cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sarasvatio
La nomo Sarasvatī devenas el saras (signife "fluo") kaj vatī (signife "ŝi kiu estas ..."), tio estas, "ŝi kiu estas fluinta". Tiele, Sarasvati estas simbolo de kono; ties fluo (aŭ kresko) estas kiel rivero, kaj kono estas supreme alolloga, kiel bela virino. Ŝi estas bildita kiel bela diino kun kvar brakoj, vestante per senpunkta blanka sario kaj side sur blanka lotuso. Ŝi estas konata ankaŭ kiel Ŝarada, Vani kaj Vagdevi (ĉio signife "parolo").
Fulford
Fulford estas vilaĝo tuj sude de Jorko, Anglio, apud la rivero Ouse. Laŭ la censo de 2001 ĝi enhavis 2,595 loĝantojn, el kiuj multaj laboras ĉe la Universitato de Jorko.
Alex De Angelis
Alex DE ANGELIS (naskiĝis la 26-an de februaro 1984 en Rimini) estas San-Marinano motorciklisto.
Komencas en Klaso 125 en 1999 per Honda kiel wildcard. En 2000 kaj 2001 kuras per Honda. En 2002 kaj 2003 kuras per Aprilia. Ekde 2004 ĝis 2007 kuras en Klaso 250 per Aprilia. En 2008 kaj 2009 kuras en MotoGP per Honda de la teamo Gresini Racing. En 2010 kuras kelkajn konkurencojn en MotoGP per Honda de la teamo Interwetten kaj en Moto2 per Force GP kaj MotoBi. En 2011 kuras en Moto2 per MotoBi. En 2012 kuras per Suter kaj FTR. En 2013 kuras per Speed Up kaj unu konkurencon en MotoGP per Ducati de la teamo Pramac Racing. En 2014 kuras en Moto2 per Suter, poste en MotoGP per Forward Racing. En 2015 kuras en MotoGP per ART de la teamo IodaRacing. En 2016 ekkuras en Superbike. En 2017 kuras kelkajn konkurencojn per Kalex kaj Suter en Moto2.
Morkovice-Slížany
Morkovice-Slížany estas urbo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž, 15 km sudokcidente de Kroměříž. Vivas ĉi tie.
Cepari
Cepari [ĉeparj] (hungare: Csépán ĉepan, germane: Tschippendorf, Tscheppen) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 822 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1992 714 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1380. Ĝia saksa loĝantaro rifuĝis en Germanion la 19-an de septembro en 1944. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Dumitra.
Morkovice-Slížany
Historio
La unua skribmencio pri Morkovice devenas el la jaro 1222.
Allier
Allier [] estas la plej norde situanta el la departementoj de la franca regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi proksimume egalas la malnovfrancan provincon Bourbonnais. Ĝi etendiĝas sur surfaco de kaj havas 343,431 loĝantojn. Ĝi ŝuldas sian nomon al rivero Allier, kiu trairas ĝin. La ĉefurbo estas Moulins. La departemento enhavas 317 komunumojn.
Morkovice-Slížany
Historio
Morkovice-Slížany estiĝis en la jaro 1960 per kunigo de municipoj Morkovice kaj Slížany.
Allier
La suda parto de la departemento troviĝas sur la lastaj deklivoj de la Centra Montaro, kaj la norda parto konsistas el larĝaj valoj kaj fruktodonaj ebenaĵoj.
Ekonomio baziĝas sur agrikulturo, kiu estas pli produktiva en tiu ĉi departemento ol en la ceteraj de la regiono, pro pli bonkvalitaj terenoj kaj pli milda klimato. Bredado (bovedoj, porkedoj) kaj kultivado de cerealoj estas la plej gravaj aktivecoj de tiu agrikulturo. Ekzistas ankaŭ industria vivo, sed malgrandskale: mekanikaj aŭ elektraj konstruadoj.
Kelkaj vidindaĵoj: Moulins kaj ĝia katedralo, la malnova industria urbo Montluçon, la fama ban-urbo Vichy, kaj la lagoj kaj arbaroj de la regioneto Combrailles.
Universitato de Denver
Ĝi proponas servojn por ĉirkaŭ 11.000 lernantoj en siaj kursoj de gradigo kaj postgradigo. Ĉirkaŭ 1259 profesoroj laboras por la edukado de 5087 studentoj de antaŭgrado kaj 6389 de postgrado.
Historio
La 3an de marto 1864 la universitato estis fondita kiel la Seminario de Koloradio fare de John Evans, eks-guberniestro de Koloradio nomumita de Abraham Lincoln. La Seminario de Kolorodio fondiĝis kiel metodisma institucio kaj en 1880 ĝi ekhavis la nomon de Universitato de Denver. La unuaj konstruaĵoj de la universitato troviĝis en la centro de Denver en la 1860-aj kaj 1870-aj jaroj, sed ili estis translokigitaj al ĉirkaŭ 11 kilometroj sude de la urbocentro. La 3an de oktobro 2012, la universitato estis sidejo de la unua porprezidenta debato de Usono de 2012.
En ties kampuso troviĝas nombraj historiaj konstruaĵoj kiel la University Hall, konstruita en 1890 kun nov-romanika stilo. Ankaŭ la Observatorio Chamberlin, konstruita en 1894 kiu ankoraŭ funkcias. Alia grava konstruaĵo estas la Kapelo Evans, nome malgranda preĝejo de la 1870-aj jaroj kiuj iam troviĝis en la urbocentro de Denver, kaj estis translokigita al la kampuso de la DU en la 1960-aj jaroj. La Turo Buchtel (1913) estas la restinto el iama Kapelo Buchtel, kiu detruiĝis pro incendio en 1983. La administraj oficejoj estas en la konstruaĵo Mary Reed, iama biblioteko konstruita en 1932 en stilo nov-gotika. Ankaŭ Margery Reed Hall estis konstruita en la sama stilo en 1929.
Servoj
La universitato disponas el unu de la plej altaj teleskopoj de la mondo situa sur 14.148 futoj proksime de la pinto de la Monto Evans nome Observatorio Meyer-Womble. Tiu teleskopo estas uzita ofte de la Departemento de Fiziko kaj Astronomio de la DU.
La universitato disponas de kvin rezidejoj: nome Johnson McFarlane Hall (JMac), Centennial Halls, Centennial Towers, Nelson Hall kaj Nagel Hall.
Chauvigny
Chauvigny estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chauvinois.
Majadas
Majadas aŭ Majadas de Tiétar estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas majaeños. La censita populacio en 2008 estis de 1.294 loĝantoj.
