cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agata Kornhauser-Duda
Profesia kariero
Ŝi estas germana instruisto ĉe la Mezlernejo nome de Johano la 3-a Sobieski en Krakovo, kie ŝi eklaboris ekde 1998. Ŝi estis priskribita kiel postulema sed justa kaj diligenta instruisto. La lernejo estas la alma mater de ŝia edzo, ŝi finis en 1991 ĝian rivalon Mezlernejon nome de Bartomiej Nowodworski en Krakovo. En 1997 ŝi skribis ŝian disertaĵon sur la verkoj de Horst Bienek ĉe la Jagelona Universitato, kie ŝi kaj ŝia edzo renkontis.
Unua Damo de Pollando
Ŝi estas la Unua Damo de Pollando ekde la 6-a de aŭgusto 2015, kiam ŝia edzo fariĝis Prezidanto de Pollando. En la 24-an de majo 2015, li gajnis la duan rondon de la prezidenta balotado, atinganta 51.55% el la voĉdono kontraŭ la 48.45% gajnita de lia rivalo Bronisław Komorowski. Dum la kampanjo ŝi subtenis ŝian edzon per prezentado en partiaj elsendoj.
Kiel la unua damo ŝi entreprenis karitatan agadon patronante al pluraj kampanjoj. Ekzemple en 5-an de septembro 2015 ŝi partoprenis en Nacia Lernado de romano "La Pupo" de Bolesław Prus. Ŝi vizitas lernejojn, infanĝardenojn, malsanulejon. Ŝi ankaŭ akceptas lernejvojaĝoj en Palaco de Prezidanto. Ŝi partoprenas en prezidentaj eksterlandaj vizitoj kaj en vizitoj de reprezentantoj aliajaj ŝtatoj en Pollando.
2134 Dennispalm
2134 Dennispalm estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Charles T. Kowal elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio)
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de C. Dennis Palm (1945–1974), laboristo en la observatorio, aktiva amatora astronomo kaj bona amiko de tiuj, kiuj havis la ŝancon labori kun li.
Rus (Dumbrăvița)
Rus (hungare: Kékesoroszfalu) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 646loĝantojn (rumanoj), en 1992 712 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1411. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Dumbrăvița.
Jumirim
Jumirim estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 2.801 loĝantojn en 2010.
Gap (Altaj Alpoj)
Gap [gap] estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Hautes-Alpes kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Ĝi estas la prefektejo de la departemento kaj havas proksimume 38 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomas gapençais. En 2002 la komumuno honoriĝis per la titolo Alpa urbo de la jaro.
Geografio
Gap situas ĉe la vojo Napoleono, kiu trapasas la montpasejon Bayard norde de la urbo. Ĝi etendiĝas inter la historiaj provincoj Dauphiné kaj Provence. Gap estas la plej grava urbo de la sudaj Alpoj, kaj estas trafluata de la rivero Luye, meze de la nacia parko Écrins.
La urbo estas ĉirkaŭita de pluraj vintro-stacioj kiel Orcières-Merlette, Superdévoluy, Chaillol kaj Ancelle.
Shuto Abe
Shuto Abe (安部 柊斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
Gap (Altaj Alpoj)
Historio
La unua mencio de tiu loko datiĝas de la jaro 14 a.K., pro la starigo de romia tendaro nomita Vapincum laŭlonge de la "via cottia per alpem", inter Torino en Italio kaj la valo de la Rodano.
Vidindaĵoj
La departementa muzeo (Musée départemental) gastigas la maŭzoleon de François de Bonne (duko de Lesdiguières), skulptitan sur nigra marmoro el Champsaur, fare de Jacob Richier.
Parto de la urbocentro estas ekskluzive dediĉita al piedirantoj : ĝi entenas etaj paseojn kaj belajn terasojn ĉirkaŭ la placo Jean-Marcellin.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Soubran
Geografio
Soubran situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Saintes.
Tropenmuseum
La Tropenmuseum (esperante: Tropikmuzeo) estas antropologia muzeo en Amsterdamo, en Nederlando, establita en 1864.
Unu el la plej grandaj en Amsterdamo, la muzeo enhavas ok ĉiamajn ekspoziciojn, kaj konstantan serion de provizoraj ekspozicioj, inkluzive kaj modernajn kaj tradiciajn artaĵojn kaj fotografaĵojn. La muzeon posedas la Rojala Tropik-Instituto, fondaĵo kiu financas la studadon de tropikaj kulturoj tra la mondo. Vizitis la muzeon 197.000 homoj en 2010.
Historio
Frederick van Eeden, patro de Frederik van Eeden kaj sekretario de la Societo por la Antaŭenigo de Industrio (nederlande: Maatschappij ter bevordering van Nijverheid), establis la Kolonian Muzeon (Koloniaal Museum) en Harlemo en 1864, kaj malfermis la muzeon al la publiko en 1871. La muzeo estis fondita por montri nederlandajn transmarajn posedaĵojn, kaj la loĝantojn de tiuj fremdaj landoj, ekzemple de Indonezio. En 1871, la instituto ekesploris manierojn pligrandigi profitojn gajneblajn per la kolonioj. Ĉi tiuj esploroj inkluzivis klopodojn evoluigi pli efikajn manierojn produkti kafofabojn, rotangojn, kaj parafinon. La muzeon ekinfluis etnologoj, kiuj aldonis informojn pri la ekonomio, moroj, kaj kutimoj de la indiĝenoj.
En 1926, oni inaŭguris la novan konstruaĵon en orienta Amsterdamo, kiu estas la nuna muzeokonstruaĵo. Ĝi estis arĥitekturita de J. J. van Nieukerken kaj M. A. van Nieukerken. Ĝi estis riĉe dekorita laŭ la kutimoj de la tiama epoko, kaj postulis dek unu jarojn da konstruado pro la Unua Mondmilito kaj pluraj laborstrikoj. Tiutempe ili posedis 30.000 objektojn, kaj grandan kolekton de fotografaĵoj.
Post la sendependiĝo de Indonezio en 1949, la muzeo ekpritraktis ne nur la koloniajn posedaĵojn de Nederlando, sed ankaŭ tiujn de multaj aliaj neevoluigitaj koloniaj ŝtatoj en Sud-Ameriko, Afriko, kaj Azio. En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, la Ministerio de Fremdaj Aferoj (nederlande: Ministerie van Buitenlandse Zaken) kuraĝigis la muzeon plivastigi ĝian atenton je pli da socialaj demandoj kiel malriĉeco kaj malsato. En la fruaj 1970-aj jaroj, estis aldonita nova alo por infanoj, kiu nun nomiĝas Tropenmuseum Junior.
Ĉiuj artaĵoj, kiuj nun estas en la konstruaĵo, estis kreitaj dum la unua duono de la 20-a jarcento. En 2003, ĝi estis oficiale agnoskita kiel historia konstruaĵo de Amsterdamo.
Kolektoj
La fotografaĵaron ĉefe konsistigas historiaj fotografaĵoj de nederlandaj ekskolonioj de 1855 ĝis 1940. Ĝi ellasis grandan kvanton da ili laŭ permesilo de Krea Komunaĵo al Vikimedia Komunejo.
Ankaŭ troviĝas teatra kolekto en la muzeo, kiu entenas 5.500 muzikilojn kaj plurajn aliajn teatro-objektojn, kiel maskojn kaj pupojn. Ĝi ankaŭ enhavas 21.000 tolajn artefaritaĵojn, el kiuj la plejmulto venis de Indonezio.
Internacia agado
La Tropikmuzeo estas la plej videbla parto de la Rojala Tropiko-Instituto (Koninklijk Instituut voor de Tropen, mallonge KIT). La Kolonia Instituto kaj la Kolonia Muzeo kunfandiĝis en 1910 por formi KIT-on. KIT estas organizo, kiu celas pliigi publikan konscion pri aliaj kulturoj, kaj interkomuniki inter kulturoj. La Tropikmuzeo, kiel parto de KIT, laboras kun fremdaj ekspozicioj por montri kaj katalogi iliajn kolektojn.
Toc
Pri la aliaj signifoj de TOC rigardu en TOC.
Ergolding
Ergolding estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Landshut kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Toc
Toc (tok) (hungare: Tok) estas vilaĝo en Rumanio sude de Sebiş administracie apartenanta al komunumo Săvârşin. En 1910 ĝi havis 902 loĝantojn (rumanoj), en 1992 501. Ĝia unua skriba mencio estas en 1554. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Tradiciaj vestoj de Uzbekio
La koloroj de la virina robo estas tiom tipaj, ke ankaŭ tiuj koloroj ofte videblas sur la modernstilaj roboj, nun pli oftaj, longaj roboj okcidente tajlitaj, kun mallongaj manikoj kaj dekoltaĵo, faritaj ĝenerale el .... artefarita fadenaĵo (en lando plej alta produktanto de kotono, sed tio estis unu el la paradoksoj de Sovetio). Por tiuj okcidentigitaj roboj vidu la bildon en la artikolo ombrelo.
La vesto de la viro estas pli tipa de regiono Ĥorezmo, pro la dika ĉapo el ŝafofelo; la uzbekoj propraj surhavas ege tipan nigran ĉapon el ŝtofo fortigita de suba kartono, kun arĝentkoloraj desegnoj.
En la urbo Buĥara, kies loĝantaro estas esence taĝika (perslingvaj), la taĝikaj virinoj rekoneblas je siaj blankaj kaptukoj.
Klavarseruro
La klavarseruro estis en 1778 inventita de la anglo Robert Barron, kvardek jarojn pliposte la seruro estis plibonigita de lia samlandano Jeremiah Chubb. Ĝi anstataŭis la ĝis tiam uzatan protektatan seruron.
Fukciado
La klavarseruron oni (mal)fermas per ŝlosilo kiu kongruas kun la seruro kaj havas bloketon kun diversaj noĉoj kiuj puŝas la klavojn en la ĝusta pozicio kaj tiel malblokas la riglilon.
La klavoj (plej ofte 3 aŭ 4) estas metalaj lamenoj, plej ofte el latuno, kun H-forma truo en la mezo. La subaj partoj de ili troviĝas dum paŭza pozicio je diversaj altoj. Ili povas movi supren kaj malsupren, plej ofte ĉirkaŭ ĉarnirpunkto. Tra la truo estas kamo kiu estas ligata kun la riglilo. En la paŭza pozicio tiu kamo troviĝas en unu el la supraj anguloj de la H-forma truo.
Nikolaj Galaĥov
Nikolai Nikolaeviĉ Galaĥov (Николай Николаевич Галахов; naskiĝis la en Kazan, Sovetunio) estas rusa artisto. Li estas Honora Artisto de la Rusa Federacio, membro de la Sankt-Peterburga Unio de Artistoj (antaŭ 1992 Leningrada branĉo de la Unio de Artistoj de la Rusa Federacio). Li loĝis kaj laboris en Leningrado, nune Sankta Peterburgo, kaj estas konsiderata kiel unu el la reprezentantoj de de la Leningrada Skolo de Pentrarto, plej fama ĉefe pro siaj pejzaĝaj pentraĵoj.
Klavarseruro
Fukciado
Samtempe kun la levo de la klavoj, parto de la bloketo de la ŝlosilo falas en triangulan noĉon en la riglilo (nevidebla sur la foto ĉar la klavaro kovras tiun parton). Je la plej alta punkto la riglilo estas (mal)fermŝovata per la ŝlosilo, se ĉiuj klavoj estas en la ĝusta pozicio.
Mokrouše
Mokrouše (Mokrusch) estas municipo en distrikto Plzeň-urbo, regiono Plzeň en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1379.
Antaŭe la municipo estis konsisto de distrikto Rokycany, ĝis fino de la jaro 2006 la municipo estis konsisto de distrikto Plzeň-sudo, ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi estas konsisto de distrikto Plzeň-urbo.
Tempest (Bob Dylan album)
Tempest (Tempesto) estas la tridek-kvina studialbumo de Bob Dylan, fare de Columbia Records kaj publikita la 10an de Septembro, 2012. La albumo estis registrita en Santa Monica, Kalifornio. Dylan verkis ĉiujn kantojn sole, krom "Duquesne Whistle", kiun li verkis kun Robert Hunter.
La kanto "Tempest" daŭras preskaŭ 14 minutojn, koncerne la subakviĝo de la ŝipo "Titanic". La kanto "Roll on John" daŭrinta nur sep minutojn kaj duonon, tributas la kantiston kaj muzikiston John Lennon.
Júlia Veith
Júlia VEITH estis rumania hungara redaktorino. Ŝi naskiĝis en Deĵo la 28-an de septembro 1928 kaj mortis en Bukaresto la 3-an de decembro de 1996.
Kariero
Júlia Veith akiris diplomon en 1964 pri historio-geografio en la Universitato de Bukareŝto. De 1950 ŝi estis redaktoro de Politika Libroeldonejo (ĝis 1981). Ŝi tradukis el rumana lingvo kaj al rumana lingvo.
Kálmán Fülepp
FÜLEPP Kálmán (fylep) estis hungara politikisto. Li naskiĝis la 10-an de aprilo 1851 en Ruszkabánya kaj mortis la 17-an de septembro 1819 en Budapeŝto. Li estis la filo de Lipót Fülepp.
