cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jezuita misio en Ĉinujo
Historio
Baldaŭ tamen okazis konfliktoj kun la Vatikano kaj la ceteraj ordenoj, ĉar la Jezuitoj pledis por la adaptado de la katolikismo al la cirkonstancoj en Ĉinujo. Ekzemple al la kristaniĝintoj oni permesu la konservadon de la eksteraĵaj ritoj de siaj tradiciaj religioj, interalie la praulo-honorado de la konfuceismo. En 1742/44 Benedikto la 14-a finis tiun ĉi ritodisputon per la finfina malpermeso de la adaptado, per kiu la jezuita misio en Ĉinujo pli kaj pli venis sub la premon de imperiestro Qianlong. Tiu ĉi subpremis la kristanan religion kaj forpelis multajn misiistojn. Nur aparte meritaj "kortegojezuitoj" kiel Giuseppe Castiglione, Jean Denis Attiret, Joseph-Marie Amiot, Ignaz Sichelbarth aŭ Anton Gogeisl rajtis resti kaj daŭrigi sian laboron.
Linhart Hilde Scholze
EdE-S Linhart Hilde SCHOLZE (ŝolce), germanino, kunlaborantino de fakaj gazetoj pri hejma arto. Nask. 16 dec. 1895 en Liberec (ĈSR). Prop. tekstoj en „Marto“. Aparte aperis „Rübezahl“, 1931.
Vyšná Voľa
Vyšná Voľa (hungare Felsőszabados [felŝOsabadoŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1438. En 1829 incendio, post unu jaro kaj en 1862 inundoj okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Felső-Volya, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsószabados 278 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Ekde 1956 aŭtobuso trafikas, ekde 1960 telefono funkcias, en 1964 kulturdomo, post jardeko infanĝardeno konstruiĝis. En 2001 vivis en Vyšná Voľa 403 homoj, (401 slovakoj).
NGC 2008
NGC 2008 (aliaj indikoj — ESO 204-20, AM 0533-505, IRAS05338-5059, PGC 17480) estas galaksio en konstelacio Pentristo.
1971
1971 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1971 post Kristo okazis, interalie:
Frimero
Frimero (Frimaire) estas la nomo de la tria monato de la franca respublika kalendaro, ankaŭ la tria de la aŭtuna sezono, kiu daŭras ekde la 22-a,23-a aŭ 24-a de novembro ĝis la 20-a, 21-a aŭ 22-a de decembro, laŭ la jaro. Ĝi proksimume koincidas kun la ŝajna preterpaso de la Suno ĉirkaŭ la zodiaka konstelacio Sagitario.
Franska revolutionskalendern
Nöpke
Nöpke estas komunumo en Germanio. Ĝi apartenas al Distrikto regiono Hanovro, Malsupra Saksio. En la 30-a de julio 2003 la komunumo havis 674 loĝantojn.
Neagh
Neagh (prononcita kiel ; irlande Loch nEathach - Lago nEathach ) estas purakva lago en Nord-Irlando. Ĝi estas la plej granda lago en la Unuiĝinta Reĝlando kaj en insulo de Irlando, kun areo de 150 kvadratmejloj (388 kvadrataj kilometroj).<!-- Situo]] Kvin de la ses departementoj de Nord-Irlando havi bordoj sur la Lago: Antrimo, Armaĥo, Suben, _Londonderry_ kaj _Tyrone_. Urboj kaj vilaĝoj proksima la Lago inkluzivi Antrimo, _Toomebridge_, _Ballyronan_, _Ballinderry_, _Moortown_, _Ardboe_, _Maghery_, _Lurgan_ kaj _Magherafelt_.
Kvankam la Lago estas uzita por (diversaj, diversaĵo) de (aliformiga, ripoza) kaj komercaj agadoj, ĝi estas eksponita kaj strebas al preni ege malglata tre rapide en ventaj kondiĉoj. Ĝi estas ankaŭ uzita kiel fonto de pura akvo per la _DRD_ Akva Servo. (Planoj, Planas, Projektas) al (multigi, pligrandiĝo) la kvanto akva desegnita de la Lago, tra nova akva kuracado (laboroj, laboras) je Porka Parka Punkto, havi longa estas planita sed estas ankoraŭ al materiiĝi.
Neagh Savi provizas savi servo 24 horoj en tago. Ĝi estas honorofica servo, sed ĝia (membroj, membras) estas (dediĉita, destinita) kaj posedi grava _expertise_. Savas estas koordinatita per la Mara kaj _Coastguard_ Agentejo.
Neagh allogas birdo _watchers_ de multaj (nacioj, nacias) pro al la nombro kaj (diversaj, diversaĵo) de birda kiu vintro kaj somero en la _boglands_ kaj bordoj ĉirkaŭ la lago.
Angila fiŝkaptado havas estas grava industrio en Neagh por (jarcentoj, jarcentas). Hodiaŭ Neagh angilo _fisheries_ eksportaj iliaj angiloj al (restoracioj, restoracias) ĉie en la mondo.
Estas nombro de insuloj en la lago: _Coney_ Insulo, _Coney_ Insulo (Plata, Apartamento), _Croaghan_ (Plata, Apartamento), _Derrywarragh_ Insulo, _Padian_, _Phil_ Fraja (Plata, Apartamento) kaj La Malprofunda (Plata, Apartamento). (''(Tononomo, Noto, Noti): listo nekompleta)
Neagh estis larĝe alprenita al esti posedita per la (ŝtato, stato, stati), sed en 2005 ĝi publike aperis (tiu, ke, kiu) ĝi estas la _ancestral_ propraĵo de la Grafoj de _Shaftesbury_. Ĉi tiu (majo, povas) havi seriozaj implikacioj por planita ŝanĝas al ŝtata (enlanda, malfremda) akvo (servoj, servas) en Nord-Irlando, kiel la lago (liveras, liveroj) 40% de la regiona trinkakvo kaj estas ankaŭ uzita kiel _sewage_ _outfall_ (en sistemo nur _permissible_ tra Krona imuneco).
Legendo
Malnova Irlanda etaĝo (diras, rakontas) kiel la Lago estis formita kiam Irlanda legenda grandega, Finnino _McCool_ (tradicie "_Fionn_ _mac_ _Cumhaill_"), _scooped_ supren porcio de la lando kaj ĵetis ĝi je Skota konkuri. Li bedaŭris, kaj la bulo de tero (landis, bienita) en la Irlanda maro, tial kreanta la Manksinsulo.
Millana
Millana [miĜAna] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 120 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,31 loĝ/km².
