cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meblarto
Ĉinaj mebloj
Danke al la tiama specifa kulturo, Ming-dinastiaj mebloj distingiĝis per aparta eleganteco kaj furoris gis la unuaj jaroj de Qing-dinastio (1644-1911). La privataj gardenoj de Ming-dinastio, projektitaj de kleruloj, enkorpigis iliajn estetikajn sentojn. Ili deziris, ke la mebloj en la gardenoj servu ne nur al la materia vivo, sed ankaŭ al la spirita. Pro tio, ili proponis, ke la mebloj forme kaj dekore estu antikvecaj, elegantaj kaj delikataj, oponante kontraŭ la nura gravurado kaj lakado en meblofarado. Unu el la Ming-dinastiaj brakseĝoj kun apogiloj neelstaraj portas la nomon Wenyi (la vorto signifas porklerulan seĝon). Ĝi, distinga per agrabla mildeco, tre plaĉis al poetoj kaj pentristoj de Ming kaj Qing-dinastioj.
Influite de la menciita kulturo, formiĝis la stilo de Ming-dinastiaj mebloj, kiu montriĝis unue en elekto de materialo. Fajnaj mebloj de Ming-dinastio estas faritaj el palisandro, mesuo (Mesua ferrea) kaj aliaj lignoj bonkvalitaj, malmolaj kaj subtilaj. Palisandro havas naturajn vejnojn similajn al pimpaj ondoj; pterokarpo - kvietajn kolorojn kun vejnoj neevidentaj. Tiam vivis kaligrafo, kiu gravuris sur sia pterokarpa seĝo ĉinan skribon kun la teksto: Sidante sur tiu ĉi seĝo en libera tempo, mi prenas unu tagon kiel du. Se mi povos vivi 70 jarojn, do ŝajnas, ke mi havos 140 jarojn. El tio videblas, kiel grandan spiritan ĝuon alportis al la homoj la bonkvalitaj mebloj el malmola ligno.
Kompare kun tradiciaj lakitaj mebloj, tiuj el malmola ligno distingiĝas per delikateco kaj eleganteco de framo. Ming-dinastiaj mebloj estas faritaj per kunigado de tenonoj kaj mortezoj. La meblo kun tia framo kun dekoj da harmonie kombinitaj lignopecoj estas facile portebla kaj fortika. Tia strukturo estas rigardata kiel kristalo de kelkmiljara kulturo kaj saĝo de la ĉina nacio. La linioj de Ming-dinastiaj mebloj karakteriziĝas per diverseco kaj plastika ŝarĝiĝemo. La konturoj de brakseĝo forte impresas en harmonia kombino de ĝiaj partoj. S-forma linio sur dorsapogilo de brakseĝo estis laŭdata de okcidentaj sciencistoj kiel la plej bela "Ming-linio" de la Oriento.
Post Ming-dinastiaj mebloj aperis Qing-dinastiaj mebloj novtipaj kaj unikaj. Pro ekonomia disvolviĝo la Qing-dinastiaj nobeloj deziris pli luksan vivon. La mebloj, projektitaj laŭ ilia estetika vidpunkto, estis pli belaj kaj pli luksaj ol tiuj de Ming-dinastio. La mebloj de Qing-dinastio diferencas per variado de formo. Aparte menciindas rondaj mebloj, precipe rondaj tabloj, originalaj pro siaj mirindaj strukturo kaj formo. Iuj mebloj kun ebena surfaco en formoj umeflora, ventumila kaj poligona distingiĝas per granda aprecindeco.
La Qing-dinastiaj mebloj plejparte estas grandaj kaj peza kun diversaj reliefoj pri bestoj (inter ili birdoj), pejzaĝoj kaj homfiguroj. Ili estas faritaj el malmola ligno, taŭga por gravurado kaj rebrilanta post polurado. Krom marmoro kaj perlamoto, ankaŭ jado, eburo, agato, kristalo k.a. estas uzataj por meblo-dekoracio. Iuj riĉaj familioj ornamis siajn ĉambrojn per 8 aŭ 10 specoj de seĝoj por montri sian majestecon kaj riĉecon.
Nuntempe, mebloj de Mingkaj Qing-dinastioj estas altvaloraj por konservado. Tiuj mebloj prezentas ekonomion, kulturon, arton kaj morojn de la antikva socio.
Saint-Valentin (Indre)
Saint-Valentin - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Prato (apartigilo)
Prato estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Miguel Otero Silva
Lia patro estis Henrique Otero Vizcarrondo kaj lia patrino estis Mercedes Silva Pérez kiu mortiĝis kiam Miguel Otero Silva ankoraŭ estis infana. Li legis la Biblion ekde infanaĝo spite ke li apartenis al neniu kulto difinita. Pere de la literaturo kaj la ĵurnalismo, rakontis nombrajn epizodojn de la historia venezuela en la 20a jarcento. Formis parton de la nomita Generacio de 28 kiu insurekciis kontraŭ la diktaturo de la generalo Juan Vicente Gómez; li estis kritikisto pri arto kaj arda sekvanto de basbalo.
Ekzilita en Kuracao, en la 8-a de junio de 1929 formis parton de grupo de 39 homoj estritaj de Rafael Simón Urbina kiu atakis la fortikaĵon Amsterdamo de Vilemstado kaj kaptis la nederlandan guberniestron Leonard Albert Fruytier. Poste, la insurekciuloj (inter ili Gustavo Machado, José Tomás Jiménez kaj Guillermo Prince Lara) kaptis la usonan vaporŝipon «Maracaibo», kunportis la guberniestron Fruytier kiel ostaĝo kaj invadis Venezuelon tra La Vela de Coro kun la intencio elpostenigi la diktatoron Gómez. La registaraj trupoj, komanditaj de la Generalo León Jurado, prezidanto de la ŝtato Falcón malsukcesigis la klopodon en la 13-a de junio de 1929. Antaŭ la malsukceso de la ekspedicio vidinte ke la plej parto el la partianoj mortiĝis aŭ kaptiĝis, ili rifuĝiĝis en la Montaro de Falcón. Finfine li fuĝis perpiede ĝis Kolombio akompane de Machado kaj Urbina.
En la 8-a de aŭgusto de 1937 estas unu de la 17 delegitoj kiuj partoprenas en la Unua Nacia Konferenco de la Komunisma Partio de Venezuelo. En 1942, ĵus reveninta el ekzilo li fondis la maldekstreman ĉiusemajnan gazeton Aquí está (Ĉi tie ĝi estas), kiam la politiko venezuela estis liberaligita sub la regado de la generalo Isaías Medina Angarita. Aquí está anstataŭis la antanŭan organon de la Komunisma Partio, El martillo (La martelo), kiu estis relanĉita en 1938. Aquí está estis markita de redaktorado 'broŭderisma'. Kun sia patro, li fondis la gazeton El Nacional (La nacia), kiu ekcirkulis en la 3-a de aŭgusto 1943. Post 40jaraĝa, li edziĝis al la ĵurnalistino kaj aktivulino María Teresa Castillo, unu el la plej gravaj figuroj de la kulturo venezusla, kun kiu li havis du filojn.
