cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kroniko de Fredegar
Pri la kroniko
La kroniko de la tiel nomata Fredegaro estas monda kroniko kiu finiĝas abrupte en 642; tamen, individuaj deklaroj iras ĝis 659 de nia erao (IV 81). Ĉar tiuj pli postaj okazaĵoj okazis en la Bizanca Oriento, la kroniko ne povas estinti kompletigita antaŭ la jaro 660. La unuaj kvin kronikoj (Libroj I-III) konstruatas sur pli malnovaj verkoj. Inter aliaj, Hipolito de Romo (pli precize reviziita latina traduko de lia greka kroniko, la tielnomita Liber Generationis), Isidoro de Sevilo, Hieronimo el Stridono, Hidacio (Hydatius de Aquae Flaviae) kaj Gregorio de Tours servis kiel fonto de la kroniko. Do la historiisto Roger Collins (n. en 1949) supozas, ke la kroniko estis verkita ĉirkaŭ 660 kaj estas historiografa kolekto de "mondhistorio", kiel bazo de kiu servis la kronikoj de la malfrua antikveco kaj la unuaj ses libroj de la historio de Gregorio de Tours.
Aparte gravas la kvara kaj lasta libro de la kroniko, kiu, malgraŭ multaj problemoj, estas la centra fonto por la historio de la Franka Imperio en la 7-a jarcento.
Curb Your Enthusiasm (televida serio)
Curb Your Enthusiasm (~Trankviliĝu) estas usona televida serio de situacia komedio ĉefrolita fare de Larry David, kreinto kaj verkisto de la serialkomedio Seinfeld (kune kun Jerry Seinfeld). La serio estis elsendita sur la HBO televida-reto en 2000 kaj estas konsiderita unu el la plej aprezitaj serioj fare de televidaj kritikistoj. Ĝis 2004, la serio gajnis unu Premio Emmy el dudek nomumoj, same kiel la Premio Ora Globo por Plej bona Televida Komedio por 2003. La serio estis influita per unuhora specialaĵo el 1999 de la sama nomo.
Kroniko de Fredegar
Pri la kroniko
La aŭtoro interesiĝis ĉefe pri la regantoj, kies malfortojn li klare (kaj foje verŝajne troige) emfazis. Mezumo por juĝi reganton estas lia respondeco por la disvastigo de kristanismo, kiel fondinto de monaĥejoj kaj iniciatinto de la organizo de la eklezio kaj estas do esprimo de la kristanigo de la tuta vivkoncepto. La sekulara komponanto de lia regado estas same neglektita kiel lia militema pretendo je gvidado. Li estas plejparte, sed ne ĝenerale, malamika al la influo de virinoj en registaraj aferoj. Prefere, li simpatias kun la laikaj granduloj, gvidaj nobeloj kiuj agis kontraŭ la centra potenco de la reĝaj merovidoj. La kroniko dediĉas grandan spacon al la aristokrataro. En la kroniko oni unuafoje tuŝas la hipotezan devenon de la frankoj de la Trojanoj. La informoj ne ĉiam estas fidindaj.
Curb Your Enthusiasm (televida serio)
La serio aerumis dum 8 sezonoj ĝis 2011, post kiu ĝi estis sur hiato por nedifinita periodo. En junio 2016, post foresto de ĉirkaŭ 5 jaroj de la ekrano, la reto HBO sciigis ke la serio estis renovigita por naŭa sezono, kiu estis elsendita la 1-an de oktobro 2017. En decembro 2017, HBO sciigis ke la serio revenus por deka sezono, kiu aerumis la 19-an de januaro 2020. En junio 2020, HBO sciigis ke la serio estus renovigita por 11-a sezono. Komence de novembro 2021, la 11-a sezono aperis en la usona reto HBO. En April 2022, Larry David konfirmis ke la serio estus renovigita por sezono 12.
Kroniko de Fredegar
Pri la kroniko
La kroniko enhavas unu el la plej fruaj eŭropaj atestoj pri la arabaj konkeroj de la islama ekspansio en Eŭropo.
Curb Your Enthusiasm (televida serio)
Fono kaj produkto
La intrigo de la serio okazas en kaj ĉirkaŭ Los-Anĝeleso, kaj estas loze bazita sur la vivo de David kiel milionulo alproksimiĝanta al aĝo de emeritiĝo, en la post Seinfeld-epoko. La intrigo foje estas priskribita kiel plibonigita realigo de la fama "spektaklo pri nenio", kiu estas koncepto de Seinfeld.
La relativa permeseco de la HBO televida-reto kompare kun ties de NBC, kie "Seinfeld" estis elsendita, donis al David pli liberan manon en sia elekto de komediaj temoj, same kiel pli ampleksan engaĝiĝon kun la temoj kiujn li traktis en "Seinfeld": strangaĵoj kaj banalaĵoj de la ĉiutaga vivo, bizaraj turnoj de eventoj kadre de interhomaj rilatoj kaj ironia referenco en formo troigita pri la vivo. La serio konsistas el ironiaj rakontoj kiuj estas konstruitaj kun detala prezento de la spektro de la sentemoj de David, lia emo al ekkoleroj same kiel lia malestimo por la konvencioj de homaj rilatoj, kiuj finfine rivelas senkonscian tendencon al memdetruo. David ofte defias sociajn konvenciojn kiuj ne estas akcepteblaj al li, kaj kritikas la socion kiu submetiĝas al tiuj konvencioj.
David koncedis en unu el la intervjuoj ke kvankam multaj okazaĵoj en la serio estas reflektadoj de lia persona sperto, la rolulo de Larry David montrita en la serio estas la Larry David ke li mem estas nekapabla esti en realeco, pro sia sentemo al la respekto de aliaj kaj sociaj konvencioj. Ekzemple, David malpermesas al la roluloj de la serio uzi eksplicitajn insultojn kontraŭ aliaj roluloj, escepte se la ricevanto de la insulto ne aprobis ĝin anticipe, pro gardo por la honoro de la aktoroj.
La produktado de la kvina sezono de "Trankviliĝu" komenciĝis en januaro 2005, kaj la unua epizodo de la sezono estis elsendita la 25-an de septembro de la sama jaro. CEO de HBO Chris Albrecht petis al David mallongigi la kvin-sezonajn epizodojn al malpli ol 30 minutoj. Kiam Albrecht ricevis la unuajn du epizodojn de la sezono, li trovis ilin ekzakte 29 minutojn kaj 59 sekundojn longaj, inkluzive de la kreditaĵoj.
