cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elbląg
Historio de E-Movado en la urbo
La vernisaĝo okazis en la ekspoziciejo de la Malnova Urbodomo ĉe la Katedralo en la historia, malnova kvartalo de la urbo (vidu la apudan foton), krome en la Urbodomo okazis la rapida kurso "Esperanto dum 5 tagoj" gvidata de Eduardo Kozyra el Malborko, la vic-prezidanto de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) kaj kunordiganto de la ekspozicio, dum la komenco de la kurso la 25-an de novembro 2014 estis prezentita la monologo "Doktoro Esperanto" de Mario Migliucci en la traduko al la pola de Roman Dobrzyński.
Chacaltianguis
Chacaltianguis estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Chacaltianguis. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 054.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11416 loĝantojn. El tiuj estis 5509 viroj kaj 5907 virinoj. La komunumo havas surfacon de 557.7 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 18 minutoj norda latitudo kaj 95 gradoj kaj 50 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 12415 personoj. En la jaro 2000 temis pri 11731, do temis pri kresko / malkresko je -1.13 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 10499 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 82 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.78 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30054a.htm
Assassin's Creed III
Assassin's Creed estas komputilludo kreita ĉe Ubisoft eldonita la 30-a de oktobro 2012 sur PlayStation 3 kaj Xbox 360 kaj Microsoft Windows la 20-a de novembro 2012. Ago de videoludo estas inter 1753 ĝis 1783 kaj 2012 jarojn en Bostono kaj Novjorko.
Evolua psikologio
Evolua aŭ evolucia psikologio estas psikologia alirmetodo, kiu eksplikas la fakojn de psikologio (ekz. socia, personeca...) pere de adaptadaj kaj evoluaj signifoj.
La evolucia psikologio esploras klasikajn psikologiajn faktojn kaj datenojn, sed provas klarigi ilin per la evolu-historio de la homo, ekzemple la homa situacio en ĉasistaj-kolektistaj socioj. Tiaj socioj formis kadron por homa vivo dum jarmiloj, dum kiuj la evolucio favoris individuojn, kiuj laŭ sia psiko plej bone integriĝis en tian socion.
Felsberg GR
-
Pri la komunumo
Felsberg (en la romanĉa lingvo: Favugn) estas komunumo de la komunumaro Trins kaj la distrikto Imboden en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 2262 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Felsberg situas ĉe la norda bordo de Rejno, ĉe la suda flanko de la montmasivo Calanda. La kulmino Felserberger Calanda estas kun alteco de 2687 m s.m. la plej alta punkto de la komunumo. La komunumo Felsberg-Neudorf kaj Felsberg-Altdorf. Felsberg-Neudorf estis kontruita, post kiam pro rokofaloj en la unua duono de la 18-a jarcento granda parto de la malnova vilaĝo estis detruita.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Felsberg limas en nordo al Pfäfers (SG), en nordoriento al Haldenstein, en sudoriento al Koiro, en sudo al Domat/Ems, kaj en okcidento al Tamins.
Trafiko
Felsberg mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj, tamen ĝi bonege atingeblas, ĉar aliflanke de Rejno pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 kaj la svisa aŭtovojo A13. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la stacidomo ĉe la trajnlinio de Retia Fervojo de Koiro al Filisur respektive al Oberalppasejo. La komunumo ankaŭ estas konektita al la loka busreto de la urbo Koiro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Felsberg datiĝas el la jaro 840 kiel villa Fagonio. Dum mezepoko ĝis 1851 Felsberg apartenis al la tribunalejo Rhäzüns. Kadre de la novordo de la kantona administracio en la jaro 1851 Felsberg estis kiel sola komunumo de la malnova tribunalejo Rhäzüns atribuita al la komunumaro Trins.
Lentuga kolombo
La Lentuga kolombo (Columba guinea) estas membro de la familio de birdoj kolomboj nome Kolombedoj, kiu loĝas kaj reproduktiĝas en granda parto de Afriko sude de Saharo. Ĝi estas komuna kaj disvastigata specio en malfermaj medioj en granda parto de sia teritorio, kvankam estas ankaŭ grandaj malplenoj en ĝi.
Tiu ĉi specio konstruas grandan neston el bastonetoj en arbo kie la ino demetas du blankajn ovojn. La flugo estas rapida kaj per regulaj flugilfrapoj kaj eventuala vipado kio estas karaktera de kolomboj ĝenerale.
Propila kloroformiato
Propila kloroformiato aŭ C4H7ClO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la kloroformiata acido kaj propila alkoholo. Propila kloroformiato estas senkolora likvaĵo kun penetranta odoro, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Propila kloroformiato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila kloroformiato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Lentuga kolombo
Aspekto
Temas pri granda kolombo 41 cm longa. Dorso kaj flugiloj estas brunruĝecaj kaj tre markitaj de blankaj lentugoformaj makuletoj, de kie venas la nomo de la specio. La resto de supraj kaj subaj partoj estas blugrizaj, kiel la kapo, kiu montras rimarkindajn ruĝajn makulojn ĉirkaŭ la okuloj kaj ĝis la malhela beko kun blanka ceraĵo. La ventro estas pli senmarka, sed ankaŭ la kolo estas ruĝeca kun strioj; lakruroj estas ruĝaj. La voĉo estas laŭta du-du-du.
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed nematuruloj estas pli brunaj ol plenkreskuloj.
La Lentuga kolombo estas ofte vidata ĉe homaj loĝejoj kaj terkulturejoj. Plej granda parto de ties dieto estas vegetala, kaj la specio ariĝas en grandaj grupoj kie oni povas trovi grejnojn aŭ nuksetojn.
Huba Bálványos
Huba Bálványos [bAlvAnjoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bálványos Huba estis hungara grafikisto, pentristo, altlerneja instruisto.
Huba Bálványos naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Huba Bálványos akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1962. Lia plej grava instruisto estis Sándor Ék, Gyula Pap, Károly Raszler, István Szőnyi, Bertalan Pór. Inter 1963 kaj 1972 li instruis en la altlernejo. Pli frue jam ekde 1957 ĝis 1977 li pentradis en Artistkolonio (Kecskemét). Intertempe inter 1969–1971 kaj en 1985 li ricevis stipendiojn. Ekde 1977 li instruis en pedagogia altlernejo en Budapeŝto, en 1989 li estis nomumita katedrestro. En la jaroj 1980 kaj 1981 li kreis en artistkolonio de Makó. Li ricevis 6 premiojn inter 1968-2010. Li plej ofte kreis litografiojn, malpli ofte desegnaĵojn (krajonoj, tuĉoj), murpentraĵojn, reliefojn.
