cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ludovikidoj
Tomboslaboj de la Ludovikidoj
La entombigejo de la Ludovikidoj estis en la Klostro Reinhardsbrunn kiu fonditis en 1085 fare de Ludoviko la Saltanto proksime de Kastelo Schauenburg. Post fajrego en la benediktana abatejkirko en 1292 faritis en la 14-a jarcento ok novaj slaboj kun altkvalitaj idealportretoj por la Saltanto (kaj la edzino Adelheid von Stade kja la filo Ludoviko la 1-a), por Ludoviko la 2-a (kaj la edzino Jutta Claricia), por Ludoviko la 3-a, Ludoviko la 3-a kaj Hermano la 1-a kaj Hermano la 2-a.
Post marodoj en la kuro de la Kamparanaj ribeloj la klostro kadukiĝis kaj la slaboj transportitis en 1552 en Kastelon Grimmenstein; post ties detruo en 1567 en la iaman gisejon de Grimmenstein. En 1613 ordonis Doroteo Mario (Saksio-Vajmaro) ilian restaŭradon kaj restarigon ĉe suda fasado sub tegmento. Post alifunkcia rekonstruo de Reinhardsbrunn faritis en 1855 nova kastelkapelo kien oni remetis la slaboj. En 1952 ili trovis novan hejmon en la Preĝejo Sankta Georgo (Eisenach) kie ili admiritis altareje.
NGC 4947A
NGC 4947A (aliaj indikoj — ESO 382-4, MCG -6-29-5A, PGC 45180) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Union (insulo)
Clifton kaj Ashton estas la du ĉefaj urboj. La insulo estas hejmo al proksimume 3,000 loĝantoj. La oficiala lingvo estas angla, sed parolatas ankaŭ francan kaj germanan fare de kelkaj komercistoj en Clifton.
La insulo havas internacian flughavenon kiu havas enlandajn flugojn al Sankta Vincento kaj al kelkaj el la Grenadinoj kaj internaciajn flugojn al Barbados, Carriacou, Grenado kaj Martiniko.
Eksteraj ligiloj
12.6°N, -61.43333°W
Artemsemblo Maroŝo
Maros Művészegyüttes maroŝ myvesedjyteŝ (Artemsemblo Maroŝo) rumane: Ansamblul artistic profesionist "Mureşul" estas profesia popoldanc- kaj popolkantensemblo en Târgu Mureș.
Historio
Ĝi fondiĝis sub nomo Állami Székely Népi Együttes (Ŝtata Sikula Popolemsemblo) en aŭtuno de 1956 kun 134 membroj el kiu 60 estis ĥoranoj, 24 dancistoj, 24 orkestranoj, 26 teknika, administracia kaj artgvidantoj. Ĝiaj anoj estis varbitaj el inter talentaj amatoroj. Ĝia fonddirektoro estis Zoltán Hajdu, kiun sekvis Lóránt Szalman kapelestro-direktoro, poste Erzsébet Kerekes Tóth, Dénes Székely, Mihai Mircea Art., Emilia Lateş. Ĝia administra direktoro estis Béla Körösi. De 1959 la nomo de ensemblo estis Állami Dal- és Táncegyüttesre (Ŝtata Kant- kaj Dancensemblo) kaj 1970 funkciis pli kiel la ĥoro de loka ŝta filharmonio. Samjare de 1-a de septembro fondis la Maros Művészegyüttes kun 60 membroj en kadro de Ŝtata Filharmonio. Nur de majo 1980 memestariĝis kaj funkcias kun rumana kaj hungara sekcioj. Eksterlande prezentiĝis en: Jugoslavio (1969), Federacia Respubliko Germanio (1972), Hungario (1975, 1980), Mongolio, Koreio, Ĉinio, Sovetunio (1977), Ĉeĥoslovakio (1990), Francio (1991). Parto malgranda de ensemblo gastrolis ankaŭ en Usono kaj Kanado en jaroj 1971 kaj 1978.
Artgvidantoj
Ĝiaj kapelestroj estis: Lóránt Szalman, Csaba Szabó, Gyula Szarvady, József Hencz, József Birtalan kaj Judit Birtalan. Instrukapelestris: Sándor Tóth, Walter Hubbes. Koreografiis: Ghissa Éghy, István Domokos, Sándor Haáz (fondintoj), Dénes Székely, Lajos Lőrincz. Ĝia kostum- kaj scenejdizajnistino: Irma Orbán. Artsekretarioj : László Forró, Fejér Elemér, Mátyás Kozma, Tibor Fátyol, István Pávai.
Nacia Parko Serengeti
La Nacia Parko Serengeti (Serengeti National Park, Hifadhi ya Taifa ya Serengeti) estas granda nacia parko de la areo de Serengeti, Tanzanio. Ĝi estas fama ĉefe pro la ĉiujara migrado de ĉirkaŭ unu miliono kaj duono de gnuoj kaj de 250,000 zebroj. La Nacia Parko Serengeti estas amplekse konsiderata kiel la plej bonkvalita rezervejo en Afriko pro sia denseco kaj de predantoj kaj de predoj.
La savano Serengeti estas la plej granda kaj la plej malnova nacia naturparko en Tanzanio en orienta Afriko. La nomo "Serengeti" devenas el la masaja lingvo, lingvo de la afrika tribo masajoj, kaj tradukeblas kiel "senfina ebenaĵo". La parko situas sur ebenaĵo, kiu etendiĝas inter altaĵo de la vulkano Ngorongoro kaj limo limo inter la ŝtatoj Kenjo kaj Tanzanio preskaŭ ĝis la lago Viktorio. La nacia parko inkluzivas plimulton de la ekosistemo de Serengeti. La teritorio estis proklamita biosfera rezervejo dum la jaro 1929, kaj nacia naturparko dum la jaro 1945.
La parko estas listigita kiel Monda Naturheredaĵo de Unesko.
Ĉina ŝako
La ĉina ŝako konjekteble devenas de la Hinda ŝako (Ĉaturango), kiu per la persa versio Ŝatranĝo estas la fonto ankaŭ de okcidenta ŝako; cetere la ĉina ŝako transiris al Japanio kie ĝi fariĝis la japana ŝako aŭ Ŝogio. El inter la kvar, la plej kompleksa estas la japana ŝogio (ĝi entenas teorie 10223 eblecojn), dum la ĉina ŝako havas kompleksecon de 10150 (t.e. 10 sekvata de 150 nuloj!) kaj la okcidenta ŝako 10123.
Populareco: Ĝi estas multe ŝatata de la ĉina popolo; preskaŭ ĉiujare oni okazigas naciskalan konkurson de ĉina ŝako. Multaj provincoj, municipoj kaj aŭtonomaj regionoj fondis ŝakludan asocion. Iuj grandaj urboj funkciigas ŝakludajn klubon, societon, domon kaj lernejon. Ĉina ŝako, same kiel eŭropa, estas lernejo por la intelekto, kaj ankaŭ la karaktero, ĉar la ludo per siaj senfinaj eblaj situacioj povas kaj lertigi homan penson kaj hardi psikon. Ĉie en Ĉinio videblas ŝakludo kun multaj rigardantoj.
