cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wolhusen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wolhusen limas en nordokcidento al Menznau, en oriento al Ruswil, en sudoriento al Werthenstein, en sudo al Entlebuch kaj Doppleschwand, kaj en sudokcidento al Romoos.
Józef Kowalewski
Vivkuro
Józef Kowalewski naskiĝis en la familio de pastro Michał (Mikaelo) el katolika eklezio laŭ bizanca-ukraina rito. Li mem estis tamen apartenanta al romkatolika eklezio. Post fino de liceo en Świsłocz (Hrodna regiono) (1809-1817) komencis studi klasikan filologion en Literatura Fakultato de Universitato Vilno. Unu jaron poste aliĝis al sekreta societo patriota „Filomatoj”, kie agis kun Adam Mickiewicz, Jan Czeczot kaj Tomasz Zan. Ili ĉiuj rememorigas lin en siaj versaĵoj de ĉi tiu periodo. Mickiewicz en la sia postmorte eldonita: ''Jamby. Na imieninach Józefów: Jeżowskiego i Kowalewskiego'' (Jamboj. Ĉe la nomtago de Jozefoj: Jeżowski kaj Kowalewski). Post fino de la universitato li lekciis latinon kaj la polan lingvon en vilna liceo kaj samtempe eldonis siajn tradukojn de la latina literaturo, i.a. Metamorfozoj de Ovidio kaj prilaboritaj de si vivkuroj de Longinus. La 23-an de oktobro 1823 estis arestita pro la pasinta agado patriota. Rapide forlasis malliberejon, sed tamen estis ekzilita al Kazan kun samtempa ordono komenci orientalistikajn studojn. Li rajtis vojaĝi sen konvojo.
Wolhusen
Trafiko
Wolhusen estas regiona trafiknodo. En Wolhusen disbranĉiĝas la trajnlinioj de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lucerno al Berno kaj de Lucerno al Willisau. La komunumo estas ankaŭ la elirpunkto de diversaj bus- kaj poŝtaŭtolinioj.
Józef Kowalewski
Vivkuro
Post alveno al Kazan la 25-an de decembro 1824 ekstudis la araban, persan kaj tataran en la tiea universitato. Aprile 1828 estis delegita de sia altlernejo vojaĝi al Burjatio por ellerni la mongolan lingvon. Ekde la 15-a de julio 1828 loĝis en Irkuck. La 18-an de januaro 1828 ekiris por monato al Urgoo en Mongolio kiel membro de rusa delegitaro, marte 1829 foriris por unu jaro en la regiono de Ulan-Ude, lime de Mongolio, kie kolektis materialojn kaj studis tibetan budhismon, burjatan kulturon kaj la mongolan. La 4-an de aŭgusto 1830 foriris tra Ulaanbaataro al Pekino kiel sekretario de diplomatia misio kaj respondeculo pri kolektado de sciencaj materialoj pri la kulturo de Ĉinio kaj la ĉina lingvo. En Ĉinio restis ĝis aŭgusto 1931 studante la ĉinan kaj tibetan budhismon. Revene, por daŭrigi studojn pri Burjatio kaj la mongola, li haltis en la regiono de Ulan-Ude ĝis printempo 1933, kiam revenis al Kazan. Maje de la sama jaro li pasigis en Peterburgo ŝtatan ekzamenon pri la mongola lingvo kaj ekgvidis kreitan de si katedron de mongolistiko en Kazan, kiu estis la unua en Eŭropo. Li lekciis ankaŭ latinan literaturon, filologion kaj historion. En Universitato de Kazan en 1834 iĝis profesoro eksterordinara, kaj en 1837 – ordinara. Trifoje estis dekano kaj en la jaroj 1854-1860 (kun etaj paŭzoj) rektoro. Samtempe de 1844 estis direktoro kaj lekciisto en kazana liceo kaj periode lerneja inspektoro en la gubernio. En 1846 ricevis la ĉefan sciencan premion de Rusio – Premion de Demidov. En 1862 revenis al Pollando, kie en la jaroj 1862-1978 lekciis historion ĉe la Varsovia Universitato (ekde 1869 sub la nomo Ĉefa Lernejo). Pro sia tre kompromisa sinteno al caraj povoj kaj malĉeesto dum la januara ribelo li estis en la jaroj 1862-1878 dekano de Filologi-Historia Fakultato, kie akceptis rusigon de la altlernejo. Pro la scienca agado ricevis Ordenon de Sankta Stanislao, Ordenon de Sankta Anna de la unua klaso, Ordenon de Sankta Vladimiro de la dua klaso kaj membrecon de sciencaj societoj de Rusio, Vilno, Parizo kaj Danio. Per la nomo Kowalewski oni nomis montopinton (3903 m) en montaro Tavan Bogd en Mongolio. Li estis enterigita en Tombaro Powązki.
Wolhusen
Trafiko
En la centro de la komunumo ankaŭ disbranĉiĝas la kantonaj ĉefvojoj de Lucerno al Langnau en Emme-Valo kaj de Lucerno al Willisau. La plej proksimaj aŭtovojalveturejoj troviĝas en Dagmersellen kaj en Emmenbrücke ambaŭ en proksimume 20 kilometroj da distanco kaj ambaŭ al la svisa aŭtovojo A2.
Józef Kowalewski
Sciencaj esploroj
Ĉefa laboraĵo de Józef Kowalewski estis eldonata en la jaroj 1844-1849 Vortaro mongola-rusa-franca (Dictionnaire mongol-russe-français, Монгольско-русско-французский словарь) estanta unu el la unuaj prilaboraĵoj de ĉi tiu temaro. Ĝi estis la plej vasta publikaĵo dediĉita al la mongola lingvo en la 19-a jarcento, kiu ĝis hodiaŭ estas esenca esplormaterialo en mongolistiko. La dua ĉefa verko de Kowalewski estis eldonita en la jaroj 1936-1937 Mongola Krestomatio, enhavanta elekton de mongolaj tekstoj (ĉefe liturgiaj) kune kun priskribo de gramatiko kaj aliaj lingvaj problemoj. En la jaro 1835 li eldonis Mallongan gramatikon de la mongola literatura lingvo. El la jaroj 1835-1837 devenas lia laboraĵo pri budhana kosmologio. Kowalewski kolektis signifan parton de manuskriptoj kaj mongolaj presaĵoj, kies plimulton transdonis al Universitato de Kazan kaj parton al Universitato Vilno. Liaj kolektaĵoj en Varsovio estis bruligitaj de rusaj soldatoj dum la januara ribelo en 1863 pro detruado de Palaco de la familio Zamojski sekve de atenco kontraŭ guberniestro Fiodor Berg.
Infanoj
Paweł Kowalewski (1843-1903) estis sufiĉe konata pentristo de bataloj (ekz. la unua tago de la batalo apud Leipzig en 1913), profesoro de la Akademio de Artoj en Peterburgo, kaj Mikołaj (1840-1891) estis kuracisto, lekciisto de la Kuracista Fakultato kaj rektoro de la Kazana Universitato. Ambaŭ de la patrino akceptis ortodoksecon kaj konsideris sin rusoj.