Kariero
En 1906 oni elektis Kálmán Fülepp ĉefurbestro de Budapeŝto. En majo de 1912, kiam iĝis la ministeriprezidanto László Lukács oni eksigis lin.
Lajos Vékás
Lajos VÉKÁS rumania hungara ekonomikisto. Li naskiĝis en Brateș la 5-an de oktobro 1880 kaj li mortis en 1962 en Kluĵo.
Kariero
Lajos Vékás akiris diplomon de advokato kaj jurdoktortitolon. Ĝi 1905 li estis konsilantara notario ĉe la Reĝa Juĝejo, poste tribunala juĝisto. Li fondis en 1920 la presejon de akcia societo Minerva Nyomda Rt., kies de 1933 li estis ĝenerala direktoro. Li publikigis politikajn kaj fakartikolojn en gazetoj Keleti Újság, Magyar Újság, Magyar Nép, Pásztortűz, Református Szemle.
Roquebrun
Roquebrun (franca elparolo: [], okcitane: Ròcabrun) estas franca komunumo en la departemento Hérault, en la regiono Langvedoko-Rusiljono. Ĝi havis 564 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Roquebrun situas en la valo de la rivero Orb. Krom la vilaĝo Roquebrun, la komunumo enhavas ankaŭ la domarojn Ceps, Escagnes kaj Laurenque.
Ekonomio
La ekonomio de Roquebrun konsistas ĉefe el vinproduktado kaj turismo.
26528 Genniferubin
26528 Genniferubin estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gennifer Reid Rubin, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Lake Highland Preparatory School en Orlando (Florido, Usono).
Listo de intelektaj specioj de Star Trek
Ĉi tio estas listo de fikciaj intelektaj specioj el la fikcia universo de Star Trek.
A
Aenaroj - Subspecio de la andorianoj estas la gento Aenar, kies anoj same vivas sur la fikcia planedo Andorio. Kontraŭe al iliaj bluhaŭtaj parencoj ili havas blankan haŭton kaj preskaŭ blindas. La anoj de la gento Aenar havas ekstremajn telepatiajn kapablojn kaj estas striktaj pacistoj. Sur la planedo Andorio nur ekzistas malmultaj miloj da ili.
Andorianoj (vidu ĉefartikolon Andorianoj) estas militema, hom-simila, ekster-tera vivoformo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek. Antaŭ la fondo de la same fikcia Unuiĝinta Federacio de Planedoj, la andorianoj preskaŭ konstante militis kontraŭ la vulkananoj, aparte forte ĉirkaŭ la jaro 2150. Esencaj aspektaj karakterizaĵoj de la andorianoj estas blankaj haroj, blueca haŭto kaj du antenaj korperoj ĉe la frunto.
B
Borgoj (vidu ĉefartikolon Borg) estas ekster-tera kolektiva vivoformo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek, inteligenta sed en multaj kriterioj tre malsama al la homoj aŭ aliaj individuecaj fikciaj ekster-teraj vivoformoj. La Borg-kolektivo origine estas la modelo de totalisma, sed ne-hierarkia socio. Nur en postaj epizodoj de la Star Trek-filmoj la socio, simile al insekta popolo, prezentiĝis kiel kolektivo gvidata de reĝino. La vivo koncepto de la Borg-kolektivo estas la konstanta adapto de la korpoj al la ŝanĝiĝantaj mediaj cirkonstangoj kaj la senkompromisa ekspansio en la universo.
C
Cheronanoj: Homsimilaj estoj, kun granda psika povo, la plej miriga trajto de cheronanoj estas, ke ilia haŭto estas nigra sur unu flanko de sia korpo kaj blanka aliflanke. Estis du rasoj de cheronanoj, unu kies dekstra flanko estas blaka, kaj alia kies maldekstra flanko estas blanka. Tiuj rasoj batalis ĝis detruiĝi komplete.
F
Ferengoj (vidu ĉefartikolon Ferengoj) - hom-simila, ekster-tera vivoformo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek. Ili aspekte karakteriziĝas per kompare al la homoj malpli granda korpo, la oranĝo- ĝis bronzokolora haŭto, plene kalva kapo kaj kompare al la homoj signife pli grandaj, rondaj oreloj.
G
Gideonanoj - Anoj de troloĝita planedo Gideon, kies kulturo ne permesas naskokontrolon aŭ forigon al alia loko.
Gornoj - estas fikciaj eksterteraj humanoidaj reptilioj en la usona franĉizo Star Trek. Ili unue aperis en epizodo de 1967 Arena, en kiu kapitano Kirk batalas anoniman Gornon sur roka planedo. La batala sceno fariĝis unu el la plej bone-memoritaj scenoj de la origina serio, parte pro la malrapidaj kaj mallertaj movadoj de la Gorn, kiun iuj spektantoj konsideris senintence komika.
55555 DNA
55555 DNA estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels, kaj de la brazila amatora astronomo Paulo R. Holvorcem, elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Listo de intelektaj specioj de Star Trek
I
Iotianoj - Loĝantoj de planedo Sigma Iotia II tre similaj al homoj, sed nekapablaj krei propran kulturon, pro tio, ili tre emas imiti. Ĉar kosmoŝipo Horizon lasis hazarde sur la planedo libron pri mafio, ili rekreis sian kulturon laŭ mafiaj moroj.
55555 DNA
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la desoksiribonukleata acido (DNA), nepra kondiĉo de la karbonbazata vivo kaj mem-reproduktiva, kiu ludas centran rolon en la ĉela sintezo de la proteinoj per la RNA kaj estas responsa de la transdono de la heredaj karakteroj. Strukture, DNA konsistas el du longaj ĉenoj da nukleotidoj torditaj en duobla helico ligita per. (Per iom da imago, duobla helico povas pensigi pri vico da "5".)
Listo de intelektaj specioj de Star Trek
K
Kapelanoj : homsimilaj estoj perfortemaj kaj militistaj, sed skrupule honestaj, kiu havas primitivan teknologion. Kardasianoj - fikcia ekster-tera vivoformo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek. Ili devenas de same fikcia planedo Kardasio (plennome "Kardasio Prima" aŭ eble "Kardasio Unua", angle Cardassia Prime), kaj estas regataj de la Kardasia Unio. La kardasiano laŭ la imago donata en la filmaro havu grizecan haŭtokoloron, nigrajn harojn kaj - kontraste al homoj - diversajn ostajn elstaraĵojn en la vizaĝo kaj vertebrajn ostojn dekstre kaj maldekstre ĉe la kolo. Laŭ la filmaro, la kardasianoj preferas altajn temperaturojn kaj malfortan lumon, simile al la por ili kutima klimato de sia hejma planedo.
