cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vasilij Baĵenov
Biografio
Kiel novbakita arkitekto Baĵenov en 1764 meritis senpagan vojaĝon en Eŭropon por perfektiĝi tie pri arkitekturo. Li multe laboris en Italio (tie li estis premiita per diplomoj de Florenco kaj Bolonjo Akademioj) kaj Francio, kie li eĉ ricevis privatan proponon de reĝo Ludoviko XV  resti en Francujo kiel kortega arkitekto.
Post reveno maje de 1765 en Rusion Baĵenov iĝis akademiano, sed lian deziron instrui tie oni rifuzis.
Ekde 1792 Baĵenov pleje laboris en Sankt Peterburgo kaj en apudaj caraj rezidejoj - Pavlovsko kaj Gatĉino.
Baĵenov komencis desegnadon de la kastelo, kiun poste efektivigis itala arkitekto Vincenzo Brenna kaj nomis ĝin Miĥajlovskij, ĉar li tiam estis grave malsana. Somere de 1799 lin atakis paralizo kaj lastajn vivtagojn li restis fakte senmova.
Bazilo Baĵenov mortis la 13-an de aŭgusto 1799 en Sankt Peterburgo kaj estas enteregita en sia bieno Glazovo.
Familio
En 1767 Baĵenov edziĝis al nobelino Agrafena Likiniĉna Krasuĥina veninta el urbo Kaŝira. La geedzoj havis ses gefilojn: Konstantin, Olga, Nadeĵda, Vera, Vladimir kaj Vsevolod.
Lessona
Lessona estas komunumo de Italio.
Ivan Soŝenko
Ivan Maksimoviĉ Soŝenko (Іван Максимович Сошенко, naskiĝis la Boguslav, en la Kieva Gubernio de la Rusa imperio, mortis la  en Korsun, Ĉerkasa provinco) estis ukraina pentristo.
Soŝenko studis je la artakademio de Sankta Petersburgo ekde 1834–8, poste instruis pentradon en la gimnazioj de Niĵino ekde 1839–46, Nemyriv ekde 1846–56, kaj Kievo. Liaj verkoj inkluzivis portretojn, ĝenroscenojn, pejzaĝojn, kaj religiajn ikonojn.
Myĥailo Ĉaly publicis biografion de Soŝenko en Kievo en 1876.
Károly Nikodémusz
NIKODÉMUSZ Károly (nikode:mus) estis rumanuja hungara verkisto, redaktoro naskita en Hajdúszoboszló la 18-an de januaro 1887 kaj mortinta en Valea lui Mihai la 9-an de marto 1978.
Ŝpinilo
Ŝpinilo (angle: distaff, germane: Rocken) estas nomo de historia helpa ilo uzata al manŝpinado. Tio estas stango kun pinta finigo de diversa formo (forko, pinglo, ŝovelilo), sur kiu oni pendigis tufon de fadena materialo (ŝafa lano, lino, kanabo). La ŝpinilo estis fiksita sur starigilo aŭ la ŝpinistino tenis ĝin subbrake, inter la genuoj kaj simile, dum ŝi tordis per la fingroj tufojn de la fadenoj forprenataj el la ŝpinilo.
Ŝpinilo en literaturo
En metafora senco la ŝpinilo signifas virinan parton de la familio. En la historia literaturo oni uzas diraĵon "formorti post ŝpinilo", kiu priskribas precipe en nobelaj familioj staton post la morto de la lasta virina ido. Simila parolturno, kiam temas pri la morto de la lasta vira ido, estas uzata parolturno "formorti post glavo".
Károly Nikodémusz
Biografio
La mezlernejon li finis en Hajdúböszörmény, li akiris diplomon de pastro en Pozsony en Evanglia Teologio (1910). Li estis pastro en Hosszúfalu (1911-27), poste en Brassó pastro, dekano. Li estis ĉef- respektive kunulalredaktoro de Evangélikus Néplap (1921-23), prezidanto de redakcikomisiono de Evangélikus Élet (1937-38), kunulredaktoro de la Csángó Naptár (1923-28). Li estis ano de ErIrT; en 1946 preleganto de Petőfi Irodalmi Kör en Braŝovo. Idős korában elvállalta a nagykárolyi kis evangélikus gyülekezet lelkipásztori teendőit, s folytatta irodalmi tevékenységét.
Pauline Jaricot
Pauline JARICOT (naskiĝinta la 22-an de julio 1799 en Liono, mortinta la 9-an de januaro 1862 en Liono) estis franca romkatolika fondinto de la œuvre catholique de la Propagation de la foi (katolika verko pri la disvastigo de la kredo) en 1822.
En 1845, ŝi reakiris fermitan forĝon en Apt (Vaucluse), sed la uzino bankrotis.
(15852) 1996 BR1
(15852) 1996 BR1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
László Ernyes
Kariero
László Ernyes laboris kiel bankoficisto, fakrika teknikisto. Li estis raportisto, sportredaktoro. Li tradukis de Frank Wedekind, Rainer Maria Rilke, Mihai Eminescu kaj de kuntempaj rumanaj poetoj.
Carlos Daniel Albornoz Cabrera
Carlos Daniel ALBORNOZ CABRERA naskiĝis en Camagüey estas kuba ŝaka grandmajstro. Li estas konsiderita la plej juna espero de la kuba ŝako, kun apenaŭ 17 jaroj li gajnis la Kuban Ŝakan Ĉampionumon, li denove gaĵnis ĝin en februaro 2020 per 7,5 poentoj el 11.
Nuntempe (oktobro 2020) li estas la plej bona ŝakisto el Kubo laŭ sia Elo-nombro kaj aperas inter la 20 unuaj junioraj ŝakistoj de la mondo laŭ la FIDE rangolisto de januaro 2020. En 2018 li gajnis la 30-an Carlos Torre Memorturniro per 7 poentoj el 9.
Naturhistoria Muzeo de Erfurto
Ege interesa Muzeo pri natursciencoj (Naturkundemuseum Erfurt) troviĝas en la urbokerno de Erfurto, Germanujo, en konstruaĵo de 1527 kiu iam estis deponejo de izatido. Dum 27 jaroj la muzeo troviĝis provizore aliloke, antaŭ ol esti solene inaŭgurita en marto 1995. De 1922-68 ĝi estis estinta en la domo Zum Stockfisch. Dum la 1970-aj jaroj oni planis transloki la muzeon en la domon Zum gekrönten Löwen und kleinen Wachsberg.
Kolektoj
La muzeo havas permanentan ekspozicion rakontantan la naturan historion de la arbaroj, la kampoj kaj la grandurbo. Krome la geologian historion de Turingio. Kiel patro de la muzeo konsideratas Otto Rapp (1878-1953). Interesas ankaŭ fosilioj kolektitaj fare de August Possecker.