En 1979 li ricevis la Premion Lenino pri paco el Sovetunio, nome soveta ekvivalento al la Nobel-premio pri paco.
Miguel Otero Silva lasis post sia morto ampleksan literaturan heredon kiu enhavas el teatraĵojn al poeziaĵojn, nome heredo kiu meritis la admiro de aŭtoroj tiom konataj kiel Pablo Neruda kaj Gabriel García Márquez.
Trausella
Trausella estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Donnas (AO), Quincinetto, Traversella, Brosso, Meugliano, Castellamonte, Alice Superiore, Rueglio, Vico Canavese kaj Castelnuovo Nigra.
MS Paint Adventures
MS Paint Adventures ("MS Paint Aventuroj") estas usona kolekto de retkomiksojn. Ĝi estas skribita kaj ilustrita de Andrew Hussie. Laŭ korinklinoj, ĝi eble estas la plej longa kolekto de retkomiksoj en interreto.
Homestuck
Homestuck ("hejmkaptita") estas la lasta kaj plej populara aventuro. Ĝi komenciĝis la 13an de aprilo 2009 kaj estas karakterizata per tempovojaĝado, mistero, kompleksa fikcia universo, kaj oftaj referencoj al la kulturo popo kaj antaŭaj aventuroj.
Esperanta tradukado estas en progreso.
Sweet Bro and Hella Jeff
Sweet Bro and Hella Jeff (lit. "agrabla frato kaj infera Jeff", pli precize tradukita kiel "nekredebla Bro kaj mojosa Jeff") estas parodia retkomikso. Ĝi ofte uzas "ironian humuron", kiel troigaj kunpremaj artefaktoj kaj troa uzo de gramatikaj eraroj. Komune citita citaĵoj inkludas "I TOLD YOU ABOUT THE STAIRS BRO" ("MI RAKONTIS AL VI PRI LA ŜTUPAROJN BRO") kaj "THE SOCK RUSE WAS A........... DISTACTION, i HAVE the car" ("LA ŜTRUMPETAN ARTIFIKON ESTIS........... DISTRO, mi HAVAS la aŭton")
Ĝi estas tradukata al esperanto.
Rusia Akademio de Sciencoj
Rusia Akademio de Sciencoj (Российская академия наук, mallonge РАН) estas supera scienca organizo de Rusio, gvida centro de fundamentaj esploroj en naturaj kaj sociaj sciencoj de la lando. Ĝi en 1991 evoluiĝis el la antaŭa Akademio pri Sciencoj de Sovetunio.
Pseudopanax lessonii
Pseudopanax lessonii estas nov-zelanda specio de la familio Araliaceae. Ĝia maksimuma alteco estas proksimume 6 m, kaj ĝi havas dikajn branĉojn. La folioj troviĝas ĉirkaŭ la pintoj de la branĉetoj, kaj estas aroj de 3 aŭ 5 folietoj. La folioj de junaj plantoj estas pli granda ol tiuj de plenkreskaj plantoj. Ĉi tiu aŭstralazia arbo troviĝis ofte en nov-zelandaj ĝardenoj.
Rusia Akademio de Sciencoj
En Rusio krom RAN estas ankoraŭ 3 fakaj ŝtataj akademioj: Rusa Akademio pri klerigado (ĝis 1991 - Akademio de pedagogiaj sciencoj de USSR), Rusa akademio pri arkitekturo kaj konstruaj sciencoj, Rusa Arta Akademio; Laŭ la Rusa Federacia Leĝo N 6 pri «Pri la scienco kaj ŝtata scienc-teknika politiko», tiu ĉi akademioj estas nekomercaj ŝtataj organizoj. Krom ili ekzistas ankaŭ neŝtataj komercaj akademioj.
Nuntempe la Akademio estas formita laŭ la branĉa kaj teritoria principo kaj ĝi enhavas 13 fakojn de RAN (laŭ sciencoj) kaj 3 regionajn filiojn, kaj ankaŭ 15 regionajn sciencajn centrojn. Krom tio RAN havas plurajn institutojn.
Estraro de RAN
Gennadij Krasnikov — prezidanto de RAN (2022)
Vic-prezidantoj:
Nobelpremiitoj
En la listo forestas eksterlandaj membroj de la Akademio
.bv
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Bv''.
.bv estas dume ne uzata interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Buvetinsulo.
La domajno estas neaktiva pro tio ke la insulo estas neloĝata.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
José Eduardo dos Santos
José Eduardo dos Santos (naskiĝis la, mortis la 8-an de julio 2022) ĝis la jaro 2017 estis la ŝtata prezidanto de Angolo.
Biografio
La li fariĝis posteulo de Agostinho Neto. Ĉe la unuaj balotoj kun diversaj partioj en la jaro 1992 li ne gajnis la plimulton, sed la gvidanto de la Unita, (Unio por la totala sendependeco de Angolo / União Nacional para a Independência Total de Angola), Jonas Savimbi ne partoprenis la duan balotan rondon. Tiel dos Santos de facto ne estis elektita prezidanto.
En la jaro 2001 li diris ke li retiriĝos, se en la jaro jam estas paco. En decembro 2003 li reelektiĝis kiel estro de la MPLA, do de la Popola Movado por la Liberigo de Angolo (portugale: Movimento Popular de Libertação de Angola), kiu dum multe da jaroj estis la kontraŭulo de la UNITA en popola milito. La li estis kandidato de la partio ĉe la balotoj. La MPLA en la balotoj sukcesis havi entute 82 % de la voĉoj.
La João Lourenço sukcedis lin.
Botucatu
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la mikroregiono Botucatu. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun. En la urbo sitas unu el la kampusoj de la Universitato de San-Paŭlio.
Esperanto en Botucatu
Tie Francisco Wechsler estis delegito de UEA dum multaj jaroj.
Koji Matsuura
Koji Matsuura (松浦 宏治, n. ) estas japana futbalisto.
Schutterwald
Schutterwald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gorkij filmstudio
Gorkij filmstudio ( Киностудия им. Горького) estas unu el plej malnovaj kaj plej grandaj filmoproduktejoj de Rusio. En 1915 negocisto Miĥail Trofimov fondis kinofabrikon “RUSJ” (Rusio) en Moskvo, kiu estis bazo por la studio.
Ekde 1924 ĝi nomiĝis “MeĵRabPom-Rusj”. Ekde 1928 – “MeĵRabPomFilm”. Ekde 1936 la kinofabriko nomiĝis “SojuzDetFilm” kaj prefere produktis filmojn por infanaro.
