cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Melchor Cano
Biografio
Lia patro, Fernando Cano, juristo, sendis lin studi al la Universitato de Salamanko, kie li estis disĉiplo de Francisco de Vitoria kaj monaĥiĝis en la Monaĥejo de Sankta Stefano de la dominikanoj de tiu urbo en 1524. En 1531 li estis sendita al la Teologia Lernejo de Sankta Gregorio en Valadolido kie li studis kun Bartolomé de Carranza kaj kun Luis de Granada. En 1536 li ekprofesoris pri Teologio en Sankta Gregorio kaj post la morto de Francisco de Vitoria, en Salamanko en 1546.
Ruffey-lès-Echirey
Ruffey-lès-Echirey estas komunumo en Francio kaj situas en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Ekonomio
Oni kultivas asparagojn.
Toll
Titoloj
Originale ĝi aperis kun titolo Pán, en novembro-decembro 1919. Ĝiaj plej gravaj titoloj Forum (1921), Tribün, Toll és Tőr, Toll és Tinta, Tollszár, Tollseprű, Új Pán (okt.–nov. 1922).
Grafikistoj
Ĝis 1927 ĝis publikigis ankaŭ grafikaĵojn. Ĝia konstanta kunlaboranto estis Sándor Sajó, sed ofte aperis ilustraĵoj kaj desegnaĵoj ankaŭ de Nándor Gallas, Nándor Kóra-Korber kaj de Ernő Tibor.
Meteorfera ponardo de Tutanĥamono
Fera ponardo de Tutanĥamono ege kongruas kun meteora kompono, inklude homogenecon. Origine malkovrita en 1925 en la reĝa tombo de Tutanĥamono nome KV62 de la 14-a jarcento a.K. de la Valo de la Reĝoj fare de la arkeologo Howard Carter, la fera ponardo estas de meteorŝtona deveno.
Ekde la 1960-aj jaroj la alta enhavo de nikelo en la klingo estis akceptita kiel indikilo de meteora deveno. Pli ĵusa studo publikigita en junio 2016 atingita pere de analizoj per fluoreska spektrometro de Ikso-radioj montris, ke la kompono de la klingo estas ĉefe el fero (Fe) kaj el 11% da nikelo (Ni) kaj 0.6% da kobalto (Co). Tio signifas, ke ĝia kompono estas metita ene de mediano de grupo de 76 antaŭe malkovritaj fer-meteorŝtonoj.
La enhavo de nikelo en la kerna metalo de plej el ferometeoritoj gamas el 5% ĝis 35%, dum ĝi neniam superas 4% en historiaj feraj artefaktoj el surteraj ercoj produktitaj antaŭ la 19a jarcento. Krome, la proporcio inter nikelo kaj kobalto de tiu klingo estas komparebla al fermeteoraj materialoj.
En la epoko de la mumiigo de la kadavro de la faraono proksimume en la jaro 1323 a.K. (nome Bronzepoko), fera fandado kaj produktado estis rara. Feraj objektoj estis uzitaj por nur artaj, ornamaj, ritaj, donacaj kaj ceremoniaj celoj kaj por pigmentado. Tiel, fero dum tiu epoko estis pli valora ol oro aŭ konsiderita pormalica. Feraj artefaktoj estis donacitaj kiel reĝaj premioj dum la periodo tuj antaŭa al la regado de Tutanĥamono (t.e., dum la regado de Amenhotep la 3-a).
Lycée du Parc
La gimnazio aŭ lycée du Parc estas publika mezlernejo situanta en la 6-a arondismento de Liono, Francio. Ĝia nomo venas de la Parc de la Tête d'Or, unu el la plej grandaj urbaj parkoj en Eŭropo, kiu situas proksime.
Soweto
Soweto estas aro de ĉ. 30 kvartalaĵoj, fondita en 1963, kiel getourbo, sudokcidente de la sudafrika industrimetropolo Johannesburg. Ĝia nomo estas la mallongigo de South Western Townships. De 1983 ĝis 2002 Soweto estis memstara urbo, de 2002 Soweto apartenas al Johannesburg kaj de tiam ĝia nomo ne plu estas oficiale uzata.
Lycée du Parc
Ĝi disponigas edukon sur la liceonivelo kaj ankaŭ ofertas preparklasojn, aŭ prépas, kiuj preparas studentojn por membrigi elitajn Grandes Écoles kiel ekzemple École Polytechnique, CentraleSupélec, École des Mines de Paris, ESSEC Business School, ESCP Business School kaj HEC Paris.
Soweto
La en Soweto okazis grava ribelo kontraŭ la Apartheid-reĝimo, dum kiu mortis pli ol 500 homoj. Soweto tiel fariĝis simbolo por la resisto kontraŭ apartismo, kaj la 16-a de junio en hodiaŭa Sudafriko estas festata kiel tago de la junularo.
Historio
Ekde 1886 afrikanoj estis dungitaj por orminado. Ili devis loĝi apud Johanesburgo. En 1956 oni aranĝis tiujn getourbojn laŭ afrikaj gentoj. En 1963 la loknomo aperis. En 1976 ribelo okazis, kiu fokusis la mondon al la mizera stato. En 1983 Soweto iĝis municipo kun elektitaj afrikaj estroj, tamen ankaŭ tiutempe diversaj rezistoj okazis. Ekde 2002 ĝi apartenas al Johanesburgo.
Klimato
Soweto havas subtropikan klimaton. En januaro la temperaturo estas averaĝe 26 ° C, en junio 16 ° C. En ĉirkaŭ junio estas vintro, tiam malofte frostas kaj neĝas. Jare pluvas po 713 mm, precipe somere pluvas.
Camarenilla
Camarenilla [kamarenIja] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Camarenilleros. La censita populacio en 2011 estis de 632 loĝantoj kaj la denseco estas de 25,95 loĝ/km².
Situo
Camarenilla estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 506 m; je 21 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 24.35 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°0′58″ N 4°4′16″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta sur valo de la komarko de Torrijos kaj limas kun la vilaĝoj de Arcicóllar, Recas, Bargas, Villamiel de Toledo kaj Fuensalida, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Ekonomio
Agrikulturo (tritiko, hordeo, sekalo) kaj brutobredado (ŝafoj, muloj) tradicie.
Historio
En la 12-a jarcento la reĝo Alfonso la 7-a donis ĝin al Domingo Domínguez, kaj tiam ricevis la nomigon de "Camarena Alta" (Supra Kamareno).
Dum la fino de la 20-a jarcento (Hispana transiro al demokratio) la urbestro estas ĉiam el dekstraj partioj.
