cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Henry Huxley
La fama diskuto de Huxley en 1860 kun Samuel Wilberforce estis ŝlosila momento en la larĝa akceptado de evoluismo kaj en sia propra kariero. Huxley estis planinta lasi Oksfordon la antaŭan tagon, sed, post renkonto kun Robert Chambers, nome aŭtoro de Vestiges, li ŝanĝis sian opinion kaj decidis aliĝi al la polemiko. Wilberforce estis patronita de Richard Owen, kontraŭ kiu Huxley ankaŭ polemikis ĉu homoj estas tre proksime rilataj al simioj.
Huxley malrapide akceptis kelkajn el la ideoj de Darwin, kiaj laŭgradismo, kaj estis nedecidita pri la natura selekto, sed spite tion li estis arda en sia publika subteno de Darvino. Tre influa en la disvolvigo de la scienca edukado en Britio, li luktis kontraŭ la plej ekstremaj versioj de la religia tradicio.
Origine stampinta la terminon en 1869, Huxley prilaboris la koncepton "agnostikismo" en 1889 por enkadrigi la naturon de la diversaj postuloj pri kio estas konebla kaj kio ne.
Li iĝis eble la plej fajna fakulo en kompara anatomio de la fino de la 19a jarcento. Li laboris pri senvertebruloj, klarigante la rilatojn inter grupoj antaŭe malmulte komprenitaj. Poste, li laboris pri vertebruloj, speciale pri la rilatoj inter simioj kaj homoj. Post komparo de la Arkeopterigo kun la Compsognathus, li konkludis ke birdoj evoluis el malgrandaj karnovoraj dinosaŭroj, teorio amplekse akceptita nuntempe.
Skeleto
Skeleto estas parto de la korpo de homoj kaj aliaj bestoj, kiu provizas la bazan strukturon eltenan de la organismo. Ekzistas du specoj de skeletoj ĉe diversaj bestoj: La ekstera skeleto (ekzoskeleto), kiu formas eksteran kovrilon de la organismo (ekzemple ĉe insektoj), kaj interna skeleto (kelkfoje: endoskeleto), kies strukturo troviĝas ene de la korpo (ĉe vertebruloj, ekzemple ĉe homo) kaj konsistas el ostaro kaj kartilagaro.
Cirkla segmento
En geometrio, cirkla segmento aŭ iam simple segmento estas parto de disko (ebena figuro limigita per cirklo) limigita per ĝiaj ĥordo kaj arko. Ĝi povas esti ricevita per fortranĉo de la cetera parto de la disko per sekcanta rekto.
Skeleto
Krome estas aliaj apartaj similaj specoj. Nome estas ankaŭ hidroskeletoj (aŭ hidrostatikaj skeletoj), kiuj estas eltenataj de fluidaĵoj kaj oftas ĉe senvertebruloj, kaj ĉelskeletoj (aŭ citoskeletoj) kiuj estas retoj de fibraj proteinaj strukturoj en la citoplasmo de eŭkariota ĉelo. Ĉelskeleton konsistigas filamentoj aktinaj, mikrotubetoj tubulinaj kaj intermezaj filamentoj.
Cirkla segmento
Estu R radiuso de la cirklo,
Skeleto
La termino skeleto derivas el la greka σκελετός (skeletós), kiu signifas 'elsekigita'. ) Estas ankaŭ aliaj uzoj de la termino. Ĉe domoj oni parolas pri skeleta strukturo. Skeleto estas ankaŭ trabaro de konstruaĵo, de ŝipo.
Cirkla segmento
Tiam:
Skeleto
Tipoj de skeletoj
Estas du ĉefaj tipoj de skeletoj: nome solidaj kaj fluidaj. Solidaj skeletoj povas esti internaj, nomitaj endoskeleto, aŭ ekstera, nomita ekzoskeleto, kaj povas esti alimaniere klasigitaj kiel fleksebla (elasta/movebla) aŭ rigida (forta/ne-movebla). Fluidaj skeletoj estas ĉiam internaj.
Cirkla segmento
Pruvo de formulo por areo
Estu cirkla sektoro kun la sama arko kiel la konsiderata segmento. Tiam ili havas la samajn radiuson kaj la saman centran angulon.
Skeleto
Ekzoskeleto
La ekzoskeleto de insektoj estas ne nur formo de protektado, sed utilas ankaŭ kiel surfaco por muskola ligelteno, same kiel akvorezista protektilo kontraŭ sekiĝo, kaj sentorgano por interagadi kun la medio. Ankaŭ la konkoj de moluskoj plenumas ĉiujn el tiuj samaj funkcioj, escepte ke plej ofte ĝi ne enhavas sentorganojn.
Cirkla segmento
Pruvo de formulo por areo
Areo de la cirkla sektoro estas
Skeleto
Flekseblaj skeletoj
Flekseblaj skeletoj estas kapablaj moviĝi; tiele, kiam oni aplikas streĉon al skeleta strukturo, ĝi misformiĝas kaj poste revenas al sia origina formo. Tiu skeleta strukturo estas uzata ĉe kelkaj senvertebruloj, por ekzemplo ĉe la ĉarniro de la konko de duvalvulo aŭ ĉe la mesoglea de knidulo kiel ĉe meduzo. Flekseblaj skeletoj estas profitaj ĉar oni bezonas nur kuntiriĝojn de muskoloj por fleksi la skeleton; post la muskola malstreĉo, la skeleto revenas al sia origina formo. Kartilago estas materialo el kiu fleksebla skeleto povas esti komponata, sed plej flekseblaj skeletoj estas formitaj el miksaĵo de proteinoj, polisakaridoj, kaj akvo. Por aldona strukturo aŭ protektado, flekseblaj skeletoj povas esti subtenitaj de rigidaj skeletoj. Organismoj kiuj havas flekseblajn skeletojn tipe vivas en akvo, kiu subtenas la korpan strukturon kiam mankas rigida skeleto.
Cirkla segmento
Pruvo de formulo por areo
Konsideru komence okazon ke θ<π. Tiam areo A de segmento estas areo A1 de la sektoro minus areo A2 de triangulo, formita per la radiusaj strekoj de la sektoro kaj ĥordo de la segmento. Oni dusekcu la angulon θ, kaj tiel ankaŭ la triangulon, rezultiĝas du trianguloj, ĉiu havanta areon
Skeleto
Ĉelskeleto
La ĉelskeleto aŭ citoskeleto (el la greka kytos = ĉelo) estas uzata por stabiligi kaj konservi la formon de ĉeloj. Ĝi estas dinamika strukturo kiu eltenas ĉelformon, protektas la ĉelon, ebligas ĉelan movadon (uzante strukturojn kiel flageloj, cilioj kaj lamellipodia), kaj ludas ŝlosilajn rolojn kaj en intraĉela transporto (la movado de veziketoj kaj de organetoj, por ekzemplo) kaj en ĉela dividado.
Hidrostatika skeleto (hidroskeleto)
Hidrostatika skeleto estas duon-rigida, mildhista strukturo plenigita je likvo sub premo, ĉirkaŭita de muskoloj. Laŭlongaj kaj cirkulaj muskoloj ĉirkaŭ ties korposektoroj ebligas movon per alternado de plilongigo kaj de kuntiriĝoj laŭlonge de ties longo. Ofta ekzemplo de tio estas tervermo.
