cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
József Körner
József Körner naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Körner akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1929 (1930?). Post siaj studoj li laboris ĉe Alfréd Hajós. Li estis fondinta membro de hungara frakcio de Internacia Kongreso de Moderna Arkitekturo. Inter 1932 kaj 1947 li estis individua arkitekto, poste dum la socialismo evidente li laboris en ŝtataj entreprenoj, kie li estis fidela membro de la socialisma realismo. Li ricevis arkitekturan premion en 1953, post 6 jaroj premion Kossuth.
Nights in White Satin
"Nights in White Satin" (Blanksatenaj noktoj) estas kanto de the Moody Blues, verkita kaj komponita de Justin Hayward. Ĝi aperis por la unua fojo en la segmento "The Night" (La nokto) en la konceptalbumo Days of Future Passed. Kiam ĝi estis publikigita kiel unuopaĵo en 1967, ĝi atingis numeron 19an en la brita pintolisto "UK Singles Chart" kaj la numeron 103an en Usono en 1968. Ĝi estis la unua grava produktaĵo de la bando ekde "Go Now" kaj ilia ĵusa ŝanĝo en la membraro, en kiu Denny Laine kaj Clint Warwick foriris kaj Hayward kaj John Lodge estis aliĝintaj.
Kiam ĝi reaperis en 1972, la unuopaĵo atingis la numeron duan en Usono dum du semajnoj en la sukcesa pintolisto Billboard Hot 100 (malantaŭ "I Can See Clearly Now" de Johnny Nash) kaj atingis la numeron unuan ĉe gazeta Cash Box Top 100, kio faris ĝin la plej sukcesa unuaopaĵo de la bando en Usono. Ĝi akiris oran atestilon pro vendoj de ĉirkaŭ unu miliono da usonaj ekzempleroj (platena atestilo ne estis instituciita ĝis 1976). Ĝi aingis ankaŭ la numeron unuan en Kanado. Post du semajnoj en la #2, ĝi estis anstataŭita de "I'd Love You to Want Me" de Lobo. Ĝi atingis sian plej altan britan pozicion tiun jaron en la numero 9a. Kvankam la kanto ne eniris en la oficiala novzelanda pintolisto, ĝi atingis #5 en la listo de la gazeto New Zealand Listener kompilita el la voĉdonoj de legantoj en 1973.
La kanto ĝuis ripetan listigon en pintoj de sukcesoj en la sekvaj jardekoj. Ĝi pintis denove en Britio kaj Irlando en 1979 atingante #14 kaj #8, respektive. La kanto pintis denove en 2010, atingante numeron 51a en la British Official Singles Charts (Brita Oficiala Sukcesaro de Unuopaĵoj). Ĝi estis versiigita ankaŭ de nombraj aliaj artistoj, ĉefe Giorgio Moroder, Elkie Brooks, kaj Sandra Cretu.
Hluboká (Dešná)
Hluboká (Tiefenbach) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dešná en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sude de Dešná. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/410. La municipo situas 11,5 km sude de Jemnice sur limo kun Aŭstrio. Ĝis la jaro 1846 ĝi portis germanan nomon Tiefenbach, la ĉeĥan nomon Hluboká estiĝis el la germana traduko. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 16 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hluboká situas en katastra teritorio Hluboká u Dačic kun areo 4,99 km².
Pirenea monta hundo
La pirenea monta hundo, Chien de Montagne des Pyrénées aŭ "Patou", Pirinioetako mendiko txakur, Gos de muntanya dels Pirineus aŭ "Gran Pirineu", estas franca hunda raso rekonita fare de la Federacio Cinologia Internacia. Ĝi originas en la montaraj regionoj de la Pireneoj kaj tie precipe uzatas kiel paŝtohundo por gregoj de ŝafoj kaj kaproj.
Hluboká (Dešná)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.
Translima kunigo
Sur turisma pado Hluboká - Schaditz estas por transiro de statlimo kun Aŭstrio difinita loko. En la tempo post la plena enkonduko de Ĉeĥio en Schengen-spacon ĉi tie estiĝis translima kunigo Hluboká - Schaditz.
Pirenea monta hundo
Origino kaj historio
Dum pli ol mil jaroj, grandaj paŝtohundoj estis uzitaj en la Pireneoj por protekti arojn de ŝafoj kontraŭ lupoj kaj ursoj. En la daŭro de la 15-a jarcento, la montaj hundoj ĉiam pli funkciis kiel gardhundoj en la kasteloj de la Pireneoj. La populareco de la raso pintis kiam reĝo Ludoviko la 14-a de Francio alportis la hundojn al la ĉefurbo kaj igis ilin gardi la Luvron. Principe tamen la ĉefa tasko de la hundoj ĉiam restis servi kiel protektaj paŝtohundoj. La raso preskaŭ formortis meze ĝis malfrua 20-a jarcento, verŝajne pro la formorto de la sovaĝe vicantaj lupoj kaj ursoj. Serĉo de Ja de la pirenea klubo pri la hundoraso fine de la 20-a jarcento rivelis kalkulon de nur 69 hundoj en Francio. Dum la lastaj jardekoj La pirenea monta hundo tamen spertas renesancon. Krom ĝia kreskanta populareco kiel hejma hundo, ĝia kapablo kiel gregogardista hundo iĝas ĉiam pli grava pro la reveno de lupoj.
Vidu ankaŭ
En la kinejaj filmoj de la franca serio Belle & Sebastiano de 2013, 2015 kaj 2017 granda blankfela pirenea monta hundo estas unu el la ĉefaktoroj. Jam inter 1965 kaj 1970 en franclingvaj landoj prezentiĝis nigra-blanka televida serio Belle & Sebastiano, kiu samkiel la moderna trilogio filmigis la samnomajn romanojn de la verkistino Cécile Aubry kaj en kiu krom granda pirenea monta hundino ĉefrolis la tiam 8- ĝis 13-jara filo de la verkistino mem.
(147865) 2005 VN39
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon sur la Monto Lemmon, en Summerhaven (norde de Tucson, Arizono, Usono).
