cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hostašovice
Historio
Estiĝo de Hostašovice datiĝas ĉirkaŭ la jaro 1249, kiam laŭ mito la birdisto Hostaša, kiel gardanto de burgejo Hradisko apartenanta al burgo Starý Jičín, ekloĝis ĉe la ĉi tiea rojo Hrázkový potok. Estiĝis domaro, pli poste arbara vilaĝo, kiu apartenis al la senjorujo Starý Jičín. En la jaro 1749 administrantoj de la senjorujo avancis la arbaran vilaĝon je la memstara municipo Hostašovice kun rajto de sigelo havanta en la blazono krucigita rastilon kaj draŝilon.
La memstara municipo ekzistis memstare ĝis la 1-a de januaro 1979, kiam ĝi fariĝis kvartalo de Nový Jičín. La memstara municipo Hostašovice denove estiĝis la 23-an de novembro 1990.
Iligan
Ne miskomprenu kun Ilagan!
András Sipos (reĝisoro)
András Sipos [andrAŝ ŝipos], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sipos András estis hungara reĝisoro. András Sipos naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Iligan
Iligan - Lungsod ng Iligan - estas duaklasa universitata urbego kaj katolika diocezo en Filipinoj, en regiono Norda Mindanao, en provinco Norda Lanao. Tamen ĝi estas administre sendepende de la provinco.
András Sipos (reĝisoro)
Biografio
András Sipos devenis el juda familio. Li akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1962. Lia ĉefinstruisto estis Márton Keleti. Ekde la sekva jaro li estis helporeĝisoro de Ottó Ádám en Hungara Televizio, baldaŭ li estis levita al reĝisoro, sed en 1966 lia televida statuso ĉesis. Li faris plurajn laborojn, fine inter 1975–1987 li estis helporeĝisoro de Miklós Jancsó. Li denove estis reĝisoro en 1988. Li estis reĝisoro kaj redaktoro en nove fondita televizio inter 1992-2001, poste li pensiuliĝis. Li ricevis premion en 2000.
Iligan
Geografio
Iligan kuŝas sur la marborda ebenaĵo laŭ maro ĉe enfluejo de samnoma rivero Iligan; apude estas montoj. Cagayán de Oro troviĝas 47, Manilo 791, Kezonurbo 797 kilometrojn (aere).
Historio
La plej frue en la proksimeco estis fiŝkaptista indiĝena vilaĝo, kiu estis movita al nuna loko de Iligan, kie estis aŭgustena misio en 1609. Ĝuste post 3 jardekoj jezuitoj alvenis kaj la komunumo estis grava bazo de la hispanoj. Ŝtona fortikaĵo estis konstruita en 1642 kaj pli novan pro inundo en 1850. La hispanoj foriris en 1899 kaj usonanoj alvenis en la sekvanta jaro. Inter 1903-1907 Iligan estis distrikta ĉefurbo. En 1914 Iligan akiris municipan statuson. La komunumo travivis okupadon de la japanoj (1942-1944). Iligan urbiĝis en 1950 kaj en 1983 atingis pli altan filipinan klasifikon, en 2009 distriktorajton.
Ekonomio
Iligan estas pezindustria urbego produktanta akvoenergion (1950), krome estas produktejo de ŝtaloj (1962), cementojn kaj farunojn. Dum la azia financa krizo en 1997 kelkaj industriaj branĉoj estis fermitaj. Gravas la turisma branĉo.
Eduko kaj religio
Iligan havas ŝtatan universitaton kaj privatajn altlernejojn. La urbo estas ĉefe kristana (71%), iome islama (26%). Oni komprenas la cebuanan lingvon (93 %).
Trafiko
Iligan estas marhavena urbo havanta ankaŭ flughavenon. La industriaj firmaoj havas proprajn privatajn havenojn. En la urbego la pasaĝeroj uzas aŭtobusojn, busetojn, triciklojn, eĉ ekzistas ĉevaltira kaleŝo.
Klimato
La klimato de Iligan estas klasifikita kiel tropika klimato. Jare pluvas 3183 mmm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter junio-decembro falas pli ofte. La averaĝa temperaturo estas 27 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Guadajoz (stacidomo)
Guadajoz estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Carmona en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi estas parto de Linio C-1 de la reto de Proksimaĵoj Sevilo.
Betty Boop
Betty Boop estas rolulo de animaciaj desegnoj kiu aperis en la serio Talkartoon, produktita de Max Fleischer (Fleischer Studios) kaj elsendita de Paramount Pictures. Pro sia malferma seksaltiro, Betty Boop ege sukcesis en la historio de kinarto.
Ŝi aperis la 9an de Aŭgusto 1926, en la animaciaj desegnoj Dizzy Dishes, en la sepa ero de la serio Fleischer's Talkartoon. Jvankam foje oni atribuas al la aktorino Clara Bow esti la inspiro por Boop, aliaj diras, ke reale ŝi ekis kiel karikaturo de la kantistino Helen Kane, kiu ludis laŭ stilo kunhavita de multaj artistoj siaepoke.
Vrskmaň
Vrskmaň (Wurzmes) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Chomutov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1417.
Universitato de Bergen
La Universitato de Bergen (Universitetet i Bergen, loka prononco ) estas esplor-intensa ŝtatuniversitato situanta en la urbo Bergen de Norvegio. La universitato hodiaŭ havas pli ol 4 000 dungitojn kaj 18 000 studentojn. Ĝi estis establita per ago de parlamento en 1946 surbaze de pluraj pli malnovaj sciencaj institucioj devenantaj de 1825, kaj estas la dua plej maljuna universitato de Norvegio. Ĝi estas konsiderita unu el la kvar "establitaj universitatoj" de Norvegio kaj havas fakultatojn kaj programojn en ĉiuj kampoj de klasika universitato inkluzive de kampoj kiuj estas tradicie rezervitaj perleĝe por establitaj universitatoj, inkluzive de medicino kaj juro. Ĝi ankaŭ estas unu el la ĉefaj universitatoj de Norvegio en multaj natursciencoj, inkluzive de mara esplorado kaj klimata esplorado. Ĝi estas konstante vicigita en la plej bona procento inter la universitatoj de la mondo, kutime inter la plej bonaj 200 universitatoj kaj inter la plej bonaj 10 aŭ 50 universitatoj tutmonde en kelkaj kampoj kiel ekzemple teraj kaj maraj sciencoj. Ĝi estas parto de la Koimbra Grupo kaj de la U5-grupo de la plej malnovaj kaj plej alte rangigitaj universitatoj de Norvegio.