Henrietta Godolphin (dukino de Marlborough)
En 1689 ŝi edziĝis al Francis Godolphin (2-a grafo de Godolphin). Ŝi iĝis vicgrafino Rialton en 1706, kiam ŝia bopatro ricevis la rangon "grafo de Godolphin"; kaj en 1712, post ties morto, grafino de Godolphin, kiam ŝia edzo heredis la titolon de grafo.
En 1706 la angla parlamento promulgis statuton per kiu filinoj de la 1-a duko de Marlborough rajtus heredi lian rangon. Tiel, kiam la duko mortis en 1722, Henrietta iĝis dukino de Marlborough.
Henrietta havis amaferon kun la dramisto William Congreve.
Ŝi mortis la 24-an de oktobro 1733; la 9-an de novembro ŝi entombiĝis en Abatejo Westminster. Post ŝia morto ŝia nevo Charles Spencer heredis la titolon Duko de Marlborough.
12579 Ceva
12579 Ceva estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala fratoj Giovanni (1647–1734) kaj Tommaso Ceva (1648–1737), matematikistoj interesitaj pri geometrio kaj fiziko. Giovanni estis en la servo de la Duko de Mantuo. Tommaso estis profesoro pri matematiko ĉe la Jezuita Kolegio de Milano kaj estas konata ankaŭ kiel poeto.
Koteljnicja
Koteljnicja (ukraine Котельниця hungare Katlanfalu) estas malgranda, ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec, en municipo de Tiŝiv. Koteljnicja situas en kaldrona valo.
Historio
La unua mencio okazis en 1645 en formo "Kosztelnica". En 1904 pro la hungariga politiko la loknomo ŝanĝiĝis al la hungareca Katlanfalu. En 1910 vivis en Katlanfalu 232 loĝantoj (213 rutenoj, 12 germanoj, 7 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Niĵnij Vorota, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Koteljnicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Szávai
Szávai, Szávay:
MEZ
La vorto havas plurajn signifojn:
12
En la jaro 12 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
10er
23808 Joshuahammer
23808 Joshuahammer estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joshua Wayne Hammer, finalisto de la Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2007, scienca konkurso por mezlernejoj, pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Centennial Middle School de Dade City (Florido).
Alpa eringio
La alpa eringio (Eryngium alpinum) estas planta specio el la familio de la Apiacoj (Apiaceae). Ĝi estas ankaŭ nomata „blua kardo“.
Karakterizaĵoj
La plurjara herba planto atingas alton de ĉ. 50 ĝis 70 cm (ĝis 80 cm). La planto tre similas kardon. La tigo estas disbranĉita en la florregiono.
Raetia lingvo
Lingvo > Izolita lingvo
Alpa eringio
Karakterizaĵoj
La molaj bazaj folioj havas longajn tigojn. La folioj estas integraj, triangulaj aǔ ovalaj kun korforma bazo. La rando estas malsimile dentaj. La manformaj palmataj tigofolioj staras alternante kaj havas kardoformajn pikilojn.
Raetia lingvo
Lingvo de mistera antikva popolo loĝante en Raetio (nuntempe orienta Svisio, Tirolo, kaj montara parto de Bavario), kiu estas, krom la lemna lingvo la ununura konata parenco de la etruska lingvo. En sia "Natura historio", en la 1-a jarcento p.K. Plinio la pli maljuna skribas pri la popoloj loĝantaj en Alpoj: "La raetoj kaj vindelekoj loĝas lime de tiuj (la norikoj) kie ili konsistigas multajn urbojn. La gaŭloj diras, ke la raetoj devenas de la etruskoj, forpelitaj kaj kondukitaj de sia estro Retus."
Alpa eringio
Karakterizaĵoj
La floroj estas du ĝis tri mm longaj kaj staras dense en cilindroforma floraro. Okulfrapa estas la ametistkoloraj, bluecaj involukraj folioj kiuj formas ekstrafloran prezentaparaton, kies tasko estas la logado de insektoj. La involukraj folioj estas pikaj.
La planto floras de julio ĝis septembro.
La kromosomo-nombro estas 2n = 16.
Disvastigo
La ĉefa divastiga regiono de ĉi tiu specio estas la okcidentaj Alpoj, la Ĵuraso (montaro) kaj la Dinara montaro. La planto preferas kalriĉajn grundojn en alteco de 1200 ĝis 2500 m super marnivelo.
La planto estas malofte kultivata kiel ornamplanto.
Tom Hoßbach
Tom Hoßbach (prononco, naskiĝis en Celle, Malsupra Saksio, do nun -jara) estas germana aktoro. Li kontinue profesie aktoras ekde la kvina vivjaro, do kategoriiĝas infana aktoro.
Vivo
En aĝo de kvin jaroj Tom Hoßbach unuafoje aktoris por televidaj kaj modelis por ĵurnalaj reklamaĵoj. En 2004, sesjara, li ricevis sian unuan rolon en televida filmo, la dramo Das geheime Leben der Spielerfrauen. Sian unuan ĉefan rolon li havis en 2008 flanke de la plenkreska aktoro Jan Sosniok en la televida filmo Zoogeflüster – Komm mir nicht ins Gehege! de la privata kanalo Sat.1. En 2011 li havis plian elstaran rolon en la kinejfilma adapto de la romano Dschungelkind ("ĝangala infano"): li aktoris la plej junan el tri infanoj de germana lingvista kaj etnologa paro, kiu prenas siajn infanojn al plurjara esplorvojaĝo en okcidenta Nov-Gvineo, kie la tri palaj kaj helblondaj infanoj tre kontrastas al la lokaj samaĝuloj. En la en septembro 2013 kineje ekprezentita filmo V8 – Du willst der Beste sein de Joachim Masannek li havas la rolon de unu el pluraj adoleskaj motorveturilaj konkurantoj. Ekde novembro 2013 li videblas kiel dua plej juna filo de pastro en la televida serio Herzensbrecher – Vater von vier Söhnen de la ŝtata germana kanalo ZDF.
Poloj
Poloj, la okcidentaj Slavoj vivantaj en la centro kaj la oriento de Eŭropo. Laŭ la alia difino ĝi estas la grupo de homoj el diversaj etnoj kunigitaj per la pola nacia konscio kreita dum multaj jaroj de la pola historio. Ekzemple multaj Judoj vivantaj en Pollando parolis pri si kiel "Poloj de la hebrea religio" (ekzemple Bruno Schulz) kaj Litovoj nomiĝis multfoje Poloj kiel apartenantaj al la Respubliko (ekzemple Adam Mickiewicz). Ĝenerala nombro de Poloj en la mondo estas 50-60 milionoj. En Pollando vivas 36 983 720 (en 2002a jaro). Poloj vivas ankaŭ en Usono, Brazilio, Britujo, Francio, Kanado, Arĝentino, Belarusio, Germanio, Litovio, Ukraino, Rusio, Irlando, Ĉeĥio kaj aliaj landoj.
