cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tordesillas
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Tordesillas, Villavieja del Cerro, Pedroso de la Abadesa kaj Villamarciel; okupas totalan areon de 141,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 8 762 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel okazis en aliaj samregionaj loĝlokoj, sed male kiel urbo kaj komarka ĉefurbo ĉe vojkruciĝo, ĝi akiris loĝantojn. Ĝi distas 31 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Bercero, Velilla, Matilla de los Caños, Velliza, Geria, Pollos, Torrecilla de la Abadesa, Villanueva de Duero, San Miguel del Pino, Nava del Rey, Rueda, Serrada kaj La Seca. La municipa teritorio estas ebenaĵo de la valo de la rivero Doŭro, kiu trapasas la municipon, kaj ricevas la akvon de la rivero Zapardiel. En la areo kunvenas diversaj vojoj. Norde estas stepoj propraj de Montoj Torozoj.
Historio
Estis jam setlejo en Ferepoko de Vakceoj kaj dum la Romia Imperio. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Dekomence temis pri fortikaĵo sur monteto.
En la 9-a jarcento, García, plej aĝa filo de Alfonso la 3-a, pluigis la reloĝadon de tiuj teroj el Leono tra Kampartero kaj Montoj Torozoj. Oni okupis la monteton kiu poste estos Tordesillas kaj el tie estris kaj centrigis la reloĝadon fare de mozaraboj kaj de nordanoj alvenintaj el Asturio kaj Leono. Tial oni povas diri, ke la naskiĝo de Tordesillas estis de astur-leona deveno.
Je la alveno de Almanzoro al tiuj teroj okazis dekadenco kaj senloĝigo ĝis jam en la 11-a jarcento, ekis malrapida rekupero fare de la kastilia grafo Sancho García. La tiamaj dokumentoj nomas ĝin Oterdesillas. En la 12-a jarcento ĝi apartenis al la episkopoj de Palencio, kiuj havis palacojn ene de la urbaj muregoj. Tordesillas estis senjorlando de kelkaj reĝinoj kaj de reĝamatinoj. La unua el ili estis Leonor de Guzmán, amatino de la reĝo Alfonso la 11-a. Poste Pedro la 1-a donis la urbon al sia patrino, nome la reĝino Maria de Portugalio kaj en 1354 al sia amatino, María de Padilla. Post la morto de la reĝo Petro, la urbo pasis al la edzino de Henriko la 2-a, nome Juana Manuel, poste al la reĝino Leonor de Aragono, nome unua edzino de Johano la 1-a, kaj poste al lia dua edzino, la portugala infantino, Beatriz de Portugalio, kiu posedis ĝin ĝis 1385 kian lia edzo realigis ĝin al la reĝlando kaj donis Béjar al sia edzino kompense.​ Johana de Kastilio, nomata Johana la Freneza, estis malliberigita en Tordesillas en 1509, kaj tie restis ĝis sia morto en 1555.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la dekarka ponto, restaĵoj de urba murego (inter kiuj unu turo) kaj urba strukturo de ĉefaj stratoj kiu venas ortangule al la ĉefa placo, tipa kun portikoj por vendejoj kaj supra etaĝo kun ampleksaj balkonoj por rigardi de tie la spektaklojn okazantajn sur la placo. La Konvento de Sankta Klara estas gastigita en iama palaco konstruita en 1340 de Alfonso la 11-a post lia venko kontraŭ araboj en la Batalo de Salado kaj financita pere de la militakiro; lia filo Petro la 1-a aranĝis ĝin en 1363 por ke liaj filinoj Beatriz kaj Isabel transformu ĝin en konvento.
La preĝejo de San Antolín funkcias kiel muzeo kaj en ĝi elstaras la gotikaj kapelo kaj tomboj de familio Alderete. La preĝejo de Sankta Maria estas ununava, mikso de gotiko kaj novklasikismo; ĝia alta sonorilturo utilas kiel gvatoturo; estas tri pordegoj, valora ĉefretablo kaj baroka organo de la 18-a jarcento. La preĝejo de Sankta Petro estas gotika, trinava, de la 16-a jarcento; menciindas la kapela de familio Gaitán; gia retablo havas salomonajn kolonojn kaj bildo de la Virgulino Karmen, de la skolo de Gregorio Fernández. Ankaŭ la preĝejo de Santiago havas skulptaĵon de la Virgulino, de granada skolo, eble de sekvanto de Alonso Cano. Alia preĝejo estas de Sankta Johano.
Estas diversaj palacoj de la 16-a jarcento, inter kiuj tiu de la familio Alderete kaj tiuj nomitaj Domoj de la Traktato, ĉar en ili okazis negocado de la Traktato de Tordesillas en 1494, fakte du unuigitaj palacoj kiuj nun uzatas por kulturaj kaj turismaj celoj. Iam estis ankaŭ Reĝa Palaco, kiu ruiniĝis kaj estis detruita en 1773 dum la regado de Karolo la 3-a.
Polemika taŭrludo
El la Mezepoko, kadre de la lokaj festoj, okazis evento konsitanta en liberigo kamparen de virbovo kiu estas persekutata de ĉevalrajdantoj kiuj klopodas lanc-vundi lin. Ekde 2005 la animalisma partio PACMA disvastigis protestojn kontraŭ mistraktado al la animalo, kio rezultis en kontraŭprotestoj fare de lokanoj kaj de lokaj politikistoj, kaj finfinaj aplikoj je regiona nivelo de la ŝtataj kaj eŭropaj regularoj pri la traktado al bestoj (ekzemple malpermeso de publika bestomortigo). La polemiko atingis tutlandan atentaron.
David J. Skal
David J. SKAL (n. la 21-an de junio 1952) estas usona kulturhistoriisto. Li famiĝis pro siaj libroj pri hororaj filmoj kaj horora literaturo. Skal studis ĵurnalismon en la universitato de Ohio, kiel li laboris kiel filmkritikisto por la universitata gazeto.
Lia unua nefikcia libro estis Hollywood Gothic: The Tangled Web of Dracula from Novel to Stage to Screen en 1990, kiu proponis analizon de la persono Drakulo.
Bakonyszentlászló
Bakonyszentlászló (bakonjsentlAslO) estas mineja vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Pannonhalma.
Situo
Bakonyszentlászló situas ĉe renkontiĝo de ebenaĵo kaj montaro Bakony, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Győr-Veszprém (urbo). Pápa, Győr kaj Veszprém troviĝas po 40 km-ojn for.
Historio
Antaŭ la hungaroj romianoj kaj avaroj loĝis tie. La turkoj detruis la vilaĝon en 1531. Poste hungaroj kaj germanoj refondis la komunumon. La fervojo atingis la vilaĝon en 1896. La vilaĝo ricevis kurenton en 1930. Oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj en 1945. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj al Germanio. Dum la socialismo en la vilaĝo kolĥozo funkciis.
