cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matsuo Basho
Vivo
Li naskiĝis en Ueno en provinco Iga de Gubernio Mie, proksime de Kioto, kiel filo de malaltranga kavaliro (samurajo). Komence li servis al loka nobelo, Todo Yoshidata, nur du jarojn pli aĝa ol li. Ambaŭ plezure verkis hajkojn; la unua konata verko de Bashō datiĝas el 1662. En 1664 liaj unuaj poemoj estis publikigitaj en Kioto. Ĉirkaŭ tiu tempo li alprenis la samurajan nomon Munefusa. En 1666 lia estro mortis, kaj li preferis foriri ol servi alian estron. (Lia patro estis mortinta en 1656.)
Oni supozas, ke li vivis en Kioto almenaŭ dum parto de la sekvaj ses jaroj; dum tiu tempo li igis publikigi poemojn en pluraj antologioj. En 1672 li iris al Edo (nun Tokio). Verkante plu li estis en 1676 agnoskita kiel majstro de hajkaj, publikigis amuzajn kajerojn kaj juĝis poeziajn konkursojn. Li kolektis aron da disĉiploj, kiuj en vintro 1680 konstruis por li la unuan Bashō-kabanon.
Spite sian sukceson, Bashō vivis malkontenta kaj sola. Li ekpraktikis Zenan meditadon, sed ŝajne tio ne trankviligis sian menson. Vintre de 1682 lia kabano incendiiĝis, kaj tuj poste, komence de 1683, lia patrino mortiĝis. Li poste veturis al Jamura, por loĝis ĉe amiko. Vintre de 1683 liaj disĉiploj donis al li duan kabanon en Edo, sed lia mensostato ne pliboniĝis. En 1684 lia disĉiplo Takarai Kikaku publikigis kompilaĵon el li kaj el aliaj poetoj, Sekaj maronoj (虚栗). Poste tiun jaron li lasis Edo-n por la unua el kvar grandaj vagadveturoj.
Bashō veturis sole, for el uzitegaj padoj, tio estas, ĉe la Edo Kvin Vojoj, kio en mezepoka Japanio estis konsideritaj kiel ege danĝeraj; kaj, dekomence Bashō esperis simple mortiĝi en la mezo de nenio aŭ esti mortigita fare de banditoj. Tamen, dum lia veturo progresis, lia sanstato pliboniĝis, kaj li iĝis trankviliĝinta survoje. Bashō faris multajn amikojn kaj gŭis la ŝanĝantan pejzaĝon kaj la sezonojn. Liaj poeziaĵoj malpli enenrigardaj kaj pli okulfrapaj dum li observis la mondon ĉirkaŭ li:
Tiu veturo portis lin el Edo al Monto Fuĝi, Ueno, kaj Kioto. Li trafis kelkajn poetojn kiuj nomigis sin mem liaj disĉiploj kaj deziris liajn konsilojn; li konsilis ilin malatenti la tiutempan stilon Edo kaj eĉ sian propran Sekaj maronoj, dirante ke ĝi enhavas "multajn versojn kiuj ne meritas studadon." Bashō revenis al Edo en la somero de 1685, dum survoje pluverkis pliajn hokku kaj komentojn pri sia vivo:
Kiam Bashō revenis al Edo li feliĉe pluigis sian laboron kiel instruisto de poezio ĉe sia kabano bashō, kvankam private li jam estis faranta planojn por alia veturado. La poeziaĵoj el lia veturo estis publikigitaj kiel Rakonto de Ekspono al la Kampoj (野ざらし紀行). Komence de 1686 li komponis unu el siaj plej bone memoritaj hajkoj:
Historiistoj kredas ke tiu poemo tujege iĝis fama: en Aprilo, la poetoj de Edo ariĝis ĉe la kabano bashō por haikai no renga nome kolektiva reago al la temo de ranoj kio ŝajne estis omaĝo al la hokku de Bashō', kiu estis lokita ĉe la pinto de la kompilaĵo. Bashō restis en Edo, pluinstruante kaj gastigante konkurencojn, kun ekskurso en la aŭtuno de 1687 kiam li veturis tra kampare por la tradicia kontemplado de la plena luno nome cukimi, kaj pli longa veturado en 1688 kiam li revenis en Ueno por celebri la Japanan Lunan Novjaron. Hejme en Edo, Bashō foje iĝis malfermema: li alternis inter forpelado de vizitantoj el sia kabano kaj aprezadi ties kompanadon. Samtempe, li ĝuis sian vivon kaj havis sutilan senton de humoro, kiel aperas en sia hokku:
Lastaj jaroj
Aĝante 50 jarojn, Bashō lastfoje forlasis Kioton en somero de 1694 kaj post tempo en Ueno kaj Kioto iris al Osako. Tie li mortis pro stomaka malsano, verkinte sian lastan hajkon: Malsanvojaĝe
vagadas mia sonĝo
sur velka marĉo.
Verko
Estis Bashō, kiu levis la hajkon de komika verso, ofte verkita por amuzo, al serioza formo, plenigita per la spirito de Zen-budhismo. Multaj el liaj hajkoj fakte estis la unua strofo (5-7-5-silabaj) de pli longa renko (de kelkaj kritikantoj konsiderataj liaj plej bonaj verkoj), ne memstaraj verkoj, sed ili estis kolektitaj kaj publikigitaj sendepende multajn fojojn kaj forte inspiris postajn verkistojn, ekzemple Kobayashi Issa kaj Masaoka Shiki.
Reinfeld (Holstinio)
Reinfeld estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Matsuo Basho
Verko
Unu el la plej famaj hajkoj atribuitaj al li (Matsushimaya Aa Matsushimaya Matsushimaya, kiu gloras la senvortan belon de golfo Macuŝima) vere estis verkita de poeto el la malfrua Edo-periodo, nome Tawarabo.
Reinfeld (Holstinio)
Trafiko
Reinfeld per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Matsuo Basho
Verko
Bashō preferis verki je la 12-a tago de la 10-a monato laŭ la luna kalendaro. Lia preferata kigo (poezia sezon-vorto) estis Shigure (時雨), malvarma aŭtuna pluvo.
Gibárt
Gibárt estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc.
Matsuo Basho
Verko
Bashō multe kaj longe vojaĝis en sia vivo; multaj el liaj verkoj spegulas la spertojn de liaj vojaĝoj. Lia libro Oku no Hosomichi (奥の細道, malvasta vojo tra fora nordo), verkita en 1694 kaj vaste konsiderata lia plej bona, estas ekzemplo pri tio; prozaj priskriboj de la pejzaĝoj alternas kun hajkoj, kiuj pintigis lian famon.
