cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Procelarioformaj birdoj
Minacoj kaj konservado
La ĉefa minaco al albatrosoj kaj al pli grandaj specioj de procelariedoj estas multhokada fiŝkaptado. Allogaĵo de hokoj estas alloga al manĝantaj birdoj kaj multaj estas hokitaj de la ilaro kie ĝi estas. Tiom multe kiom ĝis 100,000 albatrosoj estas hokitaj kaj dronigitaj ĉiujare ĉe la ilaro por kapti tinusojn ĉe multhokadaj fiŝkaptejoj. Antaŭ 1991 kaj la malpermeso de drivretaj fiŝkaptejoj, oni ĉirkaŭkalkulis ke 500,000 marbirdoj jare mortiĝis kiel ties rezulto. Tio kaŭzis akrajn malpliiĝon de kelkaj specioj, ĉar Procelarioformaj estas tre malrapidaj reproduktuloj kaj ne povas anstataŭi siajn nombrojn sufiĉe rapide. La perdoj de albatrosoj kaj petreloj en la Suda Oceano estis ĉirkaŭkalkulitaj je inter 1 % kaj 16 % jare, kion tiuj specioj ne povas elteni dumlonge.
Ekzotaj enmetitaj specioj en la malproksimaj reproduktejaj kolonioj minacas ĉiujn tipojn de Procelarioformaj. Tiuj ĉefe estas predantoj; ĉefe albatrosoj kaj petreloj estas mallertaj surtere kaj malkapablaj defendiĝi el mamuloj kiaj ratoj, sovaĝiĝintaj katoj kaj porkoj. Tiu fenomenono, nome ekologia naivo, rezultis en malpliiĝoj de multaj specioj kaj okazigis la formorton de la Guadalupa petrelo. Jam en 1910 Godman verkis:
Enmetitaj herbovoruloj povas senekvilibri la ekologion de la insuloj; enmetitaj kunikloj detruis la subarbaraĵo de la Insulo Cabbage Tree ĉe Novsudkimrio, kio pliigis la vundeblecon de la Blankaflugila petrelo kiu nestumas en la insulo antaŭ naturaj predantoj, kaj lasis ilin vundeblaj al la gluecaj fruktoj de la indiĝena arbo Pisonia umbellifera. En natura stato tiuj fruktoj restas en la subkreskaĵaro de la arbaro, sed ĉar ĝi estis forigita la fruktoj falas surgrunde kie la petreloj moviĝas, kaj algluiĝas al ties plumoj malpermesante ties flugon.
Ekspluatado malpliiĝis laŭ gravo kiel minaco. Aliaj minacoj estas la englutado de plasta marrubo. Post englutado, plasto povas okazigi ĝeneralan malpliiĝon en la bonfarton de la birdo, aŭ en kelkaj kazoj restas en la intesto kaj kaŭzas ŝtopadon, konduke al morto pro malsatego. Ĝi povas ankaŭ esti plukita de la manĝantaj plenkreskuloj kaj nutropasata al la idoj, bremsante ties disvolviĝon kaj malpliigante la ŝancojn de sukcesa elnestiĝo. Procelariedoj estas ankaŭ vundeblaj al marpoluado, same kiel al la naftoverŝo. Kelkaj specioj, kiaj la Baraŭa petrelo, la Nevela pufino kaj la Flavbeka pufino, kiuj nestumas alte sur pli grandaj disvolviĝintaj insuloj, estas viktimoj de lumpoluado. Elnestiĝintaj idoj estas allogitaj de la stratolampoj kaj povas malsukcesi atingi la maron. Ĉirkaŭkalkule 20 al 40 % de elnestiĝintaj idoj de Baraŭa petrelo kaj 45 al 60 % de elnestiĝintaj idoj de Flavbeka pufino estas allogitaj de la stratolampoj de Reunio kaj Tenerife, respektive.
Taksonomio kaj sistematiko
Procellariiformes devenas el la latina vorto procella, kio signifas violenta vento aŭ ŝtormo, kaj -iformes (formaj) por ordo. La ordo estis nomita Procellariiformes (Procelarioformaj) fare de la germana anatomisto Max Fürbringer en 1888.
Ĝis la komenco de la 20a jarcento, la familio Hidrobatedoj estis nomata Procelariedoj, kaj la familio nune nomata Procelariedoj estis "Pufinedoj." La propra ordo estis nomata Tubinares. Ĉefa frua verko por tiu grupo estas tiu de Frederick DuCane Godman nome Monograph of the Petrels, 1907–1910., kun bildoj de John Gerrard Keulemans.
Ĉe la taksonomio de Sibley-Ahlquist, la tubenozoj estas inkludataj en tre pligrandigita ordo "Cikonioformaj". Tiu taksonomia traktado estas preskaŭ certe erara, sed la supozo pri proksima evolua rilataro kun aliaj "higher waterbirds" (pli altaj akvobirdoj) – kiaj la kolimboj (Gavioformaj) kaj pingvenoj (Sfeniskoformaj) – ŝajne ĝustas.
Estas ĉirkaŭ 125 vivantaj specioj de Procelarioformaj tutmonde, kaj la ordo estis tradicie dividata en kvar nunaj familioj kaj unu prahistorie formortinta:
La du subfamilioj de Hidrobatedoj, nome Oceanitenoj kaj Hidrobatenoj, estas probable plej bone traktataj kiel distingaj familioj. Tamen, la tradicia vidpunkto povus ne ĝuste reprezenti la filogenetikon de la procelarioformaj. La ŝtormopetreloj estas du separataj kladoj. Ĉiu aliaj tubenozoj estas parto de la albatrosa klado. La plonĝopetreloj estas klado, sed ene de pli granda klado de veraj petreloj kiu enhavas ankaŭ la burdopetrelojn. Plej fosiliaj specioj ege similas al vivantaj tubenozoj, inklude la plej aĝan konfirmitan registron, nome Tydea septentrionalis el Oligoceno en Belgio.
Pruvaro per DNA konfirmis la komunan praulon el ĉiuj Procelarioformaj, kvankam la taksonomio ene de la ordo estas komplika kaj fluktua. Fosilioj de birdo simila al petrelo el Eoceno estis trovita en la kuŝejo London Clay kaj en Luiziano. Plonĝopetreloj vivis en la Mioceno, kaj unu specio el tiu familio (nome Pelecanoides miokuaka) estis priskribita en 2007. La plej nombraj fosilioj el la Paleogeno estas tiuj el la formortinta familio Diomedeoidedoj, kies fosilioj estis trovitaj en Centra Eŭropo kaj Irano.
Lajos Boros
Lajos Boros [lajoŝ boroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Boros Lajos estas hungara ŝlagrogitaristo, ŝlagrokantisto, ĵurnalisto, redaktoro.
