cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luboš Kohoutek
Li komencis labori en la Ĉeĥoslovaka akademio de la sciencoj, kie li publikigis en 1967 sian Katalogon pri la galaksiaj planedumaj nebulozoj.
Li ricevis postenon en la Observatorio de Hamburgo, en Hamburg-Bergedorf. Sekve al la Invado en Ĉeĥoslovakion farde la Varsovia Kontrakto, li decidis resti en Germanio en 1970.
Malkovroj
Li malkovris 75 asteroidojn kaj plurajn kometojn. Plej konata, (kvankam malpli brila ol antaŭvidite) estas la Kometo Kohoutek (C/1973 E1), malkovrita la. Aliaj malkovraĵoj estas la periodaj kometoj 75D/Kohoutek kaj 76P/West-Kohoutek-Ikemura.
La asteroido 1850 Kohoutek kaj la Nebulozo Kohoutek estis tiel nomitaj en lia honoro.
Kutas
Kutas [kutaŝ] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Nagyatád.
NGC 3885
NGC 3885 (aliaj indikoj — ESO 440-7, MCG -5-28-6, AM 1144-273, IRAS11442-2738, PGC 36737) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Kutas
Situo
Kutas situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Kaposvár-Gyékényes. Nagyatád troviĝas 17, Kadarkút 21, Kaposvár 30 km-ojn.
NGC 3885
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kutas
Historio
Tiu ĉi loko estis loĝata jam dum la bronzepoko kaj ferepoko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1146. Post liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la vilaĝo senhomiĝis, sed en la sekvaj jardekoj ĝi rehomiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, futbalejo.
Famuloj
En Kutas naskiĝis:
Méry-sur-Oise (stacidomo)
Méry-sur-Oise estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Méry-sur-Oise, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de SNCF priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Ambrosio Vargas
Ambrosio VARGAS estis meksika kuracisto, kiu interesiĝis pri esperanto kiam li konatiĝis al franco Anselmo Morin. En 1903, ili, kune kun la pastro Fernando Blanco, fondis en Santa Rosa Necoxtla (nuntempe Ciudad Mendoza), Verakruco, la Asocion por la Disvastigo de Esperanto en Meksiko.
Gulda tukaneto
La Gulda tukaneto (Selenidera gouldii) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. La scienca nomo omaĝas faman naturaliston John Gould, kiu priskribis en 1827 la samgenran specion nome Orkoluma tukaneto (Selenidera reinwardtii).
Aspekto
Kiel la aliaj membroj de la genro, tiuj tukanetoj montras evidentan ekzemplon de seksa duformismo, nome la masklo estas multe pli malhela kun nigraj krono, gorĝo, kolo, nuko, brusto kaj supra ventro, dum la dorso (separita de ne tiom klara flava duonkolumo kiom ĉe aliaj membroj de la genro), flugiloj kaj vosto estas tre malhelverdaj (tiu lasta kun bruna vostopinto). Malantaŭ la ĉirkaŭokula haŭtaĵo estas sufiĉe markita flava parto (fakte unue pli oranĝeca kaj poste purflava “orelo” aŭ vango) kiun ankaŭ aliaj specioj de la genro montras. En flankoj estas alia tre klare markita flava makulo rondoforma. La femuroj estas brunecaj. La beko, longa kaj kurva, finas per hokilo; ĝi montras nigran koloron en supra makzelo (escepte la pinto) kaj en eta strio al la suba makzelo je ties finoj, dum la bordobazo, suba makzelo kak segileca “dentaro” estas blankecaj; la pinto estas helverdeca, helbruneca aŭ blankeca kun tiuj nuancoj. La ĉirkaŭokula nuda haŭtaĵo kaj la kruroj estas verdecaj. La subpugo estas ruĝa.
La ino anstataŭ nigron montras brunajn partojn pli hele en subaj partoj, kaj la verdaj partoj ne estas tiom malhelverdaj. La flava “orelo” estas nur nuanca kaj ne tiom kontrasta kaj same pli senkolora estas la flavaj markoj subnuka kaj flankaj. Same la junuloj estas iom pli senkoloraj.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Bolivio kaj Brazilo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Berlina formato
La berlina formato (angle Berliner) estas formato de gazeto kiu estas karakterizata de paĝoj de 315 mm de alto × 470 mm de larĝo. Tiu formato estas leĝere pli alta kaj iomete pli larĝa ol la tabloida kaj la kompakta formatoj. Ĝi estas kaj malpli alta kaj mapli larĝa ol grandgazeto.
Originoj
La berlina formato estas gazetara novigo kaj alternativo al grandformata gazeto. Ĝia nomo referas al la urbo Berlino, kaj origine distingiĝis de la "nordgermana" kaj "franca" formatoj en la komenco de la 20-a jarcento.
Eŭropaj gazetoj
La berlina formato estas uzata de multaj eŭropaj gazetoj, inter kiuj taggazetoj kiel Le Monde kaj Le Figaro en Francio, Le Temps en Svislando, La Repubblica kaj La Stampa en Italio, De Morgen, Le Soir kaj Het Laatste Nieuws en Belgio, Oslobođenje en Bosnio kaj Hercegovino, Mladá fronta Dnes kaj Lidové noviny en Ĉeĥio, kaj aliaj kiel Expresso en Portugalio kaj Jurnalul National aŭ Evenimentul Zilei en Rumanio. La franca ekonomia gazeto Les Échos ekuzis tiun formaton en septembro 2003, kaj la plej grandaj taggazetoj en Kroatio (Večernji list), Serbio (Politika) kaj Montenegro (Vijesti) ankaŭ uzas tiun formaton. Het Financieele Dagblad, nederlanda ekonomia taggazeto komencis uzis la berlinan formaton la 26-an de marto 2013. La universitata publikaĵo The University Observer iĝis la unua irlanda gazeto kiu uzas la berlinan formaton. The Independent en Londono pripensis ekuzi tiun formaton, sed ne povis pro financaj kialoj; ĝi finfine iĝis tabloida.
Kvankam la taggazeto Berliner Zeitung estas foje nomita simple Berliner, ĝi ne estas presata per berlina formato. Fakte, nur du germanaj naciaj gazetoj uzas la berlinan formaton: Die Tageszeitung (ĝenerale konata kiel la "taz"); kaj la Junge Welt, kiu abandonis en 2004 la unikan, leĝere pli grandan ol A4, formaton kiu karakterizis ĝin de la komenco de la 1990-aj jaroj. La plejparto de la naciaj taggazetoj uzas la pli grandan formaton nomatan grandgazeto, kiu estas konata kiel "nordisch" (norda), mezurante 315 mm de alto × 470 mm de larĝo.
