cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Großbrembach
Großbrembach - prononco - estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la urbo kaj „landa“ komunumo Buttstädt. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Stacio Tachibana
Stacio Tachibana (japane: 立花駅 [Taĉibana-eki], angle: Tachibana Station) estas fervoja stacio en Amagasaki, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō.
Som (Hungario)
Som [ŝom] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Siófok. La vilaĝonomo signifas: kornuso.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Szekszárd-Siófok, laŭ fervojo Kaposvár-Siófok. La lasta urbo troviĝas 14, Tab 15, Enying 19, Tamási 27 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1231. Dum la turka erao la vilaĝo ne senhomiĝis. En 1731 ĥolero, en 1879 incendio okazis. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj vilaĝanoj el la grandbieno, post 5 jaroj kolĥozo pri "Paco" formiĝis. Vilaĝservoj estas biblioteko, poŝto.
Orlické Podhůří
Municipo Orlické Podhůří situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí. Vivas ĉi tie. Kreas ĝin sep malgrandaj vilaĝoj sur dekstra flanko de Tichá Orlice nordokcidente de urbo Ústí nad Orlicí.
Tra-unu-dupligrandigita senpintigita dekduedro
En geometrio, la tra-unu-dupligrandigita senpintigita dekduedro estas pluredro, unu el la solidoj de Johnson (J70).
Orlické Podhůří
Al la komunumo apartenas vilaĝoj:
Tra-unu-dupligrandigita senpintigita dekduedro
Ĝi povas esti konstruita per pligrandigo de senpintigita dekduedro per aldono de kvinlateraj kupoloj al du ĝiaj deklateraj edroj, kiuj estas nenajbaraj kaj nekontraŭaj. En la aliaj vortoj, inter la deklateraj edroj, al kiuj estas la aldono, estas unu la alia deklatera edro laŭvoje.
Estas nur unu varianto de turno de la kupoloj por ke la pluredro estu konveksa.
Orlické Podhůří
Historio
La komunumo ekestadis de la jaro 1949 ĝis 1960 kaj novan komunan nomon, derivitan de la situo de vilaĝoj en submontaro de Orlické hory ĝi akceptis la 16-an de februaro 1961. Supre en krampoj estas orientigaj nombroj da loĝantoj en unuopaj vilaĝoj, datumoj estas el la jaro 2002.
Ekesto de plejparto da vilaĝoj en Orlické Podhůří estas ligita kun kulmina koloniigo, kiun sur dekstra flanko de Tichá Orlice faris ĉirkaŭ la jaro 1300 anoj de familiaro el Brandýs, kiuj devenadis el burgo Brandis proksime de Leipzig. Laŭ aranĝo de unuopaj vilaĝoj oni ne povas ekskludi, ke ekesto de kelkaj lokoj apartenas jam en tempo de frua koloniigo (fino de 12-a kaj komenco de 13-a jarcentoj). Ĝi estis farata kun ĉeesto de ĉeĥa loĝantaro sub gvidado de Kojata Hrabišic. Tiuokaze sinjoroj el Brandýs konstruadon de la vilaĝoj nur finis kaj venigis ĉi tien pluajn koloniistojn, verŝajne slavojn el orientaj partoj de Saksio (sorabojn). Kiel apartenaĵo de la sinjorejo Brandýs nad Orlicí estas unue atestita vilaĝo Rviště en 1399, en la jaro 1506 muelejo Bezpráví, vilaĝoj Dobrá Voda, Kaliště, Luh kaj Perná. La unua raporto pri Říčky devenas nur el la jaro 1475 kaj Rozsocha, resp. gastejo en ĝi, estas rememorata nur en 1685.
Ĉiuj vilaĝoj de nuna Orlické Podhůří, krom Říčky kaj Malsupra Rozsocha ĉiam, ĝis la jaro 1848, apartenis al la sinjorejo Brandýs nad Orlicí, Říčky al diversaj proksimaj sinjorejoj. Říčky apartenis nur al paroĥejo Brandýs nad Orlicí. Post batalo sur Blanka monto kredantoj el Říčky havis eblecojn kontakti Johano Amoso Komenion, kiu en Brandýs vivis sub protekto de Jan pli aĝa el Žerotín. Pli malfrue eĉ unu el ĉeĥaj fratoj el Říčky kaŝadis Komenion en sia kabano kaj Komenio tie skribis sian faman verkon Labirinto de la mondo kaj paradizo de la koro.
Raroia
Raroia  estas atolo de la Tuamotua Insularo kaj apartenas al Franca Polinezio. Ĝi situas je 6 km sudokcidente de Takume kaj proksimume 55 km nordoriente de Nihiru.
Priskribo
La longo de oriento al okcidento estas 44 km, de sudo al nordo 14 km. La atolo konsistas entute el 280 rifoj, de kiuj 60 pli aŭ malpli situas ŝirmata je la mallofa flanko de la vento. La vilaĝo Garumaoa situas je la nordokcidenta flanko de la laguno, tuj sude de la ununura alirvojo Passe Garu. Ĝi estas Commune associée (asociita komunumo) de la komunumo Makemo kaj havas 303 loĝantojn.
Estas enirejo al la interna flanko de la atolo ŝipveturebla por maksimume 100 metroj longaj ŝipoj. Je la orienta flanko la atolo kreskas arbustoj kaj en la nordo kaj okcidento arboj. Interne la laguno profundas ĝis 27 metroj. La terareo nur estas 19,5 km², sed la atolo ĉirkaŭas areon de 385 km². Tie oni kultivas perlojn sur koralrifoj.
Historio
La insulo Raroia estis en 1606 malkovrita fare de Pedro Fernández de Quirós. Li donis al ĝi la nomon "La Fugitiva".
La atolo antaŭ ĉio konatiĝis kiel la finpunkto de la Kon-Tikiekspedicio en 1947. La ekspediciano Bengt Danielsson de 1949 ĝis 1952 faris sur Raroia doktoriĝo-esploron kaj verkis pri tio diversajn librojn.
József Haller
HALLER József (pr. haler) estas rumanuja hungara scenejdekoraciisto, grafikisto naskita la 24-an de januaro 1935 en Satu Mare, mortis la 2-an de marto 2017 en Târgu Mureș.
Kariero
József Haller studis inter 1953-59 en Belarta Altlernejo Ion Andreescu. En 1990 li estis premiita de 1-a premio de Internacia Pupfestivalo de Békéscsaba. Li estis dizajnisto ekde 1959 de la pupteatro de Târgu Mureş.
(21930) 1999 VP61
(21930) 1999 VP61 estas asteroido de la Hilda grupo, en la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
6379 Vrba
6379 Vrba estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa mineralogo Karel Vrba (1845–1922), profesoro ĉe la Universitato de Karolo kaj fondinto de la mineralogiaj kolektoj de la Nacia muzeo de Prago, kiu inkludas meteorŝtonojn.
Baependi
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono São Lourenço. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1856.