Gibárt
Situo
Gibárt situas sur ebenaĵo, laŭ ambaŭ bordoj de Hernád (havanta ponton), laŭ flankovojoj. Abaújszántó troviĝas aere 9, Szerencs kaj Szikszó po 24 km.
Matsuo Basho
Verko
La plej multe citita hajko de Bashō tekstas jene:
Gibárt
Historio
La apudaĵo estis loĝata jam en la 4-a jarcento. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1290 en formo Gybart. Ekde 1903 akvocentralo ekfunkciis. En 1952 granda inundo okazis. Inter 1984-2006 la municipo apartenis al la proksima Encs. La Tutlanda "blua" turista vojo trairas la vilaĝon.
En Gibárt migra poŝto servas.
Matsuo Basho
Verko
L' olda lageto
Malgranda rano ensaltas
15889 Xiaoyuhe
15889 Xiaoyuhe estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Matsuo Basho
Verko
La plaŭdado de l'akvo
15889 Xiaoyuhe
Nomo
Ĝia nomo honoras Xiaoyu He, finaliston en 2012 de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Acton-Boxborough Regional High School en Acton (Masaĉuseco, Usono).
Huelgoat
(jen france, bretone An Uhelgoad) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
28967 Gerhardter
28967 Gerhardter estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Herbert Gerhardter, kiu gajnis en 2013 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri energio kaj transporto. Li estis lernanto ĉe la HTBLA Eisenstadt de Eisenstadt (Burgenlando, Aŭstrio).
70718 HEAF
70718 HEAF estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
La Grande-Paroisse (stacidomo)
La Grande-Paroisse estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  La Grande-Paroisse, departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj de linio R de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Corbeil-Essonnes - Montereau (746000).
Calvi E Padule (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) ? de la linio Ponte-Leccia - Calvi (ligne de la Balagne) (996000).
Aquila (Michoacán)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20898 loĝantojn. El tiuj estas 10652 viroj kaj 10246 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2,552.91 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 18970 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 2966 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 15.64 % de la loĝantoj.
Entute 12 024 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 9 425 estis alfabetoj kaj 2 568 analfabetoj. Tio signifas ke 21.36 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Bardoňovo
Bardoňovo, hungare Barsbaracska estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Fervojo funkcias en la proksimeco. Nové Zámky troviĝas 28 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la loko devenis el 1269 en formo Baracha. En 1910 loĝis tie 1017 da homoj (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al la distrikto de Verebély. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 886 da homoj (536 slovakoj, 342 hungaroj).
Ostrauer Zeitung
Ostrauer Zeitung estis regiona periodaĵo, kiu estis eldonata en la jaroj 1889-1939 en Moravia Ostrava.
Ĝis la jaro 1892 ĝi eliradis 2 foje dum semajno, poste 3 foje dum semajno, ekde la jaro 1900 4 foje dum semajno kaj ekde la jaro 1905 kiel tagĵurnalo ĝis sia haltigo en la jaro 1939. En la jaroj 1890-1898 ĝi eliris kun ĉeĥa aldonaĵo.
Křivce
Křivce (antaŭe Krips) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bezdružice, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Bezdružice. Estas ĉi tie registritaj 18 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Křivce estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,69 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1219.
Memorindaĵoj
Al la vilaĝo dominas preĝejo de sankta Marteno, al kiu post dekoj da jaroj de kadukiĝado komence de la 21-a jarcento minacis, ke ĝi detruiĝos. Nun okazas en ĝi riparoj.
7182 Robinvaughan
7182 Robinvaughan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, en la kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la usona inĝenierino Robin M. Vaughan, kiu laboris por la misioj de la kosmosondiloj Voyager 2, Galileo, Cassini, Mars Pathfinder kaj MESSENGER. En 2004 ŝi estis nomumita "Inĝeniero de la Jaro" dum la kunveno de Baltimore de la American Institute of Aeronautics and Astronautics.
Kosmonaŭto Juri Gagarin
Kosmonaŭto Juri Gagarin aŭ Kosmonavt Juri Gagarin («Космона́вт Ю́рий Гага́рин») estis soveta kosmokontrola ŝipo kiu estis dediĉita al detektado kaj ricevado de satelitaj komunikadoj. Nomita laŭ la kosmonaŭto Juri Gagarin, lae ŝipo estis finkonstruita en Decembro 1971 por elteni la sovetan kosmoprogramon. La ŝipo laboris ankaŭ por esplorado de la supra atmosfero kaj de la ekstera spaco.
Jeong Gyeong-mi
Jeong Gyeong-mi (en korea 정경미, naskiĝis la 26-an de julio 1985 en Gunsan, Sud-Koreio) estas sudkorea ĵudistino, bronza olimpika medalistino, bronza medalistino de mondĉampioneco.
La plej granda sukceso de ŝi estas bronza medalo de Somera Olimpiko 2008 en Pekino en kategorio ĝis 78 kg. Ankaŭ estas bronza medalistino de monda ĉampionado el 2007 kaj vicĉampionino de Azio unu jaron poste.
En 2010 akiris oran medalon dum Aziaj Ludoj en Kantono (en kategorio ĝis 78 kilogramojn).
3419 Guth
3419 Guth estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la slovaka astronomo Ladislav Brožek elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa astronomo Vladimír Guth (1905–1980).
Konvencio pri Biologiaj Armiloj
[[Dosiero:BWC Participation.svg|eta|Partopreno en la Konvencio pri Biologiaj Armiloj
La KBA estis malfermita por subskribo la 10-an de aprilo 1972 kaj ekfunkciis de la 26-a de marto 1975 kiam dudek du registaroj deponis siajn instrumentojn de ratifado. Nuntempe estas 185 ŝtatoj kiuj engaĝiĝas pri la malpermeso de la evoluigado, produktado kaj provizado de biologia kaj toksaj armiloj. Tamen, la manko de ajna formala konfirmo de la reĝimo por monitori ĝian observadon limigis la efikecon de la Konvencio.
Émile de Girardin
Émile de GIRARDIN (22a de junio 1802 – 27a de aprilo 1881) estis franca ĵurnalisto, publikigisto kaj politikisto. Li estis la plej sukcesa kaj brila franca ĵurnalisto siaepoke, prezentante sin men kiel promocianto de amasedukado tra amas-ĵurnalismo. Liaj gazetoj atingis ĉirkaŭ cent mil abonantoj, kaj lia malmultekosta ĉiutaga ĵurnalo "La Presse" venkis en konkurenco pere de sia pli malmultekosta produktado kaj pli forta reklamado. Kiel plej elstaraj ĵurnalistoj, Girardin ege arde eniris en politiko, kaj servis en parlamento. Li ege disapontis, ke li neniam atingis altan postenon. Li estis brila polemikisto, majstro de disputado, per frapaj frazoj kiuj tuj kaptis la atenton de la leganto.
