cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elemér Zágoni
Kariero
Elemér Zágoni akiris inter 1959–62 en Târgu Mureș apoteksistantan diplomon, en 1968 en OGYI de Târgu Mureș diplomon de apotekisto, li doktoriĝis en 1980. De 1962 ĝis 1987 li estis apotekisto en sia naskiĝvilaĝo, inter 1987–91 ĉefapotekisto en Miercurea Ciuc. De 1992 li gvidas sian propran apotekon Arthemis.
El Cerrito
El Cerrito estas kolombia komunumo situanta en la departemento de Valo de Kaŭko, en Kolombio. La komunumo estas konata ĉar en ĝia jurisdikcio troviĝas la bieno "El Paraíso" (La paradizo), kie okazas la plejmulto de la romano "María", ĉefverko de Jorge Isaacs. Parto el la teritorio de "El Cerrito" apartenas al la Parque Nacional Natural Las Hermosas (Nacia parko La Belulinoj). Ĝia distanco al Kalio, la ĉefurbo de la departemento, estas 47 km.
Toponimio
La nomo de la komunumo kaj de la ĉefloko estas de kastilia origino, ĝi aludas al la artefarita altaĵo situanta ĉe la bieno "La lomita" (la altaĵeto). Nuntempe la altaĵo jam ne plu estas videbla ekde la komunumo, ĉar ĝi malpligrandigis.
Geografio
El Cerrito troviĝas en riverborda plataĵo, kiu havas la saman nomon, en la okcidenta deklivo de la Centra Montoĉeno.
Limoj
El Cerrito limas norde kun Guacarí kaj Ginebra, je la oriento kun Chaparral, Tolima, je la sudo kun Palmira kaj je la okcidento kun Vijes.
Politika Divido
Ĝiaj distriktoj (corregimientos) estas: Santa Elena, El Placer, San Antonio, Santa Luisa, El Pomo, El Castillo, El Moral, El Carrizal, Aují, Los Andes, kaj Tenerife.
Ĝia urba kaploko dividiĝas en la kvartalojn San Rafael, Santa Bárbara, Chapinero, Buenos Aires, Eduardo Cabal Molina, La Estrella, El Rosario, Sagrado Corazón, Álvaro Navia Prado, El Cincuentenario, La Esperanza, Sajonia, Pueblito Valluno, Coincer, Villa del Carmen, Los Samanes, Villa Cariño, Villa La Paz, Brisas de la Merced (Teatrino), Nuevo Amanecer kaj El Porvenir.
Historio
Je la alveno de la konkerantoj estrataj de Sebastián de Belalcázar, la teritorio estis loĝata de indiĝenaj ĉinĉoj (chinches), kiuj sub la komando de la kaciko (estro) Calarcá estis disvenkitaj de la eŭropanoj.
En la regiono de Guazábara, kie la indiĝenoj adoris la arbon «totujandi», la kapitano Gregorio de Astigarreta kreis la bienon de Sankta Hieronimo de la Ingeniecoj, kiu apartenis al Guacarí kaj kie setlado komenciĝis en 1797. La Cabildo de Cali kreis la parton de Pantanillo kun jurisdikcio de la rivero de Las Guabas ĝis la rivero Nima kaj en 1821 stransiris al la posedo de la kantono de Buga, poste estis transdonita al la terenoj donacitaj al Petrona kaj Sebastiana Cárdenas.
József Leövey
József Leövey [jOĵef lOvei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Leövey József estis hungara aktoro.
Dio rekompencu vin
Dio Rekompencu Vin... (portugallingve Deus Lhe Pague) estas la plej sukcesplena teatraĵo de brazila literaturo, kun pli ol 14 mil prezentadoj. Ĝia aŭtoro estas Joracy Camargo, ano de Academia Brasileira de Letras. Kiel eksterordinara sukceso de la teatra literaturo, la teksto verkita en 1933 estas jam eldonita pli ol dudek fojojn en Brazilo, kvin fojojn en Portugalujo, tri fojojn en Argentino (kie ĝi fariĝis filmon), du fojojn en Ĉilio kaj Usono, kaj unu fojon en pluraj aliaj landoj, ĉar ĝi estis tradukita al preskaŭ ĉiuj literaturaj lingvoj de la mondo. Al Esperanto tradukis ĝin Sylvio Peixoto. Kultura Kooperativo de Esperantistoj el Rio-de-Ĵanejro eldonis la tradukaĵon en la jaro 1959.
Polinoma tempo
En komputa komplikteorio, rula polinoma tempo de algoritmo estas okazo ke la asimptota supera baro de tempo bezonata por solvi la problemon estas polinoma funkcio al amplekso n de la datumoj donitaj kiel enigo, kie k estas iu konstanto kiu ne dependas de n por ĉiu aparta algoritmo. Do la tempo estas O(nk).
Dio rekompencu vin
Dio Rekompencu Vin estis malpermesita de la portugala registaro post sia sukcesoplena prezentado en 1935, en Lisbono. Ĝia socia kritiko faris de ĝi unu el plej ŝatataj teatraĵoj dum milita diktaturo de Brazilo, ĉar en la 1960-aj jaroj ĝi estas jam klasikaĵo kaj oni ne povus malpermesi ĝian prezentadon.
Polinoma tempo
Noto ke kvankam en polinomo la potenco k ĉiam estas entjero, en okazo de polinoma tempo estas konsiderataj ne nur entjeraj k, sed ĉiuj reelaj k≥0.
Forta pingveno
Tiu pingveno nestumas en malgrandaj (10 nestoj) al grandaj (1200 nestoj) kolonioj sub arbara kovro aŭ eĉ malferme. Ĉefaj kolonioj estas situantaj en Nordorienta Insulo, aliaj kolonioj estas setlitaj en Insulo Broughton same kiel ĉe la roka Okcidenta Montoĉeno. La ĉefaj predoj de la Forta pingveno estas krilo, suplementata de kalmaroj kaj malgrandaj fiŝoj. Tiu specio estas nune taksita kiel 'vundebla' fare de IUCN ĉar ties reprodukta teritorio estas limigita al unu malgranda insularo. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulita je 25,000 reproduktaj paroj.
Polinoma tempo
Kelkaj oftaj okazoj:
Forta pingveno
Nomenklaturo
Forta pingveno estis origine kolektita en 1874 kaj nomigita atrata de Frederick Wollaston Hutton. Tamen, Hutton perdis sian ekzempleron mare, sed pentris la birdon kun helpo de la pingvenentuziasmulo Emile Campbell-Browne, antaŭ ol oni povus decidi speciigon. La priskribo verkita de Hutton kaj la ilustracio fare de Keulemans en la verko de Buller nome “A History of the Birds of New Zealand” estas pruvoj ke tiu estas la sama pingveno antaŭe identigita de Hutton. Tamen estas ioma polemiko pri la klasigo de tiu pingveno, kaj Oliver kapablis sukcesi proponi, ke ekzistas malgrandaj anatomiaj diferencoj inter la Fortaj pingvenoj kaj la komencaj priskribo kaj ilustracio, konduke al fakto, ke oni nomigu la Fortan pingvenon kiel robustus anstataŭ atratus.
