cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tarnès
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Tarnés - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Insulo Sankta Paŭlo (Alasko)
Insulo Sankta Paŭlo (Saint Paul Island) estas la plej granda el la insuloj Pribilofoj, grupo de kvin vulkanaj insuloj el Alasko situantaj ĉe la Beringa Maro inter Usono kaj Rusio.
Priskribo
La urbo Sankta Paŭlo estas la ununura loĝloko en la insulo. La du plej proksimaj insuloj al Sankta Paŭlo estas Otter sudokcidente, kaj Walrus oriente. La Insulo Sankta Paŭlo havas terareon de 100 km². La Insulo Sankta Paŭlo nune havas unu lernejon (K-12, 100 studentoj), unu poŝtoficejon, unu trinkejon, unu malgrandan vendejon, kaj unu preĝejon (nome de la Rusia Ortodoksa Eklezio nome Sanktuloj Petro kaj Paŭlo; tiu preĝejo estis listita en la usona Nacia Registro de Historiaj Lokoj.
Klimato
Ĉar la plej varma monato estas malpli ol 10 °C, la insulo apartenas al la malvarma klimato.
NGC 7828
NGC 7828 (aliaj indikoj — MCG -2-1-25, VV 272, ARP 144, IRAS00038-1341, PGC 483) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kurso
Kurso (el la latina cursum, t.e., "kurado"), en pedagogio, estas eduka travivaĵo, kiun oni rigardas kiel bazan unuon de plano, strukturigo kaj realizado de l' eduka laboro. Lerneje, ĝi estas la docenta laboro dum la lerneja periodo, se tiu laboro estas instrua unuo. Kurso, ĉefe en altlernejoj, estas aro da lernobjektoj, kiun studento devas plenumi por akiri diplomon.
Kurso, ekster kiel pedagogia termino (ekzemple en matematiko, fiziko, geografio, ktp), signifas vojlinio laŭ kiu io moviĝas aŭ vojaĝas.
Tipoj de pedagogiaj kursoj
Longaj kursoj ofte miksas diverse tiujn tipojn.
234 Barbara
234 Barbara estas mezgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono. Ĝi estis malkovrita, la, de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, elde la observatorio de Clinton, en Nov-Jorkio.
Nomo
Ĝia nomo versajne aludas al Sankta Barbara.
Géza Gáspárdy
Géza Gáspárdy [gAŝpArdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gáspárdy Géza estis hungara nobela juĝisto, advokato. Lia nobela antaŭnomo estis könyöki. Géza Gáspárdy naskiĝis la (laŭ hungara Vikipedio la naskiĝdato estas 12-a) en Eger, li mortis la  en Eger.
Biografio
Géza Gáspárdy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Inter 1856-1858 li havis postenon en juĝejo, inter 1858-1861 li estis vicjuĝisto en Mezőkövesd, inter 1862-1867 nobela juĝisto en Heves (reĝa departemento). En 1867 Hungarlando ricevis kvazaŭsendependecon, tial aperis homoj, kiuj firme strebis por la hungara revolucio de 1848. Li retiriĝis kaj okupiĝis pri la familia bieno en Vezekény, sed en 1868 li partoprenis en establo de la unua stabila teatro de Eger. En 1870 li malfermis advokatan atelieron en Eger. Ekde 1884 ĝismorte li redaktis lokan gazeton. Li havis edzinon ekde 1864, kiu naskis 10 gefilojn.
Helmut Peters
Helmut PETERS (23a de Julio 1930 en Schwanebeck) estas germana ĉinologo kaj marksisto.
Li studis en la Arbeiter-und-Bauern-Fakultät „Walter Ulbricht“ en Halle-Wittenberg kaj el 1952 ĝis 1957 en la Universitato de Lepsiko. En 1962 li doktoriĝis per disertacio ''Die Taiping-Herrschaft in den beiden Kreisen Changshu und Zhaowen. Unter besonderer Berücksichtigung ihrer Boden- u. Steuerpolitik''. Lia teksto "Popolrespubliko Ĉinio: 30 jaroj da reform- kaj malfer-politiko" estis tradukita en Esperanto en la esearo ''Kien Ĉinio? Dek du analizoj el diversaj landoj kaj vidpunktoj''.
Albens (stacidomo)
Albens estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Albens, en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Aix-les-Bains-Le Revard - Annemasse (897000).
Privata lernejo
Privata lernejo aŭ privata kolegio signifas postmezlerneja edukejo sen ŝtata financa rimedaro. Ĝiaj enspezoj venas plejparte, kutime, de privataj donacoj, de la kotizoj de la studentoj, kaj eventuale de aŭspicianta organizaĵo (ekzemple eklezio). Ĝi diferencas disde privata universitato tipe tial, ke la "kolegio" ne emfazas postbakalaŭran edukadon kaj esploradon, dum la "universitato" tipe pli emfazas tion. Tamen la limo inter la du terminoj ne estas firme difinita. Privataj kolegioj povas esti aŭ profiton celantaj aŭ sen profita celo.
Ekzemploj de konataj usonaj privataj kolegioj estas Cooper Union, Wheaton College, Smith College kaj Reed College.
9178 Momoyo
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Momoyo Urata, edzino de la dua malkovrinto.
Alfréd Deésy
DEÉSY Alfréd [de'ĵi], estis hungara aktoro kaj filmreĝisoro. Li naskiĝis en 22-an de septembro 1877 en Deĵo kaj mortis la 19-an de julio 1961 en Budapeŝto.
Biografio
Alfréd Deésy en la fino de la 1890-aj jaroj estis aktoro en Koloĵvaro, Nagyvárad kaj Debrecen, poste en Budapeŝto en la Teatro Városligeti kaj Budai Színkör. En 1909 oni prezentis en Nagyvárad lian muzikteatraĵon. En 1911 li malfermis en Debrecen filmteatron sub nomo Apollo, kies li estis gvidanto longdaŭre. Ekde 1912 li ludis filmrolojn. En 1916 kune kun aliaj fondis la filmfabrikon Star, kies li iĝis ĉefreĝisoro. En 1920 li estigis memstaran entreprenon, sed fiaskis. Mallongtempe li reĝisoris en filmfabriko Orion, poste li trairis Vienon, kie li reĝisoris interalie la filmon pri la procezo de Sacco kaj Vanzetti (1927), kies projekciadon oni ne permesis en Hungarujo. Ekde 1931 li denove laboris en Budapeŝto. Post 1945 li ludis kiel aktoro en epizodroloj. Li reĝisoris proksimume 90 da filmoj, el kiu de pluraj li verkis ankaŭ la scenarlibrojn.
Lagrange
La gloso Lagrange havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Karl Florenz
Karl FLORENZ (naskiĝinta en la 10-a de januaro 1865 en Erfurto, mortinta en la 9-a de februaro 1939 en Hamburgo) estis germana japanologo.