Flaŭro kaj Faŭno
Pri faŭno estas la kutima en mediteranea arbaro. La gregoj estas ŝafoj kaj bovoj, kaj jam preskaŭ ne porko, kiu ne estas enspeziga ĉe irigacio.
Ĉangohungaroj de Moldavio
Ĉangohungaroj de Moldavio (csángó) estas etna grupo romkatolika vivanta inter la Orientaj Karpatoj kaj la rivero Prut.
Majadas
Populacio
La evoluo de la nombro de loĝantoj laŭlonge de la 20a jarcento estis kreska el 518 en 1900 al 700 de 1920. Post la Hispana Enlanda Milito ankaŭ kreskis ĝis 1.300 loĝantoj je la 1960-aj jaroj, sed poste okazis grava elmigrado, kiel en la resto de la regiono.
Ĉangohungaroj de Moldavio
Historio
La unuaj hungarlingvaj grupoj migris tien el Nord-Transilvanio verŝajne en la 12-a kaj 13-a jarcentoj. La teritorio estis la feŭdaĵo de Hungario. Dum la sekvaj jarcentoj ilia nombro kreskadis. En la 16-a jarcento ili suferis multe de turkaj-tataraj detruoj kaj devis forlasi la urbojn. Vatikano por kreskigi la nombron de la katolikoj inter ortodoksuloj fare de polaj kaj italaj pastroj gradece elpremis el la preĝejo la hungaran lingvon kaj oni uzis sole la rumanan lingvon. Nur inter 1947 kaj 1955 funkciis hungarlingvaj lernejoj. Tiel estas kompreneble, ke la dialekto kaj popolkulturo de la ĉangoj gardis multe da arkaismoj kaj estis forte influitaj de la lingvo kaj popolkulturo de la rumanoj. La nombro de ĉangolingvaj personoj estas ĉirkaŭ 62 mil. La unuaj esploristoj de ilia historio estis Péter Zöld, Mihály Petrás, János Petrás Ince.
Majadas
Populacio
Pro la ekonomio de irigacia agrikulturo, ĝi estas vilaĝo kiu ricevas grandan kvanton de enmigrantoj, kiuj estas ĉefe el Maroko, kiu formas 22 % de la totala populacio (172 en 2005). El tiuj 35 % estas inter 16 kaj 35 jaraĝaj. Danke al tio, Majadas troviĝas super la regiona averaĝo de naskindico.
Sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj
La sudokcident-aŭstralia biodiverseco-riĉaĵejo estas biogeografia regiono kiu ampleksas la sudokcident-aŭstraliajn ekoregionojn en la biomo de la mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj. Ĝi estas difinita de la organizaĵo Naturprotekto Internacie. La regiono havas mediteranean klimaton kun humidaj vintroj kaj sekaj someroj, unu el kvin tiaj regionoj en la mondo. La regiono kovras 356 717 da kvadrataj kilometroj, konsistante el larĝa marborda ebenaĵo 20-120 kilometrojn larĝe, transiranta al milde montetaj ĉirkaŭaj regionoj konsistigataj el eroziita granito, gnejso kaj laterito. Dezertoj kaj kserofitaroj situas en la nordo kaj oriento tra la centro de Aŭstralio, apartigante la biodiverseco-riĉaĵejo de la aliajn mediteraneaj kaj humid-klimataj regionojn de la kontinento.
Majadas
Ekonomio
Agrikulturo (ĉefe tabako, kapsiko kaj aveno kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Iom de komerco kaj industrio de mebloj.
Historio
La deveno de la vilaĝo rilatas al setlejoj de paŝtistoj. La nomo de la vilaĝo signifas la ejoj kie tranoktas la gregaro kun la paŝtistoj. La aldono de Tiétar kreiĝis anekdoton, ke vilaĝano mendis meblojn per fervojo sed la meblojn oni alportis al Miajadas (en la sama Provinco de Cáceres) anstataŭ al Majadas, do li ĉiam jam uzis nomon Majadas de Tiétar kio sukcesis.
Sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj
La vegetaĵaro en la regiono estas plejparte ligneca, inkluzive de arbaroj, duonarbaroj, arbustaroj, kaj erikejoj, sed neniuj herbejoj. La superregaj vegetaĵartipoj estas eŭkaliptaj duonarbaroj, eŭkalipt-dominataj mali-duonarbaroj, arbedaroj kaj erikejoj. Ili similas al la ĉaparaloj, makisoj kaj finbosoj de aliaj mediteran-klimataj regionoj.
La regiono havas ĝenerale malriĉajn sablajn aŭ lateritajn grundojn, kiuj subtenis riĉan speciigon de plantoj adaptataj al specifaj ekologiaj niĉoj. La regiono gastigas grandan diversecon de endemiaj specioj, precipe pri la proteacoj.
Péter Párkányi Raab
Péter Párkányi Raab naskiĝis la en Balassagyarmat.
Sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj
La biodiverseco-riĉaĵejo kongruas kun la tutmondaj 200-regiono sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj.
Péter Párkányi Raab
Biografio
Péter Párkányi Raab akiris diplomon en Hungara Belarta Universitato en 1987, majstrodiplomon en 1990. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Kiss (skulptisto) kaj György Jovánovics. Nuntempe li kreas en Budaörs. Li ricevis hungarajn kaj francajn premiojn ekde 1990, en 2021 premion Kossuth.
Sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj
Flaŭra provinco
La regiono respondas al la flaŭra provinco de Sudokcidenta Aŭstralio. La Monda Natur-Fonduso (WWF) kaj la Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio (IBRA) subdividas la regionon en nombron da ekoregionoj :
Bello (Kolombio)
Bello estas metropolo kaj municipo en Kolombio en departemento Antjokio. Ĝi estas antaŭurbo de Medeĝino (Kolombio) kaj ĝi apartenas al ties urbaro.
Geografio
Bello situas sur montaro laŭ rivero dek kilometrojn norde de Medellín.
Historio
En 1541 hispanaj soldatoj trovis tie indiĝenan terkultivistan vilaĝon. Hispana vilaĝo estis fondita en 1676, poste ĝi ŝanĝis nomon al Bello al honoro de Andrés Bello. La unua kapelo estis konstruita en 1720, poste ankaŭ aliaj, eĉ kirkoj. Bello urbiĝis en 1913.
Instruado
Bello havas 111 lernejojn (41 publikajn kaj 70 privatajn).
Iijärvi (Kuusamo)
Iijärvi estas lago en Finnlando en provinco Norda Ostrobotnio en komunumo Kuusamo. Ĝia areo estas, longo de bordo , la plej granda profundo , la meza profundo kaj supermara alteco. Iijärvi havas 8 km longan kabon, Joutsenniemin. Fiŝaro de lago estas riĉa.
