cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bordura lingvo
Preskaŭ la tuta vortaro de la lingvo (escepte de al vorto Müsstler) povas esti trovata en la bildstria libro "La Afero Sunfloro" (origine france L'Affaire Tournesol) de 1956.
297
En la jaro 297 post Kristo okazis, interalie:
Miklósné Tóth
Miklósné Tóth [miklOŝnE tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Miklósné estis hungara pentristo, instruisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Mészáros Irén (post la geedziĝo ŝi uzis la geedziĝan nomon Miklósné Tóth).
Irén Mészáros naskiĝis la en Szerencs, ŝi mortis la  en Miskolc.
Biografio
Miklósné Tóth frekventis kalvinanan liceon Miskolc, kie ŝi lernis desegnadon de János Seres. Ŝi akiris pedagogian diplomon en Pedagogia Altlernejo de Eger, poste plian diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Post siaj studoj ŝi instruis en sia naskiĝurbo ĝis la emeritiĝo. Ŝi edziĝis kaj naskis filinon en 1955. Ŝi pentradis precipe somere aŭ libertempe aĵpentraĵojn, pejzaĝojn, portretojn, ĝenrojn. Ŝi ricevis ĉefe lokajn premiojn inter 1977-2013.
NGC 3682
NGC 3682 (aliaj indikoj — UGC 6459, MCG 11-14-27, ZWG 314.29, KARA 481, IRAS11247+6651, PGC 35266) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Artur Ávila
Artur Ávila (Rio-de-Ĵanejro, 29-a de junio 1979) estas brazila-franca matematikisto.
En 2014, Ávila estis unu el la gajnintoj de la Medalo Fields (konsiderita la Nobel-premion en matematiko) por sia laboro pri la teorio de dinamikaj sistemoj, fariĝante la unua latinamerika homo kiu atingis tiun premion.
Harira
La harira aŭ esperante hariro (en araba, حريرة) estas tradicia supo maroka prilaborita el viando, tomatoj kaj legomoj ĉefe kikeroj. Kvankam oni konsumas ĝin la tutan jaron, ĝia alta nutra kapablo igas ĝin speciale aprezata por la iftar aŭ rompo de la fasto dum la monato de ramadano.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 2007
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 2007 estis oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo turniro organizita de la FIDE en Meksikurbo, de la 12an de septembro 2007 ĝis la 30an de septembro 2007 por trovi la mondĉampionon. En ĝi partoprenis ok ŝakistoj en round robin turniro.
Viswanathan Anand el Barato venkis en la turniro kaj akiris la titolon de ŝaka mondĉampiono. Li gajnis per poentaro de 9 poentoj el 14, kun totalo de 4 venkoj kaj 10 egalvenkoj, Anand perdis neniun ludon.
Lesná (distrikto Tachov)
Lesná (Schönwald) estas municpo en Ĉeĥio, situanta 11 kilometroj de Tachov en sudokcidenta parto de distrikto Tachov en Regiono Plzeň. La municipo troviĝas en supermara alteco 643 metroj sur dislimejo de eksa limzono ĉe limo kun germana Bavario. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349. La municipo estis fondita sur apuda komerca vojo, ku kondukis el Bohemio al palatinata Waldheim (la tn. Vojo Schönwald) kaj ĝi estas unu el la plej malnovaj municipoj en tiu ĉi parto de Bohemia arbaro. Ĝis komenco de la 17-a jarcento la teritorio inter Lesná kaj la ŝtatlimo estis surkreskinta fare de profundaj arbaroj. En la jaro 1607 vitrofaristo Pavel Schürer aĉetis de imperiestro Rudolfo la 2-a parton de limregiona arbaro kaj kreis ĉi tie senjorujon Zahájí. Tiutempe komenciĝas area forabarigado de la teritorio kaj iom post ioma enloĝigado fare de plejparte germane parolanta loĝantaro. En la jaro 1938 vivis en la vilaĝo 583 germanoj kaj nur 27 ĉeĥoj.
Post la dua mondmilito okazis al preskaŭ plena interŝanĝo de la loĝantaro. Anstataŭ ellandigitaj germanoj ĉi tiea teritorio estis enloĝigita fare de rumanaj rutenoj. Tio estas videbla plejparte en kultura sfero aŭ en konservado de diversaj tradicioj ĝis hodiaŭ.
Sándor Lumniczer
Sándor Lumniczer [ŝAndor lumnicer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lumniczer Sándor estis hungara kuracisto, kirurgo, profesoro, membro de senato.
Sándor Lumniczer naskiĝis la  1821 en Kapuvár. Li mortis la 1892 en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Lumniczer frekventis mezlernejojn en Sopron kaj Pozsony, poste li akiris kuracistan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1844. Dum lernado li helpis al János Balassa. Inter 1845 kaj 1847 li plulernis en Vieno, kie li akiris fakdiplomojn pri akuŝo kaj kirurgio. Li studvojaĝis al kirurgiaj klinikoj de Berlino, Parizo, Londono, Zuriko, Heidelberg, Göttingen, Erlangen. Li partoprenis en Hungara revolucio de 1848, post la falo li estis trudsoldato de Habsburga Imperio. En 1851 li iĝis kuracisto en Hungaraj Ŝtatfervojoj, post 4 jaroj li havis kirurgian postenon en Malsanulejo Rókus, kie li ricevis la rangon ĉefkuracisto en 1861. En 1868 li estis nomumita privata profesoro, en 1880 ordinara profesoro en Universitato de Budapeŝto. En 1881 li partoprenis en fondo de Hungara Ruĝa Kruco. En 1885 li iĝis membro de la senato.
1006 Lagrangea
1006 Lagrangea estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la rusa astronomo Sergej Ivanoviĉ Beljavskij, la, elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan matematikiston mekanikiston kaj astronomon Joseph-Louis de Lagrange.
Japana pronelo
La Japana pronelo (Prunella rubida) estas malgranda paserina birdo de la familio de Proneledoj kaj ties ununura genro Prunella, kiu troviĝas en Japanio kaj plej orienta Rusio, nome en Saĥalino, sudo de Insuloj Kuriloj. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj.
Ĝi formas superspecion kun la P. modularis kaj la P. immaculata. Nordaj populacioj estis priskribitaj kiel raso fervida, sed variado estas konsiderata nesufiĉa por certa agnosko de geografiaj rasoj; birdoj de malproksima nordo (Saĥalino) eble estas distinga raso, sed necesas plia studo. Monotipa.