Blankkola kolombo
La Blankkola kolombo (Columba albitorques) estas membro de la familio de birdoj kolomboj nome Kolombedoj, kiu loĝas kaj reproduktiĝas en malgranda parto de Afriko kaj nome estas endemismo de Eritreo kaj Etiopio.
Trégourez
(jen france, bretone Tregourez, ambaŭforme prononcata ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Blankkola kolombo
Aspekto
Estas kolombo tre malhela kaj aspektas tute malhelblugriza escepte blanka ĉeraĵo kaj blanka kola strio pli larĝa kaj rimarkinda ĉe la nuko kaj flanke. Ankaŭ la okuloj estas malhelaj.
Alta reprezentanto pri eksterlandaj aferoj kaj sekureca politiko
La Alta Reprezentanto pri Eksterlandaj Aferoj kaj Sekureca Politiko estas ofico de Eŭropa Unio, kiu ekestis laŭ la traktato de Lisbono. Ĝi estas kunigo de la antaŭaj oficoj de Alta Reprezentanto por la komuna ekstera kaj sekureca politiko de la Eŭropa Unio kaj eŭropa komisaro pri eksteraj rilatoj.
La alta reprezentanto estas, pro sia ofico, ankaŭ vicprezidanto de la Eŭropa Komisiono. Li estas nomumita de la ministra konsilio kaj aprobita de la Eŭropa Parlamento, kaj oficas du jarojn kaj duono.
La, la brita politikistino Catherine Ashton estis nomumita kiel unua oficulo de tiu posteno.
1971 Hagihara
1971 Hagihara estas asteroido de la asteroida zono, kies orbito similas tiujn de la anoj de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 14-an de septembro 1955 en la kadro de la Indiana Asteroid Program elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao) en Usono.
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Hagihara Yusuke (japane 萩原 雄祐) (1897 - 1979).
25309 Chrisauer
25309 Chrisauer estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Prihodiște (Vața de Jos)
Prihodiște [prihodiŝte] (hungare: Prihodest) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Brad. En 1910 ĝi havis 408 loĝantojn (rumanoj, ciganoj); en 1992 303 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1760. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Vața de Jos.
Masaki Yoshida
Masaki Yoshida (吉田 正樹, n. ) estas japana futbalisto.
Sargenroth
Sargenroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Masaki Yoshida
Li futbalis ĉe Yokohama FC, Tokyo Verdy, Matsumoto Yamaga FC kaj FC Ryukyu.
Sargenroth
La Wildburg estas la ruino de montburgo sur la monto Wildburghöhe en la arbaro Soonwald apud la vilaĝo Sargenroth.
NGC 5443
NGC 5443 (aliaj indikoj — UGC 8958, MCG 9-23-26, ZWG 272.20, IRAS14004+5603, PGC 49993) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
MCST
Pri la temo estas Portalo:KomputiloMCST – (ruse МЦСТ), mallongigo de Moskva Centro de SPARC-Teknologioj, firmao proektanta procesorojn. MCST estis fondita en 1992 jaro dank’al aktiva klapodo de Devid Ditcel kaj komence konsistis el ekslaborantoj de moskva instituto IPMkKT gvidataj de akademiano Boris Babajan. La firmao proektas RISC-procesorojn kaj programaron. MCST aktive kunlaboris kun firmaoj Sun kaj Transmeta.
Pakso (mitologio)
Pakso estas romia diino de paco. En pli fruaj tempoj ne estis ŝia kulto adorata. Cetere dum miljara historio de Romio estis nelonga paco nur sepfoje. Pro tio en la romia mitologio ŝi estis agnoskita diino nur dum regado de Aŭgusto, kiu konstruigis al ŝi altaron post sia reveno el Hispanio kaj Galio en la jaroj 13 - 9 a.K. Ĝi estis konstruita sur Campus Martius kaj nomata Ara Pacis Augustae. La altaro estis valora arta verko el tempo de la imperiestro Aŭgusto, sed ĝi pli poste ruiniĝis. Italaj artistoj rekonstruis ĝin en la jaroj 1937 - 1939 sur origina loko kaj en origina formo. Plua templo estis sur Forum Pacis.
La diino estas personigo de paco. Pro tio ŝi havas nek gepatrojn, nek posteulojn. En artoj ŝi estis bildigata kun olivarbaj branĉoj, korno de abundo kaj sceptro. En la greka mitologio respondas al ŝi diino Ejreno.
Persekutado de kristanoj
Multnombraj kristanoj suferis persekutadojn de aliaj homoj jam de la komenca historio de la kristanismo, kaj ankoraŭ suferas. Laŭ diversaj studoj, dum la 20-a jarcento estis mortigitaj proksimume 45 milionoj da kristanoj
Tipoj
Tiuj formoj de persekutado estis tre diversaj. En iaj kazoj, okazis aresto sen garantioj, senhavigo aŭ konfisko, vipado, diversaj turmentoj. En striktaj kazoj, murdoj okazis en diversaj manieroj (ekz. per torturo). Foje tiuj persekutadoj okazis pro kristana malobeo al tiamaj religioj, aŭ foje pro malobeo al la ŝtataj aŭ politikaj instancoj. Tio okazis el la komenco de la kristana religio ĝis nun, la komenco de la 21-a jarcento. Ĝi ankaŭ ofte okazas pro etnaj kaj politikaj kialoj, ekzemple en Sudano, Irako, Pakistano aŭ Barato. Kunekun aliaj religioj, kristanaj eklezioj estas persekutataj en pluraj landoj, kiel Nord-Koreio, Laoso, Vjetnamio, Egiptio, Irano, Turkmenio aŭ ankoraŭ Uzbekio.
Ankaŭ en Sovetunio estis persekutado de kristanoj, ekz. de la Ortodoksa Kristana Eklezio, katolikismo eĉ Atestantoj de Jehovo, kaj eĉ dum la jaro 1951 en Sovetunio okazis la "Operaco Nordo", tiam la komunisma ŝtato amase deportis Atestantojn de Jehovo al Siberio, la nombro de la deportitoj estis 9389 nur de la atestantoj de Jehovo.
Ministro Andreazza
Ministro Andreazza estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 10.352 loĝantojn en 2010.
