cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benjamin Smith Barton
Benjamin Smith Barton (1766-1815) (* Lancaster, Pensilvanio, en la 10-a de februaro 1766 - Novjorko, en la 19-a de decembro 1815) estis usona botanikisto, naturalisto kaj kuracisto. Li estis profesoro pri botaniko kaj Natura Historio de la Universitato de Filadelfo. En 1803, li publikigis la verkon "Elementoj de Botaniko" aŭ "Elementoj pri la natura historio de la vegetaloj", la unuan poŝlibron pri botaniko en Usono. El 1798 ĝis 1804, li publikigis verkon pri la uzo de la kuracista terapeŭtiko sur la plantoj.
Wolfgang Strauss
Wolfgang Strauss aŭ Wolfgang Strauß estas la nomo de jenaj personoj:
Spring Hill (Metroo de Vaŝingtono)
Spring Hill estas stacio de la Metroo de Vaŝingtono sur la arĝenta linio; ĝi troviĝas ĉe la stratangulo de Spring Hill Road kaj Leesburg Pike en kantono Fairfax en Virginio.
Ĉar la kosto konstrui subteran stacion estis tro alta, la stacio estis konstruita super la meza strio de la strato Leesburg Pike. Ĝi havas insulan (intertrakan) kajon super la interetaĝo.
Lipová (distrikto Prostějov)
Lipová estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Dum la dua mondmilito en arbaroj en la ĉirklaŭaĵo kaŝis sin partizanoj el grupo Jermak. Tiuj estis fine de la milito malkaŝitaj kaj forkondukitaj al nekonata loko. El tempoj de ilia agado konserviĝis partizana bunkro, kiu troviĝas inter mulejeo de Lipová kaj municipo Malé Hradisko sur deklivo de monteto leviĝanta el valo de rivereto Okluka, proksime kiu estis konstruita memortabulo.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Elektromezurilo
Elektromezurilo aŭ elektronombrilo estas aparato kiu mezuras la kvanton da elektra energio uzita de domo aŭ entrepreno. Mezuroj estas kutime faritaj en kilovathoroj (kWh).
Historio
Elektromezuriloj fariĝis popularaj kiam pli kaj pli da domoj estis konektitaj al la elektra reto en la 1880-aj jaroj. Anstataŭ kalkuli la uzitan elektran energion baze de la nombro da elektraj iloj en la domo, necesis trovi pli precizan kaj justan sistemon.
Elektromekanikaj mezuriloj
Vaste uzataj estas la elektromezurilo laŭ la principo inventita de la itala inĝeniero Galileo Ferraris. En tiuj mezuriloj la alterna tensio kaj la kurento fluanta tra alumina disko produktas turnomomanton. Ĉilasta estas proporcia al produto de tensio kaj kurento kaj sekve al elektra povumo. La disko turnas kun rapido proporcia al elektra povumo kaj la nombro da rotacioj indikas la kvanton da konsumita elektra energio.
Elektronikaj mezuriloj
Nuntempe en novaj instalaĵoj oni uzas plejofte elektronikajn mezurilojn, kiuj ne enhavas moviĝantajn mekanikajn erojn. Elektronikaj sistemoj mezuras kurenton kaj tension kaj la valoroj estas prilaborataj en aparta mikroprocesoro kiu eldonas la valoron de la konsumita energio (kaj aliaj interesajn valorojn) sur malgranda ekrano.
Blankvosta tropikbirdo
La Blankvosta tropikbirdo aŭ Blankavosta tropikbirdo, Phaethon lepturus, estas tropikbirdo, nome la plej malgranda el la tri tre proksime rilataj marbirdoj de tropikaj oceanoj kaj plej malgranda membro de la ordo de Faetonoformaj.
Aspekto
Plenkreskulo de Blankvosta tropikbirdo estas svelta, ĉefe blanka birdo, 71–80 cm longa inklude la tre longajn centrajn vostoplumojn (duono de la totala longo), kiuj duoblas ties totalan longon. La enverguro estas de 89–96 cm, kaj estas nigra bendo ĉe la interno de flugilo. Estas nigro tra la okulo kaj la beko estas oranĝec-flava al oranĝec-ruĝa. La bekokoloro, pura banka dorso kaj nigra flugilstrio distingas tiun specion el la Ruĝbeka tropikbirdo.
Ambaŭ seksoj estas similaj (ne estas seksa duformismo), kvankam maskloj averaĝe havas pli longan voston, sed junuloj ne havas la centrajn vostoplumojn, havas verdec-flavan bekon, kaj tre fajne striecan dorson.
Reproduktado
La Blankvosta tropikbirdo reproduktiĝas sur tropikaj insuloj kie la ino demetas ununuran ovon rozkolorecan kaj brunmakulan rekte surgrunde aŭ sur klifa kornico. La kovado daŭras 40 tagojn kaj estas farata de ambaŭ gepatroj. Ili disiĝas amplekse tra la oceanoj kiam ili ne reproduktiĝas, kaj foje vagadas for.
Aliaj
Ili manĝas fiŝojn, krustulojn kaj kalmarojn, kaptitajn per surfaca plonĝado, sed tiu specio estas tre malerta naĝanto. Ili videblas solaĵ aŭ en paroj flugantaj akrobatie por memmontrado super la nestareo. Ili povas vivi ĉirkaŭ 16 jarojn. Ili pariĝas el la kvar aĝojaroj.
La alvoko estas laŭta krieca kiii-kiii-krrrt-krrt-krrt.
Subspecioj
EStas ses rasoj:
St. Martin in Passeier
St. Martin in Passeier - por kiu aldona itallingva nomo San Martino in Passiria estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - (Sankta Marteno de Pasirio en Esperanto) estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Moos in Passeier, Riffian kaj St. Leonhard in Passeier.
La komunumo situas en valo Passeier ĉirkaŭ 16 km norde de la urbo Merano.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (99%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 1% parolas denaske la italan.
Varchentin
Varchentin estas ne memstara komunumo en Germanio kaj ekde 2019 parto de Groß Plasten. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Seenlandschaft Waren. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
La Courbe
La Courbe estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Courbéens.
Ĝi nun formas parton de Écouché-les-Vallées.
Štrba
Štrba, hungare Csorba [ĉorba], germane Schirm aŭ Hochwald estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ Tatranská Štrba kaj Štrbské Pleso apartenas al la municipo ekde 2008.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1280 laŭ tiama hungara ortografio "Chorba". En 1715 56 familioj pagis impostojn. En 1784 1190 vilaĝanoj loĝis en 141 domoj, en 1828 1623 vilaĝanoj loĝis en 186 domoj. La trajno ekde 1871 trafikas. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csorba 1729 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Liptóújvár, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Štrba 3735 homoj, (3542 slovakoj, 10 hungaroj).
Famuloj
En la iama Csorba naskiĝis hungara kuracisto Lajos Markusovszky.