Amar Asom
Amar Asom (আমাৰ অসম; ) estas asama taggazeto eldonata de firmao G. L. Publications Ltd. Post la eliro de Homen Borgohain kiel la ĉefredaktoro, la gazeto klopodis daŭrigi sian stilon, starante je nivelo de la popolo kaj esprimanta sian voĉon kontraŭ la politikoj de la registaro kiuj kontraŭas la interesojn de la popolo. La ĵurnalo estas eldonata samtempe de Guvahati, Ĝorhat kaj Norda Kalimpur; ĝi havas filiojn en Nov-Delio, Kolkato, Ŝilong.
Cirkulado
La gazeto pritraktas tutan nordorientan Baraton, kun fokuso pri Asamo, kaj ankaŭ pri internaciaj novaĵoj, fotoj, ktp. La gazeto ankaŭ lanĉis interretan eldonon.
La gazeto kutimas konsisti el 12 paĝoj. Paĝoj estas kutime dividataj en kategoriojn kiel, ekzemple, regionaj novaĵoj, redakciaj sekcioj, literaturo, internaciaj novaĵoj, sportoj, ktp.
Suplementeoj
Krom la ĉefa gazeto, la redakcio ankaŭ eldonas de tempo al tempo suplementojn. Jen kelkaj el ili:
Reflekso
En fiziologio reflekso estas neŭrone plukondukata, rapida kaj ĉiam samtipa reago de organismo al iu certa stimulo. Plej konataj estas la patela reflekso kaj la palpebra reflekso.
Ekzistas diversgrade komplikaj refleksoj: la plej simpla estas unusinapsa refleks-cirklo. Plie oni distingas "denaskajn" senkondiĉajn refleksojn de "lernitaj" kondiĉaj refleksoj.
La plej konata ekzemplo estas la "hundoj de Ivan Pavlov":
Pavlov konstatis, ke la sekrecio de salivo jam komencas, kiam la hundoj nur ekvidas manĝaĵon (senkondiĉa reflekso). Pavlov dresis la hundojn tiel, ke ĉiam antaŭ manĝigo li sonigis sonorilon. Post iom da tempo la hundoj jam sekreciis salivon, kiam ili nur aŭdis la sonorilon (kondiĉa reflekso).
Vincenzo Nibali
Vincenzo Nibali (Mesino, la 14-an de novembro 1984) estas itala biciklisto, kiu kuras por la teamo Bahrain-Merida. Li debutis profesie en 2005 kun la Fassa Bortolo, kaj kuris kun Liquigas de 2006 ĝis 2012, kun Astanano de 2013 ĝis 2016 kaj kun Bahrain Merida ekde 2017.
Li estas unu el la sep biciklantoj, kiuj gajnis la tri Grandajn Biciklajn Itinerojn: la Vuelta a España 2010, la Giro d'Italia 2013 kaj 2016, kaj la Tour de France 2014. Li ankaŭ finis dualoke en la Giro d'Italia 2011, Vuelta a España 2013 kaj 2017, kaj la tria en la Giro d'Italia 2010 kaj la Tour de France 2012.
Nibali estas kromnomita La ŝarko de la markolo, rilate al la Markolo de Mesino. Li estas la pli aĝa frato de Antonio Nibali, ankaŭ profesia biciklanto.
Sikátor
Sikátor [ŝikAtor] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Pannonhalma. La vilaĝonomo signifas: tre mallarĝa strato.
Situo
La vilaĝo situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Pannonhalma troviĝas 18, Kisbér 19, Zirc 24, Bábolna 30, Győr 35, Veszprém 40 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1392 laŭ tiama ortografio "Sykator". La kampoj longe apartenis al fortikaĵo kaj bienocentro Csesznek. En 1542 la turkoj detruis la komunumon, kiu refondiĝis en 1720. En 1959 kolĥozo nomata "Bona Espero" formiĝis. Vilaĝservoj estas: aŭtonomio de ciganoj, kuratoraj servoj, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, migra poŝto, vendejo, 2 drinkejoj.
Schübelbach
Schübelbach estas komunumo en la distrikto March en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 8,286 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Schübelbach situas oriente de la rivero Wägitaler Aa, la elfluanto de la Baraĵlago de Wägital. En nordoriento la komunumo etendiĝas ĝis al la Linth-Ebenaĵo kaj en sudo al la Svisaj Antaŭalpoj. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Schübelbach la sudorienta parto de la vilaĝo Siebnen en okcidento kaj la vilaĝo Buttikon en oriento. Sur la komunuma teritorio situas la monto Stockberg kun alteco de 1247 m s.m.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Schübelbach limas en nordo al Tuggen, en nordoriento al Benken (SG), en oriento al Reichenburg, en sudoriento al Glaruso-Nordo (GL), en sudo al Innerthal, en sudokcidento al Vorderthal, en okcidento al Galgenen, kaj en nordokcidento al Wangen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Schübelbach datiĝas el la jaro 1184 kiel Subelnebach. Jam en la jaro 1045 estis menciita Buttikon kiel Butinchouen, kaj eĉ jam en la 1-a jarmilo en la jaro 972 Siebnen kiel Sibineihha. Post la Malnova Zurika Milito Schübelbach estis en la jaro 1437 submetita al la suvereneco de Ŝvico. Ĝis 1536 Schübelbach apartenis al la grandparoĥo Tuggen, tiam ĝis 1604 estis konstruitaj propraj preĝejoj en Siebnen, Buttikon kaj Schübelbach, kaj Schübelbach sendependiĝis de Tuggen.
13229 Eĥiono
13229 Eĥiono estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta en la tiel nomata "Greka Tendaro", tie estas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj kaj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Eĥiono, filo de Porteo; unu el la mitaj grekaj batalintoj de la troja milito kaŝitaj en la troja ĉevalo. Li mortis pro falo, kiam li saltis el la legna ĉevalo.
Villenavotte
Villenavotte estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 176 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Claude Lavantureux, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Villenavotte apartenas al la kantono de Pont-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Pont-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Hallein
Hallein estas la dua plej granda urbo en la aŭstra federacia lando Salcburgo (Salcburgio) kaj situas ĉirkaŭ 15 kilometrojn sude de la landa ĉefurbo Salcburgo. Hallein estas ĉefurbo de la distrikto Tennengau kaj grava industria urbo.
En Hallein nomitis evangelia kirko por Joseph Schaitberger. La freskojn sur la urbodomo faris Theodor Kern.
Kastelo Kammer (Maishofen)
Kastelo Kammer (germane: Schloß Kammer) troviĝas en Maishofen, Aŭstrujo, ĉe Kammererstraße nr 22, iomete eoste de la vilaĝokerno. Ekde restaŭro de 1994 ene estas gastejo ofertanta tradiciajn manĝaĵojn.
