cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bierfarejo Braugold
Post 1990
Post la Turniĝo unue transprenis la bierfarejon la privata bierfarejo Licher. En 1996 engaĝiĝis sin la posteuloj de la pli frua posedanto, la Riebeck-grupo, kiu tiutempe posedis ankaŭ la bierfarejon en Eisenach kaj la Wernesgrüner Brauerei en Steinberg. La 1-an de januaro la trinkaĵfarad-grupo Waldhoff transprenis la erfurtan bierfarejon.
En aŭtuno 2010 oni ĉesigis la produktadon en la erfurta entrepreno krom la miksado de la bierspicoj por la 7 Braugold-bierspecoj. La entrepreno evidente estis tro malmoderna por bierfari sen deficito. La bierfarado nun iĝis en bierfarejo de Brunsvigo.
Sur la iama grundo de la bierfabriko baldaŭ estos loĝejoj taŭgaj por maljunuloj, sed ankaŭ loĝejoj por studentoj, eble ankaŭ gastejo kun eta bierfarejo. Dum 2013 fariĝis la reenkonstruo de la konstruoj, kiuj ne estas monumentprotektitaj.
Villiers-sur-Marne
Geografio
Villiers-sur-Marne situas oriente de la centro de Parizo. Malgraŭ sia nomo, ĝi ne bordas la riveron Marno, kvankam ĝi estas proksima.
Transporto
La stacidomo estas haltejo de la regiona linio RER E.
Lina Gabrielli
Lina GABRIELLI (1930 - 16-a de decembro 2016 en Ascoli Piceno, Italio) estis itala ĵurnalistino, doktoro pri ekonomiko, publicistino, eldonistino kaj verkistino esperantista ekde 1955. Ĝi estis precipe produktiva en la 1970-aj jaroj. Ŝi estis membro de Esperanta PEN-Centro, esperantlingva sekcio de PEN Klubo internacia. Ŝi kunlaboris kun regionaj kaj naciaj tagĵurnaloj kaj ricevis la oran medalon de la ordeno de ĵurnalistoj de Ancona.
Esperantista agado
Ŝi kunlaboris interalie kun la beletraj revuoj "Fonto", "Literatura Foiro" kaj membris en Esperanta PEN-Centro. Ŝi kandidatis por la Blanka Listo al la unua Senato de la Esperanta Civito (2001). Membro de UEA ekde 1957, delegito de tiam ĝis 1984 kaj honora membro de UEA.
Membro de Esperantlingva Verkista Asocio, ŝi redaktis kaj eldonis dulingvan bultenon, Voce del Centro Esperantista Piceno, de kiu aperis pli ol 280 numeroj.
Aktiva ankaŭ kiel kultura organizantino, Lina Gabrielli iniciatis literaturajn konkursojn kaj ofte prelegvojaĝis. Ŝi ankaŭ gajnis premion post partopreno en la 31-a "Concorso internazionale di poesia regiosa 1999" (Konkurso internacia de religia poezio 1999).
Verkaro
Ŝi verkis en Esperanto kaj la itala kaj tradukis. Ŝia itallingva aŭtobiografieca romano Baci non chiesti (2001) havas Universalan Kongreson kiel fonon. Ŝi rakontas pri siaj vojaĝoj kaj renkontoj ĉefe en esperantista medio per stilo simpla.
En Esperanto
Ŝi ĉefe verkis en Esperanto volumojn da noveloj kaj poemoj, pri siaj vojaĝoj kaj renkontoj ĉefe en esperantista medio, per stilo simpla.
En la itala lingvo
En la itala ŝi verkis biografiojn pri famuloj de ŝia urbo:
Eldonserio Plejado (elekto)
Ekde 1975 sub la marko Plejado ŝi eldonis kvardekon da altnivelaj libroj interalie la trivoluman antologion de la franca poezio. Jen elekto de libroj kiujn ŝi ne verkis sed eldonis interalie de Victor Lebrun, Lorjak, de ŝiaj familianoj Riccardo Gabrielli kaj Maximilien Trenner, ŝia edzo, sen forgesi mencii plurajn tradukojn al Esperanto de verkoj de Julia Pióro.
Memorlibro pri Lev Tolstoj en Esperanto
Ŝi ankaŭ eldonis en Esperanto la memorlibron pri la vivo de Lev Tolstoj verkitan de lia unua sekretario kaj esperantisto Victor Lebrun, kiu poste aperis en angla traduko.
Eksteraj ligiloj
Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri Lina Gabrielli en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
Rakontoj de Lina Gabrielli en La Gazeto (OSIEK)
Lina Gabrielli
Rimaucourt (stacidomo)
Rimaucourt estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Rimaucourt, en departemento Haute-Marne, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bologne - Pagny-sur-Meuse (026000).
6056 Donatello
6056 Donatello estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala skulptisto Donato di Niccolò di Betto Bardi, konata sub la nomo Donatello (ĉ.1386–1466).
Aubevoye
Aubevoye estas malaperinta franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Albaviens.
Ĝi nun formas parton de Le Val d'Hazey.
Tsubasa Yoshihira
Li futbalis ĉe Oita Trinita, Blaublitz Akita kaj Fujieda MYFC.
Fladry
Komence fladry estis uzita por ĉasado, plejofte por ĉasadi lupojn kaj vulpojn. Nuntempe fladry estas uzita por protekti paŝtejojn kontraŭ predantoj. Koloraj moviĝantaj flagoj elvokas timon en multaj bestoj, tial ili ne trasiras markitan areon de la ŝnuro. Kiam bestio transpasis la ŝnuron, ĝi ne plu timas fladry-n.
Nuntempe fladry estas uzita kun elektraj bariloj, gardhundoj kaj aliaj metodoj. Kombini malsamajn aplikojn pliigas la nivelon de brutar-protektado.
Kareo
Parte la nomo venis de:
NGC 6882
NGC 6882 (aliaj indikoj — NGC 6885, OCL 152) estas malfermita stelamaso en konstelacio Vulpo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(18463) 1995 SV16
(18463) 1995 SV16 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ebbe Vilborg
Ebbe VILBORG (naskiĝis la, mortis la ) estis sveda filologo pri klasikaj lingvoj, docento pri antikva greka (helena) lingvo en la Universitato de Gotenburgo, esperantisto (ekde 1940), leksikografo, terminologo, interlingvisto kaj honora membro de UEA (ekde 2001).
