cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sankta Georgo
Vivo
Pri detaloj de lia vivo estas malcerteco. La plej fruaj kronikoj pri lia vivo jam enhavis plurajn fantaziajn erojn, sed ne la mortigon de la drako, kiu estis aldonita nur post la 11-a jarcento. La Gelasia dekreto en la 5-a aŭ en la 6-a jarcento deklaris nefidinda la kronikon Passio de Sancti Georgii.
Kulto
La tombo de sankta Georgo en Lod unue menciita en 530, estis tre frue celo de pilgrimantoj. Supozeble oni konstruis preĝejon sur lia tombo jam dum la 4-a jarcento.
En la katolika sanktula kalendaro sankta Georgo estas oficiale honorata la 23-an de aprilo. Ankaŭ aliaj kristanaj eklezioj memorfestas sanktan Georgon en la sama tago. Tamen la Ortodoksa Eklezio festas ankaŭ la 6-an de majo.
Flago de la Acoroj
La flago de la Acoroj estas simila al la flago de Portugalio uzita de 1830-1910, krom tio ke la portugala blazono estis forigita de la centro, kaj estis anstataŭita de la akcipitro (en portugala açor), la simbolo de la Acoroj.
Sankta Georgo
Kulto
Sankta Georgo estas unu el la sanktaj helpantoj. Lia emblemo estas la Georga kruco, ruĝa sur blanka fono. Ĝi eniris interalie la flagojn de Anglio kaj Kartvelio. Sankta Georgo estas ankaŭ la patrono de la skolta movado.
Funebra cipo
Funebra cipo (cippus), estas pilastro, piedestalo, aŭ peco de kolono metita sur tombo honore de mortinto.
Ĝi estas karakteriza de la funebra arkitekturo kaj de etruskoj kaj de romianoj, kaj ĝi troviĝas ankaŭ ĉe aliaj kulturoj kiel ĉe la kartaganoj kaj iberoj. Ĝi utilis por marki la lokon de tombo aŭ kiel cindruja urno. Tiuokaze ĝi komponiĝis el du partoj: la supra utilis kiel ŝirmilo al la malferma kavaĵo kie oni metis la cindrojn de la mortinto al kiu oni dediĉis la cipon.
Sankta Georgo
Kulto
Pliaj atributoj de la sanktulo estas la drako, la lanco, foje palma branĉo. Li estas tiele alegorio de la venko de la kristana fido super satano aŭ pli larĝsence de bono super malbono.
Flago de la Acoroj
Koloroj
Bluo kaj blanko ĉiam estis la tradiciaj koloroj de la portugala nacio, unue en la nuna blazono de Henriko grafo de Portugalio. Ĉe la pinto de la Portugala Interna Milito, en la frua 19-a jarcento, la Acoroj funkciis kiel grava liberala fortikejo, kie la elstara Duko de Tercejro luktis kontraŭ la absolutistoj gviditaj de Dom Miguel. La koloroj de la flago estis tiel adoptitaj de la portugala liberala flago, por montri la gravan rolon de la Acoroj en la establado de konstitucia monarkio en Portugalio.
Funebra cipo
La funebraj cipoj havis la formon de pilastro, de kolonero sen bazo nek kapitelo aŭ de piedestalo kun modluroj aŭ kun skulpta ornamaĵo. Ties krono kutime havis formon de frontono aŭ estis finigita per volutoj. Ofte ili similis al altaro. En ĝiaj facetoj oni gravuris omaĝajn surskribojn aŭ epitafoj.
Sándor Ádám Ehrenreich
Sándor Ádám Ehrenreich [ŝAndor erenrejĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ehrenreich Sándor Ádám estis hungara akvafortisto, ŝtalogravuristo.
Funebra cipo
Ili havas devenon en la ruraj limŝtonoj el ligno aŭ ŝtono kiuj limigis la kampojn.
Sankta Georgo
Kulto
Georgo, arabe Jirjis, estas honorata kiel profeto de la islamanoj.
Sándor Ádám Ehrenreich
Sándor Ádám Ehrenreich naskiĝis en 1791 en Pest (urbo), li mortis en 1844 en Vieno, sed laŭ naskiĝis en 1784 en Pozsony, mortis en 1852 en Vieno.
Biografio
Sándor Ádám Ehrenreich devenis el juda familio. Li lernis la gravuradon komence hejme, poste en Akademio de Belartoj de Vieno inter 1803 - 1806. Li akiris la unuan premion de la akademio en 1806. Post siaj studoj li translokiĝis al Buda, kie li kreis akvafortojn por presejo. En la sekvaj jaroj li vivis foje en Buda, foje en Vieno. Li kreis portreton eĉ pri reĝo Ferdinando la 1-a (Aŭstrio). Inter 1823 kaj 1835 li kreis 95 akvafortojn, kies komuna titolo estis Icones Principium, Procerum ac praeter hos illustrium Virorum Matronariumque veteris et praesentis aevi, qu bus Hungaria et Transsylvania clarent (Portretaro pri Hungarlando kaj Transilvanio). Li okupiĝis ankaŭ pri ŝtalogravuro.
Flago de la Acoroj
Koloroj
La nuna flago de la Acoroj estis plejparte bazita sur la flago unue uzita de la Acora Liberiga Fronto, dekstrema sendependisma movado kiu aperis post la Revolucio de la Diantoj, pro la timo de Portugalio iĝi sovetia marioneta ŝtato. Laŭ la organizaĵo, blua kaj blanka signifis portugalan klasikan liberalismon, kiel kontraŭa al la "totalismaj socialistaj fortoj" kiuj dominus la landon fine de la 1970-aj jaroj.
Simboleco
La nomo de la insularo venas de la portugala vorto açor (akcipitro), kio laŭsupoze estis ordinara birdo dum la eltrovaĵo. Tamen tiuj birdoj neniam ekzistis sur la insuloj, ili fakte estis loka subspecio de la buteo (Buteo buteo), kiu estis erare identigita kiel akcipitro fare de la unuaj esploristoj. La birdo sur la flago celas montri tiun historian eraron.
Capralba
Capralba estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Campagnola Cremasca, Caravaggio (BG), Casaletto Vaprio, Misano di Gera d'Adda (BG), Pieranica, Quintano, Sergnano, Torlino Vimercati kaj Vailate.
Janos
Janos estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Janos. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08035.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8211 loĝantojn. El tiuj estis 4247 viroj kaj 3964 virinoj. La komunumo havas surfacon de 6930,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1380 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 297,2 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 30,0 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 9339 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 4 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,04 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Pérola d'Oeste
Pérola d'Oeste estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 6.764 loĝantojn en 2010.