Usonaj gazetoj
Ekde tiam, pluraj grandformataj gazetoj en Usono kaj Kanado ekuzis formaton kiu similas al la berlina formato, kvankam pluraj el ili uzas pli altan formaton. En kelkaj kazoj, nur la larĝo de la gazeto ŝanĝis, kaj la alto restis la sama aŭ kvazaŭ la sama. Ekzemple, The New York Times kutimis uzi formaton karakterizitan de 559 mm de alto x 343 mm de larĝo, sed en 2008 mapligrandigis la alton de 559 mm al 305. Ĝi plu prezentas sin kiel grandformatan gazeton, kvankam ĝia dimensio pli similas al tiu de gazeto uzanta la berlinan formaton.
Aziaj gazetoj
La barata komerca taggazeto Mint, kiu rezultas de kunlaborado inter la barata amaskomunika organizaĵo Hindustan Times Media Limited (HTML) kaj The Wall Street Journal, estis unu el la unuaj gazetoj kiuj ekuzis la berlinan formaton, ekde la 1-an de februaro 2007. En Nepalo, la Nepali Times iĝis la unua kaj sola gazeto kiu uzas tiun formaton. En Pakistano, la anglalingva taggazeto Pakistan Today estas publikigata pere de la berlina formato. La israela gazeto Haaretz estas publikigata per tiu formato ekde la 18-an de februaro 2007.
Kvankam tre malofte uzata en la Manila Metropolo, la berlina formato estas la plej populara en Filipinoj. En Iloko, kelkaj el la famaj gazetoj uzantaj la berlinan formaton estas la Zigzag Weekly, la Nothern Dispatch - ankaŭ nomata Nordis - kaj la Nothern Philippine Times. En la Bisajoj, la Panay News (la plej diskonigata bisaja gazeto laŭ eldonkvanto) ankaŭ uzas tiun formaton. Kvankam ĝi ne estas publikigata por komercaj celoj, la oficiala publikaĵo de Caritas Manila uzas leĝere malpli grandan berlinan formaton.
Fiorano Canavese
Fiorano Canavese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Montalto Dora, Lessolo, Alice Superiore, Ivrea, Banchette, Banchette, Salerano Canavese, Samone (TO), Lugnacco kaj Loranzè.
Berlina formato
Aziaj gazetoj
En marto 2009, la sudkorea gazeto JoongAng Ilbo ekuzis la berlinan formaton, kaj iĝis la unua korea gazeto fari tion. Ankaŭ dum la sama monato, la turkaj gazetoj Gazete Habertürk kaj Zaman ekuzis variaĵon de tiu formato kun 350 mm de alto x 500 mm de larĝo. La 1-an de junio 2012, la plej grava anglalingva gazeto de UAE, Gulf News, ekuzis la berlinan formaton, iĝante la unua gazeto de la araba Mezoriento kiu faris tion.
Afrikaj gazetoj
En februaro 2010, la centjara maŭricia gazeto Le Mauricien ekuzis la berlinan formaton kun tutkolora enhavo, tiel iĝante la unua vespera nacia gazeto en la lando ekuzi tiun formaton.
Quiddelbach
Quiddelbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Quiddelbach estas parto de la samnoma administra ligo komunumaro Adenau. Ĝi situas en la mezalta montaro Eifel.
Natria 3-acetilbenzoato
Natria 3-acetilbenzoato aŭ natria 3-acetilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Acetilbenzoata acido kaj natria hidroksido. Natria 3-acetilbenzoato estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Natria 3-acetilbenzoato prezentas acetilan grupon kaj natrimetanata grupon ligitajn al la 1-a kaj 3-a pozicioj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 7 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj, 1 natriatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
(88245) 2001 CH49
(88245) 2001 CH49 estas malgranda ne tre hela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Asiago-DLR Asteroid Survey elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, apud Asiago en Italio.
Ĝi orbitas proksime la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Fasero
Fazero (originale phaser) povas esti
Tomášovský výhľad
Tomášovský výhľad (esperante Tomašovský-rigardo) estas roko situanta en Slovaka Paradizo. Tio estas rokgalerio en suda deklivo kun rigardo al Rompo de Hornád, al valo de Blanka rojo same ankaŭ al Altaj Tatroj. Sub la rokteraso en senpera proksimeco de turisma pado troviĝas kaverno „Truo de Mikaelo“.
La muregon de Tomášovský výhľad unuafoje grimpis la 8-an de oktobro 1938 A. Brnčal, A. Huba kaj E. Leschinský. Tomášovský výhľad estas daŭra loko de montogrimpista ekzercejo kaj montogrimpistaj konkursoj.
Vidu ankaŭ
Nacia parko Slovenský raj
Motoki Kawasaki
Motoki Kawasaki (川崎 元気, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita, Gamba Osaka, Sagan Tosu, ALO'S Hokuriku, Banditonce Kobe kaj V-Varen Nagasaki.
Bergenia
Bergenia (esperante bergenio) estas palearktisa staŭda genro de saksifragacoj ofte uzata kiel ornamplanto.
Pod Cvilínem
Pod Cvilínem (Troppauer Vorstadt) estas parto de urbo Krnov en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sudoriente en Krnov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/57. Vivas ĉi tie. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 1067 adresoj.
La loka parto ensumigas partojn sur la dekstra bordo de rivero Opava: Opavské Předměstí, Sídliště Pod Cvilínem, industrian zonon Vrbina, Mariánské Pole, Petrův Důl, Cvilín, Papírový Mlýn, Červený Dvůr, Guntramovice.
Bergenia
Priskribo
La floraro estas cumo. Floroj havas kvin apartajn petalojn kaj kvin kuniĝajn sepalojn. Ĝi havas du stilusojn kaj dek stamenojn. La du (kelkfoje tri) supraj ovolujoj estas kuniĝaj. Ĝiaj karnodikaj radikoj permesas facilan enradikiĝon. Ĉiuj folioj estas tutbazaj.
Luberon
La Luberon aŭ montaro Luberono havas maksimuman altitudon de 1,256 m kaj areon de ĉirkaŭ 600 km². Ĝi komponiĝas el tri montosistemoj: nome (el okcidento al oriento) Malgranda Luberono, Granda Luberono kaj Orienta Luberono, kiuj situantas en la mezo de Provenco en plej suda Francio. La valoj norda kaj suda enhavas nombrajn urbojn kaj vilaĝojn same kiel agrikulturan teron.
La totala nombro de loĝantoj ege varias inter vintro kaj somero, pro amasa alfluo de turistoj dum la varma sezono.
Ĝi estas favora alveturejo por la franca alta socitavolo kaj por britaj kaj usonaj vizitantoj pro la agrabla kaj bildeskaj urboj kaj vilaĝoj, komforta vivmaniero, agrikultura riĉo, historiaj kaj kulturaj asocioj (ekz., Samuel Beckett loĝis en Cave Bonelly, vitejo ĉe Roussillon dum la Dua Mondmilito), kaj marŝopadoj.
En la 1970-aj jaroj, homoj venis el la tuta Francio al "Le Luberon" serĉe de komunumaj idealoj.
Kirkland (Vaŝingtonio)
Kirkland [KARK-lend] - aŭ Kirklando - estas urbo ( loĝantoj en 2000) en la usona ŝtato Vaŝingtonio (kantono King). Ĝi estas antaŭurbo de Seattle (ĉe la nordorienta flanko de Lago Vaŝingtona) kaj tanĝas al Bellevue kaj Redmond. Ĝia centra parto havas multajn publikajn artaĵojn (precipe bronzajn skulptaĵojn), plurajn parkojn kaj plaĝojn. Sude de la centro, apud la lagbordo, situas la ĉefsidejo kaj trejnejo de la usonfutbala teamo Seahawks.
Historio
En la 1880aj jaroj Peter Kirk konstruigis fabrikon tie por produkti ŝtalon. Tamen la ejo fermiĝis pro la financa paniko de 1893 sen produkti sian unuan aĵon. La urbo jure fondiĝis en 1905. Dum multaj jaroj pramŝipo inter Kirkland kaj Madison Park estis la ĉefa translaga veturrimedo (nun tiel rolas gigantaj flosantaj pontoj).
Meksikaj revuoj
Esperanto-kulturo > Historia Esperanto-gazeto > Meksikaj revuoj < Esperanto-movado en Meksiko <HR>
Martinus Fabri
Martinus Fabri estis komponisto el la malfrua mezepoko aŭ frua renesanco, kiu aktivis ĉ. 1400 kaj eble ligita kun la kortego de Hago. Li supozeble devenis el la Malaltaj Landoj. Preskaŭ neniu indiko estas konata pri li.
Kvar el liaj komponaĵoj estas konservitaj en fontoj, kiuj nek estas kopiitaj en la Malaltaj Landoj nek estas konservitaj tie. Temas pri tri baladoj kaj unu rondelo. El tiuj ĉi kvar estas du kun franca teksto en la rafina, solida kaj manierisma stilo de la ars subtilior. La teksto estas notita nur por la plej alta voĉo, la aliaj supozeble estas realigendaj perinstrumente. La du aliaj verkoj estas baladoj kun nederlanda teksto. Ili havas tekstnotadon por ĉiuj voĉoj.
Deutsche Messe (Schubert)
La tiel nomata Deutsche Messe („germana meso“, originala titolo: „Gesänge zur Feier des heiligen Opfers der Messe“, D 872) estas eklezia muzikaĵo de komponisto Franz Schubert el la jaro 1826. Ĝi ampleksas 8 mesokantojn kaj aldonon.
Historio
La verkon mendis Johann Philipp Neumann, profesoro ĉe la Viena Teknika Altlernejo, kiu mem verkis la tekstojn. De Schubert mem ekzistas du versioj, unu por kvarvoĉa miksita ĥoro kun orgeno samkiel alia, kiu postulas krome du hobojojn, klarnetojn, fagotojn, kornojn kaj trumpetojn, same kiel tri trombonojn, timbalojn kaj unu kontrabason. Krom tio ekzistas pluraj aranĝaĵoj de la frato de Schubert, Ferdinand, inter ili unu por tri knabaj voĉoj kun orgeno same kiel unu por kvar viraj voĉoj sen instrumenta akompano. La verko populariĝis kaj disvastiĝis tamen per aro da aliaj aranĝaĵoj, ofte tajlitaj al la bezonoj kaj eblecoj de la paroĥoj.
Sian nomon Deutsche Messe (germana meso) havas la verkon pro tio, ke ĝi – alie ol la plej multaj katolikaj verkoj tiutempaj – uzas la germanan anstataŭ la latina lingvo. Tio ĉi same kiel la tre libera, asocia kaj romantikiga tradukado kaj interpretado de la liturgia teksto (vidu malsupren) kaŭzis komencan rifuzon de la verko fare de la viena ĉefepiskopuja konsilantaro. La meso akiris tamen baldaŭ vastan popularecon, precipe pro la disvastiĝo de la germanlingva preĝokantomeso en la unua duono de la 20-a jarcento.
La kantaĵoj de la Deutsche Messe estas en la katolika ĉiutago, aparte en Aŭstrujo kaj en suda Germanujo, ĝis nun tre disvastiĝinta kaj populara. La Deutsche Messe enestas en pluraj aldonaĵoj al la katolika kantopreĝaro Gotteslob, ekzemple en la aŭstra eldono sub la numero 802.
Muziko
La muziko de Deutsche Messe estas karakterizata de plaĉa, simple komprenebla, diatona melodiaro kaj egala ritmaro. Schuber plejparte evitis moduladajn komplikigojn, kio faras ĝin facile kantebla por ĉiu. Ĝiaj ok strofe kaj homofonie komponitaj partoj memorigas per sia simpla silaba deklamado al paroĥa kantado kaj malkaŝas klare, ke ĝia kreinto akiris sian mondfamon precipe kiel komponisto de lidoj. Je la komponado li klare laŭis la modelon de la Deutsches Hochamt de Michael Haydn, komponisto, kiun li ege ŝatis.
Teksto
La teksto ne estas tradukaĵo de la tradiciitaj latinaj originaloj, sed baziĝas male sur la kolekto Geistliche Lieder für das heilige Messopfer [Ekleziaj kantoj por la sankta meso] de la mendinto J. P. Neumann el la jaro 1826. Dum kiam la latinaj tekstoj de la katolika rito metas en la centron plejparte la gloradon de Dio, la tekstoj de Deutsche Messe prefere metas en la vidkampon la homon kun siaj mondaj zorgoj kaj problemoj kaj devis ankaŭ servi kiel mesmeditadoj. Laŭ la modelo de la katolika liturgio antaŭ la reformoj de la Dua Vatikana Koncilio la meso konsistas el jenaj partoj:
Miopelecanus
Miopelecanus estas fosilia genro de pelikanoj, kun la specio M. gracilis, date el komenca Mioceno.
Szentgáloskér
Situo
Szentgáloskér situas laŭ traira flankovojo, laŭ rojo, fervoja linio preteriras. Kaposvár troviĝas 21, Dombóvár 30 km-ojn.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, poŝto.
Komunumoj pri Kér en Hungara reĝlando
Kér estas unu el la 7 hungaraj gentoj.
