cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charlotte Sainton-Dolby
Vivo
Kiam ŝi retiriĝis de la publikaj scenejoj ŝi fondis Akademion pri kantado en Londono, kie ŝi sukcese trejnis multajn bonegajn artistojn. Kadre de la malfermo de sia Akademio, Charlotte okupiĝis pri alia verko pli grava ol ĝis nun ŝi provis: ŝi verkis lernolibron: “Sinjorino Sainton-Dolby, Tutoro por anglaj kantistoj (Virinaj Voĉoj): Kompleta Kurso de Praktika Instruado en la Arto de Kantado”. Tiu ĉi libro estis publikigita unuafoje en la sama jaro kiel la malfermo de la Akademio (1872); ĝi ankoraŭ eldoniĝas en universitatoj kiel kultura kaj klasika studmaterialo (2013 kaj 2015).
Baldaŭ post la morto de Charlotte Sainton-Dolby, la Reĝa Akademio de Muziko fondis stipendion “en memoro de la eminenta kantistino, iam studento ene de ĝiaj muroj”.
Urenj
Urenj (ruse Урень) estas urbo en Niĵnij-Novgoroda provinco en Rusio.
La urbo estis fondita en komenco de la 18-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1973.
La interurba telefona kodo estas 83154, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Usta (Уста) (baseno de rivero Volgo).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 2002 la urbo havis 12,6 mil loĝantojn.
San Francisco Jaltepetongo
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 216 indiĝenoj. El tiuj 201 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Kakofrazio
Kakofrazio signifas malbona, malbela prononcado.
San Francisco Jaltepetongo
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Remboato
Nuntempe oni uzas remboatojn ĉefe por sporto aŭ en la libertempo. En iamaj tempoj remboatoj estis ĉefaj transportiloj aŭ helpa veturilo en malprofunda akvo, kie la grandaj velŝipoj tuŝus la grundon.
Konstruo
Ĉio remboato havas ian apogilon aŭ ingon, sur au en kiu la remiloj apogiĝas. Remanto povas stari en la boato kiel ekzemple en gondolo aŭ sidi en ĝi aŭ sur fiksa rembenko aŭ sur rulebla sidilo kiel en sportboato.
Sportboato
La unuaj sportaj remboatoj diferencas multe de la modernaj. La boatoj de la unua Boat Race en 1829 ne havis elstarilojn aŭ piedoapogilojn kaj havis fiksajn benkojn. Anstataŭ remilingoj ekster la boatokorpo ili havis remil-apogilojn sur la rando de la boatoj, kiuj tiam estis multe pli larĝa. La korpo konsistis el lignaj bretoj.
Osta histo
Osta histo estas bestan histon. Osto estas el osta histo. Oni povas distingi la sekvajn ostajn ĉelojn:
Osta histo estas konektiva histo.
Strukturo de la ostoj
La ostojn cetere ĉirkaŭas maldika konektiva volvaĵo: la periosto.
Ostaj ĉeloj
Oni distingas tri kategoriojn de ostoĉeloj: la ostokreaj ĉeloj, la ostolizaj ĉeloj kaj la ostoligaj ĉeloj.
La ostokreaj havas mezenkiman originon. Ili troviĝas vicigitaj ĉe la surfaco de la kreskanta osto. Ili estas kubformaj ĉeloj 20 mikrometrojn longaj, kun dika nukleo ĉe la flanko kontraŭa al tiu tuŝanta la oston. Iliaj konturoj estas malregulaj kaj ili kunhavas elstaraĵojn ebligantajn kontakton kun aliaj ostokreaj ĉeloj aŭ ostoĉeloj. Ilia rolo estas konstrui nematuran ostan histon (ostoforma histo) kaj ebligi ĝian kalciiĝon per farado de proteinoj, kiu komencas la kristaligon kaj de enzimoj, kiuj ebligas la daŭrigon de la kalciigado. Ili ankaŭ malrekte agas dum la malkonstruo de la osta histo per farado de substancoj agantaj sur la ostolizajn ĉelojn.
Post preciza nombro da oniĝoj, la ostokrea ĉelo konstruas la ostan matricon ĉirkaŭ si; unue nur ĉe la surfaco kaj poste ĝi transformiĝas en ostan histon.
Opština Čair
Opština Čair (Makedono: Општина Чаир, Albana: Komuna e Çairit) estas unu el la 10 komunumoj kiuj formas Skopjon, la ĉefurbon de Norda Makedonio. En 2002 tie vivis 64 773 loĝantoj. La historia urbocentro de Skopjo troveblas en la komunumo.
Loko, priskribo
Opština Čair situas en la regiono Skopjo, en la centra parto de la urbo sur la maldekstra bordo de la rivero Vardar. La areo de la komunumo estas 3,52 km². Najbaraj municipoj estas: Opština Centar en la sudokcidento, Opština Karpoš en la okcidento,Opština Butel en la nordo kaj Opština Gazi Baba oriente.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 64 773 homoj.
El la totala nombro, 36.921 Albanoj (57,0 %), 15 628 makedonoj (24,1 %), 4 500 Turkoj (6,9 %), 3 083 Ciganoj (4,8 %) kaj la ceteraj.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
(15206) 1978 VJ6
(15206) 1978 VJ6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Homlupo (ludo)
La temo de tiu ludo estas vilaĝo de kamparanoj en antikva epoko, en kiu kelkaj loĝantoj kaŝe fariĝis homlupoj. Ĉiun nokton ili vekiĝas kiel lupoj kaj mortigas unu el la vilaĝanoj. Ĉiutage, la vilaĝo malkovras la viktimon kaj kunsidas por diskuti pri la okazintaĵoj. Inter ili kaŝas sin la homlupoj : ili devas elekti iun, kiun ili suspektas tia, kaj tiun ekzekuti. Tagoj kaj noktoj sekvas unu alian, ĝis la ludantoj de unu flanko sukcesis mortigi ĉiujn aliajn.
La sukceso de tiu ludo baziĝas sur la bona kaj vigla etoso, kiun ĝi kreas inter la partoprenantoj. Pro tio oni preferinde ludu multaj (pli ol dekope).
Inter la esperantistoj, la Homlupa Ludo populariĝis ekde la 48-a Internacia Seminario (2004/2005) kaj ĝi de tiam regule praktikiĝas en la diversaj junularaj renkontiĝoj (IJK, IS, IJS, AS, FESTO, ktp). Ĝi montriĝis bona parola kaj interkona ekzerco, ankaŭ por komencantoj.
Origino
La Homlupa Ludo estas unu el la multaj adaptaĵoj de Mafio, ludo kreita de la ruso Dimitry Davidoff en 1986. Post kelkaj jaroj, en 1998 la ludo estis ĉiusemajne ludata ĉe la universitato Princeton, kie kelkaj novaj roloj estis inventitaj. Laŭ kelkaj fontoj, la ludo ekzistis jam en la 1930-aj jaroj en Sovetunio sub diversaj formoj. Andrew Plotkin asertas ke li inventis la lupfantoman temon en 1997.
