cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zákřov
Historio
Renovigo de la vilaĝo okazis en la jaro 1787, kiam la korto estis disparceligita kaj vendita al domaristoj, kiuj ĉi tie konstruis 24 domoj. Tiuj estis jam dekomence senigitaj de korvea devo.
Memstareco la viĝo akiris en la jaro 1910 kaj ĝi retenis ĝisn ĝis la jaro 1975, kiam ĝi estis alligita reen al Tršice.
Fine de la dua mondmilito, la 18-an de aprilo 1945 la municipo estis ĉirkaŭigita fare de wehrmacht kaj fare de membroj de 574-a kozaka regimento (iam malĝuste markita kiel Vlasova armeo) pro suspekto, ke loka municipo estas centro de partizana rezistmovado. La viroj pli junaj ol 50 jaroj estis forkondukitaj en urbodomon ĝis Velký Újezd kaj poste al arbara solejo Kyjanice. Tie ili fermis ilin en lignan kabanon kaj tiun ili antaŭvespere la 20-an de aprilo bruligis. Neniu el la 19 viroj supervivis tiun ĉi masakron, la plej maljuna el ili estis 17-a jara. Tiun ĉi eventon ĝis hodiaŭ rememorigas monumenteto en vilaĝplaco kaj ankaŭ ĉe loko, kie la tragedio okazis.
Měcholupy
Nomon Měcholupy portas pluraj setlejoj:
Peruc
Peruc estas kampurbo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny oriente de la distrikta urbo Louny kaj proksime de rivero Ohře. Vivas ĉi tie. Norde de la kampurbo troviĝas naturmemorindaĵo Galerio Stradonice.
Historio
Kun efikeco de la 1-a de decembro 2006 estis la 10-an de novembro 2006 al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Vacanovice
Vacanovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Tršice en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 3 km okcidente de Tršice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 36 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Vacanovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,75 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.
Monumento Zákřovský Žalov
Monumento Zákřovský Žalov estas monumento de tragedio el fino de la dua mondmilito establita la 31-an de oktobro 1949 en arbaro ĉe Kyjanice proksime de Velký Újezd (en distrikto Olomouc) omaĝe de 19 brulmortigitaj loĝantoj de vilaĝo Zákřov pro onidira subteno de partizanoj. La monumento bildigas virinon lamentanta pro sorto de viktimoj de tiu ĉi tragedio. Tiujn rememorigas ankaŭ naŭdek tilioj plantitaj en duoncirklo malantaŭ la monumento kaj skribaĵo por memoro: "Ni donis la vivon – vi donu la amon!". Aŭtoroj de la monumento estas profesoro de Universitato de Palacký en Olomouc Vladimír Navrátil kaj arkitekto Lubomír Šlapeta.
Saurimo
estas grandurbo en Angolo. Ĝi estas la administra centro de la provinco Lunda Sul. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La alteco de la urbo estas metroj super la marnivelo.
M'banza Kongo
estas grandurbo en Angolo. Ĝi estas la administra centro de la provinco Zaire. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Historie la urbo nomiĝis São Salvador - sankta Salvanto - kaj estis la ĉefurbo de la reĝlando Kongo.
La alteco de la urbo estas metroj super la marnivelo.
Jiřice
Nomon Jiřice portas pluraj setlejoj:
Rashtriya Swayamsevak Sangh
Rashtriya Swayamsevak Sangh, mallongigita kiel RSS (IAST: Rāṣṭrīya Svayamsevaka Saṅgha, IPA: [rɑːʂˈʈriːj(ə) sʋəjəmˈseːʋək ˈsəŋɡʱ], laŭvorte "Nacia Volontula Organizo" estas barata dekstrema, hindunaciisma, paramilitista de volontuloj organizo. La RSS estis antaŭaĵo kaj ĉefa de multaj organizoj nome Sangh Parivar (la "familio de la RSS"), kio agadas en multaj facetoj de la socio de Barato. En 2014, ĝi havis 5–6 milionojn da membroj.
Fondo
RSS estis fondita la 27-an de septembro 1925 de Keŝav Baliram Hedgeŭar, nome doktoro en la urbo Nagpur, Brita Hindio.
Hedgeŭar organizis kontraŭ-britajn aktivecojn pere de Kranti Dal (Partio de la Revolucio) kaj partoprenis en la kampanjo por memregado fare de la porsendependeca aktivulo Bal Gangadhar Tilak en 1918. Laŭ la oficiala historio de RSS, li komprenis, ke la revoluciaj aktivecoj sole ne estos sufiĉa por elpostenigi la britojn. Leginte la verkon Hindutva de V. D. Savarkar, publikigita en Nagpur en 1923, kaj renkontinte Savarkar en la prizono de Ratnagiri en 1925, Hedgeŭar estis tre influata de tiu, kaj li fondis la RSS kun la celo plifortigi la Hinduan socion.
Krikito
La grupo estis kondamnita kaj submetita al furioza kritiko kaj de la Brita Raĝo kaj de maldekstremaj organizoj en Hindio kaj eĉ 3 fojojn oni trudis sankciojn al ĝi fare de registaroj. La unua fojo estis en 1948, kiam Nathuram Godse, iama membro de la grupo, murdis Mahatma Gandhi, post dum la kriza peiorod en Hindio (La Krizo 1975-1978) kaj por la tria fojo post la malkonstruo de la Babri Masjid en 1992. Ekde tiam la sankcioj estis ĉesigitaj la movado daŭre akiras popularecon inter la hindua populacio.
Černochov (Peruc)
Černochov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Peruc en distrikto Louny. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km oriente de Peruc. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 137 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Černochov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,73 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1207.
Naskiĝintoj
Naskiĝis ĉi tie muzika komponisto Josef Adolf Bergmann (1822–1901) kaj historiisto Vlastimil Kybal (1880-1958).
Křešín (distrikto Pelhřimov)
Křešín (Kreschin) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.
Filisur (stacidomo)
Filisur estas fervoja stacidomo en Filisur, Svislando.
