cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Milevsko
Ekde frua mezepoko ĝis la 18-a jarcento
La monaĥejo estis en la jaro 1420 forbruligita de husanoj kaj plimulton de posedaĵo uzurpis nobelaro. La monaĥejo estis posedaĵo de Rožmberk-anoj, ekde 1543 ĝi apartenis al Švamberk-anoj kaj ekde 1581 al Hodějovský-anoj, kiuj ŝanĝis ĝin je nobela sidejo. Post batalo sur Blanka Monto la monaĥejo estis redonita al ordeno de premonstratoj kaj ĝi apartenis al monaĥejo en Strahov. Laŭ decido de imperiestro Jozefo la 2-a la monaĥejo estis malfondita en la jaro 1785, sed malgraŭ tio. bienoj restis plu en posedo de Strahov.
Ekde la 19-a jarcento ĝis 1918
Dum la 19-a kaj ĝis duono de la 20-a jarcento la historio de Milevsko ne diferencas multe de la vivo de aliaj sudbohemiaj urboj. Tipaj estas por ili agrikulturaj kortoj kaj metiaj produktejoj antaŭ ĉio de potfaristoj, teksistoj kaj en Milevsko ankaŭ de aĵoj por fumantoj. Ĝenerale en tiu tempo Milevsko kaj ĝia ĉirkaŭaĵo estis malriĉa regiono. La loĝantoj vivtenis sin precipe per agrikulturo kaj metia produktado. Limigitaj eblecoj akiri vivrimedojn igis la homojn elmigri en Usonon. Konstruo de fervojo Tábor-Ražice en la jaroj 1888 ĝis 1889 ebligis pli bonan komunikon kun la mondo. Sed tio estis tre malfacila akceptigi. Bernartice rifuzis la fervojon kaj en Milevsko povis esti konstruita nur malproksime de la urbocentro. La malfacilan periodon de la unua mondmilito 1914- 1918 rememorigas monumentoj kaj krucoj en Milevsko kaj la ĉirkaŭaĵo.
Periodo 1918-1948
Post la milito kaj post estiĝo de memstara Ĉeĥoslovakio akiris agrikulturistoj dum la grundreformo 750 ha da grundo el la posedaĵo de la grandbieno Strahov. En 1921 estis enkondukita elektra energio kaj unu jaron poste komencis funkcii kelkaj aŭtobusaj linioj. Sed mankis tie pli granda industria entrepreno (la plej granda estis tiam la manufakturo pri de bezonaĵoj por fumantoj, kie laboris 300 laboristoj).
Plue multo ne ŝanĝiĝis. Dum la nazia okupado estis murditaj pli ol 150 judoj. Pluraj civitanoj pagis pro sia rezista agado per siaj vivoj aŭ mortis kiel soldatoj de eksterlandaj armeoj. La fino de la milito kaj la liberigo estis tute trankvila.
Periodo 1948-1989
La tuta periodo de tiuj pli ol 40 jaroj distingiĝas per kontruo de centoj da novaj loĝejoj. Multaj civitanoj konstruis proprajn familiajn domojn kaj garaĝojn. Estiĝis du mezlernejoj, kvin infanvartejoj, novaj vendejoj kaj produktejoj de servoj. Estis konstruita nova baza lernejo, fondita arta lernejo kaj speciala lernejo por hadikapuloj. La entrepreno ZVVZ konstruigis novan kulturan establaĵon- Klubon de laborantoj, kaj kun financa kaj materia helpo de ZVVZ estis konstruita vico de sportaj establaĵoj kaj sporthalo.
Periodo ekde 1989
Post la t.n. velura revolucio en la jaro 1989 okazis en la urbo pluraj ŝanĝoj. En la monaĥejon revenis premonstratoj. La monaĥejo estas parte riparata kunlabore kun premonstratoj en Strahov. Krom religiaj aktivecoj la monaĥoj aranĝas ankaŭ edukajn kaj kulturajn programojn.
Estiĝis malgrandaj privataj vendejoj, gastejoj, restoracioj kaj produktejoj de diversaj servoj. Al la nutraĵvendejoj jam nun konkuras kvar supermerkatoj. La entrepreno Jitex estis malestablita, sed baldaŭ en la kostruaĵo komencis similan laboron firmao Pleas. La konsturaĵoj de Gama estis redonitaj al la origina posedanto. En unu konstruaĵo estas drogvendejo, du konstruaĵoj estas proponataj por vendo kaj la reston la posedanto riparas. La plejparto de la laborantoj estis maldungita. Sed nenio povis anstataŭi malkreskon de produktado en ZVVZ. La nombro de dungitoj estas nun duono de antaŭrevolucia stato. Sekvis malkresko de la loĝantoj - en 2005 en la urbo estis registritaj 9 271 loĝantoj.
La urba oficejo konstruigis du pensiulejojn, riparas la stratojn, kun subvencio de EU estis riparita kaj modernigita La domo de kulturo kaj rekonstruita ponto trans rivereton Milevsko. Novan konstruaĵon havas ankaŭ la financa oficejo.
Esperanto
En Milevsko okazis de la 1-a ĝis la 3-a de aprilo 2011 Sabla Printempo.
Kemalismo
Kemalismo, (en turka: Kemalist İdeoloji, Kemalizm, Atatürkçülük, Atatürkçü Düşünce) aŭ ankaŭ nomigata la "Ses Sagoj" (turka: Altı Ok) estas la principo kiu difinas la bazajn karakterojn de la Turkia Respubliko. Estis evoluigita de la turka nacia movado kaj ties gvidanto Mustafa Kemal Atatürk.
Moulon (Ĝirondio)
Moulon  - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Molon  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Trinidad García de la Cadena
Trinidad García de la Cadena estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Trinidad García de la Cadena.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2866 loĝantojn. El tiuj estas 1456 viroj kaj 1410 virinoj. La komunumo havas surfacon de 306 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,720 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 800 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 12′ norda latitudo kaj 103° 28′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 3168 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 4 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.13 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
2,356 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 2120 alfabetoj kaj 107 analfabetoj. Do 9.85 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Inter la virinoj estas 1,165 alfabetoj kaj 125 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 9.69%. Inter la viroj estas 955 alfabetoj kaj 107 analfabetoj, do 10.08% el la viroj estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
26276 Natrees
26276 Natrees estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nathaniel Paul Rees, unu nepo de la malkovrinto.
Călan
Călan [kəlan] (Pusztakalán [pustakalan]) estas urbo en Rumanio oriente de Hunedoara (urbo), ĉe rivero Strei. Ĝi estas grava industria urbo. Administre apartenas al ĝi Batiz, Călanu Mic, Grid, Nădăștia de Jos, Nădăștia de Sus, Ohaba Streiului, Sâncrai, Sântămăria de Piatră, Strei, Strei-Săcel, Streisângeorgiu, Valea Sângeorgiului.
