cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Centro Nacia de Eksterteraj Studoj
La Franca Nacia Centro por Spaca Esploro (Centre national d'études spatiales, konata per ĝia akronimo : CNES) estas franca registara instanco destinita por efektivigi esploradon kaj industrian agadon en la kampoj de ekstertero, inkluzive de la dezajno kaj konstruo, de satelitoj, lanĉiloj kaj la kunordigo de la klopodoj de Francio en la kampo de spaco. Ĉi tiu korpo, fondita en 1961, funkcias kiel la Franca Kosma Agentejo.
La fina celo de CNES, oficiale deklarita de ĝi, estas "Inventi la kosmajn sistemojn de la estonteco, alporti spacajn teknologiojn al matureco kaj garantii la sendependecon de Francio en la aliro al spaco". El tiuj celoj estas derivitaj la diversaj kampoj de agado de CNES, iuj el kiuj estas efektivigitaj sub la ĝenerala ombrelo de la Eŭropa Kosma Agentejo, de kiu Francio estis unu el la fondintoj.
Alice Mary Smith
Alice Mary SMITH (geedziĝita nomo Alice Mary MEADOWS WHITE; la 19an de majo 1839 – la 4an de decembro 1884) estis angla komponistino. Ŝiaj komponaĵoj inkluzivis du simfoniojn kaj granda kolekto de koralaj verkaĵoj, ambaŭ sanktaj kaj laikaj.
Vivo
Ŝi estis naskita en Londono en familio de prospera komercisto. De siaj fruaj jaroj ŝi montris rimarkindan muzikan talenton. Ŝi prenis privatajn lecionojn ĉe William Sterndale Bennett kaj George Alexander Macfarren kiuj lasis ‘Mendelssohnan’ influon en la muziko de la lernantino.
Ŝia ampleksa scio pri poezio evidentiĝas en la elekto de tekstoj por ŝiaj kantoj kaj en la temoj por ŝiaj koncertaj uverturoj. Alice Mary Smith publikigis sian unuan verkon en sia 18-a jaraĝo kaj je sia 24-a ŝi verkis kaj prezentis sian unuan simfonion, “Simfonio Nº1 en Do-minora”. Tiel ŝi fariĝis la unua brita virino kiu komponis simfonion. Ĝi estis prezentata fare de la Muzika Societo de Londono (1864); la recenzo en The Illustrated London News diris:"... La simfonio de Miss Smith precipe, venante de la plumo de fraŭlino, estis miriga pruvo de la solidaj studoj kaj altaj atingoj de la virinoj devotaj de la artoj en tiu ĉi lando."
Ŝi estas rigardata kiel brita pioniro de la 19-a-jarcento danke al tiu ĉi simfonio kaj al sia sonato por klarneto de 1870, eble la unua brita sonato, “antaŭ ol la sonatoj de Swinnerton Heap, Prout, Tovey, kaj Stanford”, kiel notas la eldonejo Lazarus.
En 1867 Alice Mary geedziĝis kun la advokato Frederick Meadows White, kiu aktive apogis kaj defendis la agadon de sia edzino uzante sian influon kaj monon por reklami ŝiajn prezentadojn; li certigis al siaj kritikistoj ke ŝia muzikomponado neniel malhelpis ŝian "bonan hejman mastrumadon".
Alice Mary Smith estis elektita Profesia Membro kaj (jarojn poste) Honora Membro de la Reĝa Akademio de Muziko. Tamen, kiel aliaj virinaj komponistoj, ŝi foje estis devigata adopti viran pseŭdonimon por alsendi komponaĵojn por publikigo, ĉar virina nomo ofte alportis tujan malakcepton.
Alice Mary Smith iĝis produktiva komponistino de sanktaj kaj profanaj korusverkoj. Ŝiaj ĉambraj komponaĵoj enhavas kvar kvartetojn por piano, tri arĉajn kvartetojn, kaj sonaton por klarneto. La orkestraj komponaĵoj inkludas ses koncert-uverturojn kaj du simfoniojn. Ŝi skribis la “Sinfonio Nº2 en La-minora” por konkuri en la Alexandra Palace (1876), sed ĝi neniam estis prezentita. Ŝi verkis ankaŭ du grandajn scenverkojn: la opereto “Gisela” por koruso, orkestro, kaj solistoj kiuj estis prezentitaj en 1865 kaj “La Masko de Pandora” (The Masque of Pandora) (1875), kies instrumentado neniam estis finita.
Ŝi havas unu el la plej grandaj kolektoj de sankta korusmuziko de virina komponisto; la himnoj “Kiu havas la bonojn de ĉi tiu mondo?” (Who Has This World's Goods) kaj “Ĉe la Akvoj de Babelo” (By the Waters of Babylon) markas la unuan ekzemplon de muziko verkita de virino efektive uzata en la angla liturgio (1864).
Alice Mary Smith mortis kiam ŝi estis nur 45-jara. The Musical Times publikigis nekrologon dirante: “Ŝi atingis famon kiu metas sian nomon ĉe la avangardo de kreivaj virinaj artistoj”.
Laŭ la nekrologo de La Ateneo "Ŝia muziko estas markita per eleganteco kaj gracio... potenco kaj energio. Ŝiaj formoj ĉiam estis klaraj kaj ŝiaj ideoj liberaj de ekscentreco; ŝiaj simpatioj estis evidente pli kun la klasika ol kun la romantika skolo."
Fera (II) benzoato
Fera (II) benzoato aŭ feroza fenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj fera (II) hidroksido. Fera (II) benzoato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fera (II) benzoato prezentas (II) benzoatan grupon ligitan al fera grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj, 1 feratomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Asturianos
Asturianos [astuRJAnos] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, norde de plej nordorienta Portugalio. Asturianos estas etimologie tradukebla al Asturianoj, nome aludo al reloĝantoj venintaj el Asturio.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Asturianos, Cerezal de Sanabria, Entrepeñas, Lagarejos de la Carballeda, Rioconejos kaj Villar de los Pisones, okupas totalan areon de 42,60 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 260 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 104 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Rosinos de la Requejada, Espadañedo, Palacios de Sanabria, Manzanal de los Infantes, Cernadilla kaj Manzanal de Arriba.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo (Batalo de Prado de la Marquesa).
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.
Stende (rivero)
Stende estas rivero en Latvio, kiu longas 100 kilometrojn de fosaĵsistemo proksime de malgranda urbo Stende en distrikto Talsi. Fluas tra distriktoj Talsi kaj Ventspils, la kunfluejo kun la rivero Rinda formas la rivero Irbe. Riverdeklivo estas 78 m (0,78 m/km), ĉiujara drenaĵo 0,3 km³, averaĝa trafluo 9,3 m³/s.