Historio
Laŭ legendo la prapatro de Poloj estis Lech kiu fondis sian domon en Gniezno. La etnika pola nacio devenas de la grupo de okcidentaj Slavoj kiuj vivis inter Bug kaj Odra. La gento de Polanoj kunigis ĉiujn gentojn en tiu tero en 10-a jarcento ogranizante la unuan ŝtaton de Poloj. Post multaj bataloj kun Ĉeĥio, Kievo kaj Germanoj la unuaj reĝoj de Pollando komencis toleri aliajn etnikojn en la ŝtato. La populacio de Pollando trioblis nur dum la reĝado de Kazimiro la Granda. La toleremo en Pollando farigis ke el Hispanio, Germanio, Francio kaj aliaj landoj venadis multe Judoj, Ciganoj, Armenoj, banituloj, herezuloj, samseksemuloj, protestantoj kaj aliaj. En 1573 jaro Pollando kuniĝis kun Litovio per la unio kunkreante la Respublikon de Ambaŭaj Nacioj. En la sama jaro ili kreis la konfederacion de la Varsovio kiu konstatis pri la toleremo al ĉiuj religioj, etnoj kaj ideoj en Pollando. Ili ankaŭ elektis la reĝon Henri de Valois, la ano de la masakro de la Sankta Bartolomeo, sed kiam li sciigis pri tiuj reformoj li eskapis el Pollando. Dum baroko la feŭdala sistemo malamikigis nobeluloj kun malliberigitaj kamparanoj. Nobeluloj opinis ke nur ili estas Poloj. Ili opinis, ke li devenas de Sarmatoj. Multaj ne nobelaj urbanoj kaj kamparanoj opinis cetere same pri si ekzemple portante la sarmatajn kostumojn. La grava momento de la konscio de Poloj estis la batalo kun Svisujo- La "Svisa Diluvo" en 1656 dum kiu okazis la unua tutnacia ribelo. En la ribelo batalis ne nur nobeluloj kiel Stefan Czarniecki, aŭ pastroj kiel Augustyn Kordecki sed ankaŭ la pola urbanaro kaj kampanaro, kaj eĉ polaj Judoj kaj Armenoj. Postea "juda mesio" Jakub Frank parolis ke la Dia reĝo estos fondota en la Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Dum la bataloj pri la sendependeco kaj konstitucio batalis preskaŭ ĉiuj Pollandanoj. Dum tiuj bataloj inter 1791 ĝis 1920 jaro ege plifortigis la komencita dum la Svisa Diluvo tutnacia konscio. Post 2-a mondmilito estis mortigita la grandega parto de polaj Judoj, Ciganoj kaj Armenoj. La komunista ŝtato forigis Judojn en la ŝtato tial ili estas nun malnombraj en Pollando. La etnikaj problemoj post la 2-a mondmilito kaj konstatoj pri la pola limo de Josif Stalin kaj Winston Churchill ekzistas ankaŭ hodiaŭ. Nuntempe Poloj estas plejparte katolikoj. Plejmulto da homoj en Pollando deklaras ke ili estas Poloj (pli ol 97%).
La granda parto de pola kulturo provenas de la emigracio. La plej grandaj elmigracioj okaziĝis dum la okupacioj de Pollando post la insurekcioj (en 1795, 1830, 1846, 1863), post la 2-a mondmilito kaj post la komunista forigo de Judoj en 1968 kaj lastatempe post la enigo de Pollando al Europa Unio en 2004.
Mitologio
Lech (prononco [Leĥ]) estas laŭlegenda prapatro de la poloj. Laŭ la legendo Lech, Čech kaj Rus li kun siaj fratoj Čech kaj Rus gvidis sian slavan popolon el la regiono inter supra Vistulo kaj meza Dnepro, por serĉi novan, fekundan landon. Dum Rus kun sia tribo unue dividiĝis irante orienten, kaj fondis slavan regnon, el kiu poste evoluis la kieva regno, la fratoj Lech kaj Čech iris okcidenten kaj poste dividiĝis al sudokcidenta direkto, kie la tribo de Čech laŭlegende fondis Bohemion, kaj al nordokcidenta direkto, kie la tribo de Lech laŭlegende fondis Pollandon.
(39292) 2001 DS4
(39292) 2001 DS4 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas en la tiel nomata « Greka Tendaro »; tie estas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Renneville
Renneville estas la nomo de pluraj loĝlokoj en Francio kaj lige al tio ankaŭ estas familia nomo.
(39292) 2001 DS4
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Renneville
Ekzemple,
Remaucourt
Unuavice,
13
Mortoj
10er
La infanino de la floroj
La infanino de la floroj (japane: 花の子ルンルン [Hana no Ko Run Run], laŭvorte: Flora infano Lun-Lun) estas mangao kaj samtitola anime-serio, kreita de reĝisoro Ĝimbo Ŝiro en la studio "Toei Animation". La serio komence estis elsendita en Japanio de la 9-a de februaro 1979 ĝis la 8-a de februaro 1980. Ĝi havas 50 epizodojn.
Intrigo
La serio rakontas la historion pri knabino Lun-Lun, kiu devenis de la feinoj — la spiritoj de la floroj — kiuj havas la mision serĉi la sepkoloran floron. Nubo (la hundo) kaj Kato (la katino) informas tion al Lun-Lun, kiu estas la elektinto por tiu misio. Pro la serĉado de la floro Lun-Lun kune kun Nubo kaj Kato, vojaĝas tra la mondo kaj ĉiam renkontiĝas kun Togenisia kaj Jaboki, kiuj volas forpreni la sepkoloran floron. Togenisia intencas fariĝi la reĝino de la Feinolandio, la stelo de la floroj. Serĵ aperas en la fino de ĉiu epizodo donacante semon, ĉiam pri malsama specio, por ke ili ne forgesu ŝin.
Kiel helpo en tiu misio, la hundo kaj la katino, kiuj vere estas du spiritoj de la floroj, donacas al Lun-Lun la "florŝlosilon" — talismanon, kiu permesas al ŝi uzi la povon de la floroj, per kiu ŝi vestiĝas per ia ajn vestaĵo, kiam ŝi bezonos tion. Por okazigi tion, ŝi devas trovi floron, el kiu preni la povon, malfermi la florŝlosilon kaj diri "Helpu min, povoj de la flora stelo!".