18871 Grauer
18871 Grauer estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Albert D. Grauer, kiu akiris datumojn pri kronologio kaj infraruĝa bildigo ĉe internaciaj observatorioj ekde 1978. Li kunmalkovris la unuan pulsantan centran stelon de planeduma nebulozo (K1-16). Lia nunaj interesoj inkludas la fotometrion de apudteraj asteroidoj por determini ties fizikajn karakterizojn.
(11884) 1990 RD6
(11884) 1990 RD6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Adreso
Adreso estas preciza lokindiko, kiu helpas (re)trovi ĉi tiun lokon kaj direkti personojn, objektojn aŭ informojn tien. Tradicie gravan rolon ludis la adreso por la poŝtaj servoj, por la administra registrado de personoj ktp. Fine de la 20-a jarcento la nocio trovis aldonan uzon rilate al la navigado en komputilaj retoj. Listo de adresoj estas adresaro.
En anglalingvaj landoj, la poŝta kodo kutime venas lasta. En granda parto de Eŭropo, la kodo antaŭas la urbonomon, tiel: "2301 La Chaux-de-Fonds". Kelkfoje, la landkodo ISO 3166 estas metita antaŭ la poŝtkodo: "CH-2301 La Chaux-de-Fonds".
Paperpoŝta adreso por letero, kiu trafu abonkeston, kutime konsistas el ĉi tiuj eroj: Paperpoŝta adreso por letero, kiu kuŝu en poŝtejo ĝis kiam la ricevanto mem venos por preni ĝin estas kutime konata sub la franca nomo "Poste restante" (Ĝis peto ĉe poŝtoficejo): La frazo pli bone estu en lingvo de la lando; laŭ kontraktoj ĝi povas esti en la franca lingvo [poste restante]). Sur letero de tipo "ĝis eldemando" nepre devas esti skribita familia nomo de la ricevanto.
Se la urbo estas sufiĉe granda, kaj pro tio sufiĉe konata en la lando, la regiono povas ne esti skribita en adreso (ekzemple, en Rusio oni ne skribas nomon de la regiono se la urbo estas ĉefurbo de la regiono).
Depende de kutimoj de la lando, adreso povas esti skribita en ĉi tiu ordo, kiel supre, aŭ en la mala ordo. Precize ĉi ĉio estas priskribita en reguloj de uzado de la poŝto, kiuj reguloj estas propraj por ĉiu lando kaj pro tio malmulte diversaj de reguloj de la aliaj landoj.
Adresado de la mondo - adreso por ĉiu
Tiu ĉi estas iniciativo lanĉita en 2009 de la Universala Poŝta Unio en kunlaboro i.a. de Unesko por kreskigi la konscion de la valoro de adresa infrastrukturo kiel kerna infrastrukturo de landoj. Bona infrastrukturo de adresoj ŝajnas esti ŝlosila elemento de politikoj sur naciaj kaj internaciaj niveloj en subteno de la Jarmilaj Evoluigaj Celoj (MDG), precipe koncerne regadon, jurŝtaton, redukton de malriĉeco, preventadon de malsanoj kaj havigo de bazaj servoj kiel elektro, kloakoj kaj akvo.
Lingvoj
La Universala Poŝta Konvencio forte rekomendas la jenon:
Vidu ankaŭ
Komparu kun: interreto - retejo - vikipedio - poŝtkodo
1316 Kazano
1316 Kazanjo estas malgranda marsrenkonta asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusia astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Kazano (aŭ Kazanj) en Tatarstano.
Ellis Larkins
Ellis Lane LARKINS (* 15-an de majo 1923 en Baltimore, Marilando; † 30-an de septembro 2002, samloke) estis usona ĵaz-pianisto de svingo.
Diskografiaj indikoj
Albumoj kiel bandestro
Kun Ruby Braff
Kiel gastmuzikisto
Châtel-Guyon
Châtel-Guyon [ʃatɛl ɡɥijɔ̃] estas franca situanta en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Châtel-Guyonnais aŭ Brayauds.
Hereward the Wake
Hereward the Wake (m. post 1072) estis anglosaksa senjoro kiu kontraŭis Vilhelmon la Konkerinton. Pri lia vivo estas multaj legendoj.
Frua vivo
Eble li unue ribelis kontraŭ Eduardo la Konfesanto en 1054, pro ties uzo de normandaj konsilistoj, kaj estis proskripciata. Eblas ankaŭ ke en 1066, kiam Vilhelmo la 1-a kaptis la anglan tronon, Hereward estis ekzilo servanta kiel dungsoldato Balduenon la 5-an, grafon de Flandrio, kaj ke li revenis en Anglion post 1066.
Ribelo kontraŭ Vilhelmo la Konkerinto
En 1069 aŭ 1070 la dana reĝo Svein la 2-a sendis al Anglio malgrandan armeon por subteni Edgar Atheling. La armeo okupis la insulon de Ely, Cambridgeshire. (Tiutempe la regiono estis tre marĉa.) Hereward kaj aliaj aliĝis al la invadantoj. En 1069, post kapto de Jorko, estis pacakordo inter la danoj kaj Vilhelmo la Konkerinto, sed la anglosaksaj ribelantoj daŭre rezistis al la normandoj. En 1070 Hereward disrabis la abatejon de Peterborough, dirante ke li deziris protekti la trezorojn de la abatejo kontraŭ la normandoj.
En 1071 Hereward kaj aliaj furioze klopodis defendi la insulon de Ely kontraŭ la normandoj. Laŭ iuj raportoj, la normandoj unue rajdis laŭlonge lignan digvojon kiu kolapsis sub la pezo de ĉevaloj kaj kavaliroj, kaj poste subaĉetis monaĥon kiu malkaŝis pli sekuran vojon trans la marĉoj. Hereward kun pluraj sekvantoj eskapis kaj daŭre batalis kontraŭ la normandoj.
Posta vivo kaj morto
Pri lia posta vivo estas du versioj: Tamen eblas ke li neniam ricevis pardonon, kaj, kiel multaj anglosaksoj, iris eksterlanden por savi sian vivon.
Deveno de lia kromnomo
La kromnomo the Wake unue aperis en 14a-jarcenta kroniko de la abatejo de Peterborough. Laŭlegende ĝi signifas la singardema, kaj aludas al okazo kiam, helpate de servanto nomata Martin Lightfoot, li malsukcesigis komploton mortigi lin dum ĉasado. Tamen eble la kromnomo estis elpensata de la familio Wake, kiu akiris la bienojn de Hereward ĉirkaŭ Bourne post lia morto kaj kredis ke la kromnomo plifortigus ilian posedon de la bienoj.
