cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Újezd u Černé Hory
Újezd u Černé Hory estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Eskalopo
Eskalopo estas maldika senosta viandotranĉo.
Fenis
La vorto Fenis havas plurajn signifojn:
Apoplasto
La apoplasto estas eksterĉela spaco ekstercentra (periferia) al la plasma membrano (plasmaleno) de plantaj ĉeloj tra kiuj fluas akvo kaj aliaj substancoj; ĉi tiu transporto laŭdire okazas per la apoplasto. En la radikoj ĝi reprezentas 10% de ilia volumeno. En la menciitaj radikoj, la apoplasta vojo tra la endodermo estas malhelpita ĉar la bendo de Caspari, impregnita per lignino kaj suberino (nepenetrebla), igas la fluon iri tra la citoplasmo de la ĉeloj (tio estas, tra la simplasto). La apoplasta vojo transportas tre diversajn substancojn, kiel karbondioksido (kiu estas kaptita de la atmosfero kaj devas esti transportita al la kloroplasto por interveni en karbonfiksado dum la fotosintezo), mineralaj saloj (prenitaj el la grundo tra la radikoj) kaj eĉ komponaĵoj por respondi al streso (ekzemple, ĝi intervenas en la akirita sistema rezisto al fitopatogenoj).
Referencoj
En ĉi tiu teksto estis uzita traduko de la teksto Apoplasto en la hispana vikipedio.
Lučina
Nomo Lučina ne estas unusignifa kaj ĝi povas signifi:
(19623) 1999 RS3
(19623) 1999 RS3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Minotaŭro
Minotaŭro (Helene Μινώταυρος, [Minotaŭro] ; Latine Minotaurus ; Etruske Θevrumineś [tʰevrumines] ) estas fabela monstro kun homa korpo kaj bova kapo, kiu vivis en Kreto en la labirinto konstruita de Dedalo kaj ordinita de la reĝo Minoo. Tezeo mortigis lin danke Ariadno.
Historio
Laŭ greka mitologio, la dio Pozidono donis al Minoo, reĝo da Kreto, belan blankan bovon. Minoo devis oferi la bovon al Pozidono, sed li donis alian bovon al la dio kaj konservis la bovon por si. Por puni Minoon, la dio igis lian edzinon enamiĝi al la blanka bovo, kaj el tio naskiĝis la homa-bova monstro Minotaŭro.
Minotaŭro manĝis nur homan karnon. Minoo ordonis al Dedalo konstrui malliberejon por Minotaŭro, kaj li konstruis Labirinton, kien oni malliberigis la beston. Tezeo, kun helpo de Ariadno, mortigis la monstron.
Naftoardezo
Naftoardezo aŭ oleo-ardezo estas bitumeneca materialo, fajnograjna sedimenta rokaĵo, el kies solida organika enhavo oni povas gajni nafton per ardigo.
La naftoardezojn karakterizas, ke la tavoloj de rokmineraloj varias inetr vera rokaĵo kaj la melhelaj organikaj materialoj. Tiu organika kombinaĵo estas ĉefe kerogeno, nesolvebla finprodukto de bakteria malkonstruado de iamaja plantaj kaj bestaj restaĵoj.
La naftoardezo gravas, se oni povas gajni pli da energio el gajnota kerogeno ol mem gajno la kerogenon. Tiu efika punkto estas ĉe ĉirkaŭ 2,5 pezprocento, kiam la foruzata kaj gajnata energio egalas. En la Usono, oni minas, prilaboras nur tiujn naftoardezojn, el kiuj eblas gajni pli ol 42 l kerogenon je tuno.
Produktado de ardeza nafto
Post la minado, oni diserigas la naftoardezon kaj ardigas je ĉirkaŭ 500 °C kaj la kerogeno transformiĝas al hidrokarbonoj kaj aliaj organikaj kombinaĵoj.
En alia metodo, oni eksplod-diserigas la ardezon en la profundo kaj ekbruligas la rokaĵojn. La hidrokarbonojn oni pumpas sur la surfacon.
La produktado bezonas multe da akvo, mono, dum estiĝas karcinogenaj kombinaĵoj. Pro tio oni nur malmultloke minas naftoardezon tiel en Estonio, Ĉinio, Brazilio kaj Usono (Parachute Creek, Koloradio).
Březina (distrikto Jindřichův Hradec)
En distanco 14 km okcidente situas urbo Soběslav, 17 km nordokcidente urbo Sezimovo Ústí, 18 km sude urbo Jindřichův Hradec kaj 19 km sudokcidente urbo Veselí nad Lužnicí.
Březina situas sur tute apuda kaj tre trankvila loko - en rondo de 15 km estas nenia pli granda urbo nek industria uzino.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1294.
Méaulte
Méaulte estas franca urbeto kaj komunumo, en la regiono Pikardio, departemento Somme, en la arondismento de Péronne kaj kantono de Albert. Fine de la 20a jarcento ĝi havis nur iom pli ol milo da loĝantoj. Tamen ĝi estis detruita dum la Unua mondmilito. En la municipa teritorio estas aerodromo kaj aviadila industrio.
Hispanlingva literaturo
La Hispanlingva literaturo naskiĝis dum la Mezepoko. La unua literatura verko konservata estas la Cantar de Mio Cid (Kanto de Mia Cido), epopeo pri la Cido, kastilia heroo, redaktata ĉirkaŭ la jaro 1200.
Dum la 20-a jarcento la etendo de la hispanlingva literaturo kaj same de la uzado de la hispana lingvo ege disvastiĝis kaj eĉ separiĝis en diversaj mondoregionoj aŭ eĉ meze de la jarcento kaze de Hispanio disiĝis inter la literaturo kiu estis verkita en la interno kaj tiu kiu estis verkita de la ekziliitoj, kazo kiu ripetiĝis ĉe kelkaj hispanamerikaj verkistoj kiuj laŭlonge de la jarcento devis ekziliiĝi pro politikaj kialoj.
Dek ricevintoj de la Nobelpremio pri literaturo estis hispanlingvaj verkistoj: la hispanaj verkistoj José Echegaray (1904), Jacinto Benavente (1922), Juan Ramón Jiménez (1956), Vicente Aleixandre (1977), kaj Camilo José Cela (1989); la ĉilianoj Gabriela Mistral (1945) kaj Pablo Neruda (1971); la gvatemalano Miguel Ángel Asturias (1967); la kolombiano Gabriel García Márquez (1982) kaj la meksikano Octavio Paz (1990).
Nagykereki
Nagykekeki [nadjkereki] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Berettyóújfalu. La loknomo signifas: granda-rada, sed pli frue signifis ronda arbaro.
Geografio
Nagykekeki situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara-rumana landlimo, laŭ traira flankovojo, laŭ la fervojo Debrecen-Nagyvárad. Nuntempe la fervojo finiĝas en Nagykereki.
