cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Surfingrado
Surfingra tekniko
Estas kelkaj manieroj kiujn dancistoj uzas al plialtiĝo sur la piedfingrojn. En unu maniero (franca lerno, studa plano de RAD), la dancisto altiĝas sur siajn piedfingrojn volviĝante tra duon-surfingre; en la alia maniero, la dancisto saltas sur siajn piedfingroj (rusia kaj itala lernoj). En la lasta okazo, malpli granda streĉo estas aplikata al la suraj muskoloj. Pli spertaj dancistoj uzas kombinaĵon de la du teknikoj, kutime volviĝante tra por adage kaj saltante en allegro. La du teknikoj aperis en frua historio de surfingra tekniko, kiam la italaj piedvestistoj dizajnis pli pezajn piedfingrajn skatolojn por la italaj baletistinoj (ekzemple Pierina Legnani, la unua baletistino kiu ofte plenumis la 32 fouetté de Cignolago); ĉi tio permesis al ili plenumi pli malfacilajn paŝojn kaj stari sur piedfingroj pli longe. Por imiti la prodaĵoj de la italaj dancistoj, rusiaj baletistinoj ekuzis eĉ malpli elastajn plandumojn por subteniĝi dum ĉi tiuj malfacilaj paŝoj. Pro tio ke estis preskaŭ neeble esti duon-surfingre en ĉi tiuj pezaj ŝuoj, la malgranda salteto estis enkondukita. Ankaŭ modernaj rusiaj ŝuoj havi tre malelastan trunkon kompare al la francaj ŝuoj.
Dancado surfingre postulas uzon de la tuta korpo por subteno, inkluzivante la krurojn, dorson, kaj abdomenajn muskolojn. La peno esti surfingre devas esti komunigita per la tuta korpo, ne nur la kruroj; la abdomenaj muskoloj devas esti uzataj kaj la dorso devus esti konservita streĉita rekta, dum kiam la kolaj muskoloj devas esti malstreĉiĝitaj.
Estas ankaŭ malsamaj stiloj de dancado surfingre. En la klasika stilo, la dancisto staras sur la finoj de siaj piedfingroj; en la novklasikisma stilo, la piedoj estas troarkigita tiel ke la dancisto estas tute sur siaj ungoj.
Historio
La unua dancisto kiu dancis surfingre estis Geneviève Gosselin en 1813. Amalia Brugnoli dancis surfingre en 1823 en danco La Fée et le Chevalier de Auguste Vestris.
Kvankam surfingrado estis evoluigita de romantika baleto kaj ĝi estas grava ero de baleta danco ĝenerale, ankaŭ la aliaj stiloj de danco, inter ili, ĵaza danco, strata danco, irlanda paŝa danco kaj frapa danco havas mallongajn paŝojn, kiuj estas plenumataj sur la piedfingroj. En frapa kaj irlanda dancoj ĉi tio estas nomata kiel piedfingra staro.
En la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj parodia kaj vodevila dancisto Harriet Hoctor vestis surfingrebligajn ŝuojn kun almuntitaj ŝtalaj trunkoj kaj platformoj por permesi frapan dancadon surfingre. Aliaj dancistoj almuntis globlagrojn por ebligi pli rapidajn turnojn sed pro la danĝeroj de la ŝtalaj trunkoj ĉi tiaj praktikoj rapide ĉesiĝis.
(7534) 1995 UA7
(7534) 1995 UA7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomo Takeŝi Urata kaj Yoshisada Shimizu elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (sudo de Japanio).
(14545) 1997 SK25
(14545) 1997 SK25 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Gjala Peri
Gjala Peri, Gyala Peri (en ĉina: 加拉白垒, en pinjino: Jiālābáilěi) estas 7294 m alta pinto ĝuste trans la orienta pinto de Himalajo je la enirejo al la kanjono de la rivero Jarlung Cangpo. Ĝi estas parto de la montaro Njenĉen Tanglha, kvankam ĝi estas foje inkludita en Namĉa Barŭa Himal de Himalajo.
Gjala Peri kuŝas ĝuste norde de la Granda Bendo de la rivero Jarlung Cangpo, nome ĉefa rivero de sudorienta Tibeto, kiu iĝas Bramaputro en Barato. Ĝi estas 22 km NNOk de la pli alta Namĉa Barŭa.
Grimpohistorio
La unua ascendo al Gjala Peri okazis en 1986, fare de japana ekspedicio, tra la suda flanko. La grupo pasigis ĉirkaŭ 1 monaton kaj duono sur la monto. La Himalayan Index de la brita alpoklubo ne listigas aliajn ascendojn.
7 (nombro)
Sep (7) estas la natura nombro kiu sekvas de 6 kaj antaŭas de 8.
La nombro 7 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Virgilio Mazzocchi
Virgilio Mazzocchi (1597 – 1646) estis itala komponisto en la baroko. Li estis la pli juna frato de Domenico Mazzocchi. Samkiel sia frato, kies kariero havis kelkajn similajn trajtojn, li estis komponisto de sakrala voĉkanta muziko.
Oni asocias lin kun la provizado de la papa kapelo per muziko.
Udegoj
Udegoj (en la udega lingvo: удээ aŭ удэхе (udee aŭ udehe)) estas popolo vivanta en Ĉemara kaj Ĥabarovska regionoj en Rusio. Ili loĝas ĉe montaro Sihote-alin laŭ riveroj Ussuri (kaj ĝiaj alfluantaj branĉoj Ĥor, Bikin kaj Uman), Amur (Kur Kungari kaj Anjuj) kaj la riveretoj, kiuj alfluas al Tatara markolo - Samarga, Nelma, Edin ktp. La udegoj parolas la udegan lingvon, kiu apartenas al tungus-manĉura lingvaro. Udegoj vivtenas sin per ĉasado, fiŝkaptado kaj kolektado de ginsengo. Laŭ Sovetiaj kaj Rusiaj popolnombradoj ilia nombro kreskis ĝis la 1980-aj jaroj, sed malkreskis en 1990-aj jaroj. Nur malmultaj parolas la udegan lingvon.
Sovetia verkisto Aleksandr Fadejev verkis pri udegeoj en sia libro "La lasta el udegoj".
La plej grandaj udegaj vilaĝoj estas en
Ĥabarovska regiono: Gvasiugidi kaj Arsenjevo Ĉemara regiono: Agzu, Krasnij Jar kaj Olon
6 (nombro)
Ses estas la natura nombro kiu sekvas de 5 kaj antaŭas de 7.
La nombro 6 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
En matematiko
6 estas la unua perfekta nombro
Pri la nombro 6
Kelkaj radiamatoroj utiligas la vorton sis por eviti konfuzon kun "sep".
Ekzistas kubo kiu estas regula pluredro kun 6 kvadrataj edroj.
6 estas la nombro de la grupo de kaprino kaj estas unu el nombroj kiuj rilatas al aglo laŭ Brazila folkloro
Insekto havas 6 krurojn.
