cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eburbeka pego
Informoj de Arkansaso 2004/2005
Unu el la aŭtoroj, kiu estis kanuante ĉe la Cache River National Wildlife Refuge, Monroe County, Arkansaso, la 11an de februaro de 2004, informis en retejo pri la vidaĵo de nekutime granda ruĝkresta pegedo. Tiu informo kuraĝigis pli intensan serĉadon en la areo kaj en White River National Wildlife Refuge, plenumita, iom sekrete pro timo de lavango de birdumantoj, de spertaj observantoj dum la venontaj 14 monatoj. Ĉirkaŭ 15 vidaĵoj okazis dum tiu periodo (7 el kiuj estis konsiderataj sufiĉe konvinkaj por esti menciataj en la scienca artikolo), eble ĉiuj el la sama birdo. Unu el la plej fidindaj vidaĵoj okazis la 27an de februaro de 2004. Bobby Harrison de Huntsville, Alabamo, kaj Tim Gallagher de Ithaca, Novjorko, ambaŭ informis estis vidintaj Eburbekan kampefilon samtempe. La sekretismo de la serĉado permesis la organizojn The Nature Conservancy kaj la Universitato Cornell diskrete aĉetampleksigi la habitaton de la eburbekulo aldonante 120,000 akreojn (490 km²) de la Big Woods protektita de Conservancy.
La informo notas ankaŭ, ke la tamburado kongrua kun tiu de la Eburbeka kampefilo estis aŭdata en la regiono. Tio supozigas pri maldensa distribuita populacio en la areo, kvankam oni ne vidis birdojn. Nuntempa afero estas ke tro multaj birdumantoj trairas la areon cele vidi tiun tiom raran birdon. Ornitologoj kaj veteranaj birdostudantoj jam informis pri plenkreskaj pegoj abandonantaj siajn nestojn kaj idojn pro ĝeno de troentuziamaj birdumantoj.
Aŭtune de 2006, priserĉistoj disvolvigis kaj instalis "aŭtonomian observejon" uzante robotajn videokameraojn kun bildoproceziloj kiu detektas kaj gravurigas filmojn de alta rezolucio dumfluge ene de tre alta probableca zono en la areo de rivero Cache. Ĝis aŭgusto de 2007, centojn de birdoj oni registris, inkludante ekzemplerojn de Blankvizaĝa nigropego, sed ne de Eburbekuloj.
Debato
Junie de 2005 ornitologoj de Universitato Yale, Universitato de Kansaso, kaj Florida Gulf Coast University publikis sciencan artikolon skeptikan pri la komencaj informoj de remalkovro. Aŭguste de 2005, spite la defendon de la ekzisto de almenaŭ unu Eburbeka kampefilo, restis demandoj pri la pruvoj. Ekzemple, ne estis spuroj de mortintaj eburbekuloj nek oni trovis nestojn. Cornell ne povis diri absolute certe, ke la sonoj gravuritaj en Arkansaso estis el Eburbekulo.
Artikolo de Dina Cappiello ĉe Houston Chronicle publikita la 18an de decembro de 2005 prezentis la skeptikan sintenon de Richard Prum. La American Birding Association anoncis, ke la koncerna komitato ne estis ŝanĝinta la statuson de la Eburbeka kampefilo el formortinta al alia nivelo kiu implicus etan survivantan populacion. Tiu komitato atendis pli certigajn pruvojn ke la specio ankoraŭ ekzistas. Ankaŭ en The Auk en Januaro de 2006, Jerome Jackson esprimis sian skeptikecon pri la certo de la eburbekulo en la filmo kaj opiniis kun Prum, Robbins kaj Brett Benz, ke la birdo en la filmo de Luneau estis normala Blankvizaĝa nigropego. La polemiko akriĝis.
Marte de 2006, reserĉa teamo estrita de David A. Sibley de Concord, MA, publikis siajn trovojn en Science, dirante ke la filmo estis tre probable de Blankvizaĝa nigropego, kaj eraroj devenis el misinterprenoj de ties sinteno. Ili konkludas, ke mankas kelkaj karakteroj propraj de Eburbeka kampefilo, kaj aliaj kongruas kun la Blankvizaĝa nigropego (Sibley at al., 2006). La origina teamo de Cornell restis ĉe siaj originaj trovoj en responda artikolo en la sama numero de Science.
Maje de 2006, oni anoncis, ke la klopodoj de la teamo de Cornell estis prokrastitaj post trafi nur kelkajn nekonfirmitajn vidaĵojn. Ŝajne konservaj funkciuloj planas permesi la publikon eniri denove en la iam malpermesitaj areoj de la Rezervejo de rivero Cache.
2005/2006 Floridaj informoj
Septembre de 2006, venis novaj plendoj, ke la Eburbeka kampefilo povus ne esti formortinta el reserĉa grupo konsistanta el membroj el la Auburn University de Alabamo kaj de la University of Windsor de Ontario. Dro. Geoff Hill de Auburn University kaj Dro. Daniel Mennill de la University of Windsor montris pruvojn, ke tiu birdo povus ankorŭ esti vivanta en la kipresaj marĉoj de Florida strio. Tiu pruvaro inkludas 14 vidaĵojn de la birdoj kaj 300 surbendigojn de sonoj kiuj povus esti atribuitaj al Eburbeka kampefilo, sed inkludas ankaŭ denoncajn manĝorestaĵojn kaj grandotaŭgajn arbajn nestokavaĵojn (Hill et al., 2006). Tiu pruvo restis nekonkluda dum ĝi ne inkludas foton aŭ pruvon de DNA kiujn fakuloj citas kiel necesaj antaŭ konfirmi la vivon de la specio. Dum Dro. Hill kaj Dro. Mennill estas konvinkitaj de la ekzisto de la birdo en Florido, ili agnoskas, ke ili ne povas montri konkludajn pruvojn. La reserĉa teamo estas nun pristudanta pli komplete la zonon de rivero Choctawhatchee, espere akiri fotan pruvon de la ekzisto de la birdo. Aprile de 2007 la Komitato de la Florida Ornitologia Societo voĉdonis unuanime ne akcepti la informojn de 2005-06 pri la eburbekulo ĉe la rivero Choctawhatchee.
