cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zoltán Székely (violonisto)
Biografio
Zoltán Székely studis en Muzikarta Akademio/Altlernejo inter 1915-1921. Liaj plej gravaj instruistoj estis komence József Bloch, poste Jenő Hubay kaj Zoltán Kodály. En 1921 li konatiĝis kun Béla Bartók, baldaŭ ili ofte muzikadis duope. Li estis primara violonisto de hungara arĉkvarteto inter 1938 kaj 1972. Komence li muzikadis en Hungario, poste en Nederlando, fine ekde 1950 en Kanado, kie li ankaŭ instruis. Li ĉefe komponis ĉambromuzikon. Li estis nomumita Honora profesoro de la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1981. Li havis nederlandan edzinon.
Königs Wusterhausen
Königs Wusterhausen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rilatoj al Esperanto
La radio-ĉefstacio Königswusterhausen disaŭdigis la 16-a de novembro 1924 sur ondo 2450 paroladon de telegr.-direktoro Arnold Behrendt, poste sur ondo 2800 Esperanto-koncerton. Oni fondis post ĝi „Germanan Radio-Esperanto-Ligon“. Prezidanto iĝis Arnold Behrendt, vicprezidanto telegrafoserva direktoro Gerlach, direktoro de la radio-ĉefstacio, oficejo ĉe Ellersiek & Borel. Pri la fondo informis la revuo Germana Esperantisto, 1925, n-o 1. Ankaŭ en la postaj jardekoj, en la epoko de GDR samkiel post la ŝtata reunuiĝo de Germanio, en la urbo kontinue aktivis esperantistoj.
Vidindaĵoj
En la kvartalo Niederlehme troviĝas turo simila al la istanbula Galata-turo.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Guy Fawkes
Guy FAWKES (naskiĝis la 13-an de aprilo 1570, mortis la 31-an de januaro 1606) estis la plej fama partoprenanto en la pulva konspiro de 1605 - malsukcesa komploto mortigi la britan reĝon Jakobo la 1-a kaj aliajn.
Guy Fawkes anticipis ke li mortus kiam la pulvo eksplodus: sed la komploto malsukcesis kiam homo ekkaptis de Fawkes la torĉon per kiu li volis eksplodigi la pulvon. Antaŭ la Privata Konsilio Fawkes restis defia: demandate de lordo el Skotlando kion li intencis, li respondis, "blovegi vin, skotajn aĉulojn, reen al viaj propraj montoj". Oni torturis lin: unue li silentis sed, eltrovinte post pluraj tagoj ke aliaj konspiruloj komencis klaran ribelon, li konfesis, tamen malkaŝante nur la nomojn de konspiruloj kiuj aŭ jam mortis aŭ estis jam konataj de la instancoj. Ĉe la eŝafodo li saltis kaj rompis al si la kolon por eviti multe pli doloregan morton.
La britoj kutimas flamigi krakfajraĵojn je la 5-a de novembro, dum la "nokto de Guy Fawkes" (Guy Fawkes Night), kaj tiam ofte bruligas figuraĵon de Guy Fawkes.
Masko de Guy Fawkes
Dum la noktoj de Guy Fawkes, oni portis simbolan maskon pri li, sed la nuntempe uzata masko havas originon al komika libro V for Vendetta, kiu startis en 1982 kaj en ties filma adaptado en 2005, kiu aperis en 2006. La nun konatan karakterizan maskon ellaboris David Lloyd (komikdesegnisto) kaj ĝi iĝis uzata ekde dua duono de la 2000-aj jaroj dum kontraŭ-potenculaj protestoj, ĉefe fare de la movado Okupu Wall Street kaj la interreta movado "Anonymous".
Francisko Jacinto de Savojo
Francisko Jacinto de Savojo (itale: Francesco Giacinto di Savoia) naskiĝis en Torino la tiama ĉefurbo de la Savojaj Ŝtatoj je la 14-a de septembro 1632 kaj mortis en la Kastelo de Valentino (Torino) je la 4-a de oktobro 1638. Li estis kromnomita "Floro de Paradizo".
Li estis la filo la 12-a duko de Savojo Viktoro Amadeo la 1-a (1587-1637) kaj de lia edzino Kristino de Francio (1606-1663). Post la morto de sia patro, li heredis la Domestrecon de Savojo en 1637 kaj lia patrino fariĝis regentino. Li regis dum nur unu jaro kun la nobelecaj titoloj de 13-a duko de Savojo, princo de Piemonto, markizo de Saluco, grafo de Aosto, de Morianio, de Astio kaj Nico, kaj reĝo de Kipro kaj Jerusalemo.
La juneco de la nova duko pligravigis la krizon en la duklando kaj minacis ĝian ekziston mem, ĉar la regentino estis devigata samtempe defendi la duklandon kontraŭ la atakoj de Hispanio, la intrigoj de siaj bofratoj kaj la provoj de aliancita Francio por tute vasaligi ĝin.
Li mortis en 1638 kaj lia juna frato Karlo Emanuelo la 2-a heredis la Domestrecon de Savojo. Ilia patrino Kristino de Francio, kiu nomis sin Madama Reale, restis regentino ĝis 1648.
Geĉo
Geĉo (hispane Guecho kaj eŭske Getxo) estas municipo de la bordo de la historia teritorio kaj provinco Biskajo, en Eŭskio, Hispanio. Ĝi situas en la dekstra bordo de la Estuaro de Bilbao, en la elfluejo de Ibaizábal-Nervión. Ĝi apartenas al la komarko Granda Bilbao kaj al la metropolita areo de Bilbao. Ĝi havas 80.770 loĝantojn (NIS 2009) kaj elstaras pro la kvanto de palacetoj kaj luksaj domoj konstruitaj de la alta burĝaro dum la industriiĝo.
Stato de la eŭska en Geĉo
Laŭ datumoj de Urbodomo de Geĉo, 48,56% de la geĉanoj ne parolas la eŭskan, 19,9% bone scipovas ĝin kaj 31,5% iom konas ĝin, sed ĉefe pasive.
Aliflanke, pliiĝis la procento de eŭsklingvanoj, kiu en 1981 estis nur 9% kaj en 2001 estis 19,9%. Laŭ la sama fonto nur 4,83% de la loĝantaro uzas la eŭskan kiel ĉiutagan lingvon.
Taksonomio de kultivataj plantoj
Taksonomio de kultivataj plantoj estas la studo de la teorio kaj praktiko de la scienco kiu identigas, priskribas, klasifikas, kaj nomas kulturvariojn - tiuj plantoj kies origino aŭ selektado estas ĉefe devenaj el intencita homa aktiveco. Kulturplantaj taksonomiistoj, aliflanke, laboras kun ĉiuj specoj de plantoj en kultivado.