Cantaelgallo (stacidomo)
Cantaelgallo estas fervoja stacio situanta sude de la hispana municipo Dos Hermanas. Ĝi estas parto de la linio C-1 de la reto de Proksimaĵoj Sevilo funkciigita fare de Renfe.
Joe Turkel
Joseph TURKEL (15a de julio, 1927 – 27a de junio, 2022) estis usona aktoro. Li estas konata pro siaj roloj en filmoj de Stanley Kubrick The Killing, Paths of Glory kaj The Shining kaj kiel d-ro. Eldon Tyrell en Blade Runner. Li ankaŭ havis rolojn en tri el la filmoj de Bert I. Gordon.
Dívčí Kopy
Dívčí Kopy (Ditschkop) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis. En distanco 13 km sude situas urbo Jindřichův Hradec, 23 km nordoriente urbo Pelhřimov, 24 km okcidente urbo Soběslav kaj 26 km okcidente urbo Veselí nad Lužnicí.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1267.
Internacia Flughaveno Jomo Kenyatta
La Internacia Flughaveno Jomo Kenyatta, Jomo Kenyatta International Airport, (IATA: NBO, ICAO: HKJK), estas internacia flughaveno en Najrobio, la ĉefurbo kaj pli granda urbo en Kenjo. La aliaj tri gravaj internaciaj flughavenoj en Kenjo estas la Internacia Flughaveno Kisumu, la Internacia Flughaveno Moi kaj la Internacia Flughaveno Eldoret. JKIA estas en la ĉeurbo Embakasi 18 kilometrojn sudoriente de la centra negocdistrikto de Najrobio, kaj la flughaveno havigas flugojn al ĉirkaŭ 50 landoj. Origine nomita Flughaveno Embakasi, la nomo de la flughaveno estis ŝanĝita en 1978 honore al Jomo Kenyatta, unua prezidento kaj ĉefministro de Kenjo. La flughaveno servis al ĉirkaŭ 7 milionoj da pasaĝeroj en 2016, kio faras ĝin la sepa plej aktiva flughaveno de pasaĝera trafiko en Afriko.
Internacia Unio de Geodezio kaj Geofiziko
La Internacia Unio de Geodezio kaj Geofiziko (Union géodésique et géophysique internationale, The International Union of Geodesy and Geophysics, mallongigite : IUGG) estas internacia neprofitcela organizaĵo kiu celas instrui, kreskigi kaj dokumenti esploradon de geodezio kaj geofiziko tutmonde.
Internacia Flughaveno Jomo Kenyatta
La nacia flugentrepreno Kenya Airways funkcias ĉefe el la Internacia Flughaveno Jomo Kenyatta.
Internacia Unio de Geodezio kaj Geofiziko
La organizaĵo estis fondita en 1919 en Bruselo, Belgio kaj poste translokiĝis al la urbo Potsdamo en Germanio. La oficiala lingvo en la organizaĵo restis franca eĉ post la translokiĝo al Germanio. La unio celas antaŭenigi kaj kunordigi esplorlaborojn rilatajn al la fizikaj kaj kemiaj ŝanĝoj de la tero helpe de aeraj kaj satelitaj fotoj. La unio ankaŭ faras esplorojn en la Ekstertero kaj sur la planedoj. La unio kunigas sub ĝi ĉiujn profesiajn kaj sciencajn organizaĵojn traktantajn en la kampoj de geodezio kaj geofiziko kaj en kunlaboro kun akademiaj organizaĵoj. La organizaĵo estas membro de la Internacia Scienca Konsilio.
Organizo
La Internacia unio por Geodezio kaj Geofiziko konsistas el ok asocioj, ĉiu reprezentante kampon de geodezio aŭ geofiziko. Malsupre estas la organizaĵoj :
Pro la interaga naturo de la fakoj administritaj fare de la Internaciaj organizaĵoj, ses komisionoj kaj laborgrupo pri Historio de la Unio (WGH) estis establitaj por servi la union kaj la internacian geofizikan komunumon antaŭenigante la studon de certaj interfakaj problemoj. Malsupre estas la ses komisionoj :
Utrera (stacidomo)
Utrera estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo Utrera, en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Historie, ĝi estis fervojkruciĝejo kie la linioj Sevilo-Cádiz kaj Utrera-La Roda kuniĝis, kio signifis ke la stacio ĝuis certan gravecon ene de la fervojreto. Sekve, Utrera ekhavis lokomotivdeponejon, turniĝejon kaj kelkajn helpajn riparejojn.
La stacio havas servojn de Mezlonga Distanco kaj ankaŭ estas parto de la linio C-1 de Proksimaĵoj Sevilo.
Bovopikilo
Bovopikilo estas pikilo, kiu estas uzata por instigi bovojn kaj aliajn bestojn, dum ili laboras. Ĝi estas bastono kun malgranda ferpinto ĉe la fino, per kiu oni pikas bestojn, kiam ili trenas plugilon aŭ ĉaron. Ĉi tiu bastono havas unu colon dikaĵon sube kaj maldikiĝas al la fino, ĉar, se ĝi estus tiel dika supre kiel malsupre, ĝi pezus tro multe. Kutime ĝi estas tri metrojn longa. Ĉe la alia fino ĝi havas ian specon de fera padelo, per kiu la kamparano foje forigas la teron, kiu algluiĝas al la plugilo kaj lacigas multe la bovojn, kiuj tiras ĝin.
Internacia Unio de Radiscienco
La Internacia Unio por Radiosciencoj (l'Union Radio-Scientifique Internationale, akronime: URSI) estas unu el 40 internaciaj organizaĵoj asociitaj kun la Internacia Scienca Konsilio. La unio funkcias sen profito kaj ne estas submetita al iu ajn registaro, kaj ĉirkaŭ 40 landoj estas membroj. La sindikata sekretariejo situas en la Universitato de Gento en Belgio.
Historio
La organizaĵo estis establita en 1919, kiel daŭrigo de la agado de la Internacia komitato por Sendrata Telegrafio (1913-1914, kiam la nura disvastigita sendrata komunikado estis telegrafio). Ekde 1922, la unio okazigis trijaran kongreson. En la 1950-aj jaroj, la unio reklamis la projekton de la Internacia Geofizika Jaro.
Celoj
La deklarita celo de la organizaĵo hodiaŭ estas :
Sciencaj komitatoj
La organizaĵo havas 10 aktivajn komitatojn, kiuj kunvenas laŭbezone. La komisionoj traktas malsamajn kampojn de radioscienco :
Internacia Societo por Fotografmetrio kaj Distanca Sondado
La Internacia Societo por Fotogrametrio kaj Distanca Sondado (International Society for Photogrammetry and Remote Sensing ; mallongigita ISPRS) estas internacia neregistara organizaĵo kiu kunigas organizaĵojn traktantajn en la kampo de telesensado (distanca sondado), fotogrametrio, kaj aerfotado.
