cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otto Bauer
Kariero postmilita
Ĝis 1933 li estis deputito de la parlamento kaj gvidis la frakcion socialdemokratian kiel unu el la plej bonaj retorikistoj kaj teoriistoj. Li ege influis la ellaboradon de la Programo de Linz (Linzer Programm) en 1926. Li iĝis kontraŭulo de Ignaz Seipel en la interna politika vivo de Aŭstrio.
Homestar Runner
Ĝi komenciĝis kiel por-infana libro nomita The Homestar Runner Enters the Strongest Man in the World Contest (Homestar Runner eniras en la konkurson pri la plej forta viro el la mondo), sed nun sia cel-publiko estas junuloj kaj plenkreskuloj. La unuaj videoj aperis en la retejo, sed post la apero kaj populariĝo de Jutubo, ili ankaŭ estis alŝutitaj al tie.
Otto Bauer
Kariero postmilita
Pro minaco de intercivitana milito en februaro de 1934 li ekziliĝis Ĉeĥoslovakion, poste Francion.
Homestar Runner
La 31-an de Decembro de 2020, la retejo komencis uzi la imitilon Ruffle, sekurigante la disponeblon de la enhavo post la ĉeso de Flash Player je tiu sama tago.
Margareta Handzlik
Małgorzata Maria HANDZLIK (esperantigite Margareta Handzlik; naskiĝis la en Bielsko-Biała) estas pola Esperanto-parolantino, ekde 2004 ĝis 2014 Membro de Eŭropa Parlamento en kristandemokratia frakcio Eŭropa Popola Partio. En Pollando ŝi membras en Civitana Platformo (pole Platforma Obywatelska).
Ŝi finstudis geografion ĉe Silezia Universitato en Katowice kaj poste kromstudis ĵurnalistikon, ekonomikon kaj gvidarton de kompanioj, administradon, juron de negoco.
Ŝi estas nun entreprenistino kaj agas por la socio, ŝi Esperanton parolas ekde proks. 1985.
Ŝi kaj ŝia iama edzo Georgo Handzlik ekde 1989
gvidis kelkajn firmaojn: Eldonejon KLEKS, kiu eldonis librojn en la pola kaj Esperanto, Edukcentron por Instruistoj, Kursejon pri Fremdaj Lingvoj, Studiumon por Ĵurnalistoj kaj Eldonistoj. Tamen la plej konataj en la regiono estas du lokaj radioj Radio Bielsko en Beskidoj kaj Radio MEGA en Silezio. Ambaŭ ili ne nur elsendas muzikon, sed engaĝiĝas en sociajn agadojn de la loka loĝantaro. Ŝi kreis pli ol 100 laborlokojn.
Kiel junulino ŝi fondis skoltan grupon de junaj vulpetoj kaj post kelkaj jaroj ŝi jam respondecis pri kelkaj miloj da skoltoj kaj skoltestroj.
Ŝi agadas en Asocio por Disvolvo de Humanisma-Teknika Akademio en Bielsko-Biala, Estraro de Regiona Komerca kaj Industria Ĉambro en Bielsko-Biala.
La 8-an de julio en 2004 Malgorzata Handzlik renkontiĝis kun budapeŝtaj esperantistoj. La renkontiĝo okazis en la hungara Landa Fremdlingva Biblioteko, kie trovis lokon la fama Esperanto-Kolektaĵo Karlo Fajszi (40 mil bibliografiaj unuoj). Ĉeestis la vicprezidanto de HEA Aleksandro Jakab, Stefano Mészáros (Kultura E-Asocio), Emeriko Szabó (Presejo Saluton), Andreo Lukács (Medioprotekta Asocio Aero) kaj 6 membroj de la Budapeŝta Medicina E-Fakgrupo. Oni parolis pri la – ebla – estonta rolo de Esperanto en la Eŭropa Unio: Esperanto, kiel unu el la oficialaj lingvoj de EU kaj Esperanto, kiel la unua fremda lingvo kaj kapabloevoluiga lernobjekto en la bazaj lernejoj.
Eŭropa Parlamento
Handzlik estis unu el la polaj esperantistoj, kiuj estas Membroj de Eŭropa Parlamento, krom Bronisław Geremek kaj Ryszard Czarnecki. En eŭropaj balotoj 2004 ŝi ricevis en Silezio 30.030 voĉdonoj, en eŭropaj balotoj 2009 - 41.697 voĉdonoj. Ŝi ne plu apartenas al la Eŭropa Parlamento dum la periodo 2014/19.
Cissone
Cissone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Bossolasco, Dogliani, Roddino kaj Serravalle Langhe.
NGC 3769
NGC 3769 (aliaj indikoj — UGC 6595, MCG 8-21-76, ZWG 242.65, ARP 280, KCPG 294A, PGC 35999) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Cissone
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
NGC 3769
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Bourboule (stacidomo)
La Bourboule estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  La Bourboule, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Laqueuille - Mont-Dore (710000).
54391 Adammckay
54391 Adammckay estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en proksimuma orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Adam McKay, post-doktoranto ĉe la Usona Universitato de Vaŝingtono kaj ĉe la GSFC, kiu studis la konsistiĝo je vaporiĝemajxoj de kometoj per alt-distingiva spektroskopio en optikaj kaj infraruĝaj.
Tiristoro
La tiristoro estas elektronika duonkonduktaĵa ŝaltilo, kies ŝalto povas esti regata per ĝia pordo (simbolo G, laŭ la angla termino Gate), sed ne ĝia elŝalto. Ĉi lasta okazos nur kiam nuliĝos la enira kurento de la anodo (simbolo A).
Ĝeneralaĵoj
La tiristoro, kies termino estas akronimo de la anglalingva thyrresistor (kie thyr derivas el la greka thura: pordo), estas elektronika duonkonduktaĵo konsistanta el kvar tavoloj de silicio dopitaj alterne pozitive kaj negative. En sia strukturo laŭ la alternaj tavoloj P-N-P-N, la tiristoro povas esti modelita per du transistoroj PNP kaj NPN, kun iliaj du komunaj centraj NP tavoloj.
Tiristoroj ludas gravan rolon en aplikoj de pova elektrotekniko, kiel aviadiko, fervojo,  aŭtomobilo,  kurentprovizo, ktp.
Funkciado
Laŭ konvencio:
V AK, estas la tensio inter la anodo kaj la katodo de la tiristoro,
I AK, estas la kurento konsiderata pozitiva kiam ĝi fluas tra la tiristoro de la anodo al la katodo,
I G, estas la kurento konsiderata pozitiva enirante la pordon.
Normala kazo
La tensio VAK estas pli granda ol la sojla tensio (kelkaj voltoj) kaj injekto de kurento IG estas pozitiva sur la pordo.
Kiam tiuj du kondiĉoj estas plenumitaj, kurento trairas la tiristoron, kiu sintenas kiel diodo. La kurento IAK trairas la tiristoron de la anodo al la katodo, kaj ĝia tensio VAK estas iomete preter la sojla tensio de diodo (pli ol 0,7 V).
