cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Preĝejo Emeriko de Hungario (Székesfehérvár)
Preĝejo
Kermeso okazas en la 5-an de novembro.
Monaĥejo
La duetaĝa konstruaĵo estis konstruita inter 1741-1743. Ĝi aliĝas al la preĝejo kaj formas U-literon. La monaĥejo estis grava loko por la franciskanoj dum la historio. Nuntempe eklezia muzeo funkcias interne.
Luktosporto
Laŭ aplikado aŭ intenco
La rusa luktarto nome Sistema baziĝas sur teknikoj pri kontrolo de spirado kaj malstreĉiĝo, same kiel sur elementoj de la pensaro de la Rusa Ortodoksismo, por plibonigi mem-konscion kaj trankvilecon, kaj por profiti la praktikantojn en diferencaj niveloj: fizika, psikologia kaj spirita.
Gdynia
Turismo
31. Konstruaĵo de Distrikta Juĝo kaj Prokuroreco, Plac Konstytucji 5
Luktosporto
Laŭ aplikado aŭ intenco
Kelkaj luktartoj en variaj kulturoj povas esti plenumitaj en danco - kiel scenoj por variaj tialoj, kiaj por veki ferocecon en preparado por batalo aŭ por montrado de lerteco en pli stiligita maniero. Multaj tiaj luktartoj aligas muzikon, ĉefe fortajn perkutajn ritmojn aŭ ritme kontentigajn kiel por kapoejro.
Gdynia
Turismo
Monumenta konstruaĵo vidalvide de la Ĉefa Stacidomo estis konstruita en la jaro 1936 laŭ projekto de Z. Karpiński, T. Sieczkowski (legu: Sjeĉkovski) kaj R. Sołyński (legu: Soŭinjski). Ĝi estas moderna konstruaĵo. La avangarda formo de la konstruaĵo jam antaŭ la milito
Partneraj urboj
Gdinio havas partnerajn kontaktojn kun la jenaj urboj :
Luktosporto
Historio
La plej antikvaj artaĵoj kiuj priskribas scenojn de batalo, date reen el 3400 a.K., estis pentraĵoj de Antikva Egipto kiuj montras kelkajn formojn de lukto. Date reen el 3000 a.K. en Mezopotamio (Babilono), oni trovis reliefojn kaj poemojn kiuj priskribas lukton. En Vjetnamio, pentraĵoj kaj skizoj el 2879 a.K. priskribas kelkajn manierojn de lukto kiuj uzas glavojn, bastonojn, arkojn kaj lancojn.
Ĉinaj luktartoj originiĝis dum la Dinastio Xia antaŭ pli ol 4000 jaroj. Oni diras ke la Flava Imperiestro Huangdi (legenda dato de povascendo 2698 a.K.) enkondukis la plej fruajn luktosistemojn en Ĉinion. La Flava Imperiestro estis priskribita kiel fama generalo kiu, antaŭ iĝi estro de Ĉinio, verkis longajn traktaĵojn pri medicino, astrologio kaj luktartoj. Unu el liaj ĉefaj oponantoj estis Ĉiju kiu estas konsiderata kreinto de jiao di, antaŭanto de la moderna arto de Ĉina luktarto.
La fondo de modernaj Aziaj luktartoj estis ŝajne miksaĵo de fruaj Ĉinaj kaj Hindiaj luktartoj. Dum la epoko de la Militŝtata periodo en la Historio de Ĉinio (480-221 a.K.) okazis etenda disvolvigo de la luktartaj filozofio kaj strategio, kiel priskribis Sun Tzu en La Militarto (ĉ. 350 a.K.). Legendaj rakontoj ligas la originon de Ŝaolino al la disvastigo de Budhismo el Barato dum la komenco de la 5a jarcento, kun la figuro de Bodhidharmo, al Ĉinio.
En Eŭropo, la plej fruaj fontoj pri luktartaj tradicioj datas el la Antikva Grekio. Boksado (pigme, piks), luktarto (pale) kaj pankraco estis reprezentita en la Antikvaj Olimpikoj. La romianoj organizis gladiatorajn luktojn kiel publika spectaklo.
Nombraj historiaj priluktaj mangvidiloj survivis el la eŭropa Mezepoko. Tio inkludas stilojn kiaj glavo kaj ŝildo, dumana glavolukto kaj aliaj tipoj de manenmanaj armiloj krom la senarmaj luktartoj. Inter tiuj estas transkriboj de (eble apokrifa) memoriga poemo de Johannes Lichtenauer pri longoglavo data reen el la fino de la 14a jarcento. Aliflanke, Aziaj luktartoj iĝis bone dokumentitaj dum la mezepoka periodo, Japanaj luktartoj komencis per la establado de la nobelaro de samurajoj en la 12a jarcento, Ĉinaj luktartoj per traktaĵoj de la Dinastio Ming kiaj Jiksiao Ksinŝu, Hindiaj luktartoj en mezepokaj tekstoj kiaj Agni Purana kaj Malla Purana, kaj la Koreaj luktartoj el la epoko de la Joseon-Dinastio kaj tekstoj kiaj Mujejebo (1598).
Eŭropa glavarto ĉiam havis sportan komponanton, sed la duelo estis ĉiam eblo ĝis la Unua Mondmilito. Moderna sporta skermo ekdisvolviĝis dum la 19a jarcento kiam la francaj kaj la italaj militakademioj ekkodigis instruadon. La Olimpikoj kondukis al standardaj internaciaj reguloj, kaj la Internacia Federacio de Skermo fondita en 1913. Moderna bokso originiĝis per la reguloj de Jack Broughton en la 18a jarcento, kaj atingis siajn nunajn formojn per la Reguloj de la Markiso de Queensberry de 1867. Ankaŭ la eŭropana koloniigo de Aziaj landoj alportis dekadencon al la lokaj luktartoj, ĉefe pro la enkonduko de pafiloj. Tio povas klare esti vidita en Hindio post la plena establado de Brita Hindio en la 19a jarcento. Similaj fenomenoj okazis en kolonioj de Sudorienta Azio kiaj Malajzio, Indonezio, Vjetnamio, Kamboĝo kaj Filipinoj.
Nacia Arbaro Inyo
La Nacia Arbaro Inyo aŭ Nacia Forsto Inyo  estas nacia arbaro en Usono. Ĝi situas grandparte (7.445,76 km²) en la federacia ŝtato Kalifornio, kaj je malganda parto (245,47 km²) en la okcidenta parto de la federacia ŝtato Nevado. Ĝi konsistas el la suda Sierra Nevada oriente de la montkresto inter la Nacia Parko Yosemite kaj la suda parto de la Nacia Parko Sekvojo. La „Nacia Arbaro Inyo“ estas parto de la Blanka kaj Inyo montaroj oriente de la Sierra, per tiu dividita de la valo Owens. En la sudo allimas kun la Nacia Arbaro Sekvojo, centre trans la Sierra-montokresko allimas kun la Nacia Arbaro Sierra kaj en la nordo troviĝas la distrikto Bridgeport Ranger de la Nacia Arbaro Humboldt-Toiyabe. Grandaj partoj de la naciaj arbaroj estas naturaj areoj, nome la plej intensaj de la naturprotektejoj en Usono.