Baztrunko
Baztrunko aŭ greftobazo estas necesa ĉe la greftado de planto, ofte lignoplantoj. Ĝi konsistas el radikoj de la planto kaj parto de la planttigo. Sur la baztrunko oni greftas per diversaj metodoj alian kultivaron de la sama botanika familio. Nur ĉe parencaj plantoj la greftado sukcesas kaj la kambiumoj de ambaŭ plantpartoj kunkreskas. La plantparto, kiun oni surgreftas estas nomata greftaĵo aŭ greftbranĉeto. Ĝi venas de la kultivaro, kiun oni volas multigi. Ekzistas multaj teknikoj por greftado. Vidu la ĉefartikolo greftado.
La baztrunko liveras al la dezirata kultivaro ne nur akvon kaj nutrosalojn, sed havas grandan influon sur la kultivaro. Ĝi influas la kreskon, fruktgrandecon, fruktkoloron, maturiĝtempon, kaj la floradon de la arbo.
La baztrunko estu precipe de la sama genro aŭ specio kiel la greftaĵo.
Greftekzemploj:
Trunkformantoj
Ĉe pomoj oni ofte ankaŭ greftas tiel nomatan „trunkformanton“ inter baztrunko ka greftita kultivaro. Kelkaj kultivaroj ne formas rektan trunkon aŭ la trunko estas tre frostsentemaj.
Lajos Tisza (ministro)
Grafo Lajos Tisza [lajoŝ tisa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tisza Lajos estis hungara politikisto, ministro. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis borosjenői kaj szegedi. Li estis pli juna frato de Kálmán Tisza.
Biografio
Lajos Tisza lernis en Debrecen kaj Berlino. Li estis elektita parlamentano en 1861. Post 6 jaroj li estis ankaŭ departementestro de Bihar, krome kelkfoje li estis ministro pri transporto. Depost Inundo de la Tiso (1879) li estis plenrajta komisaro pri la rekonstruo. La taskon li finis en 1883. Pro la sukcesa laboro li grafiĝis en la sama jaro. Li estis ministro pri reĝaj aferoj inter 1892-1894.
Trieb
Trieb estas la nomo de kelkaj geografiaj objektoj:
Trieb estas la familia nomo de jenaj familioj:
Letiny
Letiny (Lettin) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Konsisto de la municipo estas Lázně Letiny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1243.
Lavizzara (komunumaro)
La komunuaro Lavizzara  estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Vallemaggia. Ĝi havis 529 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Lavizzara.
Geografio
La teritorio de la komunumaro Lavizzara kongruas kun la teritorio de la samnoma komunumo. Ĝi situas en la fonregiono de la rivero Maggia.
Trafiko
Pro ĝia situo en la supro de la Valo de Maggia, la komunumaro atingeblas per unu sola veturebla vojo ek de Cevio. Pere de buslinio al Locarno, ĝi estas konektita al la publika transportreto.
Historio
Jam dum mezepoko la najbararo de la Valo de Lavizzara defindis certan aŭtonomion de la cetera Valo de Maggia, kiu siavice sendependiĝis de Locarno. Tiu aŭtonomio jam estis konfirmita sub la regado de la Dukoj de Milano. En la nova Kantono Tiĉino post 1803 Lavizzara fariĝis komunumaro en la Distrikto Vallemaggia. En la jaro 2004 ĉiuj komunumoj de la Valo de Lavizzara, nome Broglio, Brontallo, Fusio, Menzonio, Peccia kaj Prato-Sornico kuniĝis al la nova komunumo Lavizzara.
Komunumoj de la komunumaro Lavizzara
La komunumaro Lavizzara konsistas ek de la kuniĝo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj, Broglio, Brontallo, Fusio, Menzonio, Peccia kaj Prato-Sornico en 2004 el nur unu sola komunumo, kiu nomiĝas same kiel la komunumaro:
Preĝejo Sankta Sebastiano (Salzburg)
La Kirko Sankta Sebastiano (germane: Sebastianskirche) estas unu el multaj romkatolikaj preĝejoj en Salcburgo, Linzer Gasse nr 41. Uzas ĝin hodiaŭ anoj de la Sacerdota fratio Sankta Petro.
Historio
La historio de la preĝejo komenciĝis sub la regado de princĉefepiskopo Leonhard von Keutschach, kiu starigis la preĝejon en 1505-12. La kadukiĝinta, malfrugotika preĝejo - kiu ankoraŭ videblas sur malnovaj urbaj siluetbildoj kun siaj eta turo kaj pinta tegmento - malkonstruitis en 1750 kaj anstataŭigitis per hala kirko en malfrubaroka stilo. Pri la alikonstruo komisiitis Franz Anton Danreiter kaj la tirola ĉefarkitekto Kassian Singer. Tre altvalora estas la de Danreiter planita kaj de Josef Anton Pfaffinger finfarita rokoka portalo kaj la belegaj finantaj kradoj de Philipp Hinterseer el la 1752-a jaro. La ĉefaltaron ornamas linda Madono kun radioj el la jaro 1611, artaĵo de Hans Waldburger.
La ruinigia incendio de 1818, kiu detruis grandajn partojn de la dekstra malnova urbokerno, ne maltrafis la Sebastiano-kirkon. La plafonpentraĵo de Paul Troger kiel ankaŭ la ĉefaltarbildo kun la reprezento de Sankta Sebastiano forbrulis. En 1820 komenciĝis la rekonstruo kun tiutempaj modernaĵoj: anstataŭ la barokaj pentraĵoj venis bildoj de tiutempaj artistoj kaj ankaŭ la konfesprenejoj modernigitis.
Sur la fasado en la direkto al Linzer Gasse reliefo de Sankta Sebastiano estas emasonita en la muron. Ĝi kreitis inter 1614-20 de Konrad Asper kaj troviĝis ĝis 1894 al la malkonstruita Linzer-urbopordego, poste la Kirko Sankta Blazio.
Tombejo
En la transirejo al la mondfama Sebastiana Tombejo estas ekde 1564 la tombo de la fama kuracisto Paracelsus. Episkopo Wolf Dietrich von Raitenau farigis la tombejon laŭ itala modelo de Campo Santo inter 1595-1600. Ĝi stile rekompencu la nuligitan tombejon de Andrea Berteleto ĉirkaŭ la Katedralo de Salcburgo. Trovis la lastan kvieton inter la arkadoj de la tombejo multaj renomitaj salcburgaj burĝaj kaj komercistaj familioj kiel ankaŭ aliaj personuloj. Inter ili nombriĝas ekzemple: Leopold Mozart, Constanze Mozart kaj ties dua edzo Georg Nikolaus von Nissen, ties onklino Genovefa von Weber (samtempe patrino de la komponisto Carl Maria von Weber) kaj Elia Castello, konstruinto de la Gabriela kapelo. Kune kun la historiaj tombejoj de Halle (Saale) kaj Buttstädt la sebastiana tombejo estas la lasta bonege konservita Campo-Santo-stilaj tombejoj en Germanlingvio.
