cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geranila oksalato
Geranila oksalato aŭ C22H34O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oksalata acido kaj geraniolo. Geranila oksalato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Geranila oksalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Geranila oksalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
NGC 3256A
NGC 3256A (aliaj indikoj — ESO 263-34, AM 1023-432, PGC 30626) estas galaksio en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Isabel Allende
Isabel ALLENDE [prononco isaBEL alJENde, laŭ IFA ] estas fama ĉilia verkistino, ekde 1988 vivanta en Usono, kaj unu el la plej konataj inaj verkistoj en kaj la hispanlingva mondo kaj en la tuta mondo. Laŭ stato de printempo 2014, ŝiaj verkoj tradukiĝis al 27 lingvoj kaj vendiĝis en pli ol 51 milionoj da ekzempleroj.
Vivo
Ŝi naskiĝis en Limo, Peruo la 2-an de aŭgusto 1942, kvankam ŝi estas ĉilia ŝtatano. Ŝi estas filino de Tomás Allende, ĉilia diplomato kaj kuzo de la iama ĉilia prezidento Salvador Allende, kaj de Francisca Llona. De patra flanko, ŝi estas de deveno eŭska, de patrina flanko de deveno portugala, eŭska kaj kastilia. Ŝiaj gepatroj separiĝis en 1945 kaj la patrino revenis en Ĉilion kun ŝi kaj ŝiaj du fratoj. Inter 1953 kaj 1958, la familio loĝis laŭvice en Bolivio kaj Libano. En Bolivio la juna Isabel ĉeestis usonan lernejon kaj en Libano anglan lernejon. Tiel ŝia edukado estis sufiĉe internacia. En 1958, ŝi revenis en Ĉilion kie ŝi finis sian studadon pri ĵurnalismo kaj renkontiĝis kun Miguel Frías, sia estonta edzo.
El 1959 ĝis 1965 laboris en Nutraĵa kaj Agrokultura Organizaĵo en Santiago de Ĉilio. En 1962 edziniĝis al Miguel Frías, kun kiu ŝi naskis la postan jaron filinon Paula. Poste ŝi loĝis ofte en Eŭropo, ĉefe en Bruselo kaj Svisio. Revene en Ĉilion en 1966 naskiĝas ŝia filo Nicolás.
Post 1967 partoprenas redakton de revuo Paula kaj samtempe aperigas artikolojn pri diversaj temoj. Poste ŝi kunlaboras kun porinfana revuo Mampato kaj aperigas du porinfanajn rakontojn "La abuela Panchita" (avino) kaj "Lauchas y lauchones" kaj kolekton da artikoloj titolitan "Civilice a su troglodita" (Civilizu vian trogloditon); ŝi krome laboras por du ĉiliaj televidkanaloj. En 1973 ŝia teatraĵo "El embajador" (La ambasadoro) premieriĝis en Santiago.
Samjare, la 11-an de septembro puĉo estrata de generalo Augusto Pinochet okazas samtempe kun la mortigo de ŝia praonklo. Tio plimalfaciligas ŝian situacion, ĝis kiam ŝi ekziliiĝas al Venezuelo, kie laboros 13 jarojn por ĵurnalo El Nacional (La naciulo) de Karakaso kaj en mezlernejo ĝis 1982.
En 1982, kiam ŝia 99-jara avo estis mortonta, ŝi ekverkis leteron kiu iĝos ŝia unua romano La casa de los espíritus (La domo de la spiritoj). Ĝi publikiĝis en 1983 kaj rapide multe interesis legantojn; eble ŝi estas la unua ina verkisto kiu profitis de eksplodo de sudamerika rakontistaro. Tiun romanon poste kinigos Bille August kaj la ĉefrolon de avo ludos fama aktoro Jeremy Irons kaj tiun de nepino Winona Ryder.
En 1984 ŝi publikigis sian duan romanon De amor y de sombra (Pri amo kaj ombro) pri diktatoreca Sud-Ameriko, kiu iĝas ankaŭ sukcesaĵo rapidege. Tro da vojaĝoj por propagandi ŝiajn librojn malfaciligas kaj finas ŝian geedzecon. Divorcita, ŝi denove geedziĝis, nun kun William Gordon la 7an de julio 1998 en Sanfrancisko. Ekde tiam ŝi vivas en San Rafael (Kalifornio). En 2003 ŝi ricevis la usonan ŝtatanecon.
En 1998 ŝi voĉdonis en balotado kontraŭ generalo Augusto Pinochet. En 1990 post restarigo de demokratio en Ĉilio ricevis premion Gabriela Mistral (alia nomo de fama ĉilia verkistino) el prezidento Patricio Aylwin.
En 1992 mortis ŝia filino Paula pro porfirio, grava malsano kiu endanĝerigas la metabolismon de la sanga hemoglobino kaj kiu komatigis ŝin dum pli ol unu jaro. Dume la patrino zorgis sian filinon kaj verkis la historion de iliaj vivoj, kiu estis aperonta jaron post la morto de Paula kun ties nomo kiel titolo.
Ekde 1988 ŝi loĝas en Usono kaj nune (2003) ŝi loĝas en Sankta Rafaelo (Kalifornio) kaj ŝi estas la plej konata kaj legata sudamerika romanistino kaj unu el la plej legataj inter sudamerikaj romanistoj en la tuta mondo. Ŝi ricevis premion de la Usona Arta kaj Beletra Akademio.
Kelkaj verkoj
La casa de los espíritus (La domo de la spiritoj) estas ĝis nun ŝia plej fama kaj legata verko. Ties filmo helpis ĝian sukceson. Oni multfoje diris, ke tiu unua romano de Isabel Allende —kaj iamaniere aliaj ŝiaj verkoj— ŝuldas multe al la mondo de Gabriel García Márquez kaj ĉefe al lia romano Cien años de soledad (Cent jaroj da soleco). Certe ankaŭ en la romano de Allende aperas jarcenta historio de familio kie fortaj sentoj regas la estonton de ties anoj. Nome estas patriarka rolo de avo, belega kaj allogega bildo de avino ĉiovidanta kaj Alba la nepino amema kaj aventurema (simileco kun la membildo de la aŭtoro kaj kun aliaj estontaj ĉefrolulinoj) kiu suferos pro la puĉo de generalo kontraŭ demokrataj aktivuloj. La amato de Alba estos la viktimo. Troigo en priskriboj kaj rakontaĵoj estas ankaŭ heredaĵo de la kolombia romanisto. Tiu enorma mondo plibeligas la rakonton, sed la mondo de García Márquez estas pli magia kaj senmezura. La ĝangalo estas pli proksima de Macondo —la mondo de García Márquez— ol de la pli eŭropeca Ĉilio.
Eva Luna estas alloga romano kiu rakontas historion de tre kompatinda virino eligita de povra kaj interesega medio —embalzamigisto, pretervivanta senkapigitulino, ĝangalaj revoluciuloj, ktp.— kiu poste gajnos sian vivon kaj gloron per rakontado unue parola poste skriba. Tio igos alian verkon de Isabel Allende Cuentos de Eva Luna kio estas interesega rakontaro pri virinaj historioj tre rilata al la stilo "magia realismo" de Gabriel García Márquez.
