cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Noe Itō
Eke de 1916, ŝi loĝis kaj laboris kun Ōsugi, kie ŝi daŭris kreskante en la inismaro kaj montris kreskantan gvidistpovon. La 16an de septembro de 1923, dum la ĵusa ĥaoso post la Ega Tertremo de Kantoo, Itō, Ōsugi, kaj lia 6-jara nepo estis arestitaj, mortbatitaj kaj forĵetitaj en puton, de armea policanaro gvidita de leŭtenanto Masahiko Amakasu. Noe Itō estis 28-jara.
La mortigado de tiaj renomaj anarĥiistoj kaj de juna infano, konatiĝis kiel la Incidento Amakasu kaj instigis surprizon kaj koleron tra Japanio.
La kinisto Kiju Yoshida filmis je „Eroso Plus Amasmurdo“ (エロス＋虐殺) en 1969, filmon pri Sakae Ōsugi, en kiu Itō havas gravan rolon.
Supera Teknika Lernejo de Arkitekturo de Madrido
La Supera Teknika Lernejo de Arkitekturo de Madrido aŭ en hispana oficiale Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Madrid, kies siglo estas ETSAM, estas la altlernejo pri arkitekturo de la Politeknika Universitato de Madrido (Hispanio). Preparas kaj havigas la titolon de Arkitekto, same kiel doktorigojn kaj diversajn postgradajn kursojno. Tiu lernejo kreiĝis en 1844 laŭ la nomo de Escuela Especial de Arquitectura de Madrid kaj estas la lernejo pri arkitekturo plej antikva de Hispanio.
23238 Ocasio-Cortez
23238 Ocasio-Cortez estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexandria Ocasio-Cortez, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Yorktown High School de Yorktown Heights (Nov-Jorkio, Usono).
Papiruso Westcar
La Papiruso Westcar (Vestkar-papiruso) estas fragmenta antikva egipta teksto, entenante 5 rakontojn pri mirakloj, estigitaj de pastroj kaj magiistoj. La papiruson (12 rulaĵojn) malkovris en 1823/1824 Henry Westcar La papirusrulaĵoj troviĝas ekde 1886 en la papirusa kolektaĵo de la Egipta Muzeo de Berlino. Ĝi estis verkita en la Meza Imperio, verŝajne dum la 13-a dinastio, en komenco de la 18-a jarcento a.K.. La papiruso estis verkita en hieratika skribo, fare de komencanta skribisto, kiu skribis kun ortografiaj eraroj, malprecize.
La rakontoj okazas pli ol 800 jarojn pli frue ol la verka datumo. La sceno estas komence la kortego de farao Ĥufu (regis 2589-2566 a.K.) kaj poste ties regada tempo. La teksto klare montras la troan pompon de la 4-a dinastio, emfazas la komfortan kaj pompan veturon de princo Ĝedefhor. Tiu princo prezentas al la farao magiiston, kiu aŭguras falon de la 4-a dinastio.
Laŭ analizoj, la teksto ankaŭ servis la heredigon de esprimoj, ideoj, instruon de la skribistoj. Plua servo estis la legitimo de Dia naskiĝo de regantoj de la 5-a dinastio. Pro tio oni pensas, ke la originala verko estis skribita en 2450-2420 a.K., ĉe naskiĝo de la 5-a dinastio. Laŭ la lingvaj karakterizaĵoj de la nuna teksto, ĝi estis verkita plej malfrue en la periodo antaŭ la 12-a dinastio, ĉe fino de la Meza Imperio.
Henry Westcar donis la papirusajn rulaĵon en 1839 al egiptologo Karl Richard Lepsius, kiu ne povis deĉifri la tekston. La tekston deĉifris Adolf Erman en 1890.
La rakontetoj
La unuan rakonton prezentas nekonata filo de Ĥufu (verŝajne Ĝedefhor) kaj la teksto mankas grandparte, krom la konkludo. Ŝajnas, ke la teksto priskribis miraklon de la instrua pastro dum regado de farao Ĝoser, verŝajne tiun de la fama Imhotep mem.
La dua rakonton fabelas Ĥafra kaj okazas dum regado de unu antaŭulo de Ĥufu. La ĉefpastro de farao Nebka ekscias, ke ŝia edzino havas amaferon kun viro el Memfis. La ĉefpastro Weba-aner fasonis krokodilon el vakso kaj transformis ĝin per magio al vera krokodilo, kiu serĉis la amaton de la edzino kaj kaptis lin. Ili luktis en la Nilo ĝis ties sufoko. Tia la kontenta pastro retransformis la krokodilon al vaksa statuo. La nefidela virino estis bruligita, ŝiaj restaĵoj estis ĵetita en la Nilon.
La trian rakonton fabelas alia filo Baufra kaj okazas dum regado de la avo Snofru. La farao decidis kolekti 20 virgajn virinojn kaj ili devis remi sur la palaca lago por lia ĝuo, vestita nur per fiŝada reto. La taktodona rem-ino perdas sian amuleton en la akvo, sed helpas ŝin la magiista pastro Ĝaĝamneĥ, kiu dividas la akvon (kiel poste Moseo) kaj metas unu parton de akvo sur la alian. Oni trovas la amuleton kaj la virinoj denove ekremas.
La kvaran rakonton fabelas Hardedef, okazas dum regado de Ĥufu. La magiisto Ĝedi havis – laŭ la fabelo – kapablon rekreskigi detranĉitan kapon al besto, humiliĝas antaŭ li la sovaĝa leono, konas la nombrojn de ĉambroj de sekreta preĝejo de Thoth. Ĥufu sendas sian filon por tiu magiisto kaj okaze de alveno de la magiisto, li ordenas dekapigon de ansero, akvokoko kaj okso. Dedi realfiksas la kapojn. Ĥufu poste demandas la nombron de la preĝejo de Toth kaj Dedi evitas la rektan respondon, dirante, ke li scias nur, kie ĝi estas. Kiam Khufu demandas pri la kie kaj kiel, Dedi respondas, ke Ĥufu ne povas aliri ĝin, sed unu el la tri estontaj faraoj en la utero de virino Reddedet konas la respondon. La edzo de tiu virino estas Rauser, kiu vivas apud la kanalo, sed li ne estas la vera patro de la ĝemeloj, ilia patro estas la Dio Re. Tiu profetaĵo aludas je komenco de la 5-a dinastio, komenciĝante kun regado de Userkaf.
János Dániel Anisits
János Dániel Anisits [jAnoŝ aniŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Anisits János Dániel estis hungara apotekisto, altlerneja instruisto.