Dum unu el ŝiaj vojaĝoj, la florŝlosilon rompiĝas kaj Serĵ liveras al ŝi la duan florŝlosilon, per kiu ŝi ne nur povos vestiĝi sed ankaŭ akiri la lertecon de tiu, al kiu ŝi vestiĝas. Malbonŝance, nur dum limigita tempo, avertata de alarmileto. Kiam Serĵ liveris al ŝi la duan florŝlosilon, li avertas, ke la florŝlosilo devos esti tre zorgata kaj, se ĝi denove rompiĝos, la vivo de Lun-Lun en la Tero finiĝos.
Lun-Lun post tiom da malfacilaĵoj kaj vojaĝoj je vana serĉado de la sepkolora floro kaj ankaŭ pro sopiro je ŝiaj geavoj, decidas reveni al sia vilaĝo. Reveninte ŝi surpriziĝas, vidante, ke la sepkolora floro troviĝis en la hejma ĝardeno. Krom tio, ĉiuj amikoj de Lun-Lun, kiuj ricevis la semojn de Serĵ, sendis florojn kiel dankemo al ŝi kaj inter ĉiuj kreskis la serĉatan floron.
(60187) 1999 VL23
(60187) 1999 VL23 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
La infanino de la floroj
Intrigo
En ĉiu epizodo, Lun-lun faras ĉion eblan por "kolorigi la pratojn" kaj "eligi la bonaĵojn de la homoj per am-ekzemplo". Ŝiaj vojaĝoj ne estis vanaj, ĉar en ĉiu vojaĝo ŝi lernas kaj samtempe helpas multajn per sia bona volo.
(60187) 1999 VL23
Ĝia tre klinata discentra orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,242542 astronomia unuo, tie estas 36,284 milionoj da km.
Emil Smetánka
Emil Smetánka (naskiĝis la 14-an de oktobro 1875 en Horní Krupá apud Havlíčkův Brod - mortis la 6-an de januaro 1949 en Prago) estis ĉeĥa filologo, bohemisto, profesoro de la malnova ĉeĥa literaturo ĉe Universitato de Karolo. Li estis ankaŭ pionira esperantisto, kies traduko el Vítězslav Hálek aperis jam en Fundamenta Krestomatio. La sama traduko aperis jam en 1892 en La Esperantisto, p. 132.
Li estis disĉiplo de Jan Gebauer, daŭrigis lian verkaron kaj adaptis ĝin al novaj sciencaj postuloj. Li kontribuis al stabiligo de la moderna ĉeĥa lingvo inter la du mondmilitoj.
Ekde 1915 titola profesoro de la ĉeĥa lingvo kaj de la ĉeĥa literaturo ĉe la Karola Universitato, membro III-aklasa de la Ĉeĥa Akademio kaj de Reĝa Ĉeĥa Societo de Sciencoj.
Lian sciencan laboron rompis la unua mondmilito, sed post starigo de Ĉeĥoslovakio (1918) li partoprenis en ĉiuj gravaj lingvistikaj laboroj. Naŭ jarojn li estis membro de terminologia komisiono ĉe la ministerio de nacia defendo kaj tre meritis pri la ĉeĥa milita terminaro. Li estis konsultato ĉe ministerio de eksterlandaj aferoj por tradukado de kelkaj leĝoj, ĉe la ministerio de poŝto kaj telegrafo konsultato por la poŝta terminaro. Krom siaj universitataj prelegoj kaj seminarioj li lekciis pri la malnova ĉeĥa lingvo ankaŭ en la lernejo por arkivistoj, pri la lingva ĝusteco en la Altlernejo de Studoj Pedagogiaj, pri la ĵurnalista ĉeĥa lingvo en la Libera Lernejo de Politikaj Sciencoj. Plie li prelegis pri diversaj problemoj de la ĉeĥa lingvo en pluraj feriaj kursoj por instruistoj. Li multe meritis pri altigo de lingvonivelo de ĉeĥaj sciencaj verkoj per korektado de sciencaj manuskriptoj (ĉefe medicinaj), kiel sekretario de 3-a klaso de Ĉeĥa Akademio li aranĝis ĉiujn verkojn, kiujn ĉi tiu klaso eldonis. Kiam František Žilka nove enĉeĥigis la Novan Testamenton, Smetánka helpis kiel specialisto pri la malnova kaj nova biblia lingvaĵo.
Li estis kunredaktoro de la gazeto Naše řeč (Nia lingvo) ekde ĝia fondiĝo en 1916. Ekde 1919 li partoprenis reviziadon de novaj Ortografiaj Reguloj de Ĉeĥa Lingvo. Inter 1928-1930 li redaktis slavistikan parton de Časopis pro moderní filologii (Gazeto por la moderna filologio). Ekde 1929 li gvidis kune kun prof. Chlumský enskribadon kaj gramofonan registradon de ĉeĥaj dialektoj por la Fonografia Instituto de Ĉeĥa Akademio, ekde 1939 li estis direktoro de la instituto. Ekde 1935 membro de la redakcio de Ĉemana Vortaro de Ĉeĥa Lingvo.
En Esperanto aperis
LA POETO
Benita, kiun Dia mano
79138 Mansfeld
79138 Mansfeld estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Emil Smetánka
En Esperanto aperis
Poeton eksanktigas!
79138 Mansfeld
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la germana urbo Mansfeld, ĉe la rando de la montoj Harco. Marteno Lutero pasis sian infanaĝon kaj sian junaĝon en tiu urbo inter 1484 kaj 1497.
Emil Smetánka
En Esperanto aperis
Li volon Dian, homan koron,
Profunde komprenigas.
Li konas kanton, kiun homo
Kaj kiun birdo ploras;
Li frapon de la kor' komprenas,
Se velkas ĝi, se floras.
Malklaron de aliaj homoj
Orbis
Orbis estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Emil Smetánka
En Esperanto aperis
Li vidas malfermitan;
De Di' la filojn li kondukas
Ĵabalj
Ĵabalj, serbe Жабаљ, hungare Zsablya, germane Jozefsdorf estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en Vojvodino. La hungaroj (kaj germanoj) uzas ankaŭ la nomon Józseffalva (=vilaĝo de Jozefo). La slava esprimo signifas: žleb (=kluzo). Ankoraŭ 2 vilaĝoj apartenas al la municipo.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Zrenjanin-Novi Sad.
