cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agustín de Iturbide
Agustín de Iturbide aŭ Agustín I de México (Aŭgusteno la 1-a de Meksiko, Valladolid, nuntempa Morelia, 27a de septembro en 1783 - Padilla (Tamaulipas), 19a de Julio en 1824), konita kiel Agustín I (Aŭgusteno la 1-a) kaj kies plena nomo estis Cosme Damián Diego Agustín de Iturbide y Arámburu, Arregui, Carillo y Villaseñor, estis meksika politikisto, kiu atingis tion, esti la unua kaj sola imperiestro de la Unua Meksika Imperio. Naskita al hispandevena aristokrata familio de Valladolid, ekde malgranda aĝo li eniris en la armeon, aktive partoprenis en la sendependeca milito, kiam li batalis la ribelojn en la intendantejoj de Valladolid kaj Guanajuato.
Danke al sia bona edukiteco, brila intelekto, elegantaj manieroj krom kombinado de religieco kaj rango en societo, sia dediĉo kaj militista persisteco, li atingis amon de alta vicreĝa societo, admiron kaj respekton en armeo: ĉi tio permesis lin avanci el regimenta subleŭtenanto ĝis imperiestro de Meksiko.
Naskiĝo
Iturbide estis naskita la 27a de septembro en 1783 en Valladolid, Intendantejo de Valladolid, hodiaŭ Morelia, en la ŝtato de Michoacán. Li naskis al Don José Joaquín de Iturbide, kiu devenis el familio kies origina domo estis en Irizarri, Eŭskio, kaj loĝis ekde 1766 en Valladolid, Meksiko, kie li posedis bienon kaj du domojn ĉe la urbo, kaj al Doña Josefa de Arámburu, kiu ankaŭ devenis el malnova eŭska familio.
Junaĝo
Kiam li aĝis 15 jarojn li eniris en armeon kie li atingis rangon de subleŭtenanto en la Regimento de Valladolid, dum lia patro donis al li administron de sia bieno. En 1805 li edziĝis al Doña Ana María Huarte, kaj iompostiome li iris al kantonmento en Jalapa kie li ricevis edukon kiel oficiro en hispana vicreĝa armeo. Tie li loĝis tri jarojn, dume li administris la bienon ricevita el sia patro kaj akiris alian bienon, tamen post ĉi tiu tempo li petis permeson por eliri el militservo kaŭze de malsano.
Sendependeca Milito
En la jaro de 1810 Iturbide loĝis en Valladolid kaj rapide li miksis sin en la klopodo liberigi tri gravajn rojalistajn homojn kiujn la ribeluloj kaptis, inter ili la intendanto de Valladolid.
Dume Hidalgo kaj sia armeo kaptis la urbon Valladolid, kie la plimulto el la Infanteria Regimento de Valladolid (la regimento al kiu Iturbide apartenis) unuiĝis en lian ribelan armeon, kaj poste marŝis al Meksikurbo. Iturbide ricevis ordonojn pri kunigi siajn trupojn kun tiuj de Kolonelo Trujillo kiu devis haltigi la iradon de la armeo de Hidalgo al la ĉefurbo en pasejo de las Cruces, kie okazis fama batalo tiel nomita. Trujillo ne povis venki Hidalgon kaj devis retreti, sed li atingis dispeli pli ol duonon el lia armeo; dum la batalo Iturbide komandis la maldekstran flankon de rojalista armeo; pro liaj klopodoj, vicreĝo Venegas promociis lin al rango de kapitano. Iompostioma li ricevis ordonojn por iri suden, al la Tierra Caliente (varma tero), sed la vetero venkis lian sanon kaj li devis reiri al Meksikurbo. Kiam li reakiris sian sanon, li estis metita sub la komando de Diego García Conde, generalo kiu iris al Guanajuato por sufoki la ribelon de Albino García, kiun Iturbide kaptis kun ĉiuj siaj soldatoj post surpriza atako.
En ĉi tiu tempo Iturbide daŭre batalis la gerilajn bandojn kiuj vagadis tra la provincon, li kruele kaj malestime traktis siajn malamikojn konvinkita, ke ili estis kondamnitaj al infero kiel ekskomunikitoj, rapide juĝante la kaptitojn kaj ekzekutante ilin.
Dume Hidalgo estis venkita en batalo de Puente de Calderón fare de Félix María Calleja kaj iom poste li estis kaptita kaj ekzekutita. Tamen en la sudo de la lando nova generalo aperis: José María Morelos, kiu havis pli grandan militan lerton kaj estris disciplinan kaj bone ekipitan armeon.
Kiam Morelos marŝis al Valladolid en 1813 kaj sieĝis ĝin, Iturbide iris al la urbon el Guanajuato por helpi kun sia divizio la garnizonon, kune kun la trupoj de generalo Llano el Toluca, kiun la vicreĝo nomumis komandanton de la nova Norda Armeo. La 24a de decembro, en ago kiu komencis per skoltado de malamikaj pozicioj Iturbide atingis konfuzi la insurgentajn trupojn kaj fari, ke ili pafis ilin mem, poste li reiris en urbon por vidi la katastrofon de la sieĝanta armeo.
1813-1816 (milito en Guanajuato)
Iturbide respondis al konstantaj gerilaj bandoj per senkompataj rimedoj kiel malliberigi en 1814 la edzinojn kaj infanojn en Irapuato kaj Guanajuato kies patroj kaj edzoj estis sub suspekto partopreni en insurgentajn agojn; aŭ la publikigo de dekreto anoncanta, ke la virinoj de ribelaj estroj estos ekzekutitaj se ĉi tiuj ne ĉesus alporti sian "barbaran planon" al la teritorioj sub lia regado, kvankam ne ekzistas evidentenco pri la realigo de ĉi tiuj rimedoj.
Ekde 1813 Iturbide dediĉis sin al la persekutado de insurgentaj gavillas (bandoj) tra la tuta regiono konita kiel El Bajío, dume li vizitis komandantojn de proksimaj regionoj por establi pli bonan kunlaboradon inter la provincoj Nueva Galicia, Guanajuato, San Luis Potosí kaj Zacatecas. Kiam la vicreĝo Calleja distingis bezonon de rojalista armeo por reorganizi ĝin mem li nomumis Iturbide Generala Komandanto de Norda Armeo.
287 Neftiso
287 Neftiso estas granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, elde la observatorio de Clinton, en Nov-Jorkio (Usono), la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Neftiso, diino de la mortintoj en la Egipta Mitologio.
Agustín de Iturbide
Plendoj, eliro el militservo kaj reeniro al komando
La vicreĝo petis informojn pri la okazaĵoj en Guanajuato kaj ricevis bonajn informojn, ĉar estis timo pro eblaj reprezalioj fare de Iturbide; la sola homo kiu tenis sian plendon estis la D-ro Labarrieta. Iturbide vokiĝis al la ĉefurbo kaj rezignis sian komandon, tenante nur la komandon de la Regimento de Celaya, dum la jura proceduro okazis. Dume la nova vicreĝo, Juan Ruíz de Apodaca, elvenis kaj Iturbide eliris el armeaj aktivoj kaj loĝis en bieno en Chalco kun sia familio.