En la vilaĝo krom la agrikulturo funkcias minejo pri baŭksito, uzinoj pri briko kaj lignaĵoj.
Vilaĝservoj estas lernejo, biblioteko, kulturdomo, infanĝardeno, poŝto, kuracejo, dentokuracejo, apoteko, maljunulejo, vendejoj, restoracio, akvodukto, gaso, kanalizado.
Komunumoj pri Ladislao la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando
Oni fondis Asocion pri Ladislao la 1-a (Hungario).
Badalingo
Historio
Ĝi estis konstruita en 1504—1505, dum regado de la dinastio Ming por protekti montopasejon Juyongguan kaj gardi sudan aliron al Pekino. La muro pasas ĉi tie sur alteco ĉirkaŭ 1000 metrojn super marnivelo. En 1957 ĝi estis malfermita al turistoj. En 1972 laŭ ĝiaj padoj promenis la usona prezidanto Richard Nixon dum sia mejloŝtona vizito. Lin sekvis Margaret Thatcher, Ronald Reagan, Miĥail Gorbaĉov kaj pluraj aliaj ŝtatestroj.
Karakterizoj
Averaĝa alteco de la muro ĉe Badalingo estas 7,8 metrojn kaj larĝeco 6 metrojn, kio ebligas samtempan rajdadon de kvin ĉevaloj aŭ marŝadon de dek soldatoj. La parto estas longa je 12 km kaj havas 43 turojn. Nur 3,74 km kaj 19 turoj estas restaŭritaj kaj viziteblaj.
Vidindaĵoj
Inter vidindaĵoj rimarkindas la monumento al skigardsitoj de la dinastio Ming, starigita laŭvoje al la muro.
Servoj
Inter aliaj servoj haveblas bazareto ĉe bushaltejo, kie eblas aĉeti suvenirojn kaj aĉeti aŭ lui varmajn vestojn. Malantaŭ la muro troviĝas kelkaj kafejoj kaj fotejo, kie eblas fari tujan foton kaj presi memorpaperon, konfirmantan viziton al la loko.
Montagano
Montagano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Moliso kaj al la provinco Campobasso.
Stacio Sone (Osaka)
Stacio Sone (japane: 曽根駅 [Sone-eki], angle: Sone Station) estas fervoja stacio en Tojonaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa).
Sándor Magyarosi
Sándor MAGYAROSI [madjaroŝi] rumania hungara/hungara verkisto. Li naskiĝis en Crizbav en 1974.
Kariero
Sándor Magyarosi akiris diplomon pri etnografio en UBB de Kluĵo, poste pri historio en Universitato de de Mezeŭropo de Budapeŝto. Li publikigis en Helikon, Az irodalom visszavág, en suplemento Színkép de Új Magyar Szó. Nuntempe li vivas en Budapeŝto kaj laboras kiel instruisto.
Bodmér
Bodmér [bodmEr] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Bicske.
Situo
La vilaĝo situas laŭ traira flankovojo, ĉe piedoj de montaro Vértes (vErteŝ). Bicske troviĝas 11, Tatabánya 20, Gárdony 34, Székesfehérvár 36, Budapeŝto 47 km-ojn.
Historio
Oni trovis skribaĵon pri la komunumo jam el 1131 laŭ tiama hungara ortografio "Budmer". En 1931 tie descendis flugmaŝino alveninta rekte el Usono. Vilaĝservoj estas municipa administrado, migra poŝto.
Bunetice
Bazaj informoj
Bunetice, hungare Bunyita (bunjita) estas tre malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Bunetice situas laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 25 km-ojn.
Julianna Lisziewicz
Julianna Lisziewicz [liŝjeviĉ]?, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lisziewicz Julianna estas hungara biokemiisto, kemiisto, imunologo, negocisto, profesoro. Ŝia patro estis Antal Lisziewicz.
Kristiano Aŭgusto de Saksio-Zeitz
Biografio
Christian August devenis el saksa duka protestanta familio Wettin, branĉo "albertida". Komence li estis soldato, kiu batalis en sieĝo de Majenco en 1689 kaj en sieĝo de Buda. En 1689 li katolikiĝis kaj post 2 jaroj li estis pastro-lernanto en Kolonjo. Kiel magnato, li ricevis la rangon kanoniko. En 1695 li pastriĝis. En 1697 li efektivigis la katolikiĝon de lia parenco Aŭgusto la Forta, kiun tiu bezonis por iĝi regnestro de Pollando-Litovio. Li ricevis la postenon episkopo de Győr/Raab en 1695. Post 3 jaroj li iĝis kardinalo, en 1707 primaso kaj ĉefepiskopo de Esztergom/Gran, sed li restis plu ankaŭ episkopo de Győr. En 1714 laŭ reĝa volo al la posteno primaso aldoniĝis la imperia senpereco, ekde tiam pli precize la hungaraj primasoj estis dukoprimasoj (imperiaj princoj, Reichsfürsten, de la Sankta Romia Imperio). Ekde 1716 li estis delegito reprezentanta la imperiestron en la imperia dieto, Kaiserlicher Prinzipalkommissar. Post maljuniĝo li vivis en monaĥejo.
4044 Erikhøg
4044 Erikhøg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Kristiano Aŭgusto de Saksio-Zeitz
Biografio
Li mortis 1725 en Regensburg, sed estis entombigita en tiam hungara kirko Katedralo Marteno de Tours en Bratislavo.
Internacio Katolika
Internacio Katolika (IKA) estas katolika asocio, kiu uzis Esperanton kaj ekzistis de 1920 ĝis la 2-a Mondmilito. La ĉefa aktivulo de la asocio estis la germana pastro Max Josef Metzger. Ĝi eldonis de 1921-1928 la gazeton Katolika Mondo.
Fondita oktobre 1919 Ligo de Katolikaj Esperantistoj en Germanujo kun la estraro en Breslau strikte kunlaboris kun Internacio Katolika (Ika) kun sidejo en Graz. Novaj agadmanieroj de la Ika-prezidanto d-ro Max Josef Metzger ne plaĉis al parto de antaŭaj IKUE-anoj, kiuj restarigis fine 1921 la antaŭmilitan IKUE kun sidejo en Nederlando. Ekde tiam agis du sendependaj reciproke sin kontraŭbatalantaj internaciaj organizaĵoj de katolikaj esperantistoj.
Kompare kun Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE), IKA opiniis sin pli progresema, kaj pli forte klopodis ankaŭ ligi tiajn katolikojn, kiuj simpatiis kun la esperanta ideo sen mem paroli la lingvon.
IKA en la Enciklopedio de Esperanto
La Enciklopedio de Esperanto prezentas la asocion jene:
IKA. Internacia Katolika Organizaĵo por internacia katolika agado, uzinta kaj parte ankoraŭ uzanta E-n.