Soyo
estas urbo kaj municipo en Angolo. Ĝi apartenas al la provinco Zaire. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ĉar la urbo situas rekte ĉe la marbordo de la Atlantiko, la alteco de la urbo estas ĝuste je la marnivelo. Soyo situas rekte ĉe la enfluejo de la rivero Kongo en la Atlantikon. La norda bordo de la rivero jam apartenas al la Demokratia Respubliko Kongo. Ĝis la 18-a jarcento la teritorio, tiam nomita Sonho, apartenis al la Reĝlando Kongo, dum la portugala kolonia epoko la urbo nomiĝis Santo António do Zaire, post la akiro de ŝtata sendependeco en 1975 ĝi formetis la portugalan nomon kaj ekde tiam rehavas la malnovan nomon, nun literumata Soyo.
Miklós Vecsei H.
Miklós H. Vecsei [miklOŝ hA veĉei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vecsei H. Miklós estas hungara aktoro. Lia distinga aldonnomo estis H (komenco de lia karesnomo Hasi [haŝi] (=ventra)).
Miklós Vecsei naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós H. Vecsei maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2015. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Marton (reĝisoro), Péter Forgács (reĝisoro) kaj Géza Hegedűs D. Li komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro, kie li restis ĝis 2020, sed kiel gasto, li havis rolojn ankaŭ en aliaj teatroj. Li ricevis premiojn inter 2009-2021.
(162793) 2000 YY43
(162793) 2000 YY43 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi ne estas malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,19026 astronomia unuo, tie estas 28,462 milionoj da km.
Kalikantacoj
La kalikantacoj (Calycanthaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo laŭraloj (Laurales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 10 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kalikanto.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (30 apr. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Épinay-sur-Orge (Tramtrajno en Francilio)
Épinay-sur-Orge estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta en komunumo Épinay-sur-Orge, en departemento Essonne kaj en regiono Francilio.
Fórnoles
Fórnoles [FORnoles] (Fórnols de Matarranya aŭ Fórnols en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la okcidento de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres.
Geografio
Ĝi estas je 169 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 1 084 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko; ĝi komunikas kun La Codoñera nordokcidente, Belmonte de San José okcidente laŭ montara ŝoseo kaj kun La Portellada oriente. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo je kruta kaj neregula tereno, kun nombraj ravinoj, inter kiuj elstaras Canales. La altitudo gamas inter 930 m en la sudokcidenta pinto kaj 520 m borde de la rojo Canales, nordoriente.
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe.
En Fórnoles naskiĝis la verkisto Braulio Foz, aŭtoro de preskaŭ pikareska romano La Vida de Pedro Saputo eldonita en 1844. En julio 2006 oni malfermis en Fórnoles informejon pri tiu verkisto en lia rehabilitita naskodomo.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Fórnoles kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 81 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Ekonomio
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Tômbua
respektive Tômbwa - ĝis la ŝtata sendependiĝo en 1975 la loko portugale nomiĝis Porto Alexandre - estas urbo kaj municipo en Angolo. Ĝi apartenas al la provinco Namibe. Laŭ la censo de 2014 en la municipo vivis sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ĉar la urbo situas rekte ĉe la marbordo de la Atlantiko, la alteco de la urbo estas ĝuste je la marnivelo. Interne de la lando la urbo limas al la dezerto Namibo - la klimato sekve estas dezerta.
Al la tre vasta municipa areo apartenas ankaŭ la ekde 1974 ne plu loĝata insulo Ilha dos Tigres ("tigra insulo") 92 kilometrojn sude de la centra loĝloko Tômbua, kies loĝantaro nur signife multiĝis fine de la 1950-aj jaroj, kiam konstruiĝis akvotubo kiu alkondukis trinkakvon de la rivero Kunene de 70 kilometroj pli sude. La insula loĝloko do nur havis du jardekojn da prospero.
Kriszta Bódis
Kriszta Bódis [krista bOdiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bódis Kriszta estas hungara altlerneja instruisto, reĝisoro, verkisto.
Kriszta Bódis naskiĝis la  en Budapeŝto.
Nathuram Godse
Nathuram Vinayak Godse (19a de majo 1910 – 15a de novembro 1949) estis la murdisto de Mahatma Gandhi, kiu pafis al Gandhi en lia brusto trifoje en Nov-Delhio la 30an de januaro 1948. Godse, defendanto de Hindua naciismo, el Puneo, Maharaŝtro, kiu kredis, ke Gandhi estis favorinta la politikajn postulojn de la islamanoj de Barato dum la Dispartigo de Hindio, komplotis la murdon kun Narayan Apte kaj ses aliaj. Post juĝo kiu daŭris ĉirkaŭ unu jaron, Godse estis kondamnita al morto la 8an de novembro, 1949. Kvankam petoj por komuto estis farita de la du filoj de Gandhi, nome Manilal Gandhi kaj Ramdas Gandhi, ili estis malakceptitaj de la Ĉefministro de Barato nome Jawaharlal Nehru, de la deputita Ĉefministro Vallabhbhai Patel, kaj de la Guberniestra Ĝeneralo C. Rajagopalachari. Godse estis pendumita en la Ambala Centra Prizono la 15an de novembro 1949.
Usono en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Caluquembe
estas urbo kaj municipo en Angolo. Ĝi apartenas al la provinco Huíla. Laŭ la censo de 2014 en la municipo vivis sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mahadev Desai
Mahadev Desai (1a de januaro 1892 – 15a de aŭgusto 1942) estis barata aktivulo de la Hindia sendependiga movado kaj verkisto rememorata ĉefe kiel persona sekretario de Mahatma Gandhi. Li estis varie priskribita kiel "La Boswell de Gandhi, la Sokrato por Platono, kaj la Anando por la Budho de Gandhi".
Mahadev Desai unuafoje renkontiĝis kun Gandhi en 1915 kiam li iris peti konsilon kiel publikigi sian libron (nome guĝarata traduko de la anglalingva libro de John Morley nome "On Compromise"). Desai aliĝis al la Aŝramo de Gandhi en 1917 kaj kun Durgabehn akompanis lin al Ĉamparan tiun jaron. Li faris taglibron el la 13a de novembro 1917 ĝis la 14a de aŭgusto 1942, nome la tagon antaŭ sia morto, kronikante sian vivon kun Gandhi. En 1919 kiam la kolonia registaro arestis Gandhi en Panĝabo, li nomis Desai sian heredonton. Desai estis por la unua fojo arestita kaj kondamnita al unu jaro de prizono en 1921. Li estis la persona sekretario de Gandhi dum 25 jaroj.
