cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nukleata acido
Strukturo de nukleata acido
Pro tio, ke la ĉefĉena strukturo laŭlonge de la ĉeno ne varias, polinukleotida strukturo povas esti oportune mallongigita per tio, ke oni donas nur la sinsekvon de la bazoj laŭlonge de la ĉefĉeno. Ekzemple, TGCA prezentas la tetranukleotidon, en kiu la nukleobazo elstarantaj el la ĉefĉeno estas timino, guanino, citozino, kaj adenino.
Nukleaj acidoj ankaŭ havas certagrade kompleksajn tri-dimensiajn strukturojn simile al la strukturoj de proteinoj. La akceptitan DNA-strukturon proponis en 1953 usona biologo J.D. Watson /ŭotsn/ kaj angla sciencisto F.H.C. Crick /krik/, scienca kontribuaĵo kiu alportis al la eltrovintoj la premion Nobel pri medicino kaj fiziologio en 1962. Laŭ la propono de Watson kaj Crick, DNA ekzistas en la formo de du polinukleotidaj ĉenoj volvitaj ĉirkaŭ si en duopa helica strukturo. La unika trajto de ilia proponita strukturo estas la maniero per kiu la ĉenoj estas kuntenataj en la duopa helico. Watson kaj Crick teoriumis ke la DNA-strukturo stabiliĝas per hidrogenaj ligoj inter la bazoj etendiĝantaj internen el suker-fosfataj ĉefĉenoj. La strukturoj de la bazoj estas tiaj, ke la adenino ĉiam ligiĝas al timino per du hidrogen-ligoj, kaj guanino ĉiam ligiĝas al citozino per tri hidrogen-ligoj. La du polinukleotidaj DNA-filamentoj, kuntenataj per ĉi tiuj komplementaj bazoparoj (adenino ligita al timino, kaj guanino ligita al citozino), havas tiel nomatajn komplementajn sinsekvojn. La proponita pariĝo de la bazoj estas subtenita de DNA-analizoj, kiuj montras ke adenino kaj timino ĉiam troviĝas laŭ proporcio 1:1, kiel ankaŭ citozino kaj guanino.
NGC 7598
NGC 7598 (aliaj indikoj — MCG 3-59-33, ZWG 454.33, ARAK 582, LT 32, PGC 71011) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kŭmgang Monto
La Kŭmgang Monto aŭ Kŭmgangsan estas unu el la plej famaj montoj en Koreio. Ĝi situas en la Turisma Regiono Kumgangsan, Kangwon Provinco, Nord-Koreio. Ekde 1998 sud-koreoj povas viziti ĝin per ŝipo el Donghae, Gangwon Provinco, Sud-Koreio. En 2003 oni malfermis aŭtostraton de Sud-koreio al Nord-Koreio. Nun sud-koreoj povas veturi al la Kŭmgang Monto per Aŭtobuso.
Libération (Tramtransporto en Parizo)
Libération estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo Bobigny (departemento Seine-Saint-Denis).
La nomo Libération devenas de samnoma placo "Place de Libération" omaĝe al la Liberigo de Francio.
Fernando da Piedade Dias dos Santos
Fernando da Piedade Dias dos Santos (naskiĝis la en la angola ĉefurbo Luando), ankaŭ konata sub la nomo Nandó, estas ĉefministro de Angolo. Li okupas tiun taskon ekde la. Antaŭ 2002 dum tri jaroj neniu okupis tiun oficon. Dos Santos antaŭe estis ministro pri internaj aferoj de Angolo.
Yuji Takeshima
Yuji Takeshima (竹嶋 裕二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Ehime FC.
Via Montenapoleone
Vía Montenapoleone estas eleganta strato en Milano, Italio, kaj fama kiel aĉetloko de modo kaj juveloj. Ĝi estas la plej grava strato de la distrikto de modoj de Milano kie tre famkonataj modistoj havas siajn butikojn. Ĝi situas proksime de du gravaj stacioj de la  metroo.
Trissur
Geografio
Trissur situas sur ebenaĵo 14 metrojn super la marnivelo for de la oceano. Koĉi (Barato) troviĝas 63, Koimbatore 99, subŝtata ĉefurbo Tiruvanantapuram 232, Mumbajo 1007, Kolkato 1861, tutlanda ĉefurbo Delhio 2016 kilometrojn (aere).
Demografio
En 2011 Trissur havis. En la 1990-aj jaroj Trissur atingis la internacian kvaliton urbego (pli granda, ol cent mil laŭ loĝantoj).
Ekonomio
Trissur estas grava financa kaj komerca centro de Kerala, ankaŭ centro de medikament-produktado. Dum la frua historio siriaj kristanaj familioj estis invititaj por komercadi. Nun Trissur estas unu el la plej gravaj produktadcentroj de orjuvelaĵoj en Suda Hindio. Turismo ankaŭ kontribuis al la ekonomio.
Eduko
Trissur estis centro de lernado dum la antikvaj tempoj, nuntempe universitata urbego kun akademioj kaj universitatoj.
Religioj
Trissur historie estis centro de hindua, kristanisma, islama kaj juda religioj. En 2011 hinduoj konsistigas la plimulton en Trissur kun 58.42% procentoj, ekzistas pli granda malplimulto de kristanoj (24.27%) kaj islamanoj (17.07%).
Lingvoj
La plimulto parolas la malajalan lingvon en Trissur. La angla estas sufiĉe konata.
Klimato
Trissur situas en tropika musonklimato (Am) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas averaĝe po 3123 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter decembro-marto iom malpli. La temperaturo varias averaĝe inter 24-32 °C.
Trafiko
Trissur estas ligita bone al la proksimaj urbegoj, tamen la plej grava estas la suda-norda aŭtovojo. Malpli grava vojo kuras al la oceana marbordo. En la urbego aŭtobusoj kaj aŭtorikiŝoj liveras la pasaĝerojn. La lokaj 4 stacidomoj havas fervojajn ligojn tutlande.
Căinelu de Sus
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 597 loĝantojn (rumanoj); en 1992 542 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1330. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad).
Nesaturita grasacido
Nesaturita grasacido estas karboksilata acido de longa ĉeno kun unu aŭ variaj duoblaj ligiloj inter siaj atomoj de karbono.
La grasacidoj estas komponantoj de lipidoj de rezervo kaj de lipidoj de membrano. Ĝenerale la naturaj grasacidoj estas de linia ĉeno kaj posedas paran nombron de atomoj de karbono (C16, C18, ktp.). Se ili estas saturitaj ne havas duoblan ligilon en sia karbonĉeno. Male, la nesaturitaj grasacidoj posedas duoblajn ligilojn C=C kaj povas havi unu aŭ pliajn saturigojn.
La nesaturitaj grasacidoj estas esencaj por la ĝusta funkciado de la homa korpo kaj devas esti havigitaj en sufiĉaj kvantoj kun la manĝaĵoj. Ties manko estas asocia kun la arteriaj malsanoj kaj alta koncentro de kolesterolo en sango.
Kalajoki (Urbo)
Kalajoki estas urbo kaj komunumo en la provinco Norda Ostrobotnio en la norda parto de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la Gubernio Oulu.
