cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sankta Laŭrenco (Nurenbergo)
Historio
Ne nur la halan ĥorejon, sed la tutan konstruaĵon verŝajne pagis riĉaj civitanoj resp. la urba konsilantaro. La samo validas por la parte valorega inventaro, iukaze konkreta patricia donacinto estas konata, ekzemple ĉe la tabernaklo kaj la Anĝela Saluto. Supozeble tial dum la reformacio la ikonoklastoj domaĝis la artajn trezorojn de Sankta Laŭrenco. Ĝi fariĝis evangelia-luterana (1525) kiel unu el la unuaj preĝejoj en Germanio, sed evidente en Nurenbergo oni volis honori la memoron al la prapatroj kaj tial restigis la de ili donacitajn artverkojn.
En la plua historio de la preĝejo troviĝas konataj personoj: interalie Andreas Osiander predikis en Sankta Laŭrenco - lia bildo pendas en la sakristio de Sankta Laŭrenco.
Konstruaĵformo
La okcidenta fasado estas pli varie aranĝita ol ĉe normala urba preĝejo. Tio respegulas la altan pretendon de la Nurenberga civitanoj, kiuj plejparte financis la konstruaĵon. Lafasadon dominas la du turoj, kies modelo estas Sankta Sebaldo kaj tiel nerekte la Bamberga katedralo, la pinte altiĝanta portalo, la rice ornamita rozfenstro kun diametro de naŭ metroj kaj la filigrane aĵura gablo, elementoj, kiuj laŭ formo kaj pretendo estas pruntitaj el la katedralgotiko.
La laŭlonga navaĵo havas la formon de trinava pilastra basiliko de ok spanoj.
Mezuroj
La turoj estas 80,8 m resp. 81 m altaj.
Laŭzio
Laŭzio, Laoco, aŭ Laocio (6-a jarcento a. K.) (老子, pinjino: Lǎozǐ, Wade-Giles: Lao Tsu, ankaŭ latinigita kiel Lao-tse; la olda majstro) estas grava ĉina filozofo kaj poeto kiu, laŭ la legendo, skribis la libron Daŭdeĝingo (Wade-Giles: Tao Te Ching, pinjino: Dàodéjīng, "La granda libro pri la virto de la Vojo") kaj fondis la taoismon, unu el la tri ĉefaj religioj de tradicia Ĉinio (kune kun budhismo kaj konfuceismo), kaj, kun konfuceismo, parto de la fundamento de ĉina filozofio. Laŭzio kaj taoismo profunde influis la ĉinajn pensaron, arton kaj spiriton. Budhisma skolo influita de la taoismo estas la zen-budhismo. Li eĉ estas adorata kiel diaĵo en taoismo kaj en ĉina tradicia religio. Kvankam li estas legenda figuro, li estis kutime datita el ĉirkaŭ la 6-a jarcento a.K. kaj rekonita kiel samtempulo de Konfuceo, sed kelkaj historiistoj polemikas, ke fakte li vivis dum la epoko de la Milit-ŝtatoj de 5-a aŭ 4-a jarcento a.K. Centra figuro en ĉina kulturo, Laŭzio estis postulita kaj de la imperiestroj de la Dinastio Tang kaj de modernaj homoj de familinomo Li (李) kiel fondinto de ties stirpo. Tra historio, la verko de Laŭzio estis adoptita de diversaj kontraŭ-aŭtoritatismaj movadoj.
Nomoj
En tradiciaj rakontoj, la persona nomo de Laŭzio estas kutime donita kiel Li Eĵ (李 耳, Aĝa ÷ Rəʔ Nəʔ, Mod. Lǐ Ěr) kaj lia ĝentilecnomo kiel Bojang (trad. 伯 陽, simp. 伯 阳, Aĝa ÷ Pˤrak-lang, Mod. Bóyáng). Elstara postmorta nomo estis Li Dan 李 聃, Lǐ Dān).
Laŭzio mem estas formalparolmaniera titolo: 老 (Aĝa ÷ rˤuʔ, "aĝa, honorinda" ) kaj 子 (Aĝa ÷ tsə ′, "majstro" ). Ĝi estas kutime prononcita /ˌ l aʊ ˈ d z ʌ / en la angla. Ĝi estis latinigita laŭ multaj manieroj, foje kondukante al konfuzo. La plej ofta nuna formo estas Laŭzio aŭ Lǎozǐ, surbaze de la pinjina sistemo adoptita fare de Kontinenta Ĉinio en 1958 kaj de Tajvano en 2009. Dum la 20-a jarcento, Lao-tzu estis pli ofta, surbaze de la antaŭe ĝenerala sistemo Wade–Giles. En la 19-a jarcento, la titolo estis kutime latinigita kiel Lao-tse aŭ Lao-ce. Aliaj formoj inkludas la variaĵojn Lao-tze kaj Lao-tsu kaj la latinigita Laocius aŭ Laocio.
Luže
Urbo Luže troviĝas en Ĉeĥa respubliko, regiono Pardubice, 20 kilometrojn oriente de Chrudim sur vojkruciĝo de ŝoseoj n-ro 305 el Jaroslav ĉe Vysoké Mýto al Skuteč kaj n-ro 356 el Chrast al Litomyšl. El malproksime videbla dominanto de la urbo estas Pilgrimpreĝejo de Virgulino Maria sur Chlumek, en kies proksimo troviĝas areo de kuracejo de D-ro Hamza kaj burgo Košumberk. Vivas ĉi tie.
Laŭzio
Nomoj
Kiel religiema figuro, li estas adorita sub la nomo "Suprema Maljuna Senjoro" (太上老君, Tàishàng Lǎojūn) kaj kiel unu el la "Tri Puraj Unuoj". Dum la Tang-epoko, al li estis koncedita la titolo "Pleje Mistera kaj Praa Imperiestro" (太上玄元皇帝, Táishāng Xuānyuán Huángdì).
8906 Yano
8906 Yano estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Luže
Urbopartoj
Al la urbo apartenas urbopartoj:
Historio
La teritorio estis prisetlita jam komence de la 12-a jarcento; en la jaro 1249 estas menciita la urbeto nove fondita okaze de koloniigo de la regiono. Historio de la komunumo estis ligita kun sorto de la burgo Košumberk, al kies senjorejo ĝi apartenis. Kune kun ĝi la komunumo estis havaĵo de familiaro Slavata el Chlum kaj Košumberk, pli malfrue de la jezuita ordeno kaj de la familiaro Thurn-Taksis. La komunumo estis promociita je kategorio de urbo en la jaro 1855. En la unua triono de la 20-a jarcento ĉi tie estis, merite de D-ro František Hamza sinsekve konstruata granda porinfana kontraŭtuberkuloza kuracejo kun 45 pavilonoj kaj domoj, lokitaj en vasta parko kun multaj raraj lignecaj plantoj. Post cedo de tiu ĉi timiga malsano estis orientiĝo de la kuracejo ŝanĝita al kuracado de ortopediaj difektoj, origine nur por infanoj, nuntempe ankaŭ por plenkreskuloj.
8906 Yano
Orbito
Kun granda duonakso de ĝia orbito de 3,20127433, (kalkulata je la epoko de ) ĝi orbitas 190 637 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Laŭzio
La legendo pri la vivo de Laŭzio
Laŭ Ĝŭangzio (pinjine, Zhuángzì), taoisto de la 4-a jarcento, Laŭzio estis saĝulo en la tempo de Konfuceo kaj mortis en Ĉinio mem.
8906 Yano
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Hajime Yano, fakulo pri kosma polvo kaj esploro de la sunsistemo, pioniro de la ĉeloka studo de meteoroidoj kaj orbitaj rompaĵoj en la kosmo. Li ankaŭ gvidis la japanan teamon por la aviada observoj de la meteorfluo Leonidoj en 1998-2002.
Luže
Pilgrimpreĝejo
Pilgrimpreĝejo de Virgulino Maria sur Chlumek, plej frue jezuita, estas karaktera monumenta memoraĵo al ĉeĥa rekatoligo post husana periodo, konstruita en dominanta pozicio sur monteto super la urbo Luže.
Laŭzio
La legendo pri la vivo de Laŭzio
Laŭ kleruloj de nia tempo, ne Laŭzio verkis la Daŭdeĝjingon (Dàodéjīng), sed ĝi estas verkita de liaj studentoj inter la 6-a kaj 3-a jarcentoj a.K. Tamen la libro klare esprimas la verŝajnan penson de Laŭzio, se li entute ekzistis. (Simile, Sokrato kaj Jesuo ja ne verkis librojn, sed iliaj sekvintoj - kaj tial ne eblas scii kion ili mem fakte instruis).
Luže
Jezuita rezidejo
Frubaroka jezuita rezidejo staranta malantaŭ la preĝejo devenas el la jaroj 1678 - 1682. Nuntempe estas rekonstruita je loĝejoj.
Laŭzio
Historieco
En la mezo de la 20-a jarcento, interkonsento aperis inter akademiuloj ke la historia ĝusteco de la persono konata kiel Laŭzio estas dubinda kaj ke la Daŭdeĝingo estis "kompilo de taoistaj diraĵoj de multaj manoj." Alan Watts instigis al pli da singardo, dirante ke tiu vido estis parto de akademia modo por skeptiko koncerne historiajn spiritajn kaj religiemajn figurojn kaj deklaris, ke ne sufiĉe estos konataj dum jaroj - aŭ eventuale iam ajn - por fari firman juĝon. Ursula K. Le Guin asertas ke la stilo estas kongrua kun ununura verkinto kun kelkaj aldonoj de pli postaj taoistoj.
Luže
Preĝejo de Sankta Bartolomeo
En la komunumo staras origine gotika preĝejo de Sankta Bartolomeo el la jaro 1381. Malgraŭ ĝi estis baroke rekonstruita, parto de la preĝeja navo konservis al si gotikan stilon. Ĝi estas unu-nava kun kvinlatere fermita presbiterejo. La preĝeja turo, lokita sur la okcidenta flanko, havas lignan duan etaĝon elŝovitan eksteren sur kantilevroj. En interioro troviĝas kelkaj mezepokaj tomboŝtonoj, ekzemple tiu de Diviš Slavata el Chlum kaj Košumberk el la jaro 1575. La baptujo estas ligna kun stana pelvo, datita 1625.
Laŭzio
Historieco
La plej frua certa referenco al la nuna figuro de Laŭzio estas trovita en la Registroj pri la Grandioza Historiisto de 1-a jarcento a.K. kolektita fare de la historiisto Sima Qian el pli fruaj raportoj. En unu rakonto, Laŭzio laŭdire estis samtempulo de Konfuceo dum la 6-a aŭ 5-a jarcento a.K. Lia familia nomo estis Lio kaj lia persona nomo estus Er aŭ Dan. Li estis oficialulo en la imperiaj arkivoj kaj skribis libron en du partoj antaŭ forirado en la okcidento. En alia, Laŭzio estis alia samtempulo de Konfuceo titolita Laa Laizi (老 莱 子) kaj skribis libron en 15 partoj. En tria, li estis la tribunala astrologo Lao Dan kiu vivis dum la 4-a jarcento a.K dum regado de la duko Ŝjiano de Ĉjin. La plej malnova teksto de la Daŭdeĝjingo ĝis nun reakirita estis skribita sur bambuaĵoj datita el la fino de la 4-a jarcento a.K.
Luže
Judaj memorindaĵoj
Antaŭ la Dua mondmilito estis en la urbo forta juda komunumo. Post ĝi estas konservita parto de la geto kun klasikisma sinagogo devenanta el la 18-a jarcento kaj granda juda tombejo kun valoraj tomboŝtonoj, troviĝanta norde de la komunumo.
Laŭzio
Historieco
Laŭ tradiciaj raportoj, Laŭzio estis akademiulo kiu laboris kiel la Gardanto de la Arkivoj por la reĝa tribunalo de Ĝoŭo. Tio laŭdire permesis al li larĝan aliron al la verkoj de la Flava Imperiestro kaj aliaj klasikaĵoj de la tempo. La rakontoj asertas ke Laŭzio neniam malfermis formalan lernejon sed tamen altiris grandan nombron da studentoj kaj lojalaj disĉiploj. Ekzistas multaj varioj de rakontoj rerakontantaj lian renkonton kun Konfuceo, plej fame en la Ĝŭangzio.
Luže
Urbodomo
Sur kvadrata placo, kiu pli frue servis kiel foirejo estas urbodomo el la jaro 1542, kaj ĉirkaŭ la placo konserviĝintaj burĝaj domoj. Inter ili elstaras domoj n-ro 6, 8 kaj 9. Centro de la urbo Luže estis proklamita urba memorzono.
Laŭzio
La instruo de la Laoco
La Laoco tao-te-ĉing aŭ la libro de moralo estas verko atribuita al Laŭzio kiu konsistas el 81 alineoj pri moralo kaj vivkompreno. Ĝi intencas instrui konduton al homo kaj partikulare al la reganto.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1971
La 16-a Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 3-an de aprilo 1971 en Dublino (Irlando). En la Gaiety Theatre la konkurson prezentis Bernadette ní Ghallchoir en jaro, kiu alportis kelkajn novajn aŭ ŝanĝitajn regulojn. Ekde tiam estis permesate havi ĝis ses personojn sur la scenejo – la sola lando kiu utiligis ĉi tion en 1971 estis Svedio kun grupo de kvar personoj.
Luže
D-ro Hamza kuracejo
Turisma interesaĵo estas certe ankaŭ jam menciita, publike alirebla arboreto-parko de kuracejo de D-ro Hamza kun multaj raraj lignecaj plantoj, nuntempe prizorgata sub aŭspiciado de konata ĉeĥa botanikisto Václav Větvička.
Laŭzio
Alineoj
Resumo de la 81 alineoj povas esti jena:
Eŭrovido-Kantokonkurso 1971
La nova sistemo de prijuĝo estis malfacila. Ĉiu lando sendis du juĝantojn al Dublino: unu el ili havis malpli ol 25 jarojn, la alia pli ol 25 jarojn, kaj inter ili devis esti aĝodiferenco de almenaŭ dek jaroj.
Luže
Košumberk
Parto de la urbo nun estas vilaĝo Košumberk kun samnoma burgo.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1971
Tuj post ĉiu kanto ĉiu juĝisto devis atribui (sekrete) almenaŭ unu poenton sed ne pli ol kvin poentojn. La rezulto estis montrata je la fino. Avantaĝo: Eĉ Malto, kiu okupis la lastan lokon, revenis hejmen kun 52 poentoj – en la antaŭa jaro, Dana gajnis kun 32 poentoj…
Luže
Janovičky
Proksime de la urbo estas malgranda domaro Janovičky kun malgranda sed prizorgata tombejo kaj forlasita preĝejeto al Anunciacio el la jaroj 1741 - 46, konstruita laŭ planoj de D'Allio.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1971
La kantistino Séverine portis al Monako ĝian unuan kaj, almenaŭ ĝis 2006, solan venkon en la historio de la konkurso, kun Un banc, un arbre, une rue kaj 128 poentoj.
Luže
Belvidejo Jahůdka
Proksime de urboparo Bělá estas en altitudo de 340 m s.m. privata belvidejo Jahůdka (Frageto) kun observoplatvormo en alto 9 m. La belvidejo, konstruita en la jaro 2008, estas libere alirebla per ŝtupetaroj.
Surtera animalo
Surteraj animaloj estas animaloj kiuj vivas ĉefe aŭ entute surtere (ekz., katoj, formikoj, emuoj), kompare kun akvaj animaloj, kiuj vivas ĉefe aŭ entute en akvo (ekz., fiŝoj, omaroj, polpoj), aŭ amfibioj, kiuj fidas al kombino de akvaj kaj surteraj habitatoj (ekz., ranoj). La termino surtera aŭ surterema estas ankaŭ ofte uzita por speciojn kiuj vivas ĉefe surgrunde, kontraste al arboloĝantaj specioj, kiuj vivas ĉefe sur arboj.
Referencoj
This article incorporates CC-BY-2.0 text from the reference and CC-BY-2.5 text from the reference
Danovën
Danovën estas arta lingvo kreita de Joshua Shinavier. Danovën (laŭlitere "lingvo de logiko") estas strikte malambigua formo de Arovën, la "lingvo de penso", ankaŭ kreita de Shinavier. Arovën estas kompleta planlingvo kiu estis kreita kiel ideala medio por klara komunikado de abstraktaj ideoj, kaj ĉiutaga uzado. Aŭtoro imagis evoluigon de Arovën dum jarcentoj, sed Danovën estas logika lingvo.
Fonologio
Arovën uzas la sekvajn fonemojn:
Tekruĉo de Utaho
La tepoto de Utaho estas kvazaŭnorma referenca objekto de komputila grafiko. Ĝi estis difinita de Martin Newell (tiam ĉe Universitato de Utaho), kiu modelis ĝin per bezieraj surfaceroj en 1975.
Laŭdire Newell deziris referencan objekton ne tro komplikan (pro la limigoj de la tiama tekniko), sed aliflanke ne tro simplan, kaj lia edzino proponis uzi ilian te-servicon. Newell diskretigis ne nur la kruĉon, sed ankaŭ tason, telereton kaj kulereton, eĉ laktujon; sed ĉi ties datenoj ne plu ekzistas.
La tekruĉo iĝis populara inter komputil-grafikistoj, probable pro jenaj ecoj: Ĝi havas kurban surfacon kun selaj punktoj, posedas truon (pro la tenilo), estas nekonveksa kaj ĝia aspekto malmulte dependas de la surfaca strukturo. Pro la kurbeco ĝi povas interese reflekti lumon, pro la nekonvekseco ĝi povas parte ombri sin mem. La kruĉo tamen ne estas interne kava, kaj ĝia kovrilo ne estas deprenebla.
Newell publikigis la koordinatojn de la kruĉo-modelo kaj tiel disponigis al aliaj esploristoj referencan objekton. Kiel tia ĝi permesis kompari grafikajn algoritmojn, ekzemple por prezentado de diversstrukturaj bezieraj surfacetoj, kun aŭ sen lumo, ombroj kaj reflekto.
Kulto
La kruĉo iusence iĝis kulta objekto. La originala porcelana kruĉo laŭdire ankoraŭ ekzistas; en 1974 ĝin aĉetis butikego en Sallaga Urbo, kiu en 1984 donacis ĝin al la Komputila Muzeo de Bostono; tie oni ekspoziciis ĝin ĝis 1990. Nun ĝi troviĝas en la Komputilhistoria Muzeo de Mountain View en Kalifornio kaj havas numeron X00398.1984 en ties katalogo.
Por multaj tridimensiaj komputilgrafikaj programoj disponeblas versioj de la kruĉo-modelo; parte oni eĉ liveras ĝin kun la programo. Kelkaj desegnaj aŭ komputilgrafikaj filmoj aperigas tekruĉojn kiel ŝercajn objektojn.
En 1987 Jim Arvo kaj Dave Kirk prezentis en la renoma konferenco SIGGRAPH kontribuon kun la titolo "Fast Ray Tracing by Ray Classification" (rapida radio-spurado per radi-klasado) kaj ilustris ĝin per bildo kun ses ŝtonaj kolumnoj, kiuj portis la kvin platonajn korpojn (regulajn pluredrojn: kvaredro, kubo, okedro, dekduedro, dudekedro) kaj tekruĉon.
La vindoza ekrankurteno "3D-tuboj" en la varia reĝimo jen kaj jen metas tekruĉon kiel ligilon de du kuboj.
Heksila klorido
Heksila klorido aŭ C6H13Cl estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la klorida acido kaj heksila alkoholo. Heksila klorido estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heksila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heksila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Novjorka Halo de Scienco
La Novjorka Halo de Scienco (The New York Hall of Science) estas muzeo, kiu troviĝas en la konstruaĵoj de la universala ekspozicio de 1964 en la parko Flushing Meadow-Corona (Queens). Ĝi proponas ekspoziciojn pri sciencaj kaj teknikaj aferoj. Fondita en 1964 la muzeo estis renovigita inter 1979 kaj 1986.
Vitas (kantisto)
Vitalij "Vitalik" Vladasovič Gračjov (Виталий Владасович Грачёв, pli bone konata per sia arta nomo Vitas (Витас, prononco ruse kun longa i, latve  kun mallonga i) estas rusia popkantisto-kantoverkisto, komponisto, ŝakludisto kaj moda dezajnisto de latvia deveno.
Holderbank SO
Holderbank estas komunumo en la distrikto Thal en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 634 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Holderbank situas en valkaldrono de la rivereto Augstbach, alfluanto de la rivereto Dünnern inter du montoĉenoj de la Soloturna Ĵuraso, sudoriente de la ĵurasa montpasejo Supra Hauenstein. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 1104 m s.m. sur la monto Beretenkopf. Al la komunumo apartenas krom la kernvilaĝo la setlejoj Ober Wis kaj Rüteli kaj diversaj izolitaj bienoj. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,9 km², de kiuj laŭ statistiko de 1997 48% estas kovritaj de arbaro, 46% servas por agrikulturo kaj 5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Holderbank limas en nordoriento al Langenbruck (BL), en sudoriento al Egerkingen, en sudo al Oberbuchsiten, en okcidento al Balsthal, kaj en nordokcidento al Mümliswil-Ramiswil.
Trafiko
Tra Holderbank pasas la kantona ĉefvojo de Liestal al Balsthal, kiu pasas tra la pasejo Supra Hauenstein. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio de Waldenburg al la stacidomo de Balsthal. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 6 kilometrojn sudokcidente en Oensingen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Holderbank datiĝas el la jaro 1226 kiel in villa Halderwane. En Wässermatten estis trovita restaĵo de romia vilaĝo. La historio de Holderbank estas ligita kun la historio de la Burgo Alt-Bechburg. En la jaro 1386 Henriko de Ifenthal akiris la vilaĝon Holderbank. En la jaro 1416 la rajtoj pri la loko transiris al Soloturno. Ĝis 1798 la komunumo apartenis al la voktejo Falkenstein. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 ĝi fariĝis komunumo de la distrikto Balsthal.
Batalo de 300 batalantoj
Batalo de 300 batalantoj estis konflikto inter Argoso kaj Sparto proksimume en la jaro 545 a.K. Ambaŭ flankoj ĉe ĝi interkonsentis pri duelo de 300 siaj plej bonaj batalantoj, por eviti superfluajn perdojn pri vivoj. Sangan duelon postvivis nur tri viroj - du el Argoso kaj unu spartano. Viroj el Argoso deklaris sin venkintoj, ĉar postvivis pli da ili kaj revenis hejmen. Spartano deklaris venkinto sin mem, ĉar li estis ununura batalanto, kiu tenis sur batalejo sian pozicion kaj starigis propramane stampon de la Sparta venko. Tio kompreneble ne plaĉis al Argoso kaj tiel fine okazis konfrontiĝo de proksimume same fortaj armeoj. Sparto konvinke venkis kaj akiris kontrolon super Tireo (vidu ).
Post unu jarcento, en la jaro 420 a.K., en tempo de trankvilo inter ambaŭ peloponezaj militoj, defiis Argoso Sparton al ripeto de la Batalo de 300 batalantoj; sed Sparto rifuzis.
Fritz Brupbacher
Fritz Brupbacher (n. 30-a de junio 1874 en Zuriko; m. 1-a de januaro 1945 en Zuriko estis svisa kuracisto, libera socialisto kaj aŭtoro.
Kaiserstuhl (Badeno)
La Kaiserstuhl (laŭvorte "seĝo de la imperiestro") estas malgranda vulkana grupo de montetoj el plejmulte vulkana origino en la supera valo de la Rejno en sudokcidenta Germanio, nordokcidente de Freiburg. La plej alta monteto estas la Totenkopf (skeletkapo) kun alto de 557 metroj. La Kaiserstuhl areo estas unu el la plej varmaj regionoj de Germanio, kaj la urbo Ihringen havas la plej altan averaĝan temperaturon de Germanio. Tio kaj la bona grundo faris ke ĝi estas bonega regiono por kultivi vitojn. La areo ankaŭ estas hejmo de multaj raraj specioj de plantoj kaj bestoj: la vario de orkideoj en Kaiserstuhl, ekzemple, estas unu el la plej granda en Eŭropo kun pli ol 30 registritaj specioj.
Kaiserstuhl ankaŭ estas distrikto en la vina regiono de Badenio, kaj havas terasformajn vitejojn sur la montetoj.
Koordinatoj:
Uboj de la Kaiserstuhl regiono:
Avukajaoj
La avukajaoj estas etno en Sudano. Kelka nombro da avukajaoj fuĝis al Demokratia Respubliko Kongo pro la persekuto. Ĉirkaŭ 50.000 avukajaoj vivas en Sudano. Multaj el ili apartenas al la kristana minoritato de Sudano. La avukajaoj tradicie vivas en la pluvarbara areo en Ekvatorio proksime al Demokratia Respubliko Kongo en suda Sudano.
Pontgibaud (stacidomo)
Pontgibaud estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Pontgibaud, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Eygurande-Merlines - Clermont-Ferrand (711000).
7104 Manyousyu
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Manjoŝu (japane 万葉集, Man'yōshū : « kolekto de dekmil folioj »), unua antologio de japanaj poeziaĵoj. Ĝi entenas 4516 versaĵojn de la 4-a al la 8-a jarcento ; iuj el tiuj versaĵoj mencias ĉielajn fenomenojn.
Putbus
Putbus estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Westerham
Westerham estas urbo en Kento, Anglio, je 5 mejloj (8 km) okcidente de Sevenoaks.
Ĝi estis menciita tiom frue kiom je la 9a jarcento, kaj en la Domesday Book en Normanda, kiel Oistreham (komparu Ouistreham en Normandio, Oistreham en 1086). Hām estas malnovangla por vilaĝo, domaro aŭ bieno, kaj tiele Westerham signifas bienon en okcidento. La Rivero Darent fluas tra la urbo, kaj iam havigis energion por tri akvomuelejoj.
Proksime estas Chartwell, la hejmo de Winston Churchill.
NGC 3826
NGC 3826 (aliaj indikoj — NGC 3830, UGC 6671, MCG 5-28-18, ZWG 157.18, PGC 36359) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3826, NGC 3830.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bajoj (Sudano)
La bajoj en Sudano (ne konfuzu ilin kun la bajoj en Ĉinio) estas etno el pluraj miloj da homoj. La baja lingvo apartenas la la niĝer-kongaj lingvoj.
Universitato de Utaho
La Universitato de Utaho (University of Utah; mallongigite UofU, aŭ simple Utah) estas ŝtata universitato en Sallagurbo en Utaho (Usono).
Ĝi estis fondita la de la mormona estro Brigham Young kun la nomo University of Deseret. Du jarojn poste ĝi estis fermita pro monaj problemoj, sed remalfermiĝis en 1867 kiel komerca lernejo en la (nuna) urbocentro. En 1894 ĝi ricevis sian nunan nomon kaj en 1900 komencis instrui en la nunaj ejoj tri kilometrojn oriente de la urbocentro. La kontinueco ek de la unua fondo estas do iom neklara.
Kiel dirite la universitato, foje mallonge nomata "la U de U" aŭ simple "la U", estas nun ŝtata; mormonoj havas sian Universitaton Brigham Young, nomatan "la Y". La du institucioj verve rivalas, eĉ pli sur la kampo de sporto ol de scienco.
1823 Gliese
1823 Gliese estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 4-an de septembro 1951 de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Wilhelm Gliese.
Crodo
Crodo estas komunumo de Italio.
Little Rock (Arkansaso)
Little Rock [pron. LET-el rok] (angle por "malgranda roko") estas urbo en la distrikto Pulaski en Arkansaso. Ĝi estas la ĉefurbo kaj de la Usona ŝtato Arkansaso kaj de la Konteo Pulaski. Historie, Little Rock estis grava en la Usona Civilrajta Movado, kiam Centra Lernejo Little Rock estis rase kunigata en septembro 1957.
Historio
Laŭdire en 1722 franca Bernard de la Harpe albordiĝis ĉe malgranda rokaro ĉe rivero Arkansaso kaj nomis la lokon La Petite Roche (= la malgranda roko). Li tie fondis stacion por komerci kun ĉasistoj kaj proksimaj Quapaw-indianoj.
En 1836 Arkansaso estas akceptita kiel usona subŝtato, kaj Little Rock iĝas ties ĉefurbo.
Rasa disigo
Je la 2-a de septembro 1957, la vesperon antaŭ la komenco de la lerneja jaro, kvin jarojn post la supera-kortuma malpermeso de rasa disigo, guberniestro Orval FAUBUS ordonis al taĉmento de la Nacia Gvardio, posteni antaŭ lernejo Rock Central High School, por rifuzi al naŭ negraj lernantoj la aliron. Ankaŭ la sekvan tagon gvardianoj kaj furiozaj civilujoj malebligis la aliron de la naŭo, poste nomota Little Rock Nine (Naŭo de Little Rock). Nur je la 24-a de septembro prezidento Dwight D. Eisenhower sendis mil federacie lojalajn gvardianojn, kiuj garantiis al la infanoj la aliron al la lernejo.
40 jarojn poste la Naŭo de Little Rock estis distingita de prezidento William J. Clinton (iam mem guberniestro en Little Rock) pro sia kuraĝo en la defendo kaj efektivigo de siaj rajtoj.
Villaco
Villaco [biLJAko] estas municipo en la nordoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Valle del Esgueva (Valo de Esgeva) en la nordoriento de la provinco. Ĝi estas nomata ankaŭ Villaco de Esgueva.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 15,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 75 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 100 el 1991. Ĝi distas 41 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas angule kun la provinco Palencio kaj precize kun municipoj Torre de Esgueva, Castroverde de Cerrato, Valbuena de Duero kaj Amusquillo. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Esgueva.
Historio
Estas restaĵoj de vakceoj. En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. La unua dokumentita mencio datas de la 11-a jarcento, pri konstruado de fortikaĵo ĉe tio kio estis tiam landlimo inter la regnoj Kastilio kaj Leono. Ĝi apartenis al la komunumaro merindad de Cerrato kaj estis posedo de diversaj nobeloj. En la 16-a jarcento, temis pri komunumaro Concejo de Castroverde, kun Castroverde de Cerrato, Torre de Esgueva kaj Fombellida; la kvar loĝlokoj, plus aliaj loĝlokoj -delonge malaperintaj-, formis tiun asocion kiu pluis ĝis la 18-a jarcento; en la urbodomo de Torre estas oficiala dokumento, per kiu oni esprimas la tialojn por ties separiĝo, kaj la korespondan havigon de tiu (1820).
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Skualo
En meteologio, skualo estas rapida kresko de vento.
Priskribo
Skualo signifas rapida, forta ekvento, kiu restas dum minutoj. Skvalo ofte okazas kune kun aliaj aktivaj meteoj, kiel pluvego, tondroŝtormo, aŭ neĝego. Skualo asociita kun neĝego nomiĝas neĝskualo.
Kaŭzo
Skvalon kaŭzas regiono de rapide falanta, malvarmiĝanta aermaso en la mezo de la atmosfero. Tio kaŭzas skualon ĉe la rando de la aermaso.
Etimologio
La termino skualo devenas de la anglalingva termino squall, de necerta origino.
2723 Gorshkov
2723 Gorshkov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Pjotr Miĥajloviĉ Gorŝkov (cirile Пётр Михайлович Горшков, 1883–1975).
Les Pavillons-sous-Bois
Les Pavillons-sous-Bois [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis 22,117 loĝantojn en la jaro 2011.
Edroverticotranĉita kuba kahelaro
En geometrio, la edroverticotranĉita kuba kahelaro estas unuforma kahelaro de eŭklida 3-spaco.
Les Pavillons-sous-Bois
Geografio
Les Pavillons-sous-Bois situas en la mezo de Seine-Saint-Denis, nordoriente de la centro de Parizo.
Edroverticotranĉita kuba kahelaro
Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per edroverticotranĉo de la regula kuba kahelaro.
Ĝi estas unu el 28 konveksaj unuformaj kahelaroj de eŭklida 3-spaco.
Crissolo
Crissolo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Bagnolo Piemonte, Bobbio Pellice (TO), Oncino, Ostana, Pontechianale, Abriès-Ristolas (FR-05) kaj Villar Pellice (TO).
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Preĝejo Stefano la 1-a (Pécs)
La kristana preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Pécs.
Historio
La preĝejo estis konstruita en 1944. La inicianto estis Ferenc Virág (episkopo).
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas en korto. La fasado komenciĝas kun porĉo, al kiu ŝtuparo kuras. La porĉo konsistas el vico de 5 arkoj. eĉ ĝi estas pli larĝa, ol la navo mem. Super la porĉo granda fenestrorozo etendiĝas. Pli supre granda kruco estas la sola ornamaĵo.
Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.
Oro (heraldiko)
Oro estas la heraldika flavo, unu koloro el la grupo de la metaloj.
Ĝi estas hela koloro, same kiel la alia metalo (Arĝento) por bone kontrasti kun la profundaj koloroj de la farboj (gorĝo, lazuro, sinoplo, sablo...)
Oni ĝin bildigas per punktoj kiam koloroj ne disponeblas.
Difuzo
Difuzo (de la latina vorto diffundere „disverŝiĝi, disiĝi, etendiĝi“) laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas fenomeno en kiu gaso, lumo, varmo disiĝas al ĉiuj direktoj. Rezulto estas homogena miksaĵo de du aŭ pli da substancoj en la spaco en kiu la difuzo eblas. La fenomeno baziĝas je la molekula moviĝo en 1827 science priskribita kaj remalkovrita de la skota botanikisto Robert Brown, nomata Braŭna molekula moviĝo honore al li.
Difuzo ankaŭ povas funkcii tra tralasebla(j) membrano(j), kaj gravas en la fenomeno de osmozo.
Libro de Reĝoj
Libroj de Reĝoj estas parto de la Malnova testamento. Ili konsistas el kvar libroj, la unuaj du nomiĝas ankaŭ Libroj de Samuelo. La du Libroj de Samuelo dispartiĝas en tri partoj.
La unua (1-a S/1-a-12-a) rakontas la historion de Samuelo, la eventojn de la Kesto de la Interligo kaj la sankcion je reĝo de Saul.
La dua (2-a S/13-a-31-a) rakontas la historion de Saul, ekde lia malamikeco kun Samuelo kaj la militoj kontraŭ la Filiŝtoj ĝis lia morto, kaj ankaŭ la surprenadon de la trono fare de Davido.
La tria (2-a S/1a-24-a) rakontas la historion de la regado de Davido.
Niĵnekamsko
Niĵnekamsko (Нижнекамск) estas urbo en Tatarstano en Rusio.
La urbo estis fondita en komenco de la 1960-aj jaroj.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1966.
En jaro 2002 la urbo havis 225,4 mil loĝantojn.
Pontgibaud
Pontgibaud estas franca situanta en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gibaldipontins.
Alterne edrotranĉita kuba kahelaro
En geometrio, la alterne edrotranĉita kuba kahelaro estas unuforma kahelaro de eŭklida 3-spaco.
Ĝi estas unu el 28 konveksaj unuformaj kahelaroj de eŭklida 3-spaco.
Konstruo
La kahelaro povas esti farita per alterna edrotranĉo de la regula kuba kahelaro. En ĉiu ebeno de ĉiu el 3 familioj de ebenoj de edroj de la fonta kahelaro, la edroj estas alterne tranĉataj en unu direkto perpendikulare al la ebeno, kaj en la mala direkto. Dum la operacio, duono de la kuboj, al kiuj estas la tranĉo, konservas sian formon. La alia duono de la kuboj iĝas malgrandajn rombokub-okedrojn. Novaj kvaredroj aperas en lokoj de verticoj de la fonta kahelaro.
La operacio estas malproksime simila al operacioj de alternado kaj edrotranĉo.
Noto ke ĉi tiu kahelaro ne estas rezulto de edrotranĉo de la alternita kuba kahelaro kaj ne estas rezulto de alternado de la edrotranĉita kuba kahelaro (la edrotranĉita kuba kahelaro estas la samo kiel la regula kuba kahelaro).
Armenoj en Istanbulo
Armenoj en Istanbulo (armene: Պոլսահայեր, Bolsahajer ; turke: İstanbul Ermenileri) estas grava parto de la turka armena komunumo kaj historie unu el la plej grandaj etnaj malplimultoj de Istanbulo, Turkio. La urbo estas ofte nomata Bolis (Պոլիս) de la armenoj, kiu devenas de la fino de la historia nomo de la urbo Konstantinopolo. Hodiaŭ plej multaj studoj taksas la nombron de armen-turkaj civitanoj en Istanbulo je 50.000, 60.000 aŭ 70.000.
Nuntempe la armena komunumo en Istanbulo havas 20 lernejojn, 17 kulturajn kaj sociajn organizojn, tri gazetojn nomitajn Agos, Ĵamanak kaj Marmara , du sportajn klubojn, nomitajn Şişlispor kaj Taksimspor, kaj du san-instituciojn kaj multajn religiajn fondaĵojn starigitajn por subteni ĉi tiujn agadojn.
Lajos Laurisin
Lajos LAURISIN, hungare Laurisin Lajos, Esperante Ludoviko Laurisin estis hungara operokantisto (tenoro). Lia edzino estis Lola Gere. Lajos Laurisin naskiĝis la 1897 en Kalocsa - mortis la  1977 en Novjorko.
Rerum Novarum
Rerum Novarum (el la latina lingvo= Pri la novaj aĵoj) estas la titolo de la sociala encikliko promulgita la 15-an de majo 1891 de papo Leono la 13-a per kiu unuafojon la Katolika eklezio aŭtoritatece alprenis pozicion pri la socialaj problemoj kaj originis la fiksadon de la modernan socialan doktrinon kristanan.
La sociala doktrino de la Katolika Eklezio vojo meza inter kapitalismo kaj socialismo
La katolikaj movadoj, eĉ tiu interesiĝanta kaj batalanta en la medio de la sociaj kontrastoj, dividiĝis en diversaj pensfluoj rilate la kapitalismon galope antaŭenirantan: estis kiuj volis alproksimiĝon al la movadoj socialistaj, ankaŭ por ne allasi la laboristajn amasojn en la kaptilo de la ateismo asertata kaj disvastigata de marxistaj, krom pro motivoj de sociala justeco; aliaj limiĝis al aŭspicio de sincera beno al la moderna progreso industria kaj komerca: kvazaŭ antaŭvidante ke la socia kontrasto kaj la klasbatalo trovos, iom post iom, sian pacan ekvilibron: sume speco de "laissez faire"; tria fluo, eble la plej nombra, nostalgiis pri la mezepola, sed modernigita,Korporaciismo, en kiu ĉiu klaso instalu kaj progresu ankaŭ “salajre”, nome reveno al la mezepokaj ekonomiaj metodoj kaj institutoj: per tiu alestiĝo oni esperis kaj antaŭvidigis la repacigon socian kaj ne nur.
La agado por protekti la klasojn plej feblajn
”[...] se per la laboro ekĉesa kaj maltaŭga al la sekso aŭ al la aĝo estas akirigita damaĝo al la sano de la laboristoj: en tiuj kazoj devas interveni, ene de la oportunaj limoj, la forto kaj la aŭtoritateco de la leĝoj”. (n. 29)
'''“En la protekto de la rajtoj de privatuloj, oni devas apartan protektan atenton por la febluloj kaj malriĉuloj. La klaso de riĉulojm forte el si mem, bezonas malpli da publika asistado; la malriĉaj pleboj, kiuj suferas pro manko de sia protekta subteno, postulas ĝin trovi en la patrocinado de la ŝtato. Tial, la laboristoj, kiuj troviĝas en la nombro de la febluloj kaj bezonuloj, la ŝtato devas aldirekti siajn zorgojn kaj favorpreskribojn”'''. (n.29)
Intense celate protekti la rajtojn de la virinoj kaj infanoj, kiuj ofte estis la laboristoj plej ekspluatataj, la encikliko proponas ankaŭ rezervi por la virinoj taskojn al li pli konvena, ankaŭ vidpunkte de la moralo kaj de iliaj rolo en la edukado de la gefiloj, ofte multenombra.
'''”Laboro-situacion ekzekuteblan nur de viro alta kaj robusta, ne laŭracias ĝin asigni al virino aŭ al infano. [...] Certaj laboroj ne taŭgas por virinoj, kiuj pro sia naturo plitaŭgas por la hejmaĵoj, kiu grandege kontribuas protekto la honestecon de la “milda sekso”, kaj havas naturan taŭgecon kun la edukado de la gefiloj kaj la prospero de la domo”.''' (n. 33)
La preparado, disvolviĝoj kaj la kunteksto
La encikliko estis ebligita de la verkoj de la pioniroj de ekonomia personismo: ekzemple, de jezuito Luigi Taparelli D'Azeglio kaj laika filozofo Matteo Liberatore. La dua estis unu el la redaktoroj kune kun dominikano kardimalo Zigliara. Tiu kultura laboro estis samtempe iniciatita ankaŭ en en la katolikaj medioj de Francio kaj Germanio, Belgio kto. Interesis, kaj influis, la tutan katolikan mondon ankaŭ la sociaj spertoj, por sindikate protekti la laboristojn, de katolikaj germanaj (vidu: Wilhelm Emmanuel von Ketteler kaj Socia katolikismo aŭ kristana socialismo.
La ideoj de la “Rerum Novarum” estis reprenitaj, integritaj, kaj ĝisdatigitaj laŭlonge de la 19-a jarcento en la “Quadragesimo anno” de papo Pio la 11-a, en la Mater et Magistra de papo Johano la 23-a, en la Populorum Progressio de papo Paŭlo la 6-a, en la Laborem Exercens, en la Sollicitudo Rei Socialis kaj Centesimus Annus de papo Johano Paŭlo la 2-a.
La “Rerum Novarum”, laŭ multaj esploristoj pri la historiaj kaj kulturaj eventoj de la 19-a jarcento, estas gravega dokumento, kiuj kune kun la Manifesto de la Komunista Partio de Marx kaj Engels kaj kune kun “Eseo pri la libero” de John Stuart Mill povas liveri kompletan kadron de la sociajn poziciojn regantajn en okazo de la plifortiĝo de la burĝa klaso kaj de la laboristaj amasoj kiuj kune enorme influos en la historio de la moderna mondo.
Skryje (distrikto Brno-provinco)
Skryje estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie. La municipo membriĝas en du partojn, la propra Skryje kaj Boudy.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368. Ekde la 1950-aj jaroj ĝis la jaro 1990 Skryje estis konsisto de Horní Loučky.
Rerum Novarum
Frazo-koncepto kiu restis en la memoro
“La laboro ne estas varo”. Ĉi-tie laboro anstataŭas “laboriston” kiu vere ne estas “varo” ĉar la laboro estas ankaŭ “varo”, diras ekonomiistoj. Se estas ignorata la persono laboranta, eĉ tiu ĉi fariĝas “varo!”: tion rifuzas la Rerum Novarum.
Eksteraj ligiloj
Portalo:Dokumentoj de la katolika Eklezio
Fervojlinio Passau–Hauzenberg
La fervojlinio Passau–Erlau–Hauzenberg estas unutraka malĉefa fervojo, administrata de la fervoja direkcio Regensburg. De 2001 ĝi ne estas aktiva. Ĝi havis branĉon de Erlau al Wegscheid, kiu parte funkciis kiel dentorela fervojo.
Historio
Unu el la motivoj konstrui la linion de Passau al Hauzenberg estis la minado de granito ĉe Hauzenberg kaj la neceso transporti pezajn rokpecojn. La unua plano de 1895 estis, en Fischhaus debranĉigi novan linion de la fervojo inter Passau kaj Freyung; ĝi iru tra Büchlberg kaj Hauzenberg al Wegscheid, proksimume laŭ la nuna ŝtata vojo 2128. Sed per la pli suda linio eblis mallongigi la vojon kaj ŝpari niveldiferencon de 130 metroj. Do tiu variaĵo estis malpli kosta, malgraŭ la neceso konstrui ponton sur Danubo.
Je la estis decidita la permeso konstrui tiun sudan linion. Firmaoj Hellinger kaj MAN konstruis 300 metrojn longan feran ponton (la fera parto longas 222 metrojn), nomatan Kräutelsteinbrücke [krojtlŝtajnbrike], sur Danubo. En 1904 la linio al Hauzenberg estis inaŭgurita, en 1909 sekvis la branĉo al Obernzell kaj Wegscheid.
Fine de la dua mondmilito oni eksplodigis la ponton Kräutelsteinbrücke kaj la viadukton ĉe Obernzell. Je la la linio estis finriparita, kaj la trafiko denove povis regule okazi.
Per la konstruo de la Federacia Vojo B 388 kaj la plipotenciĝo de kamionoj la utilo de la linio malkreskis. La Germana Federacia Fervojo ekde 1960 ofertis paralelajn aŭtobusajn veturadojn, kiuj forte konkurencis al la fervojo, kaj proponis nuligi la fervojtransporton. Kiam la rokŝutiĝo blokis la linion inter Erlau kaj Obernzell, la trafiko inter Erlau kaj Wegscheid estis nuligita.
La rekomenciĝis la vartransporto inter Erlau kaj Obernzell, sed la cetero de la linio ĝis Wegscheid kadukiĝis kaj estis malkonstruita en somero 1975. La oficiala dato de la nuligo de la persontransporto Erlau–Wegscheid kaj de la vartransporto Obernzell–Wegscheid estas la.
Ĝis la ankoraŭ okazis vartransportado inter Passau kaj Hauzenberg.
La asocio Passauer Eisenbahnfreunde (amikoj de fervojo en Passau) kampanjas por reaktivigo de la linio. En aprilo 2011 tiucele okazis esploro pri la fidindeco de la danuba ponto.
Itinero
Komenciĝante en la ĉefa stacio (Hauptbahnhof) de Passau la linio iras trans riveron Inn al Voglau. Tie necesas inversigi la veturdirekton, ĉar mankas spaco por trakkurbiĝo. Pro tio la trajnoj ordinare estis puŝataj de vosta lokomotivo ĝis tien ĉi, por ke dum la cetera veturado la lokomotivo estu kape de la trajno.
