cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Béla Breznay
Biografio
Béla Breznay frekventis gimnaziojn en Kassa, Eger, Rozsnyó, poste li studis filozofion en Nagyszombat, ekde 1863 li plulernis en Vieno. En 1866 li pastriĝis, poste li plulernis en alia altlernejo, kie li akiris teologian diplomon en 1870. Post siaj studoj li estis inspektoro en seminario en Pest (urbo), samtempe li komencis instrui en Universitato de Pest. En 1875 li studvojaĝis en Germanio, Svislando, Francio. En la sekva jaro li atingis la rangon publika ordinara profesoro. En la studjaro 1879 li estis dekano, en 1892 rektoro. En 1914 li pensiuliĝis, en la sekva jaro li estis nomumita titulara ĉambelano (prelato).
Nogales
La nomo Nogales havas diversajn signifojn.
Interalie temas pri
Eggenstedt
Eggenstedt estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 259 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de komunumo Wanzleben-Börde.
Sur la komunuma teritorio troviĝas unu el la fontaj rojoj de la rivero Aller, kiu fluas nordokcidenten direkte al la rivero Weser kaj la Norda Maro.
Trapezo
En geometrio, trapezo estas kvarlatero (plurlatero kun kvar lateroj), kiu havas unu paron de paralelaj lateroj. Iuj aŭtoroj difini ĝin kiel kvarlatero havanta nure unu paron de paralelaj flankoj, tiel malinkluzivante paralelogramon, kiu kutime estas konsiderata kiel speciala kazo de trapezo.
La akurate kontraŭa speco de trapezo estas kvarlatero, kiu havas neniujn paralelajn laterojn.
Earls Court Exhibition Centre
Earls Court Exhibition Centre estis grava spektaklejo en la samnoma kvartalo en Londono, kreita de la usona arkitekturisto C. Howard Crane inaŭgurita en 1937.
En 2014 estis decidite malkonstrui ĝin por ĝin anstataŭi per luksaj loĝejoj kaj vendejoj kaj publika librejo.
Trapezo
Se la alia aro de transaj lateroj estas ankaŭ paralela, tiam la trapezo estas paralelogramo. Aliokaze, la aliaj du transaj lateroj povas esti etendita ĝis kiam ili kuniĝas je punkto, formante triangulon enhavantan la trapezon.
Kvarlatero estas trapezo se kaj nur se ĝi enhavas du najbarajn angulojn, kiuj estas suplementaj, kio estas, ilia sumo estas 180° (π radianoj). Alia necesa kaj sufiĉa kondiĉo estas tiu, ke la diagonaloj tranĉas unu la alian en reciproke la sama rilatumo; ĉi tiu rilatumo estas la sama kiel inter la longoj de la paralelaj flankoj.
La meza linio (foje nomata kiel la mediano) de trapezo estas la segmento kiu kunigas la mezpunktojn de la alia aro de transaj lateroj. Ĝi estas paralela al la du paralelaj lateroj, kaj ĝia longo estas la aritmetika meznombro de longoj de ĉi tiuj lateroj.
Tial, se a kaj b estas la du paralelaj lateroj kaj h estas la distanco (alto) inter la paralelaj lateroj, la area formulo estas:
La kvanto (a+b)/2 estas la averaĝo de longoj de la paralelaj lateroj de la trapezo, tiel la areo povas esti komprenita kiel produto de la averaĝa longo kaj alto de la formo.
Alia formulo por la areo povas esti uzata se estas sciataj longoj de la kvar lateroj. Se la lateroj estas a, b, c kaj d, kaj a kaj c estas paralelaj (kie a estas la pli longa paralela latero), do:
Kiam la pli malgranda paralela flanko c estas nulo, ĉi tiu formulo estas la formulo de Heron.
Se la trapezo pli supre estas dividita enen 4 trianguloj per ĝiaj diagonaloj AC kaj BD, sekcantaj je O, tiam la areo de ΔAOD estas egala al tiu de ΔBOC, kaj la produto de la areoj de ΔAOD kaj ΔBOC estas egala al tiu de ΔAOB kaj ΔCOD. La rilatumo de la areoj de ĉiu paro de najbaraj trianguloj estas la sama kiel tiu de longoj de la paralelaj lateroj.
Mozambiko en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1980 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en ĝis nun 11 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis mozambikaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte du medalojn: Temis pri bronza medalo en la Somera Olimpiko 1996 kaj pri  ora medalo en la Somera Olimpiko 2000 - ambaŭ atingitaj per la atletino Maria Mutola en la virina 800-metra kuro.
Naso
Naso estas konusforma korbo el salikaj vergetoj aŭ el dratoj, por kapti fiŝojn.
San Pietro in Montorio
San Pietro in Montorio estas preĝejo en Romo, Italio, kiu inkludas en sia korto la Tempietto (Templeto), malgranda martir-rememora tombo konstruita de Donato Bramante. La preĝejo estas ornamita pere de artaĵoj de elstaraj artistoj de la 16a kaj 17a jarcentoj. La unua kapelo en la dekstro enhavas pentraĵojn de Sebastiano del Piombo nome Vipado kaj Transfigurado (1516–1524). Michelangelo, kiu amikiĝis kun Sebastiano en Romo, havigis figurojn kiuj estis aligitaj en la Vipado. La kvara kapelo havas plafonan freskon de Giorgio Vasari. Kvankam ne estas tomba indikilo, tradicio diras ke Beatrice Cenci — eksekutita en 1599 pro la murdo de ŝia perfortema patro kaj famigita inter aliaj de Percy Bysshe Shelley — estas enterigita aŭ en tiu kapelo aŭ sub la ĉefaltaro.
Espreso
Espreso (espresso) estas trinkaĵo el kafo, preparita pere de tralasado de varmigita kaj premita akvo tra filtro kun muelita kafo.
Malgraŭ variaj opinioj, enhavo de kafeino en la espreso superas ĝian enhavon en kafo preparita laŭ maniero de kuiro sur fornelo.
Recepto de preparado
Oni metas 6-8 gramojn (unu supkulero) de muelita kafo en specialan ĉelon de kafmaŝino, kie la muelaĵo premiĝas ĝis formo de plata pastelo. Poste tra la pastelo tralasiĝas premita akvo, varmigita ĝis temperaturo 90-92 °C.
Klasika espreso ordinare havas volumenon de 25 ĝis 35 ml, kaj oni surtabligas ĝin en taso je 60 aŭ 70 ml. Norma espreso havas volumenon 30 ml.
Orkla
La rivero Orkla ( norvege: Orklaelva ) estas la plej longa rivero en la distrikto Sør-Trøndelag, Norvegio. La 179 kilometrojn longa rivero sekvas la Orkdalen-valon, alfluante en la Orkdalsfjord-on, branĉon de Trondheimsfjord, ĉe la vilaĝo de Orkanger.
