cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bogusław Wolniewicz
Filozofio de kulturo kaj opinioj pri kristanismo
Bogusław Wolniewicz opinias ke ne ekzistas io tia kiel Dia Providenco kaj la homoj povas kalkuli nur al si mem. Li ankaŭ ne kredas postmortan vivon. Tamen ne neas ekziston de pli supera inteligenteco. En pluraj problemoj ne samopinias kun la katolika eklezio, sed ĝin estimas (kiel kristanismon ĝenerale) kaj konsideras ĝin unu el fundamentoj de la eŭropa kulturo.
Filozofio de leĝo
Filozofio de leĝo laŭ li estas antaŭ ĉio, apartenanta al filozofio de kulturo, pripenso pri la loko de la leĝo en la eŭropa civilizo, kies rezulto estas liaj konvinkoj pri problemo de la ĉefa puno. La romia leĝo estas laŭ Bogusław Wolniewicz la tria, post la scienca mondkoncepto kaj la kristana religio, fundamento de la europa civilizo. Por la romia leĝaro fundamenta estas la principo de justeco formulita de Cicerono kaj Ulpian Domitius suum cuique tribuere (redoni al ĉiu tion, kio ŝuldatas). Justeco ne estas laŭ ĉi tiu principo formulita utilisme, t.e. kiel aro da avantaĝoj, kiujn oni povas gajni vivante laŭ iuj principoj, sed objektive, ĝi ja apelacias al ekstera morala ordo. Krimo estas difekto de ĉi tiu ordo, puno do estas ties reaperigo. Pro objektiveco de la morala mondordo la justa puno povas dependi ekskluzive de grado de la kulpo: ĝi ne povas dependi de ajnaj eksteraj profitoj, kiujn eventuale oni povus ricevi altigante aŭ malaltigante punon en maniero neadekvata al kulpo. Puno do ne estas ajna speco de venĝo, kiun la socio direktas al krimulo, ĉar venĝo nur pliigas spertitajn maljustaĵojn. Puno do estas prava reago, kiu egaligas la maljustaĵojn sendepende tamen de eventualaj avantaĝoj aŭ perdoj, kiujn iu povus ĉe tio ricevi.
Bogusław Wolniewicz opinias ke aperanta nuntempe ofta kontraŭstaro al mortpuno estas rezulto de krizo de la eŭropa kulturo kiel tuto. Laŭ la filozofo la plej verŝajna konsekvenco de tia stato de la aferoj estas nasko de nova totalismo.
Johan Helsing
Johan HELSING ( – ) estis sveda esperantisto kaj kasisto en Gävle. Li fondis la frue forta esperantoklubo de Gävle.
La 8-an de marto 1907 Helsing fondis la esperantoklubon de Gävle – laŭ EdE tiaperiode la plej forta esperantogrupo en la lando – kaj dum multajn jarojn li estis la gvidanto de la movado tiuloke. Li gvidis multajn kursojn kaj ankaŭ instruis Esperanton kantante.
Helsing ankaŭ estis kasisto de la Sveda Esperanto-Federacio, kaj laŭ EdE administranto. Kune kun John Lundgren kaj Honoratus Bonnevie li dum kelkaj jaroj estis kunredaktisto de la esperanta gazeto La Espero, fondita en Gävle 1913. Lundgren kaj Helsing ĉesis redakti en 1918, kaj Bonnevie daŭris kun la antaŭe menciita Paul Nylén.
Li naskiĝis en Garpenberg, proksime al Hedemora, Dalekarlio, kaj mortis en Gävle, Gästrikland.
Dumetalismo
En ekonomiko, dumetalismo aŭ dumetala standardo estas la nomo por valutosistemo, kies moneroj havas difinitan kvanton de oro respektive arĝento kaj estas senlime interŝanĝeblaj je valute fiksita kvanto de oro aŭ arĝento. La sistemo estas ampleksigo de la tiel nomata "orbazo", la nomo por valutosistemo, kies moneroj konsistas el kaj estas senlime interŝanĝeblaj je valute fiksita kvanto de oro. Por mallonga tempo dum la 19-a jarcento en la Rusia Imperio ankaŭ ekzistis "trimetalismo" de interŝanĝeblo al oro, arĝento kaj plateno.
Paralele al dumetalisma valuto en la sama lando povas esti produktata monbiletoj aŭ nematerialvaloraj moneroj, kies kurzo al oro/arĝento aŭ al aliaj valutoj povas esti arbitre diktitaj de la centra banko de la ŝtato eldonanta la valuton. En tiu kazo la kurzo de la monbileta aŭ nematerialvalora monera valuto ne nur ŝanĝigas kompare al fremdaj valutoj, sed ankaŭ kompare al la samlanda dumetalisma valuto.
La nomo ne miksindas kun dumetala strio, kiu en la kazo de temperaturaj ŝanĝiĝoj adaptas sian formon kaj kurbiĝas respektive malkurbiĝas. Same ĝi ne miksindas kun dumetalaj moneroj, kiu produktiĝis el du malsamaj metaloj respektive alojoj, kies materiala valoro tamen ne havas rilaton al la valoro de la monero - ekzemplo por tiaj dumetale produktita monero estas la moneroj de 1 respektive 2 Eŭroj, aŭ tiu de 10 tajlandaj bahtoj.
János Bing
BING János estis rumanuja hungara aktoro naskita en Arad en 1883 kaj mortinta en Dora la 22-an de septembro 1965.
Kariero
János Bing estis vinkomercisto, artaĵkolektisto kaj okaza aktoro, kantisto en arada trupo de Mihály Szendrey. Li estis konstanta partnero de Erzsi Péchy, kiam ŝi gastludis en Arad. Lia loĝejo estis la renkontejo de artistmondo. Li estis mecenato de la hungaraj teatraj spektakloj de Arad. En 1951 li loksidiĝis en Israelo,
Universala Framasona Ligo
Dum la unua Universala Kongreso en Boulogne-sur-Mer estis fondita grupo kun la nomo Espero Framasona, ekde UK 1906 Esperanto Framasona, kiu havis kunvenojn dum ĉiuj postaj kongresoj. Dum la Universala Kongreso en Bern (1913) laŭ propono de Friedrich Uhlmann estis fondita pli ampleksa organizo sub la nomo Universala Framasona Ligo. La prezidanto iĝis la fama portugala politikisto kaj pacifisto Sebastiao de Magalhaes Lima. Zamenhof sendis saluttelegramon.
En 1913 en Parizo estis konsekrita la loĝio “Esperanto”apartenanta al la „Grande Loge de France”, n-ro 454. Zamenhof sendis al ĝi koran gratulleteron okaze de ĝia konsekro.
El la jaro 1926 proponis Eugen Lennhoff novan kaj pli konkretan rekonstruon de UFL, kiu agu sendepende de Esperanto-kongresoj. Ekestis naciaj grupoj, ekzemple en Germanio sub Prof. Heinrich Kraft. En 1928 partoprenis 700 partoprenantoj la kongreson en Vieno el 30 grandloĝioj.
