cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anarki-pacismo
Ideologiaj malsamoj
Dum anarki-pacismo estas ofte ligita kun religia anarkiismo, ekzemple kun la tolstoja kristana anarkiismo kaj kun budhisma anarkiismo, nereligiaj kaj eĉ kontraŭreligiaj tendencoj nun aperis. La anarki-punka grupo Crass polemikigis malsaman formon de anarki-pacismo, kaj samptempe malakceptis ĉiujn religiojn, precipe la simbolojn de kristana mitologio, kaj eĉ estis minacata de leĝa persekuto en Britio pro krima blasfemo dum la komponaĵo "Reality Asylum." Kontraŭeco al perforto ne malpermesis al anarki-pacistoj akcepton de rezistadon aŭ eĉ revolucian agadon, se ĝi ne rezultas je perforto; fakte, estis ilia aprobo de rezistoformoj, kiuj konvinkis la anarki-pacistojn akcepti la anarki-sindikatisman ideon de ĝenerala striko kiel la granda revolucia armilo.
Kroma debato okazis kiam eksplodis la Hispana Enlanda Milito (1936-1939), kie rekte partoprenis ampleksa amasorganizo kiel la tiama CNT. Multaj anarkiistoj kaj anarkopacistoj atentigis la hispanajn kamaradojn pri la pacisma kaj kontraŭmilita tradicio de la anarkiismo, dum kontraŭantoj defendis sian agadon per la aserto, ke temas pri escepta okazaĵo, ke oni devas defendi kaj la revolucian eblon kaj la demokratan liberecon per la armiloj.
Antonio Bonfini
Antonio BONFINI ([antonjo bonfini]; naskiĝis 1434 aŭ 1427? en Patrignone, mortis en 1503 en Buda) estis itala historiisto.
Kabo San Pío
La kabo San Pío (Sankta Pio en Esperanto) estas kabo situanta en Argentino, sur la Granda Insulo de Fuegio, ene de la Provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko en.
Antonio Bonfini
Li plenumis multajn jarojn en kortego de Matiaso la 1-a, je kies komisio li verkis la Historion de la Hungaroj (Rerum Hungaricum Decades, unua eldono en 1568). Tiu verko iĝis ekzemplero por la historia verkado kaj oni taksis ĝin kiel gravan fonton de la hungara historio. Liaj memoraĵoj pri reĝo Matiaso aperis hungare en 1943 kaj 1959 kiel traduko de Geréb László.
Kabo San Pío
La retejo de la Instituto Geográfico Nacional atribuas al ĝi la fakton esti la punkto plej suda de la teritorio argentina supermara kun fakta suvereneco; tamen, la retejo de la Subsekretario de Katastro de Fajrolando markas, ke punta Falsa kaj la islote Blanco  troviĝas plej sude ol la kabo San Pío.
Geografia situo
Ĝi estas situanta antaŭ la Insulo Nueva, ĉe la marbordoj de la Kanalo Beagle. 54°38' al 55°16' S, 66°00' al 67°21' O. La provinca ŝoseo J alvenas ĝis Estancia Harberton (bieno H), kaj pluas kiel nur pado iom plie sed ne atingas la kabon, kiu estas atingebla nur el maro.
Karakteroj
La marbordo estas klifa, kun golfetoj de mallarĝaj strandetoj. La faŭno estas ĉefe mara, kun estado de pingvenoj, kormoranoj, marleonoj, marlutroj, delfenoj. La arbaro ekas ekde marnivelo kaj atingas ĝis 450 m.s.m..
La nomo de tiu kabo aludas al la korveto «San Pío» per kiu la leŭtenanto Juan José de Elizalde y Ustáriz realiĝis la ekspedicion al orientaj marbordoj de Tierra del Fuego en 1790.
(156250) 2001 UM198
(156250) 2001 UM198 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Däniken
Däniken estas komunumo en la distrikto Olten en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 2,692 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010. (Ne miksu Dänkien en Kantono Soloturno kun Dänikon en Kantono Zuriko.)
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,41 km², de kiuj 34,2% estas kovritaj de arbaro, 32,3% servas por agrikulturo kaj 31,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Däniken situas en nordo al Obergösgen, en nordoriento al Niedergösgen, en oriento al Gretzenbach, en sudo al Walterswil, kaj en okcidento al Dulliken.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Olten al Araŭo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra Araŭo kaj Olten al Soloturno kaj Bielo. Krome tra la komunumo pasas diversaj buslinioj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 estas Araŭo-okcidento en distanco de proksimume 5 kilometroj orienten.
Historio
La unua dokumenta mencio de Däniken datiĝas el la jaro 1273 kiel Tennikon. Dum mezepoko regis en Däniken la Baronoj de Gösgen kiel protektovoktoj de la Abatejo Schönenwerd. En la jaro 1382 la Senjoroj de Gösgen-Falkenstein heredis la vilaĝon, kiu en la jaro 1458 estis vendita al Soloturno. En la jaro 1627 Däniken estis apartigita de la voktejo Gösgen kaj atribuita al la ĉefejo Olten.
Jossgrund
Jossgrund estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Kinzig de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ismael Gomes Braga
Ismael GOMES BRAGA (iŝmael gomjz braga) [iŝma'eł 'gomjz 'bragə] (pseŭdonimoj Kristano Hagarido, Lino Teles k.a., naskiĝis la 14-an de julio 1891 en la urbo Ubá, Minas Gerais, mortis la 18-an de januaro 1969) estis brazila librotenisto, spiritisto kaj Esperanto-vortaristo.
Esperantisto kaj spiritisto
Ekde 1914, kiam li loĝis en la urbo Teixeira, Ismael fariĝis unu el la plej grandaj disvastigantoj de Esperanto en la subŝtato Minas Gerais. Li daŭre propagandis en spiritistaj rondoj kaj verkis artikolojn por pluraj gazetoj. Li estis vic-prezidanto de Amerika Esperanto-Akademio.
Li tradukis la verkon La Evangelio laŭ Spiritismo de Allan Kardec, kies unua eldono en Esperanto aperis en 1947. En 1952, dum la 13-a Brazila Kongreso de Esperanto, okazinta en Recifo, Gomes Braga gvidis en la sidejo de Pernambuka Spiritisma Federacio la unuan spiritisman publikan kunsidon en Brazilo tute en Esperanto.
Li havis nur unu filon, Lauro-Zamenhof Rola Braga (1923-1981), kiu en frua aĝo jam scipovis la lingvon.