Historio
La hungaroj okupis la Karpatan basenon en 895. La unua mencio devenis el 1272 en formo Seble. La turkoj okupis la regionon en la 16-a j.c. La kristana armeo venkis la turkojn en 1686, la regiono iĝis limgarda zono apartenanta al la Habsburga Imperio. En 1784 pro la oftaj inundoj de Tiso la komunumo translokiĝis iom for de la rivero. En 1910 loĝis 7993 da homoj ˙(5090 serboj, 1722 hungaroj kaj 1074 germanoj). Ĝis 1920 la loko apartenis al Bács-Bodrog, kie estis distriktejo. En 1918 taĉmentoj de SHS (=Serba-Kroata-Slovena Reĝlando) okupis la urbon kaj kun okupitaj regionoj de Pécs, Baja kaj aliaj ili proklamis respublikon. Ekde 1920 ĝi apartenis al SHS, ekde 1929 kiel Jugoslavio. Inter 1941-1944 la hungara armeo okupis la urbon. En 1942 la serbaj partizanoj suferigis la loĝantaron. Responde la hungara armeo faris regionan razion, kie murdis 400 da serboj. La ĉefaj raziantoj estis tuj enkarcerigitaj. La serbaj partizanoj venĝis tion kaj en 1944 ili murdis 2000 da hungaroj kaj germanoj.
En 2002 loĝis 9598 da homoj (8672 serboj, 202 ciganoj, 119 jugoslavianoj, 88 kroatoj, 85 hungaroj, kaj 31 rutenoj ktp).
Vidindaĵoj estas preĝejoj ortodoksa, luterana kaj katolika omaĝe al Neĝa Beata Dipatrino de 1901.
7058 Al-Ṭūsī
7058 Al-Ṭūsī estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en la Kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la persa matematikisto kaj astronomo Ŝaraf al-Dīn al-Ṭūsī (1135 – ĉ 1213), kiu inventis la linearan astrolabon kaj disvolvis novan algebaran metodon por solvi iajn tipojn de kun pozitivaj solvoj.
Oni ne konfuzu kun 10269 Tusi.
Daniel Day-Lewis
Sir Daniel Michael Blake DAY-LEWIS naskiĝis en Londono, estas brita aktoro kaj ekde 1993 irlandano. Li formiĝis en Bristol Old Vic kaj estas konata pro profundaj studoj pri la siaj roloj. Li estas unu el la plej elektemaj aktoroj el la industrio ĉar apenaŭ rolis en 5 filmoj ekde 1998 kun spacoj de 5 jaroj inter ili. Ne ofte donas intervjuojn, sporade aperas en publikaj okazaĵoj kaj estas tre silentema pri sia privata vivo. Dum la 1980-aj jaroj li laboris en kino kaj teatro kiel membro de Royal Shakespeare Company. Li rolis kiel Romeo en la teatraĵo Romeo kaj Julieta kaj A Midsummer Night's Dream. Li debutis en Gandhi (1992), akiris rekonon pro la filmo My Beautiful Laundrette kaj  A Room with a View (1985) fortigis lin kiel internacie rekona aktoro.
Li gajnis la ĉefajn premiojn de la sepa arto kiel 3 Oskar-premio pro My Left Foot (1989), There Will Be Blood (2007) kaj Lincoln (2012). Li estas la sola aktoro kiu trifoje gajnis la Oskar-premion kiel plej bona aktoro kaj unu el la tri kiu posedas 3 statuojn. Krome li gajnis 4 BAFTA premiojn kaj 2 Orajn globojn. En novembro 2012 la revuo Times nomis lin “la plej granda aktoro de la mondo”. En 2014 li estis investita kabalirio pro la reĝino Elizabeto la 2-a.
Santomea dobro
La Santomea dobro - portugale dobra são-tomense - estas la nacia valuto de Santomeo kaj Principeo. Unu dobro estas dividita je cent centimoj (portugale cêntimos). La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estis STD. Ekde 2018, la dobron anstataŭas la "nova dobro" STN, kun la rilato 1 STN = 1000 STD.
La registaro de Santomeo kaj Principeo en 2009 subskribis traktaton kun la Registaro de Portugalio, fikse ligante la dobron al la valuto Eŭro: 1 EUR = 24500 STD = 24,5 STN.
Rocquigny (Ardennes)
Rocquigny estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Kampobaso
Kampobaso (Campobasso) estas komunumo en la regiono Moliso, en la centra Italio.
Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma provinco de Kampobaso.
Sikomoro
Sikomoro estas specio de figujo (Ficus sycomorus), arbo kies ligno estas neputriĝema. . Ĝi estas vaste disvastiĝinta arbo en la orienta parto de la Mediteraneo kaj en Afriko kaj apartenas al la familio de la Morusacoj.
15
En la jaro 15 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
10er
Mehadia
Mehadia (hungare: Mehádia) estas komunumo en Rumanio sude de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 2 504 loĝantojn [rumanoj, germanoj, hungaroj); en 1992 2 834 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1323. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). La 23-an de aŭgusto 1849 proksime de ĝi estis la lasta batalo de la hungara libereclukto. Administre apartenas al ĝi Globurău, Plugova, Valea Bolvaşniţa.
Kemiisto
Kemiisto aŭ ĥemiisto estas sciencisto, kiu okupiĝas pri ĥemio, la studo de elementoj kaj atoma strukturo. Kemio estas larĝa kampo, kaj multaj fakoj de kemio ekzistas. Tiel kemiisto povas esti specialisto pri ĥemia fako: organika kemiisto, neorganika kemiisto, teoria kemiisto, elektrokemiisto, biokemiisto kaj tiel plu.
Bombardado de Tokio (10a de marto 1945)
En la nokto de la 9a/10a de marto 1945 fortoj de Usona Aerarmeo (USAAF) faris detruan incendibomban atako al Tokio, nome ĉefurbo de Japanio. Tiu atako estis kod-nomita Operaco Meetinghouse fare de la USAAF kaj estis konata kiel Grandtokia Aeratako en Japanio. Dum la atako, bomboj faligitaj el 279 bombaviadiloj Boeing B-29 Superfortress forbruligis multon de orienta Tokio. Pli ol 88 000 kaj eble ĉirkaŭ 100 000 japanoj, ĉefe civiluloj, estis mortigitaj kaj unu milionoj iĝis senhejmaj, kio faris ĝin la nura plej detruiga aeratako de la Dua Mondmilito. La japanaj aeraj kaj civilaj defendejoj montriĝis maltaŭgaj, kaj nur 14 usonaj aviadiloj kaj 96 aviadilanoj perdiĝis.
La atako al Tokio estis intensigo de aeratakoj en Japanio kiuj estis komencintaj en junio 1944. Antaŭ tiu operaco, la USAAF estis fokusinta al kampanjo de precizbombado kontraŭ japanaj industriaj instalaĵoj. Tiuj atakoj estis ĝenerale malsukcesaj, kio kontribuis al la decido ŝanĝi al incendiiga bombado. La operaco dum la komencaj horoj de la 10a de marto estis la unua grava incendiiga bombadatako kontraŭ urbo de Japanio, kaj unuoj de USAAF uzis gravajn diferencajn taktikojn el tiuj uzitaj en precizbombadaj atakoj kiel bombado dumnokta. La etenda detruo okazigita de la atako kondukis al la fakto ke tiuj taktikoj iĝis normaj por la avaiadiloj de USAAF nome B-29 ĝis la fino de la milito.