IKA fondiĝis en 1920 en Hago, ĝiaj kunlaborantoj venis el du grupoj: el la antaŭa Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE), ne plu funkcianta de 1914; kaj el la mondpacligo Blanka Kruco, fondita en 1917 de katolikaj pacifistoj, kies inter korespondlingvo estis Esperanto kaj kiu publikigis (de 1918) la Esperantlingvan gazeton Blanka Kruco.
Ĉefoj de ambaŭ movadoj decidis fondon de pli ĝenerala IKA, kiu ne estu pure Esperantista societo, sed en kiu Esperanto servu kiel unueca lingvo de la gvidantaro kaj de la oficiala organo Espero Katolika, kiun oni revivigis kaj kiu ricevis la benon de Papo Benedikto XV, kiam ĝi estis IKA-organo. Parto de la antaŭaj IKUE-anoj ne aprobis la eniĝon de sia movado en IKA kaj restarigis la antaŭan IKUE, kaj reprenis la revuon Espero Katolika.
IKA fondis novan gazeton Katolika Mondo, kiu aperis ĉiumonate (dum du mallongaj periodoj dusemajne) de 1921 ĝis 1928; en 1914 kun aldono Revuo Katolika, en 1926-28 kun aldono La Juna Batalanto. En la sekretariejo de IKA ekzistis Internacia Katolika Esperanto-Oficejo kun profesia oficisto, kiu propagandis Esperanton. La Paulus-Eldonejo, Graz, eldonis serion da libroj en Esperanto kaj kelkajn lern- kaj informbroŝurojn germanlingvajn pri Esperanto.
IKA-kongresoj okazis en 1921 en Graz, 1922 en Luxembourg, 1923 en Konstanz, 1924 en Lugano, 1925 en Oxford, 1926 en Einsiedeln, 1927 kaj 1928 en Bregenz, 1929 en Budapest, 1931 en Feldkirch.
Iom post iom fakaj grupoj ekster IKA transprenis la laboron kaj la graveco de IKA malpliiĝis, precipe ekde 1925, kiam pro financaj kaŭzoj la profesia oficejo kun pagitaj oficistoj (kiuj ĉiam estis Esperantistoj) fermiĝis. La Esperanto-laboro estis daŭrigata de speciala Esperanto-sekcio de IKA, kiu estis identa kun la gazeto Katolika Mondo.
4044 Erikhøg
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la dana astronomo (kaj esperantisto) Erik Høg.
Internacio Katolika
IKA en la Enciklopedio de Esperanto
La lokaj E-grupoj de IKA ne plu ekzistas, kaj kelkaj transiris al MOKA.
Julianna Lisziewicz
Biografio
Julianna Lisziewicz akiris diplomojn en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1980 pri kemio, en 1982 pri biokemio. Post siaj studoj ŝi edziĝis kaj translokiĝis al Göttingen, kie ŝi doktoriĝis (PhD) en 1986. Post 2 jaroj helpe de stipendio ŝi esploris kanceron en Usono en Bethesda. Inter 1990 kaj 1995 ŝi gvidis la esploradon pri virusoj kaj HIV, poste ŝi fondis firmaon. Tiutempe ŝi ankaŭ instruis en usona universitato. En 2004 ŝi ricevis signifan stipendion, tial ŝi translokiĝis al sia naskiĝurbo, kie ŝi esploras kaj instruas en Universitato Semmelweis, foje en Scienca Universitato de Szeged kaj Universitato de Budapeŝto.
Ŝi inventis kuracilon "DermaVir", kiu helpas al Hiv-malsanuloj. Ŝi fondis firmaon ankaŭ en Budapeŝto.
Vito Russo
Vito RUSSO (n. la 11-an de julio 1946 - m. la 7-an de novembro 1990) estis usona aktivisto, filmhistoriisto kaj verkisto de la movado LGBT. Li plej famiĝis kiel la aŭtoro de la libro The Celluloid Closet (1981).
Russo emis analizi filmojn laŭ geja vidpunkto, kaj studis la manieron, kiel usonaj filmoj prezentis samseksemulojn.
Bled
Bled estas urbo en Slovenio kun pli ol 11,000 loĝantoj, kiu situas en la Juliaj Alpoj. Bled fariĝis en 1996 sendependa komunumo. Turismo estas la plej grava rimedo de enspezo por la urbo; antaŭ ĉio la Lago de Bled altiras multajn vizitantojn. Naturaj kaj historiaj kuriozaĵoj, beleco de la loko kaj ĉirkaŭaĵo kaj bona geografia situo, estis idela bazo por evoluo de Bled al unu el la plej grandaj turismaj centroj en Slovenio. Milda subalpa klimato igas restadon en tiu loko pli agrabla. Meza temperaturo en junio estas 19º C, en januaro –1,7 °C.
Bled estas ankaŭ konata kiel la antaŭa somerrestadejo de la jugoslavia ŝtatestro; marŝalo Tito ekzemple havis Vila Bled kiel somerloĝejo kiu nun estas hotelo.
Literaturo
"La sonorilo de Bled" de Stevan Živanović estas la sola romano originale verkita en Esperanto (publikigite en dulingva eldono (eo, sl) en 2020, kiu okazas en Slovenio . En la unua parto ĝi priskribas okazintaĵojn en la urbeto Bled kaj ĝia ĉirkaŭaĵo kaj en la dua parto okazintaĵojn en Barato kaj fine denove en Bled.
Hiromasa Suguri
Hiromasa Suguri (村主 博正, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Honda, Consadole Sapporo, Verdy Kawasaki, Omiya Ardija, Sagan Tosu kaj Avispa Fukuoka.
Simon de Harlez
Simon de HARLEZ [HarLE] (1700-1782) estis belga verkisto kaj dramisto kiu verkis en la Valona lingvo.
23-a de novembro
Je la 23-a de novembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 23-a de novembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Simon de Harlez
Li kontribuis al la valona literaturo, verkante i.a. "La Hipokondriuloj", dialogo inter korposuferanto (Masbruĝi) kaj memsosuferanto pro malfeliĉa amo (Hulpe).
Ĉerpo:
Ha! Mi neniam povus vin kompati vi kulpas : kial vin ne defendi? Kiu ne volas bruli fajron fuĝas. Ĉu melankoli- aŭ mutem-ulo, se sian kapton iomete helpas, ardiĝeblos pli ol alia homo.
L'amo neniam perdas sian povon: iĝas oni amanto tiom facil' ne gravas ĉu tristeco aŭ ĝojeco. Kiam al junulo plaĉas junulin', tiu-ĉi disorĉisto kvatadinte, laŭiris jam duonon de la vojo.
