cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rozbeka anaso
Aspekto
La masklo havas buntan bekon kun gamo de helroza al brilruĝa ĉe bazo kie estas ŝvelega sfereca karunklo ĉe la bazo de supra makzelo; krome estas tre kontrasta nigra pinto. La kapo kaj kolo estas nigrecaj kun purpuraj brilnuancoj kaj en kapo kontrastas ankaŭ tre brilruĝaj irisoj. La dorso estas malhelgriza al nigreca, sed vidate de proksime temas pri tre fajna nigra strieco sur helgriza al blankeca koloro; en suba dorso estas malhelverdaj brilnuancoj. La flankoj estas helgrizaj, sed ankaŭ temas pri tre fajna nigra strieco sur blankeca koloro. La suba vosto estas blanka. La kruroj estas oranĝecaj.
Distribuado
La Rozbeka anaso estas endemia de Sudameriko. Ĝi troviĝas en orienta centra Argentino ĝis Río Negro, centra Ĉilio el Atakamo al Valdivio, Paragvajo, Urugvajo kaj suda Brazilo. La populacio de suda Argentino migras norden dum la aŭstrala vintro, kaj atingas ĝis Brazilo kaj suda Bolivio. Ĝi estas vaganto al la Falklandoj.
Apologia pro vita sua
Apologia Pro Vita Sua, (latinlingve. Esperante: “Apologio pri sia vivo”, estas la grava defendo pri sia religiaj opinioj verkita de John Henry Newman, publikigita en 1864, kontraŭ kio skribita de Charles Kingsley kaj juĝita atako kaj miskompremo kaj misinformo kaj pri si kaj pri la katolika sacerdoteco kaj ĝenerale pri la katolika doktrino. La Newmana Apologio atingis tuj la nivelon de furorlibro kaj daŭre eldoniĝis ĝis nuntempe, krome tiam fariĝis fonto por transformi la publikan opinion kaj rilate Newman mem kaj katolikismon en Anglio, kies li ektaksiĝis eminenta epigono.
Post mallonga kaj nekontentiga korespondado kun Kingsley, Newman komencis ankaŭ verke pritrakti sian apologion.
Versio reviziita de la Apologio, kun novaj partoj, estis publikigita la sekvantan jaron (1865).
Inter la influoj rimarkeblas tiu sur la ĵusnaskita Movado de Oksfordo, kies membroj multe ŝatis kaj ŝatigis la mensan kaj kritikan itineron de la aŭtoro de la Apologio, kiun diverseloke oni konsideris komparinda al la Konfesoj de Sankta Aŭgusteno.
Nassau (Lahn)
Nassau estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kasteloj
La ruino de la burgo Nassau staras proksime al la samnoma urbeto Nassau sur rokkonuso 120 m super la rivero Lahn. La konstruiganto estis el la familio Nassau, el kiu venas la regantoj de Nederlando kaj Luksemburgo.
La burgo Stein estas la ruino de montoburgo proksime al la urbo Nassau. Ĝi situas malsupre de la burgo Nassau inter la valoj de la rivero Lahn kaj la rojo Mühlbach.
La kastelo Stein estas kastelo en la centro de la urbo Nassau. Ĝi estis la sidejo de la kavalira familio von Stein. Interalie tie travivis sian junaĝon la prusa reformisto-ministro Heinrich Friedrich Karl von und zum Stein.
Kromono
Kromono estas derivaĵo el la benzopirano aldonita de ketona grupo sur la pirana ringo. Ĝi estas izomero de la kumarino kaj estas heterocikla komponaĵo vaste disdonata en naturo. Dum multaj jaroj, la kromono estas valida deirpunkto por malkovro de novaj drogoj kaj disvolvaj programoj.
Kromonoj estas trovataj en pluraj tropikaj plantoj tiaj kiaj Ageratum conyzoides, Sarcolobus globosus kaj Eucryphia cordifolia.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Altechromone A.svg| Altekromona A Cromoglicic_acid.svg| Kromoglikata acido Eugenin.svg| Eŭgenino Eugenitin.svg| Eŭgenitino Furanochromone.svg| Furano-kromono Fumarin.png| Fumarino Bromadiolone.png| Bromadiolono Eugenin.svg| Eŭgenino </Gallery>
(12570) 1998 WV5
(12570) 1998 WV5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Koreoj
Koreoj estas etno vivanta en Koreio kaj Manĉurio.
Olderup
Olderup estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Nordsee-Treene, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Koreoj
Estas evidente ke, en formado de korea popolo partoprenis 3 grupoj de triboj: paleoazia, altaja kaj aŭstronezia, sed ĉefrolis praaltajaj triboj. Dum la mezo de 1-a jarmilo a.K. en suda Manĝurio kaj norda Koreio ekzistis ŝtato Ĉoson (de tie venas la memnomo de koreoj). En 10a jc formiĝis unueca korea etno.
Tradicia okupo de koreoj estas plugista agrokulturo. Ĉefkulturo - rizo, en montaraj regionoj oni semas ankaŭ maizon. Grava teknika kulturo estas kotono, kanabo, tabako. Brutbredado estas suplementa okupo. Unu el antikvaj branĉoj de agrokulturo - bredado de silkraupoj. Ĉe marbordaj regionoj oni okupiĝas pri fiŝkaptado, alie - pri diversaj tradiciaj metioj.
Ĉefmanĝaĵo estas rizo kun diversaj spicoj, ankaŭ viando, precipe porkaĵo, fiŝo, legomoj. Ĝis antaŭnelonga tempo ĉe koreoj estis postrestaĵoj de gentaj rilatoj. Ĉiuj, portantaj la saman familian nomon, oni konsideris parencoj. Ĉiuj homoj krom persona kaj familia nomoj, havis ankaŭ gentan nomon - pon ("radiko"). Moderna sistemo de parenceco estas anglatipa.
Tradicia vero estas animismo kaj ŝamanismo. En 4-6 jc Koreon penetris budhismo. En malfrua mezepoko grandan influon havis konfuceanismo. De 19-a jc aperis ankaŭ kristanismo, sed ĝi ne povis disvastiĝi forte. Nordkoreoj estas ĉefe ateistaj.
Laŭ André Albault la esperanta nomo de la popolo estu Koreanoj, kaj la du landaj nomoj estu Koreoj. Alia nomo de la popolo estas Hanoj (ne konfuzu kun la ĉinaj Hanoj) devene de sud-korea 한민족 (Han-minjok).
Lajos György (litraturhistoriisto)
GYÖRGY Lajos [djeordj LAjoŝ] rumanuja hungara literaturhistoriisto, bibliografo, lernolibrverkisto (Marosvásárhely, 3-a de aprilo 1890 - Kluĵo, 31-a de decembro 1950).