En 1820 la Konstitucio de Kadizo estis reestablita en Hispanio, kaŭzante skuadojn en la lando ĉar la pli konservativuloj ne ŝatis la malliberecon de la reĝo Fernando la 7-a kaj sekve tiun de la vicreĝo, laŭ ili komencis fari planojn por malhelpi la ekvalidecon de la konstitucio kaj protekti la interesojn de la vicreĝo kaj de lia kortego. Ĉi tiuj planoj koniĝas kiel Konspiro de la Profesa.
Tamen la planoj de la vicreĝo estis frustritaj per la popola premo pro la ĵurado de la konstitucio, kun li faris en Majo kaj tiam li nomumis Iturbide kiel komandanto de la Suda Armeo por venki la lastan insurgenton kiu troviĝis en la sudo: nome Vicente Guerrero.
Plano de Iguala kaj sendependeca proklamo
Iturbide ne estis la unua elekto de la vicreĝo por komandi la sudajn trupojn, sed la du militestroj kiujn li antaŭe rigardis rifuzis la proponon pro sanstataj kaŭzoj, kvankam Iturbide estis la elekto de la vicreĝo ĉar li estis inter la malmultaj fideblaj militistoj kiuj restis, li estante la plej bona. Iturbide akceptis la nomumon la 9an de decembro en 1820, sub la kondiĉo ke li estu senŝarĝita kiam la militiro estu finita.
En tiu tempo, la politika situacio en Nova-Hispanio havis gravan tendecon por la sendependeco el la metropolo, pro la efektivigo de la Konstitucio de Kadizo kaj la laceco el milita jardeko. Alia grava kaŭzo de ĉi tiu sento estis la framasonismo, kiu kreskis ekde la elveno de trupoj el Hispanio inter kiuj estis framasonoj, ĉefe inter la oficiroj. Pro la rolo de la framasonoj en la proklamo de la Konstitucio de Kadizo en Hispanio, ili ankaŭ instigis la sentojn por respubliko kaj la sendependeco.
Post sia eliro el la ĉefurbo, Iturbide starigis sian komandejon en Teloloapan kaj komencis labori por finigi la insurekcion de Guerrero, eksciante, ke li kaj lia sekvantaro ne volis akcepti pardonon nek trakti pacon. Pro ĉi tiuj cirkonstancoj Iturbide eklaboris en tio kiu poste devenis en la Plano de Iguala, kies elpenso vokis la fratecon inter hispanoj kaj meksikanoj, kaj serĉis eviti novan internan militon al kiun Nova Hispanio ŝajnis aliri.
Iturbide agis tiel ke li trompis la vicreĝon Apodaca petante trupojn por finigi la sudan militon, ion avidita de la vicreĝo. Inter aliaj aferoj Iturbide denove ricevis la komandon de la Regimento de Celaya, en kiu li havis fidindajn oficirojn por efektivigi liajn planojn.
La 21an de decembro li havis en sia komando 2 500 soldatojn kun kiuj li komencis agadojn por sufoki la insurekcion kaj komenci sian grandan entreprenon en la venonta jaro. Tamen li suferis gravan baton la 28an de tiu monato kiam la ariergardo de sia armeo estis venkita kaj preskaŭ detruita fare de Pedro Asensio ; ricevis novan baton ankaŭ la 2an de januaro en 1821 kiam Guerrero surprizis grenadistan batalionon kaj kaptis la vilaĝon de Zapotepec, tranĉante la komunikan linion kun Acapulco.
Plano de Iguala
Post lia pakto kun Guerrero, Iturbide agis por sekurigi la sukceson de siaj planoj en la restaĵo de la lando, sendante mesaĝistojn al Nueva Galicia, Michoacán kaj Guanajuato inter aliaj. Kun la celo de asekuri la monon kiun li bezonis por efektivigi sian planon, li haltis en Iguala monan sendon irante al Acapulco kun oro de la ŝipo de Manila, kies valoro estis 525,000 pesoj.
Sen pli da malfruoj la 24an de oktobro kaj jam estante en Iguala, Iturbide publikis proklamon adresita al meksikanoj (kun ĉi tiu nomo li inkludis krom naskiĝitojn en Ameriko la eŭropanojn, afrikanojn kaj azianojn) kie li elmetis la neceson por sendependeco, dirante ke la tempo estis venita por ke “la riĉaj urboj, belaj vilaĝoj […] kiujn Hispanio edukis kaj grandigis, staru alie en la universo.”
La proklamita plano povis esti resumita en tri esencaj artikoloj: (1) la konservado de la katolika, apostola romana religio sen tolero al nenia alia, (2) la absoluta sendependenco de la regno, establante moderan monarkion kun eŭropa princo sur la trono, kaj (3) la unuaĵo inter amerikanoj kaj eŭropanoj; ĉi tiuj estis poste konitaj kiel la tri garantioj. La flago elektita por la plano kiu ankaŭ turniĝis en la nacia meksika flago prenis tri kolorojn, laŭ la tri garan-tioj de la plano: la blanka koloro reprezentis la purecon de la religio, la ruĝa la hispanan na-cion, kies homoj devus konsideri ilin mem kiel meksikanoj, kaj la verda la sendependecon.
La trupoj en Iguala ĵuris defendi la planon kaj iom poste Iturbide skribis al la vicreĝo por oferi al li prezidantecon en la estonta rega kunveno. Li ankaŭ parolis pri la mono alpro-prigita, dirante ke se la vicreĝo adoptu la plano tiam li tuj sendus la monon al Acapulco, alie li konservu ĝin por pagi la trupojn tamen estonte ĝi estu redonita el la nacia trezoro kun la koresponda premio.
(18640) 1998 EF9
(18640) 1998 EF9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Agustín de Iturbide
Plano de Iguala
Kvankam, la okazoj sekvantitaj al la proklamo de la plano ne estis favorablaj ĉar la vicreĝo, malgraŭ ke li ricevis paron da leteroj de Iturbide, avertis la popolon pri ne doni atenton al revoluciaj intrigoj kaj li organizis forton sude el la ĉefurbo –nomumante ĝin Suda Armeo –, krom la dizerto kiu ekkomencis en la armeo reduktante ĝin al malpli ol duono, par-te kaŭze la influo de framasonoj ke preferis la konstitucian ordon.
Venko de la revolucio
Guerrero unuiĝis kun Iturbide en la vilaĝo de Teloloapa kaj tie ili decidis pri ilia plano de agado: Guerrero kaj siaj sekvantoj devis distri la atenton de la registaro dume Iturbide iris al Guanajuato, kie kelkaj urboj proklamis la Planon de Iguala antaŭe lia eniro en ĉefurbo ĉirkaŭ la mezo de aprilo. La dizerto de ĉi tiu urbo kaj de la trupoj tie troviĝitaj sub la komando de Anastasio Bustamante ŝanĝis la perspektivon de la movado aldonante al ĝi 6000 soldatojn kaj la riĉaĵon en la provinco.