Historio
Antaŭ la turkoj la setlejo estis ankaŭ biencentro kun burgo, kiu en 1592 trakonstruiĝis fortikaĵo. En 1604 la aŭstroj vane sieĝis ĝin. Tial la komunumo iĝis kampurbo. La fortikaĵo trakonstruiĝis baroka kastelo en 1782. En 1919 la rumanoj okupis la regionon. En 1920 la vilaĝo trovis sin ĉe la nova ŝtatlimo.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, klubo de maljunuloj, komuna kuirejo, kulturdomo, poŝto.
Famuloj
En Nagykereki naskiĝis aktoro Dezső Vidor.
NGC 2818
NGC 2818 (aliaj indikoj — PK 261+8.1, ESO 372-PN13, AM 0914-362, 1, 4') estas malfermita stelamaso kun planeduma nebulozo en konstelacio Kompaso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Huako
Huako aŭ Guako (hispanlingve Huaco aŭ Guaco) estas la ĝenerala nomo donita en Peruo plejparte al argilaj ceramikaĵoj kaj aliaj fajne faritaj ceramikaj artaĵoj de la indiĝenaj popoloj de Ameriko troveblaj en antaŭkolumbaj lokoj kiel tombejoj, sanktejoj, temploj kaj aliaj antikvaj ruinoj. Huakoj ne estas nura argilaĵo sed rimarkindaj ceramikaj specimenoj ligitaj al ceremoniaj, religiaj, artaj aŭ estetikaj uzoj en antaŭkolumbaj civilizacioj de la centraj Andoj.
La uarioj, kune kun la nazka kulturo, la moĉeoj kaj aliaj, estis inter la plej gravaj kreintoj de statuetoj, kiuj transdonis tra la historio siajn unikajn kapablojn pri ceramiko. La Inkaoj, kiuj sorbis ĉiujn kulturojn en la tempo de ekspansio, ankaŭ produktis huakojn.
Orenburga provinco
Orenburga provinco (Оренбургская область) estas provinco en suda Rusio. Ĝi fondiĝis en 1934.
Toau
Toau estas korala atolo en Franca Polinezio, unu el la Palliser-insuloj (Îles Pallisier). Toau havas vastan lagunon; longo 35 km, larĝo 18 km. La plej proksima tero estas la atolo Fakarava kiu situas 14 km sudorienten.
Orenburga provinco
Oni minadas en la provinco tergason.
La plej gravaj urboj estas: Orenburg 524,400; Orsk 245,000; Novotroick 101,300; Buzuluk 89,300; Buguruslan 52,100;Gaj 39,600; Mednogorsk 29,700; Soroĉinsk 29,200.
Toau
Toau havis 18 loĝantojn en 2012. La ĉefvilaĝo nomiĝas Maragai.
Historio
Kapitano James Cook estis la unua registrita eŭropano kiu vidis la atolon en aprilo 1774. En kelkaj mapoj Toau nomiĝas "Elizabeth".
Administracio
Toau atolo apartenas al la komunumo Fakarava, kiu konsistas el Fakarava kaj la atoloj Aratika, Kauehi, Niau, Raraka, Taiaro kaj Toau.
Ödön Beniczky
Ödön Beniczky [benicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beniczky Ödön estis hungara politikisto, ministro, ĵurnalisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis benicei’’ kaj ’’micsinyei . Ödön Beniczky naskiĝis la  1878 en Zólyom (nuntempa Zvolen en Slovakio). Li mortis la 1931 en Budapeŝto.
Biografio
Ödön Beniczky post lernado ekde 1896 li estis ĵurnalisto. Inter 1906 kaj 1917 li estis parlamenta deputito, poste departementestro de Bars. En 1918 li partoprenis en la kabineta laboro ĝis Hungara Sovetrespubliko, poste li rifuĝis al Vieno, kie li aliĝis al politika rondo. Post falo de la Sovetrespubliko li hejmenvenis kaj komence li iĝis vicministro, poste ministro ĝis 1920. Li partoprenis en ambaŭ puĉoj, tial li estis nelonge arestita. En 1925 li kreis artikolon pri teroro de Miklós Horthy, tial li estis kondamnita je 3 jaroj. Post la liberiĝo li ne estis elektita deputito, fine li sinmortis.
Septembro de 2008
Jen listo de okazaĵoj en septembro de 2008.
Casas del Puerto
Casas del Puerto [KAsas delPŬERto] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Casas del Puerto estas komprenebla etimologie kiel Domoj de la Montopasejo, alude al apuda montara elemento.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 22,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 83 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 51 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Bonilla de la Sierra, Villanueva del Campillo, Villatoro, Villafranca de la Sierra kaj Navacepedilla de Corneja. La municipo estas en la Valo de la rivero Corneja [korNEĥa]. La Montopasejo de Villatoro (Puerto) je 1386 m super la marnivelo estas ligilo de la Valo Amblés kun la Valo Corneja (Valdecorneja), laŭ la nacia ŝoseo 110 kiu estas komunikilo de Casas del Puerto kaj Villatoro, kaj jurisdikcia limo intar ambaŭ municipoj; temas pri la natura pasejo inter la masivo de La Serrota kaj la Montaro de Avilo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la 13-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La preĝejo estis ekkonstruita en la 15-a jarcento kaj ampleksigita dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj, ununava kun barokaj retabloj, de la dua duono de la 18-a jarcento. En la 18-a jarcento estis 9 teksejoj, kaj gravis la kultivo de lino.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Les Pennes-Mirabeau
(jen france, okcitane Lei Penas de Mirabèu) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Agoj de Tomaso
La Agoj de Tomaso estas apokrifo de la Nova Testamento. Tiuj Agoj estis kompilitaj, eble, en siria lingvo en la unua duono de la 3-a jarcento en gnostika medio kaj estas konservata en diversaj versioj.
Flavbrusta fringo
La Flavbrusta fringo aŭ Himalaja fringo (Carduelis spinoides) estas malgranda paserina birdo, kiu apartenas al la familio de Fringedoj. La genro Carduelis povus ankoraŭ esti disigita kaj tiukaze la verdaj fringoj estus separataj en sian malnovan genron Chloris denove.
Agoj de Tomaso
La verko priskribas la predikadon, flanke de la apostolo, pri asketa aŭ enkratista dum lia vojaĝo al Hindio, kulmininta per lia martiriĝo ordone de reĝo Misdaeus (Vasudeva I).
