cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rusaj individuaj nomoj
Plena nomo de rusa origino normale konsistas el tri partoj: la persona nomo (antaŭnomo), la patronomo kaj la familinomo. Persona nomo preskaŭ ĉiam estas nur unu, esceptoj estas tre maloftaj. En Rusio por la civitanoj, eĉ se ili ne estas etnaj rusoj, ĉiujn tri nomojn oni nepre indikas en oficialaj dokumentoj. Por alilandano, loĝanta en Rusio, patronomo ne estas deviga, se ĝi origine mankas, kaj se li havas multajn personajn nomojn, do neniu el ili povas anstataŭigi patronomon. Historie, multaj alilandanoj, enloĝiĝintaj en Rusio, ŝanĝis sian nomon en la rusa maniero, restiginte nur unu propran nomon (eble ankaŭ ĝin ŝanĝinte al pli rusa formo) kaj aldoninte patronomon. Ekzemple, la germano Friedrich Joseph Laurentius Haass fariĝis Fjodor Petroviĉ Gaaz.
Uzado
Uzado de ĉiuj tri nomoj eble povas ŝajni tute kaosa. Laŭ esprimo de Mikaelo Bronŝtejn:
“La eksterlandaj provlegintoj avertis la aŭtoron, ke la rusa maniero nomi la homojn per tri nomoj (la propra, la patra kaj la familia), uzataj kune kaj aparte, karesforme aŭ plene komplikigos orientiĝon de la legantaro”.
Kelkaj ĉefaj modeloj estas jenaj:
En skriba formo oni uzas mallongigojn anstataŭ la antaŭnomo kaj patronomo (ekzemple, А. А. Сахаров — A. A. Saĥarov). Oni povas indiki kaj mallongigi nur antaŭnomon, sed se devas esti indikitaj kaj la antaŭnomo kaj patronomo, do oni ordinare aŭ mallongigas ilin ambaŭ, aŭ ne mallongigas ilin ambaŭ.
Rollamienta
Rollamienta estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, norde de la provinco Sorio kaj komarko Tierras Altas (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco, kaj en la subkomarko El Valle y La Vega Cintora.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18,62 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 41 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 180 loĝantojn el la 1910-aj jaroj.
Ĝi distas 25 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes, okupanta 15 hektarojn, nome 1% de la teritorio, la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Sierras de Urbión y Cebollera, okupanta 1 428 hektarojn, nome 77% de la teritorio kaj la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel Sierra de Urbión, okupanta 1 428 hektarojn, nome 77% de la teritorio.​
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo kaj popola arkitekturo.
Eurodicautom
Eŭropo > Eŭropa Unio > Eurodicautom < Tradukado kaj Interpretado
Eurodicautom estis terminologia datenbanko de Eŭropa Komisiono. Komence ĝi estiĝis kiel komputila traduk-servo por kvar oficialaj lingvoj de la Eŭropa Komunumo (nederlanda, franca, germana, itala), en 1973 aliĝis ankaŭ la dana kaj la angla, en 1981 la greka, en 1986 la portugala kaj la hispana, en 1995 la finna kaj la sveda. Plie ĝi enhavis ankaŭ la latinan.
Origine ĝi servis nur por tradukistoj, sed poste komencis servi ankaŭ por aliaj laborantoj. Ĝin uzis tradukistoj, interpretistoj kaj lingvistoj en la tuta mondo. Ĉiutage ĝi respondis 120 000 demandojn kaj enhavis 5,5 milionojn da terminoj.
Eurodicautom kovris multajn fakojn, sed precipe tiujn, kiuj rilatas la politikon de EU (agrikulturo, telekomunikado, trafiko, juro, financoj k.s.).
La terminoj estis aranĝitaj en 48 temo-kampoj. Termino enhavis ankaŭ difinon, sinonimojn, klarigojn kaj referencojn pri inform-fontoj.
Ĉiu uzanto povis elekti la eliran kaj celan lingvojn.
IKEF ricevis la rajton elpreni 5000 ekonomiajn nociojn en la 11 lingvoj por formi el tiuj la Esperantajn terminojn. Sed IKEF neniel ricevis la promeson, ke EU aldonos Esperanton. Tamen estus bona kaj interesa laboro fari la tradukon Esperanten kaj oferti al EU tiun tradukon. En la traduka laboro necesus uzi la saman manieron kiel en Eurodicautom mem, kun sama formato ktp, por ke EU povus facile, se ili decidus iam por tio, enigi la Esperantan version en Eurodicautom.
En 2007 Eurodicautom integriĝis kune kun la datenbazoj TIS, Euterpe, Euroterms kaj CDCTERM de aliaj organoj de la Eŭropa Unio en IATE (Interaga terminologio por Eŭropo), kiu ankaŭ kovru la oficialajn lingvojn de la nove aliĝintaj ŝtato-membjoj.
Propagaĵo
Propagaĵo estas programprodukto kies kopiado kaj pludonado estas permesita, eĉ dezirata, por ke oni povu ĝin provi, eventuale limigitan nombron da fojoj. Se oni ŝatas la programon kaj volas plu ĝin uzadi, oni estas petata sin registri per pago de negranda monsumo (kutime malpli ol $100). La instrukcion pri la uz- kaj pagmanieroj kutime donas la programo mem, per proksimume tia teksto:
Ĉi tiu programo estas propagaĵo, ne ĉiesaĵo. Se vi intencas plu uzi ĝin, vi devas ĝin registri. Pri la registradaj manieroj legu sur nia TTT-paĝo … Iam la pago kaj registrado disponigas kromajn servojn de la programverkinto aŭ funkciojn de la programprodukto, iam ili estas pure morala afero. Vd provversio. Kp libera programaro (ĉiesaĵo), komercaĵo.
Radiodramo
Radiodramo (radioteatro aŭ aŭdio-dramo) aŭ sondramo estas rekta aŭ registrita ludado de geaktoroj sen vidaj elementoj. Ĝi estas kutime aŭdata per radio aŭ eldonata kiel aŭdlibro. Radiodramo estas ofte nomata kiel "kino por la oreloj". Ĝi havis sian plej grandan popularecon dum la Ora aĝo de Radio, antaŭ televido estis enkondukita.
La roma dramaturgo "Seneko" estas konsiderita kiel pioniro de radiodramo ĉar liaj teatraĵoj estis ludataj de legantoj kiel sonaj teatraĵoj, ne de aktoroj kiel teatraĵoj. Sed, radiodramo per radio havas siajn radikojn en la 19-a jarcento. Richard Hughes estas fama por unu el la unuaj verkistoj specialaj por radio dramo. Hodiaŭ, radiodramo ree iĝis populara kaj oni kreis Dramo-KD-on.
Dramo-KD
Kompakta disko de Dramo (japane: ドラマＣＤ [dorama ŝīdī], de angla drama CD) estas KD por vendi (la video-linio ne estas) kopiinta kelkajn aŭdio-dosierojn de malgranda scenaro surscenigita en radiodramo. La rolojn ludas voĉoaktoroj, legante scenaron aŭ improvizante. Nuntempe, radiodramoj kutime estas kreataj laŭ televidaj programoj aŭ libroj.
