cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gaa lingvo
Referencoj
Kropp Dakubu M. E. (1999). Ga-English dictionary with English-Ga Index. Accra: Black Mask Ltd.
Fluometro
Koriolis-masdebitmezurilo
Fc = la amplitudo de Koriolis-forto (vektoro)
18669 Lalitpatel
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lalit Ramesh Patel, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri biokemio. Li ankaŭ gajnis la Premion Intel Foundation Achievement Award. Li estis lernanto ĉe la California Academy of Mathematics and Science en Carson (Kalifornio, Usono).
Fluometro
Koriolis-masdebitmezurilo
m = la maso
ω = la rotacirapideco (vektoro)
ν = la radiala rapideco en rotaciita kaj oscilita sistemo (vektoro)
La figuro montras eblan konstruaĵon.
Elektromagnetaj debitmezuriloj (E.M.F. sentiloj)
Debitmezurilo devus doni rektan indikon de la volumen- aŭ masdebito, kiu fluas tra difinita procezlinio. La multaj debitmezuriloj tamen donas mezuron de debito per nerekta mezurmetodo. Kelkaj procezoj aŭ fluoj estas tre agresivaj. Ili ne estas mezureblaj kun la klasikaj mezurmetodoj. Ankaŭ fluoj, kiuj enhavas ŝargitajn partiklojn kaj kiuj eble povas kaŭzi obstrukcon, ne estas mezureblaj tiamaniere. Por tiaj mezuroj estas i.a. uzata la elektromagnetaj debitmezurilo Ĝi estas konstruita ĉirkaŭ la leĝo de Faraday; trans la konektoj de elektra konduktanto estiĝis tensio se ĉi tiu konduktanto troviĝas en magneta kampo kaj moviĝas perpendikulare je la fortlinioj de ĉi tiu kampo:
E = Blν ,
kie:
E = la elektra tensio (elektromova forto, emf) dependita de
B = la magneta kampforto kaj
l = la longo de konduktanto kaj
ν = la rapido per kiu la konduktanto moviĝis en la kampo.
Ĉe la elektromagneta debitmezurilo la konduktanto estas konduktanta fluido kun averaĝa rapideco ν. Elektrodoj en la vando, perpendikulare je la kampo mezuras la tension. Ĉar la fluido praktike estas la konduktanto, ĝi devas havi difinitajn ecojn. Tiel ĝi devas havi elektran konduktecon. Do, ne estas eble mezuri gasojn, dampilojn ktp.
Hiroyuki Goto
Hiroyuki Gotō (後藤 裕之, Gotō Hiroyuki, Tokio, Japanio) deklamis nombron pi parkere ĝis 42 195 decimaloj en la NHK Radicentro de Tokio la 18an de Februaro 1995. Tio estis tutmonda rekordo tiam, kiun li tenis dum pli ol unu jardeko ĝis Lu Ĉao rompis ĝin en 2005.
Li estas desegnisto de videoludoj ĉe Namco. Li estis la kreinto de la vorto-puzlo videoluda Kotoba no Puzzle Moji Pittan, kiu estis publikigita kiel ludo por videoludejo en 2001 kaj poste iĝis disponebla por variaj komputiloj kaj porteblaj ludilsistemoj.
Leatrice Joy
Leatrice JOY (naskiĝis kiel Leatrice Johanna Zeidler; 7-a de novembro 1896 en Nov-Orleano; 13-a de majo1985 en Riverdale, Novjorkio) estis usona aktorino en mutaj kaj en unuaj parolaj filmoj de tiu epoko.
Kariere
Leatrice Joy debutis en 1915 kiel figurantino en la malgranda filmfirmao Nola Film Company en Nov-Orleano. Post du jaroj ŝi iris al Holivudo ĉar ŝi kontraktis kun Samuel Goldwyn. Kiam ŝi aperis en la filmo  The Pride of the Clan (La fiero de la klano) ŝi kaj la aktorino Mary Pickford famiĝis en 1917.
Love Nest estis ŝia lasta apero en filmoj.
Tumbesa ajmofilo
La Tumbesa ajmofilo (Aimophila stolzmanni) estas specio de birdoj de la familio de Emberizedoj kaj genro de Ajmofiloj, kiu enhavas speciojn kun rimarkindaj kapobildoj.
Ĝi troviĝas en Ekvadoro kaj en norda regiono de Tumbeso en Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj arbustaroj.
Ĝi estas tre simila al la parenca Strikrona ajmofilo kun du tre brunaj kronostrioj kiuj enfermas pli mallarĝan centrokronan strion; anstataŭ bruna traokula strio, estas nigra mallarĝa strio kiu ekas kiel brido kaj atingas la nukoflankojn; estas ankaŭ helgriza al blankeca superokula strio. La supra makzelo estas nigreca, dum la suba eburblankeca. La gorĝareo estas blankeca, kio nuancas al helgriza aŭ sablokolora en brusto kaj flavecaj al helbrunecaj nuancoj en ventro kaj flankoj. La kruroj estas rozkolorecaj.
En supraj partoj post helgriza duonkolumo estas tre bruna kaj tre strieca dorso, nome nigrecaj plumoj kun tre larĝaj brunaj bordoj. Pro tiaj striecaj dorsoj tiuj birdoj estas nomataj "paseroj" en Ameriko. La vosto estas mallonga kaj malhela.
Pommereuil
Pommereuil estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 717 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Pommereuil situas en la natura regiono Cambrésis, de kiu Cambrai estas la historia ĉefurbeto. Tiu regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. La areo ĉirkaŭ la urbeto Le Cateau-Cambrésis restas tamen sufiĉe proksima al Avesnois : ankoraŭ videblas verdaj paŝtaĵoj kaj heĝoj kaj ne la agroj de Cambrésis.
Pommereuil etendiĝas sur 6,45 km².
Maurice Bourgeois
Maurice BOURGEOIS estis malagasa esperantisto en Antananarivo, Madagaskaro. Li mortis 81-jara la 15-an de junio 1973. De 1939 ĝis la morto li estis delegito de UEA en sia urbo.
Pommereuil
Historio
La 24-an de junio 1967 la vilaĝon trafis grava tornado, kiu mortigis entute sep homojn, vundis 61 aliajn kaj detruis 600 domojn. Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Marc Dufrenne, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Vidindaĵoj
La loka preĝejo estas dediĉita al Sankta Mikaelo.
Administrado
Pommereuil apartenas al la kantono de Le Cateau-Cambrésis, kies ĉefurbo estas Le Cateau-Cambrésis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Polarnije Zori
Pri la alia urbo kun simila nomo vidu artikolon Polarnij.
Polarnije Zori (ruse Полярные Зори) estas urbo en Murmanska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 47419.
La urbo estis fondita en jaro 1968 kiel loĝejo dum konstruado de nuklea elektrocentralo.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1991.
Włodzimierz Odojewski
Włodzimierz Odojewski (naskiĝis la 14-an de junio 1930 en Poznań) – pola verkisto, de 1971 en ekzilo.
