cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michael Shanks
Michael Shanks forlasis Stargate post la kvina sezono, post kio estiĝis la fan-kampanjo „Save Daniel Jackson“ („Savu Daniel Jackson), kio helpis lin en la sepa sezono reaperi sur la ekrano. Dum sia ripozo el la serio, Shanks ludis ĉefrolon en la germana-angla-afrika filmo Sumuru. Shanks havis do en la sesa sezono de Stargate kelkajn gastorolojn.
Privata vivo
Li geedziĝis en 2003 kun Lexa Doig, kiu ludis en la 9-a kaj 10-a sezonoj roleton ĉe Stargate SG-1. Ŝi naskis en 2004 filinon, 2006 filon, pro kiu li interrompis la aktoradon en la 10-a sezono.
Michael Shanks havas ankoraŭ unu filinon el rilato kun manekeno kaj aktorino Vaitiare Bandera.
Lajos Bakay (kirurgo)
Lajos Bakay [lajoŝ bakai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bakay Lajos estis hungara kuracisto, kirurgo, profesoro. Lia frato estis György Bakay.
Lajos Bakay naskiĝis la  1880 en Hódmezővásárhely. Li mortis la 1959 en Budapeŝto.
Khinalug
Xınalıq (Khinaluge: Kətş; ankaŭ transliterumita kiel Khinalug, Khanaluka, Khanalyk, Khinalykh aŭ Khynalyk) estas malnova Kaŭkaza montvilaĝo (kəndi) kio ekestis dum la periodo de la reĝlando Kaŭkaza Albanio (1-a ĝis 9-a jarcento p.K.). Ĝi situas alta en la montoj de la distrikto Quba en Azerbajĝano. Xınalıq ankaŭ estas la nomo de komunumo (bələdiyyəsi) en la Quba-distrikto kio konsistas el la vilaĝoj Xınalıq kaj Qalayxudat.
Lajos Bakay (kirurgo)
Biografio
Lajos Bakay abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li estis soldato en Innsbruck, fine li akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1903. Post siaj studoj li laboris en la universitata kirurgia kliniko, foje li studvojaĝis al eksterlandaj klinikoj. Li instruis ankaŭ en la menciita universitato, kie li atingis la instruan rangon privata profesoro en 1908. En la sama jaro li eklaboris en hospitalo pri infanoj. En 1914 li translokiĝis al Pozsony, ĉar li havis postenojn en la loka hospitalo kaj universitato. En 1919 Ĉeĥoslovakio malpermesis la restadon, tial li sekvis la universitaton al Pécs, kie li estis rektoro en 1925. Ekde la sekva jaro li instruis plu en Universitato de Pázmány Péter en rango publika eksterordinara profesoro, krome li gvidis la klinikon. En 1939 li membriĝis en la senato. En 1942 li estis elektita rektoro. Post la 2-a mondmilito li estis false akuzita, li perdis la signifajn postenojn, sed li rajtis plu kuracadi.
Khinalug
Geografio
Xınalıq situas norde de la urbo Quba meze de la Granda Kaŭkazo kio estas la limo inter Rusio kaj Transkaŭkazio. Ĝi estas la plej alta kaj plej izolita vilaĝo en Azerbajĝano kaj unu el la plej alte situantaj montvilaĝoj en la Kaŭkazo. La jartemperaturo en Xınalıq estas inter −20 °C kaj 18 °C
Demografio
Xınalıq havas ĉ. 2000 loĝantojn kiuj parolas la Khinalug-lingvon kiu apartenas al la Nord-Kaŭkazaj lingvoj. Multaj homoj tamen ankaŭ parolas la Azerbajĝanan lingvon. En oktobro 2006 la Azerbajĝana prezidento anoncis ke ekzistas planoj por modernigi la infrastrukturon, registarajn- kaj instruadadajn konstruaĵajn. Kelkaj planoj jam estas realizitaj.
Turismo
Pro la historio, la relative izolita situo kaj la pejzaĝo, Xınalıq estas konata turisma destino speciale por dorsosakturistoj kaj montpromenantoj.
Tisens
Tisens - por kiu aldona itallingva nomo Tesimo estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio.Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Gargazon, Lana, Nals, St. Pankraz kaj Unsere Liebe Frau im Walde-St. Felix.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (98%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 2% parolas denaske la italan.
Hiroki Tanaka
Hiroki Tanaka (田中 寛己, n. ) estas japana futbalisto.
Wilkie Collins
William Wilkie COLLINS (8a de januaro 1824 – 23a de septembro 1889) estis angla romanisto, dramaturgo kaj novelisto, plej bone konata pro The Woman in White (1859) kaj The Moonstone (1868). La lasta estis nomita la unua moderna angla krimromano. Li naskiĝis en familio de pentristo, William Collins, en Londono, li kreskis en Italio kaj Francio, kaj lernis la francan kaj la italan. Li eklaboris kiel oficisto por te-komercisto. Post lia unua romano, Antonina, aperis en 1850, li renkontiĝis kun Charles Dickens, kiu iĝis tre bona amiko kaj mentoro. Kelkaj el la verkoj de Collins aperis unue en la gazetoj de Dickens nome All the Year Round kaj Household Words kaj ili kunlaboris en teatro kaj verkado. Collins atingis financan stabilecon kaj internacian atenton pro siaj plej bone konataj verkoj en la 1860-aj jaroj, sed tiam eksuferis pro podagro. Konsumante opion por kontraŭbatali la doloron, li falis en dependeco. En la 1870-aj kaj 1880-aj jaroj lia verkokvalito malaltiĝis pro sia sanstato. Collins estis kritikisto de la institucio de geedzeco: li dividis sian tempon inter Caroline Graves kaj sia laŭjure edzino Martha Rudd, kun kiu li havis tri filojn.
Hiroki Tanaka
Li futbalis ĉe Kataller Toyama kaj Maruyasu Okazaki.
Georg von Wedekind
Georg Christian Gottlieb WEDEKIND (n. en Göttingen la 8-an de januaro 1761; m. en Darmstadt la 28-an de oktobro 1831) estis germana kuracisto, revoluciulo, profesoro de medicino, kaj kunfondinto de la Jakobena Klubo en Majenco.
Vielitzsee
Vielitzsee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostprignitz-Ruppin de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tiarno di Sopra
Tiarno di Sopra estas parto de la en 2010 kreita komunumo Ledro de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Trento en la regiono Trentino-Supra Adiĝo (Trento-Suda Tirolo). Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj de la komunumo estas la sanktuloj Petro kaj Paŭlo.
Subkondiĉa liberigo
Subkondiĉe liberigo signifas libergiĝon de kondamnito el malliberejo antaŭ ol plenumi la originale juĝitan puntempon.