Radiodramoj kaj dramo-KD-oj estas popularaj en Japanio inter ŝatantoj de animeo kaj mangao, ĉar tie oni kutime kreas ilin surbaze de iu mangao kaj animeo, kaj la voĉoaktoroj estas sejuoj el la animeo.
Basco (Filipinoj)
Basco [basko] - Bayan ng Basco - estas urbeto (en rango municipo) kaj diocezo en Filipinoj, en pli malgranda insulo en regiono Kagajana Valo, kie estas ĉefurbo de la provinco Batanoj. La urbeto havas 6 distriktojn.
Geografio
Basco kuŝas en norda parto de la lando sur malgranda insulo jam en proksimeco de Tajvano. Regiona ĉefurbo Tuguegarao troviĝas 316, Tajnano (en Tajvano) 338, Kezonurbo 648, ĉefurbo Manilo 661, Cebuurbo 1146, Dabao 1540, General Santos 1631 kilometrojn (aere).
Historio
Basco estis nomumita pri en:José Basco y Vargas, kiu konkeris la insulojn kaj helpis kun reformoj la agrikulturon kaj komercon. Li estis ĉefo (guberniestro) de la insuloj ekde 1778. La loĝantoj korpe kaj kulture pli proksimas al la indiĝenaj popoloj de Tajvano ol al la filipinaj popoloj.
Ekonomio
La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturo kaj fiŝkaptado. Estas kampanjo por listigi kelkajn erojn al Monda Heredaĵo de UNESCO.
Trafiko
Basco voje estas alirebla laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭflanke. Flughaveno funkcias loke kun flugoj al Manilo kaj Baguio.
Eduko
En Basco nur baz- kaj mezlernejoj funkcias.
Pesimismo
Pesimismo (de la latina vorto pessimum – "la plej malbona") estas vivokoncepto pri neripareble malbona mondo. Pesimistoj atendas malbonan finon de unuopaj eventoj kaj de la mondo ĝenerale. Havante la malbonan estontecon en siaj pensoj, ili taksas ĉiun nunan kaj pasintan situacion malbonaŭgura, kvankam aliaj homoj eble tute ne povas vidi iun signon pri malbona prognoso en ĝi. La mala sinteno de pesimismo estas la optimismo.
Basco (Filipinoj)
Religio
En Basco vivas plej ofte katolikoj, ankaŭ katedralo funkcias loke.
Klimato
La klimato de Basco estas klasifikita kiel tropika klimato kun musono. Jare pluvas averaĝe po 2346 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen iomete pli malofte en marto kaj aprilo. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C kaj varias inter 22-28 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Pesimismo
En la ekonomio kutime optimismaj kaj pesimismaj cikloj alternas, depende de la cikloj de konjunkturo. En la borsoj ĉiu komerco de akcio postulas, ke interkontraktas optimisto, kreanta pri la estonta altiĝo de akcia kurzo, kaj pesimisto, kreanta pri ĝia malaltiĝo.
En la mondaj religioj la pesimisman sintenon plej ofte dominas la optimisma. Escepto estas la Zaratuŝtrismo, kiu konis krom la bona, dia principo same originan kaj same fortan malbonan principon (dualismo), tiel ke la lukto inter bono kaj malbono ĝis la fino de la mondo estos tute samranga kaj nedecidita.
Pesimismo en la filozofio
Per sia ĉefverko Die Welt als Wille und Vorstellung ("la mondo kiel volo kaj imago") el la jaro 1819 la filozofo Arthur Schopenhauer kreis radikalan metafizikan pesimismon. En sia baza kredo „Alles Leben ist Leiden“ ("ĉiu vivo estas sufero") li komprenis sin pravigita per antikvaj aziaj instruoj aparte de la Budhismo.
Dum la jaro 1887 la filozofo Ferdinand Tönnies prognozis, ke la moderna mondo foriros de la antaŭaj valoroj "komuneco" aŭ "solidaro" - multaj samtempuloj pro tio atakis kaj nomis lin pesimisto.
NF-Ligo
La NF-Ligo aŭ (duon) angle NF-Board - eblaj longigoj "Nova Federacia Ligo" (el la franca vortumo Nouvelle Fédération kaj la angla vorto Board), respektive "Ne-FIFA-Ligo" (el la angla vortumo Non-FIFA-Board) - estas asocio internacia el futbalteamoj de regionaj, minoritataj kaj senŝtataj popoloj, kiuj ne membras en la Federacio Internacia de Futbalo Asocia, mallongigata FIFA. Kelkaj el ĉi tiuj teamoj apartenas al teritorioj kies suvereneco ne estas agnoskita internacie, krom Kiribato kaj Monako kiuj ja estas sendependaj landoj. La NF-Ligo estis fondita la 12-an de decembro 2003 kaj sia sidejo troviĝas en Narbono, Francio. La membroj ludas futbalmatĉojn inter si por partopreni la Futbalan Pokalon VIVA, kiu okazis unuafoje de la 19-a ĝis la 25-a de novembro 2006 en Okcitanio kaj la ĉampiono estis la nacia teamo futbala de Sameio.
Pesimismo
Pesimismo en la filozofio
Pliaj historiaj pesimistoj estis Theodor Lessing, Walter Benjamin kaj la "kritikaj teoriistoj" de la "frankfurta skolo". Signifaj literaturaj dokumentoj de tiu maldekstre intelektula pesimismo estas la verkoj de Max Horkheimer, Theodor W. Adorno kaj Günther Anders.
NF-Ligo
Nuntempe la NF-Ligo laboras por ke la FIFA helpu ilin pri la organizado kaj matĉoj dum la teamoj akiras sian membrecon en FIFA.
La Futbala asocio de Skanio iĝis membro de NF-Ligo en aprilo 2011.
En sia celo, la ligo konkurencas kun alia alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata ConIFA (akronimo de la angla nomo Confederation of Independent Football Associations, en Esperanto Konfederacio de Sendependaj Futbalaj Asocioj), establita dek jarojn pli poste, en 2013.
Membroj
La jena estas listo el futbalaj asocioj kiuj membras en NF-Ligo.
Esperanta teamo
Dum la 99-a UK okazinta en Bonaero, Argentino okazis amika matĉo inter la teamo de la armen-devena komunumo de Argentino kaj la Selektitaro de Esperanto, kiu estis komponita de partoprenintoj de la universala kongreso kiuj mem sinproponis por ludi tiun matĉon.
La matĉo okazis la la 31-an de julio 2014, je la 20:30 laŭ la argentina horo ĉe la stadiono "Polideportivo Colegiales", ankaŭ okazis trejnada matĉo la 26-an vespere. Ambaŭ teamoj ricevis la pokalojn de "Internacia Amikeco" kaj membriĝis post la matĉo en la CSANF. La esperanta teamo ankaŭ iĝis membro de la NF-Ligo.
