cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oude Kerk (Amsterdamo)
La 800-jaraĝa Oude Kerk ("malnova preĝejo") estas la plej malnova konstruaĵo de Amsterdamo, Nederlando, kaj la plej malnova paroĥa preĝejo, fondita ĉ. 1213 kaj sanktigita en 1306 fare de la episkopo de Utreĥto al Sankta Nikolao kiel sia sankta patrono. Post la Reformacio en 1578 ĝi iĝis preĝejo de kalvinismo, kio ĝi plue estas nuntempe. Ĝi staras en De Wallen, nuna ĉefa ruĝluma distrikto de Amsterdamo. La placo ĉirkaŭ la preĝejo estas la Oudekerksplein, kiu nomiĝas laŭ la preĝejo.
Butila izovalerato
Butila izovalerato  aŭ butila izopentanato estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izovalerata acido kaj butanolo. Butila izovalerato estas senkolora aŭ blanka likvaĵo kun fruktodoro, uzata kiel organika reakciaĵo en la kemia industrio kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Butila izovalerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Butila izovalerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Kokichi Kimura
Kokichi Kimura (木村 浩吉, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Yokohama F. Marinos.
Huttwil
Huttwil estis historia urbeto, ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Trachselwald kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 4704 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Hutwil situas en la Svisa Mezlando en la supra parto de la valo de la rivero Langete, proksimume 18 kilometrojn sude de la urbo Langenthal proksimume en la mezo inter Lucerno kaj Berno. La urbeto konsistas el la kvartaloj Oberdorf, Neuhaus, Rütistalde, Moos kaj Uech, krome al la komunumo apartenas la setlejoj Chaltenegg (tute en okcidento sur alteco de 762 m s.m.), Schwarzenbach (okcidente de la urbo kun la nacia sportcentro), Ettishüsere (sur alteco de 703 m s.m. norde de la urbo), Tschäppel, Nyfenegg, Nyffel kaj Hübeli, kaj diversaj biengrupoj kaj izolitaj bienoj kaj domoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 17,24 km², de kiuj 21,9% estas kovritaj de arbaro, 64,4% servas por agrikulturo kaj 13,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Huttwil limas en nordo al Auswil, en nordoriento al Gondiswil, en oriento al Ufhusen (LU), en sudoriento al Eriswil, en sudokcidento al Wyssachen, en sudsudokcidento al Dürrenroth, en okcidento al Rohrbachgraben, kaj en nordokcidento al Rohrbach.
Trafiko
Tra Huttwil pasas la kantona ĉefvojo n-ro 23 de Sursee al Burgdorf. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas en distanco de proksimume 20 kilometroj nordoriente en Dagmersellen kaj al la svisa aŭtovojo A1 apud Kirchberg en distando de proksimume 25 kilometroj okcidente. La kantona vojo nr-o 244 kondukas de Huttwil al Langenthal. Huttwil disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Langenthal al Lucerno. Krome ekzistas ankaŭ trajnlinio de Huttwil al Burgdorf, kiu tamen inter Huttwil kaj Weier ne plu estas uzata por persona transporto kaj anstataŭigita per buslinio de Huttwil al Burgdorf. La trajnlinio de Huttwil al Eriswil jam en la jaro 1975 estis anstataŭigita per aŭtobuso.
Historio
La unua dokumenta mencio de Huttwil datiĝas el la jaro 850 kiel Huttiwilare. Huttwil estis fortigita kiel urbo dum la Grafa Milito inter Rudolfo de Habsburgo kaj Petro de Savojo inter 1270 kaj 1270. La ekzakta dato de la urbofondo ne estas konata. En la jaro 1313 Huttwil la unuan fojon en dokumento estis menciita kiel urbo, tamen jam en la jaroj 1280 kaj 1294 estis menciita urbestro en Huttwil. Post la Batalo de Laupen la urbeto Huttwil en la jaro 1340 estis detruita de la bernanoj, tamen poste rekonstruita. Dum mezepoko la urbeto apartenis al la Grafoj de Kiburgo, kiuj devis ĝin en la jaro 1378 pandigi al la Barono Johann Grimm von Grünenberg. De la Baronoj de Grünenberg en la jaro 1404 la bernano Burkhard de Sumiswald akiris la urbeton. En la jaro 1516 la bernanoj atribuis la urbeton al la Voktejo Trachselwald, el kiu post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 fariĝis la distrikto Trachselwald. Post la dissolvo de la distrikto Trachselwald Huttwil estis atribuita al la administra distrikto Supra Argovio, kaj tiel refariĝis parto de la regiono, al kiu ĝi historie apartenis. En la jaro 1653 Huttwil estis centro de la ribelado dum la Kamparana Milito. En Huttwil estis konkludita la Federacio de Wohlhusen de la bernaj kamparanoj. La 8-an de junio 2007 post fulmotondro okazis granda inundo de la rivereto Langete, kiu kaŭzis en la urbeto Huttwil kaj la najbaraj komunumoj grandegan damaĝon kun tri mortintoj.
Esperanto-Movado
En 1910 aperis sub la redaktado de Friedrich Uhlmann la Esperanto-periodaĵo Vespera Horo.
Universitato Georgetown
Universitato Georgetown (Georgetown University, Universitas Georgiopolitana) estas universitato privata en Vaŝingtono, Usono. Ĝi situas en la kvartalo Georgetown, sed ĝia jura fako havas sidejon ĉe Monteto Kapitola, kaj la universitato havas terenojn ankaŭ en Italio, Turkio, kaj Kataro.
La unversitato estas konsiderata inter la plej prestiĝaj kaj gvidaj akademiaj institucioj en Usono kaj la mondo. La akceptaj postuloj por Georgetown University estas konsiderataj tre altaj kaj la procento de studentoj akceptitaj al ĝi estas unu el la plej malaltaj en Usono. Kvankam la universitato estas konsiderita la plej maljuna katolika universitato en Usono kaj estas aligita kun la jezuitordeno, ĝi estas prizorgita sendepende fare de estraro de kuratoraro kaj ne de la eklezio. Diplomiĝintoj de la universitato elstaras en ilia rekrutado en la publika servo kaj precipe la Eksterlandaj Aferoj kaj la spionservoj. La universitato estas membro de la World University Leaders Forum, konstanta membro de la T14-grupo, la dek kvar plej bonaj fakultatoj en Usono en la kampo de juro kaj estas konsiderita unu el la Hidden Ivies (kaŝitaj hederoj) universitatoj.
Kiel jezuita universitato, ĝi estis fondita en 1789 de John Carroll, la unua romkatolika episkopo en Usono. Ĝia prezidanto de 1874 ĝis 1882, Patrick Francis Healy, estis la unua afrikdevena usonano, kiu gajnis la doktoran gradon Ph.D.; kiu fariĝis jezuita pastro; kaj kiu estris plejparte blankulan altlernejon.
