cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universitato de Erfurto
Historio
La Universitato de Erfurto estas liber-arta universitato kun reforma kaj socikultura profilo. Interna liga reto inter ĉiuj fakultatoj kaj la Centro Max Weber daŭre kreas novigivan aliron al instruado (speciala mentoroprogramo) kaj esplorado (kun speciala mentora programo).
Kiel unu el la plej malnovaj kaj en la sama tempo plej junaj ŝtataj altlernejoj en Germanio, la Universitato de Erfurto ne konas iujn studadkotizojn. Ĝi estis la unua institucio de alta edukado, kiu ricevis familieman atestilon por dungantoj. La antaŭurba kampuso igas ĝin vivanta parto de la ĉefurbo de Turingio, kun ĝiaj (ankoraŭ) relative malaltaj vivkostoj kaj ampleksaj kulturaj kaj libertemppasigilaj ofertoj.
Cosamaloapan
Cosamaloapan de Carpio estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Cosamaloapan de Carpio. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 045.
Universitato de Erfurto
Fakultatoj kaj institucioj
Jen la kvin fakultatoj surloke:
Cosamaloapan
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 54518 loĝantojn. El tiuj estis 26034 viroj kaj 28484 virinoj. La komunumo havas surfacon de 959.9 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 22 minutoj norda latitudo kaj 95 gradoj kaj 48 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
Universitato de Erfurto
Fakultatoj kaj institucioj
Institucioj de speciala noto estas la jam menciita Centro “Max Weber” (Max Weber Center) kaj la Seminario “Willy Brandt” pri publika politiko (Willy Brandt School of Public Policy), kiu nomiĝis antaŭe Erfurt School of Public Policy (ESPP). Tie parto estas financita per kotizoj. La biblioteko universitata gastigas la faman Amploniana-kolekton de manuskriptoj de la mezepoko.
Maksimo de la altlernejo
La Universitato de Erfurto foje estis konsiderita “reforma universitato” – kien enskribis sin kaj kie bakalaŭriĝis ankaŭ Martin Luther. Laŭ tiu tradicio la universitato klopodas havi fokusojn sur multidisciplinarecon, internaciecon kaj fortan mentoran sistemon, kvankam fakte la studentaro estas plejparte regiona. Tutnovaj kursoj kondukas al la nova titoligo de Bakalaŭro de artoj respektive de magistro prefere al la tradicia germana diplomito. Tio igis la erfurtan unu el la unuaj germanaj universitatoj tute efektivigantaj la t.n. bolonjan restrukturigprocedon por eŭropaj altlernejoj.
Grava fakultato kaj sola siaspece en Germanio estas la kursaro de ŝtatsciencoj (Staatswissenschaften), kie ofertas kune trejnadoj rilataj al ekonomiko, socisciencoj kaj juro.
Centro “Max Weber”
La Centro “Max Weber” pri progresintaj kulturaj kaj sociaj studoj estas esplorinstituto ĉe la Universitato de Erfurto. Ĝi "kombinas la funkciojn de instituto pri altaj studoj kaj gimnazio." . Tre respektataj sciencistoj de pluraj malsamaj disciplinoj (sociologio, historio, filozofio, teologio, religio-studoj, juro kaj ekonomiko) estas nomumitaj kiel provizoraj uloj. Dum ilia restado en la Centro ili ne nur kompletigas sian propran esploradon, sed plie laŭsupoze kontrolas kaj gvidas doktoriĝantajn kaj doktoriĝintajn studentojn. La fokusoj reserĉadaj de la Centro temas pri: “religio, sciencoj kaj juro kiel interpretadmezuriloj kaj gvidiloj; interŝanĝoj inter kulturoj, sociaj ordoj kaj pensmanieroj dum radikala ŝanĝiĝo; interŝanĝoj inter normigaj, precipe etikaj temkompleksoj.”
Cosamaloapan
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Universitato de Erfurto
Centro “Max Weber”
Sekvante Wolfgang Schluchter, kiu estis la dekano de la Centro ekde ĝia fondo en 1998, la fama sociologo Hans Joas iĝis profesoro kaj la nova dekano en 2002. Komence de 2011 Joas estis nomumita permanenta membro (‘’permanent fellow’’) ĉe la frajburga Instituto por progresintaj studoj (Freiburg Institute for Advanced Studies - FRIAS), sed restis rilata membro de la Centro kaj porparolanto de la esplorgrupo Religia individuigo en historia perspektivo. En majo Wolfgang Spickermann estis nomumitaj kiel intertempa dekano de la Centro.
Cosamaloapan
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30045a.htm
Universitato de Erfurto
Centro “Max Weber”
En 2008 la Germana konsilio de sciencoj ‘’(Wissenschaftsrat)’’ distingis la Centron kiel unu el nur naŭ "elstaraj" sociologiaj esplorinstitutoj el pli ol 250 en Germanio. De 2010 ekzistas debato ĉirkaŭ la estonteco de la Centro, precipe koncerne la gradon de ĝian aŭtonomion, pri kio raportis multaj gazetoj.
En 2012 unu el la plej eminentaj ano de la Centro, la religiscienca akademiulo Jörg Rüpke, estis nomumita membro de la ‘’Wissenschaftsrat’’.
Kelkaj famaj anoj de la Centro estas/estis:
Kelkaj famaj alvojaĝantaj nedaŭraj akademiuloj estis la sociologo Shmuel N. Eisenstadt (1998, 1999, 2000, kaj 2001), la sociologo Toby Huff (2000), la indologo Sheldon Pollock (2001), la historiisto Paolo Prodi (2007-2008), la historiisto Dan T. Carter (2009), kaj la sociologo Paul Lichterman (2009).
Doktoriĝaj kursoj
Koncerne doktoriĝon, la erfurta universitato malfermis bonvenige siajn portojn por kandidatiĝon al diversaj disciplinoj kaj al multaj esploristoj el la tuta mondo.
Esplorgrupoj (elekto)
Jen la esplorteamoj de la erfurta doktora kaj postdoktoriĝa programo (EP):
Projektoj
Dum la somersemestro de 2003, projekta grupo estis formita en la universitato por partopreni en la National Model United Nations (NMUN) en Novjorko en aprilo 2004. La modelprojekto fariĝis regula, fare de studentoj organizita seminario ĉe la universitato. La diversaj grupoj ricevis plurajn premiojn por sia partopreno ĉe la konferenco en 2006, 2007, kaj 2008.
Tafto
Tafto estas silka aŭ artefarite silka teksaĵo en unukolora simpla plektaĵo. La nomo derivitus de la persa vorto ‘taftâ’. Tiu persa vorto estas tradukebla diversmaniere: ‘ŝpinado’, ‘turnite teksita’, ‘teksitaĵo’.
