cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emilio Aguinaldo
Andrés Bonifacio alvokis al atako al la ĉefurbo Manilo. Tiu atako malsukcesis; tamen, la ĉirkaŭaj provincoj ekribelis. Partikulare, ribeluloj en Kavito estritaj de Mariano Álvarez kaj Emilio Aguinaldo (kiuj estis el du diferencaj frakcioj de Katipunan) sukcesis atingi gravajn venkojn. Lukto por la povo inter revoluciuloj rezultis en la morto de Bonifacio en 1897, kaj la estreco venis al Aguinaldo, kiu regis la la ĵus formitan revolucian registaron.
Li estis Prezidanto de la Filipina Revolucia Registaro de la Unua Filipina Respubliko el 1897 ĝis 1901.
Le Kremlin-Bicêtre (pariza metrostacio)
Le Kremlin-Bicêtre [lə kʁɛmlɛ̃ bisɛtʁ] estas stacio de la linio 7 de la Metroo de Parizo, situanta en samnoma komunumo Le Kremlin-Bicêtre.
La stacio
Unua stacio de la nova branĉo de la linio al Villejuif, ĝi estis malfermita la.
Linkuva
Linkuva estas urbo en la nordo de Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Šiauliai, kaj daŭre estas parto de la komunumo Pakruojis, situanta 15 kilometrojn nordokcidente de la administra centro Pakruojis. En en la urbo vivis.
Provinco Modena
Provinco Modena estas provinco en Italio. Fine de la jaro 2018 tie vivis loĝantoj. Administra centro estas la samnoma urbo Modena.
Aluche (sporto)
Aluche (prononcu aluĉe) estas hispana nomo por speco de luktosporto uzata en la nordo de Hispanio, ĉefe en kamparaj areoj de Kantabrio, Asturio, Palencio kaj Leono.
Oni ne tre certas pri la deveno de tiu ĉi sporto. Laŭ unu teorio, ĝi estas antaŭromia, tio estas, tipa al keltaj popoloj vivantaj en la nordo de Iberio antaŭ la konkero de Romio. Ĝi estas atestita en Mezepoko en Kantabrio. Oni trovis en pluraj romanikaj konstruaĵoj, gravuraĵojn reprezentantajn scenojn de luktantoj, ekzemple en kirkoj Santa Cruz de Castañeda, San Martín de Elines, Santa María de Yermo, en Perrozo, ktp.
Kvankam aktiveco de tiu ĉi sporto ne estis atestita pli frue ol Mezepoko, oni povas ekvidi en atesto de Strabono, ke la popoloj en la nordo de Iberio jam kutime praktikis senarmilan lukto-sporton jam en la 1-a jarcento post Kristo. Aparte de ties origino, ĝi estis tre ligita al kamparaj vilaĝoj, paŝtista kulturo kaj folkloro de la montaj areoj de Leono, Palencio, Asturio kaj Kantabrio.
Oni ne certas pri la moderna versio de tiu ĉi sporto, sed oni pensas, ke ĝi estas rezulto de tra-jarcenta evoluo de praktikado. Kvankam en diversaj valoj de Kantabrio oni uzas la saman nomon aluche, ne ekzistas komuna regulado kaj tial estas malsamaj reguloj depende de ĉiu valo, ekzemple en Liébana, la Pasaj Valoj kaj Campoo.
Habermeier
Habermeier estas familia nomo de jenaj personoj:
Monda Asembleo Socia
La Monda Asembleo Socia (MAS) estas tutmonda organizaĵo de Esperanto-parolantaj homoj kiuj konvinkiĝis ke pli bona mondo eblas kaj kiuj kune diskutas kaj agas por realigi ĝin. Ĝi estas fondita la, post fondado per interreto, kiu komenciĝis la , lanĉite en Havano dum la Nacia Kongreso de la Kuba Esperanto-Asocio (KEA), kaj kiu, post diskutado, finaprobis sian statuton la. Kiel la sperto intertempe montris, la ĉefa agado de la MAS-anoj estas verki kaj traduki librojn kaj eldoni ilin el la eldonservo de la MAS. Ili eldonis jam pli ol ducent titolojn (vidu la liston de eldonitaj libroj sub la rubriko Eldonoj). Dekomenca sidejo estas en Embres-et-Castelmaure, en suda Francio.
Celoj
La celoj estas, interalie - laŭ la statuto -:
Ĝis nun, la agado de la MAS-anoj konsistas ĉefe en verkado, tradukado kaj eldonado, pri kio atestas i.a. la suba listo de libroj eldonitaj de MAS.
Eldonoj
Apud laŭokazaj paperaj eldonoj de Le Monde diplomatique en Esperanto, MAS eldonas librojn verkitajn aŭ tradukitajn de MAS-anoj, ekde 2007, (foje kune kun Le Monde diplomatique en Esperanto, foje kune kun la Sennacieca Asocio Tutmonda).
Ĝis Oktobro de 2020 aperis:
(Stato: 2022-02-02)
Komunumaro Hennstedt
La komunumaro Hennstedt - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Hennstedt" - estis administra ligo de 14 komunumoj en norda Germanio, kiu ekzistis ĝis decembro 2007. Ĝi troviĝis en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 6048 loĝantojn. Komence de la jaro 2008 la membraj komunumoj aliĝis al pli granda, novkreita komunumaro Eider (germane ankaŭ iom longe nomata Amt Kirchspielslandgemeinden Eider).
Al la teritorio apartenis la komunumoj:
Abatejo Notre-Dame du Tronchet
Abatejo Notre-Dame du Tronchet estis monaĥejo de benediktanaj monaĥoj sur la komunumo Tronchet, en departemento Ille-et-Vilaine en regiono Bretonio, kiu dependis de la diocezo de Dol. Tamen ĝi dependis de la paroĥo de Plerguer, kiam Le Tronchet ankoraŭ ne estis altigita al paroĥo kaj komunumo.
Ne plu restas io de la malnova abatejo de la 12-a jc, situinta borde de la rivereto. La materioj estis reuzitaj de la monaĥoj de la Kongregacio de Saint-Maur por konstrui la duan abatejon en la 17-a jc.
Šeduva
Linkuva estas urbo en la nordo de Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Šiauliai, kaj daŭre estas parto de la komunumo Radviliškis, situanta 16 kilometrojn sudokcidente de la administra centro Radviliškis. En en la urbo vivis.
Abatejo Notre-Dame du Tronchet
La restaĵoj de la abatejo estis registritaj en la inventaro de la Monumentoj Historiaj la.
9130 Galois
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto Évariste Galois (1811–1832), grava kontribuinto al la teorio de grupoj. Li mortis pro duelo en Parizo en cirkonstancoj, kiuj neniam estis klarigitaj, kvankam liaj respublikaj simpatioj kaj agadoj estis bone konataj.