2,3-Duamino-tolueno
2,3-Duamino-tolueno aŭ C7H10N2 estas organika kombinaĵo enhavanta unu benzena ringo ligita al du aminaj grupoj en la 2-a kaj 3-a pozicioj kaj al unu metila grupo en la 1-a karbonatomo de la benzena ringo. 2,3-Duamino-tolueno estas unu izomero el ses kun la formulo C7H10N2. Komerce, ĝi estas blanka aŭ malhela, toksa solidaĵo solvebla en etanolo, kloroformo, eteroj kaj aliaj organikaj nepolaraj solvantoj. Ĝi estas uzata kiel interaĵo por tinkturo, feloj, teksaĵoj kaj hararo, kaj kiel peraĵo en fabrikado de poliuretanoj.
Sopište
Sopište (makedona Сопиште) estas vilaĝo situanta en la regiono Skopjo de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Sopište. En 2002 loĝis ĉi tie 5325 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas en la nordo de la Opština Sopište. La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 8,5 km² kaj etendiĝas je alteco de ĉirkaŭ 350 - 950 m. La regiona vojo R2134 pasas tra la vilaĝo, kiu kondukas al Skopjo.
Loĝantaro, ekonomio
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 5325 homoj.
Ekzistis 5.255 makedonoj (98,7 %), 39 serboj (0,7 %), kaj aliaj. En la vilaĝo dominas la ortodoksa religio.
Multaj loĝantoj laboras en Skopjo. Aliaj tiam kultivas legomojn, cerealojn, bredas bredbestojn (kaproj, kokaĵo), aŭ havas vitejojn.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Rostěnice-Zvonovice
Rostěnice-Zvonovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi estas kreata de du devene memstaraj vilaĝoj – Rostěnice kaj Zvonovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri Rostěnice devenas el la jaro 1141, pri Zvonovice el la jaro 1355. Ambaŭ estis ĝis la jaro 1945 konsisto de lingva insulo Vyškov. La nuntempa municipo estiĝis en la jaro 1961 per unuiĝo de ĝis tiu tempo memstaraj vilaĝoj. Ekde la 1-a de januaro 1986 ĝis la 31-a de decembro 1994 ambaŭ vilaĝoj estis konsisto de urbo Vyškov, poste ili denove memstariĝis kaj ili kreas unu municipon.
Fenila 3-anizato
Fenila 3-anizato aŭ fenila 3-metoksofenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Anizata acido kaj fenolo. Fenila 3-anizato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenila 3-anizato prezentas metoksogrupon kaj fenilmetanatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 3-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Languilla
Languilla [lanGIlja] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, apude al la provinco Sorio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza. La loknomo Languilla estas komprenebla etimologie kiel aludo al la proksima loĝloko Langa de Duero (Sorio), de kie plej verŝajne venis reloĝantoj aŭ almenaŭ havis rilaton dum la jarcentoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Languilla kaj Mazagatos kaj okupas totalan areon de 26,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 70 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 500 el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 99 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Maderuelo, Aldealengua de Santa María, Langa de Duero (Soria), Fuentecambrón (Soria), Alconada de Maderuelo, Riaguas de San Bartolomé, Ayllón kaj Corral de Ayllón.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de villa y tierra de Ayllón.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Mikaelo kun belega romanika pordego.
In the Court of the Crimson King
In the Court of the Crimson King (En la kortego de la reĝo skarlata, subtitolita An Observation by King Crimson) estas la debuta studia albumo de la angla rok-bando King Crimson, publikigita la 10an de Oktobro 1969 fare de Island Records. La albumo estas unu el la plej fruaj kaj influaj de la progresiva rokmuziko, miksis energian gitaron kaj melotronon, kun ĵazo kaj simfonia muziko, kaj estas ofte konsiderata kiel la ŝlosila registraĵo en progresiva roko, helpinte la disvastigitan adoptadon de la ĝenro komence de la 1970-aj jaroj inter ekzistantaj blus-rokaj kaj psikedelaj bandoj, same kiel ĉe ĵus formitaj grupoj.
Historio
La albumo atingis la numeron kvinan en la brita sukcesa pintolisto UK Albums Chart kaj la numeron 28an en la usona sukcesa pintolisto US Billboard 200, kie ĝi estis ore atestigita de la Recording Industry Association of America.
La kanto "I Talk to the Wind" (Mi parolas al la vento) estis verkita por la antaŭa grupo de King Crimson nome Giles, Giles and Fripp (la nura tia kanto en la albumo), sed estis retenita de King Crimson por montri la mildan flankon de la grupo. Laŭ la vortumisto Peter Sinfield, la kanto estis influita de Joni Mitchell; en intervjuo de 1997, li diris, ke ĝi estas ankoraŭ la preferata vortumado kiun li iam faris. La kanto "The Court of the Crimson King" estis verkita de klavaristo/lignoblovisto Ian McDonald kaj Sinfield por ilia pli frua grupo The Creation, kaj startis kiel kontrea kanto antaŭ ricevi sian finan formon de progresiva rok-muziko.
Barry Godber (1946–1970), komputilprogramisto amiko de Sinfield, pentris la desegnon por la albumkovrilo. Li uzis sian propran vizaĝon, viditan tra spegulo, kiel modelo, kaj desegnis ĝin per ruĝaj koloroj kun malhelbluaj nuancoj montrante ekspresionisman mienon en kiu elstaras blankaj grandaj okuloj kaj dentoj. Godber mortis en Februaro 1970 pro koratako, tuj post la publikigo de la albumo. Ĝi estis lia nura albumkovrilo; la origina pentraĵo estas nun posedaĵo de Robert Fripp. Tiu kovrilo iĝis ikono el muziko kaj la kulturo de la epoko.
Internacia Geofizika Jaro
La Internacia Geofizika Jaro ( angle IGY) estis internacia projekto, kiu daŭris de la 1-a de julio, 1957 ĝis la 31 de decembro, 1958 kaj estis deklarita de la Internacia Konsilio de Esploraj Organizaĵoj. 67 landoj partoprenis la projekton.
Areoj de esplorado
Dum la projekto, diversaj studoj estis faritaj pri diversaj temoj rilataj al la Tero. La dek unu esploraj temoj de la Internacia Geofizika Jaro estis:
Spaca esplorado per satelitoj
Usono kaj Sovetunio lanĉis satelitojn dum ĉi tiu jaro, kiam la 4an de oktobro 1957 Sovetunio lanĉis Sputnik 1, kiu estis la unua satelito lanĉita en la spacon. La lanĉo de la satelito fare de Sovetunio estis la kulminaĵo de la scienca-teknologia agado en la projekto.
