cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hari Poter kaj la Ĉambro de Sekretoj
Komenco
Okaze de sia butikumado, Hari, kune kun siaj amikoj, renkontas sian estontan instruiston, Gilderoy Lokhart, fanfaronulon, kies grandfaroj estas disfamaj. Kaj baldaŭ okazas renkontiĝo kun Malfoy, granda malamiko de Hari kaj de Weasley kaj baldaŭ la du patroj de la familioj ekinterbatalas.
Historio de Ameriko
Brazilo
La, Brazilo iĝis regno ene de la portugala ŝtato, kiu nomiĝis de tiam Unuigita Regno de Portugalio, Brazilo kaj Algarves.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Ekesto
Ĉe originalo kun violono Bach estis devigata, transponi la konĉerton pro la tonamplekso (ĉe la violono ĝis e’’’, ĉe la klavicno nur ĝis d’’’) plentonon malsupren. Du aranĝometodoj estas distingeblaj: aŭ la maldekstra mano de la soloinstrumento portas la originan baslinion, kaj violonĉelo kaj orkestra baso alpaŝas nur en la tutecopasaĵoj, aŭ la orkestrobaso tenas sian baslinion, kaj Bach aldonis novan voĉon por la maldekstra mano de la klaviceno.
Historio de Ameriko
Brazilo
Post la liberala ribelo de 1820, portugalanoj postulis, ke la reĝo revenu al Eŭropo kaj Lisbono estu denove ĉefurbo de la portugala ŝtato. En 1821 la reĝo Johano la 6-a de Portugalio reiris al Lisbono. Malgraŭ tio, parto de la kortego restis en Brazilo, inkluzive de la reĝido hereda princo Petro.
Antaŭ eliro, la reĝo Johano konsilis al siaj filoj kiuj restis en Brazilo, la disigon de l' Unuigita Regno, por ke liberaloj ne prenu la povon en Brazilo. Post reiro de Portugala kortego al Lisbono, en aprilo 1821, Princo Petro igis regenton de Brazila Regno. La 1822 ekis preparo de jura sendependeco de Brazilo. La, en San-Paŭlo, la princo deklaris la Brazilan juran sendependon. Do, brazila sendependo estis, vere, malunuigo de regno en du kronojn laŭ Eŭropa modelo, ne sendependo laŭ Amerika modelo.
Solidiigo de Naciecoj
En unuaj tempoj de sendependo, okazis la difinoj de novaj naciaj karakteroj, landlimoj kaj ekonomioj.
Urugvajo disiĝis de Brazilo en 1828.
La Doktrino de Monroe, unue kiel reago al Sankta Alianco, komencis kiel apogo de Usono al sendependo de amerikaj landoj, sed en 1845 estis reinterpretita kiel rajtigo de Usono al agresa ekspansio okcidenten por sekurigi la tieajn teritoriojn. Subtenantoj de tiu politiko argumentis, ke estas la evidenta destino (manifest destiny) de Usono regi tiujn teritoriojn.Usono akiris, per milito kaj aĉetado, Alaskon kaj la nunan okcidentan duonon de la lando (el la Misisipo al Kalifornio). Dum la 19-a kaj frua 20-a jarcento la usonanoj mortis la indiĝenajn amerikanojn aŭ puŝis ilin sur teroj tre povraj.
En hispanlingva Ameriko, okazis multaj sanĝoj de landlimoj, fondo kaj malfondo de federaciojn, sed la sonĝo de Simón Bolívar de unuigita hispanparolanta Ameriko neniam okazis pro la caudillismo.
Kaŭdilismo
Kaŭdilo (hispanlingve caudillo ) estas nomo por absolutisma populisma estro kiuj gvidas ŝtaton diktatorece. Ĝenerale, ili gvidas popolan aŭ populisman movadon ĝis atingi la povon, plej ofte per puĉo. La caudillo estas super la leĝoj, ne agnoskas kritikojn aŭ opozicion, disigas la ŝtatajn oficojn al fidelaj sekvanoj. La caudillismo estas la plej primitiva formo de politika agado kaj la ŝtato administrata de tiu sistemo estas tro personeca kaj kruda. Ne estas distingo inter la personaj propaĵoj kaj la ŝtata ofico kaj unu apogas la alian. Kelkfoje la caudillo havas bonaj emoj, kiel Porfirio Díaz en Meksiko, kaj faras bonajn aferojn al lando, sed tio tute dependas de lia personeco.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Ekesto
La muzika praktiko ĝis nun ne plene akceptas, ke Bach volis anstataŭi violonon per klaviceno, kvankam multaj detalo-plibonigoj kaj la tuta maniero de la transverkado de la soloaj voĉoj (ekz. ĉe la anstataŭado de violontipaj figuroj per klavicentaŭgaj pasaĵoj) pruvas sufiĉan diligenton kaj intereson de la verkisto; ĉerte temas ne pri malŝatataj laŭokazaj verkoj. Krom unu escepto ne konserviĝis kontinubasaj voĉoj, kaj tiukaze oni supozas, ke ĝi apartenis al la baziĝanta hobojkonĉerto, ĉar estas tre dubinde, ke la pecoj estis prezentataj per kroma kontinubasa klaviceno. En ĉi tiuj verkoj kaj en kelkaj ĉambromuzikaj sonatoj kun deviga klaviceno multaj esploristoj vidas la strebadon de Bach, malligi sin de la kutima kontinubasa praktiko, kaj intertempe tendencas al tio, rigardi ĉi tiuj konĉertojn kiel lastmanaj versioj, kiuj laŭvole de Bach anstataŭu la originalversiojn.
Historio de Ameriko
Kaŭdilismo
Tiu sistemo, kompreneble, ne permesas la ekzistado de grandaj landoj, ĉar dependas de persona supervidado de caudillo aŭ personaj lojalecoj. Foje, kelkaj kaŭdiljoj dividas la povon en unu lando, sed, se tiu estado daŭras, la lando disigas laŭ la kaŭdiljaj fortoj. Kiel la caudillismo estis la ĉefa politika sistemo en Hispanlingva Ameriko, neniamtie oni sukcesis formi grandajn landojn, ekcepte kiam en la lando okazas grandaj dezertoj aŭ senhomaj regionoj.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
La konĉertoj de la komponista manskribo
Laŭ nuna stato de kono Bach verkis proksimume 1738 komence la konĉerton g-minora BWV 1058 kaj la fragmenton BWV 1059, poste sur alia papero kaj kun aliaj surskriboj la restajn ses konĉertojn. La tavoloj poste estis ligitaj laŭ inversa sinsekvo, tiel ke la nuna nombrado (ankaŭ en im Bach-Werke-Verzeichnis) deflankiĝas.
Gemini (interreto)
La marklingvo
Listoj (nombraj listoj ne eblas) komencas per.
Historio de Ameriko
Sklaveco
Ĉefa karaktero de tiu periodo estis sklaveco. En la 1860-aj jaroj, Usonon konsumis la milito inter la sudo kaj la nordo ĉefe pro sklaveco. Post la milito usona ekonomio rapide industriiĝis. Je la fino de la jarcento, Usono fariĝis unu el la ĉefaj ekonomioj en la mondo. La lastaj amerikaj landoj kiuj havis sklavoj estis Kubo kaj Brazilo.
