cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Popoliniciato
Unuopula iniciato
En la svisa Kantono Zuriko ekzistas eĉ la rajto, ke unuopulo povas fari unuopulan iniciaton, submetante pere de simpla letero proponon al la loka aŭ kantona parlamento, pri kiu la parlamento devas en la daŭro de ses monatoj voĉdoni. Se la parlamento subtenas la proponon, ĝi devas esti submetita al la popolo por voĉdono.
Die Musik in Geschichte und Gegenwart
Die Musik in Geschichte und Gegenwart (MGG) (eo: La muziko en historio kaj nuntempo) apartenas al la plej ampleksaj muzikleksikonoj de la mondo.
La unua eldono, aperinta inter 1949 kaj 1987 validas kiel la plej grava germanlingva muzikscienca normverko post la Dua Mondmilito. En 1989 aperis poŝlibro-eldono, en 2001 elektrona eldono kun paĝokonkordanco al la preseldono. Eldonanto estis Friedrich Blume.
La dua, komplete nove prilaborita eldono, eldonita far Ludwig Finscher, estas komuna projekto de la eldonejoj Bärenreiter-Verlag en Kassel kaj J.-B.-Metzler-Verlag en Stutgarto. Ĝi konsistas el dekvoluma faktoparto (inkl. registrovolumo; 1994–1999; pli ol 1500 artikoloj) kaj deksepvoluma personoparto (1999–2007; 18.000 artikoloj). Krome estas havebla registrovolumo pri la personoparto, ne enesta en la daŭrigo, suplementvolumo aperis en majo 2008.
Aleksej Verstovski
Aleksej Nikolajeviĉ Verstovskij (en rusa: Алексéй Никола́евич Верстóвский) (1a de Marto [malnovstile 18a de Februaro] 1799 – 17a de Novembro [malnovstile 5a de Novembro] 1862) estis rusa komponisto, muzika burokrato kaj rivalo de Miĥail Glinka.
Die Musik in Geschichte und Gegenwart
Kelkaj artikoloj aperas en pliampleksigita formo ankaŭ kiel poŝlibro sub la nomo MGG Prisma.
Aleksej Verstovski
Civila inĝeniero laŭ trejnado, li interesiĝis en muziko, dum li estis studanta en la Korpuso de Inĝenieroj en Sankt-Peterburgo. Li ankaŭ studis pianon, violono, muzikan teorion kaj komponarton. John Field estis inter liaj instruistoj.
Estante 20-jaraĝa li famiĝis pro sia 'opera vodevilo' La papagoj de avinjo (1819). Ekscitita de tiu sukceso, li plue komponis malpezan muzikon por tiu tiutempa enmoda ĝenro kaj komponis pli ol 30 el tiuj. Li kreis ankaŭ serion de baladoj por voĉo kaj piano, kiujn li nomis kantatojn. La ludado el tiuj ofte implikis teatran agadon. Unu el ili nome La nigra ŝalo aŭ Moldavia kanto (1823) nome surscenejigo de poemo de Aleksander Puŝkin, iĝis tre populara en la salonoj de la aristokratoj.
En 1825 li estis nomumita kiel 'inspektisto de muziko' en Moskvo, zorge de la imperiaj teatroj kiel la Malij kaj la Bolŝoj-teatro, kontrolante la tutan repertuaron (el 1830) kaj estrante la stabanaron de direktoroj (el 1848 ĝis 1860).
Li revenis al la ĝenro de opero en 1828 kaj verkis ses verkojn. La romantika opero Askol’dova mogila (La tombo de Askold), verkita pri temo el la Rusia historio, estis la plej sukcesa el la sesopo. Oni postulis, ke la muziko por La tombo de Askold estis polurita de Gioachino Rossini, bazite sur ideoj de Verstovski, por pago kiu kovris ludvetan ŝuldon. Unuafoje ludita en 1835 (unu jaron antaŭ la verko Zhizn za tsarya (Vivo por la caro) de Miĥail Glinka) La tombo de Askold ricevis ĉirkaŭ 200 ludojn en Sankt-Peterburgo kaj 400 en Moskvo en siaj unuaj 25 jaroj. Tiu estis la unua rusia opero ludita en Usono (en 1869). En la sovetunia epoko la opero estis forgesita dum jardekoj, ĝis ĝi estis reviziita en 1944 en la Moskva Teatro de Opereto sub la titolo Украденная невеста (Ukradennaja Nevesta – La rabita fianĉino), kaj poste revenigita surscenejen en 1959 post ludado en nova versio en la Kievŝtata Operejo.
Tamen la "Epoko de Verstovski" tuj ŝanĝiĝis al la "Epoko de Glinka" kaj la operoj de Verstovski falis en forgeso unu fojon plie.
Assoro
Assoro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Enna. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Agira, Enna, Leonforte, Nissoria, Piazza Armerina, Raddusa (CT), Ramacca (CT) kaj Valguarnera Caropepe.
Laŭrisilvaj arbaroj
Laŭrisilvo aŭ Laŭrisilva arbaro ("laŭra arbaro") estas endemia tipo de humida subtropika laŭra arbaro troviĝanta en kelkaj el la insuloj de Makaronezio en la Norda Atlantiko, nome en Madejro, Azoroj kaj Kanarioj, gravega relikvo de la pliocenaj subtropikaj arbaroj, enhavantaj multnombrajn endemiajn speciojn.
Tiuj arbaroj formiĝas el laŭrecfoliaj ĉiamverdaj durlignaj arboj, kiuj atingas ĝis 40 metrojn alte. Multaj el la specioj estas endemiaj de tiuj insuloj, kaj estas hejmo de riĉa bioto de subkreskaĵaro, senvertebruloj, kaj birdoj kaj vespertoj.
La arbaroj de laŭrisilvo de Makaronezio estas relikvo de tipo de vegetaĵaro kiu origine kovris multe da la Mediteranea Baseno kiam la klimato de la regiono estis pli humida. Pro sekiĝo de la Mediteranea Baseno dum la Plioceno, la laŭraj arbaroj grade retiriĝis, anstataŭataj de pli toleraj de trosekeco kaj sklerofilaj plantokomunumoj. Plimulto de la laste restintaj arbaroj de laŭrisilvo ĉirkaŭ la Mediteraneo ŝajne malaperis antaŭ ĉirkaŭ 10 000 jaroj fine de la Plejstoceno, kiam la Mediteranea baseno iĝis pli seka kaj kun pli akra klimato, kvankam kelkaj restaĵoj de la laŭrarbara flaŭro ankoraŭ restas en montaroj de suda Hispanio, nordocentro de Portugalio kaj norda Maroko, kaj du iamaj specioj (nobla laŭro kaj la ordinara ilekso) restas disvastigataj. La loko de la Makaroneziaj Insuloj en la Nordatlantiko moderis tiujn klimatajn fluktuoj, kaj plutenis la relativan humidan kaj mildan klimaton kiu permesis tiajn arbarojn postvivi ĝis nuntempe.
Tranquillus Parthenius Andronicus
Andronicus Tranquillus Parthenius (1490-1571) estis kroata dominikano, filozofo, gramatikisto, historiisto, humanisto, diplomato, poeto, kaj sekretario de Ferdinando la 1-a (1543), kies fekunda latina scienca kaj beletra verkaro inkludas diskutojn, dialogojn, epistolojn kaj poeziojn.
