cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ebola malsano
Patofiziologio
Filovirusa infektiĝo malhelpas ankaŭ la funkciadon de la specifa (aŭ denaska) imun-sistemo. Proteinoj de la Ebola viruso malplibonigas la kapablon de la homa imun-sistemo por produkti kaj respondi al virusaj infektiĝoj per la malhelpado de la kapablo de la ĉelo por produkti kaj respondi al interferonaj proteinoj, kiel interferono-alfa, interferono-beta, kaj interferono-gama. Strukturaj proteinoj de la Ebola viruso, VP24 kaj VP35, faras la malhelpon. Okaze de infektiĝo de ĉelo, ricevantoj (ekz-e RIG-1, MDA-5, Toll-simila ricevanto 3, Toll-simila ricevanto 7, Toll-simila ricevanto 8, Toll-simila ricevanto 9) rekonas la infektajn molekulojn de la viruso. Post la aktiviĝo de ĉi tiuj ricevantoj, proteinoj, inkluzive internferona kontrola faktoro 3 kaj interferona kontrola faktoro 7 komencas signalo-ĉenon, kiu finiĝas per produkto de interferonoj tipo 1. Tipo 1. interferonoj ellasiĝas, kaj bindas al la ricevantoj IFNAR1 kaj IFNAR2 sur la surfacoj de najbaraj neinfektataj ĉeloj. La bindado komencigas la produktadon de signalo-proteinoj STAT1 kaj STAT2, kiuj aktiviĝas kaj movas sin al la nukleo de la neinfektata ĉelo. Ĉi tiu komencigas la esprimon de genoj stimulataj de interferono, kiuj reprezentas proteinojn, kiuj havas kontraŭ-virusajn trajtojn. La proteino V24 de la Ebola viruso malebligas, ke la STAT1 signal-proteino eniru la nukleon de la najbaraj ĉeloj, kaj tiel malebligas la kreon de tiuj kontraŭvirusaj proteinoj. Aparta proteino de la Ebola viruso, V35, malebligas la produktadon de interferono-beta.
Diagnozo
Kiam diagnozo de Ebola virusa malsano suspektiĝas, estas grave konsideri la vojaĝo- kaj labor-historion, kune kun kontakto kun sovaĝaj bestoj. La diagnozon oni konfirmas per la izolo de la viruso, la detektado de partoj de RNA aŭ proteinojn de la viruso, aŭ la detektado de antikorpoj kontraŭ la viruso en la sango de homo. Izoligo de la viruso per ĉel-kultivado, detektado de la RNA per polimerazo-ĉena reago (PCR), kaj la detektado de proteinoj per enzim-ligata imunosorba analizo (ELISA) funkcias pli bone en la fruaj stadioj de la malsano kaj en la kadavroj de tiuj, kiuj mortis pro la malsano. La detektado de antikorpoj kontraŭ la viruso funkcias pli bone malfrue en la malsano kaj en tiuj, kiuj resanigas.
Dum epidemio, izoligo de la viruso estas ofte malfacila. La plej oftaj diagnozaj rimedoj tial estas la detektado de proteinoj per PCR kaj ELISA, kiuj estas facile fareblaj en moveblaj hospitaloj, aŭ hospitaloj en kamparaj regionoj. Filovirionojn oni povas vidi kaj detekti en kultivataj ĉelaroj per elektrona mikroskopo pro iliaj unikaj fadenaj ŝablonoj. Tamen, oni ne povas distingi inter la pluraj specoj de filovirusoj, malgraŭ kelkaj malsamecoj inter iliaj longoj.
Laboratoriaj Provoj
Ŝanĝiĝoj en la rezultoj de laboratoriaj provoj pro la Ebola viruso inkluzivas malaltan kvanton da trombocitoj, komence malaltiĝita kvanto da leŭkocitoj, sekvata de altiĝita kvanto da leŭkocitoj, altiĝitaj niveloj da hepataj enzimoj alanina aminotransferazo (ALT) kaj aspartata aminotransferazo (AST), kaj nenormalecoj de la koaguliĝo, ne kontraŭaj al dissemiĝata intervaskula koaguliĝo (DIC), kiel ekzemple pli longa protromboza tempo, parta tromboplasta tempo, kaj sangado-tempo.
Diferenca Diagnozo
Fruaj simptomoj de la Ebola malsano povas esti similaj al tiuj de aliaj malsanoj komunaj en Afriko, kiel ekzemple malario kaj dengo. La simptomoj similas ankaŭ al tiuj de Marbug viruso-malsano kaj aliaj virusaj hemoragiaj febroj.
La tuta diferenca diagnozo estas longa, kaj enhavas multajn aliajn infektemajn malsanojn, kiel ekzemple tifo, disenterio, tifoida febro, Ĥolero, sepso, boreliozo Lyme, EHEC enterito (inflamiĝo de la malgranda intestino pro bakteria infektiĝo), leptospirozo, pesto, Q-febro, kandidozo, histoplasmozo, tripanosomiazo, leishmaniazo, morbilo, kaj virusa hepatito, inter aliaj. Ne-infektemaj malsanoj, kun simptomoj similaj de tiuj de la Ebola malsano, estas severa promyleocita leŭkemio, hemolita urema sindromo, serpento-venenigo, koaguliĝa-faktora malsufiĉo, trombocitaj nenormalecoj, trombota trombocitopena purpuro, hereda hemoragia telangiektazio, Kawasaki-malsano, kaj warfarin-venenigo, inter aliaj.
Malebligo
Oni rekomendas, ke homoj, kiuj flegas malsanulojn infektitajn de la Ebola malsano portu protektajn vestojn, inkluzive maskon, gantojn, surtutojn, kaj okulprotektilojn. La samajn rimedojn oni rekomendas por tiuj, kiuj devas labori kun aĵoj, kiuj tuŝis la korpaj fluaĵojn de infektito. Malsanuloj devas esti strikte izolitaj de aliaj homoj. Ĉiuj iloj, korpaj ellasaĵoj, fatraso, kaj surfacoj kiuj eble tuŝis korpajn fluaĵojn nepre estu seninfektigataj. Edukado necesas pri la ĝusta maniero kaj ordo de surmeto kaj demeto de protektaj vestoj kaj iloj. En Sieraleono, la tipa daŭro de la edukiĝo pri la uzo de tia ekipaĵo estas 12 tagoj.
Dum la epidemio de 2014, oni faris ilarojn por helpi familiojn flegi malsanulojn endome, kiu enhavas protektajn vestojn, kune kun kloran pudron kaj aliajn purigajn provizaĵojn. Edukado de prizorgantoj en tiuj rimedoj, kaj la dono de tiaj apartigaj provizaĵoj, estas grava celo de la organizo, Kuracistoj sen landlimoj.
Oni povas mortigi la Ebola-virusojn per varmego (varmigi por inter 30 kaj 60 minutoj al 60 °C aŭ boligi por 5 minutoj). Por seninfektigi surfacojn, kelkaj lipid-solvantoj, kiel ekzemple alkoholaj purigaj produktoj, natria hipoklorido, aŭ kalcia hipoklorido, kaj aliaj taŭgaj malinfektigaj produktoj povas utiliĝi, en ĝustaj koncentriĝoj.
