cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jeledinți
Jeledinți [ĵeledinc] (hungare: Lozsád]) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Orăștie. En 1910 ĝi havis 845 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 246 (rumanoj, 64 % hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1320. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Mărtinești.
Jeledinți estas atingebla per la distrikta vojo DJ668B. La plej proksima fervoja stacio estas en Turdaș.
Jeledinți estas la sola parto de la komunumo, en kiu loĝas signifa parto da hungaroj (48 % laŭ la censo de 2002 ).
Sieversdorf-Hohenofen
Sieversdorf-Hohenofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostprignitz-Ruppin de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Eberti Marques de Toledo
Eberti Marques de Toledo (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Jokohama FC.
Sándor Szilágyi N.
Biografio
Sándor Szilágyi N. akiris diplomon de mezlerneja instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo en 1972 en Kluĵo. Inter 1972-90 li estis redaktoro de Kriterion Könyvkiadó en Bukareŝto, ekde 1990 li estas ano de la katedro Hungara Lingvo kaj Kulturo en la Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo. Li pensiuliĝis en 2013.
(61799) 2000 QC184
(61799) 2000 QC184 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),
Orbito
Ĝia discentra orbito malproksime ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,355368 AU, tie estas 53,162 milionoj da km.
Paseka (distrikto Olomouc)
Paseka (antaŭe Těchanov, Passek) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Ĝi situas sur dislimejo de Hanakio kaj Nízký Jeseník, proksimume 7 km oriente de Uničov kaj trafluas tra ĝi rivereto Teplička. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1326.
Partoj de municipo
En la jaroj 1961–1992 konsisto de la municipo estis ankaŭ Mutkov.
Movses Silikjan
Movses Silikjan (armene: Մովսես Սիլիկյան, ruse: Мовсес Силиков, Movses Silikov) (1862-1937) estis fama armena generalo kaj popola heroo de la Unua Mondmilito, Generalmajoro en la rusa armeo kaj poste en la armena armeo. Li estis arestita, atakita kaj mortigita dum la Granda Purigo de Josif Stalin de 1937 kontraŭ armeaj oficiroj kaj sennombraj aliaj ŝajnaj malamikoj.
Ka kun vertikala streko
Ka kun vertikala streko (Ҝ ҝ; kursive: Ҝ ҝ) estas la dek kvina litero de la azerbajĝana cirila alfabeto. La litero Ҝ signifas la voĉan palatalan plozivon. En la latina azerbajĝana alfabeto al la litero Ҝ respektivas la litero G.
Ҝ estas derivita de la cirila litero К.
25133 Douglin
25133 Douglin estas asteroido de la ĉefzono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la teoria astrofizikisto Douglas N. C. Lin, de la Universitato de Kalifornio en Santa Cruz. Li ankaŭ estis fondinta direktoro de la Instituto Kavli de Astrofiziko kaj Astronomio ĉe la Pekina Universitato. Li modeligis la formiĝon, strukturon kaj evoluon de la galaksioj,, steloj kaj planedoj.
Lenapehoking
Lenapehoking (Lenape: Lënapehòkink ) estas nomo kiun ricevas la teritorioj historie loĝitaj de la indianoj konataj kiel lenapoj, en nun nordorienta Usono. Kvankam ĝi foje laŭdire estas vorto en la lenapa lingvo por la areo, ĝi ankaŭ estas uzata implikante lingvojn en la algonkenoj. Ekzistas ia konfuzo pri la signifo kaj historio de la nomo. Multe da tiu areo estas urbigita.
8282 Delp
8282 Delp estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana teologo Alfred Delp (1907–1945). Komence de 1942, li estis ano de la Rondo de Kreisau, grupo da konservistoj kiu strebis forigi la naziismon. Sekve al la malsukcesa atenco kontraŭ Adolf Hitler en 1944, li estis kondamnita al morto kaj ekzekutita en februaro 1945.
László Kovács
László Kovács
Tony Jules Guéritte
Tony Jules GUÉRITTE [gerit'] (naskiĝis la en Blois, mortis la  en Menton, Francio) estis franca esperantisto kaj konstrua inĝeniero.
Li vivis en Surbiton, Surrey, Anglio. Li estis konsilanto de ministro por eksterlanda komerco de Francio, prezidinto de Franca Komerca Ĉambro en Londono, de Societo de Inĝenieroj (Britio), ktp.
De 1906 li estis esperantisto. Li gvidis la unuan Esperanto-kurson por laboristoj de Consett Iron Works. Du presitaj prelegoj pri temo: "Esperanto kaj la inĝenieroj" (1914 kaj 1931). Diversaj paroladoj pri Esperanto en Londono, Newcastle, Gloucester, Consett, Parizo, Liono, La Havro, Locarno. Artikoloj por ĵurnaloj anglaj, francaj, jugoslavaj, portugalaj. Lia Esperanto-libraro enhavis 1772 verkojn. Li estis eminente kapabla, komprenema kaj helpema subtenanto de laboroj kaj laborantoj por Esperanto.
Antonio Guinart
EdE-G
Antonio GUINART AGUILAR (/anTOnjo giNART agiLAR/), hispano: pastro katolika, prof. de modernaj lingvoj. Naskiĝis en la 4-a de septembro 1867 en Valencio. En 1900 vizitis lin en Valencio pioniro de Esperanto Augusto Jiménez Loira, por interesigi lin (redatoron de monaĥa revuo) pri Esperanto kaj lasis ĉe li pakaĵon da Esperantaĵo. Post multa ripetado de la vizitoj, kvazaŭ nur pro komplezemo, eklegis la paperojn kaj fariĝis fervora Esperantisto. Li aperigis ses artikolojn en sia revuo; poste verkis gramatikon kaj vortaron. Estis redatoro de La Suno Hispana, sekretario de Hispana Societo por Prop. de Esperanto. Bona oratoro kaj sukcesa kursgvidinto. Dum la Unua Nacia Kongreso de Esperanto 1923, oni enmetis marmoran ŝtonon ore gravuritan en la muron de la kolegio, kie estis la lulilo de Esperanto en Valencio.
NGC 5200
NGC 5200 estas duopa stelo en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
T-Butila cianoacetato
t-Butila cianoacetato aŭ C7H11NO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la cianoacetata acido kun t-butanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. t-Butila cianoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Gasometro Oberhausen
La Gasometro Oberhausen estas industrimonumento en la „Nova Centro“ Oberhausen (Centro). Ĝi estas rekonilo de la Nova Centro, de la urbo Oberhausen kaj de la Ruhr-regiono kaj kiel „ankrejo“ enigita en la Itinero de la Industrikulturo. La ekspozicio "Sternstunden - Wunder des Sonnensystems" estis en 2010 la plej sukcesa ekspozicio kadre de la Eŭropa Kultur-Ĉefurbo RUHR.2010. Ekde oktobro 2021 la ekspozicio "Das zerbrechliche Paradies" montras la belecon de naturo kaj la efikon kiun homoj havas sur sia medio.