Okazas ankaŭ specialaj ekspozicioj, kiuj plejofte sole per la objektoj en la propra deponejo faratas. La muzeo disponas je kolektoj de botaniko, zoologio, mineralogio - 6.500 specimenoj de Godehard Schwethelm (1899-1992) - kaj de paleontologio. Gravas ankaŭ la kolektoj de Hugo Jung el Arnstadt.
Kverko kaj arkeo de Noa
En la vestiblo de la muzeo troviĝas 350 jarojn aĝa tigfrukta kverko, kies radikoj videblas teretaĝe dum la arbokrono etendiĝis ĝis la plej supra etaĝo. Ĝi estas alta je 14 metroj kaj la trunko havas maksimuman diametron de ĉ. 1 metro. La arbo dehakitis en 1991 en la erfurta Steiger-arbaro. Kuriozaĵoj estas la rekonstruo de Arkeo de Noa en la subtera etaĝo: tie ĉi oni estas invitata eniri la ŝanceliĝantan kaj ruliĝantan ŝipon kun remburitaj bestoj surŝipe: tiel oni volas atentigi pri la biodiverseco tutmonda
Unua societo de esperantistoj aŭstriaj en Brno
Unua societo de esperantistoj aŭstriaj en Brno estis fondita en 1901 de redaktoro Karel Pelant kaj liaj amikoj kiel la unua oficiala Esperanto-organizo en la tiama Aŭstrujo (por Hungarujo ekestis samtempe alia organizo en Budapeŝto).
La organizo estis intencata kiel komuna por la tuta lando, sed kiam en aliaj urboj formiĝis memstaraj kluboj, ankaŭ la societo transformiĝis al Esperantista klubo en Brno, kiu ekzistas ĝis nun.
La aŭstra administracio faris komence obstaklojn, tiel, ke deputito Josef Hybeš devis interpelacii ĉe la parlamento riproĉante, ke neniu juristo kapablas fari statuton por novaj iniciatoj de la civitanoj, ĉar la ŝtataj oficistoj ĉikane elpensas ĉiam novajn pretekstojn por rifuzi la statutojn. Tiel ni ekscias, ke la statuto estis prezentita al la ministerio pri internaj aferoj la 19-an de aprilo 1900, la polica direkcio en Brno rifuzis la statuton la 13-an de majo 1901, la interpelacio okazis la 21-an de majo 1901. La ministerio anoncis, ke la societo „ne estas malpermesita“, la 5-an de junio 1901. La Landestrejo de Moravio aprobis la statuton la 3-an de aŭgusto 1901 kaj la polica direkcio de Brno la 27-an de oktobro 1901, sed anoncis tion al Pelant nur la 16-an de novembro 1901.
(14013) 1993 YF
(14013) 1993 YF estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Vintrostaranto
Vintrostaranto estas planto, kies fruktoj kaj semoj restas ĉe la planto dum la vintro kaj eĉ pli longe.
Al la vintrostarantoj apartenas precipe lignoplantoj kun beroj, drupoj kaj karnaj agregatfruktoj, kiuj estas manĝataj de birdoj. Plantoj, kiuj apartenas al la vintostarantoj uzas la disvastigomeĥanismojn. La plantoj disvastiĝas pere de endoĥorio. Ĉar la plantoj ofertas iliajn fruktoj en tempo kiam la insektoj ne flugas. la birdoj transprenas la disvastigon.
Al La vintrostarantoj apartenas ekzemple flava genciano, kiu disvastigas siajn diasporojn per anemoĥio. Kromaj ekzemploj de vintrostarantoj estas: ordinara robinio, Draba aizoides, Armeria alpina, Agrimonia, Filipendula ulmari.
(8180) 1992 PY2
(8180) 1992 PY2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Genova (gazeto, 1639–1646)
Genova (aŭ Di Genova) estis gazeto publikigita en Ĝenovo el 1639 ĝis 1646. La eldonaĵo datita en la 29a de julio 1639 estas la plej antikva eldonaĵo de gazeto presita en Italio.
Tiu gazeto estis fondita kaj eldonita de Michele Castelli, kaj subtenita de la pro-hispania partio en la politiko de la Ĝenova Respubliko. Tiu gazeto eldonita de Michele Castelli ne estu konfuzita kun alia gazeto presita en Ĝenovo el 1642 ĝis 1684, same titolita Genova, sed fondita de Alessandro Botticelli kaj ligita al la pro-francia partio, kaj foje konata kiel Il Sincero (La sincerulo).
Fakuloj supozas, ke la unua gazeto presita en Italio estis eldonita en Florenco en 1636 fare de Amador Massi kaj Lorenzo Landi, sed oni ne malkovris ekzempleron por konfirmi tiun hipotezon, kaj tiele la "Genova" gazeto, presita ekde 1639, devas esti ĝis nun konsiderata la plej malnova presita gazeto en Italio.
NGC 4020
NGC 4020 (aliaj indikoj — UGC 6971, MCG 5-28-66, ZWG 157.72, IRAS11563+3041, PGC 37723) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Neegalaĵo (ne egala)
Vidu ankaŭ artikolon neegalaĵo (pli granda, malpli granda).
Propraĵoj
Se ne surĵeta funkcio estas aplikita ambaŭflanken al neegalaĵo, la rezultanta propozicio povas esti malvera. Por ekzemplo, se f estas konstanta funkcio, kiel multipliko per nulo, tiam la propozicio "f(x)≠f(y)" estas ĉiam malvera.
Béla Szokolay
SZOKOLAY Béla (sokolai) estis hungara instruisto, pupaktoro, pupteatra verkisto, fakulo naskita en Belényes la 21-a de aŭgusto 1891 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de aŭgusto 1959.
Kariero
Szokolay kune kun Géza Blattner agadis por la kreado kaj agnosko de la arta pupteatro. Li partoprenis en la kreado de la Amika Rondo de Artpupteatro. Post 1945 li organizis kursojn pri pupteatro, aranĝis ekspoziciojn, faris pupojn, verkis teatraĵojn.
Poppenhausen (Wasserkuppe)
Poppenhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Fulda de la federacia lando Hesio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Wahagnies
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
La urbeto situas proksimume dudek kilometrojn sude de Lille.
Partnera komunumo
Wahagnies estas ĝemelita kun Böhl-Iggelheim (Rejnlando-Palatinato) en Germanio.
Chebzí
Chebzí, (Hollunder) estas domaro en Ĉeĥio, (loka parto) de municipo Písečná. Ĝi troviĝas proksimume 3 km de Písečná, en valo sur supra fluo de rojo Chebzí sub la samnomata monto (549 m s. m.). Vivas ĉi tie.
Historio
Chebzí estiĝis en frývaldova senjorujo apartenanta al vroclavaj eppiskopoj en la jaro 1772 per parceligo de senjorujaj paŝtejoj. La nomo de vilaĝo ligas al abunda trovo de nigra sambuko.