Ludpecoj
Ĉiu ludanto posedas jenajn ludpecojn:
Kutime, la pecoj de unu ludanto estas ruĝaj (aŭ malpli ofte blankaj), kaj de la alia bluaj (aŭ nigraj). La ĉinaj nomoj de la ludpecoj estas malsamaj por la du koloroj.
La generalo
Ĉine ĝi nomiĝas shuài (帥) ruĝflanke kaj jiàng (將) bluflanke.
La generalo ne rajtas eliri el la palaco (tial li fakte pli bone nomiĝas imperiestro) kaj moviĝas po unu lokon vertikale aŭ horizontale, sed neniam oblikve. Kvankam la generalo estas enŝlosita en sia palaco, tamen li havas longdistancan efikon kaj sekve konsiderindan atakopovon pro la regulo ke la generaloj ne estas permesitaj rigardi unu la alian, t.e. ĉiam devas esti almenaŭ unu peco inter ili sur la vertikala vico. Same kiel en la hinda kaj la eŭropa ŝako, meti lin en "ŝako" kaj "mato" estas la celo de la ludo. En kontrasto kun la reguloj de eŭropa ŝako, "pato" estas venko anstataŭ sendecida rezulto. Se li estas en "ŝako" t.e. minacata de ludpeco malamika oni devas nepre forigi tiun situacion tuj (ĉu per movo de la generalo, ĉu kapto de la minacanta peco, ĉu intermeto de protektanta peco), se ne eblas la generalo estas "mat", kaj ties flanko malgajnis la ludon.
La gardistoj
Markitaj 仕 inter la ruĝaj kaj 士 inter la bluaj (sed ambaŭ elparolatas ŝì). Ili ankaŭ povas esti nomitaj mandarenoj. Ili estas malpotencaj ludpecoj, ĉar ili povas nur moviĝi po unu lokon oblikve, kaj ne rajtas eliri el la palaco, do ili nur rolas kiel protektantoj de la reĝo (aŭ "generalo").
La soldatoj
Ekvivalentoj de la hindaj kaj eŭropaj "peonoj". Ili nomiĝas bīng (兵) (soldatoj) en la ruĝa kampo kaj zú (卒) (banditoj!) en la blua. Ĉiu armeo posedas 5 soldatojn. Ili movas ĉiam po unu lokon, kaj nur antaŭen, same ili kaptas (malsimile je la eŭropa ŝako), krom post kiam ili transiris la riveron: ili de tiam povas iri kaj kapti ĉiudirekten sed ne malantaŭen. Ili ne ricevas "promocion" atingante la ekstremon de la malamika tendaro.
La elefantoj
Nomitaj ministroj (相 xiàng) inter la ruĝaj kaj elefantoj (象 xiàng) inter la bluaj, ili moviĝas ĉiam po du lokojn oblikve. Cetere ili ne povas transiri la riveron; tial ili havas nur defendan rolon.
La ĉevaloj
Ties nomo estas mǎ (馬 aŭ 马) = "ĉevalo" ambaŭflanke, tiu ludpeco ekvivalentas al "kavaliro" de la eŭropa ŝako. Malsameco estas ke ĉevalo ne rajtas supersalti alian pecon, kaj tre gravas noti, ke ĝia movo konsistas el unue po unu loko horizontale aŭ vertikale, kaj poste po unu loko oblikve.
La militĉaroj
markitaj jū (車 aŭ 车) ambaŭflanke. Same kiel la "turo" en Ŝako la militĉaro iras aŭ kaptas vertikale aŭ horizontale po kiom ajn lokoj.
La pafilegoj
markitaj pào (炮) ĉe la ruĝaj kaj bào (砲) inter la bluaj. Ĉiu ludanto posedas 2 pafilegojn. Loko: vidu sur la diagramo. Ili moviĝas same kiel la militĉaroj. Sed tute malsimilas ilia kaptomaniero.
Por, ke ili povu kapti ludpecon, estu precize unu ludpeco (ĉu amika ĉu malamika) inter la pafilego kaj la peco kaptota. Tiam la pafilego iras ĝis ties loko kaj kaptas la ludpecon. Pro tio la pafilegoj estas potencaj ĉefe komence de la ludo, kiam la "interlokaj" ludpecoj multas, sed ili perdas sian valoron kiam tiuj raras malhelpante tiel kapton!
Strategiaj konsiloj
Ne estas en ĉina ŝako emo al rego de tabulocentro, kiel estas ĉe la eŭropa ŝako.
Ĉe la ekludo gravas ekmovi almenaŭ unu militĉaron ekde la unuaj movoj, ĉar tiu estas la plej potenca kaj longatinga ludpeco. Kutima unua movo konsistas el irigi unu pafilegon sur la centran linion, kie ĝi povas ataki al la malamika generalo tuj.
Estas bone loki unu ĉevalon sur randon de la tabulo, cele ne esti malhelpita de unu el siaj peonoj mem haltigita. Tamen ankaŭ estas bone loki almenaŭ unu ĉevalon en la centron.
Kutima defendotaŭga formacio estas lasi la generalon ĉe ties startopunkto kaj meti unu mandarenon kaj unu elefanton sur la centran linion antaŭ li, aldone meti flanken plian mandarenon kaj plian elefanton unu apud la alian. En tiu ĉi dismeto la pare aranĝitaj mandarenoj kaj elefantoj subtenas unu la alian kaj la reĝo estas imuna kontraŭ atakoj de pafilego. Sed se nur unu mandareno aŭ elefanto perdiĝas, la reĝo iĝas vundebla per pafilego, kaj oni devas forlasi ĉi tiun figurdismeton. La defendanto eble movas mandarenojn aŭ elefantojn for de la reĝo, aŭ eĉ oferas ilin intence por deturni la pafileg-atakon.
La militĉarojn oni normale ne ĉenas (aranĝas en unu linio), kiel oni faras en la internacia ŝako, ĉar tio farus ilin vundeblaj per pafileg-atako. Pli ofte oni uzas la pafilegojn sendepende por domini liniojn kaj vicojn unuope. Estas dezirinde loki unu militĉaron en unu el la anguloj sur la kontraŭula flanko de la tabulo. Tiel la ĉaro minacas la generalon de la kontraŭulo kaj estas tre malfacile forpeli ĝin de tie.
Ĉar la ĉevaloj ne povas salti super aliaj pecoj, estas kutime provi bari aŭ enŝlosi ĉevalon de la kontraŭulo. Eblas ke via ĉevalo povas ataki la kontraŭulan ĉevalon dum la kontraŭula ĉevalo estas barita de atako al via ĉevalo.
Puybrun (stacidomo)
Puybrun estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Puybrun, en departemento Lot, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Souillac - Viescamp-sous-Jallès (719000).
The Review of Reviews
The Review of Reviews estis anglalingva monata revuo, eldonita de William Thomas Stead.Ekde aŭtuno 1902 ĝi regule prezentis informojn pri Esperanto en angla lingvo kaj specimenojn en Esperanto por tradukekzercoj de la legantoj.
Sub la adreso de la eldonejo en Londono Mobray House, Norfolks Street, estis eldonataj kaj vendataj diversaj libroj en Esperanto, precipe lernolibroj. En salono de la eldonejo okazis la unuaj kunsidoj de la Londona Esperanto Klubo.