Tufgrebo
Aspekto
La Tufgrebo estas la plej granda membro de la greba familio troviĝanta en la Malnova Mondo, sed estas iome pli grandaj specioj en Ameriko. Ii estas 46–51 cm longaj kun enverguro de 59–73 cm kaj pezo de 0.9 al 1.5 kg. Ĝi estas elstara naĝanto kaj plonĝanto, kaj persekutas siajn fiŝajn predojn subakve. Ne estas seksa duformismo.
Temas pri specio facile rekonebla, ĉefe ĉe la somera reproduktulo, pro ĝia nigra duobla tufo kvazaŭ du kornoj sur krono, ĝia ruĝecbruna rimarkinda kolumo (kun nigra fina duono pendanta) kaj ĝia tre longa kaj pinta beko. Kaj la tufkrestoj kaj la kolumo estas komponataj de erekteblaj plumoj, kio utilas por pariĝadaj ceremonioj. La longa kolo (malantaŭe iom grizeca) kaj subaj partoj estas blankaj, dum la dorso estas grizeca. Somere la masklo portas sian plej buntajn kolorojn; vintre malaperas la ruĝbruna kolumo kaj la tufkresto restas nur kiel nigra krono. Ambaŭsezone estas nigra strio el la beko tra la okulo. La iriso estas ruĝeca. Vintre estas unu el la plej blankaj el la greboj, kun blanko superokula (male al aliaj eŭropaj greboj), kaj rozkoloreca beko. Ĝi estas la plej granda el la eŭropaj greboj. La kruroj estas lobecaj, kiel ĉe ĉiuj aliaj greboj, kaj ne membranecaj.
Vintre ĝi povas esti konfuzata kun la Grizvanga grebo, sed tiu havas pli malhelajn vizaĝon kaj kolon. Dumfluge la Tufgrebo aspektas pli korpolongeca kaj pli kollongeca, kun pli kurba kolo, dum la Grizvanga aspektas pli fortika, kun pli mallonga, dika kaj malhela kolo, kiun ĝi mallevas, kio havigas aspekton ĝibecan, dum la Tufgrebo aspektas pli svelta. En la flugiloj la Grizvanga montras larĝan nigrecan bendon el flugilpinto al flugilpinto, dum la Tufgrebo havas ne tiom malhelajn flugilpintojn kaj ĉefe ambaŭflanke de la dorso estas akzela blanka areo kiu interrompas la nigran bendareon kaj ligiĝas al la blankaj duarangaj flugoplumoj.
La junuloj estas distingaj ĉar ties kapoj estas striecaj blankanigre. Ili perdas tiujn markojn kiam ili iĝas plenkreskuloj.
Distribuado kaj habitato
eta|dekstre|280px|Natura [[arealo:
]] La Tufgrebo vivas en Eŭropo kaj Azio, kaj migras en suda Afriko kaj Aŭstralio. La birdoj de okcidenta Eŭropo kaj Novzelando ne migras. Ili reproduktiĝas en vegetaĵaraj areoj de nesalakvaj lagoj. La nomiga subspecio P. c. cristatus troviĝas tra Eŭropo (Irlando, Britio, norda Eŭropo, suda Skandinavio, Baltio, kaj Orienta Eŭropo) kaj Azio (Centra Azio, al suda Siberio kaj norda Ĉinio). Ĝi estas nemigranta en plej milda okcidento de sia teritorio (Iberio, norda Francio, Germanio) kaj disaj lokoj en Turkio, Afriko, kaj sudorienta Aŭstralio, sed migras el plej malvarmaj regionoj. Ili vintras en nesalakvaj lagoj kaj akvorezervejoj aŭ marbordoj (tuta Eŭropo, Turkio, suda Irako, Irano, norda Barato kaj sudorienta Ĉinio. La subspecio de Afriko P. c. infuscatus kaj tiu de Aŭstralazio P. c. australis estas ĉefe sedentaj.
Vélez-Málaga
Vélez-Málaga estas komunumo en la hispana provinco Málaga en la regiono Andaluzio kun areo de. En 2011 Vélez-Málaga havis loĝantojn.
Tufgrebo
Distribuado kaj habitato
La Tufgrebo loĝas en somero ĉe lagoj, lagetoj, marĉoj, akvorezervejoj kaj pli rare trankvilaj riveroj. Ili preferas neprofundaj akvejoj ĉirkaŭataj de rando de laga vegetaĵaro. Vintre, la migrantoj troviĝas ĉe lagunoj kaj trankvilaj salakvaj akvejoj, ĉe estuaroj, golfetoj kaj ŝirmaj golfoj sed ankaŭ en maro proksime de marbordoj. Foje estas koncentroj kiuj grupigas milojn da individuoj, ekzemple ĉe IJsselmeer (Nederlando), ĉe svisaj lagoj (ĉefe la Lago de Neŭŝatelo) kaj ĉe la Nigra Maro. Kelkaj estas foje observataj en homsetlejaj lokoj, kiaj urbaj parkoj aŭ plezuraj havenoj.
Vélez-Málaga
Ĝi estas la plej grava urbo kaj ĉefloko de la areo Axarquía (Aĥarkio).
Tufgrebo
Migrado
La populacioj kaj nordaj kaj orinetaj, kie akvo frostiĝas, estas migrantaj. Vintrumas pli sude aŭ okcidente, en regionoj plej proksimaj de la Atlantiko aŭ de la Mediteraneo. La flugo fariĝas nokte. La aŭtunaj eliroj laŭdate varias, laŭ la klimato de la regiono kaj la veterkondiĉoj; le printempaj revenoj okazas marte aŭ aprile. Ili estas parte migrantoj.
Vélez-Málaga
La komunumo konsistas el:
Tufgrebo
Kutimaro
La Tufgrebo ne estas bona fluganto kaj necesas surakva kuro por ekflugi. Surtere eĉ plie malfacilas. Ili estas esence surakve, naĝe aŭ plonĝe. Ili flugas malalte, per rapida flugilfrapado, havante kaj kolon kaj krurojn etende kaj iom pendantaj. Dumfluge videblas granda blanka areo supre kaj malsupre de flugiloj, kaj klaran blankan spegulon. Dumfluge, ili foje uzas siajn krurojn kiel direktilo.
Reproduktado
Tiu ceremonio povas plui eĉ dum la nestokonstruado. La paro konstruas el akvoplantoj, algoj kaj kaneroj flosantan neston ĉe la akvobordo kaj ne surtere ĉar la malantaŭa situo de ties kruroj malhelpas piediradon surteran. La ino demetas (unufoje jare) foje du, sed ankaŭ tri al kvin ovojn averaĝe, sed fakte 1 al 9, el majo al junio, kiuj estos kovataj dum kvin semajnoj. Dekomence la ovoj estas blnkaj sed bruniĝas kontakte kun la putriĝanta vegetaĵaro. La kovado pluas 27 al 29 tagojn, zorge de kaj la masklo kaj la ino laŭvice ĉiun trian horon ; kiam la ovoj estas foje lasataj solaj pormomente ili estas kovrataj de putriĝantaj vegetaleroj por pluhavi varmon.