Polarnije Zori
La interurba telefona kodo estas 81532, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Włodzimierz Odojewski
Biografio
Włodzimierz Odojewski estas filo de muzikisto. En Szczecin finis la 2-an Ĝeneralklerigan Liceon je la nomo de Mjeŝko la 1-a. En Poznań studis ekonomikon kaj sociologion (finis en 1953). Okupacion parte pasigis en Kłecko, kiu poste aperis en lia verkaro. Li apartenas al t.n. generacio de "Nuntempeco" – en 1951 debutis per romano Wyspa ocalenia (Insulo de saviĝo), prezentitan sur la ondoj de Pola Radio. En la jaroj 1956-1957 kontribuis al semajnrevuo "Ziemia i Morze" (Tero kaj Maro). De 1959 en Varsovio estis i.a. gvidanto de Nuntempa Studio de la Teatro de Pola Radio (de 1961). Post eventoj de marto 1968 perdis laboron en la radiofonio. En 1971 forlasis Pollandon por ĉiam.
Polarnije Zori
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Włodzimierz Odojewski
Biografio
Włodzimierz Odojewski setlis en Okcidenta Germanio, kie iĝis ĉefo de kultur-literatura fako de Radio Libera Eŭropo. Li ricevis multe da literaturaj distingoj, i.a. premion de Sveda Katina Komitato (1976). Estas membro de Asocio de Polaj Verkistoj.
Polarnije Zori
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Włodzimierz Odojewski
Kreemo
En sia plej konata verkaĵo Zasypie wszystko, zawieje... (Ĉio surŝutiĝos, forbloviĝos...) (Parizo 1973), montras sortojn de kuzinoj - pola bienposedanto, kiu kaŭzita de nepreco kaj sento de devo aniĝas al polaj partizanoj kaj juna komandanto de ukraina partizana taĉmento, kiu iĝas partizano subiĝanta al profunda transformiĝo al loka patriotismo. La historio estas prezentita surfone de dramaj eventoj de la milita historio de polaj-ukrainaj rilatoj, precipe de la Volinia genocido. En tiu ĉi romano aperas ankaŭ ekstreme ŝoke priskribita masakro de Katin.
Polarnije Zori
La urbo estas ĉe rivero Niva (Нива).
En jaro 2002 la urbo havis 15,9 mil loĝantojn.
Kaira Citadelo
Aldone al la komenca Ajubid-epoka konstruaĵo iniciatita de Saladino en 1176, la Citadelo suferis gravan disvolvigon dum la Mamluka Sultanlando kiu sekvis, rezulte en konstruprojektoj de la Sultano al-Nasir Muhammad en la 14a jarcento. En la unua duono de la 19a jarcento Muhammad Ali Paŝao detruis multajn el la plej malnovaj konstruaĵoj kaj konstruigis novajn palacojn kaj monumentojn tra la tuta loko, havigante multon de ties nuntempa formo. En la 20a jarcento ĝi estis uzita kiel militista kazerno fare de la britaj okupaciantoj kaj poste fare de la Egiptia armeo ĝis esti malfermita al la publiko en 1983. En 1976, ĝi estis proklamita de UNESKO kiel parto de la loko de Monda heredaĵo Historia Kairo (Islama Kairo) kiu estis "la nova centro de Islama mondo, atinginta sian oran epokon en la 14-a jarcento."
Carauari
Carauari estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 25.774 loĝantojn en 2010.
2105 Gudy
2105 Gudy estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Hans-Emil Schuster elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Valea Drăganului
Valea Drăganului [valja drǝganuluj] (hungare Nagysebes) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Huedin. En 1910 ĝi nombris 2 139 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1 832. Ĝi estas turista kaj popolarta centro. Ĝia unua skriba mencio estis en 1455. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Poieni.
Simboloj de moderna muzika notacio
listo de la ĉefaj '''simboloj kaj termioj en partituroj en moderna muzika notacio.
Figuroj kaj paŭzoj
La daŭro de notoj kaj paŭzoj ne estas difinitaj tute, sed estas proporciaj al la daŭro de la aliaj paŭzoj. Por difino celoj, la plena noto estos prenita kiel "referenca periodo" (R).
OBS: Iuj notoj ne plu uzas, do ili povas esti forĵetitaj.
Klefoj
Klefoj difinas la gamon de tonalto, kiun la notliniaro reprezentas.
Alteraciiloj kaj antaŭsignoj de klefo
Alteraciiloj modifas la altecon de la notoj dekstre kaj ĉiuj notoj en la sama pozicio de la notliniaro ĝis la fino de la nuna takto. Antaŭsigno de klefo - difinas la tonaleco de la muziko, indikante, kies notoj havas siaj tonaltoj modifiĝis per bemoloj ãu diesoj laŭlonge de la kanto aŭ ĝis nova antaŭsigno de klefo estas uzata.
Glod (Strâmtura)
Glod (Strâmtura) (hungare: Glód) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Sighetu Marmaţiei. En 1910 ĝi havis 1021 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 827 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1680. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye). Administre ĝi apartenas al Strâmtura.
Asembleo de Arundo
En ĉi tiu asembleo, estis ankaŭ adoptita la projekto pri Federala Konstitucio por Andaluzio de 1883, konata kiel Konstitucio de Antekero, kiel la Magna Carta por Andaluzio kaj estis skizita politika agprogramo, kiu supozigus la daŭrigon de la disfaldiĝo de la andaluziisma movado ekiĝinta fine de la 19a jarcento kaj kies antaŭaĵoj plej fruaj estis la fondiĝo en 1916 de la unua Andaluza Centro en Sevilo, prezidita de Infante, kaj de la revuo Andalucía, organo kiu kunigis la simpatiantojn de andaluziismo. En la asembleo estis debatitaj kelkaj temoj kiel centrismo, kacikismo, malsato kaj pano,kaj estis postulita la aŭtonomio de «la Andaluza Patrio» ĉe la Ligo de Nacioj. En ĝi oni nomas Andaluzion «lando» kaj «nacieco».
Simboloj de moderna muzika notacio
Dinamiko
Muzika dinamiko estas la formo kiel la intenseco aŭ volumo de sono varias laŭlonge de la kanto.
Asembleo de Arundo
La Asembleo de Arundo poste daŭris kiel Asembleo de Kordovo 1919.
Simboloj de moderna muzika notacio
Akcentoj
Akcentoj indikas, kiel oni devas ludi indiviuajn notojn. La kombinaĵo de pluraj simboloj povas pli precize indiki la atenditan ekzekuton.
Ornamoj
Ornamoj kaŭzas plurajn ŝanĝojn en la alteco, daŭro aŭ maniero de ekzekuto de ĉiu noto.
Pedalo marko
Pedaloj markoj uzataj de pianistoj.
5317 Verolacqua
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de Veronica Lynn Passalacqua je okazo de ties dudek-kvina naskodato : Studentino en la Universitato Harvard, ŝi helpis dum pluraj jaroj kompili datumojn pri la fotometrio de kometoj.