Eltzer Fehde
Eltzer Fehde aŭ ’’’kvereloj de Eltz’’’ ekestis en la jaro 1331 kiam la Trevira Ĉefepiskopo kaj princelektisto Balduin de Luksemburgo volis konkeri la regnajn kavalirojn de la burgoj Ehrenburg, Eltz, Schöneck kaj  Waldeck La malproksimeco kaj la malfortaj antaŭaj episkipoj toleris la pligrandiĝantan potencon de la kavaliroj, kvankam ili jam estis vasaloj de la Trevira episkopo. Balduin tamen provis starigi sian pretendon pri regnado per la konstruo de kontraŭburgoj Rauschenburg kaj  Trutzeltz (ankaŭ nomata Baldeneltz). De tie li malhelpis al la kunlaboro de la kavaliroj. La celo de Balduin ne estis la pereo de la kavaliroj, sed la respekto al li kiel suvereno. 1336/37 la kverelo finiĝis per la venko de Kurtrier kaj la malvenkintoj devis pagi alten rekompenson. Dum la sieĝado okazis la unua dokumentita uzo de fajroarmiloj en Germanio. Oni uzis sagpafilon ĉe la burgo Eltz.
Kaŝaso
La produkto entenas 40-50% da alkoholo.
Kvankam ĉirkaŭ 60% de ĝia prezo konsistas el impostoj, kaŝaso estas tre malmulte kosta en Brazilo (ĉirkaŭ po 1 eŭro por litro). Tio signifas, ke preskaŭ ĉiuj en la lando povas relative facile aĉeti kaŝason kaj ebriiĝi.
Kaŝaso formas la bazon de la alkohola koktelo kajpirinjo.
Okraventra penelopo
La Okraventra penelopo aŭ Okraventra jakuo (Penelope ochrogaster) estas birdo de la familio Kracedoj kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn kaj mutuojn, kaj estas parenca de la familio de nestamasuloj en Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.
Tiu specio loĝas nur en Brazilo. Ĝia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj aŭ marĉoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo, nome en tropikaj savanoj de Cerado kaj la arbaroj de la nordo de Pantanalo en Brazilo.
Pariconha
Pariconha estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 10.264 loĝantojn en 2010.
Chalma
Chalma estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Chalma. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 055.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13067 loĝantojn. El tiuj estis 6433 viroj kaj 6634 virinoj. La komunumo havas surfacon de 199.1 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 21 gradoj kaj 13 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 24 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 140 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 13359 personoj. En la jaro 2000 temis pri 12902, do temis pri kresko / malkresko je -0.69 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 11581 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 5155 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 44.51 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30055a.htm
Erkela frankolino
La Erkela frankolino (Francolinus erckelii) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiuj specioj de Francolinus en la genro Pternistis kun 23 aliaj specioj. Formas superspecion kun F. jacksoni, F. ochropectus, F. castaneicollis kaj F. nobilis.
Ĝi estas indiĝena de Eritreo, Etiopio, kaj Sudano. En 1957 la specio estis enmetita ankaŭ en Havajon.
Temas pri frankolino ege fajne ornamata per strieco en kolo, supra dorso, flankoj kaj subaj partoj nome brune super blanko; la krono estas tre bruna, kun nigra superokula strio, blanka malantaŭokula makulo kaj nigreca beko. La vizaĝo estas griza kaj la gorĝo de blanka koloro. Suba dorso, vosto kaj subvosto estas pli senmarke brunaj, dum la kruroj estas flavaj.
Moraviaj Esperanto-Pioniroj
Moraviaj Esperanto-Pioniroj estis la nomo de Esperanto-eldonejo en Olomouc, kiun fondis Antonín Kudela, Jaroslav Mastný kaj Albín Neužil.
Al la kolektivo de kunlaborantoj estas necese aldoni personon, kiu estis verŝajne la ĉefa tradukanto en la kolektivo de MEP, sed kiu pro sia modesteco ne permesis, ke la eldonantoj indiku lin kiel tradukinton. Li estis Josef Řebíček, finfrekventinto de juro-studoj en Prago, ĉefo de komerca departemento en la fervoja direkcio en Olomouc, esperantisto de la jaro 1918. Li ne ŝatis societan vivon, tamen li dediĉis ĉiun sian liberan tempon al tradukado, preskorektado, administrado.
La tradukotajn verkojn elektis precipe Jaroslav Mastný. La netskribaĵojn por la preso kaj preskorektojn helpadis plenumi Tonča Mrázková, la tre oferema animo de la kolektivo, orfino, kiu estis torturmurdita en la nazia koncentrejo Aŭŝvico en septembro 1942. Antaŭ la milito ŝi aktivis ankaŭ en fervojistina Esperanto-rondeto en Olomouc.
Eldonitaj verkoj
Tie aperis ankaŭ teatraĵo
Speichersdorf
Speichersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
László Gesztelyi Nagy
László Gesztelyi Nagy [lAslO gesteji nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gesztelyi Nagy László estis hungara juristo, parlamenta deputito.
László Gesztelyi Nagy naskiĝis la en Lövőpetri, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Gesztelyi Nagy maturiĝis kaj studis juron en kalvinana kolegio en Sárospatak, poste li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József en 1916. Li komencis sian juran karieron en asocio de agrikulturistoj. En 1922 li iĝis estro de agrikultura ĉambro en la regiono inter Danubo kaj Tiso, samtempe li redaktis la koncernan gazeton. En 1929 li fondis ĝardenistan lernejon kaj li agis vaste por la kamparanoj. Li zorgis pri la agrario komplete en la regiono. En 1932 li ricevis la titolon ekonomia ĉefkonsilisto. En 1939 li estis elektita parlamentano. Dum la komenciĝanta socialismo li estis kondamnita kiel kontraŭpopola persono en 1946. En la sekva jaro li liberiĝis el la prizono, poste li vivis mizere.
Bronte
Bronte estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Catania. Najbaraj komunumoj estas Adrano, Belpasso, Biancavilla, Castiglione di Sicilia, Centuripe (EN), Cesarò (ME), Longi (ME), Maletto, Maniace, Nicolosi, Randazzo, Sant'Alfio, Tortorici (ME), Troina (EN) kaj Zafferana Etnea. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Blazio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Variabloj de Mandelstam
Je partikla fiziko, la variabloj de Mandelstam estas tri variabloj, kutime nomataj s, t, kaj u, kiuj parametrigas la kinematikon de disĵeto inter du partikloj.
Tanezrouft
Tanezrouft aŭ, Esperantigite, Tanezrufto, ( arabe : تنزروفت ) estas unu el la plej solecaj partoj de la Saharo. La nomo signifas dezerton en tamazigta lingvo. La regiono troviĝas laŭlonge de la landlimoj inter Alĝerio, Niĝero kaj Malio, okcidente de Ahaggar ( aŭ Hoggar–montaro ). Komerca vojo povas esti liginta tiun areon kun Ghadames kaj Ahaggar ekde proksimume 500 a.K.A.. En Niĝero, populacioj de la endanĝerigita hiena likaono ( Lycaon pictus ) antaŭe estas vivintaj en Tanezrufto, okcidente de Ahaggar, sed nuntempe oni supozas ke la hiena likaono estas formortinta en tuta Niĝero.