Hereward en literaturo
Charles Kingsley verkis romanon Hereward the Wake, kiu donas ege romantikan rakonton de lia vivo.
Harriman
Harriman estas nomo de kelkaj lokoj en Usono:
Harriman estas nomo de kelkaj gravaj personoj:
Harriman povas referenci al Alaska Ekspedicio Harriman.
65241 Seeley
65241 Seeley estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Nomo
Ĝia nomo honoras Bob Seeley, usonan plenumitan pianiston de Detrojto, kiu ludas de Gershwin kaj Debussy ĝis Scott Joplin, sed estas plej konata pro sia bugiaj ludoj aŭditaj en koncertoj tra la Usona Mez-Okcidento kaj ĉirkaŭ la mondo.
Tincques
Tincques estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tincquois.
Zevenbergen
Zevenbergen estas antaŭa municipo en la nordokcidento de la nederlanda provinco Nord-Brabanto proksime al Breda. Zevenbergen estis ĝis 1997 memstara municipo kaj ekde tiam ĉefloko de la municipo Moerdijk. Zevenbergen havas 14 750 loĝantojn.
Gorleben
Gorleben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lüchow-Dannenberg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Internacie la komunumo konatiĝis ekde la fino de la 1970-aj jaroj, kiam organiziĝis la protestoj de la kontraŭatomenergia movado kontraŭ provizora deponejo de nuklecentrale uzita radioaktiva "rubaĵo" funkcianta tie ... kaj kontraŭ la planoj samloke subtere instali finan deponejon de tiaj materialoj.
Tilburg
Tilburg (esperantigite: Tilburgo) estas municipo en Nederlando, en la provinco Nord-Brabanto. La municipo konsistas el la urbo Tilburg kaj la vilaĝoj Udenhout kaj Berkel-Enschot. La areo de la municipo estas 118 km² granda. La loĝantoj estis 199.100 la 1-an de januaro 2005, sed jam la 25-an de januaro 2006 18-jara studantino iĝis la 200 000-a loĝanto.
Vidbejo (Vaŝingtonio)
Whidbey Island (kutime Vidbejo en Esperanto) estas insulo en Vaŝingtonio, Usono, ĉe la norda ekstremaĵo de Puĝeta Fjordo. Ĝi estas la plej granda insulo en Vaŝingtonio, kaj formas la plej grandan parton de sia kantono, Island County. Ĝi estas plejparte rura; la plej granda urbo, Oak Harbor, havas malpli ol 25 mil loĝantojn. Laŭ la usona censo, en 2000 la insulo havis 58,211 loĝantojn, sur areo de entute 437 km². Ĝi ricevis sian nomon laŭ oficiro de la Vankuvera ekspedicio, Joseph Whidbey, kiu (kun Peter Puget) mapis la insulon en 1792.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio plus fotoj el la Vikimedia Komunejo.
Magyar Hírlap
Magyar Hírlap [madjar hi:rlap ~ Hungara Novaĵgazeto] estas hungara ĵurnalo, lastfoje aperata ekde 1968.
La kvara Magyar Hírlap aperis la 16-an de majo 1968. Ĝi aperis tiam eĉ en lundo, kiam alia gazeto ne. Ĝi aperis ekde fino de 1987 kiel oficiala gazeto de la ministrokonsilo. Ekde novembro de 1989 ĝi aperis kiel sendependa gazeto, en februaro de 1990 aĉetis ĝin firmao de Robert Maxwell. Tiu investo ebligis modernigon kaj translokiĝon de la redaktejo. Post la morto de Robert Maxwell, la Arthur Andersen librotenad-kontrola entrepreno vendis akcian plimulton de Magyar Hírlap (aprilo de 1992) al svisa Jürg Marquard. Ekde 1-a de oktobro de 2000 posedis la gazeton la svisa Ringier Verlag, sed la planoj ne sukcesis, tial anoncis la entrepreno en 2004, ke ĝi ne plu eldonas la gazeton. La plimulton de la gazeto aĉetis hungara miliardulo Gábor Széles, kiu volas iomete dekstreman gazeton, tiel li dungis en aprilo de 2006 kiel vic-ĉefredaktoron Pál Dippold de la dekstra Magyar Nemzet.
Săpâia
Săpâia [səpıja], (hungare: Szappanpataka) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Baia Mare.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 127 loĝantojn (rumanoj).
3631 Sigyn
3631 Sigyn estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Eric Walter Elst donis al ĝi la antaŭnomon de sia filino "Sigyn",
Reinwardtoena
Reinwardtoena estas eta genro de birdoj de la familio de Kolombedoj. Ĝi inkludas 3 speciojn.
La nomo de tiu ĉi genro rememoras la germanan naturscienciston Caspar Georg Carl Reinwardt.
La specioj estas nomataj ankaŭ Kukolkolomboj, kiel tiuj de la genro Macropygia, pro siaj longaj vostoj kaj strieco en brusto de kelkaj specioj.
Hadassah Neurim
Hadassah Neurim aŭ Hadasah Ne'urim (הדסה נעורים) estas junulara vilaĝo en centra Israelo, borde de la mediteranea maro kaj iom norde de la urbokerno de Netanya. En 2015 ĝi havis 248 loĝantojn. La vilaĝo estis fondita en 1948, origine por sengepatraj judaj infanoj post travivo de la Holokaŭsto venintaj al Israelo.
Rilatoj al Esperanto
En la vilaĝo okazis la Internacia Junulara Kongreso de TEJO en somero 1986, kiu estis aparte aktiviga evento por la nacia Esperanto-movado.
Nová Ves nad Nisou
Nová Ves nad Nisou (Neudorf an der Neiße) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou. En la municipo vivas.
Historio
La unu skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1634.
(14746) 2164 P-L
(14746) 2164 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Numulito
Nummulites aŭ Numulitoj estas genro de formortintaj foraminiferoj de la grupo de la bentosoj. Ties konkoj troviĝas ofte kiel fosilioj kaj ili atingas ĝis 6 cm en la diametro. Ii havas rondan formon, rekonita facile pro siaj spiraloj, subdividitaj de nekompletaj septoj en preskaŭ kvadrataj ujoj. Ili estas komunaj en la rokoj de la Terciaro, ĉefe ĉirkaŭ la Mediteraneo (ekzemple, en la kalkaj rokoj de la Eoceno en Egiptio). Ili estas tre interesaj kiel gvida fosilio. La nomo "Nummulites" estas etaĵo de la latina vorto nummulus kio signifas "eta monero", pro ties formo. En 1913, Randolph Kirkpatrick publikigis libron, The Nummulosphere: an account of the Organic Origin of so-called Igneous Rocks and Abyssal Red Clays, defendante la teorion, ke ĉiu rokaĵo formigixis pro akumulado de foraminiferoj kiel la numulitoj.