Nigra listo
Nigra listo estas listo de instancoj ekz. pri personoj, entreprenoj, kiuj devas suferi malavantaĝojn rilate al la pliaj. La malavantaĝigo povas okazi per diskriminado aŭ per teknikaj limigoj. Malon de tio, oni nomas blanka listo.
Oni ofte nomas nigra listo tiujn listojn, kiujn oni publikigas por hontigi personojn, entreprenojn pro ŝuldoj, malhumanaj agadoj ktp.
En la diktaturoj, apero sur nigra listo ofte signifis murdon, morton aŭ devigon je elmigro de la listigita persono.
Hodiaŭ Usono uzas liston pri tiuj landoj, kiuj komercas kun Kubo, aliaj neŝatataj landoj, laŭ usona registaro, diktaturaj landoj. Tiuj entreprenoj ne rajtas komerci kun Usono, krome se estas pli interesa al Usono la komerco.
Komputado
Nigraj listoj estas uzataj ankaŭ en komputado inter poŝtoserviloj. Kiam unu poŝtoservilo konektiĝas kun alia por transdoni retmeŝaĝon, la dua servilo kontrolas, ĉu la IP-numero de la unua troviĝas sur nigra listo, kaj en tiu okazo entute rifuzas akcepti la retmesaĝon, aŭ ja akceptas ĝin sed plusendas ĝin al iu kontrola instanco, aŭ akceptas ĝin kun aldono de difinita rimarko. Konataj nigraj listoj en retmesaĝado estas SpamCop.net, SORBS, kaj NJABL.org.
Sunuapa
Sunuapa estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Sunuapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07088.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2088 loĝantojn. El tiuj estis 1081 viroj kaj 1007 virinoj. La komunumo havas surfacon de 179 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 200 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1109 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 822, do 74 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 284 personoj respektive 26 % estis analfabetoj.
1936 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 16 personoj respektive 0,83 % estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Suchiate
Suchiate estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Hidalgo Suchiate. La komunumo situas en la regiono Soconusco, tuj ĉe la landlimo al Gvatemalo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07087.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 32976 loĝantojn. El tiuj estis 16105 viroj kaj 16871 virinoj. La komunumo havas surfacon de 303 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 18249 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 14206 scipovis legi kaj skribi kaj 4025 personoj estis analfabetoj. Do 78% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 22% estis analfabetoj.
30251 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 113 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 0.37% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Sankta Kito (insulo)
Sankta Kito, ankaŭ konata kiel Sankta Kristoforo (Insulo) estas unu el la du insuloj kiu faras la insularon kaj suverenan ŝtaton Sankta Kito kaj Neviso. La insulo Sankta-Kito iam nomiĝis "Sankta-Kristofo" (angle: Saint Christopher, france: Saint-Christophe), pro la fakto ke hispana ekspedicio sub Kristoforo Kolumbo alvenis tien kaj postulis la insulon por Hispanio en 1493.
Gereon
Gereon estas vira nomo, precipe en Germanio (ĉefe ĉirkaŭ Kolonjo), ĝi ankaŭ ekzistas en Francujo skribite Géréon.
Deveno kaj signifo de la nomo
Laŭ konata tezo la nomo venas de la greka vorto γέρον (géron) "maljunulo" (kiel la vortoj geriatrio kaj gerontologio), sed tio ne eksplikas la duan e-on.
La malnova ekspliko de la nomo kiel "lancĵetulo" de la ĝermana ger "ĵetlanco" verŝajne nur estas de scienchistoria intereso. La dua parto de la nomo certe ne estas ĝermana.
Unu ebla ekspliko estas, ke ĝi venas de la hebrea nomo Gideon per erarlego. En la hebrea skribo la literoj d kaj r similas.
Sanktulo
La sankta Gereon vivis en Köln. Lia nomtago estas la 10a de oktobro
Toponimo
En la franca departemento Loire-Atlantique ekzistas loko nomita Saint-Géréon, kiu riferas al la sankta Gereon.
Markranstädt
Markranstädt - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la en aŭgusto 2008 fondita distrikto Leipzig de la federacia lando Saksio, kaj antaŭe estis parto de la tiutempa distrikto Leipziger Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumoparto Altranstädt konatiĝis kiel loko de historia pripaca traktato de la jaro 1706 dum la Granda Nordia Milito.
(19726) 1999 XL
(19726) 1999 XL estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Taniche
Taniche estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Taniche. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 542.
Geografio
Taniche apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 739 loĝantojn. El tiuj estis 318 viroj kaj 421 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22,97 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1420 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 0 indiĝenoj. El tiuj 0 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 0 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 3131
NGC 3131 (aliaj indikoj — UGC 5471, MCG 3-26-33, ZWG 93.60, IRAS10058+1828, PGC 29499) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Neustadt an der Waldnaab
Neustadt an der Waldnaab (oficiale Neustadt a.d.Waldnaab) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neustadt an der Waldnaab kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario, norde de la eksterdistrikta urbo Weiden en Supra Palatinato, kaj estas la administra sidejo de la distrikto. Urbo kaj distrikto estas parto de la historia regiono kaj nuna administra distriktaro Supra Palatinato. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Samtempe la urbo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Neustadt an der Waldnaab - administra ligo de la najbaraj urba komunumo Parkstein kaj neurbaj komunumoj Kirchendemenreuth, Püchersreuth, Störnstein kaj Theisseil (la urbo Neustadt estas la administra centro de la komunumaro, sed mem ne apartenas al ĝi) por komuna plenumo de pluraj centraj servoj.
Geografio
La urbo situas en la naturparko Nördlicher Oberpfälzer Wald, ĉe la enfluejo de la rivero Floß al rivero Waldnaab. La historia centro de la urbo situas sur gnejsaj rokoj inter la du riveroj.
Konstal 105Na
Konstal 105Na estas iam tre populara en Pollando modelo de tramo. Ĝi estis produktata en Chorzów de 1979 ĝis 1992. Entute estis produktitaj 1443 tiaj vagonoj. En multaj pollandaj urboj tramvagono 105Na estas la ĉefa aŭ la sola uzata modelo.
Dániel Pánczél
PÁNCZÉL Dániel (pa:nce:l) estis hungara ĵurnalisto naskita en Méra en 1759 kaj mortinta en Vieno la 15-an de decembro 1827.
Biografio
Dániel Pánczél estis helpredaktoro de Magyar Kurir aperinta por jaroj en Vieno. Inter 1793 – 98 li redaktis por Transilvanujo la Bécsi Magyar Merkurius aperinta en Vieno dufoje ĉiusemajne. Ekde 1798 ĝis 1816 li estis kune kun Sámuel Decsy la redaktoro de la Magyar Kurir, ekde 1816 ĝis 1821 sola, poste inter 1821 – 24 kune kun Sámuel Igaz kaj ekde 1824 Kedveskedő, la aldonaĵon de Magyar Kurir. Li eldonis ankaŭ unu agrikulturan verkon kaj unu oficiran adresaron.
(17415) 1988 RO10
(17415) 1988 RO10 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero : ano de la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Péter Stefanovits
Péter Stefanovits naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Péter Stefanovits studis en Belarta Altlernejo (1973-1978). Liaj plej gravaj instruistoj estis Károly Raszler kaj Tibor Rozanits. Li havis stipendion inter 1979-1982. Li kreis grafikaĵojn, malofte pentraĵojn. en 2004 li ekinstruis en Universitato de Okcidenta Hungario kiel docento. Li ricevis premiojn inter 1986 – 2011.
Corcovado (kanto)
Corcovado estas bosanovo-kanto de la brazilano Antônio Carlos Jobim el la jaro 1960, kiu referencas al la samnoma monto en Rio-de-Ĵanejro. Ĝin kantis interalie Elis Regina kaj Sérgio Mendes. La anglalingva traduktajo (Quiet Nights of Quiet Stars) devenas de Gene Lees.
La peco fariĝis ĵaza normkanto. Jam en 1962 Miles Davis surdiskigis sur sian albumon Quiet Nights version de la peco kun la orkestro de Gil Evans Orchestra. La plej fama versio devenas de Stan Getz, kiu ĝin surdiskigis kun Astrud kaj João Gilberto en 1964 sur la albumon Getz/Gilberto. Astrud Gilberto kantas same kiel The Girl from Ipanema la unuajn frazojn en la angla. Ŝia edzo daŭrigas la tekston en la portugala, kaj Getz ludas soloon.
Sonregistraĵoj
Corcovado estis surdiskigita de diversaj artistoj, inter ili:
Passy (pariza metrostacio)
Passy [pasi] estas stacio sur linio 6 de la Metroo de Parizo, en la 16-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio troviĝas sur Strato de l'Alboni, inter Skvaro Alboni, Placo de Costa-Rica kaj Avenuo du Président-Kennedy.
Ĝi prezentas la apartaĵon esti subtera ĉe sia okcidenta ekstremaĵo kaj supertera ĉe la cetera ekstremaĵo, pro la deklivo de la tereno.
La « station du quai de Passy » (stacio de la kajo de Passy) estis malfermita la kiel finstacio de linio 2 sud, poste ĝi estis ligita al la maldekstra bordo de Sejno la  dum la plilongigo al.
Kantono Brive-la-Gaillarde-Nord-Ouest
La kantono Brive-la-Gaillarde-Nord-Ouest (france canton de Brive-la-Gaillarde-Nord-Ouest) ĝis marto 2015 estis franca kantono lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio - kiu poste en 2016 integriĝis en novan administran regionon Nova Akvitanio. Ĝi estis unu el la 15 kantonoj de la arondismento Brive-la-Gaillarde. Ĝia ĉefurbo estis Brive-la-Gaillarde.
Passy (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝi eltiras sian nomon el la malnova vilaĝo de Passy, kaj el Kajo de Passy, nomo de Avenuo du Président-Kennedy dum la konstruo de la linio.
Kantono Brive-la-Gaillarde-Nord-Ouest
Komunumoj
Apartenis al la kantono Brive-la-Gaillarde-Nord-Ouest parto de la jena komunumo :
(1) parto de komunumo.
Passy (pariza metrostacio)
Alirejoj
La stacio disponas pri du alirejoj al Strato de l'Alboni, ĉiu sur aparta kajo.
Proksime
Ĝi estas ligita al stacio kaj al la 15-a arondismento per Ponto Bir-Hakeim (antaŭe: Ponto-Viadukto de Passy) finkonstruita en 1906.
Tom Gehrels
. En la 1950-aj jaroj li elmigris en Usonon kaj karieris tie.
Li kunlaboris kun la projekto Spacewatch por la serĉo de terrenkontaj asteroidoj.
Li malkovris grandan nombron da kometoj inter kiuj la periodaj kometoj 64P/Swift-Gehrels, 78P/Gehrels, 82P/Gehrels kaj 90P/Gehrels
Per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj de la observatorio de la Monto Palomar, kaj kunlaborante kun la geedzoj Cornelis Johannes van Houten kaj Ingrid van Houten-Groeneveld, de la observatorio de Leiden en Nederlando, ili malkovris pli ol 4000 asteroidojn, inter kiuj La apolonaj asteroidoj 1864 Dedalo kaj 5011 Ptaho, la amoran asteroidon 4587 Rees kaj dekojn da trojaj asteroidoj.
Dum la dua mondmilito, Tom Gehrels estis ano de la nederlanda rezistado. Parolinte kun la politikaj malliberuloj trudita labori al la konstruo de V-1 kaj V-2 sub la ordoj de Wernher von Braun, li asertis ke von Braun estis multe pli kulpa de mistrakto kontraŭ la malliberuloj ol tio, kiu estis menciita en lia oficiala biografio "asepsita".
Tom Gehrels estas la patro de la astrofizikisto Neil Gehrels.
Honoro
La asteroido 1777 Gehrels ricevis lian nomon.
La Rivière-Drugeon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas revicards aŭ ripariens.
Korsakov
Korsakov (ruse Корсаков) estas urbo en Saĥalena provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 64415.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1946.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 42435, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas en suda parto de insulo Saĥaleno, sur bordo de maro.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 32,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 36,7 mil loĝantojn.
Elektitaj Fabeloj de Grimm
Elektitaj Fabeloj de Grimm, el la germana trad. Kabe. 1906, 19p p.
Afewerk Tekle
Afewerk Tekle (Ankober, 22a de oktobro 1932 – Adisabebo, 10a de aprilo 2012) estis etiopia artisto, partikulare konata pro siaj pentraĵoj pri temoj pri Afriko kaj Kristanismo same kiel pro siaj vitraloj.
Hkakabo-razi (nacia parko)
Nacia Parko Hkakabo-razi (Birme: ခါကာဘိုရာဇီအမျိုးသားဥယျာဉ်) estas nacia parko de Birmo. Ĝi situas en la distrikto Naungmung en Kaĉino. Ĝi okupas areon de 3 812 km², kaj fondiĝis en la jaro 1996. Ĝi ĉirkaŭas la pinton Hkakabo-razi, la plej alta monto en Sudorienta Azio, kaj do ankaŭ en Birmo.
Afewerk Tekle
Li studis en Anglio. Reveninte al Etiopio kiel universitata gradigito, Afewerk povis akcepti ministerian postenon, sed anstataŭe decidis pasigis tempon veturante tra la provincoj de Etiopio por akiri spertojn pri sia naskolando kaj ties kulturo, kiun li montris en siaj pentraĵoj. En 1954, li faris spektaklon en Adisabebo, en la Urbodomo, kio havigis al li monon por veturi tra Eŭropo dum du jaroj en kiuj li lernis kiel desegni kaj konstrui vitralojn. Li faris specialan studon pri etiopiaj ilustraciitaj manuskriptoj en la Brita Biblioteko, la Bibliothèque Nationale en Parizo kaj la Vatikana Biblioteko.
Kotiledono
Kotiledono (cotyledon) estas la unua folio de ĝermoplanto, ofte malgranda kaj simpla, formita jam en la semo. Dum la ĝermado ĝi leviĝas plej ofte super la tersurfaco (epigeae), verdiĝas kaj funkcias kiel la unua asimila folio. Ĝi malofte restas en la grundo (hypogeae kiel juglando). La nombro de la kotiledonoj estas unu aŭ du (unukotiledonaj, dukotiledonaj plantoj aŭ malpli ofte pluraj kiel ĉe pingloarboj. (legu embrio, ŝoso).
La kotiledono ofte servas dum la ĝermado kiel nutrofonto, tiuokaze la planto havas grandan, karnecan kotiledonon. En la grajno de la unukotiledonaj herboj, la ŝildoforma kotiledono – inter la ĝermo kaj la nutra histo – ne deponas nutraĵon por la planto, ĝi restas dum ĝermado en la kariopso kaj absorbas la deponitajn materialojn de la nutrohisto kaj pluigas ilin al la embrio.
Afewerk Tekle
Reen en Etiopio, Afewerk malfermis studion en la Nacia Biblioteko de Etiopio. Lia famo kondukis al registaraj komisioj por murpentraĵoj kaj mozaikoj por la Katedralo de Sankta Georgo, Adisabebo, kaj kelkaj el liaj desegnoj estis uzataj en landaj poŝtmarkoj. Li estis komisiita por produkti skulptaĵojn de famaj etiopoj, kvankam nur la monumenta statuo de Ras Makonnen en Harar estis kompletigita. En 1958 li desegnis la vitralojn por la Afrika Salono de la Ekonomia Komisiono por Afriko de Unuiĝintaj Nacioj en Adisabebo.
En la 1960-aj jaroj Afewerk jam ekspoziciis en Rusio, Usono kaj Senegalo. Tio permesis al li veturi tra Afriko, kiu ankoraŭ estis elirinta el koloniismo. Tial Afewerk engaĝiĝis kun la liberigo de nigruloj kaj la luktoj por la sendependigo. Tio aperis en liaj tiamaj pentraĵoj, kun titoloj kiel Kernoj de Afrika Civilizacio kaj Afrika Unueco. Sekvis ekspozicioj en Turkio, Zairo, Unuiĝinta Araba Respubliko, Bulgario, Munkeno, Kenjo kaj Alĝerio.
Nov-Demokratia Partio (Kanado)
La Nov-Demokratia Partio de Kanado, New Democratic Party (NDP) kaj  Nouveau Parti démocratique (NPD) estas socialdemokrata federacia politika partio en Kanado. Ĝi situas maldekstre en la kanada politika spektro. NDP membras en la Socialista Internacio.
Kotiledono
Kotiledono en la anatomio estas vila lobeto de utera faco de placento. (placenta cotyledonario (aŭ cotylica)) Kotiledonan placenton havas ŝafo, bovo, tiukaze la viloj grupiĝas sur la placento.
Nov-Demokratia Partio (Kanado)
En majo 2011 unuafoje en la historio de la partio, la NDP fariĝis la Oficiala Opozicio en la kanada Ĉambro de Komunoj.
RealAudio
RealAudio estas sona datenaranĝo de la firmao RealNetworks. Ĝi estas speciale projektita por malbona interreta konekto kaj ĝi povas esti fluigata. La termino grupigas plurajn programigojn, el kiuj multaj uzeblas ankaŭ sen uzo de la origine por la datenaranĝo kreita programo RealPlayer.
11087 Yamasakimakoto
11087 Yamasakimakoto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Makoto Yamasaki, direktoron de la Astronomia Societo de Fukuoka de 1977 ĝis 1982, interesitan pri serĉo kaj fotografio de kometoj.
Esperanto-ekzameno
Ekzamenoj. Jam ĉ. 1900 SPPE en Francujo aranĝis Esperanto-ekzamenojn kaj unu el la ĉefaj celoj de Internacia Instituto de Esperanto estis la organizo de ekzamenoj. Dum la 5-a UK 1909 la Instituto aranĝis ekzamenojn sub kontrolo de Cart, Corret, Marie Hankel pri gramatiko, Ostrovski, S. Meyer, Kühnl pri literaturo, Hodler kaj Rousseau pri historio kaj organizo, Mann, Blaise kaj Privat (la fondinto de la Instituto) pri la instruaj metodoj.
La Internacia Instituto ne daŭrigis sian agadon post la milito, do nuntempe ne funkcias ekzamena komitato kun internacia karaktero, nur la Cseh-Instituto faris kelkajn paŝojn tiurilate. Sed kreiĝis ekzamenaj komitatoj en ĉiuj landoj, kie Esperanto atingis seriozan progreson. En Aŭstrujo kaj Ĉeĥoslovakujo la komitatoj estas ŝtate komisiitaj. La ekzamenado eĉ sen oficiala karaktero estas celkonscie aranĝita en Britujo, Nederlando, Estonujo, Germanujo ktp:, kaj helpas plialtigi la nivelon de la Esperantistaro. v. detalojn en la laŭlandaj artikoloj.
Neustadt (apud Coburg)
Neustadt bei Coburg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Coburg kaj en la distriktaro Supra Frankonio (Oberfranken) de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Friedl Volgger
1914–1945
Volgger frekventis la episkopan porknaban seminarion Vinzentinum en Brixen volante iĝi katolika pastro. Li estis ĉe la porpastra seminario de Brixen kaj en misia kolegio de Sankta Jozefo en Mill-Hill (hodiaŭ en la londona kvartalo London Borough of Barnet). Sed post kelkaj jaroj li iris al la Universitato de Innsbruck por studi ekde 1939 germanistikon kaj historion.
Loures - Barbazan (stacidomo)
Loures - Barbazan estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Loures-Barousse, en departemento Hautes-Pyrénées, apud Barbazan en departmento Haute-Garonne, regiono.
