cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Míčov-Sušice
Ripoza regiono
Míčov-Sušice estas komunumo de malgrandaj vilaĝoj en bela pejzaĝo de montareto Železné hory, proksime de industria aglomeraĵo Pardubice - Chrudim. Pro tio multaj estintaj vilaĝaj domoj ĉi tie estas nun uzataj kiel ripozaj kabanoj kaj multaj kabanoj estis ĉi tie por tiu celo speciale konstruitaj. Plej multe da ili estas ĉe Lovětínský fiŝlago. La fiŝlago estas nutrata per pura montara akvo de Lovětínský rivereto, kiu post la fiŝlago rapide descendas tra Lovětínská ravino al la urbo Třemošnice.
Turismo
Lovětínský fiŝlago estas serĉata celo ankaŭ por baniĝemaj turistoj, kiuj povas veni ĉi tien per iu bone signita turisma pado, kies densa reto ĉi tie troviĝas: per la flava el Prachovice de la fervoja stacio, per la verda el Heřmanův Městec kaj per la ruĝa aŭ verda el Třemošnice kaj burgo Lichnice kaj eĉ el Chrudim. Trans vilaĝoj de la komunumo gvidas ankaŭ kelkaj biciklismaj traceoj. El Míčov estas belega panoramo al ebenaĵo de Elbo kaj fone al foraj montaroj Krkonoše kaj Orlické hory.
Historio
Laŭ stilo de konstruo de la preĝejo de Sankta Mateo, kiu en Míčov troviĝas, oni povas opinii, ke la vilaĝo estis fondita en la 12-a aŭ komence de la 13-a jarcentoj. La unua skriba mencio pri ĝi estas nur el la duono de 14-a jarcento, kiam paroĥejo Míčov apartenis al dekanejo Chrudim. La preĝejo estis en la jaroj 1882 - 1884 tute rekonstruita en novgotika stilo.
Xterm
Xterm estas komputiloprogramo en Linukso. Xterm estas terminalo por la grafika sistemo Xorg.
Míčov-Sušice
Pri vilaĝpartoj
Vilaĝeto Sušice estas seninterspace ligita al Míčov kaj havas la saman karakteron.
Vilaĝoj Rudov, Jetonice kaj Zbyslavec troviĝas en protektata pejzaĝa regiono Železné hory. En tiuj vilaĝoj troviĝas plejparte pli malnovaj domoj kaj kabanoj. En Zbyslavec, sur la vilaĝplaco estas kampanileto.
2238 Steshenko
2238 Steshenko estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 11-an de septembro 1972 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan astrofizikiston Nikolaj Vladimiroviĉ Steŝenko (cirile Николай Владимирович Стешенко).
Lago Kerkini
La Lago Kerkini (en greka Λίμνη Κερκίνη, en bulgara kaj makedona: Бутковско Езеро}}, en Grekio, estas artefarita akvorezervejo kiu estis kreata en 1932, kaj poste redisvolvigita en 1980, sur la loko kie iam estis tre etenda marĉo.
Antaŭ 1932, estis neregulaj marĉaj lagoj ĉe la rivero Struma, unu el tiuj nomita "Podkova", otomana turka: ݒودقوه كولي Podkova Gölü iĝis la loko por Kerkini, proksime de la landlimo kun Bulgario.
La lago Kerkini estas nune unu, se ne la, unua birdoloko en Grekio, kaj, ĉar ĝi estas situanta laŭlonge de la migrovojo por migrantaj birdoj survoje al la Egea Maro, Balkanio, la Nigra Maro, la stepoj de Hungarian kaj tran tiuj lokoj, ĝi estas sidejo de interesa migrado.
Fuĝjana cipreso
Fokienia estas genro de la familio cipresacoj kun sola specio Fuĝjana cipreso (Fokienia hodginsii). Ekzistis la nun fosilia specio Fokienia ravenscragensis.
Fokienia hodginsii estas indiĝena en sudorientaj provincoj de Ĉinio (provincoj de Zhejiang, Guizhou, Yunnan kaj Fujian), norda Vjetnamio (provincoj de Ha Bac, Ha Giang, Ha Tinh, Hoa Binh, Son La, Nghe An, Lao Cai, Lai Chau, Thanh Hoa, Tuyen Quang, Yen Bai kaj Vinh Phu), okcidenta meza Vjetnamo (provincoj de Dac Lac, Gia Lai, Lam Dong), kaj de okcidenta al norda Laoso. La nomo Fuĝjana venas el la provinca nomo Fuĝjano, de kiu oni importis la unuan ekzemperon el la specio al Eŭropo, kolektita de kapitano Hodgins en 1908.
La arbo estas ĉiamverda, alta 25-30 m, ne toleras la ombron, ŝatas mildan klimaton kaj abundan pluvaron. En Vjetnamo, ĝi kreskas sur sabloŝtono aŭ granito, super 900 m.
Groso
La groso (Ribes uva-crispa) apartenas, same kiel la blanka, ruĝa kaj nigra ribo, al la genro Ribo. La groso formas pikan arbuston.
Krom kultivado la groso ankaŭ kreskas en la naturo.
La groso estas sinpolenanto, sed insektoj donas pli bonan polenadon. La rikolto en Eŭropo estas de la komenco de julio ĝis la komenco de aŭgusto.
Grosoj estas vegetative plimultigataj per stikado.
Estas tri tipoj da grosoj:
En Nord-Ameriko tre simila specio, la helruĝa groso Ribes hirtellum estas indiĝena.
Nutra valoro
Po 100 g da freŝa produkto:
Sándor Kacsó (redaktoro-kameraisto)
KACSÓ Sándor Boldizsár [kaĉo'] (n. 23-a de majo 1963, Târgu Mureş), rumanuja hungara redaktoro kaj kameraisto. Li estas la edzo de redaktorino, reĝisorino Ágnes Bartha
Kariero
Li laboras ekde 1990 en la hungara redakcio de la Rumana Televido (TVR). Aktuale li estas la ĉefradaktoro de tiu elsendo, kiu startis en 1969.
Alef
La Alef, Alif aŭ ʾĀlp estas la unua litero de de multaj abjadoj (alfabetoj) de ŝemidaj lingvoj, kiaj la ʾĀlp 𐤀 en fenica, ʔālap ܐ en siria, álef א en hebrea, álif ا en araba kaj ʔälf አ en etiopa.
La álef estas en Unicode kiel U+05D0 א hebrea litero alef.
En fonetiko álef dekomence reprezentis la sonon /ʔ/. En moderna israela hebrea tiu sono ne prononcatas, spite ke foje la litero ain (ע) estas prononcata kiel /ʔ/, por ekzemplo en la nomo de la kanto מָעוֹז צוּר (Māʕōz Sˤūr ĝi anstataŭatas per Maʔoz Cur).
Origine en fenica tiu sono /ʔ/ estis, sed en novpunika tiu fonemo ĉesis prononciĝi kaj tiu litero uzatis kiel legohelpilo por indiki ajnan vokalon, ĉefe [o] kaj [a].