La rivero fontas de la lago Orkelsjøen en komunumo Oppdal. La riverfluo okazas tra municipoj de Oppdal, Tynset, Rennebu, Meldal, kaj Orkdal. La municipoj estas en distrikto Sør-Trøndelag, krom Tynset kiu estas en Hedmark-distrikto. Gravaj vilaĝoj laŭ la rivero inkludas: Orkanger, Fannrem, Vormstad, Svorkmo (en Orkdal); Storås, Meldal, Å (en Meldal); kaj Rennebu kaj Berkåk (en Rennebu).
La Orkla estas populara rivero por salmokaptado, fama fiŝkaptisto tie estas la iama Liverpool-ludisto Vegard Heggem. Ĉirkaŭ 88 kilometrojn longa parto de la rivero tra Orkdal, Meldal, kaj Rennebu estas uzita por salmokaptado ĝenerale en la sezono de junio tra aŭgusto.
La rivero estas reguligita proksime de kvin elektroproduktadaj rezervujoj, kiuj estis konstruitaj inter 1978 kaj 1985. La rezervujoj estis sukcesa metodo de inundokontrolo malhelpante la plej gravan laŭsezonan inundadon de la rivero.
Kompoŝtiga necesejo
Kompoŝtiga necesejo, nomata ankaŭ ekologia necesejo, senakva necesejo aŭ seka necesejo, estas latrino, kiu kompoŝtigas la ekskrementojn per aldono de dispecigitaj ligneroj, sen aldono de akvo.
La principo konsistas en kunigo de ekskrementoj, papero kaj dispecigita vegetaĵoj, lignosegaĵeretoj kaj/aŭ cindro por atingi ekvilibron inter karbono kaj nitrogeno. Ĝi funkcias sen eligo de odoraĉo, se la ekskrementoj estas kovritaj de la antaŭe cititaj materioj, kiuj blokas la fermentadon anaerobian kaj komencas la kompoŝtadon.
Kompoŝtiga necesejo estas kvazaŭ senodora, ekologia kaj ekonomia alternativo, ne nur kompare al la en evoluiĝintaj landoj kutima necesejo, sed ankaŭ kompare al latrino aŭ kemia necesejo.
La artisto kaj mediviziisto Friedensreich Hundertwasser jam postulis uzon de sekaj necesejoj, ĉar tiel estos ŝparitaj grandaj kvantoj da trinkakvo; ne nur akvopurigejoj, sed ankaŭ rubejoj estos malŝarĝitaj, ĉar la restaĵoj el akvopurigejoj, pro la enhavo de kemiaĵoj, estas deponitaj en specialaj rubejoj.
Eblaj sanriskoj
Joseph Jenkins, aŭtoro kaj proponanto de kompoŝtado de homaj ekskrementoj rekomendas la uzon de tia sterko por iaj ajn agrikulturaj plantoj.
Kelkaj sandepartementoj ne agnoskas kompoŝtajn necesujojn kiel alternativo por individuaj kloakoj (angle: septic field), kaj eĉ se kompoŝtiga necesujo estas akceptita, ofte necesas tia kloako por purigi la aliajn uzitajn akvojn.
Etika akcepto
Multaj homoj en industriaj landoj malŝatas la ideon de kompoŝtiga necesejo, eble pro la supre menciitaj san- aŭ higiendemandoj. Tamen, per uzado de bazaj sekurreguloj, tia risko rilate al kompoŝtiga necesejo ne estas pli granda ol tiu en alia okazo, kiam kontakto kun homa ekskrementoj eblas, ekzemple dum uzo de akva necesejo, vindado de bebo aŭ baniĝo. Edukado de homoj al sekura uzo de kompoŝtigaj necesejoj estos grava faktoro por ilia akcepto en evoluiĝintaj landoj.
Akvaj necesejoj estis same suspektitaj, kiam ili ekanstataŭis noktovazojn.
Eksterkompoŝtigaj
Tia tipo estas la plej simpla modelo de kompoŝtiga necesejo, ĉar baze ĝi konsistas nur el sitelo. Al la ekskrementoj (feko kaj urino) kaj la papero estas aldonitaj ligneroj (segrestaĵoj, rabotaĵoj, dispremitaj kaj sekigitaj vegetaĵoj, ...) kaj cindroj por atingi ekvilibron inter karbono kaj azoto en la rezulta miksaĵo. Tiel eblas bloki la fermentadon anaeroban kaj komencigi la kompoŝtadon. La akvo de la urino helpas konstitui miksaĵon kompoŝtiĝivan. La foresto de odoro dependas de la malseketo de la miksaĵo, tro da malseko ĉe la fundo estigos anaeroban kaj odoraĉan putradon.
Kvankam la kosto de tia necesejo estas malaltega, necesas trovi sufiĉe da rabotaĵoj aŭ segrestaĵoj kaj stoki ilin proksime. Necesas certiĝi, ke la ligno ne estis traktita per kemiaĵoj. La ĉiujare necesa kvanto por tri aŭ kvarpersona familio situas inter unu kaj du kubaj metroj.
Necesas trovi lokon ekster la loĝejo por la kompoŝtado aŭ evakui la miksaĵojn en ekologiaj sakoj al komunumaj kompoŝtejoj.
La sitelo povas esti el plasto (prefere poliuretano) aŭ el nerustiĝema ŝtalo. Ĝi estu lavita je ĉiu malplenigo aŭ tegita de ekologia kompoŝtebla sako.
Disigaj
En seka disiga necesejo oni disigas urinon de feko. La urino estas aŭ fluigita al rezervujo aŭ rekte al la kloako. Urino estas senĝerma kaj tiel povas esti uzata kiel sterko en la ĝardeno. Feko kaj neceseja papero falas en ujon sub la necesejo. Specifa higiena klapo fermas tiun ujon. La enhavo povas esti kompoŝtigata.
Laŭ sekva traktado de la ekskrementoj, disigaj necesejoj diferenciĝas:
Historio
Sur kastelaj muroj videblas necesejaj alkonstruaĵoj. En biendomoj, latrino foje troviĝis en la supera etaĝo kaj la ekskrementoj falis rekte sur la sterkejon.
Ĝis fine de la 20-a jarcento ekzistis en multaj urboj en Germanio disigaj necesejoj sekaj. Urino falis laŭ tiel nomata arĝila muro. Ekzemple en Hamburgo ekzistis popularaj restoracioj, kie urino fluis el la necesejo en la supera etaĝo al argila muro en la malantaŭa korto. La muro absorbis la urinon kaj elkristaligis pro la vaporiĝinta humideco salpetron. La salpetro estis forskrapita de la muro fare de salpetristoj. Pro la malkovro de la ĉilia salpetro mortis tiu profesio. Ĉirkaŭ samtempe forpuŝis la argilajn murojn la akvaj necesejoj.
En Svedio evoluis senakva disiga necesejo, kiu disigas likvajn kaj mallikvajn ekskrementojn.
