cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Kaptita Reĝo
Historio
La skizo estis unu el almenaŭ tri kiujn Wright desegnis antaŭ ol fari du similajn pentraĵojn koncerne la kaptitan kruc-militiston. La skizoj estis senditaj al Peter Perez Burdett en Liverpool por lia komento dum la vintro 1772–1773 antaŭ ol Wright kreis la plej malgrandan el la pentraĵoj, kiujn li ekspoziciis ĉe la Societo de Artistoj en 1773 kun versio de La forĝista forĝejo. Wright esperis vendi version de La Kaptita Reĝo al Karl Friedrich, Granda Duko de Baden en 1774. Friedrich fine dungis Burdett kiam li translokiĝis al Germanio por eskapi siajn ŝuldojn – inkluzive monon kiun li ŝuldis al Wright. Pli larĝa versio de la pentraĵo, 40x50 colojn granda troviĝis en la posedo de la bofilo de Wright post kiam ĝi estis vendita en 1810. Ne estas raporto pri ĝi poste en la libro de Nicolson pri la verko de Wright. En 1774 kaj 1778 Wright kreis pentraĵojn kun simila subjekto de homo forlasita en prizono, sed tiuj pentraĵoj koncernas eltiraĵon de samtempa novelo. La lasta el tiuj ĉi estis La Kaptito de Sterne, ekspoziciita en 1778.
Festivalo de Flandrio
Historio
En 1972 tiuj du urbaj someraj festivaloj de klasika muziko unuiĝis kun samspecaj festivaloj en aliaj flandraj urboj, kaj kreiĝis la pli ampleksa "Festivalo de Flandrio".
En la 1990-aj jaroj, la programo estis plivastigita por inkluzivi nuntempan klasikan muzikon, sonarton, ĵazon, orgenan muzikon, muzikan teatron, kaj fuziojn de klasika muziko kun vidaj artoj, kino kaj danco.
Festivalaj branĉoj en unuopaj urboj
La Festivalo de Flandrio konsistas el diversaj festivaloj en diversaj flandraj urboj kaj provincoj:
Acora laŭro
La acora laŭro (Laurus azorica) estas plantospecio el la familio de la laŭracoj.
Tiu palearktisa arbo altas ĝis 25 metrojn kaj ĝi hejmas en la Laŭrisilvaj arbaroj de Acoroj, Madejro, Kanarioj en Makaronezio, kaj en Maroko. Acora laŭro estas karakteriza specio de la ekoregiono kanariaj sekaj duonarbaroj kaj arbaroj. Ĝi estas endanĝerigata pro habitatodetruo.
Tännesberg
Tännesberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neustadt an der Waldnaab kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Tännesberg - administra ligo de la najbaraj merkataj komunumoj Leuchtenberg kaj Tännesberg por komuna plenumo de pluraj centraj servoj.
Libochovice (kastelo)
La kastelo Libochovice (Liboĥovice) estas kastelo en samnoma urbeto en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem.
Listo de urboj de Kalifornio
Censa loko Orienta Losanĝeleso atingis la grandecon urbego.
Libochovice (kastelo)
Ĝi apartenas al la plej valoraj frubarokaj konstruaĵoj en la tuta lando. Naskiĝloko de la ĉeĥa sciencisto kaj klerulo Jan Evangelista Purkyně.
Listo de urboj de Kalifornio
Intertempe la jenaj urboj atingis la rangon urbego:
Libochovice (kastelo)
Historio
La kastelo estis konstruita laŭ ideo de grafo Gundakar el Dittrichstein. La grafo decidis konstrui grandan kastelon. La laboron komencis en jaro 1682 itala konstrumastro Antonio della Porta, kiu ankaŭ gvidis konstruadon de kastelo en Roudnice nad Labem. Rezulto estis masiva, neregula ortangulo kun oblikva flanko de ĉefa fasado direkte al rivero Ohře. Tereza, filino de Josefo Dittrichstein, edziniĝis en jaro 1848 al Johano Frederiko Herberstein kaj alportis la kastelon kun ĉirkaŭaĵo kiel doto.
Listo de urboj de Kalifornio
Pli malgrandaj urboj estas ekzemple laŭ aboco-ordo Alameda (Kalifornio), Alamo (Kalifornio), Beverly Hills, Blythe, Hawthorne (Kalifornio), La Jolla, Lafayette (Kalifornio), Lathrop, Malibu, Martinez (Kalifornio), Moraga (Kalifornio), Morro Bay (Kalifornio), Mountain View (Kalifornio), Orinda (Kalifornio),	Palo Alto, Santa Cruz (Kalifornio), Santa Monica, Sausalito (Kalifornio), Venice (Los-Anĝeleso), Walnut Creek (Kalifornio).
Libochovice (kastelo)
Priskribo de la kastelo
Orienta flanko de duetaĝa konstruaĵo direkte al parko konsistas el balkono kaj monumenta ŝtuparo. Norda fasado direkte al urboplaco malvastiĝas pro gotika kapelo. En ĉi tiu fasado ankaŭ troviĝas kastela portalo (enirejo) ornamita supre per blazono de Dittrichstein. Atentemon meritas interna ekipaĵo de la kastelo. Korton kaj parkon kunligas "sala terena" (duonkovrita ĝardeno), kies nekutima ornamo konsistas el plastikaj strioj kun maraj animaloj kaj brilantaj maraj konkoj. Ĉi tiu volbo estas verŝajne artverko de italaj artistoj Jacob Tencallo kaj Giuseppe Mattoni. Pentraĵoj de amoretoj en volbaj areoj devenas el la 18-a jarcento, kiam oni finkonstruis la plej grandan ĉambregon de la tuta kastelo, salonon de Saturno. En ĝi troviĝas granda kameno, kies kornicon portas du figuroj de nigruloj. Dekoracion de la kameno artverkis Jan Brokoff, patro de Ferdinand Maxmilián Brokoff. Super la kamena kornico troviĝas stuka figuro de dio Saturno kun amoretoj. La artverko verŝajne devenas de kunlaborantoj de konstrumastro Antonio della Porta. Italdevenaj stukoj kaj mitologiaj alegoriaj pentraĵoj estas troveblaj ankaŭ en la pluaj ĉambregoj.
Atentemon meritas ankaŭ unika baroka forno, farita el bluaj kaj blankaj ornamitaj kaheloj en jaro 1685. Ĝin pretigis majstro George Fischer el Dresden. El la plua ekipaĵo elstaras kopiitaj pentraĵoj de itala pentristo Jacob Bassan, kies originaloj fariĝis dekoracio de fama kolekto de imperiestro Rudolfo la 2-a en praga burgo. Pluaj pentraĵoj estas kopiitaj artverkoj de Tintoretto, Tizian, Veronese, Rubens kaj aliaj pentristoj. En la kastelo troviĝas ankaŭ multaj gobelinoj (murtapiŝoj), ceramikaĵoj kaj ĉinaj porcelanaĵoj.
Kastela parko
Ĝi estis fondita en jaro 1683 en franca stilo. Unua ĝardena konstruaĵo estis oranĝerio en jaro 1685. Oni utiligis ĝin por kultivado de ekzotaj plantoj. En la parko troviĝas 4 fontanoj el jaro 1689. En orienta direkto la parko kontinuas per fruktoĝardeno kaj fazanejo. En la ĝardeno oni kultivis ankaŭ formitajn fruktarbojn. La formado tie okazis unuafoje en Ĉeĥio.
Kvartalo Kacuŝika
Kvartalo Kacuŝika aŭ Kacuŝika-ku (葛飾区 [kacuŝika-ku]) estas speciala kvartalo de Tokio.
Stacio Yaenosato
Stacio Yaenosato (japane: 八戸ノ里駅 [Jaenosato-eki], angle: Yaenosato Station) estas fervoja stacio en Higaŝiosaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nara.
Aiserey
Aiserey estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo.
Situo
La vilaĝo situas sude de Diĵono. Ĝi situas laŭ ĉefvojo D968 kaj la kanalo de Burgonjo kaj la fervojo -.
Hamoir
Ekde 1977 la municipoj Comblain-Fairon kaj Filot apartenas al Hamoir, la ĉefa municipo.
Rosalie Wagner
Rosalie Wagner, geedziĝinta Marbach, (naskiĝinta la 4-an de marto 1803 en Lepsiko; mortinta la 12-an de oktobro 1837 en Leipzig) estis la fratino de Richard Wagner kaj en sia tempo fama teatra aktorino.
Aiserey
Industrio
La kooperativo Dijon Céréales posedas tie muelejon kaj eksperimentejon. Grenoj devenas de ekologia agrikulturo. La metiejo Parot fabrikas kaj riparas vitralojn.
(54660) 2000 UJ1
(54660) 2000 UJ1 estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Aiserey
Historio kaj vidindaĵoj
Tie estis grava sukerfabriko de 1857 ĝis 2007.
Pere de ponto la rivereto Biètre trapasas sub la kanalo de Burgonjo.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj de 2014, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon (0,25 %).
(54660) 2000 UJ1
Orbito
Ĝia tre klinata orbito pasas prokime de tiu de la Tero kaj krucas tiun de Marso. Ĝia tera MOID estas 0,08669 AU (12,969 milionoj da km):
Pro ĝia granda orbita klinangulo ĝi restas iom malproksime de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,2689 AU (40,230 milionoj da km).
Precipitado (kemio)
En kemio precipitado estas la kreo de solido. Kiam la reakcio okazas en likva solvaĵo, la solido formita estas la 'precipitaĵo'. La kemiaĵo kiu kaŭzas la reakcion estas la 'precipitanto'. Sen sufiĉa forto de gravito (sinkado) kunigi la partiklojn, la precipitaĵo restas kiel suspensiaĵo. Post sedimentiĝo, precipe uzante centrifugilon sinkigi ĝin en kompaktan amason, la precipitaĵon oni povas nomi 'buleto'. La likvaĵo restanta super la solido estas la 'superstaranta' solvaĵo.
Bruna muŝkaptulo
La Bruna muŝkaptulo (Muscicapa dauurica) estas malgranda specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de ties plej tipa genro nome Muscicapa. Ĝi inkludus la Brunstria muŝkaptulo, kiu estas foje konsiderata diferenca specio Muscicapa williamsoni.
Tiu estas insektomanĝanta specio kiu reproduktiĝas en Japanio, orienta Siberio kaj Himalajo. Ĝi estas migranta kaj vintrumas en tropika suda Azio el suda Barato kaj Srilanko orienten al Indonezio.
Precipitado (kemio)
Ofte la formado de precipitaĵo indikas la okazon de kemia reakcio. Se oni verŝas solvaĵon de arĝenta nitrato en solvaĵon de natria klorido, kemia reakcio okazas formante blankan precipitaĵon de arĝenta klorido. Kiam solvaĵo de kalia jodato reagas kun solvaĵo de plumba (II) nitrato, formiĝas flava precipitaĵo de plumba jodato.
Bruna muŝkaptulo
Aspekto
Tiu palearktisa kaj orientalisa specio estas 13 cm longa, inklude la ofte levatan voston. Ĝi estas simila laŭ formo al la pli granda specio Griza muŝkaptulo, sed ĝi estas relative pli longvosta. La malhela beko estas relative granda kaj bazlarĝa.
Precipitado (kemio)
Precipitado povas okazi se la koncentriĝo de solvitaĵo preterpasas ĝian solveblecon (ekzemple,  miksante solvantojn aŭ ŝanĝante ilian temperaturon). Precipitado  povas okazi rapide el supersaturita solvaĵo.
Bruna muŝkaptulo
Aspekto
Plenkreskulo havas grizbrunajn suprajn partojn, kiuj iĝas pli grizaj kiam la plumaro aĝas, kaj blankecajn subajn partojn kun flankoj de bruna nuanco. Junuloj havas skvamecajn brunajn suprajn partojn, kapon kaj bruston.
Geografia variado
Kvankam kutime konsiderata monotipa se la Brunstria muŝkaptulo ne estas inkludata, Rasmussen kaj Anderton, en ''Birds of South Asia. The Ripley Guide asertas, ke la populacioj de la Hindia subkontinento kaj de la Andamanoj estu konsiderataj kiel separata subspecio, nome poonensis'', el la nomiga raso kiu okupus plej parton de la teritorio de la specio. Ili priskribas poonensis kiel pli pala kaj pli bruna supre, kun pli granda beko, kaj ĉefe pala suba makzelo, pli makulitaj gorĝo, brusto kaj flankoj (en freŝa plumaro), malpli kontraste blankaj "mustaĉoj" kaj gorĝo, kaj eble pli rondoformaj flugiloj.
Precipitado (kemio)
En solidoj, precipitado okazas se la koncentriĝo de unu solido estas super la solvebleca limo en la gastiganta solido, ekzemple rapidhardado aŭ jonenplantado kaj la temperaturo estas sufiĉe alta por ke difuzo apartigu en precipitaĵojn. Precipitado en solidoj estas rutine uzata por sintezi nanoakumuliĝojn.
Bruna muŝkaptulo
Kutimaro
La Bruna muŝkaptulo estas komuna birdo troviĝanta en malferma arbaro kaj kultivataj areoj. Ili nestumas en arbotruo, kie la ino demetas 4 ovojn kiuj estas kovataj nur de la ino.
La masklo de Bruna muŝkaptulo kantas simplan melodian kanton dum pariĝado.
Tiu birdo estas parazitata de la Laŭso Philopterus davuricae.
Precipitado (kemio)
Aplikoj
Precipitaj reakcioj estas utilaj por produkti pigmentojn, forigi salojn el akvo en akvopurigado, kaj en klasika kvalita neorganika analizo.
Bruna muŝkaptulo
Vaganteco
La Bruna muŝkaptulo estas ege rara vaganto en Okcidenta Eŭropo. Venis tiaj informoj el Britio, Danio kaj Svedio, kaj krome, estas necertaj proponoj el Irlando, Ferooj kaj Norvegio.
Precipitado (kemio)
Aplikoj
Precipitado estas ankaŭ utila por izoli la produktojn de reakcio dum sintezado. Ideale, la produkto de la reakcio estu nesolvebla en la reakcia solvanto. Tiel, ĝi precipitiĝas dum ĝi formiĝas, prefere formante purajn kristalojn. Ekzemplo tia estas la sintezo de porfirinoj en refluanta propionata acido. Malvarmigante la reakcian miksaĵon al ĉambra temperaturo, kristaloj de la porfirino precipitas kaj kolektiĝas per filtrado:
Bruna muŝkaptulo
Britio
La 3an de oktobro 2007 unuavintrula Bruna muŝkaptulo estis malkaŝita ĉe Flamborough Head, East Riding of Yorkshire kiu allogis centojn da birdumantoj dum ties ĉeesto kiu daŭris ĝis la krepusko de la venonta tago. Tiu ŝajne estis la unua akceptata informo. Antaŭa informo, ĉe Insulo Fair, la 1a kaj 2a de julio 1992 estis konsiderata de la BOURC kiel ne tutcerte de natura deveno. Oni supozeble trovis alian birdon en Lindisfarne, Northumberland la 9a de septembro 1956, sed tiu identigo ne estis akceptita sendube.
Precipitado (kemio)
Aplikoj
Precipitado ankaŭ povas okazi kiam oni enmetas antisolvanton (solvanton en kiu la produkto estas nesolvebla), treege reduktante la solveblecon de la dezirita produkto. Poste, estas facile apartigi la precipitaĵon per filtrado, dekantado aŭ centrifugado). Ekzemplo estas la sintezo de kromika tetrafenilporfirina klorido: oni aldonas akvon al  la DMF-solvaĵo kaj la produkto precipitiĝas. Precipitado estas ankaŭ utila por purigi produktojn: oni solvas krudan bmim-Cl en acetonitrilo kaj verŝas ĝin en etilan acetaton, kie ĝi precipitiĝas. Alia grava apliko de antisolvanto estas precipitiĝo de DNA per aldono de etanolo.
En metalurgio, precipitado el solida solvaĵo estas utila metodo plifortigi alojojn; ĉi tiu procezo estas konata kiel solid-solvaĵa plifortigo.
Bildigi per kemiaj ekvacioj
Ekzemplo de precipita reakcio: arĝenta nitrato (AgNO3) en akvo aldoniĝas al solvaĵo enhavanta kalian kloridon (KCl), kaj oni observas la precipitaĵon de blanka solido, arĝenta klorido (AgCl). (Zumdahl, 2005)
Ĉi tiu reago esti skribebla por emfazi la disociitajn jonojn en kombinita solvaĵo. Ĉi tiu nomiĝas jona ekvacio. Alia metodo prezenti precipitan reakcion estas per neta jona reakcio. En ĉi tiu okazo, eventualaj spektantaj jonoj (kiuj ne kontribuas al la reakcio) estas ellasitaj el la formulo. Tio simpligas la suprajn ekvaciojn al la sekvanta:
Koloroj de precipitaĵoj
Multaj kombinaĵoj enhavantaj metalajn jonojn produktas precipitaĵojn kun distingaj koloroj. La jenaj estas tipaj koloroj por diversaj metaloj. Tamen, multaj de ĉi tiuj kombinaĵoj povas produkti kolorojn tre malsamajn ol tiuj listigitaj. Plejmultaj kombinaĵoj formas blankajn precipitaĵojn.
Anjona-Katjona analizo
Precipitaĵa formado estas utila por distingi la tipon de katjono en salo. Por fari tion, alkalo unue reakcias kun la nekonata salo produkti precipitaĵon kiu estas la hidroksido de la nekonata salo. Por identigi la katjonon, oni notas la koloron de la precipitaĵo kaj ĝian solveblecon en eksceso. Similaj procezoj estas ofte uzataj en sinsekvo - ekzemple, solvaĵo de baria nitrato reakcias kun sulfataj jonoj formi solidan barian sulfaton, indikante ke probable ĉeestas sulfataj jonoj.
Rakontado
eta| La Knabaĝo de Raleigh ([[:en:The_Boyhood_of_Raleigh|angle) de Sir John Everett Millais (angle), olea pentraĵo sur kanvaso, 1870.
NGC 5761
NGC 5761 (aliaj indikoj — ESO 580-39, MCG -3-38-18, PGC 52916) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Alfokanalo
Kialo de uzado en komputila grafiko
En komputila grafiko la alfokanalo kutime ne influas la aspekton de bildo. Tamen ĉe prilaborado (surmetado, kombinado) de bildoj la alfokanalo estas grava por aspekto de la rezulta bildo. La alfokanalon oni tre ofte uzas ekzemple ĉe kreado de animaĵoj. Ekzemple se oni volas prezenti kurantan ĉevalon antaŭ iu senmova fono, oni devas krei sekvencon de bildoj (kadroj) kun diversaj pozicioj de la ĉevalo antaŭ fono. Kutime oni surmetas diversajn kadrojn de kuranta ĉevalo sur la sama fona bildo. La fono estas la cela (ŝanĝenda) bildo kaj la fontaj bildoj estas surmetendaj bildoj. En la komputila grafiko preskaŭ ĉiuj bildoj estas rektangulaj. Tio signifas, ke ĉe simpla surmeto la fonon kovras ne nur la rastrumeroj de la ĉevalo, sed la intera rektangulo de la bildo kun ĉevalo. Tio ne ebligas fari uzeblan animacion. Por solvi la problemon ĉiu rastrumero de la surmetenda bildo havas aldonan informon pri tielnomata travidebleco de la rastrumero. La programaro kombinas la bildojn tiamaniere, ke travideblaj rastrumeroj de la fonto ne ŝanĝas la fonan bildon. Tamen netravideblaj rastrumeroj de la fonto dominas, ili superskribas la rastrumerojn de la fono. Informon pri travidebleco de rastrumeroj oni skribas en alfokanalon aldone al koloraj kanaloj.
Kiel funkcias
La travidebleco de celaj (fonaj) rastrumeroj ne influas la rezulton.
La formato GIF ne havas apartan spacon por la parametro alfo. Unu koloro el 256 eblaj en GIF estas markata kiel travidebla, ĉiuj aliaj koloroj estas netravideblaj.
La formato PNG subtenas 254 aŭ 65534 gradoj de travidebleco. Tio postulas aldona(j)n unu aŭ du bitoko(j)n por la kanalo alfo en kodado de la rastrumero. Kutime por kodado de koloroj oni uzas sistemon RGB kun aldona bitoko por kanalo alfo: [R,G,B,alfo], nomata RGBA. Tiam la rezultan koloron oni kalkulas laŭ la formulo (alfo estas skalata kun multiplikanto 255)
kie
Ĉe parta travidebleco (alfo inter 1 kaj 254) eblas surmeti duontravideblajn bildojn sur fonon. La parta travidebleco ebligas amason de diversaj interesaj efektoj. Ekzemple portretajn vinjetojn oni faras kun netravideblaj rastrumeroj en la zono centrala (vizaĵo) kaj iom post iom kreskanta travidebleco en direkto de periferio.
Rilataj faktoj
La operaciumo Vindozo subtenas ikonojn en sistemo RGBA (32 bitokoj por rastrumero). Se la ikono aŭ bildo de ilobreto (angle: toolbar) estas kodata kun 24 bitokoj por rastrumero, la koloro R255, G59, B48 (unu el multaj ruĝaj helaj koloroj) signifas travideblan rastrumeron kaj sub tiu rastrumero videblas la fono (ekzemple, premita aŭ nepremita butono de ilobreto). Tio povas kaŭzi neatenditajn efektojn ĉe skalado. Ekzemple ĉe bildoj de ilobretoj aperas ruĝaj randoj pro rastrumeroj proksimaj, sed ne egalaj al R255, G59, B48. La saman koloron R255,G59,B48 oni uzas kiel signon de travidebleco ĉe surmeto de bildoj sur paĝoj TTT en retumiloj (en Canvas HTML). La tre disvastiĝita formato BMP "oficiale" ne subtenas travideblecon. Tamen ekzistas ebleco enmeti (8-bitokan) alfokanalon en la 32-bitoka formato RGBA de BMP. La formato JPG (JPEG) tute ne subtenas travideblecon. Do, dosieroj JPG ne enhavas alfokanalon en iu ajn formo.
Historio
La terminon integral alpha (en la angla) enkondukis en 1977 Alvy Ray Smith kaj Edwin Catmull. . En 1984 Thomas Porter kaj Tom Duff evoluigis fajnitan teĥnikon de alfo-kovrado (vidu ankaŭ Kompozicio de Porter-Duff).
Por merito ĉe evoluigo de cifera teĥniko de kompozicio Catmull, Porter, Duff kaj Smith obtenis en 1996 premion Engineering Award de Akademio de arto de movanta bildo kaj scienco. .
Blankakresta tigrardeo
La Blankakresta tigrardeo (Tigriornis leucolopha), estas specio de birdo de la familio de Ardeedoj kaj la ununura specio de la monotipa genro Tigriornis kies latina scienca nomo estas kunmetaĵo de du radikoj signife respektive “tigro” kaj “birdo”, alude al la strieca plumaro propra kaj de tiu ĉi genro kaj de la proksime parenca Tigrisoma.
Ĝi troviĝas en subsahara Afriko nome ĉefe en bendozono el Senegalio tra la Golfo de Gvineo al norda Kongo kaj pli precize ankaŭ en plej nordokcidenta Angolo, suda marborda Benino, Kameruno, suda Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, norda Demokratia Respubliko Kongo, suda Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Gabono, okcidenta marborda Gambio, sudaj Ganao, Gvineo, Gvineo Bisaŭa, Liberio, plej suda Maŭritanio, suda Niĝerio, suda marborda Senegalio, kaj same sudaj Sieraleono, kaj Togolando.
Estas specio 66 - 80 cm longa. La ĝenerala koloro montras fajnan striecojn brunajn, negrajn kaj ruĝeckolorajn, kaj la suba areo estas pli hela. Ĝi havas tufon de erekteblaj blankaj plumoj en krono, kio nomigas la specion laŭ la komuna nomo kaj laŭ la latina scienca nomo. Kapo kaj kolo estas nigraj. La beko estas longa, kun la supra makzelo nigra aŭ pli malhela dum la suba estas pli verdeca. La irisoj estasbrunaj. La flugilpintoj estas blankaj.
Vivas en humidejoj de ĝangalaj areoj de Centrafriko kaj Okcidentafriko. Ankaŭ en ĉeriveraj arbaroj kaj manglaroj.
Ties dieto inkludas malgrandajn fiŝojn, krustulojn kaj insektojn. Oni konas malmulte de ties reprodukta biologio. Ili nestumas izole ĉe altaj arboj.
Johano Georgo la 2-a (Saksio)
Johano Georgo la 2-a de Saksio (naskiĝis la en Dresdeno; mortis la  en Freiberg) estis princo el la dinastio Wettin de la albertida linio. Ekde 1656 li estis elektoprinco de la elektoprinclando Saksujo kaj ĉefmarŝalo de la Sankta Romia Imperio de Germana Nacio.
Vivo
Johano Georgo estis filo de la saksa elektoprinco Johano Georgo la 1-a (1585–1656) el ties dua geedzeco kun Magdalena Sibila (1586–1659), filino de duko Albreĥto Frederiko de Prusujo.
Lian regotempon karakterizis la ekonomia rekonstruo de Saksujo post la Tridekjara Milito. La ekonomio iom post iom reviviĝis, al kio kontribuis establiĝintaj kaj ankaŭ novaj metioj kaj manufakturoj (teksa industrio, karbominado, vitro k.a.). La arĝento el la Ercmontaro plenigis la malplenajn princajn kasojn, kaj la foirego en Lepsiko enportis novajn enspezojn. Ankaŭ la bohemiaj protestantaj rifuĝintoj (1654) kontribuis novajn enspezojn por la ekonomio. Krom tio la elektistoprinca administrado klopodis protekti la tradiciajn rajtojn de la kamparanaro.
La ĉefaj interesoj de la elektistoprinco tamen ne lokis sur ekonomia, sed sur kultura tereno. Sub lia regeco Dresdeno fariĝis eŭropa centro de arto kaj muziko, precipe de religia muziko. Li revivigis la dresdenan kortegokapelon kaj altiris multajn artistojn el Italujo al sia kortego, kiuj post lia morto estis maldungitaj pro ŝparaktivecoj. Laŭ la stilo de Ludoviko la 14-a de Francujo li komencis per la baroka plibeligo de siaj loĝlokoj. La ekonomia reviviĝo de la lando ebligis ankaŭ kreskan nombron da festaĵoj. La korteganaro nombris en 1676 pli ol 300 personojn. Perukoimposto de 10 taleroj (1676) kaj sledoregularo (1682) fariĝis necesaj, ĉar ankaŭ pli malaltaj klasoj volis esprimi sian plibonigitan situacion per statosimboloj.
La rekonstruado post la Tridekjara Milito kaj lia elspeza kortegomastrumado manĝegis gigantajn sumojn, kondukis al minacanta ŝtatbankroto (1660) kaj enigis Johanon Georgon la 2-an en politikan dependecon de la franca reĝo Ludoviko la 14-a, kiu pagis al li konsiderindajn sumojn. La elektistoprinco provis egaligi la malavantaĝojn de ĉi tiu interligo per sekreta diplomatio kun la imperiestro, Brandenburgio kaj Bavarujo (1664). Je sia morto li postlasis konsiderindajn ŝuldojn de proksimume 4 milionoj taleroj.
Lia regado postlamis je la evoluigo de la absolutismo kaj de konstanta armeo post la kontraŭuloj en Bohemujo kaj Prusujo, kiuj estis senpotencigintaj la klasoparlamentojn jam en 1620 resp. 1663. Johano Georgo la 2-a restis dependa de la saksaj klasoreprezentantoj. Ankaŭ lia eksterapolitika agosfero estis relative modesta, komparate ekzemple kun tiu de la Granda Elektisto-Princo en Brandenburgio. Konvene malfavore ankaŭ rezultis la prijuĝo de franca marŝalo: „''Ĉi tiu princo estis nepre nazkondukata de fremda mano kaj montris en nenio diligenton, ol dum ĉiujn siajn vivotagojn drinki supermezuro; li estis heredinta ĉi tiun maloftan econ de sia patro. Liaj plej noblaj konsilantoj estis plene dependaj de la imperiestra kortego. (…)''“
Árpád Halmay
HALMAY Árpád (halmai) estis rumanihungara ĵurnalisto naskita en Kassa la 15-a de decembro 1900 kaj mortinta en Budapeŝto printempo de 1945.
Kariero
Árpád Halmay dum siaj teknikuniversitataj studoj estis raportisto el Parizo, Berlino kaj Prago de hungaraj gazetoj de Transilvanio. En 1924 li alvenis al Nagyváradi Napló, de 1925 li estis kunlaboranto de la gazeto Nagyváradi Friss Újság, pli poste ĝia respondecredaktoro, samtempe raportisto de Ellenzék de Kluĵo, de 1930 kunlaboranto de ĵurnalo Magyar Szó. Kiel desegninta raportisto li estis ununura en Transilvanio. Li mortis okaze de sieĝo de Budapeŝto.
(16081) 1999 SR15
(16081) 1999 SR15 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la 30-an de septembro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
San Salvatore di Fitalia
San Salvatore di Fitalia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castell'Umberto, Frazzanò, Galati Mamertino, Mirto, Naso kaj Tortorici.
Stacio Wakae-Iwata
Stacio Wakae-Iwata (japane: 若江岩田駅 [Ŭakae-Iŭata-eki], angle: Wakae-Iwata Station) estas fervoja stacio en Higaŝiosaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nara.
Kanolo
Kanolo (el la angla Canola) referencas kaj al manĝebla oleo (konata ankaŭ kiel kanololeo) produktita el la semo de ajna el kelkaj variantoj de la kolza planto, nome ties kulturvarioj. La tri uzataj estas kolzo (Brassica napus L.), kampara mustardo/napa kolzo (Brassica rapa subsp. oleifera, sin. B. campestris L.), kaj B. juncea. Konsumo de oleo estas ofta kaj, malkiel kolzo, ne kaŭzas damaĝon al homoj kaj al gregaro. Ĝi estas ankaŭ uzata kiel fonto de biodizeloleo.
Kanolo estis bredata nature el la kolzo ĉe la Universitato de Manitobo, Kanado, fare de sciencistoj Keith Downey kaj Baldur R. Stefansson komence de la 1970-aj jaroj.
Etimologio
La nomo "canola" en la angla estis elektita de la stabanaro de la Rapeseed Association of Canada (kolza asocio) en la 1970-aj jaroj. La parto "Can" temas pri Canada kaj "ola" referencas al oleo. Tamen, nombraj fontoj, inklude The Free Dictionary, plupostulas ke ĝi temas por "Can(ada)+o(il)+l(ow)+a(cid). La anglalingva nomo estis stampita parte por eviti la negativajn konotaciojn de kolzo.
Steinigtwolmsdorf
Steinigtwolmsdorf (sorabe Wołbramecy) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la sudo de la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio, en la historia regiono Supra Luzacio. Pli precize ĝi situas 16 kilometrojn sudoriente de Bischofswerda kaj 19 kilometrojn sudokcidente de la distrikta ĉefurbo Bautzen, apud la nacia strato B98 kaj proksime de la ĉeĥa limo. La plej proksima stacidomo estas en Neukirch (Lausitz) ĉe la fervoja linio Dresden - Zittau. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Catherine Dickens
Catherine Thomson "Kate" Dickens (denaske Hogarth; 19a de majo 1815 – 22a de novembro 1879) estis la edzino de angla romanisto Charles Dickens, kaj la patrino de liaj dek filoj.
La 2an de aprilo 1836, post unu-jara fianĉiĝo, Dickens edziĝis al Catherine Thomson Hogarth, nome filino de George Hogarth, eldonisto de Evening Chronicle. Ili geedziĝis en la preĝejo de Sankta Luko, Chelsea, Londono. Post mallonga "mielveturo" en Chalk, Kent, la paro revenis al sia loĝejo en Furnival's Inn. La unua el iliaj dek gefiloj, nome Charley, naskiĝis en januaro 1837, kaj kelkajn monatojn poste la familio formis hejmon en Bloomsbury en 48 Doughty Street, Londono, (por kiu Charles havis tri-jaran luon kontraŭ 80 pundojn jare) el la 25a de marto 1837 ĝis decembro 1839.
Junie 1858, Charles kaj Catherine Dickens separiĝis. la preciza kaŭzo de la separigo estas nekonata, kvankam tiam kaj poste estis onidiroj pri amafero inter Dickens kaj Ellen Ternan kaj/aŭ la fratino de Catherine, nome Georgina Hogarth.
San Teodoro (Sicilio)
San Teodoro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Najbaraj komunumoj estas Cesarò kaj Troina (EN).
Preĝejo Sankta Kruco (Mór)
Historio
Dum dominado de romianoj tie estis gardoturo, kie la hungaroj konstruis preĝejon. Dum dominado de turkoj kalvinanoj uzis la preĝejon, sed poste kapucenoj alvenis. Ili parte malkonstruis la kirkon kaj en la 1880-aj jaroj parte pli nova preĝejo konstruiĝis, kiel novgotika kirko.
Konstruaĵo
La preĝejo kontaktiĝas kun monaĥejo. La preĝejo havas unusolan turon kaj navon, sed estas 2 sakristioj. Ekstere estas videblaj skulptaĵoj pri ermito Sankta Guntero kaj Sankta Francisko el Asizo. La ĉefaltara pentraĵo pretiĝis en 1765 kaj prezentas la Sanktan Triunuon kun Kristo kaj Dipatrino. Apude estas memortabulo pri grafo Lamberg, kiu estis murdigita en 1848 pro politikaj kaŭzoj. La flankoaltaro pri Sankta Maria havas barokan altaron kaj lignajn skulptaĵojn pri Kristo, Sankta Francisko el Asizo kaj Sankta Tereza el Avilo.
Kermeso okazas en la 14-an de septembro.
Novomoskovsk-Dniprovskij (stacidomo)
Novomoskovsk-Dniprovskij (Новомосковськ-Дніпровський) estas fervoja stacio en (Dnipropetrovska provinco), urbo en Ukrainio.
Soła
Soła estas rivero en Meza Eŭropo, nome Pollando, kiu longas 88.9 km.
Ĝia fonto troviĝas en Rajcza en alteco 776 m super la maro.
Soła fluas tra urboj:
Ĝi estas alfluanto al Vistulo.
NGC 5762
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Japana koturno
La Japana koturno, Coturnix japonica, estas specio de koturno (el la birda familio de Fazanedoj) troviĝanta en Orienta Azio.
La plumaro de la Japana koturno estas makulece flavecbruna, kun kremokolora blankeca strio superokula kaj malhelbruna krono kun centra blanka fajna strieto. En malhelbruna dorso estas blankecaj strioj kaj subaj partoj estas pli helaj (sablokoloraj). Plenkreskulo estas proksimume 20 cm longa. Tiu specio estas abunda tra plej parto de sia teritorio.
La Japana koturno estas uzata ĉefe por produktado de manĝoviando kaj ovoj, kaj estas taŭga duoblecele bredata birdo. La centro Krishi Vigyan Kendra Kannur de la Agrikultura Universitato de Kerala produktis videoalbumon enhavantan kantojn kaj videofilmojn pri bredado de Japana koturno.
Šanov (distrikto Znojmo)
Šanov (Schönau) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1046.
Fervoja transporto
Malantaŭ la norda rando de la konstruita teritorio de la municipo troviĝas noda fervoja stacio Hrušovany nad Jevišovkou-Šanov, en kiu renkontigas fervojlinioj Brno – Hrušovany nad Jevišovkou-Šanov, Hrušovany nad Jevišovkou-Šanov – Hevlín (sen regula persona transporto) kaj Břeclav–Znojmo. Ankaŭ haltejo Hrabětice sur la fervojlinio ĝis Hevlín situas en Šanov.
32570 Peruindiana
32570 Peruindiana estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Chris Wolfe elde la Observatorio Oakley ĉe la Rose-Hulman Institute of Technology en Terre Haute (Indianao, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Peru (Indianao), konata de multinombraj kiel « ĉefurbo de la tutmonda cirko », kiu iam estis la vintra hejmo de pluraj grandaj cirkaj turneoj kaj nun daŭras prezenti grandan amatoran cirkon je ĉiu julio. Tiu malgranda amika urbo ĉe la bordoj de la rivero Wabash estas la hejmurbo de la malkovrinto.
Tannhausen
Tannhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostalb kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
1152 Pawona
1152 Pawona estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝia spektra klaso "Sl" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Ĝi estis sendepende remalkovrita la de la itala astronomo Luigi Volta elde Pino Torinese kaj la  de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde Simeizo.
Nomo
Ĝia nomo, "Pawona" estis konstruita per la komencaj silaboj de la nomoj de Johann Palisa kaj Max Wolf, por celebri la kunlaboradon de ambaŭ astronomoj.
Louise Otto-Peters
Louise OTTO-PETERS (naskiĝinta la en Meißen, mortinta la  en Lepsiko) estis germana verkisto, feministo, poetino, ĵurnalistino, kaj feminismamovada aktivulino. Ŝi ofte skribis sub la pseŭdonimo vira Otto Stern. Ŝi estas ĝenerale agnoskita kiel la fondinto de la profesiule organizita germana virinmovado.
Vivo
Louise Otto-Peters estis la filino de sukcesa advokato. Ŝi estis bonege edukita; ambaŭ ŝiaj gepatroj mortis kiam ŝi estis juna kaj ŝi estis devigita pripensi kiel gajni porvivaĵon. Ŝi komencis skribadon en la 1840-aj jaroj de romanoj, noveloj, poeziaĵo kaj politikaj artikoloj por ĵurnaloj. Ŝi travivis la efikojn de la industria revolucio okazante en Germanio kaj apogis kampanjojn por politika kaj sociala reformoj. Ŝi estis amiko de Robert Blum, kiu iĝis deputito al la Frankfurta Parlamento sekvanta la revolucion de 1848.
Otto-Peters estis inspirita per la revoluciaj ideoj senteblaj en tuta Eŭropo en 1848. En tiu jaro ŝi fondis la gazeton, "Frauen-Zeitung" ] Ĝia pinto portis la moton de la papero: Dem Reich der Freiheit werb ich Bürgerinnen! (Por la regno de libero mi rekrutis civitaninojn). Ĝi inspiris la formadon de la rondoj de virinoj en tuta Germanio. "Frauen-Zeitung" estis subpremita en 1852 kaj Otto-Peters retiriĝis de politika vivo por tempeto. En 1865, ŝi fondis kun Auguste Schmidt kaj aliaj, la la porvirinan societon Allgemeiner Deutscher Frauenverein en Lepsiko. La celoj de tiu ĉi unio estis deklaritaj en la pamfleto de Otto-Peters Das Recht der Frauen auf Erwerb (la rajto de virinoj je elspezoj]. La menciita unio havis 11,000 membrojn antaŭ 1876. Otto-Peters funkciis kiel komuna prezidantino, kun Schmidt, por la resto de ŝia vivo. Ili ankaŭ komune redaktis la familian ĵurnalon, "Neue Bahnen".
Mangudadatu
Ismael Mangudadatu estas vicurbestro de la komunumo Buluan en la Filipinoj. Li planas esti kandidato en la balotoj 2010 por fariĝi provincestro. Je la 23-a de novembro 2009 grupo de armitaj personoj atakis ĉirkaŭ 40-kapan grupon, kiu estis survoje al la registro de Mangudadatu kiel kandidato. Oni prenis la homojn al montara regiono kaj mortigis la anojn de la grupo. Mortis 45 personoj, granda parto el ili familianoj de Mangudadatu, inter aliaj la edzino Genalyn Tiamzon-Mangudadatu, sed ankaŭ 14 ĵurnalistoj. Parton el la grupo oni senkapigis. Mangudadatu en intervjuo diras ke la kulpulo estas Andal Ampatuan Jr, la filo de la nuna provincestro de Maguindanao Andal Ampatuan.
Stacio Kawachi-Hanazono
Stacio Kawachi-Hanazono (japane: 河内花園駅 [Kaŭaĉi-Hanazono-eki], angle: Kawachi-Hanazono Station) estas fervoja stacio en Higaŝiosaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nara.
(89886) 2002 CT230
(89886) 2002 CT230 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Deep Lens Survey elde la Inter-Amerika Observatorio deCerro Tololo en Ĉilio.
Ĝi orbitas, kun ioma klineco, en la ĉirkaŭaĵo ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la grupo da korpoj tiel nomata « Greka Tendaro ».
Preĝejo Sankta Petro (Erfurto)
La Preĝejo Sankta Petro (germane: Peterskirche) estis unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto. Ĝi troviĝas sur la monteto Petersberg.
Historio
Sankta Petro estas la nomdonanto kaj al la urbmonteto kaj al la iam plej grava monaĥejo de Turingio. Altvaloraj manuskriptoj el la abateja skribejo troviĝantaj en Hamburgo, Londono aŭ Vatikano atestas ĝian grandecon. En 1208 estis skribita la plej konata kaj plej grava kroniko de Erfurto, la t.n. Chronica S. Petri Erfordensis moderna. Ĝi estis kontinuigata ĝis la 2-a duono de la 14-a jarcento.
Boksburg
, (nomvarianto estas Vosloorus) estas metropolo (antaŭurbo de Johannesburg) en Sud-Afriko, en provinco Ĥaŭtengo.
Preĝejo Sankta Petro (Erfurto)
Historio
En 1060 fariĝis la unua dokumenta mencio. Post fajrego en 1080, ĉefepiskopo Siegfried la 1-a ŝanĝigis la ordenon: kanonikojn sekvas benediktanoj reformitaj (laŭ la programo de monaĥejo Hirsau - kion faris ankaŭ la monaĥejoj de Paulinzella, Reinhardsbrunn kaj Thalbürgel.) Laŭkronike ekkonstruo de la krucforma baziliko estis en 1103. La konsekro de la monaĥeja preĝejo, kiun oni konstruis laŭ la menciitaj reformkonceptoj, estis en 1147. Pro la rekonstruo de la meza navo je la komenco de la 19-a jc. ĝis la nivelo de la flankaj navoj kaj pro la malkonstro de la turoj, la iama graveco konstruaĵa evidentiĝis al la okuloj de la vizitanto nur post longa rigardo. En 1289/90 la urbo estis por 10 monatoj centro de la Regna administrado, kiam imperiestro Rudolfo la 1-a rezidis kun sia kortego en la monaĥejo (t.n. Regna parlamento). Unu ĉeftemo estas la repacigo de la lando. Alia renomita gasto estis kelkajn monatojn en 1451 Nikolao el Kuzo, kiu predikis antaŭ homamasoj antaŭ la Katedralo de Erfurto, donis indulgencojn kaj kontrolvizitis monaĥejojn.
Boksburg
Geografio
situas sur montaro Witwatersrand en la norda parto de la lando en proksimeco de Johannesburg. Benoni troviĝas 8, Johannesburg 17, Soweto 39, Pretorio 57, Welkom 247, Durbano 487, Port Elizabeth 899, Kaburbo 1275 km.
Preĝejo Sankta Petro (Erfurto)
Profanigo perforta
En 1803 la monaĥejo sekulariĝis dum abatis Placidus Muth. La biblioteko monaĥeja donacitis fare de Napoleono al la Universitato de Erfurto. Turon de la iama Kapelo Sankta Kruco ricevis en 1810 la komunumo en Dittelstedt, kie ĝi videblas ĝis hodiaŭ. La saman jaron oni vendis aŭkcie la sonorilaron; la orgenon aĉetis la komunumo de Büßleben. Kun la profana uzo post 1813 venis profunda ŝanĝo arkitektura: ekzemple oni enmasonis kvadratajn fenestrojn.
Boksburg
Historio
estis fondita en 1887 por servi la ĉirkaŭajn orminejojn. Ĝ estis nomita laŭ la brita sekretario Eduard Bok. En 1890 la unua trajno alvenis en la urbon. La nove farita lago Boksburg faris mondnovaĵon en 1989.
Preĝejo Sankta Petro (Erfurto)
Plej nova uzo
La iama preĝejo gastigas hodiaŭ muzeon pri moderna konkreta arto nomita Forum Konkrete Kunst.
Boksburg
Ekonomio
estas industria, komerca kaj minada centroj. La plej menciinda estas la orominado.
Arlekena koturno
La Arlekena koturno (Coturnix delegorguei) estas specio de koturno (el la birda familio de Fazanedoj) troviĝanta en Afriko.
Sruby (Všeruby)
Sruby (germane Heuhof) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Všeruby, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝis sudoriente de Všeruby. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu loĝanto.
Arlekena koturno
Temas pri birdospecio mezgranda, diketa kaj ĝenerale malhelbruna kun flavaj strioj ĉefe en flankoj. La kapo montras rimarkindan bildon konsistan je malhelbrunaj krono kaj nuko intre du tre markataj kaj tre blankaj superokulaj strioj kiuj flaviĝas en la nukoflankoj; el beko estas nigreca al malhela traokula strizono al orelareo kaj kolflanko super tre blanka fajna subokula strieto kiu kontrastas kun nigreca mustaĉa strio, siavice rimakinde kompare kun la tre blanka gorĝareo: tiu havas sube unue malhelan horizontalan zonon kaj pli sube finan tre blankan zonon antaŭ la malhelaj brusto kaj subaj partoj. El la kombino de tiom da blankaj kaj nigraj zonoj devenas la komuna nomo kun metaforo al arlekeno.
Sruby (Všeruby)
Sruby situas en katastra teritorio Sruby na Šumavě kun areo 4,81 km 2. En la katastra teritorio Sruby na Šumavě situas ankaŭ Pomezí.
Historio
La vilaĝo estis fondita en plata valo de rojo Kouby (germane Chambach) sudoriente de Všeruby komence de la 16-a jarcento. Verŝajne temis pri renovigo de pli malnova pereinta setlejo. La vilaĝo falis al Bohemio nur per reguligo de limoj inter Bohemio kaj Bavario. Ĝi restis vilaĝo ekskluzive priloĝata de germanoj. Antaŭ la dua mondmilito ĉi tie estis 21 domoj. Post la jaro 1945 la germana loĝantaro estis elandigita kaj la vilaĝo restis fakte dezerta. En la 1950-jaroj post estiĝo de limzono ĝi estis likvidita. Restis konservita ununura domo enmembrigita en hodiaŭ forlasitan areon de eksa roto de ĉeĥoslovaka Limgardistaro.
Novomoskovsk (Ukrainio)
Novomoskovsk (Новомосковськ) estas urbo en Dnipropetrovska provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2021.
1153 Wallenbergia
1153 Wallenbergia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano, laŭ ĝiaj orbitaj elementoj, de la Flora familio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan matematikiston Georg James Wallenberg.
Arbaro Sherwood
La Arbaro Sherwood aŭ en angla Sherwood Forest estas reĝa arbaro en Nottinghamshire, Anglio, fama pro sia historia asocio kun la legendo de Robin Hood.
La areo estis arbaro ekde la tempoj de la Glaciepoko (kiel estis atestita de polenekzamenoj). Nuntempe, la Sherwood Forest National Nature Reserve enhavas 423.2 hektarojn, aŭ 1,045 akreojn (4.23 km²), ĉirkaŭ la vilaĝo Edwinstowe, ĉe la loko Thoresby Hall.
La arbaro plej ofte asociata kun Sherwood Forest estas aktuale nomata Birklands kaj Bilhaugh. Ĝi estas restaĵo de pli malnova, multe pli granda, reĝa ĉasarbaro, kiu derivis sian nomon el sia statuso kiel shire (aŭ sher) wood de Nottinghamshire, kiu etendiĝis en kelkajn najbarajn graflandoj (shires), borde okcidente laŭlonge de la rivero Erewash kaj de la Arbaro de Orienta Derbyshire. Kiam la Domesday Book estis kompilita en 1086, tiu arbaro kovris eble kvaronon de Nottinghamshire en arbaroj kaj makisoj laŭ la leĝoj de reĝaj arbaroj.
18241 Genzel
18241 Genzel estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astrofizikiston Reinhard Genzel, direktoron de la Max-Planck-Instituto pri ekstertera fiziko kaj profesoron en la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley. Li estas konata pro sia pionira laboro en infraruĝa astronomio kaj sia serĉo por malkovri la ĉeeston de nigra truo en la galaksia centro.
Neauphe-sous-Essai
Neauphe-sous-Essai estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Néalphins.
10258 Sárneczky
10258 Sárneczky estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la hungara astronomo György Kulin elde la Konkoly Observatorio, en Budapeŝto.
Nomo
Ĝia nomo honoras Krisztián Sárneczky, hungaran serĉanton de kometoj kaj asteroidoj ĉe la Konkoly Observatorio, kiu malkovris 363 numerotitajn asteroidojn kaj kvin supernovaojn. Li estas tre aktiva scienca populariganto kaj estro de la Sekcio pri Kometoj de la Hungara Astronomia Asocio.
Kind of Blue
Kind of Blue estas la oka studio-albumo de Miles Davis. La registradoj okazis la 2-an de marto kaj la 22-an de aprilo 1959 en Novjorko, kaj Columbia Records eldonis ĝin en 1959. Ĝi validas kiel mejlŝtono en la historio de ĵazo.
Sonregistradoj
La sonregistadoj okazis je du datoj en Novjorko je la 30-a Strato en studio, kiu troviĝis en iama preĝejo. La kunbandanoj de Davis ricevis la tarifan salajron por studiomuzikistoj, kiu sumiĝis por unu trihora registradkunsido je 48,50 usonaj dolaroj. Tamen Chambers, Adderley kaj Coltrane postulis aldonajn 100 dolarojn, kiujn ili ankaŭ ricevis.
Male al alisencaj mitoj sur la albumo estas neniu tuj uzebla sonregistraĵo en la vera senco. La muzikistoj ja ludis – krom „Flamenco Sketches“ – ĉiujn pecojn nur unufoje komplete. Por ĉiu titolo ili tamen bezonis plurajn ekludojn, kiujn ili interrompis pro diversaj kialoj (teknikaj ĝenbruetoj, malbona muzikado). Baza principo de la disko estis tamen, ke la muzikistoj la komponaĵojn unuafoje legu en la studio, tiel ke neniu muzikisto gurdu rutinaĵojn, kaj ke ili interpretu ĉiujn pecojn je modera tempo.
Unua kunsido la 2-an de marto 1959
Unue oni surbendigis la titolon „Freddie Freeloader”. La peco estas 12-takta bluso en B♭. Ĉar en 1959 ankoraŭ ne eblis, poste sone-prilabori la registraĵojn, kaj la pozicio de muzikistoj kaj iliaj mikrofonoj destinis ilian laŭteco-proporcion, la kontrabaso-soloo de Chambers estas je ĉi tiu peco mallaŭtega. Je la momento de la sonregistrado neniu el la pecoj havis titolon. „Freddie Freeloader“ ricevis la nomon de kelnero en „Nightlife“ je Filadelfio, priskribita kiel brilaĉa persono, kiu per kaŝdonitaĵoj vivtenis sin (pro tio ankaŭ ties ŝercnomo „Freddie the Freeloader” – Freddie la parazito).
Kiel duan pecon la bando registromuzikis „So What”. La titolo estis unu el la preferitaj esprimoj de Davis kaj signifas „kiel do”. La peco, kies harmonioj senescepte konsistas el la dora modalo, estas la plej fama kaj plej ofte laŭmuzikata peco de la albumo. Daŭris kelkajn ekludojn, ĝis kiam Bill Evans, kiu nun estis transpreninta la pianadon, kaj Paul Chambers bone kunmuzikis la enkondukon. Krome la kontrabaso ludis la melodion, kio tiutempe okazis nur maloftege.
Post tio la bando ludis „Blue in Green”. Post 4-takta enkonduko la peco havas 10-taktan formon – je tiu tempo relative nekutime. Je ĉi tiuj titolo paŭzis Cannonball Adderley, eble ĉar lia abunde vigla humoro kontraŭus la elegian etoson de la peco.
Fakte Miles Davis volis surbendigi pli ol la tri pecojn, sed la mendita tempo de la 14:30 ĝis la 17:30 horo kaj de la 19:00 ĝis la 22:00 horo estis pasinta kaj – tiel nekutime, kiel nuntempe ŝajnas – la studio poste estis rezervita ankoraŭ por la orkestro de Jimmy Dorsey. Do, oni rendevuis duan kunsidon por la 22-a de aprilo.
Dum la tuta sonregistrado la mastruma surbendigilo moviĝis ete pli malrapide, kio kaŭzas, ke la deldiskigo transponas la muzikon kvarontonon pli alten. Nur en 1992 oni malkovris la problemon kaj forigis ĝin helpe de sekuriga kopio, kiu estis registrita en la ĝusta tempo.
Dua kunsido la 22-an de aprilo 1959
La sonregistraĵoj de la dua kunsido komencis per la peco „Flamenco Sketches”. Ties bazon formis la komponaĵo „Peace Piece” de Bill Evans. Ĝi estis ŝanĝita, kaj Evans kaj Davis preparis skizojn de la muzikpeca sinsekvo por la aliaj muzikistoj. Oni ludis kvin gamojn unu post la alia, el kiu la lasta, friga modalo, kiu donis al la peco hispanan odoron, finfine kondukis al la titolo „Flamenko-Skizoj”. La unua registraĵo tuj liveris finfaraĵon, kiu enestas en la noveldonita lumdisko kiel kromregistraĵo. Sonteknikisto Fred Plaut decidis tamen, ke la bando faru kroman provon, kaj daŭris ĝis la sesa registraĵo, ĝis kiam surbendiĝis la versio aŭdebla sur la preta albumo. „Flamenco Sketches” estas la ununura peco sur Kind of Blue, de kiu ekzistas kompleta alternativa sonregistraĵo. La eldiroj de Davis pri tio, ĉu vere li kaj Evans estis kunverkinta la pecon, estas kontraŭdiraj. En sia giografio li pretendas la aŭtorecon de la tuta albumo por si mem, al amikoj kaj kolegoj li tamen konfirmis la kompozician kontribuon de Evans. Ankaŭ Jimmy Cobb distingis Billon Evans kiel komponiston.
Je ĉi tiu kunsido pianisto Wynton Kelly tute ne ĉeestis. Anstataŭ tio fotisto Don Hunstein estis en la studio, kaj ankaŭ sonteknikisto Fred Plaut kunhavis sian privatan fotilon, kun kiu li faris kelkajn fotojn. Tiuj ĉi fotoj detale dokumentas la duan kunsidon, dum kiam de la unua ekzistas tute neniu bildo.
Albumtegilo
La albumtegila formisto, S. Neil Fujita, komence planis, ke artisto faru pentraĵon por „Kind of Blue”, sed Miles Davis insistis, ke oni uzu foton. Fujita do uzis bildon, kiun Jay Maisel estis farinta je prezentado en Teatrejo Apollo.
Sur la originala tegilo la nomo de Julian Adderley staras fuŝortografie (kiel "Adderly"). Nur por la noveldono kiel lumdisko en 1997 oni korektis tion. Origine oni intermiksis la nomojn de la pecoj „All Blues” kaj „Flamenco Sketches”, tiel ke sur la unua proks. 50.000 ekzempleroj la albumo finiĝis per „All Blues“. Bill Evans verkis la akompantekston por la albumo.