Hari Poter kaj la Ĉambro de Sekretoj
Komenco
Sed jam venas la tempo por entrajniĝi en la Hogvartan Ekspreson en la platformo 9¾. Kiam Hari kaj Ron restas finfine solaj, ili provas eniri la platformon inter la platformoj 9 kaj 10, sed surprizege malsukcesas. Desperita, Ron ekpensas pri la fluganta aŭto...
Historio de Ameriko
Usona Imperiismo
Konkerinte grandan parton de Nordameriko, Usono intensis influi en alia partoj de mondo, ĉefe en Pacifikaj landoj kaj Latinameriko. En 1898, post eksplodo de la usona militŝipo USS Maine en la haveno de Havano, Kubo (tiame hispana kolonio), Usono ekmilitas kontraŭ Hispanio, konkerante ĝiajn koloniojn Kubon, Puerto-Rikon, Filipinojn kaj Gvamon. En tiu sama jaro, Havajo estis perfide aneksita al Usono.
Přemysl Pitter
Přemysl Pitter (la 21-an de junio 1895, en Smíchov, nun kvartalo de Prago — la 15-an de februaro 1976 en Zuriko, Svisio). Li estis elstara ĉeĥa socia aganto, dum la komunisma regado pli konata eksterlande ol en sia patrujo. Li fariĝis ĝisosta pacifisto, neortodoksa kristano, pedagogo, humanisto. Liaj firmaj ideaj bazoj prezentiĝis plej klarvide tuj post la dua mondmilito, kiam li sukcesis savi pli ol 800 infanojn savitaj el naziaj koncentrejoj kaj aliajn, kiujn li savis el postmilitaj internigejoj por germanoj. En kruelaj postmilitaj kondiĉoj lia sukceso en zorgado kaj edukado de germanaj infanoj el Hitlera organizo kun la judaj kaj ceteraj infanoj sen gepatroj aŭ perdiĝintaj al ili, tiu ekzemplo de eduka sukceso restos por ĉiam ekzemplodona, imitinda kaj studinda. Post subiĝo de Ĉeĥoslovakio al soveta influo perdis Pitter eblon plue humanisme edukadi. Li savis sin per aventura fuĝo al okcidentaj landoj. Tie li daŭrigis sian humanisman mision kune kun sia tutviva kunlaborantino Olga Fierz kaj li mortis en ŝia patrujo en Svisujo, dum ŝi daŭrigis disvastigi liajn vivkonceptojn ĝis sia morto la 17-an de junio 1990.
Gemini (interreto)
La marklingvo
Pretaranĝitaj paragrafoj komencas per.
Historio de Ameriko
Usona Imperiismo
Prezidento Theodore Roosevelt en decembro 1904 aldonis al la Doktrino de Monroe la korolarion per kiu Usono pretendis la rajton interveni en aferojn de Latinameriko. (Lia moto estis "paroli milde, sed ĉiam porti dikan bastonon"). Nur en 1930 la memorando de Clark esprimis la limigon, ke tia interveno eblas nur, kiam eŭropaj potencoj minacas Latinamerikon. Tio estis fakta nuligo de la korolario de Roosevelt. Usono tamen plu influis Latinamerikon per siaj sekretaj servoj.
La doktrino ne ĉiam estis eksplicite uzita kiel argumento, kiam Usono enmiksiĝis en aliaj amerikaj landoj. Kiam en 1903 Usono forprenis Panamon de Kolombio, tio okazis kvazaŭ subteno al sendependiĝo, sen apogiĝo al la doktrino. Ankaŭ kiam Usono en 1983 invadis la komunisme influatan insulon Grenado, oni ne referencis al la doktrino, sed al la necesa protektado de tie vivantaj usonanoj.
Gemini (interreto)
La marklingvo
Jen ĉio, kio eblas fari. Kompare kun la multegaj eblecoj de HTML, tio estas malmultege, sed tio havas sian kialon en la filozofio de la projekto.
La protokolo
La desegno estas inspirita de la protokolo Gopher, sed postulas la uzon de TLS kun "fido dum unua uzo" (TOFU) kaj privateco-rilataj funkcioj. Ĝi ne celas anstataŭigi Gopher aŭ HTTP(S), sed kunekzisti kun ili.
Přemysl Pitter
Bibliografio
Kraft K. Heroo de amo. La vivo de Přemysl Pitter. Dobřihovice, 2005. Eld. KAVA-PECH. 194 paĝoj. — ISBN 80-85853-81-7
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Konĉerto d-minora BWV 1052
Stilaj kaŭzoj kaj tiu de la tonamplekso sugestias praformon en d-minoro por violono kaj arĉorkestro; aparte la senakompanaj solooj ludas tre klare kun la eblecoj de la neprenataj d- kaj a-kordoj de violono (tiel nomata bariolago-efekto). Okulfrapas la nur trivoĉa arĉinstrumenta komponaĵo en la finmovimento; pli detala esploro montras, ke ankaŭ en la unua movimento ne estas vera kvarvoĉeco. Eble ambaŭ movimentoj baziĝas sur konĉerto kun trivoĉa tuteco; la vere kvarvoĉa meza movimento tamen surmontras nur malgrandan tonamplekson de la soloinstrumento kaj povus origini el alia fonto. En ĝenerale la esploro supozas unuan version de alia komponisto (kiel violonkonĉerto), kiun Bach aranĝis (ankaŭ por violono) kaj kompletigis per propra meza movimento. Sur ĉi tiu bazo li poste pretigus unuflanke kantatmovimentojn kun konĉerta orgeno, aliaflanke la klavicenkonĉerton.
Gemini (interreto)
La protokolo
Gemini rimedoj estas identigitaj kaj lokitaj sur la reto de Unuformaj Rimedaj Lokaliziloj (URL-oj), uzanta la URI-skemon  kiu estas simila al   por la protokolo HTTPS. Ne ekzistas nesekura analogaĵo ene de Gemini al la originala protokolo HTTP. Kiel kun HTTP-hiperteksto, URI-oj estas koditaj kiel hiperligiloj sed en en "gem-text" dokumentoj, por formi interligitaj hipertekstaj dokumentoj en la Gemini Reto, kiun uzantoj nomas "Gemini spaco".
Kiel la originala HTTP 0.9 specifo, peto de Gemini estas nur URL kaj la nunaj projektaj specifoj petas ke ĉi tiu peta formato ne estu ŝanĝebla, por konservi unu el la deklaritaj celoj de la projekto: la simpleco.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Konĉerto d-minora BWV 1052
La verŝajne plej ofte prezentata verko el ĉi tiu grupo distingiĝas per nekutime pasia humoro; Dubojn pri la aŭtoreco de Bach ekz. Albert Schweitzer respondis per la kontraŭdemando: Kiu escepte de Bach povus esti skribinta tian verkon? La riĉaj ornamaĵoj de la solovoĉo en la meza movimento kaŝas iomete la fakton, ke ĝi kaj la linio de la unua violono imitas unu la alian.