Naciaj kampanjoj
En Svedio kaj en Ĉinio ekzistas pluraj kampanjoj en malgrandaj urboj por akceptigi kompoŝtigajn necesejojn. Tian sistemon oni uzas ankaŭ en Freiburg, Germanio. La forĵetaĵoj estas kompoŝtigataj por agrikultura aŭ hejma uzo kaj produkto de metano. Sufiĉe granda kvanto de fekaĵoj ebligas produkton de metano por hejma uzo (hejtado, kuirado, ktp.) kaj de elektro per malgranda generatoro.
En Francio oni disponigis sekajn necesejojn al la 30.000 vizitantoj de la granda ekologia kunveno "Primvère" en Liono la 20-an, 21-an kaj 22-an de februaro 2004. .
Listo de famuloj naskiĝintaj en Hódmezővásárhely
Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Hódmezővásárhely:
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Iwuy
Iwuy estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 3 306 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Iwuy estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Cambrai. Ĝi do situas kerne de la natura regiono Cambrésis, kiu ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Iwuy etendiĝas sur 12,75 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Daniel Poteau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Katedralo de Nidaros
Sude de la katedralo alligiĝas la ĉefepiskopa palaco.
Iwuy
Vidindaĵoj
Depost 2002 okazas ĉiujare en Iwuy la "karnavalo de seĝo", rilate al la fabrikado kaj riparado de seĝoj.
Katedralo de Nidaros
Historio
La katedralo estis starigita sur la tomboloko de reĝo Olavo Haraldido, kiu en 1030 mortis dum la Batalo de Stiklestad. Kiam li estis sanktuligata jaron post lia morto, komenciĝis alfluo de pilgrimantoj al lia tombo. Mallonge poste oni starigis sur la tombon malgrandan lignan kapelon.
Iwuy
Administrado
Iwuy apartenas al la kantono Cambrai-Est, kies ĉefurbo estas Cambrai. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Katedralo de Nidaros
Historio
Reĝo Olavo la 3-a anstataŭigis en 1070 la kapelon per ŝtona preĝejo, kiu estis preta en 1090. En 1152 okazis ampleksa pligrandigo de la preĝejo. Ĝis proksimume la jaro 1300 ĝi ĉiam denove estis alikonstruata kaj pliampleksigata.
Pluraj fajregoj en 1328, 1432 kaj 1531 grave difektis la preĝejon. Post la brulego de 1531 oni rekonstruis nur la absidon pro manko de monrimedoj. En 1708 la preĝejo debrulis ĝis la fundamentoj. Antaŭ ol la rekonstruo finiĝis, en 1719 fulmo trafis la konstruaĵon, kaj la sekva fajrego denove ruinigis la preĝejon.
En la 1840-aj jaroj la katedralo de Nidaros estis en malbonega stato. Kiam evidentiĝis, ke unu pilastro de la katedralo estis kolapsonta, la preĝejo-ministrejo serĉis urĝe solvon, por haltigi la kadukiĝon. La tiam 27-jara Heinrich Ernst Schirmer ricevis proks. 1841 la komision pretigi reserĉojn kaj studojn pri la riparado kaj rekonstruo de la katedralo de Nidaros. La unuaj rekonstruoplanoj de Schirmer komence estis rifuzataj pro la kostoj, sed lia fervora pledo por la projekto kaj la kontinua kadukiĝo de la konstruaĵo treege popularigis la temon en Norvegujo dum la sekvaj jardekoj. En 1859 Schirmer prezentis kune kun historiisto Peter Andreas Munch en ekspozicioj plurajn montrotabulojn kun planoj por la rekonstruo de la katedralo, per kio li rikoltis grandan atentemon. Tio do kaŭzis malgraŭ mona malabundeco en 1869 la komencon de defunda rekonstruo de la katedralo de Nidaros. Tamen liajn artismajn planojn por la rekonstruo akre kritikis pledantoj de arĥeologia rekonstruo. Ĉar mankis preskaŭ ĉiuj historiaj ŝablonoj, la rekonstruo plejparte baziĝis sur konjektoj.
Jam en 1872 lin anstataŭis katedrala konstruestro Christian Christie, kiu direktis la konstruon ĝis sia morto en 1906. Li plejparte laŭiris la koncepton de sia antaŭulo Schirmer kaj riparigis la ĥorejon, la oklateron de la katedralo, la surkonstruaĵon de la navo kaj la malsuprajn partojn de la okcidenta navo. Li verkis antaŭstudojn por la rekonstruo de la katedralo de Nidaros laŭ stilo de gotika arĥitekturo, kiuj parte ankaŭ realiĝis. Christie krome ĝisfunde ekzamenis la uzeblecon de disponebla arĥeologia materialo, por igi la konstruaĵon pli simila al la historia originalo kaj rekonstruigi la preĝejon sur sufiĉe solida bazo. Lia ĉefa celo estis, rekonstrui la katedralon laŭ ĝia originaj gotika kaj romanika formoj. Tial li forigis sisteme ĉiujn pli novajn kompletigojn inkluzive la pli malfrue aldonitan barokan turkaskon. La zorgema kaj preciza laboro de Christie je la rekonstruo ricevis siatempe vastan rekonon en fakularoj, kvankam laŭ nunaj postuloj lia labormaniero estas rigardata kiel malsentema kaj iomete kruda.
Mallonge post la rekonstruo kaj pretigo de la ĉefa turo en 1903 denove aperis kritikaj opinioj pri lia agado kiel katedralkonstruestro. Precipe ili kritikis, ke surbaze de liaj arĥitekturaj meditadoj interalie la preĝejturo estas tro malalta, kaj ke li je la realigo ne sufiĉe orientiĝis pri arĥeologiaj atestaĵoj. Laŭ liaj planoj ekestis en 1901 ankaŭ la nova karakteriza kuprokaska tegmento sur la ĉefturo de la katedralo, ankaŭ sen konvenaj historiaj bazoj. Christie ankaŭ konceptis la konstruplanojn por la novkonstruo de la okcidenta fronto de la katedralo, kiun oni tamen rifuzis post lia morto. Pro la kreska kritiko pri lia agmaniero ĉe la katedralo de Nidaros oni jam en 1905 volis maldungi lin kiel katedralkonstruestro. La diskutoj tamen prokrastiĝis, kaj antaŭ lia morto ne okazis finfina decido. Tial Christie povis daŭrigi la rekonstrulaborojn eĉ ĝis sia morto en 1906.
Post lia morto la norvegaj arĥitektoj Henrik Bull same kiel Olaf Nordhagen transprenis la rekonstrukomision. La rekonstruo de la katedralo de Nidaros laŭ koncepto de Schirmer finiĝis oficiale post pluraj paŭzoj kaj aliplanadoj nur en 2001.