6-kvadrato estas geometria formo el 6 kvadratoj.
6-hiperkubo estas hiperkubo de dimensio 6.
Seslatero estas plurlatero kun 6 lateroj.
Arianna E. Gleason
En 2014 ŝi aniĝis al la Grupo pri frapo kaj eksplodo de la Nacia Laboratorio de Los Alamos.
Astronomio
Dum sia lernado ĉe la Universitato de Arizono, ŝi partoprenis kiel observantino al la astronomia kampanjo Spacewatch, en kies kadro ŝi malkovris du kometojn : C/2003 A2 (Gleason) kaj P/2004 DO29 (Spacewatch-LINEAR) kaj pluraj. Ŝia unua malkovro, kiun ŝi kredis esti kometo, estas fakte malproksima galaksio.
Minor Planet Center kreditas ŝin de la malkovro de 5 numerotitaj asteroidoj inter 1995 kaj 2000, unu kun Jeffrey A. Larsen kaj Nichole M. Danzl.
Honoroj
Ŝi ricevis :
La asteroido 10639 Gleason estis nomita en ŝia honoro.
Freiberg am Neckar
Freiberg am Neckar - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nuaillé-d'Aunis
Nuaillé-d’Aunis [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,076 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Nuaillé-d’Aunis situas en la nordo de la departemento Charente-Maritime, oriente de La Rochelle. Tra ĝi iras la nacia vojo 11, kiu iras de La Rochelle al Frontenay-Rohan-Rohan (preskaŭ ĝis Niort) tra Surgères.
Oscar Bressane
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Marília kaj en la samnoma mikroregiono Marília. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Manuel Ángel Muñoz
Manuel ÁNGEL MUÑOZ estis elstara instruanto kaj diskoniganto de Esperanto en Kolombio, precipe en la urbo Medellín, inter la jaroj 1960aj kaj 1980aj. Li estis profesia lingvo-instruisto, profesoro de la Fakultato pri Edukado de la Universitato Pontifika Bolivarana (UPB) en urbo Medellín, kaj profesoro pri la lingvoj angla kaj itala, krom Esperanto. Li estis fondinto kaj unua Direktoro de la Lingva Fako de tiu universitato. Profesoro Manuel Ángel Muñoz, iam eĉ sukcesis enkonduki La Internacian Lingvon kiel oficialan studobjekton en tiun Universitaton. Danke al iniciato de profesoro Manuel Ángel Muñoz, la 24an de septembro de 1970, en Medellín, fondiĝis "Esperanto-Klubo Medeljina". Kvankam lia ĉefa kaj longa laboro estis en UPB, li ankaŭ estis instruisto en la Universitato EAFIT, la Universitato de Medellín kaj CEIPA.
Li meritis gravajn honorojn kiel: Doktoro Honoris Causa de la UPB, Elstara Profesoro, kaj ricevinto de la Premio Clare de Silva. Li estas aŭtoro de du pedagogiaj gvidlibroj kaj kunaŭtoro de du serioj pri la angla lingvo.
Profesoro Manuel Ángel Muñoz, post dediĉiĝi dum pli ol 50 jaroj al fruktodona edukada laboro, mortis la 11an de januaro 2006, je la aĝo de 82 jaroj. Jen du artikolojn (en hispana lingvo) verkitajn far profesoro Ángel, publikigitaj en la ĉiusemajna beletristika kromeldono de la ĵurnalo El Colombiano:
Giraltovce
Giraltovce, hungare Girált estas urbo en Slovakio, en Regiono Prešov, en Distrikto Svidník.
Situo
La urbo situas en valo de Ondava, laŭ ĉefvojo Prešov-Dukla montpasejo-Pollando. Prešov troviĝas 27 km, Svidník 31 km.
Historio
La unua mencio okazis en 1383 en formo Giralth. Tiutempe vivis tie paŝtistoj, baldaŭe la loĝantoj okupiĝis ankaŭ pri agrikulturo. La unua lernejo ekfunkciis en 1720. La rusoj okupis la komunumon en 1805. Tiutempe la loĝantoj estis famaj pri farado de fajenco. Okazis ĥolero en 1831. En 1910 en la komunumo loĝis 1002 da loĝantoj (507 slovakoj, 387 hungaroj). Dum la 1-a mondmilito la komunumon okupis la rusa armeo ne tro longe. Ĝis 1919 la setlejo apartenis al Hungario, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de "Felsővízköz". Poste la komunumo apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1938 al Slovakio. En 1942 la judoj estis deportitaj. Novembre de 1944 la Ruĝa Armeo trairis la montotrapasejon Dukla kaj komencis liberigi Slovakion. Estis gravaj bataloj, krome komenciĝis la Slovaka Nacia Ribelo. Inter 1945-1993 la urbo denove apartenis al Ĉeĥoslovakio. En 2001 loĝis enurbe 4189 da homoj, (3980 slovakoj kaj 150 ciganoj).
Laguno de Orbetello
La Laguno de Orbetello (Laguna di Orbetello) estas laguno, do lago separita de la Tirena Maro per mallarĝa ter-strio, en la provinco Groseto kaj la regiono Toskanio de Italio. En la centro de la laguno, sur aparta terstrio aŭ duoninsulo, situas la urbo Orbetello kiu donas sian nomon al la akvejo. Ĝia surfaco estas. La teritorio konsideratas inter la plej taŭgaj lokoj por birdumo en Eŭropo.
Buksar
Buksar estas urbego en la subŝtato Biharo en la orienta parto de Barato borde al oriento de Utar Pradeŝ. Ĝi estas sidejo de la Distrikto Buksaro. La vorto Buksar ŝajne derivas el Vyaghrasar. La tigra vizaĝo de Riŝi Vedshira, aperaĵo ĉe la sagao Durvasa, estis restaŭrita post banado ĉe sankta akvujo kiu poste nomiĝos Vyaghraar.
Vertep
Vertep estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust, en municipo de Rokosovo.
48.225°N, 23.13722°W
Situo
Vertep kontaktiĝas kun Ŝiroke.
Salvina mutuo
La Salvina mutuo (Mitu salvini) estas specio de birdo de la familio Kracedoj kiu estas parenca de la nestamasuloj de Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.
Distribuado
Tiu specio troviĝantas en subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj ĝis 600 msm el la Makarena Montaro al suda Kolombio, orienta Ekvadoro, kaj nordorienta Peruo. Oni ne konas subspeciojn.
Aprezata ĉasbirdo, la Salvina mutuo estas malpliiĝanta tra la hom-loĝataj areoj de ties teritorio, sed tiu meleagrogranda birdo ŝajne rezistas en areoj sen ĉaspremoj.
Aspekto
Averaĝe tiu specio estas 89 cm longa. La plumaro estas bluecnigra brila kun blankaj flankoj, ventro kaj vostopinto. Ĝi havas kreston male al proksime parenca samgenrano nome la Norda mutuo. La beko estas ruĝa aŭ oranĝeca, tre kurba, la kruroj estas ruĝecaj.
