cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Indico (notacio)
En matematiko
Subaj estas estadas uzatoj por priskribado de elementoj de matricoj:
kie A - matrico de amplekso m*n ,
Simile estas indico de eroj de vektoro:
x=| xi |.
En tiuj partoj de matematiko kie oni ne uzas potencon (ekzemple ĉe tensoroj) oni uzas ankaŭ supran indicon por elekto de valoroj.
En kemio kaj nuklea fiziko
En kemio kaj nuklea fiziko indicoj estadas uzataj por priskribi ĉefajn atributoj de eroj kaj substancoj.
La priskribo ĝenerale estas ĉi tia: abAcd,
kie A - ero (protono ktp) aŭ kemia elemento,
Ekzemploj
H2 - 2 atomoj de hidrogeno kune - molekulo de hidrogeno.
238U - uranio de atoma maso 238.
Sulfata iono SO42− - 1 atomo de sulfuro kun 4 atomoj de oksigeno kaj kun elektra ŝarĝo -2
6835 Molfino
6835 Molfino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala luktisto Alberto Molfino (1906–1977).
Parko
Laŭ Francisko Azorín parko estas Arta, ofte ĉirkaŭbarita, ĝardenarbaro. Li indikas etimologion el la latina parcus (parko).
Ora Horuso
La nomo (respektive titolo) Ora Horuso (pli nove ankaŭ Ora nomo) estas en egiptologio uzata novepoka markigo por unu el partoj de faraona reĝa tirolaro en antikva Egiptio. La nomo estas derivita de maniero de hieroglifa skribo, kiu estas kreita per signo por dio Horuso sidanta sur markigo kun signifo "oro". En la plena aspekto de la titolaro konsistanta el kvin nomoj tiu ĉi nomo estis indikata kiel la tria en la vico. Same kiel la unua el la reĝaj nomoj (la t.n. Nomo de Horuso) ĝi kunigas reganton kun dio Horuso, sed ties preciza signifo, en kiu la egiptanoj mem laŭ maniero de uzado metis emfazon al ties parto esprimata per la vorto "oro", restas neklara kaj ĝi estas objekto de diskutoj.
Pluaj reĝaj nomoj
La evoluo de reganta titolaro estis fermita komence de Meza imperio, plej malfrue ekde tiu tempo ĝi konsistis sume el kvin nomoj gviditaj per signoj parolantaj pri karaktero de la reĝa potenco (laŭ vico):
Asipoviĉi
Asipoviĉi (beloruse. Асіповічы; ruse Осиповичи) estas urbo en la respubliko Belorusio en la Mahilova regiono kun ĉ. 35.000 loĝantoj.
Geografio
La urbo situas en la centro de la lando nemalproksime de la urbo Babrujsk najbare al la rivero Swislatsch, kiu ĉi tie estis plilarĝigita kiel baraĵlago.
Historio
La urbo estis fondita en la jaro 1872.
Trafiko
Asipoviĉi situas kaj en la fervoja kaj ankaŭ en la strata trafiko ĉe la ĉefa trafikokonekto ekde la ĉefurbo Minsk en la sudorienton de la lando al, Homel kaj Mahilovo.
Mary Lou Williams
Infaneco kaj frua junaĝo
Mary Lou Williams alkreskis en East Liberty – antaŭurbeto de Pittsburgh – kiel unu el dek unu gefratoj. Ŝia en la komenco sole edukanta patrino laboris kiel purigistino, kantis en sia libertempo nigrulajn preĝokantojn kaj ludis ragtimon sur piano kaj orgeno. Mary Lou Williams instruis al si mem en la aĝo de tri ĝis kvar jaroj la pianludon, imitludante tion, kion ŝi ĵus estis aŭdinta de sia patrino. Pli malfrue ŝi sin ekzercis helpe de la rulaĵoj de gurdopiano apartenantaj al sia onklo, de kiuj ŝi aŭdis kaj imitludis la interpretaĵojn de Jelly Roll Morton kaj James P. Johnson. Kiel dekunujarulo ŝi vizitis koncertojn kaj konatiĝis tiel kun la aranĝaĵoj de Don Redman kaj de pianisto Earl Hines. Sen scio de sia familio ŝi prezentis en la aĝo de ses jaroj en la najbareco kiel pianisto, baldaŭ ankaŭ akompanis silentfilmojn kaj malmulte poste ŝi ludis kiel „mirinfano“ pianon sur festoj de la supra klaso, ekzemple ĉe Mellons. Ŝi ne nur ludis ragtimon, sed ankaŭ klasikmuzikaĵojn, popularajn melodiojn kaj ekleziajn kantojn.
Ekde 1924 ŝi vizitis Gimnazion Westinghouse, kiun ŝi forlasis en la aĝo de dek kvin jaroj, ĉar viroj el la najbareco insidis ŝin kaj ŝi timis seksajn misuzojn. Sian unuan dungitecon ŝi havis ĉe vodevilo-ensemblo de TOBA, kie ŝi prezentis la kutimajn spektaklajn intermetaĵojn tiuĝenrajn, ludante ekzemple pianon per-pugne aŭ irante ĉirkaŭ la piano dum la ludado.
Kansasurbo de 1929 ĝis 1942
En 1929 ŝi muzikis kiel anstataŭanto en la bandego The Twelve Clouds of Joy, kiun estris Andy Kirk. Ĉi tiu bando estis ekestinta el la bando Dark Clouds of Joy de Terrence Holder, en kiu ekde 1928 ŝia edzo estis muzikisto. Por ke li povu ludi tie, Williams estis translasinta la estradon de sia propra bando, aktiva en Memphis, al sia edzino. Por la unuaj surdiskigoj de la bando de Kirk en 1929 ŝi ne nur verkis kiel pianistino, anstataŭante la en la sonregistrejo forestan Marion Jackson, sed ankaŭ kontribuis unuajn komponaĵojn kaj aranĝaĵojn, kvankam ŝi tiumomente ankoraŭ havis malmultajn konojn pri notacio kaj harmoniscienco. Oficiala pianisto de la bando plue restis Marion Jackson.
En 1930 ŝi verkis unuajn soloregistraĵojn je propra nomo por Brunswick Records („Drag 'em“ kaj „Night Life“); la diskeldonejo krome insistis al tio, ke ŝi kiel pianisto kunverku la registraĵojn de Twelve Clouds of Joy. Nur en 1931, okaze de gastmuzikado kun Blanche Calloway, ŝi fariĝis la regula pianisto de Twelve Clouds of Joy, post kiam klariĝis, ke ŝi ne prezentu kun unueca kostumo, sed kun robo. La orkestro laboris ĝis 1936 kiel teritoria bando ĉirkaŭ Kansasurbo. Ŝiaj komponaĵoj „Walkin’ and Swingin’“, „In the Groove“ kaj „Mary’s Idea“ evoluis al furoraĵoj kaj famigis la bandon. Dum ĉi tiuj jaroj ŝi ankaŭ partoprenis la sennombrajn improvizkunsidojn kun muzikistoj de la kansasurba ĵazo, ekzemple kun Coleman Hawkins, Ben Webster (kun kiu ŝi havis amareron), Lester Young kaj Herschel Evans. Ĉar Williams enmetis en siajn improvizadojn nekutimajn harmoniojn, la aliaj muzikistoj ŝategis ŝin pro ĉi tiu „zombio-muziko“. Ekde 1936 ŝanĝiĝis la vojaĝoplano kaj ankaŭ la repertuaro de la bando: estrate de Joe Glaser Twelve Clouds of Joy prezentis ĉie en Usono kaj ankaŭ en Kanado; baladoj kaj dancmuziko paŝis en la malfonon de la repertuaro. Mary Lou Williams estis pli bone salajrata, sed kiel „niĉomuzikisto“ por kelkaj ĵazaj numeroj, kiuj plu restis en la programo.