Situo
Millana situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 825 m super marnivelo nome sur la valo de la rivero Guadiela, ene de la nomata Hoya del Infantado; je 86 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, kaj je 131 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 27,81 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°30′31″N 2°34′11″Ok.
Historio
La nomo de la vilaĝo estas klare latina, kaj en ĝia teritorio oni trovis arkeologiajn restaĵojn de la epoko romia konsistantaj en setlejo kun sia nekropolo kaj pecoj da mozaikoj kaj ceramiko. Dum la Mezepoko la setlejo rehavis vivon, kvankam neniam tre grava. Ĝia historio estas komuna al ĉiuj aliaj vilaĝoj kiuj formas la Hoya del Infantado, speciale Alcocer kaj Salmerón, inter kiuj ĝi troviĝas.
Posat la Reconquista ĝi apartenis al Común de Villa y Tierra de Huete. Poste ĝi estis en la senjorlando de doña Mayor Guillén, pro donaco de la reĝo Alfonso la 10-a la Saĝulo, posedantino ankaŭ de la senjorlando de Cifuentes, ĉirkaŭ 1253.
Poste ĝi apartenis al la senjorlando de Villena, kun Don Juan Manuel. Ĝi estis ankaŭ de doña María de Albornoz kaj de ŝia edzo don Henriko de Villena la nekromanciulo, kaj pasis en la 15-a jarcento al povo de la familio Mendoza, kiu ricevis sian plej gravan titolon, nome tiuj de dukoj de la Infantado, el tiu tero alkaria. En la teritorio de tiu nobela familio restis jam ĝis la 19-a jarcento.
Lago Maligne
Maligne estas lago en Nacia Parko Jasper, Alberto, Kanado.
Millana
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 1950 al 120, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Millana, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Millana kie oni falis al la nunaj 120.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
La Spezia
La Specjo (La Spezia, Spèza en dialekto) estas komunumo de Italio kun ĉirkaŭ 95000 loĝantoj (136000 inkluzivante la ĉirkaŭaĵojn), ĉefurbo de la samnoma provinco en Ligurio. Ĝi estas la dua urbo laŭ loĝantaro de la regiono, post la regiona ĉefurbo Ĝenovo.
Susan Sarandon
Susan SARANDON, origine: Susan Abigail TOMALIN (naskiĝis la 4-an de oktobro, 1946 en Novjorko) estas usona aktorino. La nomon Sarandon ŝi retenis el la (divorcita) edzeco kun la aktoro Chris Sarandon.
La Spezia
Geografio
La urbo troviĝas en la orienta ekstremo de la regiono Ligurio, je malmultaj kilometroj de la limo kun Toskanio, en la centro de profunda golfo kun la sama nomo. La golfo, ankaŭ konata kiel "Golfo de la Poetoj", estas ĉirkaŭata de montĉeno, la pinto pli alta estas monto Verrugoli, 749 m s.m.n.
Susan Sarandon
En sia kariero ŝi kvin-foje estis nomumita por la Oskaro kaj unufoje ŝi gajnis la premion: en 1996 pro Dead Man Walking.
La Spezia
Historio
Antikve loĝis apud la nuntempa urbo la popolo de la Liguroj, kiuj falis sub la regadon de la Romianoj ĉirkaŭ en 200 a.K.. La Romianoj fondis kolonion nomatan portus Lunae ĉirkaŭ 30 km sudokcidente; ĝi estis grava urbeto (baldaŭ kun la nova nomo de Luni) ĝis la 9-a jarcento; la lastaj loĝantoj foriris en 1058.
Susan Sarandon
En pluraj filmoj ŝi aperas kune kun sia longjara kunulo Tim Robbins. Ambaŭ estas ankaŭ politike aktivaj.
La Spezia
Historio
Ĉirkaŭ samtempe kun la fino de Luni naskiĝis La Specjo, kies unua mencio aperis en 1256 (aŭ eble en 1071). Ĝi apartenis ĉiam al la Respubliko de Ĝenovo, kaj, post la falo de tiu Respubliko, spertis la samajn okazaĵojn kiel Ĝenovo sub Napoleono, la Regno de Sardio kaj fine la unuigita Italio ekde 1861.
Dum la Dua mondmilito la urba haveno akceptadis germanajn submarŝipojn, kio estas montrata en la germana filmo "Submarŝipo" (Das Boot).
Sporto
Spezia Calcio estas tiea futbalklubo.
Aragona naciismo
Aragona naciismo estas naciismo kiu proponas, ke Aragonio devas esti nacio pro sia historio kaj lingvo kaj kulturo. Ĝi havas propan flagon (la aragona flago kun ruĝa stelo) kaj partioj kiel Chunta Aragonesista aŭ Estado Aragonés. La junulara aragonista asocio estas Chobenalla, la junulara parto de Chunta Aragonesista.
Amila glutarato
Amila glutarato aŭ C15H28O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glutarata acido kaj amila alkoholo. Amila glutarato estas analiza reakciaĵo, uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Amila glutarato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Amila glutarato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn. Krom tio ĝi uzatas kiel konservaĵo.
Predelo
La predelo (ital. Stufe, Tritt) estas piedestalo aŭ ŝtupo, sur kiu staras retablo.
Laŭ Francisko Azorín predelo estas Benketo, laŭlonge de la kristana altara tablo, foje servanta kiel soklo de retablo k. havanta en la centra parto tabernaklon k. krucon. Li indikas etimologion el la itala predella
Priskribo
En la bildarto oni komprenas sub predelo la pentraĵon aŭ skulptaĵojn malsupre de retablo, tuj super la komunia tablo. La predelo ofte laŭ temo rilatas al la supre prezentitaj scenoj; ekz ĉe pasionociklo al la entombigo de Kristo. Pro la proksimeco al la altartablo (kaj pro la larĝa, malalta bildformato) ankaŭ la prezentado de la lasta vespermanĝo estas disvastigita predelmotivo. La predelon oni kelkfoje uzis kiel relikvujo.
Baziliko de Máriaremete
Pilgrima Baziliko de Naskiĝo de Maria en Máriaremete estas baziliko (ankaŭ paroĥa preĝejo) en Budapeŝto, en loĝkvartalo Pesthidegkút ĉe piedo de Monto János. La distriktoparto Máriaremete signifas: Maria-ermito.
Predelo
Priskribo
En la skolo de Ulm preskaŭ regule en la predelo Kristo estas figurita kun krucnimbo kaj ĉirkaŭata de la dek du apostoloj.