En la jaro 1928 en Berlin Dro. Inĝ. Raoul Koner kaj la grandmajstro  Dro. Leo Müffelmann fondis la landan grupon por Germanio. Aktivaj membroj de la Ligo estis Kurt Tucholsky kaj Carl von Ossietzky.
En 1932 UFL kunvenis dum la Universala Kongreso en Parizo kaj konsilis al siaj membroj la lernadon kaj utiligadon de Esperanto.
Jean Zay, franca ministro pri edukado en la jaro 1938, konsilis la lernadon de Esperanto en libervolaj grupoj en lernejoj. Li estis membro de la loĝio "Grand Orient de France".
La 42-a Universala Kongreso en Marseille (1957) kun 1458 partoprenantoj estis organizita de Honoré Bourdelon kaj en 1978 fondiĝis la loĝio "LA VIVANTA LUMO", kiu eldonis framasonisman terminaron kun 180 terminoj.
Okaze de la 88a franca Esperanto-kongreso en Lyon la tri loĝioj organizis ekster la kongreso konferencon kun la titolo "Esperanto je la sojlo de 21-a jarcento"
fonto
Hubertus M. Schweizer (UFL-Deutschland), VON DEN ANFÄNGEN DER UNIVERSELLEN FREIMAURER LIGA en LA HEROLDO SPECIALA - SPEZIAL – SPECIAL – SPÉCIALE Septembro 2006, speciala eldono okaze de la 100-jara jubileo de Universala FramasonaLigo U.F.L., S. 57-61
Sury, Kurt v. Die Universelle Freimaurerliga. Statuten der Universala Framasona Ligo (germane: statutoj de la UFL). - Stuttgart : Holzinger, [ca. 1957] . - 23 S. Aŭstra Nacia Bibloteko : ZESP 704112-B.5.11
Supra Uele
Supra Uele estas unu el la novaj dudek ses provincoj de Demokratia Respubliko Kongo kreitaj en 2015, en la nordorienta parto de la lando. Laŭ oficiala takso el la jaro 2005 ĝi havis loĝantojn. Konsiderante ke la provinca areo estas kvadrataj kilometroj, el tio rezultas loĝdenso de po 21 homoj por kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Isiro.
La provincoj Ituri, Supra Uele, Tshopo kaj Malsupra Uele estis rezulto de la disigo de la iama Provinco Orientale.
La provinco ekhavas sian nomon laŭ la rivero Uele.
Universala Framasona Ligo
fonto
Espéranto et franc-maçonnerie, une siècle d'histoire : 1905 - 2005 ; Universala Framasona Ligo. - [Nice], 2005. - 25 S. . - (Suplemento ; 53,5 ) parte franca, parte esperanta,Aŭstra Nacia Biblioteko ZESP 1796009-B
La Frata Ceno : oficiala organo de la "Universala Framasona Ligo". - Wien : Universala Framasona Ligo, 1930, aperas malregule Aŭstra Nacia Biblioteko 703.736-C.Esp-
La Roche-l'Abeille
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
84926 Marywalker
84926 Marywalker estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Helena Hempel
Helena HEMPEL estis pola esperantistino. Naskiĝis en la 24-a de aprilo 1846 en vilaĝo Ternovo apud Lublino, mortis la en Lvovo. E-isto de 1899. (Nro 4724 laŭ ZA.) En 1906 elektita al la unua estraro de l' Societo Espero en Lvovo. Aktoris kaj reĝisoris kelkajn E teatraĵojn. Kunlaboris en multaj gazetoj, precipe en P E-isto. Trifoje laŭdatino de Floraj Ludoj kaj aliaj Lit. Konkursoj.
84926 Marywalker
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al Mary Walker, respondulino pri la instrumentaro por la misio OSIRIS-REx. Ŝi ankaŭ estis Administristino pri Instrumentaj Sistemoj kaj Helpanta Administristino de Projekto por la Polus-Orbita Vivmedia Satelito kaj Gvidanta Inĝenierino por la Sistemo de Teniĝa Regilo de la Rapida Polusbrila Kliŝa Eksplorilo.
NGC 1284
NGC 1284 (aliaj indikoj — PGC 12247, MCG -2-9-22, NPM1G -10.0134) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Yuki Fushimi
Yuki Fushimi (伏見 有希) estas japana futbalisto. Ŝi en 1994 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Koroido
Koroido estas la meza membrano de la okulglobo, inter la skleroto kaj la retino. Ĝi estas la nutra organo de la okulo, funkcias ankaŭ kvazaŭ ties senluma kamero kaj samtempe varmodona kamero por la tre delikataj retinaj ĉeloj. La sifiliso, tuberkulozo, anemio, grava miopio, denta, naza aŭ buŝa infekto, intesta memtoksiĝo ktp. povas kaŭzi koroiditon.
Hui, Dui kaj Lui
Hui, Dui kaj Lui Anaso, Huey, Dewey and Louie Duck, alilingve vidu sube, estas fikcia triopo da antaŭpuberaj knabaj anasidoj, kiuj havas homajn ecojn kaj aperas en multaj komiksoj kaj animaciaj filmoj de la kompanio Walt Disney Company. Ili estas identaj trinaskitaj fratoj kaj nevoj de Donaldo Anaso (angle Donald Duck). Laŭ pasporto iliaj plenaj nomoj cetere estus "Hubert, Deuteronomy and Louis Duck", sed tiel neniu nomas ilin - en tute klasika Esperanto oni teorie alternative ankaŭ povus nomi ilin Huĉjo, Duĉjo kaj Luĉjo -. La tri anasidoj estis inventitaj kaj unuafoje desegnitaj fare de Ted Osborne kaj Al Taliaferro, kaj unuafoje aperis en gazeta komikso la 17-an de oktobro 1937. En animacia filmo ili unua foje aperis la 15-an de aprilo 1938.
Hui, Dui kaj Lui estas la filoj de Della, la fratino de Donaldo. En la unuaj animaciaj filmoj, ili estis senditaj al sia onklo Donaldo nur por unu tago, laŭ la unuaj komiksoj, por pli longa tempo, ĝis ilia patro revenu el hospitalo - la tri knaboj kaŭzis lian enhospitaliĝon, fajrigante piroteĥnikaĵon sub lia seĝo. Kaj en la animaciaj filmoj kaj en la komiksoj, la knaboj neniam plu aŭdas pri siaj gepatroj, kaj restas ĉe la onklo, en dometo posedata de la onklo de Donaldo, Skruĝo MekAnaso (angle Scrooge McDuck), en la fikcia komunumo Anasurbo (angle Duckburg) de la same fikcia usona ŝtato Kalisoto (angle Calisota - klarigo pri ties nomo troveblas en la artikolo pri Anasurbo).