Cambará do Sul
Cambará do Sul estas municipo en la brazila ŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis loĝantojn en 2010. Ĝi havas areon de proksimume. La urbo estas unu el la plej malvarmaj en Brazilo kaj foje estas neĝo.Ĝi situas 185 kilometrojn de la ŝtata ĉefurbo Porto-Alegro. Ĝia altitudo estas 1 031 m, kun la sekvaj koordinatoj - latitudon 29º02'52 "sude kaj longitudon 50º08'41" okcidenten. Ĝia Indekso pri homa disvolviĝo (HDI) estas 0,76 laŭ la Atlaso de homa disvolviĝo / UNDP (2000). La komunumo havas areon de kaj fariĝis sendependa en 1963 post  disligado el la urbo São Francisco de Paula.La komunumo enhavas parton de la  hektaroj ( akreoj) de Ŝtata Parko Tainhas, kreita en 1975. En Cambará do Sul troviĝas la sidejoj de Nacia Parko Aparados da Serra kaj Nacia Parko Serra Geral, kie oni trovas, inter pluraj aliajn, konatajn kanjonojn Itaimbezinho, Fortalezo, Churriado kaj Malacara.
La Nacia Parko Aparados da Serra ankaŭ situas parte en la komunumo Praia Grande, en la ŝtato Santa Catarina, banita de rivero "do Boi" kie ĝi havas multajn akvofalojn, kiel Leite de Moça kaj Braço Forte, kiuj estas la ĉefaj.La urbo hodiaŭ estas organizita ekoturisma loko, kun pluraj gastejoj, bela kampara kaj monta klimato, registrante rekordajn malaltajn temperaturojn dum la vintro, foje akompanata de neĝo.
Dezső Hegyi
Dezső Hegyi [deĵO hedji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hegyi Dezső estis hungara agronomo, botanikisto, mikologo. Lia botanika nomo estis Hegyi.
Dezső Hegyi naskiĝis la en Pozsony (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bratislavo en Slovakio, li mortis en 1926 en Budapeŝto.
Biografio
Dezső Hegyi akiris diplomon en Sorbonne en 1893 dum li akiris praktikon en la botanika stacio en Parizo. Hejmenveninta li akiris validan (hungaran) diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) kaj laboris en la akademia botanika stacio. Inter 1911-1919 li estis staciestro spite tion, ke ekde 1913 la sidejo funkciis en Budapeŝto. Plej ofte li esploris malsanojn de tritikoj kaj sukerbetoj. En 1919 li pensiuliĝis, tamen li esploris plu kaj verkis artikolojn.
Ciclova Română
Ciclova Română (ĉiklova romana) (hungare: Csiklófalu) estas komunumo en Rumanio sude de Oraviţa. En 1910 ĝi havis 3 201 loĝantojn [rumanoj), en 1992 1 289 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skribe estas en 1828. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Ilidia, Socolari.
Yvonne Zima
Biografio
Yvonne Zima naskiĝis kiel plej juna filino de Dennis kaj Maria Zima. Ŝiaj du pli aĝaj fratinoj, Vanessa kaj Madeline Zima, estas same aktorinoj. La laste menciita estas la plej konta el la Zima-fratinoj pro ŝia rolo Grace en la suona sitkomo The Nanny.
Gubernio Ninivo
La gubernio Ninivo (محافظة نينوى, latinliterigo laŭ DMG Muḥāfaẓat Nīnawā) estas unu el sume 18 gubernioj de la ŝtato Irako. Laŭ takso pri la jaro 2010 ĝi havis 3,208,696 loĝantojn. Administra centro estas la urbo Mosulo. La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj, kaj situas en la nordokcidento de la lando. Ĝi nomatas laŭ la antikva urbo Ninivo, ĉefurbo de la regno Asirio.
La gubernio konsistas el la sekvaj 9 distriktoj:
La 15-an de oktobro 2005, el 718,758 balotrajtaj gubernianoj procentoj voĉdonis malfavore de la nova ŝtata konstitucio.
Police Academy (televida serio)
Police Academy (angle Police Academy: The Animated Series) estas animea televidprogramo. Ĝi estis publikigita televide ekde la 10-a de septembro 1988, Warner Bros., Ruby-Spears.
Novion-Porcien
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj ankaŭ al la kantono .
Adiĝa Valo
La Adiĝa Valo (germane Etschtal, itale Valle dell’Adige resp. Val d’Adige) estas alpa valo en la teritorio de la ŝtato Italio, je granda parto en la pliparte germanlingva aŭtonoma regiono Sudtirolo, kiu estas trafluata per la rivero Adiĝo (germane Etsch, itale Adige) kaj estis kreita per samnoma glaciepoka glaĉero.
Trafiko
La Adiĝa Valo estas unu el la plej gravaj trafikaj vojoj de la Alpoj. Granda parto de la itala aŭtovojo A22 situas en la valo, same la brenera fervojo. Apud Bolzano-Bozen la aŭtovojo kaj fervoja linio de sudo disbranĉiĝas nordorienten en direkto al la valo de la rivero Eisack kaj de la montpasejo Brenero. Inter Bolzano-Bozen kaj Meran situas rapidvojo, nomata MeBo kaj unutraka fervojo, al kiu konektiĝas la Venosta Fervojo (germane Vinschgaubahn). Biciklado eblas inter la Reschenpasejo norde kaj la urbo Verono sude per seninterrompa kaj plejparte tre bonkvalita bicikla vojo Etschtalradweg respektive pista ciclabile Valle dell’Adige.
144303 Mirellabreschi
144303 Mirellabreschi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Giancarlo Fagioli elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Mirella Breschi, edzinon de la dua malkovrinto.
Andaluza kuirarto
La aŭtonoma komunumo Andaluzio havas propran riĉan kuirarton. Ĝi estas tre diversa kaj ekzistas diferencoj inter la marbordo kaj la interno, kaj andaluza kuirarto estas parto de la mediteranea dieto. Ĝi estas proksime ligita al la uzado de olivoleo, nuksoj, fiŝoj kaj viandoj. La bakaĵoj montras grandan influon de la al-andalusa kuirarto, kun uzado de migdaloj kaj mielo; konataj en ĉi tiu regiono estas la kristnaskaj frandaĵoj: mantekadoj, polvoronoj kaj kaj alfajoroj.
