cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Metropola regiono Munkeno
De la distrikto Kelheim nur la kvin sudaj komunumoj apartenas al la metropola regiono Munkeno, nome la urbo Mainburg kaj la kvar membroj komunumoj de la komunumaro Verwaltungsgemeinschaft Mainburg (Aiglsbach, Attenhofen, Elsendorf kaj Volkenschwand).
Nacia Parko Yoho
Nacia Parko Yoho lokiĝas en la Kanada Rokmontaro laŭ la okcidenta deklivo de la Kontinenta Akvodislimo en sudorienta Brita Kolumbio. NP Yoho dividas parklimon ĉe sia suda flanko kun Nacia Parko Kootenay kaj ĉe sia orienta flanko kun Nacia Parko Banff. La vorto "yoho" venas de la kria lingvo kaj esprimas miron.
NP Yoho havas areon de 1.313 km², kaj ĝi estas la plej malgranda de la kvar sinsekvaj naciaj parkoj. NP Yoho, kune kun la Naciaj Parkoj Jasper, Kootenay kaj Banff, kaj tri provincaj parkoj de Brita Kolumbio — Provinca Parko Hamber, Provinca Parko de Monto Assiniboine, kaj Provinca Parko de Monto Robson — konsistigas la Parkojn de la Kanada Rok-Montaro, kiu estas Monda Naturheredaĵo de Unesko.
La administrejo kaj centro por vizitantoj de NP Yoho troviĝas en la urbeto Field (Brita Kolumbio), apud la Trans-Kanada Ŝoseo.
Monda Naturheredaĵo
Unesko deklaris ĉi tiun parkon esti Monda Naturheredaĵo en 1984, kune kun la aliaj naciaj parkoj kaj provincaj parkoj kiuj konsistigas la Parkojn de la Kanada Rok-Montaro, pro la monto-pejzaĝoj kun montopintoj, glaĉeroj, lagoj, akvofaloj, kanjonoj, kavernoj kaj fosilioj ĉi tie troveblaj.
Geologio
La Rivero Kicking Horse, kanada naturheredaĵo, havas siajn fontojn en la glacikampoj Wapta kaj Waputik de la parko. Ĉi tiu rivero kreis Naturan Ponton en solida roko, kiun oni povas trovi 3 km okcidente de Field laŭ la vojo al Smeralda Lago.
La Kanada Rok-Montaro konsistas el sedimenta roko, kun multaj fosilioj. Aparte la skistejo Burgess, kiu troviĝas en Nacia Parko Yoho, havas unu el la plej riĉaj deponejoj de raraj fosilioj de la mondo; la skistejon Burgess trovis en la jaro 1909 Charles Doolittle Walcott.
Neporadza (distrikto Rimavská Sobota)
Bazaj informoj
Neporadza, hungare Naprágy (naprAdj) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Neporadza situas en valo sur mildaj deklivoj, sub monto 314 m-ojn longa, laŭ la hungara landlimo, fine de sakovojo. Tornaľa troviĝas 12 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1254 en formo "Neporad". En la 16-a jarcento la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. n la 19-a jarcento ventomuelejo funkciis apud la vilaĝo. En 1910 loĝis en Naprágy 549 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Naprágy apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Putnok, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš, dume alvenis slovakoj. En 2001 loĝis en Neporadza 293 da homoj, (154 hungaroj, 64 slovakoj, 72 ciganoj). Ekde 2008 Slovakio kaj Hungario apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trapasebla ie ajn senĝene.
Tufogarolo
Tiu nearktisa birdo prosperas en relative humidaj, epifito-riĉaj subtropikaj montarbaroj, speciale tiuj kun granda proporcio de kverkoj. La birdo estas karakteriza por la ekoregiono okcident-patrinmontaraj pinaroj-kverkaroj.
Steleo de Gwanggaeto
La steleo de reĝo Gwanggaeto' de Kogurjo estis starigita en 414 fare de reĝo Jangsu, kiel monumento al lia forpasinta patro. Ĝi estas unu el la plej gravaj fontoj konservitaj por historio de Kogurjo, unu el la Tri Antikvaj Regnoj de Koreio kaj donas valoregan historian detalon pri lia regado same kiel konojn pri Kogurjo-mitologio.
Ĝi staras proksime de tombo de Gwanggaeto, kiu hodiaŭ troviĝas en grandurbo de Ji'an laŭ la Yalu Rivero en aktuala nordorienta Ĉinio, kiu estis ĉefurbo de Kogurjo en tiu tempo. Ĝi estas ĉizita el ununura maso el granito, altas preskaŭ 7 metrojn kaj havas perimetron de preskaŭ 4 metroj. La surskribo estas skribita ekskluzive en klasika ĉina kaj havas 1802 karaktrojn.
Historio
La loko de la steleo, en Ji'an en la nordorienta ĉina provinco de Ĝjilino, estis ŝlosilo al ĝia longa neglekto. Sekvante la falon de Kogurjo en 668, kaj laŭ pli malgranda mezuro la falo de ĝia posteula ŝtato Balhae en 926, la regiono venis ekster la balanciĝado de la ĉina kaj korea geopolitikoj. Poste la regiono venis sub la kontrolon de multaj Manĉuraj ŝtatoj, precipe la Jurchen kaj de la 16-a jarcento la manĉuoj. Kiam la manĉuoj konkeris Ĉinion en 1644 kaj establis ilian hegemonion, ili ĵaluze gardis sian praulan patrujon en Manĉurio, malpermesis movadon tie de iu ne-manĉuaj popoloj. Tiu soleco venis al fino ĉe la fino de la 19-a jarcento, kiam la regiono estis malfermita por hanelmigrado. Manĉurio poste iĝis la avidita premio de rivalantaj regionaj potencoj, precipe Rusio kaj Japanio por ĝiaj riĉaj krudmaterialoj kaj strategia loko.
La malfermiĝo de Manĉurio ankaŭ kondukis al la enfluo de ĉinoj kaj japanaj akademiuloj, la lasta ofte kompletigita fare de japanaj spionoj de vojaĝantoj inkognite por spioni la regionajn fortikaĵojn kaj naturan medion, antaŭmontrante la pliixgontan internacian rivalecon. En la malfrua 19-a jarcento multaj novalvenintoj al la regiono ĉirkaŭ Ji'an ekuzis multajn brikojn kaj bakis kahelojn kiuj povus esti trovitaj en la regiono por konstrui novajn loĝejojn. La interesaj surskriboj sur kelkaj el tiuj kaheloj baldaŭ atingis la orelojn de ĉinaj akademiuloj kaj epigrafistoj. Multaj estis trovitaj surskribon en antikva ĉina manuskripto legante:
"La maŭzoleo de tiu de Granda Reĝo povas esti sekura kiel monto kaj firma kiel pinto."