Dum enkonduko de municipa establo en la jaro 1850 Chebzí fariĝis domaro de Široký Brod, sed en la jaro 1924 ĝi estis donita al Písečná.
Loĝantaro
En Chebzí estas registritaj 11 adresoj : 7 daŭre loĝigitaj domoj kaj 4 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 7 domoj, el tio 6 daŭre loĝigitaj.
Malliberejo de Guantanamo
Militbazo
En la Golfo de Guantanamo, 15 km for de la urbo Guantanamo, ekzistas militbazo de la usona armeo. Ĝi estis muntita en 1898, post la fino de la milito de sendependiĝo de Kubo, dum kiu la usona registaro invadis la insulon pretekstante helpon al la sendependistoj. La bazon oficiale cedis la unua prezidento de Kubo (kaj usona civitano) Tomás Estrada Palma, surbaze de la Amendo Platt, artikolo en la kuba konstitucio kiu permesis la intervenon de la usona registaro en kubaj decidoj.
Poste oni decidis la pagon de luo pro la uzo de la bazo. La nuna kuba registaro de Fidel Castro ne akceptas la oficialan validecon de la traktato kaj plurfoje rifuzis la enspezon de la luo pro tiu uzo.
Malliberejo
Post la teroristaj atakoj de Al-Kaida en Usono je la 11-a de septembro 2001 kaj la milito en Afganujo, la usona registaro organizis tiun malliberejon en la militbazo por enprizonigi diversajn honojn suspektatajn pro terorismo. Fakte nur du monatojn post la atencoj kontraŭ la World Trade Center (kaj 53 jarojn post la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj) la usona prezidento George W. Bush aprobis la areston dum senlima tempo de fremduloj sen eblo helpiĝi ĉe juraj tribunaloj.
La leĝa situacio estas kontestata eĉ ene de Usono, pro la konsidero de eksterteritorieco kiun oni donas al la prizonuloj, kio malhelpas la aplikon de la rajtoj agnoskataj de la usona leĝaro. Ankaŭ ekzistas akuzoj de torturo.
Kronologio
Ekde januaro de 2002 ĝis junio de 2008 almenaŭ 800 suspektataj teroristoj suferis tiun enprizonigon. Inter decembro 2002 kaj aprilo 2003 la tiama ŝtata sekretario usona Donald Rumsfeld aprobis novajn teknikojn de enketado, nome torturo, uzado de hundoj, devigo resti kaŭre aŭ stare, sendorme aŭ sub frenezigaj bruoj. Post internaciaj protestoj, en junio 2006 okazis malsatstriko inter la arestitoj kaj almenaŭ 3 el ili sinmortigis. De tiam la kondiĉoj de enprizonigo akriĝis: la ĉeloj estas elŝtalaj, sen natura lumo, sen freŝa aero, kie la arestitoj estas enfermitaj ĝis 22 sinsekvaj horoj. Ili ne rajtas kontakti samfamilianojn. Jam en 2004 la Supra Tribunalo de Usono asertis, ke la usonaj tribunaloj estis super la jura situacio de la malliberejo guantanama, sed malprecizeco de la aserto permesis la pludaŭron de la arestejo, surbaze, ke ĝi estas ekster la teritorio de Usono. En 2006 la sama tribunalo asertis, ke tiu arestejo estas kontraŭ la Kodo de Usona Militjuro kaj kontraŭ la konvencioj de Ĝenevo. Tamen la usonaj prezidento kaj parlamento daŭre subtenis la arestejon. En oktobro de 2006 Bush proklamis leĝon por pluhavi la arestejon for de la jura usona sistemo kaj de la internaciaj traktatoj; tiu leĝo malpermesas la arestitojn elturniĝi al juraj tribunaloj. Junie de 2008 ankoraŭ restas tie ĉirkaŭ 270 arestitoj.
Kobol
Kobol estas la nomo de planedo en la fikcia universo Battlestar Galactica.
Ene de la kunteksto de ambaŭ serioj Battlestar Galactica, Kobol estas la origina loko de kie devenas la homaro, kaj de kie la civilizacio foriris kaj formis la Dek du Koloniojn de Kobol sur aliaj planedoj. Laŭ la legendo, ekzistis ankaŭ tribo kiu kreis dektrian kolonion nomata Tero, kies loko restas nesciata al la loĝantaroj de la alia dek du kolonioj.
Origina serio
En la originala serio Battlestar Galactica (1978–79), Kobol orbitas ĉirkaŭ neregula varianta stelo kiel parto de ampleksa planeda sistemo. La loĝantaro de Kobol evoluigis sukcesan teknologion pri kosmoflugado kaj en la rakonto oni sugestas ke la planedo atingis ĝian limon vivteni tiom grandan loĝantaron kio, kune kun aliaj katastrofoj, instigis homojn lasi la planedon. Unu el la urboj estis Eden kiu, laŭ Komandanto Adama, estis unu el la unuaj malaperintaj pro nekonata katastrofo.
Estas nesciata kial kaj kiel formiĝis la dek tri triboj, sed dek du el ĉi tiuj grupoj vojaĝis tra la kosmon kaj poste fondis la koloniojn sur enloĝeblaj planedoj ĉirkaŭ aliaj stelaj sistemoj. Ĉi tiuj kolonioj fariĝis la kolonioj prezentitaj en la serio, konataj kiel la Dek du Kolonioj de Kobol. Pro nesciata kialo, la dektria tribo supozeble vojaĝis pli malproksimen kaj en la kontraŭa direkto, kaj fondis la Teron. En la origina serio estis neniu kontakto inter la dektria tribo kaj la Dek du Kolonioj. Fakte, la loĝantaro de la Dek du Kolonioj ĝenerale konsideras la ekziston de la Tero kaj la dektria tribo kiel mito.
Battlestar Galactica 2004
En la repensita serio Battlestar Galactica de 2004, Kobol aperas kiel dense loĝata Tersimila planedo kun altaj montoj kaj densaj arbaroj. La detaloj de ĝia planeda sistemo, tamen, ne estis diskutita. Kontraste kun la origina serio, la ruinoj de Kobol pli similas grek-romiaj anstataŭ egiptaj.
Kobol havas grandparton de la mitologio de la origina serio. La dektria tribo fondis kolonion sur nekonata planedo nomoata "Tero" kaj ne estis kontakto inter ili kaj la aliaj triboj, konataj kiel "La Dek du Triboj de Kobol". Estas poste rivelita ke la 13a tribo konsistas el Cylon, kio signifas ke la homoj de Kobol kreis la originan humanoidan rason Cylon, kaj ke la "Finaj Kvin" estas la lastaj supervivintoj de tiu raso.
Galactica eltrovas Kobol, sed kiam ĝi sendas teamon al ĝia surfaco, ilia komsoŝipo estas pafita malsupren de eskadro de kosmoŝipoj Cylon.