Evitendaj kondiĉoj
La sekvaj tri kondiĉoj estas evitindaj:
Kondiĉo por daŭrigi kondukton
La kurento IAK devas esti pli granda ol la daŭriga kurento I H (H, pro la angla termino holding current) sendepende de la porda kurento.
Post ŝaltita, la tiristoro ne bezonas pordan kurenton por kondukti elektron. Tiu rimarko estas aparte vera kiam la kurento IAK estas alta.
Kiam la tiristoro konduktas, ĝia tensio VAK estas iomete preter la sojla tensio de diodo, t.e. ĉirkaŭ 1 V por la plej komunaj tiristoroj.
Kondiĉo de blokado de tiristoro
Kiam tiristoro funkcias, tio estas, ne plu bezonas kurenton de sia pordo por plu kondukti, kaj la kurento IAK estas sufiĉe granda por subteni la polarizo de la tiristoro, tiristoroblokado okazos nur kiam la kurento IAK falos sub la daŭrigan kurenton I H ; la valoro de la tensio VAK  estos ajna (sinteno de malfermita ŝaltilo).
45 Eugenia
45 Eugenia estas tre granda kaj malhela triopa asteroido de la asteroida zono, kiun malkovris la la germana amatora astronomo Hermann Goldschmidt, elde sia apartamento en Parizo (Francio)
Tiel nomata honore al la grafino Eugenia de Montijo, edzino de la imperiestro Napoleono la 3-a, ĝi estas la unua asteroido, kiu ricevis la nomon de tiam vivanta persono.
Ecoj
La analizo de ĝia luma kurbo indikas retrogradan rotacion kun aksan klinitecon de 117 ± 10°
Petit-Prince
En novembro 1998, astronomoj de la Franca-Havaja teleskopo de Mauna Kea malkovris orbitante ĉirkaŭ Eugenia. Tiu estis la unua asteroida luno malkovrita per surtera teleskopo. Unue provizore nomita S/1998 (45) 1, ĝi ricevis la nomon de Petit-Prince memore al Louis-Napoléon Bonaparte, "imperia princo", filo de Napoleono la 3-a kaj de Eugenia de Montijo.
Tiu satelito havas diametron de 7 ± 2 km kaj orbitas kun duona grandakso de 1164,42 ± 0,03 km, discentreco de 0,002 ± 0,0012 kaj orbita periodo de 4,716 ± 0,0007 tagoj (113,184 horoj).
S/2004 (45) 1
Dua satelito estis malkovrata en februaro 2004 en la Eŭropa suda observatorio en Ĉilio kaj provizore nomata S/2004 (45) 1. La malkovro estis anoncita la
Tiu satelito havas diametron de 5 ± 1 km kaj orbitas kun duona grandakso de 610,59 ± 0,06 km, discentreco de 0,11 ± 0,02 kaj orbita periodo de 1,793 ± 0,0008 tago (43,032 horoj).
Saint-Martin-sur-Ouanne
Saint-Martin-sur-Ouanne estas loĝloko, delegita komunumo kaj eksa franca komunumo lokita en la situas en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo: La 1-an de januaro 2016 la loĝloko kun 13 najbaraj antaŭe sendependaj komunumoj kreis novan komunumon Charny Orée de Puisaye. Fine de en  vivis. Administre la loĝloko apartenas al la arondismento Auxerre kaj al la kantono Charny.
Geografio
Saint-Martin-sur-Ouanne etendiĝas sur 15.34 km², kaj havis 429 loĝantojn laŭ la antaŭa censo de 2006. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la historia regiono Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Philippe Bureau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Martin-sur-Ouanne apartenas al la kantono Charny, kies ĉefurbo estas Charny. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Hoan Tran
TRẦN Thị Hoan (kromnomata Ĝojo, naskiĝis la 18-an de novembro 1993 en Phát Diệm) estas prezidanto de la Tutmonda Esperantista Junulara Organizo pro la demisio de Enric Baltasar kaj voĉdono de la komitato pri transpreno de oficoj. Antaŭe ŝi estis Ĝenerala Sekretario (de julio 2017) kaj Komitatano A por Vjetnamio (ĝis ŝia elekto kiel Ĝenerala Sekretario). Ŝi ankaŭ volontulis en la Centra-Oficejo de UEA por 3 monatoj je la fino de 2017, kie ŝi laboris ĉefe pri varbiloj.
Notindas ke ŝi estas la unua virino el Azio en la posteno de prezidanto de TEJO.
Simon Edward Adrian Payne
Pejno Simono (ofte stiligita kiel P EJNO Simono ), oficialnome Simon Edward Adrian PAYNE (naskiĝis en Bristolo, Britujo) estas brita esperantisto.
Ekde sia dudekjaraĝiĝo li loĝis en Germanujo - unue apud Hanovro, poste apud Frankfurto ĉe Majno (en Weilmünster). Pejno Simono estis televidila riparisto, komputila teĥnikisto, programisto, sistemanalizisto, siafaka instruisto, teĥnika vendisto, retega problemanaliza specialisto. Li plenumis kelkajn diversajn estrajn postenojn kaj fondis kelkajn firmaetojn. Li kreis la tekstoprilaboran programon Ĉapelilo. Dum sia Esperantumado li plurfoje plurjare kabeis. Li iam ankaŭ aktivis en Vikipedio.
Li tradukis kelkajn poemojn el la angla, la franca kaj la germana, skribis kelkajn mallongajn rakontojn kaj aldone iomete verkis kaj recenzis por la ĉiumonata revuo Monato.
Paroladoj
Vikipedie
Kantoj
Reteje
Por la grupo Honey-Moon (tiam Anneliese kaj Erwin Schloesser, kiuj kantas en stilo sur la limo inter Germana popolstila muziko kaj popmuziko)
Poemoj
Reteje Ĉe Libera Folio
Magenta (stacidomo)
Magenta estas stacidomo sur linio E de RER en la 10-a arondismento de Parizo.
Simon Edward Adrian Payne
Por infanoj
Reteje
Nonio Marcelo
Nonio Marcelo aŭ en latina origine Nonius Marcellus estis romia gramatikisto de la 4a aŭ 5a jarcento p.K. Lia nura survivanta verko estas De compendiosa doctrina, nome vortaro aŭ enciklopedio en 20 libroj kiu montras siajn interesojn en antikvaĵoj kaj Latina literaturo el Plaŭto al Apuleo. Nonio eble devenis el Afriko.
Literaturo
Literaturo estas la tuto de skribaĵoj, prozaj kaj versaj, kiuj havas socikulturan aŭ estetikan valoron. La vorto literaturo povas aŭ signifi la tutan mondan literaturon, aŭ nur la literaturon de unu specifa kulturo aŭ fako.