Variabloj de Mandelstam
Difino
Konsideru kolizian procezon de kvar partikloj (ordinare du enen, du eksteren), kies kvardimensiaj movokvantoj estas. Ĉiuj movokvantoj orientiĝas enen; do, la leĝo de konservado de movkvanto estas ĉi-sube: Supozu ke la metriko de spaco de Minkowski estas plejparte plusa, t.e. Do, la variabloj de Mandelstam estas la ĉi-subaj kvar skalaraj variabloj: Ĉi tiuj variabloj respondas al la kvadrataj invariantaj masoj de la ĉi-subaj diagramoj de Feynman:
Tanezrouft
Estas regiono daŭre neloĝata kaj tute senvegetaĵara. Tamen du urbetoj ekzistas : Taoudeni kaj Taghaza kiuj estas famaj por siaj ekspluataĵoj de minejoj de halito kaj por la tra-sahara komerco de la Tuaregoj.
Variabloj de Mandelstam
Historio
La variablojn de Mandelstam difinis la Sud-Afrika kaj Usona fizikisto Stanley Mandelstam en 1958.
32277 Helenliu
Nomo
Ĝia nomo honoras Helen Liu, finalistinon en 2016 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Amity Regional High School de Woodbridge (Konektikuto).
Tanezrouft
Inter Reggane kaj Bordj-Badji-Mokhtar, estas du punktoj pri militista kontrolo kiuj nomiĝas Bidon V kaj PK 200.
Kärdla
Kärdla estas urbeto de nordokcidenta Estonio. Ĝi situas sur la insulo Hiiumaa en la Balta Maro, kaj fakte du triono de la insulanoj vivas en la urbo. Hijumaa ankaŭ estas unu el la distriktoj de Estonio, kaj Kärdla estas ties administra centro.
Ĉiomanĝanto
Ĉiomanĝanto (el ĉio kaj manĝi) estas animalaj specioj kiuj manĝas kaj plantojn kaj animalojn kiel sia ĉefa manĝoresurso. Ili estas oportunemaj, ĝeneralaj manĝantoj ne specife adaptitaj al manĝo kaj digesto ĉu de viando ĉu de planta materialo ekskluzive. Porkoj estas tre konata ekzemplo de ĉiomanĝanto. Korvoj estas alia ekzemplo de ĉiomanĝanto kiujn multaj homoj vidas ĉiutage. Ankaŭ homoj estas ĉiomanĝantoj. Tiu oportunemo estas avantaĝo por la prospero kaj pliiĝo de la specio antaŭ aliaj specioj kiuj nepre bezonas pli specifan manĝoresurson.Kvankam estas informoj pri kazoj de plantomanĝuloj kiuj manĝas viandon tiel kiel ekzemploj de karnomanĝuloj kiuj manĝas plantojn, la klasigo aludas al adaptoj kaj ĉefa manĝoresurso de la specioj ĝenerale, tiel ke tiuj esceptoj ne faras la individuojn nek la speciojn ĉiomanĝantoj.
Kärdla
Bildoj
Jen iuj ekzemplaj bildoj pri historiaj insulanaj dometoj de la urbo, kiuj ĉiuj estas deklaritaj partoj de la kultura heredaĵo.
Ostromeč
Ostromeč estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Velký Malahov, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudoriente de Velký Malahov. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Přeskače
Přeskače (Przeskatsch) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Ĉiomanĝanto
Plej parto de la specioj de ursoj estas konsiderata ĉiomanĝantoj, sed la dieto de individuoj povas gami el preskaŭ plantomanĝanto al preskaŭ ekskluzive karnomanĝuloj depende de la manĝodisponeblo kaj surloke kaj dumsezone. La Blanka urso povas esti klasita kiel karnovorulo dum la Granda pando preskaŭ ekskluzive manĝas bambuon kaj estas pro tio herbomanĝulo, kvankam pandoj manĝas ankaŭ viandon eventuale.
Přeskače
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1279. En la municipo estis trovita praepoka gratilo.
Ostromeč
Ostromeč estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,51 km².
Tanezrouft
Historio
La regiono piede estis trairita en 1936 far Théodore Monod. Flaskoj estis metitaj laŭlonge de la tervojo kiu troviĝas en tiu parto de la dezerto. La flaskoj estis anstataŭigitaj per fostoj kun interspacoj de 2 ĝis 3 kilometrojn, provizitaj je sunaj vojmontriloj. Tiuj ĉi estis ŝtelitaj, nur la fostoj nuntempe restas.
Partizansko (Simferopola distrikto)
Partizansko estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 2018 homoj.
Blazono de Sud-Sudano
La Blazono de Sud-Sudano montras ekde la sendependiĝo afrikan maraglon (afrikan fiŝaglon) kaj la surskribon Republic of South Sudan (Respubliko de Sud-Sudano).
Ĉiomanĝanto
Specioj konsiderataj ĉiomanĝantaj
Diversaj mamuloj estas ĉiomanĝantaj pro naturo kiel ursoj, nazuoj, erinacoj, didelfoj, porkoj, kelkaj primatoj inklude ĉimpanzojn kaj homojn, lav-ursoj, kelkaj roduloj inklude strisciuroj, musoj , ratoj , sciuroj , mefitoj kaj bradipoj.
Ostromeč
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Partizansko (Simferopola distrikto)
Geografio
La vilaĝo situas en la suda parto de la Simferopola distrikto ĉe la rivero Sablinka (dekstra alfluanto de Almo). Partizansko situas proksimume 5,5 kilometrojn sude de Simferopolo; la plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Kaŝtanovo (situanta tuj proksime de okcidento) kaj Topolno (situanta proksimume duonkilometron nord-oriente).
Historio
Vilaĝo Partizansko (same kiel la apuda vilaĝo Kaŝtanovo) aperis sur la loko de 3 negrandaj krime-tataraj vilaĝoj Aŝaga-Sabla, Orta-Sabla kaj Juĥari-Sabla. En la jaro 1787 la teritorio de tiuj vilaĝoj estis donacita (fare de princo Potjomkin) al admiralo Nikolaj Mordvinov, kiu en 1802 vendis ĝin al onta guberniestro de la Taŭrida gubernio Andrej Borozdin. Tiu lasta konstruis ĉi tie grandan bienon kaj aranĝis en ĝi modelan mastrumadon: sur la teritorio de modernaj Kaŝtanovo kaj Partizansko oni konstruis drap-fabrikon, led-faran fabrikon, akvan muelejon; krome oni plantis grandan parkon kaj multajn fruktajn ĝardenojn. La bienon vizitis multaj elstaraj homoj de tiu tempo (i. a., granda rusa verkisto Aleksandro Gribojedov).