La Monda Organizaĵo pri Sano rekomendas la edukadon de la ĝenerala publiko pri la faktoroj, kiuj pliigas la riskon de infektiĝo per la Ebola viruso, kaj la protektaj rimedoj, kiuj al unuopuloj povas utili. Ekzemplaj rimedoj estas la evitado de rekta kontakto kun infektitoj, kaj la ofta mano-lavado kun sapo kaj akvo.
Kontrolo de Infektiĝo
Homoj, kiuj prizorgas infektitojn, portu protektajn vestojn: maskojn, gantojn, surtutojn, protektajn okulvitrojn, kaj aliajn. La usonaj Centroj pri Kontrolo de Malsanoj (Centers for Disease Control, CDC) rekomendas, ke la protektaj vestoj lasu neniom da haŭto senprotekta. Oni rekomendas ĉi-tiujn rimedojn ankaŭ por tiuj, kiuj eble tuŝas aĵojn, kiuj kontaktis la korpajn elfluaĵojn de infektito. En 2014, la CDC komencis rekomendi, ke medicinaj laboristoj ricevu ĝustan instruadon pri la ĝusta surmeto kaj demeto de persona protekta ekipaĵo. Aldone, preciza persono ĝuste instruata pri sekura konduto rilate al biologiaj materialoj, atentu ĉiun paŝon de la procedo por certigi, ke ili ĝuste fariĝas. En Sieraleono, la tipa daŭro de instruado pri utilo de tia protekta aparataro estas proksimume 12 tagoj.
Urbodoma parko (Vieno)
Urbodoma parko de Vieno (Rathauspark) situas apud la Urbodomo en Interna urbo de Vieno. Ĝi okupas areon 370 x 160 m.
Konstruado
Antaŭe la tuta tereno estis uzata kiel armea ekzercejo kaj paradejo ĝis en 1873 la urbestro Cajetan Felder aranĝis ĉi tie parkon. Origine oni planis planti nur arbustojn por ke altaj arboj ne ombrigu la fasadon de la konstruota Urbodomo, sed la urbestro deziris ion similan al la Urboparko kaj venkis. La parko estis finita la 1873 — je la tago, kiam oni metis la unuan ŝtonon en la fundamenton de la Urbodomo. La ĝardenistoj provis regajni en 1878, kiam la Cajetan Felder eksiĝis, sed fiaskis denove.
Priskribo
La parko plenas je floroj, multaj plantoj estis subskribitaj. Centre de la parko staras la plej malnova arbo de la parko — platano, kies naskojaro estas konsiderata 1783. Ĝi altas 30 metrojn kaj havas cirklon je 6 metroj.
Menciindas skulptaĵo forme de vira kapo — la monumento al la aŭstria prezidanto Karl Renner. Granda monumento reprezentis Franz Grillparzer — la aŭstran dramiston de la 19-a jarcento, kiu ekde 1818 laboris en la apuda Burgtheater.
(14130) 1998 QQ103
(14130) 1998 QQ103 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Shosuke Katayama
Shosuke Katayama (片山 奨典, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus, Yokohama FC kaj Roasso Kumamoto.
Navotas
Navotas, tagaloge Lungsod ng Navotas estas marhavena triaklasa urbego en Filipinoj. Ĝi estas parto de urbaro Manila Metropolo.
Geografio
Navotas situas laŭ la Sudĉina Maro sur mallarĝa strio de tero 4,5 kilometrojn longa ĉirkaŭita totale de akvo. Malabon troviĝas 4, Valenzuela (Filipinoj) 6, Manilo 9, Kezonurbo 14 kilometrojn (aere).
Historio
La tuta areo de Navotas iam estis parto de Malabon. La posedantoj estis dominikaj monaĥoj, dum la usona dominado privata bieno. En 1827 movado okazis por sendependiĝo de Malabon, nuntempe tio estas la neoficiala naskiĝdato de Navotas. En 1859 oni establis paroĥon kaj municipon, tio signifis memstaran urbon. En 1898 Navotas aliĝis al la revoluciema registaro. Inter 1904-1906 Navotas denove estis kunfandita kun Malabon. Navotas iĝis grandurbo laŭ referendumo en 2007.
Ekonomio
Navotas estas grava fiŝa centro kaj respondecas pri granda parto de la totalaj filipinaj komercaj fiŝkaptadoj. El fiŝoj oni produktas paston loke kaj en la proksima Malabon. Ĉe la haveno riparejo de ŝipoj funkcias.
Trafiko
En Navotas troviĝas lokaj vojoj, kelkaj el ili pluiras al Malabon tra pontoj. La haveno servas por fiŝkaptaj ŝipetoj.
Religio
La katolikismo estas la domina religio en Navotas.
Eduko
Navotas havas 15 publikajn bazlernejojn kaj 6 publikajn mezlernejojn, krome estas politeknika kolegio.
Klimato
Navotas havas tropikan musonklimaton. Jare pluvas ĉirkaŭ 2000 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj. La seka sezono daŭras de de malfrua decembro ĝis aprilo, la longa pluvsezono kovras la restantajn monatojn.
Genra identeco
Por identecoj difinitaj laŭ kiuj oni estas romantike aŭ sekse allogata, vidu sub seksa identeco (angla : sexual identity) kaj seksa orientiĝo.
Genra identeco (angla : gender identity) estas psikologia, kultura, socia sekso, kun kiu persono identigas sin.
Plejmulto da homoj havas genran identecon konkordan kun fizikaj seksaj markoj. Personoj, kiuj ne havas tian kongruon (inter socia sekso kaj fizikaj seksaj markoj) estas transgenruloj aŭ transseksuloj.
Virina Futbala Mondpokalo 2011
La ĉampionado pri la Virina Futbala Mondpokalo 2011, oficiale Virina Mondpokalo de FIFA 2011, estis turniro por naciaj teamoj de futbalistinoj - la sesa tiaspeca ĉampionado. Ĝi okazis inter la 26-a de junio kaj la 17-a de julio 2011 en pluraj urboj de Germanio. Laŭ la regularo rajtis partopreni 16 teamoj: Al la turniro komence aliĝis 126 naciaj teamoj kaj en antaŭturniraj matĉoj elektiĝis la 16 plej bonaj. Mondĉampiono kaj gajninto de la pokalo post matĉofinaj penaloj la 17-an de julio 2011 iĝis la japana virina nacia teamo de futbalo, la duan pozicion akiris la teamo de Usono kaj la trian tiu de Svedio.
La jenaj naciaj teamoj partoprenis en la turniro:
La teamoj de Ekvatora Gvineo kaj Kolombio unuafoje partoprenis en la turniro.
Finala fazo
1 venko post matĉofinaj penaloj
2 venko post plilongigo
Roßla
Roßla estas eksa komunumo en Germanio - ekde la 1-a de januaro 2010 temas pri parto kaj la administra centro de la ampleksigita komunumo Südharz ("suda Harco"). Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la tiam ankoraŭ memstara urba komunumo havis 2244 loĝantojn.