La knaboj aspektas same kaj vestiĝas preskaŭ idente, nur ke la ĉapo de unu anasido estas nigra-ruĝa (Hui, ), de la dua nigra-blua (Dui) kaj de la tria nigra-verda (Lui). Ankaŭ la agoj estas tre similaj, la fratoj ofte interkonsentas kaj multfoje iu el ili komencas frazon, la dua diras la mezan parton kaj la tria finas ĝin, por demonstri ke la tri fratoj pensas la samon kaj scias, kion la aliaj du knaboj volas diri. En la fruaj animaciaj filmoj, la tri ofte malbonkondutas kaj venĝas sin ĉe Donaldo kompense al iu malbona ŝerco, kiun la onklo celis al ili. En la fruaj komiksoj tamen, desegnitaj de Al Taliaferro kaj Carl Barks, la knaboj agas pli bonkondute, ofte helpante sian onklon Donaldo kaj la pra-onklon Skruĝo, kaj brilante pro enciklopediaj scioj, kiun ili ĉerpas el gvidlibro de sia skolta organizo. Komence ankoraŭ iom sovaĝetaj kaj spitemaj, la konduto de la knaboj daŭre pliboniĝas pro la bona efiko same de la skoltado kaj de la praavino Elvira Coot, kiun ĉiu karesnome vokas "Avino Anaso" (Grandma Duck).
En la komiksoj
Ene de la komiksoj pri Anasurbo, Hui, Dui kaj Lui kutime havas ŝosilan rolon en la historioj de sia onklo Donaldo aŭ la pra-onklo Skruĝo. Laŭ indikoj de la desegnisto Don Rosa, la tri naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 1940 en Anasurbo.
En la komikso Some heir over the rainbow ("Heredanto trans la ĉielarko"), Hui, Dui kaj Lui, kune kun la onklo Donaldo kaj ties kuzo Feliĉulo Ansero (angle Gladstone Gander), estas testataj fare de Skruĝo, kiu volas trovi heredanto(j)n por sia ekonomia imperio. Rakontante la legendon pri oro ĉe la fino de ĉielarko, la riĉulo sekrete disdonas 3000 dolarojn - 1000 al la tri knaboj, 1000 al Feliĉulo kaj 1000 al Donaldo. Donaldo per la mono pagas parton de la prezo de aŭto, kaj restas ŝuldanto de la resta prezo; Feliĉulo - konsiderante sin tro feliĉa por ke li bezonus iun monon - kaŝas la monon por pli posta tempo, kaj Skruĝo jam pensas nomumi ilin heredanto pro la zorga mon-depono. La tri knaboj tamen donas sian monon al nekonata viro, kiu bezonas ĝin por ekipi sin cele al serĉado de trezoro. Unue, Skruĝo estas ŝokita pro tiu senrespondeca fordonacemo, sed tiam la viro vere trovas la trezoron kaj pli ol repagas sian ŝuldon al la tri anasidoj. Tial do Hui, Dui kaj Lui iĝas la heredantoj de la riĉega pra-onklo.
Nomoj de la triopo en diversaj naciaj lingvoj
(Noto: Ekzistas diversaj nomoj en la hispana lingvo pro tio ke la komiksoj sendepende tradukiĝas, helpe de malsamaj gvidlinioj, en Hispanio, Meksiko, Kolombio kaj Ĉilio.)
Liste der Bewohner Entenhausens
Cifereca televido
La cifereca televido estas la cifereca alternativo al la analoga televido, en ĝi la sonaj, bildaj kaj aliaj informoj estas dissendataj sub formo de duumaj nombroj.
Meghalajaj subtropikaj arbaroj
La meghalajaj subtropikaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono en la hinda ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al montaraj subtropikaj humidaj foliarbaroj de orienta Barato. Ĝi okupas 41 700 kvadratajn kilometrojn, kaj ampleksas Ĥasi-Montetojn, Garo-Montetojn, kaj Jaintia-Montetojn de la barata subŝtato Meghalajo, kaj limtuŝantajn partojn de la subŝtato Asamo. La ekoregiono estas unu el plej biodiversec-riĉaj en Barato kun granda diverseco de birdoj, mamuloj kaj plantoj. Ĝi estas parto de la tutmondaj 200-regiono naga-manipuri-ĉin-montetaj humidaj arbaroj, kaj de la Hindoĉina biodiverseco-riĉaĵejo.
Cifereca televido
Tera Cifereca Televido
La Tera Cifereca Televido estas unu el la plej malnovaj metodoj por ricevi ciferecan signalon. Oni nomas ĝin aeran ĉar ĝi trairas radielektran antenon por sia transsendo.
Meghalajaj subtropikaj arbaroj
Priskribo
La ekoregiono kovras tiujn partojn de Ĥasi-Montetoj, Garo kaj Jaintia kiuj troviĝas super altitudo de 1 000 metroj. La subtropikaj arbaroj situas inter la tropikaj malaltaĵaj malsupra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj sude kaj okcidente, kaj la kvazaŭĉiamverdaj arbaroj de la bramaputra valo norde.
Cifereca televido
La sistemoj por cifereca televido en la mondo
Ne ĉiuj landoj adoptis la saman sistemon por cifereca televido, kiel montras la apuda bildo. Jen la diversaj sistemoj por fiksa ricevo:
Meghalajaj subtropikaj arbaroj
Priskribo
Ĝi estas unu el la plej humidaj ekoregionoj en la mondo, kun iuj lokoj, nome Mavsinram kaj Ĉerapunji, jare ricevante ĝis dek unu metrojn da pluvo.
Cifereca televido
La transiro al la cifereca televido
Fine de 2009, 10 landoj komplete ĉesigis analogan teran dissendon. Multaj aliaj landoj planas tion aŭ jam komencis la transiron. La unua lando, kiu transiris al la cifereca televido estas Luksemburgio, en 2006, sekvata de Nederlando poste en 2006, Finnlando, Andoro, Svedio kaj Svislando en 2007, Belgio (Flandrio) kaj Germanio en 2008, kaj Usono, Danio kaj Norvegio en 2009.
Meghalajaj subtropikaj arbaroj
Flaŭro
Ĝi estas centro de diverseco por la arbo-genro Magnolia kaj Michelia, kaj la familioj Elaeocarpaceae kaj Elaeagnaceae. Pli ol 320 specioj de orkidacoj estas indiĝenaj en Meghalajo. La endemia Nepenthes khasiana estas nuntempe minacata specio.
Cifereca televido
La transiro al la cifereca televido
La dissendo de analoga televido tra tera vojo ĉesos por tri kvaronoj de la franca loĝantaro en la 30-a de Novembro 2011. La Supera Konsilio pri Aŭdvido decidis la ĉesigon de la dissendo de la televidaj servoj en Bretonio per analoga tekniko en la 26-an de Majo 1999.