A Másik Út
A Másik Út [a maŝik ut] (La Alia Vojo) estis hungara lingva socialdemokratia monata revuo en Kluĵo. Ĝia subtitolo estis: "sociscienco, literaturo, kritiko". En 1931 tri, en 1932 aperis kvar numeroj.
Redaktproj
L a revuon redaktis Kálmán Erdélyi kaj Tamás Salló (pseŭdonimo de László Salamon). La 2-an jarlolekton redaktis jam sole Tamás Salló.
Emília Németh
Biografio
Emília Némethi debutis en 1849 en Debrecen, kiam ŝi edziniĝis al Ferenc Várady kaj ili pensiuliĝis en 1886. Iliaj filinoj estis same aktorinoj: Emma, Róza (edzino de Nándor Heltai), Ibolyka (edzino de Árpád Orbán).
Literatura unio "Altaĵo"
Literatura unio "Altaĵo (beloruse Беларускае літаратурна-мастацкае згуртаванне "Узвышша": unio de belorusaj verkistoj, kiu ekzistis inter 26-an de majo 1926 kaj decembro de la jaro 1931. Estis fondita per grupo de eksajn membrojn de Literatura Unio "Junularo". Membroj de unio: Kuzma Ĉorni (prezidanto) Kandrat Krapiva (vicprezidanto) Uladzimir Duboŭka, Pjatro Hlebka,Zmitrok Bjadulja, Jazep Puŝĉa kaj aliaj. Unio eldonadis literaturan ĵurnalon "Altaĵo" (1927-1930) kaj verkarojn de siaj membroj.
Agado de unio
Laŭ progamaj dokumentoj de unio, nova vivo dum postrevolucia epoko ekis novajn tipojn de agado. Laŭ opinio de membroj de unio, atingi pinton de nacia literaturo estis eble per edukado kaj kreskigo de junaj talentoj, supero de imitaj tradicioj kaj fondo de originala nacia skolo en nacia literatura arto per evoluigo de alta kulturo de lingvo, organika kunligo de realismaj tradicioj kun kuraĝa novigeco (vasta uzo de arta simboleco, "koncentrigita bildeco", specifa nacia temaro, kaj ĝenroj, diverseco de formoj kaj stiloj).Programo de unio trafis sub kritiko, ofte malamika kaj tendencia kaj estis religita nur parte, kaj influis en belorusa literaturo je literatura kritiko, prozo (novemulaj serĉoj de Kuzma Ĉorni, Zmitrok Bjadulja kaj aliaj), satiro (Kandrat Krapiva) kaj eposa poezio (poemoj de Uladzimir Duboŭka, en malpligranda grado je liriko kaj dramo.
Cernișoara (komunumo, Vâlcea)
Cernișoara estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Armășești, Cernișoara (la sidejo), Groși, Mădulari, Modoia, Obârșia kaj Sărsănești.
Cernișoara situas 30 km okcidente de Râmnicu Vâlcea. La distrikta vojo DJ676C ligas ĝin al la nacia vojo 65C inter Horezu kaj Craiova.
Masashi Natsume
Masashi Natsume (棗 正志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespa Kusatsu.
31836 Poshedly
31836 Poshedly estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde Observatorio de Monto Lemmon.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kenneth T. Poshedly, nelacebla eldonisto kaj ĉefredaktoro de la Ĵurnalo de la Asocio de la Lunaj kaj Planedaj Observantoj (A.L.P.O.). En 2010, li gajnis la Premion pro Servo Peggy Hass pro sia laboro ĉe tiu organizo.
Jinačovice
Jinačovice (Inatschowitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi situas 5 km nordokcidente de la urba parto Brno-Kníničky. Ĝi etendiĝas en Bobrava montetaro laŭlonge laŭ ŝoseo kondukanta el Brno ĝis Kuřim, surrande de naturparko Baba. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1358.
Distrikto Muldental
La distrikto Muldental (germane: Landkreis) ĝis la 31-a de julio 2008 estis administra unuo en la nordo de la federacia lando Saksio de Germanio. La urbo Grimma estis la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 894 km² fine de la jaro 2007 loĝis 129 166 homoj; do meznombre 144 sur unu kvadrata kilometro (en tuta Saksio la koncerna nombro tiutempe estis 238, en Germanio 231). La 1-an de aŭgusto 2008 ĝi kaj la najbara distrikto Leipziger Land unuiĝis al nova distrikto Leipzig.
Najbaraj distriktoj de la historia distrikto Muldental estis norde la distrikto Delitzsch, nordoriente kaj oriente la distrikto Torgau-Oschatz, sudoriente la distrikto Döbeln, sude la distrikto Mittweida kaj en la okcidento la jam menciita distrikto Leipziger Land.
Iam
Pri la aliaj signifoj de IAM rigardu en IAM.
Iam (jam) (hungare: Jám) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Oraviţa. Administre ĝi apartenas al Berlişte.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1153 loĝantojn (rumanoj); en 1992 487 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1221. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény).
Pekka Haavisto
Pekka HAAVISTO (naskita la 23-an de Marto 1958 en Helsinki) estas finna politikisto de la Verda Partio. Li estis parlamentano en la jaro 1987–1995 kaj ree ekde 2007. Li estas ankaŭ membro de la urba deputitaro en Helsinki.
La 22-an de Januaro 2012, en la unua balotado de la elektoj por prezidanto de Finnlando, Haavisto gajnis 18.6 % de la voĉoj. Tiel li akiris lokon en la decida dua balotado la 5-an de Februaro, kie li konkuros kun Sauli Niinistö (36.8 % je la unua fojo).
Jacqueline Auriol
Jacqueline AURIOL, naskonome Jacqueline Douet (naskiĝis en Challans (Vendée), mortis  en Parizo) estis franca aviadistino. Kiel virino, ŝi estis la unua provpiloto en Francio.
Pekka Haavisto
Haavisto prezidis la Verdan Partion ekde 1993 ĝis 1995. En la unua registaro de Paavo Lipponen li estis ministro pri vivmedio (1995–1999). Li estis la unua kabineta ministro en Eŭropo, kiu reprezentis verdan partion.
Jefim Zajdman
Jefim ZAJDMAN (Ефим Семёнович Зайдман), por multaj esperantistoj kromnome “Fima”, naskiĝis la en Simferopolo, mortis la  en Jalto (Krimeo).
Jacqueline Auriol
Omaĝo
En 2010, la Syndicat des transports d'Île-de-France (STIF) decidis doni la nomon al haltejo de tramlinio T2 situanta en komunumo Colombes.
Pekka Haavisto
De 1999 ĝis 2005 Haavisto laboris en diversaj taskoj de la Unuiĝintaj Nacioj. Li direktis la esplorgrupojn de la Media Programo de UN en Kosovo, Afganujo, Irako, Liberio, Palestino kaj Sudano, kaj reprezentis la saman UN-organon en la esploroj pri la mineja akcidento en Baia Mare en Rumanujo. Li ankaŭ kunordigis la UN-ekzamenadon pri efikoj de finkonsumita uranio en Kosovo, Montenegro, Serbujo kaj Bosnujo kaj Hercegovino. En 2005 li estis nomumita speciala reprezentanto de la Eŭropa Unio en Sudano por partopreni la intertraktadon pri paco en Darfuro.