Sitelo
La sitelo estas akvorezista, vertikale cilindra, supre aperta ujo, supre kun duoncirkla tenilo. Oni uzas la sitelojn ekde antikva tempo origine por transporto de akvo el fonto aŭ puto al konstanta deponejo kiel akva kuvo aŭ barelo. Tiam oni faris ĝin el ligno aŭ ledo. Poste oni faris ĝin el daŭboj, metalo, tolo (ĉe fajrobrigadoj), nuntempe plasto.
La laboristoj iam ofte uzis ĝin por kunporti manĝaĵon en ĝi, kaj oni nomis ĝin "lunĉa sitelo". Pro la praktika uzo, la produktantoj ekproduktis specialajn sitelojn aŭ skatolojn por liveri la manĝaĵojn. vidu lunĉa skatolo.
La sitelo ankaŭ estis mezurunuo de 12-15 l.
József Rácz
József RÁCZ [jOĵef rAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rácz József estas hungara kuracisto, psikiatro, profesoro.
József Rácz  naskiĝis la  1957 en Budapeŝto.
Biografio
József Rácz abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en Universitato Semmelweis en 1981. Post siaj studoj li laboris 2 jarojn en neŭrologia instituto, poste en psikologia instituto ĝis 2011. Li dekomence interesiĝas pri drogaĉaj gejunuloj kaj homoj vivantaj surstrate. En 1989 li akiris psikologian diplomon en 1989, plian diplomon en 1994 kaj en la sama jaro li kandidatiĝis. Ekde 2000 li instruas en Universitato de Pécs, ekde 2009 en Universitato Semmelweis, ekde 2011 en Universitato de Budapeŝto (foje ankaŭ en aliaj universitatoj). En 2009 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis 5 premiojn inter 1989 kaj 2001.
Akira Takeuchi
Akira Takeuchi (竹内 彬, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus, JEF United Chiba, Oita Trinita kaj Kamatamare Sanuki.
Tatarfalko
La Tatarfalko aŭ Tartarfalko (Falco cherrug) estas tre granda rabobirdo en ordo de falkoformaj (Falconiformes), en familio Falkedoj (Falconidae). Ĝi estas migranta birdo de Eŭropo, apartenanta al la grupo de dumtagaj rabobirdoj.
Aspekto
Ĝi estas ĉ. 45 cm averaĝe granda hierofalko (sed 47–55 cm longa kun enverguro de 105–129 cm), pli granda ol la Balkanfalko kaj preskaŭ tiom granda kiom la Ĉasfalko; la flugiloj estas pli larĝaj kaj pintaj, la vosto estas pli longa ol tiuj de la Ĉasfalko, sed la plumaro estas simila al tiu de la Balkanfalko. La dorso kaj la flugiloj estas ruĝec-brunaj, la unuarangaj plumoj estas kun rusta rando. La kapo kaj nuko estas blanketaj kun mallarĝaj, brunaj fajnaj strioj. La liphara linio (mustaĉo) estas mallarĝa, la helan korposubon makulas brunaj longaj strioj kaj gutaj makuloj. La vosto estas bruna kun heletaj makuloj. La blankabrunaj supraj ventroj estas kontrastaj kun la grizaj flugilplumoj.
Ambaŭ seksoj estas similaj. La krono, korposubo kaj flanko de junbirdoj estas pli dense desegnumita ol tiuj de la pli maljunaj bestoj; ĝenerale ili estas pli senkolore brunaj.
-315
En la jaro 315 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Tatarfalko
Aspekto
Plenkreskuloj povas esti distingataj el simila Balkanfalko ĉar tiu estas blugriza supre kun ruĝeca dorso al kapo. Tamen junuloj de ambaŭ specioj povas esti similaj, kvankam la Tartarfalko ĉiam havas uniforme sablokoloran kapopinton kun malhelaj strioj, kaj malpli klaran bildon kapoflanke.
Sistematiko
Kroma kompliko estas ke kelkaj aziaj birdoj havas grizajn striecajn suprajn partojn; tiuj devus esti separataj el Balkanfalko laŭ grando, strukturo kaj pli febla mustaĉa strio. Tartarfalkoj je la nordorienta bordo de siaj teritorioj en Altajoj estas iom pli grandaj, kaj plej malhelaj kaj pli punktecaj en la subaj partoj ol aliaj populacioj. Tiuj, konataj kiel Altaja falko, estis traktataj pasinte ĉe kiel distinga specio "Falco altaicus" ĉu kiel hibrido inter Tartarfalko kaj Ĉasfalko, sed moderna opinio (e.g. Orta 1994) estas provizore traktata kiel formo de Tartarfalko, ĝis pli ampleksa studo de ties populacigenetiko kaj ekologio estu disponebla.
Bedaŭrinde tiu specio apartenas al tre fermita kompleksoj de falkoj konata kiel hierofalkoj. En tiu grupo estas ampleksa konstato de neregula hibridiĝo kaj nekompleta kunprauleco kio konfuzigas analizojn de DNA je amasa etendo; molekulaj studoj kun malgranda ekzemplokvanto povas simple ne havigi fidindajn konkludojn en la tuta grupo de hierofalkoj. La evolua radiado de la tuta vivanta diverseco de hierofalkoj ŝajne okazis en la Eemia interglacialo je la komenco de la fina Plejstoceno, antaŭ nur 130,000-115,000 jaroj; la Tartarfalko reprezentas stirpon kiu alvenis al sia nuna teritorio el orienta Afriko al sudorienta Eŭropo kaj Azio tra la orienta Mediteraneo.
En kaptiveco la Tartarfalko kaj la Balkanfalko povas interreproduktiĝi. Ekzemple unu el tiaj hibridoj loĝas en la African Lion Safari en Ontario, Kanado. Ankaŭ hibridoj de Ĉasfalko kaj Tartarfalko disponeblas (vidu eksperimenton priskribitan ĉe "Ekologio kaj statuso").
La hungara mitologia birdo, nome Turul, estis probable Tartarfalko (Kerecsensólyom).
Kantono Navarro (Teksaso)
La kantono Navarro situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Corsicana.
Tatarfalko
Ekologio kaj statuso
Ĝi estas kuraĝa ĉasbesto; ĝi kaptas la predobestojn en aero aŭ sur tero samlerte. En Hungario ĝi kaptas plej ofte zizelon.
Ĝia voĉo estas laŭta, akra „ki-jek”
Kantono Navarro (Teksaso)
La kantono ricevis sian nomon memore al la teksasa revolucia heroo José Antonio Navarro, kaj la ĉefurbo baptiĝis memore al la mediteranea insulo de Korsiko, naskiĝloko de liaj gepatroj.
Tatarfalko
Ekologio kaj statuso
Ĝia vivloko estas la ebenaĵoj. Ĝi nestas sur arboj, malofte sur roko. Ĝi nestas dum aprilo en orienta Eŭropo kaj tra Centrazio de Turkio ĝis Manĉurio en Ĉinio, kaj migras vintre en Sudazion (Arabia Duoninsulo, norda Pakistano kaj okcidenta Ĉinio) kaj Centrokcidentan Afrikon (Etiopio). Ĝi estas ĉefe specio migranta escepte en la plej sudaj partoj de siaj teritorioj. Dum la fino de la lasta glaciepoko – antaŭ ĉirkaŭ 40,000 al 10,000 jaroj – ĝi loĝis ankaŭ en Pollando laŭ trovitaj fosilioj (Tomek & Bocheński 2005).
