cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stacio Nabata
Stacio Nabata (japane: 菜畑駅 [Nabata-eki], angle: Nabata Station) estas fervoja stacio en Ikoma, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ikoma.
Absenteismo
Laŭ Internacia komerca-ekonomika vortaro absenteismo estas "ripeta interrompo de ĉeesto en indikita loko, ekz. fare de laboristoj, lernejanoj, parlamentanoj ktp.
Pianokvinteto
La nocio pianokvinteto signifas komponaĵo por piano kaj kvar pluaj muzikistoj. Ensemblon konsistanta el pianisto kaj kvar aliaj muzikistoj oni nomas pianokvinopo. Normensemblo konsistas el piano kaj kvar arĉistoj, tamen oni nomas ankaŭ verkoj por piano kun blovinstrumentoj kiel pianokvinteto.
La ĉambromuzika formacio de pianokvinteto ekestis nur dum la romantismo, do pli malfrue ol tiu de pianokvarteto. Kutime alvenas al la tradicia arĉkvarteto-ensemblo kun 2 violonoj, vjolo kaj violoncelo piano. Plej fama kaj samtempe plej grava escepto estas la t.n. "Forellenquintett" de Franz Schubert, kiun ludas nur unu violono anstataŭ du, sed anstataŭ dua violono kontrabaso. Ja ne ekzistas tro da pianokvintetoj, sed plejparte ili estas majstraĵoj de la koncernaj komponistoj.
Parabolo de la bona samariano
La Parabola de la bona samariano estas parabolo de Jesuo, rakontata en la Evangelio laŭ Luko ĉa 10, 25-37.
La parabolo
“ ''25 Kaj jen unu leĝisto stariĝis, kaj tentis lin, dirante: Majstro, kion mi faru, por heredi eternan vivon? 26 Kaj li diris al li: Kio estas skribita en la leĝo? kiel vi legas? 27 Kaj li responde diris: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta forto kaj per via tuta menso, kaj vian proksimulon kiel vin mem. 28 Kaj li diris al li: Vi prave respondis; tion faru, kaj vi vivos. 29 Sed li, dezirante pravigi sin, diris al Jesuo: Kaj kiu estas mia proksimulo? 30 Jesuo respondis kaj diris: Unu homo malsupreniris de Jerusalem al Jeriĥo; kaj li falis en la manojn de rabistoj, kiuj lin senvestigis kaj batis, kaj foriris, lasante lin duone senviva. 31 Kaj laŭ okazo unu pastro malsupreniris la saman vojon; kaj lin vidinte, li preterpasis aliflanke. 32 Kaj tiel same unu Levido, veninte al la loko kaj lin vidinte, preterpasis aliflanke. 33 Sed unu Samariano, vojaĝante, alvenis tien, kie li estis, kaj lin ekvidinte, li kortuŝiĝis, 34 kaj alproksimiĝis, kaj bandaĝis liajn vundojn, kaj surverŝis oleon kaj vinon; kaj li metis lin sur sian beston, kaj kondukis lin al gastejo, kaj zorgis pri li. 35 Kaj la morgaŭan tagon li elprenis du denarojn kaj donis ilin al la gastejestro, kaj diris: Zorgu pri li, kaj kion pli vi elspezos, mi tion repagos al vi, kiam mi revenos. 36 Kiu el tiuj tri, laŭ via opinio, sin montris proksimulo de tiu, kiu falis en la manojn de la rabistoj? 37 Kaj li diris: Tiu, kiu faris al li kompaton. Kaj Jesuo diris al li: Iru vi, kaj faru tion saman.''"
Kunteksto
La rakonto startas kiam leĝodoktoro petis Jesuon pri kio necesas por atingi la eternan vivon, sed kun la celo lin obstakli. Jesuo, responde, petis de la leĝodoktoro kion diras la Mosea leĝo tiurilate. Kiam la teĝodoktoro citas la Biblion, kaj precize: Kaj amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta forto" (Readmono 6, 5) kaj la paralelan pasaĵon de Levidoj 19,18: “Vi amu vian proksimularon kiel vin mem”, Jesuo agnoskas la ĝustecon de la respondo kaj lin invitas konduti sammaniere.
Tiupunkte la leĝodoktoro petas de Jesuo ke li ekspliku kio estas lia proksimulo. Kaj ĉi-punkte Jesuo responde rakontas la parabolon.
22877 Reginamiller
22877 Reginamiller estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Parabolo de la bona samariano
Kunteksto
Ĉe la fino Jesuo petas de la leĝodoktoro kiun el la tri enscenigitoj estis la proksimulo de la prirabita kaj vundita homo. La leĝodoktoto ne rekte respondas "la samariano" sed malrekte "tiu kiu faris al li kompaton". Jesuo konkludas: "Iru vi, kaj faru tion samon".
Influo
Saltas tuj al la okuloj la nacio kaj religio de la kompatemulo ekstreme helpema: temas pri persona instinkte ne simpatialtira ĉe hebreoj: samariano. Tio certe akcentas la radikalecon de la precepto de la kristana amo, kiu ne povas suferi escepton: La samariano faras kion li devas fari|
Babilona rabeno Hilelo, samtempulo de Jesuo, resumis kaj fiksis la tutan Toraon en la Ora Regulo kaj hodiaŭ ankoraŭ estas anoncata kiel bazo de etiko kaj kelka eĉ reduktis al ĝi la tutan eblan religion. Sed iam tiu maksimo estis anoncita kaj vivita en medio forte kredanta je Dio al kiu oni alkroĉigis ĉiuspecon de deviga normo. Sed ĉu ekstere de tiu kultura fono, ĝi konservas ankoraŭ la persvadigan influon?
Ankaŭ la instruo de la parabolo de la bona samariano apogiĝas sur io sankta, kio, dirate biblie-kristane, sonas: ĉiu homo kreita laŭbilde de Dio, destinita esti partoprenanto en la ĝojoj kaj belo de Dio porĉiam. Ĉi kaze la amo al proksimulo fariĝas pli ol etika normo sed ontologia elemento de al universa harmonio ĉe Dio.
Ĉu la parabolo povas influi ekstere de tiu etoso?
Aŭtenteco
Laŭ la studoj de Jesus Seminar, tiu parabolo konsiderindas Jesua kun certeco egala al 81%.
Aliaj projektoj
Commons
San Pedro Mixtepec (Juquila)
San Pedro Mixtepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro Mixtepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 318. Atentindas ne miksi ĝin kun la samsubŝtata komunumo San Pedro Mixtepec (Miahuatlán).
Christian Jürgensen Thomsen
Christian Jürgensen Thomsen (29a de Decembro 1788 – 21a de Majo 1865) estis dana antikvaĵisto kiu disvolvigis teknikojn kaj metodojn de frua arkeologio.
Károly Benza
Károly Benza [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Benza Károly estis hungara operkantisto (basbaritono). Lia familia nomvarianto estis Schumbenza.
Christian Jürgensen Thomsen
En 1816 li estis nomumita estro de la kolekto de 'antikvaĵoj' kiu poste disvolviĝis en la Nacia Muzeo de Danio en Kopenhago. Kiam li organizis kaj klasigis la antikvaĵojn por ekspozicio, li decidis prezenti ilin kronologie laŭ la tri-epoka sistemo. Aliaj fakuloj jam estis proponintaj antaŭe ke prahistorio estis antaŭenirinta el epoko de iloj el ŝtono, al epokoj de iloj faritaj el bronzo kaj fero, sed tiuj proponoj estis prezentitaj kiel sistemoj de evoluo, kiuj ne ebligis datadon de artefaktoj. Thomsen rafinis la tri-epokan sistemon kiel kronologia sistemo kontrolante kiuj artefaktoj ekzistis tre proksime al aliaj artefaktoj. Tiele li estis la unua kiu establis pruvitan dividon de prahistorio en klaraj periodoj. Tiu atingo kondukis al tio ke li estis konsiderita kiel la fondinto de la tri-epoka sistemo de la antikveco en Eŭropo.
Károly Benza
Károly Benza naskiĝis en 1812 en Buda, li mortis la  en Pest (urbo).
Christian Jürgensen Thomsen
Thomsen ankaŭ verkis unu el la unuaj sistemaj traktaĵoj pri oraj brakteatoj (prilaboritaj medaloj) de la epoko de la Elorienteŭropaj popolmigradoj. La studo de Thomsen pri artefaktoj en la kopenhaga muzeo estis bazitaj sur asocioj inter stilaj ŝanĝoj, dekoracio kaj kunteksto; li agnoskis la gravon de la ekzamenado de objektoj el "proksimaj trovejoj", kio ebligis lin determini la asociojn de komunaj artefaktoj por variaj periodoj (ŝtono - bronzo - fero). Liaj rezultoj estis publikigitaj en la Ledetraad til Nordisk Oldkyndighed (Gvidilo al Skandinavia Antikveco) en 1836.
San Pedro Mixtepec (Juquila)
Geografio
San Pedro Mixtepec apartenas al la distrikto Juquila ("distrikto 22") al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 33682 loĝantojn. El tiuj estis 16151 viroj kaj 17531 virinoj. La komunumo havas surfacon de 331,71 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 220 metroj super la marnivelo.
Zoltán Naftali
NAFTALI Zoltán rumanuja hungara kirurgo, fakverkisto (Ocna Mureş, 22-a de novembro 1917 – 8-a de novembro 1991, Wilmette-Chicago, Usono).
San Pedro Mixtepec (Juquila)
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1134 indiĝenoj. El tiuj 797 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 797 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Snakov
Snakov, hungare Szánkó [sAnkO], rutene Снаків [snakiv], germane Schnackenberg [ŝnakenberg] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Snakov situas laŭ la pola landlimo, fine de sakovojo. Bardejov troviĝas je 20 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1543. En 1600 oni komputis tie 30 servutulajn domojn, kie precipe rutenoj loĝis. En 1785 306 loĝantoj estis en la vilaĝo. En 1834, 1887 kaj en 1885 incendioj okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Sznakó, poste ĝi ricevis similan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szánkó 520 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bártfa, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Snakov 642 homoj, (531 slovakoj, 91 ciganoj).
Sistemdezajno
Sistemdezajno aŭ dezajno de sistemoj estas la procezo difini la sistemarkitekturon, komponantojn, modulojn, interfacojn, kaj datumojn por sistemo por plenumi specifajn postulojn. Sistemdezajno povas esti vidata kiel aplikado de teorio de sistemoj al disvolvigo de produkto. Estas ioma koincido kun fakoj de sistem-analizado, sistem-arkitekturo kaj de sistem-inĝenierado.
San Pedro Mixtepec (Juquila)
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Internacia Unio de Studentoj
La Internacia Unio de Studentoj (IUS) – angle International Union of Students, germane Internationaler Studentenbund (ISB) - dum la jaro 1946 fondiĝis en Prago kaj nuntempe estas la sola vere tutmonda tegmenta asocio de naciaj studentaj organizoj.
Dum la tempo de la Malvarma Milito la unio konsideriĝis komunisme dominita kaj reprezentis ĉefe la studentajn organizojn de la socialismaj ŝtatoj de la Orienta Bloko. La studentaj organizoj el la okcidentaj demokratioj male ekde la jaro 1950 ĉiujare kunvenis en Internaciaj Studentaj Konferencoj (angle International Student Conferences, ISC), kiuj havis konstantan sekretariejon en la nederlanda urbo Leiden. Ekzemple por la tuta ideologie dividita mondo, la studentaro el la okcidenta parto de Germanio kunlaboris kadre de la evento ISC, dum la ŝtata junulara organizo "Freie Deutsche Jugend" de la orienta, socialisma parto de Germanio estis membro en la organizo IUS.
Dum la 1960-aj ambaŭ organizoj komencis forte konkurenci kaj varbi pri la simpatioj de studentaj asocioj en la sendependiĝantaj landoj de la tiel nomata "Tria Mondo", kiuj tamen ofte decidis havi duoblan membrecon en ambaŭ forumoj. Tamen dum la jaro 1969 la okcidenta strukturo ISC malfondiĝis, post kiam publikiĝis, ke antaŭe ĝi estis kunfinancita de la usona sekreta servo, kaj multaj aparte okcidenteŭropaj studentaj organizoj en forta kritiko de tiu kaŝfinancado decidis malmembriĝi. Por almenaŭ daŭrigi parton de la praktika laboro sur socia, edukopolitika kaj kultura nivelo, iuj okcidenteŭropaj studentaj organizoj dum la jaro 1982 rekunligiĝis en loza interreto, el kiu poste ekestis la nuntempa organizo Eŭropa Studenta Unio (ESU).
Dum la 1980-aj jaroj, kiam iom-post-iom liberiĝis la ŝtatoj de la Orienta Bloko, por la landaj sekcioj de TEJO en tiuj ŝtatoj la lobiado pri iusenca rekono de esperanta studenta agado fare de la Internacia Unio de Studentoj estis unu el la fokusoj de la asocia agado. Aparte en tiu tereno lobiumis la tiutempe tre aktiva TEJO-sekcio Pola Studenta Esperanto-Komitato (PSEK), kiu nerekte estis branĉo de IUS.
Nuntempe la eks-socialisma organizo IUS laŭ propraj informoj havas 152 membroasociojn el 114 ŝatoj. En la organizo ĉiu ŝtato havas unu voĉon - en ŝtatoj kun pluraj konkurantaj studentaj membroorganizoj la voĉdona rajto estas koresponde dividita. Tamen post la falo de la komunismaj reĝimoj de Eŭropo de 1990 kaj 1991 la organizo ŝajnas multe malpli prestiĝa kaj malpli videbla en multaj universitatoj ol antaŭe. La oficiala retpaĝaro de la centra oficejo de IUS en Prago laŭ la tieaj indikoj lastatempe aktualiĝis dum la jaro 2002 ... tio donas la impreson almenaŭ de nur modesta publika agado.
Zoltán Naftali
Biografio
Li finis la mezlernejon en Blaj (1934), akiris diplomon de kuracisto en Universitato Ferdinand la 1-a en Kluĵo (1940). Lia kariero komencis kiel helpkuracisto en Juda Malsanulejo (1940-41), pli poste li estis distriktkuracisto en Pecsétszeg (1941-42). Post la militservo ekde 1944 li laboris en la Universitato Bolyai, sekve en la Kirurgia Kliniko de Instituto pri Medicino kaj Farmacio; li estis preleganto (1969-83), kiel pensiulo li estis konsultanta universitata profesoro. Li publikis pli ol 100 fakartikolojn en la revuoj Orvosi Szemle – Revista Medicală, Chirurgia, Medicina Internă, Oncologie şi Radiologie, Zentralblatt für Gy-ologie.
NGC 2380
NGC 2380 (aliaj indikoj — NGC 2382, ESO 492-12, MCG -5-18-5, CGMW 2-842, PGC 20916) estas galaksio en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 2380, NGC 2382.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Moruo
Moruo (Gadus morhua) laŭ PIV estas specio de gado, genro de marfiŝoj. Moruoj estas koneblaj per fadeno sub la malsupra lipo kaj per hela flanka linio. Ilin oni manĝas precipe peklitajn kaj sekigitajn.
Johano la 23-a (kontraŭpapo)
Johano la 23-a (ĉirkaŭ 1370 – 22-a de decembro 1419 en Florenco), propranome Baldassare Cossa, estis kontraŭpapo (1410 – 1415), sekvanto de Aleksandro la 5-a, elektita fare de la koncilio de Pizo.
Kardinalo Cossa prezidis al la Piza koncilio (1409), kies celo estis finigo de papa skismo, kiu ekzistis jam ekde la jaro 1378. Kardinaloj detronigis du ĝisnunajn papojn, la romian Gregorion la 12-an kaj la avignonan Benedikton la 13-an kaj nova kapo de eklezio ili elektis Petron Philargo, kiu akceptis la nomon Aleksandro la 5-a. Sed pro tio la skismo pliprofundiĝis. La ĝisnunaj papoj nome ne rezignis pri sia pontifiko, kio gvidis al estiĝo de tripapeco.
Kontraŭpapo Johano la 23-a ne estu konfuzenda kun papo Johano la 23-a (1958 – 1963). La fakto, ke dum pli ol 500 jaroj neniu papo akceptis la nomon Johano, estas verŝajne sekvo de konfliktigaj faroj kaj roloj de tiu ĉi kontraŭpapo. La decido de papo Johano la 23-a ne akcepti la nomon Johano la 24-a estas komprenebla kiel konfirmo de tio, ke Baldassare Cossa ne estis laŭleĝa papo. Johano la 23-a onidire elektis la nomon Johano krom alia ankaŭ tial, por ke li purigu ĝin post 500 jaroj.
Li estis entombigita en la baptejo Sankta Johano en Florenco. La tombo de kontraŭpapo Johano la 23-a, ene de la baptejo, estas rimarkinda monumento.
La Boissière (Eure)
La Boissière estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Buxériens.
Henry Liddell
Henry George LIDDELL (6a de februaro 1811 – 18a de januaro 1898) estis dekano (1855–91) de Christ Church College (Oksfordo), vic-rektoro de la Universitato de Oksfordo (1870-74), estro (1846–55) de Westminster School (kie hejmo portas lian nomon), aŭtoro de A History of Rome (1857), kaj kunaŭtoro (kun Robert Scott) de la monumenta verko A Greek-English Lexicon, kiu estas ankoraŭ uzata de studentoj de la greka. Lewis Carroll verkis Alice's Adventures in Wonderland por la filino de Henry Liddell nome Alice.
Jenő Lévay
Jenő Lévay [jenO lEvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lévay Jenő estas hungara grafikisto. Jenő Lévay naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Lévay akiris diplomon en Altlernejo Ho Chi Minh de Eger en 1978. Li ekspozicias ekde 1981. En la sekva jaro li fondis artistan grupon, ili grupe partoprenis en ekspozicioj. En 2000 li ricevis stipendion. Li akiris majstrodiplomon en 2009 en Universitato Károly Eszterházy. Li ricevis premiojn inter 1980-2008.
Natria laktato
Natria laktato, laktato de natrio aŭ C3H5NaO3 estas natria salo de laktata acido nature produktita pere de fermentado de sukeroj devenantaj el maizo aŭ Beta vulgaris kun milda saleca gusto.
Uzoj
Kiel nutro-aldonaĵo E325, natria laktato estas komerce disponebla sub likva formo, tamen ĝi same troveblas en pulvora formo. Ĝi agas kiel konservanto, acido-regulilo, kaj densigagento.
Natria laktato kelkfoje uzatas en produktoj por ŝampuoj kaj aliaj kosmetikaĵoj tiel kiel likvaj sapoj, humidigaĵoj kaj moligagento.
Biologie, laktato de natrio uzatas por trakti malregulajn korbatadojn kaŭzatajn de trodozo da kelkaj farmaciaj medikamentoj, samkiel anti-hipotensia agento kaj drogo simpatimita.
Ĝi same uzatas intravejne kiel fonto de bikarbonatoj por preventado kaj kontrolo de milda kaj modera metabola acidozo en pacientoj kun restrikta buŝingestado, kies oksidigaj procezoj ne estas serioze kompromitita. Tamen, la uzo de natria laktato estas kontraŭindikata pro tio ke ĝi povas kaŭzi panikokrizon en pacientoj kun paniko-malordoj.
Uzo-danĝeroj
Pro tio ke oksidado necesas por pligrandigi koncentriĝon de bikarbonato, la uzo de natria laktato ne estas konsilinda al pacientoj eksperienciantaj oksigeno-mankon samkiel en denaskaj kormalsanoj akompanataj de persista cianozo. Ĝi same estas kontraŭ-indikita en hepato-malordoj pro tio ke la jonoj laktataj estas nepropre metaboligitaj.
Minova
Minova estas urbeto en la provinco Sud-Kivuo, Demokratia Respubliko Kongo. Ĝi situas for de Goma, la ĉefurbo de la provinco.
Chambornay-lès-Pin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Serbokroata lingvo
ISO 639 havas kodon por la serbokroata, sed en pli novaj versioj de la normo al tiu iama kodo (sh, hbs) aldoniĝis la apartaj kodoj por la bosna (bos, bs), la kroata (scr/hrv, hr) kaj la serba (scc/srp, sr).
Nezbudská Lúčka
Nezbudská Lúčka, hungare Óváralja estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Nezbudská Lúčka situas laŭ dekstra bordo de Váh (pramo funkcias), fine de sakovojo, laŭ fervojo Vrútky-Žilina. La lasta urbo troviĝas je 12 km.
13-a de aprilo
La 13-a de aprilo estas la 103-a tago de la jaro (la 104-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 262 tagoj restas.
Je la 13-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 13-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Anakruzo
Anakruzo aŭ antaŭtakto en la muziko estas la komenco de muzika frazo kun unu aŭ pluraj mallongaj, plejofte malakcentataj notoj antaŭ la komenco de la unua (kutime akcentata) tempo en takto. Male al tio en la ĵazo oni ofte pli forte akcentas la anakruzon ol la cefan takton. Jam en la klasika epoko Jérôme-Joseph de Momigny (1762–1842) rigardis la anakruzon kiel preferata elemento de la frazigo, akcentante ĝin.
5-a Ŝakolimpiko
La 5-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 12-an de julio kaj la 23-an de julio 1933, en Folkestone, Anglio.
Anakruzo
En kantoj la anakruzo servis en tio, interharmoniigi la vortan akcentadon kaj la muzikan takton. Sennombraj kantoj komencas per anakruzo, ekz.: (anakruzo kursive, unua akcento diklitere)
Laŭtradicie oni notas la lastan takton de muzikaĵo tiel, ke ĝi kune kun la anakruzo rezultigas plenan takton, tio signifas, ke oni plimallongigas je la longeco de la anakruzo.
Modernstilaj domoj de Berlino
La Modernstilaj domoj de Berlino konsistas el ses subvenciitaj loĝejaj kvartaloj (germane Siedlungen) kiuj atestas novigajn loĝig-politikojn de 1910 ĝis 1933, precipe dum la Vajmara Respubliko, kiam la ĉefurbo de Germanio, Berlino, estis progresema socie, science kaj kulture. La trajtoj estas elstaraj ekzemploj de la konstruaĵa reformmovado kiu kontribuis al plibonigado de loĝado kaj vivkondiĉoj por homoj kun malaltaj salajroj pere de novaj aliroj al urboplanado, arkitekturo kaj ĝardendizajno. La domoj ankaŭ disponigas esceptajn ekzemplojn de novaj urbaj kaj arkitekturaj tipologioj, havante freŝajn dizajnosolvojn, same kiel teknikajn kaj estetikajn inventojn. Bruno Taut, Martin Wagner kaj Walter Gropius estis inter la plej elstaraj arkitektoj de tiuj projektoj kiuj ekzercis konsiderindan influon sur la evoluon de loĝado ĉirkaŭ la mondo. Tiuj domoj estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 2008.
Tabelo de la konstruaĵoj
La modernstilaj domoj de Berlino estas la kuniĝo de la konstruaĵoj deklaritaj kiel Monda Heredaĵo fare de Unesko en 2008. Ĝi konsistas el la sekvaj monumentoj:
La protestanta etiko kaj la spirito de kapitalismo
La protestanta etiko kaj la spirito de kapitalismo (originale Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus) estas libro verkita de Max Weber, germana sociologo, ekonomikisto, kaj politikisto. Dekomence serio de eseoj, la origina germana teksto estis komponita en 1904 kaj 1905, kaj estis tradukita en la anglan la unuan fojon fare de Talcott Parsons en 1930. Ĝi estas konsiderata fonda teksto en ekonomia sociologio kaj sociologio ĝenerale.
En 1998 la Internacia Sociologia Asociacio listigis tiun verkon kiel la kvara plej grava sociologia libro de la 20a jarcento.
Akcepto
Akcepto estas i.a. ekonomika termino.
IKEV donas jenan difinon: "deklaro de trato fare de tratito kaj subskribita de li, ke li plenumos la pagordonon faritan de la tratinto".
Por akcepti la sama vortaro donas jenan priskibon: "akcepti traton, t.e. devontigi sin pagi la tratan sumon."
Armjanska municipo (Krimeo)
Armjanska municipo estas unu el la administraj partoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo — la teritorio, subigita al la Armjanska urba konsilantaro. Armjanska municipo estas la plej norda parto de ARK, situanta sur la Perekopa terkolo (kiu ligas la Krimean duoninsulon al la kontinento).
Ekonomio
En la Armjanska municipo troviĝas kelkaj grandaj industriaj entreprenoj. La plej granda estas la kemia uzino "Krimea Titano", kiu produktas titan-oksidon (TiO2), sulfuracidon, mineralajn sterkaĵojn. Estas ankoraŭ kelkaj uzinoj: Sivaŝa anilin-farba uzino (kiu estas la plej granda en Ukrainio produktanto de farboj por malpeza industrio), uzino de fer-betonaj konstrukciaĵoj.
Transporte la municipo estas ligita al ĉiuj aliaj regionoj de Krimeo per fervoja (tra la municipo pasas la fervoja linio Ĝankojo-Ĥersono) kaj busa trafikoj.
Administra konsisto de la regiono
La Armjanska municipo aree kaj loĝantare estas relative malgranda inter ĉiuj aliaj regionoj de Krimeo. La municipo havas 1 urbon (Armjansko) kaj unu komunumon (Suvorova komunumo), kiu havas 3 vilaĝojn: Suvorovo (Culğa), Perekop (Or Qapı) kaj Voloŝino (Qulla) - parenteze estas menciitaj la historiaj krime-tataraj nomoj de la loĝlokoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-49 post la ekzilo de la krime-tatara popolo.
Binasco
Binasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Greta Garbo
Greta GARBO (naskiĝis, mortis ) estis sveda aktorino. Ŝia origina nomo estis Greta Lovisa GUSTAFSSON.
Garbo naskiĝis en Stokholmo. Ŝian aktoran talenton malkovris la sveda reĝisoro Mauritz Stiller. En la jaro 1925 ambaŭ eklaboris en Hollywood, sed dum Stiller tie restis sensukcesa, Greta Garbo – kiu kontraste al multaj gekolegoj eĉ bonege majstris la transiron de mutaj al sonfilmoj – komencis eksterordinaran karieron. Plej ofte ŝi estis vidata en la rolo de mistera, nealirebla belulino. En la filmo Ninotchka (1939) ŝi surprizis la publikon per sia komedia talento, sed ŝia dua komedio The Two-faced Woman (1941) fiaskis. Tiu fakte eĉ estis ŝia lasta filmo: Post ĝia malsukceso Garbo subite deklaris la finon de sia filmkariero. Ĝis sia morto ŝi vivis tute retiriĝinte en Nov-Jorko.
Greta Garbo estis plurfoje nomumita por Oskar-premio. En 1955 ŝi ricevis Honoran Oskaron por ŝia vivoverko.
Esperanto
Ŝia patro - laŭ la libro Hetajro dancas de Eli Urbanová - estis esperantisto, kiun vizitis ĉeĥa esperantisto Jan Zemek. En tiu verko oni legas: ''Hazardo tion volis, ke li vizitis esperantiston Gustavson ĝuste en tiuj tagoj, kiam alveturis ties filino. Ŝi havis nigrajn okulvitrojn… Al Jan ŝi ŝajnis iel konata … Ankaŭ mirigis lin, ke ŝi posedas tiom da kofroj… Tion li tamen ne ekpensis, ke ŝi estas "dia Greta" kaj ke ŝi alvojaĝis rekte el Holivudo! Ĝis ŝi aperis ĉe la vespermanĝo. Sen la okulvitroj, ŝminkita, tia, kiel oni spektas ŝin sur la ekrano. Tio estis surprizo! Tio estis skandalo! Gustavson skuiĝis de ridego! Poste Greta montris al Jan sian ĉambron. Da tiuj afiŝoj, da tiuj pligrandigoj sur la muroj! Kaj ĉie: Greta Garbo, Greta Garbo … Greta invitita de la sveda reĝo por ludi kun li tenison permesis al Jan akompani ŝin. La atendado estis longa, sed por Jan ne gravis, almenaŭ li povis senĝene trarigardi la reĝan galerion …''.
Listo de la plej altaj montoj de ĉiu lando
La plej alta monto aŭ punkto de lando havas en la plej multaj kazoj simbolan valoron. Ofte tiuj montoj troviĝas en limaj regionoj, kaj tial du aŭ kelkfoje eĉ tri landoj pretendas, ke la plej alta pinto de iu mondo troviĝas sur ilia tereno.
Alla breve (takto)
alla breve (ital. = laŭ la brevis, Alla-breve-takto estas
Listo de la plej altaj montoj de ĉiu lando
Aliajn fojojn tiuj altaj montoj enhavis spiritan signifon, religian aŭ kulturan, por la popoloj, kiuj loĝis ne nur en la ĉirkaŭaĵoj, sed ankaŭ eĉ malproksime, ĉar pro sia alteco ili videblas de sufiĉe malproksime, eĉ de aliaj regionoj. En kelkaj kazoj la altaj montoj estis aŭ la propra dio, aŭ la loĝejo de la diaro, kiel okazis eĉ en ne tro malnova mitologio de la Antikva Grekio.
Bitche
Bitche estas franca komunumo lokita en departemento Moselle kaj en regiono Loreno.
Listo de la plej altaj montoj de ĉiu lando
Rilate la unuan grimpon de tiuj pintoj ofte okazis kvazaŭ konkursoj inter ŝnurkamaradaroj el ambaŭ flankoj, por certigi al unu aŭ alia nacio la honoron esti la unua sur tiu pinto. Foje tiuj honoroj estas diversaj, kiel jenaj: la unua sola grimpanto, la unua virino, la unua sen oksigeno, ktp.
Bitche
Geografio
La urbo Bitche situas en la nordorienta parto de Loreno apud la rivero Horn.
Listo de la plej altaj montoj de ĉiu lando
Sube troveblas listo de la plej altaj montoj respektive punktoj de ĉiu lando, ŝtato aŭ teritorio de la Tero.
Karolina Dutka
Karolina DUTKA (naskiĝis la 18-an de januaro de 1995 jaro en urbo Bendero, Moldavio) — estas moldava plurdisciplina pentristino kaj GLAT-aktivulo. Dutka estas laŭreato de premio de la Fondaĵo de François Schneider (2021). Grupaj kaj personaj ekspozicioj de ŝiaj laboroj okazis en multaj eŭropaj landoj kaj ankaŭ en Brazilo.
Bitche
Historio
En 1572 la duko de Loreno Karolo la 3-a aneksis la urbon kaj ĝian kastelon. Ĝis 2012 estis tie katolika lernejo.
Karolina Dutka
Biografio
Karolina naskiĝis en 1995 jaro en Ĉednestrio.
Bitche
Historio
Ĝis 2009 estis tie armea setlejo
Karolina Dutka
Biografio
Post sia reveno el Rusio, kie ŝi studis, al hejmlando, Karolina debutis en fotografio en 2016 jaro per temo pri diskriminado de GLAT en Ĉednestrio. Dum tiu tempo okazis la unua ŝia fotoprojekto NO SILENCE pri tiu temo. Dutka provis organizi fotoekspozicion de NO SILENCE en tiraspola Klubo#19, sed ĉednestria ŝtata sekureco malpermesis tion.
Bitche
Arkitekturaj vidindaĵoj
La citadelo estis farita de Vauban.
Karolina Dutka
Biografio
En 2017 jaro Karolina Dutka laboris kun virinoj - viktimoj de hejma violenco dum la projekto The Places of Violence.
Ĝankoja municipo
Ĝankoja municipo estas unu el la administraj partoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo — la teritorio, subigita al la Ĝankoja urba konsilantaro.
Diference de la aliaj municipoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, kiuj kutime kovras grandan teritorion kaj havas multajn vilaĝojn aldone al la urbo-centro, la Ĝankoja municipo regas nur unu urbon, tial la terminoj "urbo Ĝankojo" kaj "teritorio de la Ĝankoja municipo" estas fakte la samo (diference de, ekz., urbo Aluŝto kaj Aluŝta municipo).
Por pliaj informoj legu la artikolon Ĝankojo.
Ŝinji Kazama
Ŝinji Kazama aŭ Shinji Kazama (26a de Septembro 1950) estas japana motorciklisto kiu rajdis al la Norda kaj Suda Polusoj per motorcikloj. Li estis menciita en la dokumentaria televida serio Pole to Pole (1992), prezentita de Michael Palin.
Ĝis 2010, Kazama estis la nura persono kiu estis atinginta ambaŭ polusojn per motorciklo.
Tri-epoka sistemo
La Tri-epoka sistemo estas la kategoriigo de la prahistorio en tempoperiodoj divideblaj en tri epokoj; por ekzemplo, la Ŝtonepoko, la Bronzepoko, kaj la Ferepoko, kvankam ĝi referencas ankaŭ al aliaj tripartaj dividoj de historiaj tempoperiodoj. En historio, arkeologio kaj fizika antropologio, la Tri-epoka sistemo estas metodologia koncepto adoptita dum la 19a jarcento laŭ kiu artefaktoj kaj okazaĵoj de la fino de la prahistorio kaj komenco de la historio povis esti ordigitaj en rekonebla kronologio. Ĝi estis dekomence disvolvigita de C. J. Thomsen, direktoro de la Reĝa Muzeo de Nordiaj Antikvaĵoj, Kopenhago, kiel rimedo klasigi la muzeajn kolektojn laŭ tio ĉu la artefaktoj estis faritaj el ŝtono, bronzo aŭ fero.
Tiu sistemo unue altiris la Britajn esploristojn kiuj laboris en la scienco de etnologio kiuj adoptis ĝin por establi rasajn sekvencojn por la pasinteco de Britio baze sur kraniaj tipoj. Kvankam la kraniologia etnologio kiu formis sian unuan sciencan kuntekston nuntempe havas nenian sciencan valoron, la relativa kronologio de la Ŝtonepoko, de la Bronzepoko kaj de la Ferepoko estas uzata en ĝenerala publika kunteksto, kaj la tri epokoj restas en la subteno de la prahistoria kronologio por Eŭropo, la Mediteranea mondo kaj Okcidenta Azio.
Christian Adolph Klotz
Christian Adolph KLOTZ (naskiĝis la 13-an de novembro 1738 en  Bischofswerda, mortis la 31-an de decembro 1771 en Halle) estis germana filologo. Li estas fama reprezentanto de la transira periodo inter la epokoj Klerismo kaj Sturm und Drang.
Edukado
Klotz, filo de altranga eklezia oficisto, naskiĝis en Bischofswerda, Luzacio. Li frekventis la gimnaziojn en Meißen kaj Görlitz. De 1758 ĝis 1760, li studis ĉe la Universitato de Lepsiko. En ĉi tiuj jaroj, li jam publikigis siajn unuajn filologiajn verkojn. Poste li translokiĝis al la Universitato de Jena, kie li verkis polemikajn artikolojn kontraŭ Pieter Burman la juna. Klotz defendis sian disertacion, kvalifikiĝis kiel preleganto, kaj prelegis pri Horacio ĉe Jena.
Kariero
En 1762 li akiris la postenon de asociita profesoro kaj en 1763 tiun de plena profesoro de la Universitato de Göttingen. En 1765 Klotz translokiĝis al la Universitato de Halle, kie li servis kiel profesoro pri filozofio kaj elokventeco. Tie li fariĝis tre populara pro siaj literaturaj kreaĵoj kaj grave influis la nuntempajn guston kaj pensadon. Johann Georg Jacobi estis inter liaj subtenantoj. Klotz publikigis en diversaj literaturaj ĵurnaloj, inter ili "Acta Litteraria", kaj konatigis siajn studentojn al itala poezio ekde Torquato Tasso. Li diskutis kun la "Allgemeine Bibliothek", al kiu li kontribuis.
En 1766 Klotz estis nomumita kortega konsilisto ("Hofrat") fare de la reĝo, post kiam li rifuzis alvokon al Varsovio. En 1769 li helpis al Karl Friedrich Bahrdt akiri la katedron pri bibliaj antikvaĵoj en la filozofia fakultato ĉe Erfurto. Bahrdt, kiel Klotz, venis de Bischofswerda, kaj du jarojn pli frue skandaloj en la privata vivo de Bahrdt kaŭzis lian eksigon.
La forto de Klotz estis lia kapablo kovri larĝan gamon de temoj kaj lia estetika same kiel plaĉa stilo, kaj en la latina kaj la germana. Kiel lia malforto, tamen kritikistoj foje identigis la mankon de profundo kaj originaleco de lia pensado. Johann Gottfried Herder kaj Gotthold Ephraim Lessing fariĝis konataj kiel liaj plej influaj kontraŭuloj. La verko de Klotz "Pri la profito kaj uzo de malnovaj tranĉitaj ŝtonoj" (1768) kritikanta la "Laokoonon" de Lessing, aperigis la respondon de tiu poeto en la "Leteroj de antikva enhavo" (1768-69). Klotz mortis la 31-an de decembro 1771 en Halle.
Adrienne Jancsó
JANCSÓ Adrienne (janĉo:) estis hungara deklamistino naskita en Ocna Mureş la 25-an de marto 1921 kaj mortinta en Budapest la 23-an de januaro 2006. Ŝi estis edzino de poeto Zoltán Jékely, ŝia nepino estis Bori Péterfy.
Biografio
Adrienne Jancsó ekde 1944 estis anino de Hungara Teatro de Koloĵvaro, en 1947 ŝi translokiĝis en Hungarujon. Ŝi ludis en la Magyar Néphadsereg Színháza kaj en Teatro Madách. Ekde 1955 ŝi estis deklamistino. Inter 1963–1978 ŝi estis anino de Irodalmi Színpad, respektive de Teatro Radnóti. Inter 1985 kaj 1990 ŝi estis la organizantino de vesperoj en Fortikaĵo de Buda kun titolo Vers és dal (Poemo kaj kanto). Ŝi deklamis precipe hungarajn folklorverkojn.
Abadon
Abadon venas el la hebrea lingvo אבדון `avad·dohn, "detruo". En la Apokalipso de Sankta Johano 9:11 tiun vorton oni transskribas al teksto Esperanta kiel "Abadon"; en tiu peco oni parolas pri simbola plago de akridoj kiu havas "reĝon, la anĝelon de la abismo; lia nomo estas en la Hebrea lingvo Abadon, kaj en la greka lingvo li havas la nomon Apolion".
Kontraste, en Apokalipso 9:11 la vorto "Abadon" estas uzata kiel nomo de l' "anĝelo de la abismo". La nomo greka koresponda, "Apolion", signifas "Detruanto". Dum la 19-a jarcento oni pruvis montri ke tiu teksto diris profete pri homoj kiel la Imperiestro Vespasiano, Muhammad kaj eĉ Napoléon Bonaparte, kaj, ĝenerale, oni kredis ke tiu estis anĝelo "Satanana". Sed oni devas pripensi ke en Apokalipso 20:1-3 oni prezentas al anĝelo kiu havas "la ŝlosilon de la abismo" kiel reprezentanto de Dio venante de l' ĉielo, kaj, anstataŭ esti "Satanana", li arestis Satanon kaj lin ĵeti en abismon.
Glaĉero
Glaĉero, glaciejo, glacirivero aŭ glacifluo estas konstanta amaso da glacio, kiu sin movas, sed eĉ ne dum somero fordegelas. Glaĉeroj nuntempe troviĝas en tre nordaj aŭ tre sudaj regionoj (Antarkto, Nov-Zelando, Gronlando, Islando, Norvegio k. s.), sed dum la glaciepoko glaĉeroj kovris ankaŭ vastajn partojn de Eŭropo, Aŭstralio, Azio, Sud-Afriko kaj Nord- kaj Sud-Ameriko. En Eŭropo dum la lasta glaciepoko la grandaj glaĉeroj atingis preskaŭ Mediteraneon. Relative malgrandaj glaĉeroj dum la aktuala varma fazo plu ekzistas sur altaj montaroj, ekzemple la Alpoj kaj Pireneoj.
Grandaj akvorezervujoj
Glaĉeroj apartenas al la plej grandaj rezervujoj de dolĉa akvo sur la terglobo kaj estas la plej grandaj akvorezervujoj krom la oceanoj entute. Tial glaĉeroj estas signifaj akvoliverantoj de multaj teraj riversistemoj kaj havas gravan influon al la regiona kaj monda klimato.
Glaciepoko
Terhistorie ni vivas ekde antaŭ 2,6 milionoj da jaroj en interŝanĝo de Varmepokoj kaj Glaciepokoj. La lasta granda glaciiĝo finiĝis antaŭ proksimume 11 000 jaroj. Meze de la 15-a jarcento komenciĝis dumtempa tuttera malvarmiĝo, kiu kaŭzis kreskon de la polusaj kaj montaraj glaĉeroj. Oni nomas tiun eraon Eta Glaciepoko. Tiu fazo finiĝis kun la varmiĝo, kiun verŝajne kaŭzis la grandiĝanta CO2-koncentrado pro la industriiĝo ekde la 19-a jarcento. Antaŭ la unua glaciepoko la tero estis glacilibera planedo kaj glaĉeroj ne ekzistis.
Estiĝo de glaĉeroj
Por ke estiĝu glaĉero devas kuniĝi tuta serio da faktoroj. Unue necesas, ke dum sufiĉe longa tempo regas daŭre malalta temperaturo, por ke falu neĝo. Due necesas sufiĉe da precipitaĵo por nutri la glaĉeron. La alteclinio, super kiu en la longjara mezo falas pli da neĝo ol povas degeli, nomiĝas la klimata neĝlimo. Ĝi povas diferenciĝi loke depende de sunradia situacio (ekzemple norddeklivo aŭ suddeklivo en montaro aŭ ekzemple ombra kaldrono) je pluraj centoj da metroj de la meza valoro de regiono. Oni parolas en ĉi-tiu okazo de la orografia neĝlimo. Nur supre de ĉi-tiu limlinio povas fali je taŭga reliefo tiom da neĝo, ke tiu-ĉi povas sperti metamorfozon.
Akumuliĝo kaj metamorfozo
La proceso de kolektiĝo de neĝamasoj nomiĝas akumuliĝo kaj sekve la estiĝregiono de glaĉero ankaŭ akumuliĝregiono (nutrejo). Kiam la neĝkvanto sufiĉas, por per la premŝarĝo de la supraj tavoloj kunpremiĝi la pli profundajn tavolojn, komenciĝas la metamorfozo de la neĝo al glaĉeroglacio. Dum ĉi-tiu proceso en la profundeco la aero, kiu en la novneĝo kaŭzas 90 % de la neĝvolumo, estas elpremita per la konstante kreskanta premo. En la glaĉeroglacio tiel la aerproporcio povas malaltiĝi ĝis al proksimume 2 %. Glaĉero kun tiel malalta aerprocentaĵo posedas bluecan kaj plimalofte ankaŭ iom verdecan koloron. Pli altaj temperaturoj influas la metamorfozon pozitive en du manieroj: Unuflanke formiĝas en pli varmaj glaĉeroj (varmetigitaj glaĉeroj) kutime pli malgrandaj glacikristaloj, kial ĉi tie ankaŭ en la antaŭŝtupoj de la glacio, kiel firno kaj grajla glacio eblas pli facila moviĝo, dum kiu aero estas liberigita. Krome surfaca materialo povas ekdegeli kaj refrostiĝi sen forlasi la glaĉeron. Tiel en malgrandaj kvantoj eĉ en taga ciklo povas okazi metamorfozo de neĝo al glacio, sen la kutimaj interŝtupoj de la premmetamorfozo.
Gergely Márk
MÁRK Gergely [ma:rk] estis hungara rozselektigisto. Li naskiĝis en Reghin-Sat (Rumanio) la 27-an de oktobro 1923 kaj mortis en Budapeŝto post 27-an de oktobro 2012.
Kariero
Gerely Márk estis de 1937 ĝis 1940 lernanto pri ĝardenado en Târgu Mureș. Poste li translokiĝis al Baja. Li maturekzameniĝis en 1946 en Budapeŝto en porĝardenista lernejo. En 1945 li estis en angla militkaptiteco e Danio. Li diplomitiĝis en Agrarscienca Universitato de Budapeŝto en 1950. Li establis rozejon el 2700 rozspecoj de Hungario.
Glaĉero
Utiligo de glaĉeroj por la homoj
Jam en mezepoko en la Kantono Valezo oni utiligis la glaĉerojn kiel grandegajn akvorezervujojn, konstruante tutan sistemon da akvigkanaloj laŭlonge de la montdeklivoj. La industrio en Svislando utiligas la glaĉerakvon ankaŭ kiel konstantan akvorezervon por plenigi la baraĵlagojn de la svisaj elektrocentraloj.
Eta glaĉera fakvortaro
Parolante pri glaĉeroj necesas kompreni kelkajn specifajn fakvortojn el la kampoj de glaĉeroscienco kaj glaciscienco. Jen eta listo, kiu nature ne anstataŭas ampleksan fakvortaron, sed helpu al la laiko kompreni la glaĉerorilatajn tekstojn:
IJK 1995
La 51-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis de la 31-a de julio ĝis la 7-a de aŭgusto 1995 en la ripozloko Serovo borde de la Balta Maro norde de Sankt-Peterburgo en Rusio. La kongreson partoprenis 303 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.
Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo "Aktivismo: Junularo, kiu ne nur dancas", kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. La kongresa temo celis prilumi, kial iuj homoj pretas investi multan tempon por fari ion tute ne pagatan, kio estas ilia premio por la elspezitaj fortoj kaj tempo, kiaj aktivadoj ekzistas kaj - nelaste - kiel oni aktivu por Esperanto, helpante al la movado de la internacia lingvo kaj samtempe ne sentante sin eluzita aŭ senrevigita poste.
Koncertis pluraj esperantlingvaj muzikgrupoj, inter ili Persone, kaj la partoprenantoj ankaŭ havis ŝancon viziti la famajn vidindaĵojn de Sankt-Peterburgo kaj ties ĉirkaŭaĵon - interalie la palacon Peterhofo.
NGC 2383
NGC 2383 (aliaj indikoj — OCL 616, ESO 559-SC8) estas malfermita stelamaso en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Waterville (Viskonsino)
En la censo de 2000, estis 351 familioj kun averaĝa denseco de 3.8/km². La rasa kompono de la urbo estas de 98.95% de blankuloj, 0.12% de azianoj, 0.23% de aliaj rasoj, kaj 0.70% el du aŭ pliaj rasoj. Hispanuloj kaj Latinoj de diversaj rasoj estis 1.05% de la loĝantaro. Waterville havis la plej altan procenton de personoj informante pri prauloj el Aŭstrio en 2000 kun 12.1% de la loĝantaro.
Edmund Hillary
Sir Edmund HILLARY (naskiĝis la 20-an de julio 1919 en Auckland, mortis la 11-an de januaro 2008) estis novzelanda montogrimpisto. Li sukcesis kun ŝerpo Tenzing Norgay la 29-an de majo de 1953 esti la unua surgrimpanto de Monto Everesto, la plej alta monto sur la Tero.
Li naskiĝis kiel la dua el tri infanoj. Kiel infano, li lernis la montgrimpadon en la Novzelandaj Alpoj. En 1948 li sukcese montogrimpis kun Harry Ayres kiel unuaj la Mount Cook-on.
Sukceso de Monto Everest
Ĉio komenciĝis en la fruaj 50aj jaroj. Tiam oni regule invitis ambaŭ novzelandanojn Edmund Hillary kaj lian amikon George Lowe [ĝoĝ leŭ] al britaj alpismaj ekspedicioj en Himalajo surbaze de iliaj bonegaj kapabloj kiel montgrimpantoj. En 1952 ili ambaŭ partoprenis en esplor-ekspedicio al himalaja supro Cho Oyo [ĉo oju] en Himalajo sub la gvido de Eric Shipton [erik ŝiptan], kies ĉefa atento tiutempe estis direktita al esploro de materialoj lige kun la planata unua surgrimpo de Monto Everest. En 1953 ambaŭ novzelandanoj Hillary kaj Lowe partoprenis en la brita ekspedicio al montosupro Everest sub la gvido de kolonelo John Hunt [ĝon hant], angla profesia oficiro. Hunt agadis konforme al zorgeme pripensita plano kaj zorgis pri harmonia etoso en la teamo. Ekzemple li igis ŝerpon Tenzing Norgay, kiu jaron antaŭe enkadre de svisa alpista ekspedicio atingis 300 m antaŭ la supro mem, plena membro de la alpista teamo - granda diferenco disde la aliaj ekspedicioj, kiuj traktis la ŝerpojn nur kiel anojn de servista klaso.
La itinero de la unuaj surgrimpintoj de Everesto pasis tra glaciiĝinta akvofalo Khumbu, tra okcident-kaldronvalo, tra la Lhotse-muro ĝis la suda selo kaj de tie tra la sudsupro ĝis la ĉefsupro - poste nomata "normala vojo" al la montosupro Everest. La ekspedicianoj Charles Evans [ĉalz evanz] kaj Tom Bourdillon [tom burdilon] grimpis la 26an de majo de la suda montokresto ĝis la suda supro kaj observis la lastan eĝon al la supro Everest. Ili staris antaŭ la klasika dilemo: ĉu ataki la supron aŭ reveni? Surgrimpi la supron ili eble sukcesus, sed ĉu ili povus reveni? Fine ili decidis reveni. Poste provis surgrimpi Evereston Hillary kaj Tenzing. Ili ambaŭ starigis sian tendon en alteco de 8480 m kaj la sekvan matenon atingis la sudsupron je kelkaj horoj pli frue ol iliaj antaŭuloj. Hillary kaj Tenzing havis ankaŭ abunde da oksigeno je sia dispono. Post supervenko de montŝtupo, kiu poste estos nomata "Hillary-ŝtupo", ili atingis la 29an de majo 1953 je la 11.30 horo la plej altan punkton de l' tero, la supron de Monto Everest (8848 m).
"Himalaya Trust" de Sir Edmund Hillary
Sekve de sia sukceso surgrimpi Monton Everest la laŭprofesie abelbredisto Edmund Persival Hillary ĝuis tutmonde plej altan popularecon. Li ricevis la britan nobelan titolon “Sir” (kavaliro). Kiel plua kulmino en lia vivo menciindas ankaŭ la unua post 1912 sukcesa ekspedicio al la suda poluso, okazinta en la periodo 1955 - 1958.
Hillary multe profitis sian popularecon por bonfaraj celoj. Li fondis ankoraŭ fine de la 50aj jaroj "Himalaya Trust", mondampleksan organizaĵon kun celo stimuli projektojn el la sferoj instruado kaj sanprizorgado en la regiono Khumbu ĉe la piedoj de Everesto. Himalaya Trust havigis instruadon, medicinan priservon kaj socian asekuron al la ŝerpoj en Orient-Nepalo. Poste Hillary vojaĝis senlace ĉirkaŭ la mondo por kolekti monon por la fondaĵo.
Al la modela subteno de "Himalaya Trust" estas ŝuldata la nekomparebla plialtigo de la vivnivelo en Khumbu, Nepalo dum nur unu generacio. La konstruado de lernejoj, malsanulejoj kaj pontoj kondukis al la estigo de modesta bonstato kaj forta malpliiĝo de la tro alta infanmorteco. La fondaĵo konstruigis du lernejojn, unu el ili en Khumjung je alteco de 3800 m super la marnivelo. Unu el la finstudintoj de la unua lerngrupo Ang Rita hodiaŭ estas direktoro de "Himalaya Trust" en Nepalo. Tiuj lernejoj estigis intertempe la fundamenton por ke multaj junaj homoj el Khumbu studu en Kathmandu aŭ eksterlande.
La du malsanulejoj de la fondaĵo estas gravaj apogiloj de la medicina prizorgado en la regiono. Ekzemple la malsanulejo en Khunde servas ankaŭ al ĉiuj alpistoj, bezonantaj medicinan priservadon rezulte de altecmalsano, vundiĝoj kaj aliaj suferoj.
Radostyán
Radostyán [radoŝtjAn] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Miskolc.
Situo
Radostyán situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Sajószentpéter troviĝas 7, Miskolc 21 km-ojn.
Historio
Pli frue keltoj vivis tie. La unua mencio devenis el la 14-a jarcento. Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. Vilaĝservoj estas lernejo, poŝto.
Krokus
Krokus estas svisa rokgrupo de metalroko ekde 1975.
En bildo oni vidas la rokgrupo en jaro 2008. La grupo ludas muziko en stilo "ŝtonroko".
La grupo estis kaj estas fama en Eŭropo kaj Usona.
Fondistoj
Fondistoj estis la kantisto Chris von Rohr,ĝis 1983 & 1987–1989, 2008, li estas kantisto, tamburisto, E-Basistokaj ludas sintezilon/klavaron; la gitaristo Tommy Kiefer, ĝis 1981, †  24-a Decembro 1986  kaj la gitaristo Hansi Droz kaj la basisto Remo Spadino. (germana Vikipedio)
La rokgrupo Krokus ekde 2008
Hodiaŭ ludas la kantiston Marc Storace (1979–1988, 1994–1996, ekde  2002); la gitariston Fernando von Arb (1976–2004, 2008; la gitariston Mark Kohler (1982–1988, 1994–1996, 2008; la basiston Chris von Rohr ĝis  1983, 1987–1989, 2008; la tamburiston Freddy Steady 1976–1982, 1994–1996, 2008. (germana Vikipedio)
Reveno 2008 kun Chris von Rohr, Fernando von Arb, Freddy Steady kaj Mark Kohler
Bildo en germane Vikipedio: Krokus Koncerto en Berno svisujo en jaro 2008
Antaŭaj muzikistoj de la rokgrupo
Antaŭe ludis
la kantiston Henry Friez (1979)
la kantiston Björn Lodin (1988–1989)
la kantiston Peter Tanner (1990–1992)
la kantiston Carl Sentance (1999–2001)
la gitariston Hansi Droz (1976)
la gitariston Tommy Kiefer (1976-1981)
la gitariston Mandy Meyer (1981 & 2004–2008)
la gitariston kaj basisto Dominique Favez (2002–2007)
la gitariston kaj basisto Many Maurer (1989–2000)
la gitariston Tony Castell (1990–1992)
la gitariston Chris Lauper (1999)
la gitariston Dave Stettler (2000)
la basiston kaj sinteziliston Jürg Nägeli (1976–1980)
la basiston Remo Spadino (1974–1976)
la basiston Andy Tanas (1984–1985)
la basiston Tommy Keiser (1985–1986)
la basiston Tony Castell (2002–2007)
la tamburiston Stefan Schwarzmann (2006–2007)
la tamburiston Steve Pace (1983)
la tamburiston Jeff Klaven (1983–1986)
la tamburiston Dani Crivelli (1987–1989)