cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nord-Kebekio
Historio
En 1870, la Brita Imperio donigis tiun regionon al la nova Dominio Kanado, kaj ĝi fariĝis parto de la Nordokcidentaj Teritorioj kiel la distrikto Ungava. En 1898, la kebekia landlimo antaŭeniĝis ĝis la rivero Eastmain, proksime al la 52a paralelo. En 1912, Kanado transdonis la plejparton el la cetero de Ungava al Kebekio. Ĉi tiuj du plivastigoj pli ol duobligis la areon de Kebekio. Tamen, la sudaj kebekianoj atendis ĝis la jaroj 60 por eksetli en tiu norda regiono (de kiu la tiama nomo Nouveau-Québec, "Nova Kebekio", por parto de la regiono), grandaparte por labori je la grandegaj hidroelektraj projektoj kiel la centralaro de la golfo James. Tiu instigis la estigon de novaj urboj, ekzemple Radisson, en la jaroj 60 kaj 70.
En la regiono Nord-Kebekio estas granda parto de la teritorio kovrita de la Interkonsento pri la golfo James kaj norda Kebekio en 1975, landpretenda interkonsento inter Kanado, Kebekio, la provinca elektrofirmao Hydro-Québec, la Krioj, kaj la Inuitoj; la Inuoj alkonsentis en 1978. Nova interkonsento, la Interkonsento pri nova rilato inter la kria nacio kaj la kebekia registaro, subskribiĝis en 2002. Ĉi tiuj konsentoj aparte prileĝis la disvolviĝon de hidroelektraj instalaĵoj en la regiono, rilate al la landaj rajtoj de la aborigenaj nacioj.
Bardonecchia
Bardonecchia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. La nomoj de la subdividaĵoj Lez Arnaus, Melezet, Millaures kaj Rochemolles vidigas la fortan historian rolon de la franca lingvo en la regiono. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la samprovincaj komunumoj Exilles kaj Oulx en Italio, krome Avrieux, Bramans kaj Modane en la franca departemento Savoie(Savojo, FR-73) kaj Névache en la departemento Hautes-Alpes (Altaj Alpoj, FR-05).
Nord-Kebekio
Historio
Alie, la landlimo inter Kebekio kaj Novlando kaj Labradoro estis svaga ĝis 1927, kiam ĝi estis fiksita de la juĝa komitato de la Brita Privata Konsilio. Inter Nord-Kebekio kaj Labradoro ĝi sekvas la akvodislimon laŭ la montaro Torngat. Tamen, la kebekia registaro ne agnoskas tiun decidon rilate al la landlimo kun Nord-Bordio.
Transporto
Estas limigita reto de vojoj en la regiono Jamésie, servante la plejparton de la malmultaj komunumetoj. La plejparto konstruiĝis dum la projekto de la golfo James. La ĉefa vojo estas la Route de la Baie-James, pavimita eltendaĵo de la vojo 109 de Matagami ĝis Radisson. La gruza Route du Nord, 407 km longa, ligas la Route de la Baie-James al la vojo 167 apud Chibougamau. La gruza Route Trans-Taïga, 666 km longa, eltendiĝas de la Route de la Baie-James ĝis Caniapiscau.
La malmultaj provincaj vojoj estas en la tutsudo de la regiono, interalie la vojo 109 al Matagami, vojo 113 al Chibougamau, kaj vojo 167 ĝis Mistissini.
Neniuj vojoj aliras Nunavik-on el la sudo. Aliro estas nur per aviado aŭ martransporto al bordaj komunumoj. Estas izolitaj vojoj en kaj ĉirkaŭ la vilaĝoj, kaj izolita vojo de la minejo Raglan al la golfo Deception apud Salluit.
Teritoria divido de Nord-Kebekio
La regiono Nord-Kebekio dividiĝas inter tri partoj.
Žihle
Žihle (Scheles) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1238.
Ĉirkaŭaĵo
Žihle najbaras norde kun Pastuchovice, sudoriente kun Potvorov kaj Přehořov, sude kun Odlezly, sudokcidente kun Hluboká kaj okcidente kun Nový Dvůr. La vilaĝo situas sur la orienta rando de naturparko Horní Střela. En naturmemorindaĵo U Báby – U Lomu du kilometrojn nordokcidente de Žihle estas gigantaj granitaj ŝtonegoj Dědek kaj Bába.
Lunalilo
William Charles Lunalilo aŭ Lunalilo (naskiĝis la 31-an de januaro 1835 en Honolulu kaj mortis la 3-an de februaro 1874 samloke) estis elektita reĝo de Havajo en 1873, kelkajn monatojn post la morto de sia kuzo Kamehameha la 5-a. Lunalilo mortis post 15 monatoj de regado. Li estis tre populara en Havajo.
Baloto de 1872
Kamehameha mortinta sen heredanto, la ali‘i-oj (la nobeloj) devis decidi pri la reĝa sinsekvo. Lunalilo estis elektita por la trono, sed li tuj anoncis ke li ne akceptus la decidon de la ali‘i-oj sen havi subtenon de la popolo. Konsekvence, li estis la unua nuntempa monarko elektita per referendumo.
Lunalilo, konstrate kun sia kontraŭulo pli konservativa, la estonta reĝo Kalākaua, volis reformi la havajan registaron kaj ŝanĝi la konstitucion por ke la registaro estu pli demokrata kaj donu al la popolo pli grandan partoprenon en tio ĉi.
Estis decidite realigi popularan baloton, doni al la popolon la oportuno ke ĝia voĉo estu aŭdita. Tamen, la konstitucio donis al la parlamento la potencon de decidi kiu estus la reĝo, tiel li ne estus oficiala. Lunalilo petis al sia popolo voĉdoni por ke ĝia voĉo estu aŭdita.
La baloto okazis la 1-an de januaro 1873 kaj rezulto kun venkego de Lunalilo. La sekvanta semajno, la parlamento deklaris lin unuanime reĝo. Estis spekulite ke la kialo la unuanima voĉdono estis kiu ĉiu leĝdonanto devis subskribi malantaŭ la baloto kun sia nomo kaj timis decidi kontraŭ la deziroj de la popolo. Emma de Sube rakontis poste en letero ke centoj da Havajanoj estis pretaj por ŝiri ĉiujn kiuj kontraŭis Lunalilon.
La kronado de Lunalilo okazis la 9-an de januaro 1873 en la preĝejo de Kawaiaha'o. La korto de la preĝo estis tre plena, dum multe da homoj observis el la ekstero, montrante la popularegeco de la reĝo.
Pro la populareco kiun havis Lunalilo kaj ĉar li iĝis reĝo per demokrata procezo, li estas konata kiel "La reĝo de la popolo".