Magenta (stacidomo)
Stacidomo
La stacidomo estis malfermita al publiko la. Ĝia nomo devenas de Bulvardo Magenta, laŭ nomo de itala urbo Magenta kie okazis "batalo de Magenta" la, dum la "itala kampanjo" de Napoleono la 3-a.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Raccordement de la ligne EOLE à la ligne Paris-Mulhouse (001379).
Simon Edward Adrian Payne
Rakontoj
Monato
Livonir Ruschel
Livonir Ruschel (n. ) estas brazila futbalisto.
Literaturo
Literaturo estas tre disputata koncepto. Laŭ iu vidpunkto, ĉefe en ĝermanlingvaj landoj, literaturo ne nur enhavas la verkaron de la arta literaturo (la beletron), sed ankaŭ la tuton de la intelektaj verkoj, kiuj koncernas la vivon kaj kulturon de iu nacio aŭ epoko. Tiele literaturaj verkoj povas esti historiaj, biografiaj, filozofiaj, sciencaj, politikaj, kaj aliaj. En latinidaj landoj, oni preferas nomi per la termino bibliografio tiun koncepton de literaturo kaj rezervas nomon literaturo al beletro.
Eŭropa civitana iniciato
Eŭropa Civitana Iniciato (ECI) estas proceduro por sendi peticiojn de civitanoj al la Eŭropa Komisiono. Ĝi estis enkondukita sekve de la modifoj alportitaj de la Traktato de Lisbono la 1-an de aprilo 2012 por plifortigi transnacian partoprenigan demokration en Eŭropa Unio. Almenaŭ unu miliono da homoj loĝantaj en almenaŭ sep EU-landoj devas esti subskribintoj de la peticio. Necesas 1 miliono da subskriboj el minimume 7 diversaj EU-landoj.
(114575) 2003 BH71
(114575) 2003 BH71 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Livonir Ruschel
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale, FC Tokyo, Urawa Reds, Shimizu S-Pulse, Omiya Ardija kaj Shonan Bellmare.
Eŭropa civitana iniciato
Temas pri la unua kazo de ebla malferma politika partopreno en supernacia instanco en Eŭropo. La ECI estas tre ofte citita kiel ekzemplo de ilo kun la eblo krei veran senton de eŭropa identeco kaj civitaneco danke al ĝia efiko sur la politika tagordo de la EU. Ĝi celas doni al la Eŭropanoj la ŝancon kunlabori kaj kuniĝi ĉirkaŭ afero de komuna intereso por esprimi sian opinion, ne nur dum la balotoj, sed ĉiufoje kiam ili kredas, ke io nova devas esti metita sur la tagordo de EU.
Enkonduko
Antaŭ la enkonduko de la Eŭropa Civitana Iniciato, ĉiu loĝanto de EU-membrolando povis transdoni siajn atendojn al la Eŭropa Komisiono pere de peticio al la Eŭropa Parlamento, kiu ne estis sufiĉe efika ilo, ĉar la retejo de la Eŭropa Parlamento ne estis preparita por peticioj kun granda nombro da subskriboj.
La unua Eŭropa Civitana Iniciato kiu sukcesis en 2012 estis la kampanjo "Right2Water" kiu celis ŝanĝi la direktivon pri trinkakvo. Kadre de ĝi, pli ol 1,8 milionoj da subskriboj estis akiritaj. Alia iniciatoo kiu sukcesis en 2017 estis la malpermeso je glifosato. En 2019 estis lanĉita la propono "Politiko de kohereco por la egaleco de regionoj kaj konservado de regionaj kulturoj" por atentigi pri la politika kohereco de la Unio kiu devus aparte atenti regionojn kies naciaj, etnaj, kulturaj, religiaj aŭ lingvaj trajtoj diferencas de tiuj de la ĉirkaŭaj regionoj.
Procedo
Oni bezonas almenaŭ milionon da subtendeklaroj el minimume sep landoj de Eŭropa Unio. La minimuma nombro da subskriboj por esti kolektita en ĉiu lando dependas de la nombro de membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en la membro-lando multobligita per 750. Ekzemple, estu por Pollando 38.250 subskriboj, por Britio 54.000 kaj por Portugalio 16.500. Kolekti deklarojn de subteno povas daŭri maksimume 12 monatojn.
Kondiĉe ke la kontrolo de subtendeklaroj daŭras ĝis tri monatoj, la iniciato estas submetita al la Eŭropa Komisiono. La Komisiono havas aliajn 3 monatojn por pripensi la iniciaton, organizi publikan konsultadon (hearing) en la Eŭropa Parlamento kaj respondi. La Eŭropa Komisiono ne estas devigata proponi leĝdonan proponon al la Eŭropa Parlamento kaj/aŭ al la Konsilio. Tamen se ĝi faros tion - kaj la leĝdonanto akceptas la proponon - la dispozicio ekvalidos.
Civitana iniciato pri rekomendo kanti la eŭropan himnon en Esperanto
Inter la unuaj proponintoj de eŭropa civitana iniciato estis ankaŭ Eŭropa Esperanto-Unio, kiu proponis rekomendon pri kantado de la eŭropa himno laŭ teksto en Esperanto verkita de Umberto Broccatelli. La 30-an de majo 2012, la Eŭropa Komisiono respondis, dirante ke la propono ne falas ene de la povoj de la komisiono (kvankam ĝi diras alie sur la unua paĝo). Tiu iniciato ne sukcesis, samkiel la plejmulte de la aliaj proponoj kiel Minority Safe Pack. El 51 Eŭropaj Civitanaj Iniciatoj lanĉitaj inter aprilo 2012 kaj marto 2015, nur 4 sukcesis, ("Akvo estas Homa Rajto", "Unu el Ni" pri protekto de homaj embrioj kaj "Ĉesu vivisekcion".
Simon Edward Adrian Payne
Artikoloj
en Monato
Eŭropa civitana iniciato
Civitana iniciato pri rekomendo kanti la eŭropan himnon en Esperanto
En decembro 2014 la Eŭropa Civitana Agado-Servo (ECAS) kaj la Eŭropa Ekonomia kaj Socia Komitato (EESK) organizis konferencon titolitan "ECI, jura kadro- ĉu bezono por reformo?" . Dum tiu konferenco estis prezentitaj kaj diskutitaj la rezultoj kaj rekomendoj de studo farita de ECAS kaj la advokata firma Freshfields Bruckhaus Deringer pri la jura bazo de la rifuzitaj Eŭropaj Civitanaj Iniciatoj. La ĝeneralaj konkludoj de la studo estas, ke la juraj akcepteblaj postuloj estas aplikataj en tro malvasta maniero fare de la Komisiono, ke decidoj por rifuzi registradon estis arbitraj kaj ke la donitaj motivoj rilate al malakcepto de eŭropaj civitanaj iniciatoj ofte estis nekompletaj.
(114575) 2003 BH71
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,24349 astronomia unuo, tie estas 36,426 milionoj da km.
Eŭropa civitana iniciato
Civitana iniciato pri rekomendo kanti la eŭropan himnon en Esperanto
Ekde 2018 ekzistas ECI-Forumo, kiu estas reta kunlabora platformo, kiu ofertas subtenon al civitanoj en diversaj stadioj de organizado de ECI.