Konĉerto E-maĵora BWV 1053
Je ĉi tiu konĉerto la malgranda tonamplekso sugestias konĉerton por blovinstrumento kiel praversio. Jen oni diskutis pri variaj eblecoj, inter ili hobojkonĉerto en E♭-maĵoro. En pli nova tempo oni proponis la vjolon kiel soloinstrumento; al tio estas kontraŭdirende, ke ekzistas tro malmulta baroka komparmaterialo por ĉi tiu instrumento, por subteni ĉi tiun tezon – Bach mem prezentis en la sesa Brandenburga konĉerto pli virtuozan traktadon de la vjolo, ol ĉi tiu konĉerto proponus. Ankaŭ fontokritikaj konsideroj kontraŭdiras vjolon.
Christoph Wolff opinias ĝin originala orgenkonĉerto kaj ligas la komponaĵon kun la prezentado de Bach la 21-an de septembro 1725 en Dresdeno, kie li dokumenteble unu aŭ plurajn fojojn prezentis konĉertojn kun arĉinstrumentoj. Tamen Siegbert Rampe kaj Dominik Sachs konkludas pro la tonampleksoj kaj pro sonaj kaj ludoteknikaj pripensoj, ke temus origine nur pri verko por amorhobojo kaj arĉinstrumentoj en D-maĵoro. Als Entstehungszeit geben sie Köthen 1718/19 an.
Konĉerto D-maĵora BWV 1054
La verko estas zorgema priverkado de la fama violonkonĉerto. La unua movimento estas nekutima pro sia densa motiva laboro: Preskaŭ seninterrompe la akompanaĵo citas motivojn el la temo; lige kun klara ABA-strukturo (la unua parto estas plene ripetata tute sen ŝanĝoj) la movimento efikas ene de la verkaro de Bach tre "moderna". Simila estas direbla pri la finmovimento kun sia rondelformo, kiu prezentas la temon nur en la baza tonalo kaj metas inter ilin kvar – pli kaj pli virtuozajn – soloalineojn, kiujn Bach adaptis por la klaviceno.
La meza movimento aludas komence pasakaljon, forlasas tamen rapide la striktan ligon al la prezentita temo kaj uzas nur ankoraŭ la motivon de la temo en la baso same kiel la fina kadenco.
Konĉerto A-maĵora BWV 1055
La tonamplekso (escepte la enkondukajn arpeĝojn dum la tutecotemo) sugestias originan konĉerton por amorhobojo. En ĉi tiu formo la konĉerto ofte estas prezentata; ĝi tamen povus esti ekestinta origine por amorvjolo. En ĉiu tri movimentoj la temoj de solooj kaj tuteco klare kontrastas unu kun la alia. La grandaj intervaloj de la unua violono kaj la ege disonanco- kaj apoĝaturo-stampita harmoniaro efektigas la mezan movimenton eksterordinare esprimpova. La fina movimento kontraŭstarigas iaspecan kamparanodancon kun malvigle kontinua harmoniaro al la brilflagraj tridekduonaj en arĉinstrumentoj kaj soloinstrumento.
Konĉerto f-minora BWV 1056
Okulfrake mallonga verko kun pli et-era strukturo, kiu do ĝenerale estas rigardata kiel frua komponaĵo de Bach. Tamen ĝi estas – post la konĉerto d-minora BWV 1052 – verŝajne la dua plejofte prezentata el ĉi tiu serio. Ke la finturno de la ritornelo en la unua movimento estas malsame traktata, sugestias originaltonalon g-minoro; la tonamplekso de la kadromovimentoj kaj kelkaj stilaj detaloj supozigas violonon kiel origina instrumento. Tamen al tio la mezmovimento konvenas nek tonale nek amplekse − ĝi originus el alia konĉerto, kaj la konserviĝinta kantatmovimento sugestias hobojon. Bach transponis la movimenton al A♭-maĵora kaj starigis je la fino per nekutima modulado la ligon al la baza tonalo.
Konĉerto F-maĵora BWV 1057
La instrumentadindiko tekstas Cembalo certato, due Fiauti a bec, due Violini, Viola e Cont.; Bach do aldonas du bekflutojn. Temas pri aranĝaĵo de la kvara Brandenburga konĉerto kaj denove metas la klavicenon anstataŭ la origina violono. La unua movimento distigiĝas pro eskterordinare vigla periodiko, kiu ĉiam denove enŝovas novajn taktojn, translokas la taktajn pezocentrojn unu kontraŭ la alian kaj kreas streĉon per oftaj hemioloj. Ekzemple tuj la unua temokomenco estas ses saktojn longa (taktoj 5 kaj 6 kiel sekvenco de la antaŭaj); en la sekva transponita ripetado estas enŝovata plua takto, ktp. La mezmovimenton formas stiligita sarabando, je kiu la klaviceno estas uzata laŭ la stilo de plurĥoreco kontraŭ la arĉinstrumentoj (jen ĝi transprenas la voĉojn de la origina fluto-/violonotrio). La fina movimento estas grandforma fugo kun ampleksaj solooj, precipe denove por la klaviceno.
Konĉerto g-minora BWV 1058
Laŭ versio kiel violonkonĉerto en a-minoro la verko apartenas al la plej famaj konĉertoj de Bach. La malrapida movimento estas pasakaljo (havas do ĉiam konstantan bason); en la tria okulfrapas la daŭra trioletritmo sur komode paŝantaj basokvaronoj, kiun rompas nur la soloviolono per virtuozaj deksesonoj.
Fragmento d-minora BWV 1059
La naŭtakta fragmento tenas la indikon „Cembalo solo, una Oboe, due Violini, Viola, e Cont.“. Ĉar kantato 35 havas pluan instrumentmovimenton je la komenco de la dua parto, oni supozas, ke ĉi tiuj du movimentoj formis la kadrajn movimentojn de la origina konĉerto. Ĉar la enkonduka ario ankaŭ uzas devigan orgenon kiel soloinstrumento (kaj aldonas aldovoĉon) Philipp Spitta jen vidis la mezmovimenton de la konĉerto. La provoj de rekonstruado tamen vidas sin devigita kunmunti originalan solovoĉon el voĉoj de la orgeno kaj de la aldo; pro tio oni ne plu opinias tion verŝajna.
La tonamplekso de la soloisto en la du kantatosimfonioj sugestias hobojon kiel origina soloinstrumento, sed la neinterrompataj deksesonaj movoj ne lasus eblecon por spiri. Por violono la malgranda tonamplekso estus tre eksterordinara; oktavon pli malalta (kiel vjola, gambovjola aŭ violonĉela konĉerto) la soloinstrumento tro ofte estus kaŝita per la orkestra akompanaĵo. Tial nun ŝajnas dubinde, ĉu entute ekzistis alia versio ol tiu por klavarinstrumento.
Neklara estas ankaŭ la planita uzado de la hobojo, kiu en la konserviĝinta alineo nur fortigas la unuan violonon. Eble ĝi devus transpreni je kelkaj lokoj – ekzemple en la malrapida movimento – ankaŭ soloistajn taskojn; tamen ĉi tio estas nuraj spekuladoj, kaj la malmultaj rekonstruprovoj kaj de la bazanta konĉerto kaj ankaŭ de la aranĝado kiel klavicenkonĉerto planita de Bach en la koncerta praktiko ne vere venkis.