Priskribo
La tuta konstrukorpo longas 102 metrojn, larĝas 50 metrojn inkluzive la transversan navon kaj altas en la volbopinto 21 metrojn. Ĝi subdividiĝas en la gotikan laŭlongan navon kun la turoj (konstruepoko 1140–1180 kaj 1220–1240; en 1328 riparo), en la romanikan transversan navon kun kapelo (konstruepoko 1140–1180), la sakristion (norda alkonstruaĵo el la epoko 1170–118), la oklateron (konstruepoko 1183–1210) kaj la ĉefnavon kun la okcidenta fronto (konstruepoko 1248–1320). Super la katedrala konstruaĵo leviĝas tri turoj, du ĝemelaj super la okcidenta ĥorejo kaj unu meze sur la navokruciĝo. Ses portaloj ebligas eniron en la katedralon.
En la malsupra preĝejo ekzistas tri kapeloj, kiuj kutime ne estas alireblaj de vizitantoj. Estas la Maria-Kapelo, la Olavo-Kapelo kaj la Miĥaelo-Kapelo.
Fasadoj
La materialo por la ornamfasadoj estas steatito. Kiel ekspozicia flanko de la katedralo validas la okcidenta fasado en la stilo de la altgotiko laŭ anglaj modeloj (ekz. de abatejo Westminster). Post la gravaj detruoj en la 19-a jarcento el la iam 40 ornamaj statuoj nur kvin restis sendifektaj. La novformado en 1929 kreis fasadon kun arego da novaj statuoj, kiuj artisme prezentas personojn kaj historiojn el la Malnova Testamento.
Ena formiteco kaj ekipaĵo
Krucripovolboj apogas la navojn. La oklatero ĉe la orienta flanko de la katedralo preskaŭ senŝanĝe konserviĝis ekde la 12-a jarcento kaj validas per tio kiel plej aŭtenta parto de la katedralo de Nidaros. Ĝin formas en la interno ornamarkaĵoj sen porta funkcio, kaj ĝi entenas reliefojn kaj ŝtonajn figurojn laŭ tre naturalisma stilo. En ĉi tiu absido (ekstera diametro 18 metrojn, interna diametro 10 metrojn) oni konservas la relikvokeston de reĝo Olavo Haraldido, Sankta Olavo.
En la interno de la preĝejo troviĝas krom tio predikejo el la jaro 1890, du baptujon – unu el la jaro 1728 de Jon Jensen, la dua el la jaro 1905 de Gustav Vigeland – same kiel retablo.
La vitralojn verkis Gabriel Kielland (1908–1934) kaj Oddmund Kristiansen (1950–1985), inspiritaj de la francaj modeloj, ekz. de la katedralo de Chartres. Ili bildigas interalie la legendon de Olavo Haraldido kaj bibliajn scenojn. Pridisputata estis dum la rekonstruo, ĉu en la gabloj eniĝu vitraloj kaj kiel entute estu formoto la okcidenta fronto. Post artkonkurso la norvega parlamento aprobis finfine la realigo de la novaj fasonoplanoj.
(14528) 1997 JN15
(14528) 1997 JN15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Frankenstein (Saksio)
Frankenstein ĝis decembro 2011 estis memstara komunumo en Germanio: la 1-an de januaro 2012 la teritorio aldoniĝis al la urbo Oederan. La antaŭa komunumo Mochau ĝis 2008 troviĝis en la distrikto Döbeln, ekde tiam en la pli granda distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de 2010 la komunumo havis loĝantojn.
(13137) 1994 UT1
(13137) 1994 UT1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Halvor Rosendahl
Halvor ROSENDAHL estis norvega licenciato de natursciencoj, kuratoro de la Universitata Geologio Muzeo de Oslo kaj kunlaborinto de Plena Ilustrita Vortaro (PIV, 1970) pri geologio.
Azena sepulto
Azena sepulto (lat. sepultura asini aŭ sepultura asinina), ankaŭ hunda sepulto (lat. sepultura canina), estis formo de rituala puno, konsistanta en senceremonia meto de la korpo de mortinto ekster konsekrita grundo de tombejo (ekzemple ĉe vojkruciĝoj de vojoj aŭ sub pendumilo – sub furco). Validigata ĝi estis rilate al personoj meritantaj ekskomunikon, precipe al sinmortigintoj kaj herezintoj; eventuale pli ĝenerale kontraŭ sociaj parioj. Ĝi estis uzata en mezepoko kaj frua novepoko.
Nocio azena sepulto en juraj tekstoj aperas unuafoje en la 11-a jarcento en dokumento Decretum de Burchard de Worms. La nomo estas derivita el biblia teksto Jeremio: 22, 19: "Li estos sepultita, kiel oni sepultas azenon, li estos eltirita kaj forĵetita eksteren malantaŭ jerusalemaj pordegoj."
Abbotsbury Swannery
Abbotsbury Swannery aŭ Cignejo Abbotsbury estas la ununura administrata kolonio de nestumantaj Muta cigno en la mondo. Ĝi situantas ĉe la vilaĝo de Abbotsbury en Dorset, Anglio, 14 km okcidente de Weymouth ĉe loko de 1 hektaro ĉe la laguno Fleet protektita el la vetero de la Golfo Lyme fare de gruza strando. La kolonio povas enhavi ĉirkaŭ 600 cignojn kun ĉirkaŭ 150 paroj. Dokumentaj registroj de la ekzisto de la cignejo datas el 1393 sed probable ĝi ekzistis multe antaŭe.
Teamo de Frank Stronach
La Teamo de Frank Stronach estas ekonomie liberala, eŭro-kritikema kaj popolisma politika partio en Aŭstrujo.
Ĝi estis fondita en septembro 2012 de, kaj nomita laŭ Frank Stronach, aŭstria-kanada entreprenisto (firmao Magna International).
Sukcesoj
Post ĝia fondiĝo ĝi sukcesis transirigi kvin parlamentanojn de la Alianciĝo por la Estonteco de Aŭstrujo al si; per la baloto de 2013 ĝi sukcesis akiri ses pliajn seĝojn, tiel ke ĝi nun havas 11 seĝojn. Ĝi estas reprezentata ankaŭ en la landaj parlamentoj de Karintio, Malsupra Aŭstrujo kaj Salcburgio.
(18576) 1997 WA42
(18576) 1997 WA42 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sekretaribirdo
'''Griza dorso, pli hela subparto kun nigra pantalono kaj flugiloj. Tufplumoj sur nuko kaj tre longaj kruroj.''
Longeco 125-150 cm Enverguro 212 cm
Sekretaribirdo vivas en Afriko sude de saharo, en ĉiuj medioj, de marbordoj ĝis altaj montaroj, de dezertoj ĝis malsekaj ebenaĵoj, sed ne vivas en densa praarbaro.
Ĝi ĉasa kurante kaj sin nutras per malgrandaj bestoj kiujn ĝi povas rapide frapi kaj kapti per beka oŭ pieda frapo: insektoj, ranoj, lacertoj, serpentoj, k.t.p.