21405 Sagarmehta
21405 Sagarmehta estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sagar Viplov Mehta, finalisto en 2005 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo pro lia projekto pri materiala inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Wheatley School en Old Westbury (Nov-Jorkio Usono).
(119979) 2002 WC19
(119979) 2002 WC19 estas tre granda, meze hela duopa transneptuna objekto malkovrita la elde la Observatorio de la Monto Palomar (Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Neptuno: ĝi do estas tvotino.
Michael E. Brown listigis ĝin kiel nanplanedon kun taksata diametro de 506 km.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de Keith S. Noll, W. M. Grundy, S. D. Kern, H. F. Levison kaj D. C. Stephens uzinte observojn per la kosmoteleskopo Hubble, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de ĉirkaŭ 81 km (kontraŭ 338 km por la ĉefa korpo). Ĝi orbitas kun duona grandakso de ĉirkaŭ 4092 ± 94 km kaj orbita periodo de 201,665 horoj (8,40272 ± 0,0012 tagoj), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Paso de Ovejas
Paso de Ovejas estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Paso de Ovejas. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 126. Paso de Ovejas signifas en la hispana Ŝafotrapasejo.
Nacia Parko Ankarafantsika
La Nacia Parko Ankarafantsika aŭ Nacia Parko Ankarafancika estas Nacia Parko en la regiono Boeni de okcidenta Madagaskaro. La plej proksima urbo estas Mahajanga 115 km norde de la parko. Ankarafantsika estas ĉefe tropika laŭ klimata tipo. La Sakalavoj estas la hegemonia etna grupo en la parko. La rodulo Macrotarsomys ingens loĝas nature nur en tiu nacia parko.
Paso de Ovejas
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 29828 loĝantojn. El tiuj estis 14720 viroj kaj 15108 virinoj. La komunumo havas surfacon de 385 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 17 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 26 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 40 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 30453 personoj. En la jaro 2000 temis pri 30791, do temis pri kresko / malkresko je 0.22 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 27707 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 66 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30126a.htm
Dersu Uzala
Dersu Uzala (ruse: Дерсу Узала; estas titolo de verko (1923) de Vladimir Arsenjev, kiu rakontas pri liaj esplorvojaĝoj en Ussuri valo kaj pri nanaja ĉasisto Dersu Uzala (ĉ. 1850-1908), kiu laboris kiel gvidanto de Arsenjeva ekspedicio inter 1902-1907, kaj kiu savis la grupon el malsato kaj malvarmo..
Surbaze de la libro estas farita samnoma filmo (1975) de Akira Kurosawa, en kiu Maksim Munzuk ludas rolon de Dersu Uzala. Alia filmo pri Dersu Uzala estas farita en 1961 de Agasi Babajan.
4142 Dersu-Uzala estas asteroido nomita laŭ Dersu.
La libro estas tradukita al pluraj lingvoj.
Etila jodoacetato
Etila jodoacetato estas etila estero de la jodoacetata acido rezultanta el acetata acido kie unu hidrogenatomo de la metila grupo estis anstataŭita de unu jodatomo. Etil-jodoacetato estas lumsensiva senkolora aŭ flava likvaĵo kun larmigaj kaj iritaj proprecoj.
Etila jodoacetato, tiel kiel la metila jodoacetato, estas inhibanto de la tiolaj enzimoj, cisteino kaj glutationo. Etil-jodoacetato estas same inhibanto de la ĉelspirado kaj de la muskola glikolizo. Male ol natria jodoacetato, etila jodoacetato ne kaŭzas damaĝojn al okulretino en ratoj kaj kunikloj.
Westerwald
La Westerwald aŭ esperantigita Vestervaldo estas germana mezmontaro, plejparte en la federacia lando Rejnlando-Palatinato, iom ankaŭ en Hesio kaj Nordrejn-Vestfalio. Geografie ĝi troviĝas meze inter la urbegoj Frankfurto ĉe Majno kaj Kolonjo, kiuj ambaŭ distancas ĉirkaŭ 100 kilometrojn.
Geologio
La geologie malnova montaro, kies plej alta pinto troviĝas 657 metrojn super marnivelo, kovras areon de 50 oble 70 kilometroj. En la malpli alta okcidenta parto ĝi konsistas el montetoj. La pli kruta orienta parto konsistas je 40 procentoj el arbaroj, tie oni la la montoj prenas ardezon, argilon, bazalton kaj ferajn mineralojn.
Fuchskaute estas estingita vulkano kun alteco de 657,3 m super marnivelo la plej alta monto de la mezmontaro Westerwald kaj distrikto Westerwald. Ĝi situas sur la teritorio de la rejnlando-palatinata komunumo Willingen. La Stegskopf estas kun alteco de 654,4 m post la monto Fuchskaute la dua plejalta monto en Westerwald. Tiu estinginta vulkano situas sur la teritorio de Emmerzhausen, rejnlando-palatinata distrikto Altenkirchen.
Alarmstange estas la nomo de 545,2 m alta monto en la mezmontaro Westerwald. Ĝi estas la plej alta altaĵo de la Montabaurer Höhe, altaĵĉeno ĉe la sudokcidenta rando de la mezmontaro. Ĝi proksimas al Horressen en la Rejnlando-Palatinata distrikto Westerwald. Kune kun la monto Köppel kaj Lippersberg la monto Alarmstange estas la centro de la altaĵĉeno, sur kiu etendiĝas la plej vasta arbara areo de la Vestervaldo.
Etimologio
La nomo "Westerwald", germane por "Okcidenta Arbaro" devenas el la mezepoko kaj origine karakterizis la areon kiel "arbaro okcidente de la urbo Herborn". Ekde la mezo de la 19a jarcento post Kristo ĝi estas la ĝenerala esprimo por la regiono.
La mezalta montaro ankoraŭ ne havas esperantlingvan nomon. La plej taŭga ŝajnas esti Vestervaldo.
Limigaj riveroj
La sekvaj riveroj limigas la mezmontaron:
Fugger
Fugger estas germana komerca kaj bankista dinastio, kiu regis en la komerca vivo de Eŭropo, en la 15-16-aj jarcentoj. Ili evoluigis kapitalisman ekonomian vidpunkton kaj influis eĉ politikan vivon de la kontinento.
La familian dinastion fondis en 1367 la ŝvaba teksisto Hans Fugger en Augsburg. La diligenta Fugger edziĝis dufoje, ambaŭfoje edzinigante filinon de la tiama gvidanto de la teksista gildo, tiel li ricevis urbajn civitajn rajtojn kaj liberan entreprenan rajton. Li iĝis membro de la 12-membra gilda konsilio kaj membro de la urba granda konsilio. Post lia sukcesa agado kaj morto en 1408, liaj filoj (Andreas kaj Jakob) transprenis la familian komercon. La du filoj lernis pli frue la oran metiarton, ili disigis la entreprenon en 1454.