Dum la 19a jarcento la bieno ŝanĝis kelkajn posedantojn. Post la Oktobra revolucio la bieno tre malprogresis, multaj domoj estis ruinigitaj. Tamen jam en la mezo de la 1920aj jaroj sur la loko de moderna Partizansko renaskiĝas nova vilaĝo, kies loĝantoj laboris en novkreita kolĥozo. Estas konate, ke en la jaro 1939 en la vilaĝo (kiu tiam ankoraŭ konsistis el kelkaj partoj) loĝis pli ol 1600 homoj.
Ĉiomanĝanto
Specioj konsiderataj ĉiomanĝantaj
Estas ĉiomanĝantaj diversaj birdoj, kies predoj varias el beroj kaj nektaro al insektoj, vermoj, fiŝoj, etaj roduloj kaj serpentoj, tio estas kazuaroj, kokoj, korvedoj inklude korvojn, pigojn, korakojn kaj frugilegojn, keoj, raledoj, reaoj.
Partizansko (Simferopola distrikto)
Historio
Dum la Dua mondmilito multaj loĝantoj de la vilaĝo militis en partizanaj taĉmentoj, kio poste estis spegulita en la nuna nomo de la vilaĝo. La 29an de novembro 1943 la vilaĝo estis forbruligata fare de la germanaj militistoj; 64 homoj estis pafmurditaj.
Ĉiomanĝanto
Specioj konsiderataj ĉiomanĝantaj
Kelkaj lacertoj, kelkaj testudoj.
Partizansko (Simferopola distrikto)
Historio
La 18an de majo 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la vilaĝeto Supra Sabli ricevis la nomon Supra Partizani ; iom poste oni unuigis kelkajn partojn de la vilaĝo sub la komuna nomo Partizanskoje (la rusa nomo signifas laŭvorte «(la) partizana»). La alinomado estis kaŭzita de la deportado de la krime-tatara popolo maje 1944 (post kio multegaj loknomoj en Krimeo estis ŝanĝitaj).
Nuntempo
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 2018 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 1959 loĝantojn ). La areo de la vilaĝo estas 242,5 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 610.
Ĉiomanĝanto
Specioj konsiderataj ĉiomanĝantaj
Ankaŭ kelkaj insektoj kaj aliaj senvertebruloj estas ĉiomanĝuloj.
Oficina aliario
La oficina aliario (Alliaria petiolata), estas angiospemo el la familio de la brasikacoj. Ĝi estas indiĝena en Eŭropo, okcidenta kaj centra Azio, kaj nordokcidenta Afriko, ekde Maroko, Iberujo kaj Britaj Insuloj, norde ĝis norda Skandinavujo, kaj oriente al norda Hindujo kaj okcidenta Ĉinujo (Ŝinĝango).
Partizansko (Simferopola distrikto)
Nuntempo
La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas pri agrikulturo kaj birdobredado (en la vilaĝo troviĝas bird-fabriko). En Partizansko funkcias mezlernejo.
Blazono de Sud-Sudano
La devizo estas: Justice, Liberty, Prosperity (Justeco, Libereco, Prospero)
Oficina aliario
La plantoj ofte troviĝas en la randoj de heĝoj, donante en Britujo la malnovan popolan nomon de Jack-by-the-hedge (ulo ĉe la heĝo). La genronomo Alliaria, "simila al Allium" aŭ "kun aero de Allium", rilatas al la ajlo-simila odoro de la dispremita foliaro. Alliaria officinalis estas sinonima scienca nomo.
Partizansko (Simferopola distrikto)
Nuntempo
Per la busa transporto Partizansko estas ligita al Simferopolo kaj aliaj najbaraj vilaĝoj.
Pál Spanyár
Pál Spanyár
Sextus Pompeius Festus
Sextus Pompeius Festus (60-110) ankaŭ konata kiel "Festus Grammaticus" estis roma gramatikisto, leksikografo, klasika filologo, poeto kaj enciklopediisto. Li aktivis en la dua duono de la unua jarcento kaj unua duono de la dua jarcento. Li renomiĝis pro sia 20-voluma verko "De verborum significatu", de Marko Verrio Flako, renoma gramatikisto aktive dum la regado de la imperiestro Aŭgusto.
Oficina aliario
Priskribo
Ĝi estas herbeca dujara planto kreskanta ekde profunda, maldika, blanka pivotradiko kiu odoras kiel kreno. En la unua kreskojaro, la planto prezentas sin kiel rozeton de verdaj folioj proksimaj al la grundo; tiuj rozetoj travintre restas verdaj kaj evoluas en maturajn florantajn plantojn la sekvantan printempon. Dum la dua jaro la plantoj kreskas ĝis alto de 30–100 cm (malofte ĝis 130 cm). La folioj havas petiolon, kaj estas triangulaj ĝis korformaj, 10–15 cm longaj kaj 5–9 cm larĝaj, kun krude dentita rando; la folioj estas iomete sulkiĝintaj, kaj ajle odoras kiam dispremite. La floroj aperas printempe kaj somere, kaj estas produktitaj en densaj aretoj. Kiam la florado estas kompleta, la flortigoj grapolece plilongigas sin. Ĉiu malgranda floro havas kvar blankajn petalojn 4–8 mm longajn kaj 2–3 mm larĝajn, aranĝata en krucformo. La frukto estas rektstara, gracila, kvarflanka silikvo 4 ĝis 5,5 cm longa. Ĝi komence estas verda, sed maturiĝante iĝas pale grizbruna, enhavante du vicojn da malgrandaj brilaj nigraj semoj kiuj somermeze estas liberigataj kiam la silikvo malfermiĝas. Unuopa planto povas produkti milojn da semoj, kiuj disĵetiĝas tiom fore kiom plurajn metrojn de la gepatroplanto. Depende de la cirkonstancoj, la oficinaliariaj floroj aŭ memfertiligas sin aŭ estas polenataj de najbara floro pere de diversaj insektoj. Memfertiligitaj semoj estas genetike identaj al la gepatroplanto, pliigante ties kapablon koloniigi areon kie tiu genotipo estas apta prosperi.