Literaturo
Literaturo, en sia plej larĝa senco, estas ĉiu ajn verkita verko; etimologie la termino derivas el la latina literatura/litteratura "verkaĵo formita per literoj", kvankam kelkaj difinoj inkludas parolitajn aŭ kantitajn tekstojn. Pli precize, ĝi estas verkaĵo kiu posedas literaturajn meriton kaj intencon, kaj lingvaĵon kiu fonas literaturecon, kontraŭe al ĉiutaga lingvo. Literaturo povas esti klasita laŭ ĉu ĝi estas fikcio aŭ nefikcio, kaj ĉu ĝi estas poezio aŭ prozo; ĝi povas esti krome distingita laŭ ĉefaj formoj kiaj romano, novelo, rakonto aŭ teatro; kaj verkoj estas ofte kategoriigitaj laŭ historiaj periodoj, aŭ laŭ sia alproksimiĝo al iaj estetikaj karakteroj aŭ intencoj (ĝenro).
Prenita por signifi nur skribajn verkojn, literaturo unue estis produktita fare de kelkaj el la plej fruaj civilizoj de la mondo – tiuj de antikva Egipto kaj Sumerio – jam la 4-a jarmilo a.K.; prenita por inkludi ĉu parolitajn aŭ kantitajn tekstojn, ĝi eĉ pli frue originis, kaj kelkaj el la unuaj skribaj verkoj eble estis bazitaj sur jam-ekzistanta parola tradicio. Ekde kiam urbaj kulturoj kaj socioj formiĝis, ekzistis proliferado en la formoj de literaturo. Evoluoj en pres-tekniko permesis ke literaturo estu distribuita kaj travivita sur senprecedenca skalo, kio kulminis en la 21-a jarcento per elektronika literaturo.
Difinoj
Duncan Charters en sia artikolo Kial valoras legi literaturon en Esperanto?, surbaze de la opinioj esprimitaj fare de lernantoj el liaj kursoj pri hispana literaturo, komentas diversajn ideojn rilatajn al la graveco legi literaturon. Tiukadre li havigas jenan komenton:
En Hispanio, ĝis la 17-a jarcento, tio kio aktuale estas nomita «literaturo» male estis nomita kiel poezio aŭ elokvento. Dum la Hispana Ora Jarcento, poezio estas komprenata kiel ajna literatura inventaĵo, apartenanta al ajna ĝenro kaj ne nepre en verso, kaj tiel oni subkomprenis tri fundamentajn tipoj de "poezio/literaturo": nome la liriko (propra de la kanto, en verso), la epiko (propra de la rakonto, en longa verso aŭ prozo) kaj la dramo (en dialogo). Komence de la 18-a jarcento oni ekuzis la vorton «literaturo» por referenci al aro de aktiveco kiu uzis la skribadon kiel esprimrimedo. Meze de tiu sama jarcento, Lessing publikigis Briefe die neueste Literatur betreffend, kie li uzas la terminon «literaturo» por referenci al aro de literaturaj verkoj. Fine de la 18-a jarcento, la signifo de la termino "literaturo" specializiĝis, limige al la literaturaj verkoj de agnoskita estetika kvalito. Tiu koncepto estas trovebla en la verko de Marmontel, Eléments de littérature (1787), kaj en la obra de Madame de Staël, De la littérature considérée dans ses rapports avec les institutions sociales.
En Anglio, en la 18-a jarcento, la vorto «literaturo» ne referencis nur al verkoj de kreiva kaj imagopova karaktero, sed ĝi enhavis ankaŭ la aron de verkoj produktitaj de la kleraj klasoj: tie estis loko por el la filozofio ĝis la eseoj, tra la leteroj kaj evidente la poezio. Temas pri socio en kiu la romano havis malbonan reputacion, kaj oni pridubis ĉu ĝi devas aparteni al la literaturo. Pro tio Eagleton sugestis, ke la kriterioj por difini la literaturan korpuson en Anglio en la 18-a jarcento estas ideologiaj, limigitaj al valoroj kaj plaĉoj de klera klaso. En tiea koncepto ne estis loko por la surstrataj baladoj nek por la romancoj (amaferoj), nek por la teatraĵoj. En la lastaj jardekoj de la 18-a jarcento aperis nova limigo en la kultura diskurso de la angla socio. Eagleton rakontas, ke aperis la vorto «poezio» kiel produkto de la homa kreivo en opozicio al la utilisma ideologio de la komenco de la industria epoko. Tia difino estas trovebla en la verko A Defence of poetry (1821) de Shelley. En Anglio en la epoko de la Romantikismo, la termino «literaturisto» estis sinonimo de «viziisto» aŭ «kreivema». Sed tiu kompreno ankoraŭ havis ideologiajn nuancojn, kiel en la kazoj de Blake kaj Shelley, por kiuj tio transformiĝis en politika idearo, kies celo estis transformi la socion pere de la valoroj kiuj kristaliĝas en arto. Pri la prozaj verkoj, ili ne havis la forton aŭ la enradikigon de la poezio; la socio konsideris ilin kiel produktaĵo vulgara al kiu mankas inspirpovo.
La literaturo estas difinita per sia literarureco
Serĉe al la difino de la konceptoj «literaturo» kaj «literatura», aperis la fako de la teorio de la literaturo, kiu komencis per la limigo de ties studobjekto: nome la "literaturo". Ne estas ununura difino de la termino, ĉar tio dependas de la literatura kritikisto kiu difinas ĝin, same kiel de la epoko kaj de la kunteksto en kiu la verko estas produktita. Tamen, la unuaj fakuloj kiuj okupiĝis pri la studo de tiu fako estas la nomataj russaj formalistoj.
Komence de la 20-a jarcento, la rusa formalismo interesiĝis por la literatura fenomeno, kaj esploris pri la trajtoj kiuj difinas kaj karakterizas tiujn literaturajn tekstojn, tio estas, pri la literatureco de la verko. Roman Jakobson proponis, ke la literaturo, komprenita kiel literatura mesaĝo, havas partikularaĵojn tiel ke tiuj faras ĝin diferenca disde aliaj esprimtipoj; tiu speciala intereso por la formo estas tio kion Jakobson nomas «poezia funkcio», per kiu la atento de la verkinto venas al la formo de la mesaĝo (aŭ, kio estas samo, estas «volo de stilo» aŭ de stiligo de la lingvo fare de la verkisto). Fakte, estas determinataj lingvaj produktoj kies baza funkcio estas havigi literaturan plezuron, plaĉon por la naturo estetika, produktita per la beleco, rilate al la aristotela pensaro. La lingvo kombinas en siaj plej simplajn elementojn du tipojn de rimedoj: ripetoj ajnatipaj, ritmaj rimedoj kaj semantika enhavo, tio estas, analogioj, unuflanke, kaj aliflanke, devojiĝoj de la normo, por malproksimiĝi de la komuna parolmaniero, por okazigi rarecon, plinovigi: nome la nomata "anomalio"; tiel oni impresas la imagopovon kaj la memoron kaj oni altiras la atenton al la formo de la mesaĝo, al la pekuliara esprimformo. De ambaŭ tendencoj, la ritma aŭ ripetema estas populiga, dum la dua, male estas de aristokratema karaktero.