Polinoma tempo
Por ĉiu k>0 kaj ĉiu c>1, O(nc log(nk)) estas subaro de O(log(n(c+a))) por ĉiu a>0. Tiel ofte estanta kresko O(nc log(nk)) povas esti konsiderata kiel polinoma kun malmulte pli granda potenco.
Forta pingveno
Priskribo
La Forta pingveno estas ofte komparata al la Fjordlanda pingveno (Eudyptes pachyrhynchus), kiu estas same membro de la genro de Krestopingvenoj (Eudyptes). La Fortaj pingvenoj povas esti distingataj el la Fjordlandaj pingvenoj per makulo de haŭto ĉe la bazo de ties bekoj. La Forta pingveno estas similkolora al aliaj specioj de pingvenoj, kaj havas nigrajn kapon, dorson kaj naĝilojn kun blanka ventro. Brilflava kresto, komenca ĉe la bekobazo, trairas laŭlonge de la supra parto de la kapo ambaŭflanke kaj finas ĉe la malantaŭo de la kapo. Ĝi havas dikan ruĝec-brunan bekon, markita per hela rozkolora haŭtaĵo ĉe la bekobazo. La okuloj estas ĝenerale priskribitaj kiel brile ruĝecbrunaj, sed tiu koloraro povas varii iome laŭ la individuoj kaj laŭ diferenca lumo. La kolormodeloj subflugile diferencas el individuo al individuo, tiele ĝi ne estas bona karaktero por la specia identigo.
Polinoma tempo
Oni iam uzas la nocion de "polinoma tempo de longo de la enigo" kiel difino de "rapida" aŭ "farebla" kalkulado, kontraŭ de super-polinoma tempo, kiu estas io pli malrapida. Eksponenta tempo estas ekzemplo de super-polinoma tempo. Kvankam reala por malgrandaj taskoj ĉi tiuj rezonoj povas esti malveraj, ĉar en ĉi tia okazo koeficientoj kaj termoj de pli malgranda ordo en formulo de tempo, malatentataj de la granda O, estas gravaj.
Forta pingveno
Priskribo
Tiu pingveno povas elsendi ampleksan varion de voĉaj bruoj. Malfacilas pervorte priskribi tiujn bruojn, sed ili gamas el fajfoj kaj eksplodaj krioj kaze de minaco al ritmaj azenblekaj kaj trumpetaj sonoj kiuj povas esti aŭdataj ellongdistance mare.
Polinoma tempo
La komplikeco klaso de decida problemo kiu povas esti solvita per determinisma sinsekva maŝino en polinoma tempo estas P. La klaso de decida problemo kiu povas esti kontrolita en polinoma tempo estas NP. Ekvivalente, NP estas la klaso de decida problemo kiu povas esti solvita en polinoma tempo per ne-determinisma maŝino de Turing.
Marchamalo
Marchamalo estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi formas parton de la industrial zono konata kiel Koridoro de Henares kaj ene de ĝia municipa teritorio troviĝas parto de la Industria Areo de Henares.
Forta pingveno
Konservado
Kvankam Fortaj pingvenoj ne estas nune minacataj, ili estas konsiderataj vundebla specio. Se leviĝas minaco, ĝi povus rapide formortigi ties populacion ĉar ties reproduktejaj lokoj estas limigitaj al malgranda insularo. Eblaj minacoj estas enmeto de nova predanto, troa fiŝkaptado ĉe la insuloj kiuj povus malgrandigi ties manĝofonton, pliiĝantaj akvotemperaturoj pro tutmonda varmigado kiu malproksimigus predojn, kaj poluado. La novzelanda registaro entreprenis agadon por protekti la habitatojn kaj marajn manĝejojn de la Snares.
Polinoma tempo
P estas la plej malgranda tempo-komplikeca klaso sur determinisma maŝino kiu ne ŝanĝas se modelo de la maŝino ŝanĝas. Ekzemple, ŝanĝo de unu-benda maŝino de Turing al mult-benda maŝino povas konduki al kvadrata plirapidigo, sed ĉiu algoritmo kiu ruliĝas en polinoma tempo sur unu modelo ankaŭ ruliĝas en polinoma tempo sur la alia, ĉar kvadrata radiko do polinomo estas la granda O de polinomo kaj kvadrato de polinomo estas denove polinomo. P estas ankaŭ la plej malgranda klaso fermita sub komponaĵo de subproblemoj.
Forta pingveno
Dieto
La dieto de Fortaj pingvenoj kutime konsistas el krilo de specio Nyctiphanes australis, malgrandaj fiŝoj, kaj cefalopodoj. Unu studo trovis, ke ĉirkaŭ 60 % el la maso de stomakenhavo el Fortaj pingvenoj konsistis el krilo, 30 % estis fiŝo, kaj ĉirkaŭ 10 % estis cefalopodoj. La priserĉistoj koncludis, ke la kvanto de fiŝaj otolitoj kaj cefalopodaj bekoj indikis la gravon de tiuj tipoj de predo por plenkreskaj pingvenoj ĉe maro. Alia studo informis, ke la dieto konsistanta el ĉirkaŭ 55 % de krilo, 24 % el fiŝo, kaj 21 % el cefalopodoj, sugestis ankaŭ ke fiŝoj kaj cefalopodoj estas pli gravaj predotipoj ol la porcentaĵo el stomakenhava kompono indikis.
Marchamalo
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas marchamalero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 7 200 loĝantoj kaj la denseco estas de 223,37 loĝ/km².
Ves (Černousy)
Ves estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Černousy en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Černousy. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 35 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Marchamalo
Situo
Marchamalo situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Gvadalaĥaro en la centr-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 674 m super marnivelo; je 5 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, kaj je 68 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 31,20 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°40′08″N 3°12′08″Ok.
Forta pingveno
Manĝekologio
La manĝomodeloj de la reproduktaj Fortaj pingvenoj estas bone difinita. Dum kunrespondeco pri ovokovado, la maskloj foriras por dusemajna longa manĝoveturado, kiu koincidas kun printempa eksplodo de planktono, ĉar ili estas fidindaj antaŭsciantoj pri manĝofontoj. Post la reveno de la maskloj, la inoj foriras por iome pli mallongaj manĝoveturado (malpli ol unu semajno), revenante akurate por la eloviĝo. Dum idozorgado nur la ino havigas nutradon plenumante mallongajn manĝoveturadojn (1 al 3 tagoj). Dum maskloj plenumas longajn manĝoveturadojn atingas profundojn de ĝis 120 m, idozorgadaj birdoj kutime montras neprofundajn persekutajn plonĝostrategiojn (averaĝa plonĝo al profundoj de 20–40 m) por kapti predon.
Polinoma tempo
Estadas uzata termino malforte polinoma rula tempo. Ĉi tiu signifas ke la tempo estas polinoma ne de amplekso de la enigo, sed de cifereca valoro de la enigo, kiu povas esti eksponente pli granda. Ekzemple, la eŭklida algoritmo estas nur malforte polinoma se estas realigita uzante subtrahon.