Politika aktivismo
En 1920, Motilal Nehru prenis la servojn de Mahadev Desai el Gandhi por estri sian gazeton, nome "Sendependulo", el Allahabad. Desai kreis sensacion aperigante man-verkitan ciklostiligitan gazeton post la presilo de Sendependulo estis konfiskita de la Britia registaro. Desai estis kondamnita al unu jaro de rigora prizono pro siaj verkoj en 1921 – nome lia unua tempo en prizono. Tie, Desai vidis, ke la prizonestroj mistraktis prizonulojn, ofte bategante ilin. Lia raporto priskribante la vivon ene de hindian prizono, publikigita en Young India kaj Navajivan, devigisd la britajn aŭtoritatojn fari prizonreformojn. Desai sekvis kiel redaktoro de Navajivan en 1924 kaj ekde 1925 li ektradukis en anglan la membiografion de Gandhi kaj faris serian publikigon en Young India (Juna Barato). La venontan jaron li iĝis proparolanto de la plenumkomitato de la Satjagraha Aŝram kaj ricevis premion el la Guĝarata Sahitĝa Pariŝad pro sia artikolo en Navajivan. Li partoprenis en la Bardoli Satjagraha kun Sardar Patel kaj verkis historion de la Satjagraha en guĝarata kiun li tradukis en anglan kkiel The Story of Bardoli. Pro sia partopreno en la Sal-Satjagraha, li estis arestita kaj enprizonigita, sed post la interkonsento de la Pakto Gandhi-Irwin, li estis liberigita kaj akompanis Gandhi al la Dua Rondtabla Konferenco kun Mirabehn, Devdas Gandhi kaj Pyarelal Nayyar. Li estis la nura persono kiu akompanis Gandhi kiam tiu lasta renkontiĝis kun la reĝo Georgo la 5-a de Britio.
Post la malsukceso de la interkonsento de la Pakto Gandhi-Irwin kaj la fermo de la Dua Rondtabla Konferenco, Gandhi restartis la Movadon de Civila Malobeo. La kolonia registaro, sub nova Vicreĝo, Lord Willingdon, estis determinita forvenki la movadon kaj ordonis fortan limigon al la Hindia Nacia Kongreso kaj ties aktivuloj. En 1932, Desai estis denove arestita kaj sendita al prizono kun Gandhi kaj Sardar Patel. Post sia liberigo en 1933, li estis re-arestita kaj retenita en la Prizono de Belgaum. Estis dum tiu prizontempo kiam li verkis "Gita According to Gandhi" kiu estis postmorte publikigita en 1946. Li ludis gravan rolon ankaŭ en organizado de popolmovadoj en la princlandoj Raĝkot kaj Misoro en 1939 kaj zorgis pri la elektado de satjagrah-anoj dum la Individua Satjagraha de 1940. La fina prizontempo de Desai sekvis al la Deklaro Forlasu Hindion de la 8a de aŭgusto 1942. Li estis arestita la matenon de la 9a de aŭgusto 1942 kaj, ĝis sia morto pro forta koratako ses tagojn poste, estis entombigita kun Gandhi en la Palaco Aga Ĥan. Desai estis 51-jaraĝa en la momento de sia morto.
Petit Vaux (Tramtrajno en Francilio)
Petit Vaux estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta en komunumo Épinay-sur-Orge (departemento Essonne) en regiono Francilio.
Porto Amboim
estas municipo en Angolo, kiu inkluzivas la urbon Gabela kaj samnoman havenan urbon Porto Amboim. Ĝi apartenas al la provinco Cuanza Sul. Laŭ la censo de 2014 en la municipo vivis sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tio proksimume du trionoj vivas en la urbo Gabela kaj triono en la havena urbo Porto Amboim.
Ĉar la urbo situas rekte ĉe la marbordo de la Atlantiko, la alteco de la urbo estas ĝuste je la marnivelo.
Kobalta (II) nitrato
Kobalta (II) nitrato aŭ nitrato de kobalto (II) estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la saloj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj kobalta (II) hidroksido. Kobalta (II) nitrato estas ruĝaj higroskopaj kristaloj, solveblaj en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kobalta (II) nitrato prezentas kobaltan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 1 karbonatomoj,  hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Gomortegacoj
La gomortegacoj (Gomortegaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo laŭraloj (Laurales). Ĝi enhavas ununuran genron (gomortego) kaj ununuran specion,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (30 apr. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
151242 Hajós
151242 Hajós estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungaraj geastronomoj Heiner Zsuzsanna kaj Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Ĝi estas en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara arkitekto kaj naĝisto Alfréd Hajós (1878 – 1955), la unua naĝada ĉampiono de Hungario de la modernaj olimpiaj ludoj. En la Somera Olimpiko 1896 li gajnis la 100-metrojn kaj 1200-metrojn en libera naĝo. La plej konata sporta konstruaĵo, kiu portas lian nomon, estas la naĝa stadiono sur la insulo Margareta en Budapeŝto.
Morteza Hannaneh
Morteza Hannaneh (en persa مرتضی حنانه, naskiĝis la 1-an de marto 1923 en Teherano, mortis la 17-an de oktobro 1989 en Karaĝ) estis Irana komponisto kaj korno-ludisto.
Vivo
Kiam la dua mond-milito komenciĝis, ilia muzika lernejo fermiĝis. Sed Morteza Hannaneh kun la helpo de aliaj muzikistoj kiel Fereydun Farzane, Hasan Ŝirvani kaj Qolam Hosein Qarib komencis fari liberajn koncertojn. Iom poste kiam Parviz Mahmoud ankaŭ aliĝis al ili, ili fondis la nacian orkestron de Irano.