Kelvanoj - estoj el Andromedo kiuj prenas la homan formon en epizodo By Any Other Name. Kelvanoj en sia natura formo havas tre malfortajn sentojn kaj emociojn, sed en homa formo ili havas homajn reagojn.
Klingonoj (vidu ĉefartikolon Klingonoj) - raso en la fikcia universo de Star Trek. Ili unue estis la ĉefaj malamikoj en la unua serio de Star Trek, kaj poste ili estiĝis la malcertaj aliancanoj kun la Federacio.
M
Manĝistoj de Vaal - homsimilaj estoj de la planedo Gamma Trianguli VI. Ili estas tro malmutaj, havas blankajn harojn kaj vivas tre longe.
Medusanoj - (referenco al mitologia Meduzo) estas ne-humanoidaj estoj kies ekstera aspekto kaŭzas frenezecon al homoj, kiuj ilin vidas. Ili vojaĝas en kesto por kaŝiĝi de homoj.
O
Organianoj - tre inteligentaj energiaj entoj vivantaj sur neŭtrala planedo Organia ĉe la limo inter Unuiĝinta Federacio de Planedoj kaj Klingona Imperio.
Orionanoj - homosimilaj estoj, kun verda haŭto, kiuj favoras sklavecon kaj prostitucion.
R
Romulanoj (vidu ĉefartikolon Romulanoj) - raso de la Beta Kvadranto el planedo Romulo. La romulanoj estas biologiaj kuzoj de la Vulkananoj, posteuloj de tiuj kiuj estis forĵetintaj pro la reformo de Surak.
S
Sarpeidonanoj - homsimilaj anoj de planedo Sarpeidon, kiu ne scias vojaĝi tra la kosmo, sed vojaĝas tra la tempo.
T
Talosanoj - loĝantoj de Talos IV, humanoidoj kun bulbaj kapoj, kiuj vivas ene la planedo. Ili havas tre potentan telepatian kapablon kaj povas kaŭzi fortajn iluziojn. La talosanoj ruinigis sian planedon per militojn kaj volas repopuligi sian ruinigitan planedon kreante aron de sklavoj. Tamarianoj- Speco ke kontaktigis Federacion en epizodo Darmok. Tamarianoj komunikiĝas nur per alegorio. La tamarianoj ne povas kompreni la rektan lingvaĵon. Telaranoj (vidu ĉefartikolon Telaranoj) - estas fikcia ekster-tera vivoformo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek. Ili devenas de same fikcia planedo Telaro (plennome "Telaro Prima" aŭ eble "Telaro Unua", angle Tellar Prime). Kvankam ili ne aperis en granda nombro de filmaj epizodoj, en la origina televida serio el la 1960-aj jaroj kaj en la kvina televida serio Star Trek: Enterprise, ili estas unu el la fondaj vivoformoj de la fikcia Unuiĝinta Federacio de Planedoj, al kiu ankaŭ apartenas la Tero. Thasusanoj - pacaj kaj bonvolaj loĝantoj de planedo Thasus, kiu konstruas kosmoŝipojn kaj havas grandaj mensajn potencojn.
Triakusanoj - estinta speco de planedo Triacus, kiu lasis arkeologiajn ruinojn.
V
Vianoj - estoj el nekonata planedo, kiuj kaptas aliajn intelintajn estojn kaj faras dolorajn eksperimentojn per ili. Ili havas altnivelan teknologion kaj strangan etikon, ne estante tute malaj. Vulkananoj - humanoidoj (homformaj) estoj, kun kelkaj malsamecoj, okulfrapa estas la pintaj oreloj. Ili havas verdan sangon ĉar la kupro kaj ne la fero estas uzita por transporti la oksigenon al ĉeloj. Ili havas internajn palpebrojn (niktiton) kiel multaj bestoj, sed malkiel la homoj
Z
Zetaranoj - pure energiaj estoj, kiu vojaĝas tra la kosmo kiel nubo ekde la detruo de sia planedo Zetar. Ili intencas vivi ilian restantan ekziston per la korpo de iu, pro tio atakas la nanoplanedon Memory Alpha, sed mortigas plejparton de homojn. Ili estas tute detruitajn de Enterprise.
Lago Biviere
Lago Biviere situas en la parko de la Nebrodi-montoj en la municipo Cesarò, en la provinco Mesino, Sicilio, Italio. Sur la suda deklivo de la teritorio Nebrodi, sur alteco de 1278 m, ĝi etendiĝas inter la fagoj de la nordorienta deklivo de Monto Soro kaj la nordokcidentaj deklivoj de Monto Scafi, situanta en vegetaĵaro de Sollazzo Verde, je alteco de 1278 metroj. La lago estas celloko por multaj turistoj, precipe dum ferioj.
David Lloyd George
David LLOYD GEORGE (naskiĝis la 17-an de januaro 1863 en Manchester, Anglio – mortis la 26-an de marto 1945 en Ty-newydd, apud Llanystumdwy, Caernarvonshire, Kimrio), estis ĉefministro de Britio (1916–22), grava personeco dum la dua periodo de la unua mondmilito.
Li naskiĝis en kimria intelektula familio. Li finstudis juron en 1884, ses jarojn poste ekaktivis en la politiko. Li venkis en intertempa parlamenta baloto en elekta distrikto de Caernarvon kaj tiun mandaton retenis li dum 55 jaroj. Li estis unu gvidanto de radikala parto de la opozicia Liberala Partio kaj konatiĝis pro lia spriteco, diskutemo kaj persisteco. Li forte kontraŭis la buran militon, tiel oni preskaŭ linĉis lin en 1901 en la konservativa urbo, Birmingham.
Fine de 1905 fondiĝis liberala registaro de Sir Henry Campbell-Bannerman, en kiu Lloyd George iĝis ministro pri komercaj aferoj. En tiu posteno li eminentis per diskuta, trakta, pacienca solvo de la strikoj. Kiam en 1908 iĝis Herbert Henry Asquith la registara gvidanto, Lloyd George iĝis financa ministro. Li devis samtempe financi la socialajn reformojn kaj evoluigon de la brita mararmeo. Li volis pli forte impostigi la riĉulojn, sed la Domo de la Lordoj rifuzis tion. Tiuj aferoj kondukis al konstitucia krizo kaj du eksterordinaraj balotoj. Oni akceptis en 1911 novan leĝon pri la parlamento, kiu limigis jurajn rajtojn de la Domo de la Lordoj. Lloyd George metis la bazojn de la moderna bonfara ŝtato antaŭ la unua mondmilito. Li akceptigis la sociasekuran leĝon laŭ la germana ekzemplo.