Dieter Hallervorden
Kreiva agado
Vivante ekde 1958 en Okcidenta Germanio, li aktoris en la germana televida revuo "Die Didi-Show" simile al la franca serio pri plumpa kaj mallerta inspektoro Clouseau. Ties angla versio en diversaj landoj sukcese dissendiĝis.
Konatega li fariĝis al larĝa spektantaro per sia televida komedia kaj groteska revuoserio "Nonstop Nonsens" (1975), de kiu krom la angla ("Didi the Joker/Didi the Prankster") ekzistas ankaŭ hispana versio (Las Locuras de Didi).
Nemněnice
Nemněnice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Černovice, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Černovice. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nemněnice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,04 km².
Untervaldo
Untervaldo (germane: Unterwalden) historie estas unu el la tri prakantonoj de Svislando (la aliaj du estas Urio kaj Ŝvico), kiuj dum la jaro 1291 ĵuris eternan kunlaboradon kaj interhelpadon. Ĝiaj reprezentantoj subskribis konfederacian leteron, kaj tiun momenton oni konsideras la fondomomenton de la Svisa Konfederacio.
Flago de Nord-Brabanto
La flago de Nord-Brabanto (vlag van Noord-Brabant) estas la oficiala flago de la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
Distrikto Prahova
Prahova estas distrikto (rumane județ) en la suda Rumanio, en Valaĥio. Ĝia ĉefurbo estas Ploiești.
Najbaroj: oriente: distrikto Buzău; sude: distriktoj Ialomița kaj Ilfov; okcidente: distrikto Dâmbovița; norde: distrikto Brașov.
Prahova estas (escepte de la ĉefurbo Bukareŝto) la plej loĝata kaj unu el la plej dense loĝataj distriktoj de Rumanio.
La nomo de la distrikto devenas el la nomo de rivero, kiu trapasas ĝin.
Pragmataj Sankcioj
En Mezepoko kaj ĝis la 19-a jarcento, la sama sintagmo indikis ĝeneralteman dispozicion, elmetitan de la imperiestro. Foje, tamen, samspeca edikto fontis el neimperiestra aŭtoritato.
Ruĝbrusta kukolo
La Ruĝbrusta kukolo (Cacomantis sepulcralis) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro Cacomantis. Ĝi estas indiĝena de Azio, el Indonezio kaj Filipinoj ĝis Malajzio kaj Tajlando.
István Fenyő (matematikisto)
István Fenyő [iŝtvAn fenjO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fenyő István estis hungara matematikisto, profesoro, kemiisto.
István Fenyő naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
István Fenyő akiris diplomojn (matematikan en 1939, kemian en 1942) en Scienca Universitato Pázmány Péter. Inter 1942 kaj 1945 li laboris en diversaj uzinoj en sia naskiĝurbo, poste li instruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, krome li estis lernejestro. Li estis nomumita docento en 1949, en la sekva jaro privata profesoro. Li fondis novan katedron en 1951, kie li estis katedrestro inter 1960-1968. Li laboris ankaŭ en matematika esplora instituto inter 1952-1962. En 1968 li instruis en Germanio dum pluraj jaroj. En 1969 li doktoriĝis. Li okupiĝis pri aplika matematiko, analizo, algebro, geometrio kaj integralaj ekvacioj.
Villasalto
Villasalto estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sardio kaj al la provinco Sud-Sardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Armungia, Burcei, Dolianova, San Nicolò Gerrei, San Vito, Sinnai kaj Villaputzu.
Mihály Sztárai
Mihály SZTÁRAI [mihAj stArai], hungare Sztárai Mihály, Esperante Mikaelo Sztárai estis hungara poeto, reformista luterana pastro, episkopo kaj komponisto.
Pri la naskiĝo informoj mankas, kelkaj opinias, ke li naskiĝis en vilaĝo Sztára, kiu nun estas Staré, Slovakio. Li mortis supozeble en Pápa.
Biografio
Li frekventis lernejojn en Sárospatak kaj Padova, poste li aliĝis al franciskana ordeno. En 1528 li forlasis la ordenon kaj li agitis por la luteranismo en la tuta Hungara reĝlando. Tiutempe tio estis tre danĝera kaj malfacila tasko. Li fondis luteranan episkopejon, kies unua episkopo li estis. En 1579 li edziĝis, ankaŭ lia filo estis same predikisto.
Cosautlán de Carvajal
Cosautlán de Carvajal estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Cosautlán de Carvajal. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 046.
Károly Éjszaki
ÉJSZAKI Károly (e:jsaki) estis hungara inĝeniero, verkisto naskita en Réde la 2-an de oktobro 1818 kaj mortinta en Koloĵvaro la 26-an de januaro 1907.
Cosautlán de Carvajal
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14724 loĝantojn. El tiuj estis 7187 viroj kaj 7537 virinoj. La komunumo havas surfacon de 72.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 20 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 59 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1240 metroj super la marnivelo.
Károly Éjszaki
Kariero
Károly Éjszaki post studoj pri juro kaj mekaniko ĝis 1848 laboris kiel inĝeniero. Dum la hungara revolucio de 1848 li servis ĉe la László Csány. En 1860–61 li estis ĉefnotario de la departemento Fejér, en 1865–67 ĉefoficisto. De 1867 li estis ĉefinĝeniero en la ministerio pri publiklaboro kaj trafiko, poste ĉefinspektisto pri ŝtatfervojoj. Li havis rolon en la fondado de Societo Petőfi (1877), kies li estis vicprezidanto. Li verkis en maniero novromantika. Li publikis en Koszorú, Szépirodalmi Közlöny, Fővárosi Lapok kaj en aliaj gazetoj.
Cosautlán de Carvajal
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 14268 personoj. En la jaro 2000 temis pri 15303, do temis pri kresko / malkresko je 1.41 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 13387 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 45 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.34 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30046a.htm
Mézidon Vallée d'Auge
Mézidon Vallée d'Auge estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Kieldrecht
Kieldrecht [KILdreĥt] estas belga vilaĝo, kiu dependas de la ĉefa municipo Beveren. Ĝi situas en la nordorienta parto de la provinco Orienta Flandrio de Belgio.
Adílson Ferreira de Souza
Adílson Ferreira de Souza (n. ) estas brazila futbalisto.
Pinar del Rey (metroo de Madrido)
Pinar del Rey (Pinaro de la Reĝo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Placo de Francisco Fernández Ordóñez, kie kunfluas Gran Vía de Hortaleza kaj Stratoj de Simón Bolívar kaj Andrés Obispo, en distrikto Hortaleza priservante la samnoman kvartalon kaj nordorientan parton de la kvartalo Canillas.
Fortikaĵo Germersheim
La fortikaĵo Germersheim estis reĝa-bavara fortikaĵo en la palatinata urbo Germersheim. Financis ĝin la Germana Ligo. Ĝi estis parto de la fortikaĵsistemo en la okcidento por protekti Germanion kontraŭ eventualaj francaj atakoj.