Notoj
Kobol estas anagramo de la mormona vorto "Kolob", ĉiela korpo kiu aperas en la Libro de Abrahamo kaj difinita kiel proksima al la hejmo de Dio.
Métal hurlant
Métal hurlant (laŭvorta traduko: "Krianta metalo") estas franca komiksa antologio de sciencofikcio kaj hororaj historioj, kreita en Decembro 1974 fare de bildliteraturistoj Jean Giraud (pli bone konata kiel Mœbius) kaj Philippe Druillet kune kun la ĵurnalisto-verkisto Jean-Pierre Dionnet kaj la financa reĝisoro Bernard Farkas. Tiuj kvar estis kolektive konata kiel "Les Humanoïdes Associés" (Unuiĝintaj Homoidoj), kio iĝis la nomo de la publikiga entrepreno kiu publikigis Métal hurlant. Ĝi estis publikigita en Usono fare de National Lampoon laŭ la titolo Heavy Metal.
Historioj
Historioj kiuj estis publikigitaj en Métal hurlant estas ekzemple jenaj:
Giuseppe Bianchini
Giuseppe BIANCHINI (1704, Verono -1764 Romo) estis itala oratoriano, nome membro de la religiula Ordendo de Sankta Filippo Neri, krom bibliisto, historiisto kaj liturgiisto, serĉata kaj konsultata de sciecaj kaj konataj eminentuloj. Papo Klemento la 12-a, ekzemple, kaj papo Benedikto la 14-a, kiuj multe konsideris lian instruadan aktivecon, lin enirigis diversajn esplorajn instituciojn kiujn fine li honoris kaj foje presidis.
Verkoj
Inter liaj sciencaj aktivecoj estas granda projekto, nome Bianchini planis grandengaĝan rekontrolon pri tekstoj de la Biblio, nome Vindiciae Canonicarum Scripturarum Vulgatae Latinae editionis, kiu devis etendiĝis tra diversaj volumoj, kies tamen estis eldonita nur la unua (Romo 1740). PLej elstaras lia “Evangeliarium quadruplex Latinae versionis Antiquae seŭ'' ktp, 2 voll. (Romo, 1749).
Inter liaj prihistoria verkoj meritas esti menciata la kvar volumon, kiun li aldonis al la tri.voluma historia verko de lia onklo Francesco Bianchini, nome '' Anastasii bibliothecarii Vitae Rom. Pontif.” Romo, 1735). Li ankaŭ publikigis volumon “historiae ecclesiasticae quadripartitae'' (Romo, 1752-1754).
Inter la verkoj pri liturrgio menciindas “Liturgia antiquario hispanica, Gothica, Isidoriana, mozarabica, toletana mixta'' (Romo, 1746). Li ankaŭ entreprenis eldonon de la verkoj de B. Thomasius, sed nur la unua volumo vidis la lumon (Romo, 1741).
Li estis ankaŭ ŝanĝita esplori kaj verki raporton pri la “spontana ekbrulo” de la grafino Cornelia Zangari (Verono, 1731, publikigitan en Romo). ([Http :/ / anomalyinfo.com / articoli / sa00014.php? page = SHC "contessa Cornelia Bandi del Mar Morte Fiery"]; Bianchini, G. (1743) parere sopra la morte della Cagione della Contessa Cornelia Zangari, Casenate Bandi ne ' ; 3a Ediz. Roma: Puccinelli Ottavio).
Analizisto de kodeksoj
Bianchini interesiĝis kaj science priskribis, por la aŭtentikeco kaj enhavo, diversajn bibliajn manuskriptojn, gastigitajn en diversaj muzeoj kaj bibliotekoj de Italio. Inter ili menciendas ekzemple la:
Eksterlingva verkado
Kelkaj eksofonaj aŭtoroj povas esti dulingvaj aŭ plurlingvaj ekde sia infanaĝo, eĉ poliglotoj, dum aliaj povas verki en akirita, adoptita lingvo. En kelkaj kazoj la dua lingvo estas frue akirita en la vivo, ekzemple tra enmigrado kaj ne estas ĉiam klara ĉu la verkisto strikte devus esti klasifikita kiel ne-denaska parolanto.
En aliaj kazoj, la lingvo estas akirita tra ekzilo aŭ migrado: "Eksterlingva verkado, la fenomeno verki literaturon en dua lingvo, estas kreskanta trans Eŭropo pro labora migrado".
Eksterlingva verkado estas formo de internacia literaturo, kvankam la lasta ankaŭ ampleksas literaturon kiu transiras naciajn stilajn aŭ kulturajn limojn, sen ke ĝi estu verkita en alia lingvo. "Eksterteritorieco kaj eksofonio estas efektive gravaj ideoj, ne nur por kompara literaturo, sed ĝenerale por [la demando de] la statuso de literatura teksto [de] la 21-a jarcento".
Ĝi ankaŭ parte kovras translingvadon kaj translingvaj verkistoj estas unu el la multaj terminoj kiuj estis elpensitaj por priskribi la fenomenon. Rilataj konceptoj en la angla inkluzivas transculturalism (transkulturismo), axial writing, postnationalism (postnaciismo) kaj postcolonialism (novkoloniismo) kaj en Esperanto alilingveco (alifonio), interkultura literaturo, gastlaborista literaturo, fremdula literaturo kaj migra literaturo.
Instigoj por fariĝi eksterlingva verkisto povas esti multaj: fari politikan asertaĵon (ekzemple, Yoko Tawada, kies verkaro ankaŭ defias la ligon inter nacia lingvo kaj naciismo, precipe la rilaton al kokugo/ kokutai en la japana kulturo kaj kiu klopodis
Kelkaj eksterlingvaj aŭtoroj estas ankaŭ tradukistoj, inkluzive (en kelkaj kazoj) de siaj propraj verkoj. Male, traduko de eksterlingvaj verkoj povas prezenti problemojn pro la "fremdiga efiko de la nova lingvo tra stilaj novigaĵoj".
Esperanto-verkistoj
Ĉar Esperanto estas lingvo nur de plurlingvanoj, estas ioma diferenco inter ekzemple pola verkisto kiu decidas verki en angla disde ekzemple pola verkisto kiu decidas verki en Esperanto. En la unua kazo, li kliniĝas al plimulta lingvo; en la dua okazo, li kliniĝas al malplimulta lingvo, kiu estas nenies nura lingvo. En la unua kazo estas kialoj ekonomiaj, prestiĝaj ktp. En la dua kazo la kialo estas la elekto de alternativa internacia lingvo. La originala Esperanta literaturo estas internacia literaturo kiu ne estas je pli ol 90% verkita de denaskaj parolantoj kiel okazas ĉe la angla kaj aliaj lingvoj naciaj aŭ etnaj. Tiamaniere oni eskapas iomete de la kultura imperiismo, kiu akompanas la disvastiĝon de la angla kiel internacia lingvo.