Wolhusen
Historio
La unua malrekta skriba mencio de Wolhusen datiĝas el la jaro 1070, kiam Senjoro de Vuolhusen fariĝis abato de la Monaĥejo Einsiedeln.
La komunumo apartenis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 al la lucerna voktejo Ruswil, el kiu fariĝis dum la Helveta Respubliko la distrikto Ruswil. De 1803 ĝis 1814 la komunumo apartenis al la distrikto Entlebuch kaj ek de 1814 al la distrikto Sursee.
Francilia distrikto (Francio)
La francilia distrikto ( "circonscription Île-de-France") estas franca balota distrikto uzata en ĉiuj kvin jaroj por la eŭropaj balotoj por elekti per universala rekta baloto, dek tri (dek kvar en 2004) de la sepdek du eŭrodeputitoj atribuitaj al Francio, per la traktato de Nico, inter la 736 membroj de la eŭropa Parlamento. Kreita en 2003, kiel la sep aliaj similaj grandaj distriktoj, ĝi arigas balotantojn de regiono Francilio en unu sola balotantaro, kiu enhavis, en 2009, 6,822,779 enskribitojn.
Eŭropaj balotoj de 2009
Por la baloto de la 7-a de junio 2009, 27 listoj estis deponitaj por elekti 13 eŭropajn deputitojn.
=== Rezultoj ===
Pentling
Pentling estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regensburg kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
János Karácsonyi (episkopo)
KARÁCSONYI János [kara:ĉonji ja:noŝ] estis hungara titulara episkopo, historiisto, universitata profesoro, ano de MTA (k. 1896, o. 1904) naskita en Gyula la kaj mortinta en Oradea la.
Biografio
János Karácsonyi finis teologion en Universitato de Budapeŝto, oni ordinis lin pastro en 1882. Li estis instruisto en la episkopa liceo de Nadjvarado pri eklezihistorio kaj eklezijuro, en 1904–1905 li estis profesoro pri religia doktrino en la universitato de Budapeŝto, poste kanoniko en Nagyvárad, de 1923 titulara episkopo.
Juan Galindo
Juan Galindo estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Nuevo Necaxa.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9616 loĝantojn. El tiuj estas 4465 viroj kaj 5151 virinoj. La komunumo havas surfacon de 44.66 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 13′ norda latitudo kaj 98° 0′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1300
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21091a.htm
Durușa
Durușa [duruŝa] (hungare: Durusa, germane: Dursdorf) estas vilaĝo en Rumanio sude de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 203 loĝantojn (rumanoj); en 1992 107 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1570. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Valea Chioarului.
1580-aj jaroj
La 1580-aj jaroj estas la jardeko de jaroj 1580 al 1589.
Ribeloj de 1835
La ribeloj de 1835 (katalune: bullangues de 1835) estis popolaj tumultoj kontraŭ la religiaj ordonoj, kiuj okazis en Katalunio en la somero de 1835, dum kiuj la establita ordo radikale rompiĝis.
La ellasilo de la ribeloj estis diversaj sangelverŝaj agoj, kiujn la Karlismo faris en Katalunio komence de julio. En tiuj tagoj, Barcelono estis plena de konventoj, kiuj simbolis perfidon de la Katolika Eklezio al la plej malriĉuloj kaj ĝian subtenon al la establita potenco kaj riĉuloj. Fakte, la Katolika Eklezio donis sian absolutan subtenon al la Karlismo dum la Unua Karlisma Milito. Tiel, kiam la ribeloj komenciĝis, la proletaro stariĝis kontraŭ hierarkioj, sed ĉefe kontraŭ religia potenco. En Zaragozo ankaŭ estis, kelkajn tagojn antaŭe, kontraŭklerikaj tumultoj.
La liberala gazetaro de la tempo raportis tre malabunde pri la faktoj prezentitaj sube. Malgraŭ tio, la ĵurnaloj kulpigis, kiel oni ankoraŭ faras, pri amaso da maristoj kaj ciganoj el aliaj nacioj kaj provincoj.
Reus-okazaĵoj
La 22an de julio 1835 vespere, 7 milicanoj el la urbo Reus estis mortigitaj de karlisma grupo. La monaĥo, kiu komandis tiun grupon, ordonis, ke la kaptitoj estu brutale mutilitaj. Do ili tranĉis iliajn nazojn, orelojn kaj aliajn membrojn. Al unu el milicanoj, patro de 8 infanoj, la karlistoj elŝiris la okulojn kaj poste krucumis lin. La popola reago en Reus estis tuja kaj spontanea. La konvento de Sant Francesc de Reus kaj la konvento de la Karmelanoj estis forbruligitaj kaj pluraj monaĥoj estis ekzekutitaj.
Komenco de la tumultoj en Barcelono
La 25an de julio, novaĵoj pri la eventoj de Reus alvenis en Barcelonon. Kolera homamaso detruis la toreejon de El Torín, en la ĉirkaŭaĵo de La Barceloneta. La detruo de El Torín okazis dum hispana corrida okaze de la kvina naskiĝtago de la reĝino Isabel la 2-a de Burbono.
Posttagmeze oni organizis spontaneajn paroladojn sur Les Rambles. Dume pli kaj pli multaj homoj aliĝis al la protestoj. Ĝuste tiam komenciĝis la bruligado de konventoj: de la Kapucenoj, la Dominikanoj, Santa Caterina, Sant Pau del Camp, Sant Josep, ktp. En la seminario de Sant Sever estis alfronto de pafoj inter seminarianoj kaj manifestaciantoj. Tamen neniu povis deteni la koleron de la homoj, kiuj suferis tiom da mizero kaj humiligo.
Kanto de Sankta Jakobo
La kanto de Sankta Jakobo, populara kataluna kanto, memorigas pri tio, kio okazis dum tiu tago en la toreejo de El Torín.
Laŭvorta traduko de la kanto: Tago de Sankta Jakobo de la jaro tridek kvin, ili festis grandan feston ene de Turín: eliris kelkaj taŭroj, ili estis malbonaj kaj ĉi tio kaŭzis bruligon de la monaĥejoj.
La timo de generalo Llauder
La 27an de julio, generalo Llauder eniris en Barcelonon kaj kune kun siaj oficiroj okupis la Registaro-palacon, en la Placo Pla de Palau. Nokte la homamaso koncentriĝis antaŭ la palaco, kriante sloganojn kontraŭ la generalo. Llauder, timigita, fuĝis el Barcelono la sekvan tagon. Post tio, la Urba Milicio provis fini la ribelojn kaj la liberaluloj volis kapitaligi la movadon. Ĉiuj ili malsukcesis kaj la revolucio disvastiĝis tra Katalunio. Multaj konventoj kaj grandaj monaĥejoj estis forbruligitaj aŭ atakitaj kiel tiuj de Sant Jeroni de Murtra, Sant Cugat del Vallés, La Cartuja de Montalegre, Scala Dei, Poblet, Ripoll, Santes Creus, ktp.