Pluaj konĉertoj kun unu soloklaviceno
Du pluaj konĉertoj ne enestas la manskriban kolekton, sed estas menciendaj kiel konĉertaj verkoj kun soloklaviceno. Ili havas saman instrumentadon - grupo el soloklaviceno, -fluto kaj -violono, kiuj kontraŭstaras la arĉinstrumentojn kaj la kontinuan bason; en ambaŭ verkoj la mezmovimenton ludas nur la soloistoj.
La nuna esplorstato la komponaĵoj apartenas al la plej fruaj konĉertoj kun soloa klaviceno en la tuta muzikhistorio.
Itzgrund
Itzgrund estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Coburg kaj en la distriktaro Supra Frankonio (Oberfranken) de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Taliuma (I) fosfato
Taliuma (i) fosfato aŭ ortofosfato de taliumo (I) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la thallim (I) hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Taliuma fosfato posedas 3 taliatomojn, 1 fosforatomon kaj 4 oksigenatomojn. Taliuma fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de taliumaj derivaĵoj.
Annaka
Annaka - 安中市 - estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Gunma. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de oktobro 2019 la urbo havis loĝantojn.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Kvina Brandenburga konĉerto BWV 1050
(Vidu 5-a Brandenburga konĉerto)
La komponaĵo ekestis plej malfrue en 1720 kaj estis enigita en la kolekton de la ses Brandenburgaj konĉertoj, kiujn Bach finfaris en 1721. Je la orkestrokomponaĵo okulfrapas, ke mankas la dua violono – supozeble la verko estis komponita por tute malgranda ensemblo kun soloaj arĉinstrumentoj.
Triopokonĉerto a-minora BWV 1044
Ĉi tiu konĉerto estas aranĝaĵo: Kiel ununura tia kazo ĝiaj kadromovimentoj estis elprenataj el preludo kaj fugo por klaviceno (BWV 894). En siaj preludoj kaj fugoj el la frua vajmara periodo Bach komencis adapti la novan italan konĉertoformon; antaŭ ĉi tiu fono eble la verko ŝajnis taŭga por ĉi tiu celo.
Zbigniew Galor
Zbigniew GALOR (naskiĝis la 16-an de julio 1952 en Szczecin, mortis la 27-an de januaro 2017 en Poznań) - pola sociologo kaj esperantisto, doktoro habilita, eksterordinara profesoro de Universitato de Szczecin, akademia lekciisto, eksa prezidanto de AIS-Pollando.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Triopokonĉerto a-minora BWV 1044
Kiel mezmovimento Bach uzis la adaĝon el la triosonato d-minora por orgeno (BWV 527); li aldonis al la trivoĉa movimento kvaran akompanan voĉon kaj disdonis tiam la tri suprovoĉoj alterne sur la soloinstrumentojn.
Zbigniew Galor
Vivo
En 1976 finis sociologion en Universitato Adam Mickiewicz en Poznań. Doktoriĝis en Universitato al Maria Skłodowska-Curie en Lublin. En 2008 ĉe Fakultato de Sociaj Sciencoj de UAM habilitiĝis surbaze de disertaĵo Lumpenwłasność: szara strefa i margines społeczny. Profesoro de la Universitato de Szczecin kaj Akademio Internacia de la Sciencoj. Specialiĝis pri sociologio de ekonomio, sociologio de marĝenigo kaj ĝenerala sociologio.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Triopokonĉerto a-minora BWV 1044
La orkestrokomponaĵo estas nekutime kolora pro la uzado de duobloprenoj, plukadoj kaj tre delikate gradigita dinamiko; ĉi tio havas je Bach paralelojn en la malfruaj lepsikaj jaroj kaj povus reiri je la influo de lia filo Carl Philipp Emanuel. Ankaŭ la granda tonamplekso de la soloklaviceno kondukis al tio, datigi la verkon sur post 1740 kaj eble starigi ligon kun unu el la vizitoj de Bach al Berlino (1741 kaj 1747).
Zbigniew Galor
Vivo
Profesie ligita kun Sociologia Instituto de la Universitato de Szczecin, gvidanto de Fako pri Ĝenerala Sociologio de tiu ĉi altlernejo. Li estis laboranto de Katedro pri Sociaj Sciencoj de Agrikultura Universitato en Poznań, profesoro de Soci-Humanisma Instituto de PWSIiP en Łomża kaj de Supera Lernejo de Homa Scienco kaj Entrepreno en Poznań. Gvidanto de Intermedia Esplor-Grupo "Socia Marĝeno de Poznań" ĉe OIMiR en Poznań (2009-2014), gvidanto de la pola sekcio de AIS kaj prezidanto de Pola Kooperativ-Esperanta Asocio.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Triopokonĉerto a-minora BWV 1044
Pli novaj stilkritikaj esploroj rezultigis tamen la malan bildon. Laŭ tio la kadraj movimentoj ekestus jam proksimume 1716 en Vajmaro, malmultajn jarojn post ekesto de la bazanta verko – tendence eĉ antaŭ la kvina Brandenburga konĉerto. Nur la mezmovimento do povus esti enmetata pli malfrue. Tamen la verkisto konstatas la aŭtorecon de Bach.
Zbigniew Galor
Vivo
Edzo de Ilona Koutny - hungara esperantistino, membrino de Akademio de Esperanto.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Konĉerto c-minora por du klavicenoj BWV 1060
La tonampleksoj kaj la malsama traktado de la du instrumentoj jam frue kondukis al la kompreno, ke konĉerto por violono kaj hobojo estas la bazo. La pli granda problemo estas la demando pri ĝia origina tonalo. Nun oni ludas ĝin plejparte en d-minoro, sed netrudiĝa loko en la figuroj de la soloviolono estas klarigebla nur, se la praversio (aŭ interversio kun violono) ankaŭ estis en c-minoro.
NGC 917
NGC 917 (aliaj indikoj — PGC 9258, UGC 1890, MCG 5-6-39, ZWG 504.79) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ektazio (medicino)
En medicino, ektazio estas la patologia, kronika dilato aŭ malkontrahiĝo de tuba organo en la korpo.
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Konĉerto C-maĵora por du klavicenoj BWV 1061
La tre klaviceneca skribmaniero kaj la malgranda rolo de la orkestro, kiu nur duobligas ekzistantajn liniojn kaj tute silentas dum la mezmovimento, sugestias, ke la verko origine estis koncipita por nur du klavicenoj – instrumentado, kiu aperas je Bach alikaze nur je du kontrapunktoj el La arto de la fugo.
Ektazio (medicino)
Ekzemploj
Jen kelkaj oftaj ektazioj:
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Konĉerto C-maĵora por du klavicenoj BWV 1061
La prezentmaterialo ekestis en la tempo de 1732 ĝis 1735.
Konĉerto c-minora por du klavicenoj BWV 1062
La verko estas aranĝaĵo de konĉerto por du violonoj (BWV 1043). Okulfrapas, ke la malrapida movimeno nomiĝas en la violonversio „Largo“: Aŭ kiel pulsotempo estas pensata tie la punktita kvarono kaj tie ĉi la okono, aŭ Bach bazigis fakte por klaviceno klare pli rapidan tempon ol por violonoj.
