cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
György Tumpek
György Tumpek [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tumpek György estis hungara naĝisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia familia nomvarianto estis Tumpeck.
naskiĝis la en Kispest, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
akiris licencon pri en:Tool and die maker, baldaŭ li akiris diplomon en 1967. Li edziĝis en 1987. Li ricevis premiojn en 1951 kaj 1996.
Sporta kariero
estis signifa naĝisto post 1945. Li ne partoprenis en la Somera Olimpiko 1952 pro politike ne fidinda, spite tion, ke li estis kvarfoja hungara ĉampiono. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun bronza medalo, krome en eŭropa ĉampionumo li estis la unua en 1954, dua en 1958. Resume li havis 24 landajn, 11 eŭropajn kaj ses mondajn rekordojn. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1958, poste li estis trejnisto 2 jardekojn en elstara ĉefurba sportklubo. Li trejnis interalie 52 landajn ĉampionojn.
Cabezón de la Sierra
Cabezón de la Sierra [kabeZON delaSJEra] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda. La loknomo Cabezón de la Sierra signifus Montopintego de la Montaro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,83 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 40 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 70 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la ermitejo, la mezepoka nekropolo, fosiliaj arboj kaj fonto de minerala akvo.
Motown
Motown Records estas usona diskeldonejo posedata de Universal Music Group. Ĝi estis fondita de Berry Gordy Jr. kiel Tamla Records la 7an de Junio, 1958, kaj aligita kiel Motown Record Corporation la 14an de Oktobro, 1960. Ties nomo, nome kunfandaĵo de motor kaj town (urbo), iĝis kromnomo por Detroit, kie la marko origine havis sidejon.
Motown ludis gravan rolon en la rasintegrigo de popolmuziko kiel marko posedata de afrikusonanoj kiu atingis (eklektik-universalan) crossover sukceson. En la 1960-aj jaroj, Motown kaj ĝiaj filiaj markoj (kiel Tamla Motown, marko uzita ekster Usono) estis la plej granda parto de la samnoma muzika stilo "Motown", nome stilo de soula muziko kun ĉeftendenca pop pop-altiro. Motown estis la plej sukcesa soulmuzika marko, kun neta havaĵo de 61 milionoj da usonaj dolaroj. Dum la 1960-aj jaroj, Motown atingis 79 diskojn en la pinta deko de la pintolisto Billboard Hot 100 inter 1960 kaj 1969.
Post la ras-tumultoj de 1967 en Detroit, kaj la perdo de la ŝlosila teamo de kantoverkado kaj produktorado Holland–Dozier–Holland tiun jaron pro pagodisputoj, Gordy translokigis Motown al Los-Anĝeleso, Kalifornio. Motown ekspansiis al produktado en kino kaj televido. Ĝi estis sendependa kompanio ĝis MCA Records aĉetis ĝin en 1988. PolyGram aĉetis la markon el MCA en 1993, sekvita de MCA sukcedanto Universal Music Group, kiu akiris PolyGram en 1999.
Motown pasigis multon de la 2000-aj jaroj kun sidejo en Novjorko kiel parto de la filioj de UMG nome Universal Motown kaj Universal Motown Republic Group. El 2011 ĝis 2014, ĝi estis parto de la divizio The Island Def Jam Music Group de Universal Music. En 2014, tamen, UMG anoncis la dissolvon de Island Def Jam, kaj Motown revenis al Los-Anĝeleso por funkcii sub la Capitol Music Group, nune funkcianta el la Turo Capitol. En 2018, Motown estis enmetita en la Ritmenblusa Muzikfamularo en ceremonio oakzinta en la Muzeo Charles H. Wright.
En 2021 Motown separiĝis el Capitol Music Group por iĝis sendependa marko denove.
La 29an de Novembro, 2022, Ethiopia Habtemariam anoncis, ke ŝi ĉesos esti estro de Motown.
Rupert Grint
Rupert GRINT (naskiĝinta la 24-an de aŭgusto 1988 en Harlow) estas brita aktoro. Plej grandan famon li gajnis en la filma rolo de Ronald Weasley, amiko de Harry Potter en la samnomaj romanoj kaj filmoj de J. K. Rowling.
T-Butila izovalerato
t-Butila izovalerato aŭ t-butila izopentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj t-butanolo. t-Butila izovalerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. t-Butila izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al t-butila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj.
Brandov
Brandov (Brandau) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Most. Ĝi troviĝas en limregiona terlango kreita de akvaj fluantoj Svídnice, Flájský potok kaj Načetínský potok en supermara alteco 543 m. Al la municipo apartenis ankaŭ hodiaŭ pereinta domaro Zelený Důl situanta sur ĉeĥa-germana landlimo proksimume 1 km norde de Brandov. Ĝis Brandov kondukas el Hora Svaté Kateřiny ŝoseo de la III-a klaso n-ro 25220. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1540 kaj ĝia estiĝo koneksas kun minado de metaloj en Ercmontaro. En Brandov oni minis precipe ferercon. Post la jaro 1850 ĝi fariĝis memstara muniipo kun domaro Zelený Důl.
Tiutempe oni ĉi tie ankaŭ esploris je vejnoj de nigra karbo, kiu estis trovita proksime de la municipo kaj en la jaro 1853 oni komencis mini ĝin.
Géza Szigritz
[sigric], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun kromnomo Tarródi Szigritz Géza estis hungara naĝisto, akvopilkisto, olimpiano, trejnisto, municipa oficisto. Lia origina kromnomo estis Tarródy [tarOdi], sed li ne uzis la kromnomon en la sporta vivo.
naskiĝis la en Krivángyetva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Kriváň (distrikto Detva) en Slovakio), li mortis la  (laŭ alia informo la mortodato estas la 13-a) en Eger (Hungario).
Biografio
estis naĝisto, kiu ekde 1924 havis sukcesojn, en tiu jaro li estis trifoje hungara ĉampiono. Resume li estis hungara ĉampiono 14-foje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1924-1930 dekfoje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1928 sen medalo, krome en en eŭropaj ĉampionumoj li teame estis la dua en 1926, en la sekva jaro la tria. Baldaŭ li estis akvopilkisto de teamo en Eger, pli poste li estis trejnisto samloke. Li estis en la sensporta vivo oficisto ĝis sia frua morto.