Ondřejov (distrikto Pelhřimov)
Ondřejov (Andreasdorf) estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1406.
Sambin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
92251 Kuconis
{{Informkesto astronomia objekto |Nomo = 92251 Kuconis |Kategorio = asteroido |Oficiala_nomo = 92251 Kuconis |Aliaj_nomoj = 2000 AF{{sub|187 ; 2001 CN 13}} |Dato_de_malkovro = {{dato|8|januaro|2000}}} |Loko_de_malkovro = Socorro (Usono) |Malkovrinto = LINEAR |Epoko = 2459600.5 TDB |Granda_duonakso = 471,805 Gm (3,154 AU) |Periapsido = 425,431 Gm (2,844 AU) |Apoapsido = 518,177 Gm (3,464 AU) |Discentreco = 0,09829 |Periodo = 2045,755 tagoj (5,601 jaroj) |Klinangulo = 13,922° |Meza_anomaliangulo = 321,271° Epoko : |Longitudo_de_suprenira_nodo = 126,975° |Argumento_de_periapsido = 317,075° |Terdistanco_min = 280,822 Gm (1,877 AU) |Diametro = 9,624 ± 0,168 km |Albedo_geom = 0,069 ± 0,010 |Absoluta_magnitudo = 14,03 }} 92251 Kuconis estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la } en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras John E. Kuconis, Plenumantan Oficiston de la Laboratorio Lincoln, kiu alportas elstaran gvidadon al la iniciativoj de la Direktora Oficejo. Li estis responsulo pri la komunuma popularigo, inklude por la programo LINEAR.
Seigy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Rafalivka (stacidomo)
Rafalivka (Рафалівка) estas fervoja stacio en Rafalivka (Rivna provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Dachsen (stacidomo)
Dachsen estas fervoja stacidomo en Dachsen, Svislando.
Sargé-sur-Braye
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj la kantono Le Perche.
Steinerberg (stacidomo)
Steinerberg estas fervoja stacidomo en Steinerberg, Svislando.
Ciklobutila 3-anizato
Ciklobutila 3-anizato aŭ ciklobutila 3-metokso-fenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Anizata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila 3-anizato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila 3-anizato prezentas metoksogrupon kaj ciklobutilmetanatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 3-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
László Tábori
László Tábori [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Tábori László estis hungara-usona mez- kaj longdistanca kuristo, olimpiano, mondrekordulo, trejnisto. Lia origina familia nomo estis Talabircsuk [talabirĉuk].
naskiĝis la en Košice (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Los-Anĝeleso (Kalifornio, Usono).
Biografio
apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio kaj en nekonataj cirkonstancoj li venis al Budapeŝto, kie lia kurtalento evidentiĝis en la fruaj 1950-aj jaroj. Li konkursis precipe en sportklubo de la armeo, kelkfoje li kuris mondrekordojn unuoble aŭ stafete. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 sen medalo, poste li disidis al Usono. Li kuris plu en Usono kaj li finis sian aktivan sportan karieron en 1962. En la postaj jaroj li estis trejnisto, eĉ li fondis propran sportklubon por kuristoj. Li ricevis hungaran, usonan kaj internacian premiojn.
Seillac
estas loĝloko kaj eksa komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ), proksimume naŭ kilometrojn okcidente de la departementa ĉefurbo Blois kaj ekde la 1-a de januaro 2017 apartenas al la nova komunumo Valloire-sur-Cisse. Fine de en la loĝloko vivis.
Ciompi-ribelo
La ribelo de la Ciompi (Ciompi) estas revolucio okazinta en la urbo Florenco en Italio ekde julio kaj aŭgusto en 1378. Ĝi estas konsiderata la unua proleta revolucio en la historio.
La ribelo estis organizita de la plej malriĉaj, plej senhavaj kaj politike senrajtigitaj laboristoj, kiuj konsistigis ĉirkaŭ kvaronon de la loĝantaro de Florenco. La gvidintoj estis laboristoj de la lanaj teksiloj, en itala nomataj ciompi (proksimume "ĉifonuloj"). Multaj el ili ne povis aĉeti ordinarajn ŝuojn kaj portis lignajn pantoflojn, tial la moknomo "la revolucio de lignaj pantofloj".
La kialoj, kiuj kaŭzis la revolucion estus jenaj: malgraŭ la severa manko de laborforto, post la Nigra Pesto, al la laboristoj estis malpermesite utiligi la situacion. Monpruntoj de la bankoj en Florenco al la Reĝo de Anglio por financi la Centjaran Militon ne estis repagitaj, kaj do alportis Florencon al la rando de bankroto; la eksigo kaj maldungo de soldatoj kaj policanoj kaŭzis malordon. La malriĉaj laboristoj organiziĝis kontraŭ la dungantoj kaj sukcesis partopreni la registaron kaj okupi la prezidantecon dum periodo de 40 tagoj. La ribelo estis subpremita de la militestro de Florenco, kondotiero (soldata militestro) John Hawkwood.
Rafalivka
Rafalivka (Рафалівка) estas urbotipa loĝloko en Rivna provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2021.
O-Fenilena-duamino
o-Fenilena-duamino aŭ C6H8N2 estas organika kombinaĵo tie kie du aminaj grupoj estas ligitaj al benzena ringo en la pozicioj 1 kaj 2. Ĝi estas anilina derivaĵo kun malsamaj proprecoj. Reakcioj de fenilenaduaminoj kun karboksilataj acidoj kaj iliaj derivaĵoj donas benzimidazolojn. Traktado de fenilenaduamino kun nitrita acido produktas benzotriazolojn. Fenazinoj povas esti produktataj ekde la fenilenaduaminoj. Fenilena-duamino ankaŭ estas la bazo por sennombraj pesticidoj.
Sassay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Soings-en-Sologne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Souesmes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Nunhead
estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (borough) Southwark de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas proksimume 5 kilometrojn sude de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City - inter ili estas la rivero Tamizo.
Historio
Kampara setlejo de proksimume dek konstruaĵoj nomitaj "NoneHead" (angle en historia literumo: "monaĥina kapo", vidu la nederlandan, "non", kaj germanan, "Nonne", formojn de la vorto monaĥino) estas klare videbla en mapo de 1762 titolita "topografia mapo de la graflando Surrey" de John Roque. Tiutempe ĝi estis apartigita de la proksima setlejo de Peckham Rye per kampoj kaj la nun kovrita River Peck.