Antoni Ramallets
Antoni Ramallets i Simón (naskiĝis en Barcelono, Katalunio, mortis  en Vilafranca del Penedès) estis profesia futbalisto. Li estis unu el la plej bonaj goluloj en la 1950-aj jaroj.
Literaturo
La literaturo estas difinita per sia literarureco
La literaturo lingvaĵo estus stiligita kun partikulara esenco, dediĉita al la longdaŭreco; tre diference de la esprimoj de la komuna ĉiutaga lingvaĵo, dediĉita al la tuja konsumo. La literaturo, aliflanke, postulas tradicie elteneblan apogon: El Ingenioso Hidalgo Don Quijote de La Mancha ne estus estinta verkita se ne estus ekzistintaj antaŭe la kavaliraj libroj.
Xalisco
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 42893 loĝantojn. El tiuj estis 20865 viroj kaj 22028 virinoj. La komunumo havas surfacon de 291 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 990 metroj super la marnivelo.
Literaturo
La literaturo estas difinita per sia literarureco
Wolfgang Kayser, meze de la 20-a jarcento, proponis ŝanĝi la terminon «literaturo» per tiu de Belles Lettres (Beletro), diferencigante ĝin de la parolo kaj de la eksterliteraturaj tekstoj, en la senco ke la literatur–poeziaj tekstoj estas strukturita aro de frazoj kiuj portas same strukturitan aron de signifoj, en kiu la signifoj referencas al realaĵoj sendependaj de la parolanto, kaj tiel oni kreas proprajn objektivecon kaj unuecon.
Antoni Ramallets
Kariero
Li ludis preskaŭ sian tutan karieron, en Futbala Klubo de Barcelono ekde 1947. Kun Barcelono, li gajnis ses Ligojn de Hispanio (1948, 1949, 1952, 1953, 1959 kaj 1960), kvin pokalojn (1951, 1952, 1953, 1957 kaj 1959), kaj la du unuajn eldonojn de Pokalo de Foiraj urboj (1958 kaj 1960, ekde 1971 konata kiel UEFA-pokalo). Krome, li ludis en finalo de la Eŭropa Pokalo en 1961 kontraŭ Benfica. Aliflanke, li gajnis la Zamoran trofeon dufoje (1959 kaj 1960), kiu rekompencas en la hispana Ligo la golulon kiu allasis plej malmulte da goloj. En 1962, li forlasis la ludkampon. Li ludis 36 fojojn en la Hispana nacia teamo, inter aliaj la brazilan mondan ĉampionecon, en 1950.
28916 Logancollins
28916 Logancollins estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Xalisco
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1232 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 23 °C.
28916 Logancollins
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Logan Thrasher Collins, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Fairview High School de Boulder (Koloradio, Usono).
Literaturo
La termino literaturo kaj ties adjektoj
Raúl H. Castagnino, en sia libro ¿Qué es la literatura? (Kio estas literaturo?), pridemandas sin pri la koncepto de literaturo kaj pri kiel ĝi etendiĝas al realaĵoj kiel la verkado, la historio, la didaktiko, la oratorado kaj la kritiko. Laŭ Castagnino, la vorto "literaturo" akiras foje la valoron de kolektiva referenco kiam ĝi estas uzata por nomi la aron de produktoj de nacio, epoko aŭ tendenco; aŭ temas pri teorio aŭ pri meditado pri la literatura verko; aŭ estas la aro de sciaro akirita pere de la studo de la literaturaj produktoj. Aliaj konceptoj, kiel tiu de Paul Verlaine, indikas al literaturo kiel io superflua kaj banaligita, kio estas necesa por la pura estetika kreado. Poste, Claude Mauriac proponis la terminon "aliteraturo" (senliteraturo) kontraste al «literaturo» en la pejorativa senco havigita de Verlaine. Ĉiuj tiuj specifigoj faras la literaturon propono kiu dependas de la perspektivo ekde kie oni rigardas. Tiel, Castagnino konkludas, ke la klopodoj limigi la signifon de «literaturo», pli ol unu difino, konstituas aron de limigaj kaj specifigaj adjektaĵoj.
Xalisco
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 30167 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 137 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,45 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Literaturo
La termino literaturo kaj ties adjektoj
Se oni konsideras la literaturon laŭ ties «etendo kaj enhavo», la literaturo povus esti universala, se ĝi enhavas la verkaron de ĉiuj tempoj kaj lokoj; se oni limigas ĝin al la literatura verkaro de lando partikulare, ĝi estas nacia literaturo, plej ofte ligita al specifa lingvo, sed ne ĉiam. La produktaĵoj, ĝenerale skribaj, de unuopa aŭtoro, kiu havante konscion de aŭtoro, de kreanto de literatura teksto, laŭkutime subskribas sian verkon, formas parton de la klera literaturo, dum la sennomaj produktaĵoj frukto de la kolektiveco kaj de la parola dissendo, kvankam foje kolektitaj poste skribe, kunformas la korpuson de la popola aŭ tradicia literaturo.
Laŭ la «objekto», la literaturo estas preskriba se ĝi serĉas normojn kaj ĝeneralajn principojn; «histori-kritika» se la fokuso de ties studo estas genealogia; «kompara», se oni aientas samtempe al la ekzamene de verkoj de diversaj aŭtoroj, epokoj, temaroj aŭ historiaj, geografiaj kaj kulturaj kuntekstoj; «engaĝiĝinta» se ĝi adoptas sintenojn aktivulecajn antaŭ la socio aŭ la ŝtato; «pura» se ĝi proponas sin nur kiel estetika objekto; «alicela», se ties celo ne estas la estetika plezuro sed male ĝi estas je la servo de eksterliteraturaj interesoj.
Laŭ la «esprimaj kaj proceduraj rimedoj», Castagnino proponas, ke la literaturo havas kiel formoj por esprimivo la verson kaj la prozon kaj ties realigoj montriĝas en universalaj literaturaj ĝenroj, kiuj troveblas, pli malpli disvolvigitaj, en ajna kulturo; «lirika», «eposa» kaj «drama». Montroj de liriko estas tiuj kiuj esprimas personajn sentojn; de eposo, estas tiuj kiuj konstituas esprimon de kolektiva sento manifestata pere de rakontoj stiloj, kaj de dramo, estas tiuj kiuj objektivigas la individuajn sentojn kaj problemojn komunikante ilin tra rekta dialogo fare de roluloj kiuj povas esrpimi tion sur scenejo. Al tiuj klasikaj literaturaj ĝenroj eblus aldoni krome la didaktikan aŭ eseojn.