La juĝejo rajtas antaŭskribi subkondiĉan liberigon en juĝo (se la puno daŭras malpli ol 3 jarojn). Tio ne validas por plurfojaj krimagantoj.
antaŭkondiĉoj (en Hungario)
Ne estas subkondiĉe liberigebla tiu persono, kiu
Okaze de vivofina puno, oni rajtas liberiĝi (se la juĝo ne ekskludas tion)
Janusz Morgenstern
Janusz Morgenstern (naskiĝis la en Mikulińce, mortis la  en Varsovio, Pollando) estis pola reĝisoro kaj filmproduktisto. Plej konata dank' al reĝisorado de Ĝis revido, ĝis morgaŭ... kaj 9 partoj de filmserio Ludcelo pli granda ol vivo (la ceteraj partoj reĝisoris Andreo Konico).
Gatey (Jura)
Gatey (Jura) estas franca komunumo lokita en kantono Chaussin, en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ueshiba Morihei
Li naskiĝis en la urbo de Tanabe en Ŭakajama-prefektujo.
Théhillac
(jen france, bretone Tehelieg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Niĉo
Niĉo estas
La vorto devenas de la franca: "niche".
Laŭ Francisko Azorín niĉo estas Regula kavaĵo en muro por enmeti k. elmontri statuon, vazon, k.c. Li indikas etimologion el la greka mis (konko).
Tione di Trento
Tione di Trento estas komunumo de Italio.
Daichi Shibata
Daichi Shibata (柴田 大地, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC, Kataller Toyama kaj FC Suzuka Rampole.
Lars Ahlin
Literaturo > Svedlingva literaturo
Lars AHLIN (naskiĝis la en Sundsvall; mortis en 1997) estis multinflua sveda romanverkisto ĉirkaŭ la mezo de la 20-a jarcento.
Tiarno di Sotto
Tiarno di Sotto estas parto de la en 2010 kreita komunumo Ledro de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato.
Lars Ahlin
La serĉadon de graco per amo, kutime spertata kun humiliĝo kaj suferado, li spuras en kelkaj sekvantaj romanoj. La plej konataj el ili estas Min död är min (1945; Mia morto apartenas al mi), Kanelbiten (1953; La cinamona knabino), kaj Natt i marknadstältet (1957; Nokto en foira tendo).
Lia plej eksperimenta verko estas Om (1946; Se/Pri/Ĉirkaŭ). Ahlin publikigis kelkajn librojn ankaŭ en la okdekaj jaroj, inter ili la aŭtobiografian romanon Sjätte munnen (1985; La ses buŝoj).
Ahlin ricevis kelkajn literaturajn premiojn, interalie la premion de la naŭ en 1960, la premion Litteraturfrämjandets stora romanpris en la jaro 1962 kaj en 1966 la premion Litteraturfrämjandets stora pris.
En Esperanto aperis
Alveno per paraŝuto, novelo, tradukis Ferenc Szilágyi, en: Vespera ruĝo anoncas ventegon.
Ratibořice (Česká Skalice)
Ratibořice (Ratoborschitz) estas loka parto de la urbo Česká Skalice en Ĉeĥio. Ĝi situas en la valo de la rivero Úpa. Kvankam la vilaĝeto mem havas nur, ĝi apartenas al la plej konataj turismaj lokoj kaj la plej ŝatataj ekskursoceloj en la lando - dank al verkistino Božena Němcová, kiu tie travivis sian infanaĝon. Tio influis ŝian postan verkaron kaj precipe ŝian plej konatan verkon, novelon Avineto (La avinjo), kiu loke situas ĝuste en Ratibořice. Tial la valo estas nuntempe nomata "Babiččino údolí" (Valo de Avineto).
Rudolf Carnap
Rudolf CARNAP (1891-1970) estis germana filozofo de la logikempiriisma skolo.
Vivo
Carnap naskiĝis la 18-an de majo 1891 en Ronsdorf (nuntempe Wuppertal). Li studis matematikon, fizikon kaj filozofion en Jena (i.a. ĉe Gottlob Frege; en Jena li ankaŭ anis al Serakreis Jena) kaj Freiburg. En 1921 li doktoriĝis per sia laboraĵo Der Raum (La spaco) ĉe la novkantano Bruno Bauch. En 1926 li habilitiĝis per sia unua ĉefverko Der logische Aufbau der Welt (La logika strukturo de la mondo) ĉe la Viena Universitato, ĉe kiu li poste laboris kiel privatdocento kaj kiel grava membro kontribuis al la diskutoj de la Viena Rondo (Wiener Kreis). De 1931 ĝis 1935 Carnap havis postenon de eksterordinara profesoro ĉe la Germana Universitato de Prago.
En 1936 li elmigris al Usono, kie li unue instruis en la Universitato de Ĉikago. De 1952 ĝis 1954 li estis profesoro en Universitato Princeton, antaŭ ol sekvi vokon al la Universitato de Kalifornio, Los-Anĝeleso (UCLA). Li mortis en Santa Monica (Kalifornio, Usono) la 14-an de septembro 1970.
Verko
Carnap estis unu el la ĉefaj reprezentantoj de la logika empiriismo. Por Carnap la tasko de la filozofio konsistas en la logika analizo de la (scienca) lingvo, kaj li provis kiel unu el la unuaj teoriistoj utiligi la vojmontrajn laboraĵojn de Gottlob Frege, Bertrand Russell kaj Alfred North Whitehead por ekkon- kaj scienc-teoriaj demandoj.
Per sia lingva filozofio Carnap provis pruvi, ke la tradicia metafiziko estas sensenca. Kvankam tiu opinio ne estas vaste akceptata nuntempe, lia verko multe influis la modernan filozofion kaj ŝanĝis la metafizikon.
Carnap kiel esperantisto
Carnap lernis Esperanton kiel 14-jaraĝulo kaj ĉeestis la UK-ojn 1908 en Dresdeno, 1922 en Helsinki, 1924 en Vieno kaj 1925 en Ĝenevo. Li praktike uzis la lingvon dum vojaĝado kaj, en pluraj landoj, estis gastigata de esperantistoj. En sia aŭtobiografio de 1963 li tre pozitive rilatas al Esperanto:
2-Buteno
2-Buteno estas nesaturita hidrokarbonido kun dukarbonatomoj kaj ok hidrogenatomoj. Ĝi ekzistas sub du strukturaj formulaĵoj, cis-buteno, kiam la metilaj grupoj sidas ambaŭ sur la sama flanko, kaj trans-buteno kiam tiuj radikaloj estas en diametre kontraŭaj pozicioj. Ĝi estas petrokemiaĵo, produktita per kataliza krakado de la krudoleo aŭ dumerizigo de la etileno.
Ĝia ĉefa uzo estas en la produktado de benzino kaj butadueno, kvankam kelko da butadueno ankaŭ uzatas por produktadode la butanono per hidratigo de la 2-butanolo sekvata per oksidigo. La du izomeroj (cis kaj trans) estas treege malfacile separeblaj pro la proksimeco de iliaj bolpunktoj (-4°C por cis kaj 1°C por trans). Tamen, separado estas senbezona en plejmulto el la industriaj instalaĵoj, pro tio ke ambaŭ izomeroj kondutas sin similmaniere en plejmulto de la dezirataj reakcioj.
Vienau
Vienau ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la komunumo Kalbe (Milde) en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 405 loĝantojn.
NGC 6489
NGC 6489 (aliaj indikoj — MCG 10-25-99, ZWG 300.79, KAZ 166, PGC 60928) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mycena inclinata
Mycena inclinata estas specio de fungo en la familio Mycenaceae. La dube manĝeblaj fungoj havas ruĝecbrunan sonorilo-forman ĉapon de ĝis 4,5 centimetroj en diametro. La maldika trunko estas ĝis 9 centimetrojn alta, blankeca ĝis flavbruna supre sed pli kaj pli ruĝbruna ĉe la bazo en matureco, kie ĝi povas esti kovrita de flaveca micelio kiu povas ampleksi trionon de la longo de la tigo. La lameloj estas palbrunaj ĝis rozkoloraj, kaj la sporoj blankecas. Ĝi estas disvastiĝinta saprofita fungo, kaj troveblas en Eŭropo, Nordafriko, Azio, Aŭstralazio kaj Nordameriko, kie ĝi kreskas en malgrandaj grupoj aŭ tufoj sur falintaj arbaj trunkoj kaj stumpoj, speciale de kverko.
Makabro
En arto, la makabro estas topika temo en eŭropa arto, kiu memorigas pri la neeviteblo de morto.
Historio
En klasika helena kaj romia kulturo, filozofoj, speciale stoikistoj, emfazis la konscion prii la neevitebleco de morto, laŭ la latina frazo memento mori. Tamen, helena aŭ romia arto nur malmulte montris makabron.
Makabro populariĝis kun la disvastiĝo de kristanismo. Dum la Eŭropa mezepoko, preĝejoj kaj monaĥejoj ofte havis murpentraĵojn kaj reliefojn pri morto.
Post mezepoko, la makabro restas populara temo en literaturo kaj vidarto. Dum la 19-a jarcento, la Usona verkisto Edgar Allan Poe verkis multajn makabrajn novelojn kaj poemojn. En muziko, La Morto kaj la Junulino de Schubert estas fama ekzemplo de makabra komponaĵo; en kino, unu el la plej famaj ekzemploj estas La sepa sigelo reĝisorita de Ingmar Bergman.
Etimologio
La origino de la termino makabro ne estas certa. La vorto devenas de la franca macabre, sed pluraj teorioj ekzistas pri ĝia etimologio. Unu asertas, ke ĝi devenas de la nomo Makabeo en 2-a libro de la Makabeoj, kies ĉapitroj 6 kaj 7 priskribas la torturon kaj martiriĝon de sennoma virino kaj ŝiaj sep filoj. Alia teorio ligas ĝin kun la araba vorto مَقْبَرَة maqbara “tombejo”. Tio estas plej verŝajna tra la lingvoponto de la hispana lingvo. Makbara estas verko de 1975 de la hispana verkisto Juan Goytisolo. "Makbara" estas arabdevena vorto kiu kolektas la radikajn literojn "m-k-b-r", rilataj al morto, el kio devenas esperantaj vortoj kiaj makabra aŭ kadavro.
(25910) 2001 BM50
(25910) 2001 BM50 malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 6490
NGC 6490 (aliaj indikoj — UGC 11033, MCG 3-45-38, ZWG 112.68, ZWG 113.2, NPM1G +18.0526, PGC 61079) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Urbodomo de Eger
La Urbodomo de Eger estas signifa historia monumento en Eger, laŭ la ĉefplaco.
Vienenburg
Vienenburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Goslar de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Urbodomo de Eger
Historio
La malnova urbodomo en Eger estis konstruita en 1718, sed ĝi bruldetruiĝis en 1827. Ĝi estis malkonsruita kaj en la sama loko ĝi rekonstruiĝis inter 1898-1900. Pli frue en 1895 oni konstruis loĝdomegon, poste ĝi iĝis alo de la urbodomo. En la fruaj 2010-aj jaroj plena renoviĝo okazis.
Ponto Britannia
Ponto Britannia (Britannia Bridge, Pont Britannia) estas ponto tra la Markolo Menai inter la insulo Anglesey kaj la ĉeftero de Kimrio. Ĝi estis origine desegnita kaj konstruita de Robert Stephenson (filo de la fervojinĝeniero George Stephenson) en 1846 al 1850 el rektangula sekcio el forĝita fero por elteni fervojan trafikon: post katastrofa incendio en 1970 necesis preskaŭ tute rekonstrui ĝin kiel ŝtala ĵaluzia arkoponto, kiu eltenas kaj ŝosean kaj fervojan trafikon. Apud tiu ponto staras statuo de Horatio Nelson.
Urbodomo de Eger
Konstruaĵo
La unuetaĝa urbodomo situas apud Preĝejo Sankta Antonio (Eger). La fasado estas simetria, la meza parto etendiĝas pli antaŭe, kie estas 3 arkadoj, sur la unua etaĝo 3 terasoj. Laŭ la plena fasado estas similaj arkadoj estas videblaj, sed ili estas enirejoj pri butikoj. Antaŭ la urbodomo situis skulptaĵo pri "kontraŭturkaj soldatoj" fare de Zsigmond Kisfaludi Strobl, sed en 2011 ĝi estis translokigita al la proksima strato.
Ilja Uljanov
Ilja Nikolajeviĉ Uljanov (Илья Николаевич Ульянов; (1831-1886) estas rusia pedagogo, klerigisto, patro de Lenin
En 1855-69 Ilja Uljanov instruis matematikon en Penza nobelula instituto, en Niĵegoroda gimnazio kaj fraŭlina lernejo. Ekde 1869 li estas inspektoro kaj de 1874 ĝis sia morto li estas direktoro de popolaj lernejoj de Simbirska gubernio.
Entute dum la kleriga agado de Ilja Uljanov estis malfermitaj 450 lernejoj por rusoj kaj 89 por nerusaj infanoj (tataraj, mordvaj, ĉuvaŝaj), pli ol 400 bibliotekoj, estis konstruitaj pli ol 200 lernejaj konstruaĵoj.
La pedagogia koncepto de Ilja Uljanov formiĝis sub la influo de vidpunktoj de rusiaj verkistoj-demokratoj kaj sub tiu de la elstara rusa pedagogo Konstantin Uŝinskij. Li estis subtenanto de plurflanka klerigado, egala por ambaŭ seksoj, por rusoj kaj aliaj popoloj. Li opiniis ke la lernado devas okazi en gepatra lingvo.
4-Dekanolo
4-Dekanolo aŭ C10H22O estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la  4-dekeno, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 4-Dekanolo estas unu el la 217 komerceblaj izomeroj kun la kemia formulo C10H22O. 4-Dekanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.
Konvencio de Alvensleben
Konvencio de Alvensleben – traktato inter Reĝlando Prusio kaj Rusa Imperio, subskribita la 8-an de februaro 1863 en Sankt-Peterburg de prusa generalo Gustav von Alvensleben, laŭ iniciato de Otto von Bismarck, rilatanta al kunlaboro pri sufokigo de la januara ribelo en Kongresa Pollando. La traktato permesis al ambaŭ armeoj transpaŝi landlimon por persekuti polajn partizanajn taĉmentojn.
Sciigo pri la traktato kaŭzis kreon de neoficiala kunlaboro de Francio, Britio kaj Aŭstrio, kiuj sendis al Rusio t.n. aprilajn kaj juniajn notojn, priskribantaj pacan planon reguligi la polan problemon. La notoj estis forĵetitaj de Rusio. La interkonsento igis ankaŭ profundan indignon de liberala opozicio en prusa parlamento kaj malfortigis pozicion de Otto von Bismarck.
18381 Massenet
18381 Massenet estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca komponisto Jules Massenet (1842–1912), fruktodona komponisto de operoj. Liaj plej grandaj sukcesoj estis Manon (1884), Werther (1892) kaj Thaïs (1894). "Méditation", soloo de violono kun orkestro el Thaïs fariĝis monde fama. En 1878 li estis elektita kiel ano de la Akademio de Belartoj de Francio.
Rajasaari
Rajasaari estas insulo de Finna golfo en Helsinko. La plej granda parto da ĝi estas hunda parko, sed en la insulo estas ankaŭ fiŝkapta aktiveco.
Nova muelejo (Erfurto)
La Nova muelejo (germane: Neue Mühle) estas teknika muzeo ĉe Schlösser-ponto en la urbokerno de Erfurto.
Priskribo
Ĝi situas ĉe flanka brako de la rivero Gera, kiu antaŭenpuŝas la etan akvoenergian parton de la muelejo. Ene estas grenmuelilo kun sube frapata Zuppinger-akvorado. Nuntempe ĝi estas la lasta funkcianta muelejo el ne malpli ol 60 (antaŭ jarcentoj). Sian nomon "Nova muelejo" ĝi portas ekde 1735, post rekonstruo pro fajrego.
Aparte interesas la komplete konservita fluo tra ĉiuj ŝtupoj pere de siteleta levilo. Krom la muelprocedo mem, dorlotas la okulojn de la vizitanto historiaj dispecigilo, blutilo kaj pasaĝerlifteto.
Konstruo kaj distruo
En Erfurto ekzistis - pro la oportuna situo kaj rapida flurapideco de la flankaj riverbrakoj de Gera - iam 60 mueliloj. Tio necesigis surpaperigon de akvaj rajtoj en 1332. Ĝi ordigis la elprenon de akvo el riveretoj por agrikulturo; la grandecon de la akvoradoj; la taskojn de la muelistoj koncerne la prizorgadon de la rojoj; la altecon de akvofaletoj kaj vejroj.
En la monato oktobro de la jaro 1736-a la muelejo kaj 70 domoj apud la dominikana preĝejo forbrulis. Poste la muelilo novkonstruitis kaj portis ekde tiam sian nunan nomon.
En 1737 ĝin refunkciigis la konsilantaroj Moliton kaj Clemens. En 1753 oni cedis al la muelisto uzi 5 akvoradojn kaj ekde la 18-a jc. ĝin posedis liberaj muelistoj.
Ne longe post la instalo de la pli forta Zuppinger-akvorado necesis havi gasmotoron (en 1895), ĉar la akvaj kondiĉoj por mueliloj estis malboniĝantaj. Sed pluse pagi konstruimpostojn por tio Carl Köhler simple rifuzis. En 1919 enmuntitis elektra motoro koneksita al la urba kurentprovizado. En februaro 1945 la muelilo estis damaĝita pro bombardo.
Rekonstruo post la Dua mondmilito
Tuj post la fino de la milito komenciĝis la rekonstruo de la parte detruita muelejo. La vidvino de Köhler senhezite estis petskribinta al la respondecaj urbaj aŭtoritatoj. Pro la plilarĝigo de Schlösser-ponto en 1947/48, la grundo reduktiĝis je 90 m² kaj la antaŭa fasado malkonstruitis. Por protekti la akvoradon oni konstruis je la komenco de la 1950-aj jaroj kompaktan ejeton, kio ebligis uzon ankaŭ vintre.
Post la transpreno fare de la familio Gruhn estis instalita en 1951, aldone al la akvorado, Francis-turbino kaj alia elektra motoro. Krome oni metis ankoraŭ 24 ĉevalpovojn fortan dizelmotoro en la muelejon. Kelkaj ekipaĵeroj (ekz. la desintegratoro) moderniĝis.
La filo Heinrich Gruhn daŭre funkciigis ĝin spite al konkurenco kaj al la multo da politikaj kaj ekonomiaj problemoj por memstaruloj en GDR. Fine la urbo aĉetis ĝin en 1982. Ĉefe danke al Heinrich Gruhn la muelilo sukcesis konserviĝi kun origina ekipaĵo de la 19-a jarcento.
En la 30-a de oktobro 1992 la muelejo remalfermitis kiel muzeo kaj apartenas nun al la Urba muzeo. Ĝis 1994 Heinrich Grun kunlaboris en la estraro.
Garnierito
Konsisto
Diversaj studoj ekzamenis la konsiston de garnierito. En 1964, studo estis farita pri la konsisto de talk-simila garnierito kaj trovis, ke la konsisto estis proksima al la konsisto de stevensito kaj sepiolito, sed kun parta anstataŭigo de la Mg-enhavo per Ni. En 1973, alia studo trovis ke kemia analizo de garnierit-provaĵoj liveras ne-stoiĥiometriajn formulojn kiuj povas esti reduktitaj al formuloj kiel tiuj de talko kaj serpentino. La verkintoj proponis talkan monohidratoformulon de H2O(Mg, Ni)3Si 4O 10(OH)2 por la talk-simila garnierito. Tria studo trovis Mg, Si, Fe, Ni kaj Al en la studitaj provaĵoj. La verkinto determinis ke la kunmetaĵoj de ĉiuj liaj garnieritaj provaĵoj kuŝas inter la serpentina solida solvoserio kaj la sepiolita solida solvoserio. En 2008, ankoraŭ alia studo uzis rentgenradian difrakton por trovi la kunmetaĵon de garnieritaj montroj kolektitaj ĉe la Falkondo-minejo en la Dominika Respubliko. Ĝi trovis ke ĉiu el la specimenoj analizitaj falis en unu el tri grupojn: Ni-talko al ŭilemsieto (ĝis 25 pezoprocentoj Ni) grupo, Ni-lizardito al nepoŭito (ĝis 34 pezoprocentoj Ni) grupo kaj Ni-sepiolito al falkondoito (ĝis 24 pezoprocentoj Ni) grupo. En 2011, la plej lastatempa studo farita utiligis analizon per fajna strukturo de etenda X-raja absorbo Fine Structure (ExAFS) por determini la kunmetaĵon de iliaj garnieritaj montroj. Ĝi trovis ke garnierito havas preskaŭ kompletan solidan solvadon inter Ni-sepiolito kaj falkondoito, kun provaĵoj analizitaj montrantaj inter 3 kaj 77-procentan falkondoitan konsiston.
Strukturo
Garnierito estas ĝenerale fajngrajna mineralo kun malbona kristala strukturo. La unuoĉelaj parametroj, trovitaj utiligante analizon TEM, estas 13.385 (4), 26.955 (9), 5.271 (3) Å kaj 13.33 (1), 27.03 (2), 5.250 (4) Å. La kristalografia grupo estas Pncn.
Surbaze de la jonaj radiusoj kaj ŝargo sole, Ni2+ devus facile anstataŭigi Mg2+ en oktahedra kunordigo. La fakto ke Ni volonte anstataŭigas Mg en garnierito klarigas kial, kiam NiO-enhavo iras supren, MgO-enhavo iras malsupren. La nikelo en garnierito ne estas egale distribuita ĉie en la strukturo, sed estas densa en malgrandaj zonoj de nikelo ĉirkaŭitaj de magneziozonoj.
Garnierito estas tavola silikato. La ĉefdiferenco inter la serpentin-similaj kaj talk-similaj variaĵoj de garnierito estas la interspacigo inter tavoloj en la strukturo, vidita en rentgenradiaj pulvoraj difraktostudoj. La serpentin-similaj variaĵoj havas 7 Å bazinterspacigojn dum la talk-similaj variaĵoj havas bazan interspacigon de 10 Å. Ĉe 106X pligrandigoj, la 7 kaj 10 Å pli tavolinterspacigoj (d (001)) estas evidentaj kaj mezureblaj, kie la 7 Å-interspacigoj estas pli bone difinitaj ol la 10 Å interspacigoj. 7 Å, serpenten-similaj mineraloj montras baston- kaj tub-formajn partikulojn, same kiel platecajn partikulojn kaj lanugajn partikulojn kiuj estas plej verŝajne agregaĵoj dum la 10 Å elmontras multe malpli da vario en partikuloj, montrante nur platecajn kaj lanugajn formojn kun tre malmultaj tubaj aŭ bastonformaj partikuloj. Kelkaj partikuloj ekspozicias intertavoliĝon de 7 kaj 10 Å-interspacigojn. Ekzistas neniu korelacio inter NiO-enhavo kaj la formoj de la partikuloj en la mineralo. 7 Å-specaj garnierioj kutime similas krizotilon aŭ lizarditon en siaj strukturoj, dum 10 Å-specaj kutime similas pimeliton.
Fizikaj trajtoj
Garnierito estas verda mineralo, intervalante de helflavverda ĝis malhelverda. La koloro venas de la ĉeesto de nikelo en la minerala strukturo anstataŭ magnezio. Noŭmeaito (poste klasifikita en la garnierita familio) varias en malmoleco, de mola kaj fragila ĝis sufiĉe malmola por ĉizi en statuetojn kaj simile. Kelkaj specoj de garnierito algluiĝas al la lango kaj dissolviĝas facile en akvo aŭ eĉ sur la lango. Garnierito ofte havas koloforman teksturon, karakterizan por mineraloj kiuj plenigas liberajn areojn de solvaĵo. Ĝenerale, pli malhele verdaj garnieritoj havas pli altan Ni-enhavon, pli altan specifan pezon kaj pli altan mezan indekson de refrakto ol pli helverdaj garnieritoj, kiu plej verŝajne rilatigas al la inkludo de pli multa Ni en la strukturo. La specifa pezo de garnierito intervalas de ĉirkaŭ 2,5 ĝis 3-a. La averaĝa indekso de refrakto de garnierito intervalas de ĉirkaŭ 1,563 ĝis 1,601.
Geologia distribuo
Helkolora garnierito estas ŝanĝo de olivino-riĉa roko al argil-similaj mineralaj malriĉaj en nikelo, helverda ĝis klarverda garnierito estas rezulto de la lesivado de manganoksido, magnezio, nikelo kaj fero de la origina malhelverda garnierito, riĉa je nikelo, kiu estis deponita per grundakvo. Tio kondukas al tre ofta okazo de garnierito kiel frakturoplenigaĵoj de milimetrojn ĝis centimetrojn dikaj vejnoj aŭ kiel struktursubstanco aŭ tegaĵo ĉe la Falkondo-minejo en la Dominika Respubliko. Rentgen-difraktaĵo de provaĵoj de tiu minejo montras ke garnieritvejnoj inkludas sepiolit-falkondoiton kaj kvarcon (krizopraso, verda variaĵo de kvarco kun nikelo-enhavo de malpli ol 2 % pezo). Breĉioj trovitaj en faŭltoj ĉe la Falkondo-minejoj enhavas garnieritoklastojn cementitaj kune per sekundara sedimentiĝo de garnierito, kio estas signoj de sintektona sedimentiĝo de garnierito. En la garnieritaj sedimentoj proksime de Riddle (Oregono), troviĝas garnierito kiel veteraĝiĝa produkto de la subesta peridotito, kun la garnierita tavolo inter 15 kaj 70 m dika.
Origino de la nomo
Jules Garnier, franca geologo, publikigis sian laboron pri la geologio de Nov-Kaledonio en 1867, sciigante la eltrovon de nikelo tie. Garnierito estis nomita pro Jules Garnier en artikolo fare de viro nomita A. Liversidge en 1874. Kiam Liversidge sendis kopion de sia artikolo al Garnier, Garnier respondis ke la nova mineralo noŭmeito estanta priskribita en la papero sonis treege kiel mineralo kiun li priskribis en sia artikolo de 1869. Liversidge decidis nomi la novan mineralan garnieriton en honoro de Garnier kaj nomis duan mineralon trovitan en la sama ĝenerala areo en Nov-Kaledonio noumeaito.
Milla Jovovich
Militza JOVOVICH (naskiĝis la 17-an de decembro 1975 en Kievo, Ukraina SSR, Sovetunio; Милла Йовович, Milla Jovović ) estas usona fotomodelino, aktorino, muzikistino kaj dezajnistino.
Ŝi estas unu el la internacie plej konataj fotomodeloj kaj ankaŭ sukcesa kiel aktorino. Ekde 1994 ŝi havas usonan ŝtatanecon. Ŝi parolas serbe, ruse, france, angle.
Vivo
Ŝiaj gepatroj estas la serba kuracisto Bogić Jovović kaj la rusa aktorino Galina Loginova Jovović. Ŝia familio translokiĝis en ŝia 5-a aĝo al Sakramento, Kalifornio. Ŝia patrino kuraĝigas ŝin jam fruaĝe por iĝi aktorino. Kiam ŝi aĝas 9, ekvizitas instruon pri aktorludo. La fotomodelulan karieron ŝi komencas en aĝo 11. Unu jaron poste ŝi aperas sur kovrilpaĝo de usona gazeto Mademoiselle, kio ekas akran debaton pro temo junuloj kiel fotomodeluloj (legu: pedofilio). Samjare nomis ŝin Richard Avedon kiel unu el la „plej neforgeseblaj virinoj de Revlon” (Revlon's most unforgettable women).
Inter la modeladoj, ŝi laboras plej ofte pri sia aktorina kariero. En aĝo de 13 ŝi ricevas flankrolon en la filmo Two Moon Junction, tri jarojn poste ĉefrolon en La reveno al la blua laguno. En 1992 ŝi ludas kun Christian Slater en Kuffs kaj akiris roleton en la biografia filmo de Charlie Chaplin, Chaplin. Jovoviĉ geedziĝis en aĝo de 16 kun filma partnero Shawn Andrews, kun kiu ŝi konatiĝis dum surbendigo de sia sekva filmo Dazed and Confused (Reĝisoro: Richard Linklater). La geedziĝon nuligis post du monatoj ŝia patrino. (kasacio)
En 1994, ŝi ricevas kontrakton ĉe EMI Records kaj publikigas sub tiu etikedo sian unuan albumon The Divine Comedy, kiun ŝi skribis jam en aĝo de 15 kaj surbendigis en aĝo de 16. Ĝi ricevas kelkajn bonajn kritikojn, sed restas malantaŭ la atendoj. En 2002 aperas ŝia dua albumo The Peopletree Sessions.
En 1997 ŝi geedziĝas kun Luc Besson, reĝisoro de scienc-fikcia filmo La kvina elemento, en kiu Jovoviĉ ludis la virinan ĉefrolon kaj iĝas stelulino. Ŝi ankaŭ ludis sub lia reĝisorado – post du jaroj – la francan nacian heroon kaj sanktulon Johana de Orleans. En 1999 ŝi denove divorcas.
En 2003 ŝi fondas kun Carmen HAWK la modan firmaon Jovovich-Hawk. La vendado okazas tra usona vendejo Fred Siegel en Los Anĝeleso. En 2005 ŝi malfermas sian propran butikon en Novjorko.
7460 Julienicoles
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Julie Laine Nicoles, kiu servis kiel viv-helpantino kaj flegistino por sia avino, kaj dum kelkaj jaroj en la Centro "Sylvan Learning" kaj la Elementa Lernejo "Jasper" en Rancho Cucamonga, Kalifornio. Ŝi nun estas studentino en Chaffey College, proksime.
Vincent Niclo
Vincent Niclo (elp. Vensan Niklo), naskiĝis la 6-an de januaro 1975 en Parizo ) estas aktoro kaj popopera kantisto (tenoro). En 2020 aperis muzikalbumo kiu portis la titolon 'Esperanto' en kiu li kantas kune kun ortodoksaj monaĥoj.
Biografio
Lia unua rolo estis en Renaître à Bogota, teatraĵo de Marthe Vandenberg. Li ankaŭ aktoris en pluraj filmoj kaj televidserioj kiel ekzemple Sous le Soleil, Extreme Limite, Nestor Burma kaj filmrolo en Place Vendôme, reĝisorita fare de Nicole Garcia.
Post renkontiĝo de Thierry Dran ĉe la Pariza Opero, li vastigis siajn kantteknikojn kaj akiris rolon en la muzikalo Titanic (en ĝia franca versio), sekvita de aliaj roloj en muzikaloj kiel Tristan kaj Isolde en la rolo de Tristan, duoblaj roloj kiel Romeo en Roméo et Juliette, de la haine à l'amour kaj kiel Rhett Butler en Autant en emporte le vent.
Li ankaŭ evoluigis karieron kiel solokantisto. Vincent Niclo donis en 2006 serion de koncertoj akompanitaj de simfonia orkestro kaj 150 muzikistoj kaj korusanoj (Koruso de la Ruĝa Armeo) en The Night of the Proms kaj eldonis samjare la albumon Un nom sur mon visage.
Niclo estis invitita malfermi la ses koncertojn, kiujn Céline Dion donis en Parizo en novembro kaj decembro 2013. [7]
En 2014 Vincent kantis la kanzonon Le Temps Des Cathédrales el muzikalo Notre-Dame de Paris kune kun la kvarteto Il Divo. La kanto aperis en la albumo A Musical Affair de la grupo Il Divo (2014).
Premioj
1) Merita Ordono al la Ministerio pri Internaj Aferoj de Rusio
2) Triobla platena disko "Opera Rouge"
Taupont
(jen france, bretone Talbont) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Karl Mack von Leiberich
Karl Freiherr Mack von Leiberich (25a de Aŭgusto 1752 – 22a de Decembro 1828) estis militisto de Aŭstrio. Li estas plej bone memorita kiel la komandanto de Aŭstriaj fortoj kiuj kapitucis al la Grande Armée de Napoleono Bonaparte en la Batalo de Ulm en 1805. Mack faras mallongan aperon kiel rolulo en la dua libro de Lev Tolstoj nome Milito kaj paco.
La Ferté-Saint-Cyr
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Geografio
La loĝloko situas proksimume 20 kilometrojn oriente-nordoriente de Blois kaj proksimume 28 kilometrojn sudokcidente de Orleano ĉe la rivero Cosson en la historia pejzaĝo Sologne. La Ferté-Saint-Cyr estas ĉirkaŭata de la najbaraj komunumoj Saint-Laurent-Nouan en la nordo kaj nordokcidento, Ligny-le-Ribault en la oriento, Villeny en la sudoriento, Dhuizon en la sudo kaj Crouy-sur-Cosson en la okcidento.
16144 Korsten
16144 Korsten estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Erich E. Korsten, hidrologiiston kaj amatoran astronomon de Dresdeno, kiu nuntempe loĝas en Fountain Hills. Li helpis konstrui la Observatorion de Fountain Hills, elde kiu la asteroido estis makovrita.
Hiroki Nakada
Hiroki Nakada (中田 大貴, n. ) estas japana futbalisto.
Dupropila tritiokarbonato
Dupropila tritiokarbonato aŭ dupropila karbonotritioato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la propanolo kaj tritiokarbonata acido. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Dupropila tritiokarbonato posedas 7 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn, kaj 3 sulfuratomojn. Dupropila tritiokarbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tritiokarbonataĵoj kaj propilaj derivaĵoj.
Hiroki Nakada
Li futbalis ĉe Kataller Toyama, Amitie SC Kyoto kaj Vanraure Hachinohe.
Szilárd Kozma
Szilárd KOZMA plena nomo Botond Szilárd Kozma estas rumania hungara poeto, verkisto, astrologo. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 17-an de novembro 1953.
Kariero
Szilárd Kozma akiris diplomon de uzininĝeniero en Baia Mare (1984). Li estis 199 redaktoro de gazeto Kisgazdák Lapja
8411 Celso
8411 Celso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la poeto Celso Macor, (1925–1998), de la regiono Friulo, kiu donis voĉon al la malgrandajn aĵojn kiuj formas niajn ĉiutagajn vivojn.
Fontaine-Raoul
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj la kantono Le Perche.
Trivoja ponto
Trivoja ponto estas ponto kiu havas tri separatajn spanojn kiuj kuniĝas ĉe la centro de la ponto. La ponto aspektas kiel literoj "T" aŭ "Y" se vidataj el supre. Trivojaj pontoj estas tre raraj. La Tridge, la Margit-ponto, kaj la Y-Ponto estas konataj ekzemploj.
La Tridge estis nomita kiel vortokunfando de "tri" kaj "bridge" (ponto), la strukturo malfermiĝis en 1981. Ĝi konsistas el 9.4 m alta centra piliero kiu subtenas tri radiusajn vojojn. Ĉiu vojo estas 55 m longa por 2.4 m larĝa.
La nuntempa cement-stala Y-Ponto (Zanesville, Ohio), nome plurvoja ponto, estas la kvina en la serio de pontoj en la sama loko. Ĝi malfermiĝis en 1984. Kvankam ĝi helpas al la trafiko kaj al civitanoj, ĝi ankaŭ ricevis kritikojn por tuneleca efiko pro solida kradaro, kiu malhelpas ajnan rigardon al la pejzaĝo. La ponto estis listigita en la Nacia Registro de Historiaj Lokoj en 1973, antaŭ la kvara ponto estis anstataŭita per la kvina.
Somera Olimpiko 2020
La Somera Olimpiko de 2020, oficiale la Ludoj de la 32-a Olimpiado kaj markitaj Tokio 2020 (東京2020), estis internacia multsporta evento okazinta de la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio, kun kelkaj preparaj eventoj kiuj komencis je la 21-a de julio.
La 125-a sesio de la Internacia Olimpika Komitato (IOK) en Bonaero, Argentino elektis Tokion gastiga urbo je la 7-a de septembro 2013. Oni originale intencis okazigi la ludojn de la 24-a de julio ĝis la 9-a de aŭgusto 2020, sed en marto 2020 oni postdatigis la eventon pro la kronvirusa pandemio, la unua tia okazaĵo en la historio de la Olimpikaj ludoj (antaŭaj ludoj estis nuligitaj sed neniam postdatigita). Tamen, la evento retenis la nomon Tokio 2020 por merkataj kaj markaj celoj. Ĝi estis plejparte okazigita sen publikaj spektantoj permesitaj pro la deklaro de stato de krizo en la Granda Tokia Areo responde al la pandemio. Sekvanta la olimpiko, la somera Paralimpiko estis ŝovitaj al inter la 24-a de aŭgusto kaj la 5-a de septembro 2021, 16 tagoj post la fino de la Olimpiko.
Ĉi tiu estis la kvara Olimpiko en Japanio, post Tokio 1964 (somero), Sapporo 1972 (vintro) kaj Nagano 1998 (vintro). Tokio estis la unua urbo en Azio kiu gastigis la somerajn ludojn dufoje. La Olimpiko de 2020 estis la dua el tri sinsekvaj Olimpikoj en Orienta Azio, post la Vintra Olimpiko de 2018 en Pjonĉango, Sud-Koreio kaj antaŭ la Vintra Olimpiko de 2022 en Pekino, Ĉinio.
En la plursporta evento okazis 339 konkursoj de 50 sportfakoj de 33 sportoj. Novaj eventoj por 2020 inkluzivis triopan korbopilkon, liberstilan BMX-n, kaj la revenon de medisona biciklado por viroj kaj enkonduko de la sama evento por inoj. Novaj politikoj de la IOK ankaŭ permesis, ke la gastiga organizanta komitato aldonu novajn sportojn al la Olimpika programo por nur unu Olimpiko. La sportofakoj aldonitaj de la japana Olimpika Komitato estis bazopilko kaj softbalo, karateo, sporta grimpado, surfado, kaj rultabulado. La lastaj kvar el ĉi tiuj okazis la unuan fojon en Olimpiko.
(18382) 1992 EG22
(18382) 1992 EG22 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Somera Olimpiko 2020
Kandidatintaj urboj
Ĝis la 1-a de septembro 2011 Nacia Olimpika Komitato devis anonci, ke urbo de ties lando volas aranĝi la Olimpiajn ludojn. La ses urboj, kiuj kandidatiĝis estis: Bakuo (Azerbajĝano), Doho (Kataro), Istanbulo (Turkio), Madrido (Hispanio), Romo (Italio) kaj Tokio (Japanio). Duonan jaron poste Romo rezignis sian kandidatiĝon, ĉar la itala registaro ne volis subteni la ludojn finance. La 23-an de majo 2012 la IOK anoncis tri urbojn el kiuj la membroj de la IOK elektis la aranĝontan urbon. Ili estis Istanbulo, Madrido, kaj Tokio. En kunsido je la 7-a de Septembro 2013 urbo bezonis almenaŭ 50 procentoj de la voĉoj por esti la aranĝonta loko. Neniu urbo atingis tion en la unua voĉdono. Ĉar Istanbulo kaj Madrido ricevis la saman nombron de voĉoj, okazis decida voĉdono inter tiuj urboj. La nombro de la voĉdonintoj ŝanĝiĝis, ĉar neniu membro rajtas voĉdoni kiam urbo de ties ŝtato estas elektebla. Oni ankaŭ supozas, ke iuj voĉodonintoj estas subaĉetitaj.
Sportoj
La 9-an de junio 2017 la estraro de la IOK aprobis la programon de la ludoj. Okazis 339 konkursoj en 33 sportoj ampleksante 50 fakojn. Kompare al la ludoj de 2016 tio estas pligrandigo de 15 konkursoj. Samtempe tamen la nombro de sportistoj estas 285 homoj malpli granda ol antaŭ kvar jaroj. Kvin sportoj unuafoje estas en la programo: Karateo, ondorajdado, softbalo, sporta grimpado, kaj rultabulado. Ĉiuj sportoj de 2016 reaperis en tiuj ludoj.
La 12-an de februaro 2013 la estraro de la IOK anoncis la 25 kernosportojn, kiujn ĝi rekomendas kune kun la du novaj sportoj de 2016 – golfo kaj rugbeo sepopa. Surprize estis, ke luktado unue ne estis rekomendita. La sporto jam estis en la antikvaj Olimpiaj ludoj kaj krom 1900 en ĉiuj modernaj ludoj. La IOK bazis sian decidon sur analizo de la 26 sportoj per 39 kriterioj ekz. spektantoj, venditaj biletoj, aŭ membronombro. Pri la 28-a sporto la estraro el ok sportoj elektis tri. El tiuj kunsido de la IOK je la 8-a de septembro 2013 elektis luktadon. Laŭ la Agendo 2020 la gastigonto ankaŭ povas proponi sportojn. El la proponitaj sportoj la 3-an de aŭgusto 2016 la IOK anoncis, ke la kvin sportoj bazopilko/softbalo, karateo, ondorajdado, sporta grimpado, kaj rultabulado estoi en la programo. Tiu decido validis nur por ĉi tiuj Olimpiaj ludoj.
En la jena tabelo la ŝanĝoj al la ludoj de 2016 estas listigitaj. Se ne alie indikite, temas pri po unu konkurso por viroj kaj virinoj.