Turismo
En la ekonomie baraktanta orienta Arkansaso, la spekulado pri ebla reveno de la eburbekulo utilis kiel granda fonto de ekonomia revigliĝo, kun kresko de turismo je 30%, ĉefe en kaj ĉirkaŭ la urbo Brinkley, Arkansaso. Oni organizis surloke "festivalon", pegecan hararstilon (speco de kresto kun ruĝa, blanka kaj nigra koloroj), kaj "Eburbeka Burgereĵo". Manko de konfirmita pruvo de la ekzisto de la birdo kaj la tre eta eblo vidi la birdon eĉ se vere ĝi ekzistas (ĉefe ekde kiam la precizaj lokoj de la informitaj vidaĵoj estas ankoraŭ ne disvastigitaj), evitis la eksplodon de turismo, kiun kelkaj lokanoj antaŭvidis.
Aliaj faktoj
La Eburbeka kampefilo foje estas menciita kiel la Grala Birdo, la Sinjordia Birdo, aŭ la Bona Dia Birdo, ĉiuj nomoj bazitaj sur la ekkrioj de impresitaj serĉuloj. Aliaj kromnomoj por tiu birdo estas Reĝo de la pegoj kaj Elvis en Plumoj.
Arkansas faris licenc-platojn montrantajn bildon de Eburbeka kampefilo.
En epizodo de Woody Woodpecker nome "Dumb Like a Fox" (Muta kiel vulpo), muzeo oferas 25 dolarojn por Campephilus principalis, dum Woody Woodpecker estas specimeno de tiu specio li mem.
Bimo
Bimo aŭ Bhima estas rolulo de la Mahabarato (religia eposa teksto de la 3-a jarcento a.n.e.). Li estis la dua el la kvin fratoj Pandavoj (‘filoj de [la reĝo] Panduo’ kaj la reĝino Kuntio). Li distingiĝis el siaj fratoj pro sia enorma alto kaj forto. Tiu legenda fortego estas troigita laŭlonge de la tuta verko. Ekzemple oni diras, ke li havis la forton de mil elefantoj.
La nomoj de la kvin fratoj estas Judiŝtiro, Bimo, Arĝuno, Nakulo kaj Sahadevo. Ĉiuj kvin fratoj estis edziĝintaj al la sama virino, nome Draŭpadio. Kune, la fratoj luktis kaj venkis en granda milito kontraŭ siaj kuzoj la Kaŭravoj, kio iĝis konata kiel Milito de Kurukŝetro.
Gyula Kocsis
KOCSIS Gyula [koĉis] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Ghiorac la 14-an de aŭgusto 1972.
Kariero
Li finis en la aktorfako en 2003 de la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş kaj li ludis ekde tiam en la la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea. Prezente li estas ano de la Teatro Oberon Csőszínház.
Paŝado (rajdarto)
La paŝado estas irmaniero de ĉevaloj partikulara de ĉevaloj en la etoso de rajdado. Temas pri irmaniero aŭ movado markita laŭ kvar tempoj, dum kiuj oni aŭdas kvar similajn frapojn.
Meĥanismo
La ĉevalo faras dum unu ciklo la jenajn frapojn:
Eksteraj ligiloj
Horse gait
Louisville (Alabamo)
Louisville - origine angle nomita "Lewisville" kaj tial daŭre tiel prononcata, ne france  - estas urbeto (angle town) en Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Alabamo kaj al ĉirkaŭa kantono, angle nomata . Laŭ la stato de la censo en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Eltena kapacito
La eltena kapacito aŭ subporta forto en biologio estas la maksimuma loĝantaro de la specio kiun la medio povas daŭrigi senfine, konsiderinte la manĝaĵon, habitaton, akvon kaj aliajn necesaĵojn havebla en la medio. En populacia biologio, subporta forto estas difinita kiel la maksimuma ŝarĝo de la medio, kio estas diferenca de la koncepto de populacia ekvilibro.
Por la homa populacio, pli kompleksaj variabloj kiel ekzemple salubrigo, kloakigo kaj medicina prizorgo foje estas konsideritaj parto de la necesa establado. Ĉar loĝdenso pliiĝas, naskindico ofte malpliiĝas kaj mortindico tipe kreskas. La diferenco inter la naskindico kaj la mortindico estas la "natura pliiĝo". La eltena kapacito povus apogi pozitivan naturan pliiĝon, aŭ povus postuli negativan naturan pliiĝon. Tiel, la eltena forto estas la nombro da individuoj kiujn medio povas apogi sen signifaj negativaj efikoj al la antaŭfiksita organismo kaj ĝia medio. Sub subporta forto, populacioj tipe pliiĝas, dum supre, ili tipe malpliiĝas. Faktoro kiu konservas loĝantaron ĉe ekvilibro estas konata kiel reguliga faktoro. Loĝantaraj malkreskoj super subporta forto pro vico da faktoroj dependas de la specio koncerna, sed povas inkludi nesufiĉan spacon, manĝaĵprovizon, aŭ sunlumon. La subporta forto de medio povas varii por malsamaj specioj kaj povas ŝanĝiĝi dum tempo pro gamo da faktoroj, inkluzive de: manĝhavebleco, akvoprovizado, medicirkonstancoj kaj habitato.
La originoj de la esprimoj eltena kapacito aŭ subporta forto estas necertaj kaj esploristoj diverse deklarantas ke ĝi estis uzita "en la kunteksto de internacia ŝipoŝarĝo" aŭ ke ĝi unue estis uzita dum laboratoriaj eksperimentoj de la 19-a jarcento pri mikroorganismoj. Lastatempa revizio trovas la unuan uzon de la esprimo en raporto (1845) de la US Secretary of State (Usona ministro por eksteraj aferoj) al la Senato.
12370 Kageyasu
12370 Kageyasu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Csaba Réti
Csaba RÉTI [ĉaba rEti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Réti Csaba estis hungara operkantisto, (tenoro).
Csaba Réti naskiĝis la  en Mezőberény, li mortis la  en Deszk.
Biografio
Csaba Réti aliĝis al koruso de Nacia Teatro (Szeged) jam en 1953. Li faris abiturienton en muzika mezlernejo en Szeged en 1960. Post 3 jaroj li estis nomumita privata kantisto de la menciita teatro. En 1965 li atingis la trian lokon en kantista konkurso en Budapeŝto. En la teatra jaro de 1971 li apartenis al Nacia Teatro (Pécs), poste li revenis al Szeged. Lastfoje li kantadis en 1999. Resume li estis operkantisto 43 jarojn, sed en tiu periodo li kantadis ankaŭ oratoriojn. Li ricevis premiojn inter 1974-2006, krome li havis la titolon "eterna membro de Teatro Szeged". Lia filo same estis operkantisto.
