cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katao
Katao origine estis la sumo de instruaj kaj trejnaj metodoj per kiuj sukcesaj batalaj teknikoj estis konservitaj kaj transdonitaj. Praktikado de katao permesis al grupo da personoj lukti uzante sistemajn alirojn, prefere per praktikado ripetema, la lernanto disvolvas la kapablon plenumi tiujn teknikojn kaj movadojn laŭ natura, refleksa maniero. Sistema praktiko ne signifas konstante rigida. La celo estas internigi la movadojn kaj teknikojn de katao por ke ili povu esti ekzekutitaj kaj adaptitaj laŭ malsamaj cirkonstancoj, sen penso aŭ hezito. La agoj de novulo aspektos malebenaj kaj malfacilaj, dum tiuj de majstro aspektas simpla kaj glata.
Kata ekde la 1950-aj jaroj estas pruntvorto en la angla kaj en aliaj okcidentaj eŭruopdevenaj lingvoj, origine rilate al ĵudo pro la atleto kaj edukisto KANŌ Jigorō (aŭ esperante Kano Ĵigoro), kaj ekde la 1970-aj jaroj ankaŭ rilate al karateo; sed la vorto intertempe estas uzata kiel ĝenerala termino por "formoj" en batalartoj ĝenerale, aŭ eĉ figure aplikita al aliaj kampoj.
En 2021 karateo kun du subdisciplinoj katao kaj kumiteo unuafoje estis parto de la somera olimpiko.
Krime-tatara lingvo
La krime-tatara lingvo aŭ malofte nomata krimea lingvo  estas la lingvo de krime-tataroj, unu el tjurkaj lingvoj. La lingvo estas uzata en Krimeo (Ukrainio), en Centra Azio (plejparte - en Uzbekio), Turkio, Rumanio kaj Bulgario. Oni ne miksu ĝin kun la tatara lingvo.
Noto pri la Esperanta nomo
La nomo de la lingvo kaj de la etno, ĝin parolanta, estas per si mem konfuza. En la rusa lingvo (kaj en ĉiuj aliaj lingvoj, kiuj prenis la nomon el la rusa lingvo), la lingvo-nomo sonas, laŭvorte, "Krimea tatara" (la nomo por la etno estas "Krimeaj tataroj"). Tamen, nek la lingvo, nek la etno estas proksimaj parencoj de "veraj" tataroj (kiu loĝas plejparte en Rusio) kaj "vera" tatara lingvo. La miskompreno estas ŝuldata al la rusa lingvo, en kiu la vorto "tataro" antaŭ kelkaj jarcentoj signifis ĝenerale "aziato", "muzulmano". Relative antaŭnelonge, kiam aperis la neceso distingi inter "multaj" tataroj, en la rusa lingvo oni ekuzis la esprimon "krimea tataro", kiu iĝis konvencia alnomo de la etno en multaj lingvoj de la mondo. En iuj (nemultaj, ĉar la informoj pri tiu etno en Esperanto estas ĝenerale malmultnombraj) Esperant-lingvoj fontoj la etno kaj la lingvo same havis tiun formon: "krimea tataro" kaj "krimea tatara lingvo".
Demografio
La ĝenerala kvanto de la parolantoj de la krime-tatara lingvo sur la teritorio de eksa Sovetio estas ĉirkaŭ 350 miloj da homoj, el ili ĉirkaŭ 250 mil - en Krimeo (la resto - en Centra Azio). En Bulgario kaj Rumanio estas proksimume 30 mil parolantoj. Oni supozas, ke la kvanto de la parolantoj de la lingvo en Turkio estas sufiĉe granda (iuj esploristoj parolas pri kelkaj milionoj), tamen pro la lingva politiko de la Turkia registaro neniuj fidindaj scioj pri tio haveblas.
Dialektoj
Konforme al la subetna divido de la krime-tatara popolo ankaŭ la lingvo havas 3 ĉefajn dialektojn:
Historio
La tri dialektoj de la krime-tatara lingvo formiĝis dum la mez-epoko surbaze de la kipĉakaj kaj oguzaj idiomoj de la tjurk-lingva loĝantaro de Krimeo. La relative grandaj diferencoj inter la dialektoj estas klarigataj de la fakto, ke la etnogenezo de krime-tataroj estas tre komplika kaj ĝin partoprenis multaj tjurkaj kaj netjurkaj popoloj. Estas interesa fakto, ke dum la tempoj de la Krimea Ĥanlando (la sola tempo, kiam la krime-tataroj havis la propran relative sendependan ŝtaton), la oficiala lingvo de tiu ŝtato estis ne la krime-tatara, sed la ĉatagaja lingvo (mezepoka tjurka lingvo).
Plej ofte kiel la tempon de definitiva formiĝo de la lingvo oni konsideras la 19-an jarcenton. En tiu tempo sub gvido de fama krime-tatara socia aganto kaj kleriganto İsmail Gaspıralı (kies rusigita nomo estas konata kiel Ismail Gasprinskij) ekaktivis la movado por formigo de la unueca literatura lingvo. Tiutempe kiel la bazo por la literatura lingvo estis prenita la sudborda dialekto, la tiama lingvo uzis la araban skribon.
Problemoj pri la klasifiko
Laŭ la plej multaj klasifikoj la krime-tatara lingvo estas rigardata kiel lingvo el la kipĉaka grupo de la tjurkaj lingvoj (al kiu apartenas ankaŭ la karaĉaja-balkara, kumika lingvoj kaj la lingvo de karaimoj (malmultnombra tjurkadevena etno en Krimeo, kies reprezentantoj konfesas judismon). Tamen la suda kaj la meza dialektoj de la krime-tatara lingvo estis grave influitaj de la turka lingvo (kiu apartenas al la oguza grupo de la tjurkaj lingvoj). Iusence do la krime-tatara lingvo okupas en la tjurka lingvo-familio mezan pozicion inter la oguza kaj kipĉaka grupoj.
Grafiko kaj fonetiko
Ĝis la jaro 1929 la krime-tatara lingvo uzis la araban skribon; ekde 1928 ĝis 1938 ĝi uzis la latinan skribon (la t.n. "novan tjurkan alfabeton"); ekde la jaro 1938 estis uzata la cirila alfabeto. Ekde la komenco de la 1990-aj jaro estas efektivigata iom-post-ioma transiro al latina skribo (iomete diferenca de tiu, kiu estis uzata en la 1930-aj jaroj), tamen ĝis nun ambaŭ sistemoj funkcias paralele (notindas, ke en la reto pli dominas jam la latina skribo, dum la paperaj eldonoj ĝis nun preferas la cirilan).
La krime-tatara cirila alfabeto
La unusignifa korespondo inter la literoj de la latina kaj cirila skriboj ne ekzistas.