Atestoj
Inter la sirilingvaj manuskriptoj, la plej antikva estas fragmenta palimpsesto (Sinai 30) de la 5-a aŭ 6-a jarcentoj, dum la ekzemplero kompleta plej antikva reiras 936 (British, tiuj antikvaj Museum add. 14.654). Inter la greklingvaj manuskriptoj, tiuj plej antikvaj esta nur partaj kaj datas je la 10-a jarcento, dum tiuj plej antikvaj integraj (Paris. gr. 1510 and Vallicel. B 35) reiras al la 11-a jarcento
Ekzistas atestaĵoj de kristanaj verkistoj kiuj sciigas pri la vastiĝon de la Agoj ĉe la fino de la 4-a jarcento: pri tio informas Epifanio el Salamis, kiu parolas pri la uzo de la vero ĉe la enkratitoj (Anac. 47.1, 60.1.5), Aŭgusteno de Hipono laŭ kiu ĝi estis uzita ankaŭ de manikeoj (De serm. dom. in monte 1.20.65; c. Adiamantium 17; c. Faustum 14 e 22.79). Ili estis probable uzitaj ankaŭ en la ekvaj jarcentoj, ankaŭ se la atestoj ĉiam pli maloftas: (Fotio la 1-a (patriarko de Konstantinopolo), en la 9-a jarcento, kaj Niketo de Tesaloniko, 11-a jarcento).
Kompilado
Oni opinias ke la kompilado de la Agoj devas reiri al la unua kvarono de la 3-a jarcento. Ili estus, fakte, ankaŭ se de malmulte, sinsekvaj al la Agoj de Petro, al la Agoj de Johano kaj al la Agoj de Paŭlo kiuj estis legataj jam dum la 2-a jarcento.
Homogeneco
La homogeneco estas karakterizilo de tio, kies ĉiuj partoj havas saman naturon, konsiston, proprecon: inter alie:
Flavbrusta fringo
Aspekto
Temas pri tre bela flaveca fringokardelo kun rimarkinda kapobildo. Kiel ĉe multaj kardeloj la flugiloj estas nigraj kun blankaj bordoj kaj tre rimarkindaj brilflavaj flugilzonoj. La dorso estas tre griza. La subaj partoj estas flavaj kun helgriza nuanco en brustoflankoj kaj ventroflankoj. La kapo estas flavnigra kun nigraj krono, orelareo, mallarĝa traokula strio kaj mustaĉeca subvanga makulo. Estas flava marko, tio estas larĝa superokula strio ĝis la nuko kie kurbas kiel koluma bendo al la gorĝareo; ankaŭ flavas subokula bordo kaj spaceto inter la orelareo kaj la mustaĉeca subvanga makulo. La beko estas dika ĉebaze, mallonga kaj rozeca al grizeca. La kruroj estas helruĝecaj.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Afganio, Butano, Ĉinio, Barato, Birmo, Nepalo, Pakistano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj kaj arbustaroj.
Origino de verdaj fringoj
Vidu la artikolon de Dezerta fringo.
1955 Southern 500
La 1955 Sudaj 500 estis NASCAR Grand National vetkuro kiu okazis la 5-an de septembro, 1955 ĉe la Darlingtona Vetkurejo en Darlington, Suda Karolino. Tiu vetkuro enhavis 500 mejlojn (800 km) sur pavimita ovala trako. Konfederacaj flagoj daŭre estis laŭleĝe utiligeblaj en ĉiuj partoj de la ŝtato reen tiam; ili estis montritaj kun fiereco laŭ la Steloj kaj Strioj kaj la kantado de The Star-Spangled Banner. Estid la tridek-kvina vetkuro de la sezono de 1955 kaj ekzistis nur dek vetkuroj post la konkludo de la 1955 Southern 500 en la tuta sezono. Tiu vetkuro estis la plej grava vetkuro de iu NASCAR-sezono kiu venis antaŭ la tre unua Daytona 500. Post kiam la Daytona 500 estis establita, la Suda 500 rapide iĝis alia NASCAR-okazaĵo.
Televidkovrado de la 1955 Southern 500 estis malebla pro la tiama-niĉodemografio de la burĝona motorsporto. Tamen, la lokoradio-stacio WJMX ebligis ke housebound adorantoj (t.e., junaj knaboj kaj dommastrinoj) aŭdus tie favoratajn ŝoforojn de la unua-verda flago ĝis la kvadratumita flago. La vetkuro estis farita dum la tagtempo kaj finita iam antaŭ krepusko ĉar lumo ne estis havebla ĉe Darlington Raceway en tiu tempo. Tiu lukso ne ekaperus ĝis post la NASCAR Winston Cup Series (NASCAR Winston pokalo Serialo) sezono de 1999. Lernantoj kiuj vivis en la areo povis aŭ vidi la vetkuron vive aŭ aŭskulti per la loka radio ĉar la vetkuro okazis labortage.
Fumado estis senrestrikta dum tiu kuro kiel spektantoj, teamĉefoj, kaj eĉ ŝoforoj ofte estis fumaj cigaredoj kiam ili ne laŭsupoze elfaris imposton sur la trako. Ĝi ne estus ĝis la 1970-aj jaroj kiam la Amerika Medicina Unuiĝo komencus senkuraĝigi homojn de fumado pro ĝia lastatempe malkovrita ligo kun pulma kancero. Dum la komenco de la post-Winston-sponsoradepoko, fumaj ĉesigoprogramoj komenciĝis aperi en NASCAR-teamoj kaj oficialuloj (plej precipe en Hendrick Motorsports kiam Jeff Gordon komencante sponsori Nicorette). Tiu pensmaniero ankaŭ etendiĝus al la flamabiliti de la plumbizita benzino kiun ĉiuj forĵetaŭtoj povis uzi de la originalo sezonon de 1949 ĝis la fino de la NASCAR Nextel Cup Series (NASCAR Nextel pokalo Serialo) sezono de 2007. Proksime de la fino de la 20-a jarcento, iĝis kontraŭ la reguloj de NASCAR fumi cigaredojn proksime de la benzinpumpilo ĉar cindro de la cigaredo povis kaŭzi la benzinon turni al fajro.
Pre-vetkuraj festadoj
Antaŭ la vetkuro, ĉiu parto estas individue inspektita por certigi ke ĉiu parto estas stock (t.e., povas esti aĉetata ĉe regulaj aŭtobutikoj kiel kontraŭa al kaŝenirado "policopartoj" aŭ partoj celis tute por kuregado). Foje, tutaj veturiloj devis esti malmuntitaj trovi partojn kiuj aspektas diferencaj de ĉiutaga pasaĝeroveturiloj. Nur rulobrikoj estis alkonstruitaj por ekstra sekureco dum la 500 mejloj da vetkuro. Ĉiu aŭto kiu pasigis la inspektadon kaj estis "atestita kiel stock" estis donita atestado bileton sur la paŭzostreko. Havante atestadon permesita la ŝoforon partopreni la okazaĵon kun la plena beno de NASCAR.
