cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
David Wechsler
La skaloj de David Wechsler
Dum la jaro 1939 David Wechsler evoluigis testaron, kiu konatiĝis sub la nomo Wechsler Bellevue Intelligence Scale (WBIS). Kompare al la antaŭe kutima Stanford-Binet-testo tiu skalo havis plurajn praktikajn subtestojn, kiuj relativigis testojn nur solveblaj kun bonaj konoj de la testolingvo. Multaj eroj de la testaro jam antaŭe estis unuope uzataj en aliaj kuntekstoj - ekzemplo estis la "mozaika testo", kiu en simila formo jam uziĝis ekde la jaro 1923. La testaro ebligis krom havigo de suma intelekta kvociento ankaŭ precizigi la individuajn fortajn kaj malfortajn intelektajn kapablojn. La testo origine estis por uzo ĉe plenkreskulaj klinikaj pacientoj. En Usono ĝi rapide iĝis la plej multe uzata testo pri intelektaj kapabloj. David Wechsler reviziis ĝin dum 1942.
Dum 1949 li publikigis paralelan teston por infanoj, kiu havis la nomon Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC) (reviziita dum 1974). Ses jarojn pli poste, dum Im 1955 li evoluigis plian intelektan teston por plenkreskuloj, kiu konatiĝis sub la nomo Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS), kiu havis similan strukturon kiel la antaŭa testo WBIS, sed kies skaloj pli bone reprezentis la statistikan averaĝon de la civitanaro de Usono. Tiu skalo reviziiĝis dum 1981. Lia lasta testo, la Wechsler Preschool and Primary Scale of Intelligence (WPPSI) por tre junaj infanoj, publikiĝis dum 1967.
Ĉiuj subtestoj el la testaroj de David Wechsler grupigeblas al testoj pri lingvaj kaj pri praktikaj kapabloj.
En Eŭropo, dum tiuj jardekoj en psikologio, psikiatrio kaj psikoterapio aparte elstaris la regiono de la germana lingvo. La psikologo Curt Bondy kaj lia teamo en Hamburgo dum 1956 adaptis la teston WAIS al la germana lingvo kaj elprovis ĝin ĉe multaj loĝantoj, por ekhavi taŭgajn skalojn por germanlingvanoj. La testo en tiu formo konatiĝis sub la nomo Hamburg-Wechsler-Intelligenztest für Erwachsene (HAWIE). Dum la sama jaro sekvis germanlingva adapto de la porinfana testo WISC, kiu nomiĝis Hamburg-Wechsler-Intelligenztest für Kinder (HAWIK). La testo WPPSI por aparte junaj infanoj antaŭ la lerneja aĝo poste sekvis sub la nomo Hamburg-Wechsler-Intelligenztest für das Vorschulalter (HAWIVA).
En detala analizo de la fortoj kaj malfortoj de la testoj por infanoj de David Wechsler, en Aŭstrio la viena profesoro Klaus Kubinger evoluigis novan teston kun la nomo "Adaptiĝanta Intelekta Diagnozilo" (Adaptives Intelligenz-Diagnostikum, AID) kaj en Usono ekestis Kaufman Assessment Battery for Children (K-ABC, kiuj publikiĝis kun ĉiam novaj skaloj ankaŭ en la germana kaj aliaj lingvoj). Ambaŭ testoj havas fortajn proprajn trajtojn, sed daŭre montras klarajn spurojn de ilia ekesto el la testaro de David Wechsler.
5334 Mishima
5334 Mishima estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Makio Akiyama kaj Toshimasa Furuta elde la observatorio Susono en la Gubernio Ŝizuoka (Japanio).
Ibahernando
Ibahernando estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
5334 Mishima
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Miŝima, en Gubernio Ŝizuoka, dua loĝloko de la unua malkovrinto.
Ibahernando
La loĝantoj nomiĝas viveños. La censita populacio en 2008 estis de 515 loĝantoj.
Situo
Ibahernando estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo, je altitudo de 540 m; je 52 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je pli malpli same de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 77 km². Ĝi estas je 18 km sudokcidente de Trujillo kaj je 6 km okcidente de Santa Cruz de la Sierra. Ĝi limas ankaŭ kun Robledillo de Trujillo, Santa Ana, Ruanes kaj La Cumbre.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio kaj heredaĵo
En Ibahernando oni trovis steleon de granito, kun desegnoj gravuritaj de ŝildo, glavo kaj lanco, kio markas ĝin kiel tomboŝtono de la Bronzepoko (9-8a jarcentoj a.K.) kaj oni reuzis ĝin en romia epoko kun la jena skribaĵo:"Alluquiu(s)/Protacidi.f(ilius)/hece.situs" (tradukebla kiel:"Allukio, filo de Protacido, ĉi tie kuŝas").
Ĉefa vidindaĵo estas la Preĝejo de la Degollación de San Juan Bautista (Senkapigo de Sankta Johano Baptisto), konstruita inter la 15a jarcento kaj la 16a jarcento, situa sur antikva tombejo kaj la ermitejo de la Virgen de la Jara en la rura vojo al Santa Ana.
Janina Lewandowska
Janina Antonina Lewandowska (naskiĝis la 22-an de aprilo 1908 en Ĥarkovo, murdita la 22-an de aprilo 1940 en Katin) – kantistino, aviadistino. En 1931 kiel la unua virino en Eŭropo paraŝutis el la alteco de 5 miloj da kilometroj.
Ibahernando
Gravuloj
La jenaj:
Janina Lewandowska
Naskiĝis en tiutempa Rusia imperio en la familio de Józef Dowbor-Muśnicki kaj Agnieszka Korsońska kiel la dua infano el triopo. Ĝis la aĝo de 9 jaroj loĝis en Ĥarkovo, Lucko kaj Voroneĵ, kie ŝia patro servis en la cara armeo. Aŭguste 1917 ŝia patro, generalo-subleŭtenanto, translokiĝis kun la familio al Bobrujsk, kie organizas kaj estras la 1-an Polan Korpuson. Post demobilizo julie 1918 revenis al Pollando al Sandomierz, sed baldaŭ translokiĝas al Staszów. Januare 1919 fariĝis la Ĉefa Komandanto de la Grandpola Ribelo, februare do translokiĝas al Poznań. Post finiĝo de la militservo en 1921 kun la familio setlis en aĉetita de si bieno en Lusowo.
En Poznań Janina Lewandowska finis gimnazion, kie jam ekinteresiĝis pri glisiloj, membriĝis al Poznana Aeroklubo. Studis en Muzika Konservatorio, kie lernis kanti kaj ludi fortepianon. En 1936 licenciĝis pri motora aviado ĉe Supera Skolo de Aviado en Ławica apud Poznań. En 1937 finis kursojn de radia telegrafo en Lvovo kaj Dęblin. Laboris en poŝtoficejo, kie estis alte taksata pro radiotelegrafada scipovo. Junie 1939 edziniĝis al Mieczyslaw Lewandowski, ŝia instruktoro de aviado.