Aparte interesa estas liaj leteroj kie li portretas la situacion en Hungario post la Batalo de Mohács inter la hungara reĝo kaj la otomana imperio, en 1526, kaj la letero al la papo Pio la 5-a kie li akre kritikas la eklezipolitikistojn.
En sia verko "Oratio", publikigita en 1518, en Aŭgsburgo, li avertas la germanojn pri la otomana danĝero kiu minacas la tutan Eŭropon. Li estis kunlaboranto de polaj humanistoj. Erasmo de Roterdamo, en sia kolokvo "Convivium poeticum" omaĝe al li kreis parolanton kies nomo estis Parthenius.
Vivo
Franjo studis en pluraj eŭropaj universitatoj. En la epoko de la 5-a Laterana Koncilio li troviĝis en Romo kaj aktivis serve de Johano Lasko (1499-1560), ĉefepiskopo de Gniezno, kiu vizitadis la koncilion inter 1513 kaj 1515. Ĉi-asociiĝo havis signifoplenan efekton sur la restanta parto en la vivo de Androniko.
En aprilo 1517 li enmatrikuliĝis en Vieno, konatiĝis kun Joachimus Vadianus (1484-1551) kaj proponis al li kelkajn lecionojn pri Kvintiliano kaj Cicerono. Vadianus rekomendis lin al Urbanus Rhegius (1489-1551) en Ingolstadt, kie vintre de 1517-1518 li engaĝiĝis en cirklo de polaj studentoj. Maksimiliano la 1-a invitis lin al Aŭgsburgo, kie li publikigis la unuan el siaj pluraj libroj, ia oratoraĵo apoge de la krucmilito kontraŭ la turkoj, kiu estis plurfoje represita.
Dum printempo de la jaro 1518 li enmatrikuliĝis en Lepsiko, kaj kiel membro de la Pola Nacio, kaj kiel profesoro pri Kvintiliano. Li same vizitis Nurenbergon kaj Erfurto, konatiĝinte kun Willibald Pirckheimer (1470-1530), Eobano Heso (1488-1540) kaj Euricius Cordus (1486-1535).
Sekvante la ekzemplon de Eobano kaj aliaj humanistoj el Erfurt, printempe de 1519, li ekiris al Loveno por viziti Erasmon. Bedaŭrinde ne eblis al li renkontiĝi kun Erasmo kaj en Loveno kaj en Antverpeno. Lia deziro pri profesorado en Loveno estis neglektita, tial li furioze ekiris al Parizo. Erasmo provis kvietigi lin omaĝante en unu el siaj Kolovoj.
Ambae
Ambae (aŭ Aoba) estas vulkana insulo de Vanuatuo. Ĝi havas surfacon je kaj troviĝas proksime de la insuloj Pentecost kaj Maewo. En 2009 ĝi havis 10,407 loĝantojn.
La vulkano de Ambae (kies pinto nomiĝas Manaro) eksplodis lastfoje en la jaro 2005 kaj parto de la loĝantaro evakuiĝis.
József Papp (esperantisto)
PAPP József (21-a de aprilo 1914, Debrecen – 1978 per pulmospasmo)
Laŭprofesie li estis seruristo, mekanikisto. Dum siaj lastaj laborjaroj antaŭ pensiiĝo, li estis fakinstruisto de metilernantoj. Li engaĝis sin al la socialisma movado. En la fabriko MGM (Hungara Rullagro-Uzino) en Debrecen, kie li laboris tra longaj jaroj li agadis kiel sekretario de ÜB (Uzina Komitato de Sindikato).
Li verŝajne eklernis Esperanton en la jaro 1930, en la kulturhejmo laborinta en la urbodistrikto Csapó (Ĉapo’) de Debrecen. Lia rolado en la loka Esperanto-movado ne ŝiriĝis dum la unua duono de la 1950-aj jaroj, kiam Esperanto estis devigite silentanta. Kiel aliaj memkonsciaj sindikatanoj li ne ĉesis agadi persone en la internacia Esperanto-movado. En tiuj jaroj esperantistoj regule kunvenadis en la klubejo „Flugilhava Rago” de la lokaj fervojistoj, en la strato Hunyadi (poste placo Petőfi). Tiam okazis amiketosaj grupkunvenoj en la klubejo de la lokaj fervojistoj, kiujn regule ĉeestis s-anoj Ambrus TÓTH kaj László Tóth, István Huszár, Kálmán Papp kaj multaj aliaj el la pionira periodo de la loka Esperanto-movado.
En majo 1956 refondiĝis la Esperanto-rondo fervojista sub la nomo „Paco kaj Amikeco”. Kontribuintoj estis d-ro Géza Berki, d-ro József Mátéffy, fondintoj: Lajos Takács, János Csongrádi kaj László Orgován, krom la fratoj TÓTH.
Kiel membro kaj fine kiel kasisto de la grupo „Paco kaj Amikeco”, József PAPP plenumis plurajn taskojn movadajn. Tra jaroj li gvidis Esperanto-kursojn por komencantoj, plej ofte en baza lernejode la urbodistrikto Téglás de Debrecen. Li ĉiam partoprenis la gravajn eventojn de la loka Esperanto-movado, ekzemple en junio 1959 en Orient-Hungarlanda Esperanto-Renkontiĝo, en 1966 en la postkongreso de la UK budapeŝta en Debrecen. En la jaro 1968 li – kun siaj edzino kaj filino – ĉeestis Klaipedan kun la esperantista kulturrondo (koruso) de la fervojista fakgrupo, kies granda sukceso eĥiĝis tra jaroj.
Lia filo estis Tibor Papp, iama redaktisto de Debrecena Bulteno.
El Debrecena Bulteno, n-ro 81, aprilo 1994.
Civilization IV: Warlords
Civilization IV: Warlords (en angla Civilizo IV: Militestroj) estas la unua kromaĵo al videoludo Civilization IV, kiu estis eldonita en somero de 2006. Ĉefaj distingoj de la originalo estas:
Nova enhavo
Krom tio, ĉeestas novaj unuoj, konstruaĵoj kaj teknologioj.
Novaj gvidistoj:
Unikaj konstruaĵoj
Ĉiu civilizo en Warlords havas unikan konstruaĵon, kiu substituas norman konstruon kaj donas kompare kun tiu aldonajn avantaĝojn.
Orfo (familio)
Orfo (de la malnovgreka: ὀρφᾰνός orphanós) estas infano, kies gepatroj mortis. Se nur unu patro aŭ patrino mortis oni parolas pri duonorfo, se ambaŭ gepatroj pri plenorfo.
Oni kutime ne priskribas homon kies gepatroj mortis post adoltiĝo kiel orfo.
Wollmesheim
Wollmesheim estas urboparto de Landau in der Pfalz. Ĝi situas okcidente de la kernurbo kaj havas 850 loĝantoj. Al la teritorio de Wollmersheim, kiun trafluas la rojo Birnbach apartenas ankaŭ la arbara eksklavo Wollmesheimer Wald kun grandeco de 78 hektaroj.
