cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rœulx
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes respektive okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas roeulxois(es).
Servokapabla!
Servokapabla! kaj Marcus Tybout estas du noveloj de Georges Eekhoud, kiujn el la franca lingvo tradukis en Esperanton Léon Bergiers. La tradukaĵo publikiĝis en 1927 kaj ampleksis 70 paĝojn. Eldonis ĝin Ferdinand Hirt & Sohn kiel volumo 20 de la serio "Internacia Mondliteraturo".
Trnovo
Trnovo (Tarnó) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Trnovo situas laŭ flankovojoj. Martin troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1256 en formo "Tarnouch". En 1785 284 vilaĝanoj loĝis en 62 domoj, en 1828 411 vilaĝanoj loĝis en 57 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tarnó 292 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Trnovo 210 homoj, (escepte de unu, ĉiuj slovakoj).
Ciklono Nargis
Materia bilanco
Ranguno estis grave detruita, sed ankaŭ Iravadio, Pegu, kaj la ŝtatoj Môns kaj Karen.
Laŭ la Ruĝa Kruco, pluraj marbordaj vilaĝoj estis tute neniigitaj.
Homa bilanco
Laŭ la birma televido la ciklono mortigis pli ol 15 000 homojn.
Laŭ la tajlanda ministro pri eksteraj aferoj, mortis pli ol 30 000 homoj.
Laŭ novaĵoj de la 7a de majo: 22 500 mortintoj, kaj oni kulpas la militistan reĝimon ne antaŭvidi la katastrofon kaj ne agadi protekte la loĝantaron.
Laŭ novaĵoj de la 17a de majo: 133 000 mortintoj aŭ malaperintoj, kio kilas ke tiu katastrofo estas la plej terura el la tuta historio de Birmo.
Inocento Seriŝev
Persona vivo
De 1906 ĝis 1917 li laboris kiel pastro en Siberio. Li okupis sin multe pri popoleduko. Dum cara reĝimo li sidis en la malliberejo pro politika akuzo kaj Sovetunion li forlasis „pro ruĝa despotismo kaj arbitro“. Tri jarojn li loĝis en Japanujo, esploris la japanan eduksistemon kaj por tio piede vojaĝis 200 mejlojn. Poste li loĝis en Sydney.
En Esperantujo
Li estis esperantisto de 1910. Li estis unu el pioniroj de Esperanto en Siberio. En 1910 li faris kune kun sia fratino (Varvara N. Seriŝeva) rondvojaĝon tra 13 landoj de Eŭropo per Esperanto. Ĉiam, ĉie kaj ĉiel li propagandis Esperanton per multaj paroladoj, artikoloj, propagandaj broŝuroj kaj kursoj. Ĉiuj familianoj estis Esperantistoj. Li kunlaboris al Internacia Socia Revuo kaj aliaj Esperanto-gazetoj. Li aperigis 250-paĝan verkon pri Siberio (originalaj kaj tradukitaj verkaĵoj), 1914, kaj du centpaĝajn volumojn de revuo Oriento, Ĥarbin 1925. Ampleksaj originalaj kaj tradukitaj verkoj en manuskripto.
András Grepály
András GRÉPÁLY [gre:pa:j] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Halmágy la 4-an de aprilo 1912 kaj mortis en Budapeŝto la 27-an de decembro 1990.
Biografio
András Grépály akiris diplomon en Universitato de Kluĵo (1936). Li estis ftizologo sanatoria en Oradea, klinika en Kluĵo (1937-45). Li lekciis en OGYI de Târgu Mureș ĝis sia pensiuliĝo. Li estis fakulo pri infanaĝa ftizologio.
Muduex
Muduex estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas mudejo [muDEĥo. La censita loĝantaro en 2016 estis de 112 loĝantoj kaj la denseco estas de 5,04 loĝ/km².
Situo
Muduex situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la centro de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 810 m super marnivelo; je 29 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, kaj je 89 km el Madrido. La areo de ties teritorio estas de 22,23 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°49′51″N 2°57′29″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 1950 al 112, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Muduex, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Muduex kie oni falis al la nunaj 112.
Nacia Himno de Kolombio
Teksto: Rafael Nuñez / Muziko: Oreste Sindici
Esperanta traduko
Ho gloro nevelkebla!
Ho nemortigebla ĝoj'!
En sulkoj de doloroj,
Ekĝermas jam La bon'.
Ĉesis la terur-nokto,
La liberec' sublima,
Disverŝas la aŭrorojn,
De nevenkebla lum'.
Kiu inter ĉenoj ĝemas,
de la mortint' sur kruc'.
Trentels-Ladignac (stacidomo)
Trentels-Ladignac estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Trentels, en departemento Lot-et-Garonne, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Niversac - Agen (631000).
Burgo Neublankenheim
La burgo Neublankenheim estas ruino de altaĵburgo en la mezmontaro Ejfelo.
Situo
La burgo situas en la nordo de la mezmontaro Ejfelo inter la Altaj Marĉoj kaj la Vulkaneifel. Ĝi troviĝas sur la teritorio de la komunumo Üxheim en la distrikto Vulkaneifel, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, ĉirkaŭ 2 km norde de vilaĝparto Ahütte kaj apud la najbara komunumo Nohn. La burgo staras sur altaĵo ĉirkaŭ 355 m super marnivelo kaj 20 m super la valo de la rojo Ahbach.
NGC 2065
NGC 2065 (alia indiko — ESO 57-SC2) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rafael de Sobremonte
Rafael de Sobremonte y Núñez del Castillo, Angulo Bullón y Ramírez de Arellano (Sevilo, 27-a de novembro de 1745 - Kadizo, 1827), 3a Markizo de Sobremonte, kavaliro de la Ordeno de San Hermenegildo, estis nobelo, militisto kaj vicreĝo kolonia hispana. Li estis guberniestro de Kordobo de Tukumano kaj poste Vicreĝxo de Rivero Plata. En 1806, dum la unua de la Britaj Invadoj al Rivero Plata kaj pro la atako kiun la ĉefurbo suferis fare de la britoj, li abandonis la urbon Bonaero direkte al Kordobo, kun intenco savi la trezoron de la Vicreĝlando. Dum la okupado de Bonaero li plenumis la postenon el Kordobo, kiu iĝis provizore la ĉefurbo vicreĝa. La popola malkontento en Bonaero, kiu konsideris lin malkuraĝa, devigis lin lasi la estrecon de la ĉefurbaj trupoj al Santiago de Liniers, heroo de la rekonkero, kiu poste anstataŭis lin kiel Vicreĝxo.