En la romia epoko la loko estis nomata Aquae (akvoj) pro siaj termaj fontoj.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1387. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad). Ĝia industria evoluo komenciĝis post la Dua mondmilito.
Uwe-Jens Heuer
Uwe-Jens HEUER (11a de Julio 1927 en Essen; 22a de Oktobro 2011 en Berlino) estis germana juristo kaj politikisto (SED, Partei des Demokratischen Sozialismus aŭ PDS).
Uwe-Jens Heuer estis filo de juristo de la Vajmara Respubliko en Magdeburgo kaj Berlino kaj socialdemokratia politikisto. Li studis en la Humboldt-Universitato en Berlino kaj doktoriĝis per disertacio Die Auseinandersetzungen um die Prinzipien des Allgemeinen Landrechts als Ausdruck der Krise des Feudalsystems in Preußen. En 1964 li studis ekonomikon. Li estis akademiano en la GDR. Li kunlaboris en la gazeto junge Welt.
Lia teksto "Pri scio kaj kredo" aperis en Esperanto en la libro Berto Breĥto kaj la komunismo.
Litia-fera-fosfata akumulatoro
La litia-fera-fosfata akumulatoro estas pluevoluigo de la litia-jona akumulatoro. Oni uzas katodmaterialon kiel LiFe-PO4.
Avantaĝo
La LiFe-PO4-ĉeloj donas tre grandan malŝarĝan fluon. Male al kutimaj Li-jonaj ĉeloj, ne estiĝas metala litio kaj oksigeno, tiel ĝi estas pli sekura ol la Li-jonaj.
La ŝarĝo de la akumulatoro okazas dum kelkaj minutoj, dum la povuma denso (ĝis 3000 W/kg) estas pli granda ol ĉe la litio-jona akumulatoro. Plua avantaĝo, ke ĝi ne uzas la raran metalon kobalto.
Malavantaĝo
La tipa ĉela tensio de 3,3 voltoj estas pli malgranda ol ĉe la Li-jona (3,7 V).
リチウムイオン二次電池
(10394) 1997 SG1
(10394) 1997 SG1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomo Paolo Sala elde München-Giesing, suda kvartalo de Munkeno (Germanio).
Kampara preĝejo (Gotlando)
La mezepokaj kamparaj preĝejoj sur la insulo Gotlando de Svedujo estas ŝtonpreĝejoj, kiujn militaj aŭ aliaj efikoj preskaŭ ne ŝanĝis. Ili ekestis dum periodo de proksimume 200 jaroj kaj intersimilas multrilate.
Nuntempe sur Gotlando ekzistas 95 uzataj preĝejoj, el kiuj 92 devenas el la mezepoko. El la almenaŭ 17 kadukiĝintaj aŭ detruitaj preĝejoj 13 troviĝas en la ĉefurbo Visby. La plej malnovaj konserviĝintaj preĝejoj estas tiuj de Atlingbo, Fardhem kaj Stenkyrka, kiun jam la Gotlanda legendo mencia kiel rifuĝopreĝejoj.
Monorelo de Moskvo
La Monorelo de Moskvo (Московский монорельс) antaŭe Monorela trafik-sistemo de Moskvo (Московская монорельсовая транспортная система (ММТС)) estas unurela fervojo en la Nord-Orienta administra arondismento de Moskvo, Rusio. Ĝi kunligas la stacion kun la stacio  (en distanco de ). La itinero de la monorelo estis iniciatita en 1998, la unuaj vojaĝantoj traveturis ĝin la en ekskursa reĝimo. Ekde la ĝi funkcias en transporta reĝimo.
Stacioj
Kodoj de stacio de la monorelo kaj tiuj de stacioj de la Metroo de Moskvo havas komunan numeradon.
Congosto (metroo de Madrido)
Congosto (Interkrutejo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato de Congosto (de kie devenas ĝia nomo), inter la interkruciĝoj kun Stratoj Peña Sorrapia kaj Sierra de Mira, sude de la historia centro de Villa de Vallecas.
La stacio estis malfermita la.
Banko de Japanio
La Banko de Japanio (日本銀行 [nippon ginkō] estas la centra banko de Japanio.
Stato
La Banko de Japanio estas jura persono sendependa de la japana registaro, ĝia kapitalo estis provizita de registara kapitalo kaj privata kapitalo. La kapitalo estas 100 milionoj da enoj kiuj estas provizitaj de registaro 55%, ne-registaraj personoj 45%.
La Nekonata Konato
La Nekonata Konato estas mistera rakonto, originale verkita de Douglas Phillips Boatman. Ĝi estas publikigita 124-paĝe en la jaro 1932 ĉe la eldonejo Heroldo de Esperanto el Kolonjo.
Fote reproduktita dua eldono aperis en 1977 ĉe Eldonejo TK (Torben Kehlet) el Kopenhago.
Agrara reformo de Stolipin
Agraraj reformoj de Stolipin estas tiuj agraraj reformoj, kiujn iniciatis en la Rusa Imperio Pjotr Stolipin, ĉefministro de la imperio. Plimulto de la reformoj baziĝis je proponoj el 1901-1903. La reformo efektiviĝis inter 1906–14, je cara dekreto (ukazo), iniciato de la rusa registaro. La registaro celis krei etbienulan klason por stabiligi la politikan situon en la provincoj kaj apogi la caran regadon.
ĉefaj trajtoj de la reformo
Pjotr Stolipin eldonis dekreton la 22-an de novembro 1906 (9-an de novembro), en kiu ĉiu kamparana domo rajtas pri la aldonitaj agretoj kaj forlasi la obŝĉinon. La kamparanoj povis eĉ peti unu unuecan agron anstataŭ la multaj parceloj. La dekreto ĉesigis la komunan domposedon kaj igis sola posedanto la familian estron.
La Dumao fortigis la dekreton en 1910 kaj plilarĝigis per pluaj leĝoj en 1910 kaj 1911.