Hija de la fortuna (Filino de la ŝanco) estas la 19-jarcenta historio de junulino Eliza, adoptita en ĉilia havenurbo Valparaíso (Paradiza valo) adoptita bonŝance de tri gefratoj, unu vendisto, alia ŝipestro fantaziiga kaj alia, Rose, fraŭlino kiu prizorgas la junulinon. Krome aperas kuiristino Mama Freisa indiĝenino kiu enmetas Eliza-n en magia mondo, Jacob Todd kiu enamiĝas je Rose kaj Michael Steward, ebla amanto por Eliza. Tamen ŝi ardege enamiĝas je Joaquín Andieta kiu foriras pro ora febro al Kalifornio. Tien, graveda kaj akompanata de ĉina kuracisto, Eliza iros serĉi tiun sed trovos liberecon, la magion de la aventuro kaj la riĉeco de la vivo.
Retrato en sepia (Sepikolora portreto) estas iamaniere daurigo de la antaŭe menciita romano. Oni denove trovas virinan historion, familian historion kaj historian historion (fino de 19a jarcento). Eliza estas nepino de ĉiopova avino kiu aventuras denove inter Ĉilio, Ĉinio (!) kaj Sankta Francisko. Pli kaj pli Isabel Allende ripetiĝas kaj uzas felietonajn rimedojn: ardegaj amoj, vojaĝoj aventuregaj, roloj kiuj aperas kaj ŝanĝas la vivon, ktp.
Bernard-Henri Lévy
Bernard-Henri Lévy (5a de novembro 1948) estas franca intelektulo, verkisto, filozofo, kinisto, romanisto, eseisto, dramaturgo, negocisto kaj kronikisto. Ofte aludita en Francio simple kiel BHL, li estis unu el la gravuloj de la movado de la "Nouveaux Philosophes" (Novaj Filozofoj) en 1976. The Boston Globe diris, ke li estas "eble la plej elstara intelektulo en Francio nuntempe". Liaj opinioj, politika aktivado kaj publikaĵoj estis celo de kelkaj polemikoj laŭlonge de la jaroj.
En 1968 li eniris en la prestiĝa École Normale Supérieure de Parizo kie estis liaj profesoroj Jacques Derrida kaj Louis Althusser inter aliaj. En 1971 li ekkarieris kiel milit-ĵurnalisto, ekzemple ĉe la Milito de sendependigo de Bangladeŝo.
Wanda Szyksznian
Wanda Szyksznian naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Patro de Wanda Szyksznian estis polo. Ŝi abiturientis en industriarta mezlernejo en 1967 en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1971. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis György Konecsni kaj Aurél Bernáth. Wanda jam en 1968 debutis, kiel lerta grafikisto kreinta kovrilpaĝon pri muzikdisko por Illés (rokgrupo). Post siaj studoj ŝi fariĝis sukcesa sendependa grafika desegnisto. Ŝi kreis multajn filmajn kaj komercajn afiŝojn por konataj kompanioj. En 2000 ŝi ekinstruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Post 5 jaroj ŝi ricevis la instruan rangon docento. Ŝi ricevis premiojn inter 1972-2010.
Ŝia libro
Ŝia membiografia libro aperis en 1998.
Kribrilo
Kribrilo estas instrumento uzata por kribri, tio estas apartigi miksaĵojn sur bazo de grajnograndeco, aŭ solido de likvo. Kio jes aŭ ne falas tra la kribrilo estas ordigita en pli granda ol la truoj de la kribrilo aŭ pli malgranda.
Uzoj
Ekzemple ĝi povas esti uzata en sabloludejo. Ĝi ankaŭ estas uzata en arkeologio, dum orserĉado aŭ dum ordigado de (konstru-)rubaĵo aŭ konstrumaterialoj, do en konstruado ĝenerale. Laŭ Francisko Azorín kribrilo estas Multetrua instrumento por apartigi la dikajn partojn de solida materio for de la pli maldikaj aŭ subtilaj partoj. Li indikas etimologion el la latina cribrum (kribri).
Ankaŭ en la kuirarto la kribrilo estas uzata; por preventi buletojn en la faruno, aŭ por pureigi molajn fruktojn por ekzemple fari marmeladon.
Figurasence
La vorto kribri/kribrilo eniris multajn aliajn fakojn en la senco: traserĉi aron da objektoj, datenoj, faktoj kaj elekti tiujn, kiuj trafas certajn kriteriojn. Tiusence ĝi estas uzata en
Lodi Vecchio
Lodi Vecchio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Tavazzano con Villavesco, Lodi, San Zenone al Lambro (MI), Salerano sul Lambro, Cornegliano Laudense, Pieve Fissiraga kaj Borgo San Giovanni. Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Petro, kiu memoriĝas en la komunuma festotago la kvaran dimanĉon de oktobro.
Italaj idiotismoj
Idiotismoj > Italaj idiotismoj < Itala lingvo
divoratore di libri (laŭvorte : manĝanto de libroj) ege fervora legemulo
edificare sulla rena (laŭvorte : konstrui sursable) fari ion sensukcese
far la corte a… (laŭvorte : fari la korton al…) amindumi, flirti kun…
mettere le corna a… (laŭvorte : meti kornojn al…) kokri...
avere la luna storta (laŭvorte : havi la lunon malrektan) esti splene
acqua in bocca! (laŭvorte : akvon en la buŝo!) ne parolu pri tio kun iu!
dire pane al pane, vino al vino (laŭvorte : diri panon al pano, vinon al vino) libere paroli pri malfacila, tabua temo aŭ paroli ofende sen mildigo
rompere le uova nel paniere (laŭvorte : rompi la ovojn en la korbo) supertedi, tedegi, ĝeni
credere alla Befana (laŭvorte : kredi je la Befana) iluziiĝi
piove a catinelle (laŭvorte : pluvas sitele) pluvegas
fare un buco nell' acqua (laŭvorte : fari truon en la akvo) malsukcesi, fiaski
fare fiasco (laŭvorte : fari fiaskon) malsukcesi
prendere il toro per le corna (laŭvorte : preni la virbovon per la kornoj) paroli pri tikla afero aŭ entrepreni malfacilan situacion anstataŭ eviti ĝin
se non è vero, è bene trovato (laŭvorte : se tio ne estas vera, tio estas bone trovata) io kiu ne estas eble vera estas malgraŭe bone imaga
traduttore, traditore (laŭvorte : tradukisto, perfidulo) estas malfacile bontraduki
(15514) 1999 VW24
(15514) 1999 VW24 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
(7944) 1991 PR12
(7944) 1991 PR12 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Caugé
Caugé estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
(7944) 1991 PR12
Kun granda duonakso de 3,2070591, ĝi orbitas je 1,056 miliono da km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Caugé
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Caugéens.
Amuza legado pri Til' Strigospegul'
Amuza legado pri Til' Strigospegul'  estas traduko de malnovaj tekstoj pri la populara mezepoka Til' Strigospegul' fare de Rikardo Ŝulco. Ĝi estas eldonita de Esperanto-Centro Paderborno en 1987.