[[Dosiero:Worldmap digital television transition.svg|eta|dekstra|400px|Transiro de la analoga televido al la cifereca televido en la mondo.
Legendo:
]]
Meghalajaj subtropikaj arbaroj
Flaŭro
La maturaj arbaroj havas densan subarbaraĵon de bambuoj kaj kanoj, kun Dendrocalamus hamiltonii speciale komuna. La arboj estas ornamataj de grimpoplantoj kaj epifitoj.
Faŭno
La ekoregiono gastigas 110 mamulospeciojn, neniu el ili estanta endemia. La specioj inkludas la tigron (Panthera tigris), la nebulan neofelison (Neofelis nebulosa), la azian elefanton (Elephas maximus), la montaran kuonon (Cuon alpinus), la malajan urson (Ursus malayanus), la hindan longlipan urson (Melursus ursinus), Lutrogale perspicillata (musteledoj), la grandan hindan zibeton (Viverra zibetha), la ĉinan manison (Manis pentadactyla), la hindan manison (Manis crassicaudata), la asaman makakon (Macaca assamensis), la stumpvostan makakon (Macaca arctoides), Semnopithecus pileatus (cerkopitekedoj), kaj la blankbrovan gibonon (Hylobates hoolock).
Varajlingva Vikipedio
La varajlingva Vikipedio - en pluraj listoj de vikipedioj ankaŭ nomata ŭarajlingva Vikipedio - estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la varaja lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Waray-Waray Wikipedia. La projekto fondiĝis en septembro 2005 kaj atingis 100 000 artikolojn en aŭgusto 2010. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Karakterizaĵoj
Menciindas ke laŭ la stato de novembro 2012 la plej multaj artikoloj estas minimumaj tekstoĝermoj kreitaj fare de robotoj, kiuj post la aŭtomata kreo restis en tia minimuma stato. Uzo de ŝablonoj kaj de internaj ligiloj por gvidi de artikolo al alia similtema artikolo laŭ la stato de aŭtuno 2012 ankoraŭ apenaŭ uzatas. La ĉefpaĝo (vidu ekranbildon sube) laŭ tiu stato kompare mallarĝas, kaj iuj informoj (ekzemple la listo ĉefpaĝa pri alilingvaj vikipedioj) ŝajnas malofte esti aktualigataj.
En aŭtuno 2012 estis proksimume 3,4 milionoj da denaskaj parolantoj de la varaja lingvo (en 2000 laŭ la retejo etnologue.com estis 2,5 milionoj), precipe en la orienta parto de la insularo Bisajoj de la ŝtato Filipinoj. La varajlingva Vikipedio estas unu el pluraj vikipediaj branĉoj prizorgata de la nacia asocio Wikimedia Philippines, kreita en aprilo 2010. Laŭ la nombro de parolantoj, inter la aliaj lingvoj kies vikipediajn branĉojn prizorgas la filipina asocio plej grandas la tagaloga lingvo, kiun denaske parolas pli ol 23 milionoj kaj kiel dua lingvo regas pli ol 80 milionoj da homoj sur la insulara ŝtato Filipinoj kaj la insulo Gvamo - la tagaloglingva vikipedio laŭ la stato de novembro 2012 havis nur duonan kvanton da artikoloj kompare al la varaja eldono, sed laŭ tiu stato havis kompare pli ampleksajn kaj signife pli bone interne interligitajn artikolojn.
Otoman–Mamluka Milito (1516–17)
La Otoman–Mamluka Milito de 1516–1517 estis la dua grava konflikto inter la Egiptia Mamluka Sultanlando kaj la Otomana Imperio, kiu kondukis al la faligo de la Mamluka Sultanlando kaj al la aligo de Levantenio, Egiptio kaj la Arabia Duoninsulo kiel provincoj de la Otomana Imperio. Tiu milito transformis la Otomanan Imperion el regno de marĝenoj de la Islama mondo, ĉefe situa en Anatolio kaj Balkanio, al granda imperio kiu enhavis tradiciajn teritoriojn de Islamo, kiaj la urboj Mekko, Kairo, Damasko kaj Halepo. Ĝi plue estis tamen regata el Istanbulo.
Kannawurf
Eksteraj ligiloj
https://www.vg-kindelbrueck.de/freizeit-tourismus/schloss-kannawurf/ informa paĝo pri la kastelo Kanabrück en retejo de la komunumaro]
Mourid Barghouti
Mourid Barghouti (مريد البرغوثي:, Murīd al-Barghūthī; n. la 8-an de julio 1944 – m. la 14-an de februaro 2021) estis palestina poeto kaj verkisto. Li naskiĝis en Deir Ghassana, Mandata Palestino.
Vularija
Situo
Vularija situas sur ebenaĵo.
Saint-Hilaire-les-Places
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Lombard (Doubs)
Lombard estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Lui
Pri la aliaj signifoj de LUI rigardu en LUI.
Lui Anaso, angle Louie Duck, estas unu el tri antaŭpuberaj knabaj anasidoj, kiuj havas homajn ecojn kaj aperas en multaj komiksoj kaj animaciaj filmoj de la kompanio Walt Disney Company. Lui kaj la du aliaj anasetoj estas identaj fratoj kaj nevoj de Donaldo Anaso (angle Donald Duck) - el la triopo Lui rekoneblas pro tio, ke lia ĉapo estas nigra-verda. Laŭ pasporto la plena nomo de la anaseto cetere estus "Loudovic (Louis) Duck", sed tiel neniu nomas lin - en tute klasika Esperanto oni teorie alternative ankaŭ povus nomi lin Luĉjo.
Nomoj de Lui en diversaj naciaj lingvoj
(Noto: Ekzistas diversaj nomoj en la hispana lingvo pro tio ke la komiksoj sendepende tradukiĝas, helpe de malsamaj gvidlinioj, en Hispanio, Meksiko, Kolombio kaj Ĉilio.)
Rebekka Bakken
Rebekka Bakken (naskiĝis en 1970 je Oslo, Norvegujo) estas norvega kantistino plivastasence atribuenda al ĵazo. Ŝia voĉo etendiĝas trans pluraj oktoj.