Vivo
La filo de instruisto interesiĝis jam kiel lernanto pri orientalaj lingvoj. Ĉe la unversitato de Lepsiko li ekstudis en 1883 la germanan lingvon kaj lingvosciencon. Li studis diversajn lingvoj de la Malproksima Oriento kiel ankaŭ la sanskritan lingvon. Lia doktoriginto estis Ernst Windisch; li ĉeestis ankaŭ prelegojn de Friedrich Max Müller. Ĉe Georg von der Gabelentz li lernis la ĉinan lingvon kaj la japanan. Tiun lingvon li plustudis ĉe Inoue Tetsujirō en Berlino.
En 1889 li lektoriĝis ĉe la Imperiestra universitato de Tokio kaj estis ekde 1891 profesoro pri lingviko kaj germana literaturo.
En 1914 li fariĝis la unua profesoro pri japanologio en Eŭropo, ĉe la seminario de la Hamburga Kolonia Instituto. En 1935 li emeritiĝis kaj ekkunlaboris kun la nederlanda fakkolego Jan Lodewijk Pierson (i.a. pri la klasika poemaro Manyoŝu). La en 1938 fondita fakgazeto Monumenta Nipponica publikigis en sia unua numero artikolon de Florenz. Herbert Zachert estis lia lasta lernanto, la sekvanto ĉe la hamburga katedro estis Wilhelm Gundert.
Graveco
Lia plej granda sukceso estas verkado de japana literatur-historio Geschichte der japanischen Litteratur (poste kvalite ne plu egaligite en Germanlingvio) skribita dum 1903-06. Krome li famiĝis per la traduko de unu duono de Kojiki, de la religihistorie gravaj partoj de Nihongi kaj de la tuta Kogo-ŝūi.
Pro la traduko de Nihongi li ricevis en Florenco en 1899 la plej altrangan fakulan rangon de Bungaku-Hakuŝi, ĝis tiam neniam aljuĝita al eksterlandano.
Bielany
Bielany estas administra parto de Varsovio. Ĝi situas inter: Bemowo, Żoliborz, Białołęka.
Unu el 18 kvartaloj de Varsovio, sur la maldekstra bordo de Vistulo. La nomo akceptiĝis post alveno de la ordeno romualdanoj, kiu venis de Krakovo, kaj ligiĝas kun blanka froko de la monaĥoj.
Integreco (kriptografio)
Por certigi integrecon oni uzas aŭtentikigan kodon.
Eŭropa literaturo
Jen kelkaj stiloj kaj epokoj de la eŭropa literaturo :
Majadahonda
Majadahonda estas municipo de la Madrida Regiono (Hispanio) je 16 km nordokcidente de Pordo de la Suno en la ĉefurbo Madrido kun kiu ĝi limas. Komence ĝi dediĉiĝis al la agrikulturo kaj bestbredado. Dum la preno de Madrido en la Hispana Enlanda Milito ĝi estis scenejo de akraj bataloj. Nuntempe ĝi havas ĉirkaŭ 70.000 loĝantojn. Ĝia kreskado akceliĝis kiel en ĉiuj vilaĝoj kaj urboj de la metropolita areo de Madrido. La naskiĝo de Majadahonda ne estas tute klara sed oni supozas ke segoviaj paŝtistoj en la 13-a jarcento ekloĝis en la regiono kaj konstruis kelkajn dometojn.
Vláďa Zíka
Vláďa ZÍKA (naskiĝis la 21-an de julio 1900 en Prago - mortis la 6-an de oktobro 1971 en Žatec, Ĉeĥio) estis ĉeĥa verkisto de aventuraj romanoj por junularo.
Eging am See
Eging am See estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Passau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vláďa Zíka
La propra nomo de Vláďa Zíka estis Vladimír Watzke. Li estis aŭtoro de preskaŭ ĉiuj ĝenroj de konsuma literaturo. Li verkis aventurajn romanojn el Sovaĝa okcidento, detektivromanojn (sub pseŭdonomo Georg Bobbin), porjunulinajn kaj porvirinajn romanetojn (sub virina pseŭdonomo Eva Marešová aŭ viraj pseŭdonomoj Jan Havlín aŭ Jiří Havlín) kaj en ne lasta vico aventurajn romanojn por junuloj, precipe el medio de aeronaŭtiko.
Feroa boato
La feroa boato (feroe: føroyskur bátur) estas speciala boatotipo, kiu ekzistas en tiu formo nur en Ferooj. Ĝi rekte devenas de la vikingaj ŝipoj. La feroanoj komence alportis ŝipojn el Norvegio, poste ili mem konstruis el flosligno kaj importita ligno.
Longtempe oni konstruis nur tiujn sveltajn kaj malpez-konstruajn boatojn sur Ferooj. La unua, vela boato (Royndin Fríða) estis kontruita en 1804 fare de Nólsoyar Páll. Ĝi estis la unua, sur Ferooj konstruita velboato, kiu estis uzebla sur la larĝa maro. Tiun malfruecon kaŭzis la komerca monopolo sur Ferooj, kiu malebligis posedon de komercaj ŝipoj por la nemonopolaj entreprenoj.
La feroajn boatojn hodiaŭ pelas motoro, sed la senmotoraj partoprenas ankaŭ en la tradiciaj remaj konkursoj.
Étampes (stacidomo)
Étampes estas franca stacidomo sur linio C (branĉo C6) de RER, situanta en komunumo Étampes, en departemento Essonne kaj en regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Botpalád
Botpalád estas vilaĝo en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en la Norda Grand-Ebenĵa regiono de orienta Hungario, en subregiono de Fehérgyarmat.
Geografio
Ĝi kovras areon de 16,5 km² kaj havas loĝantaro de 601 homoj(2001). Botpalád situas de Nyíregyháza 110, de Fehérgyarmat 27 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1429 en formo Both palad.
Piaçabuçu
Piaçabuçu estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 17.203 loĝantojn en 2010.
NGC 7829
NGC 7829 (aliaj indikoj — MCG -2-1-24, VV 272, ARP 144, PGC 488) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Insuloturto
La Insuloturto aŭ Filipina turto (Streptopelia bitorquata) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu enhavas turtojn kaj kolombojn.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Guamo (kien la hispanoj enmetis ĝin en la 18-a jarcento el la Filipinoj, sia tiama kolonio), Indonezio, Malajzio, Nord-Marianoj kaj la Filipinoj.
Ties natura medio estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj malaltaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj mangrovoj.
Aspekto
Temas pri tipa turto kun griza kapo kaj helgriza subvizaĝo kaj gorĝo. La dorso estas bruna kaj iom pli griza en centra dorso aŭ flugilplumoj. Ankaŭ la brusto estas bruna, sed iom pli rozkolora, kiel ĉe multaj aliaj turtoj. Ankaŭ kiel ĉe multaj aliaj turtoj tiu orientalisa specio montras nukan strion duoblan ĉefe nigran kaj ankaŭ brunan sube. La irizo estas ruĝoranĝa. La vosto estas nigra.
Kutimoj
Ili manĝas semojn kaj etajn fruktojn. Ili reproduktiĝas la tutan jaron. Ili konstruas feblan neston el bastonetoj en arbo aŭ arbusto. La ino demetas du ovojn, kiujn kovas ambaŭ gepatroj laŭvice dum 17 tagoj. Post eloviĝo la gepatroj manĝigas la idojn per kropolakto dum 1 aŭ 2 semajnoj. Poste tiuj jam manĝas kiel plenkreskuloj semojn kaj fruktetojn, sed eĉ post elnestiĝo ili ankoraŭ estos manĝigataj de la gepatroj. Kelkaj loĝantaroj de etaj insuloj kiel ĉe Guamo estis malpliitaj pro enmeto de serpentoj, kiuj manĝas ovojn kaj idojn.