La matĉo estis apogata de la Subsekretario pri Sporto de la Bonaera registaro, la Sudamerika Konsilio pri Novaj Federacioj (CSANF) kaj UEA.
Filioj kontinentaj
La NF-Ligo havas unu federacian filion: La Sudamerika Konsilio pri Novaj Federacioj (CSANF), kiu havas nur unu teamon de NF-Ligo (Paskinsulo) kaj aliajn 3 teamojn kiuj ankoraŭ ne apartenas al la NF-Ligo. La CSANF ankaŭ havis rilatojn kun la malaperinta Eŭropa Konsilio pri Novaj Federacioj (CENF).
En 2009 CSANF starigis kontakton kun la ĵus kreita Konsilio Nordamerika kaj Arkta pri Novaj Federacioj (NAANF) kiu reprezentas la naciajn teamojn el Nordameriko, Centra Ameriko, Karibio kaj arkta regiono kiuj ne membras en FIFA.
Kresto (plumoj)
La kresto estas elstara karaktero montrata de kelkaj specioj de birdoj kaj dinosaŭroj en siaj kapoj.
La kresto estas formata de duonplumoj mildaj kaj faldeblaj. Ĉe birdoj, tiuj duonplumoj estas komunaj en kapo, kolo, kaj supra dorso, kaj ili povas esti uzataj por memsekurigo kaj sentigo.
17-a de januaro
La 17-a de januaro estas la 17-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 348 tagoj restas (349 en superjaroj).
Je la 17-a de januaro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 17-a de januaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Hervé Bellec
Hervé BELLEC estas franca verkisto kiu naskiĝis en 1955. Li estas profesoro de historio kaj geografio en Brest kj kunlaboras en la revuon ArMen. Komence muzikisto kaj posedanto de trinkejo, li nuntempe estas profesoro en mezlernejo en Brest. La Nuit blanĉe donis al li la premion Edouard kaj Tristan Corbière. Li publikigis romanojn, libron de memoroj, kaj multajn novaĵojn, kiuj plej ofte estas teatraĵoj pri Bresta ĉirkaŭaĵo, aŭ enlanda Bretonio. Garce d'étoile estas lia unua libro, en kiu li rakontas sian vojaĝon de Brest ĝis Kompostelo.
Hatio (luno)
Hatio estas neregula satelito de Saturno. Ĝi havas retrogradan orbiton, kaj estas ano de la norda grupo.
Malkovro
Ĝi estas unu el la lunoj malkovritaj de Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Brian G. Marsden kaj Jan Kleyna. Post observoj inter la kaj la, ili anoncis ĝian malkovron la. Ĝi ricevis maldaŭran nomon S/2004 S 14.
Nomo
Ĝi ricevis en 2007 la nomon Hatio, laŭ la giganta mitologia lupo Hati. En la nord-ĝermana mitologio Sköll kaj Hati estas du lupoj kiuj postkuras Lunon kaj Sunon, kaj voros ilin dum Ragnarök.
Ferenc Kemény
Ferenc Kemény [kemEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kemény Ferenc estis hungara instruisto, humanisto, unu el la fondintoj de Internacia Olimpika Komitato. Lia nobela origina familia nomo estis Kohn. Ferenc Kemény naskiĝis la  1860 en Hungara reĝlando en Nagybecskerek (nuntempa Zrenjanin en Serbio). Li mortis la 1944 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Kemény devenis el juda familio. Li akiris pedagogiajn diplomojn en Universitato de Budapeŝto en 1883 kaj 1888, dume li lernis ankaŭ en Parizo. Li komencis instrui jam en 1885 en Kőszeg, poste en Eger, fine en Budapeŝto, kie li estis ankaŭ titulara inspektoro. En 1920 li pensiuliĝis, sed pli frue liaj kontribuoj pri pedagogio, paco kaj humanismo ofte aperis.
En la 1880-aj jaroj li konatiĝis pri Pierre de Coubertin kaj kune kun aliaj ili establis la olimpian ideon, fine la ludojn. En 1906 li abdikis pri la sporta movado. Li plene forgesiĝis, nur post longaj jardekoj li rericevis la dignan famon.
Rohrbach bei Mattersburg
Rohrbach bei Mattersburg, hungare Fraknónádasd, kroate Orbuh estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Mattersburg. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Rohrbach bei Mattersburg situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ fervojo Sopron–Wiener Neustadt.
Historio
Pli frue keltoj kaj romianoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1274. La turkoj detruis la komunumon en 1529, 1532 kaj 1683. Ĝis 1921 Fraknónádasd apartenis al Hungario, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Nagymarton, poste al Aŭstrio (dume inter 1938–1945 al Germanio). En 1997 artefarita lago por baniĝi formiĝis.
Vilaĝoj pri Nádasd en Hungara Reĝlando
En la nomo oni rekonas la vorton nád (=kano), pri kiu oni nomis vilaĝojn kaj komunumojn. Pro la tutlanda poŝta servo oni distingis ilin: Abaújnádasd, Árvanádasd, Csallóköznádasd, Egyházasnádas, Szepesnádasd, nun en Slovakio, Fraknónádasd nun en Aŭstrio, Borsodnádasd kaj Tornanádaska en Borsod-Abaúj-Zemplén, Mecseknádasd en Baranya, Nádasdladány en Fejér, Nádasd en Vas (Hungario), Alsónádasd, Felsőnádasd, Görgénynádas, Hadadnádasd, Nádasdia, Nádaspapfalva, Szilágynádasd nun en Rumanio.
Detaloj estas en la listo de hungaraj loknomoj kun "nádasd".
Jean Canavaggio
Jean CANAVAGGIO (naskiĝis la 23-an de julio 1936) estas franca hispanista kaj verkisto fakulo pri Miguel de Cervantes.
Biografio
Iama lernanto de la Supera Altlernejo por Instruistoj de Rue Ulm, li akiris la kondiĉon de helpinstruisto pri la hispana lingvo en 1960, kaj doktoriĝis pri beletroj. Li estas profesoro pri Hispana Literaturo en la Universitato de Parizo X Nanterre. Iama rektoro de la Domo de Velázquez, li estris la eldonadon de la Kompleta Verkaro de Miguel de Cervantes por la fama eldonejo Gallimard de Parizo kaj li mem eldonis kelkajn liajn verkojn, kiel Los baños de Argel kaj Entremeses; li estas granda fakulo pri lia teatro. Li estris Histoire de la littérature espagnole (Paris: A. Fayard, 1993-1994) kiu estis tradukita al la hispana (Barcelona: Ariel, 1994-1995).
Aranĝo (muziko)
En muziko, aranĝo estas adapto de la melodio, verkita por unu instrumento, al la alia. Ekzemple, oni povas aranĝi violonan partituron por voĉo kaj orkestran por fortepiano, aŭ male. Dum kreo de nova aranĝo oni povas ankaŭ ŝanĝi rapidecon de la melodio, ĝian tonalon ktp. Eĉ partituron por la sama instrumento oni rigardas kiel novan aranĝon, se ĝi sufiĉe multe ŝanĝiĝis kompare al la originalo. En klasika muziko preskaŭ ĉiu nova varianto de performo estas nova aranĝo, ĉar oni ne scias, kiel la melodioj estu ludata laŭ la aŭtoro. Nur la melodio restas konstanta, sed ĉiuj aspektoj de performmaniero estas libera elekto de la muzikistoj.