Maracena (metrostacio)
Maracena estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Maracena.
Stende (rivero)
La nomo de la rivero en la formo "Testenden" unue estis menciita en dokumentoj en 1288.
Vojo
Kontraŭflue ĉe rivero estas Dižstende muelejo lago kaj tri lagetoj en Pastende. Tiam la rivero fluas tra marĉa kaj arbarkovrita areo kun multaj flusebenaĵoj. La plej granda parto de la fluejo, escepte de la meza kurso, kiu fluas serpente tra valo ĝis 12 m profunda, estas reguligita.
En la malsupra parto la akvoj de la rivero fluas en argila ŝlimeca koloro, kiu ankaŭ kolorigas la komencon de Irbe. Sur la dekstra bordo troviĝas naturrezervejo "Ance marĉoj kaj arbaroj", kies teritorio kelkaj proponis plivastigi al la maldekstra bordo pro simila vivmedio.
Nur la 14,3 km longa sekcio de la rivero laŭflue de la Ance ponto estas kutime uzata por boatado, kombinante ĝin kun la itinero laŭ la Irbe al la maro, sed dum la inundo estas eble boati pliajn 59 kilometrojn de Iliņi.
En la rivero troviĝas ezokoj, perkoj, plotoj, vimboj.
Kristoforo de Sankta Katarino
Kristoforo de Sankta Katarino (naskiĝis la 25-an de julio 1638 en Merido, mortis la 24-an de julio 1690 en Kordovo), naskita sub la nomo Cristóbal López de Valladolid Orea estis hispana katolika kleriko, fondinto de kongregacio de "Malsanulejaj Fratuloj de Jesuo Nazareta", beatigito de Katolika Eklezio.
Grupo de Fakuloj de Unuiĝintaj Nacioj pri Geografiaj Nomoj
La Grupo de Fakuloj de Unuiĝintaj Nacioj pri Geografiaj Nomoj (GFUNGN, aŭ laŭ anglalingva nomo UNGEGN) estas unu el la naŭ Grupoj de Fakuloj de la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj (ESKUN, aŭ laŭ anglalingva nomo ECOSOC) kiu traktas pri la enlanda kaj internacia normigo de geografiaj nomoj. Ĉiun kvinan jaron oni okazigas la Konferencon de Unuiĝintaj Nacioj pri la Normigo de Geografiaj Nomoj. La Grupo intencas plenumi la rezolucion 715 A (XXVII) de la 23a de aprilo de 1959 de la Ekonomia kaj Socia Konsilio.
La celo de tiu Grupo de Fakuloj, intencas plenumi la unuformecon de la geografiaj nomoj, konsiderante la teknikajn problemojn kaj ĝeneralajn kaj regionajn de la partoprenantaj landoj. Oni aranĝis gvidilojn kaj procedurojn — ĉefe lingvajn — kiuj povu estis sekvitaj por la normigo de la propraj nomoj de la diversaj landoj.
La ONU patronis la formadon de laborgrupoj de fakuloj pri lingvaj sistemoj kaj geografiaj nomoj. La Ĝenerala Sekretario de Unuiĝintaj Nacioj invitis la registarojn de la interesitaj landoj disponigi konsilistojn kiuj formu la laborgrupojn.
Oni emfazis la gravon normigi la geografiajn nomojn por prilabori kartografiajn mapojn kaj naciajn kaj internaciajn, montrante la profitojn atingeblajn pere de la normigo de la geografiaj nomoj. Por tio, oni studis kaj proponis la principojn, politikojn kaj metodojn por solvi la problemojn de naciaj kaj internaciaj normigoj.
Parolantoj
La Parolantaro de GFUNGN konsistas el Ĉefparolanto, du Vic-Parolantoj kaj du Informistoj. La nuntempa Parolantaro estas komponita jene:
Iamaj Ĉefparolantoj:
Divizioj
Nuntempe, estas 24 divizioj kiuj gvidas la laboron de la GFUNGN dum kaj inter sesioj:
Laborgrupoj
Nuntempe estas 9 Laborgrupoj de GFUNGN, nome la jenaj:
(153692) 2001 US17
(153692) 2001 US17 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 6:7 kun Marso.
Malsama de la Aliaj
Malsama de la aliaj (germane : Anders als die Andern) estas germana muta drama filmo publikigita en 1919. La filmo estis reĝisorita de la aŭstra direktoro Richard Oswald kaj ĉefrolita de Conrad Veidt kaj Reinhold Schünzel. La rakonto estis co-skribita de Richard Oswald kaj Magnus Hirschfeld, kiu ankaŭ havis malgrandan parton en la filmo kaj parte financita la produktadon tra lia Instituto por Seksa Scienco.
La filmo estas protesto kontraŭ Artikolo 175 de la Germana Krimkodo kiu malpermesis intimajn rilatojn inter viroj. Tiu ĉi filmo estis unu el la unuaj filmoj prezentantaj samseksemon en simpatia maniero.
Dum la 1920-aj jaroj, spektado de la filmo estis limigita nur al kuracistoj kaj medicinaj esploristoj. Post kiam Hitler ekpotenciĝis en 1933, la filmo estis tute malpermesita de spektado kaj la plej multaj kopioj de la filmo estis detruitaj fare de la nazioj. Post kiam la Dua Mondmilito finiĝis, pluraj partoj de la filmo estis restaŭrigitaj.
Veidt portretas sukcesan violiniston, Paul Körner, kiu enamiĝas kun unu el liaj viraj studentoj. Fia ekstortionisto minacas malkovri Körner kiel samseksemulo. Retromemoroj montras kiel Körner fariĝis konscia de lia orientiĝo kaj provis unue ŝanĝi ĝin, kaj poste kompreni ĝin. Körner kaj la extortionisto finas ĉe tribunalo, kie la juĝisto estas kompata al la violinisto, sed kiam la skandalo fariĝas publika, la kariero de Körner estas ruinigita kaj li estas veturita al sinmortigo.
Intrigo
La filmo malfermiĝas kun Paul Körner (Conrad Veidt), sukcesa violonisto leganta la ĉiutagajn gazetajn nekrologojn, kiuj estas plenigitaj de malklare vortigitaj kaj ŝajne neklarigeblaj memmortigoj. Körner, tamen, scias, ke Paragrafo 175 estas kaŝita malantaŭ ili ĉiuj—ke ĝi pendas super germanaj samseksemuloj "kiel la Glavo de Damoklo".
Post ĉi tiu teza deklaro komenciĝas la ĉefa intrigo. Kurt Sivers (Fritz Schulz) estas adoranto kaj admiranto de Körner kaj kontaktas lin en espero de iĝi studento lia. Körner konsentas, kaj ili komencas lecionojn kune, dum kiuj ili enamiĝas unu al la alia.