Pinar del Rey (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Fortikaĵo Germersheim
Referencoj
>!-- -->
Feyenoord
Feyenoord [FEjenort] estas nederlanda futbala klubo, kun sidejo en Roterdamo. Ĝi estis fondita la 19-an de julio 1908. Kune kun la kluboj AFC Ajax kaj PSV Eindhoven ĝi estas unu el la tri gvidaj futbalaj kluboj en Nederlando.
La futbalistoj estas vestitaj en ruĝa-blanka ĉemizo kun nigra pantalono. La subtenantaro estas konata kiel Het Legioen (La Legio). La karakteriza strofo el la kluba kanto estas Geen woorden maar daden (Ne vortojn sed farojn).
La klubo nomatas laŭ la roterdama urboparto Feijenoord. Tie lokiĝas la kluba stadiono de la klubaj subtenantoj neoficiale nomata "De Kuip" ("la kuvo"), kiu disponas je pli ol 51.577 sidlokoj kaj gastigis 10 UEFA-pokalajn finalojn. Laŭ tio, la anojn de la unua profesia vira futbala teamo de la klubo oni nomas neoficiale kuipbewoners (kuvoloĝantoj).
Sandbostel
Sandbostel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Tinnye
Tinnye (tinje) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest (departemento), en subregiono Pilisvörösvár.
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero, laŭ flankovojoj.
Laŭ la hungara lingvisto Lajos KISS [kiŝ] la vilaĝnomo estas slavdevena, samorigina kun la bulgara tinja 'marcho, ŝlimo'. La unua konata okazo de la vilaĝnomo estas el la jaro 1274.
Pli frue romianoj loĝis tie. Oni trovis terfortikaĵon, ŝajnas, el la mezepoko. En 1541 la turkoj okupis ĝin, sed neniam senhomiĝis. La katolika preĝejo konstruiĝis en 1797, la kalvinana havas romanikan originon. Dum la reĝlando la komunumo estis distriktejo.
Apud la vilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas.
En Tinnye pasigis siajn lastajn vivojarojn Adalberto Huleŝ, beletristo, poeto kun la verkolingvoj Hungara kaj Esperanta.
Radbodo de Utreĥto
Radbodo au Radboud (antaŭ 850-917) estis episkopo de Utrecht, en nuna Nederlando.
Franz Burger
Franz Burger estas la nomo de jenaj personoj:
Radbodo de Utreĥto
Li estis nepo de la lasta samnoma Reĝo de la Frisoj. Li komencis siajn studojn sub gvido de sia onklo Gunthar, ĉefepiskopo de Kolonjo (Köln) de 850 ĝis lia detronigo en 863. Post 863 Radbodo daŭrigis siajn studojn en la kortuma lernejo de la okcidentfranka reĝo Karlo la Kalva (843-877), kies vikario li iĝis. Post la morto de Karolo li verŝajne iĝis benediktana monaĥo en la monaĥejo en Tours. En 899 Radbodo elektiĝis episkopo de Utrecht kun konsento de la imperiestro, Arnulfo de Karintio. Ĉar la vikingoj detruis la urbon Utrecht, li ne loĝis tie sed en Deventer, same kiel liaj antaŭuloj Hunger kaj Adalboldo la 1-a.
Kiel episkopo Radbodo estis la plej grava reprezentanto de la Orientfranka povo en norda Nederlando. Tamen en 911 la duklando Loreno, en kies teritorio situis la episkopujo Utrecht, transiris al la Okcidentfranka regno. Radbodo mortis je la 29-a de novembro 917 en Ootmarsum. Li entombiĝis en la Lebuïnuspreĝejo de Deventer. Dum la mezepoko la adorado de Radbodo kiel sanktulo estis limigita al la episkopujo Utrecht.
En Nederlando Radbodo estas la patrono de la katolika scienco. En 1905 fondiĝis la Sankta Radbodo-Fondaĵo cele al la antaŭenigo de katolika scienca edukado en Nederlando kaj speciale la fondo de katolika universitato. En 1923 la Katolika Universitato Nijmegen fondiĝis, en 1956 la apartenanta Sankta Radbodo-malsanulejo. Je la 1-a de septembro 2004 la universitato prenis la nomon Radboud Universitato Nijmegen.
Dompierre-en-Morvan
Dompierre-en-Morvan [] estas franca komunumo situanta ĉe la departemento Côte-d'Or en la regiono Burgonjo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Dompierre kaj la vilaĝetojn Genouilly, Jadron, Courcelotte kaj Villars. Ĝi situas en la masivo Morvan.
Historio
La preĝejo Sankta Petro datiĝas el la 13-a jarcento kaj la kastelo (en la vilaĝeto Villars) datiĝas el 1767.
Finow-kanalo
La Finow-kanalo - germane Finowkanal, prononco - estas la plej malnova kanalo en Germanio, kiu ankoraŭ funkcias. La kanalo estas 32 kilometrojn longa kaj iras de Zerpenschleuse okcidente ĝis post la Schiffshebewerk Niederfinow oriente. Ĝi sekvas la valon de la rivero Finow kiu iras orienten al Odro kaj pasas la urbon Eberswalde.
Ambaŭfklanke konektiĝas la Oder-Havel-Kanal, kiu estis konstruita pli malfrue kaj vojas malmultajn kilometrojn pli norde.
La kluzoj
La kluzo Eberswalde estas la plej malnova funkcianta kluzo en la regiono kaj ekzistas ekde 1932.
Historio
La unua Finowkanal estis konstruita inter 1605 kaj 1620. Ĝi estis la unua artefarita ligo inter du germanaj riverosistemoj Havel kaj Odro. Dum la tridekjara milito la kanalo estis detruita kaj poste forgesita.
Laŭ ordono de la prusia reĝo Frederiko la 2-a la kanalo estis rekonstruita. Ĝi ebligis la funkcion de metalurgia industrio kaj oni nomis la valeton de la rivero Finow "brandenburgia Wuppertal". La dek kluzoj troviĝis proksimume en la loko de tiuj de la unua kanalo. La larĝeco estis adaptita al la larĝeco de la kutimaj ŝipoj (26,67 m longa, 3,11 m larĝa) kaj estis rondaj. La kanalo ekfunciis la post konstrutempo de tri jaroj.
De 1747 ĝis 1753 okazis etendiĝo en orientan direkton kaj oni konstruis sep pliajn retenejojn. En la 19-a jarcento la kreskanta trafiko postulis pli grandajn kluzojn. Inter 1841 kaj 1850 mezume 14.000 ŝipoj jare pasis la kanalon kaj ekde 1845 oni eĉ laboris nokte. En 1874 estis konstruitaj paralelaj duaj kluzoj ĉe ĉiu retenejo. En 1928 oni replenigis ĉiam la plej malnovajn ĉambrojn, kiu tial ne plu estas videblaj. Nur en la kluzo Eberswalde la pli malnova ĉambro estis en pli bona stato. Tial ĝi iĝis historia monumento.