La Homlupa Ludo, tia kia ĝi estas konata en la esperantistaro, estas esperanto-traduko de la regularo eldonita en 2001 de Philippes des Pallières kaj Hervé Marly en Francio sub la nomo "Les Loups-garous de Thiercelieux" (La Homlupoj de Tierceliozo).
Superrigardo
La ludantoj sidu ronde, tiel ke ĉiu povu vidi la aliajn. Ili hazarde ricevas de la gvidanto po unu karton (aŭ simple papereton), kiu indikas ilian rolon : ĉu homlupo aŭ ĉu vilaĝano. Kiam ĉiuj eksciis sian rolon, la gvidanto povas komenci la ludon kaj deklaras, ke komenciĝas la nokto : tiam, ĉiuj ludantoj fermu la okulojn (ili "dormas"). Dum la "nokto", la gvidanto vokas la homlupojn por ke ili malfermu la okulojn. Tiam, ili devas silente interkonsenti pri unu viktimo, kiun ili montras al la gvidanto. Farinte tion, ili refermas la okulojn kaj la gvidanto deklaras ke finiĝis la nokto.
Tiam komenciĝas la taga fazo : la vilaĝo ekkonas de la gvidanto la viktimon de la homlupoj. Tiu ĉi "mortis" : ŝi aŭ li malkaŝas sian karton kaj ne plu rajtas ion diri. La vilaĝanoj (veraj kaj... supozataj !) devas nun diskuti kaj argumenti por decidi kiu estas plej suspektinda. La celo de la vilaĝanoj estas trovi homlupon, dum tiuj ĉi devas mensogi kaj akuzigi de la aliaj senkulpan vilaĝanon. Indicoj povas esti bruetoj aŭditaj dum la nokto, aŭ konduto juĝita stranga (troaj akuzemo, silentemo, ktp). Debatinte, la vilaĝo elektas per voĉdono unu personon, kiu estas ekzekutita kaj malkaŝas sian karton. Rekomenciĝas nokta fazo.
Esperantismo kaj mono
Esperantistoj multfoje strebis al kreo de internacia mono.
Homlupo (ludo)
Superrigardo
Krom tiu bazo, ekzistas vilaĝanoj kun specialaj kapabloj, por pliinteresigi la ludon :
Danilson Córdoba
Danilson Córdoba (n. ) estas kolombia futbalisto. Li de 2007 ĝis 2008 membris en la kolombia nacia teamo de futbalo.
Homlupo (ludo)
Superrigardo
La plej grava estas la klarvidulino, kiu nepre ludendas. La ceteraj estas aldoneblaj laŭplaĉe.
Esperantismo kaj mono
Invento de monunuo esperantista
En majo 1907, en aparta eldonaĵo de Internacia Scienca Revuo, la ĝenevano René de Saussure (1868 - 1943) publikigis sian projekton de internacia monunuo. El la franca vorto "espèce" li eltiris la esperantan radikon "speso", kaj per derivado li ricevis la decimalajn terminojn: spesmilo (Sm), spescento (Sc), spesdeko (Sd), kiuj egalvaloris al 1000, 100 kaj 10 spesojn.
Homlupo (ludo)
Superrigardo
La klarvidulino kapablas ĉiunokte malkaŝi al si ies sekretan identecon. La gvidanto vokas ŝin dum la nokto antaŭ la homlupoj. Ŝi malfermas la okulojn kaj silente elektas unu ludanton el la rondo : la gvidanto devas tiam silente konigi al ŝi ties sekretan identecon. Por tion fari, oni kutimas uzi mansignojn prikonsentitajn antaŭ la komenco de la ludo. La celo de la klarvidulino estas akuzigi la homlupojn kiujn ŝi malkovris, sed restante plej diskreta kaj lerta, ĉar ankaŭ la homlupoj serĉas ŝin por plej rapide silentigi ŝin.
Esperantismo kaj mono
Invento de monunuo esperantista
La spesmilo egalvaloris al 0,8 gramoj da karata oro (t.e. 0,917 aŭ 11/12 da pura oro, aŭ 0,733 g da pura oro). Tio certigis al la spesmilo egalvaloron kaj transpag-eblecon en multaj ekzistantaj monunuoj: du britaj ŝilingoj, unu rusa rublo, duona usona dolaro, 2,5 frankoj svisaj aŭ francaj, 2,5 hispanaj pesetoj. Mallonga ŝanĝotabulo ebligis scii rapide la kurzon laŭ multaj monunuoj.
Homlupo (ludo)
Kromludo "Nova Luno"
En aprilo 2006, eldoniĝis kromludo nomita Nova Luno. Ĝi aldonas diversajn novaĵojn, interalie novajn rolojn, regulojn, kaj eventokartojn.
Esperantismo kaj mono
Aplikado al korespondado
La ĵus fondita UEA (en la 28-a de aprilo 1908) propagandis senrezerve tiun spesmilan sistemon. La poŝtkartoj, kiujn ĝi eldonis por propra uzo aŭ uzo de siaj membroj, surhavis presitan poŝtmark-lokon, kun indiko de postulata afrankoprezo: t.e. 4 spesdekoj.
Apliko al bankoj
Herbert F. Hoveler (1859 - 1918) multe servis la naskiĝantan movadon. Li elpensis "ŝlosilojn" en diversaj lingvoj. La unua aperis en 1905, anglalingva. En 1912 la ŝlosiloj aperis en 18 lingvoj, kion Hoveler pripagis preskaŭ tute el la propra poŝo. En sia libera tempo li fondis ankaŭ esperanto-grupojn en Londono, Funchal, Sicilio, Italio, Palestino... Sed ĉefe, dank'al Hoveler, sub la kromnomo E. Ĉefeĉ, fondiĝis en 1907 la "ĉefbanko esperantista" kun sidejo ĉe Merton Abbey, Londono, kaj funkcianta kun korespondantaj bankoj: Bankhaus Gebruder Amholf (Drezden) kaj A. Saharov (Moskvo).
Transpagoj estis faritaj per specialaj ĉekoj, ĉiuj transpageblaj en Londono.
Ekzistas ĉekoj el ĉekaro simila al la samepokaj (213 x 86 mm), sed redaktitaj en esperanto kun minimumaj indikoj tamen en la angla, verde presitaj sur helverda fono.
Per tiuj ĉekoj oni debetis sian konton kaj transpagis en alian konton: tre oportuna kaj malmultekosta sistemo inter esperantistoj, kiuj ofte devis pagi etajn sumojn por aĉeto de libroj aŭ aliĝojn eksterlanden.
En 1914 la ĉefbanko esperantista havis 730 klientojn en 43 landoj. La klientoj montris sian anecon al la banko, stampante siajn korespondaĵojn pere de stampilo kun sia propra kontnumero.
Serio da ĉekoj fluis el la "spesmilo": ties koncepto kaptis la intereson de svisa bankogrupo Schweizeriche Bankverein en 1908 kaj iom poste de banko Pictet en Ĝenevo, kaj tiuj du eldonis internaciajn ĉekojn kun spesmila valoro indikita en esperanto.
Menciinde ankaŭ estas, ke en 1912 la medalfarejo Holy Freres en Svisio stampis arĝentajn "monerojn" (fakte medalojn, ĉar sen registara egido) de 1 kaj 2 spesmilaj valoroj, memore al la 25-jara jubileo de esperanto kaj kun la celo vendi ilin ĉe UK en Berno en 1913. Ŝajnas ke ili ankaŭ intencis eldoni 10-spesmilan moneron el oro, sed tio neniam efektiviĝis.
La du arĝentaj moneroj prezentas sur la averso blazonon, la valoron kaj la skribon: "Jubileo de esperanto 1887-1912", kaj sur la reverso buston de d-ro Zamenhof kaj skribon "D-ro L. L. Zamenhof - aŭtoro de esperanto".
La 1-spesmila monero havis diametron de 28 mm, pezis 11 gramojn kaj entenis 11/12 da arĝento kaj 1/12 da kupro.
La 2-spesmila monero havis diametron de 36 mm kaj pezis 22 gramojn de la sama alojo.
La nun konataj ekzempleroj de tiuj moneroj nombras ne pli ol kvar – temas pri vera raraĵo.
En tiu antaŭmilita periodo la katalogoj de fakaj librovendejoj, la revuabonoj, havis prezojn indikitajn en spesmiloj. La kotizoj al internaciaj esperantistaj organizaĵoj estis pagitaj en tiuj monunuoj, kaj dum Universalaj Kongresoj, de malgrandaj ĝis grandaj elspezoj, eĉ restoraciaj fakturoj, estis pagitaj per tiaj ĉekoj. Tamen ne estas klare, kiom longe ĝi funkciis kaj kiom da komerco rezultis.
La unua mondmilito bremsis konsiderinde la aktivaĵojn de la banko, kiu ĉesis funkcii en 1918 pro la morto de Hoveler. Ĉiuj kreditoroj estis repagitaj.
La intermilita periodo
Inter la du mondmilitoj la sama problemo reaperis preskaŭ senŝanĝe: kiel transpagi etajn sumojn por aliĝoj, kotizoj, aĉeto de libroj... Kiel repagi la respondon, kiam oni petas servon al eksterlanda korespondanto? UEA, kies sidejo estis en Ĝenevo, post konsento de la ĝenerala direktorejo de la svisaj poŝtistoj, enfunkciigis sistemon de esperantistaj respondkuponoj laŭ tri valoroj. Ili ekvalidis ekde la 1-a de decembro 1926 ĝis limo prokrastita poste de decembro 1929 ĝis 1935. Tiuj respondkuponoj vendiĝis po 19 kuponoj de kovertoj laŭ la sekvantaj kvantoj:
10 kuponoj po 30 centimoj svisaj, kiuj respondis al internacia afranko de letero ĝis 20-grama; 6 kuponoj po 50 centimoj, por leteroj ĝis 40-gramaj laŭ internacia tarifo; 3 kuponoj po 1 svisa franko de 40-gramaj leteroj.
La suma valoro de la kuponoj reprezentis do ŝarĝvaloron de 9 svisaj frankoj, kaj la koverto estis vendita kontraŭ 10 frankoj: la diferenco unufranka kovris la sendokostojn.
La kuponoj ne nur utilis por sendi ilin al korespondantoj, de kiuj oni petis servon kaj do deziris repagi la respondon, sed ankaŭ por transpagi etajn sumojn ĉe la oficejo de UEA. La eldonkvantoj estis respektive 13000 (por 30 centimoj), 3000 (por 50 centimoj) kaj 4000 (por 1 franko), kiu estis utiligita specimene por propagandi la sistemon.
Ŝajnas tamen, ke ne ĉiuj elĉerpiĝis, kaj la revenintajn kaj senvaloriĝintajn kuponojn UEA utiligis propagandcele en 1932 gluante ilin en broŝuro "Servoj de UEA" (1932, p. 77) kaj en la revuo Esperanto. La sistemo estis forlasita post 1935.
Alia intermilita provo
En 1927 (en la 15-a de januaro) aperis pseŭdo-biletoj de la "Universala Spesmila Banko", laŭ valoroj 1/2 kaj 10 spesmiloj. Eldonitaj kun portreto de Zamenhof fronte, kaj kun foto de pacpalaco de Hago dorse, kiu estis ĉirkaŭita de indikoj: "10 spesmiloj egalvaloras al 8 gramoj da oro laŭ la proporcio de 11 el 12", kaj "Ĉiuj rajtoj rezervitaj, falsado leĝe punota". La valoro de la spesmilo restis ekzakte la sama, kiel en 1907.
La epizodo ŝuldiĝas al J. van Hengel, kiu estis stariginta t.n. "Holandan Esperanto-Oficejon" kaj eldonis monatan propagandan nederlandlingvan gazeton en 1924–1927. En 1925 estiĝis kontrakto inter li kaj la posedantoj de Holanda Esperantisto, laŭ kiu li prizorgus administradon kaj reklamadon de la gazeto. Sed van Hengel ne pagis la presiston, aperigis de li mem redaktitan numeron de la gazeto, tiel ke la eldonantoj devis provizore ĉesigi la eldonon. Tiam van Hengel komencis grandskalan konkurencan entreprenadon, eldonis gazeton Holandan Esperanton Pioniron, lernolibron, ktp.; faris el "Holanda Esperantisto" anoniman societon, establis propran presejon, fondis Nederlandan Esperanto-Asocion, starigis Universalan Spesmilan Bankon kaj... bankrotis en 1927. Tiu efemera Spesmila Banko ekzistis do nur dum kelkaj monatoj...
Post la Dua mondmilito
Tuj fine de la milito la Universala Ligo, kies sidejo estis en Hago (Nederlando), signis la bazon de nova socio en sia unua postmilita revuo La Praktiko, 1946, n-ro 1-5: Universala Ligo difinis sin kiel "libera unuiĝo de liberaj kaj honestaj homoj, kiuj sentas respondecon pri la sorto de la homaro kaj tiel volas konstrui novan mondon, en kiu la diversaj homoj kaj nacioj kune vivos kaj por siaj komunaj interesoj kunlaboros, helpante, aŭ almenaŭ tolerante unu la alian". Tial uziĝos unu lingvo, Esperanto, kaj unu tutmonda monsistemo. La artikolo precizigas la fundamenton de "principa kaj idea monsistemo, kia estis iam la spesmila sistemo": la nova unuo estos "la stelo".
"La teoria bazo de la nova mono estas ne la oro, sed pli grava valor-mezurilo, nome la pano, pri kies ĉion superanta valoro tiel konvinke atestas la nuntempa nutraĵa krizo. Unu "stelo" havas en principo la valoron de unu kilogramo da pano, kaj tiel la nova monsistemo konformiĝas al la internacia metrosistemo. ... Praktike (pro diferencoj en la kvalitoj kaj prezoj de la diversaj panoj) ĝia valoro estas ligita al la valoro de nederlanda mono, tiel, ke unu stelo estas egalvalora kun la kvarono de la nederlanda guldeno".
"La liga monsistemo estas provizore nur idea, t.e. aplikata nur sur papero, en la kalkulado. Fari sur ĉi tiu tereno pluajn paŝojn, kiel ekzemple fondi spesmilan ligan bankon, starigi tutmondan ĝirosistemon, eldoni efektivajn monerojn ktp., ni povos nur poste, kiam ne ekzistos plu la severaj leĝoj kaj reguloj, per kiuj nuntempe la registaroj de la diversaj ŝtatoj enkatenigas la financan vivon".
Praktike, la Ligo eldonis "Premio-kuponon", presitan sur blanka papero en tri koloroj (verda, ruĝa, helbruna). Tiajn kuponojn ricevis la varbantoj de novaj membroj kaj la partoprenantoj en la konkursoj de La Praktiko. La premio-kuponoj estis akcepteblaj de la oficejo de la Universala Ligo kaj de la Internacia Esperanto-Instituto, ĉe pagoj por brikoj, aktivaj kotizoj, abonoj, anoncoj, libroj, enirkartoj ks.
La unuaj steloj havis tre limigitan valido-periodon, sed tiu poste estis prokrastita, kaj paperaj steloj estis utiligataj ĝis 1985.
1 stelo, 20 mm × 1,7 mm; 3,4 g bronzo, kvanto 10.000
5 steloj, 23,5 mm × 1,7 mm; 5 g latuno; kvanto 10.000
10 steloj, 28 mm × 2 mm; 9 g kupronikelo, kvanto 1.000
En 1965 eldoniĝis plia monero:
25 steloj, 38 mm × 2,5 mm, 19 g kupro-nikelo, kvanto 10.000;
25 steloj, 38 mm × 2,5 mm, 25 g (90 % arĝento, 10 % kupro), kvanto ?
Tamen ŝajnas, ke tiuj moneroj vekis ĉefe scivolon kaj allogis e-kolektantojn, tiel ke dum jaroj ili ne plu troveblis, nek praktike utilis. Lastatempe stoko el Universala Ligo estis reaĉetita de UEA, kiu reklamas ilin en sia revuo Esperanto (kaj en Kontakto). La sola intereso tamen restas kolekta.
Aktuale
Oni povas kredi, ke la evoluo de la internacia vivo en la lastaj jaroj, kun la obligado de internaciaj rilatoj kaj la kreo de multaj supernaciaj financaj kaj elektronikaj grupoj, ebligos pli facilan transpagon al eksterlando. Tamen la sistemo de internaciaj respondkuponoj ne estas kontentiga, ĉar tiuj vendiĝas per sumo ege pli alta ol la reala ŝanĝopovo. Krome, la sendo de ĉekoj al eksterlandaj bankoj estas "punata" de tre altaj taksoj. Alidirite, la afero eblas, sed multekostas al la esperantistoj kaj esperantaj organizaĵoj, ĉefe kiam temas pri malaltaj sumoj. Tial UEA mem kreis originalan sistemon. Aŭtomate, ĉiu membro de UEA havas konton laŭ sia persona kodo. Ĉiu membro tiel povas ĝiri monon al konto de aliulo, aŭ al konto de revuo aŭ organizaĵo, havanta similan konton. Ĝiroj povas efektiviĝi tra la landaj perantoj. La saman sistemon aplikas Flandra Esperanto-Ligo kaj ĝia Retbutiko.
Faka organizo
En 2012 Bert Boon en Belgio fondis la Esperanto-Numismatikan Asocion (ENA), pri kiu troviĝas informoj en la jarlibro de UEA. La membreco kaj la retgazeto “Esperanta Numismatiko”, kiu aperas kvarfoje en la jaro, estas senpagaj. Por membriĝi sufiĉas simpla retletero al bert.boon ĉe skynet.be. Poste oni ricevas rete ĉiujn jam aperintajn numerojn de tiu gazeto, en kiu troviĝas multaj informoj, kiujn oni ne povas ricevi aŭ malfacile ricevas el aliaj fontoj. Tiu kreskanta faka asocio havas preskaŭ cent membrojn.
Cifereca valuto kun esperanto-nomo : 'monero'
Programisto de nova cifereca valuto kreita en 2014 nomis ĝin 'monero' sed ĝi altiras krimulojn pro la nespureblo de ĝiaj uzantoj. MoneroLink asertas siaflanke ke ekde la 31-a de decembro 2017 spureblas jam la vera valuto en ĉirkaŭ 60% de la transakcioj.
NGC 1710
NGC 1710 (aliaj indikoj — IC 2108, PGC 16396, MCG -3-13-37) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vepříkov
Vepříkov (Wepschikau) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie. Tra la municipo trafluas rojo Vepříkovský potok, kiu estas dekstraflanka alfluanto de rivereto Sázavka.
Vika Sentenco
La Vika Sentenco (angle, Wiccan Rede), estas multversia proverbo de la novpaganisma religio Viko.
Estas multaj manieroj traduki ĉi tiun tekston, eble pro tio ke eĉ en ties originala lingvo, ekzistas multaj versioj iometete nesamaj.
Esperantaj versioj de la Vika Sentenco
Jen la du plej oftaj tradukitaj formoj de la Vika Sentenco :
Pri la Sentenco kiel ĝi estas uzata inter Vikanoj
Gravas rimarki ke la Vika Sentenco ne estas leĝo laŭ la kutima senco, ĉar Viko estas religio sendogma. La Sentenco plejparte estas gvidilo.
Estu bone notita ke la 'Sentenco' mem povas diferenci de la Libro de Ombroj de unu viĉo al la Libro de Ombroj de alia. Ankaŭ aliaj pli longaj formoj kaj malplilongaj formoj de la Vika Sentenco ekzistas. Populara mallonga formo estas 'Malutilu neniun', aŭ 'Damaĝu neniun', (Angle Harm none).
Interpretoj de la Sentenco
La Sentenco similas al la Ora Regulo, kredo kiu troviĝas je preskaŭ ĉiu religio. Ne ĉiuj Vikanoj honoras al la Sentenco: Gardnerismanaj Vikanoj plej preferas la Ordonon de la Diino. Ties enhavaĵo "Konservu puran vian plej altan idealon; Permesu ke nenio haltigu vin aŭ alidirektigu vin, ĉar Mia estas la sekreta pordo kiu malfermiĝas al la pordo de juneco." estas tiel uzata.