Sur la nokto iranta antaŭ la vetkuro, beleckonkurso estis farita kun Fonty Flock kiel unu el la juĝistoj; tiu tradicio estus ripetita ĉe la 1956 Southern 500 kaj entute postaj Sudaj 500 kuroj. El la multaj konkursantoj kiuj registriĝis de la Darlington-areo, Miss Martha Williams (de Myrtle Beach, suda Karolino) gajnis la honorojn de flata Miss Southern 500 kaj akceptis la solenan pozicion ke ŝi tenis dum la kuro. marŝanta grupo ankaŭ estis utiligita kiel parto de la pre-vetkuraj festadoj. estis nekonate ĉu NASCAR havis pre-vetkura alvokado servo aŭ ne dum la 1950-aj jaroj kiel la kulminaĵofilmo neniam montrita detalan priraportadon de la pre-vetkuraj ceremonioj kiel la viva priraportado de hodiaŭ en televido. Eĉ reen en tiuj tagoj, estis kutime aŭdi "Gentlemen start your engines" por pafi supren laŭ la vetveturiloj en ruliĝanta komenco. Kvalifikado prenus supren la tutan monaton ĵus like ĝi trompas ĉe la Indianapolis de hodiaŭ 500 vetkurojn; regularo faris en la "moderna epoko" de la sporto (1972-2003) modifis la regulojn tiel ke kvalifikado poste estus kuntirita al unu-taga.
Ĝeneralaj informoj
Fireball Roberts gajnis la Pole pozicion sed Herb Thomas venkis en la vetkuro post kvin horoj kaj dudek kvin minutoj da vetkuro. Kvindeko kiun mil homoj sekvis al la koncerta okazaĵo por vidi sesdek naŭ aŭtovetkuron (malpli ol la duono de ili postvivis la tutan 366 etapan vetkuron). Regularo faris jardekojn post kiam tiu vetkuro finfine normigus la kampon al kvardeko-tri konkursveturiloj; malproksima krio de la sufiĉe nereguligitaj tagoj tio la 1955 Southern 500 okazis enen. La averaĝa rapideco de la vetkuro estis 92.281 mejloj (148.512 km) je horo kaj la Pole rapideco estis 110.682 mejloj (178.125 km) je horo. El la 336 rondiroj, ekzistis ok flavoflago-periodoj konsistantaj el kvindeko-unu rondiroj. La gajninto ricevis 7,480 USD en amerikaj dolaroj ('$60,772.67' "$60,772.67" en la mono de hodiaŭ) dum la totala gajno por la vetkuro estis konsiderita esti 28,270 USD ('$229,684.94' "$229,684.94" en la mono de hodiaŭ).
Veturiloj intervalis en produktojaro de 1953 modeloj movitaj fare de la malpli riĉaj teamoj al la modeloj de 1955 movitaj fare de riĉaj teamoj kiel Petty Enterprises (nun Richard Petty Motorsports kun la fuzio de Gillett Everham Motorsports en 2009). Ĉiuj ŝoforoj laŭsupoze kuregis en la veturiloj kiujn ili propre enramis al la kurejo preter virto de la tiam-striktaj Homologo reguloj de NASCAR kontraŭ produkti veturilojn specife por kuregado. Aliaj famaj NASCAR Grand National-ŝoforoj kiuj partoprenis estas Junior Johnson, Ned Jarrett, kaj Lee Petty. Ĉio de la ŝoforoj konkurantaj ĉe tiu kuro estis Kaŭkazaj amerikaj maskloj; fremduloj kaj malplimultoj ne provis kvalifiki por tiu vetkuro. De komparo, minimume oni aŭ du fremduloj konkuras en la NASCAR Sprint Cup Series-vetkuroj de hodiaŭ (kutime Juan Pablo Montoya kaj/aŭ Marcos Ambrozio). La gajninto movis 1955 Chevrolet post la kvin longaj horoj da vetkuro dum tempo kie NASCAR kutimis testi la eltenivon de la plej novaj pasaĝeraŭtoj. Eĉ se Herb Thomas venkus en la vetkuro, la fina ĉampionecogajninto estus Tim Flock kun 18-sezona venkoj.
Veturiloproduktantoj implikitaj en la vetkuro estis Studebaker (likvidita), Plymouth (likvidita), Chevrolet (aktiva), Buick (aktiva), Artifiko (aktiva), Ford (aktiva), Hudson (likvidita), Cadillac (aktiva), Pontiac (likvidita), kaj Nash Motors (likvidita). Pli ol la duono de la veturiloj uzis estis produktita fare de Chevrolet dum Nash Motors nur havis unu veturilon en la kurado kune kun Studebaker. sponsoroj por la ŝoforoj en la vetkuro inkludis Mercury Outboards, Marion Cox Garage, Schwam Motors, Helzafire (posedata fare de Kentucky Colonel Ernest Woods), La Konkursa Klubo, Paper Hangers, kaj Fish Carburetor.
Stria kalamonasto
La Stria kalamonasto (Calamonastes fasciolatus) estas specio de birdoj de la familio de Cistikoledoj, kiuj estis iam lokitaj en la genro de Kamaropteroj, sed lastatempe en Calamonastes aŭ Kalamonastoj, kiuj estas birdoj de arbaroj kaj dornarbaroj de Subsahara Afriko, kiuj faras nestojn ene de kudritaj folioj, estas insektovoraj kaj havas longajn vostojn kaj striecajn subajn partojn.
Tiu ĉi estas grizbruna specio kun bruneca dorso kie videblas en flugiloj du strioj de blankaj punktoj, pli ruĝecbruna vosto kaj pli grizeca vizaĝo kie elstaras la oranĝeca iriso. La tuta brusto estas blankeca kaj tute strieca je nigro, kio nomigas la specion. La suba ventro estas helgriza kaj la subpugo kun ioma bruneca nuanco. La kruroj estas rozkolorecaj.
Kiel ĉe kamaropteroj, ankaŭ kalamonastoj kudras siajn nestojn ene de vivaj aŭ mortaj folioj pere de araneretoj. La rezulto estas tre delikata bulforma nesto (kun flanka enirejo), komplete kovrita per folioj kaj ofte dekorata per kokonoj. Nestoj estas kutime kaŝitaj en malalta herbo, herbotufo aŭ malalta arbusto 1 aŭ 3 m supergrunde. La ino demetas 2-4 kremablankajn punktitajn ovojn, kutime el novembro al marto.
Ĝi troviĝas en sudokcidenta Angolo, ĉefe en Bocvano, kaj ankaŭ en Namibio, norda Sudafriko kaj okcidenta Zimbabvo. Ties natura habitato estas seka savano.
Ĝi estas insektovora, kiu manĝas ĉefe lokustojn, blatojn, araneojn, tineojn, raŭpojn.
Béla Radó
Béla Radó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Radó Béla estis hungara aktoro, teatrestro. Lia filo estis Vilmos Radó.
Béla Radó naskiĝis la  en Pécs, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Radó estis korusestro ekde 1900. Li aliĝis al la Tutlanda Aktora Societo en 1911, en la sekva jaro li estis nomumita teatrestro de migranta trupo. Li faris spektaklojn ekzemple en Nyitra (1912), Csorna (1914), Szeged (1918), Karcag, Kisújszállás, Békés (1919), Dunaföldvár, Dombóvár, Nagyatád, Csurgó, Barcs, Siklós (1924-1926), Szekszárd, Keszthely, Kőszeg (1926-1929). Intertempe en 1922 li ricevis la titolon konsilisto de la Aktora Societo. Li pensiuliĝis dum la 2-a mondmilito, tamen poste li estis figuranto de la Nacia Teatro (Budapeŝto).