Gentlemen of Nerve
Intrigo
Mabel kaj ŝia amato iras al aŭtovetkuro kaj estas akompanataj de Charlie kaj lia amiko. Ĉar la amiko de Charlie provas eniri la vetkurejon tra truo, la amiko iĝas blokita kaj policano venas.
NGC 4324
NGC 4324 (aliaj indikoj — UGC 7451, MCG 1-32-32, ZWG 42.63, VCC 613, IRAS12205+0531, PGC 40179) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Francesco Petrarca
Francesco PETRARCA [franĉesko petrarka] (naskiĝis la 20-an de julio 1304 en Arezzo, mortis la 18-an de julio 1374 en Arquà, Padova) estis itala poeto kaj erudiciulo. Unu el la antaŭuloj de la itala Renesanco kaj la patro de humanismo. Liaj skribaĵoj formis la bazon por la kreado de la itala literatura lingvo. Li verkis en la itala kaj latine. Same kiel Giovanni Boccaccio li estas fama reprezentanto de la Itala Renesanco.
Křivá
Křivá (Pudelsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dlouhá Loučka en distrikto Olomouc. Ĝi situas proksimume 1,5 km norde de Dlouhá Loučka. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 23 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Francesco Petrarca
Vivo
Parton de sia junaĝo li pasigis en Avignon, tiutempe la rezidejo de la papoj kaj li ekstudis - kiel estis familia tradicio - juron, unue en la universitato de Montpellier, poste en Bologna.
Saponario
Saponario (Saponaria ) genro, kiu grupigas plantojn el la familio Kariofilacoj (Caryophyllaceae). Ilia nomo venas de la fakto, ke iliaj rizomoj entenas saponinon, kiuj ŝaŭmigas la akvon kaj ebligas uzi ilin kvazaŭ sapon. La kaliko estas senskvama ĉe bazo kaj la petaloj portas langeton, kio formas kroneton. Oni konas ĉirkaŭ 40 speciojn el tiu genro; ili plejofte vivas en la moderklimataj regionoj de Eŭrazio kun pli forta koncentriĝo en la Mediteranea areo.
Křivá
Křivá estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,03 km².
Francesco Petrarca
Vivo
Post la morto de la patro en 1326, Petrarca reiris al Avignon, kie li ricevis la malaltajn ordinojn; depost tiam li sin dediĉis al studado pri la klasikaj lingvoj.
Je sankta vendredo 1327 li unuafoje ekvidis dum diservo la knabinon, kiun dum tuta la vivo en itallingvaj poemoj li prikantis kiel sian Laŭra.
Saponario
Specioj
Hibridoj:
Tiuj subaj specioj ne plu estas konsiderataj kiel saponarioj:
Francesco Petrarca
Vivo
Depost 1333 li multe vojaĝis tra Francio, Belgio kaj Germanio. Grandan impreson faris al li la montgrimpado sur la monton Ventoux, pri kiu li verkis faman leteron al sia amiko Francesco Dionigi. Tio ĉi estas konata kiel la plej frua literatura priskribo pri la beleco de l' naturo.
Kronita kiel poeto en Romo
Inter 1337-1353 li grandparte loĝis en Vaucluse apud Avignon. En 1340 kaj en Parizo kaj en Romo oni proponis al li kroni lin kiel poeton. Je pasko, la 8-an de aprilo 1341 sur Kapitolo en Romo li estis kronita poeto. De sia Latina epopeo Africa tiutempe pretis nur du aŭ tri libroj. Sian tutan vivon li plu laboris super tiu epopeo.
Plua vivhistorio
En 1347 li subtenis Cola de Rienzo ĉe ties provo ekkapti la potencon en Romo, cele al unuigo de Italio. Tio malsukcesis.
Post 1353 li daŭre loĝis en Italio, ofte ĉe la kortego de l' Visconti en Milano.
En 1371 li ekloĝis en Arquà, kie la komonumo estas nuntempe nomita laŭ li, apud Padua.
Graveco
Liaj meritoj por la formiĝanta humanismo estas apenaŭ mezureblaj: antaŭ sia 20-jariĝo ekzemple li jam estis kuniginta tri deklibrojn (decades) de Tito Livio; la malkovro de la leteroj de Cicerono estis kvazaŭ mejloŝtona.
Krom esti elstara diplomato, li arde flegis la literaturon.
Laŭ propra takso, lia agado kiel humanisto estis la plej grava: atestas pri tio lia menciita latina epopeo Africa kaj granda amaso da leteroj al multaj gravuloj kaj amikoj; krom pluraj aliaj verkoj.
Sed sian ĉefan literaturan senmortecon li akiris per sia nacilingva Kantolibro (Canzoniere).
Interesaĵo
Li estis la unua homo, kiu montgrimpis pro amuzado. La 26-an de marto 1336, li kaj lia frato grimpis je Mont Ventoux (1912 m) en la francia Provenco. Reveninte, li samtage surpaperigis la miraklan eventon kaj sendis al sia amiko Francesco Dionigi, kiu instruis ĉe la pariza universitato.
Listo de verkoj
En la Latina interalie:
En la Itala:
Jörg Fiedler
Jörg Fiedler (naskiĝis, do nun -jara) estas germana spada skermisto. Li en la teamo de gajnis la bronzan medalon en la vira teamo de spadaj skermistoj en Somera Olimpiko 2004 kaj partoprenis ankaŭ en la jam antaŭa Somera Olimpiko 2000.
François Rabelais
Lia patro estis advocato en Chinon. Antaŭ liaj medicinstudoj, kiujn li komencas en 1530 en Montpellier, li iris en klostro ĉe la Benediktanoj.
Eksterordinara figuro de sia epoko, li estis ne nur benediktana monaĥo, sed ankaŭ kuracisto, profesoro pri anatomio, kaj paroĥestro en Meudon.
Sprita kaj klera, li estas perfekta ekzemplo de la renesanca spirito, la humanismo, renoviĝo de la filozofio kaj pensado. Li ŝatas miksi en sia verkaro la epikuran moralon, la gajecon kaj amon de vivo, filozofion pri la naturo. Li parte disvolvis kaj renovigis la francan lingvon de la 16-a jarcento, donante al ĝi pitoreskan kaj sukoplenan "guston".