Forta pingveno
Predantoj
Predantoj de plenkreskaj Fortaj pingvenoj estas marleonoj kaj marleopardoj. Ties ovoj kaj idoj estas ĉasataj de rabmevoj kaj petreloj.
Polinoma tempo
Simile, rula tempo estas forte polinoma se la tempo estas sendependa de la cifereca datuma amplekso kaj dependas nur de la imanentaj dimensioj de la problemo. Ekzemple, algoritmo kiu povas ordigi n entjerojn, ĉiu malpli granda ol k en tempo O(n2) estas forte polinoma, kaj algoritmo povas ordigi ilin en tempo O(nk) estas malforte polinoma (ĉar entjero malpli granda ol k povas esti prezentita en amplekso logaritma de k).
Forta pingveno
Pariĝado kaj reproduktado
La reprodukta sezono de la Fortaj pingvenoj okazas en la somero de Novzelando, starte en la komenco de septembro kaj fine en la fino de januaro. La Fortaj pingvenoj ekreproduktiĝas en la aĝa gamo de kvin al naŭ jaroj. Por allogi inojn, sola masklo staras erekte kun siaj flugiloj foretende kaj ŝvelante sian bruston. Verŝajne paroj restas fidelaj unu al alia por pli ol unu sezono. La paro poste konstruas neston, kaj plej el la verko estas farata de la masklo. La ino demetas du ovojn, tipe ĉirkaŭ 3 al 5 tagojn aparte, kiuj eloviĝas post 31 al 37 tagoj. La dua demetita ovo estas ĝis 85 procente pli granda ol la unua kaj ankaŭ eloviĝas unua. La pli malgranda, laste eloviĝinta ido suferas konkurencon fare de la frato kaj kutime ne survivas, kio nomiĝas "kainismo". Ovogranda dimorfismo estas partikulare granda ĉe Fortaj pingvenoj, kaj la pli granda eloviĝinto nur plimarkas la fratan grandodiferencon. La eloviĝa modelo kaj la grandodimorfaj ovoj estas du el la mekanismoj per kiuj birdoj povas ŝanĝi sian reproduktan modelon reage al mediaj kaj reproduktaj kondiĉoj. Ĉe malfrumaturaj birdoj, kiaj la Fortaj pingvenoj, ovogranda variado kaj malsamtempa eloviĝo estas adaptaj mekanismoj kiuj povas konduki al reprodukta malpliiĝo. Tamen, la Fortaj pingvenoj kaj aliaj membroj de ties genro, Eudyptes, diferencas el plej aliaj birdoj je tio ke ties laste demetita ovo estas pli granda kaj eloviĝas unua anstataŭ esti la plej malgranda kaj lasta por eloviĝi.
Polinoma tempo
Vidu ankaŭ
Time complexity
Ves (Černousy)
Ves estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,49 km².
Flago de la Paskinsulo
La Flago de la Paskinsulo estas blanka flago kun ruĝa Reimiro, paskinsula lignoĉizado. La ruĝa Reimiro estis farita el ligno kaj uzita de virinoj de Rapa Nui. Ĝi estis adoptita la 9-an de majo 2006.
אי הפסחא
NGC 2541
NGC 2541 (aliaj indikoj — UGC 4284, MCG 8-15-54, ZWG 236.37, PGC 23110) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ves (Černousy)
Ves estas la plej norda domaro de distrikto Liberec. En la jaroj 1815-1945 troviĝis ĉe ĝi trilanda punkto de Bohemio, Prusio kaj Saksio. Sed ĝis la jaro 1959 apartenis al la municipo ankaŭ nesurkonstruita terlango de la teritorio, nuntempe troviĝanta en polaj gminoj Sulików kaj vilaĝa komunumo Zgorzelec. Temas pri devene slava municipo reloĝigita laŭ germana rajto kaj nomita "Wiese" (herbejo). La domaro situas en valo de rivero Smědá.
NGC 2541
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Forta pingveno
Pariĝado kaj reproduktado
Ovokovado ne okazas ĝis ambaŭ ovoj estis demetitaj, kaj ili estas kutime kovataj unu antaŭ la alia. La pli malgranda, unue demetita estas ofte lokita en la antaŭ situacio por kovado, kio estas supozeble la plej malfavora loko ĉar ili havas pli malaltajn kaj pli variajn temperaturojn dum la kovado. Kvankam la plej malgranda, unua ovo ricevas malpli favoran kovadon, oni trovis, ke la ovogranda dimorfismo efikas al la eloviĝa modelo ĉe Fortaj pingvenoj anstataŭ la kovada lokigo. Ambaŭ gepatroj kunrespondecas ĉe ovokovado. Dum la unuaj dek tagoj, ili alternas. Poste la masklo foriras por longa periodo (ĉirkaŭ 12 tagojn) por manĝi, dum la patrino restas kun la ovoj. Kiam li revenas, la roloj invertiĝas. Ankaŭ, post lia reveno, la paro engaĝiĝas en memmontrado per kaposubigo kaj trumpetado, kio plue plifortigas ties ligon. Dum la unuaj tri semajnoj post eloviĝo, la masklo zorgas la idojn el predantoj dum la ino serĉas manĝon, revenante ĉiun tagon por nutri siajn idojn. Oni observis, ke la gepatroj povas rekoni siajn idojn kaj idoj povas rekoni siajn gepatrojn. Tiu studo trovis, ke la alvokoj inter ido kaj generinto estis pli gravaj por rekono ol vidaj klopodoj. La gepatroj havigas manĝon por siaj junuloj ĉiutage ĝis ido faris mudon kaj povas manĝi sian propran manĝon. La idoj sendependiĝas proksimume post 11 semajnoj.
Marchamalo
Historio kaj demografio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis en multaj vilaĝoj de la regiono pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Sed ne en Marchamalo. Ties loĝantaro estis stabila laŭlonge de la historio, je niveloj similaj al tiuj de la najbaraj vilaĝoj. Je la alveno de la industrio al la areo en la 1960-aj jaroj okazis unua demografia eksplodo pro la amasa alveno de laborforto ricevita de diversaj lokoj de la centro kaj sudo de Hispanio, ĉefe de la propra Gvadalaĥaro, sudo de Kastilio-Leono, Ekstremaduro, Manĉo kaj Andaluzio; zonoj tre tuŝitaj de la tiama kampara krizo, kies loĝantaro, ĉefe kamparana majoritate devis elmigri al la grandurboj kaj ties ĉirkaŭaĵoj. Ekde tiam, la loĝantaro kreskiĝis eksponenciale. La industria stabiligo en la zono kaj la plibonigo de servoj estis akompanataj de dua demografia eksplodo en la unuaj jaroj de la 21-a jarcento, fakto kiu tuŝis ĉefe la tutan areon de la Koridoro de Henares, kie oni ricevis loĝantaron ĉefe el la Madrida Regiono kaj de eksterlande.