En araba alfabeto tiu litero nomiĝas اﻷلف [al'ʔalif] tio estas Álif. Ĝi estas la unua litero de la araba alfabeto (kaj unua kaj kun valoro de 1 en la ordo abjada). Estas luna litero. Ĝi devenas, tra la alfabetoj nabatea kaj aramea, de la fenica litero ʾalp.
Luterana preĝejo (Vác)
La Luterana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Vác.
Lucfalva
Lucfalva estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Bátonyterenye.
Luterana preĝejo (Vác)
Historio
Post dominado de la turkoj en Vác okazis la kontraŭreformacio, tial komence ne rajtis vivi luteranoj en Vác. Baldaŭ ankaŭ luterajoj loĝis tie, ili havis preĝdomon. Iom poste ĝi jam ne havis la necesan kapaciton, tial ili konstruis jam kirkon inter 1866 kaj 1868. Post la konstruo la loĝantoj mokis la kirkoturon, ĉar ĝi estis trua, kiel fromaĝo. Post la 1-a mondmilito Gyula Sándy rifuzis trakonstruon de la turo, laŭ li la turopinto en tiu formo estas granda valoro, unika en Hungarlando. En 1998 la municipo deklaris ĝin protektata industria historia monumento.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iome reliefas. La eniro povas okazi tra la turo. En la fasado estas ankoraŭ 3 altaj kaj longaj fenestroj. Post tegmento de la navo la turo iĝas oklatera. La plej supre estas la menciita trua gisfera parto. Malantaŭ la turo la navo etendiĝas, kiu finiĝas en duonronda absido (malpli alta kaj larĝa, ol la navo). Ambaŭflanke de la navo la lumo venas tra po 4 fenestroj, samaj kiel en la fasado. Interne la altara bildo prezentas krucifikson.
Lucfalva
Situo
Lucfalva situas en valo sur deklivoj, fine de sakovojo. Bátonyterenye kaj Salgótarján troviĝas 14, Pásztó 15, Szécsény 17 km-ojn.
Saksio-Vajmaro
Saksio-Vajmaro aŭ Saksujo-Vajmaro (germane: Sachsen-Weimar) estis tiel nomata ernesta duklando en la nuntempa germana lando Turingio. Ĝia ĉefurbo estis Vajmaro. Ĝi estiĝis 1572 kaj kunfandiĝis 1741 kun la duklando Saksio-Eisenach al la duklando (pli poste grandduklando) Saksio-Weimar-Eisenach.
Santa Maria do Tocantins
Santa Maria do Tocantins estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 2.894 loĝantojn en 2010.
Eszter Felkai
Eszter Felkai [ester felkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Felkai Eszter estas hungara aktoro, dancisto, koreografo. Ŝia familia nomvarianto estis Felkay [felkai], ŝia edzo estis László Gálfy. Eszter Felkai naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Eszter Felkai aĝis 15, kiam ŝi komencis danci en Teatro Madách, poste en malgranda teatro ŝi estis revua dancisto. Ŝi lernis private kantoteknikon kaj parolteknikon. En 1962 ŝi aliĝis al Teatro Szigligeti (Szolnok), en la sekva jaro ŝi akiris aktoran statuson. En la teatra jaro 1965 ŝi estis membro de Teatro Kisfaludy (Győr). Inter 1966 kaj 2008 ŝi apartenis al Teatro Jókai (Békéscsaba), poste ŝi pensiuliĝis kaj vivis en Budapeŝto. Ekde 1977 ŝi faris ankaŭ koreografiajn laborojn kaj ankaŭ instruis. Tamen en 2016 ŝi revenis kaj ricevis signifan rolon. Okaze de tio ŝi ricevis la titolon "etena membro de Teatro Jókai". Ŝi ricevis premiojn inter 1985-2019. Ŝi naskis dufoje, ŝi vidviĝis en 2003.
16438 Knöfel
16438 Knöfel estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana meteologiisto kaj amatora astronomo André Knöfel, estro de la Fireball Data Center de la Internacia Meteorologia Organizo kaj observanto de asteroidoj. Li lokale faris observojn de antaŭ-malkovro por multenombraj objektoj de la Digital Sky Survey, inter ili tiu asteroido, kaj la transneptuna objekto 20000 Varuno.
65712 Schneidmüller
65712 Schneidmüller estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono ne malproksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan historiiston Bernd Schneidmüller, profesoron pri mezepoka historio ĉe la Universitato de Hajdelbergo kaj ditektoron de la Marsilius-Kolleg. Li estas monde fama pro sia esploro pri la mezepoka Eŭropo, precipe la konstruo de la nacioj de la 9-a ĝis la 14-a jarcento kaj la supreniro de la politikaj, sociaj kaj societaj identecoj.
Noron-la-Poterie
Noron-la-Poterie estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Noronnais.
Miaa lingvo
La miaa lingvo (ankaŭ monga, miae Hmoob) estas dialektaro miao-jaŭa parolata tutmonde, ĉefe en Sud-Orienta Azio.
Sonoj
Jen la blankmiaa (hmoob dawb) kaj verdmiaa (moob ntsuab) dialektoj. Tiuj dialektoj reciproke kompreniĝas, sed malsimilas pro leksiko kaj sonoj. Ekzemple, en verdmiaa mankas aspiracio de /m/, sed ĝi havas trian vokalon nazan, /ã/.
Vokaloj
La vokalajn sistemojn de blankmiaa kaj verdmiaa montras tiuj tabeloj. Fonemoj unikaj de ĉiu dialekto markiĝas kolore:
Konsonantoj
La miaa, malkiel Esperanto, havas aspiracion, nazajn vokalojn, kaj flankan ellasan ekblovon por distingi fonemojn. La konsonantaron miaan montras la tabelo jena. (Konsonantoj unikaj de blankmiaa kaj verdmiaa montriĝas kolore.)
Silaba strukturo
Miaaj silaboj havas simplan strukturon: unua silabero necesas (plej ofte), silabero meza povas esti monoftongo aŭ diftongo, kaj finaj konsonantoj ne povas esti, krom ke tamen konsonanto povas finigi nazajn vokalojn kaj konsonanto  kun ekuvuma uvumegen tono.
Tonoj
Miaa estas tona lingvo uzanta 7 tonojn:
Skribado
La Latinigita Populara Alfabeto (LPA) estas la plej vaste uzata alfabeto por skribi la blankmiaan kaj la verdmiaan. Ĝi kreiĝis en Laoso inter jaroj 1951 kaj 1953 per tri misiistoj eŭropaj kaj multaj miaaj helpintoj. Multaj aliaj skribaj sistemoj ankaŭ kreiĝis, inkluzive de sistemoj kun la latina alfabeto bazita de pinjino aŭ la Vjetnama alfabeto. Estas ankaŭ Pahajo, unika skriba sistemo kreita per Shong Lue Yang, miaa animema gvidinto Laosa, kiu kredis, ke la skriban sistemon Dio montris.
