cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
101810 Beiyou
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato de Poŝto kaj Telekomunikoj de Pekino (ĉine : 北京邮电大学, Beijing Yóudiàn Dàxué aŭ Beiyou), ŝlosila plurfaka universitato de esploro en Ĉinio, kun programoj pri inĝenierarto, administrado, homa scienco, scienco kaj teknikoj de informo.
Samtgemeinde Aue
Samtgemeinde Aue estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uelzen de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj ĝia administra centro estas la komunumo Wrestedt. La administra unuo ekestis la 1-an de novembro 2011, kiam unuiĝis la antaŭaj komunumaroj Bodenteich kaj Wrestedt. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj de la komunumaro estas:
2005
2005 estis normala jaro komenciĝanta je sabato (vidu ĉi tie kalendaron).
Helcmanovce
Helcmanovce (hungare Nagykuncfalva [nadjkurucfalva], germane Helcmanowitz aŭ Hansdorf in der Zips) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
2005
En la jaro 2005 post Kristo okazis (aŭ okazos), interalie:
Helcmanovce
Situo
Helcmanovce situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Brezno-Gelnica. La lasta urbo troviĝas je 9 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1297, poste en 1326 laŭ tiama hungara nomo kaj ortografio "Kunchfalva". La unuaj loĝantoj estis germanoj. En la 16-a jarcento rutenaj paŝtistoj alvenis. En 1605 kaj en 1885 incendioj okazis. En la 18-a jarcento oni minadis kupron kaj feron. En 1784 loĝis tie vilaĝanoj ( familioj) en domoj, en 1828 vilaĝanoj en domoj. Ĝis 1892 la oficiala hungara loknomo estis Helcmanóc, poste ĝi rericevis sian mezepokan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagykuncfalva 1269 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Gelnica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Helcmanovce 1556 homoj, (1447 slovakoj, 90 ciganoj).
Oberstedem
Oberstedem estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
928
En la jaro 928 post Kristo okazis, interalie:
Provinco Ŝlef
Ŝlef (arabe: ولاية الشلف ), estas unu el la provincoj de Alĝerio. Ĝia ĉefurbo estas Ŝlef. Aliaj gravaj urboj estas Port Breira kaj Ténès. Ŝlef estas eta provinco situanta en la nordo ĉe la marbordo. En ĝi loĝas ĉirkaŭ 858,695 personoj en areo de 4,795 kvadrataj kilometroj.
Laurent Cantet
Laurent CANTET (naskiĝis la 15-an de junio 1961 en Melle, Deux-Sèvres) estas franca reĝisoro.
La ĝis nun plej granda sukceso de Cantet estis la filmo Entre les murs (inter la muroj, 2008). Tiu filmo, socia esploro de pariza lerneja klaso gajnis la Oran Palmon, la ĉefan premion de la 61-a internacia filmofestivalo de Cannes en 2008.
Meerstad (Groningo)
Meerstad (Lagourbo) estas urboparto en la orienta parto de la municipo Groningen, origine surbaze de komuna aranĝo kun la municipo Slochteren. La nomo indikas la kombinaĵon de lago kaj urbo, sed ankaŭ la kvar MEER-vilaĝojn en tiu regiono: Middelbert, Engelbert, Euvelgunne kaj Roodehaan kiuj laŭ la planoj estos partoj de Meerstad. Je la 1-a de januaro 2013 la unua loĝkvartalo de Meerstad, Meeroevers (Lagobordoj), havis 200 loĝantojn. Aliaj loĝkvartaloj estas en disvolviĝa stadio.
Eksteraj ligiloj
Retpaĝo Meerstad
Geografia pozicio:
Juha Väätäinen
Juha Väätäinen, naskiĝinta en 1941, estas finna kuristo kaj atleto. En Atletika Eŭropa Ĉampioneco de 1971 li ricevis oran medalon en kuro de 5000 m kaj de 10 000 m. Li estas ankaŭ trejnisto. En lia hejmloko Piippola estas aranĝata ĉiujare laŭ li nomita kurkonkurso. En 2011–2015 li estis membro de finna parlamento. Lia partio estis Veraj finnoj.
The Daily Telegraph
The Daily Telegraph estas brita konservema gazeto fondita la 29-an de junio 1855, kies sidejo troviĝas en Londono.
Profilo
Averaĝa ĉiutaga eldonkvanto de 783.210 ekzempleroj igis The Daily Telegraph en januaro 2009 la plej venditan britan kvalitgazeton. Ĝia ĉiujara gajno estas ĉirkaŭ 30 milionoj da britaj pundoj.
The Daily Telegraph estas kunfondinto de la European Dailies Alliance (EDA), en kiu kunlaboras la gazetoj Die Welt (Germanujo), Le Figaro (Francujo) kaj ABC (Hispanujo) rilate al internaciaj novaĵraportoj.
Historio
Diskuto provokanta eksterlandon kun la germana imperiestro Vilhelmo la 2-a publikigita la 28-an de oktobro 1908 estigis la aferon de The Daily Telegraph. Ĝi estigis ene de la Germana Regno internpolitikan krizon.
Valgoglio
Valgoglio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Ardesio, Branzi, Carona, Gandellino kaj Gromo. Kristana patroneco de la komunumo estas la biblia evento Ĉielenpreno de Maria, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Fritz Fröhlich
Fritz FRÖHLICH (naskiĝinta la 13-an de majo 1910 en Linz, mortinta samloke la 19-an de novembro 2001) estis aŭstra pentristo.
Dum la jaroj 1929-37 li studis ĉe la Akademio de la vidaj artoj en Vieno (Akademie der bildenden Künste in Wien). La komencon inspirite de la surrealismo, li poste estis evoluonta simple konstruitan bildlingvon sur ironan fonon. En la kolegiato Wilhering (Supra Aŭstrio) troviĝas Fröhlich-muzeo.
Bildoj
Krom bildoj (ekz. "Das Präsent" 1976), paŝtelaĵoj, trarigardkestoj kaj skulptoartaĵoj ekzistas ankaŭ freskoj i.a. en:
(19935) 1981 EG12
(19935) 1981 EG12 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Balotilo
Balotilo estas io uzata por registri la elektojn de balotantoj. Ĉiu balotanto uzas propran balotilon. Baza balotilo konsistas el simpla paperpeco sur kiu ĉiu balotanto skribas la nomon de kandidato. Tamen plej ofte, presitaj balotiloj estas disdonataj por garantii anonimecon de la balotiloj. La balotilo estas enŝovita en anoniman koverton, kiu estas poste enmetita en balotilujon troviĝantan en balotejoj.
Evoluto
En la diferenciala geometrio, evoluto de kurbo estas la situo de ĉiuj ĝiaj kurbecocirkloj (centroj de kurbeco). Ekvivalente, ĝi estas la koverto de perpendikularoj al la fonta kurbo.
La originala kurbo estas evolvento de ĝia evoluto.