En 1913 senvulaiĝis, ke Lloyd George kaj ĉefprokuroro Rufus Isaacs aĉetis sub merkata prezo akciojn de la usona firmao Marconi. Kvankam la entrepreno estis jure sendependa de la brita Marconi-konserno, ili fakte strikte kunlaboris. La brita Marconi ricevis profitegajn mendojn de la registaro. Kvankam la inspekta komisiono de la Malsupra Ĉambro liberparolis ambaŭ politikistojn pri la korupteco, la reputacio de Lloyd George iĝis makula.
Li komence kontraŭis envolviĝon de Britio al la unua mondmilito, sed poste per ĉiu forto fokusis lin foton je solvo de la financaj problemoj kaŭzitaj de la milito.
Kiam la liberala partio fondis koalicion kun la konservativa partio en 1915, li respondecis kiel ministro pri la produktado de la militaj materialoj. Je morto de Lord Kitchener en 1916, oni nomumis lin al militafera ministro. Ĉar la taskojn plenumis, direktis la generalstaba estro Siro William Robertson, Lloyd George iĝis pli kaj pli skeptika pri agado de la brita militistara gvidantaro.
Lia milita strategio ne estis sukcesa, li estis malfidema al Robertson kaj Siro Douglas Haig, ĉefo de la armeo, tiel ilia konflikto kondukis plurfoje al fiasko de la brita armeo. Li ne sendis ekzemple al Haig militan provizon en vintro de 1917–18 por ke li ne eku novan sensukcesan ofensivon. Pro tio, la germanoj preskaŭ trarompis la britan fronton en printempo de 1918. Li situo solviĝis, kiam en aprilo marŝalo Ferdinand Foch transprenis gvidadon de ĉiuj fortoj en la okcidenta fronto. Post tio, la entento ekis la ofensivon kaj devigis Germanion je armistico en novembro de 1918.
En decembro de 1918, la koalicio denove venkis en la balotoj, Lloyd George restis ĉefministro.
Lloyd George partoprenis en la konferenco de Versailles kun la malcedema franca ĉefministro Georges Clemenceau kaj la cedema usona prezidento Woodrow Wilson. Lloyd George reprezentis mezan opinion.
En Britio kaŭzis grandan internan politikan maltrankvilecon la irlanda enlanda milito. Lloyd George ĉesigis la perfortan agadon en somero de 1921 kun interkonsento de la konservativoj kaj ekis traktadojn, kiuj kondukis al rekono de la sendependa Irlando en decembro de 1921.
Lian eksiĝon kaŭzis la incidento de Çanak en 1922, kiu minacis la landon – laŭ la akuzantoj – per milito kontraŭ Turkio. Kiam la konservativoj forlasis la koalicion la 19-an de oktobro 1922, Lloyd George tuj abdikis. Li estis prezidanto de la Liberala partio en 1926-1931.
Li verkis en la 1930-aj jaroj la verkojn War Memoirs (Militaj rememoroj) kaj The Truth About Peace Treaties (La vero pri la pactraktadoj).
Winston Churchill invitis lin en 1940 al la milita kabineto, sed Lloyd George rifuzis tion pro lia sanstato kaj aĝo.
Kuriozaĵo
3.08.1940: En Nov-Jorko: "Nowy Świat" (Nova Mondo) citis eldiron de kontraŭpola politikisto David Lloyd George el "New York Amerika", kiu skribis pri la germana invado en Pollandon: Facila anekso de tia lando kiel Pollando, kiu ne posedis defendon, havis malbone organizitan kaj fie gvidatan armeon kaj malkuraĝan registaron kun protesto pri tiu mensoga kaj ofenda artikolo, metita en ambasado de Britio en Vaŝingtono subskribita de la Asocio de Polaj Eldonistoj kaj Ĵurnalistoj en Ameriko, "esprimanta opinion de 5 mil poloj en Ameriko".
Karolino de Brandenburgo-Ansbaĥo
Vilhelmino Ĉarloto Karolino (angle, Wilhelmina Charlotte Caroline; germane Wilhelmine Charlotte Karoline), ĝenerale nomata Karolino de Brandenburg-Ansbach aŭ simple Karolino de Ansbach, naskita la 1-an de marto, 1683, mortinta la 20-an de novembro, 1737, estis la reĝino-edzino de reĝo Georgo la 2-a de Britio. Ŝi naskiĝis en la familio Hohenzollern, filino de Johano Frederiko, reganto de la malgranda germana princlando Brandenburgo-Ansbaĥo. June orfiĝinte, ŝi loĝis kaj edukiĝis ĉe la prusa kortego, kiel gardatino de Sofia Ĉarloto de Hanovro, edzino de reĝo Frederiko la 1-a de Prusio.
En 1703 oni proponis ke ŝi geedziĝu kun arkiduko Karolo de Aŭstrio (ankaŭ laŭnome la reĝo de Hispanio kaj poste, ekde 1711, imperiestro de Sankta Romio), sed en 1704 ŝi rifuzis la svaton interalie ĉar ŝi ne volis konvertiĝi de protestantismo al katolikismo, kio necesus por edzini al Karolo. En 1705 reĝino Sofia Ĉarloto mortis, kaj nelonge poste la nevo de Sofia Ĉarloto, Georgo Aŭgusto, princo de Hanovero, vizitis al Ansbach por kaŝe kontroli la amindecon de Karolino. Ili plaĉis unu al la alia, kaj ili geedziĝis la 22-an de aŭgusto, 1705, en Hanovero. En 1714, kiam ŝia bopatro fariĝis reĝo de Britio (Georgo la 1-a), ŝia edzo Georgo Aŭgusto fariĝis la Princo de Kimrio (kaj sekve ŝi, ĝia Princino), kaj la paro transloĝiĝis al Londono. La sekvantaj jaroj estis streĉaj, ĉar Georgo la 1-a estis konservativa, germanema, kaj diktatorema, dum Karolino kaj Georgo Aŭgusto lernis kaj uzis la anglan, kaj aktive partoprenis politikon liberalan, kontraŭ la politiko de la reĝo. En 1727, Georgo Aŭgusto kroniĝis reĝo Georgo la 2-a, kaj Karolino kroniĝis reĝino-edzino, la unua brita reĝino kronita depost Anne de Danlando en 1603.
Kiam Georgo forestis (kio iom ofte okazis, pro lia samtempa regado de Hanovro), Karolino agis kiel provizora reganto de Britio, eĉ post la alveno en Londonon de ilia plej aĝa filo, princo Frederiko de Kimrio. Frederiko estis diboĉema, elspezegema viro, kaj Georgo kaj Karolino (kune kun ilia ministraro) ade laboris por limigi lian influon.
Szellő
Szellő [selO], kroate Seluv estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécsvárad. La loknomo signifas hungare: venteto.