Tiu estas malhela pronelo, kiu montras kiel distingilo tre ruĝan nuancon en la bruna nigrastrieca dorso; de tia ruĝeco devenas la latina scienca nomo P. rubida kiu aludas al tia koloro. La kapo estas grizbruna dum la subaj partoj estas ĝenerale tre grizaj kun brunecaj ventroflankoj. La kruroj estas rozkoloraj. La beko estas malhelgriza, la iriso brunaj kaj krome en la bruneca kapobildo videblas pli bruneca frunto, pli brungriza antaŭa krono, pli grizbruna malanataŭa krono kaj sub bruna fono tre markata blanka punkteco el la beko tra la vango al la suba orelareo.
298
En la jaro 298 post Kristo okazis, interalie:
Vincenzo Carafa
, SJ estis itala katolika monaĥo kaj pastro. Ekde 1646 kaj 1649 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Raúl Montenegro
Raúl Montenegro - naskiĝis en 1949 en Kordobo - estas advokato, biologo kaj mediprotekta aktivulo en Argentino. En 2004 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Triel-sur-Seine
Triel-sur-Seine [] estas franca komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havis 11,431 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Triel-sur-Seine situas ĉe Sejno, plejparte ĉe ĝia dekstra bordo, nordokcidente de Saint-Germain-en-Laye. Ĝi inkluzivas la insulon Hernière kaj la nordan duonon de la insulo Platais.
Transporto
La stacidomo de estas haltejo de la regiona linio Transilien J, inter Parizo-Saint-Lazare kaj.
7083 Kant
7083 Kant estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana filozofo Immanuel Kant (1724–1804).
Castellinaldo
Castellinaldo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Canale, Castagnito, Magliano Alfieri, Priocca kaj Vezza d'Alba.
Ministraro unua de François Fillon
La ministraro unua de François Fillon estis:
La 16-an de majo 2007 Nicolas Sarkozy oficiale prezidentiĝis. La unua ministraro de ĉefministro François Fillon estis la unua ministraro sub la respublika prezidento Nicolas Sarkozy. Ĝi estiĝis la 18-an de majo 2007 matene per komunikaĵo de la respublika prezidentejo.
Laŭ respublika tradicio, tuj post la balotoj pri la Nacia Asembleo ĉefministro François Fillon anoncis al la prezidento la eksiĝon de sia ministraro. La prezidento tiam taskis lin restarigi duan ministraron.
Konsisto laŭ la oficiala ordo
La ministraro konsistas el 15 ministroj (inkl. unu ŝtatministron), kvar ŝtatsekretarioj kaj unu alta komisaro.
Malfermo al la centro kaj la maldekstro
Dum sia kampanjo Nicolas Sarkozy sciigis sian volon starigi sian ministraron kun malfermiteco al aliaj partioj, inkl. de la centraj aŭ maldekstraj. La ministraro enkalkulas unu ministron (Bernard Kouchner), du ŝtatsekretariojn (Éric Besson kaj Jean-Pierre Jouyet) kaj unu altan komisaron (Martin Hirsch) el la maldekstro aŭ el la maldekstro-simpatiantoj, kaj unu ministron (Hervé Morin) el la centro.
Tamen triono de tiu ministraro estas membroj de la antaŭa ministraro de Dominique de Villepin, kaj du trionoj estas membroj de la antaŭaj tri ministraroj de la dua mandatperiodo de eksprezidento Jacques Chirac (2002-2007).
Nombra egaleco inter viroj kaj virinoj
La ministraro entenas sep virinojn el inter 15 ministroj. La kvar ŝtatsekretarioj kaj la alta komisaro estas viroj. La virina proporcio en la ministraro estas je 37 %.
Profesiaj devenoj
Inter la ministraranoj estas nur kvar diplomitoj de la Nacia Altlernejo pri Administracio (École nationale de l'administration, ENA), alinomitaj enarkoj.
Reagoj
Diversaj reagoj okazis pri la nomumo de opoziciuloj en tiu ministraro. Ekzemple François Hollande, ĉefsekretario de la Socialia Partio asertis, ke Bernard Kouchner estos metita en proceduron por eksmembrigo de la partio.
Kronologio
Ĵaŭdon la 17-an de majo 2007 oni anoncis la decidon de la novelektita respublika prezidento Nicolas Sarkozy nomumi François Fillon kiel ĉefministron. Samtage okazis la renkonto inter la eksa ĉefministro Dominique de Villepin kaj la nova ĉefministro François Fillon.
La 18-an de majo 2007, post propono de la ĉefminitro, la respublika prezidento fiksis la agosferojn de la ministrejoj kaj nomumis la ministrojn.
La 23-an de majo 2007 la ĉefministro partoprenis la ĉefan mitingon de UMP en Marsejlo. Li rediris sian konsideron pri la universala balotado, kaj anoncis, ke ĉiuj liaj ministroj estos kandidatoj al deputiteco. Li aldiras: "Kiam iu malvenkas [en baloto], tio signifas, ke tiun ne subtenas la popolo, kaj ke tiu ne povas resti en la ministraro. [...] Mia rolo estos gvidanto de la majoritato kaj de la ministrara politika projekto."
La 18-an de junio 2007, post la dua balotvico pri deputiteco kaj konforme kun konstanta kutimo, François Fillon donis la ministraran eksiĝon al la respublika prezidento, kiu tuj taskis lin formi novan ministraron. La partio UMP konservas absolutan plimulton de la seĝoj en la Nacia Asembleo. Pro sia malvenko en la deputita baloto ŝtatministro Alain Juppé eksiĝis de sia ministreco.
Radiado (biologio)
Evolua radiado estas pliigo ĉe taksonomia diverseco aŭ ĉe morfologia disiĝo, pro adapta ŝanĝo aŭ malfermo de ekospaco. Radiado povas tuŝi unu kladon aŭ multajn, kaj esti rapida aŭ laŭgrada; kie ili estas rapidaj, kaj kondukita de stirpa adapto al medio, ili ricevas la terminon adapta radiado.
NGC 3683
NGC 3683 (aliaj indikoj — UGC 6458, MCG 10-16-143, ZWG 291.72, IRAS11247+5709, PGC 35249) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
1801 Titikako
1801 Titikako estas malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 23-an de septembro 1952 de la argentina astronomo Miguel Itzigsohn, elde la Observatorio de La Plata.
Shinya Tomita
Shinya Tomita (冨田 晋矢, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga.
Francesco Piccolomini
, SJ estis itala katolika monaĥo kaj pastro. Ekde 1649 kaj 1651 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Rauhriegel
Rauhriegel, hungare Füsthegy [fuŝthedj], kroate Rorigljin estas ne memstara vilaĝeto en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Weiden bei Rechnitz.
Situo
Rauhriegel situas sur deklivoj laŭ negrava flankovojo. Stadtschlaining troviĝas nur 2 km-ojn.