8887 Scheeres
8887 Scheeres estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Ĝi esti nomita en honoro de la usona sciencisto Daniel J. Scheeres, nuntempe en la Departemento de Aerospaca Inĝenierarto kaj Mekanika Inĝenierarto en la Ŝtata Universitato de Iovao. Li estas la unua, kiu studis la dinamikon de proksimaj orbitoj ĉirkaŭ malgrandaj, neregulformaj asteroidoj. Lia esploro inkludis studojn de la evoluo kaj la stabileco sur longa tempo de orbitoj ĉirkaŭ modeloj ricevitaj per radaraj observoj de 4179 Tutatiso kaj 4769 Kastaljo. Lia laboro tre gravas por la funkcio de kosmoŝipoj orbitantaj asteroidojn, por la kosmogonio de la asteroidaj satelitoj kaj por la kompreno la disdono de la eroj ne forfuĝintaj post alfrapoj sur malgrandaj ĉielaj korpoj.
Steinsoultz
(jen france, origine germane kaj alemane Steinsulz, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Charles Colson
Charles Wendell "Chuck" COLSON (n. la 16-an de oktobro, 1931–m. la 21-an de aprilo, 2012) estis usona politika funkciulo sub ŝtatprezidanto Richard Nixon, kaj partopreninto en la skandalo Watergate. Poste li fondis kristanan organizaĵon por misii al malliberuloj kaj akceli reformojn en la usona prizona sistemo.
Sequoyah
George GUESS [ĝorĝ ges], pli bone konata per (angligo de) lia indiana nomo Sequoyah [sekoja], estis ano de la Ĉeroka komunumo en hodiaŭa Arkansaso kaj fama inventinto de la Ĉeroka skribo. Li naskiĝis en 1767. Laŭdire lia patro estis eŭropida komercisto. Tamen Sequoyah neniam lernis alian lingvon ol sian denaskan Ĉerokan. Kiel juna viro li fariĝis komerca arĝentoforĝisto, profesio kiu instigis lin ekkrei ian sistemon por registri la ŝuldojn de siaj diversaj klientoj. Dekomence li portretetis ĉiun personon, apudmetante cirklojn kaj liniojn por reprezenti diversajn monsumojn. Sed tiu sistemo tro komplikis, kaj ĉirkaŭ la jaro 1810 venis al Sequoyah en la kapo ideo konstrui propran skribsistemon por la Ĉeroka.
Jam delonge li mire rigardis la skribaĵojn de la blankhaŭtuloj kaj kiel tiuj efektivege kapablis interkomuniki per siaj "parolantaj folioj". Kial la Ĉerokoj ne faru same? Do, Sequoyah eklaboris pri sia granda projekto, kiu estis des pli obstakla ĉar mankis al li eĉ bazaj akademiaj scioj. Li unue denove desegnis bildetojn, sed tio pruviĝis esti tro fortoĉerpa afero. Poste li komencis inventi po unu signo por ĉiu vorto de la lingvo, sed post kreo de miloj da ideogramoj sen atingi finon, li nepluis. Finfine leginepova Sequoayh memstare venis al la konkludo, ke ĉiujn vortojn estigas malgranda nombro da silaboj. Inspirate de anglalingva aboco donita al li de instruisto, li ekkreadis 200 malsamajn simboletojn, kiuj poste reduktiĝis al 85 - sufiĉe por skribi la silabojn de la Ĉeroka, kiuj ĉiuj havas strukturon konsonanto + vokalo. Kelkajn signojn li hazarde kopiis el latinaj literoj, ekzemple D iĝis silabo [a], b silabo [si]. La cifero 4 iĝis silabo [se]. Aliajn signojn li faris per iele (ekzemple per trastrekoj ks.) modifitaj formoj el latina alfabeto, dum aliaj estis tute liaj personaj inventaĵoj.
La silabaro de Sequoyah pretis kaj publikiĝis en 1821. Post nelonga tempodaŭro preskaŭ ĉiuj Ĉerokoj ekregis la novan sistemon. Oni aĉetis presilon, faris metalajn stampiletojn, kaj subite ekaperadis kaj gazetoj kaj libroj ĉerokalingvaj.
Sequoyah gajnis pro sia laboro honormedalon, kiun li ĉiam portis. Dum sia maljunaĝo li ankaŭ agadis kiel politikisto, speciale priokupata pri la unuiĝo de malsamaj klanoj Ĉerokaj.
Sequoyah mortis en 1843 kiel honorita membro de sia socio. Onidire li senrevene ekspediciintis al Meksiko por retrovi elmigrintajn Ĉerokojn.
La du specioj de la arbo sekvojo ricevis lian nomon.
Dorf ZH
Dorf ZH estas komunumo en la distrikto Andelfingen, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 645 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Dorf situas en la Zurika Vinlando ĉe la strato de Henggart al Flaach en la valo de Flach. Sur monteto staras la Kastelo Goldenberg. 53,2% de la komunuma areo servas al la agrikulturo, 40,2% estas arbaro, 5.0% estas setaltaj kaj 1.6% servas por la trafiko.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Dorf limas en nordo al Andelfingen, en oriento al Humlikon, en sudoriento al Neftenbach, en sudokcidento al Buch ĉe Irchel, kaj en okcidento al Volken.
Băbuțiu
Băbuțiu [bǝbuciŭ] (Báboc) estas vilaĝo en Rumanio norde de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Vultureni.
Dorf ZH
Trafiko
La komunumo estas per poŝtaŭto konektita kun la Zurika Trafik-Unio kaj en Henggart eblas ankaŭ aliri la trajnon kaj la svisan aŭtovojon A4.
Băbuțiu
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 364 loĝantojn (rumanoj, ciganoj), en 1992 212. En la censo de 2002 la 201 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn:
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1325. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Báboc apartenis al Hungario (Kolozs).
Dorf ZH
Historio
Unua dokumenta mencio de la komunumo datiĝas de la jaro 1044. En la jaro 1248 estis unuan fojon menciita la Kastelo Goldenberg, kiu kontrolis dum jarcentoj la sorton de la loko. Ĝis la mezeo de la 14-a jarcento en la kastelo residencis la familio Goldenberg, kiu tiam ĝin vendis al la familio Gachnang. La Gachnang-oj regis ĝis la jaro 1576 en la kastelo, kiam ili devis ĝin pro monomanko vendi la la pastro Gumprecht. Jam unu jaron poste la kastelo denove ricevis novan posedanton, ĝi foje sinjoro Jakob Holzhalb el Zuriko kaj tiel la komunumo transiris al zurikaj manoj.
Daĝuoj
La daĝuoj estis la praloĝantoj de la regiono Darfuro en la okcidento de Sudano.
Hodiaŭ ankoraŭ ekzistas kelkaj disaj malgrandaj grupoj en Sudano kaj en la ĉelima regiono Wadai (Vadaj) en Ĉado, kiuj parolas daĝuan lingvon.
Historio
La daĝuoj estis la unua konata civilizo en la Marao-masivo (arabe: Ĝabal Marra), antaŭ ol ili ekde la 12-a ĝis 14-a jarcento estis repuŝitaj de la tunĵuroj (kiuj enkondukis la islamon) kaj la furoj.