Kentaro Seki
Kentaro Seki (関 憲太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai kaj Jokohama FC.
NGC 5418
NGC 5418 (aliaj indikoj — UGC 8946, MCG 1-36-16, ZWG 46.40, IRAS13597+0755, PGC 49997) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Arthur Llewelyn Curry
Arthur Llewelyn Curry (arsur ĥleŭelin kari) (ps. Pelikano, Sondisto) (naskiĝis la 6-an de majo 1870 en Tynemouth) estis angla esperantisto, pastro anglikana.
NGC 5418
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Arthur Llewelyn Curry
Li kunlaboris en la Eklezia Revuo.
Eksteraj ligiloj
Paĝo en TTT-Himnaro Cigneta
Nerila karbonato
Nerila karbonato aŭ karbonato de nerilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la nerila alkoholo kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Nerila karbonato posedas 21 karbonatomojn, 37 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn. Nerila karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj farmaciaĵoj.
Friedrich Mosengeil
Carl Friedrich August MOSENGEIL (naskiĝinta la 26-an de marto 1773 en Schönau (Wutha-Farnroda), mortinta la 2-an de junio 1839 en Meiningen) estis germana pastoro kaj stenografisto.
Vivo
La ununura filo de protestanta pastoro studis teologion en Jena kaj instruistis poste kelkan tempon ĉe la de Heinrich Cotta proksime de Schwallungen-Zillbach fondita forstista lernejo. Poste li sekvis la volon de la patro kaj iĝis ties vikario en Frauenbreitungen apud Bad Salzungen.
En 1805 dukino Louise Eleonore, vidvino de la en 1803 mortinta duko Georgo la 1-a (Saksio-Meiningen), venigis Mosengeil kiel edukiston por sia unusola filo, la princo Bernhard Erich Freund. Paralele li nomumitis Konsistoria asesoro. Mosengeil tre zorgema plenumis sian novan rolon kaj akompanis la tronheredanton eĉ ĉe la universitatojn de Jena kaj Heidelberg kaj dum vojaĝoj en Svislandon, Italujon, Franclandon kaj Nederlandon. Jam en 1816 li nomumitis Konsistoria konsilisto kaj iĝis, post la entronigo de Bernhard (1821), vera registarmembro. Tion li daŭre estis, ankaŭ post la transloĝigo de la konsistorio al Hildburghausen.
Mosengeil respektatis fare de la kuncivitanoj kaj aparte de la juna princo Bernhard, kiu ankaŭ staris ĉe lia mortolito.
Kiel verkisto
Mosengeil ankaŭ verkadis kaj sukcesis veki ĉe la legantaro senton je beleco en tre lerta skribostilo. Krom elementoj religiaj li enplektis ofte pejzaĝajn kaj idiliajn priskribojn. Li ankaŭ eldonis ĉiujn verkojn de Ernst Wagner. Danke al en 1819 jam en tria eldono en Jena aperinta libreto Mosengeil ankaŭ iĝis grava reformisto de stenografio.
Spaichingen
Spaichingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Tuttlingen, en la Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Aleksandro Aljabjev
Aleksandro Aleksandroviĉ Aljabjev (en rusa: Алекса́ндр Алекса́ндрович Аля́бьев; 15-a de Aŭgusto [malnovstile 4-a de Aŭgusto] 1787 – 6a de Marto [malnovstile 22a de Februaro] 1851), literumita ankaŭ kiel Alabjev aŭ Alabieff, estis rusa komponisto konata kiel unu el la patroj de la rusa artokanto. Li verkis sep operojn, du dek muzikajn komediojn, unu simfonion, tri kordokvartetojn, pli ol 200 kantojn, kaj multajn aliajn pecojn.
Li aliĝis al la Rusa Armeo en 1812, dum la Napoleonaj Militoj, kaj luktis kiel oficiro ĝis 1823. Li partoprenis en la eniron de Rusiaj fortoj en Dresdeno kaj en Parizo, kaj li ricevis du premiojn.
En Februaro 1825 Aljabjev kaj tri aliaj partoprenis en tutnoktan kartludadon kiu finis kiam retiriĝinta kolonelo T.M. Vremev estis akuzita de ludtrompo kaj estis frapita unue de Aljabjev kaj poste ankaŭ de la du aliaj ludantoj. La kolonelo mortis kelkajn tagojn poste, eble pro rompita lieno, kaj Aljabjev estis arestita akuzita je murdo. Kvankam la pruvaro ne estis definitiva, la caro Nikolao la 1-a sendis lin al ekzilo en sia naskoloko Tobolsk. Libergita en 1831, li pasigis kelkajn jarojn en Kaŭkazo antaŭ reveni al Moskvo, kie li mortis en 1851.
Aliaj kantoj de Aljabjev estas "Ja viĵu obraz" (Mi vidas vian bildon), "Ja vas ljubil" (Mi amas vin), "Uvi, zaĉem ona blistajet" (Ve, kial ŝi estas tiom brila) kaj "Niŝĉaja" (La almozulo).
Kuhlmann
Kuhlmann staras por:
Kuhlmann estas la familia nomo de jenaj personoj:
Attila Kiss B.
KISS B. Attila [pr. kiŝ] estas rumanuja hungara kantisto (tenoro) naskiĝinta en Huedin la 28-an de januaro 1963.
Vyšný Hrušov
Vyšný Hrušov (hungare Felsőkörtvélyes [felŝOkortvEjeŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
En 1426 estis tie vilaĝo "Kékszeg", kiu baldaŭe neniiĝis. La nova vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1543 laŭ tiama hungara ortografio "Kerthuilyes" (=pira), poste en 1548 en slava formo "Russo". En 1715 oni komputis tie 14 familiojn. En 1773 epidemio pri pesto, en 1831 kaj en 1873 pri ĥoleroj okazis. En 1844 inundo, en 1880 incendio okazis. En 1910 laŭ la popolnomrado vivis en Felsőkörtvélyes 489 homoj (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vyšný Hrušov 466 homoj (441 slovakoj).
Konice (apartigilo)
Nomon Konice havas pluraj setlejoj:
Jakobo la 5-a (Skotlando)
Jakobo la 5-a (naskiĝis en Linlithgow, Skotlando, la 10-an de aprilo 1512 – mortis en Falkland, Fife, la 14-an de decembro 1542) estis reĝo de Skotlando de la Stuart-domo, de 1513 ĝis sia morto.
Lia patro estis Jakobo la 4-a (Skotlando), lia patrino estis fratino de Henriko la 8-a (Anglio), skota reĝino Margaret Tudor, tiel Jakobo la 5-a estis nepo de la Henriko la 7-a (Anglio) laŭ patrina branĉo.
Li estis infano, kiam lia patro mortis en la Batalo de Flodden, tiel komencon de lia regado karakterizis rivalado de la franc- kaj anglo-amikaj ĉefnobeloj. Kiam li vere enpotenciĝis, li iĝis aliancano de Francio kaj patrono de la romkatolika eklezio.
Li subskribis traktaton en 1534 kun sia onklo, Henriko la 8-a (Anglio), sed post kiam li geedziĝis en 1538 kun Maria de Lotaringio (Marie de Guise), li iĝis natura aliancano de Francio, kontraŭ Anglio. Henriko la 8-a atakis Skotlandon en 1542 kaj la 24-an de novembro malvenkigis Jakobon. La skotan reĝon trafis nerva kolapso kaj li mortis unu semajnon post naskiĝo de lia filino, la pli posta Maria Stuart.