Ekzistas iom da debato en novpaganismaj kaj vikanaj komunumoj pri la signifo de la Sentenco. La debato plej temas pri ĉu fakte estas la Sentenco nur konsilaĵo- sugestaĵo- aŭ ĉu estu interpretita kiel ordono. La malakcepto de specifaj admonoj kaj malpermisoj pri sinkonduto, ekzemple tiuj kiuj ekzistas en la Judeo-Kristanaj dek ordonoj igas la karakteron de la Vika Sentenco esti iomete malsama al aliaj religiaj tekstoj kiel, ekzemple, la Sankta Biblio aŭ la Korano.
La Sentenco estas nur gvidilo kiun ĉiu homo devas por si mem interpreti por ĉiu situacio, kaj, nekiel la Abrahamaj religioj, kiuj agoj fakte 'malutilas', (kaj tiuj kiuj ne) ne estas specife listigitaj en la Sentenco. Kio malutilas do dependas de individua interpreto.
Esence, la Sentenco povas interpretiĝi kiel signifanta ke ĉiu sekvu sian veran volon, anstataŭ provi ekhavi ĉiujn etajn volataĵojn- kaj ke, dum farante tion, oni estu sekura ke siaj agoj ne malutilas al iu ajn. Tiel, la Sentenco povas esti teksto kiu kuraĝigas Vikanojn, zorgi mem pri siaj agoj, kaj agnoski la prikulpecon de siaj agoj.
Interpretoj de "Malutilu al Neniu"
Ekzistas multaj eldonitaj opinioj pri kiel oni decidu kio apartenas al 'malutili neniun'. Silver Ravenwolf, ekzemple, kredas ke malgraŭ tio ke bridi malbonfarantulon estas, kelkmaniere, 'malutili' al ili, ne tion fari povas okazigi eĉ pli da malbonaĵoj; Oni devas zorgante pri pensi, kaj prefere agplano troviĝos kiu malplej domaĝos al ĉiuj.
Kelkaj homoj uzas reviziitan version de la Vika Sentenco kiu inkluzivas la vortojn "Se ja malutilas, faru kion vi devas."
János Szekernyés
SZEKERNYÉS János [sekernje:ŝ] estas rumania hungara ĵurnalisto, lokhistoriisto, artkritikisto. Li naskiĝis en Chinteni la 27-an de septembro 1941. Li estas la edzo de ĵurnalistino Irén Kurkó Szekernyés. Li loĝas en Temeŝvaro.
Kariero
János Szekernyés akiris diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en UBB de Kluĵo (1964). Li estis kunlaboranto de gazetoj Szabad Szó (1965–68) Előre (1968–74), A Hét (1974–91), Erdélyi Tudósító (1991–92. En 1992–93 li estis literatura sekretario, komisiita direktoro de teatro Csiky Gergely Állami Magyar Színház, poste ĝis 2004 kunlaboranto-ĵurnalisto de presartrusto Agenda de Temeŝvaro. Li aperigis de 1883 ĝis 2008 pli ol dek librojn.
Yudai Okuda
Yudai Okuda (奥田 雄大, n. ) estas japana futbalisto.
Manpilkado-Asocio de Bocvano
La Manpilkado-Asocio de Bocvano (angle Handball Association of Bostwana) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Bocvano. La asocio reprezentas kaj la viran nacian teamon de manpilkado kaj la virinan nacian teamon de manpilkado.
Yudai Okuda
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Tokushima Vortis.
Avelarbo
Avelarbo aŭ avelujo, science ankaŭ nomata korilo, estas genro de plantoj el la familo betulacoj. Avelarboj estas arbedoj aŭ arboj. La nuksoj kreskantaj je avelujo nomatas aveloj.
Specioj
Plurtrunkaj arbedoj, kiuj ne kreskas pli ol 12 metrojn alte:
Unutrunkaj arboj ĝis 30 metrojn altaj:
La nukson ĉirkaŭbrakumas malmola, densdorna involukro. Unutrunkaj arboj, kiuj atingas 15 metrojn:
Casape
Casape estas komunumo de Italio.
MOVIM
MOVIM (akronimo de My Open Virtual Identity Manager) estas projekto pri kreado de socia reto, kiel libera programaro laŭ la licenco AGPL, kaj malcentra, alivorte ke la uzanto povos ĉu aliĝi al ekzistanta retejo, ĉu elŝuti la programaron kaj instali sian propran instancon de MOVIM.
Teknologio
MOVIM estas programita en PHP. La programaro uzas la programado-laborkadron framework Symfony kaj la bibliotekon JAXL por uzado de XMPP.
Arkitekturo
La projekto enhavas tri partojn:
MOVIM Core
MOVIM Core enhavas bazajn bibliotekojn (konekto kaj traktado de la datumbazo, traktado de blokoj), kaj la administradan interfacon.
MOVIM Social
MOVIM Social baziĝas sur la protokolo XMPP kaj ebligos la sendon de mesaĝoj (kutimaj mesaĝoj aŭ tujmesaĝoj) kaj administradon de kontaktoj.
MOVIM Group
MOVIM Group ebligas kreadon de babilgrupoj kaj ekkonon de novaj kontaktoj.
Suda Londono
Suda Londono, en angla South London, estas la suda parto de Londono, Anglio. Situanta sude de la rivero Tamizo, ĝi konsistas el "boroughs" Bexley, Bromley, Croydon, Greenwich, Kingston, Lambeth, Lewisham, Merton, Richmond (parte), Southwark, Sutton kaj Wandsworth.
Suda Londono origine aperis el Southwark, unuafoje registrita kiel Suthriganaweorc, kun la signifo ‘fortikaĵo de la homoj de Surrey’. El Southwark, Londono poste etendiĝis plue malsupren en nordan Surrey kaj poste en okcidentan Kent.
Suda Londono konsistas el 11 kompletaj "boroughs" kaj parto de la tra-rivera "borough" Richmond.
Betulo
La betulo (Betula) estas holarktisa genro el la familio de la betulacoj.
Ĉefaj specioj: Eŭropo kaj Siberio : Norda Ameriko : Orienta Azio: <GALLERY> Herne Halde Constantin birches.jpg|betulo sur ŝutmonto BirkenwaldFinnland.jpg|betularo en Suomujo Birkenallee.JPG|betula aleo en matena nebulo inter Steinheim kaj Kicklingen distrikto Dillingen an der Donau, Germanujo Birken im Herbst.jpg|pendantaj betuloj kun aŭtuna foliaro Birke Winter Kleinstadt-1981m09-02.jpg|betulo en eturba vintra pejzaĝo Kalmthoutse Heide in February.jpg|betuloj sur erikejo en Kalmthout Birke 0314.jpg|betuloj proksime de Rodenbostel, Malsupra Saksio, Germanujo
Sistematiko kaj disvastigo
La genra nomo Betula estis unuafoje publikigita en 1753 fare de Carl von Linné en Species Plantarum, 2, p. 982f. La genro Betula aprtenas al la subfamilio de la Betuloideae ene de la familio de la Betulaceae.
La ĝis 100 betulaj specioj kreskas en vastaj regionoj de la norda hemisfero, en Eŭropo, en Nordameriko (precipe ĉe la orientaj marbordoj) kaj en Azio ĝis Japanujo.
Ekzistas 35 ĝis 100 specioj en la genro (Betula): Betula potamophila V.N.VASSIL.: Ĝia hejmregiono estas Mezazio
Koprolalio
Koprolalio estas inklino por troa uzado de krudaj, preskaŭ obscenaj esprimoj.
Gustave-Henri Jossot
Gustave-Henri Jossot (Abdul Karim Jossot) naskiĝinta en Diĵono, Francio, la 16an de aprilo 1866, mortinta en Sidi Bu Zaid, Tunizio, la 7an de aprilo 1951, estis desegnisto, karikaturisto, pentristo, afiŝisto kaj verkisto.
Vivo
Naskiĝinta en burĝa diĵona familio, orfo en la aĝo de tri jaroj, li tre frue ribelis kontraŭ sia denaska medio. Ekde 1894 li ellaboris propran desegnan stilon, influitan interalie de la simbolistoj, de la mezepokaj enlumumaĵoj kaj de la japana pentroarto.
En 1896 abrupte mortis lia nura filino. Li de tiam frontos pli kaj pli akran deprimiĝon.
Ekde 1897, li ekfamiĝis per trideko da reklamaj afiŝoj, sed forlasis ĉi tiun fakon tuj kiam lia materia situacio tion ebligis, interlie post duobla heredaĵo kiu ebligis al li daŭrigi la verkadon sendepende de materiaj problemoj.
Fidela kunlaboranto de la satira gazeto "l'Assiette au beurre", li tie akre karikaturis militistojn, ekleziulojn, burĝojn kaj eĉ artistojn kaj framasonojn. Li ankaŭ ne hezitis primoki siajn liberecanajn amikojn. Dum tiuj jaroj li ankaŭ kunlaboris al esperantista gazeto: unu el liaj desegnoj aperis kovrilpaĝe de Internacia Socia Revuo en 1907.
Liaj verkoj estis diversloke ekspoziciataj inter 1896 kaj 1921.
Naŭzita de la okcidenta civilizo, li en 1911 instaliĝis definitive en Tunizio, kiun li plurfoje vizitis kun sia edzino por kuraci sian deprimiĝon.
En 1913, li spektakle konvertiĝis al Islamo kaj eknomiĝis Abdul Karim Jossot. Li sekvis la instruojn de la ŝejko Ahmad al-Alawi survoje al sufismo, sed ankaŭ pri tio seniluziiĝis, kaj revenis al okcidenta vestostilo, kvankam li neniam reiris al Francio.
Reeĥoj de lia verkaro
En 2011, la pariza urbodomo dediĉis al li ekspozicion en grava belarta ekspoziciejo. .
Kanada gaela
Kanada gaela aŭ bretonkaba gaela (en skotgaela: Gàidhlig Chanada, A' Ghàidhlig Chanadach aŭ Gàidhlig Cheap Bhreatainn; en angla: Canadian Gaelic aŭ Cape Breton Gaelic) estas dialektoj de la skotgaela lingvo kiu estas parolata de uloj en Atlantika Kanado, pli ofte en Nov-Skotio (en latina: Nova Scotia), kiu estiĝias el la Altaj Landoj kaj insuloj de Skotlando. Ekzistis multaj da parolantaj komunumoj en Kanado. Atlantika Kanado estas la sola loko en Nordameriko kie la gaela estas komunuma lingvo. Tamen, la ekzisto de la lingvo estas en danĝero.
Skotgaelanoj unue instaliĝis komence en 1773, kiam la ŝipo Hektoro alvenis, ĝis 1850. Dum la komenco de la 20a-jarcento, la gaelan preskaŭ oni ne instruis en Kanadaj lernejoj. La lingvo estis parolata antaŭe en Breton-Kabo, Nov-Skotio, kaj sur la nord-oriento de la ĉeflando de Nov-Skotio.
La gaela kulturo estas bunta aspekto de la diversa popolaro kaj diversaj komunumoj de Nov-Skotio. Miloj da Nov-Skotanoj ĉeestas en gaelaj okazoj, kiel prilingvaj okazoj kaj lingvlernaj okazoj, dancoj, koncertoj, kaj festoj. Ĝis la 20a-jarcento, la gaela estis ankaŭ parolata en la Insulo de Princo Eduardo. Laŭ la Kanada Censo de 2011, 10 anoj de la Insulo de Princo Eduardo diris ke gaela lingvo estas ilia denaska lingvo, kaj 90 anoj de la Insulo de Princo Eduardo diris ke ili povas paroli gaelajn lingvojn flue.
Pro ĝia estiĝo el Skotlando, oni ne pensu ke la breton-kaba gaela samas al la irlanda lingvo kiu estis parolata en Novlando ĝis la 20a jarcento. Tamen ambaǔ estas en la sama lingvofamilio.
En la 19a jarcento, ĝi estis la 3a plej parolata lingvo, malantaǔ la franca kaj la angla. Atlantikkanade, estas 2,000 parolantoj de la kanadagaela, ĉefe en Nov-Skotio. Estas pli ol 7,000 parolantoj kiuj parolas gaelajn lingvojn. Laŭ la 2011 censo, la kanada gaela havas pli ol 300 denaskulojn inter la Insulo de Princo Eduardo kaj Nov-Skotio.
Lanterno (arkitekturo)
Lanterno, tegmentolanterno aŭ pintolanterno estas arkitektura elemento por havigi naturan sunlumon en kupolo. Arkitekturaj lanternoj estas pinte de alta tegmento kaj havigas naturan taglumon ene de spaco aŭ ĉambro sube. En nuntempa uzado ĝi estas arkitektura luka strukturo. La termino 'tegmentpinta lanterno' estas uzata por priskribi la lukajn ornamajn lanternojn tegmentpinte de taksioj en Japanio, dezajnitaj por respeguli la kulturan heredon de japanaj lampionoj.
Annamari Dancs
Annamari Dancs [danĉ] rumania hungara kantistino naskita en Sfântu Gheorghe la 11-an de marto 1981.
Kariero
Annamari Dancs diplomitiĝis pri kanto en Muzikakademio de Kluĵo en 2006. Ŝi koncertas de 1998. De 2008 ŝi estis kantistino, programgvidanto en la hungara elsendo de la Rumana Televido. Ŝia kanto Live for your Life en 2009 akiris al ŝi internacian rekonon. En printempo 2010 ŝi debutis en Nacia Operetteatro Ion Dacian de Bukareŝto. De oktobro 2010 ŝi estas gastkantistino de Operetteatro de Budapeŝto. En 2008 en la Festivalo Cerbul de Aur de Braŝovo ŝi gajnis publikpremion. En 2013 ŝi estis distingita per Memorringo Rózsi Bársony.
Fonto
.
Ingå
Ingå (en finna Inkoo) estas komunumo de Finnlando en Uusimaa sur bordo de Finna golfo. Ĝia areo estas, el kio estas tero. La 31-an de decembro la komunumo havis 5,329 loĝantojn. La komunumo havas svedlingvan majoritaton. Oni ligis komunumon Degerby al Ingå en 1946. Laŭ Inkoo fluas malgrandetaj riveroj, kaj la du plej grandaj lagoj estas Marsjön kaj Bruksträsket.
22553 Yisun
22553 Yisun estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Seiwa
Imperiestro Seiwa (清和天皇, Seiwa-tennō; naskiĝis la 25-an tagon de la 3-a monato, 850; mortis la 4-an tagon de la 12-a monato, 880) estis la 56-a imperiestro de Japanio, laŭ la tradicia ordo de sukcedantoj. Li regis de la 7-a tago de la 11-a monato de la jaro 858 ĝis la 29-a tago de la 11-a monato de la jaro 876.
Genealogio
Seiwa estis la 4-a filo de la Imperiestro Montoku. Lia patrino estis Imperiestrino Dowager Fujiwara no Akirakeiko (明子), nomita ankaŭ Somedono-imperiestrino. Ŝi estis la filino de Fujiwara no Yoshifusa (藤原良房), kiu estis reganto kaj granda ministro de la ŝtatkonsilio. Lia persona nomo antaŭ ol akcedi al la trono estis Korehito (惟仁). Oni konas lin ankaŭ sub la nomo Mizunoo no Mikado.
Li estis pli juna duonfrato de la imperiestra princo Koretaka (惟喬親王) (844-897)
Bitronics
Bitronics - (mallongigo de Bidirectional Centronics) nomo de varianto de funkcio de dudirekta paralela interfaco laŭ normo IEEE 1284. Bitronics estas kromnomo proponita de Hewlett-Packard por Byte Mode.
Socialisma federacia respubliko Jugoslavio
Socialisma federacia respubliko Jugoslavio estis federacia socialisma multnacia ŝtato situanta en okcidenta parto de la Balkana duoninsulo. Ĉefurbo de la ŝtato estis samtempe ankaŭ la plej granda urbo Beogrado.
Ĝi estiĝis kaj proklamita ĝi estis en la jaro 1943 kiel Demokrata federacia Jugoslavio el restoj de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Ekde 1946 ĝi portis nomon Federacia popola respubliko Jugoslavio kaj en 1963 fine Socialisma federacia respubliko Jugoslavio.
Ĝi konsistis el ses respublikoj:
Kantono Tioga (Nov-Jorkio)
La kantono Tioga - angle Tioga County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kantona ĉefurbo estas Owego.
(7753) 1988 XB
(7753) 1988 XB estas tre malgranda apolona asteroido, malkovrita la de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Ĝia spektra klaso "B" indikas, subkaso de la klaso "C" indikas asteroidon riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj, hidrataj argiloj, magnetito kaj sulfidoj.
Ĝi povas pasi ankaŭ je 0,0990 AU (14,815 milionoj da km) de Venuso kaj je 0,0300 AU (4,481 milionoj da km) de Marso.
Rennibister
La subteretaĝo aŭ terdomo de Rennibister  aŭ simple Rennibister sur Mainland de la Orkadoj estas unu el la plej bone konservitaj el la 41 sur la insularo de la Orkadoj ekzistantaj strukturoj. La plej multaj el ili situas sur Mainland sur la skotaj Orkadoj. Ankaŭ sur la orkadaj insuloj Rousay, Hoy kaj Eday ekzistas kelkaj.
Situo
La subteretaĝo de Rennibister situas inter la vilaĝo Finstown kaj la ĉefurbo de la insularo Kirkwall. Lq subteretaĝo situas sur agrikultura bieno ĉe la marbordo de la gollfo O´Firth. La konstruaĵo el la una jarmilo a.K. estis malkovrata en la jaro 1926.
Trovaĵoj
La koridoro estis plena je rubo kaj la kamero plenis de tero kaj konkoj. Oni trovis ekskarnigitaj ostoj de ses plenkreskuloj kaj dedu infanoj.
Plia subteretaĝoj sur la Orkadoj estas Grain Earth House Crantit, Newark kaj Windwick.
3835 Korolenko
3835 Korolenko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 23-an de septembro 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rus-ukraina verkisto Vladimir Galaktionoviĉ Korolenko (cirile : Владимир Галактионович Короленко 1853–1921).
Jacobin (magazino)
Jacobin estas trimestra novjorka magazino oferante maldekstrajn ĉefe usonajn perspektivojn pri politiko, ekonomio kaj kulturo. Ĝia eldonkvanto estas po 40 000 ekzempleroj kaj ĝia retejo gastigas pli ol 1,5 milionojn da vizitantoj ĉiumonate. Noam Chomsky estas nominta la magazinon "brila lumo en mallumaj tempoj."
Historio
Eldonado komenciĝis kiel reta magazino en septembro 2010, sed etendis sin al presa ĵurnalo poste en tiu sama jaro. Fondinto Bhaskar Sunkara priskribis Jacobin kiel radikala eldonaĵo, "larĝe la produkto de pli juna generacio, malpli ligita al paradigmoj de la malvarma milito kiujn apogis la antaŭaj maldekstraj intelektulaj rondoj kiel Dissent aŭ New Politics." Sunkara estas dirinta ke la celo de la magazino estis krei eldonaĵon kiu kombinas rezolute socialisman politikon kaj la kompreneblecon de titoloj kiaj The Nation kaj The New Republic. Li ankaŭ estas kontrastinta ĝin kontraŭ eldonaĵoj asociitaj kun malgrandaj maldekstraj grupoj kiaj Socialist Worker de la International Socialist Organization kaj International Socialist Review, kiuj sin orientis al partiaj membroj kaj aliaj revoluciemaj socialistoj, tiel serĉante pli larĝan legantaron ol tiuj eldonaĵoj dume de ankoraŭ firme redakti la magazinon laŭ marksista perspektivo. En 2018-a intervjuo, Sunkara diris ke li intencis, ke Jacobin plenumu similan rolon kiel tiu de National Review por la postmilita dekstro.
Frue en 2013, "Jacobin Books" estis anoncita, iu partnereco kun Verso Books kaj Random House. Des pli Jacobin kreskis en popularecon ju pli kreskis atento pri socialismaj ideoj, stimutataj pro Bernie Sanders en 2016. Tiam triobliĝis abonoj, de 10 000 al 32 000 inter la somero de 2015 kaj la unua numero de 2017, kun po 16 000 novaj abonoj por la sekvaj du monatoj post elektiĝo de Donald Trump.
Printempe de 2017, redaktoroj de Jacobin kunlaboris kun akademiuloj Vivek Chibber kaj Robert Brenner por plue eldoni la akademian ĵurnalon Catalyst. En novembro 2018, estis lanĉita la unua fremdlingva versio de la magazino, Jacobin Italia. Sunkara priskribis ĝin "tipe franĉiza modelo", kun la patra eldonaĵo provizanta redaktan konsiladon kaj parte dividanta la profitojn, sed alie koncedante aŭtonomion.