Estas supozate, ke ilia centro estis Njalo (urbo) en la hodiaŭa sudana federacia ŝtato Ĝanub Darfur (Sud-Darfuro).
Hodiaŭa disvastiĝo
Hodiaŭ ekzistas daĝu-lingvaj grupoj sudokcidente de Kadukli kaj en Liguri en la Nubamontoj, ĉirkaŭ Njala en Ĝanub Darfur, ĉe la rivero Sopo en Sud-Sudano, en Dar Daĵu kaj Dar Sila en Ĉado.
Giampiero Iatteri
Giampiero IATTERI (naskiĝis en 1941, mortis en 2004) estis itala amatora astronomo.
Potenza Picena
Potenza Picena estas komunumo de Italio.
31281 Stothers
Nomo
Ĝia nomo honoras Duncan Bayard Stothers, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la St. George's School de Vankuvero (Brita Kolumbio, Kanado).
Giampiero Iatteri
La asteroido 29561 Iatteri estis nomita en lia honoro.
Brunhilda
Brunhilda (Brünhild, el la Nibelunga Kanto) estas heroa virgulino de demona forto kaj aŭdacemo kaj reĝino de Islando.
Historioj
La forta korna Sigfrido, laŭ komisio de Guntero, reĝo de la Burgundoj, varbis ŝin en Worms. La agoj en la impresbatalado por ŝi estis tiom nekredeblaj ke Sigfrido devis uzi sian malaperilon kiu krome donis sepfojajn fortojn aŭ por venki ŝin aŭ por rezistado.
Fine Guntero rajtis edzinigi ŝin, sed dum la nupta nokto ŝi rifuzis umadon seksan ligante la reĝon per sia zono. Malgraŭ ĉia lamento de li, li devis pendi sufiĉe longe antaŭ ol tro multaj povus primoki tion. Tiam li malligitis. La sekvan nokton Sigfrido devis kuŝi sin malvidebla ĉe la flankon de la reĝino dume Guntero kaŝis sin en angulo de la ĉambro. Komenciĝis denove kverelo akra inter la du viroj kaj apenaŭ ankaŭ Sigrido estus ligita per la zono. Sed ŝi venkitis kaj iĝis ekde tiam la servistino modesta de Guntero; ŝi do pensis ke li estus la venkinto.
Fonto
Vollmer, Wilhelm: Wörterbuch der Mythologie. Stuttgart 1874, p. 114, kio legeblas tie ĉi interrete.
Iván Bächer
Iván Bächer [beĥer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bächer Iván estis hungara ĵurnalisto, verkisto, instruisto. Lia patro estis Mihály Bächer.
Iván Bächer naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Iván Bächer frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1981. Post la diplomo li instruis en gimnazio ĝis 1988, poste li laboris en diversaj gazeteldonoj. Depost la diplomo liaj kontribuoj ofte aperis en gazetoj. Resume li verkis pli ol 30 romanojn aŭ novelarojn. Ekde 2005 li aranĝis ankaŭ prelegojn, kie li ofte ankaŭ pianludis. Li ricevis premiojn inter 1993-2002.
LGM
La vorto havas plurajn signifojn:
Aŭstria Ŝtattraktato
Aŭstria Ŝtattraktato estas internacia traktato farita inter Aŭstrujo, Usono, Unuiĝinta Reĝolando kaj Francujo por la restarigo de sendependa aŭstria respubliko. La traktato estis subskribita la 15-an de majo 1955 kaj ekvalidis la 27-an de julio de tiu jaro.
Enhavo (parte)
La traktato ekvalidis la 27-an de julio, kiam samtempe ĉesis la rajto pri okupado por la kvar aliancanoj en Aŭstrujo kaj ekis la 90 tagojn daŭrantaj tempo, post kiu la lasta neaŭstra soldato forlasu la teritorion (= artikolo 20).
Antaŭhistorio kaj signifo
De 1947-49 kunsido de la vicministroj pri eksteraj aferoj de la Aliancanoj jam estis ellaboradinta traktato-skizon. Pro la malboniĝintaj rilatoj inter la libera mondo kaj la komunisma bloko, Sovetunio postulis sekurigajn garantiojn por eviti la membriĝon de Aŭstrujo al okcidenta defendunio.
Post la morto de Stalino en 1953, la soveta sinteno mildiĝis kaj oni akceptis proponon de Leopold Figl (tiam ministro pri eksteraj aferoj) doni daŭran neŭtralecon al Auŝtrujo kaj eligi ĝin tiamaniere el iu ajn okcidenta defendalianco. Post politika deklaro pri ĉiama neutraleco (en la t.n. Moskva Memorando subskribita fare de Sovetunio kaj de aŭstria delegacio konsistinta el la politikistoj Julius Raab, Adolf Schärf, Leopold Figl kaj Bruno Kreisky la 15-an de aprilo 1955) kaj definitiva ellaboro de la teksto, oni pintkunvenis la 15-an de majo 1955 en la Kastelo Belvedere en Vieno.
La 26-an de oktobro 1955 (ekde 1965 nacia tago de la respubliko) la Nacia Konsilio deklaris Aŭstrujon por ĉiam neŭtrala.
Aldonoj
En la 6-a de novembro 1990 kelkaj jam ne aktualaj reguloj militaraj estis ŝanĝataj, kun posta aprobo de la kvar iamaj aliancanoj. Ekde 1989/90 la libervola sindevigo de Aŭstrujo esti neŭtrala jam ne konsideratis kiel doktrino nepridiskutebla (kp. ekz. la ideojn de Wolfgang Schüssel.)
961 Gunnie
Nomo
Ĝi ricevis la nomon "Gunnie", antaŭnomo de la filino de la sveda astronomo Bror Ansgar Asplind.
Kotaro Yamazaki
Kotaro Yamazaki (山崎 光太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, Shimizu S-Pulse kaj Ventforet Kofu.
Stacio Settsu
Stacio Settsu (japane: 摂津駅 [Seccu-eki], angle: Settsu Station) estas fervoja stacio en Seccu, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de la unurelvoja reto Osaka Rapida Fervojo: Linio Osaka Unurelvojo (ĉefa).
Ludoviko la 3-a (Napolo)
Ludoviko la 3-a, reĝo de Napolo (naskiĝis en la 25-a de septembro 1403 - mortis en Kosenco, en la 12-a de novembro 1434) estis ankaŭ Grafo de Provenco, Forcalquier, Piedmonto, kaj Maine, Duko de Anĵuo (1417–1434) kaj Kalabrio (1426–1434).
Biografio
Li estis unuenaskita filo de Ludoviko la 2-a, reĝo de Napolo (1377-1417) kaj Jolanda de Aragono (1383-1443), reĝino de la Kvar Regnoj: Sicilio, Jerusalemo, Kipro kaj Aragono.