Situo
Szellő situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Urboj Pécsvárad troviĝas je 13, Bóly 16, Pécs 21, Mohács 24, Villány 28, Bátaszék 30 km-oj.
Historio
Antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1291. Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio kaj la loĝantaro malpliiĝis. En la 18-a jarcento germanoj alvenis. En 1910 vivis en Szellő 417 homoj, (246 hungaroj, 171 germanoj). Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. Post la 2-a mondmilito multe da germanoj estis deportitaj al Germanio, al la malplenaj domoj deportitaj hungaroj alvenis el Ĉeĥoslovakio.
En Szellő migra poŝto servas.
Metila akrilato
Metila akrilato aŭ C4H6O2 estas organika komponaĵo, pli ekzakte metila estero de la akrilata acido, toksa, senkolora likvaĵo kun karakteriza akra odoro. Ĝi estas ĉefe sintezata por fabrikado de akrilata fibro, kiu estas uzata en la produktado de sintezaj tapiŝoj. Ĝi ankaŭ estas reakcianto en la sintezo de sennombraj farmakologiaj peraĵoj. Metilakrilato estas, post butila akrilato kaj etila akrilato, la tria plej grava akrilata estero kun monda produktado ĉirkaŭ 200 mil tunoj ĉiujare.
Roger Guérin
Roger Guérin (* 9-an de januaro 1926 en Saarbrücken; † 6-an de februaro 2010 en Saintes-Maries-de-la-Mer, Bouches-du-Rhône) estis franca ĵaz-trumpetisto kaj kantisto.
Vivo kaj verkado
En 1958 Guérin estis franca reprezentanto de la International Youth Band je la Newport Jazz Festival kaj en Bruselo. En 1959 li estis kun Eddy Louiss kaj Ward Swingle membro de la kantgrupo de Mimi Perrin Les Double Six. En 1960 li mallonge anstataŭis Clark Terry en la bandego de Quincy Jones. Kun Duke Ellington kaj Louis Armstrong li elverkis la muzikon por la filmo Paris Blues el 1961. Ekde tiam Guérin laboris plie kiel studiomuzikisto de larĝa stilaro, prezentis tamen foje je festivaloj, ekz. en 1962 kun la bandego de Dizzy Gillespie en Antibes kaj tie ankaŭ kun propraj ensembloj en 1961 kaj 1967, je Recklinghausen en 1961, 1963 kaj 1965. Dum ĉi tiu tempo li lankaŭ direktis du kursojn de NDR kaj faris plurajn diskojn kun la bandego de Kenny Clarke/Francy Boland. En 1968 li koncertis kun Jean-Claude Naude, Sonny Grey kaj Ivan Jullien je Trumpet Workshop por la franca radio kaj televido ORTF. Ekde la fino de la 1960-aj jaroj Guérin laboris ĉefe kiel instruisto, kunlaboris tamen en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj je du bandegoprojektoj de sia kolego Martial Solal.
Guérin ludis egalgrade kaj tradician kaj modernan ĵazon kaj estis per tio adaptiĝema kunmuzikisto de multaj usonaj gastsoloistoj. Li montris certan preferon por humure enplektitaj citaĵoj kaj metalecan sonon.
Bouessay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento La Flèche, kaj al la kantono .
Roger Guérin
Vivo kaj verkado
En 1959 li ricevis la Prix Django Reinhardt.
Münchweiler
Münchweiler havas diversajn signifojn:
Norda Imera
La rivero Imera settentrionale (esperante Norda Imera) (aŭ Granda Rivero, Himèras, Ημέρας en malnovgreka lingvo) kuras tra la nordo de Sicilio (Italio), laŭlonge de 35 km. Ĝia akvokolekta areo kalkuliĝas je 342,03 km² kaj estas unu el la ĉefaj riveroj siciliaj kiuj enfluas en la Tirena maro.
Le Meux - Lacroix-Saint-Ouen (stacidomo)
Le Meux - Lacroix-Saint-Ouen estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Le Meux, apud Lacroix-Saint-Ouen, en departemento , regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Creil - Jeumont (242000).
16276 Virginiama
16276 Virginiama estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Virginia Ma, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri komputada biologio kaj biokomputiko. Ŝi lernis ĉe la Columbus Academy de Gahanna (Ohio, Usono).
Vír
Vír (Wühr) estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie. La municipo situas sur kunfluejo de rivero Svratka kaj rivereto Bystřice.
Historio
La unuaj skribaj mencioj pri la municipo falas al la jaro 1047, pli poste ĝi estas menciata nur en la jaro 1243 kaj sekve en la jaro 1364. Tiutempe ĝi apartenis al familio Pernštejnidoj, respektive al Vojtěch z Pernštejna. Ekde la 16-a jarcento proprumis ĝin daŭre senjoroj el Kunštát.
La Garde (Var)
La Garde [laGARD] (jen france, okcitane La Garda) estas franca komunumo lokita en la departemento Var kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura, kaj administre apartenas al la kunurba komunumo de Tulono, kreita en 2002. Ĝi situas proksime al Toulon kaj havas proksimume 25 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Gardéens.
Geografio
La Garde situas proksime al Toulon, inter Marsejlo kaj Nice, ĉe la Mediteraneo. Ĝi etendiĝas sur 1554 hektaroj, kaj disponas 2-kilometrojn longan marbordon.
Historio
La komunumo "La Garde" (esperante "La Gardo") akiris sian nomon ekde la antikva periodo pro sia elstara roko, kiu estis longe uzita kiel gardejo. La vilaĝo estis menciita en 1056 kiel Guarda. El la malnova kastelo restas hodiaŭ nur la kapelo kaj unu angula turo.
Tápiószőlős
Tápiószőlős (tApiOsOlOŝ) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono de Cegléd. Tápió estas rojo, kunfluanto de rivero Zagyva, la cetero signifas en la loknomo: vitejo.
Situo
Tápiószőlős situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Cegléd kaj Abony estas la plej proksimaj urboj.
Historio
Pli frue skitoj, sarmatoj kaj avaroj loĝis tie. La tataroj, poste la turkoj faris senhoma la vilaĝon. La kampoj apartenis poste al Tápiószele. Komence fondiĝis farmoj, la kamparanoj okupiĝis pri vinberkulto. Aro da farmoj ricevis la rangon vilaĝo en 1947.
Kontraŭpredanta adapto
Kontraŭpredantaj adaptoj estas mekanismoj disvolvigitaj tra evolucio kiuj helpas predatajn organismojn en ties konstanta lukto kontraŭ predantoj. En la animala regno, adaptoj evoluis por ĉiu stadio de tiu lukto.