Ĝia nomo venas ĉu de la aspekto de la birdo kiu ŝajnas sekretario kun krajono metata malantaŭ orelo kaj nigraj maniketoj, ĉu de la araba saqr-et-taïr (ĉasbirdo)
NGC 7799
NGC 7799 estas stelo en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Madagaskara turto
La Madagaskara turto (Nesoenas picturata aŭ Streptopelia picturata) estas afrotropisa specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu enhavas turtojn kaj kolombojn. Ĝi estas unutipa specio ene de la genro Nesoenas.
Ĝi troviĝas en insuloj de okcidenta Hinda Oceano, nome Brita Hindoceana Teritorio, Komoroj, Madagaskaro, Maŭricio, Majoto, Reunio kaj Sejŝeloj.
Dörflingen
Dörflingen estas komunumo en Kantono Ŝafhaŭzo, Svislando. Ĝi havis 790 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Dörflingen situas en oriento de Kantono Ŝafhaŭzo ĉe la bordo de la rivero Rejno kaj separas la germanan enklavon Büsingen am Hochrhein de cetera Germanio.
Najbaraj komunumoj
La najbaraj komunumoj de Dörflingen estas la germana enklavo Büsingen am Hochrhein en okcidento, Diessenhofen (Kantono Turgovio) en sudo aliflanke de la Rejno, Gailingen am Hochrhein (Germanio kaj Gottmadingen (ankaŭ en Germanio) en oriento, Thayngen kaj Ŝafhaŭzoen nordo.
Ekonomio
Origine Dörflingen estis ĉefe agrikultura vilaĝo, kiu vivis precipe de vinkulturado. En la dua duono de la 20-a jarcento Dörflingen pli kaj pli fariĝis loĝloko de homoj laborante en la najbara urbo Ŝafhaŭzo kaj en Thayngen.
Trafiko
Dörflingen atingeblas per buso ek de la stacidomo de Ŝafhaŭzo en 14 minutoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Dörflingen datas kiel Dorfelingen el la jaro 1264. Dörflingen estis parto de la posedaĵo de la Grafoj de Kiburgo kaj je ties formorto fariĝis en la jaro 1264 posedaĵo de la Habsburgoj. En la jaro 1377 Dörflingen estis pandigita al Hohenlandenberg kaj 1434 al la urbo Zuriko. Kiel posedanto de la malalta tribunalrajto Zuriko en la jaro 1535 enkondukis en Dörflingen la reformacion, evento kiu estas konata kiel la Bildodetruado de Dörflingen. Kvankam la popolo volis resti ĉe Zuriko, post la eksplodo de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Dörflingen estis atribuita per dekreto de la Helveta Kosilio al Kantono Ŝafhaŭzo.
Anomaliulo
Anomaliulo (slange Friko, kiel estas uzata en multaj lingvoj) estas termino uzata por priskribi homon, kies konduto, aspekto aŭ persona gusto signife devias de la kutimaj kaj akceptitaj sociaj kutimoj.
En kelkaj kuntekstoj la vorto friko estas uzata kiel malestima esprimo kun negativa signifo, sed en iom da aliaj kuntekstoj la vorto indikas devion de la ĉeftendenco, kiu manifestiĝas en originalaj kaj unikaj trajtoj kaj havas fakte tre pozitivan signifon. Lastatempa uzado de Friko estas kiel sinonimo por fervorulo, kiel sana Friko; aŭ plu-gvidanta al obsedanta konduto, kiel kontrola Friko. Ĉi tiu uzado devenita de "anomalia sceno" dum la 1960aj jaroj kaj 1970aj jaroj, plej fame antaŭenigita de la albuma Friko Ekstere! Farita de la roka bando The Mothers of Invention.
Historio
La vorto Friko venas de la angla lingvo, kie ĝi estis origine uzita por priskribi homojn kun videblaj fizikaj misformaĵoj. Tiaj homoj estis prezentitaj al publiko en "ekspozicioj", en vojaĝaj cirkoj, kiuj estis evoluigitaj antaŭ la invento de la kinejo kaj eĉ en bestoĝardeno, kaj en franĝaj spektakloj. Ili estis prezentitaj kune kun malsovaĝigitaj bestoj, spektaklobestoj, klaŭnoj kaj pupistoj. Kulturesprimo de tiuj strangaj prezentoj estis donita en la horora filmo Freaks de 1932.
Kun la valorrevolucio de la 1960-aj jaroj, la socia anomalio kaj kun ĝi la konceptoj kiuj priskribas ĝin komencis esti perceptitaj en malpli negativa maniero. La difino de la esprimo "friko" disetendiĝis kaj komencis inkludi ankaŭ sociajn deviojn. La esprimo "friko" estas uzita en pli kaj pli larĝa signifo, por priskribi grandan gamon da sociaj deviantoj de diversaj specoj, kaj sub tiu larĝa difino povas veni membroj de diversaj subkulturoj, kiel ekzemple hipioj, punkoj aŭ metalistoj.
La vorto estis komence uzata kiel malestima moknomo, sed kun la tempo, kiel okazis al multaj malestimaj moknomoj, ĝi estis adoptita de la publiko, al kiu ĝi estis direktita, kaj hodiaŭ multaj homoj, precipe infanoj kaj adoleskantoj, memstare identigas sin kiel frikoj-friponuloj kaj ne vidas la kromnomon kiel ofendo.
En scienco
Friko estas uzita en scienco priskribi plantoj kaj bestojn kun genetika mutacio.
Japana insularo
La japana insularo (日本列島) sterniĝas de norde suden laŭ la marbordo de la azia kontinento. Ĝi estas la okcidenta limo de la Pacifika Oceano.
La insularo konsistas el pli ol 3.000 insuloj, el kiuj la plej grandaj de norde al sude estas:
Insulo Sala kaj Gómez
La Insulo Sala kaj Gómez aŭ Salas y Gómez (Motu Motiro Hiva en rapanuia, «insuleto de la birdo survoje al Hiva») estas insulo neloĝata situanta en la sudorienta Pacifiko, apartenanta al Ĉilio. Estas la orienta limo de la Polinezio kaj en konsekvenco, ankaŭ de Oceanio.
Tiu insulo estas parto de la Marparko Motu Motiro Hiva, marareo protektita kiu enhavas surfacon de 150 000 km².
Historio
Ne estas restoj kiuj indikas ke la insulo estis iam loĝata, sed la tradicioj de la Paskinsulo diras, ke ĝi estis vizitata por kolekti plumojn kaj ovojn de marbirdoj.
Turismaj regionoj
Tiu ĉi listo de turismaj regionoj helpas trovi la koncernajn artikolojn :
Afriko
...
Aŭstralio kaj Oceanio
...
Orienta Azio
...
Meza Eŭropo
...
Orienta Eŭropo
...
Suda Eŭropo
...
Latina Ameriko
...
Norda Ameriko
...