Bala-Hisaro, Peŝavaro
Bala-Hisaro (paŝtue/urdue/hindke: قلعه بالاحصار, IAST-e «Bālā Hissār», Hunter-e «Bala Hissar» aŭ foje eĉ «Bala Hisar»), estas historia fortikaĵo kiu troviĝas en Peŝavaro, en provinco Ĥajber-Paŝtulando de Pakistano. Unue menciita de 7a-jarcenta esploristo Xuánzàng, la fortikaĵo estis uzita kiel reĝa loĝejo dum la Durana Imperio ekde 1747, kiam la Afgana reĝo, Ahmad Ŝaho Durrani, konkeris Peŝavaron. La Maratoj ne daŭre okupis ĝin, post kiam ili konkeris Peŝavaron en 1758, sed ĝi estis baldaŭ rekonkverota fare de la Afganoj. La Siĥoj detruis kaj rekonstruis la fortikaĵon post ke ili kaptis Peŝavaron en marto de 1823. En 1849, la brita Orienthinda Kompanio rekonstruis la eksterajn murojn de la fortikaĵo.
La fortikaĵo nun servas kiel sidejo por la Frontier Corps («landlima korpuso») de Pakistano.
Etimologio
La vorto Bālā Hissār (بالا حصار) devenas de la Daria persa, kaj signifas «levitan aŭ altan fortikaĵon». Laŭ historiisto Hussain Khan, ĉi tiu nomo estis donita de la Afgana imperiestro Timur Ŝaho Durrani.
Carmen Jones (filmo)
En 1992, la filmo estis elektita por konservado en la Nacia Filmarkivo de Usono fare de la Kongresa Biblioteko de Usono pro ĝia kontribuo al kino.
Bala-Hisaro, Peŝavaro
Etimologio
En 1834, la Siĥoj nomis la fortikaĵon kiel «Samīr Gaṛh» (IAST-e; Hunter-e «Sameer Garh»). Samīr estis alnomo de la Monto Kailaŝo, alta pinto en Tibeto konsiderita sankta en Hinduismo, Budhismo kaj Siĥismo; Gaṛh signifas «fortikaĵon» en la hindustana.
Dezajno
La fortikaĵaj staras sur alta monteto en la nordokcidenta angulo de urbo Peshavaro. Ne multe antaŭe, la fortikaĵo troviĝis tre for de la malnova urbo Peŝavaro, sed nuntempe la konstruo de novaj konstruaĵoj kovris spacon inter la malnova urbo kaj la fortikaĵo. Eĉ hodiaŭ, la pozicio de la fortikaĵo sur sia alta monteto oferas eminentan kaj panoraman vidon super Peŝavaro kaj la tuta Peŝavara valo.
Historio
Laŭ historiisto Ahmad Hasan Dani, ĉina bikŝuo kaj vojaĝisto Xuánzàng, vizitante Peŝavaron dum 630 n.e., trovis «reĝan loĝejon» kaj donis ĝin la ĉinan nomon Kung Shing, kiu referas al fortikigita aŭ kun-mura parto de la urbo kie la reĝa palaco troviĝis. Hiuen Tsang priskribis poste la urbon kiel ne fortikigita. Tio ĉi montras ke la reĝa loĝejo formis la kernon de citadelo, kiu devis esti cetere protektita de ĉirkaŭfosaĵo. Dani krome diras, ke kanalo de malnova rivero Bara ĉirkaŭigita de alta punkto, kiu inkluzivas Bala-Hisaron kaj Inder Shahr. La pli alta areo povis esti la citadelo, kiu estas la hodiaŭa pozicio de Bala-Hisaro. La fortikaĵo ankoraŭ ekzistis dum la tempo de la Mogola imperiestro Babur, kiu referis al ĝi per la nomo «fortikaĵo Bagram».
La fortikaĵo estis uzita kiel reĝa loĝejo dum la Durana imperio ekde decembro de 1747, kiam Ahmad Ŝaho Durrani konkeris Peŝavaron. La Afgana reĝo Timur Ŝaho Durrani (1773–1793) uzis la fortikaĵon kiel la vintra ĉefurbo de sia imperio. Ĝis la komenco de la 19-a jarcento, Peŝavaro estis la vintra ĉefurbo de la Afgana Imperio kaj Bala-Hisaro estis la reĝa loĝejo de la Afganaj reĝoj.
La batalo de Peŝavaro okazis la 8-an de majo 1758 inter la hindua Marata imperio kaj la imperio de Durrani. La Maratoj venkis la batalon kaj kaptis Peŝavaron. La batalo estis vidita kiel grandega sukceso por la Maratoj, kiu levis la Bhagwa Jhanda (Safrana flago) supre de la Peŝavara fortikaĵo; fakte, ĝis tiam ilia imperio jam etendiĝis de Puneo al Delhio, kaj ekde tiam ankaŭ ĝis la landlimo de la Durana imperio en Peŝavaro. Antaŭe, la fortikaĵo de Peŝavaro estis gardita fare de Durranaj trupoj sub Timur Ŝaho Durrani kaj Jahan Khan. Post la malvenko kontraŭ la armeo de la Maratoj, la Durranoj kun Jahan Khan kaj Timur Ŝaho Durrani lasis la fortikaĵon kaj, dume, la Maratoj kaptis kaj ekregis la fortikaĵon. La venko dum ĉi tiu batalo estas konsiderita grandan sukceson por Maratoj kiel nun ilia imperio etendiĝis ĝis la landlimo de Afganio, 2000 km for de ilia ĉefurbo Puneo.
La Siĥoj kontraŭbatalis kaj venkis la Afganojn dum la batalo de Nowshera proksime al Peŝavaro en marto de 1823. La Siĥoj poste detruis de la Afgana reĝa kortego kaj la fortikaĵo de Bala-Hisaron en Peŝavaro. .Tuj poste, la siĥa ĉefkomandanto Hari Singh Nalwa komencis la rekonstruon de la fortikaĵo.
Post la unua angla-siĥa milito en 1845-46, la brita Orienthinda Kompanio rekonstruis la eksterajn murojn de Bala-Hisaro en 1849.
La fortikaĵo estas nun uzita fare de la Frontier Corps («landlima korpuso»), milicia branĉo de la Pakistana Armeo.
Kiel turisma punkto
La provinca registaro esprimis deziron de kontroli la fortikaĵon de la Frontier Corps por malfermi ĝin al turistoj. La fortikaĵo estis malfermita por turistoj (sabate nur por familioj, kaj dimanĉe estos malfermita por ĉiu, kun aŭ sen familio) sen ajna kosto, kun la nura kondiĉo, ke turistoj devas kunporti sian CNIC (t.e., la komputiligitan nacian identkarton); eksterlandanoj povas montri iliajn pasportojn. La fortikaĵa komplekso ankaŭ enhavas muzeon pri la Frontier Corps, montrante malsamajn uniformojn de la milicia korpuso tra la tempo, ekde la estiĝo de la korpuso, kun kun la armiloj uzitaj fare de malsamaj lokaj unuoj.