Ektazio (medicino)
Etimologio
La termino ektazio devenas de la helena ἔκτᾰσῐς éktasis “etendo”, de ἐκ ek “el” kaj τείνειν teínein “streĉi”.
Zakroczym
Zakroczym estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Nowodworski (Mazowiecki).
Klavicenkonĉertoj (Bach)
Konĉerto d-minora por tri klavicenoj BWV 1063
La tri movimentoj de la komponaĵo diferenciĝas grave en siaj kompoziciaj detaloj, kio faras komunan originan fonton neverŝajna. Ekzemple la mezmovimneto enmetas en la tradiciita formo nur la unuan klavicenon, kontraŭas do klare konĉerton kun pluraj egalrajta soloinstrumentoj. La fina fugo komenciĝas kvinvoĉa, tiel ke la kvarvoĉa arĉinstrumenta ensemblo same efikas pli kiel rezulto de aranĝado – ĝis printempo de 1715 la orkestrokomponaĵo de Bach estis ankoraŭ kvinvoĉa (kun dividitaj vjoloj) ; se la originalo vere estas de Bach, jen do ekzistus restaĵoj de verko el la unuaj vajmaraj jaroj. Alia klarigo estus bazanta konĉerto kun deviga violonĉelo je kelkaj lokoj.
Ĉar aparte en la unua movimento multaj sololokoj baziĝas sur para strukturo kaj tria voĉo multloke efikas kiel poste aldonita, Karl Heller supozas por la kadromovimentoj praversion kiel konĉerto por du violonoj, ankaŭ en d-minoro. Al ĉi tiu propono tamen kontraŭdiras multaj pasaĵoj kaj la tuta strukturo de la kadromovimentoj; krome neniu konĉerto estas konata, je kiu Bach poste komponis aldonan solovoĉon, kaj pro tio do oni pli supozus tri violonojn kiel soloinstrumentoj
La komenca movimento kun sia pezega unisono-temo, kiu ĉiam estas uzata por la subdivido, sed ankaŭ estas imite prilaborata, estas tipa baroka minortemo, kiu vivas de la klara elludado de la diminuita seksto inter malalta sesa kaj plialtigita sepa ŝtupo.
La mezmovimento havas tre skeman strukturon – super frapaj basoj kun postbataj mezvocoj estas treege manierita unuvoĉa melodio en unisono de unua violono kaj de ĉiuj tri soloistoj, kies du duonoj pokaze estas ripetataj kaj je tio ornamataj. La movimento preskaŭ ŝajnas origine verkita por tri soloinstrumentoj kaj orkestro kaj instigis fortajn pristilajn dubojn pri la aŭtoreco de Bach.
Pli nova teorio metas ĝin en ligon kun la odoj por kantvoĉo kaj piano, kiujn publikigis amatorkomponisto Lorenz Christoph Mizler von Koloff proksimume 1737 en Lepsiko. La movimento estus muzika parodio pri tiu ĉi, do situacio-ligita ŝerco.
La konĉerto nun estas malofte ludata, sed dum la Bach-renesanco de la 19-a jarcento ĝi ludis elstaran rolon, kune kun la solokonĉerto de la sama tonalo (BWV 1052). Aparte Felix Mendelssohn Bartholdy treege enmetis sian povon por tio kaj ludis ĝin ofte, ekzemple kun Clara Schumann kaj Louis Rakemann aŭ kun Ignaz Moscheles kaj Sigismund Thalberg (vidu Kritiko de Musikal Times).
Konĉerto C-maĵora por tri klavicenoj BWV 1064
Plua versio de la konĉerto ne ekzistas. Okulfrapas, ke la tri soloinsrumentoj ĉiam denove estas kondukataj unisone kontraŭ la violonoj de la orkestro – ĉi tiu kompozicimaniero ne nur sugestias violonojn kiel originaj soloinstrumentoj, ĝi ankaŭ instigis al sugesto, ke la orkestroparto nur poste aldoniĝis, ke do temas komence pri konĉerto por tri violonoj kaj kontinua baso (sen orkestro). Ĉi tiu fruversio estis datigita en la malfrua Vajmara periodo, ekz. proks. 1716 oder 1718.
Konĉerto a-minora por kvar klavicenoj BWV 1065
La komponaĵo estas aranĝaĵo de la konĉerto b-minora por kvar violonoj kaj arĉinstrumentoj op. 3, 10 de Antonio Vivaldi (el la kolekto Sammlung „L'Estro Armonico“). Bach kompletigis la verkon per kroma kromatismo, pli viglaj basvoĉoj kaj multaj similaj detaloj kaj enŝovis en la lastan movimenton unu takton.
Interese estas por aŭskultanto certe la komparo inter la du versioj. La versio de Bach aperas klare pli matura kaj ellaborita, alprenas tamen la originan freŝecon kaj genie naivan novspececon, kiuj markas la verkon de Vivaldi.
Travná (Javorník)
Travná (ĝis la jaro 1948 Krutvald, Krautenwalde) estas vilaĝo, loka parto de urbo Javorník en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en montaro Riĥleba montaro, 5 km sudokcidente de Javorník sur ŝoseo al pola urbo Lądek-Zdrój. Vivas ĉi tie.
Historio
Vilaĝo Travná estas unuafoje mencita en la jaro 1296. Tiam ĝi nomiĝis Cruthwalde kaj estis en ĝi signifa vojimposto, kiun tenis Boleslao la 1-a Kruda, princo el Świdnica, kvankam pretendigis ĝin Johano la 3-a Romka, la vroclava episkopo. Komence de la 14-a jarcento tenis ĝin Henriko el Valdov, ministerialo de la princo el Świdnica, kaj pli poste ĝi fariĝis parto de burgo Frýdberk (en hodiaŭa Žulová), kiun priregis familio de rabemaj kavaliroj Haugvicoj. En la jaro 1358 la tutan senjorujon aĉetis de ili episkopo Přeclav z Pohořelé kaj alligis ĝin al sia senjorujo kun sidejo sur Jánský Vrch. El ekzistado de forĝejego dokumentita en la jaro 1546 eblas prijuĝi, ke oni ĉi tie minis ferercon.
Pli poste la bieno Travná estis episkopa feŭdo kaj ĝi ofte alternis posedantojn. En la jaro 1748 akceptis la ĉi tiean feŭdon Aŭgusteno grafo Falkenhain kaj antaŭ la jaro 1815 la bienon akiris por unu centjaro familio de grafoj Schaffgotsch-idoj, kiu samtempe tenis la bienon Vlčice: Josef (1767-1851), poste lia filo Franz Anton (†1875), lia filo Rudolf (†1914) kaj fine lia filo Alois, kiu vilaĝon Travná eĉ kun la arbaro en Vlčice vendis en la jaro 1919 al Frída Kutzová, posedantino de senjorujo Bílá Voda.
Al vilaĝo Travná estis en la jaro 1950 alligita Zálesí (antaŭe Valdek), sed ambaŭ vilaĝoj estis post ellandigo de la devenaj germanaj loĝantoj en la jaroj 1945-1946 nur malofte alloĝigitaj kaj en la jaro 1960 ili estis komune alligitaj al urbo Javorník.
Turismo
blua, laŭ tiu ĉi turisma marko eblas aliri al belvedero sur monto Borůvková hora.