La trono de Aragono fariĝis vaka en 1410, okaze de la morto de Marteno la 1-a, reĝo de Aragono kaj Ludoviko estis nur ses-jara. Jolanda, la patrino de Ludoviko, estis la sola vivanta filino de Johano la 1-a el Aragono (1350-1396), antaŭulo de Marteno. Do, la trono de Aragono plediĝis favore al la juna Ludoviko.
Post du jaroj sen reĝo, Ferdinando el Kastilio fariĝis reĝo de Aragono. Ferdinando estis la dua filo de Eleanor de Aragono (1358-1382) kaj Johano la 1-a el Kastilio (1358-1390).
La okjara Ludoviko ĝis tiu momento estis perdinta unu el siaj regnoj. Tamen, lia familio estis garantiita kelkajn aragonajn teritoriojn en Montpellier kaj Roussilon. Tiam, la reĝo Ludoviko ligiĝis edziĝe kun la familio Boncascu. Jolanda kaj ŝiaj filoj prioritate konsideris sin la unuajn heredantojn, kaj komencis uzi la titolon kiel Reĝoj de Aragono. Ekde tiam, Ludoviko kaj Jolanda estis konataj kiel la Reĝo kaj Reĝino de la Kvar Regnoj. Alia interpretado asertas ke la regno de Napolo apartiĝis de Sicilio, kaj tio ekskluzivis ankaŭ la regnon de Kipro. Tamen, Jolanda kaj ŝia familio konservis teritoriojn en kelkaj el tiuj regnoj nur dum mallongaj intervaloj, kaj la insulo de Sicilio same kiel Kipro-Jerusalemo ŝajne neniam faris parton de ilia regno.
La papo Marteno la 4-a agnoskis lian titolon kiel reĝon de Sicilio en la 4-a de decembro 1419. Tio kontrastis kun la volo de la maljuna kaj seninfana reĝino Johana la 2-a (1373-1435), kiu adoptis la estontan reĝon Alfonso la 5-a el Aragono (1396-1458) kiel ŝia heredantino. En 1420, Ludoviko elŝipiĝis en Kampanio kaj sieĝis Napolon, sed li devis fuĝi ĉe la alveno de la aragona ŝiparo. Alfonso eniris en la urbon en 1421, kaj Ludoviko perdis la apogon de la papo, laca pro la kostoj de la milito. Tamen, kiam la rilatoj inter Alfonso kaj la reĝino subite plimalboniĝis post la aresto de Giovanni Caracciolo (1372-1432), amanto kaj ĉefministro de Johana, la reĝino translokiĝis al Antverpeno, kiu Ludoviko kuniĝis al ŝi. Li estis adoptita kaj nomumiĝis heredanto anstataŭ Alfonso, kaj donis al li la titolon kiel Duko de Kalabrio. Kiam Alfonso devis reiri al Aragono, la regno pacifiĝis. Ludoviko translokiĝis al sia feŭda regno en Kalabrio, kie li vivis kun Margareta de Savojo (1416-1479), filino de Amedeo la 8-a (Savojo). Ili ne havis gefilojn.
Ludoviko neniam sukcesis efektive fariĝi reĝo kaj li mortis pro malario en la 12-a de novembro 1434, en Kosenco, Kalabrio. Post la morto de Johanna en la sekvanta jaro, lia frato Renato de Anĵuo (1409-1480) fariĝis reĝo de Napolo.
Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo
Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo fondiĝis la 2-an de marto 1969. Fine de la jaro 1968 aperis la alvoko de D-ro Imre Ferenczy en la hungara Kuracista Semajnrevuo pri la fondiĝa kunveno de la Medicina Sekcio de Hungara Esperanto-Asocio, kaj en marto de 1969 oni fondis la memstaran Budapeŝtan Medicinan Esperanto-Fakgrupon. S-ro Profesoro Kálmán Kalocsay iĝis la honora prezidanto, D-rino Istvánné Gajzágó la prezidanto, D-ro Lajos (Ludoviko) Molnár la sekretario.
Estraro - sidejo - web-paĝoj
Sidejo de la Budapeŝta Medicina Esperanto Fakgrupo de Hungaria Esperanto-Asocio (HEA): en la aktuala sidejo de HEA, kiu estas trovebla sur la retejo de Hungaria Esperanto-Asocio.
estraro:
hejmpaĝoj:
Vivtenado
La agado de la Fakgrupo dividiĝas en 3 epokojn: komence la lingvolernado, sekvata de la popularscienca kaj scienca periodoj. Dum la nunaj jaroj de la tutmonda, socia-ekonomia krizo la agado de la Fakgrupo servas – helpe de la internacia pontolingvo Esperanto – la sanon en ĝia pli vasta senco, kiel korpan, animan kaj socian harmonion. La unuajn jarojn de lia agado, la asocio dediĉis al la lingvolernado. Oni traripetis la tutan lernolibron de Julio Baghy. Iom post iom la membraro akiris la deziratan lingvan nivelon. Jam en la jaro 1969 aperis la unuaj artikoloj en la cirkulero Medicinistaj Novaĵoj, redaktitaj de D-ro Jozefo Hradil, en la tiama Ĉeĥoslovakio. En la jaro 1971 oni organizis la unuan fojon Esperanto-lingvokurson por kuracistoj kaj flegistoj. Dum regula, oktobra kunveno 1972 fondiĝis la Hungara Sekcio de la Universala Medicina Esperanto-Asocio. D-ro Imre Ferenczy fariĝis afergvida prezidanto de la sekcio, kaj oni elektis D-ron István Hegyi, kiel lingvan konsilanton de la gvidantaro.
Ekde 1973 siaj popularsciencaj kaj sciencaj agadoj evoluis paralele. En novembro de tiu jaro oni aranĝis unuan „Sciencan vesperon” kun esperantlingvaj, sciencaj prelegoj. Dum la ceteraj kunvenoj D-rino Julianna Farkas – inter aliaj programeroj – laŭtlegadis detalojn el la „Lernolibro pri oftalmologio” de la japana Profesoro D-ro Seiiĉi Kato. La tekston oni tradukis hungaren kaj klarigis por la aŭskultantaro. Depost tiu tempo oni komune laŭtlegadis kaj tradukis hungaren dum ĉiu kunveno, sisteme la ĉapitrojn de la bonega, popularscienca verko de Alberto Fernández: „Senĝenaj Dialogoj”. Partoprenante la programojn la ĉeestantoj povis akiri interesajn konojn, kaj samtempe ni ĉiuj povis alproprigi abundan, sciencan vortotrezoron. Depost 1974 oni jam regule organizis solenajn, sciencajn prelegseriojn la unuan merkredon de ĉiuj monatoj por memorigi la membraron pri la datreveno de fondiĝo de la Fakgrupo.