La nuna situacio de la lingvo
Nuntempe la lingvo estas pli-malpli aktive uzata en Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio) en kiu ĝis la akcepto de la nova konstitucio de la aŭtonomio ĝi eĉ havis la statuson de la oficiala lingvo (dum kelkaj jaroj, tamen la signoj de tio plu videblas, ekz., ĉiuj subskriboj ĉe la oficialaj institucioj estas en tri lingvoj - la rusa, la ukraina kaj la krime-tatara). En Krimeo estas krimetatar-lingvaj lernejoj, estas eldonataj la krime-tataraj ĵurnaloj (tre malgrandkvante) kaj libroj, en la loka televid-kanalo estas kelkaj krimetatar-lingvaj programoj; en Simferopolo agas krime-tatara akademia teatro, estas loka krime-tatara FM-radistacio.
Malgraŭ la manko de la oficiala statuso (la lingvo ĝin havis, i.a., ankaŭ en la 1920-aj jaroj dum la tempo de Krimea Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko), la lingvo ŝajnas iom-post-iom fortikiĝi. Konsiderante ankaŭ la fakton, ke la kresk-indikoj de la krime-tatara loĝantaro estas rimarkinde pli grandaj, ol de la ali-naciaj loĝantoj de Krimeo, oni povas atendi la baldaŭan pligraviĝon de tiu lingvo almenaŭ en Krimeo.
Go-Saga
Go-Saga (japane: 後嵯峨天皇, Go-Saga-tennō) (naskiĝis la 1-an de aprilo 1220; mortis la 17-an de marto 1272) estis la 88-a imperiestro de Japanio (21-a de februaro 1242 – 16-a de februaro 1246). Li estis filo de la imperiestro Tsuchimikado kaj lia persona nomo estis Kunihito (邦仁).
Krime-tatara lingvo
La nuna situacio de la lingvo
Ĝis nun la aktivuloj de la krime-tatara movado ne plene sukcesis rompi la tendencon de la junularo pli bone scii la aliajn lingvojn (unuavice - la rusan aŭ la ofcialan ŝtatan ukrainan), tamen ilia aktivado estas certe sukcesa kaj baldaŭ ĝi donos siajn fruktojn.
La rilato de la krime-tatara lingvo al aliaj lingvoj
Kiel estis jam dirite, la krime-tatara lingvo okupas mezan pozicion inter la kipĉakaj kaj oguzaj lingvoj de la tjurka lingvo-familio. Klera krime-tataro povas kompreni multajn parencajn tjurkajn lingvojn, tamen la plej proksimaj kaj similaj al la krime-tatara lingvo estas la jenaj: la turka lingvo el la oguza grupo (vd. malsupre), la kumika kaj la karaĉaja-balkara lingvoj el la kipĉaka grupo. La lingvoj de karaimoj kaj krimĉakoj (etaj tjurka-devenaj nacioj en Krimeo) estas ofte konsiderataj kiel dialektoj de la krime-tatara lingvo.
Go-Saga
Post kiam lia antaŭulo imperiestro Shijō mortis en 1242 sen lasi filon, ekis disputo pri la onta imperiestro. Dum dek unu tagoj ne estis imperiestro antaŭ ol Go-Saga, laŭ la konsilo de la ŝoguna reĝimo de Kamakura surtroniĝis, ĉar lia patro restis relative neŭtrala dum la Jokyu-disputo.
Krime-tatara lingvo
Komparo inter la krime-tatara kaj turka lingvoj
Jen komparo de eta gazetara komuniko en la krime-tatara kaj turka lingvoj:
Go-Saga
Li famiĝis kiel forta politikisto kontraŭ la ŝoguna reĝimo. Lia povo estis limigita, ĉar la ŝoguna reĝimo kvazaŭ formis la registaron, ĉefe pri militaj kaj financaj kampoj. Tamen la imperiestreco konservis sian tradician aŭtoritaton. Post kvar regjaroj, li memvole transdonis la tronon al du el siaj filoj, unue en 1246 al Go-Fukakusa kaj en 1260 al Kamejama, dume li, el la monaĥejo konservis la povon super la kortumo kaj regadis. Li ankaŭ sendis unu filon al Kamakura kiel ŝogunon - la unua tiel nomita princŝoguno. Post la fino de la vera ŝogunfamilio, la Minamoto-klano (ĉar estis murdita la tria ŝoguno Minamoto no Sanetomo), la plej alta nobelo iĝu ŝoguno. Go-Saga insistis por ke lia filo estu ŝoguno kaj tiel ricevis politikan influon super la ŝoguna reĝimo de Kamakura.
Krime-tatara lingvo
Komparo inter la krime-tatara kaj turka lingvoj
Kiel videblas, la lingvoj estas sufiĉe similaj; multaj krime-tataroj povas libere kompreni la bazan turkan lingvon sen ajna studo de ĝi.
Go-Saga
De liaj du filoj devenas la du kontraŭaj imperiestraj linioj.
Krime-tatara lingvo
La krime-tatara kaj tatara lingvoj
Pro la similaj nomoj (la situacio samas en multegaj lingvoj de la mondo kaj estas ŝuldata al la rus-devena nomo de la lingvo) la krime-tataraj lingvo kaj etno estas erare rilatigataj al la tataraj lingvoj kaj etnoj. Tio estas tute malĝusta. Kompreneble, la lingvoj estas parencaj (ĉar ambaŭ estas tjurkaj), sed la tatara lingvo (parolata ĉefe en Rusio) estas malpli proksima al la krime-tatara, ol, ekz. la turka, kumika kaj karaĉaja-balkara lingvoj.
Großalmerode
Großalmerode estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Werra-Meißner de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Huétor Vega
Huétor Vega estas vilaĝo kaj municipo de la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas nur je 5 km de la urbo Granada kaj pro tio estas dormokvartalo de la ĉefurbo. Ĝi situas en la deklivaro de Sierra Nevada.
Situa en la centra parto de la Vega de Granada, je ĉirkaŭ 4 km de la centro de la granada ĉefurbo lime kun tui tra la sudorienta parto. Limas kun la municipoj Granado, Cenes de la Vega, Monachil, Cájar kaj La Zubia. La loko kuŝas sur la bordo de la rivero Monachil ĝis la granada ĉefurbo, kaj ĝia ĉefa ekonomia aktiveco estas la gastado, kun famaj restoracioj por viando, agrikulturo, ĉefe de vitejoj, kaj brutobredado. Tie havas duan loĝejon multaj loĝantoj de la provinca ĉefurbo kiel dormurbo pro proksimeco kaj alireblo el la Ronda Sur de Granada.
Komence de la 20a jarcento estis ĉirkaŭ milo da loĝantoj. Meze de la jarcento estos du mil, fine preskaŭ naŭ mil. Nun pli ol dekdu mil.
Louis Lacombe
Pierre Louis Trouillon-Lacombe (26a de Novembro, 1818, Bourges (Cher)– 30a de Septembro, 1884, Saint-Vaast-la-Hougue, (Manche) estis franca pianisto kaj komponisto.
Li veturis tra Eŭropo, studis en Vieno kaj setlis en Parizo. Lia kantato, Sapho, estis ludita en la fama Universala Ekspozicio de Parizo (1878).
Anania Ŝirakaci
Anania ŜIRAKACI (610-685) estis armena erudiciulo, matematikisto kaj geografiisto. Liaj plej famaj verkaĵoj estis la Geografia Gvidilo kaj la Kosmografio. Lia famo venas pro lia aserto ke la Tero estis ronda kaj ke la Universo estis multe pli ol la proponita de Aristotelo komune akceptita en sia epoko.
La medalo Anania Ŝirakaci estas oficiala agnoskado de la Respubliko Armenio al la esploristoj kaj sciencistoj en la fakoj Ekonomiko, Natursciencoj, Inĝenierio kaj esploraĵoj.
En 2005, la Centra Banko de la Armena Respubliko eldonis memoran moneron montrantan la bildon de Anania Ŝirakaci.
8612 Burov
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la sovetunia arkitekturisto, inĝeniero kaj inventisto Andrej Konstantinoviĉ Burov (cirile : Андрей Константинович Буров, 1900–1957), kiu malvolvis projektojn pri uzo de antaŭfabrikataj apartamentoj
Regen (rivero)
Regen (Řezná) estas alfluanta rivero de Danubo en orienta Bavario kaj Ĉeĥio.
Fontaj riveroj
Regen ekestas el tri riveroj, kiuj ĉiuj portas la nomon Regen kun epiteto:
Großer Regen fontas en Ĉeĥio sur la orienta deklivo de monto Pancíř. Ĝi fluas suden tra Železná Ruda kaj atingas Germanion ĉe Bayerisch Eisenstein.
Kleiner Regen (Malá Řezná) ekestas ĉe altaĵo Medvědí hora (ursa monto) en Ĉeĥio. Ĝi fluas nord-okcidenten, atingas Germanion kaj trairas la bar-lagon Frauenau.
En Zwiesel la du riveroj kuniĝas por formi riveron Schwarzer Regen. Ĝi pluiras al Viechtach kaj tra la bar-lagoj Höllensteinsee kaj Blaibacher See.
Weißer Regen elfluas el lago Kleiner Arbersee. Sube de la bar-muro de Blaibacher See ĝi kunfluas kun Schwarzer Regen kaj formas kun ĝi riveron Regen.
Vojo de la rivero
Kiel montras la mapo, rivero Regen kaj ĝiaj fontaj riveroj fluas ĝenerale de oriento al okcidento. Nur en sia lasta parto Regen turniĝas suden kaj atingas Danubon, kiu fluas orienten.
Inter Cham kaj Pösing Regen fluas tra la Cham-Further Senke (baseneto de Cham kaj Furth). Tie ĝia valo estas vasta, kaj la rivero abunde serpentumas; kreiĝas tie naturprotektejo nomata Regentalaue, kun ĉ. 1.480 ha.
Inter Stefling kaj Hirschling la valo estas malvasta; tie, ĉe Marienthal, estas la forta kurbiĝo suden. De Hirschling ĝis Regensburg la valo ree pli vastas.
Nur la lastaj 440 metroj de la rivero antaŭ la enfluo en Danubon estas ŝipotaŭgaj. La fluejo de la rivero tie koincidas kun artefarita brako de Danubo kaj servas al la danuba ŝiptrafiko. Formale ankaŭ ĝi apartenas al Regen.
Mihály Sükösd
Biografio
Mihály Sükösd finlernis universitaton en Budapeŝto en 1956, poste li tuj havis postenon en la universitato. Li komencis sian verkistan karieron en 1958. Inter 1964-1994 li redaktis revuon. En 1995 li edziĝis kaj baldaŭe havis 2 filojn. Li ricevis premion en 1982.
La Aventuroj de Tom Sawyer
La Aventuroj de Tom Sawyer [Sojer] (The Adventures of Tom Sawyer) estas libro de fama usona verkisto Mark Twain [Mark Tvejn], publikigita en 1876. Ankaŭ estas sekvaĵo, La Aventuroj de Huckleberry Finn.
Ĝi estas la rakonto pri la knabo Tom Sawyer, kiu vivas en Usono en la unua duono de la 19-a jarcento, kaj lia ĉiutaga vivo kaj petolema miskonduto.
Enhavo
Tom Saywer vivas kun sia onklino Polly [Poli] en la fikcia loko St. Petersburg Misurio. Ĝi rakontas pri lia ĉiutaga vivo, kiel iri al la lernejo, kaj enamiĝi al lia samklasulino Rebecca "Becky" Thatcher [Rebeka "Beki" Tetĉer]. Iam Tom kaj sia amiko Huckleberry Finn [Heklberi Fin] kaj Joe Harper [Ĝo Harpr] forkuris de la hejmo por ludi piratojn sur la rivero Misisipo. Ĉe la fino de la rakonto Tom erarvagis en kavo, kie li trovis kaŝitan trezoron kiu tre riĉigis ilin.
La fikcia loĝloko St. Petersburg estas reala urbeto Hannibal, Misurio, kie Mark Twain travivis sian junecon.
Chaumont (Yonne)
Chaumont estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 551 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Bons-en-Chablais (stacidomo)
Bons-en-Chablais estas franca stacidomo sur linio Longeray-Léaz - Le Bouveret, situanta en Bons-en-Chablais, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Chaumont (Yonne)
Geografio
Chaumont etendiĝas sur 8.64 km², kaj havis 551 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 64 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Bons-en-Chablais (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj kaj Léman Express (L1).
Mario & Luigi: Superstar Saga
Mario & Luigi: Superstar Saga (angle), ankaŭ nomata Mario & Luigi RPG (japane) (マリオ＆ルイージRPG Mario ando Ruīji Aru Pī Jī) estas rolluda aventura videoludo kreita de AlphaDream kaj eldonita de Nintendo por la videoludilo Game Boy Advance en 2003.
Bons-en-Chablais (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Longeray-Léaz - Bouveret (892000).
Chaumont (Yonne)
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Denise Brosseron, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Chaumont apartenas al la kantono de Pont-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Pont-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
2234 Schmadel
2234 Schmadel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Hans-Emil Schuster elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Lutz D. Schmadel.
Iznalloz
Iznalloz [iznaĜOZ] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas je 35 km de la provinca ĉefurbo. La municipa teritorio havas areon de 310,11 km². Ĝi estas sur la centra parto de la komarko Los Montes. Limas kun la municipoj granadaj Montillana, Benalúa de las Villas, Colomera, Albolote, Deifontes, Cogollos Vega, Huétor Santillán, Diezma, Píñar, Guadahortuna, Montejícar, Campotéjar, Domingo Pérez de Granada kaj Dehesas Viejas, kaj kun la municipo ĥaena Noalejo. Tra ĝia municipa teritorio trafluas la rivero Cubillas.
La municipo iznalloz-a enhavas ok entojn de aparta loĝantaro distribuata en naŭ kernoj: Bárcinas, Faucena — kun la kernoj Cueva del Agua kaj Llano de la Corona —, El Frage, Iznalloz — kiu estas la komarka ĉefurbo de Los Montes —, Los Montalbanes, Onítar, Poloria kaj Venta de Andar.
Ĝimmu
Ĝimmu aŭ (hepburne Jimmu, Jinmu) (japane: 神武天皇 Jimmu-tennō; naskiĝis la 1-an de januaro 711 a. Kr.; mortis la 11-an de marto 585 a. Kr. (Datigo laŭ la tradicia lunsolara kalendaro, kiu estis uzita en Japanio ĝis 1873) ), fakte nomiĝis Kamuyamato Iwarebiko no Mikoto, kaj estis laŭ la Kojiki- kaj Nihon Ŝoki-historilibroj de 11-a de februaro 660 a. Kr. ĝis 585 a. Kr. la unua imperiestro de Japanio.
Ĝimmu signifas laŭvorte dia povo. La japana imperio rajtigis sian tronon pro la deveno de imperiestro Ĝimmu.
Hiratsuka
Hiratsuka aŭ Hiracuka japane (平塚市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Hiratsuka-shi - estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Kanagavo aŭ Kanagaŭa. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de aprilo 2017 la urbo havis loĝantojn, kio egalas al loĝdenso de po 3 800 loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. En la urbo interalie hejmas la futbalteamo Ŝonan Bellmare, kies unua vira teamo nune ludas en la 1-a Japana Ligo.
Unukolora turdo
La Unukolora turdo (Turdus unicolor) estas birdospecio membro de la familio de Turdedoj en Azio.
Ĝi estas komuna en malfermaj arbaroj de Himalajo. Populacioj moviĝas iom suden en Barato en vintro.
La Unukolora turdo estas ĉiomanĝanta, kaj nutras sin el ampleksa vario de insektoj, tervermoj kaj beroj. Ili nestumas en arbustoj aŭ simile. Ili ne formas arojn. Masklo de tiu malgranda specio de turdo havas uniforme blugrizajn suprajn partojn (de kie devenas la nomo kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo, kie unicolor signifas precize unukolora), kaj blankecan ventron. Inoj kaj junuloj havas pli brunajn suprajn partojn.
Agrieș
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 770 loĝantojn (rumanoj); en 1992 — 1 640 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1562. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Dream Theater
Dream Theater estas usona progresiv-metalroka grupo devenante de Bostono, Masaĉuseco, nuntempe komponata de John Myung (basgitaro), Jordan Rudess (klavaroj), James Labrie (kantado), Mike Mangini (drumo) kaj John Petrucci (gitaroj). Tiu grupo kunfandas progresiv-rokajn influojn, egan instrumentan lertecon kaj metalrokajn sonojn.
Fondita en 1985 de John Myung, John Petrucci kaj de la drumisto Mike Portnoy, la grupo estis kompletigata de la klavaristo Kevin Moore kaj unue de la kantisto Chris Collins antaŭ li estis anstataŭata de Charlie Dominici. Dream Theater publikigis sian unuan albumon When Dream and Day Unite en 1989 sed komerce sukcesis per sia dua, Images and Words, en 1992, kun nova kantisto James Labrie. La duon-malsukceso de la albumo Falling into Infinity en 1997, kies komponaĵoj estas pli interkonsentemaj kaj pli facile radie dissendeblaj, permesis al ili retrovi sian artan liberecon. En 1999, kun la nova klavaristo Jordan Rudess, Dream Theater publikigis Metropolis Part 2: Scenes from a Memory, nome rokopero en tradicio de progresiva roko.
En 2010, la drumisto kaj kunfondinto Mike Portnoy decidis forlasi la grupon. Li estis anstataŭata de Mike Mangini.
Ilia lasta albumo The Astonishing estis eldonata en 2016.
Tocantínia
Tocantínia estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 6.736 loĝantojn en 2010.
Leĝodona povo (Votuporanga-SP)
La leĝodona povo de Votuporango portugale nomiĝas Câmara Municipal de Votuporanga (municipa ĉambro de Votuporango). Ĝi estis fondita la 1-an de januaro 1948 kaj konsistas el 15 magistratanoj, elektitaj el civitanoj de la brazila urbo Votuporango, aĝantaj ekde 16 jaroj.
La oficperiodo de la magistratanoj estas kvar jaroj, kaj ili respondecas interalie pri:
La magistratanoj ankaŭ respondecas pri kontrolado de la agoj de la plenuma povo koncerne al sociaj interesoj kaj ilia laŭleĝeco.
La magistratejo de Votuporango situas en la placo Vereador Viana Filho, n-ro 3819, kvartalo Vila América.
Spionsatelito
Spionsatelito (plej ofte nomita oficiale satelito de rekognosko) estas artefarita satelito de observado surtera aŭ de komunikado dediĉita al militista aŭ spiona uzado.
En Usono, la plej parto de la informaro de la misioj de spionsatelitoj disvolvigitaj ĝis 1972 estas disponebla por sia konsultado. Ia informaro de misioj antaŭaj al la menciita dato estas ankoraŭ klasita kiel sekreta kaj io el la informaro posta estas de publika karaktero. La plej parto de tiuj estas uzataj por interrompi signalojn aŭ por identigi, lokigi kaj indiki precizan punkton por atako. Estas uzataj satelitoj de diversaj tipoj, nome elektro-optikaj, de radaro kaj de elektronika spionado.
Armil-kontrolaj traktatoj estus maleblaj sen la povo de la spionsatelitoj kaj agentoj por kontroli ties plenumadon. Informaro akirita el spionado estas utila en preskaŭ ĉiuj formoj de diplomatio, el komercaj interkonsentoj al landlimaj kvereloj.
65698 Emmarochelle
65698 Emmarochelle estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la kanada amatora astronomo Andrew Lowe sur  eksponitaj en la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Emma Rochelle Slater (naskiĝinta en 1989), bofilino de la malkovrinto.
6472 Rosema
6472 Rosema estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Keith D. Rosema, esploristo pri komputado ĉe la Jet Propulsion Laboratory. En 1989, li diplomiĝis de la Kalifornia Instituto de Teknologio kun disertaĵo pri la radara astronomio de la asteroidoj. De tiam, li metis sian sperton pri komputiloj al la servo de la observado de la apud-teraj kaj ĉefzonaj asteroidoj.
Miroslav Tyrš
Miroslav Tyrš estis unu el la fondintoj de la gimnastikista-naciista movado Sokol.
Miroslav Tyrš naskiĝis kiel filo de germana kuracisto, kun la nomo Friedrich Tirsch. Restinte orfo li estis edukita de german-etnaj parencoj en Mladá Boleslav kaj parolis germane kaj ĉeĥe. Studinte ĉe la germana gimnazio en Prago kaj ĉe la filozofia fakultato (pri natursciencoj, filozofio kaj estetiko) li doktoriĝis en la filozofia fakultato.
Post siaj studoj li ekuzis la pseŭdonimon Miroslav Tyrš (la prononco de la familia nomo estas preskaŭ identa, kaj la slava "mir" egalas al la germana "fried"). Li engaĝiĝis pri la ĉeĥa naciisma movado kaj en 1862 fondis, kune kun Jindřich Fügner, la gimnastikan movadon Sokol. Li verkis "základový tělocvik" (baza gimnastiko) kaj kreis en ĝi ĉeĥlingvan terminaron pri gimnastiko.
En 1881 li estis nomumita docento de la Ĉeĥa Teknika Universitato Prago, unu jaron poste ties profesoro, sed je la kondiĉo, ke li rezignu pri laboro por Sokol.
En 1884 li malsaniĝis kaj por ripozo iris al Aŭstrio, al vilaĝo/valo Ötz. Je la 8-a de aŭgusto li foriris promeni, sed ne revenis; post kelkaj tagoj oni trovis lian kadavron en rivereto.
Wareham (Dorset)
Wareham estas urbo de Anglio ĉe la marbordo de Dorset, apud la haveno de Poole. Laŭ censo de 2001, Wareham havis 5665 loĝantojn.
Estis urbo tie dum la romia epoko, kaj la pli aĝaj stratoj konformas al romia krad-modelo. La nuna urbo estis fondata de la anglosaksoj, kaj ĉirkaŭ Wareham estas grandaj muroj el tero konstruitaj dum la regado de Alfredo la Granda por protekti la urbon kontraŭ la danoj. En Wareham entombiĝis Beorhtric, reĝo de Wessex. Tuj post sia murdiĝo Eduardo la martiro estis entombigata tie antaŭ ol reentombiĝo en la abatejo de Shaftesbury. Ankoraŭ restas anglosaksa preĝejo, St Martin-on-the-Walls, kie estas figuro de T. E. Lawrence kiu ludis gravan rolon dum la ribelo de la araboj kontraŭ la turkoj (1916-1918).
Post la ribelo de Monmouth (1685), Juĝisto Jeffreys estris asizojn ĉe Wareham kaj pendumis ribelintojn de la muroj de la urbo.
En 1762 incendio detruis du trionojn de Wareham. Inter la konstruaĵoj kiu eskapis estas mezepokaj almozdomoj.
La muzeo enhavas ekspozicion pri T. E. Lawrence.
Jete
Jete [ĤEte] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la okcidenta parto de la marbordo de la Mediteranea Maro je nur 9 km de la provinco de Malago. Ĝi estis loĝata el prahistoria epoko kaj estis fruktodona en agrikulturo en araba epoko. El la 18a jarcento ekestis kutivo de sukerkano.
Terlizzi
Terlizzi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bitonto, Giovinazzo, Molfetta kaj Ruvo di Puglia.
Naciismo kaj GLAT-aj rajtoj
Favora asociiĝo inter naciismo kaj GLAT-aj rajtoj estas nove kreskanta fenomeno. La koncepton priskribis la enketisto en seksaj studoj Jasbir K. Puar kiel homonationalism, procedo per kiu iuj politikaj potencoj subtenas la pretendojn de la GLAT-a komunumo por justigi rasismajn kaj ksenofobiajn starpunktojn, precipe kontraŭ Islamo, surbaze de antaŭjuĝoj, laŭ kiuj migrantoj nepre estas homofobiaj kaj la okcidenta socio estas plene egalisma. Tiel seksa diverseco kaj GLAT-aj rajtoj estas uzataj por tenadi politikajn starpunktojn kontraŭ enmigrado, kio estas pli kaj pli komuna inter ekstremaj dekstraj partioj.
La ĉefaj kritikoj kontraŭ tiu fenomeno fokusas sin je la parta kaj sektisma uzado de la GLAT-a movado por antaŭenigi celojn surbaze de netoleremo, ignorante la homofobion kaj mankon de vera egaleco en la Okcidenta socio kiel tuto. Tiu falsa ideo pri egaleco estas ordinare simbole reprezentata per la atingeblo al egala geedziĝo, aliseksemece normigante la rilatojn inter homoj en la GLAT-a komunumo kaj favorante ŝovinisman vidpunkton pri la Okcidenta lando kaj suspektemon pri homoj el tiuj landoj, kiuj ne laŭleĝigis ian rekonon de samseksaj unuiĝoj, aŭ kiuj ankoraŭ konsideras samseksemon krimo, ofte asociante tiajn starpunktojn kun Islamanoj.
Alia kritiko, el la intersekca vidpunkto, temas pri la evidenta ekzistado de GLAT-aj enmigrantoj, malamataj de okcidentaj ŝovinistoj pro la supozita homofobio de siaj landoj sed hipokrite senhomecigitaj pro siaj sekseco kaj sekso ĉe okcidentaj landlimoj. Laurie Penny, verkisto kaj feminisma aktivisto, komparis la agojn de tiuj, kiuj kritikas la GLAT-an politikon de Rusio dum la Vintra Olimpiko 2014 en Soĉio, kontraŭ ilia silento pri homofobiaj agoj ĉe la limoj de iliaj propraj landoj. Ŝi skribis:
(141527) 2002 FG7
(141527) 2002 FG7 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝia orbita periodo, 680,127 tagoj estas preskaŭ egala al tiu de Marso, (686,971 tagoj). Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun Venuso.
Ĝia tre discentra orbito krucas tujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso. Ĝia malsuprenira nodo estas proksima de la venusa orbito.
Kancelario
Laŭ la nomo kancelario en kelkaj landoj, kiel ekzemple en Argentino kaj Hispanio, oni subkomprenas la ejon kie troviĝas la oficejoj de la Diplomatia Misio aŭ la Konsulejo. Oni povas uzi la terminon ankaŭ por speciala oficejo ene de la ambasadoj, delegitarejo aŭ konsulejo.
Antikve, la reĝa kancelario estis la ejo aŭ la instanco dediĉita al registrado, elsendo kaj sigelado de la reĝaj dokumentoj. La ĉefa funkciulo de tiu aŭ sekretario de la reGo estis nomata "kanciliero". Tiu posteno datas de Konstantino la Granda.
En kelkaj landoj de Ameriko la kancelario estas la Ministerio pri Eksteraj Aferoj kaj ties titolo estas nomata "kanciliero".
Cuy
Cuy estas la nomo de pluraj artikoloj.
Helmstorf
Helmstorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Lütjenburg-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Lütjenburg, kiu tamen mem ne apartenas al la teritorio de la komunumaro.
Tiggiano
Tiggiano estas komunumo de Italio.
Maturino Blanchet
.
Li estis episkopo de Aosto ekde la ĝis la, li sukcedis MS-ron Francesco Imberti.
Biografio
Li naskiĝis en Gressan en 1892, kaj estis ordinita pastro en la ordeno de Oblatoj de Marie-Immaculée en 1921; li estis konsekrita episkopo de Aosto la de kardinalo Pietro Calchi Novati.
Toros Roslin
Toros ROSLIN (armene: Թորոս Ռոսլին ; ĉirkaŭ 1210-1270) estis la plej eminenta armena bildiganto de manuskriptoj en la Alta Mezepoko. Roslin enkondukis ampleksan gamon de rakontoj en sia ikonografio bazita sur la scio pri okcident-eŭropa arto daŭrigante la tradiciojn establitajn de liaj antaŭuloj. Roslin riĉigis la armenan manuskript-pentraĵojn per enkonduko de novaj artaj temoj kiel ekzemple la Dubemo de Tomaso kaj la Trairo de la Ruĝa Maro. Krome li revivigis la ĝenron de reĝaj portretoj, la unuaj portretoj de kilikiaj reĝaj familioj kiuj aperis en manuskriptoj. Lia stilo estas karakterizita per bongustaĵo je la koloroj, klasika traktado de figuroj kaj la vestoj, eleganteco de la linio, kaj kreado de nova ikonografio.
La homaj formoj en liaj bildoj estas vivigitaj, reprezentante malsamajn emociajn statojn. La bildoj ofte okupas la tutan surfacon de la manuskripto-paĝo kaj en aliaj kazoj kiujn estas integritaj en la tekstoj harmonie kun la ensemblo de la ornamado.
Rimantadino
Rimantadino estas kontraŭvirusa kuracilo. Ĝi taŭgas por terapio kaj (en malpli ofta uzo) prevento de influenco de tipo A, kaj en Usono estas permesata kuracilo ekde la jaro 1993. Ĝin malkovris la latva farmakologo Jānis Polis.
21915 Lavins
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gregory M. Lavins, finalisto en 2005 de la scienca konkurso por mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) pro lia projekto pri fizika scienco. Li estis lernanto ĉe la Solon Middle School de Solon (Ohio, Usono).
Naztruo
Naztruo estas ĉiu el la du aperturoj de la nazo, tra kiuj oni spiras. Temas pri kanaloj kiuj aliras al la ekstero. Ĉe birdoj kaj mamuloj, il enhavas branĉostojn aŭ kartilagojn nome nazostoj, kies funkcio estas varmigi aeron dum enspirado kaj forigi humidecon dum elspirado. Fiŝoj ne spiras tra siajn nazojn, sed ili havas du malgrandajn truojn uzitajn por flarado kiuj povas ja esti nomataj naztruoj.
14845 Hegel
14845 Hegel estas asteroido de la Hilda grupo, en la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Lena Horne
Lena Mary Calhoun HORNE (30a de Junio, 1917 – 9a de Majo, 2010) estis usona dancistino, aktorino, kantistino, kaj aktivulino por civilaj rajtoj.
14845 Hegel
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la germana filozofo Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770–1831), grava figuro de la Germana idealismo. La metodo kaj enhavo de lia pensado estas la dialektiko. Li prelegis en Jena dum 1801 - 1807. Li havis grandan influon dum la deknaŭa kaj dudeka jarcentoj, kaj multenombraj postaj filozofoj referas al li.
Lena Horne
Kariero
La kariero de Horne daŭris pli ol sep dek jaroj, kaj ŝi aperis en filmoj, televido kaj teatro. Horne aliĝis al la koruso de Cotton Club estante deksesjarulino kaj iĝis artistino de noktoklubo antaŭ translokiĝi al Holivudo.
Horne agadis por homaj rajtoj kaj partoprenis en la Marŝo al Vaŝingtono por Laboro kaj Libero en Aŭgusto 1963. Poste ŝi revenis al siaj radikoj keil noktokluba artistino kaj plue laboris en televido dum plublikigis sukcesajn diskalbumojn. Ŝi anoncis sian retiriĝon en Marto 1980, sed la venontan jaron ŝi stelulis en unuvirina spektaklo, nome Lena Horne: The Lady and Her Music, kiu aperis en pli ol 300 ludoj en Broadvejo. Ŝi poste turneis tra la lando kun la spektaklo, kio havigis al ŝi nombrajn premiojn kaj omaĝojn. Horne plue registris, ludis sporade en la 1990-aj jaroj, kaj retiriĝis el la publika atento en 2000.
Naztruo
La Procelarioformaj distingiĝas el aliaj birdoj ĉar ili havas tuboformajn etendojn de siaj naztruojn.
Gemerské Dechtáre
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1246 en formo "Deltar". En 1710 pro la militadoj kaj epidemioj la vilaĝo senhomiĝis. En 1910 loĝis en Détér 553 da homoj, (escepte unusolan slovakon ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Détér apartenis al Hungara Reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Kolĥozo formiĝis en 1957. En 2001 loĝis en Gemerské Dechtáre 467 da homoj, (452 hungaroj, 13 slovakoj).
Ĝemelkomunumo
Kissikátor, Hungario
Kolbasov
Kolbasov (hungare Végaszó aŭ Kolbaszó) estas rutena vilaĝo en orienta Slovakio, en regiono Prešov, en distrikto Snina.
Dolardo
La Dolardo (Dollart, Dollard) estas golfeto inter norda Nederlando kaj Germanio, je la maldekstra flanko de la estuaro de la rivero Emso. La plej granda parto sekiĝas dum malalta tajdo. Multaj akvobirdoj furaĝas tie.
Kolbasov
Priskribo
Kolbasov troviĝas en montaro Bukovské vrchy, laŭ traira flankovojo, 24 km for de Snina. Teritorio de la vilaĝo situas en montara valkaldroneto, kiun formas rojo Ulička, kelkaj kilometroj de ĉefa montoĉeno de Karpatoj. De sudokcidento limigas kaldroneton subtuteco Nastas kaj de nordoriento subtuteco de Bukovce. La teritorio de vilaĝo ne najbaras kun landlimo.
Dolardo
La Dolardo verŝajne estiĝis inter 1219 kaj 1413, pro altiĝinta akvonivelo kaj kelkaj inundoj. Tamen, tio en la komenco ne estis vera problemo. La tero estis protektita per digoj. Sed dum la batalo inter la Vetkopers kaj Schieringers, du mezepokaj frisaj partioj, oni atakis kelkajn digojn. Kelkaj historiistoj opinias ke tiuj digoj kolapsis en 1413 kaj subakvigis la teron (Reiderland). En 1520 la Dolardo havis sian plej grandan areon. Inter tiam kaj la 19-a jarcento, oni parte reendigigis la Dolardon.
Kolbasov
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1492. Origine ĝi apartenis al nobelara familio el Humenné, poste al alia nobelara familio de Stropkov ĝis jaro 1830; poste al Greko-katolika episkopejo de Prešov. En 1910 loĝis en Végaszó 372 da homoj, (315 rutenoj, 44 germanoj, 4 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Végaszó apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Snina, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean limozonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. En 2001 loĝis en Kolbasov 130 homoj, (110 slovakoj, 10 rutenoj, 3 ukrainoj).
Dolardo
Nuntempe ĝi estas paradizo por ĉiaj birdoj kaj aliaj bestoj kiuj vivas apud la golfeto. La fondaĵo por protektado kaj ekzamenado de la pejzaĝo de la provinco Groningen, Het Groninger Landschap, organizas ekskursojn al la Dolardo ĉ. trifoje en la jaro.
Kolbasov
Vidindaĵoj
La greko-katolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo konstruita ĉirkaŭ jaro 1840 sur la loko post la ligna preĝejo de 18-a jarcento. Ĉe vilaĝa tombejo troviĝas milita tombejo de unua mondmilito. Je la vilaĝdomo memortabulo al morditaj judoj per banderanoj en 1945.
Dolardo
Nederlando kaj Germanio ne agordas pri la preciza pozicio de la limo tra la golfeto.
Kolbasov
Naturoprotekto
La vilaĝa teritorio troviĝas en Nacia parko Poloniny. La vilaĝo mem kuŝas en ŝirma zono de la nacia parko. En la teritorio de vilaĝo troviĝas naturrezervejo Bzaná.
Dolardo
Koordinatoj:
Diplomatia misio
Diplomatia misio estas formita de grupo de personoj el unu ŝtato en alia ŝtato, reprezentanta la landon rajtigitaj en la gastiganta lando. En la praktiko, la termino estas uzata ĝenerale por nomi la konstantan mision, tio estas, la oficejo de la diplomatiaj reprezentantoj de unu lando plej ofte en la ĉefurbo de alia. Laŭ la internacia juro, la diplomatiaj misioj ĝuas eksterteritorian statuson, tio estas, kvankam ili estas en teritorio de la gastiganta lando, ili ne estas submetitaj al la loka juro, kaj en preskaŭ ĉiuj situacioj ili estas traktataj kiel parto de la teritorio de la lando al kiu ili apartenas.
Francesco Maria Piave
Francesco Maria PIAVE (18a de Majo 1810 – 5a de Marto 1876) estis itala opera libretisto kiu naskiĝis en Murano en la laguno de Venecio, dum la mallonga napoleona Reĝlando Italio.
Li estas plej bone konata kiel libretisto de Giuseppe Verdi, por kiu li verkos 10 libretojn, el kiuj la plej bone konataj estas tiuj de Rigoletto, La Forto de la Destino kaj La traviata.
Sed Piave estis ne nur libretisto: li estis ankaŭ ĵurnalisto kaj tradukisto krom esti loĝanta poeto kaj sceneja administranto ĉe La Fenice en Venecio kie li por la unua fojo renkontiĝis kun Verdi. Poste, Verdi helis lin sekurigi la saman postenon ĉe La Scala en Milano.
Pławna Dolna
Pławna Dolna [elparolu: pŭavna dolna] estas ĉena vilaĝo en Pollando en Malsupra Silezio en Distrikto Lwówek Śląski en Komunumo Lubomierz en izera montetaro. Ĝis la jaro 1945 la vilaĝo nomiĝis Schmottseiffen.
Historio
Historio de la vilaĝo komencis en la 12-a jarcento kiam silezia princo Henryk la 1-a Brodaty disdonis ĉi tiuj terenoj al ministoj kiuj venis el Frankonio, Turingio kaj Rejnlando kaj kiuj serĉis valorajn mineralojn (precipe oron). La oro estis serĉita kaj lavita eĉ ankoraŭ en la jaro 1519. La unua historia priskribo pri ekzisto de la vilaĝo tio estas dokumento de princo Henryk la 2-a Pobożny el la 12-a de marto 1241, kiu skribas pri fondo en Pławna de la preĝejo patronata de Sankta Bartolomeo. La sekva foje oni povas trovi priskribon pri la vilaĝo en dokumentoj el la 14-a jarcento de la vroclava episkopo Henryk von Wurben. Nomo de la vilaĝo (Pławna) en pola lingvo estas kunligita kun lavado de la oro. En la 14-a jarcento Pławna estis la plej granda kaj la plej longa vilaĝo, kiu apartenis al Lubomierz-a ina monaĥejo de Benediktanoj. Ĝi estis propraĵo de monaĥinoj ĝis 1810. En 1613 pro epidemio mortis 399 da loĝantoj. En junio 1759 en Pławna troviĝis ĉefstabejo de Frederiko la 2-a Granda. En 1807, en Pławna estadis franca imperiestro Napoleon Bonaparte, kaj en 1813 franca marŝalo Etienne Jacques Joseph Alexandre Macdonald organizis grandan militan tendaron inter vilaĝoj Mojesz, Płóczki kaj Pławna. En la jaroj 1880 – 85 oni konstruis fervojan trakon kaj preskaŭ post cent jaroj, en 1983 la trajnoj finis traveturi.
La kristana preĝejo patronata per “Sankta Tekla”
La unua preĝejo ekzistis probable jam en la jaro 1318, ĉar el ĉi tiu jaro estas priskribo pri preposto. Fine de la 15-a jarcento ĝis la 1520-oj la preĝejo estis alikonstruita. En la jaro 1558 ĝi estis plukonstruita. La plej malnovaj partoj troviĝas ĉe ĥorejo kaj en norda parto de navo, kiu estas kovrita de ligna plafono el 1774 kun polikromio kun floraj motivoj. La ĥorejo ekstaris en turnopunkto de la 15-a/16-a jarcentoj, kaj 45m turo ekstaris en 1680. Fenestroj kun akutaj kaj duoncirklaj arkoj pruvas pri baldaŭa renesanco. Hodiaŭan formon la templo ekhavis en la jaroj 1778-81. Ene interalie oni povas ekvidi multe da grandiozaj antikvaĵoj. En ĉefa ligna altaro troviĝas baroka pentraĵo de Sankta Tekla pentrita de Bernard Krauze. Dekstre de altaro staras baptujo, kiu kunmetas kun baroka ŝtona parto, farita el grejso en la 17-a jarcento kaj kun ligna parto el la 19-a jarcento. La tri parta orgena prospekto estas farita el skulptita ligno en neorenesanca stilo. Tereno de la preĝejo estas ĉirkaŭita pere de malalta muro kaj al paroĥestreja domo alteniĝas pordego kun ejo super la enirejo el la 18-a jarcento. Proksime de la preĝejo troviĝas eksa domo de pastoro el 1753, kie hodiaŭ troviĝas lernejo. Apud troviĝas malnova grenmagazeno el 1688, alikonstruita en 1710.
Kalvario
Kalvaria vojo komencas en centro de la vilaĝo kaj direktas tra kurba vojo ĝis pinto de monto “Kalwaria” (322m). En la jaro 1993 ido de fondinto de kalvario Johannes Hoferichter renovigis ĝin kaj en 1994 pola episkopo Tadeusz Rybak kaj germana episkopo Rudolf Miller konsekris ĝin.
Kapeletoj
La plej granda kapeleto estas dediĉita al Sankta Triunuo. La dua konstruita en la 18-a jarcento kun pentraĵo de “Dipatrino de Bona Konsilio” staras ĉe eksa stacidoma atendejo. Ĉe vojo al preĝejo troviĝas kapeleto de Sankta Barbara konstruita en 1762 per pastro Jozefo Naternuso Kőrner.
Monumento dediĉita al mortfalintaj dum la unua mondmilito
Monumento estis starita tribute al 61 loĝantoj de la vilaĝo, mortfalintaj dum la unua mondmilito. Dipatrino kun Jesuo Kristo staras sur 5m kolono.
Károly Szakonyi
Károly SZAKONYI [kAroj sakonji], hungare Szakonyi Károly, Esperante Karolo Szakonyi estas hungara verkisto kaj dramisto, ano de Hungara Scienca Akademio ekde 1996.
Pławna Dolna
Kastelo de Sileziaj Legendoj
En Pławna loĝas kaj kreas artisto Dariusz Miliński. Unu el verkoj de la artisto estas Kastelo de Sileziaj Legendoj.
Károly Szakonyi
Károly Szakonyi naskiĝis, kiel Németh Károly la 26-an de oktobro 1931 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Szakonyi ne finlernis gimnazion, tial li estis simpla laboristo. Lia unua novelo aperis en ĵurnalo en 1958, baldaŭe la ceteraj en revuoj. En 1963 li ekhavis postenon en Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li verkis la debutan dramon. Baldaŭe li laboris en provincaj teatroj kaj en la ĉefurbo li ĵurnaladis. Li edziĝis kvarfoje kaj resume li havas 4 gefilojn. Li ricevis premion Kossuth en 1997, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Venelin Mitev
Venelin MITEV (bulgare: Венелин Митев; naskiĝis la en Sofio, mortis la 15-an de aprilo 2021 en Sofio pro kovimo) estis bulgara poeto, tradukisto, ĵurnalisto, eldonisto kaj esperantisto. Li tradukis prozon kaj poezion el la franca, la rusa kaj Esperanto.
Venelin Mitev diplomiĝis pri slava kaj franca filologioj ĉe la Universitato "Kliment Ohridski" en Sofio. Ekde 1967 li laboris dum multaj jaroj kiel ĵurnalisto-raportisto ĉe la bulgara novaĵagentejo BTA (bulgare: Б ългарската Tелеграфна Aгенция). En 1969 li estis estro de la koresponda oficejo de BTA en Moskvo, kie li restis ĝis 1976 kaj vojaĝis tra la sovetiaj respublikoj, kaj ankaŭ al najbara Mongolio. Dum la periodo 1976-1979 li estis vic-ĉefredaktoro de la redakcio de Informoj por eksterlandanoj ĉe BTA. De 1979 ĝis 1984 li estis BTA-korespondanto por Belgio, Francio kaj Svislando.
Post sia reveno al Bulgario en 1984 ĝis 1993, li estis la ĉefredaktoro de "Паралели" (paraleloj), la plej populara bulgara semajna revuo en tiuj jaroj,
Post retiriĝado el la funkcio de ĵurnalisto en 2012, li redaktis librojn por tri gravaj eldonejoj: Ciela, Knigomania kaj Slance. Venelin Mitev estis honorita de la Ordeno de Cirilo kaj Metodo - unua grado.
Venelin Mitev kaj Esperanto
Esperantisto li estis ekde la jaro 1957, do ekde la 15-a vivjaro. Li tradukis el la bulgara poemojn de naciaj klasikuloj kaj nuntempaj aŭtoroj, kaj tradukis ankaŭ el Esperanto verkojn de William Auld, Giorgio Silfer, Eli Urbanova, Hilda Dresen, Nadija Andrianova kaj aliaj Esperanto-poetoj.
Li estis ĉefredaktoro de revuoj "Bulgara Esperantisto", direktoro de la eldonejo "Press-Esperanto" kaj "Panorama Esperanto" (Панорама есперанто, bulgarlingva).
Verkaro
Venelin Mitev estis ĉefe konata kiel aŭtoro de "Tradukarto" (rete legebla versio, gvidlibro pri beletra tradukarto). Li ankaŭ publikigis kvar bulgarlingvajn librojn kiuj fariĝis furorlibroj en Bulgario. Liaj tradukoj al la bulgara de la poezio de L. L Zamenhof estis publikigitaj en aparta libro; La Vojo (1994)
Dinamalar
Dinamalar [tinamalar] (தினமலர், IAST: Tiṉamalar) estas barata tamila taggazeto. Ĝin fondis en 1951 T. V. Ramasuba Ijer. Dinamalar ordinare cirkulas en 942 812 kopioj (dateno de 2016).
Historio
Dinamalar estis fondita de T. V. Ramasubaijer la 6-an de septembro 1951 ĉe Tiruvanantapuram. La redakcio poste moviĝis al Tirunelveli en 1957.
Cirkulado
La ĵurnalo estas presata en 10 urboj en Tamilnado, t.e., en Ĉenajo, Koimbatore, Erode, Maduraj, Nagerkoil, Puduĉeri, Salem, Tiruĉirapali, Tirunelveli, Velor kaj Bengaluro. En junio 2022, la taggazeto cirkulis en kopioj kaj havis pli ol 2 milionoj da abonintoj.
Kantono de Aubusson
La kantono de Aubusson (france canton d'Aubusson) estas franca kantono lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 12 kantonoj de la arondismento de Aubusson.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Aubusson la jenaj 10 francaj komunumoj :
Dinamalar
Enhavo
Dinamalar en julio 2021 eldonis falsajn informojn asertante, ke la okcidento de TamilNado estis fariĝonta aparta unia teritorio nome «Kongu-Nado».
Polemikoj
La 8-an de septembro 2008, suplementa eldono nome «Computer Malar» de Dinamalar portretis karikaturon de la islama profeto Mahometo kiu kaŭzis protestojn inter islamaj grupoj.
La 22-an de aprilo 2019, Dinamalar kreis skandalon post kiam sia titolo pri la paskaj bombadoj en Srilanko de 2019 mokis, laŭdire, kristanojn kaj Jesuo. La raporto, fakte, titolis «O...Sesappa», kiu signifis «Oh...Jesuo» en mokanta tono, kaj estis taksata ofendema de multaj. La redakcio de Dinamalar petis polican protekton post la ekestiĝo de tiuj okazaĵoj. Multaj legantoj sur sociaj komunikiloj kritikis la titolon; post tio, Dinamalar eldonis klarigon kaj esprimis sian bedaŭron.
En januaro 2019, Dinamalar eldonis korpo-hontigan karikaturon de Tamilde la prezidanto Tamilisai Sondararaĝan de la partio BJP de ŝtato Tamilnado. La karikaturo portretis la BJP-gvidanton ludantan ringoĵeton, kun siaj haroj kiuj aspektis tre malordaj. Sondaraĝan kondamnis la karikaturon kaj diris: «Tiuj kun baza manko de respekto por virinoj kapablas opinii en ĉi tiu maniero.»
Dinamalar nomis la Ĉefministron de Tamilnado kiel «Palani» anstataŭ ol la kutima nomo «Palaniswamy» en julio 2020; tio kaŭzis polemikon. Dum protestoj en Koimbatore, la protestantoj bruligis la ĵurnalojn de Dinamalar.