cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Exodus (romano)
Intrigo
La romano en sia unua parto estas konstruita kiel serio de memuaroj priskribantaj la lukton de la judoj por enmigri al tiama Mandata Palestino en la periodo post la Dua Mondmilito kaj la ekestiĝo de Israelo. En la centro de la romano ĉefrolulas kaj Ari Ben-Canaan kaj Catherine Fremont, du figuroj de malsama fonto sed kiuj laboregas por la sama celo de realigi cionismon. Ari Ben-Canaan estas arda israelano de la Jiŝuv, kiu estas unu el la gvidantaj komandantoj en la Hagana, kaj tiele respondeculo pri la operaco de kontraŭleĝa Alija B. Catherine Fremont estas usona flegistino kiu estas sendita por labori en rifuĝejo por kaptitaj postvivantoj de la holokaŭsto en Kipro. Ĉirkaŭ ili estas figuroj kiel Dov Landau poldevena juda knabo, kiu postvivis la varsovian geton kaj la ekstermkoncentrejon Aŭŝvico, kaj Keren Hansen, germandevena knabino kiu rifuĝis en Danio kaj tiel postvivis la holokaŭston. Post la renkontiĝo de la herooj kaj iliaj apartaj memoroj en civila brita militkaptitejo en Kipro, Ari Ben-Canaan sukcesas kontrabandi ilin al Eretz Israelo, kie la dua parto de la romano komenciĝas, la lukto por la fundo de la juda ŝtato. La tria parto de la romano estas dediĉita al la israela milito de sendependeco kaj la kvara parto al la aŭdacaj operacoj transporti al Israelo jemenajn kaj irakajn judojn en operaco Magia Tapiŝo.
Inciziva osto
En homa anatomio, intermakzela osto aŭ inciziva osto aŭ (en Latino) os incisivum estas la parto de maksilo apuda al la incizivoj. Ĝi estas formita el la fuzio de paro de malgrandaj kraniaj ostoj en la pinto de la maksiloj de multaj animaloj, kutime enhavanta dentojn, sed ne ĉiam. Ili estas konektitakj al la maksilo kaj al la nazaj ostoj. Kvankam Johann Wolfgang von Goethe ne estis la unua kiu malkovris la incizivan oston en homoj, li estis la unua kiu pruvis ties eston en mamuloj. Pro tio, la inciziva osto estas konata kiel osto de Goethe.
Jacques Tits
Jacques TITS (Uccle, Belgio, 12-an de aŭgusto 1930 - 5-an de decembro 2021) estis franca matematikisto de franca ŝtatigita belga origino en 1974. Li verkis grandajn nombrojn de dokumentoj pri serio de temoj, ĉefe pri la teorio de grupoj en abstrakta algebro.
Luterana preĝejo (Gyömrő)
La Luterana preĝejo estas simpla religia konstruaĵo en urbo Gyömrő (Hungario).
Historio
Depost eklezia leĝo en 1781 en Gyömrő la luteranoj aliĝis al paroĥo en Péteri. Ĝis 1910 ili havis diservojn en Péteri, poste en Mende, fine en la loka lernejo. Post la 2-a mondmilito oni komencis konstrui lokan kirkon, dum en 1948 la luterana grupo memstariĝis. Ekde 1950 la kirko estis loko de luteranaj diservoj. En 2011 la grupo aliĝis al Maglód kiel filio.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas malsimetria, ĉar dekstre la tre malalta turo altiĝas. La plena kirko estas simpla. Interne anstataŭ benkoj nur seĝoj estas la sidlokoj.
Černá v Pošumaví
Černá v Pošumaví (ĝis la jaro 1950 sole Černá, Schwarzbach) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov, situanta proksimume 18 km sudokcidente de Český Krumlov ĉe akva rezervujo Lipno. Ĝi etendiĝas sur ambaŭ bordoj de rivero Vultavo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1268.
Aŭstralio en la Vintra Olimpiko 1960
Videble la aŭstralianoj, kiuj tute sukcese konkuras en la someraj olimpikoj, en vintraj sportaj disciplinoj ankoraŭ ne estis signifa konkurenco al la alilandaj sportistoj. Tion ne ŝanĝiĝos ĝis post la jaro 2000 - tamen la aŭstralia teamo en la dua duono de la 20-a jarcento plu partoprenos ĉiun vintran olimpikon kaj penos kun-konkuri. Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Ervin Mészáros
Ervin Mészáros [mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mészáros Ervin estis hungara skermisto (sabristo, rapiristo), olimpiano, olimpika ĉampiono, oficiro en rango kapitano. Lia nobela antaŭnomo estis szentiváni.
Biografio
Ervin Mészáros oficiale lernis skermon en la armeo, sed inter la sportistoj li aperis en 1894, ekde la sekva jaro li skermis en sportklubo en Budapeŝto. En la sekvaj jaroj li estis hungara ĉampiono kvarfoje individue (1900-1904). En 1906 en la armea akademio en Wiener Neustadt li akiris trejnistan diplomon, dum en la Olimpikoj en 1904 kaj 1908 li ne estis partoprenanto pro malpermeso de la ministerio. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1912 kun ora (teame) kaj bronza (individue) medaloj. En 1925 li rezignis pri skermo.
Tamás Mendelényi
Tamás Mendelényi [tamAŝ mendelEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mendelényi Tamás estis hungara skermisto (sabristo), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampionoj, trejnisto, kirurgo. Lia unua edzino estis Judit Ágoston.
Tamás Mendelényi naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Várgesztes (laŭ alia informo en Budapeŝto).
Biografio
Tamás Mendelényi skermis en pluraj sportkluboj inter 1950–1964 en Budapeŝto. Li maturiĝis en gimnazio en 1954 kaj li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1961, kiun li levis al kirurgia diplomo post 3 jaroj. Spite tion li neniam kuracadis. Li apartenis al la hungara nacia skerma teamo inter 1956–1964, dum li estis hungara ĉampiono en 1956 kaj 1964. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1960 kun ora medalo teame, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje same teame. Li akiris trejnistan diplomon en 1968, kiun li levis al pli valora en 1973 en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li estis ĉeftrejnisto de la brita skerma teamo inter 1979–1982, poste li disidis, tial la hungara ŝtato forprenis liajn hejmajn havaĵojn en 1983. Depost fino de la socialismo li vizitis Hungarion kaj fine li hejmenvenis en 1993. Li edziĝis dufoje en 1959 kaj 1984, lia unua edzino naskis 2 filinojn en 1962 kaj 1967. Li ricevis kelkajn premiojn inter 1960-2009 (la lastan jam postmorte).