La 14-an de junio 2016, post longa paŭzo, HBO sciigis ke la serio revenus por naŭa sezono. En la mesaĝo, la prezidanto de la reto diris: "Ni ne plu povas atendi kaj spekti kion Larry David planas". Larry David rilatis al la mesaĝo parafrazinte la vortojn de Julio Cezaro kiam li diris "Mi iris, mi faris nenion, mi revenis". La naŭa sezono estis elsendita la 1-an de oktobro 2017.
Roluloj
Gastadoj de bonkonataj aktoroj kaj distristoj (kiuj ofte rolas kiel fikciaj figuroj de si mem) ofte rolas centran rolon en la intrigo. Richard Lewis, Ted Danson kaj Wanda Sykes aperas en multaj epizodoj kiel amikoj de Larry kaj Cheryl, kaj Shelly Berman rolas kiel lia patro. Jerry Seinfeld prezentiĝis sen dialogo en ferma epizodo de la sezono 4 kaj poste en la sepa sezono, en la epizodo traktanta la produktadon de la "Seinfeld" reunuiĝepizodo. Julia Louis-Dreyfus, Michael Richards kaj Jason Alexander ankaŭ aperis en la serio. Ankaŭ aperis: Martin Scorsese, Alanis Morissette, Hugh Hefner, David Schwimmer, Mel Brooks, Ben Stiller, Rosie O'Donnell, Dustin Hoffman, Michael Bloomberg kaj Bob Odenkirk.
Intrigo laŭ sezonoj
Kun la escepto de la unua sezono de 2000, ĉiu sezono de la serio prezentas sian propran kontinuan intrigon, aŭ du intrigojn en la sama tempo. Simile al kiel Larry David kaj Jerry Seinfeld konstruis sezonojn 4 kaj 7 de Seinfeld.
Ŝtelisto ĉe la domo de Larry falas en la naĝejon en lia korto kaj mortas. Ĉar Larry ne metis barilon ĉirkaŭ la naĝejo kiel postulite laŭleĝe, li estis ĉantaĝita fare de la frato de la rompŝtelisto, kaj estis devigita doni la filinon de la frato de la rompŝtelisto, Maria Sophia, junan kaj sentalenta aktorino, ĉefrolon en la serio. Larry provas nuligi la devigan barilleĝon. Li konservas romantikan rilaton kun urbodelegitino de Santa Monica, kun la celo ke ŝi zorgus al ĝi kaj ke la leĝo estos nuligita, tiel ke Larry povas anstataŭigi Maria Sophia-n.
Recenzoj
Trankviliĝu estas unu el la plej aprezitaj serioj de la 2000-aj jaroj, kaj ĝi estas laŭdita pro sia verkado kaj la improviza komedio de siaj aktoroj. La spektaklo ricevis pozitivajn recenzojn ekde sia liberigo.
En la retejo Metacritic por la unua sezono de la programo poentaro de 80% (surbaze de 20 recenzoj), poentaro de 93% por ĝia tria sezono (surbaze de 12 recenzoj) , 88% por ĝia kvara sezono (surbaze de 18 recenzoj) , 91% por la kvina (kvin recenzoj) , 89% por la sesa (naŭ recenzoj) , 81% por la sepa (18 recenzoj) , 86% por la oka (ses recenzoj) kaj 74% por la naŭa sezono (surbaze de 10 recenzoj).
En la retejo Rotten Tomatoes, la spektaklo havas poentaron de 89% por sia unua sezono kaj 79% por sia naŭa sezono, kaj sur IMDb la spektaklo havas mezan reviziopoentaron de 8.7 el 10.
En 2016, Rolling Stone revuo vicigis la spektaklon kiel la 19-a plej bona televida serio de ĉiuj tempoj.
Libro
Libro de la sama titolo estis publikigita la 19-an de oktobro 2006 fare de Gotham Publishing. La libro inkluzivas rakontojn de la pasinteco de la reala Larry David, intervjuojn, diversajn interpretojn de la epizodoj de la serio, manuskriptojn de tranĉscenoj kaj fotojn de la produktado. La enhavo de la libro egalrilatas al la unuaj kvin sezonoj de la serio.
Muziko
La komenca kaj ferma temkanto (ne menciita en la kreditaĵoj) estas " Frolic " de la itala komponisto Luciano Micclini. Larry David aŭdis la muzikon kiam ĝi estis utiligita en reklamo por banko jaroj antaŭ ol la spektaklo estis kreita kaj opiniis ke ĝi havis malpezan kaj feliĉigan kvaliton. Neoficiala muziko estis publikigita fare de Mellowdrama Records en 2006.
Bever (stacidomo)
Bever estas fervoja stacidomo en Bever, Svislando.
Fervojfakaj Kajeroj
Fervojfakaj Kajeroj estas faka informilo eldonata de IFEF ekde 1992, redaktas Ladislav Kovář.
Hinchingbrooke School
Hinchingbrooke School [HINĉingbruk skol], aŭ la Hinĉinbruklernejo, estas granda altnivela lernejo, kiu lokiĝas ĉe la ĉirkaŭaĵo de Huntingdon en Kambriĝŝiro, historie en Huntingdonŝiro. Dekomence, ĉiom el la ĉirkaŭanta lando (inklusive kio nune estas Huntingdon) estis la ĉirkaŭtero de Hinchingbrooke House. Ankoraŭ estas linio de arboj, de Hinchingbrooke House al la urbeto, kiu estis la dekomenca enirejo tra la ĉirkaŭtero.
Historio
Kiel Huntingdon Grammar School, ĝi fondiĝis en 1565. Inter ĝiaj lernantoj dum ĝia frua historio estis Oliver Cromwell, kaj Samuel Pepys.
La 1an de septembro 1939 ĝi remalfermiĝis en nova konstruaĵo je Brampton Road. La junulinoj de Highbury Hill School en Londono evakuiĝis pro sekureco, kaj tien alvenis de 1939 ĝis 1943. Je 1970, la lernejo komencis akcepti lernantojn kun ĉiuj eblecniveloj, kaj baldaŭe iĝis tute ĉiu-akceptanta. Samtempe, la lernejo ŝanĝis sian nomon, kaj moviĝis en novajn ejojn en Hinchingbrooke Park, kaj la renovigintan Hinchingbrooke House.
Je 2006, la lernejo iĝis Faka Sporta Lernejo.