Pictorius
Pictorius estas familia nomo de jenaj personoj:
Provinco Novaro
La Provinco Novaro estas provinco en la regiono Piemonto, en la nord-okcidenta Italio. Ĝia ĉefurbo estas Novaro.
Lotzbeck
Lotzbeck estas familia nomo de jenaj personoj:
Venta
Venta estas urbo en la nordo de Litovio, nomata laŭ samnoma rivero Venta, kiu trafluas ĝin. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Šiauliai, kaj daŭre estas parto de la komunumo Akmenė, situanta 20 kilometrojn sudoriente de la administra centro Naujoji Akmenė. En en la urbo vivis.
Joniškėlis
Joniškėlis estas urbo en la nordo de Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Panevėžys, kaj daŭre estas parto de la komunumo Pasvalys, situanta 16 kilometrojn oriente de la administra centro Pasvalys. En en la urbo vivis. La loĝloko fondiĝis en 1606.
6143 Pitagoro
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka filozofo kaj matematikisto Pitagoro (greke Πυθαγόρας, ĉ.-580 – ĉ.-495).
Wiefelstede
Wiefelstede estas komunumo en Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ammerland de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio estas parto de la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Braine-le-Château
Braine-le-Château (france: [brejn-l'-ŝaTO:] aŭ Kasteelbrakel) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipo Wauthier-Braine (nl: Woutersbrakel) apartenas al Braine-le-Château, la ĉefa komunumo.
Provinco Mez-Kampidano
La provinco Mez-Kampidano (itale provincia del Medio Campidano, sarde Provìntzia de su Campidanu de Mesu) estas provinco en Italio. Ĝiaj ĉefurboj estas Villacidro kaj Sanluri (tial la dulitera provinca kodo VS). Ĝi malfondiĝis per administra reformo komence de februaro 2016, la komumumoj integriĝis en la provincon Sud-Sardio, sed estis restarigita per plia administra reformo de 2021, kaj tial denove oficialas ekde aprilo 2021.
La provinco enhavas interalie la arkeologian ejon Su Nuraxi de la bronzepoka nuraga civilizo en Barumini, kiu estis inkludita en la listo de la Monda heredaĵo de Unesko en 1997.
Braine-l'Alleud
Ekde 1976 la municipoj Ophain-Bois-Seigneur-Isaac kaj Lillois-Witterzée apartenas al Braine-l'Alleud, la ĉefa komunumo.
La fama Butte du Lion (Teramaso de la Leono), memorigo pri la Batalo de Waterloo, kaj la Interpretejo troviĝas ene de la teritorio de Braine-l'Alleud.
Wieglitz
Wieglitz estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la komunumo havis 188 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de la komunumo Bülstringen.
Chodov (Praga metroo)
Chodov ([ˈĥodof]) estas stacio de Metroo en Prago je la dua sekcio de Linio C, malfermita en jaro 1980.
Julien Doré
Julien DORÉ (naskiĝis en Alès, Gard, Francio) estas franca kantisto, gajninto de la 5-a sezono de la televida kanto-konkurso Nouvelle Star, dissendita de la franca televida kanalo M6.
Li estas ankaŭ la pra-pra-pra-nevo de Gustave Doré, fame konata ilustristo de la 19-a jarcento.
L’Enfant au masculin
L’Enfant au masculin ("La infano virsekse") estas eseo de la franca verkisto Tony Duvert aperinta en 1980 ĉe la eldonejo Minuit. Kune kun Le Bon Sexe illustré (1974) ĝi estas la eseo en kiu Duvert esprimas plej forte siajn ideojn pri sekseco kaj pedofilio, la kerna temo de lia verkaro. Ĝi estas unu el la plej gravaj kaj radikalaj teoriaj libroj pri seksa politiko aperintaj ĝis nun en Francio. Aperis tradukoj en la anglan kaj italan.
Enhavo
En L’Enfant au masculin Tony Duvert analizas kaj denuncas tion, kion li konsideras la ĉiamdaŭrecon de superregado sur samseksemuloj, pedofiloj kaj infanoj nek klasa nek seksa, sed morala kaj de "seksa kulturo": la "heterokratio", aŭtoritarismo uzata same de viraj kiel de inaj aliseksemuloj, patroj kaj patrinoj, konservativuloj kaj progresistoj.
Duvert asertas, ke la sekskontakto inter infanoj kaj viroj ne signifas por la infanoj pli ol samseksema rilato, kio povas akordiĝi kun lia seksa orientiĝo. Antaŭ tio, la verkisto defendas la agnoskon de tio, kion li konsideras kiel naturan rajton de la neplenaĝuloj havi seksan vivon. En ĉi tiu verko la aŭtoro skribas, ke li mem havis seksajn kunulojn 6-jarajn.
Pere de la problemo de la samseksemo ĉe la neplenaĝuloj kaj de pederastio, Duvert diskutas la rajton de aliseksemuloj "reprodukti sin" ĉe iliaj filoj. La vera liberigado de amo, konduto kaj pensado nur povas esti konkeritaj, laŭ Duvert, per la abolo de tiu ĉi rajto kaj la malapero de la heterokratoj.
Suna aratingo
Suna aratingo (Aratinga solstitialis) aŭ suna konuro estas specio de mezgrandaj brilkoloraj papagoj el familio de neotropisaj papagoj. La specio ne havas rimarkeblan, kaj iĉoj kaj inoj estas samgrandaj birdoj kun plejparte oranĝece flava plumaro kun brile oranĝkoloraj malsupraj partoj kaj vizaĝo. Sunaj aratingoj estas tre sociemaj birdoj kiuj formas relative grandajn birdarojn. Ili formas monogamiajn parojn por reproduktiĝo kaj nestas en palmotruoj. Ilia dieto konsistas plejparte je semoj, floroj, fruktoj, beroj, nuksoj kaj ankaŭ malgrandaj insektoj.
Taksonomio
Suna aratingo estis unu el multaj specioj priskribitaj far Karolo Lineo en la 10a eldono de Systema Naturae de jaro 1758, kiu markis la startigan punkton de moderna zoologia taksonomio. Samkiel kun ĉiuj aliaj priskribitaj papagoj, Lineo metis la sunan aratingon en la ĝeneralan papagan genron Psittacus. Tamen tiu ĉi genro realtive baldaŭ estis dispartigita kaj nun ĝi enhavas nur kaj parencan Timneh-papagon. Suna aratingo, kune kun kelkaj similaj neotropisaj specioj, estas movigita en genro Aratinga. La specia nomo solstitialis devenas el la latina kaj laŭlitere signifas "solstica", t.e. "suna". Tiu ĉi nomo referencas ĝian brile kaj varme koloran plumaron.
