika formo de la riĉerkaro validas kiel praformo de la fugo; ĉe Bach la nocio aperas nur ĉiloke.