La grupo partoprenis en la redaktado de la esperantlingva parto de plurlingva, „Sanitar-Ekonomia Vortaro” de la Organiza, Projekta kaj Informa Centro de la tiama, hungara Ministerio pri Sanafero. Dum ties redaktado oni ankoraŭ povis kunlabori kun Profesoro D-ro Kálmán Kalocsay.
Ekde 1975 oni regule kunlaboris kun Profesoro D-ro Ottó Haszpra en redaktado de la Sciencaj Komunikaĵoj, la bonega, scienca aldono de la revuo Budapeŝta Informilo. Samtempe oni aperigis plurajn, hungarlingvajn artikolojn en revuoj kaj gazetoj pri la valoro kaj estonto de Esperanto.
(86878) 2000 HD24
(86878) 2000 HD24 estas venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo
Vivtenado
Je iniciato de S-ro Miklós Láng, teknika redaktoro de la hungara revuo Gyógyszerészet (tio estas Farmacio) en 1978 oni komencis sisteme esperantigi la resumojn de la sciencaj artikoloj tie aperantaj. Helpe de S-ino Istvánné Jenővári la tiama redaktorino de la semajnrevuo Orvosegyetem (tio estas Medicina Universitato) en la sama jaro ni komencis prezenti Esperanton por la studentoj de la Budapeŝta Medicina Universitato Semmelweis.
Somere de 1979 okazis en Hódmezővásárhely la 2-a Internacia Medicina Esperanto-Konferenco. S-ino Katalin Faragó brile organizis la Konferencon, kiun partoprenis 150 kuracistoj, apotekistoj, flegistinoj kaj veterinaroj el 8 landoj de Eŭropo. La partoprenantoj povis aŭskulti 35 esperantlingvajn, sciencajn, popularsciencajn prelegojn. La Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo kunordigis la prelegserion. Fine de la grandsukcesa Konferenco la partoprenantoj decidis, ke en ĉiu dua jaro oni devas organizi IMEK-ojn, ĉiam en alia lando.
(86878) 2000 HD24
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Venuso, de la Tero kaj de Marso.
Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo
Vivtenado
En la jaro 1980 oni fondis la Memormedalon Zamenhof de la Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo. Ĝis nun 26 eminentaj, poresperantaj agantoj – grandparte membroj de la Fakgrupo – ricevis tiun ĉi memormedalon. Inter la jaroj 1983 kaj 1985 kelkaj membroj de la Fakgrupo – inter ili D-ro Miklós Fehér kaj D-ro Balázs Szemők, kolektis la anatomiajn, farmaciajn, medicinajn, veterinariajn, stomatologiajn kaj dentoteknikajn fakesprimojn por la pretiĝanta, Hungara-Esperanta Meza Vortaro.
La reĝimŝanĝo (en la jaroj 1989-1990) ne tro favoris la Esperanto-movadojn de post-socialismaj landoj. Ekde la jaro 1995 la regulaj, monataj kunvenoj de la Fakgrupo okazas „en familia rondo”, tio estas en hejmoj. Por fidela, por-esperanta agado la Fakgrupo en 2001, dum la zagreba Universala Kongreso de Esperanto kolektive ricevis la memormedalon de la UMEA-Shinoda-Premio.
En 2002 oni verkis kaj eldonis hungarlingvan kajereton por tiuj plurmil gejunuloj, kiuj metis ŝtate rekonitajn lingvoekzamenojn pri Esperanto: - „Kaj ankoraŭ kial utilas por mi Esperanto?” Okaze de la aliĝo de Hungario al la Eŭropa Unio kune kun 17 kunlaborantoj en la jaroj 2003-2004 oni tradukis Esperanten la unuajn du ĉapitrojn de la Traktato pri estigo de Eŭropa Konstitucio. D-ro Seán Ó Riain, la prezidanto de la Eŭropa Esperanto-Unio jam disdonis preskaŭ 1000 ekzemplerojn de la angla-esperanta versio por la politikistoj de la Eŭropa Unio.
Konvinkiĝinte, ke nuntempe la junaj studentoj de medicino kaj la kuracistoj en Hungario ne interesiĝas pri Esperanto, por antaŭenigi la lernejan instruadon de la Internacia Lingvo en majo de 2006 oni fondis la Internacian Laborgrupon „Lingvolanĉilo”, kies laboron apogas du retejoj kaj aparta, interreta diskutlisto kun proksimume 200 partoprenantoj el 37 landoj.
Dum iliaj sistemaj, monataj kunvenoj, diskutrondoj, spiritaj metiejoj regule okazas prelegoj pri san-protektado: muziko-terapio, naturkuracado, ĉiutaga, diverstipa gimnastiko, lingvaj ekskursoj, novaj, infektaj malsanoj, Yumeiho-terapio, mensa trejnado, instruado de Esperanto por plenkreskuloj.
9a Internacia Medicinista Esperanto-Konferenco - Veszprém 1993.
'''Internacia Medicinista Esperanto-Kunveno - Valencia 1993. Kadre de la 78a UK.'''
'''Internacia Medicinista Esperanto-Kunveno - Tampere 1995. Kadre de la 80a UK.'''
11a Jubilea Internacia Medicinista Esperanto-Konferenco - Krakovo 1997.
'''Internacia Medicinista Esperanto-Kunveno - Montpellier 1998. Kadre de la 83-a UK.'''
Kabus
Kvankam li formale agnoskis la kalifon kiel suverenon, Kabus regis fakte kiel sendependa reganto por la cetero de sia regado. Li ekhavis rilaton kun Mahmud de Gazni, kio preparis la vojon por la eventuala Gaznavida konkero de Zijaridoj, dum la Bujidoj ne entreprenis pliajn kampanjojn kontraŭ li. Internaj problemoj, tamen, tuj perdigis al Kabus lian postenon. Lia malfalcila alproksimiĝo al la oficiroj de la armeo eventuale okazigis konspiron kiu formiĝis kontraŭ li.
Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo
11a Jubilea Internacia Medicinista Esperanto-Konferenco - Krakovo 1997.
'''Internacia Medicinista Esperanto-Kunveno - Berlin 1999. Kadre de la 84a UK.'''
Internacia Medicinista Esperanto-Kunveno - Zagrebo 2001. Kadre de la 86a UK.
'''Internacia Medicinista Esperanto-Kunveno - Göteborg 2003. Kadre de la 88a UK.'''
'''Internacia Medicinista Esperanto-Kunveno - Vilnius 2005. Kadre de la 90a UK.'''
'''Internacia Medicinista Esperanto-Kunveno - Firenze 2006. Kadre de la 91a UK.'''
16a Internacia Medicinista Esperanto-Konferenco - Krakovo 2008.