Bulvardo de Akademiano Vernadskij
La Bulvardo de Akademiano Vernadskij situas en la Sviatoŝinskij distrikto de Kijivo, en la urbopartoj nomitaj Sviatoŝino, Akademmisteĉko kaj Aviamisteĉko. Ĝi kuŝas de Prospekt Peremohi al Prospekt Akademika Palladina. La loko estas nomita honore al ukraina-rusia scienculo Volodimir Vernadskij.
István Pankotay
István Pankotay [iŝtvAn pankotai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pankotay István estis hungara kulturisto, teatrestro, popolkantisto (baritono), aktoro.
István Pankotay naskiĝis la en Kántorjánosi, li mortis la.
Michael Gambon
Michael GAMBON (naskiĝinta la 19-an de oktobro 1940 en Dublino) estas irlanda-brita aktoro. Plej grandan famon li gajnis en la dua filma rolo (inter 2004 kaj 2011) de Albus Dumbledore, direktoro de la fikcia magia lernejo Hogwarts, unu el la plej fortaj magiistoj de sia tempo kaj patreca instruisto de Harry Potter en la samnomaj romanoj kaj filmoj de J. K. Rowling - post kiam la unua rolulo de Albus Dumbledore, Richard Harris, estis mortinta.
28769 Elisabethadams
28769 Elisabethadams estas malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Elisabeth R. Adams, usonan altrangan sciencistinon de la Planetary Science Institute en Somerville (Masaĉuseco). Ŝia laboro inkludas la studon pri serio da planedaj dinamikoj, de la zono de Kuiper ĝis la, kaj ankaù verkadon de sciencfikcio.
(152575) 1994 GY
(152575) 1994 GY estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga, Japanio.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito malproksime tanĝas tiun de la Tero, krucas tiun de Marso kaj etendiĝas preskaŭ ĝis tiu de Jupitero.
Tom Felton
Tom FELTON (naskiĝinta la 22-an de septembro 1987 en Epsom, graflando Surrey) estas brita aktoro. Plej grandan famon li gajnis en la filma rolo de Draco Malfoy, "Drako Malfidinda", iom malica kaj tre konkurenca samklasano de Harry Potter en la samnomaj romanoj kaj filmoj de J. K. Rowling.
Robbie Coltrane
Robbie COLTRANE (naskonomo Anthony McMillan, naskiĝinta la 30-an de marto 1950 en Rutherglen, Skotlando, mortinta la en Falkirk ) estis brita aktoro.
28772 Bonamico
28772 Bonamico estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en 2:5 kun Marso kaj 5:2 kun Jupitero.
Viena secesiodomo
La ekspozicia konstruaĵo de la Viena Secesio, ordinarlingve nomita Secesio, estis konstruita en 1897/98 gvide de Joseph Maria Olbrich kiel ekspoziciejo por nuntempa arto, por kiu ĝi estas ankoraŭ uzata hodiaŭ. Ĝi estas unu el la plej gravaj konstruaĵoj de la aŭstra Secesiostilo (ankaŭ nomata Novarto aŭ germane Jugendstil, "junulara stilo").
28772 Bonamico
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Viena secesiodomo
Por la grandurbo, la konstruo de la konstruaĵo estis rilatita al la reguligo de la Viena rivero, urbocentre kondukita 8 metrojn sub la tersurfaco, kaj la restrukturado de la urbocentra placo Karlsplatz, kiu tamen restis nekompleta. Ekzemple, avenuo inter la katedralo Karlskirche ĉe la placo Karlsplatz kaj la Secesio-konstruaĵo estis planita, sed fine ne konstruiĝis.
28772 Bonamico
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan Roberto Bonamico, kiu funkciigas la Observatorion Bonamico Star Adventure (MPC-kodo K76) kaj kontribuis al fotometriaj observoj de asteroidoj, ties analizo kaj ties uzo por determini la ecojn de asteroida formo.
Viena secesiodomo
La konstruaĵo ankaŭ formale rilatas al la katedralo Karlskirche, precipe per ĝia orkolora kupolo (foliaro el orumita, pentrita forĝita fero). La vienanoj, laŭ la viena ĵurnalisto Eduard Pötzl, rapide eknomis la konstruaĵon karesnome "brasikokapo".
Lent
Lent signifas:
Ĵmerinka-Podilska (stacidomo)
Ĵmerinka-Podilska (Жмеринка-Подільська) estas fervoja stacio en Ĵmerinka (Vinica provinco), urbo en Ukrainio.
Viena secesiodomo
Artaj elementoj
Dekstre de la konstruaĵo estas la bronza skulptaĵo pri Marko Antonio de Arthur Strasser, kiu estis origine kreita por la Universala Ekspozicio de Parizo en 1900.
Châtelneuf
Châtelneuf povas rilati al:
Canicosa de la Sierra
Canicosa de la Sierra [kaniKOsa delaSJEra] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda lime kun la provinco Sorio, al kies Komarko Pinares foje oni atribuas Canicosa.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 436 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 800 loĝantojn el 1920-aj jaroj.
Ĝi distas 86 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Vilviestre del Pinar, Quintanar de la Sierra, Regumiel de la Sierra, Vilviestre del Pinar, Soria, San Leonardo, Casarejos kaj Navaleno.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Dum la periodo inter 1785 kaj 1833 Canicosa estis en la kategorio de izolaj loĝlokoj de la partio de Aranda de Duero, jurisdikcio de reĝlando kun ordinara urbestro.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, ŝtonminado, fungokolektado kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj kvar ermitejoj.
Bonnie Wright
Bonnie WRIGHT (naskiĝinta en Londono, do nun -jara) estas brita aktorino. Plej grandan famon ŝi gajnis en la filma rolo de Ginny Weasley, pli juna fratino de Ronald Weasley, kaj fine de la romanoj la edzino de Harry Potter en la samnomaj romanoj kaj filmoj de J. K. Rowling.