Baziliko de Máriaremete
Miraklo
La turkoj faris senhoma tiu ĉi lokon. Ekde 1697 germanoj alvenis. Unu el ili estis Katalin Thalwieser, kiu kunportis bildon pri skulptaĵo de Dipatrino aŭ Virgulino Maria. La origino estas en Svislando, en Monaĥejo Einsiedeln. Ŝi pendumis la bildon en arbon. Baldaŭe blindulino tie preĝadis, poste ŝi jam vidis laŭdire. Tiu okazo disetendiĝis kaj oni aranĝis pilgrimadojn al la bildo.
Predelo
Priskribo
Famaj predeloj estas:
Baziliko de Máriaremete
Historio
En 1783 provizora ligna kapelo, en 1829 ŝtona kapelo konstruiĝis, poste nova pilgrima novgotika preĝejo konstruiĝis en 1899. En 1991 papo Johano Paŭlo la 2-a donacis rangon malgranda baziliko al la pilgrima preĝejo.
Kermesoj de la baziliko estas: dimanĉo de Sankta Triunuo kaj la 8-a de septembro
Abinsk
Abinsk (Абинск) estas urbo en Krasnodara regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 03201501.
La urbo estis fondita en jaro 1836.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1963.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 86150, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 44°52' norde, longitudo 38°10' oriente.
La urbo estas ĉe rivero Abin (Абин), kiu enfluas en riveron Kubanj (Кубань).
En la urbo estas fervoja stacio Abinskaja (Абинская).
Bresdon
Bresdon [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 255 loĝantojn en la jaro 2012.
Abinsk
En la jaro 1959 la urbo havis 11.8 mil loĝantojn, en la jaro 2002 la urbo estis 33.7 mil loĝantoj.
Nivozo
Nivozo (Nivôse) estas la nomo de la kvara monato de la franca respublika kalendaro, la unua de la vintra sezono, kiu komenciĝas la 21-a, 22-a aŭ la 23-a de decembro kaj finiĝas la 19-an, 20-an aŭ 21-an de januaro, laŭ la jaro. Ĝi koincidas proksimume kun la ŝajna preterpaso de la Suno ĉirkaŭ la zodiaka konstelacio Kaprikorno.
La nomo devenas el la latina radiko "niv-" por neĝo, kio kutime oftas en tiu jarepoko en la Norda Hemisfero.
Franska revolutionskalendern
Adrian
Adrian (hungare: Görgényadorján [gorgenjadorjan]) estas vilaĝo en Rumanio 10 km oriente de Reghin. Administre ĝi apartenas al Gurghiu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 386 loĝantojn (rumanoj, ciganoj) kaj en 1992 — 322 (rumanoj, ciganoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1393. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
13610 Lilienthal
13610 Lilienthal estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana inĝeniero Otto Lilienthal (1848–1896), kiu studis la aerodinamikon de la flugo de la birdoj. Komencinte en 1891, li flugis pli ol 2000 fojojn kun glisiloj, kiujn li mem faris. Lia lasta flugo finis en mortigiva falo. Kun sia frato Gustav (1849–1933), li faris eksperimentojn, kiuj alportis gravajn konojn pri la flugo.
Tjautjas
Tjautjas (Čavččas(jávri)) estas loko (Tätort) en la nordsveda provinco Norrbottens län kaj la historia provinco Lappland, norde de la polusa cirklo.
La loko en la komunumo Gällivare situas proksimume dudek kilometrojn nordoriente de Koskullskulle. Ĝi estas ligata per la sekundara Länsväg BD 860 tra Koskullskulle kun Gällivare. Tjautjas situas je la bordo de la lago Tjautjasjaure.
La loĝantaro de Tjautjas male al multaj aliaj nordsvedaj lokoj ne malkreskas. Dum la loko antaŭe estis listigita kiel Småort, ĝi en 2005 la unuan fojon estis aldonita en la liston de Tätorte.
Arbaraj fratoj
La Arbaraj fratoj (estone metsavennad, latve mežabrāļi, litove miško broliai) estis estonaj, latvaj, kaj litovaj batalantoj, kiuj dum kaj post la Dua mondmilito batalis kiel partizanoj aŭ geriloj kontraŭ la enmarŝo kaj okupo de siaj landoj fare de la Sovetunio. La nomo arbaraj fratoj estis uzata jam fare de la partizanoj dum la rusia revolucio de 1905.
Kvankam la sekreta servo de la aliancanoj apogis ilin logistike fine de la 1940-aj jaroj, la perfido de Kim Philby kaj aliaj spionoj malvualigis plimulton de la batalanta reto. La batalo inter la sovetaj fortoj daŭris dum jarcento kaj kaŭzis morton de ĉ. 50.000 personoj el 170 mil batalantaj. La kontraŭstaro estis la plej bone organizita en suda Latvio (Dzūkija), kie partizanoj en 1949 akiris regadon pri areo. En la urboj la partizanoj ne havis influon kaj apogon.
La partizanoj ofte konfiskis nutradon por sin vivteni, atakis komunistojn, elektrajn instalaĵojn.
La soveta potenco venkis la partizanojn en 1952-53, post kiam oni anoncis amnestion post morto de Stalin. Kelkaj unuopuloj plu kaŝis sin.
Karl Schönherr
Karl SCHÖNHERR [ŝönher] (naskiĝis la en Marienberg, mortodato nekonata) estis germana esperantisto kaj popollerneja instruisto. Li estis prezidanto de Dresdenaj Esperanto-Instruistoj kaj verkis germane detalan laŭmetodan lernolibron (15-a eldono, 1928).
La eldonejo de Emil Boden estis transprenita de Friedrich Ader
Sudusona soulo
Sudusona soulo estas tipo de soulo kiu aperis en Suda Usono. Tia muziko originiĝis el kombino de stiloj, kiel bluso (de ambaŭ stiloj nome 12-stria kaj jump), kontreo, frua rokanrolo, kaj fortan influon de gospelo kiu venas el la sonoj de la sudusonaj preĝejoj de afrik-usonanoj. La fokuso de tia muziko ne estis en ties vortumado, sed en la "sento" aŭ spirito. Tiu ritma forto iĝis forta influo en la apero de funko. Ankaŭ la terminoj "Deep soul" (profunda soulo), "Country soul" (kontrea soulo), "Downhome soul" (hejma soulo) kaj "Hard soul" (forta soulo) estis uzata sinonime kun "Southern soul" (suda solulo).
Distrikto Oberberg
La distrikto Oberberg (germane Oberbergischer Kreis) situas en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio, kaj apartenas al la distriktaro Kolonjo. Administra centro estas la urbo Gummersbach.
La distrikto havas areon de 918 km², kaj fine de junio 2006 ĝi havis 289.073 loĝantojn.