They Might Be Giants
John Flansburgh
John Conant Flansburgh (naskiĝis je la 6a de majo, 1960) estas edzigita kun Robin "Goldie" Goldwasser.
John Linnell
John Sidney Linnell (naskiĝis je la 12a de junio, 1959) estas edzigita kun Karen Brown, kun kiu li havis filon, Henry.
Barna Pető
PETŐ Barna estas hungara grafikisto. Li naskiĝis en Baraolt la 4-an de novembro 1964.
Biografio
Barna Pető studis en Rumanio kaj li vivas en Budapeŝto.
Akvaturo (Maribor)
La akvoturo en Maribor estas tipa malfrurenesanca fortikaĵo, kiu gardis la urbon ĉe rivero Dravo sudoriente. Ĝi estis konstruita en 1555 en neregula kvinangula formo de ŝtonoj. Ĝiaj muroj estas ege dikaj kaj kun la paffenestretoj.
Hortisolo
Hortisolo (latine: hortus = ĝardeno, sol = grundo) estas ĝardengrundo ekde jarcentoj intense uzita. Kun pli ol 40 cm profunda Ah-horizonto (per prilaborado Ap-horizonto) ĝi ricevas pli ol 4 masoprocentojn da organa substanco. Ĝi ekestas per regula, forta aldono de organa substanco (humsterko, inter ĝi stalsterko, urinsterko, fekaĵoj, kompoŝto kaj rubaĵo) kaj intensa grundprilaborado (ekzemple per ŝpatoprofunda fosado). Aldona akvoprovizado per ofta akvumado kaj longdaŭra ombrumado favoras ne nur al la kulturplantojn, sed ankaŭ viglan grundovivon (ekzemple de lumbrikoj).
Tipaj hortisoloj troviĝas precipe en malnovaj setlejoj, ekzemple en monaĥejaj ĝardenoj aŭ en ĝardenoj ene de mezepokaj urbomuroj.
Preferata genra pronomo
Preferata genra pronomo aŭ persona genra pronomo (ofte mallongigita kiel PGP en la angla) estas unu el la triapersonaj pronomoj, kiun individuo preferas, ke aliuloj uzu ĝin por identigi la genron (aŭ mankon de genro) de tiu persono. En la angla, kiam oni deklaras siajn preferatajn pronomojn, oni ofte deklaras la subjektan, objektan kaj posedan pronomojn (ekzemple "he, him, his", "she, her, hers" aŭ "they, them, theirs"), kvankam kelkfoje oni nur deklaras la subjektan kaj objektan pronomojn ("he, him", "she, her", "they, them"). En Esperanto sufiĉas deklari nur la subjektan formon, ĉar ĉiuj pronomoj fleksiiĝas sammaniere.
Preferataj genraj pronomoj enuziĝis kiel maniero por progresigi justecon kaj inkluzivon por transgenruloj kaj neduumuloj. La uzado de tio estas identigita ĉe socialaj laboristoj, instruistoj kaj sanlaboristoj  kiel kaj praktikaj kaj etikaj konsideroj. Stilogvidiloj kaj asocioj de ĵurnalistoj kaj sanlaboristoj konsilas la uzadon de pronomoj preferataj aŭ konsiderate taŭgaj por la temulo. Kiam oni pritraktas klientojn aŭ pacientojn, oni konsilas al sanlaboristoj noti la pronomojn uzatajn fare de la individuoj mem, kio povus inkluzivi uzi malsamajn pronomojn je malsamaj tempoj. Ĉi tio ankaŭ estas etendita al la nomo preferata de la temulo. GLAT-subtengrupoj ankaŭ konsilas la uzadon de pronomoj kaj nomoj preferataj aŭ konsiderate taŭgaj de la temulo. Ili krome ankaŭ rekomendas eviti genran konfuzon, kiam oni parolas pri la fono de transgenruloj, kiel ekzemple uzi titolon aŭ rangon por eviti la uzadon de genra pronomo aŭ nomo.
Tamen la kutimo peti preferatajn genrajn pronomojn ne estas universale akceptita aŭ konsilita. La dekano de virinoj ĉe Pomona College, Rachel N. Levin, konsilas, ke profesoroj ne petu al studentoj malkaŝi siajn preferatajn genrajn pronomojn dum klaso-enkondukoj, ĉar tio povus ĉagreni ĝuste tiujn homojn, kiujn la uzado de preferataj genraj pronomoj supozate devas protekti.
Ekzistas iom da malkonsento pri tio, ĉu oni nomu ilin "preferataj". Iuj personoj preterlasas la vorton, kaj nomas ilin "genraj pronomoj" aŭ simple "pronomoj" por emfazi, ke la ĝusta uzado de pronomoj estas socia devontigo anstataŭ individua prefero. Ili timas, ke la inkluzivo de "preferataj" en la nomo povas kaŭzi, ke iuj personoj pensas, ke la uzado de ies pronomoj estas nedeviga. Tiuj, kiuj retenas la vorton "preferataj", notas paralelon al "preferataj nomoj" aŭ kiel maniero por aserti la individuan liberecon aŭ rajton elekti siajn proprajn pronomojn.
La deklarado de preferataj genraj pronomoj ne estas limigita al transgenruloj kaj neduumuloj. Multaj cisgenruloj ankaŭ komencis deklari siajn preferatajn genrajn pronomojn en lokoj kiel sociaj retejoj; por iuj, tio povas esti provo montri solidarecon kaj/aŭ normaligi pronomo-deklaradon.
En Esperantujo
Ĉe junularaj renkontiĝoj (kiel ekzemple IJK kaj JES) iĝas pli kaj pli kutima vidi homojn skribi siajn preferatajn pronomojn sur sian nomŝildon. Ankaŭ en la retejo de Pasporta Servo kaj en Centra Reto, la ĉefa sistemo de TEJO por interna kunlaborado, oni povas en sia profilo indiki siajn preferatajn pronomojn. En sociaj retoj, ĉefe junulaj kiel Telegram kaj Twitter, oni ankaŭ vidas esperantistojn indiki siajn preferatajn pronomojn en sia nomo aŭ priskribo.
Akvaturo (Maribor)
Nuntempe, la akvoturo servas al aliaj celoj. Ekde 1989 en ĝi troviĝas vino vendejo (slovena vinoteko), kiu ofertas slovenajn vinojn, kiuj estis produktitaj en tri slovenaj vinregionoj: la Drava regiono, la Sava regiono kaj la Primorska (ĉemara) regiono. Ĉe la muroj de la turo kreskas vito.
Tadatoshi Masuda
Tadatoshi Masuda (japane 増田 忠俊, n. 25-an de decembro 1973) estas japana futbalisto. Li en 1998 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Kantono Hardy
La kantono Hardy - angle Hardy County - estas kantono de Usono en la subŝtato Okcidenta Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo Moorefield. La kantono estis nomita laŭ Samuel Hardy, juristo kaj politikisto.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
(15040) 1998 XC
(15040) 1998 XC estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Lipar
Lipar, serbe Липар, estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Okcidenta Baĉka en municipo de Kula.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944.