Ambaŭ viroj spertas la malaprobon de iliaj gepatroj. Nek estas ekstere, sed Sivers' gepatroj kontraŭargumentas al la ĉiufoje pli granda kvanto de atento li koncentras sur la violono kaj lia nekutima infatuation kun Körner kaj la Körners ne komprenas kial lin montris neniun intereson en trovanta edzinon kaj komencanta familion. Körner sendas liajn gepatrojn vidi lian mentoron, sciita kiel nur "la Doktoro" (d-ro. Magnus Hirschfeld).
La kuracisto aperas plurajn fojojn en la filmo, ĉiun fojon por fari paroladojn pli celitajn por la spektantaro ol la akcelo de la intrigo. En tio, lia debuto, li rakontas al la gepatroj de Körner:"Vi ne devas kondamni vian filon ĉar li estas samseksema, li ne kulpas pri sia orientiĝo. Ĝi ne estas malĝusta, nek devus esti krimo. Efektive, ĝi eĉ ne estas malsano, nur variaĵo, kaj komuna al la tuta naturo."Post la apero de Körner, li kaj Sivers komencas vidi unu la alian pli malkaŝe. Promenante kune, man-en-mano, tra la parko, ili preterpasas viron, Franz Bollek (Reinhold Schünzel), kiu rekonas Körner. Poste tiun tagon, kiam Körner estas sola, Bollek alfrontas lin kaj postulas silentigan monon aŭ alie li eksponos Sivers.
Körner pagas lin kaj retenas ĝin sekreto de Sivers ke li faras tion. Poste, aliflanke, la postuloj de la ĉantaĝisto iĝas tro grandaj kaj Körner rifuzas pagi (Bollek legas la respondon de Körner al sia postulo en samseksema drinkejo). Bollek decidas anstataŭe krevi en la domon de Körner dum li kaj Sivers rezultas, sed li estas malkovrita fare de Sivers kaj Körner sur ilia reveno kaj batalo ekas. En la kurso de la batalo, Bollek rivelas al Sivers ke li ĉantaĝis lin.
Marto de 2022
Jen listo de okazaĵoj en marto 2022:
Malsama de la Aliaj
Intrigo
Sivers forkuras kaj alfrontas malfacilaĵojn provante pluvivi sole. Körner estas lasita seniluziigita kaj, vidante foton de Sivers, memoras sian pasintecon.
Lia unua memoro estas pri loĝlernejo, kiam li kaj lia koramiko Max estas malkovritaj kisantaj fare de ilia instruisto kaj li estas forpelita. Poste, li memoras lian vivon en universitato kaj lian solecan kaj kaŝeman vivon tie, kaj la kreskantan maleblecon roluli kiel cis-genro.
Li memoras provi samseksejan hipnoterapiiston, sed trovis ke li estas simpla ĉarlatano. Tiam li unue renkontis la Doktoron, kies reago estis multe malsama ol tiuj, kiujn li antaŭe renkontis. Interalie, li diris al li:"Amo al unu el la sama sekso estas ne malpli pura aŭ nobla ol al unu el la malo. Tiu ĉi orientiĝo troviĝas en ĉiuj niveloj de la socio, kaj inter respektataj homoj. Tiuj, kiuj diras alie, venas nur de nescio kaj bigoteco."Memorante plu, li memoris la unuan renkonton de Bollek ĉe samseksema danchalo, kaj Bollek gvidanta lin antaŭ finfine turni lin kaj uzi sian samseksemon por ĉantaĝi lin.
Reen en la nuntempo, Körner prenas Else Sivers (Anita Berber), la fratinon de Kurt Sivers, al la prelego de la kuracisto sur alternativa sekseco. La Doktoro parolas pri temoj kiel samseksemo, lesbeco, seksa identeco, intersekseco, la danĝeroj de stereotipoj, kaj la ideo ke sekseco estas fizike determinita, prefere ol mensa kondiĉo. Iluminite per la prezentaĵo, Else rezignas ŝian deziron por rilato kun Körner kaj anstataŭe promesas ŝian amikecon kaj subtenon.
Körner raportas Bollek por ĉantaĝo kaj havas lin arestita. En reprezalio, Bollek eksponas Körner. La kuracisto donas atestaĵon nome de Körner, sed ambaŭ estas trovitaj kulpaj de siaj respektivaj krimoj. Bollek estas kondamnita al tri jaroj por ĉantaĝo. La juĝisto estas komprenema al Körner, kaj donas al li la minimuman punon permeseblan: unu semajnon.
Permesita iri hejmen antaŭ komencado de sia puno, Körner trovas sin evitita fare de amikoj kaj fremduloj egale, kaj jam ne dungebla. Eĉ lia familio rakontas al li ke ekzistas nur unu honorinda elirejo. Li tiam prenas manplenon da piloloj, farante memmortigon.
Cerrillo Maracena (metrostacio)
Cerrillo Maracena estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Aprilo de 2022
Jen listo de okazaĵoj en aprilo 2022:
Anfiteatro (metrostacio)
Anfiteatro estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Maracena.
Poŝtelefona aplikaĵo
Poŝtelefona aplikaĵo, ofte neformale mallongigata je la formo apo, estas komputila programo aŭ programaro desegnita por funkcii per poŝtelefono kiel saĝtelefono, tabulkomputilo aŭ horloĝo. Poŝtelefonaj aplikajoj ofte kontrastas al labortablaj aplikaĵoj (programaroj) kiuj estas dizajnitaj por funkcii per labortablaj komputiloj, kaj retaplikaĵoj kiuj funkcias en saĝtelefonaj retumiloj prefere ol rekte sur la saĝtelefono.
Aplikaĵoj estis origine destinitaj por produktadhelpo kiel ekzemple retpoŝto, kalendaro, kaj kontaktdatumbazoj, sed la publika postulo je programoj kaŭzis rapidan vastiĝon en aliajn areojn kiel ekzemple movaj ludoj, fabrikaŭtomatigo, GP kun uzo de tutmonda loktrova sistemo kaj aliaj lok-bazitaj servoj, mendo-spurado kaj bileto-aĉetoj, tiel ke ekzistas nun milionoj da programoj disponeblaj. Multaj programoj postulas interretan aliron. Aplikaĵoj estas ĝenerale elŝutitaj de aplikajaj butikoj, kiuj estas speco de ciferecaj distribuaj platformoj.
Poŝtelefonaj aplikaĵoj estas larĝe klasifikitaj en tri tipojn: indiĝenaj aplikaĵoj, hibridaj kaj interretaj programoj. Indiĝenaj aplikaĵoj estas dizajnitaj specife por movebla operaciumo, tipe iOS aŭ Android. Retaj programoj estas skribitaj en HTML5 aŭ CSS kaj kutime funkcias per retumilo. Hibridaj programoj estas konstruitaj uzante retajn teknologiojn kiel JavaScript, CSS kaj HTML5 kaj funkcias kiel interretaj programoj kaŝvestitaj en indiĝena ujo.