Biografio
Lajos Boros devenis el juda familio. Li frekventis teknikan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris elektran diplomon en altlernejo en 1970. Post la diplomo li laboris en pluraj fabrikoj, firmaoj. En 1972 li estis la unua en televizia kantkonkurso. Ekde 1974 li kontribuis en gazetoj kaj estis videblaj en pluraj programoj. Inter 1977–1984 li estis artista gvidanto, inter 1985–1990 ĉefredaktoro de muzika eldonejo, inter 1989–1997 li estis redaktoro de komerca radio. Ekde 1991 li estis videbla en pluraj distraj televidprogramoj. Li ricevis premion en 2007. Li edziĝis en 1971, poste 3 filoj naskiĝis.
Argentenay
Argentenay estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 96 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.
Geografio
Argentenay etendiĝas sur 5.07 km², kaj havis 83 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas de po 19 homoj por unu kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ino Catherine Tronel, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Argentenay apartenas al la kantono de Ancy-le-Franc, kies ĉefurbo estas Ancy-le-Franc. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Arcene
Arcene [ arĉene] estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Castel Rozzone, Ciserano, Lurano, Pognano, Pontirolo Nuovo, Treviglio kaj Verdello. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Ĉefanĝelo Miĥaelo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
György Zádor
György ZÁDOR [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zádor György estis hungara juristo, juĝisto, verkisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy. György Zádor naskiĝis kiel Stettner György la 1799 en Duka. Li mortis la 1866 en Pest (urbo).
Biografio
György Zádor frekventis lernejojn en Pápa, Kőszeg, Győr, universitaton en Pest (urbo). En Pest li konatiĝis kun Mihály Vörösmarty kaj li komencis verkadi sub pseŭdonimo Fenyéri Gyula. En 1836 li estis unu el la fondintoj de Societo Kisfaludy. Dum la liberecbatalo en 1848-49 li havis altan juran postenon. Ankaŭ poste li juĝadis.
Verkaro
Liaj verkoj aperis en tiutempaj revuoj. Gravas ankaŭ korespondado kun Mihály Vörösmarty.
Skolopedoj
La Skolopedoj estas grandega familio de vadbirdoj de la ordo de Ĥaradrioformaj, kiuj enhavas multajn genrojn -ĉirkaŭ 20- kaj speciojn.
Kuriozaĵoj
Studo de 2015 montris ke en Islando la vulkana polvo helpas la fekundecon de Skolopedoj ĉar ĝi pliigas la organikan enhavon kaj ŝtopas la pH de la grundo. La studo temis pri 729 lokoj kaj konstatis trifoje plian fekundecon, pli en humidejoj ol en plugebla tero ĉar tie oni uzas sterkon kiu ŝanĝas la kondiĉojn. Inter la specioj kiuj profitas el vulkana polvo estas la Ruĝkrura tringo, Tringa totanus, la Malgranda kurlo, Numenius phaeopus, la Bunta kalidro, "Calidris" alpina kaj la Nigravosta limozo, Limosa limosa.
Listo de skotaj monarkoj
La Reĝlando Skotlando estis fondita kiel ŝtato en 845 de la Alpinoj. Ĝis ĉirkaŭ 889 la reĝlando nomiĝis Rex Pictorum (Reĝo de Piktoj). Ekde 1603, la sama reĝo regis ambaŭ Skotlandon kaj Anglion en persona unio, kaj en 1707 la du landoj unuiĝis kaj formis la reĝlandon Britio. Ekde tiam, oni ne plu uzis la titolon "Reĝo de Skotlando" aŭ "Reĝo de la Skotoj".
Jen la kompleta listo de la reĝoj de Skotlando:
Dinastio de Fairhair (1286-1290, disputita)
Tiam okazis interreĝa periodo ĝis 1292
Balliol-o (1292-1296)
Tiam la angla reĝo Eduardo la 1-a devigis Johano de Balliol abdiki, ĉar li volas aldoni Skotlandon al Anglujo. Okazis dua interreĝa periodo ĝis 1306.
Stuartoj (1371-1707)
La sekvantaj reĝoj reĝis ambaŭ en Skotlando kaj en Anglio.
Konami
Konami Kabushiki-gaisha (コナミ株式会社) estas unu el la plej sukcesaj firmaoj pri eldono kaj kreado de videoludoj, ludiloj, tokusatsuoj, animeoj, ktp. La entrepreno ankaŭ bienas ĉenon da sportaj butikoj nomataj Konami Sport Club. La societa sidejo situas en Tokio, Japanio. Ĝia spezo estis en 2005 je 260,7 milionoj da Enoj.
Historio
La firmao naskiĝis en 1969 en Osako, de Kozuki Kagemasa kiel diskogurda ludonisto kaj riparisto. La nomo Konami konstruiĝis per la unua silabo de la fondintaj familiaj nomoj: Kozuki Kagemasa, Nakama Yoshinobu, Matsuda Hiro kaj Ichihara Shokichi.
La 19-an de majo 1973, sian nomon la entrepreno ŝanĝas al Konami Industry Co., Ltd kaj eklaboras pri arkadaj kolonetoj, eĉ se verdire ilia unua koloneto aperis nur en 1978. Ĝi eksukcesas per videoludoj kiel Scramble aŭ Super Cobra en 1981.
Inter 1982 kaj 1985, konami komencas disvolvigi ludojn por eldonfirmaoj kiel MSX, Atari 2600 aŭ Nintendo Entertainment System, plejofte importitaj arkadaj ludoj, kiujn ili daŭre kreas.
La Konami-a sukceso floras kaj ekfuroras same kiel NES. En Usona kaj eŭropa, Nintendo malpermesas la disvolvigantoj krei pli ol kvin ludoj jare. Pro tio, Konami fondas la filion Ultra, en Usono, kaj Palcom Software Ltd en Eŭropo, kiu ebligos ilin kreadi sen striktigoj.
Nuntempe, Konami estas la kvara plej grava luda disvolviganto en Japanio post Nintendo, Sega kaj Namco.
Videoludoj de Konami
De jardekoj, kelkajn el la plej gravaj kaj memoreblaj videoludoj Konami kreis. Ĝenrlanĉantoj kiel la aminduma simulado Tokimeki Memorial, la vampira ĉasado en la ludaro Castlevania, la aga serio Contra, la aventura serio Ganbare Goemon, la rolluda ludaro Suikoden, la muzikema serio Bemani (kiu inkludas interalie Dance Dance Revolution, Beatmania, Guitar Freaks, kaj Drummania). Konami ankaŭ adaptis desegnitaj serioj kiel Batman: la seriojn The Animated Series, Teenage Mutant Ninja Turtles kaj Tiny Toon Adventures oni feliĉe memoras. Bona ekzemplo pri ludoj plenplenaj je kinematikoj estas la horora serio Silent Hill, baldaŭ aperonta filme, kaj la epopeo Metal Gear kiu spertis renaskiĝon kun Metal Gear Solid. Alia sukcesega titolo estas Winning Eleven, realeca piedpilka simulado (konata en Eŭropo kaj Ameriko kiel Pro Evolution Soccer. Kaj en Japanio, estas famega pro la furora serio Jikkyou Power Pro Yakyuu, basbala serio.
