cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Askolda tombmonto
Askolda tombmonto (ukraine: Аскольдова могила) estis nomita (laŭ historiaj kronikoj) memore al kijiva princo Askoldo (Oskoldo), entombigita tie ĉi post la mortigo de princo Dir laŭ ordono de princo Olego. Dum la tempo de Kijiva Rusio oni konstruis tie lignan preĝejon, kiun en 1810 anstataŭigis ronda masonita preĝejo, konstruita laŭ projekto de arĥitekto A. Melenskij. Sur la apuda tombejo estis enterigitaj famaj aktoroj, piloto P. Nesterov, eminentaj urbanoj de Kievo kaj herooj de Batalo ĉe Kruto.
En 1935 la tombejo estis likvidita.
Elisabeth Ahnert
Elisabeth AHNERT (naskiĝinta en la 4-a de oktobro 1885 en Chemnitz, mortinta en la 3-a de septembro 1966 en Ehrenfriedersdorf) estis germana pentristino.
Vivo
Ŝi jam kiel lernantino trejnitis fare de Martha Schrag (1870-1957) kaj pentrade kaj desegnade. De 1908-12 ŝi frekventis la Reĝan-saksan lernejon pri arta metiado en Dresdeno ĉe Max Frey (klaso por grafikoj) kaj ĉe Margarete Junge (klaso por modo kaj virinaj amatoraj pinglolaboroj).
En la 1912-a jaro ŝi edziniĝis al Artur Ahnert (1885-1927). De 1912-45 ŝi estis liberprofesia artistino en Dresdeno, antaŭ ŝi transloĝiĝis en la Ercmontaron.
Verkaro
Ahnert apartenas al la plej gravaj germanaj artistinoj de la 20-a jc, tamen ŝi ne estas tiom konata kiel ekz. Paula Modersohn-Becker, Gabriele Münter aŭ Käthe Kollwitz. Ŝi laboris ercmontare dum la GDR-tempo kaj ne aliĝis al la oficiala artista movado. Sekvis de tio ke nur fakuloj hodiaŭ scias pri ŝia verkaro, dum la granda publiko ankoraŭ nun malkonas ŝiajn talentojn.
Alia kaŭzo estas verŝajne, ke ŝia verko ne je la unua rigardo jam eksplikas sin al la observanto. Ŝiaj verkoj aspektas trankvilaj, retiritaj, kvazaŭ prudaj-rompeblaj kaj nekredeble delikataj. Pentritis ili per tuĉo kaj akvarelaj koloroj aŭ silkpaperoj - sed uzitis ankaŭ enpakpaperetoj de bombonoj, marmorumitaj paperoj por librobindaĵoj aŭ trovitaĵoj el revuoj. Tiel fariĝis krom grafikaj verkoj, akvareloj aŭ guaŝaj pentradoj ankaŭ multe da muntobildoj.
Ŝiaj surtekstilaj verkoj povas esti dividitaj en du grupoj: la bildbrodaĵoj (Bildstickereien) kaj la aplikitaĵoj (Applikationen). De tempo al tempo ambaŭ unuiĝas, kiam ŝi uzis stilkudrerojn kaj la liberajn brodkudrerojn por grafika prilaborado de kunkudritaj tolaĵeroj.
Malofte ŝi prenis krucan kudreron kaj neniam ŝi kovris la tutan bildspacon per brodado. Male, la ŝtofo kiel brodgrundo ĉiam konservas sian kvaliton imagan kaj integriĝas en la kompozitaĵo kolortipe kaj space. Nuraj bildbroditaĵoj maloftas - kialo por ankoraŭ plialtigi ilian valoron por la kompleta verkaro de la artistino.
Temoj
Kovras la verkoj temojn kiel: pejzaĝoj, ĝardenoj, parkoj, internoj, knabinoj, virinoj, kristanaj motivoj. La koloroj estas normale malvarmaj kaj paŝtelaj-modestaj, sed ili ankaŭ povas brili kelkfoje. Modelojn ŝi prenis kaj el la mezepoka arto (ekz. Tapiŝo de Bayeux), el la renesanca (ekz. la freskoj de Fra Angelico en la monakejo Sankta Marteno en Florenco), el la samtempa (Paul Klee, Paula Modersohn-Becker, Georges Braque, Pablo Picasso). Videblas ankaŭ proksimeco al Marc Chagall per la kombino de la sonĝoza kun la ŝvebozo.
Fonto
Antje Vanhoefen: Ein Engel führte ihre Hand (=broŝuro por ekspozicio en la Kastela Muzeo (Arnstadt) (28.4.-28.5.2014), eldonis Kulturbetrieb der Stadt Arnstadt, 2013.
Don Benito
Don Benito estas urbo de hispana regiono Ekstremaduro.
Situo
Ĝi situas precize en ties suda provinco Badajoz, norde de tiu provinco kaj ĉe la valo de rivero Gvadiano. Fakte estas ĉefa urbo de distrikto nomita Supra valo de tiu rivero (Vegas Altas), konsiderante ke la dua duono de tiu valo ekde Mérida okcidenten estus Malsupra valo -kun ĉefa urbo en Montijo- kaj ekde Mérida orienten Supra valo. Tiu Supra valo estas terkultura zono kies ĉefa urbo estas Don Benito, kiu kune kun apudega urbo Villanueva de la Serena, formas centron de tiu distrikto -kaj administra kaj komerca- kaj de la apuda distrikto La Serena, pli sekeca distrikto, oriente de la provinco Badajoz.
Loĝantaro
La loĝantaro estas de iom pli ol 37 mil loĝantoj. La laborantaro sin dediĉas ĉefe al komerco, terkultura industrio kaj servoj. Al ties municipo apartenas ankaŭ apudaj vilaĝoj konstruitaj laŭ fama Plan Badajoz meze de 20a jarcento, kiel Ruecas, Vivares, Gargáligas, ktp. Do samtempe donbenitanoj estas kaj urbanoj kaj vilaĝanoj.
Historio
La urbo disvolviĝis ĉirkaŭ la 15a jarcento ĉirkaŭ la kvartalo kie situas la preĝejo de Sankta Sebastiano. Poste pligrandiĝis al la nordo ĉirkaŭ la kvartalo kie nun situas la placo, preĝejo de Sankta Jakobo, urbodomo, kulturdomo, ktp. Ekde tiu epoko senloĝiĝis la najbara domaro de Don Llorente apud la rivero Gvadiano ĉu pro inundoj ĉu pro malfaciloj kun la tiama ĉefurbo Medellín, kaj tio plialtigis la loĝantaron de Don Benito.
Ĉirkaŭ la 16a jarcento Don Benito sendependiĝis de la tiama administracia centro de Medellín kaj riĉiĝis danke al terkulturo kaj brutbredado. Tamen dum la 17a jarcento la loĝantaro malkreskis pro malsanoj, plagoj, ktp. Denove dum la 18a jarcento la urbo pligrandiĝis ĝis kiam ekestis la plej grava en la regiono. Dum la napoleona milito okazis batalo de hispano-franca armeo kontraŭ hispano-angla en malpreciza loko situanta inter Don Benito kaj Medellín kaj dum la intercivitana milito la fronto estis fiksita ĉe la rivero, do Don Benito estis la lasta grava urbo de la respubliko en tiu regiono dum du jaroj, dum la okcidenta parto de la provinco estis jam sub regado de frankista armeo kaj kontrolo.