Hinchingbrooke Sesa-klaso
La sesa-klaso (sixth form) lokiĝas en la historieca Hinchingbrooke House meme, kaj plejmulte da la klasĉambroj kaj lernantejoj enestas la praan konstruaĵon.
Hinchingbrooke Ĉefa Lernejo
La ĉefa lernejo enhavas sportajn instalaĵojn, ekzemple la naĝejo, dancoĉambrego, kaj nenatura-herba sportkampo. Iom da tiuj ĉi estas uzeblaj publike.
100266 Sadamisaki
100266 Sadamisaki estas
malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma, Japanio.
Pintano
Geografio
Pintano, starigita sur terkapa monteto, estas plena de originalaj anguloj, kiuj rilatas al ĉiuj historiaj cikloj. Ĝia alteco sur la marnivelo estas 809 m kaj ĝis distanco al Zaragozo 175 km.
La rivero "Regal" trairas sian terminon, de oriento al nordo, kiu enfluas en la riveron "Aragono" en la akvorezervujo "Yesa". Ekzistas ankaŭ diversaj intermontoj.
La norda limo de ĝia termino estas fiksita plejparte de la altecoj de montaro "Nobla" (elstariĝas "Peña Nobla", kun alteco de 1.076 m, kaj "Peña Musera", kun 990 m); kaj ĝia suda limo ankaŭ estas determinita de la montaro "Sarda", kun maksimumaj altecoj de pli ol 1.000 m.
Historio
En 1043 la reĝo de Aragono, Ramiro la 1-a, devis rifuĝi en kastelo de la familio Soteras, en Los Pintanos, post sia malvenko kontraŭ la reĝo de Pamplona-Nájera en la batalo de Tafalla.
En 1283 navaraj kaj francaj trupoj elrabis la Valdonsella regionon, lasante en ruinoj la vilaĝojn Espedregales, Noguera, Soteras, Castiello kaj Miranda, kaj tre reduktitaj tiujn de Pintano kaj Undués-Pintano.
Estas menciinde
La puto en la centro de la urbo estas neforgesebla.
Kelkaj noblaj konstruaĵoj elstaras en ĝia urba areo, kiel la domoj "Pelegrín" kaj "Pardinero".
Pontenx-les-Forges
(jen france, okcitane Pontens) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Glattfelden (stacidomo)
Glattfelden estas fervoja stacidomo en Bülach apud Glattfelden, Svislando.
Scuol-Tarasp (stacidomo)
Scuol-Tarasp estas fervoja stacidomo en Scuol apud Tarasp, Svislando.
Puyol-Cazalet
(jen france, okcitane Pujòu-Casalet) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Radslavice (distrikto Přerov)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1375.
Fredegar
Fredegar (ankaŭ Fredegarius Scholasticus, Fredegaro la klerulo) estas la tradicia sed ne kontrolita nomo de verkinto de frumezepoka latina kroniko el la dua duono de la 7-a jarcento, la kroniko de Fredegar. Tiu kroniko estas, kune kun la same latina kroniko Liber Historiae Francorum ("libro pri la historio de la frankoj"), kiu estis verkita sendepende komence de la 8-a jarcento, ĉefa fonto por la historio de la frankoj en la 7-a jarcento.
La aŭtora nomo Fredegar aperas nur en la 16-a jarcento, unue uzata de la historiisto Claude Fauchet (1530-1602) en la verkaĵo Recueil des antiquitez gauloises et françoises (Parizo 1579). Ankaŭ estas neklare kiom da homoj fakte kaŝas sin malantaŭ ĉi tiu nomo. Bruno Krusch (1857-1940), kiu ankaŭ publikigis la aŭtoritatan tekst-eldonon, supozis tri verkistojn kiuj verkis aŭ daŭrigintus la kronikon en stadioj, kun la lasta aŭtoro reviziante la pli malnovajn teksterojn kaj donante al la kroniko ĝian nunan formon Ĉi tiu tezo trovis kaj defendantojn kaj kontraŭulojn. John Michael Wallace-Hadrill (1916 -1985) kaj aliaj esploristoj modifis la tezon de Krusch kaj supozis du verkintojn. Tamen, plej lastatempaj esploroj supozas ke ekzistis nur unu aŭtoro, kiu verkis la verkon baldaŭ post 659, kiam okazis la lasta priskribita evento. Oni ĝenerale supozas ankaŭ, ke la aŭtoro venis de aristokrataj rondoj, kiel klaraj la tekstoj en la medioj sugestas la reĝajn interesojn en la administrado. Ĉu li estis laiko, kiel Wallace-Hadrill suspektis, restas ankoraŭ klarenda.
Plejparte oni supozas, ke la aŭtoro devenas el Burgundio post la falo de la Reĝlando Burgundio - Bruno Krusch ankaŭ supozis en sia tezo, ke du el la tri aŭtoroj, kiujn li suspektis, devenas el Merovida Burgundio - sed poste translokiĝis al la franka parto de Aŭstrazio. La laboro estis verŝajne destinita por la aŭstrazia publiko. Tre verŝajne estas la supozo, ke ĝi estis specife intencita por servi la interesojn de la Pipinidoj, kiuj devis elteni la falon de la potenca majordomo Grimoald la pli maljuna en tiu ĉi tempo.
Jungfraujoch (stacidomo)
Jungfraujoch estas subtera fervoja stacidomo en Fieschertal, Svislando.
Márton Horváth (politikisto)
Márton Horváth [horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Horváth Márton estis hungara politikisto, redaktoro, parlamentano. Lia origina nomo estis Schiller Marcell ĝis 1945, lia konata filo estis Iván Horváth (literaturisto).
Márton Horváth naskiĝis en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
Biografio
Márton Horváth maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1924, poste li studis en Teknikuniversitato palatino József. Li aliĝis al la malpermesita komunista partio kaj en 1932 li aranĝis strikon, tial li estis forigita el la universitato kaj kondamnita je prizono. Li denove faris malpermesitaĵojn, denove ricevis prizonon. Inter 1945-1956 li apartenis al ĉefaro de la partio, ankaŭ parlamentano kaj redaktoro. Ekde 1957 li ne sekvis politikon de János Kádár, tial li estis ekzemple nur muzeestro. Li pensiuliĝis en 1966. Lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1948-1954.
Peyre (Landes)
Peyre (jen france, okcitane Pèira) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Saint-Cricq-Chalosse
(jen france, okcitane Sent Cric de Shalòssa) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Kleine Scheidegg (stacidomo)
Kleine Scheidegg estas fervoja stacidomo en Lauterbrunnen, Kleine Scheidegg, Svislando.