Cadenet
Cadenet (kadënè', jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Cadenet estas la ĉefurbo de la kantono de Cadenet kaj apartenas al la arondismento de Apt.
Fine de en la komunumo vivis. La nomo de la loĝantoj estas Cadenetiens (kadënèsji~') nome Kadenetanoj.
Cadenet havas ruiniĝintan kastelon superstarantan la vilaĝon kaj havas kirkon (nome la kirko Saint-Étienne) de la 12a-16a jarcentoj neruiniĝinta. Estas tie muzeo pri la korbofarado kaj ĵuda, tekvonda kaj aikida kluboj.
Meza altitudo estas 136 m super la nivelo de la maro. La kodo "INSEE"-a estas 84026, dum la poŝta kodo estas 84160.
Ziersdorf
Ziersdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
15891 Alissazhang
15891 Alissazhang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Siegmund Friedrich Dresig
Siegmund Friedrich DRESIG (ankaŭ: Sigismundus Dresigius aŭ Siegmund Friedrich Dresick) (* 1-an de oktobro 1700 en Vorberg; † 11-an de januaro 1742 en Lepsiko) estis germana lingvisto pri malnovaj lingvoj kaj pedagogo.
15891 Alissazhang
Nomo
Ĝia nomo honoras Alissa Yuan Zhang, finalistinon en 2012 de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search, pro ŝia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Saratoga High School de Saratoga (Kalifornio, Usono).
Siegmund Friedrich Dresig
Vivo
Kune kun Johann Erhard Kapp li disputis litere kontraŭ Christian Siegmund Georgi kaj ties kritiko kaj ekzegezo de la nova testamento.
Kune kun sia kuzo Adam Heinrich Dresig li verkis en 1738 la artikolon: ''Sigism. Frider. Dresigii Epistola animadversiones in Fabri Thesaurum complectens: qua viro clarissimo atque amplissimo domino Adamo Henrico Dresigio''.
Dresig sinmortigis en 1742 je Lepsiko.
Kastelo Löbichau
Kastelo Löbichau (germane: Schloss Löbichau) estas nuntempe oldulejo en Verwaltungsgemeinschaft Oberes Sprottental, Germanujo, en la kvartalo Löbichau. Iam la kastelo famis internacie kiel kunvenejo de intelektuloj kaj politikistoj.
Historio
Meze de marĉolando starigitis akvokastelo kiu iĝis posta kavalira bieno; ĝia unua mencio estis en al 13-a jarcento. Ĝis 1360 posedis la bienon la dinastio von Swentz; posteuloj iliaj estis la sinjoroj von Ende (ekde 1494) kaj ekde 1619 la sinjoroj de Einsiedel. La familio von Hoym aĉetis ĝin en 1730.
Mozellanda Esperanto-Semajnfino
Mozellanda Esperanto-Semajnfino (MES) estas aranĝo de la Germana Esperanto-Asocio - landa sekcio Rejnlando-Palatinato, kiu okazas je la lasta semajnfino de septembro ĉiujare sur Marienburg apud Zell (Mozelo) en okcidenta Germanio. La 1-a MES okazis en 2005. Ekde la dua MES Luksemburga Esperanto-Asocio estas ties kunorganizanto.
Kastelo Löbichau
Historio
Dukino Dorothea von Kurland akiris ĝin en 1794 kiu starigis inter 1796 kaj 1798 sur la burgaj fundamentoj klasikisman kastelon. Pejzaĝa parko ĉirkaŭis ĝin kaj najbare oni konstruis laŭ baroka stilo la pli etan Kastelon Tannenfeld. Ambaŭ kasteloj kune formis t.n. muzejon (Musenhof) kiun volonte frekventadis gravuloj politikaj kaj kulturaj.
Post la morto de la dukino en 1821 la posedaĵo venis en la manoj de la filino Johanna Katharina Prinzessin Biron von Curland, edzino de Francesco Pignatelli, duko de Acerenza. Post ŝia morto en 1876 la nevino posedantis. En 1886 instalitis enkastele memorigsalono por la poeto por povi dokmentadi la rilaton specialan inter la dukino kaj la kontraŭnapoleona poeto.
Frau von Tümpling donacis la kastelon en 1908 sub la nomo Johanna-Luisen-Stift al la Germana nobelara societo kiu tenais surloke daman konventon kaj ĝis 1930 ankaŭ lernejon pri dommastrumado. La lernejo apartenis ekde 1908 al la ligo Reifensteiner Verband. Post 1945 instalitis ene oldlejo akj ekde 1951 la Subdistrikto Schmölln havis tie siajn buroojn. La en 2009 malkonstruita klasikisma ĉefa ejo anstataŭigitis per novkonstruaĵo laŭ la historia modelo. Restoj de la meblaro troviĝas hodiaŭ ĉe Kastelo Osterburg.
Gastoj en al rondoj dukinaj
Caro Aleksandro la 1-a (Rusio) gastis en 1808 por peri kontakton kun la familio de la franca ministero pri eksteraj aferoj Charles-Maurice de Talleyrand. La sekvintan jaron nuptis la plej maljuna filino Dorothée nevon de Talleyrand. Aliaj gastoj estis la Frederiko Vilhelmo la 3-a (Prusio), Klemens von Metternich, Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich von Schiller, Christian Gottfried Körner, Friedrich Arnold Brockhaus, Paul Johann Anselm von Feuerbach kaj Theodor Körner. Intertempe estis samtempe 300 gastoj surloke.
Jen kelkaj personoj kiuj estis tre ŝatata de la dukino: Wilhelmine von Sagan, la verkistino Elisa von der Recke, Christoph August Tiedge, Jean Paul. La heredoj de ŝi transdonis taglibrojn kaj leterojn al la biblioteko de la Universitato de Jena. Sume estiĝis 19 volumoj kiuj kombinis privataĵojn kun tre gravaj cirkonstancoj publikaj. Ankaŭ en la Muzeo Kastelo Posterstein ekzistas sekcio traktanta la muzejon de al dukino de sur Kastelo Löbichau. Interesas ankaŭ la diversaj politikaj kontaktoj inter la eŭropa okcidento kaj Rusio tra la baltia Kuronio; tie ja dukis ŝia edzo Peter Biron. Anna Dorothea mem estis emancipiĝinta virino kiu taksitis ankaŭ bonega diplomatino.