La historia evoluo demografia de Azuqueca montras tiun krutan supreniron klare laŭ la ciferoj. En la komenco de la 20-a jarcento estis 1 200 loĝantoj. Post la Hispana Enlanda Milito kaj post la elmigra krizo de la ruraj areoj, male kiel okazis en aliaj setlejoj de la provinco la loĝantaro kreskis al 2 000 en la 1960-aj jaroj, ĝuste kiam tute male okazis en multaj lokoj de Hispanio. Sed poste la ciferoj ege pli multe kreskis ĝis pli ol 4 000 komence de la 21-a jarcento kaj multe pli ol 6 000 lastatempe.
La 1an de januaro 1999, Marchamalo iĝis sendependa municipio post esti aparteninta al la urbo Gvadalaĥaro, kiel submunicipo dum kelkaj jardekoj.
Ekonomio
Agrikulturo de irigacio kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Industrio.
19550 Samabates
19550 Samabates estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Samantha Lee Bates, finalistino en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, konkurso de sciencaj mezlernejoj, pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Notre Dame Elementary School de Belmont (Kalifornio, Usono).
49036 Peliono
49036 Peliono estas malgranda asteroido de la klaso de la centaŭroj, malkovrita la far'de la usonaj astronomoj Robert J. Whiteley kaj David J. Tholen elde observatorio de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Stacio Suzukashi
Stacio Suzukashi (japane: 鈴鹿市駅 [Suzukaŝi-eki], angle: Suzukashi Station) estas fervoja stacio en Suzuka, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Suzuka.
49036 Peliono
Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun Saturno, pro tio, ĝia orbita periodo estas proksima de tiu de Urano. Ĝia discentra orbito krucas tiun de Urano; ĝi estas uranorenkonta asteroido sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo; ĝia urana MOID estas 2,2269 (333,139 milionoj da km).
1734
1734 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
Distrikto Katĉ
Distrikto Katĉ estas distrikto de la subŝtato Guĝarato en okcidenta Barato. Kovrante areon de 45 652 km², ĝi estas la plej vasta barata distrikto.
1734
En la jaro 1734 post Kristo okazis, interalie:
Distrikto Katĉ
Katĉ laŭlitere signifas ion kio alterne sekiĝas kaj malsekiĝas; granda parto de tiu distrikto estas konata kiel Katĉ-Salmarĉo kiu estas malprofunda malsekejo kiu inundas dum la pluvsezono kaj sekiĝas dum la aliaj sezonoj. La sama vorto estas uzata en la lingvoj de sanskrita origino por testudo kaj por vestoj kiuj oni surmetas kiam sin banante. Aliflanke Kutĉ ankaŭ rilatas al unu el la ĉefaj popoloj de la regiono, la kutĉoj. La salmarĉoj ( loka nomo : Rann ) estas famaj por siaj salaj ebenaĵoj kiuj estiĝas neĝblankaj post sekiĝo de la malprofunda akvotavolo ĉiun sezonon antaŭ la musonaj pluvoj.
49036 Peliono
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monto Peliono en Tesalio, loko kie, laŭ la helena mitologio, vivis la centaŭroj.
Distrikto Katĉ
La distrikto ankaŭ famas pro la ekologie gravaj Bani-herbejoj kun iliaj sezon-marĉaj malsekejoj kiuj konstituas la periferian zonon de Rann de Kutĉ.
Kutĉ-Distrikto estas ĉirkaŭita de Kutĉ-Golfo kaj Araba Maro sude kaj okcidente, dum nordaj kaj orientaj partoj estas ĉirkaŭitaj de la Granda kaj de la Eta Kutĉ-Salmalsekejoj ( sezonaj malsekejoj ). Kiam ne estis konstruitaj multajn akvobaraĵojn la Kutĉ-Salmalsekejoj restis malsekeje dum granda parto de la jaro. Eĉ nuntempe, la regiono restas humida dum signifa parto de la jaro.
Demografio
En 2001 la distrikto havis 1 583 500 da loĝantoj de kiuj 30% estis urbanaj. Laŭ popolnombrado de 2011 la loĝantaro sumiĝis je nombro de 2 090 313.
Motorveturiloj registritaj en Kutĉ-Distrikto havas registrado-numeron kiu komencas kun GJ-12.
Geografio
Kutĉ-Distrikto, kun surfaco de 45 652 km², estas la plej vasta distrikto en Barato. La ĉefa administrejo troviĝas en Buĝ kiu estas la geografia distriktocentro. Aliaj gravaj urboj estas Gandhidham, Rapar, Nakhatrana, Anjar, Mandvi, Madhapar kaj Mundra. La distriktro enhavas 966 vilaĝojn.
Virtuale Kutĉ-Distrikto estas insulo, ĉar ĝi estas ĉirkaŭita de Araba Maro okcidente; de Kutĉ-Golfo sude kaj sudoriente kaj de Kutĉ-Salmalsekejo norde kaj nordoriente. La limo kun Pakistano troviĝas laŭlonge de la norda rando de Kutĉ-Malsekejo, de la kontestita Kori-Kreko. Kutĉ-Duoninsulo estas ekzemplo de aktiva faldado-kaj-puŝado tektonismo. En Centra Kutĉ-Regiono estas kvar ĉefaj orienten-okcidenten monteto-ĉenoj karakterizitaj de faŭltaj faldoj kun krutaj nordaj deklivoj kaj malkrutaj sudaj deklivoj. Surbaze de la laŭgrade pligrandiĝanta dimensio de la linia ĉeno de montetoj al la okcidento laŭlonge de la kutĉ-kontinenta faŭlto kaj la surcentro de la tertremo de 2001 situante je la orienta ekstremo de la kutĉa kontinenta faŭlto, oni konkludas ke la orienta parto de kutĉ-kontinenta faŭlto estas laŭgrade leviĝanta. Oni povas sugesti surbaze de la malĉeesto de klara surfaca rompaĵo kaj dum la tertremo de Anjar en 1956 kaj dum tiu de Bhuj en 2001, ke movoj okazis laŭlonge de subtera loko. Vilaĝoj en la orienta parto de la kontinenta montetoĉeno (Jawaharnagar, Khirsara, Devisar, Amarsar kaj Bandhdi) kiuj tie situis, estis komplete forbalaiitaj dum la tertremo de 2001.
Akademio Internacia de la Sciencoj
Akademio Internacia de la Sciencoj (mallongigo: AIS) estis universitatnivela kleriga kaj esplora institucio, kiu por scienca komunikado uzis precipe Internacian Lingvon (= "ILo", alinomata Internacia Lingvo de d-ro Esperanto). Se iu grava transnacia organizaĵo iam elektos alian neŭtralan lingvon kiel internacian komprenigilon, AIS povus laŭ sia konstitucio uzi tiun lingvon kiel ILon. Ĝi daŭris pli-malpli de 1983 ĝis 2008, do 25 jarojn. Poste ĝi ne plu tiom aktivis. Prezidanto de AIS por la periodo 2008–2011 estis Fabrizio Angelo Pennacchietti, kiu transprenis tiun oficon de Helmar Frank. Malgraŭ ke ĝi ne plu aktivas, ĝi havis surprizajn sukcesojn, laŭ la nombro de studentoj kaj la intereso de partneroj, ŝtataj kaj neŝtataj. Ĝi finfine estis malfondita je la fino de 2020.