Oficejo de Unuiĝintaj Nacioj por Eksterteraj Aferoj
La Oficejo de Unuiĝintaj Nacioj por Kosmaj Aferoj (The United Nations Office for Outer Space Affairs, akronime : UNOOSA) estas la oficejo de la Sekretariejo U.N., kiu antaŭenigas kaj faciligas pacan internacian kunlaboron en ekstera spaco. Ĝi kunordigas la agadojn de Unuiĝintaj Nacioj por antaŭenigi kosmoesploron por pacaj celoj, internacian kunlaboron pri kosmaj aferoj, kaj kunordigas la agadojn de Komitato pri pacaj uzadoj de kosma spaco (COPUOS).
Agadoj
La Oficejo de Unuiĝintaj Nacioj por Eksterspacaj Aferoj estas la centra korpo de la Unuiĝintaj Nacioj, kiu traktas diversajn kosmajn aferojn, inkluzive de spacaj aplikoj por solvi mediajn problemojn sur la Tero, helpon al evolulandoj, pliigante konscion pri la uzoj de spaco por pacaj. celoj kaj klopodoj establi sekurecajn reĝimojn por malhelpi armeajn spacaplikojn kun ofensiva karaktero. La Oficejo pri Eksterspacaj Aferoj de Unuiĝintaj Nacioj iniciatis la proceduron por la registrado de satelitoj orbitantaj la Teron, kaj ĉiuj landoj, kiuj lanĉas satelitojn, estas petataj anticipe sciigi la registradon kaj doni datumojn pri ili. Plej multaj landoj faras tion. La oficejo estas gvidita fare de malajzia astrofizikisto Mazlan Othman.
Komitato por la Uzado de Spaco por Pacaj Celoj
Tiu ĉi komitato estis establita laŭ la rezolucio de la Ĝenerala Asembleo de UN en 1959. Hodiaŭ, ĉi tiu komitato estas integrita al la agadoj de la Oficejo pri Eksterspacaj Aferoj de UN. 67 landoj estas membroj de ĉi tiu komitato hodiaŭ. Tiu ĉi komitato traktas diversajn aspektojn de homa agado en spaco por pacaj celoj, kaj havas du subkomisionojn:
Ĉiujare en februaro, la komitatoj kunvenas por ricevi raportojn pri la agado de la antaŭa jaro kaj diskuti proponitajn rezoluciojn kaj agadojn por la sekva jaro.
Konferencoj
De tempo al tempo, la Ministerio okazigas internaciajn aranĝojn en diversaj lokoj, kiuj inkluzivas kunvenon de sciencistoj kaj socio, por diskuti pri la koncernaj aferoj, kiel plibonigo de la vivokvalito de la loĝantoj de la Tero per kosmoesploro, helpo al evolulandoj, provante atingi interkonsentojn pri armeaj uzoj de spaco kaj aliaj aferoj. La plej granda konferenco organizita de UN en la kampo de spaco nomiĝas UNISPACE, kaj ĝi okazas en Vieno. Ĝis nun en tiu ĉi kadro okazis tri renkontiĝoj, en kiuj partoprenis reprezentantoj de la kosmaj agentejoj el la plej multaj el la membroŝtatoj de UN.
Raportoj
La Oficejo pri Eksterspacaj Aferoj de UN publikigas artikolojn, studojn, raportojn kaj politikajn dokumentojn en diversaj kampoj rilate al kosmoesploro. La publikaĵoj de la ministerio estas elŝuteblaj de ĝia retejo. Vi povas interalie trovi la UN-konvenciojn rilatajn al la kampo de spaco, ĉefe inter ili la fundamenta konvencio, kiu reguligas la homan agadon en la kosmo - la Traktato de Ekstera Spaco de 1967.
Brita Kosma Agentejo
La Brita Kosma Agentejo (The United Kingdom Space Agency, konata akronime UKSA) estis oficiale anoncita la 23-an de marto 2010, kaj iom post iom anstataŭigos la Britan Nacian Kosman Centron en la koncentriĝo kaj administrado de la agadoj de Britio en la kampo de esktertero. La nova agentejo oficiale komencis funkciigi la 1-an de aprilo 2010.
Preĝejo Vizito de Maria (Sümeg)
La franciskana mirakla pilgrimloka preĝejo Vizito de Maria estas sakrala monumento historia en urbo Sümeg (Hungario).
Historio
Pro dominado de turkoj en Veszprém (urbo) la diocezo translokiĝis al Sümeg. Episkopo György Széchényi konstruis en tiu loko kirkon kun monaĥejo inter 1652-1657. Li invitis la franciskanojn por la preĝeja servo. La konstruaĵo estis kvazaŭ katedralo kaj pligrandigita en 1733, trakonstruita inter 1949-1954. La orgeno estis kreita en 1913, trakonstruita en 1965.
Miraklejo
Statuo pri Sankta Maria estis kreita en la 16-a jarcento onidire en Supra Hungarujo kaj ĝi estas vera gotika artaĵo. La Sankta Virgulino tenas sian Sanktan Filon malsuprenprenitan de la kruco sur sia sino. Signoj de profunda doloro de la patrina malĝojo legeblas sur ŝia vizaĝo. Supozeble la franciskanoj portis tien la statuon, kiu kaŭzis miraklan resaniĝon en 1699. Post la miraklo la kirko estis deklarita mirakla loko kaj poste okazis aliaj miraklaj resaniĝoj. Dum la jarcentoj la preĝejo suferis plurajn damaĝojn (fulmotrafo dufoje, en 1911 iu fajrodetruis la altaron kun malica intenco, sed la statuo estis evitis la damaĝojn.
Preĝejo
La preĝejo situas ĉe placo ĉirkaŭita per arboj kune kun la monaĥejo en la maldekstra flanko. Mem la kirka fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. Apud la turo ambaŭflanke estas konstruaĵpartoj kun pordoj. Ankaŭ la turo havas pordon, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. La absido estas kvarangula. Interne la ĉefaltaro estis kreita en 1743, la predikejo estis donaco de episkopo Márton Bíró en 1760. La plej signifa entombigito estas Pál Hoffmann (episkopo).
Kermesoj okazas dimanĉe en la 8-an de septembro kaj en tago de Sankta Koro.
Monaĥejo
La monaĥejo estis konstruita kune kun la kirko. La monaĥoj estis forigitaj en 1950, sed ili povis reveni pro fino de la socialismo en 1989. Dum la socialismo la monaĥejo estis loĝdomo.