Krom Iturbide gajnis sekvantojn per la nuligo de impostoj direktitaj al tenado de rojalista armeo, kvankam ĉi tiu rimedo kaŭzis aliĝon de pli da vilaĝojn ĝi ankaŭ kaŭzis zor-gojn al li ĉar jam ne estis rapide trovebla mono por subteni liajn trupojn. Por rimedi tiu sita-cion Iturbide petis pastrojn kaj parokestrojn ilia helpo por admoni la popolon mone helpi lin, kaj tiel okazis ĉar la klerikaro havis intereson en la daŭrigo de ilia religia stato, protektita en la 14a artikolo de la Plano de Iguala.
Dume la vicreĝo provis haltigi la propagadon de la movado, donante proklamojn kie li admonis la meksikanojn pri ne atentigi Iturbide kaj resti lojalaj al konstitucio kaj la reĝo. Li ankaŭ oferis pardonon al militistoj kiuj prenis armilojn kune Iturbide (sed ne inkludante lin) se ili prezentiĝis antaŭe rojalista oficiro ĵurante la konstitucion. Inkluzive la vicreĝo faris ke la patro de Iturbide skribi al li, kune lia edzino por submetiĝi.
Sed la agadoj de la vicreĝo fine estis senfruktaj ĉar en rapida 7 monata kampanjo ekde aprilo en 1821 la tuta lando hisis la flagon de Iguala. La provincaj ĉefurboj unuiĝis antaŭe la landa ĉefurbo: en majo kaptiĝis Valladolid, Querétaro en la fino de junio, dume julio Pachuca, Tlaxcala, Puebla kaj Zacatecas. Sendependeco estis proklamita en Aguascalientes la 6an de julio, kune kun la Internaj Orientaj Provincoj kaj en la lastaj tagoj de aŭgusto la Okcidentaj sekvis ilian ekzemplon hisante la Tri-Garantian flagon. Dume ĉe la ĉefurbo, la trupoj tie postenigitaj –ĉefe venitaj el Hispanio– dubante pri la fideleco de la vicreĝo kaj de lia agado, eksigis lin la 5an de julio kaj la marŝalo Francisco Novella prenis la funkcion, kvankam lia regado esis mallonga.
Alie, post la kapto de Puebla Iturbide sendis la trupojn ke partoprenis en ĝi fari egale en la ĉefurbo, li intencis iri iom poste sed unue li ricevis la novaĵojn de la alveno de la nova vicreĝo Juan O’Donojú en Veracruz la 30an de julio, kiu anoncis sian alvenon en proklamo sed ne povis efektivigi sian aŭtoritaton ekstere la urbo pro la ĉirkaŭfermo farita pro Antonio López de Santa Anna, sen kiu li ne povis eliri. Tial O’Donojú skribis al Iturbide kaj demandis al li sekurecon por iri al la ĉefurbo kaj tie trakti lin.
En sia respondo, Iturbide proponis la urbon de Córdoba kaj O’Donojú akceptis, ekirante la 19an de aŭgusto kun eskorto de Santa Anna kaj alvenis malmultaj tagoj poste la saman tagon ke Iturbide. Tiel en la sekvantan tagon O’Donojú agnoskis la sendependecon subskribante la Traktaton de Córdoba, ke konfirmis Planon de Iguala kun unu grava diferenco: la klaŭzo kie establiĝis ke Fernando la 7a aŭ iu el lia familio estu la imperiestro ŝanĝiĝis por permesi ke se nek la reĝo nek liaj fratoj akceptus, la imperia Kortumo nomumu alian homon imperiestro.
Kiam la traktato estis subskribita, Iturbide kaj O’Donojú ekmarŝis al la ĉefurbo, ke estis sieĝita pro la insurgentoj, kie la vicreĝo atingis en intervidiĝo ke Novella agnosku lian aŭtoritaton kaj sumetiĝu. Tial li povis fari ke la trupoj en la urbo eliris kaj iris al Toluca ĝis la tempo kiam ili povis ŝipiri al Hispanio. Tio okazis la 23an de septembro, kaj la 27an la Tri-Garantia Armeo venke eniris urbon kun Iturbide ĉe kapo kaj estis aklamita pro amaso kaj ricevis la ŝlosilojn de la urbo, kompletigante la sendependecon de Nova Hispanio.
Unua Meksika Imperio
Iturbide nomumis 38 homojn –inter kiuj estis O’Donojú– por formi la provizoran regantan junton, kiu elektis unuanime Iturbide kiel ĝia prezidanto kaj redaktis la Sendependecan Akton de Meksika Imperio publikita la 28an de septembro 1821. Tiel la junto starigis la regentecon dum la neesto de monarko, kiu estis formita de 5 anoj kaj ankaŭ prezidita de Iturbide.
Sed frue poste O’Donojú mortis viktimo de pleŭrito ricevita kiam li alvenis en ĉefurbo kaj estis enterigita en la kapelo de Reĝoj en la la Katedralo de Meksiko kun la tutaj honoroj de vicreĝo (kvankam li neniam praktikis kiel unu). La Junto poste nomumis Iturbide Generalisimo de armoj de la imperio de maro kaj tero, kaj donis al li salajron de 120,000 pesoj jarope kiu devu kovri tempon ekde proklamo de Plano de Iguala en februaro, kvanto egala a 71,000 pesoj kiu Iturbide malakceptis anstataŭe donante ĝin al subtenado de armeo. Iturbide ankaŭ premiis pro iliaj servoj al sendependeco kelkajn generalojn kun titoloj de ĉefleŭtenanto, marŝalo kaj brigad-generalo, kaj organizis militistan administracion de imperio en kvin generalaj kapitanioj, kies komandojn li donis al sendependecaj gravuloj: inter ili Guerrero ricevis komandon de Suda Kapitanio, kaj Bustamante kapitanion kiu konsistis el la Internaj Provincoj de Oriento kaj Okcidento (pli-malpli la ŝtatoj de nord-Meksiko kaj sud-Usono).
Dum tio la preparoj por instalo de Kongreso la venontan jaron daŭrigis, kaj la kun-voko al voĉdonado publikiĝis. Tiuj devu sekvi metodo starigita de hispana konstitucio, tamen Iturbide elmetis malsaman planon al la Junto por difini popolan reprezentadon en asembleo, ĉi tiu planon Junto aprobis fiksante nombron de reprezentantoj kaj la divisio de Kongreso en du ĉambroj. Ĉi tiu agado kaŭzis konspirojn inter antaŭaj insurgentoj kiel Gua-dalupe Victoria, Nicolás Bravo kaj Miguel Domínguez, kiu kvankam estis arestitaj nokte la 26an de novembro. La Junto tiel same nomumis reprezentantojn antaŭ aliaj nacioj: ĝi sendis kvar diplomatojn al kelkaj regnoj sed neniu al Hispanio, tial la hispana registaro ne sciis pri la ofero de meksika trono al ĝia reĝo.