Vortaristo
Ismael Gomes Braga ankaŭ estis vortaristo kaj kompilis du gravajn vortarojn por brazilanoj kaj portugal-lingvanoj ĝenerale:
Verkoj
Li eldonis dekojn da libroj, interalie:
Omaĝoj
IŜMAEL
La Eternulo vin benu kaj protektu
En ĉiu horo de via plena tago,
Ĉar vi nur volas en via tera vago,
Ke al aliaj sin via pen' direktu.
Kaj kiam venos - ĝi venu tre malfrue!
La horo supre labori substitue
Al krudaj penoj de via karnodraŝo,
Roman Brandt
Brandt Roman Fedoroviĉ, pseŭdonimo Oresto Golovnin (naskiĝis la en Petrogrado, mortis en 1920 en Moskvo) estas rusia sciencisto kaj esperantisto, esperantlingva kaj ruslingva poeto.
Li estis ruso germandevena, universitata profesoro pri slavaj lingvoj, aŭtoro de multaj sciencaj verkoj. Brandt estis ankaŭ Esperantlingva kaj ruslingva poeto, aŭtoro de originalaj kaj tradukitaj fabloj, eldonitaj en 1886, 1899 kaj 1910. En 1908 li ellaboris propran projekton de universala lingvo "Romanizat" kaj en 1909 kompromisan reformon inter Esperanto kaj Ido. Tamen jam post unu jaro Brandt rezignis tion kaj fariĝis unu el la plej aktivaj partoprenantoj de la rusia Esperanto-movado. En 1914 kontraŭbatalis ŝovinistan haladzon en universitataj rondoj. En 1917 faris grandan funebran publikan paroladon pri L. L. Zamenhof en Moskva Universitato.
Deklaracio de Montrealo
Deklaracio de Montrealo estas deklaracio pri homaj rajtoj pri gejoj, lesbaninoj, ambaŭseksuluoj kaj transgenruloj (GLAT) kaj interseksekuloj kontraŭ diskriminacio adopita 29-a de julio de 2006 ne Montrealo.
Ságvár
Ne miskomprenu kun Sárvár!
Deklaracio de Montrealo
Tian Deklaracion petas ankaŭ Internacia tago kontraŭ homofobio, transfobio kaj bifobio al Unuiĝintaj Nacioj kaj ties origino estas de Principoj de Jogjakarto.
Ságvár
Ságvár [ŝAgvAr] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Siófok. Vár signifas: fortikaĵo.
Deklaracio de Montrealo
Fono
La Montreala Deklaracio estas dokumento pri la rajtoj de la GLAT-komunumo, kaj ĝi estis redaktita de la unua internacia konferenco por GLAT-rajtoj, kiu kunvenis en Montrealo, Kanado por la unua World Outgames.
Ságvár
Situo
Ságvár situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Siófok-Szekszárd, fervojo Kaposvár-Siófok preteriras. La lasta urbo troviĝas 10, Tab 16, Enying 18, Lepsény 25 km-ojn. Aŭtoŝoseo M7 Budapeŝto-Rijeka troviĝas nur 5 km-ojn.
Deklaracio de Montrealo
Fono
La celo de la konferenco estis altigi la konscion de la internacia komunumo pri GLAT-rajtoj, kaj ĝin partoprenis pli ol 1,500 reprezentantoj de ĉirkaŭ la mondo, igante ĝin la plej granda konferenco pri rajtoj de GLAT okazigita ĝis tiu tempo.
Ságvár
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko, kuprepoko kaj bronzepoko. Antaŭ la hungaroj laŭvice keltoj kaj romianoj vivis tie. La lasta popolo havis tie fortikaĵon. La loko apartenis al abatejo de Pannonhalma inter 1038-1095. La nomo "Ság" troviĝas en 1211, "Ságvár" unue en 1460 laŭ tiama ortografio "Sagwar". Dum la turka erao la komunumo ne senhomiĝis. En 1920 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj vilaĝanoj el la grandbieno. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.
Deklaracio de Montrealo
Fono
Inter la kongresanoj estis Louise Arbour - Alta Komisaro de UN pri Homaj Rajtoj, advokatoj, akademianoj, pastraro kaj aktivuloj pri homaj rajtoj. Ĉiuj kongresanoj unuanime aprobis la enhavon de la deklaracio. La deklaracio priskribas la rajtojn kaj liberecojn apartenantaj al la GLAT-komunumo kaj inkluzivas ĉiujn aspektojn de individuaj rajtoj, inkluzive de edukado, enmigrado, sano kaj antaŭzorgo de diskriminacio kontraŭ GLAT, la surfacigo de tutmondaj aferoj, kiuj damaĝas la statuso de la GLAT-komunumo tra la mondo kaj la registradon de la postuloj de la tutmonda GLAT-movado, kiu estis poste submetita al la Unuiĝintaj Nacioj.
Ságvár
Famuloj
En Ságvár naskiĝis:
Deklaracio de Montrealo
Fono
La krizo sekvas la malsukcesojn de la Unuiĝintaj Nacioj en la efektivigo de la Internacia Deklaracio de Homaj Rajtoj rilate al membroj de la GLAT-komunumo, kiam en multaj landoj tra la mondo la rajtoj de GLAT estis evidente malobservitaj, kiel la rajto al libereco, protekto kaj aliro al aliaj rajtoj, kaj eĉ en pluraj landoj samseksema sekskuniĝo konsistigis kriman delikton en 72 landoj , kaj en 9 landoj GLAT estis kondamnitaj al morto pro seksumado (Afganio, Irano, Niĝerio, Maŭritanio, Pakistano, Sauda Arabio, Sudano kaj Jemeno), kaj en ses aliaj landoj GLAT estis kondamnitaj al longaj prizontempoj aŭ al fizika puno.
La 29-an de julio 2006, la malvasteco estis rivelita ĉe la malfermfesto de la unua World Outgames kiam, dum la ceremonio, tenisisto Martina Navratilova kaj naĝanto Mark Tewksbury legis la Montrealan Deklaracion.
Tuj post la ceremonio, la deklaracio estis adoptita de la aŭtoritatoj de la provinco de Kebekio kaj en septembro de la sama jaro, la deklaracio ricevis juran efikon en Kanado.
La rajtoj de la individuo
La deklaracio identigas plurajn areojn en kiuj aktivaj agoj devus esti prenitaj por subteni la bazajn rajtojn de la GLAT-komunumo: "Mondo en kiu GLAT-rajtoj estas sisteme malobservitaj estas mondo en kiu neniu povas senti sin sekura kaj libera", la deklaracio komenciĝas pere de ĝiaj intencoj, kun referenco al la principo de egaleco koncerne la determinon de la Monda Konferenco pri Homaj Rajtoj okazinta en Vieno, asertante ke "Ĉiuj homaj rajtoj estas universalaj, nedivideblaj, kaj interdependaj kaj interrilataj" kaj ne povas esti eksproprietigitaj aŭ dependaj de io ajn.