Komunumaro Leiningerland
La komunumaro Leiningerland - germane Verbandsgemeinde Leiningerland - estas administra komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj oficiale ekestis la 1-an de januaro 2018 el la libervola kuniĝo de la komunumaroj Grünstadt-Land kaj Hettenleidelheim. Al ĝi apartenas 21 memstaraj komunumoj; la administra centro estas la urba komunumo Grünstadt, kiu tamen mem ne estas parto de la komunumaro.
En la 21 membraj komunumoj vivas kune proksimume 30 000 loĝantoj.
Guará
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Ribeirão Preto kaj en la mikroregiono Ituverava. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Komunumaro Leiningerland
(nombroj fine de la jaro )
Nikolaj Rytjkov
Nikolaj RYTJKOV [ritkov] (naskiĝis la 3-an de decembro 1913 en Smolensk, Rusio, mortis la 1-an de septembro 1973 en Londono, pro stomaka kancero) estis Esperanto-aktoro kaj anoncisto ĉe BBC.
Rytjkov eklernis Esperanton en la jaro 1926 ĉe Roman Nikoljskij. Aktoriĝinte ĉe la Akademio de Drama Arto "A. Lunaĉarskij" li estis aktoro de la Teatro Lenin-Komsomol en Moskvo ekde la jaro 1933. Kiel aktiva membro de Sovetrespublikara Esperantista Unio, deklarita en la jaro 1938 spiona organizaĵo, li estis arestita kaj ekzilita al Siberio. Ekde 1956, plene senkulpigita kaj liberigita, li reaktoris en la Teatro Lenin-Komsomol kaj rolis en filmoj kaj ĉe la radio kaj televido en Sovetunio. Kiel kunaŭtoro li partoprenis en la preparado de la Rusa-Esperanta Vortaro de Eŭgeno A. Bokarev. Ofte li deklamis dum kunvenoj de la moskvaj esperantistoj, antaŭ kiuj li unuafoje realigis sian revon: ludi la rolon de Lenin.
En 1963 Nikolaj Rytjkov debutis antaŭ la internacia Esperanto-publiko dum la 48-a Universala Kongreso en Sofio. Ekde la jaro 1965 li ofte recitadis en la Esperanto-Kongresoj en Eŭropo, lastfoje en la 56-a Universala Kongreso en Londono. Dum la lastaj jaroj li ludis la rolon de Lenin sur la profesia scenejo ĉe la Okcidentgermana Televido en la telefilmo Bürgerkrieg in Russland ("Intercivitana milito en Rusio") kaj en la teatraĵo Magnificence ("Gloro") en Royal Court Theatre en Londono. BBC elsendis liajn deklamojn el "En la Unua Rondo" kaj "Kancera Hospitalo" de Solĵenicin en la rusa kaj Esperanto, en kiun li mem tradukis la fragmentojn. Li estis okupita pri produktado de radio-kurso pri Esperanto por elsendado el universitataj radio-stacioj, kiam la morto ĉesigis lian agadon.
Alfenas
Alfenas estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj estas la diministra centro de la samnoma mikroregiono Alfenas. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Garbsen
Garbsen estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regiono Hanovro de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn. Partneraj rilatoj ekzistas al la urbo Worksop en Anglio.
14623 Kamoun
14623 Kamoun estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Paul G. D. Kamoun, kiu studis la radaran detekteblecon de kometoj. Uzante la radaron de ondolongo 12,6-cm de Arecibo, li sukcesis detekti, por la unua fojo, la kernojn de 2P/Encke (en 1980) kaj de 26P/Grigg-Skjellerup (en 1982).
Listo de senatanoj de Côte-d'Or
Tiu artikolo listigas senatanojn de la franca departemento Côte-d'Or.
Periodo 1989 - 1998
De la 1-a de oktobro 1989 ĝis la 30-a de septembro 1998.
Periodo 1998 - 2008
De la 1-a de oktobro 1998 ĝis la 30-a de septembro 2008.
Periodo 2008 - 2014
De la 1-a de oktobro 2008 ĝis la 30-a de septembro 2014.
La mandato de la senatanoj de Côte-d'Or estis reduktita al 6-jara, laŭ la novaj reguloj por senatanaj balotoj.
Paralelepipedo
Paralelepipedo estas tridimensia geometria formo simila al kubo krom ke ĝiaj facoj estas paralelogramoj kaj ne kvadratoj. Oni povas difini ĝin laŭ tri ekvivalentaj manieroj:
Ortangula paralelepipedo nomiĝas briko.
Hermsdorf
Hermsdorf havas diversajn signifojn:
Krome inter alie temas pri kvartalo de la urbodistrikto Reinickendorf de Berlino.
Pokero
Pokero estas kazina kartludo, ĝenerale ludata monveteme, kiu povas ludiĝi ekster kazino kun regulara 52-karta ludkartaro kaj eĉ sen monvetoj. La reguloj eble originis el Eŭropo aŭ Azio, sed la nuna ludo influiĝis usonane. Estas multegaj varioj de la baza ludo, sed multaj tre similas. Post kiam ludanto ekkonas la bazludon, la varioj facile koneblas. Kutime, ludantoj ludas multajn raŭndojn (ludetojn de specifa vario). Pokero estas plej bone ludita kun 4-9 ludantoj.
Kiel ludi
Baze, ludantoj ricevas kvin kartojn (aŭ pliajn, en kelkaj varioj). Ludantoj vetas ĵetonojn en centran vetaron. La ludanto kiu havos la plej bonan permuton de kvin kartoj gajnas la vetaron. Ludantoj povas ludi serion de ludetaj varioj, kiuj permesas ŝancon gajni la vetaron. Kutime, kiam ludanto malgajnas siajn ĵetonojn, li elludiĝas, kaj ne povas ludi plu.
Avido
Avido (latine avidus) estas la anima impulso fordifekti sperton de foresto. Ĝi signifas la deziregon de akiro de ia objekto aŭ statuso. Mentalaj faktoroj povas esti emocioj, fantazio, deziroj. Instinktoj, doloro, malsato aŭ soifo povas formi la korpajn faktorojn por la motivo.
Sainte-Geneviève-des-Bois (stacidomo)
Sainte-Geneviève-des-Bois estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en komunumo, en departemento Essonne kaj en regiono Francilio. Tiu stacidomo antaŭe nomiĝis « Perray-Vaucluse ».
Pokero
Monvetema ludo
Kiam oni ludas pokeron por mono, ofte ludantoj uzas ĵetonojn anstataŭ monerojn. Antaŭ la ludo, ludantoj interŝanĝas monon por ĵetonoj. Post la ludo, ili reŝanĝos la ĵetonojn por mono. Fojfoje, laŭ la deziroj de la ludantoj, ludantoj ŝanĝas pli da mono por ĵetonoj, sed tiu rajto dependas de la specifaj reguloj.
