cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Laŭteco
Akustiko
La laŭteconivelo estas psikoakustika komparmezuro, kiu priskribas, kian sonpreman nivelon havu sinustono kun frekvenco de 1000 Hz, por ke oni sentas tiun ĉi tonon same laŭta kiel la observata aŭdevento. Je sonfrekvenco de 1000 Hz sonprema nivelo, mezurata en decibeloj, kongruas kun laŭtecnivelo, mezurata en Fonoj. Alifrekvencaj sinustonoj samkiel kompleksaj soneventoj tamen postulas aliajn sonpremajn nivelojn por atingi la saman laŭtecoimpreson. Kiun sonpreman nivelon je kiu frekvenco bezonas unuopa tono, por atingi la saman laŭtecoimpreson, tion priskribas la "kurboj de samaj laŭteconiveloj" (izofonoj).
Dum kiam la laŭteconivelo komparas la sentatajn laŭtecojn kun la laŭteco de referencosignalo, la laŭteco en Sonoj rekte indikas, kiom laŭte homo sentas la sonon. La laŭteco en Sonoj estas psikakustika mezuro. Sono de la laŭteconivelo de 40 Fonoj havas la laŭtecon 1. Sono sentata duoble laŭta ricevas duoblan laŭtecovaloron, sono sentata duone laŭta ricevas la duonan laŭtecovaloron.
Laŭteconivelo en Fonoj kaj Laŭteco en Sono estas unu kun la alia transkalkuleblaj, sed ne la valorigita sonpremonivelo en dBA.
Muziko
En la muziko laŭteco estas unu el la muzikaj parametroj de unuopa tono; pli ekzakta nomo estus „psikakustika dinamiko“.
Esperantista Vegetarano
Esperantista Vegetarano estas eldonaĵo de TEVA (ISSN 2075-1346). La periodaĵo aperis unuafoje en 1914 sub la nomo Vegetarano. Nuntempe ĝi aperas unufoje jare kun ĉirkaŭ 40 paĝoj kaj kolora kovrilo. Redaktoroj estis en la pasinto i.a. Oskar Bünemann kaj Stano Marček. En la unuaj jaroj de la 21-a jarcento redaktis ĝin internacia teamo konsistanta el Lilia Fabretto (Italio), Bob Felby (Aŭstralio), William Simcock (Britio) kaj Mark Steinberg (Israelo). Ekde la numero de 2007 (kiu aperis en marto 2008) redaktas ĝin Jozefo Nemeth el Hungario.
Aldone aperas ĉirkaŭ dufoje jare La letero de Esperantista Vegetarano kun ĉirkaŭ 16 paĝoj. Ĝia n-ro 21 aperis en aprilo 2006.
Brungrundoj
Brungrundoj estas grupo de grundoj, kiuj ekestis danke al grundformiĝaj procezoj de bruniĝo, oksida eriĝado. Temas pri A-B-C- grundoj kun tipa bruna B-horizonto. La plej signifa grundotipo de tiu ĉi grupo en Mezeŭropo estas kambizjomo aŭ kambizemo.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Bernecebaráti)
Historio
En tiu loko jam dum la pratempoj estis terfortikaĵo. Hungara fonto mencias paroĥan kirkon en 1337 en tiama vilaĝo Bernece. Supozeble romanika, sentura preĝejo estis konstruita en la 12-a jarcento, post 2 jarcentoj ĝi gotikiĝis (la gotika kvadrata turo estis konstruita en nekonata tempo, sed nepre dum la gotiko). (En 1866 Flóris Ferenc Rómer, en 1928 István Möller esploris tiu ĉi konstruaĵon). En la 1770-aj jaroj la kirko estis trakonstruita al baroko. La orgeno estis farita en 1934. La internaj muroj estis pentritaj en 1966. Denove arkeologoj faris ekzamenojn en 2006, ili trovis enmuritan pordon. Oni malkonstruis la pilierojn en 2007 por ne fari malstabilecon (ili estis konstruitaj en la 19-a jarcento).
Konstruaĵo
La preĝejo situas sur montopinto kaj grandparte ŝtona muro ĉirkaŭas ĝin. En mezo de la fasado la turo reliefas, apud la turo ekstera kovrita ŝtuparejo konstruiĝis por la interna galerio. Ĉe la sanktejo sakristio kaj kapelo estas videblaj. Interne la altaro kaj la predikejo estis farita en la 18-a jarcento.
Kermesoj okazas en la 15-an de aŭgusto.
Proleta Filma Ligo de Japanio
La Proleta Filma Ligo de Japanio (日本プロレタリア映画同盟) estis maldekstra, mallongviva filma organizo, konata kiel Prokino. Ĝi estis aktiva en la malfruaj 1920-aj kaj fruaj 1930-aj jaroj en Japanio. Ĝi estis asociita kun la proleta arta movado en Japanio, kaj uzis precipe etŝpurajn filmojn ekz. 16mm-a filmo kaj 9,5mm-a filmo por filmigi demonstradojn kaj vivon de laboristoj kaj prezentante tiujn filmojn en organizitaj eventoj aŭ uzante moveblajn projektajn teamojn, ĉe fabrikoj kaj minejoj. Ĝi ankaŭ publikis propran ĵurnalon. Plimulto de la filmoj estis dokumentaj aŭ kinoĵurnaloj, sed Prokino faris ankaŭ fikciajn filmojn kaj animaciojn. Elstaraj membroj estis Akira Iwasaki kaj Genjū Sasa, sed menciindaj estas ankaŭ Daisuke Itō, Kenji Mizoguĉi, Ŝigeharu Nakano, Tomojoŝi Murajama, Kijohiko Uŝihara, Kogo Noda, Takiji Kobajaŝi, Soiĉi Oja, Fujuhiko Kitagava, Tokihiko Okada, Macuo Kiŝi, Kijoŝi Miki, Denmei Suzuki, Teppei Kataoka, kaj Ŝigejoŝi Suzuki.
La movadon subpremis la polico helpe de Pacorezerva leĝo, sed multaj iamaj membroj iĝis elstaraj figuroj de la japana dokumenta filma kaj fikcia filma industrio.
Macy's
Macy's estas usona ĉiovendejo (grandmagazenĉeno) fondita en 1858 en Novjorko. La ĉeno apartenas al holdingo nomita Macy's, Inc. ‎ kiu ankaŭ posedas la " Bloomingdales " ĉenon de grandmagazenoj. En julio 2016, la ĉeno inkludas 728 butikojn en Usono.
Historio
La ĉeno restis posedata de la familio Macy ĝis 1895, kiam ĝi estis aĉetita de la fratoj Isidore kaj Nathan Straus.
En 1992, la ĉeno petis la protekton de la leĝo kontraŭ bankroto ("Ĉapitro 11"), post akumulado de ŝuldoj de proksimume 4 miliardoj da dolaroj.
En 1994, la grupo "Federated Stores" aĉetis la ĉenon "Macys". La "Federated" grupo inkludis plurajn markojn de grandmagazenoj ĉie en Usono, inkluzive de la Bloomingdales ĉeno.
En 2000, Macy's filio estis malfermita en San-Juano, Porto-Riko. La branĉo estas la unua, kiu malfermiĝas ekster la limoj de Usono. En 2012, Macy's komencis renovigojn al la origina konstruaĵo kie la butiko situis je totalvaloro de 400 milionoj da dolaroj.