Protekto kontraŭ politika kaj persona perforto
La deklaracio postulas ĉesigon de la mortpuno kaj de ĉia montrado de perforto direktita kontraŭ la GLAT-komunumo, ĉu fare de la ŝtato, ĉu fare de la civitanoj. La landoj de la mondo estas alvokitaj fari ĉiujn paŝojn necesajn por protekti homoj kiuj sinidentiĝas kiel GLAT kaj la GLAT-komunumo mem en sia teritorio kontraŭ ajna malama krimo, kaj specife kontraŭ devigita geedz(in)eco al persono de la malsama sekso. Tiun agadon la deklaracio konsideras kiel perforton por ĉiuj intencoj; kaj ankaŭ ĉian malobservon de iuj homaj rajtoj ene de la limoj de la ŝtatoj estas forte kondamnita.
Ankaŭ, la landoj de la mondo estas petataj ne trudi devigan seksan ŝablonon, por eviti ajnan medicinan proceduron kiu konsistigas "medicinan misuzon", kaj por permesi seksajn reasignajn operaciojn se kaj kiam la pacientoj estas sufiĉe maturaj kaj havas komprenon, laŭ la leĝoj de la lando (vidu Aĝo de konsento por seksumado).
Liberecoj de esprimo, organizo kaj asocio
La deklaracio alvokas la landojn de la mondo ne trudi malpermesojn al la renkontiĝoj de GLAT, kiel malpermeson okazigi la fieran paradon, permesante al la membroj de la geja komunumo ekzerci sian rajton esti reprezentitaj kaj reprezenti sin per la amaskomunikilaro kaj la gazetaro, donante la eblecon registri neregistarajn organizaĵojn, kiuj traktas la rajtojn de la GLAT-komunumo en siaj landoj.
La internacia komunumo estas vokita garantii tiujn rajtojn kaj malhelpi ilian neadon fare de publikaj aŭ privataj aŭtoritatoj.
Conza della Campania
Conza della Campania estas komunumo de Italio.
Deklaracio de Montrealo
Libereco havi seksajn rilatojn inter samseksaj homoj kun konsento
La internacia komunumo estas vokita nuligi kaj malhelpi ajnan leĝon malhelpanta konsentitajn samseksajn rilatojn.
La rajto je azilo kaj la rajto enmigri
La Alta Komisaro de Unuiĝintaj Nacioj por Rifuĝintoj estas vokita identigi la bezonojn de membroj de la GLAT-komunumo, kiuj devas fuĝi de sia lando pro persekuto bazita sur genra identeco, seksa orientiĝo aŭ ama orientiĝo.
La rajto al familio
Familio estas tre grava parto de la vivo de multaj homoj. La registaroj de la mondo estas vokitaj malfermiĝi kaj permesi ene de sia jurisdikcio geedziĝojn inter samseksaj paroj, permesi al kunvivantaj fraŭlaj ​​paroj similajn rajtojn al tiuj kiuj estas donitaj al edziĝintaj, kaj disponigi la ŝancon ekzerci la rajton al gepatreco, inkluzive de la adopto de infanoj fare de GLAT.
La rajto al sano kaj edukado
Lernejoj estas postulataj agi kontraŭ ĉikanado direktita al la GLAT-komunumo, ekstermado de homofobio kaj edukado al plurismo.
La amaskomunikiloj estas alvokitaj helpi rompi stereotipojn por doni realisman bildon de GLAT kaj de la GLAT-komunumo.
La religiaj institucioj estas vokitaj kuraĝigi paciencon al la GLAT ka la GLAT-komunumo.
Libereco de laboro kaj dungado
La deklaracio postulas la antaŭenigon de egala dungado kaj komerca subteno por la GLAT-komunumo por helpi la membrojn de la komunumo atingi memrealigon kaj financan sendependecon, kio kontribuos al la memestimo kaj sento de poveco.
La registaroj de la mondo estas vokitaj gvidi leĝaron por elimini diskriminacion laŭ la mezuro kiun ĝi ekzistas, kaj antaŭenigi leĝaron por instigi dungadon de GLAT.
Tutmondaj problemoj en la antaŭenigo de rajtoj por GLAT
Por antaŭenigi la rajtojn de la GLAT en la mondo, la deklaracio alvokas la internacian komunumon okupiĝi pri advokateco tra la mondo, alvokas senprofitajn organizaĵojn kaj registarojn helpi prepari kaj fari kampanjojn de ĉi tiu tipo, kie parto de la advokateco koncentriĝas pri seksa edukado por malhelpi sekse transdoneblajn malsanojn kaj kuracadon de la HIV-Aidoso kaj inkluzivi la GLAT-komunumon en la politikan batalon kontraŭ ĉi tiu virusa pandemio.
La malsukceso de Unuiĝintaj Nacioj efektivigi la konkludojn de la konferenco pri homaj rajtoj, kiu okazis en Vieno, pri la membroj de la geja komunumo, kies rajtoj laŭ ĉi tiu konferenco estas ofte malobservitaj, tial la deklaracio alvokas la naciojn de la mondo plenumi la konkludoj de la komisiono en siaj respektivaj kampoj, kaj fine la landoj de la mondo kaj Unuiĝintaj Nacioj estas alvokitaj rekoni la 17-an de majo kiel la Internacia tago kontraŭ homofobio, transfobio kaj bifobio (tiu dato ĉar tiam en 1990 samseksemo estis forigita de la listo de mensmalsanoj laŭ la Klasifiko Internacia de Malsanoj).
Crossmolina
Crossmolina estas urbo en la distrikto Barony de Tyrawley en Gubernio Mayo, Irlando. La urbo kuŝas sur la Rivero Deel proksime al la norda marbordo de Lough Conn. Crossmolina situas proksimume 9 km okcidente de Ballina sur la N59 Vojo. Ĉirkaŭiganta la urbon, estas agrikulture gravaj urbetoj, inkluzive de Enaghbeg, Rathmore kaj Tooreen.
Deklaracio de Montrealo
Efektivigo de la deklaracio tutmonde
Montrealo estis la unua grandurbo en la mondo se temas pri adopti la deklaracio kaj faris tion oficiale la 1-an de aŭgusto 2006, la 10-an de septembro de tiu jaro la deklaracio estis adoptita fare de la Kanada Nov-Demokrata Partio kiu iĝis la unua politika korpo se temas pri adopti la deklaracion. Sekve, la partio alsendis proponon al la Kanada Reprezentantĉambro por rekoni la aflikton kaj tio estis akceptita la 20-an de septembro 2006.