Jefim Zajdman
Unuaj paŝoj en Esperanto-movado
Jefim Zajdman profesie estis matematikisto kaj programisto, esperantistiĝis en Ĥarkovo kiam li studis en la loka universitato, unua lia instruisto estis esperantisto V. Kotelevcev (1957). Jefim organizis la unuan junularan E-klubon en Kolomno (Moskva regiono) en 1961, estis kunfondinto de la Sovetia Esperantista Junulara Movado (1966) kaj unua gvidanto de ĝia kulturfako.
Agado en Krimeo
Jefim Zajdman estis fondinto kaj konstanta gvidanto de jalta Esperanto-klubo "Tero" dum 40 jaroj (1977-2017), Esperanto-instruisto, turisto kaj aktivulo de petveturado, iniciatinto kaj organizanto de tradicia Esperanto-festivalo «Velura Sezono» ekde 1979, kaj Esperanto-renkontiĝo «Aroma Jalto», kunfondinto de unua barda klubo "Земля" (gvidanto V. Soroka) kaj kunorganizanto de la unua urba barda festivalo «Aŭtuna Jalto» (ruse «Осенняя Ялта»).
Kune kun novosibirska esperanto-klubo (gvidanto de la klubo K. Arbekova) Jefim Zajdman organizis internaciajn renkontiĝojn «RA-IET» en Krimeo (Tarĥankut - 2008, 2010, 2012). Dank’al li Jalton vizitis amasa junulara karavano (Post-kongreso de IJK-67, 2011). Kune kun teamo de SAT-anoj li sukcese aranĝis SAT-kongreson en Jalto (2012). Krome li estis gastigema homo kaj laŭ «Pasporta servo» Jalton kaj Krimeon vizitis multe da esperantistoj.
Jefim Zajdman estas aŭtoro kaj tradukisto en Esperanton de multaj kantoj, inter kiuj preskaŭ cent estas bardaj. En 1977 li tradukis kelkajn ariojn el la rok-opero «Jesuo Kristo — superstelo» de Andrew Lloyd Webber kaj prezentis ilin en E-aranĝoj en Jalto, Dagestano kaj Kievo. En 1981 li verkis humuran teatraĵon «Krimea legendo», kiun oni prezentas ĝis nun.
Ekde la 23-a de septembro 2006 li estis organiza gvidanto kaj tradukisto al Esperanto tekstojn de Anton Ĉeĥov kaj Nikolaj Gogol por la jalta esperanta teatra studio "Improvizo" (reĝisоrino S. Kravcova).
Jefim Zajdman recenzis registritajn sur diskoj E- kantojn kaj ankaŭ E-librojn, artikolis en E-gazetoj. Li estis ĵurnalisto kaj historiisto de E-movado, okupiĝis pri jaltaj E-pioniroj kaj pri esperantistoj-mondvojaĝantoj. Krome li dum jardekoj estis komitatano de ILEI.
Laŭ decido de la estraro de REU Jefim Zajdman estis nomumita rusia «Esperantisto de la jaro 2016» — pro senlaca laboro pri organizado de renkontiĝoj, preparado de novaj esperantistoj, modela gvidado de la loka klubo kaj pro pluraj aliaj meritoj.
Jefim Zajdman tragike forpasis la 23-an de decembro 2017, rezulte de vojo-akcidento, okazinta en Jalto la antaŭan tagon.
Eksteraj ligiloj
an (ruse)
18079 Lion-Stoppato
18079 Lion-Stoppato estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
László Beke (agronomo)
László Beke [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beke László estis hungara agronomo, altlerneja instruisto.
László Beke naskiĝis la en Kisvárda, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Beke akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1902. Post 2 jaroj li estis instruisto en agrara lernejo. Inter 1906-1910 li estis asistanto en la Ekonomia Akademio (Debrecen), poste li revenis al simila lernejo en Magyaróvár (ekde 1915) kiel lektoro). Inter 1918 kaj 1928 li laboris en agronomia stacio en Budapeŝto, kie li instruis kaj esploris. Li pensiuliĝis en 1928, tamen pli poste li laboris en ministerio. En tiu periodo li ofte studvojaĝis. Lia ĉefa esplora kampo estis la terpomo.
Gata (manĝaĵo)
Gata (armene: գաթա, romanize :   gatʿa) estas armena bakaĵo aŭ dolĉa pano. Estas multaj variaĵoj de gata en Armenio kaj kutime specifaj urboj aŭ regionoj havas sian propran version. Ĝi troveblas en diversaj formoj, grandecoj kaj povas esti ornamita aŭ lasita senornama. Antaŭ longe, gata estis bakita en toniro (tradicia armena bakejo), sed ĝi nun estas bakita en fornoj. La pano estas tradicie manĝata dum la Kandelfesto, sed ankaŭ manĝata dum aliaj festoj aŭ simple bakita por ĝui kun taso da teo aŭ kafo. .
Unu populara variaĵo estas gata kun koric, farĉaĵo, kiu konsistas el faruno, butero kaj sukero. Gata povas havi aliajn farĉaĵojn kiel ekzemple nuksoj, plej ofte juglandoj. Iuj variaĵoj inkluzivas meti moneron ene de la pasto antaŭ ol la gata estas bakita, kaj oni diras, ke kiu ricevas la pecon kun la monero, tiu devas esti benita kun bonŝanco. Gata el la vilaĝoj Garni kaj Geghard estas ornamita (antaŭ bakado), ronda, kaj ĝenerale ĉirkaŭ diametro de piedo. Ĉirkaŭ la suda rando de la lago Sevan, en la urbo Covinar, gata estas pli densa kaj pli dolĉa, kaj bakita sen korico en triangula formo sen ornamado.
Liubcova
Liubcova [ljubkova] (hungare: Alsólupkó]) estas vilaĝo en Rumanio sude de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 1 638 loĝantojn (serboj, rumanoj, ciganoj, ĉeĥoj); en 1956 1 570 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1689. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Berzasca.
Seelbach apud Hamm (Sieg)
Seelbach estas komunumo en Germanio, proksime de la pli granda komunumo Hamm kaj de la rivero Sieg en la arbaroriĉa mezalta montaro Westerwald. Seelbach troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Katerina Assandra
Katerina ASSANDRA (ĉ. 1590 - post 1618) estis tre konata itala komponistino de la frua 17-a jarcento, kiu publikigis plurajn verkojn dum sia vivo, kaj famiĝis kiel orgenistino.
Vivo
Ŝi naskiĝis en riĉa familio, probable en la provinco Pavio. La muzika edukado de Katerina Assandra komenciĝis en ŝia infanaĝo kiam ŝi studis sub privataj gvidinstruistoj dungitaj de sia patro.
En tiu epoko la muzika kreado kaj instruado estis zorge kontrolata, do por tiu knabino la muzika edukado estis direktita al religia celo.