Cirkla segmento
Pruvo de formulo por areo
Pro tio ke sin x cos x = (sin (2x))/2
Skeleto
Senvertebruloj
La endoskeletoj de ekinodermoj kaj de kelkaj aliaj mild-korpaj senvertebruloj kiaj meduzoj kaj tervermoj estas nomataj ankaŭ hidrostatikaj skeletoj; korpo kavaĵo nome kelomo estas plenigita el keloma fluaĵo kaj la premo fare el tiu fluaĵo funkcias kune kun la ĉirkaŭaj muskoloj por ŝanŝi la formon de la organismo kaj produktas movon.
Cirkla segmento
Pruvo de formulo por areo
Tiam areo de la fonta triangulo estas duoble pli granda:
Skeleto
Ekinodermoj
La skeleto de ekinodermoj, kiuj estas, inter aliaj, la marsteloj, estas komponita el kalcito kaj malgranda kvanto de magnezia oksido. Ĝi kuŝas sub la epidermo en la mezodermo kaj estas ene de ĉelaj aroj de kadro-formaj ĉeloj. Tiu strukturo tiel formita havas porojn kaj tiele estas firma kaj havas samtempe lumon. Ĝi unuiĝas en malgrandaj kalciaj ostetaĵoj (ostaj platoj), kiuj povas kreskiĝi en ĉiuj direktoj kaj tiele povas anstataŭi la perdon de korpoparto. Konektitaj de juntoj, la unuopaj skeletaj partoj povas esti movataj de la muskoloj.
Lipo (lando)
Lipo, germane Lippe aŭ Lippe-Detmold, estis germana ŝtato. Ĉefurbo estis laste Detmold. La regado de la Lipa dinastio estas dokumentita ekde la 12-a jarcento. En 1528 la nobela teritorio Lipo estis rangaltigita al graflando en la Sankta Romia Imperio, en 1789 la graflando estis rangaltigita al princlando. Ĝis 1806 Lipo estis membroteritorio de la Sankta Romia Imperio, de 1806 ĝis 1813 membro de la Rejna Federacio, de 1816 ĝis 1866 de la Germana Federacio, ekde 1866 de la Nordgermana Federacio kaj ekde 1871 de la Germana Regno; post 1919 demokratia "libera ŝtato" (= respubliko) kiel lando de la Vajmara Respubliko. En 1947/1948 la lando Lipo devis, pro premo de la britaj okupaciantoj, forlasi sian plurjarcentan memstarecon kaj aliĝi al najbara federacia lando. Lipo decidis do aliĝi al la ĵus nove fondita lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia teritorio proksimume samas kun tiu de la hodiaŭa distrikto Lippe.
Skeleto
Vertebruloj
Ĉe plej vertebruloj, la ĉefa skeleta komponanto estas referencata kiel osto. Tiuj ostoj komponas unikan skeletan sistemon por ĉiu tipo de animalo. Alia ĉefa grava komponanto estas kartilago kiu ĉe mamuloj troviĝas ĉefe en la artiklaj areoj. Ĉe aliaj animaloj, kiaj la kartilagaj fiŝoj, kiuj enhavas ekzemple la ŝarkojn, la skeleto estas komponata entute el kartilago. La segmenta modelo de la skeleto videblas ĉe ĉiuj vertebruloj (mamuloj, birdoj, fiŝoj, reptilioj kaj amfibioj) kaj ties bazaj unuoj ripetiĝas. Tiu segmentohava modelo estas partikularle evidenta ĉe la vertebraro kaj la rip-arejo.
Ostoj, aldone al la subtena funkcio por la korpo, utilas ankaŭ, je ĉela nivelo, kiel stokejo de kalcio kaj fosfato.
Cirkla segmento
Pruvo de formulo por areo
Tiel
Skeleto
Fiŝoj
La skeleto, kiu formas la subtenan strukturon ene de fiŝoj estas farita ĉu el kartilagoj kiel ĉe la Kartilagaj fiŝoj, aŭ el ostoj kiel ĉe la Ostaj fiŝoj. La ĉefa skeleta elemento estas la vertebraro, komponita el artiklataj vertebroj kiuj estas malpezaj sed tre fortaj. La ripoj estas ligitaj al la spino kaj ne estas membroj aŭ membraj ligiloj. Ili estas subtenataj nur de muskoloj. La ĉefaj eksteraj trajtoj de fiŝoj, nome naĝiloj, estas komponitaj ĉu de ostaĵoj aŭ de mildaj spinoj, kiuj kun la escepto de la vosta naĝilo, ne havas rektan konekton kun la spino. Ili estas subtenataj de muskoloj kiuj komponas la ĉefan parton de la trunko.
Birdoj
La birda skeleto estas tre adaptitaj al flugo. Ĝi estas tre malpeza, kvankam sufiĉe forta por elteni la penon kaj la streĉojn de ekflugo, flugado, kaj surteriĝo. Ŝlosila adaptaĵo estas la fuzio de ostoj en unuopaj ostigaĵoj, kiaj la pigostilo. Pro tio, birdoj kutime havas pli malgrandan nombron de ostoj ol aliaj surteraj vertebruloj. Ĉe birdoj ankaŭ mankas dentoj aŭ eĉ vera makzelo, kaj anstataŭe ili evoluis bekon, kiu estas multe pli malpeza. La bekoj de multaj birdidoj havas projekciaĵon nome ovodento, kiu faciligas ties elireblon el la amnioza ovo.
Cirkla segmento
Pruvo de formulo por areo
Se θ>π tiam areo A de segmento estas areo A1 de la sektoro plus areo A2 de la triangulo. Sed la supre donita formulo por A2 tiam ŝanĝas la signon, ĉar sin θ estas negativa por θ>π, kaj do la rezultanta formulo restas vera.
Golfo Monterejo
Golfo Monterejo (Monterey Bay) estas golfo de la Pacifika Oceano, laŭlonge de la centra marbordo de Kalifornio, Usono. La golfo kuŝas sude de San Francisco kaj de San Jose, inter la urboj Santa Cruz kaj Monterey.
La Monterey Bay Area (montereja golfareo), aŭ foje nur Bay Area (golfareo), estas surlokaj popularaj esprimoj foje uzitaj por priskribi kaj aludi la tuton de la marbordaj komunumoj de la kantonoj Santa Cruz kaj Monterey. La Montereja Golfareo estas ankaŭ parto de la plej granda areo konata populare kiel Centra Marbordo.
Cirkla segmento
Pruvo de formulo por areo
Se θ=π tiam la tringulo degeneriĝas kaj la segmento havas la saman areon kiel la sektoro. Sed laŭ la supre donita formulo A2=0 ĉar sin θ=0 por θ=π, kaj do la rezultanta formulo restas vera.
Wallisellen (stacidomo)
Wallisellen estas fervoja stacidomo en Wallisellen, Svislando.