En 1948 pro filmado de multaj verkoj de la fama rusa verkisto Maksim Gorkij ĝi prenis lian nomon.Tie en 1931 oni kreis la unuan sovetian sonan filmon “Путёвка в жизнь” (Vivodona Atesto). La unua muzika filmo "Гармонь" “(Harmoniko) ankaŭ aperis tie en 1934. La unuan kolorigitan sovetian filmon "Груня Корнакова" (Grunjo Kornakova) oni aperigis tie en 1936. Ekzemplo de sukcesa internacia projekto estis la porinfana filmo Mio, mia Mio (1987) surbaze de romano de Astrid Lindgren, malfacile majstrebla kunproduktado inter Svedio, Norvegio kaj Sovetunio kun altrangaj aktoroj ankaŭ el anglalingvaj landoj, por kiu en Sovetunio la filmstudio kunlaboris kun la organizaĵo Sovinfilm.
Gorkij filmstudio produktis pli ol 1000 filmojn, 60 el ili gajnis tre prestiĝajn internaciajn premiojn. Famaj rusiaj geaktoroj dublis (interpretis) monologojn de multaj eksterlandaj filmoj tie. Dum multejara konkurado kun TV la studio ne tro prosperas lastatempe. Konstruaĵoj de Gorkij filmstudio najbaras kun VGIK situanta en Ostankino (distrikto) de Moskvo. Ambaŭ objektoj kunlaboras en produktado de filmoj kaj instruado de studentoj multjare.
Turba
Turba (lat. „aro“, "popolamaso", sed ankaŭ "tumulto", "ĥaoso", "bruego", pl. Turbae) estas fakvorto por ĥoroj aŭ ĥoraĵoj, kiuj en pasionoj, oratorioj kaj aliaj sakralaj muzikverkoj rolas kiel homgrupoj, kiuj rekte partoprenas je la agado, male al ĥoraĵoj, kiuj pripensas aŭ komentas la agadon. Ili krom tio kompletigas la solilokventojn, kiuj reprezentas unuopajn rolulojn de la respektivaj historioj.
Heinrich Schütz ekz. kunmetas en sia Mateo-pasiono jenajn grupojn kiel turba-ĥorojn :
Simile turba-ĥoroj troviĝas en la Mateo-pasiono de Johann Sebastian Bach en malsamaj scenoj. Ili reprezentas la sekvantojn de Jesuo, la judan popolon aŭ la soldatojn. Parte la uzado de incititaj popolamasoj rezultigas fortan dramecon, kiu kontrastas akre al mildkoreco de Jesuo.
Genouillé (Charente-Maritime)
Genouillé [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 789 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Genouillé situas en la nordo de Charente-Maritime, nordoriente de Rochefort.
Wetzikon
Wetzikon estas industria urbo en la distrikto Hinwil, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 20'542 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Wetzikon estas unu el la plej rapide kreskantaj urboj en la kantono. Dum la pasinta jaro ĝia loĝantaro altiĝis je pli ol 3%.
Geografio
Al la urbo kaj komunumo Wetzikon apartenas la municipoj Robenhausen, Kempten, Oberwetzikon, Unterwetzikon, Ettenhausen kaj Medikon.
Trafiko
Wetzikon troviĝas sur la trajnlinio de Uster al Rapperswil kaj estas bone konektita per trajnoj kaj aŭtobusoj al la reto de la Zurika Trafik-Unio.
M60
Pri la aliaj signifoj de "M60" vidu artikolon M kun nombro.
Wetzikon
Kantona lernejo
En Wetzikon situas kantona gimnazio, nome la Kantona Lernejo Zurika Oberlando (germane Kantonsschule Zürcher Oberland). Ĝi estis malfermita en la jaro 1955 kiel unua kampara mezlernejo de Kantono Zuriko. Ĝin vizitas hodiau 1200 lernantoj.
M60
M60 (Messier 60, aliaj indikoj — NGC 4649, ZWG 71.16, UGC 7898, VV 206, MCG 2-33-2, ARP 116, KCPG 353B, VCC 1978, PGC 42831) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wetzikon
Historio
Unua dokumenta mencio de Wetzikon datiĝas el la jaro 1044 kiel Wenzinchofa.
Metalroka subkulturo
Metalroka subkulturo estas subkulturo kreita fare de ŝatantoj de metalroko sed superanta la limon de nura ŝatado de la muzika ĝenro. Ŝatantoj esprimas sian membrecon en la subkulturo aŭ scenon per frekventado de metalokoncertoj, aĉetado de albumoj, kreskigado de sia hararo, kaj plej nove, per kontribuado al metalrokaj retejoj.
Membro de la subkulturo Esperante nomiĝas metalulo, anglalingve headbanger (laŭ headbanging - kapskuado), metalhead, hesian aŭ thasher.
Aŭtenteco
En la muzikaj subkulturoj de metalroko kaj punko, la vorto "pozisto" estas pejorativa esprimo priskribanta "personon kiu regule ŝajnigas esti io kion li ne estas". En la profilo pri metaluloj de 1993 nomita "Subkulturo de fremdiĝo", la verkinto notis ke la sceno klasifikis kelkajn membrojn kiel "pozistojn". Tiuj estis metalroko-muzikistoj aŭ ŝatantoj kiuj ŝajnigis esti parto de la subkulturo, sed estis konsiderataj kiel sen aŭtenteco kaj sincereco. La libro de Jeffrey Arnett de 1996 Metalheads: Heavy Metal Music and Adolescent Alienation (Metalroko: Metalroka muziko kaj adoleskula fremdiĝo) argumentas ke la metalroka subkulturo klasifikas membrojn en du kategorioj per "... akceptado kiel aŭtenta metalulo aŭ malakcepto kiel falsulo, pozisto."
Antaŭ jardekoj komencis metaluloj uzadi la esprimon "vendi sian animon" por priskribi grupojn kiuj ŝanĝis sian metalrokan sonon al radio-amika rok-muziko.
Sociaj aspektoj
Anstataŭ tipa dancado, metaluloj pli ŝatas kolizdancon (moŝon) aŭ kapskuadon, movadon en kiu la kapo estas skuata supren kaj malsupren laŭ ritmo de muziko.
Metaluloj ofte faras "kornopugnon" - mano-geston formitan per pugno kun etenditaj etfingro kaj montrofingroj. Ĝi estas konata ankaŭ kiel "diablaj kornoj", "metalopugno" kaj aliaj similaj nomoj.
Vestado
Alia parto de metalroka kulturo estas ĝia modo. Kiel metalroka muziko mem, ankaŭ modo ŝanĝiĝis dum jardekoj, konservante kelkajn kernajn elementojn. Tipe, la metalroka modo de la malfruaj 1970-aj jaroj ĝis 1980-aj jaroj konsistis el streĉita blua ĝinzo aŭ el borilopantalonoj, el motorciklaj ŝuoj aŭ el sportŝuoj kaj el nigra t-ĉemizo, uzata kun senmanika veŝto aŭ jako de ĝinzoŝtofo aŭ ledo dekoraciita per teksaĵaj flikaĵoj kaj alpinglaj butonoj de metalrokaj grupoj. Foje, ĝinzoŝtofa veŝto, dekoraciita per albumartaj flikaĵoj estis surhavata super longmanika ledjako. Simile kiel en aliaj muzikaj subkulturoj de la epoko, kiel ekzemple la punka, tia jako kaj ĝiaj emblemoj helpis al la persono, kiu surhavis ilin, sciigi siajn interesojn. Metaluloj ofte surhavas t-ĉemizon kun emblemo de iu grupo.