Murdo de Don Benito
Partikulara okazaĵo kiu plenigis la komencon de la 20-a jarcento estis la tiel nomita Murdo de Don Benito en 1902. Tiam riĉulo García de Paredes kaj komplicoj klopodante perforti knabinon murdis ŝin kaj ŝian patrinon. Dum la procezo la loĝantaro ribeliĝis kontraŭ la jura proceduro kaj per manifestacioj, pikedoj kaj popola premo devigis la aŭtoritatojn:
Vidindaĵoj
Urba muzeo, kulturdomo planita de fama arkitekto Rafael Moneo -ankaŭ aŭtoro de la Nacia Muzeo de Romia Arto en Mérida, preĝejo de Sankta Jakobo, preĝejo de Sankta Sebastiano, Municipa Parko, Parko de Albercas, Moskeo ktp.
En la ĉirkaŭaĵo estas vidindaj naturaj lokoj de monteto Las Cruces kaj rivereto Ortiga kie vidindas restaĵoj de antikvaj muelejoj, kaj bienoj Doña Blanca kaj Serrezuela.
Je 8 km estas vilaĝo Medellín, naskiĝurbo de Hernán Cortés.
Jo Hoekstra-Sieders
Jo HOEKSTRA-SIEDERS (naskiĝis 1921 - mortis aŭguste 1987 en Groet, Nederlando) estis dumviva membro de UEA.
Kurdistana Laborista Partio
La Kurdistana Laborista Partio, Partiya Karkerên Kurdistan (PKK), estas maldekstrula politika partio de Kurdoj en Turkio. Tiu partio estas armita grupo kun kurda kaj marksisma-leninisma nacia ideologio, kiu de sia komenco ĝis la nuntempo havas socialisma-liberecana ideologio. La fondinto de PKK estas Abdullah Öcalan kiu estas mallibera en Turkio. Kaŭze de siaj faroj, la organizaĵo PKK estas ĝenerale konsiderata terorisma organizo flanke de Usono, Eŭropa Unio, Turkio kaj aliaj landoj. Tamen la subpremo de la kurda kulturo en Turkio, kie vivas la plejparto de la kurda loĝantaro de la mondo, kaŭzas ankaŭ ian emocian ligon de multaj turkaj kurdoj — kaj en Turkio kaj en eksterlanda azilo — al la partio.
NGC 1237
NGC 1237 estas duopa stelo en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kurdistana Laborista Partio
La PKK unue laboris por la starigo de sendependa kurda ŝtato en la teritorioj de historia Kurdio, kaj precipe en la sudorienta parto de Turkio, kiun la kurdoj nomas "Norda Kurdio". En la lastaj jaroj la PKK-ideologio mildiĝis kaj distanciĝis de kaj marksismo kaj de asertoj pri naciaj postuloj kaj sekve moviĝis por labori por aŭtonomio, inkluzive de egalaj kulturaj kaj lingvaj rajtoj por la kurdoj en Turkio, kaj por la rekono de la kurdoj kiel etna malplimulto sub la Turka konstitucio.
En sia lukto dum la 20-a jarcento la PKK uzis terorismon kaj perforton kontraŭ armeaj kaj civilaj celoj por atingi siajn politikajn celojn. Pli ol 45 000 homoj estis mortigitaj dum la konflikto inter la PKK kaj la turka registaro ekde 1984. La PKK asertas, ke pli ol 18 500 homoj estis mortigitaj de turkaj polico kaj militfortoj.
Kocher (rivero)
La rivero Kocher [koĥer] havas du fontoriverojn: La blanka Kocher havas siajn fontojn en la urboparto Unterkochen de urbo Aalen dume la nigra Kocher fontas en Oberkochen. En Unterkochen ili kunfluas kaj de tie la rivero nomas nur Kocher ĝis ĝi fluas post 182 km en la riveron Neckar.
Ploŝĉad Vosstanija (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Ploŝĉad Vosstanija (Площадь Восстания) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Kirovsko-Viborgskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
Petar Levar
Petar LEVAR (naskiĝis 1907 - mortis la 24-an de junio 1987 en Kalinovec) estis jugoslava esperantisto, interalie fakdelegito pri mondfederismo, landa reprezentanto de Tutmonda Esperantista Vegetarana Asocio (TEVA) kaj Cseh-metoda instruisto, kiu gvidis plurajn bazlernejajn kursojn.
Moira Shearer
Moira SHEARER, origine: Moira KING (naskiĝis la 17-an de januaro, 1926, mortis la 31-an de januaro, 2006) estis brita dancistino kaj aktorino.
Moira Shearer naskiĝis en Dunfermline, Skotlando. Sian junaĝon ŝi pasigis en Skotlando, Anglio kaj en Afriko.
En la jaro 1941 ŝi debutis kiel dancistino en Baleto, kaj en 1942 ŝi dancis en la renoma Londona Sadler's Wells Theatre.
Internacian famon ŝi gajnis en la jaro 1948, kiam ŝi prezentis la ĉefrolon en la baleta filmo The Red Shoes (= La ruĝaj ŝuoj). Turneoj tra Usono kaj Kanado sekvis.
En la jaro 1950 ŝi edziniĝis al la ĵurnalisto Ludovic Kennedy; la paro havis tri filinojn kaj unu filon. En 1953 ŝi retiriĝis de la baleto kaj komencis karieron kiel teatra aktorino. Plian filmrolon ŝi prezentis en Peeping Tom (1960).
En 1972 ŝi gvidis la prezentadon de la Eŭrovido-Kantokonkurso en Edinburgo.
Lastan televidan rolon ŝi transprenis en 1987: In A Simple Man ŝi prezentis la patrinon de L. S. Lowry.
Moira Shearer mortis en Oksfordo.
Disĵeto
Matematika funkcio estas disĵeto (aŭ, paŭsante internacie rekoneblan gentalingvan formon, injekcio, enĵeto aŭ eĉ enjekcio), se ĝi atingas ĉiun valoron maksimume solfoje. Tio signifas, ke neniu elemento en ĝia bildaro (valoraro) estas bildo (valoro) de pli ol unu argumento. Alivorte, disaj argumentoj havas disajn bildojn (neniuj «kungluiĝas»).
Formala difino
Estu X kaj Y aroj, kaj f: X \to Y funkcio de X al Y.
Bagnères-de-Bigorre
Bagnères-de-Bigorre (okcitane Banhèras de Bigòrra) estas loĝloko kaj franca komunumo, situanta en la regiono Sudo-Pireneoj, departemento Hautes-Pyrénées. Ĝi estas la subprefektujo de la samnoma distrikto kaj la ĉefloko de la samnoma kantono.