Fondiĝo kaj prizorgado
La nomo „Inyo“ venas de la praloĝantoj de Ameriko kaj ĝi signifas „loĝejo de la granda spirito“. Per tiu vorto priskribis la fruaj praloĝantoj la regionon, kiu ĝis hodiaŭ nomiĝas montaro Inyo. La nomo troviĝas ankaŭ en la kantono Inyo, en kiu la plej granda parto de la arbaro troviĝas. La arbaro etendiĝas ankaŭ ĝis la kaliforniaj kantonoj Mono, Tulare kaj Madera respektive ĝis la Nevadaj kantonoj Esmeralda kaj Mineral.
La nacia arbaro Inyo fondiĝis je la 25a de majo 1907. Je la 1a de julio 1945 oni aldonis la teron de la iama Nacia Arbaro Mono. La nacia arbaro estas prizorgata de la Usona Arbara Agentejo, la loka administracio havas sian sidejon en Biŝop.
Ceteraĵoj
La plej alta punkto de Nevado, la lima pinto en la Blanka Montaro troviĝas ĉe la limo de Nevado kaj Kalifornio.
NGC 5636
NGC 5636 (aliaj indikoj — UGC 9304, MCG 1-37-17, ZWG 47.62, PGC 51785) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Masayoshi Yoshimi
Masayoshi YOSHIMI (japane : 吉見 政義 Yoshimi Masoyoshi) estas japana amatora astronomo.
Odesa-Pojizna (stacidomo)
Odesa-Pojizna (Одеса-Поїзна, Одесса-Поездная, "Odesa-Trajna") estas fervoja stacio en Odeso, la kvara plej granda urbo en Ukrainio.
Masayoshi Yoshimi
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris la asteroidon 32453 Kanamishogo la.
Li kontribuis al la mezurado de la diametro de la asteroido 63 Ausonia per observoj de stelaj kaŝadoj. elde la observatorio de Fukuĉijama (gubernio Kioto, Japanio).
Pilato kaj aliaj
Pilato kaj aliaj (germane: Pilatus und andere – ein Film für Karfreitag) - germana filmo – parta adapto de romano La Majstro kaj Margarita de Mikaelo Bulgakovo – reĝisorita de Andreo Vajdao el 1971. Temo de la filmo estas 4 el 32 ĉapitroj el La Majstro kaj Margarita, kiuj estas parabolo pri Pontio Pilato kaj Jesuo Kristo.
Reĝinsulo (Brita Kolumbio)
Reĝinsulo, Kinginsulo aŭ en angla origine King Island. estas insulo de la marbordo de kanada provinco Brita Kolumbio. Ĝi situantas sude de la Kanalo Dean kaj je ĉirkaŭ 20 km oriente de Bella Bella. Kelkaj aliaj insuloj separas Kinginsulon el la malferma maro ĉe Queen Charlotte Sound.
Daigo Imai
Li futbalis ĉe Sagawa Express Osaka, Kataller Toyama kaj Blaublitz Akita.
Reĝinsulo (Brita Kolumbio)
Kinginsulo ricevis sian nomon ne el reĝo sed en 1793 de George Vancouver, honore al ŝipkapitano James King ĉe kiu Vancouver estis servinta ĉe la ŝipo Discovery'' dum la lasta parto de la tria vojaĝo de James Cook.
IAI
La vorto havas plurajn signifojn:
Tomohisa Ishiguro
Tomohisa Ishiguro (石黒 智久, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama.
Saint-Laurent-les-Bains-Laval-d'Aurelle
Saint-Laurent-les-Bains-Laval-d'Aurelle estas nova franca situanta en departemento Ardèche, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Cyril Tourneur
Cyril TOURNEUR (n. 1575, m. la 28-an de februaro 1626) estis angla dramisto.
Vivo
Pri liaj gepatroj oni ne certas: eble li estis filo de Kapitano Richard Turner kiu servis kiel batalisto en Nederlando. Li mem ricevis pension de la nederlanda registaro.
En 1625 Edward Cecil (1-a vicgrafo Wimbledon) nomumis Tourneur sekretario de la militkonsilio sed George Villiers (1-a duko de Buckingham), la favorato de Jakobo la 1-a, nuligis la nomumadon. Tamen Tourneur partoprenis katastrofan atakon fare de Edward Cecil kontraŭ Kadizo. Revenante al Anglio li malsanis, kaj, kun aliaj malsanuloj, estis surterigata en Irlando kie li mortis.
Verkoj
Lia plej frua restanta verko estas alegoria poemo pri la morto de Princo Henry Frederick Stuart, filo de Jakobo la 1-a. Li verkis plurajn aliajn poemojn. Tamen estas pro siaj tragedioj kial Tourneur famas. Lia ĉefa teatraĵo estis The Atheist's Tragedy (La Tragedio de la Ateisto, 1611). Antaŭe oni atribuis al Tourneur The Revenger's Tragedy (La Tragedio de la Venĝanto, 1607 aŭ 1608), sed laŭ lastatempaj spertuloj tiun tragedion pli verŝajne verkis Thomas Middleton.
Staufenberg (Hesio)
Staufenberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gießen de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 5637
NGC 5637 (aliaj indikoj — UGC 9293, MCG 4-34-37, ZWG 133.69, KUG 1426+234, IRAS14267+2324, PGC 51736) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Malvin Szterényi
SZTERÉNYI Malvin [pr. stere:nji] estis hungara operkantistino (soprano) naskiĝinta en Lugos (Hungara reĝlando, nuntempa Lugoj en Rumanio) la 28-an de novembro 1886 kaj mortinta en Baden (Malsupra Aŭstrio) la 9-an de aprilo 1957.
Kariero
Malvin Szterényi debutis en 1906 en spektakloj de la trupo de Ignác Krecsányi. En la Reĝa Operejo de Budapeŝto ŝi aperis en rolo Erzsébet (Wagner: Tannhäuser) la 23-an de februaro 1906. En 1915 ŝi iĝis solistino de la Operejo de Vieno.
Maisie Williams
Maisie Williams (naskiĝis en Bristol, Anglio, do nun -jara) estas usona brita aktorino. Antaŭ ĉio ŝi konatiĝis pro la rolo kiel Arya Stark en la televida serio Game of Thrones (Ludo de tronoj), kiun ŝi ludis ekde la ekproduktiĝo de la serio en 2011, do ekde la 14-a vivjaro.
1995 Hajek
1995 Hajek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥa kuraciston, astronomon kaj astrologon Tadeáš Hájek (1525 - 1600).
Nadja Uhl
Nadja Uhl (naskiĝis en Stralsund, do nun -jara) estas germana aktorino. Ŝi ekde la jaro 1993 - tiam ankoraŭ studentino de aktora altlernejo en Lepsiko - aktore videblas en kinejaj kaj televidaj filmoj, kaj ekde la sekva jaro ankaŭ profesie aktoras en teatraj produktaĵoj. Plurfoje ŝia aktorado premiiĝis - interalie ŝi en 2000 ricevis la premion Arĝenta Urso de la internacia filmfestivalo Berlinale por sia aktorado en al filmo Die Stille nach dem Schuss
Sophie Turner
Sophie Turner (naskiĝis en Northampton, Anglio, do nun -jara) estas brita aktorino. Antaŭ ĉio ŝi konatiĝis pro la rolo kiel Sansa Stark en la televida serio Game of Thrones (Ludo de tronoj), kiun ŝi ludis ekde la ekproduktiĝo de la serio en 2011, do ekde la 15-a vivjaro.