En 1834 konstruiĝis malriĉulejon, terason de sep Tudor-stilaj dometoj kiuj staras daŭre ĉe ĝardeno kun balustrado sur la vojo Consort-vojo. Pliaj malriĉulejoj estis konstruitaj en 1853 ĉe la rando de Nunhead Green por disponigi loĝejon por maljunuloj. En 1868, konstruiĝis produktejo de artfajraĵoj - pri ĝi daŭre memorigas la nomo de loka drinkejo The Pyrotechnists Arms ("la piroteknikistaj armiloj").
Ĝis 1878, Nunhead formis parton de la granda antikva paroĥo de Camberwell en la paroĥaro Brixton de Surrey. La kresko de la loĝantaro en la areo kondukis al aparta eklezia paroĥo de sankta Antholin, kies preĝejo estis konstruita en 1877.[14] La areo tiam venis en la areon de respondeco de la Metropola Estraro de puklikaj Konstruaĵoj en 1855 kaj estis transdonita al la (tiutempa) Distrikto Londono en 1889. En 1887 Nunhead havis loĝantojn. Ĝi iĝis parto de la Metropola Urbeto Camberwell en 1900.
Ekzistis futbala klubo Nunhead de 1888 ĝis 1949. Nunhead havas kelkajn bonajn ekzemplojn de malfruviktoriaj (historiismaj) / fruaj eduardaj (novbarokaj) burĝaj domoj; tiuj povas esti viditaj borde de la stratoj Carden Road kaj Tresco Road.
132903 Edgibson
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 14-an de septembro 2002 de la usona amatora astronomo Robert D. Matson elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Edward G. Gibson, unu el la unuaj sciencistoj-kosmonaŭtoj selektitaj por la Grupo 4 de la NASA en 1965. Li estis kontrolisto de flugo por Apollo 12 kaj scienca piloto en Skylab 4, starigante novan rekordon de kosmoflugo kaj gvidante notindaj sunajn esplorojn. Ed estas ankaŭ fama verkisto kaj estas investiturita en la Halo de Famo de la Usonaj Kosmonaŭtoj.
Seur
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Militoj de nacia liberigo
Militoj de nacia liberigo aŭ naciliberigaj revolucioj estas konflikto luktataj de nacioj por akiri sendependecon. La termino estas uzata kongrue kun militoj luktataj kontraŭ eksterlandaj povoj (aŭ almenaŭ tiuj perceptitaj kiel eksterlandaj) por establi separatajn suverenajn ŝtatojn por la ribela nacieco. El diferenca vidpunkto, tiaj militoj estas nomataj insurekcioj, ribeloj, aŭ militoj de sendependiĝo. gerilaj aŭ nesimetriaj militoj estas terminoj ofte uzataj de grupoj konsiderataj kiel naciaj liberigaj movadoj, ofte kun subteno de aliaj ŝtatoj.
Olga Gyarmati
[djarmati], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Gyarmati Olga estis hungara pafisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) Várkonyi Tamásné kaj Aczél Tamásné [vArkonji tamAŝnE, acEl]. Ŝia plej konata edzo estis Tamás Aczél.
naskiĝis la en Debrecen (Hungario), ŝi mortis la  en en:Greenfield, Massachusetts (Masaĉuseco, Usono).
Biografio
maturiĝis en 1945 en sia naskiĝurbo. Ŝi disidis depost la hungara revolucio de 1956, poste ŝi vivis unue en Britio, poste en Usono. Ŝi edziniĝis dufoje kaj naskis en 1960. Ŝi ricevis premiojn inter 1948-1951.
Sporta kariero
komencis sportadi en sia naskiĝurbo (1939-1943), poste ŝi estis atleto en ĉefurba sportklubo (1945-1956). Ŝi estis hungara ĉampiono 31-foje unuoble, stafete aŭ teame en mallongdistancaj kuroj (ankaŭ stafete), barierkurado, altosalto, longosalto, klasika pentatlono, globĵetado, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1947-1956 31-foje kaj ŝi kreis hungarajn rekordojn 24-foje. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948, Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun ora medalo en longosalto (1948).
Valticio
Valticio, (ĉeĥe: Valticko, antaŭe skribata Valčicko, germane: Feldsberger Gebiet) estas regiono en suda parto de Sudmoravia regiono en Ĉeĥio, apud limo kun Aŭstrio. Tiu ĉi regiono estis devene konsisto de Moravio, sed jam ekde la 11-a jarcento de Orienta Markio, resp. Malsupra Aŭstrio, kaj nur en la jaro 1920 ĝi estis alligita al Ĉeĥoslovakio. Temis pri unu el tri teritorioj almembrigitaj el Aŭstrio al Ĉeĥoslovakio. Hodiaŭ estas la tuta Valticio konsisto de turiste abunde vizitata Areo de Lednice-Valtice kaj ankaŭ vina turismo en suda Moravio.
Limigo
Temas pri hodiaŭa teritorio de distrikto Břeclav, en ĉirkaŭaĵo de urbo Valtice. Norde tiu ĉi regiono estas limigita per linio kondukanta proksimume sur fiŝlagoj en Lednice kaj oriente proksimume per fluo de Dijo. Laŭ nuntempa katastra membrigo temas pri la tuta katastra teritorio Valtice, Úvaly u Valtic, Hlohovec, Charvátská Nová Ves, preskaŭ la tuta katastra teritorio Poštorná, malgrandan okcidentan randan parton de la katastra teritorio Břeclav, parton de katastro de municipo Sedlec sude de rojo Včelínek, kaj etaj partoj de katastroj de municipoj Ladná kaj Lednice.
Historia evoluo
Tiu ĉi regiono estis en mezepoko ĝis la jaro 1041 konsisto de Moravio, sed tiujare tiun ĉi teritorion perdis Břetislav la 1-a kaj sekve ĝi fariĝis konsisto de Orienta Markio, pli poste konsisto de Malsupra Aŭstrio, en kiu ĝi poste restis ĝis la jaro 1920, kiam ĝi estis surbaze de traktato de Saint-Germain-en-Laye alligita al Ĉeĥoslovakio kaj en ties kadro enmembrigita en landon Moravian.