Historio
La unua posedanto pri kiu oni legas en dokumentoj estis ĉ. la jaro 1466-a Polykarp Hunt el Kastelo Dorfheim. Menciatas kiel bienadminstrantoj ĉ. la jaro 1600 Lukas Chammrer kaj ties filo Peter Kamrer; tamen neniam ekzistis iu dinastio de Kammer. Senjoroj de Kammer, kiuj aperis en 1276 endokumente, ne konekseblas kun la Kammer-kastelo.
Dietrich Khuen von Belasy akiris de Peter Kemmerer kaj ties bofilo Georg Guthund inter 1610 kaj 1614 la teritorion de Kammer-bieno, kiuj tiuloke emancipiĝis de la Hunt-regado konstruinte kastelon. Dietrich ankaŭ akiris Kastelon Rosenberg kaj partoprenis sub mortodanĝero la fuĝon de ĉefepiskopo Wolf Dietrich von Raitenau trans la Alpoj. La suvereneco pri la areo restis longtempe ĉe la familio Khuen von Belasy inter kies anoj oni konas Siegmund Khuen (1640), Hans Christoph kaj Dietrich, filoj de Siegmund (1648), Georg Dietrich Khuen (1675), May Preisgott Khuen (1707). En 1711 brulkonsumiĝis la superaj etaĝoj kaj parto de la kapelo.
Nur kiam la posedaĵaro de la Belasy-oj estis - kune kun Kastelo Prielau - vendita en 1722 al la Episkopujo Chiemsee (konkrete fare de Maĉ Preisgott Kuen) sukcesis rekonstruiĝo (iom pli modesta kun utiligo de la masivaj restintaj partoj teretaĝaj). La episkopoj, kiuj neniam mem ĉeestis je Kastelo Kammer, komisiis la vokton de Kastelo Fischhorn (el Bruck an der Großglocknerstraße) pri la administrado de Kastelo Kammer.
Post sekulariĝo (1807) ekposedantis post aŭkcio de la Josef Neumayer post aĉeto fare de la bavaria ĉambro pri financoj. Li jam en 1785 ekestis kiel luprenanto tiea. Eĉ hodiaŭ estas la tuto en la manoj de la Neumayer-oj. La unua luprenanto estis en 1739 Martin Buchner. La montaran paŝtejon Sulzbachalm en Fusch an der Großglocknerstraße, kiu estis inter la posedaĵaro de Kastelo Kammer, aĉetis la salcburga komercisto Franz Spätz. Ĝia kompleta reveno al la bienoj de Kammer sukcesis en 1857.
Kapelo
Kapelo aldonitis kiun en 1617 konsekris episkopo Johann Paulus Ciruletti. Planita alilokigo de la kapelo post la fajrego de 1711 (ankaŭ pro la malgrandeco kaj la fakto ke ne ĉiuj fideluloj trovis sidlokojn en ĝi) malakceptitis fare de la anoj de Zell am See kiuj timis ekonomiajn malavantaĝojn. Pro tio samloke faritis rekonstruo kapela senŝanĝe, ekde 1713. La galerieto de la kapelo alireblas disde la dua etaĝo. Ĉe la ebena plafono destas stuko-spegulo. La altaro kreita de artisto el Munkeno estas kopio kies altvalora originalo donitis en 1863 al la paroĥuja kirko de Maishofen okaze de ties novkonstruo. En 1802 du arĝentaj kandelabroj cedatis al la francaj okupantoj. Iam antaŭ 1860, la kapelo perdis sian staton liturgiokazigrajtan pro kadukeco. Krome ene esta aliaj malnovaj skulptaĵoj kaj aliaj artaĵoj (bildoj de Joakimo kaj Anna, de la kvar evangeliistoj: vaksa bildo de la belo Jesuo).
Nuntempa stato
La kastelo situas en impresa kaj idilieca loko sur dekliveto meze de kamparana vilaĝero. Poste aldonita estas kapelo kun eta turo. La bienon kun antaŭdoma herbejo ĉirkaŭas parte krenelita ringomuro el la 19-a jarcento: defendofunkcio neniam ekzistinta tiel nur simulatas. Ĉe la norda flanko mura troviĝas malfrugotika stalo (de ĉ. 1600) kiu servas kiel okazigejo. Ĝi estas trinava kun sveltaj gotikaj kolonoj portantaj volbon ogivarkan. Aliro faratas tra simpla malfrugotika ŝtona arko. Supre de kasteloenirejo estas blazono el al 19-a jarcento malsupre de balkono kun horloĝo. Sudfasade avankorpe elsaltas malgranda ŝtuparturo duonronde. Inter la aĵoj de ĉe Kammer-kastelo estas ankaŭ historia pafejo kiun utiligas ekde 1899 la Societo pafista de Maishofen. La nuna aspekto de la komplekso datumas el la unua duono de la 18-a jarcento. Inter la meblaro altvalora estas diversaj ŝrankoj (i.a. tabernakle, kun marketraĵoj) kaj sledo kun bele skulttita ĉevalo kaj leonokapo.
Mochovce
Mochovce (hungare Mohi*) estas eksvilaĝo en Slovakio - plej konata pro sia atomcentralo -, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.
Situo
La vilaĝo situis en valo de Hron, for de Levice 14 km-ojn. Industria fervojo laŭnecese funkcias el Levice.
Historio
La unua mencio devenis el 1295 en formo Muhy. La kampoj apartenis al fortikaĵo de Léva ekde 1388. Kalvinana preĝejo konstruiĝis en 1787, ankaŭ nun videbla. En 1910 loĝis en la vilaĝo plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Bars, al distrikto de Léva, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis kaj situis laŭ la nova ŝtatlimo. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš. Fine de la socialismo atomcentralo konstruiĝis. La loĝantoj ŝanĝis lokon al Levice kaj Vráble.
Eksteraj ligiloj
Rimarko: la hungara nomo Mohi por la vilaĝo uzatas en diversaj lingvoj por alia, hungaria vilaĝo Muhi, kie okazis en 1241 grava batalo.
Erwin Wagenhofer
Erwin WAGENHOFER (* en Amstetten) estas aŭstra aŭtoro kaj reĝisoro.
En 1981 li prezentis sian unuan mallongan filmon Endstation normal. Du jarojn poste lia mallonga filmo Das Loch (La truo) estis montrita ĉe la Krakova filmfestivalo.
De 1983 ĝis 1987 li laboris kiel reĝisora kaj fotista asistanto por pluraj produktaĵoj de ORF por kaj dramaj kaj dokumentaj filmoj. En 1987 li memstariĝis kiel aŭtoro kaj reĝisoro. En 1988 li portretis la artiston Oswald Oberhuber en Das Fragmentarische an der Kunst (La fragmenteco de arto).
De 1995 ĝis 2000 li instruis ĉe Donauuniversität en Krems. Depost 2002 li instruas ĉe Universität für angewandte Kunst en Vieno. Post 2001 li finverkis scenarojn por pluraj filmoj.