La suna aratingo estas monotipa specio, sed ĝi formas nerangan grupon kune kun kelkaj parencaj specioj: la ĝendaj-aratingo, la orĉapa aratingo, kaj la makula aratingo. Ĝis antaŭnelonge ili ĉiuj estis konsiderataj subspecioj de suna aratingo, sed nun plejparto de esploroj agnoskas ilin apartaj specioj. Suna aratingo, ĝendaj-aratingo kaj orĉapa aratingo interbredas en kapteco kaj produktas vivivajn hibridojn (kaj plej verŝajne makula aratingo ankaŭ povas interbredi kun ili). En naturo oni raportis hibridojn de la ĝendaj-aratingo kaj la orĉapa aratingo, kaj de la suna kaj la makula aratingoj sed tiuj ĉi raportoj estas necertaj, ĉar adoleskaj anoj de tiuj ĉi specioj ofte aspektas kiel hibridoj. Ĉiuj aliaj el tiuj ĉi specioj estas, kiom nun sciate, alopatriaj.
Priskribo
Averaĝe sunaj aratingoj pezas ĉirkaŭ 110 g kaj estas ĉirkaŭ 30 cm longaj. Seksa duformismo estas nerimarkebla en tiu ĉi specio, kaj iĉoj kaj inoj estas samaj kaj je grando, kaj je koloroj de plumaro. Plenkreska birdo havas brile flavajn kapon, kolon, vazaĝon, bruston kaj flugilojn, kaj ĉe vizaĝo kaj ventro tiu ĉi koloro iĝas brile oranĝa, preskaŭ ruĝa ĉirkaŭ la oreloj. Eksteraj partoj de flugiloj estas riĉe verdaj ĝis malhele bluaj. Vosto estas olivkolora kun blua pinto. Malsupraj partoj de flugiloj estas grizecaj. Beko estas nigra kaj haŭto ĉe la kruroj kaj ĉirkaŭ okuloj malhele griza, la lasta en kapteco kun sufiĉe komfortaj kondiĉoj iĝas preskaŭ pure blanka.
Oni povas konfuzi sunan aratingon kun sufiĉe parencaj ĝendaj-aratingo kaj makula aratingo, sed la unua havas tute verdan plumaron ĉe flugiloj, dorso kaj bazo de vosto, kaj la dua verdajn makulojn ĉe la dorso kaj malpli oranĝkolorajn malsuprajn partojn de plumaro. Suna aratingo ankaŭ aspektas iom simile al kelkaj specioj de palbekaj aratingoj.
Distribuo kaj habitato
Natura arealo de suna aratingo estas relative malgranda areo en nord-eosta Sudameriko: la subŝtato Roraima en norda Brazilo kaj la plej sudaj partoj de Gujano, Surinamo kaj Franca Gujano. Vagantaj birdoj renkonteblas tra tuta Franca Gujano ĝis la marbordo. Statuso de la specio en Venezuelo estas necerta, sed ekzistas raportoj pri observoj de la birdoj en sud-eosto de la lando apud Santa Elena de Uairén. Hipoteze, la birdoj vivas en Amapá kaj nordaj partoj de Pará, sed en tiuj regionoj birdofaŭno ne estas bone priskribita. Observeblas populacioj apud Amazono en Brazilo, sed nun oni scias ke tiuj apartenas al la makula aratingo.
Sunaj aratingoj plejparte troveblas en tropisaj habitatoj, sed ilia preciza ekologia niĉo restas ĝis nun relative nekonata. Ili estas observitaj en sekaj savanajj arbaroj kaj marbordaj forstoj, sed pli malfruaj esploroj sugestas ke ili preferas altecojn ĝis 1200 m ĉe la eĝoj de malsekaj arbaroj ĉe antaŭmontetoj de la Gujana Ŝildo kaj nur troviĝas en savanoj kiam ili nomadas tra ili de unu tia arbaro al la alia. Sunaj aratingoj ankaŭ observeblas en arbustaroj de baseno de Amazono, en valaj arbaroj kaj inundarbaroj ĉe marbordo. Prefere ili nestas tie kie atingeblas grandaj kvantoj de fruktarboj kaj palmoj.
Konduto
Samkiel ĉiuj aliaj aratingoj, sunaj aratingoj estas tre sociemaj kaj en naturo vivas en grandaj birdaroj de 15 ĝis 30 individuoj. Individuaj birdoj malofte apartiĝas de la birdaro, kaj izolite de ĝi uzas sian tre altan kaj laŭtan voĉon por komunikiĝi kun sambirdaranoj kaj retrovi ilin. La birdaroj kondutas relative kviete dum furaĝado, sed dum translokiĝo la birdoj estas tre parolemaj kaj bruaj. Aroj de sunaj aratingoj povas flugi grandajn distancojn po tago, ili flugas rapide kaj unudirekte. En socioj de la aratingoj ankaŭ vaste praktikiĝas neverba komunikado per vario de pozoj kaj montraj kondutoj. Anoj de la sama birdaro ripozas kaj furaĝas kune, manĝigas kaj striglas unu la alian kaj laviĝas en akvujoj dum luma tagero. Ili rapide grimpas tra arbaj kronoj uzante siajn viglajn manojn kaj fortajn, fortikajn bekojn. Ili ankaŭ povas uzi siajn manojn kiel homoj aŭ simioj por teni kaj manipuli diversajn aferojn. Sunaj aratingoj prefere nestas en palmaj arbotruoj, ĉar ligno de palmo estas sufiĉe mola por ke la ino povu pligrandigi sian neston kiom necesas. Mudo kaŭzas al ili grandan malkomforton, dum mudaj periodoj ili iĝas agaciiĝemaj kaj agresemaj. Alta humideco kaj eblo naĝi en akvo malpliigas la malkomforton.
Sunaj aratingoj estas tre inteligentaj, sociemaj kaj scivolemaj birdoj kiuj bezonas konstantan intelektan kaj socian stimuladon. En kapteco ili gajnis grandan popularecon pro sia saĝeco, aktiva konduto, eblo lerni novajn kondutmanierojn kaj imiti homan parolon. Ilia konduto en naturo, tamen, ĝis nun ne estas elĉerpe studita. Krome, ekzistas ioma konfuzo inter la suna kaj la makula aratingoj, kvankam je konduto tiuj ĉi du specioj supozeble ne tre diferencas.
Dieto
En naturo dieto de sunaj aratingoj konsistas ĉefe je fruktoj, beroj, semoj, nuksoj kaj ankaŭ de fojo al fojo insektoj. Ili volonte manĝas kaj maturajn kaj duonmaturojn semojn, berojn kaj fruktojn, interalie fruktojn de kaktoj kaj berojn de malpigio (Malpighia Spp.). Ekzistas raportoj pri sunaj aratingoj furaĝantaj agrokulturajn plantojn en kamparaj komunumoj apud iliaj vivareoj. Dum pariĝa sezono ili bezonas na pli da proteino, dum manĝigo de idoj na pli da karbonhidratoj kaj dum formado de ovoj la inoj bezonas kalcion.