Katerina komponis serion de motetoj, tio estas  mallongaj muzikaj komponaĵoj por esti kantataj en preĝejoj kies temoj estas ofte bibliaj. La motetoj estis kantataj a cappella, do voĉa muziko, sen instrumenta akompano. Krome Katerina verkis diversajn komponaĵojn por orgeno, pro kies ludado ŝi estis aparte laŭdata.
En 1606 Giovanni Paolo Cima (1570-1622), komponisto kaj muzikdirektoro de Milano, dediĉis parton de sia opero "Al la tre elstara kaj plej virtuoza sinjorino Katerina Assandra". Ĉi tiu estas la unua konata mencio pri tiu komponistino, kaj forta rekono al ŝia talento en tia tre frua etapo de ŝia kariero.
En 1609 ŝi prenis religiajn votojn por eniri la benediktinan monaĥejon de Sant 'Agata en la lombarda regiono de norda Italio, kaj adoptis la nomon Agata. Tie ŝi studis kontrapunkton sub unu el la plej grandaj instruistoj de la Katedralo de Pavio, la germana katolika ekzilito Benedetto Re. Katerina Assandra nomis lin ‘Maestro di contraponto’ en siaj notoj sur ‘Motetti à due e tre voci’, publikigitaj en Milano en la jaro 1609 kaj dediĉitaj al la episkopo de Pavio. La eldonaĵo inkluzivas dek verkojn por soprano kaj baso kaj enhavas du el la komponaĵoj de Benedetto Re. Responde al tiu ĝentileco, li poste publikigis verkojn de Assandra kune kun sia propra muziko.
Inter multaj el ŝiaj verkoj elstaras, krom la ‘Motetti à due e tre voci’ jam menciita,‘O salutaris hostia’, kiu estis unu el la unuaj pecoj kiu inkludis violonon; ‘Salve Regina’ moteto por ok voĉoj; ‘Duo Seraphim’ verkita por tri voĉoj. Kelkaj opinias ke ŝia scenaro de ‘Duo Seraphim’ eble inspiris la scenaron  de Monteverdi pri la sama teksto.
Du el ŝiaj verkoj, kiuj alie restus nekonataj, aperis en germana tabulaturo en manuskripto situata en la biblioteko de Regensburg.
Kiel Borsieri rimarkis, la motetoj de Assandra estis inter la unuaj en la romana stilo publikigitaj en Milano. Laŭ li la kompona stilo de Assandra estis influita de la loka komponisto Agostino Agazzari kies verkoj ĵus estis publikigitaj en la urbo. Katerina komponis tiel en tradiciaj, kiel en pli renovigaj stiloj, montrante progresemajn tendencojn. Ŝiaj motetoj povis esti luditaj kaj prezentitaj en konvento sen viraj kantistoj, kvankam ili ofte estis verkitaj por du sopranoj, kontralto, baso kaj ripeta baso.
Ŝiaj komponaĵoj estis plejparte publikigitaj inter 1609 kaj 1616. La moteto, ‘Audite verbum Dominum’, por kvar voĉoj publikigita en 1618 estas la lasta konata de ŝia aŭtoreco. Supozeble de tiu tempo ŝi transprenis devojn kiel monaĥino, kio ĉesigis ŝian karieron kiel komponistinon.
Malgraŭ la limigoj, kiujn ekleziaj aŭtoritatoj starigis pri muziko ene de monaĥejoj, Katerina famiĝis kiel orgenistino kaj komponistino, kaj ŝia reputacio disvastiĝis ekster la limoj de Italio. Ŝia laboro estis mirinda kaj ŝi estis la unua itala monaĥino, inter multaj aliaj kiuj tiutempe verkis muzikon, kiu publikigis kompletan kolekton de komponaĵoj en Italio kaj Germanio. Du el ŝiaj motetoj estis reeldonitaj en germanaj antologioj dum jardeko kaj duono post la originala apero. La verkoj de Katerina Asandra estis konata ekster la limoj de ŝia hejmlando kaj daŭre estis ludataj poste.
Puybrun
Puybrun estas franca situanta en departemento Lot, regiono.
Pd
La literkombino havas plurajn signifojn:
Barcelono (Venezuelo)
Barcelono (Barcelona) estas la ĉefurbo de la ŝtato Anzoátegui en Venezuelo. Ĝi havis 620 555 loĝantojn en 2010. Fondita en 1671, la urbo Barcelono kun Puerto la Cruz, Lecheria kaj Guanta komune formas unu el la plej gravaj urbaj regionoj de Venezuelo. En Barcelono troviĝas la flughaveno Aeropuerto Internacional General José Antonio Anzoátegui.
Kontraste al Puerto la Cruz, konstruita ĉefe en la 20-a jarcento, Barcelono havas bone konservitan kolonistilan arkitekturon. Pro ĝiaj historiaj konstruaĵoj kaj turismaj institucioj la urbo ofertas allogajn eblecojn por la turistoj vizitantaj la orientan bordon de Venezuelo. Kolonistilaj konstruaĵoj ĉirkaŭas la placon Boyaca, la originan placon konstruitan kiam la urbo fondiĝis. La katedralo de la urbo, nomita Iglesia El Carmen, estis konstruita inter 1748 kaj 1773; longa periodo, kiu inkluzivis ampleksan riparadon pro damaĝo kaŭzita per tertremo. La ĉirkaŭaĵo kontrastas kun la modernismo trovebla en la centro de la urbo.
Unu el la plej interesaj kolonistilaj konstruaĵoj estas la Muzeo de Anzoátegui, la plej malnova konstruaĵo en la urbo, konstruita en 1671. Aliaj gravaj historiaj regionoj troviĝas ĉirkaŭ la tri ĉefaj placoj: Bolivar, Miranda kaj Boyacá.
Ĉe la Avenida 5 de Julio estas La Casa Fuerte (forta domo), nacia historia monumento, kiu estis origine konstruita super la ruinoj de la malnova monakejo Convento de San Francisco. En 1811, dum la sendependeca milito, La Casa Fuerte estis prenita de la fondintoj de la respubliko, transformita al fortikaĵo per Simón Bolívar kaj armita per du kanonoj por defendi la urbon kontraŭ la atakoj de la hispanoj. Post kelkaj atakoj je la 17-a de aprilo 1817, la domo estis prenita kaj detruita per la reĝa militistaro, kiu poste senkapigis ĉiujn ĝiajn loĝantojn. Ĝi staras nun kiel memorigo por la sendependeca spirito. Estas tie statuo de Eulolia Buroz, virino kiu mortis dum la sieĝo.
Turismo
Inter Barcelono kaj Puerto la Cruz troviĝas El Morro, grandega komplekso konstruita por loĝigi milojn da turistoj kaj venezuelanoj en apartamentoj kaj hoteloj.
La komplekso enhavas multajn plezurhavenojn kaj boatfarejojn, kaj estas populara celo por jaktistoj. Multaj kanaloj trairas la komplekson kaj permesas aliron al la maro. Unu el la plej ambiciaj konstruaĵoj en El Morro estas la ripozejo kaj banejo Maremares, origine konstruita de Daniel Camejo. Iam kvin-stela hotelo, kiu gastigis pintkunvenon inter la venezuela prezidento Hugo Chavez kaj la kuba ĉefministro Fidel Castro, ĝi nun spertas malfacilan periodon kaj ĝiaj basenoj, lagunoj kaj golfejoj estas malmulte flegataj. Iumomente en frua 2006 ĝia tuta klimatizilo ne funkciis dum kelkaj semajnoj kaj gastoj malfacile marŝis suben al la albordiĝejo de ĝia plezurhaveno stumblante super detruitaj plankobretoj. Proksime al El Morro estas la moderna butikuma centro Centro Comercial Plaza Mayor, konstruita en la kolorplena nederlanda kolonia stilo, simila al tiu trovebla en Curaçao.
