cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palmogipo
Aspekto
Tiu estas nekonfuzebla birdo se plenkreskulo. Ĝi pezas 1.2-1.5 kg, longas 60 cm kaj havas enverguron de 150 cm, ĝi estas la plje malgranda malnovmonda vulturo. Ties plumaro estas tute blanka escepte nigraj areoj en ties flugiloj. Ĝi havas ruĝan areon ĉirkaŭokulan. La iriso estas flaveca, la beko hokoforma kaj tre larĝa ĉebaze. La kruroj estas rozruĝecaj. La nematurulo, kiu bezonas 5 jarojn por maturiĝi, estas bruna kun flava okulmakulo. Dumfluge tiu specio similas aglo pli ol tipa vulturo, kaj ĝi povas pluteni flugofrapadon, kaj tie ĝi ne dependas el termikoj.
Reproduktado
Tiuj afrotropisaj birdoj povas formi izolajn koloniojn. La ino demetas ununuran ovon, kiu estas kovata en fortika nesto konstruita el bastoneteroj en arbo dum ĉirkaŭ ses semajnoj.
Episkopa bastono
Episkopa bastono (kurbobastono) estas bastono kun helike-kurba fino, simbolante la Bonan Paŝtiston. Ĝi estas eklezia insigno de la episkopoj en la romkatolika, anglikana kaj kelkaj eŭropaj protestantaj eklezioj; ankaŭ tiu de abatoj kaj abatinoj. Ĝi estis en la malnovaj tempoj simbolo de la laika potenco. Ĝi estas poduktita el metalo aŭ skulptita ligno, ĝi estas ofte tre ornamita.
Ĝia antaŭulo estas plej verŝajne la irbastono aŭ hoka paŝtista bastono. Ĝi estas unuafoje menciita en 633, inter la dokumentoj de la Toleda koncilio kiel simbolon de la episkopa regpotenco. La kutimon transprenis la francaj episkopoj fine de la 8-a jarcento kaj tio disvastiĝis kun la kristanismo. La kapo de la bastono ormis latinan krucon, rondon aŭ tau-an krucon. La hodiaŭa forma konatas ekde la 13-a jarcento.
La bastonoj de la ortodoksaj eklezioj finiĝas per tau-kruco aŭ du kontraŭrigardantaj serpentoj.
Ĝardeno de la Plantoj (Parizo)
La Ĝardeno de la Plantoj (Jardin des Plantes) estas la plej grava botanika ĝardeno de Francio. Ĝi estas posedaĵo de la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo. Ĝi troviĝas en la 5-a arondismento de Parizo, ĉe la maldekstra bordo de la Sejno, kaj ĝi etendiĝas sur hektaroj.
Historio
La ĝardeno estis origine plantita en 1626 de Guy de La Brosse, la kuracisto de Ludoviko la 13-a, kiel ĝardeno por kultivadi kuracplantojn. Ĝi unue nomiĝis "Ĝardeno de la Reĝo", kaj akceptis vizitantojn ekde 1640.
Enhavo
Muzeo pri natura historio troviĝas ene de la ĝardeno. Ĝi konsistas el kvar galerioj: la granda galerio de evoluismo, la muzeo pri mineralogio, la muzeo pri paleontologio kaj la muzeo pri entomologio. Georges-Louis Leclerc de Buffon kaj Jean-Baptiste Lamarck multe kontribuis al grandiĝo de la Ĝardeno. Krom la ĝardenoj ekzistas ankaŭ akvario kaj eta zoo, fondita en 1795 de Bernardin de Saint-Pierre kun la bestoj de la reĝa menaĝerio de Versailles.
Vjetnama Esperanto-Asocio
Vjetnama Esperanto-Asocio (VEA) estas Esperanto-asocio en Vjetnamio, kaj landa asocio de Universala Esperanto-Asocio.
Nuntempe (en 2021), la estraro estas :
La oficiala organo de la asocio estas Verda Mesaĝo el Vjetnamio, de kiu aperas po kvar eldonoj jare.
La membroj de la asocio estas 200 kaj sidejo estas en 105A Quan Thanh, Hanojo. La landa sekcio de TEJO en Vjetnamio nomatas Vjetnama Esperantista Junulara Organizo.
Vjetnama Esperanto-Asocio (VEA) konsistas Hanoja Esperanto-Asocio (HANEA), Esperanto-Asocio en Urbo Hochiminh (EAH), Vjetnama Esperantista Junulara Organizo (VEJO) kaj sekcio Nguyên Văn Kỉnh
Jacques Lipchitz
Jacques LIPCHITZ (22a de aŭgusto [malnvostile, 10a de Aŭgusto] 1891 – 26a de majo 1973 ) estis kubisma skulptisto. Lipchitz montris tre figurajn kaj legeblajn komponantojn en sia verkaro ĝis 1915–16, post naturalismaj kaj priskribaj elementoj mutaciis, dominate de sinteza stilo kristala kubismo. En 1920 Lipchitz faris sian unuan soloan ekspozicion, en la Galerio L'Effort Moderne de Léonce Rosenberg e Parizo. Fuĝante el Naziismo, li translokiĝis al Usono kaj setlis en Novjorko kajk finfine al Hastings-on-Hudson.
Jacques Lipchitz naskiĝis kiel Chaim Jacob Lipschitz, en familio de Litoviaj judoj, filo de konstruisma kontraktisto en Druskininkai, Litovio, tiam ene de la Rusa Imperio.
Fingrumado
Fingrumado (angle: fingering) estas seksa praktiko utiliganta unu aŭ pliajn fingrojn por stimuli klitoron, vaginon aŭ anuson. Komune kun stimulo de peniso temas pri la plej kutima formo de reciproka masturbado.
Vagina fingrumado
Masaĝo de vulvo kaj precipe de la klitoro estas la plej kutima maniero de virina masturbado.
Los Reyes (Veracruz)
Los Reyes estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Reyes, Los. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 137. Los Reyes signifas en la hispana La Reĝoj.
Fingrumado
Anusa fingrumado
Fingrumado de anuso estas kutima metodo de propra preparo antaŭ anusa koito. Al persono, kiu estas akceptanto de anusa fingrumado, povus kaŭzi ekscitiĝon kaj liberigon de anusa kontraktoro antaŭ enŝovo de peniso aŭ vibratoro.
Los Reyes (Veracruz)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4835 loĝantojn. El tiuj estis 2397 viroj kaj 2438 virinoj. La komunumo havas surfacon de 33.7 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 40 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 2 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1640 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 3609 personoj. En la jaro 2000 temis pri 4195, do temis pri kresko / malkresko je 3.05 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 3494 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3398 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fingrumado
Anusa fingrumado
Per anusa fingrumado eblas masaĝi la prostaton kaj orgasmigi tiel la akceptanton. Anusa fingrumado povas ankaŭ, tra anusa vando, stimuli punkton G ĉe virinoj. Anusa fingrumado estas kutime uzata de personoj de ambaŭ seksoj kaj ambaŭseksaj geopoj.