Ekzistas plataj foraminiferoj kiuj vivas surfunde kiel anoj de la surfunda vivulantaro (kiel la bentosoj). Kaj ankaŭ ekzistas aliaj kiuj ŝvebas en ĉiu alteco de la akvo kaj apartenas al la planktono. El inter la unuaj, surfunduloj, inter la bentosoj estas la numulitoj aŭ Nummulites, laŭ vorto (el la latina) "moner-bestoj", kiuj estas tre interesaj por la fakuloj. Kvankam ili estas unuĉelaj, kiel la aliaj foraminiferoj, kelkaj povas atingi grandon de ĝis 12 cm en diametro. Ili estas tre kuriozaj kaj bele ornamitaj kun formo de spiralo centre kaj rondaj konture; do la interna strukturo estas prilaborita. Ĉar fakuloj multe pristudas ilin, la numulitoj utilis eĉ por dividi la eocenon. Temas pri unuĉelaj animaloj tre interesaj por la studoj de la Paleozoologio kaj de la Geologio.
Referencoj
Endre Dudich, "Ĉu vi konas la Teron? Ĉapitroj el la geologiaj sciencoj", Scienca Eldona Centro de UEA, Budapest, 1983.
Listo de grekaj verkistoj (moderna epoko)
Ĉi tiu listo enhavas grekajn aŭ grekdevenajn verkistojn skribantajn novgreke aŭ, pro la diasporo, ankaŭ en aliaj lingvoj.
Atalaya del Cañavate
Atalaya del Cañavate estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas atalayero. La censita loĝantaro en 2013 estis de 121 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,6 loĝ/km².
Situo
Atalaya del Cañavate estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la suda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 892 m; je 85 km el Kvenko, provinca ĉefurbo, kaj je 70 km el Albacete. La areo de ties teritorio estas de 46.6 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°31′5″N 2°15′7″O.
Historio
Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Atalaya del Cañavate, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Atalaya del Cañavate kie oni falis al la nunaj iom pli ol 100.
Ekde la jaro 2003 la urbestro estis de dekstra partio PP.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Pajaroncillo
Pajaroncillo [paĥaronZIjo] (Birdegeto (tiel); aperas birdetoj en la blazono) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 74 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,3 loĝ/km².
Situo kaj geografio
Pajaroncillo estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko. La areo de ties teritorio estas de 56,91 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°56′47″N 1°44′03″Ok.
Las Corbeteras estas natura pejzaĝo ĉirkaŭita de pinaroj situanta je 2 km, formata de kalkaj rokaroj eroziitaj montrantaj kuriozajn formojn kvazaŭ kamenoj.
Historio
Inter civilaj konstruaĵoj elstaras la Ponto de Cristinas, kaj vojodukto kaj gregovojo situanta super la rivero Cabriel, je ĉirkaŭ tri km de la vilaĝo, konstruita en la 16a jarcento: ĝi estas iom runigita ĉefe en supra parto (parapeto), kaj tiele pro antikveco, historio kaj beleco ĝi postulas urĝan agadriparon fare de la koncernaj entoj.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Pajaroncillo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Pajaroncillo kiel oni alvenis al la nunaj 74.
Joonas Könttä
Joonas Kasperi KÖNTTÄ (n. 13-a de decembro 1989 en Lieksa) estas finna politikisto. Könttä estas elektita parlamentano de Finnlanda Centro en parlamentelekto de la jaro 2019 el elektrodistrikto de Meza Finnlando. Antaŭe li laboris en Eŭropa Parlamento kaj ministerio pri instruo kaj kulturo de Finnlando. Li loĝis en Sankt-Peterburgo en Rusio kaj en Bruselo en Belgio.
26740 Camacho
26740 Camacho estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Martin Ayalde Camacho, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Central High School de Saint Paul (Minesoto, Usono).
(11891) 1991 FJ2
(11891) 1991 FJ2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Dipșa
Dipşa (dipŝa) (hungare: Dipse dipŝe, germane:Dürrbach) estas vilaĝo en Rumanio orient-nordoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 894 loĝantoj (germanij, rumanoj, ciganoj); en 1992 842 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝi estis libera saksa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Galaţii Bistriţei.
Antonio Lupatelli
Antonio LUPATELLI (1930 – 18-a de majo 2018) estis itala ilustristo, komiksa artisto kaj verkisto kiu laboris sub la pseŭdonimo Tony Wolf.
Lupatelli estas plej bone konata pro ilustraĵoj de infanlibroj, kontribuante interalie por:
Li ankaŭ faris grafikajn kontribuaĵojn al la libraj adaptoj de la svisa televida serio Pingu.
Lupatelli laboris kun Fratelli Fabbri Editori, Payot Film, Fleetway Publications kaj Dami Editore. Kiel komiksa desegnisto li estis unu el pluraj artistoj kiuj desegnis por la infanaj revuoj Playhour kaj Jack and Jill. Inter la serioj ĉe kiuj li laboris troviĝas Freddie Frog, Fun in Toyland, Little Sooty kaj Moony of the Moon. En la itala revuo Il Corriere dei Piccoli li kreis Ciccio Sprai kaj Robi e Robo.
Li mortis en Italio la 18-an de majo 2018.
161962 Galchyn
161962 Galchyn estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio de Andruŝivka en Andruŝivka (Ukrainio).
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Galchyn (cirile Гальчин, 50° N, 29° E) konata ekde 1683, kies norda parto limas la distrikto de Andruŝivka, distrikto en la centro de Ukrainio. Pro plej bona videbleco, la Observatorio de Andruŝivka estis establita en Galchyn.
Tušická Nová Ves
Tušická Nová Ves, hungare Tusaújfalu estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
Situo
Tušická Nová Ves situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Ondava, laŭ traira flankovojo. Michalovce troviĝas 14 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1325. En 1910 loĝis en Tusaújfalu 452 da homoj, (420 slovakoj, 30 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Tusaújfalu apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Gálszécs, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Tušická Nová Ves 620 da homoj, (614 slovakoj kaj aliaj).
Hartenstein (Saksio)
Hartenstein estas urba komunumo en Germanio. Ĝis la 31-a de julio 2008 ĝi apartenis al la distrikto Zwickauer Land, sekve de malfondo de tiu distrikto ĝi nun estas parto de nova distrikto Zwickau. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
18872 Tammann
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la svisa-germana kosmologiisto Gustav Tammann, profesoro pri astronomio ĉe la Universitato de Bazelo kaj tutmonde fama fakulo pri la determino de la konstanto de Hubble.