Lipno nad Vltavou
Lipno nad Vltavou (Lippen) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov, situanta proksime de digo sur maldekstra bordo de valbaraĵo Lipno sur rivero Vultavo. Vivas ĉi tie. La municipo estas kunigita kun ĉirkaŭaĵo precipe per fervojlinio Lipno-Rybník (fervojlinio n-ro 195) kaj ŝoseo II/163 el Frymburk ĝis Vyšší Brod.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1530.
Aŭstralio en la Vintra Olimpiko 1956
Videble la aŭstralianoj, kiuj tute sukcese konkuras en la someraj olimpikoj, en vintraj sportaj disciplinoj ankoraŭ ne estis signifa konkurenco al la alilandaj sportistoj. Tion ne ŝanĝiĝos ĝis post la jaro 2000 - tamen la aŭstralia teamo en la dua duono de la 20-a jarcento plu partoprenos ĉiun vintran olimpikon kaj penos kun-konkuri. Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Tímea Nagy
Tímea Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Tímea estis hungara skermisto (spadisto), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampionoj.
Tímea Nagy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Tímea Nagy aĝis dek, kiam ŝi komencis skermi en sportklubo. Post ok jaroj ŝi estis membro de la hungara nacia teamo. Ŝi estis hungara ĉampiono sesfoje inter 1992-2000 kaj ĉampiono de universiado ankaŭ sesfoje (1989-1997). Ŝi estis olimpiano en Somera Olimpiko 2000 kaj Somera Olimpiko 2004 kun 2 ormedaloj individue, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua same sesfoje (1992-2006). Intertempe ŝi akiris logopedian diplomon en 1996, trejnistan diplomon en fakultato de Universitato Semmelweis en 2002. Ŝi forlasis la skermon en 2010, poste ŝi havis postenojn en la hungara sporta vivo. Ŝi edziniĝis en 1997, ŝi naskis en 1998, 2002 kaj 2005. Ŝi ricevis premiojn inter 2000-2013.
Preĝejo Mario pacreĝino (Cottbus)
Preĝejo Mario Reĝino de la paco (germane: St. Maria Friedenskönigin) troviĝas en Cottbus, Germanujo (Adolph-Kolping-Straße 17). Arĥitektis Anton Mokroß: la stilo estas de brikoesprimismo kaj Nova objektivismo.
Historio
Pro la kreskego de la katolikaro post la Unua mondmilito la spaco ĉe Kristo-kirko (kiu konstruitis en 1850) ne plu sufiĉis. Sekve konstruitis post sukcesa ses jarojn daŭrinta monkolekto en 1934/35 nova konstruaĵo. La aranĝo de la interno estis en la manoj de la loka lignoskulptisto Felix Hertelt.
Restaŭrado ĝenerale okazis inter 1976 kaj 1982; en 1994 ĝi promociiĝis je preposta kirko.
Arkitekturo
Havas la preĝejo longan rektangulan, trinavan horizontalan projekciaĵon kun norden orientita apsido kaj duobla turfasado kun meze surmetita radia kruco. La fronto kaŝas la enirejon kun tri portaloj kaj antaŭtegmento. Supre oni spektas rondarkan niĉon kun figuro de Jesuo Kristo de super natura grandeco.
Komence la malekstero dezajnitis kiel tradicia altarenspektanta tuto kun plialtigita ĥorejo. En la 1970-a jaroj ĝi dividitis per pluraj vandoj el kio estiĝis centra ĉambro taŭga por diservoj. Nuntempe la altaro estas iomete plialtigita sur transepto al kiu el tri flankoj grupiĝas la mesirantoj. Samloke estas ambono, seĝo de la diservgvidanto kaj tabernaklo. Ĉi tio el la meza navo iom eltrenitis tiel ke la areeto ĉirkaŭa uzeblas kiel privata preĝloketo. Samakse estas ankaŭ blankkolora krucifikso el ligno.
La origina, plialtigita altarejo refaritis en 2015, laŭ planoj de la arĥitekto Thomas Woskowski, al ĉ. 50 m² larĝa kaj ĉ. 11 m alta Jozefo-kapelo. En ĝi estas murpentraĵo kaj artiste beligita vitralo de Helge Warme. Kapele recitatas litanioj, edifaj tekstaj kaj okazas preĝkunvenoj kaj porinfanaj diservoj. La tuto estas monumentprotektotaĵo
Manuo
La nuna manuo
La nuna universo estas regita de la 7-a manuo, la manuo Vajvasvato, kiu en la Purano de Viŝnuo estis la raĝo de Dravido antaŭ ol la tutmonda diluvo, kaj estis avertita pri la diluvo de Macjo, la fiŝa avataro de Viŝnuo, kaj konstruis boaton por savi la Vedojn, sian familion, kaj la sep saĝulojn kun la helpo de Macjo. La rakonto aperas en barataj klasikaj tekstoj, kiel la Mahabarato kaj la Puranoj kaj similas tiujn pri la diluvoj de Gilgameŝ kaj la arkeo de Noa.
Aŭstralio en la Vintra Olimpiko 1952
La aŭstralia teamo aktiva en la Somera Olimpiko 1920 en Oslo havis 9 sportistojn. Ili partoprenis en 4 fakoj. La sportistoj ne atingis medalojn. Videble la aŭstralianoj, kiuj tute sukcese konkuras en la someraj olimpikoj, en vintraj sportaj disciplinoj ankoraŭ ne estis signifa konkurenco al la alilandaj sportistoj. Tion ne ŝanĝiĝos ĝis post la jaro 2000 - tamen la aŭstralia teamo en la dua duono de la 20-a jarcento plu partoprenos ĉiun vintran olimpikon kaj penos kun-konkuri. Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
(93040) 2000 SG
(93040) 2000 SG estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta asteroido proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra klinita orbito iom proksimiĝas tiun de Marso ĉe sia malsuprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,180578 astronomia unuo, tie estas 27,014 milionoj da km.
Meblofabriko Scheidemantel
Meblofabriko Hermann Scheidemantel (germane: Möbelfabrik Hermann Scheidemantel aŭ simple Scheidemantelsche Fabrik) je Schwansee-strato 41 en Vajmaro, Germanujo, estas historia fabrika grundaro de la grandduka kortegĉefĉarpentisto Hermann Scheidemantel (1833-1910).
Fabriksorto
Ne temis pri la unua kortega ĉefĉarpentisto en Vajmaro ĉar jam meze de la 19-a jarcento tenadis Andreas Scheidemantel (ĉ. 1802–ĉ. 1870) atelieron je Wagner-strateto transprenotan fare de filo. En la 1894-a jaro malfermis la artista lignaĵisto Friedrich Scheidemantel (1867–1933), filo de Hermann Scheidemantel, vendejon kun daŭra ekspozicio je Schiller-strato 14. Post translokigo fabrika je Schwansee-strato 41 ankaŭ la ateliero ĝuis etendiĝon. Tio faritis en la 1899-a jaro.