Sainte-Geneviève-des-Bois (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Laŭro Gabalda
Laŭro GABALDA (mortis, 24-jara en Hispanio pro aŭtomobilakcidento) estis franca esperantisto, fianĉo de F-ino Loes Demmendaal en Roterdamo. La fianĉino povis ekscii pri la tragedio nur post tri semajnoj, danke al esploroj de hispanaj membroj de UEA, ĉar post la akcidento la aŭto forbrulis neidentigeble.
Pokero
La disdonanto
Unu ludanto estas la disdonanto. Li kolektas kaj miksas la kartojn. Li ankaŭ disdonas la kartojn al ĉiuj ludantoj. Post ĉiu disdono, la ludanto maldekstre de la nuna disdonanto iĝas la nova disdonanto. Ofte, la disdonanto elektas la pokeran varion ludotan.
Kazinoj dungas disdonistojn kiuj uzas butonon por indiki la disdonanton. La butono iras maldekstren post ĉiu disdono.
Ofte en turniroj kaj aliaj formalaj ludoj unu persono, k.e. salajrulo de la kazino, estas la disdonanto dum la tuta ludaro kaj ne ludas mem. Tiookaze butono aŭ simila montrilo montras, kiu devas fari la unuan veton (k.e. la grandan blindveton en Tenpokero). La butono venas maldekstre laŭvice ĉirkau la tablo, same kiel la disdono en neformalaj ludoj.
La anteo
Post kiam la disdonanto anoncas la pokeran varion ludotan, ĉiuj ludantoj (inkluzive la disdonanton) metas ĵetonojn en la vetaron. Tiu ago nomiĝas la anteo (aŭ antaŭveto).
La disdono kaj vetrondo
Je la plej baza ludo, la disdono donas po kvin kartojn al ĉiu ludanto. La ludanto rigardas la kartojn, sed kaŝas ilin for de la aliaj ludantoj. Ludantoj vetrondas: Komence ĉe la ludanto maldekstre de la donanto, ĉiu ludanto vetas neniujn aŭ plurajn ĵetonojn.
Ludanto havas kvar elektojn:
La vetrondo daŭras ĝis unu el ĉi tiuj okazos:
Ekzemplo de vetrondo.
La kartojn ricevas la kvar ludantoj. Ludanto A, sentante sin malcerta pri siaj kartoj, cedas la vicon. Ludanto B, kiu havas fortajn kartojn, vetas du ĵetonojn. Ludanto C eliĝas. Ludanto D aldonas unu ĵetonon; nun la vetaro havas tri ĵetonojn. Ludanto A devas aŭ sekvi, aŭ pliigi la veton, aŭ eliĝi. Li eliĝas. Ludanto B metas du ĵetonojn en la vetaron, pliigante la vetaron al kvar. Kontenta pri sia veto, Ludanto D sekvas la altan veton de Ludanto B, kaj metas unu plian ĵetonon poten. La vetrondo finiĝas.
Ajnkartoj
Antaŭ neformala ludo la ludantoj povas nomi (laŭ konsento de ĉiuj ludantoj) unu karton aŭ pli kiel ajnkartoj, kiuj povas havi iun rangon aŭ emblemon ajn. (Oni ne uzas ajnkartojn en formalaj ludoj, k.e. turniroj.) Jen oftaj ajnkartoj:
Ekzemple: En ludo sen ajnkartoj,  7♦ 7♥ 7♣ F♥ 2♣  valoras kiel triopo de sepoj, sed en ludo kun ajnaj duoj, la duo valoras kiel kvara sepo, kaj la mano valoras kiel kvaropo ( 7♦ 7♥ 7♣ 7 F♥  ).
En ludo kun ajnkartoj, la plej valora mano estas kvinopo (ekz.  3♣ 3♦ 3♥ 3♠  kaj ĵokero).
Benfeld (stacidomo)
Benfeld estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Benfeld, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Louis (115000).
Edafologio
Edafologio (de la greka ἔδαφος, edafos: grundo), ankaŭ nomata agrologio, estas la scienco pri la grundoj rigarditaj kiel natura habitato por la plantoj. Estas, kun la pedologio, unu el la du ĉefaj branĉoj de la scienco pri grundoj.
La Edafa influo estas la nomo de la influo de la grundaj ecoj sur la kresko de plantoj en diversaj biomoj.
Historio
Edafologio estas preskaŭ tiel antikva kiel terkultivado. Ksenofono (-431 – -355) notis la profiteman efikon de la enfosado de vepraĵoj per plugado, Katono la pli maljuna (-234 - -149) en De Agri Cultura (pri agra kultivo) konsilis plugadon, kultivciklon kaj kultivo de fabacoj, kiuj riĉigas la grundon je azoto.
Edafologio pri medio
Studo de la influo de la homaj agadoj sur la pedosfero; grunda poluo kaj purigado de la poluaj grundoj, perturboj al la akvaj fluoj, protektoj al la malsekejoj kaj daŭripova agrikulturo.
Vidu ankaŭ
Edafo
Annezay
Annezay [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 160 loĝantojn en la jaro 2010.
Les Moins de seize ans
Les Moins de seize ans ("La malpli-ol-16-jaruloj") estas eseo de la franca verkisto Gabriel Matzneff, aperinta en 1974 ĉe la eldonejo Julliard, en kiu la aŭtoro ekzaltas la amrilatojn kun geadoleskantoj  La verko estis fonto de skandalo pro ĝia malobserva prezento de pederastio.
Enhavo
En Les Moins de seize ans Gabriel Matzneff laŭdas la amrilatojn kun geadoleskantoj kaj protestas kontraŭ la moralan ordon de la okcidenta socio kiu kondamnas kaj perceptas pederastion kiel perforta kaj detrua fakto. Manifestante aperte sian preferon al adoleskantoj, same viraj kiel inaj, la aŭtoro analizas aspektojn kiaj la kompromiso kaj emotivaj malfaciloj kiuj implicias la rilatoj kun junuloj.
Matzneff faras pruvon senmitigi la supozatan naivecon de la adoleskantoj, alvokante la freudan difinon de la infano kiel “perversa polimorfa”. Li asertas, ke la adoleskanteco estas la aĝo, kiam la neplenaĝuloj havas plej fortan neceson de sekskontaktoj kaj ke la socio “havas neniun rajton malpermesi ilin kontentigi tiun sojfon”. Li kritikas la familion kaj denuncas tion, kion li konsideras kiel ekscesa posedemo de la patrinoj al la filoj.
Laŭ Matzneff, la pederastoj havas pozitivan influon sur siaj adoleskantaj amantoj, ĉar ili helpas ilin malkovri la mondon kaj malkovri sin ili mem. Tamen, la aŭtoro montras sian malplaĉon al la pederastio kun pedagogiaj pretendoj.
La verko konsistas el ok ĉapitroj kiuj intermetas ekstraktojn de amletero adresita al la verkisto de amantino 15-jara, kiun tiu havis en la epoko, kiam li verkis la libron, kun la titolo Lettre de la petite fille au vilain monsieur [Letero de la infanino al la malvat senjoro].