Mitsui Chemicals
Mitsui Chemicals (三井化学株式会社 (kodo 4183 en la tokia borso) estas japania kompanio produktanta kemiaĵojn, kiu estas listigita en la borsa indico Nikkei 225. La kompanio estas parto de la konzerna konglomeraĵo Mitsui. La firmao havas jaran bilancon de pli malpli 15 miliardoj da usonaj dolaroj kaj komerce aktivas en Japanio, Eŭropo, sudorienta Azio kaj en Usono. Ĝi tutmonde dungas proksimume 13 000 laborantojn.
Sídlisko KVP
Sídlisko KVP estas urboparto de Košice en Slovakio. La loknomo signifas: loĝkvartalo de Košice-a Registara Programo.
Aynur Doğan
Aynur Doğan (* 1-a marto 1975 en Cemisgezek, Turkio) estas unu el la plej konataj kantistinoj de Turkio kaj reprezentantino de la kurda kulturo.
Sídlisko KVP
Situo
Sídlisko KVP situas de la urbocentro en okcidento.
Aynur Doğan
Aynur Doğan estas simbolo, ikono de la kurda kulturo, ĉar pere de ŝiaj tradiciaj, melankoliaj popolkantoj (Alevo-baladoj) pri la vivo kaj suferado de la kurda popolo, ŝi ankaŭ disvastigas pli ol 300-jaraĝan muzikan historion. La tekstoj de ŝiaj kantoj precipe temas pri virinoj kaj konas nekredeblan sukceson inter kurdoj.
Sídlisko KVP
Historio
En 1980 oni komencis konstrui novan modernan kvartalon laŭ registara programo. La kvartalo aliĝis al Košice en 1990.
Aynur Doğan
Muzike ŝi provas miksi kurdan kun okcidentan muzikon, kreante sian propran stilon kaj interpreti sian tradician repertuaron en moderna kaj nova maniero.
Vivkuro
En Istanbulo, kie kulturoj, lingvoj, tutmondaj vidpunktoj kaj muzikstiloj el la tuta mondo kunfandiĝas, Doğan ankaŭ prenis muziklecionojn ĉe Arif Sağ, muziklernejo por sazo/baglamo (tr : bağlama) kaj notkantadon. Poste ŝi studis kantadon kun Begüm Erdem kaj Aşkın Metiner.
Muzikoproduktado
Pro la filmo Gönül Yarası de Yavuz Turguls, Aynur Doğan fariĝis en 2005 la unua artistino kiu senpere kantis kurde en la turka filmo "Hejiroke". Ŝi estas ankaŭ videbla en la dokumenta filmo Istanbul Hatırası / Köprüyü Geçmek -Transiri la pontojn" de Faith Akins el la sama jaro.
Samjare ŝi alportas kantojn por la albumo Bahar de Kardeş Türkülers, samkiel por la albumo Miraz de Mikail Aslan. En 2005 eldoniĝis ŝia albumo Nupel. Ŝi kunlaboras kun pluraj famaj kantistoj interalie kun Sertab Erener (kanto Dewo Dewo)
Yüksel Yavuz, filmisto de nekomercaj filmoj (tiel nomataj '[Autorenfilm aŭtorfilmoj]') uzis ŝian kanton Keçe Kurdan (kurda knabino) en la dokumenta filmo Close-up Kurdistan.
Neichen
Neichen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Madagaskara serpentaglo
La Madagaskara serpentaglo (Eutriorchis astur) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kaj grupo de Serpentagloj. Ĝi estas monotipa ene de la genro Eutriorchis. Ĝi estas endemia de Madagaskaro.
Marteno
Marteno estas vira persona nomo latindevena, derivita de la romia dio Marso.
Madagaskara serpentaglo
Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Marteno
Nacilingvaj formoj de Marteno:
Marteno povas referenci al:
Madagaskara serpentaglo
Aspekto
La Madagaskara serpentaglo estas mezgranda rabobirdo kun longa rondoforma vosto kaj mallongaj rondoformaj flugiloj. Ĝi estas malhelgriza en dorso kaj helgriza en ventro, brusto kaj gorĝo. Malhelaj strioj kovras la birdan korpon. Ĝi havas flavajn okulojn, akran hokoforman bekon kaj fortaj ungoj.
Distribuado kaj vivejo
Tiu birdo loĝas en densaj, humidaj, kaj larĝafoliaj ĉiamverdaj arbaroj de nordorienta kaj orientacentra Madagaskaro. Ĝi rare iras super 550 m.
Ekologio kaj kutimaro
Tiu serpentaglo estas dumtaga. Ili manĝas serpentojn, lacertojn kaj ranojn, kiujn ili ĉasas el altaj ripozejoj, el kiuj ili saltas sur la predojn, kiujn ili kaptas per ungoj.
Konservado
Tiu afrotropisa specio estis supozata formortinta, kaj la lasta konfirmata vidaĵo el 1930. Tamen vidaĵoj de 1977 kaj 1988 kondukis al espero por la remalkovro de la specio. Ĝi estis remalkovrata en 1993 fare de la Peregrine Fund.
La specio estis minacata pro la detruo de ties specializata biotopo kaj havas supozeble malaltan indicon de reproduktado.
Etimologio
La prefikso eu- estas greka por "bona". Triorchis estas latinigo (Plinio la Maljuna) de la greka triórkhēs (τριόρχης), kiun Aristotelo kaj Teofrasto uzis por tipo de akcipitro, eble por la Komuna buteo. La greka vorto signifas "kiu havas tri testikojn". Tiu erara koncepto de anatomio konektas kun la facila miskompreno de la birda surrena glando kiel testiko.
Astur estas latina por tipo de akcipitro.
Deușu
Deușu [deuŝu] (Diós, germane: Nussfeld) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordokcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al la komunumo Chinteni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 471 loĝantojn (rumanoj), en 1992 284. En la censo de 2002 el la 252 loĝantoj 250 deklaris sin rumanoj.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1283. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Kolozs.
Mária Basilides
Mária Basilides [bazilides], hungare Basilides Mária estis hungara talenta operkantisto (aldo). Mária Basilides naskiĝis la 1886 en Jolsva tiam apartenanta al Hungario (nuntempa Jelšava en Slovakio) - mortis la  1946, Budapeŝto (aldo).
Biografio
Mária Basilides frekventis muzikan akademion en Budapeŝto inter 1905–1911, poste ŝi tuj debutis en la nuntempa Teatro Erkel. Ekde 1915 ŝi kantadis en Budapeŝta Ŝtata Operejo, sed ofte ŝi ricevis taskojn ankaŭ eksterlande: ekzemple en Berlino, Munkeno, Prago, Londono, Vieno kaj Antverpeno. Ŝia edzo estis advokato.
Zoltán Óváry
Zoltán Óváry [OvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Óváry Zoltán estis usona-hungardevena kuracisto, imunologo. Lia avo estis Kelemen Ováry. Zoltán Óváry  naskiĝis la  1907 en Hungara reĝlando en Kolozsvár (nuntempa Cluj en Rumanio). Li mortis la 2005 en Novjorko.