La unua linio de defendo konsistas en eviti detektadon, pere de mekanismoj kiaj kamuflado, kamuflimito, apostata selektado, vivado subtera, aŭ noktemo. Alternative, predata animaloj povas eviti atakojn, ĉu per averto de la esto de fortaj defendoj per aposematismo, imitante animalojn kiuj posedas tiajn defendojn, per timigo al la atakantoj, per signalado al la predanto ke ties persekutado ne meritas la penon, per trompoceremonio, per uzado de defendaj strukturoj kiaj spinoj, kaj per vivado en grupo. Membroj de grupoj estas je limigita risko de predado, spite la pliiĝantan rimarkindeblon de grupo, pere de plibonigita priatentado, predantokonfuzo, kaj verŝajneco ke la predanto atakos alian individuon.
Kelkaj predataj specioj estas kapablaj lukti kontraŭ predantoj, ĉu per kemiaĵoj, per komuna defendo, aŭ per ĵetado de damaĝaj materialoj. Multaj animaloj povas fuĝi per rapidigo, elkurado aŭ elmanovrado kontraŭ ties atakanto. Fine, kelkaj specioj estas kapablaj fuĝi eĉ jam kaptita per ofero de iaj korpopartoj: kraboj povas mudi ungon, kaj lacertoj povas renaski siajn vostojn, ofte trompante predantojn sufiĉe longe por ebligi la fuĝon de la predo.
József Fülepp
FÜLEPP József (fylep) estis hungara juristo pri minado, korespondanta ano de MTA, patro de Kálmán Fülepp. Li naskiĝis en 1786 en Miskolc kaj mortis la 17-an de julio 1847 en Temeŝvaro.
Kariero
József Fülepp estis la jura reprezentato de minadasocio de Oravicabánya, ano de minadtribunalo de distrikto Banat. Pro liaj meritoj de hungarigo de la minada faklingvo István Széchenyi rekomandis lin ano de akademio. Sian mineralkolekton li lasis al sekcio de naturscienco de la MTA.
Cruz Alta (Suda Rio-Grando)
Cruz Alta eestas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Cruz Alta. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 62 821 loĝantoj.
Józef Gosławski
Józef Jan Gosławski (naskiĝis la 24-an de aprilo 1908 en Polanówka, mortis la 23-a de januaro 1963 en Varsovio) estis pola skulptisto kaj medalfaristo. Projektanto de moneroj (interalie 5 zlotoj kun bildo de fiŝkaptisto), monumentoj (interalie de Fryderyk Chopin en Żelazowa Wola) kaj medaloj (interalie la Jaro 1939). Premiito de pluraj artkonkursoj; distingita interalie per la Arĝenta Kruco de Merito.
Antal Hajnal
Antal Hajnal, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hajnal Antal estis hungara inĝeniero, hidrologo.
Antal Hajnal naskiĝis la  en Makó. Li mortis la en Hungara reĝlando en Fiume (nuntempa Rijeka en Kroatio).
Gábor Földes
Gábor Földes [foldeŝ], hungare Földes Gábor, Esperante Gabrielo Földes estis hungara aktoro kaj reĝisoro.
Gábor Földes naskiĝis la 1923 en Budapeŝto - mortis la  1958 en Győr.
Biografio
Gábor Földes frekventis katolikan gimnazion en Keszthely, poste aktoran ĉeflernejon en Budapeŝto. Li komencis sian karieron samloke (en la ĉefurbo), baldaŭe en Teatro Kisfaludy en Győr. En 1945 li aliĝis al la komunistoj, en 1951 li edziĝis, baldaŭe havanta filon. En 1953 politike li iĝis fidelulo de Imre Nagy, li partoprenis en diskutado de Rondo Petőfi, eĉ li fondis tian grupon en Győr. Li iĝis motoro de la revolucio en 1956 en Győr. En 1958 li estis kondamnita je morto pro partopreno en la revolucio. Li havis unusolan premion.
Falo de la homo
Per la termino "la falo de la homo" (= homaro) aŭ simple "la Falo", la kristana teologio, laŭ la raportaĵo de la Biblio en Genezo 3, referencas al la evento pro kiu ĝi kredas ke la homaro perdis materiajn kaj spiritajn privilegiojn kaj la originan kondiĉon je kiuj ĝi ĝuis en la momento de ĝia kreiĝo. La termino "Falo" difinas, sekve, ankaŭ la rezultan kondiĉon. Tiu evento konsideritas fundamenta por la kompreno de la homa kondiĉo kaj de la elaĉeta agado de Jesuo Kristo.
Priskribo
La juda kaj islama vidpunktoj interpretantaj la samajn tekstojn, ne alvenas al la samaj konkludoj tiom dogmaj kaj rigidaj de kristanismo, ĝin prefere akceptante ilustraĵo pri la dinamiko tento-peko-sekvoj en la sperto de ĉiu homo kaj decide negante kion asertatan en la kristanaj Skriboj.
Ankaŭ la samtempa sciencisma raciisma kaj materialisma ideologio rifuzas tiujn konceptojn ilin formetante inter la religia mitologio kontraŭa al la realo. La samon asertas tiuj kristanoj kaj judoj kiuj, foriĝante el tradiciaj krederoj, akceptas Evoluismon kaj la eventojn de ĝi evidentigitajn rilate la originon de la homo, diversmaniere provante kun ĝi krei sintezon aŭ revizion. Ne mankas provoj, inter kristanajn teologoj, redukti la prapekan eventon al nura metafora rimarkilo pri profunda emo al la peko en la homo.
La geneza rakonto de la Falo estas esence etiologio per kiu en la israelida kulturo (kaj de ĝi en tiuj kristana kaj islama) oni trovas la eksplikon pri la malekvilibro kaj misharmonio kiu karakterizas la nunan homan kondiĉon, lian foriĝon el Dio, originon de la malbono, kaj ankaŭ la manieron por eliri el tiu situacio.
Eventualaj malsamecoj de la teologiaj interpretoj pri la Falo en kristanaj medioj koncernas esence la kvanton de tiu perdo, nome kiom tiu peko efikis sur la homaj kvalitoj, aparte sur la efektiva kapablo reveni al la reakiro de tio perdita.
La rakonto de la Genezo
La Biblio prezentas la kreon, laŭbilde de Dio, de la viro kaj virino ĉe la kulmino de krea aktiveco de Dio. La Falo estas koncentrita en la ĉapitro 3-a de la Genezo. Loĝante en la Edena Paradizo, la prapatroj ĝuis je la familiareco kun Dio kio simbolis la donon de la sankteco kaj pravigo, sed ili havas nur unu devon: ne manĝu de la arbo de sciado pri bono kaj malbono: afero kiu kaŭzus la morton (ĉi tie morto ne limiĝas al la fizika evento). Eva, konvinkita de la serpento ke manĝante de la arbo oni fariĝas kiel Dio, prenas el la arbo kaj donacas al la viro kiu, kiel unika responsulo, pekas trenante ĉiujn posteulojn en la abismo de la prapeko.