Kulturplanta taksonomio estas parto de la studo de hortikultura botaniko kiu estas plejparte disvolvigita en botanikaj ĝardenoj, grandaj arbokulturejoj, universitatoj, aŭ ŝtataj servoj. Areoj de speciala intereso por la kulturplanta taksonomio estas la jenaj: serĉado kaj registrado de novaj plantoj taŭgaj por kultivado (plantokolektado); komunikado kun kaj konsilado al la popolo en aferoj koncerne la klasifikon kaj nomenklaturon de kulturplantoj kaj aranĝado de origina esplorado en tiuj temoj; priskribado de la kulturplantoj de specialaj regionoj (hortikulturaj flaŭroj); konservado de datumbazoj, herbarioj kaj aliaj informoj pri kulturplantoj.
Multe de la laboro de la kulturplanta taksonomio temas pri la nomado de plantoj kiel devige de du plantaj nomenklaturaj kodoj. La provizaĵoj de la Internacia Kodo de Nomenklaturo por algoj, fungoj kaj plantoj (Botanika Kodo) servas ĉefe sciencajn celojn kaj la celojn de la scienca komunumo, dum tiuj de la Internacia Kodo de Nomenklaturo por Kultivataj Plantoj (Kulturplanta Kodo) estas dezajnitaj por servi kaj sciencajn kaj utilismajn celojn farante havigojn por la nomoj de plantoj uzitaj en komerco - kultigenoj kiuj ekestis en agrikulturo, forstado kaj hortikulturo. Tiuj nomoj, foje nomitaj diversece-, estas ne en la latina sed ĉiukaze estas aldonitaj kun la scienca latina nomo, kaj ili helpas komunikadon inter la komunumo de forstistoj, farmistoj kaj hortikulturistoj.
La historio de kulturplanta taksonomio povas esti spurita de la unuaj plantselektadoj kiuj okazis dum la agrikulturisma Neolitika revolucio al la unua registrita nomado de homaj plantselektadoj fare de la romianoj. La nomado kaj klasifiko de kultigenoj sekvis similan vojon al tiu de ĉiuj plantoj ĝis la establado de la unua Kulturplanta Kodo en 1953 kiu formale establis la kultigenan klasifikkategorion da kulturvarioj. Post tiu tempo la klasifiko kaj nomado de kultigenoj sekvis sian propran vojon.
Ferenc Csúcs
Biografio
Ferenc Csúcs estis faklaboristo, samtempe laŭ vespera kurso li studis la oraĵistan fakon en la Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo, Lia ĉefinstruisto estis Elek Lux. Li studis en Reĝa Belarta Altlernejo inter 1927-1933. Lia majstro estis István Szentgyörgyi (skulptisto). Post la diplomo li havis stipendion en Romo, sed li vizitis ankaŭ la plej gravajn italajn urbojn. Li debutis en ekspozicio en 1929. En 1943 li denove ricevis stipendiojn, en la sekva jaro li soldatiĝis, fine li estis militkaptito. Dum la socialismo li estis skulptisto en ŝtata entrepreno, aŭ restaŭristo en muzeo. Tamen lia elstara verkobranĉo estis la medalo, li kreis 250 medalojn. Li ricevis premiojn inter 1937-1995.
Thomas Bernhard
Vivo
Lia avo, kiu edukis lin, iĝis modelo. Parton de la infanaj jaroj Bernhard pasigis en internejo en Salcburgo antaŭ ol veni en nacisocialisme influitan lernejon en 1944. La travivaĵojn en la lernejoj kaj lia restado en la Tuberkulozsanigejo Grafenhof (1949-51) en Sankt Veit im Pongau (Distrikto St. Johann im Pongau) priskribitis poste en la parte aŭtobiografiaj romancikloj Die Ursache (1975), Der Keller (1976), Der Atem (1978), Die Kälte (1981) kaj Ein Kind (1982).
Inter 1955-57 li studis ĉe la salcburga muzikaltlernejo Mozarteum reprenante trejnadojn aktoran kaj violonistan de la 1940-aj jaroj. Krome li skribadis por la gazeto Demokratisches Volksblatt tribunalraportojn, vojaĝrakontojn kaj recenzojn de teatraĵoj kaj filmoj. Lia unua volumo kun poeziaĵoj Auf der Erde und in der Hölle (1957) malgraŭ prezento de malesperaj situacioj ankoraŭ forte influatas de kristana-konsola tradicio. Ĝi dokumentas la okupiĝon de Bernhard kun la filozofio de Blaise Pascal. Al tiu literatura fazo aparatenas ankaŭ la lirikaĵkolektojn Unter dem Eisen des Mondes (1958) kiel ankaŭ die rosen der einöde (1959).
En 1968 li recevis la premion Österreichischer Staatspreis kaj en 1970 la premion Georg-Büchner-Preis. Testamente li malpermesis publikadon kaj enscenigojn de siaj verkoj en Aŭstrio. Post kiam privata Bernhard-fondaĵo deklaris la malpermeson finita en 1998, ankoraŭ en la sama jaro luditis ĉe la viena Akademietheater la drametoj Claus Peymann verläßt Bochum und geht als Burgtheaterdirektor nach Wien, Claus Peymann kauft sich eine Hose und geht mit mir essen kaj Claus Peymann und Hermann Beil auf der Sulzwiese.
Prozaĵoj
Jam la unua romano de Bernhard kun la titolo Frost (1963) estas karakterizita de granda pesimismo, kiu forĵetis ĉian eblan savon. En ĝi Bernhard evoluigis krome propran lingvostilon kun ciklaj frazstrukturoj kaj implikiĝo de la figuroj en hermetika mondo de izolaĵo, malvarmo kaj brutaleco. La intrigo duarangas. La ĉefroluloj preferas fari senfinajn monologojn nekompreneblajn al la aliaj. Tia substreko de aŭtonoma lingva realo atestas la influon de Ludwig Wittgenstein. Ankaŭ la proksimeco al prozaĵoj de Franz Kafka kaj Samuel Beckett diafanas. Multaj kritikistoj, ekz. Carl Zuckmayer, entuziasmiĝis pri la romano Frost.
La sukcesego de tiu ĉi romano kaj de la sekvintoj ebligas al Bernhard retiriĝi el la malŝatata Salcburgo en la kamparon de Ohlsdorf (Distrikto Gmunden). Al lia tre kreiva periodo kiu variigas la bazan temaron de Frost (pri morto, malsano, malespero, frenezeco) apartenas ankaŭ la romano Verstörung (1967) enkondukita per vortoj de Pascal: "Das ewige Schweigen dieser unendlichen Räume macht mich schaudern. / La porĉiama silento de tiuj senfinaj spacoj frostigas min." Aliaj prozaĵoj estas Amras (1964), Ungemach (1968), Das Kalkwerk (1970), Beton (1982), Wittgensteins Neffe (1982), Holzfällen (1984) kaj la kiel komedio subtitolita romano Alte Meister (1985). La majstroverko kaj rezultigo de la kreado estas tamen la verko ''Auslöschung. Ein Zerfall'' (1986). Aparte en la etprozaĵkolektoj Ereignisse (1969) kaj Der Stimmenimitator (1978) aperas la ŝato de Bernhard por burleska situacia komiko kiu forprenetis teruron de la realeco kaj kreas almenaŭ (senesperan) skurilecon.
