cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PSK31
Esperanto-konkurso
Speciale por Esperanto: La ricevanta stacio enmetu Esperanto kiel serĉvorto. Vokantaj stacioj voku uzante la vorton Esperanto. Ĉe la ricevanto inter la pli ol dek tekstoj samtempaj nun Esperanto aperos markita per ruĝa koloro. Deziro al la programistoj estus, havi aldone enŝalteblan laŭtan voksonon, similan al tiu en skajpo.
En la programo fldigi vi trovas tiun eron en la "PSK Browser" maldekstre supre en kesto "Find"
eĉ tre malgrandaj antenoj efikas je PSK31
Ĉar la bendolarĝeco de la PSK-signalo nur estas 31 Hz, jam tre malalta povumo povas superi la bruon sur la bendo. Jen raporto pri eksterordinara kontakto:
Sekvas traduko el la germana magazino CQ-DL okt. 2016:
Aliaj diĝitaj modoj
RTTY (teletajpo), AMTOR, PACTOR, SSTV (malrapida televido), Hellschreiber.
Frekvencoj
PSK estas permesita nur en la "diĝita zono" de ĉiu amatora bendo. La sekvantaj frekvencoj estas la komencaj frekvencoj de la diĝitaj bendoj. Entute bendo de 500 Hz povas esti uzata. En tiuj 500 Hz pli ol dek PSK-kontaktoj eblas samtempe. Tamen unu PSK-kanalo nur okupas ĉ. 16% de unu fonia kanalo.
Specialaj PSK31-frekvencoj:
20311 Nancycarter
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nancy Carter, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search de 2004. Ŝi instruas ĉe la Mediapolis High School en Mediapolis (Iovao, Usono).
Ejnar Hansen
Ejnar HANSEN (naskiĝis 1907 - mortis la 26-an de aprilo 1992) estis membro de Societo Zamenhof ekde ties fondiĝo, aktivulo de Kopenhaga Esperanto-klubo de 1946, LKK-ano de du kopenhagaj UK-oj (1956 kaj 1975).
Hematopo
La Eŭrazia hematopo aŭ simple hematopo, kiel la plej konata el la dek hematopoj, Haematopus ostralegus, estas longkrura birdo de la familio de Hematopedoj. Tamen la vorto "hematopo" ankaŭ uzeblas por nomigi ĉiujn membrojn de la familio.
Disvastiĝo kaj subspecioj
Ĝi estas la plej disvastigata specio inter ĉiuj hematopoj, enhavanta kvar subspeciojn reproduktantajn en okcidenta Eŭropo, centra Eŭrazio, duoninsulo Kamĉatko, Ĉinio, kaj okcidenta marbordo de duoninsulo Koreio. Neniu alia hematopo ĉeestas tiujn regionojn. Pli malproksime estas subspecio de Novzelando.
Tiu estas migranta birdo en preskaŭ tuta sia teritorio. La eŭropa loĝantaro reproduktiĝas ĉefe en norda Eŭropo, sed vintre ili povas troviĝi eĉ en norda Afriko kaj plej suda Eŭropo. Do, la ekzempleroj videblaj ĉirkaŭ Britio devenas el pli nordaj bredejoj en Skotio aŭ norda Anglio. Same okazas en la azia loĝantaro. Tiuj birdoj estas tre sociaj post reprodukta sezono.
Oni markis tri palearktisajn kaj unu aŭstralazian subspeciojn: unu por orienta Azio, nome (H. ostralegus osculans), alia por kontinentaj ebenaĵoj de centra kaj orienta Eŭropo, nome (H. ostralegus longipes), alia en Novzelando, nome (H. ostralegus finschi) kaj la kvara por norda kaj okcidenta Eŭropo, nome (H. ostralegus ostralegus).
Aspekto
Dumfluge estas videblaj nigraj partoj, nigraj flugiloj kun blanka meza strio kaj nigra fina vostoduono. De sube videblas klare nigre kapo kaj kolo, ruĝege beko kaj okuloj kaj la tuta suba parto blankege escepte iom da nigro en fina bordo de flugiloj kaj vosto.
La beko
La beko -krom blankonigra plumaro- estas la eco plej diferenciga. Ĝi estas longa kaj forta -iom oranĝkolora ĉepinte-. Per ĝi hematopoj frapas kaj malfermas moluskojn kiel mituloj kaj serĉas tervermojn. Spite ties nomoj en kelkaj naciaj lingvoj (ostrero, ostraceiro, huitrier, oystercatcher, austernfischer, ostrygojad) el ostroj ne konsistas granda parto de ĝia dieto, sed malmultaj aŭ neniuj aliaj akvobordaj birdoj kapablas malfermi ilin.
Reproduktado
Reproduktado ekas per bunta ceremonio de rondokurado. Nestoj estas nudaj truoj inter ŝtonoj en strandoj, estuaroj, marĉejoj aŭ insuletoj. La ino demetas 2 ĝis 4 olivverdajn ovojn kun malhelaj makuletoj. Kaj ovoj kaj idoj estas sufiĉe kamuflaj. Kovado daŭras preskaŭ 4 semajnoj. Idoj elnestiĝas nur horojn post eloviĝo kaj ekflugas post unu monato. Ili povas vivi ĝis 30 jaroj.
Kutimoj
Ili loĝas marbordon, strandojn, klifojn, estuarojn, ktp. Tie ili manĝas moluskojn, krabojn, vermojn kaj aliajn etajn bestojn trovitajn inter koto per tre sentiva beko.
Ili estas tre sociaj en etaj grupoj. Pro tio kaj pro ties facile observebla konduto, hematopoj estas tre interesaj indikiloj de natura sano. Pro tio oni pristudis ilian vivon, ĉefe pri manĝa konduto en norda Germanio, en Nederlando kaj Britio, kaj tiele komencis grava parto de moderna scienco pri konduta ekologio.
Hematopo estas nacia birdo de Feroa insularo.
NGC 4076
NGC 4076 (aliaj indikoj — UGC 7061, MCG 3-31-34, ZWG 98.46, ZWG 128.12, IRAS12019+2029, PGC 38209) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1032 Pafuri
1032 Pafuri estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la sud-afrika astronomo Harry Edwin Wood, la elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Laĥio
Laĥio (Laszczyzna, Lachei, Lachia) estas etnografia regiono en orienta parto de Ĉeĥa Silezio kaj en nordorienta terlango de Moravio, etendiĝanta ambaŭflanke de rivero Ostravice, plu poste en akvejoj de riveroj Odro, Lubina, Ondřejnice, Jičínka kaj Sedlnice. Laĥio eminentas pro sia folkloro, precipe poste pro sia tipa danca stilo. En Laĥio oni parolis per la laĥa dialekto. Hodiaŭ eblas aŭdi ĝin sole hazarde ĉe kelkaj maljunaj loĝantoj aŭ dum prezentadoj de laĥiaj folkloraj ensembloj, kelkaj elementoj kiel mallongigado de akcentaj vokaloj, sed akcento sur antaŭlasta silabo de vorto aŭ distingado de prononcado de la ĉeĥaj i/y daŭras ĝis hodiaŭ.