Vivo
Jam infanaĝe Rebekka Bakken, alkreskanta proksime de Oslo, kontaktis ene de la familio kun muziko. La patro estas nervokuracisto, la patrino instruisto. Ŝi ludis violonon kaj pianon kaj kantis norvegajn popolkantojn kaj preĝejajn kantojn. Junaĝe ŝi kolektis spertojn kiel kantisto en bandoj el la norvega ritmenblusa, rokmuzika kaj funka mondeto. Post ĉesigo de sia studo de filozofio kaj ekonomio ŝi transloĝiĝis en 1995 al Novjorko, por sin dediĉi al sia kantista kariero. Ŝi komencis verki proprajn komponaĵojn kaj tekstojn. Je tio la influo de ĵazo pli kaj pli kreskis. Fine de la 1990-aj jaroj ŝi konatiĝis kun la aŭstra ĵazgitaristo Wolfgang Muthspiel. La publikaĵoj ekestintaj duope kun li en 2001 kaj 2002 famigis ŝin al pli granda rondo da aŭskultantoj. Ankaŭ ankoraŭ en Novjorko Rebekka Bakken renkontis la germanan pianistinon Julia Hülsmann. El ĉi tiu renkontiĝo ekestis la disko Scattering Poems publikigita en 2003, en kiu Rebekka Bakken interpretis pri la muziko de la Triopo Julia Hülsmann tekstojn de la usona poeto E. E. Cummings. En la sama jaro ŝi forlasis Novjorkon kaj trovis en Vieno novan hejmurbon.
Diskeldonejo Universal kontraktis kun la kantistino, post studioregistradoj en Oslo ĉe Bugge Wesseltoft ŝi publikigis en 2003 sian unuan solodiskon, al kiu sekvis dua en la jaro 2005. La du sonregistraĵoj estas alte kantverkistaj, tamen ili ne komplete sin forturnis de ĵazo. Je la sonregistradoj al sia tria solodisko I keep my cool, kiu aperis septembron de 2006, Bakken ricevis muzikan akompanon de sia samlandano Eivind Aarset. Ŝian kvaran albumon Morning Hours produktis Craig Street en 2009. Bakken nun vivas sen Svedujo.
Distingoj
Ŝia sondisko Scattering Poems verkita kun la triopo de Julia Hülsmann en 2003 estis distingita per la Germana Ĵaz-Premio. En 2006 Rebekka Bakken estis nomumita en la kategorio "Nacia ĵaza/blusa/popolmuzika albumo de la jaro" unuafoje por Aŭstra Muzikpremio Amadeo. En 2007 ŝi gajnis tiun ĉi laŭ la sama kategorio.
Suda Kurdufano
Suda Kurdufano (جنوب كردفان: Ǧanūb Kurdufān) estas unu el la 18 subŝtatoj de Sudano. Ĝi havas areon de kaj proksimuma loĝantaro de proksimume  homoj (2000). Kaduqli estas la ĉefurbo de la subŝtato. Ĝi estas centrita ĉe la Nuba Montetoj. Iam ĝi estis supozita ke la regiono de la nuna Suda Kurdufano estis la sola en Sudano kiu estas taŭga por produkti petrolon, sed post iom da jaroj petrolo ankaŭ estis eltrovita en najbara subŝtato Blanka Nilo eĉ en pli grandaj kvantoj.
Motrogon (monto)
Motrogon (1017,8 m s.m.) estas monto de vulkana montaro - Vihorlataj montoj, kiu kuŝas en orienta Slovakio ĉe slovak-ukrainia limo.
Priskribo
La monto kuŝas en ĉefa motoĉeno de la Vihorlata montaro, super vilaĝo Zemplínske Hámre kaj super la lago Mara okulo. La montopinto estas arbaroza pro tio ne ofertas rigardon. Ĝi estas kovrita per fagaj praarbaroj. En la norda valkaldrono de monto kuŝas kelkaj raraj malnovaj torfejoj: (Postavka, Kotlík, Ďurová mlaka), kiuj sinsekve kovriĝas per vegetacio kaj mortiĝas. Ili estas gravaj por konado de evoluo de kreskaĵo en la orienta Slovakio dum holoceno de lasta glacia epoko.
Naturprotekto
La monto apartenas al Landprotektita areo Vihorlat. Sur la monto troviĝas ankaŭ natura memoraĵo kun sama nomo vidu Motrogon. Fagaj praarbaroj de ĉi teritorio ankaŭ apartenas al protektita areo Vihorlat, kiu estis deklarita de UNESCO, kiel monda natura heredaĵo de homaro kune kun aliaj 9 slovakaj kaj ukrainiaj fagaj praarbaroj sub la komuna nomo de ensemblo  - Karpataj fagaj praarbaroj. Ĉi areo enhavas suprajn partojn de ĉefa montoĉeno de la montaro iranta de Vihorlat (okcidente), Motrogon, Snina ŝtono, Nežabec ĝis Fedkov (oriente) kaj kun arbaroj en la valo ĉe Morské oko.
Aliro
La monto estas alirebla per turista markita piedvojo:
Jiří Mucha
Jiří MUCHA (naskiĝis la 12-an de marto 1915, mortis la 5-an de aprilo 1991) estis ĉeĥa verkisto, aŭtoro de aŭtobiografiaj romanoj kaj studoj pri sia patro, pentristo Alfons Mucha.
NGC 1285
NGC 1285 (aliaj indikoj — PGC 12259, MCG -1-9-26, IRAS03154-0728) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(36922) 2000 SN209
(36922) 2000 SN209 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, kiuj orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero. . Ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
15094 Polimelo
15094 Polimelo estas troja asteroido de Jupitero orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomo de Polimelo, edzino de Menetio kaj patrino de Patroklo, laŭ Higeno.
Tullumayo
La rivero Tullumayo (Tuljumaĝo) estas rivero en la Regiono Kusko, Peruo. Ties elfluejo trapasas la historian kernon de la urbo Kusko kaj estas majoritate entubigita. Estas unu de la du riveroj, kun la rivero Saphy en kies valo establiĝis la zono de la reĝaj palacoj de inkaoj.
La rivero separas la kvartaloj San Blas kaj San Cristóbal kiuj estis ligitaj per pontoj ĝis en la unuaj jardekoj de la 20-a jarcento, pere de programo de urba modernigo, oni entubigis komplete la riveron ĝis la zono de Pumakĉupan kie ĝi kunfluasa kun la rivero Saphy - kiu same fluas entubigita sub la stratoj de Kusko - formante la riveron Huatanay.
Nagygeresd
Nagygeresd [nadjgereŝd] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár.
Situo
Nagygeresd situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Bük troviĝas 17, Sárvár 19, Csepreg 21, Celldömölk 27 km-ojn.
Famuloj
En la iama Kisgeresd naskiĝis inventisto Benő Doktorics.
Premier VD
-
Premier estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 188 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,12 km², de kiuj 43,6% estas kovritaj de arbaro, 51,8% servas por agrikulturo kaj 2,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Premier limas en nordo al Les Clées, en oriento al Bretonnières, en sudo al Romainmôtier-Envy, en sudokcidento al Vaulion, kaj en nordokcidento al Vallorbe.