Jean Canavaggio
Biografio
Li apartenas al nombraj hispanismaj societoj kaj el 1999 estas membro de la Reĝa Akademio de Historio de Hispanio.
Aranĝo (muziko)
En ĵazo estas speciala signifo por la vorto aranĝo - en ĝi oni titolas aranĝo la variantojn, kiujn muzikistoj aldonas al siaj partituroj dum improvizo.
Karviná
Karviná (antaŭe Fryštát ) estas urbo en Ĉeĥio kaj centro de orienta parto de Ostrava-karvina karbobaseno. Vivas ĉi tie. En la jaro 1968 ĝi solenis 700 jarojn de skriba historio. Centro de la urba teritorio estas kvartalo Karviná – Město (en pasinteco tio estis distrikta urbo nomata Fryštát), ĉirkaŭ kiu etendiĝas kvartaloj: Staré Město – menciata en la jaro 1305, Nové Město, Hranice, Mizerov kaj Ráj, Darkov kaj Doly. Pli granda parto de la tn. malnova Karviná estas subminigita pro karbominado, ĉar ĉi tie estas la plej grandaj karbominejoj en la karbotrovejo. La unua mencio pri la urbo devenas el la jaro 1331, pli poste ĝi estis kunigita kun iama Fryštát. En la jaro 1776 ĉi tie estis trovitaj karbotrovejoj. Malnova renesanca urbodomo kun gotika turo devenas el la jaro 1504, finita ĝi estis en la jaro 1571 kaj renovigita en la jaro 1823.
Esperanto en Karviná
Pola Socialista Partio aranĝis oficialajn kursojn de Esperanto dufoje semajne en Karviná, 1922. Dek jaroj post, la 21-an de februaro 1932 okazis en Karviná publika disktutado pri Esperanto. Ĉeestis ĝin 200 personoj, aranĝis du neŭtralaj kultursocietoj: la pola kleriga komisiono kaj la memeduka rondeto ĉe la pola Lerneja Societo „Macierz Szkolna”. Prezidis distrikta lerneja inspektoro P. Rakus (neesperantisto), ĝenerala raportanto estis Rudolf Z. Kobiela, oficisto de la pola konsulejo. Unue parolis J. Waleczko, redaktoro de la pola gazeto „Právo Ludu” el Český Těšín (neesperantisto), kiu prezentis laŭ sia vidpunkto la problemon de la lingvo internacia, deklarante ke Esperanto estas la plej taŭga solvo. Poste pastro K. Maultz atentigis, ke la latina lingvo ne kapablas esprimi ĉiujn modernajn ideojn, kaj tial Esperanto estas preferinda. Parolis ankaŭ pollingve Józef Poncza, Jaroslav Hladký en la nomo de ČAE kaj Ludwik Krysta. Sekvis libera diskuto, Ĉiuj parolantoj, reprezentantoj de diversaj partioj kaj de tri nacioj konsentas tamen en unu punkto: ke Esperanto estas konsiderata plej bona solvo de la problemo. Tion esprimas ankaŭ la akceptita rezolucio, kiu krome adresas al ĉiuj lernejaj aŭtoritatoj kaj lernejestroj la peton, ke ili en la kadro de la nunaj lernejaj leĝoj akcelu la enkondukon de Esperanto kiel nedeviga fako de instruado.
Cetkovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1160.
Vulkana konuso
Vulkana konuso, ruina konuso, aŭ fandskoria konuso  estas speco de vulkanoj, kiuj konsistas el piroklasta materialo kaj tial nomiĝas ankaŭ piroklasta konuso. Tiaj montkonusoj atingas ofte altecon de nur kelkaj centmetroj kaj diametron de maksimume kelkaj metroj. Ili estas, do multe pli malgrandaj ol la pli konataj vulkanformoj tavolvulkanoj kaj ŝildvulkanoj. La skoriaj kaj cindraj vulkanoj havas preskaŭ ĉiam regulan konusan formon kun krutaj flankoj kaj obtusa pinto. Kiel flankaj vulkanoj, ili troviĝas ofte sur deklivoj de grandaj vulkanoj, ekzemple de Etna.
Skoria konuso
Skoria konuso  konsistas el nur malfirme tavoligita tefro, kiu nur kuniĝas de gravito.La flankoj havas, depende de la diametro de la skorio, angulon de ĉ. 33°.
Se la vulkanaj kamenoj transportas nur malfirman materialon, la grobaj frgmentoj amasiĝas en remparo ĉirkaŭ la tubo aŭ faŭko kaj la skoria konuso kreskas. Ili estas la plej oftaj vulkanoj sur la kontinentoj. En Mezeŭropo ili troviĝas en la Ejfelo. La profilo de la vulkana monto estas decidita je la maksimuma dekliva angulo, ĉe kiu la ŝtonŝutaĵoj ankoraŭ estas stabilaj kaj ne moviĝas valen. La grandaj, kaj proksime ĉe al faŭko valenfalantaj fragmentoj povas formi krutajn kaj stabilajn deklivojn. La fajnaj partetoj estas transportataj foren de la faŭko kaj formas je la piedo malkrutajn deklivojn. La klasika konkava vulkankonuso kun centra faŭko ĉe la pinto montras la ŝanĝon de la dekliva formo.
Fandskoria konuso
Fandskoria konuso  (germane: „Schweißschlackenkegel“ aŭ angle spatter cone konsistas el pli grandaj ŝtonetoj kaj vulkanaj bomboj. Tiuj partoj estas sufiĉe grandaj por alteriĝi havante ankoraŭ preskaŭ fandtemperaturon kaj ili kungluiĝas al fandskorioj tuj post la alteriĝo. La flankoj de fandskoria konuso estas ofte multe ppli krutaj ol skoria konuso.
Jiloca
La rivero ekfluas en la arteza puto Fuente de Cella ĉe Cella (Teruelo) en la montaro Sierra de Albarracín, kaj enfluas en la riveron Jalón en Calatayud. Dum la 18-a jarcento oni kanaligis la sektoron de Cella ĝis Monreal del Campo, kiam oni sekigis la lagetojn Cañizar de Villarquemado kaj Balsas de Alba. Laŭ kelkaj tezoj, la rivero ĝis tiam fluis en tiu sektoro subtere.
Vulkana konuso
Cindrokonusoj
Cindrokonuso povas estiĝi el freatomagmaj eksplodoj, se la supreniranta magmo havas kontakton kun terakvo, fandakvo aŭ marakvo. La eksplode estiĝanta akvovaporo frakasigas la ĉirkaŭantan ŝtonaĵon al vulkana cindro, kiu ĉe malgrandaj aŭ etetaj erupcioj deponiĝas ĉirkaŭ la vulkana faŭko en formo de konuso. Sub premo trans geologiaj tempodaŭroj ili transformiĝas al tofo). Ili nomiĝas tofokonusoj. La erupcia potenco de tiuj erupcioj estas malforta, la materio elĵetiĝas en tipaj malkrutaj anguloj. La vulkankonuso havas malkrutan profilon kaj nur malgrandan altecon.