Skeleto
Marmamuloj
Por faciligi la movadon de marmamuloj en akvo, la malantaŭaj mebroj ĉu tute perdiĝis kune, kiel ĉe balenoj kaj manatoj, aŭ unuigitaj en unusola vosta naĝilo kiel ĉe fokuloj (fokoj). Ĉe balenoj, la kolvertebraro estas tipe fuziita, nome adaptaĵo por havigi flekseblecon por stabileco dum naĝado.
Deficito
Deficiton kaŭzas la daŭra pli granda elspezo de la registaro kompare al la enspezo. Deficito povas esti korektita per posta pluso. Male, la situacio povus rezulti en fina bankroto.
Skeleto
Homoj
La homa skeleto konsistas el kaj fuziitaj kaj el unuopaj ostoj subtenitaj kaj suplementataj de ligamentoj, tendenoj, muskoloj kaj kartilagoj. Ĝi utilas kiel skafaldo kiu subtenas organojn, ankrajn muskolojn, kaj protektas organojn kiaj la cerbo, la pulmoj, la koro kaj la mjelo. Kvankam la dentoj ne konsistas el histo komune troviĝas en ostoj, la dentoj estas kutime konsiderata kiel membroj de la skeleta sistemo. La plej granda osto en la korpo estas la femuro en la supra parto de la kruro, kaj la plej malgranda osto estas la piedingo en la meza orelo. Ĉe plenkreskulo, la skeleto enhavas ĉirkaŭ 14% el la totala korpopezo, kaj duono de tiu pezo estas akvo.
Fuziitaj ostoj estas tiuj de la pelvo kaj de la kranio. Ne ĉiuj ostoj estas interkonektitaj rekte: estas tri ostoj en ĉiu meza orelo nome la ostetoj kiuj artikliĝas nur unu kun alia. La hioido, kiu situas en la kolo kaj utilas kiel ligejo por la lango, ne artikliĝas kun aliaj ostoj de la korpo, kaj estas subtenitaj de muskoloj kaj ligamentoj.
Estas 206 ostoj en la skeleto de homa plenkreskulo, kvankam tiu nombro dependas ĉu la pelvaj ostoj (nome koksaj ostoj ambaŭflanke) estas kalkulitaj kiel unu aŭ tri ostoj de ĉiu flanko (iliumo, iskio, kaj pubio), ĉu la kokcigo aŭ vostosto estas kalkulita kiel unu aŭ kvar separataj ostoj, kiaj tio ne enkalkulas la variajn vormajn ostojn kiuj aperas inter kraniaj suturoj. Simile, la sakro estas kutime enkalkulita kiel unusola osto, pli ol kvin fuziitaj vertebroj. Estas ankaŭ variebla nombro de malgrandaj sesamoidaj ostoj, komune troviĝantaj en tendenoj. La patella aŭ patelo ĉiuflanke estas ekzemplo de pli granda sesamoida osto. La pateloj estas enkalkulitaj en la totalo, ĉar ili estas konstantaj. La nombro de ostoj varias inter individuoj kaj laŭ la aĝo - ĵus naskitaj beboj havas ĉirkaŭ 270 ostojn  kelkaj el kiuj kunfuziiĝas. Tiuj ostoj estas organizitaj laŭ laŭlongeca akso, nome la aksa skeleto, al kiu estas ligita la membra skeleto.
Necesas 20 jaroj por ke la homa skeleto atingu sian plenan disvolvigon. Ĉe multaj animaloj, la skeletaj ostoj enhavas ostam medolon, kiu produktas sangoĉelojn.
Estas kelkaj ĝeneralaj diferencoj inter la maskla kaj virina skeletoj. La maskla skeleto, por ekzemplo, estas ĝenerale pli granda kaj pli peza ol la ina skeleto. Ĉe la ina skeleto, la ostoj de la kranio estas ĝenerale malpli angulhavaj. La ina skeleto havas ankaŭ pli larĝan kaj pli mallongan brustoston kaj pli sveltajn pulsojn. Estas gravaj diferencoj inter la maskla kaj la ina pelvoj kiuj estas rilataj al la inaj kapabloj por gravedeco kaj nasko. La ina pelvo estas pli larĝa kaj pli naprofunda ol la maskla pelvo. Inaj pelvoj havas ankaŭ pli grandan pelvejon kaj pli larĝan kaj pli cirklan pelvan ejon. La angulo inter la pubaj ostoj estas pli akraj ĉe maskloj, kio rezultas en pli cirkla, pli mallarĝa, kaj preskaŭ kor-forma pelvo.
Gerwisch
Gerwisch estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la komunumo Biederitz  en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la tiutempa komunumo havis 2616 loĝantojn.
Skeleto
Malsanoj kaj misordoj de la homa skeleto
La homa skeleto povas suferi diversajn malsanojn kaj misordojn; kelkaj el la plej oftaj el tiuj estas la osteoporozo kaj la artrozo. Kelkajn malsanojn, misordojn kaj akcidentojn kiuj povas suferigi la skeletan sistemon oni listigas jene:
En taksonomio
Tradicie la diversaj sciencaj klasigoj de specioj uzis historie la apartajn diferencojn de la skeletoj por klasigi la diversajn speciojn. Foje unusola osto (ekzemple fosilia) sufiĉis por priskribi difinitan specion. Krome tiu ununura peco sufiĉis por priskribi apartajn anatomiajn trajtojn (ekzemple dentotruo en osto utilis por bildigi almenaŭ parte la koncernan denton).
En arkeologio
La ostoj de la skeleto estas unu de la nuraj histoj (kun dentoj) kiuj havas longan vivodaŭran konservadon en ampleksa gamo de fizikaj kaj kemiaj kondiĉoj. Tiel arkeologoj povis dedukti gravan informaron el la skeletoj trovitaj en tomboj en tre diversaj kulturoj, epokoj kaj mondoregionoj. Aparte paleontologoj povis trovi informaron pri praloĝantoj, tre utilaj por kompreni la vivon en la prahistorio; kaj aparte la ostoj de animaloj (foje montrantaj markojn de dentoj) trovitaj en la sama loko kun homaj skeletoj (aŭ ties restaĵoj) povis havigi informaron pri tio kion prauloj manĝis.
En historio
Aparte estis kutimo forpreni kraniojn de gravuloj (ne nepre religiuloj) por tre diversaj celoj: adorado, studado de apartaĵoj (frenologio, ktp. Tiukadre ofte kranioj de apartaj famuloj sekvis tre rimarkindajn historiojn. Oscuro y Lucientes estas belega dokumenta filmo (2018) de Samuel Alarcón kiu esploras en la figuro, la medio kaj la verko de la aragona pentristo Francisco de Goya en klopodo klarigi kio okazis al la malaperinta kapo de lia kadavro. La pentristo mortinta dum sia franca ekzilo en Bordozo estis entombigita en tiea tombejo. Neniu el Hispanio, nek iu samfamiliano, reklamis sian korpon. Post jardekoj da forgeso, la hispana tiea konsulo, nome Joaquín Pereyra, sukcesis akiri permeson por eltombigi la kadavron kaj translokigi ĝin honore al Hispanio. Kiam oni faris la unuan taskon, okazis surprizo: la kranio de Goya estis malaperinta. Nur post longaj prokrastoj, finfine la kadavro estis transportita kaj reentombigita en Madrido... senkape. La unuaj esploroj estas ĉu kuracisto antaŭ la entombigo (do la nokton de la morto) jam detranĉis la kapon por postaj esploroj aŭ aliaj agoj; sed finfine tio estas malakceptita de la filmo: ne estis restaĵoj de tio kaj la kadavro estis entombigita kun ĉapo, do estis enterigita ankaŭ kun kapo: ne havas sencon kun ĉapo kaj sen kapo.