Nuklea moderigilo
En nuklea reaktoro, la moderigilo estas la materio, kiu malrapidigas la neŭtronojn, plifaciligante iliajn kaptojn fare de la fisieblaj atomkernoj por pluigi la nuklean ĉenan reakcion.
La plej uzataj elementoj estas:
Literaturo
La termino literaturo kaj ties adjektoj
La teoriulo Juan José Saer, inter multaj aliaj, postulas, ke la literaturo estas fikcio; tio estas, ĉio legata kiel literaturo ne havu rektan referencon kun la reala mondo real. Tio literatura ekzistas nur rilate al la teksto en kiu ĝi aperas. Sed la literaturo, kvankam tio ŝajnas paradoksa, estas en la fono vera, en la senco, ke ties aŭtenteco estas bazita sur sia agnosko kiel fikcio kaj se oni parolas pri la realo, tio okazas ekde la fikcio, pli evidente ekzemple en la historia romano. Saer asertas krome, «ke la vero ne estas necese malo de la fikcio», kaj ke kiam oni decidas por la praktiko de la fikcio oni ne faras tion kun la konfuziga celo manipuli la veron. Pri la hierarkia dependo inter vero kaj fikcio, laŭ kiu la unua posedus pozitivecon pli ampleksan ol la dua, tio estas certe «simpla morala fantasto».
Nuklea moderigilo
Principo
Ju pli neŭtrono estas malrapida, des pli fisiebla kerno emas sorbi ĝin; pro du kialoj
Kiam neŭtrono naskas el fisiita kerno, ĝia kineta energio estas ĉirkaŭ 2 MeV, oni malrapidigu ĝin ĝis energio komparebla kun tiu, de la brown-a moviĝo (ĉ 0.025 eV). Tiam neŭtronoj estas dirataj malrapidaj neutronoj aŭ termikaj neŭtronoj.
Kantono Hopkins (Teksaso)
La kantono Hopkins situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Sulphur Springs.
Literaturo
La termino literaturo kaj ties adjektoj
La literatura fenomeno estis ĉiam en konstanta evoluo kaj transformo, tiel ke la kriterio de aparteno de difinita verko al literaturo povas varii laŭlonge de la historio, dum same varias la koncepto de «literatura arto». Tiel, antikva kroniko kiu estis iam verkita kiel montro de la vera realo, hodiaŭ povas esti legata kiel fikcia verko, serĉe de distro, aventuro aŭ emocio. Male iama poeziaĵo eposa, verkita por plialtigi la senton de aparteno al kolektiveco, do kun preskaŭ politika sinteno, povas esti legata hodiaŭ kiel didaktiva verko por lerni pri la historiaj cirkonstancoj.
Rigardinte el tiu vidpunkto, la literaturo estas arto, nome aktiveco de artaj radikoj kiuj uzas kiel esprimrimedo la lingvon, la parolon, kiu ricevas vivon pere de la verkaĵoj mem. Kiel arto, literatura teksto estas des pli literatura, ju pli ĝi apartiĝas el profito, utileco aŭ ajna intereso. Temas pri iela modifo de la realo, plej ofte manipulante la lingvaĵon, ordigante ĝin laŭ preciza sistemo kiu rezultu en estetika emocio.
Barthes: la literaturo kiel praktiko de verkado
Para Barthes la literaturo estas nek aron da verkoj, nek intelekta kategorio, sed praktiko mem de skribo. Ĉu kiel skribpraktiko ĉu kiel teksto, la literaturo estas for de la instituciita povo ĉar en ĝi okazas translokigo de la lingvaj strukturoj, en kiu funkcias tri potencoj: nome "matezo", "mimezo" (arta imitado de la realo) kaj "semiozo" (signifo, enhavo). Ĉar la literaturo estas plimultigo de sciaroj, ĉiu scio havas nerektan lokon kiu ebligas dialogon kun sia tempo. Same kiel ĉe la scienco, en kies randoj moviĝas la literaturo, ĉiam frue aŭ malfrue rilate al tiu: «La scienco estas vasta, la vivo estas subtila, kaj por korekti tiun distancon estas interesa la literaturo».
Aliflanke, la sciaro kiu movigas la literaturo estas nek kompleta nek fina. La literaturo diras nur, ke ĝi scias ion, estas la forta cemento de la lingvo, en kiu oni reproduktas la diversecon de sociolektoj kio konstituas limigitan lingvon aŭ nula grado, atinginte el la literaturo, el la skribpraktiko, senfinan meditadon, aktivecon de signoj.
Tzvetan Todorov: komenco de moderna kategoriigo
Studi la literaturecon kaj ne la literaturon markis la aperon de la unua moderna tendenco en la studoj priliteraturaj: nome la rusa formalismo. Tiu grupo de fakuloj, inter kiuj Tzvetan Todorov, redifinis la esplorobjekton, kiu ne pretis anstataŭi la fokuson al transcendeco. Male, oni studis, ne la verkon, sed la trajtojn de la literatura diskurso kiuj ebligis ĝin. Tiel, la studoj priliteraturaj povis iĝi scienco de la literaturo kiel oni konas ĝin aktuale.
Por kompreni la funkciadon de la literatura diskurso oni devas serĉi ĝin en precizaj verkoj. Por izoligi tiun analizkampon oni devas difini du aspektojn: nome la senco kaj la interpretado. La senco estas la eblo eniri en kunrilato kun aliaj elementoj de tiu sama verko kaj en ties totaleco. Aliflanke, la interpretado estas diferenca depende de la personeco de la kritikisto kaj de ties ideologia sinteno, kaj krome ĝi varias ankaŭ laŭ la epoko kaj kunteksto de produktado de la verko; alivorte, la elemento estas inkludita en sistemo, kiu ne estas tiu de la verko, sed tiu de la kritikisto-leganto.
M. A. Garrido Gallardo: la termino “literaturo”
Sekve al Barthes kaj Todorov, Garrido Gallardo ĝisdatigis la difinon de la termino “literaturo” kiel Arto de la parolo opozicie al la aliaj artoj (la pentrarto, la muziko ktp.). Aktuale, tiu estas ties plej klara senco, kiu naskiĝis fine de la 18-a jarcento kaj estis disvolvigita en la verkaro de Mme. de Staël, De la Littérature (1800); kaj kiel Arto de la parolo opozicie al la funkciaj uzoj de la lingvo. Tiuj konceptoj korespondas al limigo inter la kreivaj verkoj (“poezio” en la etimologia senco) kaj la aliaj skribaĵoj kiuj postulas statuson apartan kiel sciencaj. En strikta senco, kiel kreiva verko per la lingvo, la termino literaturo estas la vorto de la 19-a kaj 20-a jarcentoj por signifi tiun realecon. Antaŭe ĝi estis nomita poezio. Ties pluigo en la cifereca mondo de la 21-a jarcento estas foje nomata ciberliteraturo aŭ ciferliteraturo kaj jam ne plu estas literaturo mem: ĝi havas diferencajn komunikajn kondiĉojn. Ĉiuokaze, aktuale, la literaturo plue estas kultura fenomeno tre grava, ĉar ĝi plutenas en sendorma stato la materialojn de la “poezio” kaj survivas plue kun la “ciberliteraturo”, en bonfarta stato.