Rezső Gáspár
Biografio
Rezső Gáspár frekventis universitaton en Budapeŝto. Li komencis sian karieron en 1943: li instruis en Papa. Inter 1945-1953 li instruis en universitato en Budapeŝto, poste li estis katedrestro en universitato de Debrecen. Li estis gastoprofesoro en Koloradio en 1963, en Göttingen en 1978. Lia laborado faris pli valora la universitaton en Debrecen. Li ricevis premion en 1965.
Lunalilo
Regado
Kiam Lunalilo alprenis siajn devojn, la politikoj de la registaro komencis ŝanĝegi. Sia antaŭulo, Kamehameha la 5-a, dum sia regado, klopodis akiri pliajn potencojn and klopodis retaŭri la de lia avo, Kamehameha la 1-a. Lunalilo, tamen, dum sia regado, klopodis igi la Havajan registaron pli demokrata. Al komenco, li skribis al la parlamento, rekommendante ke la konstitucio amendita. Li volis malfari ŝanĝojn faritajn de sia antaŭulo kiam li leĝigis la konstitucion de 1864.
La reĝo ankaŭ volis plibonigi la ekonomikan staton.
Dum la regado de Lunalilo, ribelo okazis en la malgranda armeo de Havajo. Iuj membroj de la armeo ribelis kontraŭ la drillmaster-oj kaj la adjutanto generalo. La reĝo intervjuis la trupojn kiuj partoprenis en la ribelo kaj konvinkis illin deponi iliajn armilojn. Post ĉi tio, la reĝo likvidis la armeon. Ekde tiu momento, la reĝlando ne havis armeon ĝis Kalākaua restaŭris ĝin.
PHL
La mallongigo PHL havas plurajn signifojn:
Ĉena frakcio
Ĉena frakcio aŭ ĉenfrakcio estas matematika objekto de jena formo:
kun b_0 \in \Z,, aŭ
kun b_0 \in \Z kaj b_i \in \N. La unua formo nomiĝas ankaŭ "ĝeneraligita", la dua ankaŭ "regulara".
Se ĉena frakcio havas finie da elementoj (iun sub-frakcion anstataŭas simpla nombro), ĝi nomiĝas finia ĉena frakcio, alie nefinia ĉena frankcio. La valoro de nefinia ĉena frakcio estas difinita kiel limeso de trunkitaj frakcioj, en kiuj la unuan, duan… subfrakcion anstataŭas nulo.
Distrikto Poprad
Distrikto Poprad estas la plej okcidenta distrikto en Regiono Prešov. Ĉefa urbo de distrikto estas Poprad. La distrikto najbaras kun Distrikto Liptovský Mikuláš (okcidente), Distrikto Brezno kaj Distrikto Rožňava (sude), Distrikto Spišská Nová Ves, Distrikto Levoča kaj Distrikto Kežmarok (oriente), Pollando (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Tatroj.
Ĉena frakcio
Ekzemplo de finia ĉenfrakcio
Aplikante la eŭklidan algoritmon al la frakcio 19/13 ni ricevas:
Do la ĉen-frakciaj koeficientoj b_0, b_1 kaj b_2 estas 1, 2, 6:
György Illés
György Illés [djordj ilEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Illés György estis hungara kameraisto kaj altlerneja instruisto.
György Illés naskiĝis la 1914 en Eger - mortis la  2006 en Budapeŝto.
Biografio
György Illés frue rigardis mutajn filmojn, kiuj tre plaĉis al li. Baldaŭe li ekhavis laboron ĉe produktejo de filmoj, kie ekde 1946 li iĝis kameraisto. Post 3 jaroj li ekinstruis en la aktora-filma ĉeflernejo. Li laboris kune kun Zoltán Fábry (reĝisoro), Félix Máriássy, Károly Makk, János Herskó, Zoltán Várkonyi. Li ricevis premiojn Kossuth en 1950 kaj 1973, inter 1951-2004 ankaŭ aliajn premiojn.
Riópar
Riópar [RJOpar] estas municipio en la Provinco Albaceto, Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kun areo de 80,92 km². Ĝi apartenas al la komarko Sierra del Segura en la sudokcidento de la provinco. Estas je 920 msm kaj je 118 km de Albacete, nome provinca ĉefurbo. Riópar havas 1 332 loĝantojn (2019) kun denseco de nur 17,19.
Estas en la komarko Sierra de Alcaraz. En la proksimeco estas la naturaj lokoj Chorros del río Mundo, elfluejo de la rivero Mundo, parto de la Natura Parko Calares del Río Mundo y de la Sima.
Historio
Kun la vilaĝoj Villapalacios, Bienservida, Villaverde de Guadalimar kaj Cotillas, formis parton de la Senjorlando "Cinco Villas" (Kvin Urboj), historia subkomarko ene de la etenda senjorlando Alfoz de Alcaraz. Tiu Alfoz apartenis al la markizlando de Villena, kiu finfine estis aligita de la Katolikaj Gereĝoj al la Reĝlando Kastilio, ene de la Regno de Toledo.
La municipo enhavas histori-kulturan kernon, nome submunicipo Riópar Viejo, antikva Rivus Oppae (rivero de la vulpino), mezepoka urbo aktuale restaŭrita, situa je tri kilometroj okcidente de la nuntempa Riópar. La aktuala Riópar, kun la iama nomo de la Reĝaj Fabrikoj de Bronzo kaj Latuno de Sankta Johano de Alcaraz, devenas de projekto de koloniigo de la 18a jarcento, en epoko de Karolo la 3-a, per kiuj setlis tie ministoj kaj laboristoj de reĝaj fabrikoj.
En la 1940-aj jaroj oni atingis pinton de 3 063 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado kaj malpliigo ĝis la nunaj.
Ekonomio
La ekonomio de la municipo ĉefe dependas el la turismo, ĉefe de la rura turismo kaj gastigado; estas hoteloj kaj restoracioj. Ĉefaj altiraĵoj por la turismo estas la Natura Parko Calares del Río Mundo y de la Sima, nome la natura montara lokaro kaj la proksimeco de Alcaraz, monumenta urbo.
La iama ekonomio estis bazita sur la metalurgio derivita de la loka minado, ĉar abundas kalamino, por la akirado de zinko, kaj kupro, por la fandado de latuno kaj bronzo en la forĝejo de El Laminador. Tiu industrio datas de 1772 kiam la reĝo Karolo la 3-a permesis al la aŭstria inĝeniero (hispanigita) Juan Jorge Graubner por la konstruado de fabrikoj kiuj produktas latunon, konatajn kiel la Reĝaj Fabrikoj de Bronzo kaj Latuno de Sankta Johano de Riópar, en loko apud akvofluejo, kie abundas krudmaterialoj kiel akvo, ligno kaj kalamino (devena de proksima ercokuŝejo). Temas pri la unua fabriko de latunoa kaj bronzo de Hispanio kaj la dua de Eŭropo, malantaŭ Goslar, en Germanio, de kiu restas nur informo en la muzeoj de la urbo.