Kvankam Andreas kaj liaj posteuloj estis pli entreprenemaj kaj akiris rapide grandan posedaĵon, ili bankrotis en 1499, ĉar ili troentreprenis kaj perdis juĝproceson. Tiu branĉo de la Fugger-familio estas la Fugger vom Reh (kapreola Fugger) loĝis poste en suda, meza kaj orienta parto de Germanio.
Jakob edzinigis en 1441 filinon de moner-prega majstro. La bopatro bankrotis post tri jaroj, pro tio Jakob pli atenteme entreprenis kaj riĉiĝis per elteno kaj forta laboro. Li iĝis en 1463 membro de la komerca gildo, mortis en 1469. Li havis sep filojn, el kiuj Ulrich kaj Georg sukcese evoluigis la internaciajn kontaktojn, interesojn de la entrepreno. Ili ricevis en 1473 lilian blazonon, tiel oni nomas tiun branĉon de la familio Fugger von der Lilie. Ili traktis – helpe de la pli maljuna frato, Markus, vivanta en Romo – la enspezojn de la papa kortego, ricevita pro vendo de la indulgencaj slipoj. Inter 1508 kaj 1515, ili luis la rajton pri monfarado, en Romo.
Ulrich kaj Georg fondis propran agentejon en venecia palaco de la germanaj komercistoj. Ili plej juna frato („Riĉa”) Jakobo la 2-a – kiu komence estis intruata al pastro – lernis en tiu urbo (ekde1478) modernan librotenadon. Li transprenis en 1485 gvidadon de la Fugger-agentejo de Innsbruck kaj kun bona komerca sento aliĝis al ekspluato de la minejoj en Tirolo, donis longtempajn kreditojn al ĉefprinco Sigismundo, kaj reĝo Maksimiliano la 1-a. Ĉar ili akiris grandegajn profitojn, la Fugger-oj financis minadon en Silezio. Tie Jakobo – kun helpo de minista spertulo – akiris lurajtojn de la kuprominejoj de Banská Bystrica, en 1495. La minejoj evoluis al grava centro.
La Fugger-oj fondis en 1494 kun 54.385 orforinto sian unuan komercan entreprenon, ili duobligis la komencan kapitalon post du jaroj, kiam Jakobo konvinkis la princepiskopon Brixen aliĝi al la projekto. Celo de Jakobo estis akiri kupromonopolon, tiel li fondis metalfandejojn en Hohenkirchen kaj Fuggerau (nun en Aŭstrio, nomumita post la familio) kaj vendoreton en Eŭropo (gravis la agentejo en Antverpeno).
Jakob vivis sen heredonto, elprovis ĉiun tipon de la komercado, laboris muteme kaj obstine kaj ampleksigis sian posedaĵon. Li akiris en 1514 eĉ la grafan titolon, ricevita de Maksimiliano la 1-a, kies ĉefa financa apoganto li estis ekde 1490.
Li helpis surtroniĝon de posteulo de Maksimiliano, Karolo la 5-a per tio, ke li pruntis pli ol duonon de la elektaj kostoj (544.000 oroj). Li pruntis eĉ al Henriko la 8-a (1516), tiel ankaŭ li iĝis lia apoganto.
Distrikto Benešov
Distrikto Benešov estas distrikto en Ĉeĥio situanta en Mezbohemia regiono. La distrikto estas unu el la dek du distriktoj de tiu Regiono. En la distrikto troviĝas 114 urboj kaj vilaĝoj.
Fugger
Fugger spezis multan monon por diversaj konstruaĵoj, el kiuj la plej grava estas la Fuggerei, la plej malnova sociala instituto de la mondo. Ĝi estas aro de malgrandaj domoj, en kiuj povis loĝi malriĉaj familioj por malalta liprezo. Jakobo mortis en 1525 kaj heredigis 2.032.652 orojn al Anton Fugger, kiu fermane direktis la asocion. Antono geedziĝis en 1527 kun Anna Rehlinger, kiu naskis kvar filojn.
Antono monpruntis al Karolo la 5-a, Ferdinando la 1-a, Filipo la 2-a. Li apogis mone la militon de la katolika imperiestro – laŭ lia diro „pecunia nervus bellorum” – kaj tio gravis ne la bataloj kontraŭ la protestantoj.
La asocion plu funkciigis plej aĝa filo de Fugger sed kun pli modesta sukceso. La asocio de la Fugger-oj malfondiĝis post la tridekjara milito.
La familio povas esti dankema al bienaĉetoj de Jakob kaj Anton Fugger, kio ebligis retenon de la riĉeco. La tri branĉoj de la familio estas
Nazurso
La nazurso (aŭ nazuo, nasuo aŭ koatio) estas genro (Nasua) de procionedo (Procyonidae), kiu vivas en Mezameriko kaj Sudameriko. La vorto koatio devenas el indiĝena lingvo.
Priskribo
La nazurso havas flekseblan, rostoforman nazon. Pliaj karakterizaĵoj estas la malgrandaj oreloj, la mallonga felo kaj la longa, dikfela vosto, kiun ili ofte starigas. Alie ol la noktaktivaj procionedoj estas la nazursoj tagaktivaj.
Habitato
La nazursoj vivas sur la amerika kontinento, de la sudo de Usono ĝis Argentino. Ili ne estas elektemaj pro sia habitato, tial ili troviĝas en pluvarbaroj kaj ĉe la limoj de dezertoj. Plej ili ŝatas arbarojn.
Specioj
Distingiĝas tri specioj:
Vidu ankaŭ
Ekzistas plia nazurso, la montara nazurso (Nasuella olivacea), kiu vivas nur en la valoj de la Andoj kaj tiu nazurso apartenas al la propra genro Nasuella.
Lamborghini
Automobili Lamborghini S.p.A /lamborgini/ [ˌlamborˈgiːni] (do NE lamborĝini) estas itala aŭtomobila firmao, kiu ekde 1964 fabrikas sportaŭtojn. La sidejo de la firmao estas Sant'Agata inter Bologna kaj Modena. La firmemblemo estas bataltaŭro. Depost 1998 la firmao estas parto de grupo Audi.
Historio
1948 Lamborghini fondiĝis en Centro en Italio de Ferruccio Lamborghini (1916 ĝis 1993) kiel traktorfabrika firmao.
En 1959 ankaŭ bruliloj kaj klimatiziloj fabrikiĝis.
En 1963 la firmao komencis fabriki sportaŭtojn.
En 1964 estis produktitaj la unuaj ekzempleroj de la legenda modelo 350 GTV kun dek du cilindroj.
Depost 1971 Lamborghini produktas motorojn por vetkurboatoj potencaj je ĉirkaŭ 1000 ĉevalpovoj.