La tradukinto verkinto dediĉis la libron al la memoro de Ludoviko Mimoo kiu reviziis la tekston laŭ la lingvaj konceptoj de la Analiza Skolo kreita de li.
Marlemont
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Metilhidrargo
Metilhidrargo (foje Metila hidrargo) estas organometala katjono kun la formulo [CH3Hg]+. Ĝi estas metilacio de hidrargo kaj bioakumula media toksa poluanto.
Ĉe fiŝoj kaj resto de naturo
El fiŝoj pasas al akvobirdoj, el kiuj oni konstatis, ke ĝi kaŭzas samseksemon ĉe ibisoj.
Stavanger
Stavanger estas urbo en la norda Jæren en la provinco Rogaland, kiu estas la 4-e plej granda urbo en Norvegio. Kun la vilaĝoj proksime de Stavanger, la urbo estas 3-e plej granda.
Stavanger estiĝis urbo kiam oni episkopejon establis ĉirkaŭ 1122-1128. La katedralo konstruiĝis en la sama epoko. La unua episkopo de la loko estis Reinald de Vinĉestro. La tradicia fondojaro estas 1125.
Stavanger estas la ĉefurbo de nafto en Norvegio. La internacia kompanio Statoil ("Ŝtatoleo") havas sian ĉefoficejon en Stavanger.
Stavanger estas loko kie loĝis O. F. Olden, tie estis esperanto klubo La Tagiĝo antaŭ Dua mondmilito.
Partneraj urboj (Ĝemel-urboj)
Inter la partneraj urboj de Stavanger estas:
Surmonta Parolado
Surmonta Parolado estas la nomo kiun oni donis al la parolado de Jesuo Kristo sur la monto (“li supreniris sur la monton”) antaŭ granda popola amaso kaj antaŭ siaj disĉiploj, en kiu li anoncis la famajn beatecojn. Tradicie kaj interpretante la version de Mateo (5,1-7) lokigas tiun monton en la nordo de la Galilea maro, najbare de Kafarnao.
La rakonto de Mateo estas ofte komparata kun tiu simila, sed pli mallonga, de Luko (6,17ss), laŭ kiu la parolado okazis en ebena loko, do Surebena Parolado (“Kaj li malsupreniris, kaj staris sur ebena loko...”). Se iuj ekzegezistoj opinias ke temas pri la sama parolado, aliaj emas kredi ke Jesuo predikis similaĵojn en diversaj cirkonstancoj kaj plue aliaj opinias ke Mateo kaj Luko resume kolektis malsamajn predikaĵojn de Jesuo.
Eksteraj ligiloj
Marin Luther King: Amare i propri nemici
Richard Adolf Zsigmondy
Richard Adolf Zsigmondy [riĥard ĵigmondi], laŭ hungarlingve kutima nomordo  Zsigmondy Adolf Richárd  estis aŭstra-hungara-germana profesoro, kemiisto, Nobel-premiita "pro pruvado de la heterogena naturo de koloidaj kombinaĵoj kaj la metodoj kiujn li uzis".
Liaj fratoj estis Emil Zsigmondy, Karl Zsigmondy, Otto Zsigmondy, lia onklo estis Vilmos Zsigmondy, lia parenco estis Dénes Zsigmondy, fine li estis kuzo de arkitekto Frigyes Schulek.
Larry Kissell
Larry KISSELL (nask. la 31-an de januaro, 1951) estas usona instruisto de sociaj studaĵoj kaj eksa teksaĵlaboristo, kaj estis la Demokrat-Partia kandidato por la usona Domo de Reprezentivoj en la Oka Kongresa areo de Norda Karolino en la elektoj de 2006. La Oka areo steĉas de Charlotte al Fayetteville. Robin Hayes, Respublikano, tenas la Okan Areon ekde 1999.
Richard Adolf Zsigmondy
Richard Adolf Zsigmondy  naskiĝis la  1865 en Vieno. Li mortis la 1929 en Göttingen.
Larry Kissell
La rezultoj de la ĝenerala elekto de novembro, 2006, estis duba por kelkaj semajnoj, ĉar pro limigita tempmarĝeno. Kissell eventuale malvenkis de 329 voĉoj. Li koncedis la vetkuro la 29-an de novembro, 2006, kaj senpaŭze anoncis planojn ree vetkuri en 2008.
Afganoj
La etnonimo Afganoj (en farsi افغان afġān) estis uzata ĉefe kiel referenco al paŝtunoj. La nomo Afganistano (en farsi افغانستان afġānistān; Afghan + -stano) estas derivaĵo el la etnonimo afgano, origine en la izola signifo "tero de paŝtunoj" kaj reference al la paŝtunaj tribaj areoj sude de Hindukuŝo.
Larry Kissell
Kissell estas ofta kontribuanto ĉe Daily Kos.
Richard Adolf Zsigmondy
Biografio
Familio de Richard Zsigmondy devenis el Hungario, kiuj translokiĝis al Vieno. Dum la mezlernejaj jaroj li eksperimentis en sia hejma laboratorio. Li studis medicinon, poste teknikon en sia naskiĝurbo. En 1887 li komencis lerni kemion en Munkeno, kie li doktoriĝis en 1890. Post 3 jaroj li komencis instrui en altlernejo en Graz. Inter 1897 kaj 1907 li estis privata profesoro en Jena, krome li laboris en vitrofarejo. En 1903 li edziĝis, baldaŭe li havis 2 filinojn. En 1903 li kreis pli novan mikroskopon. Ekde 1908 li instruis kemion en Göttingen. En 1918 li inventis membranofiltrilon, alian filtrilon en 1929, helpe de tio li povis filtri erojn grandajn kiel la bakterioj. Plej ofte li okupiĝis pri koloidoj. En 1925 li ricevis la Nobel-premion por kemio. La monon li donacis al Universitato de Göttingen. En 1929 li pensiuliĝis.
Portebla kuirilo
La portebla kuirilo estas kuiraparato uzebla subĉiele por varmigo, pretigo de manĝaĵoj. Oni uzas ĝin ĉefe dum ekskursoj, ekspedicioj, tendumado.
Afganoj
En la 3a jarcento, la sasanidoj mencias tribon nome Abgân, kiu estas atestita en sia arablingva formo (Afġān) en la 10a-jarcenta Ḥudūd al-ʿĀlam. Ĝi probable derivas el la sanskrita triba nomo, Aśvaka, uzita en referenco al la Kambojaoj en la antikveco. Ekde la Mezepoko, la termino Afghan estis uzata de variaj verkistoj kiel sinonimo de Paŝtun.
Dum la 19a jarcento Angl-Afganaj Militoj, la britoj ĝenerale referencis al ĉiuj loĝantoj de la paxhtuna Barakzai Imperio kiel "afganoj". En la venontaj jardekoj, la vorto iĝis laŭgrade aplikita al ĉiuj civitanoj de la regno. Ekde la afgania konstitucio de 1964, "afgano" oficiale aludas al ĉiu civitano de la ŝtato Afganio, sen konsidero al ties etna grupo.