Pradosegar
Pradosegar [pradoseGAR] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. Pradosegar estas komprenebla kiel "falĉota herbejo".
Geografio
Ĝi limas kun Poveda, Amavida, Villatoro kaj Muñotello.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Juiz de Fora (mikroregiono)
La mikroregiono Juiz de Fora (esperante: Ĵuisdefora, kiu signifas portugalia ĉefjuĝisto en Brazilo) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 33 municipojn.
NGC 2263
NGC 2263 (aliaj indikoj — ESO 490-19, MCG -4-16-14, IRAS06364-2448, PGC 19355) estas galaksio en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Templo de Manilo
La Templo de Manilo estas unu el la konstruitaj kaj funkciantaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 29 konstruita de la Eklezio, la unua de Filipinoj kaj la dua en la azia kontinento, situanta en Kezonurbo, norde de la metropola regiono de Manilo.
Rūjiena
Rūjiena estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la nordo de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Valmiera kaj situas en norda parto de la distrikto, sur la bordoj de rivero Rūja. En Latvio Rūjiena estas konata pro la Rūjiena glaciaĵo produktita en la Rūjiena laktaĵfabriko. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 42 km de Valmiera, 50 km de Valka kaj 153 km de Rigo.
Historio
Rūjiena ricevis sian nomon de rivero Rūja, kiu fluas tra la urbo. Rūja, kiu fluas de la lago Ruhijärv en Estonio, estas plej verŝajne nomita laŭ la estona vorto ruhi (trogo, unu-arba boato).
Ĝis la 13-a jarcento ekzistis kasteltumulo proksimume 3 km oriente de la nuna urbo.
La historio de Rūjiena en skribaj fontoj komenciĝas kun la fondo de Rūjiena kastelo (hove to Ruyen) de la Livonia Ordeno komence de la 14-a jarcento, sur la granvojo, kiu kondukis de Burtnieki ĝis Viljandi kastelo en Sakala tero. En 1461 estas menciita la urbeto Rujen proksime de la kastelo. La kastelo estis plurfoje okupita de moskvaj trupoj dum la 15-a kaj 16-a jarcentoj.
Post la fino de la Livonia Milito en 1582, la kasteldistrikto estis integrigita en la pola Duklando de Livonio. Poste (1629) ĝi venis sub sveda regado, sed en 1704 kastelo kaj urbeto estis detruita de rusaj trupoj en la Granda Nordia Milito. Post la milito, Rūjiena estis aneksita al la Livlanda gubernio de Rusio.
Komence de la 19-a jarcento, Rūjiena komencis evolui en urbeton, kaj en 1896 la etŝpura fervoja linio Valka-Rūjiena-Pärnu estis malfermita. La populacio atingis 3000.
Eŭrophaveno Rosslare
Briteliro
Post Briteliro la strategia graveco de la haveno pliiĝis por Irlando, ĉar ĝi proponas direktan aliron inter Irlando kaj kontinenta Eŭropo.
András Vermesy
VERMESY András [vermeŝi] estas rumania hungara-germana pianisto. Li naskiĝis en Braŝovo en 1966. Li estas la filo de komponisto, pianisto, Péter Vermesy.
Rūjiena
Geografio
La urbo situas en la Norda Vidzeme malaltebenaĵo.
Averaĝa temperaturo estas -5°C en januaro kaj +16,5°C - +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 700-750 mm jare.
Loĝantaro
Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Distrikto Szerencs
La Distrikto Szerencs [serenĉ] (hungare Szerencsi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas sur montaro, montetaro kaj ebenaĵo laŭ Tiso en la nordorienta parto de la departemento (en la nordorienta parto de Hungariio).
La distrikta ĉefurbo estas Szerencs, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 2 grandvilaĝoj, la ceteraj 11 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 432,09 km², kie loĝas 37 473 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturoj (gravas la vito), bredadoj, iomete pri industrioj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1950 ĝi apartenis al Zemplén (historia departemento). La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Fishguard
Fishguard (kimre: Abergwaun) estas urbeto en Pembrokeshire, Kimrio.
La anglalingva nomo Fishguard derivas el Malnovnordlanda lingvo Fiskigarðr kun signifo "fiŝkaptejo", simile al la nuntempa anglalingva fish + yard. En kimra, Abergwaun havas signifon "enfluejo de rivero Gwaun", nome rivero referanta al alta, malseka, nivelgrundo de marĉo.
Musparuo
La Musparuo aŭ Mussaknestulo (Anthoscopus musculus) kiuj karakteras pro konstruo de sakformaj nestoj pendantaj kaj el la genro Anthoscopus kiu karakteras pro konstruo de falsaj enirejoj en tiuj.
Aspekto
Ĝi estas grizeca birdo, el kio devenas la nomo.
Teritorio kaj populacio
Tiu specio havas ampleksan teritorion en orienta Afriko nome en Etiopio, Kenjo, Somalio, Sudano, Tanzanio kaj Ugando, kun ĉirkaŭkalkulita teritorio tutmonda de ĉirkaŭ 550,000 km².
Habitato
Ties natura habitato estas seka savano kaj subtropika aŭ tropika seka arbustejo.
Villanueva de Cameros
Villanueva de Cameros [biljaNŬEba dekaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. La loknomo Villanueva estas etimologie komprenebla kiel Nova vilaĝo. Je iom malpli ol 2 km estas la domaro Aldeanueva de Cameros, nuntempe preskaŭ senhoma vintre.
Geografio
Ĝi estas je 41 km de Logronjo, provinca kaj regiona ĉefurbo, laŭ la ŝoseo N-111, kiu trapasas la municipon inter km 287 kaj 291; laŭ tiu norde estas Pradillo kaj sude Villoslada de Cameros kaj Lumbreras de Cameros. Okcidente de la urba kerno estas la akvobaraĵo ekkonstruita dum la Dua Hispana Respubliko, la domareto Peñaloscintos kaj Ortigosa de Cameros laŭ la regiona ŝoseo LR-232.
La tereno de la teritorio estas montara, sed la rivero Iregua formas valon sur kiu kuŝas la urba kerno. La rivero ricevas akvon el kelkaj rojoj kiuj venas el altaj montoj kiuj limigas la valon. La altitudo de la municipo gamas inter 1531 m (Cerro Cebosa) kaj 870 m ĉe la riverbordo. La vilaĝo mem estas je 914 m super marnivelo sur sunriceva deklivo sur la maldekstra bordo de la rivero Iregua ĉe la kunfluejo jun ties alfluanto la rojo Albercos, kiu ekfluas el proksima akvorezervejo González Lacasa.