En la jaroj 2000 kaj 2001, la reto suferis de akra falo de vendoj pro la ekonomia recesio post la eksplodo de la Interreta bobelo je 1997–2000 kaj la atakoj de la 11-a de septembro. Tamen, jaron poste la vendo renormaliĝis.
En 2005, la "Federated" grupo aĉetis la reton de la konkuranto "May" kontraŭ 10 miliardoj da dolaroj. Post la aĉeto, la ĉeno "May" estis markita kiel "Macy's". Krome, la nomo de la "Federated" grupo mem iĝis "Macy's". En 2007 okazis intertraktado, kiu ne realiĝis por la vendo de la grupo kontraŭ 23,9 miliardoj, al la investa kompanio KKR. En la sama tempo, ĉiuj Macy's (antaŭe Federated) grupbutikoj ĉie en Usono ankaŭ estis remarkitaj sub la markonomoj "Macy's" (kiel la pli populara marko) kaj "Bloomingdale's" (kiel la pli prestiĝa marko), anstataŭe de proksimume 12 aliaj ĉenoj kiuj funkciis sub aliaj historiaj markoj.
Post la Financa krizo de 2008, la ĉeno suferis pro malpliiĝo de vendo kaj anoncis la maldungon de 7 000 dungitoj kaj la fermon de vendejoj. Tiam la vendo de la ĉeno denove resaniĝis.
En aŭgusto 2016, la "Macys" grupo sciigis ke ĝi fermas proksimume 100 butikojn, plejparte en antaŭurbaj butikcentroj, inkluzive de kelkaj "Bloomingdales" butikoj, kaj anstataŭe pliigus investojn en reta vendo. En la jaroj 2017-2019, ĝi anoncis pliajn reduktojn, post la enfluo de interreta aĉetado. En januaro 2020, ĝi anoncis la fermon de 28 vendejoj.
Suda tamanduo
La Suda tamanduo, Malgranda tamanduo aŭ Kvarfingra tamanduo (Tamandua tetradactyla) estas specio de formikomanĝuloj el Sudameriko.
Ĝi estas soleca animalo, troviĝanta en multaj vivejoj el maturaj al tre tuŝitaj sekundaraj arbaroj kaj aridaj savanoj. Ĝi manĝas formikojn, termitojn kaj abelojn. Ĝi havas tre fortajn ungojn kiujn ili uzas por rompi insektonestojn au por defendiĝi. Ĝi estas 60 cm longa kaj havas longan kaj fortan voston 45 cm longa, kiu utilas por pendiĝi el branĉoj, kiel faras simioj. La haroj estas mallongaj kaj la oreloj grandaj.
Ned Young
Edward YOUNG [edŭed jan] (ĉ. 1762– 25-a de decembro 1800), ankaŭ konata kiel Ned Young, estis brita maristo kaj kunfondinto de la kolonio "Pitkarna Insulo".
Young naskiĝis en Anglio. Li devenis de povra familio, sed bone studis en la lernejo. Li aliĝis la ŝipanaro de ŝipo Bounty [baŭnti] kiel midŝipmano en 1787, kiam ĝi veturis de Anglio al Tahitio.
Kiam ŝipo Bounty foriris de Tahitio en 1789, pluraj maristoj (ankaŭ oficiroj, inkluzive de Fletcher Christian) ribelis kontraŭ kapitano William Bligh. Young dormis dum la ribelo kaj vekiĝis nur post ĝi; do li nek partoprenis en ĝi nek povis kontraŭi ĝin; li eĉ ne povis aniĝi al tiuj, kiuj kun kapitano Bligh foriris en boato. Tamen Young deklaris, ke li plene subtenis la ribelon kaj neniam reiros al Anglio. Kun ribelestro Fletcher li reiris al Tahitio, sed poste (kun sep pliaj ribeluloj kaj kelkaj lokanoj) ekiris por trovi nekonatan insulon, celante eviti la persekuton de la brita mararmeo. Ili atingis la Pitkarnan Insulon.
En oktobro 1793 ekestis batalo inter la ribelintoj (angloj) kaj la kvar restantaj viraj tahitianoj. Kvin angloj, inkluzive de Christian, estis mortigitaj, same ĉiuj tahitiaj viroj. Young laŭdire dormis ankaŭ dum la pliparto de tiu ĉi batalo, kaj protektis lin la tahitiaj virinoj, pliparte helpantaj la anglojn. Young helpis ĉasi kaj mortigi tahitianon Neho.
La aliaj tri vivantaj angloj estis Matthew Quintal, William McCoy kaj John Adams. Young estis akceptita kiel estro de la insulo, Adams iĝis lia amiko kaj viculo; el iuj fontoj ŝajnas, ke la du estis egale potencaj. Kontraŭe McCoy kaj Quintal iĝis dependaj de alkoholo. McCoy mortis falante de roko, eble sinmortige, kaj Quintal minacis mortigi la tutan komunumon. Adams kaj Young mortigis Quintal por preventi tion kaj restis la nuraj vivantaj eks-ribeluloj. Intertempe ili havis idojn kun siaj tahitiaj edzinoj.
En 1799 Young havis astman infekton. Li konvertiĝis al kristanismo, same Adams kaj la aliaj insulanoj. Young instruis al Adams kaj pluraj infanoj legadon kaj skribadon de la angla lingvo. Kiam Young fine mortis pro astmo, Adams daŭrigis sian klerigan laboron.
Fine la insulo estis trovita de usonaj kaj britaj ŝipoj. Ĝis nun praidoj de Young vivas sur Pitkarna Insulo kaj Norfolkinsulo.
20587 Jargoldman
20587 Jargoldman estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jarett Goldman, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Syosset High School en Syosset (Nov-Jorkio, Usono).
Nordĉina dialektaro
La nordĉina dialektaro normĉine běifānghuà (北方话 laŭ simpligita skribo, 北方話 laŭ tradicia skribo) estas aro da dialektoj kutime grupitaj kiel unu lingvo de lingvosciencistoj. Ili estas parolataj precipe en la norda kaj sud-okcidenta partoj de Ĉinio, kaj al ili apartenas interalie
Subgrupoj de la nordaj dialektoj estas la nord-orienta dialektaro (interalie parolata en Pekino) kaj la nord-okcidenta dialektaro.
Laŭ Ethnologue, en la jaro 2000 estis 845 456 760 denaskaj parolantoj de nordĉinaj dialektoj, kaj 178 000 000 dualingvaj parolantoj. Ĉar oni konsideras la dialektaron kiel unu lingvon, temas pri la plej multe parolata lingvo en la mondo.
Unusola ĉina norma lingvo
La mandarena, nomata hodiaŭ putonghua, [signifas komuna lingvo] servas kiel lingvofrankao en Ĉinio, ebligante al parolantoj de diversaj ĉinaj lingvoj komunikiĝi unu kun la alia. La lando restis lingve diverseca ĝis la 1990-aj jaroj, kiam la putonghua estis aprobita kiel la ĉefa instruilo en lernejoj malfavora al la kantona, kiu estas pli proksima al la klasika ĉina en sia prononco kaj iom da gramatiko. Kontraŭe la normĉina putonghua kiu estas miksaĵo de nordaj dialektoj forte influitaj de la manĉura kaj la mongola.