En 1972 la firmao ekhavis monajn problemegojn kaj Ferruccio Lamborghini vendis la traktoran parton de sia firmao al la Same Group, kaj la sportaŭta parto ŝanĝadis la posedantojn jene:
Sylt (komunumo)
Sylt  estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas sur la insulo Sylt en la Norda Maro kaj kreiĝis la 1-an de januaro 2009 el la antaŭa urbo Westerland (dane Vesterland, frise Wäästerlön aŭ Weesterlön) kaj la antaŭe neurbaj komunumoj Sylt-Ost kaj Rantum. Administre ĝi apartenas al la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La antaŭa urbo Westerland estas la centro de la komunumo Fine de la jaro 2007 Westerland havis loĝantojn, fine de  la laŭ areo plivastigita komunumo Sylt  loĝantojn. La aliaj kvar komunumoj de la insulo grupiĝas en administra komunumaro, nomata Landschaft Sylt, kaj same estas administrataj en Westerland.
Dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj en Westerland ekzistis tute vigla Esperanto-grupo, kaj dum majo 1981 la Germana Esperanto-Kongreso okazis en la urbo.
Yoko Ono
Yoko ONO (小野 洋子, * la 18-an de februaro 1933 en Tokio, Japanio) estas japana kantistino, komponistino kaj filmistino.
La japana kantistino, komponistino, belartistino kaj krom alia ankaŭ klasike klera pianistino studis en Usono, kie ŝi komence de la 60-aj jaroj enaktiviĝas en artaj avantgardoj. En 1961 ŝi partoprenis la unuan koncerton kaj baldaŭ ŝi kantis eĉ kun John Cage kaj Ornette Coleman.
En la jaro 1966 ŝi interkonatiĝis kun John Lennon kaj en 1969 ŝi edzinigis sin kun li. Komune ili poste partoprenas kiel en pacaj agadoj, do ankaŭ en agadoj artistaj. Ekde 1970 ili vivas komune en Nov-Jorko. En la sama jaro aperas ŝia libro Grapefruit kaj en 1972 ŝi filmas filmojn Apotheosis kaj Fly. En 1974 ŝi por mallonga tempo kunlaboras kun virina grupo Isis.
Ŝi vivis kune 2 jardekojn kun hungardevena artisto Sámuel Havadtőy.
Saint-Quentin-de-Baron
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Sent Quentin de Baron - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
La Perla
La Perla estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas La Perla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 127.
Dektrifobio
Origino
La superstiĉo estas ligata al la fakto, ke 13 homoj ĉeestis la lastan vespermanĝon de Jesuo Kristo. Ĝi estas ankaŭ ligata al la fakto ke la lunsuna kalendaro devas en iuj jaroj havi 13 monatojn, dum la suna gregoria kalendaro kaj la luna islama kalendaro ĉiam havas po 12 monatoj por jaro.
La Perla
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18930 loĝantojn. El tiuj estis 9291 viroj kaj 9639 virinoj. La komunumo havas surfacon de 199.9 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 56 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 8 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1620 metroj super la marnivelo.
Dektrifobio
Origino
Dektrifobio povis ankaŭ influi la vikingojn: oni kredas ke Loki estis la 13-a dio en la nord-ĝermana panteono kaj ke oni tion ĉi poste kristanigis, dirante ke satano estis la 13-a anĝelo.
La Perla
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 13852 personoj. En la jaro 2000 temis pri 17980, do temis pri kresko / malkresko je 5.36 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 14446 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 34 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Dektrifobio
Origino
La mezopotamia kodekso de Hamurabi (ĉirkaŭ jaro 1686 a.K.) preterlasas numeron 13 en sia numerita listo. Tio ŝajnas indiki ekziston de tiu ĉi superstiĉo longe antaŭ la kristana erao.
La numero 13 ankaŭ retenas bibliajn signifojn. Ĉe la Lasta vespermanĝo, Judaso, la disĉiplo kiu perfidis Jesuon, estis la 13-a sidiĝinta ĉe la tablo (ankaŭ disverŝinta salon). Aldone, la kristanoj malŝatis la paganojn, kiuj konsideris numeron 13 "sankta" numero.
Ĝenerale, oni povas konsideri 13 "malbona" numero eĉ simple ĉar ĝi estas je unu pli granda ol 12, kiu estas numero populare uzata en multaj kulturoj (pro sia alta kunligaĵeco).
Ekzemploj
En iuj konstruaĵoj oni numeras la etaĝojn entute ellasante la dektrian etaĝon, transsaltantante de etaĝo 12 al etaĝo 14 por eviti suferigon de dektrifobianoj, aŭ uzante 12a kaj 12b anstataŭe. Tio ĉi foje aplikiĝas ankaŭ al numeroj de domoj aŭ ĉambroj. La samo validas ankaŭ ĉe numeroj de sidlokaj vicoj en aviadiloj.
La komponisto Arnold Schönberg suferis je dektrifobio. Li kaj naskiĝis kaj mortis je la 13-a de monato.
La nazia batalaviadilo evoluigita el He-112 estis nomita He-100 por eviti la nomon He-113, kiu estis konsiderata malbonŝanca. Adolf Hitler estis dektrifobiulo. En Usono, kie oni kutimas nomi batalaviadilojn per litero F (de angla vorto "fighter" por batalaviadilo) kaj laŭvica numero, neniam ekzistis batalaviadilo F-13, ĉar multaj pilotoj estis superstiĉemaj.
Usona bardo John Mayer surdiskigis en sia albumo Room for Squares 14 trakojn, kvankam la 13-a estas nur 0,2 sekundoj da silento kaj ne estas listigita sur la kovrilo de la albumo.
Iuj homoj aludas ĉi-okaze la preskaŭfatalan mision de kosmoŝipo Apollo 13 al la Luno kiel pruvon da la malbonŝanceco de 13. Apollo 13 estis lanĉita je 14:13 EST en la 1-a de aprilo 1970 el komplekso 39 (trifoje dektri). Kelkaj antaŭe atribuis tion al lanĉo je 13:13 EST, kio tamen malveris. Evidente, Apollo 13 estis ankaŭ planita trairi la fazon LOI Lunar Orbit Injection (eniri la lunan orbiton) je la 13-a de aprilo.
La roluloj Stan kaj Hilda OGDEN en la angla televida filmserio Coronation Street vivas en domo kun adreso 12a Coronation Street por eviti ke ilia domo havu numeron 13.
En la ĉampionado Formulo unu ne ekzistas aŭtomobilo numero 13. Oni ĉesis uzi tiun numeron post morto de du stirantoj en la konkurso (ambaŭ havis aŭtomobilon numero 13).
Similaj fobioj
Kvarfobio (aŭ tetrafobio), timo de la numero 4: en Ĉinio, Japanio kaj Koreio ne estas nekutime se en hoteloj kaj malsanulejoj ne ekzistas kvara etaĝo. La kialo povas esti, ke la ĉina elparolo de la vortoj "morti" kaj "kvar" similas ([si:]) kaj aldone la japana kaj korea elparoloj de tiuj ĉi vortoj devenas de la ĉina.
