cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Entaso
Entaso (de la latina entasis kaj tiu de la greka εντείνω, enteino, "tensio", de εν kaj τείνω, "tensiigi")​ estas zono de la greka kolono de dorika ordo kies sekco havas pli grandan diametron. La celo de la entaso estas havigi pli fortan estetikan kaj vidan impreson, ĉar ĝi donas pli da harmonio al la fusto kaj okazigas impreson de pli granda svelteco al la kolonaro.
Laŭ Francisko Azorín Entaso estas Dikdiferenco inter la supra k. la malsupra parto de kolona fusto. Kaj li indikas etimologion el greka entasis, kaj de tie la latina entasis.
Priskribo
La fusto de la grekaj kolonoj ne estis desegnita laŭ konstanta sekco (dikeco), sed ĝi pligrandiĝis el la kapitelo al la centra parto, kaj malpligrandiĝis ĝis la bazo. Tiele, la kolono montras dikigon (plilarĝigon) en zono situa ĉirkaŭ la mezo de la fusto aŭ en la malsupra duono. La entaso limigas tiele du partojn en la fusto, unu malsupra kiu nomiĝas imoskapo, kaj alia malsupra nomita sumoskapo. Ĝenerale oni pligrandigis laŭ tridek-ono de la malsupra diametro.
La serĉo de la ideala beleco en la greka mondo, okazigis klopodojn korekti la optikajn iluziojn rezultitajn el kontemplado de la temploj deproksime, aŭ el la malproksimeco (por ekzemplo el la maro), ĉar por la observanto, ju malpli da distanco, des pli vidas la kolonojn kaj la vertikalajn liniojn malĝuste, ĉar ili aspektas nek rektaj nek paralelaj. La entaso «korektas» favore tiun impreson.
Tiu intenca distordo aŭ rafinado de la kolonoj estis ankaŭ reenmetita en la Renesanca arkitekturo fare de Andrea Palladio.
La entaso estis ofte ankaŭ elemento karaktera en muregoj kaj pordoj de duobla fosto de la inkaa arkitekturo, kie same ĝi funkciis por malhelpi la optikan iluzion ke la pordoj ŝajnas pli mallarĝaj en la centro de ĝis deklivo ol ili vere estas.
(7929) 1987 SK12
(7929) 1987 SK12 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
NGC 3118
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Chown
De la manlibra paĝo de BSD por chown: Pro evidentaj sekurecaj kialoj, la posedadon de dosiero povas esti ŝanĝita nur de super-uzanto. Simile, nur membro de grupo povas ŝanĝi la identigilon de dosierogrupo al tiu grupo.
Ekzemploj pri uzado
Ĉi tiuj ekzemploj ilustras kutiman sintakson kaj uzon. Por modifi permesojn estas bezonata statuso de administranto aŭ rajto skribi al la dosiero. Por ŝanĝi posedanton estas bezonataj administraj rajtoj.
Gvanabaro
Gvanabaro estas golfo en Brazilo, subŝtato Rio-de-Ĵanejro, ĉe kies rando situas la urbo Rio-de-Ĵanejro.
Gvanabaro ankaŭ estis brazila subŝtato de 1960 ĝis 1975, kiam ĝi estis aneksita al la tiama subŝtato Rio-de-Ĵanejro, kiu ĝi iĝis en sia nuntempa formo.
Magneta momanto
La magneta momanto \vec{m} en fiziko estas vektora grando, kiu mezuras la intenson de magneta dupoluso.
Al magneta momanto en ekstera magneta kampo kun fluksdenso \vec{B} agas la tordmomanto kiu turnas ĝin al la direkto de la kampo. Ĝia potenciala energio dependas de la angulo \theta inter la direkto de la kampo direkto kaj la magneta momanto: Gravaj ekzemploj estas la kompasonadlo kaj la elektromotoro.
La mezurunuo de la magneta momanto en la internacia sistemo de unuoj (SI) estas A·m2.
Kastelo de Széchenyi (Gencsapáti)
La Kastelo de Gencsapáti (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Széchenyi [sEĉEnji]) estas unu el la kasteloj, ankaŭ historia monumento en Hungario, en meza parto de vilaĝo Gencsapáti (iam en Gyöngyösapáti).
Historio
En la 16-a jarcento en tiu loko estis konstruita burgo kun 12 ĉambroj. Baldaŭ familio Széchenyi akiris ĝin. En la 1820-aj jaroj la burgo iĝis klasikisma kastelo, post fino de la jarcento ĝi denove estis trakonstruita. En la frua 20-a jarcento diversaj aliaj familioj havis la kastelon, la plej konata posedanto estis grafo Albert Apponyi. Ekde 1935 la kastelo estis feriejo de oficiroj. Komence de la 2-a mondmilito polaj rifuĝintoj vivis tie. Ekde 1956 orfejo funkciis en la kastelo. Depost la socialismo firmao konstruis apartajn modernajn domojn por la orfeo, poste jam la kastelo apartenis al la firmao.
Pedemonte
Pedemonto estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Kastelo de Széchenyi (Gencsapáti)
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo kaŝiĝas en la parko (preskaŭ nevidebla), pri la interna parto informoj mankas. La kastelo iomete similas al U-majusklo, sed la aloj estas tre mallongaj.
Parko
La parko estas protektata arboreto ekde 1980. La parko estis kreita en la 19-a jarcento, sed pli frue estis tie arbaro. La plej oftaj arboj aŭ kreskaĵoj estas kverkoj, platanoj, rododendroj, sekvojoj, abioj. Oni taksas kelkaj kverkojn 500-aĝaj.
Ĥavaja Farid
Lia patrino mortiĝis kiam li estis 5jaraĝa kaj li iĝis orfo 12jaraĝa kiam lia patro, Khwaja Khuda Bakhsh, mortiĝis. Li estis sorgita de sia plej aĝa frato, Fakhr Jahan Uhdi, kaj iĝis klerulo kaj verkisto. Li regis la araban, persan, urduan, saraikian, panĝaban, sindan, kaj brajbaŝan, kaj verkis poemojn en saraikia, panĝaba, urdua, sinda, persa, kaj brajbaŝa.
Nyíracsád
Nyíracsád [njIraĉAd] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Nyíradony. En la loknomo nyír signifas betulo, acsád ne havas sencon en la hungara.
Migdalujo
Migdalujo (latine: Prunus dulcis aŭ Amygdalus communis) estas arbo el la familio rozacoj (latine: Rosaceae), kies rozblankaj floroj aperas antaŭ la folioj. La migdalujo estas la simbolo de virgeco, kaj ĝia frukto estas la migdalo.
Nyíracsád
Situo
Nyíracsád situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj.