Saint-Gein
(jen france, okcitane Sent Genh) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Preĝejo Maria Helpantino (Trutzhain)
La romkatolika pilgrimokirko Mario Helpantino (germane: Wallfahrtskirche Maria Hilf en Schwalmstadt-Trutzhain en la germana federacia lando Hesio famiĝas pro la ĉiujara Quinau-pilgrimo, la ununura eklezie agnoskita pilgrimo en Norda Hesio.
Antaŭaĵoj
En 1948 celebriĝis en mizera barako de iama internigejo por militkaptitoj (Stalag IX A) kristnaska diservo nokta; tuj poste forpelitaj germanoj, kiuj mallibervole gastis surloke, sekve fondis la Komunumon Virgulino Maria, helpo de la kristanoj. La nomo elektitis pro la sampatroneca kirko apud Zlaté Hory (germane Zuckmantel, pole silezie Złote Gůry).
Jam en 1949/50 el baraka iĝis pilgrima kirko kaj renkontiĝloko de pilgrimantoj el Květnov/Quinau (Distrikto Chomutov). Forpelitaj sudetgermanoj el tiu regiono reorganizis sian tradicion pilgrimon en la nova patrujo okcidentgermania. De tiam ĝi okazas ĉiun unuan dimanĉon de julio. Ĝiaj radikoj estis raportoj pri apero de la Virgulino en Květnov. Trifoje oni pligrandigis la barakan preĝejon ĝis la finfina meto de fundamenta ŝtono por nova, "vera" kirko.
Tendokirko
Danke al la novkonstruo de la Tendokirko la kvartalo Trutzhain, kiu mem estiĝis el la iamaj tendaroj porrifuĝintaj, ricevis novan centron spiritan. Temas pri la ununura pilgrimadkirko en Norda Hesio; ĝi estas libere alirebla ankaŭ al handikapuloj dispondigante pli ol 200 sidlokoj. En la Mario-kapelo troviĝas la madono-figuro kun mantelego kies faron komisiis la forpelitaj orientgermanoj. En 1987 la lignoskulptisto Anton Reinelt faris duan madonon, la t.n. mater gravida, gravedan Marion; tiu ĉi aspekto de Mario inter la veneradfiguroj maloftas. Ambaŭ madonoj imitas la figurojn de Quinau; en la paroĥeja ĝardeno troviĝas eĉ tria madonofiguro.
Kiel unusola katolika kirkokonstruo pli granda en la Schwalm-regiono la Helpantino-kirko fariĝis laŭ planoj de la kasela arĥitekto Josef Bieling en plena harmonio kun la ideoj de la Dua Vatikana koncilio. La tendokirko per Mario-kapelo unuiĝas kun la paroĥejo kaj per la paroĥeja hejmo kun la kampanilo. Ekde 2012 la tuto estas kulturmonumento protektita. La formo kirka aludas la Triunuon; la tendo estu simbolo por nia tutviva migrado kaj la migrinta popolo Izraelo en la Malnova Testamento. Krome la malnormalo arĥitektura memoru la sorton malfacilan de la unuaj komunumfondintoj orginaj el la Ercmontaro. Fondo de eta monaĥejo de la ordeno de la Oblatoj de la senmakula Virgulino (OMI) el la Bonifaco-klostro de Hünfeld en la jaro 2009-a en Schwalmstadt-Ziegenhain radikas rekte en la pilgrimadoj de Trutzhain.
Repaciĝo
La unuaj repaciĝaj renkontiĝoj de iamaj francaj militkaptitoj kun forpelitaj germanoj okazas en 1970 kun ekumenisma diservo. Invitite de la Kyffhäuser-veteranklubo la eksaj kaptitoj vizitis Trutzhain poste plurfoje, kio ankaŭ en Francio dokumentiĝis. Danke al la kunlaboro estiĝis en 1983 la Pacmuzeo, danke al la franca monsinjoro Pierre Dentin kaj la trutzhain-ano Horst Munk. Fine ambaŭ ricevis la Federacian meritkrucon pro pli ol tridekjaraj klopodoj interpopolkomprenaj. Ankaŭ flegiĝis kontaktoj al fideluloj ĉeĥaj kaj en 2008 kaj 2009 monsinjoro Miroslav Dvoŭletý el Jirkov (apud Chomutov) ĉeestis.
Kazubloj pilgrimaj
En projekto speciala fariĝis en 2007/08 ses unikaj kazubloj por la Quinau-pilgrimo de Trutzhain. Studentoj de la Metiakademio kasela (Werkakademie für Gestaltung Hessen) kaj la tekstildezajnisto Henning Harms kreis por tiu ĉi pilgrimo novajn kazublojn. Laŭ iliaj desegnaĵoj faris la teksofabriko de Rudolf Egelkraut la produktojn kune kun la tajloristino Ingeborg Bechstedt el Lohfelden. Pro ilia unikeco oni aljuĝis en aŭgusto 2009 dezajnpremio por ili en Kaselo.
Pilgrimejo
Ekde la kirkokonsekro pilgrimadas okaze de la Quinau-pilgrimo multo da fideluloj el multaj regionoj pli malpli foraj. Ekde 2007 ĝi estas parto de la ekumenisma Elizabeto-pilgrima pado. Por la pilgrimuloj apud la kirko en 2008 konstruiĝis tendo kun gastiga kapacito de 18 personoj por la periodo inter pasko kaj oktobro. En 2009 estiĝis krome pilgrimomuro ĉe la maria groto kie metiĝas ŝtonoj kiel videblaj signoj pilgrimaj. La ŝtonoj post kelka tempo forprenotas por enkorpigo en la muron.
Saint-Loubouer
(jen france, okcitane Sent Loboèr) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Urduña-Orduña
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas urduñar, orduñés.
Temas pri enklavo de la provinco Biskajo inter la provincoj Burgoso kaj Alavo.
Sabres
Sabres estis ĝemeligita al El Arenal, Hispanio, en 1998.
Antifa
Antifa aŭ Kontraŭfaŝisma Agado estas internacia reto de organizaĵoj kaj politikaj movadoj de maldekstremaj kaj radikalaj maldekstremaj kontraŭaŭtoritataj aktivuloj, kiuj metas al si la celon batali kontraŭ faŝismo en ĉiuj ĝiaj formoj. Militantaj movadoj de la radikala maldekstro tra Eŭropo, la Ameriko kaj ankaŭ en Aliaj mondregionoj komencis aperi en la 1930-aj jaroj kadre de la batalo kontraŭ faŝismo, rasismo kaj la ascendo de dekstra ekstremismo. Membroj de Antifa kontraŭbatalas faŝismon, rasismon, naciismon, seksismon, homofobion kaj transfobion.