Dániel Crudy
Dániel Crudy [krudi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Crudy Dániel estis hungaria slovaka luterana pastro, instruisto, superintendanto. Lia familia nomvarianto estis Krudy [krudi].
Dániel Crudy naskiĝis la en Zólyom (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Zvolen en Slovakio), li mortis la  en Pozsony (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio).
Villavicencio de los Caballeros
Villavicencio de los Caballeros [biljabiZENzjo deloskabaLJEros] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Villavicencio de los Caballeros estus etimologie komprenebla kiel Vilaĝo de Vincento de la Kavaliroj.
Geografio
Parto de ĝia municipa teritorio estas integrata ene de la Birdoprotektaj Areoj ZEPA Penillanuras-Campos Sur kaj ZEPA Penillanuras-Campos Norte.
Historio
Estis setlejo jam de la Ferepoko kaj de romianoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de senjoro de Villavicencio de los Caballeros estis de Miguel Fernández de Villavicencio, ricohombre de Kastilio dum la regado de Henriko la 1-a, kies filo García Rasura de Villavicencio partoprenis en la batalo de las Navas de Tolosa (1212). Poste, en 1221, Villavicencio ricevis propran foruon (regularo por jura sendependeco).​ En 1712 la reĝo Filipo la 5-a havigis la titolon de Markizo de Casa Villavicencio al Lorenzo de Villavicencio y Negrón.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la turo de la preĝejo de Sankta Pelayo, mudeĥarstila, kaj la preĝejoj de Sankta Petro kaj de Sankta Maria, ambaŭ de la 16-a jarcento. Aliaj monumentoj estas la palac-domo de la familio Franco kaj la fasado de la iama Priorejo, kiu apartenis al la Reĝa Monaĥejo de Sankta Benedikto de Sahagún.
Sankt Michael im Burgenland
Sankt Michael im Burgenland, hungare Pusztaszentmihály [pustasentmihAj] estas foira komunumo (Aŭstrio) konsistanta el iamaj 3 vilaĝoj en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Güssing. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Sankt Michael im Burgenland troviĝas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo numero 57 preteriras. Güssing troviĝas 12 km-ojn.
Historio
En 1274 "Scent Mihal" menciiĝis, sed oni ne scias, ĉu estas ĉi tiu, aŭ alia simila komunumo en la tiama Hungario. En 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai bruldetruis la vilaĝon, verŝajne poste neniu loĝis tie, tial aldoniĝis la hungara vorto puszta (=pusto). En 1910 vivis en Pusztaszentmihály 1583 homoj (1438 germanoj, 89 hungaroj, 46 kroatoj kaj aliaj), en Rábort 1031 homoj, (973 germanoj), 51 hungaroj, 4 kroatoj, 2 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝoj apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 la proksimaj 3 vilaĝoj aliĝis al Sankt Michael im Burgenland: Rauchwart im Burgenlad hungare Rábort, Gamischdorf hungare Ganócs kaj Schallendorf Salafa. Baldaŭe Gamischdorf eliĝis. La unuigita vilaĝo ricevis la titolon "foira komunumo" en 1977. En 2001 vivis en Sankt Michael im Burgenland 1100 homoj (1055 germanoj, 32 kroatoj, 8 hungaroj, 2 slovenoj kaj aliaj).
Komunumoj pri Sankta Mikaelo en Hungara reĝlando
Pro grandeco de la tabulo la ceterajn en Transilvanio vidu: Almásszentmihály!
Hrútafjörður
Hrútafjörður estas fjordo en Islando.
Geografio
Hrútafjörður situas en la okcidenta parto de Islando. Ĝi estas parto de la duoninsulo Vestfirðir, kiu konsideriĝas unu el la ok regionoj de Islando (islande plurale landsvæði, singulare landsvæðið), kaj same estas parto de la Atlantiko.
Dua Punika milito
La Dua punika milito (de la latina vorto poeni = punikoj) estas la dua el tri militoj en la regiono de la Mediteranea Maro dum la antikva epoko. En ĉiuj tri militoj temis pri konflikto inter la urboŝtato Kartago en norda Afriko, kiu estis tradicia mararmea kaj komerca potenco kontrolanta la regionon de la okcidenta Mediteranea Maro, kaj la kompare juna Romia Imperio, kiu de la ŝtata ĝermo en la urbo Romo ĵus konkeris la italan duoninsulon kaj nun celis agrese plu ekspansii.
La Dua Punika Milito inter la jaroj 218 kaj 201 antaŭ Kristo konatiĝis aparte pro tio, ke la kartaga armeestro Hanibalo kun sia armeo kun interalie pluraj batalaj afrikaj elefantoj sukcesis trapasi al Alpojn kaj surprize de norde invadi la italan duoninsulon. La batalo de Cannae de la jaro 216 antaŭ Kristo por la romia armeo estis la plej granda malvenko de sia historio.
16
En la jaro 16 post Kristo okazis, interalie:
Veroniko
Veroniko (Veronica) estas genro de plantagacoj, kiun konsistigas pli ol 500 specioj en la tuta mondo. La genro en si mem estas facile rekonebla, sed determini la ĝustan specion estas malfacile.
16
Mortoj
10er
Veroniko
La kvar petaloj kaj du stamenoj estas la plej videblaj karakteroj de tiu ĉi genro.
Manĝeblo
Eblas fari teon de la tuta surtera parto de la planto.
Karwendel
La Karwendel [kaVENdl] estas la plej larĝa montoĉeno en centra parto de la Alpoj, nomata la Nordaj Kalkŝtonaj Alpoj (germane Nördliche Kalkalpen). Ĝi situas inter la riveroj Isar okcidente kaj norde, kaj Inn sude, kaj krome oriente limiĝas per la lago Achensee. Parte la teritorio situas en Bavario, Germanio kaj parte en Tirolo, Aŭstrio. La plej alta pinto de la montoĉeno nomatas Birkkarspitze (2749 m).
Surinama dolaro
La surinama dolaro - nederlande surinaamse dollar - ekde la jaro 2004 estas la nacia valuto de Surinamo. Unu dolaro estas dividita je cent cendoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas SRD.
Ekzistas moneroj de 1, 5, 10, 25, 100 kaj 250 cendoj kaj bankbiletoj de 5, 10, 20, 50 kaj 100 dolaroj.