La universitato estas la plej malnova katolika jezuita institucio de alteduko en Usono. La jezuitoj partoprenis la akademian vivon de la universitato, kaj kiel akademiuloj kaj administrantoj, ekde 1805. Tamen, la eklezio ne kontrolas la universitaton kaj la instruplanon, kaj la plej multaj studentoj ĉe Ĝorĝtaŭno ne estas katolikaj.
Jablonec nad Nisou
Jablonec nad Nisou estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en norda Bohemio, en valo de la rivero Bílá Nisa, 12 km de la regiona urbo Liberec. En ĝi havis.
La urbo havas tradician vitroindustrion (vitrofabrikon kaj vitrofacetejojn) kaj ĝi estas mondkonata centro de etornamaĵ-produktado. Krome ĉi tie estas tekstil-, nutraĵ-, paper- kaj maŝin- industrioj. Ĝi estas sidejo de Meza artindustria lernejo.
Historio
La unua skribmencio pri origina karbetista vilaĝo estas datita en la jaro 1356. Kiam ĝi estis forbruligita en aŭgusto de 1496 de soldataroj el Luzacio, la vilaĝo ĉesis ekzisti. En la 30-aj kaj la 40-aj jaroj de la 16-a jarcento okazis reorganizo de ekonomio de ĉi tiea sinjorujo kaj denova loĝigo de la vilaĝo, precipe de germanaj koloniistoj. Ekfloro de la vilaĝo notita en la 2-a duono de la 17-a jarcento precipe konekse kun vitrofarado kaj eksporto de vitro (inter famajn eksportistojn de vitro apartenis en la 18-a jarcento Jan František Schwann kaj familio de Riedel-anoj).
Je urbeto Jablonec estis avancigita en la jaro 1808 kaj urbo ĝi fariĝis en la jaro 1866. Ekde la fino de la 40-aj jaroj de la 19-a jarcento ĝi situas en la tn. Krkonošská silnice (Gigantmontara landvojo) (Liberec – Jablonec – Trutnov). Ekde la jaro 1888 Jablonec estas kunigita per fervojo kun Liberec. En la jaroj 1938–1945 estis la urbo eĉ kun la tuta ĉirkaŭa regiono konsisto de la germana Tria regno. Post la dua mondmilito ĝi estas notita pro forŝovo de ĉeĥaj germanoj.
En la teritorio de la urbo sur rivero Bílá Nisa estas konstruita akvorezervujo servanta por banado.
Nuntempe la urbo estas unu el la ĉefaj elirlokoj al la turisma regiono de la Jizera montaro.
Transporto
Inter Liberec kaj Jablonec nad Nisou veturas tramoj, temas pri konata interurba tramvojo. Eblas uzi ankaŭ trajnojn al Liberec. Oni planas en estonteco unuiĝi tramojn kaj trajnojn, ke ili uzu normalan ŝpuron kaj ke estu du reloj. Jablonec havas regulan aŭtobusan konekton kun Prago.
Esperanto-movado
En 1949 ekzistis Esperanto-klubo en Jablonec, en kiu membris 12 junuloj inter 16 kaj 19 jarojn aĝaj. Dum la 65-a IJK en Liberec vizitis urbon partoprenantoj dum ekskurso.
Eristalo
Eristalo (de Eristalis) estas genro de insektoj de la familio Syrphidae, en la ordo Diptera. Ili estas grandaj muŝo kaj ofte similas al abeloj. La larvoj ofte estas akvemaj kaj havas longan tubon ĉe la vosto kiun ili uzas por spiri en sen-oksigenaj medioj. Oni vendas la larvojn por glacifiŝkaptado.
Albert Cornelis Baantjer
Vivo
AC Baantjer kreskis en ortodoksa kalvinista familio de Urk, havante dek gefratojn. Li iĝis urbpolicano por Amsterdamo en 1945 kaj aliĝis al la " recherche ", la krimenketpolico de la nederlanda ĉefurbo, en 1953.
De 1965, li iĝis la verkinto, kun ĉiujara kadenco de unu aŭ du libroj, de serio de romanoj pri detektivo-inspektisto De Cock, kun totalo de proksimume 70 epizodoj skribitaj. AC Baantjer vivis kun sia edzino Marretje van der Vaart ĉe la fino de iliaj vivoj en Medemblik. En rekono de liaj multaj jaroj da multmerita fortostreĉo kiel literatura verkinto, li ricevis en 2003 la plej altan premion aljuĝitan en Nederlando por detektiva fikcio fare de liaj ekvivalentoj de la Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs (GNM), la GNM Meesterprijs- premio.
Verkaro
La sekvaj libroj en la serio ĉefrola detektivo-inspektisto Jurriaan Jurre de Cock kaj Serĝento Dick Vledder estas tiuj origine skribitaj fare de Albert Cornelis (Appie) Baantjer :
Strahlungen
Strahlungen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhön-Grabfeld kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Albert Cornelis Baantjer
Verkaro
Postaj libroj en la serio De Cock post la morto de AC Baantjer, estis skribitaj de Peter Römer, kaj estas bazitaj (almenaŭ, ĝis numero 77 el la serio) sur la scenaroj por la televidserio Baantjer.
Derivaĵoj
La serio de romanoj pri De Cock estas daŭrigita en la formo de televida filmo nomita laŭ la verkisto kaj longdaŭra televidserio titolita Baantjer. Neniu el la du artaj esprimoj de lia laboro estis verkita de AC Baantjer mem. Kelkaj el liaj libroj ankaŭ estis tradukitaj en la hispanan, la francan, la rusan, la korean kaj la estonan.
resumo
Tiam Dick Vledder enkuras en la detektivĉambron. En la malpura akvo de Keizersgracht flosas kadavro. La ŝnuroj de la mortinto estas kunligitaj kaj la fingroj de liaj falditaj manoj estas kungluitaj per forta gluo. Montriĝas, ke la korpo apartenas al Viktor Handgraaf, potenca kaj riĉa viro.
Kiam alia mortinto estas trovita kun la manoj kungluitaj. De Cock estas certa ke la viktimo ne enprofundiĝis en preĝo kiam la sorto trafis lin Sed kiaj malpli piaj motivoj estas malantaŭ tiuj murdoj?
Imre Bach
Imre Bach [baĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bach Imre estis hungara kuracisto, endokrinologo, profesoro.
Imre Bach naskiĝis la  1895 en Szeged. Li mortis la 1966 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Bach devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste universitaton en Budapeŝto ekde 1913, Li soldatiĝis en 1917, dume li akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1918. Li batalis en la hungara Ruĝa Armeo dum la Hungara sovetrespubliko. Post falo de la respubliko li laboris en kliniko, poste en hospitalo. Inter 1920 kaj 1923 li studvojaĝis al germanaj esploraj institutoj, poste en Szeged en kliniko aŭ instituto. En 1933 li estis nomumita privata profesoro, en 1947 titulara publika profesoro. En 1944 li estis deportita, sed en la sekva jaro li povis hejmenveni. Inter 1946–1966 li estis ĉefkuracisto en Budapeŝto, kie li kandidatiĝis en 1952. Li okupiĝis pri endokrinologio rilate al alta sangopremo.