Li eklernis Esperanton en 1940 kaj estis membro de UEA ekde 1945, delegito de UEA dum duona jarcento. Membro de la Akademio de Esperanto (1962–1971). En 1947 li lernis volapukon kaj estis ano de la Volapuk-asocio Diläda valemik feda Volapükaklubas. En 1961 li diplomiĝis kiel "dalebüd". Laŭ la volapukmovada tradicio, la dokumenton enmanigis al li la ĉifalo Johann Schmidt.
De 1967 ĝis 1976 li eldonis la interlingvistikan-esperantologian cirkuleron Fokuso. Krom multaj prilingvaj artikoloj, precipe pri gramatikaj kaj terminologiaj temoj, li aŭtoris la poŝvortaron Lilla Esperanto-ordboken ("Malgranda Esperanto-Vortaro" 1958, 1988), Esperanto – moderna lingvo (kun Vilho Setälä kaj Carl Støp-Bowitz, 1965), La participa problemo en la Akademio (1973), Supplement till Svensk-esperantisk ordbok ("Suplemento al la sveda-esperanta vortaro" de Sam Owen Jansson, Frits Lindén kaj Birger Gerdman de 1934, supl. de 1975), la grandan vortaron Ordbok svensk-esperanto kun 50 000 kapvortoj (1992) kiu estas ankaŭ rete serĉebla, kaj la fundamentan verkon en la kampo de la Esperanta etimologio, Etimologia Vortaro de Esperanto (1989–2001, kvin volumoj), pro kiu li ricevis la OSIEK-premion en 1992.
La Valle Agordina
La Valle Agordina estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Beluno. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Agordo, Forno di Zoldo, Longarone, Rivamonte Agordino, Sedico kaj Val di Zoldo.
NGC 6887
NGC 6887 (aliaj indikoj — ESO 186-27, AM 2013-525, IRAS20135-5257, PGC 64427) estas galaksio en konstelacio Teleskopo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Valle Agordina
La teritorio situas en la montoĉeno Dolomitoj, suda kalkoŝtona parto (aŭ laŭ alia difino antaŭmontaro) de la Alpoj.
14420 Massey
14420 Massey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstralian amatoran astronomon Steven (Steve) Massey, pioniron de la uzo de video fotilo en astronomia bildigo. Li publikigis du librojn pri la videa bildigo de astronomiaj objektoj kaj kuraĝigas amatorojn kaj grupojn da lernanto en tiu kampo.
Lastebasse
Lastebasse estas komunumo de Italio.
Glavo de Kompato
La Glavo de Kompato (angle : Sword of Mercy), aŭ "glavo de Eduardo la Konfesanto", estas glavo inter la Kronaj Juveloj de Britio.
La glavo estas amputita, kaj tial ĝia klingo estas mallonga kaj kvadrata. Ĝia formo simbolas la gradon de kompato de la suvereno. Laŭ legendo, anĝelo fortranĉis la glavon por malhelpi nepravigan mortigon.
La Glavo de Kompato estas unu el kvin glavoj uzataj en la kronado de la reĝoj de Britio. Ŝi estas portita en la kronada procesio inter la "portempa glavo de justeco" kaj la "glavo de spirita justeco". Laŭ tradicio, ĉi tiuj tri glavoj estis kreitaj antaŭ la kronado de Karlo la 1-a, Reĝo de Anglio, kaj estas inter la malmultaj kronjuveloj ne elfanditaj de Oliver Cromwell.
La glavo estas ankaŭ uzata por disdoni novajn rangojn de nobelaro.
Yzeure
Yzeure estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Allier, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Rilatoj al Esperanto
En 2006 en la loĝloko okazis la 61-a kongreso de SAT-Amikaro, do de la franclingva branĉo de Sennacieca Asocio Tutmonda, la unuiĝo de esperantistoj-laboristoj franclingvaj.
Triheksilamino
Triheksilamino aŭ C18H39N estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la  heksanolo kun amoniako en ĉeesto de katalizilo. Triheksilamino estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Triheksilamino ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.
8434 Columbianus
8434 Columbianus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis trovita de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten de la observatorio de Leiden, sur platoj eksponitaj fare de Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al Cygnus Columbianus Bewickii aŭ Bevikka cigno, subspecio de malgranda cigno. La ĉeesto de tiuj birdoj estas endenĝerita en Nederlando.
Gaillon - Aubevoye (stacidomo)
Gaillon - Aubevoye estas franca stacidomo sur linio Paris-Saint-Lazare -, situanta en Aubevoye apud Gaillon, en departemento Eure, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités kaj Normandio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-St-Lazare - Le Havre (340000).
6057 Robbia
6057 Robbia estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la italaj familio de Della Robbia, famaj skulptistoj kaj ceramikistoj, ĉefe Luca della Robbia (1400–1481) kaj ties nevo Andrea della Robbia 1435–1525).
Vokalojdo
Vokalojdo aŭ Vokaloido estas esperantigita vorto de VOCALOID -- komerca nomo de YAMAHA, kiu indikas la teknologion aŭ rilatajn produktaĵojn por sintezi homan kanto-voĉon. Multaj programaraj vendistoj vendas siajn vokalojdajn programarojn kun licenco kun YAMAHA. Kaj tiam ili ofte ligas virtualaj kantistojn kun sia produktaĵoj. Tial, oni nun ofte uzas la vorton Vokalojdo ankaŭ por inidiki tiujn virtulalajn kantistojn. La Vokalojda muziko aspektas unu japana kulturo, kiu sekvas la fluon de mangao, animacio kaj videoludo.
La plej populara el Vokalojdaj kantistoj estas Hatsune Miku de Crypton Future Media Inc. en Japanio, sed estas multaj aliaj kantistoj - Megurine Luka, GUMI (Megpoid) ktp ktp.
Machacalis
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Mucuri (esperante: Valo de la Rivero Mukurio) kaj en la mikroregiono Nanuque. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Vidu ankaŭ
<!--
Lavagno
Lavagno estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
90528 Raywhite
90528 Raywhite estas
asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Raymond Edwin White Jr. (1933–2004), kiu laboris pri la kaj la arkeoastronomio sed estis plej bone konata kaj admirata pro sia engaĝiĝo en la instruo kaj pro sia laboro de konsilisto por la studentoj de unua ciklo. inter 1964 kaj 1999 li estis iompostiome instruisto, lekciisto kaj profesoro ĉe la Universitato de Arizono.