Finsteraarhorn
Finsteraarhorn estas kun la plej alta pinto de la Bernaj Alpoj kaj de la Kantono Berno. Finsteraarhorn havas rimarkindan triangulan formon kaj dominas la tutan panoramon de la regiono. Je ĝia sudokcidenta flanko naskiĝas Fiescher-Glaĉero dum la deklivglaĉeroj de ĝia nordorienta flanko donas nutraĵon al Finsteraar-Glaĉero.
Geologio
Finsteraarhorn apartenas al la Ar-Masivo kaj konsitas el amfibiolito, ŝtono, kiu estiĝis per metamorfozo de bazaltsimilaj ŝtonkuŝoj.
Historio de la unua grimpo
La unua grimpo eventuale jam okazis la 16-an de aŭgusto 1812 fare de Arnold Abbühl, Joseph Bortis kaj Alois Volker, supozeble pasante la intertempe fordegelitan deklivglaĉeron je la orienta flanko de la sudorienta kresto. Tamen ne estas dokumentita, ĉu la tri viroj vere atingis la pinton. Pruvita aliflanke estas, ke la 19-an de aŭgusto 1828 de Jakob Leuthold kaj Johann Währen vere atingis la pinton. Ili estis la gvidistoj de la glaĉeresploristo Franz Joseph Hugi, kiu mem pro vundiĝo de sia piedo devis postresti ĉe podio, kiu hodiaŭ portas lian nomon.
Glan (urbo)
Glan - Bayan ng Glan - estas kvinaklasa urbego (municipo) kun mara haveno en Filipinoj, en insulo Mindanao, en regiono Soccsksargen, en provinco Sarangani. Glan konsistas el 31 distriktoj.
Geografio
Glan situas en la suda parto de la insulo sur ebenaĵo laŭ la maro ĉe enfluo de rivero. Provinca ĉefurbo Alabel kaj General Santos troviĝas po 32, regiona ĉefurbo Koronadalo 86, Dabao 143, Cebuurbo 519, Puerto Princesa 835, ĉefurbo Manilo 1078, Kezonurbo 1084, Laoag 1467 kilometrojn (aere).
Historio
Tiu loko estis nur sporade loĝita tre longe. Post dominado de la hispanoj jam en 1902 estis tie movado por la sendependeco de Usono. Oni postulis ankaŭ terpecojn al la familioj. La ŝipo surteriĝis nur en 1914 kaj alvenis homoj el diversaj regionoj de Filipinoj. Baldaŭ ili establis komunumon Glan. Inter 1942-1945 la japanoj regis. En la malfruaj 2000-aj jaroj Glan atingis la internacian kriterion urbego (pli granda, ol cent mil).
Ekonomio
Glan plejparte baziĝas sur agrikulturo kun altnivela produktado de koproj. Elstaras la akva branĉo (fiŝoj, salikokoj). La surteraj agrikulturaj produktoj estas maizoj, sukerkanoj, bananoj, ananasoj, krome ekzistas bestbredadoj.
Trafiko
Glan havas trairan ĉefvojon laŭ la marbordo. En la urbego tricikloj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Glan situas en la ekvatora klimato. Jare pluvas po 2591 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 24-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Vidindaĵoj
Glan estas klasifikita kiel heredaĵa urbo de la Nacia Komisiono pri Kulturo kaj Artoj. Tamen, neniu leĝo ankoraŭ protektas la konstruaĵojn. Oni proponas aldoni la urbon al la Filipina Unesko-Provlisto.
Lazuro
Lazuro estas la heraldika bluo, unu koloro el la grupo de la farboj.
Ansgar
Sankta Ansgar, ankaŭ Anscharius, Anskarius, Ansger, Oskaro de Bremeno (naskiĝis la 8-an de septembro 801 proksime de Amiens en Pikardio, mortis la 3-an de februaro 865 en Bremeno), estas la patrono de Skandinavio kaj kromnomitas Apostolo de la Nordo. La memortago de la pikardo estas la 3-a de februaro.
Misia agado
Unue li vivis kiel novico kaj monaĥo en la Benediktana abatejo de Corbie (departemento Somme). Kiam la detronigita kaj ekziligita reĝo Harald de Danio rajtis reveni en la patrujon danke al la helpo de la imperiestro Ludoviko la Pia sekvis lin Ansgar en la jaro 826. Estis lia intenco misii en la hodiaŭa regiono de Ŝlesvigo. Sed liaj unuaj provoj ne daŭris longtempe kaj li devis retiriĝi kun la denove detronigita reĝo, lia helpanto Autbert eĉ murditis dum la fuĝo.
Ansgar iris en Svedion kie li estis amike akceptita kiel unua misiisto fare de la reĝo Björn. En 831 oni revenigis Ansgar kaj nomumis lin episkopo de la nova Diocezo Hamburgo kiel ankaŭ abato de la Abateja lernejo de Höxter-Corvey. Malgraŭ tiaj karierpromesaj postenoj Ansgar volis kontinuigi la misiadon en Skandinavio. Li iris Romon kie li ricevis fare de la papo Gregorio la 4-a la titolon de ĉefepiskopo kaj Papa legato por Skandinavio. Reveninte Hamburgon li fondis kun la helpo de reĝo Ludoviko lernejon kaj monaĥejon en la flandra urbo Torhout. Sub la protektado de la dana reĝo Haarik la 1-a, kiu estis sukcesinta unuigi la landon, Ansgar reprenis la laboradon en Ŝlesvigo. Nur kelkajn jarojn poste li perdis la abatejon de Torhout ĉar mortis lia subtenanto Ludoviko. La Vikingoj marodis en Hamburgo en 845 kaj nuligis la misiadon svedan. Multaj skandinavoj akceptis la antaŭkristanajn religiajn tradiciojn ĝermanajn.
La destino de Ansgar ŝanĝiĝis kiem la germana reĝo Ludoviko nomumis lin unua episkopo de Bremeno. Li konstruigis hospitalojn, mone akiris la liberigon de multaj kaptitoj kaj engaĝiĝis pri la abolicio de sklaveco. Nova misikampanjo komencita en 851 en Svedio sukcesis kaj la dana reĝo Haarik la 2-a iĝis kristano. En 853 Ansgar mem vojaĝis en Svedlandon kaj malfermis tie kiel ankaŭ en Ŝlesvigo multajn kirkojn.
Verkista agado
Ansgar verkis biografion de la unua episkopo de Bremeno, Sankta Willehald. Krome li eldonis kolekton da preĝoj sub la titolo Pigmenta. La biografion de Ansgar skribis Sankta Rimbert, ties posteulo kiel bremena episkopo. Papo Nikolao la 1-a sanktigis Ansgaron. Liaj meritoj ne nur estis la misiado en Skandinavio sed lia kompato de sklavoj kaj malriĉuloj por kiuj li peris konkretan helpon.
Fonto
"Ansgar, heiliger", en: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation 2006 (DVD)
Petrovskij park (BKL Moskvo)
Petrovskij park (Петровский парк) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' norde de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Briteliro
Briteliro aŭ Breksiĝo, el la angla Brexit, vortokunfando de la anglaj vortoj “Britain” (Britujo) kaj “exit” (eliro), aludas al la eliro de Britujo el la Eŭropa Unio (EU), kio estis decidita per referendumo en junio 2016. La vorto “Grexit” (Grekeliro) formiĝis sammaniere, aludinte al la ebla eliro de Grekujo el la Eŭrozono.
La brita registaro organizis je la 23-a de junio 2016 referendumon pri eliro. 51,9 % homoj voĉdonis por forlasi la Eŭropan Union. Britio laŭinterkonsente forlasis la Eŭropan Union la 31an de Januaro 2020 je la 23:00 GMT, post kio sekvis 11-monata transira periodo finiĝinta la 31an de Decembro 2020. Dum la transira periodo, Britio kaj EU intertraktis pri la kondiĉoj de siaj estontaj rilatoj.
Tiŝiv
Tiŝiv, ukraine Тишів, hungare Csendes [ĉendeŝ] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Csendes apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Alsóverecke, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Tiŝiv. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Malnova Rejno (trafosaĵo de Fußach)
La malnova Rejno (trafosaĵo de Fußach) estas ĉe Fußbach parto de la malnova riverfluejo en la rejna valo en la kantonoj Sankta Gallen kaj Vorarlberg, kiu  ekestas post la regulado de la Rejno.
Historio
La alpa Rejno ricevis pro la internacia rejnregulado (IRR) digojn kaj pli rektan fluejon. La ĝis tiam „sovaĝa“ rivero ekde tiam fluas pli trankvile kaj inundas la valon malpli ofte.
Ŝtata limo
La limo de la du ŝtatoj Aŭstrio kaj Svislando ne estis ŝanĝita. Tial ekzistas komunumoj en la federacia lando Vorarlberg, kiuj nun situas maldekstre de la Rejno. La komunumo Diepoldsau de la St.Galler nun situas dekstre de la Rejno sur “Rejna insulo”.
Etymologiae
Etymologiae estas enciklopedio de Isidoro de Sevilo (ĉ. 560 ĝis 636).
Etymologiae orientiĝis laŭ la Sep liberaj artoj, kompletigis ilin tamen per resumaro de la tiam konata mondhistorio. La „baza libro de la tuta mezepoko“ (E. R. Curtius) estis kompilita el plej variaj modeloj.
Etymologiae enhavas ankaŭ la plej malnovan mapopresaĵon de la okcidentujo; temas je tio pri mapo de la okcidenta duonsfero, ankoraŭ farita kiel radomapo.
Eldonaĵoj kaj akcepto
Dum la mezepoko studentoj uzis ĉi tiun verkon dum jarcentoj kiel normenciklopedio; ĝin unuafoje presis Günther Zainer en 1472 in Aŭgsburgo.
Enhavo:
Pont-Audemer
Pont-Audemer estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Pont-Audemériens.
Campochiaro
Campochiaro estas komunumo de Italio.
31338 Lipperhey
31338 Lipperhey estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda lensfaranto Hans Lippershey (1570–1619), konata pro lia invento de la « Nederlanda perspektiva vitro »: li estis la unua, kiu elpensis kaj patentis oportunan lornon, kiun li disponigis por ĝenerala uzo en 1608.
13911 Stempels
13911 Stempels estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Eric Stempels, astronomon ĉe la Universitato de Upsalo. Li funkciigas meteoran fotilon kaj larĝe partoprenas al aktivoj de popularigo.
Gugudhabeoj
La gugudhabeoj (Gugudhabe, somale: Gugundhabe) estas somala klano, parto de la pli ampleksa klano havijeoj. La gugudhabeoj vivas en la regionoj Hiiraan, Bay, Gedo, Bakool, Shabeellaha Dhexe, Lower Shabelle, Lower Juba kaj Middle Juba en Somalio; en la regiono Somali en Etiopio kaj en North Eastern Province en Kenjo.
Subklanoj de la gugudhabeoj
Estas taksate, ke la gugudhabeoj estas proksimume 3 milionoj da homoj.
(125159) 2001 UV93
(125159) 2001 UV93 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Ĝi orbitas, kun iom granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero; do estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Măureni
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 467 loĝantojn (germanoj, hungaroj); en 1992 1 692 (rumanoj, 3 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1441. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes).
Italaj investuloj establis en la komunumo tekstilan industrion. Cetere superregas nutraĵa industrio kaj agrokulturo.
Kaarlo Linkola
Kaarlo LINKOLA (6-a de junio 1888 en Joensuu – 27-a de aprilo 1942 en Helsinko) estis finna plantosciencisto. Li fariĝis doktoro en 1916, profesoro de plantoscienco de Universitato de Turkuo en 1922, unua finnlingva profesoro de plantoscienco de Universitato de Helsinko en 1925, ĉefo de plantoscienca instituto de Universitato de Helsinko en 1926 kaj rektoro de Universitato de Helsinko en 1938. Li kontribuis al la fondo de naciaj parkoj kaj naturrezervejoj en Finnlando. Kaarlo Linkola havis el sia unua geedzeco filon Anssi (1921–1941), kiu falis en Daŭriga milito kaj el sia dua geedzeco filinon Aira (1930–) kaj filojn Pentti (1932–2020) kaj Martti (1936–2011). Linkola mortis je komplikoj de prostata kancera operacio.
(39293) 2001 DQ10
(39293) 2001 DQ10 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas en la tiel nomata « Greka Tendaro »; tie estas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Claviceps paspali
Claviceps paspali estas fungo el la ordo Hipokrealoj.
Priskribo
Averaĝe sklerotoj longas 2,4 X 2,2 mm kaj pezas 4 mg.
Disvatiĝo
La specio devenas de la suda Ameriko (Urugvajo aŭ Argentino). Poste ĝi venis al Usono (1850). Nun ĝi estas, ĉe kie oni trovas Paspalum.
Gastigantaj kreskaĵoj
Paspalum distichum kaj aliaj Paspalum estas gastigantoj.
Uzo
Kiel Claviceps purpurea kaj Claviceps fusiformis, ĝi estas uzata por produkti ergotoalkaloidojn tio-estas precize tie klavinojn, lizergan acidon, paspalikan acidon, erginon kaj ergometrinon.
En naturo, ĝi estas danĝera ĉefe ĉar li produktas diterpenoidojn kiel paspalitremo.