Guerrero
Guerrero [geREro] (Esperantigite : Gerero) estas unu el la plej sudaj federaciaj subŝtatoj de Meksiko, ĉe Pacifiko.
La plej konata urbo de la provinco estas Acapulco ĉe la pacifika bordo, konata ban- kaj feriloko. La marbordo formas plurajn lagunojn, el kiuj la plej gravaj estas Laguna Negra, Laguna de Coyuca kaj Laguna de Tres Palos.
Regionoj kaj municipoj
Unumunicipa regiono de la samnoma municipo. Regiono enhavanta la jenaj municipoj: Ajuchitlán del Progreso, Arcelia, Coyuca de Catalán, Cutzamala de Pinzón, Pungarabato, San Miguel Totolapan, Tlalchapa, Tlapehuala kaj Zirándaro. Municipoj: Apaxtla, Atenango del Río, Buenavista de Cuéllar, Cocula, Copalillo, Cuetzala del Progreso, Huitzuco de los Figueroa, Iguala de la Independencia, General Canuto A. Neri, Ixcateopan de Cuauhtémoc, Pedro Ascencio Alquisiras, Pilcaya, Taxco de Alarcón, Teloloapan, Tepecoacuilco kaj Tetipac. Municipoj: Ahuacuotzingo, Chilapa de Álvarez, Chilpancingo de los Bravo, Eduardo Neri, Gral. Heliodoro Castillo, José Joaquín Herrera, Juan R. Escudero, Leonardo Bravo, Mártir de Cuilapan, Mochitlán, Quechultenango, Tixtla de Guerrero kaj Zitlala. Municipoj: Acatepec, Alcozauca de Guerrero, Alpoyeca, Atlamajalcingo del Monte, Atlixtac, Cochoapa el Grande, Copanatoyac, Cualac, Huamŭtitlán, Iliatenco, Malinaltepec, Metlatónoc, Olinalá, Tlacoapa, Tlalixtaquilla de Maldonado, Tlapa de Comonfort, Xalpatláhuac, Xochihuehuetlán kaj Zapotitlán Tablas. Municipoj: Ayutla de los Libres, Azoyú, Copala, Cuautepec, Cuajinicuilapa, Florencio Villarreal, Igualapa, Juchitán, Marquelia, Ometepec, San Luis Acatlán, San Marcos, Tecoanapa, Tlacoachistlahuaca kaj Xochistlahuaca. Municipoj: Atoyac de Álvarez, Benito Juárez, Coahuayutla de José María Izazaga, Coyuca de Benítez, Petatlán, Zihuatanejo de Azueta, Técpan de Galeana kaj La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Petro la 2-a (Aragono)
Sukcedis li al sia patro Alfonso la 2-a kaj sukcedis lin lia filo Jakobo la 1-a.
Mentila benzoato
Mentila benzoato aŭ C17H24O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la benzoata acido kaj mentila alkoholo, senkolora likvaĵo uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Mentila benzoato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
(14205) 1999 BC4
(14205) 1999 BC4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tecuo Kagaŭa elde la Observatorio Gekko, proksime de Kannami (gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Alcione
Alcione, kies vera nomo Alcione DIAS NAZARETH kaj kromnomo A Marrom (La Brunhaŭta), naskiĝis en San-Luiso el Maranjo la 21-an de novembro 1947, estas kantistino, kaj komponistino de brazila sambo.
Ŝia famo iĝis internacia ekde fino de la 1970-aj jaroj. Ŝi ricevis multnombrajn premiojn inkludante 21 orajn diskojn, kvin platinajn kaj unu duoblan platenan.
En 1987, dum la tria oficiala vizito al Brazilo de papo Johano Paŭlo la 2-a, ŝi kantis la muzikaĵon João de Deus (Johano de Dio) antaŭ la papo kaj 500.000 homoj.
Citaĵo
.
Ingeborg-Bachmann-premio
Ingeborg-Bachmann-premio ((Ingeborg-Bachmann-Preis) estas literatura konkurso kiun fondis en 1976 la urbo Klagenfurt en Aŭstrio memorante la verkistinon Ingeborg Bachmann.
Historio kaj pasigo
La ĵurnalisto kaj verkisto Humbert Fink kaj la tiama ORF-intendanto pri Karintio Ernst Willner meze de la 1970-aj jaroj havis ideon okazigi literaturan konkurson laŭ la modelo de Gruppe 47. Ankaŭ Marcel Reich-Ranicki membris ĵurie. Ekde 1977 dum pluraj tagoj okazas Tage der deutschsprachigen Literatur do tagoj de germanlingva literaturo. Temas pri unu el la plej gravaj premioj siaspece.
Por 2020 la konkurso komence - pro la kronvirusa epidemio - deklaritis malokazonta. Post protesto de pluraj ĵurianoj trovitis alternativa okazigformo. kaj faritis versio virtuala.
Augusta Treverorum
Augusta Treverorum (latine por „urbo de Augustus en la lando de la Treveroj“) estis romia urbo ĉe la Mozelo, el kiu evoluiĝas la hodiaŭa Treviro. La fondo de la urbo estis inter la konstruado de la unua Trevira romia ponto (18/17 a. K.) kaj la fino de la regtempo de Augustus (30 a. K. ĝis 14 p. K.). En la imperiestra tempo Treviro estis la ĉefa urbo de la „Civitas” (civito) de la Treveroj, kie pluraj dekmil homoj loĝis.
Ingeborg-Bachmann-premio
Historio kaj pasigo
Antaŭe elektitaj konkursantoj legas dum tri tagoj siajn tekstojn ankoraŭ neeldonitajn (prozaĵoj respektive eltiraĵoj el ili; la laŭtlegado daŭras po 25 minutoj). La originalversio de la tekstoj nepre estu en la germana. Tiel la aŭskultantaro kaj la fakĵurio klagenfurtaj senpere estu konvinkitaj pri la kvalito de la voĉlegataj tekstoj. En 2008 reduktitis la nombro kaj de la ĵurianoj de naŭ al sep kaj de la legantoj de 18 al 14.
Ekde 2006 la gajnebla monsumo estas se 25.000 eŭroj. Ekde 2017 aljuĝatas paralele ankaŭ Deuschlandfunk-premio (pri 12.500 eŭroj) fare de la germana radistacio Deutschlandfunk. Samjare la kompleta konkurso rekte auŝkulteblas digitalradie. Sume verŝitis en 2017 sumo de 62.500 euroj.