La venonta fadeno estas pentraĵo de Dionisio Fierros kiu portas indikon ‘Cráneo de Goya pintado por Fierros’ (Kranio de Goya pentrita de Fierros). Tiu estis protektito de la Markizo de San Adrián, amiko de Goya en Bordozo; eble ambaŭ, aŭ unu el ili, faris aŭ ordonis la senkapigon en la tomba kripto. Fierros havis la kranion kaj pentris ĝin meze de la 19a jarcento, sed tiam ne oni sciis ankoraŭ, ke mankas la kapo en la tombo. La sekva ero de la ĉeno estas Dionisio Gamallo, nepo de Fierros, kiu en gazetartikolo publikigita jam en 1943 pridemandis sin: “¿Robó mi abuelo la calavera de Goya?” (Ĉu mia avo rabis la kranion de Goya?). El tio sekvis esploroj en la familio de Gamallo: ŝajne iu el lia familio portis la kranion kiel helpilo en studoj de medicino en la Universitato de Salamanko kaj tie oni perdas la spuron.
Nur kelkajn jarojn antaŭe sekvis similan sorton la kranio de la muzikisto Joseph Haydn, kun simila esplorado sed kun pli pozitiva rezulto. Oni decidis eltombigi la restaĵojn de Joseph Haydn en 1820 kaj translokigi ilin al Eisenstadt en la Haydn-preĝejon. Kiam oni dum tiuj ĉi laboroj malfermis la ĉerkon, mankis la kranio de la komponisto. Reserĉoj rezultigis, ke la sekretario de la princo Esterhazy – Joseph Carl Rosenbaum, partiano de la kraniodoktrino de Franz Joseph Gall – subaĉetis la entombigiston, malliberej-administranton kaj du Vienajn oficistojn, por ok tagojn post la entombigo kaŝe malfermi denove la tombon kaj ŝteli la kranion. La kaŝejo de la ŝtelita kranio komence ne estis trovebla, kaj tial oni translokis la senkapan kadavron al Eisenstadt, por tie entombigi ĝin. Poste la malliberej-administranto Johann Peter transdonis al la polico supozatan kranion de Haydn. La veran kranion sekretario Rosenbaum postlasis al sia amiko Peter kun la ordono, destini la relikvon al la konservatorio. Sed nek Peter nek lia vidvino kuraĝis fordoni la kranion; la kranio migris ankoraŭ tra kelkaj manoj, antaŭ ol ĝi en 1895 eniris la posedon de la Societo de la Muzikamikoj en Vieno, en kies muzeo ĝi troviĝis ĝis 1953. Post kiam jam unuan fojon redono de la kranio lastminute fiaskis, en la jaro 1954 post solena procesio de Vieno al Eisenstadt oni povis reunuigi la kranion kun la cetero de la ostoj. La skulptisto Gustinus Ambrosi rajtis enmeti ĝin en la ĉerkon kaj per tio finfine post 145 jaroj restarigi la mortoripozon (kranio inkludita) de Joseph Haydn.
Aliaj uzoj
En la pasinteco oni uzis skeletojn en instruado de anatomio, sed en la aktualo pro etikaj tialoj homajn skeletojn oni ne rajtas uzi en universitatoj kaj esplorcentroj. Krome nuntempe estas facile produkti industrie surogatojn de skeletoj, ekzemple el plasto.
Barato estis unu de la landoj plej abundaj havigantoj de skeletoj antaŭ tiea registaro malpermesis la eksportadon de skeletoj en 1985. Kiel ĉe aliaj komercokampoj, estas eksterleĝa nigra merkato kiun la aŭtoritatoj de kelkaj landoj klopodas por haltigi. Organizitaj grupoj administras ties internaciajn komercoretojn. Spite tre grandan malmuntadon de tiu nigra merkato en 2001, ŝajnas, ke tia komerco tre enspeziga ankoraŭ ekzistas.
Alia aktuala pli etika praktiko, koincide kun la progreso en transplantado, konsistas en la uzado de difinitaj ostoj el skeleto por anstataŭi tre difektitan aŭ malsanan oston de paciento.
Virginia Valli
Virginia VALLI (18a de januaro, 1895 – 24a de septembro, 1968) estis usona aktorino de teatro kaj kino kies kinkariero startis en la epoko de la muta kinarto kaj daŭris ĝis la komenco de la sonkino en la 1930-aj jaroj.
Kinkariero
Ŝia unua sonfilmo estis The Isle of Lost Ships en 1929, sed ŝia kinkariero ne daŭris multe plu pro la malpliiĝinta famo. Malkapabla trovi taŭgan studion, ŝi ĉesis aperi en filmoj post Night Life in Reno, en 1931.
Champagnac-la-Noaille
Champagnac-la-Noaille (aŭ okcitanlingve Champanhac-la-Noalha) estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 190 loĝantojn en 1999.
Tarija (urbo)
Tarija aŭ San Bernardo de la Frontera de Tarixa estas grandurbo en Bolivio, en departemento Tariŝio. La urbego estas ankaŭ diocezo kaj universitata urbo.
Geografio
Tarija situas en montaro laŭ bordoj de la rivero Guadalquivir en la suda parto de Bolivio.
Historio
Tarija fondiĝis en 1574. Pli frue diversaj triboj vivis en tiu loko, kiujn la inkaoj konkeris. Fine hispanoj alvenis. En 1817 batalo okazis ĉe la urbo.
Ekonomio
En Tarija plej gravas la vino-industrio. Krome oni okupiĝas pri fruktoj, laktaĵoj, lignaĵoj, ceramikoj.
Klimato
En Tarija la averaĝa temperaturo varias inter 12-28 °C. La varmo kulminas en februaro averaĝe 30 °C. La malvarmo kulminas en junio kaj julio averaĝe 8 °C. Jare pluvas po 499 mm. La pluvo kulminas en januaro, inter aprilo-novembro apenaŭ pluvas.
Trafiko
Tarija havas ŝoseojn al Argentino, Sukro, Potosí kaj internacian flughavenon.
9305 Hazard
9305 Hazard estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita radio-astronomo Cyril Hazard. Li tenis postenojn en Unuiĝinta Reĝlando kaj Aŭstralio; Lia laboro inkludas la unuan detekton de radioondoj de ekstergalaksia fonto, la uzo de kaŝado per la Luno por determini la lokalizon de la fonto kaj la unua malkovro de kvazaro kun z > 3.
Ne nur legendoj, ne nur pri SEJM
"Ne nur legendoj, ne nur pri SEJM: Homoj kaj epizodoj" - estas rememoroj de grava aganto de sovetia Esperanto-movado Vladimir Samodaj. Samodaj verkis ĉi tiun libron kiel omaĝon okaze de la 50-jariĝo de Mikaelo Bronŝtejn, kiu verkis la libron Legendoj pri SEJM.