Biografio
Zoltán Óváry abiturientis en sia naskiĝurbo en 1924, poste li akiris diplomon en Parizo en 1935. Komence li laboris en instituto pri Pasteur, en universitato en Romo, sed pli longe 47 jarojn li kuracadis, esploris kaj instruis en Novjorko. Li ĉefe okupiĝis pri alergio. En 1967 li ricevis usonan ŝtatanecon. Li ŝatis la muzikojn, artojn kaj literaturon. Li mortis en Novjorko, sed li estis entombigita en Italio.
7028 Tachikawa
7028 Tachikawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la monto Njukasa, proksime de Fuĵimi (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Taĉikaŭa, okcidenta antaŭurbo de Tokio. Post la dua mondmilito, ĝi renaskiĝis kiel komecia centro. Ĝi proklamis sin paca urbo kaj daŭre pligrandiĝas.
Charles-Ferdinand Ramuz
Charles Ferdinand RAMUZ (naskiĝis la 24-an de septembro 1878 en Laŭzano kaj mortis la 23-an de majo 1947 en Pully) estis unu el la plej signifaj svisaj verkistoj en la franca lingvo.
Vivo
Ramuz naskiĝis kiel filo de kolonivar- kaj vinvendisto en Laŭzano, kie li vizitis la klasikan kolegion kaj poste la gimnazion kaj tiam en 1896 registriĝis kiel studento de la filozofia fakultato de la Universitato de Laŭzano. Post sesmonata restado en Karlsruhe li decidis fariĝi poeto. En la jaro 1900 li unuan fojon venis al Parizo por tie daŭrigi sian studadon. En la jaro 1904 li translokiĝis al Parizo por doktoriĝi pri Maurice de Guérin, sed li ne finis sian tezon kaj anstataŭe eklaboris kiel poeto. En Parizo li konatiĝis kun la pentristino Cécile Cellier, al kiu li edziĝis en la jaro 1913. En la jaro 1914 Ramuz forlasis Parizon kaj kun sia familio translokiĝis al Laŭzano. En la jaro 1936 Ramuz ricevis la Grandan Ŝiler-Premion de la Svisa Ŝiler-Fondaĵo. Unu el la plej konataj verkoj de Ramuz estas la romano Derborence pri la eventoj dum la rokfalo en la valkaldrono de Deborance, kiu estis filmita en 1985 de Francis Reusser. Lia verko La rakonto de la Soldato (L'histoire du Soldat) estis sonigita de Igor Stravinski.
Cornereva
Cornereva [kornereva] (hungare: Somosréve) estas komunumo en Rumanio norde de Băile Herculane (Herkul-banejo). En 1910 ĝi havis 4 249 loĝantojn (rumanoj kaj hungaroj), en 1992 2 891 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1518. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝo Bogâltin.
Ĉin-Montetoj
La Ĉin-Montetoj estas ĉeno de montetoj en la nordokcidento de la birma Ĉin (subŝtato), etendiĝante en la baratan subŝtaton Manipuron. Ili estas parto de Arakan-Joma-Montaro, unu el la plej sudorientaj flankaj montaroj de Himalajo. La plej alta pinto, konsistanta el grundo, estas Nat Ma Taung ( antaŭe : Viktoria-Monto ); ĝi leviĝas je 3 053 metroj kaj situas en suda Ĉin-Subŝtato en Birmo. La Ĉin-Arajan-Jomaj montaraj arbaroj estas ekoregiono kiu enhavas arbarojn kun pinoj kaj tektonospecioj.
La Zotang-Montetoj estas loĝataj de la Zomi-popolo. Falamo estas urbo je la suda rando de la Zotang-Montetoj. Kiel multaj urboj en altaĵa Birmo, nuntempe Falamo estas kvazaŭ nealirebla por eksterlandaj vizititantoj kaŭze de restriktaĵoj pri vojaĝado, altruditaj de la birma registaro.
La Ĉin-Montetoj ligiĝas al Mizo-Montetoj, kaj al Patkaj-Montetoj kiuj etendiĝas ĝis Nagalando en Barato. Ĉiu jaro Marŝada kaj Montogrimpada Asocio de Birma Universitato praktikas sian ekskurson en tiu regiono.
Gusztáv Adolf Dirner
Gusztáv Adolf DIRNER [gustAv], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dirner Gusztáv Adolf estis hungara kuracisto, profesoro, akuŝisto, ginekologo.
Gusztáv Adolf Dirner naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Gölnicbánya (nuntempa Gelnica en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Uusimaa
Uusimaa ([], Nyland []) estas la plej popolriĉa provinco de Finnlando. Ĝia areo estas 6.794 km² kaj fine de la jaro 2008 ĝi havis 1,7 milionojn da loĝantoj. La ĉefurbo estas Helsinko. Ekde la 1-a de Januaro 2011 la najbara provinco Orienta Uusimaa estis aligita al Uusimaa.
En la 9-a jarcento, en la epoko de la Vikingoj, komerca vojo de okcidento al oriento pasis la teritorion. Ĝis la 12-a jarcento la areo estis nur malmulte loĝata de estonoj kaj iuj parencoj de la finnoj el la pli norda teritorio Kanta-Häme, kiuj regule pasis tra la areo por atingi la maron kaj reveni hejmen. Post la 12-a jarcento la teritorio estis parto de Svedio kaj la loĝado rapide plimultiĝis. La kompare al la regiono Varsinais-Suomi, la historia kerno de Finnlando, pli malfrua setlado kaŭzis la nomon "Novlando" (Uusimaa / Nyland).
Post la jaro 1809, kiam la svedoj devis cedi Finnlandon al la Rusia Imperio, la ĉefurbo de Finnlando estis translokigita de Turku (Åbo) al Helsinko kaj la procentaĵo de finnlingvanoj en la regiono tre plifortiĝis.
La bordoj de la lago Tuusula (inter la komunumoj Tuusula kaj Järvenpää) fine de la 19-a jarcento altiris multajn artistojn, kiuj por la ekesto de finna nacia konscio havis grandan signifon: inter ili estis la komponisto Jean Sibelius, la verkisto Juhani Aho kun sia edzino, la pentristino Venny Soldan-Brofeldt, kaj la pentristo Pekka Halonen. Ankaŭ la verkisto Aleksis Kivi pasigis siajn lastajn jarojn tie.
Komunumoj
Estas 26 komunumoj (municipoj) en Uusimaa. Por la oficiale dulingvaj komunumoj estas parenteze donita la nomo en la lingvo de la malplimulto.
34772 Lirachel
34772 Lirachel estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Rachel Li, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri materiala scienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Spackenkill High School de Poughkeepsie (Nov-Jorkio, Usono).
