cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enrique Simonet
Vivo kaj laboro
Simonet studis je Reĝa Akademio por Belartoj San Carlos en Valencio kaj poste eklernis ĉe la artpentristo Bernardo Ferrándiz Bádenes en Málaga, tiam grava centro en la hispana pentroarto. En 1887 li povis studi, kun stipendio en Romo, kie li per La senkapigo de Paŭlo pentris sian gravan verkon. En 1890 li pentris tie ankaŭ La anatomio de la koro, per kio li gajnis diversajn premiojn kaj internacian rekonon.
Simonet vaste vojaĝis ĉirkaŭ 1890 tra Italio, restadis diversfoje en Parizo kaj vizitis, post vojaĝo trans la Mediteraneo, en 1890 ankaŭ la Sankta Lando, kie li pentris sian Flevit super illam. En 1893-1894 li laboris kiel militkorespondisto kaj ilustristo en Maroko, por "La Ilustración Española y Americana". Dum la 1890-aj jaroj li akiris diversajn internaciajn distingojn kaj ankaŭ dum la Mondekspozicio de 1900 en Parizo li gajnis medalon.
Simonet estis membro de la Reĝa Akademio por Belartoj de Sankta Fernando. Li mortis en 1927, 61 jaraĝa. Lia verkaro estas interalie videbla en la Prado-Muzeo en Madrido kaj en la Muzeo de Malaga.
Inari (lago)
Inari (Inarijärvi, Anárjávri, Aanaarjävri, Enare träsk) estas la tria plej granda lago en Finnlando, kaj la sesa plej granda lago en Eŭropo. Ĝi situas en la norda parto de Sameio, norde de la arkta cirklo. Kutime ĝi estas glacia de novembro ĝis la komenco de junio.
Julien Benda
Julien BENDA (2a de Decembro 1867 – 7a de Junio 1956) estis franca filozofo kaj romanisto, konata kiel eseisto kaj kulturkritikisto. Li estas plej bone konata pro sia mallonga libro, La Trahison des Clercs de 1927 (La perfido de la Intelektuloj aŭ La perfido de la kleruloj).
Li verkis por La Revue Blanche el 1891 ĝis 1903. Liaj artikoloj pri la Dreyfus-skandalo estis kolektitaj kaj publikigitaj kiel Dialogues. Li ege malkonsentis disde Henri Bergson, tiam ĉefa figuro de la tiamaj francaj filozofoj, kaj lanĉis atakon al li en 1911, kiam la reputacio de Bergson estis pinte.
En Julio 1937 li partoprenis en la Dua Internacia Kongreso de Verkistoj, kies celo estis studi la sintenon de intelektuloj rilate al la Hispana Enlanda Milito, okazinta en Valencio, Barcelono kaj Madrido fare de multaj verkistoj kiel André Malraux, Ernest Hemingway, Stephen Spender kaj Pablo Neruda.
Benda survivis al la germana okupacio de Francio kaj al la reĝimo de Vichy (1940–1944), en Carcassonne.
Pontresina
Pontresina (en Esperanto ankaŭ Pontresino, en la romanĉa lingvo Puntraschigna) estas komunumo de la komunumaro Supra Engadino kaj la distrikto Malojo en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 2004 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Pontresina limas en nordo de oriento al okcidento al Samedan, La Punt Chamues-ch, eksklavo de Madulain kaj Zuoz, en oriento al Livigno (Italio), en sudoriento al Poschiavo, en sudo al Livigno (Italio), en ocidento al la eksklavo Valo Roseg de Samedan, kaj en nordokcidento al Celerina/Schlarigna.
Trafiko
Tra Pontresina pasas la kantona ĉefvojo n-ro 29 tra Berninapasejo al Poschiavo kaj la berninalinio de Retia Fervojo, kiu ek de la 7-a de julio 2008 estas monda kulturheredaĵo de UNESKO. De Curtinatsch aertelfero kondukas al la kulmino de Diavolezza sur alteco de 3072 m s.m.
Lingvoj
Same kiel en la plej multaj lokoj de Supra Engadino, ĝis en la 19-a jarcento la ĉefa lingvo estis al putera dialekto de la romanĉa lingvo. En 1980 57,36% de la loĝantaro parolis la germanan, 14,48% la romanĉan kaj 20,97% la italan, kadre de la popolnombrado de la jaro 2000 la nombro de la germanlingvanoj estis 57,69%, dum 7,94% parolis la romanĉan kaj 16,11% la italan. Plej forte kreskis la kvanto de alilingvaj almigrantoj. La nombro de portugallingvanoj atingis 9.04%, tiel ke la iama romanĉa ĉeflingvo en la jaro 2000 troviĝis nur ankoraŭ sur la 4-a loko kun falanta tendenco.
Historio
La unua dokumenta mencio de Pontresina datiĝas el la jaro 1137 kiel ad Pontem Sarisinam. Ekzistas supozo, ke la nomo memorigas al la sarazenoj, kiuj en la 10-a jarcento atakis Grizonon, tio tamen ne estas dokumentita kaj aliaj historiistoj opinias, ke temas pri la nomo de la pontokonstruisto.
Ĝiroft
Ĝiroft aŭ Jiroft (perse جیرفت) estas urbo en irana Provinco Kermano. Ĝi situas 230 km sude de urbo Kermano kaj 1.375 km sude de Teherano. Ĝia loĝantaro estis 130 429 en 2016 - dek jarojn antaŭe, en 2006, estis proksimume 95 000. Pli frue oni nomis ĝin kutime ankaŭ Sabzewaran. La cirkonstanco, ke ties ĉirkaŭo estas tre fruktodona, alportis por ĝi konatecon kiel Hend-e Kuĉek (Malgranda Hindio).
Ĝiroft situas sur granda ebenaĵo, ĉe Halil-rivero, sur la sudaj etendaĵoj de la Bariz-montarĉeno kaj estas ĉirkaŭita de du riveroj. La meza alto de la urbo estas 650 m super la maro.
La klimato somere estas tre varmega kaj vintre modera. Nur en la altaj regionoj de la Bariz-montaro estas malvarma.
Arĥeologio en Ĝiroft
Ĝiroft estis konata en la lastaj tempoj inter arĥeologoj, post kiam la irana kultura organizaĵo sciigis pri malkovro de restaĵoj de iama urbo jarmilojn aĝa kaj respektive de reĝa imperio, en proksimo de Ĝiroft. Sur la fos-esplorejo - kiu situas nur unu kilometron de la hodiaŭa urbocentro - oni esploras antaŭurbon de Ĝiroft. La iranaj spertuloj jam priskribas ĝin kiel Ĝiroft-kulturon, kiel estis ligilo inter la Indus-kulturo kaj la malnova Sumero en la 3-a jarmilo a.K.. Kelkaj supozas surbaze de ceramikaĵoj la mitan Aratta-n, la devenan urbon de la sumeranoj, menciitan en la kojnoskriboj.
(19299) 1996 SZ4
(19299) 1996 SZ4 estas granda transneptuna objekto de la klaso de la Plutonenoj : objektoj de la Kujper-zono, kiuj, kiel Plutono, estas en orbita resonanco 2 : 3 kun Neptuno.