Sed la plej impona tombo estas sendube en la mezo de la tombejo: la maŭzoleo de Wolf Dietrich, la Gabriela kapelo. Ĝi dokumentas ĝis hodiaŭ la gravecon de la eksa landa suvereno.
(16143) 1999 XK142
(16143) 1999 XK142 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Insuloj Izu
Insuloj Izu aŭ Izuoj Izu-shotō (伊豆諸島) estas grupo de vulkanaj insuloj etenda sude kaj oriente de la Duoninsulo Izu of Honŝu, Japanio. Administre, ili formas du municipojn kaj ses vilaĝojn; ĉio estas parto de urbo Tokio. La plej granda estas Izu-Oŝima, kutime nomata simple Oŝima. Pro natura gravo kiel birdoreprodukta loko de marbirdoj estas Insulo Toriŝima. Alia insulo estas Miyake-jima.
Kvankam tradicie menciitaj kiel la "Sep Izu" (伊豆七島), estas fakte pli ol dekduo da insuloj kaj insuletoj. Naŭ inter ili estas nune loĝataj.
Morisko
En la historio de Hispanujo, moriskoj estis la posteuloj de la "kristaniĝintaj", fakte kristanigitaj, islamanoj. Alimaniere dirite estis islamaj hispanoj pli-malpli perforte baptitaj ekde la iompostioma rekonkero de arabaj regnoj faritaj de kristanaj konkerantoj en Hispanio ĝis post la unuiga leĝaro de la Katolikaj Gereĝoj de 14a de februaro de 1502.
Ili estis multnombraj en la Malalta Aragonio (nuna provinco de Teruel) kaj en la sudo de la regno de Valencio. En Kastilio ne estis abundaj laŭ la informoj de la impostado, escepte en la regno de Granado.
Kristina
Kristína Peláková, pli konata sub artista nomo Kristina (n. 20-a de aŭgusto 1987, Svidník) estas slovaka kantistino.
Morisko
Deveno de moriskoj en Granado
En 1491 Boabdilo, la lasta hispanaraba reĝo, kapitulacas antaŭ la Katolikaj Gereĝoj kaj interkonsilas la forlason de Granado la 25an de novembro. Interalie oni interkonsentis pri reteno de hispanaraboj de la islama religio kaj posedaĵoj, leĝaro, impostado, instruado ktp. Tuj post la eniro de la Katolikaj Gereĝoj en Granado oni komencis konvertadon per pacaj metodoj uzataj de Hernando de Talavera, unua episkopo de Granado.
Kristina
Biografio
Kristina jam ekde infanaĝo kantis, ludis pianon kaj dancis. Ŝi finstudis en koŝica konzervatorio. Post interkonatiĝo kun produktoro Martin Kavulič kaj eldonejo H.o.M.E. production ŝi komencis aktive kanti. La unua unuopaĵo „Som Tvoja“ estis al ŝi aperigita en kunlaboro kun repisto Opak el Bratislavo kaj ŝia ŝatata muzika grupo A.M.O. printempe de 2007.
Morisko
Deveno de moriskoj en Granado
En julio de 1499 la Reĝoj vizitas la urbon Granado kaj surpriziĝas ke ankoraŭ la urbo retenas islaman kutimaron kaj pro tio decidas, ke la Kardinalo Cisneros, kiu jam partoprenis en la konkero de la regno de Granado, faru la taskon persvadi pli perforte al la konverton. Tiu persekutis ĉefe la antaŭe islamkonvertintojn, la gravulojn kaj la riĉulojn. Foje oni uzis perforton kaj foje ekonomian subpremadon. Tio "efikis" ĉar multaj islamanoj konvertis sin al kristanismo. Ankaŭ oni konfiskis multajn librojn: religiaj estis publike bruligitaj kaj nereligiaj estis transportitaj al la universitato de Alcalá. Oni ne povas scii certe, ĉu la kardinalo sekvis precize la instrukciarojn de la reĝoj aŭ agis plej perforte laŭ sia propra opinio.
Kristina
Biografio
En la jaro 2008 ŝi rekantis kanton de Beáta Dubasová „Vráť mi tie hviezdy“, kio alportis al ŝi ĝeneralan famon en Slovakio. La kanto fariĝis unu el la plej sukcesaj slovakaj komponaĵoj de la jaro 2008.
Morisko
Deveno de moriskoj en Granado
Plej granda parto tamen pluhavis siajn lingvon, kutimaron (vestaro, manĝaro, geedziĝoj ktp.) kaj kaŝe sian religion. Pruvaĵoj estas la multaj trovitaj tekstoj en aljamiado, tio estas skribitaj kastilie sed per araba literaro. Dum la unua duono de la 16a jarcento estis ia toleremo kune kun malfido. La autoritatuloj malaprobis fidelecon al Islamo, kontraŭstarita de la Inkvizicio kaj tolerita samtempe esperante konvertadon.
Kristina
Eurovision Song Contest 2010
Kristina partoprenis ankaŭ en kantista konkurso Eurovision Song Contest 2010 kun kanto „Horehronie“. Tekston verkis Kamil Peteraj. Ŝi gajnis kun tiu ĉi kanto en la kvara kvaronfinalo kun nombro	36,7 % voĉoj kaj ankaŭ ŝi gajnis en la unua duonfinalo kun nombro de voĉoj 31,2% kaj ankaŭ kun la plej alta akiro de punktoj (12) de ĵurio. La 28-an de februaro 2010 ŝi partoprenis la naciaj finalon, kie ŝi fine akiris la saman nombron de punktoj kiel la dua Mista kun komponaĵo „Emotions“, sed dank' al pli granda nombro de voĉoj de spektantoj ŝi triumfis kaj reprezentis Slovakion en eŭropa finalo en Norvegio, kiu okazis inter la 25-a - 29-a de majo 2010.
Morisko
Ribeloj
Multaj araboj de la granada kvartalo de Albaicino konsideris sin primokitaj kaj pritrompitaj de la kristanoj, ĉar spite la promeso, ke ili rajtos pluhavi sian religion, ili perforte devas konverti sin al kristanismo. Ili protestis kaj petis demision de Cisneros, kiu responde malliberigis la gravulojn inter la araboj. Januare de 1500 oni mortigis oficialulon de Cisneros, kio ekigis ĝeneralan ribeladon de islamanoj kaj konvertintojn. Tiu ribelo kontaĝiĝis al la montaro Alpuĥaroj, ĝis Almerio kaj Ronda. La reĝoj reagis per forta milita subpremado farita de la grafo Tendilla, kiu eĉ volis mortigi ĉiujn moriskojn de la regno de Granado, kion kontraŭis la reĝo Fernando.
San Michele all'Adige
Historio
La komunumo de Sankta Mikaelo estiĝas ĉe la piedo de la malnova monaĥejo de Regulaj kanonikoj, fondita en 1144 - 1145 de la Appianaj grafoj kun la helpo de la episkopo de Trento, paralele al la starigo de la monaĥejoj de la Regulaj kanonikoj de  Brixen kaj  Bolzano-Bozen.