Brita Nacia Kosma Centro
La Brita Nacia Kosmo Centro (The British National Space Center, konata per la akronimo BNSC) estas libervola asocio de diversaj britaj registaraj ministerioj kaj akademiaj esplorcentroj. Britio ne havis kosman agentejon, en la konvencia senco de la difino, kaj tiu ĉi korpo konsistigas specon de spaca agentejo. La 23-an de marto 2010, la Brita Kosma Agentejo estis oficiale fondita.
BNSC estis fondita en 1985, por kunordigi la diversajn agadojn en Britio en la kampoj de kosmoesploro kaj ĝiaj civilaj aplikoj. Civila spaca agado en Britio okupiĝas pri spacscienco, satelita navigacio, komunikado kaj telesensado.
Majo de 2022
Jen listo de okazaĵoj en majo 2022:
Jaén (metrostacio)
Jaén estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Placo Yonge–Dundas
Ĉirkaŭ la kvadrato estas aliaj gravaj famaĵoj, inkluzive de la Toronta Eaton Centro, la Ed Mirvish Teatro kaj la Citytv-konstruaĵo.
(153708) 2001 UK76
(153708) 2001 UK76 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun ne tre granda orbita klineco, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Bařice-Velké Těšany
Bařice-Velké Těšany estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie. La municipo konsistas el du partoj: Bařice kaj Velké Těšany.
Historio
Proksime de Velké Těšany troviĝis armea formacio de kontraŭaera defendo Hvězda (VÚ 5100, "rakedistoj").
Argentinita (metrostacio)
Argentinita estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Junio de 2022
Jen listo de okazaĵoj en junio 2022:
Preĝejo Sankta Vito (Oberpreilipp)
La Preĝejo Sankta Vito (Sankt-Veits-Kirche) en Rudolstadt-Oberpreilipp, Germanujo, estas kirko protestantisma kun grava historio.
Historio
Temis pri unu el la plej malnovaj en tiu regiono; ĝi konstruitis en 1090 laŭ bizanca stilo kaj en la kuro de la tempo ĝi iĝis pilgrima. Tion kaŭzis ankaŭ la legendo ke Sankta Antonio vojaĝante misie al la soraboj mortis surloke kaj entombigitis sub "sankta monteto". Bedaŭrinde parto de la kirko pro malsufiĉa arthistoria kono malkonstruitis en 1862 dume la tura teretaĝo kun bela volbo el la 13-a jarcento konserviĝis. Altvalora Mario-triptiko de 1489 el la Skolo de Saalfeld, altaro de Sankta Anna, kiuj post la Reformacio venis el la malkonstruita Abatejo de Saalfeld al Oberpreilipp, kaj ujo por benita akvo troviĝas en la Urba muzeo de Saalfeld.
La nuna kirko (de 1862) estas hala kaj rektangula. La turo nuna estas okangula kun piramida tegmento. En sia malsupra parto estas rondarkaj fenestroj, supre bovokuloj kun kvarpartaj ornamaĵoj.
Kortesoj de Leono
La Kortesoj de Leono de 1188 estis parlamenta kunsido okazinta dum la printempo de tiu jaro, komence de la regado de Alfonso la 9-a de Leono, en la klostro de la Baziliko San Isidoro de Leono, kaj tiel komunikas ĝin la monarko al la ĉefepiskopo de Kompostelo. En 2013, Unesko agnoskis ilin en la Programo Memoro de la Mondo kiel «la dokumenta atestilo plej antikva de la eŭropa parlamenta sistemo».​
La privilegiuloj aperis kiel dialogo inter la reĝo kaj la eklezia hierarkio, unuflanke, kaj la reprezentantoj de la urboj aliflanke, sen postulo por ke ĉiu tavolo povas kunsidi aparte. La akcepto de popolaj kaj civitanaj elementoj rilatis nur al ekonomiaj necesoj.
Dum la kunsido oni agnoskis la netuŝeblecon de la hejmo, de la poŝto, la neceson por la reĝo kunvoki Kortesojn por fari militon aŭ deklari pacon, kaj oni garantiis nombrajn individuajn kaj kolektivajn rajtojn.
Sariñena
Sariñena [sariNJEna] (Sarinyena en aragona) estas municipo de Hispanio, en la centroriento de la komarko Monegros (kies ĉefurbo estas Sariñena mem) apartenanta al la sudokcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la centroriento de la komarko Monegros, oriente de la teritorio de Lanaja, kaj norde de tiu de Castejón de Monegros. Estas lageto okcidente de la loĝloko, kun areo norde de la montaro Alcubierre en zono transira inter la centra parto de la valo de Ebro kaj la lastaj deklivaroj de Somontano. La teritorio estas inter la basenoj de la riveroj Alcanadre kaj Flumen, kiuj kuniĝas je malmultaj km sude de la loĝloko. La municipa teritorio enhavas, krom la ĉefan loĝlokon, ankaŭ la loĝlokojn La Cartuja de Monegros, Lastanosa, Pallaruelo de Monegros, La Masadera kaj San Juan del Flumen.
Historio
Oni trovis restaĵojn de Bronzepoko, Ferepoko kaj iberoj. La loknomo Sariñena ŝajne devenas de la epoko de la iberoj, tra la iber-eŭska vorto "tza-ara-agan-en-na" (Saragnena) kiu signifas «kiu havas plian kvantoj de kampoj de mileo», kio estis kutima en la areo kaj la rivero Alcanadre estis konata kiel Matapanizos (panizo estas loka vorto por mileo).
Jan Jiří Grasel
Johann Georg Grasel (la 4-a de aprilo 1790, Nové Syrovice ĉe Moravské Budějovice – la 31-a de januaro 1818, Vieno, ekzekutita), ĉeĥe ankaŭ Jan Jiří Grasel, estis rabisto kaj murdisto, kiu agadis en dislimejo de suda Bohemio, suda Moravio kaj Aŭstrio.
Vivo
Grasel devenis el familo de kadavroforigisto, kio estis tiam ĝenerale malestimata profesio. Pro kaŭzo de ĝenerala elmembrigo el kamparana socio la kadavroforigistoj renkontiĝis kun vagabondoj kaj ŝtelisto. Ili mem ofte helpis sin per ŝteloj. Grasel estis gvidita al rabema profesio jam de sia patro. Lia kuraĝo faris el li baldaŭ danĝeran krimulon kaj por lia kapto estis skribita rekompenco.