Chakobsa
Chakobsa estas fikcilingvo kreita de Alan S. Kaye, kaj John Quijada al fikciserio "Dune" sub kopirajto. Ĝi estas lingvo de Bhotani Murdistoj kaj uzita en religiaj ritoj. Chakobsa signifas 'magnetika parolo' (chaka 'magnetika' + kabs 'parolo' kun fina epentezo kaj vokala harmonio indikante infinitivo). La strukturo estas OSV.
Specimeno:
2676 Aarhus
2676 Aarhus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl en Germanio.
Chakobsa
Ekkeri-akairi, fillissin-follas. Kivi a-kavi, nakalas! Nakalas! Ukair-an ... jan, jan, jan ... (Dune, p. 315)
2676 Aarhus
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la dana urbo Arhuzo.
Neratov (Bartošovice v Orlických horách)
Neratov (germane: Bärnwald) estas hodiaŭ konsisto de Bartošovice v Orlických horách. Ĝi troviĝas en distrikto Rychnov nad Kněžnou, regiono Hradec Králové. Antaŭ la 2-a mondmilito temis pri memstara municipo. Nomo de apartenanta katastra teritorio estas Neratov v Orlických horách.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1550. Estiĝi de la municipo estas kunigata kuun ekzistado de vitrofarejo, kiu ĉi tie estiĝis fine de la 15-a jarcento en konekso kun koloniigado de Orlica montaro fare de germana loĝantaro.
Post ellandigo de la germana loĝantaro, kiu okazis post la 2-a mondmilito en la jaroj 1945 – 1946, la municipo preskaŭ pereis. En la jaro 1989 vivis en ĝi daŭre nur du loĝantoj. En la jaro 1992 fondis pastro Josef Suchár Asociiĝon Neratov, kies celo estis renovigo de la vilaĝo. En aŭgusto de 2016 vivis en ĝi proksimume 60 daŭraj loĝantoj kaj la municipo pleniĝis en la vintraj kaj la someraj monatoj dank' al dometistoj kaj refreŝiĝantoj.
La Asociiĝo "Neratov" evoluigas ne nur la propran municipon kaj zorgas pri mariana pilgrima templo kun vitrita tegmento, sed donas ankaŭ laboron al dekoj da homoj kun handikapo.
Pio (litero)
Pi (majuskle Π, minuskle π) estas la 16-a litero de la greka alfabeto. En la sistemo de grekaj numeraloj ĝi havas la valoron 80.
En matematiko ĝi plej ofte estas uzata kiel simbolo de la nombro pi ≈ 3,14.
Ankaŭ, estas Π funkcio kaj π funkcio (vidu en Γ funkcio).
Wojciech Gerson
Wojciech GERSON (nask. la, mortis la ) estis pola pentristo pejzaĝisto, reprezentanto de la realisma pentrarto, arto-historiisto kaj pedagogo.
Agârbiciu
Agârbiciu estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Wojciech Gerson
Li lernis en la Varsovia Arta Altlernejo, edukiĝis en Peterburgo. Ekde 1856 li lernis ĉe Léon Cogniet en Parizo, en 1858 ekloĝis en Varsovio. Li estis membro-kunestablinto de la Societo de Belartoj Zachęta (1860) kaj profesoro en la varsovia Klaso de Desegnado (1872-1896). Tiutempe li verkis kritikistajn artikolojn por varsoviaj gazetoj, verkis biografion de pentristo Józef Simmler mortinta en 1868, eldonis lernolibron de anatomio por artistoj, tradukis al la pola Traktaton pri pentrado (1651) de Leonardo da Vinci. Ĉe li lernis multaj ontaj elstaraj pentristoj, interalie Alfred Kowalski, Aleksander Borawski, Eligiusz Niewiadomski, Józef Chełmoński, Józef Pankiewicz, Leon Wyczółkowski, Ludomir Benedyktowicz, Wacław Chodkowski kaj Władysław Podkowiński.
Agârbiciu
Ekzistas ankaŭ rivereto Agârbiciu.
Wojciech Gerson
Gravaj verkoj de Gerson estas litografioj, ekz. Vidoj de Varsovio, Vestoj de la pola popolo. Li ilustris historiajn verkojn, ekz. la libron Polaj hetmanoj. La unuan grandegan historian pentraĵon li prezentis en Parizo - temas pri Markografo Gero kaj la slavoj, kiu troviĝas nun en la Nacia Muzeo en Krakovo. Sekve li aŭtoris multajn pentraĵojn pri la historio de Pollando, ekz. Koperniko en Romo preleganta pri sia sistemo kaj Murdo de Przemysł la 2-a.
Gérald Darmanin
Gérald Violeur DARMANIN, naskiĝinta la 11-an de oktobro 1982 en Valencieno, estas franca polikisto. Li estas parlamentano ekde 2012. Okaze de la municipa baloto de 2014 li venkis en la komunumo Tourcoing, kiu do fariĝis la loka urbestro.
La, li estis nomumita Ministro pri internaj aferoj en la registaro de Jean Castex, sub la prezidanteco de Emmanuel Macron.
La, li estis nomumita Ministro pri internaj aferoj en la registaro de Élisabeth Borne, sub la prezidanteco de Emmanuel Macron.
Frontinus
Sextus Julius Frontinus vivis inter ĉ. 40 kaj 103. Dum la jaroj 97 ĝis 103 li estis zorganto pri akvo de Romo, latine: curator aquarum. Li verkis libron "De Aquaeductu Urbis Romae Pri la akvoprovizado de la urbo Romo". En ĝi li priskribis la
Dum lia tempo Romo havis 9 akveduktojn. Pliajn 2 oni konstruis poste.
Preskaŭ ne li priskribis la sistemon de kloakoj en Romo. Krom la "cloaca maxima", kloako plej granda, nenio estas konata pri tio. Tamen memkompreneble ekzistis granda sistemo. La granda kvanto de akvo alportita al Romo, plus la pluvakvo ja devis esti forigita.
Frontinus skribis ankaŭ verkon pri mezurado de terenoj kaj kvarbendan verkon pri militaj ruzaĵoj, latine "strategemata".
Taŭrŝarko
La Taŭrŝarko (Carcharhinus leucas), konata ankaŭ kiel Zambezia ŝarko aŭ, ankaŭ neoficiale, kiel Zambi en Afriko kaj kiel Nikaragva ŝarko en Nikaragvo, estas ŝarko de la familio de Karĉarinedoj ofte troviĝantaj tutmonde en varmaj, neprofundaj akvoj laŭlonge de marbordoj kaj en riveroj. La Taŭrŝarko estas konata pro sia agresema naturo, emo por varma neprofunda akvo, kaj loĝado en sistemoj de saletaj kaj nesalaj akvoj kiaj ĉe estuaroj kaj riveroj. Taŭrŝarkoj povas ĉeesti en kaj salaj kaj nesalaj akvoj kaj povas naĝveturi supren riverojn. Ili supreniris laŭ la rivero Misisipo tiom for kiom ĝis Illinois, kvankam estis malmultaj registritaj atakoj en nesalaj akvoj. Ili estas probable responsaj pro la majoritato de ĉemarbordaj ŝarkatakoj, inklude multajn atakojn atribuitajn al aliaj specioj.