Gajewniki-Kolonia
Gajewniki-Kolonia estas pola vilaĝo, kiu troviĝas en la Lodza Provinco, Distrikto Zduńskowolski. Pli precize ĝi situas en Komunumo Zduńska Wola en centro de ŝtato, ĉirkaŭ kvar kilometrojn oriente de Zduńska Wola kaj 38 kilometrojn sudoriente de la ĉefurbo de provinco - Lodzo. Kvazaŭe al Gajewniki-Kolonia estas ankaŭ vilaĝo Gajewniki. La vilaĝo havas 160 loĝantojn. Inter 1975 kaj 1998 Gajewniki-Kolonia apartenis al Sieradza Provinco.
Albens
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Albanais.
Ĝi nun formas parton de Entrelacs.
Orientafrika turto
La Orientafrika turto (Streptopelia reichenowi) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu enhavas turtojn kaj kolombojn.
Elianora de Bas
Elianora de Bas (en sarda: Elianora de Bas; en kataluna: Elionor d'Arborea aŭ Elionor de Molins de Rei; 6a de junio 1347 – 23a de septembro 1404) estis la giudicessa ("juĝistino") de Arborea el 1383 ĝis sia morto. Ŝi estis unu el la lastaj, plej povegaj kaj gravaj juĝistoj el Sardio, same kiel la plej rekonita heroino de la insulo.
En 1392 la Carta de Logu estis jura kodo de la Giudicato di Arborea promulgita de la giudicessa Eleanora. Ĝi estis en valido en Sardio ĝis ĝi estis anstataŭita per la kodo de Karlo Felikso en aprilo 1827. La Carta estis laboro de granda graveco en sardia historio. Ĝi estis organika, kohera, kaj sistema laboro de leĝaro ampleksanta kaj la civilan kaj la punan juron.
Eleanora estis partikulare interesita en ornitologio. Kiel birdoŝatanto, ŝi estis la unua kiu leĝis protektadon al specio de birdo (falko). Baze sur tio, la Eleonora falko (Falco eleonorae) estis nomigita laŭ ŝi.
Monastirec
Monastirec estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust. En ĉiuj lingvoj la vorto monaĥejo estas rekonebla.
48.29278°N, 23.42778°W
Situo
Monastirec situas fine de sakovojo.
Goleș
Goleș [goleŝ] (hungare: Golles) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 171 loĝantojn (rumanoj); en 1992 15 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1681. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Toplița.
Romain Rolland (Tramtransporto en Parizo)
Romain Rolland estas haltejo de tramvojo T4 situanta en komunumo Clichy-sous-Bois, en departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio. Ĝi estis malfermita la.
Ubbergen
Ubbergen estas vilaĝo kaj eksa municipo en la nederlanda provinco Gelderlando, kiu ekde la jaroj 2015 estas parto de nova municipo Berg en Dal. La loĝloko havis 9 378 loĝantojn (je la 1-a de julio 2006) kaj havas areon de 38,81 km² (de kiu 2,71 km² estas akvo).
Aliaj vilaĝ(et)oj
Beek, Erlecom, Groenlanden, Kekerdom, Leuth (Ubbergen), Ooij, Persingen, Tiengeboden, kaj Wercheren.
Ágost Lechner
Ágost Lechner [Agoŝt leĥner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ágost Lechner estis hungara juristo, profesoro. Lia frato estis Lajos Lechner. Lia baptonomo foje aperis en formo Ágoston.
Ágost Lechner naskiĝis la  1834 en Buda. Li mortis la 1901 en Budapeŝto.
Biografio
Ágost Lechner frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis juron en Budapeŝto kaj Vieno. Li akiris diplomon en 1855. Inter 1856 kaj 1861 li estis vicprofesoro en jura akademio en Pozsony, poste li estis nomumita eksterordinara profesoro, en 1865 ordinara profesoro kaj li instruis statistikon. Ekde 1867 li instruis juron kaj financon. En 1869 li instruis jam en Universitato de Pest kiel publika ordinara profesoro. En la studjaro 1873 li estis dekano, en 1885 rektoro. En 1893 li membriĝis en senato.
Agnes von der Vierbecke
Agnes von der VIERBECKE, esperante Agneta de Vierbecke, (naskiĝis proksimume 1341 en Hengsen, nuna urboparto de Holzwickede; mortis la 4-an de oktobro 1378 en Dortmund) estas persono de la historio de Holzwickede kaj de Dortmund.
Agnes naskiĝis kaj kreskis en la nobela bieno Haus Vierbecke. Supozeble en 1360 ŝi geedziĝis kun la Dortmunda patricio Sudermann, kun kiu ŝi tenis filinon nome Arnold aŭ Arnt.
Persono de la Historio
Persono de la historio ŝi fariĝis per malpaco de la urbo Dortmund kontraŭ Grafo Ditriĥo de Dinslaken, frato de la grafo de Mark. Vidviniĝinta Agnes estis amika kun Ditriĥo. La 4-an de oktobro 1378, la dimanĉo post la Miĥaelotago, ŝi devis havigi al armitoj de la grafo aliron al la forte fortikigita urbo. Tiucele trupo da markaj soldatoj kaŝis sin en unu el siaj fojnoĉaroj, kiun Agnes – kune kun ŝarĝo da ligno – direktis al la dortmunda Pordego Wißstraße. Entute ŝi venis kun du ĉaroj. Unu jungitaron veturis ŝi, la alian verŝajne ŝia filo. Antaŭ la pordego atendis en la arbetaro atendis Grafo Konrado de Dortmund kaj la resto de liaj viroj. Al la pordegogardistoj Agnes asertis, ke la fojno kaj la ligno estas destinitaj para ŝi mem, por tiamaniere kontrabandi la armitojn en la urbon. La unuan ĉaron ŝi starigis tiel en la ekstera pordego, ke tiu ĉi ne plu estis fermebla. La pordegogardiston Hermano Rübenkamp, kiu konis persone la belan vidvinon kaj suspektis nenion malican, ŝi malatentigis petante lin, ke li portus al ŝi poton da Pfefferpotthast (viandaĵo tipe vestfala) de la viandobudoj. Rübekamp forlasis kontraŭdeve sian postenon kaj iris al la viandobudoj. Ĉar Agnes supozis, ke ankaŭ la interna pordego jam estas malfermita, ŝi grimpis sur la turon de la Pordego Wißstraße kaj donis per blanka naztuko la interkonsentitan signon. Ĉiuj malamikaj trupoj rapide ekfuriozis kriege, sed la interna pordego estis kontraŭatende ankoraŭ fermita. Per la bruo de la atakantoj la Dortmundanoj malkovris tiun ĉi ruzaĵon, kiun ili brulmarkis kiel perfido. Iliaj gardistoj kaj milicanoj mortbatis la atakantajn soldatojn; ili arestis Agnetan kaj du el ŝiaj helpantoj, ŝian filon Arnoldo kaj junan Grafon Konrado de Dortmund sur la turo de Pordego Wißstraße. Tiujn ĉi oni akuzis, kondamnis kaj ekzekutis sur la Malnova Foirejo jam la saman tagon. La sama sorto trafis ankaŭ sur la troege helpeman pordegiston Hermano Rübenkamp. Arnoldo, Konrado kaj Rübenkamp estis senkapigataj, Agnes onidire mortbruligata sur la ĉaro uzita por la ruzaĵo.