Damaskono
Damaskono aŭ 1-(2,6,6-trimetil-2-cikloheksen-1-il)but-2-en-1-ono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetaldehido kaj 3-benzofurano. Ĝi estas palflava likvaĵo kun verde herba, fenola kaj flora citrodoro, nesolvebla en akvo. Damaskono posedas 13 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Damaskono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromaĵoj. Alfa, Beta kaj Gama Damaskonoj estas bonodoraj kombinaĵoj, kiu ofte troviĝas en diversaj fruktoj kaj floroj. Ili estas senkoloraj likvaĵoj kun dolĉa flora odoro, kiu estas vaste uzata en parfumfarado kaj kiel gustiga agento en la nutraĵa industrio. Alfa-Damaskono ankaŭ estas konata pro ĝiaj eblaj biomedicinaj aplikoj. En ĉi tiu artikolo, ni esploros la sintezmetodojn, sciencan esplor-aplikaĵon, mekanismon de ago, biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn, avantaĝojn kaj limigojn por laboratoriaj eksperimentoj, kaj estontajn direktojn de la damaskonoj.
Alfa-Damaskono estas vaste studata pro ĝiaj eblaj biomedicinaj aplikoj. Oni raportas, ke ĝi posedas kontraŭinflamajn, antioksidigajn kaj kontraŭtumorajn propriecojn. Alfa-Damaskono ankaŭ pruviĝis havi pozitivan efikon sur la nerva sistemo, plibonigante la kognan funkcion kaj reduktante angoron. Rilate al la mekanismo de ago de alfa-Damaskono, tamen, oni kredas ke ĝiaj biologiaj efikoj estas kontrolataj per la modulado de diversaj signaligaj vojoj, inkluzive de la MAPK/ERK, PI3K/Akt , kaj NF-κB-vojoj.
Alfa-Damaskono pruviĝis havi larĝan gamon de biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj. Estis raportite redukti la produktadon de inflamaj citokinoj, kiel ekzemple TNF-α kaj IL-6, kaj pliigi la agadon de antioksidantaj enzimoj, kiel ekzemple SOD kaj CAT. Alfa-Damaskono ankaŭ pruviĝis malhelpi la kreskon kaj proliferadon de kanceraj ĉeloj.
Unuaj rozaj ketonoj estis malkovritaj en 1965, de kemiistoj P. Ruzicka kaj D-ro Demole per analizado de la rozo-ekstraktaĵoj. Ĉi tio malfermis la vojon por sintezi gravan molekulan kategorion de la parfumindustrio.
Richard Harris
Richard HARRIS (naskiĝinta la 1-an de oktobro 1930 en Limerick, mortinta la 25-an de oktobro 2002) estis brita aktoro. Plej grandan famon li gajnis en la unua filma rolo de Albus Dumbledore, direktoro de la fikcia magia lernejo Hogwarts, unu el la plej fortaj magiistoj de sia tempo kaj patreca instruisto de Harry Potter en la samnomaj romanoj kaj filmoj de J. K. Rowling.
Li ludis ankaŭ neforgeseblajn rolojn kiel tiuj de aristokrato kaptita de indianoj en A Man Called Horse (1970, homo nomita ĉevalo), de pafisto en vakera filmo kun Clint Eastwood nome Unforgiven (1992), de romia imperiestro Marko Aŭrelio en Gladiator (2000), The Count of Monte Cristo (2002) ktp.
Setinterna maro
La Setinterna maro (瀬戸内海), foje mallongigita kiel Interna maro, estas la akvejo kiu separas la insulojn Honŝuo, Ŝikoku, kaj Kjuŝuo, tri el la kvar ĉefaj insuloj de Japanio. Ĝi utilas kiel akvovojo kiu konektas la akvojn de la Pacifika Oceano ĝis la Japana maro. Ĝi konektas kun la Osaka Golfeto kaj havigas martransportan ligilon kun la industriaj centroj de la regiono Kansajo, kiel Osako kaj Kobe. Antaŭ la konstruado de la fervoja Ĉefa Linio de Sanĝo, ĝi estis la ĉefa transporta ligilo inter Kansajo kaj Kjuŝuo.
La prefekturoj Jamaguĉi, Hiroŝimo, Okajamo, Hiogo, Osako, Vakajamo, Kagavo, Ehime, Tokuŝimo, Fukuoka, kaj Oitao havas marbordojn en la Setinterna maro; ankaŭ la urboj Hiroŝimo, Ivakuni, Takamacu, kaj Macujama estas en ĝi.
La regiono Setouĉi enhavas la maron kaj la ĉirkaŭajn marbordajn areojn. Tiu regiono estas konata pro sia modera klimato, kun stabila tutjara temperaturo kaj relative malalta pluvokvanto. La maro estas fama pro sia periodaj ruĝaj tajdoj (赤潮) okazigitaj per densa grupigo de ia fitoplanktono kiu rezultas en la morto de grandaj nombroj de fiŝoj. Ekde la 1980-aj jaroj, la norda kaj suda bordoj de la maro estas konektitaj per la tri vojoj de la Honŝu–Ŝikoku Pontoprojekto, kiel la Granda Setoponto, kiu servas al trafiko de kaj fervojo kaj de aŭtomobiloj.
34.16667°N, 133.33333°W
La Sekreto (filmo, 2006)
La Sekreto (en la angla : The Secret) estas dokumenta filmo de Prime Time Productions reĝisorita de Drew Herriot kaj unue distribuita en videobibliotekoj en Usono la 26-an de marto 2006. La filmo estis publikigita en multaj landoj ĉirkaŭ la mondo. Sekvante la filmon, libro kun la sama titolo ankaŭ estis publikigita.
La filmo konsistas plejparte el monologoj de pluraj homoj, la plej multaj el ili de la mondo de spiriteco kaj la Nova Epoko - mediumoj, personaj trejnistoj kaj pastroj, same kiel pluraj homoj de literaturo kaj scienco. Tiuj, kiuj klarigas la "leĝon de altiro" kaj eĉ asertas, ke ili scias uzi ĝin por sia persona avantaĝo. Ĝi estas plena de ilustraj bildoj kaj ekzemploj pri la efiko de la sekreto sur la homa vivo.
Malkaŝante la sekreton
Komence de la filmo la kreinto Rhonda Byrne estas montrita kiel alportanta sin al detruo. Provante pensi pri kiel eliri sin el la koto, ŝi malkovras la sekreton kaj decidas esplori. Baldaŭ ŝi komprenas ĝian signifon kaj potencon kaj eĉ trovas, per simpla serĉilo de Google, amasojn da homoj kiuj vivas hodiaŭ kaj konas la sekreton.