Historio
La Gasometro de Oberhausen estis konstruita inter 1927 kaj 1929 kiel disko-turgasujo. Komence oni stokis en ĝi rubgason, kiu ekestis en altfornoj de la ŝtaluzino Gutehoffnungshütte, kiun oni poste bruligis en la ladfarejoj. Pli malfrue interstacie oni stokis tie la pli energiriĉan gason el la koaksigejo Osterfeld. La tiel nomata gasprema disko naĝis, pezigita per kromaj pezigiloj el betono, sur la gaso kaj povis tiel depende de la estanta gaskvanto gliti supren-malsupren laŭlonge de la muroj de la gasometro kaj tenis per tio la gaspremon konstanta. Per stokovolumeno de 347.000 m³, 117 metroj da alteco kaj preskaŭ 68 metroj diametre ĝi estis la plej granda turgasujo de Eŭropo.
Dum la Dua Mondmilito la la turgasujo estis grave difektita per bombatakoj kaj en 1945 malfunkciigita. Dum riparlaboroj en 1946 ĝi brulruiniĝis kaj devis esti malkonstruata ĝisfundamente. Post tio la turgasujo funkciis ekde 1949 ĝis 1988.
En 1993/94 oni alikonstruis la turgasujon kadre de la Internacia Konstru-Ekspozicio Emscher-Parko por 16 milionoj da markoj en la plej altan ekspoziciejon de Eŭrop. Je tio oni fiksis la iaman gaspreman diskon, kiu kovris dum la funkciado la stokitan gason, je alteco de 4,20 metroj je la cilindrovando same kiel per interaj apogiloj kaj disponigis ĝin kiel ekspozicia areo. Krom tio oni alkonstruis kvar eksterajn ŝtuparojn, tri ĝis la supra ekspozicia areo je +12,0 metroj same kiel kvaran kun 38 irejoj ĝis la tegmento de la turgasujo. En la ŝtuparejo estas enigita sekurecolifto. Per alteco de 115 metroj kaj mezuroj de la horizontala projekciaĵo de 6,0 metroj oble 8,5 metroj ĝi estas tutmonde unu el la plej grandaj industriŝtuparoj. La tegmento de la Gasometro estas rigardejo kaj atingebla per piede aŭ per panoramlifto provizita per vitra transportujo ene de la turgasujo; ĝi donas ĉirkaŭrigardon super la urbon Oberhausen kaj la okcidentan Ruhr-regionon.
Ekde sia alikonstruado Gasometro Oberhausen servas kiel eksterordinara spaco por kulturaj eventoj - ekspozicioj, koncertoj, teatraĵoj, artprojektoj – kaj estas nun unu el la plej elstaraj rekoniloj de la Ruhr-regiono.
Ekspozicioj
Per pli ol 4 milionoj da vizitantoj Gasometro Oberhausen apartenas nuntempe al unu el la plej gravaj „ankrejoj“ de la Itinero de la Industrikulturo. <br style="clear:both;" clear="all" />
<br style="clear:both;" clear="all" />
László Kovács (politikisto)
László Kovács, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács László estas hungara politikisto, ministro.
László Kovács naskiĝis la en Budapeŝto,.
Biografio
László Kovács maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1957, poste li laboris en fabrikoj. Li membriĝis en Hungara Socialista Laborista Partio en 1963. Post 3 jaroj li ricevis partian postenon en la junulara sekcio. Li akiris diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1968 laŭ vespera instruado. Ekde 1975 li havis postenon en la ministerio pri eksterlandaj aferoj. En 1980 li finis partian altlernejon kun plia diplomo. Post 6 jaroj li estis nomumita subministro. En 1990 li ricevis mandaton en la parlamento, li havis ĝin ĝis 2004. Li estis prezidanto de Hungara Socialista Partio inter 1998-2004, ministro inter 1994-1998 kaj 2002-2004. Interalie estis membro de la Eŭropa Komisiono Barroso, kiu gvidis la Eŭropan Union inter 2004 kaj 2009. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn fiskeco kaj doganunuiĝo. László Kovács estas membro de la Hungara Socialista Partio dekomence.
Li edziĝis en 1968, pro vidviniĝo denove en 2015, la unua edzino naskis filon.
Kalvinana preĝejo (Siklós)
La kalvinana preĝejo estas sakrala historia monumento en urbo Siklós (Hungario).
Historio
En Siklós jam estis pastoro jam antaŭ la turka dominado. Inter 1543-1687 la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. En tiu erao molestado de kalvinanoj ne okazis, ili havis plej proksime kirkon en Nagytótfalu. Depost 1700 la kalvinanoj konstruis preĝdomon, kiun oni detruis pro la kontraŭreformacio en 1744, tamen post 5 jaroj pli nova estis konstruita kaj en 1775 pligrandigita. La nun videbla vera kirko estis konstruita inter 1791-1806. La orgeno estis kreita en 1813, renovigita en 1875 kaj 2022. La 3 sonoriloj alvenis en 1826, en la sekva jaro la plena preĝejo renoviĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto ĉe stratangulo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas kaj atingas rekte la trotuaron. La enirejo estas tra la turo. Interne laŭ la kutimo la muroj estas blankaj.
Mentavaja Markolo
La Mentavaja Markolo estas markolo kiu separas ĉefan insulon Sumatro el la Mentavajaj Insuloj, en Indonezio. Tiuj insuloj kuŝas proksimume je 150 km disde la Sumatra marbordo. Ties akvoj apartenas al la Hinda Oceano. Teroj de ambaŭ flankoj apartenas al la provinco Okcidenta Sumatro. La markolo estas ĉirkaŭ 450 km longa kaj 100 ĝis 150 km larĝa. La ĉefa urbo de la markolo estas la ĉefurbo de Okcidenta Sumatro, nome Padang.
-2°N, 100.5°W
Paseka
Nomon Paseka havas pluraj setlejoj:
Innerkofler
Innerkofler estas familia nomo de jenaj personoj:
Innerkofler ankaŭ staras por:
Saint-Hilaire - Brizambourg (stacidomo)
Saint-Hilaire - Brizambourg estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Hilaire-de-Villefranche, apud Brizambourg, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).
Géza Deutsek-Pásztai
DEUTSEK-PÁSZTAI Géza (dajĉek-pa:stai) estis rumania hungara juristo, ĵurnalisto naskita en Görgényszentimre la 30-an de oktobro 1892 kaj mortinta en Kluĵo la 22-an de marto 1971.