Septembre 1939 kun grupo de civilaj aviadistoj aliĝis al la 3-a Aviada Regimento en Nekla. Kiel subleŭtenanto, aviadiste laborvestita, la 22-an de septembro estis malliberigita de sovetanoj en la regiono de Husiatyń. Unue ektroviĝis en internigejo en Ostaŝkov, sed poste translokita la 6-an de decembro 1939 al Kozelsk kun la grupo de 80 polaj oficiroj, kie ĉiu militkaptito havis sian aktujon. Pro timo esti persekutata kaŝis sian devenon kaj ŝanĝis detalojn de sia vivkuro, kion kutime faris aliaj oficiroj. Ŝian kadavron trovis germanoj dum la unua eltombigado en la Katina Arbaro, sed prisilentis tion pro neantaŭvideblaj propagandaĵoj. Unu el kelkaj atestantoj estis pola verkisto kaj ĵurnalisto, Józef Mackiewicz, membro de la komisiono de la Pola Ruĝa Kruco. Ŝian kranion kune kun ses aliaj lasis en Wrocław profesoro Gerhard Butz, gvidanto de la germana eltombiga komisiono. Pola profesoro pri juĝa medicino Bolesław Popielski tuj antaŭ sia morto en 1997 malkaŝis la sekreton al siaj kunlaborantoj. Komputora esplorado de la kranio atestis la virinan sekson.
La 4-an de novembro 2005 dum soldata ceremonio sekvis ĝia enterigo en la familia tombo en Lusowo. Ministro pri Nacia Defendo oktobre 2007 avancis postmorte Janina Lewandowska ĝis la grado de leŭtenanto, kio estis anoncita dum posta solenaĵo en Varsovio.
Bibliografio
Józef Grajek, ''Porucznik pilot Janina Lewandowska. Biografia'' (Leŭtenanto piloto Janina Lewandowska), Lusowo 2005, p. 108
Gojko Mitić
Gojko MITIĆ (serbe Гојко Митић; n. 13-an de junio 1940) estas serba aktoro kaj reĝisoro. Li konatiĝis per siaj multaj indianaj kaj okcidentaj filmoj, kiel "Winnetou de GDR".
Vivo
Mitić devenis el kamparana familio el la vilaĝo Strojkovce, urbero de la urbo Leskovac en la suda de Serbio. Ĉar lia patro Živojin partoprenis al libereca batalo de la jugoslavaj partizanoj dum la dua mondmilito. Li edukiĝis kun lia frato Dragan ĉe iliaj geavoj. Post lia lerneja perfektiĝo, dum kiu li lernis la germanan lingvon, Mitić komencis dudekaĝe en Belgrado studi sporton. Dum la studado li jam filmumis, ĉar tiam multaj internaciaj filmoj, kies aktoroj estis ofte studentoj en la belgrada sportuniversitato, produktiĝis en jugoslavio.
Depost 1961 Mitić partoprenis kiel stuntisto al italaj kaj britaj filmoj kaj 1963 prenis etan rolon en Karl May-a filmo de la germana firmo Rialto.
En lia unua granda rolo en "Unter Geiern" (Inter vulturoj), kiu fariĝis 1964 de Horst Wendlandt, aperis lia nomo ankoraŭ germanigite kiel "Georg Mitic". Samjare komencis la DEFA fari indianajn filmojn en Jugoslavio, kaj Mitić estis la ĉefrolulo en "Die Söhne der großen Bärin" (La filoj de la granda ursino), kio estis lia unua ĉefrolo. Kun tio komencis lia filmkariero specife en la GDR, kie li ekhavis popularecegon. Sed li estis konata ankaŭ en Orienteŭropo, Afriko kaj Azio. Ĝis 1975 li faris almenaŭ unu filmon po jaro, en kiuj estis preskaŭ nur indianĉefuloj. Por ne diskriminacii la indianojn, Mitić dubladiĝis, kvankvam li povis paroli germane fluante. Ankaŭ 1975 li unufoje vidiĝis en la Harzer Bergtheater (Harca monta teatrejo) en Thale kiel Spartacus. Tie li ludis ĝis 1984 plej ofte aventur-teatraĵojn, kiuj filmiĝis por la GDR-a televido.
Sed Mitić ludis ne nur indianajn filmojn. Li teatrumis, kaj faris sciencfikciajn kaj televidajn filmojn multfoje kun Renate Blume, kun kiu li kunvivis de 1974 ĝis 1976. Flanke de la aktorado li ankaŭ estis kantisto kaj moderatoro. De 1981 ĝis 1989 li reĝisoris kvin filmojn de la knabserio "Jan und Tini" (Jan kaj Tini). 1988 li havis lian lastan indianrolon en "Präriejäger in Mexiko" (Preriĉasisto en Meksiko).
Post 1990 li denove havis pli etajn rolojn. Nun Gojko Mitić vivas en Berlino.
Katakomboj en Jihlava
La katakomboj en Jihlava estas homfarita aro da koridoroj subteraj, kiuj ligas multajn kelojn de la urbocentro.
La katakomboj certe aĝas plurajn jarcentojn; perdiĝis ĉia informo pri iliaj origina celo. Kvankam la urbo Jihlava estis fama pri minado de ercoj, estas preskaŭ certe, ke la katakomboj ne estis kreitaj pro ercminado. Estas hipotezoj, ke temas simple pri subteraj proviz-tenejoj, sed tio ne klarigus la interligitecon. Ankaŭ hipotezoj pri defendaj aŭ kanalizaciaj celoj ne estas pruveblaj, kvankam certas, ke parto de la koridoroj servis ankaŭ por forfluigi akvon.
La koridoroj havas suman longon de 25 km kaj areon de 50.000 m², el kio videblas, ke la mezuma larĝo estas du metroj; mankas vere larĝaj ejoj. Ekzistas tri etaĝoj, el kiuj la unua (supra) konsistas el la domaj keloj kaj probable devenas el la 14-a jarcento. Sub ĝi estas dua etaĝo, en profundo de 4 ĝis 8 metroj, kaj tria, en profundo de 8 ĝis 14 metroj, ambaŭ verŝajne konstruitaj en la 16-a jarcento.
La katakomboj estas somere viziteblaj por turistoj. Oni montras interalie la "lumantan koridoron", kies muroj lumineskas post malŝalto de la lumo. Pri la origino de tiu luminesko oni simile multe hipotezis kiel pri la katakomboj mem; estas teorioj pri natura radioaktiveco kaj eĉ pri fosforo venanta el la korpoj de monaĥoj tie entombigitaj. Plej probable, tamen, oni pentris la murojn per lumineska farbo, kiam dum la Dua mondmilito oni uzis le ejon kiel bunkron. Kemia analizo de la lumineskaĵo montris, ke temas pri zinka kaj baria sulfido.
The Da Vinci Code
The Da Vinci Code havas diversajn signifojn:
14708 Slaven
14708 Slaven estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kathy Slaven, mentorino en 2001 de unu finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Ŝi estis instruistino ĉe la Beech Grove Middle School de Beech Grove (Indianio, Usono).