! LFA ! IFA ! Ekspliko
Gramatiko
La miaa estas analiza SVO lingvo. Adjektivoj sekvas substantivoj. Substantivaj frazeroj povas enhavi tiajn vortojn: (vortojn nenecesajn indikas parentezoj):
(posesivo) + (kvanta vorto) + (klasila vorto) + substantivo + (adjektivo) + (indikila vorto)
Substantivoj
La uskleco de miaaj substantivoj ne indikiĝas.
Pronomoj
La miaa pronoma sistemo distingas tri personojn kaj tri kvantojn - singularo, dualo, kaj plurala. Ili ne indikiĝas laŭ uskleco; la sama vorto uziĝas por "mi," "mia/j/n," kaj "min," "ĝi," "ĝia/j/n," kaj "ĝin," k.t.p. Jen la personaj pronomoj de blankmiaa (Hmoob Dawb):
Verboj
Miaaj verboj ne indikiĝas mem la tempon. Oni uzas aliajn vortojn kaj la kuntekston por montri, kiam okazis kaj kiel daŭris la ago. Jen ekzemploj el la blankmiaa:
Nag hmo kuv mus tom khw. Hieraŭ nokto mi ir(is) tie/n aĉetejo. "Hieraŭ nokte mi iris al merkato."
Ofte kunmetas parolantoj multajn verbojn en serion en la sama propozicio, foje en ĉejnojn da kvar aŭ kvin unikaj verboj. Jen ekzemplo el la blankmiaa:
Modifilaj vortoj
La miaa havas adjektivojn, klasilojn, posesivojn, kaj indikilojn por modifi aliajn vortojn.
Klasilaj Vortoj
Klasilaj Vortoj en la miaa uziĝas por distingi substantivon kaj por specifi nombraton. Ili aplikiĝas kun substantivo kutime laŭ ĝia animeco, formo, funkcio, grandeco, aŭ konsisto. La miaa havas pli ol 50 klasilojn. Jen preskaŭ duono de la tuta klasilaro:
uas-marki subjekton
Doblhoff-Dier
Doblhoff-Dier estas la nomo de jenaj personoj:
La Ovalo
La Ovalo, en agla The Oval, estas futbala stadiono en Belfasto, Nord-Irlando. Ĝi estas la hejmo de Glentoran FC ekde 1892. Ĝi havas kapaciton por 26,556 spektantoj.
Becheni
Becheni [bekenj] (Pele) estas vilaĝo en Rumanio sude de Carei. Administre ĝi apartenas al Săuca.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 700 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 estis nur 522 (rumanoj, 78% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1334 kiel ekleziejo. Ĝis 1944 Pele apartenis al Hungario (Szatmár).
Hemmoor
Hemmoor estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio kaj estas la administra centro de samnoma komunumaro. Fine de 2012 la komunumo havis 8723 loĝantojn.
Silvanópolis
Silvanópolis estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 5.068 loĝantojn en 2010.
Cuĉiura
Cuĉiura aŭ Tsuchiura (土浦市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Tsuchiura-shi) estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Ibaraki. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de septembro 2015 la urbo havis loĝantojn.
Kuzma
Kuzma (ankaŭ hungare) estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska.
Administre apartenas al Kuzma ankoraŭ la jenaj 4 vilaĝoj: Dolič (Kuzma), Gornji Slaveči, Matjaševci, Trdkova. La vilaĝo ricevis sian nomon de la preĝejo omaĝe al Sankta Cosma.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ landlimo de Aŭstrio, laŭ flankovojoj.
Historio
Ĝis 1920 la vilaĝo apartenis al Hungario, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj trnsdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En 2008 Aŭstrio kaj Slovenio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj estas ĉie senkontrole trapaseblaj.
Vidindaĵo
luterana preĝejo
Dolĉa kapsiko
Dolĉa kapsiko (konata ankaŭ kiel milda kapsiko aŭ sonorila kapsiko en angla) estas kultivaroj de la legoma specio Capsicum annuum. Kultivaroj de tiu planto produktas fruktojn en diversaj koloroj, kiaj ruĝa, flava, oranĝa, verda, ĉokolad/bruna, vanil/blanka, kaj purpura. Dolĉaj kapsikoj estas foje grupigitaj kun malpli akraj kapsikovariaĵoj kiel "mildaj kapsikoj". Kapsikoj estas indiĝenaj de Meksiko, Centrameriko, kaj norda Sudameriko. La nervoj kaj semoj ene de dolĉaj kapsikoj povas esti konsumataj, sed kelkaj personoj trovas ties guston iom pli amara. Kapsikaj semoj estis portitaj al Hispanio en 1493 kaj el tie disvastiĝis al aliaj landoj de Eŭropo, Afriko kaj Azio. Nuntempe, Ĉinio estas la plej granda kapsika produktanto de la mondo, sekve de Meksiko kaj Indonezio.
Idealaj kreskokondiĉoj por dolĉaj kapsikoj estas varma grundo, ideale 21 al 29 °C (70 al 84 °F), kio iĝas humida sed ne akvotroa. Dolĉaj kapsikoj povas suferi pro abundo de humido kaj tro altaj temperaturoj.
Nutrenhavo
La kapsikoj de la genro Capsicum estas tre riĉaj fontoj de kontraŭoksidantoj kaj vitamino C. La nivelo de karoteno, kaj de likopeno, estas naŭ fojojn pli alta en ruĝaj kapsikoj. Ruĝaj kapsikoj havas dufoje la enhavon de vitamino C de verdaj kapsikoj.
Utreĥto (urbo)
Utreĥto (nederlande Utrecht, pron. [ütreĥt], urbutreĥte Utreg aŭ Utereg) estas la ĉefurbo de la provinco Utreĥto kaj la kvara plej granda urbo de Nederlando.
Utreĥto estas unu el la urboj de la regiono Randstad. Ĝi situas en centra loko de la lando kaj estas nodo de (fer-)vojoj kaj kanaloj kaj pro tio grava urbo por foiroj kaj konferencoj.
La urbo enhavas la plej grandan universitaton de Nederlando kaj la ĉefoficejon de la Nederlandaj Fervojoj (Nederlandse Spoorwegen). Ankaŭ troviĝas tie la plej grava konferencejo de la lando, nomita "Jaarbeurs Utrecht".
Utreĥto estas la sidejo de la roma katolika ĉefepiskopo de Nederlando.
Ĝi estas unu de la plej antikvaj urboj de Nederlando kun grava historia centro. Pro la turo Domtoren ("katedrala turo"), simbolo de la urbo, 112,32 metrojn alta, do la plej alta preĝejo-turo de Nederlando, la urbo estas ankaŭ nomata Domstad aŭ "katedrala urbo".
Metano-sulfonila klorido
Metano-sulfonila klorido aŭ CH3ClO2S estas organosulfura kemia komponaĵo, organika klorido konsistante je unu grupo sulfonilo (-SO2), unu grupo metila (-CH3) kaj unu kloratomo. Ĝi estas senkolora, toksa, koroda likvaĵo solvebla en polaraj organikaj solvantoj, sed reakciema rilate al akvo, alkoholoj kaj aminoj. Ĝi estas konstrubloko de multaj metanosulfonataj derivaĵoj.