Domenico Vandelli
Domenico Agostino VANDELLI (1735-1816) estis itala sciencisto, akademiulo, filozofo, kuracisto, kemiisto, naturalisto kaj botanikisto. Vandelli konis Brazilon neniam estinte tretanta sur ĝia teritorio. Li estis unu el la ĉefaj sploremuloj pri naturhistorio en Portugalio en epoko kiam Brazilo estis nur ia fokuso de scivolemo. Li kreis kaj direktis la botanikajn ĝardenojn de Lisbono kaj Koimbro, estis profesoro pri Natura Filozofio en la Universitato de Koimbro kaj unu el la fondintoj de la Lisbona Akademio pri Sciencoj. Por Brazilo, li pleniumis valoregan servon heredigante al ni unu el la plej grandaj trezoroj de la kolonia periodo: la memoro pri la brazila diverseco kaj la zorgo pri la finhaveco de la naturaj rimedoj.
Biografio
Domenico Agostino Vandelli naskiĝis en Padovo, Italio. Lia patro, Girolamo Vandelli (1699-1776) estis profesoro kaj doktoro pri medicino ĉe la Universitato de Padovo. Li diplomiĝis pri Filozofio ĉe la Universitato de Padovo kaj estis invitita de Markizo de Pombal (1699-1782) aliĝi al la fakultato por instrui sciencajn lernobjektojn ĉe la Reala Kolegio de la Nobeluloj.
Berat
Berat estas malnova urbeto en suda Albanio, administra centro de la distrikto Berat (Rrethi i Beratit). Ĝi situas apud la rivero Osum, okcidente de la Tomorr-monto (altas 2417 m), inter krutaj montoflankoj. la urbon loĝas ĉ. 47.000 homoj (2004).
Domenico Vandelli
Biografio
Ĉirkaŭ 1780, li prezentis al la universitato projekton por instalado de ceramika fabriko en Rossio de Santa Clara, en Koimbro. Ĉi tiu fabriko famiĝis pro la kvalito de sia ceramikaro, kiu konatiĝis per la nomo de ceramikaro de la familo Vandelli. Vandelli ricevis ekskluzivan privilegion pri la produktita ceramikaro. En 1787, li translokiĝis al Lisbono, kie li fariĝis la unua direktoro de la Botanika Ĝardeno de la Aĵuda, estinte nomumita deputito de la "Reĝa Komerckomisiono, Agrikulturo, Fabrikoj kaj Navigado de ĉi tiuj Regnoj kaj iliaj Domajnoj".
Li daŭre estis direktoro de la Kemia Laboratorio de la Universitato ĝis 1791, malgraŭ esti forestanta de Koimbro. Dum la francaj invadoj, inter 1807 kaj 1811, li estis akuzita pri francigo kaj en 1810, en la aĝo de 80 jaroj, li estis arestita kaj deportita al la Terceira Insulo, en la Acoroj, kune kun aliaj suspektatoj, kaj tio evento eknomiĝis "Setembrizada". Li poste ricevis permeson translokiĝi al Anglio, el kie li revenis en 1815. Li mortis en Lisbono en 1816.
Berat
Sur la maldekstra bordo de la rivero troviĝas la kristana kvartalo Goritsa (praslave: vilaĝeto), kiun interligas ponto - konstruita en 1780 - al la muslima kvartalo Morë-Tchëlëpi en la dekstra bordo.
Historio
La urbo situas ĉe strategie grava loko, ĉe limo de la praa Ilirio kaj Epiro, kie okazis multaj bataloj. La urbo mem fondiĝis en la 13-a jarcento sur loko de la pragreka Antipatreia (bizanca Pulheriopolis). En la 14-a jarcento okupius ĝin la serboj kaj ricevis la nomon Beligrad, el kiu venas la nomo Berat. La urbomurojn malkonstruigis paŝao Ali, turka grandveziro.
Domenico Vandelli
Biografio
Li interŝanĝis korespondadon kun pluraj eksterlandaj sciencistoj, inter kiuj la plej konata estas Karolo Lineo (1707-1778). Li prilaboris la planojn por la Botanika Ĝardeno de la Universitato de Koimbro, kune kun Giovanni Antonio Dalla Bella (1726-1823), itala fizikisto, kiu, kiel Vandelli, estis invitita al la Filozofia Fakultato de la Universitato de Koimbro. .
Berat
Historio
Fine de la 19-a jarcento, la urbo estis centro de suda Albanio kaj tiel ankaŭ centro de la albana naciisma movado, samtempe bazo de la apogantoj de la Albana Ligo. La komunista nacia Liberiga Kontraŭfaŝista Konslio tie deklaris sin mem en 1944 al provizora registaro de Albanio.
Domenico Vandelli
Biografio
En Koimbro, li ĉefe okupiĝis je la Muzeo pri Natura Historio kaj la Botanika Ĝardeno, ĉiam preterlasante la Kemian Laboratorion, kies direktoro li estis.
En ĉi tiu laboratorio, li sinsekve estis anstataŭigita en pozicioj de efika respondeco de Manuel Joaquim Henriques de Paiva (1752-1829), Constantino António Botelho de Lacerda Lobo (1754-1820), Tomé Rodrigues Sobral (1759-1829) kaj Vicente Coelho Seabra ( 1764-1804), ĝis forlasado de la ofico en 1791, sukcedinte lin kiel direktoro Tomé Rodrigues Sobral. En Lisbono, li organizis kaj riĉigis la Botanikan Ĝardenon de la Palácio da Aĵuda, kiun li fondis antaŭ ol translokiĝi al Koimbro en 1772, kaj regule partoprenis la kunsidojn de la Akademio de Sciencoj.
Ilitjurka lingvo
Ilitjurka lingvo estas tjurka lingvo parolata en Ŝinĝango (Ĉinio). Ĝi apartenas al karlukaj lingvoj; plej proksimaj lingvoj estas uzbeka kaj ujgura.
Ilitjurka lingvo estas formortanta: en 1982 ĝin parolis 120 homoj, preskaŭ ĉiuj el ili scias ankaŭ kazaĥan aŭ ujguran.
Berat
Monda heredaĵo de Unesko
La historia parto de ĉi tiu urbo (58,90 ha) estis listigita kiel Monda heredaĵo de Unesko sub la titolo Historiaj Centroj de Berat kaj Gjirokastër.
Vidu ankaŭ
Gjirokastra
Escamps (Yonne)
Escamps estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 812 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Escamps etendiĝas sur 22.21 km², kaj havis 812 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Christian Chaton, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La kastelo Avigneau (france château d'Avigneau) situas 2,5 kilometrojn for de la vilaĝo, en samnoma vilaĝeto. Ĝi estas hodiaŭ privata domo kaj datiĝas de la renesanca periodo.
Administrado
Escamps apartenas al la kantono de Coulanges-la-Vineuse, kies ĉefurbo estas Coulanges-la-Vineuse. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Robin Gibb
Robin Gibb (plennome Robin Hugh Gibb) estis konata precipe kiel membro de frata muzika grupo Bee Gees, sed samtempe kun tiu ĉi kariero li havis ĉiam ankaŭ propran soloan vojon.