Geografio
La distrikto ampleksas la sudorientan parton de la monteta kaj historie malurba regiono Bergisches Land - la eksa mezepoka Duklando Berg - plena je densaj arbaroj. Tuj norde troviĝas la valeto de la rivero Wupper, kaj la norda parto de la arbara regiono, pli norde sekvas la vala ebenaĵo de la rivero Ruhr, kaj ene de ĝi la intense industriigita Ruhr-regiono. Sudokcidente najbaras la urba kaj industriigita ĉirkaŭaĵo de la urbego Kolonjo kaj la ĉirkaŭaĵo de la malpli industrie strukturigita universitata urbo Bonno borde de la rivero Rejno. La industriigo de la 19-a jarcento, kiu forte ŝanĝis la strukturon de la norda Ruhr-regiono kaj la sudokcidenta ĉirkaŭaĵo de Kolonjo, ankaŭ en la pli trankvila distrikto Oberberg kreskigis plurajn urbojn.
Administra divido
La distrikto konsistas el 13 komunumoj, el kiuj 7 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombroj de loĝantoj laŭ stato fine de.
San Martín Lachilá
San Martín Lachilá estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Martín Lachilá. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 241.
Geografio
San Martín Lachilá apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 979 loĝantojn. El tiuj estis 435 viroj kaj 544 virinoj. La komunumo havas surfacon de 49,76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1430 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 8 indiĝenoj. El tiuj 7 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 7 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ndola
Ndola estas grandurbo kaj provinca ĉefurbo en Zambio.
Geografio
Ndola situas sur altebenaĵo. La landlimo de Demokrata Respubliko Kongo troviĝas nur 10, Lusako 316 km.
Historio
La britoj fondis la urbon en 1904. Post 3 jaroj la fervojo atingis la urbon.
Ekonomio
Ndola estas tre grava industria centro (aŭ estis en la 1980-aj jaroj). En la urbo oni okupiĝas pri naftorafinado kaj en la proksimeco minoj pri kuproj funkcias. Ndola havas altkvalitajn kalkoŝtonojn, tial oni produktas cementojn. Egipta firmao investis fabrikon pri elektronikaĵoj.
Trafiko
Ndola havas internacian flughavenon kaj internaciajn kontaktojn ankaŭ fervoje.
Klimato
En Ndola tropika klimato regas. La temperaturo varias inter 8-31 C. Jare pluvas po 1233 mm. Precipe inter novembro-marto pluvas.
Friedrich Schneeberger
Friedrich SCHNEEBERGER (ŝneberger; naskiĝis la 10-an de oktobro 1875 en Bielo, mortis la 18-an de marto 1926 en Berno) estis protestanta-reformita pastro el alemana Svislando kaj pioniro de Esperanto, Ido kaj stenografio.
Vivo
Schneeberger studis teologion en la universitatoj de Berno kaj Strasburgo (tiuepoke aparteninta al Germanio). Li poste laboris kiel pastro ok jarojn en Laufen kaj poste dekok jarojn en Lüsslingen. Pro premo de kritikistoj, kiuj riproĉis al li, ke li neglektis siajn ekleziajn taskojn, li devis demisi de sia posteno en 1925. Li nun laboris kiel stenografo en la kantona konsilio de Soloturno kaj poste en la federacia parlamento en Berno. Mallonge poste li forpasis en 1926.
Ido
En 1908 dum la Ido-krizo li senkulpiĝis por la ĝenerala kunveno de SES kaj anoncis, ke li transiris al la Ido-movado. Schneeberger verkis kaj eldonis diversajn lernolibrojn kaj varbilojn por Ido kaj funkciigis la Ido-kontoron en Lüsslingen. En 1909 li fondis kun Anton Waltisbühl kaj Richard Lorenz en Zuriko la Ido-organizaĵon SULI kies sekretario li estis inter 1911 kaj 1922 kaj prezidanto inter 1924 kaj 1926. En 1909 li aliĝis al la Ido-Akademio, kies prezidanto li fariĝis en 1911 post demisio de Otto Jespersen. Li ludis ankaŭ gravan rolon dum la Ido-kongresoj kaj redaktis inter 1910 kaj 1914 la revuon Idano.
Zog la 1-a
Zog la 1-a ankaŭ Ahmet Zogu aŭ Ahmed Zogu (naskiĝis la 8-an de oktobro 1895 en la Burgajet-kastelo, Albanio, mortis la 9-an de aprilo 1961 en Suresnes, Francio) estis en la jaroj 1922 - 1924 albana prezidanto de registaro, poste en la jaroj 1925 - 1928 prezidento kaj fine ekde la jaro 1928 ĝis fino de okupacio de la lando fare de Italio en aprilo de 1939 reĝo. En la 30-aj jaroj li orientiĝis al senpera kunlaborado kun Italio. Ekde la jaro 1939 li vivis kiel ekzila reĝo en Unuiĝinta Reĝlando.
Dum lia regado, la lando havis internan trankvilon - danke al monsumoj el Italio, kiuj fakte pli kaj pli dependigis Albanion al Italio. Li subskribis la Tirana-pakto-jn en 1926 kaj 1927. Albanio iĝis itala saltopunkto sur la balkano, la lando iĝis fakte protektorato de Italio, la 7-an de aprilo 1939. Ekde tiam la reĝo iĝis Viktoro Emanuelo la 3-a, Zogu devis ekziliri.
Li oficiale abdikis pri la trono la 2-an de januaro 1946.
Lia edzino estis la hungara grafino Geraldine Apponyi. Lia filo estis Leka Zogu.
Ferenc Szilágyi (verkisto)
SZILÁGYI Ferenc [SIladji] (pseŭdonimoj: Francisko SZILÁGYI, Silabo, Silag, Sife, Fersil, F. S.; naskiĝis la en Budapeŝto; mortis la  en Borås ) estis hungara esperantisto, advokato, sveda civitano.
Biografio
Li estis doktoro jura, redaktoro, Esperanto-instruisto. Li estis oficisto, longtempe senlabora. Li estis ĉefsekretario de la Literatura Societo „Vajda János“ kaj kunlaboranto de diversaj hungaraj gazetoj.
Li fariĝis esperantisto en 1924. Komence li agadis en la oficista grupo de Hungara Esperantista Societo Laborista, de 1929 en Hungarlanda Esperanto-Societo. Li organizis altnivelajn literaturajn vesperojn kaj konstante gvidis kursojn. En 1932 li komencis instrui laŭ la memverkita lumbildmetodo kaj de la sama tempo gvidis sukcesajn kursojn en Svedlando; dum unu jaro okazis 20 kursoj kun ĉirkaŭ 500 kursanoj, kaj 32 prelegoj plejparte pri Hungarujo.