7403 Choustník
7403 Choustník estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (de 1993 en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kastelo Choustník de la meza 13-a jarcento. Sub la fratoj Beneš kaj Jan de Choustník, du similaj kasteloj kun kvadrataj turoj estis konstruitaj. Choustník estas malofta ekzemplo de ĝemelaj kasteloj. Ĝi estis forlasita en la 17-a jarcento.
Lajos Pásztorniczky
Lajos Pásztorniczky [lajoŝ pAstornicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pásztorniczky Lajos estis hungara inĝeniero, profesoro.
Lajos Pásztorniczky naskiĝis la  en Ĉeĥoslovakio en Drahňov. Li mortis la en Budapeŝto.
Emanuel de Witte
Emanuel de WITTE (1617–1692) estis nederlanda priperspektiva pentristo. Kontraste al Pieter Jansz Saenredam, kiu emfazis arkitekturan akuratecon, De Witte interesiĝis plie al la atmosfero de liaj internoj. Kvankam malmultajn, de Witte produktis ankaŭ ĝenropentraĵojn.
Certaldo
Certaldo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Florenco, kiu ekde la jaro 2015 oficiale nomatas metropola urbo Florenco. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Barberino Val d'Elsa, Castelfiorentino, Gambassi Terme, Montespertoli, Poggibonsi (SI), San Gimignano (SI) kaj Tavarnelle Val di Pesa.
NGC 5954
NGC 5954 (aliaj indikoj — UGC 9904, MCG 3-40-6, ZWG 107.8, KCPG 468B, ARP 91, VV 244, PGC 55482) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Springfield (Nov-Hampŝiro)
Springfield (angla prononco laŭ sistemo IFA []) estas loĝloko de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Nov-Hampŝiro, kaj apartenas al la. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
En Usono ekzistas urboj nomitaj Springfield en 34 subŝtatoj. Tiel Springfield estas nomo tre uzata por fikciaj urboj, ekzemple, en The Simpsons.
Kabokorvo
La Kabokorvo (Corvus capensis) estas birdospecio de la familio de korvedoj kaj el ĝia tipa genro Corvus ene de la ordo de paserinoj el Afriko.
Aspekto
Ĝi estas iom pli granda (48-50 cm longa) ol la Nigra korniko kaj estas tutnigra kun iom da purpura brilo en plumoj. Ĝi havas proporcie pli longajn gambojn, flugilojn kaj voston kaj ankaŭ havas multe pli longan, sveltan bekon kiu ŝajnas dezaignita por serĉado surgrunda de senvertebruloj. La kapoplumoj havas kupropurpuran brilon kaj la gorĝoplumoj estas tre longaj kaj skuiĝas dum kelkaj alvokoj kaj montroceremonioj.
Distribuado kaj habitato
Tiu specio loĝas en du grandaj separataj regionoj de Afriko. Unu formo teritorias el Kabo (kio nomigas la specion) en la suda pinto de Afriko norden ĝis suda Angolo kaj tra la orienta marbordo de Mozambiko. La alia populacio loĝas en granda areo el Sudano, Etiopio kaj Kenjo al centrorienta Afriko. La plej norda populacio estas averaĝe iom pli malgranda ol la suda. Ili loĝas en malferma herbejo, stepoj, agrikulturaj areoj kuk kelkaj aroj aŭ arbaroj najbare por nestumado. Ili ŝajne prosperas ĉefe en agrikulturaj areoj.
Dieto
Pri manĝado ŝajne okupas la saman niĉon kiel la frugilego en Eŭropo kaj Azio ĉar ĝi manĝas grenon kaj aliajn semojn, senvertebrulojn kiujn elterigas per fortaj frapoj de sia longa beko. Ĝi manĝas maizon antaŭ kiam ĝi estus tro matura, bulbojn kaj karnajn radikojn de kelkaj plantoj, ranojn kaj etajn reptiliojn, fruktojn kaj berojn. Ĝi manĝas la ovojn kaj birdidojn de surgrunde nestumantaj birdoj kaj oni scias, ke ĝi mortigas birdojn ĝis unu funton peza (ĉefe hejma kokaro). Ili sekvas la piediradon de mamuloj serĉe de insektoj.
Reproduktado
Nestumadon oni faras ĉiam en arboj, kutime ĉe la pinto. Oni scias, ke ili nestumas en arbustejo, sed multe malpli ofta. Estas kutime 3-4 ovoj kiuj estas kovataj dum 18-19 tagoj kaj elnestiĝo okazas post 38 tagoj. Kutime nur 3 birdidoj survivas.
Voĉo
La voĉo estas priskribita kiel "krrah.....krrah.....krrah" aŭ pli rapida "kah-kah-kah". Ili faras ankaŭ tre laŭtajn, likvidecajn bobelajn sonojn kiuj atingas grandajn distancojn kaj ankaŭ faras gorĝecajn ridetojn. Estas evidento ke ili faras ankaŭ voĉan imitadon.
Jacobus Vide
Jacobus Vide (Jacques Vide) (dokumentita agado ekde 1405 – 1433) estis Nederlanda polifoniisto el la transirperiodo inter mezepoko kaj frua renesanco. Li reprezentas la unuan fazon de la burgonja skolo. Lia kariero prosperis sub la regadoj de la Burgonjaj dukoj Johano sentima kaj Filipo la bona.
Vivo
Jacobus Vide estis kleriko el la episkopejo Tournai. Lia nomo estas unuafoje notita en la arkivo de la katedralo de Nôtre-Dame en Parizo en 1405. Tie li verŝajne estis ĥorknabo; estas tamen malcerteco pri lia nomo. Je la 27-a de oktobro 1410 Vide estas dungita kiel kanoniko ĉe la preĝejo Sint-Donaaskerk en Bruĝo surbaze de decido de kontraŭpapo Johano la 23-a, kiun nur malmultaj agnoskis, inter ili la duko de Burgonjo. Ĉirkaŭ dum la sama periodo li povus esti kantisto ĉe la kapelo de Johano la 23-a. Poste Vide iĝis preposto de la preĝejo de Nivelles. Lia servado ĉe la burgonja kortego komenciĝis iam inter tiu ĉi periodo kaj decembro 1423, kiam li estis notita kiel valet de chambre (ĉambristo) de Filipo la bona. En 1426 li ricevis la taskon instrui du ĥorknabojn kaj prizorgi ilin. En 1428 li suprengrimpis kiel sekretario de Filipo la bona kaj ricevis malgrandan orgenon. Malgraŭ sia kompozicia talento Vide neniam iĝis membro de la kortegokapelo. Pri liaj aktivecoj post 1433 nenio estas certa; li estas notita en tiu jaro lastan fojon en la fakturoj de la kortego.