Pál Battha
Pál Battha [bata], laŭ hungarlingve kutima nomordo Battha Pál estis hungara agronomo, ministeria oficisto, politikisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis szentmártonkátai kaj vattai, lia familia nomvarianto estis Batta.
Nyíracsád
Historio
Antaŭ la hungaroj avaroj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1338. En la najbareco Stefano Bocskay plantis grandan kverkoarbaron por profiti la regionon. Por la lignoj oni konstruis etfervojon. En la arbaro vivas damcervo, apro, kapreolo, leporo, fazano, perdriko, sovaĝkato, sciuro.
Migdalujo
Arbo estas maldika sed abunda per folioj, alta inter 8 kaj 12 m. Ĝiaj branĉoj estas pikaj kaj branĉetoj nudaj, glataj ruĝetaj. Folioj estas simplaj, ovformaj kun pika fino. Supra flanko de folioj estas malhelverda kaj brila, suba flanko iom hara.
Pál Battha
Pál Battha naskiĝis la en Mezőhegyes (Hungara reĝlando), li mortis la  en Bufalo (Nov-Jorkio, Usono).
Biografio
Pál Battha akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Debrecen) en 1925, poste li laboris en agronomia organizaĵo. En 1936 li ricevis postenon en Ministerio pri agrikulturo (Hungario), kie li okupiĝis pri bredoregistro. Li estis subministro en Kabineto Lakatos. En 1945 li translokiĝis al Usono. Li mortis pro aŭtoakcidento kun sia edzino.
Migdalujo
Floroj estas blankaj ĝis rozkoloraj, meze grandaj, du seksaj kaj unuopaj.
Nyíracsád
Vidindaĵoj
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, poŝto, kuracejo, kulturdomo.
Famuloj
En Nyíracsád naskiĝis:
Migdalujo
Fruktoj, migdaloj, estas eliptaj ĝis rondformaj, iom plataj kun unu sola semo en la kerno. Oni rompas lignetan ŝelon por preni semon kiun oni manĝas.
La migdalujo estas unu el la arboj kiuj plej frue floras, en Mediteraneo ekde januaro aŭ februaro kiam ankoraŭ aliaj arboj ne floris kaj kiam la arbo mem ankoraŭ ne havas foliojn, pro tio ili konsistigas belegajn vidindaĵojn kaj eĉ pejzaĝojn.
Gironico
Gironico estas loĝloko kaj ekde februaro 2014 parto de la komunumo Colverde de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Nazarius kaj Celsus.
Ĝis februaro 2014 najbaris la komunumoj Cavallasca, Lurate Caccivio, Montano Lucino, Olgiate Comasco, Parè kaj Villa Guardia.
Socoltenango
Socoltenango estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Socoltenango. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07083.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15885 loĝantojn. El tiuj estis 7804 viroj kaj 8081 virinoj. La komunumo havas surfacon de 775 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 880 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9259 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 6312, do 68 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 2938 personoj respektive 32 % estis analfabetoj.
15171 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 1067 personoj respektive 7 % estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(16921) 1998 FZ52
(16921) 1998 FZ52 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Heleco
HELECO estas la titolo de la revuo eldonita de Astura Esperanta Asocio, el Ĥiĥono, (Asturio, Hispanio).
Komence la titolo HELECO estis la nomo de eta bulteno eldonita de la Esperanto-grupo La Verda Kolombejo de El Entrego, Asturio, el la 1950-jaroj. Poste, plejparto el la membroj de tiu E-grupo translokiĝis al Ĥiĥono pro laboraj kialoj, kaj de tiam ili fariĝis membroj de la tiuurba E-rondo Astura Esperanta Asocio. Kiam, en la jaro 1976, oni entreprenis en tiu E-asocio la eldonadon de revueto, iu el tiuj antikvaj membroj de La Verda Kolombejo sugestis la reprenon de la titolo HELECO.
Dum kelkaj jaroj la revuo aperis sufiĉe regule; estis eldonitaj kelkaj numeroj en la jaro. Tamen la enhavo estis ne tre riĉa; estis malmultaj paĝoj en ĉiu numero, kaj la kvalito de la presado estis malalta: oni ellaboris la bultenon per skribmaŝino kaj fotokopiado. Poste, iom-post-iom la kvalito de la presaĵo pliboniĝis, kaj pligrandiĝis la paĝo-nombro. Sed la apero de la revuo fariĝis ne tre regula kaj malpli ofta.
La artikoloj de la revuo montriĝis en duoblaj kolonoj kaj por Esperanto kaj por la hispana, sed ekde 2006 nur en Esperanto.
Lastatempe ĝi eldoniĝas, ĝenerale, po unu numeron jare. Ĝi prezentas artikolojn pri Esperanto, sed ankaŭ pri la loka agado kaj ĉiu ajn temo. Ofte, ĉiu numero de la revuo estas dediĉata al iu konkreta temo, kaj tiukaze, plejparto el la ĉapitroj aŭ artikoloj rilatas al tiu ĉeftemo. Ekzemple, la numero 80a de la revuo, eldonita en oktobro de la jaro 2005, estis speciale dediĉita al la temo de Don-Kiĥoto, tial ke tiu jaro estis la kvara Centjaro de la unua eldono de la verko de Cervanto. La sekvinta numero, eldonita ĝuste post unu jaro, estis dediĉita al Kristoforo Kolombo, la malkovrinto de la Amerika kontinento, ĉar tiujare estis la kvin-Centjaro de la morto de la fama maristo. Same, la 83a numero de HELECO, eldonita en septembro de 2008, estis dediĉita al la milito de nia lando kontraŭ la invado de la Napoleona armeo ĉar tiam estis la du-Centjaro de tiu invado. En la jaro 2009, iu speciala, cent-paĝa numero de la revuo festis la Centjaron de la fondiĝo de Astura Esperanta Asocio. Kaj la 86a numero de la revuo, eldonita en junio de la jaro 2011 havas kiel ĉeftemon la ekonomian krizon, kiu nun frapas nian socion.
Krom la presado de malmultaj ekzempleroj, la revuo disvastiĝas al la publiko ĉefe per Interreto, t.e. ĝi aperas ene de la ret-paĝo de Astura Esperanta Asocio, kies ret-adreso estas: http://carleos.epv.uniovi.es/~faustino/ konkrete en la sub-paĝo: http://carleos.epv.uniovi.es/~faustino/heleco/heleco.html
En tiu retejo estas numeroj ekde la jaro 1999.
Legends & Lattes
Legends & Lattes (esperantigite: Legendoj & Kaflaktoj; referenco al Drakoj kaj Galerioj) estas fantasta libro verkita de Travis Baldree kaj eldonita de Cryptid Press en 2022. Disponeblas ankaŭ sonlibra versio.
Resumo
Post multaj jaroj da aventuroj kaj akiri specialan magian ŝtonon, la orkino Viv prenas gravan decidon. Ŝi fordonos aventuristan vivon por anstataŭe enloĝiĝi kaj vivi trankvile pere de nova entrepreno: ŝi malfermos kafejon.
Bakongoj
La bakongoj estas etno en la enflueja regiono de la rivero Kongo, precipe en la Demokratia Respubliko Kongo, la Respubliko Kongo kaj la apudlimaj regionoj de Angolo (inkluzive de Kabindo) kaj de Gabono.
La tutnombro de la bakongoj estas proksimume 5,1 milionoj da homoj. Al la sama lingvogrupo, al kiu apartenas la bakongoj, apartenas ankaŭ aliaj etnoj kun la bakongo parencaj ene de la mez-bantuoj. Ilia religio plejparte estas la kristanismo. Ili praktikas agrikulturon kiel arbarplantistoj kaj agrokultivistoj.
La etna grupo de la kongoj estis la ĉefa popolo de la iama afrika bantua regno Kongo, kiu ekzistis de la frua eŭropa Mezepoko ĝis al la 17-a jarcento.
34258 Pentland
34258 Pentland estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Dylan Pentland, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li lernis ĉe la Newman School de Bostono (Masaĉuseco).
Giussago
Giussago estas komunumo de Italio.
Bertoj
Post kelkaj jarcentoj de arabsudana influo, la Bertaoj estas nune ĉefe islamanoj kaj multaj parolas fluen araban. Pro siaj intergeedzecoj kun arabaj komercistoj, kelkaj Bertaoj estis nomitaj Ŭataŭit - nome loka nomo por "vesperto", signife, ke ili estas mikso de du tre diferencaj grupoj. Tamen, ili ankoraŭ havas tradiciajn kutimojn kiuj estas similaj al tiuj de iliaj Nilo-Saharaj najbaroj.
Bulbuc
Bulbuc (bulbuk) (hungare:Bulbuk, germane:Buldorf) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Alba Iulia. En 1910 371ĝi havis loĝantojn (rumanoj); en 1992 143 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1457. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al Ceru-Băcăinţi.
Gastejo Sankta Jozefo
La Gastejo Sankta Jozefo de Kvenko (Hispanio) situas en la alta parto de la urbo kies fasado frontas al la strato Ronda de Julián Romero. La konstruaĵo venas de la 17a jarcento. Ĝi apartenis al la familio Mazo. Tiu domo-palaceto, hodiaŭ gastejo, bone konserviĝas kaj estas unu el la malmultaj ekzemploj de tiu epoko kiu atingis la nunon. Ĝi havas plurajn ĉambrojn kaj salonojn en diversaj etaĝoj, ligataj per ŝtuparoj kaj lumigitaj truoj kaj pasejoj vizaĝe al la rivero Huécar kie troviĝas ĝardeno.
Ĝin konstruis Juan Bautista del Mazo en 1621, bofilo kaj kunlaborinto de Velázquez, pentristo de Filipo la 4-a, poste ĝi funkciis kiel sidejo de la Ĥoro de la Katedralo, kiu konsistis el dek du knaboj.
Venta Markolo
La Kanalo Ventflanka, Markolo Ventflanka aŭ simple Venta Markolo estas markolo en la Kariba Maro, inter la insuloj Kubo kaj Hispaniolo. La markolo specife kuŝas inter la plej orienta regiono de Kubo kaj la plej nordokcidenta de Haitio.
Ĝi estas 80 km larĝa, kaj havas sojlan profundon de 1,700 m. La insulo Navasa kuŝas en ties suda parto.
Ĝi konektas la malfermajn akvojn de la Atlantika Oceano kun la Kariba Maro, kaj estas sur la rekta vojo por ŝipoj inter la Panama Kanalo kaj la Sargasa Maro kaj la orienta marbordo de Usono.
El ĉu la orienta pinto de la Provinco Guantanamo de Kubo, aŭ el la nordokcidenta pinto de Haitio en la Nordokcidenta Departemento, eblas foje vidi lumojn de la alia flanko de la Venta Markolo.
Komsomolsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 24213501.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1950.
La interurba telefona kodo estas 09352, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Uĥtoĥma (Ухтохма) (kiu enenfluas en riveron Uvodj (Уводь)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 11,1 mil loĝantojn.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Ellis Kaut
Vivo
Kiel 2-jara ŝi transloĝiĝis al Munkeno. Verŝajne ŝi neniam skribus se ŝi ne enamiĝis en la je sep jarojn pli maljunan verkiston Kurt Preis, kiu famiĝis tre per la fabela antologio München unterm Hakenkreuz. Por imponi lin ŝi komencis skribi etajn historiojn. Perlaborante malfacile la vivon kiel kancelari-aspirantino ŝi financis al si tamen trejnadon aktoran. Ŝi trejnitis fare de la aktorino Magda Lena.
En la 21.11.1939 ŝi edziniĝis al Kurt Preis. Post la milito ŝi ne plu taksis tiun tempon tre feliĉa pro la ĉiama minaco de morto pro la milito. Ĝis 1944 ŝi studis skulptadon ĉe la Akademio pri artoj en Munkeno. En marto 1945 ŝi naskis Ursula, duonan jaron poste la edzo revenis el la milito.
Poste ŝi ekverkis novelojn, fabelojn kaj radidramojn kaj iĝis parolantino ĉe Bayerischer Rundfunk por la radidrama kaj la porinfana sekcioj. En 1955 ŝi ricevis la radidraman premion de la menciita bavaria radistaciaro.
Kiam je la komenco de la 1960-aj jaroj la ĉeradistaciaj responsuloj petis ŝin krei novan serion, ŝi elpensis la naivan kaj treete ribeleman koboldeton Pumuckl; la nomo eble estis de lia edzo, kiu laŭdire estis nominta ŝin iam en dum vitra promenado karese tiamaniere. Pumuckl ekhantis en marto 1962 kaj kiam libroserio surmerkatiĝis en 1965 la eldonokvanto estis jam ĉe 300.000 ekzempleroj. Hobie ŝi ankaŭ ŝatis pentri kaj foti.
Honoroj
Plurfoje Kaut estis premiita:
Kastelo Oranienbaum
Kastelo Oranienbaum (germane: Schloß Oranienbaum) troviĝas en la urbo Oranienbaum-Wörlitz, Germanio, apartenante al la ĝardenaro Ĝardena regno Dessau-Wörlitz. Proksimas ankaŭ Parko de Wörlitz.
Historio
Ekde 1681 ĝis ĉ. 1685 konstruitis tiu ĉi kastelo dum unua konstrufazo por princino Henriëtte Catharina van Oranje (el la dinastio Oranje-Nassau), edzino de Johano Georgo la 2-a (Anhalt-Dessau). Komisiitis pri konstruado la en Brandenburgio deĵoranta nederlanda ĉefarkitekto Cornelis Ryckwaert. Unue faritis nur palaco kun kavalirpavilono kaj ĝardeno en nederlanda stilo 28 hektarojn granda. Samtempe far Ryckwaert planitis la starigo de tuta nova urbo sur geometria horizontala projekciaĵo. Post la morto de la duka moŝto en la jaro 1693-a alikonstruitis la tuto je vidvina rezidejo triala (inter 1698 kaj ĉ. 1702). La salonegoj kovritis per altvaloraj ledaj vandtapiŝoj kaj kele instalitis ĝis hodiaŭ ekzistanta somera refektorio kun belegaj nederlandaj ceramikaj kaheloj.
Post la princina morto en 1708 la dukoj de Anhalt-Dessau nur malofte uzis la kastelon dum ĉasado antaŭ la ekinteresiĝo priloka de duko Leopoldo la 3-a (Anhalt-Dessau). Al li ŝuldiĝas feliĉa-malfeliĉa alikonstruo kaj de la kastelo kaj de la parko post 1780. Multaj ĉambroj iĝis ĉinstila kaj la iama baroka insulĝardeno iĝis inter 1793 kaj 1797 - laŭ la idejoj de la angla ĝardenarkitekto William Chambers - angla-ĉina ĝardenego kun bela teejo kaj kvinetaĝa pagodo; temas pri la ununura siaspece en tuta Germanlanado. Kelkaj aĵoj (ekz. bestoĝardeno) perdiĝis.
En la suda parto de la parko konstruitis en 1811 oranĝejo 175 metrojn longa kiu ĝis hodiaŭ funkcias kaj nombriĝas inter la plej grandaj de tuta Eŭropo.
Post la Dua mondmilito gastiĝis surloke filio de la ŝtata arkivo de Magdeburg, kiu translokitis (post plialtrangiĝo je memstara Landa arkivo Oranienbaum) post 2000 al Dessau. Sekve en 2003 iĝis malfermiĝo kastela al vizitantoj; la restaŭradlaboroj tamen daŭras. En la 3.3.2004 fariĝis oficiala vizito fare de reĝino Beatrikso (Nederlando) inspektonta la stato de la restaŭradlaboroj en kastelo de siaj prapatroj. Denova vizito okazis en 2012. La reĝino taksas sin iel kunŝirmantino de la restaŭradlaboroj.
La harmonia ensemblo inter urbo kaj kastelo imponas kiel ĉefe nederlandstila baroka komplekso en Germanlando. La jam restaŭritaj ĉambroj viziteblas kontraŭ pago, dume la parko libere alireblas ĉiujn jarsezonojn. Apud la oranĝejo troviĝas granda ĝardeno kun citronaj kreskaĵoj.
Koneksoj al la nuna nederlanda dinastio reĝa
Kastelo Oranienbaum estas unu el kvar por la Oranje-dinastio nomitaj kasteloj en Germanujo. Ili konstruitis por kvar filinoj estantaj germanaj princinoj. Krom Oranienbaum temas pri Kastelo Oranienstein apud Diez kaj Kastelo Oranienburg en Oranienburg. La kvara, nome kastelo Oranienhof apud Bad Kreuznach, ne plu ezistas.
Nigrabrida cistikolo
La Nigrabrida cistikolo (Cisticola nigriloris) estas specio de birdo de la familio de  Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj ĉefe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.
La Nigrabrida cistikolo havas tre ruĝecbrunan kronon kaj helbrunecan subvizaĝon kiu nuanciĝas al blanka gorĝo, siavice separata el helgriza resto de subaj partoj. La nuko esta griza kaj la dorso brungriza same kiel la vosto. La kruroj estas ruĝecaj kaj la okuloj kaj beko nigraj. Sed la plej klara distingilo estas la tre nigraj bridoj, pli markataj ol ĉe parencaj samgenraj specioj, kaj kiuj atingas la okulojn. Tiu karaktero nomigas la specion en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie nigriloris signifas same “de nigraj bridoj”.
Cal Orcko
Cal Orcko estas paleontologia ejo en Bolivio kun kruta muro kun miloj da piedsignoj de dinosaŭroj sur ĝi. Ĝi situas proksime de la urbo Sukro. La grandega ejo situas sur klifo kun deklivo de 73 gradoj, alta kaj  longa. Piedsignoj de 293 specioj de dinosaŭroj de la periodo de supera kretaceo estas aktuale identigitaj.
Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten!
'''Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten!' (BWV 214 resp. BC G19), ankaŭ konanta kiel reĝino-kantato'', estas profana kantato de Johann Sebastian Bach.
Ekesto
La verko estis prezentata la 8-an de decembro 1733 kiel bondezirkantato okaze de la naskiĝdatreveno de Maria Jozefa, elektoprincino de Saksujo kaj reĝino de Polujo, kun la subtitolo Dramma per musica. Bach reuzis la movimentojn 1, 5, 7 kaj 9 kun alia teksto kaj nur malmultaj muzikaj adaptadoj in la 1-a, 2-a kaj 3-a parto de la Kristnask-oratorio laŭ la procedo de Parodio; tiuj ĉi do spertis vastan konatecon.
Temo
En la naŭmovimenta verko, kies libretisto ne estas konata, kvar diinoj el la antikva mitaro laŭdas la reĝinon.
Ensemblo
Bach ne eksplicite preskribis plurfoje okupitan ĥoron.
Apartaĵoj
Temas pri unu el la multaj bondezirkantatoj ekestintaj inter 1733 kaj 1744, kiuj kiel okazaj komponaĵoj estis destinitaj por nur unufoja prezentado. Eble Bach volis per la reuzado en Weihnachtsoratorium konservi la elstarajn kaj por li plej gravajn partojn de la verko. La teksto „Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten!“ (Eksonu, timbaloj! eksonu trumpetoj!) estas impone antaŭenigata en la enkonduka ĥoro per la sinsekvo de la menciitaj instrumentoj. La transigado de profana origino al ciklo de sakralaj kantatoj destinata por la kristnasktempo laŭ la baroka mondkompreno ne estis problema. Ekzemple timbaloj kaj trumpetoj estis uzeblaj kaj kiel atribtoj de la monda reĝeco kaj ankaŭ por la glorado de la "reĝo" Kristo. La verko estas pregita de ĝoje festa humoro konvena al la okazo kaj apartenas al la ĝis nun plej popularaj profanaj kantatoj de Bach.
Turfalkoj
La nomo Turfalkoj (ĉar kelkaj specioj nestumas aŭ loĝas ĉe turoj) estas atribuata al kelkaj diferencaj membroj de la genro de falkoj, nome Falco. Turfalkoj estas plej facile distingeblaj pro sia tipa ĉaskutimo per ŝvebo je alto de ĉirkaŭ 10–20 m supergrunde en malfermita kamparo por posta falo sur la predojn, kutime malgrandaj mamuloj, lacertoj aŭ grandaj insektoj. Aliaj falkoj estas pli adaptitaj al aktiva ĉasado je fluganta predo. Krome turfalkoj rimarkindas pro multa helbruno en sia plumaro.
Plumaro ofte — sed malkutime ĉe falkoj — diferencas inter masklo kaj ino, kaj (kiel kutime ĉe monogamiaj rabobirdoj) la ino estas iom pli granda ol la masklo. Tio permesas la paron plenigi malsamajn manĝoniĉojn ĉe la sama hejmteritorio. Turfalkoj kuraĝas kaj adaptiĝis al homaj setlejoj, nestas en konstruaĵoj kaj ĉasas ĉe soxseoj.
Turfalkoj ne konstruas siajn proprajn nestojn, sed uzas nestojn konstruitajn de aliaj specioj.
Plejparto de specioj nomataj turfalkoj ŝajne formas distingan kladon inter la falkoj, kiel sugestas la komparoj per DNA (Groombridge et al. 2002 ) kaj la morfologio. Tiuj ŝajne diverĝis el la aliaj Falco-j ĉirkaŭ la limo inter Mioceno kaj Plioceno antaŭ 7–3.5 mj). La plej tipaj "veraj" turfalkoj estas tri specioj el Afriko kaj ĉirkaŭaĵoj kaj ne havas la vangan strion de falkoj, kaj en unu kazo havas - kiel ĉe aliaj falkoj sed malkiel aliaj veraj turfalkoj — grandajn areojn de grizo sur siaj flugiloj.
Proksimume dum la Gelaziano (fina Plioceno aŭ komenca Pleistoceno, antaŭ ĉirkaŭ 2.5–2 mj), la ĉefa stirpo de veraj turfalkoj aperis; tiu enhavis la speciojn karakterajn per vanga strio. Tio ŝajne evoluis en Afriko kaj sekve disvastiĝis tra la Malnova Mondo ĝis atingi Aŭstralion iam dum la meza Pleistoceno, antaŭ malpli da unu miliono de jaroj. Tiu grupo enhavas kelkajn taksonojn de Hindoceanaj turfalkoj.
Pli enigma estas grupo de 3 hegemonie grizaj specioj el Afriko kaj Madagaskaro. Tiuj estas kutime konsiderataj turfalkoj pro la ĝeneralaj formo kaj kutimaro, sed estas probable distingaj el la veraj turfalkoj kiel klasita sube.
La Amerika turfalko estas la ununura specio de Ameriko kun la terino "turfalko". Fakte la informoj pri molekuloj de Groombridge et al. (2002), same kiel morfologiaj pekuliarecoj (kiel grizaj flugiloj ĉe maskloj kaj nigra orelmakuleto) kaj biogeografio, ege subtenas la vidpunkton ke tiu specio, onter la falkoj de la genro Falco, ne estas turfalko entute laŭ senso de filogenetiko sed eble pli proksime al la apusfalkoj.
Vangastria klado aŭ grupo de la Komuna turfalko Baza(j) stirpo(j) de veraj turfalkoj Afrikaj grizaj turfalkoj (pli malproksima grupo) American Kestrel
Märkische Höhe
Märkische Höhe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Märkisch-Oderland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Julia Lee (muzikistino)
Julia Lee (* 31-an de oktobro 1902 en Boonville (Misurio); † 8-an de decembro 1958 en San Diego) estis usona ĵaz- kaj blusmuzikistino (pianistino kaj kantistino). Ŝi validas kiel la plej fama ĵaz-, blus- kaj ritmenblus-pianistino kaj -kantistino el Kansasurbo.
David L. Rabinowitz
Li estas scienca esploristo en la Universitato Yale.
Li konstuis filmilojn kun lumkaptilo kaj programarojn por la malkovro de terrenkontaj asteroidoj kaj kujper-zonaj objektoj; liaj esploroj permesis duonigi la nombron da asteroidoj proksimiĝantaj de Tero, de 1000 - 2000 al 500 - 1000
Li ankaŭ helpis al la malkovro de malproksimaj sunsistemaj objektoj, supernovaoj kaj kvazaroj, kunlaborante al la kompreno de la deveno de la sunsistemo, kaj kiel la malluma energio estigas plirapidiĝon de la ekspansio de Universo
Kunlaborante kun Michael E. Brown kaj Chad Trujillo, li malkovris plurajn transneptunajn objektojn, el kiuj:
Kun Tom Gehrels kaj la teamo de Spacewatch, de la Universitato de Arizono, li malkovris aŭ kunmalkovris plurajn objektojn, inter kiuj:
838 Seraphina
838 Seraphina estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
La kialigo de ĝia nomo ne estas konata.
Măieruș
Măieruș [məjeruŝ] (hungare: Szászmagyarós, germane: Nussbach) estas komunumo en Rumanio norde de Braŝovo. En 1910 ĝi havis 1 619 loĝantojn (germanoj, rumanoj), en 1992 1 534 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas de 1377. Ĝis 1919 ĝi apartenis al la hungara parto de Aŭstrio-Hungario (Brassó vármegye). Apartenas al ĝi la vilaĝo Arini.
László Négyesy
László Négyesy [lAslO nEdjeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Négyesy László estis hungara literaturhistoriisto, esteto, instruisto, profesoro, politikisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi.
László Négyesy naskiĝis la 1861 en Szentes. Li mortis la 1933 en Budapeŝto.
Biografio
László Négyesy frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj en Eger, universitaton en Vieno kaj Budapeŝto. Li ekinstruis en gimnazio de Eger en 1885, poste en Szolnok kaj en Budapeŝto. Ekde 1911 li instruis en Universitato de Budapeŝto. Inter 1920–1922 li estis deputito parlamenta. Dum sia vivo li okupiĝis pri la hungara poezio, tiu sukcesa laboro disfamiĝis ne nur en la universitato. Li ricevis premion en 1930.
EBLOGO
EBLOGO (Esperantista Blindula Ligo en Germanio) estas ligo de vide difektitaj kaj blindaj Esperantistoj en la Esperanto-Blindulligo de Germanio,
La celo estas disvastigi kaj daŭrigi la internacian lingvon Esperanto inter blindaj kaj vide difektitaj homoj de ĉiuj aĝoj kaj sociaj tavoloj pere de la planado kaj promocio de Esperanto, eventoj, informoj, konsilo kaj la provizo de Esperanto-instruado kaj vortaroj, revuoj kaj legado de materialo.
Estas la nacia branĉo de tiutempa internacia Esperanto-movado inter blinduloj kaj unu el pluraj antaŭaĵoj de la 1950 fondita asocio Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj (LIBE) Ĝi eldonis la gazeton La Blinda Esperantisto.
Historio
La unua prezidanto komence de la 20-a jarcento estis Adolf Selten en Breslau.
Detaloj en la "Historio de la Esperanto-Movado Inter la Blinduloj" de Joseph Kreitz en tri brajlaj volumo (Barcelona, 1972) rete atingebla.
Pioniroj estis Hans Breitenbach (1924-1980) kaj  Fritz Karow (1913-1987)
Kontakto
https://www.esperanto.de/eo/eblogo-eo
Revuo “Esperanta Ligilo” rete
Planoise Châteaufarine
Planoise Châteaufarine estas loko de la komunumo de Besançon en Francio, en departemento Doubs, en arondismento Besançon, en kantono Besançon-Planoise. Ĝi havas 20.700 loĝantojn (1999).
28072 Lindbowerman
28072 Lindbowerman estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lindsay Bowerman, mentorino de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2012, matematika kaj scienca konkurso por gelernantoj de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Cross Schools de Bluffton (Suda Karolino).
Fizika korpo
En fiziko, fizika korpo aŭ fizika objekto (iam simple korpo aŭ objekto) estas kolekto da masoj, konsiderataj kiel unuo. Ekzemple, pilko povas esti konsiderata kiel objekto sed la pilko ankaŭ konsistas el multaj partikloj (pecoj de materio).
La komuna komprenaĵo de fizikaj objektoj inkluzivas, ke ili havu vastigaĵo en la universo (fizika mondo), kvankam ekzistas teorioj de kvantuma fiziko kaj kosmoscienco kiu povas defii ĉi tion.
En fiziko
Fizika korpo estas objekto, kiu povas esti priskribita per la teorioj de klasika mekaniko, aŭ kvantummekaniko. En eksperimentoj sur ĝi estas farataj fizikaj mezuroj. Ĉi tiu inkluzivas la konstato de trajektorio de pozicioj tra spaco, kaj en iuj okazoj de orientiĝo en spaco, tra daŭro de tempo, kaj ankaŭ tra ŝanĝoj de ĉi tiu, per praktikantaj fortoj.
En klasika fiziko, fizika korpo estas korpo kun maso, ne nur energio, estas tri dimensia (etendita en 3-dimensioj de spaco), havas trajektorion de pozicio kaj orientiĝon en spaco, kaj estas por iu daŭro de tempo. Ĝi estas la studobjekto en eksperimentoj kaj estas la objekto pri kiu temas la leĝoj de fiziko, aŭ fizika teorio. Ĝi povas esti konsiderata entute, sed povas esti komponita de kolekto de pli malgrandaj fizikaj korpoj.
Sed en kvantuma fiziko kaj kosmoscienco, estas debato pri tio ĉu iuj rudimentaj partikloj estas ne korpoj, sed estas nur punktoj sen vastigaĵo en fizika spaco en spaco-tempo, aŭ estas ĉiam etenditaj en almenaŭ unu dimensio de spaco kiel en teorio de kordoj aŭ M teorio.
Korpoj konsiderataj en mekaniko povas esti de malsamaj specoj. Inter ili:
En filozofio
En filozofio, aparte la branĉo de metafiziko ontologio, kiu estas la studo de ekzisto, fizika objekto estas objekto kiu ekzistas tra trajektorio en spaco dum aparta daŭro de tempo, kiel kontrasto al abstrakta objekto kiel matematika objekto aŭ mensa objekto kiu ne ekzistas je iu aparta tempo aŭ loko.
Aliaj ekzemploj de objektoj kiuj estas ne fizikaj korpoj estas eksentoj, ekzemple la koncepto de justeco, sento de malamo, aŭ la nombro "3". En iuj filozofioj, similaj al la ideismo, fizika korpo estas mensa objekto, sed ankaŭ havas vastigaĵon en la spaco de vida kampo.
En psikologio
En iuj branĉoj de psikologio, fizika korpo estas fizika objekto kun fizikaj propraĵoj, en kontrasto al mensa objekto.
Adolf Ebner
Adolf EBNER (nask. la en Kenigsbergo (Königsberg) ) estis germana kuracisto pri kirurgio kaj ginekologio kaj esperantisto.
Ebner fariĝis esperantisto en 1897 per okaza legado de verketo de Trompeter pri Esperanto. Li fondis grupon en Kenigsbergo. En 1905 li estis nomumita de Zamenhof membro de la unua (ĝis 1906 ankoraŭ provizora) Lingva Komitato (LK).
Géza Csáth
CSÁTH Géza [csAt gEjza] (naskiĝis kiel BRENNER József en Szabadka la 13-an de februaro 1887 – mortis en proksimo de Kelebia kaj Szabadka, la 11-an de septembro 1919) estis hungara verkisto, kuracisto, muzika kritikisto. Li estis kuzo de alia grava hungara verkisto Dezső Kosztolányi.
Vivo kaj verkado
Patrino de Csáth mortis frue, lia patro - ĉefprokuroro - reedziĝis kaj edukis la filon kun la posta edzino. Lia patro tre ŝatis muziki, li volis, ke lia filo iĝu violonartisto, sed Csáth volis iĝis pentristo. Li ne havis paciencon trejnadi en la muziko, en la pentrado ne havis sukceson, sed liajn verkaĵojn oni estimis jam komence. Lia muzikkritikoj aperis en la Bácskai Hírlap kiam li aĝis 14 jarojn, sed li ne tro verkis ĝis aĝo de 17. Kiam li vizitis la lastan jaron en la gimnazio, li sendis novelon A kályha (La forno) al Sándor Bródy, tiama ĉefredaktoro de la Jövendő. Je instigo de Bródy, li serioze ekokupiĝis pri la verkado.
Li studis ekde 1904, en la Budapeŝta Medicina Universitato, la studado de anatomio kaj la fiziologio plenumis sian plenan tempon. Liaj verkaĵoj aperis ekde 1906 en la Budapesti Napló (Budapeŝta Taglibro), sed li publikigis ankaŭ en aliaj gazetoj. Lia estis kunlaboranto de la Nyugat (Njugat ~ Okcidento) ekde ties fondo en 1908. Samjare aperis lia unua novelaro, la A varázsló kertje (Ĝardeno de la sorĉisto).
Li diplomiĝis en 1909 kaj eklaboris en Budapeŝto en la Psikologia kaj Neŭrologia Kliniko kiel praktikanto. Laŭ siaj tieaj spertoj verkis la elstaran novelon Egy elmebeteg nő naplója (Taglibro de mensmalsana virino).
Csáth ekde aprilo de 1910 uzis morfinon komence pro erara diagnozo de tuberkulozo, poste li iĝis dependa je la morfino.
Csáth ekde 1910 laboris kiel kuracisto ĉe diversaj banejoj. Tiam li havis tempon por la verkado. Li estis ankaŭ framasono.
Li geedziĝis en 1913 kun Olga Jónás, kiu naskis filinon en 1918. Kvankam li laboris ekde 1914 kiel soldata kuracisto, pro lia morfindependeco li estis forigita en 1917.
Por helpi la sendependiĝon, li iĝis kuracisto en vilaĝo Földes, poste en Regőce, sed la problemoj akriĝis. Lia rilato al la konatuloj malboniĝis, gravifĝis lia paranojo. Li estis tarktita en la psikiatro de Baja en 1919. Post kiam li fuĝis, murdpafis sian edzinon kaj provis morti sin. Poste oni kuracis lin en la Publika Hospitalo de Maria Valeria en Sabadko. Post nova fuĝo, oni kaptis lin ĉe la serba demarkacia linio la 11-an de septembro 1919. Iom poste li mortis pro trodozigo de pantopono.
Dumetilkarbamoila klorido
Dumetilkarbamoila klorido aŭ klorido de dumetilkarbamoilo estas reakciilo por transdoni dumetilcarbamoila-grupon al alkoholaj aŭ fenolaj hidroksilgrupoj formantaj dumetilkarbamatojn, kutime havante farmakologiajn aŭ pesticidajn agadojn. Pro ĝia alta tokseco kaj ĝiaj karcinogenaj trajtoj montritaj en bestaj eksperimentoj kaj supozeble ankaŭ en homoj, dumetilcarbamoila klorido povas nur esti uzita sub severaj sekurecaj antaŭzorgoj. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, kiu malkomponiĝas en akva medio. Dumetilkarbamoila klorido posedas 3 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn, 1 kloratomon, 1 oksigenatomon kaj 1 nitrogenatomon. Dumetilkarbamoila klorido uzatas kiel pesticido kaj en kemiaj sintezoj.
San Vicente Lachixío
San Vicente Lachixío estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo estas San Vicente Lachixío. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 535.
Geografio
San Vicente Lachixío apartenas al la distrikto Sola de Vega al kiuj apartenas entute 16 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3154 loĝantojn. El tiuj estis 1511 viroj kaj 1643 virinoj. La komunumo havas surfacon de 93,13 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2210 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2775 indiĝenoj. El tiuj 2205 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2205 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Edelmann-Banendregt
EdE-E
Edelmann-Banendregt (A. H. de Ruyter) estas en Amsterdam librejo, instalinta E-fakon, ĉiam plivastiĝantan.
12-a de julio
La 12-a de julio estas la 193-a tago de la jaro (la 194-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 172 tagoj restas.
Je la 12-a de julio okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 12-a de julio estas (laŭ gregoria kalendaro):
ISO 9000
ISO 9000 estas familio de normo por kvalito-regaj sistemoj. ISO 9000 estas normo daŭrigata de ISO, la Internacia Organizo por Normigado kaj estas administrata de akreditaj kaj atestadaj korpoj. Iom de la bezonoj en ISO 9001 (kiu estas inter la ISO 9000 normaroj) entenas:
Sendepende inspektintaj kompanioj aŭ organizoj en atestinta konformeco kun ISO 9001 publike asertus ke ili estas "ISO 9001 atestata" aŭ "ISO 9001 registrata." Atestado al ISO 9000 normo certigos nek observon nek la kvaliton de produktaĵoj kaj servadoj; iom, ĝi atestos al konformaj komercaj procedoj estas aplikata.
Kvankam la normoj devenigis en la fabrikanto, ili estas nun utiligita trans larĝa gamo de aliaj specoj de organizoj. La Internacia Organizo por Normigado difinas "Produkto" por signifi fizikajn objektojn, aŭ servadojn aŭ softvaro. Fakte, laŭ ISO, en 2004 "La servadaj sektoroj nun havas la plej de ISO 9001:2000 atestadoj — proksime 31 procente de la totala."
La atestado de ISO 9001 ne garantias ke la kompanio liverendas produktojn de supera aŭ eĉ akceptebla kvalito. Ĝi atestas nur ke la kompanio interne okupas sin en la dokumentaro ke la normo preskribiĝas. Vere, kelkaj kompanioj utiligas la atestadon de ISO 9001 kiel merkatilo.
En septembro 2015, novaj eldonoj de la normoj estis publikigitaj: ISO 9000, ISO 9001. [1]
Aktuale en 2015 ekzistas nur tri normoj en la serio (antaŭe estis 5):
ISO 9001 - Postuloj por kvalito-mastruma sistemo.
ISO 9004 - Gvidlinioj por plibonigi la administradon de kvalito.
ISO 9000
Kondiĉoj kaj principoj. Enhavas liston de mastrumaj principoj sur kiuj baziĝas aparatoj.
La sep principoj pri administrado en la eldono 2015:
ISO 9001
Ĉi tiu estas la plej vasta normo, ĝi ampleksas la tutan produktan vivociklon. Ĉi tiu estas la unua el tri normoj, kiuj diskutas pri kvalita sistemo, kiu estas uzata por certigi eksteran kvaliton.
"Ekstera kvalito-certigo" estas la komuna termino por agadoj celantaj doni al la kliento fidon, ke la kvalito-sistemo de la provizanto anticipe certigos, ke la produkto aŭ servo konformiĝos al la deklaritaj kvalitaj postuloj.
La normo ISO 9001 estas modelo por garantio de kvalito en projektado, disvolviĝo, produktado, instalado, servado kaj prizorgado. La postuloj difinitaj en ĉi tiu normo celas malhelpi malkonsekvencojn en ĉiuj stadioj de la kvalita ciklo de projektado ĝis servo kaj prizorgado. La normo aplikeblas en kontraktaj kuntekstoj, kie la kontrakto eksplicite postulas planan kontroliniciaton laŭ klientaj postuloj.
ISO 9004
Normo por nekontraktaj celoj. La normo estas gvidilo al ĝenerala kvalito-sistemo: ĝiaj formuloj estas pli simplaj, malpli inĝenieraj kaj kompleksaj, kaj tio faciligas kaj helpas en ĝia kompreno kaj apliko. Enhavas ne-devigajn rekomendojn por plibonigi kvalitajn sistemojn.
15467 Aflorsch
15467 Aflorsch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomo Alphonse Florsch, direktoro dum multenombraj jaroj de la Observatorio de Strasburgo. Fakulo pri la en la Malgranda Magelana Nubo, li ankaŭ estis sekretario de la Grupo de Alzaco de la Société astronomique de France dum 20 jaroj. Post emeritiĝo, li daŭras instrui pri astronomio en lernejoj.
György Ugray
UGRAY György (ugrai) estas hungara skulptisto. Li naskiĝis ĉe Dicsőszentmárton la 16-an de februaro 1908 kaj mortis ĉe Budapeŝto la 11-an de novembro 1971.
Biografio
Inter 1930-35 li finis en Budapeŝto la fakon de dekoraciskulptado en Industriarta Lernejo ĉe majstroj: Lajos Mátrai, Imre Simay, József Reményi. Inter 1935-40 li studis en la Hungara Belarta Altlernejo ĉe Jenő Bory. En 1941-42 li laboris kiel stipendiulo en la Collegium Hungaricum en Romo. En 1938 li partoprenis en la ekspozicioj de Műcsarnok. Li revenis Hungarujon en 1943, sed la dua mondmilito kaj lia militkaptiteco malhelpis lin en lia disvolviĝo.
Daniel Nivel
Daniel NIVEL, naskiĝinta la , estas franca ĝendarmo. Li estis preskaŭ-mortige vundita la en la urbo Lens, kie tiutage okazis en la unua renkontaro de la monda ĉampionado de futbalo la matĉo inter Germanio kaj Jugoslavio.
Ankoraŭ dum la matĉo, sed ekster la stadiono Félix Bollaert, Nivel estis atakita de aro da huliganoj, kvankam li estis rekonebla kiel ĝendarmo laŭ sia uniformo. Kun kolego li havis la taskon kontroli la trairon de pasejo. Lia kolego sukcesis fuĝi, sed Nivel estis batita kaj tretita. Dum ses monatoj li estis en komato; de kiam li rekonsciiĝis li estas duone paralizita kaj blinda je unu okulo. Paroli li kapablas nur malfacile.
En la persekutado de la atako rolis videoaj registraĵoj. En 1999 germana tribunalo en Essen kondamnis kvar atakintojn al mallibero inter 3,5 kaj 10 jaroj; la precipa atakinto en 2001 estis kondamnita de franca tribunalo en Saint-Omer (Francio) al kvin jaroj da mallibereco; li estis liberigita post unu jaro kaj du monatoj pro bonkonduto (post tri jaroj kaj dek monatoj, inkluzive de antaŭkondamna tempo). En 2003 tribunalo en Bochum (DE) kondamnis plian atakinton al mallibero de tri jaroj kaj kvar monatoj.
Honorado
Kvankam Nivel ne plu estis kapabla deĵori li estis promociita de ĉefserĝento (maréchal des logis-chef) al supera ĉefserĝento/adjutanto (adjutant).
La kroata trejnisto Miroslav Blažević honore al li portis ĝis la fino de la ĉampionado francan ĝendarman kepon.
De 2001 ĉiujare okazas amatora turniro pri la futbala pokalo Daniel-Nivel-Cup.
Je la Futbala Mondpokalo 2006 la Germana Futbal-Asocio invitis Daniel Nivel kaj lian familion. Ankaŭ je la Eŭropa Ĉampionado 2016 la asocio invitis lin kiel honoran gaston al la matĉo inter Germanio kaj Ukrainio en Lillo.
(77902) 2001 TY141
(77902) 2001 TY141 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT (Near Earth Asteroid Tracking) elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Metil vinil etero
Metilviniletero aŭ C3H6O estas organika komponaĵo apartenanta al la familio de la eteroj, senkolora likvaĵo kun dolĉeca odoro kaj la plej simpla enolo-etero. Kune kun etil vinil etero (iu likvaĵo sub media temperaturo), ĝi uzatas kiel kemia konstrubloko. La alkena porcio de la molekulo estas alte reakciema.
(77902) 2001 TY141
Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Metil vinil etero
Ĝi inklinas al polimerizo, rezultante en formado de polivinilaj eteroj. La reakcio okazas sammaniere kiel la polimerizo de la vinila klorido kaj la vinila acetato, kiuj povas polimerizi produktante la polivinilan kloridon kaj polivinilan acetaton, respektive.
Metiviniletero estas solvebla en etanolo, duetila etero kaj acetono.
Tablotuko
Tablotuko estas tuko, kiu kuŝas sur tablo por ŝirmi ĝin, aŭ ĉar tio estas laŭmoda, aŭ por la agrabla etoso. La tuko povas esti dika kiel tapiŝo, sed ankaŭ tre maldika. Ĝi povas kovri la tablon, sed ankaŭ kuŝi kiel strio sur la tablo. Tiukaze oni parolas pri tablotukstrio aŭ tablotapiŝostrio.
Kelkspecaj tablotukoj estas metataj sur la tablo dum la manĝaranĝado de la tablo. Aliaj specoj tiam tamen estas forigataj.
NGC 3119
NGC 3119 (aliaj indikoj — ZWG 93.45, NPM1G +14.220, PGC 29381) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mândra (Brașov)
Mândra [mındra] (hungare: Mundra, germane: Kledendorf) estas komunumo en Rumanio norde de Braŝovo. En 1910 ĝi havis loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992  (51% rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas 1460. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Brassó vármegye). Administre apartenas al ĝi Ileni, Râușor, Șona kaj Toderița.
Eŭropa Universitato Viadrina
La Eŭropa Universitato Viadrina estas universitato en la urbo Frankfurto ĉe Odro de la germania federacia lando Brandenburgio, proksime de la limo inter nuna Germanio kaj nuna Pollando. Ĝi orfertas studadon en kulturaj sciencoj, juro kaj ekonomiko.
En la somera semestro 2012 la institucio havis 6 267 studantojn, en la vintra semestro 2012-13 6 716: 76 procentaĵoj el ili estas germanoj, 12 procentaĵoj poloj kaj pliaj 12 procentaĵoj estas el 84 kromaj devenaj landoj.
La universitato kompreniĝas esti daŭrigo de la en 1506 fondita kaj en 1811 fermita unua universitato de la Margraflando Brandenburgio - tiu institucio havis la latinan nomon Alma Mater Viadrina, kaj la nomeron Viadrina ("ĉe la Odro") transprenis la nova altlernejo. Kvankam la altlernejo havas kompare malvastan gamon de fakoj, kiu ne korespondas al la koncepto de klasika plena universitato oferti "universalan" elekton de laŭeble ĉiuj sciencoj, ĝi havas la rajton doni titolojn de doktoreco kaj habiliteco. En marto 2008 ĝi jure transformiĝis al fondaĵa universitato.
Montmollin
Montmollin estis ĝis la 31-a de decembro komunumo en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Boudevilliers, Cernier, Chézard-Saint-Martin, Coffrane, Dombresson, Engollon, Fenin-Vilars-Saules, Fontainemelon, Fontaines, Le Pâquier, Les Geneveys-sur-Coffrane, Les Hauts-Geneveys, Montmollin, Savagnier, kaj Villiers estis kunigitaj al la nova komunumo Val-de-Ruz. Montmollin havis 546 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,06 km², de kiuj 35,7% estas kovritaj de arbaro, 57,4% servas por agrikulturo kaj 5,9% por setlado.