En la jaro 1949, kiam Parviz Mahmoud forlasis Iranon por ĉiam, Morteza Hannaneh kaj aliaj famaj muzikistoj fondis revuon nome Ĥorus Ĝangi (Batalanta virkoko). Ĉi tiuj junaj muzikistoj tiam fondante la revuon intencis defendi modernan muzikon kontraŭ tradiciaj muzikistoj. Morteza Hannaneh dum ĉi tiuj jaroj kolektis diversajn komponaĵojn de Parviz Mahmoud kaj pretigis ilin por esti ludataj per la orkestro de Teherano. Dum ĉi tiuj jaroj li ankaŭ komponis la faman komponaĵon Suito de Marĝan. Ĉi tiu komponaĵo estis farite laŭ rakonto verkite de Qolam Hosein Qarib. La komponaĵo por la unua fojo ludiĝis per la orkestro de Teherano kaj post jaroj, kantistoj kiel Farah Afiatpur kaj Monire Vakili ankaŭ kantis ĝin.
En la jaro 1953, kiam la festoj por Ibn Sina (Aviceno) okazis, Morteza Hannaneh sukcesis ludi muzikojn por famaj kaj gravaj eksterlandanoj kaj la ĉeestantoj tre ŝatis. En tiu festo la ambasadoro de Italio ĉeestis kaj donis mon-helpon al Hannaneh por studi muzikon en Italio. Do Morteza Hannaneh ekstudis muzikon en muzika lernejo de Vatikano kaj ankaŭ esploris pri la religia muziko de Italio. Ankaŭ en tiuj jaroj li komponis muzikon por la filmo Aruse Deĝle. Post finstudi en la muzika lernejo de Vatikano en la jaro 1961, Morteza Hannaneh revenis al Irano. Post unu jaro li sukcesis fondi novan orkestron nome Farabi kaj kun ili ludi siajn komponaĵojn kaj komponaĵojn de aliaj. La orkestro dum 7 jaroj sukcesis ludi pli ol 80 komponaĵojn kaj registri ilin en radio. En la jaroj 1969 kaj 1970 li aranĝis televid-programojn por instrui Iranan muzikon nome "Koni Iranan originalan muzikon". Li tiun programon prezentis kun la helpo de aliaj famaj muzikistoj kiel Farhang Ŝarif, Morteza Nej Davud kaj Hosein Qavami.
Post la finiĝo de la orkestro Farabi, Morteza Hannaneh komencis komponi muzikojn por filmoj. Li komponis por filmoj kiel Farar az tale, Gorge Bizar, Qese Mahan, Sarzamine man, Moĝ, Gelim kaj Tir Baran. Li ankaŭ komponis muzikon por televida serio nome Hezardastan.
Morto
Morteza Hannaneh la 17-an de oktobro 1989, post longa suferado de okulo-kancero forpasis. Li ĉiam volis entombiĝi ĉe la tombo de Ibn Sina en Hamedan. Sed ĉi tiu afero ne okazis kaj li finfine entombiĝis en Karaĝ.
Komponaĵoj por filmoj
Morteza Hannaneh komencis komponi por filmoj ekde la jaro 1948 por filmo nome "Irano, la lando de nigra oleo".
Tokonomo
La tokonomo (の) estas alkovo aŭ niĉo en tradiciaj japanaj konstruaĵoj, en kiu estas montrataj artaĵoj.
Priskribo
La tokonomo estas malgranda niĉo, ne pli larĝa ol ĉirkaŭ unu metro, en muro de japana konstruaĵo, kaj servas kiel esenca dekoracio de la ĉambro laŭ tradicia japana ĉambra dekoraciarto. Ĝi funkcias kiel montrejo de diversaj tradiciaj japanaj artaĵoj, ekzemple: Ĉe la fundo de la tokonomo, oni ofte metas tatamon.
Malgraŭ la nomo (“toko” povas signifi liton), oni ne sidas, nek kuŝas, nek staras en la tokonomo; oni sidas aŭ staras ekstere kaj spektas la tokonomajn artaĵojn en la tokonomo. Tradicie, la gastiganto sidigas la ĉefgaston kontraŭ la tokonomo, tiel ke la ĉefgasto povas spekti plej bone.
Historio kaj etimologio
Tokonomoj originis el japanaj bikŝuejoj. Bikŝuejoj ofte havis niĉon, en kiu oni havus religiajn pentraĵojn kaj statuojn de budhoj, bodisatvoj, kaj aliaj sanktuloj. Dum la 14-a kaj 15-a jarcentoj, tiaj niĉoj aperis en aliaj konstruaĵoj, kaj disvolviĝis al la moderna tokonomo.
La japanlingva vorto toko no ma (の) konsistas el la morfemoj toko (, “lito, planko”), no (の “de”), kaj ma (, “spaco”); tial, laŭlitere, “lito-spaco” (la japana uzas postpoziciojn, ne prepoziciojn, kaj tial la vortordo estas mala ol Esperanto).
(162796) 2000 YA69
(162796) 2000 YA69 estas granda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Usono en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
La Fresneda
Geografio
Ĝi estas je 168 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 585 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la centro de la komarko; ĝi komunikas laŭ la regiona ŝoseo A-231 kun Valderrobres sudoriente kaj kun Valjunquera nordokcidente, krome tute apude oriente estas Torre del Compte kaj La Portellada sude. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo.
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Historio
La loko estis konkerita en 1170 fare de Alfonso la 2-a kaj estis parto de donaco kiun la monarko faris al la Ordeno de Kalatravo. La 14an de Decembro 1283, per dokumento subskribita en Zaragozo, la reĝo Pedro la 3-a donis al La Fresneda la titolon de villa.
En 1643, dum la milito de Segadors (Segistoj), la trupoj kontraŭ Filipo la 4-a sieĝis la urbon. Dum la Milito de Hispana Sukcedo, en 1706, la urbo estis de la aŭstri-ista armeo. Dum la Unua Karlisma Milito, la generalo Cabrera kaptis la Fresneda. Fine de 1839, Cabrera, antaŭ forlasi La Fresneda, ordonis detrui la kastelon kaj fortikaĵojn cele al evitado de ties uzado fare de la malamikoj.