Laŭ perado fare de John Hammond ŝi aranĝis kaj verkis ekde 1936 ankaŭ por la bando de Benny Goodman novajn komponaĵojn kiel „Roll ’Em“ aŭ „Camel Hop“, sed ankaŭ aranĝaĵojn de siaj verkoj „Froggy Bottom“ (kiel „Overhand“), „Messa Stomp“ aŭ de „Sweet Georgia Brown“. Ŝi tamen rifuzis la proponon de Goodman, ke ŝi aranĝus nur por li kaj aktivus kiel pianisto en lia orkestro. En 1938 ŝi surdiskigis ankaŭ kun Mildred Bailey; planita sonregistrado, je kiu ŝi akompanus Bilion Holidej, ne okazis pro malsaniĝo.
Pittsburgh/Novjorko de 1942 ĝis 1949
Ankoraŭ ĝis 1942 Williams restis ĉe la Twelve Clouds of Joy. Tiam ŝi reiris komence al Pittsburgh, kie ŝi formis sian propran bandon, al kiu aliĝis ŝia pli malfrua dua edzo „Shorty“ Baker kaj juna Art Blakey. Baker reiris tamen en la orkestron de Duke Ellington, por kiu Williams verkis decembron de 1942 apud Billy Strayhorn kiel konstanta bandaranĝisto. Ŝia plej fama aranĝaĵo por Ellington estis „Trumpets No End”, kiu baziĝis sur „Blue Skies” de Irving Berlin kaj plurfoje surdiskiĝis. Post ses monatoj ŝi forlasis Ellingtonon kaj muzikis kiel dungito en Café Society en Greenwich Village, kie ŝi ankaŭ akompanis gitariston Josh White; en 1944 ŝi surdiskigis „Mary Lou’s Boogie“/„Roll Èm“ por Moses Asch. En la jaro 1945 – Baker estis separinta sin de ŝi dum sia militservo – ŝi tenis post perado de Barney Josephson, posedanto de Café Society, propran radioelsendon (The Mary Lou Williams Piano Workshop) ĉe WNEW, unu el la tiam ĉefaj radiostacioj kun bona popularmuzika programo
Aerodinamika
Aerodinamika estas vehiklo enhavanta aerodinamikon en formo haviganta reduktitan aerreziston. La termino estas aplikata al la rapidtrajnoj de la 1930-aj jaroj al la 1950-aj, kaj al ties sukcedanto "kuglotrajnoj". Malpli komune, la termino estas aplikata al similkonstruaj kuŝbicikloj. La termino estis aplikata al aŭtoj, sed nune aŭto-aerodinamiko estas tiom ofta ke ĝi ne estas elstara karaktero. Por altrapida aŭtokonkurenco ĝi estas termino aplikata al longaj, sveltaj, speciale konstruitaj, altrapidaj vehikloj kun enmetitaj radoj.
Mary Lou Williams
Pittsburgh/Novjorko de 1942 ĝis 1949
Ekde 1946 ŝi muzikis en pluraj virinaj bandoj, interalie kun Mary Osborne (kun kiu ŝi verkis ŝelakdiskon por Continental, „She’s (He’s) Funny That Way“) kaj ĉe Girls Stars kun June Rothenberg kaj Bridget O'Flynn; ili ludis programon el normkantoj same kiel „Humoresque“ de Dvoraks kaj „All God’s Chillun Got Rhythm“. Ŝia loĝejo en Harlemo fariĝis renkontejo de la pioniroj de moderna ĵazo, ekzemple Thelonious Monk, Dizzy Gillespie kaj Tadd Dameron, kun kiuj ŝi interŝanĝis ideojn kaj komponaĵojn kaj kies mentoro ŝi fariĝis. Ŝi estis nomata pro tio ankaŭ „patrino de bibopo“. Alie ol multaj el siaj samaĝuloj Mary Lou Williams ŝatis, kion faris la bibopanoj; bibopon ŝi enigis ekde 1946 ankaŭ en sian ludostilon. La harmoniajn pliampleksigojn de ĉi tiu nova ĵazstilo ŝi ankaŭ transprenis en siajn komponaĵojn, ekzemple en „In the Land of Oo-Bla-Dee”, kiun Dizzy Gillespie surdiskigis kun ŝia aranĝaĵo per sia bandego. Kelkajn el ŝiaj pecoj Benny Goodman surdiskigis per sia mallongviva bibopeca ensemblo, al kiu ŝi en 1948 apartenis kiel aranĝisto kaj parte ankaŭ kiel pianisto. Aŭguston de 1949 ŝi komencis la tradicion de la ĵazkoncertoj en la novjorka ĵazklubejo Village Vanguard.
Serĉado de nova vojo
Komence de la 1950-aj jaroj ŝi vidis sin devigata, vojaĝi kiel akompanisto de Mildred Bailey pro financa malabundeco. En 1952 ŝi koncertis kun Kenny Clarke kaj Oscar Pettiford en la klubejo Downbeat. En la sama jaro ŝi faris mallongan koncertvojaĝon al Anglujo, kiu fariĝis iom longa tempo en Eŭropo. Ŝi muzikis plurfoje en la koncertejoj Royal Albert Hall kaj Royal Festival Hall; en 1953 ŝi gastkoncertis en Nederlando kaj Skandinavujo, akompanis kantistinon Sarah Vaughan kaj ekloĝis en Parizo, kie ŝi surdiskigis i.a. por diskeldonejo Vogue Records kun Don Byas (Don Carlos Meets Mary Lou kaj la soloalbumo In Paris). Ankaŭ en Germanujo kaj Svisujo ŝi prezentis – novembron de 1954 en Baden-Baden kun la orkestro de Kurt Edelhagen. En 1954 okazis en Parizo diversaj renkontiĝoj kun usonaj, sed ankaŭ kun eŭropaj muzikistoj en la sonregistrejo. Iomete strange altrudiĝas du titoloj kun la brita kantistino Beryl Bryden; Pli esencon havis la solo- („I Made You Love Paris“) kaj triopo-registraĵoj, i.a. kun Jean-Louis Viale kaj jaron antaŭe kun Don Byas.