Dramoj
En multaj dramoj skribitaj post 1970 Bernhard skizas, same kiel en la romanoj, bildon de monda naŭzo. La dialoga principo de sur scenejoj kun alparolo kaj kontraŭparolo konsekvence kondukatas al nesenc-haveco. Ankaŭ la dramroloj havas ofte enigmozajn monologojn kiuj daŭre ripetatas. Ĉia aŭtentika komunikado fiaskas. En la bernhardaĵoj la limoj inter tragedio ka komedio ofte intence forviŝatas: ne perkaze estas la titolo de certa rakonto de Bernhard "Ist es eine Komödie? Ist es eine Tragödie? / Ĉu temas pri komedio? Ĉu pri tragedio?"...
Takso
Thomas Bernhard verkis 23 librojn, 18 teatraĵojn, 5 poeziaĵojn kaj ĉirkaŭ 250 artikolojn. Liaj verkoj estas influitaj de la memoroj de lia infanaĝo kaj adoleskeco kaj la malsano, de kiu li suferis ĉiujn siajn tagojn. Ili havas monologojn, kiuj klarigas lia opiniojn al la leganto, ofte prezentante konkretajn kazojn. Ĝi dubigas pri la valoro de bonfamaj aŭstraj institucioj kiel la Burgtheater (Aŭstra Nacia Teatro en Vieno).
Bernhard estas konsiderata dramisto kaj verkisto provokema, kiu ne evitis trakti la pasintecon de sia lando dum la Tria Regno. Pro tio li provokis la koleron de la aŭstra konservativa dekstro, kaj gajnis en Aŭstrio la kromnomon Nestbeschmutzer, laŭvorte tiu, kiu malpurigas sian neston, do tiu, kiu kraĉas en la puton, el kiu li trinkas.
Majo de 2011
Jen listo de okazaĵoj en majo 2011.
Königsau
Königsau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Hobarto
Hobarto (angle: Hobart) estas la ĉefurbo kaj plej loĝata de Tasmanio. Ĝi estis fondita en la jaro 1804 kiel mallibereja kolonio. Ĝi estas dua plej malnova urbo en Aŭstralio, nur pli juna ol Sidnejo. Laŭ grandeco ĝi estas dek-unua. En 2009, en la urbo vivis proksimume 212 019 homoj. Laŭ la publiko de Hobarto, la loĝantaroj estas nomata kiel hobartanoj (angle: Hobartians). La urbo troviĝas en la sudoriente de la ŝtato je la enfluejo de Derwent rivero, kaj Monto Wellington situas tre proksime kaj mezuras ĉirkaŭ 1,271 metroj.
Hobarto estas ĝemelita kun la franca urbo Brest.
Antarkta pingveno
La Antarkta pingveno (Pygoscelis antarctica) aŭ Mentonbenda pingveno estas specio de pingveno kiu troviĝas en Antarkto kaj insuloj Sud-Sandviĉinsuloj, Deception, Sudaj Orkadoj, Sudaj Ŝetlandaj, Sud-Georgio, Bouvet kaj Balleny. Ties anglalingva nomo Chinstrap (mentonbenda) derivas el mallarĝa nigra bendo sub ties kapoj kiu ŝajnigas ilin kvazaŭ portantaj nigrajn kaskojn, kio faras ilin unu el plej facile identigeblaj tipoj de pingveno. Laŭ tio la specio povas ricevi ankaŭ tiun alternativan nomon kune kun la adapto de la latina scienca nomo. Aliaj nomoj por tiu specio estus "Ringopingveno", "Barbopingveno", kaj "Ŝtonrompa pingveno" pro ties akra alvoko.
Aspekto
Antarktaj pingvenoj povas kreski ĝis 68 cm longaj kun pezo de 6 kg; tamen, ties pezo povas fali tiom malalte kiom ĝis 3 kg depende el la reprodukta ciklo. Maskloj estas kaj pli grandaj kaj fortikaj ol inoj.
La naĝiloj de plenkreskulo de Antarkta pingveno estas nigraj kun blanka bordo; la internaj bordoj de la naĝiloj estas blankaj. La vizaĝo estas blanka etende malantaŭ la okuloj, kiuj estas ruĝec-brunaj; ankaŭ la mentono kaj gorĝo estas blankaj, dum la mallonga beko estas nigra. La fortaj kruroj kaj la membranaj piedoj estas rozkoloraj. La blankanigra plumaro de la Antarkta pingveno helpas al kamuflo en akvo el predantoj kiaj fokoj. Vidita de sube, la birda nigra dorso miksiĝas en malhelo de akvo sube, dum la birdaj blankaj subaj partoj miksiĝas al la sunbrilo supre se vidita el sube.
Ties dieto konsistas el krilo, salikokoj kaj fiŝoj, por kio ili devas naĝi ĝis 80 km el la marbordo ĉiutage. La Antarkta pingveno kapablas elteni naĝadon en frostaj akvoj pro ties ege pretaj plumoj, kiuj havigas akvimunan ŝirmecon. Ankaŭ dika tavolo el graso havigas izoladon, same kiel sangaj vaskuloj en naĝiloj kaj kruroj evoluis komplikajn strukturojn por konservi varmon.
Ili loĝas sur dezertaj insuloj kaj dum vintro ariĝas sur grandaj glacimontoj de ĉeantarkta mondoregiono kaj ĉe Antarkta Duoninsulo; tamen ili postulas solidan, senneĝan grundon por nestumado. La ĉefaj predantoj de la Antarkta pingveno estas la foka marleopardo. La 16 milionoj da Antarktaj pingvenoj havas tipajn vivodaŭrojn de 15–20 jaroj.
La Antarktaj pingvenoj estas konsiderataj la plej agresemaj specioj de pingvenoj.
Predantoj
La ĉefa predanto de plenkreskuloj de Antarkta pingveno estas la marleopardo. Sed predas kaj ovojn kaj idojn ankaŭ birdoj, kiaj la ĥionoj kaj la bruna rabmevo.
Kutimaro
Ili konstruas cirklajn nestojn sur tero el ŝtonoj, kaj demetas du ovojn, kiuj estas Kovadokovataj de ambaŭ kaj masklo kaj ino laŭ vicoj de 6 tagoj. La eloviĝo okazas post ĉirkaŭ 37 tagoj, kaj la idoj havas lanugecajn grizajn dorsojn kaj blankajn fruntojn. La ido resstas surneste dum 20 al 30 tagoj antaŭ ariĝi al idovartejo. Post ĉirkaŭ 50 aŭ 60 tagoj, ili mudas, akiras siajn plumarojn de plenkreskuloj kaj iras al maro.
Paragramo
Paragramo (de la greka verto parágramma, skribita aldonaĵo) estas ironia, satira aŭ nur ŝerce stultuma ŝanĝeto de nomo aŭ vorto per ŝanĝo de unu unu aŭ malmultaj literoj, kiuj laŭeble malmulte ŝanĝu la prononcon.