Unu el la pli enigmaj kantoj estas trivoĉa rondelo, "Las, j'ay perdu mon espincel", en kiu la supraj voĉoj, la superio kaj la tenoro, estas komplete elskribitaj, sed kie li lasis malferma la kontratenoron. Ĉar la manskribaĵo ŝajneas esti zorge preparita, verŝajnas ke la mankan voĉon oni rajtis libere enmeti. Estis vortludo pri la kantoteksto "j'ay perdu mon" (mi perdis mian ...). La kantisto, sperta pri improvizado samkiel pri laŭnota kantado, devis tiam ĉeloke mem enmeti la mankaĵon.
Richárd Backhausz
Richárd Backhausz [riĥArd bakhaŭs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Backhausz Richárd estis hungara kuracisto, imunologo.
Richárd Backhausz naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Li mortis la 1971 en Budapeŝto.
Biografio
Richárd Backhausz frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato Pázmány Péter en 1944. Dum la studentaj jaroj li laboris en la universitata instituto, poste li soldatiĝis. Inter 1944 kaj 1946 li estis militkaptito en Francio, poste li laboris en instituto pri injektaĵoj, kie post jaroj li ricevis altajn postenojn. En 1953 li akiris plian fakdiplomon, li kandidatiĝis en 1959, doktoriĝis en 1969. Li multe okupiĝis pri sangogrupoj. Li ricevis premiojn en 1956 kaj 1964.
Cetona
Cetona estas komunumo de Italio.
Pasitoo
Pasitoo (helene Πασιθέα, latine Parcae) estis en la helena mitologio unu el la Gracioj, eble la plej juna el ili.
Ŝi fariĝis edzino de la dio de dormo Hipno. Tiu ĉiunokte malsupreniris teren, silente promenis kaj al ĉiuj vivuloj sendis dormon, kiu senigis ilin turmenton kaj zorgoj. Al la homoj li ankaŭ donadis sonĝojn. Lia potenco estis nekontraŭstarebla, okazis, ke dormigis la plej altan dion Zeŭson mem. Tio estis okazinta pro deziro de diino Hero. De ŝi Hipno kompense ricevis kiel edzinon Pasitoon.
Ili havis kune tri filojn:
Hispana Olimpika Komitato
La Hispana Olimpika Komitato (Hispane Comité Olímpico Español, COE) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Hispanio. Ĝi kreiĝis en 1912 kaj estis internacie agnoskita samjare. Kiel NOK, la Hispana Olimpika Komitato celas subteni Hispaniajn atletojn, sporton en Hispanio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Hispanio. Ĝis la jaro 2023 temis pri la Somera Olimpiko 1992, okazinta en Barcelono, la ĉefurbo de Katalunio.
Takayoshi Amma
Takayoshi Amma (安間 貴義, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Ventforet Kofu, Kataller Toyama kaj FC Tokyo.
12928 Nicolapozio
12928 Nicolapozio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Giuseppe Forti elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nicola Pozio, librotenisto por The Spaceguard Foundation. Sen lia dediĉo al la evoluo kaj subteno al la Fondaĵo, ne estus eble por la malkovrintoj komenci kaj daurigi la agadon pri ĉe la Centra Nodo de Spaceguard.
Molinismo
Molinismo estas teologia fluo kiu eltiris inspiron el la studoj plenumitaj de Jezuito Luizo de Molina (1535 - 1600).
La starta punkto de tiu teologia teorio estas la eblo kunigi la staton de la dia ĉioscio kun la libera volo de la homo.
La dia Graco kaj la homa libero povas akordiĝi ĉar Dio mem povas certe antaŭvidi en sia ĉiopovo la estontajn konsenton kaj malkonsenton de la homo al la graco mem.
Tiu plano de savo estas aktualigita pro la pozitiva aspekto atribuita al la "homa libero" ĉar ankaŭ la origina peko ne senfajrigis la soifon de la savo.
Luizo de Molina subtenis, en sia verko De concordia liberi arbitrii cum gratiae donis, divina praescientia, providentia, praedestinatione, et reprobatione ad nonnullos primae partis divi Thomae articulos ke Dio posedas la scion de ĉiuj eventoj. Pere de sia "Meza scienco" li konas la agojn kaj okazintajn aŭ okazontajn kaj tiujn kiuj neniam okazos.
El sia flanko la homo posedas la laŭgradan liberon ricevi la savon. La homo, tial, estas “puŝita” de "sufiĉeco" (sufiĉa graco), kiu helpas ree komenci kredi, ami kaj esperi, ĝis alveni al la graco "efika", la plej alta grado de la spirita leviĝo. El tio la kuniĝo, nome la renkonta punkto inter la scio-kapablo de Dio kaj homa libervolo.
(Parenteze). Al 'molinismo', kiel pensfluo, adheris ankaŭ mercedana fratulo Gabriel Tellez (1584-1648) kiu elektis kiel artista nomo Tirso de Molina por omaĝi sian majstron. Tirso estas fama epigono de la hispana teatro de la 'Siglo de oro', aŭtoro de ''Don Johano. La bonfaranto de Sevilo'', dramo encentrita sur la figuro de deloganto kiu havis grandegan sukceson sur la scenejoj.
Fontoj de la doktrino de Molinismo
Molinismo fundas sian doktrinon krom sur la teologio kaj racio, ankaŭ sur la Biblio. Ekzemple sur Mateo 11, 23:
“Kaj vi, Kapernaum! ĉu vi estos altigita ĝis la ĉielo? vi malsupreniĝos ĝis Hades; ĉar se en Sodom estus faritaj tiuj potencaĵoj, kiuj estas faritaj en vi, ĝi restus ĝis hodiaŭ."
Kaj argumentas el la fakto ke Dio, laŭ la Biblio ankaŭ riproĉas kaj minacas la pekulojn... Se la savo estus antaŭdestinita Dio en la Biblio farus sensencaĵojn!
Molinismo kompare kun Kalvinismo kaj Arminianismo
Molinismo distingigas el Kalvinismo ĉar la antaŭscio de Dio ekzerciĝas respektante la elektojn de la libera volo de la homo: Dio nur antaŭscias kion la libera volo elektus: konsenti kun la graco aŭ malkonsenti. La Kalvinista antaŭscio, male, dekretas antaŭe tiujn kiuj konsentus aŭ malkonsentus.
Đàm Thanh Sơn
''En ĉi tiu vjetnama nomo la familia nomo estas Đàm. Laŭ la vjetnama kutimo ĉi tiu persono devus esti ĝuste nomata per la persona nomo Sơn.''
Đàm Thanh Sơn (naskiĝinta en 1969 en Hanojo) estas vjetnama teoria fizikisto laboranta en kvanta kolor-dinamika scienco, aplikado de kordoteorio kaj de mult-korpa fiziko.