Retkomunumo
Retkomunumo aŭ Virtuala komunumo aŭ Socia retejo estas socia grupo de homoj kun similaj interesoj, kiuj interagas precipe pere de komunikiloj kiaj la Interreto aŭ similaj proceduroj.
Interreto faciligas kaj rapidigas kontaktojn, ĝi speciale faciligas serĉon de personojn kun similaj interesoj — tio kaŭzis aperon de pluraj virtualaj komunumoj post apero de Interreto. Kiel ekzemploj de virtualaj komunumoj oni povas nomi forumojn, babilejojn, viki-projektojn, retpoŝtajn grupojn.
La eksploda disvastigo de la Interreto ekde la mezo de la 1990-aj jaroj kaŭzis la dismultiĝon de virtualaj komunumoj. La naturo de tiuj komunumoj estas diversa kaj la utiloj ne estas nepre konsciitaj de multaj.
Malsamaj virtualaj komunumoj havas malsamajn nivelojn de interrilatado kaj partopreno inter siaj membroj. Ne malsame al tradiciaj sociaj grupoj aŭ kluboj, virtualaj komunumoj ofte disiĝas en subgrupoj aŭ disiĝas por formi novajn komunumojn.
Per komunikado en virtuala komunumo partoprenanto de tiu kreas „virtualan personecon“, kiu povas diferenci de la reala. Ekzemple, virtualulo povas pli aktive aŭ eĉ agresive eldiri siajn opiniojn, kion li ne faras en eksterreta vivo, aŭ li povas prezenti sin sub nevera nomo, alia sekso kaj aĝo. Ĉar teknike facilas agi nome de kelkaj virtualaj personoj, tia praktiko estas sufiĉe disvastiĝinta, interalie ankaŭ en Vikipedio („sock puppets“ angle); normale uzo de kelkaj personecoj fare de unu persono estas konsiderata neetika aŭ eĉ estas malpermesita (vidu en Vikipedio: en:Wikipedia:Sock_puppetry).
Herne
Hagen havas diversajn signifojn:
Fundamentaj Reguloj de la Vort-teorio en Esperanto
Fundamentaj Reguloj de la Vort-teorio en Esperanto eldonita en 1915 en Berno, estas raporto de René de Saussure, prezidinto de la Komisiono pri Vortfarado, ĉe la Akademio de Esperanto. La dokumento estas reeldonita en 1969 de Artur Iltis en Sarbrukeno
Kompleta enhavo
<Gallery> Dosiero:1915 Vort-teorio 02-03.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 04-05.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 06-07.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 08-09.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 10-11.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 12-13.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 14-15.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 16-17.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 18-19.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 20-21.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 22-23.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 24-25.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 26-27.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 28-29.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 30-31.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 32-33.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 34-35.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 36-37.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 38-39.jpg Dosiero:1915 Vort-teorio 40.jpg </Gallery>
Polarnij
Pri la alia urbo kun simila nomo vidu artikolon Polarnije Zori.
Polarnij (Полярный) estas urbo en Murmanska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 47525.
La urbo estis fondita en jaro 1896.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1899.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 81551, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas sur bordo de nefrostiĝanta maro.
En jaro 1959 la urbo havis 10,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 18,6 mil loĝantojn.
10421 Dalmatin
10421 Dalmatin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Herman Dalmatin (1110–1154), ankaŭ konata kiel Hermanus Dalmata, naskiĝinta en duoninsulo Istrio. Li tradukis multenombrajn astronomiajn kaj matematikajn librojn el la araba al la latina.
Poronajsk
Poronajsk (ruse Поронайск) estas urbo en Rusio. Ĝi situas sur orienta bordo de insulo Saĥaleno, ĉe rivero Poronaj (Поронай). En la urbo estas haveno, fervoja stacio kaj flughaveno.
Ĝis 1946 la nomo de Poronajsk estis Sikuka (敷香,Сикука). De 1905 ĝis 1945 ĝi apartenis al Japanio. En la jaro 1959 la urbo havis proksimume 21 600 loĝantojn.
Pozidono
Laŭ la helena mitologio Pozidono (helene ) estis la dio de la maro, de la ĉevaloj kaj, kiel Skuanto de la Tero, de tertremoj. Romianoj latinigis la nomon de la etruska mara dio Nethuns kaj nomis lin Neptunus, ambaŭ ekvivalentaj al Pozidono.
Oni kutime prezentas lin kun tridento, en ĉaro, kiun tiras super marondoj jungitaj delfenoj, kaj en kompanio de lia edzino Amfitrito kaj mitologiaj mar-estaĵoj kaj marbestoj. Tamen li ne ĉiam loĝis submare, ĉar li ofte vizitadis la teron kaj ĉielon. Li facile ŝanĝis sian formon dum tiuj vojaĝoj.
Kulto
Pozidono estis unu el la bazaj pradioj, adorita jam de la micenaj pilosanoj kaj tebanoj dum la Bronzepoko. Tamen, oni poste akceptis lin kiel unu el la olimpaj dioj, frato de Zeŭso kaj Hadeso kaj do, filo de la titanoj Krono kaj Rea. Heziodo faris Pozidonon naskiĝi antaŭ Zeŭso, sed tion ne gravas tiom ekzemple kun la nasko de Heraklo kiu Hera libervole malfruiĝis por eviti ke li devenu reĝo : la egega dia potenco aliĝas al Zeŭso kiu Homero kiel Heziodo, alianomiĝas «la dian patron». Tamen Homero konsideris lin kiel gravega dio ; tial, en lia Odiseado Pozidono ŝajnas esti eĉ pli pova ol sia frato Zeŭso.
Li estis oficiala protektanto de kelkaj urboj, kaj estis speciale adorita en Korinto kaj kelkaj polis en Granda Helenio. Li ankaŭ estis la dua dio de Ateno, post esti venkita de sia nevino Atena en la konkurado de ambaŭ por la regado de tiu urbo. Kiel la plimulto de la olimpaj dioj, Pozidono estis kultata per alnomoj. Oni nomis lin Egea Pozidono en la urbo Egaso, en Eŭbeo, kie impona templo, konstruita sur monteto, estis dediĉita al li. citant Pro lia rilato kun ĉevaloj, alia alnomo de tiu dio estis Pozidono Hipio. Li ankaŭ estis nomita Helikea en lia ega sanktejo de Helikeo. Generale la Peloponezo, ĉar ĝi estas tertrema kaj inundebla regiono, estas konsiderita kiel la lando de Pozidono.
Unuflanke li povis esti bonvola kaj milda dio, kaj tiam li kreis novajn insulojn kaj kvietigis la maron, sed kiam li ĉagreniĝis sia kolero estis terura: li ofte fendis la teron per sia tridento, kaj de tio devenis tertremoj kaj inundoj. Li, kiel reĝo de la maro, ankaŭ povis krei gigantajn tempestojn kaj cunamojn. Per ĝi, ekzemple, Pozidono malhelpis Odiseon alveni hejmen post la Troja milito. Pro tio, maristoj kutime alvokis lin antaŭ enŝipiĝi, kaj ofte ili dronigis ĉevalojn, oferante ilin al la mara dio. Hipokrato ankaŭ kulpis lin de kelkaj specoj de epilepsio kaj mensaj malsanoj.
Laŭ Paŭzanio, al Pozidono estis konsekrita la fama oraklo de Delfo, antaŭ lia anstataŭado per Apolono. Fakte, ambaŭ dioj intime kunlaboradis en diversaj taskoj. Ekzemple en la konstruado de la muroj de Troja aŭ dum koloniado: Delfa Apolono permesis kolonojn ekvojaĝi kaj krei novan urbon, kaj Pozidono protektis ilin kaj liveris sakralan akvon por la fonda ceremonio. Pro tio, soldatoj kantis al Pozidono la himnajn kantojn, kiuj kutime estis adresitaj al Apolono.
Same kiel Dionizo (kiu frenezigis la Menadojn), Pozidono ankaŭ povus kaŭzi kelkajn mensajn malsanojn. En sia verko Pri la sakrala malsano, Hipokrato asertis ke Pozidono kulpas pri kelkaj klasoj de epilepsio.
Naskiĝo kaj infanaĝo mitaj
Pozidono estis filo de la titanoj Krono kaj Rea. Laŭ la plimulto de la versioj, li estis engluita de sia patro (kiu timis sian detronigon per unu el siaj filoj), sed poste salvita de sia frato Zeŭso, kiu venkis la titanon.
Tamen, aliaj verkistoj asertas ke Pozidono ankaŭ evitis la destinon, kion suferis siaj gefratoj, ĉar tuj post naski lin, Rea kasis Pozidonon inter ŝafidoj kaj ŝajnigis naskon de ĉevalido. Ŝi ofertis la beston al Krono por ke li englutu ĝin. Paŭzanio rakontis ke oni montris al li la fonton de la ŝafo, Arne, proksime de Mantineo (Arkadio), kie Pozidono estis kaŝita. Laŭ Tzetzes, tiu Arne estis la vartistino de la dio dum tiu tempo, kvankam ŝi neis tion kiam Krono serĉis la bebon kaj demandis ŝin. Malgraŭ tio, Diodoro asertis ke, same kiel la Koribantoj faris al Zeŭso en Kreto, la Telkinoj vartis kaj protektis Pozidonon en la insulo Rodo. Iĝis plenaĝa, li enamiĝis la fratinon de la Telkinoj, Halia (Ἄλια), el kiu li havis la nimfon Rode (Ῥόδη) kiu donas la nunan nomon de la insulo Rodo.
Li edzigis Amfitrito-n.
Kiam Pozidono kreskis, li batalis kun siaj fratoj kontraŭ la titanoj. Tiam ili estis helpitaj de la Ciklopoj, kiu donis al Pozidono la faman tridenton. Post ilia venko, la mondo estis dividita inter la tri olimpaj fratoj: Zeŭso alpropigis al si la teron kaj ĉielon, Hadeso la subgrundan mondon kaj Pozidono la maron. En lia Odiseo, Homero rakontis ke Pozidono loĝas en palaco proksime de Egaso (Aĥeo).
Laŭ Homero, Pozidono havas sian tronon kaj palacon en Aigaso (Αἰγάς [aigAs]). Oni ne scias ĉu tion signifas veran urbon. Malgraŭ, ekzitas du grekajn urbojn kiu nomiĝas tiele, Aigiono (Αἴγιον) en Aĥeo kaj alia en Eŭbeo. En la kanto oka, la teksto homera sugestas iun rilaton inter la urbo Helikeo kaj Aigaso, tio kio pensigas al la urbo en Aĥeo. Alia loko en la homera teksto, Aigaso ŝajnas prefere la eŭbean urbon, kiu malfermiĝas al la egea maro de kie oni povas atingi la trojan urbon ŝipe tra la maro. La demando pri kiu urbo Homero parolas estas malnova.
Epitetoj
Pozidono havas multajn epitetojn kiuj karakteriĝas lin aŭ tio kio oni pensis pri li. Kelkafoje pro timo de la dio, oni preferis tiel maniero por priparolas lin ol sia propra nomo, sed ĝenerale ĉiam respekte. Uzis tiom nomiĝoj, ravis poetojn kiu diversigis tiele iliajn versojn kaj ankaŭ povis unuvorte (preskaŭ) indiki samtempe la dion kaj la specialan diofakultaton kun kiu la aŭtoro interesiĝis en sia verko. La epitetojn estas nur unu vorto (en greka kompreneble !) kiel nomo aŭ adjektivo sed ankaŭ vortararoj mallongaj. Iuj estis ligitaj al regionemaj kulto aŭ historio, kvankam aliaj, eliĝitaj ofte el verkoj aŭ mitoj komunaj ĉie en Grekio, montras alian karakterojn kiu estas pli ĝeneralemaj, pli fantastaj. Meze de epitetoj, oni trovas Pozidono kiel la dio de la grundo, kaj la dio de la mara mondo kaj ankaŭ lia ĉevaleca (eĉ se oni ne ĉiam scias ĉu tio priestas ĉevalo aŭ ŝipo, ĉar grekuloj antaŭe ofte konfuzis ambaŭ ; Homero ekzemple parolas pri mara ĉevalo ).
Ĉefaj Mitaĵoj
Sendado de monstroj ofte estis armilo kion Pozidono uzis kontraŭ tiuj, kiuj ofendis lin. Kiam Hierakso tiel detaleme honoris Demetran, ke li forgesis kulti la maran dion, terura monstro estis sendita kontraŭ la teŭkroj. Alian li sendis kontraŭ Etiopio post kiam ĝia reĝino Kasiopeo orgojle asertis esti pli bela ol la nereidinoj. La divenisto Ammono konsilis tiam oferi la princinon Andromedon al giganto, sed fine ŝi estis salvita de Perseo, kiu stonigis la monstron per la kapo de Meduzo. Alifoje, kiam la filo de Pozidono, Tezeo, petis lin venĝi la malfidelon de Hipolito, horora virbovo aperis el la maraj ondoj kaj timigis la ĉevalojn de la princo, kiu falis el la ĉaro kaj mortis.
Cartelègue
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Quartalèga - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Pozidono
Ĉefaj Mitaĵoj
Poste Uliso blindigis Polifemon, la dio longigis la revenon de la heroo al lia homo kaj mortigis ĉiuj kompaniuloj. Poste le milito kontraŭ la Titanoj, Zeŭso ĵetis tiuj en abismo kaj Pozidono fermiĝis tion kun bronzaj pordoj.
Cartelègue
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Pozidono
Venĝo kontraŭ Minoo
La reĝo de la Kreto mortiĝis sen postulo. Minoo, kiu la reĝo akceptis tiam, ofertiĝis por regi. Sed tio estis rifuzita al li. Pruvigis lian dian subtenon, li oferis al Pozidono, kaj li petegis la dion sendi taŭron kiu kompreneble Minoo oferigos ĵus poste. Do aperis belan taŭron, Minoo reĝigis, kontrolis la marojn kaj mastriĝis la aliajn insulojn. Li vere ofertis iun taŭron al Pozidono sed li vole interŝanĝis la dian taŭron kun iu el sia grego. La mardio furiozigis trompiĝi. Li ne povas mortigi Minoo kiu estis filo de Zeŭso. Do li faris ke Pazifao, la edzino de Minoo, enamiĝis la beston. Helpe de Dedalo, atena inĝeniero, kiu faris lignan imitaĵon de la besto kie malekstere eniĝis Pazifao, la dia taŭron koitis la edzinon. Tiel naskiĝis infanon, duonhomo, duontaŭro, kiu nomiĝis Minotaŭro. Pozidono venĝis al Minoo.
Sekiĝo de la regiono Tesalio
La Tesalio ne estis tiam ebenaĵo fekunda. Ĝi estis montema lando kie troviĝis grandegan lakon nutrita de riveroj malaltiĝas de la montoj. Tertremo okazis disiĝante la Monto Ossa (Όσσα) kaj la Monto Olimpo. Tiele, naskiĝis la valon Tempe (Tέμπη) tra kiu la monta akvo finis en la maro Egea. La riveroj kunigis al la riverego Peneo trairante la novan valon, tial oni forgesis ilajn nomojn. Kiel la monta akvon permesiĝis flui, la ebenaĵo sekiĝis kaj restis nur kelkajn akvopuntojn. La tesalanoj diris ke estis Pozidono kiu rompis, per la frapo de sia tridento, la montajn rokojn. La anoj kvalifikas al Pozidono kiel Petra (Πετραίος).
Protektisto kontraŭ Pitono, li kaŝis la insulon Deloso
Tie, Leto, apogata sur olivarbo, fine naskigis la du diojn al kiu Hefesto oferdonis sagojn kiel naskdonaco. Armita per tiuj, Apolono, kvar tagoj poste sian naskon, vengis sian patrinon mortigante Pitonon en la monto Parnaso. Tial Apolono alvokiĝis kiel Pitana kaj Pozidono savi Leto, Apolono kaj Artemiso.
Partoprenis en la komploto kontraŭ Zeŭso kaj iĝis konstruiston de muro
Ĝenitaj de la orgojlo de Zeŭso, kaj instigitaj de Hera, Pozidono kaj Apolono (aŭ Atena ) iam ribeliĝis kontraŭ la reĝo de dioj, kaj sukcesis malliberigi lin per ŝnuroj. Tamen, Tetisa venis helpi lin, kaj konvinkis Briareon venis en la Olimpo (kun ankaŭ ĉiuj homoj el Aigaiov (Αἰγαίων᾽ ; Egea maro?) kaj liberigi la dion uzante samtempe siajn cent manojn ; Efektive, tiam li estis pli forta kaj la olimpa diaro haltiĝis time ilian komploton . Liberigite, Zeŭso, punis Pozidonon kaj Apolonon per unujara servado al la reĝo Laomedono de Trojo, kiu ordonis ilin konstrui muregon por sia urbo tial tiu lasta estis kelkafoje nomiĝas La Citadelon de Pozidono (latine Neptunia Pergama). Iuj ankaŭ kunigis al ili Eakon kies la parto de la muro kiu li elstaris estis la plej fragila kaj kie oni eniris perforte. Por alia, la dia duopo Pozidono kaj Apolono venis propravole, prenante la aspekton de du mortuloj, por provi la senmezuran kaj orgojlan insolenton de Laomedono. Homero konsideras nur Pozidono faris la muron kvankam Apolono paŝtis bovaron samtempe. Laomedono promesis al ili grandvaloran rekompencon. Tamen, kiam la laboro estis finita, Laomedono sentis sin tia protektita per la muroj, ke li rifuzis pagi ion al la dioj. Li ĵurrompis kaj forpelis diojn kaj krome minacis (kiel simplaj malliberuloj!) la du dioj ligi iliajn manojn kaj iliajn piedojn aŭ vendi ilin fore, eĉ ankaŭ ĵuris tranĉi iliajn orelojn. Aŭ laŭ aliaj, la reĝo donis iometon, aŭ la trojano ne oferis bovaroj naskiĝis dum tiu jaro kiel li tamen promesis. Venĝeme, Pozidono sendis maran monstron Keton detrui Trojon, kiu ne estis tute libera de ĝi ĝis la alveno de Heraklo.
La helpo al sia nevino Atena, kaj la morto de la nedankema kaj orgojla Ajakso
Dum la kaptaĵo de la urbo Trojo, grekuloj mortigis, detruis. Ajakso, filo de Ojleo, la reĝo de Lokrido (Λοκρίς), seksperfortis la trojan princinon Kasandra, pastrino de la dio Apolono kiu estis refuginta dum la eventoj en la templo de la diino Ateno. Dum Ajakso tiris ŝin, Kasandra teniĝis al la statuo de la diino, kiu renversita, regardis aliloke. La malpia ago de Ajakso, timigis la grekulojn pri la venĝo de Atena por la sakrilegio en ŝia templo. Malgraŭ la averto de la devinisto Kalĥaso, La grekuloj foriris mare al ilia hejmoj kvankam Atena petis al sia onklo, Pozidono, levi ŝtormon. Por honori la filinon de lia glora frato Zeŭso, Pozidono akceptis kaj faris. Do, la ondo plialtiĝis, kaj senfine multigis ; Dumtempe, ventoj ĉirkaŭpelis la fragilajn grekajn ŝipojn. Multaj grekojn ne neniam revenis. Atena, filino de Zeŭso, uzis la fulmojn de sia patro, kiu ĉiu lumiĝis la malluman ĉielon, kaj per ĝin ŝi detruis milparte la ŝipon de Ajakso kiu ŝiprompiĝis cirkaŭ Mikonos (Μύκονος) aŭ la insulo Eubeo. Li ankoraŭ vivis meze la akvon, ĉar, furiosa, Atena decidis nemortigi lin kaj daŭre suferigis lin sen kompato. Ajakso sukcesis atingi la rokon Guraj (Γυραί), danke Pozidonon. Sed tiam, orgojle, Ajakso, laŭdiĝis eskapiĝi la morton kvankam ĉiuj dioj unuigis iliajn fortojn. Aŭdis tia malpiaĵo, Pozidono, per sia tridento, frakasi la rokon kies unuparto marfalis kaj dispremis la heroon en la maro. Li mortiĝis kaj sia korpo pusiĝis de la marfluoj al la marbordo. Poste Tetiso engrundiĝis lin.