Kariero
Géza Deutsek-Pásztai studis en la reformita ĉefgimnazio de Marosvásárhely kaj li diplomiĝis pri juro en la Universitato de Koloĵvaro. De 1922 li estis advokato de Huedin. Li estis ano de Kós-speca „Kalotaszega frakcio”. En 1927 li estis sekretario de la Magyar Néppárt kaj ekde tiam li vivis en Kluĵo. De 1930 li estis gvidantfunciulo en la Socialdemokrata Partio, sindikata jurkonsilanto, prezidanto transilvania de la Magángánalkalmazottak és Magántisztviselők Országos Egyesülete (Landa Unuiĝo de Privatdungitoj kaj Privatoficistoj). Li partoprenis en la kontraŭfaŝisma konstraŭstara movado. Inter 1945 kaj 1948 li instruis laborjuron en la Universitato Bolyai. En 1949 oni malliberigis lin, en 1960 rehonorigis lin. Liaj poemoj aperis en revuo Zord Idő.
Sejŝelaj kaj maskarenaj humidaj arbaroj
La sejŝelaj kaj maskarenaj humidaj arbaroj estas tutmondaj 200-regiono, difinita far la Monda Natur-Fonduso (WWF). Tiaj regionoj estas konsiderataj kiel biologie elstarantajn kaj prioritatajn por la naturprotekto. La koncernaj arbaroj estas disigitaj en tri tersupraĵajn ekoregionojn en Sejŝeloj kaj Maskarenoj (Maŭricio kaj Reunio) :
18127 Denversmith
18127 Denversmith estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Denver L. Smith, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri scienco de la Tero kaj de la kosmo. Li estis lernanto ĉe la Hamilton High School en Chandler (Arizono, Usono).
Francaj senatanaj balotoj
La francaj senatanoj estas elektitaj per nerekta universala balotsistemo, de aro de « grandaj balotantoj ». La Senata estas renovigata laŭ duono ĉiujn tri jarojn ; la daŭro de la mandato estas do sesjara.
La lastaj balotoj okazis en la 25-a de septembro 2011, kaj la sekvantaj okazos en septembro 2014.
3-a Respubliko
La leĝo de la pri la organizado de la Senato, kiu kreis la Senaton de la 3-a Respubliko, difinis ke ĝi devus enhavi 300 membrojn, el kiuj 225 elektitaj de la departementoj kaj kolonioj kaj 75 elektitaj de la Nacia Asembleo.
5-a Respubliko
En 2011, la minimuma aĝo estis reduktita de 30 al 24-jara.
En 2012, la komisiono por la renovigo kaj deontologio de la publika vivo prezidata de Lionel Jospin faris plurajn proponojn al la Parlamento : certigi pli justan reprezenton de la teritoriaj kolektivumoj en la Senato per ekvilibreco de la voĉoj de la grandaj balotanto, forigi la deputitojn el la balotantaro, etendi la proporcian balotsistemon por la elekto de senatanoj kaj redukti al 18-jara la minimuma aĝo por elektebleco al Senato. Nur la etendo de la proporcia balotsistemo al la departementoj kun 3 kaj pli da senatanoj estis adoptita, same kiel la kresko de la nombro de delegitoj por la grandaj urboj en la leĝo promulgita en 2013. Ankaŭ la elektokondiĉoj por la senatanoj de la eksterlandaj francoj estis modifitaj.
Elektaj kondiĉoj
La kondiĉoj por senatanaj balotoj estas difinitaj en la Balotregularo. Temas pri la samaj kondiĉoj kiel por la deputitoj escepte de la minimuma aĝo kiu estas 24-jara.
Por kandidatiĝi al la balotoj, necesas esti franca, kaj « Neniu povas esti elektita se ĝi ne kapabas pruvi ke ĝi plenumis la devigojn truditajn per la regularo de la nacia servo » ; la adoltoj en tutelo aŭ en kuratoreco estas neelekteblaj.
La mandato de senatano estas nekunigebla kun posteno de militisto, regiona konsiliano, ano de la Asembleo de Korsiko, departementa konsiliano, pariza konsiliano, urba konsiliano de urbo kun almenaŭ ; la rajtodefendanto kaj la ĝenerala kontrolanto de la libersenigejoj estas neelekteblaj dum la daŭro de siaj mandatoj ; la prefektoj estas neelekteblaj en Francio en ĉiuj distriktoj parte aŭ tute entenataj en la areo, sur kiu ili postenas aŭ postenis en la tri jaroj antaŭ la balotdato (liste non exhaustive).
Organizado de la balotoj
En la departementoj kun du aŭ malpli da senatanoj, la balotsistemo estas ununoma plimulta je du vicoj. Por esti elektita en la unua vico, kandidato devas superi la absolutan plimulton de la esprimitaj voĉoj kaj nombron de voĉoj almenaŭ egala al la kvarono de la registritaj balotantoj. En la dua balotvico, la relativa plimulto sufiĉas. Kaze de egaleco de voĉnombro, la plej multjara el la kandidatoj estas elektitaj. Ĉiu kandidato estas kun malsamseksa anstataŭanto.
En la departementoj kun tri aŭ pli da senatanoj, la balotsistemo estas plurnoma proporcia laŭ la regulo de plej forta averaĝo, sen miksado nek prefera voĉdono. Sur ĉiu listo, la seĝoj estas atribuataj al kandidatoj laŭ ordo de prezento.
La grandaj balotantoj devas voĉdoni, monpuno de 100 eŭroj estas donata kaze de nepravigita sindeteno. La delegitoj, kiuj balotis kaj la plenrajtaj elektantoj kiuj ne ricevas jaran monkompenson pro siaj mandatoj ricevas transportan monkompenson,.
Anstataŭigo de senatanoj
La senatanoj, kies seĝo fariĝas vakaj pro morto, akcepto de registara posteno, nomumo al la Konstitucia Konsilio aŭ kiel rajtodefendanto aŭ plilongigo post sesmonata portempa komisio donita de la registaro estas anstataŭigataj.
Hedvig Demeter
Hedvig Demeter naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Hedvig Demeter frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi studis en la Ekonomia Universitato. Post la 2-a mondmilito ŝi estis elektita aktoro de Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1947 kaj 1958 ŝi laboris en Hungara Radio, poste ŝi apartenis al la jenaj trupoj: Baldaŭ ŝi apartenis al Teatro Déryné (Miskolc) ĝismorte.
Ŝi edziniĝis en 1954. Ŝi ricevis premiojn en 1968 kaj 1980.
Francesc Guitart Janer
Francesc GUITART JANER [fransesk' gitar' ĵane'] (naskiĝis la en El Vendrell) estis kataluna esperantisto kaj terkultura teknikisto.