Ĉirkaŭ la mezaj 2000-aj jaroj, ekaperis renesanco de junaj spektantoj interesiĝantaj pri metalroko de 1980-aj jaroj, kaj ascendo de novaj grupoj akceptantaj malnovajn modidealojn. Tio kondukis al pli da 1980-jareca stilo de vestado. Iuj novaj spektantoj estas junaj, urbaj hipsteroj kiuj "antaŭe adoris metalrokon de distanco".
Internaciaj variaĵoj
Metalroko havas sekvantojn en landoj ekster Britio, kie ĝi unue evoluis. En la 2000-aj jaroj, ŝatantoj troviĝis en praktike ĉiu lando en la mondo. Eĉ en kelkaj ortodoksaj islamaj landoj de la Araba mondo ekzistas malgrandega metalroka kulturo, kvankam juraj kaj religiaj aŭtoritatoj ne ĉiam toleras ĝin. En 2003, pli ol dekdu membroj kaj ŝatantoj de Marokaj metalrokaj grupoj estis malliberigitaj pro "subfosado de la islama kredo". La opinio ke metalroko ne subfosas islaman kredon kondukis metalulojn en multaj Arabaj landoj al kreado de granda metalroka kulturo, kun movadoj kiel Takvakoro.
Attila Nagy (aktoro)
Attila Nagy [nadj], hungare Nagy Attila estis hungara aktoro kaj reĝisoro. Attila Nagy naskiĝis la 1933 en Pácin - mortis la  1992 en Budapeŝto.
Biografio
Attila Nagy frekventis aktoran ĉeflernejon inter 1951-1955 en Budapeŝto, poste li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Miskolc). Post unu jaro li partoprenis la revolucion, tial poste li estis en malliberejo. En 1961 li liberiĝis kaj aliĝis al Teatro Petőfi (Veszprém), baldaŭe al Teatro Thália (Budapeŝto) kaj Nacia Teatro (Szeged). En 1986 li ekreĝisoradis en Teatro de Kecskemét. Ekde 1990 li estis parlamentano. Li ricevis 4 premiojn inter 1966-1983.
Genouillé
Genouillé estas nomo de du komunumoj en Francio:
20469 Dudleymoore
20469 Dudleymoore estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomata en memoro de la brita aktoro kaj muzikisto Dudley Moore (1935–2002), kiu kunlaboris kun Peter Cook kaj aliaj por helpi krei la furoron de la satiro en la 1960-aj jaroj.
Lope de Aguirre, príncipe de la libertad
Lope de Aguirre, príncipe de la libertad (Lope de Aguirre, princo de la libereco) estas la sesa romano de la verkisto venezuela Miguel Otero Silva, publikita de la eldonejo Editorial Seix Barral, en 1979.
Recenzo
La rakonto estas rekonstruo de la vivo de la hispana konkistadoro Lope de Aguirre en kiu la verkisto kontraŭas la kutiman vidon ĝenerale demonigita de liaj antaŭaj biografiistoj.
En la romano Otero rakontas tragedian ekspedicion serĉe de "El Dorado" je sugesto de la vicreĝo de Peruo, estrita dekomence de la kapitano Pedro de Ursúa, en 1560. Ankaŭ Lope de Aguirre apartenis al tiu ekspedició estrita de Ursúa, kiu veturis akompanata de sia amantino, Inés de Atienza. La arbitreco de Ursúa pelis grupon de soldatoj plani ties murdon, kaj ili krome verkis leteron al la reĝo Filipo la 2-a kiel klarigo de ilia decido. La letero estis subskribita de ĉiuj, inklude Lope de Aguirre, kiu inkludis la vorton "perfida". Poste, laco, malsanoj, mortoj kaj murdoj kaj konspiroj pelis Lope de Aguirre al rolo protagonista laŭ kiu li murdis siajn opoziciantojn kaj ŝanĝis la kurson de la ekspedicio.
3451 Mentoro
3451 Mentoro estas granda troja asteroido de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero (en la tiel nomita Troja Tendaro).
La traviata
Libiamo ne' lieti calici
"Libiamo ne' lieti calici"; "Ni drinku el ĝojaj pokaloj") estas fama dueto kun ĥoro el La traviata, nome unu el plej bone konataj opermelodioj kaj populara elekto (kiel la opero mem) por multaj grandaj tenoroj. La kanto estas brindisi, nome en opero tostokanto kiu enkuraĝigas drinkadon de vino aŭ de aliaj alkoholaĵoj. Tiu dueto estas kantita en la unua akto de la opero, dum vespernokta festo ĉe la domo de Violetta Valéry. Ĝi estas kantata de Violetta kaj Alfredo Germont, junulo kiu enamiĝis el ŝi. Alfredo estas konvinkita de sia amiko Gastone kaj de Violetta por montri sian voĉon. Li ekas tiun drinkokanton, kaj poste estas aligita de Violetta kaj de la resto de la akompanantaro.
3451 Mentoro
Ecoj
La taksado de ĝia diametro (proksimume 120 km) rezultas de observado de kaŝado.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mita Mentoro, filo de Imbro, aliancano de Trojo; kiun oni ne konfuzu kun Mentoro, amiko de Odiseo kaj guvernisto de Telemako.
Henry Fitzroy (1-a duko de Richmond kaj Somerset)
Henry Fitzroy (n. la 15-an de junio 1519, m. la 23-an de julio 1536) estis nelegitima filo de Henriko la 8-a (Anglio) kaj ties kromvirino Elizabeth Blount, kiu estis inter la sekvantaro de Katerino de Aragono, edzino de Henriko. ("Fitzroy" signifas "nelegitima filo de la reĝo".)
Li naskiĝis en la priorejo de Blackmore, vilaĝo de Essex, kaj estis baptofilo de Thomas Wolsey, la ĉefministro de Henriko la 8-a. Nelonge post lia morto, lia patrino avantaĝe edziĝis al Gilbert Tailboys (1-a barono Tailboys de Kyme), kaj ŝi kaj ŝia edzo ricevis donacojn de la reĝo.
La 18-an de junio 1525 Henriko donis al li la titolojn grafo de Nottingham kaj duko de Richmond kaj Somerset. La saman jaron Henriko nomumis lin lordo-admiralo, prezidento de la konsilio de norda Anglio kaj gardisto de la markiojn proksimajn al Skotlando: kompreneble, ĉar Henry Fitzroy estis ankoraŭ juna knabo, li ne fakte plenumis tiujn oficojn, sed li ricevis grandajn enspezojn. Poste li ricevis aliajn postenojn, inter kiuj lordo-leŭtenanto (guberniestro) de Irlando, kaj ŝajne lia patro planis nomumi lin reĝo de Irlando, sed Henry Fitzroy mortis antaŭ ol tio povus okazi.