La ekzekuto de generalo Bassa
La 5an de aŭgusto, generalo Pere Nolasc de Bassa i Girona, delegito de generalo Llauder, eniris en Barcelonon akompanate de forta kontingento de soldatoj. Iliaj celoj estis fini la ribelon, restarigi ordon kaj severe puni la revoluciulojn. La generalo Bassa ekloĝis en la Registaro-palaco de Pla de Palau dum la trupo estis kazernita en la Llotja.
Iuj sociaj reprezentantoj renkontiĝis kun generalo Bassa por peti kompaton, sed li ignoris ilin. Dume multaj homoj koncentriĝis sur la Placo del Teatre kaj la Placo Sant Jaume. La respondo de la militistaro estis pafi kelkajn kanonpafojn de la Drassanes kaj de la Citutadella. La kanonpafoj tamen varmigis la spiritojn de homoj kaj posttagmeze homoj eniris en la palacon kaj mortpafis la generalon. Poste ili ĵetis la kadavron de balkono, ligis lin kaj trenis lin tra la stratoj de Barcelono ĝis ili fine bruligis lin sur Les Rambles.
Fine la homoj prirabis la Registar-palacon, detruis la monumenton de Ferdinando la 7-a de Burbono en la Placo Pla de Palau kaj ekbruligis la polican stacion, la fiskan arkivon kaj la oficejon de la Monaĥejo Montserrat en Barcelono.
La fajro de la fabriko El Vapor
En Eŭropo la ideo de Luddismo jam delonge sukcesis. La laboristoj vidis kiel maŝinoj estis enkondukitaj en industriajn procezojn kaj kiel la laborkondiĉoj de la nova industriiĝo estis ĉiam pli brutalaj. En iu maniero, la detruo de la maŝinoj fariĝis vera klasbatalo. Tiel la laboristoj decidis ataki la fabrikon El Vapor.
Nokte la homamaso direktis sin tra la strato Tallers al la Ronda de Sant Antonio kie troviĝis la tekstila fabriko konata kiel El Vapor aŭ El Vapor Bonaplata. La fabriko apartenis al la kompanio Bonaplata, Vilaregut, Rull & Cia. kaj ĝi estis la unua fabriko, kiu uzis vapormaŝinojn en Hispanio. Narcís Bonaplata, la posedanto de la fabriko, kune kun iuj armitaj viroj provis defendi la fabrikon sed ne sukcesis haltigi la homamason. La fabriko brulis.
La milita okupado de Barcelono
La centra registaro finis demisii post ĉi tiuj eventoj. En geografiaj terminoj, kvarono de la monaĥejoj de la urbo malaperis. Jaron poste granda parto de la nedetruitaj konstruaĵoj estis konfiskita, kaj kelkaj el ili estis rekonvertitaj en nereligiaj spacoj.
172
En la jaro 172 post Kristo okazis, interalie:
Hispana Esperanto Fervojista Asocio
Pri la tempo antaŭ la Unua Mondmilito mankas informoj. Sed en 1927 ekzistis du hispanaj membroj de Internacia Asocio de la Esperantistaj Fervojistoj (IAEF), inter ili la landa acesoro (delegito) Emilio del Barrio, kiu en somero 1928 fondis la uniĝon "Hispana Ligo de Esperantistaj Fervojistoj" kun laŭdire 70 aliĝintoj. Ĝia prezidanto estis Luis R. Escrtin. Tiu ligo kreis regularon en marto 1930 kaj ankaŭ propran organon, kies n-ro 48 (dec. 1932) konserviĝas ĉe IFEF.
Ĥarcizk
Ĥarcizk (Харцизьк, Харцызск) estas urbo en Donecka provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2021.
Hispana Esperanto Fervojista Asocio
En pli lastaj tempoj (1952) la hispana Esperanto Fervojista Asocio estis kreita en Barcelono, kiu pro juraj aferoj dum la diktaturo estis registrita sub la aŭspicioj de la Grupo pri Edukado kaj Ripozo de la faŝisma vertikala unio. Jam en 1952 du membroj de la asocio partoprenis la IFEF-Eŭropan kongreson en Malmö. La asocio daŭrigis moderan agadon per partoprenado en multaj agadoj de aliaj Esperanto-grupoj en Hispanio.
I havis lokan socion pruntita de RENFE en la stacidomo de Francio de Barcelona. Poste, la perdo de agado ĉe la stacio igis la butikon moviĝi al la stacidomo.
Pluraj el ĝiaj membroj ĉeestis de 1952 ĝis 1990 al la ĉiujara IFEF-kongresoj en Eŭropo. En ili estis la oficiala hispana reprezento kaj la kompanio RENFE mem donis al ili senpagajn tagojn por ĉeesti.
. En 1963 HEFA organizis la Eŭropan Kongreson de IFEF en Barcelono, kiu okazis en la malnova kazino de la Parque de la Ciudadela. Li ripetis la organizon en 1989 en Salou kaj Tarragona
La referencisto de ĉi tiu asocio, de kiu li estis prezidanto dum multaj jaroj, estis D. Rajmondo Giménez Feliu (1913-1994)
Tramtransporto en Pjongjango
Tramtransporto en Pjongjango estas transporto per tramoj en Pjongjango, Norda Koreio.
Rilate al tio, ke la civitanoj de la lando ne povas proprumi aŭtomobilojn, la urba amasa transporto estas ilia ununura ebleco, kiel vojaĝi tra la ĉefurbo. La tramoj priservas tiujn partojn de la ĉefurbo, kie ne estas certigita transporto per metroo aŭ per trolebusoj.
Linioj
Estas 3 linioj.
Kumsusana Linio
La linio estas uzata en Kumsusana Rememora Palaco. Ĝi estas maŭzoleo de Kim Il-sung, la unua prezidento de Nord-Koreio.
Harel Skaat
Harel Skaat (en la hebrea alfabeto: הראל סקעת) estas israela kantisto kiu disfamiĝis post la atingo de la dua pozicio en la dua sezono de la kantokonkurso Koĥav Nolad ("Naskiĝas stelo") en 2004. Li naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1981 en Kfar Saba.
En 1987, kiam li estas 6-jara, Skaat komencis la artisman vojon kiam li gajnis la infanan kantokonkurson "Koĥavim Laerev-Koĥav Nolad" per la interpretado de la kanto "Ima, havini" ("Panjo, komprenu").
Dum la militservado, li aktivis en la militista koruso "Jeil Jakeŝer". Post la militservado ekstudis en la lernejo pri aktorado Beit Tzvi. Laŭlonge de liaj studjaroj, li lanĉis la unuan solulan kanton sub la nomo "Ein od sikuj"( "Sen plia ŝanco"), kiu estis tre sukcesa.