La deklaracio ankaŭ estis adoptita en la sekvaj urboj: Barcelono, San Francisco, Denvero kaj Sidnejo.
NGC 1082-2
NGC 1082-2 (alia indiko — MCG -1-8-4) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Ji Mjong-bak
Ji Mjong-bak (이명박, naskiĝis la 19-an de decembro 1941 en Osako, Japanio) estas politikisto de Korea Respubliko. Li estas ano de la konservativa grandnacia partio (GNP) kaj gajnis la prezidentbaloton la 19-an de decembro 2007. Laŭ oficiala rezulto, li ricevis 48,7% da voĉoj, lia plej proksima rivalo Chung Dong-young nur 26,1%. Lee estis prezidento de Suda Koreio de la 25-a de februaro 2008 ĝis la 25-a de februaro 2013.
Yrjö Kokko
Yrjö Olavi Samuli KOKKO ( en Sortavala – en Helsinko) estis suoma verkisto. Li loĝis en Finna Laponio en la komunumoj Enontekiö kaj Muonio. Tie li skribis librojn pri Laponio. Lia plej famaj libroj estas "Pessi ja Illusia" kaj "Laulujoutsen". La "Laulujoutsen" rakontas pri kantocignoj. Post dua mondmilito la kantcigno estis preskaū malaperinta en Suomio. Kokko kaj lia samea amiko Niuniu serĉis kantcignojn en finna Laponio kaj sukcesis en la jaro 1950. La libro Laulujoutsen ŝanĝis opiniojn pri kantocignoj kaj nun kantocigno ne estas malofta en Finnlando. La nomo de olda hejmdometo de Yrjö Kokko en Enontekiö estas "Ungelon torppa" (esperanto: dometo de blanka merĝo).
James Dwight Dana
James Dwight DANA RS (12a de Februaro, 1813 – 14a de Aprilo, 1895) estis usona geologo, mineralogo, vulkanologo, kaj zoologo. Li faris pionirajn studojn pri monto-formado, vulkana aktiveco, kaj la origino kaj strukturo de kontinentoj kaj oceanoj ĉirkaŭ la mondo.
Gradiĝinta en 1833, por la venontaj du jaroj li estis instruisto pri matematiko por midŝipmanoj en la Usona Mararmeo, kaj navigis tra la Mediteraneo pro siaj taskoj. En 1836 kaj 1837 li estis helpanto de la Profesoro Benjamin Silliman en la kemia laboratorio de Yale, kaj poste, dum kvar jaroj, estis mineralogo kaj geologo de la Usona Esplorekspedicio, estrita de la kapitano Charles Wilkes, en la Pacifika Oceano. Liaj laboroj por prepari la informojn pri siaj esploroj okupis partojn de dektri jaroj post sia reveno al Usono en 1842. Liaj notlibroj el la kvar jaroj de veturado enhavis kvin dek desegnojn, mapojn kaj diagramojn. Li esploris partikulare la vulkanojn de Monto Ŝasta kaj de Havajo.
Li estis elektita membro de la Usona Filozofia Societo en 1854.
Kelkaj verkoj
El 214 titoloj de libroj kaj artikoloj menciindas jenaj:
Gevorg Ĉavuŝ
Gevorg Ghazarian (en armena: Գէորգ Ղազարեան; 1870 - 27-an de majo 1907) ofte konata kiel Gevorg Ĉavuŝ, estis armena milicano en la Otomana Imperio.
Gevorg Ĉavuŝ estis legenda milicano, kies ĉefa celo estis plibonigi la malfacilaĵojn de la armena kamparana klaso antaŭ ĉikano kaj forraboj de turkoj kaj kurdoj. Tiucele li rekomendis armitan rezistadon. La eksterordinara aŭdaco kaj braveco de Ĉavuŝ inspiris liajn virojn dum li gvidis la reziston en la regiono Taron-Sasun de 1904 ĝis 1907, kiam li estis mortigita en batalo. Oni scias, ke Gevorg Ĉavuŝ havas bonajn rilatojn kun iuj kurdaj gvidantoj de la regiono. Li malkaŝe renkontiĝis kaj manĝis kun ili kaj samtempe provis persvadi ilin ne obei ordonojn de la sultano, kiu dungis la kurdojn kiel parton de siaj hamidaj trupoj. Ĉi tio estis vana, ĉar la kurdoj ne aliĝis al la armenaj revoluciuloj. Gevorg Ĉavuŝ estas nomita "la viro kun la ponardo kiu ĉiam estis preta puni tiujn kiuj molestis la sendefendajn homojn."
Frua vivo
Gevorg Ĉavuŝ naskiĝis en familio de ĉasistoj en Sasun, en la vilaĝo Mktink en la regiono Bsanats. Li ricevis sian edukon en la monaĥejo de la Apostoloj de Muŝ. Li forlasis lernejon por aliĝi al Arabo, tiutempa ĉefa milicano. Post kiam Arabo estis arestita, Ĉavuŝ elspuris la perfidulon de Arabo kaj murdis lin. De 1885 ĝis 1888, li vojaĝis kaj trovis loĝejon en Alepo. Li laboris por enspezi sufiĉe da mono por aĉeti fusilon. Li revenis al Taron en 1890 por aliĝi al la grupo de armenaj batalantoj de sia amiko Hambardzum Bojadĝjan kun la celo defendi armen-loĝatajn vilaĝojn de Hamidaj persekutoj.
Rezisto de Sasuno kaj morto
En 1894 li partoprenis la reziston de Sasuno kontraŭ la hamida persekuto kontraŭ la armenoj. Dum la batalo, Ĉavuŝ estis kaptita kaj kondamnita al malliberejo dum 15 jaroj. Li sukcesis eskapi de malliberejo 2 jarojn poste kaj fuĝis al la montoj de Sasuno, kie li aliĝis al la partio Daŝnakcutjun kun amikoj kaj celis revolucian movadon kontraŭ turkaj oficialuloj. En 1896, li renkontis Andranik Ozanjan kaj partoprenis diversajn batalojn, el kiuj elstas la dua rezistado de Sasuno en 1904. Dum lia kariero kiel liberecbatalanto, li ankaŭ estis poziciigita sub la ordonrajton pri Serob Aghbjur. Dum ĉi tiu tempo, la onklo de Gevorg Ĉavuŝ havis problemojn kun la gerilanoj, kiam li kaptis virinon de alia armena vilaĝo. La kazo estis alportita al Serob Aghbjur, kiu poste sin turnis al Ĉavuŝ kaj diris "Gevorg, via onklo estas la kulpanto, vi decidas pri lia sorto" (armene: «Գէորգ քու հօրեղբայրդ է յանցաւորը, դո՜ւն դատէ ու վճռէ:» ). Ĉavuŝ ekzekutis sian onklon sed suferis de severa depresio poste kaj izoliĝis por malĝojigi la perdon de sia onklo. Kevork Chavush, is called "the man with the dagger who was always ready to punish those who molested the defenseless people." Gevorg Ĉavuŝ estis grave vundita la 25an de majo 1907 dum granda interpafado ĉe la Batalo de Suluĥ kun la otomana armeo en Suluĥ, Muŝ kaj kiu devigis lin eviti la bataladon. Du tagojn poste lia korpo estis trovita en Kjosabin-Baŝin la 27an de majo sub ponto. Gevorg Ĉavuŝ restis ĉefa armena gerilano ĝis sia morto. Por la armena popolo li estas simbolo de fiereco kaj espero por Armenio esti libera kaj sendependa de fremda regado. Li estas konsiderata granda heroo por la armena nacio kaj ties nacia movado. Ĉavuŝ estis entombigita en la armena tombejo de Kogh.