En 2005 Wagenhofer reĝisoris la longan dokumentan filmon We feed the world (Ni nutras la mondon), produktita de Allegro Film. Temas pri industriigo de manĝaĵproduktado kaj montras internacian agrikulturan politikon el kritika vidpunkto, precipe al la rolo de la Eŭropa Unio en tiu proceso. La filmo estis spektita de pli ol 800.000 homoj en Eŭropo. Montrita ĉe multaj festivaloj ĝi gajnis plurajn premiojn.
En oktobro 2008 lia sekva dokumenta filmo Let's Make Money (Ni faru monon) estis ekmontrita en Germanio,Aŭstrio kaj Francio. Ĝia temo estas la tutmonda financa sistemo kaj la malegala disdonado de riĉeco.
Filmaro
Mallongaj filmoj:
Televidaj filmoj (elekto):
Kinejaj filmoj:
Mezbohemia regiono
La Mezbohemia Regiono, kiel klare indikas sia nomo, situas meze de Bohemio. Per la grandeco, nombro da urboj kaj loĝantoj ĝi apartenas inter plej grandaj regionoj de Ĉeĥio. Mezbohemia Regiono kiel pli supera administra tutaĵo estis kreita en la jaro 2000. Diference de la ceteraj Regionoj ĝi ne havas sian sidejon lokigita en la propra teritorio, sed en la teritorio de alia Regiono, nome en Ĉefurba regiono Prago.
Ties areo (11 014 km2) okupas preskaŭ 14 % da teritorio de Ĉeĥio kaj ĝi estas proksimume 1,9oble pli granda ol estas mezproksima areo de Regiono en la lando. Regiono tute ĉirkaŭas la ĉefurbon Pragon kaj plu ĝi najbaras norde kun Regiono Liberec, nordoriente kun Regiono Hradec Králové, oriente kun Regiono Pardubice, sudoriente kun Regiono Vysočina, sude kun Sudbohemia regiono, sudokcidente kun Regiono Plzeň kaj nordokcidente kun Regiono Ústí nad Labem.
Administra divido
Regiono administre dividiĝas en 12 distriktojn kun 10 distriktaj urboj. Per la areo la plej granda estas distrikto Příbram (15 % da areo de Regiono), la plej malgranda estas poste distrikto Prago-oriento (5 % da areo de Regiono). En la jaro 2001 en la teritorio de Regiono estis 1 148 urboj kaj urbetoj. La plej granda nombro de urboj estas koncentrita en distrikto Mladá Boleslav (123 urboj) kaj la plej malgrandan nombron de urboj havas distrikto Mělník.
Loĝantaro
Mezbohemia Regiono havis al la 31-a de decembro de 2001 1 123 931 loĝantojn. Plej multe loĝata distrikto en Mezbohemia Regiono estas distrikto Kladno, en kiu nombro da loĝantoj proksimiĝas al 150 000. En distrikto Mladá Boleslav kaj distrikto Příbram vivas pli ol 100 000 loĝantoj. Male populacie la plej malgranda estas distrikto Rakovník kun proksimume 50 000 loĝantoj. La denseco de loĝigo estas la plej alta en distrikto Kladno, distrikto Prago-oriento, distrikto Prago-okcidento kaj distrikto Mělník, kie ĝi atingis valoron pli ol 130 loĝantoj en km2. Ĉiuj ĉi distriktoj havas intensajn socie-ekonomiajn ligojn al Prago kaj en certa mezuro ili kreas metropolan fonregionon de la ĉefurbo. Male la plej malalta denseco de loĝigo estas en distriktoj: distrikto Rakovník, distrikto Benešov kaj distrikto Příbram, kie la denseco de loĝigo ne superas 70 loĝantojn en km2.
Ekonomio
La situo de Mezbohemia Regiono signife influas ties ekonomian karakterizon. La mallarĝa ligo kun la ĉefurbo kaj densa transportreto farigas la situon de Regiono ekstreordinare avantaĝa. Male evidenta neekvilibrigo de la rilato de Prago – metropolo de tutrespublika signifo – kaj meza Bohemio – periferio de Prago – estas por Regiono malavantaĝo. Tiu ĉi fakto, same kiel malhavo de regiona urbo kiel administra centro de Regiono, en certa mezuro limigas evoluon de Regiono. Regiono estas por Prago signifa fonto de laborfortoj, ĝi plenigas pragan industrion, ĝi provizas Pragon per nutraĵoj, ĝi donas al Prago sian refreŝigejan potencialon.
Trafiko
Mezbohemia Regiono havas krom Prago la plej densan, sed ankaŭ la plej frekventatan transportreton en la respubliko. Tra la teritorio de Regiono kondukas ĝis la ĉefurbo historie radikale organizitaj ĉefaj fervojlinioj kaj landvojaj transitaj retoj. Ankaŭ akva transporto havas sian reprezenton ĉi tie. Unusolan akvovojon en Ĉeĥio por enlanda kaj internacia transporto prezentas nuntempe Elbo-Vultava akvovojo, proksimume ¾ de ties longeco kondukas tra teritorio de Regiono.
Industrio
Gravegaj industriaj fakoj estas maŝinindustrio, ĥemio kaj nutraĵindustrio. Aŭtomobilfabriko Škoda en Mladá Boleslav fariĝis entrepreno de tutŝtata signifo. Per kelkaj signifaj entreprenoj estas reprezentita ankaŭ vitrofarado, ceramiko kaj poligrafio. Malfloron notis antaŭe tradiciaj fakoj de karbominado, ŝtalfabrikoj kaj ledindustrio.
Kompare kun strukturo de okupiteco en Ĉeĥio estas en Regiono reprezentita supermezvalore industria produktado kaj agrikulturo, male kvociento de konstruafero kaj en serva tereno en la suma okupiteco estas pli malalta, sed la serva tereno montras en lastaj jaroj progresivan kreskon.
Naturo, historiaj memorigaĵoj
En la teritorio de Mezbohemia Regiono troviĝas kvanto de signifaj historie valoraj memorigaĵoj kaj kelke da ŝirmataj pejzaĝaj regionoj. Per la plej granda koncentriĝo de la memorigaĵoj estas karakteriza urbo Kutná Hora, kiu estis enskribita en Liston de monda natura kaj kultura heredaĵo de UNESCO.
Riveroj
Berounka, Elbo, Kačák, Sázava, Vultavo, Jizera, Rakovnický potok
Howard Culver
Culver kreskis en Los-Anĝeleso, kaj li unue aŭdiĝis kiel radiaktoro en CBS dum li estis adoleskanto.
Li militservis en la mararmeo dum tri jaroj dum la Dua Mondmilito.
Post la milito li daŭris sian karieron kiel aktoro en radio en San Francisco kaj Hollywood.
Li debutis en televido per Apartment 4A en 1948 kaj en kino per Tension at Table Rock (1956). Li partoprenis filmojn The Black Whip kaj Hot Car Girl, krom televidaĵoj kiel Perry Mason, Hotel de Paree kaj Zane Grey Theater.
