cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vladimir Safatle
Intelekta trajektorio
En siaj verkoj, li proponas relegon de la dialektika tradicio per la psikoanalizoteorio de Jacques Lacan, kar reformo de klasikaj kategorioj de la marksisma pensado, kiel fetiĉismo, kritiko kaj rekono. Li estas unu el la responduloj por publiki gravan studon pri la brazila milita diktaturo kaj siaj branĉaĵoj en la nuntempo, titolita: Kio restas el la diktaturo: la brazila escepto (Boitempo, 2010). Li ankaŭ publikis kontribuaĵoj al la filozofio de muziko, kultura kritoko kaj la psikanaliza teorio. Li ankaŭ verkis la enkondukon al la brazila traduko de la verko Bonvenon al la deserto de la realo (Boitempo, 2003), la la slovena filozofo Slavoj Žižek.
Vladimir Safatle prezentiĝas ofte kiel komentaristo en televidaj programoj kaj instruis publike en eventoj kiel "Ocupa Sampa" kaj "OcupaSalvador", inspiritaj el la movado Okupu Wall Street.
Atako kontraŭ gaza floto
La atako kontraŭ la gaza floto okazis la 31an de majo 2010 kaj sur la Mediteraneo. Elitaj trupoj de la Israelaj Defendaj Fortoj atakis konvojon el ses ŝipoj (nomataj (Libereca Floto), liverantaj helpaĵojn (medikamentoj, rulseĝoj, cemento) al suferantoj de Gazo. La atako okazis en internaciaj akvoj (64 km de bordo) kaj kaŭzis morton de 10 aktivistoj, dum vundiĝis ĉ. 30 aktivistoj kaj 4 judaj soldatoj.
La konvojon organizis la Free Gaza Movement kaj celis trarompi la blokadon fare de Israelo kontraŭ la Gaza-anoj kaj helpi la loĝantojn per 10.000 tunoj de necesaj aĵoj, parte malpermesitaj por importado fare de Israelo.
Antaŭ la konflikto Israelo ofertis albordiĝon ĉe la israela haveno Aŝdod, de kie oni povintus plutransporti - post kontrolo - la varojn al la Gaza-strio. La organizantoj rifuzis tion kaj eĉ kunporton de pakaĵo por la kaptita israela soldato Gilad Ŝalit.
Rapide komencis la informa batalo, ĉar israelaj komunikadaj instancoj asertis la kontraŭleĝon de la veturado. Tamen tio ne kongruas kun la internacia juro. Same ili asertis ke veturintoj estis komplicaj de Hamas kaj Al Kaida kio tute ne verŝajnas. Same kelkaj israelaj ambasadoroj asertis ke la atako ne estis tio sed nur defendo.
Same rapide komencis la reagoj kontraŭ la malhumana agado de la israelaj armeo kaj registaro ĉefe en Turkio, de kie venis la plejparto de veturintoj kaj materialo. Registaroj el la tuta mondo malaprobis la agon.
Sekvoj
La 1an de junio 2010, la israela registaro decidis transporti, eksterigi ĉiujn aktivistojn je efiko de la internacia premo, transportante ilin al la limtrapasejo al Jordanio aŭ pli amase per flugo al Turkio. La internacia kondamno emfazas unue la agon kontraŭ la internacia juro, ĉar la atako okazis en internaciaj akvoj, Israelo eĉ ne posedas la akvojn de Gaza kaj la aktivistoj estis arestataj, alportataj al Israelo perforte kaj akuzataj de kontraŭleĝa eniro en Israaelo, kio estas amaso da absurdaĵoj. La dua kialo de internacia kondamno estas la malproporcio de la perforto (per mortiga pafado) respektive la supozata violento (ne pruvata) de la atakitoj. Tria kialo estas ke ĝis nun la violento de la israela armeo preskaŭ ĉiam iris kontraŭ palestinoj aŭ najbaraj araboj, dum nun iris kontraŭ internacia grupo, plej parte turkoj, kiuj eĉ ne estas araboj sed ĝis tiam aliancanoj de Israelo en la regiono de Mezoriento
Kvankam la ĝenerala sinteno de registaroj estas de kondamno kaj la Eŭropa Unio petis sendependan enketadon, la deklaro de Unuiĝintaj Nacioj pro premo de Usono estis tro milda kaj ne kondamnis la registaron de Israelo.
Ampleksa resono havis la fakto ke inter la atakitoj estis konataj gravuloj kiaj fama sveda verkisto nome Henning Mankell, kiu asertis ke la israelaj soldatoj konfiskis lain razilon kaj montris ĝin kiel armilo de atakito, juda supervivintino de la koncentrejo de Aŭŝvico nome Hedy Epstein, nobelpremiita Mairead Corrigan Maguire, islama estro en Israelo nome Raed Salah ktp.
La 2an de junio okazis nova sekvo de la atako, nome Egiptio decidis malfermi la limtrapasejon tra kiu eblos eliri kaj eniri, alportante varojn kaj necesaĵojn. Tio iomete plibonigos la blokadon fare de Israelo kontraŭ la gaza teritorio. Tiele komencus la venketoj por la teritorio kontrolata de Hamas kiel sekvoj de la fuŝa atako fare de la israelaj soldatoj kontraŭ humanitara floto.
Protestoj
La 6-an de junio en 2010, dimanĉe okazis diversaj manifestacioj, koncentriĝoj kaj alitipaj protestoj en diversaj urboj de Eŭropo kontraŭ la atako kontraŭ gaza floto; nome en Barcelono, Parizo, Londono, Dublino ktp., kie oni protestis ne nur kontraŭ la kontraŭleĝa kaj malhumana agado de la israela armeo sed ankaŭ kontraŭ la troa mildeco de la eŭropaj registaroj kiuj tiom malakre kontraŭstaris la israelan blokadon.
(17164) 1999 LP24
(17164) 1999 LP24 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Daniele Massaro
Daniele Massaro (n. ) estas itala futbalisto. Li de 1982 ĝis 1994 membris en la itala nacia teamo de futbalo.
SRWare Iron
SRWare Iron, aŭ Iron, estas libera TTT-legilo kiu baziĝas sur la TTT-legilo. Ĝi estis kreita por forigi Guglajn prisciilojn el, tamen ĝi ne tre malsamas al Chromium.
Watanabe Junichi
Junichi WANATABE (japane 渡 辺 淳一, Watanabe Jun'ichi, naskiĝis la 24-an de oktobro 1933 en parto de la urbo Sunagawa, 砂川市, kiu ekde la jaro 1949 estas aparta urbo Kamisunagawa, 上砂川町, mortis la 30-n de aprilo 2014 pro prostata kancero en Tokio) estis japana verkisto, konata pro sia portretado de ekster-geedzaj amaferoj de mezaĝaj homoj.