Postdatigo
La 3-an de marto 2020 proparolanto de la IOK anoncis, ke la ludoj okazos kiel planitaj. La 23-an de marto la japana ĉefministro Ŝinzo Abe esprimis subtenon de postdatigo. Kanado tiam jam decidis retiri sian teamon. Post longa hezito Ŝinzo Abe kaj la prezidanto de la IOK Thomas Bach anoncis postdatigon de la ludoj pro la kronvirusa pandemio. Unue estis nur klara, ke ili ne okazos pli poste ol somero de 2021. La 30-an de marto 2020 la IOK kaj la Tokia Aranĝanta Komitato anoncis la novan daton de la ludoj. Ili estis okazontaj preskaŭ unu jaron post la origina dato. La malferma ceremonio okazis la 23-an de julio 2021 kaj la malferma la 8-an de aŭgusto 2021. Tio ankaŭ signifis, ke ili ree okazus dum la somero kiam oni atendis malfacile elteneblan varmegon. Tio estis la unua fojo, ke ili ne okazis en la komencojaro de Olimpiado.
Programo
Lasta kolumno: tuta nombro de decidoj en la unuopaj sportaj branĉoj
* = Ĉar ondorajdado ege dependas de la eco de la ondoj, la tempoplano povis esti ŝanĝita.
Emblemo
La emblemo de la ludoj estis prezentita al la publiko la 24-an de Julio 2015. Ĝi montras stiligitan T kun ruĝa disko. La T reprezentu la anglajn vortojn Tokyo (Tokio), Tomorrow (morgaŭ) kaj Team (teamo). La ruĝa disko reprezentu povon de batanta koro kaj la Japanan flagon. La kreinto de la emblemo de la Théâtre de Liège, Olivier Debi, juĝe volis preventi ties uzon, ĉar ĝi siaopinie estis plagiato de sia emblemo. La 1-an de Septembro 2015 oni anoncis, ke oni elektos novan emblemon. La 8-an de aprilo 2016 ĝi estis prezentita. Ĝin kreis Asao Tokolo. La emblemo montras multajn indigajn rektangulojn, kiuj formas cirklon. La indiga koloro estas tradicia Japana koloro. La rektanguloj en tri diversaj formoj reprezentu diversajn landojn, kulturojn kaj pensmanierojn. Tio enhavu la mesaĝon „unueco en diverseco“.
Partoprenantoj
Atletoj de ĉiuj Naciaj Olimpiaj Komitatoj (NOK) povis kvalifiki sin por la ludoj. Tamen la 9-an de decembro 2019 la monda kontraŭdopa organizaĵo WADA malpermesis al atletoj partopreni sub Rusia flago por daŭro de kvar jaroj. Tiu decido estis rezulto de la ŝtata dopa skandalo. Atletoj el la Rusa Federacio nur rajtas partopreni sub neŭtrala flago kaj kiam ili povas pruvi, ke ili ne dopas.
Nord-Makedonio unuafoje partoprenis per sia nova nomo. La gastiginto Japanio en multaj konkursoj estis aŭtomate kvalifikita.
Atletoj kaj sportistoj el 205 landoj, kaj duafoje olimpika teamo de rifuĝintoj (EOR), partoprenis la ludojn. Nord-Koreio estis la sola lando, kiu elektis ne partopreni la ludojn pro tio, ke ĝi protektis siajn sportistojn kontraŭ la korona pandemio.
Konkursejoj
La Olimpia vilaĝo troviĝas en la kvartalo Ĉuo. Ĝi havas litojn por personoj. Post la paralimpiaj ludoj la loĝejoj estos vendataj kiel apartamentoj. La ludoj okazis en 42 konkursejoj. La areo ĉirkaŭ la Olimpia vilaĝo estas dividata en du subareoj: la hereda areo kaj la Tokia golfa areo. La plejparto de la konkursejoj troviĝas ene de ok kilometroj de la Olimpia vilaĝo. La malferma kaj ferma ceremonioj okazis en la Nova Nacia Stadiono (Olimpia Stadiono). Ĝi estas nove konstruita stadiono sur la sama loko de la Olimpia stadiono de 1964.
(11677) 1998 DY4
(11677) 1998 DY4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
Somera Olimpiko 2020
Konkursejoj
Hereda areo Malferma kaj ferma ceremonio Atletiko Futbalo Tabloteniso Manpilkado Ĵudo Karateo Halterlevado Boksado Rajdado Badmintono Moderna pentatlono (skermo) Futbalo Moderna pentatlono (kurado, naĝado, rajdado, skermo) Rugbeo Voja biciklado (starto de la voja konkurso) Malproksimaj konkursejoj Ondorajdado Korbopilkado Pafado Golfo Velado Traka biciklado Montobiciklado Voja biciklado (individua tempokurumo, fino de voja biciklado) Bazopilkado Softbalo Bazopilkado Softbalo Futbalo Futbalo Futbalo Futbalo Futbalo Atletiko (Maratono, marŝkurado)
Tokia golfa areo Flugpilkado (hala) Gimnastiko Biciklado (BMX liberstila) Biciklado (BMX vetkura) Rultabulado Teniso Maratona naĝado Triatlono Flugpilkado (plaĝa) Korbopilkado 3×3 Sporta grimpado Hokeo Tritaga konkurso (Tratereno) Mallongdistanca kajakado-kanuado Remado Kajakado-kanuada slalomo Arpafado Naĝkonkurenco Plonĝado Sinkrona naĝado Akvopilkado Luktado Tekvondo Skermo Aliaj gravaj ejoj Internacia dissenda centro Ĉefa amaskomunikila centro Sidejo de la IOK
Torĉa stafetokuro
La torĉo estis flamigita de la olimpika flamo per la tradicia ceremonio la 12-an de marto 2020 en la antika Olimpio. Post semajno en Grekio la torĉo alvenis al Japanio la 20-an de marto. Unue ĝi estis speciale elmontrita en la tri gubernioj, kiuj estis plej severe trafitaj de la tertremo de Sendajo en 2011. La torĉa stafetokuro mem devis komenci la 26-an de marto en Fukuŝima kaj fini la 24-an de julio dum la malferma ceremonio en la Nova Nacia Stadiono en Tokio. Pro la prokrastro de la ludoj da stafetkuro rekomencis la 25-an de marto 2021. La torĉo vojaĝis dum 121 tagoj tra ĉiu de la 47 Gubernioj de Japanio. Ĝi pasigis pro tri tagojn en la gubernioj Fukuŝima, Iŭate kaj Mijagi (La tri plej severe trafitaj gubernioj). La torĉo ankaŭ pasigis po tri tagojn en Ĉiba, Kanagava, Sajtama kaj Ŝizuoka. Tie okazas pluraj konkursoj dum la Olimpiaj ludoj. En la gubernio Tokio la torĉo restis 15 tagojn kaj en la aliaj 39 gubernioj po du tagojn. Ĉar estas tro malfacile teni la Olimpian fajron en la stadiono dum la ludoj, alia fajro flamas ĉe la ponto Yume-on-Ohashi en Ariake.
La unuaj torĉoportantoj estis la japanaj virinaj futbalaj ĉampionoj de 2011. Ili komencis la stafeton en trejnocentro 18 km for de la nuklea centralo Fukuŝima 1. En tiu futbala trejnocentro laboristoj, kiuj forigis radioaktivan rubon, estis loĝigitaj.