Antarkta pingveno
Roy kaj Silo
En 2004, du maskloj de Antarkta pingveno nome Roy kaj Silo en la Centraparka Bestoĝardeno, Novjorko, formis parligon kaj laŭvice klopodis “kovi” rokon; tiu estis anstataŭata de zorgisto pere de fruktodona ovo, kaj la paro sekve elovigis kaj zorgis la idon. Pingvenoj nature kovas ovojn kaj estas sociaj bestoj. Porinfana libro nome And Tango Makes Three estis verkita baze sur tiu okazo.
Paragramo
Ekzemploj
latine: angle: germane:
Zoogeografio
Zoogeografio, bestogeografio aŭ geozoologio estas branĉo de biogeografio kiu rilatas al geografia distribuo de bestospecioj kaj iliaj karakterizaĵoj. Tio igas de la zoogeografio la studadon de la variado de modeloj de besta biodiverseco laŭ spaco kaj laŭ tempo.
Superrigardo
La arealo estas baza koncepto en zoogeografio kaj konstituas la areon kiun specio okupas. La arealo ampleksas la reproduktadan vivareon kaj la diferencajn areojn kiujn la specio regule okupas, sezone aŭ migrade. La arealoj povas esti kontinuaj, do esti seninterrompe okupataj de la koncerna specio, aŭ malkontinuaj, konsistante el du aŭ pli da diferencaj zonoj kiuj estas apartigitaj de gravaj barieroj.
Oni parolas pri biogeografia relikvo kiam okazas forta redukto kaj fragmentado de la origina arealo de specio, kaj pri filogenetika relikvo kiam certa grupo de parencaj bestospecioj postvivas al ĝenerala formorto de taksono.
Specio aŭ klado nomiĝas endemia se ĝi nur en certa areo, plejofte limigita, postvivas. La specio estas nomata kosmopolita se ĝi vivas en plejparto da la konvenaj vivmedioj de la planedo.
Branĉoj de zoogeografio
Zoogeografio ofte estas subdividata en du ĉefajn branĉojn : ekologia zoogeografio ekzamenas la rolon de la nuntempaj biotaj kaj abiotaj reciprokaj influoj kiuj reguligas bestajn distribuojn; historia zoogeografio koncernas historian rekonstruadon de origino, disvastiĝo kaj formorto de kladoj. Faŭnistiko estas studado de la faŭno de iu teritorio aŭ areo.
Branĉoj de biologio kiuj koncernas zoogeografion
Zoogeografio estas parto de pli ĝenerala scienco konata kiel biogeografio. Fitogeografio pritraktas modelojn kaj procezojn de planta disvastiĝo. Plejparto de la problemoj, kaj aliroj por solvi ilin, estas komunaj al fitogeografio kaj al zoogeografio.
Simbiozo
Tipoj
NGC 1001
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Casandrino
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la Ĉielenpreno de Maria.
Najbaras la komunumoj Arzano, Grumo Nevano, Melito di Napoli, Napolo kaj Sant'Antimo.
Nova Placo (Bilbao)
La Nova Placo (: Plaza Nueva; 🇪🇺: Plaza Barria) estas placo lokita en la historia centro de Bilbao, Biskajo (Hispanio).
Historio
La Nova Placo de Bilbao estas arĥitektura propono de Novklasika arĥitekturo. Tre komplika administra procedo prokrastis la konstruon de la placo dum sesdek kvin jaroj dividitaj en du periodojn:
Tiu kunportis trioblan aŭtorecon:
La ideo konstrui novan placon ŝuldiĝis al bilbaa klera spirito en la fino de la 18-a jarcento. Temis pri anstataŭigo de malnovurba placo per funkcia, praktika, higiena kaj bela ĉirkaŭaĵo.
Hodiaŭ tie troviĝas la sidejo de Euskaltzaindia.
Vladimir Luginin
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Ice-calorimeter.jpg| Kalorimetrio Camphoric_acid.png| Kamforata acido Kwas_migda%C5%82owy.svg|  Mandelata acido Ice-calorimeter.jpg| Termokemio (R)-(%2B)-alpha-Terpineol.svg| α-terpineolo William_Henry.jpg| William Henry (1774-1836) Nikolay Zinin (1812-1880).png| Nikolaj Zinin (1812-1880) Marcellin_Berthelot.jpg| Marcellin Berthelot (1827-1907) Beketov01.jpg| Nikolaj Beketov (1827-1911) Usov_Sergey_Alekseevich.jpg| Sergej Usov (1827-1886) Alfred_Naquet.jpg| Alfred Naquet (1834-1916) SaltInWaterSolutionLiquid.jpg| Ivan Kablukov (1857-1942) Grab_Hans_Lietzmann,_Friedhof_Wilmersdorf.jpg| Hans Lietzmann (1875-1942) Nikolai_Trubetzkoy.jpg| Nikolaj Trubeckoj (1890-1938) </Gallery> </Center>
Turrillas
Turrillas estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Filabres-Tabernas en la centro de la provinco. La areo de la municipo estas 39 km2 kie loĝas 229 geloĝantoj, do loĝdenso estas 5.9 loĝ./km2. Turrillas situas je 47 km de la provinca ĉefurbo Almería.
Demografio
Fonto: INE
Daigoro Kondo
(laŭ sistemo Hepburn kaj en Esperanto same, japane 近藤台五郎, n. kaj m. nekonataj) estis japana futbalisto. En 1927 li membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Kazincbarcika
Kazincbarcika estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Kazincbarcika, kies centro estas.
Geografio
Kazincbarcika situas en valo, en dekstra bordo de Sajó, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Putnok. Ĝi kontaktiĝas kun Sajószentpéter, Edelény estas proksime.
Historio
Dum la historio laŭ la valo de Sajo vilaĝoj troviĝis en la loko de la nuna urbo. Sajókazinc estis menciita unufoje en 1240. Estis nenio sanĝo ĝis mezo de la 19-a jarcento. En la najbara vilaĝo Barcika oni trovis karbonon, en ambaŭ vilaĝoj la industrio aperis. Granda evoluo okazis dum la socialismo, la vilaĝoj unuiĝis en 1947, ĝi iĝis grandvilaĝo en 1948 kaj urbo en 1954. La plej granda uzino estas Borsod Kemia Kombinato. Iom poste proksima vilaĝo Berente aliĝis kaj en 2000 denove iĝis memstara. Post 1980 la minado kaj la industrio forte krizis, nuntempe la Kombinato funkcias.
Ferenc Nagy (botanikisto)
NAGY Ferenc (nadj) estis hungara botanikisto naskita en Satmaro la 30-an de majo 1915 kaj mortinta en Kluĵo la 1-an de julio 1976.
Kariero
Nagy Ferenc diplomiĝis en Universitato de Kluĵo (1936) kaj li doktoriĝis en 1964. De 1959 li instruis en la Universitato de Kluĵo ĝis 1975.
Casapesenna
Casapesenna estas komunumo de Italio.
Hispaniés
Hispaniés, iam Españés, eble esperantigebla al Hispanies estas senhoma loko, kie ankoraŭ estas restaĵoj de romanika fortreso kaj de kirko. Nune ĝi apartenas al municipo Luna, ĉe la Zaragoza provinco. Ĝi apartenas al la komarko Cinco Villas, en la aŭtonoma komunumo de Aragono, (Hispanio).