La 28-an de novembro 1533 Henry Fitzroy edziĝis al Mary Howard, filino de Thomas Howard (3-a duko de Norfolk): eble Anne Boleyn helpis aranĝi la geedziĝon. Henry Fitzroy amikiĝis al sia bofrato, la poeto Henry Howard (grafo de Surrey).
Ŝajnis ke li estis destinata al grava kariero. Tamen li mortmalsanis, aŭ pro ftizo aŭ pro alia pulmomalsano. La 23-an de julio 1536 li mortis en palaco Sankta Jakobo, Londono. Li entombiĝis en la preĝejo de Framlingham, Suffolk, kie estis la tomboj de anoj de la familio Howard.
Traversella
Traversella estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Pontboset (AO), Donnas (AO), Valprato Soana, Quincinetto, Ronco Canavese, Tavagnasco, Brosso, Trausella, Meugliano, Ingria, Frassinetto, Vico Canavese kaj Castelnuovo Nigra.
Reformisma Judismo
Reformisma Judismo, ankaŭ konata kiel Liberala Judismo aŭ Progresema Judismo, estas branĉo de la juda religio kiu naskiĝis en Germanio en la 19-a jarcento. Nuntempe, ĝi estas tre populara inter usonaj kaj britaj judoj.
Nuntempaj reformismaj judaj movadoj kunsentas pri la plejmulto el la sekvaj principoj:
La reformisma movado naskiĝis en Germanio, kiel respondo al la epoko de klerismo kaj al la parta abolicio de diskriminaciaj leĝoj kontraŭ judoj. La reformistoj neis la dian originon de la Torao, kaj deklaris ke nur la bibliaj leĝoj kiuj estas facile kompreneblaj devus esti sekvataj, dum la resto de la Halaĥa (la judreligia leĝaro) ne plu estis konsiderata deviga. Ili komencis uzi libron da preĝoj tradukita en la germana, anstataŭ uzi la hebrean version, kaj ili ĉesis praktiki cirkumcidojn. La reformistoj ankaŭ rifuzis akcepti la koncepton de juda "popolo" aŭ "nacio", deklarante ke judismo estas nur religio, kaj ke judoj devis esti ordinaraj civitanoj, kaj ne senti sin ligitaj nur al iu internacia juda "nacio". Ili ankaŭ rifuzis elstarigi la koncepton de Galut aŭ "Ekzilo" de la judoj, kaj lige al tio la strebon de ĉiu ano de judismo iam estonte reveni al la sanka lando Palestino, ĉar laŭ ili estis necese por judoj vivi trans la mondo por ekzekuti ilian Mesian devon. Ili kredis ke tasko de la judoj estas disvastigi la monoteisman veron trans la mondo, kaj esti ekzemplo de morala forto por aliaj. Kiam aperis la cionisma movado, ĝi sekve estis kondamnita de la reformistoj. Post la kreado de la ŝtato de Israelo, ili tamen akceptis la ekziston de Israelo, sed daŭre substrekas ke ne estas religia devo translokiĝi tien. Nuntempe ankaŭ estas reformistoj kiuj akceptas la koncepton de "juda popolo".
La reformisma movado estis portita al Usono de judaj enmigrintoj en la mezo de la deknaŭa jarcento. Laŭ statistikoj de 2006, 38 procentaĵoj de usonaj judoj kiuj regule partoprenas diservojn en sinagogo apartenas al reformisma sinagogo. Dum la lastaj jardekoj, usonaj reformistoj iom moligis la komencajn poziciojn de la reformisma movado, kaj komencis sekvi pli kaj pli el la antikvaj religiaj kutimoj, kaj uzi pli da hebrea lingvo dum la diservoj.
En Israelo, la reformisma movado estas tre malgranda. Nur la ortodoksa branĉo de judismo estas oficiale agnoskita en Israelo, dum la konservativaj kaj reformismaj movadoj ne havas oficialan rekonon.
Cikloheksila trifluoroacetato
Cikloheksila trifluoroacetato aŭ C8H11F3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trifluoroacetata acido kun cikloheksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheksila trifluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trifluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Staré Hraběcí
Staré Hraběcí estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Velký Šenov en distrikto Děčín. Ĝi etendiĝas proksimume 3 km sudoriente de Velký Šenov. Tra la vilaĝo kondukas ŝoseo II/265. Estas ĉi tie registritaj 24 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Staré Hraběcí estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,22 km². En la katastra teritorio Staré Hraběcí situas ankaŭ Janovka, Leopoldka kaj Malý Šenov.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1730. Ĝis la jaro 1946 la vilaĝo portis nomon Stará Grafenwalde.
Vanikoro
Vanikoro estas suda insulo de la insularo Santakruzaj insuloj, la plej orienta parto de Salomonoj, en Pacifiko.
Geografio
Vanikoro konsistas el du insuloj :
La kulmina pinto, la monteto Banie estas malnova vulkano.
Loĝantaro
La loĝantaro de Vanikoro konsistas el ĉirkaŭ 800 personoj. Ĝi konsistas plejparte el melanezianoj (ĉirkaŭ 500), unuaj loĝantoj de la insulo, kaj el eta loĝantaro de polineziaj kolonianoj  (ĉirkaŭ 300), alvenintaj de la najbara insulo Tikopia dum la lastaj jarcentoj.
Lingvoj
Dum la polinezianoj ekloĝintaj sur Vanikoro parolas polinezian lingvon (la tikopia lingvo), estas tri melaneziaj lingvoj sur Vanikoro. La teanua estas parolata de 500 personoj. La du aliaj praaj lingvoj de Vanikoro, la lovona kaj la tanema, estas malaperontaj: ili estas respektive konataj nur de kvar aŭ kvin personoj maljunaj kaj disaj sur la insulo, kaj kiu de nun parolas la teanuan. Tiuj tri lingvoj apartenas al la oceania branĉo de la aŭstronezia familio.
Ekonomio
La ĉefaj ekonomifontoj estas la eksportado de fiŝoj, konstruligno, kopro, palmoleo, kakao kaj konkoj.
Miklós Kretzoi
Miklós Kretzoi [miklOŝ krecoj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kretzoi Miklós estis hungara geologo, paleontologo, paleoantropologo, altlerneja instruisto. Miklós Kretzoi naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Kretzoi maturiĝis en 1925, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1929, en la sekva jaro li doktoriĝis. Jam ekde 1926 li estis sensalajra praktikanto en la geologia instituto, ekde 1930 li partoprenis en arkeologiaj elfosaĵoj. En 1933 li eklaboris en nafta kompanio, kie li faris ĉefe geografiajn kaj geologiajn laborojn. Inter 1941 kaj 1950 li havis altan postenon en la Hungara Nacia Muzeo, poste en la geologia instituto (li estis institutestro inter 1956-1958). Li estis nomumita katedrestro en 1970 en Scienca Universitato Lajos Kossuth, post 4 jaroj li pensiuliĝis, tamen li estis konsilisto en la instituto. En tiu periodo inter 1970-1978 li estis estro de la arkeologiaj elfosaĵoj en Rudabánya kaj publikigis artikolojn pri la trovitaĵoj, kiuj estis trapaso inter prasimioj kaj prahomoj. Li ricevis premiojn en 1969 kaj 1992. Li havis edzinon, kiu naskis gefilojn.