Liaj ekster-geedzecaj infanoj (Robert Stewart, John Stewart of Darnley kaj James Stewart) iĝis influhavaj ĉefnobeloj de Skotlando.
Attila Götz
Attila Götz naskiĝis la  en Pécs.
Biografio
Attila Götz maturiĝis en industria mezlernejo, poste li akiris aktoran licencon en aktorlernejo de Teatro Jókai (Békéscsaba) en 2001. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs), sed li havis rolojn en aliaj malgrandaj scenejoj de Pécs. Libertempe li estis ankaŭ ŝlagrokantisto. Li ricevis premion en 2018. Liaj gefiloj naskiĝis en 2001, 2004 kaj 2020.
Eksproprietigo
La Eksproprietigo aŭ Eksposedigo estas institucio de Publika Juro, kiu konsistas en la perforta aŭ deviga transporto de la privata proprieto de ia posedanto al la ŝtato, per monkompenso, konkrete, al estaĵo de la Publika Administrado dotita de propra heredaĵo. Ĝi povas elposedigi ĉu por ke ĉi tiu posedo estu ekspluatata de la ŝtato aŭ de tria aganto.
La Eksproprietigo posedas du karakterizojn, unua ke ĝi estas transporto de deviga karaktero, kio faras ĝin karakteriza institucio de la Publika Juro kiu tute diferencas el la aĉeto-vendo antaŭvidita en la privata juro; dua ke la elposedigito rajtas ricevi monkompenson ekvivalentan al la ekonomia valoro de la aĵo elposedigita, kio diferencas ĝin el la konfisko.
Balerna
Geografio
Balerna situas norde de la limloko Chiasso. Ĝian orientan limon formas la rivereto Breggia kaj ĝian sudan limon la rivereto Faloppia. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Balerna, Caslaccio, San Antonio, Bisio, Pontegana kaj Passeggiata.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,57 km², de kiuj 3,5% estas kovritaj de arbaro, 11,2% servas por agrikulturo kaj 81,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Balerna limas en nordo al Castel San Pietro, en oriento al Morbio Inferiore, en sudo al Chiasso, okcidento al Stabio, kaj en nordokcidento al Coldrerio.
Trafiko
Tra Balerna pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 kaj la svisa aŭtovojo A2, kiu disponas sur la komunuma teritorio pri propra alveturejo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de la stacidomo de Svisaj Federaciaj Fervojoj ĉe la gotarda fervojlinio kaj la loka busreto de la regiono Mendrisio.
Zehlendorf
La vorto Zehlendorf signas plurajn loĝlokojn en nordorienta Germanio:
Ŝnurkalsoneto
Ŝnurkalsoneto estas minimumeca kalsono, ĉe kiu mankas la flankoj kaj la dorso. Se nur mankas la flankoj, oni nomas tion Tangao.
Ekde la 1990-aj jaroj, la tangao furoriĝis kiel okcidentmonda subvestaĵo, ĉefe inter junulinoj. Ĝia ĉefa avantaĝo kontraŭ la tradicia plenpuga kalsoneto estas tio, ke ĝi malpli evidentigas sin tra strikta aŭ helkolora vesto.
Diversaj formoj
La ŝnuroj renkontiĝas ĉu en pura T-formo, ĉu pere de malgranda V-forma ŝtof-triangulo. La flanka ŝnuro povas havi diversajn larĝecojn.
Politiko de Hungario
La Prezidento de la Respubliko estas elektata en la parlamento por 5 jaroj, tiu rolo estas nur reprezentanta, la vera potenco estas en la manoj de la parlamento. La ĉefministro (gvidanto de ministroj) elektas la ministrojn de la registaro kaj decidas pri iliaj demisioj.
La parlamento estas unukamera kun 386 parlamentanoj. La parlamentaj balotadoj sinsekvas ĉiun 4-an jaron laŭleĝe kaj la partioj devas atingi 5% por reprezantiĝi en la parlamento.
angle pri la hungaraj partioj kaj ties historioj
La lando Hungario estas dividita al departementoj, kiuj estas
Bács-Kiskun, Baranya, Békés, Borsod-Abaúj-Zemplén, Csongrád, Fejér, Győr-Moson-Sopron, Hajdú-Bihar, Heves, Jász-Nagykun-Szolnok, Komárom-Esztergom, Nógrád, Pest, Somogy, Szabolcs-Szatmár-Bereg, Tolna, Vas, Veszprém kaj Zala. La ĉefurbo Budapeŝto estas mem departemento.
Oni planas organizi tiujn ĉi mezgrandajn administrajn unuojn de Hungario al 5-8 pli grandaj regionoj, tiel celanta pli bonefike akiri monon el Bruselo.
Administrado
En 1920 okazis la Trianona Packontrakto, kiu prenis de Hungario multan teritorion. La politikistoj tiam ne agnoskis por longtempo la novajn limojn. Tiel restis ankaŭ la departementa administra sistemo.
Ili planis reformi la departementan sistemon (1949, 1956, 1971) sed tiuj ne realiĝis, oni ne elformis novajn administrajn unuojn en Hungario.
En 1971 aperis leĝo pri la t.n. plan-ekonomiaj regionoj (tiam oni dividis la landon je 6 partoj, nuntempe elformiĝis el tiuj 7- aperis Mez-Trans-Danubio), sed tiuj ne iĝis administraj regionoj.
(8285) 1991 UK3
(8285) 1991 UK3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Kalia malonato
Kalia malonato aŭ C3H2K2O4 estas organika kalia salo de malonata acido, kemia substanco trovata en naturo kun antioksidigaj proprecoj. Kune kun kalia malikato kaj kalia maleato, malonato de kalio ekzistas en pomoj kaj aliaj plantoj.
Junichi Misawa
Junichi Misawa (三澤 純一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai kaj FC Ryukyu.
Konice
Konice estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1200.
Imre Kéry
Biografio
Imre Kéry studis en Reĝa Jura Akademio (Kassa), post jaroj en 1825 en Reĝa Universitato de Pest. De 1825 li estis bienega kuracisto en Borosjenő. De 1829 ĝis 1872 li estis duaranga, poste ĉefkuracisto en departemento de Arad. Li havis gravan agadon en lukto kontraŭ epidemioj. Je konkurso li verkis studaĵon pri malario kaj pri organizo de sanafero.
Konice
Akvaro
Tra la urbo trafluas rivereto Romže (nomata ankaŭ kiel Jesenka). Sude de konstruita regiono etendiĝas tri fiŝlagoj: Nohávka, Kamenný rybník kaj rezervujo Na Střelnici. Plua fiŝlago kun nomo Pod Vyšehradem situas oriente de la urbo kaj grupo de kelke da pli malgrandaj estas poste norde sur rojo Jordán, kio estas maldekstraflanka alfluanto de Romže.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
György Lépes
LÉPES György (pr. le:peŝ djeordj) estis hungara episkopo en Transilvanio naskita en ? ĉirkaŭ 1375 kaj mortinta en Marosszentimre la 18-an de marto 1442.