Laŭ la filmo, dum la historio, multaj sukcesaj homoj sciis "la sekreton". La filmo mencias, interalie, William Shakespeare, Mozart, Beethoven, Albert Einstein, Leonardo da Vinci. Danke al la sekreto, ili gajnis feliĉan vivon, kiu inkluzivis: sanon, sukceson, monon kaj amon. Tial ili timis pli ol ĉio, ke se la sekreto estos malkaŝita al la publiko, la feliĉo estos forkaptita el iliaj manoj kaj fariĝos sensignifa.
La sekreta enhavo
La "sekreto" sur kiu la filmo estas bazita rekte rilatas al "La Leĝo de Altiro" (angle: The Law of Attraction). La leĝo de altiro signifas, ke se ni pensas pri io, ni efektive kreas ĝin kaj poste ni eĉ ekvidos ĝin en nia reala vivo.
Unu el la metaforoj uzitaj en la filmo koncerne la sekreton estas la rakonto de Aladino. En la origina rakonto, Aladino trovas magian lampon kaj tuŝas ĝin. Feino (aŭ en kelkaj versioj demono) eliras el la lampo, kiu diras nur unu frazon: "Via deziro estas mia ordono". En ĉi tiu frazo la feino promesas plenumi senliman nombron da deziroj.
La ideo de la sekreto povas esti komparita kun elsendila turo. Ni komprenas, ke la elsendila turo de televidstacio elsendas uzante frekvencon, kaj la frekvenco transformiĝas en nia televido en bildojn. Plej multaj el ni ne komprenas kiel ĝi funkcias, sed ni scias, ke ĉiu kanalo havas frekvencon, kaj kiam ni agordas tiun frekvencon ni vidas la bildojn sur nia televida ricevilo. Ni elektas la frekvencon elektante kanalon, tiam ni ricevas la bildojn, kiuj estas elsenditaj sur tiu kanalo. Se ni volas vidi aliajn bildojn en nia ricevilo, ni ŝanĝas la kanalon kaj agordas novan frekvencon. La ideo estas, ke ni estas kiel homa elsendila turo, kaj ni estas pli fortaj ol iu ajn elsendila turo kreita sur la tero. Nia elsendo kreas nian vivon kaj nian mondon. Niaj elsendioj estas elsendita per niaj pensoj. La bildoj, kiujn ni ricevas el la elsendo de niaj pensoj, ĉu ni ŝatas ilin aŭ ne, estas la bildoj de nia vivo.
1. Demandu - fermu viajn okulojn kaj koncentriĝu pri tio, kion vi volas. Vi sentos kvazaŭ tio jam ekzistas, ke ĝi jam estas parto de via vivo. Kongruu la penson kun la sento kaj tiel kreu la peton en via kapo kaj sendu ĝin al la universo.
2. Kredu - eĉ por unu momento ne dubu pri via kredo je la sekreto. Vivu kvazaŭ la afero, kiun vi volas, estas jam via. Sentoj de timo, kolero aŭ malĝojo povas rompi vian fidon kaj tiel malhelpi la plenumon de la peto.
3. Ricevu - ene de certa tempo la afero, kiun vi petis, venos en vian vivon. Ĝi ne nepre kongruos (kvankam estis multaj kazoj kie jes) kun la komenca peto sed sendube kontentigos vian deziron.
La filmo asertas, ke ĉu ni kredas je la sekreto aŭ ne - ĝi ĉiam funkcias en nia vivo. La sama procezo de peto, kredo kaj akcepto funkcias en la vivo de ĉiu persono en ajna momento kaj pozitive kaj negative. La universo ne distingas inter bono kaj malbono, ĝi simple obeas la homan menson. Se iu ĉiumonate rigardas siajn ŝuldojn kaj pensas pri kiom negativa estas lia situacio - li nur alportos pli kaj pli da tiaspecaj situacioj sur sin.
Oliver Phelps
Oliver PHELPS (naskiĝinta la 25-an de februaro 1986 en Royal Sutton Coldfield) estas brita aktoro. Plej grandan famon li kun sia ĝemela frato James Phelps gajnis en la filma rolo de Fred kaj George Weasley, ĝemelaj fratoj de Ronald Weasley, iom pli aĝaj ol li kaj de Harry Potter en la samnomaj romanoj kaj filmoj de J. K. Rowling. Dum la filmado de la unua filmo de la serio ambaŭ ĝemeloj estis 15-jaraj.
Trifenilstana klorido
Trifenilstana klorido aŭ muriato de trifenilstano (IV) estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la trifenilstana hidrido kaj kloro. Trifenilstana klorido estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed tre solvebla en organikaj solvantoj tiaj kiaj benzeno, ksilolo, etanolo, ktp. Trifenilstana klorido prezentas unu kloratomon kaj tri fenilajn grupojn ligitajn al unu stanatomo. Trifenilstana klorido estas tiel toksa kiel la hidrogena cianido. Ĝi ankaŭ kaŭzas malutilajn efikojn al korpa pezo, testika grandeco kaj strukturo, kaj malpliigas la fekundecon en ratoj de laboratorio.
Dekoder.org
Dekoder.org estas ekde 2015 ekzistanta germana platformo kiu publikigas rusajn kaj blankrusajn ĵurnalistaĵojn en germana traduko kun kuntekstdonantaj kontribuaĵoj de eŭropaj sciencistoj.
La slogano de tiu ĉi retpaĝaro estis en 2015 malkodi Ruslandon ekde novembro 2020 malĉifri Ruslandon kaj Blankruslandon
Celoj
La Dekoder-oj volas pliriĉigi altkvalite la en Germanlingvio faratajn debatojn pri Rusujo kaj Blankrusujo per voĉoj ĵurnalistaj el tiaj landoj mem kaj sciencgvide komprenigi la tuton al ne-fakuloj. Ĉefan fokuson oni metas je sendependaj kaj neŝtataj interretaj komunikiloj. La aranĝantoj altestimas interpopolan komprenon kaj klerigon. Ĉio financiĝas per mondonacoj kaj la ofertoj estas senkostaj. Ses personoj estas konstante dungatoj; pli ol 100 liberaj tradukistoj kaj sciencistoj kunlaboras.
Aranĝoj
Oni tradukas aĵojn el nedependaj komunikiloj (blank)rusaj (ekz: Republic, Kommersant, Novaja gazeta. Fenomenoj kaj fakterminoj nekonataj en la Okcidento klariĝas. La eldonantoj nomis tiajn eksplikadojn gnosoj laŭ la helena vorto por ekkono, kompreno. Tradukoj kaj gnosoj interligataj estas. Sekve temas pri hibrida formato. Ĉiam prezentiĝas superrigardoj pri aktualaj debatoj, ankaŭ en ŝtate kontrolitaj komunikiloj. Spekteblas respektive spekteblis ankaŭ fotaro de junaj rusaj, blankrusaj kaj ukrainaj fotistoj, interaktivaj infografikaĵoj kaj temaj dosieroj.