Friedl Volgger
1914–1945
Jam kiel junulo li engaĝiĝis en t.n. katakombaj lernejoj (germanlingvan instruadon la Mussolini-adeptoj estis malpermesintaj). Post Anschluss li iĝis arda kontraŭanto de naziismo. Post la fino de la altlernejaj studoj li ekdeĵoris ĉe la fare de kanoniko Michael Gamper fondita gazeto Dolomiten. Volgger, Gamper kaj aliaj kontraŭopciuloj kiel ekz. Erich Amonn aŭ Josef Mayr-Nusser fondis ankoraŭ en 1939 la ligon Andreas-Hofer-Bund (AHB); ĝin estris Volgger ĝis 1943. Volgger tre frue kaj malferme atakis la naziismeman organizon Völkischer Kampfring Südtirols (VKS).
Loures - Barbazan (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de aŭtoĉaroj.
Friedl Volgger
1914–1945
En 1943 Volgger malliberigitis pro sia AHB-engaĝiĝo kaj deportitis en la koncentrejon de Dachau. Nur post militofino li revenis hejmen, sekve li ne ĉeestis la tagojn de la partifondo de Sudtirola Popola Partio (SVP). Sed hejmenveninte li tuj iĝis ties partisekretario. Estante viktimo de la nazioj li akiris ankoraŭ en 1945 fare de la usonaj okupadadministracio la permeson fondi la Sudtirolan Alpan Klubon (AVS) kaj la Ligon de la sporkluboj sudtirolaj (Verband der Sportvereine Südtirols/VSS).
Loures - Barbazan (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Montréjeau-Gourdan-Polignan - Luchon (668000).
Friedl Volgger
1946–1997
Kiel SVP-funkciulo li diplomatie agadis i.a. en Belgrado kaj Vieno por propagandi la reveno de Sudtirolo al Aŭstrio. Li krome partoprenis la intertraktojn preparajn de la Akordo De Gasperi-Gruber en Parizo. Inter 1948 kaj 1953 li sedis en la Ĉambro de Deputitoj (Italio). Poste li, laŭ peto de Gamper, reprenis laboron ĉe la taggazeto Dolomiten en Bozen (post la morto de Gamper li tie ĉefredaktistis). Post enpartiaj ŝanĝoj de SVP en 1957 Volgger iĝis vicpartiestro kaj intimulo de Silvius Magnago. Tiam li ankaŭ arestitis fare de la nova demokratia itala ŝtato pro laŭdiraj kontaktoj al la ekstremisma liberigorganizaĵo Befreiungsausschuß Südtirol (BAS): liberiĝo baldaŭ sekvis ankaŭ pro internacia indigno. En 1960 li - ene de la aŭstria delegacio - partoprenis kun Alfons Benedikter kaj Luis Sand la disputoj prisudtirolaj ĉe la Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko. La saman jaron li iĝis deputito en la sudtirola landa parlamento.
En 1961 li ĉefredaktis ĉe Südtiroler Volksbote, la partiorgano de SVP. Por prepari sin al la balotadkampanjo por mandato por la Italia Senato li demisiis kiel landa deputito en 1967. Li estis senatano ĝis 1972. Inter 1969 kaj 1973 Volgger krome prezidantis ĉe Federalista Unuiĝo de Eŭropaj Etnaj Komunumoj. En 1978 li fondis en Bozen kun Giancarlo Bertagnolli la societon La Strada – Der Weg, kiu zorgu pri droguloj kaj aliaj enmarĝe de la socio vivantaj homoj. Lia filino Burgi longe estris ĝin. En 1984 li publikigis siajn rememorojn Mit Südtirol am Scheideweg kiuj furoris estante ankaŭ regionpolitika pionira verko.
Parmezano
Parmezano (Parmigiano Reggiano ; kun la signifo: parma fromaĝo el reĝiaj bovinoj) estas malmola fromaĝo el lakto de bovinoj el reĝia raso (itale Reggiana = el Reggio nell'Emilia), ĉefe uzata kiel raspita fromaĝo.
Parmigiano reggiano estas ekde la 30-a de oktobro 1955 en Germanio kaj ekde la 12-a de junio 1996 en la tuta Eŭropa Unio protektita nomo de malmolega fromaĝo, kiu enhavas almenaŭ 32 % da graso.
La fromaĝo estas speciala ĉar ĝi estas longtempe konservebla. Parmezano ankaŭ estas vendata uzprete raspita, sed ofte tio ne estas vera aprobita Parma fromaĝo. La fromaĝo ekzemple estas uzata por grateni manĝaĵojn aŭ por ŝuti super pastoj. Sed la gusto pli bone estas laŭvalore rimarkita en tre maldikaj tranĉaĵoj sur salatoj, kun nur olivoleo kaj balzamvinagro el Modena.
Maurice de Hirsch
Moritz von HIRSCH (naskiĝinta la en Munkeno, mortinta la  en Nové Zámky) estis germana entreprenisto kaj filantropo.
Vivo
Estante filo de bavara kortega bankisto li ekdeĵoris en brusela banko en 1851, kies kunposedanto kaj pariza filiestro li iĝis. En Parizo li elpensis planon de fervoja konekso inter Vieno kaj la Otomana Imperio, kiun li volis realigi kun la Sudfervojkompanio kaj la Aŭstriaj ŝtatfervojoj. Pro malsukceso (diversaj investontoj kontraŭis la planojn) Hirsch rekte ekintertraktis kun Konstantinoplo kaj ricevis en 1869 la permeson fare de la turkia registaro konstrui fervojliniojn (kie cirkulis poste i.a. la fama Orient-ekspreso).
Fonditis akcia kompanio en Vieno kiu eldonis - por financi la tuton - akciojn (Türkenlose) kun helpo de Anglobank en 1871. Hirsch iĝis la saman jaron aŭstria ŝtatano kaj gajnis multe da mono; substrekendas ke li estis tiam ankaŭ malŝparema mecenato. Li i.a. subtenis Alliance Israélite Universelle, lazaretistojn dum la rusia-turkia milito, judojn malriĉajn en Orienta Eŭropo. Por kolonioj de rusiaj judoj li akiris eĉ grundojn en Suda Ameriko. En 1891 li fondis Jewish Colonisation Association, kiu iĝis unu el la plej efikaj bonfarorganizajxoj judaj, kaj Lernejan fondaĵon en Galicio. En Novjorko li ankaŭ fondis helporganizaĵon. Dum la Berlina Kongreso li engaĝiĝis pri la samrajthaveco de judoj en Balkanio. Tamen li ne sxatis la planojn de Theodor Herzl krei propran judan ŝtaton.
Golfo de Masaĉuseco
La Golfo de Masaĉuseco (Massachusetts Bay) estas inter la plej grandaj golfoj de la bordoj de Ameriko ĉe la Atlantika Oceano. Ĝi konsistigas la karakterizan 100-kilometran marbordon de la usaon federacia ŝtato Masaĉuseco. La golfo norde limiĝas per la Kabo Ana (Cape Ann), en la okcidento situas la urbo kaj haveno Boston, kaj sude ĝi limiĝas ĉe la Golfo de Kabo Morua (Cape Cod Bay). Pliaj urboj borde de la golfo estas Nahant, Plymouth, Gloucester kaj Salem Harbours. Tra la Kanalo Kabo Morua (Cape Cod Canal) ekzistas akva vojo inter la golfoj Cape Cod Bay kaj Buzzards Bay.
La Golfo de Masaĉuseco situas sudokcidente de la signife pli granda Golfo de Majno, kaj ofte konsideriĝas parto de tiu golfo.
La komercaj kaj industriaj aktivexoj koncentriĝas ĉirkaŭ la havena urbo Boston. Multaj etaj kaj mezgrandaj urboj laŭlonge de la marordo vivas de la turismo kaj la fiŝkaptado. La Kabo Morua (Cape Cod) aparte konatas pro sia milda klimato kaj la - ekde la jaro 1961 aparte protektata - marborda areo "Nacia Marbordo Kabo Morua" (Cape Cod National Seashore)].
Ekzercaro de la lingvo internacia Esperanto
Ekzercaro de la Lingvo Internacia Esperanto estis verkita kaj sendita al la cara cenzurejo, fare de Zamenhof, en 1893 kaj eldonita en 1894, Varsovio, 43 paĝoj. Dua korektita versio aperis en 1898, ĉiuj aliaj estas senŝanĝaj, ekzemple la 7-a eldono, 1910, 55 paĝoj. Kiel parto de la Fundamento de Esperanto ĝi ankaŭ estas nomata Fundamenta Ekzercaro.
Enhavo
La Ekzercaro estas la sola plena lernolibro de Esperanto, verkita de Zamenhof. Ĝi konsistas el 42 ekzercoj, el kiuj la kvar unuaj instruas pri ĝusta legado (alfabeto, akcento), la ceteraj prezentas gradigitajn esperantajn tekstojn (apartaj frazoj kaj fabelo La feino); al ekzercoj 5 ĝis 42 estas aldonita kvinlingva komentario klariganta ĉiun novan vorton kaj ĉiun gramatikan regulon. En 1905 ĝi konsistigis la duan parton de la Fundamento de Esperanto, do ĝi fariĝis netuŝebla.
30593 Dangovski
30593 Dangovski estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rumen Rumenov Dangovski, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto en pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Liceo pri Matematiko de Sofio (Bulgario).
Radiuloj
La radiuloj aŭ radisimetriaj animaloj (Radiata) estas bestoj el inter de la eŭhistaj animaloj, kiuj montras radian simetrion. La sistemigo al la Radiuloj ŝanĝiĝis dum la sistematika historio. Oni alsistemigis iutempe ankaŭ la ekinodermojn, kiujn oni nun sistemigas al al duflanke simetriaj animaloj, ĉar dum la frua ontogenezo montras duflankan simetrion.
Lynn Margulis kaj K. V. Schwartz sistematigis „kvin regnojn" kaj en la Radiuloj restis nur la kniduloj kaj al ktenoforoj. La kladistika sistematiko ne rekonas klado la radisimetriajn animalojn. La Radiuloj - el tiu vidpunkto - estas grupo de la dudermuloj (diploblastikaj) (plimulto de la plurĉeluloj havas tri dermojn): kun ekto- kaj endodermo. (LA sistematiko de Cavalier-Smith aldonas ankaŭ la unudemulajn animalojn kiel ekz. la spongojn.)
Plej novaj esploroj montras, ke la radia simetrio evoluis eĉ post elformiĝos de la duflanka simetrio. La libere naĝantaj larvoj de la kniduloj (planulo) montras duflankan simetrion. La ktenoforoj havas duradian simetrion.
Ilekso
Ilekso (Ilex), iam ankaŭ nomata akvifolio (laŭ malnova genra nomo Aquifolium), estas genro de plantoj el familio Akvifoliacoj (Aquifoliaceae) al kiu apartenas ĉirkaŭ 475 specioj kreskantaj en la tuta mondo. Ili estas angiospermaj arboj aŭ arbedoj inter 2 kaj 25 metroj altaj, kaj ankaŭ arbustoj kaj lianoj.
Nomo
La latina genra nomo Ilex devenas de specia nomo de anzino (Quercus ilex).
Secu (Caraș-Severin)
Secu [seku] (ankaŭ Secul; germane Sekul, hungare: Székul aŭ Szék) estas vilaĝo en distrikto Caraş-Severin en Rumanio. Ĝi apartenas al Reşiţa, kiu situas 5 km nord-okcidente. Secu situas je. Ĝia poŝtkodo estas 320005. En 2002 ĝi havis 485 loĝantojn.
Historio
En 1795 karbo estis trovita en la tiuregionaj montoj, proksime de apuda vilaĝo Cuptoare, kaj loĝ-setlejo estis fondita por la ministoj. Unua administranto de la minejoj estis Georg Herglotz, tial konsiderata kiel fondinto de Secu; la monto super la karbominejo nun portas lian nomon. Por ekspluati la minejon alvenis laboristoj el Supra Hungario (regiono de Spiš, nun Slovakio), Stirio kaj Tirolo.
Signifan influon al la evoluo de la vilaĝo havis la viena societo StEG (ŝtata fervoja), kiu transprenis la minejon; ĝi konstruis domojn por la laboristoj kaj en 1870 donis al meritplenaj ministoj terenon por konstrui propran domon. La societo inter 1865 kaj 1868 konstruis ankaŭ preĝejon, dediĉitan al Sankta Barbara, patrono de la ministoj.
En 1862 Secu estis kunigita kun la najbara vilaĝo Cuptoare sub la hungara nomo Kuptore-Szekul; tiu nomo poste estis rumanigita al Cuptoare-Secu. En 1898 lernejo estis fondita en Secu; ĝis 1918 oni tie instruis hungare, poste rumane.
En 1963 la karbominejo estis fermita; tiam Secu havis 1539 loĝantojn. En 1968 la aŭtoritatoj anigis la vilaĝojn Secu kaj Cuptoare al Reşiţa.
La Puebla de Castro
La Puebla de Castro estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko Ribagorza (kies ĉefurbo estas Graus) apartenanta al la nordoriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko Ribagorza, inter la valoj de la riveroj Cinca okcidente kaj Ésera oriente. Ĝi limas okcidente kun Graus, kaj norde kun Secastilla ene de la komarko. Oni parolas variaĵojn de la aragona.
La klimato estas malvarma, nome montara.
La loĝloko La Puebla de Castro mem kiel sidejo de la municipo (649 msm) estas je 82 km oriente de Huesca. Ĉiuj lokoj de la municipoj estas komunikataj laŭ la ŝoseo A-2211 kun El Grado okcidente kaj kun la ŝoseo N-123 sude laŭ kiu kun Olvena okcidente kaj kun Benabarre pli fore oriente.
Historio
Estas restaĵoj de romia, visigota kaj araba epokoj. En loko Castro mem estis la kerno de la Baroneco de Castro, de kio restas romanika preĝejo. Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado.
Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe La Puebla de Castro kie oni malaltiĝis el pli ol 800 loĝantoj en la komenco de la jarcento ĝis malpli ol 300 loĝantoj en 1991, poste oni rekuperiĝis ĝis nunaj 415 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj forstado kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro. La kreskanta montarturismo helpis en la areo la konstruadon de hoteloj, vendejoj kaj rilataj instalaĵoj.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la jenaj:
NGC 3132
NGC 3132 (aliaj indikoj — PK 272+12.1, ESO 316-PN27, AM 1004-401) estas planeduma nebulozo en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kirko (mitologio)
Kirko aŭ Circo (helene Κίρκη, latine Circe) estis figuro en la helena mitologio, filino de la suna dio Helio kaj de lia edzino Persa (en okcidento). Ŝia frato estis (en oriento) la kolĉida reĝo Eeto. Ŝi estis fama kaj potenca sorĉistino.
Kirko vivis sur insulo Eea (aŭ Ea) en fora okcidento, kien nur malofte venis la homoj. La unuaj albordiĝintaj homoj estis Argonaŭtoj, revenantaj kun la ora ŝaffelo el Kolĉido. La dua vizito estis Odiseo, revenanta el la Troja milito.
Ŝiaj plej konataj sorĉoj estis:
Skilo
Glaŭko, la mara dio, filo de Pozidono fiksis sian rigardon al bela knabino Skilo. Ŝi estis terurigita per lia sovaĝa aspekto kaj ne konsolis ŝin eĉ tio, ke li estis filo de dio. Ŝi ne elaŭdis lin kaj fuĝis for de li. Glaŭko, plena de sopiro, transnavigis Tirenan maron kaj petis helpon de la sorĉistino Kirko. Li petis ŝin pri sorĉherboj, kiuj vekus amon de Skilo. Sed Kirko admonis lin, ke li trovu pli softan estaĵon al si kaj rimarkis, ke ŝi mem volus esti lia. Sed Glaŭko asertis, ke lia amo al Skilo neniam ŝanĝiĝos. Kirko ekkoleris kontraŭ Glaŭko kaj ankaŭ kontraŭ Skilo kaj tuj estis preparanta la sorĉherbojn. Ŝi transiris akvon en malgrandan golfeton, ĉion malpurigis per veneno kaj per neniiga radiko terurige murmurante damnojn. Kiam eniris en la akvon Skilo, per rigardo konsternite sekvis kiel ŝia korpo ŝanĝiĝas de sube en hundajn muzelojn. Glaŭko vidante tion ekploris kaj fuĝis de ensorĉita Skilo kaj de Kirka amo. Skilo restis tie sola kaj venĝe kontraŭ Kirko ŝi forrabis de Odiseo ses virojn kaj volis ankaŭ subakvigi la trojajn ŝipojn. Sed tiam iu transformis ŝin en rifon, kiu en la loko estas ĝis nun kaj ĉiu ŝipano evitas ĝin.
Jazono kaj Medeo
Kiam Jazono helpe de Medea uzurpis la oran ŝaffelon kaj fuĝante el Kolĉido mortigis la fraton de Medea Apsirton, ekkolerigis Zeŭson. Li pune destinis al Jazono kaj Medea, ke persekutos ilin malfacilaĵoj kaj suferoj, ĝis ili ne puriĝos de la krimo, kiel konsilos al ili la sorĉistino Kirko, fratino de Eeto, kiu loĝas malproksime en la okcidento. Kaj ĝis ili ne puriĝos, ili ne povas reveni hejmen.
Ili alnavigis en insulon Ean, kie sur bordo ekvidis Kirkon. Ŝi invitis ilin en sian domon. Eniris nur Jazono kaj Medea. Kirko proponis al ili sidiĝi en brakseĝojn, sed ili eksidis nur "sur la plankon ĉe la kameno kiel kulpantoj pro la murdo, kiuj venas puriĝi. Ili ne rajtis paroli, eĉ ne mencii pri sia kulpo". Kirko ekkonis, ke premas ilin krimo de murdo. Ŝi preparis oferon al la plej alta dio Zeŭso, tranĉis la gorĝon de porkido, trempis siajn manojn en ĝia sango, bruligis en fajro oferan kukon kaj kultis Eriniojn, diinojn de la venĝo, ke ili mildigu sian koleron, kaj petis Zeŭson pri pardonemo.
Ĉe tiu ĉi ceremonio Kirko lasis rakonti al si ĉion pri ekskurso de la Argonaŭtoj. Medea priskribis al Kirko kiel ŝi al Argonaŭtoj helpis fuĝi kontraŭ minacoj de sia patro, sed prisilentis mortigon de Apsirto. Sed Kirko ĉion sciis, Ŝi bedaŭris Medeon, sed malkonsentis ŝian fuĝon de la patro kaj postulis, ke ŝi foriru ĉar kolero de la patro ĉie ĝisatingos ŝin. Jazono kaj ploranta Medea foriris sur la ŝipon. Kun helpo venis diino Hera, kiu petis Hefeston kaj dion de ventoj Eolon pri helpo, por ke Argonaŭtoj bone alveturu hejmen kaj nenio malbona okazu al ili. Argo tiel bone tranavigis Skilon kaj ankaŭ Ĥaribdon.
Pico
Bela junulo Pico ekamis najadon Kanenta, pri kiu aspiris multaj fianĉoj, sed ŝi fariĝis edzino de Pico. Foje dum ĉasado ekvidis lin Kirko kaj estis ravita de li. Ŝi adultigis kaj flatlogis lin, ke li ekaŭdu ŝian amon, sed Pico rezistis kaj estis fidela al sia Kanenta. Kirko ofendiĝis kaj koleriĝis. Inside metis antaŭ li ĉasaĵon kaj li sekvante ĝin restis apartigita de sia sekvantaro. Per tri tuŝoj de la sorĉa vergo Kirko transformis Picon en birdon, kiun ĝis nun neniu vidis ĉi tie, birdon kun purpura plumaro kaj ora brilo - en hemicirkon. La sekvantaro, kiu vane serĉis lin, petis Kirkon pri redono de la reĝo. Sed ŝi terurigis ilin kaj poste transformis en sovaĝajn bestojn. Kanento vane atendis sian edzon, ses tagojn kaj ses noktojn serĉis lin kaj poste senfortiĝinta de bedaŭro disiĝis en leĝerajn blovetojn.
Odiseo
Odisea ŝipo alnavigis al la insulo de Kirko kaj kelkaj ŝipanoj eliris esplori ĝin. Ili malkovris la domon de Kirko, gardantan de ensorĉitaj leonoj kaj lupoj. La viroj aŭdis el la domo kantadon, atentigis Kirkon pri si kaj ŝi invitis ilin internen. Ĉiuj eniris, nur Eŭriloko restis ekstere, li antaŭsentis insidon. Kirko prezentis al ili prisorĉitan manĝon, ĉiun batetis per vergeto kaj tiel transformis ilin en porkojn.
Eŭriloko kuris al la ŝipo, ĉion priskribis al Odiseo. Li tuj armis sin kaj ekiris al la domo. Sur la vojo haltigis lin dio Hermeso, por averti lin kaj ke li helpu al li. Li donis al Odiseo sorĉan herbon kaj konsilis, ke li antaŭ Kirko nudigu la glavon kvazaŭ li volus mortigi ŝin. Tiel okazis kaj Kirko ektimis, ke al Odiseo ŝiaj sorĉoj ne efikas kaj promesis, ke ŝi ne malutilos al li. Odiseo devigis ŝin priĵuri tion kaj nur poste li festenis kun ŝi kaj traktis pri liberigo de siaj viroj, Kirko la sorĉon nuligis kaj ĉiuj viroj ĝojis pri tio.
Ili restis sur la insulo tutan jaron, manĝadis, trinkadis kaj ĝojis. Poste ili preparadis forveturon por plua vojaĝo. Kirko ne kontraŭis, sed sendis Odiseon en la submondon al la profetanto Teiresio. Ĉiuj, inkluzive de Odiseo, multe timis la celon de la vojaĝo. Ili trovis lokon, kie oni eniradis en la submondon kaj vidis multajn animojn de forpasintoj, sed paroli ili povis plej frue nur kun la profetanto. Li avertis Odiseon pri insidoj de la venonta vojaĝo kaj suferoj, kiuj atendas lin post reveno al sia naskiĝinsulo, al sia edzino Penelopo kaj al la filo Telemako. Odiseo parolis kun animo de sia patrino kaj kun animoj de falintaj batalantoj en la troja milito. Post tiuj interparoloj ĉe la favora vento ili rapide revenis al la insulo de Kirko. Poste ili priparolis la pluan vojaĝon. Kirko avertis Odiseon kontraŭ kantado de Sirenoj, Skilo kaj Ĥaribdo kaj insulo, kie paŝtas sin Heliaj ŝafogregoj, kiujn ili ne povas eĉ tuŝi. Nur post tio li povas feliĉe veni hejmen. Poste ili ekveturis por la plua vojaĝo.
Post forveturo de la ekspedicio de Odiseo, Kirko naskis lian filon Telegonon. Kiam li plenkreskis eliris serĉi sian patron, venis ĝis Itako kaj tie en batalo pro malfeliĉa hazardo Odiseon mortigis kaj nur poste eksciis kiu li estis. Li forveturigis lian korpon en la insulon de Kirko kaj tie kun honoro ĝin enterigis.
Reflekto en arto
Figuro de la sorĉistino Kirko, konata el malnovaj mitoj pri Argonaŭtoj kaj el la Odiseado de Homero estis multfoje temo por verkoj de antikvaj kaj novepokaj poetoj, dramistoj kaj vidartistoj. Pentristoj plej ofte bildigis ŝin kun Odiseo.
Transprenita kaj malstrikte tradukita de http://cs.wikipedia.org/wiki/Kirk%C3%A9
Barbazan
Barbazan estas franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Tapachula
Tapachula estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tapachula de Córdova y Ordoñez. La komunumo situas en la regiono de Soconusco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07089.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 282420 loĝantojn. El tiuj estis 135873 viroj kaj 146547 virinoj. La komunumo havas surfacon de 857 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 160 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 175640 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 153791, do 88 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 21711 personoj respektive 12 % estis analfabetoj.
271674 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3206 personoj respektive 1,18 % estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Berta Türk
Berta Türk, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Türk Berta Cecilia estis aŭstra-hungara kabareda kantisto. Ŝia edzo estis Sándor Rott, post la geedziĝo ŝia nomvarianto estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) R. Türk Berta.
Berta Türk naskiĝis la  en Vieno, ŝi mortis la  en Sidnejo (Aŭstralio).
Biografio
Berta Türk kiel infano aktoradis en sia naskiĝurbo, dum ŝi lernis kantadon de Dietrich Fischer-Dieskau. Ekde 1910 ŝi havis rolojn en diversaj kabaredoj en Budapeŝto. En la sama jaro ŝi edziĝis, baldaŭ ŝi naskis 4 gefilojn, en 1942 ŝi vidviniĝis. En 1939 ŝi katolikiĝis (ŝi estis judino). Dum la nazia erao estis paŭzo en la kantado. En 1946 ŝi fondis kabaredon. Pro la komenciĝinta socialismo ŝi migris al Aŭstralio, kie ŝi daŭre kantadis antaŭ hungaroj. Pro depresio ŝi sinmortis.
Kantono Brive-la-Gaillarde-Sud-Est
La kantono Brive-la-Gaillarde-Sud-Est (france canton Brive-la-Gaillarde-Sud-Est) ĝis marto 2015 estis franca kantono lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio - kiu poste en 2016 integriĝis en novan administran regionon Nova Akvitanio. Ĝi estis unu el la 15 kantonoj de la arondismento Brive-la-Gaillarde. Ĝia ĉefurbo estis Brive-la-Gaillarde.
Komunumoj
(1) parto de komunumo.
(69466) 1996 VZ5
(69466) 1996 VZ5 estas marsrenkonta asteroido en orbita resonanco 1:2 kun Marso.