La reformo havis malgrandan sukceson. Je fino de 1916 nur 20% de la kamparanoj akiris rajton pri propra agro, sed nur 10% povis akiri unuecan agron. La kamparanoj ĉie partoprenis en la revolucio de 1917 kaj forprenis la bienetojn de la novaj etbienuloj de Stolipin.
La reformo instigis ankaŭ la setligon en Siberio per disdono de agroj. Tion helpis ankaŭ la evoluo de la Trasiberia fervojo. Specifa vagono por transporti pasaĝerojn kaj brutojn estis elpensita kaj nomita Stolipina vagono ( Столыпинский вагон) laŭ la nomo de Pjotr Stolipin.
Géza Faragó
Géza Faragó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Faragó Géza estis hungara pentristo, grafikisto, afiŝisto, karikaturisto, dekoraciisto. Géza Faragó  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Topologia spaco
En matematiko, aparte en topologio, topologia spaco estas strukturo kiu ebligas la formalan difinon de konceptoj de konverĝo, konekteco, kaj kontinueco.
Géza Faragó
Biografio
Géza Faragó devenis el juda familio. Jam dum la gimnaziaj jaroj li desegnadis, post la abituriento li laboris en diversaj laborejoj en sia naskiĝurbo, En 1897 li vojaĝis al Parizo, kie li laboris por vivteni sin kaj ankaŭ lernis pentradon. Hejmenveninta inter 1902-1904 li pentradis en Artistkolonio (Szolnok), poste en Artistkolonio (Kecskemét). Post jaroj li revenis al Budapeŝto, kie li estis teatra dekoraciisto, sed li kreis ankaŭ sukcesajn afiŝojn. Plej longe (15 jarojn) li estis dekoraciisto en Operetoteatro (Budapeŝto).
Topologia spaco
Difino
Topologia spaco estas aro X kaj ankaŭ T, kolekto de subaroj de X, kontentiganta jenajn aksiomojn:
La kolekto T estas nomata kiel topologio sur X. La eroj de X estas kutime nomataj kiel punktoj, kvankam ili povas esti iuj matematikaj objektoj. Topologia spaco en kiu la punktoj estas funkcioj estas nomata kiel funkcia spaco. La aroj en T estas la malfermitaj aroj, kaj iliaj komplementoj en X estas fermitaj aroj. Ankaŭ, aro povas esti nek fermita nek malfermita; ankaŭ, aro povas esti samtempe fermita kaj malfermita (fermita-malfermita aro).
Ekvivalentaj difinoj
Estas multaj la aliaj ekvivalentaj manieroj difini topologian spacon (karakterigadoj de kategorio de topologiaj spacoj). En aliaj vortoj, ĉiu el jenaj difinoj difinas kategorion ekvivalentan al la kategorio de topologiaj spacoj kiel estas pli supre donite.
Per la demorganaj leĝoj, la aksiomaj difinantaj malfermitajn arojn pli supre iĝas aksiomojn difinantajn fermitajn arojn:
Uzante ĉi tiujn aksiomojn, alia maniero difini topologian spacon estas kiel aro X kaj ankaŭ kolekto T de subaroj de X kontentigantaj jenajn aksiomojn:
Sub ĉi tiu difino, la aroj en la topologio T estas la fermitaj aroj, kaj iliaj komplementoj en X estas la malfermitaj aroj.
Alia maniero difini topologian spacon estas per la fermaĵaj aksiomoj de Kuratowski, kiuj difinas la fermitajn arojn kiel la fiksaj punktoj de operatoro sur la aro de ĉiuj subaroj de X.
Reto estas ĝeneraligo de la koncepto de vico. Topologio estas plene difinita se por ĉiu reto en X estas donita aro de ĝiaj akumuliĝaj punktoj.
Kontinueco de funkcioj
Funkcio inter topologiaj spacoj estas kontinua se la inversa bildo de ĉiu malfermita aro estas malfermita. Ĉi tio pavas esti komprenita kiel postulo de foresto de rompoj aŭ apartigoj en la funkcio. Anstataŭigi nocion "inversa bildo" per (ne inversa) "bildo" ĉi tie ne eblas, la kontraŭekzemplo estas konduto de funkcio ĉirkaŭ ekstremumo; ekzemple por funkcio f(x)=x2, bildo de malfermita aro (-1, 1) estas aro [0, 1) kiu ne estas malfermita; ĉi tiu ekzemplo uzas la norman topologion sur R, vidu sube.
Homeomorfio estas ensurĵeto (reciproke unuvalora surĵeto) kiu estas kontinua kaj kies retroĵeto estas ankaŭ kontinua. Du spacoj estas homeomorfaj se ekzistas homeomorfio inter ili. De vidpunkto de topologio, homeomorfaj spacoj estas esence identaj.
Topologioj de kutimaj spacoj
Estas multaj manieroj difini topologion sur la aro de reelaj nombroj R. La norma topologio sur R estas generita per la malfermitaj intervaloj. La aro de ĉiuj malfermitaj intervaloj formas bazon por la topologio, kun signifo ke ĉiu malfermita aro estas kunaĵo de iu kolekto de aroj de la bazo. Ĉi tio signifas ke aro estas malfermita se tie ekzistas malfermita intervalo de ne nula radiuso ĉirkaŭ ĉiu punkto en la aro. Pli ĝenerale, al la eŭklidaj spacoj ''Rn povas esti donita topologio. En la kutima topologio sur Rn la bazaj malfermitaj aroj estas la malfermitaj pilkoj. Simile, C kaj Cn havas norma topologion en kiu la bazaj malfermitaj aroj estas malfermitaj pilkoj.
Al ĉiu metrika spaco povas esti donita metrika topologio, en kiu la bazaj malfermitaj aroj estas la malfermitaj pilkoj difinis per la metriko. Ĉi tio estas la norma topologio sur ĉiu normigita vektora spaco. Sur finidimensia vektora spaco ĉi tiu topologio estas la sama por ĉiuj normoj.
Lucillo
Lucillo [luZIljo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Cabrera, en la sudokcidento de la provinco. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan, la leonan kaj la galegan. Foje ĝi estis atribuita al La Maragatería, aŭ al iama provinco Vierzo.
Topologia spaco
Topologioj de kutimaj spacoj
Al multaj aroj de operatoroj en funkcionala analitiko estas donitaj topologioj kiuj estas difinitaj per precizigo kiam aparta vico de funkcioj konverĝas al la nula funkcio.