Post eloviĝo oni povas vidi ĉarman vidaĵon: la nidifugaj, lanugaj, striecaj buntaj idoj komencas promeni, trilante, kaj grimpante sur dorsoj de gepatroj. En idaro de du aŭ pliaj idoj, kaj maskla kaj ina patro identigas siajn 'preferaton', kaj zorgas, instruas kaj nutras nur tiun aŭ preskaŭ nur tiun. Kutime, la junaj greboj estas kapablaj naĝi kaj plonĝi preskaŭ tuj post eloviĝo. Ĉiukaze plenkreskuloj instruas tiujn kapablojn al siaj junaj idoj portante ilin surdorse kaj plonĝante, lasinte la idojn flosantaj surface; ili poste reaperas kelkajn metrojn for por ke la idoj povu naĝi al la patro. Ili iĝas sendependaj post 71 al 79 tagoj.
Tiu birdospecio ekreproduktiĝas je aĝo de 2 jaroj kaj povas vivi de 10 al 15 jarojn. Sed la aktuala rekordo (2008) de longvivo, determinita per birdoringado, estas de individuo ringita en Rusio: 19 jaroj kaj 3 monatoj.
Manĝo
Ili estas elstaraj plonĝantoj, kapablaj plonĝi ĝis 3 minutojn kaj ĝis 20 metrojn profunde, sed la kutima profundo estas plej ofte de 4 al 6 m. La Tufgrebo ĉefe manĝas malgrandajn fiŝojn (de 5 al 20 cm ĝenerale); ili konsumas de 150 al 200 g averaĝe ĉiutage, ĉefe ciprinedojn (plotoj, gobioj, alburnoj, ktp.) sed ties ĉefa predo estas la perko. Sed ankaŭ malgrandajn krustulojn (ĉefe markrabojn), insektojn, larvojn kaj malgrandajn ranojn. La idoj estas nutrataj per fiŝoj kaj plumoj, kiuj utilas por krei protektan mason fonde de la stomako kie la fiŝostoj estas haltigitaj por kaŭzi pli malrapidan digeston.
Ĉar ĝi ne estas timema, oni facile vidas tufgrebon en ĉiuj lagoj kaj kvietaj akvoj, kie ĝi trovas fiŝetojn por sin nutri. Ĝi ĉasas subakve dum plonĝadoj, kiuj daŭras kutime ĉirkaŭ tri-dek sekundoj.
Tiu specio estis ĉasata preskaŭ ĝis formorto en Britio en la 19a jarcento por siaj kapoplumoj, kiuj estis uzataj por ornami ĉapelojn kaj ornamaĵojn por sinjorinoj. La RSPB sukcesis protekti tiun specion, kiu estas denove komuna vidaĵo.
Statuso kaj konservado
Tiu eleganta birdospecio estis dumlonge ĉasata por ties plumoj, ĉefe tiuj de la brusto kaj de la kapo, kiuj estis uzataj inter aliaj kiel ĉapelornamoj. Post la fino de tiu ĉasado, la specio rekuperiĝis kaj ties tutmonda populacio estas nuntempe ĉirkaŭkalkulata je 530 000 al 1,7 milionoj da individuoj, kaj la eŭropa populacio je pli ol 300 000 paroj. Pro tiu tialo, la Internacia Unio por la Konservo de Naturo klasigas tiun specion ea la kategorio "Malplej Zorigiga".
La AEWA faras tamen pli nuancitan ĉirkaŭkalkulon distingante la populaciojn: se la populacioj de Nordo kaj Nordokcidento de Eŭropo, la Nigra Maro kaj la Mediteraneo estas klasataj nur en kategorio C (populacioj kun pli ol 100,000 individuoj), la populacioj de la Kaspia Maro kaj sudokcidento de Azio estas klasitaj en A2 (populacioj minacataj kun proksimume inter 10 000 kaj 25 000 individuoj) kaj tiu de orienta kaj suda Afriko en A1c (populacioj tre minacitaj de malpli ol 10 000 individuoj).
Kvankam la specio ne estas en la listo de la minacitaj specioj en Eŭropo, tiu specio estas klasita en la anekso III de la Konvencio de Berno ekde la 01/03/2002.
La Eŭropa Vivmedia Agentejo konsideras tiun specion kiel sekurigita ekde 1994.
La Tufgrebo profitas de totala protektado sur la franca teritorio ekde la ministeria dekreto de 17a de aprilo 1981 rilata al protektitaj birdospecioj sur la teritorio. Tiele estas malpermesita detrui, kripli, kapti aŭ elporti ĝin, ĝenadi intence aŭ sennaturigi ĝin, aŭ detrui aŭ elporti la ovojn aŭ nestojn, kaj detrui, ŝanĝi aŭ degradi ties medion. Ĉu viva aŭ morta, estas malpermesita ankaŭ transporti, uzi, teni, vendi aŭ aĉeti ĝin.
Nomo kaj sistematiko
La termino grebo en la franca estas uzata ekde almenaxu la 16a jarcento por aludi la membrojn de tiu birdofamilio. La termino Podiceps estas formita de du grekaj vortoj, nome podekso, pugo kaj pes, piedoj, kruroj, alude al malantaŭa situo de la kruroj en la korpo. Pri cristatus, estas latina vorto signife kresto, aŭ tufkresto (kio havigas la nomon de Tufgrebo).
Estas 3 subspecioj de Tufgrebo :
Filatelio
Nombraj landoj (almenaŭ 26) eldonis poŝtmarkojn kun bildoj de tiu birdospecio. Por vidi kelkajn el tiuj poŝtmarkoj, klaki tie.
Námestovo
Námestovo, hungare Námesztó, pole Namiestowo estas urbo en Slovakio, en Regiono Žilina, en Distrikto Námestovo, kies distriktejo estas.
Situo
Námestovo situas laŭ bordo de akvorezervujo, laŭ flankovojoj. Dolný Kubín troviĝas 30 km.
Teoremo de Stokes
Estu M orientita popeca glata sternaĵo de dimensio n kaj estu ω la n-1 kompakte subtenata diferenciala formo sur M de klaso C1. Se ∂M signifas la randon de M kun ĝia konkludita orientiĝo, tiam
Nobla gaso
Noblaj gasoj - estas kemiaj elementoj el ĉefa subgrupo de VIII grupo, kies s- kaj p- ŝeloj estas kompletaj. La noblaj gasoj estas en la lasta kolumno de la perioda tabelo (18 aŭ VIII). Al noblaj gasoj rilatas:
Námestovo
Historio
Francisko Thurzó fondis vilaĝon por servutuloj en 1557. Familio Thurzó konstruis luteranan preĝejon en 1612, iom poste la komunumo ricevis la rangon kampurbo kun foirorajto. En 1671 la loko estis centro de ribelo kontraŭ Habsburgoj. Fine de la ribelo oni ekzekutis 25 da ribelintoj. La loĝantaro okupiĝis pri komercado kaj manfaradoj, precipe pri teksado. Alvenis ankaŭ judoj, sinagogo, uzino por biero kaj akvomuelejoj konstruiĝis. En 1776 Maria Teresia konfirmis la urborajton. En 1910 en la urbeto loĝis 1577 da loĝantoj (1271 slovakoj, 158 germanoj, 140 hungaroj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námestovo, kies distriktejo estis. Poste la urbo apartenis al Ĉeĥoslovakio kaj iĝis unu el la centroj de slovaka kulturo. Okazis incendio en 1943, la milito detruis la urbon en 1944. Akvorezervujo formiĝis helpe de rivereto Oravo en 1954. En 2001 loĝis en la urbo 8135 da homoj (8025 slovakoj).