Los Reyes (Veracruz)
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30137a.htm
Fingrumado
Sekuro
Tiu ĉi praktiko estas konsiderata kiel sekura sekso okaze de konservado de jenaj sekuraj disponoj: la manoj devus esti puraj kaj la ungoj tonditaj kaj fajlitaj (longaj aŭ akraj ungoj povas kaŭzi skrapvundojn, vundojn aŭ kaŭzi infekton). Se sur ungo troviĝas skrapvundo aŭ tranĉvundo, ĝi devus esti pakumita en laktosukan aŭ vinilan ganton. La manoj devus esti komplete lavitaj per sapo. Se okazas stimulo de anuso kaj vagino, maldevas post fingrumado de anuso veni fingrumado de vagino pro kaŭzo de eventuala infekto.
Leĝo
La perforta penetro per la fingroj en la vaginon aŭ anuson estas konsiderata kiel speco de seksa misuzo en plimulto de juraj sistemoj.
Ĥazan
Eĉ en la plej fruaj tempoj la ĉefaj postuloj por ĥazan, aldone al sciaro pri Biblia kaj liturgia literaturoj same kiel pri preĝaj motivoj (konata kiel steiger), estis agrabla voĉo kaj arta dispono. La ĥazan devis posedi agrablan aspekton, esti edziĝinta, kaj havi longan barbon.
Heraklidoj
Deveno kaj rifuĝado en Ateno
Danke al lia patro Zeŭso, la destino de Heraklo estis regi Argolandon, Lakonion kaj la mesenian Piloson. Tamen, la ruzaĵoj de Hero, eterna malamikino de la heroo, permesis Eŭristeon, reĝo de Mikeno, anstataŭigi Heraklon kiel reĝo de tiuj urboj.
Tuj post la morto de Heraklo, sia patrino, Alkmeno, migris al Tirinto akompanata de la plimulto de la heraklidoj. Tamen, kelkaj restis en Tebo kaj Trakinio. Eŭristeo decidis tiam forpeli ilin el Grekio, tiam, kiam la filoj de Heraklo ankoraŭ estis infanoj, por eviti tiel postan venĝadon. Pro tio, li sendis mesaĝon al Ceikso, reĝo de Trakinio, ordonante lin malpermesi ilian ĉeeston en tiu urbo. Tro malforta por malobei, sed malĝoje, Ceikso ekziligis kaj la heraklidojn kaj ĉiujn, kiuj iam helpis Heraklon. Ĉiuj kune vagadis de urbo en urbo, ĝis kiam ili trovis rifuĝon en la kortego de Tezeo, reĝo de Ateno. Li ankaŭ timis la povan Eŭristeon, sed la bildo de la infanoj mizere rifuĝitaj ĉe la Altaro de Kompato, kaj lia ideo pri justeco venkis lian timon.
Unua milito inter Ateno kaj Peloponezo
Orakolo aŭguris ke la atenanoj nur venkus se iu el la heraklidoj volonte mortos por tio. La situacio iĝis tiam neeltenebla, sed la nura filino de Heraklo, Makario, sin mortigis en Maratono por plenumi tiun verdikton, kaj pro tio la atenanoj honoradas ŝin de tiam.
Tiu honorado al malamiko surprizigis ĉiujn, kiuj ne bone konis la atenan idiosinkrazion, kaj pro tio aperis versio de la historio laŭ kiu la atenanoj estis aliancanoj de Eŭristeo kontraŭ la heraklidoj, kaj Jolao, post senkapigi lin ĉe la fontano Makario, entombigis la kapon en Trikorito kaj sendis la korpon al Gargeto.
Invadoj de la Peloponezo kaj morto de Hilo
Post venki Eŭristeon, Hilo kaj liaj fratoj translokiĝis al Tebo, ĉe la Elektriona Pordo. De tiam li sukcese komencis fulman invadon de la Peloponezo, profitante la malaperon de ĝia reĝo, sed tuj poste terura pesto divastiĝis inter ili. Hilo konsultis la orakolon, kiu respondis ke la katastrofa malsano estas puno pro ilia antaŭtempa alveno al tiu lando. Do, la heraklidoj forlasis Peloponezon kaj transloĝiĝis al Maratono.
La orakolo ankaŭ konsilis ilin «atendi ĝis la tria rikolto kaj tiam eniri Peloponezen tra mallarĝa pasejo». Tiel, li atendis tri jarojn, kaj tiam li marŝis tra la istmo de Korinto kaj atakis Atreon, posteulo de Eŭristeo. Sed tio estis katastofe por Hilo, ĉar li trovis morton fare de Ekemo, la reĝo de Tegeo: Hilo volis eviti ne-necesajn mortojn, do pro tio li defiis iun ajn aĥajanon al duopa lukto. Li proponis, kaze de venko sia, ke oni akceptu lin kiel reĝo; kaj se oni venkus lin, li promesis ke la heraklidoj ne plu trairos tiun landon almenaŭ dum kvindek jaroj. Do Ekemo sin proponis por la lukto kaj venkis. La heraklidoj entombigis Hilon en Megaro, honoradis lin kaj revenis al Trikorito. Nur Licimio, siaj gefiloj kaj Tlepolemo restis en Peloponezo.
La heraklidoj en Dorido
El Trikorito, la heraklidoj alvenis en Tesalion, kie regadis Egimio, mita praulo de la dorianoj. Multajn jarojn antaŭe, Heraklo helpis tiun reĝon en lia milito kontraŭ la lapitoj, do Egimio kaj lia popolo dankeme adoptis Hilon (ankaŭ filo de Heraklo, sed malsama ol la antaŭa) kaj donacis al li trionon el ilia lando. Kiam Egimio porfasis, du el liaj filoj (Panfilo kaj Dimanto), akceptis Hilon kiel reĝo, kvankam li ne estis doriano, sed aĥajano. Pro tio, la tri branĉoj de la doria tribo ricevis ilian nomojn el tiuj roluloj.
La heraklidoj ne respektis la promeson farintan: Kleodeo kaj Aristomako, ekzemple, organizadis pliajn atakojn al la peloponezanoj, kun sama katastrofa rezulto.
Doria invado
Post la malsukcesaj klopodoj, Temeno, Kresfonto kaj Aristodemo, filo de Aristomako, iris plendi al orakolejo, kiu respondis ke la tria rakolto signifis la tria generacio, kaj ke la pasejo ne estis la istmo, sed la mar-kolo de Rhium. Sciante tion, kaj pro tio ke ili jam estis la tria generacio, ili organizis milit-ŝiparon en Naŭpakto, sed antaŭ enŝipiĝi Aristodemo estis trafita de fulmo kaj la ŝiparo detruita, eble fare de Apolono, venĝeme pro tio, ke unu el la heraklidoj mortigis Karnon, akarnanianan diveniston.
František Benda
František Benda (naskiĝis la 22-an de novembro 1709, en Benátky nad Jizerou – mortis la 7-an de marto 1786, en Potsdamo) estis ĉeĥa komponisto kaj violonvirtuozo de la epoko de frua klasikismo.
Vivo
František Benda (pli aĝa frato de komponisto Jiří Antonín Benda) devenis el teksista kaj muzikista familio. Muzikan edukadon li ricevis en Prago ĉe jezuitoj kaj en Dresdeno. Li agis sinsekve en nobelaj kapeloj en Vieno, Varsovio kaj Berlino. En 1733 li fariĝis membro de la kapelo de la prusa reĝo Frederiko la 2-a. En 1740 li fariĝis unua violonisto kaj 1771 koncerta majstro de la prusa kortega kapelo. La reĝo Frederiko liapete prizorgis transloĝiĝon de lia tuta familio, suferanta pro religia subpremado, al Postdamo.
Verkaro
Kiel violonisto Benda estaris pro sia virtuozeco kaj nekutime kantema tono, ĝenerale muzikeco kaj perceptemo. Kiel aŭtoro li utiligis vivajn elementojn de ĉeĥa modeca melodieco kaj ritmiko, per kio li liberiĝis de siaj ĉefaj modeloj Antonio Vivaldi kaj Giuseppe Tartini. Li evoluigas melodiecon, precipe en malrapidaj partoj de siaj komponaĵoj, en violionkomponaĵoj li venas ĝis elementoj de la sonata formo. Krom Jan Václav Stamic li unusola kapablis krei originalan stilon en violonludo, sendependa de la itala tradicio; en komponista stilo li estas konsiderata kiel antaŭulo de klasikismo, sed fakte li pli apartenis al konservativa komponista torento, kiu neniam plene liberiĝis de la baroka stilo. Li komponis 15 violonkoncertojn kaj pli ol 100 pluajn komponaĵoj por sola violono. En simfonioj li konservas tiam popularan tripartan specon de baroka napola simfonio.
Kingston (Ontario)
Kingston estas urbo en orienta Ontario (Kanado), ĉe la Lago Ontario. La urbo havas du el la plej malnovaj altlernejoj de Kanado, la Milit-kolegio de Kingston kaj Reĝina Universitato.
Famuloj
En Kingston mortis hungardevena komponisto István Anhalt.
Heraklidoj
Doria invado
Kuraĝigitaj pro tio, la heraklidoj riparis la ŝiparon, vojaĝis al Antirrio, kaj de tie al Rhium, en Peloponezo. Ili faris decidan batalon kontraŭ Tisameno, filo de Oresto kiu regis la duon-insulon kaj kiu estis venkita kaj mortigita de la heraklidoj. Tradicie oni datumas tiun konkeron de sesdek jarojn antaŭ la Troja milito. Post tiu batalo la heraklidoj iĝis faktaj regantoj de Peloponezo, kiun ili septis en diversajn landojn. Posta lotumado asignis Argon al Temeno, Lakonion al Proklo kaj Eŭristeno, ĝemelaj filoj de Aristodemo, kaj Mesenion al Kresfonto. La bestaj simboloj de tiuj regionoj (bufo, serpento kaj vulpino) devenas de ĉi tiu lotumado, ĉar ili uzis tiujn bestojn por tion fari. La fruktodonan regionon Elido ili rezervis al Oksido laŭ interkonsento. La heraklidoj-dorianoj regis Lakonion ĝis 221 a.K., sed ili estis forpelitaj de aliaj landoj multajn jarojn antaŭe.
La konkeron de Peloponezo fare de la dorianoj, kutime nomita «doria invado» aŭ «reveno de la heraklidoj», oni prezentis kiel laŭleĝa reakiro, fare de la posteuloj de Heraklo, de la heredaĵo de ilia heroa praulo kaj liaj filoj. La dorianoj daurigis la kutimon de aliaj grekaj triboj rilatigi ilian familion al mita heroo, kutime la fondinto de la regata urbo. Sed tiujn tradiciojn oni konsideru tute legendaj, la reveno de la heraklidoj estis kuna invado de etolianoj kaj dorianoj, forpelitaj suden de la tesalianoj. Rimarkindas la fakto ke nek Homero nek Heziodo mencias la heraklidojn en iliaj respektivaj verkaĵoj (do tre eble temas pri posta aldono al la mitaro). Herodoto nur rakontas ke kelkaj poetoj laŭdis la heroaĵojn de la heraklidoj, sed tio temas nur pri eventoj kiuj okazis ĝuste post la morto de Heraklo. Postaj dramaturgoj pligrandigis tiujn rakontojn, tre eble laŭ inspiro de lokaj legendoj rilataj al la helpo kiun la diino Ateno disdonis al la peloponezaj regantoj.
Heraklidaj reĝoj de Korinto
Unu el la plej gravaj urboj konkeritaj de la heraklidoj estis Korinto, kies reĝa familio dum historiaj tempoj asertis deveni el ili. Laŭ Diodoro la jenaj reĝoj de Korinto apartenis al la heraklida familio:
Forpaso de Alkmeno
Alkmeno, la patrino de Heraklo, agis ĉiam kiel inspiro kaj konsilantino de siaj nepoj, kiu multe respektis kaj amis ŝin. Ili akompanis ŝin al Tebo kiam Alkmeno, tre maljuna, sentis ke la fino de sia vivo baldaŭ alvenos. Kiam ŝi mortis, Zeŭso ordonis Hermeson anstataŭigi ŝian korpon, jam enĉerkita, per ŝtono, kaj porti ĝin al la Insulo de la benitoj. Tie, rejunigite, Alkmeno edziniĝis al Radamanto, kvankam kroma versio rakontas ke ŝi tion faris en Ekalio, antaŭ sia morto.
Dume, la heraklidoj kiuj portis la ĉerkon supozeble de ilia avino, sentis ĝin tro peza, do malfermis ĝin kaj trovis la trompon. Ili portis la ŝtonon al sakrala arbaro apud Tebo, kie de tiam oni kultadis Alkmenon.
Kromaj heraklidaj elstaruloj
Kelkaj el la heraklidoj iĝis famaj, ricevis apartan kultadon aŭ ĉefrolis mitarojn ne rilataj al la doria invado. Inter ili elstaras, ekzemple, Telefo, reĝo de Misio kiu helpis la aĥajanoj en la sieĝo de Trojo, aŭ Jolao, al kiu la tebanoj dediĉis heroan altaron, ĉe kiu kutimis ilian geedziĝaj ceremonioj, apud tiu, de Amfitriono, kvankam Jolao heroo mortis en Sardio.
Tlepolemo
Kiam la heraklidoj estis forpelitaj el Peloponezo fare de Atreo, nur Tlepolemo kaj malmultaj familianoj kuraĝis resti en la lando, kaj tio nur ĉar oni invitis ilin loĝi en Argo. Tie, Tlepolemo nevolonte mortigis sian karan praonklon, Licimio. Li estis punante serviston per ligna bastono kiam la maljuna Licimio stumblis kaj ricevis mortigan baton surkapen. La ceteraj heraklidoj mortominacis Tlepolemon pro tio, do li, laŭ konsilo de Apolono, konstruis ŝiparon kaj forfuĝis en Rodison, post multaj penoj kaj adventuroj.
Dum tiu epoko, Rodiso estis loĝata de grekaj kolonianoj regataj de Triopo, la filo de Forbanto. Kun lia konsento, Tlepolemo septis la insulon en tri landojn kaj fondis la urbojn Kamiro, Lindo kaj Jaliso. Zeŭso mem helpis la pliboniĝon kaj riĉigon de la loĝantaro dum la regado de tiu heraklido, kiu fine partoprenis la Trojan militon per sia armeo el naŭ ŝipoj.
Hilo la dua
Kun la akva nimfo Melito, filino de la rivero Egeo, Heraklo naskigis Hilon, same nomita, sed malsama, al tiu, kiu ĉefis la invadon de la Peloponezo. Heraklo konis Meliton en la lando de la feacoj, kien li vojaĝis por ke ĝia reĝo Naŭsitoo senkulpigu lin pro la mortigo de liaj filoj. Kiam Hilo plenkreskis, migris al la Kronia maro, kun kelkaj feacoj. Pro tio, laŭ Apolonio, la loĝantoj de tiu marbordo ricevis la nomon hileanoj.