Löbichau situas favore inter Berlino kaj Karlovy Vary, inter Dresdeno kaj Erfurto en proksimeco de la intelektulaj centroj Jena kaj Vajmaro. La dukino, kiu mem flegis loĝi en Berlino, aranĝis sur la kasteloj en Löbichau kaj Tannenfeld vivon socian viglan unuigantan politikon, literaturon, penetraton, muzikon kaj sciencojn. Tie oni kunvenis por diskutado, prelegadoj, festoj, teatraĵoj, koncertoj. Helpis tiuncele ankaŭ personaj kontaktoj de la dukino kiun ŝi estis fleginta ekz. en Berlino kaj Parizo.
Itala Imperio
La unua kolonio de la unuiĝinta itala ŝtato, Itala Imperio aŭ Itala Kolonia Imperio estis Itala Eritreo. La ĝenova ŝipkompanio Rubattino estis aĉetinta jam en 1870 la komercan havenon de Assab. Post ĉirkaŭ dek jaroj ĝin aĉetis la itala ŝtato. Samtempe Italio okupis alian bazon en Massaua. La kunigo de la du teritorioj estigis en 1890 la kolonion Eritreo.
Per milito en 1911 kontraŭ la osmanida imperio, Italio akiris Libion (aŭ, kiel oni diris tiam, Tripollando kaj Ĉirenlandon). La italan suverenecon agnoskis la traktato de Laŭzano, kiu rajtigis Italion ankaŭ okupi alian osmanidan posedaĵon, egean insularon Dodekaneso, ĝis la foriro de ĉiuj osmanidaj trupoj el Libio. Fakte la afero ne solviĝis ĝis la eniro de italio en la unuan mondmiliton en 1915 kontraŭ Turkio, kio daurigis la okupon de Dodekanezo.
Listo de mondĉampionoj pri ŝako
Tiu ĉi artikolo listigas mondĉampionoj pri ŝako laŭ jaroj.
Pierre Mattelaer
Pierre Mattelaer (naskiĝis la en Kortrijk, mortis samurbe la ) estis apotekisto. Lia patro, Victor, estis komercisto.
Post baza lernejo en Kortrijk, li studis en la Episkopa Kolegio de Tielt. En la antaŭlasta jaro (la t.n. Poësis) lia instruisto estis la flandrema pastro Cyriel Verschaeve. En Kortrijk li konis la flandran poeton Guido Gezelle.
Brila studento, li en la universitato de Loveno ekstudis inĝenieran fakon. Post malsano dum la unua jaro li elektis studadon de farmacio. Dum siaj studentaj jaroj li malkovris kaj propagandis la ĵus aperintan Esperanton, interalie per multaj artikoloj en la loka gazetaro. Fondiĝis Esperantista Katolik-Universitata Grupo (EKG) je la 17-a de de marto 1903, en ĉambrego de la universitato, kun pli ol 50 membroj. Anoj de ĝia unua estraro estis s-roj Paul Blaise, F. Daels, H. Denoncin, J. Franck, O. Kaisin, Pierre Mattelaer, E. Van den Weghe, C. Van Nuffel kaj J. Vekemans. Mattelaer estis menciita en la Tutmonda Jarlibro Esperantista de 1906.
Post diplomiĝo kaj staĝo en Loveno, li en 1907 malfermis apetekon en Kortrijk. En la sama jaro li edziĝis kun Philomena Briers el Pellenberg, vilaĝo apud Loveno. El la dek infanoj de la paro Eugène Mattelaer (1911-1999), kuracisto kaj urbestro de Knokke, estis la plej fama.
Mattelaer post la Unua Mondmilito denove agadis por Esperanto. Laŭ unu fonto en 1926 li iĝis prezidanto de la refondita Esperanto-grupo de Kortrijk. Tamen, nur fine de 1927 Belga Esperantisto mencias vigliĝon de la esperantista vivo en Kortrijk. Ankaŭ ekde 1927 regule aperis artikoloj pri Esperanto en la kortrijka gazetaro. En oktobro 1928 prezidanto Mattelaer bonvenigis Léon Cogen, vicprezidanton de Belga Ligo Esperantista. Dum la sama monato la kortrijkanoj vizitis la samideanojn de Roubaix kaj tie estis akceptitaj en la urbodomo.
Aperis mallonga nekrologo en Mededeelingen voor den Vlaamschen Esperantist, la dummilita eldono de Flandra Esperantisto. La forpaso de Pierre Mattelaer estis menciita en Flandra Katoliko post la Dua Mondmilito.
Korodo
Korodo estas ago aŭ fenomeno per kiu la surfaco de io estas kemie difektita. En la taga lingvouzo ĝi rilatas al ioma post ioma detruado de io.
La plej bone konata speco de korodo estas la difektado de metalsurfacoj per oksigeno kaj akvo en la aero, kiaj la rustado de fero kaj la verdiĝado de kupro. Tamen, ankaŭ en akva medio kaj kun alta temperaturo eblas korodo. Tiu ĉi ankaŭ koncernas ceramikajn materialojn kaj plastojn.
Korodo alportas sekurriskojn ( ruiniĝo de portantaj konstruaĵoj ) kaj grandajn elspezojn. Tial oni klopodas haltigi aŭ malrapidigi la procezon per certaj inhibantoj.
Wildenstein (Alzaco)
Wildenstein (jen germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
I Loved a Soldier
I Loved a Soldier (Mi amas soldaton, konata ankaŭ kiel Invitation to Happiness, Invito al feliĉo) estas nefinita usona amafera komedia filmo de 1936 reĝisorita de Henry Hathaway kaj produktorita de Paramount Pictures. It stars Marlene Dietrich, Charles Boyer, Walter Catlett, Lionel Stander, kaj Margaret Sullavan. La projekto finis en malorda katastrofo kiam la la filmo estis diserigita dum kelkaj semajnoj en produktorado pro scenaraj problemoj, laborplana konfuzo kaj fina decido de la studio maldungi la produktoron Ernst Lubitsch.
Paramount Pictures intencis fari refilmon de iama filmo de 1927 de Pola Negri nome Hotel Imperial, kiu estis bazita sur teatraĵo de Lajos Bíró. Filmado startis en la komenco de januaro 1936 kiam la filmo estis oficiale nomita Invitation to Happiness. Tuj estis akcidento per pafilo kiu vundis laboriston kaj preskaŭ frapis Boyer. Tiun saman tagon, la titolo de la filmo estis ŝanĝita al I loved a Soldier pro nekonataj tialoj.