Historio
AIS estis fondita en la 1980-aj jaroj (neoficiale en 1983, oficiale en 1985) en la sud-eŭropa respubliko San-Marino, laŭ iniciato de sciencistoj el diversaj landoj, kiel Helmar Frank, Humphrey Tonkin, kaj Reinhard Selten.
La Registaro de San-Marino unue donis al AIS larĝan moralan subtenon. Tamen, kiam la San Marina universitato "Università degli studi" estis fondita en San-Marino en 1988, tiu akiris prioritaton super tiun de AIS. Sekve de tio AIS komencis funkciigi kursojn dum siaj Sanmarinecaj Universitataj Sesioj (SUS) kaj ekzamenojn eksterlande de San-Marino. Klerigaj kongresoj kaj someraj kursoj okazis en Bulgario, Koreio, Ĉeĥio, Germanio, Francio, Italio, Pollando, Rumanio, Rusio, Slovakio kaj Svedio.
En jenaj landoj ĝi akiris agnoskon por okazigi kongresojn ("Sanmarinecaj Universitatajn Sesiojn") kaj universitatajn ekzamenojn:
Ne-SUS-aj konferencoj (sen la rajto okazigi studfinajn ekzamenojn) okazis ankaŭ en aliaj landoj.
Membildo de AIS
AIS estis universitateca institucio, kiu speciale alstrebis tri celojn:
AIS ne estis Esperanto-organizaĵo, sed favoris lingvan egalrajtecon en scienca komunikado kaj tial uzis ILon en la kunsidoj de siaj senato kaj ĝenerala asembleo, en ĉiuj studfinaj ekzamenoj kaj en siaj kursoj dum Sanmarinecaj Universitataj Sesioj (SUS).
La sektoroj
AIS havis kvar sektorojn. Ĝi publikigis sian anaron regule en la Internacia Sciencista Dokumentaro (ISD), kiu aperis libroforme kaj rete (vidu malsupre sub "Eksteraj ligiloj").
Scienca sektoro
La fakultata aŭ sekcia strukturo de la scienca sektoro ne sekvis la parte arbitrajn tradiciojn de aliaj universitatoj, sed filozofian sistemon, kiu dividis la sciencojn laŭ siaj metodoj kaj laŭ siaj objektoj. La metoda divido devenas de Wilhelm Windelband kaj distingas inter
La objekta divido sekvas la enklasigon de Karl Popper en tri "mondojn":
El tiu duobla divido rezultas la ses sekcioj de la scienca sektoro:
Administre gvidis la sciencan sektoron la akademia senato sub la prezidanto; la senato respondecis al la ĝenerala asembleo de la "efektivaj membroj" (profesoroj kaj plenrajtaj docentoj).
Scienc-aplika (teknika) sektoro
La scienc-aplika sektoro okupiĝas pri la praktika apliko de scienca scio, sendepende de la esploro, kiu rezultigis la scion. Tiu sektoro ja havas profesorojn kaj docentojn, kiuj kontribuas al la kleriga programo de AIS, sed ĝi ne ofertas studprogramon kun ekzamenoj.
Arta sektoro
La arta sektoro okupiĝas pri la praktikado de artoj. Pri la teoria esploro pri artoj ĝi kunlaboras kun la dua sekcio de la scienca sektoro. Ankaŭ tiu sektoro ja havas profesorojn kaj docentojn, kiuj kontribuas al la kleriga programo de AIS, sed ĝi ne ofertas studprogramon kun ekzamenoj.
Subtena sektoro
La subtena sektoro konsistis el subtenaj membroj, kiuj finance aŭ alie materiale subtenis la laboron de AIS. Ĝi estis la sola sektoro de AIS, en kiu povis membriĝi ankaŭ nenaturaj personoj (entreprenoj, asocioj ktp.). La subtena sektoro kundecidis pri la uzo de la rimedoj, kiujn ĝi disponigis al AIS.
La kolegioj
La arta, scienca kaj scienc-aplika sektoroj konsistis el AIS-anoj, kiuj estis alvokitaj en certan rangon (adjunkto, docento, profesoro). Ordinare AIS alvokis ilin el la responda kolegio.
Internacia Sciencista Kolegio
La Internacia Sciencista Kolegio (ISK) estis aro da sciencistoj, kiuj subtenis la principojn de AIS kaj pagis simbolan jaran kotizon por kovri la administrajn kostojn. Tiuj sciencistoj (ankoraŭ) ne deklaris sin pretaj je aktiva kunlaboro por esti alvokitaj. Ili tamen pligrandigis la sciencan sciaron de AIS kaj ekzemple povis esti ekspertizistoj pri iuj sciencaj temoj aŭ ekzamenoj.
2481 Bürgi
2481 Bürgi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la svisan horloĝiston kaj matematikiston Jost Bürgi (1552 — 1632).
Akademio Internacia de la Sciencoj
Internacia Artista Kolegio
La Internacia Artista Kolegio estis aro da artistoj, kiuj subtenis la principojn de AIS kaj pagis simbolan jaran kotizon por kovri la administrajn kostojn. El ĝi AIS alvokis elstarajn anojn kiel profesorojn aŭ docentojn de la arta sektoro.
Internacia Teknikista (Scienc-Aplika) Kolegio
La Internacia Teknikista Kolegio estis aro da homoj laborantaj/-intaj en teknikaj aŭ administraj profesioj, kiuj subtenis la principojn de AIS kaj pagis simbolan jaran kotizon por kovri la administrajn kostojn. El ĝi AIS alvokis elstarajn anojn kiel profesorojn aŭ docentojn de la scienc-aplika sektoro.
Nikolao la 5-a
Nikolao la 5-a, denaske Tommaso Parentucelli (naskiĝinta en Sarzana la ; mortinta la ) estis papo de la ĝis sia morto.
Akademio Internacia de la Sciencoj
La studentaro
La scienca sektoro ofertis la eblon, per studo kaj fina ekzameno ĉe AIS, akiri sciencan gradon de
Nikolao la 5-a
Biografio
Tommaso Parentucelli naskiĝis en Sarzana (Ligurujo) en familio de kuracisto. Kiam li estis juna pastro, li servis al la kardinalo Niccolò Albergati, unu el aŭtoroj de la Florenca unio. Poste oni nomumis lin episkopo de Bolonjo, kaj li estis papa legato en Germanio kaj Napolo. Li akcelis multe kontraktadon de Viena konkordato, kiu reguligis rilatojn inter papo kaj germanaj princlandoj (1448). Li ne havis grandajn ambiciojn, admiris tradiciojn de la antikvo. Li kreis ankaŭ Vatikanan Bibliotekon, kiu estas ĝis nune valorega aro da manuskriptoj.
Akademio Internacia de la Sciencoj
La studentaro
Ĉar AIS ordinare ne povis oferti kompletan studadprogramon, ĝi tiurilate kunlaboris kun siaj klerigejoj kaj aliaj universitatecaj institutoj. Parto de la studo ĉiam devis okazi pere de AIS-kursoj.