Estis ĉirkaŭ 1875 kiam amatoro ĉina epigrafisto Guan Jueŝan, serĉante por pli da trovaĵoj el tiaj kaheloj ĉirkaŭ Ji'an, malkovris la grandan ŝtonan steleon de Guanggaeto obskurita sub jarcentoj da ŝlimo kaj superkreskaĵo.
La purigo de la surfaco de la steleo kondukis al difektado de ĝia gravurita teksto. Preskaŭ ĉiu colo da la kvar flankoj de la steleo estis kovritaj per ĉinaj skriboj (preskaŭ 1800 en totala), ĉiu koncerne la grandecon de la mano de plenkreska viro. La eltrovaĵo baldaŭ altiris akademiulojn de Japanio, Rusio, kaj Francio. En 1883 juna japana oficiro nomita Sakō Kageaki vojaĝanta en la alivestiĝo de migranta budaisma monaĥo alvenis en Ji'an. Sakō estis ordonita de sia retiriĝo en Pekino daŭrigi reen al Japanio tra Manĉurio kaj fari detalajn observaĵojn tie de la skemo de la regiono. Ĝi estis vojaĝante tra Ljaŭningo ke li certe aŭdis pri la lastatempa eltrovaĵo de la steleo kaj sukcesi havigi inkofrotbildon de la vizaĝo de la steleo por porti reen al lia patrujo. Estis akademiuloj en Japanio kiuj faris la unu-detalan analizon de la antikva teksto de la steleo.
Lobito
estas grandurbo kaj havenurbo en Angolo, en Provinco Benguela.
Geografio
situas laŭ Atlantika Oceano sur la marborda ebenaĵo.
Historio
La urbo estis fondita en 1905, kiel tre bona haveno, sed pli frue en 1843 municipo estis formita. La trajno funkcias ekde 1912.
Klimato
En la temperaturo varias inter 17 kaj 31 °C. Jare pluvas po 356 mm. Inter majo-septembro apenaŭ pluvas, nur en marto ofte pluvas.
Trafiko
En estas finstacio de fervojo el Kolwezi. Ankaŭ la haveno kaj la flughaveno estas gravaj por la lando.
Strzelno
Strzelno (Strelno) estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Strzelno en distrikto Mogileński.
Dua mondmilito
La 17-an de oktobro 1939 dum la komencita germana okupado de Pollando urbestro ordonis tuj konfiski de poloj aŭtomobilojn, motociklojn, mopedojn, radioricevilojn kune kun la provizo de karbo kaj ligno.
Okazis amasaj arestoj, germanoj kadre de Intelligenzaktion likvidis lokan intelektulaton, veteranojn de la Ribelo de Grandpolujo, ostaĝojn kaj judojn el apudaj koncentrejo de Inowrocław.
Paulden (Arizono)
Laŭ censo de 2020, Paulden havis 5 567 loĝantojn.
Purpurdorsa sturno
La Purpurdorsa sturno (Sturnus sturninus) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj.
Ĝi troviĝas en Kamboĝo, Ĉinio, Kristnaskinsulo, Barato, Indonezio, Irano, Japanio, Koreio, Laoso, Malajzio, Mongolio, Birmo, Pakistano, Rusio, Singapuro, Tajvano, Tajlando, Vjetnamio, kaj for de tiu orientazia teritorio en Jemeno, Norvegio kaj Britio, kiel enmetita specio.
Ĝi estas blankeca birdo kun brunecaj flugiloj striecaj je blanko kaj kun brilnuancoj violecaj subŝultre (kio nomigas la specion) kaj malhelverdaj en bazo de flugilplumoj. Beko, kruorj kaj okuloj estas malhelaj.
Ties natura habitato estas nordaj kaj moderklimataj arbaroj.
(83903) 2001 UR166
(83903) 2001 UR166 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Kiel ano de la Hilda grupo, ĝi estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Haldenwang (Algovio)
Haldenwang estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberallgäu (Supra Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Apologio (Tertuliano)
La Apologio (latine Apologeticus aŭ Apologeticum) estas la plej fama verko de Tertuliano. Per tiu verko Tertuliano energie kaj polemike defendas la kredon kaj la konduton de kristanoj. Ĝi enhavas la faman frazon “Semo estas la sango de kristanoj” (ĉp. 50: Semen est sanguis Christianorum). Konceptoj de tiu verko estis jam ellaboritaj de Tertuliano, ekzemple en Pri la atesto de l' animo kaj en Al la nacianoj.
Dato
La Apologio estis kompilita eble en la jaro 197 en Kartago, dum oni supozas la konvertiĝon de la aŭtoro al kristanismo kelkajn jarojn antaŭa (195). Tiel, la kompilado okazis dum regado de imperiestro Septimo Severo.
Pjotr Nilus
Pjotr Aleksandroviĉ NILUS (Петро Олександрович Нілус; Пётр Александрович Нилус; naskiĝis la 21-an de februaro, 1869 (la 8-an de februaro laŭ la Julia Kalendaro) en Podolio — mortis 23-a de majo, 1943, Parizo) estis ukraina impresionista pentristo kaj verkisto.
Apologio (Tertuliano)
Adresitoj
La verko eksplice estas adresita al la provincaj regantoj pro la subkomprenita fakto ke kristanoj ne rajtas sin defendi en tribunaloj ĉar jam kondamnitaj pro la fakto mem de sia kristaneco. Tamen la vera legantaro verŝajne konsistis el kristanoj, kies fido plifortiĝus per la defendoj proponitaj de Tertuliano kontraŭ eksteraj argumentoj, kaj kiuj "estus ege kuraĝigitaj de la senegala konfidento de Tertuliano pri la supereco de la kristana religio".
Pjotr Nilus
Pjotr naskiĝis en ukrainigita svisa familio en la familia bieno en Podolio. Je la sepa vivjaro, li translokiĝis al Odeso, kie li studis ĉe la loka lernejo reala de Petro kaj Paŭlo, kaj frekventis klasojn artajn de K. Kostandi. Poste, li ĉeestis en la Rusia Akademio de Belartoj, Sankt-Peterburgo kaj partoprenis ekspoziciojn de Peredviĵniki.
Apologio (Tertuliano)
Ĝenro
En la verko estas ekspoziciita la kreda kaj morala doktrino de kristanismo kaj, foje, la aŭtora vervo akuzas la konduton de paganaj komparante la du religiojn. Temas pri prozo rafinita kaj flamanta de literaturisto kutimiĝinta al forumo. Ankaŭ la stilo montras ion personecan. La aŭtoro elektas argumentojn jurajn kaj juĝejajn, kiujn ofte li revestiĝas per eleganta latino propra de lia retorika formado. La antaŭaj apologiistoj, malsame, preferis argumentadi per filozofiaj vojoj.