Geografio
La restaĵoj de la kastelo de Hispanies situas proksimume 12'5 km for de Luna, en la supra parto de monteto, 639 m alte sur la marnivelo. La kirko estas pli sube, kaj pli malpli 130 m for de la kastelo. La distanco de Luna al Hispaniés estas proksimume 12'5 km.
Historio
Laŭlonge de la tempo, la nomo de ĉi tiu loko ŝanĝis en la dokumentoj. Ĝi aperas kiel Spaniel, Spaniesse, Españés, Ispaniés kaj Hispaniés.
Březiny (Děčín)
Březiny estas vilaĝo en Ĉeĥio, nun XXVII-a parto de statuta urbo Děčín. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/262 kaj fervojlinio Děčín – Rumburk, sur kiu estas establita fervoja haltejo Březiny u Děčína. Estas ĉi tie registritaj 180 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Děčín XXVII-Březiny situas en katastra teritorio Březiny u Děčína kun areo 4,34 km². En la katastra teritorio Březiny u Děčína situas ankaŭ Děčín XXVI-Bechlejovice.
Hispaniés
Historio
En 1082 la reĝo de Aragono Sancho Ramírez donis la kirkon de Spaniel al monaĥejo de San Pedro de Siresa.
Březiny (Děčín)
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Hispaniés
Historio
En novembro de 1086 Spaniesse estis parto de la edziniĝa donaco al la reĝino Felicia de Roucy, fare de la reĝo de Aragono Sancho Ramírez.
En 1158 ĝi aperas en mezepoka dokumento kiel parto de la episkopa teritorio de Zaragozo.
En julio de 1205 la reĝo de Aragono Pedro la 2-a donis al nobelulo Aznar Pardo la kastelon kaj la vilaĝon de Lacasta kaj la kirkon de Sankta Petro de Españés.
En 1495, dum la regado de la reĝo de Aragono Juan la 2-a, oni organizis la teritorion de Aragono laŭ regionetoj. Hispaniés, same kiel la najbaraj Lacasta kaj Júnez, ekde tiam ĝi apartenis al "Sobrecullida de Tarazona".
En 1711, post la Hispana Sukceda Milito, la reĝo de Hispanio Filipo la 5-a ŝanĝis la distribuon de la aragona teritorio, laŭ regionetoj kaj de 1711 ĝis 1833 Ŝispaniés apartenis al nova "Corregimiento de Cinco Villas".
Post la distribuado de Hispanio en provincoj, en 1833, tuj sekve oni dividis la provincojn laŭ jurisdikciaj distriktoj, kaj ekde 1834 Hispaniés apartenas al jurisdikcia distrikto de Ejea de los Caballeros.
Arto
De la ermitejo de Sankta Petro, kies mezuroj estas 14 m longe kaj 8 m larĝe, elstaras tri ŝtonaj arkoj pintigitaj, laŭ la gotika arto, sed la restaĵoj de ĝiaj flankoj estas pra-romanikaj kaj tre eble visigotaj, ĉar la muroj estas komponitaj. Tre eble la romanika kirko estis reformita poste, kiel okazis en aliaj lokoj kaj tio klarigas la ekziston de la pintigitaj arkoj.
De la antikva kastelo restas nur la fundamentoj kaj tre malmulte el ĝiaj bazaj muregoj, sed oni vidas bone ilian perimetron, kun la bazaj muregoj faritaj el grandaj ŝtonegoj. Nur granda ŝtona cisterno subtera, kies ena tegmento ŝajnas horizontala duontubo sur vertikalaj muroj, estas ankoraŭ tre bone konservata. La loĝantoj de la ĉirkaŭaĵo nomas ĝin "la malliberejo". La fortreso de Hispaniés estis konstruita sur monteto, el kie oni videblas tre granda areo. La eksteraj muregoj estis proksimume 77 m longaj kaj 33 m larĝaj, sed ĝiaj fundamentoj ne estis rektangulaj.
Ĝia nuna aspekto
Nur restas en bona stato la grandega subtera ŝtona cisterno de la romanika kastelo. La aliaj konstruaĵoj estas preskaŭ tute ruinigitaj, sed elstaras la grandaj ŝtonaj fundamentoj de la kastela perimetro, la tri pintigitaj arkoj de la kirko kaj la solideco de la restaĵoj de ĝiaj konsistantaj muroj.
4569 Baerbel
4569 Baerbel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝia ricevis la inan antaŭnomon "Baerbel" en honoro de la usona planeda geologino Baerbel K. Lucchitta, de la U.S. Geological Survey. Ŝi estas ĉefa esploristino pri la geologio de Marso kaj de la satelitoj Eŭropo kaj Ganimedo. Ŝi studis ankaŭ la glaciojn de Antarkto.
Keiji Tamada
Keiji Tamada (japane 玉田 圭司, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2004 ĝis 2010 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis unu el plej aktivan teamanoj kiu partoprenis en 72 matĉoj kaj atingis 16 golojn.
Jerchel (Elbo)
Jerchel estas komunumoparto de la urbo Tangerhütte en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la loĝloko havis 129 loĝantojn. La 31-an de majo 2010 la antaŭe sendependa komunumo kun aliaj komunumoj de la ĝis tiam ekzistinta komunumaro Tangerhütte-Land aliĝis al la urbo Tangerhütte.
Le Beausset
(jen france, okcitane Lo Baucet) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Hortigüela
Hortigüela [ortiGŬEla], estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, kodo INE-169, apartenanta al la jurisdikcio de Salas de los Infantes, distrikto Sierra de la Demanda, provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio.
La loknomo Hortigüela estas komprenebla kiel Fruktoĝardeneto, aŭ pli malprobable kiel Urtikejo.
Vilaĝoj
Municipo de unu sola vilaĝo. Ĝi estas je 55 km. de la ĉefurbo. Ĝi havas areon de 20,66 km² kun 120 loĝantoj (2007)
Geografio
Unu el la najbaraj vilaĝoj estas Covarrubias kiu apartenas al la distrikto Arlanza. En tiu ĉi vilaĝo trovigas la monaĥejo San Pedro de Arlanza, en ruinoj.
(17027) 1999 EF12
(17027) 1999 EF12 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(16615) 1993 FW40
(16615) 1993 FW40 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Slavkov
Slavkov estas nomo por pluraj setlejoj:
Nomon Slavkov portas ankaŭ kelke da partoj de municipoj:
Old Shatterhand
Prototipo de tiu ĉi heroo aperis ne nur en la amerika Sovaĝa Okcidento, sed ankaŭ en la Oriento, kie li estas konata sub nomo Kara ben Nemsi.