Difino
Estu γ(s) ebena kurbo, parametrigis per ĝia longo de arko s. La unuobla tanĝanta vektoro al la kurbo estas
kaj la unuobla normala vektora al la kurbo estas N(s) perpendikularo al T(s) elektita tiel ke la paro (T, N) havas dekstruman orientiĝon.
La kurbeco k(s) de γ(s) estas tiam difinita per ekvacio
por ĉiu s en la domajno de γ(s). La kurbecoradiuso estas inverso de la kurbeco:
La kurbecoradiuso laŭ la absoluta valoro estas radiuso de kurbecocirklo - cirklo kiu formas la plej bonan proksimumadon de la kurbo ĝis la dua ordo je la punkto: tio estas, ĝi estas radiuso de la cirklo kiu havas kontakton de la dua ordo kun la kurbo. La signo de la kurbecoradiuso indikas direkton en kiu la kurbecocirklo estas de la direkto de la kurbo: kurbecoradiuso estas pozitiva se la cirklo estas en kontraŭhorloĝnadla direkto, alie negativa.
La kurbecocentro estas centro de la kurbecocirklo. Ĝi kuŝas sur la orta linio al γ(s) je distanco de R de γ(s), en la direkto difinita per la signo de k. Tiel, la kurbecocentro estas je punkto:
Kiam s ŝanĝiĝas, la kurbecocentro moviĝas kaj difinis laŭ ĉi tiuj ekvaciaj la novan kurbon, kiu estas la evoluto de γ(s).
Ĝenerala parametrigo
Se la kurbo estas donita per ĝenerala parametrigo γ(t) = (x(t), y(t)), kiu ne nepre estas parametrigo laŭ longo de arko, la parametra ekvacio de la evoluto povas esti esprimita per la kurbecoradiuso R=1/k kaj la tanĝanta angulo φ, kiu estas angulo inter tanĝanto al la kurbo kaj la x-akso. Per R kaj φ, la evoluto havas parametran ekvacion
kie la unuobla normala vektoro N' = (-sin φ, cos φ) estas ricevita per turnado de la unuobla tanĝanta vektoro ''T = (cos φ, sin φ) je angulo 90°.
La ekvacio de la evoluto povas ankaŭ esti skribita tute per x, y kaj iliaj derivaĵoj. Pro tio ke
Longo de arko
Estu la kurbo γ(s) parametrigita kun respekto al ĝia longo de arko s. Tiam la longo de arko laŭ la evoluto E de s1 al s2 estas
Tial, se la kurbeco de γ(s) estas severe monotona, tiam
Ekvivalente, se σ estas la longo de arko de la kurbo E,
Ĉi tio sekvas per diferencialado de la formulo
kaj la idento de Frenet N'(s) = -k(s)T(s):
kaj
de kio sekvas ke.
Kurbeco
La kurbeco de la evoluto E estas ricevata per diferencialado de E dufoje kun respekto al ĝia longo de arko σ. Pro tio ke dσ/ds = |dR/ds|, el (*) sekvas ke
kie la signo estas tiu de dR/ds. Diferencialante la duan fojon, kaj uzante la ekvacion de Frenet N'(s) = -k(s)T(s) rezultiĝas
Tiel la kurbeco de E estas
kie R estas la (signa) kurbecoradiuso.
Interrilato inter kurbo kaj ĝia evoluto
Per la pli supre diskuto, la derivaĵo de evoluto nuliĝas kiam dR/ds = 0, tiel la evoluto havas kuspon kiam la kurbo havas verticon, tio estas kiam la kurbeco havas lokan maksimumon aŭ lokan minimumon. Je trafleksa punkto de la originala kurbo la kurbecoradiuso iĝas malfinion kaj tiel la evoluto iras en malfinion, ofte ĉi tio rezultiĝas en tio ke la evoluto havas asimptoton. Simile, kiam la originala kurbo havas kuspon kie la kurbecoradiuso estas 0 tiam la evoluto tuŝas la originalan kurbon.
Kurboj kun la sama evoluto estas paralelaj kurboj.
Kalvinana preĝejo (Biharkeresztes)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Biharkeresztes. Ĝi estas la plej malnova Monumento historia en la urbo.
Evoluto
Radiusa kurbo
Kurbo kun simila difino estas la radiusa kurbo de donita kurbo. Por ĉiu punkto sur la kurbo prenu la vektoron de la punkto al la kurbecocentro kaj desegnu ĝin de la punkto (0, 0). Tiam la situo de punktojn je finoj de ĉi tiaj vektoroj estas nomata kiel la radiusa kurbo de la fonta kurbo. La ekvacio por la radiusa estas ricevita per forprenado la termoj x kaj y de la ekvacio de la evoluto:
aŭ
Kalvinana preĝejo (Biharkeresztes)
Historio
La origina romanika kirko konstruiĝis ĉirkaŭ en 1200, el tio 3 fenestroj ankaŭ nun estas videblaj. Post la mezepoko la kalvinanoj profitis la preĝejon. En 1867 la preĝejo estis trakonstruita kaj ĝi iĝis baroka konstruaĵo. En 2001 oni renovigis ĝin.
Onsernone
Onsernone (en la loka tiĉin-lombarda dialekto de la valo Unsernon) estas komunumo de la Komunumaro Onsernone kaj la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 273 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Kalvinana preĝejo (Biharkeresztes)
Konstruaĵo
La konstruaĵo havas laŭvice 2 partojn: unue estas la kvadrata turo, kiun sekvas la navo. Interne estas okulfrapaj la skulptitaj barokaj ornamaĵoj sur la galerio. La predikejo estis farita en la 1860-aj jaroj.
929
En la jaro 929 post Kristo okazis, interalie:
Onsernone
Geografio
Onsernone situas en la supra parto de la Valo Onsernone, tra kiu fluas la rivero Isorno, norda alfluanto de Melezza. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Cappellino, Comologno, Corbella, Crana, Russo, Spruga, kaj Vocaglia.
Kalvinana preĝejo (Biharkeresztes)
Konstruaĵo
La pastroj aktive partoprenas en vivo de la urbo. Ili funkciigas ekzemple muzikan lernejon, sportejon kaj ĉambrojn por gemaljunuloj.
Samburuoj
La samburuoj estas etna grupo en nord-centra Kenjo, kiu estas parenca, sed distinga de la masajoj. La samburuoj estas duonnomadaj paŝtistoj, kiuj bredas plejparte bovojn, sed ankaŭ ŝafojn, kaprojn kaj kamelojn. La samburuoj nomas sin mem Lokop. En ilia regiono situas la sovaĝbestoparko Samburu Natonal Reserve (Nacia Rezervejo Samburu).
Onsernone
Najbaraj komunumoj
La komunumo Onsernone limas en nordo al Vergeletto, en nordnordoriento al Gresso, en nordoriento al Maggia, en orientnordoriento al Isorno, en oriento al Mosogno, en sudo al Centovalli, en sudokcidento al Re (VB, Italio), kaj en nordokcidento al Craveggia (VB, Italio).
Trafiko
Onsernone situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas nur pere de sakvojo ek de Isorno. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere du buslinio al Locarno.