Sariñena
Historio
La Kartuzio de Nia Sinjorino de la Fontoj, en la municipa teritorio de Lanaja, estis fondita en 1507 fare de la grafoj de Sástago kaj senjoroj de Pina, Beatriz de Luna kaj Blasco de Alagón. Tamen malfekundeco de la teroj, aĉa klimato kaj pesto kiu okazigis la morton de kelkaj monaĥoj, rezultis en la abandono de la instalaĵo, translokiĝante sin al la Kartuzio Aula Dei de Zaragoza en 1563. ​
La Monaĥejo de Sigena estis ege influa por ĉiuj loĝlokoj de la komarko Monegros, promociis la reloĝadon kaj havigis al la novaj loĝantoj loĝcartojn, tipe en la Mezepoko kiel feŭdisma kontrakto inter la Monaĥejo kaj la lokanoj, kiu precizigis devojn kaj rajtojn.
Dum la Hispana Enlanda Milito, la tiama aerodromo de Sariñena estis la ĉefa milita flughaveno de la respublika flanko en la Fronto de Aragono, ĉefe dum la somero-aŭtuno 1936, kun partopreno en bombardado de Huesca, Tardienta kaj Zaragozo. Sekve la frankisma aviado atakis ofte la areon. Okupita de la frankisma armeo en marto 1938, ĝi gastigis fortojn de la germana Legio Cóndor kaj poste de la Aviazione Legionaria Italiana.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, sed ĉe Sariñena kiel komarka ĉefurbo retenis la loĝantaron super la 4 000 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, migdaloj, olivarboj kaj fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, kortobirdoj kaj bovoj) al natura, kultura kaj rura turismo. Nuna ĉefa agrikulturo estas de irigacio, kaj estas rilata industrio, nome furaĝo, plasto ktp.
Evanĝelina
Evanĝelina (Evangeline, angle) estas epopeo de de la usona poeto Henry Wadsworth Longfellow, verkita angle kaj unue eldonita en 1847. La poemo sekvas akadian knabinon kiu nomiĝis Evangeline kaj ŝian serĉon de ŝia perdita amo, Gabrielo, enlokiĝinta dum la brita Elpelo de la Akadianoj.
Luis Amador (metrostacio)
Luis Amador estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Joinville
Joinville povas interalie rilati al
Bandcamp
Bandcamp estas usona firmao kiu malfermis retan muzikbutikon kaj artistan platformon kiu akcelas sendependajn artistojn. En 2013 apo estis aldonita al la muzikdistribuejo.
Bandcamp estis akirita de kompanio Epic Games la 2-an de marto 2022 por nekonita sumo. Ĝi daŭre funkcios kiel sendependa firmao sub Epic.
Funkciado
Aĉetante muzikon, la uzanto povas elekti el inter diversaj dosierformatoj kiel MP3, FLAC, AAC, Ogg Vorbis, WAV aŭ ALAC.
Artistoj
Ĉefe sendependaj artistoj.
Perspektif Online
Perspektif Online estis fondita de MAS R&D en 2019. Li estas novaĵdissendanto. Ĝi estas unu el la ĉefaj novaĵorganizoj de Turkio. Per siaj spertaj verkistoj kaj redaktistoj, ĝi ofertas novaĵelsendojn en ampleksaj kampoj kiel politiko kaj ekonomio. Ĝi dissendas novaĵojn en Youtube kaj diversaj amaskomunikiloj.
Fondinto - Posedanto
MAS AR-GE Ltd. Şti.
Julio de 2022
Jen listo de okazaĵoj en julio 2022:
Perspektif Online
Kunordigantoj
Hatem ETE,
Osman SERT
Redaktoro
Nevra YARAÇ
Famaj aŭtoroj kaj subtenantoj
Ali Bayramoğlu: "Politiko sen la kurdoj",
Hakan Albayrak: "La monto estas laca de nasko de musoj",
Etyen Mahçupyan: "Mahçupyan parolis al Perspektif: La nuna situacio nomiĝas Ittihadismo",
Binangonan
Binangonan - Bayan ng Binangonan - estas triaklasa urbego en Filipinoj, en regiono CALABARZON, en provinco Rizalo.
Geografio
Binangonan kuŝas sur duoninsulo en lago Laguna de Bay. Taytay (Rizalo) troviĝas 12, Pasigo 16, Muntinlupo kaj Antipolo po 18, ĉefurbo Manilo 24, Kezonurbo 28 kilometrojn (aere).
Historio
Laŭ la urba onidiro la loknomo signifas: "la unua urbo establita laŭ la lago". La loko estis sendependa paroĥo en 1621 fare de la franciskanaj misiistoj. La vilaĝo estis establita en 1737 kaj urbiĝis en 1900 jam dum la usona kolonia periodo. Dum la 2-a mondmilito Binangonan estis evakua centro por la loĝantoj de Manilo kaj najbaraj antaŭurboj. Homoj kaŝis en duoninsulo kaj proksimaj insuloj. Tamen la urbo travivis japanan dominadon inter 1942-1945. La liberiĝo okazis senbatale. En 1946 la municipo ricevis pli grandan aŭtonomion. En fine de la 1980-aj jaroj la komunumo atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda ol cent mil da loĝantoj).
Ekonomio
La ekonomio de Binangonan konsistas el agrikulturo (49 %). La industrio konsistas ĉefe el produktado de cementoj. La turisma industrio havas longan perspektivon. Binangonan estas grava provizanto de dolĉakvaj fiŝoj.
Religio kaj eduko
En Binangonan vivas katolikoj plejparte. Kampuso kaj kelkaj akademioj funkcias en la urbo.
Trafiko
Binangonan havas solan trairan vojon el Taytay kaj kuras plu laŭ la lagobordo. La haveno servas nur por la fiŝkaptistoj.
Klimato
La klimato de Binangonan estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 2204 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-decembro estas la pluva sezono kun pli oftaj pluvoj. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 23-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Lelio Sozzini
Lelio SOZZINI - naskiĝis la 29-an de januaro 1525 en Sieno, mortis en aĝo de nur 37 jaroj la 4-an de majo 1562 (37-jara) en Zuriko - estis itala humanista juristo kaj unitariisma teologo. La teologia skolo socinismo estas nomita laŭ li kaj lia nevo Fausto Sozzini.
Vivo kaj laboro
Sozzini estis la kvina el dek tri infanoj de la jura profesoro Mariano Sozzini la Pli Juna (1482-1556) kaj lia edzino Camilla Salvetti. Post studado de juro en Padovo, li estis en kontakto kun gvidaj humanistoj, legis Ciceronon kaj post-aristotelajn skribaĵojn kaj dediĉis sin al teologia esplorado, kiu kondukis lin al dubo pri la doktrino de triunuo. Li parolis la malnovgrekan, hebrean kaj araban. De 1546 ĝis 1547 li estis la prezidanto de la Collegia Vicentina, asocio de kontraŭ-triunuistoj en Viĉenco.
Pro tio li devis forlasi Italion en 1547 kaj iris al Grizono, kie estis pli da libereco, kaj li renkontis la instruiston Camillo Renato. En 1548 li vojaĝis plu al Ĝenevo, kaj en 1549 li enskribiĝis ĉe la universitato de Bazelo, kie li asociis kun grupo de italaj religiemaj rifuĝintoj ĉirkaŭ Celio Secondo Curione. En 1549 li translokiĝis al Konrad Pellikan en Zuriko, de kie li ankaŭ korespondis kun Johano Kalvino. De 1550 ĝis 1559, financite de lia riĉa patro, li entreprenis vojaĝojn al Francio, Anglio, al Nederlando kaj al Germanio. Sozzini renkontis plurajn reformantojn, kiel ekzemple en Zuriko, kiu estis lia proksima amiko malgraŭ teologiaj diferencoj, kaj Philipp Melanchthon en Wittenberg. Instigita de la konsento de Zuriko de Johano Kalvino kaj Heinrich Bullinger, li teologie okupiĝis pri la demando de sakramentoj. Kvankam li interalie pri la antaŭdestinismo ne dividis la opinion de la svisaj reformantoj, li plurfoje vojaĝis en ilia nomo, ekz. en 1555 kaj 1558 al Pollando.
Germana Instituto de Kosmofluga Inĝenierarto
La Germana Centro por Kosma Esploro (Das Deutsche Zentrum für Luft- und Raumfahrt, kaj mallongigita DLR, laŭvorte: la Germana Centro por Aera kaj Kosma Vojaĝado) estas la ĉefa kaj tegmenta organizo kiu kunigas ĉiujn oficialajn organizaĵojn de la Nacia Centro por Kosma Esplorado kaj Germana Kosma Agentejo.
La organizo estis establita en 1969 post la kuniĝo de tri centraj organizoj en Germanio - la "Aeronaŭtika Laboratorio" (AVA), la "Germana Aviada Laboratorio" (DVL) kaj la "Germana Aviada Esplorinstituto" (DFL). En 1972, ankaŭ la Centro por Spacesplorado (GfW) estis kunfandita kun tiu organizo. La Germana Centro por Kosma Esploro estas membro de la Asocio Helmholtz.
Ĉefaj projektoj
La centro estas sendependa en sia funkcio kaj funkcias en plej diversaj projektoj, sed ankaŭ estas aktiva partoprenanto kaj parto de la Eŭropa Kosma Agentejo kaj tial traktas, interalie:
Villarejo (metrostacio)
Villarejo estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Aŭgusto de 2022
Jen listo de okazaĵoj en aŭgusto 2022:
FioCruz
La Fondaĵo Oswaldo Cruz (Fiocruz) estas esplora institucio fondita en 1900 en Manguinhos, Rio-de-Ĵanejro, Brazilo, de la epidemiologo Oswaldo Cruz. Ĝi estas konsiderata unu el la ĉefaj publikaj sansistemaj esplorinstitucioj de la mondo kaj la plej grava en Latinameriko
Historio
La institucio fondiĝis kiel Federacia Instituto de Seroterapio la 25an de majo 1900, kies celo estis fabriki serumojn kaj vakcinojn kontraŭ bubona plago.
La 12an de decembro 1907, la Instituto de Eksperimenta Patologio de Manguinhos estis renomita kaj la 19an de marto 1918 honore al Oswaldo Cruz, ĝi estis renomita Instituto Oswaldo Cruz. En majo 1974, ĝi fariĝis Fundação Oswaldo Cruz, kun la akronimo Fiocruz.
Ĝia ĉefa celo estas esplorado kaj kuracado de tropikaj malsanoj. Lia laboro ne limiĝis nur al Rio-de-Ĵanejro aŭ la esplorado kaj produktado de vakcinoj. En kampanjoj por kuraci urbojn plagitajn de epidemioj de flava febro, variolo kaj bubona pesto, gi devis alfronti fortan opozicion kaj popolan malfeliĉon. Traktante la vivkondiĉojn de la loĝantoj de la interno, ĝi naskis debatojn, kiuj rezultis en la kreado de la Nacia Departemento de Publika Sano en 1920.
FioCruz en Rio-de-Ĵanejro
La teknikaj-sciencaj unuoj situantaj en Rio-de-eiroanejro estas jenaj:
Subteno-fundamento:
FioCruz ekster Rio de Janeiro
La teknikaj sciencaj unuoj situantaj ekster Rio-de-Janejro estas jenaj:
Albert Pilát
Albert PILÁT estis ĉeĥa botanikisto kaj fungisto. Li naskiĝis la 2-an de novembro 1903 en Prago kaj mortis la 29-an de majo 1974 en la sama urbo. Pilát estas lia aŭtonoma nomo, ĉi tie fakte ne mallongigo. Li unuafoje science priskribis plurajn fungojn, interalie la speciojn Boletus betulicola, Boletus legaliae kaj Boletus pinophilus el la funga genro boleto - intertempe la variaĵo Boletus betulicola konsideratas parto de la klado nobla boleto.
Dílar (metrostacio)
Dílar estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Septembro de 2022
Jen listo de okazaĵoj en septembro 2022:
Nuevo Los Cármenes (metrostacio)
Nuevo Los Cármenes estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Arbigny-sous-Varennes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langres, la suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Csaba Varga (juristo)
Csaba Varga [ĉaba], laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Csaba estas hungara juristo, altlerneja instruisto.
Biografio
Csaba Varga akiris juran diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1975. Post la diplomo li eklaboris en la jurscienca instituto en Budapeŝto. Li kandidatiĝis en 1976, doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1991. Tiam li ricevis la statuson scienca esploristo. Jam ekde 1982 li instruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös kaj ofte prelegis en eksterlandaj universitatoj. En 1995 li partoprenis en fondo de jura fakultato de Katolika Universitato Péter Pázmány. Li ricevis premiojn en 2009 kaj 2013. Li edziĝis en 1965.
Oktobro de 2022
Jen listo de okazaĵoj en oktobro 2022:
100519 Bombig
100519 Bombig estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala instruistino Anna Bombig (1919–2013), poetino de la italia regiono Friulo kaj tenera kantistino pri ŝia lando kaj ties loĝantoj.
Frederick Dielman
Frederick DIELMAN (25a de decembro 1847 – 25a de aŭgusto 1935) estis german-usona pentristo de portretoj kaj figuroj.
Biografio
Dielman naskiĝis en Hanovro, Germanio, kaj estis translokigita al Usono fruinfana. Li studis kun Wilhelm von Diez en la Reĝa Akademio en Munkeno kie li ricevis medalon pro atingo en korpodesegno.