La Tartarfalko estas rabobirdo de malfermaj herbejoj prefere kun iome da arboj aŭ klifoj. Ili ofte ĉasas per horizontala persekutado, pli ol per la ekfalo de la Migra falko el alto, kaj manĝas ĉefe rodulojn kaj birdojn. En Eŭropo sciuroj kaj kolomboj estas ĉefaj komunaj predaĵoj. Tiu specio kutime ne konstruas propran neston, sed la ino demetas 3-6 ovojn en malnova nesto el bastonetoj en arbo kiu estis iam konstruita kaj uzata de aliaj birdoj kiaj cikonioj, korvoj aŭ akcipitroj. Ili ofte ankaŭ nestas en klifoj.
BirdLife International kategoriigas tiun birdon kiel endanĝerita, pro rapida populacimalpliiĝo, ĉefe en la centraziaj reproduktejoj. La specio suferas premon pro habitatoperdo kaj habitatodetruo. La populacio estis ĉirkaŭkalkulata je inter 7,200 kaj 8,800 maturaj individuoj en 2004. En Usono estas kelkaj projektoj pri kaptiveca bredado. Estas nune kelkaj sukcesaj bredoprojektoj pare de falkadistoj en Kanado. Plej drasta malpliiĝo de la Tartarfalko en Azio okazis en Kazaĥio kaj Uzbekio. Male tre protektata kaj relative abunda populacio supervivas en Hungario.
Nestoj de Tartarfalko subtenas tre speciriĉa speciaro de kunmanĝantaj insektoj (Merkl et al. 2004).
La Tartarfalkoj estas ege atakeblaj de la malsano birda gripo, kaj individuoj estis atakitaj de la tre patogenaj H5N1 (en Saŭdarabio) kaj de H7N7 (en Italio) branĉoj. Oni faris eksperimenton kun hibridoj de Ĉasfalko kaj Tartarfalko, kiu trovis ke 5 falkoj vakcinitaj per komerca H5N2 gripovakcino survivis infekton de la tre patogena branĉo H5N1, dum 5 nevakcinitaj falkoj mortis. Tio signifas ke Tartarfalkoj povas esti protektataj el birda gripo per vakcinado, almenaŭ en kaptiveco.
En kulturo
La Tartarfalko estas la nacia birdo de Hungario, konata kiel Turul en la hungara mitologio.
Magnús H. Magnússon
Magnús H. Magnússon  (Magnús Helgi Magnússon) (30-a de septembro 1922 - 22-a de aŭgusto 2006) estis islanda politikisto, kiu havis la postenojn de diversaj ministroj. Li estis parlamentano 1978-1983 kaj vicpartiestro de la Popolpartio 1980-1984.
Johann Friedrich Joel
Johann Friedrich JOEL (naskiĝinta en 1792 en Gotha, mortinta en la 15-a de oktobro 1852 en Oberhof) estis legenda gastejestro en Schmücke kaj humuristo. Li konsideratis kiel originalulo kaj amiko de la studentaro; tiel lia gastejo dum jarcentoj iĝis ŝatelektita loko por studentaj renkontiĝoj.
Vivo
La filo de gastejestro el Gotha (ĉe la gastejo Zum Schützen) pasigis siajn junajn jarojn en gasteja medio kaj lernis ĉion koneksitan al tiu metio. Post kelkaj jaroj kiel ĉasadhelpanto kaj vojaĝ-akompananto li kaptis la okazon transpreni la malbonfaman gastejaĉon Schmücke ĉe la Rennsteig. Li sukcesis ekflorigi la gastejon bonege situantan ĉe multtrafika strato.
Aparte li meritis la dankon de studentoj, kiuj estis ĉiam elkore bonvenaj. Li ankaŭ partoprenis iliajn drinkfestojn. Tiel la gastejo ekfamiĝis kaj la gastejestro ĝojis pri granda spezo. Dum la lastaj vivojaroj li ege dikiĝis kaj kromnomitis Joel la dikulo, kion li pardoneme eltenis. Multflanka kaj profunda kono de homaj malvirtetoj kaj la multo da anekdotoj aŭskultitaj de la gastoj helpis lin iĝi populara kaj multe vizitata komikisto. Li povas iel kompariĝi je Gottlieb Wagner kiu servadis studentojn ĉe Rudelsburg.
-316
En la jaro 316 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Élise Chassaing
Élise Chassaing naskiĝis en Clermont-Ferrand estas ĵurnalistino kaj prezentistino de televido.
Biografio
Diplomita de la universitata instituto pri ĵurnalismo de Bordeaux en junio de 2003,, ŝi laboris por la monata ĵurnalo Lyon Capitale kaj prezentis la rubrikon kinan de la franca televidelsendo Télématin de la televidkanalo France 2.
De septembro de 2006 al junio de 2008, ŝi prezentis en ARTE la televidelsendon La Ĵurnalo de la Kulturo (Le Journal de la Culture franclingve, Arte Kultur germanlingve) alterne kun Annette Gerlach kaj Gustav Hofer.
Dum la kina festivalo de Cannes de 2008, ŝi estis dungita por prezenti surscene de Croisette.
Ekde septembro de 2008, ŝi alvenas ĉe Canal+ por prikina kroniko en Le Grand Journal.
En septembro de 2009, ĉiam ĉe Canal +, ŝi presentas la ĉiusemajnan magazinon pri kino, L'Hebdo cinéma, postvenante Daphné Roulier.
Dégagnac
Dégagnac estas franca situanta en departemento Lot, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dégagnacois.
Méhész
Méhész (Abelbredisto) estis oficiala abelbredist-societa bulteno en Temesvár, redaktita de Zoltán Valló inter 1914 kaj decembro 1935. De 1925 ĝi havis la titolon Apicultura-Bienenzüchter-Méhész, de 1934 ĝia titolo estis nur rumana-germana.
NGC 5019
NGC 5019 (aliaj indikoj — UGC 8288, MCG 1-34-9, ZWG 44.27, IRAS13101+0459, PGC 45885) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Adolf Meyer
Biografio
Meyer studis en universitatoj de Svislando, Francio, Britio kaj Germanio, en 1892 elmigris al Usono kaj tie studis neŭroanatomion kaj neŭrofiziologion. Ekde 1904 ĝis 1909, li instruis psikiatrion en la medicina lernejo de la Universitato Cornell, de Nov-Jorko kaj ekde 1910, en la psikiatra kliniko de la Universitato Johns Hopkins. Li estas bone konata pro enkonduko de la termino "mensa higieno", komprenata kiel la eblo atingi kaj teni mensan sanon.
Pro la kontribuoj al la okup-pensado oni konsideras lin kiel patro de la okup-terapio. Li kredis ke la homoj povas suferi influojn en la sanstato per uzo de la manoj.
Verkaĵoj
Inter liaj plej elstaraj verkaĵoj troviĝas Collected Papers, 4 vol. (1950-52) kaj Psichobiology (1957).