Gyula Kaesz
Gyula Kaesz [djula kEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kaesz Gyula estis hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, altlerneja instruisto. Gyula Kaesz naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Kaesz frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Industriarta Lernejo. Inter 1919 kaj 1952 li instruis en la Industriarta Lernejo, poste ĝis 1958 li estis rektoro. Dum instruado li ankaŭ faris arkitektajn laborojn, ili estis ofte premiitaj. Li partoprenis en redaktadoj de fakrevuoj. Li ricevis premiojn inter 1933-1965, inter ili premion Kossuth en 1956. Li havis edzinon.
Mladějovice
Mladějovice (Bladowitz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Ĝi situas en Hanakio, proksimume 5 km nordokcidente de urbo Šternberk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1141. La devene ĉeĥa vilaĝo en la 17-a jarcento germaniĝis, post la jaro 1938 ĝi fariĝis konsisto de Sudetio kaj post la jaro 1945 la devenaj loĝantoj estis forŝovitaj. Ekde la jaro 1961 konsisto de Mladějovice estis hodiaŭ memstaraj municipoj Komárov kaj Řídeč, male en la jaroj 1979–1990 Mladějovice estis komune kun ili konsisto de urbo Šternberk.
Placo de Hispanio (Sevilo)
En ĝiaj bankoj aperas reprezentitaj ĉiuj provincoj de Hispanio sur azuleĥoj kaj ĝiaj muroj ornamitaj per bustoj de renomaj hispanoj. La Placo de Hispanio estis projekciita de la sevila arkitekto Aníbal González. Aníbal González estis nomumita arkitekto direktoro de la ekspozicio kaj realigis multajn konstruaĵojn el stiloj novmudeĥara kaj regionisma komence de la 20-a jarcento. Por la realigo de la placo lin helpis pluraj kunlaborantoj inter kiuj sin trovis la inĝeniero José Luis de Casso kaj la arkitekto Aurelio Gómez Millán.
La konstruado komenciĝis en 1914, kaj ĝia unua ŝtono estis metita de Alfonso la 13-a, kaj iĝis la plej ambicia kaj kosta projekto de la Ekspozicio, en kiu laboris mil homoj samtempe. Kelkaj aspektoj de la projekto estigis kelkajn dubojn kaj malakceptojn. La Beletra Akademio oponiĝis al la planita alteco de la du turoj pro eventuala rivaleco kun la Giraldo, kaj la franca arkitekto Jean-Claude Nicolas Forestier, kiu kunlaboris en la dezajno de la Parko María Luisa, rifuzis la konstruadon de la rio kiu ĉirkaŭas la placon ĉar Sevilo estas urbo kie la akvo ne estas tro abunda.
En 1926 post la rezigno de Aníbal González de la posteno kiel direktoro pro la sinsekvaj tranĉoj de la buĝeto, la projekton finis la arkitekto Pedro Sánchez Nuñez. Estis la arkitekto Vicente Traver kiu aldonis la fontanon en la centro de la placo, kiu ne estis en la plano de la dezajno de Aníbal. Same kiel aliaj verkoj de la Ekspozicio, la konstruado de la placo estis sekvata de la reĝo mem, kiu gvidis la ĝustan konstruadon de la projekto. En 1929 estis la inaŭguro de la ekspozicio, kun la ĉeesto de la reĝo kaj diplomatoj el la iberamerikaj landoj. Ĉar ĝi estas la sidejo de la Ĝenerala Kapitaneco, en ĝi okazas la desfilo de la militista pasko la 6a de januaro ĉiujare. En 2014 celebriĝis en ĝi la 50a datreveno de la kanonika kroniĝo de la Virgulino de la Makareno.
Priskribo
La placo havas grandajn dimensiojn (170 metroj diametre), ĝi havas duon-elipsan formon, kiu simbolas la brakumon de Hispanio al siaj iamaj amerikaj teritorioj, kaj rigardas al la rivero Gvadalkiviro, kiel sekvinda vojo al Ameriko.
Ĝia tuta surfaco estas 50 000 m² el kiuj 19 000 estas konstruitaj kaj 31 000 estas libera spaco, ĉirkaŭata de akvokanalo kiu trairas 515 m kaj ĝin transiras kvar pontoj. La konstruaĵoj strukturiĝas je centra konstruaĵo, kun apudaj intermezaj konstruaĵoj kiuj kompensas la troigan longecon kaj la turojn en la ekstremoj.
2092
2092 estos superjaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron).
Leŭkokrotono
Leŭkokrotono (Leucocroton) estas genro de plantoj en la familio Eŭforbiacoj.
Specioj
Leucocroton enhavas 28 specioj (Borhidi, 1991). Ĉiuj specioj estas indiĝeno al la okcidentaj antiloj.
Károly Máday
Károly Máday [kAroj mAdai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Máday Károly estis hungara pastro, luterana episkopo. Lia nobela antaŭnomo estis . Károly Máday naskiĝis la  1821 en Hungara reĝlando en Késmárk (nuntempa Kežmarok en Slovakio). Li mortis la 1870 en Dobsina (nuntempa Dobšiná en Slovakio).
Biografio
Károly Máday komence lernis juron, őpste li estis ĉefamilia edukisto. En 1841 li plulernis en Berlino, Greifswald, Jena, poste li studvojaĝis al Danio, Svedio, Italio, Svislando. Hejmenveninta en 1846 li ekinstruis en luterana gimnazio de Miskolc, sed en la sekva jaro li iĝis pastro en Miskolc. En 1848 li estis eklezia notario, krome li partoprenis en Hungara revolucio de 1848. Post falo de la liberecbatalo li rifuĝis al Szepes, kie baldaŭe li estis pastro. En 1859 en luterana kunveno li estis notario, ili protestis pro subpremo de Habsburgoj, tial li estis arestita. Spite tion en la sekva jaro li estis elektita episkopo de episkopejo apud-Tiso.
Haŭto
Haŭto, parto de la tegumenta sistemo, estas ekstera membrano, kiu tegas la korpon de homo (t.e. epidermo kun la sub ĝi troviĝanta fibreca kaj grashava tavolo) aŭ simila membrano ĉe bestoj (vertebruloj; senvertebruloj havas epidermon) aŭ plantoj (pli ofte epidermo).
En diversaj homoj kun etnaj diferencoj, la haŭto estas la plej rimarkinda parto de la korpo kiu montriĝas malsama. La kolorojn oni kutime nomas "nigra" kaj "blanka", sed ili estas efektive pli nuancitaj ol tiuj du kontrastoj, do malhelbruna kaj helrozkolora. Pri homoj, haŭto estas la pli granda kaj la pli peza organo.