Esperantoplaco (Berlino)
La berlina Esperantoplaco situas en distrikto Neukölln (Neŭkeln), urboparto Neukölln ĉe stratoj Schudomastraße (Ŝudomaŝtrase) en areo de kruciĝanta Braunschweiger (Braŭnŝvajger) Straße kaj eniranta Schwarzastraße (Ŝvarcaŝtrase).
La placo estis nove aranĝita en 1991 per malkonstruo de trafika tereno de Schwarzastraße. La trafike trankviligita tereno estis instalita kiel parko, kiel urba naturoazo kun herbejoj, arbustoj, arboj kaj florbedoj.
Historio, situo, priskribo
La 14-an de decembro 1991 la malgranda verda aranĝaĵo estis feste transdonita al la publiko.
Konstrukonsilisto Bodo Manegold malkovris unu el la du stratŝildoj kune kun Eva Hoffmann (1920-2008), kies proponon por la placnomo transprenis la Distrikta Oficejo. Sinjorino Hoffmann parolis Esperanton samkiel siaj gepatroj, kiuj proksime al la placo en Teupitzer (Teŭpicer) Straße 111 (ekde 1964 Braunschweiger Straße 26) posedis la “Presejon Conrad Noeske”, en kiu ankaŭ aperis kelkaj presaĵoj en Esperanto.
Bodo Manegold klarigis dum posta festaranĝo en preĝejo Sankta Rikardo: „Ni elektis la hodiaŭan tagon, ĉar morgaŭ estos festita la 132-a naskiĝdatreveno de Ludoviko Lazaro Zamenhof… kaj por indiki pri tio, ke li multe kontribuis al tio, ke la mondo fariĝos pli pace.” Li aprezis sinjorinon Hoffmann per la vortoj: „Ŝi apartenas al la kvartalo, ŝi estas originalulino.” Pastro Hans-Jürgen Lischka (1941-2015) indikis pri nove ekflamitaj konfliktoj kaj avertis: „Despli grava estas la ekkono, ke kompreno kaj interkompreniĝo inter homoj estas la sola, kio servas al homoj. Do, mi pensas, ke la nomdono Esperantoplaco estas grava punkto.” Eva Hoffmann feliĉe diris: „Mi dankas al vi, ke ni nun havas tiun ĉi malgrandan verdan placon de espero.“
La urba placo estas limigita de Braunschweiger Straße (nordokcidente), de la mallarĝa flanko de loĝblokranda konstruaĵo inter Braunschweiger Straße kaj Schwarzastraße (nordoriente), tratranĉita de la maldekstren flankiĝanta Schwarzastraße kun mallarĝaj flankoj de gablo de la Schudomastraße (sudoriente) kaj la Schudomastraße (sudokcidente). Ĝi estas ĉirkaŭ 60 x 30 metrojn granda. De Schwarzastraße diagonale kondukas trans la placo piedvojo rekte al la kruciĝo Schudomastraße/Braunschweiger Straße. Ĉe la randoj de la placo staras arboj, parte nove plantitaj. Aliaj bonkreskaj maljunaj acero-arboj estis integritaj en la novan aranĝadon de la placo.
Ekde la denova funkciigo de la en 1980 malfunkciigita S-stacidomo Sonnenallee en 1997, la placo denove servas al la loĝantoj kiel multe uzita pasejo de kaj al la S-stacidomo Sonnenallee. Trans la placo estas atingeblaj la proksimaj loĝkvartaloj, ankaŭ la Richardplaco, la Bohemia Vilaĝo kaj la Komenia ĝardeno.
La plantado de la Zamenhof-kverko estis parto de Zamenhof-Komenio-omaĝo de berlinaj geesperantistoj, kiu ankaŭ estis dediĉita al la 400-a naskiĝdatreveno de Komenio. Ĝi komenciĝis en Saalbau Neukölln (Salonega Konstruaĵo Neukölln), kie Henning Vierck, scienca konsilanto kaj posta afergvidanto de Comeniusgarten (Komenia Ĝardeno), laŭ la ekspozicio klarigis la mondkoncepton de Komenio kaj ties imagojn pri universala lingvo. Poste li gvidis tra la ĵus estiĝanta Komenia Ĝardeno kaj eksplikis la koncepton pri ĝi. La poste honore al Zamenhof plantita kolona kverko devenas de la arbokultivejo en la berlina urboparto Baumschulenweg.
La memortabulo antaŭ la arbo estis malkovrita de distrikta urbestro Bodo Manegold dum festo de Esperanto-Ligo Berlino okaze de la 50-jariĝo de ĝia fondo. Henning Vierck parolis pri la spiritaj komunaĵoj de ambaŭ humanistoj, teoriuloj kaj praktikuloj de la ideo de universala lingvo Komenio kaj Zamenhof, kaj Rudolf Rogler de Hejmregiona Muzeo Neukölln aprezis la neuköllnan reformpedagogon, lernejan konsiliston kaj unuan prezidanton de Esperanto-Ligo Berlino Wilhelm Wittbrodt (1878-1961).
La berlina Komunumo de Planistoj Dubach Kohlbrenner ellaboris en 2005 laŭ mandato de la administracio de Neukölln „Integriertes Stadtteilentwicklungskonzept Aktionsraum plus Neukölln-Nord“ (Integrita Urboparta Evolukoncepto por Agadspaco plus Neukölln). Ĝi antaŭvidis por Böhmischer Platz (Bohemia placo), Esperantoplaco kaj placo ĉe Kanner Straße alikonstruadon. Ĝi okazis de 2005 ĝis 2008 kaj estis financita el rimedoj de EU kaj el la Federacio-Landoj-Programo Sociala Urbo (Sumo por la tuta projekto: 2,5 milionoj da Eŭroj.
La 14-an de aprilo 2007 la respondeca pejzaĝarkitektino Bettina Longardt sur Esperantoplaco kaj en la junularrenkontiĝejo “Die Scheune” (Grenejo) ĉe Richardplaco klarigis la koncepton de aliaranĝado. La placo devas esti pli suna, pli malferma kaj pli superrigardebla. Pro tio estis forigitaj altaj arbustoj.
Diagonale de Schwarzastraße angulo Schudomastraße trans la mezon de la placo ĝis la angulo Braunschweiger Straße 17 estis instalita vojo. Per tio ekestis kvar triangulaj verdaĵoj, kiujn oni limigis per malaltaj metalaj balustradoj. Sur verdaĵoj estis plantitaj grundkovrantoj (Vinko).