Molinismo
Molinismo kompare kun Kalvinismo kaj Arminianismo
Molinismo distingiĝas ankaŭ el Arminianismo pro sia akcentado de la rolo de la kunlaborado de la libera volo kaj per rolo de la konsento per la bonfarado kaj ankaŭ pro la universaleco de la krista savo etendiĝenda ankaŭ al tiuj kiuj “adheras al Kristo” ne sufiĉe scii pri li.
Đàm Thanh Sơn
Li ricevis sian doktoriĝan titolon en la Instituto por Nuklea Esploro en Moskvo en 1995. Li faris siajn post-doktorajn studojn en la Universitato de Vaŝingtonio de 1995 al 1997, kaj MIT (Masaĉuseca Instituto pri Teknologio) de 1997 al 1999. De 1999 al 2002 li estis profesoro en la Kolumbia Universitato kaj partnera esploristo en RIKEN-BNL. Li translokiĝis al Seattle en 2002, kiam li iĝis Maljuna Partnero ĉe la Instituto por Nuklea Teorio kaj profesoro en la Fako pri Fiziko de la Universitato de Vaŝingtonio. Poste en 2012 li translokigis al Ĉikago kaj iĝis la 19-a persono kiu ricevis universitatan profesoran postenon en la Universitato de Ĉikago.
Son eklernis Esperanton dum la lastaj jaroj de sia laboro en Rusujo, en la fruaj 1990-aj jaroj. Li fakte regis Esperanton nur ekde 2010, kiam li komencis labori en Usono, danke al la libro "Teach yourself Esperanto" kaj precipe danke al Interreto. Li partoprenis la labor-grupon Vjetnama Terminaro en Esperanto kaj verkis artikolon en Vikipedio pri la vjetnam-devena planto Piper lolot, kiun li nomas Laloto (de la vjetnama Lá lốt).
Thaden
Thaden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Meza Holstinio (germane Amt Mittelholstein), administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Hohenwestedt, kiu kovras la sudan parton de la distrikta teritorio.
Malonata acido
Malonata acido aŭ propanodioata acido estas dukarboksilata acido kies derivitaj saloj kaj esteroj estas konataj kiel malonatoj. La nomo devenas el la greka vorto "μᾶλον" (malon) kies signifo estas pomo.
La malonata acido kaj ĝiaj esteroj karakteriziĝas pri vasta gamo da kondensiĝaj produktoj. Ili estas gravaj perantoj en la sintezo de la vitaminoj B1 kaj B6, barbituratoj, Nesteroidaj kontraŭinflamaj drogoj (aŭ NSAIDs), agrokemiaĵoj, gustigaj kaj odordonaj komponaĵoj.
Proprecoj
Malonata acido estas blanka, kristaleca substanco, tre solvebla en akvo, alkoholoj kaj eteroj, stabila sub ordinaraj kondiĉoj je temperaturo, premo kaj konserviĝo, kaj facile malkomponiĝas per hejtado. La akva solvaĵo estas inter milde kaj forte acida. Malonata acido ne estas akordigebla kun oksidigagentoj, reduktagentoj kaj bazoj.
Ĝi estas nek toksa en la aero, nek danĝera por mara kaj surtera transportadoj. Malonato de hidrogeno kelkfoje uzatas dum traktado de ostoporozo en viroj. Unu el la derivaĵoj de la malonata acido, ekzemple, la cinamata acido estiĝas per kondensiĝa reakcio inter la benzaldehido kaj la malonata acido en piridina medio.
Historio
La malonata acido estis unue estigita en 1858 de la franca kemiisto Victor Dessaignes (1800-1885) pere de oksidigo de la malikata acido kun kalia dukromiato. La malikata acido estis unue izolita el la pomsuko far Carl Wilhelm Scheele, en 1785, kiu pli malfrue ricevis tiun nomon de Lavoisier.
En 1836, Théophile-Jules Pelouze izolis la maleatan acidon kaj en 1838 Justus von Liebig malkovris la empiriajn formulojn de la fumarata kaj maleata acidoj, kvankam Liebig kredis ke la pli alta fando-punkto de la fumarata acido estis pro tio ke ĝi estis polimero de la maleata acido. August Kekulé sukcesis redukti ambaŭ acidojn al sukcenata acido hejtante ĉiu el ili kun jodida acido kaj ankaŭ per agado de natria amalgamo en solvaĵoj de la respektivaj acidoj.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Pyridoxine_structuur.png| Piridoksino Zimts%C3%A4ure_-_Cinnamic_acid.svg| Cinamata acido Maleic-acid-2D-skeletal-A.png| Maleata acido %C3%84pfels%C3%A4ure3.svg| Malikata acido Aspartic_Acid_simple.png| Aspartata acido </Gallery>
Montsprono
Kiel montsprono aŭ roknazo estas nomata krude elstaranta roko sur  montdeklivo. Ĝi altiĝas de la ĉirkaŭanta tereno ne nur laŭ la formo, sed ankaŭ laŭ la geologio (petrospeco, tektoniko).
En la pasinteco tiaj lokoj estis ŝatataj por konstrui burgojn. Ili estis pro la pena alireblo bone defendeblaj. Problemo dum sieĝado nur estas la trinkakvo. Tiaj burgoj nomiĝas spronburgo
Ekzemploj de tiaj burgrokoj
estas troveblaj precipe en la Alpoj.
Camors
(jen france, bretone Kamorzh) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Périgueux (stacidomo)
Périgueux estas franca stacidomo sur linioj - Périgueux kaj  -, situanta en  Périgueux, en departemento Dordogne, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Zalužany (Chabařovice)
Zalužany (germane Senseln) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chabařovice en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi troviĝis proksimume 2,5 km sudokcidente de Chabařovice.
Zalužany situis en katastra teritorio Zalužany u Vyklic kun areo 0,57 km2.
Endre Jodál
Biografio
Endre Jodál akiris diplomon de inĝeniero pri elektro en la teknikuniversitato de Kluĵo (1971). Li estis ĉefesploristo de la Kalkulteknika Instituto de Kluĵo.
29160 San-Paŭlo
29160 San-Paŭlo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 26-an de septembro 1989 de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo San-Paŭlo en sudoriento de Brazilo, fondita kiel vilaĝeto en 1554 far de Jezuitoj, kiu fariĝis provinca ĉefurbo en 1861. Antaŭ la alveno de la portugaloj la regiono estis enloĝata de la Tupioj.
Sóskút
Sóskút [ŝOŝkUt] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Érd. La loknomo signifas sala-puto, tio estas fontoj salaj.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo M7 inter Budapeŝto-Balatono preteriras. Urbo Érd estas proksime.