Historio
La plej frua mencio aperas en la dokumento Voto de Fernán González, kie ĝi estas literumita "Villanova".
En 1366 ĝi estis inkludita inter la loĝlokoj de la Senjorlando de Cameros, kiu estis donita de Henriko la 2-a de Trastámara al Juan Ramírez de Arellano pro lia apogo kontraŭ Pedro la 1-a. Poste ĝi estis propraĵo de la senjoroj de Cameros, grafoj de Aguilar kaj dukoj de Abrantes. Dum la Moderna Epoko, Ortigosa prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano.
Post la malapero de la senjorlandoj, en 1811, ĝi iĝis parto de la provinco Sorio, ĝis la kreado de la provinco Logronjo la 30an de novembro 1833.
La 15an de februaro 1811, dum la Milito de Hispana Sendependigo, okazis en Villanueva de Cameros la ĵuro kaj akcepto de la decidoj de la Kortumo de Kadizo fare de la Junta de Defensa de La Rioja y Álava, al kiu la municipo apartenis, kio okazis en la Ermitejo de los Nogales (la Juglandarboj).
Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 483 loĝantoj ĝis nunaj 74.
La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, la industrio pri ligno kaj la rura turismo.
Vizitindaĵoj estas du preĝejoj, kvin ermitejoj, ponto kaj iknitoj ĉe Aldeanueva de Cameros ktp.
Hermann Samuel Reimarus
Hermann Samuel Reimarus estis germana hebreisto, teologo, filozofo kaj bibliografo. Reprezentanto de la Diismo kaj pioniro pri la biblia kritiko.
Biografio
Li estas bofilo kaj kunlaboranto de Johann Albert Fabricius. Majstrante la hebrean kaj aliajn orientajn lingvojn, li estas konata pro sia profunda diismo, konforme al la postuloj de pura racieco. Li malakceptas miraklojn kaj misterojn escepte de la Kreado, kaj defendas kiel naturan veron la ekziston de bona kaj saĝa Dio, kaj la senmortecon de la animo.
Lia verko, titolita "Von Dem Zwecke Jesu und Seiner Jünger" (La celo de Jesuo kaj liaj disĉiploj), publikigita de Gotthold Ephraim Lessing en 1778, ekigis diskutadon, ĉar ĝi proponis bildon de Jesuo diferenca de tiu Kristo priskribita en la evangelioj. Li asertis, ke Jesuo estas juda revoluciulo.
Haveluy
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Böde
Böde estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
Situo
Böde situas en valo de rojo, fine de longa sakovojo. Zalaegerszeg troviĝas 12, Nova 21, Körmend 26, Őriszentpéter 27, Vasvár 30 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1407 laŭ tiama hungara ortografio "Bede". En 2001 vivis en Böde 301 homoj (190 hungaroj, 10 ciganoj kaj unusola bulgaro.
En Böde migra poŝto servas.
Literatura asocio de Arnstadt
La Literatura asocio de Arnstadt (germane: Litterarische Vereinigung Arnstadt) estis rondo de kulturemuloj en Arnstadt ekzistinta de 1894 ĝis 1936.
Historio
Rondo de viroj, kiuj volis servi la bonon kaj la belon per la flegado de literaturo, pensis ke tio ĉi plej efike povus esti plenumita per ŝato de literaturo. Sekve fonditis en la 26.1.1894 de Arthur Rehbein kaj ses aliaj sampensantoj (Bauer, Balke, Boese, Reineck, Rothardt, Toelle). Ĉefa tasko de la societa laboro estis vigla prelegada ciklo kaj kontaktiĝo kun similaj asocioj nome Gabelbach (Ilmenau), Waldhaus (Greiz, Hainbund (Zittau), Drei Lilien (Harburg) aŭ Verein der Literaturfreunde (Erfurto).
Agadoj
Kulmino en la fondojaro estis la festo de la solena datreveno 400-a naskiĝtaga de Hans Sachs kiu faritis en la 2.11. en la salonego Kurhaussaal (Alexis-strato). La festparolado estis de Arthur Rehbein kaj estis ludita la komedio Hans Sachs de Gustav Burchard. Ĝi ricevis multan aplaŭdon. La 2-a kulmino estis samjare la 26-a de novembro kiam inaŭguritis en la Concordia-salonego (Karolinen-strato) la ekspozicio ''1. Arnstädter Gemäldeausstellung'' kun ne tute 200 pentraĵoj. En la 2.2.1895 oni festis la unuan jaron de la societo kune en la Artista hejmo Schönbrunn, en la 2.4.1896 okazis aranĝo honore al Otto von Bismarck kaj en la 8.9.1896 amuzig- kaj balverspero en la Concordia-salonego.
Pro la foriro de Rehbein al Berlino la societa laboro eklamis. Ĝi finfine malfonditis en la 27.5.1936. En 1937 oni transdonis la librojn, la bildojn kaj la inventaron de la societo al la Muzea asocio de Arnstadt.
Rondo
Rondo kiel objekto, estaĵo estas io pli-malpli samforma kiel cirklo aŭ sfero: ronda turo, fenestro, tablo, buŝeto; ronda pilko, kapo, kuglo.
Rondo kiel socia fenomeno estas aparta aro da homoj, kunvenantaro, societo; "rondeto" estas malgranda societo.
Ĝeneralsence, "rondigi" sgnifas fari ion ronda (rondigi ŝtonon), ankaŭ uzeblas figurasence (rondigi siajn frazojn).
En matematiko, "rondigi" signifas proksimumi nombron per alia nombro kun malpli da decimaloj (ekz. rondigante pi je 2 decimaloj, oni ricevas 3,14;), aŭ por entjero kun malpli da nenulaj ciferoj en la dekstra parto (ekz. rondigante la nombron 21 oni uzas la naturan nombron 20).
Ajjar
Ajjar aŭ Áyyār, ( Ayyâr, pl. Ayyârân, عيار ʿayyār, pl. ʿayyārūn) referencas al persono asocia kun klaso de militistoj en Irako kaj Irano el la 9a al la 12a jarcentoj. La voto laŭlitere signifas vagabondo. Ajjaroj estis asociaj kun futuŭŭa, aŭ mezepokaj islamaj organizoj situaj en urboj.