Strukturo de la haŭto
La epidermo, epitelia histo, estas 0,2 milimetrojn dika kaj enhavas la pigmentĉelojn. Plej supre korneca tavolo.
La dermo, konektiva histo, estas 1–2 mm dika kaj enhavas la ŝvitglandojn kaj la sebajn glandojn.
La hipodermo, grasa histo, estas 2,5 mm dika ĉe la mandorso, 5 mm ĉe la brako, 10 mm kaj pli ĉe la ventro. En la ĉeloj de la hipodermo estas stokita graso.
pH
La pH (potenco hidrogena) de la haŭtsupraĵo ĉe sanaj homoj troviĝas inter pH 4 kaj pH 7, la meza valoro estas pH 5-6, ĝi dependas de la nombro de la ŝvitglandoj en la korporegiono.
Taskoj de la haŭto
Tre grava estas la tuŝsenso.
La mukozo (muka histo) tegas la kavajn organojn, generajn organojn, nazon, buŝon kaj inteston.
Parazitoj
La plej konataj parazitoj de la haŭto estas la pulo, skabio kaj pediko (homlaŭso).
Haŭtmalsanoj
Hipopigmentiĝo estas manko de melanino: vitiligo kaj albinismo
Hiperpigmentiĝo estas pigmentiĝo super la normala kvanto: lentugo estas ekzemplo de loka hiperpigmentiĝo.
Ekzemoj estiĝas pro troa agado de la haŭto kontraŭ aganto (nutraĵo, koloro, metalo, sapo k.a.) kaj manifestiĝas per ruĝiĝo (akuta ekzemo) ĝis kronika ekzemo (vundkrusto).
Pustulo estas kaveto, kiu enhavas puson.
La argirio, aŭ sindromo de argirio, estas malsano produktita pro la longdaŭra ekspono al la arĝento en formo de saloj aŭ de metalo kaj estas karakterizata per la kolorigo de la haŭto kaj de kelkaj organoj de la malsanulo al grizaj, bluecaj aŭ griz-bluecaj nuancoj, ĉefe en la zonoj eksponitaj al la suno.
Dermatofitozo, konata ankaŭ kiel ringovermo, estas funga infekto de la haŭto. Tipe ĝi rezultas en ruĝa, juka, skvameca, cirkla erupcio. Hararperdo povas okazi en la tuŝita areo. Simptomoj ekis kvar ĝis dekkvar tagojn post la ekspono. Multaj areoj povas esti tuŝitaj je difinita tempo. Ringovermoj povas etendiĝi el aliaj animaloj aŭ inter personoj.
Percepto de la haŭto en homa historio
Homoj foje uzas sian korpan haŭton por pentraĵoj, tatuoj, incizoj, traboroj, stigmatoj kaj tradiciaj markoj de sklavigo (markitaj sklavoj) aŭ apartenantaj al etna, religia aŭ kultura grupo ...
La koloro aŭ paleco de la haŭto, ĝia dikeco aŭ ĝia glateco, aŭ la sunbruniĝo havas valorojn kaj elvokivaĵojn, kiuj ŝanĝiĝas laŭ civilizoj kaj epokoj, same kiel la cikatroj de vundoj aŭ malsanoj (ekzemple, rakontaj signoj de variola cikatroj estis en la 18a jarcento asociitaj kun akirita imuneco, kiuj povus helpi laboron kaj estis konsiderataj kiel belega faktoro por virinoj, koncepto kiu eĉ nutris polemikon kiam la elradikado de variolo fariĝis ebla danke al la vakcinado. Depende de epokoj, civilizacioj kaj sociaj klasoj aŭ aĝo, haŭto estas pli-malpli kaŝita aŭ elmontrita.
Haŭto estas la laborbazo por akupunkturon, moksadon aŭ masaĝajn teĥnikojn ktp. Estas la temo de speciala zorgo, kiu estas traktata per ungventoj, kiuj fariĝis kosmetikaj produktoj. Koloraj (lokaj aŭ ĝeneralaj) anomalioj povas liveri informojn pri la sano de la persono (flava, griza, ruĝa, blua haŭto, vundoj ktp); kiromanciistoj asertas povi legi la estontecon de ĉiu homo laŭ la linioj de ties mano.
Ciklostomoj
La epidermo estas iom pli kompleksa ol tiu de la brankiostomuloj, sed ĝi ne havas kornecan tavolon. Ene de la dermo. ili havas pigmenton kaj iujn muretojn je regulaj distancoj nome miocommata.
Fiŝoj
La epidermo estas tre simpla, kun supraĵa tavolo de keratino. La epidermo de fiŝoj disponas de glandoj kiuj sekrecias substancon nome "mucus" kiu havigas protekton, malsekigas la surfacon kaj malpliigas la reziston al frotado kun la akvo. La dermo estas pli kompleksa kaj estas dividita en la du tavoloj de histo konjunktiv-fibreca kaj laksa. En la dermo estas originataj la skvamoj kaj estas la kromatoforoj, por ekzemplo kun melanino, kiuj kolorigas la haŭton. Resuma la haŭto estas komponata de du tavoloj: nome epidermo ŝirmita per kutikloj kaj dermo en kiu originiĝas la skvamoj kiuj reale estas flekseblaj platoj kalcigitaj kaj interplektitaj.
Amfibioj
La haŭto de amfibioj estas tre fajna kio ebligas la trahaŭtan spiradon. Ĝi ne havas harojn sed ja mukozajn glandojn produktantajn de muko kiu havas ĝin malseka kontinue. Kelkaj specioj disponas de glandoj kiuj sekrecias venenajn substancojn kiuj protektas ilin disde predantoj.
Reptilioj
La haŭto de reptilioj ne havas malsekigajn glandojn, kio havigas aspekton kaj sekan kaj malmolan, havas kornecan tavolon kiu enhavas kornecajn skvamojn kiuj faras ĝin netrairebla de la akvo kaj rezista al sekigo. En multaj specioj okazas la fenomeno de la mudo, kiu estas la procezo de ŝanĝo de la plej ekstera tavolo de la haŭto, necesa por ebligi la kreskon de la animalo; multaj serpentoj mudas la tutan haŭton kiel unu peco, do eblas trovi en la naturo foje "malplenajn serpentojn", tio estas la travidebla tuta haŭto de la animalo; tio okazas laŭ periodeco variebla inter 1 kaj 12 monatoj. Krokodiloj kaj testuduloj havas ostigitajn platojn en la dermo kiuj ricevas la nomon de "osteodermoj", kaj havas protektan funkcion. Reptilia haŭto havas la du tavolojn, nome dermo kaj epidermo, sed tiu lasta estas ŝirmita per tria tavolo preskaŭ travidebla kaj ornamita kiu ricevas la nomon de "epidermiklo".