Ĉindasvinto
Ĉindasvinto (563? – 653) estis reĝo de la visigotoj (642–653), kiu sukcedis al Tulga, kiun li eltroniĝis pere de konspiro. Poste li sukcesis esti elektita de la nobeloj (monarĥio estis tiam elekta) kaj kronita de la episkopoj la 30an de aprilo 642. Dum lia regado la ŝtato estis solidigita, oni nuligis korupton, oni finigis insurekciojn kaj oni starigis novajn leĝarojn. Li estis la patro de kiu poste estos lia sukcedanto, nome Recesvinto. Lia nomo estas videbla ankaŭ kiel Khindasvinto.
Trentels
Trentels estas franca situanta en departemento Lot-et-Garonne, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Trentellois.
19439 Allisontjong
19439 Allisontjong estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Allison Krystle Weili Tjong, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Lake Brantley High School de Altamonte Springs (Florido, Usono).
Mundangoj
La mundangoj estas afrika etno, kiu loĝas en la nordoriento de Kameruno kaj en la okcidento de Ĉado. Teorie la mundangoj ankoraŭ apartenas al reĝlando, kiu fondiĝis antaŭ proksimume 250 jaroj.
Ŝtato Edo
''Edo ankaŭ estas antikva nomo de la urbo Tokio. Pri la aliaj signifoj de EDO rigardu en EDO.''
Ŝtato Edo aŭ en la angla plenforme Edo State - en Esperanto eble Edo-Ŝtato - estas unu el la 36 ŝtatoj respektive fakte subŝtatoj de Niĝerio, situanta en la sudokcidento de la lando. La riĉo de la regiono estas en agrikulturo, nafto, turismo, servoj ktp.
La ĉefurbo kaj registara sidejo estas Beninurbo. Aba estas la plej granda komerca kaj industria urbo. Limoj estas norde kaj oriente Kogi Ŝtato, sude Delta Ŝtato kaj okcidente Ondo Ŝtato.
La indiĝena etna gruparo en Edo ŝtato estas tre diversa kaj inter ili Edoj, Okpe, Esan, Afemai, Ora, Akoko-Edo, Igbanke, Emai kaj Iĝavoj
Temple (pariza metrostacio)
Temple [tɑ̃pl] (Templo) estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 3, en la 3-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita la, kun la ekservo de la unua parto de linio 3 inter Avenue de Villiers (hodiaŭ ') kaj '.
La nomo de la stacio referencas al Domo de la Templo, hodiaŭ detruita, kiu situis sur la nuna loko de Skvaro du Temple kaj la nunaj stratoj norde de ĝi.
Alirejoj
La ununura enirejo de la stacio troviĝas sur inter-ŝoseo ĉe kruciĝejo de Strato du Temple kaj Strato de Turbigo (3-a arondismento), nomita « Placo Élisabeth-Dmitrieff » (honore al Elizaveta Dmitrijeva) la ĵaŭdon, okaze de la Internacia tago de virinoj.
(122358) 2000 QM49
(122358) 2000 QM49 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,1772 astronomia unuo, tie estas 26,509 milionoj da km.
Taunus Wunderland
La parko fondiĝis en 1966 kaj prezentis origine fabelojn kaj karesbestojn. Ĉefaj celgrupoj estis infanetoj kaj familioj. En 1998 ĝi pluevoluis al amuzparko kaj fariĝis interesa por homoj de ĉia aĝo. Al la ĉefaj allogaĵoj de la parko apartenas torenta akvofervojo, ondaj fervojoj kaj alta ĉenkaruselo. Ekde tiam, la dometoj prezentantaj scenojn el fabeloj iom post iom malaperis.
(16758) 1996 TR1
(16758) 1996 TR1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Johann Trollmann
Johann Wilhelm Trollmann (27-a de decembro 1907 - 9-a de februaro 1943) estis germana boksisto de sintia deveno, kiu atingis titolon de ĉampiono de Germanio en duonpeza kategorio en 1933. Liaj niknomoj estis "Rukeli" aŭ simple "Cigano".
Biografio
Oni ne multe scias pri infaneco de Johann Trollmann. Li naskiĝis en urbeto Wilsche en Gifhorn, Germanio en simpla cigana familio. En sia juneco li ekŝatis bokson kaj komencis trejni en sporta klubo "Heroo". En 1920-aj jaroj li iĝis duon-profesia boksisto kaj gajnis grandan popularecon. Li inventis sian propran teknikon de atakevito, kiu ĝis nun estas konata kiel "danco de Trollmann". Krome, lia plaĉa aspekto kaj galanteco gajnis lin multajn admirantinojn.
Ekde 1929 Johann estis profesia sportisto. Inter 1929 kaj 1933 li venkis kontraŭ multaj germaniaj kaj eksterlandaj sportistoj unue en la meza, kaj poste en duonpeza kategorio.
En 1933 en Germanio jam havis grandan influon NSDAP kaj Trollman, kiel cigano, ne estis konsiderata "vera homo". Tamen, malgraŭ granda premo, Trollman decidis partopreni en matĉo kun Adolf Witt por titolo de ĉampiono de Germanio. Post ses rundoj Trollmann havis gravan avantaĝon laŭ poentoj, sed estro de Unio de germaniaj boksistoj, membro de NSDAP Georg Radamm haltigis la matĉon kaj deklaris ĝin "senrezulta". La publiko ribeliĝis kaj postulis agnoski na Johann kiel venkinto. Radamm do devis deklari lin ĉampiono.
Sed ses tagojn poste la Unio ree forprenis titolon de Trollmann, pro formala kialo de "malbona bokso".
En la rematĉo Trollmann ree decidis partopreni. Antaŭ la batalo oni informis lin, ke lia tekniko de "danco" estas malpermesita kaj se li uzos ĝin, oni forprenos lian licencon. Fakte, al Trollman ne plu licis eviti atakojn. Evidente, la nazioj volis transformi batalon al spektaklo de hontigo de "subhomo".