Portebla kuirilo
Ekde invento de la portebla kuirilo en mezo de la 19-a jarcento, elformiĝis diversaj tipoj de la kuirilo. La portebla kuirilo povas uzi solidan (ligno), likvan (etanolo, petrolo, benzino, planta oleo), gasan (propano aŭ butano en likva formo en gaspremujoj) brulaĵojn kaj ekzistas eĉ tipoj kiuj uzas la rektan sunenergion.
Historio
La unuan tute porteblan kuirilon inventis en 1849 Alexis Soyer. Ĝi baziĝis sur la sama principlo ol tiu de la kerosena lampo, en kiu oni uzas meĉon por interkonekti la rezervitan kerosenon kaj la lumon, tiel nutri la bruladon. La unua portebla presbruliga kuirilo - uzante kerosenon kiel fuelon kaj bazita je dizajno de blovtorĉo-, estis inventita de F.W. Lindqvist en 1892. Tiu presbruliga metodo estis kaj estas vaste uzata pro ties granda efiko kaj la alta temperaturo de la brulo.
La unua kurilo, uzata alkoholon estis menciita en 1919. Ĝi estis prefere uzata en multaj jaroj sur velŝipoj, poste anstataŭigis tiun tipon la kuiriloj per kunpremita gaso.
La uzado de la portebla kuirilo forte disvastiĝis ekde la 1950-aj jaroj danke al kresko de la turisma trafiko, vagadoj, ekskursoj, tendumado.
6-a de marto
Tagoj de semajno
La 6-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Santa Perpètua de Mogoda
Santa Perpètua de Mogoda (Santa Perpètua de Mogoda, Santa Perpetua de Moguda) estas municipo de la komarko de Vallès Occidental en Provinco Barcelono, Aŭtonoma Komunumo de Hispanio Katalunio.
5552 Studnička
5552 Studnička estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 1982 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa matematikisto, astronomo kaj meteologo František Josef Studnička (1836–1903), profesoro pri matematiko ĉe la Universitato de Karolo de Prago. Li komencis sian karieron kiel lektoro en České Budějovice (1862 - 1864).
Chaignes
Chaignes estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chaignais.
János Schadl
János Schadl [jAnoŝ ŝadl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schadl János estis hungara pentristo, muzikinstruisto. János Schadl naskiĝis la en Keszthely, li mortis la  en Tata (Hungario).
Biografio
János Schadl frekventis baz- kaj mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste ekonomian akademion en la sama urbo, sed nur 2 jarojn. Li lernis muzikon en Vieno, poste pentradon en la lernojaro 1915 en Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Lia majstro estis Károly Ferenczy. Post siaj studoj li aliĝis al rondo de Lajos Kassák. Li debutis en ekspozicio en 1918. Depost la revolucioj (1918, 1919) Kassák kaj kremo de la rondo rifuĝis al Aŭstrio, sed li restis kaj trovis alian stilon (post-impresionismo). Li instruis muzikon en Tata, li pentradis nur libertempe.
Bakua gubernio
Bakua Gubernio (en malnovrusa: Бакинская губернія) estis unu el la gubernioj de la Rusa Imperio, kun ĝia centro en Bakuo, nuna ĉefurbo de Azerbajĝano. Areo (1897): 34,4000 kvadrataj verstaoj, loĝantaro (1897): 789,659 personoj. La nura ekstera limo de la gubernio estis Irano, en la sudo. Ene de la imperio ĝi limis kun la Elizavetpola Gubernio kaj Dagestana Oblasto.
La gubernio (provinco) estis establita en 1846 kiel Ŝemaĥa Gubernio, en loko de pluraj armeaj distriktoj. Post la katastrofa tertremo Ŝamaĥi de 1859, estis decidita la translokiĝo de la provinca ĉefurbo de Ŝemaĥo al Bakuo. La 12-an de julio 1859 la nomo de la gubernio estis ŝanĝita pro tio. La blazono de la gubernio estis starigita la 5-an de julio 1878. Komence Bakua Gubernio inkludis Karabaĥon kaj Zangezuron, kiu estis apartigita en 1868 por krei Elizavetpolan Gubernion.
La gubernio ekzistis ĝis la establado de la Azerbajĝana Demokratia Respubliko, kiam ĝi estis dividita en Bakua Gubernio kaj Lankara Generala Gubernio.
Morro Agudo de Goiás
Morro Agudo de Goiás estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 2.356 loĝantojn en 2010.
Kvantodifinaj adjektivpronomoj
Klasigo
En Esperanto, kvantodifinaj adjektivpronomoj estas pronomoj klasitaj apud la kolektiv- kaj sumig-pronomoj kiel ĉiu kaj ambaŭ; ili estas: alia, kelkaj, malmultaj, multaj, pluraj. Tiuj vortoj estas pronomigitaj adjektivoj, kaj sekve deklinaciiĝas kiel adjektivoj.
Uzo
Uzataj kiel kvazaŭnomoj, ili montras nur homojn:
Kiel reprezentantoj, ili povas indiferente montri homojn, bestojn, aĵojn:
Oni rimarkos, ke, krom alia, la ceteraj pronomoj estas, pro sia signifo, nur plurale uzataj.
Almeto de la finaĵo -u
Rilate tiun nefundamentan uzon, Plena Analiza Gramatiko (PAG) klarigas jene.
Tiel nun, pli-malpli ofte, uzadas la deklinacio (genitivo nur pri personoj):
! Nombroj ! Formoj ! Nominativo ! Akuzativo ! Genitivo ! Prepozitivo
Kaj aldonas la PAG:
125, rue Montmartre (filmo)
125, rue Montmartre estas franca filmo de Gilles Grangier, aperinta en 1959.
Temo
Didier estas senespera kaj ĵetas sin en Sejnon; Pascal, gazet-vendisto, elakvigas kaj savas lin. Naskiĝas amikeco inter ambaŭ viroj. Baldaŭ, tamen, volante helpi al Didier, Pascal troviĝas implikita en murdo. Nur la komisaro ŝarĝita enketi pri la krimo, dubas pri la kulpeco de Pascal...
(15519) 1999 XW
(15519) 1999 XW estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
(51349) 2000 QQ173
(51349) 2000 QQ173 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Jan van Mieris
Jan van Mieris (1660-1690) estis nederlanda poeto kaj pentristo pri ĝenro kaj portretoj en la Baroka Periodo. Li estis filo de Frans van Mieris la Juna, nevo de Frans van Mieris la Maljuna (1635-1681) kaj frato de Willem van Mieris (1662-1747). Kaj lia patro kaj lia frato ambaŭ estis pli bone konataj. Nur kelkaj el la pentraĵoj de Jan estas konataj nuntempe, kaj la galerio de pentraĵoj en Dresden neniam posedis ajnan el ili.
Kiel lia frato Willem, Jan van Mieris lernis la arton pri pentradoj el ilia patro kaj ankaŭ kun Gerard de Lairesse (1641-1711), en Amsterdamo, kie li lernis pentri historiajn pejzaĝojn. Okaze de la morto de ilia patro en 1681, Willem, aĝante nur 18 jarojn, respondecis pri la familia laborejo. Kiel poeto, Jan van Mieris verkis lirikan version el la teatraĵo “Aminta” de la poeto Torquato Tasso (1544-1595) kiu konserviĝas en manuskripto en la Universitato de Lejdeno. Li havis fratinon Christina van Mieris (1664-1685).