Kiel rezulto de problemoj kun la scenaro kaj pro filmejaj kunfrontoj inter Dietrich kaj Hathaway, la produktoro Ernst Lubitsch suspendis la produktadon de la filmo kelkajn semajnojn. En marto, Paramount anoncis, ke ili kaj Dietrich estis denove reamikiĝintaj, kaj la produktado de la filmo pluis kun Margaret Sullavan anstataŭ Dietrich. Kun novaj aktoroj, la filmo estis kompletita en 1939 sub la titolo Hotel Imperial. Neniu filmaĵo farita por I Loved a Soldier estis uzita en la fina filmo kaj oni ne konas ĉu iu survivis.
La filmo estus rakontinta la historion de juna servistino (Marlene Dietrich) kiu laboras en la Hotel Imperial. Unu tagon, ŝi enamiĝas de konata kliento kiu rezultas soldato (Charles Boyer), loke konata kiel amanto de maljunulinoj.
Joris van Schooten
Laŭ Arnold Houbraken lian talenton jam juna por desegnado admiris liaj instruistoj kaj tiukadre li desegnis ĉie animalojn. Estante 17-jaraĝa li estis metilernanto de Coenraad van der Maas, bona portretisto, dum tri jaroj. En Delft li estis tre influita de la skolo de Michiel Jansz van Mierevelt. Lerninte sufiĉe por kreadi sian propran atelieron, li decidis veturi al Italio, sed liaj gepatroj edzigis lin al Marijtgen Bouwens van Leeuwen, kaj tiel li devis rezigni pri veturplanoj kaj revenis al Leiden. Li estis sukcesa pentristo kiu estis respektita en la komunumo. Li aliĝis al la Leidena Gildo de Sankta Luko kaj estis ano de la grupo kiu sendis peticion al la urbestroj en 1609 por nova protektoĉarto por la gildo. Ĝi estis malakceptita kaj ili klopodis por tio denove en 1610 kaj ĝi estis denove malakceptita.
Li estis instruisto de Rembrandt, Jan Lievens, kaj Abraham van den Tempel.
NGC 4326
NGC 4326 (aliaj indikoj — UGC 7454, MCG 1-32-33, ZWG 42.64, VCC 623, NPM1G +06.0336, PGC 40192) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tertremo de Hoei (1707)
La tertremo de Hoei, okazis je 14:00 loka tempo la 28-an de oktobro 1707 kaj estis la plej vasta en la historio de Japanujo. Ĝi okazigis fortajn damaĝojn tra sudokcidenta Honŝuo, Ŝikokuo kaj sudita Kiuŝuo. La tertremo kaj la sekva detruema cunamo mortigis pli ol 5.000 homojn. Tiu evento rompis samtempe ĉiujn segmentojn de la Nankai fendego. Ĝi estas la ununura, kiu faris tion, la magnitudo laŭ la skalo Richter estas taksata je ML=8,6. Ĝi eble ankaŭ iniciis la lastan erupcion de la monto Fuĵi, kelkajn 49 tagojn poste.
Fono
La suda marbordo de Honŝuo estas paralela al la Nankai-fendego, kiu indikas la subiro de la Filipina plato sub la Eŭrazian platon. Moviĝoj ĉe tiu platlimo ofte okazigis tertremojn, kelkaj el ili klasigitaj kiel . Ĉe la Nankai-fendego ekzistas kvin apartaj segmentoj (A-E), kiuj povas rompiĝi sendepende, tiuj segmentoj rompiĝis aŭ individue aŭ kune reen dum la lastaj 1.300 jaroj. Tertremoj ĉe Nankai okazis ofte pare, kun relative malgranda tempointervalo inter ili. aldone al la du eventoj en 1854 similaj tertremoj okazis en 1944 kaj 1946. En ĉiu kazo la nordorienta segemento rompiĝis antaŭ la sudokcidenta. En 1707 la tertremoj okazis aŭ samtempe aŭ sufiĉe proksime laŭtempe por ke historiaj fontoj ne diferencigis ilin.
Damaĝoj
29.000 domoj estis detruitaj kaj pli ol 5.000 homoj mortis. Almenaŭ unu granda terglito estis kaŭzita de la tertremo, la Ohya-terglito en la gubernio Ŝizuoka. Tiu terglito, unu el la tri plej grandaj en Japanujo sterniĝis sur areo de 1,8 km2, kun volumeno taksita je 120 milionoj da m3. La baseno de la gubernio Nara montras spurojn de likviĝo kaŭzitajn de tiu evento.
Tertremo
La magnitudo de la tertremo en 1707 superis tiujn de la tertremoj de Ansei-Tokai kaj de Ansei-Nankai en 1854, laŭ diversaj observoj. La supreniĝo ĉe la kabo Muroto en la gubernio Koĉi estas supozita de 2,3 metroj en 1707 kompare al 1,5 en 1854.
Cunamo
Laŭ la sudokcidenta marbordo de Koĉi, ondoj atingis mezajn altojn de 7,7 metroj kaj ĝis 10 metrojn en iuj lokoj.
Ligo al la erupcio de la monto Fuĵi
Ekzistas pruvoj, ke ŝanĝiĝoj pro vastaj tertremoj povas esti sufiĉe grandaj por okazigi vulkanajn erupciojn, se la koncernita magma sistemo jam alproksimiĝis al kritika stato. Tiel eblas, ke la granda tertremo en la jaro 1707 okazigis ŝanĝojn en premoj en la magmoĉambro super la monto Fuĵi.
Work (filmo de 1915)
Laboro estas muta filmo kun ĉefrolo de Charlie Chaplin (lia oka filmo por Essanay Films), kaj kun aktoroj Edna Purviance, Marta Golden kaj Charles Insley. Filmo estis produktita en jaro 1915. Ĝi estis filmita ĉe la Majesta Studio en Los-Anĝeleso.
Chilly-Mazarin (stacidomo)
Chilly-Mazarin estas franca stacidomo sur Fervojo Grande Ceinture de Parizo, situanta en komunumo Chilly-Mazarin (departemento Essonne) en regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio C (branĉo C8) de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Grande ceinture de Paris (990000).
Kalmit (Haardt)
La monto Kalmit, malofte ankaŭ nomata Granda Kalmit, apud Maikammer en la rejnlando-palatinata distrikto Südliche Weinstraße estas kun alteco de super marnivelo la plej alta monto de la Palatinata Arbaro kaj post la Donnersberg la dua plej alta pinto de regiono Palatinato. La monto situas en Haardt, la orienta rando de la Palatinata montaro. Sur la monto estas elrigarda turo kun relajsa dissendostacio, meteologia stacio, telerigarda stacio, la domo Kalmitdomo kaj la elsendilo Kalmit. Sur la sudokcidenta sprono Hüttenberg situas la naturmonumento rokaro Hüttenberg.