Agado de Antifa kutime inkluzivas distribuadon de flugfolioj, disvastigon de informoj en la Interreto kaj organizado de manifestacioj. En kelkaj landoj kiel Francio, Antifa estas identigita kun la nigra bloko, kiuj uzas perforton kontraŭ policanoj kaj sekurecgardistoj pro polica perforto kaj kontraŭe al la polica ŝtato. Antifa grupoj estas administritaj laŭ la principoj de anarkiismo, la formo de decidofarado estas bazita sur interkonsento, kaj ekzistas neniu formala hierarkio. Krom la agado surstrata, ekzistas ankaŭ antifaj grupoj ĉe la futballudoj, kaj ene de la muzika scenejo, ĉefe punkroko kaj hiphopaj grupoj.
Germanio
En 1932, la germana grupo "Antifaschistische Aktion" estis fondita. Ĝi inkluzivis multajn sekciojn de la maldekstro en Germanio tiutempe, inkluzive de la socialdemokratoj, la komunistoj, la anarkiistoj kaj la progresemaj kristanoj. La movado akiris rekonon post kiam ĝi estis publikigita fare de la Komunista Partio de Germanio en la gazeto "Die Rote Fahne" (La Ruĝa Flago), kiel respondo al interbatado inter nazio kaj komunista membro de la nacia parlamento.
Kun la ascendo de la nazioj al potenco en 1933, la movado iĝis subtera, kaj estis plejparte implikita en kontrabando de judoj al najbaraj landoj. Ĝi revenis al videbla agado nur dum la 1980-aj jaroj. Dum periodo de la okupacio de Germanio, kontraŭfaŝismo iĝis la oficiala ideologio de la komunista registaro de GDR. En 1961, la berlina muro, konstruita en Orienta Germanio, estis oficiale nomita "Kontraŭfaŝisma Defenda Muro".
En aŭgusto 2017, la aŭtoritatoj en Germanio blokis la oficialan retejon de la movado por instigado al perforto kontraŭ policistoj.
Unuiĝinta Reĝlando
La brita grupo "Anti-Fascist Action" ekfunkciis en Britio en 1985 fare de aktivuloj de "Red Action" kaj aliaj maldekstremaj grupoj. La movado aktivas en la batalo kontraŭ faŝismaj kaj rasismaj grupoj kaj partioj, kiel la Nacia Fronto kaj la Brita Nacia Partio. La grupo celas batali kontraŭ faŝismo surstrate, kaj samtempe  ene de la brita laborista movado. AFA estas konata pro fizikaj bataloj kontraŭ faŝistoj kaj ekstremdekstraj aktivuloj, kaj ofte estis akuzita je fizika perforto kaj linĉado de dekstrulaj aktivuloj. En 1995 Red Action-aktivuloj kaj aliaj membroj de AFA fondis la Independent Working Class Association (IWCA). En 2001, la AFA-organizo estis dissolvita kaj la plej multaj el ĝiaj agadoj estis transdonitaj al la IWCA.
Usono kaj Kanado
Anti-Racist Action, aŭ ARA, estas reto de kontraŭrasismaj kaj kontraŭfaŝismaj organizoj en Nordameriko. La membroj de la grupo organizis agadojn kaj manifestaciojn por interrompi kaj kontraŭbatali novnaziajn kaj ekstremdekstrajn grupojn, same kiel faŝismajn, rasismajn, seksismajn, homofobiajn kaj antisemitajn ideologiojn. ARA ankaŭ estas observita en manifestacioj por abortoj kaj virina elektolibereco.
En 2020, prezidanto Donald Trump kaj aliaj kulpigis Antifa pro perfortaj eventoj, kiuj okazis dum la protestoj de George Floyd. Trump deklaris ke Antifa estus nomumita kiel terorisma organizo, kvankam la leĝo en Usono ne permesas organizojn ene de Usono esti nomumitaj kiel teroristaj organizoj. Mark Bray, historiisto, kiu verkis la libron "Antifa: The Anti-Fascist Guide", diris pri la temo, ke ne estas dubo, ke Antifa-aktivuloj estas implikitaj en la tumultoj, kvankam estas malfacile scii kiom da homoj estas implikitaj. En artikolo en la Washington Post, Bray diris ke laŭ sia takso "simple ne estas sufiĉe da anarkiistoj kaj membroj de Antifa", do li trovas malfacila kredi ke la organizo sola povus respondeci pri detruo sur tia skalo.
Kritiko
Antifa ĉeloj tra la mondo ricevas multe da kritiko, ĉefe pro sia batalema naturo kaj la perforto kiun multaj el ili faras kontraŭ civitanoj kaj civila posedaĵo, kadre de la lukto kiun ili asertas estas direktita kontraŭ faŝismo.
Torrente de Cinca
Torrente de Cinca [toRENte deZINka] estas municipo de Hispanio, en la oriento de la komarko Bajo Cinca (kies ĉefurbo estas Fraga) apartenanta al la sudorienta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Preĝejo Stefano la 1-a (Jánossomorja)
La preĝejo Sankta Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Jánossomorja (ĝis 1970 en memstara vilaĝo Pusztasomorja).
Torrente de Cinca
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la oriento de la komarko Bajo Cinca, norde de la teritorio de Mequinenza kaj sude de Fraga, dum oriente estas jam la provinco Ilerdo de Katalunio. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Fraga. Ĝi estas ĉe la fino de la valo de la rivero Cinca.
Preĝejo Stefano la 1-a (Jánossomorja)
Historio
En la iama vilaĝo "Gueztenche" estis menciita kirko en 1279. La turkoj okupis ĝin en 1594. Baldaŭ la loĝantoj luteraniĝis, en 1663 la luteranoj baris la katolikan reokupon. Tamen tio sukcesis en 1680, tamen en la sekvaj jaroj ambaŭ religioj uzis la kirkon. Inter 1713 kaj 1735 ĝi estis trakonstruita laŭ baroko. La altaro estis farita en 1768. La kirko estis renovigita inter 1787-1789. En 1848 la preĝejo ekstere, en 1868 interne renoviĝis. La nun videblaj altaroj estis faritaj en la frua 20-a jarcento. La orgeno estis kreita en 1894. Plenaj renovigaj laboroj okazis inter 1992-1998.