Honoroj kaj premioj
La gazeto Medium Magazin metis en februaro 2016 la paĝoj de Dekoder inter la dek plej bonajn ĵurnalistajn projektojn (kun la fondinto Martin Krohs en la kategorio de entreprenisto). En 2016 aljuĝata estas la premio Grimme Online Award en la kategorio de informado. En junio 2021 denove Grimme-premio estis donata en la kategorio de specialaĵoj. Samjare ili ricevis specialan version de la premio Karl-Wilhelm-Fricke-Preis.
La historiscienca fakforumo H-Soz-Kult konstatis ke profundaj informoj pri la tri menciitaj landoj multe pli demandiĝas ekde la invado de Rusio en Ukrainion (2022) kaj laŭdis sekve: ''Dekoder gelingt es, diesen Bedarf in vielfältiger Weise zu decken und verschiedene Perspektiven zu bieten, ohne die Leser:innen zu überfahren oder hilflos zurückzulassen. Es ist eine besondere Leistung dieser Plattform, zu simple Perspektiven auf den postsowjetischen Raum, aber auch auf die Dynamiken des Krieges zu korrigieren.''
La Sekreto (filmo, 2006)
Kritiko
Preter la racia kritiko pri la nescienca naturo de la metodo, la sekreto estis kritikita de aliaj direktoj. La ideo, ke la persono mem respondecas pri sia kondiĉo, eĉ se temas pri malsanoj aŭ handikapoj kiuj venis sur lin nevole, estis severe kritikita. Krome, la sekreto prezentas egoisman vidadon, kies celo estas akiri kiel eble plej multe, precipe en la materia sfero.
Sur historia nivelo, kritiko estis donita pri la uzo de citaĵoj de pensuloj ekster ilia origina kunteksto, kaj por citado de citaĵoj kiuj havas neniun indicon ke ili estis diritaj de ili entute.
La "leĝo de altiro" mem estis difinita de kelkaj kritikistoj kiel malnova ideo, ne originala, kaj tute ne sekreto. Ĉi tio estas konata memhelpa metodo vestita en mistika-historia kostumo. Se vi forigas la tutan malĉefaĵon, vi restas kun la psikologia kompreno de "pozitiva pensado".
Sur la medicina nivelo, iuj kritikistoj esprimis zorgon, ke la asertoj pri medicinaj mirakloj, kiuj povas esti faritaj uzante la sekreton, malhelpos homojn ricevi realan medicinan traktadon.
Sur la psikologia nivelo, laŭ la aliro de la libro, persono kiu malsukcesas forigi la "negativajn pensojn" de sia kapo povas eniri malvirtan ciklon de obsedaj negativaj pensoj ĝis depresio, sekvante memkulpigon pro ne kontrolo de la negativaj pensoj kaj ke supozeble ĉio dependas de li (praktike, foje la kompreno, ke ne ĉio dependas de la persono, helpos lin liberigi tian senton de kulpo).
Cascajares de la Sierra
Cascajares de la Sierra [kaskaĤAres delaSJEra] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda. La loknomo Cascajares de la Sierra estas komprenebla kiel rubejo, gruzejo aŭ nuksoŝelejo de la montaro.
Heksila izovalerato
Heksila izovalerato aŭ heksila izopentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj heksanolo. Heksila izovalerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heksila izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al heksila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Cascajares de la Sierra
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 32 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 46 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. Ĉirkaŭ 21 % de ĝia municipa teritorio (142,43 ha) estas en la Birdoprotekta Areo ZEPA Sabinares del Arlanza, kie estas gipoj (Gyps fulvus) kaj kadavrogrifoj (Neophron percnopterus).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Inter 1927 kaj 1985 la municipo havis fervojan stacion de la linio Santander-Mediteraneo.
James Phelps
James PHELPS (naskiĝinta la 25-an de februaro 1986 en Royal Sutton Coldfield) estas brita aktoro. Plej grandan famon li kun sia ĝemela frato Oliver Phelps gajnis en la filma rolo de Fred kaj George Weasley, ĝemelaj fratoj de Ronald Weasley, iom pli aĝaj ol li kaj de Harry Potter en la samnomaj romanoj kaj filmoj de J. K. Rowling. Dum la filmado de la unua filmo de la serio ambaŭ ĝemeloj estis 15-jaraj.
Castrillo de la Reina
Castrillo de la Reina [kasTRIljo delaREjna] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda. La loknomo Castrillo de la Reina estus komprenebla kiel Kastrumeto de la Reĝino.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 14,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 173 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 63 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Ĝis 1984 la loko havis fervojan stacion de la linio Santander-Mediteraneo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, nekropoloj, fosilioj, spuroj de dinosaŭroj kaj fosiliaj arboj.
Konstantin Fedin
Konstantin Alexandrowitsch FEDIN (cirile Константин Александрович Федин; naskiĝinta la en Saratov, mortinta la  en en Moskvo) estis rusa kaj soveta verkisto kaj aktoro.
Vivo
Fedin originas el modestaj vivkondiĉoj. Lia patro posedis papervarvendejon en Saratov. Ekde la infanaj jaroj Fedin ŝatis literaturon kaj verkadon. Ekde 1901 li frekventis la komercan lernejon kie en aŭtuno li partoprenis kun ĉiuj samklasanoj lernejan strikon. En 1907 li fuĝis Moskvon transdoninte sian violonon en lombardejon sed lia patro venis repreni lin. Pro nevolo labori en la patra vendejo li lernejanis ĉe la komerca lernejo en Koslov. En 1913 li publikigis etajn satirojn en la gazeto "Novij Satirikon". Post la tria sduenta jaro li senditis printempe 1914 al Germanujo por plibonigi la lingvokonojn. Li iris Nurenbergon por studi la germanan lingvon.
Post eksplodo de la Unua mondmilito li arestitis en Dresdeno volante hejmenveturi. Sekvis civila internigo dum kiu li vivis en diversaj urboj, en Zittau, Dresdeno, Görlitz, Zwickau kaj Nurenbergo. Fedin instruis la rusan lingvon kaj aktoris. Tiutempe li ankaŭ venis en kontaktoj kun la germanaj ekspresionistoj.