Trafiko
Laŭlonge de la suda komunumlimo de Premier pasas la kantona ĉefvojo n-ro 130 de Orbe trans la pasejo Pétra-Félix al la Lago de Joux. La vilaĝo Premier mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas pere de du konektaj vojoj de la kantona ĉefvojo el sudo kaj pere de kurboriĉa pasejvojo de Vallorbe en nordo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 10 kilometrojn oriente de la komunumo apud Chavornay. Pere de la poŝtaŭtolinio de la stacidomo de Croy al Vaulion la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Premier datiĝas el la jaro 1403 kiel Prumyer. En la 14-a jarcento sur la teritorio de la nuna komunumo Premier estis menciita vilaĝo kun la nomo Lanfrey, kiu estis forlasita en la 15-a jarcento. Dum mezepoko Premier apartenis al la Senjorujo Romainmôtier, kiu sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 estis berna voktejo. Post la Helveta Revolucio Premier estis parto de la Distrikto Orbe, kiu estis surbaze de la administra reformo de 2006 kun efiko de la 1-a de januaro 2008 integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Montecorice
[monteKOriĉe] estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Blazio, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Castellabate, Perdifumo, San Mauro Cilento kaj Serramezzana.
Molino de Villobas
Molino de Villobas [moLIno debiLJObas] (O Molín de Villobas) estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la sudo de la komarko Alto Gállego (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco.
La loĝloko Molino de Villobas estas en la suda valo Guarguera borde de la rivero Guarga mem, fakte ĉe la ŝoseo A-1604. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj. Proksime estas Gésera kaj San Esteban de Guarga.
Historio
Temas pri malgranda domaro, formita de farunmulejo, kiu nomis la lokon, kaj helpaj konstruaĵoj. La muelejo, estas datita en 1818, laŭ la lintelo en ĉefpordo. Tamen ne estas informo pri loĝantaro ĝis la unua kvarono de la 20-a jarcento, apartenanta al la historia municipo Gésera. ​
Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico.
Dum la Hispana Enlanda Milito, Molino de Villobas suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). En la fino de la 1970-aj jaroj la loko senhomiĝis, sed poste venis novaj loĝantoj. Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Molino de Villobas oni malaltiĝis el 12 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj nur kvar loĝantoj (2019).
Aktualo
La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. Ĉefaj altiraĵoj estas naturaj lokoj ĉe la rivero kaj la muelejo mem.
Numerikaj kapabloj en Down-sindromo
Uloj kun Down-sindromo havas malbonajn numerikajn kapablojn. Laŭ modelo de Dehaene estas tri partoj, el kiuj parola sistemo kaj sistemo de arabaj ciferoj estas malpli efektivaj, sed analoga sistemo estas normala.
Numerikaj kapabloj en kognitiva profilo
Uloj kun Down-sindromo pleje havas intelektan malkapablon (IQ 20-80), kaj iliaj lingvaj kapabloj estas pli malbonaj ankaŭ kompare al ilia inteligento. Speciale, lingva mallongtempa memoro estas tre malbona ankaŭ kompare al iliaj lingvaj kapabloj. Pli malsimpla la tasko, des pli granda iĝas tiu diferenco. Spac-vida memoro estas pli bona ol normale. Matematiko uzas lingvajn kapablojn kaj mallongtempan memoron, do ĝi iĝas la plej malbona partio, legado estas kutime pli bona per du jaroj. Diferencoj inter uloj estas pli grandaj: Bird kaj Buckley havis lernantojn, kiuj dekjare povis kalkuli per nombroj kun tri digitoj, adicii frakciojn, kaj povis lerni kun infanoj kun normala inteligento, kaj lernantojn, kiuj adoleskante ne povis kalkuli ĝis 20.
Kalkulaj kapabloj de uloj ligas kun sia inteligento. Lau Caycho kaj liaj kunuloj, la infanoj kalkulis kaj donis x objektojn en numera spaco ĝis 18, kiel infanoj kun sama aĝo de inteligento. Aliaj montris, ke tiu ne ĉiam estas rekonebla, ĉar oni havas uzi bonajn metodojn, konvenajn mezurilojn, kaj planka efiko en normigaj testoj de inteligento. Mezuro de inteligenteco en Down-sindromo estas tre malsolida, oni povas mezuri tre malsaman inteligenton ankaŭ en du semajnoj. Rilato kun mensa aĝo estas pli probabla, ĉar laŭ testoj pasiva vortprovizaro, kiu rilatas kun mensa aĝo forte kunmovas al numerika povumo, speciale en kalkulado, kiu bazas sur parola sistemo.
Lingva sistemo
Lingva kapablo de uloj estas pleje malbona, precipe lingva labormemoro havas mallarĝan kapaciton. Ne estas surprizo, ke ili ne povas uzi ĝin ankaŭ en matematiko. Ili havas problemon kun lernado de sekvencoj (unufoje lernite ili ne maltrafas ordon); fari mentalajn operaciojn (kiu bazas parte sur lingvaj kapabloj); memori matematikajn konojn longtempe; kaj kompreni matematikajn taskojn. Rolo de lingva sistemo estas montrita per tiu, ke la uloj havas pli ofte neutrologiajn diferencojn en temporala lobo (larĝa fosaĵo de Sylvius, malgranda planum temporale kaj superior temporala gyrus, kaj aliaj) kaj inferior frontala krusto (regiono de Broca).
Analoga kvantitativa sistemo
Analoga kvantitativa sistemo estas sendependa de la lingva sistemo, do se la uloj havas problemojn kun matematiko nur pro la lingvo sistemo, la analoga sistemo devas prilabori bone. Komparaj spektaj eksperimentoj kun 2-3 jaraj infanoj kun Down-sindromo kaj Williams-sindromo kun sama mentala aĝo ne povis montri, ke infanoj kun Down-sindromo povas vidi diferencon inter malgrandaj kvantoj. Sed tiu ekzamenoj ne estas konfideblaj, ĉar ili necesas pli tempon por prilabori informon.
Parietala lobo laboras pri analoga kvantitativa sistemo; la datoj estas inkonzistaj, ĉu estas anomalioj en tiu regiono. Oni ne povis demonstri anomalion en intraparietalis sulcus.
Sistemo de arabaj nombroj
Laŭ Brigstocke kaj lia kunlaboristoj, ke dum tipike evolvantaj infanoj sesjare korelas akureco de adicio de nombroj kun rekonado de longoj kaj grandeco de arabaj nombroj, uloj kun Down-sindromo 11-15 jare nur takso de grando de punktaj aroj korelas kun akureco de adicio, simile al 4-5 jaraj tipike evolvantaj infanoj. La grupo pensas, ke reprezento de nombroj de uloj kun Down-sindromo estas tipika, sed ili malfruas ligi kvantojn kun arabaj nombroj. Nome komparinte ulojn kun Down-sindromo kaj ulojn kun William-sindromo estis uloj kun Down-sindromo ĉe plafono en naŭ taskoj, kaj nur ligi kvantojn kun arabaj nombroj estis escepto.
Oni povis trovi funkcionan anomalion en fusiform gyrus, sed nur dum lingvaj taskoj.