Hermann Scheidemantel faris ankaŭ la internan modernigon de Nietzsche-arkivo laŭ planoj de Henry Van de Velde. Ĝenerale estis tiu ĉi kunlaboro fruktodona al ambaŭ partoj kaj interna arĥitekturpluigo altkvalita evoluis. La firmaon ŝajdemantelan sekve Van de Velde plurfoje menciis laŭde en siaj rememoroj. Konkludeblas ke Scheidemantel fabrikis la plejmulton de la far Van de Velde vajmare kreitaj mebloj!
Eksportis la firmaon ankaŭ Brition kaj Nederlandon. Ĉirkaŭ la jaro 1900-a lia fabriko estas la ununura siaspece en Vajmaro kiu postvivis. Lia bofrato Karl Schneider, arĥitekto pri internaĵoj, transprenis la firmaon en 1908 plubenigante la modelojn kune kun la Velde-disĉiplon Thilo Schoder. Ties filo Karl Friedrich Schneider firmaestris en 1950, kiu ŝanĝiĝis inter 1958 kaj 1972 je kooperativo Produktionsgenossenschaft des Handwerks (PGH) Raumgestaltung antaŭ iĝi popolproprieta entrepreno. Poste kaj antaŭ Turniĝo WIA Weimarer Innenausstatter GmbH ekgastis tie.
Hermann Scheidemantel estis patro de la goeta esploristo Eduard Scheidemantel kaj de la opera kantisto Karl Scheidemantel. La loĝdomo de la fabriko estis je Bruckner-strato 29. Lia tomo troviĝas sur la Historia tombejo vajmara.
La konstruaĵo ĉe Schwansee-strato 41 figuras sur la listo de la monumentprotektotaĵoj vajmaraj. Tio samas por la loĝdomo de ĉe Bruckner-strato29.
Notoj
<References />
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 2012
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Suna dinastio
La suna dinastio aŭ la dinastio de Ikŝvakuo estis, laŭ la Purana literaturo, Barata dinastio fondita de la legenda raĝo Ikŝvakuo. Ĝi estas unu el la ĉefaj dinastioj de la kŝatrija varno kune kun la luna dinastio. La raĝa familio de Kosalo apartenis al la suna dinastio.
Gravaj membroj
Gravaj membroj de la suna dinastio estis Ramo de la Ramajano, dudek du el la dudek kvar tirtankaroj de ĝajnismo kaj la budho Gotamo.
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Adidas Al Rihla (pilko)
Al Rihla (arabe " Vojaĝo" ) estas piedpilko produktita de la firmao Adidas. Ĝi estas la oficiala pilko de la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro. La pilko enhavas pendigitan inerci-mezurilon en la aerujo, kiu provizas la videohelpan arbitracion (VAR) per tujaj, tre detalaj datumoj pri movado de la pilko.
La nomo
Araba vorto Al-Rihla (الْرِّحْلَة ar-riḥla, " Vojaĝo" ) estis elektita kiel la nomo de la pilko. Rihla estas ankaŭ tradicia ĝenro de araba literaturo.
Historio
Adidas prezentis Al Rihla la 30-an de marto 2022. En Kataro la prezentantoj estis iamaj mondaj ĉampionoj Kaka el Brazilo kaj Iker Casillas el Hispanio, kaj ankaŭ Farah Jefri el Saud-Arabio kaj Nouf Al-Anzi el Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.
Tio estas la unua futbala pilko, produktita per ekologiaj farbo kaj gluo.
Surfaco
La membrano de Al Rihla konsistas el dudek senkudraj poliuretanaj termovelditaj paneloj. Ĝia surfaco "Speedshell" estas bosita per makro- kaj mikroornamaĵoj, plibonigantaj la stabilecon de la pilko dum flugo kaj ties deklinemon. Franziska Loffelmann, dezajnodirektoro ĉe Adidas, priskribas Al Rihla kiel "la plej rapidan kaj plej precizan FIFA-pilkon nuntempe".
Movsensilo
En la pilkon estas enmuntita "teĥnologio de konektita pilko", suspensio ene de la aerujo kun inerci-mezurilo en la centro, por provizi la arbitraciistan videohelpilon (VAR) per kiel eble plej precizaj datumoj pri movado de la pilko post nur kelkaj sekundoj. Tiu teĥnologio estis ellaborita kune kun FIFA kaj Kinexon en Munkeno.
Aspekto
Laŭ FIFA, la aspekto de la pilko estas inspirita de la Kataraj kulturo, arkitekturo, boatoj kaj flago.
Esperanto
Sur la versio "Pro" de la pilko videblas la teksto "Futbalo estas ..." en ses lingvoj: la angla, araba, ĉina, franca, hispana kaj Esperanto. En Esperanto estas skribite meze "FUTBALO ESTAS", kaj ĉirkaŭe "kolektiva - respondeco - pasio - respekto - teamlaboro - honesteco".
Péter Reimholz
Péter Reimholz [rejmholc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Reimholz Péter estis hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Zsófia Csomay (same arkitekto).
Péter Reimholz naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Péter Reimholz akiris diplomon en Arta Altlernejo Moholy-Nagy en 1967. Post la diplomo li laboris en ŝtata arkitektura entrepreno, sed inter 1970-1972 li studis en majstra kurso. En 1990 li estis nomumita direktoro. Baldaŭ li laboris ekzemple en arkitektura studio, ĉefurba municipo, en Eger. Li ankaŭ instruis en la altlernejo (intertempe jam universitato), li estis vicrektoro. Li instruis ankaŭ en la Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Li mortis en Budapeŝto, sed li estis entombigita en Veszprém (urbo). Li ricevis premion Kossuth en 2000, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Hartvig Andersen
Hartvig Andersen estis norvega esperantisto, kiu vivis en la vilaĝo Barkåker, parto de la komunumo Tønsberg. Li aktivis en la nacia kaj internacia Esperanto-movado interalie dum la malfacilaj jaroj de la dua mondmilito, kiam la armeo de nazia Germanio okupis Norvegion, kiu aparte kontraŭis (inter alie) ĉiujn Esperanto-aktivaĵojn. Ekde 1952 li estis honora membro de Norvega Esperantista Ligo.
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 2004
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Aŭstralio en la Vintra Olimpiko 1964
Videble la aŭstralianoj, kiuj tute sukcese konkuras en la someraj olimpikoj, en vintraj sportaj disciplinoj ankoraŭ ne estis signifa konkurenco al la alilandaj sportistoj. Tion ne ŝanĝiĝos ĝis post la jaro 2000 - tamen la aŭstralia teamo en la dua duono de la 20-a jarcento plu partoprenos ĉiun vintran olimpikon kaj penos kun-konkuri. Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Aŭstralio konkuris nur en Alpa skiado. La plej bona rezulto de Aŭstralio estis la 27-a loko de Christine Smith en malsuprenira skiado.