Kaj dum la voĉdonado agentoj de Iturbide agis por atingi ke reprezentantoj favoraj al li estu elektaj, sed la liberuloj agis same: la rezulto estis Kongreso formita de kleraj homoj. Malgraŭ tio Iturbide atingis ke la venonta kongreso ne povu ŝanĝi la registaran formon starigita de la Plano de Iguala per la kondiĉo ke anoj de Kongreso ĵuru sekvi ĝin. En tia maniero kaj kune kun granda elmontrado de artilerio kaj trupoj, la 21an de febrero 1822 la Kongreso instaliĝis en la ĉefurbo, sed ne sen semo de diskordo kaŭzita de la diversaj voloj por la nacio de la anoj de Kongreso: iuj volis Burbonojn sur la trono, aliaj volis Iturbide kaj tria frakcio volis kreadon de federala respubliko.
Ĉiamfrosta grundo
Ĉiamfrosta grundo - ankaŭ laŭ anglalingva paŭsaĵo permafrosto aŭ permafrosta grundo - estas tero, en kiu temperaturo de tavoloj de la tero de certa profundo dum multaj jaroj (kaj vintre kaj somere) estas malpli ol 0 °C. Ĉar tero plejofte enhavas akvon multjare frostiĝinta tero kutime enhavas glacion, kaj do estas ekde certa profundo frostiĝinta.
Grandaj ĉiamfrostareoj troviĝas sur la tero en regionoj kun arkta kaj antarkta influo. La senarbaj tundroj de nia tero ofte estas ĉiamfrostregionoj. Laŭ geografia vidpunkto temas pri grandaj partoj de norda Kanado, Alasko, Gronlando kaj orienta Siberio. Suden kelkaj ĉiamfrostregionoj atingas Mongolion. Ĉiamfrosto diversprofunde enpenetras la grundon: En norda Ruslando la ĉiamfrosto atingas grundprofundon de 1.450 metroj, en Skandinavio nur de 20 metroj.
Ĉiamfrostareoj - do insuloj kun daŭre frostiĝinta grundo - ekzistas ankaŭ en la altmontaraj regionoj, kiel ekzemple en la Alpoj. Ili ekestis dum la Glaciepoko, kiam la grundo frostiĝis kelkloke ĝis 1000 metroj da profundeco.
Ĉiamfrostaj grundoj en somero povas supraĵe degeli; la Degela grundo ofte atingas profundon de pluraj metroj, dum la grundo sub ĝi restas frostiĝinta.
Procezo
La plej supraj tavoloj de tero (kutime malpli ol 2 metroj) somere degelas. La tro profundaj tavoloj havas pli grandan temperaturon pro varmo de la tera nukleo. Profundo de multjare frostiĝinta tero estadas de kelkaj metroj ĝis pli ol kilometro. La maksimuma mezurita profundo estis 1370 metroj en februaro de 1982 ĉe supra parto de rivero Viluj (Вилюй) en Jakutio en Rusio.
Multjare frostiĝinta tero okupas proksimume 25%-n da la tuta tero. La sola kontinento kie ĝi forestas estas Aŭstralio.
En Rusio multjare frostiĝinta tero okupas proksimume 65%-n da tero de la lando.
Naturo
Naturo sur multjare frostiĝinta tero estas sufiĉe malriĉa. Altaj plantoj forestas ĉar ne eblas havi profundajn radikojn. Ofte tie estas kladonio, likenoj. Nur mallonga somero estas periodo de vivo de plantoj se la tero degelas somere. Se eĉ somere tero ne degelas (kiel en plejparto de Antarktido) plantoj tute forestas.
Konstruado
Multjare frostiĝinta tero sufiĉe plimalfaciligas konstruadon. Se fari konstruaĵon sur kutima fundamento do varmo de la konstruaĵo dum longa tempo degeligos la teron kaj la konstruaĵo grande precipitiĝos. Unu el variantoj kion fari estas fari konstruaĵon sur fostoj tiel ke vento povas blovi sub la konstruaĵo kaj plimalvarmigi la teron.
Ankaŭ tie ne eblas fari akvajn tubojn (duktojn) sub la tereno.
Agrokulturo
Kreskigi kulturajn plantojn sur multjare frostiĝinta tero preskaŭ ne eblas. En ĉi tiaj regionoj agrokulturo kutime konsistas nur el bredado de iuj hejmaj bestoj, ekzemple boacoj (rangiferoj).
En aliaj planedoj
Oni supozas, ke sur Marso la iam abunde ekzistanta akvo hodiaŭ almenaŭ parte kiel glacio situas en la grundo. Se tio ĝustas, ankaŭ tie estus frostiĝintaj grundoj.
Esperantlingva nomo
La esperantlingva nomo de la fenomeno ne estas stabila, kaj oni foje paŭsas la anglan esprimon Permafrost. Vidu diskuton pri tio en la blogo de John Wells.
Inflaciego
Inflaciego estas proceso de rapidega senvalorigado de mono, kaŭze de tuta perturbo de moncirkulada sistemo. Rezulte, prezoj kreskas tre rapide kaj permanente. Oni parolas pro la inflaciego, kiam preznivelo kreskas pli rapide ol 50% monate.
Rezulte de inflaciego, homoj povas reveni de mono al natura interŝanĝo.
Andrea Krizsán
KRIZSÁN Andrea [kriĵa:n] estas hungara politika sciencistino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo en 1970.
Biografio
Andrea Krizsán maturecekzameniĝis en Liceo Báthori de Kluĵo en 1988. Ŝi finis sociologion (faklaboraĵo Lessons from the Failure of International Minority Protection in Romania under the League of Nations) en 1996 en ELTE de Budapeŝto kaj en la sama jaro politikan sciencon en Universitato de Centra Eŭropo de Budapeŝto, ŝi doktoriĝis samtie en 2001 laŭ disertaĵo ''Minority Ombudsmen and the Enforcement of the Anti-Discrimination Principle. The Special Case of the Hungarian Minority Ombudsman''. Ŝi lekciis en tiu universitato de 2001. Ŝiaj ĉefaj esplortemoj estas: politika egaleco, politikaj ŝanĝoj en centra kaj orienta Eŭropo kaj la rolo de nekonvenciaj politikaj agantoj.
26345 Gedankien
26345 Gedankien estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tamara Gedankien, kiu gajnis la "Plej bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Escola Brasileira Israelita Chaim Nachman Bialik de San-Paŭlo (Brazilo).
Palaco Saint-Georges
La palaco Saint-Georges estas konstruaĵo de la urbo Rennes, en Ille-et-Vilaine. Ĝi estis konstruita sur la loko de la abatejo Saint-Georges de Rennes.