Augusta Treverorum
Porta Nigra
• Vidu ankaŭ: Porta Nigra
Porta Media
• Vidu ankaŭ: Porta Media
Porta Alba
• Vidu ankaŭ Porta Alba
Amfiteatro
• Vidu ankaŭ Amfiteatro (Treviro)
Termbanejoj ĉe la Viehmarkt
• Vidu ankaŭ termbanejoj ĉe Viehmarkt
Barbara-termbanejoj
• Vidu ankaŭ Barbara-termbanejoj
Templo en Herrenbrünnchen
• Vidu ankaŭ: templo ĉe Herrenbrünnchen
Lenus-Marso-temblo kaj teatro
• Vidu ankaŭ: templa distrikto Irminenwingerteta
Romia ponto
• Vidu ankaŭ romia ponto (Treviro)
Impereriestraj termoj
• Vidu: ankaŭ imperiestraj termoj (Treviro)
Konstantena Baziliko
• Vidu ankaŭ konstantena baziliko}}
Katedralo
• Vidu ankaŭ Trevira katedralo
László Rybach
László Rybach [lAslO ribaĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rybach László, en Svislando konata kiel Ladislaus Rybach (naskiĝis la en Sopron) estas hungara-svislandana geofizikisto, dirigento, profesoro, membro (ekstera (1990)) de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
László Rybach frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo (sed li lernis ankaŭ muzikon), poste li studis en la loka kampuso de Teknikuniversitato. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li migris al Zuriko, kie fine li akiris geologian diplomon en 1959, eĉ li doktoriĝis en Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko en 1962. Tiutempe li akiris ankaŭ muzikan diplomon en la muzika akademio de Zuriko, en 1964 li atingis la unuan lokon en dirigenta konkurso en Besançon. Post la inĝeniera diplomo li restis en la teknologia universitato por instrui. En 1962 li edziĝis, baldaŭ li havis filon. En la studjaro de 1965 li esploris en Universitato Rice. Reveninta al Svislando li partoprenis en esplorado de uranio en Alpoj. En 1973 li komencis okupiĝi pri la geoterma energio. En la sama jaro li estis nomumita privata profesoro, en 1980 profesoro, en 2000 emerita profesoro. En 1979 li esploris en Kalifornio, tiutempe li jam estis mondkonata ekspertulo pri la geoterma energio. Li ricevis premiojn en 1995, 1996, 2008. Li estas ankaŭ dirigento de orkestro de Zuriko.
Gusztáv Szepesi
Gusztáv Szepesi [gustAv sepeŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Szepesi Gusztáv estis hungara aktoro.
Gusztáv Szepesi naskiĝis en Bethlen (Aŭstra Imperio, Hungara reĝlando, nuntempe en Rumanio) la 3-an de decembro 1853 kaj mortinta en Miskolc la 20-an de novembro 1901.
Schenefeld (distrikto Steinburg)
Schenefeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La 1-an de januaro 2013 al la komunuma teritorio aliĝis ankaŭ la antaŭe najbara komunumo Siezbüttel.
Gusztáv Szepesi
Kariero
Szepesi rolis en la trupo de Béla Tóth. En 1886 li estis kunuldirektoro kun Béla Tóth kaj Aurél Follinus. En 1888 li estis ano de la trupo de Károly Somogyi en Peĉo, en 1890 Gerő Aradi, fine en Miskolco en la trupo de Lajos Szalkai.
Juan José Elhuyar
Juán José Elhuyar (1754-1796) (n. en Logroño, 🇪🇸, en la 15-a de junio 1754 - m. en Santafé de Bogotá, 🇨🇴, en la 20-a de septembro 1796) estis hispana kemiisto kaj mineralogo kiu, kune kun sia frato, Faŭsto Elhuyar, unue malkovris kaj izolis la kemian elementon volframon.
Biografio
Li, kune kun lia frato Faŭsto, studis matematikon kaj historion en Parizo, inter 1773 kaj 1777. Ambaŭ fratoj estis favoritaj de entrepena spirito kaj apogiĝis de la hispana registaro en malsimilaj eŭropaj universitatoj, celante alvenigi la utilajn konojn de la scienca esplorado.
En 1781, Johano Jozefo sendiĝis al Svedio, ĉar ĉi-lando troviĝis avancita rilate al la kemiaj sciencoj, ne menciante ke la hispana registaro interesiĝis je la svedaj metodoj pri kanonfabrikiĝo. Li unue iris al Upsalo, en kies universitato li samdividis lecionojn kun Torbern Olof Bergman. Pli malfrue li studis en urbo Köping, kie ankaŭ Karlo Vilhelmo Skile (1742-1786) vizitadis. Apud Bergamn, li sin dediĉis al la laboratoriaj modernaj metodoj por la akirad de kemiaj elementoj, kaj estis Bergman mem, kiu pasis al Elhuyar la suspekton pri la ekzisto de alia metala elemento en la mineralo skileito. Aŭtune 1783, en Hispanio, Johano Jozefo unue izoligis kaj akiris la volframon, kun la helpo de sia frato, Faŭsto, kaj tiu elemento estis la unua malkovraĵo de elemento eltirita tute laboratoria.
Malgraŭ tio, la hispana registaro ne ŝatis ke Elhuyar sin dediĉis pli da tempo al siaj sciencaj studoj kaj esploroj, kaj, en 1784, li estis sendita al Santa Fe de Bogotá kiel laboranto de la arĝenta minejaro en urbo Mariquita, departemento de Tolimo. Tie li kunlaboris kiel mineralogo kune kun la botanikisto Jozefo Celestino Mutis (1732-1808). En 1788, li edziĝis al Maria Jozefa Bastida y Lee.
Supraĵo de Vrbata
Alirebleco
La aliro eblas sur ruĝa turisma marko de Špindlerův Mlýn tra Horní Mísečky aŭ el alia flanko de Rokytnice tra Dvoračky. Plua ebleco estas aliro de Labská bouda, proksima ĉirkaŭ 2 km norde.
Proksime sub la montopinto finiĝas Montara ŝoseo de Masaryk el la jaroj 1934–1936, la sektoro el Horní Mísečky estas parto de ŝoseo II/286, sed por publika trafiko nealirebla. En somera sezono veturas el Horní Mísečky ĝis Budo de Vrbata aŭtobusa linio por aparta veturpago.
Tumulo
Supraĵo de Vrbata estas nomita laŭ Václav Vrbata kaj rekte sur la pinto situas Tumulo de Hanč kaj Vrbata por memoro de tragika morto de Václav Vrbata kaj Bohumil Hanč dum internacia konkurso en skikurado or 50 kilometroj, okazinta la 24-a de marto 1913. Dum la konkurso ekstreme malboniĝis la vetero, dum la alta vento venis neĝblovado kaj tre sinkis la temperaturo. Krom Bohumil Hanč ili sukcesis ĉiujn konkursantojn haltigi kaj nuligi la konkurson. Vrbata tiam donis al Hanč, provante lin savi, parton de sia vestaĵo, pro kio li fine oferis eĉ sian vivon - lia frostinta korpo estis trovita ĝuste en tiuj ĉi lokoj. Por lia rememoro estas hodiaŭ la 24-a de marto festata kiel Tago de Montara savoservo.
Dum varmaj someraj tagoj estadas sur la tumulo observata fajro de Sankta Elmo.
Proksimume 150 metroj sudoriente de la pinto situas Budo de Vrbata, netutaj 300 metroj nord-nordoriente de ĝi troviĝas monumento de Hanč.