Birdoj
Birdoj havas la haŭton ŝirmita per plumoj diferenctipaj. La plumoj estas el struktura vidpunkto kornecaj elstaraĵoj kiuj eliras el la epidermo. Birdoj havas uropigajn glandojn en la vostobazo kio produktas grasan sekrecion kiun la animalo mem distribuas per la beko tra la plumaro por akv-imunigi ĝin. Tiu glando ludas gravan rolon ĉefe ĉe akvobirdoj. Kelkaj marbirdoj havas ankaŭ glandojn specializitajn por la traktado de la salo.
Mamuloj
Plej karaktera de la haŭto de la mamuloj estas la hararo, kiu protektas, kaj la laktoglandoj, kiuj ebligas la mamnutradon de la idaro, tio estas la reproduktadon kaj de la individuoj kaj de la specioj. Fakte mamoj estas la karakteriziloj de "mamuloj". Kelkaj mamuloj havas ankaŭ specializitajn elstaraĵojn kiel la kornoj kaj la ramuroj, kiuj ludas gravan rolon ĉe bovedoj kaj cervedoj por protektado kaj por selektado de la plej taŭgaj maskloj por la reproduktado.
Švarcava
Švarcava estas nomo por pluraj subjektoj:
Vârghiș (rivero)
Vârghiș [vırgiŝ] estas rivereto en la Distrikto Harghita en Rumanio. Ĝi fluas en la riveron Cormoș kaj do apartenas al la sistemoj de la riveroj Olt kaj Danubo. La baseno estas en norda distrikto de la centro de la lando loĝata ĉefe de hungardevena loĝantaro.
15925 Rokycany
15925 Rokycany estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (distrikto Prago-oriento), nemalproksime de Prago.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Rokycany en okcidenta Bohemio, kies unuaj skribitaj pruvo datiĝas de 1110. En 1947, publika observatorio estis fondita tie, kiu koncentris sin pri observoj de kaŝadoj, laboro kun junularo, instruistoj kaj konstruo de amatoraj teleskopoj.
.bw
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Bw''.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
2104
2104 estos superjaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2104 post Kristo okazos, inter alie:
Unserfrau-Altweitra
Unserfrau-Altweitra estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gmünd. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
NGC 4650
NGC 4650 (aliaj indikoj — ESO 322-67, MCG -7-26-38, AM 1241-402, DCL 169, IRAS12415-4027, PGC 42891) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mezvarma pluvarbaro
Difino
Por mezvarmaj pluvarbaroj de Nordameriko, la difino de Alaback estas vaste agnoskita : (a) La jarpluvo estas pli ol 1400 mm; (b) La averaĝa ĉiujara temperaturo estas inter 4 kaj 12 °C.
Tamen, la postulata jarpluvo dependas de faktoroj kiaj ekzemple la distribuado de la pluvokvanto dum la jaro, la temperaturoj dum la jaro kaj la nebuloĉeesto, kaj la difinoj en aliaj landoj estas konsiderinde malsamaj. Ekzemple, la aŭstraliaj difinoj estas ekologiaj-strukturaj prefere ol klimataj : (a) Fermata kanopeo kaŝas almenaŭ 70% de la ĉielo; (b) la arbaro konsistas plejparte el arbospecioj kiuj ne postulas fajron por regenerado, sed havas semidojn kapablajn regeneriĝi sub ombro kaj en naturaj senarbejoj. Laŭ tiu-ĉi kriterio, ekzemple, parto de la mezvarmaj pluvarbaroj de okcidenta Nordameriko estus ekskludata, ĉar la marborda Menzies-pseŭdocugo, unu el iliaj dominantaj arbospecioj, bezonas arbarero-neniigantan perturbon por iniciati novan serion de semidoj. Laŭvice la nordamerika difino ekskludus parton de la mezvarmaj pluvarbaroj en aliaj landoj.
Tutmonda disvastiĝo
La mezvarmaj arbaroj kovras grandan parton de la tero, sed la mezvarmaj pluvarbaroj nur troviĝas en kelkaj regionoj en la mondo. La plej granda parto de tiuj situas en humidaj oceanaj klimatoj: la pacifikaj moderaj pluvarbaroj en okcidenta Nordameriko (Sudorienta Alasko ĝis Centra Kalifornio), la valdiviaj kaj la magelanaj mezvarmaj pluvarbaroj de sudokcidenta Sudameriko (Suda Ĉilio kaj apuda Argentino), areoj de pluvarbaro en nordokcidenta Eŭropo (suda Norvegujo ĝis norda Hispanujo kaj Portugalujo), mezvarmaj pluvarbaroj de sudorienta Aŭstralio (Tasmanio kaj Viktorio) kaj la novzelandaj mezvarmaj pluvarbaroj (la okcidenta marbordo de Suda Insulo).
Aliaj troviĝas en humidaj-subtropikaj klimatoj : tiu de la sud-afrikaj knajsnaj-amatolaj montarbaroj, la foliarbaroj apud Nigra Maro kaj de Kolĉido de la orienta nigramara regiono (Turkujo kaj Kartvelujo), la hirkaniaj-kaspiaj miksaj arbaroj de Irano kaj Azerbajĝano, la montaj mezvarmaj pluvarbaroj laŭ la orienta pacifika marbordo de Tajvano, la sudokcident-japanaj tajhejaj ĉiamverdaj arbaroj, la marbordaj arbaroj de Novsudkimrujo (Aŭstralio) kaj de Norda Insulo (Nova Zelando).
Kelkaj areoj, aliflanke, kiel ekzemple Rokmontaro en Brita Kolumbio, norda Idaho kaj nordokcidenta Montano, Rocky Mountain Trench en Brita Kolumbio kaj Montano, kaj la rusa Malproksima Oriento (Usurio, Manĉurujo, Saĥaleno) en Azio havas pli kontinentan klimaton sed ricevas sufiĉe da precipitaĵo sub la formo de pluvo kaj de neĝo por enhavi signifajn areojn de mezvarma pluvarbaro.
Ansina
Ansina estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi apartenas al la departemento Tacuarembó en la centra nordo de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
Riethgen
Riethgen estas loĝloko kaj ĝis fino de la jaro 2022 estis komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2023 estas parto de la urbo kaj „landa“ komunumo Kindelbrück. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Kazumasa Takagi
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima, Montedio Yamagata, FC Gifu, Tochigi SC kaj Kamatamare Sanuki.
Ersig
Ersig (jen germane, Érszeg) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Bocşa. Administre ĝi apartenas al Vermeş.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 949 loĝantojn (rumanoj, hungaroj kaj germanoj), en 1992 311 (rumanoj, 10% hungaroj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1369. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye).
Paso de los Toros
Paso de los Toros estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi apartenas al la departemento Tacuarembó en la centra nordo de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
Paso de los Toros en la hispana signifas bovopasejon aŭ taŭrpasejon.
Uragano Patricia
Ĝi iris en la direkto de federacia ŝtato Ĥalisko de Meksiko.