Utreĥto (urbo)
Esperanto en Utreĥto
En Utreĥto Cornelis Jacob Baart de la Faille kaj siaj kunuloj fondis Esperanto-grupon en 1903. Ĝi gastigis la kongreson de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) en 1968.
Estas Zamenhofdreef (aleo de Zamenhof) en la urbo kun statuo.
Ruĝa paserelo
La Ruĝa paserelo, aŭ Ruĝvosta emberizo, estas la kolektiva nomo por la plej brilkolora taksono en la genro Passerella de Amerikaj paseroj, nome la grupo Passerella iliaca iliaca.
Taksonomio
Atendante pli ampleksan akcepton de la specistatuso, la Ruĝa paserelo estas nune klasita kiel "subspecia grupo" ene de la Paserelo.
Oni supozas separatan evoluan stirpon pro morfologia distingeco, kaj tion konfirmis analizo de DNA kaj de informo pri haplotipoj. , Tiu grupo ŝajne estas pli proksime rilata al la Ardezkolora paserelo, sed ili kune ŝajne reprezentas la plej bazan diverĝon de la klado de la Pasereloj.
Aspekto
La Ruĝa paserelo estas granda pasero 15–19 cm longa, kun enverguro de 27 cm kaj averaĝa pezo de 32 g. La kapo estas griza kun ruĝecbrunaj krono, traokula kaj orelkovriloj; estas hela okulringo. Gorĝo estas blanka kun ruĝeca strio en ĉiu flanko. La suba makzelo estas flava dum la supra transiras el flava al nigraj pinto kaj supra bordo. La brusto havas tre markatan ruĝecbrunan striecon super blanka fono kun svaga centra punkto. La strieco pluas suben al flankoj sed la ventro estas ĝenerale blanka. La kombino de distinga ruĝeca kaj griza strieco en dorso kun griza pufo estas distingila. Ambaŭ seksoj estas morfologie similaj. La vosto estas pli hele ruĝecbruna dum flugiloj estas pli malhelaj. La kruroj estas rozkolorecaj.
Voĉo
Ties voĉo estis priskribita kiel "laŭta fraposono kiel de Bruna toksostomo".
Reproduktado
Ruĝaj pasereloj povas nestumi surgrunde, aŭ en arbustoj kaj arboj. Ili tipe nestumas malpli da 2 m supergrunde. Ovaro konsistas el 3-5 palbluaj al palverdecaj ovoj kiuj estas dense punktecaj je bruna. Kovado daŭras inter 12 kaj 14 tagoj. La ovoj estas ĉefe kovataj de la ino kvankam ambaŭ seksoj manĝigas la idojn. Junuloj estas bezonuloj kaj elnestiĝo okazas post 9 al 11 tagoj.
Vintro kaj migrado
Ili vintrumas en moderklimata kaj subtropika Nordameriko; en norda Usono kaj suda Kanado il ofte nur haltas dum migrado pli suden. La printempa migrado komencas ĉirkaŭ februaro, kaj komence de majo preskaŭ ĉiuj birdoj jam estas revenintaj al la reproduktaj teritorioj. Aŭtune ili ekmoviĝas suden ĉirkaŭ komence de oktobro, kaj ĉirkaŭ meza novembro, nur la lastaj soluloj ankoraŭ restas norde. .
Teritorioj kaj geografia variado
Geografia variado en la komplekso iliaca estas malgranda kompare al individua variado, kaj en morfologio kaj en molekula informo. La okcidenta Jukona ruĝa paserelo (Passerella iliaca zaboria) diferencas el la nomiga subspecio, la Orienta ruĝa paserelo (Passerella iliaca iliaca) nur pro havo de pli griza kapo kaj pli bruna mustaĉa strio averaĝe. La morfologia distingo inter subspecioj ne estas tre markata kaj la birdoj ne estas loĝantaj birdoj la tutan jaron; absoluta certa identigo inter la komplekso de la Ruĝa paserelo estas neniel ebla en naturo.
Tamen la populacioj okupas diferencajn teritoriojn, ŝajne kiom ili povas esti distingeblaj, kun nur malgranda zono de koincido. La kontakta zono estas apenaŭ la areo inter la Rivero Nelson kaj malsupra parto de la Rivero Churchill, Manitobo, somere. Vintre la Rivero Misisipo kaj la usonaj subŝtatoj de Alabamo kaj Georgio markas la proksimuman limon inter la teritorioj de la subspecioj. P. i. iliaca loĝas el suda Viskonsino kaj Ontario oriente al Masaĉuseco kaj de tie laŭlonge de la marbordo norden al suda Kanado; la teritorio atingas suden ĝis la Golfo de Meksikio kaj norda Florido, dum P. i. zaboria loĝas el sudorienta Minesoto al la Grandaj Ebenaĵoj, suden al Teksaso kaj orienten al la zono de koincido menciata supre.
Provinco Mamoré (Beniio)
Mamoré - hispane provincia de Mamoré - estas provinco de Beniio, departemento de Bolivio en la nordo de la lando. La provinco Mamoré kovras areon de 18 706 kvadrataj kilometroj. Laŭ stato de la jaro 2006, en la provinco sume vivis 13 638 homoj. Administra centro de la provinco estas la urbo San Joaquín. La teritorio geografie konsideratas parto de Amazonio. La provinca nomo cetere aludas al la samnoma rivero Mamoré.
Radelfingen
Radelfingen estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Großenaspe
Großenaspe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bad Bramstedt-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Bramstedt, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
Ĝisostulo
Ĝisostulo estas vorto, uzata sinonime por tre fervora homo, kiu laŭ sia konvinko persiste agemas, strebas kaj ne cedas, ofte kun Konservema aŭ dogmema tendenco. Pri ĝi oni diras en Esperantio: "Li/Ŝi estas ĝisosta Esperantisto!" Tio povas esti laŭda, sed ofte ankaŭ ironia komento. En la lingvuzo oni trovas aplikon ne nur pri esperantistoj, sed ankaŭ pri stalinistoj, katolikoj aŭ aliaj persongrupoj kun iom rigora mondrigardo.
Avigliano
Avigliano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Atella, Bella, Filiano, Forenza, Pietragalla, Potenza kaj Ruoti.
Zigeno
Zigeno (Zygaena) estas genro de noktopapilioj, laŭ Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto kun klabfinaj antenoj kaj flugiloj ĝenerale nigraj kaj ruĝmakulaj. Zigenoj vivas sur diversaj florplantoj.
Ĝisostulo
Kvazaŭ prototipo de ĝisostulo estis rigardata de multaj Théophile Cart.
Zigeno
Laŭ la genro zigeno estis nomita la familio de zigenedoj.
Ĝisostulo
El "Informacje" de esperanto.pl: "Unu ghisostulo el Toronto bezonis preskaŭ 5 flughorojn por atingi la konferencejon, kaj tio jam por la kvara sinsekva jaro!"