Kulturo
En la komunumo troviĝias agrikultura instituto nun nomata Fonduso Edmund Mach) fondita en la jaro 1874, kiu traktas pri esplorado kaj trejnado en la Agrikulturaj fakoj, kaj enhavas ankŭ mezlenejo por la Agrikolturaj fakoj.
En tiu loko estigas ankaŭ la Muzeo pri la moroj kaj kutimoj de la trentlandanoj.
Morisko
Konvertado
La araboj de la tuta Hispanio devis iri al preĝejoj por bapti sin, eĉ se ili ne komprenis la kastilian lingvon aŭ la kristanan religion. Se ili ne diris kristanan nomon, oni donis al ili la nomon de la gereĝoj, Isabel al virinoj, Fernando al viroj. Estis ĝenerala konverto. Post tio la islamanoj jam ne plu estis tiaj oficiale kaj de tiam oni nomis ilin moriscos aŭ moriskoj, vorto kun malestima nuanco.
12992 Crumpler
12992 Crumpler estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Ĉuhujivo
Ĉuhujivo (Чугуїв) estas urbo en Ukrainio, preskaŭ ŝtatlime de Rusio. La urbon trafluas rivero Donec. Konata de la nutraĵa industrio de majonezo.
Cambrai
Cambrai [ kăbre ] (aŭ nederlandlingve Kamerijk, en Esperanto ankaŭ "Kambrezo") estas mezgranda franca komunumo, lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi estas unu el la subprefektejoj de la departemento.
Ĉuhujivo
Militista historio
Unua mencio pri la urbo devenas de 1627 kiel fortikigita setlejo lime de Rusia Imperio. De la duono de la 17-a jarcento ĝis 1765 estis bazo de la regimento de kavalerio, formita la 5-an de septembro 1651 dum regado de Aleksej Miĥajloviĉ. Iama sidejo de Sovetaj Aerfortoj kaj Akademio de armeaj pilotoj. Nun apud la urbo estas Ukraina Aer-Armeo.
Cambrai
Cambrai estas cetere la tradicia ĉefurbo de la malnova kaj natura regiono Cambraisis, en la franca departemento Nord. La urbo havas proksimume 33,000 loĝantojn, kiuj nomiĝas Cambrésiens.
NGC 6452
NGC 6452 (aliaj indikoj — ZWG 112.43, PGC 60876) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Cambrai
Geografio
Cambrai estas la historia ĉefurbo de la natura regiono Cambrésis, kiu ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
La Eŭropa ŝoseo 19 vojas proksime.
12992 Crumpler
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Morisko
Konvertado
Malŝatataj de la malnovaj kristanoj -laŭ teorio ankaŭ ili estis kristanoj- kaj de la reĝo kiu timis novajn ribelojn kiuj helpus la malamikoj ĉu berberoj ĉu turkoj kaj de la Eklezoi kiu dubis pri ilia sincera konverto, la moriskoj iĝis ekspluatata kaj perfortata minoritato. Multfoje oni parolis pri forpelo, sed tion kontraŭis la aragonaj kaj valenciaj nobeluloj, kiuj profitis el la duonsklavado de la moriskoj.
12992 Crumpler
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan vulkanologon kaj kosman scienciston Larry S. Crumpler,, kiu fokusiĝas sur la sunsistema esplorado per kampolaboroj, kun akcento sur studo pri geologiaj analogoj en Nov-Meksiko. Li partoprenis al la misioj de la NASA Magellan, Viking, Pathfinder kaj la robotaj veturilaj esploroj de Marso.
Cambrai
Episkopujo de Cambrai
Ekde 926 ĝis 1676/77 Cambrai apartenis al la Sankta Romia Imperio. Reganto estis la episkopo (ekde 1559 ĉefepiskopo) de Cambrai, kiu do estis princepiskopo. Imperiestro Karlo la 5-a konstruigis citadelon en 1543. La urbon konkeris Ludoviko la 14-a en la jaro 1676, de tiam ĝi estas parto de Francio.
Loucé
Loucé estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Morisko
Finfina ekzilo
Finfine Filipo la 3-a decidis la forpelon en 1609. Tio okazis de tiam ĝis 1616. Eliris el Valencio 118,000 moriskoj, 61,000 el Aragono, 45,000 el Kastilio kaj Ekstremaduro, 16,000 el Murcio kaj 32,000 el Andaluzio. Multaj iris al Maroko, sed aliaj al Italio kaj al Ameriko, ĉefe al Meksiko, Centra Ameriko, Peruo kaj Argentino.
Cambrai
Episkopujo de Cambrai
La fama franca verkisto Fénelon fariĝis ĉefepiskopo de Cambrai en 1695.
NGC 6452
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Morisko
Finfina ekzilo
La konsekvencoj estis malfavoraj por Hispanio kaj ĉefe por la regno de Valencio, kiu perdis kvaronon de la loĝantaro kaj preskaŭ la tutan riĉecon je tritiko kaj sukerkano. Sen paroli pri la perdo de kultura diverseco, kio kompreneble tiam estis nekonata ideo.
András Janitsek
JANITSEK András [pro. janiĉek] estas rumania hungara pentristo, restarigisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 18-an de oktobro 1949. Li estas la filo de lingvisto Jenő Janitsek.
Cambrai
Ligo de Cambrai
La Ligo de Cambrai ekzistis 1508-1510 kaj estis alianco de pluraj potencoj (Francio, Sankta Romia Imperio, la papo, Aragono, Hungario kaj Anglio) kontraŭ la Respubliko Venecio. En 1509 la Ligo militis kontraŭ Venecio, sed ne sukcesis venki. Baldaŭ poste la aliancoj ŝanĝiĝis, kaj Venecio kun pluraj siaj ĵusaj malamikoj klopodis forpeli la francojn el Italio.
Varel
Varel estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Friesland de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Cambrai
Lingvo
La tradicia idiomo estas la pikarda franca dialekto, kiel ĉie preskaŭ tute malaperinta nun.
Koki Sugimori
Koki Sugimori (杉森 考起, n. ) estas japana futbalisto.
Cambrai
Kulturo kaj gastronomio
Dum la mezepokoj la urbo fariĝis pli riĉa kaj pli granda danke al ĝia teksaĵo-industrio kiu produktis lanajn vestojn, tolon kaj batiston. Fama sukeraĵo, tie produktata de pli ol 170 jaroj, nomiĝas Bêtises de Cambrai (= stultaĵoj de Cambrai). La nomo devenas de tio, ke iutage sukeraĵmetilernanto eraris pretigante bombonojn, sed la rezulto ricevis tiom da furoro far la klientaro, ke oni plu produktis ĝin kaj nomis ĝin bêtises.
Koki Sugimori
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus kaj FC Machida Zelvia.