Pjotr Nilus
En 1920 li migris al Parizo, kie li laboris ĝis sia morto en 1943. Pjotr Nilus estis amiko de Aleksandr Kuprinkaj Ivan Bunin. Dum la unuaj jaroj en Parizo ili loĝis en la sama domo. Ili faris intensan korespondadon; eldoniĝis pli ol unu cent leterojn de Pjotr Nilus al Bunin.
Apologio (Tertuliano)
Enhavo
Adreso kaj priskribo pri la senkaŭza malamo kontraŭ kristanojn (ĉp. 1-6): paganoj malamas kristanojn pro sia ignoro pri kristanismo; pro tio Tertuliano postulas ke la “krimuloj” kristanoj estu traktataj almenaŭ tiel bone, kiel la veraj krimuloj.
Pjotr Nilus
Pjotr Nilus ofte estas konfuzita kun sia parenco, konata antisemito kaj la aŭtoro de La Protokoloj de la Olduloj de Ciono, Sergei Nilus. Fakte, Pjotr ne estis antisemito kaj en 1906 kune kun Kornej Ĉukovskij energie partoprenis klopodojn helpi judajn infanojn, viktimojn de la Odesa pogromo.
Horná Streda
Horná Streda, estas vilaĝo en Slovakio en Regiono Trenčín, en distrikto Nové Mesto nad Váhom. La oficiala hungara nomo estis ĝis 1898 Vág-Szerdahely.
Situo
Horná Streda situas laŭ dekstra bordo de Váh, laŭ ĉefvojo, fervojo kaj aŭtoŝoseo Nové Mesto nad Váhom-Leopoldov. La distriktejo troviĝas 11 km-ojn for.
Historio
Pli frue estis vilaĝo dum la Grandmoravia Regno. La unua mencio devenis el 1263 en formo "Zeredahel". La kampoj apartenis al abatejo de Pannonhalma. En 1813 inundo okazis. En 1910 loĝis en la vilaĝo 796 da homoj, (plejparte slovakoj). La komunumo ĝis Traktato de Trianon apartenis al Hungario, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovakio. En 2001 vivis tie 1266 da homoj (1246 slovakoj).
Metila 3-etilbenzoato
Metila 3-etilbenzoato aŭ metila 3-etilfenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Etilbenzoata acido kaj metanolo. Metila 3-etilbenzoato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 3-etilbenzoato prezentas 3-Etilbenzoatan grupon ligitan al metila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Sucha Beskidzka
Sucha Beskidzka estas urbo en Malgrandopolio en Pollando. Ĝi apartenas al Sucha Beskidzka en distrikto Suski.
Goux-les-Usiers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Kratono
Kratono estas vasta, rigida kaj stabila parto de la terkrusto, kontraste kun ties montariĝantaj partoj.
Dua Meza Periodo de Egiptio
La Dua Meza Periodo aŭ Dua Intertempo markas periodon kiam Antikva Egiptio falis en malordon duafoje, inter la fino de la Meza Imperio kaj la komenco de la Nova Imperio. La epoko datiĝas proksimume inter la jaroj 1640 kaj 1570 antaŭ nia erao, kaj inkluzivas la dektrian ĝis deksepan dinastiojn de Antikva Egiptio.
Kratono
Priskribo
Kratonoj, supervivinte la kontinentaj movciklojn, troviĝas ĝenerale en la internoj de tektonaj platoj. Kratono konsistas el antikvaj, kristalplenaj petroj, ofte kovritaj de pli junaj petroj. Kratonoj estas tre dikaj; iliaj profundoj povas esti centoj da kilometroj sub la Tera surfaco.
Dua Meza Periodo de Egiptio
La epoko plej konatas kiel la periodo de plipotenciĝo de la enmarŝintaj Heka Ĥasut (greke Ύκουσσώς, Hikussos, latinigite Hyksos), grupoj de ŝemidaj enmigrintoj, kiuj inter la jaroj 1719 kaj 1692 antaŭ Kristo invadis Egiption kaj armee estis tre sukcesaj pro uzo de la novaj militiloj ĉevaloj, batalĉaroj kaj pafarkoj. La Heka Ĥasut komence okupis la orientan Nildelton, deklaris la urbon Avaris (egipte Hut-waret, greke Αὔαρις) sian ĉefurbon, iom post iom konkeris pli da teritorio, ĝis ili kontrolis la tutan Suban Egiption kaj konsistigis la dekkvinan dinastion. Ĉirkaŭ la jaro 1560 ili forpeliĝis el Egiptio.
Kratono
Historio
La koncepton de la kratono proponis la aŭstra geologo Leopold Kober en 1921. La origina termino proponita de Kober estis Kratogen, el κράτος “forto” kaj γενεᾱ́ “kreiĝo”; poste, la germana geologo Hans Stille mallongigis ĝin al Kraton.
Odiseo
Odiseo – helene Όδυσσεύς, latine Ulisses – estas la nomo de la ĉefrolulo de la eposo "Odiseado", fare de Homero.
Dua Meza Periodo de Egiptio
Fino de la dekdua dinastio
La genia egipta dekdua dinastio finiĝis en la 18-a jarcento antaŭ nia erao kun la morto de la reĝino Sobekneferu (jaroj 1806 ĝis 1802 antaŭ nia erao). Ŝajne ŝi ne havis heredantojn, kaŭzante subitan finon de la dekdua dinastio kaj ankaŭ de la Ora Aĝo de la Meza Imperio. Sekvis ĝin la multe pli malforta dektria dinastio de Egiptio. Konservante la sidejon de la dek-dua dinastio, la dektria dinastio regis de la rezidejo Itĝtaŭi proksime de Memfiso kaj de Liŝt, en la plej suda punkto de la Nildelto.
Dektria dinastio
La dektria dinastio rimarkindas pro la membreco de la unua formale rekonita ŝemida reĝo, Ĥenĝer. Resume la dinastio montriĝis nekapabla teni kontrolon pri la tuta teritorio de Egiptio, kaj la provinca familio reganta en Xois, lokita en la marĉoj de la okcidenta delto, distanciĝis de la centra aŭtoritato por formi la dekkvaran dinastion. La disrompiĝo de la lando akceliĝis post la reĝado de la reĝo Sobeĥotep la 4-a el la dektria dinastio. Estis iam post la reĝado de Sobeĥotep la 4-a ke la Heka Ĥasut ekaperis en Egiptio, kaj ĉirkaŭ 1710 antaŭ nia erao prenis la urbon Avaris en la Nildelto.
La tradicia rakonto pri "invado" de la tero per la Heka Ĥasut estas konservita en la verkaĵoj de Manetono, egipta pastro kaj historiisto, kiu skribis en la tempo de Ptolemeo la 2-a.
Odiseo
"Uliso" estas ankaŭ la fama kaj polemika libro de irlanda verkisto James Joyce. Unue ĝi estis tiel revolucia kaj ŝokanta ke oni bruligis tiujn eldonojn en Novjorko kaj malpermesis enprenadon de ili al Anglujo. Uliso estas hodiaŭ fama kiel granda verko de monda literaturo- laŭ multuloj la plej granda. Ĝi estas miniaturo de unu tago de homo, Leopoldo Bloom. Ĝi estas ankaŭ karikaturo de Uliso de Homero.
Dua Meza Periodo de Egiptio
Dektria dinastio
La postaj regantoj de la dektria dinastio ŝajnas esti nur efemeraj monarkoj sub la kontrolo de potenca linio de veziroj, kaj efektive, probable la regantoj en ĉi tiu periodo povis esti elektitaj, se ne difinitaj per la veziroj. Unu monarko malfrue en la dinastio, Ŭahibre Ibiau, eble estis iama veziro levita al la faraona ofico. Komencante kun la reĝado de Sobeĥotep la 4-a, la potenco de tiu dinastio, malforta dekomence, plene difektiĝis. La posta reĝo Mernefere Aj (regis ĉ. 1700 antaŭ nia erao) ŝajnas esti estinta unu el la lastaj reĝoj kiuj postlasis ĉu monumentojn aŭ aliajn postsignojn de sia regado - laŭ la Faraonolisto de Torino rekorde li regis Egiption dum 23 jaroj kaj 8 monatoj, kio estis senprecedenca periodo de politika stabileco en tempo kiam multaj aliaj reĝoj de la 13-a dinastio reĝoj regis la landon dum nur 2 ĝis maksimume 4 jaroj antaŭ ol morti aŭ esti forigita de la faraona ofico. Plia reganto kiu restis en potenca stato relative longan tempon estis Neferhotep la 1-a, kiu faraonis dum 11 jaroj.
Dekkvara kaj dekkvina dinastioj
Eblas, tamen, ke eĉ dum la tempo de Mernefere Aj la rega unueco ke Egiptio jam estis perdita ekde la apero de la aparta 14-a dinastio sub Nehesi en la urbo Avaris - laŭ la aŭstra egiptologo Manfred Bietak kiu datigas tiun okazaĵon je la periodo ĉirkaŭ aŭ nur post 1710 antaŭ nia erao. La riĉa kaj potenca urbo Avaris estis forta kandidato esti sendependa regno post kiam la unueco de Egiptio ekkolapsis post la regado de la lasta potenca reĝo de la 13-a dinastio, Sobeĥotep la 4-a. De tiam ĉiam po pluraj regantoj kontrolis la teritorion de Egiptio ĝis la Nova Imperio sub Ahmose la 1-a. Post la morto de Nehesi, multnombraj efemeraj posteuloj regis la regnon de Avaris ĝis 1650 antaŭ nia erao kiam la Heka Ĥasut (vidu supre) fondis la 15-an dinastion.
Deksepa dinastio
Ĉirkaŭ la tempo kiam la urboj Memfiso kaj Itĝtaŭi konkeriĝis père de la Heka Ĥasut, la denaske egipta faraona dinastio en Teboj deklaris sian sendependecon de la vasala dinastio en Itĝtaŭi kaj starigis sin kiel la deksepa dinastio. Ĉi tiu dinastio pruviĝis esti la savo de Antikva Egiptio kaj fine kondukis la liberiga milito kiu pelis la Heka Ĥasut denove al Azio. La en Teboj bazita deksepa dinastio estis gvidata de la faraonoj Rahotep, Sobekemsaf la 1-a, Sobekemsaf la 2-a, Seĥemre-Ŭepmaat Intef kaj Nubĥeperre Intef kiu restarigis multnombrajn templojn en la tuta areo de Supra Egiptio, subtenante pacajn komercajn rilatojn kun la reĝlando de la Heka Ĥasuk en la nordo. Fakte, Senaĥtenre Ahmose, la unua reĝo en la linio de Ahmosidaj reĝoj eĉ importis blankan kalkŝtonon de la regiono de Tura en Malsupra Egiptio kontrolita fare de la Heka Ĥasut, por fari pordegon ĉe la Templo de Karnak. Tamen, tradicie oni ne al li, sed nur al liaj posteuloj - la du lastaj reĝoj de ĉi tiu dinastio - Sekenenre Tao kaj Kamose atribuas komenci la finan malvenkon de la Heka Ĥasut kiam ili gvidis la liberigan militon kontraŭ la fremdaj reĝoj el Azio. Per la kreado de la dekoka dinastio ĉirkaŭ la jaro 1550 antaŭ nia erao kaj la ekrego de la faraono Ahmose la 1-a, la periodo de Nova Imperio de Egiptio komenciĝas. Ahmose la 1-a sukcesos forpeligi la Heka Ĥatut el Egiptio kaj remetigi la landon sub centraligita administra kontrolo unuafoje ekde la mezo de 13-a dinastio.
Hans Peter Nowak
Hans Peter NOWAK (naskiĝinta la 29-an de septembro 1932 en Vieno) estas aŭstra komponisto kaj orĥestrestro.
(19131) 1988 CY3
(19131) 1988 CY3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Hans Peter Nowak
Li studis ĉe la Universitato de Vieno. En 1950 li fariĝis membro de la Viena Bach-komunumo (Wiener Bachgemeinde) kaj poste (1973-85) ties ĉefo. Li komponis ĉefe laŭ la t.n. libertonaleca stilo. Liaj verkoj konsistas el eklezia muziko, orgenaj muzikaĵoj, ĉambra muziko kaj vokala muziko.
2294 Andronikov
2294 Andronikov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan filologon kaj historiiston pri literaturo Iraklij Luarsaboviĉ Andronikov (cirile Ираклий Луарсабович Андроников, 1908 - 1990).
Flusterko
Flusterko estas sterko, miksaĵo el puriga akvo, mallikva kaj likva sterko. Ĝi estiĝas ĉe bestobreda sistemo, kie oni ne uzas substerkaĵon. Flusterko karakterizas ĉefe la porkobredadon, ĉe kiu oni tralavas la porkejon per akvo kaj la flusterko kolektiĝas en deponejoj.
La porka flusterko entenas ĝenerale 0,5% da nitrogeno, 0,2 % da P2O5, 0,6 % da K2O.
Unu porko en stalo produktas jare 5 m³ da flusterko. La flusterko signifas danĝeron por la medio, ĉar ĝi enhavas multe da NaCl kaj fiodoras, tiel oni evitas ties disŝuton sur agroj. Por eviti tiujn problemojn, oni antaŭtraktas la flusterkon, densigas, fermentas ĝin, eventuale produktante el ĝi biogason. Alia metodo estas por eviti la estiĝon de flusterko, la uzado de substerkaĵa bredado.
Vivo de Joseph Smith, Jr. de 1839 al 1844
De 1839 ĝis 1844, Joseph Smith vivis en Nauvoo. Dum ĉi tiu periodo okazis multaj tre polemikaj eventoj de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.
Vivo en Nauvoo (Ilinojso) de 1839 ĝis 1842
En aprilo de 1839, Smith reiris kun siaj adeptoj, kiuj fuĝis oriente de Misurio. Ili finvenis apud Quincy (Ilinojso) ĉe la bordo de la rivero Misisipo. Tie, duone por humanitaraj kaj politikaj kialoj, la rifuĝintoj estis bonvenigitaj. Smith aĉetis kredite malsekegan sovaĝan landon laŭ Misisipo de du konektikutaj aĝiotistoj (kiuj suferis dum ĉi tiu malfacila ekonomia periodo) kaj fundis novan renkontiĝan lokon por la Sanktuloj. Li alinomis la areon Nauvoo, kiu signifas "bela" en la hebrea. La malsekaj grundoj estis ege taŭgaj por moskitoj kaj la Sanktuloj malsanis malarion somere 1839, 1840 kaj 1841 (en 1841, malario mortigis la fraton de Joseph, Don Carlos, kaj la filon de Joseph, ankaŭ nomita Don Carlos).
Fine de 1839, Smith iris al Vaŝingtono por postuli ke la federacia registraro riparu la perdojn de la Sanktuloj en Misurio. Li renkontis nelonge la prezidanton de Usono Martin Van Buren, sed li ne sukcesis. Eĉ se Van Buren kaj la Usona kongreso eble sentis iom da kompato al la mormonaj viktimoj, la graveco de Misurio en la okazonta prezidenta balotado estis tro granda por defendi tiujn viktimojn. Tamen, Smith sagace faris Misurion "sinonimo por subpremo" kaj sukcesis diskonigi inter la ĝenerala usona publiko la suferojn de siaj sekvantoj.
Mayer (Arizono)
Mayer estas censa loko en la kantono Yavapai en centra Arizono, Usono.
Vivo de Joseph Smith, Jr. de 1839 al 1844
Vivo en Nauvoo (Ilinojso) de 1839 ĝis 1842
Smith aŭdace sendis la dudek apostolojn al Britio kiel misiistojn de la nova kredo. Ĉiuj forlasis siajn familiojn en malfacilaj cirkonstancoj por starigi sian hejmon en Iovao aŭ en Ilinojso. Dum Smith estis en malliberejo, Brigham Young, la altranga membro de la Kvorumo de la Dudek, kun nelacigebla kapablo, instigis la kredantojn forlasi Misurion, kaj la Sanktuloj obeis lin. Sed kun Brigham Young kaj la aliaj apostoloj en Eŭropo, Smith retrovis siajn prestiĝon kaj aŭtoritaton. Dume, la misiistoj sukcesis konverti multajn homojn en Britio, ofte malriĉajn laboristojn.
Mayer (Arizono)
Laŭ censo de 2020, Mayer havis 1 558 loĝantojn.
Vivo de Joseph Smith, Jr. de 1839 al 1844
Vivo en Nauvoo (Ilinojso) de 1839 ĝis 1842
En februaro 1841, Nauvoo ricevis rajtojn de la ŝtato de Ilinojso, kiuj donis al la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj konsiderindan gradon de memstareco. Smith dediĉis sin entuziasme al la laboro konstrui novan urbon. La rajtoj sankciis sendependajn urbajn tribunalojn, la establon de universitato kaj la kreon de milica unuo konata kiel la "Nauvoa Legio". Smith revis pri industriaj projektoj kaj eĉ ricevis revelacion, kiu ordonis lin konstruigi hotelon por loĝigi vizitantojn venontaj de malproksime.
Retreto
La retreto estas speco de armea operacio, kiu ĝenerale implikas rezigni la okupitan pozicion kaj retiriĝi al alia, aŭ al aliaj pli sekuraj.
Vivo de Joseph Smith, Jr. de 1839 al 1844
Vivo en Nauvoo (Ilinojso) de 1839 ĝis 1842
La konstruo de la templo daŭris de 1841 ĝis 1846. Ĉirkaŭ ĉar monatojn poste Nauvoo estis forlasita de la plimulto de sia loĝantaro.
Retreto
La retreto povas esti parto de ĝenerala returniro de armeo por firmigi fortojn, por okupi la landon, por defendi sin pli facile aŭ gvidi la malamikon en embusko. Ĝi estas konsiderata relative riska kaj danĝera kaj postulas disciplinon por eviti senorganizan fuĝadon.
Vivo de Joseph Smith, Jr. de 1839 al 1844
Novaj doktrinoj
Dum pezis sur li la ĉi-monda tasko starigi urbon, Smith ankaŭ detaligis la idearon de la nova religio pri estiĝo kaj naturo de la universo. Laŭ Richard Bushman, li movis sin "de tradicia kristana kredo pri Dio kiel pure spirita al kredo pri ties korpa ekzisto". Alivorte, Smith deklaris, ke Dio havas korpon el karno kaj ostoj, kaj instruis, ke "la granda principo de feliĉo konsistas en posedo de korpo".
Rivelita al Smith
La fruaj jaroj en Nauvoo estis tempo de paco kaj ekonomika prospero, sed meze de 1842, Smith estis implikita en la konfliktoj kiujn finis lia morto du jarojn poste. Antaŭ unu jaro, misuriaj tribunaloj ankoraŭ foje provis ekstradicii lin surbaze de malnovaj akuzoj kiuj devenis de la Nauvoa Legio. Kvankam Stephen Douglas, tiam membro de la Ilinojsa Ŝtata Supera Tribunalo, deklaris la mandaton de ekstradicio nevalide pro formalismaĵo, Smith "konsciis ke la populara opinio estis turnanta kontraŭ la Sanktuloj post du jaroj de kunsento." Ne surprize, laŭdo de Smith al la Demokrato Douglas unue provokis kontraŭstaron al la mormonoj en Whig-a ĵurnalo, la Varsovia Signalo, kies juna redaktoro, Thomas C. Akra, Joseph tiam ofendis. Antaŭ laŭdo de Smith al Douglas, Akra estis "neŭtrala observanto" de la Nauvoa kolonio. Smith donis al li honoran lokon ĉe la dediĉo de la templa fundamento kaj invitis lin al sia domo por meleagra ĉefmanĝo. Post kiam Akra anoncis ke lia ĵurnalo "oponus la koncentriĝon de politika potenco en religia korpo en la manoj de kelkaj uloj," Smith nuligis sian abonon kaj nomis la ĵurnalon "malpura folio, tiu histo de mensogoj, tiu vazlavujo de maljustaĵo" kaj subskribis la leteron skribante "Via, kun tuta malestimo."
Nauvoo Legio
La rajtoj donitaj al la Urbo de Nauvoo permesis ĝin krei milicon. En 1842, la milico "Nauvoa Legio" havis 2000 homojn kaj en 1844 pli ol 3000, inkluzivante kelkajn ne-mormonojn, kompare la Usona Armeo havis nur 8500 homojn en ĉi tiu periodo.
La milico povus esti uzita per la ŝtata Guberniestro, la Prezidanto de Usono kaj la urbestro de Nauvoo. Joseph Smith li mem estis urbestro de Nauvoo ankaŭ nomita plej alta rangotabelo oficiro de la Legio, Generalleŭtenanto.
En la lasta monato de sia vivo, junio 1844, Smith deklaris militan leĝon en Nauvoo kaj uzis la Legion por defendi la urbon.
Kandidatiĝo por Prezidanto de Usono
En februaro 1844, Smith anoncis sian kandidatecon por Prezidanto de Usono, kun Sidney Rigdon kiel Vicprezidanto de Usono.
Politikaj engaĝiĝoj
La guberniestro de Ilinojso, Thomas Ford, opiniis ke la okazaĵoj de la somero aŭguris la falon de Smith, ke plimulto de Ilinojso-loĝantoj estis "decidita pri movado de la mormonoj for el la Ŝtato; kaj ĉio ligis kun la mormonoj iĝis politika. " En decembro 1843, Smith petis kongreson por la rajto igi Nauvoon sendependa federacia teritorio kun la rajto nomi federaciajn trupojn en ĝia defendo. Tiam, verŝajne neprudente, Smith ankaŭ decidis por forlasi paruk-liberalojn kaj demokratojn, kaj posedi kandidatecon por prezidanto de Usono, sendante la apostolojn por reklami sian kampanjon. Dume, li elpensis planojn gvati eblajn ejojn por granda mormona kompromiso en Oregono aŭ Kalifornio. En marto 1844, Smith organizis sekretan Konsilion de Kvindek, politikigokorpon bazitan sur kio Smith vokis "teodemokratio" kaj kiuj estis en efiko ombroregistaro. Unu el la konsiliaj unuaj aktoj estis ordini Smith kiel Reĝo de la Regno de Dio. Kaj, kvazaŭ ili organizis sendependan ŝtaton, Smith kaj La Konsilio sendis ambasadorojn al Anglio, Francio, Rusio, kaj la Respubliko Teksaso. En aprilo, Smith antaŭdiris "la tutan demisiigon de tiu nacio en kelkaj jaroj ".
1424 Sundmania
1424 Sundmania estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Jászladány
Jászladány (jAsladAnj) estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en Distrikto Jászapáti. Jász signifas: jaso.
1424 Sundmania
Nomo
Ĝia nomo honoras la finnlandan astronomon kaj matematikiston Karl Sundman.
Jászladány
Geografio
Jászladány situas inter la riveroj Zagyva kaj Tiso sur ebenaĵo, estas ebleco prame trairi Tison. Ĝi estas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Vámosgyörk-Újszász, la lasta estas proksime. Szolnok troviĝas 29 km-ojn.
Historio
Jászladány estis loĝata jam en la bronzepoko. La grandvilaĝo apartenas al "Jasujo", en la 13-a jarcento jasoj ricevis permeson loĝi ĉe la rivero Zagyva. Pruvoj pri jasoj en la vilaĝo ne estas. La komunumo havis la rangon kampurbo inter 1828-1876.
Oni okupiĝas pri agraraj produktoj, la plej konata estas la bulbo.
Famuloj
En Jászladány naskiĝis:
M32
Pri la aliaj signifoj de "M31" vidu artikolon M kun nombro.
M32 (Messier 32, aliaj indikoj — NGC 221, PGC 2555, IRAS00399+4035, UGC 452, ARAK 12, MCG 7-2-15, ARP 168, ZWG 535.16) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Quo vadis?
Quo vadis? estas romano verkita de la pola verkisto Henryk Sienkiewicz, el la tempo de la romia imperiestro Nerono. La romano akiris mondan sukceson kaj estis tradukita en pli ol 50 lingvojn kaj legata en 60 landoj. La aŭtoro en 1905 ricevis Nobel-premion pri literaturo pro eminentaj verkistaj atingoj en epika literaturo.
La titolo
La titolo Quo vadis? (latine: Kien vi iras?) estis ĉerpita el la apokrifa evangelio Agoj de Petro, preskaŭ romaneto pri la vivo kaj martiriĝo de la apostolo Petro en Romo. Puŝita de kristanoj ke li savu sian vivon dum la persekuto de Nerono, Petro decidis foriri el Romo, do forlasi la persekutitajn kristanojn. Nu «ektrairante pordon por eliri el la urbo, li vidis la Sinjoron. Petro diris: "Kien vi iras, Sinjoro?" (Quo vadis, Domine?). Kaj la Sinjoro respondis: "Romen, por ke mi estu denove krucumita". Petro al li: "Ĉu vi volas esti krucumita denove?". Kaj li respondis: "Jes, Petro, mi estos krucumita denove...". Kaj Petro tuj revenis inter la siaj.»
La Agoj de Petro estas greklingva apokrifaĵo el la fino de la dua jarcento; oni kredas koni ankaŭ la aŭtoron: siria Leucius Carinus, iama disĉiplo de Sankta Johano (35).
Loko kaj tempo de agado
La agado okazas ĉefe en Romo, dum la lastaj 6 jaroj de la regado de Nerono (63–69), la agado de epilogo – ĉ. la 68-a. Eventoj permesantaj difini la tempon de agado estas: alveno de Vinicius al Romo post subskribo de la paco kun Armenio (63), incendio de Romo (64), la morto de Petronius (66), la morto de Neron (68). Romo estis tiam urbo plurnacia, tre diversigita.
Koleopteroj
La normala komunuza vorto por ĉiuj koleopteroj estas skarabo, sed tiu vorto estas iam uzata ankaŭ formale, striktasence por insektoj de la genro Scarabaeus aŭ de ties familio.
Anobio - Geotrupo - Kalandrao- Kantarido - Karabo- Kokcinelo - Kopriso - Lampiro - Leptinotarso - Lukano - Melolonto
Specioj
daŭrigenda
Quo vadis?
Interpreto
La verko proklamas venkon de la morala ideo super la korpa perforto. Aperas interpretoj laŭ kiuj Ligia identiĝas kun prauloj de slavaro. Oni ankaŭ konjektas pri Ursus, kiu kaj kio li estas, la gigantulo savanta princinon (Pollando).
Filmigo
Surbaze de la libro oni produktis kelke da aktorfilmoj:
Capriva del Friuli
Capriva del Friuli estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenis al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Collio - Alto Isonzo, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso identas al la antaŭa provinco - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico".
Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Maria, kaj la 12-a de septembro estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Cormons, Moraro, Mossa, San Floriano del Collio kaj San Lorenzo Isontino.
Agnieszka Radwańska
Agnieszka Roma Radwańska (naskiĝis la 6-an de marto 1989 en Krakovo) estas pola tenisistino, la plej alte notata polino en historio de la ranglisto de la Virina Tenisa Asocio. En 2008, ŝi eniris la Top 10 de la mondo por la unua fojo, daŭre adoleskanto. Ŝi estas unua pola tenisistino, kiu gajnis sur la korto pli ol 1 milionon da usonaj dolaroj (nun ŝiaj enspezoj egalas al ĉ. 7,7). Agnieszka Radwańska gajnis 8 internaciajn turnirojn en unuopa ludo kaj du en la duobla. Ŝi reprezentis Pollandon en la Federacia Pokalo kaj dum la Somera Olimpiko en Pekino, kaj gajnis premiojn en la kategorio "Debuto por la jaro 2006" kaj "Ŝatata tenisistino de la publiko por 2011".
Privata vivo
Radwańska devenas de sporta familio: ŝia avo Władysław estis hokeisto kaj la patro kaj samtempe trejnisto Robert Radwański estis tenisisto kaj arta sketisto. Ŝia pli juna fratino Urszula Radwańska estas ankaŭ profesia tenisistino, kaj la patrino Marta okupiĝas pri financoj de ambaŭ filinoj.
Unuajn jarojn de sia vivo pasigis en Germanio, kie ŝia patro estis trejnisto en la klubo Grün-Gold Gronau. Tie ŝi komencis ludi tenison. En 1995 revenis al Pollando.
Högsdorf
Högsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Lütjenburg-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Lütjenburg, kiu tamen mem ne apartenas al la teritorio de la komunumaro.
Christa Wolf
Christa WOLF [krista volf] (naskiĝis la 18-an de marto 1929 en Landsberg an der Warthe (ekde 1945 pole renomigita Gorzów Wielkopolski), mortis la 1-an de decembro 2011 en Berlino) estis germana verkistino.
Palomero
Palomero (Kolombisto aŭ kolombejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Situo
Palomero estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierras de Granadilla, je altitudo de 453 m; je 115 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 175 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 20 km².
Tiu municipo situas ĉirkaŭata de la plej belaj pejzaĝoj de la nordo de la provinco de Cáceres (Sierra de Gata, Valo de Jerte, Las Hurdes, Valo de Ambroz. La norda parto de la teritorio estas ĉefe montara, kaj tie elstaras la montetoj de La Orden kaj Las Barreras kun altitudoj de iom pli da 700 m. La suda zono de la municipo estas malpli montara, sed la tereno estas ondeca kun malgrandaj montetoj.
La plej proksimaj vilaĝoj estas Marchagaz (3 km), Cerezo kaj El Bronco (6 km), Santa Cruz de Paniagua (9 km), Casar de Palomero (10 km) kaj Mohedas de Granadilla (12 km). Plasencia kiu estas la komerca, administra kaj industria centro de la norda zono de la regiono estas je ĉirkaŭ 45 km, dum Cáceres provinca ĉefurbo estas je ĉirkaŭ 115 km. Salamanca troviĝas je ĉirkaŭ 130 km.
La nordo de la municipa teritorio limas kun la municipoj de Marchagaz kaj Casar de Palomero. La sudo kun Cerezo, okcidente kun Santa Cruz de Paniagua kaj oriente denove kun Cerezo kaj Casar de Palomero.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado (ŝafoj, kaproj, bovoj). La malmulta industrio rilatas al produktado de olivoj aŭ olivoleo.
Historio
En la ĉirkaŭaĵo estas prarestaĵoj kaj restoj de la epoko de la Romia Imperio, kiel la latina nomo "Palumbarium", de kie tre verŝajne devenas Palomero kun simila signifo. La unua skriba dokumento kiu mencias la vilaĝon estas de 1030
(120618) 1995 YD5
(120618) 1995 YD5 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero. Ĝia tre discentra orbito iom interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,4542 astronomia unuo, tie estas 67,955 milionoj da km; pro tio ĝi povus esti rigardita kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu planedo : Ĝia malpleja distanco kun Jupitero estis 1,861 AU, tie estas 278,334 milionoj da km
16507 Fuuren
16507 Fuuren estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbeto Furen (japane 風連町 Fūren-chō), kun 5 300 loĝantoj, en la baseno de Najoro, fama pro la tiea produktado de fajna rizo. La, Furen estis kunfandita en la grandiĝanta urbo Najoro.
27336 Mikequinn
27336 Mikequinn estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mike Quinn, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2011, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Sunset High School de Portlando (Oregono, Usono).
9499 Excalibur
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Excalibur, la mita glavo de la legeda Reĝo Arturo.
Klarälven
Klarälven estas ĉe la supra fluo sovaĝa rivereto, kiu fluas tra unika arbara, monta, monteta regiono. Ĉe la suba fluo, ĝis estas malsovaĝa rivero, ĝi fluas nur ĉe la fina parto inter dense loĝata areo.
Klarälven estis la lasta sveda rivero, sur kiu oni praktikis la arbotrunkan flosigadon (ĝis 1991). Tiam oni uzis la lignon en la papera industrio ĉe Karlstad. Por rememorigi tiun epokon, ekzistas inter la lokoj Branäs kaj Edebäck flosigaj veturoj por turistoj.
Por ebligi la flosigadon, la rivero estis reguligita, kio malhelpis migradon de la salmonedoj. En la lastaj jaroj, okazis parte renaturigo de la rivero.
Prescott Valley (Arizono)
Prescott Valley (Valo de Prescott) estas urbo de la kantono Yavapai en centra Arizono, Usono. Ĝi situas ĉirkaŭ 8 mejlojn (13 km) oriente de Prescott. Laŭ censo de 2020, Prescott Valley havis 46 785 loĝantojn.
Dua Templo
La Dua Templo de Jerusalemo estis juda templo ekkonstruita en la jaro 516 a.K., dum la regno de Kiro la 2-a. La templo estis grandskale renovigita kaj pligrandigita fare de reĝo Herodo en 19 a.K.
La Dua Templo estis la centro de la juda religio ĝis la jaro 70 p.K., kiam la Romianoj detruis ĝin la 4-an de aŭgusto, subpremante la judan ribelon kiu komenciĝis en 66 p.K.
La unua templo estis detruita en 586 a.K., kiam la judoj estis ekzilitaj al Babilonio.
Vidu ankaŭ
Templo de Jerusalén
Flago de Misisipio
La 26an de januaro 2021 Misisipio adoptis oficiale novan flagon, kiu inkluzivis la flagon Bonnie Blue en la supera maldekstra angulo (kantono) kaj magnolio-floro en ĝia centra parto. La pasintan 3-an de novembro 2020, koincide kun la prezidenta balotado en Usono, okazis referendumo en la ŝtato Misisipio por decidi pri la proponita nova ﬂago de tiu ŝtato. La 69% el voĉdonoj akceptis la novan dezajnon. La nova ﬂago anstataŭigas tiun adoptitan en 1894. La eksa ﬂago montris en supera kantono la ﬂagon de la Konfederaciitaj Ŝtatoj de Ameriko, ŝtato kreita en 1861, kies fondiĝo kaŭzis enlandan militon en Usono. La Konfederacio ĉesis ekzisti pro ties malvenko en tiu milito. Misisipio estis unu el la ŝtatoj kiuj aniĝis al tiu Konfederacio. Lastatempe la konfederacia ﬂago estas konsiderata kiel rasisma simbolo, pro la fakto, ke ĝi permesis kaj favorigis la sklavecon. Do, antaŭ kelke da tempo aperis proponoj por forviŝi la konfederacian el la misisipia ﬂago. Fine, oni dezajnis novan simbolon. Sur la nova ﬂago aperas tri vertikalaj strioj, alterne ruĝa, blua kaj ruĝa. Flanke de la blua centra strio troviĝas du oraj strietoj. Meze de la ﬂago aperas magnolia floro, konsiderata kiel simbolo de la ŝtato. Ĉirkaŭ la floro troviĝas dudek unu steloj, unu el ili pli granda. Misisipio estis la dudeka ŝtato aliĝinta al Usono, la pli granda ora stelo simbolas la indiĝenajn popolojn. Sub la stelo aperas la moto “In God We Trust” (Ni ﬁdas je Dio).
Granges-Narboz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Carlino
Carlino [prononco "KarLIno"] estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. La Adriatika Maro proksimas en distanco de malmultaj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta apostolo Tomaso, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Castions di Strada, Marano Lagunare, Muzzana del Turgnano kaj San Giorgio di Nogaro.
Stacio Nishinomiya (Hanshin)
Stacio Nishinomiya (japane: 西宮駅 [Niŝinomija-eki], angle: Nishinomiya Station) estas fervoja stacio en Niŝinomija, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa).
NGC 222
NGC 222 (alia indiko — ESO 29-SC4) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Samideano (muzikalbumo)
Samideano estas la unua muzikalbumo de Eterne Rima, eldonita en marto 2010 ĉe Vinilkosmo. Ĝi estas atingebla en du formoj, per KD kaj ankaŭ per cifereca elŝuto.
La albumo enhavas stilon de nuntempa hiphopo, ĉefe suda, kun elementoj de krunko kaj arenbio.
Liersbach
La Liersbach estas 14,5 km longa, maldekstra flankrivero de la Ahr en Nordrejn-Vestfalio kaj Rejnlando-Palatinato (Germanio).
Riverfluo
La rojo Liersbach fontas kiel Rosensiefen ĉirkaŭ unu kilometron norde de la monto Michelsberg proksime al la vilaĝo Mahlberg en la arbaro de Effelsberg sur alteco de ĉirkaŭ 529 m. De ĉi tie la rojo fluas tra la naturprotektejo Liers- und Letherter Bach al sudoriento. Ĝi pasas la vilaĝojn Lethert, Effelsberg, Obliers kaj enfluas en Liers en la riveron Ahr.
La akvokolekta baseno de la Liersbach estas 28,9 km² granda kaj donas sian akvon trans Ahr kaj Rejno al la norda maro.
Alfluantoj
La alfluantoj de la Lierbach estas (rigardata alvalen):
Nitrianska Streda
Nitrianska Streda, hungare Nyitraszerdahely estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
Situo
Nitrianska Streda situas laŭ maldekstra bordo de Nitra (rivero), laŭ flankovojoj, ĉefvojo kaj fervojo preteriras. Nitrianska Streda kontaktiĝas kun Čeľadince. Topoľčany troviĝas 6 km-ojn for.
Famuloj
En la vilaĝo naskiĝis:
Plaine (Alzaco)
(jen france, origine germane kaj alemane Blen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Kantarelo
Kantarelo (Cantharellus cibarius) estas manĝebla fungo kun iomete pipra gusto.
Aspekto
La 3 – 10 cm larĝa ĉapelo de la kantarelo estas dum juneco konveksa, poste funelforma kun iometa enrulita rando. La koloro de la ĉapelo varias de blankeca ĝis ovoflava kaj eĉ oranĝa. La ovoflavaj dekuraj kvazaŭlamenoj je la subo de la ĉapelo estas neregule forkitaj kaj trairas al la stipo. La 3 – 8 cm longa stipo havas la saman koloron kiel la ĉapelo kaj fariĝas pli mallarĝa je la subo. La blanka karno havas la odoron de abrikotoj.
Skiensvassdraget
Skiensvassdraget estas nomo de riversistemo en norvegia provinco Telemark. La rivero al fluas en la Frier-fjordon ĉe Porsgrunn. La akvokoletka areo estas 10.780 km², la plej longa riverbranĉo longas 252 km.
La riversistemo konsistas ĉefe el tri ĉefbranĉoj, kiuj unuiĝas en Norsjø supre de Skien:
La suba fluo de la riversistemo okazas inter Norsjø kaj Frierfjord, kaj formas Skienselva.
Ene de Skiensvassdraget ekzistas pluraj akvocentraloj kaj grandaj partoj estas kanaligitaj. Ĝis 2006 okazis tie ankoraŭ komerca trunkoflosigado. Post fermo de Norske Skog Union, ĉesis ankaŭ tiu flosigo.
Casarsa della Delizia
Casarsa della Delizia estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
Cubleșu
Cubleșu [kubleŝu] (hungare: Almásköblös [almAŝkobloŝ] ) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău. En 1910 Almásköblös havis 348 loĝantojn (rumanoj); en 1956 333 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1320. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Szolnok-Doboka. Administre ĝi apartenas al Cuzăplac.
En la censo de 2002 el la 33 loĝantoj 32 deklaris sin etnaj rumanoj. Ĉiuj 33 deklaris la rumanan sia precipa lingvo.