Teageno
La laste naskita heraklido estis Teageno, tasosa atleto kies patrino estis vizitita, en la templo dediĉita al Heraklo, de iu, kiu ŝi pensis estis sia edzo, la tiea sacerdoto Timosteno.
La heraklidoj en belartoj
La heraklidoj ĉefrolis samnoman verkaĵon de Eŭripido. Laŭ ĝi, Makario kaj siaj gefratoj kaŝiĝis, dum sia forfuĝo de Euristeo, en Ateno, tiame regata de Demofonto. Kiam Eŭristeo pretiĝis por ataki ilin, orakolo aŭguris venkon de Demofonto, nur se li kalkulas je la helpo de nobela virino volonte oferata al Persefono. Makario proponis sin por tion plenumi, kaj pro tio atena fonto ricevis ŝian nomon, kiel dankema ago de la reĝo.
Psalmo
Psalmoj (hebrea: תְּהִלִּים, Tehillim, helena psalmos — signifante laŭda kanto) estas himnoj de la hebrea religia poezio kaj preĝoj (el la Malnova testamento). Ili konsistigas la deknaŭan libron de la Malnova testamento, la Psalmaron. Oni atribuas la aŭtorecon de la psalmoj al la reĝo Davido (ĉirkaŭ 1000 a.K.), tamen, verŝajne, ili aperis pli frue, ĉirkaŭ la 13-a jarcento a.K., kaj estis kreitaj de kelkaj aŭtoroj aŭ eĉ grupoj de aŭtoroj, ne konataj nun.
En kaj ekster la Biblio
En Biblio super la teksto de l' unuopaj psalmoj oni ofte vidas indikojn, kiujn oni interpretas kiel aŭtor-indikojn; psalmoj 1-41 havas la indikon de David; psalmoj 42-49 estas de la Koraĥidoj, 50 de Asaf k.t.p.
Entute Psalmaro enhavas 150 psalmojn, kiujn oni dividas en preĝojn, laŭdojn, kantojn kaj instruojn. Ekzistas psalmo 151 en la Septuaginto, akceptita en la Duakanonajn Librojn de la Ortodoksio.
Krom tiu kanona libro ekzistas ankaŭ eksterbiblia libro Psalmoj de Salomono. Ankaŭ tiujn psalmojn tradukis Gerrit Berveling, ĉar ili ja apartenas al la manuskripta tradicio de l' Septuaginto.
Kiel kanti aŭ prezenti psalmojn
Psalmoj kaj la recitativa tradicio de ilia prezentado estis akceptitaj de la kristana eklezio.
En la 16-a jarcento psalmoj disvastiĝis ankaŭ en la profesia sekulara muziko, oni ofte kantis ilin en ĉiutaga vivo. Psalmotekstojn uzis en siaj komponaĵoj interalie Giovanni Pierluigi da Palestrina, Heinrich Schütz, Johann Sebastian Bach, Franz Schubert, Franz Liszt, Johannes Brahms, Igor Stravinski, Krzysztof Penderecki.
Beluj
Situo
Beluj situas inter montoj en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Banská Štiavnica troviĝas je 16 km.
Battenberg
Battenberg havas diversajn signifojn:
Tablogolfo
Tablogolfo (en angla: Table Bay, en afrikansa: Tafelbaai) estas natura golfeto ĉe la Atlantika Oceano al Kaburbo (kiu estis fondita en 1652 fare de Jan van Riebeeck) kaj estas je la norda pinto de la Kaba Duoninsulo, kiu etendiĝas suden de la Kabo de Bona Espero. Ĝi estis tiel nomita ĉar ĝi estas dominata de la ebenpinta Tablomonto.
Bildaro
-33.88333°N, 18.45°W
Fibromialgio
La fibromialgio estas la vorto por nomi sindromon, konatan jam delonge sub la nomo FMS en angla (por Fibromyalgia Syndrome). La vorto « fibromialgio » venas de la latina lingvo : fibra (« filamento »), kaj antikva greka lingvo myos (« musklo ») kaj : algos (« doloro »).
Oni rekonas tiun malsanon per muskolaj kronikaj doloroj en diversaj partoj de la korpo kaj laceco.
Indiana Jones
"Indiana" estas pseŭdonimo, kiun li prenis el la familia hundo. Lia persona nomo estas Henry Walton Jones, Jr. Liaj amikoj nomas lin "Indy". Indiana Jones estas arkeologo kaj instruisto ĉe la Universitato Marshall de Konektikuto.
Kiel arkeologo, li serĉas antikvajn valoraĵojn kaj fojfoje laŭ liaj aventuroj, li nevole enmiksas sin en la aferoj de povaj malamikoj, kiuj ofte havas politikajn aŭ militajn celojn. Tamen, la juna Indy ne dubis pri enmiksi sin en militoj kaj en komisioj, kiuj havus gravajn sekvojn.
Li kutime vestas fedoran ĉapelon, ledan jakon kaj portas vipon kiel utilegan ilon por ĉia danĝera okazo. Ĉe la universitato li vestas formalan virveston kaj okulvitrojn.
La origino de la rolulo
George Lucas disvolvis ideon por du filmserioj, kiuj estus dividitaj laŭ ĉapitroj, inspiritaj je filmserioj de la 1930-a kaj la 1940-a jardekoj. La unua nomiĝis "La aventuroj de Indiana Smith" kaj temis pri aventurema arkeologo. La dua "Stelaj Militoj" temis pri kosmaj aventuroj.
Li unue faris la filmon Stelajn Militojn kaj lasis flanken la ideon pri la arkeologo ĝis akcidenta renkontiĝo, kiun li havis kun Steven Spielberg ĉe Maui. Spielberg volis filmi kinaĵon pri James Bond sed Lucas parolis al li pri Indiana kaj Spielberg konvinkiĝis pri la ideo. Post ŝanĝi la familian nomon de la aventurulo kaj kelkajn scenerajn detalojn, ili interkonsentis kun Paramount Pictures por filmi kvin filmojn pri la aventuroj de Indiana Jones.
Kinofilmoj
La unuaj tri filmoj estis grandaj sukcesoj en la 1980-aj jaroj kaj estas ĝis nun kultaj filmoj.
De Marne
[[Media:Nl-De Marne.oga|De Marne]] estas antaŭa municipo en la nordo de Nederlando, en la provinco Groningen. La municipo havas areon de 167,45 km².
Ĝemelurbo de De Marne estas la germana urbo Dötlingen.
Ekesto
La municipo De Marne ekestis en 1990 post komunuma rearanĝo de la municipoj Leens, Eenrum, Ulrum kaj Kloosterburen. La municipo nomiĝis en la komenco Ulrum, sed oni ŝanĝigis tiun nomon en 1992 al De Marne, kiel la samnoma subkvartiro de Hunsingo.
Fridolfing
Fridolfing estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Traunstein kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
De Marne
Subdivido
La municipo De Marne enhavas la sekvajn vilaĝojn: Broek, Eenrum, Hornhuizen, Houwerzijl, Kleine Huisjes, Kloosterburen, Kruisweg, Lauwersoog, Leens, Mensingeweer, Molenrij, Niekerk, Pieterburen, Schouwerzijl, Ulrum, Vierhuizen, Warfhuizen, Wehe-den Hoorn, Westernieland, Zoutkamp, Zuurdijk.