Dragoslavec Breg
Situo
Dragoslavec Breg situas sur deklivoj. Čakovec troviĝas je 15 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1718. La loĝantoj okupiĝis precipe pri vinkulturo. Ĝis Traktato de Trianon Újhegy apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Aritmetika aro
En matematika logiko aritmetika aro estas kalkulebla aro kiu povas esti difinita per formulo de aritmetiko de la unua ordo. La aritmetikaj aroj estas orditaj en la aritmetika hierarkio.
Funkcio estas nomita kiel aritmetike difinebla se la grafikaĵo de f estas aritmetika aro.
Beuvron-en-Auge
estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas beuvronnais.
José Amador de los Ríos
José Amador de los Ríos y Serrano (Baena, 30-a de aprilo de 1818 - Sevilo, 17-a de februaro de 1878), historiisto, kritikisto pri literaturo kaj arkeologo hispana.
Biografio
En 1832 la patro ixgis skulptisto de Reĝaj Lokoj kaj la familio translokiĝis al Madrido. Plu studis en la Lerenjo San Isidro kaj en la Reĝa Akademio de Beletroj de Sankta Fernando por lerni pentrarton el Federico de Madrazo. Tiam li jam verkis poezion kaj legis la hispanajn kronikarojn kaj la Historia de Juan de Mariana. Li studis la francan kaj italan kaj literaturon en le Ateneo madrida el José Madrazo kaj Alberto Lista, en kies klaso pri teatro de la kurso de 1836-37 ekhavis ideon prilabori Historia de la Literatura Española kiun li publikigis en 1841-42 tradukinte kaj ampleksigante la hispanan parton de la Histoire de la Littérature du Midi (París 1813) de la svisa Simonde de Sismondi.
Post la morto de Fernando la 7-a en 1833, lia ŝanĝiĝema patro, kiu finfaris karieron je 47 jaroj, translokiĝis denove en 1837 al Sevilo.
En 1840 li edziĝis al María Juana Fernández de Villalta, kun kiu li havos kvar filojn kaj unu filino, Isabel Matilde, kiu iĝos edzino de Francisco Fernández y González, saĝulo kaj rektoro de la Centra Universitato de Madrido. La aliaj kvar estas Alfonso; Gonzalo, Ramiro kaj Rodrigo, verkisto, historiisto, orientisto, advokato, akademiano, Direktoro de la Arkeologia Muzeo, profesoro de la Jura Altlernejo kaj de la Akademio de Juro.
José Amador ekprofesoris en 1848, kiam ekinstruis Literaturon en la Centra Universitato de Madrido, kie li havis disĉiplojn kiaj Antonio Cánovas del Castillo, Emilio Castelar, José Canalejas, Leopoldo Alas "Clarín" aŭ Marcelino Menéndez Pelayo.
Ankaŭ en 1848 li publikigis Estudios históricos, políticos y literarios sobre los judíos de España (pri la hispanaj judoj), kiu estis tradukita al variaj lingvoj. Estis elektita akademiano de la Reĝa Akademio de Historio. Li estis nomumita Sekretario de la Centra Komisiono pri Monumentoj, kio akompanos la publikigon de la majoritato de liaj pli ol 46 etendaj volumenoj. Amikiĝis kun Juan Valera, Alberto Lista, Aleksandro Dumas, Alexandre Herculano, Prosper Mérimée.
Doktoro pri literaturo en 1850, en 1851 la Reĝa Akademio de Historio mendis al li eldonon de la Historia general y natural de las Indias, islas y tierra firme del mar Océano de Gonzalo Fernández de Oviedo, kiun li finigis en 1856. Eldonis krome la Obras de Don Iñigo López de Mendoza, Marqués de Santillana, kiun li finpublikigis en 1855. En 1853 estis nomumita Profesoro de Eksterlanda Literaturo de la Ministerio de Gracia y Justicia kaj en 1856 estis nomumita Cenzuristo de Teatroj, ĝis 1861.
Li ricevis diversajn altrangajn postenojn en universitatoj el 1857 al 1868, kiam li estis elpostenigita de la revolucio "La Gloriosa" dum malmulta tempo, ĉar li estis repostenigita post nur du jaroj. En 1861 li publikigis la unuan volumenon de sia Historia crítica de la literatura española, dediĉita al la latina literaturo kaj al la poezio de epoko visigota pagita de la reĝino Isabel la 2-a, kun kiu li ofte renkontiĝis. En 1859 li ekformis parton de la Reĝa Akademio de Beletroj de Sankta Fernando pere de diskurso "De la arquitectura mudéjar" (pri mudeĥara arkitekturo), kie oni uzis la unuan fojon tian terminon por klasigi tipon de arto kiu jam ekaperis en lia Toledo pintoresca (1845).
En 1860 ekpublikigis Historia de la Villa y Corte de Madrid en kvar volumenoj, el kiuj la lasta de 1864, kun Juan de Dios de la Rada y Delgado kaj Cayetano Rosell.
En 1868 li estis elektita direktoro de la Nacia Arkeologia Muzeo de Hispanio, sed li demiziis post "La Gloriosa" ĉar li estis elpostenigita la 4an de decembro kiel rektoro de la Universitato; lia filo Rodrigo okupos poste tiun postenon. Li ekverkis Historia social, política y religiosa de los judíos en España y Portugal, kiu publikiĝos en 1875-76 en tri volumenoj. En 1870 li rericevis universitatan profesorecon danke al Juan Valera kaj altrangan postenon pri eduksistemo en 1874.