La tiel nomata Finowmaß kun longeco de 40,2 m kaj larĝeco de 4,60 m kaj profundeco de 1,40 m iĝis normo por la ŝipkonstruado en Germanio, komparebla al péniche en Francio. La kluzoj estis konstruitaj tiele, ke ĉiam du ŝipoj povis uzi ilin. Tipe estas la translokitaj pordoj.
Ĝis la mezo de la 19-a jarcento la ŝipoj moviĝis per veloj aŭ estis tirataj de homoj, kaj malofte de ĉevaloj. En aprilo 1856 la unuan fojon vaporŝipo pasis la kanalon, sed regula trafiko per vaporŝipo ekestis 1863. La pinto de la trafiko estis en la jaroj 1888 ĝis 1900. Tial la prusa registaro decidis konstrui pli grandan kanalon (tiam nomata Großschifffahrtsweg Berlin - Stettin, "granda akvovojo Berlino-Stettin"), la nunan Odro-Havel-kanalon, kiu ekfunkciis en la jaro 1914. Ĝi estas de de la kluzo Lehnitz ĝis la ŝiplifto Niederfinow sen pliaj kluzoj.
Fine de la Dua Mondmilito la germana armeo mem detruis preskaŭ ĉiujn kluzojn kaj pontojn kaj tial ne estis trafiko ĝis 1952. En 1962 estis 10 000 tunoj da kargo jare, sed en 1972 la trafiko komplete ĉesis. La kialo estas la eksplodo en la urba gasofarejo de Eberswalde, kiu poste fermiĝis. La altransporto de karbo estis la lasta grava tasko de la kanalo.
Malgraŭ la fakto, ke la kluzoj Eberswalde kaj Wolfswinkel estis teknika monumento, la kanalo estas en katastrofa stato pro manko de zorgago kaj malpurigita akvo.
En 1993 oni rekonis la turisman voloron de la kanalo kaj kolektis subskribojn por la rekonstruon. La "Förderverein für den historischen Finowkanal" (fondita 1994) sukcesis, ke la registraro decidis rekonstrui la kanalon.
La eksa haŭlada vojo iĝis bicikla vojo.
NGC 5371
NGC 5371 (aliaj indikoj — NGC 5390, UGC 8846, MCG 7-29-20, ZWG 219.29, IRAS13535+4042, PGC 49514) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Segundo de Chomón
Segundo Víctor Aurelio Chomón y Ruiz (Teruel, 17-a de oktobro de 1871 - Parizo, 2-a de majo de 1929) estis hispana kinisto.
NGC 5371
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 5371, NGC 5390.
Segundo de Chomón
Li esltaris kiel pionira reĝisoro de muta kino kaj teknikisto de trukado en filmoj kiaj Cabiria (1914), de Giovanni Pastrone —konata per sia pseŭdonimo Piero Fosco —, aŭ Napoleono (1927), de Abel Gance.
NGC 5371
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mihály Fritz
Mihály Fritz [mihAj fric], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fritz Mihály estas hungara skulptisto, medalisto, instruisto. Lia edzino estas Veronika Fűz.
Segundo de Chomón
Kina pioniro (1895-1905)
Chomón ŝajne ekfaris studojn de inĝenierado, sed oni dubas ĉu li finis. El 1895 al 1897 li veturis al Parizo. Tie li malkovris la kinon de la fratoj Lumière kaj la stelulino Julienne Mathieu, kun kiu li edziĝis.
El 1897 al 1898 li militservas en Kubo kaj reveninte al Parizo fine de 1899 li interesiĝis pri la nova inventaĵo. Helpante la edzinon, kiu laboris en la kolorigaj atelieroj de la filmoj de Méliès, desegnas celuloidajn ŝablonojn kiuj faciligis tiun taskon kaj atingis plejan precizon. Tiu sistemo, pli malpli, estis poste patentata fare de la entrepreno Pathé laŭ la nomo de «Pathécolor». Ekzemplo de tiu tekniko videblas en la dokumentalo Viaje a Burgos (Burgosa veturo), filmata de la teruexla kinisto en 1911.
Mihály Fritz
Mihály Fritz naskiĝis la en Târgu Mureş (Rumanio).
Grenade-sur-l'Adour
(jen france, okcitane Granada d'Ador) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria) - kiel la komunuma nomo aludas, borde de la rivero Adour/Ador. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono . La loĝantoj de Grenade-sur-l'Adour france nomiĝas grenadois.
Mihály Fritz
Biografio
Mihály Fritz apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste la plena famulio translokiĝis al Hungario. Mihály Fritz abiturientis en Szeged en belarta mezlernejo en 1965, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1969. Lia majstro estis Pál Pátzay. Post siaj studoj li instruis ĝis la emeritiĝo en la menciita mezlernejo. Krom la skulptaĵoj li kreis pli ol 900 medalojn. Li ricevis hungarajn kaj usonan premiojn inter 1981-2010.
Larĝflugila buteo
La Larĝflugila buteo (Buteo platypterus) estas malgranda rabobirdo de la genro Buteo.
Dum somero kelkaj distribuiĝas ĉe plej parto de orienta Nordameriko, tiom for okcidenten kiom ĝis la provinco de Alberto norde kaj Teksaso sude; ili tiam migras suden por vintri en la neotropikoj el Meksiko suben al Suda Brazilo.
Kiel ĉe plej parto de rabobirdoj, la inoj estas iome pli grandaj ol maskloj. La hela morfo de tiu birdo estas plej verŝajne konfuzebla kun la Ruĝaŝultra buteo, sed ili havas pli longajn, kaj pli striecajn voston kaj flugilojn kun solida ruĝeca koloro ĉe plenkreskulo kiu estas kutime distinga. Raraj malhelaj morfoj estas pli malhelbrunaj kaj en supraj partoj kaj en subaj partoj. Malhelaj morfoj de Larĝvosta buteo estas similaj sed blankecaj subvoste kun ununura subfina bendo. La flugiloj de la Larĝflugila buteo estas relative mallongaj kaj larĝaj kun mallarĝa, iome pinteca aspekto unika en tiu specio. La larĝeco de flugiloj nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo.
Aspekto
La Larĝflugila buteo estas relative malgranda rabobirdo, kun korpogrando el 34 al 44 cm longe kun pezo de 265 al 560 g. Ili povas havi enverguron de 81 al 100 cm kaj kiel kaj la komuna nomo kaj la latina scienca nomo de la birdo implikas ili havas larĝajn flugilojn kiuj mallarĝiĝas pinte. Korpo de plenkreskulo estas malhelbruna kun blankaj ventro kaj brusto enhavanta horizontalan striecon. Dum ties vosto povas esti malhelgriza al nigreca kun blankaj linioj laŭlonge de la mezo, bazo kaj pinto. Estas du tipoj de koloraro, nome malhela morfo, kun malpli da blanko kaj pli malhela koloro, kaj hela morfo pli pala. Buteidoj havas iome diferencan koloron sed nur je la etendo havi pli da blanko kaj longitudinan striecon anstataŭ horizontalan.
Taksonomio
Tiu birdo, Buteo platypterus, estas de la ordo de Falkoformaj aŭ Akcipitroformaj depende de la fakuloj, kaj nepre familio de Akcipitredoj. Nune la specio estas disigita en ses subspecioj; ĉiuj nome laŭ la originloko, kiel listataj sube:
Habitato kaj Distribuado
Tiuj birdoj havas ampleksajn teritoriojn el Nordameriko al Sudameriko. Kutime suda Kanado al suda Brazilo. Ties reproduktaj teritorioj estas en nordaj kaj orientaj partoj de Nordameriko kaj kelkaj, ne ĉiuj, migras vintre al Florido, Suda Meksiko kaj norda Sudameriko. Estas kvin subspecioj kiuj estas endemiaj de Karibio kaj ne migras. La subspecio kiu migras flugas laŭ aroj de pli da 40 je altoj el 550 m al proksimume 1,300 m. Ili estas ŝvebaj flugantoj kiuj uzas diversajn termikojn por esti alportitaj per veturado de 3,000-6,000 km. La Larĝflugilaj buteoj loĝas en areoj alte ĉirkaŭ 2000 m kie ili vivas en deciduaj arbaroj bonaj por nestumado. Sed ili manĝas en humidejoj kaj herbejoj. Dum kelkaj birdospecioj alkutimiĝis al vivo ĉe homoj tiuj birdoj evitas homajn setlejojn kaj interagadon. Vintre la migrantaj subspecioj de tiu buteo serĉas similajn kondiĉojn en sia vintrejaj hejmoj, kaj tiele ili loĝas en deciduaj kaj miksitaj arbaroj.
Voĉo
Tiuj buteoj uzas voĉojn por komunikado kun siaj partneroj kaj idoj. Ankaŭ por teritoriaj memmontroj kontraŭ entruduloj kiaj la Jamajka buteo aŭ aliaj minacantaj animaloj. La alvoko sonas kiel tre altatona “kii-ii” preskaŭ kiel fajfo. Kontraŭ minaca Larĝflugila buteo elsendos alarmalvokon konsistan el balbutaj kaj kriaj fajfoj.
Reproduktado
Tiuj birdoj havas nur unu partneron dum la reprodukta sezono, eble ĉar la masklo helpas nur malmulte por idozorgado. Ili reproduktiĝas iam ajn inter aprilo kaj aŭgusto post kiam ili estas jam dujaraĝaj; komplete ĉe seksa matureco. Por allogi kaj ceremonie pariĝadi al ino la masklo faras memmontrajn flugojn inklude kapalterajn turniĝojn; birdoj kuniĝas en aero per tuŝado de kalkanumoj kaj spiralas suben kune, plonĝas kaj faras aliajn aerajn akrobatiojn. Ili ankaŭ konkurencas kaj luktas kontraŭ aliaj maskloj por la eblo partneriĝi al ino. Se unu el tiuj maskloj sukcese pariĝas, la paro faros nur unu ovodemetadon por sezono konsistan el 1 al 4 ovoj.
Kaj la masklo kaj la ino konstruas la neston el bastoneteroj sur decidua arbo antaŭ kiam la ovoj estas demetataj. La brunmakulecaj ovoj estas kutime 49 x 39 mm kaj pezas ĉirkaŭ 42 g. La ino tiam disvolvigas kovareon. La ino kovadas la ovojn dum 28 tagoj aŭ eĉ pli longe antaŭ eloviĝo. La idoj estas duonmalfrumaturaj: nekapablaj kunordigi, sed havas malfermajn okulojn kaj estas kovrataj per lanugo. La idoj faras rapidan korpokreskon ĝis kiam ili estas preskaŭ de grando de plenkreskulo. Tiam ili estas kapablaj piediri, flugi kaj manĝi sen patra helpo.
En nesto la ino faras plej patran zorgon, protekte kaj varti la idojn. Ne malkutimas ke la masklo havigas iome da manĝon por la ino kaj la idoj sed liaj vizitoj estas mallongaj. Post kiam la predo estis akirita al la nesto la ino disŝiras pecojn kaj manĝigas la idojn ĝis kiam ili kapablas akiri viandon per si mem. Ofte la idoj luktos por posedo de la proponita manĝero, kaj la plej junaj kutime malvenkas kaj ne akiras sufiĉe.
La Larĝflugila buteo protektas sian neston per montro de agreso (tio estas plonĝo kaj forpelo) kontraŭ iu ajn supozata minaco sed ili ĝenerale ne faras fizikajn kontaktojn. Predantoj de ovoj kaj idoj estas lavursoj, korvoj, histrikoj kaj la Amerika nigra urso kaj eĉ plenkreskulojn predis la Granda kornostrigo kaj la Blankkapa maraglo. Ili povas predi idojn 5 al 6 semajnojn antaŭ elnestiĝo. Kelkaj junuloj eĉ post tio restos en la nestareo dum kelkaj pluaj semajnoj.
Valéria Gróh
GRÓH Júlia [pr. gro:] estis hungara aktorino naskiĝinta en Satmaro la 28-an de oktobro 1878 kaj mortinta en Budapeŝto la 8-an de oktobro 1922.
Carlos Gagini
Carlos GAGINI (15-a de marto 1865 – 31-a de marto, 1925) estis kostarika esperantisto kaj eminenta intelektulo, filologo, verkisto kaj lingvisto. Li naskiĝis en Kostariko, sine de svisdevena familio, en 1865. Lia graveco en la kostarikaj lingvoscienco kaj literaturo estas netrotakseblaj. Li estas la fondinto de kostarikaj lingvaj studoj per mulfaca verko, kies amplekso profilas grandan parton de la kostarika akademia esplorado dum la 20-a jarcento. Gravaj prilingvaj verkoj estas Vortaro de Barbarismoj kaj Provincismoj de Kostariko (hispane, Diccionario de Barbarimos y Provincialismos de Costa Rica), en 1892, bazo de la Vortaro de Kostarikismoj (hispane, Diccionario de Costarriqueñismos ), en 1919, kaj, kunaŭtorece kun Henri Pittier, Leksikografia Eseo pri la Teraba Lingvo (hispane, Ensayo Lexicográfico sobre la Lengua Térraba, 1892), unua scienca verko publigikita en Kostariko pri indiĝena lingvo. Lia lingva filozofio evoluis el koncepto laŭ kiu geografiaj apartaĵoj de la hispana estis devojiĝoj (nome, barbarismoj kaj provincismoj) el iu pura lingvo al pli moderna scienca koncepto, laŭ kiu tiaj karakterizaĵoj (kostarikismoj) apartenis al fenomenaro de la lingvo; sekve, ili estas esplorindaj. Li ankaŭ publikigis abunde pri edukado, gramatiko kaj antropologio.
En literaturo, li defendis la nacian karakteron de la kostarika beletro, kontraste kun aliaj aŭtoroj, kiuj serĉis inspiron en eŭropaj temoj. Kunsekvence, liaj temoj estis kostarikaj. Firma defendanto de naciaj identecoj kaj sendependenco, li ankaŭ verkis romanojn en kiuj li kontraŭas imperiismon.
Verŝajne lia sopiro al egaleco kaj sendependeco de la nacioj allogis lin al kultivado de la Internacia Lingvo Esperanto, kiun li instruis de 1910 ĝis 1920 en grava mezlernejo de la ĉefurbo San-Joseo kaj pri kiu li verkis lernolibron titolitan Cartilla Esperantista, publigita de la Universitato de Kostariko en 1993. Ankaŭ en lia literatura verko Esperanto ludis rolon: en la kontraŭimperiisma sciencfikcia romano, La falo de l'Aglo (1920), plurnaciaj armeoj batalas kune por liberiĝi de imperiismo, ĉar, kompreneble, komunikado estas problemo inter diverslingvaj homoj, en ĝi estas indikite ke la batalantoj uzis Esperanton por transsalti la lingvan baron. Li mortis en 1925.
En la jaro 2001, okaze de la 75-a datreveno de la forpaso de Carlos GAGINI, en la ĉefhalo de la Fakultato pri Beletroj de la Universitato de Kostariko, estis inaŭgurita Esperantlingva memortabulo, sur kies surfaco legiĝas: ''Carlos Gagini (1865-1925), Eminenta kostarika pioniro kiel filologo kaj kulturisto de Lingvo Internacia Esperanto. Memorigante la 75-an datrevenon de lia forpaso: la 31-an de marto 2000. Kostarika Esperanto-Asocio''.
Flago de Groningo (provinco)
La flago de Groningo (vlag van Groningen) estas la oficiala flago de la nederlanda provinco Groningo.
Verrebroek
Verrebroek (nederlande: [verreBRUK]) estas belga vilaĝo aliĝinta al la ĉefa municipo Beveren. Ĝi situas en la nordorienta parto de la provinco Orienta Flandrio de Belgio.
Jörg Rüpke
Jörg RÜPKE (naskiĝinta la 27-an de decembro 1962 en Herford) estas germana klasika filologo kaj fakulo pri religioj. Kun John Scheid kaj Mary Beard li konsideratas unu el la plej grandaj nunaj ekspertoj pri la historio de romia religio.
Kreiva agado
Li studis ĉe la universitatoj de Bonn, Lancaster kaj Tübingen, kie li doktoriĝis en 1989 ĉe Burkhard Gladigow. Lia habilitiĝo estis en 1994. Inter 1995 kaj 1999 li estis profesoro de klasika filologio en Potsdam, ekde aprilo 1999 li deĵoras kiel profesoro por kompara religiscienco ĉe la Universitato de Erfurto.
De 2000-2008 li estis kunordiganto de programo de Germana Esplorada Asocio (Deutsche Forschungsgemeinschaft – DFG) pri romiaj imperia kaj provinca religio. Ekde 2008 li estas kundirektoro de la esplorista grupo Religia individuigo en perspektivo historio kaj daŭra membro ĉe la erfurta Centro “Max Weber” kiel ankaŭ porparolanto de la erfurta porstudinta seminario Religio en modernigaj procesoj.
De la 14-a de januaro 2008 ĝis la 1-a de julio (antaŭ la enoficigo de Kai Brodersen li provizore estis la rektoro de la Universitato de Erfurto.
Kantono Middlesex (Nov-Ĵerzejo)
La kantono Middlesex - angle  Middlesex County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Ĵerzejo. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Flago de Groningen
Flago de Groningen havas diversajn signifojn:
Andrea Drahota
Andrea Drahota, laŭ hungarlingve kutima nomordo Drahota Andrea estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia edzo estis András Kozák.
Andrea Drahota naskiĝis la  en Veszprém (urbo).
Biografio
Andrea Drahota studis unue en Ekonomia Universitato Marx Károly inter 1959–1961, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1965. Ŝi debutis en filmo jam en 1963. Ŝiaj pli gravaj teatraj stacioj estis: Ŝi edziniĝis en 1964, ŝi naskis 2 gefilojn, ŝi vidviniĝis en 2005. Ŝi ricevis 4 premiojn inter 1972-1986).
Gyula Gari
GARI Gyula Giulio Gari estis hungara kantisto (tenoro) naskiĝinta en Medgyes la 9-an de septembro 1909 kaj mortinta en Novjorko la 15-an de aprilo 1994.
Florenca piedpilkado
Sporto > Piedpilkado > Calcio fiorentino < Florenco < Italio - La Florenca piedpilkado (Calcio fiorentino [kalĉo fjorentino] en la itala) estas praa formo de piedpilkado, kiu aspektas kiel miksaĵo de futbalo, rugbeo kaj Greko-Romia lukto.
Gyula Gari
Kariero
Gari studis kanton en la konservatorio de Milano kaj poste li revenis en Transsilvanujon kaj li kantis en la teatro hungara de Kluĵo. En 1937 lin dungis la Opera Reale de Romo. En novembro de 1939 li elmigris en Usonon kaj kantis en la operejo de Saint Louis. Ekde 1945 ĝis 1955, kun interrompoj, li estis ano de la Operejo de New York City Center. Ekde 1966 li aperis nur kiel gasto en ĉefe en San Francisko, Pittsburgh, Cincinnati. Li instruis en la muzikinstituto de New York Flushing. Al lia memoro oni fondis la fondaĵon The Giulio Gari Foundation.
Florenca piedpilkado
La ludo bataligas du teamojn konsistantajn el po dudek sep ludantoj, (kvar goluloj, tri arieroj, kvin halfoj kaj dek kvin avanuloj) kiuj matĉas dum 50 minutoj, laŭ la jenaj reguloj:
la pilko, ronda, povas esti ludata piede aŭ mane. Ĉiu teamo penas ĵeti la pilkon en la kontraŭan golejon, kio gajnigas duon-poenton, sed se la provo fiaskas, la duon-poenton ricevas la defendanta teamo.
Preskaŭ ĉio estas permesata, gravas forto, do rapide la ludo iĝas "muskoleca" kaj varmas la etoso en la publiko.
Historio
Tiu ludo, kiun kelkaj rigardas kiel praulon de la futbalo, naskiĝis antaŭ tre longa tempo. La romiaj legianoj de la antikva Florenco jam praktikis samspecan ludon nomatan "arpasto", kiu mem fontis el pli praa greka ludo.
Dum jarcentoj, la Florencanoj regule ludis tiun piedpilkon, ĉu amuzcele, ĉu pli oficiale, okaze de festoj aŭ de gravaj eventoj.
La 17-a de februaro 1530 lasis neforviŝeblan spuron en la historio de la ludo kaj de la urbo: kvankam elĉerpitaj pro longtempa sieĝo far la imperia armeo de Karolo la 5-a, la Florencanoj por spiti la malamikojn, organizis kaj ludis sub iliaj okuloj, frenezan matĉon sur la Piazza Santa Croce, ŝanigante fajfi pri la sieĝo!
Regule ludataj ĝis la fino de la 18-a jarcento, Florenca piedpilko kadukiĝis. En 1930, okaze de la 400-a datreveno de la fama matĉo, oni revigligis la tradicion, kadre de la aprezo de faŝismo pri praaj tradicioj.
Temas pri turniro inter la kvar kvartaloj de la urbo. La ludantoj ludas kostumitaj laŭ la modo de la 16-a jarcento akompanata de bunta samekostumita subtenantaro, en junio okaze de la festo de Sankta Johano Baptisto. (Oni nomas tion calcio storico = "piedbato en kostumo" en la itala.)
Vidu ankaŭ
Palio (mezepokstila ĉevalkurado en proksima urbo Sieno)
Burbank
Burbank estas grandurbo en Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio kaj en la kantono Los-Anĝeleso. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbego estis nomita laŭ David Burbank, dentisto kaj entreprenisto.
Geografio
Burbank situas en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato. Glendale (Kalifornio) troviĝas 7, Los-Anĝeleso 19 km.
Historio
La nuna Burbank apartenis al hispanoj-meksikanoj en la 18-a jarcento. Ili bredadis ŝafojn kaj ili kulturis tritikojn. En 1867 la supre menciita David Burbank aĉetis bienon tie ĉi kaj li komencis okupiĝi pri ŝafoj, sed li fondis ankaŭ teatron en 1893. Pli frue en 1874 alvenis la unua trajno tra Burbank. En 1887 oni solvis la akvoprovizon, iĝis ebleco irigacii. Tiu dato estas praktika fondo de la setlejo, kie banko malfermis en 1908. La setlejo iĝis urbeto en 1911. La filmoindustrio alvenis en la 1920-aj jaroj, ja Holivudo estas proksime.
Trafiko
Burbank havas flughavenon "Bob Hope Airport". La urbego havas vojajn ligojn al la proksimaj urboj.
Ekonomio
La entrepreno Lockheed aŭ pli oficiale Lockheed Corporation (origine Loughead Aircraft Manufacturing Company), nome kompanio por aerospaca industrio, havas sidejon en Burbank, proksime de Holivudo. Foje estis rilatoj inter industrioj de kino kaj aviadiloj.
Famuloj
En Burbank mortis Endre Tóth (reĝisoro).
Metalofito
Metalofito estas planto, kiu kapablas ensorbi grandan kvanton da certaj pezmetaloj. Kiel markiloj por pezaj metaloj ili havas ian signifon, ĉar ili markas ŝarĝon de pezaj metaloj en grundo (ekzemple sur minejaj montetoj). Metalofitoj ofte toleras pezmetalojn kiel plumbo, zinko aŭ kadmio, kiuj estas venenaj ankaŭ ĉe aliaj plantoj.
Metalofitoj ekzemple estas Thlaspi goesingense ( plumbo, zinko, kadmio]); Arabidopsis halleri (kadmio, zinko); Viola calaminaria; Viola guestphalica kaj Silene- specioj.
Arondismento Laval
Kantonoj
La arondismento de Laval konsistas el la jenaj 13 kantonoj :
Avenue de France (Tramtransporto en Parizo)
Avenue de France estas haltejo de Tramvojo T3a situanta en la 13-a arondismento de Parizo.
La nomo Avenue de France (Avenuo de Francio) devenas de apuda samnoma avenuo.
Šarovy
Šarovy estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.
Alagoana do Sertão do São Francisco
La mikroregiono de Alagoana do Sertão do São Francisco estas unu de la 13 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Alagoaso. Ĝi enhavas tri municipojn.
Flago de Utreĥto
Flago de Utreĥto havas diversajn signifojn:
Altdorf (Urio)
Altdorf estas la ĉefkomunumo de la svisa Kantono Urio. Ĝi hivas 8577 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
La komunumo situas en la Reussebenaĵo, kelkajn kilometrojn supre de la enfluo de la rivero Reuss al la Lago de Urio, la suda parto de la Kvarkantona Lago.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Altdorf limas en nordo al Flüelen, en oriento kaj sudo al Bürglen, en sudokcidento al Attinghausen, kaj en sud okcidento al Seedorf.
Listo de francaj ministroj pri urbo
La sekvanta tabelo listigas la ministrojn kaj subministrojn de francaj registaroj respondecaj pri urbo.
Yusuke Murakami
Yusuke Murakami (村上 佑介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Albirex Niigata, Ehime FC kaj V-Varen Nagasaki.
Kosino-Uĥtomskij (distrikto de Moskvo)
Kosino-Uĥtomskij (en rusa: Косино-Ухтомский райо́н) estas teritoria dividaĵo (distrikto, aŭ rajono) en Orienta administra arondismento, unu el la 125 en la federacia urbo Moskvo, Rusio.
Ĝi limas kun Veŝnjaki, Viĥino-Ĵulebino, Novokosino kaj Nekrasovka, same kiel kun la urbo Luberci. La areo de la distrikto estas 1506 hektaroj.
La distrikto Kosino Uĥtomskij konsistas el tri distriktoj—Koĵuĥovo, Kosino Kosino kaj Uĥtomskoj. Estis 81 588 loĝantoj laŭ la popolnombrado de 2018.
Altdorf (Urio)
Popolstruksturo, lingvoj kaj religioj
86% de la loĝantaro estas Svisaj civitanoj, tio signifas ke la proporcio de eksterlandanoj en Altdorf estas konsiderinde sub la svisa mezo de 29%. Okaze de la lasta popolnombrado 88,2% de la loĝantaro parolis la alemanan, 4.2% la serbokratan kaj 2,5% la italan. 78,5% de la loĝantaro en la jaro 2000 estis katolikoj, 7,2% protestantoj, 4,5% islamanoj, 3,6% ortodoksaj kristanoj, la resto apartenis al aliaj religioj aŭ ne faris indikon.
Historio
Laŭ la dramo de Friedrich Schiller en Altdorf okazis la fama pompafo de Wilhelm Tell, la mita nacia heroo de Svislando. La komunumo Altdorf havis en mezepoko gravan strategian signifon, ĉar kontrolante Altdorfon oni kontrolis la pasejon super Gotardo. La dramo de Schiller kvankam fantazia historio almenaŭ parte baziĝas sur historiaj faktoj. Ĉu Wilhelm Tell vere vivis aŭ ne, ne tiom gravas, en la konscio de la sviso la dramo de Schiller estas ilia reala historio. - La sorto de Altdorf estas firme ligita kun la trafikvojoj tra la Gotardo. Per la konstruado de la Gotarda fervojtunelo, kiu estis malfermita en 1882, komencis granda evoluo de la komunumo kaj tragike la baldaŭ malfermo de la Gotarda baztunelo nun minacas endanĝerigi la ekonomian bazon de la Altdorf.
Ekonomio
Altdorf vivas unuflanke de agrikulturo, kies signifon tamen kiel ĉie en Svislando konstante malkreskas. En la komunumo troviĝas multaj malgrandaj industrientreprenoj, de kiuj ne malmultaj dependas de la gotarda fervojo, sed ankaŭ la servoperado gajnas konstante signifon.
Trafiko
Altdorf situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj tra la Gotardo-tunelo al Tiĉino. Ankaŭ la Gotardo-autoŝoseo preterpasas apud Altdorf. La regiono suferas multe pro la emisioj de la internacia transirtrafiko, aliflanke tiu trafikvojo tra Sankta Gotardo ankaŭ estas la fonto de la ekonomia prospero. Altdorf estas ankaŭ la norda elirpunkto al la Gotardpasejo.
Longvic
Longvic estas komunumo situanta en departemento Kostodorio kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en Francio.
Geografio
La urbon trafluas la rivero Ouche kaj la paralele fluanta Kanalo de Burgonjo.
Villasimius
Villasimius estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sardio kaj al la provinco Sud-Sardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castiadas, Maracalagonis kaj Sinnai.
Longvic
Historio
La nomo devenas de Longus Vicus laŭ la Romia vojo (via Agrippa) estis longa vilaĝo.
Ekde 1877 oni konstruis tie fortikaĵojn por defendi la francan limon (vidu ankaŭ Fénay).
De 1914 ĝis 2014 estis tie armea aerbazo.
Alba Madono
La Alba Madono estas pentraĵo de la itala renesanca artisto Rafaelo, kun priskribo de Maria, Jesuo kaj Johano la Baptisto, en tipa italia kamparo. Johano la Baptisto tenas krucon por Jesuo, kiun ankaŭ la infano prenas. Ĉiuj tri figuroj rigardas al la kruco. La tri figuroj estas grupigitaj maldekstre de la rondoforma kadro, sed la etenda brako de la Madono kaj la disa materialo de ŝia robo ekvilibras la bildon.
Sint-Denijs-Westrem
Sint-Denijs-Westrem estas distrikto de la urbo Gento en Flandrio. Ĝi estas precipe konata pro Flanders Expo, ejo kie okazas eventoj, kiel la mondfamaj gentaj Floralioj. La loĝloko fariĝis urbodistrikto en 1977 - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ekde 1969 Sint-Denijs-Westrem havas partnerecon kun la komunumo Melle en Germanio, kiu en 1977 fariĝis partnereco kun la urbo Gento.
NGC 5372
NGC 5372 (aliaj indikoj — UGC 8843, MCG 10-20-46, ZWG 295.24, IRAS13530+5854, PGC 49451) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Turkiskolombo
La Turkiskolombo (Columba bollii) estas membro de la familio de birdoj kolomboj nome Kolombedoj, kiu estas endemia en la insularo Kanarioj kaj nome en la insuloj Tenerife, La Palma, El Hierro kaj La Gomera. Oni observis disajn ekzemplerojn en la insulo Gran Canaria en 2016, kie oni observis ilin antaŭe nur fine de la 19a jarcento.
Ĝi estas rara loĝanto kaj reproduktanto en la montaro de laŭroj. La Turkiskolombo konstruas neston el bastonetoj en arbo, kie la ino demetas unu blankan ovon.
Ĝi estas 37-40 cm longa kaj aspektas tre malhela palumbo, kio nomigas la specion kiel Turkiskolombo, tio estas malhelblugriza. Ĝi estas vere ĝenerale malhelgriza krom la rozkoloreca brusto. Ĝi malhavas blankajn markojn, malkiel proksima parenco Palumbo, kio kune kun la pli malhela plumaro diferencigas ĝin el aliaj specioj. Ĝi malhavas ankaŭ brunan plumareron kaj la malhelaj strioj de la griza vosto diferencigas ĝin el la alia endemisma kolombo de la insularo Kanarioj, nome la Laŭrkolombo.
La flugo estas rapida, per regulaj frapadoj, kun eventuala subita flugilvipo, karaktera de ĉiu kolombo. Ĝi ekflugas per laŭta flugilfrapado.
La voĉo estas akra kverado.
Tiu birdospecio ricevas la sciencan nomon laŭ la germana naturalisto Carl Bolle, kiu unue diferencigis ĝin disde la Laŭrkolombo.
Distrikto Neamț
Neamț [njamc] estas distrikto (rumane județ) en la orienta Rumanio, en la provinco Moldavio. Ĝia ĉefurbo estas Piatra Neamț.
Najbaroj: oriente: distrikto Iași; sude: distrikto Bacău; okcidente: distrikto Harghita; norde: distrikto Suceava.
Coscomatepec
Coscomatepec estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Coscomatepec de Bravo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 047.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 47013 loĝantojn. El tiuj estis 22890 viroj kaj 24123 virinoj. La komunumo havas surfacon de 130.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 4 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 3 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30047a.htm
Sabrosegilo
La sabrosegilo (aŭ sabra segilo) estas uzata por segi ion. Ĝi havas saman movan tipon kiel saltsegilo, sed ĝi ne bezonas esti apogata al segata peco.
Ekzemple oni povas segi gipsan panelon, meze sen fari antaŭtruon, dank'al kliniĝo de la klingo. Oni povas segi ankaŭ lignon, ŝtalon, plaston, tubojn, ktp.
Oni uzas la klingon laŭ la segata materialo.
Jakob Balde
Jakob BALDE [jakop balde] (naskiĝis la 4-an de januaro, 1604, mortis la 9-an de aŭgusto, 1668) estis germana poeto.
Balde naskiĝis en Enisheim, Alzaco. En la jaro 1624 li fariĝis jezuito. Li agadis kiel profesoro pri retoriko, kortega predikisto kaj historiografo.