Li kontribuis al Hungara Heroldo, Heroldo de Esperanto, Litova Esperanto-Revuo, Pola Esperantisto, Sveda Esperanto-Gazeto kaj Literatura Mondo, kies redaktoro li estis. Li kunlaboris al Hungara Antologio (1933) kaj al Sveda Antologio. Lia novmetoda gramatiko aperis en 1935. Li estis ĉefkunlaboranto de Enciklopedio de Esperanto.
Kiel eminenta stilisto, li estis ĉefo-redaktoro de grava kultura, socia kaj literatura revuo Norda Prismo.
Teksto
Georgi Mihalkov en sia artikolo Ĉiu memoro estas protesto analizas la novelojn de "La granda aventuro" de Ferenc Szilágyi. En "La granda aventuro" aperas "juna simpatia viro senlabora" kiu optimisme fantazias je la vido de luksoviva bela virino. En "La liberiĝo de juĝisto" oni emfazas "neordinarajn momentojn" en la vivo per prezentado de juĝisto kiu unu tagon abandonas siajn taskojn por "liberiĝi de la katenoj de la ĉiutagaĵoj" kaj survoje al natura ripozloko amikiĝas kun vela virino kiu same faras; tamen kiam ekas amhistorio venas pluvego: "Nia tuta vivo estas kaptilo". "Sennome" estas epizodo el la Dua Mondmilito en kiu frakasita oficiro permesas la fuĝon de kaptito; tamen la milito okazigas sian kruelecon. En "Libera rabo" oni rekreas epizodon pri fama hungara poeto Mihály Fazekas; dum militrabado en urbo oficiro venas en hejmon kie estas abunda biblioteko kaj li meditas pri la grando kaj homeco de la kulturo. En "Elinjo" la aŭtoro elpensas belegan junulinon por konsoli la vivon de amiko kiu estis vundita dum la Unua Mondmilito kaj kuŝas paralizita en militmalsanulejo.
Karnavalo de Mamoiada
La Karnavalo de Mamoiada estas dancoparado kiu okazas ĉiujare el la festo de Sankta Antonio en Mamoiada en Sardio. Ĝi estas konsiderata kiel la ĉefa karnavalo plej karaktera kaj plej antikva de la insulo.
Rusovce
Rusovce (hungare Oroszvár, Karlburg, Rossenburg, Kerchenburg germane, Rosvar kroate) estas eksvilaĝo, nun urboparto de Bratislavo en Slovakio.
Situo
La urboparto situas sur ebenaĵo, laŭ bordo de dekstra Danubo, inter Danubo kaj Aŭstrio, laŭ ĉefvojo kaj aŭtoŝoseo Budapeŝto-Bratislavo, laŭ fervojo Hegyeshalom-Bratislavo. Urbocentro de la ĉefurbo troviĝas 8 km.
Historio
La loko estis loĝata dum la bronzepoko kaj ferepoko, poste la romianoj havis tie komunumon Gerulata. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1208 en formo terra Wruzvar. Pli frue estis tie fortikaĵo, kiun ĉeĥa reĝo Otokaro malkonstruis en 1271. La komunumo prosperis kaj iĝis komerca centro kaj doganejo. Rifuĝintaj kroatoj kaj germanoj alvenis en la 16-a jarcento. 2 tertremoj okazis en 1794, incendio en 1876. En la 19-a jarcento la vilaĝo iĝis kampurbo. Sur la Danubo akvomuelejoj funkciis. En 1910 loĝis en la urbeto 1802 da homoj, (germanoj en majoritato, hungaroj kaj kroatoj en minoritato, slovakoj ne vivis tie). Ĝis 1947 ĝi apartenis al Moson, al distrikto de Rajka, poste al Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 Hungario, Aŭstrio kaj Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, la limoj malaperis. La travojaĝo estas libera kaj senĝena.
Pli ol nenio
Pli ol nenio povas esti:
Saint-Jean-de-Luz - Ciboure (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV kaj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Irun (655000).
(19422) 1998 FV56
(19422) 1998 FV56 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Marianne Thieme
Marianne Louise THIEME - naskiĝis en Ede, - estas nederlanda bestaktivulino, juristino, publicistino kaj politikistino.
Ŝi estas la fondintino kaj prezidantino de la Partio por la Bestoj (la unua politika partio en la mondo por la bestaj rajtoj) kun kiu ŝi en 2006 elektiĝis kiel membro de la nederlanda parlamento. Konvinkita vegetaranino, kaj adepto de la adventismo de la sepa tago, ŝi plu estas aktivulino por bestaj rajtoj kaj bestoprotektado.
En 2017 ŝi divorcis de Jaap Korteweg kaj ekde 2019 ŝi havas rilaton kun Ewald Engelen.
(17223) 2000 CX56
(17223) 2000 CX56 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Hegemoniaj ventoj
Hegemoniaj ventoj estas ventoj kiuj blovas ĉefe de ununura ĝenerala direkto super speciala punkto sur la surfaco de la Tero. La Dominaj ventoj estas la tendencoj en direkto de vento kun la plej alta rapideco super speciala punkto sur la surfaco de la Tero. La hegemoniaj kaj dominaj ventoj de iu regiono ofte estas trafitaj per tutmondaj adukcimodeloj en la atmosfero de la Tero. Ĝenerale, orienta fluo okazas ĉe malaltaj kaj mezaj latitudoj tutmonde. En la mez-latitudoj, okcidentaj ventoj estas la regulo kaj ilia forto estas plejparte determinita per la polusa ciklono aŭ kirlo. En lokoj kie ventoj tendencas esti malfortaj, la ciklo marbrizo/terbrizo estas la plej grava al la domina vento; en lokoj kiuj havas varian terenon, monto- kaj valo-brizoj dominas la ventopadronon. Tre levitaj surfacoj povas indukti termikan malkulminon, kiu tiam pliigas la median ventofluon.
Ventrozoj estas iloj uzitaj de meteologiistoj por determini la direkton de la domina vento. Scio pri la domina vento permesas la evoluon de preventadostrategioj por grunderozio de agrikultura tero, kiel ekzemple laŭlarĝe de la Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj. Sablodunoj povas orientiĝi antaŭen, aŭ perpendikularaj al la domina ventoreĝimo ene de marbordaj kaj dezertaj lokoj. Insektoj drivas kune kun la domina vento, dum birdoj povas flugi pli sendepende de ĝi. Dominaj ventoj en montaj lokoj povas konduki al signifaj pluvokvantaj gradientoj ene de la topografio, intervalante de ripozo trans ventflank-alfrontado de deklivoj al dezert-similaj kondiĉoj laŭ siaj ŝirmodeklivoj.