Nobla gaso
Ili malofte formas kombinaĵojn kaj estas tre stabilaj, ĉar ili enhavas ĉiujn siajn 8 valentelektronoj en sia ekstera elektronŝelo. Tamen en certaj kondiĉoj ili kapablas formi kombinaĵojn (plej aktive kun fluoro). La plej malaktivaj estas heliumo kaj neono. Ekzemple, oni uzas heliumon anstataŭ hidrogenon en aerŝipoj, ĉar heliumo estas pli stabila gaso. Tamen ksenono estas tre aktiva (por noblaj gasoj).
Mendelejev ne havis noblajn gasojn en sia perioda tabelo ĉar tiam neniu estis malkovrinta ilin. Sed en 1868 Pierre Jules Cesar Janssen malkovris heliumon en la suno. En 1894 William Ramsay malkovris la unuan noblan gasan elementon ĉi tie en la tero, gason en la aero, kaj li nomis ĝin argono. En 1898 kriptono kaj neono malkovriĝis, kaj en 1900 Friedrich Ernst Dorn malkovris radonon.
Teoremo de Stokes
La teoremo estas ofte uzita en situacioj kie M estas enigita orientita substernaĵo de iu pli granda sternaĵo sur kiu la formo ω estas difinita.
Nobla gaso
Heliumo oftas je 5,24 ppm (partoj per miliono) en la atmosfero. Argono estas pli abunda (9 340 ppm), neono havas 18,18 ppm, kriptono 1,14 ppm, kaj ksenono havas nur 0,087 ppm.
Oni uzas noblajn gasojn en inkandeskaj, fluoreskaj, kaj "neonaj" lampoj. Ofte oni uzas argonon por protekti gravajn historiajn dokumentojn de oksidiĝo.
Teoremo de Stokes
kiu donas interrilaton de la surfaca integralo de kirlo de vektora kampo tra surfaco Σ en eŭklida 3-spaco al la kurba integralo de la vektora kampo tra rando de la surfaco.
Ĝi estas speciala kazo de la ĝenerala teoremo de Stokes (kun n=2).
Ĝi povas esti reskribita tiel :
Johan Ludvig Heiberg
Johan Ludvig Heiberg (1854-1928) (n. en Aalborg, 🇩🇰, 27-a de novembro 1854 - m. en Kopenhago, 🇩🇰, en la 4-a de januaro 1928) estis dana profesoro, filozofo, filologo kaj historiisto de la matematiko.
Teoremo de Stokes
kie P, Q kaj R estas la komponantoj de F.
Ĉi subaj variantoj estas ofte uzataj (g estas skalara kampo, F kaj G estas vektoraj kampoj):
Ankaŭ la diverĝenca teoremo
estas speciala kazo se identigi la vektoran kampon kun la n-1 formo ricevita de la vektora kampo kun la eŭklida volumena formo.
La fundamenta teoremo de kalkulo kaj teoremo de Green estas ankaŭ specialaj kazoj de la ĝenerala teoremo.
4321 Zero
4321 Zero estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Kantono Hyde
La nomo Kantono Hyde - angle Hyde County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Letero de 34
Letero de 34 (pole:List 34) – dufraza protesta letero kontraŭ cenzuro, transdonita de poeto Antoni Słonimski la 14-an de marto 1964 en Konsili-Oficejo de Ministroj. Ĝia nomo konsideras nombron de personoj, kiuj subskribis la leteron.
Al Ĉefministro Józef Cyrankiewicz
Asigno-limigoj de la papero por presado de libroj kaj revuoj kune kun plifortigo de gazetara cenzuro kreas situacion minacantan al evoluo de la nacia kulturo. Sube subskribitaj, rekonante ekziston de la publika opinio, rajto al kritiko, libera diskuto kaj serioza informo kiel necesa elemento de la progreso, gvidataj de civitana zorgo, postulas ŝanĝon de la pola kultura politiko en la spirito de la rajtoj garantiitaj de la konstitucio de la pola ŝtato kaj konformaj kun la bono de la nacio.
La leteron subskribis:
Aŭtoro de la teksto estis Antoni Słonimski, kunorganizanto de la kolektado de subskriboj Jan Józef Lipski.
La letero kaŭzis reagon en Okcidento. En la tagĵurnalo The Times aperis letero kritikanta regopovojn de la Pola Popola Respubliko, subskribita de 21 britaj verkistoj kaj artistoj, interalie de Arthur Koestler kaj Alan Bullock. Krom tio en la defendo de la subskribintoj elpaŝis 15 italaj intelektuloj kun Alberto Moravia kaj 13 profesoroj de Universitato Harvard.
La letero elvokis ĉaspelon kaj reprezaliojn de la regopovoj de PPR kontraŭ ties subskribintoj kune kun "Tygodnik Powszechny" (Universala Semajnreuo). La plej severaj persekutoj renkontis Melchior Wańkowicz, kiu estis arestita.
Ternopila Nacia Medicina Universitato de Ivan Horbaĉevskij
Ternopila Nacia Medicina Universitato de Ivan Horbaĉevskij (Тернопільський національний медичний університет імені І. Я. Горбачевського), estas institucio de supera klerigado en Ternopilo, Ukrainio.
Rektoroj
Petro Ogij - 1957-1972;
Ivan Hetman - 1972-1981;
Ivan Smiyan - 1981-1997;
Mykhajlo Korda - ekde 2015.
Eksteraj ligiloj
Oficiala paĝo
Volfířov
Volfířov (Wolfers) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec proksimume 5,5 km nordokcidente de Dačice. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1349.
Partoj de municipo
Municipo Volfířov konsistas el ok partoj sur ses katastraj teritorioj.
Aleksandro Nevskij
Aleksandro Nevskij (Александр Ярославич Невский) naskiĝis la en Pereslavl-Zalesskij (laŭ la malnova historiografia tradicio la ) — mortis la  en Gorodeco. Li estas rusa nacia heroo, fama pro la militistaj venkoj. Li ankaŭ estas sanktulo de la Ortodoksa eklezio kaj pluraj ortodoksaj katedraloj portas lian nomon. Oni festas lian tagon la 23-an de novembro kaj la 30-an de aŭgusto (translokiĝo de liaj relikvoj al Sankt-Peterburgo).
Li estas fama ĉefe pro du militistaj venkoj nepraj por la rusa historio: unu kontraŭ la svedoj ĉe la bordoj de la rivero Neva en julio 1240 (batalo ĉe Neva), la alia kontraŭ la kavaliroj de la Ordeno de germanaj kavaliroj, ekloĝintaj en la regiono ekde 1237. En 2008, Aleksandro Nevskij estis nomumita kiel la plej populara ruso de la historio de Rusio kun pli ol duonmiliono da voĉoj, malantaŭ Pjotr Stolipin kaj Jozefo Stalino.