La loko estis tre grava dum la 14‑a, 15‑a kaj 16‑a jarcentoj pro la multnombraj akvokuracaj banejoj, el kiuj kelkaj restas malfermataj. La urbeto havas ĉirkaŭ 8,000 loĝantojn kaj la areo estas 125,86km². La urbocentro konservas interesan malnovan urboparton kun malnova katedralo kaj turo de falinta kirko nun nomata horloĝturo.
Dolný Bar
Dolný Bar, hungare Albár estas vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda. La nomo signifas suba Bar.
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Komarno-Bratislavo. La plej proksima urbo estas Dunajská Streda 5 km-ojn for. La distrikto troviĝas inter Danubobranĉoj.
Historio
La vilaĝo detruiĝis dum la invado de tataroj en 1241. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1245. Dum la historio estis 2 vilaĝoj supra kaj suba Bar, kiuj unuiĝis. En 1910 loĝis en la vilaĝo 475 da hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Dunaszerdahely, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš.
Karl Haas
Karl HAAS (naskiĝis en 1864 en Graz - mortis la 30-an de junio 1925 en Maribor) estis pionira esperantisto en Jugoslavio de aŭstro-germana nacieco.
Profesie li estis advokato. La 13-an de septembro 1910 li fondis Esperanto-klubon en Mariboro (kiel sekcion de Esperanto-societo en Graz), kiun li prezidis ĝis sia morto.
Kaldero
Kaldero (el la hispana caldera, signifanta "kaldrono") estas vulkana formacio, kreita pro trafalo de la muroj de vulkano.
La estiĝo de kaldero estas plej ofte ekstartita per malplenigo de magma kameno sub la vulkano, kio estas ofte kaŭzita per granda erupcio. La muroj de magma kameno ne kapablas porti premon de superbazaj mineraloj kaj tiuj ĉi (iam en unu fojo, alifoje iom post iom) deŝoviĝos en la internon de vulkano, kreante trafalejon proksime de ronda profilo, ofte kelke da centoj de metroj profunda. Iam kaldero estiĝas ankaŭ pro forta eksplodo, kiam la tuta supraĵo de vulkano estas forĵetita, eventuale ankaŭ per erozia agado. La unuopaj mekanismoj ankaŭ povas kombini sin.
Danĝeraj estas eksplodemaj erupcioj (ekz. erupcio de vulkano Krakatoa en la jaro 1883 aŭ Pinatubo en 1991), kiam la kaldero estas plenigita de diversaj vulkanoklastoj, kio kaŭzos plialtigon de premo de la vulkanaj gasoj, ke okazas neniiga eksplodo, ofte kun tutplaneda sekvo. Neskribita regulo parolas, ke ju pli granda estas la diametro de kaldero, des pli neniiga la erupcio estas.
El la neniigaj eksplodoj en pli antaŭa historio de Tero estas interesa eksplodo de vulkano Santorino en Egea Maro. Kelkaj teorioj klarigas per ĝi dek egiptajn batojn priskribataj en Biblio, eventuale ili konsideras ĝin kiel reskribon de pereo de Atlantido de Platono.
Eksplodo de kaldero en Yellowstone antaŭ 650.000 jaroj kovris duonon de surfaco de Nord-Ameriko per dumetra tavolo de cindro kaj elsputis proksimume 1000 km3 da materialo.
La plej granda erupcio en kvaternaro okazis antaŭ 75.000 jaroj en Indonezio. Ĝi elsputis en atmosferon proksimume 2800 km3 da materialo kaj postlasis post si lagon Toba. Fine de la jaro 1990 arkeologo Stanley Ambrose elparolis konjekton, ke la sekvanta malvarmiĝo kaŭzis grandan malkreskon de homa populacio.
Absolute la plej granda dokumentita eksplodo okazis antaŭ 27,8 milionoj da jaroj en Koloradio - volumeno proksimume 5000 km3 da elsputita materialo.
Kelkaj kalderoj (ekz. kaldero de vulkano Kilauea sur Havajo) estas neeksplodemaj kaj ili estadas plenigitaj per lafa lago.
Ferenc Nagy (akademiano)
Estis ankaŭ alia kemiisto Ferenc Nagy.
Ferenc NAGY [nadj], laŭ la hungara skribmaniero Nagy Ferenc estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Ferenc Nagy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1946-1950, poste li eklaboris en la universitato. En 1954 li ricevis postenon en Kemia Esplora Instituto. Baldaŭe li direktis tiun instituton. En 1958 li doktoriĝis. En 1964 li ricevis premion de la Akademio. Li fondis fakrevuon Reaction Kinetics and Catalysis Letters, kiun li longe redaktis. Inter 1968 ĝis la emeritiĝo en 1972 li edukis en ELTE.
Chiaki Yamada
Chiaki Yamada (山田 千愛 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1984 ĝis 1989 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
La detruita urbo
La detruita urbo estas statuo farita de Ossip Zadkine pro la bombardado de Roterdamo. Ĝi estis inaŭgurita je la 15-a de majo 1953 kaj situas sur la Plein 1940, ĉe la Leuvehaven, apud la Mara Muzeo en Roterdamo. La statuo estas regna monumento.
Laŭ onidiroj Zadkine akiris inspiron por la statuo La detruita urbo kiam li el Parizo estis survoje al sia amiko, la kuracisto Hendrik Wiegersma en la nederlanda loĝloko Deurne. Kiam la trajno veturis super la aerfervojo tra Roterdamo li vidis la forviŝitan centron de la urbo.
La statuo estas el bronzo kaj prezentas homan figuron sen koro, simbolo por la koro de Roterdamo kiu perdiĝis dum tiu bombardado. La statuo estas donacita de la direktoraro de la magazeno De Bijenkorf al Roterdamo. Unu el la kondiĉoj de la donaco estis, ke la statuo nur restas sur tiu loko. Tio kondukis pli poste al multaj diskutoj.
La statuo volas memorigi la detruon de la urbo fare de la germanaj nazioj. La artisto mem diris pri la skulptaĵo:
Por la konstruo de nova metroarko la skulptaĵo en 1975 estis pordaŭre translokigita 60 metrojn. En 2005 la statuo pro konstrulaboroj devis dumtempe moviĝi al la flanko. Dum tio oni kaptis la okazon por fari grandskalajn prizorgajn kaj konservajn laborojn. Surloke oni tie establis restaŭran laborejon. Je la 14-a de majo 2007 urbestro Opstelten redonis al la statuon ĝian elstaran lokon sur la placo Plein 1940. La germana prezidento Horst Köhler dum sia ŝtatvizito al Nederlando en oktobro 2007 metis, kiel multaj antaŭ li, florkronon ĉe la statuo.
Dum la jaroj la statuo ricevis serion da kromnomoj. Apud "La detruita urbo" oni konas la statuon kiel "Urbo sen koro", "Zadkini", "Johano Truo", "Johano kun la manoj" kaj "Johano kun la manetoj".