En 2002 li atingis la 6-an lokon en la kantokonkurso "Hameleĥ Haba" ("La venonta reĝo") elsendata en la televidkananlo Briza de Yes. La unua loko estis de Rafael Mirila, kaj la tria Ninet Tayeb. Iom poste ili estis la finalistoj de en "Koĥav Nolad".
Kvankam li ne ganis la konkurson, Skaat fariĝis tre populara en la junulara publiko. En la sama jaro li partoprenis la festivalon kune kun Ninet Tayeb, Ran Danker kaj Harel Moyal, kie interpretis la kanton "Lauf" ("Flugi") verkita de Liron Lev kaj Doron Medli, kaj komponita de Ohad Hitman.
En 2005, estis elektita por la kantado de la israela himno (Hatikva) en la futbalmatĉo inter Israelo kaj Francio.
En majo 2005, subskribis kontrakton kun la diskeldonejo "Hed Arzi", kaj komencis krei sian unuan muzikalbumon. En aŭgusto samjare partoprenis la muzikalon "Mi ŝejalam" (Tiu kiu sonĝis) kune kun Oded Teomi, Gila Almagor kaj Hani Nahmias.
Dumbrăvița (Maramureș)
Dumbrăvița [dumbrəvica] (hungare: Szakállasdombó) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 867 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 755 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Cărbunari, Chechiș, Rus, Șindrești kaj Unguraș.
Emil Petri (politikisto)
Georg Karl Emil PETRI (naskiĝinta en la en Bouxwiller / Haut-Rhin /arondismento Altkirch, mortinta en la  en Kehl) estis juristo, ŝtata sekretario kaj membro de la Reichstag-parlamento.
Vivo
Frekventinte la mezlernejon en lia naskiĝurbo, li aliris la altlernejon de Hajdelbergo kaj Strasburgo. Ekde 1879 li komencis labori kiel advokato en Strasburgo. Li estis membro de la Landa Komitato de Alzaco-Loreno (germane: Landesausschuß des Reichslandes Elsaß-Lothringen), de la Distrikta Komitato de Malalta Alzaco (germane: Bezirkstag des Unter-Elsaß) kaj de la direktorio de la Evangelia Eklezio en Strasburgo.
Dum anstataŭiga elekto de la 21-a de julio 1887 por la mortinta deputito Jacques Kablé li fariĝis parlamentano por la elektodistrikto "Alzaco-Loreno 8" en Berlino, kiun servon li plenumis ĝis 1893. Pro la helpo de alzacaj aŭtonomistoj li nur gaste duonoficiale membriĝis al la Nacia Liberala Partio. En la kanditatiĝo de 1893 lia aspirado fiaskis kontraŭ August Bebel.
En 1892 li estas vokita en la estraron de la strasburga Komunuma Kreditbanko (Kommunalkreditbank). En 1898 li iĝis vicŝtatsekretario kaj estro de la ministeria sekcio por justico kaj edukado (Unterstaatssekretär und Vorstand der Ministerialabteilung für Justiz und Kultus) en Alzaco-Loreno. En la 1914-a jaro li devige demisiis pro insultkampanjo.
4067 Mikhelʹson
4067 Mikhelʹson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa optikisto Nikolaj Nikolajeviĉ Miĥelson
Dana Zátopková
Dana ZÁTOPKOVÁ (naskiĝis la 19-an de septembro 1922 en Fryštát, Ĉeĥoslovakio, mortis la 13-an de marto 2020 en Prago) estis ĉeĥa atletino - lancoĵetistino. Ŝi gajnis multajn orajn olimpikajn medalojn. Ŝia edzo estis olimpika atleto Emil Zátopek.
Hispana Ŝaka Ĉampionumo
La Hispana Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Hispanio por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. Ĝi okazas ekde 1928.
NGC 3639
NGC 3639 (aliaj indikoj — UGC 6374, MCG 3-29-36, ZWG 96.32, ARAK 289, PGC 34819) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Esperanto-televido
En la historio de Esperanto, ne aperis multe da televido. Tamen, ekde kelkaj jaroj estas novaj interretaj projektoj. Multaj el ili ne sukcesis.
Sukcesaj projektoj
Jen listo de projektoj, en kiuj la spektantoj efektive povis spekti plurajn filmojn, filmetojn aŭ programerojn:
Malsukcesaj projektoj
Jen listo de projektoj, en kiuj la spektantoj ĝis nun povis spekti neniujn aŭ preskaŭ neniujn programerojn:
Esperanto en videaj platformoj kiel YouTube
La usona videoplatformo YouTube havas viglan komunumon de esperantaj kanaloj. La retejo Tubaro aŭtomate kolektas novajn videojn en Esperanto.
Ankaŭ vidu la Listo de retaj videoservoj kaj videokanaloj en Esperanto
Salto do Lontra
Salto do Lontra estas municipo kaj urbo de Paranao, Brazilo. Ĝi havas 313 km², en kiu loĝas ĉirkaŭ 12 000 homoj. En la urbo loĝas ĉirkaŭ 5 000 homoj.
Esperanto-Movado
Tie estas hodiaŭ gastiganto de Pasporta Servo.
173
En la jaro 173 post Kristo okazis, interalie:
Kastelo Schaudichnichtum
La ĉaskastelo Schaudichnichtum sudokcidente de Bad Dürkheim, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, estis same kiel la najbaraj ĉasdomoj Kehrdichannichts, Murrmirnichtviel kaj Jägerthal tranoktejo por la nobelaro de la Kurpfalz dum la 18a jarcento, kiam ili ĉasis en la Palatinata Arbaro.
Hodiau la kastelo estas ruino. Konserviĝas nur malmultaj fundamentaj muroj, iam de la terreliefo kaj monumentŝtono.
Historio
Supozeble la ĉasdomo estis konstruita en 1730 fare de Freiherrn von Hallberg el Fußgönheim, kiu luprenis la ĉasdistrikton de la princelektisto. La detruo okazis supozeble 1793, kiam la franca revolucio venis al la hodiaŭa Palatinato.
La origina nomo de la domo ne estas konata. La loka popolo donis la ruinon novan nomon en la 19a jarcento kiu similas al la jam ekzistantaj nomoj de la najbaraj kasteloj Kehrdichannichts kaj Murrmirnichtviel. Tiel ekestis la nomo „Schaudichnichtum“ (en esperanto: ”Ne ĉirkaŭrigardu”).
Juan N. Méndez
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4977 loĝantojn. El tiuj estas 2413 viroj kaj 2564 virinoj. La komunumo havas surfacon de 242.38 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 32′ norda latitudo kaj 97° 46′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1920
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Casalvolone
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktula apostolo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Alfonso la 4-a (Portugalio)
Alfonso la 4-a de Portugalio (naskiĝis en Koimbro la, mortis en Lisbono la ), kromnomita la Bravulo, sepa reĝo de Portugalio, estis filo de Dom Denizo (1261-1325), sesa reĝo de Portugalio kaj de ties edzino, la reĝino Sankta Izabela (1271-1336) , denaske infantino de Aragonio. Alfonso la 4-a postvenis sian patron en la 7-a de Januaro 1325.