Jiloca
Ĉe Luco de Jiloca, apud la Romia Ponto, Jiloca ricevas sian nuran alfluanton, nome la rivero Pancrudo, kiu ekfluas 46 km antaŭe en la montaro Costera. La hidrografia baseno estas mallarĝa, kaj formita ĉefe per fontoj, rojoj kaj torentoj, pro kio ĝia akvokvanto estas tre neregula.
En 2009 oni finkonstruis la Akvobaraĵon de Lechago, inter la municipaj teritorioj de Lechago kaj Luco de Jiloca. Temas pri Akvorezervejo por irigacio, kun kapacito por 18,5 hm³. En la Valo de Jiloca estas loko de turisma intereso kiel Calamocha kaj Daroca. Alia de la turismaj altiraĵoj de la valo estas la muelejoj (kelkaj por tekstila industrio); ĉirkaŭ la 1970-aj jaroj floris bredejo por trutoj, sed malreguleco de akvokvanto rezultis en ties fermo. En la supra valo estas ankaŭ kaptado de kraboj.
Vulkana konuso
Cindrokonusoj
Ekzemplo estas la tofkonuso Bárcena sur la meksikia insulo San Benedicto.
Havaja reĝlando
La Havaja reĝlando aŭ Reĝlando Havajo estis regno en la Havajaj Insuloj. Ĝi estis fondita inter 1795 kaj 1810 kun la enkadrigo de pli malgrandaj regnoj sur la insuloj Oahu, Maui, Molokai, Lanai, Kauai, kaj Niihau en fondis la regnon de la plej granda insulo Havajo aŭ Hawai'i (la t.n. "Granda Insulo"). Post la falo kaj senpotencigo de la lasta reĝino en 1893 per puĉo komandita de usonanoj, la Respubliko Havajo estis formita la sekvan jaron, ĝis aneksado de Usono en 1898.
Vulkana konuso
Tofa ringo
Ankaŭ tofringoj estiĝis kiel tofkonusoj per freatomagmaj eksplodoj. Ili estas pli malaltaj ol tofkonusoj kaj havas pli malgrandaj deklivaj anguloj, ofte malpli ol 25 gradoj. Pro la granda diametro kompare al la alteco ili havas tipan ringformon.
Ekzemploj de tofringoj estas Hverfjall en Islando kaj la Diamantkapo en Havajo.
La mirinda sorĉisto de Oz
La mirinda sorĉisto de Oz (aŭ originale The Wonderful Wizard of Oz) estas infana libro de L. Frank Baum, kiu estis eldonita je 1900. Ĝi estas eble unu el la plej konataj libroj de anglalingva literaturo, kaj estas multe reeldonita kaj tradukita.
Pizzighettone
Pizzighettone estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Andelfingen ZH
Pri la komunumo
Andelfingen estas la ĉefloko de la samnoma distrikto en la Kantono Zuriko.
Pizzighettone
Najbaras la komunumoj Camairago (LO), Cappella Cantone, Cavacurta (LO), Cornovecchio (LO), Crotta d'Adda, Formigara, Grumello Cremonese ed Uniti, Maleo (LO) kaj San Bassano.
Andelfingen ZH
Geografio
Andelfingen situas en la centro de la Zurika Vinlando sude de la rivero Turo en la centro de la Zurika Vinlando inter Ŝafhaŭzo kaj Vinterturo.
Trafiko
Andelfingen troviĝas sur la regiona trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo tra Vinterturo al Zuriko kaj havas ligon al la nacia aŭtoŝoseo A4.
La mirinda sorĉisto de Oz
La romano rakontas la aventurojn de juna knabino nomata Dorothy (Esperante, Doroteo) en la Lando Oz. Pro la sukceso de la libro, Baum verkis 13 pliajn librojn de la Oz-serio. La libro estiĝis en la publikpropraĵo en 1956.
Andelfingen ZH
Historio
Arkeologoj malkovris en Andelfingen laborilojn el la ŝtonepoko kaj restaĵon de ceramikaĵoj el la bronzepoko en loko kiu nomiĝas Auf Bollen. Tie ankaŭ ekzistas restaĵo de setlejo de la 12-a jarcento antaŭ kristo.
La unua dokumenta mencio de Andelfingon datiĝas el la jaro 1248 kiel Andelfingon.
La Kastelo Andelfingen apartenis al la filoj de la imperiestro Albrecht, kiu ĝin pandigis en la jaro 1377 al la Sinjoro de Landenberg. La Landenberganoj vendis Andelfingen en la jaro 1434 al la urbo Zuriko. Ek de tiam ĝis la Helveta Revolucio Andelfingen estis kamparvoktejo.
La mirinda sorĉisto de Oz
La romano estis filmigita en 1939 kiel muzikalo, The Wizard of Oz. En ĝi debutis Judy Garland kun la famiĝinta kanto Over the rainbow.
Metzenhausen
Metzenhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Avenuo
Avenuo nuntempe estas larĝa strato por densa veturila trafiko. Ofte avenuoj estis bordigitaj per arboj aŭ kun perspektivo al monumento aŭ pejzaĝo; tamen tiaj lastaj karakterizaĵoj estas pli kaj pli maloftaj en stratoj kiujn oni nomas "avenuoj" en modernaj urboj. La vorto havas franclingvan devenon, nome el avenue, kaj tio el latina ad venire (al veni).
Laŭ Francisko Azorín avenuo estas Larĝa strato, ofte kun arboj ambaŭflanke, kondukante al ĉefloko.
Moradabad
Moradabad (hinde: मुरादाबाद, urdue: مراداباد) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo. En la loknomo "abad" signifas: urbo.
Geografio
etendiĝas en norda parto de la lando laŭ rivero enfluanta Gangon. Rampur (Utar-Pradeŝo) troviĝas 25, Amroha 29, Sambal 35, Ĉandausi 42, Rudrapur (Utarakando) 64, Barejli 83, Haldvani 85, Mirat 105, tutlanda ĉefurbo Delhio 152, Agra 199, Kanpur 299, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 308, Kolkata 1187, Mumbajo 1252 kilometrojn (aere).
Historio
En 1600 princo Murad establis -on, tial komence Murad, nuntempe Morad aperis en la loknomo. Laŭ alia informo la urbo fondiĝis en 1625, kiel Chaupla. Tiam oni konstruis fortikaĵon. La britoj havis la urbon inter 1801-1947.
Ekonomio
famas pri prilaborado de latuno, kiun oni eksportas al multe da landoj. Ankaŭ prilaborado de kotono gravas. Oni kultivas en la ĉirkaŭaĵo tritikojn, rizojn, sukerkanojn.
1425
En la jaro 1425 post Kristo okazis, interalie:
2599 Veselí
2599 Veselí estas malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1980 de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉeĥa urbo Veselí nad Lužnicí.