Slavkovský štít
Slavkovský štít (slovake; Nagyszalóki-csúcs; Schlagendorfer Spitze) estas monto en Slovakio. Ĝi altas : temas pri la kvara plej alta monto de Slovakio, de la Tatroj kaj entute de la Karpatoj. Ĝi povas esti atingita perpiede sur pado dum ĉirkaŭ kvar horoj kaj duono el Starý Smokovec. La unua registrita supreniro estis de Juraj Buchholtz en 1664.
Silvaș
Silvaș [silvaŝ] (hungare Tasnádszilvás [taŝna:dsilva:ŝ]) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Tășnad. Administre Silvaș apartenas al la komunumo Săuca.
Loĝantaro
En 1910 Tasnádszilvás nombris 378 loĝantojn (rumanoj), en 1992 177.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1234. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Közép-Szolnok, de 1877 Szilágy).
Koprivnica-Križevci
Provinco Koprivnica-Križevci (kroate: Koprivničko-križevačka županija) estas unu el la provincoj de Kroatio. Ĝi situas en la nordo de la lando kaj limas al Hungario.
La nomo de la provinco devenas de la du plej grandaj urboj, Koprivnica kaj Križevci. La administra sidejo kaj plej granda urbo de la provinco estas Koprivnica. La provinco konsistas el 3 urboj kaj 21 pliaj komunumoj. La urboj estas:
Soraba alfabeto
Duliteraĵoj
La Soraba ortografio enhavas ankaŭ du duliteraĵojn:
En la alfabeta sinsekvo la duliteraĵoj ch sekvas post h kaj dź post d.
Ipoh
Ipoh estas metropolo kaj universitata urbo de Malajzio, kie estas ĉefurbo de Perako.
Geografio
Ipoh situas en Malaja duoninsulo. Kuala-Lumpuro troviĝas 200 km-ojn.
Historio
Ipoh estis vilaĝo en la 1820-aj jaroj. Ĝi furore evoluis pro minado de stano ekde la 1880-aj jaroj. La japanoj invadis la urbon en 1941. Ekde la 1970-aj jaroj la urbo stagnas pro kolapso de la minado, tamen ĝi oficiale iĝis grandurbo en 1988.
Trafiko
Ipoh havas flughavenon kaj bonajn vojan kaj fervojan kontaktojn kun la ĉefurbo.
Klimato
Ipoh havas tropikan klimaton. Jare pluvas po 2340 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, la plej ofte en novembro (320 mm), la plej malofte en februaro (70 mm). La temperaturo estas tre konstanta: 27 °C.
Linio Chūō (Osaka)
Linio Chūō (japane: 中央線 [Ĉūō-sen], angle: Chūō line) estas metroa linio en Osako, Japanio. Ĝi estas unu el 8 linioj de metroa sistemo Osaka Urba Subtera Fervojo. La simbola koloro de linio estas verda koloro.
Zoltán Török (remisto)
TÖRÖK Zoltán (teoreok) estis hungara remisto, eŭropa ĉampiono (1932, trejnisto, tribunala juĝisto naskita en Gyergyótölgyes la 12-an de aŭgusto 1899 kaj mortinta en Budapeŝto la 12-an de februaro 1970.
Vechigen
Vechigen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Berno kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 4608 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Zoltán Török (remisto)
Biografio
Zoltán Török gajnis en la konkurso de Pannónia Evezős Club en direktilista kvaropo (1922–29) kaj en direktilista okopo (1921–26, 1928, 1931, 1933) entute 19 landajn ĉampionecojn. En la ĉampionecoj de Eŭropo li gajnis la lokojn 2-ajn en Beogrado (1932) en la sendirektilista kvaropo, en Prago (1925) en direktilista kvaropo. En la eŭropaj ĉampionecoj li gajnis la 3-ajn lokojn en Barcelono (1922) kaj en Parizo (1931)  en la direktilista okremila, en Como (1923) en la direktilista kvarremila, en la budapeŝta (1933) sendirektilo kvarremila. Post sia retiriĝo li estis la trejnisto de la boatistoj de Ferencvárosi Torna Club (FTC).
Vechigen
Geografio
Vechigen situas en la Svisa Mezlando en la valo de la rivereto Worble proksimume 10 kilometrojn oriente de la federacia urbo Berno, kiun kies aglomeraĵo ĝiaj setlejoj komplete kunkreskis. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Boll/Sinneringen, Dentenberg, Lauterbach, Lindental, Littewil, Radelfingen, Utzigen kaj Vechigen.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 24,83 km², de kiuj 30,4% estas kovritaj de arbaro, 60,7% servas por agrikulturo kaj 8,5% por setlado.
Trafiko
Tra Stettlen pasas ĉefvojo de Worb al Berno. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de ok kilometroj okcidente apud Berno kaj al la svisa aŭtovojo A6 kvar kilometrojn sudokcidente apud Muri ĉe Berno. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la etspura trama fervojo de la entrepreno Regiona Trafiko Berno-Soloturno de Worb tra Bolligen al la ĉefa stacidomo de Berno.
Historio
La unua dokumenta mencio de Vechigen datiĝas el la jaro 1275 kiel Vechingen. La valo kaj montara kamparo de Vechigen apartenis al la senjorujo de Baronoj de Belp-Montenach, kiuj ĝin devis koncedi en la jaro 1298 al la urbo Berno, kaj estis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 unu el la kvar paroĥoj de Berno.
Abundantia
Abundantia estis la romia diino pri bonŝanco, personigo de abundeco kaj prospereco. En la romia mitologio, ŝi estis ankaŭ konita kiel Annona kaj estis konsiderita kiel malgrava diino. Krom la personigo de ŝanco kaj riĉeco, ŝi ankaŭ estis la gardistino de la cornucopia, tio estas la korno de abundeco. Pere de tiu korno ŝi laŭtradicie disdonis manĝaĵojn kaj monon.
Oni retrovis nur malmultajn kultejojn rilate al Abundantia en Romo. Ŝi cetere estis priskribita kiel "la bela virino de sukceso", kaj pro tio estis multe bildigita de variaj artistoj, ofte tenante la cornucopia.
Ĉimo
Ĉimo aŭ ĥimo estas kaĉaspekta miksaĵo, rezultanta el la digestado en la stomako de la manĝitaj nutraĵoj, kaj troviĝanta en la stomako kaj la duodeno. Ĉimo forpasas malrapide tra la valvo de piloro de stomako al duodeno.
Ecoj
Ĥimo havas malaltan pH-parametron. Ĥimo estas parte likva kaj parte solida.
San Felice
San Felice estas la nomo de:
Vidu ankaŭ:
Disvastigmeĥanismoj de planto
La vortparto -ĥorio venas de la greka χώρα, ĥóra, „lando, loĝejo“, malnovgreke χωρίς, „separita, apartigita“. La termino estas uzata science por ĉiu speco de disvastigado kiel semdisvastigado,  vegetativa multigado kaj la disvastigado fare de la homo, do la nevola disvastigo kaj hortikultura plantmultigado.