Nomo
La etimologio de la nomo Kalmit ne estas certa. Ebla varianto estas la latina calvus mons por kalva monto. Sed eblas ankaŭ ĝermana origino kahl kaj munti por ‚protektejo‘ aŭ ‚monto/monteto kun protekejo‘. Tria ebleco povus esti hindeŭropa kel/kol aŭ qel/qol por ‚alta, en kombino kun mons, mond aŭ simile por ‚monto‘. Tiu tradukiĝus kiel ‚alta monto‘ aŭ ‚pinta monto‘. Similaj geografiaj nomo estas Calmont, Külmitz, Kollmitzberg, Kallmünz aŭ Kellmünz.
Situo
La monto Kalmit situas en la naturparko Palatinata Arbaro kaj ankaŭ en la transŝtatlima Biosfera rezervejo Palatinata Arbaro – Nordaj Vogezoj. La pinto estas 3,8km okcidentnordokcidente de la vinkultura komunumo Maikammer kaj 5,5 km sudsudokcidente de la centro de la urbo Neustadt an der Weinstraße. La monto apartenas al la komunuma arbaro de Maikammer.
Antaŭmontoj kaj la malgranda Kalmit
Ĉirkaŭ la monta masivo Kalmit grupiĝas pluraj montpintoj, kiel ekzemple la Hohen Loog (alteco 618,7 m super marnivelo) kaj Zwergberg (alteco 589,3m) en la nordo, la monto Taubenkopf (alteco 603,8 m) en norrdoriento, la monto Kanzel (alteco 531,7m) kaj la Wetterkreuzberg (alteco 400,7m) en sudoriento, la monto Stotz (alteco 603,2 m) kaj la Breitenberg (alteco 545,2 m) en sudo kaj la Hüttenberg (alteco 620,1 m ) en sudoriento.
Ĉirkaŭ 15 km sudsudokcidente de la (Granda) Kalmit situas inter Ilbesheim kaj Arzheim la 270,5 m alta Malgranda Kalmit.
Flaŭro
Preskaŭ la en la tuta Palatinata Arbaro kaj same sur la monto Kalmit kreskas miksita arbaro. La plej ofta arbo estas la arbara pino (ĉ. 10.300 ha), sekvas la ordinara piceo (ĉ. 1.600 ha) kaj la ordinara duglaso (ĉ. 1.700 ha).La plej ofta foliarbo estas fago (ĉ. 7.000 ha) kaj kverko (ĉ. 2.600 ha).
Panoramo
Post la disfalo de la en la jaro 1868 konstruita elrigardturo sur la pinto la Pfälzerwald-Verein konstruis en 1928/29 novan 21 m altan turon. de la turo oni havas panoraman rigardon trans la tuta Palatinata Arbaro ĝis la Vogezoj, Hunsrück, Taunus, Odenwald kaj Nigra Arbaro.
Simileco (kemio)
Simileco ĉe kemio, nomata ankaŭ kemia simileco aŭ molekulara simileco rilatas al la simileco de kemiaj elementoj, molekuloj aŭ kemiaj kombinaĵoj respektante aŭ strukturan aŭ funkciajn kvalitojn.
Tegerfelden
Pri la komunumo
Tegerfelden estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1026 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Tegerfelden limas en nordo al Bad Zurzach, en nordoriento al Rekingen, en oriento al Baldingen, en sudo al Unterendingen, kaj en okcidento al Döttingen.
Trafiko
La komunumo Tegerfelden estas konektita al la publika trafikreto per tri poŝtaŭtolinioj, nome de Tegerfelden al Baden, de Brugg al Bad Zurzach kaj de Döttingen al Niederweningen. Komence de la 19-a jarcento ekzistis planoj konstrui fervojlinion tra la Surbvalo, kiel daŭrigo de la linio de Zuriko-Örlikon, kiu finiĝas en en Niederweningen. Sed la projekto dum la 1-a mondmilito en la jaro 1915 estis forlasita pro monomanko.
Tra Tegerfelden pasas la kantona ĉefvojo n-ro 17 de Döttingen al Dielsdorf.
Historio
La unua dokumenta mencio de Tegerfelden datiĝas el la jaro 851 kiel Tegerfelt.
Fine de la 11-a jarcento la Baronoj de Tegerfelden konstruigis kastelon sur rokteraso de la monto Ruckfeld. De la mezepoka burgo postrestis murrestaĵoj. Konataj membroj de la Baranoj de Tegerfelden estis Ulriko de Tegerfelden, kiu estis de 1167 ĝis 1199 abato de la Monaĥejo Sankt-Galo, kaj ties nevo Konrado la 2-a de Tegerfelden, kiu estis de 1209 ĝis 1233 Episkopo de Konstanco. La frato de Konrado, Valtero la 3-a mortis sen viraj heredantoj. Lia filino edziniĝis al Ulrich von Klingen, la fondinto de la urbeto Klingnau, kiu tiel heredis la posedaĵon de la Baronoj de Tegerfelden. En la jaro 1276 la iama posedaĵo de la Tegerfeldanoj fariĝis posedaĵo de la Monaĥejo Sankt-Blasien. Bienposedantoj en Tegerfelden estis ankaŭ la Habsburgoj, al kiuj apartenis cetere la alta jurisdikcio pri la loko.
Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Tegerfelden estis atribuita al la subvoktejo Sigg de la Grafejo Baden.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden. Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Tegerfelden fariĝis komunumo de la argovia distrikto Zurzach.
Okedra simetrio
La regula okedro havas turnan simetrion de ordo 24 (kiu inkluzivas turnajn transformojn sed ne inkluzivas reflektajn transformojn), kaj entutan simetrion de ordo 48 (kiu inkluzivas kaj reflektajn kaj turnajn transformojn). Kubo havas la samajn simetriojn pro tio ke ĝi estas la duala pluredro de okedro.
Ario (Michoacán)
Ario estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Ario de Rosales. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 009.
Okedra simetrio
La grupo de orientiĝo-konservantaj simetrioj estas S4, aŭ la grupo de permutoj de kvar objektoj, pro tio ke estas akurate unu tia simetrio por ĉiu permuto de la kvar paroj de kontraŭaj edroj de la okedro.
Ario (Michoacán)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 31647 loĝantojn. El tiuj estas 15130 viroj kaj 16517 virinoj. La komunumo havas surfacon de 623.35 kvadratkilometroj.