Evoluo
En antikvaj tempoj, popoloj havis nur parolan tradicion, poste rakontoj kaj versaĵoj estis skribitaj. La unuaj verkaĵoj havis mitologian aŭ religian enhavon.
Por legi pri evoluo de literaturo, vidu apartajn ĉapitrojn:
Specoj poezio kaj prozo
Oni distingas du specojn de literatura arto: kaj poezio kaj prozo. Poezio estas arto komuniki emociojn per versoj, do per la muziko de la parolo, obeante iajn metrikajn kaj priformajn regulojn. Prozo estas ordinara parolo ne aranĝita laŭ versmezuro. La prozo pli konformas al ĉiutaga parolado ol la poezio. Antikvaj verkoj estis skribita versforme, ĉar kiam la homoj ne ankoraŭ regis skribadon, la poezia maniero helpis la memoron daŭre konservi la tekstojn; la prozo estas pli nova etapo. Nur en 18-a ĝis 19-a jarcentoj ili egaliĝis laŭ valoro.
Nefertumo
Laŭ la egipta mitologio, Nefertumo (ankaŭ Nefertum, Nefertem, Nefer-Tem aŭ Nefer-Temu) origine nur estis la juna dio Atumo (la nomo signifas "bela Atumo" aŭ "juneca Atumo"), dum la kreiĝo de la mondo, kiu estis leviĝinta el la unuaj akvoj. Ĉar Atumo estis sola diaĵo, Nefertumo reprezentis la matenan sunleviĝon, kaj ĉar Atumo estis leviĝinta el la unuaj akvoj en la burĝono de egiptia blua nila nimfeo, Nefertumo asociiĝis kun tiu floro, kiu ĝenerale multe uziĝis en la arto, religio kaj literaturo de antikva Egiptio.
Literaturo
Specoj poezio kaj prozo
Por pli da specoj, vidu:
Nefertumo
Pli poste Atumo estis pli kaj pli similigita al Reo (aŭ Ra), adoriĝis sub la nomo Atum-Ra (do Atumo-Reo), kaj la homoj ekrigardis Nefertumo propra diaĵo. Inter la titoloj de Nefertumo estis "Li kiu estas bela" kaj "Nimfeo de la suno", kaj versio de la "Libro de Mortuloj" tekstas "Leviĝu kiel Nefertumo el la blua nimfeo, al la nazotruoj de Reo, kaj plusupreniru la horizonton ĉiutage". Kiam kreskis la forto de la urbo Memfiso, la ĉefa urba dio, Ptaho, estis deklarita la origina kreinto de la mondo, kaj do ĉiuj aliaj dioj estu kreaĵoj de Ptaho. Konsekvence la mondkrea aspekto de Atumo-Reo, do Nefertumo, estis ŝanĝita al esti nur la filo de Ptaho. Kiel filo de Ptaho, oni konsideris aŭ Seĥmeto, aŭ Basto (kiu ajn estis konsiderita la edzino de Ptaho) la patrino de Nefertumo. Kiel dio nun ne plu asociigita al la kreo de la mondo, sed nur al la tre aroma blua nila nimfeo, li iĝis dio de parfumo kaj bonŝanco. En artaĵoj, Nefertumo estas kutime bildigita kiel bela juna viro kun bluajn nimfeoj ĉirkaŭ sia kapo. Kiel filo de Basto, li ankaŭ foje havas la kapon de leono, en iuj bildigoj ankaŭ la korpon.
Nefertumo estis asociigita kaj kun la odoro de la nila nimfeo kaj kun sia supozata narkotaĵa efiko (kiu estas larĝe supozata, sed tamen ĝis nun science nepruvita). La loĝantoj de antikva Egiptio ofte havis mallarĝajn statuetojn de li kun si, kiel bonŝancigaj amuletoj.
Literaturo
Prozo
Prozo (prosa, greke πроза) estas ordinara parolo aranĝita nek laŭ versmezuro nek laŭ drama formo, t.e. ne nur beletro senversa (normala rakontado), sed ankaŭ tekstoj instruaj, fakaj, ĵurnalistaj.
Nefertumo
Referencoj
Llista de personatges de la mitologia egípcia
Literaturo
Prozo
La difino de prozo estas iusence negativa, kiel tio, kio ne estas poezio. Tial ne estas facile analizi la diversajn specojn de prozo. Laŭ la celo de aŭtoro eblas plej facile distingi inter beletra kaj utileca prozoj; beletro esence sekvas artajn celojn similajn al tiuj de poezio, dum ke utileca prozo emfazas la enhavon de teksto kaj ĝian komunikadon. Komunaĵoj de tiuj du kampoj povas okazi en propagando kaj varbado.
Pro la kontraŭeco de prozo al poezio la adjektivo "proza" akiris la kromsignifon "senpoezia", "ordinara".
En la antikva kaj mezepoka tempoj oni ne diferencigis inter beletra kaj faka stilo, sed ankaŭ nun kelkaj ĝenroj staras sur la dislimo de beletro kaj ĵurnalismo.
Literaturo kiel socia procezo
Lastatempe, ankaŭ estas akceptite ke la koncepto pri Literaturo estas socia procezo, en kiu partoprenas diversaj institucioj kaj perantoj (nome, universitatoj, lernejoj, instruistoj, eldonejoj, politikistoj, literaturaj konkursoj, librovendejoj, kritikistoj, revuoj, ĵurnaloj, ktp). Interveno de tiuj perantoj legitimas verkojn, klasifikante ilin en la kategorion literaturo. Sekve, la studo de la tiel nomataj literaturaj (ĉef)verkoj, estas ankaŭ la studo de la politikaj, sociologiaj, filozofiaj kondiĉoj, kiuj unuflanke kreis ilin; kaj aliflanke legas kaj rekomendas ilin.
La esplorado de signifo de la literaturaj verkoj estas des pli kompleksa, ĉar la interpretado de unu sama verko varias historie kaj socie. Tio parte klarigas la maleblon doni ĝustan difinon al la vorto literaturo. Estante produkto de longa kaj kompleksa socia procezo, literaturo estas rezulto de reciproka influo de interesoj de sociaj sektoroj (aŭ tavoloj, grupoj) per legitimantaj institucioj, kiuj reprezentas ilin.
Pro tio ĉi, en avangardaj literatursciencaj sektoroj, oni preferas la adjektivan uzon de la vorto literaturo anstataŭ ĝia substantivo. Sekve oni aludas al literatura teorio, ne al teorio de la literaturo. Tio montras la rekonon ke literaturo ne estas reala objekto, sed tre dinamika, aktiva procezo, al kiu oni aludas per la adjektivo literatura. En tiu ĉi skemo, ankaŭ la literaturaj genroj estas rezulto de la samaj procezoj, kiuj kreas literaturajn objektojn.