Biografio
Malgraŭ ke li estis laŭleĝa filo de sia patro, Dom Alfonso, ne estis, laŭ kelkaj fontoj, la favorito de la reĝo Dom Denizo, kiu preferis la akompanon de Dom Alfonso Sanĉes (1289-1329), unu el liaj bastardaj (tamen legitimita) filoj. Ĉi prefero kaŭzis rivalecon inter la du fratoj kiuj, kelkfoje, donis breĉon al armitaj konfliktoj. En 1325, Dom Alfonso la 4-a fariĝis reĝo, kaj kiel unua decido, li ekziligis sian fraton Alfonso Sanĉes al Kastilio, kaj forprenis de li ĉiujn propraĵojn, teritoriojn kaj feŭdojn al li donacitan de la ambaŭa patro. La ekzilinto ne alkonformiĝis kaj el la alia flanko de la landlimo li planis serion da politikaj militismaj manovroj celante mem fariĝi reĝo. Post sennombraj provoj da fiaskintaj invadoj, la fratoj subskribis paco-traktaton, kun la apogo de la reĝino Izabela.
En 1309, Alfonso la 4-a edziĝis al la princino Beatrica (1293-1359), filino de la reĝo Sanĉo la 4-a de Kastilio. La plej maljuna filino de tiu kuniĝo, nome Dona Maria, Infantino de Portugalio, edziniĝis kun Alfonso la 11-a de Kastilio (1311-1350), en 1328, tamen la geedziĝo montriĝis malfeliĉa, pro tio ke la reĝo de Kastilio malkaŝe malbontraktis la edzinon. Alfonso la 4-a ne estis kontenta vidi sian filinon malŝatitan kaj atakis la landlimajn ĉirkaŭaĵojn de Kastilio pro rebato. La paco venis post 4 jarojn kaj, dank'al interveno de la reĝino mem Dona Maria de Portugalio, pacotraktato estis subskribita en Sevilla en la jaro 1339. En la sekvanta jaro, en la 30-a de Oktobro 1340, portugalaj trupoj partoprenis en la granda venko konata kiel la Batalo de la Rivero Salado kontraŭ la merinidaj maŭroj.
En 1343, en la portugala regno okazis granda manko de cerealoj, kaj en 1346, celante fari aliancon kun la aragona reĝo, Alfonso la 4-a irigis ambasadoron al Barcelono por subskribi la akordon inter la reĝo kaj Petro la 4-a de Aragono (1319-1387), penante realigi la edziniĝon de la infantino Dona Leonor. En 1347, okazis tertremo kiu forskuis Koimbron kaj kaŭzis grandajn malprofitojn al la regno, kaj en la jaro 1348, la nigra pesto, veninta el Eŭropo, ruinigis la landon.
El ĉiuj problemoj, la pesto estis la plej serioza, viktimante grandan parton de la popolo kaj kaŭzante nemezureblan malordon en la regno. La reĝo tuje reagis, kaj promulgis leĝaron por bridi la almozularon kaj la senokupecon.
Drăghia
Drăghia [drəgia] (hungare: Drágosfalva) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Târgu Lăpuş. En 1910 ĝi havis 329 loĝantojn (rumanoj); en 1992 264 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1393. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Coroieni.
Alfonso la 4-a (Portugalio)
Biografio
La lastaj jaroj dum la regado de Alfonso la 4-a signiĝis per politikaj intrigoj kaj internaj konfliktoj grandparte kaŭzitaj pro la ĉeesto da rifuĝintoj de la civila milito inter Petro la 1-a el Kastilio kaj lia duonfrato Henriko de Trastamara.
Inter la ekzilitoj oni alkalkulis la diversajn nobelulojn, alkutimiĝintajn al la povo, kiuj rapide kreis sian propran koterion ene de la portugala kortego. Kiam Agnesa de Kastro fariĝis amatino de la heredanta princo Petro la 1-a, la kastiliaj nobeluloj kreskis en reĝa povo kaj favoro.
177
En la jaro 177 post Kristo okazis, interalie:
Alfonso la 4-a (Portugalio)
Biografio
Kiel reĝo, Alfonso la 4-a estas rememorita kiel kuraĝa militisma komandanto, kaj el tie oni alprenis la nomon La Bravulo. Lia plej granda kontribuo en la ekonomia kaj administra niveloj estis la graveco donita al la elvolviĝo de la portugala mararmeo. Alfonso la 4-a monhelpis la konstruon de komerca mararmeo kaj financis la unuajn vojaĝojn por la Atlantika esplorado. La Insuloj Kanarioj estis malkovritaj dum lia reĝado. Li estas entombigita en la Katedralo de Lisbono.
Familio
El lia edziĝo kun Dona Beatrica de Kastilio (1293 - † Lisbono, en la 25-a de Oktobro 1359), infantino de la Regno de Kastilio, kaj filino de la reĝo Sanĉo la 4-a el Kastilio kaj ties edzino Maria de Molina (1265-1321), naskiĝis:
3361 Orfeo
3361 Orfeo estas tre malgranda sed hela apolona asteroido malkovrita la de la ĉilia astronomo Carlos Torres elde la observatorio de la monto Cerro el Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mitologia muzikisto Orfeo.
Ĝia orbito trairas tiujn de Marso kaj Tero: ĝi do estas marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido
La ĝi pasis al 0,0314 AU (4,704 milionoj da km) de Tero kaj la  ĝi pasos al 0,0211 AU (3,160 milionoj da km) de nia planedo.
Fendosono
Fendosono aŭ plursono estas en muziko la samtempa sonado de pli ol unu sonoj sur unu instrumento. Tiuj kromaj sonoj estas genereblaj per certaj pren- aŭ blovteknikoj (resp. la enigo de aĵoj en klavarinstrimentojn).
Akustike ili reiras sur kombinaj efektoj (diferenco- kaj sumotonoj) de la pokaze partoprenantaj parto-osciloj de sono. Ekzemple je multaj blovinstrumentoj estas eble, generi plurajn tonojn samtempe, ekblovante tutnormale iun tonon kaj samtempe kantante en la buŝaĵon alian tonon. Ĉe malsamaj ludataj kaj enkantataj tonoj ekestas supratonoj, kiuj estas tiel forte eksonas, ke ekestas eĉ akordoj; en populara muziko tiajn teknikojn komence evoluigis flutistoj kiel Roland Kirk kaj Ian Anderson (konataj de Jethro Tull). En Nova Muziko tiaj teknikoj estis enkondukataj preskaŭ samtempe kaj enigitaj en komponaĵojn. Ekzemple la hobojisto Heinz Holliger uzis fendosonon en la komponaĵo „Siebensang“ (1966/1967) por kantvoĉoj, hobojo, laŭtparolilo kaj orkestro kaj ĉefe en „Studie über Mehrklänge“ (1971) por sola hobojo.
Por la generado de sumaj kaj diferencaj tonoj en blovinstrumentojn ĉefe estas decida la osciladmaniero de la aerkolono en la interno de sontubo kaj buŝaĵo. Latunblovistoj kiel Albert Mangelsdorff, Vinko Globokar aŭ Michel Godard (sed ankaŭ flutistoj) produktas plursonojn plejofte per samtempa kantado kaj ludado de malsamaj tonaltoj kaj per la kombinotonoj rezultantaj el tio, lignoblovistoj kiel Theo Jörgensmann uzas por tio kutime apartajn almetoteknikojn kaj ŝanĝojn de la ekblovopremo (preterblovado) samkiel apartajn prenteknikojn. Sonoj generitaj per ĉi tiuj teknikoj dependas altgrade de la akustikaj ecoj de ĉiu instrumento, sed ankaŭ tiuj de ĝia ludanto (ekz. formo kaj mezuro de la gorĝo).
Pokrovsk (stacidomo)
Pokrovsk (Покровськ, Покровск) estas fervoja stacio en (Donecka provinco), urbo en Ukrainio.
Prizono Abu Salim
Prizono Abu Salim estas super-sekureca malliberejo en Tripolo, Libio, kiu ofte estas priskribita kiel "fifama", fare de homrajtaj aktivistoj kaj aliaj observantoj. La internacia organizaĵo Amnestio Internacia postulis  sendependan enketon pri mortoj, kiuj okazis tie en 1996. Tiu okazaĵo estas referencita de Amnestio Internacia kaj aliaj novaĵkomunikiloj kiel la Abu Salim-prizona masakro. Human Rights Watch opinias, ke 1.270 enprizonigitoj estis mortigitaj kaj nomas la malliberejon loko de skandalaj homrajtaj malobservoj.
Regiono Podravska
Regiono Podravska (Podravska regija) estas unu el la 12 statistikaj regionoj de Slovenujo. Ĝi estis establita en majo 2005. Ĝi situas en la orienta parto de Slovenujo kaj konsistas el 41 komunumoj. La ĉefa kaj plej granda urbo estas Maribor. La areo de la regiono estas 2 167.7 km². Loĝantaro je la 1-a de januaro 2016 estas 322 553 homoj.
Komunumoj
La regiono estas formita de ĉi tiuj municipoj:
Benedikt, Cerkvenjak, Cirkulane, Destrnik, Dornava, Duplek, Gorišnica, Hajdina, Hoče-Slivnica, Juršinci, Kidričevo, Kungota, Lenart, Lovrenc na Pohorju, Majšperk, Makole, Maribor, Markovci, Miklavž na Dravskem polju, Oplotnica, Ormož, Pesnica, Podlehnik, Poljčane, Ptuj, Rače-Fram, Ruše, Selnica ob Dravi, Slovenska Bistrica, Središče ob Dravi, Starše, Sveta Ana, Sveta Trojica v Slovenskih goricah, Sveti Andraž v Slovenskih goricah,Sveti Jurij v Slovenskih goricah, Sveti Tomaž, Šentilj, Trnovska vas, Videm, Zavrč, Žetale.
Paŭlo (polpo)
Paŭlo, la polpo (originale Paul, eloviĝis en januaro de 2008 en la anglia Weymouth, mortis la ) estis ordinara polpo (Octopus vulgaris), vivanta en Germanio, Oberhausen, en ujo de Sea Life Centre, kiu famiĝis dum la futbala mondpokalo 2010, ĉar ĝi centprocente aŭguris la rezultojn de 8 matĉoj.
Ĝi elektis la nutraĵon ĉiam el tiu skatolo, sur kiu aperis la flago de venkonto. Ĝi aŭguris 7 ludojn de la germana futbalgrupo kaj la finalon de Hispanio kaj Nederlando. Oni uzis ĝin jam dum la futbala eŭropa pokalo 2008 por aŭgurado, sed tiam ĝi aŭguris je 66%, ĉar trafis nur 4 rezultojn el 6 de la germanoj.
Science
La probableco, ke iu trafu la rezulton inter du grupoj 8-foje unu post la alia, havas la (neglektante la ŝancon por egaloj) proporcion de 1/256. Paŭlo trafis rezultojn de 12 ludoj el 14. Se oni elektas per monĵeto, tiu preciza aŭgurado havas probablecon de 91/1684 ≈ 0.56%.
Laŭ Roquain, ne ĉiuokaze direktis la elekton de la polpo la hazardo. Eblas, ke ĝi elektis laŭ ia sistemo - je prefero por la flago aŭ la nutraĵo.
Ebla klarigo aludas je vidkapablo de la polpoj. La ordinaraj polpoj ne kapablas diferencigi inter la kolortonoj, sed je lumforto, grandeco, formo de la objekto. Ŝelagh Malham, kunlaboristo de la Bangora Universitato, ilin altiras la horizontalaj formoj, vere, la elektitaj flagoj estas ĉiam horizontale striitaj.
Kelkuloj ne ekskludas la eblecon de trompo, ĉar laboristoj de la akvario povas diverse antaŭprepari la skatolojn, influante la polpon per diversaj odoraĵoj.
(15770) 1993 FL29
(15770) 1993 FL29 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Mohammed Dib
Mohammed Dib (محمد ديب; naskiĝis la, mortis la ) estis verkisto de Alĝerio. Li verkis ĉirkaŭ 30 romanojn, same kiel nombrajn novelojn, poemojn, kaj porinfanan literaturon en la franca lingvo. Li estis probable la plej fekunda kaj plej multe konata verkisto el Alĝerio. Lia verkaro kovras la longon de la historio de la 20-a jarcento en Alĝerio, fokuse al la luktado de Alĝerio por la sendependeco.
Inocento la 5-a
Inocento la 5-a (latine Innocentius Quintus, naskonome Pierre de Tarentaise) estis papo de la katolika eklezio, elektita en la jaro 1276. Li oficis ĝis sia morto la 22-an de junio 1276, dum 5 monatoj kaj 2 tagoj. Sume temis pri la 185-a papo.
2711 Aleksandrov
2711 Aleksandrov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan-sovetan fizikiston Anatolij Petroviĉ Alexandrov (cirile Анатолий Петрович Александров, 1903–1994).
Itala Fervojista Esperanto-Asocio
El la jaroj antaŭ la Unua Mondmilito IFEA menciu la unuajn fervojistajn esperantistojn en Italujo, inter ili fervojistojn FILIPPI (1906) kaj NANNI (1909). Post tiu milito la 1an de marto 1922 far fervojistoj OTTAVIO, La MURA kaj Giuseppe QUARONE stariĝis en Torino Itala Fervojista Esperanto-Asocio, kiu ricevis helpon flanke de ministerio kaj de la Fervojo. En 1926 la libertempa porfervojista organizo "Dopolavoro Ferroviaro" akceptis la Esperanto-grupojn en sia sino. Tiam ankaŭ estis eldonita frazaro por pasaĝeroj.
Passos (Minas-Ĝerajso)
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono Passos. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Genay (Rhône)
Genay estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Lafragua
Lafragua estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Saltillo.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7772 loĝantojn. El tiuj estas 3858 viroj kaj 3914 virinoj. La komunumo havas surfacon de 128.85 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 17′ norda latitudo kaj 97° 17′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2900
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21093a.htm
Subdominanto
Subdominanto estas laŭ la muzika funkcioteorio la akordo super la 4-a ŝtupo de gamo. Sed ankaŭ la 4-an ŝtupon sole oni nomas subdominanto. La baza tono de la subdominanto situas kvinton sub (resp. kvarton super) la baza tono de la toniko. De tio deduktiĝas ankaŭ la nomo subdominanto: Jean-Philippe Rameau elektis la nocion dominanto por akordoj, kiuj situas kvinton super la celakordo; akordoj, kiuj situas kvinton sub la celakordo, nomiĝas do subdominanto.
Ekzemploj:
En sia sona efiko la subdominanto (funkcio-simbolo en maĵoro: S, en minoro: s) starigas kontraŭpezon al dominanto (D) kaj estas sentata kiel trankvila poluso. En ĝia celdirekto ĝi estas pli malferma kompare kun la dominanto, kiu strebas reen al la toniko (T/t). Oni uzas ĝin ofte kiel elirpunkto por sekvontaj moduladoj. Kompare kun T kaj D ĝi kontrastas precipe pro sia relative koloreca sonkaraktero; tipa apliko: harmonizado de la sesa gamotono, kiam ĝi estas melodia supro (ekz.: Händel, „Halleluja“ el „Messias“). Ene de la kutima kadenco S - D - T tamen oni uzas la subdominanton ŝablonece.
La plagala kadenco kiel akordoprogresado subdominanto - toniko efikas malpli deviga ol la aŭtenta kadenco dominanto - toniko.
La efiko de la subdominanto estas plifortigebla per aldonado de granda sesto (en C-maĵora d aldonita al akordo F-maĵoro, en c-minoro f-ab-c-d respektive). La tiamaniere ekestantan subdominant-kvintsestakordon jam priskribis Jean-Philippe Rameau („l'accord de la sixte ajoutée“). Kutimas ankaŭ la mallonga nomo „Rameau-akordo“. En la baroko (Bach-ĥoralo) kaj en la Viena klasikismo ĝi estis karakteriza elemento de fina kadenco, en la klasikismo tamen plejparte en modifita formo kun sesto anstataŭ kvinto (subdominant-sestakordo, mallonge: S6). En la Romantismo (ekz. Brahms, Ĉajkovskij) oni ŝatis uzi ĝin plagalkadence en la minorformo kiel aparte rava, emociiga kolorefiko ankaŭ en maĵortonaloj (en C-maĵoro de f-ab-c-d).
Plua subdominanta akordo estas la Napola sestakordo (mallonge: napolaĵo). Ĝi estas - en minoro kaj maĵoro samgrade – variaĵo de minor-subdominanto, je kio tamen la kvinto estas anstataŭigata per ekstergama malgranda sesto (en C-maĵoro kaj c-minoro f-ab-db). Ĉar la tonmaterialo de la napolaĵo identas kun la akordo Db-maĵora, ege distanca en la kvintociklo, ĝi taŭgas aparte por moduladoj.
Pécsely
Pécsely [pEĉej] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Balatonfüred.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. La lago Balatono troviĝas 5 km-ojn for.
Historio
En la 14-a jarcento konstruata fortikaĵo neniam finkonstruiĝis, en la historio ĝi ne rolis. Dum la turkoj ambaŭ vilaĝoj restis vivaj. La vilaĝo naskiĝis en 1942, kiam unuiĝis Nagypécsely (=Granda Pécsely) kaj Nemespécsely (=Nobela Pécsely). La vilaĝo apartenas al vinregiono de Balatonfüred-Csopak.
Famuloj
En la iama Nemespécsely naskiĝis pentristo Tivadar Dörre.
NGC 3640
NGC 3640 (aliaj indikoj — UGC 6368, MCG 1-29-33, ZWG 39.130, PGC 34778) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
195
En la jaro 195 post Kristo okazis, interalie:
Károly Rimely
Károly Rimely [kAroj rimeli], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rimely Károly estis hungara pastro, teologo, episkopo, abato, kanoniko, profesoro.
Géza Raskó
Géza Raskó naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Birmingham (Alabamo) (Usono).
Károly Rimely
Károly Rimely naskiĝis la  1825 en Esztergom. Li mortis la 1904 en Hungara reĝlando en Garamszentkereszt (nuntempa Žiar nad Hronom en Slovakio).
Biografio
Károly Rimely frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Pozsony, poste li lernis filozofion en Nagyszombat, fine li lernis teologion en Vieno, kie li doktoriĝis en 1852. Li pastriĝis jam pli frue en 1848. Komence li estis pastro laŭvice en Dömös, Sárospatak kaj Buda. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Li ricevis premiojn en 1876 kaj 1898.
Géza Raskó
Biografio
Géza Raskó akiris operkantistan diplomon en Reĝa Muzikakademio de Budapeŝto en 1891, samtempe li studis en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi. Post la diplomo li aliĝis al trupo de Pál Rakodczay. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Li plurfoje estis gastokantisto en trupo de Kálmán Balla en Pozsony kaj li longe estis membro de Teatro Király kaj Teatro Magyar ĝis (1908-1933. Li edziĝis en 1900. La geedza paro translokiĝis al Usono en 1938, kie baldaŭ ili mortis.
Benedikto la 14-a
Benedikto la 14-a estis papo de la Katolika Eklezio.
Villarzel
Villarzel estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 380 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Benedikto la 14-a
Biografio
Prospero Lorenzo Lambertini, filo de Marcelo Lambertini kaj Lucrecia Bulgarini, apartenis al senatana bolonja familio, tiutempe la dua plej granda urbo de papa ŝtato.
Villarzel
Geografio
Villarzel situas en la Svisa Mezlando sur la montetoj inter la valoj de Brojo kaj Glano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Villarzel, La Ville, Sédeilles kun la setlejo Champs Paccot, kaj Rossens, kaj diversaj izolitaj bienoj.
Benedikto la 14-a
Biografio
Eminenta kanonisto, prudenta politikisto, energie defendis la doktrinon de la katolika eklezio, sed estis modera kaj egalanima rilate jansenismon. Fundamenta lia apogo al la prisciencaj sciado kaj lernado, kiujn li defendis kaj ofte kuraĝigis per administra agoj, financadoj kaj donacoj.
Villarzel
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,66 km², de kiuj 24,1% estas kovritaj de arbaro, 70,2% servas por agrikulturo kaj 5,7% por setlado.
Benedikto la 14-a
Biografio
Li estis levita al la pontifikeco en epoko de grandaj suferoj, kaŭzitaj de disputoj inter la katolikaj nacioj kaj la papado. Papo Lambertini sukcesis efike rezisti kontraŭ la pretendoj de la naciaj ŝtatoj elekti la episkopojn. konservante tiun rajton al la katolika eklezio, al kiu nature apartenas. Ekzemple, li sukcesis glatigi la disputojn inter la apostola seĝo kun la Reĝlando de Napolo, Regno de Sardio, Hispanio, Venecio kaj Aŭstrio.
Villarzel
Najbaraj komunumoj
La komunumo Villarzel limas en nordoriento al Châtonnaye (FR), en sudokcidento al Villaz-Saint-Pierre (FR), en sudsudoriento al La Folliaz (FR), en sudo al Romont, en sudokcidento al la suda parto de Valbroye, en okcidento al Henniez, kaj en nordokcidento al la norda parto de Valbroye.
Benedikto la 14-a
Papado
La konklavo kiu lin elektis la 17-an de aŭgusto 1740 estis daŭrinta plenajn ses monatojn. Ŝajnas ke Lambertini estis dirinta al la elektantoj kardinaloj: “Se vi deziras sanktan ulon, elektu kardinalon Gotti; se vi celas ŝtatiston, elektu Aldrovandi; se male vi akceptas azenon, elektu min”. Tiu lingvaĵo, tamen kaj laŭ onia juĝo, estis akompanata de animgrandeco. .
Villarzel
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 188 de Romont al Payerne. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn norde de la komunumo apud Payerne. Pere de poŝtaŭtolinio de Romont al Payerne la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Benedikto la 14-a
Papado
Li alestigis papadon multe aktivan, reformis normaron por la eduko de la aspirantoj al sacerdoteco, la kalendaron de la festoj kaj multajn ekleziajn instituciojn. En 1741 publikigis la papan buleon Immensa Pastorum principis kontraŭ sklavismo en Ameriko.
Villarzel
Historio
La unua dokumenta mencio de Villarzel datiĝas el la jaro 1228 kiel Vilarsel. Villarzel formis dum mezepoko kune kun Sédeilles, Cerniaz, Villars-Bramard, Rossens, Marnand kaj Granges kastlanvoktejon, kiu apartenis al la regejo de la episkopo de Laŭzano. Dum la jaro 1212 ĝis 1220 la episkopo de Laŭzano konstruigis en Villarzel burgon kun ringmuro. En la jaro 1536 Villarzel estis konkerita de Berno kaj submetita al la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully. Kun efiko de la 1-a de julio 2006 la ĝis tiam autonomaj komunumoj Rossens kaj Sédeilles estis integritaj al la teritorio de la komunumo Villarzel.
Benedikto la 14-a
Papado
Eble la interveno plej grava de lia papado estis la promulgado de du famaj buleoj koncernantaj la misiojn: Ex quo singulari kaj Omnium solicitudinum. En tiuj dokumentoj li malaprobis la kutimon alĝustigi vortojn kaj kristanajn religiajn esprimojn por realoj ne-kristanaj kaj praktikoj de indiĝenaj kulturoj, kiu estis larĝasence utiligita de jezuitoj en ties misioj en Ĉinio. Ekzemple, ĉu la “kulto” al la antikvuloj – honoro atribuita al siaj forpasintoj - devas esti konsiderita adorado al la antikvuloj aŭ io simila al katolika venerado al sanktuloj? Ĉu povas katoliko lice “veneri” anktikvulon kiu certe ne estis kristana? Ankaŭ la elekto de la ĉina vorto por signifi “Dion” aŭ “la nomon de Dio”, estis debatita ek de la komenco de la 17-a jarcento. Tiamaj papaj precizigoj malfajrigis la alproksimiĝon de indiĝenoj al kristanismo.
Inter la dispozicioj rimarkindas ankaŭ la buleo "Urbem Romam", promulgita la 4-a de januaro 1746 per kiu Benedikto la 14-a instituis Albumon de la nobela klaso, en kiu estis inkluzivitaj 180 nobelaj familioj. Inter tiuj familioj estis apartigitaj 60 ĉeffamilioj, la tieldiritaj “60 kamaradoj”, kies entuto konstituis la roman patriciaron (multaj el tiuj descendis el la romia senatana klaso).
Enciklikoj
Entute li publikigis 31 enciklikojn kiel oni povas vidi en listo de enciklikoj.
Papa Benedikto la 14-a estis la unua forĝanto de tiu termino por sia dokumento. Dum sia papado li verkis diversajn enciklikojn inter la jaroj 1740 kaj 1757.
Anedoktaro
Oni rakontas ke Benedikto la 14-a, kiam ankoraŭ estis ĉefepiskopo de Bolonjo, montradis ĝojan kaj gajan karakteron, spite de sia intensa zorgado pri la pastoralaj feroj de la bolonja eklezio kun aŭtoritateco kaj foje kun severeco postulitaj de sia ofico.
Komediverkisto Alfredo Testoni pri tio elstarigas simpatian portreton en la komedio La Kardinalo Lambertini (citante ankaŭ, eŭfemismforme, kelkajn esprimojn ne tute kardinalajn kiuj eliĝus el la buŝo de la estonta papo). La verko havis grandan sukceson, teatreje kaj ekrane.
“Post Marcelo la 2-a, tro frue deŝirita el la kristanejo, neniu papo supreniris la sojlon de la Petro kiu pro talento kaj prudento kompareblus kun Lambertini. Li malkovris ke por defendi siajn rajtojn, la plej efika “instrumento” kuŝas en ne inciti la kontraŭulojn. Li estis la papo kiun la tempoj postulis. La kvereloj kontraŭ Romo ne plu estis frukto de malamikeco, sed diskutoj, kaj la nekredemo kiu bedaŭrinde tiam ekserpentumis inter la generacioj, antaŭ papo tiom amebla kaj sprita demetis la krega veston”. (Carlo Botta, Storia d'Italia, libro XLI)
Li tamen estis ankaŭ mokcelo de paskvinaĵoj kiel tiuj: “ “magnus en folio, parvue el solio” (granda en la folio – verkado-sencado – eta en la sojlo) kaj “Qui giace Lambertini da Bologna. Che visse e scrisse più che bisogna” (Ĉi-tie kuŝas Lambertini el Bolonjo. Kiu vivis kaj verkis pli ol bezonate”.
Katedralo de Avinjono
La Katedralo de Avinjono estas katolika konstruaĵo kaj nacia monumento de Francio, kiu troviĝas en la urbo Avinjono (Vaucluse), norde de la Palaco de la Papoj. Ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 1995, kune kun la Palaco de la Papoj, la Palaceto kaj la ponto sur Rodano