cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reteta anono
Reteta anono (Annona reticulata), estas specio de la genro anono, origine devena de tropika Ameriko. Ĝi kreskas en malalta altitudo kaj en varmaj kaj malsekaj regionoj.
Brasikaloj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (1 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Bram (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Pesterzsébet
Pesterzsébet [peŝterĵEbet], historie pli longe Pestszenterzsébet [peŝtsenterĵEbet] estas la 20-a distrikto de Budapeŝto.
Loknomo
2 formoj alterne uziĝis: Pesterzsébet honore al Elizabeto de Aŭstrio-Hungario kaj Pestszenterzsébet omaĝe al Elizabeto de Hungario.
Situo
Pesterzsébet situas en suda parto de Budapeŝto laŭ Danubo-branĉo.
Historio
En la 1860-aj jaroj oni komencis vendi tie parcelojn apartenanta al Soroksár. Tiu parto fondis memstaran grandvilaĝon en 1897 havanta la loknomon Erzsébetfalva. En 1900 vivis tie 15 000 loĝantoj, en 1920 40 000, en 1941 76 000, dume ĝi urbiĝis en 1923. Soroksár kune kun Pest(szent)erzsébet aliĝis al Budapeŝto en 1950 formantaj la 20-an distrikton. En 1994 Pesterzsébet iĝis aparta distrikto de la ĉefurbo. Dum la socialismo ankaŭ tie oni konstruis betonajn loĝdomojn.
Galeria arbaro
Galeria arbaro estas ĉerivera arbaro en senarba regiono aŭ en regiono kun aliaj arbospecoj.
Galeriaj arbaroj kreskas ofte apud riveroj en aridaj areoj, en kiuj cetere ne kreskas arboj pro la akvomanko en la grundo. La galeria arbaro estas tie ĉi eksterzona vegetaĵa formo, kiu kreskas tie nur pro la specifaj lokaj kondiĉoj. La nomo signifas tion, ke diversaj etaĝoj formiĝis: plej sube kreskas tre altaj herboj, pli supre arbustoj, plej supre arboj.
Apud valoj de Omaruru, Swakop kaj Kuiseb en meza Namibo ekzistas same galeriaj arbaroj. Tie la riverbedoj estas plenigitaj per granda sablotavolo, en kiu fluas grundakvo ankaŭ en la senpluva sezono.
Ekstra galerio
Foje grimpoplantoj kreskas inter la branĉoj. Ili formas reton. Se la folioj falas, ili ne povas atingi la teron, sed ili kolektiĝas inter la stolonoj. Pro la pluvo la folioj transformiĝas al nutrogrundo. La birdoj kaj la vento portas grajnojn, kiuj elkreskas tie kaj formiĝas nova ekstra galerio inter la branĉoj. Tiaj arbaroj troviĝas ekzemple kelkloke apud Danubo, Tiso kaj Dravo.
Berbérati
Berbérati estas la tria plej granda urbo de Centr-Afrika Respubliko. Ĝi havis proksimume 77 mil loĝantojn laŭ la censo de 2003. Ĝi estas la ĉefurbo de la prefektujo Mambéré-Kadéï. La urbo situas en la sudokcidenta parto de la lando, apud la landlimo kun Kameruno.
Berbérati estis cedita de Francio al Germanio per la moroka-konga traktato de 1911, tiel fariĝante parto de la germana kolonio Neukamerun, antaŭ ol refariĝi franca dum la Unua mondmilito. En Berbérati troviĝas flughaveno kaj grava malsanulejo. La urbo estas ofte vizitata de turistoj irantaj al la rezervejo Dzanga-Sangha. La urbo estas la sidejo de la romkatolika episkopejo de Berbérati.
Csém
Ne miskomprenu pri Csép!
Csém [ĉEm] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Komárom.
Geografio
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Komárom-Kisbér, aŭtoŝoseo M1 Budapeŝto-Vieno preteriras. Komárom troviĝas 5 km-ojn for.
Historio
Pri la vilaĝo la unua skribita postsigno troviĝas el 1209 en formo Cem. La kampoj longe apartenis al abato de Pannonhalma. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en 1547. Fine de la turka erao la kampoj apartenis al ĉefepiskopejo de Esztergom, la komunumo apartenis al Mocsa ĝis 1946, ĝis 1989 al Nagyigmánd. Ekde tiu jaro la vilaĝo estas memstara. La loĝantaro okupiĝis en la 19-a jarcento pri sukerobeto, nuntempe pri bredado de ĉevaloj kaj bovoj, krome estas minado de rulŝtonoj.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kulturdomo, migra poŝto, klubo de maljunuloj. La plej proksima lernejo troviĝas en Nagyigmánd.
Schindhard
Schindhard estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Hara Secuko
Hara Secuko aŭ en angla Hara Setsuko (原 節子; ofte latinliterigata kiel Setuko Hara, Setsuko Hara; vera nomo: Aida Masae 会田 昌江, naskiĝinta la en Jokohamo, Japanio, mortinta la  en Gubernio Kanagaŭa ) estis japana aktorino. Ekster Japanio oni konas ŝin precipe pro roloj en filmoj de Ozu Jasuĝiro, Malfrua Printempo (1949) kaj Tokia rakonto (1953). Tamen, ŝi jam rolis en 67 aliaj kinofilmoj antaŭ ol ekkunlabori kun Ozu en 1949.
Biografio
Malfrua Printempo estis ŝia unua filmo kun Ozu, kaj ilia kunlaborado daŭris dek du jarojn ĝis lia morto. La usona recenzisto Roger Ebert diris ke Tokia Historieto, dolĉamara dramo pri generacia konflikto, estas “unu el la plej grandiozaj filmoj en la tuta historio.”
Post la morto de Ozu en 1963 Hara forlasis la aktoradon, kaj vivis dum pli ol 50 jaroj izolite en Kamakura, rifuzante ĉiajn intervjuojn. Ŝi neniam edziniĝis, kaj oni nomis ŝin "la Eterna Virgulino". Spektinte iun filmon ŝian, la romanisto Endoo Ŝuusaku skribis: "Ni ĝemus aŭ ellasus grandan spiron el la profundejoj de niaj koroj, ĉar ni sentis precize la jenon: Ĉu estas eble, ke tia virino ekzistas en tiu ĉi mondo?" Hara mortis pro pneŭmonio ĉe malsanulejo en gubernio Kanagaŭa je la 5-a de septembro 2015, 95-jaraĝa, sed la gazetaro ne raportis la fakton ĝis la 25-a de novembro. La animea filmo Millennium Actress (2001), kreita de Satosi Kon, parte baziĝis sur la vivo de Hara.
Atentigo
Parte baziĝas sur la artikolo en la angla Vikipedio.
Mitsuo Tanaka
Mitsuo Tanaka (田中 光男, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija.
Ezequias R. Alves
Ezequias R. ALVES (naskiĝis en 1925, mortis en 1992) estis brazila esperantisto kaj UEA-fakdelegito en Rio Largo, kie li estis urbestro, dum jardekoj. Estas eta malsanulejo kun lia nomo en Rio Largo.
Piedbato-bokso
Kickboxing aŭ piedbato-bokso estas termino priskiba por luktoartoj kiu, kvankam simila al bokso, uzas la piedojn kaj ankaŭ la manojn por frapi. Piedbato-bokso povas esti praktikata por ĝenerala saneco, aŭ kiel luktosporto. La vorto kickboxing reprezentas grupon de disciplinoj aŭ luktosportoj kiuj uzas la piedojn kaj la pugnojn. Speciale, piedbato-bokso estas unu de la disciplinoj de boxe pieds-poings kiu estis disvolvata antaŭ ĉio de la japanoj kaj poste de la usonanoj. Estas diversaj genroj de piedbato-bokso, pli populara formo estas unu kie piedbatoj estas permesata nur en direkto de kapo kaj dorso.
En la mezo de la 1960-aj jaroj, la japano Kurosaki, kiu ekzercis en Karateo Kjokuŝinkai, vojaĝis al Tajlando malkovrinte la fakon de taja bokso. Post sia reveno al Japanujo decidis kombini ĝiajn teknikojn de karateo kun tiuj ĉi de taja bokso, foriginta kubutbatojn (la amerikanoj ankaŭ forigis genubatojn), tiel nova sporto nomata "kickboxing" naskiĝis.
Inter la nejapanoj kiuj atingis pli multe sukcesojn, speciala konsidero devas esti donata al franco Christian Guillaume kiu en 1969 atingis kvar venkojn kaj du egalajn rezultojn; kaj amerikano Benny "The Jet" Urquidez kiu en 1977 subigis Tacujuki Suzuki en kvar rundojn.
Plej konotaj ĉampionoj estas Rob Kaman, Benny Urquidez, Dennis Alexio, Ernesto Hoost, kaj Marek Piotrowski.
Reguloj
La pugnobatoj kaj piedbatoj estas permesataj super la talio, ankaŭ la sweeping kaj la low kick (piedbatoj al la femuroj) estas permesataj.
La "amatoraj" luktoj estas kondukataj en tri rundojn, kaj la profesiaj daŭras kvin rundojn; 10 en ĉampionadoj de Eŭropo kaj 12 en la mondaj ĉampionadoj, kun interrompo (paŭzo) de unu minuto inter rundoj.
La piedbatoj al la femuroj (low kick) plejofte decidas pri la diferenco en la luktoj.
Ekipaĵo
Pantalonoj (longaj aŭ mallongaj), boksgantoj kaj protektiloj por la dentoj kaj por la seksaj organoj; en la virinaj luktoj, virinoj devas ankaŭ porti protektilon de brusto kaj botojn (ne altrudataj en la profesiaj luktoj).
Kontich
Kontich (nederlande: [KONtiĥ]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Antverpeno.
Ekde 1977 la municipo Waarloos apartenas al Kontich, la ĉefa municipo.
NGC 4129
NGC 4129 (aliaj indikoj — NGC 4130, MCG -1-31-6, IRAS12063-0845, PGC 38580) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4129, NGC 4130.
Péter Andorffy
Péter Andorffy [andorfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Andorffy Péter estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis Krug.
Péter Krug naskiĝis la  en Eger, li mortis la  en Balatonfüred.
Biografio
Péter Andorffy aĝis 15, kiam li forlasis la hejmon kaj li aliĝis al migranta trupo. Ekde 1874 li estis ŝatata komikisto ekzemple en trupoj de Károly Mosonyi, Lajos Temesváry, Sándor Csóka (1876, 1878), Andor Sztupa (1877), Ignác Krecsányi (1878, 1889), Andor Gerőfy (1879, 1880, 1885), Gábor Miklósy (1881), Vince Nagy (1883–1885), Károly Somogyi (1886, 1897-1899), Mór Ditrói (1887), Lajos Makó (1891-1896), Mihály Szendrey (pli aĝa) (1900-1905). Li estis teatrestro en Hungarlingva Teatro en Pozono inter 1905-1907, poste ĉefreĝisoro en Budapeŝto, fine teatra sekretario. Li pensiuliĝis en 1912, sed li havis rolojn en kelkaj mutaj filmoj dum la 1-a mondmilito. Li havis edzinon, kiu naskis filinon en 1896.
14014 Münchhausen
14014 Münchhausen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana barono Karl Friedrich Hieronymus von Münchhausen (1720 — 1797), ankaŭ konata kiel "la mensogema barono" ; ano de germana nobela familio unue menciita en 1183. Li estis elstara rakontisto de anekdotoj kaj triogitaj aventuaj rakontoj, kiuj poste estis kaptitaj en romanoj, teatraĵoj kaj filmoj
S/2003 J 23
S/2003 J 23 estas la maldaŭra nomo de neregula sateliteto de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Scott S. Sheppard, Yanga R. Fernández kaj David C. Jewitt de la Universitato de Havajo kaj Jan Kleyna de la Universitato de Kembriĝo, sur fotoj faritaj per teleskopoj de Mauna Kea de la. Ili anoncis ĝian malkovron la.
Ĉar ĝia orbito ankoraŭ ne estas precize determinata, ĝi havas nur maldauran nomon.
Orbito
Laŭ tio, kion oni scias pri ĝiaj orbitaj elementoj, ĝi eble estus ano de la pazifaa grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 800 000 kaj 24 100 000 km, kaj klinecojn inter 144,5° kaj 158,3° rilate al la Jupitera ekvatoro.
Sputaĵo
Sputaĵo estas la muko, kiu, miksita kun salivo, estas eltusita de la profundaj aervojoj en kazo de spira infekto kiel pulminflamo aŭ bronkito; ĝi enhavas blankajn globulojn, fibrinon, sangon kaj mikro-organismojn. Sputaĵo taŭga por ekzameno enhavas malmulte da salivo, tiel ke neniu poluado okazas kun bakterioj de la buŝa kavo.
Bill Watrous
William Russel "Bill" WATROUS III (* 8-an de majo 1939 en Middletown, Konektikuto, Usono) estas usona ĵaztrombonisto. Li estas unu el la plej konataj bibope orientitaj ĵaztrombonistoj de la lastaj 30 jaroj kaj konata kiel elstara teknikisto.
Vivo
Bill Watrous enmondiĝis la 8-an de junio 1939 en Middletown, Konektikuto, en Usono. Kvankam li kiel infano vizitis kelkajn muziklecionojn kaj estis enkondukata de sia patro - mem trombonisto - en la trombonludadon, li pli malpli plejparte mem instruis ĝin al si. Komence de la 1960-aj jaroj li studis ĉe Herbie Nichols, antaŭ ol li fariĝis profesia ĵaztrombonisto.
Gusztáv Szelényi
Gusztáv Szelényi [gustAv selEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szelényi Gusztáv estis hungara zoologo, entomologo, universitata instruisto. Lia patro estis Ödön Szelényi, lia filo estis Iván Szelényi.