Trollman venis al batalo kun liaj haroj blondigitaj kaj haŭto kovrita per blanka ŝminko, kiel karikaturo al propagandita imago de "vera arjo". Li ne evitis atakojn de lia oponanto kaj ne kontraŭbatis lin. Lia oponanto estis Gustav Eder, fama pro siaj fortegaj batoj, sed Trollman sukcesis elteni 5 rundojn antaŭ li falis senkonscia, kovrita je sango.
En 1935, Johann Trollmann divorcis sian edzinon por ke ŝi ne estu akuzita pro geedziĝo kun "subhomo". Ŝi kaj filino de Trollmann, do, travivis.
En 2003 Germania Boksa Asocio oficie redonis al Johann Trollmann titolon de Ĉampiono de Germanio de 1933 kaj sendis la ĉampionan zonon al liaj heredantoj.
Atingoj
Dum sia profesia kariero, Johann Wilhelm Trollmann partoprenis en 62 bataloj, el kiuj li venkis 30 kaj 13 finis senrezulte. Antaŭ la ĉampion-batalo li partoprenis en 47 bataloj kaj malvenkis nur 9, sed poste la nazioj devigis lin preskaŭ ĉiam malvenki. Nun lian nomon tenas malgranda strato en Hanovro.
Recesvinto
Recesvinto (? - 672) estis reĝo de visigotoj (653 - 672) kiu kreis, kun sia antaŭulo Ĉindasvinto, korpuson de leĝoj komunaj por la du popoloj de la tiama regno, nome hispanromiaj kaj visigotoj: nome la Liber Iudiciorum aŭ Kodo de Recesvinto.
Historio
Recesvinto estis reĝo de la visigotoj ekde la jaro 653 al 672, kvankam li jam kunregis kun sia patro Ĉindasvinto ekde la 649. Li plenumis politikon diferencan el tiu de la patro, pli akra rilate la judojn, sed pli interkonsenta kun la Eklezio kaj kun la nobelo solvante la problemojn okazigitajn de la terura subpremado fare de sia antaŭulo. Pli precize post la ribelo de Froja, li petis al la episkopoj permeson por pardoni iamajn ribelulojn, kio estis malpermesita de la decidoj de antaŭaj koncilioj.
NGC 2066
NGC 2066 (alia indiko — ESO 57-SC3) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Orianthi
Orianthi Panagaris (22a de Januaro 1985), konata unuvorte kiel Orianthi, estas aŭstralia muzikisto, kantisto kaj kantoverkisto konata ĉefe ĉar ŝi provludis kun Michael Jackson por lia koncerta serio This Is It, kaj ĉar ludis en la turnea bando de Alice Cooper. Ŝia premiera unuopaĵo "According to You" pintis en la 3a rango en Japanio, en la 8a en Aŭstralio kaj en la 17a en Usono; ŝia dua albumo, Believe, ricevis tutmonde publikigon en la fino de 2009. En 2009, Orianthi estis nomita unu el la 12a Plej Grandaj Elektrogitaristinoj fare de la gazeto Elle. Ŝi ricevis la premion "Breakthrough Guitarist of the Year" (elrompa gitaristo de la jaro 2010) fare de la gazeto Guitar International.
Amona lingvo
La Amona Lingvo estas la estingiĝinta Hebrea-Kanaanida lingvo de la Amona popolo menciita en la Biblio, kiu loĝis en hodiaŭa Jordanio, kaj por kiu, ties ĉefurbo Amano estas nomita. Nur fragmentoj de ilia lingvo travivis - ĉefe la Surskribo de citadelo de Amano de la 9-a jarcento a.K., bronza botelo de Tel-Siran de la 7-a-6-a jarcento a.K., kaj kelkaj ostrakonoj. Ĝis kiom konstateblas de tiu malgranda korpuso, ĝi estis tre simila al la Biblia Hebrea, eble kun iom da influo de la Aramea inkluzivanta la uzon de ‘bd anstataŭ la pli ordinara biblia hebrea ‘śh por "laboro". La nura alia rimarkinda diferenco disde la biblia hebrea estas la sporada konservado de ina singularo -t (ekz. ’šħt "cisterno", sed ‘lyh "alta (fem.)".)
(17230) 2000 CX116
(17230) 2000 CX116 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Citrulino
Citrulino aŭ C6H13N3O3 estas aminoacido ne proteinogena, senkolora kaj senodora solidaĵo, ekzistanta sub la formo de du enatiomeroj. Kiel la plejmulto el la aminoacidoj, ĝia natura formo estas la levogira. Ĝi ne estas kodigita de la ADN, sed ĝi estas produktata ekde la arginino per enzima procedo. Ĝi estas nature trovata en la fruktoj de la familio el la kukurbacoj. Ĝi ankaŭ troviĝas en la verdaĵoj tiaj kiaj cepoj kaj ajloj, kaj en proteinhavaj nutraĵoj tiaj kiaj fiŝoj, viandoj, legomoj kaj laktoderivaĵoj. La citrulino kaj la arginino partoprenas en la urea ciklo en la hepato kaj estas fundamenta por la homa organismo.
La sintazaj enzimoj de la nitrogena unuoksido sekrecias la neŭrotransmisiilon nitrogenan unuoksidon ekde la arginino, estigante kiel sekundaran produkton la citrulinon. La citrulino estas antaŭaĵo de la aminoacido arginino dum ĝia biosintezo. Citrulinemio estas hereda malsano kies kaŭzoj estas troo da amoniako kaj venenaj substancoj en la sango. Ĝia traktado inkludas la uzon de arginino, natria benzoato kaj natria fenilacetato.
Gábor Csizmár
Gábor Csizmár [ĉizmAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csizmár Gábor estas hungara politikisto, ministro, parlamentano.
Biografio
Gábor Csizmár abiturientis en mezlernejo en 1973, poste li akiris diplomojn en sia naskiĝurbo en elektra-teknika altlernejo kaj politika altlernejo en 1978 kaj 1989. Li aliĝis al Hungara Socialista Laborista Partio jam en 1978, baldaŭe li havis postenojn en la junkomunista organizaĵo (ekde 1987 li ricevis ankaŭ partiajn taskojn kun postenoj). Li estis soldato inter 1979-1981. Li aliĝis al la ĵus fondita Hungara Socialista Partio en 1989. Li estis municipa deputito en Újpest inter 1990-1994, poste li estis parlamenta deputito. Inter 2002 kaj 2004 li estis subministro pri laboro, poste samloke ministro en Unua Kabineto Gyurcsány, poste denove subministro 3 jarojn.