Oficiala lingvo de Ĉinio
La plej parolata ĉina lingvo, la norma ĉina norma lingvo (Putonghua), antaŭe nomata la mandarena, estas la oficiala lingvo de Ĉinio. La centra registaro donas specialan eminentecon al la norma ĉina en ĉiuj niveloj de registarado kaj en la eduksistemo, kaj eĉ patronas la eksterlandan instruadon de la norma ĉina. Pli ol duoble da ĉinoj parolas ĉi tiun ĉinan varianton ol ĉiujn aliajn lingvojn, lingvaĵojn aŭ dialektojn kombinite. Tial, iuj ofte nomas la norman ĉinan simple "ĉina lingvo".
Vidu ankaŭ
Ĉina lingvaro
Ĉina normlingvo (mandarena lingvo, en Ĉinio nomata pǔtōnghuà)
Veladero (mino)
Veladero, estas mino, situanta en la departemento Iglesia, provinco San Juan, Argentino. Ĝi situantas proksimume je 350 kilometroj nordokcidente de la urbo San Juan kaj je alto de inter 4.000 kaj 4.850 msm en la Andoj (-29.40917°N, 69.895°W).
Veladero estas mino kun funkciado subĉiela, kie oni elfosas mineralojn kiaj oro kaj arĝento. Ĝi enhavas rezervojn de 11,4 milionoj de uncoj kaj kun utila vivo ĉirkaŭkalkulita je 14 jaroj. Ĝi ekproduktis en septembro de 2005.
Ĝi estas administrata kaj funkciigata de la entrepreno Barrick Gold.
Kritikoj forte kontraŭstaris la instaladon kaj funkciadon de la mino pro la forta poluado kiu okazigas.
Annie Ross
Annie ROSS (naskiĝis la 25-an de julio 1930 en Mitcham, Surrey, Anglujo, mortis la 21-an de julio 2020) kiel Annabelle Short Lynch) estas brita ĵazkantistino kaj aktorino. Ŝi estas pli konata kiel membro de la kantotriopo Lambert, Hendricks & Ross.
Nulvi
Nulvi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patroneco estas la doktrino de, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Chiaramonti, Laerru, Martis, Osilo, Ploaghe, Sedini kaj Tergu.
Annie Ross
Vivo
En la pli malfruaj jaroj ŝi reekprenis sian karieron kiel filmaktoro kaj aktoris en Superman III (1983), Throw Momma from the Train (1987), Pump Up the Volume (1990) kaj – kun kelkaj membiografiaj trajtoj – en Short Cuts de Robert Altman (1993), por kiu ŝi ankaŭ kontribuis al la filmmuziko. Ekde 1999 ŝi ree aktivas kantiste kaj verkis en 2005 la lumdiskon Let me sing. Dum la Ĵazfestivalo je Ascona en 2006 Ross prezentis kun la sesopo de Warren Vaché.
Annie Ross nun vivas en Novjorko.
En 2010 ŝi ricevis la distingon NEA Jazz Masters Fellowship.
Johannes-strato (Erfurt)
Historio
En 1950 la strato freneze elalinomitis Lenin-strato laŭ la sovetia diktatoro, kion oni korektis denove en 1990.
Graveco trafika
La Johannes-strato ĉiam havis gravegan funkcion trafikan. Ĝi unuigis la Anger-placon, ĉefa transŝarĝa loko por izatido-komercado, kun la stratoj en la direkto de Magdeburg. Ekde 1883 cirkulas tie ĉi tramoj. La individua trafiko translokitis ekde 1900 al la paralela Juri-Gagarin-ringobulvardo. Hodiaŭ granda parto de la strato estas rezervita al tramoj, piedirantoj kaj apudloĝantoj.
Domoj laŭlongaj
Hodiaŭ troviĝas ĉe la Johannes-strato konstruaĵoj el 500 jaroj (kaj pli), nome:
Krom la muzeo-domo renesancstila estas ankoraŭ aliaj tiaj en la strato (specife en ties suda parto). Sume estas ĉ. 170 domoj laŭlonge ĝi. Kelkaj historiaj anstataŭitis dum GDR-tempo per arkitekture neinsteresaj novaj konstruaĵoj.
Renovigoj kaj funkcio nuntempe
De 1999 ĝis 2002 oni restaŭradis la straton mem kaj la trotuaroj. Hodiaŭ la Johannes-strato estas butikumstrato kun pluraj (ofte malgrandaj) vendejoj. Tamen estas okulfrape, ke - komparite al aliaj stratoj en la urbokerno erfurta - relative multaj domoj estas ankoraŭ vidaj. Post la fino de la restaŭradoj en la plej intima urbokerno oni koncentriĝis ankaŭ pri stratoj kiel la Johannes-strato por pliintensigi investadojn, revivigadon kaj modernigojn.
De la kreskanta loĝejbezono en Erfurto ekde 2010 (kun sentebla kresko de la luprezoj) ankaŭ la Johannes-strato sendube profitos kaj bone evoluos. Signo por tio povus esti la unua restaŭrado de la fine de la 1980-aj jaroj konstruitaj loĝdomblokoj de ĉe Johannes-turo.
Rotta
Rotta ĝis fino de la jaro 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la urba komunumo Kemberg. La loĝloko troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 809 loĝantojn.
Valdorfa salato
Laŭ originala recepto en la salato troviĝas: celerio, pomoj, rosinoj, juglandoj, majonezo kaj iom da citronsuko. Pri la aŭtentikeco de la juglandoj oni disputas: en kelkaj receptoj kiuj estus bazitaj sur la originala recepto, juglandoj estas fakultativaj. Probable tiel estis jam en la originala recepto. La modernaj variantoj pli similas al ĉefmanĝosalatoj, pro aldono de ekzemple salmo, kokinfileo aŭ meleagrofileo. Ankaŭ regule troviĝas ĉerizoj kaj vinberoj en novaj versioj de la konata salato.
Ryota Doi
Ryota Doi (土井 良太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Albirex Niigata Singapore, Japan Soccer College, Arte Takasaki, Thespa Kusatsu, Grulla Morioka, AC Nagano Parceiro kaj Fujieda MYFC.
(89454) 2001 XG
(89454) 2001 XG estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra klinita orbito malproksime ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,364658 astronomia unuo, tie estas 54,552 milionoj da km.
Marvin Chomsky
Marvin J. CHOMSKY (23-an de majo 1929 - 28-an de marto 2022) estis jud-usona reĝisoro de televido kaj kino. Li ankaŭ laboris kiel produktoro de televido. Li estas kuzo de fama lingvisto Noam Chomsky.
Li diplomiĝis ĉe Syracuse University en 1950. Chomsky komencis sian karieron kiel helpisto en televidaj studioj. Dum la 1960-aj jaroj li reĝisoris epizodojn de la televidserioj The Wild Wild West, Star Trek kaj ''Gunsmoke.