Eksteraj ligiloj
Ne nur legendoj, ne nur pri SEJM / Not Just Legends, Not Just About SEJM - recenzo pri la libro de Don HARLOW (esperante kaj angle)
Elbasan
Elbasano estas urbo en meza parto de Albanio kun ĉirkaŭ 100.000 loĝantoj, sur norda bordo de rivero Ŝkumbin, inetr la montoj, ĉe orienta rando de akvoriĉa, produktema ebenaĵo.
Ĝin fondis en 1466 sur loko de la antikva Scampis Mehmed la 2-a, osmana sultano. Ĝi servis kiel militara apogstacio kontraŭ la albana heroo, Skanderbeg.
La urbon kunligas aŭtoŝoseo kaj fervojo kun haveno Durrës kaj aliaj urboj. Gravas en la urbo, la produktado de cemento, sapo kaj olivoleo. En 1978 eklaboris metala kombinato por prilabori la fer- kaj nikelercojn. En la komunumo de Cërrik funkcias du naftorafinejoj.
Parlamenta strato
Parlamenta strato (Sněmovní ulice). La iama 'Thun--palaco' estas baroka konstruaĵo el la jaroj 1696 ĝis 1720. Je la fino de la 18-a jarcento estis ĉi tie granda teatro, gvidata de T. Bondini; la konstruaĵon detruis incendio en la jaro 1794; la ĉeĥa nobelaro restarigis ĝin en la jaro 1801 kaj uzadis ĝin kiel kunvenejon. Kontraŭflanke staras barokstila 'domo Ĉe la ora cigno' (U zlaté labutě), el la jaro 1589, verko de la famkonata konstrumajstro de Prago, O. Aostalis, unu el la plej belaj burĝaj domoj en Prago, kun tipaj etaĝaj frontonoj, origina portalo kaj honora korto. ĝi estis renovigita antaŭ nelonge. Plue la iama 'palaco de Harbuval-Chamaré', frubaroka el la jaroj ĉ. 1700 (hodiaŭ ejo de Charita), kun aliĝanta al ĝi belega terasa ĝardeno; la 'Černín-palaco', barokigita de Pragoa baroka arkitekto F. M. Kaňka post la jaro 1713; malfrubaroka 'Lažanský-palaco'.
Renan Mota
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC.
Naser al-Din Ŝaho Kaĝaro
Naser al-Din Ŝaho Kaĝaro, en bahaa ortografio Naṣiri'd-Dín- Sh áh Qájár, (n. en Tabrizo, la 16-an de julio 1831 – m. en Teherano, la 1-an de majo 1896) estis reĝo de la kaĝara dinastio kaj Ŝaho de Persio inter la 17-a de septembro 1848 kaj la 1-a de majo 1896, kiam li estis murdita. Liaj 49 jaroj sur la trono estas unu el la plej longaj en la historio de Persio, post tiu de la sasanido Ŝapuro la Granda (309-379) kaj la safavida Tahmaspo la 1-a (1514-1576). Sub lia regado ekiĝis en Irano la moderniĝo per diversaj transformoj en la lando, inter ili enkonduko de teknologioj kaj okcidentaj kutimoj. Krom persone enkonduki fotarton en Iranon, li estis la unua monarko kiu verkis kaj publikigis taglibron. Naser al-Din ankaŭ enkondukis en la landon la servojn de la telegrafo (1858) kaj modernan poŝton (1868); konstruigis ŝoseojn; establigis programon por sendado de stipendiitoj por edukiĝo en Eŭropo; lia Granda Veziro Amir Kabir fondis la unuan politeknikan lernejon laŭ eŭropa sistemo (1851); kreis modernan policon (1879); la reĝo mem fondis la unuan ĵurnalon. La reĝo estis la unua iranano esti fotita kaj li mem sponsoris la fotografiadon en Iran, havante centojn da fotoj pri li.
Malgraŭ la reformemaj tendencoj, lia regadstilo estis diktatoreca. Ĉeestinte en 1848, kiel hereda princo, al la ekzekuto de Báb en Tabrizo, estinte en la trono daŭrigis la persekuton kontraŭ liaj sekvantoj, t.e. la babanoj kaj poste la bahaanoj. En 1850, Amir Kabir ordonis pafmortigi Báb-on, kaj kvankam sekvajare Amir Kabir mem estis ekzekutita pro reĝa ordono, en 1852 baba sekvanto sensukcese atencis kontraŭ lia vivo, kaŭzante novan kaj pli akran persekuton de la freŝe fondita religio. Miloj da babaj kredantoj (kelkfoje armitaj) pereis sub tiuj premoj.
The Trap Door
The Trap Door ("La kelpordo") estas brita animacia televida serio, origine montrata en Unuiĝinta Reĝlando en 1984. La intrigo temas pri la ĉiutagaj vivoj kaj la misaventuroj de grupo de monstroj kiuj loĝas en kastelo. Kvankam la emfazo estas en humuro kaj la spektaklo estis etikedita kiel porinfana programo, ĝi prezentas multon el horora kaj malhela fantazio. La spektaklo iĝis kulta serio kaj restas unu el la plej amplekse agnoskitaj familiaj distraĵoj el la 1980-aj jaroj. La cifereca porinfana televida kanalo Pop ekreelsendis la spektaklon en 2010. Ambaŭ sezonoj estas nune disponeblaj en iTunes.
Okcidenta Papuo
Ĉio ŝanĝiĝas, se oni venas en la malmaran internon de la insulo. Tio estas vojo tra tempo kaj spaco. Estas grandegaj akraj montoj kun faŭno kiel el pratempo, kaj en tio vivas duonnudaj indiĝenoj en civilizoj kiuj al eŭropanoj povus memorigi pri la ŝtonepoko.
Okcidenta Papuo estas etnografie tre varia. Ampleksaj esploroj de ĉi tieaj etnoj ne ekzistas. Oni supozas, ke en la tuta Okcidenta Nov-Gvineo estas iom inter 200 ĝis 700 diversaj lingvoj. Ĉiu tribo signifas fakte alian lingvon.
En blazono aperas simbola birdospecio de kazuaro.
Geografio
La plej nordokcidenta pinto de la provinco estas la Birdokapa Duoninsulo kaj ĉemare la insuloj Rajampatoj.
Salatiu
Salatiu (hungare: Szilágytő) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de dej. En 1910 ĝi nombris 280 loĝantojn (rumanoj), en 1992 221. Ĝia unua skriba mencio estis en 1308. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Mintiu Gherlii.
(16302) 6634 P-L
(16302) 6634 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
21574 Ouzan
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Raphael Ouzan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la « Knaba Urbo Jerusalemo » (Kiryat Noar Yerushalayim) de Jerusalemo (Israelo).
Incidento de Çanak
La Ĉanak-krizo (ankaŭ Ĉanak-afero, incidento) okazis en septembro de 1922, kiam britaj taĉmentoj stacionis proksime al Çanakkale ("Ĉanak"), ĉe la Dardaneloj, kie okazis interbatalo kun (atako fare de ) Turkio. Kiel respondo, la brita registaro proklamis peton je militistara apogo de la kolonioj, sed ili ne emis apogi la imperion.