András Janitsek
Kariero
András Janitsek diplomitiĝis en 1974 en la arta altlernejo de Kluĵo. De 1976 li estis restarigisto en Historia Muzeo de Kluĵo. Li ekspozicias de 1974.
Cambrai
Administrado
Cambrai estas la ĉefurbo de la du kantonoj Cambrai-Est kaj Cambrai-Ouest. Tiuj kantonoj mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Morisko
Nuntempe
Nuntempe oni parolas jen kaj jen en hispanaj amaskomunikiloj ne nur pri la historia okazaĵo, sed ankaŭ pri la situacio de la posteularo de ekzilitaj moriskoj. Oni proponas facilaĵojn por atingi la hispanan civitanecon aŭ oni organizas kulturajn konferencojn ĉefe en la urboj kie ekzistis tia loĝantaro ĉu en Hispanio ĉu en Maroko aŭ en aliaj nordafrikaj landoj.
Sproso
Sproso estas laŭ NPIV verda ĝermo sur branĉo.
Morisko
Resto de la juda kaj moriska populacioj post la forpeloj de ambaŭ etnoj el Iberio
La tradicia historioscienco proklamis, ke en Hispanio kunvivis tri etnoj aŭ kulturoj ĝis 1492, kiam la Katolikaj Gereĝoj forpelis la judojn kaj krome finis la militojn de rekonkero de la Iberia Duoninsulo kaj komencis la iompostioma forpelo de moriskoj. Tiele oni parolis kaj parolas pri ĉirkaŭ 400,000 sefardoj el kiuj oni forpelis ĉirkaŭ la duonon, krom la lastaj centoj da miloj de moriskoj forpelotaj en 1609. Tiele la hispanaj etno, kulturo kaj popolo estus unika.
Sproso
Eble la esprimo ankaŭ taŭgas por nomi la ĝermojn el semoj de kelkaj plantoj, kiujn oni manĝas en ĝerma stato, ekzemple "sojsprosoj", "alfalfaj sprosoj" aŭ similaj ĝermoj.
Morisko
Resto de la juda kaj moriska populacioj post la forpeloj de ambaŭ etnoj el Iberio
Tamen la ĵusaj studoj pri kromosomoj pruvas alion, nome ke la demografio estis ege influata de la konverto, same kiel de la forpelo. Tiele ĉirkaŭ 20 % (do, kvinono) de la nuna iberia loĝantaro estus devena el sefardoj kaj simila 11 % el nordafrikanoj. La genetika analizado de la popolaj migradoj eblas, se tiuj popoloj devenas el malsimilaj kaj malproksimaj lokoj, kiel okazas kun sefardoj (Palestino aŭ Israelo) kaj hispanaraboj (Nordafriko). Oni analizas la kromosomon “Y” kiun oni transsendas tra patra linio kaj ne malaperas tra jarmiloj.
Tiele la historio de la loĝantaro de la Iberia Duoninsulo klariĝas. La Ĝibraltara markolo neniam estis barilo inter ambaŭ loĝantaroj de unu flanko kaj alia. La unua historia trapaso okazis en 711 kiam komencis la islama invado (ĉirkaŭ 10,000 aŭ 15,000 nordafrikanoj, araboj kaj berberoj). Tio aldoniĝis al ĉirkaŭ 7 aŭ 8 milionoj da tiamaj hispanoj kaj ĉirkaŭ 200,000 visigotoj de la hegemoniaj klaso kaj etno. La judoj tiam jam estis tie ekde la romia epoko. Nune oni supozas, ke estas ĉirkaŭ 2 milionoj da sefardoj tutmonde, sed nur en Iberio estas ĉirkaŭ 8 milionoj da sefardodevenuloj.
Distrikto Ebersberg
La distrikto Ebersberg (germane: Landkreis) situas en la suda mezo de la federacia lando Bavario de Germanio. La samnoma urbo Ebersberg estas la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 549 km² fine de loĝis  homoj; do meznombre 216 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Bavario la koncerna nombro estas 176, en Germanio 231. En la sekva skema mapo la distrikto Ebersberg estas signita per 20.
Najbaraj distriktoj estas (de nordo laŭ iro de horloĝo) Erding, Mühldorf, Rosenheim kaj Munkeno.
Greensboro (Metroo de Vaŝingtono)
Greensboro estas stacio de la Metroo de Vaŝingtono sur la arĝenta linio; ĝi troviĝas en la mezo de la strato Leesburg Pike en kantono Fairfax en Virginio. La interetaĝo estas super la insula (intertraka) kajo. Du pontoj transiras la vojon de la interetaĝo.
Ĝi estas alirebla al rulseĝoj.
7468 Anfimov
7468 Anfimov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. (Tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, Ukrainio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa sovetunia fizikisto Nikolaj Apollonoviĉ Anfimov, (cirile : Николай Аполлонович Анфимов) kun-prezidento de la rusa-usona komitato pri kosmo. Li estas fama sciencisto pri kosmaj teknikoj kaj pri la teorio de interŝanĝo de masoj kaj de varmoj. Li ricevis la Ŝtatan premion de Sovetunio, en 1980, la Ŝtatan Premion de la Rusia Federacio en 2002, unu premion de NASA kaj estas oficiro de la Légion d´honneur.
Forel-sur-Lucens
Forel-sur-Lucens estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 161 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Forel-sur-Lucens situas en la Vaŭda Mezlando sur montetoj inter la ebenjaxo de la rivero Brojo en sudoriento kaj la rivero Menthue en nordokcidento. La komunumo konsistas el la du partoj Forel-Dessous (sur alteco de 672 m s.m.) kaj Forel-Dessus (sur alteco de 700 m s.m.) kaj divesaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,83 km², de kiuj 18,6% estas kovritaj de arbaro, 75,8% servas por agrikulturo kaj 5,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Forel-sur-Lucens limas en nordo al Cheiry (FR), en nordoriento al Surpierre (FR), en oriento al Cremin, en sudsudoriento al Lucens en sudo al Oulens-sur-Lucens, en sudokcidento al Villars-le-Comte, kaj en nordokcidento al Prévondavaux (FR).
Trafiko
Forel-sur-Lucens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas flanka konekta vojo inter Combremont-le-Petit kaj Lucens, kaj alia vojeto konkudas al Villars-le-Comte. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 18 kilometrojn norde de la komunumo apud Estavayer-le-Lac. En Forel-Dessous estas haltejo de la buslinio de Moudon al Lucens, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1200 kiel Forest. Dum mezepoko Forel estis malgranda senjorujo, kiu dependis de Savojo. Post la konkero de Vaŭdo fare de Berno, Forel apartenis al la Voktejo Moudon kaj estis administraciita de vokto kaj komunuma asembleo. Kun la Distrikto Moudon ĝi en la jaro 2006 surbaze de la administracia reformo de Kantono Vaŭdo estis integrita al la nova Distrikto Brojo-Vully.