Falkado
Falkado estas la arto ĉasi per rabobirdo, ĉefe per falkoj, akcipitroj kaj aliaj rabobirdoj por kapti speciojn ĉu flugantajn ĉu el surgrunde. Ĝi biologie klopodas simbiozon (inter viro kaj besto) kiun ambaŭ specioj profitas.
Unu el ties plej grandaj spertuloj mondaj, Félix Rodríguez de la Fuente, difinis ĝin kiel "la unua fojo kiam la viro ne submetis la beston per jugo kaj vipo". La homo kaptas, ligas la birdon al la propra viro per kondiĉitaj faroj, kaj trejnas la birdon al ĉaso kaj al fideleco. Lia birdo kaptas birdojn kaj kvarpiedulojn ĝenerale malgrandajn aŭ mezajn (kuniklojn, leporojn... ĝis lupojn agloj).
Alila cianoacetato
Alila cianoacetato aŭ C6H7NO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianoacetata acido kaj alila alkoholo. Alila cianoacetato estas flava likvaĵo, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Alila cianoacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Alila cianoacetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Falkado
La falkado estis praktiko tre etenda en la mezepoko, ligita al la nobelaro kaj al la povuloj. Ĝi fine dekadencis pro la progreso de la pafarmiloj kaj la plej granda rimarkindeco kaj festeco de la granda ĉasado, speciale ĉe hundoĉaso.
(19299) 1996 SZ4
Por Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksata diametro de 162 km.
Falkado
La 16-a de novembro de 2010, la Unesko ĝin deklaris Nemateria kultura heredaĵo, El milenario arte de la cetrería, Patrimonio Inmaterial de la Humanidad, RTVE, 16-a de novembro de 2010, konsultita la 17-a de septembro de 2010. En plurnacia kandidateco de Saud-Arabio, Belgio, Ĉeĥio, Sud-Koreio, Arabaj Unuigitaj Emirlandoj, Hispanio, Francio, Maroko, Mongolio, Kataro kaj Sirio.
(19299) 1996 SZ4
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la britaj astronomoj Iwan P. Williams, Alan Fitzsimmons kaj Michael J. Irwin elde la Observatorio de Roque de los Muchachos (La Palma, Insuloj Kanarioj, Hispanio).
Falkado
Historio
La originoj de la falkado estas tre malnovaj. Eble ĝi malkovriĝis en Ĉinio, pro tio ke ekzistas multaj referencoj pri la praktiko de la falkado antaŭ kristepoko en diversaj tekstoj ĉinaj kaj japanaj.
La grekoromia mondo ne praktikis falkadon. Iuj de la reprezentoj kiuj foje estas miskomprenataj kiel falkado, temas nur pri kion la romanoj nomigis aucupio (kaptado de birdoj).
Ŝajne al okcidenta Eŭropo alvenis pere de la invadoj de gotoj. La unua grafika atesto, datiĝita en la 5-a jarcento p.K., troviĝas en la mozaikoj de la Vilaĝo de la Falkisto en Argos (Grekio). Ĝi poste menciiĝos en la leĝoj de la ĝermanaj popoloj kiuj iom post iom estis trapasante la limojn de la Imperio de Romo kaj ili starigis sude de la riveroj Reno kaj Danubo. En la Iberia duoninsulo lokaliziĝis en la arkeologia kampo de Mértola (Portugalio) mozaiko, fragmenta, kiu nur povas interpretiĝi kiel sceno de falkado. La fakto ke tio malkovriĝis en malsupra tavolo de islama konstruo, estas klara indico ke falkado alvenis al la Iberia duoninsulo kun la ĝermanaj popoloj (tio estas antaŭ la alveno de islamanoj). Aliflanke, la arabaj fontoj indikas ke kiam la unuaj islamaj invadintoj eniris en la duoninsulon malkovris kaj adoptis kategorion falkadan kiu povas esti priskribata kiel alta birdoĉasado.
En Eŭropo la ora epoko de ĉi tiu arto kaj ŝatokupo estis la mezepoko. Oni povas diri ke pli aŭ malpli ekde la 6-a jarcento ĝis la 16-a jarcento, en kiu oni praktikis la ĉason per falkoj kaj akcipitroj, ĝi ĝuis de lia plej granda apogeo kaj disvastigo. Ĉi tiu tekniko ĉasada perdis terenon fronte al la novaj pafarmiloj de fajro kaj, ankaŭ, pro ties peniga devo subteni bonan teamon de falkoj kaj falkistoj, ĉar falkado, ĝenerale, iĝis rezervita praktiko por reĝoj kaj grandaj senjoroj, kvankam ne estis neniu leĝo kiu malpermesus ĝin al la malsupraj tavoloj, sed por akiri manĝon estis metodoj pli efektivaj kaj certaj.
Hodiaŭ estas sporto kiu en la okcidenta mondo praktikiĝas per rabobirdoj bredataj kaptivece, kio ne endanĝerigas naturajn birdojn. Tamen estas ankoraŭ malproksimaj mondoregionoj, kie oni ankoraŭ kaptadas naturajn rabobirdojn por falkado.
Liberal-Demokrata Partio (Japanio)
La Liberal-Demokrata Partio (自由民主党 [ĵijuː minŝu toː]; Liberal Democratic Party, LDP) estas Japana konservativa politika partio, kaj la unua plej granda politika partio en Japanio ekde septembro 2012.
Falkado
Historio
En novembro de 2010 falkado estis deklarita Nemateria Heredaĵo de la Homaro, ĉar estas unu el la metodoj de tradiciaj ĉasoj pli malnovaj, selektaj ĉe la ĉaspredoj, ne poluaj kaj respektaj al la medio.
Liberal-Demokrata Partio (Japanio)
Ĝi estas fondita per kunfandiĝo inter Liberala Partio kaj Japana Demokrata Partio je la 15-a de novembro 1955. LDP estis registara partio de Japanio en 1955-1993, 1994-2009 kaj 2012 ĝis nun, 2021.
Falkado
Specioj
Specioj uzataj ĉe falkado estas jenaj:
Hitiaș
Hitiaș [hitiaŝ] (hungare: Hattyas) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1 766 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 902 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1447 (laŭ aliaj: 1428). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Racovița.
Lanjarón
Lanjarón [lanĥaRON] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. La nomo de tiu municipo nomigas famegan akvon kiu vendeblas en la tuta Hispanio.
Ĝi estas en la okcidenta parto de la Alpujarra Granada, je 45 km de la provinca ĉefurbo, en la sudoriento de la Iberia Duoninsulo. Limas kun la municipoj Dílar, Capileira, Bubión, Cáñar, Órgiva, El Pinar, Lecrín, Nigüelas kaj Dúrcal. Granda parto de la municipa teritorio, kun 3503 loĝantoj (INE 2017), estas en la Nacia Parko Sierra Nevada.
Fine de 1568 okazis la ribelo de la moriskoj, kies rajtoj ne estis respektataj de la venkintaj kristanoj. La moriskoj mortigis la malnovajn kristanojn kiuj estis rifuĝiĝintaj en la preĝejo. La ribelo estis akre subpremita.