Ekde la 1-a de januaro 2019 ekestis la municipo Het Hogeland, el fuzio de De Marne kun la municipoj Winsum, Eemsmond kaj Bedum.
Publika transporto
La buslinioj en la municipo De Marne estas:
Linio 65 estas grava linio, en Winsum estas bona konekto kun la trajno al Groningen.
9205 Eddywally
9205 Eddywally estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan kantiston Eddy Wally (de vera nomo Eduard Van De Walle), konata kiel "Voĉo de Eŭropo". Li estas la unua, el la konataj okcidentlandaj kantistoj, kiu kantis en ĉina lingvo.
Bono (kantisto)
Paul David HEWSON, naskiĝinta, do nun -aĝa, plej bone konata sub la artista nomo Bono kiu origine estis Bono Vox, estas kantisto de la irlanda muzikgrupo U2. Li edziĝis al Alison Stewart kaj havas kvar infanojn. La familio loĝas en Killiney Hill, proksime de Dublin.
Artistnomo
Li mem diris ke li ricevis la kromnomon "Bono Vox" fare de sia amiko Gavin Friday - la nomo estas variaĵo de la latina vortumo bona vox, kiu - facile diveneble - signifas "bona voĉo". Origine la muzikisto laŭdire malŝatis la nomon, sed alkutimiĝis kaj fine ŝatis ĝin. Ekde la fino de la 1970-aj jaroj li publike mallongigite simple nomatas "Bono". La kromnomo ne nur iĝis sceneja nomo, sed ankaŭ liaj muzikaj kolegoj, familanoj kaj personaj amikoj en privata vivo nomas lin tiel.
Socia engaĝiĝo
Bono uzas sian famecon por fari bonon en la mondo. Tial li jam havis bonan ŝancon ricevi Nobel-premion pri paco. En 2005 li ricevis TED-Premion.
Horzonozo
Horzonozo aŭ jetlaco estas la laco, kiun homa korpo sentas post multhora flugado en jeto (aviadilo), trairinte multajn horzonojn orienten aŭ okcidenten. La korpo bezonas tagojn por adaptiĝi al la nova horaro en la alvenlando kaj al la nova korpa ritmo, kio ofte estigas problemojn pri dormado k. s.
Aliaj esprimoj estas:
Simptomoj
Tipaj simptomoj estas:
Pli facile okcidenten
Kvankam la ena horloĝo nur malfacile akceptas vojaĝon tra multaj horzonoj, multaj vojaĝantoj preferas flugi deoriente okcidenten. Homo vivas 24-horan tagon, kvankam la natura ritmo de ĝia ena horloĝo estas programita por pli longan tagon. Tial la ena horloĝo povas relative nature plilongigi tagon, sed estas multe pli malfacile al ĝi malplilongigi tagon. Flugante okcidenten la tago estos plilongigita. Vojaĝante okcidenten korespondas do al la natura direkto de sia ena horloĝo.
26248 Longenecker
26248 Longenecker estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nevin Longenecker, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2010, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la John Adams High School de South Bend (Indianao).
Soul Eater
Soul Eater (laŭvorte: animmanĝanto, japane: ソウルイーター [Sōru Ītā]) estas mangao, sur kies bazo estas kreitaj samnoma anime-serio (2008 — 2009) kaj radio-dramo "Anima Manĝanto: speciala praktika leciono pri sociaj sciencoj" (ソウルイーター特別社会科見学 [Sōru Ītā Tokubecu Ŝakaika Kengaku]), kiu aperas la 31-a de aŭgusto 2005. Ekde januaro de 2011 la nova mangao "Soul Eater Not!" estas eldonita, kies temo estas branĉo de temo de la ĉefa mangao.
Ekzistas taga kaj nokta versioj de la animeo. En la nokta versio ĉeestas aldonaj insertoj ekstertemaj kun ŝercoj, anoncoj kaj simile.
Intrigo
La ĉefa celo de Akademio estas batali kontraŭ Kiŝin (鬼神 [kiŝin], laŭvorte: malica spirito), kiu povas ĵeti la mondon en abismon de frenezo. Por savi la mondon la lernantoj forigas malicaj estaĵoj, kiuj pretas fariĝi Kiŝin, frakasante ilin en batalo kaj manĝante iliajn animojn. Sed la ĉefa Kiŝin situas sub Akademio mem, sigelita de Ŝinigami-sama antaŭ multaj jaroj.
Roluloj
Ĉiu rolulo de Soul_Eater havas unikan karakteron, kiu reprezentas iujn trajtojn de homa animo. Karaktero de rolulo speguliĝas ne nur sur aspekto de rolula animo, sed ankaŭ sur aspekto de rolulo mem.
Tramtransporto en Parizo T8
Tramtransporto en Parizo T8, mallonge T8, ankaŭ konata kiel Tram'y, estas tramvojo situanta en la nordo de la Pariza ĉirkaŭurbo, kiu ekfunkciis la. longa, la tramlinio en formo de "Y" kunligas la metrostacion Saint-Denis - Porte de Paris (linio 13) al tram-haltejo de (Eksprestramo 11) kaj al tram-haltejo. T8 estas ekspluatata de RATP.
Zoja Kosmodemjanskaja
Zoja Anatoljevna KOSMODEMJANSKAJA (Зоя Анатольевна Космодемьянская; naskiĝis la 14-an de septembro 1923; mortis la 29-an de novembro 1941 en Petriŝevo) estis sovetia virina partizano dum la dua mondmilito.
Kontraŭstaro kaj morto
La germanoj kaptis ŝin dum agado en 1941 sur okupita areo. Oni forportis ŝin kun du aliaj kamaradoj al Petriŝevo. Oni sekse perfortis, turmentis ŝin por akiri informojn pri la partizana agado en la regiono. Post du tagoj, oni murdis ŝin.
Oni gvidis ŝin kun tabuleto ĉe la kolo "Mi estas bruligantino" al la vilaĝa placo de Petriŝevo. Antaŭ la pendigo, ŝi kriis al la vilaĝanoj: "Kamaradoj, kial vi gapas tiel malfeliĉe? Batalu!" kaj en direkton de la pendigisto: "Ni estas pli ol 200 milionoj, vi ne povas nin ĉiujn pendigi.".
Post ŝia morto, la kadavro restis sur la bazarplaco por timigi la partizan-simpatiantojn. Oni povis ŝin entombigi nur monatojn poste. Ŝia frato Aleksandr Kosmodemjanskij, nomata Ŝura, identigis la kadavron kiel sian fratinon Zoja, kiu estis konata ĝis tiam nur kiel Tanja por la vilaĝanoj. La 16-an de februaro 1942, oni - postmorte - distingis ŝin kiel unuan virinon je Heroo de Sovetunio. Ŝia tombo troviĝas hodiaŭ en Moskvo.
Ŝian memoron konservas monumentoj, metrostacio en Moskvo, filmo, asteroido, libroj ktp.
Bauler
Bauler estas la nomo de du komunumoj en Germanio:
Municipoj de Provinco Leono
La hispana provinco Leono, apartenanta al la aŭtonoma komunumo (nome regiono) Kastilio-Leono, estas dividita en 211 municipoj, laŭ la teritoria organizado kolektita en la artikolo 137 de la Hispana Konstitucio de 1978.
