cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Willibrord
Vivo
Willibrid edukiĝis sub Sankta Wilfrid ĉe Ripon, kie li eniris la abatejon dum ankoraŭ tre juna knabo. Kiam li havis ĉirkaŭ 20 jarojn, li iris al Abatejo Rathmelsigi en Irlando, kiu estis centro de klereco. Tie li studis sub Sankta Egbert, kiu sendis lin kaj 12 kunulojn por misii inter la frisoj. Dufoje li vojaĝis al Romo, kie, la 21-an de novembro 695, li konsekriĝis kiel episkopo de la frisoj, kun la nomo Clement. Reveninte en Frision, li konstruis multajn preĝejojn, monaĥejojn, kaj katedralon ĉe Utrecht. En 704 Willibrord ricevis de Hedan la 2-a terenojn i.a. en Arnstadt kie li provis fondi monakejon.
Li klopodis konverti Redbad, reganto de la frisoj, sed laŭdire tiu rifuzis kiam oni diris al li ke li trovus neniujn el siaj prapatroj en la ĉielo: li preferis pasi la eternon en la infero kun siaj paganaj prapatroj ol en la ĉielo kun fremduloj.
Oni atribuis al li multajn miraklojn. Laŭdire, iam, kiam oni portis liajn relikvojn tra Echternach, partoprenis kvin episkopoj, du svisaj gardistoj, 16 standardportantoj, 3,045 kantistoj, 136 pastroj, 426 muzikistoj, 15,054 dancistoj, kaj 2,032 aktoroj.
Alcuinus verkis biografion de Willibrord.
Universitato Lafayette
Universitato Lafayette, (University of Louisiana at Lafayette), estas kuneduka, publika, priserĉa universitato situanta ĉe Lafayette, en la Usona ŝtato de Luiziano. Ĝi havas la plej grandan studentaron ene de la naŭ-kampusa Universitata Luiziana Sistemo kaj havas la duan plej grandan studentaron en Luiziano.
Fondita en 1898 kiel industria altlernejo, la institucio disvolviĝis al kvarjara universitato dum la 20a jarcento kaj iĝis konata laŭ ties nuna nomo en 1999. Samtempe la universitato evoluis al naciserĉada kaj doktoriga universitato konstatita per la klasigo fare de la institucio Carnegie kiel RU/H: research university (high research activity) priserĉada universitato/alta aktivado. Ĝi proponas la ununuran gradon en Luiziano pri franclingvaj studoj kaj la ununuran gradon en Luiziano pri industria fasonado. La universitato atingis kelkajn gravajn atingojn pri komputiko, inĝenieriko kaj arkitekturo. Ĝi estas ankaŭ hejmo al distinga College of the Arts (Arta Altlernejo).
Ĝermanio
Ĝermanio dum la antikva periodo estis la loĝoteritorio de la diversaj popoloj de ĝermanoj. Granda parto de ĝi havis la latinan nomon kaj estis la granda parto de Ĝermanio, kiun la romianoj provis iom esplori, sed neniam firme konkeris. Ĝi troviĝis oriente de la rivero Rejno kaj norde de la rivero Danubo, kaj kontrastis kun la pliaj romie okupitaj ĝermanaj teritorioj, kiuj iĝis la romiaj provincoj
Multaj provoj de la romia armeo - aparte sub la rego de imperiestro Aŭgusto Cezaro - konkeri la teritorion ĝis la riveroj Lippe, Lahn kaj Werra, restis fine nesukcesaj. La ĝermanoj siaflanke foje invadis la romiajn armeajn fortikaĵojn en la "okupitaj" provincoj Germania Inferior kaj Germania Superior.
Graflando de Tripolo
La Graflando de Tripolo estis la lasta kreita de la kvar grandaj Krucistaj ŝtatoj en Levantenio. Kelkaj el ties ĉefaj urboj estis Safita, Tartus kaj Tripolo de Libano.
La komenco de la Graflando datas el 1102, kiam la grafo Rajmondo la 4-a de Tuluzo, unu de la estroj de la Unua krucmilito, startigis longan militon kontraŭ la Banu Ammar, emiroj de Tripolo (teorie vasaloj de la fatimidaj kalifoj de Kairo), per kiu li akiris grandan parton de ties teritorio ĝis sieĝo en la propra Tripolo. Rajmondo mortis en 1105, kaj sukcedis lin siavice lia frato Alphonse Jourdain, lia kuzo Guillaume de Cerdagne kaj lia eksterleĝa filo Bertrand.
La Graflando de Tripolo plue ekzistis kiel vasalo de la Jerusalema reĝlando; dum la Malta Ordeno ricevis en 1142 la fortikaĵan lokon Krak des Chevaliers. La graflando sukcesis saviĝi el la konkeroj de Saladino post la Batalo apud Hattin, kaj ekde 1201, estis kunigita al Antiokio, ĝis ties konkero en 1268. Tripolo survivis kelkajn jarojn poste, ĝis profite de interna kverelo la mamlukoj konkeris la ĉefurbon en 1289.
Ferenc Ujváry
Ferenc Ujváry [ujvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ujváry Ferenc estis hungara naturalisma pentristo, fotisto. Lia patro estis Ignác Ujváry. Ferenc Ujváry naskiĝis la en Kisoroszi, li mortis en 1971 en Kisoroszi.
La virinoj de la Evangelioj
Tiu titolo La virinoj de la Evangelioj tuj memorigas la virinon aludatan kiam la Kreinto riproĉas la virinon Eva pro ties cedo al la tento de la serpento-diablo kaj konvinkis la edzon Adamon manĝi la malpermesitan frukton. Fakte, Dio diris al pekinta virino “kaj al via viro vi vin tiros, kaj li regos super vi.” (Gen 3,13) sed tuj aldonas, adresiĝante al la venkinta diablo: “ĝi frapados vian kapon, kaj vi pikados ĝian kalkanon…”. Kiu virino estas profetata? Laŭ konstanta kristana tradicio, tiu virino profeta estas Maria, patrino de Jesuo kiu per sia jeso al la petita kunlaborado al la enkarniĝo de la Difilo okupas la unuan rangon inter la virinoj, eĉ inter la homaj kreituloj de aliaj religioj.
Maria per sia jeso igis ebla la enkarniĝon de la Difilo kiu, ne volante esti bezonanta la masklan semon, volis tamen homigi tra virina utero je kiu, teorinivele, ne bezonis. Kaj la elektita ekde tiam oni vidis agadi kune kun la filo Jesuo: dum nuptoj de Kana de Galileo, kaj ĉe la kruco de la mortanta filo kaj dum la descendo de la Sankta Spirito. Ŝi, do, igis vera la diro de Sankta Paŭlo ke Jesuo estas “filo de virino”, kiu donas specialan elstariĝon al la kristana feminismo.
Aliaj virinoj de la Evangelioj
Krom Maria, elstaras multaj aliaj virinoj en la evangelio kiuj povas elmontri kiu estas la sinteno kiun Jesuo uzis kun ili kaj, do, la konsideroh en kiu li ilin vidis:
Pervere, post tiu, kvankam mallonga, atenta ekzameno, ĉu eblas ankoraŭ certasence subteni ke la koro de Dio povas bati malsammanierepor viroj kaj ririnoj? Ke la unuaj havas pli gravan rolon ol tiu de duaj? Tio ne apera propra de Dio.