Biografio
György Lépes devenis bienhava nobela familio de departemento Zaránd, de 1403 ĝis 1417 li estis preposto de Transilvanio, de 1427 ĝis 1442 episkopo. Lépes kontraŭstaris al la libera translokiĝo de la servutuloj. Lia konduto kontraŭ servutuloj eksplodigis en 1437 en Transilvanio kaj Transtiso kamparanan ribelon estrite de Antal Budai Nagy. Li mortis en la batalo kontraŭ turkoj ĉe Marosszentimre.
Sakramento (Mormonismo)
La Sakramento, en la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, estas la termino por la rito, ĝenerale solenata ĉiudimanĉe, en kiu post pastra konsekrado oni distribuas al la kunvenintoj panon kaj akvon kiel simbolojn de la repaciga sinofero de Jesuo Kristo. La "Sakramenta Kunveno" estas la plej kerna Diservo de la Mormona semajno. Nur pastroj (de aŭ la aarona aŭ la melkicedeka ordeno) povas konsekri la simbolojn, sed ankaŭ diakonoj kaj instruistoj partoprenas en la distribuado. La eklezio permesas, ke nemembroj ricevu la panon kaj akvon, sed ne kredas ke tio havas religian valoron.
Avola
Avola estas komunumo de Italio en la plej suda pinto de la insulo Sicilio, do en la plej suda parto de la lando. Ĝi apartenas al la samnoma regiono Sicilio kaj al la provinco Sirakuzo, ekde 2015 formale itale nomata Libero consorzio comunale di Siracusa. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Noto kaj Siracusa.
Eszter Balla
Eszter Balla [ester bala], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balla Eszter estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia edzo estis Dániel Garas, ŝia bopatro estis Dezső Garas.
Eszter Balla naskiĝis la  en Szekszárd.
Biografio
Eszter Balla akiris operetkantistan diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2001. Ŝia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Post la diplomo ŝi havis rolojn ekzemple en Nacia Teatro (Budapeŝto), Teatro Madách (plej ofte), Nova Teatro (Budapeŝto), Teatro de Kecskemét, Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Ŝi havis ankaŭ filmajn rolojn. Ŝi naskis 3 gefilojn en 2008, 2013 kaj 2015.
Sankt Katharinen (distrikto Neuwied)
Sankt Katharinen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
25300 Andyromine
25300 Andyromine estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew Mitchell Romine, finalisto de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008 pro lia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Charles F. Patton Middle School en Kennett Square (Pensilvanio).
Kluang
Kluang, laŭ simpla ĉina 居銮, laŭ tradicia ĉina 居鑾, tamile குளுவாங்) estas urbego en Malajzio, en Duoninsula Malajzio, en subŝtato Ĝohoro, en la samnoma distrikto Kluang.
Geografio
Kluang situas en meza parto de la duoninsulo inter montetoj laŭ rivero. Kuala-Lumpuro troviĝas 220 km.
Historio
Kluang estis fondita en 1915 fare de la britoj. La ĉefa fervoja linio estis konstruita tra Kluang, kiu helpis la evoluon. Dum la 2-a mondmilito la urbo estis okupita de japanoj. La komunistoj estis plejparte forpelitaj el la regiono en 1957. Kluang ricevis urban statuson en 2001.
Ekonomio
Depost 1915 oni amase okupiĝis pri kaŭĉuko-plantadoj. En la 1970-aj jaroj la ekonomio de Kluang transiris al palmaj oleoj. Baldaŭ aperis ankaŭ kakao- kaj teoplantadoj, eĉ oni okupiĝis ankaŭ pri rizoj, fruktoj kaj legomoj, oni bredadas kaprojn kaj ŝafojn. En la urbo aperis la industrio (polimeroj, paperoj, tekstiloj, ceramikaĵoj, elektraj varoj. Kluang estas konsiderita "kahela ĉefurbo" de Malajzio.
Trafiko
Kluang estas ligita al la najbareco per 3 ĉefvojoj kaj fervoja linio. Apud la urbego milita flughaveno funkcias, la civila flughaveno funkcias en Senai.
Ĉartorijsk (stacidomo)
Ĉartorijsk (Чарторийськ) estas fervoja stacio en Cmini (Volina provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Magda Klein
KLEIN Magda [pr. klajn] estis rumanuja hungara reĝisorino naskiĝinta en Satmaro la 14-an de majo 1952.
Kariero
Klein laboris ekde 1977 en Bârlad kaj Galaţi, poste en 1983 ŝi dungiĝis en la teatro Temesvári Állami Csiky Gergely Színház de Temeŝvaro. Kiel gastino ŝi reĝisoris ankaŭ en Satmaro kaj Oradea. En 1988 ŝi elmigris Israelon.
NGC 5419
NGC 5419 (aliaj indikoj — ESO 384-39, MCG -6-31-19, PGC 50100) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Latgalio
Parto de Latgale hodiaŭ troviĝas en Rusio, en la regiono de Abrene.
Dialektika materiismo
Dialektika materiismo estas filozofio de scienco kaj naturo disvolvigita en Eŭropo kaj bazita sur la verkoj de Karl Marx kaj Friedrich Engels. Kontraste al la Hegela dialektiko, kiu emfazis la idealisman observon ke homa sperto estas dependa el la mensaj perceptoj, Marksisma dialektiko emfazas la gravon de la realmondaj kondiĉoj, laŭ terminoj de klaso, laboro, kaj sociekonomikaj interagoj. Marx supozis, ke tiuj materiaj kondiĉoj enhavas kontraŭdirojn kiuj celas solvon en novaj formoj de socia organizado.
Dialektika materiismo akceptas la evoluon de la natura mondo kaj la apero de novaj kvalitoj de la Esto je novaj stadioj de evoluo. Kiel Z. A. Jordan notis, "Engels faris konstantan uzadon de metafizika rigardo ke la alta nivelo de ekzisto aperas el kaj havas siajn radikojn en la malsupra nivelo; ke la plej alta nivelo konstituas novan ordon esti en ties neeviteblaj leĝoj; kaj ket tiu procezo de evolua antaŭeniro estas regata per leĝoj de disvolvigo kiuj reflektas bazajn proprecojn de 'materio en movo kiel tuto'."
La formulo de la soveta versio de dialektika kaj historia materiismo (kiel en la Stalina libro О диалектическом и историческом материализме, Dialektika kaj historia materiismo) en la 1930-aj jaroj fare de Jozefo Stalino kaj liaj asociitoj, iĝis la "oficiala" soveta interpreto de Marksismo. Ĝi estis kodigita kaj popularigita en lernolibroj kiuj devis esti legitaj en Sovetunio same kiel en kelkaj aliaj landoj de Orienta Eŭropo.
Vasilij Ivanoviĉ Ĉujkov
Vasilij Ivanoviĉ ĈUJKOV ( Василий Иванович Чуйков) naskiĝis la 12-an de februaro 1900 en Serebrjanie Prudi (t.e. Arĝentaj Lagetoj), Moskva provinco, Rusia Imperio, mortis la 18-an de marto 1982 en Moskvo. Li estas fama sovetia militestro, marŝalo, dufoje heroo de Sovetunio, deputito de la Supera Soveto de Sovetunio.