En kapteco plej taŭga manĝigo por la sunaj aratingoj inkuluzivas herbajn semojn, fazeolojn, nuksojn, diversspecajn fruktojn (pomojn, papajojn, bananojn, oranĝojn, grapfruktojn, fragojn, frambojn, rubusojn, grosojn, ribojn, sambukojn, kratagojn, sorpojn, eglanteriojn, kukumojn kaj tomatojn), legumojn (spinacon,, kreson, erukon, , brokolon, karotojn, luzernon, pizojn, endivion kaj batatojn), leontodojn, portulakojn, ruitan maizon, semojn de sunfloro kaj mileo. Krome, oni aldonas burĝonojn de sambukarbo, saliko, kratagarbo aŭ tremolo, kaj, kiel fonton de proteino, formikovojn, tenebriajn larvojn, bolitajn ovojn, panon, negrasan fromaĝon aŭ kazeon. Por pli bona meĥanika digesto kaj ankaŭ kiel aldona fonto de kalcio iam aldoniĝas sepiaj ostoj, briketoj el kalciozaj mineraloj kiel kreto, gruzo aŭ kraŝitaj ostraj ŝeloj.
Reproduktiĝo
Sunaj aratingoj estas monogamiaj. Junuloj formas parojn en la aĝo de 4–5 monatoj. Antaŭ pariĝo ili dum ioma tempo striglas kaj manĝigas unu la alian. Post seksumo, kiu ĝenerale daŭras ĝis tri minutoj, ili agas tre ame unu al la alia. Antaŭ ovoproduktado oni povas rimarki ke la ventro de la ino noteble pligrandiĝas. Sunaj aratingoj nestas en kronoj kaj arbotruoj de arboj, aparte de Maurita flexuosa palmoj. Sunaj aratingoj estas relative fekundaj kompare kun aliaj papagoj. Ilia ovaro konsistas el tri aŭ kvar ovoj, kiujn la ino povas meti dum periodo ĝis kelkaj tagoj. Se la papagoj severe malhavas kalcion, ili povas detrui kaj formanĝi siajn proprajn ovojn, sed tiaj okazoj estas relative raraj. Dum tuta kovada periodo, kiu povas daŭri inter 23 kaj 27 tagoj, la ino kovigas la ovojn, nur farante mallongajn manĝajn veturojn. La iĉo dume gardas la neston kaj agreseme atakas ĉion kion li rigardas kiel danĝeron. La idoj estas malfrumaturaj kaj eloviĝas blindaj, senplumaj kaj tute senhelpaj. Nur post ĉirkaŭ 10 tagoj ili komencas malfermi la okulojn kaj kreskigi unuajn plumojn. Ambaŭ gepatroj partoprenas en manĝigo de la idoj dum la tuta periodo kiam ili estas dependaj de siaj gepatroj, kiu daŭras de 9 ĝis 12 semajnoj. Sunaj aratingoj iĝas sekse fekundaj post ĉirkaŭ 2 jaroj kaj ilia vivdaŭro estas averaĝe inter 25 kaj 30 jaroj.
Konserva statuso
Multaj sunaj aratingoj vivas kaj bredas en kapteco tra tuta la mondo, sed en sia natura habitato ili iĝis endanĝeritaj pro habitatdetruo kaj amasa ĉasado kaj kaptado por plumoj aŭ por vendi kiel dombirdojn. Oni supozas ke ĉ. 800,000 da birdoj estis kaptitaj ĉiujare por tiuj celoj, kaj nun estas multe pli da sunaj konuroj en kapteco ol en naturo. En 1992 Usono konfirmis leĝaron kiu malpermesas importon de papagoj, kaj nun usonaj sunaj aratingoj estas preskaŭ ekskluzive breditaj en kapteco. En 2007 Eŭropa Unio simile malpermesis importon de iuj ajn birdoj, kaptitaj en sovaĝeco. Oni esperas ke tiaj leĝaroj forigos stimulon kapti sovaĝajn birdojn kaj haltigos malkreskon de iliaj populacioj en naturo.
Antaŭe IUCN listis sunan aratingon malplej zorgiga, sed antaŭnelongaj esploroj en suda Gujano, kie ili estis antaŭe plej disvastigitaj, kaj en Brazila subŝtato Roraima montris, ke la specio iĝis tre rara kaj preskaŭ malaperis en tiuj lokoj. En Franca Gujano la papagoj obseveblas, sed tre malofte. Eble ili vivas kaj bredas en la sudaj partoj de la lando kie observi faŭnon tre malfacilas, sed tio ĉi nun estas necertigita. Pro tio kaj ankaŭ pro daŭriganta kaptado kaj vendado de sovaĝaj birdoj IUCN en 2008 reklasis la specion kaj nun listas ĝin endanĝerita.
Birdokulturo
Pro sia bela apekto, inteligento kaj amuza konduto suna aratingo estas populara specio de papagoj por uzi kiel dombirdoj kaj en bestoĝardenoj. Ili tamen ne estas la plej facilaj domaj papagoj. Ili estas aktivaj, scivolemaj kaj bezonas konstantan atenton. Kun homoj kiujn ili konas, sunaj aratingoj estas tre amikemaj, sed ili povas esti agresemaj kaj teritoriaj kun nekonatuloj. Sunaj aratingoj estas intilegentaj kaj povas lerni multajn trukojn, ili ŝatas performi kaj ĝuas atenton. Ili kapablas reprodukti homan parolon, kvankam ne tiunivele kiel pli grandaj papagoj (kakatuoj,, ktp). Ili ŝatas muzikon kaj ofte povas lerni kanti kaj danci. La voĉo de suna aratingo estas tre laŭta por tiel relative negranda birdo, kaj inter domaj papagoj sunaj aratingoj estas konsiderataj inter la plej bruaj. Oni atentu tion ĉi decidante ĉu ekposedi la papagon, ĉar longa kontakto kun tiom laŭta birdo povas kaŭzi sanajn problemojn kaj eĉ malordojn de aŭdkapablo, aparte en junaj infanoj.
En kapteco, kun bona dieto kaj adekvata veterinara prizorgo, sunaj aratingoj vivas inter 15 kaj 30 jaroj.