Malkiel la riverŝarkoj de la genro Glyphis, Taŭrŝarkoj ne estas veraj ŝarkoj de nesalaj akvoj, spite siajn kapablojn survivi en habitatoj de nesalaj akvoj.
Montecilfone
Montecilfone estas komunumo de Italio.
Yoshifumi Ono
Yoshifumi Ono (大野 貴史, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo kaj Montedio Yamagata.
Stacio Hattori-tenjin
Stacio Hattori-tenjin (japane: 服部天神駅 [Hattori-tenĝin-eki], angle: Hattori-tenjin Station) estas fervoja stacio en Tojonaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa).
Curtis Harrington
Curtis HARRINGTON (n. la 17-an de septembro 1926 - m. la 6-an de majo 2007) estis usona film- kaj televidreĝisoro. Li interalie verkis eksperimentajn filmojn, hororajn filmojn kaj televidajn epizodojn.
Li komencis sian karieron kiel filmkritikisto, verkante libron pri Josef von Sternberg en 1948.
Lijepa naša domovino
La originala teksto estis verkita de Antun Mihanović, kaj unue publikigita sub la titolo Horvatska domovina ("Kroata hejmlando") en 1835. La muziko estis komponita de Josif Runjanin en 1846. Ĝi estis unue ludita kiel la kroata himno en 1891.
En la informkesto alklakeblas instrumenta versio de la unuaj du strofoj, kaj ĝi havas subtitolojn ankaŭ en Esperanto. La teksto estas tipa teritoria himno - ĝi pli malpli nur ripetas kiom forte la kantanto amas la landon, ĝian ebenaĵon, ĝian montaron. Sed tion esprimi estas la celo de teritoria himno ... estas nenio malbona en tio.
Cetere rimarkindas, ke la centra vorto domovino fontas de la vorto dom (en la senco de domo, hejmo, hejmlando). Tion akcentas posta origina versa frazo svijetu reci, da svog doma Hrvat ljubi, "diru al la mondo ke sian domon/hejmon la kroato amas". Kiam en la dua duono de la 19-a jarcento ĉie en Eŭropo la naciismo kaj patriotismo fortiĝis, oni minimume ŝanĝis tiun originan verson per svijetu reci, da svoj narod Hrvat ljubi, "diru al la mondo ke sian popolon/nacion la kroato amas" (legebla en la teksto sube en la tria strofo). Tamen la tute nepolitika vorto domovino ("hejmlando") en la titolo restis.
Kroate
Lijepa naša domovino,
Oj junačka zemljo mila,
Stare slave djedovino,
Mila si nam ti jedina.
Mila, kuda si nam ravna,
Westerberg
Westerberg estas la nomo aŭ nomparto de jenaj gegrafiaj objektoj:
montoj:
Komunumpartoj:
Lijepa naša domovino
Kroate
Nit' ti Dunav silu gubi,
Westerberg
protektejo:
Lijepa naša domovino
Kroate
Da svoj narod Hrvat ljubi.
Westerberg
Westerberg estas la familia nomo de jenaj personoj:
Lijepa naša domovino
Kroate
Dok mu njive sunce grije,
Dok mu hrašće bura vije,
Dok mu mrtve grobak krije,
Dok mu živo srce bije!
Preĝejo Sankta Francisko el Asizo (Kapuvár)
La preĝejo Sankta Francisko el Asizo estas romkatolika (iam franciskana) historia monumento ekde 2006 en urbo Kapuvár (Hungario).
Historio
Virino dum preĝado aŭdis sugeston por konstrui novan kirkon. Ŝi kolektis monojn kaj en 1941 franciskanoj alvenis. Oni akiris konvenan areon kaj unue oni konstruis provizoran kapelon, poste kirkon. La konsekro okazis en 1942. La franciskanoj estis forigitaj en 1950, tial la diocezo tuj transprenis la servojn.
Konstruaĵo
La konstruaĵo estas integrita en la ceterajn loĝdomojn. La sola turo estas kvadrata kun tre malalta piramida supraĵo. Interne estis farita gipsa monumento en 1946, la vitraloj en la sekva jaro fare de László Zsellér. En mezo de la marmora ĉefaltaro estas videbla ligna skulptaĵo pri Francisko el Asizo kaj Jesuo. La internaj muroj estas blankaj, sed la plafono havas grandan murpentraĵon fare de Zoltán Závory.
Sofito
Sofito en arkitekturo estas termino uzata por priskribi eksteron aŭ internon de arkitektura elemento; ĝenerale ĝi signifas la subaĵon de ajna konstruelemento. Por ekzemple strukturo kiu plenigas la spacon inter la plafono kaj la pinto de skatoloj muntitaj sur muro estas nomata sofito, kiel la materialo kiu konektas eksteran muron al la rando de tegmento sub la kornico.
Etimologio
Sofito derivas el soffite, formita kiel plafono; kaj rekte el suffictus por suffixus, suffigere, fiksita sube). Laŭ Francisko Azorín sofito estas Malsupra faco de elstara arkitektura elemento. Li indikas saman etimologion el la latina sub-fixus, suffixus, suffictus (suba fiksaĵo).
Sofitoj en hejmoj kaj oficejoj
En arkitekturo, sofito priskribas la subaĵon de ajna konstruelemento.
Haplochromis
Haplochromis estas genro de fiŝoj aktinopterigoj de la familio de Cikledoj. Oni uzis ĝin kiel porokaza "Rubuja genro" por la cikledoj de la tribo Pseŭdokrenilabrenoj de Orientafrika Rifto, kaj tiele ĝi iĝis "la plej granda genro" de fiŝoj kun pli ol 200 specioj. Multaj el tiuj cikledoj estas popularaj fiŝoj de akvario; kiel la similaj Haplochromini ili estas konataj kiel "haploj" inter la akvarientuziasmuloj.
Santa Tereza
Santa Tereza estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Caxias do Sul. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Milk
Milk estas usona drama biografia filmo reĝisorita de Gus Van Sant en 2008. La filmo rakontas historion de usona aktivulo por egaligi rajtojn de gejoj kaj lesbaninoj nome politikisto Harvey Milk. Premiero okazis la 26-an de novembro 2008, unu tagon antaŭ la 30-a datreveno de la murdo de Milk.
Ĉefrolantoj
kaj aliaj
MSX
Machines with Software eXchageability ("Maŝinoj kun Softvara iNterŝanĝablito"), simple MSX estis normo de Hejma Komputilo. Kreita komence de japana kompanio ASCII kaj amerika koporacio Microsoft, ĝi estis en 8-bita (MSX, MSX2, MSX2+) kaj 16-bita (MSXturboR).