NGC 7599
NGC 7599 (aliaj indikoj — IC 5308, ESO 347-34, MCG -7-47-33, IRAS23166-4231, PGC 71066) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Insulo Granda Bariero
Insulo Granda Bariero, en angla Great Barrier Island (ofte populare konata nur kiel The Barrier -la bariero-), aŭ māorie Aotea, estas la kvara plej granda insulo de Novzelando. Ĝi situas je 100 km nordoriente de centra Auckland ekstere de la Golfo Hauraki. Ĝi havas areon de 285 km² kaj ties plej alta punkto, nome la Monto Hobson estas 621 m alta.
Tiu malproksima insulo estis dekomence ekspluatata pro siaj mineraloj kaj arboj de agatido kaj spertis nur iome da limigita agrikulturo. Ĝi estas nune loĝata de malgranda populacio de 852 personoj, kiuj ĉefe vivtenas sim el farmado kaj el turismo.
Mostardas
Mostardas estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 12.124 loĝantojn en 2010.
4322 Billjackson
4322 Billjackson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kemiisto William (Bill) Jackson de la Departemento pri Kemio, en la Universitato de Kalifornio ĉe Davis.
Kóspallag
Kóspallag [kOŝpalag] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Szob.
Situo
Kóspallag situas en montaro Börzsöny, laŭ flankovojoj, for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Szob troviĝas je 14, Budapeŝto je 58 km-oj. En la najbaraj montoj precipe kverkoj kaj fagoj kreskas.
Historio
Slovakoj (kaj iomete germanoj) fondis la vilaĝon en 1765. La komunumo estas paradizo de turistoj. Apud la komunumo fiŝista lago troviĝas.
Distrikto České Budějovice
Distrikto České Budějovice estas distrikto en Ĉeĥio situanta en Sudbohemia regiono. La distrikto estas unu el sep distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 107 urboj kaj vilaĝoj.
Shuya Iwai
Shuya Iwai (岩井 柊弥, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Ehime FC.
Panamurbo
Panamurbo (hispane kaj oficiale Panamá) estas la ĉefurbo de Panamo, lando en Centra Ameriko. Ĝi situas ĉe la Golfo de Panamo en la Pacifika Oceano. En ĝi troviĝas la sidejo de la nacia registaro. Temas pri haveno sur la Pacifiko. Tie loĝas 828 560 homoj.
Historio
La urbo estis fondita de Pedro Arias Dávila la, kiel unua urbo fondita de hispanoj en la kontinenta Ameriko. En 1521 ĝi ricevis la titolon de urbo.
Panamurbo estis tradicie la politika, ekonomia, administra kaj kultura centro de la lando. Gravan influon havis la konstruado kaj uzado de la Panama Kanalo.
En los reinos de taifa
En los reinos de taifa (En tajfo-regnoj) estas verko de 1986 de la hispana verkisto Juan Goytisolo. La libro estis publikigita de la Eldonejo Seix Barral en 1986 post la absoluta famiĝo de la verkisto por la publiko ene de Hispanio kaj post la definitiva starigo de la Hispana transiro al demokratio, kiam li povis jam senprobleme loĝi en Hispanio, sed li preferis ankoraŭ vivi inter Parizo kaj Marakeŝo, anstataŭ reveni al la lando.
Gallo
Laŭ multaj estis li, kiu sciis konvinki Oktavianon, la pli postan unuan imperiestron de Romo (kiun kutime ni nomas Aŭgusto), ke li indulgu la gepatran agron de Vergilio okaze de la agra reformo de 41 a.Kr.
Iamaniere - ni ne scias kiel - li perdis la gracon de Aŭgusto, kiu igis bruligi ĉion, kion verkis Gallo.
Gallo pro tio sinmortigis. Por honori tiun ĉi unuan kondamnitan poeton de Romo, Antologio Latina enhavas je paĝo 330 en la dua volumo kvar versojn, atribuitajn al Gallo.
Samtempuloj konsideris lin grandioza poeto.
Sulpicia
Sulpicia, filino de Servio Sulpicio Rufo kaj Valeria, la fratino de Mesalo, estis la unua konata ina poeto en la latina lingvo. Ŝiaj datoj estas nekonataj, sed ĉar ŝia onklo Marko Valerio Mesalo Korvino ja estas konata (ĉ. 64 a.Kr.-ĉ. 13 p.Kr.), ni almenaŭ havas imagon pri ŝia vivtempo.
Ĉar ŝi jam tre juna perdis la patron, ŝi estis edukita de sia onklo Mesalo. Sekrete ŝi enamiĝis je certa Cerinto, junulo el iom malpli alta socia tavolo. Kiel finiĝis ilia idilio, ne estas sciate.
Sulpicia, kiu estis eminente edukita, verkis kelkajn elegiojn pri tiu ĉi amo. Ses ŝiaj poemoj konserviĝis al ni en la t.n. Kolekto Tibula. Ĉu ŝi verkis pli, ne estas sciate.
Eble ŝi vidis la Grekan poetinon Sapfoa kiel sian ekzemplon ĉe la poeziado.
Juan de Valdés
Juan de Valdés (1490-1541) estis hispana humanisto, erudiciulo, teologo, hebreisto, latinisto, mistikulo kaj frato de Alfonso de Valdés (1490-1532). Ambaŭ fratoj estis influhavaj intelektuloj kiuj plenumis signifoplenajn rolojn en la religia, politika kaj kultura vivo de Hispanio en ilia epoko.
Vivo
Li estis filo de Hernando de Valdés, kiu apartenis al familio de judaj konvertitoj. En 1524, eblis al li ĉeesti la predikojn de la iluminato Pedro Ruiz de Alcaraz (1480-1539) en la palaco Escalona de Diego López Pacheco (1456-1529), markizo de Villena, kaj ekde 1526 li studis en la Universitato de Alcalá de Henares kie li enamiĝis al la skribaĵoj de Erasmo de Roterdamo kaj de Marteno Lutero.
Lia ĝemela frato Alfonso de Valdés (1490-1532) estis sekretario de la vic-reĝo de Napolo, Don Pedro de Toledo (1484-1533), kanceliero de la imperiestro Karlo ka 5-a. Li estis forta kritikanto de la papo Klemento la 7-a kiun li riproĉis kiel paco-perturbanton, militinstiganto kaj perfida farsanto. Tamen, malgraŭ ke la papa nuncio Baldassare Castiglione (1478-1529) persone portis la kazon antaŭ la Inkvizicio, la stato je malpopulareco de la papo, post la disrabado de Romo, kaj la povoplena protekto de la imperiestro ĉe lia sekretario estis tiel grandaj ke nenio okazis al la aŭdaca kanceliero. Bedaŭrinde, la antaŭtempa morto de la ĝemela frato de Juan de Valdés, pro la pesto, en Vieno, silentigis ajnan eblecon pri enketo ĉe la religia aŭtoritataro.