Béla Gross
Béla Gross  naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Gross frekventis privatan lernejon de Jakab Marastoni dum kelkaj monatoj, poste en arta akademio en Vieno de Ferdinand Georg Waldmüller. Iomete li lernis ankaŭ en Munkeno. Inter 1860 kaj 1869 li vivis en Pest (urbo), poste en Vieno. Plej ofte li pentradis portretojn. Li havis edzinon.
Robert Goddard
Robert Hutchins GODDARD, nask. je la 5-a de oktobro 1882, mort. je la 10-a de aŭgusto 1945 estas pioniro konstruante raketojn interalie cele al kosmoesplorado.
Tion li diris ĉe la fino de sia teĥnika libro publikigita en 1920 A method reaching extreme altitudes (metodo por atingi ekstremajn altecojn). Kvankam li tion esprimis kun sobro kaj atentigo al supertrapasendaj malfacilaĵoj, tiuj kelkaj linioj en la libro altiris je li tempeston da priridoj, kaj lia domo estis sturmita de ironiaj gazetistoj (tamen kiel sciate la historio montris, ke li pravis!).
Li enamiĝis je la virino, kiu tajpis lian manuskripton kaj du jarojn pliposte ili geedziĝis.
Lia pasio ekis frue: kiam li estis 15 jara foje grimpinta en ĉerizarbon, li ekrevis pri planedo Marso, kaj li promesis al si ke iam li iros sur Marson, kaj li dum la tuta vivo ĉiun 19-an de oktobro ree grimpis en la ĉerizarbon por refari sian solenan promeson! (en la jaro 1938-a, ventego faligis la arbon).
La 16-an de marto 1926 li startigis la unuan raketon pelitan de likvaj bruligaĵoj (likva oksigeno kaj benzino).
János Kardalus
KARDALUS János (kardaluŝ) estis rumanuja hungara instruisto pri rumana lingvo, etnografia esploristo naskita la 20-an de septembro 1935 en Mugeni kaj mortinta la 9-an de aprilo 2006 en Miercurea Ciuc.
Mark Lenard
Mark LENARD estas artnomo de Leonard ROSENSON (1924 – 1996) jud-usona aktoro.
Li aliĝis al la Usona Armeo en 1943 kaj trejnis por esti paraŝutisto dum la Dua Mondmilito sed li ne ĉeestis batalon kaj estis liberigita en 1946 kiel teknika serĝento.
Post akiri magistran diplomon pri teatro kaj parolado de la Universitato de Miĉigano, li fariĝis konata en Novjorko pro gravaj dramoj, inkluzive de Ibsen, Bernard Shaw kaj Anton Ĉeĥov. Meze de la 1960-aj jaroj li loĝiĝis en Los-Anĝeleso, kie li rolis en la biblia filmo The Greatest Story Ever Told.
Lenard estas konata por liaj aperoj en la Star Trek, aparte en la papero de Sarek, la patro de Spock, tamen, sia unua apero de Star Trek estis en la unua sezono de Star Trek: The Original Series, rolante la unuan el la Romulanoj iam ajn viditan en la serio, en la epizodo "Balance of Terror" (1966). Li ekrolis Sarekon en la dua-sezono epizodo "Journey to Babel" (1967). Li poste rolis klingonan kapitanon en Star Trek: The Motion Picture (1979), tiu donis al li la distingon esti la unua aktoro kiu rolis Romulanon, Vulkanon, kaj Klingonon en Star Trek.
Krom Star Trek, li partoprenis televidseriojn kiel Here Come the Brides, Planet of the Apes (kiel la gorilo Urko), Mission: Impossible, Little House on the Prairie, Gunsmoke kaj Buck Rogers in the 25th Century  kaj filmojn Hang 'Em High (1968), Noon Sunday, The Radicals inter aliaj.
Stacio Nankōguchi
Stacio Nankōguchi (japane: 南港口駅 [Nankooguĉi-eki], angle: Nankōguchi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Suminoe, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Osaka Urba Transportoficejo: Linio Nankō Port Town.
Victoria Beckham
Victoria Caroline Beckham, ŝia knabina nomo estis Adams (naskiĝis la 17-an de aprilo 1974) estas angla kantistino, kiu famiĝis pro sia membreco en grupo Spice Girls, kromnomata Posh Spice. Nun ŝi dediĉas sin al soloa kantista kariero. Ŝi estas edzino de futbalisto David Beckham.
Forrest Gump (filmo)
La filmo rakontas pri fikcia viro ("Forrest Gump" aktorita de Tom Hanks) kun malalta inteligenteco (intelekta kvociento de 75) kaj lia eposa vojaĝo tra vivo. Li renkontas historiajn figurojn el Usona historio, influas popularan kulturon, kaj mem spertas historiajn eventojn, dume dum naiva pri ties signifo. Per film-efektoj uzantaj realan malnovan filmon, aktoroj estas montrataj interagantaj kun mortaj personaj el historio, kiel John F. Kennedy, Abbie Hoffman, John Lennon, Lyndon B. Johnson, kaj aliaj.
Aktoris en la filmo estis Tom Hanks, Robin Wright, Gary Sinise, Mykelti Williamson, Sally Field, kaj aliaj.
Provinco Huasco
Provinco Huasco (hispana lingvo: Provincia de Huasco) estas provinco de Ĉilio.
Svazilando en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj post unua apero en 1972 ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj nur unufoje, en 1992, estis unusola svazia partoprenanto. La landonomo en 2018 en la angla estis ŝanĝita al formo pli proksima al la origina landonomo en la svazia lingvo. Tion eblus kopii per nova esperantlingva landonomo Esvatinio, en signifo de "Svazilando" aŭ "svazia lando", kaj tiom longe kiom nova esperantlingva landonomo ne konfirmiĝis per paperaj eldonoj de esperantlingvaj vortaroj, rekomendeblas plu uzi la vorton Svazilando, aŭ formale Svazia Reĝlando, kiel fidela traduko de la origina nomo en la svazia.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Kunordigas la teamon la Svazilanda Olimpika Komitato.
Ještěda-kozákova montodorso
Ještěda-kozákova montodorso estas geomorfologia tutaĵo sudokcidente de meza parto de Okcidentaj Sudetoj. Ĝi situas en distriktoj Liberec, Jablonec nad Nisou kaj Semily en Regiono Liberec kaj per malgranda parto en distrikto Jičín en Regiono Hradec Králové. La plej alta punkto estas Ještěd (1012 m s. m.), ununura monto pli ol 1000 metroj.
Situo
La mallarĝa montodorso tiriĝas preskaŭ 60 kilometroj de nordokcidento al sudoriento, proksimume inter municipoj Rynoltice kaj Železnice. Apud la nordorienta limo situas urboj Liberec, Železný Brod, Semily kaj Lomnice nad Popelkou, apud la sudokcidenta limo tio estas urboj Hodkovice nad Mohelkou kaj Rovensko pod Troskami. Interne de la teritorio estas neniaj pli grandaj urboj, parte ĉi tien trafas urboj Chrastava kaj Světlá pod Ještědem, tute interne situas pli signifaj municipoj Malá Skála, Koberovy, Tatobity, Veselá kaj Bradlecká Lhota.
Plej altaj montoj
En la listo estas indikitaj montoj super 650 metroj.