32453 Kanamishogo
32453 Kanamishogo estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Masayoshi Yoshimi elde Fukuĉijama (gubernio Kioto, Japanio)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kanami Yoshimi (nask. 1999) kaj Shogo Yoshimi (nask. 2002), filino kaj filo de la malkovrinto.
Everard Digby
Filo de Everard Digby de Stoke Rye, Rutland, li devenis de protestanta familio, kvankam eble liaj gepatroj estis sekrete allogataj de la romkatolika eklezio. En 1596 li edziĝis kun Mary Mulsho, kiu devenis de forte protestantaj gepatroj. Tamen ĉirkaŭ 1599 li renkontis jezuitan pastron, Patro John Gerard, kaj ili tiom amikiĝis ke ili ofte diris ke ili estis fratoj. Post tio lia edzino deziris iĝi rom-katoliko, kaj ŝi kaj li konvertiĝis.
Li estis inter tiuj kiuj bonvenigis Jakobon la 1-an al Belvoir Castle en 1603 kaj la nova reĝo kavalirigis lin la 23-an de aprilo 1603. Li iĝis konspirulo nur dum la finaj etapoj de la pulva konspiro, ki li estis la sola konspiranto kiu tuj konfesis sian partoprenon. Li defendis sin dirante ke la reĝo agos kontraŭ promeson ne persekuti la anglajn rom-katolikojn. Terurmaniere oni ekzekutis lin, unue mallonge pendumante lin, poste, dum li verŝajne ankoraŭ vivis, senisigante lin. Francis Bacon rakontis ke, kiam la ekzekutanto eltranĉis la koron kaj alt-tenis ĝin kun la vortoj "Jen la koro de ŝtatperfidulo", la mortanta Digby respondis, "Ci mensogis".
Kány
Ne miskomprenu kun Kánya!
Kány [kAnj] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs.
Situo
Kány situas en Cserehát sub monto 305 m-ojn alta en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo (kontraŭe troviĝas Janík), fine de sakovojo. Gönc troviĝas 25, Encs 30, Miskolc 55 km-ojn.
Historio
Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. En Kány migra poŝto servas.
Georges Devereux
Georges Devereux [doevroe], originala nomo György Dobó (13-a de septembro 1908, Lugos, Hungarujo - 28-a de majo 1985, Parker, (Colorado, Usono), estas franca-usona psikoanalisto, antropologo deveninta el hungarjuda-germana familio.
Biografio
Unue li studis en Francujo fizikon kaj kemion ĉe Marie Curie kaj Jean Perrin, poste orientajn lingvojn, etnologion ĉe Marcel Mauss, Paul Rivet kaj Lucien Lévy-Bruhl kaj pli poste psikoanalizon en Usono. Li faris studojn inter la indiĝenaj popoloj de Kalifornio, Aŭstralio, Novzelando, Novgvineo kaj Vjetnamio. Li estas konsiderata unu el pioniroj de etnopsikiatrio. Li publikis pli ol 400 tekstojn.
12880 Juliegrady
12880 Juliegrady estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi~estis nomita en honoro de Julie Grady, finalistino de la Intel Excellence in Teaching Award 2002 kaj instruistino ĉe la Blacksburg High School de Blacksburg, Virginio, Usono
Traktato de Arras (1435)
La Traktato de Arras estis subskribita en 1435 de la reĝo de Francio, Karlo la 7-a, kaj la duko de Burgonjo, Filipo la 3-a; ĝi finigis la kofliktojn de la Enlanda milito inter armanjakanoj kaj burgonjanoj.
Ĉefaj decidoj estis jenaj:
NGC 5638
NGC 5638 (aliaj indikoj — UGC 9308, MCG 1-37-18, ZWG 47.63, PGC 51787) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nová Baňa
Nová Baňa (hungare Újbánya germane Königsberg) estas urbo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žarnovica.
Situo
La urbo situas en valo de Hron, laŭ dekstra bordo de Hron, laŭ la ĉefvojo Bratislavo-Zvolen, laŭ fervojo Zvolen-Levice. La lasta troviĝas 27 km.
Historio
Germanoj fondis la komunumon en 1345, kiu tuj iĝis privilegia urbo. Oni minis arĝenton kaj oron.
Alianco de minurboj dum la mezepoko en la regiono (la loknomoj estas unue hungare (uzataj ĝis 1920)), poste laŭ la nuna slovaka formo:
Okazis pesto en 1645. La turkoj faris ĉion ruina kaj la homojn granparte murdis en 1665. Emeriko Thököly rabis la urbon en 1670. Slovakoj rekonstruis la urbon kaj la minejon en 1720. La minado daŭris ĝis 1887, la fortikaĵo preskaŭ tute malkonstruiĝis. En 1910 en la urbo loĝis 4813 da loĝantoj (4256 slovakoj, 470 hungaroj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Bars. Poste ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2002 loĝis en la urbo 7505 da homoj (7318) slovakoj.
Legendo de la pilgrimejo
Estis tre seka vetero en 1863, kiam ŝafistoj ekrigardis, ke ŝafo skrapadas la teron, baldaŭe naskiĝis fonto. Onidire okazis miraklaj resanigoj kaj lumoefikoj. Episkopo de Banská Bystrica nomumis ĝin pilgrimejo en 1866.
Jacme Taupiac
Biografio
Jacme TAUPIAC (Gimat, 1939), estas lingvisto kaj verkisto okcitana. Li estis unu el la gvidantoj de la Institut d'Estudis Occitans, modernigis krome la okcitanan gramatikon de Alibèrt kaj impulsis la lingvan normaligon en la Arana valo.
Taupiac estas ankaŭ agnoskata esperantisto. Lia vortaro "Diccionari de mila mots" estas la unua okcitana difinvortaro kun tradukoj al la kataluna kaj Esperanto.
Meza mezepoko
Kiel meza mezepoko oni nomas en la mezepokismo la epokon daŭrantan ekde la mezo de la 11-a jarcento ĝis la mezo de la 13-a jarcento en la mezepoko, do proksimume de 1050 ĝis 1250. La historiistoj ligas ĉi tiun terminon ĉefe kun la latinkristana Eŭropo (precipe okcidenta kaj meza Eŭropo). Por la najbaraj bizanca kaj la islama kampoj same kiel por la ekstereŭropa historio la termino tute ne aŭ nur limigite estas ĝusta la, kvankam la historio esplor nepre konsideras ĝuste Bizancon kaj la islaman kulturspacon.
La mezan mezepokon antaŭas la frua mezepoko. La epokon sekvantan la mezan mezepokon oni nomas malfrua mezepoko.
Terminaro
La franca termino Haut Moyen Âge signifas frua mezepoko, komenciĝas do per la popolmigradoj. Al la germana termino Hochmittelalter konvenas en la franca le Moyen Âge classique. Tamen Haute Renaissance kaj Hochrenaissance signifas la saman epokon. Por eviti koliziojn en la internacia lingvo, la vikipedia artikolo Alta mezepoko estas ankaŭ atingebla per frua mezepoko. Ĉi artikolo nomiĝas meza mezepoko, ĉar la termino Alta mezepoko jam estas okupata. Ĝi analogas la germanlingvan Hochmittelalter.