Biografio
Dum lia junaĝo, diversaj malsanoj malhelpis lin progresi ĉe liaj studoj. Lia laboro estis speciale aprezata de membroj de la familio de la Court.
La patronino de Jan, Petronella de la Court (1624-1707) posedis tri el siaj pentraĵoj, ŝia filo Adam Oortmans la 2-a (1662-1719) havis kvar. Li ankaŭ pentris portretojn por ĉi tiu familio, unu al Petronella, unu al ŝia edzo Adam Oortmans la 1-a (1622-1684) kaj unu al ilia pranevo Pieter de la Court van der Voort (1664-1739). Ĉi-lasta havis du parojn de juvelpendaĵoj, ĝenraj pecoj, faritaj de Jan. Ĉirkaŭ 1686–87, li vojaĝis kun Adam Oortmans la 2-a al Italio, supozeble tra Vieno, ĉar la imperiestro estis kliento de lia patro. La vojaĝo daŭrigis rekte al Venecio, kie Jan skribis leteron al sia patrino en januaro 1689. En ĝi li rakontas, ke ne ekzistas intereso pri lia laboro tie kaj ke li iros al Florenco, kie la famo pri la meritoj de lia patro havigis al li plej multe honoran ricevon de Kozimo la 3-a de Mediĉo, grandduko de Toskanio.
Li tiam iris al Romo, kie laŭdire liaj kapabloj estis jam bone konataj, kaj liaj verkoj treege avidataj. En tiu urbo Jan troviĝis en la kompanio de grupo de junaj pentristoj kun malbona famo, probable la tiel nomataj Bentvueghels, kaj lia sanstato plimalboniĝis, sed li plu laboris kiel eble plej longe. Li mortis en Romo.
Raporto pri la lastaj tagoj de Jan estis publikigita de la pentristo Erasmus Causse (1660-1738), kiu ankaŭ priskribas la entombigon de Jan ekster la urba pordego de Romo. Pli ol 40 verkoj de Jan van Mieris estas konataj, inkluzivante unu kiun li pentris en Romo, datita je 1690.
Jan van Mieris estis ne nur pentristo, sed ankaŭ poeto. Li faris rimitan tradukon de la teatraĵo "Aminta" de la itala poeto Torquato Tasso (1544-1595) kaj verkis kelkajn poemojn, inkluzive unu pri pentraĵo de sia patro kaj unu pri doktoriĝo de amiko en Universitato de Lejdeno.
Lia moto estis "Ut pictura poesis" de Horacio, kiu signifas "kia pentrado tia poezio". Lia literatura verko estas konservita en la Biblioteko de la Universitato de Lejdeno. La pentraĵoj de Jan van Mieris estas disvastigitaj tra la tuta mondo en diversaj muzeoj kaj kolektoj. La Nederlanda Muzeo De Lakenhal en Lejdeno havas ses pentraĵojn, inkluzive de lia granda memportreto.
Dinastio Xia
La dinastio Xia (ĉine: 夏朝) estas la unua dinastio en la ĉina historio. Ĝi ekzistis preskaŭ 500 jarojn kun 17 reĝoj de la 21-a jarcento ĝis la 16-a jarcento antaŭ la Kristo. Ĝia subregita centro ampleksis la sudan parton de la nuna provinco Shanxi kaj la okcidentan parton de la provinco Henan. La fondinto de la dinastio Dayu estas historia heroo kaj famis pro jungado de riveroj kaj trankviligo de la publiko. Laŭ legendo, li estis forte subtenata de diversnaciecaj popolanoj pro sukcesa jungado al tutjara inundokatastrofo de la Flava Rivero. La fondiĝo de la dinastio Xia markis, ke la longedaŭra primitiva socio estis anstataŭigita de privata posedsistemo kaj Ĉinio eniris en la sklavan socion. En la lasta periodo de Xia tago-post-tage akriĝis interklasaj kontraŭdiroj kaj okazis politika haoso en la Kortego. Precipe la lasta reĝo Jie, aroganta kaj malŝparema, senbride diboĉis, neniun zorgon dediĉis al la reformado kaj pri la malfeliĉaj popolanoj. Li buĉis ĉiujn fidelajn korteganojn, kiuj prezentis al li admonon kaj pro tio la princolandoj sinsekve lin perfidis. Utiligante tiun ĉi situacion, Shang, unu el la princolandoj, unue ribele faris atakon kontraŭ reĝo Jie kaj gajnis la finan venkon. Pro tio, reĝo Jie forfuĝis al Nanchao kaj poste mortis kaj tiel pereis la dinastio Xia.
Pro manko de historiaj notoj pri la dinastio Xia, ĝis nun en la akademia rondo de Ĉinio ankoraŭ estas disputoj pri ĝia ekzisto en la ĉina historio. Sed en la fama historia libro “Historia Kroniko” estas klare notita la ekzisto de la dinastio Xia. Ankaŭ arkeologoj esperas trovi per arkeologiaj rimedoj la materian kaj kulturan ellasitaĵojn pri la dinastio Xia kaj restarigi la historion de la dinastio. En 1959, la arkeologia rondo komencis esplori la ruinaĵojn de Xia kaj tiel malfermis la antaŭ-akton de esplorado de kulturo de la dinastio Xia. Nun pliparto de la erudiciuloj opinias, ke “Erlitou-kulturo”, nomita laŭ la ruino Erlitou en la urbo Yanshi de la provinco Henan, estas ĉefa studobjekto en esplorado de la kulturo de la dinastio Xia. Laŭ determino, tiu ĉi ruino estas en la tempo de ĉirkaŭ la 19-a jarcento antaŭ Kristo kaj ene de la regperiodo de Xia. Kvankam nun oni ankoraŭ ne konfirmis ĝin kiel la rektan bazilon de xia-kulturo, tamen la abundaj arkeologiaj materialoj forte akcelis la esploran laboron. La produktaj instrumentoj, elfositaj en la ruino Erlitou pruvis, ke ŝtonaj instrumentoj estis la ĉefaj kaj ostaj kaj konkulaj estis daŭre uzataj. Ĉio ĉi montris, ke siatempe la popolanoj per tiuj relative primitivaj instrumentoj ebenigis kampon, jungis riverojn kaj entreprenis agrikulturan produktadon, disvolvante siajn saĝon kaj talenton. Kvankam ĝis nun oni ankoraŭ ne trovis pli grandan bronzaĵon en la Erlitou-ruino, tamen, tie estis elterigitaj bronzaj tranĉiloj, boriletoj, adzoj, ĉiziloj, lancoj, trinkvazoj kaj aliaj armiloj kaj ujoj; estis elterigitaj ankaŭ bronzfandejo, kie estis trovitaj iuj pecoj de bronza feĉo kaj fandvazo. Krome, estis elfosita granda nombro da jadaĵoj kaj ornamaĵoj, inkrustitaj per turkisoj kaj ankaŭ frapmuzikiloj kun sufiĉe alta metiarta nivelo.