Last Christmas (filmo)
Last Christmas estas romantika komedia filmo de 2019 reĝisorita de Paul Feig, verkita de Bryony Kimmings kaj Emma Thompson. Bazita sur la samnoma kanto kaj inspirita per la muziko de George Michael. En la filmo ĉefrolas Emilia Clarke kiel seniluziigita kristnaska feina vendistino, kiu havas rilaton kun mistera viro (Henry Golding) kaj komencas enamiĝi al li, ankaŭ ĉefrolas Emma Thompson kaj Michelle Yeoh.
Last Christmas estis kineje premiere prezentita de Universal Pictures en Usono la 8-an de novembro 2019, kaj en Britio la 15-an de novembro 2019. Ĝi ricevis miksitajn recenzojn de kritikistoj, kiuj laŭdis la prezentojn kaj kemion de Clarke kaj Golding, sed kritikis la manuskripton kaj intrigon. La filmo estis biletvendeja sukceso, atingante $121 milionojn da dolaroj tutmonde.
Intrigo
Post malsukcesa kantintervjuo, Kate renkontas Tom denove kaj ili iras promeni, kie li allogas ŝin kun siaj nekutimaj observaĵoj de Londono. Post fuŝaoj ĉe la hejmo de sia plej malnova amikino, Kate estas devigita translokiĝi reen kun siaj gepatroj. Jugoslaviaj enmigrintoj, lia patrino Petra (Emma Thompson), suferas de depresio kaj lia patro, iama advokato, laboras kiel minitaksiŝoforo ĉar li ne povas labori kiel advokato en Londono. Kate sentiĝas sufokita de sia patrino, kiu adoras ŝin ignorante la fratinon de Kate, Marta, sukcesan advokaton.
Kate komencas pasigi pli da tempo kun Tom, kiu veturas per biciklo kaj volontulas ĉe senhejma ŝirmejo, pri kiu ŝi komence mokas. Serĉante Tom, kiu diras ke li konservas sian telefonon en ŝranko kaj ofte malaperas dum tagoj, ŝi komencas helpi ĉe la ŝirmejo esperante renkonti lin, sed trovas ke la volontuloj neniam renkontis lin.
Festante pli bonan postenon de Marta, Kate malkaŝas la lesbecon de Marta. Poste ŝi tiam renkontas Tom, kiu prenas ŝin reen al sia loĝejo. Kate rivelas ke jaron pli frue ŝi estis grave malsana kaj devis havi kortransplantaĵon. Kate diras ke ŝi sentiĝas duonmorta kaj scivolas ĉu ŝi havas la talenton por sukcesi. Post emocia malfermo de siaj sentoj al Tom, Kate provas iniciati sekson sed li rifuzas.
Post pasigado de la nokto kun Tom, Kate komencas plibonigi sian vivon; prizorgante ŝian korpon, organizante Kristnaskon, pardonpetante al Marta kaj ŝia amatino, kaj surstrate kantante kristnaskajn kantojn por peti monon por la ŝirmejo. Post kelkaj tagoj, ŝi renkontas Tom denove, kiu diras ke li havas ion gravan por rakonti al ŝi, sed ŝi pensas ke li timas engaĝiĝon kaj foriras.
Kate daŭre provas fari bonon en sia ĉiutaga vivo. Finfine ŝi deziras rerilatiĝi al Tom, tial ŝi revenas al lia loĝejo nur por renkonti domvendisto. Post iu komenca konfuzo pri, kiu posedas la loĝeon, li rivelas ke la antaŭa posedanto estis mortigita en biciklakcidento dum la lasta Kristnasko kaj ke la loko estis vaka dum la testamentprocezo. Trovante lian telefonon en la ŝranko, Kate ekkomprenas ke Tom estis la organdonacanto kies koron ŝi ricevis, kaj ke ĉiuj iliaj interagoj estis imagaj... Irante al ĝardeno, kiu estis la plej ŝatata loko de Tom, Kate trovas lin denove kie li diras ke sia koro ĉiam apartenos al ŝi. La benko sur kiun ili sidis dum sia unua ekskurseto al la ĝardeno riveliĝas esti memorbenko por Tom.
La kristnaska festo foriras kaj hela lumo montras somerscenon, kie videble pli sana Kate videblas, ŝi skribas ĉe sia taglibro en la ĝardeno kiun Tom prezentis al ŝi. Ridetante kaj videble feliĉa, Kate rigardas supren, kiel Tom ĉiam konsilis.
Kvar monatojn poste, Kate gvidas promenan turneon sub la firmaa nomo "Vidu supren", kie ŝi rakontas historion pri kiel konstruanto akuzis kunkonstruiston je ŝtelado de sia fromaĝo. Ŝi petas al la grupo rigardi la verajn kulpulojn: kelkaj fromaĝ-ŝtelantaj musoj. Kate kaj la grupo rigardas la kulpulojn, ridetante.
7610 Sudbury
7610 Sudbury estas asteroido de la asteroida zono, kiun malkovris la la usona amatora astronomo Dennis di Cicco elde sia privata observatorio de Sudbury (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Sudbury, urbo kun ĉirkaŭ 17000 loĝantoj, 30 km okcidente de Bostono (Masaĉuseco), kie troviĝas la privata observatorio elde kiu ĝi estis malkovrita.
Establita en 1638, Sudbury estas urbo riĉa je historio, antaŭ kaj post la Usona Milito de Sendependeco. Tamen, kontraŭe al loka legendo, la urba poŝtkodo "01776" ne estis speciale atribuita en rekono de urbaj historiaj faktoj ligataj al la Revolucia Milito.
1277 Dolores
1277 Dolores estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la hispanan komunistan aktivulinon Dolores Ibárruri, kromomita La Pasionaria.
Thierstein
Thierstein havas diversajn signifojn:
Tanya Plibersek
Tanya Joan Plibersek (naskiĝis la 2-an de decembro 1969) estas aŭstralia politikisto kaj iama vic-gvidanto de la Aŭstralia Laborista Partio. Ŝi estis ministro dum la registaroj de Kevin Rudd kaj Julia Gillard kaj estis la vic-partiestro de Bill Shorten de 2013 ĝis 2019. Ŝia sekvanto estas Richard Marles.
Plibersik iĝis ano de la Laborista Partio, kiam ŝi aĝis 15 jarojn. Ŝi studis ĉe la University of Technology Sydney kaj la Universitato Macquarie.
Plibersek apartenas al la maldekstra, progresiva flanko en la Laborista Partio.
Park Chan-wook
PARK Chan-wook (박 찬욱, naskiĝis je la 23-a de aŭgusto 1963) estas sud-korea reĝisoro kaj scenaristo. Li kreskis en Seulo kaj studis filozofion en la Sogang-Universitato, kie li fondis kinogrupon nomitan Film Gang kaj eldonis multajn artikolojn pri nuntempa kino. Post spektado de Vertigo de Alfred Hitchcock li ekdeziris iĝi reĝisoro. Kiam li finis sian edukadon, li ekkunlaboris, kiel asista reĝisoro, pri filmoj kiel Kkamdong (Yu Yeong-Jin) kaj Skizo pri pluva tago [A Sketch of a Rainy Day] (Kwak Jae-yong).