Reĝa Biblioteko de San Lorenzo de El Escorial
La Reĝa Biblioteko de El Escorial, ankaŭ konata kiel la Eskoriala aŭ la Sankt-Laŭrenca, estas granda renesanca biblioteko de Hispanio fondita de Filipo la 2-a kiu troviĝas en San Lorenzo de El Escorial, kiu estas parto de la heredaĵo de la Monaĥejo de El Escorial.
La kreado de granda biblioteko en Hispanio estis elpensaĵo de la reĝo Filipo la 2-a ekde 1556, sed li prokrastigis la projekton pro la konstanta translokiĝo de la hispana kortego. En tiuj datoj la reĝo komunikis al kelkaj el liaj asistantoj, kiel Páez de Castro, ke ili ekkolektu librojn por la fondado de reĝa biblioteko.
La unuaj libroj alvenis en la jaro 1565. Ili temis pri akirado de 42 kopioj de libroj jam ekzistantaj en la reĝa palaco.
Filipo la 2-a cedis al la Biblioteko de la Monaĥejo la riĉajn kodeksojn kiujn li posedis kaj por ĝia pliriĉigo li mendis la akiradon de la bibliotekoj kaj plej elstaraj verkoj kaj en Hispanio kaj eksterlande. Ĝi estis projektita de la arkitekto Juan de Herrera. Herrera ankaŭ okupiĝis pri la dizajnado de la bretaro kiun ĝi havas. Ĝi troviĝas en granda navo 54 metroj longa, 9 metroj larĝa kaj 10 metroj alta kun marmora planko kaj bretoj el noblaj lignoj detale dekoritaj.
Arias Montano ellaboris la unuan katalogon kaj elektis kelkajn el la plej elstaraj verkoj por ĝi. Ĝi havas pli ol 40.000 volumojn el eksterordinara valoro. En 1616 oni koncedis al ĝi la privilegion ricevi ekzempleron de ĉiu eldonita verkaĵo sed neniam ĝi rigore plenumiĝis.
Bettwiesen (stacidomo)
Bettwiesen estas fervoja stacidomo en Bettwiesen, Svislando.
Sant'Orsola Terme
Sant'Orsola Terme estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Bedollo, Baselga di Pinè, Palù del Fersina, Vlarötz (Florutz/Fierozzo), Garait (Gereut/Frassilongo) kaj Pergine Valsugana.
En 1996 la 20-a Internacia Junulara Festivalo de Itala Esperantista Junularo okazis ĉi tie.
Der böse Geist Lumpazivagabundus
Der böse Geist Lumpazivagabundus (La malica spirito Lumpazivagabundus) estas sorĉofarso de Johann Nestroy. Ĝi estis unuafoje prezentita la 11-an de aprilo 1833 en Vieno kaj presita en 1835. La muzikon por ĉi tiu peco komponis Adolf Müller. La agado baziĝas precipe sur la novelo Das große Los (La granda loto) de Carl Weisflog. Krom tio ĝi enhavas ankaŭ plurajn aludojn al Somermeznokta sonĝo de Ŝekspiro.Tiutempe la rololibro de Nestroy enhavis jam 497 rolojn, kiuj al la farsoverkisto ĝis tiam estis alportita certan altan rangon. Pro sia insista rigardo, la groteskaj movoj, sia neintermiksebla prezentostilo de akrobata elokventeco kaj la ĉiam denove aperanta sarkasmo li furiozas la spektantaron kaj kaŭzas ridkonvulsiojn inter la publiko.
Georgina Póta
, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Póta Georgina estis hungara tablotenisisto, kvarfoja olimpiano, eŭropa ĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris diplomon en Internacia Negoca Altlernejo. Ŝi edziniĝis en 2017 kaj naskis post du jaroj.
Sporta kariero
ekde sia aĝo 5 estis tablotenisisto en ĉefurba sportklubo, sed inter 2008-2020 en Berlino, pli poste en Budaörs. Ŝi estis hungara ĉampiono 18-foje inter 2001-2016 unuoble, induope aŭ teame. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008, Hungario en la Somera Olimpiko 2012, Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medalo, sed en eŭropaj ĉampionumoj ŝi estis la unua en 2007 kaj 2008 induope, respektive teame.
NGC 6453
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Ouen-sur-Maire
Saint-Ouen-sur-Maire estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Audoniens.
Ĝi nun formas parton de Écouché-les-Vallées.
Masataka Nomura
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus, Blaublitz Akita kaj Roasso Kumamoto.
Perjodata acido
Perjodata acido, Perjodato de hidrogeno estas oksoacido de jodo kun plej alta oksidiĝa nombro +7. Kiel ĉiuj perjodatoj, ĝi ekzisteblas laŭ du formoj: ortoperjoda acido aŭ H5IO6 kun oksidiĝa nombro kaj metaperjodata acido aŭ HIO4. Perjodata acido estis malkovrita en 1833 de Heinrich Gustav Magnus (1802-1870) kaj Carl Friedrich Ammermüller, patro de samnoma kuracisto Friedrich Ammermüller (1809-1898).
Perjodata acido posedas acidajn proprecojn similajn al tiuj de la perklorata acido. Ĝia solvaĵo eblas boli sen malkomponiĝo, kaj sub vaporigo la acido estigas acidajn kristalojn, kiuj estas tre stabilaj sub aera ekspozicio. Kiam varmigita supera ol 212 °C, perjodata acido perdas oksigenon kaj jodata acido restas. Tiamaniere ke perjodata acido estas pli facila malkomponiĝi ol jodata acido.
Sintezo
Perjodata acido estis unue produktita, en 1833, per reakcio inter "arĝenta perjodato" kaj malvarma akvo:
Perjodata acido estas malforta acido tamen ĝi prezentas fortajn oksidigajn proprecojn. Kiam varmigita perjodata acido disproporciiĝas en dujoda kvinoksido, jodo kaj akvo.
2 НСlО4 + I2 → 2 НIO4 + Cl2↑
Reakcioj
La saloj de perjodata acido estas fortaj oksidigagentoj; kiam varmigitaj ili malkomponiĝas per liberigo de oksigeno.
Insulo Diego de Almagro
Insulo Diego de Almagro (en hispana: Isla Diego de Almagro), estas insulo en la Magalana Regiono, Ĉilio. Ĝi situantas sudokcidente de plej granda insulo en la areo Insulo Hannover kaj okcidente de mezgranda insulo Jorge Montt. Sude estas la markolo Ramírez, kiu separas ĝin el la insulo Ramírez.
Perjodata acido
Reakcioj
Perjodatoj prepareblas per oksidado en alkala medio ekde natria jodato pere de forta oksidanto tiel kiel kloro:
Insulo Diego de Almagro
La Insulo Diego de Almagro portas la nomon de la hispana konkeristo Diego de Almagro.
Perjodata acido
Reakcioj
Ortoperjodata acido havas sennombrajn Konstanto pri dissociigo de acidoj aŭ pKa. La pKa de la metaperjodata acido neniam estis determinita:
H4IO6− ↔ H3IO62− + H+, pKa = 8.31
H3IO62− ↔ H2IO63− + H+, pKa = 11.60
Margarethe Danzi
Maria Margarethe DANZI naskiĝinta Marchand (naskiĝis en 1768, mortis la en Munkeno) estis germana komponisto kaj sopranisto.
Vivo
Ŝi naskiĝis en Frankfurto kiel filino de la geedzoj Marchand, ambaŭ ligitaj al la arta kaj muzika mondo de Mannheim. La patrino Magdalena Brochard estis kantistino, sceneja aktorino kaj dancistino de la teatra kompanio de sia edzo, Theobald Hilarius Marchand, kiu fariĝis la unua direktoro de la Nacia Teatro en Mannheim.
Je la aĝo de 10 Maria Margarethe kaj ŝia familio translokiĝis al Munkeno, kie ŝi komencis preni kantlecionojn kun la elstara germana kantistino kaj komponistino de la “Mannheima skolo”, Franziska (Danzi) Lebrun. Post 12 jaroj Margarethe kaj Franziska fariĝos bofratinoj, kiam Margarethe edziniĝu al ŝia frato la konata komponisto, violonĉelisto kaj reĝisoro de la Munkena Kortega Opero, Franz Danzi.
Ankoraŭ infano, ŝi komencis lerni aktoradon por subtenaj roloj, kaj je sia 12- jaraĝo Maria Margarethe kaŭzis fortan impreson kiel pianvirtuozo kaj kantistino kiam ŝi debutis ĉe la Kortega Teatro de Mannheim en la titolrolo de “La Junularo” de Johann Jakob Engel.
Dum tri jaroj Maria Margarethe loĝis kun sia frato Heinrich en Salzburgo ĉe la hejmo de Leopold Mozart, la patro de Wolfgang Amadeus, prenante pianan- kaj komponan lecionojn. Monika Kammerlander citas kiel Leopold informis sian filon Wolfgang pri la tiam 14-jara talento de Margarethe: “…la filo kaj la 14-jara filino de la teatra reĝisoro Marchand en Munkeno, kiuj estas edukitaj de mi kaj Mi esperas […] igi la knabinon bonan kantiston kaj bonegan pianiston”. Jarojn poste Leopold Mozart malsukcese provis igi Torricellan publikigi ŝiajn “Ses sonatojn por klavaro” verkitaj ĉirkau 1786.
Jam 17-jaraĝa Maria Margarethe faris siajn debutojn ĉe la Munkena Kortega Teatro en apogaj roloj antaŭ ol fari sian debuton la sekvan jaron kiel kortega kantistino; ŝi iĝis plej konata pro siaj interpretoj de la operoj de Mozart.
Post la geedziĝo kun la komponisto Franz Danzi ŝi prenis la familinomon de sia edzo, kaj la paro Danzi multe opervojaĝis tra Eŭropo kiel invititoj. Dum tiuj vojaĝoj ŝi komponis solistajn- kaj ĉambrajn muzikajn verkojn. Ŝi akiris internacian rekonon kaj fariĝis primadono de la teatra kompanio de Domenico Guardasoni.
Dum ŝi estis vaste rekonita kiel operkantisto kun larĝa repertuaro de roloj, ŝiaj komponaĵoj, kiel tiuj de ŝia bofratino Franziska Lebrun, trovis apenaŭ iujn ajn eldonistojn dum ŝia vivo kaj estis nur plejparte publikigitaj poste.
Gay Liberation Front
La Gay Liberation Front (Fronto de Geja Liberigado, GLF) estis politika organizaĵo fondita en junio 1969 en Nov-Jorko de gejoj kaj lesbaninoj kiel reago al la ribelo de Stonewall. La nomon oni elektis pro sia similo kun tiu de la Fronto de Nacia Liberigado de Vjetnamo.
Ĝi estis la unua organizaĵo preta por aperta batalo por la liberigado de gejoj kaj lesbaninoj, tiel signante ŝanĝon en ilia lukto. ... se ni volas sukcesi transformi nian socion, ni devas persvadi aliajn pri la meritoj de niaj ideoj, kaj neniel ni povas atingi tion, se ni eĉ ne povas persvadi tiujn, kiuj estas plej tuŝitaj de nia subpremo, ke ili aliĝu al ni por lukti por justeco. Ni ne intencas peti ion ajn. Ni intencas elstaris firme kaj aserti niajn bazajn rajtojn. Se ĉi tio implikas perforton, ni ne iniciatas ĉi tion, sed tiuj, kiuj provas stari sur nia vojo al libereco.
GLF Manifesto, 1971
Enrique Sánchez Lansch
Enrique Sánchez Lansch (naskiĝinta en 1963 je Ĥiĥono (Hispanujo) estas produktisto kaj reĝisoro de dokumentaj filmoj. Foje la familia nomo ankaŭ estas skribata Lanz.
Verkoj
Jen selekto de liaj verkoj:
Saint-Augustin (pariza metrostacio)
Saint-Augustin [sɛ̃t‿oɡystɛ̃] (Sankta Aŭgusteno) estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Parizo; ĝi situas en la 8-a arondismento de Parizo.
Kurtŝoso kaj longŝoso
Kurtŝoso estas en la botaniko  ŝoso, kies longokresko estas reduktita, t.s. ke ĝia internodaĵoj estas reduktitaj. Tiam la folioj kaj flankŝosoj staras dense. Male longŝoso estas ŝoso havas normale longajn aŭ eĉ pli longajn internodaĵojn stehen.
Ĉe multaj plantoj ekzistas „Kurtŝosoj kaj longŝosoj. Tipa ekzemplo estas lariko. La unujaraj ŝosoj je la finoj de la branĉoj estas longŝosoj. Ili krekas ĉ. 10–30 cm en unu jaro kaj la folioj (pingloj) staras unupe. Ĉe la pli maljunaj branĉoj kreskas kurtŝosoj, kiuj krekas ne pli ol kelkajn milimetrojn en unu jaro kaj ties folioj staras rozetforme. La bilde je En la bilde dekstre estas tiu kurtŝoso.Das Bild rechts zeigt solche Kurztriebe.
Multaj plantoj, precipe fruktarboj, floras ĉe kurtŝosoj.
Bussnang (stacidomo)
Bussnang estas fervoja stacidomo en Bussnang, Svislando.
Distrikto Donau-Ries
La distrikto Donau-Ries (germane: Landkreis) situas en la okcidento de la federacia lando Bavario de Germanio. La urbo Donauwörth estas la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 1.274 km² fine de loĝis  homoj; do meznombre 102 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Bavario la koncerna nombro estas 176, en Germanio 231.
Najbaraj distriktoj estas (de nordo laŭ iro de horloĝo) Ansbach, Weißenburg-Gunzenhausen, Eichstätt, Neuburg-Schrobenhausen, Aichach-Friedberg, Augsburg, Dillingen, krome la badenvirtembergaj distriktoj Heidenheim kaj Ostalb).
Geografio
Pratempa aerolito kreis krateron de kiu restis preskaŭ cirkloforma baseno kun diametro de 22 kilometroj. Ĝia nomo estas Nördlinger Ries.
Vastorf
Vastorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lüneburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Vastorf apartenas al la metropola regiono Hamburgo.
Sanzeno
Sanzeno estas komunumo de Italio.
NGC 6454
NGC 6454 (aliaj indikoj — MCG 9-29-26, ZWG 278.24, PGC 60795) estas galaksio en konstelacio Drako.
Gustavo Santos Costa
Gustavo Santos Costa (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus kaj Roasso Kumamoto.
Owczary
Owczary [ovĉari] estas vilaĝo en la pola vojevodio Malsupra Silezio, en la distrikto Oława kaj en ties centra komunumo Oława. Ekde la jaroj 1975 ĝis 1998 la loĝloko apartenis al Vroclava Provinco. Antaŭ 1945 la vilaĝo nomiĝis Tempelfeld.
Etimologio de nomo
La pola nomo de la vilaĝo, decidita en 1945, devenas de la pola vorto "owczarz" (ŝafisto) aŭ "owczarnia" (ŝafejo).
Preĝejo de Sankta Marteno
En la vilaĝo troviĝas masonita ununava preĝejo de Sankta Marteno konstruita en dua duono de 15-a jarcento. Preĝeja turo estis aldonita al la konstruaĵo en 16-a jarcento. Origine gotika, la preĝejo estis rekonstruita baroke en 18-a jarcento. Malgraŭ tio, ĝi konservis sian gotikan tabernaklon.
Rilatoj al Esperanto
El Tempelfeld devenas la patroflanka parencaro de la germanlingvaj esperantistoj Thomas, Wieland kaj Birgit Pusch, kiuj ĉiuj tri geedziĝis al esperantistaj partneroj kaj fondis proprajn esperantlingvajn familiojn.
Vivreforma movado
Vivreforma movado (germane: Lebensreformbewegung) estas movado de la fino de la 19-a jarcento kaj komenco de la 20-a jarcento, kiu ligis diversajn ideojn por ŝanĝi la socion per reformoj. Ne ĉiuj reprezentantoj aŭ organizoj de la vivreforma movado subtenis aŭ praktikis ĉiujn branĉojn. Tre konata iĝis la centro en Monte Verità (Svislando), kie estis reprezentantoj de la diversaj tendencoj kaj kie okazis Esperanto-kursoj.
Diversaj tendencoj kiuj povas ariĝi ĉe la Vivreforma movado estas la jenaj:
En la vivreforma movado partoprenis multaj artistoj, nome pentristoj kaj grafikistoj; tre konataj, kvazaŭ simbolaj, estas la grafikaĵoj de Fidus (kromnomo de Hugo Höppener).
Multaj esperantistoj estis parto de la vivreforma movado aŭ simpatiis kun ĝi. Pri temoj el la vivreforma movado informis kaj diskutis la revuoj de la Esperanto-Movado, precipe la pacifismo ĝuis grandan subtenon.
Harald Sicheritz
Harald Sicheritz (naskiĝis la 25-an de junio 1958 en Stokholmo, Svedio) estas aŭstria scenaristo kaj reĝisoro.
Vivo
Harald Sicheritz studis komunikan kaj politikan sciencojn, kaj doktoriĝis pri la temo "Kiel distras la televido?".
Unuavoje li publike aperis kiel tekstisto kaj basisto de la grupo "Wiener Wunder", kiu en 1986 publikigis kanzonon kiu plurajn semajnojn estis la plej populara muzikaĵo en Aŭstrio. Li estis televida ĵurnalisto kaj televida produktisto por la ŝtata aŭstra televida kanalo ORF (ekz. en la porjunula elsendoserio Ohne Maulkorb) kaj por aliaj kanaloj, kaj dumtempe ankaŭ laboris kiel teatra reĝisoro. Nuntempe li precipe laboras kiel scenaristo kaj reĝisoro de televidaj kaj kinejaj filmoj, ofte komediaj aŭ prihistoriaj produktaĵoj.
En 2009 li estis unu el la fondintoj de la Akademio de la Aŭstra Filmo kaj estas ties estrarano.
Listo de filmoj (elekto)
reĝisorado
János Hadik
Grafo János Hadik [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Hadik János Kelemen Béla estis hungara politikisto, ministro, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis futaki, lia frato estis Endre Hadik-Barkóczy. János Hadik naskiĝis la  1863 en Hungara reĝlando en Pálóc (nuntempa Pavlovce nad Uhom en Slovakio). Li mortis la 1933 en Budapeŝto.
Biografio
János Hadik frekventis militakademion en Wiener Neustadt. En 1884 li iĝis leŭtenanto en la armeo. Li finis la armean karieron en 1893 kaj li edziĝis, poste li havis 4 gefilojn. En 1894 li komencis politikadi en la senato. En 1901 li estis elektita parlamenta deputito. La mandaton li tenis longe. Inter 1906 kaj 1910 li estis subministro, dume en 1908 li ricevis la titolon interna sekreta konsilisto. En 1917 li estis titulara ministro unu jaron. Antaŭ ol Kalistefa revolucio li provis krei kabineton, kiu ne sukcesis. Dum Hungara Sovetrespubliko li estis en malliberejo 2 semajnojn. Ekde 1920 li havis diversajn postenojn en la ekonomio. En 1927 li denove iĝis membro de la senato.
Oppikon (stacidomo)
Oppikon estas fervoja stacidomo en Bussnang, Svislando.
Distrikto Eichstätt
La distrikto Eichstätt (germane: Landkreis) situas en la centro de la federacia lando Bavario de Germanio. La samnoma urbo Eichstätt estas la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 1 214 km² fine de loĝis  homoj; do meznombre 99 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Bavario la koncerna nombro estas 176, en Germanio 231. En la sekva skema mapo la distrikto Eichstätt estas signita per 20.
Litovio en la Somera Olimpiko 1924
Litovio konkurencis en la Somera Olimpiko 1924 en Parizo (Francio). Temis pri la unua partopreno de litovia nacia teamo en somera olimpiko - en 1912 la litoviaj atletoj devis partopreni en teamo de la Rusia Imperio. En la olimpika aliĝilo, la Litova Olimpika Komitato listigis sep sportajn disciplinojn (boksado, biciklado, skermado, futbalo, luktado, gimnastiko kaj pafado), sed fine sendis atletojn nur por futbalo kaj biciklado. Du biciklistoj partoprenis en la konkuro de 188 kilometroj, kaj la 11 anoj de litova futbala teamo, haste kunmetita sen bona trejnado, senŝance malgajnis kontraŭ la svislanda futbala teamo, kiu fine atingis la arĝentan medalon.