Laŭ tiuj elfosaĵoj oni povas vidi, ke plue disvolviĝis la metiarta tekniko kaj interna labordivido de la dinastio Xia. En la historiaj dokumentoj estis klare notita la kalendaro de la dinastio Xia, laŭ kiu ni scias, ke tiam oni jam povis certigi monatojn laŭ la pozicio, direktita de la turniĝinta tenilo de la Granda Ursino. Tio estas la plej frua kalendaro de Ĉinio. En la historiaj dokumentoj estas notitaj respektive en la 12 monatoj la stelopozicion, meteo, objektoaspekto kaj farindaj aferoj agrikultura kaj politika. Tio certagrade spegulis la disvolvan nivelon de agrikultura produktado de la dinastio kaj konservis pli valorajn sciencajn sciojn de la antikva Ĉinio.
NGC 3256B
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
17435 di Giovanni
17435 di Giovanni estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala sicilia poeto Alessio Di Giovanni (1872–1946), kiu verkis pri humilaj, realismaj temoj. Fama pro sia Lu fattu di Bissana ("La incidento de Bissana", 1900) kaj  In la dispensa di la surfara ("En la stokejo de la sulfura minejo", 1910), li dediĉis sian vivon al la poezia inspiro.
Kastelo Osterstein (Gera)
Kastelo Osterstein (Schloß Osterstein) troviĝas en Gera-Untermhaus (Germanujo). Grandparte temas pri pereinta kastelo.
Historio
Konservitis nur gvatturo, kiu ricevis poste konusan spajron kaj servas kiel belvidejo. Krome ekzistas ankoraŭ restaĵoj de ekonomiaj ejoj. Sur la ebenaĵo de la ĉefaj kasteleroj faritis gastejo por ekskursantoj.
Rekonstruprovoj
En 1993 malkovritis ĝardena halo kun belaj stukaĵoj. Poste oni ankaŭ taŭgigis salonojn por ekspozicoj artaj. Amikara societo speciale okupiĝas pri la refarado de la areo. Oni ankaŭ sukcesis reaperigi parton de la iama kastela ĝardeno.
Īga
Īga (ఈగ, ; en anglalingvaj tekstoj Eega) estas barata telugua fantasta agadfilmo skribita kaj reĝisorita de S. S. Raĝamoli. La filmon produktis firmao Varahi Ĉalana Ĉitram de Sai Korrapati kun proksimuma buĝeto de 30–40 kroroj ₹ (6–7 milionoj da USD). Ĝi estis samtempe filmata en la tamila kun la titolo நான் ஈ (Nāṉ Ī, ; en anglalingvaj tekstoj Naan Ee). La kinosteloj Sudipa, Nani kaj Samanta aktorumis en la filmo. M. M. Kiravani komponis la kantojn kaj la fonan muzikon, dum K. K. Sentil Kumar estis la direktoro pri fotografio. Ĝanardana Maharŝi kaj Freneza Mohan skribis la dialogojn por la telugua kaj la tamila versioj, respektive.
La intrigo de la filmo prenas la formon de bonanokta rakonto rakontata de patro al sia filino. La protagonisto Nani, kiu enamiĝis en sia najbaro Bindu, estas murdita de riĉa industriisto nome Sudip, kiu ankaŭ sentas allogon al Bindu kaj taksas Nani-n rivalon. Nani reenkarniĝas kiel hejma muŝo kaj provas venĝi sian morton kaj protekti Bindu-n de obsedanta Sudip.
La ideo por la filmo ekestiĝis meze de la 1990-aj jaroj el konversacio en kiu la patro de Raĝamoli kaj scenaristo V. Viĝajendra Prasad ŝercis kun Raĝamoli pri la ideo de muŝo strebanta venĝon kontraŭ homo. Raĝamoli rekonsideris la ideon post ke li finis la filmon Maryāda Rāmanna (2010), kaj tiam ekverkis la intrigon. La produktado de la filmo ekis la 7-an de decembro 2010 ĉe la Studioj Ramanaidu en Hajderabado. La ĉefaj filmadoj komencis la 22-an de februaro 2011 kaj daŭris ĝis fine de februaro 2012. Makuta VFX kaj Studioj Anapurna superrigardis la vidajn efikojn de Īga kaj la ciferecan mezprocezon, respektive.
La du versioj de la filmo, kune kun malajala-dublada versio titole Eecha, estis publikigitaj la 6-an de julio 2012 en ekranoj tutmonde. La elfaroj de la rolantaro, la direkto de Raĝamoli kaj vidaj efikoj ricevis kritikan aklamon ekde publikigo. Īga estis unu el la teluguaj filmoj de la jaro kun la plej alta malneta enspezo, gajnanta pli ol 125 krorojn ₹ (23 milionojn $). Īga gajnis du Naciajn Filmpremiojn (plej bona longa filmo en la telugua kaj plej bonaj specialaj efikoj), kvin Sudaj Premioj Filmfare inkluzive kiel plej bona filmo en la telugua, plej bona reĝisoro en la telugua, plej bona telugua aktorino (Samanta) kaj plej bona telugua kunhelpa aktoro (Sudip) kaj tri Sudbarataj Internaciaj Filmpremioj. La filmo gajnis naŭ premiojn, inkluzive kiel plej originala filmo ĉe la Filmfestivalo Post-Mallumo de Toronto. Īga estis taksata inter «La 25 Plej Bonaj Fremdaj Filmoj de la Jardeko» fare de retejo The Ringer.
Intrigo
Juna knabino kiu strebas dormi demandas sian patron rakonti bonanoktan rakonton. Kvankam kontraŭvole je la komenco, li fine ek-rakontas al ŝi rakonton pri muŝo nome Nani.
Nani estas juna viro loĝanta en Hajderabado kiu spertiĝis pri preparado de artfajraĵoj. Li enamiĝis en sia najbaro Bindu, miniatura artisto kiu administras Projekton 511, ne-registara organizo (NRO). Bindu ankaŭ sentas romantikajn sentojn por Nani, kvankam ŝi kaŝas ilin. Klopodante kolekti monon por sia NRO, Bindu vizitas la oficejon de riĉa kaj potenca industriisto nome Sudip, kiu ankaŭ trovas ŝin alloga. Li amikiĝis kun ŝi, donacante 15 lakh-ojn ₹ (28 000 USD), kaj gajnas ŝian fidon. Sudip taksas Nani-n rivala, kaj ekplanas murdi lin. Nokton, Nani inspiras Bindu helpi ŝin termini verkon de miniatura arto: kora medaljono farita el krajono. Dum li revenis hejmen, Sudip forkaptas kaj sufokas Nani-n ĝis morto, igante lian morton ŝajni simile al akcidento. Antaŭ ol morti, Nani malbenas Sudipon, ĵuranta mortigi Sudipon se li provus dolori Bindu-n. Nekonscia de la okazaĵo, Bindu konfesas sian amon por la mortanta Nani per telefono; tio estas la lasta frazo kiun Nani aŭdas antaŭ ol li reinkaniĝas kiel doma muŝo kiu ne povas memori pri sia antaŭa vivo.
La memoro de la muŝo ĉaniĝas kiam ĝi renkontas Sudipon kaj Bindu-n kaj ekdediĉas sin mem postulante venĝon kontraŭ Sudip. Sudip demandas la korrompitan Bindu-n akompani lin al Nov-Delhio por renkonti la edukadan ministron; se ŝi sukcesus impresi la ministron kun prezento pri la NRO, li povus helpi ŝin akiri nacian rekonon. La muŝo kaŭzas akcidenton al Sudip surveture al la flughaveno kaj skribas «mi mortigos vin» sur la antaŭa glaco; tiu ĉi epizodo igas Sudipon paranoja. La muŝo, kiu vidas Bindu-n funebranta pri la morto de Nani en sia dormoĉambro, rivelas ke si mem estas Nani, skribante sur la skribtablo per siaj larmoj. Tio rivelas al Bindu la cirkonstancojn pri la morto de Nani, kaj ili ambaŭ kunuigas siajn fortojn kontraŭ Sudip. La obsedo de Sudip pri la muŝo influas sian profesian kaj propran vivon. Post ĉeno de eventoj, lia mono malaperas, igante lin preskaŭ senhavulo.
Listo de liberaj programoj
La liberaj programoj ĉi-paĝe listataj estas liberaj laŭ la difino de la artikolo “Libera programaro”. La plejmulto el ili estas disponeblaj sub la permesilo GNU GPL aŭ BSD.
Īga
Intrigo
Sudip eklernas de sorĉisto nome Tantra, ke Nani reinkarniĝis kiel muŝo kaj strebas venĝon. Sudip planas mortigi Nani-n ĉe lia hejmo, sed la muŝo fuĝas post kaŭzi kurtan cirkviton kaj fajregon, kiu ŝlosas la ĉambron. Tantra mortas en akcidento kaj Sudip perdas la konscion pro la fumo. Nani kaj Bindu supozas, ke Sudip senvivu, sed lin savas lia komerca partnero Aditja. Sudip koleriĝas kiam li eklernas ke Bindu helpis la muŝon. Sudip mortigas Aditja-n por kolekti asikuran policon valore 700 krorojn ₹ (130 milionojn da USD), kaj ankaŭ por malhelpi ke liaj investantoj ekagu kontraŭ sia firmao.
Listo de liberaj programoj
Operaciumoj
Operaciumo estas programaro stiranta la funkciadon de komputilo. Ĝi estas sendependa de la aplikaj programoj, sed necesa por ilia kunlaboro. Operacia sistemo plenumas la administradon de la aparataj rimedoj de komputilo, organizas la interagon de la programaj procezoj (taskoj) kun la aparataro, aliaj procezoj kaj uzantoj. Operaciumo responsas pri dosiero- kaj memoradministro, stirado de eneligoj, taskoplanado, datumprotekto, kontado de rimedouzo kaj traduko de la ordonoj en internan (“maŝinan”) lingvon. Iam ankaŭ aliajn sistemajn servoprogramojn (utilaĵojn) kaj tradukilojn oni rigardas parto de operaciumo.
Īga
Intrigo
Sudip kunportas Bindu-n al sia hejmo por pridemandi ŝin, kaj Nani sekvas ilin. Bindu, post provi piki morte Sudipon per razila klingo, ricevas minacojn pri sia vivo kiam Sudip ekpostulas la aperon de Nani. Dum la renkontiĝo, tamen, Nani grave vundas Sudipon per nadlo. Post intensa batalo, la Sudip tranĉas flugilon de Nani kaj fatale mortpikas lin per la sama nadlo. Scianta ke li mortas, en lastlasta provo detrui Sudipon, Nani surkovras sin mem per pulvo kaj saltas tra la flamo de brula alumeto kaj en antaŭe-ŝarĝitan kanonon. La kuglo trapasas Sudipon kaj frapas oksigenan cilindron, kaŭzante furiozan eksplodon en kiu Sudip mortas kaj sia tuta domo ekbrulas. La funebranta Bindu — kiu trovas nedefektita ŝirmejon kontraŭ la fajrego —, ĉagrenas pro Nani kaj prenas lian flugilon kaj faras amuleton el ĝi. Tagon, veturante al laboro, eva ĉagreno ĝenas ŝin; Nani, denove naskiĝinta kiel muŝo, atakas lin per nadlo antaŭ anonci sian revenon.
Listo de liberaj programoj
Programlingvoj
Java * : Java en esperanto
Īga
Intrigo
La junulino estas impresita per la rakonto de la muŝo kiun sia patro rakontas. Dum la filmistolisto, ŝia patro rakontas la sorton de ebria ŝtelisto kiu enrompis en la domon de Bindu pli frue en la rakonto kaj kiu fine ŝanĝas sian vivon post ke li subaŭskultis aman paroladon de Bindu al Nani kaj erare kredis ke Bindu paroladis al li.
Listo de liberaj programoj
Servilo
Retservilo Apache
Īga
Deveno, scenaro kaj rolantaro
La ideo pri Īga ekestiĝis meze de la 1990-aj jaroj en la menso de scenaristo V. Viĝajendra Prasad. Tiutempe, li ŝercis pri doma muŝo kiu strebis venĝon kontraŭ homo dum konversacio kun sia filo S.S. Raĝamoli. Prasad poste evoluigis la ideon kiel scenaro por anglalingva filmo lokata en Usono de 1830-aj jaroj, en kiu afrika-usona knabo mortas dum provas liberigi sian familion de sklaveco kaj reinkarniĝas kiel muŝo. Post kompletigo de Maryāda Rāmanna (2010), Raĝamoli rekonsideris la koncepton post ke li pensu reĝisori filmon kiu estu malsama ol ajna alia. Li decidis fari Īga-n dulingva filmo en la telugua kaj en la tamila – ĉiu sceno inkluzive de paroladoj estis filmita dufoje, t.e., unufoje por ĉiu lingvo. La tamila versio, titole Nāṉ Ī, estis la debuto Raĝamoli kiel reĝisoro en la tamila kino. La filmon enkondukis D. Sureŝ Babu el Produktadoj Sureŝ.
Listo de liberaj programoj
Parolsintezilo
Parolsintezilo estas parolsintezo pere de komputilo.
Īga
Deveno, scenaro kaj rolantaro
Unuafoje en sia kariero, Raĝamoli ekserĉis aktoris nur post verki la scenaron, ĉar li sentis, ke la rakonto postulu aktorojn kiuj estu taŭgaj por siaj roloj. Nani, la protagonisto, estis la unua elektita el la tri ĉefaj rolantaraj membroj; li kompletigis la filmadon de siaj scenoj dum 25 tagoj. Samanta, la dua ĉefaktoro, estis dungita kiel ĉefa ina aktoro. Raĝamoli elektis la aktoron Sudipa por aktorumi kiel muŝo oponanto de homo post ke li impresiĝi pri la elfaro de la aktoro en Rann (2010), kaj la repisto Noel Sean kiel la amiko de Nani en la filmo. Sudipa trovis inspiron por sia rolo el la fiulo de la kanara filmo Bakta Prahlada de 1983; li portretis rolon kiun li taksis kiel «malbonulo» kun «grizaj ecoj» anstataŭ ol antagonisto.
Listo de liberaj programoj
Parolsintezilo
eSpeak, libera parolsinteza programo, kiu parolas Esperanton
La programo eSpeak scipovas la anglan, la germanan kaj Esperanton. Ĝi bone komprenas la x-sistemon.