Grafo Ditriĥo kaj liaj aliancanoj en la malpaco priĵuris la senkulpecon de Agneta. Ŝia frato Johano de Wickede kaj la grafo de Dortmund kulpigis la urbestraron de la libera regna urbo de malĝusta faro kaj disvastigis tion inter aliaj urbestraroj. Tiun ĉi konkludon ĉiukaze allasas skribaĵo de la Dortmundanoj al la urbestraro de Dancigo, kiu denove prezentas la laŭleĝecon de la kondamno. Dek jarojn poste Grafo Engelberto la 3-a de Mark prenis tiun ĉi, kiel li deklaris, nepravigeblan ekzekuton kiel preteksto por la Granda Dortmunda Malpaco. Nur per la packontrakto post la Granda Malpaco la familio de Agnes kaj la urbestraro de Dortmund repaciĝis en 1392.
Memoro
La memoro pri la venko super la ruza grafo Ditriĥo de Dinslaken kaj la „perfido“ de Agnes von der Vierbecke ĝis hodiaŭ estas viva en Dortmund. Ĉiujare je la fino de septembro resp. komenco de oktobro, reviviĝas la memoro sur la Malnova Foirejo je la Pfefferpotthastfest, festo nomata laŭ tipe vestfala viandaĵo, kiu unuafoje estas dokumentita en 1378 en raporto pri Agnes von der Vierbecke.
Hormono
Hormonoj estas uzataj en komunikado inter organoj kaj histoj por reguligi fiziologiajn kaj kondutajn procezojn, ekzemple digeston, spiron, histan funkcion, sentuman percepton, dormon, ekskrecion, laktadon, streson, kreskadon kaj disvolviĝon, movan kunordiĝon, reprodukton, kaj humoron. Hormonoj efikas malproksimajn ĉelojn per ligiĝo al specifaj ricevantaj proteinoj en la celita ĉelo, rezultigante ŝanĝiĝon de ĉela funkcio. Kiam hormono ligiĝas al sia ricevanto, ĝi rezultigas aktiviĝon de signaltransdukta vojo. Tio povas konduki al tipspecifaj ĉelaj respondoj, kiuj inkludas rapidajn negenomajn efikojn aŭ pli malrapidajn genomajn respondojn, kie la hormonoj, agante per siaj ricevantoj, aktivigas genan transskribon, rezultigante plian genekspresion de celitaj proteinoj. Aminoacid-bazitaj hormonoj (aminoj kaj peptidaj aŭ proteinaj hormonoj) estas solveblaj en akvo kaj agas al la surfacoj de celitaj ĉeloj per duarangaj mesaĝantoj; steroidaj hormonoj, estante solveblaj en lipidoj, moviĝas tra la plasmaj membranoj de celitaj ĉeloj (kaj citoplasmaj kaj nukleaj) por agi en iliaj nukleoj.
Hormona sekrecio povas okazi en multaj histoj. Endokrinaj glandoj estas la ĉefa ekzemplo, sed ankaŭ specialigitaj ĉeloj en diversaj aliaj organoj sekrecias hormonojn. Hormona sekrecio okazas responde al specifaj biokemiaj signaloj de diversa gamo de reguligaj sistemoj. Ekzemple, serokalcia koncentriĝo efikas paratiroidahormonan sintenzon; sangosukero (sera koncentriĝo de glikozo) efikas insulinan sintezon; kaj ĉar la eligoj el la gastro kaj eksokrina pankreato (la kvantoj de gastra acido kaj pankreata acido) iĝas la eligoj el la maldika intestino, la maldika intestino sekrecias hormonojn por stimuli aŭ malhelpi la gastron kaj pankreaton laŭ sia aktiveco. Reguligado de hormona sintezo de gonadaj hormonoj, adrenokortikaj hormonoj, kaj tiroidaj hormonoj ofte dependas de komplikaj aroj de rektainfluaj kaj retrokuplaj interagoj, kiuj koncernas la hipotalamo-hipofizo-adrenalan, hipotalamo-hipofizo-gonadan, kaj hipotalamo-hipofizo-tiroidan aksojn.
La scienco de la hormono nomiĝas endokrinologio.
Superrigardo
Hormona signalado ampleksas la jenajn paŝojn:
Frauenneuharting
Frauenneuharting - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ebersberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Frauenneuharting apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Aßling.
Hormono
Superrigardo
Hormonaj ĉeloj tipe havas specialan ĉelan tipon, ekzistante en specifa endokrina glando, ekzemple la tiroida glando, ovarioj, kaj testikoj. Hormonoj eliras siajn originajn ĉelojn per eksocitozo aŭ alia rimedo por membrana transporto. La hierarkia modelo estas trosimpligo de la hormona signala procedo. Ĉelaj ricevantoj de specifa hormona signalo povas esti el pluraj ĉelaj tipoj, kiuj ekzistas en multaj malsamaj histoj, kiel en la kazo de insulino, kiu kaŭzas diversan gamon da sistemaj fizologiaj efikoj. Malsamaj histaj tipoj ankaŭ povas respondi malsame al la sama hormona signalo.
Reguligo
La rapideco de la hormonaj biosintezo kaj sekrecio estas ofte reguligata per homeostaza reg-meĥanismo per negativaj respondoj. Tia meĥanismo dependas de faktoroj, kiuj influas la metabolismon kaj ekskrecion de hormonoj. Tiel pli altaj koncentriĝoj de hormonoj sole ne povas aktivigi la negativ-respondan meĥanismon. Negativa respondo devas esti aktivigita per troprodukto de iu "efiko" de la hormono.
Kalvinana preĝejo (Hódmezővásárhely-Tabán)
La Kalvinana preĝejo estas la kvara kalvinisma kirko en Hungario, en urbo Hódmezővásárhely en loĝkvartalo Tabán.
Hormono
Reguligo
Unu speciala grupo de hormonoj estas la ŝanĝaj hormonoj, kiuj stimulas la hormonan produktadon de aliaj endokrinaj glandoj. Ekzemple, la tiroid-stimulanta hormono (TSH) kaŭzas kreskadon kaj plian aktivecon de alia endokrina glando, la tiroido, kiu kaŭzas plian eligon de tiroidaj hormonoj.
Por liberigi aktivajn hormonojn rapide en la cirkulan sistemon, hormonaj biosintezaj ĉeloj povas produkti kaj konservi biologie neaktivajn hormonojn forme de prahormonoj aŭ prohormonoj. Tiuj povas esti rapide konvertitaj al sia aktiva hormona formo responde al specifa stimulanto.
Eikosanoidoj rolas kiel lokaj hormonoj. Ili estas konsiderataj kiel "lokaj" ĉar ili posedas specifajn efikojn al celitaj ĉeloj proksimaj al la loko, kie ili formiĝas. Ili ankaŭ havas mallongan disiĝan ciklon, certigante, ke ili ne atingos distajn lokojn en la korpo.
Kalvinana preĝejo (Hódmezővásárhely-Tabán)
Historio
La kalvinana eklezio decidis konstrui kirkon en 1897 en la tiutempe dikiĝinta urboparto Tabán. Tamen oni malpermesis la plian eklezian imposton, tial oni komencis kolekti monojn. En 1903 oni aĉetis parcelon kaj tuj komenciĝis la konstruado laŭ planoj de loka arkitekto József Borsos. Post 2 jaroj ĝi estis preta. La orgeno estis farita en 1937.
Hormono
Ricevantoj
La plimulto da hormonoj komencas ĉelan respondon unue ligante sin al aŭ ĉelmembran-asociatajn aŭ enĉelajn ricevantojn. Ĉelo povas havi diversajn specojn de ricevanto, kiuj rekonas la saman hormonon sed aktivigas malsamajn signaltransduktajn vojojn, aŭ ĉelo povas havi diversajn specojn de ricevanto kaj aktivigi la saman bioĥemian vojon.
Ricevantoj por la plimulto da peptidoj kaj ankaŭ multaj eikosanoidaj hormonoj estas enfiksitaj en la plasma membrano ĉe la surfaco de la ĉelo; la plimulto de tiuj ricevantoj apartenas al la klaso G-protein-kuplitaj ricevantoj (GPKR) de sep alfa-helicaj transmembranaj proteinoj. La interagado de hormono kaj ricevanto tipe komencas kaskadon da duarangaj efikoj en la citoplasmo de la ĉelo, ofte inkludante fosforilacion aŭ malfosforilacion de diversaj aliaj citoplasmaj proteinoj, ŝanĝojn de jonkanala permeableco, aŭ pliajn koncentriĝojn de enĉelaj molekuloj, kiuj povas roli kiel duarangaj mesaĝantoj (ekz. cikla adenozina monofosfato). Iuj proteinaj hormonoj ankaŭ interagas kun enĉelaj ricevantoj lokitaj en la citoplasmo aŭ nukleo per intrakrina mekanismo.
Por steroidaj aŭ tiroidaj hormonoj, iliaj ricevantoj estas en la citoplasmo de la celita ĉelo. Tiuj ricevantoj apartenas al la familio de nukleaj ricevantoj de transskribaj faktoroj aktivigataj per ligandoj. Por ligi sin al siaj ricevantoj, tiuj hormonoj devas unue transiri la ĉelan membranon. Ili povas fari tion pro tio, ke ili estas solveblaj en lipidoj. La kombinita komplekso de hormono kaj ricevanto tiam moviĝas trans la nuklean membranon en la nukleon de la ĉelo, kie ĝi ligiĝas al specifaj DNA-sekvencoj, reguligante la esprimon de iuj genoj kaj tiel pliigante la nivelojn de la proteinoj kodigitaj de tiuj genoj. Tamen ne ĉiuj steroidaj ricevantoj estas en la ĉelo; iuj estas asociataj kun la plasma membrano.
Efikoj
Hormonoj faras la jenajn efikojn al la korpo:
Hormono ankaŭ povas reguligi la produktadon kaj liberigon de aliaj hormonoj. Hormonaj signaloj regas la internan medion de la korpo per homeostazo.
Kemiaj klasoj
Ĉar hormonoj estas funkcie difinitaj anstataŭ strukture, ili povas havi diversajn kemiajn strukturojn. Hormonoj ekzistas en plurĉeluloj (plantoj, bestoj, fungoj, brunalgoj kaj ruĝalgoj). Tiuj kombinaĵoj ekzistas ankaŭ en unuĉeluloj, kie ili povas agi kiel signalantaj molekuloj, sed ne estas interkonsento, ĉu ili tiukaze povas nomiĝi hormonoj.
Kalvinana preĝejo (Hódmezővásárhely-Tabán)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto ĉe stratangulo, sed la fasado etendiĝas laŭ la trotuaro. En la preĝejkorto estas videbla busto pri pastro kaj eklezia verkisto. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas, meze la ĉefenirejo funkcias. La turo estas tre longa kaj havas ankaŭ horloĝon, kiu venis en 1725 el Nagyecsed. La horloĝo estis renovigita en 2012. Estas interese, ke ĝi havas nur etmontrilon, tial la horoj estas videblaj, la minutoj ne. La ĉefnavo havas ankaŭ krucnavon. Interne laŭ la kutimoj oni konstruis galeriojn.
Adiaŭ, Krakovo!
Adiaŭ, Krakovo! (!בלײַב געזונט מיר, קראָלע – Blajb gezunt mir, Kroke!) estas kolekto de 43 poemoj (kantotekstoj) de Mordeĥaj Gebirtig en la jida originalo kaj en Esperanto-traduko de Mikaelo Bronŝtejn. La libro enhavas muziknotojn kaj fotojn de la antaŭmilita juda loĝantaro de Lublino. En aparta broŝuro troviĝas kantotekstoj en la jida, skribitaj per latinaj literoj de la Esperanto-alfabeto. La libro estis eldonita en 2019 de Bjalistoka Esperanto-Societo, Libro-Mondo kaj Ars Libri. La biografiajn notojn de Gebirtig kaj Bronŝtejn verkis Tomasz Chmielik.
Hormono
Bestaj hormonoj
Vertebrulaj hormonoj estas grupigitaj en tri ĉefajn kemiajn klasojn:
Kompare kun vertebruloj, insektoj kaj krustuloj posedas multe da strukture nekutimaj hormonoj, ekzemple la seskviterpenoido junaĝa hormono.
Adiaŭ, Krakovo!
Adiaŭ, Krakovo! estis prezentita la en la Granda Sinagogo de Tykocin okaze de la 20-aj Bjalistokaj Zamenhof-Tagoj. Tie okazis la koncerto Hej, klezmeroj! de Frey-Lech Trio, kiu prezentis kantojn de Gebirtig en la lingvoj pola, jida kaj Esperanto.
Hormono
Plantaj hormonoj
Plantaj hormonoj inkludas abscisan acidon, aŭksinon, citokininon, etenon, kaj giberelinon.
Terapia uzo
Multaj hormonoj kaj ankaŭ iliaj strukturaj kaj funkciaj analogaĵoj estas uzataj kiel kuraciloj. La plej ofte preskribataj hormonoj estas estrogenoj kaj progestogenoj (kiel metodoj de hormona kontraŭkoncipo kaj kiel hormona anstataŭiga terapio), tiroksino (kiel levotiroksino, por hipotiroidismo) kaj steroidoj (por imunsistemaj malsanoj kaj diversaj spiraj perturboj). Insulino estas uzata de multaj diabetuloj. Lokaj preparaĵoj uzataj en otolaringologio ofte enhavas farmakologiajn ekvivalentojn de adrenalino, dum kremaĵoj el steroidoj kaj vitamino D estas vaste uzataj en dermatologia praktiko.
"Farmakologia dozo" aŭ "superfiziologia dozo" de hormono estas medicina termino, kiu temas pri kvanto de hormono multe pli granda ol tia, kia nature okazas en sana korpo. La efikoj de farmakologiaj dozoj de hormonoj povas esti malsamaj ol respondoj al nature okazantaj kvantoj kaj povas esti terapie utilaj, kvankam ne sen eventuale malutilaj kromefikoj. Ekzemplo estas la kapablo de farmakologiaj dozoj de glukokortikoidoj por subpremi inflamon.
Malkovro
Sekretino estis la unua hormono identigita. En 1902, William Bayliss kaj Ernest Starling studis kiel la nerva sistemo regas la digestan procezon. Oni sciis tiam, ke la pankreato sekrecias digestajn fluojn responde al la paso de manĝaĵo (ĥimo) tra la pilora sfinktero en la duodenon. Ili malkovris (per tranĉo de ĉiuj nervoj al la pankreato en siaj eksperimentaj bestoj), ke tiun procezon ne fakte regas la nervosistemo. Ili determinis, ke substanco sekreciata de la intesta subhisto stimulas la pankreaton post transportiĝo per la sango. Ili nomas tiun intestan sekrecion sekretino. En 1905 Bayliss nomis tiajn "ĥemiajn perantojn" hormonoj.
18579 Duongtuyenvu
18579 Duongtuyenvu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomo Duong Tuyen Vu, kiu laboras ĉe la Institut de mécanique céleste de Parizo pri efemeridoj de. Li verkis plenan programaran bibliotekon pri la movo de la Galilejaj satelitoj de Jupitero, kiu estas unu el la plej malfacilaj problemoj en ĉiela mekaniko.
1193 Afriko
1193 Afriko estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Eŭnomia familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la kontinento Afriko.
Mihály Baja
BAJA Mihály estis hungara reformita pastro kaj verkisto naskiĝinta Végvár la 11-an de decembro 1879 kaj mortinta en Debreceno la 5-an de julio 1957.
Kariero
Baja pristudis teologion en Debreceno. Li estis pastro ĝis 1914 en Usono, poste en Túrkeve kaj ekde 1921 en Debreceno. Li publikis plurajn poemvolumojn krome siaj ekleziaj verkoj. Li estis membro ekde 1931 de la Societo Petőfi. Liaj poemoj aperis ankaŭ en antologio Bokréta.
Hem-Lenglet
Hem-Lenglet estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 470 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Hem-Lenglet estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Cambrai. Ĝi do situas kerne de la natura regiono Cambrésis, kiu ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Hem-Lenglet etendiĝas sur 4,94 km². Ĝi estas trafluata de la Sensée-kanalo.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Yvette Blanchard, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Hem-Lenglet apartenas al la kantono Cambrai-Ouest, kies ĉefurbo estas Cambrai. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Tudanca
Tudanca [tuDANka] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa kaj pli precize en la Valo Nansa.
Geografio
Ĝi limas norde kun Rionansa, sude kun Polaciones, oriente Cabuérniga kaj Mancomunidad Campoo-Cabuérniga (de nordo suden) kaj okcidente Rionansa kaj Polaciones (de nordo suden). Plej alta altaĵo estas je 1815 metroj de altitudo kaj la plej malalta punkto estas iom malsupre al 244 metroj.
La municipa ĉefurbo estas loĝloko Santotís. Ĝi distas 96 km disde la regiona ĉefurbo,. Tudanca estas unu de la loĝlokoj kiuj komponas la municipon. Ĝi estas la plej loĝata kaj estas je 3,3 km sude de Santotís.
Demografio
Por areo de 52,44 km² estas 148 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 600 loĝantojn dum la 20-a jarcento.
La loĝantoj (2016) estas distribuataj en:​
Fonto: INE
Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed translokiĝas al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas el la urba kerno de Tudanca deklarita Havaĵo de Kultura Intereso, kun kategorio de historia komplekso. La domego nomita Casona de Tudanca estas muzeo-biblioteko en tiu loĝloko, kiu iam estis la loĝejo de fama verkisto José María de Cossío ĝis lia morto en 1977.
Doupov
Doupov (germane: Duppau) estis urbo en Ĉeĥio, en distrikto Kadaň en nordokcidenta Bohemio en montaro Doupovské hory, pereinta en la jaro 1953 sekve de fondo de armea ekzerceja spaco Hradiště. Sed partoj de urba konstruareo ekzistis ankoraŭ en la dua duono de la 1960-aj jaroj. Ĝia nuligita katastra teritorio ensumigis partojn de sekvaj modernaj katastraj teritorioj: Bražec u Hradiště, Doupov u Hradiště, Radošov u Hradiště, Tureč u Hradiště, Žďár u Hradiště. Ĝia kostruareo etendiĝis sur kunfluejo de rojo Pustý potok kun rojo Liboc; tra la katastro de la urbo trafluas ankaŭ rojo Luční potok.
Historio
En la urbo finis loka fervojo de kompanio Kadaňské místní dráhy el Vilémov u Kadaně.
Fine de majo kaj komence de junio de 1945 estis en keloj de gimnazio post kruela torturado mortpafitaj aŭ alie mortigitaj kvardek germanoj (per la nomo estas konataj dudek viktimoj, ekz. membroj de profesoraro). Tombo estas troviĝonta sur lerneja ludejo. Post ellandigo de germana loĝantaro oni ne sukcesis enloĝigi la urbon, ties malkreskadon finigis la establo de armea ekzerceja spaco Hradiště en la jaro 1953, kiu signifis definan pereon de la urbo kaj juĝejan distrikton Doupov.
Antaŭ sia nuligo najbaris kun Doupov katastraj teritorioj Oleška, Prachomety, Řednice, Trmová, Víska kaj Zakšov.
Mokotów
Mokotów estas administra parto de Varsovio. Ĝi situas inter: Ochota, Śródmieście, Praga-Południe, Ursynów, Wilanów, Wawer, Włochy.
El historio de la kvartalo
Dum la Ribelo de Varsovio la 26-an de septembro 1944 de la kvartalo evakuiĝis al Mezurbo vunditaj soldatoj, la ceteraj kaj poste 4 500 civiluloj. Germanoj pafmortigis 98 ribelantojn, elirantaj de kloako, interalie sanitariistinon Ewa Matuszewska, postmorte distingitan de Batal-Kruco kaj Virtuti Militari
CryptoNote
CryptoNote estas aplik-tavola protokolo, kiu povigas plurajn malcentrecajn privatecemajn ciferecajn valutojn; la plej uzata el tiuj estas Monero. Koncepte, ĝi estas evoluo de la ideoj sur kiuj bitmono baziĝas: iumaniere ili ambaŭ similas sed alimaniere ili tre diferencas unu de la alia.
Alia grava diferenco estas la haketa laborpruva algoritmo. Bitmono uzas SHA256, kiu estas CPU-ligita funkcio. Tio signifas ke partoprenantoj (fosantoj) estas nur limigitaj per siaj kalkulaj rapidoj kaj do estas relative malmultekoste krei aplikad-specifan integritan cirkvitan (ASICan) aparaton, kiu superpasus ordinaran komputilon laŭ poaj haketosolvoj en unuo de mono. CryptoNote uzas la memor-ligitan funkcion CryptoNight, kiu ne povas esti facile ĉenstablumita.
La CryptoNote-a kodo ne estis forkita el la bitmona, do ĝi ankaŭ havas malsamajn internajn algoritmojn, ekzemple por rekalkulo de malfacilec-nivelo aŭ nova blokograndeco.
Ĉin (subŝtato)
Ĉin estas subŝtato de Birmo (Mjanmaro), situanta en ties okcidenta parto. La Subŝtato Ĉin havas 36,019 km² kaj estas bordata de la ŝtato Raĥine sude, Bangladeŝo sudokcidente, la Sagainga Regiono kaj la Magvaja Regiono oriente, la barataj ŝtatoj Manipuro norde kaj Mizoramo okcidente. La etna popolo Ĉin formas la majoritaton de la ŝtata populacio de 500,000 loĝantoj. La ĉefurbo de la ŝtato estas Haĥao. La ŝtato estas kovrata de montaraj regionoj kun malmultaj transportebloj, kaj tiele la Subŝtato Ĉin estas dise loĝataj kaj restas unu el malplej disvolvigitaj areoj de la lando.
Geografio
Ĝi estas centrokcidenta ŝtato sen aliro al maro.
Demografio
La etna popolo Ĉin formas la majoritaton de la ŝtata populacio de 500,000 loĝantoj.
Mali Hejivci
Situo
Mali Hejivci situas de Uĵhorodo 18 km-ojn laŭ bordo de Latorica.
Buŝehro
Buŝehr aŭ Buŝehro - perse بوشهر, ankaŭ anglalingve latinliterigata Bushehr, france Bouchehr, germane historie Buschir, nun Buschehr, ankaŭ nomata Bandar Buŝehr ("haveno Buŝehr", perse بندر بوشهر‎‎), latinliterigata ankaŭ Bandar Būshehr aŭ Bandar-e Būshehr; antaŭe nomita Beh Ardaŝer, Antioĥio en Persio (greke Αντιόχεια της Περσίδος) kaj Buĥt Ardaŝir - estas urbego de Irano. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma provinco Buŝehro. Laŭ la censo de la jaro 2006, la urbo havis loĝantojn en  familioj.
Trafiko
El Buŝehro kuras ĉefvojo, sed baldaŭ ĝi disbranĉiĝas, unu kuras al interno de la lando, la aliaj 2 sekvas la marbordan regionon al sudo, respektive al nordo. Gravas ankaŭ la haveno.
Esperantista Brusela Grupo
Esperantista Brusela Grupo estas la Esperanto-klubo de Bruselo, Belgio. Ĝi estas fondita en 1907 kaj funkcias sub organiza tegmento de la Belga Esperanto-Federacio. La klubo havas nuntempe iom malpli ol cent kotizantajn membrojn.
Historio
La organizaĵo estas fondita en 1907.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:Cirkulero de la Esperantista Brusela Grupo Pioniro - teksto.jpg|eta|Cirkulero de la Esperantista Brusela Grupo Pioniro 24 majo 1907 Dosiero:Cirkulero de la Esperantista Brusela Grupo Pioniro - adresflanko.jpg|eta|Cirkulero de la Esperantista Brusela Grupo Pioniro 24 majo 1907 (adresflanko) Dosiero:1957 Historia Skizo de Esperantista Brusela Grupo.jpg|Historia Skizo de Esperantista Brusela Grupo, 1957
</Gallery>
Buj (vilaĝo)
Buj estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Ibrány.
Geografio
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Nyíregyháza situas 10, Gávavencsellő kaj Ibrány po 12, Nagyhalász 17, Budapeŝto 247 km.
Famuloj
En Buj naskiĝis Sándor Nagy (skulptisto).
Ohře
Ohře, (antaŭe ĝi nomiĝis ankaŭ Ohara; germane Eger), estas rivero en Bavario kaj okcidenta Bohemio. Ĝi fontas en la bavara Fichtelgebirge, fluas inter Ercmontaro kaj Doupov-Montaro (Montaro de Duppau) orienten kaj de maldekstre enfluas Elbon. La rivero estas ĉirkaŭ 302 km longa (256 km en nuna Ĉeĥio). La teritorio, el kiu ĝi forkondukas akvon, ampleksas 6631 kvadratajn kilometrojn. Post la unuaj 54 kilometroj en Bavario ĝi plufluas tra teritorio de Bohemio en kiu ĝis 1945 grandparte vivis germanlingvanoj, malpligrandparte ĉeĥlingvanoj, unue tra la historia regiono Egerlando nomata laŭ la rivera nomo, poste tra aliaj pejzaĝoj de Sudetio; tial jen pri geografiaj nomoj ĉiam menciiĝas kaj la ĉeĥa kaj la germana nomoj.
Situo kaj fluo de la rivero
La rivero fluas pluen al Karlovy Vary (Karlsbad) en kies areo estas la Akva rezervujo Skalka, tuŝas la urbon Ostrov (Schlackenwerth), trairas pitoreskan valon sub la Roko de Šemnice (Hermannstein), trafluas la banlokon Kyselka (Gießhübl-Sauerbrunn), la vilaĝon Radošov (Rodisfort), direktiĝas al la urboj Klášterec nad Ohří kaj Kadaň (Kaaden), tiam la urbo Žatec, Postoloprty, Louny, Liboĥovice kaj apud la urbo Terezín (Theresienstadt) ĝi enfluas en la ĉefan riveron de Ĉeĥa respubliko - en Labe (germane Elbe, esperante: Elbo).
Trafika vojo
Laŭ la rivero Ohře / Eger jam en pratempo gvidis natura komerca vojo el okcidentaj teritorioj al centro de Ĉeĥio ... al Kadaň (Kaaden) kaj al Prago. La vojon gardis vico da burgoj - ekzemple Cheb (Eger), Loket (Elbogen) kaj multaj aliaj, kiuj hodiaŭ estas ruinoj. Tra la valo akompanas la riveron ankaŭ nun ŝoseo kaj fervojo de Cheb (Eger) tra Karlovy Vary (Karslbad) al Chomutov (Komotau).
Historio
La malnova landa komerca vojo, nomata ankaŭ "reĝa", havis grandan signifon. Jam en la malnovaj dokumentoj (datitaj de la jaro 1226) oni povas legi ekzemple, ke ĉe civito Radošov (Rodisfort) estis travadejo, en la loko, kie la rivero disvastiĝas. Ĝi estis nomata "travadejo de Radovan". Jam dum la regado de reĝo Karolo la IV-a estis tie konstruita ponto en 1364. Ĉar la ponto estis ligna, ĝi kelkfoje forbrulis aŭ estis detruita dum inundoj. Ankaŭ en la jaro 1986 denove la ligna ponto forbrulis - ĝi estis farita en la 18-a jarcento, estis 66 m longa, 10 m larĝa, ŝindokovrita kaj staris sur tri kolonoj el granitaj ŝtonblokoj. Poste tie estis nur provizora ponteto kaj restaĵoj de la kolonoj estis kovritaj. Oni preparis rekonstruon de tiu elstara teknika laboraĵo de estinteco. Rekonstruado komencis somere en la jaro 2001.
Kastelo Klessheim
Kastelo Klessheim (germane: Schloß Kleßheim) estas baroka palaco situanta en Wals-Siezenheim, 4 km okcidente de Salcburgo. Dizajnita kaj konstruita fare de aŭstra arkitekto Johann Bernhard Fischer von Erlach por princo-ĉefepiskopo von Thun en 1700, la palaco iĝis la somerloĝejo de la episkopoj. Ekde 1993, la palaco estis uzita fare de Salzburg Casino.
Historio
En la malfrua 17-a jarcento, princo-ĉefepiskopo Johann Ernst von Thun aĉetis la malgrandan aristokratan biendomon kaj Kleshof-grandbienon en tiu loko. En 1700, li komisiis Fischer von Erlach vastigi la grandbienon kaj konstrui elegantan palacon. Influite per la norditala manierista stilo, Fischer von Erlach laboris pri la palaco komence nomita Plezurkastelo Favorita, inter 1700 kaj 1709. Konstruo estis interrompita post la morto de la ĉefepiskopo en 1709. Lia posteulo, ĉefepiskopo Franz Anton von Harrach nuligis laborojn en favoro de Kastelo Mirabell. Schloss Klessheim estis poste kompletigita en 1732 sub ĉefepiskopo Leopold Anton von Firmian kiu limigis la originajn planojn signife. En novembro 1975 fonditis tie ĉi la Eŭropa kristana korporaciaro studenta (EKV).
Priskribo
La finita palaco enhavis ceremonian halon kun plilongigita teraso kaj deklivirejo kondukanta al la ĝardenoj, enirejo kun impona Tritona fontano, verando kaj halo kaj ŝtuparo. La interna stuka laboro estis farita fare de Paolo d'Allio kaj Diego Francesco Carlone, laŭ planoj de Fischer von Erlach.
En la malfrua 18-a jarcento, angla pejzaĝparko estis alkonstruita laŭ la reguloj de ĉefepiskopo Hieronymus von Colloredo. Post la sekularigado de Salcburgio en 1803, Klessheim-palaco venis en la posedon de la habsburgoj. En 1866 ĝi iĝis la tutjara loĝado de arkiduko Ludwig Viktor (Aŭstrio), pli juna frato de imperiestro Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio). La arkiduko etendigis la palacon laŭ planoj dizajnitaj de Heinrich von Ferstel kaj mortis ĉi tie en 1919. Liaj Habsburg-heredantoj vendis la palacon al lando.
Uzo dum kaj post la nazia tempo
Post la t.n. Anschluss en 1938, Adolf Hitler, kiu ofte restis ĉe sia Berghof-loĝejo en proksima Berchtesgaden, uzis la kastelon por konferencoj kaj por gastigi oficialajn gastojn kiel Benito Mussolini, Miklós Horthy, Ion Antonescu, Jozef Tiso kaj Ante Pavelić. Dum Horthy restis ĉe Klessheim, Hitler la 19an de marto 1944 sekrete donis ordojn por la Operacio Margarethe (okupo de Hungario kaj deportado de hungaraj judoj). Ĝis oktobro 1944, la palaco restis ekster la atingo de bombistoj de la Aliancanoj. En majo 1945 ĝi estis konfiskita per la amerika armea administracio.
Tre proksime troviĝas ankaŭ famaj porturismaj faklernejoj. La kastelo ankaŭ aperis en la filmo The Great Race (1965) kun Jack Lemmon, Tony Curtis kaj Peter Falk.
NGC 7830
NGC 7830 estas stelo en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ordono de la Diino
La Ordono de la Diino estas tradicia inspiriga teksto uzata en la novpaganisma religio Viko. Pluraj versioj ekzistas, tamen ĉiuj havas la saman temon, ke Ordono doniĝis de Diino al siaj admirantoj. La plej bone konata versio estas tiu, kiun skribis Gerald Gardner, kaj reskribis Doreen Valiente dum la 1950-aj jaroj. Ĝi estas parto de la Libro de Ombroj de Gardnerian tradicio de Viko.
Kelkaj nesamaj versioj de vika Ordono de la Dio kreiiĝis por esti akompananto de la Ordono de la Diino.
La Ordono de la Diino estas senkopirajta teksto, kaj ekzistas Esperanta traduko, kiun faris Meteo MCLAUGHLIN.
Traduko
La Ordono de la Diino konsistas el du partoj: La Vortoj de la Patrino, kaj La Vortoj de la Stel-Diino.
La Vortoj de la Patrino
Aŭskultu la vortojn de la Granda Patrino, kiu estas nomita inter homoj Artemis, Astarta, Diona, Melusina, Afrodita, Keridven, Diana, Arionrod, Briĝid, kaj per multaj aliaj nomoj:
"Kiam ajn vi bezonas ion, unufoje en la monato, prefere en plenluno, vi kunvenu en iun sekretan lokon kaj adoru la spiriton de Mi, Kiu estas la Reĝino de ĉiuj saĝuloj. Vi estu liberaj de sklaveco, kaj kiel pruvo, ke vi estas liberaj, vi estu nudaj dum viaj ritoj. Kantu, bankedu, dancu, muziku, kaj amoru, en Mia ĉeesto, ĉar Mia estas la ekstazo de la spirito kaj Mia estas ankaŭ ĝojo sur la Tero. Ĉar Mia leĝo estas amo al ĉiuj estuloj, kaj Mia estas la sekreto, kiu malfermas la pordon de juneco, kaj Mia estas la kaliko de vino de vivo, kiu estas la Kaldrono de Keridven, kiu estas la Sankta Gralo de senmorteco. Mi donas la scion de la eterna spirito, kaj trans morto Mi donas pacon kaj liberecon kaj reunuiĝon kun tiuj, kiuj iris antaŭe. Mi postulas neniun oferon, ĉar Mi estas la patrino de ĉio kaj Mia amo estas verŝata sur la Teron."
La Vortoj de la Stel-Diino
Aŭskultu la vortojn de la Stel-Diino, kies piedpolvo estas la civitanoj de la ĉielo, kies korpo ĉirkaŭas la universon:
"Mi, Kiu estas la beleco de la verda Tero, kaj la blanka Luno inter la steloj, kaj la misteroj de la akvoj, Mi vokas viajn animojn leviĝi kaj veni al Mi. Ĉar Mi estas la animo de naturo, kiu donas vivon al la universo. Ĉiuj aĵoj devenas el Mi, kaj ili devas reiri al Mi. Adorado de mi estu en la koro kiu ĝojas, ĉar ĉiuj agoj de amo kaj plezuro estas Miaj ritoj. Beleco, forteco, potenco, kompato, honoro, humileco, ridado, kaj fido estu en vi. Vi kiu serĉas koni Min, sciu, ke viaj serĉadoj kaj sopiroj ne sukcesos, krom se vi scias la Misteron: se tion, kion vi serĉas, vi ne trovas en vi mem, vi neniam ĝin trovos ekstere. Ĉar Mi estis kun vi depost la eko, kaj Mi estas tio, kiu estas atinginta fine de la deziro."