Rajto al sana medio
La rajto al sana medio aŭ la rajto al daŭripova kaj sana medio estas homa rajto antaŭenigita de organizoj pri homaj rajtoj kaj ekologio por protekti la ekologiajn sistemojn kiuj ebligas homan sanon. La rajto rilatas al aliaj pri-sanaj homaj rajtoj, kiel la homa rajto al akvo kaj higieno, rajto al nutrado kaj rajto al sano. La rajto al sana medio uzas kadron pri homaj rajtoj por protekti ekologian kvaliton malsame ol la jura teorio pri rajtoj de la naturo, kiu provas etendi la rajtojn kreitaj por homoj aŭ aliaj laŭleĝaj estaĵoj al la naturo.
La rajto kreas registaran devigon reguligi kaj observigi ekologiajn leĝojn, kontroli poluadon kaj garantii justecon kaj protekton al komunumoj kiuj suferis pro ekologiaj problemoj. La rajto al sana medio estas grava por klimataj procesoj (juĝaferoj pri klimata ŝanĝo) kaj aliaj ekologiaj aferoj.
La rajto al sana medio estas ĉe la kerno de la internacia ideo pri homaj rajtoj kaj klimata ŝanĝo. La internaciaj interkonsentoj kiuj subtenas ĉi tiun rajton inkluzivas la Stokholman Deklaracion de 1972, la Rio-de-Ĵanejran Deklaracion de 1992 kaj la nuntempan Tutmondan Pakton por la Medio. Pli ol 150 membroŝtatoj de UN iel leĝe rekonas la rajton. La rajto al sana medio aperas ekzemple en la Afrika Ĉarto de Homaj kaj Popolaj Rajtoj, la Amerika Konvencio pri Homaj Rajtoj kaj la Eskazua Interkonsento. Ĝi ankaŭ aperas en dokumentoj pri specifaj homaj rajtoj, kiel la Internacia Konvencio pri Infanaj Rajtoj.
La Specialaj Raportistoj de UN pri Homaj Rajtoj kaj la Medio, John H. Knox (2012–2018) kaj David R. Boyd (2018–) faris rekomendojn pri kiel formaligi tiujn rajtojn en internaciaj leĝoj. Tio ricevis subtenon de kelkaj komitatoj de UN kaj lokaj juraj asocioj kiel la Novjorka Asocio de Advokatoj en 2020. La efikoj de klimataj ŝanĝoj sur homajn rajtojn estas prezentitaj de OHCHR en verko kun la plej oftaj demandoj pri la temo.
Anmol Ratan
Anmol Ratan estas barata filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de M. Sadiq. Anmol Ratan estis originale filmita en la hindia lingvo. Rilate sian ĝenron, Anmol Ratan estas rigardebla kiel drama filmo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Karan Dewan, Meena Kumari, Madan Puri.
Félix Kassowitz
Félix Kassowitz [fEliks kaŝovic], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kassowitz Félix estis hungara grafikisto, karikaturisto, ilustristo, afiŝisto, stenografisto. Lia pseŭdonimo estis Kasso.
Félix Kassowitz naskiĝis la en Vieno, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Félix Kassowitz devenis el juda familio. Li frekventis lernejon por komercistoj, sed li komencis labori kiel stenografo en redaktejo. Inter 1930-1932 li estis karikaturisto en Parizo. Baldaŭ li revenis al Budapeŝto, liaj karikaturoj, ilustraĵoj aperis en pluraj gazetoj. Li kreis ankaŭ desegnofilmojn kun John Halas. En 1943 li iĝis trudlaboristo. Li travivis la holokaŭston. En 1945 li aliĝis al la komunistoj kaj li estis jam konata karikaturisto. Depost la Hungara revolucio de 1956 li forlasis la komunistojn aŭ socialistojn. Li ricevis premion en 1968. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
István Bondy
István Bondy [iŝtvAn bondi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bondy István estis hungara aktoro.
István Bondy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis en 1944 en nekonata loko.
Biografio
István Bondy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra Akademio en 1927. Li debutis en Nacia Teatro (Budapeŝto), poste li apartenis al Teatro Magyar (1927), Nova Teatro (Budapeŝto) (1928), Teatro Belvárosi (1929), Operetoteatro (Budapeŝto) (1930-0931), Gaja Teatro (1933-1939). Inter 1940-1943 li havis rolojn nur antaŭ juda publiko pro la kontraŭjudaj leĝoj. Li estis martiro de la holokaŭsto.
Ŝankar Dajal Ŝarma
Ŝankar Dajal Ŝarma aŭ laŭ anglalingva literumado Shankar Dayal Sharma (naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1918 – mortis la 26-an de decembro 1999) estis barata politikisto. Li estis la naŭa Prezidento de Barato inter 1992 kaj 1997. Sharma estis la oka Vicprezidento de Barato, servanta sub R. Venkataraman.
(12268) 1990 OY1
(12268) 1990 OY1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Antal Meszlényi
MESZLÉNYI Antal (pro. mesle:nji) estis hungara juristo naskita en Arado la 18-an de novembro 1863 kaj mortinta en Segedo la 7-an de februaro 1929.
Biografio
Antal Meszlényi estis de 1890 prokuroro de Arado, pli poste juĝisto en Segedo.
Paula Mährti
Paula MÄHRTI estas la pseŭdonimo uzita de Aldo de' Giorgi aŭtoro de La manto (1997), ŝlosilromano en Esperanto, kalumnia atako kontraŭ lia eksedzino, kiun la protagonista mio de la verko paralelas. Pri la "mistero" malantaŭ Paula Mährti aperis jena bone dokumentita verko:
HAUPENTHAL, Reinhard: Debuto kaj morto de Paula Mährti. Sensignifa kontribuo al la esperanta literatur-historio. Saarbrücken: Edition Iltis 2005. 32 p. ISBN 3-932807-52-9
Laŭ ĝi la pseŭdonimo estas definitive atribuita al Aldo de' Giorgi. Tion saman informas la literatura enciklopedio de Geoffrey Sutton kaj konfirmas nekrologa artikolo de Gonçalo Neves pri William Auld.
Sabinópolis
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Guanhães. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko fondiĝis en 1805 kaj estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 270 kilometroj.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
NGC 2009
NGC 2009 (alia indiko — ESO 56-SC140) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
10961 Buysballot
10961 Buysballot estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝia absoluta magnitudo de 16,0 permesas taksi ĝian diametro inter 2 kaj 4 km.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda meteologo Christoph Buys-Ballot (1817–1890), kreinto de la Leĝo de Buys-Ballot kiu priskribas la turnan movon de la ventoj en la norda kaj la suda duongloboj. Li fondis la Astronomian Instituton ĉe la Universitato Utrecht (Sonnenborgh) en 1853 kaj la Reĝan Nederlandan Instituton de Meteologio en 1854.