Komparu kun: turismo, geografio, vojaĝo
Vargandio
Vargandio (hispane: Wargandi) estas unu el la du regionoj en Panamo, kie loĝas la Tuloj, indiĝena popolo. La alia estas Kuna-Yalo.
Jacuípe
Jacuípe estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 6.997 loĝantojn en 2010.
Ruĝa turto
La Ruĝa turto (Streptopelia tranquebarica), konata ankaŭ kiel Ruĝa Kolumturto, estas eta membro de la genro de turtoj ene de la familio de birdoj Kolombedoj kiu estas loĝanto kaj reproduktanto en tropikoj de Suda Azio.
Aspekto
Ĝi havas tipan aspekton de turtoj kun duona kolumringo nigra en nuko. La dorso estas pli ruĝeca ol la kapo, kiu estas pli helgriza.
Občina Kranjska Gora
Občina Kranjska Gora estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 10 komunumoj kovrante areon de 256,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 5201 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Kranjska Gora.
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: Občina Jesenice oriente, Občina Gorje sudoriente, Občina Bohinj sude, Občina Bovec sudokcidente, Ĉe  la okcidenta rando pasas la limon kun Italio kaj en la nordo estas la ŝtata limo kun Aŭstrio.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 10 vilaĝoj:
Belca, Dovje, Gozd Martuljek, Kranjska Gora, Log, Mojstrana, Podkoren, Rateče, Srednji Vrh, Zgornja Radovna
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-gorenjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:53_x411566.431_y145843.5_s12_b4
Cerro Grande
Cerro Grande estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 2 417 loĝantoj. .
NGC 7800
NGC 7800 (aliaj indikoj — UGC 12885, MCG 2-1-7, ZWG 433.12, KUG 2357+145, IRAS23570+1431, PGC 73177) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eggenstein-Leopoldshafen
Eggenstein-Leopoldshafen - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Karlsruhe kaj en la samnoma distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Naves (Nordo)
Geografio
Naves etendiĝas sur 5,19 km². Ĝi situas 27 kilometrojn el Valenciennes.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Pierre Dhorme, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Naves apartenas al la kantono Cambrai-Est, kies ĉefurbo estas Cambrai. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Bankiva koko
Bankiva koko aŭ Ruĝa koko (latine Gallus gallus) estas tropika birdo de la familio de Fazanedoj, verŝajne la praulo de la ĉiea moderna koko. Dum oni supozis, ke la hejmigita koko estis posteulo de la Bankiva koko, ĵusa pristudoj fare de Eriksson et al. sugestas eblan hibridadon kun la Griza koko. La bankiva koko estis bredata en kaptiveco unue almenaŭ antaŭ kelkaj miloj da jaroj en Azio, kaj la hejmigita formo estis uzata tra la tuta mondo kiel tre produktiva manĝofonto kaj por viando kaj por ovoj. Oni specife produktis precizajn rasojn tiucele.
Teritorio
Oni distingas kvin subspeciojn:
Aspekto
Masklo kaj femalo montras tre fortan ekzemplon de seksa dimorfismo. Maskloj estas multe pli grandaj; ili havas grandajn karnecajn ruĝajn bridojn kaj krestojn en kapo kaj longajn, brilor- kaj bronzkolorajn plumojn formante "ŝalon" aŭ "mantelon" super la dorso de la birdo el la kolo al la suba dorso. La vosto estas komponita el longaj, arkoformaj plumoj kiuj dekomence ŝajnas nigraj sed sub bona lumo briletas per blua, purpura kaj verda. La plumaro de la ino estas tipa de tiu familio de birdoj ĉar estas kamufla bruneca ĉar nur ŝi respondecas pri kovado, kaj de ovoj kaj de idoj. Ŝi ankaŭ ne havas karnecajn bridojn aŭ kreston surkape.
Dum pariĝado, la maskloj anoncas sian eston per la tre bone konata krialvoko "kekerekekEE". Tio utilas kaj por allogi eventualajn partnerinojn kaj por konsciigi aliajn masklojn en la areo pri la risko lukti kontraŭ reprodukta konkuranto. La suba kruro ĉe la piedo havas longan spronon por ĝuste tiu celo. La alvoka strukturo estas kompleksa kaj ili havas distingajn alarmalvokojn por aeraj kaj grundaj predantoj al kiuj aliaj reagas akurate.
Kutimaro
Maskloj faras manĝorilatan ceremonion nome 'manĝetadi', plenumita pri la fakto trovi manĝon dum apudo de ino. Tiu ceremonio estas komponita el konvinkado, klukecalvokoj kaj rimarkinda kapoklinado dum tremblomovo de kapo kaj kolo. Dum la ceremonio, la masklo ripete pluketas kaj faligas manĝerojn per sia beko. La ceremonio kutime finas kiam la kokino prenas la manĝeron el la grundo aŭ rekte el la maskla beko kaj estas asocia kun seksumado kaj pli da ebloj de idaro.
Kutimaro, ne morfologio, estas la plej bona indikilo de patreco. Specife kutimoj rilate al dominado kaj al signalado estas gravaj, kaj la plej bona indikilo estas la indico je kiuj maskloj produktas kontraŭpredantajn alarmalvokojn. Tio sugestas, ke la maskla alarmalvoko estas formo de investo al partnero, pliiĝanta la survivadon de liaj idoj.
Ili estas ĉiomanĝantaj kaj manĝas insektojn, semojn kaj fruktojn inklude tiujn kultivatajn kiel tiuj de la oleopalmo.
Ĵusaj studoj sugestas, ke la genetika integreco de tiu specio tra sia natura teritorio ŝajne pruvas, ke la pura formo estas tre rara kaj povus esti formortinta kaj reprezentata en naturo nur de birdoj kun diversaj gradoj de kruciĝo kun dresitaj selektitaj bredorasoj de la specio.
Hibridiĝo
La aliaj tri membroj de la genro — nome Srilanka koko (Gallus lafayetii), Griza koko (Gallus sonneratii), kaj Verda koko (Gallus varius) — ne produktas fruktodonajn hibridojn kun la Bankiva koko, sugestante, ke ĝi estas la ununura praulo de la hejma koko. Tamen ĵusaj studoj montris la foreston de la geno de la flava haŭto en la natura Ruĝa koko trovita en hejmaj kokoj, kio sugestas hibrididadon kun la Griza koko dum la malsovaĝigo de la specio. Kulture grava hibrido inter la Ruĝa koko kaj la Verda koko en Indonezio estas konata kiel Bekisar.
Genetika poluado kaj minaco de formorto
Purebredita Ruĝa koko ŝajne fruntas danĝeran minacon de formorto pro genetika poluado kiu okazas ĉe arbarbordoj kie estas komune hejmaj kokoj bredataj en bordaj vilaĝoj kaj urboj.
Hradčovice
Hradčovice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Uherské Hradiště. Ĝi situas en valo sur milda deklivo, sur la dekstra flanko de bordo de rivero Olšava, proksimume 6 km okcidente de la plej proksima urbo Uherský Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1247.