Lucillo
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Boisán, Busnadiego, Chana de Somoza, Filiel, Lucillo, Molinaferrera, Piedras Albas kaj Pobladura de la Sierra, okupas totalan areon de 164,91 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 377 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 3 300 loĝantojn el la mezo de la 19-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 79 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Topologia spaco
Topologioj de kutimaj spacoj
Ĉiu sternaĵo havas naturan topologion pro tio ke loke ĝi estas la sama kiel eŭklida spaco. Simile, ĉiu simplaĵo kaj ĉiu simpleca komplekso heredas naturan topologion de Rn.
Lucillo
Estas atestaĵoj de romia loĝado rilata al la orminado kaj eĉ petroglifoj de Prahistorio; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de La Cabrera estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Topologia spaco
Topologioj de kutimaj spacoj
Spaco de Sierpiński estas la plej simpla ne-bagatela, ne-diskreta topologia spaco.
Lucillo
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo, brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Topologia spaco
Topologioj de kutimaj spacoj
Ekzistas multaj topologioj sur ĉiu donita finia aro. Ĉi tiaj spacoj estas finiaj topologiaj spacoj. Finiaj spacoj estas ofte uzataj por provizi ekzemplojn aŭ kontraŭekzemplojn al konjektoj pri topologiaj spacoj ĝenerale.
Al nekalkulebla aro povas esti donita la kunkalkulebla topologio, en kiu aro estas malfermita se ĝi estas malplena aŭ se ĝia komplemento estas kalkulebla. Ĉi tiu topologio servas kiel utila kontraŭekzemplo en multaj situacioj.
Se Γ estas numero, tiam al aro Γ = [0, Γ) povas esti donita la orda topologio generita per la intervaloj (a, b), [0, b) kaj (a, Γ) kie a kaj b estas eroj de Γ.
Topologiaj konstruoj
Al ĉiu subaro de topologia spaco povas esti donita la subspaca topologio en kiu la malfermitaj aroj estas la komunaĵoj de la malfermitaj aroj de la pli granda spaco kun la subaro. Por ĉiu indeksita familio de topologiaj spacoj, al ilia kartezia produto povas esti donita la produta topologio, kiu estas generita per la inversaj bildoj de malfermitaj aroj de la faktoroj sub la projekciaj bildigoj. Ekzemple, en finiaj produtoj, bazo por la produta topologio konsistas el ĉiuj produtoj de malfermitaj aroj. Por malfiniaj produtoj, estas la aldona bezono ke ĉe baza malfermita aro, ĉiuj krom finie multaj el ĝiaj projekcioj estas la tuta spaco.
Kvocienta spaco estas difinita kiel sekvas: se X estas topologia spaco kaj Y estas aro, kaj se f : X → Y estas surĵeto (funkcio), tiam la kvocienta topologio sur Y estas la kolekto de subaroj de Y kiuj havas malfermitajn inversajn bildojn sub f. En aliaj vortoj, la kvocienta topologio estas la plej fajna topologio sur Y por kiu f estas kontinua. Komuna ekzemplo de kvocienta topologio estas kiam ekvivalentrilato estas difinita sur la topologia spaco X. La mapo f estas tiam la natura projekcio sur la aro de ekvivalentklasoj.
Klasifiko de topologiaj spacoj
Topologiaj spacoj povas esti larĝe klasifikita, supren ĝis homeomorfio, per iliaj topologiaj propraĵoj. Topologia propraĵo estas propraĵo de spaco kiu estas invarianta sub homeomorfioj. Por pruvi ke du spacoj estas ne homeomorfa ĝi sufiĉas trovi topologian propraĵon kiu estas ne komunigita per ili. Ekzemploj de tiaj propraĵoj estas konekteco, kompakteco, kaj diversaj apartigaj aksiomoj.
Rilatantaj spacoj
Jenaj spacoj kaj algebroj estas pli specialaj aŭ pli ĝeneralaj ol la topologiaj spacoj diskutitaj pli supre.
Barațca
Barațca [baracka] (hungare: Pálosbaracka [paloŝbaracka]) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Arad administracie apartenanta al komunumo Păuliș. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Arad vármegye).
Fonto
La nomo devenas de la hungara vorto barack = abrikoto/persiko.
Sibaj
Sibaj (ruse Сибай) estas urbo en Baŝkirio en Rusio.
Loĝantaro:
Sibaj estis fondita je la jaro 1939, sed statuton de urbo ĝi akiris jare 1955.
La urbo estas sur orienta deklivo de suda Uralo.
Jare 1913 apud la vilaĝo Starosibajevo oni trovis kupro-mineralon, kaj poste tie fondis metalurgian vilaĝon Sibaj. Sibaj estas persona nomo. En la urbo funkcias Kupra-sulfura kombinato (t.e. fabriko), viandkombinato, bierfarejo kaj teatro.
En la urbo estas fervoja stacio.
La interurba telefona kodo estas 34775, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
San Rafael (Mendoza)
San Rafael estas urbego kaj diocezo en okcidenta Argentino en Provinco Mendoza, kie estas la ĉefurbo de samnoma departemento.
Geografio
San Rafael situas en valo de rivero en Andoj. Mendoza (urbo) troviĝas 196, San Juan (Argentina urbo) 341, Neuquén 484, Kordobo (Argentino) 526, Rosario 732, Paraná (Argentino) 793, Bonaero 884, La Plata 949, Mar del Plata 1037, Saltaurbo 1127, Corrientes (urbo) 1203, Posadas (Argentino) 1431 km.
Historio
Hispanoj el Ĉilio unue mezuris la areon en 1551. Fortikaĵo estis konstruita en 1805, tio estas fondo de San Rafael. Ĝi estis longe malgrava loko kun iom da agrikulturo. Depost 1871 oni komencis konstrui lernejojn, hospitalon, katedralon kaj irigacian kanalon. La konstruaĵoj logis ĉefe italajn kaj francajn enmigrintojn. En 1903 jam la fervojoj atingis San Rafael-on, kiu urbiĝis en 1922. En 1953 proksime akvoenergia centralo ekfunkciis.
Sismoj okazis en 1861, 1929, 1985.
Klimato
San Rafael situas en duonarida klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 8-23 °C, sed en januaro kaj decembro tio estas inter 31 °C, en julio la temperaturo foje falas sub frostopunkto (averaĝe 1 °C. Jare pluvas po 378 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, foje neĝas.
Trafiko
El San Rafael la ĉefa vojo kuras al San Luis (Argentino), alia grava vojo kuras al Ĉilio.