Torrente de Cinca
Geografio
La loĝloko Torrente de Cinca (109 msm) estas je 107 km de Huesko, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas trapasata per la paga aŭtoŝoseo AP-2, per la nacia ŝoseo N-211, kiu ebligas komunikadon kun Mequinenza sude kaj Fraga norde; temas pri ŝoseo paralela al la provinca limo kun la provinco Lleida; tre proksime estas ties loĝloko Massalcoreig, sed ĝi kuŝas trans la rivero Cinca kaj ne eblas rekta konekto.
Tie estas la fekunda valo de la rivero Cinca kiu elfosis riverajn terasojn ambaŭflanke de sia fluejo. Sude la rivero Ebro retenas sian akvon en la Akvorezervejo de Mequinenza, farante limon kun tiu municipo.
La altitudo de la municipo gamas inter 415 m sude kaj 80 m ĉe la bordo de la rivero Cinca.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca). Ankoraŭ la historia kerno estas tipa ekzemplo de araba mezepoka urbo, kun labirinto de mallarĝaj stratetoj malvarmetaj somere kaj protektitaj de la malvarmega vento "cierzo" vintre. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo.
Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro.
En marto 1174 la reĝo Alfonso la 2-a donis al la ordeno de la Hospitalanoj la lokon de Torrente. En Aŭgusto 1176 la Superulo de Amposta havigis reloĝan ĉarton al Torrente. En 1391 la loko estis de la ordeno de la Hospitalanoj, kaj tiam ĝi estis literumita "Torrent de Cinqua". En 1610 la loko estis ankoraŭ de la ordeno de la Hospitalanoj. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
En 1845, laŭ Madoz, Torrente havis 100 domojn, etan fortikaĵon kun kapacito por 100 homoj, prizonon, kaj 686 lokanojn.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo. La ĉefa aktiveco de la valo de la rivero Cinca estas irigacio, precipe de plantejoj de fruktarboj (persikoj kaj pomoj) kaj legomoj (por propra konsumado).
Torrente de Cinca estas unu de la lokoj de la provinco en kiuj oni retenis la uzadon de la kataluna lingvo, kiu ĝis antaŭ nelonge estis la ĉiutaga lingvo inter lokanoj. Tamen oni distingas inter la uzado de la propra kataluna lingvo ekzemple en instruado, kaj la uzado de tre forte distingita loka dialekto de la kataluna lingvo kun aragonaj vortoj. Nuntempe ĝi restas ĉefe en loknomoj, nomoj de animaloj kaj plantoj, proverboj kaj diraĵoj de parola tradicio.
Leona Regiono
La Leona Regiono aŭ Regiono Leono (región de León, región leonesa aŭ reino de León, en asturileona rexón de Llión aŭ rexón de Lleón) estas hispana historia regiono, difinitia tia en la teritoria divido de Hispanio de 1833 fare de Javier de Burgos. Tiu teritoria divido grupigis la provincojn Leono, Salamanko kaj Zamoro. Kiel ĉe la cetero de regionoj tiam difinitaj, mankis al ĝi ajna tipo de politika povo aŭ komunaj institucioj por la provincoj kiujn ĝi grupigis, kaj ĝi havis nur klasigan konsideron, sen intenco por administracia funkciado.
Miraheze
Miraheze (povus esti Esperantigita kiel Mirahezo aŭ Mirahezeo) estas senpaga vikigastigada servo. Ĝi uzas MediaVikion kaj estas financata donace.
Leona Regiono
Dum la epoko de la Dua Respubliko, oni havigis al la regiono leona la eblon elekti propran juĝiston en la tribunalo de konstituciaj garantioj kiel unua paŝo al havigo sen limdato de unua statuto pri aŭtonomio. Tamen, la eksplodo de la enlanda milito kaj la sekva diktaturo bremsis por ĉiame tiun procezon.
Miraheze
মিরাহেজ Miraheze Miraheze Miraheze Miraheze Miraheze
Leona Regiono
En 1978, kadre de la procezo de decentrigo post la morto de la diktatoro Francisco Franco, la tri menciitaj provincoj estis integritaj en "ente preautonómico" (antaŭaŭtonoma ento) kun la aliaj 8 provincoj de Castilla la Vieja. Post siavicaj centraj registaroj (de UCD kaj de PSOE) neadis al la regiono la eblon okazigi propran referendumon en la regiono, en la konstitucia kadro, por iĝi propra aŭtonoma regiono, en 1983 oni fiksis tiun dividon, formante Aŭtonoman Komunumon (nome regionon) de Hispanio nome Kastilio kaj Leono kun naŭ provincoj (la tri leonaj kaj ses de la ok iamaj malnovkastiliaj provincoj).
En la aktualo, nur la politikaj fortoj de "leonismo" (inter kiuj elstaras UPL kaj la regionisma PREPAL) reklamas aktive aŭtonomecon por la regiono Leono (kun la teritorio enhavata de la tri leonaj provincoj).
Distrikto Taitung
La distrikto Taitung aŭ Tajtung - ĉine 臺東縣, latinliterigo per Wade-Giles Tʻai²-tung¹, pinjine Táidōng - estas unu el nuntempe 13 distriktoj de la insula ŝtato Tajvano, kaj unu el 11 distriktoj de la provinco Tajvano. Ĝi situas en la sudoriento de la ĉefa insulo. Laŭ la stato de la jaro, en la tajvana provinco sume vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Saint-Perdon
(jen france, okcitane Sent Perdon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Woyzeck
Woyzeck (IFA ) estas teatraĵo de Georg Bichner (1813-1837), kiu estis publikigita nur post lia morto, en 1879, kaj estis prezentita unuafoje la 8-an de novembro 1913 en la urbo Munkeno.
Por enscenigi la teatraĵon, estis necese fari ampleksajn ŝanĝojn al la multaj scenaraj manuskriptoj de la teatraĵo, ĉar Bichner mortis 23-jaraĝa pro tifo antaŭ kompletigi sian verkaĵon. La skizo de la manuskripto malaperis kaj estis trovita nur en 1879.