Bertalan Árkay
ÁRKAY Bertalan (11-a de aprilo 1901, Budapeŝto – 23-a de novembro 1971. Budapeŝto): arkitekto, nepo de arkitekto Mór Kallina. Lia patro estis Aladár Árkay, lia edzino estis Lili Árkayné Sztehló.
Li studis en la budapeŝta Politeĥnika Universitato, poste li laboris ekde 1925 apud sia patro, estis stipendiisto de la pariza Akademio de Belartoj de Francio en 1926 kaj kunlaboranto en laboroficejo de Thier, pariza arkitekto. Li plustudis en la viena Arkitekta Majstrolernejo de P. en (1927) kaj en Romo (1929). Inter 1928–1940 li planis kaj konstruigis multajn modernajn vilaojn. En 1930 li gajnis kun sia patro premion pro la elkonstrua plano de la Elizabeta bulvardo. Ekde 1932 li direktis la planadon de la nova kirko en Városmajor (urboparto de Budapeŝto). Li transprenis en 1932 de sia patro la planadon de preĝejo Fogadalmi de Mohács. Oni konstruis laŭ liaj planoj la ludomon de la Tutlanda Sociasekura Insituto sur la placo Köztársaság (Respubliko) (1935). En 1934 li planis la hungaran ekspoziciejon en Romo por la Internacia Ekleziarta Ekspozicio, kaj en 1936 pavilonon de Milana Triennálé. En 1937 li renovigis la hungaran konstruaĵon de la Venecia Biennálé.
Laŭ liaj planoj estis konstruitaj lernejoj, ludomoj, domaro, hospitalo. En 1948 li renovigis la subpreĝejon de katedralo en Vác kaj la konstruaĵon de la budapeŝta Belarta Muzeo. Ekde 1949 li estis kunlaboranto ĉe Publikkonstru-plana Instituto. Li ricevis multajn distingojn enlande kaj eksterlande sur ekspozicioj.
Oni deponas lian plankolektaĵon pri Budapeŝto en la Budapeŝta Historia Muzeo, inter aliaj la planojn de lia unua edzino SZTEHKÓ Lili pri vitrofenestroj.
Menciindas ankaŭ liaj pentraĵoj, li ofte partoprenis en ekspozicioj.
394 Arduina
394 Arduina estas meze granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly, la 19-an de novembro 1894, elde la observatorio de Marsejlo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la gaŭla diino Arduinna, protektantino de la arbaro de Ardenoj, asimilita al la romia diino Diana.
Dániel Gecse
GECSE Dániel (geĉe) estis hungara kuracisto naskita en Cigányi la 7-an de marto 1768 kaj mortinta en Marosvásárhely la 23-an de majo 1824.
Kariero
Dániel Gecse diplomitiĝis en 1798 en la universitato de Peŝto. Unue li estis praktikanta kuracisto en Transilvanio, poste li faris studvojaĝon en Italio. Post lia reveno en 1807 la registaro sendis lin en departementon Hunyad por haltigi la ĥolerepidemion. En 1809 en la kontraŭfranca milito li estis ĉefkuracisto bivaka. En 1813–14 li partoprenis en la kontraŭpesta lukto en ĉirkauaĵo de Braŝovo. En 1815 li loksidiĝis en Marosvásárhely. Li heredigis en sia testamento 6000 florinojn (plus pluan sumon post la morto de sia patrino) por fondado de „homama instituto”.
Kvazaro
Kvazaroj estas tre foraj kaj fortaj fontoj de energio, supozeble enormaj nigraj truoj kiuj voras tutajn stelojn en la centro de galaksio. La unua kvazaro estis malkovrita en 1963, kaj nun oni konas kelkmilojn da kvazaroj.
Etim.: angla quasar (quas[i stell]ar), (estas) "kvazaŭ stela".
La kvazaro kiel gravita lenso
La kvazaro povas ankaŭ efiki kiel Gravita lenso. Laŭ simpla ne scienca priskribo oni povas vidi la objekton, la gravita-lensa -planeton en centro kaj dekstran kaj maldekstran la kavazrojn, sed ĝi estas nur 1 kvazaro. La planeto in centro estas pli proksima kaj la kvazaro estas malproksima. Laŭ prelego en (Naturesplora societo en Zuriĥo (NGZH)) oni povis mezuri multajn datenojn kaj oni scias ke oni havas nur 1 kvazaron en tia eksemplo.
Trovo de nova planedo per la metodo de gravita lenso
Sed oni povas ankaŭ mezuri aliaj datumoj kaj oni trovis surprize kun la datumoj kaj la scienca sistemo de gravita lenso ankaŭ novajn planedojn.
Kvalito de "objektoj" en Universo
En ne scienca priskribo cirkaŭ 4-5 % de "objektoj" estas "lumo" kaj energio, cirkaŭ 25 % estas materio kun konata kvalito, sed cirkaŭ 60-70 % de "objektoj" estas "malhela materio" Malluma materio. La malhela materio estas materio kun nekonata kvalito. La futura esplorado eble helpas trovi la kvaliton de tia malhela materio.
Daft Punk
Daft Punk  (1993-2021) estas franca ensemblo formita en 1993 de Guy-Manuel de Homem-Christo kaj Thomas Bangalter, kiu ludas elektronikan muzikon. Ilia stilo kunigas haŭzon, funkon kaj sintezil-muzikon. Ambaŭ membroj portas (kutime) robotan maskon kaŝanta sian vizaĝon, kaj rifuzas aperi antaŭ la publiko aŭ amaskomunikiloj sen ili. (krom en la komenco de iliaj karieroj).
Ili estis premitaj la 26-an de januaro 2014, ĉe 56-a ceremonio de Grammy Awards por "get lucky" en Los-Anĝeleso in Staples Center, kaj Aleksandrovanoj antaŭvidas kanti "get lucky" okaze de la malferma ceremonio de la Vintra Olimpiko 2014.
Iván Paulikovics
Iván Paulikovics [paŭlikoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Paulikovics Iván estas hungara skulptisto, instruisto. Iván Paulikovics naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Iván Paulikovics abiturientis en industriarta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1972, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1977, fine li plulernis en instituto en Moskvo. Lia ĉefinstruisto estis József Somogyi. Inter 1980-1984 li ricevis stipendiojn, en la lasta jaro en Romo. En la lernojaro de 1992 li instruis en la industriarta mezlernejo, krome iam en libera arta lernejo de Zebegény. Li ricevis premiojn inter 1981-1990.
Malpartida de Cáceres
Malpartida de Cáceres estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas malpartideños. La censita populacio en 2008 estis de 4.461 loĝantoj.