Biografio
Vasilij elkreskis en malriĉa kamparana familio, tial por subteni la gepatrojn, kiuj havis entute 12 gefilojn, li komencis labori kiel asistanto de mekanikisto, kiam li aĝis ankoraŭ dekdu jarojn.
En 1918 komenciĝis lia milita kariero en la Ruĝa Armeo. Li aktive batalis diversloke kontraŭ blankuloj dum la Rusia enlanda milito. Sufiĉe juna (19 j.) li iĝis regimentestro kaj pro siaj sukcesoj meritis kelkajn valorajn gratifikojn.
En 1925 li finstudis Miĥail Frunze Militan Akademion en Moskvo kaj en 1927 ĝian Orientan fakultaton. Poste li kelktempe servis en Ĉinio kiel milita konsilisto kaj estris diversajn diviziojn en Rusio.
Historia materiismo
Historia materiismo, konata ankaŭ kiel materiisma koncepto de historio, estas metodologio uzata de kelkaj komunismaj kaj marksismaj historiistoj kiuj fokuzas al homaj socioj kaj ties disvolvigoj tra historio, argumentante, ke historio estas la rezulto de materiaj kondiĉoj pli ol de ideoj. Tio estis unuafoje artikulita de Karl Marx (1818–1883) kiel la "materiisma koncepto de historio." Temas pri esence teorio pri historio kiu asertas, ke la materiaj kondiĉoj de la produktomaniero de la socio laŭ marksismaj terminoj, nome la unuiĝo de la produktofortoj kaj produktorilatoj de la socio, fundamente determinas la organizadon kaj disvolvigon de la socio. Historia materiismo estas ekzemplo de la scienca socialismo de Marx kaj Engel, kiu klopodas montri ke socialismo kaj komunismo estas sciencaj necesoj pli ol filozofiaj idealoj.
Vasilij Ivanoviĉ Ĉujkov
Biografio
Dum la Vintra milito (1939 - 1940) kontraŭ Finnlando la 9-a Ruĝa Armeo, kiun komandis Vasilij Ĉujkov, fiaskis en Batalo ĉe Suomussalmi. Ĝis somero de 1942 li servis kiel armea ataŝeo en Ĉinio. Tiam lia rango estis generalo-leŭtenanto.
Pantotenata acido
Pantotena acido aŭ vitamino B5 estas vitamino el la grupo vitamino B kaj troviĝas en preskaŭ ĉiuj nutraĵoj. Pantotena acido estas stabila sub normalaj kondiĉoj, sed povas ĉe alta humideco aŭ elmeto al oksigeno malkomponiĝi.
Vasilij Ivanoviĉ Ĉujkov
Biografio
Dum la Dua mondmilito Ĉujkov estris kelkajn armeojn. Ekde septembro de 1942 li estis estro de la 62-a armeo, kiu gloriĝis pro sukcesa defendo de Stalingrado kontraŭ naziaj konkerintoj. Poste li sukcese batalis dum liberigo de Ukrainio. Tiam li estis generalo-kolonelo.
Historia materiismo
Historia materiismo estas materiismo ĉar ĝi ne kredas, ke historio estas direktita de individuaj konscio aŭ idealoj, sed anstataŭe ĝi atribuas al la filozofia monismo ke materio estas la fundamenta substanco de naturo kaj el tio la driviga forto en la tuto de la monda historio; tio kondukis Markson kaj aliajn historiajn materiistojn al forlaso de ideoj kiel rajtoj (ekz. "rajto al vivo, libero kaj propreco" kiel liberalismo defendas). Kontraste, idealistoj kredas, ke la homa konscio kreas realon pli ol tio ke la materiisma koncepto ke la materia realo kreas la homan konscion. Tio metas Markson en rekta konflikto kun grupoj kiel la liberaloj kiuj kredis, ke realo estas regata de ia serio de idealoj, kiam li asertis en Die deutsche Ideologie: "Komunismo estas por ni ne stato de aferoj kiu estas establita, nome idealo al kiu realo devas alĝustiĝi. Ni nomas komunismo la realan movadon kiu abolas la nunan aferstaton. La kondiĉoj de tiu movado rezultas el la premisoj nune ekzistantaj".
Vasilij Ivanoviĉ Ĉujkov
Biografio
Gravan rolon ludis la militaj trupoj, kiujn gvidis Vasilij Ĉujkov, dum Berlina operaco, kies kulmino estis hisado de la ruĝa USSR standardo super konstruaĵo de la germana parlamento Reichstag en Berlino okazinta la 30-an de aprilo 1945. Li mem kaj ceteraj generaloj akceptis la 2-an de majo 1945 kapitulacon de la berlina garnizono.
Pantotenata acido
Funkcio
En la korpo ĝi estas parto de koenzimo A kaj per tio ludas decidan rolon en la metabolismo de karbohidratoj kaj grasoj.
Historia materiismo
Historia materiismo pritraktas la okazigon de la disvolvigoj kaj ŝanĝoj en la homa socio laŭ la rimedoj per kiuj homoj kolektive produktas la necesojn de vivo. Ĝi asertas, ke sociaj klasoj kaj la rilato inter ili, kun la politikaj strukturoj kaj pensaroj de la socio, troviĝas en kaj reflektas la tiutempan ekonomian aktivecon. Ekde la epoko de Marx, la teorio estis modifita kaj etendita fare de kelkaj verkistoj. Ĝi nun havas multajn marksismajn kaj ne-marksismajn variantojn. Multaj marksistoj argumentas, ke la historia materiismo estas scienca alproksimiĝo al la studo de historio: nome scienca socialismo.
Vasilij Ivanoviĉ Ĉujkov
Biografio
Post fino de la milito Ĉujkov restis en Germanio, kie li ekde 1949 ĝis 1953 servis kiel ĉefkomandanto de la Sovetia Milita Grupo.
Pantotenata acido
Funkcio
Ankaŭ ĝi estas engaĝita dum la sintezo de grasoj kaj kolesterolo.
Vasilij Ivanoviĉ Ĉujkov
Biografio
Li estis inter 1953 kaj 1960 armea estro de kieva militistara distrikto, poste servis en diversaj postenoj en Moskvo, inkluzive postenon de vic-ministro pri USSR defendo.
Pantotenata acido
Troviĝo
Ĝi sufiĉe ĝenerale troviĝas en diversaj plantaj kaj animalaj produktoj. Ĝi multe troviĝas en proteino, kunbranaj produktoj, nuksoj, rizo, fruktoj, legomoj, lakto kaj biergisto.
Vasilij Ivanoviĉ Ĉujkov
Biografio
Vasilij Ĉujkov mortis la 18-an de marto 1982. Li testamentis enterigi lin en Kurgano de Mamaj en Stalingrado (nun Volgogrado), kiun li sukcese defendis kaj venkis la germanan militgrupon gviditan de feldmarŝalo Friedrich Paulus dum Batalo ĉe Stalingrado komence de 1943.