Tiu krizo kaŭzis interalie abdikon brita ĉefminsitro David Lloyd George, kiu antaŭe minacis la turkojn je milito pro konflikto ĉe la Dardaneloj.
Levi Miller
Levi Miller (naskiĝis en Brisbane, Kvinslando, do nun -jara) estas aŭstralia infana aktoro. Li internacie konatiĝis per la usona kineja filmo Pan de 2015, kiu filmiĝis en somero 2014, kiam Levi estis 11-jaraĝa - la juna aktoro imprese plenumis la rolon de timema sed tamen pli kaj pli kuraĝa juna heroo, antaŭ la adolesko, kiu nur en la filmo transformiĝas al la rolo de la petola kaj neniomtima konatulo Peter Pan.
Tamen ankaŭ antaŭ kaj post tiu internacia filmo li aktoris, unuafoje en aĝo de 7 jaroj:
Asocio Nacia por Esperanto en Burundo
La Asocio Nacia por Esperanto en Burundo (ANEB; france Association Nationale d'Esperanto au Burundi) estas la landa Esperanto-asocio en la afrika ŝtato Burundo. Ĝi aliĝis al Universala Esperanto-Asocio en 2008. La asocio havas sian sidejon en la urbo Rumonge.
Estraro
Ĝis 2009 la prezidanto de la asocio estis Japhet Ntunzwenimana; rezulte de balotado en la Dua nacia kongreso de Esperanto en Burundo lin anstataŭis Jérémie Sabiyumva. Vicprezidanto iĝis Eric Nsabiyumva, sekretario — Hasano Ntahonsigaye, vicsekretario — Thierry Ndizey, kasisto — Pamphile Bahati kaj vickasisto — Gilbert Ndihokubwayo.
En 2018 en Nyanza-Lac okazis Burunda Kongreso, kie elektiĝis nova estraro. La nova prezidanto estas Sinjoro Aimé-Patrick Manirakiza, la vic-prezidanto estas Hassan Ntahonsigaye, la sekretario estas Gilbert Ndihokubwayo, la vic-sekretario estas Elysée Ndayishimiye, la kasisto estas Pamphile Bahati.
Kantono Chickasaw (Misisipio)
La kantono Chickasaw - angle Chickasaw County - estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Asocio Nacia por Esperanto en Burundo
Instruado kaj kluboj
En aŭgusto 2008 ses instruistoj, subtenataj per mono de ILEI-konferencanoj en Benino, iris al foraj regionoj (provincoj Makamba, Bujumbura kaj Bururi) por unusemajna seminarieto, dum kiu preskaŭ 100 homoj lernis Esperanton. En 2008 la asocio havis 40 klubojn, en 2009 estis aldonintaj ankoraŭ 12 - en bahaa centro kaj urboj Cibitoke, Gasanda, Kivoga, Bururi, Nyagasaka, Burambi, Buyengero, Mubuga, Gitaza, Mbuga kaj Kajabure.
En januaro 2009 Cseh-instruisto Johan Derks kaj lia edzino Svetlana Milanoviĉ faris instruvojaĝon al Burundo. Ilin asistis Hasano Ntahonsigaye, Jérémie Sabiyumva, Léopold Mugabaranoga kaj Pamphile Bahati. Ili gvidis kelktagan kurson en Bujumburo kaj dusemajnan seminarion en Rumonge, kiun partoprenis pli ol 120 personoj. Ankaŭ ili vizitis la klubon en Gasanda, kie ili renkontiĝis kun pli ol 80 esperantistoj.
Membreco de la instrusekcio en ILEI
En julio 2009 dum Krakova konferenco de ILEI la instrusekcio de ANEB, gvidata de Hasano Ntahonsigaye, estis akceptita de tiu organizaĵo.
Futbala klubo "Esperanto FC"
Ekde 2007 funkcias la futbala klubo "Esperanto FC" en Rumonge, kiu en 2009 okupis la duan lokon en sia grupo dum loka turneo. Simila teamo estis establita en Gasanda; ĝi ricevis pilkon de Johano kaj Svetlana dum ilia vizito, kaj ankaŭ ricevas helpon de Monda Esperanta Ligo por Sporto (MELS).
Junularo
Suborganizaĵo de la Asocio Nacia por Esperanto en Burundo estas la Junulara Esperantista Burunda Organizo, ekde 2008 la landa asocio de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo en Burundo. La junulara organizo havas sian sidejon en Bujumbura sed laŭ la stato de aprilo 2010 havas la saman prezidanton. Ekzistas ankaŭ skolta sekcio.
Ekzamenoj de ILEI
En aprilo 2011 venis al Burundo kaj Rumonge Mireille Grosjean por instrui kaj trapasigi ekzamenojn, kies nomo estas Internaciaj Ekzamenoj de ILEI UEA.
En decembro 2019 okazis sesio de la Internaciaj Ekzamenoj de ILEI okaze de la 7-a Afrika Kongreso.
Kandidatiĝo por Hamdan premio
En oktobro 2013 ILEI proponis la asocion ANEB por la Hamdan Premio de UNESKO. En marto 2014 venis la informo, ke la kandidatigo de ANEB aperis inter 130 aliaj kaj ne estis konsiderata.
Johan Gottlieb Gahn
Johan Gottlieb Gahn (1745–1818) (* Voxnabruk, 🇸🇪, en la 19-a de aŭgusto 1745 - Falun, 🇸🇪, en la 8-a de decembro 1818) estis sveda kemiisto, kiu malkovris la kemian elementon manganon en 1774, la fosfatacidon en 1770, kaj la magnezion en 1774. Li estis lernanto de Torbern Bergman kaj Carl Wilhelm Scheele. La mineralo gahnito estis tiele alnomita liaomaĝe.
Biografio
Gahn studis en la Universitato de Upsalo kaj en 1770 li ekloĝis en Falun, kie li plibonigis la fandprocedon de la kupro al la loka industrio kaj partoprenis en la konstruado de pluraj fabrikoj kiuj produktis interalie: la sulfatacidon, sulfuron kaj la kolorigilon ruĝa de Faluno.
Li laboris kiel kemiisto por la Sveda Konsilio de la Minejoj (Bergskollegium) inter 1773 kaj 1817. Gahn estis ĉiam rezistema pri la publikado de siaj sciencaj malkovroj uzante la propran nomon, sed li regule komunikis ilin al Bergman kaj Scheele. Inter liaj pluraj malkovroj, Gahn elmontris ke la ostoj enhavas fosforon, kaj ke la mangana dioksido eblis redukti uzante karbonon kaj sukcesante la metalan manganon, tiamaniere ke li estis la unua izoli la elementan manganon.
En 1784, Gahn elektiĝis kiel membro de la Reĝa Akademio de Sciencoj de Svedio. Li ankaŭ havis paralelan laboron en la sveda minindustrio. Hans Järta (1774-1847) estis unu el liaj plej proksimaj sekvantoj kaj la leteroj de Järta al Gahn konserviĝas en la Biblioteko de la Universitato de Upsalo.
Bugatti Veyron
Bugatti Veyron 16.4 estas supersporta aŭtomobilo, kiu estis evoluigita sub markonomo de Bugatti fare de la aŭtomobilproduktisto Volkswagen.
Aŭgusto
Aŭgusto estas la oka monato de la Gregoria kalendaro. Ĝi enhavas 31 tagojn. Ĝi nomiĝas laŭ Aŭgusto Cezaro. Antaŭe la monato (kiu prae nomiĝis Sextilis, "sesa" (vidu septembro) havis 30 tagojn; sed kiam ĝi estis nomata honore al Aŭgusto, oni pliigis ĝin je unu, por ke ĝi havu la saman kvanton da tagoj kiel julio, la monato de Julio Cezaro.
Aŭgusto estas monato de la somero en la Norda hemisfero kaj de la vintro en la Suda hemisfero. La signoj de la Zodiako en julio estas Leono kaj Virgulino.
Aŭgusto venas post julio kaj antaŭ septembro.
Aŭgusto komenciĝas per la sama semajntago kiel februaro nur en superjaro.
Walter J. Ong
Walter J. ONG (n. la 30-an de novembro 1912 - m. la 12-an de aŭgusto 2003) estis usona edukisto, serĉisto kaj lingvisto, kiu famiĝis pro sia studado pri renesanca literaturo, historio de pensado, nuntempa kulturo, sed ankaŭ pli ĝenerale pri la disvolviĝo de homa konscio.
Lia plej fama verko, Orality and Literacy: The Technologizing of the Word, ekzamenas la transiron el parola kulturo al skribita kulturo, kiun li difinas kiel tiu kulturo, kiu uzadas la teknikon de skribitaj vortoj por komuniki. Skribsistemo estas priskribita kiel teĥnologio, kiu necesigas zorgeman lernadon kaj do influas la unuan aliformiĝon de homa pensado el la mondo de sonoj al tiu de vido.
Stacio Kawaramachi (Kioto)
Stacio Kawaramachi (japane: 河原町駅 [Kaŭaramaĉi-eki], angle: Kawaramachi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Shimogyō, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa).
Saint-Georges-des-Coteaux
Saint-Georges-des-Coteaux [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 2,560 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Saint-Georges-des-Coteaux estas ĉirkaŭurbo de Saintes, en la centro de Charente-Maritime.
Bori Csuha
Bori Csuha [ĉuha], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csuha Bori estas hungara voĉoaktoro, aktoro. Ŝia origina familia nomo estis Borbála, ŝia patro estis Lajos Csuha.
Bori Csuha naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Bori Csuha ekde sia aĝo 5 estis voĉoaktoro. Inter 2006–2009 ŝi studis en studio kaj havis rolojn en malgranda teatro. Baldaŭ ŝi ricevis muzikalajn rolojn en Teatro Thália (Budapeŝto) kaj Operetoteatro (Budapeŝto).
Boliviaj jungaoj
La boliviaj jungaoj estas tersupraĵa ekoregiono el la centr-anda ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj kiuj etendiĝas laŭlonge de la orientaj flankoj de Andoj en Bolivio kaj parte en la sudo de Peruo. La Inambari-Rivero estas la limo inter la peruaj jungaoj kaj la boliviaj jungaoj ĉar la jungaoj norde kaj sude de la rivero havas diferencajn ekologiajn rekonilojn. Ambaŭ tiuj ĉi jungaoj konstituas tutmondaj 200-regionon, kiu nomiĝas "centr-andaj jungaoj". La ekoregiono situas en la biodiverseco-riĉaĵejo Tropikaj Andoj laŭ la organizaĵo Naturprotekto Internacie.
Priskribo
La ekoregiono kovras areon de 90 500 kvadrataj kilometroj. La Boliviaj jungaoj estas limigitaj al okcident-centra Bolivio kaj ekstreme sudorienta Peruo. La nordaj, sudaj, okcidentaj kaj orientaj limoj de tiu ĉi ekoregiono finiĝas proksimume je la 13° kaj 17° sudaj latitudoj kaj 69° kaj 63° okcidentaj longitudoj, respektive. La granda humideco de la Jungaoj originas el akvogutoj kaj pluvo kiuj estas demetitaj de la pasatoj. La topografio estas kompleksa, altitude variante de 400 ĝis pli ol 3500 metroj.
Vegetaĵaro
Tiu ekoregiono estas transiro inter amazonia vegetaĵaro kaj altaĵaj punaaj herbejoj. La biotopoj estas humidaj tropikaj arbaroj, inkluzive de nubarbaro kaj de aliaj tipoj de ĉiamverda arbaro. Arboj ofte estas ŝarĝitaj kun diversaj epifitoj, inkluzive de bromeliacoj, orkidoj kaj arbaj filikoj; Chusquea bambuo karakterizas la regionon.
Endemioj
En la ekoregiono la nombro de endemiaj specioj estas granda, kun 35 areale limigitaj endemiismoj, inkluzive de Schulenberg-skitalopo (Scytalopus schulenbergi, rinokriptedoj) , kaj Tangara meyerdeschauenseei (traŭpedoj). Plie, oni entreprenis ekspediciojn nur por la studado de tiaj maloftaj kaj forte endemiaj populacioj kiel tiu de Pauxi unicornis (Cracidae). Kvankam birdoj kaj plantoj reprezentas la plej fortajn endemiismojn, aliaj inkluzivas mamulojn kiel la malbone konata Mazama chunyi (parhufuloj). Kvankam tiu ekoregiono estas karakterizita de montaraj endemiismoj, aliaj pli disvastigitaj malaltaĵ-neotropikaj mamuloj ankaŭ ĉeestas, inkluzive de specioj kiaj la sudamerika tapiro (Tapirus terrestris) kaj la jaguaro (Panthera onca). Bestoj adaptataj al Andoj, al andaj deklivoj kaj al kserofitaraj biotopoj, ankaŭ troviĝas en la boliviaj jungaoj, ekzemple la okulvitra urso (Tremarctos ornatus), la salmarĉa oncifeliso (Oncifelis geoffroyi) kaj la pakarano (Dinomys branickii).
Gümligen (stacidomo)
Gümligen estas fervoja stacidomo en Muri ĉe Berno, Svislando.
Rue
Rue havas plurajn signifojn:
György Bodrogi
BODROGI György estis hungara kuracisto naskiĝinta en Nadjenjedo la 8-an de junio 1906 kaj mortinta en Budapeŝto la 22-an de majo 1984.
Kariero
Bodrogi estis internisto, kardiologo. Li studis ankaŭ en Parizo kiel stipendiulo. Li laboris en la interna sekcio de la Malsanulejo István, poste li estis direktoro de la Malsanulejo Lorántffy Zsuzsanna de la reformita eklezio ĝis 1949. Ekde 1952 li estis ĉefkuracisto, poste direktoro de la Instituto pri Junulara Kormalsankuracado (pli poste Tutlanda Infankardiologia Centro) ĝis 1976.
11787 Baumanka
11787 Baumanka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Ŝtata Teknika Universitato Bauman de Moskvo (ruse : Московский государственный технический университет имени Н. Э. Баумана) fondita en 1830 : famkonata alta institucio de eduko kaj scienca esploro en Rusio, kiu formas fakulojn en multenombraj kampoj de tekniko kaj scienco. Multenombraj elstaraj rusaj sciencistoj tie diplomiĝis.