La klerigejoj
AIS kunlaboris kun kelkaj universitat-nivelaj institucioj, kiuj ricevis pro tio la statuson de "klerigejo de AIS". Ĝi faciligis al ties studentoj la agnoskon de akiritaj stud-unuoj ĉe AIS kaj esprimis ambaŭflankan intereson pri intensa kunlaboro.
Eĉ pli proksima formo de kunlaboro estis la "enkorpiĝo" de AIS en alia institucio. Ĝi signifas, ke la efektivaj membroj de AIS konsistigis plenrajtan sub-unuon de tiu institucio. Ĝis nun tia unuo estis la AIS-departemento en la Universitato Lucian Blaga en Sibiu (Rumanio). La projekto LEUKAIS (Libera Eŭropa Universitato Kelemantia de AIS) en Komárno (Slovakio) estis nuligita pro manko de registara subteno.
Nikolao la 5-a
Biografio
En lastaj jaroj de vivo la papo, kiu suferis pro podagro, okupiĝis pri beligo de Romo per belartaĵoj. Li volis rekonstrui Vatikanan katedralon, sed ne havis sufiĉe fortojn kaj rimedojn. Iu Stefano Porcaro organizis konstante komplotojn kontraŭ la papo. Li estis prenita kelkfoje de la papa gardantaro, sed ricevis pardonon. La papo eĉ gratifis lin per oro kaj nomumis provincestro de Kampanio. Tamen poste Porcaro revenis en Romon por nova komploto, kaj Nikolao la 5-a kondamnis lin al morto. La humanistoj en Romo nomis ĉi tiun decidon kontraŭdira al idealoj de la antikva filozofio.
Akademio Internacia de la Sciencoj
Konferencoj
AIS plejparte organizis sian instruan kaj ekzamenan agadon virtuale (koresponde aŭ interrete, sed de tempo al tempo okazigis ĉeestan instruadon en konferencoj. Studfinaj ekzamenoj okazis nur dum specialaj konferencoj, nomataj "Sanmarinecaj Universitataj Sesioj" (SUS). Nur dum tiuj konferencoj, kiuj okazis en landoj, kiuj eksplicite agnoskis AIS, okazis ekzamenoj por atribuado de akademia grado de AIS.
Specialaj formoj de SUS estis bakalaŭrigaj kaj magistrigaj konferencoj, por kiuj validis la samaj reguloj, escepte de kelkaj formalaĵoj. Dum tiuj konferencoj ne eblis ekzamenoj pri doktoreco.
Ĝenerale klerigajn konferencojn (ne ĉiam kun ekzamenoj) AIS okazigis ankaŭ en aliaj landoj. Ili ankaŭ regule okazas dum la Universalaj Kongresoj de UEA (ekde 1995) kadre de Internacia Kongresa Universitato kiel AIS-IKU, kaj en la Internacia Festivalo (ekde 2006) kadre de Internacia Vintra Universitato (IVU).
Α-Terpinila pirofosfato
α-Terpinila pirofosfato aŭ α-terpinila dufosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la terpineolo kaj pirofosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. α-Terpinila pirofosfato posedas 10 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn, 7 oksigenatomojn kaj 2 fosforatomojn. α-Terpinila pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de α-terpinilaj derivaĵoj.
Cantù
Cantù estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Alzate Brianza, Brenna, Capiago Intimiano, Carimate, Cermenate, Cucciago, Figino Serenza, Mariano Comense, Orsenigo, Senna Comasco kaj Vertemate con Minoprio.
Gorumna
]]
Navalperal de Pinares
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 49,83 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 765 loĝantojn (plie somere). Ĝi perdis 500 loĝantojn pro la Hispana Enlanda Milito kaj post rekupero denove perdis 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 28 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Ávila, Santa María del Cubillo, Puerto de la Lancha (provinco Segovio), Herradón de Pinares, Las Navas del Marqués kaj San Bartolomé de Pinares.
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj ĉefe brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Kainbach bei Graz
Kainbach bei Graz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Graz aŭ formale distrikto Graz-Umgebung ("ĉirkaŭaĵo de Graz", germane: Bezirk Graz-Umgebung). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
János Érdy
János ÉRDY [jAnoŝ Erdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Érdy János estis hungara juristo, arkeologo, pastro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1832).
János Érdy naskiĝis la  1796 en Szob. Li mortis la 1871 en Pest (urbo).
Biografio
János Érdy frekventis gimnaziojn en Vác kaj Esztergom, poste li aliĝis al benediktanoj en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). En 1818 li forlasis la benediktanojn kaj li studis en Jura Akademio (Győr). En 1821 en urbo Pest li iĝis unue notario poste advokato. En 1840 li ekhavis postenon pri medalokolektaĵo de MTA, post 6 jaroj li faris la samon en Hungara Nacia Muzeo. En 1846 li edziĝis, en 1869 li emeritiĝis.
Gunther von Hagens
Gunther von Hagens (naskita kiel Gunther Gerhard Liebchen la 10-an de januaro de 1945 en Alt Skalden, distrikto Ostrowo) estas germana anatomiisto, altlerneja instruisto kaj entreprenisto. Li estas malkovrinto de la plastinacio (aŭ korpoplastigo aŭ histoplastigo; angle plastination).
Biografio
Post la abituriento, li laboris en hospitalo de Greiz kaj en apoteko. Li studis ekde 1965 en la Universitato de Jena, medicinon. Post kiam, li protestis kontraŭ la perforta subpremo de la Praga printempo de 1968 kaj provis fuĝi, oni arestis lin kaj estis en 1970 kiel politika kaptito elaĉetiat fare de la Federacia Respubliko Germanio.
Hagens plustudis en Lübeck, doktoriĝis en Heidelberg kaj ekokupiĝis ekde 1977 pri la impregnado de anatomia preparato. Tie fondis li ankaŭ entreprenon por vendo de konvenaj polimeroj kaj aparatoj. Li fondis en 1993 instituton pri plastinacio.
Ekde 1996, Instituto de Hagens pri la Plastinacio prezentas en ekspozicio („korpomondoj“) plastigitajn korpojn, kiuj estas dismonde multe vizititaj kaj akre diskutitaj. Hagens defendis sian ekspozicion, metodon en diversaj televidaj programoj, intevjuoj.
Hagens prezentis en novembro de 2002 (Londono) sekcadon de homa korpo. Li kolektis enirmonon, filmigis la sekcadon por pli poste montri tion en televidoj.
Aĥmat Kadirov
Aĥmat Abdulĥamidoviĉ KADIROV (Ахмат Абдулхамидович Кадыров;, n. 23-an de aŭgusto 1951 en Karagando – m. 9-an de majo 2004) kriis en 1994 kiel muftio de Ĉeĉenio por ĝihado kontraŭ Moskvo, poste ŝanĝis sian opinion kaj iĝis en 2000 estro de la rusia administraro Ĉeĉenio kaj la 5-an de oktobro en 2003 li estis elektita al Prezidento de la Respubliko de Ĉeĉenio.