La ludoj estis ombrigitaj de tragedio pro la mortoj de aŭstralia skiisto Ross Milne kaj Kazimierz Kay-Skrzypecki, brito naskita en Pollando kiu konkuris pri luĝo, dum skia praktikado.
Minuta silento estis donita por ili en la malferma ceremonio. Peter Brockhoff retiriĝis de la konkuro pri malsuprenira skiado, dirante "ke mi simple ne povas konkuri pri tiu kurso kie mi perdis mian plej bonan amikon". Aŭstralia rezervo Peter Wenzel konkuris en la malsuprenirado kune kun Simon Brown.
Enketo pri la morto de Ross
Okazis enketo aranĝita fare de la organiza komisiono, kiu raportis al la Aŭstralia Olimpika Federacio:
D-ro Blaxland fare de la nacia komitato respondis ke li eraris pri sia aĝo (li estis deknaŭ-jara), kaj ke la IOK eraris sugesti ke li estis nesperta:
Lia frato Malcolm Milne konkuris en la Vintraj Olimpikoj 1968 kaj 1972. Li diris ke la sugesto ke skiantoj de Aŭstralio kaj Nov-Zelando ne devus konkuri sur deklivaj kursoj donis al li instigon pruvi ke ili kapablas fari tion.
Ĵamila (romano)
Ĵamila ([d͡ʒɑmiːˈlɑ]; ruse: Джамиля; kirgiza: Жамила; en araba Ĵamila (جميلة) signifas belulino) estas la unua granda romano de la kirgiza verkisto Ĉingiz Ajtmatov, origine publikigita en la rusa en 1958.
Intrigo
La romano estas rakontita de la vidpunkto de la fikcia kirgiza pentristo nomita Seit. Seit rakontas la periodon kiam li estis knabo en kolĥozo. Pro la granda milito okazanta samtempe for de la vilaĝo, liaj du pli aĝaj fratoj estas rekrutitaj en la armeon kaj militservas ĉe la fronto. Ankaŭ ĉehejme regulaj studoj ne plu okazas. Li mem estis devigita voluntuli por laboro en la kampoj kune kun la virinoj de la vilaĝo. Li laboras kun sia juna bofratino Ĵamila, kies edzo ankaŭ militservas kaj estas poste vundita kaj enhospitaligita en fora malsanulejo. La knabo priskribas la ĉikanadon fare de la viroj restintaj en la vilaĝo al sia bela bofratino kaj siajn sentojn al ŝi. Samtempe ekestas amrilato inter Ĵamila kaj juna milithandikapulo, nomata Danijar, fakte ankoraŭ estas junulo kun trankvila kaj pripensema karaktero.
Ĉe la fino de la rakonto, la edzo de Ĵamila revenas hejmen el la fronto sed okazaĵoj ne estas glataj kaj la vivo ne revenas al la formo kiel ĝi estis. Ĵamila elektas eskapi for de la vilaĝo kun Danijar. Samtempe la rakontanto decidas forlasi la vilaĝon favore al artaj studoj en la grandurbo. Tiamaniere, la rakonto kombinas la personan elekton de la rakontanto kun la elekto de la protagonisto de la rakonto, elektoj kiuj estas en akra kontrasto al kio estas akceptita kaj atendita en la konservativa socio en kiu ili vivas.
La rakonto estas rakontita kontraŭ la fono kaj de la kulturo de kolektivismo agrikultura kiu estis ĉe sia pinto en tiu tempo, kaj de la moroj de konservativa kirgiza socio.
Tradukoj
La libro estis eldonita en Sovetunio en 1960. Poste ĝi estis tradukita al la franca kaj germana, kaj poste al ĉirkaŭ cent kvindek aliaj lingvoj.
Filmadaptigo
La libro estis transformita en filmon en Sovet-Unio en 1969. Alia filmo estis reĝisorita fare de germana reĝisoro Monica Tauber en 1994.
Est-Ceinture (stacidomo)
La haltejo provizis interkonekton kun vojoj de Gare de l'Est. Ĝi estis detruita ekde la 1960-aj jaroj.
La tereno situanta inter stacidomo kaj samnoma haltejo de tramo T3b okupas tie lokon.
Partio por la Libereco
En la balotado de 2017, la Partio por la Libereco akiris 20 sidlokojn, kio faris ĝin la dua plej granda partio en la Ĉambro de Deputitoj de Nederlando. En la balotado de 2021, la PVV descendis al tria loko kun 17 sidlokoj. ​
LA PPV kontraŭas la favoran akcepton al enmigrintoj, kaj proponis malpermesi la Koranon kaj fermi la moskeojn de Nederlando.
50PLUS
50PLUS, mallongigita kiel 50+, estas politika partio en Nederlando kiu defendas la interesojn de la emerituloj. La partio estis fondita en 2009 de Maurice Koopman, Alexander Münninghoff kaj Jan Nagel, politikisto antaŭe rilata al la Partio de la Laboro kaj al la partio Loĝebla Nederlando. Nagel estis prezidanto de la partio el 2020.
La partio havis sian unuan politikan partoprenon dum la nederlandaj provincaj balotado de 2011; dum tiuj balotadoj la partio akiris 9 sidlokojn en la Provincaj Konsilioj. En la balotado al la Nederlanda Senato de 2011, la membroj de la Provincaj Konsilioj elektis la membrojn de la menciita ento, rezultante elektita unu sidloko por la partio en la Senato. Dum la ĝenerala balotado de 2012, la partio akiris du sidlokojn. En 2017 ili akiris kvar kaj en 2021 nur unu.
BoerBurgerBeweging
BoerBurgerBeweging, BBB, Kamparan-Civitana Movado) estas agrara politika partio en Nederlando. Ĝi havas sidejon en Deventer, Overijssel. La nuntempa partiestro estas Caroline van der Plas, kiu fondis ĝin en 2019. La fondo estis reago al protestoj de agrikulturistoj kiuj okazis iom pli frue tiumonate. En la ĝenerala balotado de 2021 la partio atingis unu sidlokon en la parlamento.
JA21
La partio priskribas sin kiel partio de dekstro kaj havas kiel ĉefan celon plenigi la truon inter la Popola Partio por Libereco kaj Demokratio (VVD) de centro-dekstro kaj la plej ekstremdekstra Partio por la Libereco (PVV).
En la ĝenerala balotado de 2021 la partio atingis 2,4% de la voĉdonoj kaj tri sidlokojn en la Ĉambro de Deputitoj.
Angelika Kauffmann
Maria Anna Angelika KAUFFMANN RAA (30a de oktobro 1741 – 5a de novembro 1807), kutime konata foje kiel Angelica Kauffman, estis svisa novklasikisma pentristino, kiu havis sukcesan karieron en Londono kaj Romo. Rememorita ĉefe pro siaj verkoj de historia pentrarto, Kauffmann estis ankaŭ lerta pentristo de portretoj, pejzaĝoj kaj ornamado. Ŝi estis unu el la du inaj fondomembroj de la Reĝa Akademio de Artoj en Londono en 1768.
Kvankam Kauffman produktis multajn tipojn de arto, ŝi identigis sin ĉefe kiel histori-pentristo, nome malofta metio por virina artisto en la 18a jarcento. Historia pentrarto estis konsiderata la plej eliteca kaj monenspeziga kategorio en la akademia pentrarto dum tiu epoko kaj, sub la estreco de Sir Joshua Reynolds, la Reĝa Akademio klopodis promocii ĝin al indiĝena publiko pli interesata en komisio kaj aĉeto de portretoj kaj pejzaĝoj. Spite la popularecon kiun Kauffman ĝuis en la brita socio, kaj ŝian sukceson tie kiel artisto, ŝi estis seniluziiĝinta pro la relativa apatio de britoj al historia pentrarto. Finfine ŝi lasis Brition kaj iris al la kontinenta Eŭropo, kie historia pentrarto estis pli bone establita, tenita en pli alta estimo kaj patronigita.
Historia pentrarto, kiel difinta en akademia artoteorio, estis klasita kiel la plej alta kategorio. Ĝia temo estis la reprezentado de homaj agoj bazita sur aferoj el historio, mitologio, literaturo kaj literaturo. Tio postulis etendan lernadon pri kelkaj fakoj kiel Biblia kaj klasika literaturoj, sciaro pri artoteorio kaj praktika trejnado kiu inkludas la studadon de anatomio el nudaj maskloj. Plej virinoj ricevis malakcepton por aliro al tia trejnado, speciale al la oportuno desegni el nudaj modeloj; tamen Kauffman sukcesis trapasi la genran limon por akiri la necesan lertecon por konstrui al si reputacion kiel sukcesa historipentristo kiu estis admirita de kolegoj kaj serĉita de patronoj.
Internacia tribunalo
La Internacia Kortumo estas organo de la Unuiĝintaj Nacioj, kies statuto formas parton de ĝia konstituĉarto. Ties kompetenteco ratinae personae estas universala (ĉiuj membroŝtatoj de UN estas aŭtomate parto de la IK, kaj ankaŭ ŝtato nemembro povas esti parto).
La Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj, kreita en 1950, pritraktas aferojn rilatajn al la interpretado kaj aplikado de la Eŭropa Konvencio pri Homaj Rajtoj kaj Fundamentaj Liberecoj de 1950. La Justica Kortumo de Eŭropaj Komunumoj, kreita en 1957, kun kompetenteco ratione materiae deviga en la majoritato de kazoj kaj pli diversa ol aliaj internaciaj kortumoj.
Volt
Volt Nederland, konata ĉefe per la mallongiga nomo Volt) estas social-liberala politika partio en Nederlando. Ĝi estas la nederlanda branĉo de Volt Europa, politika movado kiu funkcias je tuteŭropa nivelo.
Volt Nederland estis fondita en Utreĥto la 23an de Junio 2018, kun Reinier van Lanschot kiel ties unua proparolanto. La partio povis starti kaj fondiĝi parte pere de donacoj de amasfinancado.
En la ĝenerala balotado de 2021 la partio atingis tri sidlokojn en la parlamento, nome por Laurens Dassen, Nilüfer Gündoğan, kaj Marieke Koekkoek.
Tharald Dybing
Tharald Dybing - naskiĝis la 16-an de aprilo 1884 en Kristiansand, la mortojaro ne konatas - estis norvega esperantisto, kiu ekde 1947 vivis en la urbo Oslo. Li esperantistiĝis en oktobro 1906 kaj aktivis en la nacia kaj internacia Esperanto-movado, interalie estante aktiva membro de la Internacia Cseh-Instituto. Ankaŭ dum la malfacilaj jaroj de la dua mondmilito li aktivis, kiam la armeo de nazia Germanio okupis Norvegion, kiu aparte kontraŭis (inter alie) ĉiujn Esperanto-aktivaĵojn. Tharald Dybing frue perdis sian edzinon, sed havis kvar infanojn kun multaj knabaj kaj knabinaj nepoj kaj pranepoj. En aŭgusto 1960, jam 76-jara, li ankoraŭ estis la iniciatinto kaj animo de unuafoja internacia feria semajno, kie kunvenis 40 esperantistoj el 5 landoj en popola altlernejo meze en la bela Gudbrandsdalen, grandega valo en la koro de Norvegio. Ekde 1969 li estis honora membro de Norvega Esperantista Ligo.
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Arzén Cserépy
Arzén Cserépy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Venezuelo.
DENK
DENK (en nederlanda: [dɛŋk]; nederlanda vorto por "pensu" kaj turka por "egaleco") estas politika partio de Nederlando. ​
Ĝi estis fondita de Tunahan Kuzu kaj Selçuk Öztürk, du membroj turk-nederlandaj de la Ĉambro de Deputitoj de Nederlando, post foriri el la Partio de la Laboro la 13an de Novembro 2014.
En la parlamentaj  balotadoj de 2017 kaj 2021, Denk atingis tri sidlokojn, sekurigante, ke Kuzu kaj Öztürk restu en la parlamento kun la novalveninto Farid Azarkan, kiu estas fakte la aktuala estro de la partio. Oni konsideras, ke la partio reprezentas la rajtojn de la enmigrinta loĝantaro, speciale de tiu de turka deveno en Nederlando.
93061 Barbagallo
93061 Barbagallo estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de Mariano Barbagallo (1933–2005), bona patro de kvar infanoj, emeriĝinta bankisto, iama kolego kaj amiko de Ermes Colombini, unu el la malkovrintoj de tiu ĉi malgranda planedo.
Haveno de Roterdamo
La Haveno de Roterdamo estas la plej granda haveno de Eŭropo. Ĝi estas ĉe la urbo Roterdamo en Nederlando. Ekde 1962 ĝis 2004 ĝi estis la plej aktiva haveno de la mondo, aktuale superita nur de la Haveno de Singapuro kaj sekve de la Haveno de Ŝanhajo. En 2011, Roterdamo estis la dekunua haveno de konteneroj plej granda laŭ kvanto de manipulataj TEU ​ (2009: deka; 2008: naŭa, 2006: sesa). En 2012, Roterdamo estis la sesa haveno plej granda laŭ nombro de kargotunoj. ​
Kovrante areon de ĉirkaŭ 105 km², la Haveno de Roterdamo etendiĝas sur longo de 40 kilometroj. Ĝi estas komponita de la havena zono apartenanta al la historia urbokerno, inklude Delfshaven; la komplekso Maashaven-Rijnhaven-Feijenoord; la havenoj ĉirkaŭ Nieuw-Mathenesse; Waalhaven; Vondelingenplaat; Eemhaven; Botlek; Europoort, trans la Calandkanaal, Nieuwe Waterweg kaj Scheur (tiuj du laste menciitaj estas fakte pluigoj de Nova Mozo); kaj la rekuperita zono de Maasvlakte, kiu etendiĝas al la Norda maro.