Historio
Oni trovis restaĵojn el la neolitiko, el kuprepoko, el bronzepoko kaj el la romia erao. La vilaĝo famas pri la ŝtonminejo. El tiu kalkoŝtono konstruiĝis gravaj domegoj en Budapeŝto. Ekde 2000 György Habsburg vivas en la vilaĝo en tute nova kastelo.
Famuloj
En Sóskút naskiĝis:
5161 Wightman
5161 Wightman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kingsley W. Wightman (1916 – 2007), instruinto pri astronomio kaj direktoro de la "Chabot Science Center" de Oakland (Kalifornio) inter 1976 kaj 1986.
Chianciano Terme
Chianciano Terme estas komunumo de Italio.
(8334) 1984 CF
(8334) 1984 CF estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo James B. Gibson elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio. Ĉar tiaj asteroidoj de havas ĝenerale grandan albedon (inter 0,15 kaj 0,25), oni povas krude taksi ĝian diametron inter 8 kaj 13 km.
Strahwalde
Strahwalde ekde la jaro 2010 estas parto de la komunumo Herrnhut en Germanio - antaŭe temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Fine de 2008 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 761 loĝantojn.
NGC 5955
NGC 5955 (aliaj indikoj — MCG 1-40-6, ZWG 50.31, NPM1G +05.0473, PGC 55510) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eoso
Eoso (helene  Ἕως, latine Aurora) estas en la helena mitologio filino de Titano Hiperiono kaj de lia edzino kaj fratino Teja. Eoso estas diino de matena ĉielruĝo.Ŝiaj gefratoj estas Helioso, dio de la suno kaj Seleno, diino de la luno.
Eoso estas ankaŭ nomata diino de tagiĝo kaj de matena ĉielruĝo. Ŝia ĉiutaga devo komenciĝas en oriento, kie ŝi eniras kaleŝon tiratan per du flugilhavaj ĉevaloj nomataj Lampo kaj Faetono. La unua haltejo estas en Olimpo, tie ŝi anoncas alvenon de la dio Helioso. Poste Eoso fariĝas Hemera, diino de la serena tago. En tiu ĉi formo ŝi akompanas Helion ĝis okcidentaj bordoj de la Okeano kaj ŝanĝiĝas en Hesperion (filon de Eoso kaj de Astreo), do en Vesperstelon, la unuan vesperan astron.
Eoso estas ofte bildigata en belega safrana robo, kutime kun flugiloj. Ŝi estis bela kaj amis ĉion belan, ankaŭ la belajn virojn.
Ŝia unua edzo estis Titano Astreo, al kiu ŝi naskis ĉiujn stelojn kaj ventojn. Inter ŝiaj amantoj viciĝas Kleito, atena heroo Kefalo kaj fama ĉasisto Oriono, onidire ilin ĉiujn ŝi sinsekve forrabis.
Kun sia dua edzo Titono, filo de la troja reĝo Laomedono ŝi vivis en ekstrema fino de la mondo. Ŝi elpetis de Zeŭso por Titono senmortecon, sed forgesis peti por li ankaŭ eternan junecon, do li antaŭ ŝiaj okuloj tre maljuniĝis kaj fine li ŝrumpiĝis en cikadon (aŭ ŝi mem lin en cikadon ŝanĝis).
Kun Titono ŝi havis du filojn: Emationon kaj Memnonon. Memnono en Troja milito venis helpi al sia onklo Priamo, fariĝis supera estro de la troja armeo, sed li falis en duelo kun Aĥilo. Eoso transportis lian korpon en Etiopion. Ĉiumatene aperas sur la tero roso, larmoj, kiujn Eoso verŝas super sia morta filo.
Homero nomis diinon Eoson "ruĝfingra", "belharara", "matene naskiĝanta", "ortrona".
Arta prezentado
Unu el la plej belaj statuoj estas Aŭroro de Michelangelo sur tombo de Lorenzo de Medici en Florenco (ĉirkaŭ la jaro 1520)
Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto)
La Baziliko de Sankta Stefano la 1-a (Hungario) estas la plej granda preĝejo de Budapeŝto. Ĝi estis konstruita en eklektika stilo, laŭ planoj de József Hild, inter 1851–1867. Post morto de Hild, la laboron pludaŭrigis Miklós Ybl kaj finis en 1905. La konstruaĵo altas 96 m-ojn kaj tiel apartenas al la plej grandaj konstruaĵoj de Budapeŝto.
En 1947 la kupolo bruliĝis. Oni estingis ĝin per akvoŝprucoj, tamen samtempe oni forpumpis la akvon, tial la freskoj kaj aliaj artaĵoj restis en akceptebla stato.
Konstruaĵo
La baziliko situas sola en la urbomezo. La fasado konsistas meze el impone granda enirejo. Pli supre triangulo fermas la supron. Ĉe la du flankoj po 1 turoj altiĝas. Super la navo impona kupolo estas videbla.
La baziliko estas ankaŭ katedralo.
Volker Finke
Volker Finke (n. ) estas germana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Urawa Reds.
Imre Patai
Imre Patai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Patai Imre estis hungara, poste usona inĝeniero, inventisto.
Imre Patai naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Philadelphia.
Biografio
Imre Patai akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1917, li doktoriĝis en 1929. Post la diplomo li restis por instrui en la universitato, poste li laboris en diversaj fabrikoj, eĉ li fondis fabrikon. Li okupiĝis pri vakutuboj, li havis diversajn patentojn pri la vakutuboj. En 1933 li edziĝis, en 1943 li havis filon, kiu mortis en la sekva jaro. Post la 2-a mondmilito li translokiĝis al Usono, kie li instruis en universitato.
Stacio Kōyōen
Stacio Kōyōen (japane: 甲陽園駅 [Kōjōen-eki], angle: Kōyōen Station) estas fervoja stacio en Niŝinomija, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kōyō.
Rathen
La kuracloko Rathen estas vilaĝo en Germanio. Ĝi situas meze de Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro, en la administra distrikto Saksa Svislando-Orienta Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Rathen troviĝas kun siaj du partoj Oberrathen kaj Niederrathen apud ambaŭ bordoj de la rivero Elbo. Ĝi havas ĉirkaŭ 500 loĝantojn.
Trafiko
Pramo kunligas Oberrathen ĉe la maldekstra bordo de Elbo kaj Niederrathen (dekstraborda). En Oberrathen troviĝas fervoja haltejo.
Turismo
Turismaj celoj en la ĉirkaŭaĵo de Rathen estas :
Turnov
Turnov estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas sur rivero Jizera, kiu apartigas la urbon en du partojn, en nordorienta Bohemio, regiono Liberec, distrikto Semily. Vivas ĉi tie. En la urbo estas vitroindustrio, teksindustrio kaj maŝinindustrio. La urbo konatas precipe pro prilaborado de duongemoj kaj produktado de juveloj, kiujn eblas trarigardi en la urba muzeo.