Plantoj uzas multajn disvastigajn meĥanismojn. Oni dividas tiajn meĥanismojn ĝenerale en ses grupoj:
Alberto (nomo)
Vidu ankaŭ: Albrecht Alberto estas vira persona nomo. Ĝi origine venis el Adalberto, kiel pli mallonga formo. Virina formo estas "Alberta".
Nomtagoj
23-a de aprilo, 7-a de aŭgusto, 24-a de aŭgusto, 5-a de septembro, 27-a de septembro, 15-a de novembro
Gaheris
Gaheris, kavaliro en Artura legendo.
Li estis la filo de Reĝo Lot de Orkney kaj Morgause, kaj frato de Agravain, Gawain, kaj Gareth. Li estis ankaŭ frato aŭ duon-frato de Mordred. Li edziĝis al Lynette, kiun lia frato Gareth helpis savi ŝian fratinon Lyonesse, per duobla ceremonio en kiu ankaŭ Gareth edziĝis al Lyonesse.
Li servis kiel eskviro de sia pli aĝa frato Gawain antaŭ ol kavaliriĝi ĉe la kortego de Reĝo Arturo. Li partoprenis la mortigon de Pellinore (kiu mortigis lian patron). Poste estis revenĝo inter la familio de Lot kaj tiu de Pellinore. Malgraŭ tio Morgause ĝuis amaferon kun Lamorak, la filo de Pellinore. Gaheris trovis ilin en lito kaj senkapigis sian patrinon, sed permesis ke Lamorak eskapu. Kredante ke Lamorak estas la mortiginto, Gawain, Agravain kaj Mordred kuniĝis kun Gaheris por embuskigi kaj mortigi Lamorak, sed poste eltrovis ke fakte Gaheris mortigis sian patrinon. Sekve, Gaheris estis portempe ekzilata de la Artura kortego.
Gaheris revenis al la kortego. Arturo petis ke Gaheris kaj liaj fratoj defendu la ŝtiparumon de Reĝino Ginevra. Gawain rifuzis, sed la aliaj senentuziasme konsentis, kvankam ili diris ke ili ne portos kirasojn. Gaheris mortis, kune kun Gareth kaj Agravain, kiam Lanceloto kaj liaj kavaliroj savis Ginevran.
La Landec
(jen france, prononco, bretone Lannandeg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Toponimio
La malnovaj formoj Lanadec en 1235 kaj Lannandec en 1236, supozigas bretonan originon, de la bretona vorto lann « erikejo ». Aliaj opinias ke la nomo venas de sankta Deg kun prefikso En-.
Historio
La paroĥo de La Landec, enklavigita en la episkoplando de Saint-Malo apartenis al la dekanlando de Bobital, kiu apartenis al la episkoplando de Dol kaj estis dediĉita al la sankta Agnesa de Romo.
Itaporã do Tocantins
Itaporã do Tocantins estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 2.445 loĝantojn en 2010.
Zigenedoj
Zigenedoj aŭ sango-gutaj papilioj (Zygaenidae) estas familio de proksimume 900 specioj de etaj kaj mezgrandaj papilioj. Ili formale apartenas al la noktopapilioj, sed aktivas ankaŭ dum la hela tago. Ili produktas oleecan sukon, kiu protektas ilin kontraŭ insektomanĝuloj. Ili vivas ĉie sur la Tero, en stepoj kaj herbejoj.
30 případů majora Zemana
30 případů majora Zemana (Tridek kazoj de majoro Zeman) estas televida serio filmita en la jaroj 1974 - 1979 de Centra redaktejo de armeo, sekureco kaj preteco de Ĉeĥoslovaka televido. Reĝisoro estis Jiří Sequens. La okazintaĵoj estas rolantaj inter la jaroj 1945 - 1973, la ĉeffiguro estas membro de KNS (ĉeĥe SNB) Jan Zeman, kiun rolas Vladimír Brabec. Tiu aperas en ĉiu parto kaj iom post iom li ellaboras en la serio el civilulo ĝis estro de praga kriminalservo.
La serio estiĝis en la tempo de profunda normaligo al la 30-a datreveno de estiĝo de KNS. Ties celo estis propagi kaj defendi agadon de la sekureca aparataro de la socialisma ĈSSR kaj nigrumi kontraŭulojn de la komunisma reĝimo kaj laŭ tio estas necese alpaŝi al la serio. Kiel ĉiuj verkoj tiutempaj estis vico da faktoj en ĝi donata en enpensitajn koneksojn, aŭ kelkaj faktoj tute elpensitaj. Plimulto da partoj estas ja filmitaj surbaze de veraj eventoj kun vico da neŝanĝitaj faktoj, sed ilia tuta, idea aperigo estas valida al la tempo kaj la celo de estiĝo de la serio. Tio estas kaŭzo, kial la serio estas markata kiel propaganda.
Temas pri la plej ampleksa drama verko de la Ĉeĥoslovaka televido.
Aktoroj
Vladimír Brabec, František Němec, Rudolf Jelínek, Emil Horváth, Jiří Lír, Ladislav Mrkvička, Vladimír Ráž, Miloš Willig, Radoslav Brzobohatý, Ilja Prachař, Jiří Holý, Jaromír Crha, Renáta Doleželová, Jaroslava Obermaierová, Ivana Andrlová, Radúz Chmelík, Stanislav Fišer, Miloš Vávra, Alena Vránová, Milada Vnuková, Štěpán Kvietik, Josef Vinklář, Valerie Kaplanová kaj multaj pluaj  - plimulto de tiam pli konataj aktoroj.
Kantono Scott (Misisipio)
La kantono Scott (Scott County) estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Dunwich
La loko Dunwich en la graflando Suffolk de Anglio estas la restaĵo de iam prospera marhaveno kaj centro de komerco pri lano en la frua mezepoko. La natura haveno ĉe la enfluejo de la riveroj Blyth kaj Dunwich iam estis la plej granda havenurbo en la historia regiono East Anglia. La ĉefaj forvendataj varoj estis lano kaj greno. Enportitaj varoj estis fiŝoj, peltoj kaj ligno de Islando kaj la baltaj ŝtatoj same kiel tukoj el Nederlando kaj vino el Francio.
Panzer 35(t)
La Panzerkampfwagen 35(t), ofte mallongigita kiel Panzer 35(t) aŭ '''Pz.Kpfw. 35(t)''', estis malpeza tanko fabrikita en Ĉeĥoslovakio uzata ĉefe de Nazia Germanio dum la Dua Mondmilito. La litero (t) signifis tschechisch (en germana: "ĉeĥo"). En servo por Ĉeĥoslovakio, ĝi havis la formalan nomigon Lehký tank vzor 35 (nome Helpeza Tanko Modelo 35), sed ĝi estis komune referencata kiel '''LT vz. 35 aŭ pli simple LT-35'''.