Feliks Dzerĵinskij
Feliks Edmundoviĉ Dzerĵinskij (Feliks Dzierżyński; n. 11-an de septembro 1877, Dzerĵinovo apud Minsk, Rusio [hodiaŭ Belorusio] – m. 20-an de julio 1926 Moskvo), estis bolŝevika gvidanto, ĉefo de la unua soveta superpolica organizo t. n.  "La Tutrusia Eksterordinara Komisiono", ruslingve Всероссийская Чрезвычайная Комиссия (Vserosiskaja Ĉrezviĉajnaja Komisija), kiu iĝis pli konata per siglo ЧК (prononce "Ĉeka"). Interesa rimarko: anoj de tiu organizo nomiĝis ĉekistoj, kaj tiu ĉi nomo apartenis al membroj de ĉiuj sekvaj rusiaj organizaĵoj pri ŝtata sekureco: GPU, NKVD, KGB kaj nun FSB.
Dzerĵinskij estis filo de pola nobelo, li mem en 1895 aliĝis al kaŭna organizo de Litova Socialdemokrata Partio. Li iĝis partia organizanto, la cara polico arestis lin kvinfoje inter 1897 kaj 1908 pro revolucia agado, sed li ĉiam fuĝis el Siberio. Li partoprenis en la rusa revolucio de 1905, iĝis gvidanto de Pola-Litova Socialdemokrata Partio kaj iniciatis unuiĝon kun la rusaj socialdemokratoj en 1906. Poste li agadis en Rusio kaj okcidenta Eŭropo. Oni arestis lin en 1912 je sesafoje kaj li liberiĝis nur post la februara revolucio de 1917.
Li mortis la dum akra diskuto en la Centra Komitato. Oni enterigis lin ĉe la Kremla muro en Moskvo.
Lian nomon portas lokoj en Rusio, Ukrainio, Belorusio. Dum periodo de komunismo en la teroj de Varsovia Traktato oni starigis multajn monumentojn. Malgraŭ lia agado, dum kiu li sange persekutadis opozicion kaj liberigajn movadojn, la monumentoj omaĝe al li daŭre restas en sendependigitaj Ukraino kaj Belarusio kaj en reformita Rusio.
2088 Sahlia
2088 Sahlia estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la svisan kuraciston, fakulon pri interna medicino Hermann Sahli.
Genaro Codina
Genaro Codina estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Genaro Codina.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 196538 loĝantojn. El tiuj estas 95480 viroj kaj 101058 virinoj. La komunumo havas surfacon de 787 kvadrataj kilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 2,150 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 500 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 22° 29′ norda latitudo kaj 102° 27′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 6992 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 0 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
Inter la virinoj estas 2,101 alfabetoj kaj 295 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 12.31%. Inter la viroj estas 1,991 alfabetoj kaj 252 analfabetoj, do 11.23% el la viroj estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Fritz von Herzmanovsky-Orlando
Fritz von Herzmanovsky-Orlando (naskiĝinta en la 30-a de aprilo 1877 en Vieno, mortinta en la 17-a de majo 1954 en Merano) estis aŭstra verkisto kaj desegnisto. Kiel Gustav Meyrink li estis reprezentanto de fantazia literaturo de germanlingva Aŭstrio.
Vivo
Herzmanovsky-Orlando estis unue arkitekto sed povis baldaŭ, pro granda heredaĵo, vivi sendepende kiel "privatulo". Li renovigis, laŭplaĉe, kastelojn kaj planis skurilajn konstruaĵojn, pentris freskojn kaj desegnis fablomondaĵojn. Li vojaĝis multe tra la tuta mondo, faris reserĉojn pri loknomoj kaj studojn religihistoriajn respektive okultismajn skribante rakontojn, romanojn, teatraĵojn kaj baletojn.
Verkaropriskribo
Aperis en Venecio en 1926 kiel privatpresaĵo Der Kommandant von Kalymnos – ein Mysterium aus dem Rokoko der Levante, kaj en 1928 en Vieno la per propraj ilustraĵoj plibeligita rakonto Der Gaulschreck im Rosennetz al kiu skribis lia "malkovrinto" Oscar A. H. Schmitz la antaŭparolon. Tie li rakontis la historion de juna oficisto nome Jaromir Edler von Eynhuf, kiu pro troigita patriotismo nepre volas oferti al sia imperiestro artistan aĵon el bele aranĝitaj laktodentoj. Ĉar mankas ununura li finfine ŝtopas la dentaron en pistolon kaj mortpafas sin mem. Tiu ĉi rakonto vivas - same kiel la dramo Kaiser Joseph und die Bahnwärterstochter ankoraŭ tute el la absurda fontaro de la pereinta Danuba monarkio kaj de ties burokratio.
En lia ĉefverko, la romano Maskenspiel der Genien la aŭtoro kunfandis antikvan mitan sonĝo- kaj fabelomondon kun la skurila monarkia realeco, kie la nenormalo ŝajnas normala! La sorto de la romanheroo Cyriak (kvazaŭ renaskita Aktaion) estas en la manoj de diaj potencoj montrantaj sin en sfinksaj figuroj: la plej multpromesa kaj bonaŭgura estas la knaba kaj anĝela Cyparis, pli juna fratino de Afrodito, kiu alproksimiĝas regule sub konfuzigaj maskoj. Tiamaniere Cyparis forkondukas Cyriak-on el la realeco kaj gvidas lin sur vojon al si, kio signifas morton por li. La ambigua ludkaraktero de la romano havas siajn radikojn en la tradicio de aŭstra baroko kiel ankaŭ en la viena popola komedio.
Prilaboroj kaj graveco
Friedrich Torberg prilaboris multajn verkojn de Herzmanovsky-Orlando (krom: Gaulschreck im Rosennetz) kaj la nuna leganto trovas simplan kuriozaĵkabineton kio ne tro kongruas kun la iama verkintenco de la aŭtoro. Ankaŭ la tipa kaj ege artista ludo kun diversegaj lingvoniveloj perdiĝis per uzo de niveligita duondialekta lingvo en la torbergaj prilaboroj. Tamen li daŭre havas sian gravan lokon en la aŭstria literaturo inter Heimito von Doderer, Albert Drach kaj Alfred Kubin. Science laboris pri li i.a. Wendelin Schmidt-Dengler.
Literaturo
Biografio ĉe NDB
16203 Jessicastahl
16203 Jessicastahl estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jessica Randi Stahl, finalistino en 2002 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Jessica estis lernantino ĉe la South Side High School de Rockville Centre (Nov-Jorkio, Usono).
SATB
SATB estas la kutima okupantaro de la barokaj, klasikismaj kaj romantismaj oratorioj ekde Johann Sebastian Bach ĝis Johannes Brahms.
Helmer Hanssen
Helmer Julius HANSSEN (24a de Septembro 1870 – 2a de Aŭgusto 1956) estis norvega polusesploristo, kaj unu el la unuaj kvin kiuj atingis la areon de la Suda Poluso en la ekspedicio de Roald Amundsen.
Li estis unu el la unuaj kvin personoj kiuj atingis la Sudan Poluson en la 14a de Decembro 1911, kun Roald Amundsen, Olav Bjaaland, Oscar Wisting, kaj Sverre Hassel. Dum sia restado ĉe la Suda Poluso, oni supozas ke Hanssen pasis je 180 metroj de la matematika sudpolusa punkto. Tio okazis dum unu el lia skiirado kiun Amundsen estis ordoninta por komplete encirkligi aŭ "skatoligi" la poluson por certigi ke ne estas dubo ke la ekspedicio estis atinginta la poluson. Pro sia partopreno en la ekspedicio, li ricevis la honorn de la Sudpolusa Medalo (Sydpolsmedaljen), norvegpremio instituita de la reĝo Haakon la 7-a en 1912 por premii la partoprenantoj en la sudpolusa ekspedicio de Roald Amundsen.
Rapovce
Rapovce, hungare kaj germane Rapp estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1312 en formo "Kop". Inter 1554-1593 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 496 vilaĝanoj en 57 domoj. En la 19-a jarcento oni minadis tie karbonon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Rapp 617 homoj, (hungaroj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Rapp rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Rapovce apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 932 homoj, (433 slovakoj, 414 hungaroj).
Resurekto de la korpo
La resurekto de la korpo estas eskatologia doktrino konfesata de la katolika kaj de ortodoksa eklezioj kaj de aliaj kristanaj konfesioj, kiu subtenas ke ĉe la fino de la tempoj, post la lasta juĝo, ĉiuj mortintaj homaj korpoj resurektos kaj rekuniĝos al la respektivaj animoj.
La kredo je resurekto en la tempofino estis disvastiĝinta jam en judismo almenaŭ ekde la 2-a jarcento a.K. (vidu ekzemple en la 2-a libro de Makabeoj (ĉapitro 7), sed ne estis kredero aŭ "oficiala" akceptaĵo komuna: la Evangelioj ĉi-rilate raportas pri disputo inter Jesuo kaj iuj sadukeoj, kiuj ĝin negis (Mateo 22, 23-33; Marko 12, 18-27; Luko 20, 27-40). Jesuo reasertis la resurekton de la korpo kaj aldonis ke ĝi ne estus reordiĝo de tiu vivo, sed nova kondiĉo substance malsama:
"33 En la releviĝo do por kiu el ili ŝi estos edzino? ĉar la sep havis ŝin kiel edzinon. 34 Kaj Jesuo diris al ili: La filoj de ĉi tiu mondo edziĝas kaj estas edzigataj; 35 sed kiuj estas juĝitaj indaj atingi tiun mondon kaj la releviĝon el la mortintoj, tiuj nek edziĝas nek edziniĝas; 36 ĉar ili ne plu povas morti; ĉar ili estas egalaj kun la anĝeloj, kaj estas filoj de Dio, estante filoj de la releviĝo”. (Luko 20, 34-36)
''“20 Sed nun Kristo releviĝis el la mortintoj, la unuaaĵo de la dormantoj. 21 Ĉar tial, ke per homo venis la morto, per homo ankaŭ venis la releviĝo de la mortintoj. 22 Ĉar kiel en Adam ĉiuj mortas, tiel same ankaŭ en Kristo ĉiuj estos vivigitaj. 23 Sed ĉiu en sia propra vico: Kristo la unuaaĵo, poste tiuj, kiuj apartenas al Kristo, ĉe lia alveno. 24 Poste venos la fino, kiam li transdonos la reĝecon al Dio, al la Patro; kiam li estos neniiginta ĉian regadon kaj ĉian aŭtoritaton kaj potencon. 25 Ĉar li devas reĝadi, ĝis li metos ĉiujn malamikojn sub siajn piedojn. 26 La lasta neniigota malamiko estas la morto”''. (1Kor 15, 20-26).
En la Katolika Eklezio, por kiu la resurekto de la korpo estas kredenda dogmo, troviĝas la teologia konvinko ke la korpo okaze de la resurekto akiros novan spiritan fizionomion per kiu ĝi restos ĉiam senŝanĝa kaj dotita per karakterizoj nune ne komprenitaj de la homa, eĉ teologia, spekulativeco. Ankaŭ la korpo partoprenos en la gloro de ĉiuj kreaĵoj.
La Eklezioj katolika kaj ortodoksa, kaj aliaj, konfesas ke la Virgulino Maria jam atingis eĉ kun la korpo la estontan staton destinitajn por ĉiuj. Ŝi tion ekĝuis ekde la momento de la morto.
Malsama afero alestiĝas per la miraklaj resurektoj kiuj, laŭ la Evangelioj, estis realigitaj de jesuo: tiu de la filino de Jairos (Luko 8, 40), tiu de la filo de la vivvino de Naim, tiu de Lazaro el Betania. Tiuj personoj, fakte, ne eniris en la novan kondiĉon, sed estis alvokataj al la antaŭa vivo. Siatempe ili mortos duan fojon.
(13074) 1991 RK15
(13074) 1991 RK15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Luyego
Luyego [luĜEgo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Cabrera, en la sudokcidento de la provinco. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Luyego de Somoza, Quintanilla de Somoza, Villalibre de Somoza, Villar de Golfer, Priaranza de la Valduerna kaj Tabuyo del Monte, el kiuj la kvar unuaj formas parton de la historia teritorio de la Maragatería kaj la du lastaj de La Valduerna; ĝi okupas totalan areon de 132,31 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 564 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 76 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de La Cabrera estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj. En parto de la teritorio oni instalis en la 20-a jarcento areon por milita trejnado kaj pafado.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo, brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Robert Knox
Robert KNOX (la 4-an de Septembro 1791 – la 20-a de Decembro 1862), estis skota anatomisto, zoologo, etologo kaj kuracisto.
Malgraŭ la malbona deirpunkto, li komencis siajn studojn ĉe Edinburga Mezlernejo en 1805, gajnante medalojn pro siaj atingoj kaj en 1810 eĉ estis akceptita en medicina fakultato en la loka universitato, kie li daŭre sukcesis kaj elstaris.
Kvar jarojn poste li ricevis sian atestilon de kuracisto, verkante imponan tezon pri la efikoj de narkotaj drogoj sur la korpon kaj gravan artikolon pri la pulso.
Li poste servis en la Brita Armeo kiel kirurgisto kaj estis postenita al la Bonespera Kabo en Sudafriko, kadre de la kaba indiĝena ribelo de 1819. Dum sia servo tie li akiris ampleksan scion pri anatomio kaj faris diversajn studojn pri etnologio, zoologio kaj medicino. Tie, li malferme kritikis la britan kolonian politikon kontraŭ la indiĝenoj, pozicio konsiderata tre nekutima siatempe.
Studfako kaj Kariero
Li revenis al la Britio en 1820 kaj ĉefe okupiĝis pri publikigado de iuj el liaj rezultoj kaj ankaŭ daŭrigis alian lernejan jaron en Parizo. Dum ĉi tiuj jaroj li publikigis pioniran studon pri la temo de anatomio de la okulo, kio igis lin famulo de tiu ĉi studfako. Tamen lia plej granda kaj plej signifa sukceso estis registrita danke al liaj prelegoj en la studfako de anatomio, kiam li fariĝis la plej dezirata tiutempa preleganto en Britio pri anatomio. La postulo pri lia kurso estis tiel forta, ke ĉe la pinto li instruis trifoje tage.
Li transformis kaj elstaris la Lernejo de Anatomio de la Universitaton de Edinburga. Tie siajn prelegojn famiĝis kiel vera spektaklo, kaj kiam ili estis donitaj de aliaj prelegantoj, ĉi tiuj kopiis liajn mienojn ĝis la nivelo de la vestoj, kiujn li vestiĝis.
Skandalo kaj la konsekvenca kariera subiro
En 1828 komenciĝis la proceso de du tre dubindaj uloj, Burke kaj Hare, kiuj estis akuzataj pri murdo de ne malpli ol 12 homoj, kies korpoj estis transdonitaj al la laboratorio de Knox por esplorado kaj dissekcio. Malfaciloj por akiri kadavrojn por dissekco post la aprobo de la Leĝo pri Anatomio kaj malfermaj malkonsentoj kun la profesiaj kolegoj finfine ruinigis lian karieron.
Unue li tute ne estis alvokita al tiu ĉi proceso kaj lia nomo ne estis ligita al la abomena krimo, sed malrapide lia nomo komencis envolviĝi en la aferon kaj ekestis akuzoj, ke li sciis pri la murdo de ĉi tiuj homoj. Iuj el la korpoj, kiuj alvenis al lia laboratorio, montris diversajn perfortajn signojn, indikante sufokon, kaj multaj alvokis lian procesigon, ĉar ne eblas ke li ne rimarkis tiujn perfortaĵojn.
La publika ŝtormo ĉirkaŭ la jura proceso kaj la korpoj translokigitaj al la laboratorio de Knox estis tiel granda, ke la 12-an de februaro 1829 kolera homamaso ĉirkaŭis lian domon en Edinburgo kaj pendigis kaj bruligis marionetojn laŭ lia bildo. Knox, kiu atingis la pinton de sia kariero, estis eksigita kaj forpelita de multaj akademiaj kaj esploraj institucioj en kiuj li membriĝis. Translokiĝo al Londono ne plibonigi aferojn.
Dum la sekvaj 30 jaroj de sia vivo li ĉefe okupiĝis pri la milito pro sia senkulpeco, kune kun publikigado de artikoloj en diversaj kampoj, kien ajn li povis. Li dediĉis la lastan parton de sia vivo al teorio pri evoluismo kaj etnologio. Lia verkaro pri tio lasta damaĝis lian heredon kaj superis liajn kontribuojn al anatomio.
Memoro kaj heredo
Lia posta pesimisma rigardo al la homaro kontrastis akre kun sia junepoka ligemo al la ideoj de Étienne Geoffroy Saint-Hilaire.
26277 Ianrees
26277 Ianrees estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ian Hudson Rees, unu nepo de la malkovrinto.
Mehun-sur-Yèvre (stacidomo)
Mehun-sur-Yèvre estas franca stacidomo sur linio Vierzon -, situanta en Mehun-sur-Yèvre, en departemento , regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Egeraracsa
Egeraracsa [egeraĉa] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Keszthely.
Situo
Egeraracsa situas en Montetaro Zala en valo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Pacsa troviĝas 9, Zalakaros 16, Keszthely 21 km-ojn. Egeracsa preskaŭ kontaktiĝas kun Dióskál.
Historio
Komence 2 apudaj vilaĝoj formiĝis: Aracsa kaj Eger. La unua mencio pri Aracsa devenis el 1019. En la 16-a jarcento la turkoj ofte disrabis la vilaĝojn. En 1880 la komunumoj unuiĝis. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Litosfero
La litosfero (el la greka "ŝtono + globo") estas la solida krusto de la terglobo. Ĝi konsistas el diversaj silikatenhavaj ŝtonaĵoj. Ĝia supra parto, la terkrusto, havas malpli da specifa pezo ol la suba parto, la ekstera termantelo. La supra parto formas la kontinentojn, ĝi havas ĉefe silician kaj aluminian enhavon. La suba parto enhavas precipe silicion kaj magnezion.
La litosfero averaĝe havas dikecon de 100 km kaj densecon de 2,8 g/cm³ - tamen la dikeco loke varias de malmultaj ĝis 450 kilometroj. En kaj sur ĝi okazas la plej gravaj geologiaj kaj geografiaj procesoj.
Polokwane
signifanta "Loko de Sekureco", pli frue Pietersburg estas grandurbo, universitata urbo, ĉefurbo de Provinco Limpopo en Sudafriko.
Historio
Pietersburg estis fondita en 1886. Dum la brita-bura milito la britoj konstruis tie grandan deportejon por virinoj kaj infanoj. La loĝloko oficiale iĝis urbo en 1992 kaj ĝi prenis la nunan nomon en 2005.
Ekonomio
estas industria kaj komerca urbo, kie oni produktas ekzemple Koka-kolaon. La urbo estas ŝatata de turistoj kaj ĉasistoj.
Trafiko
havas internacian flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Pretorio kaj al la norda landparto. Fervojo trafikas al Johanesburgo.
Klimato
havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 15-24 °C. La varmo en januaro kulminas kaj malkulminas en julio. Jare pluvas po 527 mm. La pluvo kulminas en decembro, inter junio-aŭgusto apenaŭ pluvas.
Falto
Geologie, falto estas deformiĝo de tereno, en kiu la tavoloj kliniĝas en du malsamaj direktoj aŭ diverĝaj (kazo de antiklinalo) aŭ konverĝaj (kazo de sinklinalo).
Gábor Gábriel Farkas
Gábor Gábriel Farkas [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Farkas Gábor Gábriel estas hungara muzikalkantisto, pentristo.
Gábor Gábriel Farkas naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Gábriel Farkas frekventis gimnazion en Zirc, kun la abituriento li akiris ankaŭ diplometon pri reĝisorado. Li ankaŭ kantadis kaj pianludis. Li akiris diplomon en Hungara Belarta Universitato en 2000. Post la diplomo li debutis kun sukcesoj en signifa amuzejo. En la sama loko li pentradis grandan murpentraĵon. En la sekvaj jaroj li havis muzikalajn rolojn kaj li ankaŭ pentradis. Li ricevis kelkajn premiojn.
Stráž (Sušice)
Stráž (jen ĉeĥe, historie ankaŭ Warth) estas solejo en Ĉeĥio, parto de urbo Sušice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sudokcidente de Sušice. Estas ĉi tie registritaj 2 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Stráž situas en katastra teritorio Dolní Staňkov kun areo 6,29 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.
(42805) 1999 JU1
(42805) 1999 JU1 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Orbito
Ĝia orbito ekstere tanĝas tiun de Marso ; ĝiaj marsa MOID estas 0,217413 AU (32,525 milionoj da km).
Ordinara junipero
La ordinara junipero (Juniperus communis) estas specio el la genro junipero de la familio cipresacoj. Ĝi havas la plej grandan arealon el ĉiuj lignecaj plantoj tra la tuta malvarmeta Norda duonglobo, ekde suda Arkto, kaj en montaroj ĝis latitudo de 30°N, en Nordameriko kaj Eŭrazio.
Priskribo
Ĝi estas arbedo aŭ arbeto, tre variebla kaj ofte larĝ-disetendiĝanta, sed okaze atingante altecon de 10 metroj. Ordinara junipero havas pinglecajn foliojn, rozete triope ordigitajn ; la folioj estas verdaj, kun unuobla blanka stoma zono je la interna surfaco. La planto estas dioika, kun masklaj kaj inecaj strobiloj je apartaj individuoj, kiuj estas vente polenataj. La semaj strobiloj estas berecaj, grun-maturiĝantaj dum 18 monatoj ĝis purpur-nigraj kun blu-vaksa kovraĵo; ili estas sferaj, kun diametro de 4–12 mm, kaj kutime havas tri (foje ses) kunfandiĝitajn skvamojn, ĉiu skvamo kun unuobla semo. La semoj estas dissemitaj kiam birdoj manĝas la strobilojn, digestante la karnecajn skvamojn kaj eligante la durajn semojn en siaj ekskrecioj. La masklaj strobiloj estas flavaj, 2–3 mm longaj, kaj baldaŭ falas post eligado de siaj polenoj en marto-aprilo.
Subspecioj
Kiel antaŭvideble pro la larĝa arealo, tiu holarktisa planto estas tre variebla, kun pluraj infraspeciaj taksonoj; limigo inter la taksonoj ĝis nun estas necerta, kun genetikaj donitaĵoj kiuj ne korespondas al morfologiaj .
Iuj botanikistoj pritraktas subsp. alpina je pli malalta rango de vario, en kiu kazo la ĝusta nomo estas Juniperus communis var. saxatilis Pallas, kvankam la nomo Juniperus communis var. montana estas okaze citata; aliaj, precipe en orienta Eŭropo kaj Rusujo, kelkfoje konsideras ĝin kiel aparta specio J. sibirica Burgsd. (syn. J. nana Willd., J. alpina S.F.Gray). Juniperus communis estas unu el la plej longtempe en Irlando vivantaj plantoj.
Uzadoj
La ordinara junipero estas ofte uzata en hortikulturo kiel ornama arbedo, sed estas tro malgranda por gravi koncerne la lignoproduktado. Tamen, en Skandinavujo, juniper-ligno estas uzata por fari etajn kvantojn de ujoj por konservi farmbien-produktojn kiaj buteron kaj fromaĝon, kaj ankaŭ por fabriki lignajn buter-tranĉilojn. Ĝiaj adstringaj blu-nigraj sem-strobiloj, ĝenerale nomataj "juniper-beroj", estas tro amaraj por krude manĝi kaj kutime estas vendataj sekigite, kaj uzataj por aromigi viandon, saŭcojn kaj farĉojn. Ili estas ĝenerale pulvorigataj antaŭ uzado por ellasi sian aromon. La strobiloj estas uzataj por aromigi ĝinon. Fakte, la vorto ĝino estas derivita el la franca por juniperbero genièvre, kiu estas la nomo por ĝino en Francujo. La slovaka nacia alkohola trinkaĵo borovička ankaŭ estas aromigita kun ekstrakto el juniperberoj. Ĉar tiuj ĉi havas fortan saporon, ili estas uzendaj ŝpareme. Ĝenerale ili estas uzataj por reliefigi viandon kun forta aroma, kia ĉasbestan, inkluzive ĉasbirdojn, aŭ langon. En Finnujo, junipero estas uzata kiel ŝlosila ingredienco por prepari sahti, tradician finnan elon. Ankaŭ Dioskorido (en De materia medica) mencias juniperberojn, kiam pulvorigite kaj aplikite je la peniso aŭ vagino antaŭ amoro, kiel kontraŭkoncipilo. Juniperberoj longtempe estis uzataj kiel kuracilo ĉe multaj socioj. Juniperberoj reagas kiel forta urin-sistema seninfektigilo se konsumite, kaj estis uzataj de amerikaj indianoj kiel herbaj kuraciloj kontraŭ urin-sistemaj infekcioj. Okcidentaj triboj kunigis la juniperberojn kun radika ŝelo de berberiso en tizano por kuraci diabetulojn. Ankaŭ indianoj uzis juniperberojn kiel kontraŭkoncipilo .