Sacerdoteco nur vira en katolikismo kaj ortodoksimo
La katolika eklezio, kaj ne nur, instruas ke la deviga tradicio altrudas ke nur viroj povas valide aliri sanktan ordinon kaj funkcii sacedotece. Ĉu tio ne provus ke Jesuo fakte forapartigis la virinojn en subalternan pozicion kaj ke lia respekto por la vrrinoj estas nur kompata kaj admira?
“Ne!, diras teologoj de tiuj kristanaj eklezioj, ĉar estas elekto por montri ke la aliro al sacerdoteco estas dia dia decido sendepende de la sekso kaj temas pri funckio kiu ne damaĝas la egalecon de digneco” (Encikliko “Evangelii Gaudium” de papo Francisko).
Notoj
<References/>
Bagnot
Bagnot estas franca komunumo kiu situas en Francio, regiono Burgonjo, departemento Côte-d'Or.
Jacques Brel
Jacques BREL [ĵak brel], en esperanto Jakvo Brelo (naskiĝis la 8-an de aprilo 1929 en Schaarbeek, Belgio, mortis la 9-an de oktobro 1978), estis belga kanzonisto, komponisto kaj franclingva kantisto.
2012
2012 estis superjaro komenciĝanta je dimanĉo (vidu ĉi tie kalendaron).
Bagnot
Geografio
Bagnot etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Côte-d'Or, en la nordorienta parto de Burgonjo.
Jacques Brel
La studoj ne multe interesis lin krom la kursoj pri franca lingvo. Li aktoris en etaj teatr-aktoj en la trupo "Franche Cordée", fine lia patro ekprenis lin en la kartonfabriko. La laboro ne tro plaĉis al li, sed la familia industria fabriko ebligis al li ne partopreni en la dua mondmilito.
2012
2012 (MMXII) estis saltega jaro ekde dimanĉo de la Gregoria kalendaro.
Jacques Brel
La li edzinigis Thérèse Michielsen, aŭ «Miche» [miŝ]. La naskiĝis ilia unua filino, Chantal [Ŝatal'], sekvita de France [Fras'] la ; fine, Isabelle [Izabel'] en aŭgusto 1958 al kiu estis dediĉita samnoma kanto.
Bagnot
Demografio
Fonto : INSEE
2012
Mondo
Januaro
Bagnot
Historio
En la preĝejo de la Dipatrinnasko, la fresko de la lasta juĝo datiĝas de 1484. Ĝiaj diabloj estas famaj.
Jacques Brel
Liaj kanzonoj, emociigaj aŭ acerbe ironiaj, ĉiam plenaj de propra al li forto, akreco, malglateco, ĉiam kortuŝis la aŭskultantojn.
8904 Yoshihara
8904 Yoshihara estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Masahiro Yoshihara, amatora astronomo de 1942. De 1943 al 1951 li tre aktive observis la. La, li estis sendependa malkovrinto de la eksplodo de la ripeta novao T CrB.
Jacques Brel
Li ekkomponis en jaro 1952 kaj ekkonis famecon en jaro 1958. En 1966 li decidis forlasi la surscenejan kantadon.
La li lastfoje kantis en Rubezo, Francio.
Sed li ne restis sen fari ion ajn: dum la somero de 1967, li preparis sian unuan filmon, Les risques du métier (La riskoj de la metio) de la reĝisoro André Cayatte. Ĝi estis sukceco. Poste li komencis vojaĝi ŝipe.
En 1968 en Bruselo li kreis la francan version de L'homme de la Mancha (La homo de la Manĉo), interpretante la ĉefan rolon, Donkiĥoto, apud Dario Moreno en la rolo de Sanĉo Panzo.
En 1974 li forlasis ĉiujn por vojaĝi ŝipe kun Maddly Bamy, kiun li renkontis dum la produktado de la filmo L'Aventure c'est l'aventure (Aventuro estas aventuro) de Claude Lelouch. Sed li estis jam ege malsana kaj havis nur unu pulmon. Li decidis retiriĝi en la Markizan insularon. Li iĝis privata piloto en la (breveto TT 16060) kaj uzanto de dua motoraviadilo Beechcraft Twin-Bonanza aĉetita de Maddly Bamy la. Li laboretis kiel aviadila taksiisto inter la insulo kaj Tahitio.
2012
Mondo
Februaro
Jacques Brel
Li mortis en Bobinio apud Parizo la pro pulmkancero. Jacques Brel ripozas nun en la tombejo de Atuona en Hiva Oa en la Markiza insularo, proksime de Paul Gauguin.
En la jaro 2005 Brel estis nomumita "la plej fama belgo" fare de la spektantoj de la valona televido.
2012
Mondo
Aprilo
Majo
Julio
Aŭgusto
Septembro
Oktobro
Decembro
Nesciataj datoj <!-- Kio estas tio???
Gravaj religiaj ferioj
Metafizikaj prognozoj
2012 estas foje asertis esti granda jaro de spirita transformo (aŭ apokalipso). Multaj esoteraj fontoj interpretas la kompletiĝon de la dektria B'ak'tun ciklo en la Longa Kalkulo de la Majao(j) kalendaro (kiu okaz sur Decembro 21 de la plej ĝenerale akceptita korelacio) al signif estos grava ŝanĝo en mondordo.
Sekve, kelkaj eklektikulo aŭtoroj asertas ke grava, mondoŝanĝ evento vol okaz en 2012:
Aliaj profetaĵoj kaj apokalipsaj verkoj kaj hipotezoj por ĉi tiu(n) jaro(n) inkluzivas:
mencioj pri 2012 en la artoj
Literaturo
Komikuloj
Muziko
Filmo
Televido
Ludoj -->
Naskiĝoj
...
Viljŝinki
Viljŝinki, ukraine Вільшинки, hungare Egreshát, rusina Вїльшинки [egreŝhAt] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin.
Historio
En 1910 vivis tie 624 loĝantoj, (621 rutenoj, 3 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Viljŝinki/Egreshát. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Cravagliana
Cravagliana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Balmuccia, Cervatto, Fobello, Rimella, Rossa, Sabbia, Valstrona (VB), Varallo Sesia kaj Vocca.
Ciral
Ciral estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Ciraliens.
NGC 3819
NGC 3819 (aliaj indikoj — MCG 2-30-13, ZWG 68.30, HCG 58D, NPM1G +10.0270, PGC 36311) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Georg Marcgraf
Georg Marggraf (laŭ diversaj skribsistemoj ankaŭ skribita kiel Marcgraf, Markgraf aŭ Marcgrave; 1610-1644) estis germana matematikisto, naturalisto, botanikisto, pentristo, akvarelisto, kartografo, kaj sciencisto kiu partoprenis en la ekspedicio de la grafo Maŭrico de Nasaŭ-Sigeno (1604-1679), ĝenerala guberniestro de la nederlandaj kolonioj en Brazilo. En biologia nomenklaturo li estas referencata kiel Marcgr.
Lia patro estis pedagogo, rektoro kaj orgenisto, lia patrino estis filino de pastoro. Li studis botanikon kaj medicinon en la Universitato de Rostock. En 1636, li revenis al Leiden kie li studis matematikon, botanikon kaj astronomion. Marggraf ŝatadis aritmetikon, desegnon kaj logaritmojn. Dank'al la propeto de Johannes de Laet (1581–1649), li estas indikita kiel asistanto al Willem Piso. Inter 1638 kaj 1644 li estis parto de grupo da 64 sciencistoj, paŝtistoj, ĉarpentistoj, kiuj akompanis la grafon Maŭricon de Nasaŭ, kiu intencis krei nederlandan restadejon en Brazilon. Kiel esploristo, Markgraf faris parton el pluraj ekspedicioj: la unua al la subŝtato Cearao, krom aliaj por studi la naturas historion kaj la geografion de la lando.
Kiel ilustristo, li estis amiko de la pejzaĝo-pentristo Frans Post kaj de la pentristo Albert Eckhout. Lia granda mapo de Brazilo, kiel grava evento en la historio de la kartografio, estis publikigitaen 1647. Laŭ Georges Cuvier (1769-1832), Markgraf estis tre kapabla kaj tre preciza el ĉiuj tiuj priskribantaj la naturan historion el malproksimaj landoj dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj.
Ripetilo
Ripetilo estas en la komunikad-tekniko amplifilo por pligrandigi la atingeblan distancon de signalo. La ripetilo troviĝas en iom da distanco al la sendilo, ricevas ties signalojn kaj transsendas ilin en pritraktita kaj plifortigita formo.
Ripetiloj en vitrofibra tekniko
En optikaj transmaraj kabloj la lumo estas amplifita ĉiujn ĉ. 50 ĝis 80 km per optikaj amplifiloj. Krome post distanco de 500 ĝis 1000 km specialaj ripetiloj devas reformigi la signalojn, plibonigi ties kvaliton al la originala.
La ripetiloj ricevas sian elektran energion per la kupra mantelo de la kablo.
Ripetiloj en porteblaj radio-retoj
En portebla radio ripetiloj estas uzataj por atingi forajn regionojn kaj speciale regionojn malantaŭ montoj. Aliaj similaj lokoj estas tuneloj kaj altaj konstruaĵoj.
Ripetiloj en la amatora radio
Ankaŭ la radioamatoroj uzas ripetilojn. Oni nomas ilin ankaŭ relajsoj. Ripetiloj por digitaj modoj estas nomitaj digipiteroj.
Ripetiloj por voĉo kaj datoj estas konektitaj al kompletaj retoj. Tiel oni povas havi kontaktojn de aŭtomobilo tra ĉiuj landoj kaj aliaj kontinentoj.
Ferenc Demjén
Ferenc DEMJÉN, laŭ hungare kutima sinsekvo Demjén Ferenc estas hungara ŝlagromuzikisto (kantisto, gitaristo (baso) kaj komponisto), vaste konata, kiel „Rózsi” (rOĵi). Li estas fondinto de ŝlagrorkestro V'Moto-Rock.
Ferenc Demjén naskiĝis la 1946 en Diósgyőr (pli precize en Miskolc).
Biografio
Ferenc Demjén devenis el juda familio. Li elektis la profesion kemiisto, dume li lernis pianludon en Budapeŝto. En 1970 li aliĝis al ŝlagrorkestro Bergendy. Tiam komenciĝis sia muzika kariero. En 1977 li fondis propran orkestron V'Moto-Rock kaj la kariero daŭriĝis. Baldaŭe li kantadis ankaŭ sola. Li havis laŭvice 3 edzinon sen filoj. Li ricevis premion Kossuth en 2012, pli frue ekde 1987 ankaŭ aliajn premiojn.
Béla Szilágyi (aktoro)
SZILÁGYI Béla [sila:dji] estis aktoro, teatrestro naskita en ? la 15-an de februaro 1836 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de aŭgusto 1889. Lia nobela antaŭnomo estis szilágysomlyói. Li estis la filo de Pál Szilágyi kaj patro de Aladár Szilágyi. Lia unua edzino estis Ida Harmath.
Kariero
Béla Szilágyi ekde 1857 estis membro de la Nacia Teatro (de Pest), ekde 1861 li dungiĝis al Népszínház de Buda de György Molnár. En 1864 kiam falis Molnár, li mallongtempe gvidis la teatron. Post fermado de la teatro, li iĝis vagantaktoro (Arado, Marosvásárhely, Székesfehérvár). En 1881 post je sia 30-a jubileo li malfermis drinkejon.
Séguret
(jen france, okcitane Seguret) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Gustav Adolf Gerhard
Gustav Adolf GERHARD (naskiĝinta la en Konstanz, mortinta la  en Vieno) estis germana filologo klasika.
Vivo
Gerhard studis klasikan kaj germanan filologiojn en Hejdelbergo ekde 1896 ĉe Erwin Rohde, Kuno Fischer kaj Otto Crusius. Laŭ propono de Crusius li verkis la verkon Epistolaris apud Graecos formae historia, kiu premiitis en 1899. Ĝin li prezentis plilongigita kiel disertaĵon germanlingvan sub la titolo Untersuchungen zur Geschichte des griechischen Briefes en la 1901-a jaro. En 1902 li trapasis sian ŝtatan ekzamenon je rajtiĝo instruista. En 1907 Gerhard estis prova kandidato en gimnazio hejdelberga kaj de decembro 1907 ĝis printempo 1908 li gimnaziprofesoris je Tauberbischofsheim. En 1907 li habilitiĝis en Hejdelbergo per la verko Phoinix von Kolophon laŭ sugesto de Albrecht Dieterich. En 1911 li ricevis la titolon de lektoro en Hejdelbergo; en 1913 li iĝis lektoro kaj en 1918 orda profesoro ĉe la Ĉernivca Universitato. Li mortis pro Hispana gripo.
Graveco
Liaj ĉefaj atingoj kuŝis en la fako de papirusologio, ĉefe en la taksado de la posedaĵo de la papirusa kolekto de la hejdelberga universitatbiblioteko, al kiu li estis asociita inter 1901 kaj 1913. Krom la menciitan Fenikson de Kolofono kaj aliajn ptolemeajn homerajn papirusojn li redaktis Gnomai des Chares, fragmenton de Perikeiromene de Menandro. Instigis lin Otto Gradenwitz, kun kiu li laboris pri juraj papirusoj, okupiĝi pri dokumentaj papiroj. Gerhard skribis por la famega fakenciklopedio Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft artikolojn pri Herodas, Hiponakso, jambografoj kaj Kerkidas. Dum la lastaj jaroj li ĉefe interesiĝis pri demandoj de greka tragedio.
Fonto
Baader, Gerhard, "Gerhard, Gustav Adolf", ĉe: Neue Deutsche Biographie 6 (1964), p. 277-278 (tie ĉi interrete)
Regionoj de Vjetnamio
Ofte, la registaro de Vjetnamio grupigas la provincojn de la lando en ok regionojn: Nordokcidento, Nordoriento, Delto de la Ruĝa Rivero, Norda Centra Marbordo, Suda Centra Marbordo, Centraj Altaĵoj, Sudoriento kaj Delto de la Mekonga Rivero. Tiuj regionoj ne ĉiam uzatas kaj alternativaj klasifikoj estas eblaj.
Käyn ahon laitaa
Käyn ahon laitaa (la traduko estas malfacila sed proksimume "mi promenas sur rando de forlasita hakada kaj bruligada loko") estas unu el la en Finnlando plej konataj pecoj de Juha Vainio. En la kanto, rakontanto promenas sur rando de forlasita kampo sen ĉemizo, ne havas zorgojn kaj neniu povas maleventualigi lian iron. Li pensas iom negative pri Yleisradio. Vainio inventis la ideon de la peco en 1979, kiam li estis en Kaunissaari kun redaktoro Raimo Vesa rostanta kolbasojn. Subite, kvazaŭ duonspontane, Vainio elprenis plumon kaj paperon kaj komencis skribi la tekston por la kanto. Estis varma, bela somera tago, kaj la kanto ankaŭ rakontas pri tia tago. Ĝi estis diskita en Helsinko samjare kaj aperis en samnoma disko Käyn ahon laitaa. La pecon aranĝis Jaakko Salo. Ankaŭ Vesa-Matti Loiri en sia albumo kantis ĝin. Kiam Helsingin Sanomat en 2009 petis sian legantojn rakonti, kiu estas ilia nirvana kanto, Käyn ahon laitaa estis populara respondo. Pri la peco estas publikita ankaŭ du parodiojn. Ilin faris Jope Ruonansuu (Käyn kadun laitaa, "mi promenas sur rando de strato) kaj la farantoj de Itse valtiaat (Ei ilman paitaa, "ne sen ĉemizo"). En Ei ilman paitaa la kantisto imitas Esko Ahon.
La kanto estis surbendigita en 1979 en Finnscandia studio en Helsinko. La kanto estis surbendigita fare de Jukka Teittinen kaj produktita fare de Vainio kaj Reijo Lehtovirta. La kanto estis aranĝita fare de Jaakko Salo. La sekvaj homoj aperas sur la registrado:
Refreno de la peco kaj ĝiaj parodioj
Vainio:
Traduko:
Itse valtiaat ("La regantoj mem"), finna komputilanimacia humura televidserio:
Naciaj Filmpremioj
La Naciaj Filmpremioj (National Film Awards) estas la plej eminenta ceremonio de filmaj premioj en Barato. Starigita en 1954, ĝi estas administrata, kune kun la Internacia Filmfestivalo de Barato kaj la Indian Panorama, de la Administrejo de Filmfestivaloj de la barata registaro, ekde 1973.
Ĉiu jaro, nacia estraro nomumita de la registaro elektas la venkontojn kaj la premia ceremonio okazas en Nov-Delhio, kie la Prezidanto de Barato prezentas la premiojn. Post tio, sekvas la inaŭguro de la Nacia Filmfestivalo, kie la venintaj filmoj estas projektataj por la spektantaro. Temante pri filmoj produktitaj dum la antaŭa jaro ĉie tra la lando, la ceremonio celas rekoni meriton al la plej bonaj rezultoj de barata kino, tiel kiel prezenti premiojn por la plej bonaj filmoj en ĉiu regiono kaj lingvo de la lando.
Historio
La Premioj estis unue prezentitaj en 1954. La Registaro de Barato konceptis la ceremonion por honori filmojn faritaj trans Barato, sur nacia skalo, por instigi la disvolviĝon de la barataj arto kaj kulturo. Ekde 1973, la barata Administrejo de Filmfestivaloj administras la ceremonion kune kun aliaj gravaj ĉiujaraj filmaj eventoj en Barato.
Longueuil–Saint-Hubert (exo)
Longueuil–Saint-Hubert estas stacio de sur linio exo3 - Mont-Saint-Hilaire, situanta en arondismento Saint-Hubert de Longueuil. Ĝi estis malfermita la.
Naciaj Filmpremioj
Ĵurioj kaj regularo
Listo de reguloj eldoniĝas ĉiun jaron en dokumento de reguligoj konata kun la nomo National Film Award Regulations (Regularo de la Naciaj Filmpremioj). La kriterioj por kandidatiĝi enhavas multajn paragrafojn. Inter ili, aperas rekta postulo rilate al la filmfaristoj kaj precipe rilate al la reĝisoro, ke ili estu barataj civitanoj. Filmoj enirintaj la konkurson devus esti produktitaj en Barato kaj, en la kazo de ko-produktado kun fremdan ento, ekzistas ses kromaj kondiĉoj kiu devas esti plenumita por ke la filmo povu kandidatiĝi. Laŭ la kriterioj, por prezenti sin fronte la ĵurio, ĉiu filmo devus havi atestilon de de la Centra Estraro pri Filmaj Atestadoj inter la 1-a de januaro kaj la 31-a de decembro. Ĉu filmo estas taksota longa aŭ dokumenta filmo, estos decidita de la ĵurio pri longaj filmoj. La regularo inkluzivas sekcion de reguloj determinantaj kiuj filmoj ne estos elekteblaj por partopreni la konkurson.
Premioj
La premioj organiziĝas laŭ tri sekcioj: «longaj filmoj», «dokumentaj filmoj», kaj «plej bona skribo pri kino». Ĉiu sekcio havas sian individuajn celojn; la sekcioj pri longaj kaj dokumentaj filmoj celas instigi la produktadon de filmoj kun estetika kaj teĥnika valoro kaj socia graveco, kontribuantaj al la kompreno, kaj dankemaj pri kulturoj de malsamaj regionoj de la lando en kinematografia formo, tiel antaŭeniganta la unuecon kaj la integrecon de la nacio. La sekcio «plej bona skribo pri kino» celas instigi la studon de la kino kiel arta formo kaj disvastigo de informoj, kaj proponas kritikan dankon de la kina arta formo kun la eldono de diversaj libroj, artikoloj, revizioj, ĵurnalaj priraportoj kaj studoj.
Krome, vivdaŭra premio, kiu havas la nomon Dadasaheb Phalke de la patro de la barata kino, estas donata al filma famulo por elstara kontribuaĵo al la kreskigo kaj evoluado de la barata kino.
Ĉiuj la premiaj gajnintoj estas premiitaj kun medalo, premio de mono, kaj atestilo de merito. Ses kategorioj de la sekcio «longaj filmoj», du de la «dokumentaj filmoj» kaj la sekcio «plej bona skribo pri kino» iĝis taŭgaj por Swarna Kamal (premio Ora Lotuso) kaj la ceteraj kategorioj por la Rajat Kamal (premio Arĝenta Lotuso).
(17817) 1998 FU116
(17817) 1998 FU116 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gimnastika Universitato de Budapeŝto
La Gimnastika Universitato ( Testnevelési Egyetem) en Budapeŝto estas (denove) memstara universitato ekde 2014.
Historio
Ministro Kuno Klebelsberg fondis altlernejon pri sportoj en 1925 sub nomo Hungara Reĝa Gimnastika Altlernejo. Komence oni instruis estontajn instruistojn pri gimnastiko, poste ankaŭ studentojn pri trejnistoj. Tiutempe oni fondis ankaŭ sportan klubon kaj bibliotekon pri sportoj. En 1928 lernis jam ankaŭ eksterlanda studento. En la sekva jaro anstataŭ 3 jaroj la lernado daŭris 4 jarojn. En 1930 oni fondis ankaŭ instituton pri sportoj. Post la 2-a mondmilito la vorto "Reĝa" estis forigita el la nomo. Ekde 1950 okazas la instruadoj ankaŭ vespera kaj koresponda sistemoj. En 1975 la altlernejo estis agnoskita altlernejo en rango universitato, ĝuste post jardeko la oficiala nomo iĝis Hungara Gimnastika Universitato. Ekde 1993 ankaŭ anglalingve okazas la instruado. Inter 2000-2014 la universitata statuso ĉesis, ĝi iĝis fakultato de Universitato Semmelweis.
Ĝis 2007 lernis en la altlernejo/universitato 80 hungaraj olimpiaj ĉampionoj.
Kohima
Kohima (25.67°N 94.12°E) estas la ĉefurbo de la nordorienta landlima gubernio Nagalando. Kohima estas en la samnoma distrikto Kohima. La nomo de Kohima estis "Thigoma". Ĝi nomiĝis Kohima ĉar tie en la montara regiono kreskas la planto "Kew Hi" kiu signifas "la viron de la regiono kie la floro Kew Hi kreskas".
Demografio
La loĝantaro nombras ĉ. (2001). En Kohima 87 % de la loĝantaro estas legipovaj, kiu estas pli ol la nacia averaĝo de 64.8 % (2001). La ĉefaj lingvoj de Kohima estas nagamese kaj la angla.
Geografio kaj klimato
La klimato de Kohima estas ne tre malvarma. La temperatura gamo en januaro estas 4 - 21 C, kaj en julio estas 22 - 29 C. Pluvegas en la somero. La urbo troviĝas je alteco de 1261 m.
Festivaloj
La ĉefaj festivaloj de la urbo (kaj la distrikto) estas:
Juĝturo (Maribor)
La juĝturo en Maribor, konstruita en 1310, gardis la urbon de sudokcidento. Nuntempe ĝi prezentas bedaŭrinde nur iel solecan, nostalgian parton de la kvartalo Lent. La ronda turo havas nun tipan konusforman tegmenton, sed siatempe ĝi havis platon por kanonoj, kiun ĉirkaŭis dentforma muro. La turo estis pli foje rekonstruita, pro tio enhavas ankaŭ renesancaj elementoj. En jaro 1540 ĝi estis kovrita por konusa tegmento, kiu en 17-a jarcento bruligis. En jaro 1937 la turo denove bruligis kaj en 50-aj jaroj de 20-a jarcento estis renovigita. Ĝia nomo estas ligita al sorĉistinaj procesoj, kiuj okazis en Maribor ĝis la 18-a jarcento. La unua sorĉistina proceso en Maribor estas dokumentita el la jaro 1546, kiam oni publike bruligis plurajn virinojn. Inter la juĝturo kaj la akvaturo etendiĝas malnova urobcentro, konata kiel Lent kaj Pristan. La stratoj tie iom similas la stratojn de la marbordaj havenurboj. En Lent nome ĝis la komenco de la dua mondmilito ekzistis haveno por flosoj, kius transportis lignon de Pohorje lau la rivero Dravo ĝis Serbio. Tio estis ekonomie tre grave por Maribor, ĉar la flosistoj devis pagi paspagon kaj ankaŭ multaj lignonegocoj okazis tie.
Fonto de Informoj
Laŭ broŝuro por partoprenantoj de Kongreso de Eŭropa Esperanto-Unio en Maribor 2007, kiu prilaboris Janko Štruc.
3371 Giacconi
3371 Giacconi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1955 en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la italdevena usona astrofizikisto Riccardo Giacconi, nobel-premiita por fiziko en 2002.
Charlotte Gainsbourg
Charlotte GAINSBOURG (naskiĝis en Londono), estas franca-brita aktorino kaj kantistino. Filino de Serge Gainsbourg kaj Jane Birkin, ŝi frue debutis kinan karieron, pelate de sia patrino. Ŝi edziniĝis al Yvan Attal, mem komediisto kaj reĝisoro.
Dum la nokto de la 5-a al la, ŝi estis urĝe operaciita pro cerba hemoragio, post akcidento de akvoskiado.
Kariero
En 1984, Jane Birkin, dum filmado en La Pirate de Jacques Doillon, instigis sian filinon trapasi selektadon de Élie Chouraqui por Paroles et musique. Tiel ŝi ekhavis sian unuan rolon kiam ŝi estis 13-jarojn aĝa. Sekvan jaron, Jacques Doillon proponis al ŝi kelkajn pecojn en La Tentation d'Isabelle, pro kio ŝi estis rimarkita de Claude Miller. Tiu ĉi proponis al ŝi unu el la ĉefaj roloj en sia filmo L'Effrontée. Tiu aktorado havigis al ŝi César-on por plej bona virina espero en 1986. Ŝi poste laboris kun sia patro (Charlotte for Ever en 1986), poste kun sia patrino (Kung Fu Master ! en 1987). En 1988, Claude Miller denove kunvokis ŝin por La Petite Voleuse laŭ scenaro de François Truffaut. Tamen nur post Merci la vie de Bertrand Blier Charlotte decidis dediĉi sin al kina kariero. Paradokse, en tiu momento ŝia kariero ŝajnis stagni, malgraŭ denova renkontiĝo kun Jacques Doillon en la ĉefa rolo de Amoureuse. Ŝia kariero restartis ekde 2001 per du filmoj de ŝia edzo Ma femme est une actrice kaj Ils se marièrent et eurent beaucoup d'enfants, ankaŭ je internacia nivelo per 21 grammes kie ŝi ludis kun Sean Penn.
Charlotte kantis plurfoje. Unuafoje en la albumo de Serge Gainsbourg, Love on the beat, en 1983, kie ŝi kantis Lemon incest duope kun li. Muzikvideo, kie Charlotte aperas en subvesto kuŝante ĉe sia patro, montriĝis ambigua; vortoj elvokas "amon, kiun ni neniam faros kune".
En 1986, ŝi rekomencis en la albumo Charlotte for Ever, kie pozante malfacilan adoleskantinon, ŝi kantis serion da tekstoj kun provoka enhavo: Charlotte for ever, Plus doux avec moi (ambaŭ duope kun Serge), Élastique, Zéro pointé vers l'infini.
Dum 8 jaroj ŝi ne plu kantis, ĝis ŝi engaĝis sin en la aventuron de Les Enfoirés, kantistoj kiuj subtenas bonfaran organizaĵon Restoracioj de l' koro: en 1994, en la spektaklo Les Enfoirés au grand Rex, ŝi interpretis Di doo dah, verkitan de sia patro kaj kreitan de sia patrino, Un autre monde de Téléphone kaj La chanson des restos de Jean-Jacques Goldman. Ŝi denove laboris en 2001 por la Restoracioj de l'koro, en 2001: L'odyssée des Enfoirés, kie ŝi interalie interpretis kanzonon de Renaud, Manu, kun Francis Cabrel, Julien Clerc kaj alia komediisto, Thierry Lhermitte.
En 1996, ŝi partoprenis la filmmuzikon de Love, etc.. En 2000, aŭdeblis ŝia voĉo en albumo Music de Madonna: la komenco de la kanzono What it feels like for a girl enhavas kelkajn vortojn eldiritajn de Charlotte en la filmo The Cement Garden. Ŝia lasta vera duopo estas If kun Étienne Daho en lia albumo Réévolution (2003). En 2005, Charlotte partoprenis filmmuzikon de L'un reste, l'autre part, interpretante samtitolan kanzonon.
La aperis ŝia dua albumo "5:55" kunlabore kun la grupo Air, Jarvis Cocker, Nigel Godrich, Tony Allen, David Campbell kaj Neil Hannon de The Divine Comedy. La albumo enhavas francajn kaj anglajn kanzonojn.
NGC 3820
NGC 3820 (aliaj indikoj — MCG 2-30-14, ZWG 68.31, HCG 58E, PGC 36308) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(88241) 2001 CD23
(88241) 2001 CD23 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la dum la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Erzsébet Molnár
MOLNÁR Erzsébet (molna:r) R. Molnár, M. Reinhart estas rumania hungara porinfana verkistino, redaktorino, tradukistino,  naskita en Kluĵo la 25-an de junio 1943. Ŝi estas la edzino de literaturhistoriisto Szabolcs Molnár kaj la patrino de fabelverkistino Zsófi Molnár.
Kariero
Erzsébet Molnár diplomiĝis en UBB de Kluĵo pri rumana-hungara lingvoj (1966). Ŝi instruis en la ĝenerala lernejo de Zimandu Nou (1966-70), poste ŝi laboris en Bukareŝto ĉe la Libroledonejo Politika (1971), ĉe la Konsilantaro pri Socialista Kulturo kaj Edukado (1972-88), ŝi estis redakcisekretario de gazeto Munkásélet (1988-89).
1821 Akonkagvo
1821 Akonkagvo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la argentina astronomo Miguel Itzigsohn, elde la Observatorio de La Plata.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Akonkagvo, kulmina punkto de Ameriko.
Nacia teatro
La Nacia Teatro estas plej ofte ŝtata teatro aŭ teatro kun specifa graveco, kiun li alportas en la kultura vivo de iu nacio aŭ lingva komunumo.
Gravaj naciaj teatroj dismonde:
Ĵina lingvo
La Ĵina Lingvo (simpligita: 晋语; tradicia: 晉語; Hanyu Pinyin: jìnyǔ), aŭ Ĵina-yu, estas subdivido de parolata Ĉinia. Ĝia akurata statuso estas disputita inter lingvistoj; iuj preferas klasifiki ĝin sub la Normĉina (Mandarena), dumke aliaj arigas ĝin aparta kiel sendependan branĉon.
La Ĵina estas parolata tra la plejparto de la provinco Shanxi, krom en la suba valo de la rivero Fen; en multo de la centra Interna Mongolio; kaj ankaŭ en ĉeaj (tuj apudaj) areoj en la provincoj Hebei, Henano, kaj Ŝenŝjiaj. Urboj ampleksataj de ĉi tiu areo inkluzivas Taiyuan, Zhangjiakou, Hohhot, Jiaozuo, kaj Yulin. Entute la Ĵinan parolas ronde 45 milionoj da homoj.
Kiel pri ĉiuj aliaj specoj de la Ĉinia, estas multe da disputo pri tio ĉu la Ĵina estas lingvo aŭ dialekto. Vidu la artikolon Identigo de la variaĵoj de la Ĉinia por la demandoj ĉirkaŭaj al tiu disputo.
Övertorneå
Övertorneå, finne Matarenki kaj antaŭe svede Matarengi estas kirkvilaĝo en Komunumo Övertorneå en norda Svedio. Ĝi estas la administra centro de la Komunumo Övertorneå. La vilaĝo situas sur okcidenta strando de Torne älv (finne Tornionjoki), kie estas landlimo de Finnlando, kaj en la vilaĝo oni parolas multe ankaŭ finnan (meänkieli). Övertorneå havas sancentron, dentistejon, apotekon, dungadservon kaj busstacidomon.
Ĵina lingvo
Historio
La parolo de la provinco Shanxi estas, inter la diversaj dialektoj de Norda Ĉinio, la sola sufiĉe diferenca por meriti la nomon "lingvo" laŭ iuj lingvistoj. Ĉi tio bone povas esti pro la geografia izoleco de Shanxi. La tuta provinco estas altebenaĵo ĉiuflanke ĉirkaŭata de montoj. Ĉi tio bone povas esti kontribuinta al la diferencoj inter la Ĵina kaj ĉiuj Mandarenaj dialektoj kiuj ĝin ĉirkaŭas.
Dialektoj
La Ĵina divideblas en la jenajn 8 subdividojn:
Sonoj
Malkiel la plejo de variaĵoj de la Mandarena, la Ĵina uzas la finan glotalan halton. Ĉi tio estas en komuno kun multaj sudaj specoj de la Ĉiniaj. La Ĵina ankaŭ konservis la eniro-tonon, kiu estas la tono kiu iras kun la fina glotala halto.
Gramatiko
La Ĵina emas utiligi prefiksojn kiaj 圪 /kəʔ/, 忽 /xəʔ/, kaj 入 /zəʔ/, en diverso de derivaj konstruoj. Ekzemple:
入鬼 "petoli" ← 鬼 "fantomo, diablo"
Aldone, estas nombro da vortoj en la Ĵina kiuj evoluis, evidente, per forkiĝo de unusilaba vorto en du. Ekzemple:
pəʔ ləŋ ← 蹦 pəŋ "salteti"
tʰəʔ luɤ ← 拖 tʰuɤ "treni"
kuəʔ la ← 刮 kua "skrapi"
xəʔ lɒ̃ ← 巷 xɒ̃ "strato"
Simila procezo povas ankaŭ troviĝi en la Mandarena (ekz. 窟窿 kulong ← 孔 kong), sed ĝi estas aparte ordinara en la Ĵina.
Vortoprovizo
Iuj dialektoj de Ĵina faras tri-vojan distingon en demonstrativoj. (La Angla, ekzemple, havas nur du-vojan distingo inter this ~"tiu ĉi" kaj that ~"tiu", dum la hispana havas tri-vojan:este ~"tiu ĉi", ese ~"tiu", kaj aquel ~"tiu for")
Referencoj
Hou Jingyi 侯精一 kaj Shen Ming 沈明 (2002). Ĵina-yu (晋语). En Hou Jingyi 侯精一 (Ed.) Xiandai Hanyu Fangyan Gailun 现代汉语方言概论. Ŝanhajo: Shanghai Education Press. ISBN 7-5320-8084-6.
Andris Piebalgs
Andris PIEBALGS (naskiĝis la en Valmiera) estas latva politikisto kaj diplomato.
Piebalgs estas parolanto de latva, angla, germana, franca, rusa, kaj estona lingvoj.
Ekde la 22-a de novembro 2004 li estas Eŭropa Komisionano por Energio. En 2007, li anoncis kunlaboron kun Ĉinio pri energio kaj klimata ŝanĝiĝo.
Kantono Kimble (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Kimble situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Junction.
Adolf Franke
Wilhelm Adolf FRANKE (naskiĝinta la 17-an de aŭgusto 1860 en Ettischleben, mortinta la 19-an de junio 1942 en Sondershausen) estis germana geologo.
Rugbeo 15
Rugbeo 15 (kelkfoje dekkvinopa rugbeo, rugbio 15, rugby union) estas nomo de iu piedpilka sporto, kiu naskiĝis en la angla lernejo Rugby School en la urbo Rugby. Ĝi estas tipo de rugbeo, kiu estas tre populara en multaj landoj. Rugbeo 15 estas la nacia sporto de Sud-Afriko, Nov-Zelando, Kimrio, kaj Irlando. Ĝi ankaŭ estas populara en Anglio, Skotlando, Francio, Italio, Aŭstralio, kaj Argentino.
Adolf Franke
Vivo instruista kaj esplorista
La filo de instruisto kaj kantoro frekventis la bazlernejon en Ettischleben, la nehumanisman mezlernejon en Sondershausen kaj la landan porinstruistan seminarion samloke. Poste li ekdeĵoris kiel instruisto ĉe la civitana lernejo de Arnstadt. Ekde 1885 li studis matematikon, naturajn sciencojn ka pedagogikon en Jena sed devis interrompi tion pro financaj kialoj. Poste li denovis laboris kiel instruisto i.a. en Gehren, Nowa Sól kaj Luckenwalde; ek de 1899 ĉe la supera porknabina lernejo de Dortmund kaj ek de 1916 ĉe la teknika porinstruistina seminario. Tie li nomumitis supra instruisto (Oberlehrer) kaj studkonsilisto (Studienrat).
Rugbeo 15
La Ĉampioneco de Ses Nacioj
Ĉiujare printempe okazas en okcidenta Eŭropo, fama rugbea turniro inter ses nacioj (Anglio, Irlando, Skotlando, Kimrio, Francio kaj Italio): la Ses-Nacia Rugbea Turniro aŭ Ĉampioneco de Ses Nacioj.
Adolf Franke
Vivo instruista kaj esplorista
En 1903 li ekokupiĝis pri geologio kaj paleontologio. Pro la abunda ĉeesto de foraminiferoj en la marno de la vestfalia kretaceo liaj esploroj iĝis pli kaj pli intensaj sur tiu kampo. De 1914-18 li estris la natursciencan muzeon de Dortmund, emeritiĝis en 1923 kaj reiris en 1925 al Arnstadt, kie li dediĉis sin al aliaj naturhistoriaj studoj kaj al la nova ordigo de la aĵoj en la sekcio naturhistoria de la muzeo de Arnstadt.
Rugbeo 15
La Ĉampioneco de Ses Nacioj
Oni nomas "Grandan Ŝlemon" la fakto por iu nacio gajni ĉiujn siajn maĉojn. La nacio kiu perdas ĉiujn siajn maĉojn ricevas la mokan pseŭdan trofeon nomatan "ligna kulero".
Adolf Franke
Inventisto kaj publika klerigado
Li posedis grandan, en tuta Germanujo unikan kolekton de foraminiferoj kaj estis unu el la unuaj mikropaleontologoj en sia patrujo. Li ellaboris spacoŝparan preparaĵportilon por mikrofosilioj, la t.n. Franke-Zelle, kie la objektoj povas esti observitaj per lupeo aŭ mikroskopo sen antaŭa elprenneceso de la esplorobjekteto. En 1925 li fondis en Arnstadt lokan grupon de la Turingia Geologia Asocio, kies prezidanto kaj poste honora estro li fariĝis. Regule li organizis geologiajn promenojn. En 1938 estis aljuĝita al li la Fera Monero de la societo Senckenbergische Naturforschende Gesellschaft. En la sama jaro oni nomis omaĝe al li certan specon de ostrakodoj "Protocythere frankei" kaj alian ankoraŭ en 1949 Frankeina.
En 1939 li ricevis la honoron de doktora titolo fare de la Universitato de Jena. Li estis membro de la Muzea asocio de Arnstadt kaj direktis la orkestron Collegium musicum. Danke al siaj multnombroj publikaĵoj li gajnis renomon elstaran koncerne la foraminiferan priesploradon. Okaze de la 80-a datreveno naskiĝtaga en 1940 oni starigis la belvidpunkton Dr.-Franke-Aussichtsplatz kun benko kaj memorŝtono sur la urba monto Alteburg ĉe la deklivoj en la direkto de la Jonas-valo.
Keltaj foliarbaroj
Priskribo
La keltaj foliarbaroj okupas la plimulton de Irlando, kaj precipe situas en la orienta parto de tiu insulo; la ekoregiono ankaŭ okupas la pligrandan parton de Anglujo, etendiĝante en ties nordaj kaj centraj regionoj, en sudokcidenta Anglujo inkluzive de Kornvalo kaj Devon, kaj eĉ en la sudo kaj la oriento de Skotujo. Fitogeografie, tiu ekoregiono, same kiel la tutaĵo de Irlando, troviĝas en la Atlantik-eŭropa Provinco de la Ĉirkaŭboreala Regiono, kaj situiĝas do en la Holarktisa Regno.
Vanhojapoikia viiksekkäitä
Vanhojapoikia viiksekkäitä (liphararaj fraŭloj) estas unu el la plej konataj pecoj de Juha Vainio, finna kantaŭtoro. Vainio faris ĝin en la jaro 1982. Ĝi aperis sekvantjare. Ĝin kantis kaj diskis ankaŭ Vesa-Matti Loiri. Ĝi rakontas pri Nestori Miikkulainen, kiu loĝas sole en dometo en insulo de lago Saimaa en Puumala kaj pri saimaannorppa, ringofokon kiun li vidas en la lago. Forbildo de la ĉefpersono estis vere fraŭlo Nestori, kiu loĝis en insulo de Saimaa, sed Vainio ŝanĝigis lian familinomon. Krome, vere tiu Nestori ludis tirharmonikon, sed Vainio ŝanĝigis la ludilon. Laŭ la kanto Nestori ludas buŝharmonikon. La peco komparas la viron, kiu ne edziĝis ĉar loĝis en tiom izola loko kaj fokon, kiu ne facile trovis edz(in)on, ĉar tiutempe estis do malmulte saimaannorppaj, laŭ la kanto nur 100. La kanto peris, ke en Finnlando oni zorgiĝis pri saimaannorppaj. Grandparte tio peris, ke ilia nombro komencis kreski. Nun ili estas pli ol 300. Iam oni skribas aŭ tajpas la nomon de la peco Vanhoja poikia viiksekkäitä, sed tio estas erare. La esprimo vanhoja poikia signifas "maljunaj knaboj" sed vanhojapoikia "fraŭloj".
3-Acetilbenzoata anhidrido
3-Acetilbenzoata anhidrido aŭ 3-acetilfenilmetanata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el interagado de la 3-Acetilbenzoata acido kaj 3-acetilbenzoila klorido. 3-Acetilbenzoata anhidrido estas flava solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Acetilbenzoata anhidrido prezentas du 3-acetilbenzoilan grupon ligitan al oksigenatomo. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 5 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Keltaj foliarbaroj
Priskribo
La ekoregiono kovras surfacon de 210 027 da hektaroj. Ĝi precipe konsistas el kverkaroj el la etaĝo de la montetoj kaj de la sub-montaro. La ekoregiono ankaŭ enhavas la etajn areojn de borealaj betularoj, de marĉoj, same kiel de dolĉakva vegetaĵaro de la inondo-ebenaĵoj, polderoj kaj torfejoj de norda Anglujo kaj suda Skotujo.
La klimato de la ekoregiono estas ĝenerale malsevera, sed asociata kun multe da precipitaĵo-tagoj kaj daŭra humideco. La klimato en tiu palearktisa regiono estas mildigata per la ĉeesto de Golfa Marfluo plaŭdanta okcidente de Britaj Insuloj.
Flaŭro
En la ombro de la ordinara ilekso, birdokaptista sorbuso kaj lonicero vegetas filikoj kiaj Dryopteris kaj Thelypteris. En areoj kie la grundoj ne bone drenas, torfejoj disvolviĝis. Estas nur malmulte da temperatura variado tie ĉi kaŭze de la mildiganta efiko de la ĉirkaŭantaj maroj. Frostoj nur okazas dum kelkaj da semajnoj de la jaro. Tiu klimato subtenas mediteraneajn, montaraj kaj arktaj-montaraj plantokomonumoj.
Faŭno
Estas 257 da registritaj indiĝenaj vertebruloj en la keltaj foliarbaroj. Ne estas surprize ke ne estas endemiaj vertebruloj en la ekoregiono ĉar ĉiuj vertebrulaj taksonoj enmigris ekde la eŭropa kontinento post la fino de la plej freŝdata glaciepoko, ĉirkaŭ antaŭ 10 000 da jaroj.
Estas ununura specialastatusa ne-endemia indiĝena reptilio en la keltaj foliarbaroj : la greso-natriko (Natrix natrix).
Specialastatusa ne-endemiaj birdoj estas: la preskaŭ minacata nigravosta limozo (Limosa limosa), la preskaŭ minacata purpura silvio (Sylvia undata), la preskaŭ minacata granda kurlo (Numenius arquata), la vundebla granda kriaglo (Aquila clanga) kaj la preskaŭ minacata ruĝa milvo (Milvus milvus).
Minacoj
La plejgranda daŭranta minaco estas la miopa prefero por kultivado de enmetitaj koniferoj, pli volonte ol vasta restarigo de indiĝenaj miksaj arbaroj. Tiuj ege densaj plantejoj de ekzotaj arboj estas konformaj al mallonga-templimaj deziroj por maksimuma biomaso-arbarekspluatado je perdo de la vivejo-konservado. Daŭranta perdo de la supra grundotavolo estas la sekvo de la senarbigo de tiuj ne-indiĝenaj arbareroj, rezulto kiu ankaŭ malsupre plialtigas la sedimentadon kaj plimalbonigas la akvopoluadon de la ekoregionaj riveroj. Tiu eventĉeno ne nur reduktas la faŭnan vivejon, sed ankaŭ degradigas la dolĉakvajn vivejojn en granda parto de la ekoregiono. Kvankam estas certaj naciaj stimuloj por restarigi la indiĝenajn foliarbarojn, precipe en Britujo, multaj el la malbonaj forstaj praktikoj estiĝas je la loka nivelo; ekzemple Aberdeenshire posedas konvenan vivejon por granda parto de sia pejzaĝo, sed decidoj de la loka konsilataro estas favorintaj malbonan forstmastrumadon kaj restarigon de ne-indiĝenaj koniferaj arbareroj.
Voroĉevo
Voroĉevo, ukraine Ворочево, hungare Kapuszög [kapusog] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin.
Situo
Voroĉevo situas laŭ Uĵ.
Historio
En 1910 vivis tie 832 loĝantoj, (778 rutenoj, 25 germanoj, 15 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Voroĉevo/Kapuszög. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Vidindaĵoj
Proksime de Voroĉevo lago troviĝas 700 m-ojn super la marnivelo.
Imre Ürmössy
Imre Ürmössy [urmoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ürmössy Imre estas hungara operkantisto, operetkantisto, oratorikantisto (baso), muzikinstruisto.
Imre Ürmössy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Imre Ürmössy frekventis muzikan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1983. Li lernis violonĉeladon kaj operkantadon, liaj plej gravaj instruistoj estis Zsolt Bende kaj László Polgár (operokantisto). Post la diplomo li aliĝis al koruso de Hungara Radio. En la sekva jaro li komencis instrui en muzika mezlernejo de Békéscsaba. Ekde 1988 li estas membro de opera trupo de Teatro Csokonai (Debrecen). Li kantadas ne nur operojn, sed ankaŭ operetojn kaj oratoriojn. Li ricevis premion en 2007.
Tardona
Tardona estas vilaĝo en norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén [borŝod-abauj-zemplen], kun 1120 loĝantoj (2001). Ĝi estis unuafoje menciita en 1240 kiel "Turduna".
La vilaĝo situas ĉe piedoj de la montaro Bükk [buk] kaj estas grava Jókai-memorejo. Mór Jókai tie kaŝis sin kontraŭ la subpremoj, venĝo, post la hungara liberecbatalo de 1848, ĝis lia edzino Róza Laborfalvi akiris por li amnestian dokumenton.
Metaforo
Metaforo (greke transporto) estas vortfiguro, per kiu oni donas al la vorto signifon alian, ol ĝia propra, kaj klarigeblan nur per subkomprenata komparo.
Montgomery (Alabamo)
Montgomery estas urbo en Kantono Montgomery (Alabamo). Laŭ popolnombrado en 2000 la urbo havis 201,568 loĝantojn. Ĝi estas la ĉefurbo de Alabamo, ŝtato de Usono. Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de Konteo Montgomery.
Metaforo
Diference de komparo ĝi ne komparas ion kun io alia, sed surbaze de simileco uzas la similaĵon kiel novan kvaliton. Ekz. "li batalis kiel leono" (komparo), "en la batalo li estis vera leono inter ŝafoj" (metaforo). Oni povus diri, ke metaforo estas kaŝita komparo.
Montgomery (Alabamo)
Montgomery estis nomita laŭ generalo Richard Montgomery, kiu mortis en la Usona Revolucia Milito provante kapti Kebekon (Kanado). Ĝi estis la unua ĉefurbo de la Konfederaciitaj Ŝtatoj de Ameriko. Ĝi situas ĉe la norda flanko de la Alabama Rivero.
Metaforo
Oni povas diferenciigi inter du tipoj de metaforoj: