cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edgar Allan Poe. Legado de una tragedia
La historio komencas ĉe la Baltimora tombejo, kie estas entombigita la verkisto. Tie, la entombigisto troviĝas kun nigra kato kiu parolas lin kaj diras al li ke ĝi (la kato) estas la reenkarniĝita animo de Poe kaj ke ĝi rakontos sian historion al li por tiel klopodi liberigi sian animon.
Kanzonlisto
Akto I: “Crepúsculo”
Akto II: “Ocaso”
NGC 1014
NGC 1014 estas duopa stelo en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĥarofitoj
Charophyta (aŭ Ĥarofitoj) estas dividaĵo de nesalakvaj verdaj algoj. La surteraj plantoj, nome Embriofitoj aperis ene de Charophyta, kun la klaso Zygnematophyceae kiel fratogrupo. En kelkaj ĥarofitaj grupoj, kiel Zygnematophyceae aŭ ĉe verdaj algoj, forestas flageloj kaj seksa reproduktado ne bezonas liber-naĝan flagelspermon. Flagelspermo, tamen, troviĝas en ŝtonalgoj (Charales) kaj Coleochaetales, nome ordoj de parenĥimataj ĥarofitoj, kiuj estas la plej proksimaj parencoj de la surteraj plantoj, kie estas flagelspermo en ĉiuj escepte ĉe la koniferoj kaj la florplantoj. Fosiliaj ŝtonalgoj de la erao Devonio kiuj estas similaj al tiuj de nuntempe estis priskribitaj el la sedimenta kuŝejo Rhynie Chert de Skotlando.
Libera verso
Libera verso (aŭ vers libre) estas stilo de poezio bazata sur kadencoj, kiuj estas pli malregulaj ol tiuj de tradicia poezia metro. Anstataŭ tradiciaj poeziaj formoj, kiuj estas bazataj sur fiksitaj akcentskemoj kaj silabaj kalkuloj, libera verso ne estas limigita per neŝangebla nombro de silaboj en ĉiu linio, kaj distribuas la akcentojn laŭ malregulaj skemoj. Libera verso rajtas sed ne devas uzi rimojn. Kiam rimo estas uzata, ĝi emas sekvi pli liberan skemon ol kutime en formala verso.
Vidu ankaŭ
Versform
Quintanilla de la Mata
Quintanilla de la Mata [kintaNIlka delaMAta] estas municipo de Hispanio, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono. Ĝi havas areon de 13,80 km² kun 117 enloĝantoj (2021).
La loknomo Quintanilla de la Mata estas komprenebla kiel Bieneto de la Arbaro.
Geografia situo
Norda Aŭtoŝoseo de Madrido al Iruno. Kilometro 197
Demografio
La malpliigo de la enloĝantaro evidentiĝas laŭ la censo de la lasta jarcento: 1900 (405 habitantes), 1910 (438), 1920 (408), 1930 (462), 1940 (373), 1950 (385), 1960 (408), 1970 (294), 1981 (183).
Bolmen
Bolmen estas lago en Småland, Svedio. Kun areo 184 km², kaj kun maksimuma profundo 37 m, ĝi liveras konsidereblan parto de Skåne kun nesala akvo per 82-km longa tunelo, la Akva Tunelo Bolmen, konstruita dum la 1970-aj kaj 1970-aj jaroj. Bolmen estas lokigita je koro de Finnveden, unu el la malgrandaj landoj de hodiaŭa Småland.
Bolmsö, granda insulo en la lago, estis historie la rendevuejo de la loka asembleo.
Leó Weiner
Leó WEINER, hungare Weiner Leó estis hungara komponisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto.
Leó Weiner naskiĝis la 16-an de aprilo 1885 en Budapeŝto. Li mortis la 13-an de septembro 1960 en Budapeŝto.
Ghyvelde
- jen france, origine nederlande Gijvelde respektive flandre Gyvelde - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française, borde de la Manika Markolo (kvankam ĝi nur havas mallarĝan plaĝon) kaj rekte ĉe la limo al Belgio. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Sieĝo de Tobruko
La Sieĝo de Tobruko daŭris 241 tagojn, post la fortoj de la Akso antaŭeniris tra Cirenaiko el El Agheila en la Operaco Sonnenblume (sunfloro) kontraŭ fortoj de Aliancanoj en Libio, dum la Dezerta Kampanjo (1940–1943) de la Dua Mondmilito, en 1941. Fine de 1940, la Aliancanoj estis venkintaj super la Itala 10a Armeo dum la Operaco Compass (9a de decembro 1940 – 9a de februaro 1941) kaj kaptintaj ties restaĵojn ĉe Beda Fomm. Dum la komenco de 1941, multo de la Okcidentdezerta Forto estis sendita al la kampanjoj de Grekio kaj Sirio. Ĉar la germanaj trupoj kaj italaj plifortigoj atingis Libion, restis nur skeleto de la fortoj de la Aliancanoj, kun malbonaj ekipaĵaro kaj liveraĵoj.
La Operaco Sonnenblume (6a de februaro – 25a de majo 1941), devigis la Aliancanojn al retiriĝo al la landlimo kun Egiptio. Soldataro, konsistanta ĉefe el la 9a Aŭstralia Divizio (Leŭtenant-Generalo Leslie Morshead) restis ĉe Tobruk, por malhavigi la havenon al la Akso, dum la Okcidentdezerta Forto reorganiziĝis kaj preparis kontraŭ-ofensivon. La sieĝo de Tobruko fare de la Akso startis la 10an de aprilo, kiam la haveno estis atakita de forto estrita de la Leŭtenant-Generalo Erwin Rommel kaj pluis dum tri liberigaj klopodoj, nome Operaco Brevity (15a–16a de majo), Operaco Battleaxe (15a–17a de junio) kaj Operaco Crusader (18a de novembro – 30a de decembro). La okupo de Tobruko senigis la Akson el liverhaveno pli proksima al la limo Egiptio–Libio ol Bengazi, je 900 km okcidente de la landlimo kun Egiptio, kiu estis ene de la atingo de la bombaviadiloj de la RAF; Tripoli estis je 1 500 km okcidente en Tripolio.
La sieĝo malproksimigis trupojn de la Akso el la limo kaj la defendantoj de Tobruko forpuŝis kelkajn atakojn de la Akso. La haveno estis ofte bombardita per artilerio, plonĝbombaviadiloj kaj aliaj aviadiloj, ĉar la defendaj flugoj de la RAF venis el aerodromoj tro for en Egiptio. La ŝiparaj fortoj de Aliancanoj, kiel la Brita Mediteranea Ŝiparo (inklude la roton Inshore) helpis eviti la blokadon, portante plifortigojn kaj liveraĵojn enen kaj vunditojn kaj prizonulojn foren. La 27a de novembro, Tobruko estis liberigita de la Oka Armeo (de britaj kaj aliaj aliancanaj terfortoj en la Okcidenta Dezerto el septembro 1941) en la Operaco Crusader.
Kvankam la Akso disponis de pli da homoj (35 000 kontraŭ 27 000 de Aliancanoj), tiuj suferis pli fortajn perdojn (12 296 kontraŭ 5 989 de Aliancanoj).
Teroterapio
Teroterapio estas kuracado per tero. La tero, inkludante la argilon, la sablon, la ŝlimon ktp., estas uzata por terapio jam en la prahistorio.
Bestoj kiam estas malsana aŭ vundita, instinkte lekas sian vundon, kovras ĝin per ŝlimo el la riverbordoj, kuŝiĝas kaj ĉesas manĝi. La prahomo tion rimarkis kaj agis simile, nur anstataŭigante la lekadon per lavado (banoterapio); kaj la indiĝenoj, kiuj loĝas ankoraŭ nun en la tropikaj praarbaroj, uzas ankaŭ la teron por sin kuraci. Tio estas danĝere, ĉar en tero estas sporoj de tetanoso, kaj multaj homoj mortis pro tio, ĉefe beboj kies patrinoj metis teron sur umbiliko.
Alie, en Afriko, Latinameriko kaj Karibo, ofte oni manĝas teron kiel fonto de fero dum grandaj malsatoj. Tio okazas hodiaŭ, ekzemple, en Haitio. En Brazilo, oni nomis la termanĝadon "afrika manio", ĉar nigraj sklavoj ofte manĝis teron pro nesufiĉa kvalito de manĝaĵoj. Kvankam danĝera, pro la risko de akiri vermojn kaj malsanojn, termanĝado povas eviti ke homo mortas per anemio.
Purigita argilo oni uzas kiel antiacida medikamento en tradicia medicino. Ankaŭ oni uzas ŝlimo por banoterapio. Alternativa medicino uzas teroterapio en multaj aliaj manieroj.
Manĉukua imperiestra armeo
La manĉuka imperiestra armeo estis la oficiala armeo de la de Japanujo regata Manĉukuo.
Historio
Dum la okupado de Manĉukuo fare de la japana imperia armeo estis kaptitaj ĉirkaŭ 60.000 de la 160.000 soldatoj de la nordorienta armeo de Zhang Xueliang. Inter ili la generaloj Xi Qia, Chang Hai-peng kaj Zhang Jinghui.
Post kreado de la ŝtato Manĉukuo en marto 1932 estis kreita el volontuloj de tiuj kaptitoj la unuaj trupoj de la manĉukua imperiestra armeo. Multe el tiuj soldatoj estis nespertaj junuloj, opidependuloj aŭ solduloj, kiuj batalis por la flanko, kiu pli multe pagis. Tial moralo kaj lojaleco estis tre dubindaj en la unua manĉukua armeo.
27748 Vivianhoette
27748 Vivianhoette estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Shun-ei Izumikawa kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Lee Ming-che
Lee Ming-che (naskiĝis en 1975 jaro) estas tajvana politika aktivisto, kiu estis arestita de ĉinaj aŭtoritatoj en la fino de marto de 2017 jaro. Kiam Lee Min-che eniris la ĉefteran Ĉinion el Makao, li perdis eblecon kontakti kun sia familio. Homrajtaj aktivistoj el la tuta mondo postulas liberiĝi Lee Ming-che.
Reprezentanto de registaro de Ĉinio informis, ke Lee estis akuzita pri okazigo de damaĝo por nacia sekureco de Ĉinio. Ma Xiaoguang, proparolanto de Oficejo por rilatoj kun Tajvano, diris dum gazetara konferenco, ke Lee "nuntempe estas en bona fizika kondiĉo".
Edzino de Lee Ming-che, Lee Ching-yu, provis viziti Pekinon por peti liberigon de Lee Ming-che, klarigi la akuzojn kontraŭ li kaj konvinkiĝi pri protektado de liaj rajtoj. Lee jam uzis sociajn retejojn por antaŭenigi la sukceson de tajvana demokratio al 'almenaŭ 100 homoj' en kontinenta Ĉinio. Dum tiu okazo, li vizitis Ĉinion por organizi kuracadon de sia bopatrino. En klopodo trovi edzon, Lee Ching-yu rezervis flugon el Tajvano en Ĉinion la 10-an de aprilo, sed la ministerio pri publika sekureco de Ĉinio malpermesis al ŝi viziti kontinentan Ĉinion.
En aprilo de 2022, la ĉina komitato pri tajvanaj oferoj deklaris, ke sano de Lee Ming-che estas stabla, kaj li estos liberigita post kvin-jaraga enprizoniĝo. Li estis liberigita la 14-an de aprilo de 2022 jaro, kaj revenis al Tajvano la nekstan tagon.
Paid in Full (Sonata Arctica)
Paid in Full estas la naŭa unuopaĵo de la finnlanda muzikgrupo Sonata Arctica, publikigita de Spinefarm Records la 27-an de aprilo 2007.
Stacio Odawara
Stacio Odawara (japane: 小田原駅 [Odaŭara-eki], angle: Odawara Station) estas fervoja stacio en Odaŭara, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Tōkaidō (ĉefa) kaj 1 linion de JR Centra: Ŝinkanseno Tōkaidō kaj 1 linion de Elektra Fervojo Odakyū: Linio Odakyū-Odawara kaj 1 linion de Fervojo Izuhakone: Linio Izuhakone-Daiyūzan kaj 1 linion de Fervojo Hakone Tozan: Montara fervoja linio Hakone.
Naguib Sawiris
Naguib Sawiris, foje ankaŭ Sawires (arabe: نجيب ساويرس; naskiĝis la 15-an de junio 1954), estas egipta komercisto kaj miliardulo, ĉefa afergvida oficisto (ĈAO, angle CEO) de Orascom Investment Holding (OIH). En la jaro 2009, kaj kun la tutmonda ekonomia krizo, Naguib Sawiris perdis 9 miliardojn da dolaroj. Lia riĉeco tiam malkreskis de 12 al 3 miliardoj da dolaroj.
Vivkuro
Naguib estas la plej aĝa filo de Onsi Sawiris, la patriarko de la familio. Li studis en germana lernejo en Kairo kaj poste en la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko. Diplomiĝinte, li aliĝis en 1979 al la familia entrepreno Orascom, la plej granda privata kompanio en Egiptio. Tie li respondecis pri la kresko de la kompanio en la sektoroj de fervojoj, informadiko kaj telekomunikado. Post jaro kaj duono ĝis du jaroj, la pozicio de Orascom Telecom en la nacia komunikada merkato, kune kun la akumulita teknologia kaj produktada potencialo de la kompanio, jam permesas al ĝi pretendi la rajton fariĝi la unua rajtigita provizanto de GSM- telekomunikaj servoj en Egiptio.
Li disvolvis la telekomunikan branĉon de la akcia societo Euronews SA ("Euronews)". Li estas ankaŭ prezidanto de la administra konsilio de Wind Telecomunicazioni SPA.
En 2017, li organizis la filmfestivalon de El Gouna, ĉiujara kultura manifestacio okazinta en la banloko de El Gouna je la ruĝa maro. La eventon partoprenis pli ol 400 famuloj.
La nova sidejo de lia kompanio - Nile-City-Towers (Nilo-Urbo-Turoj) - kun ĝiaj altaj turoj kronitaj kun kvar oraj kupoloj fariĝis orientilo en Kairo.
Politiko
En 2007 fundamentisma egipta ŝejko deklaris fatvon kontraŭ Sawiris, ĉar laŭdire li faris malestimajn komentojn pri portado de kaptuko en la kunteksto de la kaptuko-debato. Sawiris estas kopta kristano, malplimulta kredo (10% de la egipta loĝantaro sed la plej granda kristana malplimulto en la MENA regiono). Li sin esprimis pri sekulareco, Naguib Sawiris estas kunfondinto de la liberala Partio de la Liberaj Egiptoj (angle: Free Egyptians Party). Li ofte parolis kontraŭ la kresko de islama fundamentismo en la Egiptio, elstarigante la kreskantan nombron da virinoj portantaj nikabon.
En 2009, Naguib lanĉis en Egiptio la televidokanlo OTV (قناة او تى فى) kiu pozicias sin en sia retejo kiel la sola politike sendependa kanalo en Egiptio.
Nová Kubice
Nová Kubice situas en katastra teritorio Starý Spálenec kun areo 4,6 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1789.
Naguib Sawiris
Fondumo Sawiris
Naguib Sawiris estas konata pro siaj liberalaj orientiĝo, patriotismo kaj subteno al la egipta identeco kaj egipta kulturo interalie per la fondo de la Kultura Premio Sawiris, egipta literatura premio, subtenata ĉiujare de la Fondumo Sawiris por Socia Disvolviĝo. Ekde ĝia komenco, la premio grave kontribuis al la riĉigo de la kultura vivo en Egiptio, kaj okupis elstaran pozicion inter arabaj kaj lokaj premioj. La nombro de kandidatoj por la Kulturaj Premioj Sawiris kreskis de 267 en 2005 al 719 kandidatoj ĝis 2019.
Fondo de ŝtato por rifuĝintoj
Dum la krizo de rifuĝintoj en Eŭropo kaj Mezoriento, fine de oktobro 2015, li proponis aĉeti insulon en la Mediteranea Maro kaj tie konstrui ŝtaton por la rifuĝintoj. Li klarigis siajn planojn en Twitter: "Grekio aŭ Italio vendas al mi insulon, mi proklamos sendependecon, gastigos la migrantojn kaj donos al ili laborojn en la konstruado de ilia nova lando". Kiam la novaĵagentejo AFP demandis lin, ĉu lia plano estas realisma, li diris: "Kompreneble ĝi povas esti farita." Estas dekoj da senhomaj insuloj, sur kiuj centmiloj da rifuĝintoj povus vivi.
Tifoida febro
Tifoida febro (aŭ tifoforma febro) estas epidemia malsano, kiu trafas pleje 15- ĝis 30-jarulojn; malpli ofte 1-ĝis 1 5-jarulojn. Post la 30-a jaro ĝi grade maloftiĝas. Post inkubacio aperas invadaj simptomoj: senapetiteco, intensa soifo, muskolaj kaj kapdoloroj, lakso, kelkfoje mallakso, vertiĝoj (kapturnoj), sendormeco, laciĝo ktp. Sekvas kontinua febro (39-40 °C), daŭranta 2 aŭ 3 semajnojn. Stuporo, malvigleco, surdeco, kiuj karakterizas la staton de la paciento, dependas pli de la intenseco de la toksiĝo ol de la febro mem. La lakso estas la plej konstanta intesta simptomo, kiu daŭras ofte ĝis la senfebriĝo. Meteorismo (abdomena ŝvelo, kaŭzata de intestaj gasoj), pligrandiĝo de la hepato kaj lieno, bronkito kaj relative malrapida pulso estas aliaj simptomoj de tiu malsano, kiu ordinare evoluas dum 20-30 tagoj. La senfebriĝo ĝenerale okazas grade, kaj la paciento resaniĝas post 3- ĝis 8-semajna konvalesko. La komplikaĵoj ne maloftas, kaj povas trafi iun ajn organon.
Naguib Sawiris
Vidu ankaŭ
Eŭropa migra krizo
Rifuĝinto
Tifoida febro
Akcidentoj kiel interna sangelfluo kaj intesta perforado kun peritoneito, kiuj povas okazi en la kuro de la tifoida febro, estas tre gravaj kaj ofte kondukas al morto. La prognozo dependas de la antaŭa sanstato de la paciento, de ties reagokapablo kaj speciale de la aplikata kuracado.
Naguib Sawiris
Vidu ankaŭ
Insulo de la rozoj
Eksteraj ligiloj
(ar, en) Fondumo Sawiris: sawirisfoundation.org
(en) Orascom Investment Holding
(en) Naguib Sawiris, Charlie Rose
12147 Bramante
12147 Bramante estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis nomita en memoro de la itala arĥitekturisto Donato Bramante (1444–1514). Li ĉefe laboris en Milano kaj Romo, En Romo li desegnis sian plej grandan verkon : la Bazilikon Sankta Petro de Romo.
Takeo Wakabayashi
(laŭ sistemo Hepburn, en Esperanto Takeo Ŭakabajaŝi, japane 若林 竹雄, n. la 29-an de aŭgusto 1907, m. la 7-an de aŭgusto 1937) estis japana futbalisto. Li en 1930 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Yasuyuki Konno
Yasuyuki Konno (japane 今野 泰幸, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2005 ĝis 2017 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estas unu el plej aktivaj teamanoj, partopreninte jam en 93 matĉoj.
Jesendorf
Jesendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Neukloster-Warin. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sieĝo de Bresto
La Sieĝo de Bresto aŭ Defendo de la Bresta Fortikaĵo okazis en 22a–29a de junio 1941. La Bresta Fortikaĵo (nune en Bresto (Belorusio)), defendita de la Ruĝa Armeo kontraŭ la germana armeo Wehrmacht, elteni pli longe ol atendite, kaj post la fino de la Dua Mondmilito ĝi iĝis simbolo de la soveta rezistado. En 1965 la fortikaĵo ricevis la titolon de Heroa Fortikaĵo pro la defendo okazinta en 1941. La proporcio de fortoj estis preskaŭ duobla favore al la germanoj, nome 17 000 kontraŭ 9 000 ruĝarmeanoj. Tiele la germanoj suferis "nur" 429 mortojn kaj 668 vunditojn, dum sovetoj suferis pli ol 2 000 mortojn, kaj ĉirkaŭ 6 800 kaptitojn. Ĝi estis unu el gravaj bataloj de la Operaco Barbaroso en la Orienta Fronto (Dua mondmilito).
Boren
Boren estas ankaŭ nomo.
Angloj
Ili formiĝis dum jarcentoj el vicoj de triboj kaj nacioj sur la teritorio de Anglio, Kimrio kaj Skotlando. Ili estas idoj de la plej malnova loĝantaro de Britaj insuloj kaj multnombraj almigrintoj, el kiuj estis en antikvo la unuaj iberoj, pli poste keltaj britoj kaj belgoj, plu nemultnombraj romianoj kaj pernombre la plej fortaj ĝermanaj triboj de engloj, saksoj, jutoj, danoj, frisoj, noroj, normanoj ktp.
Mukofungoj
La filumo de la mukofungoj diferenciĝas de la aliaj membroj de la fungoj kaj de ĉiuj aliaj organismoj. Ilia korpo estas unuĉela, amebo-mova, sen ĉelmura protoplasmo (myxamoeba). En certa tempo de sia vivo, la miksameboj unuiĝas al plasmodio, kiu produktas ĉelmurajn sporojn en diversformaj sporangioj. La ĉelmuro estas ĝenerale celuloza. La mukofungoj produktas membranon sur surfaco de la plasmodio (peridium) kaj fadenan strukturon (capillitium) en interno de la plasmodio, inter la sporoj. La daŭra maso de la sporangioj estas la etalio (aethalium). La produkto de etalio karakterizas la saprotrofajn specion, la endoparazitoj ne produktas tiun organon.
La filumo entenas 600 speciojn kaj oni dividas je 3, kelkfoje je 4 klasoj:
Benzofurano
2-Benzofurano estas heterocikla komponaĵo konsistante je fanditaj benzenaj kaj furanaj ringoj. Ĝi estas senkolora likvaĵo kaj devenas el la terkarbo. Benzofurano estas la baza ringo al multaj kunrilataj komponaĵoj kun pli kompleksaj strukturoj.
Proprecoj
Rezisto al antibiotikoj nuntempe estas la plej grava problemo en la tuta globo kaj ekzistas urĝa neceso je disvolvado de novaj terapeŭtikaj agentoj. Kvankam multaj klasoj da aktivaj kombinaĵoj estis establigitaj kiel efikaj derivaĵoj en pluraj kampoj de la antimikrobaj terapioj, ĝi nun oni ne trovis vastan aplikadon kontraŭ kelkajn mortigajn mikrobojn.
Lastatempe, komponaĵoj estis disvolvitaj kiuj alportis kelkajn solvojn por la proponitajn problemojn. Ekzemple, plibonigita biodisponebleco estas unu el la celoj konkeritaj kun la plej multaj el la lastatempaj komponaĵoj, permesante ĉiutagan dozadon. Benzofurano kaj ĝiaj derivaĵoj daŭre montriĝis adekvataj strukturoj, ekzistantaj en naturaj kaj sintezaj produktoj kun vasta gamo da biologiaj kaj farmakologiaj aplikoj.
Do, konsiderinda atento lastatempe fokusiĝas sur la malkovro de novaj drogoj en la kampoj de drogaj eksperimentoj kaj disvolvadoj. Kelkaj benzofuranaj derivaĵoj tiaj kiaj la psoraleno kaj la angelicino estas uzataj por la traktado de haŭtomalsanoj ekzemple de haŭtokancero kaj psoriazo.
La ekskluzivaj strukturaj karakterizaĵoj de la benzofurano kaj ĝiaj vastaj amasoj da biologiaj aktivecoj igas ĝin ian privilegiplenan strukturon en la kampo de la drogo-malkovroj, aparte en la serĉo de efike antimikrobaj medicinaĵoj.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Aurone.svg| Aŭrono Psoralen.svg| Psoraleno Angelicin.png| Angelicino Dibenzofuran-numbering-2D-skeletal.png| Dubenzofurano Nitrofural.svg| Nitrofurano </Gallery>
NGC 1015
NGC 1015 (aliaj indikoj — PGC 9988, UGC 2124, MCG 0-7-66, ZWG 388.75) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pál Vásárhelyi
Pál Vásárhelyi [vAŝArheji], laŭ la hungara skribmaniero Vásárhelyi Pál estis hungara inĝeniero pri hidrologio, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio.
Pál Vásárhelyi naskiĝis la 1795 en Hungara reĝlando, en Szepesolaszi (nuntempa Spišské Vlachy en Slovakio). Li mortis la 1846 en Pest (urbo).
Biografio
Pál Vásárhelyi frekventis gimnazion en Miskolc, universitaton en Pest. En 1829 li okupiĝis pri Danubo. Li tutlande konatiĝis pro laboro en Fera Pordo, li eksplodis la rifojn, tial la Danubo iĝis navigebla en tiu etapo. Li finis tiun laboron en 1837. Lia sekva laboro estis kanalo inter Fertő kaj Danubo, kiu ebligis la agrikulturon en tiu regiono. En 1846 li komencis labori en reguligo de Tiso, sed abrupte li mortis pro kormalsano.
121480 Dolanhighsmith
121480 Dolanhighsmith estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 5:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Dolan E. Highsmith, kiu kontribuis al la Navigada Teamo de la misio Mars Express de la EKA kaj la misioj Mars Reconnaissance Orbiter, Marsa Scienca Laboratorio, MAVEN kaj OSIRIS-REx de la NASA.
Cesson (stacidomo)
Cesson estas franca stacidomo sur linio D de RER situanta en Cesson (Seine-et-Marne), regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Königsdorf (Bavario)
Königsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Tölz-Wolfratshausen kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Neŭmana sturno
La Neŭmana sturno, Onychognathus neumanni, estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro Onychognathus de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo.
Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Afriko. Tiu sturno reproduktiĝas sur rokaj klifoj, elstaraĵoj kaj kanjonoj ĉefe en la regiono de Sahelo el Maŭritanio kaj Ekvatora Gvineo al okcidenta Sudano. Ties nomo en Esperanto kaj en la latina scienca nomo rememoras la germanan ornitologon Oscar Rudolph Neumann.
Aspekto
Tiu 25 cm longa specio estas simila al aliaj membroj de la genro Onychognathus, kaj montras la karakterajn ruĝecajn unuarangajn flugilplumojn, tre rimarkindajn dumfluge. La iriso estas malhelruĝa, kaj la beko kaj kruroj estas nigraj. La plumaro de la masklo estas ĉefe brilnigra, kaj la ino estas cindrogriza kun pli malhela strieco. La junuloj similas al masklo, sed ĝi estas malpli brila ol la plenkreskulo kaj havas brunajn pli ol malhelruĝajn okulojn.
Okcidentaj populacioj de okcidenta Malio kaj Eburbordo estas de individuoj pli malgrandaj kaj mallongvostaj ol tiuj de la nomiga formo, O. n. neumanni, kaj estas atribuitaj al la subspecio O. n. modicus.
Bouchet (lago)
Bouchet (aŭ Lago de Bouchet; Lac du Bouchet) estas lago situanta en Haute-Loire, Francio ĉe Le Puy-en-Velay.
Neŭmana sturno
Kutimaro
La Neŭmana sturno konstruas neston el herbo sur kornico de ŝirmita loko kia kavo. Ĝi ankaŭ asociiĝas al homa setlejaro kaj kelkaj membroj de la genro Onychognathus uzas homofaritajn strukturojn kiel nestolokojn.
Tiu specio estas teritoriema, agresema kaj netolerema dum la reprodukta sezono kaj atakas aliajn speciojn, inklude rabobirdojn.
Kiel ĉe aliaj sturnoj, ankaŭ la Neŭmana sturno estas ĉiomanĝanta, kaj prenas ampleksan gamon de fruktoj, inklude figojn, kaj kelkajn senvertebrulojn. Ĝi estas tre gregema, kaj formas grandajn arojn for de la reprodukta sezono.
Béla Zerkovitz
Béla ZERKOVITZ, hungare Zerkovitz Béla estis hungara komponisto.
Béla Zerkovitz naskiĝis la 11-an de julio 1881 en Szeged. Li mortis la 23-an de oktobro 1948 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Zerkovitz devenis el juda familio. Li frekventis universitaton en Budapeŝto kaj li iĝis inĝeniero pri konstruo. Tamen li interesiĝis pri komponado kaj lia unua ŝlagro kaŭzis sukceson. Baldaŭe li estris teatron, dume li komponadis ŝlagrojn, kiuj etendiĝis ankaŭ eksterlande. Li estis ankaŭ framasono.
Staniŝiĉ
Bazaj informoj
Staniŝiĉ (staniŝitj), serbe Станишић, slave Stanišić hungare Őrszállás, germane Donauwachenheim estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Okcidenta Baĉka, en municipo de Sombor. Historiaj nomoj estis germane: Steinsitz, Tannenschütz, Wachenheim, Tanaschitz, Stanischitz, Stanischitsch, hungare: Örs, Bathteremhelye, Sztanesity, Sztanisity, Sztanisics
Situo
Staniŝiĉ situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Sombor troviĝas 22 km-ojn for.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1339 en formo Wrs. Post la turka erao alvenis serboj kaj ŝvaboj fondintaj 2 apudajn vilaĝojn. Alvenis ankaŭ hungaroj kaj slovakoj. En 1811 la du vilaĝoj unuiĝis, kies nomo estis Sztanisics, ekde 1904 Őrszállás. En 1910 loĝis en Őrszállás 7086 da homoj, (germanoj 5206 (73 %), hungaroj 1266 (18 %), serboj 557 (8 %) kaj aliaj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, al distrikto de Zombor, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Staniŝiĉ 4808 da homoj, (serboj 3511 (73 %), kroatoj 367 (8 %), hungaroj 363 (8 %), jugoslavianoj 140 (3 %) kaj aliaj).
Vilaĝservoj estas lernejo, poŝto, biblioteko.
Bantoperdriko
La Bantoperdriko (Arborophila gingica) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.
Ĝi troviĝas kiel endemio nur en sudorienta Ĉinio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Ĝi estas 25-30 cm tipa perdriko, ĝenerale grizbruna, kun distingaj kapo- kaj brustobildoj. Masklo havas rimarkindajn blankan frunton kaj grizecan superokulon (nigrablanka strieco) al la nuko, brunajn kronon kaj nukon, flavecan gorĝareon kaj sube tre distingan antaŭkolumon (kio nomigas la specion per la komuna nomo) konsistan je nigra supra brusto (larĝa zono) kiu pluas al brustoflankoj per nigra strieco, sube mallarĝa sed rimarkinda blanka strio inter la nigra areo kaj la bruna  brustomakulo: la trikolora areo komponas brustobildon flagecan. La ventro estas griza kun bruneca flanka strieco, kiel ĉe multaj parencoj. La dorso estas griza kaj la flugiloj striecaj (nigra, blankeca, bruna). La kruroj estas ruĝaj. La ino estas pli malgranda kun bruna (ne nigra) kaj blanka subvosto.
Simila specio estas la Ĉina bambuperdriko, Bambusicola thoracica, kiu estas pli granda kaj longvosta kun ruĝecaj vizaĝo kaj gorĝo, larĝa griza superokulo kaj tre markata malhela brustoflanko kaj flanka punkteco.
La voĉo de tiu specio estas teritoria alvoko de serioj de plendecaj, dunotaj fajfoj, ripetaj regule, ofte en dueto.
Ĝi troviĝas en lokoj de montaj teritorioj de sudorienta Ĉinio, en Zhejiang, Fuĝiano, Jianĝi, Guanĝi kaj Guangdongo, kun konsiderinda variado en populacidensecoj en diferencaj partoj de sia teritorio, parte pro altituda variado, sed ankaŭ pro diferencoj en habitato kaj eĉ en observa klopodo. Ĝi estas konsiderata rara en partoj de sia teritorio, kaj restaj populacioj estas ege fragmentataj ĉar plej parto de arbaro estis perdita, kun sekva malpliiĝo. Tamen ĝi estas ankoraŭ surloke komuna en Fuĝjano, kaj ties populacio povus esti pli granda ol la nuna konserveca ĉirkaŭkalkulo de 2,500-10,000 individuoj.
La tipa habitato estas larĝafolia, kaj miksita kun konifera arbaro, bambuejo kaj arbustaro je 500 m al 1,700 m en la pli altaj montoj de sudorienta Ĉinio. Ĝi estas limigita al densaj arbaraj areoj, kie ĝi restas surgrunde inter densa subkreskaĵaro dumtage, sed ripozas komunume en arboj.
Quintanilla del Agua y Tordueles
Quintanilla del Agua y Tordueles [kintaNIlja delAgŭa itorDŬEles] estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, apartenanta al la jurisdikcio de Lermo, distrikto Arlanza, sudo de provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi havas areon de 35,79 km² kun 357 enloĝantoj (2021).
La loknomo Quintanilla estas komprenebla kiel Bieneto.
José de Palafox
Dum 1808 Zaragozo suferis du sieĝojn fare de la francaj trupoj. Post la dua sieĝo, nome la 20a de februaro 1809, la Junta antaŭ kiu Palafox lasis la estrecon kapitulacis. La generalo estis enprizonigita kaj sendita al Vincennes ĉar li estis ĵurinta fidelecon al Jozefo Bonaparte kaj poste estis perfidinta lin. Tie li restis ĝis la 13a de decembro 1813 kiam oni subskribis la Traktato de Valençay.
Sud-Brazila Esperantistigilo
Sud-Brazila Esperantistigilo estis societo, kiu laŭ ĝia stranga, sed logika nomo, sin proponis esti "ilo por esperantistigi" en la sudo de Brazilo. Ĝia nomo estas inspirita el 10-kajera verko de William S. Benson Universala Esperantistigilo.
Historio
En 1923, post parolado pri Esperanto farita de Inĝeniero Everardo Backheuser, ĉe Sociedade Leopoldina, en Porto Alegre, Viterbo de Carvalho organizis la Grêmio Esperantista Everardo Bacheuser (Esperanto-Klubo Everardo Bacheuser), kies ĉefgividanto estis Christiano Kraemer. En junio 1923, Kraemer mortis kaj la animo de aliaj samideanoj malvigliĝis kaj la societo malaperis.
Kelkajn jarojn poste, la 6-an de oktobro 1927, Carvalho organizis kunsidon ĉe Clube Caixeral de Porto Alegre, kiun partoprenis ĉirkaŭ 100 homoj. Oni decidis fondi la esperantistan societon "Sud-Brazila Esperantistigilo".
Ĝia unua prezidanto estis la dentisto kaj filatelisto Benjamin Celestino Camosato, la vicprezidanto estis Viterbo de Carvalho. En la estraro estis ankaŭ Majoro José de Carvalho Lima (unua sekretario), Nayr de Paula (dua sekretariino), Ary Zamora (kasisto), Jozefo Joels (bibliotekisto) kaj Júlio Bibel Jr. (filatela direktoro).
Multaj esperanto-kursoj estis gvidataj de Viterbo. Tiam, estis malfacile trovi esperantajn lernilojn en la portugala. Tial Viterbo de Carvalho decidis en 1932 prepari metodon por instrui Esperanton.
La grava komerca presejo Globo de Porto Alegre eldonis la libron kun 158 paĝoj kaj la titolo: "Estudo do Esperanto - Divastigado de tutmonda lingvo en Brazilo". La aŭtoro prezentiĝis sub plumnomo KVERKO (traduko de lia familinomo, CARVALHO). La libro, malgraŭ kelkaj tipografiaj eraroj, estas bone farita.
Malgraŭ la organizado de kursoj, kaj la intensa informado pri la lingvo Esperanto pere de la ĵurnaloj de Porto Alegre (Correio do Povo, Diário de Notícias, A Federação), la Sud-Brazila Esperantistigilo ne survivis al la Granda depresio, kiu afektis ankaŭ Brazilon. Inĝeniero Viterbo de Carvalho bezonis translokiĝi al Rio-de-Ĵanejro, kaj sen lia entuziasma gvidado, la afero malvigliĝis kaj la societo ekdormis por ĉiam.
Kiel rememoro kaj postsigno, dum multaj jaroj, restis fiksita sur la fronta parto de la domo n-ro 1431 de strato Andradas, la ŝildeto kun kurioza nomo "Sud-Brazila Esperantistigilo", tuj apud alia ŝildo kun kolora dentaro, kiu montris la konsultejon de Benjamin Camosato, ĝia ununura prezidinto.
Sinodanco
Sinodanco (angle: lap dance) estas speco de erotika danco-prezento ofertita en kelkaj striptizkluboj en kiuj la dancistino havas korpan kontakton kun la kliento. Sinodancado diferencas de tablodancado, en kiu la dancistino estas proksima al sidanta kliento, sed sen korpa kontakto. Kun sinodancado, la dancistino povas esti nuda, nudmama aŭ malmulte vestita, depende de la leĝoj de la jurisdikcio kaj la restriktoj de la klubo. Kun plenkontaktaj sinodancoj, la dancistino povas okupiĝi pri nepenetra seksa kontakto kun la kliento, kiel ekzemple "muelado" aŭ "tverkado" de sia korpo kontraŭ la kliento. Variaj terminoj inkluzivas sofan dancon, kiu estas sinodanco, kie la kliento sidas sur sofo. En iuj lokoj "bloka sesio" de sinodancoj (kutime duonhoro ĝis horo) povas esti rezervita en "ĉampana ĉambro" aŭ "VIP-ĉambro", kiu estas privata ĉambro kutime situanta en la malantaŭo de klubo. En multaj kluboj, la daŭro de sinodanco estas mezurita per la longo de la kanto ludata de la diskisto de la klubo. Pagoj por sinodancoj varias signife.
Insulo Bruny
La insulo Bruny  estas insulo ĉe la sudorienta marbordo de Tasmanio, Aŭstralio, el kiu ĝi estas separata de la Kanalo Dentrekastoa. La Golfeto Storm estas situanta nordoriente de la insulo. Kaj la insulo kaj la kanalo ricevas siajn nomojn el la franca esploristo Bruni d'Entrecasteaux. La tradicia indiĝena nomo estas Alonnah Lunavanna, kiu survivas kiel la nomo de du insulaj setlejoj, nome Alonnah kaj Lunavanna.
Geografio
Geologie la insulo Bruny estas fakte du terpecoj - Norda Bruny kaj Suda Bruny - kiuj kuniĝas danke al longa, mallarĝa sableca istmo. La porferia vilaĝo Dennes Point situantas en Norda Bruny, dum Suda Bruny estas la loko de la urbetoj Alonnah kaj Lunavanna.
(16621) 1993 FA84
(16621) 1993 FA84 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Castel San Giorgio
Castel San Giorgio - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Roĥo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Mercato San Severino, Nocera Inferiore, Roccapiemonte, Sarno kaj Siano.
Márton Debreczeni
DEBRECZENI Márton (debreceni) estis hungara inĝeniero pri minejoj, poeto naskita en Magyargyerőmonostor la 25-an de januaro 1802 kaj mortinta en Kolozsvár la 18-an de februaro 1851.
Biografio
De 1813 Márton Debreczeni lernis en reformita kolegio de Kolozsvár, en 1822 li finis la juron kaj ekstudis teologion, sed ĉesis kaj en 1826 li finis en Selmecbánya la fakon pri minado kaj laboris en Radna, poste en Sibio. En 1848 li estis konsilanto en financministerio de Lajos Kossuth. Li loksidiĝis en Kolozsvár post la liberecbatalo. Li estis la moderniginto de metalugio metala kaj fera en Transilvanio kaj pioniro de la mekanigo de minado kaj metelurgio. Li havis plurajn raciigojn interalie la t. n. Debreczeni-puliblovilo
Shinji Murai
Shinji Murai (japane 村井 慎二, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2005 ĝis 2006 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Prezidanto de Estonio
La Prezidanto de la Respubliko  (Eesti Vabariigi President) estas la ŝtatestro de la Respubliko Estonio. La nuna prezidanto ekde 2021 estas Alar Karis.
La prezidanto estas elektata fare de la nacia parlamento Riigikogu aŭ fare de speciala palamenta elektokomisiono por kvinjara oficperiodo. La elektokomisiono formiĝas en la kazo ke neniu kandidato atingas du-trionan plimulton de ĉiuj parlamentanoj en tri balotaj. La elektokomisiono, kiu konsistas el reprezentantoj de la nacia parlamento kaj de ĉiuj lokaj registaroj) en tiu kazo elektas la prezidanton, elektante inter la du kandidatoj kun plej granda procentaĵoj da voĉoj.
La prezidanto estas reelektebla por dua oficperiodo, sed ne por plia, do rajtas funkcii maksimume 10 jarojn. Elektita la 23-an de septembro 2006 kaj enoficigita la 9-an de oktobro 2006, la prezidanto estis Toomas Hendrik Ilves ĝis la jaro 2016.
Historio
Estonio ne havis ŝtatan prezidanton inter la jaroj 1918 kaj 1938. Tiu institucio estis intence ne antaŭvidita en la unua konstitucio de Estonio, ĉar ĝiaj kreintoj ĉiumaniere provis eviti la koncentriĝon de potenco en la manoj de unu persono. Tio post iom da tempo gvidis al ekstreme por-parlamenta sistemo. La povo de la parlamento estis praktike nelimigita, kaj la registaro komplete kontrolata fare de la parlamento. La funkcioj kiujn normale havas prezidanto ĉe parlamentaj sistemoj, estis dividitaj inter la parlamenta parolisto, la registaro kaj la "ŝtata aĝulo" (riigivanem) de Estonio, ĝis la jaro 1934 formale la ŝtatestro kaj ankaŭ gvidanto de la registaro. Tamen tiu persono ne povis havi ekvikibran rolon inter la parlamento kaj la registaro. La "ŝtata aĝulo" estis komplete dependa laŭ parlamento kaj povis estis elpostenigita fare de ĝi en ajna momento. Tial la estonia konstitucio estis ŝanĝita en 1933, kio transformis la landon de parlamenta al prezidata ŝtato. La ŝtatestro, laŭ la nova konstitucio, ankaŭ nomatis "ŝtata aĝulo" (riigivanem). Tamen tiu sistemo neniam ekfunkciis rezulte de la ŝtata puĉo de Konstantin Päts en 1934. Laŭ la sekva tria konstitucio de Estonio, la rolo de la ŝtatestro kaj ankaŭ forta ekzekutiva potenco estis transigita al la Prezidanto de la Respubliko. Konstantin Päts iĝis la unua persono kiu havis tiun titolon. Lia oficperiodo devis daŭri ses jarojn, sed finiĝis pli frue kiam Estonio estis konkerita kaj aneksiita fare de Sovetunio en junio 1940 - Konstantin Päts estis senprokraste senpostenigita, kaj pli poste arestita.
Tamen ankaŭ en la Estona Soveta Socialisma Respubliko, formale restis la posteno de respublika prezidanto. Post kiam Nazia Germanio okupis Estonion en 1941 kaj la Ruĝa Armeo de Sovetunio reokupis la konkeritan landon en 1944, en januaro 1945 August Rei laŭ la volo de la moskvaj regantoj de Sovetunio estis nomita preni la pozicion de oficanta prezidanto. Post la morto de August Rei en 1963, la rolo estis transdonita al Aleksander Warma, poste al Tõnis Kint en 1971, sekve al Heinrich Mark en 1990. En 1992 Heinrich Mark solene transdonis siajn taskojn al la novelektita unua prezidanto de la restarigita demokratia respubliko, Lennart Meri.
Post kiam Estonio reakiris sendependecon, la parlamenta konstitucio de 1938 estis restarigita. Kvar prezidantaj balotoj okazis ekde tiam (en 1992, 1996, 2001 kaj 2006) - en ĉiuj de tiuj kvar balotoj la parlamento malsukcesis mem elekti prezidanton kaj la elekto pasis al elekta komisiono de reprezentantoj de la parlamento kaj de la lokaj registaroj de Estonio. Lennart Meri elektiĝis en 1992 kaj reelektiĝis en 1996, ambaŭfoje sukcesante kontraŭ Arnold Rüütel. Arnold Rüütel mem iĝis la sekva prezidanto en 2001. En 2006, Toomas Hendrik Ilves gajnis la baloton.
Taskoj de la prezidanto laŭ la estonia konstitucio
La prezidanto de la Respubliko Estonio inter alie:
Valdorfa infanĝardeno
Valdorfa infanĝardeno aŭ Rudolf-Steiner-infanĝardeno estas eduka prizorgejo por infanoj ĝis la lerneja aĝo. En tia infanĝardeno la prizorgo orientiĝas laŭ la valdorfa pedagogio iniciatinta de Rudolf Steiner (1861–1925), kiu vivis en Germanio kaj Svislando. La valdorfa pedagogio estas internacie disvastiĝinta reforma pedagogio sur la bazo de la same de Rudolf Steiner iniciatinta filozofia skolo antropozofio.
Rozflugila fringo
La Rozflugila fringo (Rhodopechys sanguinea), estas birdospecio de la familio de Fringedoj kaj genro de Rodopeĥoj, kiu enhavas tri speciojn, kiuj estas grizbrunecaj birdoj kun rozkoloraj areoj en flugiloj kaj plej subaj partoj.
Valdorfa infanĝardeno
Iuj valdorfaj infanĝardenoj havas tiel nomatajn "lulilajn grupojn" por tre junaj infanoj kaj tiam malfermas por infanoj ekde la naskiĝo aŭ ekde la unua naskiĝtago, sed la plej multaj prizorgas infanojn inter la tria kaj la sesa respektive la sepa vivjaro, depende laŭ la momento de lernejaniĝo.
Rozflugila fringo
Tiu estas birdo kun fortika, flaveca beko. La nomiga subspecio troviĝas el Turkio al NOr Pakistano. Alia subspecio, alienus, troviĝas en Atlasa Montaro de Maroko, kaj povus reprezenti separatan specion.
Valdorfa infanĝardeno
Iuj valdorfaj infanĝardenoj estas branĉoj de valdorfaj lernejoj kaj tiam plej ofte situas sur la sama tereno, sed la plej multaj estas sendependaj institucioj: ekzemple en Germanio laŭ indikoj el la jaro 2007 ekzistas iom pli ol 200 valdorfaj lernejoj, sed signife pli ol 500 valdorfaj infanĝardenoj. La tutmonde unua valdorfa infanĝardeno pro iniciato de Elisabeth von Grunelius kaj Herbert Hahn dum pasko 1926 malfermiĝis flanke de la valdorfa lernejo en la germana urbo Stutgarto.
Rozflugila fringo
Ĝi havas averaĝan longon de 13 cm kaj enverguron de ĉ. 32 cm. Ĝi estas helbruna supre, kun pli malhelbruna vango, pli helbruna nukareo, blankeca meza ventro, nigreca krono kaj rozkolorecan karminecan bildon en flugiloj kaj vosto, kies plumoj estas ĉefe nigrecaj. La ino estas iom pli senkolora ol la ino. La rozkoloreca areo de flugiloj nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie sanguinea aludas al la ruĝa nuanco de tiu areo; tamen tiu karaktero estas komuna al la tri specioj de la genro.
Tiu specio loĝas en rokaj montodeklivoj, ofte je altaj altaĵoj. Ĝi povas troviĝi en sterilaj areoj kun malmulta vegetaĵaro, kaj foje nestumas en rokfendoj. Ili manĝas semojn, kaj vintre descendas en aroj al agrikulturaj kampoj serĉe de manĝo. La ino demetas kaj kovas 4 aŭ 5 bluajn, helmakulitajn ovojn.
Valdorfa infanĝardeno
Pedagogia koncepto
Kernaj elementoj estas fidindaj ritmoj (do multaj ritoj kaj ripetaj agoj) en la fluo de ĉiu tago, ĉiu semajno kaj de la tuta jaro: dum la unuaj sep jaroj la infanoj precipe lernas pro imito de la plenkreskuloj, kaj do la edukistoj integrigas la etulojn en la preparon de la matenmanĝo (bakado de bulkoj, farado de fruktosalatoj, de kuiritaj kaĉoj aŭ de cerealaĵoj ktp.), en pentrado kaj aliaj simplaj manlaboroj, en pupaj teatraĵoj, kantado kaj en ludado. Ludiloj estas minimume formitaj kaj lasas multan liberon por la infana fantazio dum la ludado: ili kutime konsistas el naturaj materialoj kiel lano, felto, tukoj, ligno, korboj kun nuksoj aŭ similaĵoj. Kutime la eŭritmio - specifa arto de moviĝo laŭ sonoj de parolitaj tekstoj kaj de muziko, kiu estas ekskluziva ero de valdorfa pedagogio - estas parto de la taga aŭ semajna horaro.
Nuntempa situacio
En multaj landoj valdorfaj infanĝardenoj estas ŝtate agnoskitaj edukaj institucioj, kiuj ricevas ŝtatan financan subtenon, tamen ĝenerale multe malpli ol ŝtate posedataj infanĝardenoj. Tial vole-nevole plej multaj valdorfaj infanĝardenoj (kaj ankaŭ lernejoj) estas vivtenataj de senprofitaj organizoj el gepatroj de la tie prizorgataj kaj edukataj infanoj, la edukistoj kaj aliaj engaĝitaj civitanoj.
La edukistoj ricevas malpli altajn salajrojn ol en ŝtate posedata infanĝardenoj, kaj la gepatroj de la tie edukataj infanoj devas finance kaj per persona laboro signife kontribui al la vivteno de la institucioj.
Rilatoj al Esperanto
Inter la multaj edukistoj kaj engaĝiĝintaj gepatroj, kiuj vivtenas la asociojn por valdorfaj infanĝardenoj kaj lernejoj tutmonde, certe estas pluraj esperantistoj, sed pri tio ne ekzistas centre kolektitaj informoj. Konatas ke ekzemple la porinfana kuracisto kaj psikoterapiisto Thomas Pusch kaj la psikologiino Remi Rudaitytė engaĝiĝas en asocioj por valdorfaj lernejoj. Thomas Pusch krome dum pluraj jaroj estis estrarano kaj dum 2006 kaj 2007 prezidanto de valdorfa infanĝardena asocio; lia frato, la informadikisto Wieland Pusch, ekde pluraj jaroj sendepende de tio estas estrarano de alia valdorfa infanĝardena asocio. Sendube tamen estas pli da rilatoj inter la valdorfa kaj la esperanta movadoj.
NGC 1016
NGC 1016 (aliaj indikoj — PGC 9997, UGC 2128, MCG 0-7-67, ZWG 388.76) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kaposfő
Kaposfő [kapoŝfO] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Kadarkút. Ĝis 1942 la oficiala nomo Szomajom [somajom].
Situo
Kaposfő situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Dombóvár-Nagykanizsa, laŭ fervojo Dombóvár-Gyékényes. Kaposvár troviĝas 13, Kadarkút 18 km-ojn.
Historio
En 1872 la fervojaj reloj atingis la komunumon. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Nigravizaĝa kormorano
La Nigravizaĝa kormorano (Phalacrocorax fuscescens), konata ankaŭ kiel Tasmania kormorano, estas mezgranda membro de la familio de kormoranoj nome Falakrokorakedoj. Supraj partoj, inklude vizaĝan bridan haŭtaĵon kaj bekon, estas nigraj, kun blankaj subaj partoj. Ĝi estas endemia de marbordaj regionoj de suda Aŭstralio.
Aspekto
Ili estas 61 al 69 cm longaj kun enverguro de 93 al maksimume 107 cm. Estas iome da seksa dimorfismo, ĉar maskloj estas iomete pli grandaj kaj nigraj ol la inoj.
Temas pri kormorano kun tre kontrastaj nigraj kaj blankaj partoj, dividitaj pri tre markataj limoj, nome tre blankaj subaj partoj, vizaĝo kaj kolflankoj, dum estas nigraj krono, malantaŭa kolo, supraj partoj, femuroj, piedoj kaj kruroj. Estas nigraj bridoj (kio estas tialo kaj por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo) kaj helbluaj ĉirkaŭokuloj ege kontrastaj en tiu malhela areo. La beko estas helgriza al kornokolora kun la tipa kormorana formo, longa, rekta kaj tre hokoforma pinte en supra makzelo.
Tiu specio estas ege simila al la plej proksima parenco nome la Flavvizaĝa kormorano, sed la Nigravizaĝa kormorano, krom la malsamkolora brida vizaĝareo, estas iomete pli malgranda kaj la blankaj partoj estas nur iomete pli etendaj kaj homogenaj: tiele la krono kaj la malantaŭa kolo de la Flavvizaĝa kormorano aspektas iomete pli larĝa areo. Dume la kruroj de la Nigravizaĝa kormorano estas pli nigrecaj al malhelgrizaj.
Ekologio
La Nigravizaĝa kormorano manĝas ĉefe malgrandajn marbordajn fiŝojn ĉefe el ordo Perkoformaj, sed ankaŭ senvertebrulojn kiaj kraboj kaj duvalvuloj, kutime plonĝante al profundoj ĝis 12 m. Oni observis, ke ili kaptas fiŝojn ĝis 50 cm longajn. Tiuj birdoj foje manĝas en aroj, ŝajne per organizita sistemo.
Ne estas migranta specio, sed junuloj disiĝas iomete mallongajn distancojn post la reprodukta sezono.
Reproduktado
Tiu specio reproduktiĝas en kolonioj de ĝis 2000 paroj, proksime de aliaj marbirdoj. La nesto estas konstruita el bastonetoj, algoj kaj herboj, kunigitaj per fekaĵoj. La ino demetas 2 aŭ 3 ovojn. La kovado daŭras 25 al 30 tagoj. Elnestiĝo okazas post 60 tagoj kiam la junuloj ekflugas.
Teritorio
Ĝi troviĝas laŭlonge de multo el la suda marbordo de Aŭstralio el orienta Viktorio al Kabo Leeuwin, Okcidenta Aŭstralio, same kiel ĉirkaŭ la marbordoj de Tasmanio kaj la insuloj de la Markolo Bass. Tiu teritorio koincidas kun tiu de la proksima parenco nome la Flavvizaĝa kormorano, sed tiu estas multe pli etenda ne nur en suda Aŭstralio, sed ankaŭ en internaj regionoj kaj en okcidenta, orienta kaj norda Aŭstralio, krom en Novzelando.
Habitato
Malkiel ĉe la aliaj kormoranoj troviĝantaj en la aŭstralia kontinento, la habitato de la Nigravizaĝa kormorano estas nur marborda kaj mara.
Vráto
Vráto (Brod) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 4 km oriente de la centro de České Budějovice apud ŝoseo ĝis Rudolfov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1375.