Tamen, ĉi-apogo iĝis malpli evidenta rilate al Juan de Valdés, kiu post publikaĵo, en 1528/1529, kvankam anonime, de la verko "Dialogo de doctrina cristiana", en kiu li atakis la koruptecon ene de la Roma Eklezio, dum li intertempe defendis la legitimecon de la edziĝo de Henriko la 8-a al Katerina de Aragono. Tiamaniere ke li estis procezita pro herezo de la Inkvizicio unuafoje en 1529, kiun li riparis en Italio dank'al diplomatia protektado, kiel imperia agento, donita de Karlo ka 5-a, por eskapi al dua kaj pli decida procezo. En la 12-a de januaro 1533 li leteris el Bolonjo atende de papa decido, kaj ekde tiu jaro li ekloĝis en Napolo kie li restis ĝis sia morto.
Post iom da restado en Romo, li vizitadis la humanisman cirklon de Juan Ginés de Sepúlveda (1490-1573) kaj vojaĝis tra la itala duoninsulo kaj alifoje post la elektiĝo de la papo Paŭlo la 3-a (1468-1549). En sia hejmo, li kreis humanisman grupon kiu kunigis la plej elstarajn tiamajn humanistojn en Italio. Inter ili troviĝis Pietro Martire Vermigli (1499-1562), Marcantonio Flaminio (1497-1550), Vittoria Colonna (1492-1547), Giulia Gonzaga (1513-1566), Ludoviko Manna (aktiva inter 1530-1555), Benedetto Fontanini da Mantova (1490-1555), Apollonio Merenda (m. 1566) kaj Giovanni da Montalcino Buzio (1500-1553).
Lia influo estis granda sur Bernardino Ochino (1487-1564) por kies predikojn li provizis per kelkaj temoj. Pietro Carnesecchi (1508-1567), bruligita de la Inkvizicio en 1567, kiu konatiĝis kun Valdés en Romo, kiel "modesta kaj bonedukita kortegano", trovis lin en Napolo, en 1540, "tute enmergiĝinta en la studoj pri la Sanktaj Skribaĵoj", kaj tradukante partojn en la hispanan rekte el la hebrea kaj la greka, kun aldono de komentoj kaj enkondukoj. Al li Carnsecchi atribuis sian propran adoptiĝon al la Evangelia doktrino de la fidopravigo, kaj samtempe lia rifuzo al la politko pri luterana skismo.
Okaze de lia morto, la grupo de asocianoj dispeliĝis. Forlasante la esperon je regenerita katolikismo, Ochino kaj Vermigli lasis Italion. Kelkaj skribaĵoj de Valdés estis iom post iom publikigitaj en italaj tradukaĵoj. Montrante multe da originaleco kaj intelekta profundeco, ili kombinas la vejnon de la duonmistika spiritualeco kun la persona ĉarmo atribuitaj al ilia aŭtoro en ĉiuj samtempaj dokumentoj.
Veynes - Dévoluy (stacidomo)
Veynes - Dévoluy estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Veynes -, situanta en  Veynes, apud Dévoluy, en departemento Hautes-Alpes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Kantono Haywood
La nomo Kantono Haywood - angle Haywood County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Universitato de Adelajdo
La Universitato de Adelajdo, angle oficiale The University of Adelaide (populare Adelaide University aŭ Adelaide Uni) estas publika universitato situa en Adelajdo, Suda Aŭstralio. Starigita en 1874, ĝi estas la tria plej malnova universitato en Aŭstralio. Ĝi estas asocia kun kvin Nobel-premioj, 110 studentoj Rhodes kaj estas membro de la Grupo de 8 aŭstraliaj universitatoj, same kiel de la universitatoj Sandstone.
La ĉefa sidejo estas ĉe la kultura bulvardo de North Terrace, sed estas ankaŭ aliaj kvar sidejoj tra la tuta subŝtato.
Oyonnax (stacidomo)
Oyonnax estas franca stacidomo sur linio Andelot-en-Montagne -, situanta en Oyonnax, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj kaj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Andelot-en-Montagne - La Cluse (878000).
Ĝihadismo
Ĝihadismo (ĝihadisma movado, ĝihada movado kaj aliaj variantoj) estas terminoj uzataj por aludi al nuntempa armita ĝihado en Islama fundamentismo. La termino "ĝihadismo" estis kreita en la 2000-aj jaroj kaj ĉefe uzata por referenci al la islamismaj insurekciemo kaj terorismo ekde tiam, sed ĝi estis etendita ankaŭ por kovri kaj la Muĝahedinan gerilon kaj la islamisman terorismon el internacia rigardo ekde ties apero en la 1980-aj jaroj, ĉefe reprezentita en la 1990-aj jaroj fare de la reto de Al-Kaida.
Nuntempa Ĝihadismo siavice havas siajn radikojn en la ideologia disvolvigo de la islama revivigo de la fino de la 19a kaj komenco de la 20a jarcentoj, iranta al Kutbismo kaj rilataj ideologioj dum la mezo de la 20a jarcento.
Ties apero estis plifortigita pro la soveta-afgana milito ekde 1979, kaj estis etendita en variajn armokonfliktojn laŭlonge de la 1990-aj jaroj kaj la 21a jarcento. Specifa salafisma ĝihadismo estis diagnozita ene de la Salafismo de la 1990-aj jaroj fare de Gilles Kepel. Aliaj branĉoj agadas en Sahelo kaj en norda Niĝerio.
Durbach
Durbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kastelo Pembroke
Kastelo Pembroke estas kastelo ĉe Pembroke (Pembrokeshire), Kimrio.
La originala ligna kastelo konstruiĝis en 1093, dum normanda invado de Kimrio. En 1193 Vilhelmo Marshal (1-a grafo de Pembroke) akiris la kastelon kaj konstruis ŝtonajn fortikaĵojn. Dum la sekva jarcento estis pluaj aldonaĵoj.
De 1277 al 1295 la kastelo estis grava angla bazo dum la konkero de Kimrio.
En 1457 Henriko la 7-a (Anglio) naskiĝis ĉe la kastelo.
Komence de la angla enlanda milito Pembroke subtenis la anglan parlamenton kontraŭ Karlo la 1-a (Anglio). Tamen en 1648, pro longa nepago de siaj salajroj, la soldatoj bazitaj ĉe Pembroke ribelis kaj subtenis la reĝan partion. Post sepsemajna sieĝo Oliver Cromwell kaptis la kastelon. La ribelantaj oficiroj kondamniĝis pro ŝtatperfido, kaj Cromwell ordonis la malkonstruon de la kastelo, instigante urbanojn for preni ŝtonojn.
La imponaj ruinoj viziteblas.
NGC 7600
NGC 7600 (aliaj indikoj — MCG -1-59-19, PGC 71029) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hotelo Chongchon
La hotelo Chongchon (청천려관) situas en Hyangsan, Nord-Pjongan, Nord-Koreio. Ĝi estas tradicia stila hotelo (dua klaso) por vojaĝantoj al la monto Myohyang. Estas baza hotelo situanta en la centro de malgranda vilaĝo. En la hotelo estas 33 ĉambroj.
Călanu Mic
Călanu Mic [kəlanu mik] (hungare: Kiskalán, germane: Klein-Klandorf) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Hunedoara. Administre ĝi apartenas al Călan.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 188 loĝantojn (rumanoj); en 1992 174 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1387. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad).