Okedra simetrio
Turna okedra simetrio kaj plena okedra simetrio estas la diskretaj punktaj simetrioj (aŭ ekvivalente, simetrioj sur sfero) kun la plej grandaj geometriaj simetriaj grupoj kongruaj kun mova simetrio. Ili estas en la kristalaj punktaj grupoj de la kuba kristala sistemo.
Turna okedra simetrio
O, 432, aŭ de ordo 24, estas turna okedra simetrio. Ĉi tiu grupo estas simile al turna kvaredra simetrio T, sed la C2 aksoj estas en la okedra turna simetrio C4 aksoj, kaj aldone estas 6 C2 aksoj tra la mezpunktoj de lateroj de la kubo. Td kaj O estas izomorfiaj kiel abstraktaj grupoj: ili ambaŭ esti konforma laŭ S4, la simetria grupo je 4 objektoj. Td estas la unio de T kaj la aro ricevita per komponado de ĉiu ero de O \ T kun la inversigo. O estas la turna grupo de la kubo kaj de la regula okedro.
Ario (Michoacán)
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 26754 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 78 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.29 % de la loĝantoj.
Okedra simetrio
Plena okedra simetrio
Kun la 4-oblaj aksoj koincidantaj kun la koordinataj aksoj, fundamenta domajno de Oh estas donita per kondiĉo 0 ≤ x ≤ y ≤ z. Objekto kun ĉi tiu simetrio estas karakterizita per la parto de la objekto en la fundamenta domajno, ekzemple la kubo estas donita per z ≤ 1 (z = 1 por la rando), kaj la okedro per x + y + z ≤ 1 (x + y + z = 1 por la rando). ax + by + cz = 1 donas randon de pluredro kun 48 edroj, la piramidigitan dekduedron.
La edroj estas kombinataj po 8 al pli grandaj edroj por a = b = 0 por kubo, kaj kombinataj po 6 por a = b = c por okedro.
Ario (Michoacán)
Sociogeografio
Entute 18 638 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 15 375 estis alfabetoj kaj 3 243 analfabetoj. Tio signifas ke 17.40 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Okedra simetrio
Konjugecaj klasoj
La konjugecaj klasoj de O estas:
Ario (Michoacán)
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Okedra simetrio
Konjugecaj klasoj
Tiuj de Oh inkluzivas ankaŭ tiujn kun inversigo:
Ario (Michoacán)
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16009a.htm
Schnabelwaid
Schnabelwaid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Distiko
Distiko aŭ versduo estas strofo de du versoj, kiuj rimas inter si, kies rimo povas esti ĉu konsonanca aŭ asonanca. Tiuj duversoj povas esti de ĉiu metrika longo (silabnombroj) aŭ eĉ ambaŭ versoj povas havi la saman silabnombron aŭ ne.
Uzo
Tiu ĉi estas la plej simpla el la strofoj, pro kiu ĝi estas uzata ofte por la proverboj. Ĝi rare estas uzata en lirika poezio, kvankam ja en la didaktika, la rakonta aŭ la epigrama. Ĝi abundas en la refrenoj.
La gazalo konsistas entute el distikoj. La anglalingva poemo La Famodomo konsistas el oksilabaj distikoj.
En la ĉina kulturo, oni ofte montras specialajn distikojn (春聯) por la Ĉina novjara festo sur la pordo.
Tomasz Motyka
Tomasz Marek Motyka (naskiĝis, do nun -jara) estas pola spada skermisto. Li gajnis la arĝentan medalon en la vira teamo de spadaj skermistoj en la Somera Olimpiko 2008. Krome en la Eŭropa Ĉampionado de 2011 li gajnis la bronzan medalon en la individua konkuro.
Calvi Talle (stacidomo)
Calvi Talle (Calvi Talle), antaŭe nomita Lido, estas franca haltejo sur linio -, situanta en  , en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) ? de la linio Ponte-Leccia - Calvi (ligne de la Balagne) (996000).
August Zang
En 1848, kiam la cenzuro estis pli milda en Aŭstrio, li revenis el Parizo al Vieno kaj fondis la gazeton Die Presse, nome ĉiutaga ĵurnalo kiu ankoraŭ funkcias nuntempe (kvankam post kelkaj interrompoj). Tiu gazeto estis kreita laŭ la modelo de la franca gazeto de Émile de Girardin nome La Presse kaj enkondukis multajn de liaj samaj popularigaj ĵurnalismaj teknikoj, inklude malaltan prezon (subtenitan per sia volumo kaj reklamado), seriaj publikaĵoj kaj mallongaj, facile kompreneblaj alineoj. En 1864, disputo kondukis al du ŝlosilaj ĵurnalistoj kiuj lasis Die Presse kaj fondis Die Neue Freie Presse. La origina Die Presse estis tuj konata kiel La Malnova Presse kaj en 1867 Zang vendis ĝin.
Brouzet-lès-Quissac
(jen france, prononco, okcitane Broset de Quiçac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Poirino
Poirino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Chieri, Riva presso Chieri, Villanova d'Asti (AT), Santena, Villastellone, Isolabella, Cellarengo (AT), Pralormo, Ceresole Alba (CN) kaj Carmagnola.
Trávnica
Trávnica, hungare Barsfüss estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky. La slovaka historia nomo estis Fiš.
Situo
La vilaĝo situas laŭ traira flankovojo. Fervojo funkcias en la proksimeco. Nové Zámky troviĝas 26 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata ekde la neolitiko. La unua mencio pri la loko devenis el 1075 en formo Fius. En 1910 loĝis tie 1455 da homoj (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al la distrikto de Verebély. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 1248 da homoj (1222 slovakoj).
Famuloj
En la iama Füss naskiĝis hungara politikisto Lajos Boronkay.
11363 Vives
11363 Vives estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Schiers
Geografio
Schiers situas ĉe la norda flanko de la suba parto de Pretigovio (germane Prättigau). La komunumo etendiĝas de la bordo de la rivero Landquart ĝis la kresto de la montoĉeno Rätikon, kiu estas la limo al Aŭstrio. La komunumo konsistas el la frakcioj Schiers, Lunden, Fajauna-Stels, Maria-Montagna, Pusserein kaj Schuders.
Najbaraj komunumoj
Schiers limas en nordo al Vandans (Vorarlbergo, Aŭstrio), en nordoriento al Tschagguns (Vorarlbergo, Aŭstrio), en oriento al Sankt Antönien, en sudoriento al Luzein, en sudo al Jenaz, en sudokcidento al Furna, en okcidento al Grüsch, en nordnordokcidento al Seewis.