Pereked
Pereked, kroate Prekad estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécs.
Situo
Pereked situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. Pécs kaj Pécsvárad troviĝas 14, Budapeŝto 191 kilometrojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1015 laŭ tiama hungara ortografio "Perecud", tiam apartenanta al abatejo de Pécsvárad. En 1543 la turkoj okupis la komunumon, tamen ĝi ne senhomiĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 vivis en Pereked 189 hungaroj, 2 ciganoj, unusola germano.
En Pereked migra poŝto servas.
Dašice
Urbopartoj
Al la municipo apartenas urbopartoj:
Placo de Tomáš Garigue Masaryk
oblonga, iom trapezforma, relative granda. Ĝi estas bordita per burĝaj domoj el fino de la 18-a kaj komenco de la 19-a jarcentoj kun malfrurokokaj kaj empiraj fasadoj. Sur la placo situas kelkaj statuoj.
Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria
konstruita en la jaroj 1677 ĝis 1707, frubaroka bazilikeca trinavo kun duopo de turoj en okcidenta antaŭo. La kapflanko kulminas per voluta ŝildo. Sur ĉefa altaro estas statuoj de Sankta Josefo kaj Sankta Johano Nepomuka de la skulptisto I. Rohrbach, kreita proksimume en la jaro 1740, kaj bildo el la jaro 1854 de J. Papáček. Rokokan flankan altaron al Sankta Johano Nepomuka el la jaro 1758 ornamas skulptaĵoj de J. Procházka. Flanka altaro kun statuoj de Sankta Johano Baptisto kaj Johano Evangeliisto estas el la jaro 1785 de J. Teplý el Pardubice. De tiu skulptisto estas ankaŭ reliefoj sur rokoka predikejo.
Tombeja kapelo de Sepdolora Virgulino Maria
ligna, parte masonita negranda konstruaĵo, ununava kun kvinlatera fermo, post kiu estas sonorilturo. Ala altaro devenas el la dua duono de 18-a jarcento.
Paroĥejo
La paroĥejo devenas el la jaroj 1748 - 1758
Rikolttenejo
La rikolttenejo en areo de bierfarejo estas datita en la jaro 1616.
S-Bahn de Rostock
La S-Bahn de Rostock estas S-Bahn en la meklenburgia hansa urbo Rostock. Ĝi havas tri liniojn kun longeco de entute proksimume 90 km. La linio S1 de la ĉefa stacidomo al Warnemünde veturas ene de la urba teritorio de Rostock. Tie jam en la 1970aj jaroj komenciĝis la S-Bahn-trafiko. Pli poste estis enigitaj la linioj al la apudmara haveno kaj en la sude situantan urbon Güstrow tra Schwaan en la S-Bahn-reton. En 2012 la linio al apudmara haveno estis malfunkciigita, anstataŭe ekde tiam la ligo al Güstrow tra Laage apartenas kiel linio S3 al la S-Bahn de Rostock. Estas uzataj navettrajnoj kun duetaĝaj vagonoj.
Sinsekvo
Okcidente de la Unterwarnow kondukas la linio S1 de Warnemünde tra la teritorioj kun nove konstruitaj domoj Lichtenhagen, Lütten Klein, Evershagen kaj tra la industriaj teritorioj Marienehe kaj Bramow inter la Kröpeliner-Tor-Vorstadt kaj la Hansaviertel al ĉefa stacidomo de Rostock, kiu troviĝas en la sudo de la Steintor-Vorstadt (Kurslibra linio 181).
La S2 komenciĝas same en Warnemünde, sekvas la linian iron de la linio S1, sed veturas tra la ĉefa stacidomo en la sudan ĉirkaŭaĵon de Rostock. Ĝi transiras ĉe Schwaan la Warnow kaj plu kondukas al Güstrow (Kurslibra linio 182).
La S3 nuntempe komenciĝas ankoraŭ ĉe la ĉefa stacidomo de Rostock kaj sekvas la linian iron de la Lloydbahn en sudan direkton tra Laage (Meklenburgio) kaj de la liga fervojo Plaaz – Priemerburg en la urbon Güstrow. Ekde la ŝanĝo de la veturplano 2013/2014 kaj ĉe sufiĉa disponebleco de Talent-2-trajnoj, ankaŭ ĉi tiu linio veturu ĝis Warnemünde.
Historio
Sur la linio inter la ĉefa stacidomo de Rostock kaj la apudmara banloko Warnemünde jam delonge ekzistis densa antaŭurba trafiko. Tarife ĝi jam estis favorita ekde 1923 per malmultekostaj tagaj reveturaj biletoj.
La provizora nuligo de ĉi tiuj ofertoj kaŭzis en 1953 protestojn de la laborantoj de la Warnowwerft, tiel ke post malmulte da semajnoj denove ekvalidis la malnovaj tarifoj. Kun la komenciĝinta en la 1960aj jaroj konstruo de setlejo kun nove konstruitaj loĝejoj laŭ ĉi tiu linio kreskis la signifo de ĉi tiu relacio.
La ekzistinta linio tra Schmarl situis unuflanke por la plej malnova kaj plej granda de ĉi tiu teritorioj kun novaj loĝejoj, Lütten Klein, tro malproksime flanke de la vojo, aliflanke pliaj teritorioj kun novaj loĝejoj apud la traceo estis planitaj. En la 1960aj jaroj estis konsiderita tracea konduko okcidente de la urba aŭtostrado al Warnemünde, sed pro la alta konstruaj elspezoj ĉi tiuj planoj ne plu konsierataj. Anstataŭ tio en 1968 komenciĝis la konstruado de traceo apud la urba aŭtostrado sur ties orienta flanko. Unue estis malfermita la 12-an de Julio 1970 Stichstrecke de Bramow al Lütten Klein, por ligi la loĝan teritorion kun la urbocentro kaj la havena teritorio. De Bramow ĝis Evershagen la relo troviĝis apud la linia relo al Warnemünde en la situo de la iama dua relo. Je ĉi tiu tago ankaŭ ekvalidis, angelehnt al la tarifoj de aliaj urbaj fervojoj, tarifaj simpligoj. Unu veturo de Rostock al Warnemünde kostis unuece 50 pfenigojn, por pli mallongaj linioj oni pagis la normalan tarifon de la Deutschen Reichsbahn.
La linio al Lütten Klein estis plilongigita en la sekvaj jaroj norden kaj sude de la haltejo Warnemünde Werft denove estis enkondukitan en la malnovan linion. Kun la finpretigo de ĉi tiu nove konstruita linio en 1974 okazis la oficiala starto kiel S-Bahn (hodiaŭa linio S1) kaj la ĝis tiam neregula trafiko estis entaktigita. La malnova linio tra la stacidomo Schmarl estis senfunkciigita.