Nur en 1918 li rajtis reveni Ruslandon en kadro de interŝanĝo de militkaptitoj. En septembro 1918 do li alvenis en Moskvo deĵoronte en la Popola komisarejo pri edukado de Rusa Soveta Federacia Socialisma Respubliko. Dum la Rusia Enlanda milito li vivis en 1919 en Sizranj, kie li estis sekretario de la loka ekzekutkomitato redaktanta la gazetojn Komunard kaj Otkliki. En oktobro 1919 li rekrutitis por Ruĝa Armeo kaj senditis al Petrogrado. Li servis en la politika sekcio de la Baŝkiria kavaleridivizio ĝis alilokiĝo en la redakcion de la 7-a armeo. Tiam Fedin ek-anis ĉe Komunista Partio de Sovetunio.
Tiun ĉi tempon li porĉiamigis literature en la en 1924 aperinta romano Города и годы/ Goroda i godi. Malsaniĝinte pri tuberkuloze li pasigis kuracrestadon en Davos danke al perado de Maksim Gorkij. Pri tio li verkis la romanon Санаторий Арктур/ Sanatorij Arktur. Poste li estis en St. Blasien. Ekde printempo li estis membro de la literatura grupo Серапионовы братья/ Serapionovi bratja (fratoj de Serapion). Fedin ankaŭ laboris kiel docento ĉe la famega Maksim-Gorkij-Instituto pri literaturo en Moskvo kie oni trejnis aŭtorojn. Inter liaj disĉiploj estis Jurij Trifonov, kies talenton li malkovris kaj ade subtenis.
Fedin iĝis en 1958 plena membro de la Rusia Akademio de Sciencoj. La en 1958 fondita sovetia societo por amikeco kun GDR elektis lin estro. En 1959 la Ligo de verkistoj de USSR siavice elektis lin estro. En 1965 la GDR-aŭtoritatoj aljuĝis al li la meritpremion Vaterländischer Verdienstorden.
En aŭgusto 1973 Fedin kun aliaj subskribis malferman leteron de sovetiaj scienculoj (publikigitan en la partiorgano Pravda kontraŭ la agoj de Aleksandr Solĵenicin kaj Andrej Saĥarov.
Kirjat Bjalik
Kirjat Bjalik (hebree קריית ביאליק, arabe كريات بياليك) estas urbo de Israelo. Ĝi situas proksimume 12 kilometrojn nordoriente de la urbego Ĥajfo, en la samnoma distrikto Ĥajfo, kaj konsideriĝas antaŭurbo de Ĥajfo, kunkreskita kun ĝi. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urba nomo honorigas la nacian poeton de Israelo, Ĥaim Naĥman Bjalik.
Partneraj urboj
Interalie
Sándor Papír
Sándor Papír [ŝAndor papIr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Papír Sándor estis hungara aktoro, operetkantisto. Lia origina nomo estis Scherbak Oziás, lia edzino estis Margit Kornai, ilia filino estis Mária Szepes.
Oziás Scherbak naskiĝis la en Lemberg (Aŭstra Imperio, laŭ alia informo en Kecskemét), li mortis la  en Újpest (Hungara reĝlando).
Ciklopentenila etanono
1-(2,4,4,5,5-PentaMetila)-CikloPentenila-Etanono aŭ PMCPE aŭ pentametila ciklopentenila etanono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetaldehido kaj 3-benzofurano. Ĝi estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Ciklopentenila etanono posedas 12 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. PMCPE estas sinteza kunmetaĵo kiu estas uzata en diversaj sciencaj esplor-aplikoj. Ĝi estas tre reakciema molekulo, kiu estas studata pro sia ebla uzo en la disvolviĝo de novaj medikamentoj kaj terapioj. En ĉi tiu artikolo, ni esploros la sintezan metodon, sciencajn esplor-aplikojn, mekanismon de ago, biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn, avantaĝojn kaj limigojn por laboratoriaj eksperimentoj, kaj estontajn uzojn de PMCPE.
Sándor Papír
Biografio
Sándor Papír komencis sian teatran karieron en koruso de Népszínház en 1900. Baldaŭ li estis levita aktoro. Liaj sekvaj signifaj teatraj stacioj estis Makó (1901), Debrecen (1902–1903), Eperjes (1904–1905), Pozono (1906–1907), fine Budapeŝto en la jam malkonstruita teatrejo kaj en Teatro Magyar. En 1911 li fondis teatron en Újpest, kiu fiaskis kaj abrupte mortis. Lia edzino naskis 2 gefilojn.
Ciklopentenila etanono
La sintezo de PMCPE implikas la oksidadon de 2,4,4,5,5-pentametila-1-ciklopent-2-enolo en la ĉeesto de katalizilo. La rezulta produkto estas tre reakciema molekulo, kiu povas sperti diversajn kemiajn reakciojn, igante ĝin utila en sciencaj esploraj aplikoj.
PMCPE estas uzata en gamo da sciencesploraplikoj, inkluzive de la evoluo de novaj medikamentoj kaj terapioj. Ĝi estas studata pro sia ebla uzo en la traktado de kancero, neŭrodegeneraj malsanoj kaj aliaj kondiĉoj. PMCPE ankaŭ estas uzata en la disvolviĝo de novaj materialoj kaj kiel katalizilo en kemiaj reakcioj.
PMCPE estas tre reakciema molekulo kiu povas sperti diversajn kemiajn reakciojn. Ĝi pruviĝis interagi kun proteinoj kaj aliaj biomolekuloj en la korpo, kondukante al ŝanĝoj en ilia strukturo kaj funkcio. La preciza mekanismo de ago de PMCPE daŭre estas sub enketo, sed ĝi verŝajne implicas la formadon de kovalentaj ligoj kun biomolekuloj.
PMCPE pruviĝis havi diversajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn. Ĝi pruviĝis indukti ĉelmorton en kanceraj ĉeloj, malhelpas la kreskon de bakterioj kaj reduktas inflamon. PMCPE ankaŭ pruviĝis havi neŭroprotektajn efikojn kaj povas esti utila en la terapio de neŭrodegeneraj malsanoj.
Contreras
Contreras [konTREras] estas loĝloko kaj municipo en la sudo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda.
Geografio
Ĝi distas 60 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj 100 % de ĝia municipa teritorio (3809,25 ha) estas en la Birdoprotekta Areo ZEPA Sabinares del Arlanza, kie estas gipoj (Gyps fulvus) kaj kadavrogrifoj (Neophron percnopterus).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, araba fortikaĵo sur la montopinto San Carlos, kaj la Tombejo Sad Hill, kiu estis uzata por fina sceno de la filmo Il buono, il brutto, il cattivo.
