cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miĥail Krasnocvetov
Biografio
La li estis arestita kaj akuzita pri kontraŭrevolucia agado, kiun li kvazaŭ plenumis ene de sia paroĥo kune kun aliaj paroĥanoj kaj klerikoj kadre de la tiel nomata "afero de ekleziuloj". Estas registritaj du protokoloj de lia pridemandado, datitaj je la kaj la. Grava diferenco inter liaj subskriboj supozigas ke li estis turmentita. En leteroj al la familio li skribis ke li neniam forlasos la pastrecon kiu estas lia destino. La li estis kondamnita al morto. La li estis mortpafita en la terkeloj de NKVD-sidejo en strato Respubliko en Tjumeno. Kadre de la "afero de ekleziuloj estis arestitaj 36 homoj, el kiuj 35 estis mortpafitaj (inkluzive 17 klerikojn) kaj unu malliberigita por 10 jaroj.
Vladimir estis kontuzita ĉe fronto; Rostislav estis militkaptita, sed sukcesis fuĝi — ambaŭ postvivis la militon. Irina kiel rentgeno-teknikisto eklaboris en hospitalo en la urbo Zagorsko kaj poste al ŝi transloĝiĝis Maria. Ŝi pasigis sian tempon plejparte pentrante ikonojn por si mem kaj preĝante. En 1970 ŝi monaĥiniĝis sub sia nomo kaj en 1971 forpasis.
Posteuloj
Miĥail Krasnocvetov edziĝis en 1907 al Maria Nikolajevna Davidova (Мария Николаевна Давыдова), kiu devenis el nobela familio. Ŝi finis junulinan pensionaton kaj muziklernejon de Vidler kiel pianistino. Ŝi instruis en orfejo de A. A. Baĥruŝin, kie organizis knaban preĝejan ĥoruson.
Ili havis ses infanojn (4 naskiĝis antaŭ la revolucio) : Vladimir (en 1937 li havis 17 jarojn), Vadim (14), Rostislav (24), Grigorij (29), Irina (27), Tatjana (21). Krom Rostislav mortinta en 1951, ĉiuj liaj filoj (Grigorij, Vladimir kaj Vadim), iĝis pastroj. Ilia unua filino Galina mortis pro meningito.
Lia nepo Pavel Krasnocvetov (la — la ) estis nomita omaĝe al Sankta Paŭlo de Obnora, kies memortago koincidas kun lia naskiĝtago laŭ la julia kalendaro. Li servis kiel pastro en Berlino, kie li prizorgis ĉiujn ortodoksajn paroĥojn de Germanio (1964-1970), Finnlando (1975-1981), Vieno (1982-1986). En 1996 li iĝis preĝejestro de la Katedralo de Kazana Dipatrino en Sankt-Peterburgo, kie li establis paroĥon kaj restarigis religian vivon. Li vizitis Tjumenon en 2002 kaj diservis en la preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj. Li havis tri filojn: Grigorij iĝis pastro, filino edziniĝis al pastro kaj transloĝiĝis kun li al Toronto (Kanado) kie li servas, nepino Maria edziniĝis al legisto de la Katedralo de Kazana Dipatrino.
Lia pranepo Grigorij Krasnocvetov (la — la ), filo de Pavel Krasnocvetov, de 1990 servis kiel pastro en Roterdamo (Nederlando). En 1993 li iniciatis konstruadon de la preĝejo de Aleksandr Nevskij en Roterdamo (Nederlando) kiu estis malfermita en 2004 kaj iĝis la unua rusa ortodoksa preĝejo en la urbo. Li iĝis ĝia preĝejestro kaj ekde 2005 servis ankaŭ kiel pastro por ĉiuj ortodoksaj malliberuloj en Nederlando.
Lia pranepino Maria Kamenjaka (n. 1959) publikigis en 2015 en Interreto rememorojn "Portreto de mortpafita praavo" (Прадеда расстрелянного лик...) kaj biografion de sia praavino "Mia praavino" (Моя прабабушка) kaj dediĉis al sia praavo plurajn poemojn ".
Distrikto Ilan
La distrikto Ilan aŭ Jilan - ĉine 宜蘭縣, latinliterigo per Wade-Giles I²-lan², pinjine Yílán - estas unu el nuntempe 13 distriktoj de la insula ŝtato Tajvano, kaj unu el 11 distriktoj de la provinco Tajvano. Ĝi situas en la norda oriento de la ĉefa insulo. Laŭ la stato de la jaro, en la tajvana provinco sume vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ontiñena
Ontiñena [ontiNJEna] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Bajo Cinca (kies ĉefurbo estas Fraga) apartenanta al la suda parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordokcidento de la komarko Bajo Cinca, nordokcidente de la teritorio de Ballobar. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Fraga. Ĝi estas preskaŭ ĉe la fino de la valo de la rivero Cinca.
La loĝloko Ontiñena (215 msm) estas je 75 km de Huesko, provinca ĉefurbo, sur la dekstra bordo de la rivero Alcanadre.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca) kaj ili lasis ankaŭ la nomon de la rivero Alcanadre. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo.
Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro.
Dum la 12-a jarcento kaj ĉefe dum la 13-a jarcento diversaj aragonaj reĝoj donis (kaj rericevis) la lokon kaj la kastelon al la monaĥejo de Sijena en jam 1194 kaj tio estis konfirmita de la papo Inocento la 3-a En 1610 ĝi estis ankoraŭ de la monaĥejo de Sijena. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
En 1845, laŭ Madoz, Ontiñena havis 130 domojn, urbodomon, prizonon kaj lernejon.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Ontiñena: oni malaltiĝis el 1 883 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 514 loĝantoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo. La ĉefa aktiveco de la valo de la rivero Cinca estas irigacio, precipe de maizo, sunfloroj, luzerno, plantejoj de fruktarboj (persikoj kaj pomoj) kaj legomoj (por propra konsumado).
Ĉinio en la Somera Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Ĉina Olimpika Komitato (ĉine tradicie 中國奧林匹克委員會).
Capitão Falcão
Capitão Falcão, aŭ Kapitano Falko, estas filmo kaj miniseria komedio de 2015 reĝisorita de João Leitão. Ĉefroluloj estas Gonçalo Waddington, David Chan Cordeiro kaj José Pinto.
Saint-Gor
(jen france, okcitane Sengòr) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Capitão Falcão
Sinopsis
Kapitano Falko rakontas la historion de patriota portugala superheroo servanta al la Nova Ŝtato en la batalo kontraŭ la "ruĝa minaco". Ĝi estas komedio pri prikomunisma paranojo en la tagoj de la militista reĝimo en Portugalio. La agado de la filmo okazas en la 60-aj jaroj.
Montro en Esperantujo
La filmo estis montrita kun subtekstoj unue en la SAT-kongreso de 2019 en Barcelono.
Lambruisse
(jen france, okcitane Lambrueissa) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
Le Vignau
(jen france, okcitane Lo Vinhau) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĉiuj amas Rejmond-n
Everybody Loves Raymond estas serialkomedia televida serio kiu gajnis Emmy premio por plej bona komediserio kaj kiu estis tre populara en Usono komence de la mezaj 1990-aj jaroj.
Ĝi estis elsendita dum naŭ sezonoj sur la CBS televida-reto, la plej granda parto de tiuj sezonoj viciĝis inter la dek plej spektitaj programoj en Usono kaj en la cetero de la mondo.
La serio estas bazita sur komedispektaklo de ĝia ĉefrolula stela aktoro, Ray Romano, kaj ĝia scenaro sekvas la vivojn de Ray Barron kaj de liaj familianoj, kiu estas familio de itala deveno. Ray vivas kun sia edzino Debra kaj liaj tri infanoj: plej aĝa filino Ellie kaj ĝemeloj Mikaelo kaj Jeffrey. Liaj gepatroj Marie kaj Frank vivas fronte de li, kaj lia frato Robert, kiu poste geedziĝas kun Amy, kunloĝas kun ili.
Intriga resumo
La serio traktas la vivon de Ray Barron, sporta raportisto por la News Day gazeto, en la urbo Lynbrook, Longinsulo, Novjorko. La serio estas bazita sur la vivo kaj sperto de la stelo de la serio Ray Romano kaj lia komediospektaklo, la geedzeca vivo de Ray kun sia edzino Debra, kiu estas plejparte dommastrino, kaj kreskigas siajn tri infanojn
Saint-Cricq-Villeneuve
(jen france, okcitane Sent Cric-Vilanava) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Le Sen
(jen france, okcitane Lo Sen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ballobar
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordo de la komarko Bajo Cinca, norde de la teritorioj de Fraga kaj de Candasnos, dum norokcidente estas Ontiñena. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Fraga. Ĝi estas preskaŭ ĉe la fino de la valo de la rivero Cinca.
La loĝloko Ballobar (154 msm) estas je 93 km de Huesko, provinca ĉefurbo, sur la dekstra bordo de la rivero Alcanadre, kiu tuj kuniĝas kun la rivero Cinca, kies akvoj iras al la Akvorezervejo de Ribarroja.
La municipa teritorio estas trapasata per la ŝoseo A-131, kiu ebligas komunikadon kun Ontiñena nordokcidente kaj Velilla de Cinca kaj Fraga sudoriente; trans la rivero Cinca paralele al la ŝoseo A-131 iras la ŝoseo A-1234 kiu komunikas Osso de Cinca kun Zaidín. Sude la rivero Ebro retenas sian akvon en la Akvorezervejo de Mequinenza.
Historio
Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro.
Dum la 12-a jarcento kaj ĉefe dum la 13-a jarcento diversaj aragonaj reĝoj donis (kaj rericevis) la lokon kaj la kastelon al la monaĥejo de Sijena kaj al diversaj senjoroj, inter kiuj menciindas la grafino de Urgel Constanza, Geraldo de Cabrera, Guillén de Moncada, Pedro Benvibre, alia Guillén de Moncada ktp.
La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
En 1845, laŭ Madoz, Ballobar havis 360 domojn, du placojn, lernejon, kvararkan ponton super la rivero Alcanadre kaj 318 lokanojn.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Ballobar: oni malaltiĝis el 2 389 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 864 loĝantoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo. La ĉefa aktiveco de la valo de la rivero Cinca estas irigacio, precipe de maizo, sunfloroj, luzerno, plantejoj de fruktarboj (persikoj kaj pomoj) kaj legomoj (por propra konsumado).
Tibor Tatai
Tibor Tatai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Tatai Tibor estas hungara kanuisto, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto.
Ballobar
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
32104 Emmarainey
32104 Emmarainey estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.
Tibor Tatai
naskiĝis la en Pöse.
32104 Emmarainey
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan esploran sciencistinon Emma Rainey de la Johns Hopkins Applied Physics Laboratory kaj aninon de la Enketa Teamo de DART. Ŝia esploro centriĝas sur temoj de planeda defendo, inklude la simulon de devojigo de la alfrapontoj, la integritan modeligon de la proceduroj kaj la komprenon pri la alfrapaj danĝeroj.
Tibor Tatai
Biografio
akiris trejnistajn diplomojn en 1969 kaj 1986 en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto.
Kalvinana preĝejo (Százhalombatta)
La kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en urbo Százhalombatta (Hungario).
Historio
Planoj de la moderna kirko estis kreitaj en 1996 fare de József Finta. La fundamenta ŝtono estis metita post 2 jaroj.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la ĉefplaco en korto. Formo de la kirko estas eksterordinara. La navo estas etaĝa kaj oklatera, kiel "stelo de Kalvino". Sur la etaĝo kuŝas loko de la diservo, kie la sidlokoj estas seĝoj. Teretaĝe la pastraj oficejo kaj loĝejo, gastĉambro, garaĝo kaj la kunvena ĉambro situas. La alta kaj svelta kampanilo situas aparte kaj duetaĝa koridoro ligas la la sonorilturon kaj la navon. La 2 sonoriloj en la turo estis kreitaj en 1999.
En la korto skulptaĵo troviĝas honore al la herooj en 1848.
Attila Szabó (kanuisto)
Attila Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Szabó Attila Ferenc estis hungara kanuisto, olimpiano, trejnisto. Lia familia nomvarianto estis Rausz-Szabó [raus].
Attila Szabó naskiĝis la en Eger.
Biografio
Attila Szabó maturiĝis en 1981 en Budapeŝto. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Universitato de Budapeŝto en 1994, sportgvidantan diplomon en sportfakultato de Universitato Semmelweis en 2003, sportpedagogian diplomon en Universitato de Pécs en 2009. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 2000. Li edziĝis en 1986, lia edzino naskis 2 filojn kaj solan filinon.
Sporta kariero
Attila Szabó estis kanuisto inter 1977–1996, dum li estis hungara ĉampiono 16-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 sen medalo, sed en mondĉampionumoj li estis la unua resume kvinfoje en 1991, 1993-1995 ĉiam teame. Lia plej konata edzo estis István Vaskuti. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto ekzemple de Gábor Fürdök, Csaba Hüttner, Márton Joób, Ferenc Novák (kanuisto), Imre Pulai, Attila Vajda.
Mallemoisson
(jen france, okcitane Malameisson) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Digne-les-Bains kaj al la kantono .
Candasnos
Candasnos [kanDAsnos] estas municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Bajo Cinca (kies ĉefurbo estas Fraga) apartenanta al la suda parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko Bajo Cinca, ĉirkaŭata oriente kaj sude de la teritorio de Fraga kaj norde de Ballobar, dum okcidente estas Peñalba. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Fraga. Ĝi estas ĉe la fino de la valo de la rivero Cinca.
La loĝloko Candasnos (283 msm) estas je 97 km de Huesko, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas trapasata per la paga aŭtoŝoseo AP-2 kaj per la aŭtoŝoseo N-2, kiu ebligas komunikadon kun Peñalba kaj Bujaraloz okcidente kaj Fraga oriente; krome la ŝoseo A-2214 ebligas komunikadon kun Ontiñena.
Sude la rivero Ebro retenas sian akvon en la Akvorezervejo de Mequinenza. La municipa teritorio estas precipe ebena, kun kelkaj altaĵoj kaj disaj rojravinoj, transire inter la arida zono de Monegros kaj la fekunda valo de la rivero Cinca. La altitudo de la municipo gamas inter 448 m nordokcidente (Las Huegas) kaj 160 m ĉe la bordo de la rojo Valcuerna, sude.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca). Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo.
Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro.
En Aprilo 1188 la reĝo Alfonso la 2-a donis al la monaĥejo de Sijena kaj al sia edzino Sanĉa la lokon Candasnos, tiam en Monegros, por reloĝado kaj li markis limojn. ​ En la 25an de Majo 1209 la reĝo Petro la 2-a de Aragono donis Candasnos al la monaĥejo de Sijena, per samaj terminoj. ​ En 1211 Sibila de Eril vendis al Sijena la lokon Candasnos kiun estis doninta al ŝia familio la reĝo Alfonso la 2-a kaj tio estis konfirmita de la reĝo Petro la 2-a.
En Januaro 1217 la monaĥejo de Sijena donis la teritorion de Candasnos al 37 loĝantoj por kultivado de teroj kontraŭ jara impostado. La limoj estis fiksitaj de la reĝo Petro la 2-a inter Fraga kaj Sijena. En la 15a de decembro 1234 la reĝo Jakobo la 1-a de Aragono donis al Ramón Berenguer de Áger la feŭdon kiun li havis en Candasnos. La 8an de junio 1257 Jakobo la 1-a de Aragono donis Candasnos al Raimundo de Borja.
En 1610 la loko estis denove de la monaĥejo de Sijena. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
En 1845, laŭ Madoz, Candasnos havis 130 domojn, lernejon kaj 222 lokanojn.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo. La ĉefa aktiveco de la valo de la rivero Cinca estas irigacio, precipe de maizo, sunfloroj, luzerno, plantejoj de fruktarboj (persikoj kaj pomoj) kaj legomoj (por propra konsumado).
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
Saint-Agnet
(jen france, okcitane Sent Anhet) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĉinio en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Ĉina Olimpika Komitato, kiu reprezentas la Popolan Respublikon de Ĉinio.
Ĉinio en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Ĉina Olimpika Komitato, kiu reprezentas la Popolan Respublikon de Ĉinio.
Ĉinio en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Ĉina Olimpika Komitato, kiu reprezentas la Popolan Respublikon de Ĉinio.
Schwalm-muzeo
La Schwalm-muzeo (germane: Museum der Schwalm) en la Ŝtona domo ĉe Paradoplaco en Schwalmstadt-Ziegenhain gastigas kolekton regionhistorian pri la regiono ĉirkaŭ la rivero Schwalm kaj la kulturo tiea. Krome sekcias tie aparte la arĥeologio kaj la urba historio. Tenadas la muzeo la societo Schwälmer Heimatbund e.V..
Konstruaĵpriskribo
La t.n. Ŝtona domo estiĝis el la en 1361 fare de Werner la 2-a (Falkenberg) akirita burgvirara sidejo de la senjoroj de Falkenberg. Ene de inter 1659 kaj 1661 ĝi alikonstruitis por la tiama ziegenhain-a citadelkomandanto Jakob von Hoff. Temas pri trialaĵo kun ŝtupara turo. En 1938 la Distrikto Ziegenhain aĉetis ĝin disponigonte parton por muzeumado.
Regionhistorio kaj tradiciaj vestaĵoj
Atentiĝis enmuzee ege je la tradicikostumoj de la Schwalm-regiono! Kaj per figuraj grupoj de super la natura grandeco kaj per multaj detalaĵoj oni povas ĝui la buntecon de vestaĵoj kamparanaj ŝanĝiĝintaj laŭ okazo kaj aĝo. Je tio apartenas ankaŭ bela kolekto da blankaj broditaĵoj el tri jarcentoj, daŭra kolekto. En rekonstruita potfarejo montratas la regionetipaj ceramikaĵoj kaj potaĵoj. En ŝuflikejo maloriginala prezentatas tipaj iloj kaj ŝuoj. Unu ĉambro tute dediĉas sin je prilaboro de lino vidigante multajn intrumentojn de rompilo ĝis teksilo. Enrigardo malenua je loĝkulturo en la Schwalm-regiono ĉirkaŭ la jaro 1900 per kuirejo kaj dormejo ankaŭ eblas.
Akvokastelo kaj urbohistoria parto
Filipo la 1-a (Hesio) pligrandigis Ziegenhain inter 1537 kaj 1542 je granda citadelo. En la muzeo estas maketaĵo de la Akvoburgo Ziegenhain farite laŭ planoj el al 18-a jarcento; prezentatas la stato de la rempararo post la bombado de 1761. En apuda ĉambro estas objektoj koncerne la citadelhistorion.
Pra- kaj fruhistorio / geologio
En la fruhistoria parto troviĝas la kolekto el la frua ŝtona epoko de Adolf Luttropp, kiel ankaŭ armiloj, instrumentoj, iloj diversaj kaj ceramikaĵoj datumantaj el diversaj kulturepokoj; ĉio originas el trovoj faritaj ene de la Distrikto Ziegenhain. Inter la geologiaĵoj estas kopio de la famega meteorito de Treysa kiu terenfalis en 1916 proksime de Rommershausen.
Mallefougasse-Augès
(jen france, okcitane Malafogassa d'Augès) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Renung
(jen france, okcitane Renun) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Majastres
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Digne-les-Bains kaj al la kantono .
Basurto Hospital (stacidomo)
Basurto Hospital estas subtera fervoja stacio en la kvartalo Basurto, en la hispana municipo Bilbao, en Eŭskio. Ĝi formas parton de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigita fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita al la kerno de Proksimaĵoj Bilbao ĉar ĝi apartenas al la linio C-4 (iama linio B-1 de FEVE), kiu ligas Bilbaon kun. Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn sur linioj R-3f, kiu ligas n kun Bilbao, kaj R-4f, kiu ligas Leonon kun Bilbao.
Fasnia
Fasnia [FASnja] estas urbo kaj municipo en la oriento de la insulo Tenerifo apartenanta al la provinco Sankta Kruco de Tenerifo, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas centre de la orienta ĉemarborda zono de la insulo Tenerifo.
Malijai
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Fasnia
La municipa ĉefurbo estas Fasnia mem je 450 m.s.m. Temas pri municipo lima kun la municipaj teritorioj de Güímar nordoriente, Arico (sudokcidente), kaj La Orotava nordokcidente; oriente estas la Atlantika Oceano.
Poudenx
(jen france, okcitane Podens) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Fasnia
La loknomo Fasnia estas devena el la iama loĝado de guanĉoj; oni sugestis tradukon kiel "ŝtupo".
Geografio
Fasnia estas en la orienta parto de la insulo Tenerifo. La municipa ĉefurbo estas Fasnia mem je 450 m.s.m. Temas pri municipo en la centro de la Suda Zono de la insulo, lima kun la municipaj teritorioj de Güímar nordoriente, Arico (sudokcidente), kaj La Orotava nordokcidente; oriente estas la Atlantika Oceano.
Fasnia posedas areon de 45,11 km², estante la 16a plej loĝata municipo de la insulo kaj la 27a de la provinco. La municipa teritorio estas klina areo el la marbordo ĝis altaj punktoj tra krutaj areoj trairataj de torentejoj. La plej alta altaĵo estas Monto Abreu, en la centra montaro de la insulo, je 2 402.8 m.s.m.​
La municipo enhavas la lokon de scienca intereso Klifo Hondura, parton de la Nacia Parko de Teide, de la natura parko Corona Forestal, kaj de la natura monumento Barranco de Fasnia y Güímar, kiuj estas ankaŭ Specialaj Konservozonoj kaj Zona de Especial Protección para las Aves (Birdoprotektaj Zonoj), inkluditaj en la Reto Natura 2000.
Historio
En la areo estis setlado de guanĉoj, precize de la regno Abona. Tion pruvas nombraj arkeologiaj restaĵoj. Plej granda parto de tiuj guanĉoj loĝis precize ĉe la areo kie nun estas la urba kerno.
Ekde la komenco de la 16-a jarcento, la teritorioj de Fasnia, Güímar, Arafo kaj Candelaria formis komarkon kun reĝnomumita urbestro. La komarka ĉefurbo estis dekomence en Candelaria, kaj poste en Güímar ekde 1630.
En 1723, Fasnia estis aneksiigita al Arico. Finfine, en 1795 ĝi apartiĝis kaj la teritorio de Fasnia iĝis tio kio estas nun.​
Demografio
La municipo havis 2 818 loĝantojn je 2020, estante la antaŭlasta plej loĝata municipo de la insulo Tenerifo, la 43a de la provinco kaj la 74an en la insulara regiono.
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis lante laŭlonge de la 20-a jarcento ĝis pli ol 3 000 loĝantoj meze de la jarcento, sed poste la loĝantaro malaltiĝis ĝis nunaj mal pli ol 3 000 loĝantoj.
Teritoria organizado
Fasnia dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Iam en la ekonomio de la municipo gravis agrikulturo (vitejoj, floroj, terpomoj kaj tomatoj). Aktuale estas nur atestaj restaĵoj.
Aliaj sektoroj estas komerco, gastigado kaj brutobredado; tamen ankaŭ tio ludas ne gravan rolon en la disvolvigo de la municipo.
La plej granda parto de la laboristoj de Fasnia estas dungitaj ĉe aliaj municipoj de la insulo, ĉefe en la Metropola areo de Suda Tenerifo kaj en la Metropola areo de Sankta Kruco de Tenerifo, tial Fasnia povas esti konsiderata dormovilaĝo.
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis el la dua duono de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, marsportoj kaj distrado kaj aliaj okupitecoj.
David Copperfield
David Copperfield povas esti:
Lurs (Alpoj de Alta Provenco)
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Wozzeck
Wozzeck (IFA: ) estas opero en tri aktoj (15 bildoj) de Alban Berg, surbaze de la nefinita fragmenta teatraĵo Woyzeck verkita de Georg Büchner. La opero, kiu disvolvas la vivrakonton de duonfreneza soldato, kiu timas siajn oficirojn, fariĝas "kobajo" por sia kuracisto kaj kies amanto perfidas lin, unuafoje uzis atonalecon en muziko kaj estas unu el la plej gravaj operoj de la 20-a jarcento.
Mejloŝtonoj en la historio de opero
Berg ĉeestis printempe 1914 ĉe teatra produktado de la teatraĵo de Büchner en Vieno. Dum lia militservo kiel serĝento en malantaŭa tendaro en la Unua Mondmilito, post kiu li preskaŭ perdis sian prudenton, Berg adaptis la teatraĵon en libreton. En 1917 li verkis la unuan version de la opero, kiun li adaptis en 1918-1920. Fininte la operon, Berg provis trovi eldoniston kiu konsentus publikigi ĝin, sed ne povis trovi tian. Alma Mahler, edzino de lia amiko Walter Gropius (kaj vidvino de komponisto Gustav Mahler) finfine publikigis la operon.
Limans
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Forcalquier kaj al la kantono .
Wozzeck
Mejloŝtonoj en la historio de opero
En 1924, Erich Kleiber trovis partan pianprezenton de la opero ludita fare de Eduard Steuermann en Vieno. Klieber decidis surscenigi la operon ĉe la Berlina Operejo. La debuto okazis la 14-an de decembro 1925, post tuta jaro da provludoj.
La debutprezento, en kiu Berg mem ĉeestis, estis ekstrema okazaĵo kaj iĝis pugnobatalo inter la plej multaj el la homoj en la halo kiuj respondis al la muziko sovaĝe, kriegante kaj malbenante kaj inter grupeto de subtenantoj kaj malsubtenantoj. La tagon post la premiero, la muzikrecenzisto de la Deutsche Zeitung skribis: "... publika institucio por la frenezuloj. Sur la scenejo, en la orkestro, en la spektantaro - nur frenezuloj... intenca fraŭdo. Eltiraĵoj, trenoj, plorsingultoj, rukto, agonio, malbele babilado kvakas... [Berg] venenas la putojn de publika germana paco... danĝero por la publika paco." Aliflanke, aliaj skribis pri la "stranga kaj speciala perfekteco de tiu ĉi verko... [Berg] pruvas pruvon de esti geniulo" kaj "ni sciis tie, kaj en tiu momento, ke ni ĉeestis en historia okazaĵo".
Muzika stilo
La muziko, kiel menciite, estas atona, en malgranda parto ĝi baziĝas sur dekdekafonio el la seminario de la instruisto de Berg, Schoenberg.
La dek kvin bildoj en la tri aroj de la opero estas ligitaj tra muzika superkonstruaĵo bazita sur la numero kvin. La unua akto prezentas la rolulojn per kvin muzikaj pecoj: suito, rapsodio, marŝo, pascaglia kaj rondo. La dua akto evoluigas la intrigon kun kvin-movada simfonia strukturo (sonetta - allegro, fantazio kaj fugo, largo, skorzo kaj rondo, kiu ĉe la fino inkluzivas la "ĥoron de la ronkantaj soldatoj"), dum la tria akto konsistas el sekvenco de variacioj en temo, ununura noto (C), akordo, ritma kaj minora noto kaj unuopaĵo. kvazaŭ-tokato. La tuta kantado estas recitativo ("ritma deklamado"), kaj post ĉiu ĉapitro okazas orkestra transiro.
La orkestrado estas por orkestro de 113 instrumentoj.
Fasnia
Turismo
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Stelformado
Stelformado estas la procezo per kiu densaj regionoj ene de molekulaj nuboj en interstela spaco, foje referite kiel "stelvartejoj" aŭ "stelformadaj regionoj," kolapsas kaj formas stelojn.
Le Lauzet-Ubaye
(jen france, okcitane Lo Lauset) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Barcelonnette kaj al la samnoma kantono Barcelonnette.
Balmaseda
Balmaseda (Balmaseda, Valmaseda) estas municipo de Biskajo (Eŭskio, Hispanio). Ĝi havis loĝantojn en 2022.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas balmasedar, valmasedano.
Kalvinana preĝejo (Pomáz)
La kalvinana preĝejo estas sakrala historia monumento en urbo Pomáz (Hungario).
Historio
La unua kalvinisma diservo okazis en 1783 en Kastelo de Pomáz. Ekde tiam la loka kalvinana grupo estis filio de Óbuda dum duonjarcento. Oni konstruis kalvinisman lernejon en 1794, poste la diservoj okazis en la lernejo. La kirko mem estis konstruita inter 1814 kaj 1828, la navo jam estis uzata ekde 1819. La kalvinanoj el Nagykovácsi, Budakalász kaj Csobánka, eĉ ĝis 1914 Szentendre uzis tiun kirkon. En 1844 ĝi ricevis statuson paroĥo. La orgeno estis kreita en 1899, ekde 1964 ĝi funkcias per elektro. La preĝejo renoviĝis en 1958 kaj 2001. Ekde 1998 koruso funkcias. La preĝejo estas hejmo anka de luteranoj.
32105 Plesko
32105 Plesko estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Kalvinana preĝejo (Pomáz)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, sed la fasado rekte situas laŭ la trotuaro. La fasado estas simetria, malsupre meze la enirejo funkcias, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. La turpinto estas kusenoforma, en la turo 2 sonoriloj loĝas. La navo havas po 3 fenestrojn. La absido estas okangula.
32105 Plesko
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedan sciencistinon Cathy Plesko de la Usona Nacia Laboratorio Los Alamos. Ŝia esploro centriĝas sur temoj de planeda defendo, inklude la modeligon de alfrapo kaj la respondo de la asteroida surfaco al diversaj teknikoj de malseverigo. Plesko estas aninon de la Enketa Teamo de DART.
La Calzada (stacidomo)
La Calzada estas fervoja stacio situanta en la loĝantarcentro de Balmaseda en la samnoma hispana konsilio, en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi formas parton de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigita fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita al la kerno de Proksimaĵoj Bilbao kaj apartenas al la linio C-4, kiu kunligas la stacidomon kun tiu ĉi stacio, estante tiel la suda finstacio de la linio.
Gutenberg-Jahrbuch
La Gutenberg-Jahrbuch (Gutenberga Jarlibro) estas ĉiujara gazeto pri la historio de presarto kaj la libro. Ĝi fokusas al inkunabloj, frua presado kaj la vivo kaj verko de Johannes Gutenberg, inventisto de la moderna presita libro. Ĝi estis publikigita ekde 1926 fare de la majenca societo Internationale Gutenberg-Gesellschaft.
Eigerwand (stacidomo)
Eigerwand estas fermita subtera fervoja stacidomo en Grindelwald, Svislando.
Ĉinio en la Somera Olimpiko 1952
Ambaŭ Komitatoj skribis al la Internacia Olimpika Komitato (IOK) petante ke ili partoprenu en la venonta Somera Olimpiko en Helsinko. La IOK pasigis decidproponon, subskribitan de François Piétri, IOK-ano el Francio, kiu "...rajtigas la sportistojn de ambaŭ landoj, interkonsente kun la Organiza Komitato de la Helsinkaj Ludoj, partopreni la aranĝojn de la nuna Olimpiko...".
Nur unu tagon antaŭ la malfermo de la Ludoj, la nacia komitato en Pekino ricevis la inviton de la Organiza Komitato. Malgraŭ la manko de aviadila transportado por flugi la teamon de Pekino al Helsinko ĝustatempe por la Malferma Ceremonio, la komitato en Pekino decidis sendi sian delegacion ĉiuokaze. La ĉinaj sportistoj alvenis al la vilaĝo de la atleto la 29-an de julio kaj levis la flagon de la Ĉina Popola Respubliko unuafoje en la olimpika historio.
La ĉina delegacio (inkluzive de atletoj kaj oficialuloj) konsistis el 38 viroj kaj 2 virinoj, inkluzive de la vira futbalteamo, la vira basketbalteamo, kaj la sola naĝanto Wu Chuanyu. Nur Wu Chuanyu alvenis ĝustatempe por partopreni en la oficiala konkurso, dum la futbalteamo ludis du amikecajn matĉojn. La ĉinoj restis 10 tagojn en Helsinko kaj partoprenis en la ferma ceremonio.
La teamo de la Respubliko Ĉinio retiriĝis de la olimpikoj la 17-an de julio en respondo al la decido de la IOK permesi atletojn kaj de la Popola Respubliko Ĉinio kaj de la Respubliko Ĉinio konkuri. Tio markis la komencon de la konflikto de "du Ĉinioj" en la Olimpikoj, kiu rezultigis la retiron de la Olimpika Komitato de Popola Respubliko Ĉinio el la IOK en aŭgusto 1958. La afero estis pene solvita en novembro 1979, kaj la Ĉina Popola Respubliko partoprenis la Vintran Olimpikon 1980 - ilia debuto ekde la Somera Olimpiko 1952. La venonta somera olimpiko, en kiu ĉinia teamo partoprenis, estis la Somera Olimpiko 1984.
Tumulo de Wiera
La Tumulo de Wiera (germane: Hügelgrab von Wiera) estas arĥeologia loko el la meza bronza epoko (1700-1200 a.K.) en Germanujo. Ĝi rangas inter la plej gravaj trovejoj el la menciita tempo en Norda Hesio. La tumulo famas pro siaj maloftaj ŝtonkolonaj cirkloj. Similaĵoj ekzistas ekstere de Hesio ankoraŭ en Vestfalio. La tumulo de Wiera troviĝas unu kilometron sudoriente de Schwalmstadt-Wiera ĉe la arbara sudokcidenta deklivo de Heidelberg-monto.
Konstruo
En la centro de la cirklo terene la kadavro entombigitis en arba sarkofago. Poste surŝutitis ŝtonpaketo kun diametro de ĉ. 4 metroj. En tempa malproksimo al la funebra ceremonio surŝutitis finfine grundo. La tera monteto ja povis havi grandan altecon. El la trovhistorio arĥeologia la mezuroj ekzaktaj ne plu difiniblas pro la terena erozio en la kuro de la tempo; spertuloj opinias pri alteco de inter du kaj tri metroj. La tera monteto piede etendiĝis ĝis la interna ŝtoncirklorando.
Trovitaĵoj kaj rekonstruo
Meze oni trovis spurojn de skeleto kaj simplan argilpoton. La elfositaĵoj videblas en Kaselo en la Hesia Landa Muzeo. La responsuloj de Wiera decidis garantii la situ-akuratan kaj daŭran konservon de la tumulo juntumante morteron post la restarigo de la ŝtonaj enmetitaĵoj de la tumulo post la elfosado.
Lardiers
(jen france, okcitane Lardièrs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Forcalquier kaj al la kantono .
Arico
Arico [aRIko] estas urbo kaj municipo en la oriento de la insulo Tenerifo apartenanta al la provinco Sankta Kruco de Tenerifo, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sude de la orienta ĉemarborda zono de la insulo Tenerifo.
La municipa ĉefurbo estas Arico mem je 556 m.s.m. Temas pri municipo lima kun la municipaj teritorioj de Fasnia nordoriente, Granadilla de Abona (sudokcidente), kaj La Orotava nordokcidente; oriente estas la Atlantika Oceano.
La loknomo Arico estas devena el la iama loĝado de guanĉoj; oni sugestis tradukojn kiel "palmido", "ĝardeno" aŭ "putrejo".
Geografio
Arico estas en la sudorienta parto de la insulo Tenerifo. La municipa ĉefurbo estas Arico mem, je 556 m.s.m. Temas pri municipo en la sudo de la Suda Zono de la insulo, lima kun la municipaj teritorioj de Fasnia nordoriente, Granadilla de Abona (sudokcidente), kaj La Orotava nordokcidente; oriente estas la Atlantika Oceano.
Arico posedas areon de 178,76 km². La municipa teritorio estas klina areo el la marbordo ĝis altaj punktoj tra krutaj areoj trairataj de torentejoj. La plej alta altaĵo estas 2 572 m.s.m. en El Topo de Veno.​
La municipo enhavas la naturan monumenton Montaña Centinela kaj la lokon de scienca intereso Tabaibal del Porís, kaj parton de la natura parko Corona Forestal, kiuj estas ankaŭ Specialaj Konservozonoj kaj Zona de Especial Protección para las Aves (Birdoprotektaj Zonoj), inkluditaj en la Reto Natura 2000.
Arico havas ankaŭ Monton de Publika Utileco nome Contador y Cumbre.​
Historio
En la areo estis setlado de guanĉoj, precize de la regno Abona. Tion pruvas nombraj arkeologiaj restaĵoj. Hispanaj kaj portugalaj familioj setliĝis tie kaj miksiĝis kun guanĉoj, pluigante iliajn ekonomiajn dediĉojn, ĉefe por brutobredado.
En la 16-a jarcento gravis la haveno Porís de Abona.
En 1723, Fasnia estis aneksiigita al Arico. Finfine, en 1795 Fasnia apartiĝis kaj la teritorio de Fasnia iĝis tio kio estas nun.​ En la dua duono de la 18-a jarcento firmiĝis la municipeco de Arico. En 1812 oni konstituis la municipon Arico per la kreado de municipoj laŭ la Konstitucio de Kadizo, kaj en 1836 ĝi definitive plifirmiĝis post la alternado inter registaroj de konstituciistoj kaj absolutistoj. La krizo de koĉo fine de la 19-a jarcento okazigis fortan migradon al Kubo, sed poste aperis novaj kultivoj per irigacio —tomatoj kaj terpomoj— por eksportado.
En 1899 oni konstruis la lumturon de Punta de Abona, oni inaŭguris ĝin en 1902 kaj oni fermis ĝin en 1978 post la konstruado de nova lumturo. Inter 1924 kaj 1927 oni movis la municipan ĉefurbon el Villa de Arico al Arico el Nuevo pli konvena strategie en la centro de la teritorio. Poste kaj dum la Dua Hispana Respubliko oni kreis lernejojn en la kvartaloj de la municipo. Samtempe oni instalis telegrafon kaj telefonon en Arico el Nuevo kaj en Villa de Arico. ​
Dum la Hispana Enlanda Milito frankistoj mortigis kvar lokanojn kiel maldekstrulojn. Inter 1971 kaj 1978 la Aŭtoŝoseo plibonigis la trafikojn el la areo al la sudo de la insulo.
Demografio
La municipo havis 8 111 loĝantojn je 2020, estante la 22a plej loĝata municipo de la insulo Tenerifo kaj la 25a de la provinco.
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis lante laŭlonge de la 20-a jarcento ĝis pli ol 5 000 loĝantoj meze de la jarcento, sed poste la loĝantaro malaltiĝis ĝis 4 000 en la 1980-aj jaroj; poste oni rekreskiĝis nunaj pli ol 8 000 loĝantoj.
Teritoria organizado
Arico dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Turismo
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Alfaraz de Sayago
Alfaraz de Sayago estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Alfaraz estas devena etimologie el araba radiko alfaraz ĉu pri ĉevalo ĉu pri kampo.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (Kastelo de Asmesnal, romanika ermitejo de Santa María de Torremut).
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Balmaseda (stacidomo)
Balmaseda estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo Balmaseda en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi formas parton de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigita fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita al la kerno de Proksimaĵoj Bilbao kaj apartenas al la linio C-4, kiu ligas la stacidomon kun la stacidomo. Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn sur la linio R-4f, kiu ligas Bilbaon kun Leono. En 2021, la stacio registris la eniron de uzantoj, respondante al la antaŭurbaj kaj regionaj servoj de Mezlonga Distanco.
Geranila laktato
Geranila laktato aŭ geranila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj geraniolo. Geranila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Geranila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al geranila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Sanguinet
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Heksila laktato
Heksila laktato aŭ heksila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj heksanolo. Heksila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heksila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al heksila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Val d'Oronaye
Val d’Oronaye (jen france, okcitane Vau d'Oronaia) estas komunumo kaj vintrosportejo de Francio, rekte ĉe la limo al Italio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Barcelonnette kaj al la samnoma kantono Barcelonnette.
Mikrokodo
Mikrokodo estas la nomo por kelkaj instrukcioj aŭ datumstrukturoj kiuj estas implikitaj en efektivigado de pli altnivela maŝinkodo en multaj procesoroj, precipe mikroprogramitaj. Mikrokodo estas en memoro, kiu estas tre rapide alirebla. Kiam maŝinnivela instrukcio devas esti efektivigita, mikrokodo diras al la procesoro kiuj elektronikaj cirkvitoj devas esti uzitaj. Kiam nova procesoro estas dezajnita, inĝeniero ankaŭ skribas la mikrokodon por la instrukcioj de maŝinkodo. Ĉi tio nomiĝas mikroprogramado, la rezulta kodo nomiĝas mikroprogramo.
En fruaj procesoroj, ĉiu instrukcio estis fikse kablita. Ĉi tio havis plurajn malavantaĝojn, la plej evidenta estas, ke korekti eraron en la dezajno de procesoro signifas, ke la procesoro devas esti anstataŭigita.
Ekzemplo
Procesoro devas adicii du valorojn, kiuj estas en registroj A kaj B.
Eroj 1-3, same kiel 5-6, povas esti kodigitaj kiel unu instrukcio. Eblas ankaŭ fikse kabligi la logikon necesan por ĉi tiu operacio. Ĉi tio havas la avantaĝon esti pli rapida, sed la malavantaĝon, ke ĝi ne plu permesas ŝanĝojn, kiuj eble estos bezonataj poste.
La koncepto de mikroprogramado estis evoluigita fare de Maurice Wilkes en 1951, uzante diodo-matricojn por la memorelemento.
Ödön Gerő
, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Gerő Ödön estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, literaturisto. Lia origina familia nomo estis Grünhut ĝis 1883, lia persona nomo foje estis Edmund, lia plej ofta pseŭdonimo estis Viharos [viharoŝ], lia parenco estis Rezső Honti.
naskiĝis en Pécs, li mortis  (estas konataj ankaŭ aliaj datenoj) en Budapeŝto.
Biografio
devenis el juda familio. Li maturiĝis en Budapeŝto, poste li akiris inĝenieran diplomon en Teknikuniversitato palatino József. Post la diplomo lia inĝeniera kariero daŭris mallonge, poste li estis ĵurnalisto en pluraj gazetoj. Inter 1912–1919 li estis eĉ ĉefredaktoro. Li havis postenojn ankaŭ en judaj organizaĵoj.