Fine en la mezon de la placo estis metita grunda mozaiko, montranta stelon en pli hela cirklo. Simboligas Esperanto-stelon sur monda kuglo. La Zamenhof-kverko nun staras ĉe la vojkruciĝo kaj per tio loke plivaloriĝis. Benkoj invitas al restado kaj rigardado.
Per Tri-Placoj-Festo la 5-an de majo 2007 estis festita sur Bohemia placo, placo ĉe Kanner Straße (ekde malfrusomero 2007 placo de amikeco) kaj Esperantoplaco la fino de la novaranĝado.
Tabulo, starigita sur la placo la 3-an de julio 2008, informis en Esperanto kaj germane pri la nomo de la placo kaj la Esperanto-movado entute. Aldone la leganto sciiĝis pri Esperanto en Neukölln.
En Rütli-lernejo en Neukölln Wilhelm Wittbrodt instruis en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj Esperanton, en la lernejo Sonnenallee 10 estis fondita Esperanto-Ligo Berlino en 1949. En Richardstraße 61 situis en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj la oficejo de Esperanto-Junularo Berlino, kiu en Neukölln estis speciale aktiva. La Neuköllner Festsäle ( Festsalonegoj de Neukölln) kaj la Urbodomo Neukölln travivis la Germanan Esperanto-Kongreson  en 1960 kaj la Nikodemuspreĝejo diservojn kaj diversajn kulturaranĝojn en Esperanto. En Falkstraße 25 troviĝis de 1978 ĝis 2005 la Esperanto-Centro de Berlino, gvidita de Ina kaj Hermann Tautorat.
Sur la alia flanko de la Schudomastraße  vidalvide al la Esperantoplaco oni trovas komunalan ludplacon por infanoj en grandeco de 45 x 50 metrojn, nove aranĝita kaj ekipita en la jaro 2014
Diagonale vidalvide staras monumente protektita katolika preĝejo Sankta Rikardo ĉe Schudomastraße.
Ankaŭ la loĝbloko Braunschweiger Straße 7-17, Schwarzastraße 3-4 estas monumente protektita. La futbala knajpo Teupitzer Klause ĉe Braunschweiger Straße angulo Schudomastraße konservas la malnovan nomon de la Braunschweiger Straße.
Ekde 2006 la oficejo de A-Z Hilfen Berlin gGmbH (A-Z Helpoj Berlino) troveblas ĉe Esperantoplaco (Braunschweiger Straße 17). Ekde marto 2015 itz (Interkultura Teatra Centro) ofertas teatroprojektojn por infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj kun diversaj lingvoj el diversaj kulturoj ĉe la placo (Schudomastraße 32).
Dum la neuköllna kulturvestivalo 48 horoj Neukölln en la jaro 2012 la munkena TrashArt-artistino ADLER A.F per arta elpaŝo sur Esperantoplaco volis atentigi pri la mizera stato de la placo kaj iniciati plivalorigon kiel „simbolo de interkompreniĝo”.
Somerfestoj sur Esperantoplaco
18-a de aŭgusto 2013
A-Z Hilfen Berlin gGmbH kaj Esperanto-Ligo Berlino okazigas la unuan el la intertempe ĉiujaraj somerfestoj sur la Esperantoplaco, por kunigi la unuiĝojn kaj instituciojn en la kvartalo en komuna agado kontraŭ la mizeriĝo de la placo kaj por fari el la placo lokon de reciproka interkonatiĝo kaj de dialogo.
La festoj estas finance subtenataj de Quartiersmanagement Richardplatz Süd ( Kvartala Manaĝado Richardplaco Sudo kaj el la programo Sociala Urbo.
ADLER A.F. malfermis la unuan feston per sia arta elpaŝo „La urbo estas nia“. En la kampanjo „Parolu klartekston sub la Zamenhof-kverko! Fritz Felgentreu, distrikta prezidanto de SPD (Socialdemokrata Partio de Germanio) en Berlino-Neukölln, Marco Schulze, afergvidanto de A-Z Hilfen Berlin, Sebastian Kirf, prezidanto de Germana Esperanto-Asocio, Ronald Schindler, vicprezidanto de Esperanto-Asocio Berlino-Brandenburgio, Pater Hofmann, pastro ĉe la katolika preĝejo Sankta Rikardo, Christoph agi Böhm, artisto kaj estro de la galerio bauchhund, Henning Vierck, afergvidanto de Komenia ĝardeno, Nadine Lorenz por la „Urbaj Agentoj“, Peter Bäß, emeritita evangelia pastro kaj Esperanto-instruisto en Berlino-Neukölln, paroladetis kiel unuaj pri la situacio sur la placo kaj en la kvartalo.
La Esperanto-kantofaristo Stephan Schneider kantas kaj ludas gitarno, la akordionisto Alexander Danko muzikas, kaj la muzikgrupo QUERBEET (KLEZMER & PLI) elpaŝas. La placon oni flegas, kaj oni plantas sur ĝi.
La flegaj kaj plantaj agadoj, gviditan de la „Urbaj Agentoj“, nun de la projekto ”Kiez & Natur" (Kvartalo kaj Naturo) kun la kampanjo “Povigo por Media Konscienco”, intertempe okazas kelkfoje en la jaro, inkluzivas la loĝantojn kaj plibonigas la staton de la placo.
Rilate al la festo estas riparita la montrokesto kaj novigita la metala limigo de la verdaĵoj per la Oficejo por Verdaj Areoj. Kadre de la kampanjo „Detruita diverseco“ ekspozicio sur la placo memorigas pri Wilhelm Wittbrodt. Fontajn materialojn disponigis la Muzeo Neukölln.
Malfermado de la preĝejo Sankta Rikardo dum la festo fariĝas tradicio.
3-a de septembro 2014
La 2-a somerfesto komenciĝas denove per arta elpaŝo de ADLER A.F. Nove partoprenantaj unuiĝoj estas la Interkultura Teatra Centro kun ĝiaj teatraj eventoj kaj la unuiĝo Roma Trial, ankaŭ Löwenzahn-Grundschule (Leontoda bazlernejo) kaj la infanvartejo Sankta Rikardo kunagadas.
La ekspozicio „111 jaroj Esperanto – lingvo kaj kulturo en Berlino kaj Brandenburgio“ estas rigardebla.
9-a de septembro 2015
Por tiu ĉi festo kun 150 partoprenantoj la neuköllna urbestrino Franziska Giffey transprenas la patronecon kaj ligas kun tio sian estimesprimon pro la civitana engaĝiĝo de partoprenantoj. Ŝi diras: „Mi ĝojas vidi, kiom da homoj simple diras… ni komune agadas, por pli bone kune vivi.”  Novaj kunagantoj estas la Junulara Klubo de AWO (Arbeiterwohlfahrt – Unuiĝo por bonfarto) „Die Scheune” kaj Kinderpavillon vom Droryplatz (Infanpavilono de Droryplaco) kun ofertoj sur la ludplaco. La partoprenantaj unuiĝoj kaj la Quartiersmanagement Richardplatz Süd informas ĉe standoj pri iliaj ofertoj.