Situo
Malpartida de Cáceres estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Llanos de Cáceres, je altitudo de 371 m; je nur 11 km de Cáceres, provinca ĉefurbo (al kiu ĝi funkcias kiel kvartalo aŭ dormurbo) kaj je 71 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 33,73 km². Ĝi situas je la koordenatoj:
Historio
Estis setlejoj en la epokoj prahoma, antaŭromia, romia, islama kaj mezepoka. La fondo kiel vilaĝo eble datiĝas de la 13a jarcento post la Reconquista de Cáceres. En la 16a jarcento okazis la etendo de la kerno, kiel urba disvolvado de stratoj ampleksaj kaj rektaj kun forma triangula, formata de blankaj domoj. En 1833 Malpartida sendependiĝas de Cáceres.
Kiam oni konstruis la fervojon en la 19a jarcento, la stacion por Arroyo de la Luz kaj Malpartida de Cáceres oni konstruis en intermeza punkto en loko apartenanta al municipo de Cáceres. Ĉirkaŭ tiu stacio aperis la domaron de Estación Arroyo-Malpartida, kiu enhavis ĝis 1000 loĝantoj kaj aktuale, post la fermo de la stacio, estas preskaŭ senhoma.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj konstruado lastatempe. Turismo ĉefe danke al proksimeco de Cáceres.
Urugvaja savano
La urugvaja savano, ankaŭ konata kiel brazila-urugvaja savano, estas tersupraĵa ekoregiono el la sud-sudamerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj. La ekoregiono ampleksas la tutaĵon de Urugvajo kaj iujn areojn de nordorienta Argentino kaj de  ekstrem-suda Brazilo.
16368 Città di Alba
16368 Città di Alba estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Urugvaja savano
Flaŭro
La ekoregiono konsistas plejofte el mez-altaj herbejoj, kun areoj de palmo-savano, galeria arbaro laŭlonge de riveroj, kaj enklavoj de submontara arbaro.
16368 Città di Alba
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la itala urbo Alba, ĉefurbo de la historia regiono Langhe en Piemonto. La urbo estas fama pro ĝia gastronomio, inklude "tartufi", bombonoj kaj plej bonaj italaj vinoj. La urbo Alba estis partizana fortikaĵo dum la dua mondmilito kaj estas nun tre aktiva en kulturaj agadoj.
Guillaume Bigourdan
En 1877 li dungiĝis en la observatorio de Tuluzo kiel helpanto, sub la direktoreco kaj la instruo de Félix Tisserand, kaj poste, en 1879 en la observatorio de Parizo, kie Tisserand estis nomumita direktoron la antaŭan jaron.
Urugvaja savano
Faŭno
Herbomanĝantaj mamuloj inkludas  la cervedojn Ozotoceros bezoarticus kaj Mazama gouazoubira, kaj la kapibaron (Hydrochoerus hydrochaeris), la plej grandan ronĝulon en la mondo.
Guillaume Bigourdan
Li interesiĝis pri la asteroidoj, kaj malkovris unu el ili : 390 Almon, la . Lia laboro pri la nebulozoj valoris al li internacian famon, la oran medalon de la Royal Astronomical Society kaj la krucon de Oficiro de la Honora Legio.
Lia profesio faris lin multe voyaĝi : en Martinikon por observi la pasadon de Venuso de 1882, en Sankt-Peterburgon, Krakovon, Berlinon kaj Vienon la sekvantan jaron.
Li iĝis titolata astronomo en la observatorio de Parizo en 1897, unua direktoro de la jus kreita "Bureau international de l'heure" (Internacia buroo pri la horo) en 1920, prezidento de la Akademio de Sciencoj de Francio kaj de la Franca Instituto en 1924.
Honoroj
Li ricevis :
Cabriel
La rivero Cabriel [kaBRJEL] estas grava rivero de la oriento de Hispanio, ĉefa alfluanto de la rivero Júcar. Ĝi estas 220 km longa, havas basenon de 4.754,2 km² kaj averaĝan akvokvanton jaran de 220,82 hm³. Tiu rivero fluas tra la provincoj Teruelo, Albacete, Cuenca kaj Valencio.
Geografio
Ĝi elfluas en la valo Cabriel (Iberia Sistemo) en la komarko de Albarracín, en la provinco Teruelo. Ĝi fluas tra la municipoj Salvacañete, Alcalá de la Vega, Boniches, Campillos-Paravientos, Pajaroncillo, Villar del Humo, Cardenete, Víllora, Enguídanos, Mira kaj Minglanilla. El tie la akvofluejo utilas kiel natura limo inter la provinco Cuenca kaj la provinco Valencio, ĝis alveni al la domaro Los Cárceles ( vilaĝeto el Villamalea), kie iĝas natura limo inter la provinco Albacete kaj tiu Valencia, kaj eniras en Valencio ambaŭborde ĉe Casas del Río (Requena), akj ĝi kuniĝas al Júcar ĉe Cofrentes.
Nikela (II) acetato
Nikela (II) acetato aŭ nikela acetato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj saloj, rezultanta el interagado de la acetata acido kaj nikela (II) hidroksido. Nikela (II) acetato estas verda turkiso solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nikela (II) acetato prezentas (II) acetatan grupon ligitan al nikela (II) katjono. Ĝi konsistas je 4 karbonatomoj, 6 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj, 1 nikelatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
6309 Elsschot
6309 Elsschot estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la belga flandra verkisto Willem Elsschot (1882–1960) de vera nomo Alfons de Ridder.
Kurt Edelhagen
Kurt Edelhagen (* 5-an de junio 1920 en Herne; † 8-an de februaro 1982 en Kolonjo) estis unu el la ĉefaj germanaj ĵazbandego-direktistoj de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj.
Vivo kaj verkado
Post militfino li fondis en 1945 je Herne ĵazbandeton, kiun li baldaŭ pligrandigis al bandego. La bando ludis unue nur en britaj kaj usonaj soldatoklubejoj. Je la American Forces Network (AFN) en Frankfurto ĉe Majno Edelhagen 1948 faris sonregistraĵojn por dissendadoj. En 1949 li kaj sia bando estis dungitaj por la Bavara Radio (BR) je Radio Nurenbergo kiel ĵaza kaj distra orkestro. En 1952 li transiris al Südwestfunk Baden-Baden. Edelhagen partoprenis kun sia bando ekde marto de 1954 je la ĉiusemajna elsendo-serio "Jazztime Baden-Baden" de Joachim-Ernst Berendt, kiu diskonigis la orkestron vaste trans la sudokcident-germana spaco. Edelhagen tie muzikis kune kun multaj steluloj de la tutmonda ĵazmondeto, ekz. kun Lionel Hampton aŭ Chet Baker, okaze de la 1000-a elsendo en 1956 kun Modern Jazz Quartet kaj Miles Davis. Serĉe al kantistino por sia bandego Edelhagen malkovris en 1953 je Baden-Baden Caterina Valente, kun kiu li prezentis en 1954 je la "Salon du Jazz" en Parizo, la tiam ĉefa eŭropa ĵazfestivalo, same kiel je la Germana ĵazfestivalo en Frankfurto ĉ.M., kie Edelhagen plurfoje gastis kun sia orkestro.