Titolo
La nomo de la magazino derivas de la libro The Black Jacobins far C. L. R. James, en kiu James atribuas la Haitiajn revoluciistojn al pli granda pureco laŭ ties plia kroĉiĝo al la idealoj de la Franca revolucio ol la francaj Jakobenoj mem. Laŭ la kreivo-direktoro, Remeike Forbes, la emblemo estis inspirita de sceno en la filmo Burn! aludanta al José Dolores Estrada, sed ĝi fakte reprezentas je Toussaint Louverture, la plej konata gvidanto de la plej sukcesa sklavribelo en historio.
La moto de la magazino, "Reason in Revolt" estas referenco al verso el La Internacio.
Ideologio
Jacobin estintas varie priskribita kiel demokrat-socialisma, socialisma, kaj marksisma. En la ĵurnalo New Statesman, Max Strasser sugestis ke ĝi asertas esti preninta la mantelon de marksista pensado stile de Ralph Miliband.
En intervjuo eldonita en New Left Review, Sunkara nomis plurajn ideologiajn influojn, inkluzive de Michael Harrington, Ralph Miliband, Leo Panitch, kaj ceteraj teoriistoj de la eŭrokomunisma tradicio.
En artikolo eldonita en Weekly Worker, Jim Creegan substrekis la ligon inter pluraj redaktoroj de la magazino kaj Democratic Socialists of America. Creegan priskribis Jacobin kiel la "plej proksima afero al flagŝipa eldonaĵo de la DSA-a maldekstro," emfazinte la diversecon inter kontribuantoj, inkludante "ĉiajn tendencojn inter socialdemokrataj liberaloj kaj konfesintaj revoluciuloj."
Izoamila cianoacetato
Izoamila cianoacetato aŭ C8H13NO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianoacetata acido kaj izoamila alkoholo. Izoamila cianoacetato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoamila cianoacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoamila cianoacetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Gyönk
Gyönk [djonk] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási.
Situo
Gyönk situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Tamási troviĝas 29, Szekszárd 38, Budapeŝto 140 km.
Historio
Antaŭ la hungaroj keltoj kaj avaroj loĝis tie. La unua skriba mencio devenis el 1280. En 1545 la turkoj okupis la regionon, poste alvenis germanoj, hungaroj, serboj, slovakoj kaj judoj. La vilaĝo ekhavis la rangon grandvilaĝo en 1871, inter 1891-1961 estis distriktejo, fine urbiĝis en 2009. Dum la socialismo kolĥozoj pri Ruĝa Stelo, Paco kaj Petőfi formiĝis.
Famuloj
En Gyönk naskiĝis:
Kirkkonummi
Kirkkonummi (Kyrkslätt) estas komunumo de Finnlando en Uusimaa sur bordo de Finna golfo en metropola areo de Helsinko. Ĝia areo estas, el kio estas tero. La 31-an de decembro la komunumo havis 40,102 loĝantojn. La komunumo estas dulingva kun finnlingva majoritato. Oficiale ĝi ne estas urbo, sed ĝi estas urba komunumo.
Louis Lavelle
Louis LAVELLE (naskiĝis la en Saint-Martin-de-Villeréal, mortis la  en Parranquet) estis filozofo kaj franca verkisto. Li estas reprezentanto de Ekzistadismo.
Ignacio Agramonte
Ignacio AGRAMONTE Y LOYNAZ, kuba patrioto pri la sendependeco, naskiĝis la 23-an de decembro 1841 en Puerto Príncipe, nuntempa provinco Camagüey. Filo de Ignacio Agramonte Sánchez Pereira, advokato kiel multaj el liaj antaŭuloj, kaj María Filomena Loynaz y Caballero, devenanto el riĉa familio de la urbo Camagüey. Agramonte realigis unuajn studojn en sia naskiĝurbo kaj poste antaŭ la maleblo studi ĉe supera instituto en Puerto Príncipe, en 1852 estis sendita al Barcelono, Hispanio, kie li eniris en la lernejon de Isidoro Prats kie studis tri jarojn. En 1855 post tiuj tri jaroj en Hispanio li revenas al Kubo kaj en la Universitato de Havano studas por ricevi sian licenciitan titolon la.
La 1an de aŭgusto li edziniĝis kun Amalia Simoni, kiu estis la amo de lia vivo, kun kiu havis du filojn: Ernesto kaj Herminia, kiun li ne konis. Agramonte estis unu el la ĉefaj gvidantoj de la kubanoj por la kuba sendependiĝo dum la Dekjara Milito (1868-1878). Li estis la reprezentanto de laregiono Camagüey en la Asembleo de Guáimaro kie konfrontis la orientan reprezentanton Carlos Manuel de Céspedes ĉar laŭ Agramonte la estonta Respubliko devos esti gvidata de la civitanoj kaj ne de la armeo kiel Céspedes deziris.
Dum unu el la plej brilaj kampanjoj, post rekonstrui la militajn fortojn de la centra regiono de la insulo, preparante la invadon al Las Villas, estas morte vundita dum batalo la 11-an de majo 1873, en la kamparo de Jimaguayú.
Distrikto Ropczyce-Sędziszów
La distrikto Ropczyce-Sędziszów - pole powiat ropczycko-sędziszowskiego - estas administra distrikto de Pollando. Ĝi apartenas al la provinco aŭ historie vojevodio Antaŭkarpatio. Administra centro estas la samnoma urbo Ropczyce, dua grava urbo de la distrikto nomiĝas Sędziszów Małopolski, kaj formale ambaŭ konsistigas la distriktan nomon. Fine de en la distrikto vivis.
Lechbruck am See
Lechbruck am See estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vrhovljan
Vrhovljan, germane Ober Sankt Martin, hungare Ormos [ormoŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Sveti Martin na Muri.
Casaprota
Casaprota estas komunumo de Italio.
Vrhovljan
Loknomo
La historiaj hungaraj loknomoj estis similaj, ol la kroata: Vorhoblyan, Verhovlán, Vertholán. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis tute novan hungarecan loknomon.
Situo
Vrhovljan situas laŭ dekstra bordo de Muro (rivero). Sveti Martin na Muri troviĝas je 0.5, Čakovec je 20 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1478. La kampoj longe apartenis al estroj de Čakovec. En 1910 vivis tie 195 homoj, plejparte kroatoj. Ĝis Traktato de Trianon Vrhovljan apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Čakovec, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Urĵum
Urĵum (ruse Уржум) estas urbo en Kirova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 33241501.
La urbo estis fondita en jaro 1584.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1796.
Rin Morita
Rin Morita (森田 凜, n. ) estas japana futbalisto.
Urĵum
La interurba telefona kodo estas 83363, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas apud Uralo sur bordoj de rivero Urĵumka (Уржумка), apud ĝia enenfluo en riveron Vjatka (Вятка).
En jaro 1959 la urbo havis 10,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 11,5 mil loĝantojn.