Lia unua filmo estis La luno estas... la sonĝo de la suno (1992, 달은 해가 꾸는 꿈). Post kvin jaroj li faris sian duan filmon, Trio. Neniu el tiuj estis sukceso. 2000 estis la jaro de lia granda famiĝo pro la filmo Gongdong gyeongbi guyeok JSA (공동경비구역 JSA, Komuna sekureca regiono), kiu eĉ superis Shiri de Kang Je-gyu, la plej spektatan sud-korean filmon. La enspezoj de ĝi donis al Park liberecon, kiu ebligis al li krei pli sendependan filmon. La rezulto estis Boksuneun naui geot (2002, 복수는 나의 것, Solidareco por la Venĝulo).
Liaj tri venĝotemaj filmoj estas Sympathy for Mr. Vengeance (Solidareco por la Venĝulo), Oldboy (2003, 올드보이, Maljunulo) kaj Chinjulhan geomjasshi (2005, 친절한 금자씨, Solidareco por la Venĝulino). Post kiam li gajnis la Grandan Premion (Grand Prix) de la Festivalo de Cannes de 2004 per la filmo Oldboy, ĵurnalisto demandis lin kial «la venĝo ĉiam ripetiĝas en liaj filmoj?». Park malkonsentis. Li opinias, ke la filmoj ilustras, kiel venĝo ĥaosigas la vivon de homoj, ĉar la moderna vivo ne lasas sufiĉe da ebloj por liberiĝi de kolero kaj venĝemo.
Lia sekva projekto, filmo pri mens-malsanulo, kiu pensas ke ŝi estas milita roboto, komenciĝis en marto 2006.
La fama usona reĝisoro Quentin Tarantino estas zeloto de Park kaj publike diris ke li, kiel ĉefĵuĝisto de la Filmfestivalo de Cannes en 2004, volis doni la Oran Palmon al Oldboy (Fahrenheit 9/11 de Michael Moore ricevis ĝin). Oldboy ricevis la Ĵurian premion, la due plej grandan premion.
Reimerswaal
Reimerswaal estas municipo en la nederlanda provinco Zelando.
Blua fazano
La blua fazano (Lophura swinhoii) el la ordo de kokoformaj birdoj kaj familio de fazanedoj vivas nur en la montregionoj de Tajvano.
Ĝi estis iam menciata kiel neoficiala "nacia birdo" de Tajvano, sed la Formosa blua pigo estis voĉdone elektita kiel nacia birdo en 2007.
Ne estas agnoskitaj subspecioj.
Aspekto
La plumkresto, nuko kaj dorso de la birdo estas blankaj, la aliaj partoj de la supra korpo kaj la malsupra korpo (brusto, ventro kaj pugo) estas nigrecaj kun brilanta blua koloro (blupurpuraj), escepte de ruĝecbrunaj ŝultroj. La kovraj plumoj de ambaŭ flugiloj estas nigraj kun verdaj plumpintoj. Escepte de paro da centraj vostoplumoj, kiu estas blanka, la ceteraj vostoplumoj havas nigran koloron kun iom da bluo. Estas brilruĝaj bridoj
La femala birdo surhavas brunruĝecajn plumojn, punktitajn de diversformaj makuloj kaj strioj, tipe ĉe fazaninoj.
Kutimaro
La birdoj loĝas en densaj arbaroj larĝafoliaj kaj maturaj duarangaj de montregiono 900-2,100 m super la marnivelo. Iam ili troviĝas en lokoj 3,000 m super la marnivelo kaj ankaŭ hazarde vidiĝas en densaj arbaroj de malalta loko ĝis 200 m. Ili estas silentemaj, kaŝemaj kaj rapidkuraj. Burĝonoj, junaj folioj, semoj, fruktoj, insektoj kaj ties larvoj estas iliaj ŝatataj manĝaĵoj.
Reproduktado
Ili pariĝas en marto kaj junio. Tiam la vangoj de la virbirdo estas kovritaj de verukoformaj tuberetoj, ĝiaj karnaj kresto kaj bekloboj ŝveliĝas kaj ruĝiĝas. Se du virbirdoj renkontiĝas, ofte okazas drasta batalo inter ili. Bluaj fazanoj konstruas neston surtere, kaj en sia nesto la femala birdo demetas 5-8 ovojn, sed plej ofte 2 al 6, kies ŝeloj estas kompaktaj kaj briletantaj laktflavete, iukaze kun blankaj makuletoj. La femala birdo plenumas sola la kovadon kaj nutradon de birdidoj. La kovado daŭras 24-28 tagojn. La jus eloviĝinta birdo pezas 25 g kaj sin vestas per lanugo, sed sur ĝiaj flugiloj jam elkreskis plumkonusoj. 14-taga birdeto pezas 58 g kaj jam povas bone flugi, tamen ĝia vostoplumaro tiam nur komencas kreski. 28taga birdeto jam havas sur si plumaron, escepte sur la kapo kaj nuko. Kaj 50-taga birdeto jam ne vestas sin per lanugo. Elnestiĝo povas okazi post 2–3 tagoj.
Populacio
Intensa kampotasko komence de la 1970-aj jaroj sugestis, ke povus esti nur 5,000-10,000 individuoj, kvankam pli ĵusa ĉirkaŭkalkulo de ĉ. 6,500 nur en Nacia Parko Juŝano indikus, ke ties totala populacio ŝajne superas la 10,000 birdojn. Ties nombroj estas probable stabilaj kie ĝi estas protektata, sed povus esti malpliiĝanta aliloke pro diversaj premoj sur ties habitato.
Blua fazano kaj homoj
La blua fazano, kun belaj plumoj, estas porapreza birdo. La blankaj vostoplumoj de virbirdoj ofte estas uzataj kiel ornamaĵoj sur ĉapoj de lokanoj. La unua paro da vivantaj birdoj estis portita al Eŭropo en 1866. Pro la malfacila bredado bluaj fazanoj malmulte montriĝas en ĉinaj zooj.
En la angla tiu specio nomiĝas Swinhoe's Pheasant laŭ la brita ornitologo Robert Swinhoe, kiu unuafoje priskribis la specion en 1862.
Veziro
Veziro (el la mezpersa vesir, „juĝisto”, aŭ el la araba vorto vazir, „ŝarĝportisto” [„subreĝo”]), estis originale titolo de ĉefministro aŭ reprezentanto de la abasidaj kalifoj, pli poste en multaj islamaj landoj ofica altrango.
Ĝia ofico estiĝis en la 8-a jc., kiam la Barmakida-familio plenumis tiun oficon. La veziro de la Abasidoj staris inter la reganto kaj la popolo, kaj reprezentis la unuan en ĉiu afero de la lastaj (la popolo). La distanciĝo inter la popolo kaj la ŝtata reganto estis nekonata pli frue (sub regado de Umajadoj) kaj respegulas persan efikon.