Karakterizaĵoj
La kristanigo estis plejparte finita en norda kaj vastaj partoj de orienta Eŭropo. La eklezio kun sia elfomita papismo disvolvis internen klaran hierarĥion, eksteren ĝi batalis kontraŭ profanaj regantoj pri la superregeco. Tiujn ĉi batalojn pri la potenco multaj samtempuloj kritikis. Ekzemple en Germanujo ekestis en la eklezio reformemaj movadoj. Okazis en tiu ĉi epoko tamen ankaŭ la investitura polemiko same kiel en la sekva tempo konfliktoj inter romiaj-germanaj imperiestroj kaj la papismo. La papoj alstrebis je tio nepre la decidopotencon super la profana regado, kio tamen ne restis sen rifuzo ("Teorio de la Du Glavoj"). La meza mezepoko ankaŭ estis florepoko de la religiaj ordenoj, ekzemple de la Cistercianoj aŭ Premonstratoj.
Ekestis novaj katedralaj kaj monaĥejaj lernejoj, ĉefe oni fondis la unuajn universitatojn. Tiuj ĉi precipe instruis teologion, medicinon (aparte en Francujo) kaj juron (aparte en Italujo kaj speciale en Bolonjo). Tiun ĉi klerigo-revolucion ebligis la remalkovro de antikvaj skribaĵoj (kiel tiuj de Aristotelo), kiuj atingis el la araba kaj bizanca spaco okcidentan Eŭropon. Sekve de tio nun la skolastiko destinis la sciencan pensadon.
Legado kaj skribado ne plu estis nur lertecoj de la Klerikaro, kvankam jam en la frua mezepoko ekzistis kelkaj profanuloj, kiuj disponis pri ĉi tiuj konoj. Ankaŭ kelkaj oficistoj kaj nobeluloj tion lernis. La literaturo servis la novajn legantojn, ne nur priverkante spiritajn kaj filozofiajn temojn. Oni ne plu verkis nur en la latina, sed ankaŭ en la naciaj lingvoj. La pentristoj pentris krom religiajn bildojn ankaŭ tiajn pri naturo kaj ĉiutago. En la arĥitekturo superregis la romaniko. Tiuj homoj, kiu disponis pri mono, povis relative sekure kaj libere moviĝi ene de vastaj partoj de Eŭropo.
Ankaŭ komenciĝis la Krucmilitoj en okcidentan Azion, kiuj pli malfrue ankaŭ direktiĝis kontraŭ la islama sudo de Hispanujo kaj kontraŭ la baltaj popoloj. La meza mezepoko krom tio estis la florepoko de la kavalireco, kiu sin novdifinis ĝuste pro ĉi tiuj Krucmilitoj (vidu Kavalira ordeno).
Sur la ŝtata kampo okazis novformiĝo. la romia-germana imperio perdis sian superregan pozicion. La regecon de la Saliidoj skuis la investitura polemiko en la malfrua 11-a kaj frua 12-a jarcentoj. La Ŝtaŭfoj en la 12-a kaj 13-a jarcentoj ne sukcesis, malebligi la perdon de la reĝopotencon en la imperio, ankaŭ ĉar ilia politiko pri Italujo ligis fortajn militfortojn en Imperia Italujo. Dum tio Francujo kaj Anglujo akiris pli kaj pli politikan influon. La angla dinastio de la Plantaĝenetoj disponis samtempe pri grandaj bienposedaĵoj en Francujo, kio kaŭzis ripete batalagadojn kun la francaj reĝoj, kiuj solidigis siaflanke sian potencon en la 12-a kaj 13-a jarcentoj. Bizanco perdis en la 11-a jarcento preskaŭ tutan Malgrand-Azion al la Turko-Selĝukoj, reakiris partojn de tio en la 12-a jarcento, estis tamen post la fatala Kvara Krucmilito nur regiona potenco.
Leopold Stokowski
Kariero
En Usono, Stokowski dirigentis kun la Cincinnati Symphony Orchestra, la Filadelfia orkestro, la NBC Symphony Orchestra, la Novjorka Filharmonio, la Houston Symphony Orchestra, la Symphony of the Air kaj multaj aliaj. Li estis ankaŭ la fondinto de la All-American Youth Orchestra, la New York City Symphony, la Hollywood Bowl Symphony Orchestra kaj la American Symphony Orchestra. Li dirigentis la muzikon por kaj aperis en kelkaj holivudaj filmoj, kiaj ĉe la filmo de Disney nome Fantasia, kaj estis longdaŭra defendanto de nuntempaj komponistoj, farante multajn premierojn de nova muziko dum sia 60-jara dirigenta kariero. Stokowski, kiu faris sian oficialan dirigentan debuton en 1909, aperis en publiko por la lasta fojo en 1975 sed plue faris registraĵojn ĝis Junio 1977, kelkajn monatojn antaŭ sia morto je aĝo de 95.
Joseph Bruce Ismay
Joseph Bruce Ismay (kutime nomata nur J. Bruce Ismay aŭ nur Bruce) naskiĝis en la jaro 1862 kiel la plej aĝa filo de ŝipposedanto Thomas Henry Ismay. Kiel je filo de la sukcesa patro estis je la juna Bruce metataj tuj jam ekde la junaĝo grandaj postuloj. Li estis sendita en prestiĝan privatan lernejon en Elstree, pli poste en Harow. Junaĝe li eminentis kiel sukcesa sportisto, precipe en teniso kaj dum ĉasadoj. Finvizitinte la lernejon li restadis kun sia instruisto unu jaron en Francio, poste li ian tempon vojaĝis. Kiam li estis dudekkvarjara li komencis labori en firmao White Star Line, kie li labori kiel kunulo de la komapanio ĝis morto de la patro en la jaro 1899. En la jaro 1888 li edziĝis kun riĉa usonanino Julia Schieffeelin.
Kiam li fariĝis en la jaro 1899 plenumdirektoro de la firmao, ne atendis lin entute facila periodo. Kun alveno de usonaj monopoloj al White Star Line minacis neantaŭsentataj problemoj, kion la nova ĉefulo ekkomprenis. Kiam en la jaro 1902 Ismay konsentis kun kondiĉoj de J. P. Morgan kaj transgvidis sian firmaon en usonan koncernon de IMM (International Mercantile Marine Comp.), multe da ortodoksaj britoj inkluzive de la patrino de Ismay riproĉis al li malkuraĝecon. Ankaŭ Ismay sciis, ke pro la eniro de la usona kapitalo en White Star Line li vendis tiel iom la firmaon al la transmara giganto. Sed en la alia flanko li jam baldaŭ fariĝis generala direktoro de IMM kaj la rezulto estis plua kresko de "Blanka stelo".