Historio
En la 16-a jarcento limgardistaj soldatoj fondis la vilaĝon. Baldaŭe kroatoj alvenis. En 1910 vivis tie kaj en la najbara vilaĝeto Sirokány [ŝirokAnj] 181 homoj (plejparte kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Füsthegy apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.
Vidindaĵo
romkatolika preĝejo
Ŝoklengoj
La ŝoklengoj (xokleng (prononcata []), xoclengues, laklaño aŭ botocudos) estas brazila indiĝena grupo kiu loĝas en la indiĝenaj areoj Ibirama-La Klãnõ, Postos Velhos, Rios dos Pardos kaj en la municipo Porto União (ŝoklenge Quati), en la subŝtato Sankta Katarino en suda Brazilo.
Lia spuroj estas fortaj en la urbo Porto União, tra arkeologiaj restaĵoj, kiel pecoj de ceramiko kaj pecoj de sagoj trovitaj proksime de riveroj en la urbodistrikto Santa Cruz do Timbó. Iliaj kontaktoj kun la unuaj eŭropaj loĝantoj de la regiono estas registritaj tra fotoj kaj legendoj.
Pluraj subgrupoj de la ŝoklengoj estis ekstermitaj en la procezo de eŭropa okupado de la valo de la riveo Itajaí, sed indiĝenoj batalis cele al pretervivo. Laŭ la Nacia Prisana Fondaĵo, en 2010 ekzistis proksimume 1853 indianoj de tiu grupo.
Komence de la 20-a jarcento, interalie la germandevena esperantisto Francisco Schaden alveninta al Brazilo esploris kaj verkis pri ili.
Konfliktoj kun la italoj
En la suda regiono de Brazilo, okazis perfortaj konfliktoj inter italaj enmigrintoj kaj indiĝenaj popoloj. Kvankam la brazila registaro asertis ke ĝi estis alportanta eŭropajn enmigrintojn por plenigi "demografiajn breĉojn" (do por loĝigi antaŭe neloĝatajn areojn), fakte tiuj teroj estis okupitaj de indiĝenoj. En la sudo de Sankta Katarino, kie aparte italoj okupis la regionon, forigis la originan vegetaĵaron kaj ekuzis la teron agrikulture, estis ŝoklengoj kiuj ekbatalis, protektate de la arbaro. Venĝe pro la invado de siaj landoj, la indianoj komencis ataki la italajn koloniojn, fakto kiu estis uzita de enmigrintoj por krei la ideon ke la indianoj estis nekapablaj akiri civilizon, pravigante la celon neniigi la indiĝenan loĝantaron.
Karl Werner
Karl WERNER (naskiĝinta en Hafnerbach/Distrikto Sankt Pölten-Land la, mortinta la en Vieno) estis aŭstra teologo katolika kaj eklezihistoriisto.
Vivo
Werner frekventis inter 1830-36 la gimnazion de la Monaĥejo Melk, ordinitis en 1843 kaj doktoriĝis en 1845. Lin influis la doktrinoj de la far eklezioficialuloj malŝatata profesoro Anton Günther. Inter 1847-70 Werner estis docento ĉe la Episkopa dioceza klerigejo en Sankt Pölten: unue li instruis moralan teologion, metafizikon kaj moralan filozofion, poste (ekde 1856) patrologion. En 1865 li ekrespondecis pri la Nova Testamento. Ekde 1870 li estis profesoro pri biblia teologio ĉe la Universitato de Vieno. En 1885 li iĝis honora provosto de la Konvento Zwettl.
Werner okupiĝis antaŭ ĉio pri kanona moralo, [skolastikismo]] kaj la teologio de Tomaso de Akvino. Sed li ankaŭ interesiĝis pri la Orienta skismo kaj eĉ nekristanaj religioj. Werner ankaŭ dediĉis sin al la tiam moda temo de psikologio. Werner estis malfermaj por modernaj ideoj, restante fidela al Romo dum la Kulturbatalo.
Verkoj
Werner skribis i.a. verkojn jenajn:
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 20. Leipzig 1909, p. 540, kio legeblas tie ĉi interrete.
Baziliko Sankta Remiĝo
La Baziliko Sankta Remiĝo estas abatejo situanta en Reims, Francio, fondita en la 6-a jarcento. Ekde 553 ĝi konservas la relikvojn de sankta Remiĝo, episkopo de Reims kiu kristanigis la reĝon Klodvigo la 1-a. La nuna baziliko estis abateja preĝejo, konsekrita de la papo Leono la 9-a en 1049.
La Baziliko Sankta Remiĝo, kune kun la katedralo de Nia Sinjorino kaj la Palaco de Tau, iĝis Monda heredaĵo de Unesko en 1991.
Brezovička
Brezovička, hungare Hámbor, germane Hainburg im Scharosch estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Hamborek.
Situo
Brezovička situas laŭ flankovojoj. Sabinov troviĝas je 23, Prešov je 39 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1320 en formo "Haynburg". En 1427 36 familioj pagis impostojn. En 1787 oni komputis 63 domojn. En 1828 624 vilaĝanoj loĝis en 84 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hámbor 399 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Héthárs, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Brezovička 422 homoj, (407 slovakoj).
Famuloj
En la iama Hámbor naskiĝis hungara jezuito-profesoro Henrik Berzeviczy.
299
En la jaro 299 post Kristo okazis, interalie:
Alento (Abruco)
Rivero Alento naskiĝas apud Serramonacesca (en provinco de Pescara, Italio), en la Nacia Parko de la Majella. Post kelkaj metroj de la fonto ĝi jam havas la karakterizan bruon de torento, kaj post du kilometroj ĝi jam aspektas kiel rivero.
Ĝi estas longa ĉirkaŭ 45 kilometrojn. Ĝi trairas du provincojn: Pescara, kie ĝi naskiĝas, en la regiono Abruco, kaj Chieti, kie ĝi enfluas.
Post Serramonacesca, la rivero trairas la komunumoj de Roccamontepiano, Casalincontrada, Ripa Teatina kaj Francavilla al Mare (ĉiuj en provinco de Chieti), kaj poste ĝi enfluas en la Adriatika maro.
Lehel tér (metrostacio)
La Lehel tér estas metrostacio en Budapeŝto, inter 1981-1984 ĝi estis finstacio. La nomo venis de la placo, kies malsupro situas la stacio. Dum la socialismo la nomo (de la placo kaj metrostacio) estis Élmunkás.