NGC 6888
NGC 6888 (alia indiko — LBN 203) estas emisia nebulozo en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dua koncilio de Efezo
La efeza koncilio
La temo altrudita de la imperiestro al la dua koncilio de Efezo estis ĉu la patriarko Flaviano de Konstantinopolo havis aŭ ne rajton ekskomuniki, dum la antaŭa Koncilio de Konstantinopolo (448) la arkimandriton Eŭtikon pro ties rifuzo rekoni la du naturojn en Kristo. La koncilio reasertis la doktrinon de la hipostaza rnio kaj la doktrinon laŭ kiu Jesuo estas tute homo kaj tute Dio: krome dekretis ke en Kristo ekzistas unika naturo (μία φύσις), tiu de homo dia; plue nuligis la ekskomunikon kontraŭ Eŭtiko kaj eloficigis Flavianon.
La rezultoj de la koncilio, tamen, estis feroca kontestado flanke de multaj episkopoj de Okcidento kaj Oriento, kiuj denuncis diversajn leĝorompojn  de la eklezia koncilia praktiko kaj kontraŭkanonaj atakoj. Tiu koncilio, kiu laŭ la celoj de Teodozio devis esti la koncilio de la repaciĝo, rezultis la koncilio de la dividĝo, precipe pro la fakto ke ĝi kontraŭis la doktrinoj de diversaj ekumenaj koncilioj.
Eŭtiko, arkimandrito de monaĥejo najbare de Konstantinopolo kaj amiko de Dioskoro de Aleksandrio, ĝuis la simpation kaj estinon de Teodozio la 2-a: li kontraŭis nestorianismon kaj proponis ke en Kristo ekzistas unika naturo kaj unika persono. Pro tio li estis denuncita kiel herezulo dum la kontantinopola koncilio kaj eloficigita.
Eŭtiko skribis al papo Leono la 1-a kaj al aliaj episkopoj kaj fine sukcesis konvinki Teodozion la 2-an kunvoki alian sinodon, en Efezo, por la aŭgusto de 449, kiu sub la prezidanteco de Dioskoro de Aleksandrio dekretis ke la tradicia kaj ortodoksa doktrino estas tiu de Eŭtiko, nome miafizitismo, nome ke en Kristo ekzistas unika naturo en unika persono.
Sekvoj
Kiam en Efezo rezultis dominantaj la monofizitismaj pozicioj (miafizitismo praktike koncepte similas al monofizitismo), la papo deklaris, en sinodo de la 20-a de septembro de 449, nula kaj senvalida la koncilion, ĝin difinante “banditaĵo” (latrōcinium) en letero adresita al la fratino de la imperiestro Teodozio, Elia Pulkeria. Tiu koncilio de Efezo, nerekonata inter la ekumenaj koncilioj, estas indikata kiel “banditaĵo de Efezo” en la Latina Patrologia de Migne. Teodozio la 2-a, tamen, inkluzivigis ĝiajn dekretojn en sia jura kodo.
La situacio ŝanĝiĝis kiam, en 450, Teodozio la 2-a mortis per dumrajdada akcidento, kaj Pulkeria edziniĝis al senatano krednicea, la estonta imperiestro Marciano kiu tuj trovis akordon kun papo Leono, kiuj kune kunvokis la Kocilion de Kalcedono, dum kiu (451) estis rekonfesata la antikva kredo kaj kondamnitaj la okazigintoj de la “Banditaĵo”.
(18464) 1995 SK23
(18464) 1995 SK23 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Montpasejo Role
Ròle (ankaŭ Rolle) estas montpasejo en Trentino, Italio.
Dodesukaden
Dodesukaden aŭ Dodes'ka-den (どですかでん, Dodesukaden, onomatopeo por la bruo farita de tramo) estas japana filmo de 1970 reĝisorita de Akira Kurosawa, bazita sur verko de Shūgorō Yamamoto. Ĝi estis la unua tutkolora filmo de Kurosawa.
Intrigo
En popola kvartalo de la urbo Tokio loĝas bunta grupo da lokanoj, el plenkreskuloj ĝis infanoj, en kies stratoj okazas kaj interplektiĝas ties personaj historioj: junulo iom miskapabla, kiu kredas sin tramo-ŝoforo inter la ruinoj (el kio venas la titola onomatopeo), junulino kiu laboras produktante florojn el papero sub despota atento de onklo, solulo kiu mutiĝis pro ama seniluziiĝo, du ebriemaj amikoj kiuj interŝanĝas siajn edzinojn, almozulo kiu vivaĉas kun sia filo en abandonita aŭto kaj pasigas sian tempon fantazeante pri luksa hejmo en kiu li revas loĝi iam ktp.
Wegscheid (Malsupra Bavario)
Wegscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Passau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Geografio
Wegscheid situas en la regiono Donau-Wald en la suda Bavaria Arbaro. Oriente ĝi limas al Supra Aŭstrio. La federacia vojo B 388 ligas ĝin al Passau (33 km okcidente) kaj Rohrbach (21 km oriente). La distanco al Hauzenberg estas 17 km, al Waldkirchen 24 km.
Strukturo
La komunumo Wegscheid dividiĝas al jenaj setlejoj:
Wehretal
Wehretal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Werra-Meißner de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Wegscheid (Malsupra Bavario)
Historio
Wegscheid estis fondita ĉe grava komerca vojo inter Passau kaj Suda Bohemio. Sian tiaman (1130) nomon Wegisceda ĝi ricevis pro la disbranĉiĝo de la vojo (weg = vojo, scheiden = disigi). Supozeble jam tiutempe ekzistis kristana paroĥejo.
En 1649/1650 la pesto frapis la lokon. En 1655 incendio detruis 40 el 67 domoj, inter ili la preĝejon kaj la administrejon (Pflegamt).
La eksa kuratora tribunalejo de la arĥimonaĥejo de Passau en 1803 estis sekularigita kaj la pliparto de la monaĥeja teritorio donita al Ferdinando la 3-a de Toskanujo; en 1805 ĝin ricevis Bavario. Per la administraj reform-ediktoj inter 1806 kaj 1818 anstataŭ la kuratorejo ekestis la nuna komunumo Wegscheid.
En 1808 Wegscheid havis 123 domojn, inter ili 59 kun teksista permeso. Ĝis la mezo de la 19-a jarcento la teksado de lino prosperis en hejma laboro. La provizadon per kruda lino kaj la vendadon zorgis agentoj. Oni produktis kusenojn, borderitajn jupojn, tapiŝojn, damaskajn kaj madrasajn tukojn. Frenzel, la plej grava agento, de 1820 al 1907 en Wegscheid kaj ĝia ĉirkaŭaĵo iutempe okupis 700 ĝis 800 teksistojn.