Enkadre de Ĉeĥoslovakio tiu ĉi regiono kun areo 87 km² komune kun la tn. Dija triangulo alligita al lando Moravia kiel aparta teritoria unuo Valticio.
Post Munkena interkonsento la tuta Valticio kaj Dija triangulo estis okupita de Tria regno. Tiuj ĉi du teritorioj estis dekomence enmembrigitaj en Sudetgermanajn teritoriojn, sekve al la 15-a de aprilo 1939 ili estis alligitaj al landa hetmanujo Malsupra Danubio, kiu estis al la 1-a de majo 1939 ŝanĝita en Regnan govion Malsupra Danubio, kies konsito ili restis ĝis fino de la dua mondmilito, post ties finigo venis reveno al la antaŭnmilita stato. Dum ekzistado de fera kurteno estis granda parto de Valticio en nealirebla limzono.
Demografio
La slava loĝantaro de Valticio estiĝis per unuiĝo de kroatoj, kiuj ĉi tien venis en la 16-a jarcento, kaj moraviaj slovakoj el la apuda Podluží. Ili kreis tiel distingan folkloron.
Lokro
Konsisto
La plado estas komponita el kukurbo, maizo, faboj kaj terpoma aŭ kukurba kaĉo tre konata laŭ la sudamerikaj Andoj. En iuj regionoj lokro estas farita el speco de terpomo nomata "papa chola", kiu havas unikan guston kaj malfacile troveblas ekster sia hejmregiono.
La difinaj ingrediencoj estas kukurbo, maizo, iu formo de viando (kutime bovaĵo, sed foje bova salkonservita viando aŭ ĉorizo), kaj legomoj. Aliaj ingrediencoj varias vaste, kaj tipe inkluzivas cepon, fabojn, melopepon aŭ kukurbon. Ĝi estas ĉefe manĝata vintre.
En Argentino ĝi disvastiĝis de la malantaŭo ĝis la antaŭa regiono de Cuyo (Kujo) al la cetero de la lando. Ĝi estas konsiderata nacia plado kaj ofte servata la 25-an de majo, datreveno de la maja revolucio. Ruĝa akra saŭco el ruĝaj kapsikoj kaj papriko (dolĉa kapsiko) konata kiel Quiquirimichi (kikirimiĉi) estas servata kelkfoje aldone.
En Ekvadoro populara varianto estas konata kiel yahuarlocro (jauarlokro). Ĝi inkluzivas ŝafidajn internaĵojn kaj ŝafidan sangon al la recepto.
Referencoj
En tiu ĉi artikolo estis uzita traduko de la artikolo Locro en la hispana vikipedio.
Albert Kálmán Kőrössy
Albert Kálmán Kőrössy [kOroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőrössy Albert Kálmán estis hungara arkitekto. Lia origina familia nomo estis Neumann ĝis 1891, lia posta familia nomvarianto estis Kőrösi. Lia nobela antaŭnomo estis királyhalmi ekde 1903.
Albert Neumann naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Albert Neumann (baldaŭ Albert Kálmán Kőrössy) devenis el riĉa juda familio, sed li katolikiĝis en aĝo 16. Li akiris arkitekturan diplomon en 1891, li studis laŭvice en Reĝa Teknikuniversitato József, Nacia Altlernejo de Belartoj en Parizo kaj de:Königlich Technische Hochschule. Post hejmenveno li laboris en arkitektura ateliero de Alajos Hauszmann. En 1895 li memstariĝis, tamen inter 1897-1900 li laboris kune kun Artúr Sebestyén. Dum la 1-a mondmilito li projektis kazernon. Ekde 1926 li projektis kun alia arkitekto. Kőrössy vendis sian vilaon en 1948 pro la evidenta tuja ŝtatiĝo. En 1951 li estis deportita al Érd. Li edziĝis en 1902, lia edzino naskis 2 filinojn. Ambaŭ filinoj disidis dum la frua socialismo, kiujn la vidvina patrino sekvis dum la Hungara revolucio de 1956.
Séris
Geografio
La loĝloko situas proksimume 22 kilometrojn nordoriente de Blois. Séris estas ĉirkaŭata de la najbaraj komunumoj Concriers en la nordo, Laveau en la nordo kaj nordoriento, Lestiou en la oriento kaj sudoriento, Avaray en la sudo kaj sudoriente, Mer en la sudo, Villexanton en la okcidento kaj sudokcidento kaj Talcy en la nordokcidento.
Henggart (stacidomo)
Henggart estas fervoja stacidomo en Henggart, Svislando.
Lőrinc Deák
Lőrinc Deák [lOrinc deAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Deák Lőrinc Rudolf estis hungara aktoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis Rausch [raŭŝ].
Lőrinc Rausch naskiĝis la  en Újpest, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lőrinc Deák aliĝis al teatra koruso en 1911 en Győr. Inter 1912-1914 li estis dancisto kaj komikisto en teatra kompanio de Gábor Miklósy dum la 1-a mondmilito li rolis en urboj Ungvár, Munkács, Miskolc kaj Eger. En 1918 li estis soldato, poste en Békéscsaba li estis aktoro kaj reĝisoro, ekde 1920 ĝis la 2-a mondmilito li estis teatrestro en pluraj lokoj, pli poste en Kaposvár kaj Székesfehérvár. En 1947 pro dekreto ĉesis la privataj teatroj, tial poste li estis aktoro en pluraj ĉefurbaj teatroj. Li edziĝis dufoje (1914, 1920).
Biksa kolorigilo
La biksa kolorigilo, ankaŭ nomata anato estas natura pigmento, kun ruĝa-flava koloro, vaste uzata en la nutraĵa kaj kosmetika industrio. Ĝi estas ĉerpita el la arigiloj kiuj kovras semojn de la arbedo nomata Bikso orelana (Bixa orellana), apartenanta al tropika Ameriko. Ĝia uzo devenas de antaŭkolumbaj tempoj. Ekzemple, la aztekoj uzis ĝin por tinkturfarbi teksaĵojn, kiel korpokolorigilo (ekzemple lipruĝon), kaj kiel manĝaĵon kaj trinkaĵon. La majaoj uzis ĝin kiel spicaĵon kaj tinkturfarbon, ekzemple por kolorigi la korpon en religiaj ritoj, kaj ili asociis ĝin kun pluvo. Krome la semoj eĉ estis uzataj kiel valuto. Nuntempe ĝi ankoraŭ estas uzata kiel spico en la preparado de diversaj tradiciaj pladoj en Latinameriko. La ĉefa industria uzo de anato (E-160b) estas en la produktado de laktaĵoj, ekzemple por kolorigi la fromaĝojn de la francaj variantoj Mimolette, Fol Epi kaj Mamirolle, la dana BlueNote, la angla Shropshire Blue kaj Cheddar kaj, foje en la nederlanda Gouda. Ĝi ankaŭ funkcias kiel kolorigilo en glaciaĵoj aŭ kolbasoj. La kemiaj eroj de anato estas la karotenoidoj biksino kaj ĝia derivaĵo nor-biksino.