En 1970-a kaj 1980-a jardekoj li reĝisoris la kinofilmojn Evel Knievel (1971), Murph the Surf (1975), Mackintosh and T.J. (1976), Good Luck, Miss Wyckoff (1979) kaj Tank (1984) kaj ankaŭ televidfilmoj: Brinks: The Great Robbery (1976), Victory at Entebbe (1976), Attica (1980) kaj Billionaire Boys Club (1987).
En tiu tempo, Chomsky ankaŭ reĝisoris krom famegan miniseries  Roots (1977), ankaŭ  Brotherhood of the Rose (1989), kaj laboris ĉe aliaj miniseries kiel Holocaust (1978), Inside the Third Reich (1982) kaj Peter the Great (1986). Li resgisoris aktorinon Vanessa Redgrave en televidfilmo My Body, My Child.
En la fino de 20-a jarcento li reĝisoris televidfilmon Catherine the Great (1995).
Li ricevis tri foje premion Emmy Awards.
5860 Deankoontz
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan verkiston Dean Koontz, konatan pro liaj furorantaj suspensaj romanoj kun elementoj de hororo, fantasto, sciencfikcio kaj mistero.
NGC 5101
NGC 5101 (aliaj indikoj — ESO 508-58, MCG -4-32-8, UGCA 351, AM 1319-271, IRAS13190-2709, PGC 46661) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kate Sharpley
Kate SHARPLEY (1895-1978) estis anarkiisto naskiĝinta en Deptford kaj kontraŭmilita aktivulo dum la Unua Mondmilito. Ŝi estas aktuale konata ĉefe pro la Biblioteko Kate Sharpley kiu ricevis ŝian nomon.
Vivo
Ŝi laboris kiel panistino aŭ panvendistino kaj poste dum milito en fabriko de municio en Woolwich kaj ŝi estis unu el unuaj kiuj aktivulis en la movado de vendistoj. Ŝiaj patro kaj frato mortis dummilite kaj ŝia fianĉo (ankaŭ anarkosindikatista aktivulo en la sektoro de transportistoj) estis listita kiel malaperinto ŝajne mortinta (kvankam ŝi suspektis, ke li estis mortigita pro ribelo). Kiam ŝi estis 22jaraĝa, ŝi estis kunvokita ricevi medalojn de siaj familianoj el reĝino Mary (edzino de Georgo la 5-a); ŝi lanĉis reen la medalojn al la reĝino, dirante "se vi ŝatas ilin tiom, vi havu ilin". La vizaĝo de la reĝino estis skrapita, Kate Sharpley estis frapita de la polico, kaj arestita kelkajn tagojn, sed ne procezita, kvankam ŝi estis maldungita el la fabriko.
Ŝi edziniĝis en 1922 kaj forlasis la anarkisman aktivadon ĝis hazarda trafo kun Albert MELTZER ĉe stacidomo dum kontraŭfaŝisma agado. Tio alportis ŝin al renkonto kun junaj aktivuloj (al kiuj ŝi inspiris kiel voĉo de la pasinteco) kaj post ŝia morto kiam la anarkiistoj de Brixton nomigis la arkivojn kiujn ili kolektis el la movado, ili elektis ŝian nomon anstataŭ alia famulo.
Hans van Manen
Biografio
Li ekkarieris en 1951 kiel membro de la baleto de Sonia Gaskell. En 1952 li aliĝis al la "Nederlandse Opera Ballet", en kiu li kreis sian unuan verkon, Feestgericht (1957). Li laboris ankaŭ kun Roland Petit en Parizo. En 1960 li aliĝis al la "Nederlands Dans Theater", kies arta direktoro li estis (1961-1971). Inter 1988 kaj 2003 estis loka koregrafo de la NDT, kaj en 2003 eetis nomumita koregrafo de la Nederlanda Nacia Baleto. En 2000 li ricevis la Premion Erasmus.
Lia stilo estas eklektika kaj persona, kun fuzio de diversaj teknikoj kaj speciala atento al la formo, en ar-komponoj geometriaj kiuj moviĝas unuanime. Li minimumis la teatran parton por fokusigi al la movaro, elstarigante la lokan evoluon de siaj dancistoj. Inter liaj plej elstaraj verkoj estas la jenaj: Grosse Fuge (1971), Four Schumann Pieces (1975) kaj Five Tangos (1977), kun muziko de Astor Piazzolla.
Kruc-kudrero
Kruc-kudrero estas kruceto, kiun oni brodas sur teksaĵo kun nombreblaj truoj. Unue oni faras oblikvan strekon, poste super ĝi duan je angulo de 90°. Se vi volas brodi plurajn krucojn en vico, brodu unue ĉiujn subajn strekojn unu apud la alia, poste redirekte ĉiujn suprajn.
Biblioteko Kate Sharpley
La Biblioteko Kate Sharpley (Kate Sharpley Library, aŭ KSL laŭ la anglalingva mallongigo) estas biblioteko dediĉita al anarkiistaj tekstoj kaj historio. Komencita en 1979 kaj reorganizita en 1991, ĝi enhavas ĉirkaŭ 10,000 anglalingvajn librojn, broŝurojn kaj ĵurnalojn. La biblioteko enhavas tekstojn en angla kaj en aliaj lingvoj, preskaŭ kompletajn kolektojn de kelkaj anarkiistaj ĵurnaloj, kaj kolektoj de informoj kaj literaturo el diversaj anarkiistaj organizoj. La biblioteko estas subtenita per mondonacoj kaj vendoj de broŝuroj kaj aliaj publikaĵoj.
En la informkesto la bildo reprezentas standon de Biblioteko Kate Sharpley ĉe anarkiisma librofoiro 2011 en San-Francisko, Barry Pateman maldekstere
Kate Sharpley
La Biblioteko Kate Sharpley ricevis la nomon de anarkiisto naskiĝinta en Deptford kaj kontraŭmilita aktivulo dum la Unua Mondmilito. Ŝi laboris en fabriko de municio kaj aktivulis en la movado de vendistoj. Ŝiaj patro kaj frato mortis dummilte kaj ŝia fianĉo estis listita kiel malaperinto ŝajne mortinta (kvankam ŝi suspektis, ke li estis mortigita pro ribelo). Kiam ŝi estis 22, ŝi estis kunvokita ricevi medalojn de siaj familianoj el reĝino Mary (edzino de Georgo la 5-a); ŝi lanĉis reen la medalojn al la reĝino, dirante "se vi ŝatas ilin tiom, vi havu ilin". La vizaĝo de la reĝino estis skrapita, Kate Sharpley estis frapita de la polico, kaj arestitaj kelkajn tagojn, sed ne procezita. Ŝi edziniĝis en 1922 kaj forlasis la anarkisman aktivadon ĝis hazarda trafo kun Albert Meltzer ĉe stacidomo dum kontraŭfaŝisma agado. Tio alportis ŝin al renkonto kun junaj aktivuloj kaj kiam la anarkiistoj de Brixton nomigis la arkivojn kiujn ili kolektis el la movado, ili elektis ŝian omon anstataŭ alia famulo.
Publikaĵoj
Krom la konservado de la fizikaj entenoj de la anarkiisma historio, la biblioteko ankaŭ publikas librojn kaj broŝurojn pri anarkiismo kaj historio de anarkiismo, dediĉante sin al multaj temoj. Ties agado aperas en sia regula bulteno, disponebla rete aŭ ricevebla per poŝto de siaj financaj subtenantoj.
Serno
Serno ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Coswig (Anhalto) en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2005 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 452 loĝantojn.
Sahar-dezerta ekoregiono
La sahar-dezerta ekoregiono, kiel difinita far la Monda Natur-Fonduso (WWF), ampleksas la plenaridan centron de Saharo, inter 18° kaj 30° N. Ĝi situas en la dezertega ekoprovinco de la palearktisa ekozono. Biome ĝi apartenas al dezertoj kaj kserofitaroj.
Priskribo
Saharo estas la plej granda varmega dezerto, kaj situas en norda Afriko. Ĝi etendiĝas ekde Ruĝa Maro ĝis Atlantika Oceano. Vasta Saharo inkluzivas plurajn ekologie diferencajn partojn. La sahar-dezerta ekoregiono kovras areon de 4 619 260 km². Ĝi estas ĉirkaŭita norde, sude, oriente kaj okcidente de dezertaj ekoregionoj kun pli alta precipitaĵo kaj kun pli da vegetaĵaro.
Charlie Parker
PARKER Charles Christopher Charlie "Bird" aŭ "Yardbird" [parker ĉarl' kristofer ĉarli "berd" "jarberd"] (La 29-an de aŭgusto 1920 en (Kansas City (Kansaso) - la 12-an de marto 1955 en Nov-Jorko). Parker pasigis sian junaĝon en Kansas City (Misurio) – alia urbo ol lia samnoma naskiĝloko. Frue li pasiiĝis pri ĵazo. Dek-sep-jara li ludis en la orkestro de Jay McShann [ĵej makŝan], kun kiu li registris siajn unuajn solojn dum 1941. La saman jaron li estis en Nov-Jorko, kie li renkontis, dum jazimprovizadoj, Thelonious Monk [selonius monk] (pianisto) kaj Kenny Clarke [keni klark] (drumisto). Dum 1943, li muzikis kun Dizzy Gillespie [didzi gilespi] (trumpetisto) en la orkestroj de Earl Hines [erl ijns] kaj de Billy Eckstine [bili ekstin]. Tiuj kvar geniaj muzikistoj (Parker, Gillespie, Monk kaj Clarke) kreis novan ĵazstilon: la Bibopon.
Hemnes
Hemnes estas norvega komunumo en la provinco Nordland. Fine de en la komunumo vivis. En Hemnes estas kvin etaj vilaĝoj: Hemnesberget, Finneidfjord, Bjerka, Korgen kaj Bleikvassli.
Sahar-dezerta ekoregiono
Priskribo
La nord-saharaj stepo kaj duonarbaroj troviĝas norden kaj okcidenten, limtuŝante la regionojn kun mediteranea klimato de la afrikaj marbordoj de Mediteranea Maro kaj de Atlantika Oceano. La nord-saharaj stepo kaj duonarbaroj ricevas pli regulan vintran pluvon ol la sahar-dezerta ekoregiono. La sud-saharaj stepo kaj duonarbaroj troviĝas suden, inter la sahar-dezerta ekoregiono kaj la sahelaj herbejoj. La sud-saharaj stepo kaj duonarbaroj somere ricevas plejparton de sia jara precipitaĵo. La ruĝ-mara marborda dezerto troviĝas en la marborda zono inter la sahar-dezerta ekoregiono kaj Ruĝa Maro.
Hemnes
Unu el la plej maljunaj lokaj radioj en Norvegio, Radio Korgen, elsendas de Korgen.
Charlie Parker
Kun Dizzy, li formis jazkvinteton (1944-1945). Pro deprimo, oni enhospitaligis Parker en Camarillo-n [kamarijo]. Resanigita, li formis, dum 1947, jazkvinteton kun Duke Jordan [duk ĵordan] (p), Tommy Porter [tomi porter] (b), Max Roach [maks roĉ] (dm) kaj Miles Davis [mijls devis] (tp). Poste, lia kariero estis fuŝata pro alkoholo kaj tokso. Charlie Parker estis pioniro kaj grava solisto de la bibopo, revolucio kiu transformis la ĵazon ekde 1945. La dura sonkoloro sen vibrato, granda libereco pri la ritmo, granda lertmoveco kaj aŭdacaj harmonioj sen forgesi la bluson, faris Bird-n tute aparta muzikisto, precipe en la kvardekaj jaroj.
Hemnes
La montaro Okstindan situas en Hemnes.
Charlie Parker
Jen kelkaj el liaj ĉefverkoj: Scrapple From The Apple, Parker's Mood, Billie's Bounce, Now's The Time, Relaxing At The Camarillo, Ornithology…
Sahar-dezerta ekoregiono
Priskribo
Ankaŭ iuj montaraj ĉenoj leviĝas en la dezerto, kaj ricevas pli da precipitaĵo kaj havas pli da malvarmetaj temperaturoj. Tiuj ĉi saharaj montoj gastigas du diferencajn ekoregionojn : la okcident-saharajn montarajn kserofitarajn duonarbarojn en Ahaggar, Tasilin-Aĝer, Aïr, kaj aliaj ĉenoj en okcidenta kaj centra Saharo, kaj la kserofitar-montarajn duonarbarojn de Tibestio kaj Ĝabal-Uvajnato de orienta Saharo.
Charlie Parker
Lia vivo inspiris Clint Eastwood [klint istud] por lia filmo "Bird" en 1988.
Sahar-dezerta ekoregiono
Priskribo
La supraĵo de la dezerto varias ekde grandaj areoj de sablaj dunoj (erg), al ŝtonaj altebenaĵoj (hamadoj), gruzaj ebenaĵoj (reg), sekaj valoj (wadis), kaj salaj ebenaĵoj. La sola daŭra rivero kiu trairas la ekoregionon estas la Nilo, kiu originas en centra Afriko kaj elfluas norden en Mediteraneon. Iuj areoj ĉirkauas grandajn subgrundajn akvoprenejojn el kiuj rezultas oazoj, dum aliaj regionoj severe malhavas akvajn rezervujojn.
Klimato
Saharo estas unu el la plej varmegaj regionoj en la mondo, kun averaĝa temperaturo de pli ol 30 °C (86 °F). Variadoj povas esti grandaj, ekde pli ol 50 °C (122 °F) dum la tago somere, ĝis temperaturoj sub frostopunkto dum la nokto vintre. Tagaj variadoj ankaŭ estas tre grandaj. Saharo ankaŭ ricevas tre malmulte da precipitaĵo (La zono de intertropika konverĝo enmoviĝas ekde la sudo, sed interrompoj okazas kaj ventegoj kaj sabloŝtormoj fariĝas tiel frue kiel frua printempo). Lokaj loĝantoj sin protektas kontraŭ varmego, malvarmo kaj plejofte kontraŭ vento kaj sablo kovrante la kapon.
Historio kaj naturprotekto
Saharo estis unu el la unuaj regionoj de Afriko kiuj estis kulturitaj. Antaŭ ĉirkaŭ 5 000 jaroj, la areo ne estis tiel arida kaj la vegetaĵaro verŝajne alproksimiĝis al savano. Antaŭa faŭno estas rekonebla en rok-entranĉaĵoj. Tamen, dezertiĝado ekis ĉirkaŭ 3 000 a.K.E., kaj la areo estiĝis multe kiel nuntempe.
Saharo estas grandparte neperturbita. La plejmulto de la degrado troviĝas en areoj kie ĉeestas akvo, kiel en akvoprenejaj oazoj, aŭ laŭlonge de la dezertaj randoj kie iomete pluvas la plej multaj jaroj. En tiuj areoj, bestoj kiaj adaksoj (Addax nasomaculatus), blankaj oriksoj (Oryx dammah), kaj otidedoj estas tro priĉasitaj pro sia viando.
Nur unu areo de naturprotekto estas registrita en Saharo: la Naturrezervejo de Zellaf en Libio (1000 km²) (Monda Konserveja Observa Centro).
Yuki Shibagaki
Yuki Shibagaki (柴垣 勇輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
Kantono Genlis
La kantono Genlis (france canton de Genlis) estas franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 23 kantonoj de Côte-d'Or. Ĝia ĉefurbo estas Genlis. En 2015 la komunumoj Bretenières kaj Magny-sur-Tille forlasis la kantonon.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Genlis la jenaj 25 francaj komunumoj :
Kato Misao
KATO Misao (prononco: katoo misao), japano, inĝenier-oficiro. Naskiĝis en la 23-a de oktobro 1882 en Tokyo-si, mortis en 1938. En marto 1906 li eklernis Esperanton, kaj en majo 1906 en Yokosuka fondis la unuan Esperanto-grupon en Japanujo "Nippon Esperanto-Societo", kiu fariĝis filio de poste fondita JEA. Verkis memlernolibron por japanoj, 1906.
5059 Saroma
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la lago Saroma (japane: サロマ湖, Saroma-ko); tiu saleta laguno estas la plej granda lago en Hokajdo, kaj la tria plej granda en Japanio.
Misora Hibari
MISORA Hibari (美空 ひばり), (naskiĝis la 29-an de majo 1937 en Jokohamo; mortis la 24-an de junio 1989) estis la plej fama japana kantistino en la postmilita Japanio.
Ŝi naskiĝis kun la nomo Katô Kazue (加藤 和枝) en Jokohamo de fiŝvendistaj gepatroj, komencis kanti ekde sia sepa jaro kaj tuj obtenis sukceson. Ŝi koniĝis kiel reĝino de enka, la populara japana kanzonarto.
Ŝi ankaŭ ludis rolojn en filmoj ekde sia dekdua jaro. Interalie li videblis en la filmo Akogare no Hawaii kōro.
Gertrude Mongella
Gertrude Ibwengwe MONGELLA (naskiĝis ĉe Ukerevo, Viktoria Lago, en 1945 tiuepoke en Tanganjiko), estas tanzania diplomatino. Ŝi kunlaboris en Unuiĝintaj Nacioj. Ŝi estis la unua prezidento de Tutafrika Parlamento.
Marte 2004, ŝi estis elektita kiel prezidentino de la ĵus kreita Tutafrika Parlamento, konsulta institucio de Afrika Unio, ŝi deĵoris en tiu posteno de 2004 ĝis 2008. Nun, de 2008, ŝi estas prezidentino de "Comité Consultatif International de l'Organisation de la presse africaine (APO)".
Post ŝi, en 2009, Idriss Ndele Moussa estis elektita kiel prezidento de Tutafrika Parlamento.
János Csányi (aktoro)
János Csányi [jAnoŝ ĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csányi János estas hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro.
János Csányi naskiĝis la  en Vác.
Biografio
János Csányi frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Budapeŝto. Jam tiam li estis amatora aktoro. Post la abituriento li ricevis rolojn en Teatro de Nyíregyháza inter 1984-1986. Li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1990, kie li lernis precipe de Gábor Zsámbéki kaj Gábor Székely (reĝisoro). En 1989 li iĝis membro de Fidesz. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Katona József, sed en 1991 li fondis Teatron Petőfi en Sopron. Spite la fondon li ne apartenis al iu ajn trupo, li laboris libere laŭ la okazoj. En la jaroj 2006 kaj 2007 li estis teatrestro de Teatro Csokonai (Debrecen). En 2009 li fondis instituton, poste li gvidis ĝin. Li ricevis premiojn en 1995 kaj 2000.
En 1987 li edziĝis, post 3 jaroj li havis filon. En 2007 li denove edziĝis, post 2 jaroj li havis filinon.
Katoh Masami
Katoh Masami (katoo), japano, civila aerinspektisto de oficejo de Kwantung distrikto kaj estro de Dairen-aerhaveno Sudmanĉurio; subkolonelo-aviadisto. Nask. 5 nov. 1888 en Tokyo-si. Klarigo pri kelkaj aeronaŭtikaj terminoj en "La Revuo Orienta", jan. febr. 1930.
Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj
Renkont(iĝ)o de Esperantistaj Familioj aŭ mallonge REF estas tradicia ĉiujara renkontiĝo de Esperantaj familioj kun infanoj, kiuj aktive aŭ pasive uzas Esperanton en la familia vivo.
La ĉefa ideo de REF estas, ke ĝi estas komuna aranĝo de ĉiuj familioj, por ĉiuj kune. En la kreado kaj realigo de la programo tial aktive partoprenas ĉiuj gepatroj. Tio montriĝas ne nur en la preparado de la programeroj mem, sed ankaŭ en neformala, persona komunikado kun infanoj de aliaj gepatroj. Tiel la infanoj unuflanke aŭdas kaj spertas alian lingvaĵon ol la gepatran kaj aliflanke sentas sin kvazaŭ en parenca medio kun multaj geonkloj.
Se vi volas esti regule informita pri la organizado de la venonta REF, aliĝu al la grupo REFanoj ĉe Google Groups.
Pasintaj kaj planitaj renkontiĝoj
(-a: Kiom-a | F: nombro de Familioj | L: nombro de Landoj | H: nombro de Homoj | T: nombro de Tagoj)
REF 2023
La 44-a REF okazos de la 25-a de julio ĝis la 4-a de aŭgusto 2023 en Kastelo Grezijono, Baugé, Francio. Retpaĝo:
REF 2022
La 43-a REF okazis inter la 21-a kaj la 31-a de julio 2022 en Hegyhátszentjakab (Hungario). Ĝin organizis Veronika Acsádi. Retpaĝo:
REF 2021
La 42-a REF estis origine planita por inter la 22-a de julio kaj la 1-a de aŭgusto 2021 en Ispánk (Hungario) kun ĉeforganizantino Veronika Acsádi, sed ne povis okazi tie pro vojaĝlimigoj en Hungario rilataj la kronvirusa pandemio. La plano por REF en Hungario estis prokrastitia al julio 2022. Anstataŭe REF okazis de la 2-a ĝis la 11-a de aŭgusto 2021 en Gosau (Aŭstrio). Ĝi estis malpli granda ol kutime kaj estis lastmomente organizita de familio Cramer kun helpo de aliaj partoprenantoj.
REF 2020
La 42-a REF estis planita por inter la 23-a de julio kaj la 2-a de aŭgusto 2020 en Ispánk (Hungario) kun ĉeforganizantino Veronika Acsádi, sed ne okazis pro la kronviruso kaj estis prokrastitia al julio 2021.
REF 2019
La 41-a REF okazis inter la 22-a de julio kaj la 1-a de aŭgusto 2019 en la sama urbo kiel en la antaŭa jaro, Mühlhausen (Turingio) (Germanio). Ĝin organizis Carolin kaj Robert Weemeyer kaj Felix Zesch. Retpaĝo:
REF 2018
La 40-a REF okazis inter la 21-a kaj la 31-a de julio 2018 en Mühlhausen (Turingio) (Germanio). Ĝin organizis Carolin kaj Robert Weemeyer. Retpaĝo:
REF 2017
La 39-a REF okazis inter la 21-a kaj la 31-a de julio en Rudnik (Serbio). Ĝin organizis Radojica Petrović kaj Sonja Petrović-Lundberg. Retpaĝo:
REF 2015
La 37-a REF okazis inter la 15-a kaj la 26-a de julio en Esztergom Búbánatvölgy en Hungario. Ĝin organizis Veronika Acsádi kaj Krisztina Dévainé Gede. Retpaĝo:
REF 2014
La 36-a REF okazis inter la 1-a kaj la 10-a de aŭgusto en la Esperanto-Domo en Leŝeforso en Svedio. Ĝin organizis Hokan Lundberg kaj Sonja Petrović Lundberg. Retpaĝo:
REF 2013
La 35-a REF en okazis inter la 27-a de julio kaj la 3-a de augusto ree en la kastelo Grezijono. Ĝin organizis familio Hurstel. Retpaĝo:. Kelkaj familioj plilongigis sian restadon kaj partoprenis Festan Semajnon por infanoj kaj familioj
REF 2012
La 34-a REF okazis inter la 29-a de julio kaj la 10-a de augusto ĉe la urbo Sayda en la federacia lando Saksio de Germanio. La renkontiĝo estas organizita de Christine Brücker, Constanze Schlesinger, Lars Sözüer kaj Wolfram Diestel. Retpaĝo:
Laroche-près-Feyt
Laroche-près-Feyt estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 80 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj
REF 2011
La 33a REF okazis inter la 22-a kaj la 31-a de julio en la Esperanto-Domo en Leŝeforso en Svedio. Ĝi estis organizata de Hokan Lundberg kaj Sonja Petrović Lundberg. Retpaĝo:  Fotoj:
Laroche-près-Feyt
La vilaĝo situas en la natura regiona parko Millevaches.
Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj
REF 2010
La 32-a REF okazis inter la 25-a de julio kaj la 8-a de aŭgusto 2010 en la infanripozejo/kasteleto Stara Sušica en Kroatio, en la montara regiono Gorski Kotar duonvoje inter Zagreb kaj Rijeka. Ĝi estis organizata de Vanja Radovanović el Zagrebo. Retpaĝo:
REF 2009
La REF 2009 okazis de la 3-a ĝis la 15-a de aŭgusto 2009 en la hungarlingva vilaĝo Mali Idjoŝ en Vojvodino en Serbio. Jen la hejmpaĝo de la Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj (REF) 2009.
NGC 5102
NGC 5102 (aliaj indikoj — ESO 382-50, MCG -6-29-31, AM 1319-362, IRAS13191-3622, PGC 46674) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Laroche-près-Feyt
Geografio
Laroche-près-Feyt etendiĝas sur 17,24 km², kaj havis 80 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 5 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
NGC 5102
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj
REF 2008
La 30-a REF 2008 ree okazis en la kastelo Grezijono. Ĝis estis organizita de Bert Schumann. Jen ĝiaj hejmpaĝo kaj fotaro.
Laroche-près-Feyt
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Laroche-près-Feyt antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Pierre Chevalier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj
REF 2007
La REF 2007 okazis inter 22.7. kaj 4.8.2007 en Nagyvisnyó en orienta Hungario, por esti geografie pli facile atingebla ankaŭ por event. novaj E-familioj el orienta kaj sudorienta Eŭropo.-
Laroche-près-Feyt
Lokaj famuloj
Pierre Flote, kanceliero de Filipo la 4-a de Francio, eble naskiĝis en Laroche-près-Feyt.
Administrado
Laroche-près-Feyt apartenas al la kantono de Eygurande, kies ĉefurbo estas Eygurande. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj
REF 2006
La 28-a renkontiĝo okazis inter la 15-a kaj 29-a de julio en Pilský Mlýn apud Sedlice (Ĉeĥio, Sudbohemia regiono). Ĝin partoprenis entute 86 personoj (inter ili pli ol 40 ĉiuaĝaj infanoj) el 11 landoj de Eŭropo (15 kompletaj familioj, 6 duonfamilioj, 1 paro kaj 4 unuopuloj alfabetvicorde el Belgio, Britio, Ĉeĥio, Danio, Hungario, Francio, Germanio, Kroatio, Norvegio, Pollando kaj Svislando).
Aktivaĵoj
Post ĉiutaga antaŭtagmeza kantado okazadis manlaboraj kursetoj - produktado kaj ornamado de papero, dratado, origamio, kirigamio, ornamado de T-ĉemizoj, konstruado de kasteloj el kartono ktp. Pro granda sukceso jam la trian jaron denove okazis ornamado de marcipankuketoj, kiujn infanoj tuj post la ekspozicieto povis mem formanĝi aŭ donaci.
Malgrandaj infanoj povis ĝui en sia ludĉambro plurfoje posttagmanĝan fabellegadon kaj vesperan fabelprojekciadon (plej furoris famaj ĉeĥaj filmetoj pri "Talpeto", sukceson havis ankaŭ tutvespera filmfabelo "Lotrando kaj Zubejda", kiun esperante komplete subtitoligis membroj de Ĉeĥa esperanto-Junularo.
Pluraj knabinoj partoprenis en la Fabela ateliero, en kiu ili mem elpensis, enkomputiligis kaj eĉ surscenigis propran fabelon; kelkaj aliaj infanoj ekz. mem kreis siajn proprajn ilustritajn libretojn en Esperanto.
Krom populara ŝak- kaj tablotenisa turniro, banado kaj remado en apuda fiŝlago, instruado de sudoku, netradiciaj olimpikoj kaj futbala matĉo infanoj kontraŭ gepatroj oni multe ĝuis ankaŭ t.n. homan futbalon, dum kiu oni ne ludis kun pilko, sed la golo estis atribuita, se iu ludanto sukcesis netuŝite trakuri la golejon. Ne mankis ankaŭ diversaj travivaĵludoj en la naturo, nokta kuraĝludo, dum kiu la infanoj vizitis la arbaran spiriton en lia kabanaĉo kaj dum kies preparado bone amuziĝis ankaŭ la plenkreskuloj ktp.
Vespere oni lernis komune danci diversajn popolajn kaj latinamerikajn dancojn (plejparte kun vive ludata muziko), ĝuis teatraĵetojn, preparitajn de la partoprenantoj mem, rostis bongustaĵojn sur la bivakfajro, spektis E-filmojn, vojaĝprezenton pri Islando, sed ankaŭ simple kartludis aŭ babilis sub stelbrila nokta ĉielo ....
Ekskursoj
Ankaŭ la karaktero de la ekskursoj estis laŭeble adaptita al bezonoj kaj interesoj de infanoj: ekz. dum la vizito de la proksima urbo Písek ne okazis kutima promenado kun ĉiĉerono, sed kreiĝintaj grupetoj trairis mem laŭ la priskribo kaj mapo la itineron kaj solvis taskojn de la urba serĉludo. Same en la bestoĝardeno la infanoj devis pli atente rigardi, ĉar ilia premiota tasko estis trovi, kiu el la dek fotitaj bestoj en la bestoĝardeno tute ne troviĝas ....
Unu el ĉi-jaraj REF-novaĵoj, preparitaj de la lokaj organizantoj, estis granda ludo, daŭranta dum la tuta aranĝo, dum kiu la infanoj helpis resanigi fabelan,Esperante-parolantan karpon Jakobon, loĝantan en la apuda fiŝlago, per siaj agoj kolektante monon por la mirakla kuracakvo. Krome pro aktiva partopreno en unuopaj programeroj ili ricevis de la karpo fabelan monon, kiun ili povis la lastan tagon uzi dum aĉetado en porinfanaj butikoj kun diversaj bongustaĵoj kaj ludiloj.
Muzikumado
Sendube nelastvice jam tradicia parto de REFoj estas komuna muzikludado - la muzikemaj partoprenantoj (plenkreskuloj kune kun la infanoj) ĉi-jare per komunaj fortoj i.a. okazigis eĉ du koncertojn, unu pri renesanca muziko en la kasteleto Kratochvíle, kaj unu diversstilan publikan koncerton en la urbo Písek.
Organizintoj
Organizinta familio estas Pavla kaj Vladimir Dvorak el Písek. La retpaĝon de REF 2006 eblas vidi en http://www.ref.esperanto.cz
Literaturo
DVOŘÁKOVÁ, Pavla. (La 28-a) Renkontiĝo de Esperanto-Familioj la unuaj fojon en sia historio okazis en Ĉeĥio. En: Starto, 2006- n-ro 3, pp. 83-85
REF 2005
En 2005 13 - 23-a de julio okazis REF en la feriejo "Stanica Wodna" ĉe la lago "Mokre", Mazurio, norda Pollando.
Informojn: PHU Stanica Wodna S.C., Ośrodek Sportowo - Turystyczny, Cierzpięty, PL-11-710 Piecki, Pollando
Jen ĝia hejmpaĝaro kaj la fotaro.
REF 2004
En 2004, inter la 31-a de julio ĝis la 7-a de aŭgusto 2004 okazis en Mali Idjoš, aŭtonoma provinco en Serbio, la 26-a Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj. Partoprenis ĝin 92 familianoj, el kiuj 51 infanoj el 10 landoj. Okazis du interesaj ekskursoj al Subotica kaj al la lago Palič, kie troviĝas alloga zooĝardeno.
La ĉiutaga gazeto Dnevnik aperigis la 15-an de aŭgusto preskaŭ tutpaĝan artikolon pri REF kun la titolo Parolu Esperanton por ke ĉiu komprenu vin. Por la renkontiĝo estis farita bela kolora afiŝo.
REF 2003
Inter la 5-a kaj 12-a de julio, la renkontiĝo okazis en Kastelo Grezijono en Francio. Jen ĝia hejmpaĝaro (web archive), jen fotopaĝaro.
Komunumoj de Aisne
Jen listo de la 816 komunumoj de la franca departemento Aisne. (CASQ) Kunurba komunumo de Saint-Quentin (Communauté d'agglomération de Saint-Quentin), kreita en 2000.
(CAS) Kunurba komunumo de Soissons (Communauté d'agglomération du Soissonnais), kreita en 2000
Unua latina milito
La unua latina milito okazis inter -498 kaj -493. Post la antaŭaj militoj kontraŭ la etruskoj, la romianoj intencis solidigi sian superregon en la Latio. La milito finis per la agnosko de la aŭtonomio de la latinaj urboj de Romo. Malgraŭ tio, la urboj devu interhelpiĝi kontraŭ fremdaj atakoj, kaj Romo havu la militan komandon en tiuj kazoj. Ankaŭ ili aprobis la estigon de komercajn rilatojn kaj permesis la edzigon inter homoj de malsamaj urboj.
Piasabo
Piasabo estas nomo de du palmospecioj (Attalea funifera kaj Leopoldinia piassaba) kies fibroj estas uzataj en la fabrikado de balailoj, manmetiaĵoj kaj barakaj kovraĵoj. Attalea funifera estas specio de piasabo endemia de Atlantika Arbaro en Bahio, Brazilo kaj Leopoldinia piassaba estas specio endemia de la amazonia regiono. Ĝia nomo havas etimologian originon en la tupia lingvo, signifanta "fibroplanto", pro sia karakteriza tigo.
Ĝi havas cilindran stipon kiu komenciĝas de la subgrundo ĝis 15 metroj de alteco, vertikalaj folioj, malhelverdaj. La malmola kaj fleksebla fibro estas ĉerpita de la randoj de la petioloj kaj estas ĝenerale uzata en la fabrikado de balailoj kaj penikoj de bonega kvalito. Ĝiaj semoj, siavice, donas vegetaĵan eburon.
Ĉi tiu palmo unue estis menciita en la letero de Pero Vaz, en kiu la faktoj, kutimoj kaj specioj trovitaj dum la periodo de malkovro de Brazilo en 1500 estis registritaj sen esti priskribita ĝia uzo, nur ĝia ekzisto. Dum la brazila kolonia periodo, navigistoj serĉis fibrojn de diversaj lokoj por fabriki ŝnuregojn uzitajn por ligado de ŝipoj, ĉar ili estas pli sekuraj.
Familio
Piasabo estas monokotiledona planto apartenanta al la familio de Arekacoj, (eks Palmae). La familio inkluzivas 183 genrojn kun ĉirkaŭ 2600 priskribitaj specioj. .
Etimologio
La vorto piasabo ( Piaçaba) originas de la tupi-gvarania pyá-açaba kaj signifas, en la tupia lingvo, la streĉon de la zono, la bandaĝon.
Kultivado
Attalea funifera troveblas facile laŭ la brazila marbordo, kutime en restingaj areoj, kie ĝi ekzistas abunde. Ĉi tiu specio de piasabo kreskas ĝuste en sedimentaj kaj sablaj terenoj. Ili povas aperi ankaŭ en grundoj kun malalta argila koncentriĝo, kondiĉe ke ili estu akvotraireblaj. Ili ne okazas en argilaj aŭ inunditaj grundoj. Ĝi spontane vegetas en la transiraj regionoj inter la marborda strio kaj la pli kompaktaj grundaj regionoj, vegetante pli bone en sablecaj, malpezaj kaj profundaj grundoj. Unu el la gravaj karakterizaĵoj estas, ke ĝi estas planto bone adaptita al grundoj kun malalta natura fekundeco, konsiderata netaŭga por aliaj kultivaĵoj. Attalea funifera disvolviĝas abunde en la ĉemaraj malatebenaĵoj suda de Bahio kaj norde de Sankta Sperito, sed ĉefe en la kamparoj de Santa Cruz, Belmonte kaj Porto Seguro, en Bahio, kie palmoj formas verajn arbarojn. Leopoldinia piassaba, aliflanke, estas specio de piasaba endemia de la baseno de Rio Negro, ŝtato Amazono.