Historio
La urbo estis fondita en duono de la 13-a jarcento, la unua mencio devenas pri ĝi el la jaro 1272. Ĝi alkliniĝis al flanko de husmovado, dum militoj kontraŭ Luzacio en la jaro 1478 ĝi estis forbruligita. Post la jaro 1509 Turnov estis nove konstruita. Ekde la 16-a jarcento datiĝas evoluo de la vitroindustrio, metalurgia industrio kaj minado kaj la prilaborado de duongemoj. Dum la tridekjara milito la urbo estis denove forbruligita kaj ĝi perdis grandan parton de la loĝantaro. Ekde la 18-a jarcento komenciĝas produktado de konata plumbvitro. Konekse kun konkurenco kontraŭ etornamaĵproduktado en Jablonec nad Nisou la urbo iom post iom specialiĝis al facetado de juvelŝtonoj kaj al oraĵistaj metioj. En la 19-a jarcento okazas evoluo de industriaj produktadoj.
Observatorio de Highland Road Park
La Observatorio de Highland Road Park estas astronomia observatorio en Usono, funciigata far'de la Luiziana Universitato, de la Astronomia Societo de Baton Rouge kaj la Komisiono pri Amuzo kaj Parko de East Baton Rouge.
Ĝia MPC kodo estas 747.
La observatorio posedas teleskopon Ritchey-Chrétien kun hiperboloida ĉefa spegulo de 20 coloj (51 cm) kaj sekundara spegulo de 7,25 coloj, ambaŭ de konika formo kaj faritaj el malpeza, feble dilatema ceramiko, ekvatoriala muntaĵo kaj komputila rega sistemo.
La Astronomia Societo de Baton Rouge (B.R.A.S.) estis fondita en 1981 kiel neprofitcela organizaĵo, kies membroj kunvenas ĉiumonate ĉe la observatorion. La Societo estas ano de la Astronomia Ligo, kies anoj estas volontuloj por subteni la fukciadon de la Observatorio de Highland Road Park kaj kondukas multenombrajn aktivojn de scienca popularigo, notinde la stratan astronomion kaj la defendo de la malluma ĉielo.
PES
La trilitera kombinaĵo PES havas plurajn signifojn:
Springfield (Nov-Jorkio)
Springfield (angla prononco laŭ sistemo IFA []) estas loĝloko de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Nov-Jorkio, kaj apartenas al la. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Valvo (blovinstrumento)
Valvo (aŭ piŝto) servas je latun-blovinstrumento por ŝanĝi la tubolongecon ebligante kromatan muzikon. Je manipulado de la valvo la aero fluas tra kroma tubomaŝo de difinita longo, pro kio la aerkolono de la instrumento (kutime) plilongiĝas.
Tre malofta troveblas mallongigo-valvo kiel inverso de la priskribita funkcimaniero. Jen la aero fluas je ne-manipulata valvo tra la valvomaŝo, tiel ke la aerkolono je ĝia manipulado mallongiĝas. Ekzemploj por tio estas la franca konstruformo de korno kaj la B♭/C-trombono.
Aranĝaĵoj
Kutime latun-blovinstrumentoj havas tri valvojn (la %-indiko estas alproksime la tubo-plilongigo rilate la bazan longon de la instrumento):
Se ekzistas plua valvo, kutime temas pri kvartvalvo, kiu efikas tonmalaltigon je kvin duontonoj (33 %). Krom plilarĝigo de la tonamplekso kvar kaj pli valvoj proponas eblecon por solvi intonaciajn problemojn.
La „ŝtopvalvo“ je la korno plilongigas proks. 10 % kaj kompensas per tio la tonaltigon, kiun kaŭzas la kompleta ŝtopado de la korna sonpeco per la mano (La ŝtopefekto mem ne estas kaŭzata de la uzado de valvo).
Springfield (Nov-Jorkio)
En Usono ekzistas urboj nomitaj Springfield en 34 subŝtatoj. Tiel Springfield estas nomo tre uzata por fikciaj urboj, ekzemple, en The Simpsons.
Valvo (blovinstrumento)
Konstrumanieroj
Nuntempe kutimaj estas precipe jenaj du konstrumanieroj: pumpvalvoj (ankaŭ nomataj Périnet-valvoj) kaj turnovalvoj (ankaŭ nomataj cilidrovalvoj).
La valvtubomaŝoj kutime havas cilindran enan diametron kaj – je sufiĉa longeco – propran valvo-agordotubon por precizagordado.
Pumpvalvo (Perinet-valvo)
Pumpvalvo havas cilindran valvokorpon, kiun oni manipulas kontraŭ risortpremo trans fingroĉapo. Du kanaloj en la valvokorpo transkondukas je manipulado la aerfluon tra la valvtubomaŝo. Tiu ĉi konstrumaniero estas nun plej vastigita kaj troviĝas aparte je la plimulto de ĉiuj trumpeto.
Jam la valvo inventita en 1813 de Heinrich Stölzel laŭis ĉi tiun principon. Male al la nuntempa konstruformo jen la aero enfluis ĉe la malsupra flanko.
Plua fruformo de pumpvalvo estis la berlina valvo (ankaŭ „berlina pumpilo“'), kiun evoluis sendepende unu de la alia Stölzel 1827 kaj Wilhelm Wieprecht en 1833. Ĝi havis flankajn enlasejojn por la valvomaŝo je sama alteco kiel la enlasejoj de la ĉeftubo.
La moderna pumpvalvo devenas de la konstruaĵo, kiun prezentis François Périnet en 1838. Ĝi distingiĝas per tio, ke la preskaŭ kompleta tubodiametro estas cilindra je la tuta paso. Pro la konstrumaniero la enlasejoj kaj de la ĉeftubo kaj ankaŭ de la valvomaŝo situas ĝenerale sur alia alteco ol iliaj ellasejoj. La risorto troviĝas aŭ super aŭsub la valvokorpo.
Je ĉi tiu konstrumaniero la valvostreko korespondas ĝenerale almenaŭ la tubodiametron, kio povas kaŭzi je tubjo kun diametroj ĝis pli ol 20mm ludteknikajn problemojn. Aliaflanke Périnet-valvo validas kiel aparte flegiĝema, ĉar la valvokorpoj malfacile, rapide kaj kutime sen iloj estas elmunteblaj el la valvokesto.
Turnovalvo
Turnovalvo havas valvokorpon kun du kanaloj, kiu du manipulado de la valvo tamen rotacias je 90° ĉirkaŭ sia vertikala akso. Valvomaŝo kaj ĉeftubo enbuŝiĝas je sama alteco en la keston.
La turnovalvo estis evoluata en 1818, kiam oni petis Friedrich Blühmel kaj Heinrich Stölzel pri tio, enigi ankaŭ ĉi tiun konstruformon en la patenton de ili proponitan. Pluaj evoluigoj, nome de Joseph Riedl en Vieno 1835 same kiel de Leopold Uhlmann 1843, finfine kondukis al la ĝis nun kutima formo.