Intrigo
La teatraĵo prezentas eltiraĵojn el la vivo de la simpla soldato nomata Franz Woyzeck, kiu faras ĉion kion li povas por subteni sian amatinon Maria kaj ilian komunan filon de ekstergeedzeco. Tiucele li gajnas ekstran monon por sia familio elfarante malgravajn laborlokojn por la kapitano kaj jesante partopreni en medicinaj eksperimentoj kaj esti uzata kiel kobajo de kruela sciencisto. Maria malfidelas al li kun alia soldato, kun la rango de kapitano. La suspekto de Woyzeck estas vekita per la malvarma sinteno de liaj amikoj, ĝis li rimarkas Maria kaj ŝian amanton danci en la gastejo. Post malvenko al la altranga kaj pli forta amanto, la halucinoj de kiuj li suferis eĉ pli frue fariĝas murdaj ambicioj. Finfine li ricevas tranĉilon, kaj post disigo de ĉiuj liaj havaĵoj li mortpikas Maria.
Laŭ la nuna scienca esplorado, la intrigo de la teatraĵo reflektas almenaŭ unu realan kriman kazon aŭ kunplektas plurajn tiajn kazojn. Bichner adaptis faktojn de realaj krimprocesoj en sian teatraĵon kaj eĉ adoptis la nomon Woyzeck por la teatraĵo laŭ la nomo de Johann Christian Woyzeck, kiu en konvulsio de ĵaluzo murdis Christiane Woost, vidvinon kun kiu li vivis kaj estis la lasta persono estanta ekzekutita en la foirejo de Lepsiko.
"Woyzeck" estas konsiderata kiel "malferma dramo" kaj tio kontrastas al la "fermita dramo" strukturo de Aristotelo, kiel ekzemple en la teatraĵo " Mary Stewart " de Schiller. La malferma dramo estas libera kolekto de individuaj scenoj, malhavante programan aŭ precizan kronologian dependecon inter ili. La klasika strukturo de kvin sistemoj ankaŭ ne estas sekvata.
La teatraĵo estis utiligita kiel bazo por la similnoma opero Wozzeck de Alban Berg. La premiero de la opero okazis en Berlino en 1925.
Distrikto Pingtung
La distrikto Pingtung - ĉine 屏東縣, latinliterigo per Wade-Giles Pʻing²-tung¹, pinjine Píngdōng - estas unu el nuntempe 13 distriktoj de la insula ŝtato Tajvano, kaj unu el 11 distriktoj de la provinco Tajvano. Ĝi situas en la sudo de la ĉefa insulo. Laŭ la stato de la jaro, en la tajvana provinco sume vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Estas Esperanto-klubo en lernejo de Pingtung urbo, gvidata de Cyril Vergnaud.
Eismeer (stacidomo)
Eismeer estas subtera fervoja stacidomo en Grindelwald, Svislando.
Philippe Manoury
Philippe MANOURY [fiLIP manuRI] (19a de junio 1952) estas franca komponisto.
Kariero
El 2004 ĝis 2012, Manoury servis en la komponfakultato de la Universitato de Kalifornio ĉe San-Diego, kie li instruis komponarton, elektronikan muzikon, kaj analizon en la gradiga programo. Post retiriĝo el instruado el UCSD, li nuntempe loĝas en Strasburgo, Francio.
La verkaro de Manoury estas tre influita de Pierre Boulez, Karlheinz Stockhausen, kaj Iannis Xenakis, kaj lia frua verkaro el 1972–76 kombinas serian punktismon kun la dense amasaj elementoj karakteraj de la muziko de Stockhausen kaj Xenakis, kaj la pentraĵoj de Jackson Pollock. Verkoj kiaj Sound and Fury estas interesaj pro la uzado de komputil-helpita komponado. Sound and Fury uzas ankaŭ tre grandan orkestron, kiu estas simetrie aranĝita, kaj faras uzadon de la dekstr-maldekstraj spacaj efikoj.
Furfurila laktato
Furfurila laktato aŭ furfurila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj furfurila alkoholo. Furfurila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Furfurila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al furfurila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Soběchleby (distrikto Přerov)
Soběchleby estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Přerov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
En distanco 7 km nordokcidente situas la urbo Lipník nad Bečvou, 9 km sude la urbo Bystřice pod Hostýnem, 10 km nordoriente la urbo Hranice kaj 14 km okcidente la urbo Přerov.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1368.
100267 JAXA
100267 JAXA estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Isao Satō, Masanao Abe kaj Hiroshi Araki elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la JAXA, akronimo de la Japana Aerokosma Esplorada Agentejo, kie la dua malkovrinto laboras. La nomo celebras la kvinan datrevenon de la JAXA en 2008.
Eigergletscher (stacidomo)
Eigergletscher estas fervoja stacidomo en Lauterbrunnen, Svislando.
Imre Szöllősi
Imre Szöllősi [solOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szöllősi Imre estis hungara kajakisto, trifoja olimpiano, mondĉampiono, trejnisto, ekonomikisto.
Biografio
akiris ekonomian diplomon en Universitato Corvinus de Budapeŝto en 1971. Ekde 1997 li estis komerca uzinestro ĝis la emeritiĝo.
Sporta kariero
komence estis futbalisto kaj naĝisto, ekde 1956 kajakisto. Inter 1959-1968 li estis hungara ĉampiono individue okfoje, teame 12-foje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo ekde 1958 ĝis la retiriĝo. Intertempe en 1963 li disidis al Okcidenta Germanio, post duonjaro li hejmenvenis. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960, Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun du arĝentaj kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1966 duope. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto (1972-1979).
Distrikto Junlin
La distrikto Junlin - ĉine 雲林縣, latinliterigo per Wade-Giles Yün²-lin², pinjine Yúnlín - estas unu el nuntempe 13 distriktoj de la insula ŝtato Tajvano, kaj unu el 11 distriktoj de la provinco Tajvano. Ĝi situas en la centra okcidento de la ĉefa insulo. Laŭ la stato de la jaro, en la tajvana provinco sume vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mane (Alpoj de Alta Provenco)
(jen france, okcitane Mana) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Bilbao-La Concordia (stacidomo)
Bilbao-La Concordia ordinarlingve konata kiel stacidomo de Santander, estas fina stacidomo en la biskaja ĉefurbo Bilbao, en Eŭskio (Hispanio).
La stacio estis malfermita en 1902 kaj nuntempe funkcias kiel la finstacio por pluraj etŝpuraj regionaj kaj metropolaj fervojaj servoj funkciigitaj fare de Renfe Feve, divizio de la ŝtata hispana fervojkompanio Renfe. La fervoja stacidomo, ankaŭ funkciigita de Renfe kaj kiu ofertas mez- kaj longdistancajn servojn situas en tuja proksimeco.