Alto Horizonte
Alto Horizonte estas brazila municipo de la subŝtato Gojaso. Ĝi havas ĉirkaŭ 3.136 loĝantojn (IBGE 2007).
Historio
En 1949, Manoel Francisco Leite aĉetis bienon en la regiono kaj en 1951 konstruis la unuan ripozejon. En 1952 li komencis distribui parcelojn al niaj koloniistoj. La unua mono estis Chapada Grande. En 1991 ĝi emancipiĝis el Mara Rosa kun la nova nomo Alto Horizonte, kies inspiro estas pro la beleco de la loko kaj pro la novaj horizontoj de ĝiaj loĝantoj.
Vidu ankaŭ
Municipoj de Goiás
Dukto (transporto)
Dukto estas tubo kiu gvidas movon de likvaĵo, gaso, ŝutaĵo aŭ io alia.
Duktoj uziĝas por la transporto aparte de nafto kaj gaso tra grandaj distancoj, ĉar transportado per ili malgraŭ grandaj konstruokostoj estas pli malmulte kostas ol per ŝipegoj. Iuj duktoj longas plurajn milojn da kilometroj, ekzemple tiuj el Siberio al Centra Eŭropo aŭ de Alasko al la resto de Usono.
Gasa dukto de Fahud al Sohar (Omano) ekzemple havas tuban diametron de 81 centimetroj kaj ĉiutage transportas 22,8 milionojn da kubaj metroj da gaso tra distanco de 305 kilometroj. La dukto inter Saih Nihajda kaj Salalah, same en Omano, kiu longas 700 kilometrojn, havas diametron de 61 centimetroj kaj ĉiutage transportas 5 milionojn da kubaj metroj da gaso. La germania dukto de Wilhelmshaven ĉe la Norda Maro al Wesseling apud Kolonjo havas diametron de 71 centimetroj kaj ĉiutage transportas 15,5 milionojn da kubaj metroj da nafto.
Friedrich Rochleder
Biografio
Li estis filo de la apotekisto Anton Rochleder, kiu instigis sian filon rilate al la ŝato pri apoteko. Tamen li unue studis Medicinon en la Universitato de Vieno (1836) kaj en 1842 li doktoriĝis. Sed dum tiuj studoj lia pasio pri kemio tiom kreskis ke li decidis komplete sin doni al ĉi-tiu scienco, en kiu li akiris bonajn konojn dum lia trejnado kiel farmaciisto.
Ĉi-decido certe estis influita de lia plej maljuna amiko Josef Redtenbacher (1810-1870), kiu same estis ŝanĝita la studon pri medicino je tiu pri kemio, kaj tiuepoke li jam estis kemia asistanto en la "Universitato de Vieno". En 1842, kemiistoj el la tuta mondo pilgrimis al Giessen por viziti la lecionojn de Liebig, kaj Rochleder ankaŭ iris al Giessen por kompletigi sian kemian edukadon tie.
La prefero, kiun Rochleder havis, estis pri kemiaj esploroj rilate al sia granda intereso pri botaniko, kaj Liebig estis la plej adekvata kaj stimuliga profesoro kiun li povus trovi, ĉar Liebig tiuepoke havis reformismajn ideojn rilate al aplikado de la kemio al fiziologio kaj agrikulturo. Poste disvolvi siajn unuajn kemiajn eksperimentojn en la laboratorio de Liebig kaj fini sian kemian trejnadon, Rochleder ekspansiis siajn celojn plenuminte studvojaĝojn al Parizo kaj Londono.
Post sia reveno kaj estante 26-jara, li estis indikita de la Grafo Franz Seraph Stadion-Warthausen (1806-1853) kiel profesoro pri teknika kemio en la Akademio de Lvivo. En 1848 la Viena Akademio pri Sciencoj elektis lin kiel membro kaj en 1849 li estis dungita al Prago kiel sukcedanto de sia amiko Josef Redtenbacher, kiu estis transigita al Vieno.
Kiam Redtenbacher mortis, post 21 jaroj da laboro, li alprenis la katedron pri kemio en Vieno. La konstruado de la Kemia Laboratorio en Vieno, kies projekto apartenis al la arkitekto Heinrich von Ferstel (1828-1883) kaj lia iama amiko Redtenbacher, plu daŭrigis dum sia administrado. Sed kiam li apenaŭ estis transiĝinta al la ĵus-finita laboratorio, plena je sonĝo por novaj projektoj, li estis atakita de meningito al kiu li estis venkita en la 15-a de majo 1874.
Li publikigis la rezultojn de siaj eksperimentaj esploroj parte kunlabore kun siaj studentoj kaj asistantoj, per sennombraj dokumentoj publikigitaj en la "Analoj de Kemio kaj Apoteko" de Liebig kaj pli malfrue en la sciencaj raportoj de la Imperia Akademio pri Sciencoj de Vieno.
Strebersdorf
Strebersdorf, kroate Selce, hungare Répcemicske [rEpcemiĉke] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Lutzmannsburg.
Friedrich Rochleder
Substancoj studataj de li
<Gallery> Quercetin.svg| Kverketino Aesculin.svg| Eskulino Fraxin.svg| Fraksino Aesculetin.svg| Eskuletino Horse-chestnut_800.jpg| Ĉevalo-kastanujo Gallic acid molecule ball from xtal.png| Gajlata acido </Gallery>
Strebersdorf
Situo
Strebersdorf situas laŭ rojo, laŭ la hungara landlimo. Oberpullendorf troviĝas je 10 km-oj.
Aldehuela de Jerte
Aldehuela de Jerte ("domareto") estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres (Kacereso), regiono Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas aldeanos. La censita populacio en 2015 estis 367 loĝantoj.
Situo
Aldehuela de Jerte estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón spite la mencion pir la rivero Jerte, sed ties trapaso okazas sude kaj riversube de Plasencia kaj pro tio kam oni ne konsideras tiun areon kiel Valo de Jerte, je altitudo de 265 m; je 100 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 160 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 11,76 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Limoj de la municipa temino
Aldehuela de Jerte limas kun:
Preĝejo de San Blas
La Preĝejo de San Blas troviĝas en la Placo kaj estis konstruita en la jarcentoj 17a kaj 18a. La preĝejo estas malgranda kaj konstruita el ŝtono. En la interno ĝi havas unusolan navon kun rektangula tegmento sur kupolo. La sonorilturo estas aneksita al la kupolo kaj dividiĝas en du partoj, la suba el ŝtono kaj el briko la supra, ĉio kalkigita. En la interno estas skulptaĵo de la Virgulino de la Anzino, de la 15a aŭ 16a jarcento kaj kruco el ligno de la 17a jarcento.