Li edziĝis en 1978, baldaŭe li havis 2 filinojn. En 1999 li vidviĝis. Li ricevis premion en 1987.
22736 Kamitaki
22736 Kamitaki estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nolan M.K. Kamitaki, finalisto de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro lia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la Waiakea Intermediate School de Hilo (Havajo).
Viry-Châtillon
Viry-Châtillon [] estas franca komunumo en la departemento Essonne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 31,221 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Viry-Châtillon situas ĉe la maldekstra bordo de Sejno, sude de Parizo.
Transporto
La stacidomo de estas haltejo de la regiona linio RER D.
Eija Ahvo
Eija Ahvo estas finna aktoro kaj kantisto. Ŝi loĝas en Kirkkonummi. Ŝi estas voĉaktoro en multaj animaciaj serioj. Ahvo aktoris en televidserioj, kaj ŝi diskis ekzemple kantojn Armaan läheisyys, Oon elänyt tän ennenkin kaj Lasinen vuori. Ŝi faris kunlaboron kun Susanna Haavisto kaj Heikki Kinnunen; ŝiaj infanoj Joonas kaj Venla Saartamo estas aktoroj kiel ŝi, kaj ŝi aktoris en Urbteatro de Helsinko.
16757 Luoxiahong
16757 Luoxiahong estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la fama antikva ĉina astronomo Luoxia Hong (ĉine 落下闳), kiu plenumis precizajn observojn per instrumentoj (ekz, ekvatora armela sfero), kiujn li faris mem. Li ankaŭ kreis la kalendaron Tai Chu, la unua matematika astronomia sistemo en Ĉinio, la normo por du jarmiloj.
Egiko
Egiko aŭ Ergiko (ĉ. 610 – 702) estis unu de la lastaj reĝoj de la Regno Visigota (687 – 702). Li estis kronita la 24-a de novembro de 687 en la Preĝejo de la Sanktaj Apostoloj de Toledo. Estis edzo de Ciksilona, filino de ties antaŭulo, Ervigio.
Őrhalom
Őrhalom estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat. La nomo signifas: sentinelomonteto.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Ipeľ (kiu samtempe estas ankaŭ la slovaka landlimo), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Szécsény-Balassagyarmat. La lasta troviĝas 12, Szécsény 11 km-ojn. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla ie ajn senĝene.
Historio
La unua mencio devenis el 1332 pri tue apuda iama vilaĝo, iom poste Őrhalom menciiĝis en formo "Stras" aŭ "Zthras". La kampoj apartenis al ĉefepiskopejo de Esztergom, baldaŭe al fortikaĵo de Szécsény. La turkoj okupis la vilaĝon en 1579, kies nomo estis tiam Istraj. Post Traktato de Trianon Őrhalom trovis sin apud al nova landlimo.
Komunumoj pri őr (= sentinelo) en Hungara reĝlando
Post alveno de hungaroj la sentineloj gardis ankaŭ internajn limojn inter la gentoj.
Jeffrey Hunter
Jeffrey HUNTER estas artnomo de Henry Herman McKinnies Jr. (1926-1969), usona kina kaj televida aktoro kaj filmproduktanto konata pro siaj roloj en filmoj kiel ekzemple The Searchers kaj King of Kings. En televido, Hunter estis konata, post sia morto, pro sia rolo de 1965 kiel Christopher Pike, kapitano de Enterprise en provepizodo de originala televidserio Star Trek, kies partoj estis reuzitaj en la posta epizodo The Menagerie.
24-a de oktobro
Je la 24-a de oktobro okazis, interalie:
Ses Noveloj
Ses Noveloj de Edgar Allan Poe, el la angla trad. Albert Frank Milward, 1924, 80 p. Prenitaj el „Rakontoj de mistero kaj imago“. Eldonis Ferdinand Hirt & Sohn. Serio "Internacia Mondliteraturo" Vol. 13.
Enhavo
La kolekto konsistas el antaŭparolo de Milward kaj la noveloj :
24-a de oktobro
Tagoj de semajno
La 24-a de oktobro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Piperazina tartrato
Piperazina tartrato aŭ C8H16N2O6 estas organika substanco uzata en la traktado kontraŭ helmintoj. Ĝi estas kombinaĵo de piperazino kun tartrata acido, kristalblanka solidaĵo kun veterinaraj proprecoj. Piperazina tarttrato kaŭzas neŭromuskolan paralizon de la parazito kaj rapida forpelo de la helminto. Piperazino estas tre sekura al ĉiuj specioj, sed ĝi havas malgrandan agado-spektron (ĝia agado estas iom limiga).
Shahram Nazeri
Shahram Nazeri (en persa شهرام ناظری, en kurda Şehram Nazirî, شارام نازری, naskiĝis la 18-an de februaro 1950 en Kermanŝaho, Irano) estas Irana muzikisto kaj kantisto. Li estas unu el la plej famaj kantistoj de Irana tradicia muziko kaj kunlaboris kun famaj muzikistoj kiel Jalil Shahnaz, Hossein Alizadeh, Jalal Zolfonoun, Parviz Meshkatian kaj Faramarz Payvar. Lia filo, Hafez Nazeri ankaŭ estas kantisto kaj komponisto kaj ili du kunlaboris pri multaj kantoj.
Vivo
Shahram Nazeri en strateto nome Jaĥĉali en Ŝariati parto de Kermanŝaho en Kurda kultura familio naskiĝis. Dum infanaĝo, li lernis kantadon kaj poemojn de sia patrino kaj ankaŭ lia patro estis ludisto de Setar muzikilo kaj bone konis teorion de Irana tradicia muziko. Lia patro precipe sekvis la tradicion kaj stilon de malnovaj kantistoj kiel Ŝejĥ Davudi kaj instruis tiun stilon al sia filo. Parviz Ĥan Purnazeri, fama Irana muzikisto kaj unu el la studantoj de Darviŝ Ĥan kaj Kolonel Vaziri ankaŭ estis ilia familiano. Ĉi tiu arta etoso pretigis lin por fari sian unuan kantadon en radio de Kermanŝaĥo kun Tar-ludado de Darviŝi, kiam nur aĝis 7 jarojn. Li ankaŭ kantis kelkajn aliajn fojojn en radio-televido de Irano kiam estis 11-jaraĝa.
En la jaro 1967, Shahram Nazeri iris al Tehrano por lerni ĉe grandaj muziko-instruistoj kiel Abdullah Davami, Nur Ali Ĥan Boruman, Abuldaziz Vaziri kaj Mahmud Karimi. Li dume ankaŭ lernis Setar-ludadon ĉe Ahmad Ebadi, Ĝalal Zolfonun kaj Mahmud Ĥaŝemi.
Shahram Nazeri dum unu jaro iris ankaŭ al Tabrizo kaj tie ĉe famaj muzikistoj Qolamhosejn Bigĝeĥani kaj Mahmud Farnam Qejtianĉian lernis muzikon. En la jaro 1976 li komencis sian laboron oficiale por Irana radio-televido kaj prezentis sian unuan kanton kun muzik-grupo Ŝejda. Post tio li daŭrigis sian laboron kun muzik-grupo Aref (kun Hossein Alizadeh kaj Parviz Meshkatian). Dum tiuj jaroj li renkontis Mohammad-Reza Shajarian kaj ekde tiam ili havis fortan proksiman amikan rilaton. Post Irana revolucio en la jaro 1978, kun Ŝejda muzik-grupo, li kantis revoluciajn kaj heroajn kanzonojn. Ĉi tiu kunlaborado estis kun aliaj muzikistoj kiel Mohammad-Reza Lotfi, Hossein Alizadeh kaj Parviz Meshkatian.
Influo de Rumi
Shahram Nazeri estas unu el la unuaj Iranaj kantistoj kiuj komencis kanti la poemojn de Rumi. Liaj unuaj klopodoj sub la influo de Rumi estis muzik-albumoj Masvani Musavi Va Ŝaban (Perse مثنوی موسی و شبان) kaj Sedaje Soĥane Eŝq (Perse صدای سخن عشق), kiujn li kantis en la jardekoj 1970 kaj 1980. Li en la jaro 1989 okaze de la 800a naskiĝtago de Rumi, publikis du aliajn muzik-albumojn nome Gole Sad Barg (Perse گل صد برگ) kaj Jadgare Dust (یادگار دوست). Jadgare Dust kiel la unua Irana simfonio kaj Gole Sad Barg kiel unu el la plej vendataj Iranaj tradiciaj muzik-albumoj estas konataj.
Alia fama muzik-albumo kiun Shahram Nazeri kantis laŭ la poemoj de Rumi estas Molavie (internacie konata kiel The Passion of Rumi). Ĉi tiu muzik-albumo havis internacian sukceson.
Ŝahnameo
Shahram Nazeri faris vastajn studojn por ekzakte scii kiel oni historie kantis Ŝahnameon kaj provis revivigi tiun stilon. Li havas plurajn albumojn laŭ Ŝahnameo kaj kantis ilin en multaj landoj kiel Usono, Francio ktp. El tiuj albumoj, Derafŝ Kavjani (Perse درفش کاویانی) menciindas. Ĉi tiu albumo estas laŭ Maqami-muziko kaj estas kreita kun muzikiloj kiel Tanbur, Divan, Kamanĉe, Ud, Harpo kaj Daf.
Vulingjuan
Vulingjuan (武陵源) estas pejzaĝa vidindaĵo, famaĵo en la ĉinia provinco Hunan.
La areo estas konata pro ties altaj sabloŝtonaj kolonoj, el kiuj kelkaj altiĝas je 200 metroj. Vulingjuan apartenas al Zhangjiajie, urbo, situanta 270 km de la provinca ĉefurbo Ĉangŝa. Vulingjuan estas parto de Vuling-Montaro.
Dambach (Alzaco)
Dambach (jen france, origine germane kaj alemane, tamen ne miksende kun Dambach-la-Ville, historie ankaŭ simple Dambach, preskaŭ 90 kilometrojn pli sude en la sama departemento) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Hugyag
Historio
La vilaĝo iĝis kampurbo en 1333. Hugyag havis gravan ponton, kiu detruiĝis en 1849 kaj en 1944. Post Traktato de Trianon Hugyag trovis sin apud al la nova landlimo. Tiuj vilaĝanoj, kiuj havis parcelojn en la alia flanko, perdis ilin.
NGC 2067
NGC 2067 (alia indiko — DG 79) estas reflekta nebulozo en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ŝtato Ekiti
La ĉefurbo kaj registara sidejo estas Ado Ekiti. Limoj estas norde Kŭara Ŝtato, okcidente Kogi Ŝtato, oriente kaj sudoriente estas Osuna Ŝtato kaj sude estas Ondo Ŝtato.
La indiĝena etna grupo hegemonia en Ekiti ŝtato estas la Joruboj el Ife.
Fontoj
Adesina Adetola - Ekiti Kete: The Value, The Virtue and The Vision. ISBN 978-978-086-696-9 2008
Libardo Mejía
Libardo Mejía (Guarumo,11-a decembro, 1922 - Kalio, Aprilo 15, 2022) estis kolombia esperantisto, civila inĝeniero, naskiĝinta en la norda marbordo de la lando.
S-ro Mejia esperantistiĝis en Bogoto en 1960 laŭ rekomendo de Anton Tomić, kaj dum pli ol 50 jaroj estas la ĉefa influo de Esperanto en Kalio.
Li partoprenis en almenaŭ 25 Universalaj Kongresoj kaj per liaj sperto, klereco kaj modesteco la movado en Kalio disvolviĝas ĉirkaŭ li. Li estas la plej amata membro de la esperanta komunumo en tiu urbo.
Li estas honora membro de Kolombia Esperanto-Ligo.
Pri Libardo MEJÍA
Lia nevino Mercedes Mejía, ankaŭ esperantisto, priskribis lin tiel la 28-an de aprilo de 2012:
Kulturdomo Grend
La kulturdomo proponas 1.200 m² da loko por granda kaj parte altkvalita varieco da kulturaj aktivecoj kiel seminarioj, ĵazatelieroj, lingvolernado, koncertoj ktp. Krome tie hejmas la trans la urbolimo konata amatora teatro „Theater Freudenhaus“, kiu surscenigas komediojn en la loka slango. En la teretaĝo estas itala restoracio kun la hispana nomo „las tapas“.
Esperanto en Grend
Grend estas ankaŭ la naskiĝloko de la Esperanto-Grupo Essen, kiu oficiale ekzistas ekde 2004. Tiu ĉi okazigas ĉi tie ĉiun 2-an ĵaŭdon monate renkontiĝon en Essen (alian ĝi okazigas ĉiun 4-a ĵaŭdon monate en la kulturdomo Bahnhof Langendreer. Krome EGE invitas ĉi tien prelegantoj kaj en 2005 ĝi aranĝis la ReVELo-tagon.
Kastelo de Berkesz
La Kastelo de Berkesz (konata ankaŭ pri la iama posedanto Vay estas historia monumento en vilaĝo Berkesz.
Klorido
Klorido estas kombinaĵo kiu enhavas la jonon, kiu formiĝas el la elemento kloro per akcepto de unu elektrono tiel formante la negative ŝarĝitan jonon Cl −. La saloj de klorida acido (HCl) estas nomataj kloridoj. Ekzemplo estas la kuireja salo, kiu estas natria klorido (NaCl).
Kastelo de Berkesz
Historio
La familio Vay konstruigis la klasikisman kastelon kune kun parko ĉ. en 1815. Historio de la kastelo ne diferencas de la ceteraj hungaraj kasteloj en la 20-a jarcento, do ankaŭ tie en 1944 ĝi estis prirabita, poste ŝtatiĝo okazis. Inter 1954-1999 geinfanoj vivis en la kastelo, poste ĝi ne estis uzata. En la 2010-aj jaroj unu el la aloj estis renovigita kaj instituto ricevis tie lokon. Onidire ankaŭ la ceteraj kastelpartoj renoviĝos.
Klorido
La vorto klorido ankaŭ uzatas pri kemia kombinaĵo en kiu unu aŭ pliaj kloraj atomoj estas kovalente ligitaj en la molekulo. Do kloridoj povas esti aŭ organikaj aŭ neorganikaj kombinaĵoj. La plej simpla ekzemplo de kovalente ligita klorido estas hidrogena klorido (HCl). Simpla ekzemplo de organika kovalente ligita klorido estas klorometano (CH3Cl). Aliaj ekzemploj de neorganikaj kovalente ligitaj kloridoj uzeblaj kiel reakciantojn estas:
Kastelo de Berkesz
Konstruaĵo
La etaĝa kastelo situas sola en la parko kaj formas majusklan U. La fasado estas simetria, la meza parto iom reliefas kaj antaŭe estas malferma balkono, kiun tenas 8 kolonoj. Tie estas la ĉefenirejo.
Parko
En la parko interne troviĝas artefarita lago. Apud la kastelo estas geometria ĝardeno kun floroj. Ankaŭ kapelo estas apartenaĵo de la parko. La plej oftaj arboj estas eskuloj kun 35 m altaj, platanoj, ulmoj, kverkoj, poploj, alnoj, tilioj, pinoj. Ne hazarde, ke en tiu loko multe da birdoj nestas.
Ospedaletti
Ospedaletti estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Bordighera, Sanremo, Seborga kaj Vallebona.
Ivano-Frankivsk (stacidomo)
Ivano-Frankivsk (Івано-Франківськ) estas fervoja stacidomo en Ivano-Frankivsk, la 30-a plej granda urbo en Ukrainio.
Bajsangur la Benoja
Bajsangur (Bajsangur la Benoja) (ĉeĉene Бенойн БойсгӀар ) (1794, Benojo, Ĉeĉenio —, Ĥasavjurto, Dagestano, Rusia imperio) estas ĉeĉena komandanto de la 19-a jarcento, naibo de Imamo Ŝamil, partopreninto de la Kaŭkaza milito (1817-1864).
Trichoglossus haematodus
Trichoglossus haematodus estas tre bela multkolora birdo de familio papagedoj. Trichoglossus haematodus apartenas al ŝatataj birdoj de multaj birdobredistoj, kvankam ili ne "parolas" multe, ili kapablas lerni nur kelkajn vortojn. Estas pli ol 30 subspecioj. Ili povas vivi pli ol 20 jarojn.
Geografia disvastiĝo
Nordo kaj oriento de Aŭstralio, Nov-Gvineo kaj kelkaj indoneziaj insuloj.
Kresko
Longeco estas 26 ĝis 30 centimetroj, longeco de vosto estas 9,3 ĝis 11,8 centimetroj, longeco de aloj estas 13,5 ĝis 15 centimetroj.
Reproduktiĝo
Inbesto metas du aŭ tri ovojn en neston en arba kavo. Ŝi kovas ilin dum 25 tagoj.
Vera Pap
Vera Pap, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pap Vera estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Vera Pap naskiĝis la  1956 en Budapeŝto. Ŝi mortis la 2015 en Budapeŝto.
Biografio
Vera Pap frekventis Altlernejon pri aktoroj en Budapeŝto inter 1975-1979. Post lernado ŝi aliĝis al teatra trupo de Vígszínház, kiun ŝi neniam forlasis. Krome ŝi ofte ricevis rolojn en Hungara Televizio kaj en filmoj. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2013, pli frue ankaŭ multajn aliajn premiojn.
Gelterkinden
Pri la komunumo
Gelterkinden estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 5699 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Gelterkinden situas en Supera Bazelo Kampara sur alteco de 404 m s.m. en la Ergolzvalo ĉe la alfluo de la rivereto Eibach al Ergolz, proksimume 10 kilometrojn oriente de Liestal kaj 20 kilometrojn sudoriente de Bazelo inter arbaraj montetoj. Krom la kernvilaĝo al Gelterkinden apartenas pli ol 20 setlejoj, el inter kiuj Sommerau disponas pri propra trajnhaltejo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gelterkinden limas en nordo al Rickenbach, en nordoriento al Ormalingen, en oriento al Tecknau, en sudoriento al Rünenberg, en sudo al Rümlingen, en sudokcidento al Wittinsburg, en okcidento al Diepflingen kaj Thürnen, kan en nordokcidento al Böckten.