La arta elpaŝo „Kreu vian propran mondon” ĉifoje prezentas la infanoj de la itz, samkiel la ekspozicion „Je dua vido” pri homoj el la kvartalo.
14 -a de septembro 2016
„Outreach – Mobile Jugendarbeit Berlin“ ( Movebla Junulara Laboro en Berlino) per basketbalo por knabinoj nove kunagadas, kaj kreivaj urboplanistoj de AG (Laborgrupo) Urban instalis moveblajn zebrostriojn inter Esperantoplaco kaj ludplaco kaj apude „Platzhalter“ (lokrezerviloj) – variantaj lignaj elementoj kun plantoj aŭ por sidi. Novaj ideoj por la publika spaco estas serĉataj. Oni povas aŭskulti opiniojn pri la placo en germana lingvo aŭ en Esperanto kaj aldoni la propran opinion. Urbestrino Franziska Giffey malkovras la novan informafiŝon kaj akcentas: La festo okazas : „je fono de lingvo, kiu kunigas la homojn mondvaste“. Ŝi dankas al ĉiuj, kiuj laboras por ke la interkompreniĝo en Neukölln, kie estas parolataj pli ol 150 lingvoj, pli kaj pli bone funkcias.
Ekspozicio sur la placo ĉi-foje estis dediĉita al Ludoviko Zamenhof.
La feston decidas la Monda Infantago sub la moto „Doni al infanoj voĉon!”, de la Eŭropa Semajno de Movebleco kaj de la 25- nakiĝtago de la Zamenhof-kverko sur Esperantoplaco. Nova kunaganto estas la projekto „Prioritato por infanoj!”. Unuafoje la rege-kantisto Jonny M per siaj engaĝitaj kantoj en Esperanto kaj en germana zorgas por bonhumora atmosfero dum la festo.
29-a de aŭgusto 2018
Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
La tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj, estas tersupraĵa biomo.
Aliaj tropikaj kaj subtropikaj arbaraj regionoj, kun pli malalta precipitaĵo, gastigas la tropikajn kaj subtropikajn sekajn foliarbarojn kaj la tropikajn kaj subtropikajn koniferarbarojn. Ankaŭ ekzistas mezvarmaj pluvarbaroj, en certaj humidaj mezvarmaj marbordaj regionoj.
Klasifiko kaj disvastiĝo
La biomo inkluzivas plurajn tipojn de arbaroj :
Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj estas komunaj en pluraj tersupraĵaj ekozonoj, inkluzive de partoj de la afrotropiso (Ekvatora Afriko), orientaliso (partoj de Hindujo kaj Sudorienta Azio), la neotropiso (norda Sudameriko kaj Centrameriko), aŭstralazia ekozono (orienta Indonezio, Novgvineo, norda kaj orienta Aŭstralio), kaj la pacifika ekozono (la tropikaj insuloj de la Pacifiko). Ĉirkaŭ duono de la tropikaj pluvarbaroj de la mondo troviĝas en la sudamerikaj landoj Brazilo kaj Peruo. Pluvarbaroj nun kovras malpli ol 6% de la monda tersupraĵa areo. Sciencistoj taksas ke pli ol duono de la specioj de plantoj kaj bestoj vivas en tropikaj pluvarbaroj.
Esperantoplaco (Berlino)
Somerfestoj sur Esperantoplaco
Distrikta konsilisto Jochen Biedermann parolas pri problemoj de luantoj kaj la direktorino de la Pola Instituto Małgorzata Bochwic-Ivanovska prilumas la specifan rilaton de Pollando al Esperanto kaj al ĝia kreinto Ludoviko Zamenhof. En la surplaca ekspozicio „Esperanto-kulturo en la Eŭropa Kulturheredaĵa Jaro 2018“ evidentiĝas, ke Pollando estas la naskiĝlando de Esperanto, grave kontribuanta al la internacia Esperanto-kulturo, kaj ke Esperanto kiel portanto de Esperanto-kulturo apartenas al la nemateria kultura heredaĵo de Pollando.
Unuafoje kunagadas Yopic r.A., unuiĝo, kiu donas al la gevizitantoj de la festo instigojn por receptoj sen viando, por apartigo de rubaĵo kaj por persona kontribuo al protekto de klimato.
Antaŭ la festo estis nove farbigitaj la benkoj sur la Esperantoplaco kaj ornamitaj per salutoj en Esperanto kaj en germana.
28-a de aŭgusto 2019
Por la 7-a somera festo la ĝisnuna moto „Neukölln parolas multajn lingvojn, ankaŭ Esperanton“ estas  ŝanĝita al „Klimatprotekto parolas multajn lingvojn, ankaŭ Esperanton“. Yopic r.A.,  aranĝanto apud Esperanto-Ligo Berlino-Brandenburgio kaj Interkultura Teatra Centro, ludas gravan rolon kun siaj metiejoj en la projekto „Be Inspired“ (Estu inspirata) por daŭripova klimatprotekto en la distrikto Neukölln, subtenata de Federacia Ministerio pri Medio, Naturprotektado kaj Nuklea Sekureco kadre de nacia klimatprotekta iniciato.
Safik Yildiz de distrikta oficejo Neukölln, kunordigo de kvartalaj manaĝadoj, per distranĉo de la rubando transdonas la novajn klimatprotekt-steleojn sur Esperanto-placo al la publiko. Jam antaŭe ili estis starigitaj sur la placo. La urboplanisto dipl-inĝ. Michael Pinetzki klarigas la instalaĵon, kreitan de AG URBAN kadre de la projekto „Kool im Kiez“ (Majosa en kvartalo). La 10 steleoj simboligas la 10 arbojn sur Esperantoplaco, kiuj produktas oksigenon por 20 personoj. Pluaj rilatoj estas montrataj en montrokesto, en kiu ankaŭ estas rigardebla la jam konata informafiŝo pri la placo. Kolora grafiko, etendiĝanta sur ĉiuj 10 steleoj, informas pri evoluo de temperaturo, precipitaĵo, kaj karbona dioksido en aero tutmonde, en Germanio kaj en Berlino.
Esperanto-regea-kantisto Jonny M. interalie kantas sian engaĝitan kanton „Veganaj homoj manĝas ne la bestojn“ por bonfarto de bestoj kaj malpliigo de vianda konsumado.
La festo estas financita el la Aktionsfonds (Agadfonduso) de QM Richardplatz Süd respektive el la projekto Empowerment für Umweltbewusstsein“ (Kapabligo por media konscio) de Kiez & Natur kadre de la programo Soziale Stadt (Sociala urbo) kaj per la unuiĝo  YOPIC r.A.
Granda Moskeo de Kajruano
La moskeo de Uqba (arabe: جامع عقبة), ankaŭ konata kiel Granda Moskeo de Kajruano (arabe: جامع القيروان الأكبر), estas unu el la plej gravaj moskeoj de Tunizio kaj konsiderata kiel la plej antikva sanktejo de la islama okcidento. Konstruita de Uqba ibn Nafi en 670 (en la 50-a jaro laŭ la islama kalendaro) en la momento de la fondado de la urbo Kajruano, la moskeo okupas surfacon de 9.000 kvadrataj metroj kaj ĝia perimetro atingas 415 metrojn, mezuroj per kiu la Granda Moskeo gajnis gravecon inter la plej ampleksaj temploj de Nordafriko. Ĝi havas preĝejon, grandan korton parte pavimitan el marmoro, kaj minareton el maciza aspekto. Ĝi estas, kune kun la urbo Kajruano, Monda heredaĵo de UNESKO.
NGC 2555
NGC 2555 (aliaj indikoj — UGC 4319, MCG 0-21-12, ZWG 3.28, IRAS08153+0054, PGC 23259) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Rivière (Reunio)
La Rivière (aŭ Rivière-Saint-Louis) estas kvartalo de insulo Reunio, franca transmara departemento en la sud-okcidento de Hinda Oceano. Ĝi konsistigas kvartalon de komunumo Saint-Louis.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Riviérois.
Civilulo
Civilulo estas, opozicie al militisto, persono kiu ne estas membro de armeo. Ĝenerale, la termino "civila" referencas al ĉio kio temas pri ne-militistoj, ĝenerale al civitanoj partikulare, pro kio ili nek povas plenumi aŭtoritaton nek ordoni al militisto. Tiukadre oni parolas pri civila aviado aŭ civila protekto (aro de rimedoj kiuj celas la protekton de civiluloj kaj en tempo de paco kaj en tempo de milito); pri civila stato (maniero konstati la staton de la personoj - geedzeco aŭ ties manko, gepatroj, dato kaj, naskoloko de nacimiento, etc.); de civila juro (aro de leĝoj kiuj regas la rajtojn kaj devojn de ĉiu persono); aŭ eĉ de "civila milito" (nome milito kiu frontas la civitanojn de unu lando, unuj kontraŭ aliaj), sed plej ofte se tiuj civilaj civitanoj uzas armilojn, ili iĝas armeanoj, ĉu regulaj ĉu neregulaj (ekzemple en gerilo) kaj tiam jam ne temas pri "civila" milito, sed pri interna milito.
Ataki intence al civilulo en tempo de milito estas konsiderata, de la Konvencio de Ĝenevo, kiel militkrimo. Tamen, oftas ke la civiluloj rezultas viktimoj de milito, ĉefe kiam okazas bombardado. La milita ĵargono konsideras tion kiel "flankaj damaĝoj". Povas okazi ke dekomencaj civiluloj uzas armilojn por rezisti perforte kontraŭ militaj stato aŭ ŝtato aŭ eksterlanda forto de okupacio, kaj tiam oni parolas pri rezistomovado; tiuokaze la dominanta establita povo, siaflanke, konsideras ilin ofte kiel teroristoj.
Potůčník
Katastra teritorio havas areon 2,77 km².
Kondukas tra ĉi tie loka fervojo Šumperk - Krnov.
Historio
Potůčník estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1567.
Krusto (dermatologio)
Krusto estas sur la haŭto sekigita sebumo, puso aŭ sango, kutime miksita kun epitelaj kaj foje bakteriaj derompaĵoj.
Port
La gloso Port povas signifi la jenajn:
Baklia mikrasturo
Ĝi troviĝas en plej sudorienta Amazonio kaj pli precize nur ĵus sciate en plej okcidenta amazonia Brazilo, krom malmultaj konstatoj en Kolombio, kaj ĉefe en orienta Ekvadoro, kaj nordorienta Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj kaj eĉ inunditaj arbaroj de malaltaj teroj.
Tiu specio estas 41 al 51 cm longa kaj ĝis antaŭnelonge estis konsiderata variaĵo de la Koluma mikrasturo, sed estas iom pli malgranda kaj kun 4 vostobendoj anstataŭ 6 inklude la vostofinon. Ĝi estas nigra supre kaj blanka sube, kun blanka kolumo kaj nigra vosto kun la menciitaj vostobendoj. La kolumo distingas ĝin el aliaj arbarfalkoj aŭ mikrasturoj escepte ĉe la Koluma mikrasturo (M. semitorquatus), kiu estas pli granda kaj havas diferencan alvokon.
La distinga alvoko de la Baklia mikrasturo estas morna du- aŭ tri-nota serio, el kuj la unua estas pli altatona.
Estas malmulta publikita informo pri manĝo ka reproduktado de la Baklia mikrasturo, sed almenaŭ estas unu konstato de birdo kun arborato (Mesomys sp.) en sia stomako.
Árpád Klatsmányi
Árpád Klatsmányi [klaĉmAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Klatsmányi Árpád estis hungara inĝeniero, profesoro, inventisto.
Biografio
Árpád Klatsmányi frekventis katolikan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1947. Post siaj studoj li laboris en signifa fabriko en Budapeŝto, poste en esplora elektronika instituto. Komence li okupiĝis ĉefe pri vakutuboj, poste pri transistoroj. En 1949 li edziĝis, baldaŭ li havis 2 filinojn. Ekde 1951 li instruis en la menciita universitato, en la sekva jaro li estis nomumita docento kaj katedrestro. Pro konduto dum la Hungara revolucio de 1956 li estis forigita el la universitato, sed poste li trovis postenon en laborejo, kiu baldaŭe iĝis fabriko. Li kreis novajn instrumentojn helpe de diĝita teknologio. En 1964 li kreis la unuan hungaran tablan elektronikan kalkulilon, post jaroj komputilon. Helpe de stipendio li akiris komputilan diplomon en Francio, hejmenveninta li denove instruis. En 1983 li pensiuliĝis, sed poste li estis privata entreprenisto. Li ricevis premiojn inter 1951-1996. Li havis 21 patentojn.
Terborg
Terborg estas urbeto en la nederlanda municipo Oude IJsselstreek en orienta Gelderlando. Ĝi havas proks. 4600 loĝantojn. Ene de la municipo ĝi estas la sola urbo (ekde 1419), sed ĝi ne estas sidejo de la administrado.