Nasko dia de Tezeo
Iuj diris ke Pozidono elhavis Tezeon el Etro kiam, inspiriĝis de la diino Atena, ŝi iris al la insulo Sfairia (Σφαιρία) (proksime la urbon Trezenon) kie troviĝis la tombon de la ĉarkondukto de Pelopso kies nomo estis Sfaero (Σφαίρο). Tial, trompita de la diino, ŝi staris templon pri Atena la Trompistino (Ἀπατουρία) kaj renomiĝis la insulon Sankta (Ἱερὰ) kaj ekde tiam la knabinoj de Trezeno, antaŭ edziĝi, tie, ili devis dediĉin ilian zonon.
Kiel Pozidono renkontiĝis sian edzinon Amfitrito
Pozidono renkontiĝis sian edzinon Amfitrito, Oceanidino aŭ Nereidino (tio ne estas klare), kiu, laŭ iu, dancis en la insulo Naksoso en la Cikladoj. Sed, ekzitas alian version laŭ kiu Pozidono deziris edziĝi Amfitriton kiu preferis resti virga kaj do la Nereidinoj kaŝis ŝin. Fine, ŝi fuĝis ĉe la Titano Atlaso. Pozidono sendis multajn ulojn por retrovi ŝin. Unu de ili estis iun galantan Delfeno-n kiu serĉadis meze insulojn, fine trovis ŝin en la lasta, kaj li persvadis ŝin edzigi la mardion kiu li mem pagos la edziĝon. Por danki lian interulon, Pozidono metis lin en la ĉielo, tio estas grekuloj eksplikis la konstelacion de la Delfeno. Ankaŭ, la delfeno iĝis simbolon de la dio kaj tial Pozidono reprezentiĝas ofte kun delfenoj.
Li estis kontraŭ trojanoj kaj subtenis do grekaron
Li estis por la grekuloj dum la troja milito, flanke de aliaj dioj kiel Hera, Atena, eĉ iamaniere Zeŭson. Li, die, kontraŭiĝis iujn olimpajn diojn kiel Apolono kiu flankiĝis Afroditon, Artemison... Tio milito estis mortemula konflikto kie la amplekso kondukis la diojn partopreni. La eventoj okazis for la Grekio, en la Troado, kie preskaŭ ĉiuj grekuloj levis kontraŭ la urbon Trojon atente por detrui ĝin. Aliaflanke, trojanoj kaj anatoliaj aliancanoj ankaŭ defendis la urbon.
Oni ne scias precise kial Pozidono manifestis tiel malamo al trojanoj, eble tio estas pro la malnova reĝo el trojo Laomedono kiu ne pagis salajron al li kaj Apolono : tiam ambaŭ kondamnita de Zeŭso poste ili komplotis kontraŭ li, la du dioj devis konstruiĝi la faman muron kiu cirkaŭiĝis la urbon Trojon. Tio ago de la urbreĝo furiozis la du diojn sed, kvankam Apolono sendis epidemion al trojanoj, li poste helpis ilin en la milito. Sed la pozidona venĝemo, malgraŭ ankaŭ plago el li, estis persistema kaj li daŭrigis sian malamecon ankoraŭ dum la plimalfrue troja milito.
La helpo dia de Pozidono formiĝis remotivante grekulojn kiam la trojanoj sukcesis atingi la grekan kampon kaj kiam ili repuŝis la grekajn sturmojn senfine. Tiam grekuloj malantaŭpaŝis, la dio, per la voĉo de la ega greka devinisto Kalĥaso, parolis al la herooj Ajakso filo de Telamono kaj Ajakso filo de Ojleo kiel ankaŭ al la plejaĝula kreta reĝo Idomeneŭso (Ἰδομενεύς) kiu ĉiam manifestis ion venĝemon al trojanoj. Tiel, li ankaŭ reincitis aliaj junajn batalistojn... Li mem partoprenis al la batalo tra Idomeneŭso kaj mortigis la mortemulon Alkatooso (Ἀλκάθοος), bofrato de Eneo. La grekuloj fintrafis forĵeti trojajn batalistojn. Tiu batalo estis la pli danĝera kaj la lasta kies la grekuloj suferis. Ĝi ŝangis la militan sorton.
Savis heroojn
Pozidono interalie savis la grekulon Antiloĥon, sed, li savis ankaŭ la trojanon Eneon , la rolulon de la Eneado. Tio eble montris la ŝangado de la dio, ne pri la trojanoj vere, sed prefere pri sia algreka subtenado...
La insulo Atlantido
La Atlantido estas insulo fore meze la maro Atlantiko, trans la heraklaj kolonoj. Estis grandega insulo kie reĝoj fundis imperion grandan kaj mirindan. La loĝantoj naskiĝis de Pozidono kaj de Klejto. La insulo estis riĉa, ĝi havas multaj krudmaterialoj kiel la enigma Oriĥalko kaj ili venigis kelkaj ankaŭ el ekstero. La insulo estis dividita en deke reĝlando reĝis de la dia Atlas kaj sia naŭ fratoj kaj poste de ilia postuloj. La ĉefurbo estis fasonita laŭ la leĝoj de Pozidono mem kiu la atlantidanoj adoregis, ofertante taŭron ĉiujare al li. Ĉi-tie grandegan statuon pri la dio estis. Iom post iom, la anoj senmoraligis, la divineco en ilin malaltiĝis pro la miksaĵon kun mortemuloj. Ili, tiam, fundis milite kolonioj kie ajn. Nur la Atenanoj povis rezisti milite kontraŭ ilin. Sed, Zeŭso vidis kiel tiu raco pozidona malboniĝis decidis kuniĝi dioj pri tion. Nur dum unu tago kaj nokto fatala, tertremoj kaj inundoj detruis ĉion kaj la insulo malaperis sub la maro por ĉiam. Oni ne scias ĉu la insulo detruis de decido de Pozidono mem.
La detruo de la greka kampo proksime Trojon
Pozidono kolerigis kontraŭ la murojn kaj la turoj kiuj Arganoj staris antaŭ la urbo Trojo dum la milito, do li inundis ilin kun la maro de la Helesponto kiu etendi sur la marbordoj trojaj. Dum Zeŭso pluvigis kaj Apolono dikigis la riveroj el la monto Ida, la greka kampo ekdetruiĝis. Pozidono elstaris tertremon kiu malfermis la grundon de kie malpropra akvo elfluis, la promontoro Sigeo kaj ankaŭ la marbordoj proksimaj de Trojo tremis sub la koleron de la mardio ĝis tiam la muroj engrundiĝis kaj malaperis sub la sablo.
Patronado konfliktaj
Paradokse, Pozidono, kiel la dua plej grava dio, ne havas tiom urbaj patronadoj kaj ofte tiuj estis konfliktaj kaj al sia malfavoro.
Fondiĝo de Ateno
Post akra konkuro kun Pozidono, la diino Atena iĝis patrono de la atika urbo Ateno. Tamen, la mara dio daŭrigis sian protekton sur la urbo, laŭ la formo de sia anstataŭanto, Ereĥteo. Pro tio, dum la Eskiroforio, la festo per kiu la atenanoj celebris la finon de la jaro, same la sacerdotoj de Atena kiel tiuj de Pozidono pocesiis subbaldakene ĝis Eleŭso.