Historio
En 1976 ekfunkciis la unua itinero de la M3 metrolinio. Tiu ĉi itinero ekfunkciis post 5 jaroj, samtempe ekfunkciis ankaŭ la subirejo sub la placo. En 1984 la linio estis plulongigita, tial ĉi tiu stacio ne plu estis finstacio. Tiu metrostacio (eĉ metrolinio) ĝis 2017 neniam estis renovigita. Kelkaj asertas, ke la metrolinio jam estas vivdanĝera. En 2017 kelkaj vagonoj estis ŝanĝitaj al pli modernaj, la malnovaj estis faritaj en Sovetunio, la novaj en Rusio.
Kontaktoj
La pasaĝeroj povas elekti aliajn publikajn veturilojn: tramon, troleon kaj aŭtobusojn. Laŭ la placo funkcias ĉiovendejo kaj Preĝejo Sankta Margareta (Angyalföld).
Marbach LU
Marbach estis ĝis la 31-a de decembro 2012 komunumo kaj ek de la 1-a de januaro 2013 parto de la komunumo Escholzmatt-Marbach en la distrikto Entlebuch en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1193 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Marbach limas en nordo al Escholzmatt, al en oriento al Flühli, kaj en sudo al Schangnau, Trub kaj Eggiwil (ĉiuj en Kantono Berno).
Trafiko
Marbach situas flanke de la ĉefaj trafikvojoj. Al la reto de la publika transporto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio al Escholzmatt. En Marbach ekzistas seĝtelfero al Marbachegg. Krome la loko disponas pri du skiliftoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Marbach datiĝas el la jaro 1306 kiel Marpach.
Miklós Duray
Miklós DURAY [miklOŝ durai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Duray Miklós estIs slovakia hungara politikisto, profesoro, geologo, verkisto, parlamentano.
Marbach LU
Historio
En mezepoko Marbach estis posedaĵo de la Senjoroj de Wolhusen. Fine de la 13-a jarcento Marbach falis sub la regado de la Habsburgoj. La malalta jurisdikcio apartenis al la Abatejo Trub kaj asociiĝis en la jaro 1385 unuan fojon kun Lucerno. Krom Marbach kaj Escholzmatt ĉiuj entlebuĥaj komunumoj en la jaro 1405 definitive fariĝis lucernaj. Marbach kaj Escholzmatt dume falis al la jurisdikcio de la kampara tribunalo Ranflüh, kiu apartenis al Berno. Tiel kaj Berno kaj Lucerno postulis la suverenecon pri Marbach kaj nur en la kontraktode 1470 Marbach kaj Escholzmatt fariĝis parto de la Lucerna voktejo Entlebuch, dum Trub restis Berna. Ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Marbach kaj Escholzmatt formis kune la tiel nomitan Supran Entlebuch, dum la Helveta Respubliko Marbach apartenis al la distrikto Schpfheim kaj ek de 1803 al la nuna distrikto Entlebuch.
Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la iama komunumo Marbach estis kunigita kun Escholzmatt al la nova komunumo Escholzmatt-Marbach kaj ĉesis ekziti kiel memstara komunumo.
Miklós Duray
Miklós Duray naskiĝis la  en Ĉeĥoslovakio en Lučenec kaj mortis la 30-an de decembro 2022.
Biografio
Miklós Duray apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio/Slovakio. Li frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, mezlernejon en Fiľakovo, poste li estis simpla laboristo unu jaron. Li akiris geologian diplomon en Universitato Comenius en Bratislavo en 1971. Dum la studentaj jaroj li jam politikadis, ĉefe dum Praga printempo 1968. Post siaj studoj li laboris en esplora instituto, poste en konstrua entrepreno kiel geologo. En 1982 kaj ankaŭ en la sekva jaro li estis arestita pro malpermesitaj agoj kontraŭ la socialismo. Spite tion pro eksterlandaj influoj en la studjaroj 1988 kaj 1989 li instruis en universitato en Usono, sed post falo de la socialismo li hejmenvenis. En 1990 li fondis partion por defendi interesojn de la hungara minoritato, ĝis 2010 li estis parlamenta deputito. Depost 2010 li instruas politologion en Universitato de Okcidenta Hungario. Li ricevis 7 hungarajn premiojn inter 1986-2005. Li havas edzinon, kiu naskis filon.
(11233) 1999 JA82
(11233) 1999 JA82 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Grenatdorsa pronelo
La Grenatdorsa pronelo (Prunella immaculata) estas malgranda paserina birdo de la familio de Proneledoj kaj ties ununura genro Prunella, kiu troviĝas en Butano, Ĉinio, Barato, Birmo kaj Nepalo. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj.
Tiu estas pronelo tre specifa ĉar ne montras kutimajn striecojn de aliaj samgenranoj kaj montras puran metalgrizan ĝeneralan koloron en kapo kaj subaj partoj kaj same puran grenatbrunan en flugiloj kaj ventroflankoj. De tiu kolorpureco devenas la latina scienca nomo kie P. immaculata signifas “senmakula”. Alia tre klara distingilo estas la tre hela (blankeca al helflaveca) iriso kiu havigas al la specion rimarkindan mienon esceptan en la genro. La beko estas malhelgriza, mallonga kaj pinteca, ĉar tiu specio estas insektovora. Inter la beko kaj la okulo la brido estas iom pli malhelgriza ol la cetero de la kapo. Kaj en la grenatbrunaj flugiloj estas tre metalgrizaj areoj nome el la ŝultro kaj en la flugilbordoj; ankaŭ la vosto estas grizeca.
Etila tribromoacetato
Etila tribromoacetato aŭ C4H5Br3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun etanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Etila tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la tribromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
Kapuĉparulio
La Kapuĉa parulio, Wilsonia citrina, estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj de la genro Wilsonia kiu enhavas tri speciojn de birdoj kun flavaj subaj partoj kaj nigraj kapomarkoj.
Ĝi reproduktiĝas en orienta Nordameriko nome en orienta Usono kaj en plej suda Kanado, (Ontario). Ĝi estas migranta specio, kiu vintras en Centrameriko kaj Karibio. La Kapuĉa parulio estas tre rara vaganto en okcidentan Eŭropon.
Aspekto
La Kapuĉa parulio havas senmarkan olivverdecbrunan dorson kaj tre flavajn subajn partojn. La eksteraj vostoplumoj havas blankecajn nuancojn. Maskloj havas nigran kapuĉon (kio nomigas la specion) kiu ĉirkaŭas la flavan vizaĝon komponita ĉefe el mallarĝa krono, pli larĝa al nuko kaj ĉe la gorĝareo kaj mallarĝa kolumo; la ino havas olivverdecan kronon kiu ne etendas al la frunto, orelareo aŭ gorĝo. La tre flava vizaĝo kune kun la tre flavaj subaj partoj nomigas la specion en la latina scienca nomo kiel citrina, tio estas je la koloro de citronoj. En la flava vizaĝo ege kontrastas la nigra okulo. Maskloj akiras sian kapuĉon je la 9–12 monatoj de aĝo; pli junaj birdoj estas esence identaj al (kaj facile konfuzataj kun) inoj. La kanto estas serio de muzikecaj notoj pli malpli kiel: ŭita ŭita ŭitjuu La alvoko de tiuj birdoj estas laŭta ĉip. La beko estas grizeca kaj la kruroj rozkolorecaj.
Kutimoj
Tiuj nearktisaj birdoj manĝas insektojn, kiuj ofte troviĝas en malalta vegetaĵaro aŭ kaptiĝas dumfluge. La reproduktaj habitatoj de la Kapuĉa parulio estas larĝfoliaj arbaroj kun densa subkreskaĵaro. Tiuj birdoj nestumas en malaltaj areoj de arbustaro; la ino demetas 3-5 ovojn en tasforma nesto. La Kapuĉaj parulioj estas ofte viktimoj de nestoparazitado fare de la Brunkapa molotro, ĉefe kie la arbaraj biotopoj de la Kapuĉa parulio estas fragmentataj.
Hiroshi Otsuki
Hiroshi Otsuki (大槻 紘士, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga kaj Sagawa Printing Kyoto.
Vad-Medani
, arabe ودمدني estas grandurbo, ĉefurbo de subŝtato kaj universitata urbo en Sudano.
Geografio
situas sur montetaro en la meza parto de la lando laŭ bordo de Blua Nilo. Kosti troviĝas 166, Ĥartumo 170, Omdurban 181, Kassala 330 km.
Historio
fondiĝis en la 18-a jarcento, kiel turka-egipta antaŭposteno. En la sekva jarcento komenciĝis la evoluo.
Ekonomio
estas komerca centro por kotonoj, tritikoj, arakidoj, hordeoj, kaj brutoj.
Trafiko
El ĉefvojoj kuras al Ĥartumo, Kassala kaj Kosti, krome estas malpli grava vojo okcidenten la Blanka Nilo. Reloj faras kontaktojn al Ĥartumo kaj Kosti.
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias inter 26 kaj 31 °C. La varmo en aprilo kulminas, en januaro malkulminas. Jare pluvas po 319 mm. La pluvo kulminas en aŭgusto. Inter novembro-aprilo neniam pluvas.
289
En la jaro 289 post Kristo okazis, interalie:
24101 Cassini
24101 Cassini estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala astronomo Giovanni Domenico Cassini 1625–1712), kiu prenis la francan naciecon en 1673 kaj estis la unua direktoro de la Rega Observatorio de Parizo. Li malkovris kvar el la satelitoj de Saturno, la ĉefa malpleno en ties ringoj kaj estis la unua, kiu registris observojn de la zodiaka lumo.
Nové Vilémovice
Nové Vilémovice (Neu-Wilmsdorf, Neuwilmsdorf, Neu Wilmsdorf, Nowa Wilamowa) estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Uhelná. Vivas ĉi tie. Ĝi situas en Riĥleba montaro, 5 km sudokcidente de Uhelná. Konstru-lokoj estas lokigitaj laŭlonge laŭ loka ŝoseo kaj supra fluo de rojo Lánský potok (antaŭe Hlučný potok, germane: Tossbach) en supermara alteco 550 – 650 m sub montoj Stážiště (813 m) kaj Roveň (778 m). La montoriĉa katastro estas proksimume el duono kovrita de arbaro kaj la alian duonon kreas malmulte fekundaj kampoj kaj paŝtejoj. Temas pri refreŝigeja kabana regiono kun malgranda nombro de daŭre vivantaj loĝantoj. Sur la katastra teritorio Nové Vilémovice situas ankaŭ domaroj kaj lokaj partoj Hraničky kaj Červený Důl.
Historio
La vilaĝo verŝajne estiĝis ĉirkaŭ la jaro 1250, sed la unua skribmencio estas dokumentita el la jaro 1290 sub nomo Wylemoviczi, kiam ĝi havis 12 lanojn kaj ĝi apartenis al Jindřich z Waldova, posedanto de Travná.
Turismo
Tra katastro de Nové Vilémovice kondukas du turismaj markoj:
ruĝa turisma markita vojo n-ro 0601 - el Bílá Voda kaj Javorník tra Červený Důl, Nové Vilémovice kaj Hraničky kaj tra Jeseník al Rejvíz
flava turisma markita vojo n-ro 7897 - ĝi kunigas bluan turisman markigon de disvojiĝo U Buku al Roveň
blua bicikloturisma vojo n-ro 6044 - el Bílá Voda tra Hraničky ĝis Horní Lipová
blanka bicikloturisma vojo n-ro 6045 - el Buková tra Hraničky kaj Nové Vilémovice ĝis Dolní Fořt
Castellino Tanaro
Castellino Tanaro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Ceva, Igliano, Lesegno, Marsaglia, Niella Tanaro, Roascio kaj Rocca Cigliè.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Jenő Manninger
Jenő Manninger, laŭ hungarlingve kutima nomordo Manninger Jenő estis hungara kuracisto, kirurgo, traŭmatologo, profesoro. Lia kuzo estis Gusztáv Adolf Manninger (1910-1982).
Jenő Manninger naskiĝis la  1918 en Rácbóly. Li mortis la 2008 en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Manninger akiris kuracistan diplomon en Universitato de Pécs en 1942. Post siaj studoj li laboris samloke en la universitata kliniko 2 jarojn, poste li soldatiĝis. En 1945 li iĝis militkaptito en Sovetunio. Li povis hejmenveni nur en 1948, poste li ricevis postenon en traŭmatologia hospitalo en Budapeŝto. Li laboris tie ĝis la emeritiĝo (eĉ poste), ekde 1978 li gvidis la hospitalon. Li okupiĝis ĉefe pri kirurgio de la mano.
En 1965 li kandidatiĝis, en 1980 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. Li ankaŭ instruis en universitata nivelo. Li ricevis hungarajn premiojn kaj usonan titolon "Pioniro de la manokirurgo". Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Luigi Gottifredi
, SJ estis itala katolika monaĥo kaj pastro. En 1652 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Petershagen
Petershagen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Minden-Lübbecke de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Ezano
Ezano (amhare ዔዛና ʿĒzānā, latinliterigita Ezana, Ezena, Aezana, Aizan kaj Azanas) en la 4-a jarcento estis reĝo de la reĝlando Aksumo en nordorienta Afriko. La regno tiam ampleksis la teritorion de la nuntempa Eritreo, grandajn partojn de la nuntempaj Etiopio, de Sudano kaj de Jemeno. Ezano igis Aksumon unu el la unuaj imperioj kiuj enkondukis kristanismon.
Lia infanaĝa instruisto, la kristano Frumencio devena el la tiam siria urbo Tiro, en vojaĝo al la urbo Aleksandrio petis Atanazion, la patriarkon de Aleksandrio, sendi episkopon kaj pastron al Etiopio. Atanazio vidis en Frumencio la taŭgan personon por tiu posteno kaj en 343 nomumis lin episkopo.
Frumencio revenis al Etiopio, kun subteno de Ezano iĝis episkopo de Aksumo kaj kristane baptis la reĝon. Sekve konstruiĝis multaj kristanaj preĝejoj kaj ĝenerale disvastiĝis la kristanismo en Etiopio.
Ezano ankaŭ notindas kiel konkeristo. Pri liaj armeaj bataloj precipe raportas la ŝtonaj steleoj kun skribaĵoj kiujn starigis la imperiestro. Neklaras ĉu lia armeo konkeris ankaŭ la antikvan urbon Meroe, sed la steleoj raportas ke lia armeo okupis la regnon de Kuŝ.
En liaj moneroj videblas lia transformo de nekristana al kristana reganto: la fruaj moneroj montras simbolojn kiel suno kaj duonluno, kaj la pli postaj la kristanan krucon.
Vtáčkovce
Bazaj informoj
Vtáčkovce, hungare Patacskő (pataĉkO) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. La historia slovaka nomo estis Ptáčkovce.
Situo
Vtáčkovce situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 20 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1427. En 1578 oni komputis tie 8 domojn. En 1910 loĝis en Patacskő 213 homoj, (139 slovakoj, 3 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj deportiĝis. En 2001 loĝis en Vtáčkovce 721 homoj, (366 ciganoj, 353 slovakoj).
NGC 3683A
NGC 3683A (aliaj indikoj — UGC 6484, MCG 10-17-6, ZWG 291.75, IRAS11263+5724, PGC 35376) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Distrikto Meklenburga Lagaro
La administra unuo ekestis la 4-an de septembro 2011 el la antaŭe memstaraj distriktoj Müritz kaj Mecklenburg-Strelitz, el la antaŭe sendependa eksterdistrikta urbo Neubrandenburg kaj el la urbo Demmin plus la komunumaroj Demmin-Land, Malchin am Kummerower See, Stavenhagen und Treptower Tollensewinkel el la antaŭa distrikto Demmin. Aministra centro de la nova distrikto difiniĝis la urbo Neubrandenburg. La saman tagon la loĝantoj de la nova distrikto balote voĉdonis pri la estonta nomo de sia distrikto: la nuna nomo gajnis per plimulto de 83,5 procentaĵoj kontraŭ la pli longa alternativo "distrikto Mecklenburgisch-Vorpommersche Seenplatte".
Čižatice
Bazaj informoj
Čižatice (ĉiĵatice), hungare Tizsite (tiĵite) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Čižatice situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 16 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1299 en formo "Chizete". En 1910 loĝis en Tizsite 272 homoj, (259 slovakoj, 6 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Čižatice 347 homoj, (338 slovakoj, 4 ukrainoj, 2 hungaroj).
Ekzorcejo
La ekzorcejo estas parto de preĝejo, kutime ne tre granda, apudigita al turo, sonorilturo, kampanilo aŭ sonorilmuro, aŭ iel situanta en alto; kaj ĉiam disponanta el truo -fenestro aŭ balkono-. Ties ĉefa funkcio estis ebligi al pastro la ekzorcadon de ŝtormoj aŭ realigi diversajn ceremoniojn, kiaj la benadon de la kampoj aŭ aliajn. Estas kelkaj de elstara arta valoro, kiaj tiuj de la katedralo de Murcio, Hispanio.
Sonorilturo de Bruĝo
La sonorilturo de Bruĝo estas mezepoka konstruaĵo situanta en Bruĝo (Belgio).
La sonorilturo formas parton de grupo de 56 turoj kaj kampaniloj en la listo de Monda heredaĵo de la Unesko ekde 1999.
En la loko kie aktuale troviĝas la sonorilturo de Bruĝo (en la nederlanda: Belfort van Brugge) troviĝis origine turo el ligno starigita en 1240. La konstruaĵo gastigis la komercejon de la lano kaj ties korespondajn stokejojn. La turo havis ankaŭ funkcion administracian (ankaŭ por detekti incendiojn) kaj tiele ĝi estis uzata de la konsilantoj de la urbo. En ĝi troviĝis la arkivoj de la urbo.
Incendio detruis la turon en 1280, kio kondukis al la detruo ankaŭ de la arkivoj antaŭaj al 1280. Oni konstruis urbodomon en alia loko ("Burg") kaj tien translokiĝis la majoritato de la administraj servoj. La turo estis rekonstruita en 1296 sur du kvadrataj bazoj kaj la spajro el ligno.
La urba bazaro ampleksiĝis dum la 15a jarcento kaj el 1483 al 1487 oni konstruis en la supra parto oklateron el blanka ŝtono, flankigita de kvur turoj pli malgrandaj kaj kronita per spajro el ligno kiu inkludis statuon de Sankta Miĥaelo.
Nova incendio kaŭzita de fulmo detruis denove la supran parton kaj la sonoriloj en 1493. Kiam oni riparis ĝin, oni konstruis turon el ligno ornamitan per leonaj figuroj.
Dum la 16a jarcento oni aldonis galerion malantaŭ la dependaĵoj de la merkato. Ankaŭ la interna korto estis rekonstruita per aldono de kelkaj galerioj en la unua etaĝo.
En 1741, nova incendio detruis denove la spajron de la sonorilturo. Ĝi estis riparita en 1753. La turo estis rekonstruita en sia nuna formo, kun novgotika krono, anstataŭ la spajro kiu kronis ĝin antaŭe, en 1822.
La sonorilturo de Bruĝo, kun alto de 83 metroj, estas iom klinita maldekstren (1,19 m) ekde antaŭ pli ol kvar jarcentoj. Ĝi estas vizitebla. Por alveni al la plej supro oni devas supreniri 366 ŝtupojn. La kariljono havas 47 sonorilojn.
Kaingangoj
La kaingangoj (caingangues, kainguangs, kaingang aŭ kanhgág ankaŭ nomataj guainás, coroados aŭ bugres, kanhgág en la kainganga lingvo) estas la indiĝena etna grupo vivantaj dise en la kvar sudaj brazilaj subŝtatoj San-Paŭlo, Paranao, Sankta Katarino kaj Suda Rio-Grando. Historie ili ofte konsideriĝis esti unu etno kune kun la ŝoklengoj, kvankam nun la du grupiĝoj estas konsiderataj apartaj grupoj. La kaingangoj estis la originala unuaj loĝantoj de la provinco Misiones en Argentino. Iliaj lingvo kaj kulturo estas tre malsamaj kompare al la najbaraj gvaranioj.
Foje oni deklaris ke la kaingangoj malofte vivis longe en unu loko kaŭzante Ilin movi multon, sed iuj fontoj, kiel ekzemple Juracilda da Veiga Da Veiga kaj etnografiaj registroj (José Tomás Francisco do Nascimento 1886, Telemaco Borba 1908 ktp.), indikis ke la kaingangoj fakte kulture havas tre proksiman rilaton al la lando kie ili naskiĝis kaj kie iliaj prapatroj estis entombigitaj.
La kaingangoj praktikas grupan geedzecon kiel akceptebla formo de geedzeco (kaj eĉ inter ili ĝi ne estas hegemonia formo de geedzeco).
La kainganga lingvo estas membro de la ĵeaj lingvoj.
Preĝejo Marteno de Tours (Borsosberény)
Historio
Laŭ eklezia fonto en ĉi tiu vilaĝo estis kirko ĉirkaŭ 1400. Depost 1600 la turkoj okupis ĝin. En la frua 17-a jarcento kaj la kirko kaj la vilaĝo ruiniĝis eĉ senhomiĝis pro la konstantaj bataloj. Tamen en fino de la jarcento ambaŭ estis rekonstruitaj. En 1728 la preĝejo estis signife trakonstruita, la turo konstruiĝis en 1746, plenaj rekonstruaj laboroj okazis en 1790. La orgeno estis farita en 1942.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur monteto en mezo de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas alia enirejo ĉe la navo. La absido estas kvadrata, tamen la anguloj estas rondaj. La absido estas iomete pli mallarĝa, ol la navo. Sakristio aliĝas al flanko de la absido. La mebloj estis faritaj ĉirkaŭ 1790. Murpentraĵoj estis pentritaj en 1959. Menciindas la lignaj skulptaĵoj.
Kermeso okazas en la 11-an de novembro.
Abdul Halim Sadulajev
Abdul Halim Sadulajev (ruse: Абдул-Халим Абу-Саламович Садулаев) (naskiĝis la 2-an de junio 1967 - murdita la 17-an de junio 2006) estis la kvara prezidento de neagnoskita Ĉeĉena Respubliko Iĉkerio. Li ekprezidentis tuj post la morto de la antaŭa prezidento Aslan Masĥadov, la 8-an de marto 2005. Pli frue li estis prezidanto de la ŝaria juĝejo kaj vicprezidento de Iĉkerio. Li estis mortigita dum atako de ĉecena polico kaj respublika sekreta servo FSB, la 17-an de junio 2006 en Argun.
Občina Lenart
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 22 vilaĝoj: Črmljenšak, Dolge Njive, Gradenšak, Hrastovec v Slovenskih goricah, Lenart v Slovenskih goricah, Lormanje, Močna, Nadbišec, Radehova, Rogoznica, Selce, Spodnja Voličina, Spodnje Partinje, Spodnji Porčič, Spodnji Žerjavci, Straže, Šetarova, Vinička vas, Zamarkova, Zavrh, Zgornja Voličina, Zgornji Žerjavci.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Daŝti-Lut
Daŝti-Lut, Lut Dezerto, aŭ Dasht-e Lut (en persa: دشت لوت, "malplena ebenaĵo"), estas granda sal-dezerto en la provincoj Kermano kaj Sistano kaj Baluĉistano, Irano. Ĝi estas la 26a plej granda dezerto de la Tero, kaj estis alirita al la listo de la Monda heredaĵo de Unesko la 17an de julio, 2016. La areo de ties sablo estis mezurita je temperaturoj tiom altaj kiom ĝis 70 °C, kio faras ĝin unu el la plej sekaj kaj varmaj lokoj de la mondo.
Občina Lenart
Referencoj
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:58_x562448.6875_y157016.6015_s12_b4
Listo de asteroidoj (135001–136000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 135001 ĝis 136000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
De Fryske Marren
De Fryske Marren (nederlande De Friese Meren, esperante La Frisaj Lagoj) estas la municipo, formita per fandado inter Gaasterlân-Sleat (Gaasterland-Sloten), Lemsterland, Skarsterlân kaj parto de Boornsterhem ĉirkaŭ Terhorne. La municipo kun la vilaĝo de Locks kaj la plej grandaj lokoj Balk, Joure kaj Lemme havas ĉirkaŭ 51 200 loĝantojn. La nomo rilatas al la frisaj lagoj. La nomo de la municipo ekde la starigo de la 1-an da januaro 2014 oficiale estis De Friese Meren.
Yngling
La velŝipa klaso Yngling estas grupo da normigitaj velŝipoj kun fiksa kilo. En la Someraj Olimpikoj de 2004 en Ateno kaj 2008 en Pekino en la klaso okazis olimpika virina regatto.
La velŝipa tipo konstruiĝis en 1967 de la norvego ''Jan Herman Linge', kiel aldono al la pli granda olimpika veljaĥto Soling.
Bavara lingvo
Proksimume 12 milionoj da homoj parolas la lingvon aŭ dialektaron, kiu do estas en eŭropa komparo relative granda lingva fenomeno. Ĉirkaŭ duono el ili loĝas ekster la germana federacia lando Bavario, kie krom la bavara ankoraŭ parolatas frankonaj (aparta dialektaro de la supragermanaj dialektoj) kaj ŝvabaj (parto de la alemana lingvo) dialektoj, kiuj do lingvistike ne konsideratas membroj de la bavara dialektaro.
Yngling
La nomo ne aludas al la skandinavia reĝa dinastio Yngling, sed de la norveglingva vorto por "junulo" - Jan Herma Linge konceptis la boaton por sia tiutempe adoleska filo.
Bavara lingvo
Historio
Bavaroj kiel grupo formiĝis en la frua mezepoka periodo, kiel la loĝantaro de Duklando Bavario, formante la sudorientan parton de Reĝlando Germanio. La malnovaltgermanaj dokumentoj de la areo de Bavario estas identigitaj kiel malnova bavara (altbayerisch), eĉ se ĉi tiu frua dato ekzistas, ne ekzistas karakterizaĵoj kiuj disigus ĝin de la alemana. La dialekta apartigo de supragermanaj dialektoj: orientaj supragermanaj dialektoj (la bavara) kaj okcidentaj supragermanaj dialektoj (la alemana) iĝas pli perceptebla en la mezaltgermana periodo, de proksimume la 12-a jarcento.
Yngling
La ŝipoj de la klaso ne povas komplete subakviĝi. Tion kaŭzas aerujoj en la ŝipaj pruo kaj poŭpo. Ekde la jaro 1991 la novaj boatoj estas konstuataj per duobla fundo, kio aldone altigas la sekurecon.
Bavara lingvo
Uzo
Kontraste al multaj aliaj variaĵoj de la germana, la bavara devias sufiĉe de la normgermana por malfaciligi al bavar-parolantoj la prononcon de la normgermana. Ĉiuj kleraj bavaroj kaj aŭstroj, aliflanke, povas legi, skribi kaj kompreni la normgermanan (Hochdeutsch), sed povas havi tre malmultajn okazojn paroli ĝin, precipe en kamparaj lokoj. En tiuj regionoj, la normgermana estas limigita al la uzo kiel la lingvo de skribo kaj la amaskomunikilaro, kaj tial ĝi ofte nomatas Schriftdeutsch ("skriba germana"), prefere ol la kutima esprimo Hochdeutsch ("altgermana" aŭ "norma germana").
Yngling
Pro la striktaj klasaj reguloj, kiuj unuecigas la ŝipan trunkon, la rigilaron kaj velaron kaj estas kontrolataj per la internacia velada federacio ISAF, eblis eviti ke pli kaj pli multekostaj materialaj konstruaj karakterizaĵoj tre influus la rapidecon. Tiel en internaciaj regattoj de la velŝipa klaso malnovaj kaj pli novaj ŝipoj same konkuras pri la unuaj rangoj. Ekzemple la mondĉampiona teamo de la jaro 2000 uzis ŝipon jam konstruitan en 1971.
Bavara lingvo
Lernejoj
Bavario kaj Aŭstrio oficiale uzas la normgermanan por edukado. Sekve de pli vasta universala klerigo, la kontaktoj de bavar-parolantoj al la normgermana pliiĝis, kaj multaj pli junaj homoj, precipe en la grandurboj de la regiono kaj pli grandaj urboj, parolas la normgermanan kun nur iometa akĉento. Tiu akĉento kutime nur ekzistas en familioj kie la bavara estas parolata regule. Familioj kiuj ne uzas la bavaran hejme kutime uzas la norman germanan anstataŭe. En Aŭstrio, kelkaj partoj de gramatiko kaj literumo estas instruataj en la lecionoj de la normgermana. Ĉar legado kaj skribo en la bavara estas ĝenerale ne instruataj en lernejoj, preskaŭ ĉiuj kleraj parolantoj de la lingvo preferas uzi la normgermanan por skribado. Regionaj verkistoj kaj literaturo povas ankaŭ ludi rolon en edukado, kutime la normgermana estas la lingua franca.
Yngling
Someraj Olimpikoj
La 10-an de novembro 2000 la klaso de la internacia velada federacio ISAF estis elektita kiel olimpika virina kilŝipa klaso por la Somera Olimpiko 2004 en Ateno. Sume virinaj teamoj estis permesitaj al la koncerna regatto en Ateno. Samspeca regatto okazis en la Somera Olimpiko 2008. En la Somera Olimpiko 2012 la klaso estis anstataŭita pere de la velŝipa tipo Elliott 6m.
Bavara lingvo
Interreto
Ekzistas Bavara Vikipedio, kiu estas verkita uzante nur la bavaran.
Imre Kertész
KERTÉSZ Imre (naskiĝis la, mortis la  en Budapeŝto ) estis hungara verkisto. En 2002 li fariĝis la unua verkisto el Hungario kiu gajnis la Premion Nobel de Literaturo, pro verko kiu pentras la fragilan sperton de la individuo kontraŭ la arbitreco de la Historio.
Kertész naskiĝis en Budapeŝto en malriĉa juda familio; lia patro estis lignaĵvendisto, la patrino modesta dungitino. Juda sed ne praktikanta, en 1944 li estis deportita al Auschwitz kaj al Buchenwald. Ĉi tiu sperto profunde markis lin kaj inspiris lian tutan verkaron.
Reveninte en Hungarion, en 1945, li troviĝis sola, ĉiuj membroj de sia familio malaperintaj. En 1948, li eklaboris kiel ĵurnalisto. Tamen lia gazeto fariĝis en 1951 la oficiala organo de la Komunista partio kaj Kertész estis maldungita. Li portempe laboris en fabriko kaj en ofico de la Ministerio pri Industrio.
Maldungita en 1953 li dediĉis sin al verkado kaj tradukado. De la fino de la jaroj 1950-aj kaj dum la 1960-aj li verkadis muzikajn komediojn por perlabori sian vivon. Li ankaŭ tradukis el la germana al la hungara verkojn de Nietzsche, Freud, Hofmannsthal, Schnitzler, Roth, Wittgenstein kaj Canetti, kiuj influis lian literaturan kreadon. En la jaroj 1960-aj li ekverkis sian ĉefan verkon Sorstalanság (Sensorteco), vivrakonto de juna hungara deportito, larĝe inspirita de propraj spertoj. Ĝi temas pri la Holokaŭsto. Tiu romano aperis nur en 1975 kaj estis malatentata. Nur post reeldono en 1985 ĝi renkontis sukceson.
Flankenlasita de la komunista registaro, Kertész ekestis konsiderata kiel granda verkisto nur en la fino de la jaroj 1980-aj.
Kertész gajnis la brandenburgian literaturan premion en 1995, la Leipziger Buchpreis zur Europäischen Verständigung en 1997, la Herder-Preis kaj la WELT-Literaturpreis en 2000, la Ehrenpreis der Robert-Bosch-Stiftung en 2001 kaj la Hans-Sahl-Preis en 2002.
En Esperanto
La romano Sensorteco aperis en 2003 ĉe la Budapeŝta eldonejo Aranygolyó, en la Serio Oriento-Okcidento de UEA, esperantigita de István Ertl. La eldonon de ĉi tiu traduko, same kiel la publikigon en 2004 de traduko en la romaan lingvon, financis hungara esperantistino ĉin-origina, LIN Nagy.
Araba pronelo
Ĝi estis iam konsiderata raso de P. ocularis, aŭ eĉ de P. fulvescens, sed nuntempe estas konsiderata kiel distinga specio; ĉiu tri apartenas al specigrupo kiu inkludas ankaŭ la speciojn P. montanella, P. koslowi kaj P. atrogularis. Ĝi estas monotipa.
27-a de julio
La 27-a de julio estas la 208-a tago de la jaro (la 209-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 157 tagoj restas.
Je la 27-a de julio okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 27-a de julio estas (laŭ gregoria kalendaro):
1007 Pawlowia
1007 Pawlowia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la rusa astronomo Vladimir Aleksandroviĉ Albickij la, elde la Simeiza observatorio.