En 1960-aj jaroj li aktoris ĉe televidserioj The Twilight Zone, The Untouchables, The Time Tunnel, Voyage to the Bottom of the Sea, Land of the Giants, Star Trek, The Doris Day Show, inter aliaj krom kinfilmo The Computer Wore Tennis Shoes.
Dum la 1970-a jaroj li aperis en televidserioj Mannix, The Virginian, Gunsmoke kaj Barnaby Jones inter aliaj, kaj ankaŭ en kinfilmoj kiel The Barefoot Executive, The Million Dollar Duck, Shampoo, The Bad News Bears, Brigham kaj The Swarm.
En komenco de 1980-aj jaroj, tuj antaŭ sia morto, li aktoris en televidserioj kiel CHiPs kaj Buck Rogers in the 25th Century, krom kinfilmoj Guyana Tragedy: The Story of Jim Jones kaj Halloween II. Lia lasta laboro estis en televidfilmo The Night the Bridge Fell Down.
Adolph Occo (1524-1606)
Adolfo Occo, ofte ankaŭ Adolfo Occo la 3-a por distingo disde de la patro kaj de la avo (naskiĝinta la en Augsburg), mortinta samloke la ) esits germana numismatikisto, medicinisto kaj epigrafikisto. Li amikiĝis al Andreo Vesalio kaj Conrad Gesner.
Albendea
Albendea estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas albendurrio. La censita loĝantaro en 2016 estis de 134 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,51 loĝ/km².
Situo
Albendea estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Alkario en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 831 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 38,20 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°29′16″N 2°25′02″Ok. Ĝi situas je ĉirkaŭ nur 2 km el Valdeolivas kaj el Arandilla del Arroyo kaj iomete pli for el la riveroj Guadiela, Escabas kaj San Juan, krom el diversaj rojoj aktuale sekaj dum preskaŭ la tuta jaro. Estas distraj zonoj kaj arbaroj ĉe la bordoj de tiuj menciitaj riveroj.
Historio
Estas mencioj jam el 13a jarcentoj rilate al la konstruo de romanika preĝejo. Albendea atingis la titolon de "villa" en 1537 laŭ atesta dokumento fare de Karolo la 5-a kaj de lia patrino Juana la Loca, kiuj rajtigas al la loko de Albendea, por fari justicon astataŭ iri al Huete, kontraŭ pago de 900,000 "maravedíes" uzitaj por milito kontraŭ Tunizio.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte el maldekstra partio PSOE kaj lastatempe eĉ dum ses fojoj de Jesús García Pérez (PSOE).
Ekonomio
Agrikulturo (sunfloroj, olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
11914 Sinachopoulos
11914 Sinachopoulos estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Dimitris Sinachopoulos, astrofizikiston ĉe la Nacia Observatorio de Ateno, kiu estris observajn kaj teoriajn laborojn pri galaksiaj. En 1991 li verkis (kun Anneta Svarna) "La Instruoj pri Astronomio en la Respubliko de Platono". Li ofte helpis la malkovrinton por traktado de bildoj per ŝargkuplita aparato.
Black and Tan Fantasy
Black and Tan Fantasy estas ĵaza komponaĵo de Duke Ellington kaj Bubber Miley el la jaro 1927.
La 7-an de aprilo 1927 Orkestro Duke Ellington surdiskigis la pecon, kiu pli ol iu ajn alia rikoltigis unuan famon. Ĝi atingis majon de 1928 rangon 5 de la pintaj 30 furoraĵoj laŭ Billboard. „Ĝi ĉiam denove estis elstarigita de la tiamaj muzikrecenzistoj kaj intelektuloj kiel ekzemplo por tio, kio povas esti ĵazo. Estis por multaj la pruvo, ke ĵaz estas arto“, notis la biografo de Ellington, J. L. Collier. Hans Ruland estimas ĝin kune kun „Mood Indigo“ kaj „Creole Rhapsody“ kiel la plej grava frua komponaĵo de Ellington.
La komponaĵo
La peco komenciĝas per simpla, sed kortuŝa temo laŭ b♭-minora blusoskemo, supozeble elverkita de Bubber. Laŭ taksado de Collier estas variaĵo de la novorleano-funebromarŝoj aŭ -plendokantoj, kiujn Miley estus koninta de Sidney Bechet, King Oliver aŭ aliaj. Laŭ Roger Pryor Dodge Miley prenis sian ĉeftemon el gospelo de Stephen Adams, kiun li aŭdis kanti de sia fratino. . En la sonregistraĵo el 1927 ĝin prezentas Miley kaj Tricky Sam Nanton kun dampilo, akompanataj de tubjo, banĝo kaj klarneto longe eltenantaj la notojn. Al ĉi tiu dekdutakta temo sekvas pli komplika, kiun ludas aldosaksofonisto Otto Hardwick. En la klasikaj sonregistraĵoj sekvas post prezentado de la temopasaĵo tri strofoj kun solaĵoj de Miley (2-foje) kaj Nanton, poste aranĝita ensemblopasaĵo kaj dekdutakta solo de Ellington per piano, antaŭ ol la temo ripetiĝas kun aludoj al la funebromarŝo de Chopin (el ties 2-a pianosonato). Estas neniu frapinstrumentaro, kaj la ritmosekcio plejeble estas retenema. Por Ellington je la ripeto de la temo estis aparte grava la kunverkado de Arthur Whetsol, ĉar tiu ĉi-loke povus generi je la aŭskultantoj „grandajn dikajn larmojn“.
La bando surdiskigis la pecon Band ankoraŭ du fojojn en la jaro 1927 – por diskeldonejo Victor la 26-an de oktobro kaj por Columbia la 3-an de novembro. Ĝi fariĝis unu el la plej popularaj numeroj de la bando dum sia tuj sekva periodo ĉe Cotton Club. Irving Mills eĉ raportas, ke li dungis Ellingtonon por Cotton Club, post kiam li estis aŭdinta lin ludi la pecon.
La komponaĵo finfine ankaŭ fariĝis la bazo por filmeto (19 minutojn), kiun en 1929 produktis reĝisoro Dudley Murphy kaj kies melodrama kadra agado surscenejigu ĉefe Djukon Ellington kaj lian orkestron same kiel la etoson de Cotton Club kaj de ĝiaj dancistoj. Ĝi estis unuafoje prezentata la 8-an de decembro 1929. En la filmo ludas la Orkestro Duke Ellington (kun Arthur Whetsol, Barney Bigard, Wellman Braud, Tricky Sam Nanton, sed sen Bubber Miley) la titolojn Black and Tan Fantasy, Black Beauty, The Duke Steps Out kaj Cotton Club Stomp. En la filmo la nigrula (tamen sufiĉe helhaŭta) aktorino Fredi Washington ludas la ĉefrolon de dancistino, kiu pro amo al Ellington malgraŭ kormalsano prezentas kaj kolapsas sur la scenejo – la lasta, kion ŝi aŭdas, estas, Black and Tan Fantasy, kies prezentadon akompanas gospelĥoro.