Historio
En la 19-a jarcento Terborg fariĝis konata pro fer-industrio. La centro de nuna Terborg estas iom malatentita, multaj butikoj malplenas. Estas planoj refreŝigi la urbocentron.
Eventoj
Ĉiujaraj eventoj estas la kermeso de Terborg, urbofestoj en aŭgusto, la Euregio Vocalisten Concours (kantista konkurso) kaj festo je la tago de la Ĉieliro de Kristo.
1677
1677 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1677 post Kristo okazis, interalie:
(16843) 1997 XX3
(16843) 1997 XX3 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas, ke ĝi estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Les Avirons
Les Avirons estas franca situanta en transmara departemento Reunio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Avironnais.
Ĉanfro
Ĉanfro estas tranĉo aŭ malgrandigo farita al latero aŭ eĝo de solido. Tiaj ĉanfroj estas farataj al eksteraj bordoj, por ekzemplo en la pintoj de akso; aŭ en internaj eĝoj, kiel ĉe enirejoj de truoj. Ili estas utilaj por malgrandigi la akrajn angulojn ekzemple de konstruaĵoj aŭ mebloj.
Laŭ Francisko Azorín Ĉanfro estas Faco rezultanta, kiam oni detranĉas angulon de konstruaĵo, de prismo, de io ajn. Kaj li indikas etimologion el la latina camus froenum. Li aldonas teknikan terminon ĉanfri (do fari ĉanfron).
Al-Mustansirija Universitato
La origina Al-Mustansirija Madraso, estis establita en 1227 (aŭ 1232/34 laŭ kelkaj rakontoj) fare de la Abasida Kalifo Al-Mustansir kaj estis unu el la plej antikvaj universitatoj en la mondo. Ties konstruaĵo, ĉe la maldekstra bordo de la rivero Tigris, survivis la Mongolan invadon de 1258 kaj estis restaŭrita.
La moderna Al-Mustansirija Universitato estis establita per la helpo kaj financa subteno de la Instruista Sindikato de la Respubliko Irako en 1963, ĉefe havigante vesperajn kursojn. En 1964, la Universito ricevis la statuson de duon-ŝtata institucio kaj iome da ŝtata financa subteno. Samtempe ĝi absorbis la Universitaton Al-Ŝa’ab, nome alia privata universitato kiu estis fondita de la Iraka Asocio de Ekonomikistoj, kaj poste translokiĝis al nova kampuso norde de la urbocentro. Dekomence la Universitato ankaŭ adminitris altlernejojn en Mosulo kaj Basra.
En 1966 oni aprobis leĝon laŭ kiu la privataj universitatoj estis konvertitaj en publikaj universitatoj. Al-Mustansirijah tiele iĝis dum mallonge altlernejo ene de la Universitato de Bagdado. En 1967 oni iniciatis pli grandan reorganizadon de altnivela edukado, cele al intenco ke ĉirkaŭ 1969 ĉiuj antaŭaj institucioj estu nuligitaj kaj rekonstituitaj. Al-Mustansirija estis deklarita kiel aparta Universitato en 1968, kaj ties branĉaj kampusoj estis disigitaj por formi parton de la Universitato de Mosulo kaj la Universitato de Basra.
Rancho Alegre d'Oeste
Rancho Alegre d'Oeste estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 2.847 loĝantojn en 2010.
(9888) 1995 CD
(9888) 1995 CD estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Masséna (stacio en Liono)
Masséna estas stacio sur linio A de la Metroo de Liono, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Liono. Ĝi estis malfermita la.
Federacia vojo 26
La federacia vojo 26 - germane Bundesstraße 26 - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 233 kilometrojn tra la federaciaj landoj Hesio kaj Bavario. La plej okcidenta punkto estas la komunumo Riedstadt okcidente de Darmstadt kaj la plej orienta la komunumo Hallstadt proksime de Bamberg. Gravaj urboj survojaj estas Griesheim, sekve konektiĝas la germana aŭtovojo A5 kaj A67, poste Darmstadt, Dieburg, Babenhausen kaj Aschaffenburg. Sekvas Goldbach, Karlstadt, Werneck, Eltmann kaj Bamberg, kie konektiĝas la germana aŭtovojo A70.
Corgoloin (stacidomo)
Corgoloin estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Corgoloin, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Capriano del Colle
Kristana patrono de la komunumo estas la ĉefanĝelo Miĥaelo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ŝiptombejo de Landévennec
La ŝiptombejo de Landévennec estas meandro de rivero, situanta proksime de Landévennec, kie restadas ŝipoj, aparte tiuj de la franca nacia ŝiparo, atendantaj dispecigon.
Geografio
La rivero Aulne, antaŭ ol enflui en la rodon de Brest, iras laŭ majesta meandro, ĉirkaŭiranta la insulon Térénez kaj poste la pinton de Pen Forn, kie troviĝas la abatejo Sankta-Gvenoleo. La fundoj estas pli profundaj ol 10 metroj kia ajn estas la tajdo. La ĉirkaŭaj altaĵoj ŝirmas la lokon kontraŭ preskaŭ ĉiuj ventoj : la loko estas ideala por la ŝiparo… Nur la alta fundo de Capelan, situanta sude de Logonna-Daoulas, kiu altiĝas je mal pli ol 5 metroj, ĉar ĝi estas deviga pasejo, malebligas al iuj tre dikaj ŝipoj atingi tiun lokon.
Kreado
En ĉirkaŭ 1840 estis kreita ŝipara stacio, vizitata de Napoleono la 3-a kaj de la imperiestrino Eŭgenia de Montijo dum ties vojaĝo en aŭgusto en Bretonio. Tiu stacio akceptas rezervajn ŝipojn, kies ŝipanaro (preskaŭ 200 ŝipanoj) aktivigas la vivon de Landévennec.
Germana okupacio
Dum la dua mondmilito, la germana armeo uzis tiujn lokojn kaj aranĝis iujn ŝipojn. Unu el ili, la ŝipo Armoriko, lernejo-ŝipo por ŝipknaboj, estis dronsabotita en aŭgusto 1944.
Tombejo
De rezervejo por bonstataj ŝipoj, la loko fariĝis tombejo de la senarmigitaj ŝipoj de la nacia ŝiparo. Kiel iliaj kolegoj, kiuj utilis kiel ondorompiloj antaŭ la kastelo de Brest aŭ ankoraŭ utilas antaŭ la ŝipara lernejo de Lanvéoc-Poulmic, ili atendas tie la detruan laborejon aŭ la « dronigon » en alta maro, okaze de pafekzercoj de la nacia ŝiparo.