Li havis edzinon.
Vilmos Cseke
CSEKE Vilmos (ĉeke) estis rumanuja hungara matematikisto. Li naskiĝis en Hátszeg la 5-an de majo 1915 kaj mortis en Kluĵo la 10-an de marto 1983.
Biografio
Vilmos Cseke kaj la mezlernejon kaj la universitaton li finis en Kluĵo, tiun lastan en 1936. Li doktoriĝis en 1947 sub la gvido de Teofil Vescan (Magyarország és a Székelyföld népessége növekedésének matematikai-statisztikai módszerekkel való vizsgálata). Ekde 1937 li instruis en katolika ĉefgimnazio de Kluĵo, ekde 1941 li iĝis asistanto, ekde 1948 lektoro kaj poste universitata profesoro ĝis sia pensiuliĝo. Lia unua artikolo aperis en Erdélyi Iskola en 1939 pri la lernejkooperativoj. Li estis kunlaboranto de Utunk kaj Korunk; ekde 1957 li estis ĉefredaktoro de Matematikai és Fizikai Lapok, ekde 1959 redaktoro, inter 1976 kaj 1979 li estis la gvidanto de redakcikomisiono de la Matematikai Lapok. Liaj studoj aperis en revuoj Studii şi Cercetări Ştiinţifice kaj Studii şi Cercetări de Calcul Economic. Li tradukis kibernetikajn kaj informacitoriajn fakstudojn el la rusa kaj rumana lingvoj.
Anglo-normanda lingvo
Anglo-normanda lingvo estas lingvo uzita de Anglo-normandoj, la posteuloj de la Normandoj kiuj regis Anglion post ĝia preno de Vilhelmo la 1-a en 1066. Ĉi tiu lingvo estis oficiala lingvo de Anglio. La lingvo ellaboriĝis en Anglio el malnova normanda lingvo.
Anglo-normanda lingvo estis la lingvo de la normanda nobelaro kaj estis uzata ankaŭ por literaturo, oficialaj dokumentoj kaj por komerco.
23067 Ishajain
23067 Ishajain estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Église d'Auteuil (pariza metrostacio)
Stacio
Stacio Wilhem estis malfermita en 1913.
Preĝejo Sankta Ludoviko en Pesterzsébet
Preĝejo de Ludoviko la 9-a (Francio) estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Pesterzsébet (konata ankaŭ Pestszenterzsébet), en loĝkvartalo Kossuthfalva.
Église d'Auteuil (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝi estis alinomita en 1921, laŭ la nomo de apuda Preĝejo Notre-Dame-d'Auteuil (Parizo).
Preĝejo Sankta Ludoviko en Pesterzsébet
Historio
En tiu ĉi distrikto la unua kirko konstruiĝis en 1876. En tiu ĉi loko iu donacis la parcelon por estonta kirko en 1885. La nun videbla preĝejo estis konstruita en la malfruaj 1920-aj jaroj. Oni pentris la sanktejon en 1950, la absidon en 1973, la flankajn kapeletojn en 1995. La orgeno estis farita en 1950 el elementoj de 2 malnovaj orgenoj. Pli nova (elektra) orgeno alvenis en 1996.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en malgranda parko. La fasado havanta 2 turojn estas malsimetria. La maldekstra turo estas pli alta, ol la alia. La ĉefenirejo troviĝas en mezo de la fasado. La absido estas kvadrata kaj malpli larĝa, ol la navo.
Kermeso okazas en la 25-an de aŭgusto.
Padango
Padango aŭ Padang estas havenurbo en Indonezio ĉe la okcidenta marbordo de Sumatro. Padang havas ĉirkaŭ 800.000 loĝantojn sur areo de 626,63 km² kaj estas ĉefurbo de okcidenta Sumatro. Granda parto de la loĝantoj apartenas al la etno Minangkabau, kiuj parolas la Minangkabau-lingvon kaj estas islamanoj. En la suda parto de la urbo loĝas ĉina malplimulto, kiu estas ĉefe kristana.
Santa María Tlahuitoltepec
Geografio
Santa María Tlahuitoltepec apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9000 loĝantojn. El tiuj estis 4429 viroj kaj 4571 virinoj. La komunumo havas surfacon de 75,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2240 metroj super la marnivelo.
Padango
Proksime de Padango troviĝas la insulo Cubadak.
Santa María Tlahuitoltepec
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7225 indiĝenoj. El tiuj 6180 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6180 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Padango
Ekonomio
Padang havas novan internacian flughavenon, havenon, kiu situas je 6 km sude, kaj ligon al fervojo. La urbo estas komerccentro por la marborda ebenaĵo kaj la montara internlando. Gravaj komercaĵoj estas nuntempe:
Santa María Tlahuitoltepec
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Padango
Ekonomio
La loko estas ankaŭ turisme grava kiel elirpunkto de ondorajdemuloj al la Mentawai-insuloj.
Fama estas la Padang Food (manĝajo de Padango), kiu disvastiĝis en la tuta Indonezio.
Historio
Ekde la 16-a/17-a jarcento pipro estis plantita en la regiono de Padango. De 1663 ĝis 1680 nederlandanoj fondis komercejon en Padango.
Dum la napoleonaj militoj (1781-1884 kaj 1795-1819) la urbo estis brita, poste denove nederlanda.
Ĉirkaŭ 1780, oro estis la ĉefa komercprodukto. En la dua mondmilito Padango estis okupita de japanaj trupoj.
Tertremo
La 30-an de septembro 2009 tertremo de potenco 7,6 sur la skalo de Richter skuegis la urbon. La epicentro troviĝis ĉirkaŭ 50 km nordokcidente, submare. Posttremo atingis la potencon de 5,5. En Padango kaj vastaj ĉirkaŭaj regionoj okazis grandegaj damaĝoj, centoj da homoj mortis.
Salomona Maro
La Salomona Maro estas maro situanta en la Pacifika Oceano. Ĝi kuŝas inter Papuo-Nov-Gvineo kaj la Salomonoj. Tie okazis multaj gravaj bataloj dum la Dua Mondmilito.
Plej profunda punkto
La Salomona Maro inkludas la Nov-Britian Fosegon, kaj atingas sia maksimuman profundon je 29,988 futoj (9,140 m) sub la marnivelo en la tuta Planedo.
Copiano
Copiano estas komunumo de Italio.
Aspirino
Aspirino, aŭ acetilsalikata acido, salikata etero de aceta acido estas la aktiva molekulo de pluraj kuraciloj, efikaj kaj ofte uzataj por malfortigi dolorojn, ankaŭ por malaltigi korp-temperaturon, kuraci febron kaj inflamojn. Ĝi ankaŭ povas preventi kungluiĝon de trombocitoj, kaj tial ĝi estas uzata por preventi koratakojn, apopleksiojn, kaj emboliojn. Ĝi estas la plej uzata kuracilo el la mondo: oni kalkulas ke 35 000 tunojn da ĝi oni produktas ĉiujare.
La nomo "Aspirin" estis registrita en 1899 de firmao Bayer AG. Tamen, post la unua mondmilito pluraj landoj oficiale konfiskis enlandajn germaniajn propraĵojn, tiel ke (ekzemple, en Usono, Britio, Francio) "Aspirin" perdis sian proprietan markecon kaj fariĝis komunuza nomo por la koncerna kemiaĵo. En Germanio kaj pli ol 80 aliaj landoj, tamen, la nomo restas propraĵo de Bayer AG. En Hungario la firmao Richter produktas la samon, kiel Kalmopirin.
Priskribo
La acido acetilsalikata o AAS havas ĥemian formulon C9H8O4 kaj molekulan formulon C6H4(OCOCH3)COOH
La molekula pezo estas 180,16 uma. Blankaj pinglecaj kristaloj estas solveblaj en varma akvo aŭ alkoholo.
Historio
Longe oni sciis, ke krusto de blanka saliko (Salix alba) havas kuracan efikon kontraŭ inflamoj. La efiko kontraŭ febro kaj doloro aperas jam en verkoj de malnovaj aŭtoroj kiel Hipokrato, Plinio la Maljuna, Dioskorido kaj Galeno.
En 1897 Felix Hoffmann el la kompanio Bayer sintezis acetilsalikatan acidon, ekde 1903 la firmao produktas ĝin.
En 1763, Edward Stone prezentis esplorojn pruvante science tiujn efikojn. Postaj ĥemiaj esploroj en 1828 de la profesoro de farmacio en la Universitato de Munkeno, Johano Buknero, pruvis ke la efiko ŝuldiĝis al la salikino, glukozido analoga al la acidoj salikata kaj acetilsalikata.
Postaj esploroj de farmaciistoj Henri Leroux, Raffaele Piria, Charles Frédéric Gerhardt kaj Hermann Kolbe kondukis al la sintezo de la salikata acido
La salika ŝelo kaj la salikata acido havas la malavantaĝon de sia kontraŭefikoj en la stomako, kaj tio kondukis al esploristoj de la entrepreno Bayer al la esploro de novaj substancoj kiuj malpliigus tiujn efikojn. En 1897 Felix Hoffmann sukcesis rafini la acetilsilikilatan acidon kun granda pureco. La efikoj estis priskribitaj en 1899 fare de Heinrich Dreser, kio permesis ĝian komercadon, kun la nomo Aspirina.
==En kulturo == La kuriozaĵoj komenciĝas je ĝia nomo. “Aspirino” ne estas ĥemia, scienca termino, sed simple komerca marko lanĉita de la germana laboratorio Bayer, en la jaro 1899. Ĝi fariĝis internacie rekonata substantivo (vidu en PIV). La teknika nomo estis fiksita jam en 1897, surbaze de sciencaj eltrovoj faritaj jam antaŭ kelkaj jardekoj. Fakte, en 1953, la germana ĥemiisto Charles Gerhardt estis jam produktinta unuafoje la acetilsalikitatan acidon. La esploristoj en Bayer komencis analizi la efikojn de aspirino kiel kontraŭinflama drogo, malpli leza al la stomako ol la antaŭe uzataj salikilatoj.
Efektive, salikilatoj, substancoj prenataj el la ŝelo de saliko, estis konataj jam de pli ol jarmilo kiel medikamentoj kontraŭ febro kaj doloro. En la 5-a jarcento a.K., Hipokrato jam preskribis ĝin: li rekomendis, ke pacientoj maĉu tiun ŝelon kaj trinku la koncernan teon por mildigi dolorojn dum akuŝo. En la 20-a jarcento, la ĉefa uzado de aspirino direktiĝis al la artikaj doloroj de reŭmatismo. Ĝi estis krome grava helpilo okaze de la hispana gripo, en la komenco de la 20-a jarcento.
Tamen, oni ankoraŭ ne sciis la manieron, kiel ĝi funkcias en la korpo. Nur post longa esplorado oni eltrovis, ke ĝi (same kiel aliaj kontraŭinflamaj substancoj) blokas prostaglandinojn. Nuntempe, kuracistoj plej ofte preferas preskribi aliajn kontraŭdolorajn medikamentojn, ĉar aspirino foje kaŭzas lezojn en la mukozo de la stomako.
Rilate al kancero, esploroj montris dubindajn rezultojn. Plej probable ĝi parte protektas homojn kontraŭ tumoroj en la digesta aparato (precipe en la dika intesto).
Pri la efiko de aspirino kontraŭ demenco, la rezultoj de lastatempaj studaĵoj montriĝis dubindaj.
Kali (demono)
Por Hinduoj, Kali (en nagario: कलि, IAST: kali, kun ambaŭ vokaloj mallongaj; el la radiko "kad", 'sufero, damaĝo, timo, konfuzo') estas la reganta senjoro de la Kaliĝuga epoko kaj nemezo de Kalki, la 10a kaj fina avataro de la Hinduisma Dio Viŝnu. Laŭ la Mahabarato, la gandharva Kali iĝis ĵaluza kiam li venis malfrue al la nupto de la Princino Damajanto kaj malkovris, ke ŝi estis malatentinte la diaĵoj Indro, Agnio, Varuno kaj Ĝama (kaj laste lin mem) por elekti Nala kiel sia edzo.
Aldona sesto
Aldona sesto (laŭ la franca frz. "sixte ajoutée", tiel nomata de Jean-Philippe Rameau) estas ega sesto, kiun oni aldonas al trisono. Je tio la aldona sesto ne anstataŭas la kvinton, sed aldoniĝas al kompleta trisono kiel karakteriza disonanco. Laŭ Rameau la akordo de la aldona sesto estas (kontrapunkta) subdominanto, je kiu la karakteriza disonanco laŭgrade dissolviĝas je samtempa kvartfalo en la fundamento. En la maldekstra ekzemplo laŭ Rameau la tono d estas rigardenda kiel aldona sesto, kiu laŭgrade strebas supren al e de la C-maĵora toniko: La kontraŭparton al subdominantoj kaj iliaj specifaj akordaj dissolviĝoj laŭ Rameau estas la dominantoj. Dominanto estas akordo markita per la karakteriza disonanco de la septo, kiu strebas laŭgrade malsupren je samtempa kvinta desupriĝo en la fundamento. Rameau je tio eĉ postulas, ke septoj, kiuj ne reale eksonas, en respektivaj ligoj estas subkomprenendaj. La dekstraflanka notekzemplo montras kadencon interpreteblan laŭ Rameau kiel vico da dominantoj: Fundamento a kun alpensita septo g, fundamento d septo c, "tonika dominanto" kun fundamento g kaj alpensita septo f kaj fina toniko c: Male al la interpretado de Rameau la funkciteorio nomas la sonon d-f-a-c de la kadenco (resp. la septakordon de la 2-a ŝtupo) subdominanto kun aldona sesto (S56).
La malkonsento inter la interpretadoj de Rameau unuaflanke kaj de la funkciteorio aliaflanke evidentiĝas, se oni konsideras, ke en la dua ekzemplo la c de la dua akordo estas disonanca, preparita kaj kondukata laŭgrade malsupren al la b, dum kiam la funkcia nomo aldona sesto sugestas, ke la nek preparita nek dissolviĝa d estus la vera disonanco de la akordo, kiu estas aldonita al la F-maĵora akord. En ambaŭ notekzemploj troviĝas la sono f-d-a-c (legita de malsupre supren): Ĉu ĉi tiu sono estas subdominanto kun aldona sesto (baza pozicio: f-a-c-d) aŭ dominanto kun septo (baza pozicio: d-f-a-c) laŭ senco de Rameau, estas destinebla nur per la dissolviĝo respektive per la kunteksto.
Consiglio di Rumo
Consiglio di Rumo (jen itale, lombarde Cunsili) estas loĝloko kaj eksa komunumo de Italio, kiu ekde februaro 2011 estas parto de nova komunumo Gravedona ed Uniti. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktigita papo Gregorio la 1-a.
Ĝis februaro 2011 najbaris la komunumoj Colico (LC), Dongo (Italio), Dosso del Liro, Garzeno, Germasino, Gravedona kaj Stazzona.
Distrikto Traunstein
La distrikto Traunstein situas en la distriktaro Supra Bavario (Oberbayern) de la germana federacia lando Bavario. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Traunstein. La distrikto havas areon de 1 533 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Geografio
La distrikta areo ampleksas sude parton de la Alpoj nomatan Chiemgauer Alpen kaj norde la lagan, riveran kaj montetaran pejzaĝon de la regiono Chiemgau [prononco pli-malpli "Ki:mgaŭ"]. De la plej suda distrikta komunumo Reit im Winkl ĝis Engelsberg norde estas proksimume 65 kilometroj, de Seebruck ĉe la lago Chiemsee okcidente bis Kirchanschöring oriente proksimume 40 kilometroj. La Chiemsee krom la lagaj insuloj preskaŭ tute apartenas al la distrikta areo. La plej alta monto nomiĝas  Sonntagshorn (1.961 metroj super la marnivelo). La plej gravaj riveroj en la distrikto estas la Alz, kiu venas el la Chiemsee norde kaj trafluas la nordan distriktan areon direkten al la rivero Inn, la rivero Traun kiu trafluas la distrikton de sudo al nordo, same direkten al la rivero Inn, kaj la rivero Tiroler Achen, kiu trafluas la distriktan sudokcidenton direkten al la lago Chiemsee. Oriente la rivero Salzach konsistigas la limon al Aŭstrio.
NGC 2819
NGC 2819 (aliaj indikoj — UGC 4924, MCG 3-24-40, ZWG 91.62, PGC 26274) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Csaba Hegedűs
Csaba Hegedűs [ĉaba hegedUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hegedűs Csaba estas hungara luktisto, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Sárvár.
Biografio
akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1979. Lia edzino naskis tri gefilojn inter 1976-1982. Li ricevis premiojn inter 1971-2022.
Sporta kariero
inter 1957-1967 estis luktisto en Szombathely, poste en ĉefurba sportklubo ĝis 1978. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje inter 1971-1978 en klasik-stila luktado, unufoje en liberstila luktado en 1971, dum li apartenis al la hungara nacia teamo ekde 1968. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kun ora medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1971. En 1973 li suferis vivdanĝeran aŭtoakcidenton, poste 2 jarojn li ne povis konkursi. Li estis denove olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 sen medalo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1979, poste li estis trejnisto, se ne paroli pri postenoj en la sporta vivo. En 2001 li fondis lernejon por luktistoj.
Kemia ekvilibro
En kemia procezo, kemia ekvilibro estas stato kie la kemia aktiveco aŭ koncentriteco de ĉiu reakcianto kaj produkto ne ŝanĝiĝas laŭ tempo. Kutime, tio estas la situacio kiu rezultas kiam la antaŭena kemia reakcio kaj la inversa reakcio progresas samrapide. La reakcia rapido de la antaŭena kaj inversa reakcioj ĝenerale ne estas nulaj sed egalas, do la koncentriteco de ĉiu reakcianto aŭ produkto ne varias. Tiu procezo nomiĝas dinamika ekvilibro.
Enkonduko
En kemia reakcio, kiam reakciantoj miksiĝas en reakciujo (kaj varmigataj se necese), la tuta kvanto da reakciantoj ne konvertiĝas al produktoj. Post ioma tempo (kiu povas esti malpli ol mikrosekundo, aŭ pli longa ol la aĝo de la universo) alvenos tempo kiam fiksita kvanto da reakciantoj ekzistos kune kun fiksita kvanto da produktoj, ambaŭ ne plu ŝanĝiĝantaj. Tion oni nomas kemia ekvilibro.
Oni evoluigis la nocion de kemia ekvilibro post kiam Berthollet (1803) trovis ke iuj kemiaj reakcioj estas inversigeblaj. Por iu reakcio, ekzemple
esti en ekvilibro, la rapidoj de la antaŭena kaj inversa reakcioj devas egali. En ĉi tiu kemia ekvacio kun sagoj montrantaj ambaŭdirekten por indiki ekvilibron, A kaj B estas reakciantoj, S kaj T estas produktoj, kaj α, β, σ, kaj τ estas la stekiometriaj koeficientoj de la respektivaj reakciantoj kaj produktoj. Oni diras ke la ekvilibra pozicio de reakcio staras tre dekstre se, je ekvilibro, preskaŭ ĉiomaj reakciantoj eluziĝis, kaj tre maldekstre se nur eta kvanto de produkto formiĝis el la reakciantoj.
Guldberg kaj Waage (1865), evoluigante la ideojn de Berthollet, proponis la leĝon pri masefiko:
kie A, B, S kaj T estas aktivaj masoj kaj k+ kaj k− estas rapidokonstantoj. Ĉar la antaŭena kaj inversa rapidoj egalas:
kaj la rilatumo de la rapidokonstantoj ankaŭ estas konstanto, nun konata kiel ekvilibra konstanto.