Corneni
Corneni [kornenj] (Szilkerék) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Gherla. En 1910 ĝi nombris 318 loĝantojn (rumanoj), en 1992 196. Ĝia unua skriba mencio estis en 1275. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Aluniș.
Varzay
Varzay [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 793 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Varzay situas en la centro de Charente-Maritime, sudokcidente de Saintes.
Politiko de retenado
La teorion ellaboris George F. Kennan kaj ĝi estis publikigita en la gazeto Foreign Affairs, julie de 1947.
Plej grava unua mejloŝtono de la forbara politiko estis la Marshall-plano kaj kreo de NATO.
Kerzers
Pri la komunumo
Kerzers (en la franca lingvo: Chiètres) estas komunumo en la Lagodistrikto en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 4598 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Kerzers situas en la friburga Lagodistrikto en la mezo inter la urboj Bielo, Neŭŝatelo kaj la federacia urbo Berno. La komunumo konsistas el la vilaĝo Kerzers kun la kvartaloj Lindenhubel, Aegerten, Stockacher, Dürrenfeld, kaj Aspenfeld.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,23 km², de kiuj 14,8% estas kovritaj de arbaro, 68,5% servas por agrikulturo kaj 15,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Kerzers limas en nordo al Fräschels, en nordoriento al Niederried ĉe Kallnach (BE), en orientonordoriento al Golaten (BE), en oriento al Wileroltigen (BE), en sudoriento al Gurbrü (BE), en sudo kaj okcidento al Ried ĉe Kerzers, en okcidentnordokcidento al Müntschemier (BE), en nordokcidento al Treiten (BE), kaj en nordnordokcidento denove al Niederried ĉe Kallnach.
Historio
Dum romia epoko Kerzers nomiĝis ad Carcerem. En la jaro 926 aperis la nomoj Cartris, en 1153 Kercers, kaj en 1228 Chiet(r)i. Dum la romia epoko sed eventuale jam antaŭe tra Kerzers pasis grava transirvojo. Dum mezepoko Payernes posedis la voktadon pri la bieno Kerzers kiel zeringa feŭdo. En la 13-a jarcento ĝi apartenis al feŭduloj de la Grafoj de Kiburgo kaj fariĝis en la 14-a jarcento havaĵo de la episkopejo Lauzano, kiel feŭdo de la Grafoj de Savojo, kiuj submetis ĝin al la tribunalo de Morato. Dum la Burgundaj Militoj en la jaro 1475 Kerzers kune kun Morato estis konkerita de Friburgo kaj Berno fariĝis komuna havaĵo de la du urboj. Okaze de la Helveta Revolucio de 1798 Kerzers fariĝis parto de Kantono Friburgo kaj estis surbaze de la konstitucio de 1848 atribuita al la Lagodistrikto.
Alice Gosztonyi
Alice Gosztonyi [gostonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gosztonyi Alice estis hungara skulptisto. Ŝia origina familia nomo estis Wahrmann, ŝia baldaŭa nomo (Gosztonyi) estis ŝia unua edzo.
Alice Wahrmann naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Alice Gosztonyi studis en Reĝa Belarta Altlernejo, Reĝa Industriarta Altlernejo, artaj akademioj de Vieno, Munkeno, Parizo, fine en Artistkolonio (Nagybánya). Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis György Zala, Zsigmond Kisfaludi Strobl, Miklós Ligeti, Nándor Katona, Aladár Edvi Illés (pentristo), István Réti, Dezső Pécsi-Pilch. Post siaj studoj ŝi kreis plej ofte en sia naskiĝurbo, sed ŝi ofte ricevis mendojn en Eŭropo (ankaŭ pentraĵojn. En 1938 ŝi migris al Usono, ŝi kreis en Florido, Kalifornio kaj Novjorko. Ŝi restaŭris, dekoraciis, ilustris. En 1956 ŝi hejmenvenis, sed ŝi jam kreis nenion. Tamen kelkfoje ŝi vizitis Artistkolonion en Kecskemét. Ŝi ricevis 3 premiojn. Ŝi edziniĝis dufoje.
Metila p-hidroksobenzoato
Metila 4-hidroksobenzoato aŭ metilparabeno estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-hidroksobenzoata acido kaj metila alkoholo. Metila 4-hidroksobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 4-hidroksobenzoato prezentas 4-hidroksobenzoatan grupon ligitan al metila grupo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 8 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
18745 San Pedro
18745 San Pedro estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo San Pedro de Atacama, en regiono II de Ĉilio, kiu estis enloĝita de la etno Atakamaj (aŭ Likan-antaj) dum miloj da jaroj. Fama pro ĝia belaj naturaj lokoj, la urbo estas nun unu el la plej vizititaj lokoj en la lando. La radioteleskopo ALMA kaj multaj aliaj astronomiaj projektoj estos baldaŭ instalitaj proksime de San Pedro.
Motuca
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araraquara kaj en la samnoma mikroregiono Araraquara. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Esperantina Grażyna Mirska
Esperantina Grażyna MIRSKA (naskiĝis la 4-an de marto 1955) estas poldevena denaska parolanto de Esperanto, kiu ricevis sian iom nekutiman personan nomon de la movade aparte fervoraj gepatroj. Ŝi studis klasikan filologion en la universitato en Lodzo kaj en la universitato de Krakovo, poste loĝis en Budapeŝto kaj studis Esperantologion kaj Interlingvistikon en la Scienca Universitato Loránd Eötvös (ELTE). Nun ŝi vivas en Vieno, Aŭstrio. Menciindas interalie ŝiaj kontribuoj al la pedagogia projekto de la fondaĵo Talento.
Libchavy
Historio
La unua historia raporto pri ĉi tiu regiono estas en testamento de Kojata Hrabišic el la jaro 1227. Lia grupano Nakaša ricevis donace arbaron "Nalubhave" (Na Libchavě) kun tasko koloniigi la teritorion. Tion li faris per fondo de nuntempa vilaĝo České Libchavy. Sude de ĝi ekestis kun signifa ĉeesto de germana etno, en tempo de kulmina koloniigo en la dua duono de 13-a kaj komence de la 14-a jarcentoj, domaro Německé Libchavy (Germana Libchavy). Pli malfrue ĝia posedanto Mikuláš el Bubno dividis la vilaĝon inter siaj tri filoj kaj tiel ekestis Malsupra, Meza kaj Supra Libchavy. Domaro Meza Libchavy poste kuniĝis kun domaro Supra Libchavy. Komunumo Libchavy ekestis la 30-an de aprilo 1976 per kuniĝo de vilaĝoj Dolní Libchavy (Malsupra Libchavy) kaj Horní Libchavy (Supra Libchavy). Nova nombrado de domoj ne estis farita, do en la komunumo ekzistas du vicoj de domnombroj kaj ankaŭ postvivas malnovaj nomoj Dolní Libchavy kaj Horní Libchavy. Post la dua mondmilito estis plejparto de germanaj loĝantoj el Libchavy ellandigita kaj la vilaĝo estis nove koloniigita per ĉeĥaj setlanoj, kiuj zorge flegas la vilaĝon kaj tutan ĉirkaŭaĵon de ĝi.