Meta (Italio)
Najbaras la komunumoj Piano di Sorrento kaj Vico Equense.
Beňadikovce
Beňadikovce estas vilaĝo kaj municipo en la Distrikto Svidník en la Regiono Prešov de nord-orienta Slovakio.
Historio
En historiaj rekordoj, la vilaĝo estis unue menciita en 1402.
Situo
La municipo situas ĉe alteco de 250 metroj kaj kovras areon de 12,084km². Ĝi havas loĝantaron da proksimume 238 homoj.
28184 Vaishnavirao
28184 Vaishnavirao estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Vaishnavi Lakshminarasimha Rao, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Canyon Crest Academy de San-Diego (Kalifornio, Usono).
5626 Melissabrucker
5626 Melissabrucker estas tre malgranda, malrapide rotacianta amora asteroido, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Arizono, Usono), en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Melissa J. Brucker kiu esploras pri malgrandaj korpoj de la sunsistemo. Kiel Helpanta Ĉefa Esploristino por la projekto Spacewatch, ŝi organizas kaj faras observojn de granda prioritato pri apud-teraj asteroidoj.
Orbito
Ĝi krucas la orbiton de Marso kaj ĝia perihelio proksimiĝas al la orbito de Tero; ĝi estas do marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido.
Ĝi pli proksimiĝas al Marso: la ĝi pasos al 0,04344 AU (6,498 milionoj da km) de tiu-ĉi planedo.
(15536) 2000 AG191
(15536) 2000 AG191 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero : unu el la asteroidoj de la Greka Tendaro.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ergolz
Priskribo
La rivero Ergolz fontas ĉe la monto Geissflue en la Ĵurasa Montaro sur alteco de 930 m s.m.. Ĝi fluas suden tra la distriktoj Sissach kaj Liestal kaj post proksimue 40 km alfluas en Augst al la Rejno. La koordinatoj de la fonto estas.
Alfluantoj
La ĉefa alfluanto de Ergolz estas la rivero Frenke, kiu konsistas el du brakoj, nomitaj Antaŭa Frenke (germane Vordere Frenke) kaj Malanataŭa Frenke (germane Hintere Frenke). Aliaj alfluantoj estas Orisbach, Eibach, Homburgerbach, Diegterbach, Röserenbach kaj Violenbach.
Talweiher
En la nordo de Anwil Ergolz fluas tra la lageto Talweiher, kiu estas bela naturprotektejo.
Komunumoj laŭlonge de Ergolz
La fonto de Ergolz situas en Oltingen en la distrikto Sissach. Tiam ĝi fluas norden tra Anwil, kie ĝis turniĝas nordokcidenten, trafluas nun Rothenfluh, tiam fluas okcidenten tra Ormalingen kaj Gelterkinden, kie alfluas Eibach, plue tra Böckten, Sissach kaj Itingen. En Lausen ĝi atingas la distrikton Liestal. Nun ĝi fluas nordokcidenten tra Liestal kaj tiam norden tra Füllinsdorf. Tiam ĝi formas la limon inter Augst kaj Pratteln por fine sur la teritorio de Augst alflui al Rejno.
Historio
La rivero servis por la romia urbo Augusta Raurica kiel trinkakvoliveranto. Por tiu celo oni konstruis akvedukton, kiu komenciĝis supre de la hodiaŭa urbo Liestal. Restaĵoj de la akvedukto ankoraŭ hodiaŭ videblas.
En la 19-a kaj 20-a jarcento pro la kresko de la loĝantaro kaj la industriiĝo la malpureco de la akvo fariĝis pli kaj pli grava problemo. Ek de la 1960-aj jaroj oni reagis al tiu-ĉi mediproblemo per la konstruo de pluraj akvopurigstacioj.
1426
En la jaro 1426 post Kristo okazis, interalie:
Bevaix (stacidomo)
Bevaix estas fervoja stacidomo en Bevaix, Svislando.
Juan López de Hoyos
Juan López de Hoyos (Madrido, 1511-samloke, 1583) estis hispana verkisto kaj humanisto.
Li estis profesoro el 29a de januaro 1568. En 1580 li iĝis paroĥo de la preĝejo de Sankta Andreo en la sama urbo; li estis ankaŭ kronikisto de Madrido. Li estas memorita kiel grava instruisto de Miguel de Cervantes Saavedra. Li plenumis komisiojn por la urbodomo de Madrido por funebraj ceremonioj, kiel tiuj de Elisabeto de Valois.
Johann Conrad Schlaun
Johann Conrad SCHLAUN (n. la 5-an de junio 1695 en Warburg-Nörde en la episkopa teritorio Paderborn, m. la 21-an de oktobro 1773 en Monastero, germane Münster) estis germana arkitekto de la baroka epoko.
Vivo
Schlaun konsideriĝas unu el la lastaj signifaj arkitektoj de la germana baroko. Li unue estis gimnaziano en Warburg kaj poste en Paderborn. Sekve li servis kiel soldato en la armeo de la episkopa teritorio Paderborn. Tiu teritorio pro la kolonja ĉefepiskopo estis sub sama rego kiel la episkopa teritorio Monastero - tio faciligis transiron al la armeo de Monastero. En la baroka epoko estis tute kutime, ke arkitektoj estis dungitoj de ŝtata armeo - tiel li povis projekti multajn imponajn konstruaĵojn, kastelojn samkiel preĝejojn, monaĥejojn samkiel privatajn domojn, estante ŝtata dungito. Inter la jaroj 1722 kaj 1742 li entreprenis plurajn longajn studvojaĝojn al Italio, Francio kaj suda Germanio.
Al sia hejmregiono ĉirkaŭ la urbo Paderborn, kaj al sia posta vivoregiono en la urbo Monastero kaj la ĉirkaŭa Monastera Lando li donacis iujn el iliaj plej belaj konstruaĵoj.
Drabaj ĉambretoj
Drabaj ĉambretoj (ĉeĥe Drábské světničky) kun eksa rokburgo estas regiono de 7 rokgrejsaj blokoj en rokurbo Příhrazy. Ili situas en katastra teritorio Dneboh, proksimume 7 km de Mnichovo Hradiště.
En la teritorio de Drabaj ĉambretoj foje estadis fortikigita malnovslava burgejo. Arkeologiaj trovaĵoj pruvas, ke la burgo estiĝis iam en la 13-a jarcento. Ties konstruintoj lerte eluzis terenon al ĝia lokigo kaj la burgo estis danke al sia nealirebleco siatempe preskaŭ nekonkerebla. Ĝi estis kunigita kun pluaj rokblokoj per lignaj pontetoj. Sur rokoj estis konstruitaj ŝtuparejoj kaj irejoj. En la rokoj estis iom post iom elhakitaj ĉambroj, multfoje ankaŭ plenigitaj per lignaj alkonstruaĵoj kaj palisadoj. En la rokoj ĝis hodiaŭ restis restaĵoj de 18 ĉambretoj aŭ tute aŭ parte elhakitaj en la grejsan rokon kaj spuroj post sep lignaj konstruaĵoj kaj ses pontaj konstrukcioj kunigantaj la unuopajn rokblokojn. Iom post iom ĉi tie estis konstruita la tuta soldata defendsistemo plenigita je loĝĉambroj, preĝloko kun predikejo, arestejo kaj gardistejo. En la tempo de kontraŭreformado ĉi tie kaŝis sin protestantoj. Post batalo ĉe Lipany la tuta sistemo komencis dezertiĝi. Sed Drabaj ĉambretoj havis sian signifon ankaŭ en la 20-a jarcento, kiam en la elhakitaj ĉambroj kaŝis sin partizanoj. Ankaŭ ĉi tie vivis kelke da jaroj malriĉularo.
Japaratuba
Japaratuba estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 16.864 loĝantojn en 2010.
Jiří Karen
Jiří KAREN, propranome Ladislav PODMELE (naskiĝis la en Litomyšl, mortis la ) estis ĉeĥa kaj esperantlingva verkisto, honora membro de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.
Karen eldonis 17 ĉeĥlingvajn poemarojn, el kiuj Flugilhava ŝtono kaj Antaŭ la naŭa ondo aperis en E-traduko de Jiří Kořínek resp. Rikardo Ŝulco. Li mem esperantigis la romanon La plej eminenta inter Pierotoj de F. Kožík (kun Josef Vondroušek), eldonis la broŝureton Poeto ne mortas (fragmentoj el verkoj de František Kožík), kontribuis per tradukoj el la ĉeĥa literaturo al la gazeto "Paco" kaj en ĉeĥaj periodaĵoj propagandis Esperanton. Liaj originale verkitaj poemoj aperis dise tra Esperantujo, ofte en "Fonto".
Karen uzis ankaŭ Interlingvaon kaj verkis en ĉi tiu lingvo paralele al Esperanto kaj partoprenis la 12-an Conferentia International de Interlingua (Internacia Konferenco de Interlingvao) en Prago (1995).
Planlingvaj projektoj
Kiel kelkaj aliaj esperantistoj, Podmele proponis projektojn de planlingvo:
Oĥotska naftogasa provinco
La Oĥotska naftogasa provinco estas la naftogasa provinco, kiu inkluzivas la akvejon de la Oĥotska kaj Japana maroj, insulon Saĥaleno kaj apubordajn areojn de Ĥabarovska regiono, Ĉemara Regiono, Kamĉatka regiono, Magadana provinco. Ĝia areo superas 1200 mil km² (el kiuj 650 mil km² en akvejoj).
Strukturo
La regiono situas ĉe la junto de la Eŭrazia kaj Pacifika platoj en la zono de Pacifika orogenezo. Sekve de la evoluo de la aktiva alpa rando (Pacifika orogenezo) formiĝis la Hokajdo-Saĥalena faŭltosistemo, danke al kio aperis pli ol 20 apartaj malfrumezozoikaj kaj kenozoikaj sedimentaj basenoj.
La ĉefaj tektonikaj strukturoj estas:
La sedimenta sekco estas dika 9 ĝis 12 mil km kaj inkluzivas kvar ĉefajn tektoniko-sedimentajn kompleksojn: la suprekretacea, paleocena, eoceno-oligocena, oligoceno-kenozoika. Ĉiu komplekso havas specifaĵojn rilate formiĝon kaj enhavon de nafto kaj gaso.
Nafto kaj gaso
En la provinco troveblas du tipoj de patrinaj rokaĵojen: la paleoceno-oligocenaj lagaj kaj malsupre-mezmiocenaj malprofunde-maraj argiloj (skistoj), kiuj enhavas 0,6 ĝis 4,2% de la organikaj substancoj. La plej bonaj hidrokarbonaj kolektujoj estas la neogenaj riverdeltaj sabloj de la paleo-amura sistemo (la ujnina, dagina, okabikaja, nutova formacioj), el kiuj oni elminigis ĝis 4,5 milionoj da kubometroj da gaso kaj ĝis 2 mil tunoj da nafto tage. La kolektujoj estas dikaj ĝis 60 metroj, poreco 20 ĝis 25%.
En Suda Saĥaleno kaj la Magadano-Kamĉatka kontinentbreto oni prognozas hidrokarbonajn kolektujojn, ligitaj al fendecaj siliciaj argilitoj, serpentinŝtonoj de la plato kaj paleogenaj grejsoj de la antikvaj deltoj de la riveroj Giĵiga, Oĥota, Penĵina kaj aliaj. En Kolpakovska distrikto de Okcidenta Kamĉatko kiel hidrokarbonaj kolektujoj en la etolona (meza mioceno) kaj ermana (supra mioceno) formacioj servas tufajen kaj ordinaraj grejsoj kun poreco ĝis 33%. La kuŝejoj estas tavolaj volbaj, litologie ekranitaj. La strukturaj stratigrafiaj kaptujoj estas ligitaj al mioceno-pliocenaj ŝoviĝoj kaj avandeltaj sedimentaĵoj (inkluzive la turbiditajnen, do sedimentaĵojn de la fundaj fluoj en la maroj kaj oceanoj). Industrie gravaj kuŝejoj de nafto kaj gaso estas trovitaj en insulo Saĥaleno kaj apuda kontinenta breto, kaj estas ligitaj al la strukturaj plioceno-miocenaj kaptujoj, strukturo-stratigrafiaj paleogenaj objektoj kaj fendecaj oligocenaj rezervujoj. Tiaj kuŝejoj estas registritaj ankaŭ en Okcidenta Kamĉatko. En la kontinenta breto de insulo Saĥaleno estas malkovritaj 8 minejoj, el kiuj 7 situas en la kontinenta breto de la nordorienta parto de la insulo kaj 1 (la Izilmetjeva minejo) en la Tatara markolo.
La ĉefaj elminigaj esperoj estas ligitaj al la Nord-Saĥalena naftobaseno, en kies kontinenta breto en la 1970-aj jaroj estis malkovritaj grandaj naftogasokondensataj minejoj: Odoptu-maro (1977), Ĉajvo-maro (1979), Arkutun-Dagi (1980), Lunska (1984), Piltun-Astoĥa (1986). Naftoelminigado komenciĝis: surtere en insulo Saĥaleno — en 1927 (la Oĥinska minejo), surmare en ĝia kontinenta breto — en 1999 (la Piltun-Astoĥa minejo). En la nordorienta parto de la insulo realiĝas du projektoj: «Saĥaleno-1» kaj «Saĥaleno-2».
Eventuala hidrokarbona kapacito de la provinco superas 6 miliardojn da tunoj da kondiĉa fuelo, el kiuj pli ol 50% ligiĝas al insulo Saĥaleno.