Trafiko
La komunumo situas ĉe la fervojlinio de Bazelo tra Liestal al Olten kaj estas bone servata de la regiona trajnlinio S3 en duonhora kadenco.
En distanco de 5 km en Sissach situas la plej proksima konekto al la nacia aŭtoŝoseo A2.
Ĉar la Svisa Centra Fervojo okcidente preterpasis la komunumon, de la jaro 1891 ĝis 1916 funkciis tramlinio inter Sissach kaj Gelterkinden. Kiam en la jaro 1916 la Hauenstein-Bazotunelo estis malfermita, la komunumo subite troviĝis ĉe la ĉeffervojlinio, kio signifis komencon de granda ekonomia prospero.
Historio
La unua dokumenta mencio de Gelterkinden datiĝas el la jaro 1101 kiel Gelterkingen.
En la jaro 1461 la urbo Bazelo akiris kune kun la Baronejo Farnsburg ankaŭ la vilaĝon Gelterkinden. La Kastelo Farnsburg, de kie la voktoj de Bazelo dum 300 jaroj regis pri Gelterkinden, estis en la karo 1798 bruligita de ribeloj. Dum la Bazela Kantondisiĝo en la jaro 1832 la loĝantaro de Gelterkinden luktis fidele je la flanko de la urbo Bazelo. Tio kondukis al la Atakego de Gelterkinden (germane Gelterkinder Sturm) en la nokto de la 6-a al la 7-a de aprilo 1832, dum kiu trupoj de Bazelo Kamparo konkeris la vilaĝon kaj forpelis la bazelanojn. Tiel Gelterkinden estis integrita perforte al la nova Kantono Bazelo Kampara, kiu estis oficale agnoksita de la Svisa Dieto en 1833.
Pallare
Pallare estas komunumo de Italio.
(17231) 2000 CB122
(17231) 2000 CB122 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Saint-Quentin-la-Chabanne
Saint-Quentin-la-Chabanne estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 354 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Saint-Quentin-la-Chabanne etendiĝas sur 29,59 km², kaj havis 354 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur po 12 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Quentin-la-Chabanne apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Robert Lainé, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Quentin-la-Chabanne apartenas al la kantono de Felletin, kies ĉefurbo estas Felletin. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Turčianska Štiavnička
Situo
Turčianska Štiavnička situas laŭ flankovojoj. Martin troviĝas je 7 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1474 en formo "Sczewnicza". En 1618 27, en 1715 20 familioj pagis impostojn. En 1784 676 vilaĝanoj loĝis en 95 domoj, en 1828 660 vilaĝanoj loĝis en 96 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisselmec 744 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la Kisselmec apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turócszentmárton, poste jam kiel Turčianska Štiavnička al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Turčianska Štiavnička 741 homoj, (734 slovakoj).
Famuloj
En la iama Kisselmec naskiĝis hungara episkopo Antal Révay.
El Olivar
El Olivar [eloliBAR] (La Olivarbaro) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 77 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,46 loĝ/km².
Situo
El Olivar situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1038 m super marnivelo; je 49 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 17,27 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 1950 al 77, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe El Olivar, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe El Olivar kie oni falis al la nunaj 77.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Saint-Herblain
Saint-Herblain [] estas franca komunumo en la departemento Loire-Atlantique, en la regiono Luarlandoj. Ĝi havis 43,287 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Herblain situas okcidente de Nanto, kiun ĝi tuŝas.
Bobadilla
Geografio
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo laŭ la regiona ŝoseo LR-113 inter Baños de Río Tobía norde kaj Anguiano sude. Krome oriente estas Ledesma de la Cogolla kaj Pedroso (iom pli sude) kaj okcidente Villaverde de Rioja kaj Matute kaj Tobía (iom pli sude). Ĝi estas ĉe la meza fluejo de la Valo de la rivero Najerilla, je 587 metroj super marnivelo. La municipa teritorio mem limas norde kun Baños de Río Tobía (je 1,9 km de la urba kerno), oriente kun Ledesma de la Cogolla (je 2,7 km de la urba kerno) kaj Pedroso (a 3,3 km de la urba kerno), sude kun Anguiano kaj okcidente kun Matute. Ĝi estas nur je 25 minutoj de Logronjo, kun kiu ĝi estas konektita tra busoj konstante.
Historio
La plej fruaj dokumentaj mencioj datas de fino de la 14-a jarcento. Temas pri nuptatestilo inter Iñigo Ortiz de Zúñiga kaj Juana, ekstergeedza filino de la reĝo Karolo la 3-a de Navaro, de 8a de Marto 1396, en kiu la patro de la novedzo dotis sian filon per kelkaj loĝlokoj, inet kiuj Baños de Rioja, Bobadilla, Clavijo kaj Huércanos.
Pri ekonomio, la mezepoka institucio Mesta markis la historion de la montaro ĝis nun. La transmigra brutobredado ordigis la spacon, la uzadon kaj la vivmanieron de multaj generacioj. La brutobredado de ŝafoj estas perfekte adaptebla al la orografiaj kaj klimataj kondiĉoj de la areo, kaj krome estis ankaŭ bovoj kaj kaproj. Ŝafoj ludis gravan rolon en la florado de tekstila industrio en la areo. Sed tio ŝanĝiĝis meze de la 19-a jarcento, kiam la konkurenco de la moderna tekstila industrio de Katalunio ruinigis la lokan tekstilan industrion, tro mandependa kaj tro malmulte mekanizita (kun konsiderinda malprogreso en la adoptado de energioj alternativaj al la hidraŭlika), kaj tro for de la ĉefaj fervojoj. Pro tio fine de la 19-a jarcento la loĝantaro elmigris al novaj industriaj centroj. ​
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1940-aj jaroj oni malaltiĝis el 300 loĝantoj ĝis la nunaj 100.
Aktualo
La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la palaco, blazondomoj, arko, ponto, fontano, la montara pejzaĝo, rivero Najerilla ktp.
La sepa sigelo
La sepa sigelo. – Filmo (1957), kies originala titolo estas Det sjunde inseglet. de Ingmar Bergman. La filma verko komenciĝas per la moto “Kiam (la Ŝafido) malfermis la sepan sigelon, fariĝis silento en la ĉielo por ĉirkaŭ duono de horo (Ap 8,1)”. La scenredakta teksto devenas el la samaŭtora teatra verko, kiu tamen havis malsaman titolon kaj ne entenis apokalipsajn resonojn. La filmo enmediiĝas en iu Danio buĉade infektita pro la “nigra pesto”. Kavaliro Antonius Block, reveninta el krucmilito, estas terurita antaŭ la perspektivo de l’ postmorta nenio: se Dio ne ekzistas, nenio sencas! Antonius komencas esti ronĝata pro dubiga anodio. Kaj jen sur la marborda strando li renkontas la homfiguran Morton, kun kiu komenciĝas longdaŭra ŝakludo. Dum la defio, Antonius, kiu estas akompanata de sia materiismema kaj senprobleme vivema ŝildisto, trairas la landon. Travagante li renkontas ulojn kiuj, kaptitaj de timego, sin torturas en pekliberigaj maceriĝoj, kaj hororajn eventojn tipajn de la mezepokaj jam kliŝe bildigitaj, dum aliaj homoj, antaŭ la minacanta elviviĝo, sin allasas al voluptaĵoj. La kavaliro trafas ankaŭ foirĵonglistan familion travivantan laŭ amo kaj reciproka respekto, kiu ŝajnas ne eĉ percepti, en sia sereneco, la ĉirkaŭan tragedion. Danke al tiu renkonto kaj intima observo pri ĝia anima sereneco, Antonius retrovas la kredon kaj unuiĝon al Dio. Tiam li fariĝas kapabla kompreni la logikon de la sinofero.
Rekomenciĝas ŝakludo, la lastfoja, en kiu, laŭaverte de la Morto, kun sia venko ĝi kunportos al sama destino de morto kaj la venkiton kaj la ĉeestantojn. La Morto venkas la ŝakludon, sed ne lojale: estas Antonius, fakte, kiu kombinas, per lerta ruzaĵo, okazon, por ke ĝi siafavore trompe ŝanĝu sur la ŝaktabulo la dispozicion de la ŝakpecoj, sed ĝuste en tiu momenta distraĵo la foirĵonglista familio sukcesas forgliti el mortonta grupo kaj sin savi. La kavaliro, do, elektas perdi sian vivon por havigi al la foirĵonglista familio la oportunon forfuĝi. Tiel la Morto, kiu ĉiujn venkas, estas iele venkita: perspektivo, tiu lasta, kiu plentrafas la koron de la Apokalipso: la venkinto de la morto estas la Ŝafido, kiu malfermas la sepan sigelon.
Pri arteco de la filmo preskaŭ ĉiulande ĝi ricevis laŭdon kaj, samtempe, konsenton pri la temo, kiu nin senpere metas antaŭ la plej grava demando, nome pri la rilato inter la homo kaj Dio, kaj antaŭ la kadukeco de l’ vivo, tra irvojo, kiu kondukas la protagoniston alfronti kun la timo kaj despero de la homoj antaŭ la morto, timo, kiu estas sinonimo de manko je fido je la Dio riveliĝanta en la Apokalipso. Nur rilate partan enhavon oni levis iom da malkonsento pro pejorativaj bildoj pri la religiaj moroj de la Mezepoko, kiuj pagas ion obolan al modaj kliŝoj.
Sándor Teplánszky
TEPLÁNSZKY Sándor (tepla:nski) estis hungara pentristo naskita en Arad la 18-an de decembro 1886 kaj mortinta en Budapeŝto en 1944.
Kariero
Teplánszky studis en Budapeŝto en la porintruista ĉeflernejo pri desegno kaj sekvis la artajn principojn de sia majstro Bertalan Székely. Li ellaboris en siaj artverkoj ankaŭ la impresojn de vojaĝo en Belgio kaj Usono. De 1914 ĝis 1931 li havis plurajn retrospektivajn ekspoziciojn. En 1944 la hungaraj faŝistoj forportis kaj mortigis lin.
Derek Jeter
Derek Jeter (naskiĝis la en Peaquannock Township, Nov-Ĵerzejo) estas usona basbalisto, kiu ludas por la New York Yankees.
Aŝa
Aŝa (Аша) estas urbo en Ĉelabinska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 75403.
La urbo estis fondita en jaro 1898.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1933.
Mons-en-Barœul
Mons-en-Barœul - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio en la komunumaro Eŭropa Metropolo Lille kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Aŝa
La interurba telefona kodo estas 35159, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°00' norde, longitudo 57°15' oriente.
La urbo estas sur okcidenta deklivo de suda Uralo ĉe rivero Sim (Сим) (kiu enenfluas en riveron Belaja (Белая)), ĉe enenfluo en ĝin de rivero Aŝa (Аша).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 36.5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 33.9 mil loĝantojn.
M78
Pri la aliaj signifoj de "M78" vidu artikolon M kun nombro.
Luksemburgaj eŭro-moneroj
La luksemburgaj eŭro-moneroj havas tri desegnaĵojn, kiujn desegnis Yvette Gastauer Claire, por la tri serioj de moneroj. Tamen, ĉiu desegnaĵo surhavas portreton de la grandduko Henriko de Luksemburgo, kaj la nomon de la lando, LËTZEBUERG en la luksemburga lingvo.
Ergersheim (Alzaco)
Ergersheim (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Luksemburgaj eŭro-moneroj
Specialaj eldonaĵoj je du eŭroj
De 2004 ĉiu eŭro-lando rajtas unufoje jare eldoni specialan moneron de du eŭroj. Tia specialaj eldonoj estas validaj pagiloj en la tuta eŭro-zono. Luksemburgo ĝis nun eldonis specialajn monerojn pri jenaj temoj:
M78
M78 (Messier 78, aliaj indikoj — NGC 2068, DG 80) estas reflekta nebulozo en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1810
1810 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1810 post Kristo okazis, interalie:
71669 Dodsonprince
71669 Dodsonprince estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomino Helen Dodson Prince (1905 — 2002), konata pro ŝia laboro pri la ĉe la Universitato de Miĉigano kaj la Observatorio McMath-Hulbert. Ŝi estis asociata direktorino de la Observatorio kaj ricevis la Premion Annie Jump Cannon en 1955.