Sputaĵo
Vidu ankaŭ
KOVIM-19
Bill Watrous
Vivo
Li unuafoje prezentis ĉe Billy Butterfield kaj apartenis inter 1962 kaj 1967 al la trombonistoj en la bandoj de Kai Winding. En la malfruaj 1960-aj kaj fruaj 1970-aj jaroj li estis avidata studiomuzikisto en Novjorko. Li laboris kun gravuloj kiel Quincy Jones, Maynard Ferguson, Johnny Richards kaj Woody Herman kaj ludis inter 1965 kaj 1969 en la bando por la televidelsendo "Merv Griffin's show".
Gusztáv Szelényi
Gusztáv Szelényi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Késmárk (nuntempa Kežmarok en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gusztáv Szelényi frekventis kalvinanan gimnazion en Mezőtúr, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1927. Post 3 jaroj li doktoriĝis en Scienca Universitato István Tisza. Pli frue jam en 1926 li eklaboris en entomologia esplora instituto, kie post jaroj li atingis pli altajn postenojn. En 1940 li estis nomumita privata profesoro en Agrikultura Universitato. En 1950 li kandidatiĝis, en 1958 li doktoriĝis el biologio en Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 1968, tamen li poste laboris en muzeo, eĉ li instruis en Universitato Attila József. Li ricevis memormedalojn en 1968 kaj 1980.
Kontribuoj
Li verkis pli ol 100 sciencajn artikolojn.
Bill Watrous
Vivo
Post kiam Bill Watrous en 1971 membriĝis ĉe la ĵazroka bando Ten Wheel Drive, li fondis sian propran bandegon (Manhattan Wildlife Refuge Big Band), kun kiu li inter 1973 kaj 1977 sonregistris du diskojn por diskeldonejo Columbia Records. Meze de la 1970-aj jaroj Bill Watrous transloĝiĝis al Los-Anĝeleso, kie li plue laboris kiel studiomuzikisto, sonregistris proprajn diskojn kun Danny Stiles kaj aliaj kaj precipe prezentis en lokaj klubejoj.
Fine de la 1970-aj jaroj Bill Watrous formis kune kun la trombonistoj Kai Winding, Albert Mangelsdorff kaj Jiggs Whigham la grupon Trombone Summit, kun kiu li en 1980 surdiskigis por la germana eldonejo MPS. Meze de la 1990-aj jaroj li reaktivigis sian ĵazbandegon, kiun li nun nomis Refuge West.
Dôa
La Dôa estas rivero en la franca departemento Vaucluse, kiu fontas proksime de vilaĝo Viens, kaj enfluas en la rivero Calavon inter Apt kaj Cereste.
La Dôa estas parto de la riverbaseno de la Durance kaj Rodano.
Geografio
La Dôa fontas el fonto sur la teritorio de la komunumo Viens.
Listo de senatanoj de Hauts-de-Seine
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Hauts-de-Seine en la kvina Respubliko, ekde la balotoj de 1968
Orbrova parulio
La Orbrova parulio (Basileuterus belli) estas specio de birdo de la familio de Paruliedoj kaj genro de Basileuterus ĉefe reprezentata en Centra kaj Sudameriko, de ĉefe fortikaj parulioj kun fortikaj bekoj kiuj havas olivecajn aŭ grizajn suprajn partojn kaj flavajn subajn partojn.
Listo de senatanoj de Hauts-de-Seine
La nombro de senatanoj por la eksa departemento Seine-et-Oise estis fiksita je 8 elektitoj okaze de la kompleta elekto de la Senato de la 26-a de aprilo 1959. Sekve de la reorganizo de la pariza regiono en 1964, aplikebla ĝis la 1-a januaro 1968, la nombro de la senatanoj por la departementoj Seine kaj Seine-et-Oise estis altigita de 30 al 39, kaj ili estis disdonitaj al la novaj departementoj. Hauts-de-Seine, kaj la tuto de la pariza regiono, apartenis al la serio C. La senatanoj estis elektitaj por naŭjara mandato, la renovigoj okazis en 1977, 1986 kaj 1995.
Orbrova parulio
Ĝi troviĝas en Salvadoro, Gvatemalo, Honduro kaj Meksiko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.
Tiu specio,kiel multaj el la sama genro, havas olivverdecajn suprajn partojn kaj flavecajn subajn partojn el la mentono, dum ties kapobildo montriĝas rimarkinde bunta per tre markata kaj larĝa flava superokula strio inter bruna vizaĝo kaj nigreca fajna bordo al kronostrio.
Listo de senatanoj de Hauts-de-Seine
Post la leĝo n° 2003-697 de la 30-a de julio 2003, la mandato de la senatanoj estis reduktita al ses jaroj. Tiu nova daŭro aplikiĝis en Hauts-de-Seine okaze de la balotoj de 2004. Ĝi tamen estis modifita al sep jaroj, la plilongigo de unu jaro de tiu mandato ŝuldigix al decido de la Konstitucia Konsilio de 2004, kiu prokrastis la balotojn komence antaŭviditaj en 2007 kaj 2010, por eviti tro de balotoj en 2007. Hauts-de-Seine apartenas, ekde la balotoj de 2011, en la serio 1.
La senatanoj estas elektitaj laŭ universala nerekta balotsistemo de la grandaj balotantoj. En 2011, tiuj-ĉi estis 2,095.
Plilongige la proporcia balotsistemo valida en la eksa departemento Seine-et-Oise estis konservita, la nombro de elektitoj estis 7, en la departemento Hauts-de-Seine, ekde 1968.
Mandatperiodo 1968-1977
De la 22-a de septembro 1968 ĝis la 24-a de septembro 1977.
Mandatperiodo 1977-1986
De la 25-a de septembro 1977 ĝis la 27-a de septembro 1986.
Mandatperiodo 1986-1995
De la 28-a de septembro 1986 ĝis la 23-a de septembro 1995.
Mandatperiodo 1995-2004
De la 24-a de septembro 1995 ĝis la 30-a de septembro 2004.
Mandatperiodo 2004-2011
De la 26-a de septembro 2004 ĝis la 30-a de septembro 2011.
Mandatperiodo 2011-2017
Ekde la 25-a de septembro 2011.
Branko Hucika
Branko Hucika (n. ) estas kroata futbalisto. Li ludis kiel defendanto. Kelkaj el liaj teamoj estis Dinamo Zagreb, NK Hrvatski Dragovoljac, NK Čakovec, Győri ETO, NK Zagreb, Tampines Rovers FC kaj Polonia Warszawa. Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Shonan Bellmare.
Epesses
Epesses estas iama svisa komunumo en la Kantono Vaŭdo, ĉe la norda bordo de Lago Lemano inter Laŭzano kaj Vevey, malproksima je ĉirkaŭ 10 km oriente de Laŭzano, en viteja regiono de Lavaux. Kun efiko de la 1-a de julio 2011 ĝi estis integrita al la nova komunumo Bourg-en-Lavaux.