Roterdamo estas en tre grava strategia areo, kunfluejo de la riveroj Rejno kaj Mozo. Tiu situo faris la urbon historia komuniknodo kiu veturigas la interŝanĝon de varoj inter Eŭropo kaj la cetero de la mondo, pere de riveraj, ŝoseaj kaj fervojaj ligiloj, kaj ĉefe transmare.
Norma Horzono de Filipinoj
La Norma Horzono de Filipinoj, Philippine Standard Time, Pamantayang Oras ng Pilipinas, mallonge PST aŭ PhST ), ankaŭ nomata angle Philippine Time (PHT), estas la oficiala horzono en la Filipinoj. La horzono estas konstante UTC+08:00; la lando (nun) ne uzas someran tempon. Ĝi koincidas kun tiu de Okcidenta Aŭstralio, Centra Indonezio, Malajzio, Tajvano, Ĉinio kaj Mongolio.
Partio por la Bestoj
La Partio por la Bestoj (en nederlanda Partij voor de Dieren, PvdD, prononco, "Partio por la bestoj") estas nederlanda politika partio fondita en 2002, kiu celas protektadon de bestaj rajtoj kaj plibonigon de la bestoprotektado. ​. Ĝi estas fondomembro de la eŭropa partio Besta Politiko en EU, naskiĝinta en 2002. Kaj en la Eŭropaj balotoj 2014 kaj kvin jarojn pli poste en la Eŭropaj balotoj 2019 la malgranda partio sukcesis akiri po unu sidlokon en la Eŭropa Parlamento.)
Ili memdeklaras sin kiel partio centrita ne nur al unusola afero. Dekomence la partio konsideriĝis kiel atesta partio, kiu ne intencis akiri politikan povon, sed defendi siajn kredojn, ​ sed en 2010 ĝi akiris du sidlokojn en la ĝenerala balotado kaj ekde tiam ĝi klopodis akiri pliajn por etendi sian lukton por la rajtoj de bestoj. En la ĝenerala balotado de 2017 ili atingis kvin sidlokojn kaj en 2021 ses.
El partio ricevis la balotan apogon por la parlamenta balotado de la 22-a de novembro 2006 de nombraj nederlandaj famuloj, kiel la verkistoj Maarten 't Hart kaj Jan Wolkers. Ekde la 30-a de novembro 2006, Marianne Thieme kaj Esther Ouwehand estas membroj de la parlamento de tiu partio.
Zoltán Nemere
Zoltán Nemere, laŭ hungarlingve kutima nomordo Nemere Zoltán estis hungara skermisto (spadisto, rapiristo), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, dentkuracisto.
Sporta kariero
Zoltán Nemere komencis skermi en 1958. Inter 1963-1971 li estis membro de la hungara nacia teamo, dum li estis hungara ĉampiono sesfoje. En universiado li estis la unua teame kaj individue en 1965. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1964 kaj Somera Olimpiko 1968 kun 2 oraj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje. Li skermis plu ankaŭ en Okcidenta Germanio inter 1972-1980.
Pellestrina
Pellestrina estas insulo en la Adriatiko. Ĝi estas la plej suda de la tri mallarĝaj insuloj kiuj disigas la Venecian laguno n de la malferma maro. Politike ĝi apartenas al la urbo Venecio. Ilia loĝantaro egalas al proksimume 3700 homoj.
Geografio
Pellestrina etendiĝas sude de la Lido (apartigita de ĝi per la Malamocca Kanalo) en suda direkto ĝis ĝuste antaŭ Chioggia. Malgraŭ la longo de 11 km, la areo de la insulo egalas nur al 2 km² ĉar ĝi estas tre mallarĝa - nenie ĝi estas pli larĝa ol kelkaj 100 metroj.
La insulo estas protektata kontraŭ la forto de la ondoj per grandaj ŝtonoj kaj surirebla murego ( nomata murazzi ) farita el istriaj marmoraj blokoj, kiuj estas kunligitaj per puculan- cemento (vidu: pucolano ). La murego estas alta ĝis 10 metroj. Ĝi falas abrupte je la laguna flanko. La bazo larĝas proksimume 14 metrojn kaj longas 15 kilometrojn.
Ekster la muroj ĝis lastatempa pasinteco, erozio lasis nur klifaron, ĝis per sistemo de transversaj brosegoj metitaj laŭ regulaj intervaloj, la origina medio estis restarigita. Estiĝis granda sabla plaĝo kiu preskaŭ duobligis la surfacon de la insulo.
Laŭ la censo de 2019 sur la insulo estis 3.682 konstantaj loĝantoj el kiuj proksimume tri kvaronoj en la ĉefa vilaĝo Pellestrina en la sudo kaj unu kvarono en San Pietro in Volta en la nordo. Tria malgranda vilaĝo estas la hospitalo Santa Maria del Mare ĉe la norda fino kun cento da loĝantoj.
Aliaj malgrandaj setlejoj estas Portosecco kaj Cà Roman kie troviĝas natura rezervejo de la Itala Ligo por Birdprotektado (Lega Italiana Protezione Ucelli).
Historio
La nomo Pellestrina devenas de la malnova nomo Pristene (latine: Portus Prestenae).
La insulo Pellestrina estis dauxre loĝata, kiel la aliaj setlejoj de la laguno, sekve al la barbaraj invadoj, kiuj devigis la loĝantojn de la landinterno rifuĝi en pli sekuraj lokoj. Eble origine loĝataj de fiŝkaptistoj, la padovanoj kiuj fuĝis de Monselice ekloĝis tie komence de la 6-a jarcento. La ĉefa centro estis Albiola, menciita unuafoje en dokumento el 840, kiu staris ĉe la nuna San Pietro in Volta. Tiam la marbordo estis dividita en du per la haveno, kiu korespondis al la riverbuŝo de la Medoacus Minor, antikva branĉo de la rivero Brenta. Norde estis la strando de Albiola kaj sude tiu de Pellestrina.
-ac-
Eksteraj ligiloj
Sprachaufbau des Esperanto Esperanto vocabulary
Pellestrina
Historio
Pro serio da plejparte nekonataj eventoj Albiola kadukiĝis kaj la natura haveno estis enterigita (tial la nuna nomo Portosecco = seka haveno), kunigante tiel la du insulojn.