Festoj
En Aldehuela de Jerte celebriĝas la jenaj festoj:
Králova Lhota (distrikto Písek)
Králova Lhota (Königslhota) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek inter valoj de Vultavo kaj Skalice. Sub la municipo enfalas ankaŭ domaro Laziště kaj ĝi najbaras kun municipoj Lety, Nerestce, Čimelice, Nevězice, Probulov kaj Orlík nad Vltavou. Vivas ĉi tie.
Arondismento Vesoul
La arondismento Vesoul (arrondissement de Vesoul) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Haute-Saône kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Vesoul. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Králova Lhota (distrikto Písek)
Partoj de municipo
Municipo Králova Lhota konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj.
Talaván
Talaván estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas talavaniegos. La censita populacio en 2008 estis de 917 loĝantoj.
Situo
Talaván estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Llanos de Cáceres, je altitudo de 367 m; je 33 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 93 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 98 km².
La municipa teritorio etendas el la rivero Taĵo al la rivero Almonte. La situo ĉe la Nacia Parko de Monfragüe havigas belegajn pejzaĝojn ĉe la valo de la Taĵo, la Breña de Aguado ĉe la rivero Almonte, la rojo Talaván, ties akvorezervujo (vintrejo por gruoj) ktp.
Blazono
La blazono de Talaván, kvankam estis aliaj antikvaj, estis aprobita inter 1992 kaj 1994 kaj montras en la centro boatisto sur boato reprezente tiujn kiuj servis por la trapaso de la rivero Taĵo ĉar ne estis pontoj proksime. La anoj de Talaván ne devis pagi por tiu servo kaj la boatoj ludis gravan rolon por la disvolvigo de la vilaĝo. La kruco estas tiuj de la templanoj (ruĝa) kaj de la Ordeno de Alcántara (verda) kiuj ludis gravan rolon en la konkero de tiuj teritorioj al islamanoj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado de ŝafoj, bovoj, kaproj kaj porkoj (41 % de la laboristaro). La industrio okupas 10,4 %; la konstruado 22,2 & kaj servoj 26,4 % restantan. Tradicie komerco ludis gravan rolon pro trapasejo survoje el Cáceres al Plasencia kaj reen.
Demografia evoluo
Okazis multnombraj elmigradoj en 1340 al la proksima Garrovillas de Alconétar pro ĵus donitaj privilegioj al novaj loĝantoj, en la 16a jarcento al Plasencia, kie ekabundis la familinomo Talaván kaj la lasta meze de la 20a jarcento al la industriaj urboj en Hispanio, nome Barcelono, Bilbao, Madrido ktp.
Historio
Ne estas restoj kiuj pruvus homan setlejon dum la epoko de romianoj aŭ araboj, pli interesataj en pli strategiaj lokoj kiel Alconetar. La plej parto de restoj de islama epoko referencas al la 11a kaj 12a jarcentoj, kiam la rivero Taĵo iĝas landlimo inter ambaŭ Hispanioj. En 1167 la zono estis konkerita de la reĝo Fernando la 2-a de Leono kiu donis ĝin al la templanoj por ties administrado. Tamen la areo restis en necerta situacio, ĉar ofte la almohadoj reinvadis la teritorion. La definitiva konkero estis farita de la reĝo leona Alfonso la 9-a en 1225, kaj redonis ĝin al la templanoj. La pli "indiĝenaj" ordenoj nome de Alcántara kaj de Santiago, tre bone instalita en Cáceres, al kies urbo apartenis teorie Talaván, reagis kontraŭ la supozataj privilegioj de la templanoj en la regiono kaj en 1257 okazis preskaŭ enlanda milito, kaj la templanoj eĉ konkeris la ĉefurbon de la malamika ordeno Alcántara. La reĝo Alfonso la 10-a intervenis, sed denove en 1266 okazis nova konflikto interordena. Tiele en 1268 la zono ekapartenis al la reĝaj teritorioj kaj Talaván unue al Plasencia kaj oste al Monroy kaj al diversaj senjoroj rilataj al tiuj senjorlandoj, sed okazis ofte konfliktoj inter tiuj senjoroj ĉefe dum la 15a jarcento, koincide kun diversaj enlandaj militetoj kaj politikaj konfliktoj inter familioj kaj partioj de senjoroj.
Ekde la komenco de la 16a jarcento al 1771 Talaván apartenis al la senjorlando de Benavente. En 1530 oni konstruis la unuajn pontojn por trapasi la riverojn kaj unuigi Cáceres al Plasencia. Same oni konstruis preĝejon kaj fontojn. En 1771 la vilaĝo kaj teritorio ekapartenis al la senjorlando de Osuna ĝis 1837. Dum la Hispana Milito de Sendependigo en 1809 francoj konkeris la vilaĝon kaj setligis en ĝi, ĉar estis grava strategia loko por defendi la trapason de la rivero Taĵo. En marto de 1810 la angloj anstataŭis la francojn en tiu teritorio.
Brunoy (stacidomo)
Brunoy estas franca stacidomo sur linio D de RER situanta en Brunoy (Essonne), regiono Francilio.
Front Populaire (pariza metrostacio)
Front Populaire [fʁɔ̃ pɔpylɛʁ] (Popola Fronto) estas la 301-a stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 12, situanta inter komunumoj kaj Aubervilliers. Ĝi estis malfermita kaj inaŭgurita la. Inter tiu dato kaj la, ĝi estis la norda finstacio de linio 12. La nomo de la stacio celas memorigi pri la historia maldekstrema movado Popola Fronto de la 1940-aj jaroj.
Stacio
La stacio situas sur Placo du Front Populaire, en la koro de La Plaine Saint-Denis, inter la komunumoj Saint-Denis (Strato Proudhon) kaj Aubervilliers (Strato des Gardinoux). Ĝi situas kilometron for de la eksa finstacio Porte de la Chapelle, je  de profundo. Ĝi priservas la malnovan industrian kvartalon en plena ŝanĝiĝo kiu entenos interalie la estontan kampuson Condorcet kaj la Parc des Portes de Paris (ankaŭ konata kiel Parc des EMGP, laŭ la nomo de la antaŭa posedanto, Entrepôts et Magasins Généraux de Paris), zonon de aktiveco kontrolitan de la grupo Icade, kun ĝiaj studioj de kino kaj televido.