La vivo de Ismay komencis detruiĝi en la jaro 1907, kiam ili komune kun lordo Pirrie decidis pri konstruado de ŝipoj Olympic kaj Titanic. Ian tempon li ja povis vivi kun gloro de posedsnto de du la plej grandaj ŝipoj en la mondo, sed nur mallongtempe. Post katastrofo de Titanic li fariĝis proskribito kaj iom maljuste ankaŭ vipota knabo. La publiko riproĉis al li precipe la fakton, ke diference de la kapitano kaj la ŝipa konstruisto li ne kapablis kuraĝe resti sur la mergiĝanta ŝipo kaj enboatiĝis en savboaton, kaj ankaŭ nepruvitaj kaj nekonfirmitaj informoj, ke li devigis la kapitanon Smith al senĉesa plialtigado de rapideco. Vane Ismay post la malfeliĉo pledis sin, ke li neniam traktis kun la kapitano pri la rapideco de Titanic kaj ke en la savboato, en kiun li enboatiĝis, estis ankoraŭ loko kaj li estis unusola, kiu staris proksime.
Senpere post la katastrofo, ankoraŭ sur ferdeko de Carpathia, Ismay psike tute detruiĝis. Kruelaj ĵurnalistoj kaj usona esplorkomitato dure kondamnis lian konduton sur la ferdeko de Titanic kaj eĉ ne la brita publiko agis alie. Pro la batoj, kiuj falis je li, Ismay jam neniam plu rekonsciiĝis. Printempe de 1912 li proponis sian rezignon pri la funkcio de generala direktoro de IMM, sed li postulis, por ke li povu resti almenaŭ prezidanto de White Star Line. Sed tio estis rifuzita. Ismay perdis ambaŭ funkciojn kaj prefere li retiriĝis en la publika vivo. Sciigi sin li donis fakte nur unusole, per sumo 10000,- pundoj, per kiuj li kontribuis en fonduson por vidvinoj post maristoj pereintaj sur maro. En la jaro 1936 estis amputita lia dekstra kruro kaj la 17-an de oktobro 1937, nur unu monato post tio, kiam Olympic, la fratina ŝipo de Titanic, estis vendita en malnovan feron. En kolono pri Ismay en Nacia biografia vortaro aŭtoro neniael menciis pri Titanic. Ismay estus certe dankema al li pro tio.
Annamária Kabán
Anna­má­ria KABÁN estis rumania hungara lingvistino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 16-an de januaro 1953 kaj mortis la 23-a de junio 2019. Ŝi estis la filino de Ferenc Kabán kaj edzino de Huba Mózes.
Minkavo
Taskoj de la minkavoj
Minkavoj unualinie servas al la ekspluato de la mineraloj. La minkavoj je tio estas tiel subdividataj kaj instalataj, ke ili garantias plejeble bonan ekspluaton de la koncerna geologia kuŝejo. Krom tiuj ĉi minkavoj ankaŭ ekzistas minkavoj, kiuj utilas por la starigo de maŝinoj. Aliaj taskoj de la minkavoj estas, garantii la al- kaj forkondukon de la muelakvo por la maŝinoj. Aliaj minkavoj servas al la forkonduko de minakvoj aŭ por la aerumo.
Szemere
Szemere (semere) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Encs. La vilaĝnomo devenas de historia familio, en 2008 en telefonlibro de Budapeŝto listiĝas 37 da abonuloj havantaj la nomon Szemere.
Situo
Szemere situas en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ flankovojoj. Slovakio troviĝas 5, Gönc 16, Encs 19, Miskolc 51 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis de 1213. La vilaĝo neniiĝis pro la husanoj kaj ceteraj militadoj en 1489. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.
Staufenberg (Malsupra Saksio)
Staufenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Göttingen de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Barbara Stanwyck
Barbara STANWYCK, origine: Ruby Katherine STEVENS (naskiĝis la, mortis la ) estis usona aktorino.
Naskiĝinte en Novjorko, ŝi komencis sian karieron kiel dancistino. En la jaro 1926 ŝi en la dramo The Noose unuafoje devis krom danci ankaŭ aktori. Ekde tiu tempo ŝi uzis la pseŭdonimon Barbara Stanwyck.
Unuan filmrolon ŝi ricevis en 1927. Ŝi famiĝis en la 1930-aj jaroj per roloj en kelkaj filmoj de Frank Capra, ekz. Ladies of Leisure, The Miracle Woman, Forbidden kaj Meet John Doe.
Ekde la 1960-aj jaroj Barbara Stanwyck transprenis ĉefe televidajn rolojn, ekz. en la vakera serio The Big Valley. Ankaŭ la filmigita romano The Thorn Birds, en kiu ŝi agadis kune kun Richard Chamberlain, kaj la televidserio The Colbys akiris grandan popularecon.
Dum sia kariero ŝi aperis en preskaŭ cent filmoj, kaj ŝi kvar-foje estis nomumita por la Oskaro en la kategorio plej bona aktorino, pro: Stella Dallas, Ball of Fire, Double Indemnity kaj Sorry, Wrong Number. En la jaro 1982 ŝi gajnis honor-Oskaron pro sia dumviva laboro.
Ĥarĉo
Ĥarĉo, en la hispana jarcha, en la araba خرجة , signife "elirejo" aŭ "fino", estas komponaĵo de popola poezio de Al Andalus, kiu konsistis en la fina parto de moaksaĥa, el kiu ekzistas ekzemploj ekde la 10-a jarcento ĝis 11-a jarcento. La Ĥarĉoj estas komponitaj en Andalus-araba parola lingvo, aŭ en la latinida lingvo uzita de la andalusaj kristanaj araboj, foje nomita mozaraba. Ili estis verkitaj de kleraj poetoj kaj arabaj kaj judaj, sed ĉefe de nobelinoj, kiuj havis kiel modelo la latinidan tradician poezion. Ili povis kolekti ilin el la popola folkloro, aŭ adapti ilin al ties metrikaj necesoj (ĉar ili devis integri ilin en la moaksaĥa) aŭ komponi ilin kiel nova kreaĵo, el tradiciaj modeloj. Ties gravo konsistas je tio ke temas pri la plej antikva dokumento konata de poezio en latinida lingvo en Iberio.
La moaksaĥa (devena el araba موشحة muwaššaḥa ("muŭaŝŝaha"), kio signifas kolieron) estas tipo de klera poemo kun popollingva rekantaĵo kiu havis pintan epokon en Al-Andalus inter la 9-a kaj la 12-a jarcentoj. La araboj estis kunportintaj poezian modelon de la 4-a jarcento, nome la kasido, kiu konsistis el longaj versoj parigitaj kaj unurimaj taŭgaj poar parola trasmito fare de la instruisto. Estas la tipo de verso en kiu estas verkita la Korano. La moaksaĥa estas verkita en mallongaj versoj, pro influoj de la popola liriko, sed kun temoj kaj strukturoj tre komplikaj. Aperas en la Iberia Duoninsulo kaj estas supozeble frukto de la mikso de kulturoj ekzistaj devenaj el la kunvivado de kulturoj en la islama Hispanio de la epoko de tajfoj, (araba - hebrea - kristana). La propraj araboj aludis foje al la moaksaĥa kiel "kantoj laŭ la stilo de la kristanoj". Ili estis malkovritaj kaj tradukitaj la unuan fojon nur en 1948 fare de la hebreisto Samuel Miklos Stern. Sinsekvaj interpretoj fare de diversaj fakuloj laŭlonge de la venontaj jaroj havigis la tekstojn disponeblajn nune. Pro la ambigueco de la ŝemidaj lingvoj, la ĥarĉoj okazigas multajn interpretojn, kaj plue konstituas tialon por polemiko kaj specializita priserĉado. La latinidaj ĥarĉoj interplektiĝas en la arablingva moaksaĥa kiel rekantaĵo de malmultaj versoj en latinida lingvo, hebrea aŭ popolaraba fine de la moaxaja. Alia poezia manifesto de similaj karakteroj nome zeĥelo, diferenciĝas pro la disigo de la versoj tra la tuta poemo.