Konataj atributoj de Old Shatterhand estas liaj pafiloj ursobatilo (Bärentöter) kaj henrika pafilo (Henrystutzen), ambaŭ fabrikitaj de fikcia pafilisto de nomo Henry el St. Louis. La henrika pafilo ebligis elpafi 25 ekpafojn sen ŝargado kaj ĝi estas evidente mesaĝo al vera pafilo de Benjamin Tyler Henry. En Ameriko Old Shatterhand rajdis ĉevalon Hatátitlá (Fulmo), kiun donacis al li Winnetou kaj kiu estis frato de lia propra ĉevalo Ilĉí (Vento).
Karl May ankaŭ nomigis laŭ Old Shatterhand sian domon en Radebeul ĉe Dresdeno, kiun li nomigis "Vilao Shatterhand" kaj hodiaŭ estas en ĝi muzeo.
Tomaso Plantaĝeneto (2-a grafo de Lancaster)
Tomaso Plantaĝeneto (naskiĝis ĉirkaŭ 1278, m. la 22-an de marto 1322) estis nepo de Henriko la 3-a (Anglio) kaj angla nobelo kiu plurfoje ribelis kontraŭ Eduardo la 2-a. Li ofte konatiĝis kiel Tomaso de Lancaster.
Familio
Tomaso estis la pli aĝa filo de Edmundo Crouchback kaj Blanka de Artezo, kaj frato de Henriko Plantaĝeneto (3-a grafo de Lancaster). De sia frato li heredis la titolojn de grafo de Leicester, grafo de Lancaster, kaj grafo de Derby. Li estis la plej potenca nobelo de norda Anglio.
Edziĝo
Tomaso edziĝis al Alica de Lacy, filino Henriko de Lacy (3-a grafo de Lincoln). Kiam Henriko mortis en 1311 Tomaso iĝis per sia edziĝo grafo de Lincoln kaj grafo de Salisbury.
Tamen la geedziĝo estis malkontentiga. En 1317 Alica (verŝajne volonte) forrabiĝis de kavaliro kiu omaĝis al Johano de Warenne (8-a grafo de Surrey). Sekvis akra kverelo inter la du grafoj, kaj Tomaso kaptis du kastelojn de Johano de Warenne, kaj eksedziĝis disde Alica. Eduardo la 2-a devigis la grafojn eniri pacakordon. Malgraŭ la eksedziĝo, per la originala edziĝakordo Tomaso daŭre retenis la rangojn de grafo de Lincoln kaj grafo de Salisbury.
Konfliktoj kun Eduardo la 2-a
Komence de la regado de Eduardo la 2-a, Tomaso subtenis la reĝon, sed li komencis kontraŭi lin pro malamo al ties favorato Piers Gaveston, kiu malkaŝe mokis Tomason. Kiam Gaveston persvadis Eduardon forsendi sekvanton de Tomaso, Tomaso aliĝis al la nobeloj kiuj kontraŭis Eduardon. Per sia privata armeo li disigis Eduardon de Gaveston, kaj li estis inter la nobeloj kiu mortkondamnis Gaveston en 1312.
En 1314 la skotoj decide venkis Eduardon la 2-a dum la batalo de Bannockburn. Poste Eduardo konfidis sin al Tomaso, kiu estis dum la sekvantaj kvar jaroj la fakta reganto de Anglio. Sed Tomaso povis nek defendi nordan Anglion kontraŭ skotaj disraboj, nek pacigi kverelantajn nobelojn. En 1318 kontraŭuloj senpostenigis lin. Tamen la novaj reĝaj favoratoj, Hugo Despenser (1-a grafo de Winchester) kaj Hugo Despenser (la pli juna) malpopulariĝis. En 1321 Tomaso denove estris ribelon. La 16-an de marto 1322 li malvenkis proksime al Boroughbridge, Jorkŝiro, kaj kaptiĝis. Li mortkondamniĝis per proceso dum kiu oni tute malebligis lin defendi sin. Li senkapiĝis proksime al Kastelo Pontefract, kaj la reĝo konfiskis liajn titolojn kaj bienojn. Tamen en 1324 Eduardo la 2-a restaŭris ilin al Henriko, la frato de Tomaso.
Preskaŭ tuj post lia morto multaj honoris Tomason kiel sanktulo kaj martiro. Trifoje Eduardo la 3-a (Anglio) malsukcese petis la papon kanonizi lin.
Sarreinsming (stacidomo)
Sarreinsming estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Sarreinsming, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Mommenheim - Sarreguemines (161000).
Federal Information Processing Standard
FIPS (mallongigo de angla Federal Information Processing Standards) estas aro da oficiale starigitaj kodaroj eldonitaj de la usona registaro. Oni celas ke ili estu uzataj de ĉiuj ne-militistaj usonaj instancoj kaj de kontraktantoj kun la usona registaro. Ofte la normoj FIPS-aj estas versioj de normoj uzataj ekster la registara kunteksto, ekzemple ANSI, IEEE, ISO ktp. Kelkaj normoj FIPS-aj tamen originis en la usona registaro; inter tiuj aparte atentindas kelkaj normoj pri ĉifrado.
Ekzemploj de normoj FIPS-aj inkluzivas la jenajn:
Ĉi ĉiuj similas aŭ kompareblas al la internaciaj normoj ISO 3166 aŭ la normo NUTS de la Eŭropa Unio.
Eksteraj ligiloj
(Anglalingvaj)
Llanelli
Llanelli estas la plej larĝa urbo en la graflando de Camarthen, sudokcidenta Kimrio. Dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj ĉi tiu urbo graviĝis per karbominejoj kaj ŝtalejoj. Llanelli iĝis fama pro fabrikado de stanferlado (angle: 'tinplate').
Werner Söllner
Vivo
Dum studentaj jaroj li priesploriĝis fare de la komunismaj kaŝpolicanoj de Securitate plurfoje pri siaj propraj tekstoj kaj vizioj, poste pri amikoj, docentoj, kolegoj, aparte ankaŭ pri la estontaj poetoj el la rondo "Aktionsgruppe Banat". Oni postulis de li tradukojn kaj interpretojn de tekst(er)oj kiujn estis ricevinta la redakcio de la menciita studenta periodaĵo. Kaŝnomo lia por la sekreta polico estis Walter.
Poste li laboris kiel gimnazia instruisto ĉe lernejo bukareŝta. Transloĝiĝinte en la rumanian ĉefurbon li sukcesis haltigi laboron por la kaŝpolicanoj obstine rifuzonte ĉian kunlaboradon. Pro tio Securitate ekigis personan kontrolegoperacion kontraŭ li pro laŭdira fiagadoj kontraŭ ŝtataj interesoj.
En 1982 li transloĝiĝis en Okcidentan Germanlandon vivonte en Frankfurto. En 1991/92 li estis urba skribisto de Zug, en 1992/93 li faris poetikajn prelegojn en Kolonjo/Düsseldorf kaj gastprofesoris en 1993 ĉe la Universitato de Frankfurto. En 1997 li estis gastdocento je Dartmouth College kaj je Oberlin College. Ekde 2002 li gvidis Hessisches Literaturforum en la Mouson-turo de Frankfurto.