Aktualaĵoj
La aviadilŝipo Clemenceau ne havis la honoron aliri Landévennec, malgraŭ la deziroj de sia mastro. La pasejo de la alta fundo de Capelan ŝajne malkuraĝigis la pilotojn. Post preskaŭ malpleneco, la tombejo akceptis en aŭgusto 2006 du el la tri malnovaj ondorompiloj, kiuj ŝirmis la estontan « havenon de la kastelo de Brest », kaj kiuj estis movitaj por ebligi la komencon de la aranĝlaboroj. La krozŝipo Colbert tie estas lokita kun la eskortŝipoj ASM Duperré baborde kaj La Galissonnière triborde, same kiel Kometa, hidroptero de sovetia konstruo de la kompanio "Vedettes Armoricaines", kiu zorgis pri la transporto al Ouessant en la turisma sezono. La krozŝipo Jeanne d'Arc kuniĝis al la grupo antaŭnelonge, kio kreskigas je 10 la nombron de ŝipoj en la tombejo. La ŝipo Jeanne ne troviĝas ĉe Landévennec, ĝi ĉiam estas ligita laŭlonge de la digo de la roadstead ŝirmejo, ĉe la flanko de la milita haveno. Ĝi estas videbla de la vojo sur la kornico, kiu laŭiras la militan havenon.
NGC 2556
NGC 2556 (aliaj indikoj — ZWG 119.45, NPM1G +21.0177, PGC 23325) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Martin Andersen Nexø
Martin Andersen Nexø (naskita en la 26-a de junio 1869 en Kopenhago, mortinta en la 1-a de junio 1954 en Dresdeno) estis dana verkisto. Li estis la unua signifa dana verkinto prezentanta la laboristan klason en siaj skribaĵoj, kaj la unua dana socialisto, poste komunista, verkisto.
Vivo
Martin Andersen Nexø estis naskita al granda familio (la kvara el dek unu infanoj) en Christianshavn, tiutempe malriĉa distrikto de  Kopenhago. En 1877, lia familio transloĝiĝis al Nexø, kaj li adoptis la nomon de tiu urbo kiel sian familian nomon. Estis industria laboristo antaŭ la trapaso de ekzameno ĉe popolaltlernejo. Poste li laboris kiel ĵurnalisto. Li foruzis la mez-1890-aj jarojn por vojaĝi en Sudeŭropon, kaj lia libro Soldage (1903) estas plejparte bazita sur tiuj vojaĝoj. Kiel multaj el liaj literaturaj samtempuloj, inkluzive de Johannes V. Jensen, Nexø komence estis peze influita per la pesimismo jarcentofina, sed li iom post iom turniĝis al pli ekstrovertaj vidpunktoj aliĝante al la socialdemokrata movado kaj poste la Komunista partio de Danio; liaj pli postaj libroj reflektas lian politikan subtenon de Sovet-Unio.
Pelle Erobreren publikigite en kvar volumoj 1906-1910 estas lia plej konata laboro kaj ankaŭ la plej tradukita. En GDR la libro filmigitis (1986+1987). Ditte Menneskebarn skribite de 1917 ĝis 1921, laŭdas la laboraktivajn virinojn por iliaj oferadoj, kaj dana filmversio da la unua parto de la libro estis projekciita en 1946. La multe diskutita verko Midt i en Jærntid verkita en 1929, satirumas la danajn farmistojn de Unua mondmilito. Dum liaj lastaj jaroj, 1944 ĝis 1956, Nexø skribis sed ne kompletigis trilogion konsistantan el la libroj Morten hin Røde, Den fortabte generation kaj Jeanette. Tio estis ŝajne daŭrigo de Pelle sed ankaŭ kufovestita aŭtobiografio. Dana polico arestis Nexø en 1941 dum la okupacio de Danio far la nazioj, por lia komunista alligiteco. Liberigite li vojaĝis al neŭtrala Svedio kaj poste al Sovet-Unio, kie li faris elsendojn kurtondajn por Danio kaj Norvegio. Post la Dua mondmilito Nexø transloĝiĝis en Dresdenon, GDR, kie li fariĝis honorcivitano. Lian internacian reputacion kiel unu la plej grandaj eŭropaj sociaj verkistoj kreskiĝis, aparte, sed ne ekskluzive, en socialismaj landoj.
1675
1675 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1675 post Kristo okazis, interalie:
Jiménez (Chihuahua)
Jiménez estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas José Mariano Jiménez. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08036.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 40467 loĝantojn. El tiuj estis 20301 viroj kaj 20166 virinoj. La komunumo havas surfacon de 11074,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1380 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 374,1 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18,7 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 35063 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 92 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,26 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Hammer (apartigilo)
Hammer estas germana nomo kiu signifas „martelo“ en Esperanto. Ĝi estas kaj familia nomo kaj nomo de geografiaj objektoj
Hammer estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:
Hammer estas la familia nomo de jenaj personoj:
W
Vidu ankaŭ:
Brložec (Dobrná)
Brložec (Parlosa) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dobrná. Ĝi troviĝas proksimume 2 km oriente de Dobrná. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Jequié
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono  (mikroregiono). Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Brložec (Dobrná)
Brložec estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,2 km².
Jequié
La subŝtata ĉefurbo Salvadoro de Bahio situas en distanco de 365 kilometroj.
Brložec (Dobrná)
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Post la dua mondmilito estis el la vilaĝo ellandigita devena germana loĝantaro kaj la vilaĝo grandmezure elhomiĝis.
Anna Triopa
Anna Triopa estas - laŭ la Kristana Glosaro - la faktermino por skulptaĵo aŭ bildo trifigura kun Sankta Anna, la avino de Jesuo, de Sankta Maria, la filino de Anna kaj patrino de Jesuo kaj Jesuo, la filo de Maria kaj nepo de Anna. Tia bildo populariĝis ekzemple en Germanio kaj najbaraj landoj ekde la 14a jarcento.
Nomoj
Nomoj por tiu partikulara artotemo en diversaj lingvoj kiel la jenaj:
Bronza stelo (Usono)
La Bronza stelo (Bronze Star) estas usona milita medalo aŭ medaljono, kvara je signifo de honorigo ĉe la usona armeo. Oni establis ĝin en februaro 1944. Oni ricevas ĝin pro elstara plenumo aŭ pro kuraĝeco (lastkaze surmedale troviĝas la litero V, por Valor -- valoro).