Tara (budhismo)
Tara (तारा:, ; tib. སྒྲོལ་མ, Dölma), Arja Tara aŭ Ŝajama Tara, ankaŭ konata kiel Ĝetsun Dölma (tibete: rje-btsun sgrol-ma) havas gravan rolon en budhismo, kaj estas precipe riverencata en tibeta budhismo. Ŝi aperas kiel virina bodhisatvo en Mahajana budhismo kaj kiel virina Budho en Vaĝrajana budhismo. Ŝi estas konata kiel la "patrino de liberiĝo" kaj reprezentas la virtojn de sukceso en la laboro kaj atingoj. Ŝi estas konata kiel Duōluó Púsà (多羅菩薩) en la ĉina budhismo kaj kiel Tara Bosatsu (多羅菩薩) en Japanio. Tara estas medita diino riverencata de praktikantoj de la tibeta branĉo de Vaĝrajana budhismo por kreskigi specifajn internajn kvalitojn kaj por kompreni eksteran, internan kaj sekretan instruadojn kiel karuṇā (kompato), metao (amo-bonkoreco) kaj ŝunjata (malpleno). Tara povas esti pli plene komprenita kiel malsamaj flankoj de la sama kvalito, ĉar bodhisatvoj estas ofte konsideritaj kiel personigojn de budhismaj metodoj.
Onsernone
Historio
La komunumo estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 1995 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Comologno, Crana kaj Russo. La origina projekto antaŭvidis kuniĝon de ĉiuj naŭ komunumoj de la valo. Tiu projekto kaj ankaŭ varianto de kunigo de la ses supraj komunumoj de la valo malakceptiĝis en publikaj balotoj.
La unua dokumenta mencio de Comologno datiĝas el la jaro 1438 kiel Comolognium. La unua mencio de Crana datiĝas el la jaro 1228 kiel Grana. Russo estis la unuan fojon menciita en la jaro 1231 kiel Rŭi. Dum mezepoko ĝis la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 la vilaĝoj de la Valo Onsernone estis parto de la malnova komunumo Onsernone. Tiam la vilaĝoj sendependiĝis ĝis la rekreo de la nova komunumo Onsernone en 1995.
Tara (budhismo)
Estas ankaŭ rekono en kelkaj skoloj de budhismo: dudek unu Taraoj. Praktika teksto titolita 21 Laŭdoj pri la Nobla Tara estas la plej grava teksto pri Tara en la tibeta budhismo. Alia ĉefa teksto estas la Tantra kiu estas la fonto por ĉiuj funkcioj de Tara, Patrino de ĉiuj la Tathagataoj.
Viișoara (Bihor)
Viișoara [viiŝŭara] (hungare: Érszőllős) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Marghita. En 1910 ĝi nombris 979 loĝantojn (hungaroj); en 1992 1 024 (rumanoj, 86 % da hungaroj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1355. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre apartenas al ĝi Izvoarele, Pădureni kaj Reghea.
DEC
La tri-litera kombinaĵo DEC havas plurajn signifojn:
Ousse
Ousse estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Lokalo
Lokalo estas parto de konstruaĵo, kun difinita destino, precipe por loĝado aŭ komerco.
Satoshi Kumanomido
Satoshi Kumanomido (熊埜御堂 智, n. ) estas japana futbalisto.
Lokalo
Laŭ Francisko Azorín lokalo estas Difinita, interna spaco de edifico. Li indikas etimologion el la latina localis, el locus (loko). Kaj li aldonas la terminon lokalizi por fiksi ion en iu loko; trovi, difini la lokon, kie io estas lokita.
Satoshi Kumanomido
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Ousse
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Oussois.
La tri Pintoj
Die drei Pintos aŭ (eo:) La tri Pintoj (verklisto de Jähns aldono 5) estas opero de Carl Maria von Weber kaj portas la subtitolon: Ŝerca opero en tri aktoj. La teksto devenas de Theodor Hell (= Karl Winkler) laŭ la novelo Der Brautkampf de Carl Seidel. La opero restis nefinita; ĝin kompletigis kaj prilaboris poste Gustav Mahler.
Antti
Antti estas finna formo de nomo Andreo.
Kari Kuula
Kari KUULA (naskiĝinta en 1963) estas finna teologo kaj verkisto de nefikcio. Li skribis multe librojn pri historio de kristanismo. Li skribis multe ankaŭ en gazetoj. Li kritikas konservativan lestadianismon.
Pendências
Pendências estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1953, la municipo havas 13.034 loĝantojn.
Heather Thomas
Heather Anne THOMAS (8a de Septembro, 1957) estas usona aktorino, verkistino, kaj politika aktivulino, kiu kunstelulis kiel Jody Banks en la televida serio The Fall Guy.
Biocido
Biocido (derivata el la malnov-greka βίος bios, ‚Vivo‘ kaj latina caedere ‚mortigi‘) estas en la ne-agrikultura areo uzataj kemiaĵoj aŭ mikroorganismoj por kontraŭbatali damaĝbestojn (kiel ratojn, insektojn, fungojn, mikrobojn), kiel ekzemple desinfektaĵoj, rat-venenoj aŭ lignoprotektiloj. Iuj el la aktivaj ingrediencoj en biocidoj estas uzataj ankaŭ kiel aktivaj ingrediencoj en plantprotektiloj. La diferenco estas, ke biocidoj celas protekti homan sanon kaj produktojn, dum plantprotektiloj celas protekti plantojn (inkluzive de tiuj rikoltitaj). Ĉi tio signifas, ke la tipo kaj uzloko estas malsamaj (ĉe homoj aŭ en ilia domo - sur la kampo aŭ en la forcejo kaj magazeno).
1805
1805 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1805 post Kristo okazis, interalie:
Biocido
Pesticidoj inkluzivas ambaŭ biocidojn kaj plantoprotektajn produktojn, kie la unua rilatas al substancoj por nemanĝaj kaj ne-furaĝaj celoj kaj la dua rilatas al substancoj por manĝaĵoj kaj furaĝaj celoj.
Grupigo
Praktike, biocidoj estas uzataj sur plej diversaj kampoj, de trinkakva traktado ĝis man-desinfektaj sapoj ĝis rat-venenigoj kaj kontraŭ iksodoj. Por provi kunigi ĉi tiujn diversajn areojn, reguligo de la Eŭropa Unio dividas biocidojn je 22 produktospecoj:
Pola landvojo n-ro 67
La pola landvojo n-ro 67 (DK67) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 26 km. Ĝi lokiĝas sur terenoj de Kujavia-Pomeria Provinco. Ĝi kunigas Lipno-n kun Włocławek.
Pjin U Lin
Pjin U Lin (pli frue Majmio aŭ Memio) estas urbego en centra Birmo, en la mandalaja regiono. Ĝi estas ankaŭ distrikta ĉefurbo. La loknomo portas nomon de iama generalo. La militista registaro renomis la urbegon Pjin U Lin.
Geografio
Pjin U Lin situas sur altebenaĵo en valo en meza parto de la lando 67 kilometrojn oriente de Mandalajo.