La administracio kaj regado de la municipo estas plenumita pere de plurpersona organismo nome urbestraro aŭ magistraro, estrita de urbestro helpita de skabenoj. Plej ofte la urbestro estas de la politika partio kiu venkis en la municipa balotado aŭ atingis koalicion.
Stephen Fry
Stephen John FRY (naskiĝis ) estas angla aktoro, scenaristo, aŭtoro, dramaturgo, ĵurnalisto, poeto, komediisto, televida prezentisto kaj filmreĝisoro. Li estas gejo, ateisto, kaj maldekstrulo. Iam li menciis en intervjuo ke li eklernas esperanton.
Municipoj de Provinco Leono
Ĝenerale, la municipoj enhavas kelkajn loĝlokojn (domarojn), unu el kiuj estas la municipa ĉefurbo aŭ ĉefvilaĝo, kiu kutime estas hejmo de la urbodomo. Kelkaj municipoj havas la nomon de unu el siaj loĝlokoj — ĉu la municipa ĉefurbo aŭ ne— kaj aliaj ne havas la nomon de unu el ili. La provinco havas 456 439 loĝantojn.
(63265) 2001 CP12
(63265) 2001 CP12 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero kaj do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Matriarkeco
Matriarkeco aŭ matriarĥeco estas hipoteza patrinjura socio, en kiu regas la virinoj en la politiko kaj en la familio. Laŭ evoluciaj teorioj de Darwin kaj verkoj de svislanda antropolo, J. J. Bachofen, multaj antropologoj kaj historiistoj kredis en la 19-a jarcento kaj frua 20-a jarcento, ke la matriarkeco estis parto de la ĝenerala evoluo, antaŭ la patrojura socio.
Laŭ la evolucionisma vidpunkto, poliandrio estus postsigno de matriarkeco, sekve, multaj antropologoj serĉis poliandriajn societojn en frua 20-a jarcento, sed neniu trovis nedisputindan poliandrian komunumon. Ankaŭ estis teorio pri arkeologiaj restaĵoj de matriarka societo. Unu el ili diras ke oni trovu arkeologian restaĵon en kiu la viroj estus pli malaltaj ĉar la viroj ricevis malpli da manĝaĵon ol la virinoj, sed oni ne trovis tion. Vere, en ĉiuj lokoj oni trovas postsignojn laŭ kiuj ĉiam la viroj kaj virinoj ricevis la saman manĝaĵon laŭ la socia klaso, sekve la malsamo de manĝaj rimedoj ne klarigas eĉ ne pri patriarĥeco. La nura fakto por apogi matriarkeco estas la sistemoj de patrindevenaj parencecoj, kiu ĝis hodiaŭ ekzistas al multaj popoloj, kiel la judoj, ekzemple.
Multaj jam pridubas la veran ekziston de matriarkeco aŭ rigardas ĝin kiel historian escepton.
Lupșa (Alba)
Lupșa [lupŝa] (hungare: Nagylupsa, germane: Wolfsdorf) estas komunumo en Rumanio oriente de Câmpeni, ĉe rivero Arieș. En 1910 ĝi havis 2964 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1358. Ĝia unua dokumenta mencio estas el 1366. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). El ĝia teritorio disiĝis Valea Lupșii (Lupsapatak), kiu nun ree apartenas al la komunumo. Administre apartenas al ĝi: 23 vilaĝoj, interalie Geamăna.
Ludvík Chytil
Ludvík CHYTIL (naskiĝis en Žlutava apud Napajedla la 2-an de julio 1929 - mortis en Přerov la 23-an de majo 2011) estis ĉeĥa esperantisto aktivanta en la loka grupo de la urbo Přerov. Honora membro de ĈEA.
En 2004 li ricevis Medalon de J. A. Komenio de la magistrato de Přerov, kiu atribuis ĝin al li pro propagando de la urbo per Esperanto.
2984 Chaucer
2984 Chaucer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Ludvík Chytil
Samideano Ludvík Chytil esperantistiĝis en 1953, kiam kaptis lian atenton ĉeĥolingva afiŝo „Ĉu vi volas korespondi kun la tuta mondo?“. Li komencis vizitadi Esperanto-rondeton en la fervojista klubo ĉe la stacidomo de Přerov. Lia unua instruisto estis Drahomír Kočvara. Li komencis vizitadi kongresojn kaj konferencojn eksterlande. Plej multe impresis lin trimonata restado en Brazilo. Per Esperanto li propagandis sian urbon Přerov. Li esperantigis sep-paĝan supervidon pri historio kaj nuntempo de Přerov, parton de broŝuro pri Meza Moravio, broŝuron pri inundoj en Lověšice, enkondukon de studaĵo „100 jaroj de Michalov“ de Jiří Lapáček, verkis pri historio de Esperanto en Přerov ekde 1923. Li esperantigis ankaŭ faldolion pri Přerov.
2984 Chaucer
Nomo
Ĝia nomo honoras la anglan verkiston kaj filozofon Geoffrey Chaucer (1343–1400).
Seksumado
Seksumado, homa seksa agado, praktiko aŭ konduto estas la maniero kiel homoj spertas kaj esprimas sian seksecon. Homoj instigiĝas pri diversaj seksaj agoj, el agoj plenumitaj sole (ekzemple sinmasturbado) ĝis agoj kun alia persono (ekzemple amoro, nepenetra sekso, buŝa seksumado, ktp.) en diversaj modusoj de ofteco, pro diversaj kialoj. Seksan agon kutime rezultigas seksa ekscitiĝo kaj fiziologiaj ŝanĝoj en la ekscitita persono, kelkaj el kiuj estas intensaj dum aliaj estas pli subtilaj. Seksumado ankaŭ povas inkludi konduton kaj agojn kiuj celas veki la seksan intereson de alia aŭ plibonigi la seksan vivon de alia, kiel ekzemple strategioj por trovi aŭ altiri partnerojn (amindumado kaj montriĝo), aŭ personaj interagoj inter individuoj (ekzemple, antaŭludo aŭ BDSM).
En kelkaj kulturoj, seksumado estas konsiderita akceptebla nur ene de geedzeco, dum antaŭgeedza kaj ekstergeedza sekseco estas tabuo. Kelkaj seksecaj agoj estas kontraŭleĝaj aŭ universale aŭ en kelkaj landoj aŭ subnaciaj jurisdikcioj, dum kelkaj estas konsideritaj kontraŭaj al la normoj de iuj socioj aŭ kulturoj. Du ekzemploj kiuj estas krimaj deliktoj en la plej multaj jurisdikcioj estas seksatenco kaj sekseca ago kun persono sub la loka aĝo de konsento.
Antaŭludo kaj seksa ekscitiĝo
Seksa fantasmo aŭ erotika fantasmo estas mensa bildo aŭ pensmaniero kiu vekas la seksecon de homo kaj povas krei aŭ pliigi seksan ekscitiĝon. Seksa fantasmo povas esti kreita de la imago aŭ memoro fare de la persono, sed ĝi ankaŭ povas esti kaŭzita sendepende aŭ kiel rezulto de eksteraj stimuloj, kiel ekzemple erotika literaturo, pornografio, fizikaj objektoj, aŭ seksa altiro al alia persono.
Seksa ekscitiĝo (foje ankaŭ seksavida; slange korneca) estas fiziologia stato de vekiĝo de deziro en antaŭatendo de amoro kaj seksumado. Faktoroj kiuj antaŭenigas seksan ekscitiĝon estas konataj kiel seksaj ekscitiloj. Plejofte, la ekscitiĝo kaŭzas fizikajn ŝanĝojn, iujn videblajn kaj iujn kaŝitajn.
Seksa kontakto
En seksaj rilatoj, penetrado estas la enmeto de korpoparto, dildo, vibrilo aŭ alia seksa akcesoraĵo, en korpomalfermaĵon, kiel ekzemple la vagino, anuso aŭ buŝo, kiel parto de homa seksumado.
Orgasmo
Ofta, sed ne nepra, kulmino de seksumado estas orgasmo. Orgasmo estas kulmino de la seksumado, kiam oni ricevas plej profundan seksan plezuron, abrupte finas la plejan deziran ekscitadon kaj okazas fiziologiaj ŝanĝoj.
Ĉe virinoj kaj ĉe viroj orgasmoj diferencas:
Tipoj
Seksumi signifas havi seksan rilaton aŭ interagadon, plej ofte kun alia persono (ne nepre edz(in)o aŭ koramik(in)o), sed eblas ankaŭ kun pli ol unu persono samtempe, aŭ nur kun si mem; oni povas seksumi ankaŭ kun (aŭ, pli precize, per) objektoj kaj eĉ bestoj (ĉi tion oni kutime rigardas seksa perversio). Seksumadon kun familiano aŭ parenco oni nomas incesto. Seksumadon kontraŭ mono aŭ simile oni nomas prostituo.
Paganismo
Ekzistis antikvaj kulturoj en kiu ekzistis "ampastroj" en la temploj, kaj parto de la kultado devis havi sekskuniĝon kun ili, kaj eĉ orgiojn dum idolkulto. Same kiel seksaj ritoj inter pastroj kaj pastrinoj de diaĵoj kaj idoloj en kio estas nomita "sankta geedziĝo." Ekzistis lokoj en la mondo kie viroj masturbis sur la grundo kaj "rompus" ĝin kiel parto de rita simulado kiu rezultigus benitan jaron por la rikolto.
En kontrasto, ekzistas senkompromise sekse konservativaj paganaj kulturoj kiuj severe punis ajnan devion de siaj normoj.
Rita sekso estas priskribita en la Biblio en pluraj lokoj.
Kosmáčov
Kosmáčov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Klatovy en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sudoriente de Klatovy. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Seksumado
Paganismo
Tiaj "ampastroj" estis referitaj en la Biblio kiel "malĉastistinoj" aŭ "malĉastistoj", kaj unu el la ordonoj estas malpermeso de tia rita sekso por la celo de idola kultado: ekz. Readmono ĉ 23 v 18 "Ne enportu pagon de malĉastistino nek de malĉastisto en la domon de la Eternulo, via Dio, pro ia promeso; ĉar ambaŭ estas abomenaĵo antaŭ la Eternulo, via Dio."
Kosmáčov
Kosmáčov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,18 km².
Seksumado
Judismo
Judismo vidas amoron kiel micvo, sed serĉas kontroli kaj reguligi. La pozitiva sinteno al sekso estas implicita de la unua micvo en la Torao, kio estas la micvo de "Fekundigo kaj reproduktado". Havi sekson malpermesitan laŭ Halaĥo estas konsiderata unu el la plej severaj malpermesoj kaj estas puninda per mortigo, krom la malpermeso seksumi dum menstruo, sekskuniĝo kun alinacianoj kaj eĵakulacio de spermo sen fekundaĵo estas puninda de la ĉielo. La Dekologo eksplicite malpermesas adulto.
Jean-Pierre Peray
Esperanto-kulturo > Esperanto-teatro > Esperanto-aktoroj > Jean-Pierre PERAY
Seksumado
Kristanismo
Katolika kristanismo kaj ĝiaj derivaĵoj estas konsiderataj religio, kies sinteno al sekso estas la plej konservativa kaj akra. Sekseco estas konsiderita peko kaj referenco al tio estas la verso en la Psalmoj "Sed vere mi naskis en maljusteco, kaj estis en peko, ke mia patrino min gravediĝis." (Psalmoj ĉapitro 51 verso 7). Laŭ kristanismo, la rilato estas nur por naskiĝado kaj reproduktado, kaj rilatoj kiuj estas nur por plezuro estas malpermesitaj. La pastraro de katolika kristanismo ne rajtas geedziĝi, kaj en la ortodoksa eklezio nur la pli junaj pastroj rajtas geedziĝi. Abstinado de sekso estas konsiderata kiel granda virto en kristanismo.
Jean-Pierre Peray
Esperanto-aktoro aktiva en la esperanto-teatro de la jaroj 60-aj. Li kunfondis TESPA.
Seksumado
Islamo
En Islamo la traktado de sekso estas pli permesema ol en judismo kaj kristanismo, kaj ekzistas permeso por poligamio, kvankam estas malpermeso de anusa seksumado. Ne estas diferenco rilate malpermesojn inter la du seksoj kvankam en konservativaj socioj kiel ekzemple arabaj kaj afrikaj socioj viroj havas privilegiojn, kvankam religio mem ne diferencas inter la seksoj. Laŭ la Korano, amo inter viro kaj virino estas farado de Dio. Kaj la viro kaj la virino devas plenumi la seksajn bezonojn de la alia. Dum menstruo estas malpermesite havi sekskuniĝon, sed aliaj seksaj kontaktoj, kiel kisado kaj ajna seksa agado, kiu ne implikas vaginan kontakton, estas eksplicite permesitaj. En kelkaj islamaj kulturoj, havi sekson ekster geedziĝo povas kaŭzi murdon por la profanado de la familio de la virino, kvankam ekzistas neniu oficiala permesilo al tio en la Korano.
Kosmáčov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Seksumado
Budhismo
En budhismo, tiu, kiu elektas praktiki kaj estas ordinita por esti monaĥo aŭ monaĥino, ankaŭ elektas vivi vivon de celibato, la preventado de seksa rilato estas perceptata kiel bezono atingi iluminiĝon (Nirvano). Sekso estas unu el la kvar gravaj ofendoj kiujn monaĥo havas. Verdire, en Vaĝrajano, seksumi eĉ povas esti parto de la vojo al kleriĝo. Budhanaj laikoj (kiuj ne estas monaĥoj) ne devus retiriĝi de sekso, ĉar sekso estas tre natura parto de socio kun familio kaj infanoj. Aldone, budhismo ne eniras detalojn pri kio estas ĝusta kaj kio estas malĝusta ene de seksaj agadoj. Detaloj pri akceptebla aŭ neakceptebla seksa konduto ne estas eksplicite menciitaj en neniu el la religiaj skribaĵoj.
Sekso kaj juro
Ĝenerale, penetraj seksdeliktoj estas konsideritaj pli gravaj ol ne-penetraj, kaj penetro de infanoj estis konsiderita eĉ pli grava. Ĝenerale, infano sub la laŭleĝa aĝo de konsento ne povas konsenti pri agoj implikantaj penetron. Ĝenerale dirite, kiam kontraŭleĝa penetrado okazas en certa lando, ĝi estas krimo sendepende de la profundo de la penetrado kaj sendepende de ejakulo de la spermo.