Notoj
51.91778°N, 4.48306°W
(13468) 3378 T-3
(13468) 3378 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Banĝo
Banĝo estas muzika instrumento, nome kordinstrumento, kies korpo estas konstruata per metala, glata, cirkula kesto; frontkovrita je pergameno kaj sia dorso estas aŭ malkovrita aŭ kovrita de resonilo. Banĝo havas longan maston kaj el du ĝis naŭ kordojn kiujn oni tuŝiĝis per fingroj aŭ plektro. La plej oftaj banĝoj estas kvinkorditaj.
Tiu instrumento devenas el Okcidenta Afriko, kaj estis konata ĉe Usono je la 19-a jarcento; Tie la nigrulaj muzikoj studis ĝin kaj, ene siaj grupoj, partoprenigis ĝin.
Agordado
Seskordita banĝo ofte nomiĝas banĝitaro ("banĝ" + "(g)itaro").
Sten Öfors
Sten ÖFORS (naskiĝis en 1922; mortis la 31-an de januaro 1987 en Stokholmo) estis sveda esperantisto.
Profesia presisto, li disponigis sian sperton al la Esperanto-movado: Interalie ĉiuj eldonaĵoj de la 65-a Universala Kongreso de Esperanto en Stokholmo en 1980 estis kompostitaj de li. Dum longa tempo li redaktis Esperanto-Nytt, informilon por neesperantistoj.
Sapois (Jura)
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la komunumaro Champagnole Porte du Haut-Jura, en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Champagnole.
La teritorio havas komunan limon kun.
Macudajra (klano)
Macudajra (japane: 松平氏 [macudajra-ŝi]) estas japana klano nomita laŭ la regiono Macudaira en la iama provinco Mikawa, la nuna prefektujo Aichi. Ĝi grandiĝis dum la 16-a jarcento kaj famas ĉefe pro la ŝoguno Tokugaŭa Iejasu.
Antaŭ tio la Macudajra-klano havis 14 branĉojn:
Dum la epoko de Edo, kiam la provincoj estis anstataŭitaj de la daimujoj multaj familibranĉoj sukcesis obteni daimujon. La Macudajra-familio ekzistas ankoraŭ nuntempe. Fama familiano estas Macudajra Jorihiro, kiu ricevis en 1981 la bronzan lupon de la Monda organizaĵo de skoltmovado pro eksterordinara merito.
(15108) 2000 CT61
(15108) 2000 CT61 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gevresin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
NGC 1238
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Areoproduktiveco
La ekonomian terminon areoproduktiveco, aŭ area produktiveco, oni uzas en podetala komerco kaj en agrikulturo. Ĝi mezuras la kvocenton de enspezo, vendosumo aŭ spezo laŭ la uzata areo.
Areproduktiveco en la komerco
En la podetala komerco oni difinas la areproduktivecon kutime kiel vendosumo po m² magazena areo je jaro. Kvankam ofte uzata en la komerco la esprimo ne estas preciza. Pli precize estus paroli pri area povumo.
La area povumo dependas forte de la situo de la vendejo kaj la ekonomibranĉo. En industriaj landoj la longjara evoluo montras pli fortan kreskon de la vendeja areo ol la vendosumo. Tial la area povumo aŭ arepoduktiveco sinkas. Ekzemple en Germanio la areproduktiveco de 3.300 eŭroj en 2009 sinkis al 2.900 eŭroj en 2010.
Areproduktiveco en agrikulturo
La termino areoproduktiveco signifas en agrikulturo la rikoltita kvanto pro certa areo - ĝenerale oni indikas la rikoltaĵon en decitunoj je hektaro. La areproktiveco estas altigebla ekzemple per uzo de sterkaĵoj, irigacio, drenado, altrikoltaj bredaĵoj aŭ nitrogenkolektantaj plantoj, ekzemple lupenoj dum la novalo. Ĉe intense uzataj agrikulturaj areoj la areproduktivecon garantias ĉefe la alterna kultivado. Pro unuflanka mastrumado (monokulturoj) rapide estiĝas grava malkresko de la rikolokvanto.
La areprouktiveco havas firman rilaton al laborproduktiveco.
Ngerulmudo
Ngerulmudo estas la nova ĉefurbo de Palaŭo. La pli malnova ĉefurbo estas Melekeoko. Kun proksimume kvarcent loĝantoj, ĝi estas la malplej loĝata ĉefurbo en la mondo.
Historio
La loĝantoj suferis multe dum bataloj inter Usono kaj Japanio en 1944. Ekde 2006 Ngerulmudo estas ĉefurbo. Inter la nova kaj malnova ĉefurboj la distanco estas nur 2 km-ojn.
Fondo (Metroo de Barcelono)
Fondo estas stacio sur linio 1 kaj linio 9 de la Metroo de Barcelono, situanta en Santa Coloma de Gramenet.
Storsjøen (Odalen)
Storsjøen (aŭ Storsjø, "granda lago") estas lago en Norvegio. Ĝi kuŝas en komunumoj Nord-Odal kaj Sør-Odal en la departemento Hedmark. La laga areo kovras 42,37 kvadratajn metrojn, kaj la bordo ampleksas 273 kilometrojn.
Oranĝa Revolucio
La Oranĝa Revolucio (Помаранчева революція) estis movado de tutlandaj protestoj en Ukrainio en novembro-decembro2004, kiam dum prezidenta elektado subtenantoj de Viktor Juŝĉenko plenigis placojn kaj stratojn de okcidenta kaj centra partoj de la lando, demandante nuligi duan etapon de elektado pro la multnombraj faktoj de falsigado. Laŭ proksimuma kalkulado, sur la centra placo de Kievo - Majdan Nezaleĵnosti - kolektiĝis 0,5 milionon da protestantoj, multaj portantaj oranĝajn vestojn aŭ flagojn.
La ĉefa rezulto de la revolucio estis fiksado de ripeta (ne antaŭvidita de Konstitucio) dua etapo de la prezidenta balotado. Kiel sekvo - elekto dum la "tria" etapo (26an de decembro 2004) de Viktor Juŝĉenko kiel tria prezidento de Ukrainio.
Referencoj
[[
Horní Světlá (Mařenice)
Horní Světlá (Oberlichtenwalde) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mařenice. Ĝi troviĝas en Luzacia montaro. Ĝi estas plej multe situanta vilaĝo de Luzacia montaro (loĝigata parto ĉirkaŭ 650 m s. m.). Estas ĉi tie registritaj 99 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Horní Světlá situas en katastra teritorio Horní Světlá pod Luží kun areo 12,87 km².
Historio
Horní Světlá estas tipa montara vilaĝo kun domoj disigitaj sur la montaraj herbejoj, dismetita en valo de fluo de rivereto Svitávka. Multaj el domoj estas popolaj domoj de luzacia tipo.
Vilaĝeto Světlá pod Luží estiĝis el la 14-a jarcento sur paŝtejoj, kiuj ĉi tie postlasis en mezepoko vitrofaristoj. En la tuta vilaĝo vivis ĉirkaŭ la jaro 1850 proksimume 1800 loĝantoj, kiuj vivtenis sin plejparte de teksista laboro. Post la dua mondmilito plimulto de la loĝantaro pro sia germana deveno estis ellandigita. Ĝis la jaro 1946 la municipo portis nomon Horní Lichtenwald.