Interalie, la organizaĵo respondecas pri fonduso kiu donas stipendioj kaj premiojn por antaŭenigi la esploradon de telesensado, aerfotografio kaj fotogramometrio. Krome, ĝi ankaŭ respondecas pri internacia kunlaboro inter landoj kaj teknologia progreso en la kampo.
Koimbra Grupo
La Koimbra Grupo estas internacia asocio de 41 universitatoj en Eŭropo. Ĝi estis establita en 1985. La organizaĵo funkcias por la avantaĝo de siaj membroj antaŭenigante "internaciigon, akademian kunlaboron, plejbonecon en lernado kaj esplorado, kaj servon al socio" per "kreado de specialaj akademiaj kaj kulturaj kravatoj", per lobiado sur la eŭropa nivelo, kaj disvolvante plej bonajn praktikojn.
Mašťov
Mašťov (Maschau) estas urbo en Ĉeĥio en Regiono Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie.
Viossa
Viossa estas eksperimenta piĝina planlingvo, kreita per komunuma kunlaborado ekde 2014. Ĝin kreis membroj de la Reddit-komunumo r/conlangs. La lingvo estas kreita por eksperimenti pri interlingva kontakto kaj interlingva influado.
La nomo de la lingvo estas kuntiriĝo de la viosaj vortoj "vi" (ni) kaj "glossa" (lingvo).
Historio
La projekto de Viossa komenciĝis la 24-an de decembro 2014, fare de membroj de la oficiala Skype-grupo de la Reddit-komunumo r/conlangs. Ili disvolvis la lingvon pere de videotelefonado, kio ebligis simuladon de la ĉirkonstancoj, en kiuj piĝinoj normale ekestas, malgraŭ fizika distanco inter la partoprenantoj. Ĉiu partoprenanto elektis unu lingvon, kiu estis reciproke komprenebla kun kiel eble malplej da partoprenantoj, kaj oni ĝenerale ne rajtis uzi la anglan.
Komence Viossa formiĝis el ĉirkaŭ sep fontaj lingvoj, elektitaj de la unuaj ses parolantoj (nome la rusa, la albana, la japana, la greka, la finna, la norvega kaj la svisgermana). Poste ankaŭ aliaj lingvoj (ekzemple la nord-samea, la malnovangla, la sveda, la ajnua, la irlanda kaj latino) influis la piĝinon, kiam aliĝis novaj parolantoj, kiuj enkondukis vortojn kaj gramatikaĵojn el novaj fontolingvoj.
Viossa estis la dua fojo, ke la grupo r/conlangs provis krei konstruitan piĝinon. La unua projekto nomiĝis "NEA (No English Allowed)" (t.e. "la angla estas malpermesita"), kaj ĝi malsukcesis ĉar oni emis simple paroli kun aliaj partoprenantoj per komunaj lingvoj anstataŭ miksi ilin.
Trajtoj
Unu karakteriza trajto de Viossa estas ĝia manko de lingvaj normoj, precipe kiam temas pri gramatiko kaj ortografio. Ĉiu uzanto de la lingvo kreas sian propran idiolekton (unuhoman dialekton), kies frazstrukturo, vortprovizo kaj literumado varias laŭ propra prefero kaj socia kunteksto. La lingvo uzas la principon "se ĉiu povas kompreni ĝin, ĝi estas Viossa". Pro tio oni povas priskribi la lingvon nur per ĝeneralaj priskriboj, kiuj ne ĉiam kongruas kun la uzado de ĉiuj parolantoj. Individuaj lingvaj variaĵoj kutime havas fortan influon de la denaska lingvo de la parolanto, kaj tial oni fojfoje diras, ke Viossa estas interlingvo.
La plejmulto de uzantoj de Viossa uzas SVO-vortordon, kvankam kelkaj uzas SOV aŭ OSV laŭ esploro de Nichols en 2021. Gramatika kazo estas kutime ne markita, sed fojfoje ja okazas verba konjugacio laŭ gramatika persono kaj nombro (kvankam tio ne okazas, kiam subjekto havas du aŭ pli da substantivaj frazpartoj). Pronomoj varias laŭ persono kaj nombro, sed ĝenerale ne estas genra distingo.
Ortografio en Viossa varias multe inter parolantoj, kaj laŭ multaj parolantoj ortografio estas kvazaŭ maniero por arte esprimi sin. Oni kutime skribas per la latina alfabeto, ofte kun diversaj diakritaj signoj kaj maloftaj literoj. Tamen, parolantoj ankaŭ elpensis alternativajn skribsistemojn per la cirila alfabeto, la hebrea alfabeto, japanaj kanaoj, kaj la ĉina skribo.
Komunumo
La Viossa-komunumo ekzistas preskaŭ nur en la interreto, kaj ĝia kerno estas en Discord, kie oni lernas kaj instruas la lingvon pere de mergado. Tradukado inter Viossa kaj aliaj lingvoj estas plejparte malpermesita, krom ekzemple ĉe akademiaj studoj de la lingvo kaj ĉe belartaj tradukoj.
Ekzistas vikio en Viossa, kiu nomiĝas "Vikoli" kaj uzas MediaWiki. Ekzistas originala muziko en la lingvo, plej menciinde la albumo Korohtella de DJIMA, kiu eldoniĝis en februaro 2022. Ekzistas ankaŭ pluraj podkastoj en Viossa, ekzemple Davi Hanu! Kaj K'Slucj, kiuj ambaŭ neregule eldonas novajn epizodojn.
Flago
Kiel simbolon de la lingvo oni ofte uzas la flagon de Viossa, kiu konsistas el blua birdo en blanka cirklo sur blua fono. La birdo estas kolombo, kiu estas elektita ĉar la anglaj vortoj por kolombo ("pidgeon") kaj piĝino ("pidgin") sonas tre simile. La pozo de la kolombo figuras la V|literon V, la unua litero de la nomo de la lingvo. La flagon proponis la uzanto u/clausangeloh en 2016, kaj la uzitaj koloroj estas #00bbff kaj #fff.
Sue Lyon
Sue LYON (10-an de julio 1946 – 26-an de decembro 2019) estis usona aktorino. Ŝi rolis kiel Dolores "Lolita" Haze en la el 1962 filmo Lolita. Ŝi ankaŭ rolis kiel Charlotte en La nokto de la igvano. En 1963, ŝi gajnis la Premion Ora Globo.
Lyon naskiĝis en Davenport (Iovao). Ŝi estis edzino de scenaristo Hampton Fancher de 1963 ĝis ilia eksgeedziĝo en 1965. Lyon entute kvinfoje edziniĝis, kun futbalisto Roland Harrison ŝi ricevis filinon. Ŝi mortis pro pulma malsano en Los Anĝeleso je aĝo de 73.
Filmaro
*Ekskluzive de kvar televidofilmoj
La Alameda de Gardón
La Alameda de Gardón estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo. La Alameda signifas poplejon, kio videblas en la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 32,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 79 loĝantojn. Ĝi perdis 900 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
István Prókai
István Prókai naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Budapeŝto.
Agallas
Agallas estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko kaj Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo en la sudokcidento de la provinco. Agallas signifas kverko-gajlojn, kio videblas en la flago kaj blazono de la vilaĝo.
Oni trovis restaĵojn el la Bronzepoko kaj el la Romia Imperio.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Tapiraí
Tapiraí rilatas al la sekvaj lokoj en Brazilo:
Army of Lovers
Armeo de amantoj estas sveda dancmuzika muzikgrupo kiu funkcis inter 1987 - 1996 kaj poste reunuiĝis plurfoje por mallongaj periodoj (en 2001, en 2007 kaj 2009).
Historio
La nomo de la bando devenas de la nomo de dokumenta filmo fare de Rosa von Praunheim, germana samseksema aktivulo Armee der Liebenden aŭ Révolte der Perversen (Armeo de amantoj kaj la ribelo de la pervertoj), kies scenaro estas bazita sur la speciala karaktero de la Bataliono de Tebo.
La ĉefa triopo estis Alexander Bard, Jean-Pierre Barda kaj Camilla Henemark (konata kiel La Camilla). Bard verkis la melodiojn. La bando eldonis kvar muzikalbumoj, plurajn kompilaĵojn kaj 20 filmetojn. La grupo ĝuis grandegan sukceson en Eŭropo, precipe en la 1990-aj jaroj.
(99869) 2002 PF46
(99869) 2002 PF46 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,02433 astronomia unuo, tie estas 3,640 milionoj da km.
28994 Helenabates
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan esploristinon Helena Bates, de la Muzeo pri Natura Historio de Londono, kiu fakiĝis en la kompreno pri la termika kaj akva aliigo de primitivaj asteroidoj per analizo de karbonecaj kondritaj meteorŝtonoj.
Bánh mì
La bánh mì estas sandviĉo tipa de la Vjetnama kuirarto farita el baguette de blanka pano kaj rizfaruno. La sandviĉo enhavas kelkajn peklaĵojn de karotoj, daikon, cepoj, koriandro, kaj viando aŭ tofuo. La plej popularaj farĉaĵoj de bánh mì inkludas porkaĵon, pasteĉon, kokaĵon kaj fiŝaĵon de traĥuro. La kontrasto de gustoj kaj teksturoj estas unu de la karakteroj de tiu sandviĉo, same kiel ĝis malmultekosto, kio faras ĝin tre populara manĝaĵo en Vjetnamio.
Bánh mì estas esprimo kiu referencas ankaŭ la panon el kiu oni faras la sandviĉon, nome milda baguette en la interno kun fajna kaj krakanta krusto.
Streptomicino
La Streptomicino estis la unua antibiotiko malkovrita ene de la grupo de la aminoglikozidoj; estas ankaŭ la unua kuracilo de la epoko de la kemiterapio uzita en la traktado de la tuberkulozo. Estas antibiotiko baktericida de malgranda gamo, derivita de la aktinobakterio Streptomyces griseus. En sia agadmetodo, ĝi realigas inhibicion de la proteina sintezo je nivelo de la subunuo 30s de la ribosomo.
Ĝi estis izolita de Albert Schatz (19a de oktobro 1943) en la laboratorio de Waksman kaj sub lia superrigardo, por la Universitato Rutgers, Nov-Ĵerzejo, Usono. La "fina venko" kontraŭ tuberkulozo dankiĝas al la ekstermado de bova tuberkulozo (per amasbuĉado de infektitaj bestoj) kaj aparte al la ekuzado de la antibiotiko streptomicino fare de Selman A. Waksman en 1944 por la kuracado.
Raĝango (rivero)
La Raĝango (malaja: Batang Rajang) estas rivero en la nordokcidento de la insulo Borneo (Malajzio) kiu fluas tra la malajzia subŝtato Saravako kaj estas la plej longa rivero de Malajzio kun longeco de 563 km.
La akvokolekta areo de la rivero havas surfacon de proksimume 50 000 km² kaj reprezentas 40 % de Saravako kaj 7 % de la tuta surfaco de Borneo.
La rivero Raĝango originas en la centro de Borneo (Iran-Gebergte) el la kunfluo de pluraj pli malgrandaj riveroj. Antaŭ ol enflui la Sudĉinan maron (en la nordokcidento de la insulo), ĝi atingas larĝecon de pli ol kilometro kaj disvastiĝas super delto de 6500 km². La plej grandaj urboj laŭ la rivero Raĝango estas Sibu, Kanowit, Song, Kapit kaj Belaga.
Ruĝa supergiganta stelo
Ruĝa supergiganta stelo aŭ pli koncize ruĝa supergiganto (RSG) estas tre granda stelo, kiu atingis la finon de sia evoluo. Ĝi havas surfactemperaturon de malpli ol 4300 K kaj montras la spektrajn trajtojn de supergigantoj kun tre malgranda gravita spektra movo pro iliaj grandaj radiusoj.
Ruĝa supergiganta stelo similas ruĝan giganton laŭ aspekto, sed estas multe pli granda kaj pli masiva.
Aladár Székely
Aladár Székely [sEkej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Székely Aladár estis hungara fotisto. Lia origina familia nomo estis ĝis 1899 Bleier [blejer], lia neuzita persona nomo estis Áron.
Aladár Bleier naskiĝis la en Békésgyula, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Aladár Bleier devenis el juda familio. Li frekventis nur bazlernejon, iom poste li lernis fotadon en Kolozsvár en fotateliero, pli poste en Budapeŝto ĉe Manó Mai. Ekde 1893 li havis jam propran atelieron en sia naskiĝurbo, kie lia kunulo estis Dénes Rónai. Bleier funkciigis la atelieron en Orosháza, poste li studvojaĝis al Vieno, Munkeno kaj Berlino. Hejmenveninta li establis fotatelieron jam en la hungara ĉefurbo, en la 1910-aj jaroj li havis jam 2. Ekde 1908 li ankaŭ ekspoziciis. Liaj fotoj ricevis premiojn, li mem en 1931 kaj 1939. Li edziĝis en 1904.
Géza M. Tóth
Géza M. Tóth [gEza em tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo M. Tóth Géza estis hungara reĝisoro, animaciisto, produktoro, altlerneja instruisto, studiestro.
Géza M. Tóth naskiĝis la  en Veszprém (urbo).
Biografio
Géza M. Tóth frekventis muzikan bazlernejon, poste li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1988, pli poste li akiris diplomojn en Altlernejo Moholy-Nagy en 1993 kaj 1996. Li instruis en edukejo inter 1994–1998, ankaŭ en la menciita altlernejo (intertempe jam universitato) inter 1995–2010. Tiutempe li akiris sciencan gradon DLA en la sama loko en 2004, post 2 jaroj li habilitiĝis. Li doktoriĝis (Ph.D.) en 2006 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 2010 kaj 2020 li instruis en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, inter 2014-2019 li estis rektoro.
En 2002 li fondis filman studion, kies estro li estis. Kelkfoje li ilustris librojn. Li ricevis premion en 2008, dum liaj filmoj ĉirkaŭ cent. Lia edzino naskis 2 filinojn.
Alba de Yeltes
Alba de Yeltes estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Alba de Yeltes kaj la disa domaro El Mejorito, okupas totalan areon de 22,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 225 loĝantojn. Ĝi perdis 500 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas norde kun Castraz, nordokcidente kun Sancti-Spíritus, okcidente kun Ciudad Rodrigo kaj Bocacara (Ciudad Rodrigo), sude kun Dios le Guarde, sudoriente kun Tenebrón kaj oriente kun Aldehuela de Yeltes.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio. La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
(99877) 2002 PB78
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
3-Heksenila heksanato
3-Heksenila heksanato aŭ 3-heksenila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj 3-heksen-1-olo. 3-Heksenila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Heksenila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al 3-heksenila grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Osprey Publishing
Osprey (Osprey Publishing) estas anglalingva eldonejo kiu eldonas librojn pri milita historio. Ĝis nun, pli ol 2 300 verkaĵoj estis publikigitaj en ĉi tiu eldonaĵo, ĉiuj traktantaj batalojn, militojn aŭ armeunuojn. La libroj havas ilustraĵojn, fotojn kaj mapojn.
La 22-an de decembro 2014, la firmao estis vendita al Bloomsbury Publishing.
Internacia Unio de Kristalografio
La Internacia Unio de Kristalografio (International Union of Crystallography; en inicialoj : IUCr) estas internacia scienca organizaĵo kiu estas membro de la Internacia Scienca Konsilio (ISC).
Historio
En marto 1944, la germana fizikisto kaj kristalografo Paul Peter Ewald proponis la ideon establi la asocion kiel rimedon por eldoni internacian revuon pri kristalografio ĉe kunveno de la "X-Ray Analysis Group" konata per ĝia angla akronimo XRAG Group). La prezidanto de XRAG, la Nobel- premiita fizikisto William Lawrence Bragg, akceptis la ideon kun entuziasmo kaj en julio 1946 organizis internacian kongreson de kristalografoj en Londono. La renkontiĝo, kiu inkludis proksimume 300 kristalografojn de malsamaj landoj, faris decidon establi provizoran komisionon kiu ekzamenus la publikigon de Bitown pri la temo de kristalografio. Tiu ĉi komitato, gvidata de Paul Peter Ewald, formulis, krom la proponoj por la publikigo de Bitown, la bazajn gvidliniojn de la Internacia Unio de Kristalografio. La unua numero de la Bitown, kiu ricevis la nomon proponitan de la rusaj komitatanoj - Acta Crystallographica - estis publikigita en aprilo 1948. La fondkonferenco de la unio estis okazigita en Universitato Harvard en la urbo Kembriĝo, en Usono inter la 28-an de julio kaj la 3-an de aŭgusto 1948. La du fizikistoj plej respondecaj por la evoluo de la kampo estis metitaj ĉe la kapo de la unio, William Lawrence Bragg estis nomumita prezidanto kaj Max von Laue estis nomumita honora prezidanto.
Celoj kaj metodoj de agado
Ĝiaj celoj estas: antaŭenigi internaciajn kunlaborojn en kristalografio, kontribui al ĉiuj aspektoj de kristalografio, antaŭenigi la publikigon de internaciaj publikaĵoj de kristalografia esplorado, kaj normigi la metodojn, terminologiajn unuojn kaj simbolojn.
La asocio provas plenumi tiujn celojn per presado de sciencaj revuoj nun disponeblaj en la interreto, unuavice la "Acta Crystallographica", preparante ĝisdatigitajn tabelojn de kristalografio, disdonante kvaronjaran bultenon, administrante mondan adresaron de kristalografoj, distribuante la Premion Ewald. kaj organizante la asembleon Ĝenerala unufoje ĉiujn tri jarojn.
La oficejoj de la organizaĵo situas en la urbo de Chester en la Cheshire distrikto en Anglio. Aktuale en 2020, membroj de la organizaĵo estas sciencaj organizaĵoj de 52 landoj.
Naciaj societoj por kristalografio, kiuj estas filiigita al la ĝia Nacia Akademio de Sciencoj reprezentas la landon en la organizaĵo.
Monda Festivalo de Esperanto
Konkurso
Konkurso por elekto de emblemo de la evento estis lanĉita de UEA. La premio estas senpaga aliĝo al Universala Kongreso en 2021 aŭ 2022 kaj unu-jara membreco en UEA, se la gajninto ne estas membro.
Aranĝoj
Dum MondaFest' okazos jenaj aranĝoj:
Berberisopsaloj
La berberisopsaloj (Berberidopsidales) estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 2 familiojn, 2 genrojn kaj 3 speciojn,. Ĝia tipa genro estas berberisopso.
Etimologio
La scienca nomo de la tipa genro Berberidopsis estas kunigo de 2 radikoj : Berberis + la greka ὄψις, εως (= vido, aspekto), do "kiu similas al berberiso". Estas 2 eblaj etimologioj por la genro Berberis: el la araba vorto de la frukto de tiu planto, aŭ el la greka βέρβερι, εος (= konko) pro la formo de la petaloj. Ĉiukaze, estas neniu etimologio kun d, nek en berberis, nek en opsis por klarigi la familian nomon Berberidopsidaceae.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (10 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
La Alamedilla
La Alamedilla estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo. La Alamedilla signifas poplejeton.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 19,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 140 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Ĝi limas kun Portugalio kaj ĝenerale kun la loĝlokoj Nave de Haver (Portugalio), Fuentes de Oñoro, Campillo de Azaba, Batocas (Portugalio), Ituero de Azaba, Aldeia da Ribeira (Portugalio), La Alberguería de Argañán kaj Puebla de Azaba.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio. La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Reĝanga lingvo
Laŭ Ethnologue, estis ĉ. 350 mil homoj kiuj parolis la lingvon en 2000.
Pro la tutmondiĝo la reĝanga lingvo malrapide regresas, precipe en la publika sfero, kaj estas anstataŭigata de varianto de la malaja lingvo (la benkulua), kiu estas delonge konsiderata kiel regiona lingvofrankao (lingvo franca) kun siaj propraj denaskaj parolantoj (en la provinco Bengkuluo).
La tradicia reĝanga korpuso konsistas ĉefe el ritaj tekstoj, medicinaj ekzorcoj kaj poezio.
Terminologio
Apud la Bahasa Rejang, ĉi tiu lingvo estas ankaŭ nomata en la propra lingvo Baso Jang [baso d͡ʒaŋ] (dialektoj lebong, musi kaj pasisir) aŭ Baso Hêjang [baso həd͡ʒaŋ]) (dialektoj kepahiang kaj rawas). Male al baso, kiu estas absorbaĵo el la sanskrito, miling estas la originala vorto de la reĝanga lingvo, kiu signifas "parolado" aŭ "parolo".
Ekzistas ankaŭ homoj, kiuj nomas la raĝangan lingvon mê-Jang (mê-Hêjang), kiu laŭvorte signifas "konvulsia". En Indonezio la termino "bahasa rejang" sekvas la regulojn por doni nomon al aliaj lingvoj en Indonezio. Rejang estas indonezia vorto kongrua kun la vorto Jangen en la propra (raĝanga) lingvo. En Interreto ekzistas pluraj difinoj aŭ signifoj de la vorto "rejang". Unu el ili signifas rapidajn movojn (dum saltado, kurado) . Richard McGinn esploris pri la origino de la reĝanga lingvo: "rejang" kiel rapida movado verŝajne priskribas la migradan procezon de la prapatroj de la reĝangoj el la areo ĉirkaŭ la rivero Raĝango (mal. rejang) en Saravako.
En la angla, ne ekzistas norma nomo por ĉi tiu lingvo. Tial povus esti, ke oni trovas eldonaĵojn, kiuj uzas la terminon reĝangla lingvo aŭ reĝangla lingvo. La terminoj Redjang aŭ eĉ Redjansch-Lebongsch (nederlande) ankaŭ estas menciitaj kiel nomoj por la reĝanga lingvo en la retejo MultiTree: Cifereca Biblioteko de Lingvaj Rilatoj.
Dialektoj kaj klasifiko
Ekzistas kvin diversaj dialektoj. La klasifiko de la reĝanga lingvo ne estas evidenta kaj ĝenerale akceptita. En 2009, Richard McGinn metis la reĝangan en la grupo de la bidaju-lingvaro (parto de la dajak-lingvaro). Ĉi-kaze la reĝanga eble rilatas al la nasa lingvo, kiu tamen ne estis konklude pruvita.
Skribo kaj gramatiko
La lingvo estas skribita per la sama skribo kiel la malaja, ankaŭ konata sub la nomo KaGaNga (pro la tri unuaj literoj el ĝia alfabeto) kaj depost nelonge ankaŭ per latina alfabeto.
En la reĝanga lingvo, afiksoj ludas gravan rolon, ĉar la diferenco inter unu afikso kaj alia afikso rezultas en signifoŝanĝo de vorto. Sintakse la lingvo uzas frazo-strukturon SPO (subjekto-predikativo-objekto) la samon kiel aliaj aŭstroneziaj lingvoj.
Bibliografio
(en) Adelaar, Alexander, The Austronesian Languages of Asia and Madagascar: A Historical Perspective, The Austronesian Languages of Asia and Madagascar, pp. 1-42, Routledge Language Family Series, Londres, Routledge, 2005, ( ISBN 0-7007-1286-0 )
(en) McGinn, Richard, Outline of Rejang Syntax, NUSA Linguistic Studies of Indonesian and Other Languages of Indonesia, volume 14, Jakarta, Badan Penyelenggara Seri NUSA, 1982.
(en) The Rejang Language Handbook
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la artikolo Bahasa Rejang en la indonezia vikipedio, listo de aŭtoroj
Badr Soultan
Badr Soultan (arabe: بدر سلطان, tamazigte : ⴱⴰⴷⵔ ⵙⵍⵟⴰⵏ; lia vera nomo estas Badr Zakraoui, naskiĝis la 2-an de majo 1985 en أحفير - Ahfir) estas populara maroka kantisto kaj kantaŭtoro kies muzikstilo estas konsiderata 'romantika'. Li interpretas ankaŭ religiajn kantojn disvastigitaj en la marokaj amaskomunikiloj dum la vesperoj de la Ramadano.
Li partoprenis en multaj muzikfestivaloj kaj televidaj elsendoj, ekzemple en la populara programo Taghrida de la maroka tv-ĉeno Al Aoula, en formo de muzika intervjuspektaklo, kiu malfermas siajn pordojn al reprezentantoj de la nuntempa maroka populara muziko. Badr Soultan ankaŭ aperis en la pintaj muzikaj furorlistoj de Maroko. La muziko de Badr Soultan akiris popularecon ne nur en Maroko sed ankaŭ inter la maroka diasporo tutmonde. Li laboris kun pluraj bonfaraj asocioj favore al handikapuloj.
Kantaro (elekto)
Liaj kantoj ofte tuŝas temojn de amo, rilatoj, kaj socialaferoj, resonante kun aŭskultantoj. Lia muziko ofte asimilas elementojn de tradiciaj marokaj melodioj kun modernaj sonoj, kreante unikan miksaĵon kiu allogas larĝan spektantaron.
Eksteraj ligiloj
Badr Soultan, Facebook
Manich Manna, YouTube
Skotnice
Skotnice (Köttnitz) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Nový Jičín en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
En la nuntempa aspekto (kun paŭzo el la jaroj 1980–1990, kiam la municipo apartenis al Příbor), la municipo ekzistas ekde la jaro 1968, kiam okazis kuniĝo de municipoj Skotnice, Skorotín kaj Stíkovec.
La devena municipo Skotnice
Kerno de la municipo etendiĝas sudokcidente, sude kaj okcidente de la konstruareo de Stíkovec, kun kiu ilia konstruareo urbanisme unuiĝas. La unua mencio pri vilaĝo Skotnice devenas el la jaro1330.
Akva muelejo devenas el la dua duono de la 19-a jarcento. La unika estas konservita kaj trafikkapabla ekipaĵaro de la muelejo el la 1930-aj jaroj. La akva muelejo troviĝas meze de la municipo.
La eksa municipo Stíkovec
Konstruareo de tiu ĉi eksa municipo etendiĝas sur maldekstra bordo de rivero Lubina en centra moderna Skotnice kaj ĝi jam estas kunkreskiĝinta kun la plej nova konstruareo de la propra Skotnice. La unua mencio pri Stíkovec devenas el la 14-a jarcento. En la jaroj 1850-1870 ĝi estis domaro de Skorotín kaj poste ĝis la jaro 1968 memstara municipo. En Stikovec troviĝas municipa ofico de Skotnice kaj ankaŭ ĉi tiea poŝto.
Privata firmao
Privata kompanio estas kompanio, kies kapitalo estas tenata de privata ento aŭ limigita nombro da posedantoj. Ĝi ne ofertas aŭ komercas siajn akciojn en la akcioborso.
Kvankam privataj kompanioj estas malpli travideblaj al la publiko ol siaj publike komercitaj ekvivalentoj, privataj kompanioj estas de granda graveco en la monda ekonomio. En 2008, laŭ Forbes, la 441 plej grandaj privatfirmaoj en Usono havis enspezojn de 1.800 miliardoj USD kaj dungis 6.2 milionojn da homoj. En 2005, la 339 kompanioj prienketitaj de Forbes vendis trilionojn da dolaroj da varoj kaj servoj (44%) kaj dungis kvar milionojn da homoj. En 2004, la nombro da privataj entreprenoj en Usono kun enspezoj de almenaŭ unu miliardo da dolaroj estis 305.
Ĉiuj kompanioj, kiuj ne estas posedataj de la registaro, estas konsiderataj kompanioj de la privata sektoro. Tio inkluzivas publikajn firmaojn kaj privatposedatajn firmaojn.
Devigo de raportado kaj limigoj
Plejofte, privatfirmao iĝas publika firmao kiam ekzistas deziro flanke de la firmao oferti ĝiajn akciojn al la popolo per komenca publika oferto de akcioj, kaj tiam daŭranta komerco en la akcioj de la firmao tra akcioborso.
Private tenitaj kompanioj ĝenerale havas malpli da raportaj postuloj kaj travideblecoj ol publikaj kompanioj. Ekzemple, en Usono, privatposedataj kompanioj ne devas publikigi siajn financajn deklarojn. Ne estante postulataj malkaŝi detalojn pri siaj operacioj kaj financaj perspektivoj, privataj kompanioj ne estas devigitaj malkaŝi informojn, kiuj povas esti valoraj por konkurantoj. Krome, kun limigitaj raportaj postuloj kaj akciulatendoj, privataj kompanioj ricevas pli grandan operacian flekseblecon povante koncentriĝi pri longdaŭra kresko prefere ol trimonataj enspezoj. Krome, direktoroj de privataj kompanioj faras sian komercon sen la aprobo de akciuloj, kio permesos al ili preni signifajn agojn sen prokrastoj. En Aŭstralio, la leĝo devigas publikajn kompaniojn alsendi certajn dokumentojn rilatajn al sia jarkunveno al la Aŭstralia Komisiono pri valorpaperoj kaj investoj (ASIC).
Private tenitaj kompanioj foje havas limigojn pri la nombro da akciuloj. Ekzemple, la Usona Sekureco-Interŝanĝa Leĝo de 1934, Section 12 (g), ĝenerale limigas privatfirmaon al malpli ol 2,000 akciuloj, kaj la Usona Investa Leĝo de 1940 postulas registradon de investkompanioj kiuj havas pli ol 100 akciulojn. En Aŭstralio, sekcio 113 el la Entreprenoj-Leĝo 2001 limigas private kontrolitan firmaon al kvindek ne-dungitaj akciuloj.
Heptila ftalato
Duheptila ftalato  aŭ C20H30O4 estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj heptila alkoholo. Heptila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de ftalata acido derivaĵoj kaj heptilaj derivaĵoj. Heptila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heptila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Marthe Renate Fischer
Marthe (ankaŭ: Martha) R. (Renate) FISCHER (naskiĝinta la en Sulęcin, mortinta la  en Saalfeld) estis germana verkistino. Ŝi pleje skribis poemojn, novelojn, rakontojn kaj romanojn. Famiĝis ŝi antaŭ ĉio kiel regiona popularverkistino. La diverseco de eksterturingiaj eldonejoj atestas ŝian transregionan famon. Ankoraŭ dum ŝia vivo la libroj ĝuis multajn eldonojn. Represoj ankaŭ faritis.
Vivo kaj kreiva agado
Estante la plej juna filino de malriĉiĝinta bienposedanto ŝi pasigis la junulajn jarojn en izoleco. Ŝia verkista agado komenciĝis per skizoj de ofte serioza enhavo; ŝi laboris por gazetoj kaj revuoj kaj ekde 1888 sekvis ankaŭ diversaj pli longaj aĵoj. Post loĝado en Frankfurto ĉe Odro kaj Berlino (Friedenau) ŝi reiris kamparen. Post vizito de pluraj parencoj ŝi konatiĝis kun Turingio kie ŝi restis ĝismorte. Unue ŝi loĝis (ĝis 1910) en Uhlstädt, ĝis 1914 en Leutenberg kaj fine en Dorndorf kaj Saalfeld. La vivo ĉe Hexengrund inter Orlamünde kaj Großkochberg inspiris ŝin por la furora verko Die aus dem Drachenhaus (1920): tie ŝi detalege rakontas pri superstiĉo kaj ties konsekvencoj en tiu ĉi regiono. La tuto verkitis dialekte.
Halámky
Halámky (Witschkoberg) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis. La municipo situas sur orienta bordo de rivero Lužnice, apud ŝoseo el Třeboň ĝis Schrems. Estas ĉi tie ŝosea limpasejo Halámky – Gmünd – Nagelberg inter Ĉeĥio kaj Aŭstrio.
Asocio por Internacia Juro
La Internacia Juro-Asocio (The International Law Association, mallongigita kiel : ILA) estas neprofitcela organizaĵo en la kampo de internacia juro, kiu estis establita en Bruselo, Belgio, en 1873 kaj ĝia ĉefsidejo estas nuntempe en Londono, Unuiĝinta Reĝlando.
Halámky
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1770.
Karakterizo de la municipo
La tuta katastra teritorio de la devene malsupraaŭstria municipo estis al la iama Ĉeĥoslovakio alligita nur la 31-an de julio 1920 kiel konsisto de la tn. Okcidenta Vitorazio, kaj sekve enkadre de Bohemio enmembrigita en juuĝejan distrikton Třeboň de la samnomata politika distrikto.
Marthe Renate Fischer
Vivo kaj kreiva agado
Fischer restis senedza. La funebra parolado faris la posta landa episkopo Moritz Mitzenheim. Alia honoro por ŝi faratas ekde 2001 en la Flosiga muzeo en Uhlstädt. Ŝia privata biblioteko troviĝas nuntempe je Urba muzeo de Saalfeld.
Verkoj
Novaj eldonoj:
Asocio por Internacia Juro
Agado
Aktuale en 2022, la organizaĵo havas pli ol 4,400 aktivajn membrojn tutmonde. La membroj de la Internacia Juro-Unuiĝo intervalas de advokatoj en privata praktiko, akademiularo, registaro kaj jura aŭtoritato ĝis ekspertoj (ne-advokatoj) de komercaj, industriaj kaj financaj kampoj, reprezentantoj de korpoj kiel ekzemple kargado kaj arbitraciaj organizoj kaj komercaj ĉambroj. La arkivoj de la organizaĵo estas konservitaj ĉe la Institute for Advanced Legal Studies, en la School of Advanced Study (SAS) en la Universitato de Londono kaj enhavas registraĵojn originantajn de ĝiaj fruaj jaroj, ĝis la nuna jarcento. La organizaĵo estis komence nomita la "Asocio por la Reformo kaj Kodigo de la Juro de Nacioj", kaj ŝanĝis al sia nuna nomo en 1895.
La organizaĵo publikigas profesiajn publikaĵojn, raportojn de konferencoj kaj esplorgrupoj kaj dokumentadon de la diskutoj en la laborkunsidoj de ĉiu konferenco, kune kun la decidoj adoptitaj. Kopioj de la plej multaj el la konferencaportoj same kiel aliaj publikaĵoj estas haveblaj ĉe la sindikatĉefsidejo kaj kelkaj estas haveblaj rete. La asocio donas stipendiojn, organizas internaciajn bienalojn en gastigantaj landoj kaj okazigas internaciajn seminariojn pri internacia juro. La Internacia Jura Asocio establis stipendion en majo 2014 kun la celo helpi junulojn partopreni en regionaj aŭ dujaraj konferencoj de la asocio. La unuaj premioj estis donitaj en septembro 2014 kaj aljuĝis stipendiojn al 8 junuloj, kiuj ĉeestis regionan konferencon en Lisbono. Aldone, 20 pliaj stipendioj estis aljuĝitaj por ke 20 gejunuloj partoprenu en la Internacia Konferenco de ILA 2016 en Johanesburgo.
La organizaĵo funkcias per filioj kiuj estas regionaj sed kutime limigitaj al unu lando nur. Aktuale en 2022, la organizaĵo havas 63 filiojn tutmonde. Se neniu filio disponeblas en aparta areo, sindikatanoj povas iĝi membroj de la ĉefsidejo de la UK International Law Association.
Studgrupoj
Malsupre estas la listo de aktivaj grupoj (aktuale en 2022):
Ciklotena heksanato
Ciklotena heksanato aŭ ciklotena kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj cikloteno. Ciklotena heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklotena heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al ciklotena grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
29632 Yaejikim
29632 Yaejikim estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la korean kosmoflugan inĝenierinon Yaeji Kim, kiu ricevis sian Ph. D. en 2023 en la Universitato Auburn (Usono). Ŝi laboras pri ciferecaj modeloj de asteroidoj, precipe tajdaj surfacaj ŝanĝoj dum pasoj proksime de planedoj.
São Roque
São Roque (en portugala Sankta Roĥo) estas la nomo de pluraj municipoj en Portugalio:
en Brazilo:
Berberisopsacoj
La berberisopsacoj (Berberidopsidaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo berberisopsaloj (Berberidopsidales). Ĝi enhavas ununuran genron (berberisopso) kaj 2 speciojn,.
Etimologio
La scienca nomo de la tipa genro Berberidopsis estas kunigo de 2 radikoj : Berberis + la greka ὄψις, εως (= vido, aspekto), do "kiu similas al berberiso". Estas 2 eblaj etimologioj por la genro Berberis: el la araba vorto de la frukto de tiu planto, aŭ el la greka βέρβερι, εος (= konko) pro la formo de la petaloj. Ĉiukaze, estas neniu etimologio kun d por klarigi la genran nomon ''Berberidopsis.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (10 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
William Fichtner
William Edward FICHTNER, Jr. naskiĝis estas usona aktoro. Li aperis en kelkaj rimarkindaj filmoj kaj televidserioj. Li estas konata pro siaj roloj kiel ŝerifo Tom Underlay en Invasion, Alexander Mahone en Prison Break kaj Adam Janikowski en Mom. Li ankaŭ rolis en multaj filmroloj kiel: Heat, Contact, Armageddon, The Perfect Storm, Go, Crash, Black Hawk Down, The Longest Yard, Mr. & Mrs. Smith, The Dark Knight, Elysium, Independence Day: Resurgence, Teenage Mutant Ninja Turtles kaj aliaj.
Selman Waksman
Selman Abraham WAKSMAN (22-a de julio 1888 – 16-a de aŭgusto 1973) estis ukrain-devena jud-usona inventisto, biokemiisto kaj mikrobiologo kies esploro por la malkomponiĝado de organismoj kiuj vivas en grundo ebligis la malkovron de la streptomicino kaj de kelkaj aliaj antibiotikoj. Estante profesoro de biokemio kaj mikrobiologio en la Universitato Rutgers dum kvar jardekoj, li malkovris nombrajn antibiotikojn (kaj enkondukis la modernan sencon de tiu vorto por nomi ilin), kaj li enkondukis procedurojn kiuj kondukis al la disvolvigo de multaj aliaj. La enspezoj el la permesiloj de liaj patentoj financis la fondon por mikrobiologia esplorado, kiu establis la Waksman Institute of Microbiology en la kampuso Busch de la Universitato Rutgers en Piscataway, Nov-Ĵerzejo (Usono). En 1952, li ricevis la Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino pro "ingeniaj, sistemaj kaj sukcesaj studoj de grundo-mikroboj kio kondukis al la malkovro de streptomicino." Waksman kaj lia fondaĵo poste estis akuzita de Albert Schatz, unu el liaj doktorigaj studentoj kaj fakte unua malkovrinto de la streptomicino, ĉar minimumigis la rolon de Schatz en la malkovro de streptomicino.
En 2005, Selman Waksman ricevis stipendion de la ACS National Historical Chemical Landmark en agnosko al la grava laboro de sia laboratorio por izoli pli ol 15 antibiotikoj, inklude la streptomicinon, kiu estis la unua efektiva traktado kontraŭ la tuberkulozo.