Auguste Escoffier
Georges Auguste Escoffier (naskiĝis la 28-an de oktobro, 1846, mortis la 12-an de februaro, 1935) estis franca kuirmajstro, la plej grava kaj fama ĉefkuiristo en la okcidenta mondo en la periodo inter 1880 kaj 1920. Auguste Escoffier speciale famiĝis pro sia kulinara genieco kaj la reformoj en la organizo de grandaj profesiaj kaj altkvalitaj kuirejoj.
En la aĝo de 19 jaroj li translokiĝis al Parizo, kie li funkciis kiel saŭckuiristo en la prestiĝa restoracio Le Petit Moulin. Male al aliaj grandaj kuiristoj de lia tempo, li ne estis la privata kuiristo de la riĉulo, kaj anstataŭe kuiris kaj prizorgis luksajn restoraciojn kie la riĉuloj manĝadis. Escoffier estis ĉefkuiristo en Parizo kaj diversaj luksaj hoteloj en Eŭropo, speciale en la fama hotelo Savoy en Londono kun la hotelisto César Ritz.
Kiam Escoffier verkis sian libron, kiu starigis la fundamentojn por la hodiaŭa franca kuirarto, li sin apogis je la malnova franca kuirstilo. Li tamen flankenmetis la malnovajn pompajn kaj iom sengustajn aĵojn el la kuirarto kaj enkondukis specialaĵojn el aliaj landoj. Per tio li estis la fondinto de la internacia kuirarto, grava evoluo, kiu hodiaŭ estas vidata kiel parto de la franca kuirarto kaj gastronomio.
Famaj receptoj kaj pladoj
Liaj receptoj servas kiel gravegaj gvidiloj al preparo de la elita manĝaĵo ĝis hodiaŭ. Ĝis la 70-aj jaroj de la 20-a jarcento multaj el la grandaj kuiristoj laboris laŭ liajn receptojn sen devii dekstren aŭ maldekstren, ekzemple Roger Vergé. Demandite kial Francio estas kuirarta superpotenco, Escoffier respondis, ke ĉiu regiono en la lando havas sian propran specialaĵon, kiun ili konservas kaj ĝuas en la mirinda manĝaĵo, scio kaj tradicio, kiujn ili transdonas de generacio al generacio.
Colo
Colo estas malnova malgranda komunuza mezurunuo de longo, (germane "Zoll", france "pouce", ruse "Дюйм", angle "inch", svede "tum") valoranta proksimume 25 milimetrojn. Nuntempe ankoraŭ uzata ekzemple en Usono, kie ĝi valoras aŭ 25,4 milimetrojn (internacia colo) aŭ 25,4/0,999998 milimetrojn (usona termezura colo). Dek du coloj egalas unu futo (angle "foot").
Hamburg-Eidelstedt
Eidelstedt, platgermane Eidelsteed , estas kvartalo situanta en la nord-okcidenta parto de la libera hansa urbo Hamburgo. Ĝi apartenas al la urbodistrikto Eimsbüttel. Eidelstedt limas norde al la Hamburga kvartalo Schnelsen, oriente al la kvartalo Niendorf, sude al Stellingen kaj Barenfeld, kaj sud-okcidente al la komunumoj Halstenbek kaj Rellingen el Ŝlesvigo-Holstinio.
Eidelstedt estis frue kampa vilaĝo. Sed atestoj pri tio preskaŭ ne plu restas. Inter la 1950aj ĝis 1970-aj jaroj estis konstruitaj multaj altaj konstruaĵoj, kaj kompleksaj loĝejoj kaj familiaj domoj. Sed malgraŭ tio Eidelstedt restas ankoraŭ verda kvartalo, kie ekstere de la ĉefaj stratoj oni trovas serenajn verdajn regionojn kiel Eidelstedter Feldmark, kiu situas oriente de la germana aŭtovojo A7. Tiu ankoraŭ restas paŝtejo.
Colo
Ĝi ankoraŭ estas unu el la ĉefaj mezurunuoj en Usono, kaj estas ofte uzata en Kanado. Ofte en Usono, Kanado, Britio, kaj Novzelando, personaj altecoj estas priskribita en futoj kaj coloj. Tamen en Kanado kaj Novzelando, oficialaj dokumentoj nun utiligas metro-sistemon.
Necesas rimarki, ke malgraŭ malpliiĝo de ĝenerala uzo, colo estas vastege uzata en komputiko, kie preskaŭ ne estas uzata metro-sistemo.
Lhota u Lysic
Lhota u Lysic estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351.
Distrikto Passau
La distrikto Passau situas en la distriktaro Malsupra Bavario (Niederbayern) de la germana federacia lando Bavario. Ĝia administra sidejo estas la urbo Passau. La distrikto havas areon de 1 530 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Urboj:
Merkataj komunumoj:
Kromaj neurbaj komunumoj:
Komunumaroj: kun la membrokomunumoj Aidenbach kaj Beutelsbach kun la membrokomunumoj Malching kaj Rotthalmünster kun la membrokomunumoj Tittling kaj Witzmannsberg
Loxstedt
Loxstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Anoreksio
La nocio anoreksio signifas senapetitecon, tio estas malintereso je nutrado. Okaze de psiĥa senapetiteco oni parolas pri „Anorexia nervosa” aŭ malsana magreco.
Senapetitecon povas kaŭzi ankaŭ medikamentoj aŭ drogoj (ekz. MDMA).
Difino
La malsana magreco estas psiĥa malsano, priskribebla kiel intence memkaŭzita pezoperdo. Tiu malsano okazas plej ofte ĉe puberulinoj, junulinoj inter 12 kaj 30, kelkfoje eĉ viroj.
Anoreksio komenciĝas plej ofte per deziro pri svelteco, tiel ke oni aplikas dieton por atingi tion. Se la deziro pri svelteco iĝas enorme granda, la dieto iĝas senkontrola. La tuta vivo de la koncernatoj direktiĝas je problemoj de la nutrado. Ili kalkulas ĉiun kalorion kaj sentas sin malbone, se ili iufoje pli manĝas. Ĉe la pacientoj inter 12 kaj 20 jaroj la saniĝaj ŝancoj estas grandaj, sed ili malpliiĝas kun la aĝiĝo. La malsana magreco restas longe nerimarkita ĉe la amikoj kaj parencoj, la malsana persono tute retiriĝas kaj okupiĝas nur pri la kalorioj.
Krom la pezoperdo, la tipaj kondutoj
Ĉirkaŭfrukto
Ĉirkaŭfrukto (aŭ perikarpo el la grekaj peri, ĉirkaŭ kaj karpo, frukto) estas parieto de frukto, kiu envolvas unuopan aŭ plurajn semojn. Ĝi elvenas el ovolujo post fekundiĝo de la floro, dum la ovoloj iĝas semoj.
Ĉirkaŭfrukto konsistas el tri tavoloj:
Ĉe drupo, la enfrukto estas ligna kaj seka: tio estas la kerno.
Nisqually (popolo)
''Tiu ĉi paĝo temas pri la indiĝena popolo (tribo) Nisqually, propralingve sq̓ʷaliʼabš. Por aliaj sencoj de "Nisqually", vidu la apartigilon.
Nisqually estas lasucide parolinta popolo (t.n. "tribo") en Puĝetio. Ĝi havas rezervejon en Kantonoj Thurston kaj Pierce, Vaŝingtonio, Usono, ambaŭflanke de la delto de la rivero Nisqually.
Bulaŭno
Bullaun aŭ esperantigite  bulaŭno (irlande bullán aŭ bollán) estas la nomo de profunda duongloba elkaviĝaĵo en roko aŭ ŝtono.
La origina celo de bulaŭno ne estas konata. Ili povas havi ritan signifon (pistilo). Tiaj profundaĵoj povas estiĝi ankaŭ per erozio aŭ similaj okazaĵoj. Tiaj fenomenoj ne estas bulaŭno. Bulkaŭnŝtonoj ĝenerale datas el la bronzepoko, sed povas esti ankaŭ pli aĝaj. Speciale multnombraj ili estas en la Irlanda provinco Laighean (Leinster) kaj tie en la graflandoj Cheatharlach (Busherstown) kaj Chill Mhantáin (Glendalough).
Trovejoj
Ekzistas en Irlando pli ol 150 registritaj bulaŭnoj
Bullaun estas ankaŭ la nomo de vilaĝo proksime de la Turoe-ŝtono apud Loughrea en la graflando Galivo.
Diino
Diino, inseksa dio, staras kontraste al virseksaj dioj. En tre multe da kulturoj estas diinoj, foje solaj, sed plej ofte ili estas anoj de pli granda diaro inkluzivante kaj inseksulojn, kaj virseksulojn, kaj eĉ interseksulojn kaj senseksulojn. La diino povas esti ina versio de vira dio; foje ili povas esti ero de unuopa estulo.
Greka kaj Romia mitologio
Greka mitologio:
Não-Me-Toque
Não-Me-Toque estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Não-Me-Toque. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 15 936 loĝantoj. .
Diino
Greka kaj Romia mitologio
Romia mitologio:
Rejnlanda-Vestfalia Teknologia Altlernejo Akeno
Historio
La RWTH malfermiĝis en 1870 sub la nomo „Königlich Rheinisch-Westphälische Polytechnische Schule zu Aachen“ (reĝa rejn-vestfalia politeknika lernejo en Aĥen), post kiam antaŭe planita akademio en Köln (Kolonjo) fiaskis. En la ĉefdomo komence instruis ĉirkaŭ 32 docentoj ĉirkaŭ 223 studentojn.
En 1965 estiĝis nova fakultato por filozofio kaj 1966 por medicino. Tiel fariĝis universitato el la origine pure teknika altlernejo. En 1980 la pedagogia altlernejo estis integrita. Kontraŭe al aliaj teknikaj altlernejoj kiuj ŝanĝis sian nomon al teknikaj universitatoj, la RWTH plutenis la nomon de teknika altlernejo por gardi la tradicion.
Hoyos de Miguel Muñoz
Hoyos de Miguel Muñoz [Oĝos de migelmuNJOZ] estas municipo en la centrosudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Hoyos de Miguel Muñoz estas komprenebla etimologie kiel Kavoj de Miguel Muñoz, alude al iama reloĝanto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,87 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis 240 loĝantojn el la 1920-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 62 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Navadijos, San Martín del Pimpollar kaj Navarredonda de Gredos. Ĝi estas loĝloko sur altitudo de 1534 msm.​ Pro kio temas pri la plej alta municipo de la provinco kaj de la regiono, kaj ankaŭ unu el plej altaj de Hispanio.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
NGC 2876
NGC 2876 (aliaj indikoj — MCG -1-24-16, PGC 26710) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Majaelrayo
Majaelrayo estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas majaelrayero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 60 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,09 loĝ/km².
Situo
Majaelrayo situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1186 m super marnivelo; je 68 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 54,94 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°06′44″N 3°18′07″Ok.
Historio
En 1877 la vilaĝo havis eĉ pli ol 600 loĝantojn. Poste venis iompostioma dekadenco.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 246 loĝantoj en 1950 al 60, tio estis oni perdis preskaŭ 200 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Majaelrayo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Majaelrayo kie oni falis al la nunaj 60. El la 1980-aj jaroj tiu malgrando de loĝantaro stabiliĝis.
Ekonomio
Forstado kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
La ekonomio historie baziĝis sur la brutobredado kaj en la ekspluatado de la arbaro por fabrikado de lignokarbo. Ĝi suferis gravan senloĝigadon en la dua duono de la 20-a jarcento. En 2008 ĝi jam havis malmultajn lokanojn kiuj loĝis permanente en la loko, parto el kiuj jam emeritaj, sed en la lastaj jaroj la loko estas rekuperanta loĝantaron eĉ jam loĝas en la vilaĝo kelkaj geedzoj kun infanoj.
Kambarka
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 94220501.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1945.
La interurba telefona kodo estas 34153, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
801 Helwerthia
801 Helwerthia estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, kies orbito similas tiujn de la anoj de la Eŭnomia familio. Tamen, ĝia nekongrua komponiĝo montras ĝin kiel entrudulo en tiu familio.
Kambarka
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 1 horo (en jaro 2005).
801 Helwerthia
Koincide, ĝia rotacia periodo estas praktike egala al tiu de Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl. Ĝia nomo honoras Elise Helwerth-Wolf, patrino de Max Wolf.
Kambarka
La urbo estas ĉe rivero Kambarka (Камбарка) (baseno de rivero Kama (Кама)).
En la urbo estas fervoja stacio.
La urbo estis fondita kiel loĝejo dum konstruado de karbonferproduktanta kaj ferproduktanta uzino en 1761 ... 1767.
En jaro 1959 la urbo havis 13,4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 12,6 mil loĝantojn.
19637 Presbrey
19637 Presbrey estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Scott Thomas Presbrey , finalisto en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la  Canterbury School de Fort Myers (Florido, Usono).
Troto
Ĉe kelkaj kvarpieduloj, la troto aŭ trotado estas irmaniero saltanta, simetria, laŭ du similaj tempoj. Tiu irmaniero korespondas al ĉirkaŭ 14 kilometroj por horo kaze de rajdata ĉevalo. La trotado estas irmaniero dutempa kies mekanismo konsistas el la jenaj du tempoj:
En la kazo de kelkaj ĉevaloj, la pelado estas tiom povega ke dum kelkaj momentoj la animalo havas siajn kvar krurojn sen tuŝi la grundon. Oni klopodas fortan pendigon enaere dum trotado fare de la dresrajdo.
Vidu ankaŭ
Pferdegangart
Seĝon (urbo)
Seĝon, koree 세종특별자치시, laŭ ĉinaj literoj 世宗特別自治市 estas la reale administra ĉefurbo de Sud-Koreio, ankaŭ universitata urbego kun sendependa statuso. Seĝon estis nomumita en honoro de Seĝong, la patro de la nacia alfabeto de Koreio.
Dukolora mielvorulo
La Dukolora mielvorulo aŭ Kaba mielvorulo (Mellivora capensis), estas la nura specio en la subfamilio de musteledoj nome Melivorenoj kaj de ties nura genro Mellivora (mielvorulo). Ĝi estas indiĝena de Afriko, Sudokcidenta Azio, kaj la Hinda subkontinento. Spite sian nomon, tiu mielvorulo ne proksime similas al aliaj specioj de meloj, ŝajne similaj; anstataŭe ĝi montras pliajn anatomiajn similaĵojn al musteloj. Ĝi estas klasita kiel Malplej Zorgiga fare de la IUCN pro sia etenda teritorio kaj ĝeneralaj adaptoj al medio. Ĝi estas esence karnomanĝanta specio kaj havas malmultajn naturajn predantojn pro sia dika haŭto kaj ferocaj defendaj kapabloj.
Seĝon (urbo)
Geografio
Seĝon situas inter tri aliaj gravaj koreaj urboj: Deĝon, Ĉonano kaj Ĉonĝuo. Seulo troviĝas 121 km.
Dukolora mielvorulo
Subspecioj
En la mondo, ekzistas pluraj subspecioj kiuj estis nomitaj, kaj ili estas plejparte klasifikitaj laŭ la koloro de la felo kaj la specoj de felo:
Seĝon (urbo)
Historio
En 2007 la sudkorea registaro kreis specialan administran distrikton por translokigi naŭ ministeriojn kaj kvar naciajn agentejojn de Seulo. La novaj oficoj malfermiĝis en 2012, oni planis translokigi 36 aliajn registaragentejojn en 2015. Tiutempe oni konstruis loĝkvartalon. La konstitucia kontrolo malpermesis la planon pri kreo de estonta ĉefurbo, tial la urbo iĝis nur loko de kelkaj ministerioj. La provinca juĝejo kaj multaj gravaj registaroj daŭre restas en Seulo.
Trafiko
Loĝantaro de Seĝon uzas la flughavenon de Ĉonĝuo, kiel plej proksiman. Seĝon havas bonajn ligilojn ankaŭ voje kaj fervoje.
Kalazin
Kalazin (Калязин) estas urbo en Tverja provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 28222501.
La urbo estis fondita en jaro 1434.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1775.
La interurba telefona kodo estas 08249, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 2002 la urbo havis 14,8 mil loĝantojn.
Natria nitrido
Natria nitrido, nitrido de natrio aŭ Na3N estas neorganika kombinaĵo de natrio kaj nitrogeno, derivita el nitrida acido, kiu estas ekstreme malstabila kaj povas generiĝi kiam pakaĵoj de natrio kaj nitrogeno kombiniĝas, deponitaj sur substrato de safiro sub la temperaturo de la likva nitrogeno (−196 °C). Per hejtado, la kombinaĵo malkomponiĝas sub 87 °C en ĝiaj konstituaj elementoj.
Karakterizaĵoj
Natria nitrido povas esti malhelruĝa aŭ malhelblua, dependante de la sintezo de la kombinaĵo laŭ propraj kondiĉoj. Ĝi ne montras malkomponigajn signojn post pluraj semajnoj kondiĉe ke estu sub meditemperaturo. La kombinaĵo ne havas fandopunkton kaj malkomponiĝas en ĝiaj komencaj elementoj kiel elmontrita per uzo de spektrometria maso ĉirkaŭ 360K. La hipoteza entalpio pri formado por la kombinaĵo estas +64 kJ/mol.
Mazingarbe
Mazingarbe estas komunumo en Francio en la departemento Pas-de-Calais, en la regiono Nordo-Kaleza Markolo.
Meze de la 20a jarcento ĝi havis pli ol 10 000 loĝantojn, sed fine de la jarcento nur pli ol 7 000.
La 2a de septembro 1943 dum la Dua Mondmilito, kiam Francio estis okupaciita de Nazia Germanio, la usona aviadilaro USAF bombardadis sur Poix-du-Nord, Rouen, Lille, Mazingarbe kaj la flughavenon de Fort-Mardyck.
Kampbela kreko
La Kampbela kreko (Anas nesiotis) estas malgranda, nefluga, noktula specio de birdo de la grupo de plaŭdanasoj de ties tipa genro Anas, endemia de la Kampbela Insularo de Novzelando. Ĝi estis foje konsiderata samspecifa kun la Novzelanda kreko.
Aspekto
Ties plumaro estas simila al tiu de la Aŭklanda kreko, malhebruna kun pli malhelbrunaj kapo kaj dorso, nuancaj per verda irizeco ĉefe al nuko kaj helbruna (cinameca) brusto ĉe masklo, kun la ino ĝenerale malhebruna. La beko kaj kruroj estas brilgrizaj kaj estas blankeca al flaveca okulringo ege rimarkinda en malhela kapo. La fingroj estas membranecaj kiel ĉe ĉiuj anasoj.
Kutimaro
Ties natura habitato estas tufherba herbejo kie hegemonias herbotufoj de Poa, filikoj kaj megaherboj. Tiu specio uzas ankaŭ la nestotruojn kaj padojn de la specioj de petreloj kiuj nestumas en la insuloj. Ili estas ŝajne teritoriemaj en naturo, kaj probable manĝas amfipodojn kaj insektojn.
Konservado
Kaptiva bredado estis dekomence tre malfacila, ĉar ne estis faritaj studoj pri la kutimaro de la specio en la naturo kaj "la laboristaro de Monto Bruce tiele devis eksperimenti per gamo de teknikoj por kuraĝigi la reproduktadon. Sukceso okazis en 1994 kiam Daisy, la ununura naturdevena ino kiu ovodemetis en kaptiveco, finfine akceptis partneron. Sinsekve reproduktado reokazis ĉiun jaron – naturdevenaj maskloj kontribuis per genoj dum pariĝado kun kaptivbredataj inoj."
Malgranda populacio de 25 kaptivbredataj individuoj estis liberigitaj en la insulo Codfish en 1999 kaj 2000, jam intensive kontrolita kaj senplaga kiel grava habitato por la draste endanĝerita Kakapo. En la fina fazo de la ekologia restaŭrado de la insulo Kampbelo (oni forigis brutaron, ŝafojn kaj katojn), oni plenumis la plej grandan en la mondo ratnuligan kampanjon fare per faligado el helikoptero de pli da 120 tunoj de venenita allogaĵo super la kompleta areo de la insulo nome 11,331 hektaroj en 2001; tiu operaco sukcese nuligis kio estis ĉirkaŭkalkulata kie la plej dense populacio en la mondo de Norvega rato (200,000) el Kampbelinsulo kaj ĝi estis oficiale deklarita senrata en 2003. Poste 50 individuoj de Kampbela kreko, mikso de kaptivbredataj kaj naturdevenaj sed hejmigitaj animaloj (el Codfish), estis reenmetitaj al Kampbelinsulo meze de 2004, post foresto dum pli da unu jarcento. Sekva kontrolado en 2005 montris, ke majoritato de tiuj birdoj estas nun prosperanta en sia prahejmo. Ĉirkaŭ 2011 tiu specio firme estis reveninta al Kampbelinsulo, rezulte en reklasigo de ties minacata statuso al Endanĝerita.
(11038) 1989 EE1
(11038) 1989 EE1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroshi Mori kaj Masaru Arai elde Jorii (gubernio Saitama, Japanio).
(13683) 1997 PV3
(13683) 1997 PV3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Kamenka (urbo)
Kamenka (rivero)
Kamenka (Каменка) estas urbo en Penza provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 56404.
La urbo estis fondita en la 18-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1951.
La interurba telefona kodo estas 84156, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Atmis (Атмис) (baseno de rivero Oka (Ока)),.
En jaro 1959 la urbo havis 25,2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 40,7 mil loĝantojn.
Kantono Snohomish (Vaŝingtonio)
Kantono Snohomish [snohOŭmiŝ] (angle: Snohomish County) estas administra unuo en la usona ŝtato Vaŝingtonio. Ĝia plej granda urbo, kie situas ĝia administra sidejo, estas Evereto.
Geografio
La surfaca areo de la kantono estas 5 689 km², el kio 278 km² estas akvo. En 2000, laŭ la tiujara usona censo, 606 024 homoj loĝis en Kantono Snohomish. Urboj estas Arlington.
Historio
La parlamento de Oregona teritorio kreis la kantonon la el parto de Kantono Island. La nomo venis de samnomaj rivero kaj indiĝena bando, laŝucide "sduhubš".
Boissy-l'Aillerie
Boissy-l'Aillerie estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Buxeriens.
Kampbela Insularo
La Campbell-Insularo (aŭ Kampbela Insularo) estas grupo de ĉeantarktaj insuloj, apartenantaj al Novzelando. La grupo havas suman areon de 113,31 km², konsistante el unu granda insulo, Campbell Island aŭ Kampbelinsulo (112,68 km², kaj pluraj malgrandaj insuletoj, precipe insulo Dent (0,23 km²), insulo de Jeanette Marie (0,11 km²), insuloj Folly (aŭ Malsaĝeco-Insuloj), insulo Jacquemart (0,19 km²), kaj insulo Monovajo (ankaŭ konata kiel Leono-Roko, 0,08 km²). Ekologie, ili estas parto de la Ekoregiono de Tundro de Antipodaj Ĉeantarktaj Insuloj. La insularo estas je ĉirkaŭ 650 km sude de la Suda Insulo kaj je 600 km sude de la Rakiura Insulo.
La ĉeno estas unu el kvin ĉeantarktaj insularoj kolektive nomumitaj kiel Monda heredaĵo de Unesko fare de Unesko.
Geografio
Biogeografie la insularo estas parto de la ekoregiono "antipoda-subantarktinsula tundro".
Referencoj
1
Johano Haller
Johano Haller de Hallerstein (hungare: Hallerkői Haller János; naskiĝis en 1692, mortis la en Sibiu) estis guberniestro de Transilvanio inter 1734 kaj 1755 kien lin instalis la Habsburgoj.
Kisszékely
Kisszékely [kiŝsEkej] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási. Kis signifas malgranda kaj faras diferencon de Nagyszékely (=granda székely).
Laura Mancinelli
Laura MANCINELLI (naskiĝis la en Udine, kaj mortis la  en Torino) estis italia germanisto, mezepokista, tradukistino kaj verkistino, Universitata lektoranto, tradukisto, eseisto (multaj eseoj pri mezepoka historio) kaj aŭtoro de historiaj romanoj.
Respublikaj protestoj en Turkio
Respublikaj protestoj (turke Cumhuriyet Mitingleri) estas serio de protestaj amaskunvenoj, okazintaj en Turkio subtene al la laikeco de la ŝtato. Laika ŝtato estas idealo de kemalismo, tradicia kaj inspiriga politika fluo, komenciĝinta de la granda turka reforminto Mustafa Kemal Atatürk (1881-1938).
Laura Mancinelli
Ŝi gradiĝis pri modernaj beletroj en la Universitato de Torino, per dizertacio pri germana literaturo.
Respublikaj protestoj en Turkio
La unua protesto kunveno okazis la en Ankara, du tagojn antaŭ la starto de la prezidentelekta procezo. La okazis simila amaskunveno en Istanbulo. Kvanto de la partoprenintoj en tiuj du eventoj estis taksita po miliono da homoj aŭ eble eĉ pli.
Laura Mancinelli
Vivo kaj verko
Laura Mancinelli naskiĝis en Udine en 1933 kaj loĝis en Rovereto kvar jarojn antaŭ ol translokiĝi al Torino kun sia familio en 1937.
Respublikaj protestoj en Turkio
La protestaj kunvenoj okazis post kelkjara tensio inter la kemalistoj kaj islamistoj, i. a. kiel respondo al la nuna premiero de Turkio Recep Tayyip Erdoğan [reĝep tajjip erdoan], kiu kelkfoje parolis pri enkonduko de limigita islamismo en la lando kaj pri la depreno de malpermesoj al tradiciaj islamaĵoj (kiel speciala virina vesto, kovranta hararon) en ŝtataj institucioj.
Laura Mancinelli
Vivo kaj verko
Post sia lerneja edukado kaj studoj, ŝi studentiĝis ĉe la Universitato de Torino en 1956 kun licenco en germana literaturo kun fokuso sur moderna literaturo.
Kisszékely
Situo
Kisszékely situas sur mildaj deklivoj laŭ rojo, fine de sakovojo. Tamási troviĝas 22, Sárbogárd 29, Szekszárd 65, Budapeŝto 122 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1220 en formo Zecul. La kampoj longe apartenis al fortikaĵo Simontornya. Dum la turka erao (1543-1686 la vilaĝo daŭre restis viva. Poste germanoj pligrandigis la loĝantaron. Dum la socialismo kolĥozo formiĝis.
Vilaĝservoj estas biblioteko, interretejo, migra poŝto, 2 gastejoj.
Laura Mancinelli
Vivo kaj verko
En la jaroj post sia doktoriĝo ŝi instruis sen iam rezigni sian pasion por mezepoka germana kulturo. En 1969 ŝi verkis la eseon ''La kanto de la Nibelungoj. Problemoj kaj valoroj''.
Laŭ konsilo de sia kolego kaj amiko Claudio Magris, en 1972 ŝi redaktis kaj tradukis al la itala el la originala volumo, la Nibelungoj, sekvita en 1978 de Tristan (Gottfried von Straßburg) kaj en 1989 de Gregorio aŭ la bona pekinto kaj La povra Henriko (Hartmann von Aue).
Post reveno al Torino kiel posedanto de la universitata katedro pri ĝermana filologio, en 1981 Laura Mancinelli debutis en fikcio, eldonante I dodici abati di Challant, historia romano aŭtoro komencis verki en 1968. Poste venis Il fantasma di Mozart en 1986 kaj Il miracolo di santa Odilia en 1989.
En la fruaj 1990-aj jaroj, trafita de multloka sklerozo, Laura Mancinelli forlasis la katedron pri germana filologio.
De 1994 pluen, ŝi dediĉis sin tute al verkado kaj publikigis pli ol dek kvin verkojn tra la jardeko, malgraŭ hospitalaj restadoj kaj longa rehabilitado.
En 2009 ŝi publikigis la romanon Gli occhiali di Cavour, sekvitan de Due storie d'amore en 2011, senpagajn interpretojn de la historio de du famaj paroj, Krimhilda kaj Sigfrido, Tristan kaj Iseult.
Mancinelli mortis la 7an de julio 2016 en Torino kiel rezulto de sia malsano. La adiaŭa ceremonio okazis la 11an de julio 2016 en la monumenta tombejo de Torino; la funebro okazis en Exilles en la Suzo-Valo, kie la verkistino starigis unu el siaj romanoj.
28607 Jiayipeng
28607 Jiayipeng estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Johano Haller
Origino
Li devenis el familio malnova nobela kun radikoj germanaj kiu en la kuro de la tempo komplete hungariĝis. Patro lia estis Stefano Haller, iama prezidanto de la landa konsilantaro (germane: Landesdeputation).
Ekde 1729 li estis suprema juĝisto de Șumuleu, Gyergyó kaj Kászonszék; antaŭe estas atestitaj pluraj restadoj en Vieno. Li estis nomunita en 1734 fare reĝo Karolo la 3-a guberniestro kontraŭ la ordonoj de la t.n. Leopolda diplomo (laŭ kiu la parlamento decidu) Simila arbitra decido sen parlamenta partoprenigo okazis ĉe la nomumo de Sigismondo Kornis. Dumdeĵore li estis arestita en 1738 pro malveraj akuzoj faritaj fare de la kalvinisma episkopo István Szigeti-Gyula kaj de pluraj nekatolikaj nobeloj. En 1746 estis tensioj inter la parlamentanoj de Transilvanio kaj la aŭstra suverenino Maria Tereza. Haller pli kaj pli iĝis plenumanto de ordoj venantaj el Vieno sen iaj propraj iniciativoj. Tamen estis lia guberniestreco la plej longa en la 18-a jarcento.
Li estis tri fojon edziĝinta. Kun Sofio Daniel li havis kvar filinojn.
NGC 2877
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dörsbach
La rivereto Dörsbach estas maldekstra alfluanto de la rivero Lahn, kiu venas el la germana mezmontaro Taunus Ĝi fluas en Heslando kaj Rejnlando-Palatinato.
Preĝejo Stefano la 1-a (Ajka)
La preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika historia monumento en Ajka (Hungario), iam en vilaĝo Tósokberénd.
Dörsbach
Rivervojo
La rivereto Dörsbach fontas en la okcidenta malantaŭa Taunus sur la teritorio de Heidenrod-Mappershain ĉe la bieno „Herrenhaus Erlenhof“ kaj enfluas ĉe la monaĥejo Kloster Arnstein en Obernhof en la riveron Lahn. Ĝi fluas i.a. tra Heidenrod-Laufenselden kaj Katzenelnbogen. Ĝia supra kaj meza parto estas larĝa rondfunda valo. La malsupra parto male estas V-valo kun forta dekliveco. Tiu parto de la rivervalo ankaŭ nomiĝas „lamentvalo“. Laŭlonge de la rivero iras ŝatata migropado de Katzenelnbogen ĝis Obernhof, la „lamentvala vojo (germane: Jammertalweg), kaj parto de la Lahnhöhenweg.
Preĝejo Stefano la 1-a (Ajka)
Historio
En la iama vilaĝo Berénd estis konstruita malgranda kirko en 1545. En fino de la 16-a jarcento la loĝantoj sekvis la kalvinismon. La katolika grupo estis reorganizita en 1731 fare de abatejo de Zirc. La kirko mem konstruiĝis nur poste inter 1800 kaj 1808. La orgeno estis farita en 1817, rekonstruita en 1892. La mebloj, instalaĵoj estis faritaj samtempe kun la konstruado.
Dörsbach
Rivervojo
La akvoenergio de la rivereto estis uzataj de 25 muelejoj. Ĉe la alfluantoj estis kromaj muelejoj. Hodiaŭ neniu plu laboras.
Preĝejo Stefano la 1-a (Ajka)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto laŭ vojo. La fasado estas simetria, la kvadrata turo reliefas kaj altiĝas meze. La enirejo funkcias tra la turo. La ĉefnavo havas krucnavon. en:Vinzenz Fischer pentris la altaran bildon, kiu prezentas Stefanon, kiu dediĉas la kronon al Sankta Maria.