Situo
La palaco situas oriente de la urbocentro de Rennes en la okcidenta parto de la kvartalo Thabor - Saint Hélier. Ĝi situas ĉe la rivero Vilaine ĉe la fino de la strato Jean Janvier (de kiu la fervoja stacidomo estas ĉe la alia fino).
Tiu loko estas atingebla per la metroo : stacio République.
Historio
La abatino Magdelaine de la Fayette zorgis pri ĝia konstruado en 1670 fare de la arkitekto Pierre Corbineau. La nomo de la abatino estas skribita per majusklaj literoj sur la fasado.
La palaco Saint-Georges fariĝis kazerno en la franca revolucio de 1789. Ĝi nun estas la loĝejo de la kazerno de la fajroestingistoj kaj de administraj servoj de la urbo. francastila ĝardeno etendiĝas antaŭ ĝia fasado.
En 2010, la aranĝo de la palaco kiel luksa hotelo estis konsiderata.
Urbaj arkivoj
La arkivoj de la laboroj faritaj al la Palaco Saint-Georges estas konservataj en la urbaj arkivoj de Rennes kaj skanitaj. Ili estas rete alireblaj.
Listo de renomaj personoj de Gherla
Listo de renomaj personoj de Gherla
Sülysáp
Sülysáp [ŝujŝAp] estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Nagykáta.
Geografio
Sülysáp situas laŭ la ĉefvojo Budapeŝto-Nagykáta-Cegléd, laŭ la fervojo Budapeŝto-Nagykáta-Szolnok inter urboj Gyömrő kaj Nagykáta.
Ligo de Augsburg
La ligo de Augsburg, formita en 1686, estis granda eŭropa koalicio kontraŭ la Francio de Ludoviko la 14-a, kiu atingis tiam la apogeon de sia potenco.
Kaŭzoj
La eŭropaj princoj maltrankviliĝis pri la agresema eksterpolitiko de Francio, precipe pri la aneksoj postulitaj de la francaj ĉambroj de kunigo ekde 1678 ĝis 1681. Pliposte, la franca atako kontraŭ Hispana Nederlando (1683-1684) kaj la bombardo de Ĝenovo (1684) konvinkis la aliajn ŝtatojn, ke ili bezonis novan aliancon. Plie, la nuligo de la edikto de Nantes per la nova edikto de Fontainebleau, en 1685, forte unuigis la eŭropajn Protestantojn. Fine, Vilhelmo la 3-a de Oranje, kiu deziris akiri la anglan tronon, volis malatentigi Ludovikon per kontinenta konflikto.
Kreo
En 1686, Nederlando kaj Svedio reigis sian defendan aliancon. Je la 7-a de majo 1686, la imperiestro Leopoldo la 1-a kaj Brandenburgio faris same, ĉefe por defendi la respekton de la Vestfalia Paco. Je la 9-a de julio en Augsburg (Bavario), Vilhelmo la 3-a, la Sankta Romia Imperio, Hispanio, Svedio, Bavario kaj la saksaj princoj alianciĝis kontraŭ Francio. Palatinato kunigis ilin ekde septembro.
La ligo plifortiĝis en 1689 per la aldono de Nederlando, Danio kaj Savojo.
Ate (mitologio)
Ate (helene  Ἄτη, latine Ate) estis en la helena mitologio diino de blindigita kaj nekvietigebla pasio. Ŝi estis filino de la plej alta dio Zeŭso, kaj de diino de konflikto Eriso.
Ligo de Augsburg
Kreo
Kiam la Francoj malsukcesis trudi la nomumon de francfavora ĉefepiskopo de Kolonjo, ili ekokupis la urbon en junio 1688. Tiel komenciĝis la milito de la ligo de Augsburg, kiu daŭris ĝis 1697.
Ate (mitologio)
Ŝi iam loĝis sur Olimpo, kiel potenca diino, sed kiam ŝi uzis siajn sorĉojn je Zeŭso mem, estis ĵetita teren. Tio okazis kiam estis naskiĝonta heroo Heraklo. Ŝi ruze eldevigis de Zeŭso ĵuron, ke la unua novnaskito en tiu tago regos ĉiujn virojn. Tion ekaŭdis Hero kaj okazigis, ke antaŭtempe naskiĝis Eŭristeo, al kiu poste devis servi Heraklo mem. Pro tio Zeŭso denove koleriĝis kontraŭ Ate kaj ĵetis ŝin teren, kie ŝi portis al homoj nur malfeliĉon kaj veadon.
(13081) 1992 EW9
(13081) 1992 EW9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Friedrichsthal
Friedrichsthal havas diversajn signifojn:
Béla Varga
Béla Varga
Friesenheim
Friesenheim havas diversajn signifojn:
Fizika persono
En pli fruaj jurdifinoj – ekz. la klasika romia juro – ekzistis ankaŭ homoj, kiuj ne estis juraj subjektoj, la sklavoj kaj kelkaj familianoj, kiuj devis obei al la ordonoj de la familia ĉefo (pater familias). Jure, tiuj homoj fakte estis en stato de aĵoj.
Distrikto Murau
La Distrikto MURAU (germane: Bezirk Murau) troviĝas en la sudokcidenta parto de la aŭstria federacia lando Stirio. Distrikta ĉefurbo estas Murau. Areo: 1.384,11 km², loĝantaro: 29.243 (en 2012).
Komunumoj en la distrikto
Ĝis administra reformo de la 1-a de januaro 2015 ankoraŭ estis signife pli:
Pontarlier (stacidomo)
Pontarlier estas franca stacidomo sur linioj - Verrières-de-Joux (landlimo), situanta en  Pontarlier, en departemento, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo kaj CFF.
Stacio Sumiyoshitoriimae
Stacio Sumiyoshitoriimae (japane: 住吉鳥居前停留場 [Sumijoŝitorīmae-tejrjūĝō], angle: Sumiyoshitoriimae Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sumijoŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Hankai.
Oľšavka (distrikto Stropkov)
Oľšavka (hungare Kisolysó [kiŝojŝO], rutene Вільшавка [viljŝavka]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Oľšavka situas sur mildaj deklivoj. Stropkov troviĝas je 11 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1551. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Olysavka, poste ĝi ricevis parte hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisolysó 291 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Oľšavka 232 homoj, (198 slovakoj, 28 rutenoj).
Ĝabir al-Ahmad al-Ĝabir as-Sabah
Ĝabir al-Ahmad al-Ĝabir as-Sabah (arabe جابر الأحمد الجابرالصباح Ĝābir al-Ahmad al-Ĝābir as-Sabāh; en Kuvajto-urbo;  en Kuvajto-urbo) estis emiro, gvidanto de Kuvajto.
Vivo
Ĝabir estis la tria filo de ŝejko Ahmad al-Ĝabir as-Sabah (1885–1950). Li vizitis al-Mubarakiya-lernejon kaj estis private instruita pri religio, angla lingvo kaj araba lingvo.