8267 Kiss
8267 Kiss estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĥaradriedoj
Ĥaradriedoj de la ordo de Ĥaradrioformaj enhavas 66 speciojn kaj 10 genrojn de tutmonda disvastiĝo. Ili estas apudakvaj birdoj ĉu malgrandaj ĉu mezgrandaj, de rekta korposinteno, grandaj okuloj rondformaj kapoj kaj nelongaj bekoj. Ties flugiloj estas longaj kaj pintaj, taŭgaj por rapidaj, rektaj kaj longdistancaj flugoj.
Ili manĝas senvertebrulojn kaj pli eventuale semojn kaj berojn. Serĉas per rigardo kaj manĝoplukas per la beko.
Tiu familio de birdoj enhavas tri ĉefajn genrojn: vaneloj estas pli grandaj kaj ĥaradrioj estas pli malgrandaj. La tri grupoj kunhavas similajn manĝajn, bredajn kaj kondutajn kutimojn. Multaj estas rilataj al malsekaj medioj. Kelkaj estas migrantaj. Subfamilio Charadriinae enhavas du genrojn kun multaj specioj, nome genro Pluvialis kaj genro Charadrius kaj aliajn genrojn unuspecajn.
Luis Martínez Ungría
Luis MARTINEZ UNGRIA (naskiĝis 1911 - mortis la 26-an de novembro 1993) estis la delegito en la argentina ĉefurbo Bonaero.
Kiel framasono kaj sekretario de la Argentina Federacio de Konsumkooperativoj, li scipovis intime ligi tiujn du interesojn al sia E-agado: li estis fakdelegito pri ili, agadis en Internacia Kooperativa E-Organizo kaj estis redakto-komitatano de Kooperativa Stelo. Dum longaj jaroj li funkciigis propran korespondan E-kurson kaj eldonis hispanlingvan informbultenon.
Přerov
Historio
Loĝigo de ĉirkaŭaĵo de Přerov estas dokumentita jam en paleolito per sidejo de ĉasistoj de mamutoj en Předmostí ĉe Přerov. En la 11-a jarcento estas dokumentita burgo.
La plej malnova mencio pri Přerov estas el la jaro 1131. Proksime ĉe travadejo trans rivero Bečva estis burgejo kaj staplovilaĝo. La reĝo Přemysl Otakar la 2-a avancigis Přerovon je reĝa urbo en la jaro 1256. En la jaro 1423 ĝi estis konkerita de husanoj. Ekde la jaro 1487 la urbon posedis familio Pernštejn, kiu alikonstruis gotikan burgon en Supra placo je renesanca kastelo kun cilindra turo. En la 16-a jarcento dum posedo de la familio Žerotín, en kiu
Dum tiu periodo dank al aktivecoj de Bohemiaj Fratoj la urbo floris kaj fariĝis grava centro de klereco kaj kulturo. Agadis en ĝi Jan Blahoslav kaj en la loka lernejo en 1608–1611 studis Johano Amoso Komenio.
Dum la tridekjara milito estis la urbo forte detruita de svedoj.
Gravan signifon por evoluo de la urbo havis ekkonstruo de fervojo, kuniganta Přerovon kun Vieno, Prago kaj norda Moravio; ĝi fariĝis unu el la plej signifaj fervoj-vojkruciĝoj. Přerov estas nuntempe precipe industria urbo, sed ĝi ofertas al siaj loĝantoj kaj gastoj ankaŭ kvalitajn multflankajn servojn en sfero de turismo, kulturo kaj sporto.
Fine de la dua mondmilito estis en la urbo perforte subpremita ribelo en Přerov. Mallongtempe post fino de la dua milito sekvis masakro sur Svedaj ŝancoj.
Listo de famaj hungaraj framasonoj
Jen listo de hungaraj framasonoj el vidpunkto de fervoraj framasonoj (do tiuj personoj minimume unufoje partoprenis en iu kunsido, tiel ilia nomo aperas sur listo, same tiel en Hungara Vikipedio): La listo de hungaraj framasonoj ĉefe baziĝas laŭ listo, libro de ekstremismaj framasonoj, laŭ kiuj, ĉiu kiu iam minimume unufoje partoprenis en framasona kunsido - tiel aperas lia nomo sur iu listo - estas framasono. Por la framasona agado, gravas prezento de gravaj intelektuloj, kiel fiduloj al framasonismo. Aliflanke, laŭ hungaraj ekstremdekstruloj, ĉiuj judoj kaj liber-pensuloj, precipe judaj kaj/aŭ meldekstraj liberalaj intelektuloj estas sendiskuteble framasonoj.
Agota Kristof
Agota Kristof, aŭ hungarlingve Kristóf Ágota, (n. la 30-an de oktobro 1935 en Csikvánd, Hungario — la 2011 ) estis hungara, franclingva verkistino. Ŝi vivis en Svislando.
Biografio
Agota Kristof forlasis Hungarion en 1956, kiam ŝi havis 21 jarojn kaj kiam la budapestan insurekton premegis la sovjeta armeo. Ŝi, kune kun sia edzo kaj kvarmonata filino, fuĝis direkte al Neŭŝatelo, (Neuchâtel)  en Svislando, kie ŝi vivas depost 1956. Ŝiaj verkoj estas markitaj antaŭ ĉio de tiu altrudita elmigrado. Ŝi unue laboris en fabrikejo, antaŭ ol fariĝi verkistino en la loka lingvo, tio estas la franca.
Marmito
Marmito estas granda argila aŭ metala kuirvazo kun du ansoj aŭ alia tenilo.
Agota Kristof
Biografio
Komence dramistino, ŝi poste spertis grandan sukceson danke al sia trilogio pri du ĝemeloj, tradukita al multaj lingvoj.
Daŭbo
Oni produktis amase la daŭbon por eksporto en Francio, Germanio. Ekz en 1879 oni eksportis 28,02 milionojn da daŭbo tra Triesto, sed en 1891 nur 10,922 milionojn.
Pri la produktado, manipulo de daŭboj legu ĉe barelo, barelfaristo.
Marmito
Ĝi ĉiam havas kovrilon kaj kelkfoje ĝi posedas piedojn.
Agota Kristof
Biografio
Ŝi ricevis premion Kossuth en 2011.
Marmito
La vorto venas el la franca lingvo kie ĝi estas substantivigo de la adjektivo marmite, « hipokrita », (ĉar ĝia enhavo restas kaŝita).
La Hugenotoj uzis marmiton sen piedoj por kaŝe kuiri viandon dum la periodo de fasto por eviti skandalon.
Méhészet
Méhészet (Abelbredo) estis la bulteno de la rumana ministerio pri agrikulturo inter 1956 kaj 1975 en Bukareŝto Ĝi estis la simpla traduko de rumana fakrevuo titolita Apicultura kaj tial ĝi ne kapablis kontentigi la pretendojn individuajn de la abelbredistoj. De januaro 1976 ĝi aperis kun titolo Méhészet Romániában (Abelbredo en Rumanio) ĝis 1980 ĉiumonate, de 1981 kvaronjare kaj en 1982, en la jaro de ĝia ĉeso, aperis nur du numeroj.