Dos Torres
Dos Torres estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 129 km2 kie loĝas 2601 geloĝantoj, do loĝdenso estas 20.2 loĝ./km2. Dos Torres situas je 96 km de la provinca ĉefurbo Córdoba. Dos Torres (Du turoj, ) devenas de unuiĝo, en 1839, de du loĝlokoj nomitaj laŭ turoj: Torrefranca kaj Torremilano.
La Ferme (Tramtransporto en Parizo)
La Ferme estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo Bobigny (departemento Seine-Saint-Denis).
La nomo La Ferme kiu signifas La Farmo ankaŭ troviĝas en tiu de apuda vendoplaco "Marché de la Ferme".
Hipermovebleco
La sindromo de benigna artika hipermovebleco estas kondiĉo, en kiu okazas malstreĉoj ligamenta kaj artika, do la persono povas facile plenumi nekutimajn movadojn super la normala artika gamo. La ĉeesto de hipermovaj artikoj rilatas al genetikaj faktoroj, kiuj povas okazi en 10 ĝis 30% de homoj kaj estas pli ofta ĉe virinoj.
Benigna komuna hipermovebleco ofte ne havas simptomojn kaj ne postulas specifajn traktadojn se la persono estas sensimptoma. Tiel, kutime ne ekzistas pli granda risko por la persono kaj iuj el ili - kiel dancistoj, gimnastikistoj kaj muzikistoj - vere povas profiti de pliigita fleksebleco. Tamen povas okazi doloro kaj artika/muskola rigideco (kiel en la genuoj, koksoj, kubutoj kaj fingroj), ĉar la persono faras netaŭgajn movadojn, pliigante la riskon de artika kaj muskola damaĝo. En ĉi tiuj kazoj estas pli alta efiko de delokiĝo (kiel dislokita ŝultro) kaj tordiĝo de la implikitaj artikoj. Nespecifaj simptomoj kiel kronika laceco, dormaj perturboj, kapdoloro ankaŭ povas ĉeesti.
Persono kun artika hipermovebleca sindromo ankaŭ povas havi kelkajn aliajn simptomojn rilatajn al mankoj en konektaj histoj tra sia korpo, kiel ekzemple ŝanĝoj en la digesta sistemo, kaj aliaj plendoj kiel urina inkontinenco, hernioj, prolapso de pelvaj organoj, varikoj, plata piedo, emo facile kontuziĝi kaj disvolvi vergetojn kaj maldikan aŭ elastan haŭton.
Artika hipermovebleco ankaŭ estas trajto de pli signifa, rara, hereda malsano nomita Ehlers-Danlos-Sindromo, kiu estas karakterizita per malforto de la korpaj konektaj histoj. Ankaŭ ĝi estas ofte vidata ĉe homoj kun Down-sindromo kaj ĉe homoj kun Marfan-sindromo.
Nord-Eŭskio
Nord-Eŭskio (Ipar Euskal Herria, t.e. Norda parto, Pays Basque, t.e. Eŭsklando) estas la plej eta triono de Eŭskio, troviĝanta en ties nordoriento norde de la Pireneoj kaj ene de la Franca regno. Parizo neniam oficiale malpermesis la eŭskajn lingvon kaj kulturon, sed tamen per sia jakobena ideologio pri "en Francio, homoj parolas nur la Francan" ĝi forte kunhelpis neŭtraligi ĉion Eŭskan. Ĝi estis okupita de Germana armeo dum la Dua mondmilito. La Germanoj permesetis Eŭskan kulturagadon por malfrancigi la regionon. La ciferojn malfacilas aserti - ĉar Francio (kune kun Turkio) estas la ununura lando eŭropa kiu ne kutimas registri minoritatojn - sed ŝajne antaŭ jarcento aŭ pli preskaŭ ĉiuj nordeŭskianoj estis eŭsklingvaj. En 1995 ĝin parol(pov)is 25,7 procentoj aŭ homoj, kaj la nombro malkreskadas. Dume, praktike la tuta loĝantaro parolas la Francan. Restas tre etaj komunumoj konservante la Gaskonan lingvon.
Tristan da Cunha (insularo)
La insularo Tristan da Cunha estas grupo da insuloj kiu situas en la suda parto de la Atlantika Oceano, 2816 kilometroj de Suda Afriko kaj 3360 kilometroj de Sudameriko. Ĝi apartenas al la Britia transmara teritorio de Sankta-Heleno. La loĝantaro de Tristan da Cunha estas la plej izolita el la mondo.
Geografio
La ĉefa insulo kaj la plej granda estas Tristan da Cunha (areo: 98 km²). La aliaj ĉirkauaj insuloj estas Inaccessible-insulo (areo: 14 km²), Nightingale-insulo (areo: 3,2 km²) kaj Gough-insulo (areo: 91 km²).
Nur la ĉefa insulo estas konstante loĝata. Estas ankaŭ sudafrika veterstacio sur la insulo Gough.
La ĉefa insulo estas vere monteta. La nura ebena areo estas la loko kie la 269 insulanoj loĝas: Edinburgh.
La plej alta monto estas vulkano nomita Queen Mary's peak (2062 m) kies pinto ,vintre, estas kovrita de neĝo.
Historio
En la jaro 1506, la portugala maristo Tristao Da Cunha malkovris la insulon kiun la Unuiĝinta Reĝlando konkeris en 1814. La unua ĉiama loĝanto estis la usonano Jonathan Lambert (de la urbo Salem, Masaĉuseco). Kun du aliaj samlandanoj, li alvenis sur la insulon en la jaro 1810. Li deklaris sin mem proprietulo de la insularo kaj baptis ĝin Refreshment islands. Dum la jaro 1812, li mortis pro ŝippereo.
En 1815, ĉefe por malebligi la elŝipigon de francaj trupoj, la Unuiĝinta Reĝlando aneksis la insularon. Elŝipiĝinte sur Tristan da Cunha, la francaj soldatoj estus povintaj organizi operacon por liberigi Napoleonon el sia prizono sur la najbara insulo Sankta-Heleno.
En 1961, pro grava vulkana erupto, la tuta loĝantaro devis forlasi Tristan da Cunha kaj rifuĝi en Britio. Tamen, post kelkajn jarojn, plimulto decidis reveni sur la insulon. La franca verkisto Hervé Bazin rakontis tiun traŭman epizodon de la tristana historio en romano Les Bienheureux de la désolation, kiu aperis en 1970.
Manuel Machado
Manuel Machado Ruiz (Sevilo, 29-a de aŭgusto de 1874 – Madrido, 19-a de januaro de 1947) estis poeto kaj dramaturgo hispana, enkadrita en la movado Modernismo, kaj frato de Antonio Machado. Kiam Manuel estis 9jaraĝa, la familio translokiĝis al Madrido, kiam Antonio Machado Núñez, la elpatra avo, akiris katedron en la Centra Universitato de Madrido.
Junaĝo
En Madrido kun siaj fratoj studis en la Institución Libre de Enseñanza, estre de Francisco Giner de los Ríos, granda amiko de la avo de Manuel. Poste licenciiĝis ĉe Filozofio kaj Beletro ĉe la Universitato de Sevilo, fine akirita la 8an de novembro 1897. Tiam li konis en Sevilo Eulalia Cáceres, kun kiu li geedziĝos post dektri jarojn.