Li estis prezidanto de Esperanto-grupo en El Vendrell kaj ofte gvidis kursojn en sia urbo, en la "Grup Ressorgiment" (Grupo Renaskiĝo). Li estis organizanto de KEF-kongreso en 1933. Li verkis artikolojn por kaj en Esperanto. Jam en 1915 li estis delegito de UEA. Li plu aktivis dum la hispana enlanda milito kaj poste.
Acajete (Veracruz)
Acajete estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Acajete. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 001.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7558 loĝantojn. El tiuj estis 3931 viroj kaj 3627 virinoj. La komunumo havas surfacon de 90.5 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 35 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 1 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 2020 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 7161 personoj. En la jaro 2000 temis pri 7514, do temis pri kresko je 0.97 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 6485 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 18 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.28 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Ĉe kun vertikala streko
Ĉe kun vertikala streko (Ҹ ҹ; kursive: Ҹ ҹ) estas la trideka litero de la azerbajĝana cirila alfabeto. La litero Ҹ signifas la voĉan postalveolaran afrikaton. En la latina azerbajĝana alfabeto al la litero Ҹ respektivas la litero C.
Ҹ estas derivita de la cirila litero Ч.
Dženan Radončić
Dženan Radončić (n. ) estas montenegra futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Shimizu S-Pulse, Omiya Ardija kaj Oita Trinita.
Statuo de liberigita virino (Bakuo)
La statuo de liberigita virino (Azad qadın heykəli), ankaŭ nomata Monumento de Liberigita Azerbajĝano (Освобожденная азербайджанка) estas unu el la plej konataj verkoj de la azera skulptisto Fuad Abdurahmanov, konstruita en 1960. La fakto ke la monumento montras virinon kiu publike demetas sian vualon simbolas la azerbajĝanajn virinojn kiuj liberigas sin de la enkarcerigo, al la libera sovetia socio.
Fuad Abdurahmanov estas ankaŭ la aŭtoro de kelkaj aliaj monumentaj artaĵoj instalitaj en Azerbajĝano kaj en aliaj landoj. Ĝi troviĝas ĉe la vojkruciĝo de kvar stratoj - Ŝiĥali Kurbanova, Salatin Askerova, Jafar Jabbarli kaj Ziverbek Aĥmedbekov kaj fariĝis unu el la vidindaĵoj de la azera ĉefurbo Bakuo.
Sed la plej grava apekto de tiu ĉi monumento estas la ideo faligi la vualon, liberigi sin de jarcentoj da mallibereco, kio signifas por moderna azerbajĝano la ŝancon aktive okupiĝi pri la soci-politika vivo de sia lando, havi la ŝancon studi, labori, esti libera kaj sendependa. Ajna ago ĉi-direkten fariĝis heroa ago por azeraj virinoj. La teatraĵoj "Sevilo" kaj "Diamanto" de Jafar Jabbarli, kiu mem faris multon por ke amaso da azeraj virinoj ne plu surmetu vualon, montras la gravecon kaj signifon de ilia emancipiĝo. La rememoro al ĉi tiu ideologia amasmovado realiĝis en la monumento "Liberigita virino" aŭ "Liberigita Azerbajĝano".
En 2010, ĝi aparas kiel kvar-metra alta bronza skulptaĵo sur renovigita nigra granita piedestalo (10 metroj alta) kiel himno kaj simbolo de ina libereco.
Kunteksto
Fuad Aburahmanov, la skulptisto de la statuo, deklaris: «La afero de la emancipiĝo de la azeraj virinoj allogas min jam delonge. La artaĵo liberigas sin de siaj ligoj finfine. Poste ĝia vualo ekflugos en la sunan ĉielon."
La vualo kiu estas parto de la virina vestaro estis la karakteriza trajto de ĉiuj urboj kie komerco disvolviĝis. La kontraŭ-kaptuka movado estis lanĉita en Bakuo en la jaro 1908 fare de la burĝaro. Tamen, la manifestacioj kontraŭ kaptukoj estis subpremita de la islama klerikaro. Dum iuj virinoj ĉesis surhavi kaptukon siatempe, multaj virinoj tamen daŭrigis surhavi ĝin sub socia premo.
La klubo Ali Bajramov estas grava azera organizaĵo por virinoj kun sidejo en Bakuo, kiu aktive partoprenis en la kampanjo kiu volis alkuraĝigi virinojn demeti sian vualon.
Gustaf Vasa
La nomo Gustaf Vasa (kun variaj literumoj: Gustaf aŭ Gustav, Vasa aŭ Wasa) povas celi al pluraj signifoj:
Liérganes
Liérganes estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi situas en la komarko Trasmiera, 27,5 km for de la komunuma ĉefurbo Santandero. Ties limaj municipoj estas Medio Cudeyo norde, Riotuerto oriente, Miera sude kaj Penagos okcidente. Tra la municipo fluas la rivero Miera, kies akvo estas uzita en la loka kuracbanloko. Ĝi estas konektita al Santandero per trajna servo de FEVE.
La du ĉefaj loĝitaj lokoj estas samnoma Liérganes (sidejo de la municipa registaro) kaj Pámanes. Laŭ censo de 2013 la municipo havis 2435 loĝantojn.
La vilaĝo-kerno de Liérganes estas tre vizitata de turistoj pro ties tipaj kaj bone konservitaj tradiciaj konstruaĵoj. Liérganes ankaŭ estas centra loko en la legendo de Fiŝhomo, kantabra mitaĵo.
NGC 5201
NGC 5201 (aliaj indikoj — UGC 8480, MCG 9-22-69, ZWG 271.45, PGC 47324) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
UPA 24h (Votuporanga-SP)
UPA 24h ( mallongigo por Unidade de Pronto Atendimento 24 horas) estas saninstalaĵo de meza komplekseco en la brazila urbo Votuporango, inaŭgurita de la loka plenuma povo en la 30-a de aprilo 2011.
Subtenata de la ministerio pri sano, UPA funkcias 24 horojn tage en partnereco kun la servo SAMU 192.
La celo de UPA estas redukti atendovicojn en hospitalaj sukurejoj. Kiam la uzanto alvenas al UPA, kuracistoj provizas helpon, kontrolas la problemon kaj detaligas la diagnozon. Ili analizas ĉu necesas sendi la pacienton al hospitalo aŭ teni lin sub observado.
Walkendorf
Walkendorf estas ankaŭ la germana nomo de urbo Vulcan (Hunedoara) en Rumanio.
Walkendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Gnoien. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la Dalwitz kaj Stechow.
Kalia kromoglikato
Kalia kromoglikato aŭ C23H14O11K2 estas kalia salo de kromoglikata acido, blanka pulvoro, komerce disponebla por traktado de astmo pro tio ke ĝi inhibas la liberigon de kemiaj peraĵoj kiuj kaŭzas inflamon de la mastocito, tia kia la histamino. La produkto estas netoksa, kaj raportoj pri akuta trodozo akuzas kelkajn alergiajn reakciojn kaj nenian adversan efikon.
Kromoglikato de kalio estis unue lanĉita sub la natria formo en Britio, en 1969. En la 1970-aj jaroj plejmulto el la landoj de la mondo ekkomencis la produktadon. Kaj fakte, tiu konduto transformis la traktadon de astmo kaj en infanoj kaj en adoltoj, ĉar ĝis tiumomento, la sola disponeblaj rimedoj estis buŝaj kaj inhalitaj bronkodilatantoj kaj buŝaj kortikosteroidoj. Krom la plibonigo en la kontrolo de la simptomoj kaj vivo de la astmaj pacientoj, eble la plej grava karakterizaĵo estis la elmontritaj buŝaj steroido-ŝparaj efikoj.
Mentavajoj
Mentavajoj estas la indiĝena popolo de la Mentavajaj Insuloj, provinco Okcidenta Sumatro, Indonezio. Ili vivas laŭ duonnomada vivostilo de ĉasistoj-kolektistoj en la marbordaj kaj pluvarbaraj medioj de la insuloj. La populacio de Mentavajoj estas ĉirkaŭkalkulata je 64,000. La Mentavaja lingvo apartenas al la Aŭstronezia lingvofamilio. Tiu popolo karakteras pro forta spiriteco, korpoarto kaj tendenco al akrigo de dentoj por plibeligo.
Tezo, antitezo, sintezo
La triopo tezo, antitezo, sintezo (These, Antithese, Synthese; origine: Tezo, antitezo, sintezo) estas ofte uzata por priskribi la pensaron de la germana filozofo Georg Wilhelm Friedrich Hegel. Hegel neniam uzis la terminojn mem, ĉar anstataŭe lia triopo estis konkreto, abstrakto, absoluto. Tezo, antitezo, sintezo originiĝis de Johann Fichte.
La rilato inter la tri abstraktaj terminoj de la triopo, konata ankaŭ kiel dialektika metodo, estas resumita en la jena vojo en la Encyclopedia of Sciences and Religions : "(1) dekomenca propozicio nomata tezo, (2) rifuzo de tiu tezo nome antitezo, kaj (3) sintezo kie ambaŭ konfliktantaj ideoj estas reunuigitaj por formi novan propozicion."
Alberto Luiz de Souza
Alberto Luiz de Souza (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Benno Küster
Küster verkis Plenan lernolibron de la internacia helplingvo Esperanto (Vollständiges Lehrbuch der internationalen Hilfssprache Esperanto), 1910, 192 p., kaj tradukis el la germana la "eposon idilian" Hermano kaj Doroteo de Goethe (1911, 2a eld. 1922). Li kunlaboris al La Revuo kaj La Vagabondo.
Marvojo Sankt-Laŭrenco
La ŝipvojo sekve foriras Kebekion tra la lago Sankt-Francisko kaj la teritorio de la indiana nacio Akwesasne kaj pasas inter Novjorkio kaj Ontario; en Novjorkio la ŝipkanalo Wiley-Dondero, kun la kluzoj Snell kaj Eisenhower, preterpasas la centralon Moses-Saunders.
Gargantuo
Gargantuo estas la ĉefa heroo de la dua libro de François Rabelais eldonita en 1534. Ĉi tiu romano daŭrigas la sukcesoplenan historion de la unua libro, Pantagruelo (1532). Pro timo de cenzuro fare de la Universitato Sorbono, li publikigas ambaŭ verkojn sub kaŝnomo Alcofribas Nasier, anagramo de François Rabelais.
Marvojo Sankt-Laŭrenco
Fine, la kluzo Iroquois permesas malgrandan supreniron por preterpasi la akvonivel-regulilon Iroquois.
Gargantuo
Kompleta titolo de la verko estas La vie très horrifique du grand Gargantua, père de Pantagruel [Tre horora vivo de la granda Gargantuo, patro de Pantagruelo] en la serio Gargantua kaj Pantagruel.
Marvojo Sankt-Laŭrenco
La marvojo estas kunadministrata de Kanado kaj Usono; ĝi malfermiĝis en la jaro 1959.
Gargantuo
Farso kaj seriozeco
La tuta verko prezentas sin kiel farson: Tie ĉio estas nekredeblaĵo, kaj la giganteco de la herooj — Rabelezo verŝajne inspiriĝis de la giganto Gargan el la keltaj legendoj — estas okazo por diversaj troaĵoj, tiel la dufoja urinado kun dronaj konsekvencoj, aŭ la epizodo de la religivojaĝantoj, priskribita en Mimesis de Erich Auerbach, en la buŝo de la gigantulo.
Poste, la tuta historio okazas nur en la tut-eta ĉirkaŭaĵo de la naskiĝloko de Rabelezo. Kiu interesiĝu pri tio? La krudeco de la vortoj, Rabelezo tute libere parolas pri merdo, pugo, nazelfluoj ktp. eble interesus kelkajn; sed konsentite, li havas medicinajn sciojn kaj scipovas mildigi sian vortelekton per helenaj derivaĵoj: Tiuj nekutimaj vortoj tuj devigas respekton kaj donas seriozan aspekton al la tuto!
Sed finfine, la scenaro estas ridinde maldika: Gargantuo naskiĝas, oni lernas iom pri lia infaneco, okazas iu stulta milito pretekste de kelkaj panbulkoj, kaj la venkintoj ricevas rekompencon. La historio resumeblass en du linioj! Tamen, se sekvi la prologon, estas pli da profundeco en la verko. Fakte ni havas almenaŭ tri verkojn: unu traktaton pri pedagogio, une traktaton pri la arto regi kaj unu utopian libron.
Edukado
La infaneco de Gargantuo estas preteksto por kritiki la tiam ankaŭ kutimajn skolastikajn metodojn instrui infanojn, primoki la trouzon de la argumento de aŭtoritato kaj tro meĥanikan pensmanieron. Per tiutipa lernado, la tiom lerta Gargantuo tute idiotiĝas, sed vidu, tuj post ŝanĝo de lernometodo, li rebrilas! Ponokrates estas tute lerta instruisto, kaj fakte, li vere malfermas la menson de siaj studentoj: Ne nur la Biblio kaj kelkaj latinaj verkistoj estas studobjektoj, sed fakte la tuta mondo, ĉiuj metioj, ĉiuj verkoj kaj libroj, kaj ne nur en la latina.