Ebloj por korekto
Kapabloj de infanoj kun Down-sindromo estas pli bonaj, se ili lernas kun tipike evolvantaj infanoj. Pli junaj infanoj montras pli bonajn kapablojn; la kialo estas, ke ili lernas laŭ pli modernaj metodoj.
Laŭ Martinez ankaŭ adultoj povas evolvi. Komence geometrio kaj kalkulado povas esti instruitaj separite. Poste oni devas kalkuli ankaŭ en geometrio, sed kapnombrado denove ne estas deviga por solvi tiujn taskojn. Por helpi malbonan verbalan memoron ili povas uzi liniilon kaj kalkulilon. Logikaj taskoj estas solveblaj ankaŭ videble, kun objektoj kaj desegnoj.
Numicon estas ankaŭ uzebla vizuala-taktila matematika ilo, sed oni ne povis trovi signifikan diferencon inter ĝi kaj aliaj iloj. Ĝi estis uzebla pleje por tiuj, kiuj lernis adicion kaj subtrahon, uzis la ilon personale adaptite al ili, kaj uzis ĝin regulare. Laŭ esploristoj kaj instruistoj ĝi estis uzebla ĉe 37% de lernantoj, kaj la testoj estis denove maloportunaj por mezuri evoluon de infanoj.
En Down-sindromo oftas ankaŭ sensoorganaj disturboj, ekzemple aŭdaj, vidaj kaj ekvilibraj problemoj, kiuj efikas ankaŭ matematikan kapablon. Ankaŭ mana lerteco devas esti evolvita. Por helpi pli bone evolvi oni necesas helpi spikajn problemojn kaj konstrui memfidon.
Sušice (apartigilo)
Sušice estas nomo por pluraj setlejoj Ĉeĥio.
Radhošť
Radhošť (legu Radhoŝtj) estas nomo por municipo kaj por monto en Ĉeĥio.
Flago de Trinidado kaj Tobago
La nacia flago de Trinidado kaj Tobago estis adoptita en 1962. Ĝi estas flago el ruĝa koloro kun nigra bendo kun blankaj bordoj kiu diagonale transiras ĝin. La ruĝo simbolas la afablecon de la popolo kaj la sunlumo. Blanko reprezentas la egalecon kaj la maron. Nigro reprezentas la kuraĝon kaj unuecon de la lando.
Ivan Gonĉarov
Ivan Aleksandroviĉ Gonĉarov (ruse Иван Александрович Гончаров) naskiĝis la 18-an de junio 1812 (n.s.) en Simbirsko (nune Uljanovsko) situanta ĉe bordo de Volgo, en familio de riĉa negocisto. Li mortis la 27-an de septembro 1891 en Sankt Peterburgo. Li estas granda rusa verkisto. Lia familia nomo Gonĉarov estas derivaĵo de la rusa vorto "Gonĉar" t.e. "Potisto".
Lia patro, Aleksander Ivanoviĉ Gonĉarov estis grenisto. Li mortis en 1815, kiam Ivan estis triaĝa knabo. Lia patrino nomiĝis Avdotia Matvejevna. Post morto de ŝia edzo, ŝi memstare edukis kvar infanojn (du filojn kaj du filinojn). Por tio ĉi ŝi ne ŝparis monon.
Baptopatro de Ivan estis eksa maroficiro Nikolao Tregubov. Per rakontoj pri sia militservo kaj multaj ekspedicioj, li multe influis je apero de mondkoncepto de la adoleskulo. Ekde 1820 Ivan lernis en la prestiĝa pensionato situanta ĉe mala bordo de Volga rivero. Tie li multe legis kaj tiam aperis lia pasio al literaturo.
Ekde 1822 ĝis 1830 Ivan studis en moskva Komerca instituto.
En 1831 li komencis studi en moskva universitato, kiun li sukcese finis en 1835.
Poste li oficis kiel tradukisto en Ministerio pri financoj situanta en Sankt Peterburgo.
Oktobre de 1852 Gonĉarov membriĝis en la ĉirkaŭmondan ekspedicion kiel asistanto de ĝia estro – vicadmiralo Jefim Putjatin. Lia rezidejo estis fregato “Pallada”. Ĉefa celo de la malfacila, longtempa ekspedicio (ĝi daŭris du kaj duono jarojn) estis inspekto de la rusaj proprietaĵoj en Alasko, kiu tiutempe apartenis al Rusia Imperio, kaj establo de politikaj kaj komercaj interrilatoj kun Japanio, tre severe gardinta tiam siajn sendependecon kaj izolecon de ceteraj landoj de la mondo.
Ekde 1858 Gonĉarov oficis kiel cenzuristo kaj kontrolis eldonitajn librojn kaj presaĵojn en Rusio. En 1860 li iĝis akademiano de Peterburga Akademio.
En 1871 Gonĉarov eksiĝis.
Lastajn jarojn de sia longa (79j.) vivo li travivis sole en modesta apartamento el tri ĉambroj troviĝinta en Moĥovaja str., St. Peterburgo. Tie li mortis la 27-an de septembro 1891. Ivan Gonĉarov estis sepultita en tombejon de Aleksander Nevskij Laŭro de Sankt Peterburgo. Li ne estis edzo kaj havis neniun filon.
Liaj ĉefverkoj
Kelkaj liaj verkoj aperis en la gazeto Sovremennik kaj kelkaj enestas en lernolibroj en moderna Rusio.
Oblomovismo
Protagonisto de lia romano “Oblomov”, Ivan Iljiĉ Oblomov, per volo de la aŭtoro, donis sian nomon al eldiro “oblomovismo” (ruse “oбломовщина”). Ĝin oni uzas por difini certajn negativajn trajtojn de iuj reprezentantoj de la rusa etno.
Nicholas Ostler
Ostler studis ĉe la Universitato de Oxford, kie li ekzameniĝis pri la greka, la latina, filozofio kaj ekonomio. Li poste studis ĉe Noam Chomsky en la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, kie li doktoriĝis pri lingvistiko kaj Sanskrito.
Li estas la nuntempa prezidanto de la Fondaĵo por Minacataj Lingvoj; li vivas en Bath, Anglio.
Ostler iugrade scias 26 malsamajn lingvojn - la lingvoj, kies tekstojn li uzis ekzemple por siaj libroj, kiel li klarigas en la libro La lasta Lingua Franca.
Libro La lasta Lingua Franca: La angla ĝis la reveno de Babelo (2010)
La libro prognozas ke la angla iom post iom perdos sian internacian funkcion. Resumon Ostler donas en intervjuo kun la gazeto The Guardian: "La angla progresas nuntempe, progreso kiu verŝajne estas sen precedenco en la monda historio. Sed la monda historio estas plena je lingvoj, kiuj dominis por iom da tempo, sed ne plu ekzistas tro multaj de ili nun. Do la esenca ideo estas vidi, kio okazis al ili, kaj vidi, ĉu tio povus eble esti signifa por la situacio de la angla, kiu estas la lingua franca de la mondo hodiaŭ." Li substrekas la diferencon inter la akirado de la angla kiel gepatra lingvo kaj kiel poste lernata lingvo, lingua franca. Do, li asertas ke la simpligita versio de la angla, Globish, restos tiel longe, kiel oni bezonas ĝin; sed, ĉar ĝi ne estas adoptita kiel gepatra lingvo, ĝi ne transiras al la statuso kiel unua bazo, la esenca unua bazo por la longtempa travivo de lingvo.