Vidu ankaŭ sub Listo de eksterlingvaj verkistoj.
Literaturo
Susan Arndt, Dirk Naguschewski, Robert Stockhammer, Exophonie, Anders-Sprachigkeit (in) der Literatur, LiteraturForschung; Vol. 3, Kulturverlag Kadmos, Berlino, 2007, 302 paĝoj, ISBN: 978-3-86599-024-2
(24341) 2000 AJ87
(24341) 2000 AJ87 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero kaj do estas ano de la "Greka Tendaro".
53311 Deŭkaliono
53311 Deŭkaliono estas granda transneptuna objekto malkovrita la de teamo de la Deep Ecliptic Survey elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝia orbita periodo (295,808 jaroj) metas ĝin malproksima de simpla orbita resonanco kun Neptuno, ĝia orbito havas malgrandajn discentrecon kaj klinangulon : estas karakterizo de "klasika" objekto de la Kujper-zono aŭ kubevano : ano de la "malvarma loĝantaro", tie estas korpoj, kies orbitoj ne suferas perturbojn.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Deŭkaliono, rolulo de la helena mitologio. Deŭkaliono kun sia edzino Pirro estis nuraj postvivantoj de inundo, en kiu ĉiuj ceteraj homoj dronis. Orakolo diris al ili, ke ili "ĵetu la ostojn de ilia patrino" malantaŭen de ili. Konfuzitaj, ili decidis, ke ilia patrino estis la Tero, kaj, ke ties ostoj estas ŝtonoj. La ŝtonoj kiujn ili tiam ĵetis super siaj ŝultroj naskis homojn por repopoligi la mondon.
Sârbi (Budești)
Sârbi (Szerfalva) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudoriente de Sighetu Marmației. En 1910 ĝi havis loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992  (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estis en 1459. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Budești.
La nomo de la vilaĝo signifas "serboj". Ĝi situas ĉe la rivero Cosău. Proksime situas du lignaj preĝejoj el la 17-a jarcento, Sârbi Susani kaj Sârbi Josani, kiuj apartenas al la kultura heredaĵo de Unesko.
Sajat-Nova
Sajat-Nova (armene:Սայաթ-Նովա; azere:سید‌ نوا /Sayad-Nova; perse:سید‌ نوا; kartvele:საიათ-ნოვა) (n. la 14-an de junio 1712, en Tbiliso - m. la 22-an de septembro 1795, Haghpat), naskita kiel Harutjun Sajatjan (Հարություն Սայադյան). Lia patrino, Sara, naskiĝis en Tbiliso, kaj lia patro, Karapet en Halepo aŭ Adana. Li estis armena poeto, kantisto kaj aŝiko kun kantoj en pluraj regionaj lingvoj. Li adoptis la nomon Sajat-Nova kio signifas en la persa lingvo "Reĝo de la kantoj".
Proksimume 220 kantoj povas esti atribuataj al Sajat-Nova, kvankam li eble skribis milojn pli. La plej multaj el liaj konservitaj kantoj estas en azera lingvo, sed li ankaŭ komponis en la armena, kartvela kaj persa. Kelkaj liaj kantoj estas kantitaj nuntempe, ĉefe la armenaj. Li ankaŭ estis flua en la araba.
Sajat-Nova estas konsiderita de multaj kiel la plej granda aŝiko kiu iam vivis en Kaŭkazio. Komponisto Aleksander Arutjunjan verkis la operon nomita "Sajat-Nova". Ekzistas strato kaj muziklernejo nomita kiel li en Erevano (Armenio), same kiel armen-amerika dancensemblo en Usono, armena restoracio en Madrido (Hispanio) kaj lageto situanta en Mont Orford (Kebekio, Kanado).
La filmo de la jaro 1968 "Sajat Nova" direktita de Sergej Paraĝanov — kiu estis malpermesita en Sovetio, sekvas la padon de la poeto ekde lia infanaĝo ĝis lia rolo kiel kortegano kaj finfine kiel monaĥo. Ĝi estis distribuita en Usono sub la titolo The Color of Pomegranates ( La Koloro de Granatoj). Ĝi ne estas tiel multe biografio de Sajat-Nova, sed serio de scenoj de armenaj kostumo, brodaĵo kaj religia rito intermetita kun scenoj kaj versoj de la vivo de la poeto.
En Armenio, Sajat-Nova estas konsiderita poeto, kiu faris konsiderindan kontribuon al la armena poezio de sia jarcento. Kvankam li vivis sian tutan vivon en profunde religiema socio, liaj poemoj estas plejparte sekularaj kaj plenaj de romantika ekspresionismo.
17869 Descamps
17869 Descamps estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Smrkovice
Smrkovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Písek, kiu troviĝis en distrikto Písek proksimume 3 km sude de la distrikta urbo Písek. Estas ĉi tie registritaj 248 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Smrkovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 13,4 km².
Historio
La unua skribbmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1253.
Piperidina fluoroacetato
Piperidina fluoroacetato aŭ C7H12NO2F estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fluoroacetata acido kun pirolidina klorido, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Piperidina fluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la fluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan kloron, kloroformon kaj karbonan duoksidon.
11284 Beleno
11284 Beleno estas malgranda amora asteroido malkovrita la de la franca astronomo Alain Maury elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistantan ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio
Orbito
Ĝia discentra orbito pasas je ĉ 25 milionoj de km ekstere de tiu de Tero kaj krucas tiun de Marso; ĝi do estas rigardita kiel :
Ĝi estas ankaŭ marsrenkonta asteroido:
Koumanthio Zeinab Diallo
Koumanthio Zeïnab Diallo, naskiĝinta en 1956 en Labé, Gvineo, estas verkistino kaj sociologo, parolantino de la fula (fr. peule) kaj franca lingvoj.
Biografio
Ŝi laboris poste kiel kampara parolistino, poste konsilistino por la programo de la Unuiĝintaj Nacioj por la disvolviĝo kaj por NRO-j aŭ por internaciaj organizoj, kaj kiel sociologo en kampara medio, intervenante rilate al problemoj de sano, la perfortoj faritaj al virinoj kaj kontraŭ la virinaj seksorganaj kripligoj.
Ŝi estis la unua virino kiu eldonis libron de poezio en Gvineo. Ŝia verkaro konsistas ankaŭ el fabeloj, romanoj, infanliteraturo kaj verkoj por la teatro, kun ĉirkaŭ dekkvino da verkoj. Ŝi enskribas sin kaj deziras ke daŭrigu poezia tradicio en la fula lingvo, verkante en la fula kaj en franca lingvoj. Ŝi reinventas novajn tekstojn ekde elementoj aŭditaj pere de la pasinteco. Ŝi estas fondinto de la gvinea sekcio de PEN Klubo kaj membro de la Internacia komitato de virinoj verkistoj kaj de pluraj aliaj literaturaj asocioj.
Ŝi estas kunfondinto de la Muzeo de Fouta Djallon kaj de la Teatro de la Muzeo en Labé.
Vidu ankaŭ
PEN-klubo internacia
Maurizio Ferrini
Maurizio FERRINI (naskiĝis la en Cesena) estas itala aktoro.
Biografio
Li debutis en la elsendo Quelli della notte, de Renzo Arbore, kie li montris sian humuron, kiel en la repliko: "Non capisco, ma mi adeguo" (Mi ne komprenas, sed mi konformiĝas).
Sinjorino Emma Coriandoli
Komence de la 1990-aj jaroj, en elsendo Domenica In, li ludis travestiitan rolon de Sinjorino Emma Coriandoli, parodio de itala dommastrino.
De 1991 al 1993, li ludis en humura telegazeto Striscia la Notizia.
En 1992, li ludis sian lastan rolon en la filmo Sognando la California, sub reĝisorado de Carlo Vanzina, kaj poste li iom post iom forlasis scenejon, ĝis 2005, kiam li revenis por partopreni al reality show en L'isola dei famosi, en kiu li publike konfesis ke li ŝatus reveni por labori en televido kaj kino, post jaroj da silento.
Linioj de Fraunhofer
la Linioj de Fraunhofer estas spektraj linioj en la videbla spektro de la suna lumo, unue viditaj en 1802 de la brita scientisto William Hyde Wollaston, remalkovrita en 1813 de la germana optikisto Joseph von Fraunhofer.
Fraunhofer nomis en 1817 la sorbajn liniojn de la suna spektro
Rammingen (Virtembergo)
Rammingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Láz (Kladruby)
Láz estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Kladruby, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de Kladruby. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Láz situas en katastra teritorio Láz u Kladrub kun areo 4,76 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.
Kovářov
Kovářov (Kowarschow) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, en la nordorienta parto de la distrikto Písek, 11 km nordokcidente de la urbo Milevsko, proksime al la rivero Vltava. La vilaĝo havas  kaj administre prizorgas pluajn 16 komunumojn.
Historio
La loko estis loĝigata jam ekde la 9-a jarcento, la unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1220.
La vilaĝo havas viglan kulturan kaj societan vivon, en 2004 ĝi akiris prestiĝan premion „Vilaĝo de Ĉeĥa respubliko“. Ĝi estas sidejo de konata ĉeĥa folklora ensemblo Kovářovan kaj okazloko de tradicia Sudbohemia folklora festivalo (ĉiun unuan semajnfinon en junio).
Neegalaĵo (pli granda, malpli granda)
Vidu ankaŭ artikolon neegalaĵo (ne egala).
En matematiko, neegalaĵo estas propozicio pri relativa amplekso aŭ ordo de du objektoj. La skribmaniero a < b signifas ke a estas malpli ol b kaj la skribmaniero a > b signifas ke a estas pli granda ol b. Ĉi tiuj rilatoj estas sciata kiel striktaj neegalaĵoj.
En kontrasto a ≤ b signifas ke a estas malpli ol aŭ egala al b kaj a ≥ b signifas ke a estas pli granda ol aŭ egala al b. Ĉi tiuj rilatoj estas sciata kiel nestriktaj neegalaĵoj.
Se la senco de la neegalaĵo estas la sama por ĉiuj valoroj de variabloj por kiu ĝi estas skribita, tiam la neegalaĵo estas nomita kiel absoluta neegalaĵo aŭ senkondiĉa neegalaĵo. Se la senco de neegalaĵo veras nur por certaj valoroj de la variabloj, sed estas malvera por la aliaj valoroj de la variabloj ĝi estas nomita kiel kondiĉa neegalaĵo.
Propraĵoj
Neegalaĵoj havas jenajn propraĵojn:
Adicio kaj subtraho
Neegalaĵo restas vera aŭ malvera se ambaŭ flankoj estas pligrandigitaj aŭ malgrandigitaj per adicio aŭ subtraho de la sama nombro.
Apliko de funkcio ambaŭflanken
Ĉiu severe monotone pligrandiĝanta funkcio povas esti aplikita ambaŭflanken al neegalaĵo kaj ĝi konservos sian verecon aŭ malverecon.
Ĉena skribmaniero
La skribmaniero a < b < c signifas ke a < b kaj b < c kio, per la transitiveca propraĵo pli supre skribita, donas ke a < c.
6-a de julio
La 6-a de julio estas la 187-a tago de la jaro (la 188-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 178 tagoj restas.
Neegalaĵo (pli granda, malpli granda)
Programlingvoj
En plejparto de programlingvoj (kun escepto de Python) ĉi tiu skribmaniero signifas tute alian.
a < b < c egalas al (a < b) < c. Ĉi tie a < b = 1 se a < b (la kondiĉo veras) kaj 0 male. Do ekzemple 3 < 2 < 1 estas 1 (vero) ĉar
6-a de julio
Je la 6-a de julio okazis, interalie:
Neegalaĵo (pli granda, malpli granda)
Konataj neegalaĵoj
Vidu ankaŭ jenon: listo de neegalaĵoj.
Bardo Thodol
Bardo Thodol (བར་དོ་ཐོས་གྲོལ, transkribite bar do thös grol, laŭvorte "liberigo per aŭdado en la intera statuso"), kelkfoje tradukanta La Tibeta Libro de Morto estas entombiga teksto de Tibeto kiu priskribas la spertojn de konscio en la tempo nomiĝanta bardo inter morto kaj renaskiĝado. La lamaoj recitas ĝin supre mortanta aŭ mortinta persono, aŭ por monerfiguro. Tio estas grava en la Tibeta Budhismo.
6-a de julio
Tagoj de semajno
La 6-a de julio estas (laŭ gregoria kalendaro):
Uzuro
Uzuro estas en la plej vasta senco alta interezo, kiun oni postulas, ekspluatente ies mankon de mono.
Neegalaĵo (pli granda, malpli granda)
Konataj neegalaĵoj
En matematikisto oni ofte uzas neegalaĵojn por bari nombrojn se akurata formulo estas ne sciata aŭ ne povas esti komputita facile. Ĉi tiaj neegalaĵoj:
Poppenricht
Poppenricht estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Amberg-Sulzbach de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Giuseppe Pinelli
Giuseppe PINELLI (naskiĝis la 21-an de oktobro 1928 en Milano, mortis la 16-an de decembro 1969 en Milano ) estis itala fervojisto, anarkiisto kaj esperantisto.
Biografio
Pinelli naskiĝs en laborista familio. Dum la Dua Mondmilito li adoleskis, sed jam aktivis kiel partizano. Li anarkiismon li praktikis kiel pacifisto kaj Esperanto kongruis kun lia pacifismo. En politika movado sen hierarkio malfacilas kompreni la rolon de Pinelli, sed sendube li estis engaĝita en la Nigra Kruco por subteno al kamaradoj en prizono aŭ atendantaj proceson.
Lia morto ŝokis Italion. La eventoj kiuj kondukis al lia morto komenciĝis la 12-an de decembro 1969, kiam bombo eksplodis en banko, apud la milana katedralo en Piazza Fontana centra placo en Milano, 17 personoj mortis, 88 estis vunditaj. Samtempe tri aliaj sangaj atencoj okazis en Romo, kie mortis 15 personoj. La 16-an de decembro Pinelli mortis en policejo, kvankam li ne estis en stato de aresto, nur de pridemandado. Li estis tie ĉar oni arigis kiel eble plej multe da anariistoj, laŭ instrukcio de sekretaj servoj. La celo estis imputi la anarkiistojn pro la bombo en la banko.En 2009, la tiama prezidento de Italio, Giorgio Napolitano, honiris lin kiel la 18-an viktimon de la terorisma atencc en Milano, la 12-an de decembro 1969.
Sen iu ajn pruvo, la polico tuj suspektis la Milanajn anarkiistojn, kaj dum la nokto 84 homoj, preskaŭ ĉiuj anarkiistoj, estis provizore arestitaj kaj portitaj al la policejo. Inter ili estis Giuseppe Pinelli. Tri tagojn poste, Pinelli mortis noktomeze falante de la kvara etaĝo de la policejo tra malfermita fenestro.
Policestro Marcello Guida tuj deklaris, ke temis pri mem-mortigo, sed sekve oni konkludis en ŝtata proceso, ke tiu versio ne estas kredinda, kaj do oni devas konkludi, ke la polico evidente mortigis Pinelli. Interalie Pinelli estis tute senkulpa, kaj nuntempe estas akceptata vero, ke la bombo en Piazza Fontana estis metita de ekstremdekstraj grupoj. La polic-oficisto Calabresi, kiu troviĝis kune kun aliaj en la ĉambro, de kie Pinelli estis elĵetita, estis sekve mortigita de la ekstremmaldekstra grupo Lotta Continua (Daŭra Lukto) en 1972.
Esperantisto
Giuseppe Pinelli ankaŭ interesiĝis pri Esperanto kaj estis membro de la Milana klubo. En 1955 li edziĝis al Licia Rognini, kiun li ekkonis en vespera kurso pri Esperanto.
Kino
Ekzistas filmo en la itala ("Pino - Vita accidentale di un anarchico, 2022) pri la vivo de Giuseppe Pinelli, de la itala reĝisorino Claudia Cipriani . La unua dublaĵo de la filmo okazis ĝuste en Esperanto ("Pino, hazarda vivo de anarkiisto")
Preĝejo Sankta Brigita (Londono)
La preĝejo Sankta Brigita (anglalingve St Bride's Church) estas preĝejo lokita en la kvartalo City de Londono, la ĉefurbo de Britio. Ĝi viciĝas inter la plej antikvaj kultlokoj de la areo : la unua preĝejo eble datiĝas de la 7-a jarcento, kiam konvertiĝis la Saksoj. Ĉar la protektantino de la preĝejo estas Sankta Brigita, oni sugestis, ke ĝi estis fondita de keltaj monaĥoj.
La plej freŝdata versio de la konstruaĵo estis plenumita de Christopher Wren en 1672 ĉe la strato Fleet. Pro sia situo, la preĝejo estis longe asociita al ĵurnalistoj kaj gazetoj. Ĝi estas distinga gvido-punkto en la londona pejzaĝo, ĉar videbla el multaj variaj lokoj. La preĝejo altas 69 metrojn kaj la dua plej alta preĝejo fare de Wren (nur la katedralo Sankta Paŭlo havas pli altan pinton).
Eörs Szathmáry
Eörs Szathmáry [Orŝ satmAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szathmáry Eörs estas hungara biologo, profesoro, membro (korespondanta en 2007, ordinara en 2013) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea.
Biografio
Eörs Szathmáry akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1984. En la sekva jaro li doktoriĝis el biologio samloke. Li instruas ne nur en Budapeŝto, sed ankaŭ en Germanio. Li okupiĝis precipe pri evoluismo. Li ricevis eksterlandan premion en 1996, hungaran en 1999.
Săsar
Săsar [səsar] (Zazár zaza:r) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Baia Mare. Administre ĝi apartenas al Recea (Baia Mare).
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 180 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 662 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1327. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Zazár apartenis al Hungario, (Szatmár).
Medlov (distrikto Brno-provinco)
Medlov (Mödlau) estas kampurbo troviĝanta en distrikto Brno-provinco en Sudmoravia regiono de Ĉeĥio. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego sur rivero Jihlava, surrande de naturparko Niva Jihlavy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo el la jaro 1173. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
L'Association
L'Association estas franca publikiga entrepreno kiu publikigas komiksajn librojn. Ĝi estis fondita en Majo 1990 fare de Jean-Christophe Menu, Lewis Trondheim, David B., Mattt Konture, Patrice Killoffer, Stanislas, kaj Mokeït. Je 2012, el la originaj fondomembroj, nur Konture plue estas aliĝinta kun la kompanio.
Artistoj kiuj aperis en L'Association estis Edmond Baudoin, David B., Guy Delisle, Julie Doucet, Patrice Killoffer, Mattt Konture, Étienne Lécroart, Jean-Christophe Menu, Riad Sattouf, Marjane Satrapi, Joann Sfar, Lewis Trondheim, Jim Woodring inter aliaj.
-56
En la jaro 56 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Limburgo (Belgio)
La belga provinco Limburgo estas la plej orienta provinco de la regiono Flandrio kaj situas okcidente de la rivero Mozo; ĝi disdividiĝas en la tri administrajn distriktojn Haselto, Maaseik kaj Tungro. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La ĉefurbo estas Haselto.
Same kiel en la nederlanda parto de Limburgo oni ankoraŭ parte parolas la limburgan, kaj ekzistas la partio Limburgs Belang (Interesoj de Limburgo) kiu pledas por unueca kaj sendependa Limburgo.
Informoj
La municipo Voeren [VUren] estas enklavo sen tera kontakto al la resto de Flandrio; disigas ĝin de tiu la suda pinto de Nederlando, ĉirkaŭ Maastricht.
Municipoj
La tabelo ordigeblas per klako de la simbolo.
Jacques Derrida
Jacques DERRIDA (naskiĝis la 15-an de julio 1930, mortis la 8-an de oktobro 2004 en Parizo) estis juddevena Alĝerie-naskita franca literatura kritikisto kaj filozofo. Li estas la fondinto de de Malkonstruismo kaj lia verkaro estas ligita al Postmodernismo.
Vivo
Derrida naskiĝis la 15-an de julio en El-Biar (ĉirkaŭ Alĝero), tiam Francia Alĝerio, en sefardan familion.
Ĉe la École Normale Supérieure, Derrida renkontis Louis Althusser, kun kiu li amikiĝis. Li ankaŭ amikiĝis Michel Foucault, kies lekciojn li ĉeestis. Post ol viziti la Husserl-arkivo en Leuven, Belgio, li finigis lian filozofan agrégation pri Edmund Husserl.
Salikacoj
La salikacoj (Salicaceae), estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malpigialoj (Malpighiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 50 genrojn kaj pli ol 1250 speciojn,. Ĝia tipa genro estas saliko.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (31 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Barbacena (mikroregiono)
La mikroregiono de Barbacena (esperante: Barbasena) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 12 municipojn.
Figeac
Figeac [fiĵAk] (L: 2°02'E l: 44°36'N) estas urbeto en departemento Lot en regioneto Quercy, en suda Francio. Ĝi havas ĉirkaŭ 10 000 loĝantojn. Figeac apartenas de 1997 al Komunumo de Komunumoj (Communauté de Communes du pays de Figeac-Cajarc).
NGC 4021
NGC 4021 (aliaj indikoj — MCG 4-28-112, ZWG 127.124, ARAK 339, NPM1G +25.0271, PGC 37730) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Magindanao
Magindanao - hispane Maguindanao - estas provinco de la Filipinoj. La provinca teritorio situas sur la insulo Mindanao. Ĝi estas parto de la regiono ARMM (Aŭtonoma Regiono Islama Mindanao), kiu estis instalita en 1989 kaj kiu ankaŭ ampleksas la provincojn Ŝarif Kabunsuan kaj suda Lanao de Mindanao, kaj krome la ankoraŭ pli sudajn provincojn Basilano, Suluo kaj Tavi-Tavio.
NGC 4021
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Magindanao
Administra centro de la provinco estas la urbo Shariff Aguak, dum Buluan estas ĉefurbo, kaj laŭ la censo de la jaro 2000 en ĝi vivis 435.254 homoj.
Figeac
Kulturo
Figeac estas la naskurbo de Jean-François Champollion. En la urbo troviĝas muzeo Champollion kaj sur placeto (Place des écritures Placo de la skriboj) estas giganta reprodukto kreita de Joseph Kosuth de la fama Rozeta ŝtono dank al kiu Champollion deĉifris la hieroglifojn.
Ankaŭ la kinaktoro Charles Boyer naskiĝis en Figeac.
Figeac estis la sidejo de la esperanto-teatro la Krizalido.
Ekonomio
Figeac estas la centro de kampara regioneto (pays) en kiu ĝi havas ĉefan komercan rolon kun semajnaj bazaroj (sabate) kaj monataj foiroj kie tradicie oni vendis brutojn (bovojn, ŝafojn, ĉevalojn, azenojn).
En la urbo estas iom da industrio, aviadilerkonstruo kun "Figeac-Aéro" kaj precipe la fabriko "Ratier-Figeac" kun ĉirkaŭ 1000 dungitoj kiu produktas de la komenco de la 20-a jarcento aviadilhelikojn kaj aliajn aviadilerojn por grandaj aviadilkonstruistaj firmaoj.
Racio de ŝtato
Strikte parolante, la racio de ŝtato estas koncepto de itala deveno uzita el Nikolao Makiavelo (kiu uzis ĝin per la nomo arte dello Stato, arto de ŝtato) kaj uzita poste de Guicciardini kaj Giovanni della Casa, kvankam nur ĉe Giovanni Botero ĝi estos disvolvigita kiel doktrino (Della Ragion di Stato, 1589), por referenci al esceptaj decidoj kiujn plenumas reganto cele al konservo aŭ pliigo de la bonfarto kaj forto de ŝtato, sub la supozo ke la survivado de tiu ŝtato estas valoro supera al aliaj individuaj aŭ kolektivaj rajtoj, kiel estas la okazo de la nomita Doktrino Breĵnev.
Makiavelo eksponis en siaj Discorsi sopra la prima deca di Tito Livio (lib. III, ĉap. 41): «ke la patrio devas esti defendata ĉiam ĉu maldece ĉu glore, kaj per ajna maniero ĝi estos defendita»:
Tia politiko adoptita povas esti perfekte legitima kiel por ekzemplo, la konstruo de akvorezervejo kondukas al la forpelo de milionoj de personoj por sekurigi la liveradon de akvo, sed povas ankaŭ kontraŭdiri la bazajn principojn kiujn teorie devas defendi la propra ŝtato, kiel estas la kazoj de la murdoj de politikistoj, aŭ eĉ la ŝtata terorismo.
Silvino García Martínez
Silvino GARCÍA MARTÍNEZ naskiĝis estis la unua kuba ŝaka grandmajstro. Li gajnis la Kuba Ŝaka Ĉampionumo kvar foje 1968, 1970, 1973 kaj 1979 kaj reprezentis Kubon en 10 ŝakolimpikoj. Panamerika ĉampiono en 1968. Li estas fondinto kaj rektoro de la Latinamerika Supera Instituto pri Ŝako kaj prezidanto de la Kuba Ŝaka Federacio.
Ŝakolimpikoj
Silvino reprezentis kubon en 10 ŝakolimpikoj. Li gajnis bronzan individuan medalon en 1978.
-57
En la jaro 57 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Anton Schwob
Anton SCHWOB (naskiĝis la  en Apatin) estas aŭstra germanisto kaj emeritiĝinta profesoro de la Universitato de Graz pri pli malnovaj germanaj lingvo kaj literaturo. Li apartenas al la iam persekutita germanlingva malplimulto de Serbio.
Vivo
Post traŭmaj infanaj travivaĵoj en la internigejo Gakovo apud Sombor li sukcese fuĝis kun la patrino en 1947 en Aŭstrion kie li frekventis la renomitan porinstruistan klerigejon en Salzburg. Ekde 1957 li studis germanistikon, historion, arthistorion kaj filozofion ĉe la universitatoj de Marburg, Munkeno kaj Innsbruck (kie li aniĝis al Österreichischer Cartellverband ĉe la korporacio katolika K.Ö.H.V. Leopoldina Innsbruck). Profesoro lia en Innsbruck estis ekz. Karl Kurt Klein. En Marburg li kunlaboris ĉe la faro de la fama Germana lingvo-atlaso ĉe Walther Mitzka kaj Ludwig Erich Schmitt. Schwob kolektis kaj surpaperigis en 1963 kaj 1964 sudeostgermanajn dialektojn. En la 1967-a jaro li doktoriĝis ĉe Johannes Erben en Innsbruck. En 1964 li edzinigis la historiistinon Ute Monika Schwob (fraŭline: Schuller) kun kiu li havas du infanojn.