Laŭ kutimo, la produktoj formas la numeratoron. Tamen, la leĝo pri masa agado validas nur por forta unupaŝa reakcio kiu progresas tra unuopa transira stato kaj ne ĝenerale validas ĉar rapidoekvacioj ĝenerale ne sekvas la stekiometrion de la reakcio kiel proponis Guldberg kaj Waage (vidu, ekzemple, nukleofila alifata anstataŭigo per SN1 aŭ reakcio de hidrogeno kaj bromo for formi hidrogenan bromidon. La egaleco de antaŭena kaj inversa reakcioj, tamen, estas necesa kaj sufiĉa kondiĉo por kemia ekvilibro, kvankam ĝi ne estas sufiĉa por klarigi kial ekvilibro okazas.
Malgraŭ la malsukceso de tiu derivado, la ekvilibra konstanto por reakcio ja estas konstanto, sendepende de la aktivecoj de la diversaj specioj enplektitaj, kvankam ĝi dependas de temperaturo, kiel montras la ekvacio de van't Hoff. Aldoni katalizilon influos kaj la antaŭenan reakcion kaj la inversan reakcion same sed ne influos la ekvilibran konstanton. La katalizilo plirapidigos ambaŭ reakciojn, tiel pliigante la rapidon laŭ kiu ekvilibro atingiĝos.
protono eble saltetos de molekulo de etan-acido al akva molekulo kaj tiam al etilata jono por formi alian molekulon de etan-acido kaj lasante la nombron de etan-acidaj molekuloj senŝanĝa. Jen ekzemplo de dinamika ekvilibro. Ekvilbroj, kiel la restaĵo de termodinamiko, estas statistika fenomeno, averaĝoj de mikroskopa konduto.
La Principo de le Chatelier (1884) de Henry Louis Le Châtelier estas utila principo kiu donas kvalitan ideon pri la reago de ekvilibra sistemo al ŝanĝoj pri reakciaj kondiĉoj. Se oni perturbigas dinamikan ekvilibron ŝanĝante la kondiĉojn, la pozicio de la ekvilibro moviĝas por kontraŭi la ŝanĝon. Ekzemple, aldoni plian S el ekstere kaŭzas eksceson da produktoj, kaj la sistemo provas kontraŭi tion, pliigante la inversan reakcion kaj puŝante la ekvilibron malantaŭen (kvankam la ekvilibra konstanto restos sama).
Se oni aldonas neorganikan acidon al la miksaĵo de etan-acido, pliigante la koncentritecon de hidronia jono, la kvanto de disocio devas malpliiĝi ĉar la rekacio emas maldekstren laŭ ĉi tiu principo. Oni ankaŭ povas dedukti tion per la ekvilibra konstanta esprimo por la reakcio: se {H3O+} pliiĝas {CH3CO2H} devas pliiĝi kaj {CH3CO2−} devas malpliiĝi.
Kvantan version donas la reakcia kvociento.
J.W. Gibbs proponis en 1873 ke ekvilibro okazas kiam la libera energio de Gibbs de la sistemo estas je ĝia minimuma valoro (supozante ke la reakcio okazas je konstanta premo). Tio signifas ke la derivaĵo de la energio de Gibbs laŭ reakcia koordinato (mezuro de la kvanto de reakcio okazinta, povas esti nulo por ĉiuj reakciantoj ĝis maksimumo por ĉiuj produktoj) malaperas, montrante senmovan punkton. Tiu derivaĵo nomiĝas, pro diversaj teknikaj kialoj, la ŝanĝo de energio de Gibbs. Tiu kriterio estas kaj necesa kaj sufiĉa. Se miksaĵo ne estas ekvilibra, liberigo de energio de Gibbs (aŭ energio de Helmholtz ĉe reakcioj je konstanta premo) estas la pelforto por ŝanĝi la konsiston de la miksaĵo ĝis ekvilibro atingiĝas. La ekvilibra konstanto rilatas al la kutima ŝanĝo de libera energio de Gibbs por la reakcio laŭ la ekvacio
kie R estas la universala gaskonstanto kaj T estas la temperaturo.
Kiam la reakciantoj estas solvitaj en medio kun alta jona forto oni povas supozi ke la kvociento de aktivecaj koeficientoj estas konstanta. Tiukaze la koncentriteca kvociento, Kc, kie [A] estas la koncentriteco de A, ktp., estas sendependa de la analiza koncentriteco de la reakciantoj. Tial oni kutime mezuras ekvilibrajn konstantojn por solvaĵoj en medioj kun alta jona forto. Kc, varias laŭ jona forto, temperaturo kaj premo (aŭ volumeno). Simile Kp por gasoj dependas de parta premo.
34172 Camillemiles
34172 Camillemiles estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Camille Alden Miles, plej bona en ŝia kategorio kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri energio. Ŝi ricevis ankaŭ la Premion de la Fondaĵo Intel por Kultura kaj Scienca Vizito en Ĉinion. Ŝi estis lernantino ĉe la Niceville High School de Niceville (Florido, Usono).
Komunumaro Offenbach an der Queich
La komunumaro Offenbach an der Queich - germane Verbandsgemeinde Offenbach an der Queich - estas komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße ("suda vina vojo") de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, ĉirkaŭ la urbo Offenbach an der Queich (ne konfuzinda kun la pli granda urbo Offenbach proksime de Frankfurto ĉe Majno en Hesio). Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
Unuopaj membraj komunumoj
(nombro de loĝantoj fine de la jaro )
Vicente Guerrero
Vicente Guerrero povas rilati al:
Ĉiuj tiuj administraj unuoj nomataj "Guerrero" evidente havas sian nomon laŭ la historia personaĵo.
Váncsod
Váncsod (vAnĉod) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en subregiono de Berettyóújfalu.
Situo
Váncsod etendiĝas sur ebenaĵo, fine de sakovojo el Mezőpeterd, la ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Nagyvárad estas ne tro for. Ĉe la komunumo fluas rojo Eta-Körös, ŝatata fiŝkaptista loko. Berettyóújfalu troviĝas je 15, Debrecen je 51, Budapeŝto je 230 km-oj.
Historio
La unua mencio devenis el 1213 pri la vilaĝo. Baldaŭe la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1919 la rumanoj okupis ankaŭ tiu ĉi vilaĝon.
Vidindaĵoj
La postbaroka kalvinana preĝejo konstruiĝis en 1790 (laŭ alia informo en 1806, la turo estas 36 metrojn alta. Apud la vilaĝo oni trovis restaĵon de Remparo de Ĉorso.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kuracejo, apoteko, poŝto.
Corana
Corana estas komunumo de Italio.
3191 Svanetio
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la kartvelia regiono Svanetio.
Pogo (danco)
La pogo estas dancstilo kie ĉiuj saltas senharmonie kaj diŝpusiĝante, pli malpli muzikritme. Ĝi ne uziĝas por doloriĝo, sed por amuziĝo: Pogo estas luda dancstilo.
Laŭdire, pogo estis inventita de Sid Vicious (el Sex Pistols) dumkoncerte, la 5-a de decembro 1975.
Ekzistas du pogaj stiloj: la punka pogo kaj la metala pogo