Sextus Pompeius Festus
Biografio
Li estas la kreinto de 20-voluma epitomo el enciklopedia traktaĵo de Marko Verrio Flako titolia "Pri la signifo de la vortoj". Flako estis renoma gramatikisto kiu floris dum la regado de Aŭgusto. En tiu verko, Festo donas la etimologion samkiel la signifon de multaj vortoj, kaj lia verko ĵetas konsiderindan lumon pri la lingvaĵo, mitologio kaj la filologiaj aspektoj de la antikva romo. Li faris kelkajn ŝanĝojn, kaj enmetis kelkajn proprajn kritikajn rimarkojn.
Oficina aliario
Kultivado kaj uzado
La oficina aliario estas unu el la plej malnovaj malkovritaj spicoj estantaj uzitaj en kuirado en Eŭropo. Signoj de ĝia uzado estis trovataj en arkeologiaj postrestaĵoj trovitaj en Balta Maro, datantaj de antaŭ 6100-5750 da jaroj .
La hakitaj folioj estas uzataj por aromigi salatojn kaj saŭcojn kiajn ekzemple pesto, kaj foje la floroj kaj fruktoj estas inkludataj ankaŭ. Tiuj estas plej bonaj kiam june, kaj disponigas mildan guston kaj de ajlo kaj de mustardo. La semoj foje servas por rekte spici manĝaĵon en Francujo.
Sextus Pompeius Festus
Biografio
Li ankaŭ preterlasis kelkajn latinajn vortojn, kiuj estis delonge malaktualaj. Pri tiuj aspektoj li diskutis en aparta verko nune perdita, titolita "Priscorum verborum cum exemplis". ("Antikvaj vortoj kun ekzemploj"). Eĉ estante nekompleta, la leksiko de Festo spegulas en la fono la enorman intelektan klopodon faritan en la Aŭgusta Erao por kunmeti disajn informojn pri la tradicioj de la Roma mondo, kiuj ĉiam estis en kurantaj fluoj kaj ŝanĝoj.
Oficina aliario
Kultivado kaj uzado
Iam la oficina aliario medicine estis uzata kiel seninfektigo aŭ diurezigilo, kaj foje por resanigi vundojn.
Sextus Pompeius Festus
Biografio
El la verko de Flako, nur kelkaj fragmentoj restas. El la epitomo de Festo, nur unu fragmenta manuskripto damaĝis. La restanta parto estis kompilita per resumo farita en la fino de la 8-a jarcento de Paŭlo Diakono, dum la regado de Karolo la Granda surbaze de manuskripto konservita en la biblioteko de la Abatejo de Montokasino.
Oficina aliario
Kultivado kaj uzado
En Eŭropo tiom multe kiom 69 da insektospecioj kaj sep fungoj uzas la oficinan aliarion kiel nutraĵplanton, inkluzive de iuj lepidopterospecioj kiaj Xanthorhoe fluctuata.
Sextus Pompeius Festus
Biografio
La "Farneziana Kodekso" el la 11-a jarcento, eldonita en Napolo, estas la sola supervivanta manuskripto supervivanta de Festo. Ĝi estis remalkovrita en 1436 en la urbo Speyer de Pietro Donato (1380-1447), venecia humanisto kaj episkopo de Padovo. Kiam li trovis ĝin, duono de la manuskriptoj jam estis mankantaj, tiamaniere ke ĝi nur enhavas la alfabetajn kapvortojn, M-V, kaj ne en perfektaj kondiĉoj. Eble la verko suferis forbrulon per fajro kaj la konsekvencajn damaĝojn kaŭzatajn de la tempo.
Oficina aliario
Kiel invada specio
Tiu palearktisa planto estis enmetata en Nordameriko kiel kuirarta herbo en la 1860-aj jaroj kaj estas invada specio en granda parto de Nordameriko. Nuntempe (en 2006), ĝi estas listigita kiel trudherbo aŭ limigita planto en la usonaj subŝtatoj Alabamo, Konektikuto, Masaĉuseco, Minesoto, Nova Hampŝiro, Oregono, Vermonto, Okcidenta Virginio kaj Vaŝintonio. Kiel la plej multaj invadaj plantoj, post kiam ĝi estis enmetita en novan lokon, ĝi daŭras kaj disvastiĝas en neinfluitajn plantokomunumojn. En multaj lokoj de ĝia perhoma enmeto en orienta Nordameriko, ĝi fariĝis la domina subarbaraĵa specio en duonarbaro kaj riverebenaĵaj medioj, kie ekstermado estas malfacila.
Sextus Pompeius Festus
Biografio
Kolekti ĉi tiujn fragmentajn epitomigojn kaj republikigi ilin estas projekto kunordigita de la "Universitata Kolegio de Londono", kies ĉefaj celoj estas, nome, igi ĉi tiujn informojn disponeblaj, stimuli debaton pri Festo kaj pri la antikvaj tradicioj de la Aŭgusta Erao, sur kies bazoj Festo reproduktis sian verkon, kaj pliriĉigi kaj renovigi studojn pri la roma vivo, kies detaloj estas donitaj de Festo kiel esencaj informoj.
Oficina aliario
Kiel invada specio
La insektoj kaj fungoj kiuj nutrigas sin je ĝi en ĝia indiĝena vivejo ne ĉeestas en Nordameriko. Tio plialtigas la semoproduktaĵon kaj permesas superi la konkurencon de la indiĝenaj plantoj.
La oficina aliario produktas alelokemiaĵojn, precipe en la formo de la cianidokombinaĵo alil-isotiocianato (AITC) kaj benzil- isotiocianato, kiu subpremas mikorizajn fungojn kiujn la plej  multaj plantoj, inkluzive de indiĝenaj arboj, bezonas por optimum kreskado. Tamen, alelokemiaĵoj produktitaj per la oficina aliario ne influas mikorizajn fungojn de la oficinaliaria natura arealo, indikante ke tiu "romano-armilo" en la invadita areo klarigas la sukceson de la planto en Nordameriko.
Plie, ĉar blankavostaj cervoj malofte manĝas la oficinan aliarion, grandaj cervpopulacioj povas helpi pliigi ĝiajn loĝdensojn konsumante konkurantajn indiĝenajn plantojn. Piedbatado de foliumantaj cervoj apogas kroman semkreskon perturbante la grundon. Semoj enhavitaj en la grundo povas ĝermi ĝis kvin jarojn post esti produktitaj (kaj eventuale pli). La persisto de la sembanko kaj la subpremado de mikorizaj fungoj ambaŭ malfaciligas restarigon de invaditaj areoj ĉar longperspektiva forigo estas postulata por malplenigi la sembankon kaj permesi normaligon de la mikorizoj.