Oni konstruis totalon de 434; el tiuj, la Germanoj kaptis 244 kiam ili okupis Bohemi-Moravion en Marto 1939 kaj la Slovakoj akiris 52 kiam ili deklaris sendependecon el Ĉeĥoslovakio samtempe. Aliaj estis eksportitaj al Bulgario kaj Rumanio. En Germania servo, ili estis uzata por bataloj dum la komencaj jaroj de la Dua Mondmilito, ĉefe por la invado de Pollando, la Batalo de Francio kaj la invado de Sovetunio antaŭ esti retiritaj aŭ forvenditaj en 1942. Ili estis uzataj por la cetero de la milito fare de aliaj landoj kaj kiel trejntanko en Bulgario ĝis la 1950-aj jaroj.
Cukuba
Cukuba aŭ Tsukuba (つくば市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Tsukuba-shi) estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Ibaraki. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de junio 2019 la urbo havis loĝantojn.
La Universitato de Cukuba (japane 筑波大学, Tsukuba daigaku) estis fondita en 1972 pro la translokigo de sia antaŭulo, la Tokia Universitato de Eduko, en la samnoma urbo Cukuba, kaj krom la ĉefa kampuso en Cukuba nun havas apartan fakon pri plenkreskula eduko en la kvartalo Bunkjo de Tokio. La ĉefkampuso situas en la koro de Science City en Cukuba, sesdek kilometrojn nordoriente de Tokio.
Rilatoj al Esperanto
Laŭ la Adresaro de la personoj kiuj ellernis la lingvon "Esperanto" en la urbo registriĝis en 1906 kiel esperanstio la studento T. Agaki. Probable temis pri la unua esperantisto en la urbo.
Akva rezervujo Kružberk
Kružberk (legu Kruĵberk) estas valbaraĵo en norda Moravio en montaro Jeseníky, en ties parto Nízký Jeseník, sur rivero Moravice, proksime de urbo Budišov nad Budišovkou.
La valbaraĵo estis konstruita en la jaro 1958 en profunde entranĉita valo de rivero Moravice laŭ pli malnova projekto. Kružberk havas 38,4 m alta kaj 280 m longa betonan digon, la surfacon de la valbaraĵlago 286,7 ha kaj maksimuman profundecon 31,5 m. Deklivoj, falantaj al la valbaraĵo, estas arbarkovritaj. Super la valbaraĵo estas 2 km longa sektoro de devena valo, kiu finas ĉe valbaraĵa digo de valbaraĵo Slezská Harta.
Proksime de la valbaraĵo situas ankaŭ samnomata vilaĝo - Kružberk.
Rogašovci
Rogašovci, hungare Szarvaslak estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska.
Administre apartenas al Rogašovci ankoraŭ la jenaj 10 vilaĝoj: Fikšinci, Kramarovci, Nuskova, Ocinje, Pertoča, Ropoča, Serdica, Sotina, Sveti Jurij, Večeslavci.
Situo
Rogašovci situas sur malebenaĵo, inter 2 rojoj, laŭ flankovojoj.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito Szarvaslak apartenis al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
Amuzekonomio
Amuzekonomio estas ekonomia branĉo, kiu estigas produktojn kaj ofertas servojn, kiuj celas amuzon kaj distriĝon. Tiuj estas ekzemple kinofilmoj, muziko (muzikeldonejoj), libroj, komputilaj ludoj ktp. Pli malvasta estas la termino spektaklo-ekonomio, kiu aparte ne inkluzivas la kampon de kulturo.
Neot Kedumim
Neot Kedumim - Biblipejzaĝa Rezervo en Israelo (נאות קדומים, Neot Kedumim - the Biblical Landscape Reserve in Israel) estas "Biblia Ĝardeno" dediĉita al la naturo de la Juda Biblio kaj ankaŭ naturrezervejo situa en la arbaro Ben Ŝemen kaj proksime de la urbo Modiino ĉe Itinero 443, inter Jerusalemo kaj Tel Aviv, Israelo.
Neot Kedumim signifas agrablan paŝtejon (aŭ kabanon) antikvan.
Neot Kedumim komprenas serion de naturaj kaj agrikulturaj pejzaĝoj, inter ili la Arbaro de Lakto kaj Mielo, la fabelo Alta Kanto de Salomono, la vitejo Jesaja kaj la Kampoj de la "Sep Specioj". Afiŝoj tra la ĝardeno citas rilatajn judajn tekstojn en hebrea kaj en angla.
Neot Kedumim organizas vizitojn por grupo, kiuj tion petas. Ĝi estas ankaŭ alirebla por individuoj, kiuj povas promeni helpe de mapo de la parko.
Milena Jesenská
Milena JESENSKÁ naskiĝis la 10-an de aŭgusto 1896, en Prago, Ĉeĥoslovakio kaj mortis la 17-an de majo 1944, en Ravensbrück, en Germanio. Ŝi estis ĉeĥa ĵurnalistino, verkistino kaj tradukistino.
Biografio
Milena Jesenská devenas de aristokrata familio slovaka, vivanta en Bohemio. Ŝia patro, Jan Jesenský, estis kirurgiisto kaj profesoro en la Karola Universitato de Prago. Ŝia patrino mortis kiam ŝi estis deksesjaraĝa. La patro de Jesenská estis reteniĝema kun ŝi sed donis al ŝi tutan liberecon, kio kondukis ŝin al ŝiaj unuaj spertoj pri drogaĉoj. Ŝi studis en la junulina liceo Minerva en Prago. Laŭ la volo de ŝia patro, ŝi komencis studi medicinon, sed ŝi forlasis sian studadon.
Inter 1918 kaj 1925, ŝi estis la edzino de Ernst Polak, tradukisto el juda origino kaj vivis en Vieno. La geedziĝo, kiu rompigis la rilatojn kun ŝia familio, rapide atingis krizan punkton.
Trinidad (Bolivio)
Trinidad - hispane plennome La Santísima Trinidad, "la plej sankta triunuo" - estas urbo de Bolivio, fondita en la jaro 1686. Ĝi estas la ĉefurbo de la bolivia departemento Beniio kaj de ties provinco Cercado. Laŭ takso de la jaro 2013, en la urbo sume vivas 103.661 homoj. La teritorio geografie konsideratas parto de Amazonio.
Milena Jesenská
Biografio
Provante liberiĝi de sia edzo, Milena Jesenská komencis labori kiel tradukisto kaj instruis la ĉeĥan lingvon ; unu el ŝiaj studentoj estis la aŭstra verkisto kaj eseisto Hermann Broch. En 1919, ŝi hazarde eltrovis novelon de Franz Kafka. Ŝi letere petis de li permeson traduki ĝin. Tiel komenciĝis pasia korespondado. Kafka nomis la leterojn de Jesenská « skribitaj kisoj ». Jesenská kaj Kafka renkontiĝis nur dufoje: kvar tagojn en Vieno kaj unu tagon en Gmünd. Sed Jesenská ne volis disiĝi de sia edzo. Pro tio ĉesis ankaŭ ilia korespondado. Ambaŭ sentis, ke ne estas estonteco por ili, precipe pro la malsanemaj angoroj de Kafka. Tamen ŝi tradukis plurajn el liaj noveloj. Ŝi amikiĝis kun germanaj verkistoj Max Brod, Franz Werfel, kun la ĉeĥa aŭtoro Karel Čapek kaj lia edzino, la aktorino Olga Scheinpflugová.