Sideroxylon mirmulano
Sideroxylon mirmulano estas specio de planto el la familio de sapotacoj. Ĝi estas indiĝena en Kabo-Verdo, Madejro (Portugalujo), kaj Kanarioj (Hispanujo). Tiu afrotropisa kaj palearktisa specio estas minacata de habitatodetruo.
Louisville (Ilinojso)
Louisville - france prononcata, angle loke - estas loĝloko en Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Ilinojso kaj estas la administra centro de ĉirkaŭa Kantono Clay. Laŭ la stato de la censo en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Dörsbach
Lamentvalo
La lamentvalo“ ricevis sian nomon laŭ legendo: La grafo de Katzenelnbogen gravedigias filinon de muelisto ĉe Dörsbach kaj malaperis. La muelistfilino ploregis estis forpelita de siaj gepatroj, freneziĝis kaj mortigis la infanon kaj mortis.
Nomo
La nomo Dörsbach signifas Durstbach (= „soif-rojo“), ĉar la rojo havas relative malmulte da akvo en sia supra kaj meza parto pro la malprofundeco de la valo kaj rezulte de tiu relative malgrandan akvokolektan areon.
Grangeville (Idaho)
Grangeville estas urbo en Kantono Idaho, Idaho, Usono.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio.
802 Epyaxa
802 Epyaxa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Epyaxa", edzino de la reĝo Syennesis de Kilikio.
Damiatte - Saint-Paul (stacidomo)
Damiatte - Saint-Paul estas franca stacidomo sur parte nuligita linio -, situanta en  Damiatte, apud Saint-Paul-Cap-de-Joux, en departemento Tarn, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Montauban-Ville-Bourbon - La Crémade (738000).
Taif
Taif aŭ Ta'if (اَلطَّائِفُ) estas urbo en Sauda Arabio, en la emirlando aŭ provinco Mekao. Ĝi troviĝas je alteco de 1700 metroj. La urbo havas loĝantaron de pli ol 520 000. Ĉiusomere, la Sauda registaro moviĝas al Taif por eskapi de la varmego de la ĉefurbo, Riado.
Damiatte
Damiatte estas franca situanta en departemento Tarn, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Damiattois.
Dun-le-Palestel
Dun-le-Palestel estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 1106 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Dun-le-Palestel etendiĝas sur 9,81 km², kaj havis 1 106 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 112 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Dun-le-Palestel situas je alteco de 507 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Dun-le-Palestel apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Laurent Daulny, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La portalo de la loka preĝejo estis klasifikita kiel Monumento historia.
Administrado
Dun-le-Palestel estas la ĉefurbo de la kantono de Dun-le-Palestel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Kremono
Kremono (aŭ Cremona, en la itala lingvo) estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al kaj estas la administra centro de la samnoma provinco Kremono en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Bonemerse, Castelverde, Castelvetro Piacentino (PC), Gadesco-Pieve Delmona, Gerre de' Caprioli, Malagnino, Monticelli d'Ongina (PC), Persico Dosimo, Sesto ed Uniti, Spinadesco kaj Stagno Lombardo.
Esperanto
Fondiĝis Esperanto-grupo en Cremona antaŭ 1914. En 1916 stariĝis Provizora Komitato por reorganizo de IEF ĉe la grupo de Cremona, sed pro la ĝenerala situacio la reorganizo ne povis okazi.
Aubert Miraeus
Aubert le Mire (1573–1640) estis belga eklezia historiisto, biografo, kanoniko, sekretario de sia onklo kaj episkopo de Antverpeno Jean Miraeus, bibliotekisto de la ĉefarkiduko kaj nederlanda vico-reĝo Alberto el Aŭstrio (1559-1621). En 1624, li fariĝis dekano en la katedralo de Antverpeno kaj ĝenerala vikario de la diocezo. Li estis fekunda historia verkisto, kies 39 verkoj rakontas la eklezian historion, kiun li konis pri la mondo, kaj, kvankam fidindaj, al kelkaj el liaj verkoj mankas solideco kaj precizeco.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Eusebius_of_Caesarea.jpg| Eŭsebio de Cezareo (260-340) Lucas_van_Leyden_019.jpg| Sankta Hieronimo (347-420) Sigebert_de_Gembloux.JPG| Sigebert de Gembloux (1030-1112) Juste Lipse.jpg| Justus Lipsius (1547-1606) Johan_Lohelius.png| Johann Lohel (1549-1622) Lw%C3%B3w_-_Widok_z_wie%C5%BCy_ratuszowej_01.jpg| Jan Andrzej Próchnicki (1553-1633) Philippe de Caverel engraved portrait 1633.jpg| Philippe de Caverel (1555-1636) Albert_de_Habsbourg.jpg| Alberto el Aŭstrio (1559-1621) Johannes_Miraeus_by_Otto_van_Veen.jpg| Johannes Miraeus (1560-1611) Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg| Arnoldus Buchelius (1565-1641) Isabella_van_Spanje,_landvoogdes_der_Nederlanden.jpg| Izabela el Hispanio (1566-1633) ViewofNaplesBay.jpg| Lucio Sanseverino (1567-1623) Ambrogio_Spinola_(Michiel_Jansz_van_Mierevelt,_1633).jpg| Ambrogio Spinola (1569-1630) Zeeslag_bij_Sluis_-_Battle_of_Sluis_May_26_1603_(Aert_Meuris,_1621).jpg| Federico Spinola (1571-1603) Anthonis van Dyck Galleria Palatina-Firenze028-2.jpg| Guido Bentivoglio (1577-1644) Justus_Sustermans_-_Portrait_of_Vincenzo_II_Gonzaga_-_WGA21973.jpg| Vincenzo la 2-a Gonzaga (1594-1627) </Gallery>
Friedrichsruh
Post la venko je Francio kaj post la fondiĝo de la Imperio en la jaro 1871, Otto von Bismarck ricevis la regionon Sachsenwald kiel donon de Imperiestro Vilhelmo, la 1a el ties posedo kiel duko de Lauenburg. Bismarck lasis alikonstrui la gastejon ĉe la Berlina-Hamburga fervojo al mastra domo. Ĝis hodiaŭ ĉi tie vivas lia idaro.
Princo Bismarck kaj lia edzino trovis ilian lastan silenton en iomete alte lokata maŭzoleo, kiu similas al la maŭzoleo de la gota reĝo en Raveno - sed ĝi estas multe malpli granda.