Ekde 1962 li estis financa kaj ekonomia ministro, ekde 1965 ĉefministro de Kuvajto kaj ekde 1966 kronprinco.
Ekde la 31-an de decembro 1977 regis li en Kuvajto, kun interrompo en 1990 kaj 1991 pro la dua golfa milito.
La 21-an de septembro 2001, li suferis je mildan apopleksion, post tio li daŭre malfortiĝis kaj mortis la 15-an de januaro 2006.
Li havis 6 edzinojn, 17 filojn kaj 21 filinojn.
Drahotuše
Drahotuše (Hranice IV-Drahotuše) situas en Ĉeĥio. Ĝi estas loka parto de urbo Hranice en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordokcidente de Hranice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri Drahotuše devenas el la jaro 1277 kiel urbeto ĝi estas indikita ĝis la jaro 1353 kaj kiel urbo ĝi estas markita nur ekde la jaro 1408. Drahotuše estas parto de Hranice kiel ties loka parto ekde la 1-a de januaro 1976.
Flughaveno - LKHN
Senpere apud Drahotuše troviĝas publika enlanda flughaveno.
Kajaani
Kajaani estas urbo kaj komunumo en la provinco Kainuu en la norda parto de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Oulu. Kajaani situas ĉe la samnoma Kajaani-rivero sur suda strando de la lago Oulujärvi. Ĝi estas la plej granda urbo en la provinco kaj ĝia ĉefurbo. Kajaani havas 35 500 loĝantojn (2006). En 1977 la apuda kampara komunumo de Kajaani kaj en 2007 la komunumo Vuolijoki estis ligita al la urbo. Tio kreskigis la loĝantaron al 38 000. Kajaani estas hejmurbo de Urho Kekkonen, la plej longatempo prezidanto de Finnlando.
Historio
Kajaani estas fondita de grafo Per Brahe la 6-an de marto en 1651. Tiam la urbo havis nur 400 loĝantojn. La kresko de loĝantaro estis malrapida. Ĉe la rivero estis konstruita fortikaĵo jam ekde 1604. La fortikaĵo estis detruita en 1716 kiam rusoj okupis Finnlandon kaj poste ĝi ne estis rekonstruita.
Elias Lönnrot funkciis kiel distrikta kuracisto en Kajaani en 1833-1853 kiam li kolektis poemojn por Kalevala el Karelio.
Fürthen
Fürthen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Okaleo (mitologio)
Laŭ la helena mitologio, Okaleo aŭ Okalejo (el la greka Ὠκάλεια) estis filino de Mantineo kiu ediziniĝis al Abaso, reĝo de Argolando. Ŝi estis la patrino de la ĝemeloj Akrisio kaj Preto, eternaj malamikoj eĉ antaŭ sia naskiĝo kaj postaj regantoj de kelkaj urboj en la argolanda valo. Kelkaj minoritataj verioj aldonas plian filon,Lirko, kaj filinon nomiĝintan Idomeno.Multaj verkistoj, tamen, asertas ke la nomo de la edzino de Abaso estis Aglajo, kvankam temas pri la sama rolulino. La mitologiistoj sugestas ke Okaleo eble estis kromnomo de Aglajo, kiu aludis la beotian urbon Okaleon, sufiĉe proksima al Mantineo, do ĝi estus logike laŭ la eponima nomigado. Tiu setlejo iĝis poste fama, ĉar Heraklo loĝis tie kelkan tempon kaj ĉar ĝia loĝantaro partoprenis la trojan militon.
Vojkuruloj
La Vojkuruloj aŭ Geococcyx estas nearktisa genro de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la kukolojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ili loĝas en Centrameriko kaj Nordameriko. Ĝi enhavas nur du speciojn de birdoj, kiuj estas specioj kiuj manĝas surgrunde.
Morfologio
Vojkuruloj ĝenerale grandas el 18 ĝis 24 colojn el vosto al beko. La vojkurulo estas granda, svelta, brunnigre kaj blanke striita grundobirdo kun distingiga kresto. Ĝi havas longajn krurojn, fortajn piedojn, kaj supergranda, longa, dika kaj malhela beko. La vosto estas longa, larĝa kaj malhela kun blankaj pintoj en la tri eksteraj plumoj. Tiu birdo havas blankan strimakulon de haŭto malantaŭ ĉiu okulo; tiu makulo nuancas al bluo deproksime kaj al ruĝo demalproksime. La malgranda vojkurulo estas iome pli malgranda, ne tiom stria, kaj havas pli malgrandan bekon. La vojkurulo estas granda. La birdo estas surterema; kvankam kapabla flugi, ĝi pasas plej partoj de sia tempo surgrunde. Dumfluge, la flugiloj videblas mallongaj kaj rondoformaj kaj montras blankan duonlunon en la unuarangaj plumoj. Vojkuruloj kaj aliaj membroj de la familio de kukoledoj havas zigodaktilan piedon (du fingroj antaŭen kaj du fingrojn malantaŭen). Vojkuruloj povas kuri je rapideco de ĝis 15 mejlojn per horo kaj ĝenerale preferas kuregi al flugi. Vojkuruloj flugos por skapi pli rapide antaŭ piedirantaj predantoj kiel la kojotoj.
Kantoj
Vojkuruloj havas kveradon kiel de turto "kuu" kiu estas basa kaj descenda.
Vojkuruloj havas ankaŭ distingigan paralvokon, tre superreganta tono, descende el alta noto.
Geografia teritorio
La vojkurulo estas loĝanto de la dezertoj de sudokcidenta Usono, Meksiko kaj Centrameriko.
Manĝo kaj manĝa kutimaro
Vojkuruloj estas ĉiomanĝantaj kaj oportunemaj. Ilia dieto kutime konsistas el insektoj (kiel saltuloj, griloj, raŭpoj, kaj skaraboj), etajn reptiliojn (kiel lacertoj kaj serpentoj, inkludante krotalojn), ronĝulojn kaj aliajn etajn mamulojn, tarantulojn, skorpiojn, miriapodojn, araneojn, etajn birdojn, ovojn, birdidojn, kaj fruktojn kaj semojn. La Malgranda vojkurulo manĝas ĉefe insektojn. Vojkuruloj manĝas surgrunde kutime per kuro malantaŭ la predon subkaŝe, ili povas salti por kapti insektojn, kaj komune ili frapas kelkajn predojn, kiel serpentoj, kontraŭ la grundo.
La specioj de la genro Geococcyx estas la ununura reala predanto de la tarantulakcipitraj vespoj.
Kutimaro kaj reproduktado
Vojkuruloj estas komune solecaj birdoj aŭ vivas en paroj. Ili estas monogamaj kaj paro povas pariĝi porvive. Paroj povas posedi specifan teritorion la tutan jaron. Dum la pariĝadaj ceremonioj, maskloj kapkliniĝas, levante kaj laŭvice mallevante siajn flugilojn kaj malfermante sian voston. Li paradas antaŭ la ino kun la kapo alta kaj la vosto kaj la flugiloj falitaj. Oni dokumentis ankaŭ, ke la masklo povas alporti kaj oferi manĝaĵon al la ino.
Termoregulado
Dum la malvarmaj dezertaj noktoj la vojkuruloj malaltigas sian korpan temperaturon iomete, irante al ia malviglo por konservi energion. Por varmiĝi dumtage, vojkuruloj eksponas malhelajn makulojn de haŭto en sia dorso sub la suno.
Kantono Fayette (Alabamo)
La kantono Fayette - angle Fayette County - estas kantono de Usono en la subŝtato Alabamo. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Anna Rucińska
Anna Rucińska (naskiĝis en 1950) - pola hindologo kaj tradukistino. Ŝi studis hindan filologion en Orientalistika Instituto de la Universitato de Varsovio kaj finis en 1976 defendante magistran tezon sub la titolo „Hymny Siankary” (Himnoj de Adi-Ŝankaro). En 1997 forveturis al Barato kaj ekloĝis en Varanasio. Tie en 2007 en Jogatantra-Fakultato de Sampurnananda Sanskrit University defendis doktoran tezon verkitan en sanskrito sub la titolo Yoga-sādhanāyāṁ yoga-tantra-dṛṣṭyānuṣṭheya-paddhatīnām anuśīlanam (ties angla titolo: Yoga-sadhanas).
Alcorcón Central (metroo de Madrido)
Alcorcón Central (Centra Alkorkono) estas interŝanĝejo inter de la Metroo de Madrido, linio  de Proksimaĵoj Madrido kaj pluraj urbaj kaj interurbaj buslinioj, situanta en Alcorcón.
La metrostacio estis malfermita la.
Laktukcentrifugilo
Laktukcentrifugilo estas kuirilo per kiu oni centrifugas malsekan (ĵus lavitan) laktukon. Pro la centrifuga forto kiu ekestas, la akvo estas separata de la laktuko.
La laktukcentrifugilo plejofte konsistas el plasta ujo kun kovrilo kun interne iaspeco de traverŝilo. Sur la kovrilo estas tenilo per kiu oni turnas la traverŝilon, tiel la laktuko estas centrifugata.
Etila dekanato
Etila dekanato aŭ C12H24O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la dekanata acido kaj etila alkoholo. Etila dekanato estas senkolora likvaĵo uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila dekanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Etila dekanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Flughaveno Da Nang
Flughaveno Da Nang en Vietnamio estas negranda flughaveno por priservi lokajn flugojn, 2 kilometrojn oriente de Da Nang. Situanta 770 kilometrojn for de Hanoi, ĝi estas la plej ofta aviada ebleco de ties loĝantaro.
Oportuna publik-trafika ligo de la flughaveno kun Da Nang aŭ Nam Trung Bo forestas, oni prenas taksion aŭ uzas propran aŭton.
Ĉiutagaj flugoj al Hanoi, Ho-Ĉi-Min-urbo, Buon Me Thuot, Pleiku, Nha Trang, Qui Nhon, Seoul, Singapore, Bangkok, malpli oftaj al aliaj direktoj.
Globish
Globish estas la nomo de apartaj planlingvoj.
István Náray-Szabó
István Náray-Szabó [iŝtvAn nArai-sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Náray-Szabó István estis hungara kemiisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1945). Li estis patro de Gábor Náray-Szabó.
István Náray-Szabó naskiĝis la  1899 en Szombathely. Li mortis la 1972 en Budapeŝto.
Biografio
István Náray-Szabó frekventis universitaton en Budapeŝto. Li ricevis diplomon en 1922. En la sekva jaro li eklaboris en la universitato. Post 4 jaroj li doktoriĝis, poste helpe de stipendio li laboris-esploris en Berlino kaj Manchester. Hejmenveninta en 1930 li ekinstruis en universitato en Szeged, ekde 1938 en Budapeŝto. En 1947 li estis akuzita false, fine li estis deportita 2 jarojn. En 1953 li trovis postenon en instituto. En 1970 li pensiuliĝis. Li ricevis premion postmorte en 1990.
Gloria Fuertes
Gloria FUERTES García (naskiĝis la 28-an de julio 1917 en Madrido, mortis la 27-an de novembro 1998 en Madrido) ​ estis hispana poetino, ligita al la literatura movado de la unua generacio de postmilito kiun la kritikaro unuigis al la Generacio de 50 ​ kaj al la poezia movado nomita postismo. Amaskomunikila verkistino, ŝi iĝis speciale konata en Hispanio el la 1970-aj jaroj pro sia kunlaborado en porinfanaj kaj porjunulaj programoj de Televisión Española kiel Un globo, dos globos, tres globos, famo kiu supreniris ŝian agnoskon kiel poeto de la hispana postmilito. En sia poezio ŝi defendis la egalecon inter viroj kaj virinoj, la pacismon kaj la defendon de la medio. En 2017, okaze de la celebrado de la centjariĝo de ŝia nasko oni agnoskis la gravon de ŝia rolo en la hispana poezio de la 20-a jarcento.
Henk Sneevliet
Hendricus Josephus Franciscus Marie SNEEVLIET, konata kiel Henk SNEEVLIET, pseŭdonime Maring laŭ la indonezia kaj 马林 [ma-lin] en la ĉina (naskiĝis la en Roterdamo, mortis la  en Leusden) estis nederlanda politikisto, sindikatisto, marksisto kaj ano de la rezistomovado dum la dua mondmilito.
Antaŭ la dua mondmilito, Sneevliet estas aktiva en Nederlando kaj Nederlanda Hindio kiel revoluciulo kaj kontraŭkoloniisto. Kiel agento de la Tria Internacio, Sneevliet gvidis la formadon de la Komunista Partio de Ĉinio en 1921. En Nederlando li estis fondinto, prezidanto kaj nura reprezentanto en la Dua Ĉambro por la Revolucia Socialisma Laborista Partio. Li partoprenis la komunisman reziston kontraŭ la nazia okupacio de Nederlando dum la dua mondmilito, por kio la nazioj ekzekutis lin en aprilo 1942.
Akridina oranĝo
Akridina oranĝo aŭ akridina oranĝo estas organika kombinaĵo rezultanta el reduktado de 1,3-Duaminobenzeno kaj benzilamino. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en dioksino. Akridina oranĝo posedas 17 karbonatomojn, 19 hidrogenatomojn, kaj 3 oksigenatomojn. Akridina oranĝo uzatas en kemiaj sintezoj, en la preparado de pigmentoj kaj medikamentoj kaj kiel kolorigilo en citologio kaj histologio. Akridino unue estis malkovrita fare de Carl Gräbe kaj Heinrich Caro, kiuj izolis ĝin per bolado de terkarbo en Germanio dum la malfrua deknaŭa jarcento.
Partikla akcelilo
Partiklaj akceliloj estas aparatoj por kreo de ŝargitaj partikloj kaj jonoj kun grandaj kinetaj energioj. Ili estas uzataj kaj en industrio kaj medicino, kaj ankaŭ por gravaj studoj de teoria kaj partikla fiziko. La akceliloj funkcias pere de elektra kaj magneta kampoj, kiuj influas la partiklojn. La elektra kampo aldonas energion al partiklo, kaj la magneta difinas ĝian trajektorion.
Grandaj akceliloj ofte estas grandaj kaj multekostegaj, eĉ grandaj ŝtatoj ne povas aĉeti ilin sen komunaj projektoj. Ekzemple nune konstruata koliziilo LHC en CERN estas subgrunda ringo de 27 kilometroj je longo kaj konsumas ĉirkaue 120 MW da povumo.
Tipoj de akceliloj
Laŭ konstruoj kaj principoj de funkcio, ekzistas jenaj tipoj de partiklaj akceliloj:
Natura interŝanĝo
En ekonomiko Natura interŝanĝo estas situacio, kiam du aŭ pli subjektoj reciproke interŝanĝis malmonajn aktivojn. Oni povas interŝanĝi ankaŭ servojn aŭ ŝuldatestojn. Profito aŭ malprofito de natura interŝanĝo estas kalkulita pere de prezoj de interŝanĝitaj aktivoj. Notinde, ke natura interŝanĝo ekskluzivas operaciojn kun mono. Interŝanĝo povas estis ekvivalenta, kiam la prezoj de interŝanĝitaj varoj egalas.
Natura interŝanĝo estis unika komerca metodo antaŭ apero de mono. Nuntempe natura interŝanĝo povas ekzisti inter du subjektoj, kiuj konsente volas ŝanĝi varojn. Natura interŝanĝo povas disvolviĝi okaze de inflaciego, kiam mono tute ne plenumas ilian funkcion.
La kolektado de poŝt- kaj enspezmarkoj, kiu iuj foje nomiĝas filatelo, estas ekzemplo de merkato ke multo de kies transakcioj inter interesitaj agentoj estas faritaj de naturaj interŝanĝoj, do ne per mono aŭ valuto, sed havaĵo por havaĵo.
En la moderna epoko
En la moderna periodo pluraj specoj de interŝanĝo povas esti distingitaj:
Gilo
Gilo estas planlingvo kreita de Alan GILES en 1997 kaj divastigata per multaj retpaĝoj en interreto. Ĝi iomete similas al Volapuko kvankam ne estas familiaj ligoj inter ili.
Alfabeto
Gilo uzas propran artefaritan alfabeton, ĉar en latina alfabeto estus 7 valoroj por litero "a", 10 valoroj al litero "o" ktp. Ŝajne la aŭtoro konas nur la konfuzan anglan skribmanieron.
Morfologio
Kvankam ĝia vortprovizo estas bazita en la angla lingvo (la aŭtoro diris, tuterare, ke tiu estas la unua planlingva projekto kiu uzas la angla vortprovizo kiel bazo), la radikoj estas mallongitaj. Multsilabaj anglaj radikoj estas mallongitaj, kiel en Volapuko.
Gilo ne havas artikolojn.
La pluralon de substantivoj oni faras per -i: buk/buki (libro/libroj).
La verboj havas 21 modojn kaj 6 tempojn en 2 voĉoj, similete al Volapuko.
Adjektivoj kaj adverboj finas per -a.
Gilo havas artefaritajn korelativojn simile al Esperanto. Demandaj pronomoj komencas ĉiam per k-: k = kio; kpe = kiu; kki = kia, ktp. Demonstrativoj komencas per c-: cepe = tiu, ktp. Negativoj komencas per za-: zape = neniu, ktp. Ĉiuvortoj komencas per al: alpe = ĉiu, ktp. Nedefinaj vortoj komencas per en-: enpe = iu, ktp. Krom tiuj estas ankaŭ kelkvortoj komencitaj per ic-: icpe = kelkaj homoj; icfi = kelkaj aferoj; ktp.
Personaj pronomoj estas: me (mi), yu (ci), il (li), el (ŝi), ul (ri), ol (ĝi), mi (ekskluziva ni), wi (inkluziva ni), yi (vi), ili (vira ili), eli (ina ili), uli (ria ili), oli (ĝia ili), li (simpla ili), su (singulara si), sui (plurala si).
Sintakso
La baza vortordo estas S-V-O (subjekto, verbo, objekto).
Ekzemplo
Babela turo (Genezo 11: 1-9):
Torsten Albig
Torsten ALBIG (naskiĝinta  en Bremeno, do nun -jara) estas germana politikisto.
Lia partio estas la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD). De la ĝis la  li estis ministroprezidanto de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio. Antaŭe, de 2009 ĝis 2012 li oficis kiel ĉefurbestro de la landa ĉefurbo Kilo. Profesie li estas prifinanca ŝtatoficisto.
6224 El Goresy
6224 El Goresy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la egipta geologo Ahmed El Goresy, profesoro ĉe la "Bayerischen Geoinstitut Forschungsinstitut für Experimentelle Geochemie und Geophysik" (BGI : Bavaria Geo-Instituto de Esploro pri Esperimenta Geokemio kaj Geofiziko) en Germanio.
Meso (diservo)
Meso estas la diservo ĉefe de la katolika religio, sed ankaŭ de iuj aliaj kristanaj konfesioj.
Ĝis la 1960-aj jaroj la katolika meso en la Roma rito estis prezentata en la Latina; post la 2-a Koncilio de Vatikano (1962–65) disvastiĝis la maniero celebri la meson ankaŭ en la lingvo de ĝiaj partoprenantoj. En internaciaj kunvenoj oni nun celebras la meson ankaŭ en Esperanto. La oficiale agnoskita Meslibro kun Legaĵaro aperis je 1995.
Kikerkaĉo
Ne konfuzu humuson kun humo (organika tavolo en la grundo) Kikerkaĉo aŭ humuso (حُمُّص)) estas kaĉo aŭ saŭco el la Mezoriento surbaze de kikeroj kaj suko de citrono, preskaŭ ĉiam ankaŭ kun sezama pasto. Ofte ĝi estas manĝata en pitabulko aŭ de telero. Sur telero kun kikerkaĉo oni plej ofte verŝas iom da olivoleo. Tia telero krome estas ornamita per iom da petroselo, legomoj kaj/aŭ (saŭco de) akraj kapsikoj.
Kikerkaĉo ankaŭ estas foje servata kiel saŭco al kikerbuloj.
Livedoor
Fraŭdo
Je 2006 16-a de januaro, la Prokurorejo de Tokio traserĉis oficejojn de livedoor kaj hejmon de prezidanto Horie pro dubo de kontraŭi Leĝon pri Biloborsado. Sekvatage, akcioprezoj de livedoor falis, kaj prezoj de aliaj komputilaj entreprenoj falis influate. Posttagmeze amaso de mendoj de investistoj subpremis borsosistemon de Borso de Tokio, la administracio de la borso decidis haltigi ĉiujn akciojn borsadojn.