Blinda makulo (biologio)
La blinda makulo aŭ blinda punkto estas parto de la retino malantaŭ en la okulo kie la opta nervo forlasas la okulon. Tie ne estas sensoĉeloj. Alidirite; je tiu loko ĉiu homo estas blinda. Tio ankaŭ eksplikas la nomon.
La blinda makulo tamen povas esti demonstrata per desegnado de kruceto kaj cirkleto je interdistanco de proksimume 15 cm:
Jim Lovell
James Arthur "Jim" LOVELL Jr. (25-a de marto 1928) estas iama kosmonaŭto de NASA kaj retiriĝinta kapitano en Usona mararmeo, plej fama kiel komandanto de la misio de Apollo 13, kiu suferis kritikan paneon survoje al la Luno sed estis reportita sekure al la Tero pere de la klopodoj de la ŝipanaro kaj de la misikontrolo. Lovell estis ankaŭ la komandanta modulpiloto de Apollo 8, nome unua misio de la programo Apollo por eniri en la luna orbito. Li ricevis la medalojn Congressional Space Medal of Honor kaj la Presidential Medal of Freedom en 1970. Li estas unu el nur 24 personoj kiuj estis flugintaj al la Luno, nome la unua el nur tri personoj kiuj flugis al la Luno dufoje, kaj la nura kiu estis fluginta tie dufoje sen alteriĝi. Lovell estis ankaŭ la unua persono kiu flugis en spacon kvarfoje.
85014 Sutter
85014 Sutter estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Catalina Sky Survey : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la inĝeniero Brian Sutter de Lockheed Martin, Planisto de Misio por la Asteroida Specimena Reveniga Misio OSIRIS-REx. Antaŭ sia laboro pri OSIRIS-REx, li kreis aŭ signife kontribuis al la planadoj de la sistemoj kaj misioj por Fenikso, Juno, GRAIL, MAVEN, MRO kaj Mars Odyssey.
Mark IV
MARK IV havas diversajn signifojn:
Daniele Capezzone
Daniele CAPEZZONE ([danjele kapeccone]; naskiĝis la 8-an de septembro 1972 en Romo) estas itala politikisto. Li estis partiestro de la Italaj Radikaluloj de la 14-a de julio 2001 ĝis la 4-a de novembro 2006, estante unu el la plej junaj partiestrojn en Italio.
Mark IV
Tanc Mark
Daniele Capezzone
Ekde la 6-a de junio 2006 li estas prezidanto de la 10-a komisiono de la itala deputitaro (pri produktemaj aktivecoj, komerco kaj turismo).
Li redaktas ĉiutagan programon je la itala Radikala Radio.
Astato
Astato estas kemia elemento en la perioda tabelo kiu havas la simbolon At kaj la atomnumeron 85. Ĉi-tiu radioaktiva elemento okazas nature el la disfalado de uranio kaj torio. Ĝi estas la plej peza de ĉiuj halogenoj. Tamen ĝi kutime estas klasifikita kiel metaloido.
Acuamanala de Miguel Hidalgo
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5081 loĝantojn. El tiuj estis 2534 viroj kaj 2547 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22,48 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2300 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 502,6 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14,1 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 3680 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 71 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 1,93 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Dokumentkamerao
Dokumentkamerao estas aparato por projekcii bildojn aŭ tekstojn de folio aŭ el libroj al ekrano. Simple dirite ĝi estas kamerao kiu fotas bildon kaj helpe de komputilo kaj cifereca projekciilo projekcias al ekrano. Ekzistas aparatoj kiu staras sur tablo kaj tipoj kiuj pendas de la plafono.
Tabloaparatoj
Tiaj aparatoj similas al retroprojekciiloj. La aparato estas transportebla.
Plafonaparatoj
Tiaj aparatoj estas muntitaj al la plafono.
Uzado
Per dokumentkamerao oni povas teorie ĉion projekcii. La plej multaj objektoj esta simple metitaj sub la kamerao, kiu fotas la objekton aŭ bildon kaj sendas ĝin al komputilo kiu siavice senda ĝin al cifereca projekciilo, kiu projekciis la bildon sur ekrano. Tipa uzo por tiu aparato estas prelegoj, renkontiĝoj, lernejo, seminarioj kaj ĉie kie projeksiado estas necesa. La fotitaj bildoj kaj objektoj estas ankaŭ stokeblaj en la komputilo.
Akvorezervejo de Valdecañas
La Akvorezervejo de Valdecañas estas baraĵlago ĉe la Rivero Taĵo, Hispanio. Ĝi komencas en la municipa teritorio de El Gordo kaj finas en la akvobaraĵo de Valdecañas [baldekAnjas] (valo de kanoj), en Valdecañas de Tajo, en Cáceres, Hispanio. Sub ties akvoj kuŝas la restoj de iama vilaĝo Talavera la Vieja. Nova konflikto okazas pro konstruado de urbanizaĵo kontraŭleĝa apogita de la regiona registaro, sed protestita de ekologiistoj.
6628 Dondelia
6628 Dondelia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al Donald S. C. kaj Delia West, geamikoj de la malkovinto.
András Bálint (lokhistoriisto)
BÁLINT András (pro. ba:lint) estis rumania hungara popolkultivinto, lokhistoriisto naskita en Bácsfalu la 28-an de oktobro 1862 kaj mortinta samloke la 25-an de julio 1962.
Irma Cserey
Irma Cserey [ĉerei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cserey Irma estis hungara aktoro, operetkantisto. Ŝia ebla origina familia nomo estis Scheicher [ŝejĥer]?
Irma Cserey naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Irma Cserey komencis sian aktoran karieron en 1899. Ŝi estis primadono aŭ kantista aktoro ĝis fino de la 1910-aj jaroj en diversaj provincaj urboj. Inter 1937-1943 ŝi ofte ricevis filmajn rolojn kiel figuranto. Ŝi lastfoje ricevis rolon en Teatro Madách en la 1960-aj jaroj. Ŝi havis edzon.
Carpentras
Carpentras (okcitanlingve Carpentràs) estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Vaucluse kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Fine de en la komunumo vivis, kiuj nomiĝas en la franca Carpentrassiens.
Geografio
Carpentras estas la tradicia ĉefurbo de la natura kaj historia regiono Comtat Venaissin. Ĝi ĝuas sunbrilan klimaton, kaj la ĉirkaŭa areo estas famkonata pro siaj fruktoj kaj legomoj (interalie ĉerizoj, melonoj, abrikotoj...).
Ekzistas cetere pluraj vendoplacoj por trufoj.
Historio
Carpentras estis unue konita kiel Carpentoracte Meminorum, kaj sekve kiel Forum Neronis ("Forumo de Nerono").
Pli freŝdate, tiu malgranda urbo famiĝis pro la profano de sia tombejo je majo 1990. Tiu afero havis gravajn sociajn aŭ politikajn rezultojn en Francio.
Gérce
Gérce estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en subregiono de Sárvár.
Situo
La komunumo situas laŭ la ĉefvojo inter Sopron kaj Balatono. Sárvár troviĝas 10, Celldömölk 14, Vasvár 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenas el la mezepoko. Memstara proksima vilaĝo Tacskánd (taĉkand) iam aliĝis al Gérce. La loĝantaro okupiĝas precipe pri vinberokulto.
Vidindaĵoj
La vilaĝo havas mezepokan katolikan preĝejon pri Apoteozo de Sankta Kruco, kiu barokiĝis kaj paroĥo aldoniĝis. La luterana preĝejo konstruiĝis en 1794.
Internacia Scienca Akademio Comenius
Internacia Scienca Akademio Comenius [koMENjus] estas internacia scienca akademio fondita la 12-an de aprilo 1986. Ĝi estas nomita laŭ Komenio. Ĝia sidejo en 2021 estas en Upsalo (Svedio).
Ferenc Kárteszi
Ferenc Kárteszi [kArtesi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kárteszi Ferenc estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto.
Internacia Scienca Akademio Comenius
Akademio Comenius aplikas por alvoko same altajn kriteriojn kiel naciaj sciencaj akademioj. Por garantii ties aplikon, la regularo fiksas ke minimume 60 % de la anaro devas esti membroj de nacia scienca akademio. El la 28 fondintoj 21 estis membroj de nacia scienca akademio.
Ferenc Kárteszi
Ferenc Kárteszi naskiĝis la  en Cegléd. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Kárteszi akiris diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter helpe de stipendio. Post siaj studoj inter 1931 kaj 1940 li instruis en mezlernejo en Győr, dume li doktoriĝis en 1933, eĉ li esploris en Italio helpe de stipendio. Dum la 2-a mondmilito li estis komence soldato, poste militkaptito. Inter 1947 kaj 1977 li instruis en la menciita universitato, kie li estis katedrestro, foje dekano, inter 1958-1962 vicrektoro. Li pensiuliĝis en 1977. Li ricevis premion en 1962, li doktoriĝis en 1968. Plej ofte li okupiĝis pri geometrio.
Internacia Scienca Akademio Comenius
La precipa celo de la akademio estas subteni la sciencan uzon de Esperanto.
La nuna estraro konsistas el Christer Oscar Kiselman kaj Fabrizio Pennacchietti.
Sturnedoj
Sturnoj estas popola nomo por Sturnedoj, malgrandaj ĝis mezgrandaj paserinaj birdoj de la familio Sturnidae. La nomo "Sturnidae" (Sturnedoj) devenas el la latina vorto por sturno, sturnus. Sturnoj loĝas nature en la Malnova Mondo (Eŭropo, Azio kaj Afriko), en norda Aŭstralio kaj sur insuloj de la tropika Pacifiko. Kelkaj eŭropaj kaj aziaj specioj estis enkondukitaj en tiuj areoj, same kiel en Nordameriko, Havajo kaj Novzelando, kie ili ĝenerale konkurencas por habitato kun indiĝenaj birdoj kaj estas konsiderataj invadaj specioj. La sturneda specio plej familiara al pliparto de homoj en Eŭropo kaj Nordameriko estas la Eŭropa sturno, kaj tra granda parto de Azio kaj Pacifiko la Komuna minao estas ja komuna.
Plumaroj estas tipe malhelaj kun metaleca brilo. Plej parto de specioj nestumas en truoj kaj la ino demetas bluajn aŭ blankajn ovojn.
Multaj aziaj specioj, ĉefe la pli grandaj, nomitaj minaoj, kaj multaj afrikaj specioj estas konataj kiel brilsturnoj pro siaj irizaj plumaroj.
Aspekto
La sturnedoj estas mezgrandaj paserinoj. La plej mallonga specio estas Kenrika sturno (Poeoptera kenricki), nur 15 cm longa, sed la plej malpeza specio estas la Abota sturno (Poeoptera femoralis), kiu pezas nur 34 g. La plej granda sturnedo estas la minaoj de la genro Mino, ĉefe la Flavvizaĝa (Mino dumontii) kaj la Longvosta minaoj (Mino kreffti). Tiuj minaoj povas superi eĉ 30 cm kaj pezi ĉirkaŭ 225 g. Kelkaj specioj de sturnedoj montras kazojn de seksa dimorfismo laŭ grando, ĉar maskloj estas pli grandaj ol inoj.
Estas malpli seksa dimorfismo laŭ plumaro tamen, kun nur 25 specioj kiuj montras tiajn diferencojn inter seksoj. La plumaro de sturnedoj estas ofte brilkolora pro irizeco; tiu koloro devenas el la strukturo de la plumoj, ne el pigmento. Kelkaj specioj de aziaj sturnedoj havas krestojn aŭ elstarigeblajn plumojn sur kresto. Alia ornamado inkludas longecajn vostoplumojn kaj brilkolorajn nudajn areojn en vizaĝo. Tiuj koloroj povas deveni el pigmentoj, aŭ, kiel ĉe la Balia sturno, la struktura koloro estas kaŭzata de lumo disigita tra paralelaj kolagenaj fibroj. La irizoj de multaj specioj estas ruĝaj kaj flavaj, kvankam tiuj de junuloj estas multe pli malhelaj.
Disvastiĝo, vivejoj kaj movoj
La sturnedoj loĝas ampleksan gamon de vivejoj el Arkta Cirklo al Ekvatoro, fakte la nura biotopo kiun ili ne tipe okupas estas la plej sekaj sablaj dezertoj. Tiu familio forestas nature el Ameriko kaj el grandaj partoj de Aŭstralio, sed ĝi ĉeestas en plej parto de Eŭropo, Afriko kaj Azio. La genro Aplonis disvastiĝis amplekse ankaŭ en la insuloj de Pacifiko kaj atingis eĉ Polinezion, Melanezion kaj Mikronezion (krome unu specio de la genro Mino atingis la Salomonojn ), kaj estas ankaŭ specio de tiu genro la ununura sturno troviĝanta en norda Aŭstralio.
Aziaj specioj estas plej komunaj en ĉiamverdaj arbaroj; 39 specioj troviĝantaj en Azio estas hegemonie arbaraj birdoj male al 24 troviĝantaj en pli malfermaj aŭ homomodifitaj medioj. Kontraste afrikaj specioj estas troviĝantaj ĉefe en malfermaj arbaroj aŭ savano; 32 specioj estas de malfermaj areoj kompare al 13 veraj arbaraj specioj. La alta diverseco de specioj troviĝantaj en Azio kaj Afriko ne okazas en Eŭropo, kiu havas unu kiu estas tre disvastigita (kaj tre komuna) specio kaj du pli malampleksaj specioj. La Eŭropa sturno estas kaj tre disvastigata kaj tre tolerema pri habitatoj, ĉar okupas plej partojn de malfermaj habitatoj. Kiel multaj aliaj sturnedaj specioj ĝi adaptiĝis facile al homomodifita habitato, inklude farmojn, fruktoĝardenojn, plantejojn kaj urbajn areojn.
Kelkaj specioj de sturnoj estas migrantaj, ĉu entute, kiel la Ŝelia brilsturno, kiu reproduktiĝas en Etiopio kaj norda Somalio kaj migras al Kenjo kaj suda Somalio, aŭ la Blankaŝultra sturno, kiu estas migranta en parto de sia teritorio sed estas loĝanta en aliaj.
Kutimaro
La sturnedoj estas ĝenerale tre sociema familio. Plej parto de specioj asociiĝas en birdaroj de variaj grandoj la tutan jaron, tiuj aroj povus inkludi aliajn speciojn de sturnedoj kaj foje eĉ speciojn el aliaj familioj. Tiu sociemo estas ĉefe rimarkinda ĉe la ripoza kutimaro; for de la reprodukta sezono kelkaj ripozantaroj povas nombri en miloj de birdoj.
Dieto kaj manĝo
La dieto de sturnedoj estas kutime hegemoniata de fruktoj kaj insektoj. Multaj specioj estas gravaj dissemantoj en Azio kaj Afriko, ekzemple la blanka santalo aŭ la Bengala figarbo. Krom arboj ili estas ankaŭ gravaj dissemantoj de parazitaj viskoj. En Sudafriko la Ruĝflugila sturno estas grava dissemanto de enmetita Acacia cyclops. Sturnoj estis observataj manĝantaj fermentintajn maturajn fruktojn, kiu kondukis al spekulado pri tio ke ili povus iĝi toksikigitaj pro alkoholo. Laboratoriaj eksperimentoj pri la Eŭropa sturno trovis ke ili disponas el enzimoj kiuj permesas al ili elteni alkoholon tre rapide. Krom la konsumado de frukto, multaj sturnedoj konsumas ankaŭ nektaron. Oni ne konas la etendon kiom sturnoj estas gravaj polenigistoj, sed almenaŭ estas kelkaj, kiaj la Fajnbeka sturno de alpeca Orienta Afriko, kiu polenigas gigantajn lobeliojn.
Sistematiko
La sturnedoj apartenas al superfamilio Muscicapoidea, kun la turdoj, muŝkaptuloj kaj saksikolenoj, krom la cinkledoj kiuj estas pli malproksimaj kaj la mimedoj (toksostomoj kaj najtingaloj). Tiuj lastaj estas ŝajne la plej proksimaj vivantaj parencoj de la Sturnedoj, kaj anstataŭas ilin en Ameriko, kaj havas tre similan sed pli soleman vivostilon. Ili estas ankaŭ morfologie tre similaj —parte albinisma specimeno de mimedo, misklasita kiel sugesto de malnovmonda origino, estis dum multaj jardekoj konsiderata reprezentanto de formortinta sturno (vidu artikolon Rodrigesa sturno por detaloj).
La Bufagedoj estas foje lokataj tie ĉi kiel subfamilio, sed pruvoj garantiis al ili plenan familistatuson kiel pli baza membro de la grupo de Sturnedoj-Mimedoj, devena el frua etendo en Afrikon.
Kutime la sturnedoj estas konsiderata familio, kiel ĉi tie. Sibley & Monroe (1990) inkludis la mimedojn en la familion kaj subigis la sturnojn al rango de tribo, kiel Sturnini. Tiu traktado estis uzata ankaŭ de Zuccon et al. (2006). Tamen, por aliaj fakuloj la grupigo de Sibley kaj Monroe ankoraŭ bezonas metodologiajn konfirmojn de analizoj de hibridiĝo fare per DNA kaj multe de ties proponitaj revizioj de taksonomiaj rangoj ne estis tute akceptataj (kiel ekzemple ĉe Cikonioformaj). La ĉion inkluda grupigo de Sturnedoj estas neinforma rilate biogeografion, kaj ne klarigas la evoluan distingon de la tri stirpoj. Starigi validan nomon por la klado konsista de "tut-Sturnedoj" fare de Sibley kaj Monroe ne estus pli dezirebla por kontrastigi ilin kun la aliaj pli grandaj stirpoj de Muscicapoidea.
Sturnedoj probable originiĝis en la ĝenerala areo de Orienta Azio, eble ĉe sudokcidenta Pacifiko, kiel montras nombro de pleziomorfaj stirpoj kiuj loĝas tie. Etendo al Afriko ŝajne okazis poste, ĉar plej parto de devenaj formoj troviĝas tie. Alternativa scenejo estus la afrika origino por la tuta grupo de "sturnedoj" (kiel ĉe Zuccon et al. 2006), kun la Bufagedoj reprezente antikvan relikvon kaj la mimedoj atingante Sudamerikon. Tio estas kontraŭdirata de la nordamerika distribuado de plej parto de bazaj Mimedoj.(Cibois & Cracraft 2004, Zuccon et al. 2006)
Interese, la Rabdornitedoj, sola genro de tri specioj de certiecaj birdoj ŝajne estas tre apomorfaj membroj de la pli komenca radiado de la Sturnedoj (Zuccon et al. 2006). Tio strangas dekomence kaj ties lokigo estis ĉiam malkontentiga. Krome biogeografio virtuale malpermesas proksiman rilaton de la Rabdornitedoj aŭ Filipinaj grimpuloj kaj la Certiedoj, kiel neniu el tiuj lastaj nek ties proksimaj parencoj ŝajne iam atingis Wallacea nek Filipinojn. Tiele ties inkludo en la Sturnedoj ne estas tute fina kaj eventuale ili povus resti kiel separata familio.
Genrordo ĉi tie sekvas tradician traktadon. Tio ŝajne ne estas tute ĝusta, kun Scissirostrum pli proksima al Aplonis ol al Gracula ekzemple, kaj Acridotheres inter plej antaŭenigitaj genroj. Malmultaj taksonoj estis definitive studitaj rilate ties rilatojn kaj tiele oni atendu ŝanĝojn en tiu ordo.
La revizio fare de Lovette kaj Rubenstein (2008) estas la plej ĵusa verko pri la filogenio de tiu grupo.
Nesolvita
La formortintaj sturnoj de Maskarenoj estas de necerta rilataro. Nur unu specio estis konata el specimenoj atingitaj dum la birdo ankoraŭ ne estis formortinta; la aliaj restas konataj nur el subfosiliaj ostoj kaj ŝajne unu estis priskribita de frua veturinto. La supozata "Legŭata sturno" ("Necropsar leguati") estis eventuale miskategoriigita albinisma specimeno de la Martinika balbultulo (Cinclocerthia gutturalis), nome mimedo.
Ĉar la avifaŭno de la Maskarenoj estas hegemonie de origino de Hindio kvankam tiom malnova kiom tre distinga, ne estas klara al kiu klado tiuj sturnoj apartenus —aŭ eĉ se ili estis ja sturnoj, ĉar la Reunia sturno almenaŭ estis tre diverĝa kaj estas duboj ĉu ili estis ĝuste lokitaj tie ĉi.
Sendependa Ŝtato Montenegro
La Sendependa Ŝtato Montenegro, oficiale nomita Reĝlando Montenegro (en serb-kroata: Краљевина Црна Гора, transliterumita kiel Kraljevina Crna Gora), estis malgranda ŝtato kiu ekzistis dum la Dua Mondmilito sur proksimume la teritorion de la nuna Montenegro kiel protektorato de la potencoj de la Akso: nome de la Itala Reĝlando (precize de Faŝisma Italio, 1941-1943) kaj poste de Nazia Germanio (1943-1944).
Historio
La reĝo Viktoro Emanuelo de Italio (influita de sia edzino, la reĝino Elena, filino de la iama Reĝo de Montenegro) trudis al Mussolini la kreadon de Montenegro sendependa, kontraŭ la deziroj de la faŝistaj kroatoj de Ante Pavelić kaj albanoj (kiuj volis disdividi Montenegron inter ili).
Ictar-Budinț
Ictar-Budinț [iktar budinc] (hungare: Budinc) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 947 loĝantojn (rumanoj, hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1717. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Topolovățu Mare. Ĝi formiĝis per kuniĝo de Budinț kaj Ictar, kiu havis en 1910 784 rumanajn loĝantojn kaj en 1992 580, el kiuj 2 % estis hungaroj.
Lukas Resetarits
Vivo
Lia familio devena el Burgenlando transloĝiĝis Vienon kiam li estis 4-jaraĝulo. Li trapasis la abiturientan ekzamenon en la 1965-a jaro por studi poste psikologion kaj filozofion ĉe la Universitato de Vieno. La saman tempon li laboris kiel rokmuzika kantisto, konstrulaboristo kaj trafikpolicano ĉe Flughaveno Vieno.
En 1975 li aliĝis al la kabaredgrupo "KEIF", kiu konsistis el Wolfgang Teuschl, Erwin Steinhauer, Alfred Rubatschek kaj Erich Demmer. En 1977 kune kun Teuschl kaj Steinhauer li kreis la televidkabaredon "Tu felix Austria".
La 26-an de oktobro 1977 li premierigis sian unuan solludan programon Rechts Mitte Links en la eventokelo Konzerthauskeller. En majo de 1978 li prezentis sian duan solludan programon A Krise muaß her, kaj ellaboris du televidajn kabaredojn kun Teuschl kaj Steinhauer, nome Man wird ja noch fragen dürfen. Li lanchis sian unuan longdiskan vinildiskon Ein Abend mit Lukas Resetarits en 1979.
Nativitas
Nativitas signifas en la latina "Kristnasko".
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 21863 loĝantojn. El tiuj estis 10390 viroj kaj 11473 virinoj. La komunumo havas surfacon de 61,99 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2200 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 17798 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 44 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,25 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Brenner Alves Sabino
Brenner Alves Sabino (n. ) estas brazila futbalisto.
Vennans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Checker Records
Checker Records estas jam neaktiva usona muzikoregistra diskeldonejo, fondita en 1952 kiel filio de Chess Records en Ĉikago, Ilinojso, Usono. La marko estis fondita de la fratoj Chess, nome Leonard kaj Phil, kiu regis la markon ĝis ili vendis ĝin al General Recorded Tape (GRT) en 1969, tuj antaŭ la morto de Leonard.
Tiu marko publikigis sonregistraĵojn ĉefe de afrik-usonanoj kaj artistoj kaj grupoj. La eldonaĵoj de Checker kovris ampleksan gamon de ĝenroj kiel bluso (Little Walter, Sonny Boy Williamson II), ritmenbluso (Sax Mallard, Jimmy McCracklin), doo-wop (The Flamingos, The Moonglows), gospelo (Aretha Franklin, Five Blind Boys of Mississippi), rock and roll (Bo Diddley, Dale Hawkins), kaj soulo (Gene Chandler).
Tiu marko iĝis neregula en 1971 post la plifirmigo fare de GRT de la katalogo de Chess. Same ĉe Cadet kaj Chess, la marka katalogo estas nune posedo de Universal Music Group kaj la publikigoj de la katalogo Checker estas publikigitaj de Geffen Records kaj Chess.
Socia Rolo de Kromamantoj
Socia Rolo de Kromamantoj, subtitolita, en konservado de monogamia geedzeco estas libro verkita de Agenita Ameno konsistanta el esploro pri ekstergeedzaj daŭraj interrilatoj. Ĝin eldonis Gilbert Ledon kaj volontule tradukis el la portugala A função social dos amantes — Na preservação do casamento monogâmico Paulo Sergio Viana.
Aleksandra Placo de Berlino
La Aleksandra Placo estas centra loko kaj trafika nodo en Berlino, la ĉefurbo de Germanio. La placo situas en la urboparto Berlin-Mitte en kvartalo ĝis la epoko de GDR nomita "Königsstadt" ("reĝa urbo"). La berlinanoj kutime nomas la placon mallonge simple Aleks. Sian nomon la placo havas honore al la caro Aleksandro la 1-a de Rusio. Inter la jaroj 1949 kaj 1990 la placo apartenis al Orienta Berlino, la ĉefurbo de la socialisma ŝtato GDR.
Situo
La sekvaj stratoj komenciĝas stelforme ĉe la Aleksandra Placo:
Ekde trakonstruo dum la 1960-aj jaroj la tuta placo estas piedira zono kaj nur ekde la mezo de la 1990-aj jaroj denove kruciĝas de trama linio. Ĉiutage vizitas ĝin pli ol 360.000 homoj. Laŭ studo temas plej la plej frekventata loko de Berlino, ankoraŭ antaŭ la eleganta bulvardo Kurfürstendamm kaj konsideriĝas la kvara plej vizitata placo de Eŭropo.
Nur post la reunuiĝo de Germanio de la jaro 1990 denove tramoj haltas sur la placo, kaj ĉe la urbotrajna stacidomo Aleksandra Placo denove haltas regionaj trajnoj kaj metrooj de la linioj 2, 5 kaj 8.
La ekesto (ĝis 1800)
Dum la 13-a jarcento proksime de la nuna placo staris hospitalo "Sankta Georgo". Laŭ ĝi baptiĝis la Georga Pordego en la urba remparo de Berlino. Antaŭ tiu pordego kolektiĝis la plej gravaj el la nordo venantaj ŝoseoj, ekzemple el Oderberg, Prenzlau kaj Bernau, sed ankaŭ la ŝoseoj el la grandaj Hansaj Urboj ĉe la Balta Maro. La Georga Pordego dum la 16-a jarcento estis la plej grava urbopordego, kaj la plej multaj varoj celitaj al la urbo venis tra ĝi.
Post la Tridekjara Milito la urba remparo estis plifortikigita. Inter la jaroj 1658 kaj 1683 ekestis ringa fortikaĵo ĉirkaŭ la tuta urbo, kaj iuj ĉirkaŭaj pordegoj estis fermitaj, tial ke la Georga Pordego ankoaŭ gajnis je signifo. Antaŭ la pordego ekestis placo, sur kiu ekestis bazaro unuavice por la vendo de (buĉotaj) porkoj kaj bovoj, sed ankaŭ por aliaj agrikulturaj produktoj.
Ĉirkaŭ tiu placo fine de la 17-a jarcento iom post iom ekestis antaŭurbo. Ekde la jaro 1701 la pordego havis la nomon "Reĝa Pordego", kaj la georga antaŭurbo tiam nomatis "Reĝa Urbo". Dum la jaro 1743 ekestis dogana muro, kiu inkluzivis ĉiujn ringoforme ĉirkaŭ la historia urbokerno ekestintajn antaŭurbojn. Tial la malnova pordego perdis sian signifon kaj fine dum la jaro 1746 estis malkonstruita. Fine de la 18-a jarcento la "Reĝa Urbo" havis sian bazan strukturon, kun ringoforme de la placo disirantaj stratoj. En la kvartalo dominis grandaj manufakturoj, ekzemple pri prilaboro de silko kaj lano, kaj krome armeaj instalaĵoj. Ekde la mezo de la 18-a jarcento sur la placo ĉiun junion okazis la germanie plej signifa bazaro pri lano.
Dum la jaro 1771 en la loko de la eksa Reĝa Pordego ekestis nova ŝtona ponto super la fortikaĵa kanalo. Ekestis pluraj fortikaj trietaĝaj domoj ĉirkaŭ la placo, interalie gastejo, en kiu la poeto Heinrich von Kleist loĝis antaŭ sia morto kaj en kiu ankaŭ dum iom da tempo loĝis la klasicisma arkitekto Karl Friedrich Schinkel.
19-a jarcento
Per granda armea parado sur la placo dum oktobro 1805 akceptiĝis la caro Aleksandro la 1-a de Rusio. Tiuokaze la prusia reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a ordonis la renomigon de la placo, kiu de tiam nomiĝis Aleksandra Placo. En la sudoriento de la placo ekestis granda teatrejo. La placo iĝis trafika nodopunkto, kaj dum la jaro 1847 ĉiun kvaronhoron ĉevale tiritaj busoj alternis inter la aleksandra kaj la same urbocentra potsdama placoj.
Dum la Revolucio de 1848 en Germanio ankaŭ sur la Aleksandra Placo okazis surstrataj bataloj, kaj revoluciuloj blokis la vojon en la urbon per barikadoj. Ankaŭ la verkisto Theodor Fontane, kiu laboris tutproksime en apoteko, partoprenis en la konstruo de la barikadoj.
Dum la 19-a jarcento la kvartalo plu kreskis – komence de la jarcento praktike ĉie en la kvartalo ekzistis trietaĝaj domoj, ĝis la mezo de la jarcento preskaŭ ĉie konstruiĝis kvaretaĝaj, kaj fine de la jarcento la plej multaj konstruaĵoj jam estis kvinetaĝaj. La grandaj manufakturoj kaj armeaj instalaĵoj cedis en pli urborandajn regionojn, kaj lasis la urbocentran lokon al loĝdomoj kaj komercejoj.
Komence de la 1870-aj jaroj oni per ŝtonoj plenigis la eksan fortikaĵan kanalon, kaj sur ĝi ĝis la jaro 1882 konstruis relaron de urba fervojo. Ekestis imponaj hoteloj kaj aliaj reprezentaj konstruaĵoj.
La trafiko koncentriĝis sur la norda duono de la placo, kaj la sudo - kiu antaŭe uziĝis por armeaj paradoj – dum la jaro 1889 iĝis parketo. En la nordokcidento de la placo estis starigita 7,5 metrojn alta kupra statuo de juna virino personiganta la urbon.
20-a jarcento
Komence de la 20-a jarcento la placo plej floris. Dum 1901 fondiĝis la unua germania kabaredo. Ekestis la legendaj vendejegoj Tietz (Hertie), Wertheim kaj Hahn.
Dum 1913 kaj 1930 malfermiĝis tri metroaj linioj, multis naciaj, regionaj kaj urbaj trajnoj, aŭtobusoj kaj tramoj, kiuj samkiel la aŭta kaj motorcikla trafiko de la placo stelforme disiris en ĉiujn direktojn. Dum la "oraj" 1920-aj jaroj la aleksandra kaj la potsdama placoj estis la centro de la pulsanta metropolo Berlino. Multaj el la placaj konstruaĵoj kaj fervojaj pontoj havis grandajn lumantajn varbaĵojn, kiuj "tagigis" la noktojn kaj ŝanĝiĝis preskaŭ ĉiutage.
Kiam klariĝis, ke proksimus trafika kolapso de la placo, ekiĝis arkitekta konkurso por ekhavi planon pri kompleta placa rekonstruo, aparte rilate al la nodiĝintaj multaj trafikaj vojoj. Ĝis la komenco de la 1930-aj jaroj konstruiĝis du el la planitaj novaj konstruaĵegoj, por kiu malkonstruiĝis interalie la eksa teatrejo. Nova trafikcirklo ligis ses stratojn. Sed la monda ekonomia krizo de la jaro 1929 haltigis pliajn investojn, kaj ankaŭ dum la epoko de Nazia Germanio la planoj ne pli realiĝis.
La bataloj de la Dua Mondmilito atingis la Aleksandran Placon dum aprilo 1945. La bombado kaj strataj bataloj de la lastaj militaj tagoj detruis grandan parton de la kvartalo, kaj grandan parton de la placaj konstruaĵoj.
Post la milito, kiam la placo apartenis al la orienta parto de la urbo, okupita de la Ruĝa Armeo de Sovetunio kaj poste parto de la socialisma ŝtato GDR, planiĝis 90 metrojn vasta ŝoseego de la orienta malpli centra parto de la urbo, tra la Aleksandra Placo ĝis la bulvardo Unter den Linden. Dum la jaro 1951 oni ekkonstruis la aleon, kiu komence nomiĝis Stalinallee, poste 1954 Karl-Marx-Allee, sed kiu kontraŭe al la unua plano finiĝis ĉe la Aleksandra Placo. Inter la jaroj 1961 kaj 1964 tutproksime de la placo konstruiĝis la socialisma "Domo de la Instruisto" kun ligita kongresejo.
Leiblfing
Leiblfing estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Straubing-Bogen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Aleksandra Placo de Berlino
La ideo de "socialisma placo" (1964 ĝis 1989)
Printempe 1964 komenciĝis konkurso pri "novplanado de la Aleksandra Placo". Rajtis partopreni ses socialismaj arkitektaj kolektivoj. Laŭ la gajninta plano la placo estu tute liberigita de fluanta trafiko kaj la stratoj plene ĉirkaŭu ĝin. Nur du stratoj estu escepto: La Karl-Liebknecht-Straße nordokcidente surtere, kaj la Grunerstraße sudoriente en aŭta tunelo subtere. La kolizion de veturila kaj piedira trafiko oni planis eviti per grandaj piediraj tuneloj sub ĉiuj stratoj. Pro grandkvanta malkonstruo de (parte milite ruiniĝintaj) historiaj konstruaĵoj meze de la urbego ekestis super-dimensia placego. Por la konstruo de la aŭta tunelo interalie malkonstruiĝis la Georga Preĝejo, monaĥejo kaj parto de la berlina juĝejo.
Cittareale
Cittareale estas komunumo de Italio.
NGC 1741B
NGC 1741B (aliaj indikoj — PGC 16570, MCG -1-13-45, ARP 259, VV 524, VV 565, HCG 31B) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Aleksandra Placo de Berlino
La ideo de "socialisma placo" (1964 ĝis 1989)
Centre de la placego ekestis "Fontano de Interpopola Amikeco" kaj "Mondtempa Horloĝo" en socialisma stilo. La placo iĝis simbolo por la germana membroŝtato de la Varsovia Pakto. La placa areo de 80.000 m² pli da kvarfoje grandis ol antaŭ la Dua Mondmilito (18.000 m²).
NGC 1741B
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Aleksandra Placo de Berlino
La ideo de "socialisma placo" (1964 ĝis 1989)
La planado kaj koncepta realigo sekvis la ekzemplon de Moskvo. Samkiel la Ruĝa Placo, la Aleksandra Placo estis antaŭvidita kiel centra armea paradejo kaj socialisma amaskunvenejo.
Post la fino de la placa rekonstruo dum 1971 komence estis amasaj eventoj, kiuj vivigis la placon, kiel la 10-a Monda Festivalo de Junularo kaj Studentaro dum somero 1973, la 25-jara jubileo de GDR dum oktobro 1974 aŭ la celebro de la 30-a jubileo pri fino de la Dua Mondmilito dum 1975. Iom post iom la berlinanoj alkutimiĝis al la betona placego. La 4-an de novembro 1989 – 5 tagojn antaŭ la falo de la Berlina Muro – sur la placo demonstraciis inter 500.000 ĝis 1.000.000 da homoj kontraŭ la politika reĝimo de GDR, kaj la ŝtata televido de GDR sencenzure elsendis la tutan eventon.
Post la reunuiĝo de Germanio
Ankoraŭ ne realiĝis la malkonstruo de la socialisma hotelego "Interhotel" (nuntempe „Hotel Park-Inn“) kaj la starigo de tri modernaj turdomegoj en tiu loko, kaj ĉeplace ankoraŭ pliaj modernaj turdomegoj estas planataj.
Salvatore Schillaci
Salvatore Schillaci (n. ) estas itala futbalisto. Li de 1990 ĝis 1991 membris en la itala nacia teamo de futbalo.
Hlavatce (distrikto Tábor)
Hlavatce (Hlawatetz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1250.
Lajos Tamás
TAMÁS Lajos, Treml (tama:ŝ) estis hungara lingvisto naskita en Temeŝvaro la 23-an de marto 1904 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de septembro 1884.
Ruĝa trifolio
Ruĝa trifolio aǔ Herbeja trifolio (Trifolium pratense) estas la plej grava plurjara furaĝoplanto en Mez-Eŭropo post la luzerno.
Tiu palearktisa plantospecio estas indiĝena en la kontinenta zono de Eŭropo kaj Azio. Ĉar la planto ŝatas la humidan klimaton, ĝi disvatiĝis precipe en la lokoj kun modera klimato aŭ kultivebla estas tie, kie oni povas akvumi ĝin.
Priskribo
La radiko de la planto estas longa (2-3 m), forta, la flankaj radiketoj abunde disbranĉiĝas jam proksime al la tersurfaco, tiel la akvo kaj nutraĵakcepto estas forta en tiu supra grundo. La ŝosoj aperas pinte de la rizomo. Ĝi kreskigas komence nur 2-4 pli poste jam 6-12 ŝosojn, tiel aperas densa ŝosaro. La tigo estas rekte staranta, kava, apenaŭ harizita, ofte disbranĉiĝinta.
La foliaro estas triopa (aŭ folio konsistas el tri folieroj), la folieroj estas ovoformaj, ĉe la pinto ensinkintaj. La infloresko estas kapo(forma), violruĝa. La petala tubo estas longa, tiel la polenadon plenumas ĉefe burdoj (Bumbus). La guŝo estas unusema. La petaloj ne defalas post la forflorado, tiel kovras la guŝon. La grajno malfacile eliĝas el la guŝo. La grajno estas 1,5-3 mm longa, 1-1,5 mm larĝa kaj ĉ. 1 mm dika. Milgrajna maso estas ĉ. 1,8 gr. La grajno estas brilflava kun pala aŭ malhelviola koloriĝo. La grajno ĝermas ekde 1-2 Celsiuso, ĝi estas ĝermokapabla dum 2 jaroj.
Kulturvarioj
En la Nord-Eŭropaj landoj (kun mallonga somero) oni kultivas unufalĉeblajn kulturvariojn (ekz. Perm-a, Jaroslav-a, Satilov-a). Pli sude oni povas 2 aŭ plifoje falĉi aliajn variojn (Kursk-a, Pflaz-a, Württemberg-a). Multaj kulturvarioj estas diploidoj aŭ tetraploidoj (Tápió-a tetraploido).
Kultivado
La suba priskribo de agrikulturaj metodoj reprezentas nur Mez-Eŭropon, sed similaj aliloke.
Sterkado
La planto bezonas el kemia sterko kiel baza sterko je hektaro:
Antaŭpreparo de grundo por semado, semado
La antaŭpreparado de grundo signifas – ĉar oni semas ĝin samtempe kun tritiko kiel kovra (protekta) planto – konvenan al tiu de la printempa aŭ aŭtuna cerealo. La ruĝa trifolio bezonas gleber-riĉan (glebo estas piva neologismo= terbulo) semobedon.
Oni semas ĝin tuj post printempiĝo samtempe kun la printempaj cerealoj. La plej bona protekta planto estas la printempa hordeo kun semonormo de 90-100 kg/ha, sed oni ankaŭ supersemas la maloftiĝintajn aŭtunajn cerealojn.
La semer-bezono (semobezono) de ruĝa trifolio estas 18-20 kg/ha, ĉe la tetraploida ruĝa trifolio tio estas iomete malpli. Oni devas la grajnojn semi je profundo de 1,5-2 cm, en tritika vicodistanco. Post apero de la kemikaj herbicidoj, ebliĝis semi la trifolion sen protekta planto. Okaze de somerfina semado, la printempa herbiziĝo estis malpli forta kaj la planto donas rikolton en du jaroj.
Prizorgo
Post rapida rikolto de la kovra planto necesas erpi kaj cilindrumi la grundon. Printempe oni necesas erpi, se okazis frostiĝo; se tio ne okazis, necesas nur la cilindrumado. La kontraŭbatalo al la fiherboj povas okazi per kemiaĵa protektado per uzo de Balan (6-10 l/ha, uzenda kontraŭ unukotiledonaj herboj) antaŭ la semado, laborante en la grundon. Oni povas uzi kontraŭ dukotiledonaj fiherboj la kemiaĵon Legumex D (4-5 l/ha) en la 3-4-folia evolua stadio.
Falĉado, rikoltado
La optimuma tempo de la falĉado estas la periodo de komenco de la florado. Tiam estas la plej granda la protein- kaj karotinenteno kaj tiam estas la plej granda la rezerva nutromaterialo en la draĵo. Oni celas apliki dum la falĉado – en la sama raŭndo – la tigovundigon (por helpi la velkadon). Post unutaga velkado, oni povas formi falĉaĵ-vicon. Oni povas forporti por aeruma sekigo la furaĝon kun akvoenteno de 40-45%. Oni povas rezervi ĝin por la vintro en formo de insilaĵo (ĉar tuta sekigo por fojno kaŭzus perdon de valoraj folieroj). La fojnorikolto en la unua jaro estas 1-2 t/ha, en la dua jaro 3,5-6,0 t/ha.
Vee-Jay Records
Vee-Jay Records estas usona diskeldonejo fondita en 1950-aj jaroj, situa en Ĉikago kaj specializita en bluso, ĵazo, ritmenbluso kaj rokanrolo.
Tiu marko estis fondita en 1953 de Vivian Carter kaj James C. Bracken, geedza teamo kiu uzis la supozitan prononcon de siaj inicialoj (Vee por V kaj Jay por J) por la marka nomo. Frato de Vivian, nome Calvin Carter, estis la priserĉisto de artistoj por la marko. Ewart Abner, iama en Chance Records, aliĝis al la marko en 1955, unue kiel administristo, poste kiel vicprezidento, kaj finfine kiel prezidento. Unu el la plej fruaj diskeldonejoj poseditaj de afrik-usonanoj, Vee-Jay tuj iĝis grava kompanio de ritmenbluso, kaj ilia unua kanto registrita venis al la pintaj dekoj en la landaj pintaj rangoj.
Yuta Sasaki
Yuta Sasaki (佐々木 祐太, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Iwate Grulla Morioka.
San Jerónimo Taviche
San Jerónimo Taviche estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Jerónimo Taviche. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 162.
Geografio
San Jerónimo Taviche apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1750 loĝantojn. El tiuj estis 813 viroj kaj 937 virinoj. La komunumo havas surfacon de 213.06 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1700 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Listo de sudkoreoj arestitaj en Nord Koreio
Ĝi estas malkompleta listo de sudkoreoj, kiuj estis arestitaj en Nord-Koreio. Ĉi tiu listo inkluzivas sudkoreaj civitanoj, kiuj havas duoblan civitanecon.
Kálmán Ruffy Varga
Kálmán Ruffy Varga [rufi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ruffy Varga Kálmán estis hungara altlerneja instruisto, senatano. Liaj familiaj nomvariantoj estis Ruffy-Varga aŭ Varga.
Kálmán Ruffy Varga naskiĝis la (laŭ hungara Vikipedio la naskiĝjaro estas 1873) en Léva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Levice en Slovakio), li mortis la  en Debrecen (Hungara reĝlando).
Biografio
Kálmán Ruffy Varga maturiĝis en gimnazio en Körmöcbánya, poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1893, fine li doktoriĝis el filozofio en Scienca Universitato Ferenc József en 1897. Li instruis en la akademio, poste en simila akademio en Kolozsvár, inter 1900-1920 en Kassa. Ekde 1921 ĝis la emeritiĝo en 1935 li estis akademiestro en Ekonomia Akademio (Debrecen), ekde 1931 li estis deputito de la akademioj en la hungara senato. Li ricevis la titolon reĝa konsilisto en 1912, krome ŝtatajn premiojn.
Beas de Segura
Beas de Segura estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 160 km2 kie loĝas 5571 geloĝantoj, do loĝdenso estas 34.8 loĝ./km2. Beas de Segura situas je 126 km de la provinca ĉefurbo Jaén. Ĝi estas la plej loĝata municipo de la komarko, same kiel centro de influado al la limaj municipoj.
Geografio
Ĝo estas je 124 km de Ĥaeno, provinca ĉefurbo, je 65 km de Úbeda kaj je 46 km de Segura de la Sierra, kaj Beas estas unu de la ĉefaj alirejoj al la Sierra, el la nacia ŝoseo N-322 Bailén-Linares-Albacete. Ĝi estas reprezentata en kvar folioj de la MTN50: 864, (2001), 865, (2001), 887, (1978). La ĉefa urba kerno aperas en la folio 886, (2001).
Beas de Segura situas sur la okcidento de la komarko Sierra de Segura en la nordoriento de la provinco. Estas sur 600 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno. La geografiaj koordinatoj estas 38°15′07″N 2°53′30″O.
Unu kvarono de la municipo formas parton de la Natura Parko de las Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas. Ties teritorio estas ĉefe agrikultura kaj dependa de la olivarboj.
La ĉefa fluaĵo estas la rivero Guadalimar, kiu kun ampleksaj meandroj konstituyas la okcidentan limon de la teritorio. La dua plej grava fluaĵo estas la rivero Beas, kiu drenas la montaran orientan sektoron kolektante kaj surfacajn kaj subterajn akvojn. Post mallonga fluado, kuniĝas kun la plej trankvilaj akvoj de la rivero Guadalimar. Krom tiuj du riveroj, estas nombraj rojoj, el kiuj la plej grava estas Fuentepinilla, kiu kuniĝas al la rivero Beas en «La Morea». Menciindas ankaŭ ravinoj, kiuj en pluva sezono kontribuas al la akvokvanto kiu el Beas venas al la rivero Gvadalkiviro.
Historio
En la areo oni trovis restaĵojn kaj de Paleolitiko kaj de Neolitiko (profite el la fekundaj teroj) kaj de Ĥalkolitiko kaj Bronzepoko (pro abundo de mineraloj en la montaroj de Sierra Morena). En la epoko de iberoj la zono estis ligita al urbo Kastulo. Post la fondo de Kartago Nova oni plifortigis tiujn komunikvojojn por elfosado de mineraloj inter Kastulo kaj Kartago Nova, nome la kartaga vojo.