La postaj setlejoj, konstruitaj pli interne sur la insulo, estis tute detruitaj dum la Chioggia Milito inter Venecio kaj Genovo (1378-1381). Sekve la doĝo Andrea Contarini komencis rekonstruigi la setlejojn. Precipe kvar familioj (Busetto, Vianello, Zennari, Scarpa) sukcesis fari la insulon denove loĝebla, kaj nek la pesto-epidemio de 1630 nek du gravaj inundoj sukcesis forpeli la novajn loĝantojn. Per ne ĉiam libervola koloniigo oni provis plie revivigi la insulon.
La konstruado de la murego murazzi komenciĝis en aprilo 1744 sub la regado de Doĝo Pietro Grimani kaj daŭris ĝis 1781. La ideo kaj la planoj venis de Patro Vincenzo Coronelli (1716); la arkitekto estis Bernardo Zendrini. La konstruokostoj estis proksimume 20 milionoj da frankoj. Surskribo sur la muro fiere raportas: "Ansu romano, aere Veneto" - kun roma aŭdaco, koste de Venecio. Antaŭ la konstruado de la murazzi, la insulo estis nur feble protektita per simpla amasigado de tero, sablo kaj gruzo inter lignaj fostoj.
La malbonaj kondiĉoj de la pasinteco kaj la ripetiĝantaj ŝtormaj ondegoj ne permesis al la Pellestrinanoj postlasi grandajn konstruaĵojn. Tial sur la insulo ne estas rimarkindaj konstuitaj vidindaĵoj.
La 4-an de novembro 1966 okazis la plej alta inundo (akvo alta) iam registrita en Venecio kaj la muregoj de Pellestrina ne rezistis al la atako de la ondoj kaj disŝiris. La loĝantoj de la insulo fuĝis per boato al la Lido. La 14-an de novembro 2019 pro fortaj pluvoj kaj malbona vetero, denove okazis simila situacio kiel en 1966 kun alta akvo kaj konsekvenca izolado de la ĉeftero.
Ekonomio
La nunaj loĝantoj vivas de fiŝ- kaj mitulkaptado kaj de turismo. Neleĝa fiŝkaptado estas ankaŭ reproduktejo por neleĝaj praktikoj, kiuj, pro sia agresemo, ankaŭ detruas la subteraĵon de la laguno. Ĉi tio ankaŭ estas la temo de unu el la Veneciaj krimo-romanoj de Donna Leon ( La Leĝo de la Laguno ), kies ĉefa scenejo estas la insulo Pellestrina.
ING Grupo
La Grupo ING (ING Groep) estas nederlanda multnacia banka kaj financserva korporacio en Amsterdamo. Kun totala havaĵo de 1.1 mil bilionoj da usonaj dolaroj, ĝi estas unu el la plej grandaj bankoj en la mondo, kaj rangas inter la 30 plej grandaj bankoj tutmonde. Ĝi estas inter la dekkvin pintaj en la listo de plej grandaj eŭropaj kompanioj laŭ enspezo.
Pellestrina
Ekonomio
Dum la lastaj jaroj kreskis precipe la bicikla turismo. Ekzistas bicikla vojo de Chioggia tra Pellestrina, sekve laŭ la Lido kaj la insulo Sant'Erasmo al Punta Sabbioni sur la kontinento. Ekzistas pramkonekto al Chioggia kaj buslinio kiu konektas la insulon kun la Lido.
ING Grupo
ING estas la nederlanda membro de la Inter-Alfa Grupo de Bankoj, kooperativa konsorcio de 11 elstaraj eŭropaj bankoj. Ekde la kreado en 2012, ING Banko estas membro en la listo de tutmondaj gravaj bankoj.
-ed-
-ed- estas faka sufikso en Esperanto, uzata en la taksonomio de zoologio post la tipa membro de la zoologia familio: cervo → cervedoj = "la familio de cervosimilaj bestoj”, kamelo → kameledoj. Oni uzu -ed-, kiu respondas al la latina (plurala substantiva) sufikso -aceae, nur laŭ la internaciaj zoologiaj nomreguloj. Povas esti preferinde rigardi tiajn vortojn kiel nekunmetitajn.
ING Grupo
En 2020, ING havis 53.2 milionojn da klientoj en pli ol 40 landoj. La kompanio estas komponanto de la borsa indico Euro Stoxx 50. La longdaŭra ŝuldo de la kompanio en Decembro 2019 estis de 150 mil milionoj da eŭroj.
Nacia Memorhalo por la Militmortintoj de Israelo
La Nacia Memorhalo por la Militmortintoj de Israelo (היכל הזיכרון הממלכתי לחללי מערכות ישראל) estas nacia monumento por ĉiuj soldatoj, kiuj perdis sian vivon establante kaj defendante Israelon. La monumento estis kreita sur la Monto Herzl por havigi centran lokon de pilgrimado al ĉiuj koncernaj familioj por memorfesti siajn perditajn amatojn. Ĉiutagaj memoraj servoj estas okazigitaj por honori la datrevenon de la morto de ĉiu soldato. La ekstero de la halo montras la topografion de la ĉirkaŭa monta pejzaĝo. La Memorhalo malfermiĝis la 30an de aprilo 2017. Ĝi memorfestas ĉiujn militajn israelajn viktimojn de militoj kaj judaj batalantoj de 1860 ĝis hodiaŭ.
-ed-
Eksteraj ligiloj
Sprachaufbau des Esperanto Esperanto vocabulary
ING Grupo
ING estas mallongigo de Internationale Nederlanden Groep (Internacia Nederlanda Grupo). La oranĝa leono en la logoo de ING aludas al la nederlanda deveno de la grupo.
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Cubel
Cubel [kuBEL] estas municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Cubel estas municipa teritorio en la okcidento de la komarko Daroka Kamparo. Ĝi estas nordokcidente de la Lageto Gallocanta kaj oriente de la rivero Piedra. Ĝenerale ĝi limas kun Atea (NE), Orcajo (NE), Used (9 km, SE), Torralba de los Frailes (8 km, S), Aldehuela de Liestos (7 km, SW), Abanto (7 km, NW) kaj Pardos (senhoma) (5 km) proksime de la limo kun la provinco Gvadalaĥaro. Ĝi estas ĉe la montaro Sierra de Santa Cruz de la Iberia Sistemo kaj je 2 km de la loĝloko estas la lageto Guialguerrero.
La loĝloko Cubel mem estas je 112 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 24 km de Daroca, je 1 108 msm. Ĝi estas tute inter Acered nordoriente kaj Abanto nordokcidente; krome pli sude estas la Lageto Gallocanta.
Historio
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Cubel kie oni malaltiĝis el 726 loĝantoj en 1950 ĝis nunaj 146 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la baroka preĝejo kun kastelturo, ermitejo kun retablo de la 15-a jarcento, moderna municipa distro-sportejo kaj naturaj lokoj.
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Sněžné (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Sněžné (ankaŭ Sněžné v Orlických horách, Sneschney) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Rychnov nad Kněžnou sur limo de PPR Orlica montaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1534.
Gyula Rochlitz
Biografio
Gyula Rochlitz devenis el saksa familio. Li akiris arkitekturan diplomon en TU Wien, poste li estis arkitekto en Pest (urbo). Dum la hungara revolucio de 1848 li batalis, post la falo en 1849 li rifuĝis al eksterlando. Baldaŭ li hejmenvenis kaj li estis arkitekto ĉe Hungaraj Ŝtafervojoj, kie li projektis plurajn gravajn konstruaĵojn. Li ricevis signifan reĝan premion.
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 1980
La olimpiko estis ombrigita pro tio, ke multaj okcidentaj ŝtatoj bojkotis ĝin pro la invado de la sovetunia armeo al Afganio en decembro 1979 - la aŭstralianoj ne sekvis tiun bojkoton, nur sendis malpli da sportistoj ol kutime kaj proteste ne uzis la flagon de Aŭstralio kiel simbolo, sed la olimpikan flagon, kiu aparte forte simboligu pacon precipe inter ŝtatoj.
Flagoportantoj Denise Boyd (atletiko) kaj Max Metzker (naĝado), unuafoje en la historio de la teamoj du sportistoj dividis tiun honoron, portis la olimpikan flagon en la malferma festo anstataŭe de la nacia flago. Landoj marŝis laŭ la rusa alfabeto, kaj Aŭstralio estis do dua en la parado de nacioj, post Grekio, kiu tradicie gvidas la marŝon ekde 1928.
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Voronivka (Sumskij rajon)
Voronivka (Воронівка) estas vilaĝo en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
Taoufik Jelassi
Taoufik Jelassi (elp. Tawfik Jelassi ,araba: توفيق الجلاصي, naskiĝis la 17-an de oktobro 1957 en Monastir) estas tunezia universitata profesoro kaj tunizia politikisto kiu en 2021 fariĝis vic-ĝenerala direktoro ĉe Unesko, respondeca pri la sektoro komunikado kaj informado. Kiel akademiano liaj esploroj temas pri cifereca komerca transformado kaj gvidado en turbulaj tempoj. Li publikigis multajn librojn kaj esplorartikolojn, kaj instruis grandskale pri Majstro pri Komerca Administrado kaj administraj edukprogramoj ĉirkaŭ la mondo.
Akademia kariero
Tawfik Jelassi diplomiĝis ĉe ISG Tunizo. Li obtenis magistrecon en Komputado-sciencoj aplikata al administrado (MIAGE) ĉe la Universitato de Parizo-Dauphine kaj en la sama universitato ankaŭ Diplomon de Superaj Studoj (DEA) en Komputado por organizoj  (1978-1982). Tawfik Jelassi ankaŭ ricevis doktorecon pri Management Information Systems (MIS) ĉe la Universitato de Novjorko (1982-1985). Ekde 2015 Tawfik Jelassi estas Profesoro pri Strategio kaj Teknologia Administrado kaj Programa Direktoro ĉe la IMD-Komerca Lernejo en Laŭzano (Svislando) kaj ekde 2020 ankaŭ vizitanta profesoro ĉe aivanticity.ai., franca privata altlernejo.
Ministro
Inter 2014-2015 li estis ministro de supera edukado, scienca esplorado kaj informteknologioj kaj informato en la registaro Jomaa (la registaro de demokrata transiro en Tunizio.de la 29-a de januaro 2014 ĝis la 6-a de februaro 2015).
Unesko
En aprilo 2021, fariĝinta vic-ĝenerala direktoro de Unesko li respondecas pri sektoro kiu kovras la ciferecan transformadon, la ciferecan novigon, la socion de la scio, la paroliberecon kaj la rolon de la informteknologioj kaj de la komunikado en la estonteco de la edukado.
Esperanto
Taoufik Jelassi sendis salutleteron al la 2-a Virtuala Kongreso de Esperanto, en kiu li menciis, ke "Unesko estas feliĉa kaj fiera labori flanke de UEA ekde jardekoj por antaŭenigi la kulturan kaj lingvan diversecojn [...] por konstrui kaj fortigi pacon".
Honoroj
D-ro Jelassi ricevis multajn akademiajn premiojn en Usono kaj Eŭropo kaj ankaŭ du naciajn ordonojn de la tunizia prezidento: 'Commandeur de l'Ordre de la République ' kaj 'Chevalier de l'Ordre du Mérite dans le domaine de l'éducation et des sciences'. Krome li riecvis dek kvin internaciajn honorajn distingojn.
Béla Rerrich
Béla Rerrich [reriĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rerrich Béla estis hungara arkitekto, pejzaĝarkitekto, arkitekto pri eksteraj spacoj, altlerneja instruisto. Lia samnoma filo estis Béla Rerrich (pli juna).
Béla Rerrich naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Taoufik Jelassi
Notoj kaj referencoj
Tiu ĉi traduko estas parta aŭ tuta traduko de la samtitola artikolo en la franclingva vikipedio, listo de aŭtoroj.
Béla Rerrich
Biografio
Béla Rerrich komence estis pentristo-lernanto de Simon Hollósy en Artistkolonio de Nagybánya (1898), poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1903. Lia plej grava instruisto estis Samu Pecz. Li estis samloke asistanto de Pecz (1903-1905). Inter 1906-1908 li studis pejzaĝarkitekton en Versailles kaj en Parizo li laboris ĉe en:Édouard André, pli poste en Anglio ĉe en:Thomas Hayton Mawson. Hejmenveninta en 1908 li estis pioniro de la geometriaj ĝardenoj, patro de la hungara pejzaĝarkitekto. Ekde 1908 ĝismorte li instruis en la ĝardena instituto, inter 1918-1923 li estis ankaŭ institutestro.
Taoufik Jelassi
Eksteraj ligiloj
(en) Dr. Tawfik Jelassi, UNESCO Assistant Director-General for Communication and Information, YouTube
Julien Clémençot, «Tawfik Jelassi», jeuneafrique.com, la 19-an de majo 2009
Aldehuela de Liestos
Geografio
Aldehuela de Liestos estas municipa teritorio en la okcidenta pinto de la komarko Daroka Kamparo kun Cubel kaj Torralba de los Frailes oriente. Ĝi estas nordokcidente de la Lageto Gallocanta kaj ĉe la rivero Piedra. Ĝenerale ĝi limas (de nordo laŭhorloĝe) kun Cubel, Torralba de los Frailes, Tortuera kaj Cimballa.
La loĝloko Aldehuela de Liestos mem estas je 121 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, proksime de la limo kun la provinco Gvadalaĥaro, je 980 msm. Ĝi estas tute inter Torralba de los Frailes sudoriente kaj Cimballa nordoriente; krome tre proksime laŭ rekta linio estas Cubel, sed sen rekta alireblo.
Historio
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Aldehuela de Liestos kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 52 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.