En 1876 mortiĝis lia filoj Alfonso kaj Gonzalo. Partoprenis kiel fondinto en la Geografia Societo de Madrido, sed pro santialoj li devis rezigni pri ĉiaj taskoj; abandonis Madridon kaj iris sekve al Kordovo, Malago kaj Sevilo. Li mortiĝis la 17an de februaro kaj estis entombigita en la kapelo de la Universitato sevila. Li estis multrfaka homo (poeto iom malbonkvalita, aŭtoro de tri historiaj teatraĵoj, tradukisto) sed konata ĉefe kiel historiisto de la antikva hispana literaturo, arthistoriisto kaj arkeologo. Li estis ankaŭ amatora pentristo.
Arkeologa kaj arta agado
En 1839 reprezentis la Sevilan Akademion en la elfosado de Italiko, direktita de alia membro de tiu, nome Ivo de la Cortina. Post kvin jaroj, li estis elpostenigita kaj Amador de los Ríos ekokupiĝis. Publikigis la menciitan Sevilla pintoresca (1844), promeno tra la plej gravaj monumentoj sevilaj, kaj verkis verkojn kiu konserviĝas kiel manuskripto en la Arkeologia Muzeo de Sevilo: Italica: Historia de esta ciudad famosa, desde su fundación hasta nuestros días, con todos sus descubrimientos (1845).
En 1846 aliĝis kiel dezajnisto al la elfosejo lia frato Demetrio de los Ríos, ĵus licenciito pri Arkitekturo. Tiu estris la elfosejon el 1860 al 1875 kaj publikigis Memoria arqueológico-descriptiva del anfiteatro de Itálica (1862), kie li inkludis ankaŭ dezajnojn de Ivo de la Cortina kaj de lia frato José.
En 1848 li publikigis Estudios históricos, políticos y literarios sobre los judíos de España kaj estis nomumita Akademiano de la Reĝa Akademio pri Historio. En 1858 li eniris ankaŭ en la Reĝa Akademio de Beletroj de Sankta Fernando per diskurso (De la arquitectura mudéjar) en kies titolo enkondukis la koncepton mudeĥara arto, jam difinita de li mem en sia verko Toledo pintoresca (1845) por aludi la arton de araboj en kristanaj teroj.
Trezoro de Guarrazar
Li intervenis sukcese en 1859 por revenigi la visigotan trezoro de Guarrazar (Toledo), vendita en Francion senpermese de la hispana ŝtato. Krome li ordonis elfosaĵon en la loko de la trovo kaj tie oni malkovris funebran skribaĵon kie, kun Aureliano Fernández-Guerra, identigis versojn de Eugenio de Toledo. Pri tio ĉio li verkis El arte latino-bizantino en España y las coronas visigodas de Guarrazar: Ensayo histórico crítico (Madrid 1861), parte kiel reago al la Description du Trésor de Guarrazar publikita antaŭ unu jaro de Ferdinand de Lasteyrie kie tiu defendis, ke la tekniko de la cloisonné estis fremda en Iberio. Krome li identigis kun Pedro de Madrazo y Kuntz la nomon de la visigota reĝo Suintila en uu el la kronoj.
Nacia Arkeologia Muzeo
Li kunlaboris kun J. A. de la Rada y Delgado en Historia de la Villa y Corte de Madrid. Tie li defendis la kreadon de Nacia Muzeo de Antikvaĵoj, ĉar la koncernaj departementoj de la Nacia Biblioteko kaj de la Reĝa Akademio de Historio jam ne sufiĉis; Emil Hübner, kiu estis tiam en Hispanio kolekte de latinaj epigrafioj, apogis la projekton kaj la Nacia Arkeologia Muzeo estis kreita finfine en 1867; post unu jaron José Amador iĝis direktoro, kvamkam li demiziis pro la revolucio de 1868.
Samuel Coleridge-Taylor
Samuel COLERIDGE-TAYLOR (15a de Aŭgusto 1875 – 1a de Septembro 1912) estis angla komponisto kaj dirigento kiu estis miksrasulo; lia patro estis kreola kuracisto de Sieraleono. Coleridge-Taylor atingis tian sukceson ke li estis aludita de blankulaj novjorkaj muzikistoj kiel la "Afrika Mahler" kiam li faris tri turneojn de Usono komence de la 1900-aj jaroj. Li estis partikulare konata pro siaj tri kantatoj bazitaj sur la eposa poemo Song of Hiawatha de la usona Henry Wadsworth Longfellow. Coleridge-Taylor premieris la unuan sekcion en 1898, kiam li estis 22jara.
Li edziĝis al anglino, Jessie Walmisley, kaj ambaŭ iliaj filoj havis muzikajn karierojn. Ilia filo Hiawatha adaptis la muzikon de sia patro por vario de plenumoj. Ankaŭ ilia filino Avril Coleridge-Taylor iĝis komponisto-dirigento.
110026 Hamill
110026 Hamill estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 17-an de septembro 2001 de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan aktoron Mark Richard Hamill, plej fama en la rolo de Luke Skywalker en la filmoj Star Wars. Hamill gajnis aklamojn kiel voĉa aktoro, notinde kiel the Joker, ĉefa malamiko de Batman. Hamill aperas en pli ol 75 filmoj, cento da televidaj epizodoj, kaj en pli ol 30 videoludoj.
Srilanka Libereca Partio
La Srilanka Libereca Partio (angle Sri Lanka Freedom Party, sinhale ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය, latinliterigite Sri Lanka Nidahas Pakshaya, tamile இலங்கை சுதந்திரக் கட்சி) estas unu el la gravaj politikaj partioj en Srilanko. Ĝi estis fondita de Salomon West Ridgeway Dias Bandaranaike (SWRD Bandaranaike) en 1951 kaj, ekde tiam, estis unu el la du plej grandaj partioj de la ŝtato. Ĝi unue venis al potenco en 1956 kaj de tiam estis la superrega partio. La partio estas ĝenerale konsiderata socialisma kaj progresisma, kaj estas ofte asociita kun malmola linio de naciismo sinhala. La Srilanka Libereca Partio estas nuntempe parto de la Unuiĝinta Popola Libereco Alianco (UPFA). La nuna ĉefo de la Srilanka Libereca Partio estas Mahinda Rajapaksa, kiu ĝis la 9-a de januaro 2015 estis la ŝtatprezidanto de Srilanko.
Onnens VD
-
Onnens estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 477 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Onnens situas ĉe la nordokcicdenta bordo de la Lago de Neŭŝatelo kaj entendiĝas en nordo ĝis al la suda kresto de la Ĵurasa Montaro. Onnens situas 3 kilometrojn nordoriente de Grandson kaj 10 kilometrojn nordoriente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains. La komunumo konsistas el la vilaĝo Onnens, industrizono ĉe la lagobordo kaj divesaj izolitaj bienoj sur la deklivo de Ĵuraso.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,11 km², de kiuj 47,6% estas kovritaj de arbaro, 43,1% servas por agrikulturo kaj 9,3% por setlado.
Trafiko
Tra Onnens pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Yverdon-les-Bains al Bielo. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A5, kiu pasas parte en tunelo tra la komunuma teritorio, situas sudokcidente en distanco de 3 kilometroj apud Grandson kaj nordokcidente en distanco de 5 kilometroj apud Vaumarcus. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Neŭŝatelo al Yverdon-les-Bains. Krome la komunumo ankaŭ estas servata de la buslinio de Yverdon-les-Bains al Gorgier.
Historio
La unua dokumenta mencio de Onnens datiĝas el la jaro 1228 kiel Unens. En la 19-a jarcento estis malkovritaj en Onnens la restaĵoj de pluraj lagobordaj seltejoj el la neolitiko kaj la bronzepoko. Dum la konstrulaboroj de la svisa aŭtovojo A5 komence de la 21-jarcento krome estis malkovritaj diversaj setlejŝpuroj el la mezolitiko. Dum mezepoko Onnens estis majorejo kun tribunalo, kiu konsistis el majoro, tribunalskribisto kaj dek tribunalsenjoroj kaj kiu estis submetita al la Senjorujo Montagny. Sub la berna regado de 1484 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Onnens apartenis al la Voketejo Grandson. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Grandson, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Epeio (filo de Endimiono)
Epeio (malnovgreke Ἐπειός Epeiós) estas en greka mitologio filo de Endimiono kaj lia edzino Asterodio (laŭ aliaj versioj Ĥromio aŭ Hiperipo.
Epeios havis tri gefratojn, fratojn Paionon kaj Etolon kaj fratinon Eŭrikidon. Kiam la fratoj plenkreskis, ilia patro decidis, ke lia posteulo estos tiu el ili, kiu venkos en kurkonkurso en Olimpikaj Ludoj. Venkis Epeio kaj tiel post sia patro konkeris tronon en Elidio.
Elidianoj poste dum lia regado sian landon nomigis laŭ li. Juna reĝo edziĝis kun Anaksirhoo, filino de Korono. Al la geedzoj naskiĝis filino Hirmino, kiu pli malfrue edziniĝis al Lapito Forbo.
Epeio regis nelonge, mortis juna sen vira posteulo. Lia sekvanto fariĝis frato Etolo.
Valenciennes
Valenciennes (jen france, prononco []l ; Valencijn; okcidentflandre Valencyn, pikarde Valincyinnes aŭ Valinciennes; Valentianae; en Esperanto Valencieno) estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto kun la urbo jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Aldone en la ĉirkaŭaĵo estas kromaj 300.000 loĝantoj. Administre la komunumo estas la administra centro (subprefektejo) de la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes respektive okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj same estas ĉefurbo de la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas valenciennois(es).
Ekonomio
Valenciennes estas universitata urbo kaj ekonomia centro de norda Francio. Speciale gravas por la regiono la metala kaj aŭtomobila industrioj.
La Eŭropa ŝoseo 19 vojas proksime.
Esperanto-movado
Ekzistas Esperanto-klubo Valenciennes-Espéranto, asocio-membro de la Nordfrancia Esperanto-Federacio. Prezidanto de la klubo kaj delegito de UEA estas Jean Dietrich.
Borodino (Dmitrov)
Borodino (Бородино) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 40 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Opo
Pri la aliaj signifoj de OPO rigardu en OPO.
121537 Lorenzdavid
121537 Lorenzdavid estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Opo
En matematiko, opo estas finia vico de objektoj, aŭ listo de limigita nombro de objektoj. Opoj estas uzataj por priskribi matematikajn objektojn kiuj konsistas el certaj komponantoj. Ekzemple, orientita grafeo estas difinita kiel opo (V, E) kie V estas la aro de verticoj kaj E estas subaro de V × V kiu signifas la randojn.
Nomoj de opo
La termino aperis kiel abstraktado de la vico: unuopo, duopo, triopo, kvaropo, kvinopo, ... Opon de longo n oni kutime priskribas kiel n-opo, kie n povas esti iu ajn pozitiva entjero.
121537 Lorenzdavid
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de David Lorenz , estro pri la kampanjo Alterigo-Deterigo por la misio OSIRIS-REx. David estis resposulo de la reveno de Landsat-4 al plena funkciado post paneo en orbito. Li laboris pri la misio de riparo de Solar Max, UARS kaj diversaj satelitoj GOES.
Opo
Formalaj difinoj
La ĉefaj propraĵoj kiuj diferencigas opon de, ekzemple, aro estas tiuj ke: (1) ĝi povas enhavi la saman objekton pli unu foje kaj (2) la objektoj aperas en certa ordo. Noto ke (1) diferencigas opon de orda aro kaj ke (2) diferencigas opon de multaro. Ĉi tio estas ofte formaligita per jena regulo por identeco de du n-opoj:
Alia maniero de formaligo de opoj estas per pli primitivaj konstruoj en aroteorio kiel ordigitaj duopoj. Ekzemple, n-opo (kun n > 2) povas esti difinita kiel ordigita duopo de ĝia unua elemento kaj (n−1)-opo enhavanta la ceterajn elementojn:
Uzante la kutiman aro-teorian difinon de ordigita duopo kaj lasante la malplenan aron prezenti la malplena opo, eblas jena indukta difino:
Uzante ĉi tiun difinon, (1,2,2) devus esti
Estas grava simileco de ĉi tie kun la maniero kiun LISP originale uzis la ordigitan duopan abstraktadon por indukte krei ĉiujn n-opojn kaj listajn strukturoj:
Uzado en komputiko
En komputiko, opo povas havi du klarajn signifojn. Tipe en funkciaj kaj iuj aliaj programlingvoj, opo estas datuma objekto kiu tenas kelkajn objektojn, simila al matematika opo. Tia objekto estas ankaŭ sciata kiel rikordo.
En iuj lingvoj kaj aparte en datumbaza teorio, opo estas kutime difinita kiel finia funkcio kiu surĵetas nomojn de ĉelojn al certaj valoroj. Ĝia celo estas la sama kiel en matematiko, sed ĉi tie ĉi tiuj komponantoj estas identigitaj per unika kampa nomo sed ne per pozicio, kio ofte donas pli afablan skribmanieron.
Ekzemplo de tiaspeca opo: la sama opo povas ankaŭ esti skribita kiel:
Carl Alvar Wirtanen
Carl Alvar WIRTANEN (naskiĝis la 11-an de novembro 1910, en Kenosha, mortis la 7-an de marto 1990, en Santa Cruz) estis usona astronomo. Li lernis pri fiziko kaj matematiko en la Universitato de Virginio, ricevis diplomon en 1939 kaj komencis labori en la Observatorio McCormick, de la Universitato de Virginio. De 1941 ĝis 1978 li laboris en la Observatorio Lick de la Universitato de Kalifornio, kun pauzo dum la 2-a mondmilito, dum kiu li partoprenis al esplorojn pri balistiko.
Li malkovris la periodan kometon 46P/Wirtanen la, kaj 8 asteroidojn, inter kiuj la Apolona asteroido (29075) 1950 DA, kiu havas notindan probablon alfrapi Teron en 2880. Aliaj Apolonaj asteroidoj : 1685 Toro kaj 1863 Antinoo.
Tutmonda kalendaro
La tutmonda kalendaro (ankaŭ: universala kalendaro) estas skizo por la reformado de la Gregoria kalendaro.
Historio
Ĝia baza ideo reiras sur koncepto evoluigita en la jaro 1834 de Marco Mastrofini. En 1930 Elisabeth Achelis fondis la World Calendar Associaton (WCA), kiu sekvatempe klopodis realigi la tutmondan kalendaron unue ĉe la Ligo de Nacioj kaj poste ĉe la Unuiĝintaj Nacioj. Dum la 1930-aj ĝis 1950-aj jaroj en ambaŭ organizaĵoj ekzistis tendencoj por kalendarreformo. Pri la tutmonda kalendaro oni opiniis, ke ĝi havus la plej bonajn ŝancojn por realiĝo. Tamen neniam oni resoluciis por kalendarreformo aŭ preferita alternativkalendaro.
En 1955 WCA malfondis sin post internaj disputoj. Ĝin sekvis la International World Calendar Association (IWCA).
La sistemo de la tutmonda kalendaro
La tutmonda kalendaro prezentas modifaĵon de la aŭgustana kalendaro. Samkiel tiu ĉi ĝi subdividas la jaron en 12 monatojn. La kromtagon oni transprenis de la gregoria kalendarreformo (1582). Esencaj diferencoj ekzistas rilate la monatodaŭrojn kaj la interrompon de la semajnosinsekvo je la jarfino kaj en superjaroj krome en la jarmezo. La jaro de la tutmonda kalendaro estas subdividita en kvar kvaronjarojn po 91 tagoj. Je tio la unua monato de ĉiu jarkvarono (januaro, aprilo, julio kaj oktobro) nombras po 31 tagoj kaj ambaŭ restaj monatoj po 30 tagoj.
Krome la semajnciklo estis egaligita laŭ kvaronjaro al la monatiro: La unua monato de ĉiu kvaronjaro komencas per dimanĉo. Por ebligi tion ĉi, en la komunjaroj devas „forfali“ unu semajntago: Post la 30-a de decembro (ĉiam sabato) tiel ne sekvas dimanĉo, sed la t.n. „tutmonda tago“, kiu estas alordigita al neniu monato nek semajntago. En superjaroj oni enŝovas kroman tagon post la 30-a de junio, kiu ankaŭ eksteras la semajnciklon.
La tutmonda kalendaro plejparte kongruas dum la tempo ekde la 1-a de septembro ĝis la 28-a de februaro kun la aŭgustana kalendaro.
Avantaĝoj kaj malavantaĝoj
Pledantoj por la tutmonda kalendaro atentigas pri ĝia facila strukturo. La jaro ĉiam komencas per dimanĉo, kaj ankaŭ al ĉiu alia tagodato ĉiun jaron estas alordigata ĉiam la sama semajntago. La kvaronjaroj havas po 91 tagojn, ekzakte por 13 semajnoj. ĉar ĉiuj kvar jarkvaronoj estas same longaj kaj krome la monatoj ene de la kvaronjaroj ĉiufoje kongrue daŭras 31 tagojn, 30 tagojn kaj denove 30 tagojn, la komparo de kvaronjara statistikoj pliboniĝas. La tutmonda tago dum la ekstersemajna silvestrotago estu tago de tutmonda paŭzado, kiu esprimu la interligitecon de la homaro.
Kritikantoj riproĉas la kontraŭtradician interrompon de la semajnsinsekvo. Ankaŭ la fakto, ke dum superjaroj meze de la kalendaro post sabato la 30-an de junio ne sekvas dimanĉo, sed unue la enŝovita kromtago eĉ ekstersemajna, estas rompo de plurjarmila tradicio de senescepta septaga semajno, kiu transdaŭris ekde sia enkonduko per la babilonanoj ĉiujn kalendarreformojn kaj iĝintis ero de tiel diferencaj kalendarsistemoj kiel la juda, la kristana kaj la islama kalendaroj. Krome la tutmonda kalendaro malfaciligus la integradon de multaj ekleziaj festoj ligitaj al astronomiaj eventoj (ekz. pasko).
Auguste Comte transprenis dum la evoluigo de sia pozitivisma kalendaro la ideon de Mastrofini pri la interrompo de la semajnciklo per enŝovita kromtago.
Papa Charlie Jackson
Papa Charlie JACKSON (10a de Novembro, 1887 – 7a de Majo, 1938) estis frua usona kantisto de bluso kiu akompanis sin per banĝo, gitaro, aŭ ukulelo. Lia registra kariero ekis en 1924. Multo de lia vivo restas mistero, sed lia slipa karto listigas lian naskolokon en Novorleano, Luiziano, kaj lia mortatestilo asertas ke li mortis en Ĉikago, Ilinojso, la 7an de Majo, 1938.
NGC 1083
NGC 1083 (aliaj indikoj — PGC 10445, MCG -3-8-15, IRAS02433-1534) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
13441 Janmerlin
13441 Janmerlin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels estis eksponita 130 en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Monto Palomar. Tiuj platoj, poste senditaj en Leiden (Nederlando) estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan aktoron Jan Merlin kiu rolis kiel la kadeto Roger Manning en la sciencfikcia televida serio Tom Corbett, Space Cadet (1950). Li estis kosmonavigatoro sur la radara ferdeko de la raketa kosmoŝipo kaj senĉese gvatis asteroidojn kaj kometojn.
Korb (Virtembergo)
Korb - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rems-Murr kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La centro de la landa ĉefurbo Stutgarto situas proksimume 16 kilometrojn sudokcidente.
Dragoslavec Selo
Dragoslavec Selo, hungare Delejes [delejeŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Gornji Mihaljevec.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Delejes apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Listo de asteroidoj (495001–496000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 495001 al 496000.