Dio intervenas punante la pekajn protagonistojn (3,14-20). La kondamno kunportas vivon kiu estos por ili de nun plena je doloroj kaj penoj, kaj havas kielsekvon la submetigon de la virino al la viro: “li dominos sur vi!” (ŝi kiu ĵuse dominis la viron!). De tiam dominos ĉirkaŭ ili la morto (3, 19) “vi estas polvo kaj polvo fariĝos"). Kaj estas malpermesite al ili aliri al la "arbo de la vivo" (3, 22). Sed, se Dio por malhelpi ilian revenon al la Edena Ĝardeno (3, 24b), vivigas la (metaforajn) Kerubojn glavflamantajn, samtempe Li mildigas la suferojn de la prapatroj konfekciante por ili la ŝnurkalsoneton; kaj konigas al ili ke la serpento havos la kapon dispremita de ido de la virino. La rakonto daŭrigas rakontante pri la sinksekvaj generacioj en kiuj la homoj montras siajn moralajn malaltiĝojn kvazaŭpruve de la sekvoj de la Falo.
Falo laŭ interpreto de la Katolika Eklezio
Aŭgusteno de Hipono intensigas la antropologian aspekton de la Falo dum savas la nehoman kreaĵaron kiuj montras la naturon de la Kreinto kaj belon imagita kaj reaiigita de Dio.
Laŭ la Katekismo de la Katolika Eklezio, “danke al la komuna origino, la homa genro formas unuon”(360). Ĝi, interpretante la simbolismon de la biblia lingvaĵo - sublume de la Nova Testamento kaj de la Tradicio -, instruas ke Adamo kaj Eva, niaj pragepatroj ’’estis konstiuitaj en stato de originaj sankteco kaj justeco” kaj ke tiu estis “partopreno al la dia vivo’’.
Estas dirate ke la rakonto pri la Falo utiligas metaforan kaj perimagan lingvaĵon, eksponante tamen ĉekomencan eventon, nome faro okazinta komence de la historio de la homo kaj donis lacertecon de la kred ke tuta la homa historio estas signita per tiu kulpo. Ĉiuj homoj, do, pekis en Adamo kaj ĉiuj perdis al amikecon kun Dio. Al la unirsaleco de la kulpo korespondas la universaleco de la Krista elaĉeto.
Apogite sur tiu tradicia kaj biblia instruo, la katekismo informas ke la Eklezio realproksimigas la kredanton al Dio pere de la bapto dum kiu la Sankta Spirito] rekreas la sanktecon kaj la justecon necesajn por plaĉi al Dio. Laŭ komuna kaj konstanta instruo, rezultas ke ankaŭ la naturaj kapabloj plenumi la bonon estis febligitaj de la [[prapeko: febligitaj kaj ne malkapabligitaj (405).
Se demandite kiamaniere la peko de unu fariĝis la peko de ĉiuj, la katekismo repondas: “Tuta la homa genro kuŝas en Adamo “sicut unum corpus unius hominis – kiel unika korpo de unika homo”. Tamen, ĝi aldonas ke la fakto havas sian kompreneblan eksplikon en Dio kies misteroj superas la kapablojn de la homa racio. Kaj, ripetante prian dekreton de Koncilio de Trento, la katekismo (419), asertas ke la prapeko estas transdonita kune kun la homa naturo, "ne per imitado, sed per propagado (= generado)".
Protestanta reformacio
La precipaj reformaciuloj de protestantismo de la 16-a jarcento kaj ilia penso esprimitaj en la diversaj fidkonfesoj reasertas la Falon laŭ la terminoj de la Nova Testamento deklarante ke la tuta homa naturo estas nun koruptita, spirite morta (ne nur simple vundita aŭ malsanigita kiel laŭ katolikismo) kaj evidentigante la efikojn radike malkapabligante. Protestantismo negas ankaŭ ke la bapto el si mem forstreku la la efikon de la Falo kaj ke ĝi rimedu donante la kapablon obei al la graco de Dio: tiu efiko, male, estas frukto de ago de la Sankta Spirito.
Tiu pozicio estas juĝata pesimisma kaj malpli humanisma ol tiuj de aliaj kristanaj eklezioj: la homo elaĉetita de Kristo estas deklarita justulo sed en si ĉiam konservas la prapekon, nome la peko ne estas forigita sed nur kovrita.
Islamo
Islamo, tamen, ne subtenas la ideon pri prapeko kiu transirus al la idaron de la unua paro. La peko estas pardonata kaj ne kaŭzas sekvon por la homaro kiu konservas sian integrecon fizikan kaj spiritan. La homa estulo estas elaĉetita kiam konsentas kun la Korano kaj estas konsiderata kapabla ĝin ricevi kaj senpene obei, nome li ne bezonas apartan elaĉetinton.
Zaratuŝtrismo
La priorigina rakonto en Zaratuŝtrismo rliate Yiman, la unuan homon, prezentas rimarkindan paralelon kun la geneza rakonto de la Falo. Post la peko, li estas elpelita el sia praa paradizo kaj allasata en la povo de la serpento kiu al li kaŭzis la morton. En posta versio rilatanta la unuan paron (Masha kaj Mashyana), estas enkondukita mencio pri la malpermesita frukto, manĝita instige de mensoga spirito.
Aliaj projektoj
KOMUNA itallinve
Nádraží Veleslavín (Praga metroo)
Nádraží Veleslavín estas stacio de Metroo en Prago sur Linio A, malfermita en jaro 2015.
Lacroix-Saint-Ouen
Lacroix-Saint-Ouen estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Croisés-Saint-Audoniens.
Listo de asteroidoj (121001–122000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 121001 ĝis 122000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam iliaj orbito estas konfirmitaj ; tio, kio povas okazi tre longtempe post iliaj malkovroj. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Krom numeron, kelkaj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Geldersheim
Geldersheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schweinfurt kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Münstertal
Münstertal havas diversajn signifojn:
Groșeni
Groșeni [groŝenj] (hungare: Tönköd) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Ineu administracie apartenanta al komunumo Archiș. En 1910 ĝi havis 1 116 loĝantojn (rumanoj), en 1992 982. Ĝia unua skriba mencio estas el 1580. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Bihar vármegye).
Târgușor (Sânmărtin)
Târgușor [tırguŝor] (hungare: Kékesvásárhely) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi havis 252 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 126 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1336. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Sânmărtin.