Pantotenata acido
Sekvoj de manko
Vitamino B5 troviĝas en viando, fiŝoj, terpomoj, lakto(produktoj), legomoj kaj fruktoj. Ĉar vitamino B5 troviĝas en tiom da diversaj nutraĵoj manko preskaŭ neniam aperas. Se tamen ekestas manko de vitamino B5, tiam ofte ankaŭ estas manko je aliaj vitaminoj el la B-grupo. Tio povas konduki al laceco, dormproblemoj, deprimoj, sensentaj aŭ doloraj muskoloj, harperdiĝo, imunmalforteco kaj stomakdoloro. Ankaŭ fajra sento en la piedoj kaj degenero de la centra vizaĝonervo estas menciitaj.
Vasilij Ivanoviĉ Ĉujkov
Familio
Liaj gefamilianoj nomiĝas:
Memoro
Nomon de Vasilij Ĉujkov portas:
Pantotenata acido
Sekvoj de trodozo
Dummonatoj englutado de klare pli ol 10 g ĉiutage (pli ol 1000-foje de la rekomendata taga kvanto), povas konduki al malfortaj intestĝenoj.
Historio
Pantotena acido malkovriĝis en 1931.
Slaný
Vilaĝo kun foirejo estiĝis plej malfrue komence de la 12-a jarcento. En ĝia proksimeco Venceslao la 2-a fondis en la jaro 1305 reĝan urbon. Tiu situis sur altaĵo super rojo (Červený potok = ruĝa rojo) kaj ĝi estis ĉirkaŭbarita per du zonoj de remparoj, kiuj apartigis ĝin de la devena vilaĝo, la pli malfrua Praga antaŭurbo. Jam en la jaro 1419 Slaný alkliniĝis al la flanko de kaliko, poste ĝi estis protektanto de pli modera fluo reprezentata de praganoj. Tábor-orfa soldataro, komandata de Jan Roháč z Dubé, tial konkeris kaj prirabis ĝin, urbodomanoj estis brulmortigitaj en viandaj vendejetoj (tri krucoj en pavimo). En la 16-a jarcento la urbo prosperis, ĉi tie estis reprezentitaj 55 metioj. Komence de la 17-a jarcento ĝi alkliniĝis al kontraŭhabsburga flanko kaj post batalo sur Blanka Monto ĝi estis kruele punita. Jan Šultys z Felsdorfu, naskiĝinta en Slaný, estis inter 27 ekzekutitoj sur la Malnovurba Placo en Prago, Slaný estis senigita de siaj privilegioj kaj ĝi fariĝis servutula urbo. Novaj posedantoj, Martinicidoj, malmole realigis rekatolikigon, en la dua duono de la 17-a jarcento venis en la urbon franciskanoj kaj piaristoj. 170 domoj en la jaro 1795 fariĝis viktimoj de incendio. Sed avantaĝa situo ĉe vojo Saksion ĉiam helpis, por ke la urbo riĉiĝu. Evoluon de industrio subtenis ankaŭ konstruado de fervojo (1873).
La plej malnova memorigaĵo estas preĝejo de sankta Gothardo, devene romana baziliko el la 12-a jarcento. Konserviĝis ankaŭ historiaj domoj, el la iamaj kvar pordegoj nun konserviĝis Velvarská-pordego ĉe la norda rando de la placo, konservita konsistaĵo de la remparoj estas ankaŭ Nigra Bastiono. En la urbo eblas viziti ankaŭ muzeon, kiu estas malfermita tutjare.
Inter famuloj de Slaný apartenas pentristo Josef Navrátil aŭ aktorino Olga Scheinpflugová.
Ágnes Kostyán
KOSTYÁN Ágnes [pr. koŝtja:n] edzino de István Szeibert estas rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Koloĵvaro la 30-an de majo 1948.
Kariero
Kostyán estis ekde 1970 ĝis 2001 anino de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo. Ŝi rolis en operetoj.
Albert Kavos
Alberto Cavos (rusigita al Albert Katerinoviĉ Kavos, en rusa: Альберт Катеринович Кавос, 22a de Decembro, 1800 – 22a de Majo, 1863) estis rus–itala arkitekto plej bone konata pro siaj teatrodesegnoj, konstruinto de la Mariinskij-Teatro en Sankt-Peterburgo (1859–1860) kaj de la Bolŝoj-Teatro en Moskvo (1853–1856).
El 1826 ĝis 1836 li rekonstruis la Bolŝoj-Kamennij-Teatron de Sankt-Peterburgo por kongrui ĝin al pli moderna maŝinaro. Post la rekonstruo en 1836 la teatro havis lokojn por 3000 spektantoj (komence la spektanta halo havis 3 etaĝojn, poste 5 etaĝojn). Tiu konstruaĵo poste iĝis la Sankt-Peterburga Konservatorio.
En 1847–1848 Kavos desegnis kaj konstruis lignan ĉevalcirkon, kiu suferis incendion en 1859. Aleksandro la 2-a ordonis al li rekonstrui la ejon por operejo. La nova teatro malfermiĝis en Oktobro 1860 kiel Imperia Mariinskij-Teatro, nomita laŭ la imperiestrino Maria Aleksandrovna, kaj tuj iĝis la ĉefa operejo de Sankt-Peterburgo.
La 11an de Marto, 1853, ankaŭ la Bolŝoj-teatro en Moskvo estis detruita pro incendio kiu lasis nur la eksteran muron starantan. Kavos ricevis komision rekonstrui la teatron kaj substance ŝanĝis la originan planon, kaj tie restis Bolŝoj kiel ĝi estis konata ĝis ties restaŭrado en 2005. Kongrue kun la eklektikismo de la epoko, Kavos kombinis renesancajn elementojn kun bizanca arkitekturo. Kavos retenis personan "arkitektejon" en la Bolŝoj, kiu poste pasis al liaj posteuloj de la familio Benois.
Bytča
Bytča, hungare Nagybiccse, germane Gross-Bitsch estas urbo en Slovakio, en Regiono Žilina, en Distrikto Bytča, kies distriktejo estas.
Situo
La urbo situas en valo de Váh, laŭ dekstra bordo de Váh kun ponto, en la alia riverbordo estas ĉefvojo kaj fervojo Bratislavo-Žilina, tra la ponto komenciĝas ĉefvojo al Ĉeĥio. Žilina troviĝas 16 km.
Historio
Komence de la hungara ŝtatfondiĝo (kaj poste longe) la bienoj apartenis al episkopejo de Nyitra. La unua mencio skribe okazis en 1234 en formo terra Bycha. Ĝi urbiĝis en 1378. Apudakva fortikaĵo konstruiĝis en 1454, kiun episkopo de Nyitra trakonstruis renesanca burgo. En 1910 en la urbeto loĝis 3122 da loĝantoj, (2298 slovakoj, 438 hungaroj, 347 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Hungario, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Nagybiccse, kies distriktejo estis. Poste la regiono apartenis al Ĉeĥoslovaka respubliko. En 2002 loĝis tie 11 550 da homoj.
Aremonopsoj
Aremonopsoj aŭ Arremonops estas genro de birdoj de la familio de Pasereledoj, iom similaj al tiuj de la proksima genro de Aremonoj.
La genro enhavas la jenajn speciojn:
Cmini
Cmini (Цміни) estas vilaĝo en Volina provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2001.