La 14-an de decembro 1985 la elektra trafiko estis komencita sur la S-Bahn de Rostock. En trafiko de kulminaj horoj trafikis navettrajnoj el tri kvarpartaj duetaĝaj unuoj, kiuj estis jungataj ĝis la elektrigo kun la Baureihe 118, poste kun la Baureihe 243 (hodiaŭ 143).
La linio al la transmara haveno de Rostock tiam ne validis kiel S-Bahn, eĉ se ĉiuj veturoj tien estis traligitaj de kaj al Warnemünde. Nur en 1987 la S-Bahn-tarifo al transmara haveno estis enkondukita La oficiala nomo "S-Bahn" por la trajnoj al apudmara haveno estis enkondukita nur post 1990.
Ekde 1982 trafikis pluraj S-Bahn-trajnoj de Warnemünde al Rostock plu al la fabriko de kemiaj sterkoj en Poppendorf. Ĉi tiuj trajnoj validis kiel puraj trajnoj por trafiko de kulminaj horoj kaj ne staris por la vojparto oriente de Rostock en la publikaj horaroj. En 1992 ĉiuj tiuj trajnoj estis senfunkciigitaj.
En la 1990aj jaroj reduktiĝis la denseco de trafiko en la trafiko de kulminaj horoj, ĉar la plej multaj grandaj firmaoj maldungis personaron aŭ estis entute fermitaj kaj la loĝaj teritorioj laŭ la S-Bahn-linioj perdis loĝantojn. La 7,5-minuta takto dum la trafiko de kulminaj horoj estis maldensigita al 10-minuta takto kaj la trajnaj longoj estis iom post iom mallongigitaj al garnituroj el tri duetaĝaj vagonoj.
Same ekde la 1990aj jaroj la proksimtrafikaj trajnoj de Güstrow al Rostock estas nomataj kiel S-Bahn kaj kondukataj rekte al Warnemünde.
Planadoj kun la celo, ligi la S-Bahn-sistemon de Rostock kun la tramo de la urbo al sistemo de urba fervojo, en la jaro 2007 estis rezignitaj.
En la jaro 2009 la lando Meklenburgo-Antaŭpomerio adjudikis la trafikon sur la parta reto „Warnow“, al kiu krom la S-Bahn de Rostock ankaŭ apartenas la linioj Wismar – Rostock  – Tessin, (Bad Doberan)  – Rostock  – Graal-Müritz kaj Wismar – Ludwigslust. DB Regio Nordost gajnis la adjudikon kaj restas la trafikanto de la S-Bahn de Rostock kaj ankaŭ transprenos la linion Rostock – Laage – Güstrow. Ekde la ŝanĝo de la horaro en 2012 ĉi tiu linio estis kompletigata al la S-Bahn-reto kaj tenata kiel S3. Inter Rostock kaj Warnemünde veturas la trajno dum la ĉefa trafika tempo ĉiujn 7,5 minutojn kaj en la malĉefa trafika tempo ĉiujn 15 ninutojn, sur la ceteraj vojpartoj lunde ĝis vendrede ĉiujn 60 minutojn, je semajnfionoj plu nur ĉiujn 120 minutojn.
Meze de majo 2012 la ministerio por energio, infrastrukturo kaj landa evoluo de Meklenburgo-Antaŭpomerio konfirmis, ke la estonta linio S4 al la apudmara haveno de Rostock ne estu ekfunkciigata, sed la persona trafiko al la apudmara haveno je la 9-a de decembro 2012 komplete estas malmendata. El la urba administracio de Rostock venis kontraŭo pri tio, ĉi tie oni esprimas sin por plilongigo de la S-Bahn al la albordiĝejo de pramoj en transmara haveno. Same ne plu estas servata la haltejo en Mierendorf (ĉe Güstrow).
Ekde decembro 2012 oni planis veturigi sur ĉiuj linioj fabrike novajn, kvinpartajn elektrajn motorvagonkombinaĵojn Bombardier Talent 2, kiuj anstataŭigus la duetaĝajn turnotrajnojn (S1 kaj S2) kaj dizelajn triebwagen (S3). Je la horarŝanĝo 2012 tiuj trajnoj ankoraŭ ne estis disponeblaj. Sur la linioj S1 kaj S2 veturis plu la malnovaj garnituroj, la linio S3 estis en Rostock partigita en du partojn (Warnemünde – Rostock Hbf. kaj Rostock Hbf. – Laage – Güstrow), inter Rostock kaj Güstrow veturis lokomotivaj trajnoj kun pli novaj duetaĝaj vagonoj.
Ekde la 26-a de aprilo 2014 ĉiuj Talent 2-motorvagonkominaĵoj por la S-Bahn estas disponeblaj kaj komplete anstataŭigis la trajnojn kun lokomotivoj.
Uzado de veturiloj
Ekde longe inter Rostock kaj Warnemünde trafikis duetaĝaj navettrajnoj. Dum longa tempo trajnoj estis uzataj el du kvarpartaj duetaĝaj artikaj vagonaroj, en la trafiko de kulmina horo ekde la mezo de la 1970aj jaroj eĉ parte el tri partoj kun entute dek du vagonoj. En la 1980aj jaroj la artikaj trajnoj estis anstataŭigitaj per duetaĝaj unuopaj vagonoj, kiuj post modernigo en la 1990aj jaroj ankaŭ en 2012 ankoraŭ estas uzataj.
Sur ĉiuj linioj (stato aprilo 2013) trafikas per lokomotivo jungataj trajnoj kun la Baureihe 143, du modernigitaj duetaĝaj vagonaroj de la Reichsbahnbauart kaj nun nove konstruita duetaĝa stirvagono. Je apartaj okazoj la trajnoj povas esti plilongigataj al maksimuma longeco de kvin vagonoj (stirvagono, kvar mezaj vagonoj). Ĉiuj trajnoj disponas pri unua kaj dua vagona klasoj. Escepte de la nove konstruitaj Bombardieraj duetaĝaj vagonoj sur S3, la vagonoj estas markataj per la teksto „S-Bahn Rostock DB“.
Serrana
Serrana estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 38.891 loĝantojn en 2010.
Miklós Ferenczi
FERENCZI Miklós [ferenci] estis hungara bibliotekisto, bibliografo, vortarredaktisto, historiisto naskita la 1-an de aŭgusto 1886 en Deĵo kaj mortinta la 30-an de decembro 1933 en Koloĵvaro. Li estis nevo de literaturhistoriisto Zoltán Ferenczi.
Biografio
Miklós Ferenczi finis siajn studojn ekde 1904 en la fakultato pri filologio en la Universitato Koloĵvaro. Ekde 1923 li iĝis ĉefbibliotekisto de la Universitata Biblioteko de Kluĵo.
Aviadilatako sur la hospitalo en Mariupolo
La 9-an de marto 2022, la rusa aerarmeo bombis akuŝejon № 3, hospitalkomplekson kiu funkciis kiel infanhospitalo kaj akuŝsekcio en Mariupolo, Ukrainio, dum la rusa invado en Ukrainion, mortigante almenaŭ kvar homojn kaj vundante almenaŭ dek ses, rezultigante almenaŭ unu mortnaskon.