Geografia limigo
Teritorie temas pri neunuforma regiono ĉirkaŭ urboj Ostrava, Frýdek-Místek, Frýdlant nad Ostravicí, Frenštát pod Radhoštěm, Nový Jičín kaj Kopřivnice. La geografia centro de Laĥio estas Hukvaldy, vilaĝo apud burgopiedoj. la politika centro de la regiono estas Frýdek-Místek. Laĥio najbaras oriente kun ĉeha-pola regiono kun dialekto teŝina, norde kaj nordokcidente kun regionoj loĝigataj antaŭ milito plejparte de poloj kaj ĉeĥaj germanoj, okcidente kun Kravařsko kaj sude kun Valaĥio.
1032 Pafuri
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la rivero Pafuri, kiu fluas en la nordo de la Transvalo.
4931 Tomsk
4931 Tomsk estas malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rusa urbo Tomsk.
39795 Marson
39795 Marson estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la olimpika atleto Roberto Marson (1944–2011), kiu partoprenis en kvar paralimpikoj de 1964 ĝis 1976.
Madagaskara motacilo
La Madagaskara motacilo (Motacilla flaviventris) estas mezgranda paseroforma birdo el la familio Motaciledoj, kiu enhavas motacilojn, pipiojn kaj longungulojn. La afrotropisa specio vivas kiel endemia nur en Madagaskaro.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj laŭsezone humidaj aŭ inunditaj herbejoj de malaltaj teroj kaj riveroj.
La latina genro nomo origine signifas "etan movanton", sed iuj verkistoj de la mezepoko pensis ke ĝi signifas "vostomovanto", kaŭzante novan latinan vorton cilla por "vosto". La specifa epiteto flaviventris estas latina vorto por "de flava ventro" kiu estas distingila karaktero inter afrikaj motaciloj plej proksime parencoj nome la Kablanda motacilo kaj la Afrika montarmotacilo. Dume la aliaj flavventraj motaciloj kiaj la Montarmotacilo kaj la Flava motacilo estas tiom proksimaj nek geografie nek taksonomie.
Distrikto Görlitz
La distrikto Görlitz (germane Landkreis Görlitz, suprasorabe Wokrjes Zhorjelc) estas parto de la federacia lando Saksio, en la sudoriento de Germanio. Administra centro estas la samnoma urbo Görlitz. La distrikto kovras areon de 2 106 km², kaj fine de la jaro ĝi havis  loĝantojn.
La administra unuo ekestis la 1-an de aŭgusto 2008 el la antaŭe memstaraj distriktoj Niederschlesische Oberlausitz (la antaŭe silezia parto de la historia regiono Supra Luzacio), Löbau-Zittau (la urboj Löbau kaj Zittau kun ĉirkaŭaĵo) kaj el la ĝis tiam eksterdistrikta urbo Görlitz. Ĝis la 1-a de marto 2012 la distrikto ekestinta en 2008 apartenis al la administra distriktaro Dresden - ekde tiu dato en Saksio ne plu ekzistas la antaŭaj tri distriktaroj Chemnitz, Dresden kaj Leipzig.
Ĉiuj komunumoj de la distrikta areo internacie kunlaboras en la eŭropa regiono Niso.
Ivica Lešković
Ivica LEŠKOVIĆ estis juna esperantisto kroata, kiu malaperis 24-jara fine de aŭgusto 1991 dum militbataloj en la urbeto Hrvatska Kostajnica.
Li estis identigita en amastombo kaj enterigita en Zagrebo la 27-an de septembro.
Lia sorto inspiris unu el la rakontoj de Kroata milita noktlibro de Spomenka Štimec.
Valencia Esperanto-Asocio
Valencia Esperanto-Asocio (sigle VEA) estis Esperanto-asocio en Valencilando. Oni fondis ĝin je 2013 por ŝanĝi la vido-punkton de la valencia movado kaj restrukturi ĝin. La vivo de la asocio tamen estis efemera kaj ĝi ne plu aktivas.
Fondo
Oni leĝe fondis la asocion je 2013. La 22-an de junio oni publike anoncis ĝian ekziston en la tiujare organizita Valencia Esperanto-Renkontiĝo. La 2-an de aŭgusto oni malfermis la asocion kaj la paĝaron (esperantoval.com estis registrita la 9an januare 2013). La paĝaro ĉesis ekzisti en januaro 2014.
Épinay-sur-Orge
Épinay-sur-Orge estas franca komunumo en la departemento Essonne, en la regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj estas nomitaj Spinoliens.
Valencia Esperanto-Asocio
Projektoj
Kelkaj el la projektoj de la asocio estis:
Săliște (Sibiu)
Săliște [saliŝte] (hungare: Szelistye [seliŝtje), germane: Großendorf) estas komunumo en Rumanio okcidente de Sibiu. Administre apartenas al ĝi Aciliu, Fântânele, Galeș, Mag, Vale.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 3 467 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 2 871 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1354. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben). De 2004 Săliște estas urbo.
Aka
Bazaj informoj
Aka situas en montaro Bakony, fine de sakovojo. Kisbér troviĝas 14, Tatabánya 46, Győr 51, Veszprém (urbo) 60, Budapeŝto 98 km.
Historio
La unua skribita mencio devenis el la 15-a jarcento, tiam loĝis etnobeloj tie. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, poste slovakoj kaj germanoj refondis ĝin. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj al Germanio.
En Aka migra poŝto servas.
Poxdorf (Turingio)
Poxdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Renault Clio
La nomo Clio referencigas je la muso Klio en helena mitologio.
Amaryllis
Amarilido aŭ latine Amaryllis estas plantgenro el la   familio de la Amarilidacoj (Amaryllidaceae). La nur du specioj estas disvastigitaj en la regionoj kun vintra pluvo de la suda Afriko. En la hortikulturejoj ofertataj je adventa kaj kristnaska tempo temas pri la genro hipeastro laŭ la hodiaŭa sistematiko.
Habito kaj folioj
Amaryllis estas multjara herba planto. Tiuj geofitoj formas bulbon kiel rezervorgano. La planto ne havas foliojn dum la seka sezono. Post la florado ĝi ricevas novajn foliojn. La bazaj, alternantaj kaj duliniaj kvin ĝis 11 folioj estas simple mallarĝaj ĝis larĝaj. Ili havas paralelajn vejnojn kaj glatrandaj.
Floraro kaj floroj
La vertikale staranta forta kaj senfolia tigo de la floraro estas kava kiel ĉe Hippeastrum. En umbela floraro staras du ĝis 12 florojn, kiu estas ĉirkaŭitaj de du brakteoloj. La floroj estas duseksaj, ofte zigomorfaj kaj trinombraj. En du cirkloj staras la tri liberaj petaloj, kiuj estas preskaŭ samformaj.Ekzistas du cirkloj kun po tri samformaj, fekundaj filamentoj. La filamentoj povas kuniĝas ĉe la bazo. Tri karpeloj estas hipogeaj kaj kunkreskintaj al trikamera ovario. En ĉiu ovaria kamero estas kvar ĝis ok ovoloj. La pistilo havas je la pinto triloban stigmon.
Fruktoj kaj semoj
La planto havas kapsulfrukton. La karneca semo havas diametron de ĉ. 15 mm.
Kromosomoj
La kromosoma  baza nombro estas  x = 11.
Sistematiko kaj disvastigo
Origine la genro Amaryllis havis pli da specioj ol hodiaŭ. Komence de la 20a jarcento oni dividas tiun genron kaj oni rizervis la nomon Amaryllis por la plantoj de la suda Afriko. La genra nomo Amaryllis (greke Ἀμαρυλλίς) venas de ŝafistino el la Bukoliko de Virgilio.
En la genro Amaryllis ekzistas hodiaŭ du specioj. Ambaŭ specioj hejmiĝas en regionoj kun vintra pluvo de Sudafriko:
Bildoj
Amaryllis belladonna:
Ivan Bahrjanij
Bahrjanij, Ivan (ps. de Ivan Lozovjagin aŭ Lazoviahin) ukraine Іван Багряний (1906-1963) estis ukraina poeto kaj prozisto. Li naskiĝis en nordukraina urbeto Oĥtirka, kiam li estis 14-jara bolŝevikoj en lia ĉeesto mortigis liajn onklon kaj avon. Studis en Kijiva Arta Instituto, sed ne diplomiĝis. En la 1920-aj jaroj li aperigis 4 poem-kolektojn, poeto-romantiko. En 1932 li estis arestita en Ĥarkivo kiel ukraina naciisto kaj forsendita en Malproksiman Orienton. Post du jaroj li forkuris de koncentrejo kaj revenis Ukrainion. Li estis denove arestita kaj malliberigita en Ĥarkivo. Dum la Dua Mondmilito li loĝis en Oĥtirko, Ĥarkivo, Kievo, Lvivo, laboris por propaganda servo de la Ukraina Ribela Armeo. Post la milito li loĝis kaj mortis en la okcidenta Germanio.
Ĉefaj aŭtobiografiaj romanoj de Bahrjanij:
Ambaŭ romanoj estis filmigitaj en la 1990-aj jaroj de la 20-a jarcento, tradukitaj multlingven.
Ĝardeno Getsimanea en Esperanto
Por Ukraina Antologio fragmenton de "Ĝardeno Getsimanea" esperantigis Viktor Pajuk.
Vidu ankaŭ
Aleksander Solĵenicin
Holodomoro
Vasil Barka
Karina dialekto
La Karina dialekto (armene: Կարնոյ բարբառ, Karno barbař) estas okcident-armena dialekto origine parolata en kaj ĉirkaŭ la urbo Erzurum (nomata Karin de armenoj), nun situanta en orienta Turkio.
Antaŭ la unua mondmilito, la dialekto de Karin estis parolata de la lokaj armenaj loĝantaroj en granda parto de la vilajeto Erzurum de la Otomana Imperio kaj Karsa Oblasto de la Rusa Imperio. Post la armena genocido de 1915, la plej granda parto de la armena loĝantaro de Erzurum rifuĝis sin en la rusiaj regataj partoj de Armenio. La urbo Kars kaj ĝia rusa oblasto fariĝis parto de la Unua Respubliko Armenio en 1918, sed estis okupita de kemala Turkio kiel rezulto de la turka-armena milito en aŭtuno 1920.
Hodiaŭ ĝi estas unu el la plej vaste parolitaj okcidentaj armenaj dialektoj, la plej multaj el kiuj preskaŭ fariĝis preskaŭ formortintaj post la genocido. Nuntempe ĝi estas parolata en la nordokcidenta Respubliko Armenio (en kaj ĉirkaŭ la urbo Gjumri) kaj de la armena minoritato en la provinco Samĉĥe-Javaĥeti de Kartvelio.
Brennilis
(jen france, bretone Breniliz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Josip Vranić
Josip VRANIĆ (naskiĝis 1970 - mortis la 24-an de septembro 1991 defendante sian urbon kiel ano de la Kroata Gvardio) estis studento pri ekonomiko, esperantisto dum 10 jaroj kaj agema membro de E-societoj en Split (Kroatio).
Kablanda motacilo
La Kablanda motacilo (Motacilla capensis) estas mezgranda paseroforma birdo el la familio Motaciledoj, kiu enhavas motacilojn, pipiojn kaj longungulojn. La specio vivas en multe de Suda Afriko el orienta DRK kaj Angolo al Kenjo kaj suden al la Kablanda regiono de Sudafriko. Ĝi estas ĉefe komuna en Sudafriko, iom pli rara en Namibio (ĉefe okcidente), kaj pli rara en norda kaj sudorienta Bocvano, Zimbabvo kaj suda Mozambiko.
La latina genro nomo origine signifas "etan movanton", sed iuj verkistoj de la mezepoko pensis ke ĝi signifas "vostomovanto", kaŭzante novan latinan vorton cilla por "vosto". La specifa epiteto capensis estas latina vorto por "loĝanto de la regiono Kablando" do same kiel en komuna nomo.
Taksonomio
Oni konsideris ke ĝi formas superspecion kun M. flaviventris; aŭ kun M. flava kaj M. citreola, sed tian rilaton ne konfirmas ĵusaj molekulaj kaj genetikaj studoj.
Oni agnoskas tri subspeciojn: wellsi Ogilvie-Grant, 1911 – orienta DRKongo orienten al sudokcidenta Ugando kaj nordokcidenta Tanzanio, kaj orienta kaj centra Kenjo, simplicissima Neumann, 1929 – Angolo orienten al sudorienta DRKongo, suden al nordorienta Namibio, norda Bocvano kaj Zambio kaj okcidenta Zimbabvo (aŭ rivero Zambezi) kaj capensis Linnaeus, 1766 – okcidenta kaj suda Namibio, sudorienta Bocvano, multe de Zimbabvo kaj okcidenta kaj suda Mozambiko suden al suda Sudafriko.
La raso simplicissima foje estas traktata kiel separata specio. Proponitaj rasoj bradfieldi (el okcidenta Namibio) kaj beirensis (suda Mozambiko) estas enmetitaj en nomiga.
Aspekto
La Kablanda motacilo estas svelta birdo, 19–20 cm longa, kun la karaktera longa, konstante movata vosto de tiu genro. Plenkreskulo estas tute grizbruna supre, aparte la palaj flugilbordoj kaj mallonga blankaj superokula strio kaj okulringo. Ĝi havas blankecajn subajn partojn kun bruneca nuanco en flankoj kaj malhelgriza zono tra la brusto tre kontrasta kun la blanka gorĝo. Junuloj estas pli senkoloraj kaj havas flavecajn subajn partojn. La Kablanda motacilo havas alvokon cii ĉii ĉii kaj trilecan fajfan kanton.
Kutimaro
Tiu estas insektovora birdo de malferma kamparo, inklude rokan marbordon, farmojn, vilaĝojn, kultivejojn, parkojn, ĝardenojn kaj eĉ urbajn centrojn, ofte ĉe homa loĝejo kaj akvo. Ili preferas nudajn areojn de malalta herbo por manĝado, kie ili povas facile vidi kaj persekuti siajn predojn. En urbaj areoj ili adaptiĝis manĝi en ĝardenoj aŭ pavimitaj areoj kiel aŭtohaltejoj.
Tiu motacilo manĝas energie insektojn surgrunde, sola aŭ en paroj, moviĝante per karaktera klinomovo kiu levigas kaj subigas la voston. Manĝado okazas ofte ĉe akvo, inklude ĝardenflakoj, kaj tiu birdo manĝas ankaŭ ranidojn aŭ fiŝetojn se oportuno okazas.
Reproduktado
Ĝi estas monogama, teritoria soleca nestumanto, kun paroj restantaj kune dum multaj reproduktaj sezonoj. Dum reproduktado maskloj ofte kuraĝe atakas sian figuron en speguloj ekzemple de aŭtoj. La nesto esta konstruata de ambaŭ seksoj dum ĉirkaŭ 2-10 tagoj, konsiste de taso el ampleksa gamo de materialoj, kia herbo, radikoj, junkoj, pinpingloj, toleroj, algoj kaj bastonetoj, kovrita per haro, radiketoj, lano kaj plumoj. Ĝi estas tip diketa nesto en fendoj en naturaj (riverbordo, arbo, arbusto) aŭ artefaritaj strukturoj (muro, florpoto aŭ ponto). La reprodukta sezono estas la tutan jaro, sed ĉefe el julio al decembro, printempe en sudhemisfero. La ino demetas ĝis 7 ovojn, sed plej ofte 1-5, kiuj estas kovataj de ambaŭ seksoj dum ĉirkaŭ 13-15 tagoj. La idoj estas manĝigataj de ambaŭ gepatroj, kaj elnestiĝo okazas post ĉirkaŭ 14-18 tagoj. Ili estas manĝigataj de plenkreskuloj dum aliaj 20-25 tagoj, kaj iĝas tute sendependaj ĝis ĉirkaŭ 44 tagoj post elnestiĝo, rare ĝis 60 tagoj.
Tiu specio estas parazitata de kukoloj.
(17886) 1999 CH118
(17886) 1999 CH118 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Muzeo de oravia vilaĝo
Muzeo de oravia vilaĝo (Muzeo de oravia vilaĝo Zuberec – Brestová) estas slovaka muzeo, kiu troviĝas en Zuberec-Brestová. Ĝi montras la vivon en oraviaj vilaĝoj en la pasinteco.
Historio
Muzeo de oravia vilaĝo komencis estiĝi fine de la sesdekaj jaroj de la 20-a jarcento, fondita ĝi estis en la jaro 1967, kiaj estis la 24-a de septembro metita fundamenta ŝtono de la muzeo. Ĝi estis alirebligita por la publiko en la jaro 1975.
Heist-op-den-Berg
Heist-op-den-Berg (nederlande [HEJST op den BERĤ]) estas municipo en la provinco Antverpeno de Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto respektive arondismento Meĥleno.
Ekde 1977 la municipoj Booischot, Hallaar, Itegem, Schriek kaj Wiekevorst apartenas al Heist-op-den-Berg, la ĉefa municipo.
Proponitaj esperantigitaj nomoj
Histo-sur-la-Monto. Pli mallonga nomo: Monta Histo.
Ferenc Perényi
Barono PERÉNYI Ferenc (pere:nji) estis hungara episkopo en Nadjvarado naskita en 1500 kaj mortinta en Mohács la 26-an de aŭgusto 1526. Lia patro estis Imre Perényi (palatino).
Biografio
Ferenc Perényi estis humanisterudicia ĉefpastro, kiu komencis sian karieron en reĝa kancelario. En 1522 li pastriĝis. Li partoprenis en la unuiĝo kune kun János Drágffy kaj Gáspár Ráskai, kiu akuzis palatinon István Báthori pro defraŭdo de mono kolektita kontraŭ la turka milito. Ili sukcesis depostenigi lin en la landkunveno de 1525. En la batalo de Mohács li mortis luktinte en la armeo de (Hungario
Mittelhausen
Ekzistas pluraj loĝlokoj kun la nomo Mittelhausen :
71 Niobo
71 Niobo estas mezgranda hela asteroido de la asteroida zono, ne tre rapide rotacianta.
Ĝin malkovris la la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther el la observejo de Duseldorfo (Germanio).
Niobo estis la nomo de du virinoj de la helena mitologio : la filino de Tantalo kaj la filino de Foroneo.
Rușor
Rușor estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Izopropila acetato
Izopropila acetato aŭ C5H10O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetata acido kaj izopropanolo, senkolora, brulema likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel solvanto kaj kiel gustiga kaj odorigagento. Kutime ĝi aldoniĝas kiel nutrosuplemento en la produktado de konfitaĵoj, trinkaĵoj, frandaĵoj, kosmetikaĵoj, ktp. Ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo.
Masserano
Masserano estas komunumo de Italio.
Aĥurjan
Aĥurjan (armene: Ախուրյան, internacie transliterumita kiel: Akhuryan aŭ Axuryan), antaŭe konata kiel Duzkend aŭ Duzkend Mets, estas grava vilaĝo kaj kampara komunumo (municipo) en la provinco Ŝirako de Armenio. La Nacia Statistika Servo de la Respubliko Armenio raportis, ke ĝia loĝantaro estis 7113 laŭ la oficiala censo en 2011 el 9.696 ĉe la censo de 2001.
NGC 4077
NGC 4077 (aliaj indikoj — NGC 4140, UGC 7063, MCG 0-31-31, ZWG 13.63, PGC 38218) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4077, NGC 4140.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rocky Carroll
Roscoe "Rocky" Carroll (naskiĝis la en Cincinnati, Ohio ) estas usona aktoro.
Persona vivo
Li edziĝis al la arĥitekto Gabrielle Bullock en 1996. Ili kune havas unu filinon kun la nomo Elissa.
Pavel Stratan
Pavel Stratan (naskiĝinta la en Nișcani, Rajon Călărași, Moldavio, tiam Sovetunio) estas moldava kantisto kaj kantofaristo. Li sursceniĝas ĉefe kiel soloa artisto kun gitaro kaj kantas siajn folklore influitajn kantojn en la moldava lingvo. Krom en sia hejmlando li estas konata antaŭ ĉio en Rumanio. Lia filino Cleopatra Stratan fariĝis en 2006 kiel trijara knabineto infana stelulo kaj intertempe vendis pli da sondiskoj ol li mem.
Kariero
En la jaro 1977 li prezentiĝis la unuan fojon kun sia gitaro ĉe lerneja prezentado. En la jaro 1983 li komponis siajn unuajn kantojn. En la jaro 1996 li havis sian unuan sursceniĝon, fakte ankoraŭ ne kiel muzikisto, sed kiel magiisto. Pavel Stratan finis stude en Chișinău la Akademion de Muziko, Teatro kaj Vidaj Artoj, moldave Academia de Muzică, Teatru şi Arte Plastice.
En la jaro 2002 li publikigis en Chișinău sian unuan albumon „Amintiri din copilărie“ (trad.: Memoraĵo pri la infanaĝo), kiu kun 50 000 venditaj ekzempleroj fariĝis eksterordinara sukceso sur la relative malgranda moldava muzika merkato. Tiutempe li vojaĝis kun sia tiama bando Planeta Moldova tra Rumanio, kaj sekve famiĝis ankaŭ tie. La rumana radiostacio KissFM ekludis liajn kantojn, kiuj fariĝis ŝatataj pro la spritaj vortludoj kaj lia moldava akĉento. Aparte la melankolia kanto „Eu beu“ (trad.: Mi trinkas) fariĝis furora kanto. En la jaro 2004 Stratan tial publikigis sian unuan albumon ankoraŭfoje en Rumanio, kune kun la dua KD „Amintiri din copilărie vol. 2“.
Ambaŭ albumoj vendiĝis en 2004 en Rumanio kune 150 000 fojojn, per kio Stratan fariĝis en ĉi tiu jaro la plej ofte vendata muzikisto sur la rumana muzika merkato. 2005 li ricevis por tio dufoje la honorigon platena disko. En novembro 2005 Stratan, kiu intertempe translokiĝis al Bukareŝto, publikigis sian trian albumon, kiu sukcese vendiĝis en malmultaj monatoj je 60 000 venditaj ekzempleroj kaj ricevis du honorigojn de ora disko.
Dum la registrado de la tria albumo li hazarde malkovris la kantotalenton de sia tiam nur trijara filino Cleopatra. Li estis kunpreninta ŝin al la provoj en studion en Bukareŝto, kie ŝi ĉe la ludado spontanee prenis en la manon unu el la mikrofonoj kaj kunkantis kun sia paĉjo. La studioanaro estis fascinita de la hazarda registraĵo kaj oni decidis registri pliajn kantojn kun ŝi. El tio estiĝis la albumo „La vârsta de trei ani“ (trad.: En la aĝo de tri jaroj), kiu publikiĝis en 2006 kaj kun 150 000 venditaj ekzempleroj iĝis granda vendosukceso. La unuopaĵo „Ghița“ per la buŝa propagando de eksterlandaj rumanoj kaj per YouTube fariĝis eĉ internacie furora kanto kaj aperis krom en la rumana versio ankaŭ anglalingva. Kiel plej juna kantistino kiu iam akiris unuarangan kanton en lando, Cleopatra per ĉi tiu kanto notiĝis en la Guinness-libro de rekordoj kaj en 2007 rumanie ricevis tri MTV-premiojn.
Stilo
La soloalbumoj de Pavel Stratan estas karakterizataj per lia iom raŭka voĉo parigata kun akustika gitaro. La ofte melankoliaj aŭ nostalgiaj baladoj situas stile inter milda rokmuziko kaj sudorienteŭropaj folkloraj sonoj. Liaj tekstoj etose pensemigas kaj havas parte socikritikajn enhavojn, tamen sen rilato al tagopolitikaj temoj. Aparta trajto de liaj kantoj krome estas lia moldava akĉento, kiu kompare al en Rumanio parolata rumana sonas iomete ruse.
Ekhard Mahovsky
Ekhard MAHOVSKY (naskiĝis 1921 - mortis la 3-an de marto 1992 en Vieno) estis instruisto, ĵurnalisto kaj esperantisto.
Li publikigis literaturajn kritikojn kaj historiajn librojn. Li estis la estro de Aŭstria Socialista Ligo Esperantista kaj membro de la Loka Asista Komitato por la UK en Vieno.
Peteritea
Peteritea (hungare:Petőrét) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Târgu Lăpuş. En 1910 ĝi havis 521 loĝantojn (rumanojen 1992 320 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1467. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Vima Mică.
Kvarko
Kvarkoj estas partikloj el kiuj hadronoj estas konstruitaj. Ili formas strukturnivelon de materio sub tiu de – ekzemple – neŭtrono kaj protono. Ĉiuj kvarkoj havas spinon ½, kaj rilate elektran ŝargon, kelkaj kvarkoj havas 1/3 kaj aliaj 2/3 (se −1 estas la ŝargo de elektrono). Kvarkoj estas influataj de forto nomata kolorforto, studata en la Kvantuma kromodinamiko.
Historio
En 1964 la fizikistoj Murray Gell-Mann kaj George Zweig, sendepende unu de la alia, elpensis modelon kiu klarigas la hadronojn, bazite sur partikloj, kiujn Gell-Mann nomis "kvarkoj". Komence temis pri nur tri specoj de kvarkoj, nomataj tri "gustoj" far la fizikistoj, sed nun estas ses specoj de "gustoj" (vidu ĉi-malsupre). En la modelo de kvarkoj, mezonoj estas komprenataj kiel konsistantaj el kombino de kvarko kaj kontraŭkvarko, dum barionoj estas komprenataj kiel konsistantaj el kombino de tri kvarkoj de diferaj kolorŝargoj.
Laŭdire Gell-Mann kreis la nomon "kvarko" laŭ frazo el la verko Finnegans Wake de James Joyce (three quarks for Muster Mark).
Specoj de kvarkoj kaj iliaj kombinoj
Kvarkoj havas du proprecojn nomatajn gusto kaj kolorŝargo, kaj laŭ tiuj proprecoj ekzistas kvarkoj en ses variantoj laŭ gusto kaj en 3 variantoj laŭ kolorŝargo.
Specoj de kvarkoj laŭ gusto
U-kvarko aŭ "supra"; d-kvarko aŭ "suba"; s-kvarko aŭ "stranga"; c-kvarko aŭ "ĉarma"; b-kvarko aŭ "bela"; kaj t-kvarko aŭ "vera" (iam nomita "timida", ĉar ĝi estis la lasta eltrovita kvarko).
Specoj de kvarkoj laŭ kolorŝargo
"Ruĝa", "verda" kaj "blua".
Kombinoj
Neŭtrono estas bariono de kvarka formulo "udd" (tio estas: konsistanta el unu u-kvarko plus du d-kvarkoj, kaj protono estas bariono de kvarka formulo "uud" (tio estas: konsistanta el du u-kvarkoj plus unu d-kvarko; kaj simile por aliaj barionoj, ĉiu estas triopo de kvarkoj: Ekzemple, bariono Σ+ havas kvarkan formulon "uus" (du u-kvarkoj plus unu s-kvarko); bariono Σ− havas kvarkan formulon "dds" (du d-kvarkoj plus unu s-kvarko); mezono K+ konsistas el unu u-kvarko plus unu anti-s-kvarko); mezono K− konsistas el unu anti-u-kvarko plus unu s-kvarko), kaj tiel plu.
Rejn-Moza Delto
La Rejn-Moza Delto, nomita ankaŭ Rejn-Moz-Skelda Delto, estas riverdelto en Nederlando formita per la kunfluado de la riveroj Rejno, Mozo (en nederlanda: Maas) kaj Skeldo. Foje, la Skelda delto estas konsiderata aparta delto disde la Rejn-Moza Delto. La rezulto estas multaj insuloj, branĉoj kaj branĉonomoj kio povas aspekti iom konfuza, speciale ĉar foje akvejo kiu ŝajnas kontinua akvovojo povas ŝanĝi siajn nomojn eĉ ĝis sep fojojn, ekz. Rhine → Bijlands Kanaal → Pannerdens Kanaal → Nederrijn → Lek → Nieuwe Maas → Het Scheur → Nieuwe Waterweg (→ Norda Maro). Ĉar Rejno kontribuas per plej el la akvo, la pli mallonga termino Rejna Delto estas ofte tre uzata. Tamen, tiu nomo estas uzata ankaŭ por la delto laŭ kiu la Alpa Rejno fluas en la Bodenlago kaj pro tio estas pli klara nomi la pli grandan Rejn-Moza Delto, aŭ eĉ Rejn-Moz-Skelda Delto, ĉar la rivero Skeldo finiĝas en la sama delto. Laŭ kelkaj kalkuloj, la delto kovras 25,347 km², kio faras ĝin la plej granda en Eŭropo.
La ekonomia gravo de la Rejn-Moz-Skelda Delto estas enorma, ĉar la tri riveroj estas gravaj navigeblaj akvovojoj. La delto mem estas la enirejo el la Norda Maro al la vasta Germanujaj kaj Centreŭropaj internaj landoj (kaj je pli malgranda etendo al Francio). Gravaj havenurboj en la delto estas Roterdamo, Antverpeno, Vlissingen, Amsterdamo (laŭ la Amsterdam–Rejna Kanalo), kaj Gento (laŭ la Gent–Terneuzen Kanalo). La terareoj de la delto estas protektataj el inundoj pere de la Nederlandaj Deltaj Vorkoj.
Alaï (stacidomo)
Alaï estas franca stacidomo situanta en Tassin-la-Demi-Lune apud Liono (5-a arondismento) en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Depost septembro 2012, la stacidomo estas priservata de Tramtrajno de Liono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
Kakuo Masao
KAKUO Masao (naskiĝis en 1906; mortis la 29-an de novembro 1991) estis japana esperantisto kaj UEA-delegito pri instruado en Takaoka (Japanio).
Vipaŝjano
Vipaŝjano, el la palia vipassanā kaj sanskrite vipashyanā, "klarvido": unu el la du ĉefaj kategorioj de la klasika budhisma meditado, kiujn oni povas praktiki sen esti aŭ iĝi budhismano, bazitaj sur la Satipatthāna-Sutta, de la Majjhima Nikāya en la palilingva Tripitako, kaj sur la Mahā-satipatthāna-Sutta en la Dīgha Nikāya (longa versio de la unua).
La du kategorioj estas samatha-bhāvanā kaj vipassanā-bhāvanā. La unua celas al koncentriĝado (samādhi), la dua al tiu klarvido kaj saĝo ((paññā)) kiu rompas la ligojn al sansaro kaj rezultas en nirvanon.
La vipasana meditado ne temas pri intelekta kompreno, sed pri rekta perceptado de la realo, t.e., de la propraj korpaj kaj mensaj procezoj. Tia meditado eksponas la veron de la malpermanento, de la nekontentigo kaj de la senpersona kaj sensubstanca naturo de ĉiuj korpaj kaj mensaj fenomenoj (palie anicca, dukkha, anattā).
Tiu ĉi saĝo (paññā) estas decida faktoro por la liberiĝo, kvankam ĝi devas esti ligita al la aliaj du partoj de la budhisma ekzercado: moralo (sīla) kaj koncentriĝado (samādhi).
Distrikto Centra Saksio
La distrikto Centra Saksio (germane Landkreis Mittelsachsen) estas parto de la federacia lando Saksio, en la sudoriento de Germanio. Administra centro estas la urbo Freiberg. La distrikto kovras areon de 2 112 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
La administra unuo ekestis la 1-an de aŭgusto 2008 el la antaŭe memstaraj distriktoj Döbeln, Freiberg kaj Mittweida. Ĝis la 1-a de marto 2012 la distrikto apartenis al la administra distriktaro Chemnitz - ekde tiu dato en Saksio ne plu ekzistas la antaŭaj tri distriktaroj Chemnitz, Dresden kaj Leipzig.
Slovjanskij Kurort (stacidomo)
Slovjanskij Kurort (Слов'янський Курорт, Славянский Курорт) estas fervoja stacio en Slovjansko (Donecka provinco), la 37-a plej granda urbo en Ukrainio.
Mariinskij-Teatro
La Mariinskij-Teatro (Мариинский театр, ankaŭ literumata kiel Mariinsky, Mariinskiy, Maryinsky kaj Mariyinsky) estas teatro de opero kaj baleto en Sankt-Peterburgo, Rusio. Ĝi estis malfermita en 1860.
La Mariinskij-Teatro estas hejmo de la Mariinskij-Baleto, Mariinskij-Opero kaj Mariinskij-Orkestro.
La koordinatoj estas.
Nomo
La teatro estas nomita laŭ Maria Aleksandrovna, edzino de Aleksandro la 2-a. Estas busto de la imperiestrino en la ĉefa enenirejo. La nomo estis ŝanĝata dum historio, reflektante la politikan klimaton de la tempo:
Mallongigo GATOB de Государственный академический театр оперы и балета - Gosudarstvennij Akademiĉeskij Teatr Operi i Baleta estas ofte uzata en historiaj dokumentoj.
La konstruaĵo de teatro estas kutime nomata kiel la Mariinskij-Teatro. La kompanioj, kiuj havas hejmon tie, por havi rekoneblan varomarkon daŭrigas uzon de la fama nomo Kirov, donita omaĝe de Sergej Kirov (1886 - 1934).
Fontoj
La Imperia opera kaj baleta teatro en Sankt-Peterburgo estis fondita en 1783 laŭ ordono de Katerina la 2-a, kun malfermo de la Bolŝoj-Kamennij-Teatro. Kvankam itala baleta trupo plenumadis ĉe la rusia kortumo ekde komenco de la 18-a jarcento. Komence spektakloj de baleto kaj opero estis farataj en la ligna Teatro de Karl Knipper, ankaŭ konata kiel la Malgranda Teatro. La Ermiteja Teatro estis uzata por spektakloj por cara familio kaj ĝiaj gastoj.
Konstanta teatra konstruaĵo por la nova kompanio de operaj kaj baletaj artistoj estis dizajnita de Antonio Rinaldi kaj malfermita en 1783, ĝi estis konata kiel la Imperia Bolŝoj-Kamennij-Teatro. Ĝi estis lokita sur Teatra Placo. Ambaŭ nomoj estis donitaj por distingi ĝin de la ligna Malgranda Teatro: "Kamennij" estas la rusia vorto por "ŝtona" kaj "Bolŝoj" estas la rusa vorto por "granda". En 1836, la Bolŝoj-Kamennij-Teatro estis novigita laŭ dizajno de Albert Cavos, kaj servis kiel la ĉefa teatro de la imperiaj baleto kaj opero.
En la 29-a Januaro 1849, la Ĉevala cirko (ruse Конный цирк) malfermiĝis sur Teatra Kvadrato. Ankaŭ ĉi tio estis la laboro de la arkitekto Albert Kavos. La konstruaĵo estis dezajnita por esti dufoje pli granda ol la teatro. Ĝi estis ligna en la tiam moda nov-bizanca stilo. Dek jarojn poste, kiam ĉi tiu cirko forbrulis, Cavos rekonstruis ĝin kiel operan kaj baletan domon kun la plej granda scenejo en la mondo. Ĝi havis 1625 sidlokojn por spektantoj kaj U-forman italo-stilan spektulan halon. La teatro malfermiĝis en la 2-a de oktobro de 1860. Ĝi estis nomita Mariinskij.
Laŭ la ordono de la teatra surscenigisto Ivan Vsevoloĵskij, ambaŭ la Imperia Baleto kaj la Imperia Opero estis movitaj al la Mariinskij-Teatro en 1886, ĉar la Bolŝoj-Kamennij-Teatro ekestis konsiderita kiel danĝera. La Mariinskij-Teatro estis tiam multe renovigita. La teatro havas tre larĝan scenejon, kio komence faris malfacilaĵojn je dancoordigado, ĉar la tradiciaj manieroj estis ellaboritaj por pli mallarĝa scenejo. Sur larĝa scenejo, ili aspektis netaŭge.
Szerdahely
Szerdahely (hungare: merkredejo, mezejo) estas nomo de:
Mariinskij-Teatro
Fontoj
La konstruaĵo havas lokojn por 2000 spektantoj. La halo por spektantoj estas en blua, blanka kaj ora koloroj.
En 2003 arkitekturisto Dominique Perrault gajnis konkurson por dizajno de nova hejmo por la teatro, najbara al la nuna konstruaĵo. La historia originala konstruaĵo bezonas plenan renovigon.
Ekzistas ankaŭ la aparta koncerta halo de Mariinskij-Teatro laŭ adreso strato Dekabristov, 37, en Sankt-Peterburgo. En tiu konstruaĵo ekde 1900 ĝis la rusia revolucio estas tenejo de la teatro. Poste tie estis ankaŭ laborejoj de la teatro. En septembro de 2003 ĝi tute forbruliĝis, kaj poste estis rekonstruita. La koncerta halo estis malfermita en la 26-a de novembro de 2006. Ĝi havas jenajn propraĵojn:
Fiŝhokado
Fiŝhokado estas fiŝkaptado per hoko. Oni metas logaĵon sur la fiŝhoko, por logi la fiŝon; kaj por tiri ĝin el la akvo, oni ligas al la hoko fadenon. Fiŝkano ofte uzatas. Tio estas malnova kaj ofta maniero de fiŝkaptado. Homoj hokas fiŝojn kiel sporto, hobio, ŝatokupo, aŭ kiel negoco, aŭ simple pro bezono manĝi.
En popola kulturo oni ofte ripetas konatan eldiraĵon pri malpliigo de malriĉeco aŭ malsato en malriĉaj landoj: "Donu al ili ne fiŝon por manĝi, sed fiŝkanon, por ke ili mem elturniĝu" aŭ "Ne donu al ili fiŝojn, sed instruu ilin fiŝkapti".
Proverbo
Ekzistas proverboj pri (fiŝ)hoko en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Albertino dos Santos Matias
Albertino dos Santos M ATIAS  (naskiĝis en 1910; mortis en 1992 en Lisbono) estis portugala esperantisto kaj iama ambasadoro de Portugalio en Brazilo, Sudafriko kaj Grekio. Li estis ĉie ankaŭ ambasadoro de Esperanto.
Hemiksem
Hemiksem (: [HE:miksem]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Antverpeno.
En Hemiksem estas kelkaj historiaj konstruaĵoj. La plej grava estas la abatejo de Sankta Bernardo fondita en 1243 de la Cistercianoj.
La rivero Skeldo estas natura limo. Piedirantoj kaj biciklantoj povas transveturi la riveron per pramo al la vilaĝo Bazel, parto de Kruibeke.
Armenoj en Krimeo
Armenoj loĝas en Krimeo ekde la Mezepoko. La unua ondo de armena enmigrado en ĉi tiun areon komenciĝis meze de la 10-a jarcento kaj, dum tempo, kiam politikaj, ekonomiaj kaj sociaj kondiĉoj en Armenio mem ne pliboniĝis, novaj ondoj sekvis ilin. Hodiaŭ inter 10 kaj 20 mil armenoj loĝas en la duoninsulo.
Listo de togolandaj esperantistoj
Jen listo de esperantistoj de Togolando:
Leila Nachawati
Leila NACHAWATI Rego (n. en Santiago de Compostela, Hispanio, en 1978) estas verkistino kaj hispana-siria aktivistino, fakulino pri Mezoriento, kiu defendas la homajn rajtojn kaj la parolliberecon.
Filino de patro damasquino kaj galega patrino, Nachawati studis Anglan Filologion en la Universitato de Santiago de Compostela. Poste, ŝi vivis tri jarojn en Kansas (Usono) kie ŝi studis Literaturan Kritikon. Poste ŝi revenis al Hispanio kie ĝi diplomiĝis en Araba Filologio kaj magistriĝis pri Internacia Kunlaborado kaj Disvolviĝo ĉe la Universitato de Granado. Ŝi estas profesoro pri Komunikado en la Universitato Carlos 3-a de Madrido (UC3M), kie ŝi donas klasojn pri internacia ĵurnalismo, perforto en la novaĵmedioj, kaj komunikado kaj civitana partopreno en Interreto.
Nachawati ankaŭ estas kunfondinto de Syria Untold, platformo de sendependaj novaĵmedioj kreita en 2012 en Beirut.
Verko
Cuando la revolución termine, 2016, ISBN 9788469787380.
Sándor Latinka
LATINKA Sándor, Latinca estis hungara politikisto. Li naskiĝis en Arado la 5-an de aprilo 1886 kaj mortis en Kaposvár la 17-an de aprilo 1919.
Biografio
Sándor Latinka iĝis en 1909 teknikdesegnisto en Budapeŝto. Li pasigis unu jaron en Parizo, kie li konatiĝis kun ideoj de socialismo kaj reveninte en 1910, li enpaŝis en socialdemokratian partion, poste li interrilatiĝis kun la movado kontraŭmilita Rondo Galilei. Post la Unua mondmilito li fariĝis organiza sekretario de Landa Ligo de Terlaboristoj, kunlaboranto de György Nyisztor. Li enpaŝis en komunistan partion. Li fondis la unuan agrikulturan kooperativon en la bienego de princo Esterházy. Post la falo de la hungara konsilantara respubliko oni murdis lin.
Joachim-Ernst Berendt
Joachim-Ernst Berendt (naskiĝis la 20-an de julio 1922 en Berlino; mortis la 4-an de februaro 2000 en Hamburgo) estis germana muzikĵurnalisto kaj-produktisto en la muzikĝenro ĵazo. Li estis pli ol kvardek jarojn redaktisto ĉe la tiama Südwestfunk en Baden-Baden kaj per tio la plej longe dungita ĵazredaktisto de la mondo. Per (dumtempe) ĉiusemajna televidelsendo kun ĵazkoncertoj kaj tiam ĉiutage dissendita radioprogramo pri ĵazo li faris altvalorajn pionirlaborojn por la antaŭenigo kaj disvastigo de ĵazo en postmilita Germanujo.
Černina
Situo
Černina situas en valo, laŭ traira flankovojo. Humenné troviĝas je 17 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1492. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon triaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Czernyina, poste ĝi ricevis pli precizan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsócsernye 132 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Černina 195 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Universitato Semmelweis
La Universitato Semmelweis (Semmelweis Orvostudományi Egyetem; Universitas Budapestiensis de Semmelweis Nominata) estas medicina ŝtata universitato en Budapeŝto.
Historio
La historio de la universitato komenciĝis en 1769, kiam Maria Tereza de Aŭstrio fondis medicinan fakultaton en la Jezuita Universitato de Nagyszombat en Nagyszombat (hodiaŭ Trnava, Slovakio). Post jaroj la plena universitato venis al Buda, ĉar la turkoj jam estis forpelitaj.
La memstara medicina universitato (kiel Medicina Universitato de Budapeŝto) establiĝis el la menciita fakultato en 1951. Ĝi ricevis tuj hospitalojn (ili iĝis klinikoj) kaj aliajn konstruaĵojn. Dekomence la studentoj povis esti laboristoj aŭ kamparanoj. La nomdonanto estis Ignaz Semmelweis ekde 1969.
Inter 2000-2014 la Gimnastika Universitato de Budapeŝto estis mallevita kiel aparta fakultato de Universitato Semmelweis. Krom la hungaroj lernis tie studentoj el 60 landoj. Ili povas lerni hungare, angle aŭ germane. 18% venis el eksterlando.
NGC 4079
NGC 4079 (aliaj indikoj — UGC 7067, MCG 0-31-34, ZWG 13.67, IRAS12022-0206, PGC 38240) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Kokšov-Bakša
Bazaj informoj
Kokšov-Bakša, hungare Koksóbaksa (kokŝObakŝa) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Kokšov-Bakša situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Michalovce-Miskolc. Košice troviĝas 10 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1262 en formo "Koxo". En la 18-a jarcento pro pesto la vilaĝo senhomiĝis. En 1828 oni nombris tie 47 domojn kaj 344 homojn. En 1910 loĝis en Koksóbaksa 190 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Kassa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Koksóbaksa rehungariĝis laŭ la unua Arbitracio de Vieno. La slovaka vilaĝo forte ligiĝis al la proksima Kassa, tial ĝi redoniĝis al Hungario. En 2001 loĝis en Kokšov-Bakša 1057 homoj, (1051 slovakoj, 3 hungaroj kaj aliaj).
Informadiko
Informadiko aŭ informatiko aŭ komputoscienco aŭ informaj teĥnologioj estas la “scienco pri la kolektado, taksado, organizado kaj diskonigo de informoj, ofte helpe de komputiloj.“ Historie informadiko evoluis unuflanke el matematiko kiel formala scienco, kaj aliflanke kiel inĝenierarto pro la praktika bezono de rapidaj kaj aŭtomataj kalkuladoj kaj datumprilaborado.
Historio
Dum jarmiloj, homoj kreis kaj uzis ilojn por faciligi kalkuladojn (abako, glitkalkulilo ...). Por realigi kompleksajn kalkulojn, ili ankaŭ evoluigis algoritmojn. Inter la plej malnovaj algoritmoj troviĝas la tabloj de la tempo de Hamurabi (ĉirkaŭ -1750).
Kalkuliloj konstante evoluis ekde antikvaj tempoj, sed ili ne permesis procezi algoritmojn. Daŭre necesis, ke homo ekzekutu la sekvencojn de la algoritmo, ankaŭ se kun helpo de la kalkulilo. En 1642, Blaise Pascal konstruis kalkulmaŝinon (Pascalina), kiu kapablis adicii kaj subtrahi. Kelkaj jaroj poste Leibniz prezentis kalkulmaŝinon kiu ekzekutis ĉiujn kvar bazajn aritmetikajn operaciojn.
Leibniz okupiĝis ankaŭ pri duuma kodo, kiu kune kun la bulea algebro, estas la plej gravaj matematikaj bazoj de informadiko. La difino de la koncepto de programado, montrita unue de Joseph Marie Jacquard en siaj duon-aŭtomataj teksmaŝinoj kun trukartoj, sekvita de George Boole kaj Ada Lovelace en terminoj de teorio de programado de matematikaj operacioj, formis la bazon por aŭtomate kunĉeni elementajn operaciojn.
En 1937 Alan Turing publikigis sian verkon On Computable Numbers with an application to the Entscheidungsproblem, en kiu li prezentis la tiel nomatan Turing maŝinon, matematika modelo de maŝino, kiu ĝis nun estas baza por la teorio de informadiko.
Pozicioj de piedoj en klasika dancado
La pozicioj de piedoj en klasika dancado estas parto de la danca tekniko rilatanta al propra lokigo de la piedoj sur la planko.
La bazaj kvin pozicioj de la piedoj estis difinitaj de danca majstro Pierre Beauchamp en fino de la 17-a jarcento. Aldonaj pozicioj estis donitaj de Serge Lifar dum lia kariero kiel baleta majstro en la Pariza Opera Baleto (1929-1945, 1947-1958).
En baleto plejparte sufiĉas la unuaj kvin pozicioj kun plena (180°) elturniĝo. La sesa pozicio, kaj la unuaj pozicioj kun pli malgranda elturniĝo, estas uzataj en popolaj dancoj, en baletaj komencantaj klasoj, ktp.
Sikoj
Sikoj aŭ siĥo (ਸਿੱਖ ) estas sekvantoj de sikismo, kiu estas panenteisma religio kiu ekestis en la 15-a jarcento en la panĝaba regiono de la nordokcidento de la barata subkontinento. La esprimo "siĥa" devenas de la sanskrita vorto शिष्य (śiṣya; sekvanto, studento) aŭ शिक्ष (śikṣa; instruo). Laŭ la sika kondutkodo Rehat Maryada (litere: vivi kun akcepto de limigo) kiu difinas la diferencon inter siko kaj ne-sikon, estas siko "ĉiu homo, kiu kredas je Unu Senmorta Dio".
Pozicioj de piedoj en klasika dancado
Dua pozicio
La dancisto staras kun piedoj elturnitaj kiel en unua pozicio, sed la piedoj estas dismovitaj flanken tiel ke la kalkanoj estas apartaj je proksimume longo de la piedo.
Sikoj
La esprimo "sik" fakte nur rilatas al sikismaj partianoj [?] kaj ne al etnoj. Sikismo tre malofte serĉas aliĝantojn el ekstere. Tial plej multaj sikoj havas fortajn etno-religiajn ligojn. Multaj landoj (kiel Britio) agnoskas sikojn kiel etnojn en sia censo.
Pozicioj de piedoj en klasika dancado
Dua pozicio
Tiel la termino à la seconde (laŭvorte "kiel la dua") ĝenerale signifas al aŭ je la flanko.
Tria pozicio
La dancisto staras kun piedoj elturnitaj, kun unu piedo antaŭe, kaj la kalkano de la antaŭo piedo tuŝas arkon de la malantaŭa piedo (per pli simplaj vortoj, tuŝas mezon de la malantaŭa piedo). Estas du triaj pozicioj, depende de tio kiu piedo estas antaŭe. Ili kutime estas nomataj laŭ la antaŭa piedo, kiel dekstra tria pozicio kaj maldekstra tria pozicio