La oficina aliario produktas gamon da sekundaraj kunmetaĵoj inkluzive de flavonoidoj, defendoproteinoj, glikozidoj, kaj glukosinolatoj kiuj reduktas la manĝodeziron ĉe plantomanĝantoj. Esplorado publikigita en 2007 montris ke, en la usonaj nordorientaj arbaroj, la oficinaliariaj rozetoj pliigis la proporcion de indiĝena folia rubputriĝo, pliigante nutran haveblecon kaj eventuale kreante kondiĉojn favoraj al la propra disvastiĝo de la oficina aliario.
(11497) 1989 CG1
(11497) 1989 CG1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Friedrich Johannes Frommann
Friedrich Johannes FROMMANN (naskĝinta la en Sulechów, mortinta la  en Jena) estis germana eldonisto, verkisto kaj politikisto.
Vivo
La filo de la librovendisto-eldonisto Karl Friedrich Ernst Frommann (1765–1837), kiu en la jaro 1798 estis translokiginta la tutan eldonejon de Sulechów al Jena kaj kies domon regule frekventis Johann Wolfgang von Goethe kaj aliaj elstaruloj vajmaraj, trejnitis hejme kaj ĉe Perthes & Besser en Hamburgo je la sama metio. Paralele li faris akademiajn studojn en Jena kaj Berlino. Ekde 1825 li estis kompaniano, ekde 1837 ununura posedanto de la patra entrepreno. Li dediĉis sin ĉefe je la komuna/tutgermana librokomercado; inter 1833 kaj 1864 li estis - kvazaŭ sen iu interrompo - estro de la Borso-societo de la germanaj librovendistoj kaj membro en diversaj komisionoj fakaj. Ŝuldiĝas la libera evoluo kaj bonega organizado de la germanlingva libromerkato ankaŭ al Frommann. En 1875 nomumis lin la Universitato de Jena honora doktoro pri filozofio. La Eldonejo Frommann ranĝis inter la plej konataj de Germanlingvio: krom vortaroj oni eldonis aĵojn de Hufeland, Jacobs, Oken, Kieser, Luden, Ritter, Baumgarten-Crusius ktp.
En la oficino, kiun Frommann tenadis kune kun al bofrato Wesselhöft, presitis ankaŭ la verkoj de Goethe por la eldonejo de Johann Friedrich Cotta.
Frommann verkistis ankaŭ, jen: »Das Burschenfest auf der Wartburg« (Jena 1817); »Taschenbuch für Fußreisende« (Jena 1843); »Die neuesten Versuche zur Preßgesetzgebung« (Jena 1851); »Geschichte des Börsenvereins der deutschen Buchhändler« (Leipzig 1875); »Das Frommannsche Haus und seine Freunde 1792–1837« (Jena 1870); »Hermann Freih. von Rotenhahn, ein Lebensbild« (Jena 1882).
Pro malsano de la filo Eduard Friedrich (1834-1881), kiu verkis »Aufsätze zur Geschichte des Buchhandels im 16. Jahrhundert« (kajero 1 kaj 2, Jena 1876/1881), la entrepreno venis en fremdajn manojn en 1879 respektive 1881. Akiris ĝin en 1886 Emil Hauff en Stuttgart, kiu eldonigis la biografian kolekton »Frommanns Klassiker der Philosophie« (1896 ss.)
NGC 5444
NGC 5444 (aliaj indikoj — UGC 8974, MCG 6-31-54, ZWG 191.41, PGC 50080) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Johann Fischart
Johann FISCHART, kromnomita ankaŭ Mentzer, vere: Johann Fischer, (naskiĝinta ĉ. 1546 en Strasburgo, mortinta en Forbach en 1590) estis germana verkisto kaj tradukisto. Per siaj verkoj li atakis monaĥismon kaj papismon kaj montris sin la plej parollerta protestanta satirikisto de la Renesanco.
Friedrich Johannes Frommann
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 7. Lepsiko 1907, p. 166 (interrete ĉi tie)
Tsuyoshi Hakkaku
Tsuyoshi Hakkaku (八角 剛史, n. ) estas japana futbalisto.
NGC 5444
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tsuyoshi Hakkaku
Li futbalis ĉe Yokohama FC kaj Giravanz Kitakyushu.
Percy Young
Percy Marshall YOUNG (naskiĝis la 17-an de majo 1912 en Cheshire, mortis la 9-an de majo 2004) estis brita muzikverkisto kaj komponisto.
Johann Fischart
Vivo jurista
La filo de riĉa spicaĵkomercisto - la kromnomo Mentzer rilatas al Majenco, la hejmurbo de sia patro - ĝuis profundan klerigadon. Finfrekventinte la gimnazion strasburgan li travojaĝis tutan Eŭropon kaj studis juron en Parizo, Sieno kaj Bazelo. Ekde la 1570-aj jaroj li laboris en Strasburgo kiel redaktisto kaj aŭtoro en la presejo de sia bofrato Bernhard Jobin.
(7350) 1993 VA
(7350) 1993 VA estas apolona asteroido, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Johann Fischart
Vivo jurista
De 1580 ĝis 1583 li deĵoris kiel juristo ĉe la Regna Ĉambrotribunalo en Speyer, poste li laboris kiel oficejulo en Forbach. Tie li estis murdita de bando de rabistoj.
(7350) 1993 VA
Ĝi estas marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido. Ĝia orbito, je sia plej proksima punkto, pasas al 0,07969 AU (11,922 milionoj da km) de la tera orbito.
Johann Fischart
La aŭtoro
La verkaro ampleksas polemikajn, moralajn kaj satirajn-groteskajn skribitaĵojn destinitajn kaj frontintajn kontraŭ la Kontraŭreformacio. Per Malchopapa (1578) li faris sin porparolanto de burĝana-urbana libereco.
Liaj ĉefverkoj Eulenspiegel Reimensweiß (1572), Floeh Haz / Weiber Traz (1573) kaj Affentheuerlich Naupengeheurlichen Geschichtsklitterung (1575) - la laste menciita estas libera prilaborado kaj germanigo de la unua libro de la rabeleza Gargantua et Pantagruel -  karakteriziĝas per groteska vizio de la mondo, tipa por la frua Moderna epoko. Stile abundas lingva manierismo.
Arno Schmidt ekzplicite nomis Fischart sian idolon stilan.
Vítkovice (distrikto Semily)
Vítkovice, ankaŭ Vítkovice v Krkonoších (Witkowitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec laŭlonge laŭ valo de rivero Jizerka. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1606. En la jaroj 1938–1945 apartenis plejparte germanlingva Vítkovice al Nazia Germanio. Post la dua mondmilito ĉi tie okazis ellandigo de la devena germana loĝantaro kaj okazis kompleta ŝanĝo de la loĝantaro. Ekde tiu tempo ĉi tieaj montaraj budoj servas plejparte al refreŝigejaj celoj.