Flago de Gujano
La flago de Gujano, konata kiel La Ora Sagpinto, estas la flago de Gujano ekde majo 1966 kiam la lando sendependiĝis de Britio. Ĝin dezajnis Whitney Smith, usona flagisto, sed sen la blankaj kaj nigraj linioj, kiujn aldonis proponoj de la Kolegio de Armoj en Britio. La proporcio estas 3:5. La koloroj estas simbolaj: verda por agrikulturo kaj arbaroj, blanka por riveroj kaj akvo, ora por minerala riĉaĵo, nigra por la eltenivo, kaj ruĝa por fervoro kaj dinamiko.
Nicholas Ostler
Libro Imperio de la vortoj (2005)
El la antaŭparolo de Nicholas Ostler al la verko (laŭ la ĉeĥa traduko):
Flago de Gujano
Historiaj flagoj
Kiam ĝi estas parto de la brita imperio, la flago de gujano estis brita blua flago kun kolonia kantono. Neoficiala ruĝa versio uziĝis sur la maro. La unua flago ekestis en 1875 kaj ŝanĝiĝis iomete en 1906 kaj 1955. Kiel ĉiuj britaj flagoj, la koloniaj flagoj de Gujano estas ĉiuj je proporcio 1:2.
Nicholas Ostler
Libro Imperio de la vortoj (2005)
„Sen la funkcio de lingvo la homa pensado estas neebla, sed ekzisto de pura, nediferenciga lingvo estas nura fantazio de filozofoj. Ĉiu lingvo ekzistas ankaŭ en lokaj variantoj. Ne la regantoj, ŝtatoj kaj ilia milita aŭ ekonomia potencoj decidas pri la kreado de la historio de la mondo. Lingvo estas ligilo de ĉiu homa socio, en kiu ĝi prezentas bazon de la komunikado, sed samtempe ankaŭ esprimilon kaj fonton de iloj, kiuj ebligas konservi kaj plue transdoni spertojn. Ĝi estas viva organo konstante ŝanĝiĝanta.“
Sur pli ol 600 paĝoj la aŭtoro prezentas eminentan rigardon al la evoluo, kresko kaj malapero de konataj kaj eĉ malpli konataj lingvoj ekde la komenco de la historio. El ĉi tiu perspektivo li deduktas kaj proponas eblan prognozon por ili. Rigardante tiel la estonteco de la ekspansio de la angla lingvo aspektas malhele - per similaj vortoj profetas la brito Ostler.
Esperanto
Li proponas prognozon nur pri la ĝis nun vaste uzataj lingvoj kaj pri ilia nuna funkcio kiel lingua franca. La evoluon de estontaj pontlingvoj, kiujn pritraktas la nova faka branĉo interlingvistiko, li ne tuŝas; li eĉ ne mencias novajn planlingvojn kaj la semiotikan pritrakton de la lingvoj li lasas al Umberto Eco.
En la tuta verko estas mallonga mencio nur pri unu nova planlingvo, pri Esperanto. Tute marĝene li mencias ĝin en sia pritakso de la ĉina lingvo en ambaŭ ĝiaj ĉefa kaj sekundara funkcioj. En lia verko legeblas (laŭ la ĉeĥa traduko, p. 197): „La ĉina imperiado finis en 1911. Eksplodis ĝenerala sopiro modernigi la landon en eŭropa stilo. Elmergiĝis eĉ propono nuligi la ĉinan lingvon kaj anstataŭi ĝin per Esperanto, artefarita lingvo, bazita je eŭropaj lingvoj je la fino de la 19-a jarcento, kiu en tiu tempo ĵus ambiciis fariĝi internacia komunika lingvo.“ Videble la profunda, distinginda historia esploro de imperioj vortaj fare de Nicholas Ostler ignoris eblan evoluon de novaj, ĝis nun nekonataj, ĉar ankoraŭ neekzistantaj aŭ nur ĝermantaj imperioj vortaj.
Johann Caspar Kerll
Johann Caspar Kerll (* 9-a de aprilo, 1627 – † 13-a de februaro 1693) estis Germana baroka komponisto kaj orgenisto. Kvankam li estis unu el la plej famaj komponistoj siatempaj kaj kiel genia komponisto kaj kiel elstara instruisto, niatempe Kerll estas preskaŭ forgesita kaj lia muziko estas malofte ludata aŭ registrita.
Vivo
Kerll estis la filo de Caspar Kerll kaj Catharina Hendel (ili geedziĝis en 1626). Li naskiĝis ĉ. 1627 en Adorf, kie lia patro deĵoris kiel orgenisto ĉe la preĝejo Michaeliskirche (nomumita post kiam li konstruis la preĝejan orgenon kune kun Jacob Schädlich ). Caspar Kerll supozeble edukis sian filon muzike kaj evidente Johann Kaspar montris eksterkutimajn muzikajn kapablojn; ĉ. 1641 li jam komponis kaj iom poste dum la fruaj 1640-aj jaroj li iris al Vieno por studi ĉe Giovanni Valentini, kortegokapelestro kaj komponisto. La profesia kariero de Kerll komencis en Vieno, kie li deĵoris kiel orgenisto kaj daŭris ĝis proksimume 1647/48, kiam la arkiduko Leopold Wilhelm de Aŭstrio (tiam la gubernatoro de la Hispanaj Nederlandoj) dungis lin kiel ĉambrorgenisto por la nova rezidopalaco en Bruselo.
Dum la sekvaj jaroj Kerll iel kapablis kombini vojaĝadon kun laborado en Bruselo sen perdi sian dungitecon. Unue Leopold Wilhelm sendis lin al Romo por studi ĉe Giacomo Carissimi. Tio okazis ĉ. 1648/49; eble Kerll trafis sur Johann Jakob Froberger kaj studis kune kun li. Reveninte por mallonga tempo al Bruselo li forlasis ĝin en la vintro de 1649 al 1650 vojaĝanta al Dresdeno. Li ankaŭ ĉeestis la geedziĝo de Filipo la 4-a de Hispanio kaj Maria-Anna de Aŭstrio, vizitis Vienon kelkajn tempojn en 1651 kaj 1652 kaj pasis kelktempon en Göttweig kaj Moravio. Abraham van den Kerckhoven anstataŭis Kerll dum ties foresto kaj finfine sukcedis lin en 1655, kiam Kerll definitive foriris.