-317
En la jaro 317 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Kruclamenigita ligno
Kruclamenigita ligno (angle: Cross-Laminated Timber aŭ mallonge CLT aŭ X-Lam) (subkategorio de lignaĵmaterialo) estas lignotabula produkto fabrikata per lamenigo (intergluado). La kruclamenigita ligno (angle: cross laminated timber, CLT ) estas konstrumaterialo surbaze de ligno, kiu prezentas sin sub la formo de plurtavola panelo kiu konsistas el inter 3 kaj 11 tavoloj de krucgluitaj lamenoj el ligno (ĝenerale tabuloj kun dikeco de trideko da milimetroj).
La lamenigitaj lignotabuloj estas gluitaj transverse laŭ angulo de 90 gradoj kun la celo pliigi la rigidecon kaj la stabilecon de la paneloj en ĉiuj direktoj. Poste tiuj tabuloj estas kunpremitaj sub alta premo en la formo de gigantaj traboj aŭ paneloj. Surbaze de tio estas produktataj solidaj lignaj paneloj por konstrui domojn kaj eĉ altajn loĝejturojn.
CLT similas al tavolligno, sed kun pli dikaj lameniĝoj (aŭ lameloj). CLT diferencas de gluita lamenigita ligno (konata kiel glulam), kiu estas produkto de kiu ĉiuj lameniĝoj estas orientitaj samdirekten. La paneloj de CLT longas maksimume 20 metrojn kaj estas 4 metroj en larĝeco, kaj pro kialoj de la pezo de la paneloj kaj pro la transporto.
Gluita lamenigita ligno kontraŭ kruclamenigita ligno
La ĉefa diferenco inter la gluita lamenigita ligno (konata kiel glulam) kaj la kruclamenigita ligno estas la direkto de la lamenoj: dum en la gluita lamenigita ligno, ĉiuj lamenoj de ĉiuj tavoloj estas paralelaj, en la kruclamenigita ligno, la lamenoj de la apudaj tavoloj estas transversaj.
Propraĵoj
Danke al la krucgluado inter la lamelotavoloj, la kruclamenigita ligno posedas pli bonajn mekanikajn ecojn kaj pli bonan dimensian stabilecon ol la masiva ligno.
Ekologia arkitekturo
La kruclamenigita ligno estas uzata por aplikaĵoj kiel plankoj, muroj portantaj kaj tegmentoj.
En Francio, la konstruaĵo Sendations en Strasburgo, realigita plene el ligno (inkluzive de la kerno de la konstruaĵo) kun 11 etaĝoj kaj etroj da alteco, estis inaŭgurita la 11-an de junio 2019.
En Anglio, la brita arkitekta buroo PLP planas en la koro de Londono tri nubskrapulojn, interalie unu de 298 metroj alta.
En Kanado, kie pli ol 500 projektoj de mezaltaj konstruaĵoj estis konstruitaj en 2019, la urbo de Vankuvero akceptis projekton de studenta loĝturo de 52 etaĝoj, kiu estas unu el la plej altaj en tiu formo en la mondo en 2021. En Tokio la japana arkitekto Shigeru Ban, gajninto en 2014 de la Pritzker-premio, kaj la grupo Sumitomo Forestry planas por 2041 la projekton W350, loĝturon de 70 etaĝoj kaj alta je 347 metroj, ankaŭ en CLT, sed kies kerno estas el ŝtalo kaj betono.
Subŝtofo
Subŝtofo estas la interna tavolo de ŝtofo, ledo aŭ alia materialo kiu estas uzata en vestoj, ĉapeloj, dorsosakoj, kurtenoj kaj similaj produktoj.
Subŝtofado de la internaĵo donas al vestoj belan aspekton kaj kovras kunkudrojn kaj aliajn tajlorajn elementojn. Ĝi ankaŭ malpliigas la tension sur la ŝtofo pro kio la eluziĝo estas prokrastita. Dika subŝtofo ankaŭ povas protekti kontraŭ malvarmo.
Sekso kaj Egaleco
Sekso kaj Egaleco estas feminisma Esperanto-revuo redaktata de Anna Brennan (Anna Löwenstein).
La revuo estas eldonita laŭ la permesilo CC BY-SA 4.0.
Historio
La 0-a numero aperis en 1979 kaj la lasta numero aperis en 1988.
Drávacsepely
Drávacsepely [drAvaĉepej] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós.
Situo
Drávacsepely situas sur ebenaĵo, fine de tre mallonga sakovojo. Harkány troviĝas 10, Siklós 16, Sellye 28, Beremend 29 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1177 laŭ tiama hungara ortografio "Chepely". En 1242 la loĝantaro sukcese rifuĝis al la proksima marĉo de tataroj. Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio dum 150 jarojn, tamen ne senhomigĥis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
En Drávacsepely migra poŝto servas.
Ĥoralkantoraro
Ĥoralkantoraro (latine: schola cantorum „kantorlernejo“) estas ĥoro, kiu kantas en la liturgio la unuvoĉan gregorian ĥoralon. Ofte ĥoralkantoraro konsistas nur el viroj, ekzistas tamen ankaŭ miksitaj aŭ nurvirinaj ĥoralkantorarojn. Kutime oni kantas kun surmetita liturgia vestaĵo, ekzemple kun nigra talaro kaj blanka roĉeto.
Origine ĥoralkantoraroj kantis nurvoĉe. Ĉar post la Dua Vatikana Koncilio la gregoria ĥoralo tamen ne plu estas tiel disvastiĝinte kiel antaŭe, la orgenisto akompanas almenaŭ la ordinariumon, por subteni precipe la kantadon de la diserva komunumo.
El Ronquillo
El Ronquillo estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la nordo de la provinco Sevilla, sude de Hispanio kaj pli precize en la areo ĉe la Sierra Morena. La areo de la municipo estas kie loĝas  geloĝantoj, do loĝdenso estas  loĝ./km². El Ronquillo situas je 49 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Kelkaj disigitaj kvartaloj estas El Hoyuelo, La Ratilla kaj Venta de Curro. Oriente de la vilaĝo, situas la akvobaraĵo Embalse de Cala, kaj tie Los Lagos del Serrano, loko tre proksima de la vilaĝo, sed en la municipo de Guillena.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1395 geloĝantoj de la municipo El Ronquillo estas 678 inoj kaj 717 viroj. En la vilaĝo loĝas 1330 geloĝantoj, kaj aliaj 65 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 14, 5 inoj kaj 9 viroj, kaj mortis 17, 6 inoj kaj 11 viroj. Tiel la natura kresko estis -3 (-0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 558 homoj (40.0%).
János Inczédy
János Inczédy [jAnoŝ incEdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Inczédy János estis hungara kemiisto, profesoro, membro (korespondanta en 1993, ordinara en 2001) de Hungara Scienca Akademio.
János Inczédy naskiĝis la  1923 en Budapeŝto. Li mortis la 2012.
Biografio
János Inczédy frekventis piaristan gimnazion en Vác, poste teknikan universitaton en Budapeŝto akirinta diplomon en 1946. Inter 1951-1970 li instruis kaj ekesploris samloke. Inter 1970-1990 li instruis en universitato en Veszprém (urbo) dekomence kiel katedrestro. En la studjaro 1980 li estis rektoro. Li pensiuliĝis en 1990.
Lia ĉefa libro
Ioncserélők hungare en 1962, germane en 1964, angle en 1966
-318
En la jaro 318 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Shohei Abe
Shohei Abe (阿部 翔平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus, Ventforet Kofu kaj JEF United Chiba.