Geografio
Epesses situas en la Vitejo de Lavaux, tiu vitejo sur terasoj klasita Monda heredaĵo de Unesko la 28-an de junio 2007. La vitejo de Epesses produktas ĉefe blankan vinon.
Historio
La unua dokumenta mencio de Epesses datiĝas el la jaro 1166 kiel Espesses.
Dum mezepoko Epesses estis sub la regado de la benedikta abatejo Lutry. Kiam en la jaro 1536 la bernanoj konkeris Vaŭdon, la vilaĝo venis sub la administracio de la voktejo Laŭzano. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 la vilaĝo apartenis al la helveta Kantono Lemano, kiu per la mediacia akto en la jaro 1803 estis integrita al la nova Kantono Vaŭdo. Epesses tiam estis atribuita la Distrikto Lavaux.
Surbaze de referendumo de la 17-a de majo 2009, la komunumoj Epesses, Riex, Villette (Lavaux), Cully kaj Grandvaux decidis unuiĝi. El ili kreiĝis la komunumo Bourg-en-Lavaux je la 1a de en julio 2011.
Tota pulchra es
Tota pulchra es (Tute bela vi estas) estas malnova preĝo skribita verŝajne en la 4-a jarcento. Ĝi estas unu el la kvin antifonoj por la psalmoj de la vesproj de la festaĵo de la Senmakula koncipiĝo (8-a decembro). La teksto venas parte el la Libro de Judit kaj el la Alta Kanto de Salomono.
Multaj komponistoj uzis tion preĝon kiel inspiro, kiel Robert Schumann, Anton Bruckner, Pau Casals, Maurice Duruflé aŭ James MacMillan.
Teksto
Tota pulchra es, Maria, et macula originalis non est in te. Tu gloria Jerusalem, tu laetitia Israel, tu honorificentia populi nostri, tu advocata peccatorum. Oh Maria, virgo prudentissima, mater clementissima, Ora pro nobis, intercede pro nobis ad Dominum Jesu Christum.
Tute bela vi estas, Maria, kaj en vi ne estas makulo origine. Vi estas gloro de Jerusalemo, vi estas ĝojo de Israelo, vi honoro de nia popolo, vi defendanta de pekintoj. Ho Maria, plej prudenta virgo, plej kompatema patrino, Preĝu pro ni, peru pro ni al la Senjoro Jesuo Kristo.
Arida klimato
Oni parolas pri arida klimato, se la potenciala akvovaporiĝo superas la precipitaĵon en iu regiono. Tiu kaŭzas tre malgrandan aeran humidecon. Ĝi estas la malo de humida klimato.
Oni distingas inter
Tipa karakterizaĵo por la plenarida regiono estas la sen-forflueco. La riveroj vaporiĝas jam dum ties fluo plene aŭ alfluas sen-elfluan lagon aŭ plajon (sal-argilan ebenaĵon, basenon de iama sala lago). Ekzemploj estas la lago Urmia, aŭ la lago Aralo. Okaze de plenarido, la precipitaĵo estas ĝenerale sub 80 mm en jaro.
Kvankam situas plej ofte la sekaj zonoj en subtropika dezerta zono, ĉar la pasataj ventoj atingas nur la t.n. ĉeval-latitudon, sed ekzistas arida klimato same en aliaj regionoj, ekzemple en multaj altmontaroj kaj „polusaj dezertoj“.
Usaquén
Usaquén [usaKEN], do en Esperanto Usakeno, estas la localidad numero unu de la Ĉefurba Distrikto Bogoto, Kolombio. Ĝi troviĝas situa nordoriente de la urbo. Hegemonias la sociekonomia alta tavolo. Ĝis 1777 ĝi estis hejmo de indiĝena setlejo, kies loĝantoj estis forigitaj al la sudo pere de reĝa dekreto real. ​ Ĝi estis hejmo de etendaj bienoj, nuntempe konvertitaj en urbanizaĵoj kaj komercaj centroj (vendeĵaroj). En ĝia orienta zono estas sektoro de la Orientaj Montoj de la urbo, kiu limas kun la municipo de Kundinamako La Calera.
Ĝi havas loĝantaron de iom pli ol 500 000 loĝantoj.
UPZ, urbaj kaj ruraj kvartaloj
La localidad de Usaquén estas dividita en naŭ UPZ (Unidades de Planeamiento Zonal). Siavice, tiuj unuoj estas dividitaj en kvartaloj (kelkaj UPZ kunhavas kvartalojn):
Ruraj kvartaloj
Je la norda pinto de la localidad estas la vereda (rura kvartalo) Torca, la plej granda de la localidad, kiu kun El Páramo estas la neoficialaj ruraj kvartaloj.
San Sebastián de la Gomera
San Sebastián de la Gomera estas unu el ses municipoj de la insulo La Gomera, parto de la insularo Kanarioj en la Atlantika Oceano, kiu geografie apartenas al Afriko sed politike estas parto de Hispanio. Temas pri la laŭ nombro de loĝantoj plej granda insula municipo, kaj la samnoma marborda loĝloko San Sebastián de La Gomera estas la precipa insula haveno kaj ties administra ĉefurbo. La municipo kovras la orientan marbodan parton de la insulo, kaj etendiĝas okcidenten al la alta insula centro.
Historio
Kristoforo Kolumbo de ĉi tie ekvojis la 6-an de septembro 1492 cele al Barato, sed por la eŭropanoj malkovris Amerikon. La vidvino de la grafo Hérnan Peraza permesis al li en la loĝloka haveno ripari sian plej rapidan ŝipon, Pinta, kaj donis al la ŝipanaro provizon da freŝa akvo. La municipa blazono, kiu bildigas la tri kolumbajn ŝipojn, ankoraŭ nuntempe mencias en hispanlingva teksta rubando, ke "de ĉi tie ekvojis Kolumbo".
Distrikto Werra-Meißner
La distrikto Werra-Meißner situas en la distriktaro Kassel de la germana federacia lando Hesio. Ĝia sidejo estas la urbo Eschwege. Fine de la distrikto sume havis  loĝantojn. Al la distrikto donis sian nomon la rivero Werra kaj la monto Hoher Meißner.
Najbaras norde la federacia lando Malsupra Saksio, norde kaj oriente la federacia lando Turingio, sude la hesia distrikto Hersfeld-Rotenburg, sudokcidente la distrikto Schwalm-Eder kaj okcidente la distrikto Kassel.
Urboj kaj neurbaj komunumoj
(inter krampoj la nombro de loĝantoj laŭ stato fine de )
Partneraj rilatoj
La distrikto havas partnerajn rilatojn kun la urbodistrikto Tempelhof-Schöneberg de Berlino.
Leonard Woolley
Siro Charles Leonard WOOLLEY (Londono, la 17-an de aprilo 1880 – Londono, la 20-an de februaro 1960) estis angla arkeologo, elfosinto de la mezopotamia urbo Ur.
Biografio
Li naskiĝis en Londono, studis en Oksfordo, en la New College. Liaj unuaj arkeologiaj elfosadoj okazis en Egipto, poste li veturis antaŭ la unua mondmilito al Mezopotamio kaj en 1912 transprenis elfosadajn laborojn de Karkemiŝ. Li daŭrigis tie la elfosadojn ĝis 1914. Li komkencis la elfosadajn laborojn de Ur en 1919 kaj finis tiujn en 1934. Lia plej grava malkovro estis la trovo de la reĝa tombejo de Ur kun ekzemple la Standardo de Ur. Li elfosadis en 1937-39 kaj 1946-49 en Alalah, en 1946-49 paralele en Al-Mina. Dum elfosado de Ur, li kun edzino gastigis dum relative longa tempo la faman krim-verkistinon Agatha Christie.
James Clark Ross
Sir James Clark ROSS (n. la 15-an de aprilo 1800 - m. la 3-an de aprilo 1862) estis brita maroficiro kaj esploristo. Li naskiĝis en Londono kaj estis la nevo de la skota arkta esploristo John Ross. Li interalie esploris Antarkton kune kun sia onklo John Ross kaj kun William Edward Parry.
Leonard Woolley
Elfosada metodo
Woolley estas unu el la modernaj arkeologoj. Dum antaŭuloj, kiel Heinrich Schliemann, Paul-Émile Botta, Austen Henry Layard kaj Hormuzd Rassam klopodis pro persona ambicio por la plej sensaciaj trovaĵoj dum la plej mallonga tempo; por Woolley gravis la preciza, detala fundamentado de la esploro por akiri la plej multan kaj precizan informojn pri la esplorita loko kaj kulturo. Li ne ŝparis tempon por instrui la indiĝenajn dungitulojn, kiel fosi sen difekti la trovitajn objektojn, kiel rapide protekti la fosadejon okaze de abrupta tempesto. Li tiel elfosadis en Ur – en antaŭo de la templa distrikto - preskaŭ 2000 tombojn, kiujn li konscience, precize registris. Li revenis tien kvin jarojn poste en 1927 por elfosi la reĝajn kaj princajn tombojn. Li direktis elfosadon de 16 reĝaj tomboj, en kiuj la reĝoj estis entombigitaj kun grandnombraj akompanantoj. Li identigis la sinsekvajn kulturojn laŭ la diversaj tavoloj. Li fosis ĝis la neĝenita grundo, kie li trovis argilan tavolon dikan de 2,5 m. Li pensis trovi spurojn de la tutmonda diluvo.
24422 Helentressa
24422 Helentressa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Helen Tressa D´Couto, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri media mastrumado. Ŝi estis lernantino ĉe la Clear Lake High School en Houston (Teksaso, Usono).
Csép
Ne miskomprenu pri Csém!
Csép [ĉEp] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Kisbér.
Situo
La vilaĝo situas laŭ ĉefvojo Komárom-Kisbér, laŭ fervojo Komárom-Székesfehérvár. Komárom troviĝas 19 km-ojn, Kisbér 9 km-ojn for.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko. Pri la vilaĝo la unua skribita postsigno troviĝas el 1257 en formo possesio regalis Chepp. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En la 18-a jarcento familio Pázmándi fondis bienocentron. En 1945 okazis tie akraj bataloj. Dum la socialismo kolĥozo funkciis en la vilaĝo. La loĝantaro okupiĝas pri agrikulturo.
En Csép migra poŝto servas.
Lodrino
Lodrino estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ĉirkaŭ-la-monda flugbileto
Ĉirkaŭmonda bileto (en la angla (la internacia lingvo de aviado): Round-the-world ticket aŭ malongigita RTW bileto) estas flugbileto, kiu permesas al la pasaĝero flugi ĉirkaŭ la mondo kontraŭ relative malalta prezo.
En la pasinteco, flugbiletoj estis eldonitaj tra la mondo per komercaj interkonsentoj inter flugkompanioj, sed hodiaŭ la produkto estas ofertita preskaŭ ekskluzive de la tri tutmondaj aviadkompaniaj aliancoj - Star Alliance, SkyTeam kaj Oneworld. La prezo de la flugbileto estas determinata laŭ la akumula flugdistanco - kutime inter 32 000 kaj 64 000 km kaj foje laŭ la sezono de la jaro aŭ laŭ la nombro da flugsegmentoj permesitaj (kutime inter tri kaj 15). Kvankam estas kutime ne necese determini la precizan itineron de vojaĝado anticipe, ĉi tiuj biletoj estas submetitaj al diversaj restriktoj ligitaj al la unuformeco de la origino kaj celpunkto kaj la ĝenerala direkto de flugo. Transiri Atlantikon kaj Pacifikon estas kutime limigita al unu fojo por ĉiu el ili, ne eblas reveni al la sama celloko dufoje kaj foje estas limigoj pri distribuado de haltoj en certaj landaj aŭ regionaj areoj. La uzo de la bileto estas kutime malfermita por plilongigita tempodaŭro de ĝis jaro. Alternativo al la bileto "Ĉirkaŭ la Mondo" estas regionaj aŭ kontinentaj flugbiletoj.
Müllheim TG
Müllheim estas komunumo en la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 distrikto Steckborn) de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 2,496 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 2,645 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Müllheim situas ĉe la norda bordo de la rivero Turo (rivero) sude de la montoĉeno Seerücken.
Al Müllheim apartenas krom la kerna vilaĝo Müllheim mem ankaŭ la vilaĝoj Langenhart, Maltbach kaj Grüneck.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Müllheim limas en nordo al Homburg, en la nordorienta pinto al Raperswilen, en oriento al Wigoltingen, en la sudorienta pinto al Amlikon-Bissegg, en sudo al Hüttlingen kaj en okcidento al Pfyn.
Trafiko
Müllheim disponas kaj por la privata kaj por la publika trafiko pri tre bonaj konektoj.
La komunuma stacidomo kun la najbara komunumo Wigoltingen situas ĉe la trajnlinio de Vinterturo tra Frauenfeld kaj Weinfelden al Kreuzlingen kaj Konstanco. La stacidomo estas servita per la regionaj trajnlinioj S8 kaj S30 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG.
Sur la teritorio de la komunumo troviĝas la aŭtoŝosetriangulo Grüneck de la sivsa aŭtovojo A7, kie Müllheim disponas pri propra aliro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Müllheim datiĝas el la jaro 1254 kiel Mulhain kaj la vilaĝo Langenhart estis la unuan fojon skribe menciita en dokumento el la jaro 1264 jam en sia hodiaŭ skribmaniero Langenhart.
En mezepoko en Müllheim regis la Grafoj de Kiburgo, ĝis en la jaro 1460 la Monaĥejo Reichenau aĉetis tiujn rajtojn.
La politika komunumo Müllheim estis kreita en sia hodiaŭa formo per la transformo de la antaŭa municipkomunumo la 1-an de januaro 1968 kunigante ĝin kun la antaŭaj lokkomunumoj Müllheim kaj Langenhart. Tiu-ĉi transformo okazis kadre de turgovia komunumreformo, per kiu oni celis forigi la diferencigon inter lokkomunumoj kaj municipkomunumoj kaj diversaj respondecoj.
Vidindaĵoj
En Müllheim ekzistas multnobraj tre belaj faktrabdomoj el la 19-a jarcento precipe proksime de la protestanta preĝejo.
NGC 4131
NGC 4131 (aliaj indikoj — UGC 7126, MCG 5-29-19, ZWG 158.29, PGC 38573) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ifjú Erdély
Ifjú Erdély (Juna Transilvanio) estis beletristika, scienca porjunulara revuo de januaro 1923 ĝis decembro 1944 en Kluĵo. En 1936–37 ĝia titolo estis Ifjú.
Redaktoraro
Ĝia ĉefredaktoroj estis Lajos Imre ĝis 1940, poste András Nagy. Respondecredaktoroj (junulara) komence estis Sándor Kovács, de 1925 Ottó M. Nagy, de 1927 Dániel Borbáth, de 1928 József Nagy, de 1933 Jenő Farkas, de 1935 Béla Szigethy, de 1936 István Mester, de 1938 István Juhász (kun ĉefkunlaborantoj Lőrinczi László, pli juna Nagy Géza kaj Nagy Ödön), de 1940 Sárközy Endre (kun ĉefkunlaborantoj Nagy Géza, Nagy István, Makkay Endre, Máthé András, Molter-Marosi Péter).
Dunedin
Dunedin (Ōtepoti) estas grandurbo, regiona ĉefurbo, universitata urbo kaj havenurbo en Nov-Zelando. Ĝi estas ĉefurbo de la regiono Otago.
17899 Mariacristina
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la itala astronomino Maria Cristina De Sanctis, de la Istituto di astrofisica spaziale e fisica cosmica de Romo. Ŝi modelas la fizikajn ecojn de la kaj partoprenis al la misio de pluraj kosmosondiloj al malgrandaj korpoj de la sunsistemo.
Dunedin
Geografio
Dunedin etendiĝas laŭ la maro en la suda parto de la lando. Christchurch troviĝas 100km.
Historio
La loko estis loĝata jam en la 13-a jarcento. En 1770 James Cook estis tie. Poste foko- kaj balenoĉasistoj alvenis. Terkultivistoj alvenis en 1840.
La Dunedina Plurfaka Studado pri Sano kaj Evoluado (ofte mallongigita al la Dunedina Longdaŭra Studado) estas longtempa kohorta studo de 1037 homoj naskitaj dum unu jaro en Dunedin.
Klimato
En Dunedin estas averaĝe 15 °C, somere foje atingas 30 °C. Jare pluvas po 812 mm.
Trafiko
Dunedin havas internacian flughavenon, stacidomon kaj havenon. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Géza Vásárhelyi
VÁSÁRHELYI Géza (vaŝarheji) rumanuja hungara poeto, verkisto. Li naskiĝis en Pécs la 7-an de septembro 1939 kaj mortis en Kluĵo la 25-a de marto 1988.
Biografio
Géza Vásárhelyi akiris diplomon de kuracisto en 1962 en Kluĵo. Li estis kuracisto en vilaĝoj de Distrikto Satu Mare kaj ekde 1969 en Plăieşti. Pro alkoholismo lia geedzeco disiĝis. Li mortis en suspektaj cirkonstancoj, verŝajne je kuraciltoksikado.
Franz-Georg Rössler
Franz-Georg RÖSSLER (naskiĝis la 14-an de majo 1949 en Ruppertsberg/Weinstraße (Germanio/ Palatinato), mortis la 17-an de marto 2017 en Dudenhofen) estis germana instruisto kiu sin engaĝis por Esperanto kaj ties apliko en la eklezio kaj en la kulturo, gvidante kursojn, laborgrupojn kaj eldonante librojn. Li pentris, komponis, koncertis kaj publikigis pri diversaj temoj.
Biografio
Naskiĝis 1949 en Ruppertsberg/Weinstraße (D / Palatinato), lernis en humanisma gimnazio, studis muzikon kaj geografion en Mannheim kaj Heidelberg, instruis de 1977 ĝis la pensiiĝo muzikon en la gimnazio Nikolaus von Weis en Speyer; dirigento, orgenisto. Edzo de Rita Rössler-Buckel. Li mortis subite en sia hejmo.
Li komponis pli ol 100 komponaĵojn kaj eldonis du kompaktdiskojn.
Publikigis pli ol 50 librojn kaj broŝurojn (poezion, muziksciencon, monografiojn k. a.) en la germana kaj esperanta lingvoj, verkadis ĵurnalisme, prelegis pri diversaj temoj. Faris bildojn (presgrafikaĵojn, diĝitajn grafikaĵojn). Unua ekspozicio en 1994, entute ĉ. 120 en multaj landoj.
Esperanto
Esperantisto ekde 1985. Apogis la lingvokoncepton de Lluís Mimó Epinalt / Rikardo Ŝulco (Analiza Skolo). Instruis Esperanton en lernejoj, kursoj kaj seminarioj. Muzikis dum multaj Esperanto-aranĝoj. Prelegis en Esperanto kaj pri Esperantaj temoj (Universalaj kongresoj, pliklerigaj institucioj ktp.). Organizis Esperantajn aranĝojn. Ekde aŭtuno 2016 li faris kune kun sia edzino valorajn kontribuaĵojn kulturajn por la esperantlingva radielsendo Turingio Internacia de Radio F.R.E.I. (el Erfurto).
Movado
Diversaj membrecoj (UEA, GEA, TEĴA, AIS, EVA, BILDE, ILEI, ISAE, Laborunuiĝo de IKUE en la diocezo Speyer k. a.). Plurfoje ĵuriano (muziko, deklamado).
Verkado
Konstanta kunlaboranto de gazetoj (Monato, La Gazeto, Internacia Pedagogia Revuo, Scienca Revuo, Juna Amiko k. a.)
Multaj Eldona agado (propraj Eldonejo Ponto, Eldonejo Antifono).
Esperantaj verkoj (elekto)
a) muzikaj:
Max von Laue
Max (Theodor Felix) von LAUE (9-an de oktobro 1879, Pfaffendorf (hodiaŭ urboparto de Koblenz), Germanio – 24-an de aprilo 1960, Berlino) estis germana sciencisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1914 pro la malkovro de la dekliniĝo de rentgenradioj, pasantaj tra kristaloj. Surbaze de tio, li povis elkalkuli la difinitan ondolongon de la radioj. Tiu rezulto helpis ekzamenon de la kristalaj strukturoj kaj tio grave konstribuis al la evoluo de solidkorpa fiziko.
Laue en 1912 iĝis fizika profesoro de la Universitato de Zuriko. Li uzis tiujare kiel unua kristalon por deklinigi rentgenajn radiojn kaj per tio li montris, ke la rentgena radiado – simile al la lumo – estas elektromagneta radiadio. Li pruvis same, ke la kristaloj konsistas el regule ordigitaj atomoj.
Li apogis por relativeca teorio de Albert Einstein kaj faris kvantumteoriajn esplorojn. Li okupiĝis pri la Compton-efiko, dum kiu la ondolongo de la lumo ŝanĝiĝas je certaj kondiĉoj. Li analizis ankaŭ la disiĝon de la atomoj. Li gvidis ekde 1919 la teorian fizikan instituton de la Berlina Universitato, en 1951 li iĝis direktoro de la berlina Fizika–kemia Esplora Instituto Max Planck.
Tanimbaraj Insuloj
La Tanimbaraj Insuloj, nomaraj ankaŭ Timur Laut, estas grupo de ĉirkaŭ 65 insuloj en la Moluka provinco de Indonezio, kiaj Fordata, Larat, Maru, Molu, Nuswotar, Selaru, Selu, Seira, Wotap, Wuliaru kaj Yamdena. La indonezia esprimo timur laut signifas 'nordoriento'.
Geografio
Geografie, la nordorientaj insuloj estas ankoraŭ parto de la Malgrandaj Sundaj Insuloj. La totala terareo de la insuloj estas 5440 km² (2100 kvadrataj mejloj).
Laakdal
Laakdal (nederlande: [LA:Kdal]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco Antverpeno kaj al la distrikto respektive arondismento Turnhout.
Ekde 1977 la municipoj Eindhout, Veerle, Vorst, Vorst-Meerlaar, Veerle-Heide kaj Varendonk apartenas al Laakdal, la ĉefa municipo.
1855 Korolev
1855 Korolev estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan inĝenieron Sergej Pavloviĉ Korolov.
Ĝia luma kurbo lasas suspekti ke ĝi povus esti duopa asteroido.
Liban-araba lingvo
La libana varianto de la araba, liban-araba lingvo aŭ libana lingvo estas varianto de la nordlevantenia araba, indiĝena kaj ĉefe parolata en Libano, kun gravaj lingvaj influoj depruntitaj de aliaj mez-orientaj kaj eŭropaj lingvoj. Multamaniere ĝi diferencas de aliaj variantoj de la araba. Pro plurlingveco inter libananoj (la plimulto da libananoj estas dulingvuloj aŭ trilingvuloj), ne estas malofte, ke libananoj intermiksas la liban-araban, la francan kaj la anglan dum sia ĉiutaga parolado.
Diferencoj de la normiga araba
La liban-araba kunhavas multajn trajtojn kun aliaj modernaj variantoj de la araba. La liban-araba, kiel multaj aliaj parolataj levanteniaj variantoj de la araba, havas silabostrukturon tre malsaman de tiu de la moderna normiga araba. Kvankam la normiga araba povas havi nur unu konsonanton komence de silabo, post kiu vokalo devas sekvi, la liban-araba ofte havas du konsonantojn en la silabokomenco.
Linkebeek
Linkebeek (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Flandra Brabanto kiu ĉirkaŭas la Bruselan Ĉefurban Regionon. Komence de la municipo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Halle-Vilvoorde.
7148 Reinholdbien
7148 Reinholdbien estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro germana astronomo Reinhold Bien, de la Astronomisches Rechen-Institut de Heidelberg. Li interesiĝas pri ĉiela mekaniko, dinamiko de la steloj kaj interagoj de galaksioj. Li estas cefe konata pro sia laboro pri la longa-periodo evoluo de trojaj orbitoj. Nomo propon
1037 Davidweilla
1037 Davidweilla estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Benjamin Jekhowsky elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la bankiston kaj filantropon David David-Weill.
LanguageTool
Ĝi estis komencita fare de Daniel Naber por sia diplomodisertaĵo en 2003 (tiam verkita en Python). Ĝi nun subtenas 31 lingvojn, ĉiu disvolvita de volontulaj prizorgantoj, kutime denaskaj parolantoj de ĉiu lingvo. Surbaze de erardetektaj ŝablonoj, reguloj estas kreitaj kaj poste testataj por antaŭfiksita teksto. La kerna programo mem estas senpaga kaj malfermkoda kaj povas esti elŝutita por eksterreta uzo. Kelkaj lingvoj uzas 'n-gramajn' datumojn, kiu estas masiva kaj postulas konsiderindan pretigpovon kaj I/O-rapidecon, por kelkaj ekstraj detektoj. Tiel, LanguageTool ankaŭ estas ofertita kiel retservo kiu faras la prilaboradon de 'n-gramaj' datumoj sur la servilo-flanko. LanguageTool Plus ankaŭ uzas n-gramojn kiel parton de sia 'freemium' komerca modelo.
La LanguageTool-retservo povas esti uzata per interreta interfaco en retumilo, aŭ per specialaj klientflankaj kromprogramoj por Microsoft Office, LibreOffice, Apache OpenOffice, Vim, Emakso, Firefox, Thunderbird kaj Google Chrome. Ĝia retejo-aplika kliento ankaŭ povas esti integrita en retejoj.
Teknologio
LanguageTool ne kontrolas frazon por gramatika ĝusteco, sed ĉu ĝi enhavas tipajn erarojn. Tial, estas facile inventi malgramatikajn frazojn, kiujn Lingvoilo ankoraŭ akceptos. Eraro-detekto sukcesas kun diversaj reguloj bazitaj sur XML aŭ skribitaj en Java. XML-bazitaj reguloj povas esti kreitaj uzante retan formularon. Pli lastatempaj evoluoj dependas de grandaj n-gramaj bibliotekoj kiuj ofertas sugestojn por plibonigado de misliterumoj helpe de artefaritaj neŭralaj retoj.
Esperantoversio de LanguageTool
Ekzistas Esperantoversio de LanguageTool. Ĝin ekzemple regule uzas Lode Van de Velde kaj Yves Nevelsteen por provlegi la eldonojn de Flandra Esperanto-Ligo kaj Eldonejo Libera. La ilo estas en la Esperantokomunumo tamen malbone konata.
En 2007, teamo de esperantistoj eklaboris pri esperantigo de LanguageTool. Pri tio okupiĝis interalie Hokan Lundberg kaj Bertilo Wennergren. Iam ekzistis esperantlingva traduko de la interfaco de la retejo de LanguageTool, sed bedaŭrinde tiu malaperis, ĉar volontuloj mankis por ĝin aktualigadi. Nuntempe nur plu estas en la esperantlingva teamo aktiva Robin van der Vliet.
En malnova blogo de 'dominiko' el la jaro 2012 troveblas jenaj informoj pri Esperanta versio LanguageTool-1.8 (Lingvoilo-1.8): ''La nova versio alportas novaĵojn por la Esperanta versio de la plurlingva gramatika kontrolilo. Krom kelketaj plibonigoj al la Esperantaj gramatikaj reguloj, ĉefe por atentigi pri malpli falsaj eraroj, LanguageTool nun donas ligilojn al PMEG aŭ lernu.net por pliaj informoj pri multaj eraroj. Ekzemple, se oni tajpas «Bonvolu fermu la fenestron», la kontrolilo ne nur atentigas pri la eraro (la verbo «fermu» devus havi i-finaĵon) sed ankaŭ donas tiun ligilon por pliaj klarigoj.''
Masahito Suzuki
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Cerezo Osaka kaj Tokushima Vortis.
Kosmonaŭtika Tago
La Kosmonaŭtika Tago (День Космонаавтики) estas ĉiujara celebro okazanta en Rusio kaj en kelkaj aliaj iam-sovetuniaj landoj en la 12a de Aprilo. En 2011, la estis deklarita la Internacia Tago de Homaj Kosmoflugoj en dediĉo al la unua homa kosmoflugo farita la 12an de Aprilo, 1961, fare de la 27-jaraĝa rusa soveta kosmonaŭto Juri Gagarin. Gagarin cirklis la Teron dum 1 horo kaj 48 minutoj sur la kosmoŝipo Vostok 1.
La memora tago estis proklamita en la Sovetunio unu jaron poste, en la. En moderna Rusio, ĝi estis celebrata laŭ la Artikolo 1.1 de la Leĝo "Pri la tagoj de milita gloro kaj la memoraj datoj en Rusio".
La flugo de Gagarin estis venko por la Soveta kosmoprogramo, kaj malfermis novan epokon en la historio de la kosmesplorado. Gagarin iĝis nacia heroo de Sovetunio kaj de la Orienta Bloko kaj fama figuro ĉirkaŭ la mondo. Ĉefaj ĵurnaloj tra la tuta mondo publikigis lian biografion kaj detalojn de lia flugo. Moskvo kaj aliaj urboj en la Sovetunio organizis amasajn manifestaciojn, kies grando estis dua nur post la triumfoj post la Dua Mondmilito. Gagarin estis akompanta de longa karavano de altrangaj gravuloj laŭlonge de la stratoj de Moskvo al la Kremlo kie, en luksa ceremonio, li ricevis la plej altan sovetan honoron, nome la titolo de Heroo de Sovetunio, el la soveta estro Nikita Ĥruŝĉov.
Nuntempe la rememora ceremonio pri Kosmonaŭtika Tago startas en la urbo Korolov, ĉe la statuo de Gagarin. Partoprenantoj poste iras kun polica akompanantaro al la Ruĝa Placo por vizito al la tombo de Gagarin en la Kremlamura Nekropolo, kaj pluas al la Avenuo de Kosmonaŭtoj, ĉe la Monumento al la Konkerantoj de la Kosmo. Fine la festo finas per vizito al la Novodeviĉje tombejo.
Monchiero
Monchiero estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Dogliani, Lequio Tanaro, Monforte d'Alba kaj Novello.
Vojevodio Podolio
La Vojevodio Podolio - pole Województwo Podolskie, latine Palatinatus Podoliae, litove Podolės vaivadija, germane Woiwodschaft Podolien - estis administra parto de la Pola Reĝlando respektive ekde 1569 de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj (Pollando-Litovio). Ĝi kreiĝis en la jaro 1434, konsistigis komence la tuton kaj ekde la jaro 1566 pli-malpli duonon de la historia regiono Podolio kaj ekzistis ĝis la dua el sume tri Dispartigoj de Pollando-Litovio, do ĝis la jaro 1793. Loĝantoj precipe estis judoj, poloj, rutenoj kaj germanoj - la germanlingve regita Habsburga Imperio najbaris ĉe la suda limo de la vojevodio.
La administra unuo ekde la jaro 1566 ampleksis pli malpli 17 770 kvadratajn kilometrojn.
Administra centro kaj rezidejo de la vojevodo estis la urbo Kamieniec Podolski (nun ukraine Kamjanec-Podilskij) - tie ankaŭ kunvenis la regiona nobela parlamento (Sejmik poselski i deputacki).
Ravensburg
Ravensburg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Ravensburg kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la urbo estas la sidejo de administra komunumaro, nomata Gemeindeverwaltungsverband Mittleres Schussental, kiu konsistas el la urboj Ravensburg kaj Weingarten plus la neurbaj komunumoj Berg, Baienfurt kaj Baindt.
Sankta Semajno en Granado
La Sankta Semajno en Granado estas rimarkinda okazo por allogi kromajn turistojn al tiu urbo. Kiel ĉe aliaj tradiciaj urboj de Hispanio la celebroj ĉirkaŭ tiuj tagoj estas historiaj. Oni celebras ĉefe per procesioj la ok tagojn de la Sankta Semajno el Palmofesto al Glordimanĉo. Estas po kvin frataroj kiuj celebras ĉiun tagon, krom por sabato kaj dimanĉo kiam estas respektive nur po unu kaj po du.
Alfàs del Pi
Alfàs del Pi (kaj en hispana Alfaz del Pi) estas hispanuja urbeto kaj municipo apartenanta de Valencia Komunumo kaj de provinco Alakanto. Ĝi lokas en la nordoriento de la provinco kaj en komarko La Marina Baixa. Ĝi mezas aree 19,26 km². Dudek mil kvardek du personoj estis enregistritaj estantaj loĝantoj de regiono en la jaro 2020. La toponimio devenas el la araba lingvo kaj kavas la signifon de fekuda lando aŭ lando por la kultivado. En la municipo estas personoj el pli ol 90 landoj, estis 50,76% eksterlanduloj el la lokanoj en 2018 kaj 45,04% venis el alia lando de Eŭropo.
Helmut Rössler
Helmut RÖSSLER (naskiĝis la 23-an de marto 1925, mortis la 20-an de februaro 2012 en Speyer) estis germana esperantisto, kiu konatiĝis en la Esperanto-movado kiel tradukinto de poemoj kaj kantoj.
NGC 4132
NGC 4132 (aliaj indikoj — MCG 5-29-20, ZWG 158.30, KUG 1206+295A, IRAS12064+2931, PGC 38593) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Helmut Rössler
Kune kun Wilhelm Herrmann li tradukis la Germanan Antologion aperintan en 1985. Kelkaj el liaj kanto-tradukoj aperis en ADORU.
Bremblens
Bremblens estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 478 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
NGC 4132
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bremblens
Geografio
La komunumo Bremblens situas sur tavolo de la Vaŭda Mezlando okcidente de la Valo de Venoge proksimume 100 metrojn super la nivelo de la Lago Lemano, kiu troviĝas kelkajn kilometrojn sude de la komunumo. La komunumo troviĝas 4 kilometrojn norde de Morges kaj 8 kilometrojn nordnordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La nordorientan komunumlimon formas la rivero Venoge. Sude de la vilaĝo Bremblens situas vasta vitejo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bremblens, la setlejo Praz Vouatte kaj kelkaj izolitaj bienoj.