La sola konata notinda kolormutacio de suna aratingo estas la tiel nomata "ruĝa faktoro" mutacio, kun kiu la normale flaveca kaj oranĝeca koloroj de plumaro iĝas anstataŭigita per la profunde ruĝa, brileco de kiu varias de okazo al okazo. Oni ankoraŭ ne multe scias pri la genetikaj kaj bioĥemiaj meĥanismoj de tiu ĉi mutacio, sed jam estas rimarkita ke ĝi ofte estas konekta kun sanaj problemoj kaj multaj "ruĝafaktoraj" birdoj mortas kelkajn monatojn post eloviĝo. Aŭtopsio de la mortintaj birdidoj montras rimarkeblajn anomalojn en disvolvo de iliaj cerboj kaj lienoj.
Chastre
Chastre (france:[ŜAStr']) estas komunumo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Komunumaro Lunden
La komunumaro Lunden - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Lunden" - estis administra ligo de 8 komunumoj en norda Germanio, kiu ekzistis ĝis decembro 2007. Ĝi troviĝis en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 5216 loĝantojn. Komence de la jaro 2008 la membraj komunumoj aliĝis al pli granda, novkreita komunumaro Eider (germane ankaŭ iom longe nomata Amt Kirchspielslandgemeinden Eider).
Chastre
Ekde 1976, la komunumoj Chastre-Villeroux-Blanmont, Cortil-Noirmont, Gentinnes kaj Saint-Géry apartenas al Chastre, la ĉefa komunumo.
Komunumaro Lunden
Al la teritorio apartenis la komunumoj:
Subačius
Subačius estas urbo en la nordo de Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Panevėžys, kaj daŭre estas parto de la komunumo Kupiškis. Subačius situas 18 kilometrojn sudoriente de la administra centro Kupiškis. En en la urbo vivis.
Provinco Nuoro
La provinco Nuoro estas administra unuo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La provinca teritorio havas komunan limon kun.
Péter Horn
Péter HORN, laŭ hungarlingve kutima nomordo Horn Péter estis hungara agronomo, profesoro, politikisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1993). Lia patro estis Artúr Horn same akademiano.
Péter Horn naskiĝis la  1942 en Budapeŝto.
Biografio
Péter Horn frekventis universitaton en Gödöllő inter 1961-1965. Li komencis sian karieron en Bábolna, kie li okupiĝis pri bredado de kokinoj. En 1968 li eklaboris en instituto en Gödöllő, poste en ĉeflernejo de Kaposvár. Baldaŭe li estis tie katedrestro, fine rektoro. Li partoprenis en redaktadoj de fakrevuoj kaj li estis deputito parlamenta inter 1975-1990. Li estis gastoprofesoro en Barato, Usono, Suomio, Nov-Zelando. Li okupiĝas precipe pri bredado de kokinoj, porkoj, fiŝoj, cervoj, kolomboj. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filinojn. Li ricevis memormedalojn kaj premiojn inter 1982-2012.
Saint-Raphaël-Valescure (stacidomo)
Saint-Raphaël-Valescure estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Saint-Raphaël, en departemento, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, Ouigo kaj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Manuel Roxas
Manuel Roxas (1-a de Januaro 1892 - 15-a de Aprilo 1948) estis filipina politikisto de naciisma movado kaj Senatano de la Filipinoj (1945 - 1946), Reganto de Capiz (1919 - 1921), kaj ministro pri Financoj de Filipinoj (1941). Li iĝis Prezidanto de Filipinoj (1945 - 1948).
Komunumaro Meldorf-Land
La komunumaro Meldorf-Land - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Meldorf-Land" - estas administra ligo de 13 komunumoj en norda Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 8574 loĝantojn.
Chaumont-Gistoux
Chaumont-Gistoux (france:[ŝo:MO:N-ĵisTU]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la komunumoj Bonlez, Corroy-le-Grand, Dion-Valmont kaj Longueville apartenas al Chaumont-Gistoux, la ĉefa komunumo.
Komunumaro Marne-Land
La komunumaro Marne-Land - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Marne-Land" - estas administra ligo de 11 komunumoj en norda Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 5173 loĝantojn.
Alberg
Alberg' estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Provinco Ogliastra
Provinco Ogliastra aŭ provinco L'Ogliastra (itale Provincia dell'Ogliastra, sarde Provìntzia de s'Ogiastra) estas itala provinco en Sardio. La provinco estis establita perleĝe en 2001. La 8-an de majo 2005, la provinco estis fakte establita kaj la provinca konsilio kaj provinca estro estis elektitaj. La kialo por la redivido estis plijustigi la dividon de ŝtataj subvencioj.
Dum la reorganizo de la sardiniaj lokaj aŭtoritatoj en februaro 2016, Ogliastra unue estis reintegrigita en la provincon de Nuoro kaj tiel dissolviĝis antaŭ ol ĝi estis restarigita per leĝo en aprilo 2021 kaj tiel starigita duan fojon sur la teritorio de nun 22 municipoj (ekskludante la municipon Seui, kiu nun estas parto de la metropola urbo Kaljaro, samnivela al provinco).
La provinco Ogliastra havas du ĉefurbojn, Tortolì kaj Lanusei, kaj situas en la orienta parto de la insulo, borde de la Tirena Maro. Krom tio ĝi limas
Kun malpli ol 60.000 loĝantoj ĝi estas la malplej loĝata provinco de Italio. Ĝia areo de 1.854 km² estas 6,2 % de la areo de Sardio, sed ĝia loĝantaro nur 3,6 %.
Montélimar (stacidomo)
Montélimar estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Montélimar, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV kaj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Dry (apartigilo)
Dry estas la nomo de kelkaj geografiaj objektoj:
Samuel Fischer
Samuel Fischer estas la nomo de jenaj personoj:
Grafenberg (apartigilo)
Grafenberg estas nomo de jenaj geografiaj objektoj:
lokoj en Germanio:
Lokoj en Aŭstrio:
Court-Saint-Etienne
Court-Saint-Etienne (france:[kur-sejnt-eTJEN']) estas komunumo situanta en la provinco Valona Brabanto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Grafenberg (apartigilo)
Konstruaĵoj:
Eszter Boda Székedi
BODA SZÉKEDI Eszter [se:kedi] estas rumania hungara filmkritikistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Miercurea Ciuc en 1975. Ŝi estas la filino de ĵurnalistino Ágnes Kerekes kaj de ĵurnalisto Ferenc Székedi kaj la pli juna fratino de sociologo Levente Székedi.
Grafenberg (apartigilo)
Montoj:
Eszter Boda Székedi
Biografio
Eszter Székedi diplomitiĝis en 1998 pri hungara-germana lingvoj en UBB de Kluĵo kaj ŝi instruas en Miercurea Ciuc. Ŝi publikas artikolojn pri artfilmoj en gazetoj Krónika, Székelyföld, Filmtett. En gazeto Romániai Magyar Szó ŝi havis semajnan filmhistorian serion kun titolo Grandaj filmoj, grandaj reĝisoroj. Ŝi estas la redaktorino de rubriko titolita Filmrekomendo en gazeto Csíki Hírlap. Ŝi estas kandidatino pri filmestetiko por doktortitolo.