La 1-an de aprilo 1957 li iris al Okcidentgermana Radio (WDR) je kolonjo, kie li – novaĵo en eŭropa ĵazo – formis internacian bandegon. Tie Edelhagen restis ĝis la solvo de sia kontrakto fare de WDR en la jaro 1972.
En Kolonjo Edelhagen ankaŭ evoluigis en 1958 la ĵazklason de la Altlernejo por Muziko, la unua siaspeca en Eŭropo. Ĝis komence de la sesdekaj jaroj li tie instruis.
En 1972 li prezentis kun sia bandego unu el la plej longaj kvodlibetoj de la muzikhistorio: La enmarŝado de la nacioj al la Somera Olimpiko 1972 en Munkeno. Por ideo, realigo kaj gvidado de la akompanmuziko por la Olimpiko li ricevis en 1973 same kiel ankaŭ liaj aranĝistoj Dieter Reith, Jerry van Rooyen kaj Peter Herbolzheimer ordenon de la germana registaro.
En lia bandego ludis muzikistoj kiel Charly Antolini, Benny Bailey, Fred Bunge, Stuff Combe, Francis Coppieters, Jimmy Deuchar, Carl Drewo, Gerd Dudek, Maffy Falay, Horst Fischer, Johnny Fischer, Wilton Gaynair, Dusko Goykovich, Tubby Hayes, Derek Humble, Tony Inzalaco, Christian Kellens, Shake Keane, Rick Kiefer, Heinz Kretzschmar, Günter Lenz, Ferdinand Povel, Rob Pronk, Bora Rokovic, Dieter Reith, Rolf Schneebiegl, Ronnie Stephenson, Peter Trunk, Werner Twardy aŭ Jiggs Whigham. Al la aranĝistoj de la orkestro de Edelhagen apartenis krom Heinz Gietz, Francy Boland aŭ Claus Ogerman ankaŭ multaj usonaj muzikistoj kiel ekz. Bill Russo, Bill Holman aŭ Quincy Jones, kiu en 1971 aranĝis la sondiskon Kurt Edelhagen plays Jim Webb. Edelhagen prezentis je multaj eŭropaj ĵazfestivaloj, faris multajn koncertvojaĝojn (inter ili en 1964 multatentata vojaĝo tra Sovetunio, en 1966 tra Nordafriko) kaj akompanis multajn distroartistojn kiel Peter Alexander, Alice Babs, Bill Haley, Bibi Johns, Hildegard Knef, Evelyn Künnecke, Paul Kuhn, Gitta Lind, Angelina Monti, Freddy Quinn aŭ Caterina Valente.
Edelhagen estis entombigita sur la nova tombejo en Kolonjo-Weiden. Oper- kaj muzikalkantistino Marina Edelhagen estas lia filino.
Memoroj
Post lia morto en Kolonjo strato, en 1992 en lia hejmurbo Herne placo ricevis lian nomon.
Diskoj
La unuaj sondiskojn Edelhagen produktis por la usona merkato, kie ili aperis en 1949 je la usona firmao Empire. „Temis pri nuraj ĵazaranĝaĵoj, kaj la orkestro de Edelhagen ricevis per tio ankaŭ ekster Germanujo la famon, esti la unuaranga germana bandego.“ Pluaj sonregistradoj sekvis por a firmaoj Austroton, Philips Phonographische Industrie, Brunswick kaj Polydor. Selekto de la ŝelakdiskoj ekde 1949 ĝis 1954 estas dokumentita je Horst H. Lange.
Unuaj germanaj studioregistradoj okazis en Nurembergo (24-an de septembro 1950; Begin The Beguine, Some Of These Days, Happy Days Are Here Again, No Can Do kaj In A Little Spanish Town), Hamburgo (4-an de februaro 1951; Korridor-Swing kaj Eisbär-Song), Hamburgo (7-an de februaro 1951; Sam's Song kaj Wilhelmina), Hamburgo (23-an de februaro 1951; Boogie At All kaj Paul's Boogie), en Kolonjo (februaron de 1951; Presto aus der 'Fantasie In Be-Bop') kaj denove en Nurembergo (11-an de marto 1951; Moonlight Serenade, Dinah kaj I've Got My Love To Keep Me Warm).
Edelhagen surdiskigis ankaŭ sub la kaŝnomoj Frank Folken (en 1951 por Philipps) resp. Mike Firestone (1954 por Polydor).
Farbskatol'
Farbskatol' estis vidblogo en Esperanto. Ĝi spektebligis filmetojn senditajn de sendependaj kontribuantoj. Ekde aprilo 2006, po du videoj semajne estas aldonataj, sed poste tiu maloftiĝis iomete kaj nuntempe (septembro 2017) la paĝo ne plu ekzistas, verŝajne tiel okazas ekde aprilo 2011, de kiam la retejo ne plu funkciis, aŭ ke la retadreso ŝanĝiĝis.
La filmetoj jene kategoriiĝis:
3022 Dobermann
3022 Dobermann estas asteroido de la interna asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan amatoran astronomon Friedrich Louis Dobermann, ankaŭ konata kiel kreinto de la raso de hundo dobermano.
Amélie Nothomb
Amélie NOTHOMB (naskiĝis la ) estas belga verkistino. Ŝi naskiĝis en Etterbeek en Belgio kaj vivis dum la unuaj kvin jaroj en Japanio, estante filino de diplomato.
Ŝia unua romano, Hygiène de l'assassin, estis publikigita en 1992 kaj aperis en Esperanta traduko en la jaro 2000 ĉe eldonejo KLEKS kun la titolo Higieno de l' murdisto.
Ekde 1992 ŝi publikigis proksimume unu romanon jare, i.a. Les Catilinaires (1995) kaj Métaphysique des tubes (2000).
Dum sia restado en Japanio ŝi eklernis la japanan lingvon.
Nothomb transloĝiĝis tre ofte antaŭ ol malkovri Eŭropon, pli precize Bruselon, kie ŝi sentis sin same multe eksterlandano kiel kie ajn. Ŝi studis filologion en la Universitato Libera de Bruselo. Poste, pro familiaj problemoj, ŝi reiris al Tokio por eklabori por granda japana kompanio.