Jaume Aragay i Pujols
Jaume ARAGAY i PUJOLS (1905-1989) estis instruisto kaj esperantisto. Lerninte Esperanton en 1925, li organizis grupon en Castellar del Vallès. Vigla instruisto de Esperanto, en 1961 li fariĝis prezidanto de la Instituto de Esperanto de Barcelono, vicprezidanto de Hispana Esperanto-Federacio kaj kunfondinto kaj membro n-ro 1 de Kataluna Esperanto-Asocio. Dum 40 jaroj li estis Fakdelegito pri instruado.
Guimaras
La provinco estas unu el la plej malgrandaj; laŭ la censo de 2015 ĝi havas 174,613 loĝantojn kaj estas loĝantare la 7-a plej malgranda provinco. Laŭ sia areo de 604,7 km² ĝi estas eĉ la 5-a plej malgranda.
La provinco situas en la Panaja Golfo, inter la pli grandaj insuloj Panajo kaj Negroso. Ĝi estas aparta provinco de la 11-a de majo 1992; antaŭe ĝi apartenis al la provinco Iloilo, nun nord-okcidente de ĝi. La loĝantaroj de la du provincoj parencas, kaj la loĝantoj de Guimaras ĉefe parolas la lingvon iloilan (Hiligaynon), sed komprenas ankaŭ la filipinan kaj anglan lingvojn.
Etnografio
Etnografio (en greka lingvo: ethnos (εθνος) - "tribo, popolo", grapho (γραφω) - "mi skribas"; laŭvorte - "priskribo de popoloj") estas socia scienco, kiu esploras etnojn, ilian etnogenezon kaj dislokigon, komunajn kaj apartajn formojn de la vivo kaj kulturo, leĝkonformecon de genezo kaj evoluo, kulturajn kaj historiajn rilatojn.
La termino unue aperis en 1607. Ĝi estis menciita kiel nomo de multaj seriaj eldonoj, sed jam en 1839 en Parizo fondiĝis nova societo sub la nomo Etnologio. Ĉi tiu vorto ankaŭ devenas de greka kaj signifas - "studo pri popoloj". En Germanio oni uzis samtempe du terminojn: Volkskunde - pristudo de propra popolo, kaj Völkerkunde - priskribo de fremdaj popoloj. En Rusio ĉi tiu scienca fako estis nomita "Popolstudado" kaj en anglalingvaj landoj - "kultura antropologio". Supremenciitaj terminoj diferenciĝas ne nur laŭ nomoj, sed ili diversmaniere traktas studobjekton, ĉu homo, ĉu socio, popolo aŭ kulturo.
Malgraŭ ekzisto de diversaj malnovaj kaj novaj teorioj kaj fluoj, rimarkeblas alproksimiĝo de opinioj pri la senco de la termino Etnografio, nome, specifika studobjekto estas popolo, ne laŭ senco de loĝantaro, grupo de homoj aŭ nacioj, laboruloj, sed kun senco kiu korespondas al malnovgreka vorto - etno.
1490 Limpopo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la orient-afrika rivero Limpopo.
Draškovec
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Ligetvár apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
NGC 918
NGC 918 (aliaj indikoj — PGC 9236, UGC 1888, MCG 3-7-11, ZWG 462.11, KARA 103, IRAS02230+1816) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wasabi (filmo)
Wasabi (Vasabio) estas franca-japana filmo de Gérard Krawczyk aperinta en 2001.
Temo
Hubert Fiorentini estas kvardek-jara franca policisto kun forta karaktero, kiu spertas malfacilajn rilatojn kun virinoj. Li neniam sukcesis forgesi sian amon al juna Miko, ties japana kunulino, foririnta antaŭ dek naŭ jaroj sen doni klarigon. Iun tagon, lia forta temperamento igas lin senscie frapi la filon de prefekto. Sankcio estas tuja kaj lia superulo devigas lin momente mallabori. Tiam, la perturbema policisto ekscias, ke li devas forflugi al Japanio: Miko subite mortis kaj nomis lin kiel sian ununuran heredanton de enigma postlasaĵo...
Listo de burgoj, fortikaĵoj kaj kasteloj en Rejnlando-Palatinato
La listo de burgoj, fortikaĵoj kaj kasteloj en Rejnlando-Palatinato listigas burgojn, fortikaĵojn kaj kastelojn en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Rejnlando-Palatinato fondiĝis nur en 1947 – post la Dua Mondmilito – kiel artefarita konstruaĵo el tiuj teritorioj de la francia okupata zono de Germanio, kiuj estis nek sarlandaj nek baden-virtembergaj. Antaŭe la hodiaŭa federacia lando konsistis dum pli ol mil jaroj el multaj neekleziaj kaj ekleziaj landeroj, ekzemple la tre influhavaj regnoj de la princelektistoj de la Palatinato, de Majenco,de Kolonjo kaj de Treviro (la tri lastaj ankaŭ estis ĉefepiskopo)j aŭ de kavaliroj, kun malgrava signifo. La malaltaj rangoj komence estis feŭdoj posedaĵoj, poste heredaj. Geedziĝoj kaj heredaj dividado formis dum la jarcentoj veran fliktapiŝon de etaj regnoj. La konstruaĵoj kiel burgoj, fortikaĵoj aŭ kasteloj nur parte servis kiel defendkonstruaĵo. Ili ĉiam montras la signifon de la posedantoj. Tial precipe rande de la mezmontaroj (Ejfelo, Pfälzerwald) kaj rande de la rivervaloj (Rejno, Mozelo) burgoj kaj fortikaĵoj multnombras. La montmasivo de Donnersberg en la Nordpfälzer Bergland estis ĉirkaŭita de kvin burgoj. En la grandaj urboj Majenco, Koblenco kaj Treviro la pompaj kasteloj kaj palastoj multas.
Dum la jarcentoj la grandaj militoj (kamparana ribelo, tridekjara milito, milito de palatinata sukcedo, Napoleonaj militoj) detruis multajn burgojn kaj kastelojn, sed ekestis novajn konstruaĵoj sur la malnovaj ruinoj, kiuj ofte estis superas la malnovajn konstruaĵo je pompo kaj grandeco. Ankaŭ ne plu videblas la detruoj per kanonoj aŭ bomboj, precipe en urboj, dum la du montmilitoj.
La listo entenas ankaŭ la remparajn konstruaĵojn el la kelta tempo, do el la unua jarmilo antaŭ Kristo.
Izolda Macskássy
MACSKÁSSY Izolda [maĉka:ŝi) estis hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 10-an de januaro 1945, mortis la 26-an de junio 2021.
Listo de burgoj, fortikaĵoj kaj kasteloj en Rejnlando-Palatinato
distrikto Alzey-Worms
<span id="DÜW">
Izolda Macskássy
Biografio
Izolda Macskássy studis kiel stipendiulino en Aŭstrio. De 1961 ŝi vivis en Hungario.
Listo de burgoj, fortikaĵoj kaj kasteloj en Rejnlando-Palatinato
distrikto Rhein-Pfalz
<span id="SÜW">
CPP (antaŭtraktilo)
CPP, mallongigo de la angla the C PreProcessor, t.e. Antaŭtraktilo por C estas komputila programo kiu plenumas la antaŭtraktadon de tradukotaj programoj prezentitaj en C aŭ en C++. Ĝi estas enkonstruita en la tradukilojn de tiuj programlingvoj, sed estas antaŭ disponebla kiel aparta utilaĵo.