Post kiam ŝi dum festo en Londono post la informo, ke ŝi nuntempe ne bone fartas, ricevis de gasto la psalmon 91 kiel legaĵo, ŝi ricevis en Francujo inviton de Gérard Pochonet, pasigi duonan jaron en la vilao de ties avo kaj ripozi tie: „Mi restis ses monatojn kaj mi dormis kaj manĝis, legis la psalmojn kaj preĝis.“ Jam en Parizo kaj pli intense post sia reveno je Usono en 1954, kie ŝi komence havis nur malmultajn prezenteblecojn, Williams sin turnis al la kristana religio. Ŝi predikis en 1955 por la abisenaj baptistoj sur la stratoj de Harlemo zorgis pri malriĉaj parencoj kaj bezonaj muzikistoj (ekzemple Bud Powell). En 1957 ŝi konvertiĝis sub influo de ĵazentuziasma pastro (John Crowley), kiun prezentis al ŝi Dizzy Gillespie, kune kun la intima amikino Lorraine, la edzino de Gillespie, al katolikismo. Pastro Anthony Wood fariĝis ŝia spirita mentoro kaj konvinkis ŝin plue aktivi muzike: En 1957 ŝi resurscenejiĝis je la Newport Jazz Festival kun la bando de Dizzy Gillespie Band, je kiu ŝi prezentis partojn el la Zodiac Suite novarangita de Melba Liston. Post tio ŝi pli ofte publike koncertis.
Krom tio ŝi aktivis komunutile kaj fondis en 1958 la fondaĵon Bel Canto, kiu helpu muzikistojn, solvi iliajn drogoproblemojn, la plago de multaj muzikistoj el la bibopmedio de la 1940-aj jaroj. Dek elcentojn el siaj muzikaj enspezoj ŝi transdonis al la projekto, por kiu ŝi ankaŭ tenis brokantejon en Harlemo. Pro financa malsukceso ŝi tamen devis rezigni sian Bel Canto Foundation en 1968.
Post sia konvertiĝo al katolikismo ŝi pli kaj pli komponis liturgiajn pecojn kiel la suito Black Christ of the Andes (omaĝe al la ĵus enkanonigita Martín de Porres), kiun ŝi prezentis pri teksto de Anthony Wood 1962 per la Ray Charles Singers kaj Milton Hinton ankaŭ en Lincoln Center. En 1964 ŝi prezentis dum tuta jaro en la novjorka ĵazklubejo Hickory House; samjare ŝi fondis helpate de la katolika eklezio ĵazfestivalon en Pittsburgh. Ankaŭ tiutempe la juna jezuita patro Peter O’Brien fariĝisŝia spirita konsilanto; En 1971 li ankaŭ farigis ŝia mastrumanto (kion li restis is ŝia morto).
Krom en klubejoj ŝi ankaŭ koncertis en altlernejoj, fondis propran diskeldonejon (Mary Records) kaj muzikeldonejon kaj prezentis en televidelsendoj. En 1967 ŝi pledis per koncerto en Carnegie Hall por tio, enigi novajn muzikajn ideojn en la katolikan eklezian muzikon. Samjare ŝi verkis unu el la unuaj katolikaj mesoj komplete submetitaj de ĵazmuziko. En 1968 ŝi komponis sian duan meson, Mass for the Lenten Season. El sia prezentado de la dua meso je Vatikano en 1969 malgraŭ aŭdienco ĉe la papo ja ne rezultis la esperata papa antaŭenigo de ĵazmesoj, sed almenaŭ ŝi ricevis mendon de tria, Music for Peace (pli malfrue plejofte nomata Mary Lou’s Mass), de la sekretario de la kuriokomisiono Justitia et Pax, Joseph Gremillion. En ĉi tiu verko ŝi alproksimiĝis parte al la rokĵaza stilo.
Ree sur la scenejo: La jaroj 1970 ĝis 1979
Ekde 1970 Williams muzikis regule en la novjorka Cookery; aldoniĝis gastkoncertoj en ĵazklubejoj (ekzemple en Londono), lernejaj kursoj kaj festivaloj. Dum la Monterey Jazz Festival en 1971 ŝi estis honorata kun Jay McShann kiel „remalkovrito de la jaro“ per aplaŭdego. Ŝi ankaŭ prezentis en radio kaj televido (i.a. 1973 en Sezamostrato kaj en Jazzmobile Workshop de Billy Taylor); krom tio ŝi plue prezentis sian meson. Alie ol en la lastaj jaroj nun regule la establiĝintaj diskeldonejoj denove publikigis ŝiajn novajn sonregistraĵojn. La koncertalbumo Giants (1971), sur kiu ŝi estis aŭdebla kun Dizzy Gillespie, Bobby Hackett, George Duvivier kaj Grady Tate, estis nomumata por Grammy, kaj recenzisto Dan Morgenstern omaĝis ĝin kiel „unu el la vere plej grandiozaj albumoj de la ĵazhistorio“.
Malgraŭ sia kritiko kontraŭ libera ĵazo, ke ĝi perdis la kontakton kun la ĵaztradicio, muzike ŝi plu restis akceptema kaj ludis en 1977 koncerton kun Cecil Taylor en Carnegie Hall, anoncita kiel Embraced [brakumita], kiu montriĝis kiel „furioza kontakto kun la nova pioniraro“ kaj aperis kiel albumo ĉe Pablo Records. Laŭ Reclams Jazzlexikon la koncerto „muzike fiaskis“. Krom tio en 1978 ŝi prezentis en la Blanka Domo antaŭ prezidanto Carter. En la sama jaro ŝi gastis je pluraj festivaloj en Eŭropo, ekzemple je la North Sea Jazz Festival kaj per Solo Recital (jen la samnoma albumo) je la Ĵazfestivalo je Montreux, krome kiel unua gasto en la radioelsendo Piano Jazz de Marian McPartland.
Cuzdrioara
Cuzdrioara [kuzdriǒara] (hungare: Kozárvár) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Dej. En 1910 ĝi havis 1 731 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 2 189 (rumanoj, 7% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas el 1234. De 1332 ĝi estis ekleziejo. Ĝi estis origine hungara vilaĝo, la rumanoj loksidiĝis post 1730. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre apartenas al ĝi Mănășturel kaj Valea Gârboului.
La fortikaĵo de Cuzdrioara, el la 13-a jarcento, estis forigita komence de la 17-a jarcento. En ĝia loko nun estas tombejo.
Mary Lou Williams
Ree sur la scenejo: La jaroj 1970 ĝis 1979
Ekde 1977 ĝis sia morto pro kancero en 1981 ŝi estis loĝstipendiata artisto (ekde 1980 ankaŭ kun instrukomisio) ĉe la Universitato Duke en Durham, Norda Karolino, kie ekestis post ŝia morto la nuna Centro Mary Lou Williams Center por Nigrula Kulturo. Ŝi ricevis ses honordoktorigojn kaj du fojojn stipendion de Guggenheim.
Personeco
Pro sia reteniĝema karaktero la internema pianistino bezonis ageman mastrumanton. Komence ŝia unua edzo transprenis ĉi tiun funkcion, poste Patro O’Brien. Laŭ opinio de ŝia spirita mentoro Anthony Woods ŝi pensis intuicie, origine kaj tre rekte. Ŝi bezonis laŭ li fidindan vidalvidulon por la selekto de ideoj. Tamen ŝi pruvis sian memstaran decidpovon: ekzemple en situacioj, en kiuj ŝi ne bone fartis ekonomie, ŝi rifuzis koncertvojaĝi kun muzikistoj kiel Louis Armstrong, ĉar alikaze ŝi devus fari tro multajn kompromisojn.
Verkado kaj verkaro
La pianistino miregis per sia fortika klavofrapo kaj persistema ludo; recenzistoj kiel Hugues Panassié konstatis, ke ŝi ludas „kiel viro“. Ŝia majstra stilo, komence influita de Fats Waller, Earl Hines kaj Art Tatum, absorbis ankaŭ la novigojn de sekvaj epokoj: „La krampo, kiu kuntenis ŝian stilan variecon ekde ragtimo ĝis postbibopaj evoluoj, estis infektema svingo.“
Entute Mary Lou Williams komponis pli ol 350 kantojn aŭ pli longajn komponaĵojn. Ŝiajn pecojn ludis kaj surdiskigis ĵazmuzikistoj kiel Jimmy Lunceford („What’s Your Story, Morning Glory“), Louis Armstrong („Cloudy“, „Messa Stomp“, „A Mellow Bit of Rhythm“,„Walkin' and Swingin'“), Cab Calloway, Bob Crosby („Ghost of Love“, „Toadie Toodle“), Tommy Dorsey („Little Joe from Chicago“), Ella Fitzgerald („What’s Your Story, Morning Glory“), Dizzy Gillespie („In the Land of Oobladee“), Honi Gordon („Why“, „Walkin' Out the Door“), Earl Hines, Nat King Cole („Little Joe from Chicago“, „Satchel Mouth Baby“), la bando Casa Loma Orchestra („What’s Your Story, Morning Glory“, „Walkin' and Swingin'“), Red Norvo („Messa Stomp“, „A Mellow Bit of Rhythm“) kaj Sarah Vaughan („Black Coffee“).
Motivoj el kelkaj el ŝiaj pecoj formas la bazon por komponaĵoj de aliaj eminentaj jazmuzikistoj: Ekzemple la baslinio el „52nd Street“ de Monk devenas el ŝia komponaĵo „Scorpio“; la dua strofo de ŝia „Walkin' and Swingin'“ formas la bazon por „Rhythm-a-ning“. Sur ŝia aranĝaĵo de „Lady Be Good“ baziĝas „Rifftide“ de Coleman Hawkins, „Fats Tune“ de Fats Navarro kaj „Hackensack“ de Thelonious Monk.
Jam samtempe kun Fletcher Henderson ŝi kreis kelkajn el la unuaj veraj svingaj aranĝaĵoj. Ŝi aranĝis ne nur por la ĝis nun nomitaj muzikistoj kaj bandoj, sed ankaŭ por Count Basie, Woody Herman kaj la International Sweethearts of Rhythm. Sian komponaĵon Zodiac Suite, kombinaĵo el ĵazo kaj klasika simfonia muziko, en kiu por ĉiu zodiaka signo staras en la centro alia muzikisto naskiĝinta sub ĉi tiu signo, ŝi plurfoje prezentis inter 1945 kaj 1946. Eltiraĵojn el sia Zodiac Suite ŝi prezentis en 1945 kiel Signs of the Zodiac en sia radioelsendo sole kaj per kvaropo. La suito estis prezentata en 1945 per ĉambromuzika ĵazmuzikistaro en la novjorka Town Hall kaj partoj el ĝi en 1946 je Carnegie Hall kiel simfonia versio kun la New York Pops Orchestra. Ŝian suiton, kiun ŝi mem instrumentis, la recenzistaro parte fervore akceptis, parte tamen juĝis ankaŭ kiel „nek viando nek fiŝaĵo“ tre malakorde. Muziksciencisto kaj komponisto Andrew Homzy indikis, ke la pecoj de la suito staras senlige unu post la alia; li ne trovis muzikan evoluon de la temoj, akcentis tamen la kompozician lertecon de Williams kaj samrangigis ŝin pro la varieco de muzikaj ideoj kaj ŝanĝiĝoj en la unuopaj pecoj kun Frank Zappa. La registraĵoj de la du koncertoj estis ŝtelitaj kaj (nur en Eŭropo) parte riceveblaj kiel ŝtelpresaĵoj. La kompleta sonregistraĵo de ĉi tiu koncerto en Town Hall aperis nur en 1991.
Williams verkis pli ol cent diskojn (unuopaĵojn kaj muzikalbumojn). Tamen kelkaj periodoj de ŝia verkado ne estas bone dokumentitaj, ĉar ŝi pro sia memvola personeco kaj ŝia transĝenra stilo por la muzikindustrio nur malfacile estis surmekatigebla kaj ŝi preferis la kunlaboron kun memstaraj diskeldonejoj resp. fondis propran diskeldonejon, por kiu la varbado esti nesufiĉa.
Jam en 1955 Williams kiel unua verkis albumon, sur kiu ŝi prezentis la kompletan tiaman historion de ĵazpianado; la diskoA Keyboard History ja ricevis bonegajn recenzojn, estis tamen ne publike aĉetebla, sed nur ricevebla per sondiska klubo. Ŝia albumo Black Christ of the Andes, verkita en 1963 i. a. kun Budd Johnson, Grant Green, Percy Heath, la kantensembloj The George Gordon Singers kaj Ray Charles Singers, ricevis finfine en 1968 la premiojn „Prix Mondial du Disque de Jazz“ de Hot Club de France kaj la „Grand Prix“ de Académie du Disque Français. Ŝian meson Mary Lou’s Mass, kiu parte parte jam estis prezentata en 1969 dum funebra diservo por Tom Mboya kaj kiu travivis sian oficialan unuan prezentadon en 1970, Alvin Ailey prenis kiel fundamento por dancteatraĵo, kiu apartentis ekde 1971 ĝis 1973 al la repertuaro de sia baletensemblo.
Kiel ŝian verŝajne plej eminentan sondiskan verkon el ŝiaj pli malfruaj jaroj Cook/Morton elstarigas ŝian triopoalbumon kun Buster Williams kaj Mickey Roker por Steeplechase, Free Spirits el julio de 1975.
Graveco kaj taksado
Dum pluraj jardekojWilliams validis „ kiel plej grandioza virina ĵazmuzikisto“. Martin Kunzler konstatis, „ke antaŭ Carla Bley kaj Toshiko Akiyoshi neniu virino tenis tiel centran pozicion en ĵazo kiel la pianistino kaj eĉ pli la komponistino kaj aranĝistino Mary Lou Williams“.
11104 Airion
11104 Airion estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la usona aerarmea observatorio, Air Force Maui Optical and Supercomputing observatory (AMOS) sur la monto Haleakala, en la havaja insulo Maui.
Mary Lou Williams
Graveco kaj taksado
Duke Ellington esprimis ŝian gravecon jene: „Mary Lou Williams esta daŭre nuntempa.” Ŝi diris de si mem:
Count Basie male sentis konkurencon. Saksofonisto Buddy Tate opiniesprimis dum intervjuo por la dokumenta filmo de Joanne Burke: „Ŝi ludis flanken ĉiujn el tiuj viroj. Tion ŝi ne faris intence, sed la viroj kredis, ke estas tiel.”
Mária Mezey
Mária Mezey [Mezei], hungare Mezey Mária estis hungara aktorino.
11104 Airion
Nomo
Ĝia nomo honoras Evelyn Airion Enyart, instruistinon en seminariojn pri teknikoj de resanigo. Ŝi naskiĝis en Luiziano, grandiĝis en Gvatemalo kaj estis edukita ĉe la Universitato de Nov-Meksiko, ricevante gradoj en ambaŭ Komunikado kaj Signolingvo. Ŝi prezentas laborejojn tra la mondo, verkas librojn kaj produktas videaĵojn pri teknikoj de resanigo
Mária Mezey
Mária Mezey naskiĝis la 1909, Kecskemét - mortis la  1983, Budakeszi.
Biografio
Mária Mezey frekventis universitaton en Szeged, kiun interrompis por lerni en aktora lernejo de Kálmán Rózsahegyi en Budapeŝto. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Miskolc en 1931. Poste ŝi aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Pécs), ekde 1935 ŝi ludis en diversaj teatroj de Budapeŝto. En la 2-a mondmilito ŝi estis sekreta amatino de Sándor Márai, dum la nazia erao ŝi rifuzis la roladon. En 1968 ŝi rolis en Kanado. Post 2 jaroj ŝi malsaniĝis kaj ne plu roladis. Ŝi ricevis trifoje premiojn. Ŝi edziniĝis dufoje.
Mary Lou Williams
Graveco kaj taksado
Aŭguston de 2010 la bando Trio 3, konsista el Oliver Lake, Reggie Workman kaj Andrew Cyrille kun Geri Allen, ludis en la novjorka ĵazklubejo Birdland kvin vesperojn sinsekve komponaĵojn de Mary Lou Williams. Kelkajn el la pecoj publikigis la svisa diskeldonejo Intakt Records sub la titolo Celebrating Mary Lou Williams.
Tajda forto
la tajda forto estas forto, kiuj rezultas de la gradiento de gravito en variaj punktoj de korpo. Ĝi ĉefe efikas al kosmaj objektoj, kiuj orbitas proksime unu de la alia. Ĝi estas tiel nomata, ĉar tia forto, kaŭzata de la luna altiro, levas la marojn kaj estigas tajdojn.
La tajdaj fortoj okazigas streĉon en la kosmaj objektoj, kaj povas disigi ilin kiam ili sufiĉe proksimiĝas. La distanco, sub kiu astro diseriĝas pro tajda forto, estas nomata Limo de Roche.
Matematika formulado
La leĝo de universala gravito de Isaac Newton formulas la forton inter la korpoj de masoj M kaj m. kie \hat r estas la unuvektoro difinanta la direkton de M al m.
Ĉeĥoslovaka ekzila registaro
La ĉeĥoslovaka ekzilregistaro (foje nomita oficiale: provizora registaro de Ĉeĥoslovakio) estis neformala titolo de la ĉeĥoslovaka nacia liberiga komitato, pro brita diplomata agnosko. La nomon uzis poste aliaj aliancanoj de la dua mondmilito, tiel agnoskante ĝin.
Tajda forto
Matematika formulado
Se la korpo de maso m (aŭ: la korpo m ) estas sfero de radiuso ∆r, la altiro al M en du punktoj situantaj ĉe R ± ∆r estas Se oni malvolvas en serio de Taylor, oni havas:
Ĉeĥoslovaka ekzila registaro
La komitato estis kreita unue de la iama prezidento de Ĉeĥoslovakio Edvard Beneš en Parizo (Francio) en oktobro 1939. Nesukcesaj diskutoj kun Francio por diplomata statuso kaj la okupacio de Francio fare de la nazioj devigis translokiĝon de la komitato al Londono en 1940. De tie ĝi translokiĝis al Aston Abbots, Buckinghamshire en 1941 por protektiĝi kontraŭ la Blitz de Londono.
Tajda forto
Matematika formulado
La unua termo estas la gravita forto koncernanta punktan mason (Δr = 0) kaj efikas al ambaŭ punktoj same; la dua termo estas multe pli signifa ol la sekvaj, do la tajda forto estas proksimume
Ĉeĥoslovaka ekzila registaro
Estiĝo
Ĉeĥoslovaka elmigrantaro en Okcidento gvidita de d-ro Edvard Beneš klopodis pri kreo de ekzila registaro jam de la jaro 1939. Provizore ili sukcesis krei Ĉeĥoslovakan nacian komitaton (ĈNK) en Parizo, kiu ĉi tie agadis ĝis falo de Francio. Nur en Granda Britio E. Beneš nomis la 9-an de julio de 1940 provizoran registaron, kies kerno restis ĈNK. Anglio provizore agnoskis tiun ĉi registaron la 21-an de julio de 1940. Sed ĝi emfazis, ke tio ne signifas „subteni destinon de kiaj ajn estontaj limoj en meza Eŭropo“. En la jaroj 1940 – 1945 agadis en la elmigrejo du registaroj. Prezidanto de ambaŭ estis Jan Šrámek. En la unu registaro (21. 7. 1940 – 12. 11. 1942) ministro por la eksterlandaj aferoj estis Jan Masaryk, ministro de la nacia defendo estis generalo Sergej Ingr kaj por la internaj aferoj Juraj Slávik. Post sia elmigrado agadis en ĝi ankaŭ Ladislav Feierabend, nome kiel ministro de financoj. Štefan Osuský, la plej bona konkuranto de Edvard Beneš en gvidado de la ĉeĥoslovaka elmigrantaro, kiu estis ŝtata ministro ĝis la 31-a de marto de 1942 estis ankaŭ aldonita. En konsisto de nova elmigreja registaro (12. 11. 1942 – 5. 4. 1945) tro multe ne ŝanĝiĝis. Sole en la jaro 1944 alternigis S. Ingron en posteno de ministro de la nacia defendo generalo Rudolf Viest.
Tajda forto
Matematika formulado
notata kiel Ft, kun la indico t por tajdo.
Ĉeĥoslovaka ekzila registaro
Agnosko
La 18-an de julio de 1941 Granda Britio agnoskis tiun ĉi registaron definitive kaj la saman tagon estis ligita diplomataj kontaktoj kun Sovetunio. Usono agnoskis tiun ĉi registaron provizore la 31-a de julio de 1941, definitive la 26-an de oktobro de 1942. Diplomataj interrilatoj kun Jugoslavio estis renovigitaj la 3-an de septembro de 1941, Francio de Charles de Gaulle agnoskis tiun ĉi registaron la 7-an de oktobro de 1941. La pozicion de la elmigrinta registaro firmigis kontrakto kun Sovetunio el la 12-a de decembro de 1943. Beneš kalkulis kun tio, ke li eniros kun tiu ĉi registaro en la liberigitan Ĉeĥoslovakion, sed komunistoj liaj planoj malsukcesigis. Post traktadoj pri registara programo en Moskvo ili devigis la elmigrintan registaron, por ke ili demisiu kaj en la liberigitan Ĉeĥoslovakion eniris jam nova registaro de Nacia Fronto.
Tajda forto
En la Tera-Luna sistemo
La altiro de Luno sur Tero estas kompensata de turno de Tero ĉirkaŭ la komuna masa centro (Luno ja turnas ĉirkaŭ Tero, sed Tero turnas  iomete ĉirkaŭ Luno). En la punkto, kie Luno estas en ĝia kulmino la altiro fare de Luno estas pli intensa, kaj levas la oceanan nivelon. En la antipoda punkto (Luno en ĝia malkulmino), la altiro malsupren fare de Luno estas malpli forta, do la oceana nivelo ankaŭ leviĝas. Tiel, estas du "ŝvelaĵoj" de la oceano, unu sub Luno, la alia aliflanke de Luno.
Komarko de Arenas de San Pedro
La Komarko de Arenas de San Pedro estas komarko de la provinco Avilo, en ties plej suda zono, en la regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio.
Tajda forto
En la Tera-Luna sistemo
Suno ankaŭ estigas tajdojn. Ĉar Suno estas pli malproksima ol Luno, kaj ĉar la tajda forto malkreskas laŭ la kubo de la distanco, la efiko de la suna tajdo estas nur 40 % de tiu de la luna tajdo. La suna tajdo jen plifortigas, jen kontraŭstaras la lunan tajdon.
Komarko de Arenas de San Pedro
Temas pri komarko montara je la sudo de la Sierra de Gredos (apartenanta al la Centra Sistemo) kaj ĉe la urbo Arenas de San Pedro, kiu estas la plej loĝata loĝloko. Aliaj gravaj loĝlokoj de tiu komarko estas Candeleda kaj Sotillo de la Adrada. La komarko limas kun la provincoj Cáceres, Toledo kaj Madrido. Ĝi limas norde per montoj super du mil metroj de altitudo kaj sude per la valo de la rivero Tiétar, alfluanto de la Taĵo.
Tiu komarko enhavas kelkajn loĝlokojn de popola arkitekturo, kiel por ekzemplo, Candeleda. Kelkaj el la monumentoj plej gravaj de tiu komarko estas la sanktejo de San Pedro de Alcántara, en Arenas de San Pedro; la palaco de Mosquera en Arenas de San Pedro; la sanktejo de Nuestra Señora de Chilla, en Candeleda; la kelta kastrumo de El Raso; la kastelo de Don Álvaro de Luna, en Arenas de San Pedro; la kastelo de la Grafoj de Alburquerque, en Mombeltrán, kaj la kastelo de La Adrada.
Municipoj
La komarko de Arenas de San Pedro konsistas el 24 municipoj: ​
Tajda forto
En la Tera-Luna sistemo
Alia efiko de la tajda forto estas ke la rotacio de Luno estis bremsita de internaj frotadoj, estigitaj de la deformiĝo de Luno sub la tajda forto. Nun, Luno ne plu turniĝas rilate al direkto Tero — Luno. Tiu fenomeno, kiu koncernas grandan nombron da satelitoj, estas la ligita rotacio.
Komarko de Arenas de San Pedro
Municipoj
Ĉiuj municipoj apartenas al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro.
853 Nansenia
853 Nansenia estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio la, dum la unua mondmilito.
Ĉar la observatorio de Simeizo ne povis plu komuniki kun la Astronomisches Rechen-Institut, la asteroidoj tiam malkovritaj ricevis provizorajn numerojn kun la grekan literon Σ, kiu estis ŝanĝita al S.
Nomo
Ĝia nomo honoras la norvegan polusan esploradiston Fridtjof Nansen.
Kalinkaviĉi
Kalinkaviĉi (beloruse. Калінкавічы; Kalinkoviĉi) estas urbo en la respubliko Belorusio en la Homela regiono kun ĉirkaŭ 37.000 loĝantoj.
NGC 3230
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kalinkaviĉi
Trafiko
Kalinkaviĉi situas ĉe la vojkruciĝo inter la fervojlinioj kaj ĉefstratoj de Bresto al Homel kaj de Minsk al Kiev.
Airbus A400M
La Airbus A400M (A400M) estas milita transportaviadilo de Airbus.
Historio
En 1982, Franca aviadfabrikanto Aérospatiale, British Aerospace (BAe), Usona Lockheed, and Germana Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB) komencis projekton de transportaviadilo por anstataŭi Lockheed C-130 Hercules kaj Transall C-160. Tamen pro politika interrilato disturbis disvolvigan procezon. En 1989, Lockheed foriris projekton, decidis disvolvigi Lockheed C-130J Hercules kun Itala aviadfabrikanto Alenia kaj Hispana CASA.
Marth
Marth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Hanstein-Rusteberg, administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de pluraj taskoj kaj servoj.
Airbus A400M
Historio
La 9-an de januaro 2009, EADS anoncis ke Livero de A400M estas planita post la 3 jaroj, en 2012. La seria produktado estis komecita en 2011. La 1-an de aŭgusto 2013, Franca Aerarmeo ricevis unuan A400M. Nuntempe Franca, Germana, Hispana, Reĝa Aerarmeo operacias A400M.
Sagar
Sagar, laŭ (सागर) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. Sagar estis elektita kiel unu el la cent barataj urboj kiel inteligenta urbo en 2018.
Demografio
Sagar havis populacion de en 2011 (laŭ alia informo ), dum la plena municipo, la legopovo estis 79%.
Geografio
Sagar situas laŭ la samnoma lago en montaro 555 metrojn super la marnivelo. Damoh troviĝas 71, Lalitpur (Barato) 100, Vidiŝa 101, Ĝabalpur 143, subŝtata ĉefurbo Bopalo 149 (sed laŭvoje 172), tutlanda ĉefurbo Delhio 553, Mumbajo 818, Kolkato 994 kilometrojn (aere).
Historio
Apenaŭ io ajn estas konata pri la antikva kaj mezepoka historio de la regiono; ĝi estis triba teritorio sed oficiale apartenis al la Mogola Imperio. En 1660 oni fondis fortikaĵon kun la nuna urbo Sagar. Administre la pozicio de Sagar spertis oftajn ŝanĝojn. Ĝi apartenas al la Madja-Pradeŝo ekde 1956.
Ekonomio
La areo ĉirkaŭ Sagar estas agrikultura kaj oni kultivas tritikojn, kikerojn, oleosemojn. En la urbo mem ekloĝis ankaŭ komercistoj, metiistoj kaj ĉiuspecaj servaj provizantoj. en la urbo mem ekloĝis komercistoj kaj metiistoj. La industriaj firmaoj komencis funkcii en la lastaj jardekoj de la 20-a jarcento, la ŝtalfabrikoj jam komence de la 21-a jarcento. La enlanda turismo ankaŭ ludas gravan rolon en la ekonomia vivo.
Lingvoj
En Sagar la ĉefaj lingvoj estas la hindia lingvo kaj ties dialekta lingvo la bundela lingvo.
Futurismo
Futurismo estas literatura kaj artista movado de la eko de la 20-a jarcento, kiu malagnoskas la estetikon tradician kaj fervorigas la modernan mondon, interalie la urban civilizacion, la maŝinojn kaj la rapidon.
Sagar
Religioj
81,5% de la populacio estas hinduoj, krome islamanoj 10%, ĝajnistoj 7%, kristanoj 0,6% kaj iomete ankaŭ aliaj religioj.
Eduko
En Sagar signifa universitato funkcias (fondita en 1946).
Futurismo
Historio
Marinetti havis grandan influon en sia tempo, ĉefe en Rusio kaj Brazilo, sed lia skolo rapide perdis intereson. En Rusio, la Rusa Futurismo aligis al Komunismo kaj en Brazilo perdis tutan politikan emon. La ĉefa verkisto de rusa futurismo estis Vladimir Majakovskij.
Sagar
Trafiko
Sagar havas trairan fervojan linion kaj 6 signifaj ĉefvojoj kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Ĝabalpur.
Futurismo
Esperanto
En 1914 en Odessa aperis la unua libro de Nikolaj Borisov en Esperanto Intima parolad', poezio de ego-futuristoj, nura dokumento de futurismo en Esperanto.
Sagar
Klimato
Sagar havas humidan subtropikan klimaton laŭ Klimata klasifiko de Köppen (Cwa) kun influo de musono. Jare pluvas averaĝe po 1148 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo varias inter 19-32 °C.
Dorneck (distrikto)
La distrikto Dorneck estas administra unuo de Kantono Soloturno. Ĝi havis 19,647 loĝantojn la 31-an de decembro 2010. Ĝia ĉefloko estas la komunumo Dornach. Kune kun la distrikto Thierstein ĝi formas la oficdidstrikton Dorneck-Thierstein
Geografio
La distrikto Dorneck estas la plej norda parto de Kantono Soloturno. La distrikto konsistas el du partoj, kiuj estas distranĉitaj de la teritorio de Kantono Bazelo Kampara. La okicdenta parto de la distrikto, kiu konsistas el la komunumoj Rodersdorf, Metzleren-Mariastein, Hofstetten-Flüh, Witterswil kaj Bättwil ne havas teritorian ligon kun la cetera Kantono Soloturno kaj formas eksklavon inter Francio kaj Kantono Bazelo Kampara. Ĉar la tuta distrikton situas norde de la Ĵuraso ĝi fakte orientiĝas pli al Bazelo ol al Soloturno.
Komunumoj de la distrikto Dorneck
La distrikto Dorneck konsistas (stato en 2011) el 11 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Dornach estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
Dorneck dum mezepoko ĝis 1502 estis senjorujo, kiel centro estis la Kastelo Dorneck apud Dornach. Ek de 1502 ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Dorneck estis soloturna voktejo, kiu post la revolucio transformiĝis al la distrikto Dorneck.
15501 Pepawlowski
15501 Pepawlowski estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Peter Michal Pawlowski, finaliston en 2003 de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search, pro lia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Troy High School en Fullerton (Kalifornio, Usono).
69870 Fizeau
69870 Fizeau estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la franca fizikisto Hippolyte Fizeau (1819–1896), kiu plibonigis la fotografiajn procezojn. En laboratoria eksperimento kun Léon Foucault en 1849, li faris sendependan mezuron de la lumrapido. Uzinte la fenomenon de interfero, li sukcese mezuris la dilaton de la kristaloj.
Internacia Krestomatio
Internacia Krestomatio estas 108-paĝa legolibro de Kabe eldonita en la jaro 1907 ĉe Arct en Varsovio.
La krestomatio enhavas fragmentojn el jenaj verkoj:
Reĝlando de Iberio
Iberio (იბერია) estis antikva lando en Suda Kaŭkazio, en la orienta parto de nuntempa Kartvelio. Ĝin enloĝis en plej fruaj tempoj diversaj triboj, kolektive nomitaj Iberoj far antikvaj historiistoj, kvankam Herodoto nomis ilin Sasperam'oj (N.B.: Sasperoj > Speroj > Isperoj > Iberoj).
Inter la 6-a kaj 4-a jarcentoj a.K. la regnoj de Kolĥeti - Colchis (en okcidenta Kartvelio) kaj Iberio estis fonditaj. Tradicie, kun la nomo de la unua reĝo - Parnavazi, oni ligas enkondukon de la kartvela alfabeto. Iberio estis aliancita kun la Romianoj, la Sasanida Persio, kaj fariĝis (6-a jc p.K.) Bizanca provinco. Ĝia posta historio estas tiu de Kartvelio.
Orvanga parulio
La Orvanga parulio Dendroica chrysoparia estas paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj granda genro de Dendroica.
Aspekto
Ĝi estas birdo kiu montras tre rimarkindan belan flavegan vizaĝon ĉirkaŭatan de nigraj krono, nuko, kolo, gorĝareo kaj supra brusto kaj trapasata de traokula strio kiu atingas ĝis la nuko. Tiu flavega koloro kun iom da oranĝeca nuanco nomigas la specion en Esperanto, en la angla parolata en Teksaso kiel "Golden" (ora) kaj en la latina scienca nomo kie la radiko "ĥrisos" el la antikva greka signifas same "ora". La dorso estas griznigreca strieca kaj en flugiloj videblas klare du blankaj flugilstrioj. La subaj partoj estas helgrizecaj kun nigreca punktostrieco en flankoj.
Ĝi estas endanĝerita specio de birdo kiu reproduktiĝas en centra Teksaso, el Kantono Palo Pinto sudokcidenten laŭlonge de la orienta kaj suda bordo de la Eduarda Altebenaĵo al Kantono Kinney. La Orvanga parulio estas la ununura birdospecio kun reprodukta teritorio limigita al Teksaso.
Orvangaj parulioj nestumas en arboj de Junipero Juniperus ashei kaj kverkoj en ravinoj kaj kanjonoj. Ili uzas arboŝelon kaj araneretojn por konstrui siajn nestojn. La ino demetas 3 al 4 ovojn. Tiuj parulioj manĝas insektojn kaj araneojn. Ili vintrumas en suda Meksiko (Chiapas), Gvatemalo, Honduro kaj Nikaragvo.
Izopropila oksalato
Izopropila oksalato aŭ C8H14O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oksalata acido kaj izopropanolo. Izopropila oksalato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izopropila oksalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izopropila oksalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
3224 Irkutsk
3224 Irkutsk estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun de fakto en Rusio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rusa urbo Irkutsk en Siberio.
Borșa (Cluj)
Borşa [borŝa] (hungare: Kolozsborsa) estas komunumo en Rumanio nord-nordoriente de Cluj-Napoca. Administre apartenas al ĝi Ciumăfaia, Giula.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 333 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 665 (rumanoj, 10% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1216. De 1399 ĝi estis ekleziejo kun hungara loĝantaro. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye).
NGC 3231
NGC 3231 estas malfermita stelamaso en konstelacio Granda Ursino.
Niĵnij Novgorod - Supra parto
Supra (aŭ Surmonta) parto de la urbo Niĵnij Novgorod situas ĉe dekstra bordo de rivero Oka. Tio estas la kultura kaj administra centro de la urbo.
NGC 3231
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Niĵnij Novgorod - Supra parto
Ĝi enhavas 3 distriktojn:
2560 Siegma
2560 Siegma estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo, "Siegma", estis komponita en honoro de la germana astronomo Siegfried Marx.
Jintara Poonlarp
Jintara Poonlarp (จินตหรา พูนลาภ; ) estas kantistino en Tajlando. Ŝi kunlaboras kun la sonregistrejo Cat9 Studio. Ŝi publikigis 40 originalajn albumojn same kiel multajn kompilojn.
Baarn
Baarn estas municipo en la nederlanda provinco Utrecht, kiu situas ĉe la rivero Eem. La municipo havas 24 443 loĝantojn (1-a de januaro 2007, fonto: CBS) sur areo de 33,03 km² (de kiu 0,46 km² akvo).
Esperanto
Baarn, laŭ Enciklopedio de Esperanto, estas naskiĝloko de Johannes Hartog.
BorgWarner
BorgWarner estas usona entrepreno de meĥanika fabrikado fondita en 1880. Nun, ĝi estas aŭtomobila ekipisto kaj fabrikas transmisiajn sistemojn, kluĉilojn, turbo-kompresorojn...
Historio
Fondita sub la nomo Morse Equalizing Spring Co. en 1880, la entrepreno fariĝis Borg-Warner Corporation per kunfandado. Ĝi estas bazita en Auburn Hills en Miĉigano.
Bojko Borisov
Bojko Metodiev BORISOV (Бойко Методиев Борисов; naskiĝis la 13-an de junio 1959 en Bankja proksime de Sofio) estas bulgara politikisto. Li estas membro de la konservativisma politika partio GERB, kiu fine de la jaro 2006 fondiĝis grandparte je lia iniciato. Ekde la 27-a de julio 2009 ĝis marto 2013 li estis la ĉefministro de Bulgario. Li estas edziĝinta al Cvetelina Borislavova, la direktorino de la bulgara SI-banko.
Post la parlamenta baloto de 2009 kaj la venko super la ekskomunistoj de la Bulgara Socialisma Partio (BSP) li diris:
Bojko Borisov naskiĝis en familio de policano kaj mezlerneja instruistino. Li volis studi en la fakultato de ŝtata sekureco kaj provis ekzameniĝi tie en 1977, sed ne estis akceptita pro sia deveno: lia avo estis murdita de komunistoj en 1944. Tiel li finis fakultaton de fajroestingistoj kaj laboris laŭ tiu fako en la Ministerio pri internaj aferoj ĝis 1990. En 1991 li fondis propran privatan gardistan entreprenon, inter ties klientoj estis Todor Ĵivkov kaj la eksa caro Simeono la 2-a.
En la partio de la caro Simeono li eniris la grandan politikon. En 2005 li gajnis la voĉdonon por la posteno de urbestro de Sofia, la ĉefurbo de Bulgario. En 2006 li fondis propran partion „Civitanoj por la eŭropa evoluo de Bulgario“ (GERB). En la parlamentaj elektoj de julio 2009 la partio GERB gajnis plejparton de la lokoj en la landa parlamento. Tiel Bojko Borisov iĝis premiero kaj organizis la novan estraron.
Borisov sportumas. Li estas konata kiel fakulo pri karateo (li okupiĝas pri ĝi ekde 1978), li ankaŭ ludas futbalon en la publikaj ludoj de politikistaj teamoj.
Evangelio laŭ Ebionitoj
La Evangelio laŭ Ebionitoj estas la nomo de apokrifa evangelio, perdiĝinta, tieldirita ĉar uzita de jud-kristana sekto de Ebionitoj viglanta en Palestino en la 2-a jarcento. La informoj pri tiu evangelio estas ekskluzive tiuj raportitaj en iuj verkoj de iuj Patroj de la Eklezio; inter ili precipe Epifanio el Salamis citas iujn pasaĵojn.
Eblas ke ĝi koincidu kun aliaj du jud-kristanaj tekstoj, ankaŭ perdiĝintaj, la Evangelio laŭ Nazareoj kaj la Evangelio laŭ Hebreoj, kaj ankaŭ kun la Evangelio laŭ la Dekdu, pri kiu parolas Origeno, Sankta Hieronimo kaj Sankta Ambrozio eble pro tio ke ĉi-kaze temus pri la apostolo.
Patristikaj atestaĵoj
Inter la multaj atestaĵoj elstaras tiu de Ireneo de Liono vivinta ĉirkaŭ la jaroj 130-202, kiu en sia “Kontraŭ la herezoj” (Adversus Haeresis, 180 ĉirkaŭ), atestas la uzon de la Evangelio laŭ Mateo ĉe la Ebionitoj:
Malá Lhota
Malá Lhota estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1596.
Evangelio laŭ Ebionitoj
Patristikaj atestaĵoj
Laŭ Epiofanio (Panarion 13,2 e 14,3): "En la Evangelio kiun ili [= Ebionitoj] uzas, diritan "laŭ Mateo", kiu tamen estas ne tute kompleta sed mutila kaj modifita – ili ĝin nomas “Evangelio laŭ Hebreoj” - [...] Ili preterlasis la Genealogion laŭ Mateo.
Laŭ Hieronimo'(Comm. I in Matth. 12,13]: “En la Evangelio kiun praktikas la Nazareoj kaj Ebionitoj, kiun ĵus mi tradukis el la hebrea al la greka kaj kiun ili grandparte taksas la Matea aŭtenta, tiu homo kiu havas la manon aridan...”.
Epifanio el Salamis kaj aliaj informas ke la Evangelio laŭ Ebionitoj estis bazita sur tiu “laŭ Mateo”, sed ke el tiu oni formovis la pasaĵojn kontraŭajn al la ebionita teologio, nome, ekzemple, la rakonto pri la virga naskiĝo de Jesuo; eblas ke ankaŭ la preterlaso de la referenco al la lokustoj per kiuj sin nutris Johano la Baptisto ŝuldiĝis al la praktiko de vegetarismo de la grupo.
Enhavo de la Evangelio laŭ Ebionitoj
Pro la manko de transdonado de la manuskriptoj de la Evangelio laŭ Ebionitoj, ne eblas reiri al la reala enhavo de la teksto kaj al la efektiva ligo al la Evangelio laŭ Mateo: eble temis pri ŝanĝita formo de tiu kanona, aŭ eĉ temis pri la aramea praredaktaĵo efektivigita de la apostolo, pri kiu memorigis Papiaso el Hierapolis, citita de Eŭsebio de Cezareo en “Prieklezia historio'' 3,39,16.
Ebionitoj, same kiel ceteraj jud-kristanaj grupoj, ne kredis je la virga naskiĝo de Jesuo kiun ili konsideris nur grandan profeton, kaj ne dion. Pro tiu motivo, eble, ilia evangelio preterlasis la rakonton de la virga naskiĝo de Jesuo.
Ĉiuj tiuj evangelioj (laŭ Ebionitoj, laŭ Hebreoj, laŭ Nazareoj kaj, eble, ankaŭ la Evangelio de la Dekdu) ofte eksplicite cititaj foje nur aluditaj de la Patroj, kiuj foje atribuas al unu de tiuj evangelioj kion aliaj Patroj atribuas al alia el ili, eble estas pluraj. Ne malfacitas, tial, hipotezi, kvankam ne definitive pruvebla, ke la tri evangelioj reprezentas malsamajn dirojn de la sama teksto.
Tamen, se ekzistas en la scienca komunumo emo fari el ĉiuj la saman evangelion, ne estas tute forlasata la alia kiu faras el la tri, tri diversaj tekstoj, aŭ almenaŭ du.
Martinroda (Vacha)
Martinroda estas loĝloko en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko estas parto de la urba komunumo Vacha. Fine de la jaro 2012 la komunumo havis 273 loĝantojn.
34278 Justinxie
34278 Justinxie estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).