Guna Yala
Guna Yala estas indiĝena regiono (formale nomata komarko) en Panamo. Hispane, oni tradicie ĝin skribas "Kuna Yala", kaj ĝis la mezo de la 20-a jarcento ĝi ofte hispanlingve titoliĝis laŭ antaŭa, koloniisma nomo "San Blas", al kiu ankoraŭ nun aludas la nomo de la insuloj de San Blas el proksimume 378 insuloj kaj sablaj insuletoj ĉe la marbordo de la regiono. Temas pri unu el la du indiĝenaj regionoj en Panamo por la indiĝena popolo de Tuloj (hispane ankaŭ nomataj "kuna" aŭ "guna", tial la regiona nomo) - la alia estas Ŭargandio. Loĝantaro estas 32 446 personoj. La ĉefurbo de Kuna Yala estas El Porvenir.
Kanopeo
Kanopeo estas supra parto de la krono de arbo aŭ de la kronaro de arboj, kiu senpere ricevas la sunlumon (laŭ PIV). Ju pli ampleksa estas la kanopeo de arbo aŭ arbaro, des pli densa estas la ombro kiun povas profiti ĉu bestoj (homo) ĉu plantoj. Tamen en plej tropikaj arbaroj la fakto ke tro densa kanopeo malpermesas la eniron de la sunlumo ĝis la grundo okazigas malkreskon de plantoj kaj tro humida klimateto. La kanopeo de arboj estas plej taŭga loĝejo por multaj specioj de insektoj, birdoj, simioj kaj aliaj bestoj kiuj klopodas eviti surgrundajn predantojn. En biologio kaj en botaniko Kanopeo estas la vegetala komunumo formata de plantoj je alteco de la branĉoj de arboj.
Ora ortangulo
En geometrio, ora ortangulo estas ortangulo, kies lateraj longoj estas en la ora proporcio, φ, kiu estas proksimume 1,618 kaj solvo de la ekvacio:
Distinga esprimilo de ĉi tiu formo estas tiu, ke - se kvadrata sekcio estas forprenita - la resto estas alia ora ortangulo, kio estas, kun la samaj proporcioj kiel la unua. Kvadrata forigo povas ripetita malfinie, kiu kondukas al proksimuma kalkulado de la ora spiralo.
Konstruado de ora ortangulo
Ora ortangulo povas estas konstruebla per cirkelo kaj liniilo per ĉi tiu tekniko:
Jacobus Bellamy
Jacob aŭ Jacobus BELLAMY (naskiĝinta je la 12-a de novembro, 1757 en Vlissingen, Nederlando - mortinta je la 11-a de marto, 1786 en Utrecht) estis nederlanda poeto.
Li estis la filo de svisa bakisto.
Alexander Vaughn Miller
Alexander Vaughn MILLER (esperante Alekso MILLER) estas usona aŭtoro, aktoro, muzikisto, kaj instruisto. Li partoprenas en NASK ekde 2016. En 2017, li publikigis tri dulingvajn infanlibrojn pri pirato kun la malsano celiakio: Kapitano Katarino: La Pirato Alergia je Gluteno, Kapitano Katarino kaj la Malto de Veneno, kaj Kapitano Katarino kaj la Aĉa Arakido. Ĉiu libro pri Kapitano Katarino enhavas kaj anglan kaj Esperantan versiojn de la teksto kaj estas havebla per Amazon. En 2019, li eldonis dulingvan infanlibron pri mufenoj: La Nupto de l’ Mufenvendisto. En 2020, li eldonis dulingvan infanlibron pri malgrandiĝpova superheroino: Malplejoto kaj la TroDa Roboto.
Edukaj filmetoj en Esperanto
Lia kanalo "Exploring Esperanto" en YouTube enhavas edukajn filmetojn pri Esperanto, inkluzive de gramatikaj lecionoj, kantoj, sonlibroj, kaj teatraĵoj. Li ludas la banĝon, gitaron, ukulelon, kaj mandolinon, kaj ofte akompanas sin en siaj filmetoj. Kiel aktoro, li aperis en kelkaj filmoj kaj la usonaj televidaj serioj Turn: Washington's Spies (La Spionoj de Vaŝingtono), Mercy Street (Kompatstrato), kaj Homeland (Hejmlando).
Usona Bona Film-Festivalo
Li estas la vicprezidanto de Esperanto-USA kaj la fondinto de ĝia Usona Bona Film-Festivalo.
Vidu ankaŭ
Kinarto kaj ni
Gaŭloj
La gaŭlaj popoloj: (latinlingve gallus, gaŭlalingve gallos, ankaŭ esperantigita kiel galloj, kvankam tiu formo enhavas laŭ kelkaj evitindajn duoblajn literojn). Ilia historia vivteritorio en Esperanto nomatas Gaŭlujo.
Aliaj gaŭlaj popoloj:
20 Minuten
20 Minuten estas libera ĉiutaga gazeto en Svislando. Ĝi estas ĉefe distribuita inter naveduloj en pli ol 150 fervojaj stacidomoj. Specifaj eldonoj ekzistas por la regionoj de Zuriko, Berno, Lucerno, Bazelo (urbo) kaj Sankt-Galo. Ekde septembro 2004, la germanlingva bildĵurnaleto estas la plej ofte legata ĉiutaga en Svislando, superatutanta Blick. La distribuo en 2004 estis 329.242, legantoj estis 782.000.
La ĵurnalo unuafoje aperis en 1999 kun la nomo "20 Minuten Schweiz Ag". La rekta konkuranto Metropol estis havebla en Svislando de 2000 al 2002.
Ekde 2005, 20 Minuten estas posedita de "Express-Zeitung Ag", parto de Tamedia-grupo (plejparto) kaj Berner Zeitung (17.5%).
Je la 8-a de marto 2006, Tamedia lanĉis franclingvan redakcion 20 minutoj por la francparolantaj regionoj de Ĝenevo kaj Laŭzano. La gazeto konkurencas kun Le Matin Bleu.
En Francio, la samnoma 20 minutes estas publikigita de Schibsted kaj Ouest-France.
Geranila propionato
Geranila propionato aŭ C13H22O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la propanata acido kaj geranila alkoholo. Geranila propionato estas senkolora likvaĵo kun amara gusto uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Geranila propionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Geranila propionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
(13142) 1994 YM2
(13142) 1994 YM2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
La Civito de Dio
La latina termino civitas ne devus esti tradukita per tiu de “urbo”, ĉar estas subintencata la koncepto pri civitaneco, eĉ pri spirita kondiĉo en kiu estas riskata la postviva savo aŭ la damniĝo de ĉiu homo.
La traktato reprezentas apologion pri kaj kristanismo kompare kun la civilizo de la pagana kaj en ĝi estas trataktaj argumentoj kiel Dio, martiriĝo, Judismo, hebreismo kaj aliajn temojn koncernantajn la kristanan filozofio n.
Genezo de la verko
La verko naskiĝas en delikata historia-politika kunteksto: la lanta defalo de la Okcident-Romia Imperio, ŝuldebla al la oftaj barbaraj invadoj, ĉi-kaze de la visigotoj de Alariko la 1-a, kiuj daŭris laŭlonge de la tuta 5-a jarcento. La nekomuna okazaĵo de la kapto de Romo (410 instigas pripensi, tiel ke Aŭgusteno en 413 ekengaĝiĝis en entrepreno kiu daŭros ĝis 426 kaj fariĝis unu el la pilastroj de la okcidenta kulturo krom ĉefverko de ĉiuj tempoj.
Kristanismo estis tuj dekomence de paganoj akuzita pri kaŭzo de moliĝo de la solidaj moralaj bazoj de la imperio kiu estus elmetinta tiun lastan al la penetradoj de barbaroj: de unu flanko kristanismo estis kreinta amplekson da valoroj malaj al tiu paganaj, aliflanke, kaj estas la plej influa detruilo, la kaŭzo de la defalo de la imperio estas serĉenda en la politika fragileco de la regantaj fortoj.
Aŭgusteno priskribas pesimisme la morojn kaj ĝenerale la vivon de paganaj konduto, tute fora el la volo de la Kreinto: Paganismo estas lernejo de malmoralo, do ĝi estus la kaŭzo de moliĝo de la antikvaj moroj. Li ekzamenas la paganajn diojn elstarigante ilian malmoralan konduton kiu kuntrenas la homojn la samon fari.
Aŭgusteno ekzaltas la dignecon de la homo, bildo de Dio kaj destinita al la kunvivo kun Dio.
La homa kulpo (de Adamo kaj Evo kaj iliaj imitantoj) trovas elaĉeton en Kristo, kun kiu ĉiuj estas alvokataj vivi. La historia fluo do havas transcendan celon!
Koncepto pri historio kaj malsameco de la “civitoj”
''“Neniu civito superas la alian. En la historio, fakte, la du civitoj estas miksitaj kaj neniam separataj, kvazaŭ la homo vivus samtempe en la unua kaj en la dua. Estas tasko de tiu lasta elekti por kiu flanko partianiĝi. La homo troviĝas centre de du civitoj kaj nur la universala fina lasta juĝo povas separi definitive la beatulojn el la pekuloj”.''
Aŭgusteno, koresponde al la ses tagoj (hexaemeron) de la kreado, distingas ses historiajn periodojn: Tiuj tempaj periodoj servas precipe por substreki la direkton de la tempo-fluo kaj ties celon.
Aparte en la antaŭepilogo de la (Pri) "Civito de Dio” (XXII, 30, 5), Aŭgusteno plieksplikas sian penson:
En sia penso li reasertas, tio devenigante el la Skriboj, koncepton pri tempofluo ne plu cikla kiel en grekaj filozofoj, sed linia kaj universala en kiu greftiĝas la Providenco, kiu gvidas la kreitulojn al ties destino respektante la homan liberon. Tiu koncepto ricevas per Aŭgusteno konseron el la historio (precipe biblia) kaj el la filozofio.
Li altiras ene de sia lingvaĵo, rilate la prisavan koncepton, iom destinisman: por refuti Pelagianismon, kiu lokigis la savon en la meritoj akiritaj per la bonagado de la kristana kredanto, Aŭgusteno volas ekzalti la potencon de la Graco, nome de libera elekto de Dio: la homo ne povas sin savi per la bonaj agadoj sed pro tio ke li estis investita de la Dia Graco.
Bibliaj referencoj
La Civito de Dio mezstaras inter la spekulativado platona kaj la ekzegeza metodo tradicie aplikata al la Biblio, parte laŭlitera parte laŭalegorie. Oni ĉerpas en la libroj de la Genezo, Samuelo, Kohelet, Danielo, Psalmo, Jesaja, Malakio kaj estas abunde citata la Nova Testamento kun aparta atento al la Evangelio laŭ Johano, al la Epistolo al la Romanoj kaj al la Apokalipso.
Zaman
Zaman (laŭvorte "tempo" aŭ "epoko" en la turka lingvo) estas turka ĉiutaga gazeto. Ĝi fondiĝis en 1986 kaj estis la unua turka ĉiutaga gazeto en Interreto en 1995. Ĝi enhavas informojn internaciajn, naciajn (Turkio), pri negoco kaj aliaj aktualaĵoj. Ĝi havas ankaŭ multajn regulajn kolumnistojn, kiuj kovras aktualaĵojn, intervjuojn kaj kulturan sekcion.
Redakcio
Ĝis la 4-a de marto 2016 (pri la posta evoluo vidu sube), Zaman estis sendependa Istanbulo-bazita ĵurnalo kun loka redakcio plus speciala internacia redakcio por aliaj landoj. Aldone al kvar lokoj en Turkio, regionaj eldonoj estas presataj kaj distribuataj en Aŭstralio, Azerbajĝano, Bulgario, Germanio, Rumanio, Kazaĥio, Kirgizistano, Makedonio, Turkmenio kaj Usono. Oficejoj de Zaman kaj korespondantoj situas en diversaj gravaj urboj en la mondo, ekz. Vaŝingtono, Novjorko, Bruselo, Moskvo, Kairo, Baku, Frankfurto ĉe Majno, Aŝgabato, Taŝkento kaj Bukareŝto.
Zaman estas ankaŭ unu el la kelkaj turkaj gazetoj, kiuj havas anglalingvan redakcion sur la interreto. Ĝi ankaŭ disponas je granda reto de fremda ĵurnalistoj, ĉefe en Rusio kaj Mez-Azio. Ĝi ankaŭ havas rumanan,kazaĥa bulgaran, rusan, Azerbajĝana, uzbeka, turkmena kaj tiel plu redakcioj.
Pozicio kaj juĝoj ĝis februaro 2016
Ĝia cirkulado estas 660.000, farante ĝin la plej populara ĵurnalo en la lando. Kiel sendependa ĉiutaga gazeto, Zaman estas agnoskita pro sia honesta, objektiva kaj balancita informado pri aktualaĵoj. Ĝi gajnis multajn naciajn kaj internaciajn premiojn, ĉefe pro siaj moderna paĝoaranĝo kaj kontribuo al inter-kultura kompreno tra siaj internaciaj redakcioj.
Transpreno fare de la registaro en marto 2016
La 4-an de marto 2016 la registaro de Turkio konfiskis kontrolon de la gazeto. Post la enoficiĝo, la retpaĝaro estis fermita kun mesaĝo montrita dum du tagoj kiu deklaris ke la retejo estas ĝisdatigata. Ĉiuj arkivitaj novaĵoj kaj enhaveroj fariĝis nealireblaj aŭ estis neniigitaj. Ekde la 7-a de marto 2016, la retejo estas fermita entute.