Inter 1920 kaj 1923, Milena Jesenská estis ĵurnalistino. En Vieno (Aŭstrio), ŝi kunlaboris kun la praga ĵurnalo Tribuna. Inter 1923 kaj 1926, ŝi skribis por Národní Listy  en Prago, kaj aniĝis en progresanta Grupo de maldekstruloj. Ŝi skribis poste por du magazinoj: Pestrý týden kaj Lidové noviny. La plej granda parto de ŝiaj laboraĵoj rilatis al la kunvivado de Ĉeĥoj, Germanoj kaj judoj. En 1938 kaj 1939 ŝi estris la politikan kulturan magazinon Přítomnost, publikigitan de Ferdinand Peroutka.
Post la okupado de Ĉeĥoslovakio fare de la nazia armeo, Milena Jesenská partoprenis en organizaĵo de sekreta milita politika Rezistado. En 1939 ŝi laboris por la kontraŭleĝa ĵurnalo V boj kaj organizis la fuĝon de judoj al Pollando. La Gestapo arestis ŝin en novembro 1939. Sekvontjare, ŝi estis deportita al la koncentrejo Ravensbrück, kie ŝi laboris kiel flegistino. Ŝi morale kaj psikologie subtenis la aliajn malliberulojn. Tie ŝi renkontis Margarete Buber-Neumann kun kiu ŝi amikiĝis, kaj kiu poste priskribis en sia libro "Milena, Kafkas Freundin" (Milena, amikino de Kafka) tiun disvolviĝintan amikecon inter la du virinoj kaj ŝiajn lastajn monatojn en la koncentrejo. Ŝi mortis en Ravensbrück je la 17-a de majo 1944 sekve de renoperacio. Milena Jesenská estis 48-jaraĝa.
Jana "Honza" Krejcarová, la filino de Jesenská kaj de Jaromír Krejcar, iĝis verkistino por la subgrunda periodaĵo Půlnoc komence de la 1950-aj jaroj.
Filmo pri la vivo de Jesenská, enscenigita de Véra Belmont, estis ekprojekciita en 1991, Milena.
En 1995, Yad Vashem nomis Milena Jesenská kiel Justulo inter la popoloj de la mondo.
Bibliografio
Ankaŭ la Leteroj al Milena de Kafka estis publikigitaj.
Radiko
Ĝenerale, la vorto radiko temas pri origino, fonto de objekto. Ĝia signifo varias laŭ la fako:
Botaniko
En botaniko, radikoj estas parto de planto kiu estas malsupre de la tereno. La radikoj tendencas kreski malsupren por atingi nutrojn kaj akvon, kiujn la planto bezonas por vivi.
Komputiko
En informadiko, la radiko de arba strukturo ankaŭ estas la komenca nodo.
En Uniksaj komputilaj sistemoj, radiko (root) estas la nomo de uzanto kiu havas ĉiujn rajtojn ĉimaniere (simpla aŭ multuzanta). Ĝenerale, estas la administrula konto. Aparte, ĝi indikas la bazon de la arkiva sistemo de la dosieruja strukturo, nomatan per simpla oblikvo (/). Se persono havas radikan ensaluton tio signifas ke ĝi kapablas agi kiel administranto de la komputilo.
Matematiko
Kodo de la signo √ de kvadrata radiko (radiko de grado 2) estas deksesuma 221A en unikodo.
En kalkulo ankaŭ estas difinita radiko, en la senco de dua radikigo.
Rakovice (distrikto Piešťany)
Rakovice, hungare Rákfalu estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany.
Radiko
Lingvo
La radikoj estas la elementoj kiuj ne estas afiksoj, finaĵo, aŭ primitiva vorto.
Rakovice (distrikto Piešťany)
Situo
Rakovice situas laŭ traira flankovojo (aŭtoŝoseo estas proksime). Piešťany troviĝas je 9 km.
Radiko
Lingvo
Disdividiĝas en:
Rakovice (distrikto Piešťany)
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1262 en latina formo "Villa Rakovych". En 1787 vivis tie 337 vilaĝanoj en 57 domoj, en 1828 366 loĝanroj en 53 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Rakovicz, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo prenis hungaran nomon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Rákfalu 572 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Pöstyén, poste (kiel Rakovice) al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rakovice 482 homoj, (473 slovakoj).
Radiko
Lingvo
Christian Rivière, en sia eseo Vortfarado kaj radikfarado, eliras el la diferenco inter vorto kiel "radiko (radikalo) kun finaĵo" kaj radiko kiel "iu ajn eblo de vorto sen finaĵo". Li uzas matematikajn operaciojn aŭ formulojn por distingi inter la diversaj kombinebloj, ĉefe por distingi kunmetadon disde kungluadon. Aliaj studataj konceptoj estas supervortoj, radikkategorioj, reguloj en la ordo de vorteroj ktp. Praktike temas pri revizio de la ĝenerala studo de la Plena Analiza Gramatiko.
Figure
Figure radiko signifas esencan fundamenton, kernan principon; vidu ankaŭ: kaŭzo, ĝermo, fonto.
Proverbo
Ekzistas proverbo pri radiko en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Barão de Cocais
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Itabira. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Terena ŝtupo
Terena ŝtupo (fault scarp) estas faktermino en geomorfologio, geologio kaj kartografio kiu signifas ŝanĝon de la dekliva klineco kaj se iliaj eĝoj iras preskaŭ liniformaj.
La dimensioj povas ŝanĝiĝi inter kelkaj metroj kaj pluraj kilometroj. Al longaj terenŝtupoj apartenas la sudgermanaj tavolŝtupo-regionoj (Frankonia Ĵuraso kaj Ŝvaba Ĵuraso), kun iliaj grandaj diferencoj en la alteco kaj profundaj geologiaj perturboj, kiuj ofte estas tektone aktivaj.
Magyargéc
Situo
Magyargéc situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Szécsény troviĝas 8, Salgótarján 18, Pásztó kaj Bátonyterenye po 24, Balassagyarmat 30 km-ojn.
Historio
Dum la mezepoko 3 apudaj vilaĝoj formiĝis tie, kiujn poste la turkoj faris senhomaj. Baldaŭe ankaŭ la refondiĝoj okazis aparte kiel Suba, Meza kaj Supra "Géc". Baldaŭ la vilaĝetoj unuiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, familihelpa servo, poŝto.
Masagetoj
La masagetoj (Massagetae en bulgara lingvo Масагети, Masageti; greke Μασσαγέται) estis nomada popolo kiu loĝis inter la Aralo kaj la Kaspia Maro en la Antikvo. Laŭ Herodoto, Ciro la Granda de Persio trovis sian morton dum batalo kontraŭ la masagetoj en Balĥaro, komanditaj de la reĝino Tomiris. La nomo masageto signifas grandaj skitoj, Ma egalas al granda kaj sagetoj'' al skitoj.