Ĝi estas unuopa konstruaĵo de modernisma stilo, konsiderita elstara ekzemplo de Belle Époque-arĥitekturo en Bilbao.
Miĥail Krasnocvetov
Miĥail Grigorjeviĉ Krasnocvetov (Михаил Григорьевич Красноцветов; naskiĝis la, Kalugo, la Rusia imperio — mortis la , Tjumeno, Omska provinco, RSFSR, Sovetunio) estis juristo, pastro, novmartiro de la Rusa Ortodoksa Eklezio. Li estas memorata la 29-an de septembrojul / la 12-an de oktobrogreg.
Biografio
Li naskiĝis la en Kalugo en sacerdota familio. Lia patro estis diakono Grigorij Krasnocvetov, filo de pastro Miĥail Krasnocvetov. Li ankaŭ estis posteulo de nobelo Aleksandr Radiŝĉev, ekzilita verkisto fininta sian vivon en familia bieno en Kaluga gubernio.
Miĥail Krasnocvetov finis en Kalugo spiritan lernejon kaj 1,5 jarojn studis en la Kaluga Seminario, sed poste forlasis ĝin kaj transloĝiĝis al Moskvo, kie li finis gimnazion de Kreiman kaj studentiĝis je la jura fakultato de la Imperiestra Moskva Universitato. Ankaŭ ĝin li tamen ne finis, evidente ĉar li partoprenis studentajn protestojn kaj estis arestita. Oni liberigis lin danke al klopodoj de altaj aŭspiciantoj, sed cikatro pro kozaka skurĝo restis sur lia korpo por la tuta vivo. En 1907 li edziĝis. Foje li malgajnis grandan monon je kartludo kaj deziris pafmortigi sin, sed estis lastmomente savita de la edzino kiu vendis ĉion kaj pagis la ŝuldon. Ekde tiam li kartludis neniam.
Poste li servis kiel juĝisto en la Taganka juĝejo. En 1909 li transloĝiĝis al Vladimira gubernio, kie li servis en la urboj Murom, Melenki, Gusj-Ĥrustalnij. Laŭ diversaj fontoj li laboris kiel instruisto, poste kiel municipa asekuristo, juĝisto. Post la Februara revolucio li estis elektita kiel municipa juĝisto kaj laboris en tiu posteno ĝis 1920. Pro malsatego kaj teruraĵoj de la Rusia Enlanda milito en 1920 la familio decidis transloĝiĝi al Siberio, kie ankoraŭ haveblis manĝaĵoj, kaj li ricevis respektivan nomumon. La veturado per fervojo daŭris 1,5 monatojn, sekvis veturo en kaleŝo. Fine ili ekloĝis en vilaĝo Krotovo, Iŝima distrikto (Tjumena gubernio), kie Miĥail ekservis kiel juĝisto.
Urgons
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Miĥail Krasnocvetov
Biografio
En 1921 eksplodis la Okcidentsiberia ribelo, dum kiu li estis arestita de ribeluloj kaj saviĝis nur danke al atestoj de samvilaĝanoj. Alian fojon estro de ribeluloj Ŝevĉenko provis mobilizi lin al la ribela armeo kaj nur plendoj de lia edzino pri lia malbona vidkapablo kaj 6 infanoj savis lin de la mobilizado. Baldaŭ posteno de juĝisto en Krotovo estis nuligita, do li perdis sian laboron. Apude loĝis pastro kiu sugestis al li pastriĝi.
Li veturis al Tobolsko kaj petis episkopon pastrigi lin. La li estis konsekrita en la Sofia katedralo kiel diakono, la  kiel presbitero kaj estis nomumita pastro je la Ĉielira preĝejo en vilaĝo Maloskarednoje (Iŝima distrikto). Tie li alfrontis plurajn malfacilaĵojn. Loka psalmisto oponis lin kaj incitis la paroĥanojn fari same. Pastra domo estis transdonita por lernejo, do li loĝis en preĝeja gardejo kaj lia familio en dometo. Por mallonga periodo li aliĝis al la Viva Eklezio, sed baldaŭ forlasis ĝin.
En 1924 li estis transigita al la Kovrofesta preĝejo en granda vilaĝo Aromaŝevo. Vendinte ĉiujn posedaĵojn li sukcesis konstruigi domon. En 1924 naskiĝis lia lasta filo Vadim. La infanoj ne rajtis frekventi lernjeon, do restis hejme, prizorgante legomejon kaj abelujojn.
La li estis arestita kaj kondamnita al 5 jaroj de malliberigo laŭ artikolo 58-10 (kontraŭrevolucia agitado). Lia edzino Maria veturis al Tjumeno por peti liberigon de la edzo, sed rezulte ŝi mem estis malliberigita en februaro 1932. Ŝi troviĝis en arestejo en Tjumeno kaj estis liberigita komence de aŭgusto 1932. Kune kun ŝi estis liberigita pastro Vasilij, atestojn kontraŭ kiu postulis de ŝi enketistoj. Iu bonkora virino prenis ilin ĉe la prizona placo kaj transportis al loka pastro Miĥail, kiu enhospitaligis ilin. Vasilij mortis sekvan tagon, Maria dum monato estis kuracata de tifo, je kiu ŝi infektiĝis en la prizono. Poste ŝi sendis leteron al siaj infanoj kaj filino Tatjana venis por repreni ŝin hejmen.
Dume iliaj infanoj estis forpelitaj surstraten kaj saviĝis nur danke al ĉino Vasilij, iam baptita de Miĥail Krasnocvetov. La ĉino estis potisto kaj kun sia rusa edzino loĝis ekster la vilaĝo; la familio Krasnocvetov ekloĝis en ilia potfarejo. Filoj Grigorij kaj Postislav unu post alia estis mobilizitaj al devigaj laboroj.
Post liberigo Maria Krasnocvetova kun infanoj transloĝiĝis al Tjumeno kie ili ŝanĝis plurajn lokojn antaŭ ol sukcesis aĉeti dometon en strato Tabornaja. Infanoj laboris en fabrikoj kaj haveno, Maria private instruis muzikon en bonhavaj familioj. Do kiam en aprilo 1935 Miĥail Krasnocvetov revenis el la Viŝera puntendaro, li veturis al Tjumeno. Ĝis la li estis konsiderata ekzilito. En Tjumeno li venis al la preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj kaj pro manko de vakaj postenoj estis dungita kiel eksteretata pastro, poste servis kiel psalmisto. La edzino kaj infanoj kudradis hejme peplomojn por vendi.