Myslivny kaj skiado
Norde de Světlá sub monto Luzo estas domaro Myslivny ( kie troviĝas en supermara alteco 580–680 metroj centrejo de vitra turismo. Ĝi estas elirpunkto de skikuradaj vojoj en montarpartoj de Luzacia montaro kaj samtempe ankaŭ ni ĉi tie trovos ankaŭ skicentrejo de degliteja skiado. La deglitejojj de diversa malfacileco estas en vintra sezono nokte lumigitaj. La loko estas precipitaĵe tre riĉa kaj neĝa kovraĵo ĉi tie atingas supermezproksima altecon. El la norda flanko de Luzo estas lokigita skicentrejo Waltersdorf situanta sur teritorio de la najbara Germanio. Ekzistas planoj por kunigi ambaŭ skicentrejojn.
Kvartalo Komiljo
Komiljo, en hispana Comillas estas kvartalo de sudorienta Madrido, apartenanta al la distrikto de Karabanĉelo, kun 24.117 loĝantoj (Municipa Censo, 2007). Limas sude kun la Placo Fernández Ladreda (Plaza Elíptica), norde kun la Avenuo Manzanares (ĉe la bordo de la Rivero Manzanares) kaj la distrikto Arganzuelo, okcidente kun la strato Antonio Leyva kaj la Kvartalo Opanjelo kaj oriente kun la Promenejo de Sankta Maria de la Kapo kaj la distrikto Usero.
Firmin Durieux
EdE-D
Firmin DURIEUX [dŭrjö], franco, instruisto, lernejestro. Naskiĝis en la 21-a de januaro 1857 en Bruille (apud Lillo), mortis en 1937. Interesiĝis ankaŭ pri pedagogio, stenografio, interhelpado. Esperantisto de 1898. Per senĉesa klopodo li sukcesis konvinki sian inspektoron kaj organizi instruadon de Esperanto ĉe unuagradaj lernejoj, kun ekzameno kaj diplomo. Tiu provo, kiu daŭris ses jarojn, ĝis la Unua mondmilito, kaj tre bone sukcesis (vidu Gautherot, "La question de la langue auxiliaire internationale", Hachette, 1910), kredeble la plej grava iam farita, restas kiel valora pruvo de la profito, kiun povas alporti la enkonduko de Esperanto en la lernejojn. En 1907, Durieux fondis kun kolegoj la Internacian Asocion de Instruistoj kaj ĝian organon, la Internacian Pedagogian Revuon, kaj estis ilia sekretario. Multaj artikoloj en Esperantistaj gazetoj.
Georg Habellok
Georg HABELLOK (ĉ. 1880, mortinta 60-jara en marto 1940) estis germana esperantisto kaj fervoja inspektoro. De 1919 ĝis 1926 li estis prezidanto de la Germana Esperanta Fervojista Asocio. Krome li de 1923 ĝis 1926 estis afergvidanto de Silezia Esperanto-Ligo. De 1925 li estis sekretario kaj de 1930 ĝis 1935 afergvidanto de Germana Esperanto-Asocio.
Li komencis la Esperanto-movadon en Trebnitz (hodiaŭa Trzebnica).
Mami Kaneda
Mami Kaneda (金田 真美 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1984 ĝis 1986 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Pomezí nad Ohří
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1370. Inter la jaroj 1976–1990 ĝi estis konsisto de urbo Cheb.
En spaco de limpasejo Schirnding/Pomezí nad Ohří transpaŝis marde la 1-an de majo 1945 kombinita taĉmento subgvide de subkolonelo Sítko limojn de Ĉeĥoslovakio.
La nordan randon de la administra teritorio borderas akva rezervujo Skalka, konstruita en la jaroj 1962–64. La ŝanĝoj de la trafitaj katastraj teritorioj koneksantaj kun la konstruado de la akva laboraĵo kaj envicigo de ties kompleta areo en la katastran teritorion de urbo Cheb (simile kiel okaze de proksima rezervujo Jesenice) kondukis al paradokso, ke kelkaj bordaj partoj de la akva areo, malproksimaj 100 metroj de la centro de municipo, apartenas administre al alia municipo ol al Pomezí nad Ohří.
Tragedio
En la limpasejo finis la 23-an de majo 1978 armita provo de kuzoj Bareš-oj transpaŝi limon en FRG, dum kiu ili forkaptis aŭtobuson kun 39 studentoj.
Transporto
En la municipo estas haltejo en fervojlinio Cheb – Marktredwitz – (Nurenbergo) kun ĉirkaŭ 10 paroj de personaj trajnoj ĉiutage.
Kansas vom Elsass
La vera nomo de Kansas of Elsass estas Christian Gyss kiu estas alzaca artisto kaj komikulo konata ekde majo 2003, okaze de la eldoniĝo de Rambo vom Elsass. (Rambo el Alzaco). Temas pri eltiraĵo el la filmo Rambo kies sonbendo estis tute ree surbendigita de Kansas en la alzaca kaj kun humuro. Post la grandega sukceso kiun havis tiu video kiu elŝuteblas senpage el lia retejo, li surbendigis aliajn komikajn videojn laŭ la sama principo en alzac-lingva versio kaj antaŭfilmojn por sia grupo kies li estas la kantisto. La plej konata video far de li estas Matrix en VO, varba fulmofilmo de la filmo Matrix sed laŭvole dublita en la alzaca.
Tiuj videoj konkretiĝis en aprilo 2004 per eldoniĝo de KD kaj la 2an de aprilo 2005 per koncerto en La laiterie (koncertejo de Strasburgo) kun lia muzikgrupo la « Gang ». La KD estis unu el la plej bone vendata dum pluraj monatoj ĉe la alzacaj KD-vendejoj.
Fine, de decembro 2004, Kansas eldonas ĉiumonate humoran videan pecon pri diversaj alzacaj kuriozaĵoj.
Multe konata kaj aprezata en Alzaco, lia konateco komencas elregioniĝi.
1516 Henry
1516 Henry estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo André Patry elde la Observatorio de Nico.
Nomo
Ĝia nomo honoras la fratojn Paul kaj Prosper Henry, francaj astronomoj kaj optikistoj.
Jean-Claude van Cauwenberghe
Jean-Claude VAN CAUWENBERGHE [van KOvenberg], ankaŭ konata kiel Van Cau (naskiĝis en Charleroi, la ) estas valona/belga politikisto de la partio PS (francalingva socialisma partio de Belgio).
Van Cauwenberghe estas la filo de la PS-politikisto André Van Cauwenberghe. Lia patrino estis flegistino. Je la franclingva Libera Universitato de Bruselo Van Cauwenberghe akiris la diplomon de doktoro en la Juro. Li komence laboris kiel advokato ĉe la advokataro en Charleroi.
De 1977 ĝis 1983 li estis parlamentano. En 1995 Van Cau estinte 12 jarojn urbestro de Charleroi, iĝis ministro pri buĝeto en la registaroj de la Franclingva Komunumo de Belgio kaj de la Valona Regiono.
En la jaro 2000 Van Cau sekvis Elio Di Rupo kiel ministro-prezidanto de Valonio. Post la balotado en 2004 li ekigis duan terminon.
Je la Van Cauwenberghe devis eksiĝi pro ekzameno kontraŭ li rilate aferon je la socia enloĝiga entrepreno "La Carolorégienne" en Charleroi, post kiam antaŭe li dum emocia parolado petegis de tri PS-skabenoj ke ili eksiĝu. Van Cau emfazas sian senkulpecon.
Van Cauwenberghe estas framasono. Lia gepatra lingvo estas la franca, sed dum siaj jaroj kiel militisto en Charleroi li ankaŭ lernis la valonan; lingvon kiun li ankoraŭ regule parolas inter geamikoj.
110293 Oia
110293 Oia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 25-an de septembro 2001 de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Eagle en Benson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda urbo Oia, en la greka insulo Santorino, kies prospero kulminis en la komenca 20-a jarcento kiel komerca haveno. Nun, la urbo estas populara	 turisma allogo kun belaj, blankaj konstjuaĵoj kun bluaj kupoloj.
Firmin Lebel
Li naskiĝis en Noyon, sed oni konas nenion el lia komenca vivo. Li estis kapelano ĉe Santa Maria Maggiore, kaj estis maestro di cappella de ties Liberia kapelo ĉirkaŭ 1540; ĉe tiu posteno, el fino de 1540 kaj eble dum kelkaj jaroj, oni supozxas ke li estis instruisto de la juna Palestrina. En 1545 li iĝis maestro di cappella ĉe la preĝejo de San Luigi dei Francesi (Sankta Ludoviko de la Francoj), posteno kiun li tenis ĝis 1561, kiam Annibale Zoilo estis nomumita por tiu posteno. La 4an de Septembro 1561, li aliĝis al la papa kapelo; evidente li estis tre bone konsiderata kiel ĥorestro kaj komponitso, por la alirekzameno li estis helpata de la papo Pio la 4-a mem. Post nur kvar jaroj, tamen, la kapela ĥoro estis draste malpligita kiel parto de la reformoj de la Koncilio de Trento, kaj Lebel estis maldungita, kun multaj aliaj kantistoj, kiaj Ghiselin Danckerts. Lebel restis en Romo por la resto de sia vivo, kaj oni kantis rekviemon en sia honoro en 1574 ĉe la kapelo de San Luigi dei Francesi.
Nur tri el la verkoj de Lebel survivis, ĉiuj motetoj. Du, kiel serio de Ave verum corpus kaj Sancta Maria succurre miseris, estas por kvin voĉoj, kaj la alia, Puer natus est, estas por ses. Stile ili estas tipaj de la generacio antaŭ Palestrina, dum kiu hegemoniis la Franc-flandroj pli ol la Italoj en la muzika panoramo en Romo.
Chiyonofuji Mitsugu
CHIYONOFUJI Mitsugu (japane: 千代の富士); naskiĝis la 1-an de junio 1955 sur la japana norda insulo Hokkaido) estas sumoisto.
Venkinte en 31 turniroj, li estas unu el la plej grandaj sumoistoj kaj rangas tuj post Taiho. Li ankaŭ estas la nura sumoisto, kiu venkis en pli ol mil bataloj dum sia profesia kariero. Lia kromnomo estis "La lupo" pro la rigardo, kiun li lanĉis al sia kontraŭulo antaŭ la batalo.
84921 Morkoláb
84921 Morkoláb estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungaraj geastronomoj Brigitta Sipőcz kaj Krisztián Sárneczky elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Morkoláb (aŭ Markolaáb), hungara mita besto, kiu manĝas la sunon aŭ la lunon dum plenaj eklipsoj. La nomo estas inspirita de la fakto, ke la asteroido estis malkovrita dum plena luna eklipso.
Origa
Origa (Ольга Витальевна Яковлева; オリガ, naskiĝis la 12-an de oktobro 1970 en urbeto Koĉenevo, Novosibirska provinco, Rusio mortis la 17-an de januaro 2015 en Tokio, Japanio, kiam ŝi aĝis 44 jarojn) estas fama rusdevena japana kantistino kaj komponistino.
Biografio
Ekde 1975 Olga frekventis la mizikan lernejon kaj poste Novosibirskan muzikan kolegion, kiun ŝi sukcese finis en 1991. Decembre de tiu jaro laŭ invito de profesoro Kaneko de Universitato de Hokajdo ŝi venis la japanan urbon Sapporo por partopreni en privataj koncertoj.
Informo pri furoro de la rusa kantistino disvastiĝis rapide kaj Olga ricevis inviton de kelkaj laŭsezonaj kanzonaj festivaloj. Origa (tiel ŝanĝiĝis la rusa persona nomo Olga japanmaniere) partoprenis tiam en multaj projektoj kun diversaj artistoj kaj aliĝis ties koruson por helpi al la viktimoj de la tertremo en Kobeo okazinta la 17-an de januaro 1995.
Vintre de 1992 oni proponis registri sur disko kaj eldoni provan etan albumon kaj la 25-an de majo 1994 jam aperis ŝia granda albumo "Origa". Havis grandan sukceson ŝia dua albumo "Poluŝko-Pole" (Полюшко-Поле, ポーリュシカ・ポーレ), kiun oni aplikis por TV-dramo "Ao no Jidai" (の, Sklaveco al la blua forteco) en TBS (Tokyo Broadcasting System) televida reto en Japanio. Ŝia sekva albumo titoliĝis «Вечность» (Estoneco) kaj estis en 1998 la unua en Japanio, kies enteno estis tute ruslingva.
Ĝis 2007 aperis jam naŭ albumoj kaj kvar diskoj. Grandan famecon ricevis en Japanio kaj ekster ĝi ŝia disko por animeo "Ghost in the Shell: Stand Alone Complex" (Fantomo en ŝelo:Aŭtonoma komplekso) sub titolo "Inner Universe" (Ena Universo), kiun komponis ŝia amikino Yoko Kanno.
Ŝi estis aktiva membrino de Asocio de rusoj loĝantaj en Japanio kaj unu el fondintoj de la ruslingva lernejo en Tokio. Multaj japanoj komencis lerni la rusan lingvon, post kiam ili aŭskultis ŝiajn ruslingvajn kanzonojn.
Familio
En 1998 ŝi edziniĝis al irana produktanto Zhian Saedi, kun kiu ŝi interkonatiĝis dum ŝia koncerto. Ŝi naskis filon Aljoŝa (Алёша, plene Алексей) Saedi en 2000.
Petrovany
Petrovany, hungare Tarcaszentpéter estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Prešov, en Distrikto Prešov. Ankoraŭ unu vilaĝo apartenas al la municipo.
Situo
Petrovany situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo, aŭtoŝoseo kaj fervojo inter Košice-Prešov. La lasta urbo troviĝas 9 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1304 en formo "Scenpetur". En 1787 estis tie 79 domoj kun 654 homoj, en 1828 98 domoj kun 772 homoj. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Tarcaszentpéter 723 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Petrovany 1696 homoj, (1627 slovakoj, 53 ciganoj, 6 ukrainoj, 3 ĉeĥoj, po 1 hungaro, germano kaj polo).
Komunumoj de Sankta Petro en Hungara reĝlando
Pro grandeco de la tabelo vidu la ceterajn komunumojn en Transilvanio: Barcaszentpéter!
John Virapen
John Virapen naskiĝis en 1943 (kiel filo de barataj enmigrintoj en Brita Gujano) kaj mortis 2015-Apr-26 estis manaĝero de la farmaciaj konzernoj Eli Lilly (de 1980 ĝis 1988 ties centra ekzekuta oficisto) kaj Novo Nordisk, kiu en 2006 sub la plumnomo John Rengen germanlingve publikigis sensacian romanon pri manipuloj en la proceso de laŭleĝigo de novaj medikamentoj. La ĉefa personaĵo de la romano en pluraj aspektoj similas al la verkisto. Priskribiĝas manipuloj kadre de la laŭleĝigo de la kontraŭdepesia medikamento Prozac (substanco Fluoksetino) en Svedio, en kiu laŭ la romano subaĉetiĝas profesoroj, aliaj fakuloj kaj ŝtataj oficistoj.
En 2008 sekvis dokumenta libro ''Nebenwirkung Tod. Korruption in der Pharma-Industrie'' ("flanka efiko morto - korupteco en la farmacia industrio"), sub lia vera nomo, kiu el la germana originalo tradukiĝis al 18 pliaj lingvoj kaj diskutiĝis malsamopinie, kun multaj entuziasmaj komentoj de pacientoj tre kritikaj pri la farmacia industrio en retaj forumoj.
Flavignac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Matsudaira Kiyoyasu
MATSUDAIRA Kiyoyasu (japane: 松平清康; naskiĝis la 28-an de septembro 1511; mortis la 29-an de decembro 1535) estis la sepa estro de la Matsudaira-klano dum la Sengoku-epoko (16-a jarcento) en Japanio.
Kiyoyasu estis la avo de la famega unuiginto de Japanio, Tokugawa Ieyasu. Kiyoyasu rapide gajnis kontrolon de la tuta norda parto de la provinco Mikawa post kiam la Saigo-klano malvenkis post kvargeneracia batalado inter la du klanoj.
La Okazaki-kastelo estis konstruita kiel montrilo de la potenco de la Matsudaira-klano.
Kronikisto
La termino kronikisto estas aludo al la verkisto kiu kolektas kaj redaktas historiajn aŭ aktualajn faktojn, en la literatura ĝenro nomita kroniko. En kelkaj okazoj, kronikisto okupas oficialan postenon kies tasko estas plenumi tiajn funkciojn tre ofte proksime de altrangaj sociaj aŭ politikaj niveloj. Ĝis la epoko de la Klerismo, kronikisto estis ekvivalento de historiisto ĉar priskribas kronologie faktojn memorendajn, sed jam la metio de historiisto havis signifon diferencan disde kronikisto pro sia studo de la pasinteco, dum kronikisto tendencas al la registro de la estanteco. Poste, la uzado de la termino kronikisto referencis al ĵurnalistoj kiuj redaktas kronikojn kiel ĵurnalisma ĝenro aŭ al la praktiko de la historio ne profesie, tio estas, ekster la akademiaj medioj kaj la universitataj titoloj. Ofte kronikistoj agadas en la kadro de lokaj niveloj, municipoj, urboj, distriktoj. asocioj ktp.
NGC 1239
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(10879) 1996 VM3
(10879) 1996 VM3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Tell Hamoukar
Tell Hamoukar  aŭ Tel-Hamoukar estis urbo en antikvo, kie okazis grava kaj grandega batalo antaŭ 5500 jaroj. La batalo okazis tiel abrupte kaj fatale, ke multaj ĉiutagaĵoj konserviĝis, restis loke. La urbo situas limregiono de Irako kaj nordorienta Sirio (iama supra Mezopotamio).
Post konkero de la urbo, la malamiko ĉion forbrulis. Oni supozas, ke la malamiko estis sud-mezopotamia ŝtatourbo. Certas, ke la sudanoj vivis post la detruo en la restantaj partoj de urbo.
La urbon malkovris usonaj arkeologoj meze de la 1990-aj jaroj, ekde tiam oni daŭre elfosadas tie.
Vidu ankaŭ
Uruk
Lesley Lokko
Lesley Naa Norle LOKKO (naskis la 1-an de januaro 1964) estas ganaa-skota arkitekto, akademiano kaj romanverkisto.
Fruaj jaroj kaj edukado
Lesley Lokko naskiĝis en Dundee. La filino de ganaa kirurgo kaj skota juda patrino. Ŝi kreskis en Ganao kaj Skotlando (Britio). En la aĝo de 17 ŝi iris al privata loĝlernejo en Anglio. Ŝi komencis studi la hebrean kaj araban en la Universitato de Oksfordo, sed forlasis la programon kaj translokiĝis al Usono. Ŝi studentiĝis ĉe la Bartlett Lernejo de Arkitekturo, University College London, kaj akiris PhD en Arkitekturo de la Universitato de Londono en 2007.
Kariero
Multo de la verkado de Lokko enhavas temojn de kultura kaj rasa identeco. Ŝi prelegas regule en Sud-Afriko, kaj ankaŭ instruis en Britio kaj Usono. Ŝi ankaŭ skribas regule por The Architectural Review. Ŝi estas direktoro de la Graduate School kaj lektoro de Arkitekturo ĉe la Universitato de Johanesburgo.
Zbigniew Antoni Kruszewski
Zbigniew Antoni Kruszewski (naskiĝis la 27-an de junio 1928 en Varsovio) – pola politologo, nepo de pola pioniro de Esperanto Antoni Grabowski.
Vivo
Filo de Tadeusz kaj Irena el domo Grabowska, nepo de esperantisto Antoni Grabowski. Dum la dua mondmilito frekventis sekretan instruadon en gimnazio je la nomo al Tadeusz Czacki en Varsovio. En 1943 eniris al Grizaj Taĉmentoj, kie akceptis pseŭdonomon "Jowisz" (Jupitero) kaj plenumis funkcion de skoltestro. Partoprenis etan sabotadon kaj kampanjojn de batallernejoj, ankaŭ estis komandanto de taĉmento observanta moviĝojn de la germana armeo laŭ la linio oriento-okcidento. Post eksplodo de la ribelo de Varsovio batalis en Suda Mezurbo, poste translokigita al Ĉefkomandejo de Grizaj Taĉmentoj, kie ricevis taskon organizi laboron de kampa poŝto. Arestita de Gestapo en Wilanów forkuris dum transporto trairante al Mokotów, de kie kunportis raportojn al Siekierki kaj Sadyba. Post reveno al la mezurbo avancis ĝis kaporalo kaj estis atribuita al kompanio batalanta en la Mezurbo. Post falo de la ribelaj bataloj forlasis Varsovion kune kun la 72-a Infanteria Regimento de Pola Enlanda Armeo, konsistiganta la 28-an Divizion de Infanterio de la Landa Armeo. De Ożarów Mazowiecki estis transportita al Stalago X B en Sandbostel, kie laboris en tre pezaj kondiĉoj en la minejo de torfo.
Post liberigo flanke de kanada armeo, konsistigantan la 2-an Britan Armeon, atingis Nederlandon, kie eniris al la Unua Kirasita Divizio de Polaj Armitaj Fortoj, komandata de generalo Stanisław Maczek. Poste tra Francio al Italio, kie batalis en la Dua Pola Korpuso. Post malmobilizo decidis resti inter elmigrantaro, forveturis al Londono, kie apartenis al la Pola Korpuso de Prepariĝo kaj Dislokigo, studis en Supera Lernejo de Politika scienco. Li aktivis en pola skoltismo kaj Pola Libereca Movado Sendependo kaj Demokratio, en 1952 decidis translokiĝi al Usono.
Li studis en Fakultato de Internaciaj Rilatoj en Northwestern University, kaj poste en Universitato de Ĉikago, kie akiris gradon de doktoro pri filozofio surbaze de laboraĵo pri ŝanĝo de polaj landlimoj. De 1968 dum du jaroj estis asistanto de profesoro en la fakultato ĉe University of Texas en El Paso, poste ĝis 1972 pli aĝa lekciisto de la altlernejo. En 1972 gajnis titolon de ordinara profesoro, li estas aktivulo de la Kongreso de Pola Diasporo en Usono. Plenumis funkcion de prezidanto de Tutamerika Asocio de Polaj Studentoj en Usono kaj estis sekretario de Politika Komitato de la Diaspora Kongreso en Ilinojso. Li loĝas en El Paso.
Batalo de Trzciano
Batalo de Trzciano (pole: Bitwa pod Trzcianą, Bitwa pod Trzcianem) – armita kunpuŝiĝo, kiu okazis la 27-an de junio 1629 dum la pola-sveda milito (1626–1629).
La batalo estas konsiderata la plej granda pola venko el tempo de la batalo apud Kircholm – pola krona hetmano Stanisław Koniecpolski decide venkis la svedan armeon, komandatan de reĝo Gustavo la 2-a Adolfo. En tiu ĉi ĉefe kavaleria batalo la sveda kavalerio kontraŭ grandegaj propraj perdoj savis sian infanterion de neevitebla pereo.
Genezo
Pola reĝo Sigismondo la 3-a Vasa ricevis de imperiestro Ferdinando la 2-a militaran helpon de 5 mil infanterianoj kaj pistola kavalerio, kiun malfruprintempe 1629 alvenigis generalo Jan Jerzy Arnheim kaj tendarumis apud Grudziądz. La grupiĝon decidis likvidi la sveda reĝo forirante de Malbork kun 5 mil de infanterianoj kaj 4-mila infanterio. Kiam svedoj eksciis pri kunligiĝo de la fortoj de Arnheim kun armeo de la hetmano, komencis retiriĝon.
Retiriĝado de svedoj
La revenan vojon al Malbork svedoj ekiris la 25-an de junio – la unua matene formarŝis el Kwidzyn Herman Wrangel, kiu komandis, ne kalkulante la kampadejon, 46 rotojn de infanterio kaj 25 rotojn de kavalerio. Johano, grafo de Rejno, kiu gvidis 17 rotojn de pistola kavalerio forlasis la urbon nur vespere. La retiriĝo pasadis en du kolumnoj – en unu la infanterio kun provizaĵ-transportiloj marŝis al Sztum, kaj la kavalerio protektanta ties marŝon iris laŭlonde de flanka vojo trapasanta Trzciano, Straszewo kaj Pułkowice (tra distrikto Kwidzyn) al Nowa Wieś (apud Sztum), kie kuniĝis la ambaŭ itineroj.
(13469) 3424 T-3
(13469) 3424 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Metroo de Tbiliso
La Metroo de Tbiliso (თბილისის მეტროპოლიტენი) ĝi estas la metrosistemo kiu funkcias en Tbiliso, la ĉefurbo de Kartvelio. Ĝi estis malfermita al la publiko en la jaro 1966, ĝi fariĝis la kvara metroo en la antikva Sovetio. Kiel la plimulto de tiuj eks-sovetaj metrooj, la metrostacioj estas tre profundaj kaj dekoraciataj. Nuntempe la metroo konsistas el du linioj, 22 stacioj kaj 26,4 kilometroj longe. Dudek stacioj estas subteraj kaj du surteraj.
Dum la periodo de la jardeko 1990, la plimulto de la nomoj de la metrostacioj el la sovetia epoko estis rebaptataj, malgraŭ la ekonomiaj malfacilaĵoj severe frapis la sistemon en ĝia infrastrukturo, funkciado kaj plilongigoj post la kolapso de Sovetio. Ĝis antaŭnelonge la metroo estis funkciigita per tre malfacilaj kondiĉoj pro la nesufiĉa elektro. Ankaŭ ĝi fifamiĝis kiel ŝtelejo. Post tiu kriza epoko la metroo de Tbiliso, la sola de Kartvelio, ekfunkcias bone kaj ĝi estas uzata de granda procento de la loĝantaro kaj la turistoj.
Nuntempe, la metroo de Tbiliso, troviĝas en rehabilitiĝa procezo kiu inkluzivas la rekonstruadon de pluraj metrostacioj kaj la modernigadon de la trajnoj, inter aliaj servoj. La urba buĝeto de la jaro 2006 asignis 16 milionojn da larioj por tiu ĉi projekto.
Linioj kaj stacioj
La koloroj de la tabulo korespondas al la koloroj de la reto.
Akvokanono
Uzo
Akvokanonoj estas uzataj aparte en demonstracioj kaj strataj interpuŝiĝoj de nearmitaj luktantoj, por laŭ vidpunkto de la prisekuraj unuoj eviti pli grandajn danĝerojn kaj teni grandajn homamasiĝojn en kontrolo. El jura vidpunkto klaras, ke la uzo de akvokanonoj estas rekta perforto, kaj en demokratiaj ŝtatoj estas leĝoj kiuj konkrete difinas en kiaj cirkonstancoj eblas uzi ilin. Pro tio ke la akvokanonaj veturiloj eblas moviĝi ankaŭ sur neebena grundo, eblas uzi ilin ankaŭ en kazo de arbaraj brulegoj. Kaj en iuj kazoj oni ankaŭ jam uzis akvokanonojn tute ekster la kutima uzo, en helpo provizi la lokan loĝantaron per trinkakvo en katastrofaj sekegoj, aldone al fajrobrigadaj kaj aliaj akvorezervujaj veturiloj.
Uzaj ekzemploj estas inter alie