Carazo (Burgos)
Carazo [kaRAzo] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 24,03 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 30 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 65 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. La 100 % de ĝia municipa teritorio (2401,02 ha) estas en la Birdoprotekta Areo ZEPA Sabinares del Arlanza, kie estas gipoj (Gyps fulvus) kaj kadavrogrifoj (Neophron percnopterus).
Historio
Estis restaĵoj de antaŭromiaj kaj romiaj epokoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
En la Mezepoko la fortikaĵo de Sankta Karolo aperas kiel grava militistejo ĉirkaŭ kiuj estis variaj setlejoj. Carazo aperis menciita en la Poema de Fernán González de la 13-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
Urbodomo de Treffurt
La Urbodomo de Treffurt (Rathaus der Stadt Treffurt) estas trabfakaĵo el la renesanca tempo kaj monumentprotektotaĵo sur la foirejo de la urbo Treffurt en Germanujo.
Serama maro
Serama maro aŭ Cerama maro (Laut Seram) estas unu el kelkaj malgrandaj maroj inter la disaj insuloj de Indonezio. Ĝi estas parto de Pacifika Oceano kun areo de proksimume 12 000 kvadrataj kilometroj norde de Buruo kaj Seram, kiuj estas du el la insuloj iam nomitaj Sudaj Molukoj. Tiuj insuloj estas indiĝena habitato de plantoj de longe komercitaj pro sia uzado kiel spicoj, kiel muskato, kariofilo, kaj nigra pipro, kaj la maro ĉirkaŭ ili estis tial tre aktivaj komercvojoj. La Serama maro estas ankaŭ habitato de kelkaj specioj de tropikaj gobioj kaj multaj aliaj fiŝoj. Kiel multaj aliaj malgrandaj indoneziaj maroj, la Serama maro estas rokeca kaj tektonike tre aktiva.
La Internacia Hidrografia Organizo (IHO) difinas la Seraman maron kiel unu el la akvejoj de la Indonezia Arkipelago.
Zelený Důl
Zelený Důl (germane: Grünthal) estas nomo de pereinta domaro, kiu situis proksimume kilometro tra norda direkto de municipo Brandov en distrikto Most en Regiono Ústí nad Labem. Ĝi etendiĝis sur kunfluejo de rojoj Načetínský potok kaj Flájský potok, proksimume en lokoj de hodiaŭa foirejo ĉe limpasejo Brandov/Olbernhau. Zelený Důl troviĝis rekte sur la limo kaj de la samnomata saksia vilaĝo Grünthal apartigis ĝin sole rojo Načetínský potok, kiu kreas la ŝtatlimon ankaŭ hodiaŭ. Diference de la ĉeĥa Zelený Důl la germana Grünthal ne pereis kaj hodiŭ ĝi estas konsisto de urbo Olbernhau.
Historio
Post la dua mondmilito Zelený Důl havis similan sorton kiel multe da aliaj municipoj en limregiono. La devena germana loĝantaro estis ellandigita, la domoj iom post iom kadukiĝis kaj ili estis enkadre de protekto de la limo detruitaj. La domaro mem pereis en la jaro 1963. En la jaro 1995 ĉi tie estis malfermita limpasejo por piedirantoj, je iom pli poste estiĝis en regiono de iama vilaĝplaco foirejo.
Loĝantaro
Laŭ popolnombrado el la jaro 1930 la vilaĝo havis 363 loĝantojn: sep ĉeĥoslovakojn, 278 germanojn kaj 78 fremdulojn.
Zoltán Farkas (kritikisto)
Zoltán Farkas [farkaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Farkas Zoltán András József Károly [andrAŝ jOĵef kAroj] estis hungara kritikisto, arthistoriisto, literaturhistoriisto, tradukisto, oficisto. Lia nobela antaŭnomo estis draskóczi [draŝkOci], lia pseŭdonimo estis F. Z.
Zoltán Farkas naskiĝis en Aranyosmarót (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Zlaté Moravce en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Farkas akiris diplomon en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto en 1912. Post la diplomo li estis ŝtata oficisto ĝis 1919, sed liaj kritikoj aperis jam ekde 1910 precipe en Vasárnapi Ujság. Inter 1930–1944 li verkis en Nyugat. Li kandidatiĝis en 1960 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis 3 premiojn inter 1929-1965.
Golfo de Papuo
La Golfo de Papuo (Gulf of Papua) estas en la suda marborda regiono de Nov-Gvineo. Ĝi havas totalan surfacan areon de 70 400 km². Ĝi estas golfo en la Korala maro, siavice de Pacifika Oceano.
Kelkaj el plej grandaj riveroj de Nov-Gvineo, kiel Fly River, Turama, Kikori, Purari kaj Wawoi fluas en la golfon, kio faras ĝin granda delto. Dum la okcidenta marbordo estas karakterizita per marĉaj tajdaj akvejoj, la orienta areo kiu finas ĉe Kabo Possession estas ebena kaj sableca.
Komunumoj kiuj loĝas ĉe la Papua Golfo ĉefe vivas kaj en vilaĝoj marbordaj kaj en marbordaj mangrovejoj, same kiel en la kernaj regionaj centroj (Kikori, Baimuru, Ihu, Kerema kaj Malalaua). Tiuj duon-urbaj centroj estas kie sanservoj estas, same kiel la lernejoj kaj grandaj vendejoj. La provinca registaro de la Golfa Provinco, kiu administracias la kernon de la Papua Golfo, estas en Kerema. Kiel rezulto de la servoj disponeblaj en tiuj centroj ili estas komponitaj de mikso de etnaj grupoj de la Papua Golfo.
Paris Blues
Pariza Blusmuziko (angle : Paris Blues) estas usona filmo de 1961 reĝisorita fare de Martin Ritt kun Paul Newman, Sidney Poitier, Joan Woodward kaj Diahann Carroll en la gvidroloj.
La scenaro baziĝas sur la samnoma de Harry Flander el 1957. La romano alportis supren la problemon de rasismo en usona socio kaj la scenaro traktas la problemon en pli "mildigita" maniero. La filmo estis filmita en nigrablanko en Parizo kaj la famaj lokoj de la grandurbo estas enigitaj en ĝi. Louis Armstrong aperas en la filmo kiel trumpetisto (sub la nomo Wild Man Moore) kun lia orkestro kaj interligas en la "ludado" de Newman kaj Poitier.