'Ayyarun ŝajne rabmilitis la tutan Islamon, kvankam plej referencoj aludas al ili centre en Bagdado el la 10a al la 12a jarcentoj. Bagdado estis regata de Bujidoj (945–1055), kaj ĝi estis tre ĥaosa urbo, pro la luktoj inter Sunaistoj kaj Ŝijaistoj. Ili faraĉis kiel trudi impostojn en ŝoseoj kaj merkatoj, bruli riĉajn kvartalojn kaj merkatojn, kaj rabadi hejmojn de riĉuloj nokte. Dum kelkaj jaroj (1028–33), Al-Burjumi kaj Ibn al-Maŭsili, estroj de 'ajjarun, regis la urbon pro la rega nestabileco.
Ferajna
Ferajna estas muzika albumo de la pola punkregea grupo Farben Lehre eldonita la 9-an de Novembro 2009 en la eldonejo Lou Rocked Boys. Temas pri 11a studia albumo de la grupo.
La albumo vendiĝis en 5-6 milionoj da kopioj.
Trans-en-Provence
(jen france, okcitane Tranç) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur), kaj administre apartenas al la kunurba komunumo de Draguignan, kreita en 2001. Fine de en la komunumo vivis.
Urso (gejo)
La komunumo de la ursoj estas subkulturo ene de la geja komunumo. Estas konsiderataj ursoj al la gejoj kun fortika korpo kaj faciaj kaj korpaj viloj. La ursoj emas al vireco kaj multfoje eĉ ĝenerale malakceptas la inemon de la aliaj gejoj aŭ de la tuta GLAT-a kolektivo.
Ekzistas multaj debatoj pri la ĝusta difinado pri kio estas "urso". Kelkaj pensas ke nur identigante sin kun la ursoj jam apartenas al tiu komunumo, aliaj argumentas ke por aparteni al la komunumo la viroj devas posedi unu el la fizikaj karakterizoj: granda korpo, viloj faciaj aŭ korpaj.
La ursoj havas siajn proprajn ejojn por amuziĝo kaj multaj eventoj estas organizataj por tiu ĉi geja komunumo, en kiuj oni povas amikiĝi kun aliaj "ursoj", "ursidoj" aŭ "ĉasistoj".
Komencoj
La socia fenomeno de la ursoj naskiĝis fine de la 1980-aj jaroj, ene de la geja komunumo de Sankta Francisko (Kalifornio, Usono). Ĝi temas pri alternativa movado naskiĝinta kiel protesto al la prototipo de vira beleco reganta la socion, kiu konsistas el pligravigi la junan korpon, sveltan kaj senharan kiu estas laŭdata en la amaspublikigiloj.
La unua publikigaĵo dediĉita al la disinformado de la "mondo de la ursoj" estis Bear Magazine, kiu naskiĝis el la ideo de ursoj kiuj renkontiĝis en Lone Star, trinkejo de Sankta Francisko. Kio unue estis malgranda movado el la geja subkulturo de tiu ĉi urbo eketendiĝis de buŝo al buŝo al aliaj regionoj, poste per la bultenoj kaj anonctabuloj de interreto.
Terminaro
Terminaro de la komunumo de ursoj:
Arcisate
Arcisate estas komunumo de Italio.
Dolní Habartice
Geografio
La municipo etendiĝas en Bohemia mezmontaro en valo de rivereto Bystrá, proksimume naŭ kilometroj sudoriente de Děčín, en nordorienta najbareco de urbo Benešov nad Ploučnicí.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1281.
NGC 2264
NGC 2264 (aliaj indikoj — OCL 495, LBN 911) estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pteranodonto
Pteranodonto (Pteranodon < malnov-greka: πτερ- 'flugilo' + αν-οδων 'sendenta'), kiu vivis dum la malfrua kretaceo (antaŭ 75-65 milionoj da jaroj) en regiono kie nun estas Nordameriko (Kansaso, Alabamo, Nebrasko, Vajomingo, Suda Dakoto), estis genro de iuj el la plej grandaj flugsaŭroj, kun flugiletendiĝo de ĝis 9 metroj.
Malkiel pli fruaj flugsaŭroj kiel ramforinko kaj pterodaktilo, pteranodontoj havis sendentajn bekojn, same kiel modernaj birdoj.
Oni plejparte trovis pteranodontajn fosiliojn en la kretaceaj kalkobedoj de Kansaso. Ĉi tiuj kalkobedoj deponiĝis funde de tio kio iam estis epikontinenta marvojo sur tio kio nun estas la nordamerika kontinento. La unuan pteranodontan kranion trovis - la 2-an de majo 1876 en la rivero Smoky Hill ĉe Wallace County de Kansaso (Usono) - S. W. Williston, fosili-kolektisto dungita de Othniel Marsh. La formacio Niobrara estas eble la plej fama esplorunuo ĉi tie, kaj inter la aliaj fosilioj trovitaj en ĉi tiu formacio estas tiuj de kelonioj, mozasaŭroj, kaj fruaj birdoj.
Pteranodontoj estis reptilioj sed ne dinosaŭroj. Laŭdifine ĉiuj dinosaŭroj estis diapsidaj reptilioj kiuj staris rekte; ili konsistigis grupon en kiu estis saŭriskioj kaj ornitiskioj. La plej evoluintaj pterodaktiloideaj flugsaŭroj (kiel pteranodonto) ja havis duone rektan sintenon, sed ĝi evoluis sendepende de la rekta sinteno de la dinosaŭroj, kaj al flugsaŭroj mankis la speciala adaptiĝo de la kokso propra al la dinosaŭroj. Tamen povas esti ke dinosaŭroj kaj flugsaŭroj estis proksime parencaj, kaj la plej multaj paleontologoj klasas ilin kune en la grupo de ornitodiroj ("birdokoluloj").
Biopiratado
Oni nomas de kelkaj jaroj biopiratado la agon, per kiu la natura kuraca efiko de plantoj, plej ofte en triamondaj landoj, aŭ la tradiciaj indiĝenaj konoj pri uzo, ekzemple kuraca, de plantoj, estas kaptitaj kaj poste privatigitaj de okcidentaj egfirmaoj.
Priskribo
Konsidere ties internacia merkata potencialo, bioteĥnologia firmao povas informiĝi ĉe iu indiĝena komunumo en biodiverseco riĉa lando pri la disponebleco de interesa rikoltplanto aŭ kurace utiligebla sovaĝa kreskaĵo de la arbaro. Malkovrante, ke tiu plantvario kaj ties ecoj havas merkatan potencialon en la riĉaj landoj, la firmao akiras kelkajn ekzemplerojn.
Poste la firmao genetike inĝenieras proksiman surogaton de la origina natura planto, gardante ties dezirindajn naturajn virtojn. Ĉar ĝi estis genetike inĝenierita nova plantovario, ĝi povas esti patentigita.
La firmao povas eĉ peti protekton de siaj "intelektaj posedrajtoj" en la devena lando mem cele malhelpi kunekziston de la natura formo kaj sia variaĵo. Ĝi povas malpermesi, ke la tradicia vario estu vendata sub sia nomo. En ekstrema okazo la devenlando aŭ indiĝena komunumo perdas la rajton plu kultivi kaj uzi sian tradician kreskaĵon aŭ tradician konon.