La ĉefaj plaĝoj ĉirkaŭ Barcelono kaj Puerto la Cruz troviĝas sur la istmo El Morro, kaj estas Isla de Plata, Conoma, Arapito, Cangrejo, Lecherias kaj playa Mansa.
Ĉi tiuj plaĝoj ofertas multajn subĉielajn restoraciojn, kiuj servas pladojn de fiŝoj kaj marestaĵoj. Puerto la Cruz estas ankaŭ la enirejo por Mochima Nacia Parko, unu el la laŭopinie plej impresaj en la lando. De ĝia haveno la turisto povas iri per pramo al la insulo Margarita, kaj ankaŭ lui boaton por veturi al la najbaraj insuloj, ekzemple Las Chimanas, Cachicamo kaj Borracha. Je la fino de la tago turistoj kaj lokuloj iras al la Paseo Colón (Columbus-promenejo) por promeni.
Ĝemelurboj
Barcelona estas ĝemelita kun:
-1479
La jaro 1479 antaŭ nia erao estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe laŭ la gregoria kalendaro. Ĝi apartenis al la 15-a jarcento antaŭ nia erao.
NGC 4948
NGC 4948 (aliaj indikoj — IC 4156, MCG -1-33-79, PGC 45224) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
5877 Toshimaihara
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Toshinori Maihara, emerita profesoro ĉe la Universitato de Kioto kaj gvidanto pri infraruĝa astronomio en Japanio.
Stacio Kita-Komatsu
Stacio Kita-Komatsu (japane: 北小松駅 [Kita-Komacu-eki], angle: Kita-Komatsu Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kosei.
Dolianova
Dolianova - jen itale, sarde Patiòlla - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la administra unuo metropola urbo Kaljaro. Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la provinco Kaljaro, kiu malfondiĝis en februaro 2016. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas San Nicolò Gerrei, Sant'Andrea Frius, Serdiana, Sinnai, Soleminis kaj Villasalto.
Komercborso de Rosario
La Komercborso de Rosario en hispana Bolsa de Comercio de Rosario estas civila asocio fondita en 1884 en la samnoma urbo, provinco Santa Fe, Respubliko Argentino. Tis ĉefa celo estas helpi la merkatojn de produktoj, de kapitaloj kaj de aliaj havaĵoj. Ĝi troviĝas sub la superrigardo de la Comisión Nacional de Valores de Argentina (Nacia Komisiono de Valoroj).
Historio
La Komercborso de Rosario estis fondita la 18an de aŭgusto de 1884, kiel civila asocio ne enspezocela, jura formo kiun ĝi konservas en la aktualo. Nune ĝi prizorgas kiel ĉefaj fakoj la komerco de cerealoj kaj viando.
Dolianova
Kristanaj patronoj estas la sankta Pantaleono kaj sankta Blazio, kies memortagoj sekve estas la komunumaj festotagoj.
Parempuyre (stacidomo)
Parempuyre estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Parempuyre, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ravezies - Pointe-de-Grave (584000).
Hrabovo
Hrabovo (ukraine, rutene kaj ruse Грабово, Hrabovo, Hrabowo, Szidorfalva [sidorfalva]) estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Puznjakivci.
53910 Jánfischer
53910 Jánfischer estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la slovakaj astronomoj Leonard Kornoš kaj Dušan Kalmančok elde la Observatorio de Modra en Slovakio.
László Bozó (reĝisoro)
László BOZÓ [lAslO bozO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bozó László estis hungara reĝisoro, dramaturgo, redaktoro, altlerneja instruisto. Li uzis familian nomon de sia patrino.
László Bozó naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Kanado en Toronto (laŭ  la mortotago estas 18-a).
Biografio
László Bozó frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste komercan mezlernejon en Szolnok, fine li estis simpla laboristo en Budapeŝto 2 jarojn. Same 2 jarojn li studis en Hungara Ekonomia Universitato, poste laŭ koresponda kurso en Scienca Universitato József Attila (1948-1952), kie li akiris diplomon. En la jaroj 1952-1953 li plulernis en Teatra kaj Filma Altlernejo, kie li akiris dramaturgan diplomon. Post siaj studoj li aliĝis al Hungara Radio, sed samtempe li estis asistanto en la ĵus menciita altlernejo ĝis 1956. Inter 1957-1962 li gvidis la dramaturgojn en la radio, inter 1971-1989 li estis ĉefreĝisoro samloke. En tiu periodo li prezentis kremon de la hungara literaturo. En 1989 li pensiuliĝis, en 1995 li translokiĝis al Kanado.
En 1961 li edziĝis, post 4 jaroj li havis filon. Li ricevis 4 premiojn inter 1973-1984.
Orishas
Orishas estas kuba muzikgrupo formata de Hiram Riverí Medina (Ruzzo), Roldán González Rivero kaj Yotuel Omar Romero Manzanares (Guerrero). En la komenco Yotuel kaj Ruzzo estis du junuloj kiuj foriris de Havano kiel projekto pri lerneja interŝanĝo kun Parizo; tie renkontiĝis kun Roldan kaj Flaco-Pro (kiu nur partoprenis la unuan diskon, A lo Cubano), kaj tiamaniere naskiĝis la muzikgrupo en 1999, miksante repon kun tradicia kuba muziko. Kiel kuriozaĵoj la anoj de tiu grupo loĝas dise en Eŭropo (Roldán en Parizo, Ruzzo en Milano kaj Yotuel en Madrido). Plia kuriozaĵo estas ke la nomo "Yotuel" estis inventita de lia patrino kunigante la tri unuajn personajn pronomojn en singularo de la hispana lingvo (Yo, tú, él: yotuel).
Orishas entute vendis pli ol 750.000 KD-ojn en Eŭropo, gajnis du Grammy-premiojn. Ili estas la plej brila ekzemplo kaj reprezentado de la kuba hiphopo tra la mondo.
La grupo en kelkaj kanzonoj plendas favore al la leĝigado de mariĥuano. Iliaj tekstoj ne estas preterpasataj de la oficiala kriterio de la kuba registaro, kie post realigata prezentado de la muzikgrupo en Havano, ricevis la admonon «atentu pri certaj tekstoj».
En 2007, kreis duopon con la portorika grupo, Calle 13, en la kanzono "Pal Norte". La kanzono gajnis la premion Grammy Latino kiel Plej Bona Urba Kanzono.
Lex Barker
Lex BARKER, origine: Alexander Chrichlow BARKER Jr. (naskiĝis la 8-an de majo, 1919, mortis la 11-an de majo, 1973) estis usona aktoro.