Ukraina prezidanto Volodimir Zelenskij, la estro de la departemento pri ekstera politiko de Eŭropa Unio, Josep Borrell, kaj la ministro de la Armitaj Fortoj de Britio, James Heappey, nomis la bombadon militkrimo.
La 10-an de marto, la Ministroj pri Eksteraj Aferoj kaj la Ministerio pri Defendo de Rusio deklaris, ke la bombado de la hospitalo estas pravigita per la supozata ĉeesto de ukraina armea personaro en Mariupola akuŝejo №1, kiel antaŭe dirite, la 7-an de marto, de Reprezentanto de Rusio ĉe UN, Vasilij Nebenzia. Pluraj amaskomunikiloj malakceptis la rusajn asertojn kiel malverajn.
La raporto de OSKE deklaris, ke la aviadila atako estis rusa militkrimo.
Červená (Kašperské Hory)
Červená estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Kašperské Hory en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudoriente de Kašperské Hory. Estas ĉi tie registritaj 48 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Červená situas en katastra teritorio Červená u Kašperských Hor kun areo 13,08 km². Parto de la teritorio estas konsisto de PPR Šumava, parto trafas ĝis Nacia parko Šumava.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1356.
Laurens Janszoon Coster
Laurens Janszoon COSTER (Haarlem ĉ. 1369 - 1439) estas same kiel la germano Johannes Gutenberg nomita kiel unu el la inventintoj de la presarto, speciale en Haarlem, kie li loĝis. Tamen estas preskaŭ certa ke Gutenberg estis kelkaj jaroj pli frue ol Coster. Eĉ estas necerta ĉu Coster vere ekzistis.
En sia naskiĝurbo Haarlem estas sur la granda vendoplaco statuo de Laurens Janszoon Coster.
Traktato de Allahabado
La Traktato de Allahabado estis subskribita la 16an de aŭgusto 1765, inter la Mogola Imperiestro Ŝah Alam la 2-a, filo de la iama imperiestro Alamgir la 2-a, kaj Robert, Lord Clive, de la Brita Orienthinda Kompanio, kiel rezulto de la Batalo de Buksaro de 22a de oktobro 1764. Tiu Traktato markis la politikan kaj konstitucian situacion ĉe la komenco de la Britia regado de Hindio. Baze sur la terminoj de la interkonsento, Alam garantis al la Brita Orienthinda Kompanio Divanajn rajtojn, nome rajto kolekti impostadon je la konto de la Imperiestro el la orientaj provincoj Bengalio, Biharo kaj Oriso. Tiele la Brita Orienthinda Kompanio konsolidiĝis kiel imperia impostokolektisto. Tiuj rajtoj rajtigis al la kompanio ricevi enspezojn rekte el la popolo de Bengalio, Biharo kaj Oriso. Ŝanĝe la kompanio pagis ĉiujaran tributon de 26 "lakoj" da rupioj (nome 260,000 britaj pundoj) dum sekurigis por Ŝah Alam la 2-a la distriktoj Kora kaj Allahabado. La tributa mono paguta al la imperiestro estis por la eltenado de la imperiestra kortego en Allahabado. La interkonsento ankaŭ decidis, ke Ŝah Alam estus restaŭrita al la provinco Varanasio dum pli plupagu ian monkvanton al la kompanio. Udho revenis al Ŝuja-ud-Daulah, sed Allahabad kaj Kora estis tenitaj de li mem. Ankaŭ la Naŭabo de Udho devis pagi 53 lakojn de rupioj kiel militkompenso al la kompanio.
Kauniainen
Kauniainen (svede Grankulla) estas urbo de Finnlando en Uusimaa en metropola areo de Helsinko. Ĝia areo estas, el kio estas tero kaj	 akvo. La 31-an de marto 2021 Kauniainen havis 10,148 loĝantojn. Ĝi estas aree la malplej granda komunumo (urbo) de Finnlando. Ĝi estas enklavo en Espoo. En Kauniainen loĝas multaj riĉaj homoj. Kauniainen estis fondita en 1920. Ĝi iĝis urbo 1.1.1972. Kauniainen estas dulingva komunumo. Kauniainen havas finnlingvaplejan loĝantaron nur ekde 1972. Oni en Kauniainen kaj Espoo (finnlingvuloj KAJ svedlingvuloj) uzas pri Kauniainen ankaŭ nomon Granu.
Plugebla tero
En geografio kaj agrikulturo, plugebla tero estas tero kiu povas esti uzata por kultivi rikoltojn. Ĝi inkludas ĉiujn terojn kie eblas portempa rikolotado (duoble-rikoltaj areoj kalkuliĝas nur unufoje), portempajn paŝtejojn por herboproduktado aŭ komercado, fruktoĝardenojn kaj teron kie portempe okazas Kultivcikloj (malpli ol kvin jaroj). Abandonita tero rezultanta el kultivoŝanĝo ne estas inkludata en tiu kategorio. Informoj (datenoj) por plugebla tero ne nepre indikas la kvanton de tero kiu estas kultivebla. Tiele oni distingu el agrikultura tero, kiu, laŭ la difino de la ONA aldone inkludas teron kun konstanta rikoltado aŭ konstanta paŝtado. En 2008, la totala plugebla tero en la mondo kvantis je 13,805,153 km², dum 48,836,976 km² estis klasita kiel "agrikultura tero."
Kvankam limigita pro terkvanto kaj pro topologio, la kvanto de plugebla tero, kaj regione kaj tutmonde, fluktuas pro homaj kaj klimataj faktoroj kiaj irigacio, senarbarigo, dezertiĝo, terasigo, rubejoj, kaj urba troetendo. Priserĉistoj studas la efikon de tiuj ŝanĝoj sur manĝoproduktado.
Neplugebla tero
Tero kiu estas maltaŭga kiel plugebla tero kutime havas almenaŭ unu el la jenaj difektoj: manko de akvofonto aŭ nesala akvo; troa varmo (dezerto); troa malvarmo (Arkto); tro multe da rokoj; tro multe da montoj; troa salo; tro multe da pluvo; tro multe da neĝo; tro polua; aŭ tro nutromalriĉa. Nuboj povas bari la sunlumon kiun plantoj bezonas por fotosintezo, malpliigante produktivecon. Plantoj povus malsategi sen lumo. Malsatego kaj nomadismo ofte ekzistas sur bordo de la plugebla tero. Neplugebla tero estas foje nomata rubotero, malbona tero, ktp.
1199 Geldonia
1199 Geldonia estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
"Geldonia" estas la latina nomo de Jodoigne, naskiĝa urbo de la malkovrinto.
László József Molnár
MOLNÁR László József estas rumanuja hungara grafikisto. Li naskiĝis en Oradea je la 23-a de marto 1951.