Julia V. de Rocafull
Julia V. de ROCAFULL (naskiĝis 1899 - mortis la 24-an de decembro 1993) estis UEA-delegito apud Bonaero.
Ŝi naskiĝis en Katalunio kaj kiel knabino vidis Zamenhof en la Barcelona UK (1909). Plurjardeka prizorganto de la landa libroservo, ofta kursestro, ŝi estis "avino de la movado", unu el la plej konataj kaj - ĝis la fino de sia vivo - plej aktivaj e-istoj en Argentino.
Russikon
Pri la komunumo
Russikon estas komunumo en la distrikto Pfäffikon, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 3849 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Russikon situas sur la akvodislimo inter la valoj de la riveroj Kempt kaj Töss ĉe la konekta vojo inter Fehraltorf kaj Turbenthal en monteta kamparo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Russikon, Rumlikon kaj Madetswil kaj la setlejoj Sennhof, Wilhof, Gündisau, Ludetswil kaj Bläsimühle.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Russikon limas en nordo al Weisslingen, en oriento al Wildberg, en sudo al Pfäffikon, en okcidento al Fehraltorf, kaj en nordokcidento al Illnau-Effretikon.
Trafiko
La komunumo Russikon estas konektita al la publika trafikreto per la regionaj buslinoj 825 kaj 832 de la Zurik-Oberlandaj Trafikentrepronoj kun Fehraltorf respektive Pfäffikon.
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas proksimume 8 kilometrojn norde en Kempttal.
Historio
La unua dokumenta mencio de Russikon datiĝas supozeble jam el la jaro 775 kiel Ruadgisinchova, sed ne estas tute certigite, ke en tiu mencio efektive temis pri Russikon; la unua certa mencio datiĝas el la jaro 1247 kiel Rusinchon. Russikon estis, kiel la nomo indikas, alemana fondaĵo kaj en mezepoko kiel la plej multaj komunumoj en la ĉirkaŭaĵo posedaĵo de la Monaĥejo Sankt-Galo kaj fariĝis post pluraj ŝanĝiĝoj de posedantoj (Kiburgoj, Habsburgoj) finfine en la 15-a jarcento havaĵo de la urbo Zuriko.
Victor Brauner
Victor Brauner (franca, superrealisma pentristo) naskiĝis je la 15-an de junio, 1903 en la orient-rumania urbo Piatra Neamţ kaj mortis la 12-an de marto, 1966 en Parizo.
Ipsach
Pri la komunumo
Ipsach estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 3913 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Ipsach situas ĉe la suda bordo de la Lago de Bielo priksimume 3 kilometrojn okcidentsudokcidente de la urbo Bielo, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. En nordoriento la komunumo etendiĝas ĝis al la elfluejo de la Nidau-Büren-Kanalo, en kiu la rivero Zihl estis kunigita kun la rivero Aro el la Lago de Bielo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,91 km², de kiuj 3,7% estas kovritaj de arbaro, 45,0% servas por agrikulturo kaj 50,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
Ipsach limas en nordo al la Lago de Bielo, en nordoriento al Nidau, en oriento al Port, en sudo al Bellmund, en okcidento al Sutz-Lattrigen.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 237.1 de Nidau al Ins. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 troviĝas 3 kilometrojn oriente de la komunumo ĉe la limo de Brügg kaj Bielo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la tramlinio de Nidau al Ins, kiu diponas pri du haltejoj sur la teritorio de la komunumo. Estas cetere projektita en la jaro 2016 longigi tiun tramlinio ĝis la stacidomo de Bielo kaj pluen al Bözingerfeld.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ipsach datiĝas el la jaro 1265 kiel Ipzacho. Dum mezepoko la hodiaŭa komunumo konsistis el la du setlejoj Hof-Ipsach kaj Wiler, kiuj formis parton de la regiono Insulgovio de la Grafejo de Nidau. En la jaro 1382 la Insulgovio estis vendita al Friburgo kaj en la jaro 1398 akirita de Berno.
Péter Cseke
Péter Cseke
São Miguel do Guaporé
São Miguel do Guaporé estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 21.828 loĝantojn en 2010. La muncipo havas sian nomon de la rivero Guaporé kaj situas iom norde, sed ne rekte borde de la rivero.
3486 Fulchignoni
3486 Fulchignoni estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
NGC 5020
NGC 5020 (aliaj indikoj — UGC 8289, MCG 2-34-3, ZWG 72.24, IRAS13102+1251, PGC 45883) estas galaksio en konstelacio Virgo.
3486 Fulchignoni
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la itala astronomo Marcello Fulchignoni.
NGC 5020
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Internacia Esperanto-Arkivo
La Internacia Esperanto-Arkivo (IEA) originas el du kolektoj de Esperanto-objektoj: la Esperanto-Fondaĵo Cesar Vanbiervliet kaj la privata kolekto de Marc Vanden Bempt. Ĝi ekde la 25-a de januaro 2021 estas jura persono laŭ formo de asocio sen profitdona celo (aspc) laŭ la belga leĝo.
Ekesto
Ekde ĉirkaŭ 1985 Marc Vanden Bempt kolektadas librojn kaj revuojn en kaj pri Esperanto. Kiam la kolekto transpasis 20.000 erojn, li decidis sendependigi ĝin de sia propra persono, por ke ĝi ne perdiĝu post lia morto. Tiel ekestis la ideo pri IEA kaj poste ties fondiĝo. Ĝi ricevis la tutan kolekton, kun la celo konservi ĝin.
La kolekto de la Esperanto-Fondaĵo Cesar Vanbiervliet estis ekde 1972 gastigita en ĉambro de la urba biblioteko de la urbo Kortrejko, Belgio. Pro decido de la urba konsilantaro ĝi devis forlasi tiun ejon. Ekde 2019 granda parto de la kolekto transiris al la Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience (Antverpeno). La multaj restantaj libroj, revuoj kaj aliaj eroj en 2020 kaj 2021 iris, krom al kelkaj publikaj arkivoj, al IEA.
Statutoj de la asocio
La statutoj de IEA mencias la celon: kolekti, arkivi, protekti, administri kaj fari alireblaj librojn, revuojn kaj aliajn dokumentojn en kaj pri Esperanto kaj planlingvoj, en sia originala formo. Tiu ĉi arkivo celas konservadon kiel heredaĵo, por nelimigita tempodaŭro. Por atingi ĉi tiun celon, la asocio altiras arkivajn dokumentojn diversmaniere. Ĝi provizas medion (posedaĵon aŭ luadon) taŭgan por gardado en optimumaj kondiĉoj koncerne klimaton, sekurecon kaj simile. Detala inventaro de la arkivaj dokumentoj estas daŭre ĝisdatigata. Principe ne disponeblas pruntado. La aliro eblas surloke aŭ per aliaj vojoj, ekzemple skano.
Kiom eble plej baldaŭ (eble parte jam en 2021) la arkivo translokiĝos al propra ejo. Ĝis tiam ĝi estas konservata en privata domo.
Jun Aoyama
Jun Aoyama (青山 隼, n. ) estas japana futbalisto.