Uzoj kiel spico
Hispane ĉi tiu spico estas konata kiel achiote, bixina, urucú aŭ onoto. En Brazilo, depende de la regiono, ĝi estas konata kiel colorau, urucum aŭ colorífico kaj estas uzata kiel kolorigilo kaj spico en viandaj kaj fiŝaj pladoj. Anato oftas en meksika kuirarto.
Kemia konsisto
Anato enhavas ksantofilon kaj oksigenitan karotenoidon. Ĝi estas miksaĵo de la tinkturoj biksino kaj norbiksino, kvankam ĉi-lasta estas la rezulto de la saponigo de biksino. Depende de la speco de eltiro, unu el la substancoj superregas super la alia. Se natria hidroksido estas uzata por ties eltiro, ankaŭ la natria salo de norbiksino estas produktata. Anato estas konsiderata sekura por sano, kvankam en iuj kazoj la karotenoido povas kaŭzi sentojn de naŭzo ĉe homoj sentemaj al ĉi tiu organika pigmento.
Ktiš
Ktiš (Tisch) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Vivas ĉi tie.
Biksa kolorigilo
Eltiro
La semoj estas malmolaj, la tegumento enhavas plurajn akvo-solveblajn aŭ gras-solveblajn apokarotenoidojn kaj por liberigi ilin ili devas esti traktataj kun akvo aŭ per varma oleo aŭ manĝebla graso, respektive. Eltiro faciligas se la semoj estas muelitaj plurfoje.
Eksteraj ligoj
En tiu ĉi artikolo estis uzata traduko de la artikolo Achiote (pigmento) en la hispana vikipedio
Ktiš
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1310.
Souvigny-en-Sologne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Hettlingen (stacidomo)
Hettlingen estas fervoja stacidomo en Hettlingen, Svislando.
Sturmio
Sankta Sturmio (naskiĝinta ĉirkaŭ 710 en Bavario, eble en Nandlstadt, mortinta la en Marsberg) estis germana sanktulo.
Vivo
Originante el nobela familio li akompanis Sanktan Bonifacon, kiu estis kristanigita la gepatrojn, misivojaĝe je Meza Germanujo. Poste Sturmio studis en la klostro de Fritzlar kaj ordiniĝis sacerdotece en 733. Tiam li mem ekagadis misiiste samregione. Post trio da jaroj li forlasis Fritzlar por fondi monaĥejon ĉe la paganoj. Komence li havis setlo-planoj por loko apud Hersfeld antaŭ ricevi en 744 fare de majordomo Karlomano grundon je Ailoha/Eichholz: tie estiĝis la gravega klostro de Fulda. Bonifaco nomumis lin abato.
Sturmio ankaŭ profitis de la protekto de Karlomagno kaj peris pacon inter Karlomagno kaj la bavara duko Tasilo la 3-a helponte en la kristanigaj kampanjoj kontraŭ la saksoj en 772 kaj 779. Li mortis dum tia ekskpedicio sur Eres-burgo (apud Marsberg) kaj estis entombigita en Fulda.
Graveco
Sub lia regado la posedaĵoj de la Abatejo de Fulda pligrandiĝis danke al reĝaj donacoj, la moroj de la monaĥoj pliboniĝis kaj la abateja lernejo bonege evoluis. Kanonizado venis fare de papo Inocento la 2-a en la jaro 1139-a. Biografiaĵojn pri li oni povas legi en la verko Vita Aegil abbatis de Brun Candidus.
Christopher Hill
John Edward Christopher HILL (6a de Februaro 1912 – 23a de Februaro 2003) estis angla marksista historiisto kaj akademiulo, specializita en Historio de Anglio de la 17-a jarcento. El 1965 ĝis 1978 li estis lernejestro de la Balliol College, Oksfordo, kie li fakte studis juna. En 1931 feriis en Frajburgo, Germanio, kaj tie li atestis pri la enpovigo de la nazioj. Li gradiĝis pri Moderna historio en 1934. En tiu epoko li fariĝis marksisto kaj aliĝis al la Komunisma Partio de Granda Britio.
En 1935, li pasigis dek monatojn en Moskvo, Sovetunio. Tie li scipovis la rusan kaj studis sovetan historion, partikulare tiun rilatan al Britio. Reveninta al Anglio en 1936, Hill akceptis instrupostenon en la Universitato de Cardiff kaj en tiu epoko li klopofis aliĝi al la Internaciaj Brigadoj por lukti en la Hispana Enlanda Milito sed li estis malakceptita. Anstataŭe, li estis aktiva helpante eŭskajn rifuĝintojn el la milito. Post du jaroj en Cardiff, li revenis al Balliol College en 1938.
Dum la Dua Mondmilito, li aliĝis al la Brita Armeo. En Oktobro 1941, li eniris en la Spiona Servo kaj poste en la Oficejo pri Eksterlandaj Aferoj el 1943 ĝis la fino de la milito.
Post la milito li revenis al la Oksforda Universitato, kie li multe aktivis, partikulare kun aliaj marksistaj historiistoj. Li foriris el la Komunisma Partio en 1957.
Paunu
Väinö Paunu Oy aŭ Paunu estas buskompanio de Pirkanmaa, Finnlando. La firmao estis fondita fare de Väinö Paunu (n. 1901) en 1926. La ĉefoficisto de la firmao estas la filo de Väinö Paunu Martti Paunu. La firmao komencis ĝiajn operaciojn komence de majo 1926. Komence, ĝi veturis inter Tampere kaj Jyväskylä, kaj tre baldaŭ ili komencis veturi de Tampere al multaj aliaj lokoj krom Jyväskylä. Hodiaŭ, Paunu estas unu el la plej grandaj kaj plej konataj buskompanioj en Finnlando. Ĝi ankaŭ organizas grandan parton de la loka bustrafiko de la Tamperea regiono. La sidejo de la firmao situas en Vihioja distrikto en Tampere.
Santenay (Loir-et-Cher)
Santenay estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Friedrich Wilhelm Eugen Döll
Friedrich Wilhelm Eugen DÖLL (naskiĝinta la en Veilsdorf, mortinta la  en Gotao) estis germana skulptisto.
Vivo
Estante filo de porcelanpentristo li komence estis lernoknabo ĉe la skulptisto Ney en Fulda. Kiel juna skulptisto li pasigis laŭ komisio de la heredprinco Ernesto de Saksio-Gotao-Altenburg (ekde 1772 duko Ernesto la 2-a (Saksio-Gotao-Altenburg) tri jarojn en Parizo kaj Romo (1770-1773). Rekomendon por li faris barono Friedrich Melchior Grimm. Parize li estis disĉiplo de Jean-Antoine Houdon; Rome li plukleriĝis sub la gvido de Raphael Mengs kaj Johann Friedrich Reiffenstein.
Post reveno li nomumitis en 1781 kortega skulptisto ricevante mendojn ĉefe el la rezidejoj Gotao, Anhalt-Dessau kaj Meiningen. Kreitis portretaj bustoj, monumentoj kaj reliefoj. En 1786 Döll iĝis profesoro kaj en 1787 li ekĉefinspektistis ĉe la artaĵoj gotaaj. Döll ankaŭ mem instruis kaj vekis desegnadinteresegon ekz. ĉe la junulino Louise Seidler (kiu inter 1800 kaj 1803 lernantinis ĉe la gotaa Supera porknabina lernejo de Sophie Ludolfine Stieler). Döll entombigitis en la Tombejo malnova de Gotha. Post 1906 oni ne plu havis kontojn pri tomboŝtono lia.
Kalabria Kapsiketo
Kalabria kapsiketo estas la komuna nomo por kelkaj kapsikaj kulturvarioj de Kalabrio, Italio. La kapsiketoj havas gravan rolon en la regiona kuirarto kaj en ĝia kulturo. La kapsiketo iĝis eĉ simbolo de la regiono.
Vario
La jenaj kalabraj kapsikaj kulturvarioj
Gastronomio
Ili povas esti manĝataj krudaj aŭ kuiritaj; konservitaj en oleo, sekigitaj aŭ prilaboritaj por spicaj kremoj kaj peklitaj viandoj ('nduja, kalabra kolbaso, kalabra 'soppressata' aŭ kalabra 'spianata'). Ĝi ankaŭ povas esti manĝita kun legomoj kiel la laktuko.
Vanessa Natake
Vanessa NAKATE, naskiĝis, estas uganda media aktivulo por la klimato. Kreskinte en Kampalo, ŝi engaĝiĝis en decembro 2018, rimarkinte la nekutime altajn temperaturojn en sia lando.
Edukado
Vanessa Nakate estas diplomita pri komerca administrado ĉe la Universitato Makerere.
Agoj por la klimato
Sekvante la ekzemplon de Greta Thunberg, ŝi fondis la klimatan movadon en Ugando. Ĝi komenciĝis per individua striko en januaro 2019, por kontraŭstari la pasivecon de registaroj fronte al la tutmonda varmiĝo. Laŭ ŝi, la temo de klimata ŝanĝo estis okcidentigita "Kiam ĝi estas diskutata en la nordo, ĝi estas el la vidpunkto de la risko de ekonomia krizo por la riĉaj landoj. Ili ne rimarkas, ke por ni, ĝi estas palpebla dramo." Dum kelkaj monatoj ŝi protestis sole antaŭ la uganda parlamento. Al ŝi tiam aliĝas pluraj junuloj respondantaj al ŝiaj vokoj en sociaj retoj, inkluzive de Leah Namugerwa kaj Hilda Flavia Nakabuye, kiuj atentigas pri la problemo de la tropikaj arbaroj de Kongo. Nakate kreis la movadojn "Junularon por Estonta Afriko" same kiel la "Rise Up Movement", ankaŭ bazitan en Afriko.
Komence de januaro 2020, ŝi publikigis, kune kun dudek aliaj junuloj el la tuta mondo, malferman leteron al partoprenantoj de la Monda Ekonomia Forumo, alvokante kompaniojn, bankojn kaj registarojn ĉesigi ĉian investon en fosiliaj brulaĵoj. Ŝi ankaŭ partoprenas en la klimata marŝo en la lasta tago de la Forumo. Kadre de la protestoj kontraŭ la Forumo, ŝi partoprenis gazetaran konferencon kun aliaj junaj aktivuloj inkluzive de Greta Thunberg, Luisa Neubauer, Isabelle Axelsson kaj Loukina Tille. En la artikolo de Associated Press, ŝi malkovras ke ŝi estis forigita de la grupfoto dum la enpaĝigo kaj kritikas ĉi tiun intervenon, kiu signifas igi homojn de koloro nevideblaj. La agentejo tiam parte malantaŭeniris: ĝi forigis la foton sed ne pardonpetis.
Ŝi ĉeestas ĉe la COP 26 en Glasgovo, kune kun Greta Thunberg kaj Dominika Lasota kie la tri klimataktivuloj esperas renkontiĝi rekte kun kelkaj dekoj da registaroj por instigi ilin plenumi la celojn de la Pariza Klimata Interkonsento.
En marto 2022, ugandaj ekologiaj aktivuloj atakis la TotalEnergies mega-naftoprojekton en Orientafriko. La franca Nacia Asembleo ricevis kvar ĉefajn junularajn aktivulojn por celvarbi la registaron por preni pozicion en la projekto. Vanessa Nakate estis unu el ili.
Motivoj
Ŝi estas motivita de la fakto, ke la tutmonda varmiĝo en ŝia lando kondukas al inundoj kaj trosekecoj, kio rezultigas rapidajn plialtiĝojn de la prezoj de bazaj nutraĵoj, kiuj aparte premas la malriĉulojn18. Tamen, ellaso de forceja gaso estas ĉefe respondeco de riĉaj landoj kaj de la plej riĉaj loĝantoj de evolulandoj.
En intervjuo de 2019 kun Amy Goodman por Democracy Now!, Vanessa Nakate klarigas sian engaĝiĝon al klimata protekto jene: "Mia lando tre dependas de agrikulturo, do same ties loĝantoj. Do se niaj bienoj estas detruitaj de inundoj, se la bienoj estas detruitaj de sekeco kaj la agrikultura produktado reduktiĝas, tio signifas, ke la prezo de nutraĵoj plialtiĝas. Do nur la plej privilegiitaj povos aĉeti manĝaĵojn. Kaj kiuj estas la plej grandaj elsendantoj de niaj landoj, tiuj estos kapabla travivi la nutra krizon, dum la plejmulto de la homoj, kiuj vivas en urbetoj kaj kamparaj komunumoj, malfacilas akiri nutraĵojn pro la altaj prezoj. Kaj tio kondukas al malsato kaj morto. Laŭvorte, en mia lando, la manko de pluvo signifas malsato kaj morto por la malpli privilegiitaj."
Distingoj
Ŝi estas en la listo de BBC 100 Women publikigita la 23an de novembro 2020.
Poste en 2021 ĝi estas parto de la listo Time 100 Next publikigita de Time la 17-an de februaro 202124.
Turijsk (stacidomo)
Turijsk (Турійськ) estas fervoja stacio en Turijsk (Volina provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Svatá Maří
Svatá Maří (antaŭe ankaŭ Láz, Laziště) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice, proksimume 4 km orient-nordoriente de urbo Vimperk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352. La unua nomo de la muncipo estas indikata kiel Laz Marie de Laz.
PAIGC
La Afrika Partio por la Sendependeco de Gvineo Bisaŭa kaj Kabo-Verdo (portugale: Partido Africano para a Independência de Guine e Cabo Verde, aŭ PAIGC) estas politika partio en Gvineo Bisaŭa ĉe la atlantika marbordo de Okcidenta Afriko. La partio estis fondita por pace akiri ka sendependecon de Gvineo Bisaŭa kaj Kabo-Verdo disde Portugalio, kiuj estis komence unu kolonia unuo, sed kun la tempo la partio ŝanĝis siajn praktikojn kaj aliĝis al armita lukto kaj en la 1960-aj jaroj estis unu el la ĉefaj batalantoj en la Gvinea Bisaŭa Milito de Sendependeco.
Aŭgusta Revolucio
La Aŭgusta Revolucio (vjetname: Cách mạng tháng Tám), konata ankaŭ kiel Aŭgusta Ĝenerala Ribelo (vjetname: Tổng Khởi nghĩa tháng Tám), estis revolucio lanĉita de la partio Việt Minh (Ligo por la Sendependeco de Vjetnamo) de Ho Ĉi Minh kontraŭ la franca kaj la japana imperiaj koloniaj regado en Vjetnamio, la 14an de Aŭgusto, 1945.
PAIGC
Ekestiĝo
PAIGC, la Afrika Partio por la Sendependeco de Gvineo kaj Kabo-Verdo estis establita en septembro 1956 kiel la Afrika Sendependeca Partio, kiu estis bazita sur la Nacia Movado por la Sendependeco de Portugala Gvineo. La partio estis fondita kiel parto de lukto por paco kaj sendependeco de la Portugala Imperio. Post multaj provoj solvi la konflikton pace, la partio turnis sin al armita konflikto en la 1960-aj jaroj kaj estis unu el la batalantoj en la milito de sendependeco de Gvineo Bisaŭa. Direkte al la fino de la milito, la partio establis marksisman partiŝtaton, ĝis plurpartia demokratio estis lanĉita en la fruaj 1990-aj jaroj. La partio venkis en la frua plurpartia elektoj en 1994, sed perdis la elekton de 1999-2000. La partio venkis en la parlamentaj elektoj en 2004 kaj la prezidant-elekto en 2005, kaj ekde tiam estas la plej granda partio en la Nacia Asembleo. La PAIGC kontrolis Kabo-Verdon, kune kun Gvineo Bisaŭa, de ĝia sendependeco en 1975 ĝis 1980. Post la militista puĉo en Gvineo Bisaŭa en 1980, la kontrolo de la partio de la Kaboverda parto estis transdonita al alia partio, la Afrika Partio por la Sendependeco de Kabo-Verdo. Tiele nun PAIGC ĉeestas nur en Gvineo Bisaŭa.
Aŭgusta Revolucio
Post du semajnoj, fortoj de Việt Minh estis kaptintaj kontrolon de plej ruraj vilaĝoj kaj urboj tra Norda, Centra kaj Suda Vjetnamio, inter kiuj Hanojo, kie la Prezidento Hồ Chí Minh anoncis la formadon de la Provizora Demokratia Respubliko, Huế, Sajgono, escepto en la urboj Móng Cái, Vĩnh Yên, Hà Giang, Lào Cai, Lai Châu. Tamen, laŭ Vjetnama dokumento, Việt Minh, fakte, kaptis kontrolon de tuta Vjetnamo. La 2an de Septembro, 1945, Ho Ĉi Minh deklaris Vjetnaman sendependecon. La Aŭgusta Revolucio klopodis krei unuigitan reĝimon Việt Minh por la tuta lando.
PAIGC
Komence
En la komenco, inter 1956 kaj 1959, la movado estis tre malgranda kaj ekloĝis ĉefe en Bissau, la ĉefurbo de Gvineo. La movado konsistis el grupo de homoj, kiuj estis kromnomitaj la "Malalta Burĝaro". Tiu grupo inkludis: ŝtatoficistojn, oficistojn kaj salajrigitajn dungitojn. Dum tiuj jaroj la movado laboris en provo evoluigi infrastrukturon kiu instigus publikon por partopreni en la lukto por sendependeco. La ideologio de la PAIGC-movado estis karakterizita per la foresto de mensa fiksado, aŭ la kopiado de ideologio de iliaj najbaroj. Dum oni povas diri, ke la larĝa ideologio de la partio estis konsiderita socialisma, oni ankaŭ povas vidi kombinaĵon de malsamaj karakterizaĵoj kiel la marksisma ideologio de Lenin kaj afrika socianiĝo.
Estas grave noti, ke la unuaj jaroj de la PAIGC-movado estis kompleta fiasko en la okuloj de portugala koloniismo ĉar la portugaloj neniam vidis la eblecon de dialogo kun la naciaj partioj kaj tial agis plejparte por subpremi la voĉojn de rezisto.