Joseph Cardijn
Jozef CARDIJN [kardejn] (naskiĝis la en Schaerbeek (Bruselo), mortis la  en Loveno (entombigita en Laken (Bruselo) estis belga kardinalo, fondinto de la Katolieke Arbeiders Jeugd (Katolika Laborista Junularo, mallonge KAJ/CAJ). En 1906 li estis ordinata al sacerdoto kaj en 1965 al episkopo.
Lia celo estis evoluigi la apostolecon de la laikoj en la katolika eklezio. La tasko de la laikoj en la eklezio estas speciale la servo por la mondo, kiun povas plenumi neniu alia ol ili. Tiun interpretadon de la laika apostoleco en la mondo pravigis en la katolika eklezio ankaŭ la Dua Vatikana Koncilio. Jozef Cardijn klopodis realigi siajn viziojn de la laika apostoleco precipe en la Katolika Laborista Junularo KAJ. Ekde 1912 li formis en Bruselo grupojn, poste mondvaste organizojn de la katolika junulara laboristaro, kiuj disvastiĝis ĝis lia morto en multaj landoj kaj estis oficiale agnoskitaj kiel reprezentantoj de la laborista junularo i.a. de la Vatikano kaj ankaŭ de multaj internaciaj politikaj institucioj.
Nógrád
Nógrád (pron. no'gra'd) estas mezgranda administra unuo en la nord-oriento de Hungario. Ĝi najbaras al Slovakio kaj la hungariaj departementoj Borsod-Abaúj-Zemplén, Heves kaj Pest.
Komunumoj de la departemento
En la departemento troviĝas malmulte da urboj kaj multe da malgrandaj vilaĝoj, grandvilaĝo ne estas. En la arbara regiono konvenas la etaj komunumoj.
Urboj de la departemento, samtempe subregionaj centroj
Salgótarján estas ankaŭ departementejo kune kun departementa rajto. Balassagyarmat estis longr departementejo de Nógrád (reĝa departemento).
La departemento estas dividita je 6 subregionoj, kies centroj estas la supraj 6 urboj.
Medio
Medio aŭ natura medio estas la fizika ĉirkaŭaĵo, en kiu vivas iu estaĵo aŭ okazas iu fenomeno. Tiel ĝi signifas ankaŭ la tuton de la sociaj cirkonstancoj kaj rilatoj, en kiuj iu persono agadas: familia, politika, intelekta medio.
Ofte la uzo de la vorto rilatas specife al la vivmedio, ekzemple en la esprimo mediprotekto.
Homaj intervenoj kaj efikoj
Ĉefe je le komenco de la industria revolucio en eŭropo kaj nordameriko per la konsumo de energio per amasbrulo, sed dum la laste pasintaj jardekoj la homo grave modifis la naturan medion - ĉu per senarbarigo, ĉu per agrikulturo. Sed la influo de la homo pri la flaŭro estas konstatebla de jam multe pli longa tempo ol oni pensis - kaj ĝi estas eĉ pli forta ol la ŝanĝoj je la fino de la lasta glaciepoko.
La homo modifas la vegetaĵaron de la tero almenaŭ samgrade kiel tion kaŭzis la klimataj ŝanĝoj je la fino de la lasta glaciepoko. Tion konkludas sciencistoj el la analizo de fosiliaj polenoj.
La tuttera disvastiĝo de la homo, la evoluo de la agrikulturo kaj la forhakado de arbaroj apartenas al la homaj influoj, kiuj dum la lastaj 3000 ĝis 4000 jaroj daŭripove modifis la plantan diversecon de specioj, kiel tion raportas internacia esplorista teamo en faka magazino. Kune kun la influo de la klimata ŝanĝo la transformiĝo de la ekologiaj sistemoj supozeble ankoraŭ plirapidiĝos.
La teamo prilumigis fosiliajn specimenojn de polenoj kiuj estis kolektitaj tutmonde kaj estis registritaj en datumbanko. Ili povas doni valorajn vidojn en la pasintecon: Se polenoj ekzemple falas en lagojn, ili tie deponiĝas tavolon post tavolo. En borkernoj de la sedimentoj eblas pli poste rekonstrui plantajn komunumojn kiuj aĝas milojn da jaroj. Entute la esploristoj konsideris 1181 specimenojn el ĉiuj kontinentoj escepte de Antarktiko. Ili kompletigis la datumojn per statistikaj analizoj kaj tiel rekonstruis la transformiĝojn de la ekologiaj sistemoj dum la pasintaj 18.000 jaroj.
Unuan, dramecan transformiĝon ili vidas dum tiu epoko kiam la glaciejoj retiriĝis je la fino de la lasta glaciepoko kaj kiam la mediaj cirkonstancoj forte ŝanĝiĝis. Tio okazis sur la diversaj kontinentoj dum malsamaj epokoj, nome dum tempospaco de antaŭ 8.000 ĝis antaŭ 16.000 jaroj. Sekve stabiliĝis la ekologiaj sistemoj ĝis komencante antaŭ proksimume 4000 jaroj la plantaj komunumoj denove grave ŝanĝiĝis.
La studaĵo de la esploristoj ne eksplicite intencis esplori kaŭzojn de la ŝanĝiĝoj. Sed pro la tempa proksimeco la sciencistoj kredas, ke agoj de la homo, precipe la komenco de la agrikulturo, la ekesto de urboj kaj de grandaj civilizoj estas la kaŭzo de la observitaj ŝanĝiĝoj. La antropoceno - do la erao en kiu la homo estas unu el la plej gravaj influfaktoroj sur la tero - laŭ la sciencistoj ne komenciĝis nur ekde la industriigo, sed jam multe pli frue.
Homa efiko sur la medio, aŭ antropogena efiko sur la medio, estas la ŝanĝoj kiujn suferas la biofizikaj medioj kaj la ekosistemoj, la biodiverseco, kaj la naturaj rimedoj okazigitaj rekte aŭ malrekte de la homoj, inter kiuj enkalkuliĝas la tutmonda varmiĝo, la media degradado (kiel la oceana acidiĝo), Holocena amasa formorto kaj perdo de biodiverseco, ekologiaj krizoj kaj falego.