Ekde 1830 graviĝis kontrabandado de varoj el Aŭstrio, kie la prezoj estis multe malpli altaj, pro importa dogano de Bavario.
Champagne (apartigilo)
Champagne ) plej ofte estas:
Champagne ankaŭ estas nomo aŭ parto de nomo de multaj lokoj, ĉefe en Francio.
Wegscheid (Malsupra Bavario)
Historio
Ekde ĉirkaŭ 1870 la amasa produktado de tekstilaj fabrikoj premis la hejmajn teksistojn. En 1904 estis fondita la teksista kooperativo Wegscheid; en 1934/5 ĝi havis 63 membrojn. Ĝis vintro de 1941 la kooperativo produktis ĉirkaŭ 60.000 metrojn da lina tolo por la germana armeo. Fine de 1956 ankoraŭ 40 membroj ricevis komisiojn, unu jaron poste nur 20.
Katedralo Sankta Nikolao (Friburgo)
Konstruhistorio
Oni konstruis la katedralon ekde 1283 en pluraj fazoj ĝis 1490 surloke de romanika preĝejo. La trinava gotika preĝejo havas turon altan je 76 metroj, kiun oni en 1490 finkonstruis la malfrua flamgotika stilo, kaj en kiu troviĝas helikoŝtuparo el 368 ŝtupoj.
Wegscheid (Malsupra Bavario)
Historio
La Wegscheid ricevis ligon al la fervoja reto per la fervojo Erlau–Wegscheid, parte dentorela. La la parto inter Obernzell kaj Wegscheid estis malaktivigita.
Katedralo Sankta Nikolao (Friburgo)
Konstruaĵo
Ĉe la masiva okcidenta fronto malfermiĝas la ĉefportalo, kies timpano bildigas la Lastan Juĝon, verkita en la 14-a jarcento. La plurlatera ĥorejo estis novigata kaj pligrandigata de 1627 ĝis 1630, dum kiam oni malgraŭ la progresinta stilepoko konservis la gotikan stilon.
Wegscheid (Malsupra Bavario)
Historio
La teritorio de distrikto Wegscheid, kiu ekestis el la distrikta oficejo, en 1972 estis aldonita al distrikto Passau. Ĝis tiam Wegscheid estis unu el malmultaj germanaj distriktaj ĉeflokoj, kiuj ne havis urbajn rajtojn.
Katedralo Sankta Nikolao (Friburgo)
Ekipaĵo
Al la riĉa ekipaĵo de la preĝejo apartenas la Kapelo Sankta Tombo kun la prezentado de la entombigo de Kristo (1433), baptujo el 1498, la ĥorseĝaro laŭ flamgotika stilo (1516), diversaj barokaj altaroj kaj la ĉefaltaro el 1877. la ĥorkrado, kiun produktis Ulrich Wagner inter 1464 kaj 1466 laŭ malfrugotika stilo, validas kiel „la plej bela de sia epoko“.
Wegscheid (Malsupra Bavario)
Demografio
Inter 1970 kaj 2000 la loĝantaro de la komunumo iom kreskis, poste komencis malkreski:
Katedralo Sankta Nikolao (Friburgo)
Orgenoj
La katedralo havas du orgenojn. <La grandan orgenon konstruis inter 1824 kaj 1834 la Friburgano Aloys Mooser (1770–1839). Ĝi allogis muzikistojn kiel Franz Liszt kaj Anton Bruckner. La instrumento havas 60 registrojn sur kvar manualaj suborgenoj kaj pedalaro.
NGC 6889
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Harmful to Minors
Harmful to Minors: The Perils of Protecting Children From Sex [Ne permesata al neplenaĝuloj: La danĝeroj protekti la infanojn kontraŭ sekso] estas libro de la usona ĵurnalistino Judith Levine. La verko iĝis fama en 2002, post gajni la premion Los Angeles Times Book Award pri aktuala intereso.
Enhavo
Harmful to Minors estas reserĉa laboro reviziita per paroj, en kiu Judith Levine analizas la kulturajn kaj politikajn ŝanĝojn ligitaj al la sekseco kaj ilian rilaton al la neplenaĝuloj dum la du lastaj jarcentoj en Usono. Levine petas agnoskon de neplenaĝuloj kiel seksecaj estuloj kaj liberaligon de la usonaj leĝoj pri aferoj kiel aĝo de konsento, posedo de infana pornografio aŭ aliro de neplenaĝuloj al abortigo. Ŝi asertas, ke la socio estas troiganta la riskon pri pedofilio kaj ke la adoleskantoj ne povas plene kaj sekure disvolvi sian seksecon. Aliflanke ŝi subtenas, ke le informado pri sekseco ricevita de la junuloj estas nesufiĉa en multaj landoj kaj ŝi kritikas la seksan edukadon bazita sur abstinado, kio ĝi taksas nociva kaj danĝera. Ŝi analizas ankaŭ la timojn uzitaj pro pravigi cenzuron kaj kritikas la kuracadajn programojn por pederastoj, kiujn la aŭtora taksas pli damaĝaj ol la seksagresantoj mem.
Levine revizias la laborojn de psikologoj, pediatroj, advokatoj, psikiatristoj kaj aliaj reserĉistoj kaj ŝi alvenas al la konkludo, ke la nombro de pedofiloj estas proksimume 1% sur la ĝenerala populacio kaj 9 sur 45 milionoj da infanoj suferas seksan misuzon aŭ estas murditaj. Kun tiu informo, la aŭtorino opinias, ke la histerio de la nuna socio pri pedofilio ne estas pravigebla. Plejparto de la reserĉo, kiu entenas intervjuojn kun adoleskantoj kaj plenkreskuloj, estis plenumita inter 1996 kaj la komenco de 2000. La statistikoj inkluditaj estis aktualigitaj en 2001.
Pro ĝia enhavo, Levine havis multajn problemojn por trovi eldoniston. Fine, la Universitato de Minesoto konsentis publikigi la libron. Post kiam ĝi estis publikigita, la verko estigis kolerajn reagojn en konservativaj rondoj. Pro la tezoj defenditaj en la libro, Judith Levine estis akuzita pravigi pederastion kaj favori seksan promiskuemon inter la junuloj. Kelkaj homoj eĉ postulis ke le libro estu retirita de la bibliotekoj. En 2003 publikiĝis komerca broŝurita eldono enhavanta novan epilogon de Levine en kiu ŝi analizis la reagon de la publiko al sia verko.