Apartaj specoj
Apartan specon de literaturaĵoj prezentas koncizaj eldiraĵoj, montrantaj homajn pensojn pri diversaj valoroj de la vivo.
Famaj verkistoj
Vidu ĉe Verkistoj.
NGC 3769A
NGC 3769A (aliaj indikoj — MCG 8-21-77, ZWG 242.66, ARP 280, KCPG 294B, IRAS11350+4809, PGC 36008) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Naoki Urata
Naoki Urata (浦田 尚希, n. ) estas japana futbalisto.
Cisterna d'Asti
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Ekspreso Narita
Ekspreso Narita (japane: 成田エクスプレス [Narita ekusupuresu], mallongita nomo: N'EX) estas super-ekspresa trajno de Internacia Flughaveno Narita ĝis stacioj, , , kaj aliaj.
Leonid Gajdaj
Leonid Ioviĉ GAJDAJ (Леонид Иович Гайдай; naskiĝis la 30-an de januaro 1923 en urbeto Svobodnij,  Amura provinco, Rusio, mortis la 19-an de novembro 1993 en Moskvo. Li estis eminenta sovetia reĝisoro, dramisto kaj aktoro, kies komediaj filmoj atingis enorman popularecon kaj larĝan publikan rekonon en la antaŭa Sovetunio, la moderna Rusio kaj eksterlande. Ili estas veraj ĉefverkoj de la rusa kinoarto.
Patro de Leonid estis ukraino Iov Isidoroviĉ Gajdaj laborinta kiel fervojisto. Li naskiĝis en Poltava provinco (nun Ukrainio). Patrino Maria Ivanovna originis el Rjazanja provinco de Rusio. La gepatroj havis tri gefilojn: Leonid, Aleksandr kaj Aŭgusta.
Dum la Dua Mondmilito Leonid militservis en la Ruĝa Armeo kaj estis grave vundita tiam. Li ne sukcesis plu esti soldato kaj tial ekloĝis en urbo Irkutsk situanta en la sud-orienta parto de Siberio. Tie li studis profesion de reĝisoro en la loka teatra studio, kiun li finis en 1947. Ekde 1949 ĝis 1955 Gajdaj studis saman profesion en la moskva VGIK universitato.
En 1956 aperis lia unua filmo "Longa vojo" kreita laŭ motivo de verkoj fare de Vladimir Korolenko. Dum tridek ses jaroj de sia kinoagado Leonid Gajdaj kreis 18 filmojn, verkis 15 filmodramojn, ludis 8 epizodajn rolojn. Danke al lia edukado kaj partopreno en liaj filmoj grandan popularecon ricevis multaj geaktoroj, precipe t.n. "La Gaja Triopo" (Georgij Vicin, Jurij Nikulin kaj Eŭgeno Morgunov).
En 1989 Gajdaj meritis plej altan rangon "La popola artisto de USSR".
Aŭstra nacia teamo de futbalo
La aŭstra nacia teamo de futbalo estas la oficiala futbalista teamo de la mezeŭropa lando Aŭstrio. Ekde novembro 2011 la trejnisto kaj manaĝero estas la sviso Marcel Koller. Siajn enlandajn matĉojn la teamo okazigas en la stadiono Ernst-Happel en Vieno.
Leonid Gajdaj
En 1954 li edziĝis al Nina Pavlovna Grebeŝkova, kiu estis lia samkursanino en VGIK. La gepatroj havis filinon Oksana.
Aŭstra nacia teamo de futbalo
Sian unuan internacian matĉon la teamo havis dum la jaro 1902 kontraŭ la hungara nacia teamo de futbalo. Unuan kulminon la teamo travivis dum la 1930-aj jaroj sub la teama ĉefo Hugo Meisl: la 16-an de majo 1931 la "mirakla teamo" sukcesis premi la skotan nacian teamon de futbalo en malvenkon - la unua malvenko de la skota teamo entute sur la eŭropa kontinento. Post la anekso de Auŝtrio fare de Nazia Germanio (aŭ la "aliĝo" al la najbara diktatora regno) la aŭstra nacia futbalista teamo malfondiĝis kaj post la Dua Mondmilito novkreiĝis.
Leonid Gajdaj
Leonid Ioviĉ Gajgaj estas sepultita en la moskva Kuncevo tombejo.
Aŭstra nacia teamo de futbalo
Unue eblis ankoraŭ daŭrigi la antaŭmilitajn sukcesojn: dum la maĉtoj de la Futbala Mondpokalo 1954 la teamo post Germanio kaj Hungario atingis la trian lokon. Post sekve longa nesukcesa fazo la teamo kadre la Futbala Mondpokalo 1978 en Argentino atingis la kvaronfinalon, do denove estis inter la ok plej bonaj mondaj teamoj: kadre de la turniro ĝi venkis la teamon de Germanio, kiu estis la oficanta monda ĉampiono – siatempe sensacio. La lasta konvinka prezento de la nacia teamo estis kadre de la Futbala Mondpokalo 1998 en Francio. En la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 la aŭstra teamo samkiel la svisa aŭtomate partoprenis, ĉar la du landoj estis la gastigantoj de la sporta evento kaj laŭtradicie la teamoj de la gastiganta lando partoprenas sen kvalifikiĝo.
Prohn
Prohn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, borde de la Balta Maro. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Altenpleen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mino (monunuo)
Mino aŭ min’o aŭ minao (hebree: מָנֶה /māné/, greke: μνᾶ, latine: mina) estis antikva sumera-babilona-greka mezurunuo de pezo kaj poste ankaŭ monunuo.
La mino estis unue orienta masunuo, kiun transprenis la grekoj, tiel en Ateno ĝi korespondis al la maso de 434 ±3 gramoj.
En la plej antikva sumera-babilona 60-uma sistemo
Diodoro Sikulo skribas, ke la Balearaj ĵetilistoj servintaj Hamilkaron dum la batalo ĉe la kapo Eknomo (256 a.K.) ĵetis ŝtonojn pezaj je unu mino (libro 19, 109). La nomo de la moderna tera mino certe baziĝas sur la simileco kun la formo de la Antikva masunuo.
El unu mino da arĝento oni premis 100 draĥmojn. 60 minoj korespondis al unu talanto.
Les Cholettes (Tramtransporto en Parizo)
Les Cholettes estas haltejo de Tramvojo T5 situanta en komunumo Sarcelles.
La nomo Les Cholettes estas tiu de kvartalo en Sarcelles.
Memorigaj monumentoj pri Lutero
Los Memorigaj monumentoj pri Lutero en Eisleben kaj Wittenberg estas aro de monumentoj omaĝe al Marteno Lutero en la urboj Eisleben kaj Wittenberg, Germanio. Ĉi monumentoj rilatas al la vivo de tiu kristana reformisto el kiu estiĝis luteranismo kaj la Reformo en Eŭropo. Ĝi konsistas el la sekvaj monumentoj: