cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John William Strutt Rayleigh
Li mezuris en la 1880-aj jaroj la diversajn gasojn kaj rimarkis la nitrogeno tirita el la aero havas iomete pli grandan denson ol la nitrogeno produktita el aliaj kombinaĵoj. Li sukcesis disigi la gason en 1895 preskaŭ samtempe kun kemiisto William Ramsay, kiu same disigis la gason. Ramsey ekis la laboron por disigo nur post apero de publikaĵo de Rayleigh. Rayleigh ricevis en 1904 Nobel-premion pri fiziko, dum Ramsay ricevis la Nobel-premion pri kemio pro esploroj pri argono kaj aliaj noblaj gasoj. Unu jaron poste, oni elektis Rayleight al prezidanto de Royal Society.
Li akceptis en 1908 kancelieran titolon de la Kembriĝa Universitato, kiun portis ĝis sia morto. Li partoprenis en laboro de la Nacia Fizika Laboratorio (National Physical Laboratory), de la fluga kaj trezora registara komitato. Kvin tagojn antaŭ sia morto, li ankoraŭ laboris pri scienca artikolo.
Bohuslav (Teplá)
Bohuslav estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 7 km nordokcidente de Teplá. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Bohuslav situas en katastra teritorio Bohuslav u Poutnova kun areo 2,31 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1233.
Santo Antônio do Rio Abaixo
Santo Antônio do Rio Abaixo (prononco santŭantonju duhiŭabaŝu, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Conceição do Mato Dentro.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
50251 Iorg
50251 Iorg estas tre malgranda ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la tre entuziasma amatora astronomo Caroll Iorg, kiu estis Prezidento de la Astronomical League (2010 - 2014) kaj poste oficisto en amaskomunikilo. Li estis Prezidento kaj poste ano de la estraro de la  Astronomical Society of Kansas, kaj aktiva en ties agadoj de scienca popularigo.
Sigmo
Sigmo (majuskla Σ, minuskla σ, minuskla en fino de vorto ς) estas la 18-a litero de la greka alfabeto. En la sistemo de grekaj numeraloj ĝi havas valoron 200. Kiam uzata je la fino de vorto, kaj la vorto estas ne estas tute majuskla, la fina formo (ς) estas uzata. Ekzemple Ὀδυσσεύς (Odiseo) - rimarku la du sigmojn en la centro de la nomo, kaj la vorto-finan sigmon je la fino. Devas ne esti konfuzita kun la cedilo ç.
La litero estas definitive derivita de litero ŝin 𐤔 de fenica alfabeto. Tamen, ĝia nomo derivas de samekh.
Jóhann Jónsson
Jóhann Jónsson (1896-1932) naskiĝis je Staðarstaður en Snæfellsnes. Post frekvento de la Rejkjavika Gimnazio li iris al Germanio, kie li studis literaturon dum kelkaj jaroj en universitato. En Germanio li mortis pro tuberkulozo, nur 36-jara. Jóhann ne estis produktiva poeto, sed liaj malmultaj poemoj atestas artan rafinitecon kaj evidentan poetan talenton. La plej multaj estas verkitaj sub tradiciaj formoj kaj laŭ la novromantika spirito. Jóhann majstris la germanan lingvon kaj tradukis en tiun lingvon islandajn literaturajn verkojn, i. a. poezion, kie fidele konservas la originalan tekston enhave kaj forme. Li evidente alte taksis la tradiciajn versformojn de la islanda poezio, sed tamen faris unu rimarkindan eksperimenton por renovigi la forman tradicion per la poemo Söknuður (Postperda sopiro) 1928. Esperanta traduko troviĝas en La Tradukisto, oka kaj naŭa numero 1992 farita de Baldur Ragnarsson. La poemo estas senrima kun libera ritmo, sed aliteraciita en la originalo. La longo de "strofoj" kaj linioj estas neregula. Ekspresionisma influo estas konstatebla en la poemo en la emociplena esprimado de la realaĵo. Malespero kaj sento de vaneco forte esprimiĝas en elkrioj kaj ofte strangaj bildaj esprimoj.
Sigmo
La majuskla formo de sigmo estis pruntita en la latinan alfabeton por servi kiel la majuskla de esh (minuskla ʃ).
Lunoforma sigmo
En orienta formoj de greka skribo (kontraŭe al la okcidenta greka alfabeto uzita en la eŭropaj grekaj kolonioj) kaj en la mezepoko estis ofte uzata la lunoforma sigmo (majuskla Ϲ, minuskla ϲ) — kiu similas, sed kiu estas neniel rilata al la latina litero C. Lunoforma sigmo estis ofte uzata por skribo de mezepoka greka, kaj ĝi povas ankoraŭ iam okazi en surskriboj de greka ortodoksa eklezio, kaj ankaŭ en certa printitaj redakcioj de klasikaj aŭtoroj. La formo de la cirila litero С [s] kaj kopta litero sima estas derivitaj de lunoforma sigmo.
Sur moneroj de la antikvogreka periodo en Barato, iam estis uzata lunoforma sigmo. Ĉi tiu sigmo daŭris al esti skribita tiamaniere ankaŭ en mezepoka greka.
Punktita lunoforma sigmo (kodita kiel U+03FE) Ͼ estis uzata de Aristarko kiel redakta signo indikanta ke la linio tiel markis estas je malĝusta pozicio. Simile, kontraŭsigmo (kodita kiel U+03FD) Ͻ povas marki linion kiu estas ne en vera loko. Punktita kontraŭsigmo (kodita kiel U+03FF) Ͽ povas indiki linion post kiu la reordigoj devus esti faritaj.
Scienco kaj matematiko
Majuskla Σ estadas uzata kiel simbolo por:
Minuskla σ estadas uzata kiel simbolo por:
Politiko
Dum la 1930-aj jaroj, majuskla Σ estis uzata kiel la simbolo de la Ação Integralista Brasileira, radikala dekstra movado en Brazilo.
3207 Spinrad
3207 Spinrad estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Gi estis nomita en honoro de la usona astronomo Hyron Spinrad.
17399 Andysanto
17399 Andysanto estas asteroido de hungaria familio, en la interna asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geedzastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew G. Santo, inĝeniero pri kosmoveturiloj ĉe la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins. Lia diligenta laboro kiel Inĝeniero pri Sistemo de Kosmoveturilo tra la fazoj de operacio de disvolvo kaj lanĉo certigis la sukceson de NEAR Shoemaker, la komence "pli rapida, pli bona, pli malmultekosta" misio Discovery de la NASA.
Anton Pilgram
Anton Pilgram (naskiĝinta proksimume 1460 en Brno; mortinta en 1515 en Vieno) estis arĥitekto resp. konstruestro kaj skulptisto en Moravio kaj Aŭstrujo.Post sia edukiĝo li faris laborojn en la ŝvaba regiono, ekzemple ĉe la preĝejoj Sankta Kiliano en Heilbronn Sankta Georgo en Schwieberdingen. En la kapelo Sankta Lorenco en Rottweil staras supozeble frua memportreto de Pilgram dar.
En la jaroj 1510 ĝis 1511 li laboris ĉe la konstrumetiejo de la malfrugotika preĝejo Sankta Jakobo en Brno.
Ekde 1511 ĝis 1515 Pilgram direktis la katedralkonstruan metiejon de Sankta Stefano en Vieno. Ofte oni ankaŭ atribuis la katedralan predikejon al Pilgram, des pli ĉar sur ĝi brilas ĝia ŝtontajlista marko – li do ja kunlaboris je ĝia realigo. Nun oni tamen pli atribuas la planon al la metiejo de Niclas Gerhaert van Leyden, des pli ĉar la plastika portreto ĉe la predikejo tre malsimilas al tiu de Pilgram malsupre de la orgenradiko.
Li tamen sukcesis per sia tre moderna plano por la orgenbalkono forŝovi la antaŭan katedralan konstruestron Jörg Öchsl de lia posteno kaj fariĝi ties posteulo. La pordegohalo en la viena laŭlonga domo ekestis en simila tempo kiel la orgenradiko en la katedralo. Ofte ankaŭ tiun ĉi verkon oni atribuas al Anton Pilgram. Kompareblaj estas la maŝoformoj de la ripoj kun tiuj de la paroĥopreĝejo de Weistrach (Malsupra Aŭstrujo).
Ankaŭ en lia naskiĝurbo Brno kelkaj konstruaĵoj estas pruveble liaj verkoj, ekzemple ankaŭ la kurioza portalo de la Malnova Urbodomo kun la tordita pinaklo.
28636 Vasudevan
28636 Vasudevan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sahana Vasudevan, finalistinon de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri matematiko. Ŝi estis hejmlernantino ĉe la  Gnyanam Academy en Palo Alto (Kalifornio).
M82
Pri la aliaj signifoj de "M82" vidu artikolon M kun nombro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Floruit
Floruit estas la tria singulara persono de la -as tempo (indikativo) de la latina verbo “floreo” (flōreō = flori). Ĝia signifo estas “floris”. Plenesilabe, aŭ mallonge fl., la esprimo estas uzata en eldonarto por indiki tempan alproksimigon kun referenco al la biografiaj kronologioj de la personoj koncernataj.
Uzo
“Floruit” estas uzata en la indikado de datoj aŭ epokoj en biografioj pri kiuj oni posedas tro malmulte da kronologiaj informoj, kiel en la kazo kiam oni ne konas la naskiĝodaton aŭ mortodaton, aŭ ambaŭ, sed estas konata la periodo en kiu la koncernato aktivis.
La termino, plejofte en la formo «fl.», povas esti uzata en esprimoj kiel “la scienculo Filono el Bizancio (fl. 3-a jarcento a. K.) estis disĉiplo de Ktesibios» kun aŭ sen la mallongigo. Sen mallongigo ĝi povas esti uzata kiel substantivo en esprimoj kiel “... li havis sian floruit en la jaro -530».
Ĝi povas esti uzata rilate al kiu ajn fenomeno aŭ evento, historia aŭ natura aŭ moda. .
Uzo ĉe diversaj lingvoj
La esprimo estas, kvankam ĉiam malpli, uzata en la itala, en la angla, franca kaj aliaj eŭropaj lingvoj.
Por indiki la alproksimigon (floradon) al la historia dato oni uzas fontojn kiel:
Ĝi estis origine uzata epoke de antikva Grekio por konigi la momenton de la atingo de la heroeco aŭ de la akiro de aktiveco (politika, literatura, filozofia), kutime lokigita ĉirkaŭ la kvardeka jaraĝo. Ne estis malkutime referenci, anstataŭe al la preciza jaro, al iu Olimpia ludo.
Tio por la viroj, por la virinoj eble la “floruit”, per samsencaj grekaj vortoj, apogiĝis sur aĝo de la geedziĝo, do de la puberaĝo.
Niĵnegorsko (Niĵnegorska distrikto, Krimeo)
Niĵnegorsko (,, , antaŭ la jaro 1944 nomata Sejtler) estas urbotipa loĝloko en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administra centro de la Niĵnegorska distrikto.
Perros-Guirec
Perros-Guirec (Perroz-Gireg en la bretona lingvo), en esperanto Perosgireko, estas municipo, la ĉefurbo de kantono de la departemento "Côtes-d'Armor" [kot darmor] (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh), de Francio. Fine de en la komunumo vivis.
Niĵnegorsko (Niĵnegorska distrikto, Krimeo)
Niĵnegorsko troviĝas en la nordorienta parto de la Krimea duoninsulo. Tra la loĝloko pasas la fervoja linio Ĝankojo-Kerĉo.
Perros-Guirec
La urbo havas du emblemojn:
Niĵnegorsko (Niĵnegorska distrikto, Krimeo)
La unua mencio pri la loĝloko rilatas al la 17-a jarcento.
Perros-Guirec
Geografio
La urbo havas du grandajn plaĝojn. Tiu de Trestraou estas sunkapta, kaj tie troviĝas la kazino kaj la kongresdomo (kie ofte okazas ekspozicioj), kune kun la forirejo por viziti la Sep Insulojn kaj ties koloniojn de laroj kaj suloj. La plaĝo de Trestrignel estas pli ofte batata de la vento. Iom sovaĝa, tamen ĉarma, ĝi estas interkruta, kun unuflanke la pinto de la kastelo, t.e. ŝtona kabo de kie oni povas ĝui vidaĵon sur la Insulo Tome [fr: l'île Tomé] (kiu ne estas unu el la Sep Insuloj).
Károly Balla (juristo)
Károly Balla [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balla Károly estis hungara juristo, poeto. Lia nobela antaŭnomo estis mándi.
Perros-Guirec
Geografio
La urba haveno bonvenas egale fiŝkaptistojn kaj plezurŝipistojn. Artefarita ĉirkaŭbarejo uziĝas kiel aktivaĵejo (lerneja aŭ turista, laŭ la sezono).
Károly Balla (juristo)
Károly Balla naskiĝis la  en Nagykőrös, li mortis la  en Pótharaszt (nuntempe parto de Újhartyán).
Perros-Guirec
Historio
Ĝis la Franca revolucio de 1789, Perros-Guirec apartenis al la episkopujo de Dol-de-Bretagne.
Károly Balla (juristo)
Biografio
Károly Balla lernis en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Pest. En 1813 li estis notario, ekde la sekva jaro li havis diversajn postenojn en Pest ĝis 1846. Intertempe en 1839 li estis elektita korespondanta membro de la Hungara Scienca Akademio. Depost 1846 li retiriĝis al sia bieno.
En la 1820–aj kaj 30-aj jaroj liaj poemoj aperis ekzemple en Aurora kaj aliaj revuoj, baldaŭ li verkis meteologiajn, ekonomiajn, sciencajn, muzikajn artikolojn.
Börries von Münchhausen
Börries Albrecht Conon August Heinrich von MÜNCHHAUSEN (naskiĝinta la en Hildesheim, mortinta la  en Windischleuba) estis germana juristo kaj verkisto kontraŭjudisma.
Vivo
Post pasigo de la junulaj jaroj sur bienoj en la proksimeco de Göttingen, Hannover kaj Altenburg li lernejanis en Ilfeld; la abiturientan ekzamenon li trapasis en Hannover. Sekvis studoj pri juraj kaj politikaj sciencoj ĝis 1899 en Heidelberg, Munkeno, Göttingen kaj Berlino; doktoriĝo estis en 1899 ĉe la Universitato de Lepsiko. Sekvis okupiĝo pri filozofio kaj naturscienco en Göttingen. Tie li sukcesis kolektigi literaturemulojn ĉirkaŭ sin kun kiuj li fondis akademieton: inter ili plej gravis la arto verki kaj interpreti baladojn. Kvar jarkolektojn de Göttinger Musenalmanach redaktitis de li.
Lia unua verko publikiĝis en 1898 Gedichte; danke al la verkoj Juda (1900), Balladen (1901), Ritterliches Liederbuch (1903) kaj Das Herz im Harnisch (1911) la balada ĝenro denove pli altestimitis en Germanlingvio. Danke al lia engaĝiĝo apogitis ekz. Agnes Miegel kaj Lulu von Strauß und Torney. Liaj baladoj pri intrigoj el la Malnova Testamento furoris; ilustraĵojn liveris tie lia amiko Ephraim Moses Lilien. Ankaŭ Theodor Herzl admiris liajn baladojn. Dum restado en Berlino li konfrontiĝis je junaj literaturaj movadoj kaj la socialdemokratia idearo; li eĉ pensis malkristaniĝi kaj forigi la nobelan titolon. Poste li kontraŭe interesiĝis pri germanaj tradicioj kaj hontis publike en 1911 pri la verkado de la balado Juda: la juda kulturo, kiel li ekopiniis, forigotu el Germanujo. Dum la Unua mondmilito li batalis ĉe la orienta fronto sed, pro rena malsano, post mallonga tempo resenditis al buroo milita de la ministerio pri eksteraj aferoj Berlinon. Tie li renkontis Arthur Moeller van den Bruck, Hans Grimm, Waldemar Bonsels kaj Friedrich Gundolf.
Dum la Vajmara respubliko Münchhausen malverkistis, li nur laŭtlegistis de tempo al tempo kaj zorgis pri la reeldono de siaj verkoj. Li iĝis kontraŭulo akra al modernaj literaturaj kaj artaj tendecoj, ĉefe de ekspresionismo. Li havis amikaron da naciemaj konservativistoj inter kiuj menciindas Hans Grimm, Erwin Guido Kolbenheyer, Wilhelm Schäfer, Hans Friedrich Blunck, Hanns Johst kaj Emil Strauß. Kune kun Hans von der Gabelentz la pli supre menciitaj viroj fondis la rondon Wartburgkreis. Oni organizis ĉiujarajn renkontiĝojn ĉe Wartburg dum kiuj ankaŭ aljuĝitas premio por la pli bona naciema poeto. Planoj ekzistis pligrandigi tiun ĉi (amikaran) rondon je faro de vera akademio en Turingio. Kanceliero Franz von Papen ankaŭ letere prie informitis.
Post la potencakiro de la nazioj Münchhausen kun aliaj samideanoj karieradis ne malsukcese ĉe la oficiala Akademio prusia. Ŝajne Münchhausen tamen timis tro grandan influon de la ministro pri propagando Joseph Goebbels kaj volis eĉ purigi la akademion de aliaj malamikaj membroj. Sintenoj liaj aristokratiaj kaj kelkaj personaj preferoj malkongruaj al la oficiala nacisocialisma direkto arta provokis gazetarajn atakojn kontraŭ li. En 1939 Goebbels nerekte malpermesis Warburgkreis. Münchhausen tamen ne iĝis nacikonservativista rezistanto kontraŭnazia sed faris multajn koncedojn al la oficiala kulturpolitiko. Münchhausen sinmortigis lin mallonge antaŭ la liberigo de Turingio fare de la Usona Armeo.
Li iĝis honora doktoro en Vroclavo en 1924 kaj honora civitano de Altenburg kaj Göttingen en la jaro 1937a.
Saint-Maurice-la-Souterraine
Geografio
Saint-Maurice-la-Souterraine etendiĝas sur 39,72 km², kaj havis 1048 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 26 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Maurice-la-Souterraine situas je alteco de 422 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Maurice-la-Souterraine apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gilbert Tixier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Maurice-la-Souterraine apartenas al la kantono de La Souterraine, kies ĉefurbo estas La Souterraine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Béla Nagy (apotekisto)
NAGY Béla (pro. nadj) estis hungara apotekisto, ĵurnalredaktoro, instruisto naskita en Krasznabéltek la 5-an de aŭgusto 1886 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de julio 1940.
Biografio
Béla Nagy diplomiĝis en 1908 pri farmacio kaj medicino, li doktoriĝis pri farmacio en 1913 en la Universitato de Budapeŝto. De 1910 li iĝis posedanto de apoteko „Remény” en Hajdúszoboszló. De 1915 li posedis la apotekon „Magyar Korona”, en 1922 li iĝis unue kunulposedanto poste posedanto de apoteko „Belvárosi” (1923). Li redaktis la gazeton Gyógyszerészi Értesítő. S
Golfo de la Moskitoj
La golfo de la Moskitoj (Golfo de los Mosquitos) estas golfo de la Kariba Maro situanta ĉe la marbordo de Panamo. Ĝi etendas ekde la oriento de la Duoninsulo Valiente, en la komarko Ngäbe-Buglé, pase tra la norda marbordo de la provinco Veragŭo kaj fine en la elfluejo de la rivero Coclé de la Nordo, okcidente de la provinco Kolono.
Ĝi devas esti malkonfuzata rilate al la Miskita Marbordo aŭ Moskita Marbordo, kiu troviĝas inter Nikaragvo kaj Honduro.
Ouro Verde de Minas
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Mucuri (esperante: Valo de la Rivero Mukurio) kaj en la mikroregiono Teófilo Otoni (prononco Teofilŭ Otoni). Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Vidu ankaŭ
<!-- Probable utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Werdenberg (elektodistrikto)
La Elektodistrikto Werdenberg estas administra unuo de Kantono Sankt-Galo en Svislando. Ĝi estis kreita post la akcepto de la kantona konstitucio de la 10-a de junio 2001.
La nova elektodistrikto estas identa kun la malnova distrikto Werdenberg, kiu ricevis sian nomon de la mezepoka urbeto kaj kastelo Werdenberg. La elektodistrikto havis 34 074 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006 kaj ĝi kovras areon de 206.48 km².
Komunumoj en la elektodistrikto Werdenberg
La elektodistrikto Werdenberg konsistas el la sekvantaj 6 komunumoj: La nombroj de loĝantoj datiĝas de la 31-a de decembro 2006.
30444 Shemp
30444 Shemp estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
2084
Dum la jaro 2084 post Kristo okazos, interalie:
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Bourg-Fidèle
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Lœuilley
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
23173 Hideaki
23173 Hideaki estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana planeda sciencisto Hideaki Miyamoto de la Universitato de Tokio. Kiel ano de la misio Hajabusa, li analizis la surfacan geologion de la asteroido 25143 Itokawa, precipe la procezojn de transporto de regolito.
Malsch (distrikto Karlsruhe)
Malsch - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Karlsruhe kaj en la samnoma distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Provinco Artvin
Artvin (Artvin ili, ართვინის პროვინცია) estas provinco de Turkio ĉe la Nigra Maro, kun areo de, ĉirkaŭ loĝantoj. Ĝi situas en la nigramara regiono (Karadeniz Bölgesi) de la lando. Administra centro de la provinco estas la samnoma urbo Artvin. La provinco havas limon kun Kartvelio.
Ĝiaj distriktoj estas Artvin, Ardanuĉ, Arhavi, Borĉka, Hopa, Murgul, Ŝavŝat kaj Jusufeli.
Vidindaĵoj
Interalie vidindas kelkaj antikvaj kartvelaj kristanaj preĝejoj, nun uzataj kiel moskeoj, kaj la pitoreska marbordo.
Kantono Lons-le-Saunier-Nord
La kantono de Lons-le-Saunier-Nord (france canton de Lons-le-Saunier-Nord) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 19 kantonoj de la arondismento de Lons-le-Saunier. Ĝia ĉefurbo estas Lons-le-Saunier.
Komunumoj
La kantono de Lons-le-Saunier-Nord enhavas 8 komunumojn :
plus parto de la komunumo Lons-le-Saunier.
Klara el Asizo
Klara el Asizo, aŭ Sankta Klara aŭ sekulare Klara Scifi, (Asizo, 16-a de julio 1194 – Asizo, 11-a de aŭgusto 1253, estis religiulino itala, kunlaborantino de Sankta Francisko el Asizo kaj fondintino de la monĥinoj Klaraninoj; ŝi estis proklamita sankta de papo Aleksandro la 4-a (1255). kaj dekretita patronino de la televido kaj Telekomunikado.
Biografio
Naskiĝinte el Favarone di Offreduccio kaj el Ortolana, apartenante do al alta socia klaso, Klara el Asizo montras grandan animaforton rilate la radikalajn elektojn kiuj sin decidigas foreviti geedziĝon antaŭdeciditan de la familio, por sekvi sian deziron dediĉi tutan sian vivon al Dio.
La nokton de 28-a de marto 1211 (temas pri vespero de la Palmofesto: aĝante dekokjare, laŭ la atestaĵoj de la kanoniza procezo, Klara fuĝas, el flanka pordo, el la patra domo, situinta najbare de la katedralo de Asizo (Centra Italio). Tuj ŝi atingas Franciskon el Asizo kaj la unuajn Minorajn Fratojn apud la preĝejeto Sankta Maria de la Anĝeloj, jam tiam kromnomata Porciùnkola dependanta de la benediktana monaĥejo de la najbara monto Subasio. Por signifi ŝian novan pentofaran kondiĉon, Francisko fortondas ŝiajn harojn, al ŝi donacas malglatan tunikon kaj ŝin asociigas al la benediktanaj monaĥinoj de Bastia Umbra, 4 kilometrojn distance, poste ŝin gastigas ĉe la pli sekura monaĥinejo montdeklive de Subasio, kie, protektita kontraŭ la kolero de la parencaro, ŝi estas baldaŭ atingita de la fratino Agnesa, kiu havis la saman sorton.
En Sankta Damiano
Fine, Klara ekloĝis en Sankta Damiano (kiu iam estis restaŭrita ĝuste de Francisko), sub la jurisdikcio de la Asiza episkopo Gvido. Ĉi tie Klara estis atingita de la tria fratino Beatrica kaj de sia patrino Ortolana, krom de multaj junulinoj kaj virinoj, kaj baldaŭ ili estis kvindeko. Ĉi tie Klara pasigis kvardek jarojn kies dudeknaŭ vizititajn de malsano.
Fascinite de la predikado kaj ekzemplo de Francisko, Klara volis krei familion de klostroloĝantinoj tute malriĉaj, tute dediĉintaj al la preĝo por si kaj por la aliaj.
Popole nomataj Damianinoj kaj de Francisko Malriĉaj Damoj, ili estos por ĉiam konataj per Klaraninoj: al ili asociiĝis multego da virinoj, kies diversaj estas honorataj per la tirolo de Sanktulinoj kiel Sankta Katarina el Bononjo kaj Sankta Agnesa el Prago.
La Privilegio de la malriĉeco
Nur du jarojn poste, papo Aleksandro la 4-a ŝin proklamis Sankta.
La Eklezio ŝin liturgie festas la 11-an de aŭgusto.
Klaraninoj
Multaj kongregacioj de Klaraninoj naskiĝis laŭlonge de la jarcentoj fondintaj sanktaj virinoj. Nune troviĝas:
Bibliografio
Itallingve:
Surathani
Surathani, taje สุราษฎร์ธานี estas marhavena urbego, provinca kaj distrikta ĉefurbo en suda Tajlando.
Situo
Surathani situas en la suda landoparto sur la Malaja duoninsulo, laŭ marbordo de Golfo de Tajlando. Hatjaj troviĝas je 268, Bankoko 530, Ĉiang Maj 1066 km-oj.
Historio
Surathani ricevis nomon de la reĝo: "Grandurbo de Bona Popolo" en 1915 pro intensa sindona kredo en budhismo. Antaŭe la loknomo estis Bandon kun la signifo "vilaĝo sur pli alta tero". Surathani iĝis distrikto en 1930, kun urborajto (municipo) post 5 jaroj. La areo de la municipo estis pligrandigita en 1958 kaj 1994, fine grandurbo en 2007.
Ekonomio
Surathani estas regiona komerca centro kun havenurbo komercanta pri la ĉefproduktoj el la provinco: kaŭĉukoj kaj kokosoj, iomete rizoj kaj fiŝoj.
Trafiko
Apud Surathani preteriras la fervoja linio Bankoko-Singapuro (la stacidomo situas de 15 km de la urbocentro), krome ankaŭ Azia aŭtovojo AH2 preteriras, krome estas vojo al Nakhonsithamarat. La internacia flughaveno funkcias 30 km de la urbocentro. Kelkaj pramoj forveturas de la urbocentra haveno.
Klimato
Surathani troviĝas en la tropika klimato. Estas varmo dum la tuta jaro, ne estas rimarkindaj sezonaj diferencoj. La jara averaĝa temperaturo varias inter 22-33 °C. Jare pluvas 1622 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed inter januaro-aprilo iom malpli.
Villaines-sous-Bois
Villaines-sous-Bois estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Villaines-sous-Bois.
Poarta Albă
Poarta Albă [pŭarta albə] estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en la rumana distrikto Constanța. Administre apartenas al ĝi la vilaĝo Nazarcea.
Poarta Albă situas ĉe la nacia vojo DN22C inter Cernavodă kaj Konstanco kaj havas fervojan haltejon ĉe la linio inter Bukareŝto kaj Konstanco.
Norde de Poarta Albă la Kanalo Poarta Albă–Midia Năvodari debranĉigas de la Kanalo Danubo-Nigra Maro.
La rumana nomo Poarta Albă signifas "Blanka Pordo". La origina nomo Alakapî signifas en la tatara lingvo "arkado" aŭ "volbaĵo". Je la censo de 2011 en la vilaĝo vivis 1,3 % da tataroj.
U (kanao)
う (hiragana) aŭ ウ (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [u] (IFA:ɯ~u). Tiu litero estas 3-a litero de Goĵūon, 24-a litero de Iroha.
Malgranda U
Tio estas uzata por kombinaĵoj "[tu]/[du]". Skribata kiel トゥ/ドゥ.
Vu
Katakana vu (ヴ) estas uzata por sono [vu, v].
Gambarogno (komunumaro)
La komunuaro Gambarogno  estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Locarno. Ĝi havis 4950 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Gambarogno.
Geografio
La komunumaro Gambarogno post la kunigo de ĉiuj ĝiaj komunumoj kongruas teritorie kun la komunumo Gambaragno. Ĝi etendiĝas ĉe la sudorienta bordo de la Majora Lago inter la ebenaĵo de Magadino kaj la intala komunumo Luino.
Komunumoj de la komunumaro Gambarogno
Ek de la kunigo de ĉiuj komunumoj en la komunumaro en la jaro 2010, la komunumaro Gambarogno konsistas (stato en 2013) el unu sola:
Trafiko
Tra la komunumoaro pasas la kantona ĉefvojo n-ro 405 de Cadenazzo al Luino. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Belinzono-Sudo, kiu situas proksimume 8 kilometrojn norde de Gambarogno. Pere de la fervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Cadenazzo al Luino la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La komunumaro estiĝis post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 el malnova najbararo de la Voktejo Locarno. Kun efiko de la 25-a de aprilo 2010 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Caviano, Contone, Gerra, Indemini, Magadino, Piazzogna, San Nazzaro, Sant'Abbondio kaj Vira kuniĝis al la nova komunumo Gambarogno, tiel ke nun la tuta komunumaro konsistas el unu sola komunumo.
Higieno
Higieno estas scienco pri la rimedoj, uzataj por konservi la sanon, kutime komprenata kiel metodo teni la korpon kaj vivmedion puraj. Ĝenerale ĝi priskribas kondiĉojn, kiujn oni bezonas por sane vivi kaj labori en la hejmo kaj laborloko. La higienaj postuloj estas plej severaj en hospitaloj kaj koncerne la nutraĵojn.
En diversaj epokoj estis la opinioj pri higieno tre diferencaj. Dum en la antikva epoko estis banejoj tute normala afero, male pri la renesanco oni ofte mencias leteron, kiun al Mikelanĝelo sendis lia patro, nome ke li neniam banu sin, sed igu foje en la jaro forskrapi malpuraĵon de sur sia korpo.
Daŭris certan tempon, ĝis oni komprenis, ke la malsanojn kaŭzas mikroskopaj estaĵoj nomataj baciloj kaj virusoj, kontraŭ kiuj oni povas sin protekti nur per severa pureco.
Estis starigitaj funkcioj de higienisto, kies tasko estas zorgi pri kvalito de trinkakvo, de nutraĵoj, de higienaj kondiĉoj en bredejoj de buĉbestoj kaj buĉbirdoj kaj pri prevento (forigado de rubaĵoj).
NGC 3035
NGC 3035 (aliaj indikoj — MCG -1-25-52, IRAS09494-0635, PGC 28415) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mikola Hertza
Kariero
Mikola Hertza finis la mezlernejon en Liceo Márton Áron de Miercurea Ciuc. Li estas inĝeniero pri komputilo, programisto.
C'HWERTY
C'HWERTY estas nomo de la variaĵo de la komputila klavaro alnomita QWERTY; tiu variaĵo estas kreita por la bretona lingvo. Ĝi faciligas tajpadon en la bretona lingvo danke al rekta akceso de la bretonaj literoj C'H, CH, Ñ kaj Ù.
La nomo venas de la literoj de la ses klavoj en la supra, maldekstra parto de la aboca klavaro -     :
(17400) 1985 PL1
(17400) 1985 PL1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Hereda lingvo
La termino ankaŭ povas referenci al lingvo de ies familia aŭ komunuma lingvo kiun la persono ne parolas aŭ komprenas, sed identigas sin kulture.
hereda lingvo estas lingvo kiu estas plejparte parolata de lingvaj malplimultoj.
Lingvo ricevas la etikedon heredaĵo ĉefe surbaze de la socia statuso de ties parolantoj kaj ne nepre sur ajna lingva donitaĵo. Tiel, dum hispana tipe eniras due en terminoj de indiĝenaj parolantoj tutmonde kaj havas oficialan statuson en nombro de landoj, ĝi estas konsiderita heredan lingvon en la angla-superrega Usono kaj Kanado. Ekster Usono kaj Kanado, difinoj kaj uzo de hereda lingvo varias''. ''
Unu tia hereda lingvo kiu devenas el okcidentaj Kanado kaj Usono estas la lingvo Chinook.
Unu faktoro kiu montriĝis influi la perdon de fluecon en la hereda lingvo estas la aĝo. Studoj montris ke pli junaj dulingvaj infanoj estas pli emaj perdi fluecon en la hereda lingvo ol pli aĝaj dulingvaj infanoj. Ju pli aĝa la infano estas, kiam la superrega lingvo estas enkondukita, des malpli probable li/ŝi riskas perdi kapablecon en la uzo de sia unua lingvo (la hereda lingvo). Tio ĉi estas ĉar ju pli aĝa la infano estas, des pli kontakto kaj uzo la infano estos havinta kun la hereda lingvo kaj tiel la hereda lingvo restos ĝia denaska lingvo.
Esperanto kaj heredaĵo
Detaloj sub: Lingvoj, Esperanto kaj heredaĵo
Vidu ankaŭ
Videa artaĵo 'Denaska lingvo" de Zineb Sedira
Diglosio
Lingva imperiismo
Indiĝenaj lingvoj
Listo de nemateria kultura heredaĵo
Prestiĝa lingvo
Roto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la artikolo Heritage Language en la angla vikipedio, listo de aŭtoroj.
La Aleksiado
La Aleksiado (greke Αλεξιάδα Aleksiada) estas verkaĵo verkita ĉ. 1148 de la bizanca historiistino Ana Komneno, filino de la imperiestro Aleksio la 1-a Komneno.
En la verkaĵo, ŝi rakontas la politikan kaj militistan historion de la Bizanca Imperio dum regado de ŝia patro (1081-1118), kio igas ĝin unu el la ĉefaj fontoj pri la tiuepoka Bizancio.
Oni scias ke Ana Komneno estis tre klera virino, tio estas atestata en sia verkaĵo "La Aleksiado" referenco al la "Iliado" de la poeto Homero.
Pagny-sur-Moselle
Pagny-sur-Moselle estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pagnotins.
Satana kapo
Satana kapo estas fantomo de brazila folkloro.
Oni diras, ke ĝi estas longhara kapo, kiu rulas ridante sur la planko. Ĝi povas aperi nokte kiel normala homo, kaj kiam homo alproksimiĝas ĝin, ties vestoj foriĝas, dum la kapo falas sur plankon ridante. Se la kapo tuŝas iun, tiu malsaniĝos kaj mortos. Kiam ĝi haltos antaŭ domo, pastro devas diri meson kontraŭ ĝi kaj loĝantoj devas preĝi dum naŭ noktoj, aŭ iu en tiu domo mortos. Ankoraŭ hodiaŭ, iuj tre timas ĝin en internaj regionoj de Brazilo. Oni ĉiam evitas paroli rekte pri ĝi.
Erzsi Lengyel
Erzsi Lengyel [erĵi lendjel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lengyel Erzsi estis hungara aktoro, operetkantisto, subreto. Ŝia edzo estis József Petrik.
Erzsi Lengyel naskiĝis la  en Nagykáta, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Erzsi Lengyel aliĝis amatore al Teatro Kisfaludy jam en 1945. Ŝi akiris aktoran diplomon en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi en 1951, poste en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1954 laŭ speciala kurso. Dum kaj post siaj studoj ŝi ludis en pluraj teatroj (Nacia Teatro (Szeged), Teatro Ifjúsági). Ŝi partoprenis en fondo de eksperimenta scenejo en 1960, krome ŝi havis ankaŭ filmajn rolojn. Ŝi ricevis premiojn en 1953 kaj 1956. Ŝi vidviniĝis en 1995.
Variaș
Variaș [variaŝ] (hungare: Varjas, germane: Warjasch) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 4 400 loĝantojn (germanoj, serboj, hungaroj), en 1992 4 030 (rumanoj, 11 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Gelu kaj Sânpetru Mic. Iam apartenis al ĝi Colonia Mică.
Endre Nagy (filozofo)
NAGY Endre (pro. nadj) estis hungara instruisto, filozofo naskita en Marosvásárhely la 10-an de majo 1879 kaj mortinta en Târgu Mureș la 2-an de marto 1961.
Biografio
Endre Nagy de 1900 li estis instruisto de la kolegio de Marosvásárhely, de 1919 ĝis 1939 direktoro. Li priokupiĝis la filozofihistorion.
10081 Dantaylor
10081 Dantaylor estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la Daniel Taylor de Windsor, Ontario, Kanado. Daniel servis kiel prezidento de la RASK de 1991 ĝis 1993 kaj laboris por disvolvi normojn por helpi malgrandigi la je nacia nivelo en Kanado kaj efektivigi lokale tiujn normojn en Windsor.
Kazimiro de Pollando
Vivo
Dum la jaro 1832 liaj ostoj el la liahonore komence de la 17-a jarcento konstruita Sankta-Kazimiro-preĝejo en Vilno translokiĝis al la Arkikatedralo Baziliko de Vilno, ĉar pro la intertempa okupiĝo de la urbo fare de la Rusia Imperio la Sankta-Kazimiro-preĝejo estis trakonstruita al rusie ortodoksa preĝejo. Post la Dua Mondmilito la nuna okupantoj de Sovetunio fermis Arkikatedralo Baziliko de Vilno kaj do liaj ostoj por mallonga tempo translokiĝis al la Petro-kaj-Paŭlo-preĝejo en Vilno. Ekde la resendependiĝo de Litovio dum 1990 ili denove estas en Arkikatedralo Baziliko de Vilno.
Memortago de li fare de la katolika eklezio estas la 4-a de marto. Kazimiro estis deklarita sanktulo dum la jaro 1602 kaj de tiam estas la kristana patrono de Litovio kaj Pollando.
Verko en Esperanto
Litova pastro Pranas Gavėnas en 1995 proprakoste eldonis esperantlingve kompletigan libreton pri litova sanktulo Sankta Kazimiro (1458-1484). El portugala lingvo tradukis Cleber Lemos kaj Leopoldo Knoedt. La tradukon reviziis Petras Čeliauskas.
NGC 3036
NGC 3036 (alia indiko — ESO 126-SC27) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La 100 plej grandaj artistoj de ĉiuj tempoj (Rolling Stone)
Ĉiu artisto sur la listo estas akompanata de skriba pasinto, kun listigo de sia verkisto, priskribanta la grandecon aŭ kvaliton de tiu artisto. Iuj el ĉi tiuj estis verkataj de muzikistoj, kiuj ofte rakontas siajn kunlaborojn kaj renkontojn (Elton John ĉe Stevie Wonder kaj Eminem, Justin Timberlake ĉe Al Green kaj pli). Ekde sia publikigo, la listo estis ofte citita.
La listo, publikigita en du partoj en 2004 kaj 2005 kaj ĝisdatigita en 2011, baziĝas sur la elektoj de 55 muzikistoj, verkistoj kaj industriaj personoj. redaktistoj klarigas, ke la artistoj estis elektataj de siaj samuloj kaj ke la listo celas esti "larĝa superrigardo de roka historio", kiu inkluzivas rokenrolon, bluson, indie-muzikon, repon kaj nuntempan popmuzikon. La listo inkluzivas reprezentojn de la muziko de la 1960-aj jaroj (kiel Beatles kaj Bob Dylan ), nuntempaj artistoj (kiel Eminem), rokaj pioniroj (kiel Chuck Berry) kaj la blusaj homoj, kiuj "igis ĉion okazi" (Howlin Wolf).
Statistikoj
La listo inkluzivas plejparte usonajn kaj britajn artistojn, escepte: AC/DC (Aŭstralio), The Band (Kanado/Usono), Johnny Mitchell kaj Neil Young (Kanado), Bob Marley (Jamajko), Lee Perry (C Mike; nur en la listo de 2005), U2 (Irlando) kaj Carlos Santana (Meksiko/Usono).
La revuo Rolling Stone publikigis novan liston en 2011, en kiu estas neniuj ŝanĝoj ĝis la 26-a loko. La renovigita listo inkluzivas artistojn, kiuj ne estis en la antaŭa (inkluzive de Queen, Metallica, Pink Floyd, R.E.M Kaj Jay-Z) malprofite de kelkaj artistoj, kiuj estis en la antaŭa.
La plej multaj el la artistoj en la listo estis aktivaj en la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj.
Romãozinho
Romãozinho [rhomaŭnzinnjŭ] estas ulo de brazila folkloro.
Li estas knabo, filo de terlaboranto kaj jam naskis malbona kaj perfida. Li ĉiam amis malflegi bestojn kaj detrui plantojn. Foje, lia patrino ordonis al li porti la tagmanĝon al patro, kiu laboris en plantejo. Li iris malbonvole, kompreneble. Mezvoje, li manĝis kokinon, enmetis ĝiajn ostojn en ujo kaj portis al la patro. Kiam la patro vidis la ostojn anstataŭ manĝaĵon, li demandis ĉu tio signifus. Romãozinho, perfide, diris:
- Tion oni donis al mi... Mi pensas ke mia patrino manĝis kokinon kun viro kiu ĉiam iras al nia hejmo kiam vi ne estis tie, kaj sendis al vi nur la ostojn.
Frenezegita per rabio, la patro reiris tuj hejmen, tiris ponardegon kaj mortigis la edzino. Antaŭ morti, la patrino malbenis la filon kiu ridas dirante:
- Vi neniam mortis! Vi ne konos ĉielon aŭ inferon, eĉ ne ripozu ĝis ekzistis unu vivanto sur la Tero!
Ĝi estas iom simila al Ahasvero, ĉar neniam mortos por malbeno.
Nezdice (Teplá)
Nezdice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sudoriente de Teplá. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. Vivas ĉi tie. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu.
Breitenau (Malsupra Aŭstrio)
Breitenau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Neunkirchen. Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Nezdice (Teplá)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.
28019 Warchal
Nomo
Ĝi estis nomata en memoro de la elstara slovaka violonisto Bohdan Warchal (1930 – 2000), dirigento kaj instruisto. Ano de la slovaka filharmonio, li estis en 1960 ĉefa dirigento kaj soloa violonisto de la Slovaka Ĉambra Orkestro, kiu fariĝis vaste famkonata tra Eŭropo.
Enikő Burján Gál
Enikő BURJÁN GÁL [burjAn gAlj] rumania hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Gheorgheni la 21-an de marto 1983. Ŝi estas la filino de Éva Emese Gál kaj Emil Burján.
Kariero
Enikő Burján Gál diplomitiĝis pri pentroarto en Universitato pri Arto kaj Dizajno de Kluĵo en 2006. Ŝi estas anino de grupo Neutrino Manual Team.
Hernando Dávalos
Don Hernando Dávalos estis Senjoro de Totanés, en la 16a jarcento, antaŭ kiam Don Hernán Carrillo de Guzmán y Toledo kaj Doña Juana Osorio de Rojas, lia edzino, subskribis dokumenton de la Senjorlando de Totanés en la jaro 1.528. Don Hernando Dávalos, estis urbestro de Toledo kaj estro komunumano; li posedis havaĵojn en Totanés (Provinco Toledo).
Don Hernando Dávalos estis de la familio Dávalos, grava inter la nobeloj de la Regno de Kastilio, filo de Ruy López Dávalos kaj Teresa Vélez de Guevara, nepo de Hernándo López de Avalos (Dávalos) kaj Maria Carrillo y Palomeque, kaj tiu lasta, filo de Don Ruy López Dávalos, adelantado de Murcio, Grafo de Ribadeo, Konestablo de Kastilio, Ĉefa Ĉambroservisto kaj Granda valido de la Reĝo Don Henriko la 3-a. Tiu estis filo de Don Diego Lópe Dávalos, frato de Pedro López Dávalos, tiuj lastas giloj de Doña Mencía Dávalos kiu estis edzino de Sancho Ruiz de Baeza. Doña Mencía Dávalos estis filino de Lópe Fernández Dávalos, urbestro de Úbeda en la jaro 1300 (14a jarcento) kaj kiu siavice estis filo de Iñigo Lope, 7a Senjoro de Bizkajjo, Grafo de Durango.
Malschwitz
Malschwitz (jen germane, suprasorabe Malešecy) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Inter la komunumopartoj ekde la 1-a de januaro 2013 ankaŭ estas Guttau (suprasorabe Hućina), kiu antaŭe estis sendependa najbara komunumo, sed jam estis ligita al Malschwitz per samnoma administra komunumaro Malschwitz.
Rulseĝo
Rulseĝo estas helpaparato por movmalkapabluloj, kiuj pli-malpli paraliziĝis aŭ estas obstaklataj mem surpiede moviĝi. Tiu aparato redonas al tiuj homoj parton de movlibereco. Ekzistas modeloj tute mekanikaj aŭ motorigitaj (epikitaj per akumulatoro, direktilo). Por kiuj ne povas sidi, oni faras rullitojn. Oni uzas tiujn ilojn ankaŭ por transporti malsanulojn en malsanulejoj.
Kisbajcs
Kisbajcs (kiŝbajĉ) estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Győr. Kis signifas: malgranda kaj tio faras diferencon de Nagybajcs.
Rulseĝo
Handikapuloj kun normale kapablaj kaj fortaj brakoj kaj manoj povas movi la seĝon per tiuj; aliaj bezonas motoran forton kaj parte devasbstiri la seĝon per specialaj regiloj, manipuleblaj ekzemple per la buŝo.
Kisbajcs
Situo
Kisbajcs situas sur insulo de Danubo Szigetköz. Győr troviĝas nur 2 km-ojn laŭ flankovojo.
Rulseĝo
Ĝenerale por eviti postuli al handikapuloj havi posedi ŝoforpermesilon por uzi ĝin, aŭ postuli matrikulojn kaj asekuron, energiuzantaj rulseĝoj estas specife ekskluditaj jure el esti konsiderataj motorvehikloj.
Kisbajcs
Historio
La unua mencio devenis el 1252 en formo "Baych". Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis. En 1929 memstaraj vilaĝoj Kisbajcs kaj Szőgye unuiĝis. En 1954 granda inundo okazis.
Rulseĝo
Historio
Unuaj ekzemploj estis uzitaj en Ĉino dum 6-a jarcento. En Europo, unaj ekzemploj estis faritaj dum ĝermana renesanso. Rulseĝo de Filipo la 2-a havis apogilojn por kapo kaj piedoj. Stephan Farfler faris rulseĝon en 1655, kiun povis la sidanto stiri. Unua patento iĝis en 1869 en la Unuiĝintaj Ŝtatoj de Ameriko. Harry Jennings kaj lia amiko, Herbert Everest faris la unuan facilan, faldeblan rulseĝon en 1933, post kiam Everest rompis lian spinon en akcidento en mino, kaj paraliziĝis. Ili fondis firmaon, kaj komencis masan produkton.
Tipoj
La plej facilaj tipoj estas manstireblaj, kaj havas sidilon, apogilojn por la dorso kaj piedoj, tenilojn kaj kvar radojn, du grandajn antaŭe, kaj du malgrandajn malantaŭe. Tiuj varias, sed estas adapteblaj al sia uzanto, do oni povas ŝanĝi altecon, angulon kaj larĝon de la sidilo.
Kisbajcs
Famuloj
En Kisbajcs naskiĝis komponisto János Másik.
Rulseĝo
Tipoj
Iloj por ĉiŭtaga uzo estas distribueblaj al iloj kun rigida skeleto kaj faldeblaj. En iloj kun rigida skeleto estas malpli moviĝantaj partoj, do oni povas pli facile stiri ilin. Ankaŭ eblas malplipezigi ilin. Por faciligi transportadon, la malantaŭaj radoj estas removeblaj kaj la dorsa apogilo estas faldebla.
Iuj modeloj estas faritaj el tre malpezaj materialoj, ekzemple el alojo de aluminio, magnezio aŭ titanio. Iuj fabrikoj specialiĝis por tre malpezaj rulseĝoj. Oni povas aldoni suplementojn, kiel sekurzonon, kotŝirmilon, baron kontraŭ koto, ekstrajn apogilojn por la brakoj kaj kolo, defendilojn por vestoj, lokojn por trinkaĵo, por bastonoj (inkluzive lambastonojn). Oni povas doni pufajn plastikajn amortizilojn al radoj.
Oni fabrikas faldeblajn, malpezajn sidilojn kun kvar malgrandaj radoj por transporti malsanulojn, aŭ por doni plian movliberecon ekster hejmo. Fabrikantoj provas novajn tipojn, por fari pli opurtunajn ilojn kaj doni pli da movkapablo.
Manstirataj tipoj
Manstirataj tipoj bezonas homan forton por gvidado. Kutime ili estas faldeblaj, por faciligi stoki aŭ transporti ilin.
Ordinare uzanto stiras ilin, per turnado de gvidantaj ringoj. Tiuj havas grandajn radojn, kiuj similas al tiuj de bicikloj, pleje kun grandeco 24". Uzantoj devas povi turniĝi, ŝanĝi rapidecon, kaj ekvilibri per malantaŭaj radoj. Tio ebligas evitadon de malgrandaj obstakloj.
Estas seĝoj, kiuj estas desegnitaj tiel, ke helpanto stiras ilin. Oni povas trovi ilin en malsanulejoj aŭ en flughavenoj. En malsanulejoj oni uzas ilin por transporti malsanulojn; en flughavenoj oni povas helpi movmalkapablulojn trapasi tra mallarĝaj koridoroj.
Ĝerenerale, ju pli malpeza kaj konfigurebla estas rulseĝo, des pli ĝi kostas. Se ĝi kostas malmulte, ĝi ordinare estas uzebla tempie. Por ĝenerala uzo grandaj fabrikoj faras pli malpezajn kaj opurtunajn rulseĝojn. Plej multe kostas tre malpezaj rulseĝoj kun multe da aldonoj.
Elektraj tipoj
Helpaj iloj estas kompromisoj inter kapabloj de uzanto kaj solvendaj problemoj. Multaj manstireblaj rulseĝoj malhelpas moviĝadon. Stiri rulseĝon estas kutime peza laboro. Ordinare homoj povas plenumi 80 vatojn daŭre. Dum biciklado ĝi povas iri al 130 vatoj dum du horoj. Uzantoj de rulseĝoj devas plenumi 10-450 vatojn, meze 210 vatoj.