En la 1910-aj kaj 1920-aj jaroj disvolviĝis diversajn laboristajn organizojn. En 1931 la Laborista Centro estis kontrolita de la CNT kaj post la liberecana insurekcio de 1933, nome la 8an de Decembro, ilia lokalo estis rabita kaj detruita. En 1936 dum la Hispana Enlanda Milito La Fresneda restis en la teritorio de la Respubliko kaj konstituiĝis revolucia komitato. Oni kolektivigis la terojn kaj la nuligon de la ŝtata monunuo, anstataŭita de loka monunuo. Fine de la milito multaj lokanoj elmigris kaj inter 1939 kaj 1947 okazis agado de la gerilanoj kontraŭfrankistaj en la komarko.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Fresneda kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 457 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio.
(162805) 2001 AR
(162805) 2001 AR estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun granda orbita klineco, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do estas ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
La Fresneda
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
(162805) 2001 AR
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobajaŝi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
La Fresneda
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Inter vidindaĵoj menciendas la urbodomo de la 16-a jarcento, la Sanktejo de la Virgen de Gracia de la 18-a jarcento je 5 km de la urba kerno, la kapelo de Pilar de la 17-a ĝis 18-a jarcento, la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a ĝis 17-a jarcento, la Palaco de "Encomienda" de la Ordeno de Kalatravo de la 16-a jarcento, la prizono de la 16-a jarcento, kaj la Ermitejo de Sankta Barbara de la 18-a jarcento.
Usono en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Usono en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Longonjo
estas urbo kaj municipo en Angolo. Ĝi apartenas al la provinco Huambo. Laŭ la censo de 2014 en la municipo vivis sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La alteco de la urbo estas metroj super la marnivelo.
Pieda fetiĉismo
Pieda fetiĉismo, ankaŭ konata kiel piedismo estas seksuma intereso pri piedoj. Ĝi estas la plej fama fetiĉo rilate al korpopartoj.
Roger Frison-Roche
Roger Joseph Fernand FRISON-ROCHE (Frizon' Roŝ'), naskiĝis la 10-an de februaro 1906 en Parizo, mortis la 17-an de decembro 1999 en Chamonix, estis franca montara gvidisto, ĵurnalisto, esploristo kaj verkisto.
Li naskiĝis en savoja familio, kiu estris trinkejon en Parizo, kaj laboris ekde sia 14-a jaro en vojaĝagentejo. Dum la unua mondmilito li estis sendita en la gepatran regionon, kaj tio vekis lian ŝaton por montaroj. En 1924 li estis sekretario de la unuaj olimpiaj ludoj en Chamonix, kaj komencis skribi artikolojn en la ĵurnalo Le Savoyard de Parizo. Post sia militservo en Montara artilerio, li diverse laboris en la regiono de Chamonix, reportero, turismagento, dume li grimpis multajn malfacilajn rokpintojn, skiadis, kaj iĝis profesia montara gvidisto en 1930.
En 1937 li kameldorse trairis la grandan orientan dunarejon de Saharo. En 1938 li fine instaliĝis kun sia familio en Alĝero kiel ĵurnalisto en la loka La Dépêche. Tie, en 1941, li publikigis kiel feljetonon en La Dépêche sian unuan romanon: "Premier de Cordée" (Ŝnurgvidanto), kiu estos tradukita al multaj lingvoj, kaj el kiu oni faris filmojn.
Post la usonangla elŝipiĝo en Nord-Afriko, li iĝis milita korespondanto ĉe la aliancanaj trupoj en la Tunizia fronto kaj estis tie kaptita de la germana armeo en 1942. Li estis sinsekve prizonulo en Napolo, en prizono de Gestapo en Parizo, kaj en Vichy el kie li sukcesis liberigi sin, kaj reiri en Chamonix, tiam okupitan de la italoj. Kiam en 1943 la germanaj trupo anstataŭis la italajn, li eniris en kaŝrezistadon kaj organizis geriladon en la Alpoj. Tiu epoko inspiros al li la romanon "Les montagnards de la nuit" (La noktaj montaranoj) en 1968.
En 1956 li restadis en Laponio, kie li faris dokumentfilmon kun Jacques Arthaud: "Tiuj tridek miljaraj homoj, la lastaj nomadoj de Nordio". En 1966 kaj 1969 li faris esplorvojaĝon en la kanada nordio, el kiu li verkos du aŭ tri librojn.
Gábor Bódy
Gábor Bódy [bOdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bódy Gábor estis hungara reĝisoro, scenaristo, altlerneja instruisto, sekreta informisto.
Gábor Bódy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Bódy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971, pli poste reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1975. Lia ĉefinstruisto estis Félix Máriássy. Jam dum la fruaj studentaj jaroj li partoprenis en filmoj kiel scenaristo, asistanto aŭ filmomuntisto, ekde 1971 kiel reĝisoro. Post la diplomoj li laboris en la hungara filma produktejo kiel arta kunlaboranto, la reĝisora statuso alvenis en 1980. Li instruis en Universitato Loránd Eötvös kaj de:Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Oficiale li mortigis sin, kiun la iamaj konatuloj ne kredas, ja li ricevis filmajn laborojn ankaŭ eksterlande, finance li ne malriĉis, lia familio estis en ordo kaj li ĉiam estis gaja. Li havis ekstergeedziĝan filinon (1977), lia edzino naskis filon en 1981. Laŭ nepublika listo li estis sekreta informisto.
Tihamér Balogh
Tihamér Balogh [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balogh Tihamér estis hungara kuracisto, magistrata kuracisto, verkisto. Lia nobela antaŭnomo estis fertősalmási [fertOŝalmAŝi], lia pseŭdonimo estis Almási Bálint [almAŝi], lia patro estis Pál Balogh, lia frato estis Zoltán Balogh (poeto), lia filo estis Loránd Almási Balogh.
Tihamér Balogh naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Tihamér Balogh frekventis lernejojn en Felsőlövő, urbo Pest kaj Nagykőrös. En la lasta urbo lia instruisto estis János Arany, kiu instigis lin esti verkisto. Li debutis kiel verkisto en 1855 en Hölgyfutár. Li akiris kuracistan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1865. Li estis kuracisto, poste magistrata kuracisto en Arad (urbo) inter 1865-1870, poste li revenis al sia naskiĝurbo. Li estis kuracisto en asekura asocio, okupiĝis pri homeopatio, samtempe li instruis en mezlernejo. Li edziĝis antaŭ ol 1867, lia edzino naskis 3 gefilojn.
Raj Gat
Raj Gat aŭ Raj Ghat estas memormonumento dediĉita al Mahatma Gandhi en Delhio, Barato. Origine ĝi estis la nomo de historia ghat (ŝtupardeklivo aŭ monumento) de Malnova Delhio (Shahjahanabad). Proksime, kaj oriente de Daryaganj estis la pordego Raj Ghat Gate de la enmurega urbo, malferma al Raj Ghat en la okcidenta bordo de la rivero Jamuno. Poste ankaŭ la memormonumenta areo estis nomita Raj ghat. Ĝi estas platformo de nigra marmoro kiu markas la lokon de la kremacio de Mahatma Gandhi, Antyeshti (Antim Sanskar) la 31an de januaro 1948, unu tagon post lia murdatenco. Ĝi estas malferma subĉiele dum ĉiama flamo brulas en unu pinto. Situa ĉe la Ringovojo de Delhi ("Ring Road"), oficiale konata kiel Mahatma Gandhi Road, ŝtona pado flankigita de gazono kondukas al enmurigita fermaĵo kiu estas hejmo de la memormonumento.
La monumento al Gandhi (aŭ Samādhi) portas la surskribon (nagarie: हे ! राम aŭ, Hé Rama), kiun oni povas traduki per "Ho Dio". Oni konsideras tiujn, la lastaj vortoj de Gandhi, kvankam iuj kontestas tion.
Eksteraj ligiloj
28.64055°N, 77.24943°W
Farhad Ebrahimi
Farhad Ebrahimi (perse: Rajab Ebrahimi :, 1935 – 9 februaro 2019) estis irana poeto, verkisto kaj kantokomponisto de azerbajĝana muziko. Lia plej grava laboro estas la kantoteksto al Ayrılıq ("Apartigo") kanto kiu estis elfarita de multaj azerbajĝanaj kantistoj, kiel Ali Salimi (kiu skribis la muzikon), Raŝid Behbudov kaj Googoosh.
Agnes Zimmermann
Agnes Marie Jacobina Zimmermann (naskiĝis la en Kolonjo, Reĝlando Prusio (aktuale Germanio); mortis la  en Londono, Anglio) estis germana pianistino kaj komponistino kiu vivis la plej grandan parton de sia vivo en Anglio.
En la aĝo de 9 jaroj, ŝi enskribiĝis en la Reĝa Akademio de Muziko (: Royal Academy of Music) en Londono. Ĉi tie, ŝi estis lernantino de Reginald Steggall kaj Cipriani Potter. Poste ŝi studis sub la kuratoreco de Ernst Pauer kaj George Macfarren. Ŝi ricevis la stipendion Kings de 1860 ĝis 1862 kaj tiam, en 1863, ŝi faris sian publikan debuton en la Kristalpalaco en Hyde Park, ludante la "Koncerton de la Imperiestro" de Ludwig van Beethoven.
Fininte siajn studojn, ŝi turneis tra Germanio en 1879, 1880, 1882 kaj 1883. Ŝi publikigis siajn proprajn eldonojn de sonatoj de Beethoven kaj Mozart, kaj de komponaĵoj de Robert Schumann.
Jarojn poste, Zimmermann transloĝiĝis en la domon de feminisma Louisa Goldsmid. Estis famoj, ke Zimmermann donis 18 jarojn de dediĉita atento al Goldsmid, kaj ke eĉ ili havis lesban rilaton.
Zimmermann forpasis en Londono la 14-an de novembro 1925.
Aleksandar Bačvanski
Aleksandar Bačvanski [baĉvanski], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj prenita nomo Várhidy Sándor estis hungara kaj serba aktoro. Lia nomo serbe estis Александар Бачвански, liaj familiaj nomvariantoj estis Bacsvánszky, kaj Várhidi.
Aleksandar Bačvanski naskiĝis en 1832 en Temeŝvaro (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempe en Rumanio), li mortis la en Beogrado (Serbio).
Biografio
Aleksandar Bačvanski devenis el varia serba-hungara familio. Li maturiĝis en gimnazio de Szeged, dum la lernojaroj li estis hungarlingva amatora aktoro. Post la abituriento li laboris en la ŝtata administracio en Pest (urbo) inter 1850-1852, poste en Kecskemét. En tiu lasta urbo li aliĝis al migra teatra trupo jam kiel Várhidy Sándor kaj li sekvis la trupon al Arad (urbo), Kassa kaj Szeged. Pro la sukcesoj li estis dungito de György Molnár en stabila teatrejo de Buda. En 1869 en:Stevan Todorović allogis lin al Nacia Teatro en Beogrado jam kiel serba aktoro Aleksandar Bačvanski. Li partoprenis ankaŭ en establo de la serblingva aktora lernejo. En 1873 kaj la teatro kaj la lernejo bankrotiĝis. tial li aliĝis al serba teatra trupo. En 1874 la Nacia Teatro denove ekfunkciis kun Bačvanski, sed li ankaŭ reĝisoris. En 1875 li blindiĝis, tial li vojaĝis al Vieno por kuracaj servoj, kiuj ne sukcesis, post 4 jaroj li revenis al Beogrado jam kiel malriĉulo. La Nacia Teatro (Budapeŝto) apogis lin per mono. Li edziĝis en 1866 en urbo Pest al dancistino Piroska Szöllősy.
Usono en la Vintra Olimpiko 1956
La usona teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1956 en Cortina d'Ampezzo, Italio, havis 67 sportistojn. Ili partoprenis en 8 fakoj. Flagtenanto de la usona teamo estis. La sportistoj atingis 2 orajn, 3 arĝentajn kaj 2 bronzajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 6-an rangon. Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1976
La alpa urbo Innsbruck jam la dua fojon gastigis la eventon, post la Vintra Olimpiko 1964. Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Passy (stacidomo)
Passy [pasi] estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 16-a arondismento de Parizo, 19 Ŝoseo de la Muette, en regiono Francilio. La konstruaĵo estis rehabilitita kaj estas nun okupata de restoracio.
Torre del Compte
Torre del Compte [TOre delKOMpte] (La Torre del Comte en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centro de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres. La loknomo Torre del Compte estas etimologie kompreneble kiel Turo de la Grafo, kurioze kun la dua parto de la kastililingva nomo en kataluna.
Geografio
Ĝi estas je 171 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 497 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la centro de la komarko; ĝi komunikas ĉefe kun apuda La Fresneda okcidente. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo inter la valo de la rivero Matarraña kaj la montopasejo de Beceite fone.
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Hernandiacoj
La hernandiacoj (Hernandiaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo laŭraloj (Laurales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 50 speciojn,. Ĝia tipa genro estas hernandio.
Torre del Compte
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. En la mezepoko kiel ĉe aliaj lokoj de la areo havis defendturon, kiel indikas la loknomo. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis plej multe.
Usono en la Vintra Olimpiko 1960
La usona teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1960 en Squaw Valley, Kalifornio, havis 79 sportistojn. Ili partoprenis en 8 fakoj. Flagtenanto de la usona teamo estis. La sportistoj atingis 3 orajn, 4 arĝentajn kaj 3 bronzajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 3-an rangon. Kunordigis la teamon kaj gastigis la tutan eventon la Usona Olimpika Komitato.
Hernandiacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (30 apr. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
(162811) 2001 AG51
(162811) 2001 AG51 estas troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Greka Tendaro » : ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Lomas
Lomas [LOmas] estas municipo en la centro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Lomas estas komprenebla etimologie kiel Montetoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 45 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 270 loĝantojn el la jaro 1910. Ĝi distas 34 km de Palencio, provinca ĉefurbo, kaj 11,2 km de Carrión de Los Condes.
Lomas limas kun Villoldo, Villalcázar de Sirga, Villarmentero kaj Revenga de Campos. La municipo estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome Camino de Santiago​ apartenanta al la Reto Natura 2000 kun Villalcázar de Sirga, Villarmentero kaj Revenga de Campos kaj parte kun Villoldo, Carrión de los Condes, San Mamés de Campos, Arconada, Marcilla de Campos, Frómista, Población, Amayuelas de arriba, San Cebrián de Campos kaj Manquillos, entute 22698,2 hektaroj. Temas pri cerealproduktaj ebenaĵoj inter la valoj de la riveroj Carrión kaj Pisuerga. Ĉefa specio estas la Granda otido kun 412 reproduktuloj.
Historio
En 1072, en tereno de la nunaj lokoj Villarmentero kaj Lomas de Campos, okazis la Batalo de Golpejera inter la armeoj de la reĝo Sanĉo la 2-a de Kastilio, kaj de lia frato la reĝo Alfonso la 6-a de Leono, kiu rezultis en malvenko de Alfonso kaj kronigo de Sanĉo kiel reĝo ankaŭ de Leono. En 1166, la loko ricevis foruon el Rodrigo, prioro de la konvento de Nogal. Tiu foruo estis reformita en 1187 fare de la abato Johano, de la konvento de Sahagún. En la 14-a jarcento Fuentemuñoz, kiu estis domaro de Lomas, senhomiĝis pro plago.
La 20-a jarcento markis la dekadencon de la loko per la perdo de 80% de ĝia loĝantaro, detruo de la preĝejo de Sankta Kristoforo (1956-63), definitiva fermo de la bazlernejo en 1970 kaj ankaŭ de kelkaj trinkejoj. En Januaro 2010, la urbodomo de Lomas prezentis sian kandidatiĝon por estis hejmo de stokejo de radioaktiva rubo, kun aliaj dek du hispanaj municipoj. En 2013 oni denoncis la sekigon de stepa malsekejo fare de konstruentrepreno rajtigita de la municipo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, la rigardeja turo ktp.
Usono en la Vintra Olimpiko 1952
La usona teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1952 en Oslo, Norvegio, havis 65 sportistojn. Ili partoprenis en 8 fakoj. Flagtenanto de la usona teamo estis. La sportistoj atingis 4 orajn, 6 arĝentajn kaj 1 bronzajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 6-an rangon. Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1964
La kanada teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1964 en Innsbruck havis 55 sportistojn. Ili partoprenis en 8 fakoj. Flagotenanto de la teamo estis . La sportistoj atingis po 1 oran, arĝentan kaj bronzan medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 10-an rangon. Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Jakobo (apartigilo)
Jakobo estas hebrea vira persona nomo, kiu ankaŭ estas uzata kiel familinomo. En la Biblio la nomo rilatas al la prapatro de la hebreoj: Jakobo (יַעֲקֹב Jaʿakow). La nomo ankaŭ aperas en la literumo "Jacobo": Jakobo (antaŭnomo) kaj Jacobo (familinomo) kaj latinigita kiel Jakobus kaj Jacobus.
Valderrobres
Valderrobres [baldeRObres] (Vall de Roures en kataluna) estas urbeto kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centro de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres mem. La loknomo estas etimologie komprenebla kiel Valo de Kverkoj kaj tiukadre aperas kverko en la municipa blazono.
Geografio
Ĝi estas je 179 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 508 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la centro de la komarko; ĝi komunikas nordoriente kun Cretas, sudoriente kun Beceite, sudokcidente kun Fuentespalda, kaj nordokcidente kun La Fresneda kaj Torre del Compte. La loko estas en la Iberia Sistemo ĉe monteto ĉe kiu fluas la rivero Matarraña, ĉirkaŭita de altaj montoj kaj pinaroj, unu el kiuj estas Peña Aznar uax La Caixa, kun formo de tablo (1014 m.).
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Historio
Oni trovis restaĵojn de iberoj tra la teritorio.
La konkero fare de kristanoj okazis inter la jaroj 1165 kaj 1170, rezulto de la kunlaboro inter la reĝo Alfonso la 2-a de Aragono kaj diversaj militordenoj. Post tio, Alfonso la 2-a en donacdokumento al ĉefepiskopeco de Zaragozo, nomas la valon sur kiu nun estas Valderrobres “Valle de la peña Aznar Lagaya” (Valo de la roko AL) kaj tiel la tutan teritorion. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe.