La teritorio kaj situo
La municipo estas kreata de unu katastra teritorio (Vítkovice v Krkonoších) kaj ĝi ne membriĝas en lokajn partojn. La propra vilaĝo Vítkovice situas apud ŝoseo II/294 en sudokcidenta parto de la katastra teritorio, kies okcidenta parto portas nomon Horní Vítkovice, pluaj lokoj (plimulte domaroj kun disigita loĝigo) portas nomojn Levínek, Zákoutí, Janova Hora, Mevaldův Vrch, Skelné Hutě, Třídomí, Dolní Mísečky kaj Horní Mísečky. En la katastran teritorion falas ankaŭ ŝoseo daŭriganta el Horní Mísečky al Budo de Vrbata.
La katastra teritorio de la municipo najbaras okcidente kun teritorioj de urboj Rokytnice nad Jizerou (k. t. Rokytno v Krkonoších kaj Františkov v Krkonoších) kaj Jablonec nad Jizerou (k. t. Horní Dušnice), sude kun teritorioj de municipoj Jestřabí v Krkonoších (k. t. Jestřabí v Krkonoších, Roudnice v Krkonoších kaj Křížlice) kaj Benecko (k. t. Horní Štěpanice kaj Benecko), orinte kun teritorioj de urboj Vrchlabí (k. t. Hořejší Vrchlabí) kaj Špindlerův Mlýn (k. t. Labská kaj Bedřichov v Krkonoších).
25312 Asiapossenti
25312 Asiapossenti estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Asia Possenti (naskiĝinta en 2008), nevo de la malkovrinto.
Delphine Seyrig (Tramtransporto en Parizo)
Delphine Seyrig estas haltejo de Tramvojo T3b situanta en la 19-a arondismento de Parizo.
La nomo Delphine Seyrig devenas de samnoma apuda strato, omaĝe al aktorino Delphine Seyrig (1932-1990).
Chiconamel
Chiconamel estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Chiconamel. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 056.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6811 loĝantojn. El tiuj estis 3388 viroj kaj 3423 virinoj. La komunumo havas surfacon de 133.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 21 gradoj kaj 14 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 27 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 140 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 6531 personoj. En la jaro 2000 temis pri 6646, do temis pri kresko / malkresko je 0.35 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 5838 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 4015 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 68.77 % de la loĝantoj.
Jaoj
La jaoj estas etno en la regiono de la Malavia Lago, kun proksimume unu miliono da anoj en Malavio kaj po iom malpli ol unu miliono en norda Mozambiko kaj en suda Tanzanio. La jaa lingvo estas bantua lingvo.
Chiconamel
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30056a.htm
Charles Levinskj
Charles Levinskj aŭ germane Charles Lewinsky, n. 14-an aprilo 1946 en Zuriĥo, Svisujo, estas tre konata svisa aŭtoro.
Biografio
Li skribis ofte tre popularajn gajajn teatrajn verkojn en svisaj dialektoj por la svisa televido.
Li skribis ankaŭ en jaro 2006 la judfamilian historion Melnitz. Pro diversaj komponistoj Levinskj skribis ankaŭ cirkaŭ 700 kantotekekstojn.
Por la populara svisa kantistino Maja Brunner li gajnis en jaro 1987 la premion Grand Prix der Volksmusik kun la kanto en svisa dialekto Das chunnt eus spanisch vor: ("tio estas hispana por ni"), la frazo nur diras: oni - (la sviso kun svisa dialekto) - ne povas kompreni.
Charles Levinskj loĝas en Francujo, en Vereux.
Duonopero "Gotthelf"
En jaro 2011 de 12-a julio ĝis 27-a aŭgusto 2011 oni montras duonoperon "Gotthelf" de Charles Lewinsky, kun muziko de Markus Schönholzer en thunaj lagaj ludoj (Lago de Thun ludoj), en la laga scenejo, en Thun, Kantono Berno, Svisujo. La ludestro estas Stefan Huber. La temo de la duonopero estas de la libro "La fromaĝejo en la Bovĝojo". Sabine Schädler, (pronoco: "ŝaedler") ludas la junan "Aneton", en germana dialekto: "Aenneli"
Buccheri
Buccheri estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Sirakuzo, ekde 2015 formale itale nomata Libero consorzio comunale di Siracusa. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Buscemi, Carlentini, Ferla, Francofonte, Giarratana (RG) kaj Vizzini (CT).
Márta Egri
Márta EGRI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Egri Márta estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia patro estis István Egri (aktoro), ŝia patrino estis Teri Náray, ŝia frato estas Kati Egri. Márta Egri naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Márta Egri frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1973. Ŝia ĉefinstruisto estis László Vámos. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Vígszínház, kie ŝi pasis 3 jarojn. Inter 1986-1991 kaj 2002–2007 ŝi estis membro de Teatro Szigligeti (Szolnok). En la ceteraj tempoj ŝi apartenis al malgrandaj teatroj, aŭ ŝi havis rolojn sen esti trupano. Ŝia unua edzo estis József Székhelyi, sed en 1986 ŝi denove edziniĝis. Ŝi naskis po unu filinojn. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1985-2015.
Tréguennec
(jen france, bretone Tregeneg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Pál Spanyár (pentristo)
Pál SPANYÁR [ŝpanjAr] hungara/rumania hungara pentristo, instruisto pri desegno. Li naskiĝis Nyitra en 1874 kaj mortis en Odorheiu Secuiesc en 1936.
Erzsébet Komlóssy
Erzsébet KOMLÓSSY [erĵEbet komlOŝi], hungare Komlóssy Erzsébet, Esperante Elizabeto Komlóssy estas hungara operokantistino mezosoprano.
Erzsébet Komlóssy naskiĝis la 1933 en Salgótarján.
Biografio
Erzsébet Komlóssy frekventis muzikan mezlernejon en Budapeŝto. Ŝi komencis sian karieron en Nacia Teatro (Szeged) en 1955. Post 3 jaroj ŝi aliĝis al Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1973, pli frue kaj precipe poste ankaŭ aliajn premiojn.
Wink of an Eye
Wink of an Eye [Dum palpebrumo de unu okulo] estas la dekunua epizodo de la tria sezono de Star Trek: The Original Series, ĝi estas la 66-a epizodo de tuta serio. Ĝia unua elsendo estis la 29-an de novembro 1968, kaj ripetita la 24-an de junio 1969. Ĝi verkiĝis de Arthur Heinemann, bazita sur rakonto de Gene L. Coon (sub la plumnomo Lee Cronin), kaj reĝisorita de Jud Taylor.