Metila izoeŭgenolo
Metila izoeŭgenolo estas fenilpropanoido aŭ la metila etero de la izoeŭgenolo. kaj apartenas al la klaso de la organikaj kombinaĵoj konataj kiel dumetoksaj benzenoj. Ĉi tiuj estas organikaj aromataj kombinaĵoj enhavantaj unu monociklan benzenan nukleon akompanataj de du metoksaj grupoj.
Metila izoeŭgenolo ankaŭ estis detektita, sed ne kvantigita en, pluraj malsamaj manĝaĵoj, kiel ekzemple sovaĝaj karotoj (Daucus carota), (Daucus carota ssp. sativus), dolĉa bazilio (Ocimum basilicum), estragonoj (Artemisia dracunculus), kaj ĉiamverdaj rubusoj. (Rubus laciniatus).
Metila izoeŭgenolo estas vaste uzata kiel alternativo al la tre limigita izoeŭgenolo. Pli forta ol eŭgenila acetato sed malpli tenaca, pli spica kaj ne tiel vanila kiel la metila diantilo. Utila suplemento al la oleo de diantoŝoso kaj rilataj bazoj, ĝiaj fiksigaj proprecoj ankaŭ estas helpemaj en ĉi tiu kaj en pli spicaj specoj de komponaĵoj.
Metila izoeŭgenolo (aŭ izometila eŭgenolo) estas fenilpropanoido, la metiletero de la izoeŭgenolo. Ĝi estas unu el la ĉefaj komponaĵoj trovitaj en la esenca oleo ĉerpita el Acorus calamus, ŝelo de Croton malambo kaj en la rizomoj de Zingiber zerumbet, Hedychium coronarium kaj Etlingera cevuga.
Méhészeti Közlöny
Méhészeti Közlöny (Abelbreda Bulteno) estis abelbreda fakrevuo en Kolozsvár inter 1886 kaj 1950. Post dujara interrompo, ĝi aperis denove en 1921 unuiĝinte kun la similprofila revuo de Imre Gáll titolite Székely Méhészet. Ĝi estis la aldonaĵo de Erdélyi Gazda, ĝis 1927 ankaŭ ĝia titolpaĝo estas la sama kun tiu. Ĝi estis la posedo de Erdélyi Múzeum-Egyesület, la oficiala gazeto de la transilvania Abelbredista Asocio. Ĝiaj redaktoroj estis Bálint Török (agronomo), de 1938 Ferenc Seyfried. Ĝiaj kunlaborantoj kiel anoj de la redakcikomisiono estis: Lajos Paál Dálnoki, Elemér Kádár, Márton László, Lajos Boga, Péter Balázs, György Szentpétery.
Metila izoeŭgenolo
Ĝi ŝajnas iomete dika glueca likvaĵo. Metila izoeŭgenolo estas uzata en la formulado de gustoj kaj aromoj. Metila izoeŭgenolo fariĝas ruĝa sub lumo kaj en alkalaj bazoj. Tiel, estas pli bone ne uzi en alkalaj bazoj kiel duŝĝeloj aŭ ŝampuoj. Metila izoeŭgenolo posedas anksiolizajn kaj antideprimivajn proprecojn.
Metila izoeŭgenolo estas ne solvebla en malvarma aŭ varma akvo, ĝi posedas mildan odoron kaj akran guston. Ĝi estas bruligebla kaj solvebla en alkoloj, acetono, benzeno, kloroformo, etero, glacia acetata acido, etila acetato kaj aliaj organikaj solvantoj.
Irgoli
Irgoli - jen itale kaj sarde - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Nikolao, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Galtellì, Loculi, Lula, Onifai kaj Siniscola.
(14131) 1998 QN105
(14131) 1998 QN105 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Blankaflugila maranaso
La Blankaflugila maranaso (Melanitta deglandi) estas granda anaso de la subfamilio de maraj anasoj kaj genro de maranasoj.
Aspekto
Estas nombraj diferencaj karakteroj inter la raso de orienta Siberio kaj la raso de Ameriko el Alasko kaj Kanado okcidente de la Golfo Hudson. Maskloj de la amerika subspecio havas pli brunajn flankojn, malhelflavan koloron ĉe pleja beko kaj malpli altan bekotuberon, alproksimiĝante al la Blankspegula maranaso. La azia formo havas tre altan tuberon ĉe la bazo de ties ĉefe oranĝecflava beko. Inoj estas identaj en naturo. Rilate al la eŭropa Blankaspegula maranaso, plej proksima parenca specio, la Blankaflugila maranaso havas pli markatan kaj altan postokulan blankan makulon kaj pli da ruĝoranĝo beke.
La Blankaflugila maranaso ricevis la latinan sciencan nomon laŭ la franca zoologo Dro. Côme-Damien Degland (1787-1856).
Taksonomio
Ĝi estis iam konsiderata samspecifa kun la Blankspegula maranaso. Tiuj du specioj, kaj la Okulvitra maranaso, estas lokigitaj en la subgenron Melanitta, distinga el la subgenro Oidemia, formata de la Amerika kaj de la Nigra maranasoj.
Distribuado
La Blankaflugila maranaso reproduktiĝas ĉe malproksima nordo de Azio oriente de la baseno de la rivero Jenisejo, kaj de Nordameriko. Ili vintras pli sude en moderklimataj zonoj, en la Grandaj Lagoj, la marbordoj de norda Usono kaj la sudaj marbordoj de Kanado, kaj Azio tiom sude kiom ĝis Ĉinio. Ili formas grandajn arojn en taŭgaj marbordaj akvoj. Tiuj aroj estas forte ligataj kaj la birdoj tendencas ekflugi kune.
Reproduktado
La remburita nesto estas konstruata surgrunde ĉe maro, lagoj aŭ riveroj, en arbaro aŭ tundro. La ino demetas 5-11 rozkolorecajn ovojn averaĝe 46.9 mm larĝajn, 68.2 mm longajn kaj 82.4 g pezajn. La periodo de kovado povas gami el 25 al 30 tagoj. Post ĉirkaŭ 21 tagoj, najbaraj inoj povas ekkonduti agreseme al aliaj reproduktantaj inoj, rezulte en konfuzo kaj miksado de idaroj. Por la fino de la idozorgado unu ino povas havi tiom multe kiom ĝis 40 idojn pro la miksado el tiuj konfliktoj. La ino tendencas al idozorgado dum ĝis 3 semajnoj kaj poste abandonas la idojn, sed la junuloj kutime restas kune dum aliaj 3 semajnoj. Flugokapablon oni atingas ŝajne post 63 al 77 tagoj de aĝo.
Manĝo
En nesalaj areoj tiu specio manĝas ĉefe krustulojn kaj insektojn; dum en salakvaj areoj, ili manĝas moluskojn kaj krustulojn. Preferata manĝo de la amerika (sub)specio estas la amfipodo (Hyalella azteca) en nesalaj akvoj kaj en nesalakvaj areoj rokajn pektenojn (Protothaca staminea), atlantikajn razilpektenojn (specioj de Siliqua) kaj arktajn algopektenojn (Mesodesma arctatus).
Kontraŭdiagonala matrico
Kontraŭdiagonala matrico estas matrico en kiu elementoj krom kontraŭdiagonalo estas nula. Alinome: