cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Phineas Newborn
Lia muziko
La stilo de Newborn estas tiu de moderna svingopianisto de ĵazo post la bibopo. Je tio li plilarĝigas la svingo per la eblecoj atingitaj per la bibopo. Same kiel ĝuste la sono de Newborn memoras pri la frua Oscar Peterson, tiel ankaŭ li ludas kun ties basisto Ray Brown kaj la frapinstrumentisto de John Coltrane, Elvin Jones. Kiel infludoninton li nomis Art Tatum. Karakteriza por Newborn estas la uzo de oktoparaleloj je rapidegaj pasaĵoj, pokaze disdonitaj sur maldekstra kaj dektsra mano. Krome li luzis virtuoze, simile al George Shearing, perfektigitan blokakordan ludmanieron, imito de 5-voĉa saksofona tonmetaĵo de la svingo-bandego, en kiu la maldekstra mano duobligas la meloditonon de kvarvoĉa akordmetado de la dekstra mano okton pli malalta.
Newborn havis fortikan sekuran akompanon per la maldekstra mano, konsideritajn mezvoĉojn, malpezajn melodiojn kaj liberajn ludfigurojn, pezajn basfigurojn, rapsodiajn enigaĵojn kaj transversajn esprimemajn pasaĵojn. Lia stilo sonas unuflanke antikva, aliaflanke li faras el tio avantaĝon, konstruante sur tio melodi- kaj temimprovizaĵon, kiu riskas antaŭeniĝi en regionojn, kiujn aliaj pianistoj ne konas.
Lia stilo staras je la komenco de evoluo de ĵazpiano, kiu kunigas komponadon kun nigrula esprimpovo, pregita de gospelo, bluso, soŭlo kaj ritmenbluso. Troviĝas bugio, pasan pianludadon, rapsodian, ludeman, malpezeco de gospelo, tereco de bluso ligita kun eŭropa kompozicia precizeco.
La pianomuziko de Newborn estas relative nekonata, sed multaj nun konataj muzikistoj havas ligan kontakton al lia ludo, inter ili familio Marsalis, trumpetisto kaj komponisto Terence Blanchard. En artistaj rondoj li estas ege ŝatata. La ĵazpianistoj James Williams, Donald Brown, Harold Mabern, Mulgrew Miller, Geoff Keezer klare baziĝas je li. Lia stilo estas la sendependa ideo enigi en la muzikon egalrajte nigrulan kreemon kaj blankulan kulturon. Pro tio ekzemple George Shearing komponis la pecon She (She Means Everything To Me) for Newborn. Kion li ekis, estas konfidinda, treege ŝarĝebla fundamento, kiu nun denove pli kaj pli ofte estas pluevoluigata.
Handerovicja
Handerovicja, ukraine kaj rutene Гандеровиця, ruse Гандеровица [ganderovica], slovake Handerovice, hungare Klastromfalva [klastromfalva] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en distrikto de Stanovo.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Klastromfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Handerovicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Richard Geoghegan
Richard Henry GEOGHEGAN (naskiĝis la 8-an de januaro 1866 en Birkenhead, Cheshire, Anglio, mortis la 27-an de oktobro 1943 en Alasko) estis irlanddevena anglo, poste usonano, rimarkinda filologo kaj ŝajne la unua angle parolanta esperantisto.
Vivo en Anglio
En sia tria vivojaro li suferis ŝtuparan akcidenton en la hejmo, rezulte de kio li restis kripla la tutan vivon, marŝante pene, ofte kun helpo de lambastonoj. Kvazaŭ kompense por sia fizika lameco, li de sia junaĝo montris eksterordinarajn intelektajn povojn, precipe en la lernado de lingvoj. Estante ĉ. 17-jara, li interesiĝis pri orientaj skribsistemoj kaj eniris la Universitaton de Oksfordo, en januaro 1884, por studi la ĉinan lingvon. Li tie montriĝis elstara lernanto, ricevante dufoje premiajn stipendiojn, sed ne diplomiĝis. En Oksfordo la ĉina lingvo restis ĝis 1936 nediplomiga studobjekto.
Esperanta agado
Jam en la aŭtuno de 1887, Geoghegan legis artikolon pri la ĵus aperinta lingvo Esperanto, kaj tuj kontaktis letere (en latina lingvo) kun L.L. Zamenhof, kiu sendis al li germanan eldonon de sia t.n. Unua Libro. Ellerninte la lingvon el ĝi, tuj, Geoghegan iom poste ricevis de Zamenhof la unuajn ekzemplerojn de la sama libro en anglalingva traduko de varsovia hebreo J. St. (pseŭdonimo de Julian Steinhaus). Geoghegan devis atentigi Zamenhof, ke tiu traduko estas en tre malbona angla, do fuŝaĵo, kiu nur ridindigus la aferon inter parolantoj de la angla. Sekve de tio, Zamenhof petis al Geoghegan mem fari pli taŭgan tradukon, kion li fakte faris. La traduko de Steinhaus estis retirita, kaj en 1889 publikigita tiu de Geoghegan. En la unua adresaro Geoghegan havis la numeron 264.
Elmigro al Vaŝingtonio (Usono)
Richard Geoghegan forlasis Oksfordon fine de 1887 kaj estis instruisto de klasikaj lingvoj en Londono ĝis 1891, kiam li kun siaj vidva patrino kaj gefratoj migris al la vilaĝo Eastsound en la nordokcidenta angulo de Usono. Ne trovante en tiea fiŝista-farmista medio oportunon por vivteni sin, li en 1893 iris al Tacoma, en la ŝtato Vaŝingtonio (Washington), kie li laboris kiel stenografiisto por anglikana episkopo, poste ankaŭ por la angla kaj japana konsuloj. Li fondis, kune kun du-tri aliaj lingvistoj, la Filologian Societon de la Ŝtato Washington, kaj mem kontribuis al ĝi plurajn valorajn disertaciojn pri la interrilatoj de antikvaj orientaj kaj amerikaj skribsistemoj kaj pri kalendaraj sistemoj. Dume li sensukcese klopodadis ricevi postenon kiel profesoro pri ĉina lingvo en la Universitato de Washington en Seattle, kaj en la unuaj tagoj de 1903 akceptis inviton de la fama juĝisto James Wickersham veni al Alasko kiel tribunala stenografiisto. En 1905 li elektiĝis kiel la unua prezidanto de la nove fondita Amerika Esperanto-Asocio, sed fakte ne povis prezidi pro sia foresto.
Translokiĝo al Alasko
Spite la rigoran klimaton kaj krudan orminejan medion, plaĉis al Geoghegan la neformala alaska vivmaniero kaj la oportuno de proksime studi la aleutan kaj aliajn indiĝenajn lingvojn de la regiono. Krom la jaroj 1905, kiun li pasigis en Seattle (kie fondiĝis la Societo Esperantista de Seattle precipe pro lia influo kaj tiu de lia amiko, William G. Adams) kaj 1914, kiam li vojaĝis tra okcidenta Usono kaj Japanio, Geoghegan restis loĝanto de Alasko gis sia morto la 27-an de oktobro 1943. Pro siaj lameco kaj fizikaj malfortoj, Geoghegan havis retireman naturon kaj ĝis 1916 li ne edziĝis. En tiu jaro, enamiĝinte al Ella Joseph-de-Saccrist, li edziĝis al ŝi nur sekrete, laŭ la konsilo de amikoj, pro la ekzistantaj rasaj antaŭjuĝoj: Ella, kiu venis el Martiniko, estis duone negra. Ŝi mortis en 1936. (Tio klarigas, ke en iuj biografioj oni legas, ke li neniam edziĝis). Geoghegan vivis simple, plej ofte en krudaj trunkaj kabanoj, ĉe diversaj adresoj en la urbo Fairbanks. Multaj loĝantoj eĉ ne sciis, ke la modesta najbaro fakte estas renoma filologo, kiu scipovas dekon da lingvoj, konsultiĝas koresponde kun la plej famaj lingvistoj de la mondo, kaj kontribuadas al fakgazetoj pri lingvaj temoj. Li ĉiam restis fidela al Esperanto, al kies Lingva Komitato li elektiĝis tuj post ĝia fondiĝo en 1905. Esperanto tamen estis por li ĉefe skriba lingvo. La unua, kun kiu li parolis ĝin, estis Wilhelm Heinrich Trompeter, kiu vizitis lin en Eastsound en la 1890-aj jaroj. Lia valora libro-kolekto, inkluzive de multaj originalaj leteroj de Zamenhof kaj aliaj pioniroj, kiel ankaŭ de raraĵoj pri nekonataj - ĉefe orientaj - lingvoj, pereis kiam la familia hejmo en Eastsound forbrulis en 1906. Probable, la plej elstara lingvistika kontribuo de Geoghegan estis la kompilo de vortaro kaj gramatiko pri la aleuta lingvo de la alaskaj insuloj, pri kiu li laboradis ekde sia alveno en Valdez, Alasko, en 1903. Ĝi fine aperis presita nur post lia morto, en 1944, kaj restas ankaŭ hodiaŭ la ĉefa anglalingva verko pri la temo.
Pri la aleuta kaj aliaj temoj
Geoghegan ankaŭ kompilis la fremdlingvajn sekciojn (ĉefe rusan) de: Wickersham, James, A Bibliography of Alaskan Literature,1724-1927. (Fairbanks, Alaska, 1927). La leteroj, taglibroj, kaj aliaj paperoj de Richard Geoghegan troviĝas en Richard Geoghegan Collection, Rasmuson Library, University of Alaska, Fairbanks.
18117 Jonhodge
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jonathon Hodge, kiu instruis ĉe la Santa Monica College (Kalifornio) dum pli ol 30 jaroj kaj faris grandegan kontribuon al la disvastigo de la astronomio kaj la scienco por la studentoj de la kolegio, infanoj de la lernejoj kaj la ĝenerala publiko.
Kastelo de Halton
Kastelo de Halton estas la nomo de iama vilaĝo ĉe Halton (Cheshire, Britujo), kiu estas nun parto de la urbo Runcorn. La kastelo situas sur la pinto de la monteto Halton (Halton Hill), sabloŝtona monteto, kiu superrigardas la vilaĝon. Ĝi estis listita de English Heritage kiel unuagrada konstruaĵo, kaj nacie grava monumento.
Kastelo Halton estis la sidejo de la baronoj de Halton de la 11-a ĝis la 14-a jarcento, kiam ĝi transiris al la dukejo de Lancaster. Ĝi estis sieĝita dufoje dum la angla enlanda milito, post kiam ĝia strukturo damaĝis. En la 18-a jarcento nova kortodomo estis konstruita sur la loko de la antaŭa pordegejo. La kastelaj ruinoj troviĝas aparte de la kortodomo, kiu estis konvertita al drinkejo (pub).
Ian Tarrant
Ian TARRANT estas brita esperantisto naskita in 1957. Li en la 1970-aj jaroj studis fizikon en Kembriĝo (Britio) kaj tiam kun aliaj esperantistaj studentoj revivigis studentan Esperanto-grupon en la universitato de Kembriĝo, kiu havis tradiciojn jam ekde la preparo de la 3-a Universala Kongreso de Esperanto de 1907 en la urbo.
En 1978/1979 li estis volontulo de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO) en la Centra Oficejo de UEA, kaj sekve de 1980 ĝis 1983 estis estrarano de TEJO, unue kiel respondeculo pri Eksteraj Rilatoj, poste kiel Ĝenerala Sekretario.
De 1979 ĝis 1981, li laboris kiel mezlerneja instruisto pri matematiko kaj fiziko en Kenjo, kaj helpetis starigi Esperanto-movadon en la najbara ŝtato Tanzanio. Poste, li elektiĝis unu el laŭ la stato de 2015 kvar honoraj membroj de TEJO.
Post sia tempo in Kenjo, li studis teologion en Nottingham, kaj fariĝis anglikana pastro. Por pliaj informoj vidu la anglalingvan vikipedion.
Spectre of the Gun
Spectre of the Gun [Spektro de pafilo] estas la sesa epizodo de la tria sezono de Star Trek, unue elsendita la 25-an de oktobro 1968, kaj ripetita la 4-an de aprilo 1969. La spektaklo estis la lasta epizodo elsendita de NBC vendredo je 22:00 h. Ĝi estis verkita fare de iama produktoro Gene L. Coon sub la pseŭdonimo de Lee Cronin kaj reĝisorita de Vincent McEveety.
En la filmado aperas de novaj kostumoj el poliestero por la ŝipanaro de la Enterprise.
Kiel mono ne estis sufiĉa por scenejo, la reĝisoro McEveety devis uzi stilitan straton de falsaj konstruaĵoj kun neniuj flankoj. Por pravigi tion oni metas en la rakonton la ideon, ke ĉi tiuj estas parte neekzistantaj ĉar bazigas sur "balbutanta" memoro de Kirk.
Intrigo
La Unuiĝinta Federacio de Planedoj sendis stelŝipon USS Enterprise (NCC-1701) por kontakti kun civilizatan specon konata kiel "Melkotianoj".
Dum ili alproksimiĝas de Theta Kiokis II, planedo Melkotianoj, kosmonaŭtoj renkontas liman buon, kiu sendas aŭtomatan averton por ke fremduloj restu fore, sed Kapitano James T. Kirk ordigas ke la kosmoŝipon restu sur kurso.
Esplorante la vilaĝon, ili trovas ĵurnalon datita la 26-an de oktobro 1881, la dato de la fifama pafado ĉe la O.K. bovkorto. La vilaĝanoj kredas, ke la kosmonaŭtoj estas membroj de la bando The Cowboys: Kirk kiel Ike Clanton, Scotty kiel Billy Clanton, McCoy kiel Tom McLaury, Spock kiel Frank McLaury, kaj Chekov kiel Billy Claiborne. Plue, la policistoj Earp-fratoj (Virgil, Wyatt kaj Morgan Earp) kaj Doc Holliday preparas batali ilin ĉe la antaŭdirita tempo.
Sciante, ke en la reala historio, la pafado estis fatala al la plej multaj el la The Cowboys, la teamo faras plurajn provojn ŝanĝi siajn sortojn, sed iliaj klopodoj malsukcesas. Plie, kiam unu el la homamasoj, Sylvia (Bonnie Beecher), proksimiĝas por kisi Chekov'on, Morgan Earp (Rex Holman) interrompas kaj mortigas Chekov'on.
Kirk maltrankviliĝas pro la perdo, sed Spock rememorigas lin ke la vera Billy Claiborne postvivis, sugestante ke la eventoj de la tago povus esti ŝanĝitaj de aliaj manieroj. Por meti ĉi tiun ideon al la provo, Spock kreas improvizitan tranquilizilon por submeti la fratojn Earps antaŭ la pafado, sed la gaso ne funkcias. La tempo de la pafado alvenas kaj la teamo subite troviĝas ĉe la O.K. Bovkorto, kun la Earp-fratoj alproksimiĝanta. Spock rimarkas per la fiasko de la gasa aparato, ke ĉi tiuj eventoj ne estas realaj. Kirk petas al Spock fari konscian kunfandiĝon kun la resto de la teamo por imbui ilin kun la konvinko de Spock, permesante ilin postvivi la pafilojn de Earp-fratoj.
Kirk elektas ne pafi Morgan'on en venĝo por la ŝajna morto de Chekov, kaj forĵetas sian armilon. Ili tiam troviĝas, kune kun ankoraŭ vivanta Chekov, sur la kontrolejo de Enterprise, ŝajne en tempo antaŭ la apero de la Melkotiana buo. La Melkotanoj kontaktas, demandu pri la rifuzo de Kirk por mortigi, kaj fine bonvenigas ilin alproksimigi sian planedon.
Kulturaj notoj
La epizodo estas historie neekzata, precipe pri Wyatt Earp kiu ne estis marshall (policestro) de la urbo Tombstone, sed lia frato Virgil. Krome Billy Claiborne ne estis la sola postvivanto de la pafado, sed Ike Clanton ankaŭ eskapis. Ĉi tio okazis inter la 15:00 kaj 17:00 horo kaj la karaktero de la fratoj Earp estas tre malsama al tio, kion ili estis historie. Tamen, ĉi tiuj eraroj povas esti pravigitaj per la fakto, ke la epizodo estas simulado bazita sur la memoro de Kapitano Kirk.
La elsendo de epizodo okazis unu tagon antaŭ la 87-a datreveno de la pafado de OK Bovkorto.
DeForest Kelley jam okupis la rolon de Morgan Earp en filmo 1957 pri OK Bovkorto kaj la rolo de Ike Clanton en la televidserio Are you there.
MDR Turingio
MDR Turingio — La Radio (MDR-Thüringen - Das Radio; antaŭa nomo: MDR 1 Radio Thüringen) estas kiel MDR 1 Radio Sachsen kaj MDR Sachsen-Anhalt landspecifa radiokanalo de Mitteldeutscher Rundfunk por Turingio. La studioj troviĝas en Erfurto, direktoro de la landa studiaro estas Werner Dieste.
Karaktero de la disaŭdigoj
La radikanalo startis la 1-an de januaro 1992. Ĝi hodiaŭ ĉefe ludas internaciajn kaj germanajn modkantojn de la 1960-aj ĝis la 1990-aj jaroj. La internaciaj novaĵoj ĉiun ekzaktan horon kaj la regionaj ĉiun duonan horon formas kvazaŭ la skeleton de la programaro. Enhava fokuso fariĝas pri regionaj temoj.
Karl Henrici
Karl Henrici (naskiĝinta la 12-an de majo 1842 en la vilaĝo Harste, parto de la komunumo Bovenden; mortinta la 10-an de novembro 1927 en Akeno, plena nomo: Karl Friedrich Wilhelm Henrici) estis germana arĥitekto, urboplanisto kaj altlerneja instruisto.
MDR Turingio
Karaktero de la disaŭdigoj
Kromnomatas la radikanalo Der Heimatsender (Onia radiofonia patrujo) kaj ĝi celas akustike akompani sian aŭskultantaron dum la tuta tago. Por fari la radiemulojn kutimaj aŭskultantoj la diversaj elsendoj estas ligitaj al firmaj, neŝanĝiĝantaj moderigistoj.
Konataj moderigistoj estas jenaj: Johannes Michael Noack, Sina Waage, Matthias Haase, Peter Rüberg, Matthias Karpe, Andreas Menzel, Willi Wild, Kathrin Schirmer. Ĉefresponsulo por la programoj estas Matthias Gehler, la novaĵsekcion estras Guido Fischer.
Karl Henrici
Verkado
Je la starigo de la Moltke-Kvartalo en Essen ekde 1908 oni nomis straton laŭ li. Postmorte ankaŭ la urbo Akeno alinomis memore al li en 1929 straton en Henrici-Strato.
László Gálffi
László Gálffi [lAslO gAlfi], hungare Gálffi László, Esperante Ladislao Gálffi estas hungara aktoro, profesoro kaj reĝisoro. László Gálffi naskiĝis la 1952 en Budapeŝto.
Biografio
László Gálffi frekventis Altlernejon pri Teatro kaj Filmo inter 1971-1975 en Budapeŝto, poste li komencis sian aktoran karieron samloke. Ekde 1994 li instruas en la aktora universitato havanta altan rangon de 2008. Li ricevis premion Kossuth en 2007, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Fresneda de Cuéllar
Fresneda de Cuéllar [fresNEda deKŬEljar] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo Fresneda de Cuéllar estas etimologie komprenebla kiel Fraksenaro de Cuéllar, alude al historia ĉefurbo Cuéllar.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 166 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 100 el la jaro 2000.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
El Tuerto de Pirón (unuokululo) estis fama bandito el la najbara Santo Domingo de Pirón, nome Fernando Delgado Sanz, kiu agadis en la areo de la rivero Pirón, kaj Fresneda de Cuéllar estis inter la lokoj kie plej agadis, ŝtele por ekzemplo en la preĝejo. ​
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj), ĉefe brutobredado (ŝafoj) kaj forstado (produktado de pinjonoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo Visitación kaj la ermitejo de Nuestra Señora del Rosario.
Grava muzikfestivalo estis FresneRock, en kiu partoprenis ekzemple Segismundo Toxicómano, Vantroi, kaj Los Muertos de Cristo.
János Makkai (ĵurnalisto)
János MAKKAI [makai] estis rumania hungara ĵurnalisto, publicisto, redaktoro. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 19-an de majo 1941 kaj mortis la 12-a de februaro 2020.
Kariero
János Makkai akiris diplomon de matureco (1962), poste li fariĝis kunlaboranto de gazeto Vörös Zászló, redaktoro de porjunulara paĝo Jövendő. Dume li studis en la universitato de Bukareŝto. De 23-a de decembro 1989 li fariĝis redaktoro de Népújság de Târgu Mureș, de marto 1990 ĝia ĉefredaktoro. Li publikigis ankaŭ en Művelődés, Új Élet, Romániai Magyar Szó''.
Heŭristiko
En nuntempa lingvouzado heŭristiko plejofte referencas al la koncepto pri «instinkta nekonscia rezonŝparvojo» de la famaj psikologoj Daniel Kahneman kaj Amos Tversky.
Alie, la heŭristiko (de la greka heuriskein: trovi aŭ lerni) estas t.n. metoda scienco. Tio signifas ke oni sisteme laboras por fari malkovrojn.
Heŭristiko ankaŭ estas (praktika) regulo, kiu zorgas ke malpli operacioj necesas por solvo de problemo. En tiu senco ĝi estas pli konata kiel mnemonikaĵo aŭ memorhelpilo. Oni povas ankaŭ erare uzi heŭristikojn (ekz: famaj aŭ sukcesplenaj homoj pli rapide pravas ol nekonataj homoj). La plejmulton de la heŭristikoj ni uzas implicite (senkonscie).
Verda Signalo
Verda Signalo estas verko de spirito Andreo Ludoviko psikografita de Francisco Cândido Xavier. Tradukis ĝin Allan Kardec Afonso Costa. Libro riĉa je altaj pensoj, plena je konstruantaj instruoj, kiuj sekure gvidas homajn paŝojn sur la vojo de la vivo.
Justa komerco
Justa komerco estas komerco kun malpli riĉaj landoj kaj sistemo por doni atestojn al produktoj, kiuj akordas kun etikaj reguloj. Tiukaze la produktantoj ricevas justan prezon. Enspezoj el justa komerco estas ofte uzataj por plibonigi ekologio kaj la vivkondiĉojn de la laboristoj kaj iliaj familioj, ekzemple per financado de edukaj aŭ sanecaj projektoj.
La atesta sistemo estas estrita de internacia organizaĵo nomata FLO International, kaj kovras multajn diversajn produktojn kiel fruktojn, legomojn, mielon, kotonon, vinon kaj rizon.
Kafo estas unu el ĉefaj produktoj por la nomita Justa komerco. La etikedo Max Havelaar estis dediĉita dekomence al tiu produkto. Ĝi estis elektita kiel simbolo ĉar ĝi estas la plej eksportata produkto post petrolo kaj ĉar ties prezo estas fiksata en la borsoj de la internaciaj merkatoj, kvankam estas produktita ĉefe de malgrandaj kamparanoj kaj familiaj entreprenoj.
Yuji Funayama
Yuji Funayama (船山 祐二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, Cerezo Osaka, Montedio Yamagata kaj Avispa Fukuoka.
NGC 5159
NGC 5159 (aliaj indikoj — UGC 8460, MCG 1-34-22, ZWG 44.88, PGC 47235) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Denton
Denton estas grandurbo en Usono, en subŝtato Teksaso. La urbego estas administra centro de kantono Denton apartenanta al "Ora Triangulo de Norda Teksaso".
Geografio
Denton situas sur montetaro en la suda landparto de Usono, en la norda parto de Teksaso. La urbego estas 76 km de la limo kun Oklahomo, 79 km de Dallas (Teksaso).
Historio
Laŭ la esploroj escepte indianoj ne vivis en tiu loko. En la meza 19-a jarcento eŭropanoj alvenis kaj nomis tiun areon por Peters Colony. En 1846 oni deklaris Distrikton Denton, en 1857 formiĝis la urbeto mem. Ambaŭ estis nomitaj post pioniro-kapitano John B. Denton. La urbeto ekhavis fervojan kontakton en 1881, kiu helpis la agrikulturajn komercadon kaj prilaboradon. En 1890 Industria Kolegio fondiĝis, baldaŭ ĝi iĝis universitato.
En Dentono ekzistas du universitatoj: En 1954 oni konstruis sekretan subteran ŝirmejon por prezidanto de Usono.
La urbego estas konata pro ĝia aktiva muzika vivo.
Klimato
Denton situas en humida subtropika klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 11-24 °C. La varmo kulminas en junio (registrita rekordo en 1954 45 °C), la malvarmo kulminas en januaro (registrita rekordo estas -19 °C). Jare pluvas po 960 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. Plej ofte pluvas en majo, plej malofte januare.
Trafiko
Denton havas lokan flughavenon. Aŭtoŝoseoj kuras al Oklahomaurbo kaj Dallas, ĉefvojoj kuras al Lubbock kaj Greenville. Ankaŭ trajnoj helpas la trafikon. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Meimei
Meimei [mejmej] (kio signifas "pura amo") estas ina spirito tre konata en Brazila spiritisma rondo. Meimei estas ne nur valorplena misiulino de bono kaj lumo kiu zorgas pri la teranoj, sed ankaŭ sindona instruistino de infanoj, kiu en la spirita mondo sin dediĉas al la edukado de la infana menso en la hela lumo de elaĉeta Evangelio.
Ŝi estas tre bela kaj manifestiĝas preskaŭ ĉiam plenigante la median aeron per aromo de rozoj. Oni vidas ŝin ofte vestita per blanka edzinĝa vesto.
Ŝi havas specialan komplezemon al Ĉinio.
Multaj libroj estas verkitaj de ŝi, kiel Pai Nosso (Patro Nia), Amizade (Amikeco), Palavras do Coração (Koraj Vortoj), Cartilha do Bem (Aboco de l' Bono), Evangelho em Casa (Evangelio hejme), Deus Aguarda (Dio Atendas) kaj Mãe (Patrino).
Granda Incendio de Novjorko (1776)
La Granda Incendio de Novjorko de 1776 estis detruiga incendio kiu daŭris la tutan nokton de la 21-a ĝis la 22-a de septembro 1776 en la okcidenta flanko de la tiama Novjorko, en la suda ekstremo de la insulo Manhattan. Ĝi koincidis kun la militista okupado de la urbo fare de la britaj trupoj dum la Usona Milito de Sendependeco.
25116 Jonathanwang
25116 Jonathanwang estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la fare de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Granda Incendio de Novjorko (1776)
La 21-an de septembro 1776, la britaj fortoj gvidataj de la generalo William Howe okupis la urbon Novjorko. Dum la unuaj horoj de la 21-a de septembro, granda incendio estiĝis, tre probable veninta el trinkejo Fighting Cocks en la strato Whitehall. La fortaj ventoj ampleksigis ĝin al la ĉirkaŭaj domoj kaj entreprenejoj. La loĝantoj eliris surstraten, tenante posedaĵojn kaj nur trovis rifuĝon ĉe la komunaj parkoj. La fajro daŭris ĝis la sekva tagiĝo kaj fine bruligis inter 400 kaj 500 konstruaĵoj, ĉirkaŭ kvaronon de la urbo.
25116 Jonathanwang
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jonathan Wang, kiu gajnis la unuan rangon en 2008 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri medicino kaj sano. Li ankaŭ ricevis la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Li estis lernanto ĉe la Oak Hall School de Gainesville (Florido Usono).
Tüscherz (stacidomo)
Tüscherz estas fervoja stacidomo en Twann-Tüscherz, Svislando.
Belga Kongo
Belga Kongo estis belga kolonio en la teritorio de nuna Demokratia Respubliko Kongo, kiu antaŭe fakte estis sub la senpera regado de la belga reĝo Leopoldo la 2-a (kiel "Libera Ŝtato Kongo"). Ĝi ekestis, kiam la belga parlamento forprenis la regadon de la reĝo je la, kaj finiĝis per la sendependiĝo je la.
Geschichte der Demokratischen Republik Kongo
Ingelheimerhausen
La monaĥinejo Ingelheimerhausen aŭ Hausen staris de la mezo de la 12-a jarcento ĝis 1535 sur la hodiaŭa teritorio de la urbo Ingelheim.
Hitorio
Ekde sia fondiĝo la monaĥinejo posedis teron proksime de la tiama paroĥa preĝejo St. Remigius en Nieder-Ingelheim. Post la Cistercianinoj, Karmelitaninoj transprenis ĉirkaŭ 1435 monaĥinejon kaj bienon. Kun la reformacio komencis la ekonomia kaj religia disfalo de la monaĥinejo: en la jaro 1537 la Majenca ĉefepiskopo Albrecht permesis la vendon de la monaĥinejo al Diethrich von Gauda, provincialo de Karmelitanoj, al la gefratoj Damm kaj Kaspar Knebel de Katzenelnbogen por 2000 guldenoj. La ĝeneral-prioro de la ordeno, Nikolaus, en Napolo konfirmis je la 6-a de septembro 1538 la vendon.
La restaĵoj de la monaĥinejo estas hodiaŭ la bieno Haxthäuserhof.
Willi Forst
Willi Forst (naskiĝinta la 7-an de aprilo 1903 en Vieno; mortinta la 11-an de aŭgusto 1980 samurbe; vere Wilhelm Anton Frohs) estis aŭstra aktoro, scenaristo, reĝisoro, produktisto kaj kantisto. Kiel aktoro li estis publikofavorato, kiel reĝisoro unu el la plej eminentaj reprezentantoj de la muzikaj-komediaj vienfilmoj de la 1930-aj jaroj. Multaj sondiskoj ekestis interalie de ĉarmaj vienaj kanzonoj por la diskeldonejo Odeon de la Carl Lindström AG ekde meze de la 1930-aj jaroj. En 1933 li verkis kiel reĝisoro kaj scenaristo sian unuan filmon Leise flehen meine Lieder, kiu fariĝis granda sukceso.
Interrilatoj spirito-materio
Interrilatoj spirito-materio estas verko de Jorge Andréa, psikiatro. Al la aŭtoro sugestis lia gvidanto-spirito verki sciencan verkojn pri spiritismo, ĉar tiu studado estas utila al scientistoj kaj al spiritistoj. Kun kvin grafikaĵoj, la libreto (58-paĝa) kondukas la legantojn al plena kompreno de la sciencaj vortoj, rilate al spiritisma esprimoj. Post la "antaŭparolo" la autoro verkis sub la titolo "Konsideroj pri la Homa psika organizo". Ĝin tradukis Délio Pereira de Souza.
Teŭdigiselo
Teŭdigiselo aŭ Teŭdegiselo (en latino Theudigisclus kaj en la hispana Teudiselo, Teudigiselo, aŭ Teudisclo) estis reĝo de visigotoj en Iberio dum unu jaro (548-549).
Li estis duko kaj forigis frankojn dum la invado de 541, en la irejo de Valcarlos.
Aleš Šteger
Aleš ŠTEGER (slovene, naskiĝis la 31-an de majo 1973 en Ptuj) estas slovena poeto, verkisto, tradukisto, literaturrecenzisto, ĵurnalisto kaj eldonisto.
Biografio
Šteger diplomiĝis ĉe la Universitato de Ljubljano, kie li studis komparan literaturon kaj ĝermanan filologion. Li fondis Studentan Eldonejon en Ljubljano, kiun li estras. Inter la plej bonaj libroj de la eldonejo estas la novaj kolektitaj verkoj de Edvard Kocbek (2004), preparitaj de Šteger kaj kiuj enhavas multajn antaŭe neeldonitajn poemojn.
Li tradukis la poezion de César Vallejo, Pablo Neruda, Olga Orozco, Gottfried Benn, Ingeborg Bachmann, Peter Huchel, ktp.
Poemoj
La poezio de Aleš Šteger estis publikigita en pli ol 200 internaciaj literaturaj revuoj kaj gazetoj. Verkoj de Šteger estas tradukitaj al 16 lingvoj, interalie al la angla, franca, germana, ĉeĥa, hispana, litova, itala, kroata, bulgara, slovaka.
Premioj
Li ricevas slovenajn kaj internaciajn premiojn kaj stipendiojn, inkluzive de la Slovena Librofoira Premio (1996), la Veronika Premio por la plej bona poezia kolekto de la jaro (1999) kaj la Premio Rožanč por la plej bona eseolibro en 2007. Eŭropa Poezia Literatura Sceptro (2006), Stipendioj de la Fondaĵo Abraham Woursell (2000), Stipendioj de DAAD Künstlerprogramm (2005), Premio de la Plejbone Tradukita Libro de la Jaro (BTBA) en Usono (2011).
Li estas posedanto de la titolo Chevalier dans le ordre des Arts et des Lettres, donita de la Franca Respubliko.
Ekde 2014, li estas membro de la Berlina Arta Akademio. En 2021 Šteger estas ĵuriano de la kanada poezia premio Griffin Poetry.
La Bienalo Kochi-Muziris (Barato), 2016
Dum la bienalo Kochi-Muziris en Keralo (Barato), la plej granda arta ekspozicio kaj festivalo en suda Azio, li prezentis la instalaĵon "La Piramido de Ekzilitaj Poetoj", kiu prezentas la vivojn de ekzilitaj poetoj.
Empatio
Empatio (aŭ kunsentemo ) estas la kapablo rekoni senteme la ideojn, emociojn, intencojn kaj personecon de aliaj homoj aŭ bestoj kaj ankaŭ la propra reago al la sentoj de aliaj, kiel ekzemple kunsento, funebro, doloro aŭ helpemo. Laŭ Heinz Kohut empatio povas konduki al kunsento kaj altruismo, sed servas ankaŭ aliajn celojn. Kiel ekzemplo Kohut indikas torturanton, kiu scias per empatio, kiel sukcese torturi sian viktimon. Empatio havas gravan rolon en multaj sciencoj de kriminalistiko tra psikiatrio ĝis estrado aŭ merkatiko. Laŭ la ŝtupa modelo de Theodor Lipps empatio limiĝas ne nur al homoj; unuaj ŝtupoj de empatio ekzistas ankaŭ ĉe bestoj.
Barna Bodó
BODÓ Barna [pr. bodo:] estas rumanuja hungara filozofo naskiĝinta en Sfântu Gheorghe la 29-an de julio 1948. Li estas la edzo de pianistino, universitata docentino Mária Bodó.
Kariero
Barna Bodó diplomitiĝis pri fiziko en 1972 en Temeŝvaro, doktoriĝis pri filozofio en 2003. Li estas universitata docento en la Okcidenta Universitato de Temeŝvaro ekde 2003, adjunkto ekde 2000 en la BBTE de Kluĵo. Inter 1972 kaj 1993 li estis ĵurnalisto (Szabad Szó, Ifjúmunkás, Előre, Romániai Magyar Szó), sed li ankaŭ instruis. Ekde 1993 ĝis 1995 li estis vicprezidanto politika de la RMDSZ.
Texas Rangers (basbalo)
Texas Rangers ("Teksaspolicanoj") estas usona basbala teamo en la Grandaj Ligoj de Basbalo. Ĝi apartenas al la Amerika Ligo, kaj konkursas en ties Okcidenta Divido.
Rückholz
Rückholz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas parto de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Seeg.
Penso kaj vivo
Penso kaj vivo estas libro kiu ekzistus en spirita mondo por legaĵo de spiritoj. Li estus revelita de spirito Emmanuel al Francisco Cândido Xavier, ĉar estas verko adaptebla al bezonoj de surteraj homoj, malpeza kaj tuj komprenebla, kiu resumas la superajn principojn orientantajn la spiritan iradon. Ĝi instruas ke nia penso, per la reflektado de nia memo, kreas la vivon, kiun ni serĉas, ĝis ni iam, en la daŭro de jarmiloj, agordos al Senlima Saĝeco kaj al la Senlima Amo, kiu konsistigas la Penson kaj la Vivon de Dio.
Otto Schenk
Otto SCHENK (naskiĝinta la en Vieno) estas aŭstra aktoro, reĝisoro kaj intendanto. Liaj plej grandaj sukcesoj kiel reĝisoro estis kun komedioj de Shakespeare kaj Nestroy.
Vivo
Post trejnado ĉe la renomita Max-Reinhardt-seminario li dungitis en 1952 ĉe Wiener Volkstheater kaj reĝisoradis krome ĉe malagrandaj teatroj.
En 1955 li venis al Theater in der Josefstadt kiel aktoro kaj reĝisoro. Tie ege furoris la surscenejigo de O Wildnis (1960) de Eugene O'Neill.
En 1963 li ekdirektoriĝis en München ĉe Theater am Gärtnerplatz kaj parte reĝisoris ĉe Münchner Kammerspiele i.a. por la teatraĵoj Kasimir und Karoline kaj Geschichten aus dem Wiener Wald de Ödön von Horváth.
La sekvintajn jarojn li estis reĝisoro i.a. ĉe: Schauspielhaus (Hamburgo), Festivalo de Salcburgo, Burgteatrejo. Per enscenigo de Die Zauberflöte ĉe Salzburger Landestheater li unuafoje estis operreĝisoro.
En 1965 li iĝis ĉefreĝisoro ĉe Viena Ŝtata Operejo kaj escenigis ekde tiam ĉe multaj bonkonataj operejoj de la tuta mondo (ekz. ĉe Metropola Operejo en 1970 Fidelio de Beethoven kaj en 1986/87 La Ringo de la Nibelungo).
Reveno al la patrujo
En 1988 li revenis Vienon kaj restis ĉe la Josefstadt-teatrejo ĝis 1997. Al la plej gravaj enscenigoj de tiam nombriĝas Reigen (Schnitzler), La dresado de la megero (Shakespeare), La mevo (Ĉeĥov).
Kiel aktoro (elekto)
Aktorante li estis ĉe Burgteatrejo i.a. Wladimir ĉe Warten auf Godot (Samuel Beckett). Schenk aparte brilis ankaŭ en la rolo de Fortunatus Wurzel en Der Bauer als Millionär (Raimund) kaj de la protagonisto en la unurola teatraĵo Die Sternstunde des Josef Bieder de Eberhard Streul.
Stubenbrücke
Stubenbrücke estas la ponto super la rivero Vieno en Interna urbo de Vieno (Aŭstrio). Ĝi situas apud la Urboparko kaj unuigas du urbopartojn — Internan Urbon kaj Landstraße.
La unua ponto ĉi-loke aperis komence de la 15-a jarcento, ĉar temas pri la centra parto de la aŭstra ĉefurbo. Sekvis pluraj detruoj kaj restarigoj. La lastan fojon ĝi estis restarigita post la Dua mondmilito kaj grave restaŭrita en 1959.
En 2001 en apuda Muzeo de la Dekoraciaj Artoj okazis la ekspozicio Franz West: Gnadenlos, do oni decidis starigi sur la pilonoj kvar skulptaĵojn de la fama aŭstra skulptisto Franz West. Origine oni planis ke Lemurenköpfe (Lemuraj Kapoj) el blanke farbita aluminio troviĝos ĉi tie dum la ekspozicio funkcias, sed la muzeo grandanime permesis ilian pluan restadon.
32092 Brianxia
32092 Brianxia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Brian Xia, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Canyon Crest Academy de San-Diego (Kalifornio, Usono).
István Horváth (sociologo)
HORVÁTH István [pr. horva:t] estas rumanuja hungara sociologo. Li naskiĝis en Sânsimion la 4-an de septembro 1966.
Takefumi Toma
Takefumi Toma (當間 建文, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, Tochigi SC, Montedio Yamagata kaj Matsumoto Yamaga FC.
1934 Jeffers
1934 Jeffers estas malgranda sed hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Arnold Richard Klemola elde la Observatorio Lick apud San Jose (Kalifornio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Hamilton Jeffers (1893–1976).
Ebla satelito
Tiu satelito havus orbitan taksata je 15 km kaj orbitan periodon de 15,014 horoj (0,6256 ± 0,0002 tago), ĝia diametro kaj rotacia periodo estas ankoraŭ nekonataj.
(5867) 1988 RE
(5867) 1988 RE estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la 11-an de septembro 1988 de la astronomo Jeffrey L. Phinney elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio Usono). Ĝi ne ricevis nomon.
NGC 5160
NGC 5160 estas duopa stelo en konstelacio Virgo.
Usona manpilkludo
Usona manpilkludo aŭ amerika manpilkludo, angle nomata american handball aŭ malpli ofte court handball, en Usono kutime nur handball) estas pilkosporto simila al la angla sporto fives, al la sporto gaela manpilkludo aŭ al la eŭska sporto peloto, se ludata sen specifa rakedo: en ĉiuj fakoj sportisto permane frapas pilkon kontraŭ muro kaj esperas ke la kontraŭa ludisto ne sukcesos sammaniere refrapi ĝin. Principe la ludo similas al skvaŝo aŭ rakedopilkado, nur ke la sportistoj ne rajtas uzi rakedon, sed frapas la pilkon per la polmo, eventuale kovrata per ganto. Al la teama sporto tradicie nomata manpilkado ne ekzistas simileco, krom ke iusence gravas kaj sportista mano kaj pilko: en tradicia manpilkado permesatas kapti, teni kaj denove ekĵeti pilkon, kaj celatas ke unu teamo kunage transportu la pilkon en la golon de la kontraŭa teamo, sen ke ĝi entute rajtus tuŝi flankan muron, dum en usona kaj irlanda manpilkoludo, la angla sporto fives aŭ en peloto (se sen rakedo) ĝi estas tuj refrapata per la polmo, sen kapti kaj teni ĝin enmane.
Simile kiel en skvaŝo, la ludejo povas konsisti el kvar muroj kaj planko. Sed ankaŭ ekzistas ludaj versioj, kiuj nur uzas unu aŭ tri flanka(j)n muro(j)n, kaj sekve nomatas one wall handball (unu muro) aŭ three wall handball (tri muroj). La pilko grandas 1 ⅞ usonajn colojn, do 4,7625 centimetrojn, kaj pezas 2,3 uncojn, do 71,54 gramojn. Ekzistas variaĵo en kiu konkuras po unu sportisto kontraŭ alia, variaĵo en kiu teamo de du sportistoj konkuras kontraŭ teamo de du aliaj, kaj plia variaĵo en kiu rotacie partoprenas tri sportistoj.
En la variaĵo de kvar muroj, la pilko batatas de la unua sportisto aŭ teamo kontraŭ la antaŭa muro, kaj de tie nur rajtas maksimume unufoje tuŝi flankan muron kaj maksimume unufoje la plankon. La kontraŭa sportisto aŭ teamo devas refrapi la pilkon aŭ rekte al la antaŭa muro aŭ tra la malantaŭa muro al la antaŭa (sen ke ĝi do dumvoje trafus flankan muron, plankon aŭ plafonon).
La ludejo larĝas 20 futojn, do 6,1 metrojn, altas 20 futojn kaj longas 40 futojn.
La sporto estas kompare tre fortostreĉa kaj bone taŭgas por atleta trejnado de la tuta korpo.
(18118) 2000 NB24
(18118) 2000 NB24 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Malsanoj de bonfarto
Malsanoj de bonfarto, nomitaj ankaŭ malsanoj de riĉeco aŭ malsanoj de riĉuloj, estas termino foje uzata por elektita aro de malsanoj kaj aliaj sankondiĉoj kiuj estas konsideritaj oftaj kiel rezulto de pliiĝanta riĉeco en socio. Nomitaj ankaŭ "okcidentaj malsanoj", tiuj malsanoj estas en kontrasto al nomitaj "malsanoj de malriĉeco", kiuj grandparte rezultas el kaj kontribuas al homa malriĉeco. La malsanoj de riĉeco plioftiĝis el la fino de la Dua Mondmilito.
Ekzemploj de malsanoj de bonfarto inkludas ĉefe kronikajn "netranspaseblajn malsanojn" kaj aliajn fizikajn sankondiĉojn pri kiuj personaj vivostiloj kaj sociaj kondiĉoj asocie kun ekonomia disvolviĝo estas konsiderataj grava riskofaktoro — tiel kiel diabeto tipo 2, astmo, koronariarteria malsano, cerbovaskula malsano, periferarteria malsano, obezeco, hipertensio, kancero, alkoholismo, podagro, kaj kelkaj tipoj de alergio. Oni konsideras ankaŭ, ke ili inkludas deprimojn kaj aliajn kondiĉojn de mensa malsano asociaj kun pliiĝanta socia izoleco kaj malaltaj niveloj de psikologia bonfarto observitaj en multaj disvolviĝintaj landoj. Multaj el tiuj kondiĉoj estas interrilataj, por ekzemplo obezeco estas konsiderata parta kaŭzo de multaj aliaj malsanoj.
Kontraste, la Malsanoj de malriĉeco plej ofte estas tre infektaj malsanoj, aŭ la rezulto de malriĉaj vivkondiĉoj. Tiuj estas tuberkulozo, malario, kaj intestaj malsanoj. Pli kaj pli, esplorado estas malkovranta, ke malsanoj konsiderataj malsanoj de riĉeco aperas ankaŭ grandparte en malriĉuloj. Tiuj malsanoj estas obezeco kaj korvaskulaj malsanoj kaj, kune kun infektaj malsanoj, tiuj pliigas la tutmondajn sansistemajn malegalecojn.
La malsanoj de bonfarto tendencas iĝi pli hegemoniaj en disvolviĝintaj landoj dum la malsanoj de malriĉeco malpliiĝas, la longviveco pliiĝas, kaj vivostiloj ŝanĝas. En 2008, preskaŭ 80% de la mortoj pro netranspaseblaj malsanoj — inklude kormalsanojn, koratakojn, kronikajn pulmomalsanojn, kancerojn kaj diabetojn — okazis en malaltaj- kaj mezalt-enspezaj landoj.
(15998) 1999 AG2
(15998) 1999 AG2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Szűcsi
Szűcsi (sUĉi) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Gyöngyös. En la loknomo "szűcs" signifas: peltisto.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1267 en formo Swch. Dum la 2-a mondmilito la Ruĝa Armeo povis okupi la vilaĝon dum 2 semajnoj. Inter 1955-1968 oni minis ligniton. En 1959 okazis katastrofo en la minejo. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Gyöngyös.
Katarzyna Szymon
Katarzyna Szymon (naskiĝis la 21-an de oktobro 1907 en Studzienice apud Pszczyna, mortis la 24-an de aŭgusto 1986 en Katowice) - pola stigmatulino
Vivo
Katarzyna Szymon devenis de plurinfana kaj malriĉa familio. Ekde la unua vivjaro, post morto de la patrino, ŝin edukis la patro kun bopatrino. Ŝi estis viktimo de hejma perforto kaj ekstrema mizero. Ŝi finis nur tri klasojn de fundamenta lernejo. Kiam la patro en ŝia infaneco laŭvican fojon forĵetis ŝin de la hejmo ŝi iris al la apudvoja kruco, kie spertis revelacion. Laŭ ŝia rakonto ŝi la unuan fojon ekaŭdis voĉon de la ĉielo diranta: ke ŝia patro ŝanĝiĝos. Kaj fakte la patro post kelka tempo kovertiĝis kaj eniris laikan ordenon de Sankta Francisko.
Post mortoj de la patro kaj bopatrino ŝi estis forpelita de la familia bieno kaj ne havis konstantan loĝlokon. Dum kelka tempo laboris ĉe terkulturistoj en Studzienice kaj Poręba, ĝis 1976 loĝis en Pszczyna, poste en Łaziska Rybnickie, proksime al Turza Śląska. En la jaroj 1979-1986 loĝis en Kostuchna (Bona morto) ĉe la strato Stabik en la hejmo de Marta Godziek.
Stigmatoj
Laŭ tradicio la 8-an de marto 1946, en la unuan vendredon de la Karesmo aperis ĉe ŝi stigmataj vundoj. Ofte dum ekstazo ŝi travivis viziojn de la pasiono de Kristo. Laŭ rakonto de Marta Godziek, kiam malfermiĝis ŝiaj vundoj tiam oni sentis odoron de floroj. Krom stigmatoj ŝi havis viziojn pri estonto, ŝi ankaŭ asertis, ke komunikiĝas kun mortintoj. Dum siaj vizioj, laŭ atestantoj, ŝi parolis per fremdaj al si lingvoj kiel la hebrea kaj la aramea. Dum la milita stato en Pollando sub fenestroj de la domo, kie ŝi loĝis, amasiĝis homoj.
Morto
Post la morto funebra ceremonio okazis la 28-an de aŭgusto. Ŝi estis entombigita sur la tombejo ĉe paroĥejo de Plejsankta Triunuo en Kostuchna (nun kvartalo de Katowice). En enterigaj solenaĵoj partoprenis dekkelkaj miloj de homoj.
Kulto
En 1988 kurio en Katowice deklaris, ke ŝiaj vundoj ne havis eksternaturan karakteron. Malgraŭ petoj de personoj, kun kiuj ŝi rilatis la beatigo ne komenciĝis. Ŝiaj revelacioj ne estis rekonitaj kiel konformaj al la instruado de la Romkatolika Eklezio. Pastro d-ro Michał Kaszowski surpaĝe de katolika eldonaĵo "Vox Domini" nomas "Katrineton" falsa viziistino.
Galatea (Rafaelo)
La Triumfo de Galatea estas fresko kompletita ĉirkaŭ 1514 fare de itala pentristo Rafaelo por la Villa Farnesina en Romo de la siena bankisto Agostino Chigi. La fresko estas mitologia sceno de serio por la malferma koridoro de la konstruaĵo, nome serio neniam kompletita kiu estis inspirita por la "Stanze per la giostra" de la poeto Anĝelo Poliziano. En Greka mitologio, la bela nereidino Galatea enamiĝis el la kamparana paŝtisto Aciso. La ĵaluza unuokula ciklopo Polifemo, post surprizi la kunajn geamantojn, ĵetis enorman rokon kaj kraŝis Acis.
Rafaelo ne pentris la ĉefajn eventojn de la historio. Li elektis la scenon de la nimfa apoteozo (Stanze, I, 118-119). Galatea aperas ĉirkaŭata de aliaj mar-entoj kies formoj estas iome inspiritaj de la stilo de Mikelanĝelo, dum la brilaj koloroj kaj dekorado estas supozeble inspiritaj de antikv-roma pentrarto. Maldekstre, tritono (parte viro, parte fiŝo) rabas mar-nimfon; malantaŭ ili, alia tritono uzas konkon kiel trumpeton. Galatea rajdas konko-ĉaron tiratan de du delfenoj.
Lenapoj
La lenapoj aŭ leni-lenapoj estas unu el la 564 nordamerikaj indiĝenaj nacioj (nunaj indianoj) kiu origine loĝis en nuna Usono, pli specife en la ŝtatoj Nov-Ĵerzejo, orienta Pensilvanio, kaj la sudo de Novjorkio kaj en la ŝtato Delavaro.
En la momento de la eŭropa koloniado de Ameriko en la 16a kaj 17a jarcentoj, la lenapoj loĝis en regiono konata kiel Lenapehoking, inter la rivero Delavaro kaj malpli ĉe la rivero Hudson. Ili vivtenis sin danke al ĉasado kaj la terkultivado. La lenapoj estis parto de la algonkenoj (indiĝenaj popoloj).
Ili parolis algonkenajn lingvojn, kiuj estis kolektive nomataj kiel delavara aŭ lenapa lingvo: la unamia kaj munsia.
La socio organiziĝis en klanoj, determinita laŭ matriarkeco. La filoj heredis la apartenon de la klano de la patrino. Je adolta aĝo, la lenapoj geedziĝis ekster la klano, praktiko konata kiel eksogamio, tiel ili efike preventis la endogamion.
Senperforta komunikado
Senperforta komunikado (aŭ simple SpK), ankaŭ nomata neperforta komunikado (angle: Nonviolent Communication aŭ NVC), estas koncepto evoluigita de Marshall B. Rosenberg. Sinonimoj estas kunsentema komunikado, konekta komunikado, lingvo de la koro aŭ ĝirafa lingvo.
La maniero, laŭ kiu homoj kutime komunikas, tute ne estas "senperforta", ĉar la homaro vivis dum miloj da jaroj en kulturo bazita sur hierarkio, regado kaj subpremo. Malfeliĉo, frustrado aŭ kolero ne estas la problemo, sed jes la maniero, laŭ kiu esprimiĝas negativaj sentoj, depende de kiel iu parolas el si mem aŭ vorte vundas la alian. Kverelo iĝas konflikto, se ĉiuj restas konvinkataj pri sia propra opinio, kaj dialogo ne havas ŝancon.
Kiam homoj uzas lingvaĵon, kiu provokas timon, honton aŭ kulpon en konflikta situacio, la atento de la alia persono deturniĝas. "Perforta" lingvo malhelpas al homoj klare vidi siajn sentojn, bezonojn kaj petojn. La konflikto intensiĝas, ĉar la "perforta parto" kaŭzas kontraŭ-perforton.
Senperforta komunikado utilas kaj en la ĉiutaga komunikado kaj por pace solvi konfliktojn en persona, profesia aŭ politika medioj. Per praktikado de SpK, vi povas obteni pli efikajn komunikadokapablojn por solvi konfliktojn, plibonigi kunlaboron kaj plibonigi la laboretoson. Uzado de korlingvo estas bonfartiga vojo al reciproka plezuro.
Senperforto kiel komunikadoteknika metodo, konsistas en atente aŭskulti kaj senkondiĉe akcepti la alian personon. Tiu tekniko estas uzata en psikoterapio. La ideo estas ke, se oni atente, sincere kaj nekondiĉe akceptas kion diras la aliulo, tio povas helpi al la alia persono lerni pri si mem kaj havigi al si memkonscion, kiu permesas al ili pliboniĝi.
La senperforta komunikado ne estas nur efektiva en terapio, sed ankaŭ en aliaj interpersonaj situacioj, kiel ekzemple en la laborejo, inter amikoj kaj inter familianoj. Per ĝi, homoj povas pli bone kompreni kaj respekti unu la alian, kaj tiel eviti misinterpreton kaj konfliktojn.
Baza modelo de senperforta komunikado
La senperforta komunikado ankaŭ postulas, ke la komunikanto estu malantaŭa kaj lasu la alian personon paroli sen interrompo. Tio signifas, ke la komunikanto ne devas diri siajn proprajn ideojn aŭ solvojn, sed anstataŭe atenti kaj koncentriĝi pri la alia.
La kvar paŝoj, sur kiuj baziĝas senperforta komunikado, resumeblas per la punktoj: observado, sento, bezono kaj peto:
Ekzistas agadpetoj (kiel ekzemple pri malplenigo de la telerlavilo) kaj rilatpetoj (ekzemple pri priskribo de propraj sentoj).
Rosenberg resumas la komunikadon de senperforta komunikado per jena frazo: „Kiam a, tiam mi sentas min b, ĉar mi bezonas c. Tial mi nun ŝatus d.“
Laŭ Rosenberg oni ne uzu tiun bazan modelon laŭlitere, kaj la vicordo ne estas deviga. Senperforta komunikado bezonas grandan trejnadon prefere helpe de konkretaj konversacioj neperfortaj en filmetoj.
Ĝirafa simbolo
La ĝirafo estas simbolo de neperforta komunikado aŭ simbolo por korolingvo, ĉar ĝi estas la terbesto kun la plej granda koro. Krome, ĝia alteco ebligas al ĝi havi distancon kaj bonan superrigardon super problemoj.