19a Internacia Medicinista Esperanto-Kongreso - Budapest 2014.
Kongresa retejo
Gârbovița
Gârbovița [girbovica] (hungare: Középorbó) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Aiud. En 1910 ĝi havis 423 loĝantojn (rumanoj); en 1992 146 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1496. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér). Administre ĝi apartenas al Aiud.
Eksteraj ligiloj
]
Glasgow (Kentukio)
Glasgow estas urbo kaj ĉefurbo de la kantono Barren en Kentukio (Usono). Ĝi havis proksimume 14,200 loĝantojn laŭ la usona censo de 2000. La urbo famiĝis pro sia ĉiujara skota festivalo Highland Games. Ĝi ricevis sian nomon omaĝe al homo nomita John Matthews, kiu devenis de Glasgovo (Skotlando).
En 2007, la kantono Barren estis elektita de la magazino Progressive Farmer kiel la plej agrabla kampara regiono.
Nassenfels
Nassenfels estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichstätt kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Nassenfels.
Ciudanovița
Ciudanovița [ĉudanovica] (hungare Csudafalva, germane Tchudanovitz) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Oravița. En 1910 ĝi havis 648 loĝantojn [rumanoj), en 1992 990 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skriba estas el 1535. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Jitin.
Spechbach (Alzaco)
Spechbach (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Tekstilŝĉiki (BKL Moskvo)
Tekstilŝĉiki (Текстильщики) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sud-oriente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Netta
Netta devenas el antikva greka νῆσσα por "anaso". estas genro de merganasoj.
Priskribo
Malkiel aliaj merganasoj, la specioj de Netta estas malpretaj plonĝi, kaj manĝas ĉefe plie kiel plaŭdanasoj.
Tiuj estas gregemaj anasoj, ĉefe troviĝantaj en fluantakvaj akvejoj. Ili estas fortaj flugantoj; ties larĝaj, senpintaj flugiloj postulas pli rapidajn flugilfrapadojn ol tiuj de multaj anasoj kaj ili ekflugas post ioma malfacilo.
Ili ne piediras surtere tiom bone kiom la plaŭdanasoj ĉar ties kruroj tendencas esti lokigitaj pli malantaŭen en siaj korpoj por helpi elpeli ilin subakve.
La probable formortinta Rozkapa anaso, iam listita kiel Rhodonessa caryophyllacea, ĵus estis ekkonsiderata per filogenetika analiszo pli proksime rilata al la Ruĝkapa anaso (Livezey, 1998), tiele ke ĝi estis translokigita al la sama genro, kiel Netta caryophyllacea. Tamen, tio estis pridisputata pro nombraj kaj markataj pekuliaraĵoj de tiu specio (Collar et al., 2001)
Baleara kuirarto
La kuirarto de la Balearaj Insuloj havas multajn kontaktojn kun la kataluna kaj valencia kuirartoj. Ĝi havas pure mediteranajn karakterizaĵojn. La Balearaj Insuloj estis konkeritaj plurfoje dum ĝia historio de araboj, francoj kaj angloj, kiuj lasis siajn kuirartajn influojn. Menciindas diri ke inter la insuloj ankaŭ ekzistas lokaj diferencoj. La unuaj novaĵoj pri Baleara kuirarto aperas en la 15-a jarcento.
En la nuntempo estas konata en la resto de Hispanio la sobrasada el Majorko, kaj la arròs brut (malpura rizo, ankaŭ el Majorko). Elstaras la supoj (majorka kaj menorka), la fromaĝo Mahón (kun fumaĵita gusto) kaj ĝino.
Centro-okcidenta regiono de Brazilo
La subŝtatoj de Brazilo grupiĝas laŭ kvin administraj regionoj. La centro-okcidenta regiono en la mapo dekstre bildigas.
Ĝi grupigas
Sablomilito
Fono
Tri faktoroj kontribuis al la eksplodo de tiu konflikto: la malesto de preciza liniigo de landlimo inter Alĝerio kaj Maroko, la malkovro de gravaj mineralaj kuŝejoj en la disputata areo, kaj la maroka iredentismo cele al la konstruo de Granda Maroko nome ideologio de la Partio Istiklal kaj de Allal al-Fassi.
Antaŭ la franca koloniigo de la regiono en la 19a jarcento, parto de suda kaj okcidenta Alĝerio estis sub Maroka influo kaj ne estis difinitaj landlimoj. En la Traktato de Lalla Magnia (18a de Marto, 1845), kiu markis limon inter Franca Alĝerio kaj Maroko (kiu poste iĝos same franca protektorato), oni interkonsentis ke "teritorio senakva estas neloĝebla kaj ties limoj estas superfluaj" kaj limoj estis markitaj nur laŭlonge de 165 km.
Milito
Dekomence Maroko komencis invadojn kaj okazis kelkajn bataletojn ĉe landlimejoj kaj ĉe Tinduf kaj Figig. Alĝerio havbis armilojn sed ne taŭgajn, dum Maroko estis pli preparita. La arabaj landoj apogis Alĝerion kaj specife Egiptio; ankaŭ Kubo sendis kaj trupojn kaj armilojn. Krome la alĝeria loĝantaro spite iajn malkonsentojn kontraŭ sia registaro en tiu afero tute apogis la alĝeriajn interesojn. Maroko ricevis nenian agnoskon el aliaj landoj; tiele oni devis retroiri al la komenca situacio.
Perdoj
Francaj fontoj informis pri perdoj de Alĝerio nome 60 mortintoj kaj 250 vunditoj, kaj postaj informoj havigis nombrojn de 300 Alĝerianoj mortintaj. Maroko oficiale informis ke ĝi suferis 39 mortintojn. Marokaj perdoj estis probable pli malaltaj ol tiuj de Alĝerio sed tio ne iĝis konfirmita, dum postaj informoj indikis 200 Marokajn mortintojn. Ĉirkaŭ 57 Marokanoj kaj 379 Alĝerianoj estis militkaptitoj.
(39270) 2001 AH11
(39270) 2001 AH11 estas malrapide rotacianta troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la grupo da korpoj tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kuřimské Jestřabí
Kuřimské Jestřabí estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 8 kilometrojn okcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Blahoňov.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1390.
LGT
La vorto havas plurajn signifojn:
Kastelo Hämelschenburg
Kastelo Hämelschenburg (germane: Rittergut Schloss Hämelschenburg) estas kastelo kun bieno en Emmerthal. Ĝi estas ĉefverko de la t.n. Weserrenaissance (= Vezerrenesanco: renesancstila arkitekturo laŭlonge de la rivero Weser. Aliaj ekzemploj videblas ekz. en Hameleno). Vizito allogas al reena vojaĝo tra jarcentoj. Tenadas la tuton anoj de la familio von Klencke kune kun la Fondaĵo Kavalirbieno Hämelschenburg.
Historio
Jürgen Klencke kaj sia edzino Anna konstruigis la akvokastelon kiel parton de la kavalira bieno; ekde la jaro 1437-a ĝi estas en la posedo de la menciita familio von Klencke. La komplete konserviĝinta renesanca komplekso kun siaj artaĵkolektoj, ĝardenoj, ekonomiaj ejoj, muelejo, kirko kaj kastelo ĝis hodiaŭ povas esti administrata laŭ la principoj de daŭripoveco.
La de 1563 datumanta protestanta Preĝejo Sankta Mario estas, de tuta Germanlando, la unua izolite staranta luterana preĝejkonstruaĵo kiu konstruitis post la Reformacio. La kastelo situas ĉe la Pilgrimvojo Loccum-Volkenroda, ĉe la Weserbergland-migradopado kaj proskime de la Wester-ciklovojo. La Jakoba konko ĉe la kastelo atestas la longan tradicion de gastigemo de la kastelanoj.
Muzeo
Dum rondgvidado eblas spekti la historiajn salonojn de la kastelo ekipitajn per altvaloraj mebloj, pentraĵoj, hejtiloj el kaheloj kaj kun admirindaj kolektoj de porcelanaĵoj, vitraĵoj kaj armiloj. Paralele eblas al oni mem sperti la Vezer-renesancon en konkreta, eĉ modela ejo kiel ankaŭ la 550-jaran tradicion de familio el la dinastio de la Velfoj.
La t.n. Charlotte-salonego havas barokajn portretojn kaj meblaron. Ĝi povas eĉ esti luprenita por nuptaj aranĝoj. La renesancaj ejoj sur la tuta bieno perfekte taŭgas por alimanieraj festoj kun familianoj aŭ samentreprenanoj.
Kafejo kaj Mueleja insulo
Kafejo trans la strato invitas al ripozumado. Apud la enirbiletgiĉeto troviĝas eta vendejo kun tipikaĵoj pri kaj de la regiono. Idiliecaj piedmarŝetoj direktos onin tra la Menestrela ĝardeno al la butiko de la saponfaristino kun gapateliero ene de la Ĝardendomo kaj al la historia akvolmuelejo kun pentrista ateliero kaj ekspoziciejo. Sur la Mueleja insulo troveblas ankaŭ ateliero pri ellignaj ludiloj "Rischmade" kaj eta akvoenergia centralo produktanta ekologie favoran kurenton. La ĉevalbredejo Langels famiĝas en la tuta mondo pro siaj elstaraj stalonoj; ĝi troviĝas tuj apude, sub la kafejokomplekso.
Antikva greka boksado
Antikva greka boksado aŭ pugnolukto (greke: pygme, pyx, pyxmachia, pygmahia) estis fako de la pentatlono (kvin luktoj) de la antikvaj olimpikoj. La pugnolukto estas antaŭulo de la boksado.
En la antikva Romo pugnolukto estis ĉefe montrita dum gladiatoraj luktoj. Tamen ne precize difineblas kiom maljuna estas greko-romia lukto, ĉar sur bildoj el la antikvo (Mezopotamio, antikva Egiptio, Kreto), videblas, ke similaj luktoj jam tiam estis kutimaj.
Oni luktis per manoj. La luktistoj ligis longajn ledajn rimenojn retforme ĉirkaŭ manoj kaj antaŭbrakoj, nur la polekso restis libera. La rimenoj celis protekton de la mano, sed ankaŭ plifortigon de la batoj.
Oni ĉefe batis kontraŭ sentemajn korpopartojn, kiel ekz. dentoj, oreloj kaj nazo. Reguloj kiel ĉe nuntempa boksado ne ekzistis. Oni ne povas kompari tiaman kaj nuntempan lukton. La partoprenantoj estis veraj luktistoj. Tia lukto povis daŭri plrajn horojn kaj ofte kaŭzis gravajn vundojn.
Finis la lukton levigo de la mano kun streĉita montrofingro kiel signo de malvenko. Kiam post tia gesto la venkinto daŭre batis la venkiton, la arbitracianto intervenis kun bastonbatoj. Tiaj scenoj vidiĝas sur premiamforoj. Kiam la venkito mortis, la venkinto estis punata. Pro sia danĝero oni taksis la sporton alta dum la antikvo.
La plej fama pugnoluktisto el la antikvo, kiu gajnis pli ol 1000 premiojn estis Theagenes el Thasos (-480).
(8844) 1990 QR2
(8844) 1990 QR2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Verĥnja Hrabivnicja
Verĥnja Hrabivnicja, ukraine Верхня Грабівниця, hungare Felsőgereben [felŝgereben] estas malgranda, ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec, en municipo de Pidpolozzja. Verĥnja kaj felső signifas: supra.
Situo
Verĥnja Hrabivnicja situas laŭ rojo.
Historio
La unua mencio okazis en 1543 en formo "Rabonitza". En 1600 aldoniĝis al la loknomo "Kis" (=malgranda), en 1645 "Felső" (=supra). En 1904 pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis pli hungarecan nomon. En 1910 vivis en Felsőgereben 577 loĝantoj (321 rutenoj, 171 germanoj, 3 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Alsóverecke, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Verĥnja Hrabivnicja. Dum la 2-a mondmilito la hungaroj konstruis defendan fortikaĵoserion, kies centro funkciis en Felsőgereben. Ekde 1945 la vilaĝo apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Robin van Persie
Robin van PERSIE (prononco [], naskiĝis , do nun -aĝa) estas nederlanda futbalisto. Li kiel membro de la nederlanda nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la nederlanda teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "9". Ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 (ĉemiza numero "22"), en kiu la nederlanda teamo estis tute nesukcesa, kaj en la Futbala Mondpokalo 2014, en kiu la nederlanda teamo sukcesis atingi la trian pozicion (ĉemiza numero denove "9"), li partoprenis, en la turniro de 2014 kiel teamestro.
Rapagnano
Rapagnano estas komunumo de Italio.
Sankta Mikaelo de la Misioj
Sankta Mikaelo de la Misioj (portugale São Miguel das Missões) estas brazila municipo de la subŝtato Suda Rio-Grando.
En la urbo troviĝas la ruinoj de la jezuita misiejo de "Sankta Mikaelo", deklaritaj ekde 1983 Monda heredaĵo de Unesko. Ĝi estas unu el la pluraj jezuitaj misiejoj kiuj ekzistas en Brazilo, Argentino kaj Paragvajo, fonditaj de la jezuitoj dum la 18-a jarcento kun la celo instrui la evangelion al la gvaranioj kaj protekti ilin de la sklavo-komercistoj de la regiono.