La loka ekonomio estis tradicie ligata al la agrikulturo, sed lastatempe al serva sektoro, precize al turismo, kaj la sektoro industria estas reprezentata de unusola industrio, Aguas de Lanjarón.
5465 Chumakov
5465 Chumakov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa sovetunia mikrobologo Mixhail Petroviĉ Ĉumakov (cirile : Михаил Петрович Чумаков, 1909–1993).
Kumamoto (urbo)
Kumamoto-urbo (熊本市 [kuma-moto -ŝi]) estas urbo de Japanio situanta en gubernio Kumamoto, kaj estas ĝia administra centro.
2406 Orelskaya
2406 Orelskaya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Varvara Ivanovna Orelskaja, aninon de la observatoria teamo.
Serrara Fontana
estas komunumo de Italio, situanta sur la insulo Ischia. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Vincento Ferrer, kies memortago, la 5-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Barano d'Ischia, Casamicciola Terme kaj Forio.
Nilometro
Nilometro estas mezurilo de la nila rivernivelo en formo de diversaj konstruaĵoj. Ĝi servis por koni la rivernivelon dum la jara inunda periodo. Ofte temas pri ŝtuparo, kiu kondukas al la Nila bordo. Alia formo estas gravuritaj skaloj sur muro. Pli poste aperis ŝaktoj, ligitaj per malfermitaj kanaloj al Nilo. Tiuj servis al konstruo de baraĵlago ĉe Asuano por dumjara mezurado de la Nila akvonivelo.
Malnov-egiptaj nilometroj estas videblaj en Memfiso, Dendera, Edfu, Per Hapi kaj sur insulo Elefantine. En la Nildelto oni ne uzis nilometrojn, pro la daŭra natura sedimentiĝo de nila ŝlimo.
Kaskado (Erevano)
La Kaskado estas monumento en Erevano Armenio konstruita en la 1970-aj jaroj. Ĝi malfermis muzeon pri nuntempa arto la 7-an de novembro 2009, konata kiel Cafesjian Center of Arts. La monumento konsistas ekstere el ĝardenoj sur terasoj, fontanoj kaj longa ŝtuparo ĝis la pinto. Ĝi havas 50 metrojn. Interne, serio de leviloj permesas la supreniradon ĝis 78 metroj alte; preskaŭ la tuto de la interno estas okupata de la centro Cafesjian.
La konstruado de la Kaskado de Erevano, imagita de Aleksandro Tamanjan kaj dizajnita de la arkitekto de la urbo, Jim Torosjan, debutis dum la 1970-aj jaroj. Komence, ĝi devis esti ornama monumento laŭ soveta stilo kiu permesus supreniri per mekanika ŝtuparo interne. Ĝi proksimas al la placo Tamanjan, ĉe la Opero kaj la parko de la Venko en la kvartaloj Kanaker-Zejtuno kaj Arabkiro.
La konstruado malrapidiĝis pro la tertremo de 1988 en Armenio, poste pro la falo de USSR en 1991. La monumento ankoraŭ havas 78 metrojn kiuj ne estas ligita al la cetero kaj la laboroj daŭras por la finkonstruado.
Dum la 1990-aj jaroj, la Kaskado iom post iom, kune kun la Hanrapetuĝan Hraparak, fariĝis loko por spektakloj, koncertoj kaj ekspozicioj. Multaj turistoj kaj lokanoj supreniras ĝin serĉante la plej belan vidon de Erevano el kie videblas (laŭ la vetero) la monto Ararato, la armena nacia simbolo.
La placo Tamanjan, tuj antaŭ la enirejo de la centro, havas ĝardenon kun skulptaĵoj de Fernando Botero, Barry Flanagan, Lynn Chadwick kaj Jaume Plensa.
Regina Podstanická
. Ŝi esti diplomita en 1947 ĉe la liceo de Banská Bystrica, studis pri fiziko ĉe la fakultato de sciencoj de la Universitato Komenio de Bratislavo kaj estis diplomita en 1952.
Dum 1952 - 1956 ŝi estis esploristino ĉe la Instituto de Astronomio de Bratislavo, laborante ĉe la Observatorio Skalnaté Pleso ; ŝia esploroj koncernis la Perseidojn, la interplanedan materion kaj la disdonon de la malgrandaj korpoj de la sunsistemo.
Pli malfrue ŝi estis profesorino pri fiziko en Zvolen kaj fine instruis en la Akademio de la Transportoj en Žilina ĝis 1992.
Minor Planet Center kreditas ŝin de la kunmalkovro de la asteroido 1989 Tatry en kunlaboro kun Alois Paroubek.
(19300) 1996 SH6
(19300) 1996 SH6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Distrikto Konin
Distrikto Konin (pole Powiat Koniński) estas distrikto en la provinco (vojevodio) (aŭ vojevodio) Grandpollando de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Konin, kiu tamen ne apartenas al la distrikta teriorio, sed nur plene ĉirkaŭatas de ĝi. Fine de en la distrikto vivis.
Mungidoj
Mungidoj estas la ĝermoj de la mungofabo (Phaseolus aureus). Ili ofte estas uzataj en la ĉina kuirarto, inter aliaj en lumpioj. Mungidoj estas riĉaj je vitamino B, interalie vitamino B17, vitamino C kaj fero.
Vasasszonyfa
Vasasszonyfa [vaŝasonjfa] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szombathely. La loknomo signifas hungare: fero-virino-vilaĝ', signifante tion, ke la vilaĝo estis reĝina bieno.
Mungidoj
Freŝaj mungidoj iom kraketas. Oni povas prepari ilin per lavado en malvarma akvo kaj poste per brogado. Ili ankaŭ povas esti kirlofritataj en oleo. Mungidoj havas spican nuksecan guston.
Vasasszonyfa
Situo
Vasasszonyfa situas inter Csepreg kaj Szombathely laŭ flankovojo. La lasta urbo troviĝas 10 km-ojn.
Mungidoj
Oni akiras mungidojn per ĝermigo de mungofaboj en akvo, la unuaj 4 horoj en taglumo kaj la resto de la tago en mallumo.
Vasasszonyfa
Historio
La unua mencio devenis el 1284 en formo "Ozun" (=virino). Dum la historio estis 2 memstaraj vilaĝoj Kisasszonyfalva kaj Nagyasszonyfalva, kiuj unuiĝis en 1937.
En Vasasszonyfa migra poŝto servas.
Karĥ
Karĥ aŭ Al-Karĥ (en araba: الكرخ) estas historie la nomo de la okcidenta duono de Bagdado, Irako, aŭ alternative, la okcidenta bordo de la rivero Tigris dum ĝi fluas tra Bagdado. La orienta bordo estas konata kiel Al-Rusafa aŭ Al-Rasafa. Ties nomo estas derivita el la siriaka (ܟܪܟܐ) Karĥa; citadelo.
Laŭ pli limigita senco Karĥ estas unu el la naŭ administraj distriktoj de Bagdado, kun la distriktoj Mansur okcidente, Kadhimija nordokcidente, kaj la rivero Tigris norde, oriente kaj sude. La Verda Zono (Internacia Zono) estas en tiu distrikto.
Nuntempe, ĝi estas ankaŭ kvartalo inter la Internacia Zono kaj la rivero Tigris.
István Simicskó
István Simicskó naskiĝis la  1961 en Tiszalök.
Biografio
István Simicskó frekventis gimnazion en Budapeŝto (abituriento okazis en 1980), li akiris diplomon en Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto) en 1985, en 1996 ekonomian diplomon, en 2002 juran diplomon en Universitato Eötvös Loránd. En 2009 li doktoriĝis en Nacia Universitato pri Publikaj Servoj. Ekde 1996 li laboris en negrava laborejo, sed en 1989 li jam fondis propran entreprenon pri defendo de objektoj. En 1991 li komencis politikadi en la kristandemokrata partio, ekde 1998 li estas parlamenta deputito. Inter 2000-2002 kaj foje-foje ankaŭ poste li estis subministro. Ekde 2010 li instruas en Nacia Universitato pri Publikaj Servoj. En 2015 li estis nomumita ministro pri defendo en Tria Kabineto Orbán.
3829 Gunma
3829 Gunma estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Gubernio Gunma, kie troviĝa Ĉijoda, kaj kie loĝas la malkovrinto.
13513 Manilo
13513 Manilo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Manilo, ĉefurbo de Filipinoj, kun ĉefurba regiono de ĉirkaŭ 12 milionoj da loĝantoj. Kun areo de nur 2498 hektarojn, ĝi estas la plej dense loĝata loko en la mondo. La Manila Galiona komercvojo (1565–1815) estis la unua tutmonda komerca vojo en historio kiu transiris Pacifikon.
Albert George Wilson
Li ricevis sian doktorecon de filozofio pri matematiko en Caltech en 1947 kun disertaĵo pri Akse simetriaj provarmaj steĉoj en duone nefinita solido.
En 1949 li ricevis postenon en la Observatorio de Monto Palomar, en 1953 li iĝis adjunkta direktoro de la Observatorio Lowell, kaj direktoro inter 1954 kaj 1957. Pli malfrue, li laboris por la RAND Corporation kaj plurajn firmaoj de la privata sektoro.
En 1962 li estis la eldonisto fondinto de la priastronomia revuo Icarus, de 1966 al 1972 li okupisla postenon de asociata direktoro de McDonnell-Douglas Advanced Research Laboratories, li estis poste adjunkta instruisto en Universitato de Suda Kalifornio kie li donis kursojn pri filozofio kaj scienco ĝis sia emeritiĝo.
Li poste aniĝis al la Institute for Man and Science (Instituto por la Homo kaj la Scienco) kaj la Institute of the Future (instituto por la Estonteco), farante lekciojn kaj konsultadojn por ambaŭ grupoj.
Li malkovris plurajn asteroidojn kaj kunmalkovris la periodan kometon 107P/Wilson-Harrington.
Enkora kardinalo
Spura fonto:
Kardinalo enkora (latine: cardinalis in pectore) estas kardinalo, kies nomumo ne estas publikigita de la papo, pro diversaj motivoj. La latina lokucio devenas el la fakto ke la necitita nomo restas en la «sekreto de la koro (brusto) de la papo». La papo sciigas ke mem publikigos la nomon de la kardinalo enkora laŭ sia diskrecio, en estonta konsistorio. Se la papo intertempe mortus antaŭ la publikigo, la kardinalo, pliprecize la kardinaloj enkore kreitaj restus porĉiame sekretaj kaj kompreneble neniam inkluzivitaj en la nombro de kardinaloj.
Kanona leĝaro
La nuna kanona kodo tiel normas la materion:
"Tiu kiu estas levita al la kardinala digneco, se la roma pontifiko pri li anoncis la nomumon, rezervante tamen la nomon en kore, dum tiu tempo estas devigata al neniu kardinala tasko kaj ĝuas neniun rajton propran de kardinaloj; tamen, post kian lia nomo estos publikigita de la papo mem, li estas devigata al tiuj devoj kaj ĝuas tiujn rajtojn; sed ĝuas ankaŭ la rajton de prioritato ekde la tago de la rezervo en kore. (kanono 351 § 3.
Papo kiuj uzis nomumi kardinalojn enkorajn
La praktiko enkore levi al kardinalado komenciĝis kun la papo Marteno la 5-a (1417-1431). Ĝis la fino de la 15-a jarcento estis nur 10 la nomimitoj enkoraj kaj la normoj ne estis tre klaraj. Iuj enkoraj kardinaloj partoprenis en Konklavo; aliaj estis publikigitaj de sinsekvaj papoj.
Pio la 2-a (1458-1464)
1 enkora kardinalo, poste publikigita.
Inocento la 8-a (1484-1492)
du enkoraj kardinaloj: unu publikigita, la alia restis nepublikigita
Aleksandro la 6-a (1492-1503)
Tri enkoraj kardinaloj, unu neniam publikigita
Inocento la 12-a (1691-1615)
Unu enkora kardinalo publikigita
Papoj de la 19-a jarcento nomumintaj enkorajn kardinalojn
La 19-a jarcento vidis multajn enkorajn kardinalojn duma la serva 20-a nur 15.
Paul Ricoeur
Jean Paul Gustave RICOEUR ([ʁikœʁ]; 27a de februaro 1913 – 20a de majo 2005) estis franca filozofo plej bone konata pro la kombino de fenomenologia priskribo kun hermeneŭtiko. Tial, lia pensaro estas ene de la sama tradicio kiel aliaj ĉefaj hermeneŭtikaj fenomenologoj, nome Edmund Husserl kaj Hans-Georg Gadamer. En 2000, li ricevis la premion Kioto pri Artoj kaj Filozofio ĉar li "revoluciis la metodojn de hermeneŭtika fenomenologio, etendante la studon de la teksta interpretado por inkludi la larĝajn sed konkretajn kampojn de mitologio, biblia ekzegezo, psikoanalizo, teorio de metaforo, kaj rakonta teorio." Lia pensado estis forte influita fare de Gabriel Marcel, Edmund Husserl, Karl Jaspers, Martin Heidegger kaj Sigmund Freud, sed ankaŭ inspiriĝis de diversaj specoj de strukturismo kaj la anglosaksa analiza filozofio.
Enkora kardinalo
Pio la 7-a (1800-1823
23, entute, enkoraj kardinaloj, ĉiuj publikigitaj
Paul Ricoeur
Biografio
Ricœur devenas de protestanta familio. Lia patrino mortis kiam li estis malpli ol du jaraĝa, kaj lia patro estis mortigita en 1915 dum la Batalo de la Marno. Li poste kreskis ĉe siaj onklinoj. Dum la Dua Mondmilito li tradukis en militkaptitejo libron de la nazia filozofo Edmund Husserl. En 1948 li iĝis profesoro en Strasburgo kaj en 1956 ĉe la Sorbono en Parizo. Por multaj, lia nomo restos rilata al la fifama Pariza studenta ribelo de 1968. Kiel Rektoro de la Universitato de Nanterre li komence helpis al la protestantaj studentoj.
Enkora kardinalo
Pio la 8-a (1829-1830
8 enkoraj kardinaloj ,sed neniu puplikigita pro morto de la papo.
Paul Ricoeur
Biografio
La laboro de Ricoeur estis altagrade aprezita fare de lia delonga amiko Karol Wojtyla (estonta Johano Paŭlo la 2-a). En la lastaj jaroj de sia vivo, Paul Ricœur ofte vojaĝis al la ekumena komunumo de frato Roger Schutz en Taizé, por, laŭ siaj propraj vortoj, sperti tion, kion li kredis el sia tuta koro.
Enkora kardinalo
Gregorio la 16-a (1831-1846)
45 enkora kardinaloj, kies 6 neniam publikigitaj
Paul Ricoeur
Biografio
En 1999-2001 La estonta franca prezidanto Emanuel Macron laboris kiel lia asistanto.
Enkora kardinalo
Pio la 9-a (1846-1878)
10 enkoraj kardinaloj, ĉiuj publigitaj
Ryszard Białous
Ryszard Mieczysław Białous, pseŭdonomoj „Jerzy”, „Zygmunt”, „Taran”, (naskiĝis la 4-an de aprilo 1914 en Varsovio, mortis la 24-an de marto 1992 en Neuquén, en Argentino) – skolta instruktoro de Grizaj Taĉmentoj, skoltestro, oficiro de Pola Enlanda Armeo, partoprenanto de la ribelo de Varsovio, komandanto de skolta bataliono „Zośka”.
Enkora kardinalo
Leono la 13-a (1878-1903)
9 enkoraj kardinaloj, ĉiuj publikigitaj
Paul Ricoeur
Lingva gastamo
Paul Ricoeur estas ankaŭ la aŭtoro de verko pri tradukado ("Sur la traduction" (Pri tradukado), eldonita de la eldonejo Bayard en 2004. Kvankam en ĉi tiu verko li referencas al la provincigo de la gepatra lingvo, ĝi preterlasas la disbatadon de lingvoj per la regado de aliaj lingvoj.
Enkora kardinalo
Pio la 10-a (1903-1914)
1 enkora kardinalo publikigita.
Paul Ricoeur
Lingva gastamo
Paul Ricoeur estis la proponinto de gastamo en lingvo surbaze de lia koncepto de lingva gastamo (hospitalité langagière). Laŭ li gastamo estas la unua kondiĉo por povi akcepti, en sia propra lingvo, la lingvon de la alia, kio signifas, ke oni devas povi akcepti, en sia propra universo, tiun de la fremdulo. Ricœur pridubas la paradigmon de tradukado per etiko: traduki estas bonvenigi aliajn lingvojn kaj aliajn kulturojn en nian (gepatran) lingvon.
Enkora kardinalo
Benedikto la 15-a (1914-1922)
1 enkora kardinalo, publikigita
Paul Ricoeur
Lingva gastamo
Li ĉiam provis agi kiel peranto inter la kulturoj kaj tradicioj de penso en la anglosaksa, germana kaj franclingva mondo.
Enkora kardinalo
Pio la 11-a (1922-1939)
2 enkoraj kardinaloj, publikigitaj
Tamás Ragályi
Tamás Ragályi [tamAŝ ragAji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ragályi Tamás estis hungara politikisto, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1831). Lia nobela antaŭnomo estis kis-csoltói.
Paul Ricoeur
Distingoj
Profesoro ĉe la Sorbonne (Francio) kaj la Universitato de Ĉikago (Usono).
Tamás Ragályi
Tamás Ragályi naskiĝis la  1785 en Balajt. Li mortis la 1849 en Pest (urbo).
Paul Ricoeur
Distingoj
Gajninto de la Premio Balzan (1999), la Premio de Kioto (2000) kaj la Premio Kluge (2004).
Tamás Ragályi
Biografio
Tamás Ragályi post lernado en 1805 li eldonis periodaĵon Segítő en urbo Pest, kie aperis lia poemo. Hejmenveninta al Borsod li komencis politikadi, li estis elektita parlamenta deputito. Komence li kontraŭis politikadon de Habsburgoj, sed en la 1830-aj jaroj li apogis ĝin. Baldaŭe li estis nomita subpalatino, en 1841 li iĝis unu el la 7 ĉefjuĝistoj.
Paul Ricoeur
Referencoj
<references group="https://repositorio.uca.edu.ar/bitstream/123456789/8486/1/ethique-hospitalite-langagiere-fins.pdf" responsive="" />
Enkora kardinalo
Pio la 12-a (193-1958)
Neniu enkora kardinalo
Johano la 23-a (1958-1963)
3 enkoraj kardinaloj, neniam publikigitaj. Eble unu el tiuj estis Josyp Slipyj, tiam ĉefepiskopo de Lvivo (Ukrainio) kiu estus kardilagita de Paŭlo la 6-a
Paŭlo la 6-a (1963-1978)
2 enkoraj kardinaloj, publikigitaj.
Paul Ricoeur
Vidu ankaŭ
Tradukoscienco
Enkora kardinalo
Johano Paŭlo la 1-a (1978-1978)
Neniu enkora kardinalo
Paul Ricoeur
Eksteraj ligiloj
Fondation Ricoeur (Fondumo Ricoeur, Parizo), kun granda superrigardo de lia laboro kaj influo
Enkora kardinalo
Johano Paŭlo la 2-a (1978-2005)
4 enkoraj kardinaloj, ĉiuj publikigitaj
Benedikto la 16-a (2005-2013)
Neniu enkora kardinalo
Papo Francisko
Neniu enkora kardinalo.
Pokahontas
Pokahontas (naskiĝis ĉirkaŭ 1595; mortis la 21-an de marto 1617) estis indiĝena princino en Nord-Ameriko, filino de Ĉefo Paŭhatano.
Ŝiaj veraj nomoj estis Matoaka kaj Amonute, Pokahontas estis ŝia kromnomo dum juneco, rilate al ŝia petolema naturo (la vorto signifas petolulineto ). Kiam ŝi estis baptita, ŝi ricevis la nomon Rebecca, kaj post sia edziniĝo nomiĝis Rebecca Rolfe.
Ŝi estas konata pro sia parto en la vivo de John Smith, angla aventuristo. Laŭ Smith, li estis kaptita de indiĝenoj, kaj nur pro la interveno de Pokahontas oni ne mortigis lin.
En 1614 Pokahontas edziniĝis kun John Rolfe, unu el la koloniintoj kaj en 1616 vojaĝis al Anglio kun li.
Ŝot el Ĝerid
Ĝi havas la areon de pli ol 7,000 km², okcidentan-orientan etendiĝon en 200 km. Pro la ekstrema klimato kun la jara precipitaĵo de 100 mm kaj temperaturo atingante 50° C, la akvo rapide vaporiĝas el la lago. Somere, Ŝot el Ĝerid tute sekiĝas kaj okazas multaj fatamorganoj.
La sekiĝinta lago estas piedirebla aŭ per aŭtomobilo, sed tiu lasta esta danĝera, ĉar la sala krusto ne estas ĉiam rigida.
Ŝot el Ĝerid estis uzata inter aliaj en la fama filma serio Star Wars.
Le Mans
Le Mans [] (esperante ankaŭ Manso) estas franca komunumo kaj urbo, kiu troviĝas sudokcidente de Parizo. Ĝi estas la ĉefurbo de la departemento Sarthe, en la regiono Luarlandoj, en la okcidenta parto de la lando. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Le Mans, kaj al la kantono .
Artrozo
Artrozo estas neinflama degenera procezo de artiko, pli ofta ol artrito, kiu estas inflama procezo; sed malgraŭ la fundamenta diferenco inter ambaŭ, la kuracado estas tre simila. Ĝi pleje trafas la maljunulojn tial, ke ĝi estas parto de la maljuniĝa procezo, sed povas ankaŭ trafi pli junajn personojn, kiuj antaŭe suferis iun artikan malsanon aŭ simple tre dikajn.
Le Mans
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Artrozo
Aparte afekciitaj estas la artikoj, kiuj subtenas pli grandan pezon (genuo, kokso), kies kartilagon ĝi erodas kaj difektas, kreskigante novan oston sub ĝi kaj ĉe la artika rando. Ĝi okazigas rigidecon post ripozado kaj doloron, kiu intensiĝas laŭ la veteraj ŝanĝiĝoj.
Kiam la genuo estas trafita, precipe ĉe maljunaj virinoj, oni konstatas spasmon kaj atrofion de la ĉirkaŭantaj muskoloj, movan limigon, krakadon, fleksdeformiĝon kaj doloron ĉe premo. La artrozo de la kokso (koksartrozo) estas malpli ofta ol tiu de la genuo (genuartrozo), sed ĝi estas pli malkapabliga, ĉar ĝi estigas doloron ĉekomence ekstarante aŭ marŝante, sed poste kontinuan kaj eĉ dumnoktan, kio malhelpas la dormadon; ĝi lokiĝas en la ingveno aŭ en la interna flanko de la genuo kun mova limigo de la kokso. La vertebraro estas ankaŭ ofta loko trafita de la artrozo, ĉefe ĉe la nuka kaj lumba etaĝoj (nukartrozo, lumbartrozo).
Le Mans
En Manso, okazas ĉiujare du famaj longtempaj konkursoj :
Artrozo
Pluraj artikoj povas esti trafitaj samtempe. Asocio de fingra artrozo, lumba artrozo, kaj artrozo ĉe almenaŭ du gravaj artikoj de la malsupraj membroj, nomiĝas poliartrozo.
Le Mans
Esperanto en Manso
En 1928 la franca kongreso de Steno en Le Mans akceptis en la regularo por la atestoj pri profesia lernado kaj kapableco de la stenografoj kaj sekretarioj Esperanton inter la fremdaj lingvoj.
Artrozo
Kiam la genuo aŭ la kokso estas afekciitaj, rekomendindas sin apogi sur bastono aŭ lambastono kaj eviti nenecesajn promenadojn aŭ supreniradon de ŝtuparoj. Oni devas uzi komfortajn ŝuojn, korekti misajn korpajn poziciojn, kuraci la platpiedon (se ĝi ekzistas) kaj la trodikecon.
Le Mans
Esperanto en Manso
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Virinoj en Islamo
[[Dosiero:Use_of_Sharia_by_country.svg|eta|283x283ra|Uzo, laŭ lando, de Ŝario por juraj aferoj rilataj al virinoj:verda: Ŝario ludas neniun rolon en la justico
flava: Ŝario validas nur por islamanoj nur pri personaj statusaj aferoj
blua: Ŝario ankaŭ estas uzita en puna juro
NGC 1555
NGC 1555 (aliaj indikoj — DG 31, CED 32B) estas reflekta nebulozo en konstelacio Taŭro.
Virinoj en Islamo
oranĝa: Regionaj variadoj en la apliko de ŝario]] La komplikaj rilatoj de virinoj en Islamo estas difinitaj de la islamaj tekstoj kaj de la historio kaj kulturo de la islama mondo. Se la Korano establas, ke viroj kaj virinoj estas egalaj,  en 4:34 la libro diras ankaŭ, ke "La viroj estas la protektantoj kaj provizantoj de la virinoj, ĉar Alaho faris, ke unu el ili superas alian, kaj ĉar ili elspezas sian havaĵon. Pro tio la ĝustaj virinoj estas devote obeemaj kaj diskretaj dum foresto de la edzo, kio estas tio kion Alaho postulas al ili." Kvankam la Korano esprimiĝas tiele, la supereco de viroj estas interpretata rilate al la forto de la kunteksto – viroj subtenas virinojn. Tiu versego referencas al la rilatoj inter edzo kaj edzino, kaj ne en la ĝenerala kunteksto de la socio.
La islama jurisprudenco (Ŝario) mencias komplementigon, kaj oni indikas diferencojn inter la roloj de viroj kaj virino j, rajtoj kaj devigoj. Tamen nek la Korano nek la Hadito mencias, ke virinoj estu dommastrinoj. En la majoritato de la islamaj landoj la virinoj posedas tre diversan aron de rajtoj pri geedzeco, divorco, civilaj rajtoj, jura statuso, vestaro kaj edukado, bazite en tre diversaj interpretoj. Fakuloj kaj aliaj analizistoj malkonsentas ĉu estas ĝusta aŭ ne la interpretado de tiu reguloj kaj ĉu ili estas justaj aŭ ne. Sendepende de la teoria bazo por tio, ĉu pro religiaj tialoj ĉu pro kulturaj kutimoj ene de la konceranj landoj, la ĝenerala vido ĉefe rigardante el neislamaj landoj, estas ke virinoj suferas iom diskriminaciajn situaciojn, rilate al diversaj aferoj sociaj (laborpostenoj, politikaj rajtoj, familia vivo, vestaro ktp.); tamen multaj el tiuj diferencoj okazas kaj ĉefe ĵus okazis en neislamaj landoj. Ekzemple en Suda Azio (ĉefe en Barato kaj Pakistano) diferencoj inter la situacio de virinoj (rilate al viroj) en regionoj de islamaj majoritatoj ne estas tre diferencaj de la regionoj de hinduismaj majoritatoj aŭ eble nur iom pli diskriminaciaj en islamaj areoj. En Usono kaj Okcidenta Eŭropo islamaj enmigrintoj estas tre diversaj: en kelkaj familioj kaj tavoloj oni traktas virinojn per pli tradicia diskriminacia stilo, dum en aliaj, pli integritaj en la novaj socioj, estas pli egalemaj.
Nuntempe muziko kaj kinarto respegulas tiun diversecon. Wadjda estas saŭdaraba/germana dramofilmo de 2012, kiu estas la unua plenlonga filmo iam farita de ina saudarabia produktoro kaj la unua filmo farita tute en Sauda Arabio mem. En ĝi dek-jarulino Wadjda vivas kun sia patrino en antaŭurbo de Riado, la ĉefurbo de Sauda Arabio. Estas ŝia revo iam havi belegan verdan biciklon, sed en ŝia konservema lando, biciklado ne estas vidata kiel taŭga aktiveco por virinoj kaj knabinoj. La Source des femmes (La fonto de la virinoj) estas franca filmo de 2011 en kiu en tre aparta vilaĝeto de Nordafriko la virinoj organizas seksan strikon kontraŭ la viroj por atingi solvon por la peniga tasko iri kolekti akvon el malproksima montofonto. Partikulara sceno estas religia diskuto kun la loka imamo.
Vidu ankaŭ
Purdaho
NGC 1555
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sur la vojo de Swann
Sur la vojo de Swann (Du côté de chez Swann) estas la unua parto de la verko de Marcel Proust, Reserĉe al la perdita tempo (À la recherche du temps perdu), publikigita en sep volumoj. Tiu unua volumo, Du côté de chez Swann, estis publikigita en 1913, fare de Grasset, post malakcepto fare de kelkaj eldonistoj.
La libro estas dividita siavice en tri partoj: nome ‘Combray’, kiu temas pri la infanaĝo kaj unua adolesko de la rakontisto, kies figuro estas tre ligita al tiu de la aŭtoro; ‘Amo de Swann’, kiu povas esti legata kiel sendependa verko, centrata en la amafero inter Charles Swann, rolulo rilata kun Combray kaj kun la alta socio de Parizo, kaj cocotte nomita Odette; kaj ‘Nomoj de lokoj: la nomo’, de tre interesa enhavo, kaj laŭforme tre proksima al proza poemo.
En la unua parto aperas unu el la plej famaj scenoj de la literaturo, kiam la rakontisto manĝas magdalenkukon trempitan en teo, kio malfermas serion de memoroj de infanaĝo.
Enhavo
La unuan libron enkondukas impresoj de duon-dorma animstato, kiam la rakontanto memoras diversajn ĉambrojn, en kiuj dum sia vivo li dormis. Ĝi poste priskribas lian infanaĝon dum ferioj en franca vilaĝo Combray, lian tiaman rilaton al la patrino kaj al aliaj familianoj, liajn unuajn legaĵojn, la vizitojn de Charles Swann, kiu ankaŭ havas tie someran domon.
(Sekvas la memstara romaneto "Unu amo de Swann", kiun oni ofte eldonas aparte. Ĝi retroiras al tempo antaŭ la naskiĝo de la rakontanto, kiam Charles Swann, art-amatoro kaj dando, enamiĝis al duonmonduma virino, Odette de Crécy. Por renkonti ŝin, li vizitas la burĝan rondon de gesinjoroj Verdurin, kie li aŭdas parton de la sonato de Vinteuil. Ĉi tiu muziko parte konsolas lin de lia amo, kiu pro lia ĵaluzo kaj pro la efektiva frivoleco de Odette lin malfeliĉigas.)
La rakontanto revas pri vojaĝoj al okcidenta Francio aŭ al Italio, ĉion imagante laŭ la loknomoj, sed pro malforta sano li restas en Parizo. Li ludas en la ĝardeno de Champs-élysées kaj ekkonas Gilberte-on, la filinon de Charles kaj Odette Swann, kiuj fine geedziĝis.
10886 Mitsuroohba
10886 Mitsuroohba estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo en gubernio Jamagata (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la esplorvojaĝiston Mitsuro Ohba (japane 大場満郎) naskiĝintan en Mogami (gubernio Jamagata). Li trairis Antarkton en 1997 kaj en 1999, je ambaŭ fojoj sole kaj piede.
Papiruso 66
La Papiruso 66 (66), konata ankaŭ kiel Papiruso Bodmer II, estas antikva papiruso de la Nova Testamento, entenanta preskaŭ tutan la Evangelion laŭ Johano en la greka lingvo.
Ĝi estis «elfosita» en 1952 en Jabal Abu Mana najbare de Dishna (Egiptio), kaj publikigita en 1956; krome ĝi estis la plej grava novtestamenta manuskripto publikigita post aperigo de Papirusoj Chester Beatty, konigitaj en 1933 1934.
Konservita ĉe la Biblioteko Bodmera de Ĝenevo, ĝi estas formita per 39 folioj, nome 78 folioj (frontaj+dorsaj) kun dimensioj de 142 mm x 162 mm, kun 15-25 linioj sur ĉiu folio.
Priteksta kritiko
Kiel la aliaj du novtestamentaj Johanaj papirusoj nin atingintaj (45 kaj 75), 66 ĝi mankas je la perikopo de Virino Adulta (8,1-11). atestante tiel la mankon de la sama teksto en la plej antikvaj johanaj manuskriptoj. Krome ĝi uzas laŭregule la sanktajn nomojn.
Laŭ ĵusaj studoj de papirusologoj Karyn Berner kaj Philip Comfort, evidentas ke 66 estas laboro de tri skribistoj: la unua profesiisto, unu korektanto harfendema kaj fine alia korektanto malpli akra.
Teksto
La karaktroj de la greko de tiu teksto estas konfekciita laŭ la Teksta tipo aleksandria. Kurt Aland ĝin konsideris «libera teksto» kaj ĝin enŝovis en sian kategorion I.
En Johano1:15 ο οπισω ] ο πισω, la lego estas subtenata ĉe Kodekso Sangalla kaj ĉe la Minusklo 1646;
En Johano 13:5 troviĝas la unika teksta varianto ποδονιπτηρα anstataŭ νιπτηρα. En 13:7 markiĝas αρ anstataŭ αρτι.
Teksto de Joh 19,6 kun traduko al la hispana.
Horst Gruner
Horst Gruner - naskiĝis la 29-an de julio 1959, do nun -jara - estas germana esperantisto kaj diplomato. Pasiginte sian infanecon en la loĝloko Schöneck proksime de Hanau, li studis geografion en Frankfurto ĉe Majno, en Trenton (Usono), kaj en Parizo. Poste li eniris la diplomatan servon de la germania ministerio pri eksteraj rilatoj. Dum tiu tempo - fine de la studo kaj komence de la diplomata eduko - li de 1988 ĝis 1994 aktivis kiel kunlaboranto en la Germana Esperanto-Centro en Bonno, estis kunverkinto de instruilaro kaj pluraj nacilingvaj versioj de Gerda malaperis kaj de vortaro svahila-Esperanto. Dum la 1990-aj jaroj li deĵoris en la germanaj ambasadejoj de Pnompeno, Kamboĝo, kaj Daresalamo, Tanzanio, poste dum pluraj jaroj laboris en la ministerio en Berlino, dum la 2000-aj jaroj laboris en la germanaj ambasadejoj en Alĝerio kaj Jaundo, Kameruno. 2011-2013 li laboris en la germana ambasadejo en Kinŝaso, DR Kongo. Ekde oktobro 2018 li deĵoras kiel ambasadoro en Fritaŭno, Sieraleono.
La 30-an de aprilo 2014, ĵus atinginte aĝon de ekzakte 20 000 tagoj, li rete publikigis kalkulon, laŭ kiu li dum 4 462 tagoj, do dum pli ol 12 jaroj, vivis en 17 afrikaj landoj, precipe en Kameruno (1 262 tagoj), Tanzanio (1 108 tagoj), Alĝerio (881 tagoj), Kongo Kinŝasa (do DR Kongo, 598 tagoj) kaj Ekvatora Gvineo (279 tagoj). Kompare pli modestas la vivtempo en Francio (360 tagoj), Usono (342 tagoj) kaj Kamboĝo (268 tagoj).
Sârbova
Sârbova [sırbova] (hungare: Szirbó) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 908 loĝantojn (rumanoj, ciganoj, hungaroj); en 1992 305 (rumanoj). La mezepoka hungara vilaĝo pereis, la nunan fondis rumanoj. Ĝia unua mencio skribe estas en 1717. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Racoviţa.
Sarthe
Sarthe [] estas franca departemento en la regiono Luarlandoj. Ĝia ĉefurbo estas Le Mans. La departemento entute enhavas 368 komunumojn.
Ryotaro Araki
Ryotaro Araki (荒木 遼太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Sarthe
Ĝia nomo venas de la samnoma rivero, kiu trafluas ĝin.
Ryotaro Araki
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Kashima Antlers.
Februaro de 2013
Jen estas listo de okazaĵoj en februaro 2013.
Jindřichov (Cheb)
Jindřichov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Cheb, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km nordoriente de Cheb. Estas ĉi tie registritaj 33 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Jindřichov situas en katastra teritorio Jindřichov u Tršnic kun areo 1,83 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1290.
Langen (apud Bremerhaven)
Langen estas eksa urba komunumo en Germanio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 apartenas al nove fondita urba komunumo Geestland. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de junio 2017 la komunumoparto havis 11 577 loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Aktinopterigoj
Aktinopterigoj (Actinopterygii) estas grandega grupo de ostaj fiŝoj kaj unu el la plej grandaj grupoj el la vertebruloj kun pli ol 27 mil da specioj. La plejmulto de la fiŝoj estas aktinopteriga, dum la dua klaso de ostaj fiŝoj estas sarkopterigoj. La superklaso fiŝoj inkluzivas krom la ostaj fiŝoj la kartilagajn fiŝojn.
Iseo (lago)
Lago de Iseo aŭ Iseo-lago aŭ Isea Lago (itale: Lago d'Iseo /'lago di'zɛo/), el la nomo de la ĉeborda urbeto Iseo, ankaŭ Sebino el la antikva nomo Sebinus, kun 65 km² estas la kvara plej granda lago en Lombardio, Italio. Ĝi estas ankaŭ tre profunda (251 m) kompare al sia grando.
Aktinopterigoj
La nomo de la grupo devenas de la grekaj vortoj aktis (radio) kaj pterygion (flugileto), kio signifas ke tiuj fiŝoj havas naĝilojn similajn al etaj flugiloj kaj subtenatajn per ostecaj, malmolaj kaj radiaj strioj.
Iseo (lago)
Ĝi estas en la nordo de la lando en areo Val Camonica, proksima de urboj Brescia kaj Bergamo. La lago estas preskaŭ egale disdividita inter provincoj Bergamo kaj Brescia.
Aktinopterigoj
Aliaj trajtoj de tiuj fiŝoj estas komunaj kun sarkopterigoj (ekzemple: brankoj kun operkuloj, skeleto ne nur kartilaga ktp).
Iseo (lago)
Malgraŭ la proksimeco al areoj riĉaj je industrioj, la lago restas de elstara natura belo.
Aktinopterigoj
Subklasoj
La Aktinopterigoj enhavas tri subklasojn, la Ĥondrosteojn, la Holosteojn kaj la Teleosteojn. (Foje, la sciencistoj mencias nur du subklasojn, unuigante Holosteojn kaj Teleosteojn en Neopterigiojn.) Pli ol 90% el la konataj specoj de nuntempaj fiŝoj apartenas al Teleosteoj.
Iseo (lago)
Meze de la lago estas Monte Isola (aŭ Montisola), la plej granda insulo de ĉiu lago en suda Eŭropo, nome 3 km longa kaj 600 m alta kaj 9 km de perimetro kun bordaj restoracioj. Aŭtoj estas malpermesitaj en la insulo, do trankvileco gravas.
Aktinopterigoj
Ĥondrosteoj
Tiu grupo estis la ĉefa grupo de fiŝoj de la Karbonio ĝis la Triaso, sed hodiaŭ enhavas nur malpli ol 10 genroj kaj ĉirkaŭ 50 specojn, vivantajn en riveroj kaj lagoj, ne en la maro.
Movie Battles II
Movie Battles II (ankaŭ nomata 'MB2') estas modifaĵo por la videoludo Jedi Knight Jedi Academy. La nuna versio estas V0. Ĝi eblas esti ludata nur rete. Ĝi havas tri ludtipojn: Open (malferma), Semi-Authentic (duonaŭtenta) kaj Full Authentic (tutaŭtenta).
Aktinopterigoj
Holosteoj
(sub Neopterigioj por multaj sciencistoj)
Movie Battles II
Eksteraj ligiloj
http://www.moviebattles.com/
Aktinopterigoj
Holosteoj
Tiu grupo enhavas sume nur 3 genrojn.
Teleosteoj
(sub Neopterigioj por multaj sciencistoj)
AVERTO. Nur malmultaj familioj estas menciataj sube; kaj nur kelke da ĝenroj kiel ekzemploj de la anoj de ĉiu familio.
NGC 1556
NGC 1556 (aliaj indikoj — PGC 14818, ESO 202-4, AM 0416-501, IRAS04163-5017) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Filipo la Bela
Du regantoj estas konataj kiel Filipo la Bela:
Abasida invado de Malgranda Azio (782)
La Abasida invado de Malgranda Azio en 782 estis unu el la plej grandaj militoperacoj faritaj de la Abasida Kaliflando kontraŭ la Bizanca Imperio. La invado estis ekigita kiel montro de la Abasida militforto sekve al serio de bizancaj sukcesoj. Estrita de la Abasida her-ŝajniganto, nome la estonta Harun al-Raŝid, la Abasida armeo atingis tiom for kiom ĝis Ĥrisopolo aŭ Skutari, tra la markolo Bosporo el la bizanca ĉefurbo, Konstantinopolo, dum duaranga forto militiris okcidentan parton de Malgranda Azio kaj venkis la bizancajn fortojn tie. Ĉar Harun ne intencis ataki Konstantinopolon kaj ne havis ŝipojn por fari tion, li revenis.
La Bizancanoj, kiuj dume estis venkintaj la truparon lasitan por sekurigi la retirigon de la Abasida armeo en Frigio, kapablis kapti la aremon de Harun inter siaj konverĝantaj fortoj. La dizertado de Armena generalo Tatzates, tamen ebligis ke Harun rehavu la venkan parton. La Abasida princo petis batalpaŭzon kaj haltigis la alt-rangan bizancan senditaron, kiu inkludis gravulojn kiaj la ĉefministro de la imperiestrino Irene nome Staurakios. Tio devigis Irene interkonsenti al trijara batalpaŭzo kaj pagi fortan ĉiujaran tributon. Irene tiam fokusigis sian atenton al Balkanio, sed la milito kontraŭ la araboj pluiĝis en 786, ĝis pliiĝanta araba premo kondukis al alia batalpaŭzo en 798, laŭ terminoj similaj al tiu de 782.
(110563) 2001 TQ109
(110563) 2001 TQ109 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas en la tiel nomata «Troja Tendaro», tie estas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Polukso (luno)
Ĝi sekvas la saman orbiton kiel Diono kaj situas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Saturno - Diono. Ĝi fakte ne restas en ĉi tiu punkto, sed "orbitas" ĉirkaŭ ĝi kun periodo de 790,931 tagoj; ĝia angula distanco kun Diono varias inter 39° kaj 92°.
En la alia punkto de Lagrange, L4, situas la luno Heleno.