Li malfermis studion en Novjorko, kie li laboris dekomence kiel ilustristo de libroj kaj gazetoj, kaj iĝis distingita teknika desegnisto kaj pentristo de ĝenrismaj bildoj. Li estis unu el la originaj membroj de la Society of American Artists (Societo de Usonaj Artistoj), estis farita Nacia Akademiano en 1883, kaj estis ankaŭ membro de la American Water Color Society (Usona Akvarela Societo), de la New York Etching Club (Novjorka Akvaforta Klubo), kaj de la Klubo Salmagundi. Li estis prezidanto de la Artofederacio de Novjorko.
En 1899, Dielman estis elektita prezidanto de la National Academy of Design (Nacia Akademio de Desegno). En 1903, li iĝis profesoro de desegno en la "College of the City of New York" kaj preskaŭ samtempe li estis farita direktoro de la artaj lernejoj de la Cooper Union.
Li faris gravajn kontribuojn al luksaj eldonoj de verkoj de Longfellow, Hawthorne, George Eliot, kaj de aliaj verkistoj, kaj al la variaj publikaĵoj de la Tile Club, kies membro li estis. Liaj murornamoj kaj mozaikpaneloj por la Kongresa Biblioteko en Vaŝingtono estas elstaraj. Inter liaj pentraĵoj montritan en la ekspozicioj de la Nacia Akademio estis The Patrician Lad (1877), Young Gamblers (1885), kaj Head (1886). Unu el la plej bone konataj el liaj ilustraĵoj estas A Girl I Know (junulino kiun mi konas).
Bačice
Bačice (Batschitz) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1307.
(100493) 1996 VK37
(100493) 1996 VK37 estas tre rapide rotacianta marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi rotacias kun nenormale granda rapido. Estas tre malofte, ke asteroido havas rotacian periodon de malpli ol 2,4 horoj.
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,232854 astronomia unuo, tie estas 34,834 milionoj da km.
Vital Brazil
Vital Brazil Mineiro da Campanha, konata kiel Vital Brazil (28-a de aprilo 1865 - 8-a de majo 1950) estis brazila kuracisto, biomedicina sciencisto kaj imunologo, konata pro la malkovro de la ĝeneralvalida kontraŭserpenta serumo uzita por trakti mordojn de venenaj serpentoj de la genroj Crotalus, Bothrops kaj Elaps. Li ankaŭ estis la unua se temas pri evoluigi kontraŭ-skorpian kaj kontraŭ-araneajn serumojn. Li estis la fondinto de la Butantan Instituto, esplora centro situanta en San-Paŭlo, la unua en la mondo dediĉita ekskluzive al baza kaj aplikata toksologio, nome la scienco pri venenaj bestoj.
Vital Brazil tiel komencis serion de eksperimentaj esploroj, kaj en 1901 li povis pruvi, ke monovalentaj serumoj kontraŭ aziaj specioj estas nepraktikaj kontraŭ sudamerikaj serpentoj, kaj procedis al disvolvigo de siaj unuaj monovalentaj serumoj kontraŭ la plej oftaj envenenigoj en Brazilo, tiuj produktitaj de la genroj Bothrops, Crotalus kaj Elaps (reprezentitaj respektive de la jararaka serpento, de la krotalo kaj de la korala serpento). Li trovis plurajn klinikajn kaj biokemiajn similecojn inter kaj eŭropaj kaj krotalaj envenenigoj kaj tial li estis la unua kiu atingis polivalentan serumon, t.e., samtempe efikan kontraŭ ambaŭ specioj, kio reprezentis sukcesegon kontraŭ la severa mortindico kaŭzita de ĉi tiuj specioj en norda, centra kaj suda Ameriko. En kelkaj jardekoj, tiu mortindico, kiu estis pli alta ol 25% ĝis 20% de morditaj homoj, falis al malpli ol 2%.
Instituto Butantan
Vital Brazil estis la kreinto de la Instituto Butantan, en San-Paŭlo, kiu estis instalita sur malnova bieno malproksima de la urbo, aĉetita de la registaro de la ŝtato San-Paŭlo por ke funkciu laboratorio por produktado de vakcinoj.
La aĉeta dokumento por la bieno estas datita la 24an de decembro 1899. De tiu malfortika kaj malfacila komenco, la Instituto kreskis rapide. En 1901, li jam produktis kontraŭ-pestajn kaj kontraŭ-serpentajn serumojn, tial la nomon Instituto Serunterápico de la ŝtato San-Paŭlo. En 1925, ĝi estis renomita Instituto Butantan.
La Instituto restas centro de referenco kaj plejboneco en pluraj sciencaj areoj
La graveco
La malkovro fare de Vital Brazil pri la specifeco de antipiretaj serumoj estigis novan koncepton en imunologio, kaj lia laboro pri la dozo de antipiretaj serumoj generis teknologion senprecedencan. La kreado de specifaj kontraŭperspirantaj serumoj kaj la versa kontraŭ-serpentan ofertis al medicino, por la unua fojo, vere efikan produkton en la kuracado de serpentaĵoj, kiuj, sen anstataŭaĵo, daŭre savis centojn da vivoj en la lastaj cent jaroj.
Konservita dum scienca konferenco en Usono en 1915, lia laboro baldaŭ vekis la intereson de Eŭropo, kie li tiutempe estis ĉe la avangardo de medicina esplorado kaj akiris tutmondan agnoskon. La Instituto Butantan reprezentas limŝtonon en la brazila eksperimenta scienco. Disvolvante signifan nombron de altkvalita scienca esplorado, edukante kamparajn popolojn al adopto de kuracado kaj antaŭzorgo de serpentmordoj kaj kreado de tio, kio eble estis la unua efika instruado por plenkreskuloj, ĉi tiu Instituto ludis tiutempe gravan socian rolon.
Instituto Vital Brazil
Post forlaso de la direkto al Instituto Butantan en 1919, Vitala Brazilo iris al Rio-de-Ĵanejro. Malgraŭ esti invitita de Carlos Chagas por labori en Manguinhos (renomita FioCruz), li decidis fondi novan laboratorion, ĉar li opiniis, ke Brazilo bezonas pli da sciencaj institucioj, kie studado kaj esplorado zorgos solvi iliajn gravajn problemojn.
En Niterói, kun la subteno de la tiama prezidanto de la ŝtato Rio-de-Ĵanejro, d-ro Raul de Morais Veiga, li fondis la Instituton Vital-Brazil, la nunan Instituton Vitalan Brazilon SA (Centro por Esploro, Instruado, Disvolviĝo kaj Produktado de Imunobiologiaj Medicinoj, Enportoj kaj Teknologio por Sano), en julio 1919.
Ĝia seriozeco, persistemo kaj sindediĉo igis tiun Instituton alia grava esplorcentro, unika por sia organizo sur la landa nivelo kaj internacie agnoskita scienca starigo pro la valora laboro farita tie.