Parafilio
Parafilio estas seksa konduto kiu ne estas ene de la sfero de socie akcepteblaj kondutoj. La koncepto ne estas sendube difinita kaj dependas de kulturo kaj periodo. Kiel regulo, la moderna socio estas tolerema pri vasta gamo de seksaj kondutoj, kondiĉe ke tiuj ne damaĝas aliajn aŭ publikan ordon.
Pedofilio kaj zoofilio estas parafilioj difinitaj kiel seksaj perversioj kaj malpermesitaj perleĝe en la plej multaj landoj de la mondo ĉar la partnero ne estas kvalifikita por esprimi laŭleĝan konsenton al tiuj rilatoj. Krome, la realigo de la pedofila fantazio en la formo de sekso kun infanoj povas kaŭzi longdaŭran damaĝon al la viktimo - la knabo aŭ knabino. Pedofilio estas konsiderata kiel grava krimo kaj en la okuloj de la leĝo en la plej granda parto de la mondo kaj socie kaj kulture. Tamen, en kelkaj landoj, pedofilio estis laŭleĝa kaj permesita geedziĝi kun precipe junaj knabinoj kaj ili rajtas havi edzojn. Nekrofilio ankaŭ estas konsiderata kiel grava seksa devio. Ekshibiciismo estas parafilio kiu estas konsiderita seksa perversio, kaj en kelkaj kazoj portas punojn en leĝo. Vojeŭrismo, preter esti seksa perversio, malobservas la privatecon de la viktimo, kaj punoj estas metitaj kontraŭ ĝi laŭleĝe.
BDSM-rilatoj ne estas nuntempe konsiderataj perversio, kondiĉe ke ili ne kaŭzas mensan aŭ fizikan aflikton. Se ĉi tiuj rilatoj estas faritaj kun plena konsento, ili ne estas malpermesitaj de leĝo.
Seksumiloj
La ĉefaj seksumiloj aŭ seksaj organoj estas:
Oni, ĉiuj, povas ankaŭ uzi dediĉitajn ilojn por atingi seksan stimulon:
Dmitrij Volkogonov
Dmitrij Antonoviĉ Volkogonov (Дмитрий Антонович Волкогонов) (22-an de marto 1928, Ĉita - 6-an de decembro 1995, en Krasnogorsk apud Moskvo) estis rusia historiisto, doktoro de la filozofio, historio, kaj kolonel-generalo (1986).Volkogonov estis estro de la Instituto de la Militara Historio ĉe la Defenda Ministerio de la Sovetunio inter 1988 kaj 1991. Li estis plue prezidanto, gvidanto de multaj komitatoj.
Prácheň (burgo)
Prácheň estas nomo de la burgruino en Ĉeĥio. Ĝi situas en sudokcidenta Bohemio ĉe la urbo Horažďovice.
Ekde la 12-a jarcento la burgo funkciis kiel administra centro de la historia regiono Prácheň (ĉehlingve Prácheňsko), inkluzivanta partojn de la nuna Sudbohemia regiono kaj regiono Plzeň (okcidenta Bohemio). La nomo "Prácheňsko" estas uzata en ambaŭ menciitaj regionoj precipe en turismaj kaj regionalismaj publikaĵoj.
Lupșa (Hoghiz)
Lupșa [lupŝa] (hungare: Lupsa, germane: Lupscha) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Făgăraș. Administre ĝi apartenas al Hoghiz.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 246 loĝantojn (rumanoj); en 1992 132 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1539. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras).
Bayerbach
Bayerbach havas diversajn signifojn:
Konflikto de Kipro
La kipra konflikto (en la greka : Κυπριακό συμπαγή; en la turka : Kıbrıs Sorunu), ankaŭ konata kiel la turk-kipra konflikto, estas multjara konflikto kiu komenciĝis kiel sekteca lukto inter grekkipranoj kaj islamaj kipranoj de turka origino dum brita regado en Kipro, kaj evoluis en realan militadon meze de la 20-a jarcento. De 1955 ĝis 1959, la britoj deklaris krizostato sur la insulo pro la armea agado de la grek-kristana EOKA rezistomovado unuflanke, kaj de islamaj aktivuloj de turka origino kun la subteno de Turkio, aliflanke; la Progresa Partio de la Laboranta Popolo (AKEL) ankaŭ aliĝis al la perforta lukto kiel alia partio al la konflikto. La konflikto, kiu celis ĉefe akiri sendependecon de Britio, estis ankaŭ de potenca sekteca naturo, kaj kvankam ĝi estis sukcese subpremita fare de britaj trupoj, ĝi rezultigis la sendependecon de Kipro en 1960.
En la praktiko, la divido de Kipro estas konservita ekde 1974 - la Respubliko de Kipro kontrolas la sudan parton de la insulo, dum la Turka Respubliko de Norda Kipro kovras 37% de la surfaco de la insulo; malgranda parto de la insulo estas enklavo sub brita armea kontrolo. La "Turka Federacia Ŝtato de Norda Kipro " estis deklarita en la nordo de la insulo ekde 1975, eĉ tiam sen rekono krom de Turkio. En 1983, Norda Kipro deklaris sian sendependecon, kaj estis rekonita de Turkio kaj Azerbajĝano. Preskaŭ ĉiuj landoj de la mondo kaj internaciaj organizaĵoj, inkluzive de la Unuiĝintaj Nacioj, konsideras la Respublikon de Kipro, kiu hodiaŭ estas regata de grekaj kipranoj, kiel la laŭleĝa suvereno super la tuta teritorio de la insulo. Turkio, kiu rekonas la Turkan Respublikon de Norda Kipro, subtenas ĝin ekonomie, diplomatie kaj armee, kaj eĉ kuraĝigis turkajn civitanojn ekloĝi tie. Samtempe, Turkio ne oficiale rekonas la Respublikon de Kipro.
Muzeo de Praĥenio
Muzeo de Praĥenio (ĉeĥlingve Prácheňské muzeum) estas distrikta/regiona muzeo en Ĉeĥio. Ĝi situas en la sudbohemia urbo Písek, 100km sude de la ĉefurbo Prago. Longdaŭre ĝi apartenas al la plej konataj kaj plej prestiĝaj distriktaj muzeoj en Ĉeĥa respubliko.
Historio
La muzeo estis fondita en 1884. Ekde 1902 ĝi situas surloke de la iama reĝa burgo el la 13-a jarcento, en la origine konservita okcidenta alo kaj en la norda alo, kiu estis en la 18-a jarcento rekonstruita je kazernoj. La plej grava kaj meritplena personeco ligita al historio de la muzeo estas ĝia unua direktoro, fama historiisto prof. August Sedláček (1843-1926), aŭtoro de la monumenta 15voluma verko „Burgoj, kasteloj kaj fortikaĵoj de la Ĉeĥa reĝlando“ (1880-1927) kaj 3voluma historio pri la urbo Písek.
Arkitekture plej valora parto de la muzeo estas t.n. Kavalira salonego, granda gotika ejo riĉe ornamita de kopioj de freskoj el 1479.
Kolektoj, ekspozicioj, servoj
En la muzeo troviĝas galerio kun tri apartaj ejoj por ekspozicioj kaj speciala biblioteko kun studĉambro.
En la areo okazadas regule prelegoj, koncertoj kaj aliaj kulturaj programoj (prezentado de popoltradicioj dum Pasko kaj Kristnasko,
tradicia decembra borso de mineraloj ktp.).