Grafenberg (apartigilo)
Grafenberg estas la nomo de
Bünz (apartigilo)
Bünz staras por:
Bünz estas familia nomo de jenaj personoj:
Pál Heim
Pál Heim [hejm], laŭ hungarlingve kutima nomordo Heim Pál estis hungara kuracisto pri infanoj, profesoro. Lia filo estis Ernő Heim. Pál Heim naskiĝis la  1875 en Budapeŝto. Li mortis la 1929 en Budapeŝto.
Provinco de Padovo
La Provinco Padovo (itale provincia di Padova) estas provinco en Italio, kiu situas en la historia regiono Veneto, nordoriente de la Adriatika Maro. Ĉefurbo de la provinco estas la samnoma urbo Padovo.
Corseul
Historio
Corseul - latinlingve Fanum Martis (« templo de Marso ») - estis la gaŭla-romia ĉefurbo de la Koriozolitoj, kreita en ĉ. 10 antaŭ Kristo. En la 3-a kaj 4-a jc, kiel multaj regionaj metropoloj, Fanum Martis ŝanĝis sian nomon kaj prenis tiun de la popolo, kies ĉefurbo ĝi estis. Tiuj toponimiaj ŝanĝoj okazis kiam la firmecon de la Romia Imperio disfalis. Tiam, oni observis, inter aliaj signifikaj elementoj, renaskiĝon de la antikvaj gaŭlaj diaĵoj en la religiaj skulptaĵoj kaj la dediĉaj skriboj.
En 2005, arkeologiaj fosadoj ebligis malkovri antikvan vilaon de Alleux en Taden, situanta proksime de la malnova vicus voja kaj havena de Taden. Tiu domgrupo estis, dum la romia supereco, unu el la havenoj de la ĉefurbo de la civito de la Koriozolitoj, Fanum Martis, fariĝinta Corseul.
Bepi De Marzi
Bepi De Marzi, vernome Giuseppe De Marzi (la nomo Bepi signifas Giuseppe en la venecia lingvo) naskiĝinta la 28-an de majo 1935 en Arzignano, Italio, estas muzikisto.
Biografio
Naskita en Arzignano, provinco de Vicenza en 28-a de majo de 1935; post kiam li atingis gradon en orgeno, komponado kaj piano, dediĉis sin al la ĉambra muziko kaj iĝis vicdirektoro de la grupo I Solisti Veneti, direktita de Claudio Scimone.
En 1958 li fondis la ĥoron I Crodaioli kaj skribis la religian kanton Signore delle cime.
Vannes (stacidomo)
Vannes estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Vannes, en departemento Morbihan, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV kaj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Savenay - Landerneau (470000).
Kosmopramo
Kosmopramo (aŭ kosma navedo, angle: Space Shuttle) estis plurfoje uzebla kosmoveturilo disvolvita de la Usona kosmo-agentejo NASA. Ĝi kapablis transporti sep homojn kaj ŝarĝon de 25 tunoj (lanĉe) kaj 15 tunoj revene.
Kosmopramo estis lanĉata de raketo, sed surteriĝis simile al aviadilo. Ĝiaj nomoj distingas ĝin de kosmoŝipoj, kiuj ordinare uzeblas nur unufoje. Tio havas du kialojn:
Listo de kosmopramoj
NASA entute konstruigis 7 diversajn kosmopramojn. Temas pri:
Challenger pereis 73 sekundojn post ekflugo la 28-an de januaro 1986. Columbia pereis dum alteriĝa manovro enirante la atmosferon la 1-an de februaro 2003.
Post la dua katastrofo la agentejo NASA provizore ĉesigis flugojn per kosmopramoj. La sekva flugo, STS-114, estis planita por la 15-a de majo 2005, sed okazis nur je la 26-a de julio.
Ĉar la akcidenton de Columbia probable kaŭzis difekta kahelo en la kontraŭvarma ŝildo, NASA ordonis de-eksteran inspekton (en orbito) antaŭ ĉiu reveno. Ĉar tia inspekto estas taŭge farebla nur dum restado ĉe la Internacia Kosmostacio (ISS), ĉiuj postaj flugoj almenaŭ tuŝis la stacion.
Ĉar ankaŭ dum la lanĉo en julio 2005 plasta peco derompiĝis de la lanĉaj raketoj kaj trafis la kosmopramon, NASA anoncis denovan ĉesigon de ĉiuj flugoj ĝis esploro de la kaŭzo.
La kosmopramoj faris en la kosmo multe da utila laboro. Estis lanĉitaj multaj satelitoj, centoj da kosmonaŭtoj flugis tien kaj reen, ili vizitadis la kosmajn enorbitajn staciojn Mir kaj ISS, ili flugis entute 1 032 tagojn, t. e. 24 770 flug-horojn.
La nomo(j)
La kutima usona vorto por ĝia ĉefa kosmo-aviadilo, shuttle (navedo), aludas ĝian kapablon plurfoje iri eksterteren kaj reveni. La originala koncepto por la navedo estas ke ĝi flugus inter tero kaj kosmo ĉiuduasemajne, tamen en praktiko pasas kelkaj monatoj inter flugoj.
Aliaj lingvoj parte prenis tiun vorton sentraduke, aliaj tradukis ĝin, aliaj parolas pri "spaca pramo" aŭ eĉ "spaca omnibuso"; la ĉeĥa lingvo uzas la vorton raketoplán, en kiu la vortparto "-plan-" devenas de la franca verbo planer (gliti, ŝvebi). En la portugala lingvo oni nomas ĝin vaivem espacial, laŭlitere kosma iras-revenas. Laŭ la tradicia uzado de Esperanto la vorto "kosmo" pli indas ol la ambigua vorto "spaco" (kiu povus signifi grandan areon, volumenon, aŭ ion similan), kaj la reta fakvortaro de la Astronomia Esperanto-Klubo (AEKo) rekomendas la terminon kosmopramo.
Komunumaro Tellingstedt
La komunumaro Tellingstedt - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Tellingstedt" - estis administra ligo de 13 komunumoj en norda Germanio, kiu ekzistis ĝis decembro 2007. Ĝi troviĝis en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 7851 loĝantojn. Komence de la jaro 2008 la membraj komunumoj aliĝis al pli granda, novkreita komunumaro Eider (germane ankaŭ iom longe nomata Amt Kirchspielslandgemeinden Eider).
Al la teritorio apartenis la komunumoj:
Fréjus - Saint-Raphaël (stacidomo)
Fréjus - Saint-Raphaël aŭ Fréjus - Saint-Raphael Autotrain estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Fréjus, en departemento, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Provinco Olbia-Tempio
La provinco Olbia-Tempio estis provinco en Italio. Ĝi apartenis al la insulo kaj administra regiono Sardio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La provinca teritorio havis komunan limon kun.