Oni menciis la vezirejon dum la fruaj osmandaj turkaj sultanoj kiel pervane („konsilio”); tiu vortuzo estas heredo de la anatoliaj selĝukoj. Oni donis la veziran titolon al militara gvidanto ĉe la osmanidaj turkoj unuafoje ĉirkaŭ 1380. Ekde tiam ĝis okupo de Konstantinopolo (1453), la vezira titolo signifis la plej altan atingeblan rangon kaj ĝin rajtis porti pliaj homoj samtempe (ekz. ĉiu ministro de la ŝtato).
Dum regado de Mehmedo la 2-a (regis 1444–46, 1451–81), la osmanidaj turkoj transprenis la tradician musliman vortuzon kaj la veziran titolon ricevis la ĉefministro, sed antaŭ tio aperis la adjektivo „granda” (en PIV ĉefveziro). Oni nomumis ankaŭ kelkajn helpantajn vezirojn („veziroj de la kupolo”); ili anstataŭigis la grandan veziron, kiam li partopenis militiron. Ili gvidis kelkfoje la armeon. Pli poste la veziran titolon ricevis la guberniestroj kaj kelkaj altrangaj oficistoj, ekz „la ĉefo de la trezorejo”).
La granda veziro estis la plenpotenca reprezentanto de la sultano, kaj li gardis la sultanan sigelringon kiel simbolon de la ofico. Ĝia vera influo dependis de la regavido de la unuopaj sultanoj. En 1654, la ĉefveziro ricevis oficialan, memstaran rezidejon: tiu estis la Alta Domejo, kiu fakte transprenis la funkcion de la osman-turka administra centro plenumita de la sultana palaco. Ekde la 19-a jarcento, la ĉefveziro prezidis ĉe la ministera konsilio, nomumita de la sultano. En 1908, li akiris la rajton pri nomumo de la ministroj. Post kolapso de la Turka Imperio, la funkcio ĉesis en 1918.
Oni tradicie uzis la nomon "veziro" ankaŭ por la du ĉefoficistoj de la antikva Egipto, kiuj havis potencon de subreĝo. Tiu ofico ekzitis ekde la 4-a dinastio (ĉ.. 2570–2450 a.K.), sed gravis ekde regado de Sesostris la 3-a (1878–40 a.K.), kiam la veziro mem regis la tutan egiptan administradon.
Aland
Aland estas la nomo de
Eŭeno
Eŭeno (helene Εύηνος, latine Euenos) estis en la helena mitologio filo de la dio de milito Areso, kaj estis etola reĝo.
Lia edzino estis Eŭena. Ili havis kune la filinon Marpeson. Pri ŝi svatiĝis fortulo Idaso, filo de la mesena reĝo Afareo. Eŭeno starigis kondiĉon por la svatiĝantoj: ili devas konkursi kun li per ĉeval-jugilaro kaj okaze de malvenko ili perdos la kapon. Idaso por tiu ĉi okazo elpetis de mara dio Pozidono, flugilhavan veturilon kaj per ĝi venkis. La reĝo Eŭeno netoleris tiun ĉi humiligon, mortigis siajn ĉevalojn kaj poste ankaŭ sin mem.
Li dronis sin en la rivero Likormo, kiu pli malfrue ricevis lian nomon. Ĝi estis la rivero, trans kiu portis vojaĝantojn kentaŭro Neso. Unu okazaĵo pri ĝi estas en historietoj de la heroo Heraklo. Tiu ĉi rivero nun nomiĝas Evino.
En helenaj mitoj rolas ankoraŭ aliaj portantoj de tiu nomo. La plej konata estas filo de la estro de ekspedicio de Argonaŭtoj, Jazono kaj la reĝino Hipsipilo.
Etzelwang
Etzelwang estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Amberg-Sulzbach de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Amatora radia konfirmkarto
Amatora radia konfirmkarto, mallonge konfirmkarto, estas karteto farita el papero aŭ kartono, kiun radioamatoro sendas unu al la alia por konfirmi kontakton. La kartetojn oni sendas kutime per papera poŝto. Por ŝpari kostojn radioamatoraj landaj kluboj organizas la kunsendadon de ĉiuj kartoj al klubo de alia lando per paketo.
Mallonga nomo de la karteto estas "QSL", por la internacia telegraf-kodo (aŭ Q-kodo) kiu signifas "mi konfirmas, ke mi ricevis vian elsendon". La Q-kodoj estis elpensitaj unue por pli rapide sendi informojn dum morsa komuniko, sed estas ofte uzataj ankaŭ en voĉa komuniko.
ILERA rekomendas ne uzi la mallongigon QSL dum voĉaj kontaktoj, sed diri "konfirmkarto".
Havendaj datumoj
Radioamatoroj interŝanĝas QSL por konfirmi radiaj kontaktojn inter du stacioj. Ĉiu karto enhavas informojn pri unu aŭ pluraj kontaktoj "QSO", la stacio kaj la radioamatoro. Minimume oni devas inkludi voksignon de ambaŭ staioj kiuj havis la kontakton, la horon kaj la daton en kiu ĝi okazis (ofte en UTC), la frekvenco aŭ la bendo uzita, la elsendmodo, kaj la RST raporto. La Internacia Amatora Radia Unio (IARU) kaj siaj asociaj membroj rekomendas meksimuman grandecon je 140 mm kaj 90 mm.
Kolektado
Kutime konfirmkartoj de radioamatoroj estas eksprimo de sia individua kreemo kaj kredoj. Oni povas vidi fotojn de operatoroj kaj siaj stacioj, originalaj pentraĵoj, antenoj, turoj, sendriceviloj ktp. Tio kutime kaŭzas dezirojn kolekti tiajn konfirmkartojn akiritaj dum la vivo de radioamatoro. Speciale esperantistoj kutimas kolekti konfirmkarotjn de aliaj e-radioamatoroj aŭ de nekutimaj lingvoj, alfabetoj kaj skribsistemoj.
Retaj konfirmkartoj
Nuntempe intereto ebligi ciferecan konfirmon de kontaktoj pere de e-QSL (ciferecaj konfirmkartoj) kiel alternativo al la paperaj kartoj. Tiuj sistemoj uzas komputilajn datumbazojn por registri ĉiujn informojn kutime verifitaj pere de elektronikaj konfirmkartoj. Pluraj sponsoroj de radioamatoraj diplomoj akceptas elektronikajn konfirmkartojn kiel pruvo de kontakto, aliaj akceptas specifajn sitemojn de elektronikaj kartoj:
Konfirmkarto estu informilo pri Esperanto
Konfirmkarto de Esperanto-amatoro estu prefere en Esperanto. Eble ĝi estu paralele en Esperanto kaj nacia lingvo aŭ angla. La vortoj en Esperanto kiel
al dato frekvenco modulado raporto
certe estas komprenitaj ankaŭ de ne-esperantistoj kaj ne ĝenas. La peton/dankon pri konfirmkarto oni ja povas skribi dulingve. Ankaŭ ne-esperantistoj volonte akceptas kartojn en nia lingvo. Ja estas por la plimulto interesa enigmo. Tia raraĵo estas elstara inter la multaj "normalaj" kartoj.