Īga
Deveno, scenaro kaj rolantaro
La skribon reviziis la kuzo de Raĝamoli, nome S. S. Kanĉi, dum Ĝanardan Maharŝi kaj Freneza Mohan skribis la dialogon por la telugua kaj la tamila versioj respektive, estante sia unua kunlaboro kun Raĝamoli. James Fowlds estis komence elektita kiel la fotografa reĝisoro de la filmo, sed lin anstataŭigis K. K. Sentil Kumar pro kreemaj malsamecoj kaj enhorarigaj konfliktoj. M. M. Kiravani komponis la muzikon kaj la sontrakon de la filmo, Kotagiri Venkatesvara Rao redaktis la filmon, Ravinder Redi estis ties arta reĝisoro kaj la edzino de Raĝamoli, nome Rama, laboris sur la kostuma desegno.
La produktado de la filmo komencis kun formala lanĉa ceremonio la 7-an de decembro 2010 en Hajderabado. La originalan version oni filmis dum ses monatoj kaj kostis  krorojn ₹; Raĝamoli taksis la kvaliton de la materialo malriĉa kaj rekomencis denove. La filma fina buĝeto estis taksita inter 30 kaj 40 kroroj ₹.
Listo de liberaj programoj
Parolsintezilo
Ne forgesu la opciono, por ke la programo elparolu Esperante anstataŭ angle. Jen kiel iu simplege kreis la sondosieron:
Rimarku, ke la programo bone elparolas la vortojn «ĉu», «ŝatas» kaj «ĝin» en la supra ekzemplo, uzante la x-sistemon.
Jen kiel konverti .wav dosieron al pli malgranda vorbis-dosiero:
aŭ, se vi volas, en .mp3-dosiero:
Grafiko
GIMP
Īga
Filmado kaj post-produktado
La cifereca mezo estis farita ĉe la studioj Annapurna en Hajderabado; tiu fazo bezonis ses monatojn por finiĝi. La kantistino Ĉinmaji, kiu estis la voĉo de Samanta en Īga, trovis la procezon malfacila, ĉar la filmaĵo ne montris la movantan muŝon. Raĝamoli dungis Anuĝ Gurvara por skribi la dialogon por la hindia-dublada versio titole Makkhi. La dublado en la hindian komencis en Hajderabado, kaj Gurvara dublis por Nani en la filmo. Aĝaj Devgan kaj lia edzino Kaĝol, aktorumante kiel gepatroj kiuj rakontas la intrigon de la filmo al sia infano ĉe dormtempo, provizis la esterfilmajn voĉojn dum la komenca filmistolisto de Makkhi. La bildaĵoj aperantaj en la ferma filmolisto estis ŝanĝitaj por ke la muŝo imitu la ekstravagancojn de Devgan, Salman Ĥan kaj Akŝaj Kumar.
Listo de liberaj programoj
Grafiko
Blender
Īga
Vidaj efikoj
R. C. Kamalakanan kaj Pete Draper el firmao Makuta VFX superrigardis la vidajn efikojn de Īga kaj Rahul Venugopal respondecis pri la ejo de la filmadoj kaj pri la fonopentraĵoj. V. Srinivas Mohan, kiu poste kunlaboris kun Raĝamoli en Baahubali: The Beginning, laboris sur mallonga sinsekvo por la filmo. Raĝamoli planis kompletigi laboron pri la muŝaj figuraĵoj dum kvar monatoj, sed finfine li bezonis kvar.
Oni faris naŭdek elcenton el la movbildo-rilata laboro en Hajderabado; la restanta dek elcento estis kompletigita en Usono. En intervjuo de Hindazia Sciiga Servo, Draper diris, ke li kunlaboris kun dek tri spertuloj kaj granda teamo de movbildistoj por desegni la muŝon. Ĉar la okuloj de la muŝo en la filmo konsistas 80 elcenton de ties vizaĝo, Raĝamoli sentis, ke ili povus igi ĝin esprimplena; li trovis inspiron en la mallongan filmon Luxo Jr. de la usona firmao Piksar. La produktado de la unua teamo de bildmovistoj, uzanta la preparitan referencan materialon, estis nekontentige, kaj Raĝamoli reverkis la detalojn de la muŝo. Uzanta potencan lenson, la filma teamo faris malfacilan fotografian sesion de sensciaj muŝoj en botelo entenita en fridujo. Post aldonado de detaloj, Raĝamoli faris estetikajn ŝanĝojn al la vizaĝo de la muŝo por igi ĝin pli taŭga surekrane. Nova teamo, inkluzive de Draper, tri konceptaj artistoj, tri modelistoj, du dezajnistoj de ombroj, du dezajnistoj de hararo kaj pelto, tri rigilistoj kaj pluraj movbildistoj, desegnis la movbildan muŝon dum du monatoj. Oni komence desegnis la korpon kaj flugilojn, kaj nur poste ankaŭ la kapon kaj pelton. La muŝo estis rafinita ĉiutage uzanta argilajn modelojn por rapidigi la procezon. La movbildistoj trovis la sinsekvojn inter Sudipa kaj la muŝo tre pli malfacilaj por realigi, ĉar la muŝo devis esprimi emociojn nur per siaj maldikaj brakoj anstataŭ ol ties vizaĝo.
Listo de liberaj programoj
Komputilizata traduko
OmegaT (tradukmemoro)
Īga
Vidaj efikoj
Kelkaj el la specialaj efikoj ne povus esti desegnitaj en Barato, do Makuta VFX dungis movbildajn konsilistojn en Armenio, Ĉinio, Irano, Israelo, Rusio, Britio kaj Usono. La 30 anoj de la teamo trejniĝis en programo pri aktoruma teorio kaj insektaj formoj. Īga iĝis la unua barata filmo kiu uzis komputil-produktita bildaron por preskaŭ 90 minutoj de sia longeco; la filmo havis 2 234 filamadoj kun miks-teĥnikaj movbildoj. Meze de junio 2012, Raĝamoli jam aprobis 1 970 filmadojn; la fina versio estis montrita al la filma unuo post la aprobo de 226 farotaj filmadoj. La vidaj efikoj kostis  krorojn ₹.
Listo de liberaj programoj
Kursoj de Esperanto
Kurso de Esperanto * (kontrolinda, bezonas informon pri permesilo; la fontkodo estas ene de la .tar.gz-pakaĵo)
Īga
Temoj
alternative=Caravaggio, David kun la kapo de Goljato. Vieno|eta|220px|Raĝamoli komparis la batalon inter la muŝo kaj Sudipa kun tiu inter [[Davido kaj Goljato, dirante ke venkoj de malfavoratuloj gravas.
Listo de liberaj programoj
Vidu ankaŭ
Malfermitkoda programaro
Rogers Locomotive and Machine Works
Rogers Locomotive and Machine Works aŭ la fabriko de lokomotivoj kaj maŝinoj de Rogers estis manufakturo de fervojaj vaporlokomotivoj, kiu troviĝis en Paterson, en Passaic County, Nov-Ĵerzejo, en Usono.
Listo de liberaj programoj
Vidu ankaŭ
Lokaĵigado (lingva)