Black and Tan estis komence de la 20-a jarcento en Usono nomo por noktoklubejoj kaj trinkejoj kun muzika aŭ alia distroprogramo precipe por nigruloj, kiujn tamen ankaŭ vizitis pagopova blankula publiko, kio tiam nepre ne estas kutima. Ekzemplo estis la Exclusive Club en Harlemo, en kiu Ellington faris sian unuan novjorkan prezentadon.
John Harmon
John HARMON (30an de junio 1905 - 6an de aŭgusto 1985) estis usona aktoro.
Harmon estis tre fekunda aktoro. Lia kariero daŭris dum ses jardekoj kaj preskaŭ 300 filmoj kaj televidaj roloj en ampleksa vario de ĝenroj.
Li komencis en malgrandaj nelistigitaj roloj en 1935 en kinfilmoj 3 Kids and a Queen kaj Rendezvous, kaŭ daŭris tiel en filmoj kiel One Rainy Afternoon, The Black Doll, Arsène Lupin Returns, A Slight Case of Murder, Wives Under Suspicion, King of Alcatraz, Gambling Ship, King of the Underworld, Pirates of the Skies, I Was a Convict, Mystery of the White Room, Buck Rogers, Union Pacific, When Tomorrow Comes, The Escape, The Housekeeper's Daughter, The Green Hornet, Parole Fixer, Women Without Names, The Way of All Flesh, Queen of the Mob, Stranger on the Third Floor, Diamond Frontier, The Quarterback, A Night at Earl Carroll's, Meet Boston Blackie, The Shepherd of the Hills, Manpower, Life Begins for Andy Hardy, Buy Me That Town, Secrets of the Lone Wolf kaj Dangerously They Live.
La unua fojo, en kiu lia nomo aperis listigita estis en filmo I Was Framed (1942), poste li aperis en Call of the Canyon, Lucky Jordan, The Crystal Ball, How's About It, After Midnight with Boston Blackie, White Savage, The Impostor, Roger Touhy, Gangster, Irish Eyes Are Smiling, Conflict, Incendiary Blonde, Adventure, Her Kind of Man, They Made Me a Killer, The Well-Groomed Bride, O.S.S., Dangerous Money, Cross My Heart, Time Out of Mind, Fear in the Night, Monsieur Verdoux de Charles Chaplin, Danger Street, The Trouble with Women, Brute Force, Unconquered, The Babe Ruth Story, Moonrise, Whiplash, Flaxy Martin, Homicide, Streets of San Francisco, The Lady Gambles, Once More, My Darling, Alias the Champ, Woman in Hiding kaj Southside 1-1000, inter aliaj.
Li debutis en televidserio per Dick Tracy en 1950. Li aperis dum 1950-aj jaroj en televidaĵoj Adventures of Superman, Mike Hammer, The Adventures of Rin Tin Tin, Father Knows Best kaj Bronco inter aliaj krom en kinfilmoj kiel Tangier Incident, Count the Hours!, Man in the Dark, All American, Jack Slade, Three Young Texan, Bitter Creek, Jungle Gents, The Man from Bitter Ridge, The Spoilers, Canyon River, Three Violent People, Live Fast, Die Young, Badman's Country kaj The Monster of Piedras Blancas.
En 1960-a jardeko Harmon partoprenis televidseriojn kiel Maverick, The Untouchables, The Rifleman, Laramie, Have Gun - Will Travel, The Twilight Zone, Gunsmoke, The Fugitive, The Man from U.N.C.L.E., Laredo, The Wild Wild West, The Invaders, Green Acres, Star Trek, I Dream of Jeannie, The Lucy Show, The Big Valley, Ironside, Bewitched, Land of the Giants, Lassie, The Virginian kaj The Name of the Game krom kinfilmojn For Love or Money, Move Over, Darling, Perry Mason, One Man's Way, Strange Compulsion, Sylvia, Funny Girl, inter aliaj.
Dum 1970-a jardeko li aperis en televidaĵoj kiel The Bill Cosby Show, Lancer kaj Bonanza, krom kinfilmoj The Barefoot Executive kaj The Honkers. Lia lasta laboro estis en Microwave Massacre en 1983.
En liaj lastaj jaroj, Harmon iĝis librokomercisto en Los-Anĝeleso.
Miroslav Ivanov
Miroslav IVANOV (naskiĝis la 10-an de aprilo 1929 en Josefov-Jaroměř - mortis la 23-an de decembro 1999 en Prago) estis ĉeĥa verkisto de fakta literaturo precipe pri historiaj eventoj el la pasinteco.
Ambrose Bierce
Malgraŭ lia reputacio kiel akra kritikisto, Bierce instigis junajn verkistojn, inkluzive de George Sterling kaj William Morrow. Li havis unikan verkstilon, precipe en mallongaj rakontoj. Lia stilo inkludis teknikojn kiel komencoj "en la mezo de aferoj" (in medias res), malhelajn bildojn, neklarajn priskribojn de tempo, mallongajn priskribojn, maleblajn okazaĵojn, kaj multe da okupiteco kun temoj de milito.
Hemme
Hemme estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ambrose Bierce
Li militservis en la Usona Enlanda Milito kaj suferis sian tutan vivon de komplikaĵoj pro siaj vundoj kaj astmo. Bierce estis agnostika en sia kredo.
En 1913 Bierce vojaĝis al Meksiko por lerni pli pri la Meksika revolucio. Li ne revenis de tiu vojaĝo, kaj la cirkonstancoj de lia morto estas nekonataj.
Verkado
Li verkis realisme pri la hororoj kiujn li travivis en la Enlanda Milito en rakontoj kiel ekzemple An Occurence at Owl Creek Bridge ("Okazaĵo ĉe Owl Creek Bridge"), The Boarded Window ("La ŝtopita fenestro"), Killed at Resaca ("Mortigita ĉe Resaca") kaj Chickamauga.
Aldone al milit- kaj fantomrakontoj, li publikigis kelkajn poezilibrojn.
Lia libro Fantastic Fable antaŭdiris la stilon de groteskaĵo, kiu iĝis pli ofta en la usona literaturo en la 20-a jarcento.
Kolekto de ĉiuj skribaĵoj de Bierce estis publikigita en 1909, kaj la tuta sepa volumo estis dediĉita al la satira vortaro, kies titolo estis ŝanĝita fare de Bierce mem al "La Vortaro de la Diablo". Ĝi interese interpretas anglajn frazojn kaj vortojn por paskvili ĵargonon kaj politikan trompparolon.