Gunther von Hagens
Biografio
Pro la publikaj atakoj kaj diskutoj, Hagens translokigis sian laboron al Kirgizistano kaj Popola Respubliko Ĉinio, kie li same fondis institutojn pri korpoplastigo kaj kie li estuis nomumita honor- kaj gastprofesoro.
Aĥmat Kadirov
Kadirov naskiĝis en Kazaĥio, kien la familio (kaj la ĉeĉenoj) estis deportita en la 1940-aj jaroj fare de Stalino. Ili hejmenvenis en 1957. Post la finlerno en la lernejo de Baĉi-Jurt laboris Kadirov inter 1969 kaj 1971 en kolĥozo ĉe Gudermeso kaj poste ĝis 1980 ĉe diversaj konstrufirmaoj en nenigra-agraa areo? kaj en Siberio.
En 1980 li estis sendita fare de la moskeo de Gudermeso al studado en koranlernejo de Buĥara. Li iris en 1982 de tie al Islama Instituto de Taŝkento, kie li finstudis en 1986. Inter 1986 kaj 1988 li estis la vica imamo en la moskeo de Gudermeso. Li estis en 1989 la kunfondinto de la Islama Instituto en Kurĉaloj – la unua en norda Kaŭkazo — kaj iĝis ties rektoro. Li rompis la studadon komencantan en 1990 en la Islama Instituto de Amano, por veni en sian patrujon, kiam en 1991 ordonis la rusoj la eksterordinaran staton post la elkrio de la sendependa Ĉeĉenio.
Gunther von Hagens
Biografio
Lia plej faama kadavro estas la flugpioniro Hans Guido Mutke, kiu mortis en 2004.
Aĥmat Kadirov
Li estis elektita en 1993 vicmuftio, en 1995 muftio de Ĉeĉenio. En la unua milito li staris sur la flanko de la batalantoj de la sendependeco, eĉ li nomis la militon ĝihado. Poste ekis kvereloj kun Aslan Masĥadov kaj Ŝamil Basajev, kiujn li akuzis kiel pagitojn de vahabitoj. La fono por tio estis verŝajne simpla lukto por la potenco.
En la dua milito (1999) li staris sur flanko de Rusio. La rusianoj nomumis lin en 2000 adiminstra estro de Respubliko Ĉeĉenio. Ekde januaro de 2001, li estas ankaŭ la estro de la loka deponejo de la rusia ŝtata olefirmao Rosnjeft.
Gunther von Hagens
Biografio
Fine de 2006 establis daŭran ekpoziciejon en kontruaĵo de iama teksaĵfabriko, Guben. Tio kaŭzis akrajn protestojn de la lokaj loĝantoj.
Aĥmat Kadirov
Aĥmat Kadirov mortis la 9-an de majo 2004 en bombatako. Honore al li en Grozno estis starigita impona moskeo, lianome baptita Aĥmat-Kadirov-moskeo kaj kromnomata "koro de Ĉeĉenio", kiu malfermiĝis la 17-an de oktobro 2008. Lia filo Ramzan Kadirov ekde majo 2007 estas la prezidanto de Ĉeĉenio.
Gunther von Hagens
Biografio
Gunther von Hagens estas dufoje edziĝanta, duafoje kun kuracistino Angelina Whalley. Li havas tri infanojn el la unua geedzeco. Lia postnomo von Hagens venas de lia unua edzino.
Lapito
En helena mitologio, Lapitoj (malnova greka lingvo: Λαπίθαι) estas tesalia gento, kiu venkis la centaŭrojn. Laŭ la mitologiaj genealogioj ili estis parencaj kun la centraŭroj. Oni kredis en antikva Grekio ke la lapitoj eltrovis la bridon.
34030 Tabuchi
34030 Tabuchi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kotaro Tabuchi, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Mezlernejo Nanzan por Knaboj en Nagojo (Ajĉi, Japanio).
Malaltaĵburgo
La termino malaltaĵburgo aludas al burgo kiu situas en malaltaĵo, en ebenaĵo aŭ en valo. La malo estas altaĵburgo, kiu estas sur natura altaĵo. En Germanio nur 34 % de la burgoj apartenas al la burgtipo malaltaĵburgo.
Malaltaĵburgoj en kazo de defendo ne havis la avantaĝon de natura alteco. Tial oni elektis aliajn bone defendeblajn lokojn kie konstrui la burgon, ekzemple sur riveraj aŭ lagaj insuloj aŭ en marĉlando. Se mankis tiaj lokoj oni devis konstrui artefaritajn fosaĵojn kun aŭ sen akvo, remparojn, palisadojn kaj ringmuron. Por plialtigi la burgon eblis krei teramason kiel ĉe terkonusa burgo, sed ankaŭ defendturoj estis utilaj.
Tipoj
Laŭ ilia topografia situo oni povas distingi:
19 Puppis
19 Puppis estas stelo en konstelacio Pobo.
Malaltaĵburgo
Tipoj
Specialaj formoj estas la tiel nomataj valbaraĵoj. Ĉi-tie la defendinstalaĵoj en la valo estas ligitaj per muroj kun deklivburgo aŭ pintburgo. Tiaj instalaĵoj estas kombinaĵo de altaĵburgo kaj malaltaĵburgo. Bona ekzemplo por tio estas la burgoj de Bellinzona.
Nomigado laŭ la funkcio:
19 Puppis
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Trapezo-romba dekduedro
En geometrio, trapezo-romba dekduedro estas konveksa pluredro kun 6 rombaj kaj 6 trapezaj edroj.
Ĉi tiu formo povis esti konstruita per preno de alta uniforma seslatera prismo, kaj faro de 3 sektoritaj tranĉoj sur la supro kaj la fundo. La trapezoj prezentas tion kio restas de la originalaj prismaj flankoj, kaj la 6 romboj rezultas de la supraj kaj fundaj tranĉoj; bazoj de la fonta prismo tute malaperas.
Spaco-enspacanta kahelaro povas esti farita el movitaj kopioj de ĉi tiu pluredro. En ĉiu ebeno estas formita seslatera kahelaro, kaj alternaj tavoloj de ĉeloj estas koneksa per movo de ili tiel ke la rombaj edroj kongruas.
Ĝia duala pluredro estas la triangula ortodukupolo.
Mikulovice (distrikto Znojmo)
Mikulovice estas kampurbo en Ĉeĥio, en distrikto Znojmo. Sur la teritorio vivas.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1314.
1723
1723 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1723 post Kristo okazis, interalie:
Rowland Hill
Sir Rowland Hill, FRS (3a de decembro 1795 – 27a de aŭgusto 1879) estis angla instruisto, inventisto kaj sociala reformisto. Li kampanjis por kompleta reformo de la poŝta sistemo, bazita sur la koncepto de Uniforma Pencopoŝto kaj ties solvo per antaŭpago, faciligante sekuran, rapidan kaj malmultekostan transigon de leteroj. Hill poste servis kiel registara poŝta funkciulo, kaj kutime oni konsideras lin kiel kreinto de la bazaj konceptoj de moderna poŝta servo, inklude la inventon de la poŝtmarko.