La valvokorpo kun siaj lagronajloj pro produktadoteknikaj kialoj estas tradicie produktata iomete konusa (konusproprocio proks. 1:40), post la uzado de pli precizaj prilaboraj maŝinoj ekde kelkaj jaroj ankaŭ cilindra kun globlagro. Kiel materialo oni uzas
Ludoteknikaj diferencoj
Je la malsupren-premado de valvo la aerfluo estas kondukata mallongdaŭre tra la valvo-plilongigo kaj la valvokonekto. Per tio ekestas ne klare difinita tubolongeco, pro kio la ludenda (muzikenda) tono estas ege variema laŭ alteco. La tono do ne sonas klara, sed naza, subpremita, pala kaj dampite mallaŭta. Al komencantoj foje okazas, ke ili ŝaltas la valvon senintence nur duone aŭ tro malrapide aŭ ke la valvo pro manka oleado kroĉiĝas, kaj ĵus tiam aperas nedezirata „prem“-efekto, kiu en klasika muziko estas misa. Ĉefe je trumpetoj kun pumpvalvoj oni uzas ĉi tiun efekton intence, ĉar ĝi estas klare dezirata, en ĵazo, salso, popularmuziko aŭ en klasika Nova Muziko (post 1950): La premaĵo per duonpremita valvo kaj la frazigomanieroj ligitaj kun tio per tro malrapide ŝaltitaj valvoj (ekz. je ĵaztrumpetisto Chet Baker). Tiu ĉi ludmaniero ebligas ankaŭ al valvoinstrumentoj glitsono-efekton. Tiu ĉi ludmaniero estas malpli ebla je trumpetoj kun turnovalvoj: Konstruad-kaŭze la turnovalvoj situas je akustika loko, kie ĉefe troviĝas svingamplitudo (maksimuma premo) de la svinga aerkolono, kio malfaciligas la la blovisto la influadon per lipoj kaj buŝkavo. Je kutimaj Perinet-trumpetoj la valvo ofte troviĝas en la akustika duono de la tubo, kie relative ofte troviĝas svingonodoj (minimuma premo). Krome ekzistas diferenco pri la premvojo de la valvo: Je trumpetoj kun pumpvalvoj ĝi estas proks. 17 mm, je turnovalvoj proks. 8 mm. La kontrolo de la valvopozicio estas pli bona je pli longa premvojo.
Ĉi tiuj konstrudiferencoj ekestis hazarde resp. devige je la fasonado de la instrumentoj kaj ne povas esti ligataj kun la vera mekanika valvokonstruaĵo. Aparta uzado aŭ prefero de la unu aŭ alia valvokonstruaĵo estas rigardendaj plejparte en historia kunteksto kun la konkreta muzikhistorio kaj ties muzikstiloj.
Plua interpreta ludotekniko, ĉefe aŭdebla je pumpvalvoj, estas „tremsono“. Ekzistas multegaj specialprenadoj, uzataj pro intonaciaj kialoj aŭ principe ne aŭ nur por veraj triloj esceptakaze kiel t.n. helpprenadoj. Al la specialprenadoj apartenas ekz. g (0 aŭ 1+3), b♭ (1 aŭ 1+2+3), c (0 aŭ 2+3), c♯ (1+2, 3 aŭ 1+2+3), d (1 aŭ 1+3), e♭ (2 aŭ 2+3) ktp. La alternativ- aŭ specialprenadoj plimultiĝas, kaŭzate de la pli kaj pli malvaste situantaj suprotonoj, ju pli altaj estas la elektataj tonoj. Tremsonon oni generas per tio, ke oni alterne anstataŭas normprenadon en plejeble rapida maniero per specialprenado sur la sama tonalto, per kio ekestas sonkolora trilo sur la sama tonalto. Ankaŭ ĉi tiu ludmaniero jam delonge establiĝis en ĵazo kaj en stiloj al ĝi proksimaj, kaj foje ankaŭ nuntempaj klasikaj komponistoj klare postulas ĝin.
Pro la muzikstilaj tradicioj, la mekanike pli simpla amasproduktado kaj ankaŭ la „premado“- kaj „tremsono“-teknikoj en ĵazo la pumpvalva trumpeto venkis plejparte la turnvalvan trumpeton tutmonde.
Konusa valvomaŝino
Je altvaloraj instrumentoj kun larĝa mezuro (ekz.: baritonkorno aŭ tubjo) la kvartvalvo kaj eblaj aliaj valvoj kun tre longaj tubomaŝoj havas foje pli larĝan enan diametron ol la aliaj valvoj. La kaŭzo por ĉi tiu konstrumaniero estas, ke la sonkoloro de tiaj instrumentoj estas destinita per ilia ege plilarĝiĝantaj diametroj. Je la uzado de la valvoj tamen oni interŝaltas pli malpli longan strekon kun cilindra diametro. Ju pli longe estas ĉi tiu cilindra diametro, des pli ŝanĝiĝas la sonkoloro kaj eksonado kompare kun la "malferma" instrumento (t.e.: oni ne uzas valvon), kio estas kutime ne dezirata.
Specialformoj
Pluaj turnvalvoj:
– Thayer-valvo. Konstrukaŭze oni uzas ĝin nur por la kvartvalvo de trombono.
Pluaj pumpvalvoj:
– Duobla ŝovvalvo je la viena korno: Du samtempe movataj valvotuboj ŝaltas inter rektlinia kaj je 90° fleksita aertrairo. La konstruado postulas relative grandan minimuman longecon de la tubolongigo de la valvo.
La dubo de Sankta Jozefo
Temas pri Jozefo, nome edzo de la Virgulino Maria kaj pri la dubo kiu kaptis tiun personon antaŭ la konstato ke sia promesita edzino sin deklaris aŭ ekmontris ke mem portas sine infanon kvankam ili ne estis amorintaj.
La preferata interpreto
Tiu lasta estas la preferata de la nuntempaj katolikaj teologoj. La versegoj kiuj ŝajnas malkonsili tiun interpreton estas la 20-21 de la 1a ĉapitro de la Evangelio laŭ Mateo kiuj citas la vortojn de la anĝelo. ‘’Ĉu la anĝelo informas Jozefon pri evento kiun tiu ĉi ne konis aŭ li ĝin mencias kiel jam sciatan eventon?’’ Aparte ĉu la versego 20 devas esti tradukita: Jozefo, filo de David, ne timu akcepti ĉe vi vian edzìnon Marian, ‘’’ĉar’’’ la infano kiu estis generita en ŝi devenas de la Sankta Spirito, aŭ ‘’’certe’’’ la infano kiu estas generita en ŝi devenas de la Sankta Spirito?’’ La novaj tradukoj oscilas inter la du interpretoj. La greka sintakso permesas al tiu greka ‘’’gar’’’ ricevi ĉiujn du signifojn, ankaŭ se la biblia kunteksto decide inklinas al la dua signifo.