Pola_literaturo
Polaj poetoj, verkistoj kaj libretistoj
La Stanislaa Epoko en poezio kaj prozo estis plejparte la atingo de kelkaj ĉefaj personoj - Franciszek Bohomolec, Ignacy Krasicki, Wojciech Bogusławski, Franciszek Zabłocki, Jan Ursyn Niemcewicz kaj Adam Naruszewicz. Franciszek Bohomolec (1720-1784) - la granda savanto de la pola kulturo kaj lingvo en Varsovia Universitato. Ĵurnalisto de Kurier Polski, Zabawy przyjemne i pożyteczne kaj Monitor. Kiel poeto li verkis Zabawki poetyckie (Ludoj poemaj) en kiu li kreas poemojn kun ecoj de klasikisma literaturo insprate per ideoj de Jean-Jacques Rousseau kaj Voltero. Ĝi estas la poema priskribo de ĉiuj partoj de vivo ekde religio ĝis bukoliko kaj epigramo. Poste li kreadis poemojn inspirate per poezio de Maciej Sarbiewski kaj Jan Kochanowski. Bohomolec estis kreinto de libreto de la unua pollingva opero - Nędza uszczęśliwiona, komponita de Maciej Kamieński. Li ankaŭ kreadis dramojn kaj komediojn. Ignacy Krasicki (1735-1801) la plej grava pola verkisto de la klasika tempo. Li debutis per la himno Święta miłości kochanej ojczyzny (Sankta amo de amata patrujo). Poste li kreis ankaŭ la poemon hero-komikan (komedian eposon)- Myszeida. Tiu malgranda verko okaziĝis prominenta. La fabulo de tiu humura eposo estas inspirata per la legendo pri Popiel, la pola princo pagana kiu estis manĝita de musoj. La verko estas skribita per la alta stilo malgraŭ la humura fabulo. Ĝi estas alegoria moko de la egoismo, drinkemo de Sarmatoj. La aŭtoro kritikas tie la barokan tradicion literaturan. Poste Krasicki kreis sian duan gravegan verkon por la pola kaj eŭropa literaturo - ĝi estis la unua pola romano Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki (Aventuroj de Mikołaj Doświadczyński). En la humura romano Krasicki priskribas malsaĝan polan nobelulon kiu enamiĝinta al malriĉa Julianne estas sendita de sia patrino eksterlanden. Li vizitas la tutan Eŭropon de Vieno ĝis Parizo kaj poste li venas al Batavio, tamen lia ŝipo detruiĝas ĉe la bordo de lando Nipu (Japanio). Priskribo de tiu utopia lando estas la tuta kritiko de la klasika kulturo de la aŭtoro. Pola nobelulo strebas reveni al Eŭropo kaj Hispanoj lin malliberigas. Laborante en la suda Ameriko li poste estis liberigita kaj li revenas al Eŭropo. Post reveno al Pollando li zorgas pri bono de sia lando. La tuta humura romano estis tre populara dum Klasikismo. La famo de Krasicki estis tiom granda ke li estis partoprenanto de famaj tagmanĝoj ĵaŭdaj (pole: obiady czwartkowe - ĵaŭdoj kiam reĝo Stanislao renkontiĝadis kun gravaj kulturaj personoj, kiuj estis simbolo de la pola klasikismo). Grandan skandalon li provokis kiam li eldonis Monachomachia (Monakomaĥio - la batalo de monakoj). La hero-komika poemo estis satira priskribo de monakejoj. La humura batalo inter monakoj pro vino estas opiniata kiel majstra verko de la pola kaj eŭropa satira poezio. Krasicki estis episkopo de Warmia kaj poste li estiĝis primaso de Pollando. En la posta verko Antymonachomachia li skribis: Ankaŭ rido povas esti ofte la instruo, kiam oni de difektoj, ne de personoj ridas. Post la falo de Pollando Krasicki ĝismorte estis kontraŭa al okupantoj. Li eĉ ne donis al Frideriko la 2-a Prusa sian homagiumon (omaĝo, tributo de vasaleco).