Fine de la 19a jarcento la mino de kalamino perdis enspezeblon, la fabrikoj eniris en krizo kaj post kelkaj klopodoj por rekuperado fare de privatuloj, fermis definitive en 1993. En la aktualo oni konservas la tradicion metalurgian pere de la fabrikado kaj vendo de ornamaj varoj, lampoj kaj mebloj de bronzo, kiel suveniroj kaj tradiciaj ilaroj.
Submunicipoj
La submunicipoj de Riópar:
Malproksimaj Landoj Proksimaj Landoj
Malproksimaj Landoj Proksimaj Landoj (먼나라 이웃나라) estas instrua serio de bildrakontoj el Sud-Koreio fare de la bildliteraturisto Ji Won-bok.
Listo de federaciaj subjektoj de Rusio
La ĉi tie listigataj federaciaj subjektoj de Rusio administre grupiĝas en ok federaciajn regionojn de Rusio.
Meĵgorje
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80507.
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1995.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
En jaro 2002 la urbo havis 19,1 mil loĝantojn.
4919 Vishnevskaya
4919 Vishnevskaya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 19-an de septembro 1974 de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa opera kantistino sopranino Galina Pavlovna Viŝnevskaja (cirile : Галина Павловна Вишневская), edzino de la rusa violonĉelisto Mstislav Rostropoviĉ
Sommauthe
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Juan Carlos Muzzio
Juan Carlos MUZZIO ( naskiĝis en 1946) estas argentina astronomo. Li diplomiĝis pri inĝenierarto en la 1960-aj jaroj en la Universitato de Bonaero kaj pri astronomio kaj terfiziko en la Nacia Universitato La Plata.
Li komencis sian karieron ĉe la Observatorio Steward (Arizono, Usono) antaŭ reveni ĉe la Nacian Universitaton La Plata kaj fariĝi direktoro de la Instituto de Astrofiziko de tiu-ĉi universitato. Lia ĉefa kampo de scienca esplorado estas la stela dinamiko, fako al kiu li kontribuis pli ol 100 referencaj artikoloj.
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 2 asteroidojn la.
La asteroido 6505 Muzzio estis nomita en lia honoro.
Preĝejo Johano Baptisto (Brașov)
Franciskana preĝejo Johano Baptisto estas romkatolika preĝejo kaj monaĥejo en Rumanio, en urbo Brașov, en la urbocentro.
Historio
Klarisoj havis tie gotikan preĝejon kaj monaĥejon, sed la ordeno estis forigita en 1543. En 1644 la luteranoj transprenis la preĝejon kaj ili trakonstruis ĝin. En 1689 pro incendio ĝi bruldetruiĝis. En 1716 la franciskanoj ekhavis la preĝejon, sed post 2 jaroj denove incendio okazis. En 1725 la preĝejo denove estis konsekrita. En 1783 oni konstruis sakristion.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas laŭ strato. La preĝejo havas unu turon super la sanktejo laŭ kutimo de la franciskanoj. La konstruaĵo kontaktiĝas kun la monaĥejo. Ekstere iom da gotikaj (parte kaŝitaj) partoj, memortabulo, skulptaĵo pri Jesuo kaj renesanca reliefo estas videblaj. Oni konjektas, ke la navo estas nova el 1834 (el la pli frua navo restis nenio). Spite tion la altaroj kaj la predikejo pretiĝis pli frue inter 1725-1729. En 1928 oni faris la ornamajn pentraĵojn.
Kermeso okazas en dimanĉo post la 26-an de julio.
Dresrajdo
Dresrajdo estas rajdsporta fako, en kiu la dispozicioj naturaj de ĉevalo estas kuraĝigata kaj rafinata per gimnastikaj ekzercoj. La celo de dresrajdo estas, ke ĉevalo faru la ekzercojn de punkto al minimumaj signaloj. La trejnado dresrajda de ĉevalo estas la bazo de ĉiu rajda aktivecoj.
Celodisvolvigoj
Dresrajdo kiel sporto kaj trejnado kuraĝigas kaj refinas la naturajn movojn de la ĉevalo kaj ebligas ĝin optimume transporti pezon de la rajdanto. Tiel ĝi kontribuas al sano de la ĉevalo. Dreso en tiu kunteksto signifas malplie kondiĉi la ĉevalon por ordonoj, sed plie gimnastiki kaj sensivi la ĉevalon por pliigi forton kaj lertecon.
Otterswang (Pfullendorf)
Otterswang estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sigmaringen de la federacia lando Baden-Virtembergo.
Barengo
Najbaras la komunumoj.
Blovmuziko
Blovmuziko en pli vasta senco ampleksas ĉiujn muzikĝenrojn resp. stilojn, je kiuj oni nure aŭ plejparte uzas blovinstrumentojn. Per tio al blovmuziko apartenas ankaŭ muziko de ĉaskorno-ensembloj, kornkvaretoj aŭ latunblovaj kvintentoj, la klasika lignoblovaj kvintetoj, harmoniorkestroj, blovorkestroj/blovbandoj, janiĉaraj muzikbandoj kaj aliaj.
Pli malvastasence blovmuziko estas nur muziko, kiun ludas blovorkestroj, je kio la diferencoj kaj laŭ okupantaro kaj laŭ ludata literaturo estas tre grandaj. Ankaŭ la nomoj por blovorkestro estas variaj. En la germanligvaj landoj kaj regionoj oni diras Blaskapellen (blovbandoj), en Svisujo ankaŭ Harmonieorchester, nocio, kiu same kiel Orchestre d'Harmonie en Francujo aŭ Harmonieorkest en Nederlando signifas same harmoniorkestro. En anglalingvaj landoj la orkestroj nomiĝas inter alie Wind Ensemble (ventensemblo), Concert Band (koncertbando) aŭ Military Band (armebando).
En la lastaj jaroj multaj orkestroj ankaŭ nomiĝas simfoniaj blovorkestroj. Je tio ofte temas pri armeo- aŭ profesiulo-orkestroj, sed ankaŭ pri bandoj konstistigitaj de engaĝiĝemaj malprofesiuloj aŭ selektorkestroj, kiuj sin dediĉas al originalkomponaĵoj aŭ la altkvalitaj aranĝaĵoj de klasikaj verkoj aŭ de pop-muziko. Distingilo de la „simfoniaj blovorkestroj“ estas, ke ĉiuj voĉoj de la respektive ludataj pecoj estas plene okupitaj per muzikistoj (kio ne ĉiam estas muzikbandoj).
Evoluo de la nuntempa blovorkestro
<!-- Hörner von Rindern, Muscheln und andere einfache Blasinstrumente wurden von Naturvölkern bei religiösen Riten eingesetzt und die Posaunen von Jericho oder die Fanfaren der Römerzeit zeugen von der Nutzung von Blasinstrumenten im Altertum. Als älteste erhaltene Musikinstrumente Europas gelten etwa 35.000 Jahre alte steinzeitliche Knochenflöten, die in der Schwäbischen Alb gefunden wurden.
Vorläufer der Blasmusik, wie sie sich im 19. Jahrhundert entwickelt hat, sind Bläserensemble wie die Harmoniemusiken des ausgehenden 18. Jahrhunderts sowie die Janitscharenmusik, die sich zunächst in der Militärmusik nach den Türkenkriegen vor allem in Österreich und Süddeutschland, danach aber auch im zivilen Bereich herausgebildet hat.
45846 Avdellidou
45846 Avdellidou estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Blovmuziko
Evoluo de la nuntempa blovorkestro
Die heutige Besetzung der Blasorchester entwickelt sich ab Anfang des 19. Jahrhunderts in Schüben, die unter anderem mehrere Ereignisse verursacht wurden, die sich regional unterschiedlich stark auswirkten und dadurch auch zu unterschiedlichen Entwicklungen führten.
45846 Avdellidou
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Blovmuziko
Evoluo de la nuntempa blovorkestro
1. Die ersten konzertanten Blasorchester entstanden in der Französischen Revolution und waren durch chorische Besetzung der Holz- und Blechbläserregister sowie einer Perkussionsgruppe gekennzeichnet. Als Freiluftmusik hatten sie die Aufgabe, die großen Revolutionsfeiern, später die „Friedensfeiern“ nach den Siegen Napoleons mit Musik zu unterstützen. Zahlreiche Blasorchester des Süddeutschen Raumes führen ihren Ursprung auf diese Zeit zurück, in der sie von ihren Monarchen, die Vasallen Napoleons waren, für Huldigungsfeiern eingesetzt worden sind.
Bozânta Mică
Bozânta Mică (bozinta mika) (hungare: Kisbozinta, germane: Klein-Böschendorf) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Baia Mare. Administre ĝi apartenas al Recea (Baia Mare).
Blovmuziko
Evoluo de la nuntempa blovorkestro
In dieser Zeit entstanden auch Märsche bekannter Komponisten wie Beethovens Militär-Marsch von 1816. Später schrieben unter anderem Antonin Rejcha seine „Musik, das Andenken großer Männer und großer Begebenheiten zu feiern“ (um 1830) oder Hector Berlioz die „Grand Symphonie funèbre et triomphale“ (op. 15; 1840) für die Besetzung des französischen Revolutionsorchesters. 2. Mit der Entwicklung der Ventile für Blechblasinstrumente (Riedl in Wien 1832 und Périnet in Paris 1839) standen den Blechbläsern vollwertige chromatische Instrumente zur Verfügung. Damit konnten auch die Register der Trompeten und Horninstrumente chorisch besetzt und die Instrumente zur Melodieführung verwendet werden. Außerdem führte die Erfindung der Ventile dazu, dass diese nicht nur in die bis dahin gebräuchlichen Naturtrompeten und –hörner eingebaut, sondern dass völlig neue Instrumente entwickelt wurden. Beispiele hierfür sind die Saxhörner, die Adolphe Sax in Paris entwickelte. Auch in Preußen und Österreich wurden auf Anregung von Militärkapellmeistern neue Ventilblasinstrumente – Vorläufer von Tenorhorn und Bariton sowie der Tuba – entwickelt.
45846 Avdellidou
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chrysoula Avdellidou, kiu signife kontribuis al la scio pri la fiziko de alfrapo kun hiperrapido per eksperimentoj, teorio kaj observoj de lunaj ekbriloj. Ŝi montris, ke alfrapoj povas penetrigi materialon el la alfrapinto en surfacojn de malgrandaj korpoj, klarigante observojn ĝis nun nekompreneblajn.
Blovmuziko
Evoluo de la nuntempa blovorkestro
3. Durch Industrialisierung und wirtschaftlichen Aufschwung in der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts waren beispielsweise Städte dazu in der Lage, Stadtmusiken zu gründen. Auf den britischen Inseln waren es Industrielle, die sich Werkskapellen, die Vorläufer der Brass Band, zulegten.
Bozânta Mică
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Máramaros).
Blovmuziko
Evoluo de la nuntempa blovorkestro
4. Die Entwicklung der zivilen Blasmusik wurde wesentlich von den Militärmusiken bestimmt, die einerseits die Optimierung der Instrumente vorantrieb und dann auch die Besetzung der Orchester mit diesen erprobten. Zudem wurden sowohl auf dem Kontinent wie auf den britischen Inseln häufig ehemalige Militärmusiker als Dirigenten engagiert, die meist auch die entsprechende Literatur schrieben. -->
Instrumentadoj
<!--
Instrumentarium des Blasorchesters (Harmoniebesetzung)
„Harmoniebesetzung“ bedeutet eigentlich nur, dass das Orchester mit Holz- und Blechbläsern besetzt ist. Schon Mozart hat seine eigenen Werke auch „auf Harmonie gesetzt“. Die ursprüngliche Harmoniemusik war in der Regel nur mit Oboen, Klarinetten, Fagott und Kontrafagott sowie Hörnern besetzt.
Die heute übliche Standardbesetzung in den Benelŭ-Staaten und Deutschland sowie mit Abwandlungen in Österreich ist unten dargestellt. Je nach Stück kann diese jedoch in der Anzahl der Stimmen variieren (ab und zu verlangte Stimmen sind in Klammern gesetzt), je nach Komposition werden weitere Instrumente verlangt.
Dass die Besetzung nicht starr ist, sondern sich mit der Zeit mehr oder weniger stark wandelt, sei an einigen Beispielen verdeutlicht.
Zudem gibt es regional bzw. national mehr oder weniger große Unterschiede in der Besetzung.
Zudem werden in einzelnen Kompositionen Instrumente gefordert, die nicht der Standardbesetzung des symphonischen Blasorchesters entsprechen. Beispiele hierfür sind: -->
Komponistoj de blovmuziko
<!-- In einer gesonderten Liste sind Komponisten zusammengefasst, die Werke für Blasmusik geschaffen haben.
Literatur
Die Literatur, d. h. das Notenmaterial, für Blasorchester kann in verschiedene Kategorien eingeteilt werden:
Original-Kompositionen
Hierbei handelt es sich um Werke, die speziell für den Klangkörper Blasorchester komponiert wurden.
Transkriptionen
Unter Transkriptionen versteht man Werke für Blasorchester, die ursprünglich für eine andere Instrumentation komponiert wurden, beispielsweise für Symphonieorchester. Jede Transkription erfordert eine Anpassung des Notenbildes an den klanglichen Charakter und die technischen Möglichkeiten der Zielinstrumente. Spielweisen, die sich für die Zielinstrumente nicht eignen, werden vereinfacht, beispielsweise weil eine Violin-Stimme von Klarinetten wiedergegeben wird. Werke, deren Tonart der Grundstimmung der Blasinstrumente sehr fern liegt, werden häufig in eine B♭-Tonart transponiert, da diese Tonarten auf Blasinstrumenten einfacher intoniert werden können. Mit dem vermehrten Aufkommen sinfonischer Blasorchester seit etwa 1985 erscheinen zunehmend auch sehr werkgetreue Transkriptionen.
Arrangements
Preĝejo Johano Nepomuka (Budaörs)
Preĝejo de Sankta Johano Nepomuka estas romkatolika, la plej signifa historia monumento de urbo Budaörs en Hungario.
Blovmuziko
Literatur
Meist als Zusammenstellung (Medley, Potpourri) bekannter Melodien (oft auch Filmmusik oder klassische Werke) bilden Arrangements einen wesentlichen Bestandteil des heutigen Blasmusikrepertoirs.
Volkstümliche Kompositionen
Preĝejo Johano Nepomuka (Budaörs)
Historio
La unua mencio pri la preĝejo okazis en 1243. En 1541 la turkoj okupis la plenan komunumon. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1738 kaj 1752 fare de germanaj enmigrantoj. La paroĥo estis refondita en 1744. Inter 1802-1810 la konstruaĵo estis pligrandigita. En 1828 oni pentris la murojn (denove en 1933). En la 1830-aj jaroj fulmo trafis la kirkon. La baroka turo estis konstruita en 1844. Orgeno alvenis en 1899, en 1933 ĝi estis renovigita. En 1945 kelkaj pafoj trafis la preĝejon. En 2014 nova orgeno alvenis.
Blovmuziko
Literatur
Als volkstümlich werden originale Blasmusikkompositionen der Volksmusik bezeichnet. Aber auch Stücke kleinerer Ensembles (Egerländer, Oberkrainer, usw.) werden für Blasorchester bearbeitet.
Preĝejo Johano Nepomuka (Budaörs)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. En la korto estas videblaj ankaŭ monumentoj pri falintoj en ambaŭ mondomilitoj, skulptaĵoj pri Kristo kun falanta soldato, pri Sankta Vendelo, pri József Mindszenty. En mezo de la fasado troviĝas la enirejo, plej supre la turo altiĝas. La fasadaj ornamaĵoj estas vazoj kaj skulptaĵoj pri Sankta Floriano, Sankta Longinus kaj Johano Nepomuko. La absido konsistas el pluraj kvadrataj partoj. Interne la ĉefaltaro prezentas morton de Kristo. La du flankaj altaroj pri Sankta Sebastiano kaj Mario Magdaleno estis kreita en 1846. Sur la plafono freskoj estas videblaj.
Interesaĵo: en ĉiuj 3-a jaro oni faras imponan tapiŝon el floroj ĉirkaŭ la preĝejo.
Blovmuziko
Literatur
Die Besetzung und der Leistungsstand (Stufeneinteilung) werden ebenfalls berücksichtigt. Sehr oft werden gerade im Bereich Unterstufe und Mittelstufe die Musikstücke mit optionalen Stimmen geliefert, so dass sie bereits mit kleinster Besetzung spielbar sind. Ab Oberstufe allerdings, besonders bei sinfonischer Blasmusik, werden auch „Exoten“ wie Bassklarinette, Englischhorn oder Fagott, aber auch Kontrabassklarinette/Fagott oder Bass-Saxophon, zu einem wesentlichen Bestandteil des komponierten Gesamtklanges. Für Kinder- und Jugendorchester, bei denen die Besetzung oft lückenhaft ist, gibt es ebenfalls gute Literatur. Hier werden Stücke vier- bis achtstimmig und mit Rhythmus-Stimme gesetzt. Bei diesen sogenannten Parts kann jede einzelne Stimme von jedem Instrument passender Stimmlage gespielt werden. So kann jeder Jungmusiker einen Part spielen, der seinem Leistungsstand entspricht. -->
(13919) 1984 SO4
(13919) 1984 SO4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
László Majthényi
MAJTHÉNYI László [pr. majte:nji] estis hungara aktoro naskiĝinta en Nagyvárad la 27-an de junio 1883 kaj mortinta en 1960.
Gingivo
Gingivo (de latina gingiva) aŭ dentokarno estas la karno ĉirkaŭ la dentoj. Ĝia inflamo nomiĝas gingivito.
Hidrosfero
La hidrosfero (de malnovgreka ύδωρ [hidor] = akvo kaj σφαίρα, [SFAJra] = sfero) estas parto de la geosfero kaj ampleksas ĉiujn akvomasojn de la planedo tero, kaj super kaj sub la grundo. Ĝi ampleksas interalie oceanojn, lagojn, riverojn, glaĉerojn, la akvon sub la grundo kaj en la atmosfero.
Jindřichovice pod Smrkem
Jindřichovice pod Smrkem (Heinersdorf an der Tafelfichte) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. En la municipo vivas.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.
Ĝardeno de la Malaperintaj Soldatoj
Ĝardeno de la Malaperintaj Soldatoj (גן הנעדרים‎‎, Garden of the Missing in Action) estas memor-ĝardeno en Monto Herzl en Jerusalemo. Ĝi situas en la Nacia Milita kaj Polica Tombejo. La ĝardeno estas dediĉita al la Malaperintaj Soldatoj kies tombo estas nekonata de 1914 ĝis hodiaŭ, kaj ankaŭ estas portempa monumento al nekonataj soldatoj planite ŝanĝebla al la Nacia Memormonumento, kiu konstruiĝas ĉe la enirejo de la tombejo. Memoraĵo inkludas nomojn de judaj kaj ne-judaj soldatoj kaj oficiroj, kiuj servis en la Israela Armeo kaj israela polico. en 1954, post nelonge post antikvaj judaj kaverno estis malkovrita proksime. antaŭ la ĝardeno estis konstruita estis la  'Missing memoraĵo zono'  kaj post ol igis la Ĝardeno de la Missing en 2004. La ĝardeno estas inkludita malplena tomboj kun memoraĵo tabulo kun ĉiuj nomoj de la "Missing en Ago de Israelo" apud memoraĵo placo. ankaŭ temporal monumento al Tombo de la Nekonata Soldato
23 La malsuprenirinto ĉe Maro Memorial estas proksimaj al la ĝardeno.-->
Líně
Líně estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň, proksimume 11 kilometrojn sudokcidente de Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.
Ekipaĵoj
En la municipo troviĝas baniĝejo kun ekstera naĝejo kun dimensio 70 oble 20 metroj.
Marshall (Teksaso)
Marshall estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Harrison, en la okcidenta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Kőbánya
Kőbánya [kObAnja] estas la 10-a distrikto de Budapeŝto. La loknomo signifas: ŝtonminejo.
Situo
Distrikto Kőbámya situas en la geografia centro de la ĉefurbo sur ebenaĵo. Tamen estas 2 montetoj Óhegy kaj Újhegy, kiuj ne atingas la 150 m-ojn, tial ili estas nevideblaj, ĉar ne estas elstaraĵoj. Aparte menciindaj loĝkvartaloj estas "Óhegy" kaj "Újhegy" konstruitaj dum la socialismo.
Nartekso
La nartekso en la bazilikoj de la romanika stilo estas la atrio separata de la resto de la navoj per fiksaj dividoj, destinita al la pentofarantoj aŭ novuloj (nebaptitaj). La modelo devenas de la antikvaj bazilikoj prakristanaj.
Kiam ĝi troviĝas en la ekstero de la fasadoj, kiel malferma portiko, ĝi nomiĝas eksonartekso. Kaze de enhavo de dua interna nartekso, ĝi nomiĝas endonartekso, kiel ĉe la kazo de la bizanca preĝejo de Sankta Savanto de Jora de Konstantinopolo, aktuala Istanbulo.
La vorto devenas de narthex (mezepoka latino de la klasikgreka termino narthex νάρθηξ por fenkolo) kiu estis la loko de la pentofarantoj. En moderna greka narthekas (νάρθηκας) aludas al enireja portiko al preĝejo. Ĝi estas uzata ankaŭ por aludi al la kunvena spaco en la malantaŭa parto de preĝejo.
Laŭ Francisko Azorín nartekso estas Vestiblocela portiko ĉe la unuaj kristanaj bazilikoj; ofte ĝi surhavis etaĝon utiligeblan por biblioteko. Li indikas etimologion el la greka nartheks (grundo) kaj de tie la latina narthex. Kaj li aldonas la terminojn ekstera nartekso kaj interna nartekso, kontraŭe al la neologismaj (aŭ pli grekdevenaj) variantoj, jam menciitaj.
Séchault
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Kráľovce
Kráľovce, hungare Királynépe [kirAjnEpe], germane Kralowetz estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Kráľovce situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas je 11 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1260. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Királynépe 446 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Kassa, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kráľovce 1006 homoj, (884 slovakoj, 104 ciganoj).
Râu de Mori
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 086 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 2 091 (rumanoj, 4 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1356. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad).
Hochwald (Hunsruko)
La Schwarzwälder Hochwald aŭ mallonge Hochwald aŭ en Esperanto alta arbaro estas la sudokcidenta parto de la mezmontaro Hunsruko kun alteco de 816,32 m super marnivelo, nome Erbeskopf, en la nordo de Sarlando kaj la allima Rejnlando-Palatinato. Estas tie nacia parko.
Situo
La mezmontaro etendiĝas en la Naturparko Saar-Hunsrück preskaŭ de Mettlach (Sarlando) ĝis la monto Erbeskopf (Rejnlando-Palatinato). Ĝi situas inter Losheim, Weiskirchen, Wadern kaj Nonnweiler en Sarlando kaj Hermeskeil kaj Birkenfeld, Thalfang kaj Idar-Oberstein en Rejnlando-Palatinato.
Norde situas la Osburger Hochwald; ambaŭ kune havas la nomon Hochwald. La sudorienta parto de Schwarzwälder Hochwald ankaŭ nomiĝas Dollberge kaj sude estas la Idarwald.
Montoj
Al la montoj kaj altaĵoj de la Schwarzwälder Hochwald apartenas – ordigita laŭ alteco en metroj (m) super marnivelo:
Literaturo
Hohwäller - Ein Sammelband Hochwälder Mundart, Herausgeber Dittmar Lauer, Manfred Moßmann - Verlag Alta Silva, Kell am See, Oktober 2006, ISBN 3-9810762-0-6 (ISBN 978-3-9810762-0-2), Abbildung
Boiereni
Boiereni [bojerenj] (Boérfalva, Boehren) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 935 loĝantojn (rumanoj); en 1956 779 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1584. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Târgu Lăpuş.
34800 Evanmeade
34800 Evanmeade estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 17-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Evan McKenna Meade, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Keystone School de San Antonio (Teksaso, Usono).
Baldueno de Luksemburgo
Baldueno de Luksemburgo aŭ Baldueno de Treviro, germane Balduin (naskiĝis ĉ. 1285 en Luksemburgo; mortis 1354 en Treviro) el la luksemburga dinastio estis de 1307 ĝis 1354 ĉefepiskopo de Treviro kaj princelektisto de Treviro, de 1328 ĝis 1336 administranto de la ĉefepiskopujo Majenco kaj de 1331 ĝis 1337 kun paŭzoj administranto de la episkopujoj Worms kaj Speyer. Balduin estis unu el la plej influriĉaj imperiaj regnestroj siatempe kaj estis eble la plej signifa princelektisto de Treviro.
Neuburg am Rhein
Neuburg am Rhein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Germersheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Värmlands län
Värmlands län estas unu el la 20 modernaj provincoj de Svedio. Ĝia areo plejparte kongruas kun la historia provinco Vermlando, plus etaj partoj de Dalio kaj Darlekarlio. Administra centro de la provinco estas la urbo Karlstad. Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Arvika estas loĝloko kaj centro de samnoma komunumo en la historia provinco Vermlando kaj de la moderna provinco Värmlands län. Alia loko estas Filipstad.
Hillsboro (Teksaso)
Hillsboro estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Hill, en la orienta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Lajos Makra
Lia kariero
Lajos Makra finis en SZISZI de Târgu Mureș kaj de 1959 li ludis en la Temesvári Állami Csiky Gergely Színház de Temeŝvaro kaj inter 1990 kaj 1993 li estris la teatron.
Internacia Tago de Ĵazo
Internacia Tago de Ĵazo estas internacia tago deklarita de Unesko en 2011 por atentigi al ĵazo kaj ĝia diplomatia rolo de unuigi homojn en ĉiuj anguloj de la terglobo. Oni festas ĉiujare je la 30-a de aprilo. La ideon kreis pianisto de ĵazo kaj ambasadoro de bonvolo de Unesko Herbie Hancock. Hancock kaj la Ĝenerala Direktoro de Unesko prezidas La Tagon de Ĵazo. La kalendaroj de Unesko kaj de la Unuiĝintaj Nacioj agnoskas la feston.
La Instituto de Ĵazo Herbie Hancock (antaŭe la Instituto de Ĵazo Thelonious Monk), estas usona ne-registara organizaĵo kaj ĉefa organiza kunpartoprenanto de la Tago de Ĵazo. La instituto kunordigas agadojn en la membroŝtatoj de Unesko kaj la Tutmondan Gastigejan Feston. Okazaĵoj en la gastiga urbo kulminas je tutmonda koncerto, kiu inkluzivas multajn muzikistojn de ĵazo el la tuta mondo en aŭ apud historia loko.
La Tagon de Ĵazo de 2019 gastigs Melburno, Aŭstralio. La gastigeja festo inkluzivis edukadon kaj programojn por komuniki kun la komunumo kun Herbie Hancock, James Morrison, Antonio Hart, kaj Michael Mayo. La tutmonda koncerto okazis ĉe Hamer Hall en Melburno kaj inkluzivis preskaŭ 30 muzikistojn de Aŭstralio, Barato, Brazilo, Britio, Ĉinio, Irano, Israelo, Japanio, Libano, Meksiko, Nederlando, kaj Usono.
La 10a datrevena koncerto estis anoncita je aprilo 2021 kaj inkluzivos artistojn Herbie Hancock, Andra Tago, Dianne Reeves, Joe Lovano, Melissa Aldana, kaj Ivan Lins.
Tutmonda partopreno
Preskaŭ 200 landoj partoprenas en Internacia Tago de Ĵazo ĉiun jaron. Krom koncertoj, okazaĵoj inkluzivas lernokunvenojn, konferencojn, kaj komunikadon kun komunumoj. La oficiala registrejo de tutmondaj okazaĵoj troviĝas surrete je jazzday.com kie oni povas vidi ilin listigitajn laŭ lando. Jazzday.com enlistigas rimarkindajn ekzemplojn de okazaĵoj organizitaj dum la pasintaj ses jaroj.
Ĵazo kaj kultura esprimo
Unesko rilatas la feston de la Internacia Tago de Ĵazo al la Konvencio de Unesko pri la Protekto kaj Progresigo de la Diverseco de Kulturaj Esprimoj de 2005, atestante ke Tago de Ĵazo "enigas kulturon en kadrojn de daŭripova disvolviĝo", "antaŭenigas homajn rajtojn kaj bazajn liberojn" kaj "protektas kaj antaŭenigas la diversecon de kulturaj esprimoj."
Komenco kaj deklaro
Post kiam Herbie Hancock fariĝis Ambasadoro de bonvolo de Unesko por interkultura dialogo la 22an de julio 2011, tiu anoncis sian intencon krei internacian tagon por festi la diplomatian rolon de ĵazo. Je novembro 2011, post favora rekomendo de la 187a estraro, la Ĝenerala Konferenco de Unesko deklaris, ke la 30a de aprilo estu la Internacia Tago de Ĵazo, agnoskante ĵazon kiel "rimedo disvolvigi kaj pliigi interkulturajn interŝanĝojn cele de interkompreno kaj toleremo." La dato de la 30a de aprilo estis proponita por ke la Internacia Tago de Ĵazo estu la fino de la Monato de Aprezo de Ĵazo (JAM) de la Smithsonian Institution en aprilo, kvankam neniu formala konekto ekzistas inter JAM kaj la Internacia Tago de Ĵazo.
La Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj formale agnoskis la feston je la oficiala kalendaro en decembro 2012.
Magda Zimán Vitályos
ZIMÁN VITÁLYOS Magda (zima:n vita:joŝ) estis rumania hungara tekstilartistino naskita en Gidófalva la 5-an de aprilo 1942 kaj mortis la 21-an de oktobro 2003.
Kariero
Ŝi diplomiĝis en 1967 en Kluĵo en Arta Altlernejo Ion Andreescu. Ŝi estis ĝis 1983 modelprojektisto en Temeŝvaro, ekde 1990 profesorino katedrestrino en la Arta Ĉeftlernejo de Temeŝvaro.
Meĵdureĉensk
Meĵdureĉensk (ruse Междуреченск) estas urbo en Kemerova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 32425.
La urbo estis fondita en jaro 1955 kiel loĝejo ĉe minejo.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1955.
La urbo antaŭe estis nomita Olĵeras (Ольжерас) inter 1946 kaj 1955.
La interurba telefona kodo estas 38475, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj.
La urbo estas ĉe enenfluo de rivero Usa (Уса) en riveron Tomj (Томь), alfluanto de Obo.
En la urbo estas fervoja stacio.
Papiruso de Berlino
La papirusa fragmento konata kiel Papiruso de Berlino entenas mallongajn evanngeliecajn tekstojn ne rekondukeblajn al iu ajn apokrifa aŭ kanona Evangelioj. Ĝi datumeblas al la 6-a jarcento kaj estis science analizita en 1923.
Meĵdureĉensk
La minejo
La loka karbominejo "Raspadskaja" estas la plej granda de la Rusa federacio. En la minejo la 8-an de majo 2010 okazis du eksplodoj pro metano. Rezulte de tio pereis 12 kaj vundiĝis 41 ministoj. Pli ol 50 ministoj kaj 20 savistoj evidentiĝis esti blokitaj subtere post la dua eksplodo.
Laŭ la kanada satelita kompanio GHGSat kunlaboranta kun la Unuiĝintaj Nacioj, la karbominejo almenaŭ ekde la komenco de 2022 eligas grandegan kvanton de la klimat-damaĝa forcejgasa metano en la atmosferon. Laŭ tio, 90 tunoj da la gaso estis elsenditaj ene de unu horo dum januaro 2022, kaj mankas informoj, ke tiu kvanto intertempe iel malgrandiĝis. Kune kun karbondioksido, metano estas unu el la plej grandaj kaŭzoj de la klimata ŝanĝo.
Papiruso de Berlino
Ĝi enhavas mallongajn fragmentojn de la dialogo inter Jesuo kaj Natanaelo (vidu la similaĵn en Joh 1, 49: “Natanael respondis kaj diris al li: Rabeno, vi estas la filo de Dio, vi estas Reĝo de Iozrael.”).
La papiruso de Berlino estas papirusorulaĵo ĝenre literatura, gastiganta verkon de la poeto Timoteo el Mileto, La persoj, reiranta la la 4-a jarcento a.K.; ĝi venis al la homa sperto en 1902 en la najbaroj de Abusir, suburbo de Memfiso de Egiptio, el la tombo de soldato, kune kun aliaj objektoj de la funebra aranĝo. (vidu: Marina Scialuga, Introduzione allo studio della filologia classica,Ed. Dell'Orso, pp. 33, 34).
János Suhayda
János Suhayda [jAnoŝ ŝuhajda], laŭ hungarlingve kutima nomordo Suhayda János estis hungara juristo, juĝisto, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1864). Lia nomo malofte aperis kiel Suhajda.