Konsilaro al Potenculoj
La epizodo pri la milito prezentas du kontraŭajn manierojn regi: Pikrokolo, kun sia glorsonĝo, kaŭzas nur katastrofojn, ruiniĝon, morton. Male, la pacamanto Grandgousier havas prosperan reĝlandon, li doneme traktas sian popolon, kaj eĉ la venkitan armeon de la malamiko. Lia donemo eble eĉ troas, ĉar la viktimoj ricevas kompenson laŭ siaj deklaroj sen ajna kontrolo. Kiu kredus tion? Estas notinde ke en tiuj politikaĵoj, Rabelezo partrujame kaj vuale kritikas la imperiestron Karlo la 5-a de Germanio kaj diskrete laŭdas la reĝon de Francio Francisko la 1-a.
Utopio
Finfine, post tiom da kritiko, Rabelezo proponas idealan socion, tiun de la monaĥejo de Telemo (kies nomo signifas: de la libervolo). Tamen, Rabelezo ne maltrafas la okazon kritiki religiojn: la monaĥejo estu kontraŭmodelo. Sensenca aŭtoritato ne ekzistas ĉi tie, la aŭtoritato venas de la nura libervolo de la monaĥoj: Ili decidas kiel ili vivas, kion ili faras, kiam, kiel ili vestiĝas, kaj kiom longe ili restas en la monaĥejo, ĉar jes, ili rajtas foriri! Sed oni ne eraru, tiu monaĥejo ne estas loko por fari kion ajn: ĝi estas loko por sin perfektigi (simbolo por tio estas la ĉiea ĉeesto de la cifero 6 en iu ajn el la bibliotekoj; ĝi estas loko kie moderneco kaj antikveco, viroj kaj virinoj, libereco kaj dediĉo harmonie kunvivas. Oni rimarku ĉi tie la influon de la Sonĝo de Polifil, kiu ankaŭ enhavas libervolajn temojn kaj estis modelo ankaŭ por la stilo de la arĥitektura priskribo de la monaĥejo.
Liberpenso kaj Humanismo
Indas mencii finfine, ke la libro estas manifesto de la humanisma idealo de Renesanco. En tiu kadro, ĉiuspeca klarigo per "ĉar tiel estas" aŭ per "ĉar tiu diris" ne plu taŭgas.
Stulta religio, kie sufiĉas sekvi leĝojn aŭ komandojn de pratempuloj ne plu kontentigas Rabelezon. La influo de la evangeliismo de Lefevre d'Étaple kaj Erasmo, kritiko al la katolika eklezio senteblas diversloke. Rabelezo ekzemple pridubas la katolikismon de reĝoj kiuj nomas sin katolikaj: Reĝoj devus estri laŭ kristanaj leĝoj, kiel skribite en la evangelioj, kaj ne simple nomi sin katolikoj. Tio ne sufiĉas!
Rabeleza liberpenseco efikas ankaŭ sur edukada kampo: La nurlatina erudicio de Mezepoko, kun ĉiama aludo al Plinio la Juna, estas nun subjekto de kritiko kaj, ne malofte ĉe Rabelezo, preteksto por ridi. Kaj, kiel jam aludite en la paragrafo pri edukado, erudicio signifas de nun, multe scii pri ĉiuj fakoj! Oni rekonas tie la ideon de Renesanco, scii pri ĉio.
Csaba János Szántó
Csaba János SZÁNTÓ [sa:nto:] estas rumania hungara fizikisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 2-an de marto 1944.
Gargantuo
Resumo de la verko
En prologo, Rabelezo alparolas la leganton por atentigi lin, ke ne sufiĉas konsideri la eksteran formon de la libro, sed indas eltiri de ĝi la substantifique moëlle [la substancan medolon]: la libro aspektas kiel nura farso, sed ĝi enhavas seriozan penson.
Infaneco kaj edukado de Gargantuo
Grandgousier [Granguzie], patro de Gargantuo ŝategas manĝi. Li edziĝas kun Gargamelle [Gargamel], filino de la reĝo de la Papilioj. El tiu unuiĝo naskiĝas Gargantuo, kiun ŝi portis dek-unu monatojn: laŭ Rabelezo, longa gravedeco estas antaŭsigno ke la ido estos « ĉefverko ». Gargamelle, graveda je Gargantuo, buĉigas centmilojn da bovoj por antaŭfasta festo, kaj invitas amikojn al tiu giganta manĝado. Spite al sia gravedeco kaj al la admonoj de sia edzo, Gargamelle manĝegas tripojn kaj drinkegas vinon. Ili dancas, kantas, kverelas, ebrie parolas. Sed Gargamelle sentas tirojn en sia ventro, kaj naskas Gargantuon per nekutima vojo: li eliras el ŝia orelo kaj tuj petas drinki!
La patro ĝojkrias : « Que grand tu as [prononcu: Kegrantua - Kiom grandan vi havas]». De tie la nomo Gargantua. Por lin nutri, necesas miloj da bovinoj. La infano estas vestita per senmezuraj ŝuoj, vestaĵoj, zono, spado. Grandgousier elektas la kolorojn blankan kaj bluan. Rabelezo profitas la okazon por diskuti la signifon de koloroj ekde antikvaj tempoj ĝis hodiaŭ.
Oni poste priskribas la infanecon de Gargantuo. Ĝis lia sesa jaraĝo, li rajtas fari ĉion ajn, kion li volas, sen limo: li do manĝas, dormas, postkuras papiliojn laŭ plezuro. Li similas aliajn infanojn. Gargantuo ricevas lignoĉevalon, por ke li iĝu lerta kavaliro. Li tiom interesiĝas pri rajdado, ke li memfaras proprajn lignoĉevalojn. Gargantua havas spritan menson, kaj eĉ inventas pugpurigilon el junaj birdoj... Tiom da klereco estas por Grandgousier nepre fleginda, li do sendas sian filon al fama teologo Thubal Holoferno, por ke li lernu la latinan. Li tion faras laŭ mezepokaj metodoj: parkere, ambaŭdirekte, kaj en gotikaj literoj.
La patro rimarkas, ke Gargantuo idiotiĝas. Kiam Holoferno mortas, li decidas elekti Ponokrates, laŭ rekomendo de amikoj: La studentoj de Ponokrates estas invititaj kaj parolas tiom bele kaj facile, ke Grandgousier tuj volas tiun instruiston por sia filo. La reĝo de Numidio sendas gigantan ĉevalinon: Dank'al tiu donaco, Gargantuo povas ekiri al Parizo por sekvi Ponokrates. Dumvoje, la ĉevalino forviŝas mukojn kum tiom da forto ke la tuta arbaro de Beauce estas detruita.
La metodo de Ponokrates havas du etapojn. En la unua, li ne intervenas sed observas lian studenton. Poste, li donas al li horaron por organizi sian tagon en zorga studado. La Biblio estas la centro de la studado, sed ankaŭ sporto kaj higieno havas gravan rolon. Gargantuo tiel lernas ĉiujn metiojn kaj fariĝas erudiciulo.
La pikrokola milito
Dum vinberkolektado, panistoj de la najbara reĝdomo trapasas, sed rifuzas vendi siajn panojn. Sekvas kverelo, post kio la panistoj iras plendi al sia reĝo pri la okazaĵoj. Malbone inspirata de glorsoifantaj ĝeneraloj, la reĝo marŝas kun siaj trupoj en la landon de Grandgousier, detruante ĉion dumvoje. Tamen, dank'al siaj grandaj muroj, la monaĥejo de Seuillé rezistas. Frato Jean [Ĵan], sentime eliras la murojn kaj tiel bastonfrapas la soldatojn ke ili mortas. Grandgousier auŝkultas la novaĵojn, sed nepre volas pacon.
Grandgousier skribas al Gargantuo por peti helpon. Samtempe, li sendas mesaĝulon al Pikrokolo, li eĉ sendas monon kaj panojn, — kaŭzo de la milito — sed Pikrokolo nur vidas en tio signon de malforto.
Gargantuo reveninte el Parizo partoprenas en la milito. Vole, kiam li detruas la kastelo de Vède, senvole, kiam lia ĉevalino urinas tiom ke la rivero superakvas kaj multaj malamikoj dronas.
Li finfine alvenas ĉe Grandgousier, kaj kombante sian hararon, vidas kanonkuglojn defalantajn: Gargantuo ne rimarkis ilin dum li detruis la kastelon de Vède. Sekvas manĝado, sed Gargantuo deziras memprepari salaton: En la laktuko kaŝiĝas ses pilgrimoj, kiujn Gargantuo preskaŭ manĝis.
Dum la vespermanĝo, Grandgousier klarigas al Gargantuo la kialon de la milito, kaj laŭdas la kuraĝon de frato Jean. Tion aŭdinte, Gargantuo ordonas ke oni venigu lin. Frato Jean estas tute agrabla kundrinkulo, spite al ĉiuj kontraŭmonaĥaj antaŭjuĝoj. Post la manĝado oni ataku la armeon de Pikrokolo.
Sed Gargantuo ne kapablas dormi. Por lin helpi, la monaĥo konsilas al li preĝi psalmojn. Post du vortoj, Gargantuo endormiĝas. Meznokte, atako: Dum la batalo frato Jean restas pendigita ĉe juglandarbo. La kunuloj liberigas lin, ne sen primokoj. Frato Jean forlasas sian militvestojn kaj konservas nun bastonon.
Pikrokolo imagas, ke Gargantuo kaj liaj kunuloj estas diabloj: Pro tio, li akvumas sian soldatojn per benita akvo. Ili tamen ne povas rezisti kaj forkuras. Frato Jean postsekvas ilin, estas kaptita, sed sukcesos liberiĝi. Dumtempe, unu el la malamikoj, Tukedijono, kaptitas.
Grandgousier decidas liberigi Tukedijonon, tiel ke li konvinku sian reĝon de la stulteco de la entrepreno. Tukedijono proponas al Pikrokolo ke li faru pacon, sed pro la donacoj de Grandgousier, Hastivau pridubas la lojalecon de Tukedijono. Ĉi-lasta protestas kaj murdas Hastivau, kaj estas murdita de Pikrokolo. Milito pluiras, kaj la kastelo de Pikrokolo estas atakata. Pikrokolo foriras.
Tempo estas por paco: La soldatoj de Pikrokolo rajtas hejmeniri, kun iom da mono. Tamen, la konsilantoj de Pikrokolo restu prizonuloj. La herooj de la milito ricevas bienon kaj rajtojn, la kamparanoj monon por kompensi la detruojn kaŭzitajn de la milito.
La monaĥejo de Telemo
Por rekompensi fraton Jean, Gargantuo donas al li la landon Telemo-n kie li konstruu monaĥejon, kie regu religio mala al ĉiuj aliaj. Baza vorto estu tie: libervolo. Oni longe priskribas la monaĥejon, ĝiajn konstruaĵojn, bibliotekojn ktp.
En la utopia monaĥejo rajtas eniri nur belaj sanaj homoj. Ili vivas laŭ propra deziro, vestiĝas laŭ propra deziro, kaj viroj eĉ rajtas viziti virinojn! Ĉiuj monaĥoj vere faras laŭ propra deziro, ne ekzistas sonorilonpor dikti al ili kiam ili kion faras. Fakte ili ĉiam rajtas foriri.
Amonidoj
La amonidoj estis antikva ŝemida nacio, kiu loĝis ĉe la oriento de la Jordano, inter la torentaj valoj de Arnon kaj Jabbok, en hodiaŭa Jordanio. La ĉefurbo de ilia lando, Amon, estis Rabbah aŭ Rabbath Ammon, praformo de la hodiaŭa urbo Amano, la ĉefurbo de Jordanio. Milkomo kaj Moloĥo (kiu eble estis la sama diaĵo) estas nomitaj en la Hebrea Biblio kiel la dioj de Amon.
Ilia lingvo apartenis al la kanaana grupo de la ŝemida lingvaro.
Roman Michna
Roman MICHNA (naskiĝis la 28-an de septembro 1915 en Lichnov - mortis la 17-an de novembro 2003) estis ĉeĥa esperantisto en Lichnov.
La 24-an de septembro 1950 en Kopřivnice estis inaŭgurita memorŝtono en la loka parko en formo bedo kun verda stelo (eble herba aŭ flora), en kies centro estis lokita granda ŝtono kaj sur ĝi fiksita tabulo kun verda stelo kaj surskribo „Zátiší dra Esperanto - Ripozejo de Dro Esperanto“. Post kelkaj jaroj la monumento estis likvidita dum rekonstruo de la urboparto kaj ties parko, la ŝtono estis ĵetita post la urbo en arbaro en rivereton, sed la tabulon savis ĝuste Roman Michna kaj forportis al sia hejmo. Nun la skoltoj en Kopřivnice trovis la ŝtonon, informis en loka kablotelevido pri sia trovaĵo kaj baldaŭ ilin mirigis ret-mesaĝo de la posteuloj de Roman Michna, ke la tabulon ili posedas kaj volonte ĝin disponigos, se la monumento estos renovigita. La skoltoj plie malkovris, ke la fondinto de skoltismo en Kopřivnice Rudolf Zanáška estis fervora esperantisto kaj eĉ fondis kolekton de esperantaĵoj en la urba muzeo, unuan muzean kolekton de esperantaĵoj en Ĉeĥio. Li ankaŭ iniciatis la monumenton, poste savitan de Roman Michna. Tiuj malkovroj vekis intereson ĉe la skoltoj pri Esperanto kaj ĝia movado.
Kantoj de Blua Planedo
Kantoj de Blua Planedo estas projekto kolekti (vikipedie aŭ aliloke) ĉiujn kantojn el diversaj lingvoj tradukitajn en esperanton.
Kriterioj
Strebo de kolektantoj estas ke ĉiu kolektita kanto havu:
Kantaroj
Ĝis nun ekzistas jenaj kantaroj bluaj:
Limes Kör
Limes Kör (Rondo Limes) estis grupiĝo sekreta de rumanujaj hungaraj intelektuloj kontraŭstarantaj al komunista diktaturo en Rumanujo.
Historio
Ili kunsidis en Bukareŝto, Braŝovo kaj Ilieni inter 20-a de septembro 1985 kaj 10-a de novembro 1986.
Femurfendo
Femurfendo aŭ femurbreĉo estas la spaco inter ambaŭ femuroj de virino kiam ŝi rekte staras kun la genuoj unu kontraŭ la alia. Kelkaj virinoj aspiras havi tian fendon ĉar ili kredas ke ĝi pligrandigas la seksallogon. Aliaj konsideras ĝin kiel signo de virineco kaj fragileco.
Tamen tia figuro estas nur por malmultaj virinoj atingebla kaj klopodoj ofte kondukas al nesanaj dietoj kaj kosmetikaj operacioj.
Gusztáv Molnár
MOLNÁR Gusztáv estas hungara filozofo, eseisto, politologo. Li naskiĝis en Sălard (Bihor) la 20-an de novembro 1948.
Biografio
Gusztáv Molnár finis la mezlernejon en Oradea (1966), li akiris diplomon pri historio-filozofio en Universitato Babeș-Bolyai de Kluĵo (1971). Li estis redaktoro de libroeldonejo Kriterion Könyvkiadó en Bukareŝto. Li gvidis la Limes Kör (Rondo Limes). La 7-an de februaro 1987 oni faris domserĉadon en lia loĝejo kaj konfiskis manuskriptojn, poste oni maldungis lin el lia laborloko. En la printempo de 1988 li translokiĝis Hungarujon, kie li redaktis la revuon Limes.
Acatlán (Veracruz)
Acatlán estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Acatlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 002.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2893 loĝantojn. El tiuj estis 1406 viroj kaj 1487 virinoj. La komunumo havas surfacon de 20.6 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 42 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 50 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 2644 personoj. En la jaro 2000 temis pri 2658, do temis pri kresko / malkresko je 0.11 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 2296 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 21 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.91 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Transfiguriĝo (Rafaelo)
Transfiguriĝo estas la lasta pentraĵo fare de la itala renesanca majstro Rafaelo. Komisiita de Kardinalo Giulio de Medici, la posta papo Klemento la 7-a (1523–1534) kaj planita kiel altarpeco por la Katedralo de Narbono en Francio, Rafaelo laboris pri ĝi ĝis sia morto en 1520. La pentraĵo ekzempligas la disvolvigon de Rafaelo kiel artisto kaj la pinto de lia kariero. Malkutime ĉe montro de la Transfiguriĝo de Jesuo en kristana arto, la temo estis kombinita kun aldona epizodo el la evangelioj en la suba parto de la pentraĵo.
Transfiguriĝo staras kiel alegorio de la transforma naturo de reprezentado. Ĝi estas nune en la Vatikana Pinakoteko en Vatikanurbo.
Sievershütten
Sievershütten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Kisdorf, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Kattendorf.
Robert Gutmann
Robert Gutmann estis civitano de Estonio, meteorologiisto, mezlerneja instruisto kaj esperantisto. Li naskiĝis en la 18-a de oktobro 1882 en Talino, kaj esperantistiĝis en 1931. Robert Gutmann eldonis propagandilojn kaj instigis ilian vendadon tra tuta Estonio. Krome li fondis Esperantan sekcion de la Talina Instruista Societo. Lia edzino, G. Faina, rusino, kaj la tuta familio estis esperantistoj.
Ludwik Kutscher
Ludwik KUTSCHER [kuĉer] (naskiĝis en Krakovo, Pollando) estis esperantisto kaj fininto de la medicino.
Li lernis Esperanton kiel 15-jara gimnaziano. De 1926 li estis aktiva ano de Societo "Esperant" en Krakovo, gvidis junularajn rondojn. En 1929 li iniciatis la fondon de sekcio de medicin- kaj farmacistudantoj ĉe TEKA. De 1927 li estis administranto de Pola Esperantisto, de 1931 sekretario de PED. Estrarano de UK 1931.
(7312) 1996 AT3
(7312) 1996 AT3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Santillana del Mar
En ĝi situas la mondfama groto Altamira, kun gravegaj ŝtonepokaj grotopentraĵoj. En la muzeo de Altamira ekzistas kopio de la originalaj pentraĵoj el la groto.
Plej bela vilaĝo de Hispanio
La ĉefvilaĝo estas mezepoka kaj la plejmulto de la tiamaj konstruaĵoj konserviĝis preskaŭ senŝanĝaj. Tial ĝi estis elektita kiel "la plej bela vilaĝo en Hispanio" (Asociación Los Pueblos más Bonitos de España). En La Nausée, ankaŭ Jean-Paul Sartre ankaŭ priskribis la vilaĝon Santillana kiel "la plej bela vilaĝo de Hispanio".
Festoj
La 16-an de aŭgusto oni festas la Fiesta de San Roque dum kiu oni kantas tipajn kantabriajn kantojn por festi la alvenon de la printempo.
Monda heredaĵo de Unesko
En 1985 la groto Altamira estis en deklarita 'heredaĵo de la homaro' fare de UNESKO kun la motivado ke "Altamira reprezentas unu el la plej famaj lokoj de prehistoria arto".
Referencoj
Tiu ĉi artikolo estas grandparte traduko bazita sur la nederlanda kaj itala versioj de vikipedio je la 14-a julio 2017.
NGC 5202
NGC 5202 (aliaj indikoj — ZWG 17.10, PGC 47589) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
San Giovanni Suergiu
La komunumo inter 2005 kaj 2015 apartenis al tiam malfondita provinco Carbonia-Iglesias kaj post tio de januaro 2016 ĝis aprilo 2021 apartenis al la provinco Sud-Sardio. Tiam tamen la malnova provinco reestiĝis, nur ricevis la novan nomon provinco Sulcis Iglesiente. Tiu provinco kovras kompare malgrandan teritorion en la sudokcidenta angulo de la insulo Sardio.
Jiu-Coroiești
Jiu-Coroiești [ĵiu korojeŝtj] (hungare: Zsilykorojesd) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Petroșani.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 097 loĝantojn (hungaroj, rumanoj, germanoj).