Ni Estas Niaj Montaroj
"Ni Estas Niaj Montaroj" (armene Մենք ենք մեր սարերը - Menq enq mer sarerè) estas armena monumento troviĝanta en Stepanakerto, ĉefurbo de la memproklamita Respubliko Montara Karabaĥo.
La skulptaĵo, finita en 1967 de Sargis Baghdasarjan, estis adoptata kaj agnoskata kiel la simbolo de Montara Karabaĥo. Ĝi estis farita el tofo, kaj desegnas vizaĝojn de viro kaj ino el fruaj epokoj, reprezentante la montaran popolon de tiu ĉi antikva regiono.
(18221) 6526 P-L
(18221) 6526 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ni Estas Niaj Montaroj
Ĝi ankaŭ estas konata kiel "Tatik yev Papik" (Տատիկ և Պապիկ) en la orient-armena kaj "Mamig yev Babig" (Մամիկ եւ Պապիկ) en la okcident-armena, kaj tradukata kiel "Avĉjo kaj Avnjo". La skulptaĵo ankaŭ aperas en la militŝildo de Montara Karabaĥo.
La bildo de Ni Estas Niaj Montaroj okazigis polemikaĵojn en Eŭrovido 2009: unue ĝi aperis en la antaŭfino en etfilma enkondukaĵo de Armenio kune al aliaj simboloj (Patrino Armenio, Placo de la Respubliko, Garni, Opero i.a.) de la Respubliko Armenio, kaj kiam ĝi estis forviŝita pro azeraj protestoj, Armenio reaperigis ĝin ĉi-foje en bildo malantaŭ Siruŝo dum la balotado-sesio.
Thomas Dekker
Thomas DEKKER (n. ĉirkaŭ 1572, m. la 25-an de aŭgusto 1632) estis angla verkisto kiu plej famas pro siaj teatraĵoj.
Vivo
Verŝajne li naskiĝis en Londono ĉirkaŭ 1572. Meze de la 1590-a jardeko li komencis kontribui al teatraĵoj. Tiuepoke oftis ke pluraj dramistoj kunverkis por krei teatraĵon, kaj dum la sekvaj jardekoj Dekker kunlaboris kun, inter aliaj, Ben Jonson, John Marston, Thomas Middleton, John Webster, John Ford kaj William Rowley.
La plejparton de sia vivo li spertis monproblemojn, kaj li plurfoje enkarceriĝis pro ŝuldoj.
Verkoj
Dekker verkis plurajn pamfletojn sed sukcesis ĉefe kiel verkisto de komedioj. La plejparto de la teatraĵoj de kiuj li estis la sola aŭ la ĉefa aŭtoro perdiĝis. Lia plej fama teatraĵo estas The Shoemaker's Holiday (La Ferio de la Ŝuisto, 1599). En 1601 ensceniĝis Satiromastix, en kiu li satiris Ben Jonson, responde al ties The Poetaster (La Poetaĉo) en kiu Jonson mokis Dekker.
Inter la teatraĵoj al kiuj li kontribuis estas
Ludwig Greiner
Ludwig Greiner [ludvig grejner], slovake Ľudovít Greiner, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj transskribo Greiner Lajos estis hungaria germana arbaristo.
Ludwig Greiner naskiĝis en 1796 en Probstzella (Germanio), li mortis la en Jolsva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Jelšava en Slovakio).
Biografio
Ludwig Greiner post mezlernejo li studis pri arbaroj, pli poste li praktikadis en pluraj lokoj de Aŭstra Imperio, kie nuntempe estas Pollando kaj Ukrainio. Li finis sian edukon en Teknika Universitato (Vieno) (1824-1826). Inter 1828 kaj 1874 li estis ĉefo de arbaraj bienoj de duko en Hungara reĝlando, poste li pensiuliĝis. Intertempe li estis ankaŭ fabrikestro 3 jarojn en fabriko de la duko. Li partoprenis en fondo de la hungara arbarista asocio. Li determinis en 1838 per triangulado la altojn de la ĉefaj pintoj de Altaj Tatroj pli precize. Li edziĝis dufoje pro vidviĝo, la unua edzino naskis 9 gefilojn.
Natria izobuterato
Natria izobuterato aŭ C4H7NaO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la saloj de la izobuterata acido kaj natria hidroksido. Natriaj izobuteratoj estas blankaj kristaloj, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer. Natria izobuterato estas solvebla en akvo, kaj ankaŭ en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Natria izobuterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
George Schuller
George Schuller (naskiĝis la 29-an de decembro 1958 en Novjorko, Novjorkio) estas usona ĵaza frapinstrumentisto, komponisto kaj aranĝisto.
Schuller estas filo de la komponisto, muziksciencisto kaj kornisto Gunther Schuller kaj alkreskis en Bostono, kie li studis ĵazon ĉe la Muzik-Konservatorio je Nov-Anglujo kaj finiĝis en 1982 per bakalaŭro. En 1984 li kunfondis la bandegon Orange then Blue (nomata laŭ peco de Charles Mingus, kiu laŭ propraj eldiroj de Schuller same kiel ankaŭ Gil Evans estas unu el liaj muzikaj modeluloj), kun kiu li publikigis plurajn muzikalbumojn. Tio estis en 1987 Music for Jazz Orchestra ĉe GM Records kaj Jumpin’ in the Future 1989 kun komponaĵoj kaj sub la direktado de Gunther Schuller).
Kromajn sonregistraĵojn li faris kiel bandestro de la kvaropo Schulldogs, en kiu kunmuzikas lia frato Ed Schuller kiel basisto same kiel la saksofonistoj George Malaby kaj George Garzone. Ties unua albumo Tenor Tantrums aperis en 1998 kun trumpetisto Dave Ballou). Li krome verkis kun la kvinopo Circle Wide (’Round about now, Playscape, 2003), la okopo Jigsaw (ankaŭ kun sia frato). Krom tio li surdiskigis ankaŭ kun Joe Lovano (Rush Hour, Blue Note 1995) same kiel kun la pianistoj Ran Blake kaj Eugene Maslov. Ekde 1994 li vivas en Broklino. Li ankaŭ laboras kiel produktisto kaj komponisto-arangisto.
Göd
Göd estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Dunakeszi.
Geografio
Göd situas sur ebenaĵo, laŭ la maldekstra bordo de la Danubo, laŭ fervojo Budapeŝto-Bratislavo, laŭ la ĉefvojo Budapeŝto-Vác inter urboj Dunakeszi kaj Vác, aŭtoŝoseo M2 preteriras. Rekta ligo al insulo Szentendre ne estas.