Béla Julesz
Béla Julesz [jules], laŭ hungarlingve kutima nomordo Julesz Béla estis hungara-usona psikologo, profesoro, membro (ekstera en 1983,) de Hungara Scienca Akademio, membro de Usona Scienca Akademio (1987).
Béla Julesz naskiĝis la  1928 en Budapeŝto. Li mortis la 2003.
Biografio
Béla Julesz akiris diplomon pri elektrotekniko en 1950 en la teknika universitato en Budapeŝto, poste li eklaboris en la telekomunikada esplora instituto. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1956. Post falo de hungara revolucio de 1956 li forlasis Hungarion kun sia edzino. Li iris al Usono, kie li ricevis postenon en Bell Laboratorio. Li okupiĝis ĝismorte pri la vida kaj aŭda perceptadoj en la psikologia kampo, kie li malkovris la ciklopan vizion en 1959. Tio estis revolucio en la vidoscienco. Baldaŭe Julesz faris gravajn kontribuojn al la teorio de homa vidsenso. En 1989 li retiriĝis de Bell Laboratorio kaj komencis instruadon en Rutgers Universito. Ankaŭ tie li establis laboratorion pri la vido. Li ricevis premiojn en Usono.
Louis de Broglie
Louis DE BROGLIE (15-an de aŭgusto 1892, Dieppe, Francio – 19-an de marto 1987, Parizo) estis franca fizikisto. Li estas konata ĉefe pro sia kvantumteoria laboro kaj pri malkovro de la ondospecifeco de la elektronoj. Li estis Nobel-premiita pri fiziko en 1929.
Broglie estis dua filo de franca aristokrata familio. La familio portas nomon de normandia urbeto kaj el la familio aperis ekde la 17-a jc. altrangaj oficiroj, politikistoj kaj diplomatoj.
Li rompis la familian tradicion, kiam li ekokupiĝis pri la scienco je efiko de sia pli maljuna frato, kiu estis fizikisto kaj havis bone ekipitan laboratorion en pariza palaco de la familio.
Li studis teorian fizikon en Sorbonne, sed diplomiĝis ankaŭ pri historio en 1909. Louis de Broglie soldatervis dum la unua mondmilito en radiostacio lokita en la Eiffel-turo.
Broglie en 1924 – en doktoriĝa laboro – disvolvis la revolucian teorion pri la elektronondoj, ke la materio havas ondan proprecon en atoma grando. Tiu penso baziĝis sur 20-jara propono de Albert Einstein.
Post la doktoriĝo, Broglie plulaboris en la Sorbonne, en 1928 iĝis profesoro pri la toria fiziko en la Instituto Henri Poincaré, kie li instruis ĝis 1962. Li agadis post 1945 ankaŭ kiel konsilisto de la Franca Atomenergia Instanco.
Hidenori Ishii
Hidenori Ishii (石井 秀典, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata kaj Tokushima Vortis.
Cordillera Huayhuash
La Cordillera Huayhuash aŭ Kordilero Huajhuaŝ estas montaro en Andoj de Peruo. Ĝi etendas el nordo al sudo; la ĉefa zono kun ĉirkaŭ dudek montopintoj etendas al zono de proksimume 25 km, kun duaranga montarĉeno kun pli malaltaj montopintoj al okcidento kiu posedas ĉirkaŭ 15 km de longo. Ses el la montopintoj superas 6 000 m. Inter la pintoj elstaras Yerupajá (6617 m), la dua plej alta monto de Peruo (post Huascarán kun 6768 m), kaj Siula Grande (6344 m), kiu atingis famon pro la verko Tuŝante la malplenon de la montogrimpisto Joe Simpson.
Ĝi estas la dua montarĉeno plej alta de la mondo en la tropika regiono, post la Blanka Montaro, tuj norde. Kvankam ĝi estas situa je nur 120 km de la Pacifiko, la kresto formas parton de la akvodislimo de la sudamerika subkontinento; la akvoj de la orienta deklivaro fluas al la rivero Marañón, ĉefa alfluanto de la Amazono.
En siaj 30 km de nordo al sudo estas 7 montoj kiuj superas la 6000 metrojn kaj 7 montojn de pli ol 5500 metroj. La zono ankaŭ estas hejmo de dekduoj da glaĉeraj lagetoj de nekomparebla belo (Karhuakoĉa, Ĥahuakoĉa, Solterokoĉa, Mitukoĉa, Jurau, inter aliaj). Ĝi estas je proksimume 50 km sude de la Cordillera Blanca.
Tadeusz Krusiński
Jan Tadeusz Krusiński (monaĥa nomo: Tadeusz; naskiĝis la 15-an de majo 1675 verŝajne en Jarantowicze (proksime al Radziejów) en nobela familio, mortis la 22-an de aŭgusto 1751 en Zabrzeże (proksime al Kamieniec Podolski, nun en Ĥmelnicka provinco) – pola jezuito, kuracisto, orientalisto, arkivisto, vojaĝisto, misiisto, diplomato kun historia intereso.
Ordena kaj misia prepariteco
En la aĝo de 16 jaroj eniris ordenon de jezuitoj kaj lernis ĉefe en Krakovo, Jarosław kaj Lublin. Li posedis grandajn lingvistikajn kapablojn, konis ankaŭ medicinon. Tio estis ĉefa kaŭzo sendi lin fare de monaĥaj regopovoj kiel misiiston al Persio por viziti en 1705 tieajn misiejojn. En Krakovo, kie krom teologio studis filozofion kaj magistriĝis, ankaŭ ordiniĝis en 1704.
Pro lerta scipovo de pluraj lingvoj estis perfekta kandidato por misiista laboro en Azio.
Literatura heredaĵo
Tadeusz Krusiński iĝis la unua eŭropa granda historiisto de Persio (Irano) kaj Afganio. Dum pluraj jaroj liaj laboraĵoj estis fundamentaj pri ambaŭ landoj, kiujn referencis postaj aŭtoroj, verkantaj pri Afganio.
Patro Krusiński ne nur konis afganojn, kun kiuj kontaktiĝis ĉiutage kaj ne nur atenteme aŭskultis kaj notis ĉion, kion aŭdis pri ili kaj ilia lando, sed ekkonis Afganion persone, kion opinias multaj polaj historiistoj, kvankam mankas pri tio pruvoj. Li priskribis ne nur sociajn rilatojn, ekonomiajn kaj morojn, sed ankaŭ prezentis etnan diferenciĝon de la lando, multe da loko dediĉante al paŝtuoj, ilin karakterizante. Kiel la unua detale priskribis montaron de Afganio – Hindukuŝo kaj riverojn de tiu ĉi lando
32270 Inokuchihiroo
32270 Inokuchihiroo estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (Okajama, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memeoro de la japana kemiisto Hiroo Inokuchi (japane 井口洋夫, Inokuchi Hiroo, 1927–2014), kiu malkovris la duonkonduktan econ de organikaj materialoj. Li ankaŭ kontribuis al la kultivo kaj la disvolvo de esploroj en mikropezeco. Li estis prezidento de la Japana Kosma Forumo, kiu administras la Spaceguard-Centron de Bisei.
Nigrabeka aremono
La Nigrabeka aremono (Arremon taciturnus) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj kaj genro de Aremonoj.