Pralino
Pralino estas frandaĵo kovrita per tavolo da ĉokolado, farĉita per iu dolĉa enhavo, kiel marcipano aŭ nugato. Kelkfoje ĝi enhavas alkoholaĵon, precipe likvoron aŭ konfititan frukton en likvoro, ekzemple ĉerizon. Speciala speco de pralino estas la "trufo" (nomata tiel pro ĝia ekstera aspekto, kiu similas al trufoj) kaj kiu ne estas kovrita per ĉokoladotavolo, sed konsistas nur el farĉo.
Werner Söllner
Membrecoj kaj honoroj
Richard Wagner imputis al Söllner en 2008, ke liaj raportoj por la kaŝpolicanoj tre antaŭenigis la neniiĝon de la verkista grupo "Aktionsgruppe Banat". En 2009 Söllner montris publike honton por laboro sia por la sekreta polico sed malkonfesis spionadon pri Herta Müller. La sekvintan jaron li rezignis post ok jaroj pri la gvidado de Hessisches Literaturforum.
Pralino
Kiu eltrovis la pralinon ne estas klare. Tradicie oni diras, ke inventis ĝin la kuiristo de Cesar de Choiseul, grafo de Plessis-Praslin (1598-1675), marŝalo de Ludoviko la 14-a, kiu nomis sian dolĉaĵon praslin. Tamen estas aliaj, kiuj postulas la titolon de inventinto de la pralino, ĉefe Jean Neuhaus, svisdevena bruselano, kiu faris sian unuan farĉitan ĉokoladaĵon en 1912 kaj donis al ĝi la nomon "pralino".
Werner Söllner
Membrecoj kaj honoroj
Post longa publica paŭzo aperis en 2015 lia lasta verko Knochenmusik.
Pralino
Luksaj pralinoj ankoraŭ estas tradicie farataj per la manoj, sed la plimulto de la pralinoj venas el fabriko.
La pralino estas specialaĵo en Belgio kun konataj markoj kiel Leonidas, Neuhaus, Godiva kaj Daskalides. Ili estas eksportataj al la tuta mondo. En Japanio ili estas konsiderataj kiel veraj delikataĵoj kaj estas vendataj po unu kontraŭ ekstreme altaj prezoj.
Larnaka
Larnaka, greke Λάρνακα, latine Citium estas urbo, havenurbo, feriejo kaj banloko en Kipro.
Historio
Larnaka estas la plej malnova urbo de la lando, onidire la fondinto estis nepo de Noah. Same, kiel en la insulo, okazis longaj regadoj de grekoj, romianoj, turkoj, fine britoj. Nuntempe la urbo estas grava turisma centro. En 1974 ĝi funkciis kiel unusola internacia flughaveno de Kipro (post la fermo de la nikozia internacia flughaveno) ĝis la malfermo de la alia pafosa internacia flughaveno en 1984.
15057 Whitson
15057 Whitson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Kara ben Nemsi
Kara ben Nemsi estas konata literatura rolulo el verkoj de Karl May, kiuj estas okazantaj en Oriento. Temas precipe pri sesparta ciklo En ombro de padiŝaho, pri romanoj En lando de Mahdi kaj Sur eterneco, En regno de arĝenta leono kaj pri lia duparta daŭrigo Ardistan kaj Ĝinistan. Lia fidela akompanulo estas Haĝi Halef Omar.
En la araba lingvo la nomo de la heroo signifas "Karolo, filo de Germanio", eventuale "La nigra filo de Germanio" (La vorto kara signifas turke "nigra"). El tio evidentas, ke temas pri neniu alia ol pri Karl May, kiu identiĝis kun la heroo same kiel li identiĝis kun Old Shatterhand. Kara ben Nemsi kaj Old Shatterhand estas unu kaj la sama literatura rolulo.
La sama identeco de ambaŭ herooj estis konservita ankaŭ en filmaj adaptoj de verkoj de Karl May el la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento. La personon de Kara ben Nemsi rolis prezentanto de Old Shatterhand, la usona aktoro Lex Barker.
Centraparka Bestoĝardeno
La Centra Parka Zoo aŭ Centraparka Bestoĝardeno, en angla Central Park Zoo, estas malgranda 6,5-akrea (2.6 ha) zoo situanta sur Centra Parko en Novjorko, Usono. Ĝi estas parto de integra sistemo de kvar zooj kaj la Novjorka Akvario administrita fare de la Wildlife Conservation Society (WCS), kaj estas akreditita fare de la Association of Zoos and Aquariums (Unuiĝo de zooj kaj Akvarioj, AZA).
La zoo komencis en la 1860-aj jaroj kiel menaĝerio, igante ĝin la unua oficiala zoo se temas pri malfermiĝo en Novjorko. La zoo estis modifita en 1934, kun la aldono de multaj novaj konstruaĵoj en kvarangulo ĉirkaŭ la marleona naĝejo. (La zoo de tiu epoko estis ofte konata kiel la "Zoo de 1934" aŭ "de Roberto Moseo". ) Finfine, la zoo estis renovigita en la mezo de la 1980-aj jaroj kaj remalfermiĝis en 1988, anstataŭigante la malmodernajn kaĝojn per naturalismaj medioj.
Casapulla
Casapulla estas komunumo de Italio. Home Page Casapulla
NGC 983
NGC 983 (aliaj indikoj — NGC 1002, PGC 10034, UGC 2133, MCG 6-6-70, ZWG 523.79, IRAS02358+3424) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 983, NGC 1002.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Makoto Tanaka
Makoto Tanaka (japane 田中 誠, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2004 ĝis 2006 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Dentoteknikisto
Dentoteknikisto estas persono kiu faras dentokuracajn aĵojn por la dentaro de la paciento. Li/ŝi plejofte faras tion en dentoteknikista laboratorio laŭ komisio de dentisto, dentprotezikisto aŭ alia dentkuracisto, kiel makzelkirurgo aŭ ortodentisto.
Tiam temas precipe pri denta enplantaĵo, pontoj, kronoj aŭ dentprotezoj. Ĉi tiuj aĵoj estas unikaj kaj individuaj, kaj ili devas esti nedistingeblaj de naturaj ekzempleroj.
121479 Hendershot
121479 Hendershot estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras James Hendershot, Administranton de la Teamo pri Utilŝarĝo ĉe la Centro Goddard pri Kosma Flugo por la instrumentoj OCAMS kaj OTES ĉe la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx. Li ankaŭ laboris pri la Kosmoteleskopo James Webb, GOES-16, la Observatorio EOS Aura kaj la Iniciato de Kosma Esploro.
Robert Catesby
Robert CATESBY (1573 - la 8-an de novembro 1605), partoprenanto en la pulva konspiro de 1605 - malsukcesa komploto mortigi la britan reĝon Jakobo la 1-a de Anglio kaj aliajn.
Li estis ano de ferve romkatolika familio, kaj konatulo de Edward Garnet, sacerdoto de la Jezuita ordeno. Lia patro pasis multe de sia vivo en mallibero pro siaj kredoj. Li mem subtenis la fiaskan ribelon de Robert Devereux, 2-a Grafo de Essex en 1601: pro tio oni grave monpunis lin. Post la malsukceso de la pulva konspiro, li fuĝis el Londono al Holbeach House en Staffordshire. Tie li mortis, aŭ dum bataleto aŭ kiam pulvo eksplodis.
(10881) 1996 VA5
(10881) 1996 VA5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Königsbach-Stein
Königsbach-Stein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Enz, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Apollo 21
Apollo 21 estas nuligita misio de la projekto Apollo. Ĝi devintus okazi post 1972.
Ko Takamoro
(japane 高師 康, n. la 9-an de novembro 1907, m. la 26-an de marto 1995) estis japana futbalisto. Li en 1927 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Albertosaŭro
Albertosaŭro (Albertosaurus; la nomo signifas "Alberta lacerto") estas genro de tiranosaŭreda terapodo vivinta en okcidenta Nordameriko dum la malfrua kretaceo, antaŭ pli ol 70 milionoj da jaroj. La tipo-specio, A. sarcophagus, vivis nur en regiono kiu nun estas ene de la kanada provinco Alberto, laŭ kiu oni nomis la genron. Sciencistoj ne konsentas inter si pri la nombro de specioj en la genro, rekonante aŭ unu aŭ du speciojn.
Potaĵo
La vorto potaĵo povas havi du signifojn:
Vitis
Gastern estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Waidhofen an der Thaya (germane: Bezirk Waidhofen an der Thaya ). La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
36187 Travisbarman
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, nemalproksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Travis S. Barman, helpanta astronomo ĉe la Observatorio Lowell, kiu modeligis la atmosferon de per ciferecaj simuladoj kiuj antaǔdiras la atmosferajn strukturon, kemion kaj emerĝantan spektron.
NGC 1003
NGC 1003 (aliaj indikoj — PGC 10052, UGC 2137, MCG 7-6-51, ZWG 539.70, IRAS02360+4039) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jean Graton
Jean GRATON (10-a de aŭgusto 1923 - 21-a de januaro 2021) estis franca desegnisto de bildliteraturo. Graton kreis la faman rolulon Michel Vaillant kaj la tiunoman serion en 1957. Li laboris por gazetoj Spirou kaj Tintin.
Pierre Reverdy
Pierre REVERDY (naskiĝis la 13-an de septembro 1889, mortis la 17-an de junio 1960) estas franca poeto kunigita kun Superrealismo kaj Kubismo.
Pierre Reverdy naskiĝis en Narbonne kaj plenkreskis porksime al la Montagne Noire en la domo de sia patro. Reverdy venis el familio de skulptistoj. Lia patro instruis al li legi kaj skiribi. Li studis ĉe Tuluzo kaj Narbonne.
Reverdy alvenis en Parizo en oktobro, 1910. Estis tie, ĉe la fama Bateau-Lavoir en Montmartre, kie li konatiĝis kun Guillaume Apollinaire, Max Jacob, Louis Aragon, André Breton, Philippe Soupault kaj Tristan Tzara.
Dum dek-ses jaroj, Reverdy vivis pro sia verkado. Liaj kunuloj estis Pablo Picasso, Georges Braque, Henri Matisse kaj multaj aliuloj. Ĉi tiuj estis la jaroj dum kiuj superrealismo ekflugis, kaj Reverdy parte inspiris ĝin.
En 1917, Reverdy fondis la ĵurnalon Nord-Sud, kiu enhavis la verkoj de multe da dadaistaj kaj poste superrealistaj poetoj. Tiu ĉi aventuro daŭris ĝis 1918.
En 1926, 37-jaraĝe, Reverdy konvertis al Katolikismo kaj ekloĝis en Solesmes. Li restis tie ĝis sia morto en 1960. Dum tiu ĉi tempo, li verkis kelke da kolektoj, inkluzive de Sources du vent, Ferraille kaj Le Chant des morts.
(17028) 1999 FJ5
(17028) 1999 FJ5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Dolaro (monunuo)
Dolaro estas la monunuo de pluraj landoj:
Etimologio
La vorto dolaro origine devenas de arĝenta monero, produktita en la ĉeĥa urbeto Sankt Joachimsthal (hodiaŭ Jáchymov), komence nomata "Joachimsthaler" poste "T(h)aler" (talero).
Provinco Narin
La provinco Narin (aŭ regiono respektive oblasto Narin, komparu la artikolon pri la neologismo oblasto - kirgize Нарын областы ["Narin oblasti"], ruse Нарынская область [Narinskaja oblast"]) estas unu el sep provincoj, kiuj aldone al la du eksterprovincaj urboj Biŝkeko kaj Oŝ administre dividas la teritorion de la ŝtato Kirgizio. La provinca areo kovras 45 200 kvadratajn kilometrojn, kaj en 2009 en la provinco vivis 271 000 konstantaj loĝantoj. Ĉefa urbo - administre, komerce kaj kulture - estas la samnoma urbo Narin.
Kopso
Kopso aŭ Kopsarbaro estas arbaro aŭ arbarero de kiu la arboj rezultas el la neseksa reproduktado aŭ vegetativa reproduktado de stumpoŝosoj kie pluraj latentaj burĝonoj povis disvolviĝi post ricevo de masiva alfluo de kruda sevo, tiel produktante plurajn novajn tigojn, strikte similajn al la origina arbo.
La tutaĵo de la tigoj de sama stumpo nomas kopsarbo.
Provinco Narin
La ĉefa aŭtoŝoseo kondukiĝas de la ĉinia limo ĉe la montopasejo Torugart norden al la urbo Balikĉi ĉe la lago Isik-Köl.
Kopso
Kopsado estas metodo de hakado de kopsarboj kaj de ilia rekreskigado.
Provinco Narin
La provinca loĝantaro je 99 procentaĵoj konsistas el kirgizoj. La ekonomio estas dominita fare de bestobredado (ŝafoj, ĉevaloj, jakoj), kaj do ĉefe produktiĝas viando kaj lano. Minado de pluraj mineraloj evoluis dum la sovetunia epoko, sed nuntempe tre reduktiĝis kaj grandparte konsideratas neekonomia. Nuntempe la provinco konsideratas esti la plej malriĉa parto de Kirgizio, sed ankaŭ la plej tipe kirgiza. Ĝi prezentas belajn montarojn, alpo-similajn paŝtejojn, kaj la laton Son-Kul kiu dum la someraj monatoj altiras grandajn ŝafarojn kaj ĉevalarojn kun siaj paŝtistoj kaj ties jurtoj.
Kopso
Kopso pli rapide ol altarbaro atingas sian maturecon ( ĝi estas rikoltebla post ĉirkaŭ 15 jaroj ), sed ne estas daŭrigebla kaj finos elĉerpante.
Provinco Narin
Distriktoj de la provinco
La provinco estas administre dividita en 5 distriktojn:
Léogâne
Léogâne estas urbo de Haitio; ĝi situas sur la duoninsulo Tiburon, 29 kilometrojn okcidente de la ĉefurbo Portoprinco. La nombro de la loĝantoj estis, laŭ oficiala censo de la 7-a de aŭgusto 2003, 134.190; sed oni taksas ĝin je 200.000.