Kunlaborado
Kunlaboro aŭ kunlaborado estas labori kun aliaj por fari taskon kaj por realigi komunajn celojn. Ĝi estas rikura procezo, en kiu du aŭ pli da homoj aŭ organizoj laboras kune por realigi komunajn celojn, (tio estas pli ol la intersekciiĝo de komunaj celoj vidita en kooperativaj projektoj, sed profunda, kolektiva persistemo atingi identan celon) - ekzemple, klopodo kiu estas kreiva en naturo - de partumado de scio, lernado kaj konstrua interkonsento. Plej multe de la kunlaboro postulas gvidadon, kvankam la formo de gvidado povas esti socia ene de malcentra kaj egalrajtema grupo. Aparte, teamoj kiuj laboras kunlabore povas akiri pli grandajn resursojn, rekonon kaj kompenson dum alfrontado de konkurado pri finhavaj resursoj. Kunlaboro ankaŭ ĉeestas en kontraŭbatalado por celoj elmontrantaj la nocion de konflikta kunlaboro, kvankam tio ne estas ofta kazo por uzado de la vorto.
Strukturitaj metodoj de kunlaboro apogas introspekton de konduto kaj komunikado. Tiuj metodoj specife planas pliigi la sukceson de teamoj kiam ili okupiĝas pri kunlabora problemo solvota. Formoj, rubrikoj, kartoj kaj grafikoj estas utilaj en tiuj situacioj por objektive dokumenti personajn trajtojn kun la celo de la plibonigado de efikeco en aktualaj kaj estontaj projektoj.
Ekde la Dua Mondmilito la esprimo "Kunlaboro" akiris tre negativan signifon kiel rilatante al personoj kaj grupoj kiuj helpas al eksterlanda okupanto de sia lando - pro fakta uzado por homoj en eŭropaj landoj kiuj laboris kun kaj por la nazi-germanaj okupantoj. Lingve, "kunlaboro" implicas tiamaniere egalajn partnerojn kiuj laboras kune - evidente ne estis la okazo kiam unu partio estas armeo de okupado kaj la alia estas homoj de la loĝata lando vivanta sub la potenco de tiu armeo. Por fari distingon, la pli specifa esprimo kunlaborismo ofte estas uzita por tiu fenomeno de kunlaboro kun okupacia armeo. Tamen, ekzistas neniu akvorezista distingo; "Kunlaboro" kaj "kunlaboranto", same kiel "Kunlaborismo" kaj "kunlaborismanto", ofte estas uzitaj en tiu pejorativa signifo - kaj ĉefe la ekvivalentaj nomoj en franca kaj aliaj lingvoj parolitaj en landoj kiuj spertis rektan naziisman okupadon.
Deklaro de la Unuiĝintaj Nacioj
La Deklaro de la Unuiĝintaj Nacioj estis dokumento subskribita dum la Dua Mondmilito la 1an de januaro 1942 en Vaŝingtono, Usono. Ĝi estis origine subskribita de la registaroj de 26 landoj (kelkaj el kiuj, registaroj en ekzilo de landoj okupaciitaj de Nazia Germanio aŭ de ties aliancanoj). Tiuj registaroj, kiuj estis luktante en la milito de la flanko de la Aliancanoj, rekonfirmis sian apogon al la Ĉarto de Atlantiko per la subskribo de tiu Deklaro. Tiu dokumento enhavis la unuan uzon oficialan de la esprimo "Unuiĝintaj Nacioj", proponita de la usona prezidento Franklin Delano Roosevelt.
22833 Scottyu
22833 Scottyu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Scott Sang Yu, finalisto de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta scienco. Li estis lernanto ĉe la Robert Frost Middle School de Rockville (Marilando).
Villa Talea de Castro
Villa Talea de Castro estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Villa Talea de Castro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 280.
Geografio
Villa Talea de Castro apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono Sierra Norte), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2237 loĝantojn. El tiuj estis 1044 viroj kaj 1193 virinoj. La komunumo havas surfacon de 54,86 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1450 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1463 indiĝenoj. El tiuj 1231 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1231 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Kathy Toy
Kathy Toy, kromnomo Lunjo, naskiĝis en Toronto (Ontario) en 1957. Ŝi eklernis Esperanton proks. 1998. Nun ŝi okupiĝas kiel jura stenotipisto. Ŝi aktivas en Esperanto-Toronto. Pro ŝia instigo la klubo komencis renkontiĝi ĉiusemajne anstataŭ nur unufoje monate.
Villa Talea de Castro
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kathy Toy
Ŝia ĉefa ŝatokupo estas trikado kaj post longa priserĉo, ŝi malkovris kiel triki kvinpintan stelon, kaj de tiam trikas puloverojn kun desegnaĵo de Esperanta flago.
Graflando Neuenahr
La graflando Neuenahr estis  graflando ĉirkaŭ la burgo Neuenahr en la valo de la rivero  Ahr. Al ĝi apartenis en la mezepoko la hodiaŭaj urbopartoj de Bad Neuenahr-Ahrweiler: nome Wadenheim, Hemmessen kaj Beul kaj ankaŭ Ramersbach.
Krome apartenis la plej multaj vilaĝoj de la hodiaŭa komunumo Grafschaft: Ringen, Beller, Bölingen, Bengen, Karweiler, Leimersdorf, Oeverich, Niederich, Birresdorf, Holzweiler, Esch kaj ĝis 1382 ankaŭ Gelsdorf.
Bohosudov
Bohosudov  (Mariaschein) estas la centra kvartalo de la ĉeĥa urbo Krupka en Regiono Ústí nad Labem. Ĝi famiĝas antaŭ ĉio pro la pilgrimeja kirko de la Dolorplena Mario kiu antikve ankaŭ ĉiam nomitis Mariaschein. En loĝis tie ĉi.
Geografia situo kaj historio
Bohosudov situas proksimume 7 km nordoriente de Teplice. Temas pri la orienta kaj plej antikva kvartalo de Krupka. Tra la vilaĝo kondukas la landa ŝoseo 253 tra kiu atingatas ĝi disde Dubí aŭ Ústí nad Labem. Mariaschein evoluis paŝon post paŝo el la vilaĝo Althof kun akvokastelo el la 13-a jarcento kaj vilaĝo Schein (unua mencio en 1446). En 1591 la vilaĝon akiris jezuitoj el Chomutov kiu komencigis konstruon de konvento kaj pilgrimkirko en 1650; la tuton ili nomis Mariaschein. Tiu ĉi nomo adoptitis ekde 1670 ankaŭ de la komunumoj Althof kaj Scheine/Scheune. De la mezo de la 19-a jarcento Mariaschein apartenis la la tribunaldistrikto Chabařovice respektive Ústí nad Labem. Kunfandiĝo kun Krupka fariĝis ne antaŭ 1959. En Bohosudov troviĝas la sidejo de la urba administrado.
Pilgrimhistorio
Legendo koncerne la evoluon de la pilgrimado raportas pri monaĥinoj fuĝintaj pro husitaj atakoj el Světec/Distrikto Teplice en la arbarojn de Krupka. Dumfuĝe ili kunprenis figuron de la Virgulino el argilo por kaŝi ĝin ĉe tilio. Laŭ diferenca legendo 300 batalantoj fuĝintoj en 1424 el batalkampo apud Ústí nad Labem estus mortigitaj surloke fare de husitoj. La ĉetilie kaŝita figuro aperis laŭtradicie al knabino afliktita; surloke starigitis kapelo en kiun oni metis la bildon de la Dolorplena virgulino - kaj la kapelo anstataŭigitis en 1443 per ŝtona konstruaĵo. La unua pilgrimo okazis jam en 1610. Ĉirkaŭ kvar jardekoj poste la jezuitoj ordonis la konstruon de pilgrimkirko kiu ŝanĝitis laŭ baroka stilo inter 1701-08 laŭ komisio de grafo Kolovrat fare de ĉefarkitekto dioceza Giulio Broggio el Litoměřice kaj fare de ties filo Octavio Broggio.
Supre de la portalo videblas inter du rondarkoj bildo pligrandigita de la adorinda Mario-imago. En niĉoj dekstre kaj maldekstre de la enirejo estas statuoj de la sanktuloj Ignaco Lojola kaj Francisko Ksavero. La sudan flankon ornamas statuoj de la bohemiaj landaj patronoj Sankta Venceslao, Ludmila, Johano Nepomuka kaj Sankta Prokopio. La nordan flankon plibeligas Sankta Anna, Sankta Tito, Sankta Jozefo kaj Adalberto el Prago.
Havas la kirko rektangulan projekciaĵon kun nur unu longa navo kun po tri flankaj kapeloj. Riĉega estas la interno:
Ĉirkaŭas la kirkon klostro kun sep kapeloj konstruitaj inter 1584 kaj 1590. Estas ili simbolo por la sep doloroj de Mario portante la nomojn de la mondonacintoj:
La 37 freskooj en la klostro dokumentas la historion de la pilgrimejo. Sume estis 31 konfesprenejoj en la klostro supre de kiuj krome bildigitis scenoj el la biblio. Inter la kirko kaj la klostro starigitis Fonto-kapelo kie kolektis oni akvon salubran. En 1853 alkonstruitis seminario porknaba kiu pligrandiĝis en 1882. Gimnazio estis de 1906 kiu ŝtate agnoskitis en 1922. Ĝis 1925 ne malpli ol 652 pastroj studis tie ĉi.
Okaze de la datreveno 500-a pilgrimkomenca la kirko iĝis basilica minor laŭ la volo de Pio la 11-a. Multaj konstrudetaloj ankaŭ kongruas al la Jesuo-kirko (Vignola) en Romo, la ĉefaltaro imitas la altaron de la petra baziliko de Romo. Post la Dua mondmilito pilgrimado ĉesis. Animzorgado modesta permesitis denove de 1968. Pilgrimado refaritis ekde 1989. Ekde 1992 faratas porinfanaj pilgrimoj. Carl Schneeweiß mortis en 1887 kiel jezuita prioro en Mariaschein.
Konventejo kaj gimnazio
La konventaj ejoj iĝis post 1668. Krom konvento faris la jezuitoj en 1679 ankaŭ latinan lernejon. En la kuro de la reformoj de imperiestro Jozefo la 2-a la konvento aboliciitis en 1773; en 1779 instituciitis samloke lernejo por estontaj lernigistoj. Episkopa gimnazio malfermitis en 1853. Dum la okupado de la regiono fare de Wehrmacht troviĝis ene faklernejo por policistoj. Fermitis la gimnazio fare de la komunistoj denove en 1950 kaj la saman jaron iĝis la konventoĉambroj internigejo por jezuitoj kaj aliaj ordenanoj. Kelkajn jarojn pli malfrue la tuto iĝis kazerno, ekde 1968 ankaŭ por la Ruĝa armeo kiu restis ĝis 1991. Jam en 1993 la tuto regimnaziis. Lerninto antaŭ la Unua mondmilito estis ekz. la verkisto kaj politikisto Hans von Hammerstein-Equord.
Onnaing (stacidomo)
Onnaing estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Onnaing, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Douai - Blanc-Misseron (262000).
Templo de Tokio
La Templo de Tokio, Japanio, (東京神殿) estas unu el la konstruitaj kaj funkciantaj por la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 20 konstruita de la Eklezio kaj la unua en Azio, lokita en la Kvartalo Minato-Ku de la urbo de Tokio. Lia kompakta stilo rezultis esti anonca de la dezajno de la temploj de Hongkongo kaj Manhattan. Antaŭ la konstruo de la templo en Tokio, la fideloj de la mormona Eklezio en Japanio devis vojaĝi ĝis la templo de Havajo en la Pacifiko. Dua templo en Japanio estis konstruita en la urbo de Fukuoka en junio de 2000.
AK 2010
6-a Azia Kongreso de Esperanto okazos dum 19-23 junio 2010 en Ulanbatoro, ĉefurbo de Mongolio.
Kalvinana preĝejo (Szikszó)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Szikszó, en la urbocentro.
Historio
En tiu loko jam en la 14-a aŭ 15-a jarcento katolika gotika kirko estis konstruita, poste dum la jarcentoj ĝi ofte trakonstruiĝis. En la 16-a jarcento unue luteranoj, poste kalvinanoj akiris ĝin. En 1568 en tiu preĝejo oni aranĝis koncilion. En 1577 la turkoj atakis la konstruaĵon, sed la loĝantoj sukcese kontraŭstaris. En 1585 ĉirkaŭ la preĝejon oni konstruis defendan muron. En 1625 fulmo trafis la preĝejon, sed poste oni rekonstruis ĝin. En 168 pro incendio la konstruaĵo bruldetruiĝis, eĉ 14 homoj mortis. En 1698 finiĝis la rekonstruo kaj samtempe ĉe la defenda muro oni konstruis 2 enirejojn. En 1706 armeo de Habsburgoj bruldetruis la preĝejon, poste denova rekonstrui okazis. En 1852 denove incendio okazis, poste oni renovigis la preĝejon. En 1990 plena renovigo okazis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en malgranda parko kaj ĝi havas kvadratan turon kaj okangulan sanktejon. La sakristio estas pli granda, ol la kutima. En la norda parto 2 kapeletoj troviĝas.
DF-21
La DF-21 estas movebla, balistika mezdista raketo de la Ĉina Popola Respubliko. La NATO-kodo estas CSS-5.
La evoluigo de DF-21 komenciĝis en 1978, la unua testo okazis en 1985, la ekservo en la ĉina armeo okazis en 1987. La modifita, plibonigita (pli bona eksploda kapo, direkta sistemo) versio estis enkondukita en 1996.
Tekniko
La DF-21 estas duŝtupa solidpelaĵa raketo, la raketo kuŝas sur kvinaksa postveturilo, kiun tiras HY473 (6x6-a kamiono).