Preĝejo Sankta Ignaco
Preĝejo Sankta Ignaco povas esti:
Insulo Ponui
Insulo Ponui aŭ en la angla Ponui Island aŭ Chamberlin's Island, situantas ĉe la Golfo Hauraki, oriente de la urbo Aŭklando, Novzelando. Precize sudoriente de la Insulo Waiheke, ĉe la orienta pinto de Markolo Tamaki, kiu separas la insulon el la Montaro Hunua de la ĉeftero sude.
La insulo estas populara loko por junulara kampadejaro por organizoj kiaj skoltoj. Aliaj nome Crusader (nune kiel Scripture Union) estis en la insulo ekde 1932.
La insulo estas hejmo de la nura raso de sovaĝiĝinta azeno en Novzelando, nome Ponui donkey kaj ankaŭ de la Novzelanda nacia birdo, nome la kivio.
Pont-Audemer (stacidomo)
Pont-Audemer estas franca varstacidomo sur linio Évreux-Embranchement -, situanta en Pont-Audemer, en departemento Eure, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Évreux-Embranchement - Quetteville (375000).
Chrášťany (distrikto České Budějovice)
Chrášťany estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 9 km nord-nordokcidente de Týn nad Vltavou. La municipo etendigcas sur du nenajbarantaj teritorioj. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Partoj de municipo
Municipo Chrášťany konsistas el kvin partoj katastraj teritorioj. Parto Pašovice situas sur apartigita teritorio de la ceteraj partoj.
Preĝejo Sankta Spirito (Bükkszék)
La preĝejo Sankta Spirito estas katolika historia monumento en vilaĝo Bükkszék (Hungario).
Historio
Tiu ĉi romanika kirko estis konstruita en la 12-a aŭ la 13-a jarcentoj. En la 15-a jarcento ĝi estis trakonstruita parte laŭ gotiko, ĉe la pordo estas legebla 1472. Dum dominado de turkoj la kirko ruiniĝis, poste inter 1747-1750 kaj en 1759 ĝi estis rekonstruita laŭ baroko, pli poste en 1851. Depost arkeologia esplorado plena restaŭrado okazis en 1960.
Konstruaĵo
La kirko situas sola sur malalta monteto ĉe la tombejo en rando de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la enirejo estas videbla. La navo finiĝas en kvarangula absido, kiu estas iomete malpli larĝa, ol la navo. La baroka sakristio aliĝas al la navofino. En flanko de la navo estas videbla enmurita pordo kaj romanika fenestro. Interne la altara bildo estis pentrita en 1943. Menciindas ligna skulptaĵo (ĉirkaŭ 1750). En 1999 oni metis 2 vitralojn en la sanktejon, kiuj prezentas Sanktan Maria-n kaj Elizabeton.
Sonorilostablo
La kirko neniam havis turon aŭ kampanilon, tial apude kuŝas kvarangula sonorilostablo el ligno.
Natria metilksantato
Natria metilksantato aŭ natria metilksantato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la karbona dusulfido, natria hidroksido kaj metanolo. Ĝi estas flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Natria metilksantato posedas 2 karbonatomojn, 3 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, 1 oksigenatomon kaj 1 natriatomon. Natria metilksantato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de etilksantataĵoj kaj natriaj derivaĵoj. Ksantatoj estis malkovritaj de William Christopher Zeise (1789-1847) en 1823.
Preĝejo Sankta Spirito (Bükkszék)
Sonorilostablo
Kermeso okazas en la dimanĉo de Pentekosto.
8435 Anser
8435 Anser estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis trovita de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten, en la observatorio de Leiden, sur platoj eksponitaj fare de Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Anser Anser aŭ griza ansero.
Lazise
Lazise estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
Mila van der Horst-Kolińska
Mila VAN DER HORST-KOLIŃSKA (naskiĝis la 26-an de aprilo 1927 en Parafianów apud Vilno, mortis la 13-an de decembro 2019 en Hago) estis esperantistino ekde 1960 kaj honora membro de UEA.
Laŭ deveno ŝi estis pola. Ŝi esperantistiĝis laŭ Cseh-metodo en 1960 kaj aliĝis al Pola Esperanto-Asocio (PEA) kiel dumviva membro. Ŝi estis sekretario de ties filio en Szczecin (1962-65) kaj aktive organizis kaj gvidis kursojn laŭ la aŭdvida metodo de Tibor kaj A. Sekelj. Ŝi funkciis kiel direkciano de Instituto por Oficialigo de Esperanto (1966-72). En SAT-kongreso (1972) ŝi konatiĝis kun sia estonta edzo Gerard van der Horst; post geedziĝo en 1975 translokiĝis al Hago, kie ŝi laboris en Internacia Esperanto-Instituto (1978-98), precipe por profesiigo de Cseh-metodaj instruistoj kaj modernigo de la Cseh-materialo per aldono de metodikaj konsiloj por instruantoj. Ŝia plej elstara atingo estas la realigo de la videokurso Mazi en Gondolando (1995). Ŝi estis membro de UEA kaj SAT ekde 1964, de ILEI ekde 1980, kaj ĉi ties honora membro ekde 1999.
Ŝi mortis en maljunuldomo en Hago la 13-an de decembro 2019, nokte je la 2-a horo.
Lastaj vivjaroj
En 2013 ŝi ekhavis akcidenton en sia hejmo, kaj ekde tiu tempo ŝi malaperis el la movado. En la unuaj tri jaroj de sia malsano ŝi estis flegata hejme de Katalin Kováts kaj Sylvain Lelarge, kiuj ekde 2017 aranĝis por ŝi prizorgadon en maljunuldomo en Hago, kie ili restis ŝiaj solaj vizitantoj ĝis ŝia vivfino. Mila ĝis la lasta monato de sia vivo - krom en la pola - parolis ankaŭ en Esperanto, ĝojis aŭdi raportojn pri la multobliĝo de Esperanto-lernantoj.
Verko
Pri siaj vivspertoj kaj travivaĵoj ŝi mem verkis libron, en kiu ŝi detale rakontis pri siaj junaĝo, renkontiĝoj, amo kaj graveco de Esperanto. La malboniĝinta sanstato de Mila malhelpis ŝin verki la duan volumon de sia biografio, nome la memoraĵojn pri la jaroj en Nederlando. La unuan volumon de la libro por postmorta publikigo ŝi konfidis al edukado.net, kies delonga subtenanto ŝi estis.