Historio
La loko estis brita armea antaŭposteno establita proksime de malgranda vilaĝo. En 1896 konstanta armea poŝto ekfunkciis. Baldaŭe pro ĝia klimato ĝi iĝis la somera ĉefurbo de brita Birmo.
Du akademioj funkcias en la urbego, krome ekzistas granda armea ĉeesto.
Heather Thomas
Kariero
Thomas ekaktoris estante 14-jaraĝa, kiam ŝi estis unu el la invititoj en serio de NBC nome Talking with a Giant, en kiu ŝi intervjuis famulojn. En 1978, ŝi ekaktoris en malgrandaj televidaj roloj; ŝi aperis en la serio Co-Ed Fever, pri kiu ŝi poste diris, "Ĝi estis suspendita post la tria reklamaĵo."
Moxa
Moxa estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Ranis-Ziegenrück. Fine de la jaro la komunumo havis ne pli ol  loĝantojn.
Heather Thomas
Kariero
Post la nuligo de Co-Ed Fever's, Thomas estis elektita por la rolo de Jody Banks en The Fall Guy, en kiu stelulis Lee Majors kaj estis produktorita de Glen Larson, el ties premiero en 1981 ĝis la nuligo de 1986. Thomas dependiĝis de kokaino dum sia funkciado en la programo, kaj eniris en rehabilitadon kontraŭ tiu dependo meze de la 1980-aj jaroj. Ŝi aperis en kelkaj filmoj, el kiuj la unua estis Zapped! en 1982, sed ŝi ĉesis aktoradi en 1998. Thomas aperis en nombraj virinafiŝoj dum la 1980-aj jaroj.
Post sia aktorkariero, Thomas verkis scenaron nome School Slut kaj vendis ĝin al Touchstone Pictures, kiu ne faris la filmon, pro kio Thomas reakiris la rajtojn por produktori ĝin per si mem.
En Aprilo 2008, la unua romano de Thomas nome, Trophies, estis publikigita de William Morrow.
Provinco Laghuat
Laghuat (arabe: ولاية الأغواط), estas unu el la 48 provincoj de Alĝerio, situanta en la centro de la lando. Ĝia nomo signifas "la oazoj". La ĉefurbo estas Laghuat. Aliaj gravaj urboj estas Aflu, Ain Madhi, Kurdane kaj Maĥareg. Ĝi havas areon de 25.057 km², kaj en ĝi loĝas ĉirkaŭ 466,882 personoj.
Renato Kartezio
Renato KARTEZIO (René Descartes, Renatus Cartesius; naskiĝis la, mortis la ), konsiderata unu el la plej gravaj kaj influaj pensuloj en la okcidenta historio, li estis la unua moderna filozofo de la Okcidento, la unua moderna matematikisto kaj unu el la tri fondintoj de moderna scienco (kun Galilejo kaj Bakono).
Li influis kaj siatempajn filozofojn kaj tiujn, kiuj sekvis ilin, kaj estis konata pro sia raciisma aliro, kiu metas la intelekton kaj trajtojn de apriora realo (t.e. antaŭ eksperimentado) en la centro de siaj esploroj. Descartes ĉefe zorgis pri la kapablo atingi certan, nedubindan, scion kaj la rilaton inter korpo kaj menso. Kvankam plej konata pro sia pionira filozofio, li ankaŭ multe diskonigis kiel inventinto de la karteza koordinatsistemo. ("Karteza" el la vorto Cartesius, la latina formo de "Descartes"). Ĉi tiu sistemo havis grandan influon sur la disvolviĝo de moderna matematiko.
Pjin U Lin
Ekonomio
En Pjin U Lin kultivo de trikito, floroj kaj legomĝardenoj, fruktoproduktoj kiaj fragoj kaj ananasoj, kafoplantejoj kaj bovinbredado estas la ĉefaj lokaj entreprenoj. Nuntempe bredado de silkoraŭpo etendiĝas, eĉ aparta esplorcentro funkcias. Ĉefe somere estas vigla turista trafiko.
Renato Kartezio
Rolo en la filozofio
En la Okcidento en la 17-a jarcento filozofio estis tute refondita: anstataŭ uzi Aristotelon kaj la Eklezion kiel bazon de vero, filozofoj – Kartezio, Bakono, Hobbes, ktp – rekonstruis filozofion per siaj propraj manoj.
Kartezio estis tiu, kiu diris, Cogito ergo sum ("Mi pensas, tial mi estas"), fondante sian filozofion sur radikala dubo. Kiel Bakono, Kartezio pensis profunde pri la demando, "Kiel pensi kaj scii pri la mondo?"
Li donis ekzemplon pri sonĝado: en sonĝo, oni perceptas aferojn, kiuj ŝajnas realaj, sed ne efektive ekzistas. Tial oni ne povas fidi la sensojn por trovi la verecon. Kaj pli perturbe, eble "malbona geniulo" ekzistas: potencega kaj ruzega estulo kiu provas trompi Kartezion kaj malhelpi lin scii la veran naturon de realeco. Ĉar ĉi tiuj ebloj ekzistas, kion oni povas certe scii?
La sistemo de scio, kiun Kartezio konstruis, tute baziĝas sur racio, rezonanta el iuj antaŭsupozitaj veroj. Simile al la matematiko de Eŭklido, sed aplikita al filozofio. Malsimile al la sistemo de Bakono, ĝi ne estas bazita sur sperto de mondo aŭ indukto. Per sia sistemo Kartezio fondis la skolon de racionalismo, formo de idealismo kaj dualismo. Racionalismo diras, ke homa scio baziĝas sur racio kaj ideoj denaskaj. Locke kaj Hume kaj aliaj britaj filozofoj poste disputis kontraŭ ĉi tiu skolo, fondinte sian propran skolon, empiriismon, kiu diris ke sensado, ne denaskaj ideoj, estas la bazo de scio.
Kvankam Kartezio vidis naturon kiel grandan maŝinon, li diris ke menso ne estas meĥanika. Tia nematerialismo denove starigis Kartezion kontraŭ la britaj filozofioj, ekzemple sia samepokano, Hobbes. Hobbes ankaŭ vidis la naturon kiel grandan maŝinon, sed en lia maŝino menso ne staris aparte, sed estis tute mekanika. Male la tutan animon de bestoj li vidis kiel tute meĥanika, kaj neis ke ili kapablas pensi, aŭ esti konsciaj. Tiu antaŭjuĝo, ofte signita de lia nomo, superinfluis la sciencan penson de Okcidento dum du jarcentoj.
Ferenc Kiefer
Ferenc KIEFER, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiefer Ferenc estis hungara lingvisto, matematikisto, profesoro, instruisto, membro de Hungara Scienca Akademio.
Alain Finkielkraut
Alain FINKIELKRAUT (naskita la 30-a de junio 1949) estas franca eseisto kaj publika intelektulo. Li skribis librojn kaj eseojn pri larĝa gamo da temoj, multaj pri la ideoj de tradicio kaj perforto kontraŭ identeco, inkluzive juda identeco kaj antisemitismo, franca koloniismo, la misio de la franca eduksistemo ĉe enmigrinto-asimilado kaj la Jugoslavaj Militoj. Li aliĝis al la Fako de la Franca literaturo en la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley kiel lektoro en 1976 en la aĝo de 27, kaj de 1989 ĝis 2014, li estis profesoro de Historio de Ideoj en la École Polytechnique, Fako de klasikaj studoj kaj sociaj sciencoj. Li estis elektita membro de la Franca Akademio (seĝo 21) la 10-an de aprilo 2014. Li ofte aperas en Francio sur intervjuspektakloj. Kiel pensulo, Finkielkraut difinas sin kiel esti "samtempe klasika kaj romantika". En simila vejno al iuj usonaj fak-opinioj kiel la kritiko de la Lernejo de Rankoro de Harold Bloom, kaj de la La Fermo de la amerika Menso de Allan Bloom, Finkielkraut bedaŭras, kion li vidas kiel la difekto de Okcidenta tradicio tra plurkulturismo kaj relativismo. En 2010, li estis implicita en fondado de JCall, maldekstrema cionisma lobiada grupo bazita en Eŭropo por premi al la Eŭropa Parlamento sur eksteraj politikaj aferoj koncerne la Mezoriento. Li estas forta subtenanto de Israelo kaj la Duŝtata solvo.
Lia vivo
Finkielkraut estas filo de pola judo fabrikanto de fajn-ledaj varoj, kiuj estis deportitaj al la Auschwitz koncentrejo kaj postvivis.
Ferenc Kiefer
Biografio
Ferenc Kiefer apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Lia plena familio translokiĝis dum la 2-a mondmilito al Baja, kie li frekventis gimnazion. Baldaŭe li estis simpla laboristo en Sztálinváros, poste li frekventis universitaton en Szeged inter 1952-1956, fine li ekinstruis en bazlernejo. Baldaŭe li instruis en gimnazio en Budapeŝto, dume li plulernis en universitato en Szeged, kie li doktoriĝis en 1965. Lia pli nova laborejo estis instituto de MTA. Ekde 1982 li instruas en universitato de Budapeŝto, krome li instruis ankaŭ en Stokholmo, Parizo, Stuttgart, Aarhus, Antverpeno, Vieno. Li edziĝis dufoje baldaŭe havanta resume 3 gefilojn. Li ricevis premiojn en 2000 kaj 2008.
DED
La vorto havas plurajn signifojn:
Turkanaoj
La turkanaoj (alia nomo: Elgume) estas etno ĉirkaŭ la lago Turkana en la nordoriento de Kenjo.
La turkanaa lingvo apartenas la la nilotaj lingvoj.
Renato Kartezio
Rolo en la filozofio
Kartezio, kiel Tomaso de Akvino kaj Aristotelo, verkis pruvon pri la ekzisto de Dio.
Turkanaoj
Forta advokato de la turkanaoj estis la apostola vikario episkopo Luigi Locati.
Renato Kartezio
Rolo en la filozofio
Kartezio ankaŭ estis grava matematikisto, inventinta analitikan geometrion, la apliko de algebro al geometrio, kiun li priskribis en La Géométrie en 1637, kaj sen kiu ja ne estus ebla la povego de matematiko en fiziko kaj inĝenierarto.
Pri fiziko li elpensis teoriojn, kiuj estis post Newton priironiitaj de ekzemple Voltaire; sed post la nova vido de fizika mondo far Ĝenerala Relativeco, kaj kun la "lokeco" de fizikaj interagoj, ties ideoj pri mekanikaj interagoj, étendue (konkreta spaco) kaj tourbillons (vorticoj), nun povas esti rigardataj kiel ties antaŭvidoj kaj pli modernaj ol la sentempaj deforaj interagoj de Newton.
Obersteinebach
Obersteinebach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Renato Kartezio
Rolo en la filozofio
Li naskiĝis en Francio en urbo La Haye-Descartes (sude de Tours) kaj estis klerigita de jezuitoj, sed tamen kiel plenaĝulo li laboris kaj loĝis ĉefe en Nederlando, kie estis libereco de penso (komparu tion al Alberto Ejnŝtejno), sed kie li ankoraŭ timis la potencon de la Katolika Eklezio (komparu tion al lia samtempulo, Galilejo). Ironie, Kartezio estis pia katoliko, kiu komence esperis ke la Eklezio adoptos lian filozofion. Li mortis en Svedujo, oficiale pro pneŭmonito, sed la simptomoj kaj aliaj detaloj pri lia morto kondukis germanan aŭtoron konkludi, ke li verŝajne estis venenita, de pastro, sekreta agento de la papo, kaj kiu timis lian influon al la reĝino Kristina, pri kiu la Eklezio esperis konvertiĝon.
Vivo
Kartezio oficiale naskiĝis la en La Haye  (Francio). Pierre Borel, biografo lia, tamen supozas, ke li naskiĝis en Châtellerault en Puatuo-Ĉarentoj, de kie devenas la geavoj de Kartezio. Li estis la tria infano de Joachim Descartes, advokato kaj tiam parlamentano de la Parlamento de Bretonio en Rennes, kaj lia edzino Jeanne Brochard.
Lia patrino mortis unu jaron poste dum akuŝo de sia kvara infano; la patro ofte laboris for de la hejmo; do Kartezio estis edukata precipe de siaj avino, praonklino, de nutristino kaj de hejma instruisto. Ĉar li estis ĉiam pala kaj multe tusis, kaj mankis al li la patrinan protektadon, oni dubis, ke li havos longan vivon.
Kartezio tamen estis seniluziigita de la studado kaj poste skribis: "Mi estis edukita per studo de scienco (france: lettres) ekde infanaĝo, kaj ĉar oni kredigis al mi, ke per ĝi oni povas akiri klaran kaj certan scion pri ĉio, kio utilas en la vivo, mi havis ekstreman deziron lerni. Sed post kompletigo de tiu tuta studado, je kies fino oni kutime estas akceptita inter la klerulojn, mi tute ŝanĝis mian opinion: Mi troviĝis tiel implikita en duboj kaj eraroj, ke mia impreso estis, ke mi neniel profitis de mia strebo al instruiteco, escepte malkovri pli kaj pli mian nescion. "
Post gradiĝo en 1614, li studis dum du jaroj (1615–16) en la Universitato de Poitiers, kie li akiris la titolojn Baccalauréat kaj Licence en Kanona juro kaj en Civila juro en 1616, Laŭ deziroj de lia patro li iĝu advokato. Post tio, li translokiĝis al Parizo.
Alain Finkielkraut
Lia laboro
Finkielkraut studis modernan literaturon en la École normale supérieure de Lyon. Tra ĝenerala vido, liaj ideoj povas esti priskribitaj kiel estantaj en la samaj trajtoj kiel tiuj de Emmanuel Lévinas kaj Hannah Arendt, tiun filecon li multfoje evidentigis.
Antti Pihlström
Antti PIHLSTRÖM, naskiĝinta en 1984, estas finna hokeisto. Li apartenas al sportklubo Hämeenlinnan Pallokerho, kaj li ludis ankaŭ en NHL kaj antaŭe apartenis al sportklubo Helsingin Jokerit. Li estas mondĉampiono el jaro 2011 kaj olimpia medalisto.
(52016) 2002 NO18
(52016) 2002 NO18 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Alain Finkielkraut
Lia laboro
Finkielkraut unue venis al publikatento, kiam li kaj Pascal Bruckner kunverkis kelkajn mallongajn sed polemikajn eseojn intencante pridubi la ideon, ke nova emancipiĝo estis survoje; inter tiuj estis "La nova amo-malordo" (1977) (Le Nouveau Désordre amoureux). La libro traktas pri la "mito de la seksa revolucio", kiu originus de majo 68 kaj teorioj de Gilles Deleuze kaj Félix Guattari, Guy Debord kaj la situaciistoj. Laŭ la legado de Finkielkraut kaj Bruckner, Deleuze kaj Guattari neas amon aŭ, almenaŭ, diras, ke amo kiel abstrakta valoro estus "malnobla" afero. Finkielkraut kaj Bruckner certigas inverse la ekziston de amo kaj ĝian neeblan reformon: «Amo ne pretiĝas al la revolucio"; ili vidas virinojn kiel viktimojn de ĉi tiu ideologio. Post la sukceso de la ĉi-lasta libro, kune kun Pascal Bruckner, li verkis ankaŭ: "En la angulo de la strato (1978) (Au Coin de la rue), same kiel "La aventuro" (1979) (L'aventure). Finkielkraut tiam komencis eldoni unuope aŭtoro-verkojn pri la publika perfido de memoro kaj nia malcedemo antaŭ okazaĵoj, kiuj, li argumentis, devus movigi publikon. Tiu pripenso kondukis Finkielkraut-n trakti post-holokaŭstan judan identecon en Eŭropo: "La imaginara judo") (1983) (Le Juif imaginaire). Serĉante promocii, kion li nomas "devon de memoro", Finkielkraut ankaŭ publikigis "La estonton de iu neado: pripenso pri la genocida temo" (1982) (Avenir d'une négation: réflexion sur la question du génocide) kaj poste liajn komentojn pri la juĝo de Klaus Barbie, "Memorante vane" (La Mémoire Vaine).
Finkielkraut sentas sin aparte ŝuldanta al Emmanuel Lévinas. En "La saĝo de amo" (La Sagesse de l'amour), Finkielkraut pridiskutas ĉitiun ŝuldon en terminoj de moderneco kaj ties miraĝoj. Finkielkraut daŭrigas sian pripenson pri tia subjekto en "La malvenko de la menso" (1987) (La Défaite de La pensée), "La sendankeco: interparolado pri nia epoko" (1999) (Ingratitude: conversation sur notre temps).
En 2000, li fondis kun la du juddevenaj filozofoj, Benny Lévy kaj Bernard-Henri Lévy, instituton pri levinasaj studoj en Jerusalemo.
Fontoj
(parte)
(52016) 2002 NO18
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Renato Kartezio
Vivo
En ''Discours de la Méthode. Pour bien conduire sa raison, et chercher la vérité dans les sciences'', Descartes rememorigas: "Mi tute abandonis la studadon de sciencoj. En la intenco serĉi sciaron nur en tio kio povus esti trovebla en mi mem aŭ aliloke en la granda libro de la mondo, mi pasigis la ceteron de mia junaĝo veturante, vizitante kortegojn kaj armeojn, mikse kun homoj el diversaj karakteroj kaj rangoj, arigante variajn spertojn, testante min mem en la situacioj kiujn la sorto estis proponinta min, kaj en ĉiaj momento respegulante ion ajn el kio io povas iĝi ioma profito al mi."
Kongrue kun sia ambicio iĝi profesia militista oficiro en 1618, Descartes aliĝis, kiel soldulo, al la protestanta Nederlanda Armeo en Breda sub la komando de la princo Maurits van Oranje, kaj entreprenis formalan studon de milita inĝenierado, kiel establita de Simon Stevin, kaj de matematiko. Tiukadre li la konatiĝis kun la sciencisto, kuracisto kaj filozofo Isaac Beeckman, estro de lernejo de Dordrecht, por kiu li verkis la Kompendio de Muziko (verkita en 1618, publikigita en 1650). Kune, ili laboris pri temoj de libera falo, katenario, koniko, kaj fluida statiko. Ambaŭ kredis, ke necesas kreis metodon kiu iel ligu matematikon kaj fizikon. Tiu notis en sia taglibro, ankoraŭ konservita, kiel Kartezio solvis fizikan problemon: Sciante, kiun distancon falanta korpo iras en du horoj, kiel oni kalkulas la vojon en la unua horo? La du viroj amikiĝis, Beeckman kreskigis ĉe Kartezio la intereson pri matematiko kaj konatigis lin kun ideoj de Galilejo. Leteroj de Kartezio al Beeckman estas liaj plej fruaj, kiuj konserviĝis. Tamen en 1630 Kartezio kaj Beeckman ekdisputis pri la demando, kiom la dua influis la unuan, kaj Kartezio letere insistis, ke neniam Beeckman iel influis lin.
En 1619 Kartezio faris vojaĝon al Danio, Pollando, Hungario kaj Bohemio kaj poste en Frankfurto ĉe Odro ĉeestis la kronadon de imperiestro Ferdinando la 2-a. Poste li denove soldatiĝis, sub duko Maksimiliano la 1-a, kaj batalis en la tridekjara milito, ekzemple en la konkero de Prago, nome en la Batalo sur Blanka monto ĉe Prago, en Novembro 1620.
Laŭ Adrien Baillet, en la nokto de la 10a–11a de Novembro 1619 (Festo de Sankta Marteno), dum gastado ĉe Neuburg an der Donau, Descartes enfermiĝis en ĉambro kun "forno" (probable kahelforno) por eviti la malvarmon. Tiuloke, li havis tri sonĝojn, kaj kredis, ke dia spirito montris al li novan filozofion. Tamen, oni spekulativis, ke tio kion Descartes konsideris lia dua sonĝo estis fakte epizodon de "sindromo de eksploda kapo". Elirinte, li formulis la analitikan geometrion kaj la ideon apliki la matematikan metodon al la filozofio. Li konkludis el tiuj vizioj, ke la celo de scienco estu provi, por li mem, la celon de la vera saĝo kaj ŝlosilan parton de la verkaro de sia vivo. Descartes ankaŭ vidis tre klare, ke ĉiuj veroj estas ligataj unu kun alia, tiel ke trovante fundamentan veron kaj procedante logike, tio malfermus la vojon al ĉiu scienco. Descartes malkovris tiun bazan veron tuj: lia fama "Mi pensas, tial mi ekzistas."
Kariero
Poste li vojaĝis en Italio, Germanio, Svislando kaj Nederlando kaj diskutis kun tieaj kleruloj.
Francio
En 1622 li revenis al Francio kaj en 1623 ekloĝis en Parizo. En la postaj jaroj li supozeble konatiĝis kun Marin Mersenne.
Precize en 1620, Descartes lasis la armeon. Li vizitis la Basilica della Santa Casa en Loreto, poste vizitis variajn landojn antaŭ reveni al Francio, kaj dum la venontaj kelkaj jaroj, li pasigis tempon en Parizo. Tie li komponis sian unuan eseon pri metodo: nome Regulae ad Directionem Ingenii (Reguloj por la direktorado de la menso). Li alvenis en Hagon en 1623, kaj vendis ĉiujn siajn propraĵojn por investi en obligacioj, kio havigis al li komfortigan enspezon por la cetero de sia vivo. Descartes ĉeestis en la sieĝo de La Rochelle fare de la Kardinalo Richelieu en 1627. En la aŭtuno de tiu sama jaro, en la rezidejo de la papa nuncio Giovanni Francesco Guidi di Bagno, li ekkontaktis kun Mersenne kaj multaj aliaj saĝuloj por aŭskulti prelegon fare de la alkemiisto, Nicolas de Villiers, Sieur de Chandoux, pri la principoj de supozita nova filozofio, La kardinalo Pierre de Bérulle sugestis kin verki klarigon de sia nova filozofio ie for de la ebla atingon de la Inkvizicio.
Nederlando
Malkiel multaj tiamaj moralistoj, Descartes ne malaprezis pasiojn, sed anstataŭe li defendis ilin; tiukadre li plenploris la morton de Francine en 1640. Laŭ ĵusa biografio de Jason Porterfield, "Descartes diris, ke li ne kredas, ke oni devas elteni el larmoj por montriĝis viro." Russell Shorto spekulativis, ke la sperto de patreco kaj de perdo de filo formis turnopunkton en la verkaro de Descartes, ŝanĝante sian fokuson el medicino al demandaro por universalaj respondoj.
Spite oftajn translokiĝojn, li verkis la tuton de sia ĉefa verkaro dum siaj pli ol 20 jaroj en Nederlando, iniciatinte revolucion en matematiko kaj filozofio. En 1633, Galileo estis kondamnita de la Roma Inkvizicio, kaj Descartes abandonis planojn publikigi sian verkon Traktaĵon pri la mondo kaj la lumo (Traité du monde et de la lumière), nome lia verko de la antaŭaj kvar jaroj. Tamen, en 1637, li anonime publikigis partojn de tiu verko en tri eseoj: nome "Les Météores" (La meteoroj), "La Dioptrique" (Dioptriko, pri lumo) kaj La Géométrie (Geometrio), antaŭita de enkonduko, nome lia fama Discours de la méthode ("Diskurso pri la metodo"). En ĝi, Descartes demetas kvar regulojn por pensaro, en la intenco sekurigi, ke onia sciaro restu sur firman fundamenton:
En La Géométrie, Descartes pritraktis la malkovrojn kiujn li faris kun Pierre de Fermat, kion li povis fari ĉar lia artikolo, Enkonduko al Loci, estis publikita postmorte en 1679. Tio poste iĝos konata kiel Kartezia Geometrio.
Christia Mercer sugestis, ke Descartes eble estis influita de la hispana verkitino kaj romkatolika monaĥino kaj reformistino Tereza el Avilo, kiu, kvin dek jarojn antaŭe, estis publikiginta Las moradas aŭ La interna kastelo, pri la rolo de filozofia respegulado en la intelekta kresko. Ankaŭ ŝi levis suspektojn de Inkvizicio.
Descartes (pere de Alfonso Polloti, itala generalo je la servo de Nederlando) startigis sesjaran korespondadon kun Elisabeth de Bohemio, dediĉita ĉefe al moralaj kaj psikologiaj temoj. Konektita kun tiu korespondado, en 1649 li publikigis Les Passions de l'âme (La pasioj de animo), kion li dediĉis al la Princino. Franca tradukaĵo de la Principia Philosophiae, preparita de Claude Picot, estis publikigita en 1647. Ankaŭ tiu eldono estis dediĉita al la Princino Elisabeth. En la enkonduko al tiu franclingva eldono, Descartes laŭdis la veran filozofion kiel rimedo por akiri saĝon. Li identigas kvar ordinarajn fontojn por atingi saĝon kaj finfine diras, ke estas kvina, pli bona kaj pli sekura, konsistanta en la serĉado de unuaj kaŭzoj.
Svedio
Ĉirkaŭ 1649, Descartes estis iĝante unu el la plej famaj filozofoj kaj sciencistoj de Eŭropo. Tiukadre en 1649 li akceptis inviton al ŝia kortego de la sveda reĝino Kristina por organizi novan sciencan akademion kaj tutori ŝin en ŝiaj ideoj pri amo kaj tial li transloĝiĝis al Stokholmo meze de la vintro. La reĝino deziris de li instruadon pri filozofio, sed la malvarma vintro de Svedio subfosis lian sanon. Ŝi estis interesata en kaj stimulis Descartes publikigi La pasiojn de la animo.
Li estis gasto ĉe Pierre Chanut, kiu loĝis en la strato Västerlånggatan, malpli ol 500 metrojn el la reĝa kastelo Tre Kronor en Stokholmo. Tie, Chanut kaj Descartes faris observojn per la hidrarga barometro de Torricelli. Defie al Blaise Pascal, Descartes faris la unuan serion de barometraj legaĵoj en Stokholmo por vidi ĉu la atmosfera premo povus esti uzata por antaŭscii la okazontan veteron.
Descartes aranĝis la inviton por fari lecionojn al la reĝino Kristina post ŝia naskiĝtago, tri fojojn semajne je la 5a horo a.m., en sia malvarma kaj venteca kastelo. Tuj klariĝis, ke ili ne ŝatis unu la alian; ŝi ne interesiĝis pri lia mekanika filozofio, nek li interesiĝis pri ŝia interesiĝo pri la greka lingvo. Ĉirkaŭ la 15a de Januaro 1650, Descartes estis vidinta Kristina nur kvar aŭ kvin fojojn.
Laŭ historiaj raportoj la, li eksuferis pneŭmoniton kaj mortis la. La kaŭzo de morto estis pneŭmonito laŭ Chanut, sed peripneŭmonito laŭ la kuracisto de Kristina nome Johann van Wullen kiu ne estis rajtigita sangigi lin. (Tiu vintro ŝajne estis milda, escepte ĉe la dua duono de Januaro kiu estis akra kiel priskribita de Descartes mem; tamen, "tiu rimarko estis probable intencita de Descartes por la intelektula klimato pli ol pri la vetero.")
E. Pies pridubis tiun rakonton, baze sur letero fare de la Doktoro van Wullen; tamen, Descartes estis malakceptante trektadon, kaj pliaj argumentoj kontraŭ ties vereco estis starigitaj pro tio. En libro de 2009, la germana filozofo Theodor Ebert argumentas, ke Descartes estis venenigita de katolika misiisto kiu opoziciis liajn religiajn konsiderojn.
Kiel katoliko  en protestanta lando, li estis entombigita en tombejo uzata ĉefe por orfoj en la preĝejo Adolfo Frederiko en Stokholmo. Liaj manuskriptoj iĝis posedaĵo de Claude Clerselier, bofrato de Chanut, kaj "devota katoliko kiu startis la procezon igi Descartes sanktulo per eltranĉado, aldonado kaj publikigo de liaj leteroj laŭelekte." En 1663, la papo Aleksandro la 7-a metis liajn verkojn en la indekson de malpermesitaj libroj, tamen kun la direktivo, ke ili estu "suspenditaj ĝis finkorektado" ( suspendendos esse, donec corrigantur).
Haparanda
Haparanda (jen svede, finne Haaparanta, signifo "popla plaĝo") estas malgranda urbo en norda Svedio, en la historia provinco (svede landskap) Norrbotten (svede Norrbotten) respektive la moderna provinco Norrbottens län. Ĝi situas apud la landlimo al Finnlando kaj la lima rivero Tornio (finne nomata Tornionjoki, svede Torne älv, nord-samee Duortneseatnu, tornival-finne Tornionväylä)). Vid-al-vide trans la rivero troviĝas la finna urbo Tornio, kun kiu Haparanda proksime kunlaboras. La urbo estis fondita en 1821 por ke ĝi anstataŭigu Tornion, kiun Svedio perdis al Rusio en Traktato de Hamina en la jaro 1809.
En la regiono Haparanda parolatas la tornival-finna lingvo, meänkieli, unu el la oficialaj minoritataj lingvoj de Svedio.
Signifo de la limo
Haparanda havas fervojan stacidomon, sed la linio estas nun uzata nur por karĝotrajnoj. La stacidoma konstruaĵo estas uzataj de junulara klubo, kaj foje por koncertoj. Ili inkludas kio estis origine la lima doganejo kaj la landlima kontrolejo. La trajnlinio estis la nura vojo malfermita inter Rusio kaj Germanio en la Unua Mondmilito, kaj dum la Dua Mondmilito multaj el la proksimume 80 000 finnaj infanoj evakuitaj al Svedio eniris la lando tie ĉi.
Loĝantarkontrolo
Homa Loĝantarkontrolo aŭ Homa Loĝantarplanado estas la praktiko de artefarita ŝanĝado de la indico de kresko de homa loĝantaro. Historie, homa loĝantarkontrolo estis efektivigita por la celo de pliigado de la indico de loĝantarkresko. En la periodo de la 1950-aj jaroj ĝis la 1980-aj jaroj, zorgoj pri tutmonda loĝantarkresko kaj ĝiaj efikoj al malriĉeco, media degenero kaj politika stabileco kondukis al laboroj por redukti loĝantarkreskajn indicojn. Dum loĝantarkontrolo povas impliki iniciatojn kiuj plibonigas la vivojn de homoj donante al ili pli grandan kontrolon de sia reproduktado, kelkaj programoj, plej precipe fare de la ĉina registaro nome politiko de unufila familio, frekventis truddevigaj agoj. En la 1980-aj jaroj, streĉiteco kreskis inter loĝantarkontrolaj aktivuloj kaj porvirinaj sansistemaj aktivuloj kiuj avancis la generajn rajtojn de virinoj kiel parto de homaj rajtoj. Kreskanta opozicio al la mallarĝa loĝantarkontrola fokuso kaŭzis signifan ŝanĝon en loĝantarkontrolaj politikoj en la komenco de la 1990-aj jaroj.
Ĝendarmo
Ĝendarmo estas polica soldato, ofte rajdanto.
Ĝendarmo estas armeano. Tial la plej multaj ĝendarmaj trupoj ankoraŭ nuntempe dependas de la defendministerioj. Disvastigo de ĝendarmoj okazis sub la regno de Napoléon Bonaparte en eŭropaj landoj, sed ankaŭ en francaj kolonioj.
Sendets (Pyrénées-Atlantiques)
Sendets estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sendessois.
Nyírgyulaj
Nyírgyulaj [njIrdjulaj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Nyírbátor. Nyír signifas: betulo.
Situo
Nyírgyulaj situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Nyírbátor troviĝas 8, Baktalórántháza 15, Mátészalka 22, Nyíregyháza 33 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1279. En 1703 Francisko Rákóczi la 2-a tie skribe ordonis ĝustan konduton de siaj soldatoj. Fine de la liberecbatalo la vilaĝo senhomiĝis. En 1745 rutenoj alvenis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, infankuracejo, poŝto.
Satoshi Okura
Satoshi Okura (大倉 智, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Júbilo Iwata kaj Brummell Sendai.
Valgreghentino
Najbaras la komunumoj Airuno, Colle Brianza, Galbiate kaj Olginate.
Läufelfingen
Läufelfingen estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1255 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Läufelfingen situas ĉe la bordo de la rivero Homburgerbach, alfluanto de Ergolz, en la supera parto de la Homburgervalo sur alteco de 556 m s.m..
De la komunuma areo de Läufelfingen de 8,15 km², 0,79 km² servas kiel setlejoj, 4,00 km² estas uzataj por agrikulturo, kaj 3,36 km² estas kovritaj de arbaro.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Läufelfingen limas en nordokcidento al Känerkinden, en nordo al Buckten kaj en nordoriento al Häfelfingen, en oriento al Wisen (Kantono Soloturno), en sudo al Hauenstein-Ifenthal (Kantono Soloturno), en sudokcidento al Eptingen, kaj en okciento al Diegten.
Trafiko
La komunumo Läufelfingen situas ĉe la malnova Hauensteinfervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Sissach al Olten, kiu estas servata per la regiona trajnlinio S9, kiu popole estas karese nomita Läufelfingerli. Ekzistas diskuto anstataŭi tiun trajnlinion per buso, kio tamen post fortaj protestoj ĝis nun ne realiĝis.
Historio
La unua dokumenta mencio de Läufelfingen datiĝas el la jaro 1226 kiel Leinvolvingen.
Sur la preĝejmonteto ek de la 1-a jarcento troviĝis romiaj setlejoj. Ek de mezepoko la vilaĝkerno situas en la valfundo kaj estis posedo de la senjoroj de Frohburg kaj ek de la mezo de la 13-a jarcento de la senjoroj de Neu-Homburg. En la jaro 1305 la episkopo de Bazelo akiris la vilaĝon kaj vendis ĝis kune kun la senjorujoj Homburg kaj Liestal en la jaro 1400 al la urbo Bazelo. Post la Bazela Kantondisiĝo de la jaro 1832 la komunumo en 1833 fariĝis parto de la nova Kantono Bazelo Kampara.
23628 Ichimura
23628 Ichimura estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Yoshimi Ichimura, instruisto en mezlernejo. Li malkovris la kometon C/1987 W1 (Ichimura) kaj la supernovaojn 2005lx, 2007ss, 2008A kaj 2008hi.