Unue laŭ rivero Inn, poste laŭ Danubo la linio atingas la staciojn Innstadt kaj Rosenau, ankoraŭ en la urbo Passau. Mallonge antaŭ la aŭstria landlimo ĝi iom foriras de la rivero por turniĝi al la ponto Kräutelsteinbrücke, sur kiu ĝi atingas la maldekstran bordon de Danubo, do restas en Germanio. Ĝi pasas la staciojn Grubweg, Löwmühle kaj Kellberg kaj atingas Erlau.
En Erlau la linio al Hauzenberg foriras de Danubo, turniĝas norden kaj sekvas la vojon de rivero Erlau ĝis Kaindlmühle; tiam ĝi iras nord-orienten al Oberdiendorf kaj Hauzenberg.
De Erlau al Obernzell estis branĉa linio, kiu sekvis Danubon ĝis Obernzell. De tie ĝi iam pluiris al Wegscheid, kiu situas 718 metrojn super marnivelo, pli ol 400 metrojn super Obernzell; pro tiu altodiferenco la fervojo bezonis du dentradajn sekciojn kun dekliveco ĝis 71 ‰.
4084 Hollis
4084 Hollis estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astronomo Andrew John Hollis (1947−2005).
Fabloj de Ezopo
Ezopo (ΑΙΣΟΠΟΣ, Æsopus) estis antikva greka poeto, verkis fablojn kaj parabolojn, la plej famajn de la kultura tradicio de Eŭropo. Oni supozas ke li vivis inter 620 kaj 560 a.K. Kalman Kalocsay brile redonis multajn en sia Ezopa Saĝo. Lia plej konata verko kutime nomiĝas Fabloj de Ezopo.
La Fabloj de Ezopo konserviĝis dum longa tempo nur en proza formo per buŝa pludonado de la popolo. Kolektadon de la ezopaj fabloj laŭdire ununafoje entreprenis Demetrios Falereo (Phalereus) ĉirkaŭ -300. La diversaj kolektoj de ezopaj fabloj, kiuj konserviĝis ĝis nia tempo, estas parte malfruaj prozaj transformoj de prilaboraĵoj de Babrioso en korusaj jamboj, parte produktitaj en retorikaj lernejoj en plej diversaj tempoj kaj kvalitoj.
Referencoj
Literatuto nur en la angla:
Eksteraj ligiloj
Krome nur en la angla: </Br>
Bana
Bana estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, Distrikto Komárom.
Geografio
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, proksime de Bábolna. Troviĝas Győr 25 km-ojn, Komárom 23 km-ojn for.
Historio
Arkeologoj trovis tombon de alvenintaj hungaroj de la 9-a jarcento. Pri la vilaĝo la unua skribita postsigno troviĝas el 1236. La tataroj faris senhoma la vilaĝon en 1242, poste la turkoj faris la samon. Kalvinanoj refondis la vilaĝon en la 18-a jarcento. Postbaroka paroĥo konstruiĝis en 1787. En la 19-a jarcento oni plantis morusujojn por bredadi silkoraŭpojn. En 1849 katolika lernejo ekfunkciis. En 1949 kolĥozo formiĝis. Simile al la najbara Bábolna oni okupiĝas ankaŭ pri ĉevalobredado.
Famuloj
En Bana naskiĝis Mária Ivánkay, plurfoja paralimpika ĉampiono.
Lena Hallengren
Lena HALLENGREN, naskiĝinta 1973, estas sveda politikisto. Ŝi estas membro de la sveda parlamento ekde 2006 kaj ministro pri socialaj aferoj ekde 2019. Antaŭe ŝi estis ministro pri eklezioj, ministro pri antaŭlernejoj, junularo kaj plenkreskula edukado kaj ministro pri infanoj, maljunuloj kaj socia malegaleco. Ŝia partio estas Sveda socialdemokratia partio.
Camara
Camara aŭ  Câmara  estas nomo de kelkaj lokoj:
Camara aŭ Câmara estas familia nomo de jenaj personoj
Amusquillo
Amusquillo [amusKIljo] estas municipo en la nordoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Valle del Esgueva (Valo de Esgeva) en la nordoriento de la provinco. Amusquillo estas etimologie komprenebla kiel Bruneta alude al la malhelbruna koloraro de la tereno (vidu foton).
Geografio
Ĝi limas angule kun la provinco Palencio kaj precize kun municipoj Villafuerte de Esgueva kaj Villaco. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Esgueva.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Stefano de la 13a jarcento kun valora retablo kaj restaĵo de iama kastelo.
7105 Yousyozan
7105 Yousyozan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Joŝo (japane 遙照山, Yoshozan) alta de 400 m, sude de la "stacio Okajama" de la Nacia Observatorio de Japanio.
Ekstaru La Respubliko (Francio)
Ekstaru La Respubliko ( "Debout la République" aŭ DLR) estas franca politika partio kreita la de Nicolas Dupont-Aignan.
Politika pozicio
Ĝia estas dekstra suverenisma partio, kiu konsideras sin precipe degaŭlisma. Sur socia kampo, ĝi proksimiĝas al valoroj de konservismo de la tradicia dekstro, kiel la degaŭlismo siatempe. Ĝi povas estis kvalifikita respublikisma maldekstro sur ekonomia kampo.
Prezidata de Nicolas Dupont-Aignan, ĝi deklaris havi 13,000 anojn en 2013. En Strasburgo, ĝi estas ano de la eŭropa politika partio EUDemokratoj.
Historio
Ekstaru La Respubliko estis kreita la de Nicolas Dupont-Aignan kiel parto « aŭtente degaŭlisma » de la Kuniĝo Por la Respubliko (RPR).
La majoritato de ĝiaj anoj poste partoprenis en la fondo de la Kuniĝo Por Francio (RPF), kreita sekve de suverenisma listo kondukita de Charles Pasqua kaj Philippe de Villiers por la eŭropaj balotoj de 1999.
La parto DLR estis relanĉita unuafoje en majo 2000 kaj fariĝis pasejo inter la paskuanoj de RPF kaj la seginanoj de RPR.
La, la mocio de DLR ricevis 19,7 % da voĉoj en la nacia Konsilio UMP pri Eŭropo.
La fonda kongreso de la partio okazis la.
Deklarita identeco
Ekstaru La Respubliko prezentas sin kiel « degaŭlisma kaj respublikisma kuniĝo ». La partio estas prezentita ankaŭ kiel parto de la socialaj degaŭlistoj, kiuj karakteriziĝas per defendo de sociala demokratio, sen kontesti kapitalismon (socialdemokratia reformismo).
Ekstaru La Respubliko prezentas siajn valorojn :
Kaj tiujn de respublikismo :
Crosa
Crosa estas komunumo de Italio.
Ekstaru La Respubliko (Francio)
Deklarita identeco
Plie, la partio deziras redukton de enmigrado en Francion.