Barker naskiĝis en Rye, Novjorkio. Li aktive partoprenis la Duan Mondmiliton kaj poste komencis filmkarieron. Post kelkaj malgrandaj roloj, li famiĝis en la rolo de Tarzan, kiun li en kvin filmoj prezentis.
Ekde 1957 por li estis malfacile, trovi bonajn rolojn en Usono, tiel li transloĝiĝis al Eŭropo. Tie li sukcesis daŭrigi sian filmkarieron. Li frapis la atenton de la publiko ekzemple kiel Old Shatterhand resp. Kara Ben Nemsi en filmigoj de verkoj de Karl May. Ankaŭ en la filmo La dolce vita de Federico Fellini li havis malgrandan rolon.
Kvin-foje li edziĝis; lia filo Christopher Barker ankaŭ fariĝis aktoro.
Frostrezisteco
Frostrezisteco estas termino el la biologio. Frostreszista estas planto aŭ populacio, kiu ne estas sentiva kontraŭ malaltaj temperaturoj sub 0°  C. La termino uzeblas ĉe plantoj en ilia natura ĉirkaŭ. Se temas pri importitaj aŭ ĝardenplantoj la esprimo vintrorezisteco pli taŭgas.
Pri la plantaj strategioj de transvivado ĉe malaltaj temperaturoj legu la artikolon: malvarmstreso ĉe plantoj.
Gravaj influfaktoroj
La frostrezisto dependas de pluraj faktoroj: Granda rolo ludas la origino de la planto, ĉela sama specio el la tropiko aŭ subtropiko havas oft pli malgrandan frostreziston ol plantoj el pli malvarmaj regionoj, sed la frostreszisto estas influigebla parte de la ĝusta flegado.
Ĝis kelkaj grasoj sub nulo frostsentivaj plantoj povas transvivi, se la tempodaŭro estas mallonga. Certan influon ankaŭ havas la alklimatiĝado. Por rezisti fortan froston necesas, ke la protoplasmo de la ĉeloj estas nefrostigaj.
Ekzemploj de frostrezisteco
Kulturpomo kaj aliaj fruktarboj el moderaj klimatoj estas frostrezistaj. Malpli frostrezistaj estas persikoj kaj abrikotoj. Ambaŭ emas al frostkrevaĵoj ĉe tigoj kaj trunkoj. Ankaŭ la arbustoj el la moderaj klimatoj havas frostrezisto ĝis ĝi ĉ. −20 °C aŭ pli, dum  unujaraj plantoj  frostmortas en malfrua aŭtuno. Ankaj inter la palmoj ekzistas plurajn dudekojn da frostrezistas specioj. De la ĉ. 2000 tropika specioj kelkaj bezonas minimumajn temperaturojn de 15 ĝis 20 °C. Sed inter ili ankaŭ ekzistas kelkaj, kiuj toleras malgrandajn aŭ mezgrandajn frostperiodojn. Inter ili estas i.a. Trachycarpus fortunei, kiu troviĝas de Orientazio ĝis Himalajo, tie ĝis alteco de 2400 m sper marnivelo.
Gnetofitoj
Gnetofitoj (Gnetophyta) estas divizio de plantoj, kies neformortintaj anoj nombras proksimume 70 speciojn inter tri genroj: gneto (Gnetum), efedro (Ephedra), kaj Welwitschia, po unu familio por ĉiu genro, ĉiuj en unu ordo Gnetopsidoj (Gnetopsida). La gnetofitoj estas gimnospermoj.
Historio
Fosilioj de gnetofitoj troviĝas ekde la permio. Ankaŭ, fosiliaj gnetofitoj troviĝas el triaso kaj kretaceo.
La divizio estis tre diversa dum paleogeno kaj neogeno; ĝi malkreskis dum kvaternaro, tamen, kaj nuntempe ekzistas nur tri genroj de gnetofitoj, de proksimume 70 specioj.
Ĥondrosteoj
Ĥondrosteoj, Chondrostei, estas ĉefe kartilagaj fiŝoj kiuj montras ioman gradon de ostiĝo. La kartilaga kondiĉo estas supozita kiel esti derivita, kaj la prauloj de tiu grupo estis ostofiŝoj kun tute ostigitaj skeletoj. Membroj de tiu grupo kunhavas kun la Elasmobrankuloj kelkajn trajtojn kiel la posedo de spirtruoj, heterocerkan voston kaj foreston de skvamoj. Tamen, la fosilia registro sugestas, ke ili havas pli komune kun la Teleosteoj. La Ĥondrosteoj estas probable parafiletika grupigo; la 52 vivantaj specioj estas dividitaj inter du ordoj, nome Acipenseroformaj (acipenseroj kaj poliodonoj), kaj la Polipteroformaj (Erpetoichthys kaj Polipteredoj).
Ordoj, familioj kaj genroj
Tiu grupo estis la ĉefa grupo de fiŝoj de la Karbonio ĝis la Triaso, sed hodiaŭ enhavas nur malpli ol 10 genroj kaj ĉirkaŭ 50 specojn, vivantajn en riveroj kaj lagoj, ne en la maro.
Trajtoj
La ĉefa distinga trajto de tiu grupo estas la kartilaga naturo de la skeleto, kvankam kelkaj pli malnovaj fiŝoj montras gradon de kalciigo. La prauloj de la Ĥondrosteoj ŝajne estis ostaj fiŝoj, sed tiu karaktero de ostigita skeleto estis perdita en posta disvolviĝo de ilia evolucio, rezulte en malpezigo de la kadro. Pli malnovaj individuoj de Ĥondrosteoj montras komencojn de ostigo de la skeleto, kio sugestas ke tiu procezo estas prokrastita pli ol tute perdita en tiuj fiŝoj.
Taksonomio
Tiu grupo estis foje klasita kun la ŝarkoj ĉar la Ĥondrosteoj, kiel tiuj lastaj, ĉefe ne havas ostojn, kaj ilia strukturo de makzelo estas pli simila al tiu de ŝarkoj ol al tiu de aliaj ostaj fiŝoj; krome, ambaŭ grupoj ne havas skvamojn (eksklude la Polipteroformaj). Aldonaj kunhavataj trajtoj estas spirtruoj kaj, en acipenseroj kaj padelfiŝoj, heterocerka vosto (la vertebroj etendiĝas en la pli granda lobo de vosta naĝilo). Tamen, la fosilia registro sugestas, ke tiuj fiŝoj havas pli komunan trajton kun la Teleosteoj ol tio kion la ekstera aspekto povus sugesti.
3479 Malaparte
Nomo
Ĝia nomo estas omaĝo al la itala verkisto Curzio Malaparte (1898–1957).
Ferenc Várady
VÁRADY Ferenc [pr. va:radi] estis hungara aktoro, teatrestro naskiĝinta en Nyírbátor en 1820 kaj mortinta en Székelyhíd en 1892.
Kariero
Várady debutis en Debreceno en la 1840-aj jaroj. Ekde 1850-aj jaroj li ludis kun sia edzino Emília Németh en la sudaj urboj, en 1855 en Segedo, en 1858 en Pécs, en 1859 en Arado. En 1861 li estris trupon en Gyula, sed malsukcesis kaj li dungiĝis por vintro al Satmaro al Vilmos Lászy. En printempo de 1863 li venis en Komaromon, kie je la fino de la 1860-aj jaroj li iĝis kunuldirektoro kaj poste ekde 1871 memstara direktoro ĝis 1886. Ili havis ĉiujare almenaŭ 3-4 stacilokojn. Ekde 1879 ili gvidis la tiel nomatan distrikton de Székelyudvarhely.
Cerro Macá
Cerro Macá estas stratovulkano situa en la nordo de la Fjordo Aisén kaj oriente de la Kanalo Moraleda, en la Regiono Aisén de Ĉilio. Tiu glaĉer-kovrita vulkano kuŝas laŭlonge de la regiona zono Faŭlto Liquiñe-Ofqui en Andoj. Ĝi estis erupciinta bazalton.
Cerro Macá havas montopintan alton de proksimume 2 300 m super marnivelo.
Ildikó Keresztes
Ildikó KERESZTES [keresteŝ] estas hungara rokkantistino, deklamistino, aktorino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 8-an de aŭgusto 1964.
Kariero
Ildikó Keresztes translokiĝis el Rumanio (kie ŝi apartenis al la hungara minoritato) al Hungario en la fruaj 1980-aj jaroj. En 1985 ŝi akiris permeson por kantisto. Ŝi faris longan turneon kun muzikgrupo en Skandinavio. En 1988 ŝi havis mizikalajn rolojn en Budapeŝto, sed la teatra trupo aliĝis al Teatro Petőfi (Sopron), kie ŝi kantadis ankaŭ operetojn. En 2006 ŝi estis nomumita "eterna membro" de la teatro. Ŝi havis rolojn ankaŭ en Teatro Madách kaj en pluraj teatroj, ofte ŝi kantadis, tamen ŝiaj televiziaj roloj portis la tutlandan konatecon. Ŝi ofte havas diversajn taskojn en pluraj televizioj.
Ildikó Keresztes havas de 1999 plurajn diskojn. Ŝi estas premiitino Artisjus (2001) en kategorio de muzikalo.
Árpád Toró
TORÓ Árpád estas rumania hungara kuracisto, memuaristo. Li estis naskita en Ulieş la 1-a de aŭgusto 1930. Li vivas en Hungario.
Biografio
Árpád Toró diplomitiĝis en Universitatea de Medicină și Farmacie din Târgu Mureș de Târgu Mureș kaj li estis de 1957 kuracisto ĝis sia pensiuliĝo en 1990.
(18080) 2000 GW105
(18080) 2000 GW105 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Carl Lampert
Carl LAMPERT (naskiĝinta la 9-an de januaro 1894 en Göfis, murdita la 13-an de novembro 1944 en Halle) estis katolika pastro el Aŭstrio. Lia beatigo okazis en la 3.11.2011 en Dornbirn.
Vivo
En 1918 Lampert estas ordinita pastro en Brixen-Bressanone. Post studoj de la kanona juro en Romo li fariĝis en 1935 estro de la eklezia juĝejo de la Apostola administradujo de Feldkirch. En 1939 li iĝis vicvikario de Insbruko. Pro siaj protestoj kontraŭ la nacisocialisma kontraŭkatolikismo Lampert plurfoje arestitis kaj ĵetitis en la koncentrejojn de Dachau kaj Sachsenhausen. Post la liberigo en aŭgusto de 1941 Gestapo sendis lin kvazaŭ ekzilen al Stettin-Szczecin.
Nova enkarcerigo
Li en la ĉirkaŭaĵoj de la urbo helpas animzorgade. Lampert ankaŭ en la ekzilo restis kritikanto de la nazioj nesciante ke kaŝpolicano observadis lin. Liaj interparoloj, telefonaj interparoladoj kaj leteroj estis observataj. En februaro de 1943 li denove malliberigitis kaj dum pridemandado suferis torturon. La sekretaj policanoj riproĉis al li ne sole kritikon pri la deportado de judoj kaj la murdo de nesanebluloj sed ankaŭ aŭskultadon de radistacioj fremdlandaj, krome la ĝentilan trakton de punlaborantoj.
Kondamite al morto en la 13-a de novembro 1944 Lampert ekzekutitis kune kun Friedrich Lorenz kaj Herbert Simoleit.
Joseph Kasa-Vubu
Joseph Kasa-Vubu (ĉ. 1917 - 24a de marto 1969), estis la unua prezidento de Demokratia Respubliko Kongo de 1960 ĝis 1965.
Biografio
Li devenis el la Provinco Bas-Congo. Li studis por iĝi katolika pastro. Antaŭ la fino de tia studado li iĝis instruisto, poste oficulo de entrepreno kaj en 1942 funkciulo de la kolonia belga administracio. Poste en la tiam nomata ĉefurbo Léopoldville, li kontaktis kun etoso de intelektuloj kaj kontraŭkoloniistoj.
Sendependeco
Post kelkaj jaroj de naciista efervesko post la Dua Mondmilito la 4-an de januaro 1959 la belga registaro anoncis agnoskon de la sendependo de Kongo, post sangoverŝa insurekcio sekve de malpermeso de politika renkontiĝo, kaj decidis fiksi la daton de la 30a de junio 1960 por la sendependo post negocado en Bruselo. La partioj pli kontraŭkoloniaj venkis en la parlamentaj kaj prezidentaj balotadoj. Joseph Kasa-Vubu estis elektita prezidento kaj Patrice Lumumba ĉefministro. La 30a de junio 1960, la belga ekskolonio atingis la sendependon post ses monatoj de preparoj.
La nova lando suferis kelkajn internajn malfacilaĵojn, kaj Belgio intervenis por certigi malokazigon de naciigo de la naturaj resursoj, apogante la disigon de la du minejaj provincoj de Katango kaj Suda Kasaio. Joseph-Désiré Mobutu ekhavis la povon en Kongo post militista puĉo, kaj ordonis la enkarcerigon de Lumumba, kiu estis mortigita en karcero danke al la kompliceco de la belga sekreta servo.
25023 Sundaresh
25023 Sundaresh estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sushant Sundaresh, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Harker School de San Jose (Kalifornio, Usono).
Tb
La literkombino havas plurajn signifojn:
Givat Brenner
Givat Brenner (hebree גבעת ברנר) estas unu el la plej grandaj kibucoj de Israelo, kun ĉ. 1400 loĝantoj, ĉe Reĥovot, sude de Tel Aviv.
Givat Brenner estis fondita en 1928 fare de junaj homoj el Rusio kaj Pollando, sur tereno de la Jewish Agency kaj estis nomata post la ukraini-devena verkisto Josef Ĥaim Brenner, kiu estis murdita en 1921. La grupo konsistis komence el 33 personoj kun propraj tendoj kaj organizis sin laŭ socialistaj principoj. Baldaŭ alvenis judoj el Latvio kaj okcidenta Eŭropo kaj la komunumo ekfloris per fruktoĝardeno, konzerva fabriko, produktado de akvumaj ekipaĵoj, mebloj. Oni establis lernejojn kaj aliajn komunejojn.
La komunumo dividiĝis en 1952 kaj parto de ili fondis la kibucon Necer Sereni. Tio okazis pro opinia distanco al la Sovetunio.