Robin naskiĝis la en Douglas sur Insulo Man, mortis la. Li estas dunaskito kun Maurice. El la unua geedzeco li havas du infanojn. Kun sia dua edzino li edziĝis en la jaro 1985. Ili havas filon.
Robin sur podio ludas neniun muzikan instrumenton, sed en privateco li ludas pianon, orgenon, akordionon kaj ĉelon. Li estis influita de Roy Orbison, The Beatles, Otis Redding... Lia ŝatokupo estas legado, historio, li ŝatas aŭskulti klasikan muzikon. Sian liberan tempon li pasigas alterne en Miami Beach kaj Oxfordshire. Li eldonis kvar soloajn albumojn - "Robins Reign" (1970), "How old are you?" (1983), "Secret Agent" (1984) kaj "Walls Have Eyes" (1985), en kiuj li kunlaboris kun sia frato Maurice. En januaro 2003 li eldonis sian kvinan soloan albumon "Magnet".
Eble la plej konata eŭropa furorkanto fariĝis kanto "Juliet" (1983) el la albumo "How Old Are You".
Will Robson Emilio Andrade
Will Robson Emilio Andrade (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita, Consadole Sapporo kaj Yokohama F. Marinos.
Lipsheim
Lipsheim estas komunumo de la kunurba komunumo de Strasburgo (CUS). Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin kaj en la regiono Grand Est.
Historio
La unua skriba mencio de la vilaĝo datiĝas de 823 kiel Lintpolsheim aŭ Lupotesheim. En la jaro 1257, la vilaĝo ricevis rajton de komunumo. La kirko datiĝas de 1830, ĝia sonorilturo estas pli malnova.
Geografio
Tie oni fabrikas kuirejajn maŝinojn, kaj kultivas rapon.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,13 %), okaze de la eŭropaj balotoj 2009, same 1 voĉdonon (0,12 %) kaj okaze de la eŭropaj balotoj 2014, denove 1 voĉdonon (0,11 %).
Maus
Maus estas grafika novelo de la usona bildliteraturisto Art Spiegelman aperinta serie inter 1980 kaj 1991. Ĝi priskribas la aŭtoron intervjuantan sian patron pri ties spertoj kiel pola judo kaj travivanto de Holokaŭsto. La verko uzas postmodernismajn teknikojn kaj prezentas judojn kiel musojn, germanojn kiel katojn, kaj polojn kiel porkojn. Kritikistoj klasigis Maus kiel memuaron, biografion, historion, fikcion, membiografion aŭ miksaĵon de ĝenroj. En 1992, ĝi iĝis la unua grafika novelo, kiu ricevis premion Pulitzer (nome, Specialan Premion en Beletro).
Parko Memento
Memento-Parko (Memento Park = statua parko) estas subĉiela muzeo en Budapeŝto, kiu prezentas 42 skulptaĵojn de la socialismo. Tiuj skulptaĵoj troviĝis diversloke en la hungara ĉefurbo.
La parko situas ĉe la strato Balatoni út en la sud-okcidento de Budapeŝto.
Historio
Fine de la socialismo oni decidis, ke la komunismaj skulptaĵoj ne estu disrompitaj, sed estu prezentitaj en muzeo. Ĝi pretiĝis en 1993. Pri Stalino ne restis skulptaĵo, ĉar en 1956 la revoluciuloj disrompis ĝin, tial tie prezentiĝas nur la botoj sur stablo, kiu tamen pluvivis la revolucion. Pri Lenino konstruiĝis skulptaĵo nur en 1965. Du skulptaĵoj pri la soldatoj Ostapenko kaj Steinmetz pluvivas en la memoroj, ĉar ili prezentiĝis ĉe enirejoj de gravaj aŭtovojoj. Ankaŭ nun oni diras: ni renkontiĝu ĉe Ostapenko! Tie estas malplenaĵo, tamen ĉiu konas la iaman lokon de Ostapenko.
Enirejo
La enirejo de la muzeo similas al klasikisma konstruaĵo, tamen ĝi estas nur komunisma kuliso. Interne estas prezentataj ne nur skulptaĵoj, sed ankaŭ memoraĵoj, muzikaĵoj, libroj, eldonaĵoj, la fama orientgermana aŭto "Trabant". La arkitekturaĵoj estis faritaj laŭ planoj de Ákos Eleőd.
12650 de Vries
12650 de Vries estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda astronomo Martien de Vries, ano de grupeto, kiu disvolvis la unuan nederlandan teleskopon de 1 m. ĉe La Observatorio La Silla. Lia ĉefa kampo de intereso estis la disvolvo kaj alĝustigo de la fotometro, kiun li mem uzis por mezuroj pri infraruĝaj steloj.
1828 Kashirina
1828 Kashirina estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo, Kashirina, estas omaĝo al la rusa kuracisto ''Valentin Semenoviĉ Kaŝirin'.
NGC 3886
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aspach-Michelbach
(jen germane, alemane ankaŭ Àschbàch-Mìchelbàch) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Frigyes Konek
Frigyes KONEK [fridjeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Konek Frigyes estis hungara kemiisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1918).
Frigyes Konek naskiĝis la  1867 en Győr. Li mortis la 1945 en Budapeŝto.
Biografio
Frigyes Konek frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Munkeno, poste li 2 jarojn instruis en universitato de Graz. Hejmenveninta en 1895 li parte instruis en universitato en Budapeŝto, parte li havis postenon en reĝa kemia instituto. En 1908 li ricevis la universitatan rangon titulara profesoro. Li okupiĝis precipe pri la organika kemio kaj la alkaloidoj.
Fobello
Fobello estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Bannio Anzino (VB), Carcoforo, Cervatto, Cravagliana, Rimasco, Rimella kaj Rossa.
Hárskút
Situo
La vilaĝo situas inter arbaroj en montaro Bakony, laŭ traira flankovojo. Tiu vilaĝo estas la plej alta vilaĝo de la regiono.
Historio
Dum la historio Hárságy (hArŝAdj) estis ekstera parto de Szentgál, Gyertyánkút estis ekstera parto de Lókút. En 1900 ambaŭ eksteraj partoj kontaktiĝis kaj formis novan vilaĝon en 1956. En 1947 la germanoj estis deportitaj al Germanio. Dum la socialismo ŝtata bieno formiĝis el la kampoj, krome ankaŭ kolĥozo ekde 1959. En 1962 la vilaĝo ricevis kurenton, en 1971 akvodukton, en 1988 telefonan reton. Inter 1968-1991 ĝi iĝis kunula vilaĝo de Herend.
Hárságy (=tilio-lito)
La komunumo en la 15-a jarcento apartenis al fortikaĵo de Nagyvázsony kaj al abatejo. Onidire Matiaso la 1-a ofte ĉasadis tie. En 1820 la komunumo havis propran lernejon.
Gyertyánkút (=karpeno-puto)
La unuaj loĝantoj okupiĝis pri farado de kaŭstika kalko ekde ĉirkaŭ 1780. La lernejo ekfunkciis en 1884. La renovigita konstruaĵo funkcias nun ankaŭ preĝejo.
Mériel (stacidomo)
Temas pri stacidomo de SNCF priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ermont-Eaubonne - Valmondois (328000).
Dobos-torto
Dobos-torto (hungare:Dobostorta, Dobostorte) estas de origino hungara torto, inventita de József Dobos. La torto konsistas el kvin aŭ ses maldikaj tavoloj da biskvitpasto, kiuj estas aparte bakitaj, kombinita kun ĉokoladokremaĵo kaj karamelglazuro.
Historio
József Dobos [joĵef doboŝ] estis por Hungario kiel Auguste Escoffier por Francio kaj Britio. La familio Dobos havis multajn kuiristojn. Joszef mem estis la posedanto de delikataĵvendejo en Budapeŝto, kie antaŭ ĉio la nobeloj aĉetis. En tiu tempo, la 19-a jarcento, li jam ofertis pli ol 60 specojn de fromaĝo kaj 22 specojn de ĉampano. La recepto estis disvolvita en 1885, ĉe kiu la celo estis ke la torto dum minimume dek tagoj konservu sian guston. Krom la recepto Dobos ankaŭ disvolvis specialan keston por la transportado de la torto. La rezulto estis ke ankaŭ la resto de Eŭropo konatiĝis kun la specialaĵo, kiu cetere estis sensacio en la hungara ĉefurbo. En 1906 Dobos publikigis la recepton, kiam li vendis sian delikataĵvendejon. Per tio li zorgis ke lia nomo por ĉiam restu konata. Kiam poste oni verkis opereton pri la multaj intrigoj de Dobos, li fariĝis popolheroo en Hungario.
Ángel Luna Cárdenas
La inĝeniero Ángel LUNA CÁRDENAS (1903 - mortis la 15-an de februaro 1993 en Meksikurbo) lernis Esperanton en 1928, kune kun sia edzino kaj sia frato.
En 1950, kune kun José Serrano López, Alberto Gómez Cruz, Cristóbal Flores, José Perches kaj aliaj, fondis la Esperantan Meksikan Asocion, kiu en 1963 fariĝis Meksika Esperanto-Federacio.
Inĝ. Luna kun granda fervoro dediĉis sian tempon kaj financajn rimedojn al propagando de Esperanto. Dufoje li represis la hispanan Ŝlosilon por disdoni ĝin senpage inter instruistoj de elementaj lernejoj, sen rezultoj.
Kiam la esperanto-movado en Meksiko postrestis, li ĉiam klopodis unuigi la disigitajn esperantistojn; dum la krizaj jaroj de la 1970-aj jaroj, li cedis sian oficejon por la esperanto-kunsidoj, kun la nomo "Esperanto-Oazo".
Danke al lia iniciativo, por la celebro de la jubileo de Esperanto, la radio-stacio XEQK, de la Meksika Instituto de Radio, disaŭdigis informojn pri la lingvo dum pluraj monatoj.
Inĝ. Luna estis UEA-fakdelegito pri domkonstruado.
Listo de senatanoj de Landes
2011 - 2017
Fonto : Rezultoj 2011 en la interretejo de la Senato
Comalcalco (komunumo)
Comalcalco estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Comalcalco. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27005.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 173773 loĝantojn. El tiuj estis 85645 viroj kaj 88128 virinoj. La komunumo havas surfacon de 426,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.
En la komunumo ekzistas 112 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 2675,2 mm/m² de precipitaĵo. Kiel en la tuta substato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 26,4 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 136195 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 359 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,26 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Abulkasizo
Abulkasizo aŭ Abu l-Kasim Ĥalaf ibn Abbas az-Zahraŭi (أبو القاسم خلف بن عباس الزهراوي‎; naskiĝis 936, mortis 1013), ankaŭ konata en la Okcidento kiel Abulcasis aŭ Abulkasim, estis araba kirurgo, kuracisto, kemiisto, apotekisto kaj sciencisto kaj plej granda reprezentanto de la hispano-araba kirurgio de lia epoko, kortega kuracisto de la kalifo Al-Hakam la 2-a (915-976), kies verkaro estis fundamenta por la disvolvo de la eŭropa kirurgio en la Renesanca epoko.
Ofte oni citas lin kiel la "patro de la kirurgio". Lia plej granda kontribuaĵo al la medicino estas lia verko "Kitab at-Tasrif", enciklopedio kun tridek volumoj pri medicinaj praktikoj. Liaj pioniraj kontribuaĵoj en la kampo de la kirurgiaj proceduroj kaj instrumentoj havis grandegan efikon en Okcidento kaj Oriento ĝis la moderna erao, kie kelkaj el liaj malkovroj ankoraŭ aplikiĝas ĝis la nuntempo.
Vivo
Detaloj pri lia vivo ne atingis ĝis niaj tagoj pro la detruado de lia naskiĝurbo, El-Zahra, dum la lastaj konfliktoj inter Kastilio kaj Al-Andalus. Lia nomo unue aperis el la skribaĵoj de Abu Muhammad bin Hazm (993-1064), kiu listigis lin inter la plej grandaj kuracistoj de la maŭra Hispanio. Sed la plej detala biografio de Abulkasizo devenas en la verko "Pri la andaluzaj erudiciuloj" fare de Jadhwat al-Muqtabis. Li estis samtempulo de pluraj kemiistoj kaj apotekistoj samkiel Ibn al-Wafid (997-1074), Maslama al-Maĝriti (950-1007) kaj Artephius (1150), aŭtoro de sennombraj alkemiaj tekstoj.
Li disvolvis en la kuracado de malsanoj per kaŭterizo. Li inventis plurajn instrumentojn uzataj en kirurgio, por celoj tiel kiel inspektado en la interno de la uretro, aplikado kaj forigo de fremdaj korpoj el la gorĝo, inspektado de la orelo, ktp. Oni atribuas al li la unuan priskribadon de la ektopia gravedeco, en 963, kiu estis fatala malfeliĉo en tiuj tagoj.
24236 Danielberger
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Daniel Berger, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search (STS) de 2008, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Detroit Country Day School de Beverly Hills (Miĉigano)
Rastralo
Rastralo (mezlatine raster: "rastilo") estas ilo ĉe tradicia notgravurado en muziko. Ĝi konsistas el latuno kaj aspektas kiel forko kun kvin dentoj. Rastralon oni uzas por grati notliniarojn helpe liniilo sur la gravurplaton (kiu servas por produki la presplaton). Sur tiun oni enbatas la notojn per stampiloj. – Krome ekzistas dekliniaj rastraloj por pianoliniaroj kaj rastralgrifeloj por la paralela desegnado de notlinioj.
La komputila notkompostado faris superfluajn tiajn ilojn. Tamen oni plu uzas la esprimon en la kunmetaĵo rastraldistanco: Tio estas la distanco inter la du plej eksteraj notlinioj. Kutime ĝi sumiĝas depende de la kunligo inter kvar kaj ok milimetroj.
Vidirioj
La vidirioj estas etno en Centr-Afrika Respubliko kaj Sudano. Ili parolas la banda-bandan lingvon, kiu apartenas al la niĝer-kongaj lingvoj.
385
En la jaro 385 post Kristo okazis, interalie:
Naskiĝoj
(ĉirkaŭ) Sankta Patriko: Misio ĉe Irlando
Kolorigilo
En kemio, estas nomata "kolorigilo" ĉiu substanco kapabla absorbi determinitajn ondolongojn de la spektro de lumo. Temas pri substancoj kiuj fiksiĝas en aliaj havigante al ili koloron stabile antaŭ fizikaj aŭ kemiaj faktoroj kiel la lumo kaj oksidantaj agenteoj. Por ke kolorigilo funkciu devas havi en sia kemia strukturo determinatajn funkciajn grupojn, nome "kromoforoj" aŭ "ĥromoforoj", kiuj faras, ke la molekulo absorbu en la videbla regiono de la elektromagneta spektro. "Aŭksokromo" (laŭvorte "kolorpliigo") konsistas en grupo pozitive ŝarĝita kiu intensigas substancon aŭ kromoforon en la sintezo de kolorigiloj.
Natura kolorigilo aŭ natura tinkturo estas terminoj kiuj referencas al kolorigiloj aŭ tinkturoj derivitaj de plantoj, senvertebruloj aŭ mineraloj. La plej parto de la naturaj kolorigiloj estas vegetalaj kolorigiloj devenaj de plantoj (radikoj, beroj, arboŝeloj, folioj kaj ligno), kaj aliaj organikaj fontoj kiel, por ekzemplo, fungoj kaj likenoj.
Vinila buterato
Vinila buterato aŭ C6H10O2 estas organika komponaĵo, apartenanta al la familio de la esteroj, senkolora likvaĵo kun iom penetranta odoro, rezultanta el interagado de buterata acido kaj vinila alkoholo. Ĝi uzatas en la produktado de poli(vinila buterato) samkiel aliaj kunpolimeroj kun akrilataj esteroj, vinila klorido kaj vinila acetato, multaj el kiuj estas uzataj en la fabrikado de farboj. Ĉar vinila alkoholo preskaŭ ne estas disponebla, vinila buterato estas produktata per aldono de buterata acido kaj acetileno en ĉeesto de kataliziloj.
Plochingen
Plochingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Esslingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Taketo Shiokawa
Taketo Shiokawa (塩川 岳人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata, Oita Trinita, Kawasaki Frontale, Yokohama F. Marinos kaj Tokushima Vortis.
Robert Thomas Moore
Robert Thomas ("R. T.") MOORE (24an de junio 1882 – 30an de oktobro 1958) estis usona negocisto, sendependa ornitologo, filantropo kaj fondinto kaj dum kelkaj jaroj redaktoro de la Premioj Borestone Mountain Poetry Awards.
Lia familio estis de riĉaj negocistoj. Li studis en la Universitato de Pensilvanio kaj en la Universitato Harvard. Li dediĉis al negocado pri haŭtaĵoj de vulpoj. Poste li translokiĝis al Kalifornio, kie li dediĉis sin al zoologio kaj kolektado de specimenoj, inter kiuj ĉirkaŭ 65,000 birdoj, el kiuj ĉirkaŭ 80 % el Meksikio, kaj 1,000 mamuloj.
NGC 3887
NGC 3887 (aliaj indikoj — MCG -3-30-12, UGCA 246, IRAS11445-1634, PGC 36754) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Isono (luno)
Isono estas neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Ili anoncis la la malkovron de dek jupiteraj lunoj (nomata J/2000 J 2 al J 11 . Inter kiuj Isono, kiu tiam ricevis nur la maldaŭran nomon S/2000 J 6: sesa jupitera satelito malkovrita en 2000.
Ĝiaj grando kaj maso (3,8 km kaj 7,5 × 1013 kg) estas estimataj sur la bazo ke ĝiaj denso kaj albedo estus 2,6 × 103 kg/m3 kaj 0,04.
Nomo
La, IAU aprobis por ĝi la nomon Isono, (greke; Ισονόη: Isonoe) , unu el la Danaidinoj en helena mitologio, amata de Zeŭso kaj patrino de unu heroo nomita Orĥomeno.
Orbito
Isono estas ano de la karmea grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 900 000 kaj 24 100 000 km, klinecojn inter 164,9° kaj 165,5° rilate al la Jupitera ekvatoro, kaj discentrecojn inter 0,23 et 0,27.
Kreisleriana
Kreisleriana (op.16) estas pianoverko de Robert Schumann kaj validas kiel ŝlosila verko de la romantisma pianoliteraturo ("Kreisleriana" estas la pluralvorto de "Kreislerianum" = Kreisler-aĵo; la titolo do signifas kolekto da kreisleraĵoj).
La titolo de la verko komponita en 1838 rilatas al la figuro de la kapelmajstro Kreisler el la nefinita romano "Lebensansichten des Katers Murr" de E.T.A. Hoffmann, kiujn Schumann rigardis kiel prototipo de romantisma artisteco.
La ĉ. duonhora verko konsistas el ok unuopaj pecoj de forte kontrastaj karakteroj.
388
En la jaro 388 post Kristo okazis, interalie:
Batanoj
Batanoj - hispane Batanes - estas la plej norda kaj plej eta provinco de la Filipinoj. La provincan areon de sume 209,3 km² konsistigas la preskaŭ samnoma batana insularo, la plej norda insularo de la lando. La ĉefurbo de la provinco estas Basco (Filipinoj). Laŭ la censo de 2015 entute 17.246 loĝantoj vivis sur la insularo, kio rezultigas loĝdenson de 82 loĝantoj po km².
Geografio
La provinco Batanes administre estas parto de la regiono Kagajana Valo, kiu kalkuliĝas parto de la ĉefa filipina regiono Luzono nomata laŭ la samnoma granda insulo. La insularo situas en la Luzona Markolo. Per la Balintangkanalo ĝi estas dividata de la Babujana insularo kaj per la Baŝia Markolo de Tajvano.
Al la insularo interalie apartenas la sekvaj insuloj:
Loĝantoj kaj ilia kulturo
La indiĝenaj loĝantoj de la provinco nomatas Ivatan. Ili lingve, korpe kaj kulture pli proksimas al la indiĝenaj popoloj de Tajvano ol al la filipinaj popoloj. La plej multe uzata lingvo de la provinco same nomatas Ivatan.
Komunumoj
La provinco Batanes havas 6 komunumojn, kiuj dispartiĝas al 29 komunumeroj (barangay).
Komunumoj de la provinco:
20246 Frappa
20246 Frappa estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomo Eric Frappa, fakulo pri kaŝadoj de steloj far'de malgrandaj planedoj. Li estas responsulo de la TTT-ejo Euraster.net, kiu kolektas la datumojn pri kaŝadoj far'de asteroidoj por Eŭropo. Li faris ĉiuj jaroj plurajn misiojn de observado en Observatorio de Pic du Midi. Li laboras ĉe la Planetario de Sankta-Stefano, kie li kreas komputilbildajn spektaklojn por planetarioj.
Universitato Metropolitan
La Universitato Metropolitan (Budapesti Metropolitan Egyetem (METU) estas nova privata universitato en Budapeŝto, kie instruas 350 pedagogoj 7 000 studentojn. Reliefas la studoj pri komunikado, negocoj, turismo, artoj.
Universitata erao
En 2016 la altlernejo estis levita al universitato.
Fakultatoj
La universitato havas propran mezlernejon.
La Semisto
La Semisto estas infan-libro verkita de la spirito Amélia Rodrigues kaj psikografiita de Divaldo Pereira Franco. La profito de la vendado estas destinata al la orfejo Mansão do Caminho. La libro enhavas kolorajn ilustraĵojn de José Luiz Cechelero. Nelson Pereira de Souza tradukis ĝin en Esperanton kaj Livraria Espírita Alvorada Editora eldonis la Esperantan tradukon. Monda Spiritisma Asocio publikigis hungarlingvan eldonon, tradukitan el Esperanto.
Resumo
La ĉefa rolulo estas instruistino Angélica. Ĉiutage ŝi veturas per trajno ĝis la lernejo, kie ŝi instruas. Dum la veturado ŝi ordinare svingadas la manon tra la fenestro. Ŝiaj gelernantoj ne komprenis ŝian agadon. Tial ili opiniis ŝin stranga persono. Iun tagon la afero klariĝis. Iu lernanto, nome Alberto, demandis al ŝi pri ŝiaj manmovoj. Ŝi respondis, ke per siaj gestoj ŝi semas florsemojn apud la vojo. La historio estas aludo pri la parabolo de la semisto.
Mandalo
Mandalo (el la sanskrita lingvo: मण्डल / maṇḍala) signifas "cirklon" kaj estas nomo por ellaborita desegno kun rondforma aŭ kvadrata aĵo ĉe la centro. Tiuj desegnaĵoj estis tradicie uzita religie kaj festokaze.
Disvastigo
En multaj kulturoj, ĉefe budhismaj kaj hinduismaj, mandaloj estis kaj estas uzitaj kiel simboloj dum religiaj ritoj. Laŭ opinio de Carl Gustav Jung ili bildigas arketipon.
Per budhismo, mandaloj estis disvastigitaj de Hindio kaj Tibeto en la tutan Orientan Azion. La sablaj mandaloj estas artverkoj kunlaborataj kiuj estas tipaj al la tibeta arto.
En Ĉinio aŭ Japanio mandaloj prezentas ofte ideogramojn anstataŭ bildojn.
Manĝaoj
La manĝaoj (Mandja aŭ Mandjia, Mandija, Manja) estas etno en Centr-Afrika Respubliko. Ili estas ĉirkaŭ 250.000 homoj.
Antracito
Antracito (de la greka ἄνθραξ [ánzraks] 'karbo' kaj -ito, sufikso uzata por nomi mineralojn) estas la minerala karbo plej metamorfigita, kiu prezentas pli grandan enhavon en karbono. Ĝi estas de koloro nigra al ŝtala griza kun tre rimarkinda brilo.
Estante seka kaj sen kalkuli cindrojn la maso de la antracito posedas 86% aŭ plie da karbono kaj 14% aŭ malpli da flugeblaj organikaj komponaĵoj. Komparita kun aliaj karboj estas tre malmulte poluanta kaj de granda varmiga valoro (~35 MJ/kg). Menciindas, ke ĝi ne diferencas multe pri enhavo de kalorioj el la majoritato de la bitumozaj karboj. Kompare kun tiuj lastaj karboj la antracito ne makuligas se manipulita. Ĝi elstaras el aliaj karboj ankaŭ pro sia malalta enhavo de humideco.
Jugo-Vostoĉnaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Jugo-Vostoĉnaja (Юго-Восточная) estos finstacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Laĥtinsko-Pravobereĵnaja linio, ĝi situos najbare de la stacio  en Sankt-Peterburgo. Ĝi estos malfermita en 2020.
William John Swainson
William John SWAINSON (8an de oktobro 1789 – 6an de decembro 1855), estis angla ornitologo, malakologiisto, konkologo, entomologo kaj artisto.
Vivo
Li kreskis en familio de scienculoj. Unue studis iktiologion ĉe Sicilio, Italio, sed devis reveni en Anglion pro malsanaj necesoj. En 1816 li akompanis la esploriston Henry Koster al Brazilo. Li revenis al Anglio en 1818 kun kolekto de ĉirkaŭ 20,000 insektoj, 1,200 specioj de plantoj, pentraĵoj de 120 specioj de fiŝoj kaj ĉirkaŭ 760 birdohaŭtaĵoj.
Li estis akademiano en Anglio, edziĝis dufoje kaj en 1841 elmigris al Novzelando kie li havis problemojn kun indiĝenaj Maorioj kaj pluis siajn studojn kaj poste en Aŭstralio kie li klasigis eŭkaliptojn.
Verkoj pri natura historio
Swainson estis foje tre kritika de la verkoj de aliaj, kaj aliaj siavice iĝis tre kritikaj pri li.
Krom pri la komuna kaj scienca nomoj de multaj specioj, li famiĝis pro la kvalito de laij ilustraĵoj.
Komunaj aŭ sciencaj nomoj de specioj laŭ William Swainson
Multaj birdoj havas komunan aŭ sciencan nomon laŭ Swainson, kelkaj el kiuj estis nomtaj de famaj naturalistoj de la periodo. Multaj specioj aŭ subspecioj pluhavas lian nomon, dum multaj el tiuj specioj estis poste ŝanĝitaj al aliaj nomoj.
Parta bibliografio de William Swainson
Many of these works were reprinted, or present in serial publication. Second edition 1841. A Selection of the Birds of Brazil and Mexico with 78 plates Bohn, London.