Atentu, ke la vorto Esperanto aperu tre granda sur via karto, videbla klare el distanco de 50 cm. Kaj ĝi estu en bona kontrasto al la fono. Bonajn kaj malpli bonajn ekzemplojn oni trovas en nia Yahoo-grupo (vidu sube). Alklaku tie en la ĉefpaĝo je fotoj.
La karto de DJ4PG kaj DF0ESP montras nian grupon de ILERA, fotita dum la Universala kongreso en Berlin 1999. Rimarko: por esti valida por diplomo mankas la subskribo.
Salomonoj en la Olimpikoj
Sportista teamo de la en la Olimpikoj ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis salomonaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Kunordigas la teamon la Salomona Olimpika Komitato.
Scuderia Ferrari
Scuderia Ferrari (esperante, Teamo Ferrari) estas teamo de Formulo Unu.
Ĝi estas sportbranĉo de la firmao Ferrari.
21616 Guhagilford
21616 Guhagilford estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Provinco Iquique
Provinco Ikika (hispana lingvo: Provincia de Iquique) estas provinco de Ĉilio.
21616 Guhagilford
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tristan Guha-Gilford, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto en teamo pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Eleanor Roosevelt High School en Greenbelt (Marilando, Usono).
Jaraicejo
Jaraicejo [ĥarajZEĥo] (Oliv-premejeto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas monjinos. La censita populacio en 2008 estis de 574 loĝantoj.
Toponimio
La nomo de Jaraicejo estas diminutivo de Jaraíz, de la araba xaharig: "oliv-premejo", do "oliv-premejeto".
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Pacta sunt servanda
Pacta sunt servanda estas latina esprimo kun laŭvorta traduko "akordoj estas obeendaj". Ĝi estas la plej baza principo de internacia juro. Traktato estu plenumita bonafide, laŭ la komuna senco de la vortoj de traktato en ĝia kunteksto kaj konsiderante ĝian celon. Laŭ tiu principo traktantoj ne povas alvoki la dispozioj de sia interna juro por malobei traktaton.
23-a SAT-Kongreso 1950
La 23-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) okazis en Torino en 1950. Ĝin partoprenis 290 homoj el 11 landoj. La kongresejo estis la Madam-palaco en la urbocentro. Okazis oficiala akcepto de la kongresanoj fare de la urbo.
Estis akceptita Regularo pri aliĝo al SAT-kongresoj, kiuj celis malebligi, ke neesperantistoj profitu pri la avantaĝoj de la kongreskaravanoj.
CH (apartigilo)
CH havas plurajn signifojn. Bonvolu elekti:
Klimena stenelo
La Klimena stenelo aŭ Klimena delfeno (Stenella clymene), en malnovaj tekstoj konata kiel mallongmuzela delfeno, estas delfeno endemia de la Atlantika Oceano. Ĝi estas la nura konfirmita okazo de hibridospeciiĝo ĉe marmamuloj, descendanta el la longakrania stenelo kaj la tristria stenelo.
Taksonomio
La Klimena stenelo estis por la unua fojo formale priskribita de John Edward Gray en 1846, kvankam, malkutime, li ne asignis sian nunan nomon ĝis kvar jarojn poste, en 1850. Ekde tiam, ĝis reatribuo en 1981, la Klimena delfeno estis konsiderita subspecio de la longakrania stenelo (Stenella longirostris). En 1981, Perrin et al. fiksigis la ekziston de la Klimena delfeno kiel aparta specio. Ĝis tiam, ĉar la Klimena delfeno estas relative malfacile neatingebla kaj estis konsiderita kiel tre similaj al la plj atingeblaj longakraniaj, ili neniam estis tre studitaj. Anatomiaj kaj kutimaraj trajtoj sugestis, ke tiu specio estas hibrido de la longakrania stenelo kaj la tristria stenelo (Stenella coeruleoalba), kaj ekzemenoj pere de DNA montris, ke ĝi estas fakte hibrida specio.
La komunaj kaj scienca nomoj estas probable derivitaj el la antikvgreka Oceanidino Klimene, kvankam oni asertis ankaŭ, ke ĝi povus esti anstataŭe el la greka vorto por "elstara".
Priskribo
La Klimena stenelo aspektas tre simile al la longakrania stenelo. Deproskime, eblas observi, ke la beko de la Klimena estas lim pli mallonga ol tiu de la parenco. La dorsa naĝilo estas ankaŭ malpli rekta kaj triangula.
La baza koloro de la Klimena stenelo estas "cetaca napola" - tio estas tri malhelaj zonoj — la plej suba estas blanka. Poste, areo helgriza el ĝuste sub la beko, je la okulflankoj al la vosto, kie la bendo maldikiĝas. La supra tavolo, el la frunto, laŭlonge de la dorso al la dorsa naĝilo, kaj suben al la pinto de la vostokerno, estas malhelgriza. Ankaŭ la beko, lipoj kaj naĝiloj estas malhelgrizaj. La Klimena stenelo kreskas ĝis ĉirkaŭ 2 m de longo kaj ĝis 75 al 80 kg de pezo.
8572 Nijo
8572 Nijo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la kastelo Niĵo (japane 二条城, Nijō-jō), konstruita en 1603 en Kioto kiel oficiala loĝejo de la unua ŝoguno Tokugawa Ieyasu. La loko estas fama pro sia arkitekturo el ligno, la ekranoj pentritaj de arboj kaj birdoj de la Palaco Ninomaru, kaj la ĝardeno de Ninomaru. La gemalkovrintoj vizitis kaj admiris Ninomaru kaj pluraj aliaj famaj ĝardenoj en Kioto dum la Ĝenerala Asembleo de IAU en 1997.
Reusel-De Mierden
Reusel-De Mierden (brabante: Reuzol-De Mierd) estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
Akteono
Aktaiono (helene Ακταίων, latine Actaeon) estis en la helena mitologio nepo de la Teba reĝo Kadmo, filo de lia filino Aŭtonoo.Li estis fama ĉasisto. Foje li eniris groton kaj ekvidis diinon de ĉasado Artemison senvestita. Nimfoj de ŝia sekvantaro kriante klopodis vane sian sinjorinon kaŝi de lia vido.
La ofendita diino transformis lin en cervon, por ke li ne povu pri sia travivaĵo fanfaroni. Sed tio estis nur komenco de Aktaiona malfeliĉo. Dum mallonga tempo la cervon serĉtrovis la hundoj de Aktaiono, kiun ili kompreneble ne povis ekkoni, pelis ĝin ĝis elĉerpiĝo kaj disŝiris ĝin en pecojn.
Ĉenponto en Stádlec
La ponto en Stádlec trans rivero Lužnice situas de la jaro 1975 ĉe municipo Stádlec kaj ĝi estas lasta konservita empira ĉenponto en Ĉeĥio. Devene, en la jaroj 1848-1960, ĝi transvolbigis Vultavon ĉe Podolsko. En la jaro 1959 ĝi estis kiel ponto en Podolsko proklamita Nacia teknika memorigaĵo.