Enmetita en la bohemia madrida vivo kun sia frato Antonio, Manuel ekkonigis siajn unuajn poemojn kaj kunlaboris en publikaĵoj kiaj tiuj eldonitaj de Francisco Villaespesa kaj Juan Ramón Jiménez. En marto de 1898, Manuel veturis al Parizo por labori kiel tradukisto en la eldonejo Garnier. En 1902, ankoraŭ en Parizo, li publikigis sian unuan libron Alma (animo), ŝlosila termino de la vortotrezoro simbolista. Li restis en la franca ĉefurbo ĝis 1903, kunloĝante kun Enrique Gómez Carrillo, Amado Nervo kaj Rubén Darío, kaj en la lasta epoko kun la aktoro Ricardo Calvo, kiu gastigis ankaŭ aliajn du Machado, nome Antonio kaj Joaquín (kiu revenis el amerika aventuro "malsana, soleca kaj malriĉa").
Reveninte en Hispanion, li ege agadis literature per kunlaboroj en la ĵus fondita ĵurnalo ABC kaj en la veterana Blanco y Negro. En 1903 li premieris en Sevilo Amor al vuelo, burĝa komedio kun feliĉa fino verkita kunlabore kun sia amiko el infanaĝo José Luis Montoto (filo de la folkloristo Luis Montoto). Pli grava estis la publikigo en 1905 de lia libro Caprichos (kapricoj), kun bildoj de lia frato José.
Post publikigo de El mal poema (la malbonkvalita poemo) kaj vivi itinere inter Madrido kaj Barcelono, finloĝis denove en Sevilo. Tie li edziĝis la 16a de junio de 1910, kun la paciencema Eulalia Cáceres Sierra, jam tridekjaraĝa (Manuel preskaŭ estas 36jaraĝa). La parn translokiĝis al Madrido, kie, laŭ Pérez Ferrero, la iam diboĉa Manuel Machado dediĉis sin nur al sia edzino.
Maturiĝo
En 1913, Manuel iĝis bibliotekisto en Santiago de Compostela kaj poste en la Nacia Biblioteko de Hispanio, kaj venontjare ankaŭ en aliaj institucioj de Madrido.
En 1914 ekas la Unua Mondmilito kaj Manuel klare montras sian "aliancemon" en diversaj verkoj (Día por día de mi calendario, 1918). Post la milito, li veturis tra Francio kaj Belgio kiel korespondanto de la ĵurnalo El Liberal.
En 1921 li publikigis sian plej bonkvalitan (laŭ kelkaj) poemaron, nome Ars moriendi (mort-arto en latina). Tiam la fratoj Manuel kaj Antonio jam disputas nun perletere. Tamen dum la 1920-aj jaroj, la du fratoj kunlaboras sukcese per serio de komedioj en verso. En 1931, en la Ateneo de Madrido la 26a de aprilo samjare, Manuel publikigis, kunlabore kun la muzikisto Oscar Esplá, la skizon de himno por la Dua Hispana Respubliko (kiu provizore estis adoptinta tiun de Riego.
Maljuniĝo
Pro iaj komentarioj al revuo franca (Comoedia) ankaŭ en julio de 1936 oni denoncis lin kaj Manuel Machado estis arestita de la polico la 29an de septembro ĝis la 1a de oktobro. Poste, en 1938, oni nomumis lin kiel akademiano (la frankismo bezonis intelektulojn). Manuel akceptis kaj diskursis en Donostio la 19an de februaro samjare.
Manuel pluverkis poezion nun favore al José Antonio Primo de Rivera kaj al Francisco Franco ĉefe en 1939. Aprile mortiĝis tuj eliro al ekzilo lia patrino kaj frato Antonio en Colliure, Francio, kien iris li kaj Eulalia dum du tagoj, reveninte poste al Burgos.
Post la milito li revenis al sia posteno direktoro de la Hemeroteko kaj de la Muzeo pri Historio de Madrido, kaj poste emeritiĝis. Li pluverkis poezion, grandparte de religiaj trajtoj, ege influita de eszino kaj etoso.
Mortiĝis en Madrido la 19an de januaro de 1947. Li estis entombigita en la Tombejo Almudena, post funebro prezidita de la frankisma ministro de Eduksistemo, Ibáñez Martín kaj la verkisto José María Pemán, tiam direktoro de la Real Academia.
Teatraĵoj
La fratoj Manuel kaj Antonio kunverkis kelkajn teatraĵojn de andaluza etoso, iom moda. Ilia plej populara verko estis La Lola se va a los puertos, filmita dufoje.
Kvankam la vivo kaj la verkaro de ambaŭ fratoj iĝis ege diferenca, videblas iaj paralelismoj. Tiele ambaŭ komponis po membiografiajn poemojn («Adelfos», de Manuel, kaj «Retrato», de Antonio), uzante versojn aleksandrajn organizitajn en serventesio (strofoj kvarversaj kun rimo ABAB).
18531 Strakonice
18531 Strakonice estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉeĥa urbo Strakonice, konata pro ties gotika kastelo ĉe la kunfluejo de Volyňka kaj Otava. La urbo situiĝas en la koro de la regiono Prácheň – kie oni longtempe ludis sakŝalmon.
Malvacoj
La malvacoj (Malvaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malvaloj (Malvales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 250 genrojn kaj preskaŭ 4500 speciojn,. Ĝia tipa genro estas malvo.
Tiuj plantoj estas arboj (tropike) aŭ moltigaj plantoj (ĝenerale en la kontinenta klimato), kun segmentumitaj folioj. Oftas la pseŭdokaliko (el superaj arbaraj folioj; trifolia epikaliko), la stamenoj kunkreskitaj al fasko. La floroj estas 5-nombraj, 4-ciklaj. La frukto estas ofte kapsulo (fendofrukto) kun nuksoj kiel frukteroj. La antero estas unuĉambra. La multaj specioj estas tutmonde disvastiĝantaj.
floroformulo: K(5)C5AooG(3-oo)
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (6 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Petunidino
Petunidino aŭ petunidol estas natura organika komponaĵo el la familio de la antocianidinoj. Ĝi estas vegetala pigmento kiu donas la koloron malhelruĝan al la Malva sylvestris, al kelkaj specioj Schinus Molle kaj al certaj florpetaloj. Ĝia nomo devenas el la komenco de la 20-a jarcento kiam ĝi estis identigita en la floro de la petunio, kiam tri aliaj pigmentoj estis same identigitaj kiel cianidino, malvidino kaj la peonidino.
Insularo
Insularo, arkipelago aŭ arĥipelago estas grupo da insuloj, kiuj konsistigas geografian, eble ankaŭ ekonomian kaj politikan unuon.
Antikve oni nomis la Egean Maron, kiu enhavas multajn insulojn, Arkipelago. La vorto devenas el la greka lingvo, en kiu ἀρχι- (arĥi-) prefikse signifas "ĉefa" kaj πέλαγος (pelagos) signifas "maro".