(18465) 1995 SB34
(18465) 1995 SB34 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
NGC 6890
NGC 6890 (aliaj indikoj — ESO 284-54, MCG -7-41-23, IRAS20148-4457, PGC 64446) estas galaksio en konstelacio Sagitario.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
7483 Sekitakakazu
7483 Sekitakakazu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Wehrbleck
Wehrbleck - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Diepholz centre de la federacia lando Malsupra Saksio, sude de la urbo Bremeno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Kirchdorf, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
NGC 6891
NGC 6891 (alia indiko — PK 54-12.1) estas planeduma nebulozo en konstelacio Delfeno.
Rolampont
Rolampont estas franca situanta en departemento Haute-Marne, regiono Grand Est.
NGC 6891
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wehrheim
Wehrheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hochtaunus de la federacia lando Hesio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Parto de la komunuma teritorio estas la porinfana amuzejo Lochmühle.
Rolampont
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rolampontais.
Lamon
Lamon estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Beluno. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Arsiè, Canal San Bovo (TN), Castello Tesino (TN), Cinte Tesino (TN), Fonzaso kaj Sovramonte.
Flegmulo
Flegmulo estas homo, kiu apartenas al unu el kvar tipoj de temperamento (laŭ klasifiko de Hipokrato aŭ Ivan Pavlov). Homo de tiu tipo estas malrapidema, trankvila, senemocia. Li havas ne altan nivelon de psika aktiveco, do humoro lia estas neŝanĝema kaj emociaj statoj preskaŭ ne estas videblaj. Flegmulo malfacile kaj malrapide ŝanĝas unu specon de agado per alia kaj malbone sin sentas en novaj nekonataj medioj. Se cirkonstancoj estos malfavoraj, li povas iĝi atonia, malenergia, pala emocie.
Lamon
La teritorio situas en la montoĉeno Dolomitoj, suda kalkoŝtona parto (aŭ laŭ alia difino antaŭmontaro) de la Alpoj.
Preĝejo Sankta Marteno intra muros (Erfurto)
La Preĝejo Sankta Marteno intra muros estis paroĥa preĝejo ĉe la ponto Schlösserbrücke en la urbocentro de Erfurto. Pro bona distingo de la Marteno-kirko ekster la urbomuroj, ĝi kromnomiĝas per ene de la urbomuroj (latine: intra muros).
Historio
La kirko unue troviĝis rekte en la mezo de la Fiŝbazar-placo (Fischmarkt), kie ĝi dokumente menciitis jam en 1181. Hospitalo de Sankta Marteno estis fondita inter 1210 kaj 1217 kun ĉiuj voktaj rajtoj ĉe la bienoj. En 1123 konsekritas nova kapelo. Inter 1415 kaj 1437 oni novkonstruis kirkon ĉe la angulo inter Predigerhof kaj Schlösserstraße gotikstile.
Post la Reformacio en 1525 la komunumo unuigis kun la Benedikto-kirko ĉe la Ponto de la brokantistoj. Post detruo en 1736 pro fajrego oni malkonstruis ĝian ruinon.
(14421) 1991 SA1
(14421) 1991 SA1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Urbestro
Urbestro estas politikisto kiu laboras kiel la estro de urbo. Urbestro povas agi kiel la ĉefano de konsilantaro, aŭ eble esti unua estro. La urbestro povas esti elektita oficialulo, aŭ nur ceremonia ofico. En Finnlando, kie la duonprezidanta sistemo la unuan fojon oni kreis, estas ankaŭ urboj, kie la urbestro NE ESTAS nur simbola, kvankam li ne estas ĉefo de la urbregisaro, ekzemple en Tampere kaj Helsinko la urbestro estas ankaŭ la ĉefo de la urbregistaro kaj ekzemple en Jyväskylä kaj Turku la urbestro ne estas la ĉefo de la urbregistaro sed tamen havas vere fortan lokpolitikan forton (kompari duonprezidanta sistemo.
Tora! Tora! Tora!
'''Tora! Tora! Tora!''' (en japana lingvo: トラ・トラ・トラ) estas eposa filmo de 1970 kiu rakontas la japanan atakon al Pearl Harbor en 1941. La filmo estis produktorita de Elmo Williams kaj reĝisorita de Richard Fleischer, Toshio Masuda kaj Kinji Fukasaku, kaj en kiu stelulas partoprenantoj kiel Martin Balsam, Joseph Cotten, So Yamamura, E.G. Marshall, James Whitmore, Tatsuya Mihashi, Takahiro Tamura, Wesley Addy, kaj Jason Robards. Estis la unua anglalingva filmo de Masuda kaj Fukasaku kaj la unua nejapana filmo.
Intrigo
La filmo rakontas la japanan atakon al la usona bazo de Pearl Harbor en la 7a de decembro 1941. "Tora! Tora! Tora!" estis la kodigita frazo uzita de la japanoj por indiki, ke oni estis atinginta sukcese la unuan tajdon de la atako. La filmo reproduktas detale la atakon al Pearl Harbor, same kiel la faktojn kiuj antaŭis, kaj el unu kaj el la alia flanko: unuflanke la japanaj militistoj studas kiel kaj kial ili decidas realigi atakon etape; aliflanke la filmo montras la fakton ke kelkaj superuloj de la usona armeo, en kiuj hegemoniis la skeptikismo kaj la troa memfido, ignoris la eblon de granda atako.
La krizo de Kurosawa
Kurosawa estis engaĝigita en ambicia holivuda projekto. ''Tora! Tora! Tora!'', produktita de 20th Century Fox kaj Kurosawa Production, estus la rakonto de la japana atako kontraŭ Pearl Harbor el kaj usona kaj japana vidpunktoj, kaj Kurosawa estus faranta la japanan duonon kaj anglalingva kinisto estus reĝisoranta la usonan duonon. Li pasigis kelkajn monatojn laborante sur scenaro kun Ryuzo Kikushima kaj Hideo Oguni, sed tuj la projekto ekkomplikiĝis. La reĝisoro de la usonaj sekvencoj rezultis esti ne David Lean, kiel dekomence estis planita, sed la usona Richard Fleischer. La buĝeto estis reduktita, kaj la ekrantempo atribuita por la japana parto ne devos esti pli longa ol 90 minutoj — grava problemo, konsiderante, ke la scenaro de Kurosawa planis ĉirkaŭ kvar horojn. Post nombraj revizioj kun rekta interveno de Darryl Zanuck, pli malpli fintranĉita scenaro estis interkonsentita en Majo 1968.
Filmado ekis komence de Decembro, sed Kurosawa daŭris nur ĉirkaŭ tri semajnojn kiel reĝisoro. Li baraktis por labori kun nefamiliara laboristaro kaj kun la postuloj de holivuda produktadmaniero, dum liaj labormetodoj kapturnigis liajn usonajn produktorojn, kiuj finfine konkludis, ke la reĝisoro eble estas mense malsana. Kurosawa estis ekzamenita en la Hospitalo de la Universitato de Kioto fare de neŭropsikologo, Dro. Murakami, kies diagnozo estis sendita al Darryl Zanuck kaj Richard Zanuck de Fox studioj indikanta diagnozon de neŭrastenio asertante ke, "Li estas suferanta el dormoproblemoj, agitita per sentoj de anksio kaj en mania ekscitado okazigita per la super menciita malsano. Necesas, ke li ripozu kaj ricevu medicinan traktadon dum pli ol du monatoj." Kristnaske 1968, la usonanoj anoncis, ke Kurosawa estis lasinta la produktadon pro "lacego", efeckive maldungante lin. Li estis finfine anstataŭita, por la japanaj sekvencoj, per du reĝisoroj, Kinji Fukasaku kaj Toshio Masuda.
''Tora! Tora! Tora!'', finfine estis publikigita kaj ricevis neentuziasmajn rezencojn en Septembro 1970, kio estis, kiel Donald Richie diris, "preskaŭ nemildigitan tragedion" en la kariero de Kurosawa. Li estis dediĉinta jarojn de sia vivo en logistika koŝmara projekto al kiu li finfine ne kontribuis per filmero fare de si mem. (Li estis forigita el la listo de partoprenantoj, kvankam fakte la scenaro uzata por la japana duono estis ankoraŭ lia kaj de liaj kunverkistoj.) Li estis malproksimigita el sia longdaŭra kunlaboranto, verkisto Ryuzo Kikushima, kaj neniam ree laboris kun li denove. La projekto estis montranta eksponita korupton en lia propra produktora kompanio (situacio memoriga de sia propra filmo, La malbonuloj bone dormas). Lia propra mensa sano estis pridubita. Plej malbone el ĉio, la japana kinindustrio — kaj eble la persono mem — eksuspektis, ke li neniam faros alian filmon.
Igoville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Igovillais.
Pont-de-l'Arche (stacidomo)
Pont-de-l'Arche estas franca stacidomo sur linioj Paris-Saint-Lazare - kaj Gisors-Embranchement - Pont-de-l'Arche, situanta en  Alizay apud Igoville, en departemento Eure, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Normandio.
Rolampont (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
Adapta konduto
Adapta konduto estas konduto kiu ebligas personon (kutime uzata en la kunteksto de infanoj) vivi en sia socia ĉirkaŭaĵo kun plej granda sukceso kaj laŭeble malmultaj konfliktoj kun aliaj. La termino uzatas en la areoj de psikologio kaj edukado. Adapta konduto rilatas al ĉiutagaj kapabloj aŭ taskoj kiujn la "averaĝa" persono kapablas plenumi.
Kontraste, maladapta konduto estas speco de konduto, kiu estas ofte uzata por redukti sian anksion, sed la rezulto estas malfunkcia kaj neproduktiva. Ekzemple, eviti situaciojn ĉar iu persono havas nerealismajn timojn povas komence redukti la anksion de la persono, sed ĝi ne helpas mildigi la realan problemon longtempe. Maladapta konduto estas ofte utiligita kiel indikilo de mensa malsano aŭ misfunkcio, ĉar ĝia taksado estas relative libera de subjektiveco. Tamen, multaj kondutoj konsiderataj moralaj povas esti maladaptaj.
Adapta konduto reflektas la socian kaj praktikan kompetentecon de individuo renkonti la postulojn de ĉiutaga vivo.
La kutimaj kondutoj de persono ŝanĝiĝas depende de la persona evoluo, evoluo de personaj valoroj, kaj ankaŭ ŝanĝiĝas responde al vivkondiĉoj, sociaj normoj kaj ĝenerale la atendoj de aliaj. En psikologio kaj edukado utilas taksi adaptan konduton por determini kiom bone individuo funkcias en ĉiutaga vivo.
NGC 6892
NGC 6892 estas kvaropa stelo en konstelacio Sago.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Willem Vermandere
Willem VERMANDERE estas flandra kabareta artisto/kantisto, skulptisto kaj pentristo.
Willem naskiĝis je la en Lauwe en la belga Westhoek. Lia patro estis klarnetisto. Jam frue Willem VERMANDERE kunmarŝis en la komunuma harharmoniorkestro de Sint-Cecilia.
Willem studis la grekan kaj latinan lingvojn, sed estis pli pasiita de gitaro. Li ankaŭ desegnis karikaturaĵojn de siaj instruistoj en malnetkajeroj. Poste li ekkomponis melodiojn kaj surmuzikigis poemojn. Pli aĝe, li studis religiajn sciencojn en Gent kaj li dum tri jaroj instruis en Nieuwpoort.
Dum la 60aj jaroj Vermanere ekestis konata pro siaj kantoj el la okcidenta flandra dialekto pri ĉiutagaj aferoj, "lia" Westhoek kaj la granda milito. Liaj koncertaj kantoj estas jen facilanimaj, jen ĝisfunde seriozaj.
Li kreis ok longludajn diskojn kaj same multajn KDojn kaj li daŭrigas ankoraŭ. Liaj permanentaj akompanantoj estas Freddy DESMEDT flutoj kaj klarneto) kaj Pol DEPOORTER (gitaroj kaj mandolino).
Liaj plej konataj numeroj estas Als ik zing, Blanche en zijn peird, Bange blankeman, Duizend soldaten, La Belle Rosselle en Ik plantte ne keer patatten, Krullebolle, Mijn Vlaanderland, Reintje, …
Diskografio
KDoj
József Mandl
József MANDL [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mandl József estas hungara kuracisto, biokemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).
József Mandl naskiĝis la  1947 en Budapeŝto.
Biografio
József Mandl ricevis diplomon en 1973 en medicina universitato en Budapeŝto, poste li tuj eklaboris en medicina instituto. Li doktoriĝis en 1991 antaŭ la akademio, en la sekva jaro li estis elektita katedrestro en la universitato. Li studvojaĝis ekzemple al Harvard, Bostono. Li okupiĝas precipe pri funkcio de hepato. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis 6 premiojn inter 1999-2009.
Lendinara
Lendinara estas komunumo de Italio.
(14444) 1992 TG1
(14444) 1992 TG1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
NGC 6893
NGC 6893 (aliaj indikoj — ESO 234-6, FAIR 537, AM 2017-482, IRAS20172-4824, PGC 64507) estas galaksio en konstelacio Teleskopo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
The Rounders (filmo de 1914)
La Rondiruloj estas mallonga komedio (1914) kun ĉefrolo de Charles Chaplin kaj Roscoe Arbuckle. La filmo implikas du drinkulojn batalantajn kontraŭ siaj edzinoj kiuj tiam iras eksteren por iĝi eĉ pli ebriaj. La filmo estis skribita kaj direktita fare de Charles Chaplin.
Wehringen
Wehringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Augsburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Endimiono
Laŭ la helena mitologio, Endimiono (el la greka Ἐνδυμίων, «enplonĝi») estis reĝo de Eliso, aŭ almenaŭ de la urbo Olimpio. Li estis filo ĉu de Zeŭso ĉu de Etlio (nepo de Deŭkaliono, la supervivanto de la diluvo) kaj Kaliko, filino de Eolo. Tamen, Conon konsideris lin filo de Zeŭso kaj Protogenio, kaj Higeno, de Etolo .Endimiono gvidis ekspedicion de eolianoj el Tesalio al Eliso, kie ili forpelis la heraklidan Klimeno, filo de Kardiso kiu venis el Kreto al Olimpio. Tuj poste, Endimiono proklamis sin reĝo de Eliso kaj fondis ĝian ĉefurbon. Tamen, alternativa versio asertas ke la unua reĝo de tiu regno estis lia patro Etlio, kiun Endimiono sukcedis post lia forpaso. Troviĝas multaj alternativaj nomoj por lia edzino: Neizo, Ifianaso, Asterodio, Kromio (filino de Itono) aŭ Hiperipo, filino de Arkaso el Arkadio. Kun unu el ili, aŭ kun kelkaj, Endimiono estis patro de Epeo, Peono, Etolo, Nakso kaj Eŭridiko. Oni konsideris la agadon de Endimiono antaŭaĵo de la Olimpiaj ludoj, ĉar li organizis piedkuradon en Olimpio por elekti sian heredonto. Venkis Epeo, kiu sukcedis Endimionon en la trono, kaj pro tio la lokanoj estis nomitaj epeanoj ekde tiam.
(14381) 1990 CE
(14381) 1990 CE estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Endimiono
El la ceteraj filoj de Endimiono, Etolio restis hejme; Peono ĉagreniĝis pro sia malvenko kaj migris al la plej fora lando ebla, pro tio la regiono preter la rivero Aksio estis nomita laŭ li Peonio.
Endimiono kaj la Luno
Laŭ diversaj fontoj, Endimiono estis ankaŭ belega paŝtisto aŭ ĉasisto kiu loĝis kaj ricevis kultadon en Monto Latmo, en Kario, ĉe la okcidenta marbordo de Malgrand-Azio. . Eble ili dekomence estis du malsamaj roluloj unuiĝintaj poste fare de la perbuŝa tradicio.
Plinio la Maljuna mencias ke Endimiono estis la unua homo kiu observis la movojn de la Luno kaj komprenis ĝiajn regulojn, scienc-agado prezentita fare de la mitologoj per lia amo al la luna diino. Tio estus logike, ĉar amanto de Seleno (la Luno) estis atribuita origine al paŝtista aŭ astronomia Endimiono, kies profesio disponigus pravigon por ke li pasigu tiom da tempo rigardante la lunon.
Apolonio el Rodiso, inter aliaj poetoj , rakontas kiel Seleno, la titana diino de la Luno , enamiĝis ĝisoste al Endimiono. Seleno konsideris lin tiel bela kaj aminda, ke ŝi petegis al lia patro Zeŭso doni al li eternan junecon, por tiel certigi ke Endimiono neniam forlasos ŝin. Alternative, la Luno tiel ŝatis rigardi Endimionon dormantan en sia kaverno en Monto Latmo (proksime de Mileto), ke ŝi petis al Zeŭso ke li restu tiel por ĉiam. Iel ajn, la alta dio metis lin en eternan dormon, kaj ekde tiam, Seleno vizitadas kaj karesadas Endimionon ĉiunokte. Laŭ kelkaj versioj, el tiuj vizitoj naskiĝis kvindek filinojn, la Menojn.
Laŭ fragmento en Deipnosophistae, la sofisto kaj ditiramba poeto Likimnio el Ĥio priskribas malsaman version, laŭ kiu Hipno, la dio de dormo, pro admiro al lia beleco, konsentis ke Endimiono dormu malferm-okule, por tiel plene ĝui lian vizaĝon.
Apolodoro konsideras Endimionon filo de Kaliko kaj Etlio, gvidanto de la eolianoj de Tesalio kaj fondinto de Eliso, kvankam multaj versioj asertas ke li estis filo de Zeŭso. Pro tio, ke li elstaris pro sia beleco, la Luno enamiĝis al li, kaj Zeŭso permesis lin elekti lian destinon. Do estis Endimiono men, laŭ tiu versio, tiu kiu preferis dormi poreterne, restante juna kaj senmorta. Kun najada nimfo (aŭ kun Ifianaso) li havis filon nomiĝintan Etolo, kiu mortigis Apison, la filo de Foroneo, kaj fuĝis al la lando de la kuretoj. Tie li mortigis siajn gastigantojn, Doro kaj Polipeto, filoj de Ftio kaj Apolono, kaj nomigis tiun landon Etolio, honore al si mem.
Laŭ Paŭzanio, Endimiono senpovigis kaj forpelis Klimenon, ĝis tiam reĝo de Olimpio. Kiam li priskribas la "fruan historion de la Elisanoj", ilia unua reĝo estas Etlio, filo de Zeŭso kaj Protogenio (filino de Deŭkaliono), kaj patro de Endimiono. La Luno, li rakontas, enamiĝis al tiu lasta kaj naskis el tiu rilato kvindek filinojn. Laŭ li, videblis statuo de Endimiono en la trezoro de Metapontineso, en Olimpio.
Propertio, Cicerono kaj Teokrito divers-longe priskribas la miton de Endimiono, sed ripetante la supre menciitajn versiojn, kun malmultaj ŝanĝoj. Tamen, la mitaro estis pligrandigita kaj reverkita dum moderna epoko per verkistoj kiel Henry Wadsworth Longfellow kaj John Keats, en sia fama rakonta poemo de 1818 Endymion.