Hill supozis, ke se leteroj estus pli malmultekoste sendeblaj, homoj, inklude la pli malriĉajn klasojn, ili estus sendantajn pliajn, kaj tiel tio okazigos eventuale pliigon de profito. Proponante alglueblan poŝtmarkon por indiki jam faritan antaŭpagon de la sendaĵo – el kiuj la unua estis la "Penny Black" (nome penca nigraĵo) – en 1840, la unua jaro de la "Penny Post", la nombro de leteroj senditaj en Britio pli ol duobliĝis. Post 10 jaroj, ili denove duobliĝis. Post tri jaroj poŝtmarkoj estis enkondukitaj en Svisio kaj Brazilo, iom poste en Usono, kaj ĉirkaŭ 1860, ili estis jam en 90 landoj.
Parko Hialeah
La Parko Hialeah aŭ Kurejo Hialeah (konata angle ankaŭ kiel Hialeah Park Race Track, Miami Jockey Club, Hialeah Race Track aŭ Hialeah Park) estas historia loko kaj distrejo en Hialeah, Florido, Usono. Ties areo kovras 40 kvadratajn domarojn de centrorienta flanko de Hialeah el Palm Avenue orienten al 4a Orienta Avenuo, kaj el 22a Orienta Strato suden al 32a Orienta Strato norde. LA 5an de marto 1979, ĝi estis aldonita al la usona Nacia Registro de Historiaj Lokoj. Alia listado estis farata en 1988.
La Parko Hialeah estas atingebla pere de la Miami Metrorail ĉe la Stacio Hialeah en Palma Avenuo kaj la 21a Orienta Strato.
Nalda
Nalda [NALda] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo.
Geografio
Ĝi estas sur la valo de la rivero Iregua kaj ĉe la deklivaro de Moncalvillo. Limas norde kun Albelda de Iregua, sude kun Viguera, oriente kun Clavijo kaj Soto en Cameros (domaroj Trevijano kaj Luezas) kaj okcidente kun Sorzano. Ĝi enhavas submunicipon ĉe la ŝoseo N-111 nome Islallana. Pli sude estas Viguera kaj aliaj lokoj de la komarkaro Kameroj kaj norde estas Logronjo.
La altitudo de la municipo gamas inter 1300 m ĉe la montaro Camero Viejo kaj 530 m borde de la rivero Iregua. La loĝloko kuŝas je 624 m super marnivelo.
Historio
La loko aperis menciita por la unua fojo la jaro 1040, en listo de propraĵoj kiujn la reĝo don García de Nájera donis al sia edzino Estefanía. En la testamento de la reĝino Estefanía, vidvino de García Sánchez la 3-a de Pamplono nomita de Nájera, lasis al sia filo, nome la estonta reĝo Sanĉo de Peñalén, dek tri vilaĝojn, inter kiuj estas Nalda.
En 1064, la reĝo Sanĉo Garcés la 4-a, donis al la Monaĥejo San Prudencio de Monte Laturce tiun de Sankta Aŭgusteno de Nalda. En 1067 la monaĥejo de San Prudencio donis ĝin al la Monaĥejo de San Martín de Albelda kontraŭ tiu de Pampaneto. Nalda estis enhavita ankaŭ en la akto de la senjorlando de Cameros, donita al Juan Ramírez de Arellano fare de la reĝo Henriko la 2-a de Kastilio en 1366. Ekde tiam kaj ĝis la 19-a jarcento ĝi iĝis ĉefurbo de tiu senjorlando.
Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 1 714 loĝantoj al 890 en 1991 kaj poste iomete rekuperiĝis ĝis nunaj 1 127.
La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo, forstado, kaj la rura turismo.
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, kaj la ermitejo, ruinoj de iama monaĥejo, kolombejo, dolmenoj, kastelo kaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.
Whitewater (Viskonsino)
Whitewater estas urbo de Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Viskonsino, je pli granda parto al ties distrikto Walworth, je pli malgrana parto al la distrikto Jefferson. En 2010 la urbo havis 14 390 loĝantojn.
Kunratice
Nomon Kunratice portas pluraj setlejoj:
Kati Kóti
Kati Kóti, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kóti Kati estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Kati Kóti naskiĝis la  en Debrecen, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kati Kóti akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, poste ŝi membriĝis en porinfana teatro. Inter 1969–1972 ŝi estis membro de Teatro Thália (Budapeŝto), poste de malgrandaj teatroj en la ĉefurbo. Intertempe ŝi havis ankaŭ filmajn rolojn. Lastfoje ŝi estis sur scenejo en 2008. Ŝi ricevis kelkajn aktorajn premiojn.
Haroza rinanto
Haroza rinanto - Rhinanthus alectorolophus (Scop.) Pollich - estas duonparazita herbo sufiĉe ofta en kalkaj herbejoj kaj paŝtejoj de meza Eŭropo ĝis Pireneoj. Kompare kun la aliaj specioj de la genro Rinanto, la dentetoj de la supra korola lipo estas plejofte violkoloraj kaj longas pli ol 1 mm, la korola tubo estas iom kurba kaj la kaliko estas kovrata de longaj haroj. Tiu planto povas alti ĝis 50 cm. Ĝi ne havas apartajn uzojn; kiam ĝi tre abundas en iu herbejo, la parazititaj plantoj preskaŭ ne plu vidiĝas kaj la paŝta aŭ fojna valoro de la loko draste malpliiĝas.
Insulo Broughton (Novzelando)
La insulo Broughton estas la dua plej granda insulo de la Insuloj Snares, ĉe ĝuste ĉe la Suda Elstaraĵo de la ĉefa insulo Nordorienta Insulo, kiu kuŝas proksimume je 200 km sude de la Suda Insulo de Novzelando. La insulo estas ĉirkaŭ 1 al 0.5 km longa en SOkcidenta direkto, kaj la plej alta altaĵo estas ĉirkaŭ 86 m alta. La insulo estas tiele nomita pro William Robert Broughton.
Calamagrostis epigejos
Calamagrostis epigejos (esperante tufokano duna) estas specio de pooideoj. Ĝi estas geofito kun rizomoj.
Priskribo
Spiketoj havas nur unu floron.
Landévennec
Toponimio
Dom Louis Le Pelletier, benediktana monaĥo de Landévennec en la 18-a jc, aŭtoro de Dictionnaire de la langue bretonne, eldonita en 1754, atribuis la etimologion de Landévennec al la escepta kvalito de ties klimata situacio, kaj por li, la vorto venus de « Land-Teven », kiu signifas « sunbanatan lokon ».
Alia klarigo, ja malpli poezia, aperas tamen pli verŝajna. La insula setlado (4-a ĝis 7-a jc) estis markita per nomformoj kiaj « plou », kiu indikas paroĥon, kaj « lan » por sakrala loko, kiaj la ermitejoj kaj la monaĥejoj.
La historio de Landévennec, ligita al la abatejo ekde ties fondo fare de sankta Gvenoleo, en 485, certe ŝuldas al li sian nomon.