Historio
La ponton konstruis Vojtěch Lanna en la jaroj 1847-1848 laŭ projekto de inĝ. Gassner kaj B. Schnirch trans Vultavo en Podolsko. La ponto servis longajn jarojn, ĝis la jaro 1960. Sed de fino de la 1930-aj jaroj staris jam ponto nova, ferbetona, rekte super la ekzistanta ponto. Kiam estis plenigita per akvo de la valbaraĵo Orlík, la ponto estus, tiutempe jam kultura memorigaĵo, subakvigita kaj tial oni decidiĝis pri ĝia zorgema dismuntigo, dokumentado kaj lokigo sur loko ekster la surakvigita bordo. El eksterlando venis en la 1960-aj jaroj propono pri foraĉeto de la ponto, sed ĝi estis rifuzita kaj estis decidite pri pli posta alilokigo kaj denova rekonstruo (rekonstruo de la ponto).
La 14-an de majo 2008 Ĉeĥa nacia banko eldonis en sumo de 10 090 pecoj memorigan oran moneron kun nominala valoro 2500 Kč "Nacia kultura memorigaĵo la ĉenponto en Stádlec" el ciklo "Kulturaj memorigaĵoj de teknika heredaĵo", kies aŭtoro estas Luboš Charvát.
Konstrukcio de la ponto
La fundamentan portan konstrukcion de la ponto kreas 4 ĉenoj aranĝitaj en du duopoj. Tiuj estas metitaj en du ŝtonajn pilonojn, pordegoj altaj 13 metrojn. La pontan plankon kreas kverkaj lignotabuloj, nove instalitaj en la jaro 2007. Sub la ponta planko estas instalita veturebla ponteto por malgrandaj riparoj.
Nuntempo kaj ĉirkaŭaĵo
La ponto estas por la tuta rekonstruo. Enveturo de aŭtomobiloj estas permesita ĝis limigita maso. La ponto en Stádlec estas ŝatata elirpunkto de turismaj vojoj. Kontraŭ la akvofluo kondukas pado markita laŭ ruĝa marko al Lužanka (3,5 km), la ŝatata turisma kabano, plu poste al burgo Příběnice aŭ ĝis Tábor. Laŭlonge laŭ la akvofluo poste laŭ la ruĝa aŭ blua markoj, konvenaj ankaŭ por biciklistoj, al burgo Dobronice, plu laŭ la ruĝa ĝis Bechyně. Laŭ la blua marko poste al Stádlec aŭ ĝis Dobřejice kaj Malšice.
La Vache et le Prisonnier (filmo)
La Vache et le Prisonnier (La Bovino kaj la Kaptito) estas franca filmo de Henri Verneuil aperinta en 1959.
Temo
En 1943, Charles Bailly, militkaptito en Germanio, decidas forfuĝi el la farmo, kie li estas dungita. Lia ruzo, ŝajne kruda kaj freneza, konsistas el trairi la landon, kun bovino Marguerite ĉenita unuflanke kaj melk-kitelo en la alia mano. Tiel komenciĝos la plej eksterordinara odiseado por la homo kaj la bruto, bildo de paco en lando ŝirita de malamo kaj perforto. Forlasinte la beston, li fuĝos antaŭ du francaj policanoj kaj saltos en trajnon veturontan al... Germanio. Nur du jarojn poste la heroa soldato revenos de kaptiteco.
1278 Kenjo
1278 Kenjo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la afrika lando Kenjo.
Kalvinana preĝejo (Rakamaz)
La kalvinana preĝejo estas sakrala konstruaĵo en urbo Rakamaz (Hungario).
Roosendaal
Roosendaal estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
Kalvinana preĝejo (Rakamaz)
Historio
La kalvinanoj longe havis diservojn nur en la najbara Tiszanagyfalu, baldaŭ en la loka lernejo. En 1998 oni aĉetis loĝdomon loke, kiu estis trakonstruita preĝdomo. La vera kirko estis konstruita inter 2019 kaj 2021.
Konstruaĵo
La teretaĝa preĝejo situas sola en korto, sed la enireja parto rekte renkontiĝas kun la trotuaro. La moderna konstruaĵo estas malsimetria, la kvadrata turo altiĝas en la maldekstra flanko. La enirejo funkcias tuj apud la turo. Super la enirejo larĝa pluvŝirmilo estas videbla, pli supre jam la tegmento komenciĝas. En la dekstra flanko estas 3 mallarĝaj fenestroj de la fundamento ĝis la tegmento.
Thundorf
Thundorf havas plurajn signifojn:
Ŝatadruo
Ŝatadruo (शतद्रु नदी, IAST: Śatadru nadī; सतलज नदी, IAST: Satalaj nadī; ستلج; གླང་ཆེན་ཁ་འབབ, Langqên Kanbab; ਸਤਲੁਜ, Satluj; 象泉河, Xiàngquán Hé) estas la plej longa inter la riveroj de Panĝabo, ĝi longas.
La rivero fontas en Tibeto proksime de sankta monto Kajlaŝo. Ĝi trafluas la baratajn subŝtatojn Himaĉal-Pradeŝo kaj Panĝabo, kie en ĝin enfluas la akvoj de Beas. Laŭ longo de 105 km ĝi prezentas la limon inter Barato kaj Pakistano. En Pakistano Satleĝo kunfluas kun Ĉenabo, kun kiu ĝi formas la riveron Panĝnad, kiu fine enfluas Induson.
Ŝatadruo origine fluis en riveron Sarasvation, ĝis kiam tiu - ĉirkaŭ la jaro 1700 a.K. - pro tektona moviĝo turnis sian fluon kaj iĝis flankrivero de Induso. Sekve Sarasvati sekiĝis, kio sekve kondukis al la dezertiĝo de Ĉolistano.
Laŭ la supra riverparto troviĝas setlejoj de Ĵangĵung-kulturo. La ruinoj de ties ĉefurbo Khyunglung Ngülkhar restas apud Satleĝo en okcidenta Tibeto. Khyunglung Ngülkhar havas la kromnomon „Arĝenta palaco en Garuda-valo“, ĝi estis malkovrita de la aŭstro Bruno Baumann, kiu serĉis la mitologian ermitejon Ŝangrilao kaj anstataŭe malkovris en la ruinoj de la Ĵangĵung-reĝoj la komencon de ĉi tibeta kulturo.
Kantono Clinton (Nov-Jorkio)
La kantono Clinton - angle Clinton County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. La administra centro estas la urbo Plattsburgh. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Akropolo (Ateno)
Akropolo de Ateno (Ἀκρόπολις ; Ακρόπολη Αθηνών) estas malnova citadelo, kiu estas verŝajne la plej konata akropolo en la mondo. Akropolo estis konstruita en antikvo, precipe inter la 13-a kaj 5-a jarcentoj a.K. kaj estis dum longa tempo politika, religia kaj kultura centro de la antikva Grekio. Monumenta konstruaĵo situis sur ĥarakteriza roka monteto kaj kune kun sia ĉeftemplo Partenono ĝi ĝis nun kreas la ĉefan dominanton de la urbo. Pro sia eksterordinara historia valoro ĝi estis en la jaro 1987 listigita en Mondan heredaĵon de Unesko.