Palaco Sankta Telmo
La Palaco Sankta Telmo estas la sidejo de la Prezidenteco de la regiona registaro Junta de Andalucía. Temas pri konstruaĵo de baroka stilo en Sevilo, Andaluzio, konstruita inter la 17-a kaj 18-a jarcentoj por iĝi la sidejo de lernejo por maristoj. En la dua duono de la 19-a jarcento ĝi estis la ĉiutaga rezidejo de la duko de Montpensier kaj de sia edzino la infantino María Luisa. En la 20-a jarcento ĝi utilis kiel seminario por la diocezo.
Valderrobres
Historio
Laŭ la jarcentoj, La Caixa akumulis legendojn kaj rakontojn kiel rifuĝejo de paŝtistoj kaj loko de pagana kulto, kiel radiko kaj de Valderrobres kaj de Beceite, najbara municipo, kiu kunhavas la duonon de la rokejo. En 1175, tiuj teroj estis donitaj al la episkopo de Zaragozo, kiu tuje subdonis ĝin al Fortún Roberto, kaj la loĝrajtigilo estis de 1183. Je la morto de Pedro López de Oteyza okazis konflikto inter la episkopo de Zaragozo, Jimeno de Luna kaj la reĝo Jakobo la 2-a de Aragono, solvita la 26an de junio 1307 per ioma pago kaj la reveno de la tero de Valderrobres al la jurisdikcio de la episkopeco de Zaragozo, kaj tiel ĝi restis ĝis la dissolvo de la senjoreca reĝimo en la 19-a jarcento.
Palaco Sankta Telmo
La ĉefaj elementoj de la origina palaco konservitaj en la aktualo estas la ĉefa fasado, la ĉefa korto kaj la kapelo. En la unua etaĝo de la fasado estas la enirejo ege baroke ornamita kaj ambaŭflanke po tri kolonoj kun diversaj buntaj bildoj. En la dua etaĝo estas same baroke ornamita balkono kaj ambaŭflanke joniaj kolonoj kun dek du figuroj alegoriaj pri navigado. En la tria etaĝo estas korintaj kolonoj kaj figuroj de la sanktaj monarkoj Ferdinando kaj Hermenegildo kaj, ene de fenestra arko en la centro, figuro de sankta Telmo. En la supra pintetaĝo estas du statuoj siditaj kun abundokornoj.
Valderrobres
Historio
Inter Oktobro kaj Decembro 1429 Valderrobres estis hejmo de sesioj de la regna parlamento Cortes del Reino de Aragón, preziditaj de Alfonso la 5-a. Pro la Insurekcio de Katalunio en 1640 (apogita de Francio) ĝi iĝis landlimo, kie rifuĝiĝis katalunoj kiuj fuĝis el la konflikto, sed kien ankaŭ venis reĝaj trupoj, kaj atakoj de la franc-katalunaj trupoj, kiuj alvenis ĝis najbara Fuentespalda. La milito okazigis grandajn ekonomiajn perdojn (pro konfiskoj) kaj fortajn epidemiojn. Valderrobres kaj la tuta komarko Matarraña ege suferis pro la Karlismaj militoj, kaj pro la socia fragmentigo kaj pro la interveno de fremdaj trupoj, speciale dum la Unua Karlisma Milito (1833-1840). La loĝloko estis kaptita foje de ambaŭ flankoj kaj okazis multaj mortoj. Ĉeestis militestroj kiel la generalo Ramón Cabrera eksciis pri la ekzekuto de lia patrino, ĵuris revenĝon kaj ordonis aĉan reprezalion, kiu fine estis "mildigita" al mortpafado de tri lokaninoj en la fruktoĝardeno de Martinete.
Palaco Sankta Telmo
La korto estas ĉirkaŭita de galerio kun kvadrataj pilieroj kiuj ekstere havas joniajn kapitelojn.​ Tiuj pilieroj subtenas duoncirklajn arkojn. Estas dua etaĝo de ruĝaj brikoj, kun balkonoj kiuj koincidas kun la pilieroj, dividitaj per pilastroj kun korintaj kapiteloj.
Valderrobres
Historio
La anarkiismo forte enradikiĝis en Valderrobres kaj la komarko Matarraña. Tiukadre la 8an de Decembro 1933, post la ekkono pri la balotaj rezultoj de Novembro favoraj al dekstruloj venis en la loĝlokon centoj de anarkiistoj de la zono, kiuj enpovigis, bruligis la arkivojn por nuligi la terposedadon cele al komunismigo, proklamis la revolucion kaj svingis la ruĝ-nigran flagon el la urbodomo, post kio ili klopodis ataki la policejon. Ĉio finis per la alveno de eksteraj fortoj kaj la aresto de la komarka komitato. Ĉiuokaze tri jarojn poste eksplodis la Hispana Enlanda Milito kaj denove anarkiistoj organiziĝis.
Palaco Sankta Telmo
La kapelo enhavas kvin retablojn de la 18-a jarcento.
Valderrobres
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Valderrobres kie oni malaltiĝis el 3 202 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 2 457 loĝantoj laŭlonge de la jarcento. La malpliiĝo ne estis tiom forta kiom ĉe aliaj lokoj de la komarko, ĉar Valderrobres funkciis kiel komarka ĉefurbo.
Hostkovice (Tršice)
Hostkovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Tršice en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 4 km okcidente de Tršice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 37 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Valderrobres
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Hostkovice (Tršice)
Hostkovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,85 km².
Valderrobres
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Grava blazondomo estas Casa de los Moles, same kiel la urbodomo kompletigita en 1599. Konektita al la kastelo estas palaco kaj konektita kun tiu, hospital-gastejo, poste lernejo, poste stokejo. La kastelo kaj la preĝejo estas la plej rimarkindaj monumentoj de la urbo. La kastelo estis episkopa, nacia monumento ekde 1931 kaj nuntempe kulturejo. La preĝejo estas gotika, ununava kun flankaj kapeloj kaj fortikeca sonorilturo.