Aliaj citaĵoj ĉe Vikicitaro
Izolismo
Izolismo estas kategorio de ekstera politiko instituciita de ŝtatestroj kiuj asertas, ke la plej bonaj interesoj de sia lando estas servitaj tenante la aferojn de aliaj landoj je distanco. Unu ebla motivo por limigi internacian implikon estas eviti enmeton en danĝeraj kaj aliflanke nedezireblajn konfliktojn. Povus esti ankaŭ antaŭvidita profito el evito de internaciaj komercaj interkonsentoj aŭ aliaj reciprokaj helpo-traktatoj.
Notu bone ke temas pri alia policio ol Separismo.
Usono
Ekde la Usona Milito de Sendependeco, izolismaj fluoj multe influis amerikan diplomation. Sed la esprimo de ĉi tiu politiko komenciĝis en 1823, kiam prezidanto James Monroe deklaris la Monroe-Doktrinon. Monroe deklaris ke "en la milito de la eŭropaj potencoj, en aferoj koncernantaj ilin, ni neniam partoprenos, kaj estas ne kongrue kun nia politiko farendaĵo tion. Nur kiam niaj rajtoj estas malobservitaj aŭ estas en grava danĝero, nur tiam ni preparos por nia protekto."
Efektive, dum la plej granda parto de la 19-a jarcento kaj la unua duono de la 20-a jarcento, Usono sukcesis konservi tiun ĉi politikon kaj ne interveni en eŭropaj militoj. Malmultaj landoj sukcesis konservi apartigon dum tiom longa tempodaŭro. Historiistoj montras al la geografia loko de Usono kiel faktoron kiu ebligis al ĝi sukcesi fari tion.
La demando de precize kiam la doktrino ĉesis ekzisti estas kontestata. Iuj montros la militon de Usono kun Hispanio en 1898, kiel rezulto de imperiismaj aspiroj okupi Filipiniojn, kiel mejloŝtonon. Aliaj montras al unua Mondmilito, en kiu izolismaj politikoj estis minacataj per la sendistinga submarŝipa militado de Germanio (vidu: la telegramo de Zimmermann). Tiu fakto helpis al prezidanto Woodrow Wilson persvadi sian popolon por poste iri al milito, kaj kiel rezulto Usono sendis grandan ŝipforton al Eŭropo, interveno kiu ŝanĝis la skalojn de milito kontraŭ la Centraj Potencoj kaj kontribuis al la venko de la Aliancitaj landoj en la milito. Ĉe la fino de la milito, Wilson sciigis la anstataŭigon de la Monroe Doktrino kun la Wilson Doktrino, kiu apogis la aktivan implikiĝon de Usono en la internacia sistemo kaj la Ligo de Nacioj, sed praktike Usono revenis al sia separatisma pozicio kaj en tiu ĉi spirito la Kongreso eĉ malhelpis Usonon eniri la Ligon de Nacioj organizita de la Prezidanto Wilson.
Nur la japana atako kontraŭ Pearl Harbor en 1941, kiu kondukis al la aliĝo de Usono al la dua mondmilito, fine frakasis la politikon de izolismo de Usono, kiu komencis krevi dum la Atlantika Ĉarto. Kaj post ŝia partopreno en ĉi tiu milito daŭre estis implikita kiel superpotenco en la monda diplomatia sistemo laŭ la principoj formulitaj de prezidanto Truman per sia Truman-doktrino. Ekde la Dua Mondmilito Usono estas grava ludanto en du grandskalaj internaciaj konfliktoj, la Malvarma Milito de la fino de la dua Mondmilito ĝis 1991 kaj la milito kontraŭ terorismo de 2001 ĝis la nuntempo.
Hodiaŭ ekzistas usonaj politikaj fortoj de trans la politika spektro, kiu postulas revenon al politiko de izolismo: de progresema (Ralph Neider) ĝis konservativa (Pat Buchanan). La plej elstara partio en tiu ĉi kampo estas la Libertariana Partio.
Albani
Post la Dua Mondmilito, Albanio aliĝis al la komunisma bloko, sed poste eliris el la flanko de la Varsovia Pakto kaj ankaŭ ne aliĝis al aliancanoj kun Ĉinio. Tiele ĉefe pro ideologiaj tialoj, la reĝimo apartiĝis el rilatoj kun aliaj ŝtatoj kaj konstruis novan reĝimon baze sur aŭtarkio kaj memdefendo: ĉiu loĝanto devis repariĝi por defendi la landon kontraŭ supozataj venontaj invadoj.
María Teresa Campos
María Teresa CAMPOS LUQUE (Tetuano, 18-a de junio 1941) estas Hispana ĵurnalistino kaj prezentistino de televido.
Izolismo
Hispanio
Post la Hispana Enlanda Milito kaj la venko de la partio de Francisco Franco, aliancano de Adolf Hitler kaj Benito Mussolini, oni supozis, ke la venkintoj de la Dua Mondmilito premos por forigi tiun faŝisman kaj diktatoran reĝimon, sed tio ne okazis, ĉar la aliancanoj de Usono preferis kontraŭkomunisman reĝimon tie. Tamen oni ne akceptis Hispanion en la ĵus kreita organizo de Unuiĝintaj Nacioj kaj plej parto de landoj ankaŭ malakceptis komercadi kun Hispanio, kio kondukis al politika kaj ĉefe ekonomia aŭtarkio. Nur fine de la 1950-aj jaroj, Usono kaj aliaj landoj ekrilatis kun Hispanio.
Norda Koreio
Iom simila okazo estis tiu de Norda Koreio: post la Korea Milito, ankoraŭ estis klara apogo de Sovetunio kaj Ĉinio. Sed poste Kim il-Sung inaŭguris izolisman totalitaran reĝimon en la Nordo, kiu estis pluigita de lia filo kaj poste de lia nepo ĝis nun.
Vombato
Vombatedoj, vombatoj (Vombatidae), estas familio de Aŭstraliaj marsupiuloj, ordo vombatformaj. Krom vombatoj, el nun vivantaj bestoj al tiu subordo apartenas nur koaloj. Ili estas kompaktaj, muskulozaj kvarpieduloj kaj aspektas iom simile al malgrandaj ursoj. Vombatoj troveblas en arbaroj, montoj kaj erikejoj de sud-orienta Aŭstralio kaj Tasmanio. Ili manĝas herbojn kaj radikojn, kaj fosas kompleksajn ternestojn kun fortaj dentoj kaj ungegoj. La vorto Vombato (wombat) devenas el lingvo de indiĝena tribo Eora, kiu native loĝis en areo de nuna Sidnejo.
Karakterizaĵoj
Korpo de vombato estas profunde adaptinta al vivo en subgrundaj sistemoj de ternestoj. Vombatoj fosas longajn, branĉitajn tuneloj per siaj fortaj ungegoj kaj rodul-similaj antaŭaj dentoj. Unu el kuriozaj adaptiĝoj de vombatoj estas marsupio, kiu malfermiĝas malantaŭen. Pro ĝi la ino povas fosi sen enmeto de tero en sian poŝon kaj sur la idojn. Vombatoj estas plej kutime noktaj aŭ krepuskaj animaloj, sed ili ofte eliras el nestoj dum malvarmaj kaj malserenaj tagoj. Ili emas eviti homojn kaj ne facile observeblas, sed lasas distingaj markoj per rompitaj palisaroj kaj tre karakteraj kubecaj fekaĵoj.
Vombatoj estas herbovoraj; plejparto de ilia dieto konsistas je herboj el familio Poacoj kaj Ciperacoj, arba krusto kaj radikoj. Iliaj incizivoj evoluis simile al tiuj de Roduloj, ĉar ili servas por sama celo - rodi tra ligno kaj herbaro. Kiel multaj aliaj herbovoraj mamuloj ili havas grandan diastemon inter incizivoj kaj vangodentoj. La denta formulo de vombatoj estas
Koloro de vombata felo varias inter oĥra ĝis bruna aŭ inter griza ĝis nigra. Ĉiuj tri nun vivantaj specioj de vombatoj longas ĉ. 1 m kaj pezas inter 20 kaj 35 kg.
Ekologio kaj konduto
Vombatoj estas konataj por sia malrapidega metabolismo, kiu helpas al ili travivi en sekaj kondiĉoj. Digesto de vombato averaĝe daŭras 14 tagojn. Pro tio vombatoj movas malrapide kaj emas elekti rektajn vojojn. Ofte por vombato estas pli facile rompi aŭ subfosi palisaron ol ĉirkaŭiri ĝin. Tamen, dum instigo vombatoj povas kuri je rapido de 40 km/h kaj subteni tiun rapidon dum ĉ. 90 sekundoj. Vombatoj protektas siajn teritoriojn ĉirkaŭ siaj ternestoj kaj ofte agreseme reagas al fremduloj. Teritorio de kutima vombato estas averaĝe ĉ. 23 hektaroj, dum teritorioj de aliaj specioj estas ne pli grandaj ol 4 hektaroj.
Dingoj kaj Tasmaniaj diabloj ĉasas vombatojn. Atatkitaj, vombatoj emas kaŝi sin en plej proksima tunelo de ilia ternesto. Vombato havas rondan senvostan pugon, tre malmolan pro granda enhavo de kartilago, kaj por rabobesto estas malfacile kapti ĝin en tunelo. Ofte vombatoj lasas atakanton meti sian kapon en la tunelo kaj poste forte batas ĝin per siaj fortaj malantaŭaj kruroj. Tiuj piedbatoj povas facile kraŝi kranion de atakanto kontraŭ la plafono de la tunelo kaj plej ofte forpelas ĉiujn rabobestojn.
Specioj
En la aŭstralazia familio de vombatoj ekzistas tri nun vivantaj specioj en du genroj:
Ankaŭ estas konataj kvar formortintaj genroj, troveblaj en fosilioj:
Interagoj kun homoj
Fruaj koloniistoj de Aŭstralio nomas vombatojn badgers (meloj), ĉar ili estas iom similaj al meloj je aspekto kaj konduto. Laŭ ili estas nomataj urboj Badger Creek en Viktorio kaj Badger Corner en Tasmanio. En Novsudkimrio ekzistas urbo kun nomo Wombat. Krome, laŭ vombatoj estas nomitaj: asteroido 6827 Wombat, futbala teamo en Brisbane, kelkaj Usonaj armeaj unuoj, Brtita kontraŭtanka fusilo L6 Wombat, Norvega rok-grupo "The Wombats" kaj aliaj aĵoj.
Malsimile al multaj aliaj aŭstraliaj marsupiuloj, vombatoj havas relative grandan cerbon. Ili estas rapide lernantaj kaj havas fortajn instinktojn, kaj tio ebligas ilin facile adaptiĝi al natura medio, eĉ se ili kreskis en kapteco. Vombatoj estas teritoriaj, vast-areaj furaĝuloj, noktuloj kaj havas fortan instinktan emon fosi tunelojn. Tiuj ecoj igas ilin ne taŭgaj por loĝo en homa hejmo.
Neuendorff
Neuendorff estas la familia nomo de jenaj personoj:
József Haranglábi Nemes
HARANGLÁBI NEMES József [harangla'bi nemeŝ] estis hungara pentristo naskita la 14-an de decembro 1889 en Nagyvárad kaj mortinta en 1976 en Budapeŝto.
Biografio
József Haranglábi Nemes studis inter 1912-14 en Munkeno kaj Técső ĉe Simon Hollósy. En 1918-19 li studis en lernejo de Károly Kernstok, poste inter 1921-24 en Berlino kaj Parizo. Inter 1925-33 li vivis en Parizo. En 1946 li doktoriĝis pri arthistorio.
Chrudichromy
Chrudichromy estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1386.
(10590) 1996 OP2
(10590) 1996 OP2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Andrea Di Paola elde la stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Romo, en provinco de La-Aglo (itale : provincia dell'Aquila, Italio).
Kantono Shelby (Misurio)
La kantono Shelby (Shelby County) estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Luigi Carnera
Li komencis sian karieron en Germanio, kiel helpanto de Max Wolf en Hejdelbergo kaj tie malkovris plurajn asteroidojn. Li laboris en Germanio, Italio kaj Argentino antaŭ reveni definitive en Italion en 1908.
Li estis direktoro de la observatorio de Triesto ekde 1919; Triesto estis ĵus aneksita al Italio sekve al la unua mondmilito. Poste, li iĝis direktoro de la observatorio de Capodimonte de Napolo de 1932 ĝis sia emeritiĝo en 1950. Dum la dua mondmilito, en 1943 la observatorio estis provizore okupita de la usona kaj britaj armeo por tie instali stacion de radaro.
18992 Katharvard
18992 Katharvard estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Katherine Harvard, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri komputado. Ŝi estis lernantino ĉe la  Great Neck South High School de Great Neck (Nov-Jorkio, Usono)
Gvidlibro de Internacia Korespondado por Esperantistoj
Gvidlibro de Internacia Korespondado por Esperantistoj estas libro fare de Krizantemo (Kikusima Kazuko), eldonita en 1989 de la Japana Esperanta Librokooperativo. Ĝi celas helpi kaj konsili tiujn kiuj korespondas Esperante kun alilandanoj.
La verkinto konstatis ke en Esperantujo, speciale en Japanujo, tre oftas kaj furoras intensa longedaŭra internacia korespondado.
Interesiĝu pri la regularo de internacia poŝto
Estas aldonita tabelo pri la latinlitera ortografio de la japana lingvo.
Jirkov (Železný Brod)
Jirkov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Železný Brod en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordoriente de Železný Brod. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 91 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Jirkov situas en katastra teritorio Jirkov u Železného Brodu kun areo 2,43 km².
Spermujo
Spermujo (aŭ spermatoforo) estas ĉe iuj viraj bestoj ujetoj plenaj je spermatozooj. La funkcio de spermujoj estas akumulo kaj transporto de la spermatozooj.