Kiel Ludaj Konsoloj
Vidu Zemmix por pliaj informoj.
Eksteraj Ligiloj
MSX Resource Center
Belleville-et-Châtillon-sur-Bar
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Bódog Somló
SOMLÓ Bódog estis hungara juristo, universitata profesoro naskita Pozsony en 1873 kaj mortinta en Koloĵvaro la 28-an de septembro 1920.
Kariero
Bódog Somló studis en Koloĵvaro, Lepsiko, Heidelberg, poste li estis privatprofesoro en Universitato de Koloĵvaro, de 1899 en la jurakademio de Nagyvárad, inter 1905 – 18 denove en Koloĵvaro, poste en Budapeŝto (jurfilozofio, internacia juro). Kun Ede Harkányi kaj Gyula Pikler li partoprenis la fondadon de Asocio Sociscienca (Társadalomtudományi Társaság). Li sinmortigis.
Ostelsheim
Ostelsheim - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Calw kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sacu
Sacu (saku) (hungare: Szákul sakul) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 1 356 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj), en 1992 951 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1548. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény (reĝa departemento) vármegye). Administre apartenas al ĝi Sălbăgelu Nou kaj Tincova.
8077 Hoyle
8077 Hoyle estas malgranda, meze hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita kosmologiisto Fred Hoyle (1915–2001), ĉefa defendanto de la teorio de neŝanĝiĝema stato. Li antaŭdiris la de la atomo de karbono kaj grave kontribuis al la studo de la stela nukleosintezo. Hoyle estis prezidento de la Royal Astronomical Society de 1971 ĝis 1973. Kun sia filo Geoffrey Hoyle li verkis plurajn romanojn de sciencfikcio.
Satelito
Tiu satelito havas diametron de 2,81 km kaj orbitas je distanco de ĉirkaŭ 31 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 2,244 ± 0,0011 tagoj (53,86 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
MTA
La mallongigo MTA havas plurajn signifojn:
Holý vrch u Jílového
Holý vrch u Jílového estas naturrezervejo kun registra numero 5946 en distrikto Děčín. La protektita areo kun areo 40,6 ha estis proklamita la 26-an de julio 2014. Kialo de ties establo estas protekto de eŭrope signifa areo al la naturo proksimaj arbaraj biocenozoj sur bazalta monto (528 m) kun ŝtonaj maroj kaj apero de relikvaj kaj raraj specioj de senvertebrulaj organismoj.
Geomorfologio
La naturrezervejo okupas spacon sur la samnomata monto falanta en geomorfologian tutaĵon Elba Grejsmontaro.
Montefalcone nel Sannio
Montefalcone nel Sannio estas komunumo de Italio.
Béla Sas
Béla SAS (pli frue SCHULLER) (1897-1963), plumnome Adalberto S., maŝinsisto. En 1917 aliĝis al la kontraŭmilita Rondo Galilei, en kiu li lernis Idon, sed jam en la sama jaro aliĝis al la laborista Esperanto-movado. Li verkis propagandan broŝuron (A munkásság és az eszperantó, 1923) kaj artikolojn en la Esperanto-gazetaro. En la jaroj 1920-1926 li estis aktivulo de Sennacieca Asocio Tutmonda, krome notario (1923) kaj vicprezidanto (1945-1947) de Hungara Esperantista Societo Laborista.
23831 Mattmooney
23831 Mattmooney estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
István Somodi
SOMODI István estis hungara/rumania hungara altsaltisto, sportĵurnalisto, urba prokuroro naskita en Koloĵvaro la 22-an de aŭgusto 1885 kaj mortinta en Koloĵvaro la 8-an de junio 1963.
Kariero
István Somodi gajnis en la olimpiaj ludoj de 1908 en Londono la 2-an lokon en altsaltado. En la sama jaro li fariĝis tutlanda ĉampiono en koloroj de Universitata Atletika Klubo de Kolozsvár.
Kunsubstancigo
La konsubstancigo estas kristana teologia doktrino, vastigita precipe tra luterana medio, kiu, kiel la katolika teorio de la transsubstancigo, pruvas priskribi la naturon de la Eŭkaristio laŭ konkretaj terminoj ĉerpitaj el la metafiziko. Ĝi subtenas ke en la Eŭkaristio (do en la momento de la sakramentiĝo) la pano kaj vino samtempe konservas sian fizikan naturon kaj fariĝas samtempe substanco de la korpo kaj sango de Kristo .
La konsubstancigo diferencas de la transsubstancigo ĉar tiu lasta asertas, male, la realan transigon de la tuta substanco de la pano en la substancon de la korpo de Kristo, kaj de tuta la substanco de la vino en la substancon de lia sango.
Berengaro de Tours
Unu el unuaj teorigantoj de la konsubstancigo estis Berengaro de Tours (1010-1088), kiu enkondukis la konceptojn de "substanco" kaj de "akcidenco", jam uzitajn de Aristotelo en ties kritiko pri la ideoj de lia majstro Platono. Platono opinias ke la realo estas konstituata de la intelektebla mondo (mondo de la ideoj), kaj ke la mondo de oni konata kaj partoprenata, nome la sensa mondo), estas svaga reflekto de tiu. Male, Aristotelo opinias ke la mondo estas konstituata de "aĵoj". Ĉiu de tiuj "aĵoj" estas difinita per akcidencaj propraĵoj estiĝintaj sur "esenca substanco. Resumante, la substanco estas la lasta realo.
Berengaro do asertas ke, se malaperas la substanco, malaperas ankaŭ ĝiaj propraĵoj, ĉar intrinseke ligitaj al ĝi: se, do, en la Eŭkaristio malaperus la substanco de la pano kaj de la vino, devus malaperi ankaŭ la akcidencaj propraĵoj, kiel la saporo, odoro, koloro, ktp; ĉar tio ne okazas, la substancoj de la pano kaj vivo daŭrigas pluesti dum la konsekrado. Krome, la korpo de Kristo estas “en la ĉielo”, kaj do ne povas ĉeesti multloke kiel okazus en la konsekritaj hostioj, kaj krome en ilin ne povus tute eniri. Tial, laŭ Berengaro, la pano kaj vino estas nur simbolo de spiritaj realoj, signum sacrum (sankta signo) de la Pasiono de Jesuo. Sed Kristo estas mortinta, en la karno, unusolan fojon, kaj post la Resurekto lia korpo estas senkorupta kaj do ĝi ne pova suferi:
"Pano kaj vino estas menciataj kiel karno kaj sango ĉar, promemore de lia pasiono, estas celebrata lia sinofero."
La pozicioj de tiu teologo estis kondamnitaj en diversaj koncilioj, (Romo 1050, 1059, 1078, 1079; Verĉelo 1050; Poitiers 1074).