János Suhayda  naskiĝis la  1818 en Miskolc. Li mortis la 1881 en Budapeŝto.
Biografio
János Suhayda frekventis gimnazion, poste li lernis juron en Pest (urbo). Post la diplomo en 1842 li ricevis postenon en la municipo de Vác. Dum la hungara revolucio de 1848 li instruis en la universitato en Pest. Inter 1851-1861 li estis juĝisto en diversaj urboj. Baldaŭe li ricevis ŝtatajn postenojn, en 1867 li laboris en la jam sendependa ministerio. Ekde 1869 ĝismorte li estis supera juĝisto.
Blazono de Gronlando
La blazono de Gronlando konsistas el blanka urso aŭ glaciurso sur blazonŝildo de blua fono. Ĝi enkondukiĝis kiel oficiala blazono de Gronlando la 1-an de majo 1989. Antaŭe tamen jam en 1666 la reĝo Frederiko la 3-a de Danio-Norvegio uzis ĝin.
En la plej fruaj versioj de la blazono la blanka urso levis la dekstran brakon, kiel kutime heraldikaj bestoj gestas per sia dekstra brako. Ĉar la gronlandanoj tamen observis kaj kredas, ke blankaj ursoj kutime atakas per sia maldekstra brako, oni ŝanĝis la flankon kaj nun la blazona blanka urso levas sian maldekstran brakon. Ĉar en la oficiala blazona priskribo ne estas mencio, pri kiu brako temu, la ŝanĝo ne estis problema.
IJK 2019
La 75-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis en 2019 en Liptovský Hrádok, Slovakio, ekde la 28-a de julio ĝis la 4-a de aŭgusto. La IJK-on partoprenis entute 231 homoj el 35 landoj.
En la sama jaro la 104-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en Lahti, Finnlando.
Organiza teamo
Jen estas listo de organizantoj:
Kandidatiĝoj por IJK
Por organizado de IJK 2019 kandidatiĝis 2 organizoj:
Barge
Barge estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Bagnolo Piemonte, Cardè, Cavour (TO), Envie, Ostana, Paesana, Revello, Sanfront kaj Villafranca Piemonte (TO).
IJK 2019
Kandidatiĝoj por IJK
La sekvan jaron TEJO elektis Nederlandon por la lando de IJK 2020 laŭ la sama propono de NEJ, sed tiu kongreso estis nuligita kaj anstataŭigita per interreta kongreso pro la kronvirusa pandemio. Du jarojn poste TEJO denove elektis Nederlandon por IJK 2022 akceptante la trian IJK-proponon de NEJ, kiu estis bazita sur la proponoj por 2019 kaj 2020.
Barge
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Antal Czier
Antal CZIER [ĉi:r] estis rumania agronomo. Li naskiĝis en Ardud la 10-an de junio 1928.
Kariero
Antal Czier diplomitiĝis en Agrikultura Ĉeflernejo en 1952 de Kluĵo. Li instruis en Salonta (1952–62), poste li estis inĝeniero en vilaĝoj de Distrikto Bihor, fine en Salonta.
Filarete
Antonio di Pietro Averlino (itallingva prononco: [anˈtɔːnjo di ˈpjɛːtro averˈliːno]; ĉ. 1400 – ĉ. 1469), ankaŭ "Averulino", konata kiel Filarete (itallingva prononco: [filaˈrɛːte]; el la greka: φιλάρετος, signife "elstara amanto"), estis itala arkitekto, skulptisto, medalisto, kaj arkitektura teoriisto de Florenca Renesanco. Li estas eble plej bone rememorata pro sia dezajno de la ideala urbo Sforzinda, la unua idealurba plano de la Renesanco. Meze de la 15a jarcento, Filarete estis elpelita el Romo post esti akuzita je klopodo ŝteli la supozitan kapon de Johano la Baptisto, kaj li translokiĝis al Venecio kaj poste eventuale al Milano. Tie li iĝis duka inĝeniero kaj laboris por ampleksa gamo de arkitekturaj projektoj dum la venontaj dekkvin jaroj. Laŭ sia biografiisto, Giorgio Vasari, Filarete mortis en Romo ĉ. 1469.
Benelukso
Benelukso estas kuniĝo de la tri najbaraj reĝlandoj Belgio, Nederlando kaj Luksemburgo en nord-okcidenta Eŭropo, kiu ekonomie laboras kune, ĉefe por konstitui pli grandan unuon fronte al pli grandaj landoj.
La tri landoj de Benelukso havas fortajn leĝodonajn kaj jurajn ligojn inter si.
Etimologio
La nomo Benelukso devenas de la unuaj silaboj de la tri landonomoj: Belgio, Nederlando kaj Luksemburgio. Ĝi estas landaro en nord-okcidenta Eŭropo. Komence la nomo estis uzata por Beneluksa Dogana Unio (1944–1960), poste por Beneluksa Ekonomia Unio, kaj pli poste ekhavis pli vastan sencon.
Historio
Tra historio la tri landoj beneluksaj estis ĉiam tre ligitaj inter si. La malnovaj Nederlandoj hispanaj, poste aŭstriaj enhavis proksimume la samajn regionojn.
Dum la 19-a jarcento, Belgio kaj Luksemburgo sendependiĝas kaj, tre rapide, aperas neceso de ekonomia unuiĝo.
Konstruo de Benelukso
La subskribo, la 25-an de julio 1921, de la traktato kreanta la ekonomian unuiĝon belga-luksemburgan estas antaŭpaŝo de la kreado de Benelukso. La ekonomiaj limoj estas forigitaj kaj la monunuoj fikse ligitaj kun egala valoro. Sed nur en 1944, fine de la Dua mondmilito, Nederlando, Belgio kaj Luksemburgo konsentis pri forigo de la doganpagoj ĉe iliaj landlimoj kaj pri komuna impostado de varoj venintaj de ekster Benelukso.
Limoj
En 2004 oni subskribis novan traktaton rilate la kompetentecon de polico dum limtransira batalado kontraŭ krimoj. Novaĵo estas, ke la policanoj nelimigite kaj sen antaŭa permeso rajtas vojaĝi, aresti kaj porti armilojn interne de la Benelukso. Tio superas la Traktaton de Schengen. Oni antaŭvidas ke la parlamentoj aprobos la traktaton.
Esperantaj Beneluksaj Kongresoj
Ekde la 1950-jaroj belgaj, nederlanda kaj kelkfoje luksemburga Esperanto-asocioj kune organizis Beneluksajn Kongresojn. Ili certe okazis ĝis 1963. Ankaŭ okazis Beneluksa Kongreso en Lieĝo en 1974 kaj en Lier en 2016. Eble inter tiuj jaroj okazis pli da kongresoj, sed ne troveblas informoj.