David Lodge
David John LODGE (Londono, la 28-an de januaro 1935), estas angla verkisto. Li studentiĝis en Londono, kvankam li estis instruisto ĉe la Universitato de Birmingham, profesoro pri angla literaturo. Li ĉesis ekzerci kiam li decidis dediĉi sin ekskluzive al literatura kreado. En siaj romanoj, Lodge ofte satigas pri vivakademio ĝenerale kaj precipe pri la homaro. Multaj el liaj roluloj estas romiaj katolikoj kaj katolikismo estas unu el liaj ĉefaj temoj, krom la eduksistemo. Lia stilo respegulas humoron kaj interplektemon de la intrigo. Iuj el liaj verkoj estas: The British Museum Is Falling Down (1965), How Far Can You Go? (1980; eldonita en Usono kiel Souls and Bodies) kaj Paradise News (1991).
Căpâlna (Bihor)
Căpâlna (Bihor) [kəpılna] (hungare: Feketekápolna de 1910) estas komunumo en Rumanio sud-sudoriente de Oradea. Administre apartenas al ĝi Săldăbagiu Mic.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 864 loĝantojn (rumanoj); en 1992 468.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1552. Ĝis 1919 Feketekápolna apartenis al Hungario (Bihar).
Les Essards (Charente-Maritime)
Les Essards [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 681 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Les Essards situas en la centro de Charente-Maritime, nordokcidente de Saintes.
Sámuel Enyedi (inventisto)
Sámuel ENYEDI [enjedi] (benedeki) hungara mekanikisto, horloĝisto, inventinto vivinto en la 18-a jarcento.
Kariero
Sámuel Enyedi vivis en Koloĵvaro. Li inventis levilon por levi la minejproduktojn kaj minejakvon (1770), matematikan horloĝon, sunhorloĝon sen magnetnadlon, marhorloĝon.
Minejo Stachanov (Ostrava)
Minejo Hubert (poste Minejo Stachanov) (legu Staĥanov), en Hrušov estis fondita en la jaro 1854 fare de Těžířstvo bratří Kleinů (Ministaro de fratoj Kleinidoj) kaj nomita ĝi estis laŭ unu el ili. Sed en la minadkampo minlaboroj okazis jam ekde la jaro 1849. En la jaro 1855 la minejon aĉetis Norda fervojo de Ferdinando.
La unua granda rekonstruo kaj modernigo de minejo okazis en la jaro 1870-1876. Enkadre de parta rekonstruo en la jaro 1898 estis instalita en la ekspluata ŝakto nova vapora ekspluata maŝino kun pli granda povumo. Tiutempe tio estis la plej granda vapora ekspluata maŝino ĉe la minejoj de Norda fervojo de Ferdinando. Dum plua rekonstruo en la jaroj 1911-1916 estis fondita aerumiga ŝakto Vrbice, kiu havis finan profundecon 386,7 metroj. En la jaroj 1924-1928 sekvis kompleta rekonstruo de minejo Hubert inkluzive de maŝina parko. La tuta trafiko estis elektrigita. La minŝakto estis plilarĝigita al diametro 6 metroj kaj ĝi atingis profundecon 386 metroj. Tiutempe jam estis instalita elektra ekspluata maŝino kun ŝanĝejo Ward-Leonard Ilgner kun povumo 1500 ĉevalfortoj. La ŝtala ŝaktoskafaldo estis alta 35 metrojn.
Post la dua mondmilito la minejo estis naciigita kaj ekde la 1-a de januaro 1946 enmembrigita en nacian entreprenon Ostravaj-karvinaj minejoj (OKM) Ostrava. En decembro de la sama jaro la minejo estis alinomita je Minejo Stachanov laŭ soveta ŝok-laboristo Aleksej Staĥanov.
Enkadre de rekonstruo kaj modernigo de la minejoj de OKM estis parte rekonstruita ankaŭ la minejo Stachanov. En la jaro 1961 sekvis komuna rekonstruo de minejoj Vítězný únor, Urx kaj Stachanov, kiu estis finita en la jaro 1970. Ekde la jaro 1964 tiuj ĉi tri minejoj estis kunigitaj en unu nacian entreprenon. La minejo Stachanov tiel fariĝis helpuzino. La ekspluatado mem estis finita la 1-an de julio 1966 kaj ĝi estis aligvidita al nova ŝakto Vítězný únor 2.
La minejo Stachanov estis la 1-an de januaro 1974 organize nuligita kaj la minadkampo dividita inter minejoj Vítězný únor kaj Urx. La minejŝakto Stachanov profunda 568,7 metroj, la aerumiga ŝakto Stachanov profunda 474,5 metroj kaj la ŝakto Vrbice profunda 386,7 metroj estis superŝutitaj en la jaro 1992.
La minejo Hubert konstruis por siaj laboristoj du koloniojn. La laborista kolonio U jámy Hubertovy (Ĉe ŝakto de Hubert) estiĝis en la jaro 1877 kaj ĝi havis 44 teretaĝajn domojn. Tiuj ĉi domoj estis en la jaroj 1961-1964 iom post iom rekonstruitaj. Plua laborista kolonio Vrbice estiĝis en la jaroj 1900-1912 kaj tiu havis ok unuetaĝajn domojn.
Areo de la aerumiga ŝakto Vrbice kun siaj ŝaktoskafaldo alta 16,5 metroj kaj du ŝnuregujoj kun diametro 2,5 metroj estas nacia kultura memorigaĵo de Ĉeĥio. La ŝaktoskafaldo estis forpafita en la jaro 1998.
Al la 1-a de aprilo 1990 la minejo Vítězný únor estis alinomita je Minejo Odra. Ne estis dum tio respektata la fakto, ke minejo de la sama nomo ekzistis jam en la jaroj 1908-1967. La ekspluatado de la minejo Odra estis tute finita la 30-an de junio 1994, kiam estis simbole suprenveturigita el la minejo lasta vagono. Skipa ŝakto n-ro 2 estis superŝutita kaj la ŝaktoskafaldo forpafita la 6-an de novembro 1998.
Plesio
Plesio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Cremia, Garzeno, Grandola ed Uniti, Menaggio kaj San Siro.
(157780) 7620 P-L
(157780) 7620 P-L estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando), en la kadro de la "Enketo elde Palomar kaj Leiden" (angle : Palomar–Leiden survey).
Por tiu astronomia kampanjo, Tom Gehrels estis fotinta la noktan ĉielon per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de Monto Palomar kaj sendis la en la Observatorion de Leiden, Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj por trovi novajn asteroidojn.
Orbito
Ĝi ne estas malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,24414 astronomia unuo, tie estas 36,523 milionoj da km.
Nordleda
Nordleda estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas parto de komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, nomata Samtgemeinde Land Hadeln. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Johann Philipp Neumann
Johann Philipp Neumann (naskiĝinta la 27-an de decembro 1774 en Trebitsch, Moravio; mortinta la 3-an de oktobro 1849 en Vieno) estis aŭstra fizikisto, bibliotekistokaj poeto.
En 1810/11 li estis rektoro de la universitato je Graz. Ekde 1815 ĝis 1845 li profesoris ĉe la Plurteknika Instituto je Vieno (nun Teknika Universitato je Vieno), kies bibliotekon li fondis en en 1816 kaj direktis ĝis 1843.