Pipra aerosolo
Pipra aerosolo aŭ kapsika aerosolo estas kemia kombinaĵo kiu iritas la okulojn ĝis punkto okazigi larmojn, doloron kaj eĉ portempan blindecon. Ĝi estas uzata por disigi tumultojn fare de polico aŭ kiel persona defendilo fare de civilulo. En esceptaj okazoj tio povas rezulti en la morto de la tuŝito. ​
La aktiva ingredienco estas la kapsikino, kemia kombinaĵo derivita de la fruktoj de plantoj de la genro Capsicum.
La pipraj aerosoloj plej ofte komerciĝas en ujoj sufiĉe malgrandaj por ebligi transportadon kaj kaŝadon en poŝo aŭ mansako. Ekzistas ankaŭ pafaĵo de pipra aerosolo, pafebla per pistolo de paintball.
Tiu gaso okazigas la tujan fermon de okuloj kaj sekvan portempan blindecon kun daŭro de 15-30 minutoj, ardosenton en la haŭto kun daŭro de 45-60 minutoj, malfacilon spiri kaj paroli dum 3 ĝis 15 minutoj, jukon ĉe nazo kaj tusadon. La daŭro de tiuj efikoj dependas de la forto de la aerosolo, la preciza korpareo tuŝita kaj la fizikas stato de la tuŝito, sed la averaĝa kompleta efiko daŭras ĉirkaŭ 30 ĝis 45 minutoj, kaj pli malgrandaj efikoj povas daŭri horojn. La ekspono al tiu gaso longdaŭre estas sendamaĝa, sed la ripeta eksponado povas rezulti longdaŭre en perdo de la sentivo de la korneo. La gazeto Los Angeles Times informis, ke almenaŭ 61 mortoj estis asociaj kun la uzado fare de policanoj de la pipraj aerosoloj ekde 1990 en Usono.
1-a jarcento
La 1-a jarcento estas konsiderata parto de la Klasika epoko, epoko aŭ periodo en la historio de la mondo. En la 1-a jarcento ankaŭ okazis la apero de kristanismo.
Dum tiu ĉi periodo, Eŭropo, Norda Afriko kaj la Proksima Oriento falis sub kreskanta dominado de la Romia Imperio, kiu daŭre disetendiĝis, plej precipe konkerante Brition sub la imperiestro Klaŭdio (43). La reformoj enkondukitaj de Aŭgusto Cezaro dum lia longa regado stabiligis la imperion post la tumulto de la civitaj militoj de la antaŭa jarcento. Poste en la jarcento la Juli-Klaŭdia dinastio, kiu estis fondita de Aŭgusto Cezaro, finiĝis kun la memmortigo de Nerono en 68. Sekvis la fama jaro de la kvar imperiestroj, mallonga periodo de civita milito kaj malstabileco, kiu estis finfine alportita al fino de Vespasiano, naŭa romia imperiestro, kaj fondinto de la Flavia dinastio. La Romia Imperio ĝenerale travivis periodon de prospero kaj domineco en tiu periodo kaj la unua jarcento estas memorita kiel parto de la ora epoko de la Empiro.
Vertebra korpo
Vertebra korpo estas la antaŭa parto de vertebro, en formo de cilindro kun dorsa flanko platigita. Ĝiaj supra kaj suba flankoj kavas en la centro. La flankoj ventra kaj aleksteraj ringe kavas en la mezo.
1-a jarcento
Ĉinio daŭre estis dominita fare de la Han-dinastio, malgraŭ dek kvar-jara interrompo de la Xin-dinastio sub Ŭang Mang. Han-regado estis restarigita en 23, La ĉefurbo ankaŭ estis translokita]] de Chang'an al Luoyang.
}}
Vertebra korpo
Ĉiu vertebra korpo artikiĝas kun la najbaraj vertebraj korpoj pere de intervertebra disko.
Ventre de la vertebraj korpoj fiksiĝas la komuna ventra vertebra ligamento, dorse la komuna dorsa vertebra ligamento.
Dorse de la vertebra korpo troviĝas la mjelo ĉirkaŭita de la vertebra arko.
Duonlaneca porkino
La Duonlaneca porkino, Duonlaneca aprino aŭ en la itala origine scrofa semilanuta estas mitologia besto, la simbolo de la urbo de Milano antaŭ la epoko de la komunumo.
Laŭ la legendo la fondinto de Milano estis la kelta Belloveso, kiu trapasis la Alpojn kaj la teritorion de la Eduoj por atingi la Padan Ebenaĵon.
Belloveso vidis en la loko indikita de diino en sonĝo, porkinon aŭ aprinon kiu havis la specifecon de tre longa hararo en la antaŭa parto de la korpo (scrofa semilanuta).
La kelta estro decidis tie konstrui sian urbon kaj nomigi ĝin Mediolanum, tio estas "semilanuta" (medio-lanum, duonlaneca).
Laŭ tiu legendo, kaj la dediĉo de la urbo de Milano al tiu porkino, observeblas ankoraŭ, en la placo Mercanti en Milano, unu bareliefo kiu prezentas la beston, en kapitelo de la Palazzo della Ragione. La sama besto estas prezentata en blazono de la interna korto de la Palaco Marino.
Suplac
Suplac [suplak] (hungare: Küküllőszéplak [kykyloeseplak]) estas komunumo en Rumanio sude de Târgu Mureș. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Idrifaia (Héderfája), Laslău Mic (Kisszentlászló), Laslău Mare (Oláhszentlászló) kaj Vaidacuta (Vajdakuta).
Braksvingado
Braksvingado estas speco de surarba moviĝado per kiu primatoj svingas de arbomembro al arbomembro uzante nur siajn brakojn.
Suplac
Suplac situas sur la norda bordo de Târnava Mică.
Braksvingado
Braksvingemuloj
La nuraj veraj braksvingemuloj estas la hilobatideoj (gibonoj kaj siamangoj). Gibono kapablas braksvingi je rapidecoj tiom altaj kiom 35 mejloj po horo, kaj povas vojaĝi tiom longan distancon kiom 20 futojn po ĉiu svingo. Atelojn kaj orangutanojn oni konsideras duonbraksvingemuloj.
Suplac
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 932 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 844 (rumanoj, 58 % da hungaroj).
Braksvingado
Trajtoj braksving-helpaj
Iom da la trajtoj, kiuj permesas al gibonoj, siamangoj, kaj aliaj primatoj braksvingi inkluzivas: mallongajn ungojn anstataŭ ungegojn, enfermantajn kroĉsimilajn fingrojn, poleksojn, longajn antaŭbrakojn, kaj libere turneblajn ŝultrojuntojn.
Suplac
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1225. Ĝi estis hungara servutulvilaĝo. Ĝia rumana loĝantaro loksidiĝis en la 17-a kaj 18-a jarcentoj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).