La provinco estis formita unuafoje en 2001 laŭleĝe el 24 municipoj de la provinco Sassari kaj du municipoj de la provinco Nuoro kaj estas nomita la provinco de Olbia-Tempio. En majo 2005, la provinca estro kaj la provinca konsilio estis elektitaj kaj la provinco estis tiel fakte fondita. Kun la ekvalido de la sarda reorganizo de loka registaro en 2016, la provinco Olbia-Tempio estis plene enkorpigita en la provincon Sassari kaj tiel dissolviĝis, antaŭ esti restarigita per leĝo en 2021 kaj tiel starigita duan fojon kun la nova nomo provinco nordorienta Sardio (Nord-Est Sardegna).
Provinco Oristano
Provinco Oristano - Provincia di Oristano, Provìntzia de Aristanis, "Aristanis" signifas "inter la lagunoj" - estas provinco en Italio. Ĝi apartenas al la mediteranea insulo kaj administra regiono Sardio. Laŭ la stato de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La provinca teritorio havas komunan limon norde kun la areo metropola urbo Sassari (ĝis 2021 kun provinco Sassari), oriente kun provinco Nuoro kaj sudoriente ekde 2021 iom kun la vastigita metropola urbo Kaljaro kaj sude kun provinco Mez-Kampidano (ĝis 2021 kun provinco Sud-Sardio).
Provinco Palermo
La Provinco Palermo (itallingve provincia di Palermo, sicililingve pruvincia di Palermu, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata Città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo) estas provinco en Italio.
Ĝi situas ĉe la norda marbordo de Sicilio, kaj ĝia ĉefurbo estas la sicilia ĉefurbo Palermo. Fine de 2014 en la teritorio de 4 992 kvadrataj kilometroj vivis 1 276 525 loĝantoj.
Komunumaro Wesselburen
La komunumaro Wesselburen - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Wesselburen" - estas administra ligo de 11 komunumoj en norda Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 3158 loĝantojn.
6152 Empedoklo
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka filozofo Empedoklo (greke  Εμπεδοκλής, ĉ.-483 – ĉ.-423).
Wiek (Rügen)
Wiek estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Nord-Rügen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Glori
Gloriestas familia nomo de jenaj personoj:
Grez-Doiceau
Grez-Doiceau (: [gre:-dŭaSO:] aŭ nederlande Graven) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Komunumaro Weddingstedt
La komunumaro Weddingstedt - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Weddingstedt" - estas administra ligo de 5 komunumoj en norda Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 6166 loĝantojn.
Grez-Doiceau
Ekde 1976 la municipoj Archennes (: Eerken), Biez, Bossut-Gottechain kaj Nethen apartenas al Grez-Doiceau, la ĉefa municipo.
Perda datumkompaktigo
Perda datumkompaktigo estas transformo de datumoj por malpligrandigo, kiu parte ellasas aŭ iomete ŝanĝas ilin, ordinare je maniero kiu estas laŭeble malplej perceptebla per la uzanto.
Malavantaĝoj
Kvankam iuj ellasataj informoj estas tute ne percepteblaj de homoj, aliaj estas iomete percepteblaj, malsame de malsamaj homoj, kaj fojfoje eĉ gravaj partoj povas esti signife malbonigitaj per la ellaso.
9060 Toyokawa
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Hideji Toyokawa (1926–1995), konservisto de la Planetario kaj Astronomia Muzeo Gotoh en Tokio dum 29 jaroj ekde 1957.
Rózsa Dancs
DANCS Rózsa [denĉ] estas hungara verkistino, libroeldonistino, redaktorino en Kanado. Ŝi naskiĝis en Valea lui Mihai (Rumanio) en 1945.
Perda datumkompaktigo
Malavantaĝoj
El la rezulto de perda kompaktigo oni povas ricevi informojn similajn al la originalo laŭ ilia percepteblo de homo, sed ne identajn. Kompaktigo de jam kompaktigitaj datumoj per la sama aŭ alia perda metodo kaŭzas pluajn perdojn. Tial ĉe redaktado necesas uzi senperdan informaranĝon, alimaniere la kvalito de informoj malboniĝos ĉe ĉiu enmemorigo. Ankaŭ ĉe konservado de informoj, oni memoru, ke oni iam povas ekbezoni transformi ilin laŭ alia aranĝo por uzi per nove aperinta aparato aŭ programo, aŭ por ne pagi al patentoposedantoj pri la perda kompaktigo pro malkodado aŭ disdonado de la dosieroj.
Hélécine
Hélécine (: [he:le:SIN'], Élessene) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipoj Linsmeau (: Linsmeel), Neerheylissem kaj Opheylissem apartenas al Hélécine, la ĉefa municipo.
Wielen
Wielen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Grafschaft Bentheim de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo estas parto de la komunumaro Uelsen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Genappe
Genappe (: [ĵeNAP] aŭ nederlande Genepiën) estas municipo en Belgio, unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en 1985. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipoj Baisy-Thy, Bousval, Loupoigne, Vieux-Genappe, Glabais, Ways kaj Houtain-le-Val apartenas al Genappe, la ĉefa municipo.
Provinco Pavia
Provinco Pavia estas provinco en Italio. La ĉefurbo estas Pavia kie okazis la Batalo de Pavia. Iom norde estas la preĝejo kaj monaĥejo de Certosa di Pavia.
Metropola urbo Milano
La provinco Milano, oficiale nomata Metropola urbo Milano, estas provinco en regiono Lombardio, en norda Italio, kun pli ol tri milionoj kaj okcent mil loĝantoj. Ĝia ĉefurbo, Milano, estas la dua urbo laŭ loĝantaro en Italio, post la nacia ĉefurbo, Romo. Post fondo de la nova provinco Monza kaj Brianza la provinco Milano perdis 55 komunumojn kaj ĉirkaŭ 850 000 loĝantojn, en decembro 2009 pliajn 5 komunumojn. Ekde la 1-a de januaro 2015 ĝi oficiale havas la nomon Metropola urbo Milano, itale Città Metropolitana di Milano. La teritorio de sume 3514 kvadratkilometroj restis la sama kiel en 2014. Fine de novembro 2015 la metropola urbo havis loĝantojn en 134 komunumoj.
La provinco Milano samlimas la provincon Varese, la provincon Como kaj la provincon Monza kaj Brianza norde, la provincon Bergamo, la provincon Kremono kaj la provincon Lodi oriente, la provincon Pavio sude, kaj la provincon Novaro (en Piemonto) oriente.