Plimulto da esprimiloj de CPP havas la formon de direktivoj (escepto estas la makrokomandoj). Ĉiu direktivo okupas apartan linion en la fonta teksto, kaj estas markita per antaŭmetita kradsigno.
En sia rolo de antaŭtraktilo CPP realigas la sekvajn taskojn:
Inkludo
La inkludo-direktivo estas la plej ofte uzata en la C-programoj; en ĉi-suba programo la direktivo  anstataŭiĝos per la enhavo de la dosiero  :
La kondiĉa traduko
Ĝin regas la direktivoj,  ,  ,  ,   and. Ekz-e oni povas ordoni al la tradukilo programi erarserĉan printadon nur tiam, kiam oni kreas tre babileman version:
Makrooj
La direktivo  servas por enkonduki makrodifinojn. Tiuj povas esti tre simplaj mallongigoj, ekz-e aŭ parametrohava teksto, ekz-e Kun ĉi tiuj difinoj CPP transformos la fontotekstan ordonon ĉi tiel:
Esperantigo de la ŝlosilvortoj de C
Ĉi-suba ekzemplo, pruntita el la Komputada Leksikono, demonstras uzon de CPP por esperantigi la ŝlosilvortojn de C. Interalie, ĝi ankaŭ klarigas la signifon de la anglaj ŝlosilvortoj.
Estu jena ĉapdosieo<tt> eoc.h</tt>:
Hoher Tenn
La Hoher Tenn estas dupinta monto en la aŭstria federacia lando (subŝtato) Salcburgio. Ĝi konsistas el sudokcidenta pinto, nomata Bergspitze (montopinto), kun alteco de 3368 m kaj nordorienta pinto, nomata Schneespitze (neĝopinto), kiu estas 3317 m alta. La Hoher Tenn apartenas al la Glocknergruppe (montogrupo ĉirkaŭ Großglockner) en la meza parto de la Hohe Tauern en la Centraj Orientalpoj. Inter la du pintoj situas en alteco de 3293 m la Tennsattel (montoselo de Hoher Tenn). Nordorienten kaj nordokcidenten la Hoher Tenn dissendas longajn krestojn. La monto Hoher Tenn posedas altan geografian dominadon, pro kio kaj, ĉar ĝi estas facile atingebla, ĝi estas ŝatata grimpmonto. Rigardate de Zell am See en la Pinzgau la Hoher Tenn dominas malantaŭ la Imbachhorn (2470 m) la panoramon de la Hohe Tauern.
CPP (antaŭtraktilo)
Esperantigo de la ŝlosilvortoj de C
ENTJERA cxen_al_ent(SIGNA *cx) {    ENTJERAJ i, n, minuso = 0;    /* lokaj variabloj */ POR(i = 0; cx[i] == ' ' || cx[i] == '\n' || cx[i] == '\t'; i++) ; ELEKTU(cx[i]) { OKAZO '-': minuso = 1; OKAZO '+': i++; }     POR(n = 0; cx[i] >= '0' && cx[i] <= '9';) n = 10 * n + cx[i++] - '0'; REEN minuso ? -n : n ; }
Metinte ĉi tiun programon en dosieron <tt>al_ent.c</tt>, oni povas rekte ĝin traduki per <tt>gcc</tt> (kaj ricevi celkodan dosieron <tt>al_ent.o</tt>), aŭ aparte trakti per <tt>cpp</tt>, kaj ricevi programon en la norma C:
$ gcc -c al_ent.c && ls -s *.o 4 al_ent.o $ $ cpp -P al_ent.c int cxen_al_ent(char *cx) {    int i, n, minuso = 0; for(i = 0; cx[i] == ' ' || cx[i] == '\n' || cx[i] == '\t'; i++) ; switch(cx[i]) { case '-': minuso = 1; case '+': i++; }    for(n = 0; cx[i] >= '0' && cx[i] <= '9';) n = 10 * n + cx[i++] - '0'; return minuso ? -n : n ; } $
Kategorio:C
Batalo de Ksiangjang
La batalo de Ksiangjang (en tradicia ĉina, 襄陽之戰; en simpligita ĉina, 襄阳之战; en pinjino, Xiāngyáng zhī zhàn) aŭ batalo de Ksiangfan (en tradicia ĉina, 襄樊之戰; en simpligita ĉina, 襄樊之战; en pinjino, Xiāngfán zhàn) estis serio de bataloj ligitaj al sieĝo de la ĉina urbo Ksiangjang, konsiderata unu de la plej grandaj de la dinastio Song, dum la jaroj 1267 ĝis 1273. En ĝi, Kublaj Ĥano, mongola imperiestro de la dinastio Yuan, frontis al la ĉina dinastio Suda Songo.
En 1267, la mongola armeo alvenis al la urbo kaj komencis la sieĝon, kio rezultis en malabundo de liveraĵoj por la ĉinaj fortoj: La daŭrigo de la sieĝo okazigis, ke la mongola armeo devis sendi fortojn al la sieĝo kontinue. La lukto konsistis en la ĉirkaŭo de la ĝemelaj urboj Fanĉeng kaj Ksiangjang, en la teritorio de la nuntempa Hubejo, akompanata de konstantaj bataletoj kaj la laŭgrada atako al la ĉinaj defendejoj. La arbara kaj montara tereno kun la tieaj fortikaĵoj malhelpis la uzadon de la tradicia kavalerio de la mongoloj kaj favoris la uzadon de ĉinaj pafiloj kaj kanonoj en la konkero de Fanĉeng kaj de la Song avancejoj de Siĉuano kaj Jueĵu.
Battipaglia
Battipaglia estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Bellizzi, Eboli, Montecorvino Rovella, Olevano sul Tusciano kaj Pontecagnano Faiano.
Primitivismo
Primitivismo estas tendenco en la vida arto ĉe kiu artistoj (la primitivistoj) strebas reiri al la tempo de antaŭ la moderna civilizacio, al la primitiva, kiam ĉio ankoraŭ estis 'senkulpa, simpla kaj origina'. La spontaneeco kaj naiveco havas centran pozicion. Ofte tio estas karakterizata per manko de perspektivo kaj abstraktado de la subjekto. La primitivismo estas parenca al la naiva arto, kaj elstara ĉefe en pentrarto.
Manilo
Manilo (Maynila) estas la ĉefurbo de Filipinoj.
La urbo situas sur la insulo Luzono, ĉe la orienta bordo de la Manila Golfo, longa, kiu konektiĝas kun la Sudĉina Maro. La urba aglomeraĵo, nomata Manila Metropolo, konsistas el Manilo kaj 16 pliaj urboj kaj komunumoj. Loĝas tie sume 15 milionoj da homoj.
Manilo (sen la aglomeraĵo) estas nur la dua plej granda urbo de la lando; la antaŭurbo Kezonurbo havas pli da loĝantoj.
Historio
Manilo komence estis fiŝkaptista vilaĝo, kiu iĝis sultanlando. Ĝia nomo devenas de la vorto, kiu laŭlitere signifas «tie ĉi »; estas blanka mangrovo kreskanta grandakvante en la regiono.