Geografio
La teritorio de la provinco Milano lokiĝas en centr-okcidenta Lombardio, kaj okupas parton da la Pada Ebenaĵo troviĝanta inter la rivero Tiĉino okcidente kaj la rivero Adda oriente.
Trairas la provincan teritorion ankaŭ multaj malgrandaj riveroj, kiel Lambro kaj Olona; aldone estas reto da navigkanaloj konataj kiel navigli (Naviglio Grande, Naviglio Martesana, Naviglio Pavese).
Ĉefaj urboj
Sekvas listo de la kvin urboj de la provinco kun plej multaj loĝantoj.
Fréjus (stacidomo)
Fréjus estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Fréjus, en departemento, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Amt Klützer Winkel
Amt Klützer Winkel estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, borde de la Balta Maro. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
Incourt
Ekde 1976 la municipoj Glimes, Opprebais, Piètrebais kaj Roux-Miroir apartenas al Incourt, la ĉefa municipo.
Provinco Peruĝo
La provinco Peruĝo (itale Provincia di Perugia) estas provinco en la regiono Umbrio, en la centra Italio.
Delle (apartigilo)
Delle estas familia nomo de jenaj personoj:
Provinco Peruĝo
Ĝia ĉefurbo estas Peruĝo.
Delle (apartigilo)
vidu ankaŭ:
La Chaize-le-Vicomte (stacidomo)
La Chaize-le-Vicomte estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  La Chaize-le-Vicomte, en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Les Sables-d'Olonne - Tours (525000).
Ittre
Ittre (: [ITr] aŭ Itter) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipoj Virginal-Samme kaj Haut-Ittre apartenas al Ittre, la ĉefa municipo.
Schützen
Schützen (Ŝ-Ü-cen) (singulare: Schütze) estas volontula tirola armita forto, kiu defendis sian patrujon. Ili estis defendistoj inter la 16-a kaj la 20-a jarcentoj. Hodiaŭ ili ne estas plu soldatoj, sed nur reprezenta tradicia fako.
Ekstere de Tirolo
Kelkaj taĉmentoj ankaŭ aktivas en Salcburgio. Grava komandanto tiea estis ekz. Josef Struber en 1809.
Provinco Piaĉenco
La Provinco Piaĉenco (Provincia di Piacenza) estas provinco en la regiono Emilio-Romanjo, en la norda Italio. Fine de la jaro 2018 tie vivis loĝantoj. Ĝia ĉefurbo estas Piaĉenco.
Wielenbach
Wielenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weilheim-Schongau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Provinco de Peskaro
La Provinco Peskaro (itale Provincia di Pescara) estas provinco en la regiono Abruco, en Italio. Ĝia ĉefurbo estas la havenurbo Peskaro.
Lasne
Ekde 1976 la municipoj Couture-Saint-Germain, Lasne-Chapelle-St-Lambert, Maransart, Ohain kaj Plancenoit apartenas al Lasne, la ĉefa municipo.
Amt Krakow am See
Amt Krakow am See estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La komunumaro administriĝas en la samnoma urbo Krakow am See.
Membraj komunumoj
(laŭ la stato de somero 2016, kun oficialaj komunumopartoj)
Hůrka (Praga metroo)
Hůrka (ĉeĥa elparolo: [huːrka]) estas stacio de Metroo en Prago sur Linio B, malfermita en jaro 1994.
Provinco Pesaro kaj Urbino
La Provinco Pesaro kaj Urbino (itale provincia di Pesaro e Urbino) estas provinco en la regiono Markio, en la centra Italio, laŭ la bordo de la Adriatika maro. La du provincaj ĉefurboj estas Pesaro kaj Urbino.
Partnera regiono
Partnera regiono en Eŭropo estas la distrikto Rastatt, en Germanio.
Koriozolitoj
La koriozolitoj estis gaŭla popolo de la grupo de la armorikaj popoloj.
Originoj kaj etimologio
La koriozolitoj apartenis al la armorika Konfederacio.
La nomo de la koriozolitoj estas konata sub diversaj latinigitaj formoj : Coriosolitæ (variaĵoj : Curiosolitæ, Coriosoliti), Coriosolites , Coriosultes (variaĵoj : Coricoriosuelites, Cariosuelites, Coriosuelites). Tiu nomo estis ankaŭ trovita en singulara formo en gaŭla-romia skribaĵo : Coriosolis « Coriosolite ». Oni povas rekoni la keltan elementon corio- « armeo, trupo », ,. Tiu elemento oftas en la gaŭlaj etnonimoj (Vidi la Uocorii « la du armeoj »; la Tricorii « la tri armeoj », de tio Tregoro kaj Tréguier; la Petrucorii « la kvar armeoj », de tio Périgord kaj Périgueux, ktp.) kaj la antroponimoj, same kiel kelkaj toponimoj kiel Coriallo / °Coriovallum (pranomo de Cherbourg) kaj Coriovallum, kelta pranomo (3-a jc) de la urbo Heerlen en Nederlando.
La signifo de la dua elemento, -solit-, -suelit- aŭ -sult-, ne estas konata.
Teritorio
La koriozolitoj rezidis inter la nunaj departementoj Côtes-d'Armor kaj Ille-et-Vilaine. Ili donis sian nomon al la urbo Corseul, kiu estis ilia ĉefurbo (gaŭla-romia nomo Fanum Martis), same kiel Aleth (Aletum, nun Saint-Servan).
Multaj arkeologiaj fosadoj, faritaj de 30 jaroj, ebligis plibone koni la realecon de tiu armorika popolo.
Praromiaj lokoj sur la koriozolita teritorio
Aleth, roka promontoro situanta ĉe la dekstra bordo de rivero Rance (Reginca) (nun sur la komunumo Saint-Malo), atestas pri intensa homa restado datiĝanta de fina La-Tène-kulturo. Sur la insuloj Agot kaj Les Ebihens, esplorataj en 1984 de profesoro Langouet, grandaj gaŭlaj restaĵoj estis malkovritaj.
En aprilo 2008, okaze de arkeologia ekzameno por prepari la konstruon de aŭta vojringo por preterpasi la urbon Saint-Brieuc, grava gaŭla-romia loko estis malkovrita en Trégueux. La loko estis esplorita de la asocio "Oxford Archeology" de junio 2009 ĝis marto 2010, laŭ distanco pli longa ol unu kilometro. Laŭ la esploristoj, la malkovritaj restaĵoj pruvas la ekziston de vilaĝo kun preskaŭ loĝantoj, starigita dum la Ferepoko.
Toponimio
Multaj nomoj de praromiaj lokoj estis trans konigitaj per skribaĵoj : Alet (Aleth), Canalch (insulo sur kiu situas nuna intermura Saint-Malo), eble Segisama-Briga (insulo Cézembre), kaj Reginca (rivero Rance).