cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PSR B1257+12 B
Nomo
La planedoj ĉirkaŭ PSR B1257+12 estas nomitaj de A ĝis D (laŭ la proksimeco al la stelo). La planedoj ĉirkaŭ PSR B1257+12 estas nomumita de A ĝis D (laŭ la proksimeco al la stelo). La kialo por ke ili ne uzu la saman nomenklaturon kiel la aliaj ekstersunsistemaj planedoj estas ke ili estis la unuaj ekstersunsistemaj planedoj malkovritaj, kaj tiam la nomenklaturo ne estis difinita. Krome, ili estis malkovritaj ĉirkaŭ pulsaro, kaj tial la planedoj prenis la majusklajn literojn "B" kaj "C" (simile al nuntempa nomenklaturo). Kvankam ĉi tiuj pulsaraj planedoj ne estis renomitaj laŭ oficiala nomenklaturo, iuj faris la ŝanĝon.
Tommaso Mocenigo
Tommaso MOCENIGO (n. en 1343 - m. en 1423) estis la doĝo de Venecio inter 1414 kaj 1423.
Familio Mocenigo
<Gallery> Doge_Pietro_Mocenigo.png| Pietro Mocenigo (1406-1476) Bellini, Gentile - Mocenigo, Giovanni, Doge - Museo Correr.jpg| Giovanni Mocenigo (1409-1485) Andrea Mocenigo (1473–1542).jpg| Andrea Mocenigo (1473-1542) Alviseimocenigo.jpg| Alvise la 1-a Mocenigo (1507-1577) Alvise Mocenigo la 2-a (1626–1709).jpeg| Alvise la 2-a Mocenigo (1628-1709) Alvise Mocenigo la 3-a (1722–1732).jpg| Alvise la 3-a Mocenigo (1662-1732) Alvise IV Mocenigo.jpg| Alvise la 4-a Mocenigo (1701-1778) </Gallery>
Milota
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, kiu estas samtempe limo inter Hungario kaj Ukrainio, laŭ traira flankovojo. Fehérgyarmat troviĝas 28 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1181 pri la vilaĝo. Posedantoj de la kampoj ofte ŝanĝiĝis, sed familio Kölcsey longe havis la kampojn. Pro la oftaj inundoj la vilaĝo iomete translokiĝis. En 1920 la vilaĝo trovis sin apud la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio. La loĝantaro okupiĝas precipe pri juglando.
Potiond
Potiond [potjond] (hungare: Pottyond) estas vilaĝo en Rumanio apartenenta al Ciucsângeorgiu.
Loĝantaro
En 1992 la vilaĝo havis 267 loĝnatojn, el kiu estis 265 hungaroj kaj 2 rumanoj.
Historio
La vilaĝo ĝis 1920 apartenis al Hungarujo, departemento Csík.
Akvoparko Moreon
Moreon (Мореон) estas akvoparko, situanta en sud-okcidenta parto de Moskvo, Rusio, laŭ adreso strato Golubinskaja 16.
La akvoparko "Moreon" estis malfermita la. Sur ĉi tiu loko antaŭe situis Transvaal-parko, detruiĝinta la.
"Moreon" estas la plej granda subtegmenta akvoparko en Rusio; ĝi okupas areon de 55 mil m2 kaj povas akcepti ĝis 40000 vizitantojn dum unu tago. En 2013 ĝin vizitis 200 mil homoj.
Belgio
La Reĝlando Belgio aŭ Belgujo (Koninkrijk België; Royaume de Belgique; Königreich Belgien) estas ŝtato lokita en Okcidenta Eŭropo. Belgio estas ĉirkaŭita de Nederlando, Germanio, Luksemburgio kaj Francio, kaj ĝi estas unu el la fondintaj membroj de la Eŭropa Unio.
Belgio enhavas pli ol dek milionojn da loĝantoj sur malgranda teritorio, proksimume 30 000 km². La Belgoj estas ĉefe Flandroj (pli ol ses milionoj), sed ekzistas ankaŭ grava malplimulto da franclingvanoj (kvar milionoj, inter kiuj tri kvaronoj estas Valonoj) kaj eĉ malgranda germanlingva komunumo. Ĉar Belgio estas trapasita de la kultura limo inter la ĝermana kaj la latinida Eŭropoj, ĝi estas same dividita lingvistike. Du precipaj lingvoj estas parolitaj en Belgio : la nederlanda lingvo estas precipe uzita norde en Flandrio, kaj la franca lingvo regas Valonion plisude. La belga ĉefurbo, Bruselo, estas oficiale dulingva, kvankam plimulto el ĝiaj loĝantoj parolas la francan. Tiu lingva diverseco ofte kreis politikajn aŭ kulturajn konfliktojn, kaj estas responda pri la komplika registara sistemo aŭ la riĉa historio de la ŝtato.
La vorto « Belgio » devenas de la latina nomo de la plejnorda parto de romia Gaŭlo, la Gallia Belgica, tiel nomita pro loka grupo da keltaj triboj, la Belgoj. Malnovtempe, Belgio estis nur parto de la Nederlandoj, kiu ankaŭ entenis Nederlandon, Luksemburgion kaj kovris teritorion pli grandan ol la aktuala Benelukso. Ekde la fino de Mezepoko ĝis la 17-a jarcento, la regiono estis prospera komerca kaj kultura centro. Ĝis la belga revolucio, Belgio (tiam Hispana Nederlando) plie spertis multajn batalojn inter la grandaj eŭropaj ŝtatoj. Pli freŝdate, Belgio fariĝis fondinta membro de la Eŭropa Unio : ĝi eĉ gastigas la ĉefinstituciojn de tiu ĉi, samkiel multajn aliajn internaciajn organizaĵojn kiel NATO.
Provincoj
Okcidenta Flandrio, Orienta Flandrio, Antverpeno, Limburgo, Flandra Brabanto; Valona Brabanto, Henegovio, Namuro, Lieĝo, Luksemburgio
Historio
Belgio estis iam kelta teritorio konkerita de Julio Cezaro por la Romia Imperio. Poste estis parto de la imperio de Karolo la Granda kaj poste estis aro da graflandoj inter Francio kaj Nederlando, poste teritorio apartenanta al Hispanio, al Aŭstrio kaj al Nederlando.
La Guberniestro (nederlande Landvoogd au Gouverneur-Generaal) estis reganto de la Habsburga Nederlando (proksimume la teritorio de la hodiaŭaj Belgio kaj Luksemburgo, komence ankaŭ Nederlando) kiel reprezentanto de la monarĥo - la duko de Burgonjo ĝis 1549, la reĝo de Hispanio 1556-1706, kaj la arkiduko de Aŭstrio 1716-1794 dum la epoko de la nomita Aŭstria Nederlando.
Post la franca okupado kreiĝis la reĝlando Nederlando en 1815, reunuigante ĉiujn malaltajn landojn en la Reĝlando de la Unuiĝintaj Nederlandoj aŭ Unuiĝinta Reĝlando de la Nederlandoj kiu ekzistis de 1815 ĝis 1831 (1839) kiel kunigo de teritorioj kiuj nun estas an la aktualaj Nederlando, Belgio kaj Luksemburgio. Tiu ĉi ŝtato, ofte ankaŭ simple nomata „Reĝlando de la Nederlandoj“, konsistis el la iamaj Aŭstraj Nederlandoj en la sudo kaj la antaŭa Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Provincoj (1795–1806: Batava Respubliko, 1806–1810: Reĝlando Holando) en la nordo. Oni intencis starigi vivopovan ŝtaton norde de Francujo kaj okcidente de Prusujo, kiu kiel kontraŭpezo rezistu eblajn novajn ambiciojn francajn ĉi-direkten, sed ankaŭ prusan-germanan entrudiĝon al la flandra marbordo. La lando ekzistis, ĝis la sudaj provincoj sin disigis dum la Belga Revolucio en 1830 por fondi la ŝtaton Belgujo. La tiama reĝo, Vilhelmo I de la Nederlandoj, nur akceptis tion oficiale en 1839.
Alice in Wonderland (filmo de 1999)
Alice in Wonderland (Alico en Mirlando) estas usona telefilmo de Nick Willing, unuafoje elsendita en 1999 en NBC. Temas pri la 12-a filmo adaptita de libroj de Lewis Carroll, Alico en Mirlando kaj Trans la spegulo.
Temo
En tiu filmo, Tina Majorino estas Alice, kies komenco en parko kun ties fratino estis anstataŭita de la fakto ke ŝi devis kanti antaŭ publiko ĉe si. Pro timemo, ŝi rifuĝas en ĝardeno malantaŭ la domo kaj en la momento kiam ŝi vidas pomon fali, ŝi aŭdas blankan kuniklon ektimi kiam ĝi ekkonscias ke ĝi malfruas. Ŝi postsekvas tiun strangan kuniklon ĝis Mirlando.
Belgio
Historio
La Belga registaro en Londono (en franca: Gouvernement belge à Londres, en nederlanda: Belgische regering in Londen), konata ankaŭ kiel registaro Pierlot la 4-a, estis la Belga registaro en ekzilo inter oktobro 1940 kaj septembro 1944 dum la Dua Mondmilito kaj la okupacio de la lando fare de Nazia Germanio. La registaro estis triparta, kun ministroj el katolika, liberala kaj labor-partioj.
La Belga rezistado aŭ Belga rezistomovado (en franca: Résistance belge, en nederlanda: Belgisch verzet) kolektive referencas al la rezistomovadoj kiuj opoziciis kontraŭ la Germana okupacio de Belgio dum la Dua Mondmilito. Ene de Belgio, la rezistado estis fragmentita en granda nombro de apartaj organizoj, dividitaj laŭ regionaj kaj politikaj instancoj.
De 1945 Belgio estas centro de eŭropa kunlaborado (Benelukso, Eŭropa Konsilio, NATO, Eŭropa Unio). En 1980 estis kreataj regionaj strukturoj de ŝtatadministrado por Bruselo, Flandrio kaj Valonio. En 1994 oni adoptis novan konstitucion.
Geografio, klimato kaj medio
Vidu ankaŭ : Geografio de Belgio - Listo de urboj de Belgio Belgio, malgraŭ malgranda teritorio (apenaŭ 30 528 km²), enhavas tri ĉefajn geografiajn regionojn : la marborda ebenaĵo nordokcidente, la centra plataĵo kaj la montĉeno Ardenoj sudoriente. La marborda ebenaĵo konsistas precipe el sablaj dunoj kaj polderoj : polderoj estas landareoj, proksimaj al la marnivelo aŭ eĉ sub tiu ĉi, kiuj estis kaptitaj el la maro per la konstruo de digoj kaj de kampoj drenitaj per kanaloj. La dua geografia regiono, la centra plataĵo, situas pli interne en la lando. Ĝi estas milde ascendanta areo kun multaj fruktodonaj valoj, irigaciitaj de pluraj riveroj. Tie oni povas ankaŭ trovi pli firmajn landojn, inkluzive de kavernoj aŭ malgrandaj krutejoj.
La klimato de Belgio estas mara kaj mezvarma. La lando spertas gravan pluvoprecipitadon ĉiusezone. La averaĝa temperaturo estas ĉirkaŭ 3°C en januaro, kaj 18 °C en julio. La averaĝa pluvoprecipitado estas 65 milimetroj en januaro, kaj 78 milimetroj en julio. Tra Belgio fluas interalie la riveroj Skeldo kaj Mozo.
Kaŭze de ĝia alta loĝdenso (la plej granda en Eŭropo) kaj de ĝia situo je la centro de Okcident-Eŭropo, Belgio spertas gravajn ekologiajn problemojn. Raporto en 2003 taksis ke la akvo de la belgaj riveroj estis la plej poluita en Eŭropo, kaj eĉ la plej nebona inter la 122 ekzamenitaj ŝtatoj.
Transporto
En Belgio la vojreto estas la plej densa de la mondo. Ĝi havis en 2009 reton de 152 000 km, kio signifas 5 km da vojo en ĉiu kvadrata kilometro.
Belgio havas tre densan trajnreton per kiu vi povas atingi la plej multajn lokojn, ne malofte ankaŭ en kombino kun aliaj transportiloj (bicikloj, busoj).
Politiko
Tradicie Belgio estas Reĝolando, demokratia kaj federacia ŝtato. La leĝodara povo estas en la Belga Federacia Parlamento La plenuma povo estas en la ministraro. Laŭ la Belga konstitucio, la Reĝo de Belgio teorie prezidas la Konsilantaron, sed tio ne okazis fakte el 1957. La sidejo de la plej altaj tribunaloj en Belgio estas en la Palaco de Justico de Bruselo.
La federacia ŝtato konsistas socie, kulture, politike kaj sociologie precipe el du grandaj komunumoj, nome la flandroj (nederlandlingvanoj) kaj la valonoj (franclingvanoj). Ĝis la jaroj 1930 la franca lingvo estis la sola oficiala lingvo de la lando. La flandroj protestis kontraŭ tio kaj post pluraj ŝtataj reformoj Belgio en 1993 iĝis federacio. Flandrio tuj kunfandis siajn instituciojn (komunumo kaj regiono), tiel ke ekzistas nur unu Flandra Parlamento kaj unu Flandra Registaro. La franclingvanoj gardis ĉion aparte.
Ekonomio
La Belga-Luksemburga Ekonomia Unio de 1922 proksime ekonomie interligis la najbarajn ŝtatojn Belgio kaj Luksemburgio interalie per valuta unio de la belga kaj luksemburga frankoj (ĝis la enkonduko de komuna valuto Eŭro en 2002); ĝi estis antaŭŝtupo por la unio Benelukso.
Agrikulturo kaj bestobredado
Belga (ĉevalo)
Ceteraj informoj
Estas ankaŭ minoritato, kiu parolas la germanan en la orienta parto de Belgio (Eupen, Malmedy).
Eksporto: fero, ŝtalo, tekstilaĵo, naftokemiaĵoj, plasto.
MEP: totala - 272 mlrd $, persona - 24.710 $.
Monunuo: Eŭro (€ aŭ EUR) ekde la 1-a de januaro 2002; la malnova monunuo estas la Belga franko
Organizoj: UN (1945), NATO, EU
Filmo
'King of the Belgians'
Literaturo
'Nieuw België" (Nova Belgio) de Tom Lanoye
"Het verdriet van België" (La malĝojo de Belgio) de Hugo Claus en kiu Esperanto estas menciita.
Eksteraj ligiloj
(angla) Famaj belgoj
Oficialaj paĝoj de la belga federacia registaro
Kern.Punkto O Info : podkasto pri Belgio
Lajos Tarnóczi
TARNÓCZI Lajos (Tarnóczy) [tarno:ci] estis rumania hungara reformita pastro. Li naskiĝis en Szentes la 9-an de januaro 1886 kaj mortis la 16-an de aŭgusto 1953.
Biografio
Lajos Tarnóczi komencis pristudi teologion en Debrecen en 1906 kaj daŭrigis en New Haven en Universitato Yale. Li akiris diplomon post reveno en 1909. Li estis parokiestro, dekano de 1913 en Bihar, de 1935 en Arad. Dum la dua mondmilito li savis persekutitajn judojn. De aŭgusto 1944 ĝis aprilo 1945 li estis en internejo de Târgu Jiu.
Tiszacsécse
Tiszacsécse [tisaĉEĉe] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Fehérgyarmat.
Situo
Tiszacsécse situas sur ebenaĵo, laŭ la maldekstra bordo de Tiso, kiu estas samtempe limo inter Hungario kaj Ukrainio, laŭ traira flankovojo. Fehérgyarmat troviĝas 28 kilometrojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1181. La posedantoj de la kampoj ofte ŝanĝiĝis. En la 17-a jarcento pro inundo la vilaĝo iomete translokiĝis. En 1920 la vilaĝo trovis sin apud la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio.
En Tiszacsécse migra poŝto servas.
Famuloj
En Tiszacsécse naskiĝis verkisto Zsigmond Móricz.
Enryō Inoue
Enryō INOUE (japane: 井上円了 Inoue Enryō, naskiĝis la 18-an de marto 1858 - mortis la 6-an de junio 1919) estis japana filozofo, pedagogo kaj naciisto, unu el la plej influaj budhanoj de Mejĝi-reformo. Li provis redifini budhisman religion helpe de okcidenta filozofio. Ankaŭ okupiĝis pri metafiziko kaj paranormaleco, pro kio estis ofte nomata d-ro Spirito aŭ d-ro Yōkai. Lekciante en Dalian (Ĉinio) li mortis.
La plej fama verko, kiun postlasis, estas Yōkaigaku kōgi (Lekcioj pri eksterordinaraj aferoj).
Tombejo nova de Arnstadt
La Nova tombejo de Arnstadt troviĝas en Arnstadt, ne malproksime de la Kastela ĝardeno.
Historio
En 1882 iĝis unuaj planoj fari novan tombejon, pro la kreskinta enloĝantaro kiel ankaŭ pro higienaj kialoj. Ĝis tiam servis la Malnova tombejo por entombigoj. Tre taŭga evidentiĝis tereno ĉe la iama Elxlebener-vojo. Komisiitis pri la planado de la tombejo kaj la starigo de la kadavrodeponejo la urba arkitekto kaj desegnointruisto ĉe la Metilernejo Paul Kuberka. En la 16-a de aŭgusto 1885 okazis la inaŭguro de la Nova tombejo kaj de la kadavrejo - kun samtaga entombigo de la arkitekto mem. Lia tomboŝtono estis tre modesta.
Responsis pri tombejaĵoj la estrarano eklezia dume la tereno estis donita fare de la urbo. Komence la tombejo havis grandecon de 16 morgoj, ekzistis heredaj tomboj, seriaj tomboj por plenkrekuloj, por infanoj ĝis la aĝo de 6 jaroj / de inter 7-14 jaroj. En la kuro de la tempo iĝis pluraj pligrandiĝoj de la tombejo. En 1908 starigitis ekonomia domo, en 1909 novkonstruitis la domo de la tombeja ĝardenisto kaj en 1910 faritis ŝirma halo. En la 15-a de marto 1918 detruitis la tombeja kapelo, sed ĝia rekonstruo startis ankoraŭ la saman jaron. En 1918 la en 1897 fondita societo por la propagando de kremaciado petis la konstruon de kremaciejo. Tiu ĉi societo havis 250 membrojn, kaj 273 deponis la volon esti kremaciitaj: tiam eblis kremaciado nur en Gotha, Eisenach kaj Vajmaro.
En 1923 la eklezio cedis la responson pri la tombejo al la urbo. En 1924 konstruitis la kremaciejo. Modernigitis la funebra halo. Pro ne plu sufiĉa spaco la tombeja kapelo pligrandigitis en 1933/34 laŭ planoj de la arkitekto Martin Schwarz.
Ekde 1912 ekzistas post muro juda sekcio. La Juda tombejo de Arnstadt funkciis nur ĝis 1939.
Honoraj tomboj
Aldonitis honoraj tomboj por la falintoj de la Unua mondmilito, de la mortintoj dum la Puĉo de Kapp, juda sekcio (1921), sekcio por fremduloj. Post 1945 aliĝis sekcioj por la sovetaj mortintoj kaj la viktimoj de la naziismo. Sur la tuta tombejo troviĝas ne malmultaj belegaj kaj arte valoraj tomboŝtonoj.
Andrew Ng
Ng ĉefe studas pri maŝinlernado kaj profunda maŝinlernado. Liaj fruaj studoj inkluzivis la projekton Stanford-a Aŭtomata Helikoptero, kiu estis la plej pova aŭtomata helikoptero tutmonde portempe, kaj la projekton STAIR (STanford-a AI-Roboto), kiu eldonis ROS, populara malfermkoda robota mastrumsistemo.
Ng verkis aŭ vic-aŭtoris pli ol 100 publikaĵon pri maŝinlernado, robotoscienco, kaj rilataj kampoj. Kelkaj verkoj liaj pri komputila vido estis laŭditaj en recenzo. Dum 2008, lin laŭdis la MIT-a Teknologia Revuo kiel unu el la 35 plej gravaj inventistoj tutmonde pli junaj ol 35 jaroj. Dum 2007, Ng ricevis Sloan Fellowship. Li ankaŭ ricevis la Premion de Komputilo kaj Penso en 2009 pro sia laboro pri artefarita intelekto.
Vivo
Ng naskiĝis en Britio en 1976. Liaj gepatroj venis el Honkongo. Li vivis en Honkongo kaj Singapuro june kaj poste diplomiĝis ĉe la Instituto Raffles de Singapuro en 1992. En 1997, li ricevis universitatan diplomon de Universitato Carnegie Mellon en Pittsburgh, Pensilvanio. Ng magistriĝis en Masaĉuseca Instituto pri Teknologio en Kembriĝo, Masaĉuseco en 1998 kaj ricevis PhD-a diplomon de Universitato de Kalifornio en Berkeley en 2002. Lia mentoro estis Michael I. Jordan. Li eklaboris por Universitato Stanford tiujare kaj vivas en Palo Alto, Kalifornio. Li edziĝis kun Carol E. Reiley en 2014.
Studo pri Maŝinlernado
En 2011, Ng fondis projekton Google Brain en Google, kiu celis gradegan artefaritan neŭran reton per disa komputilaro de Google. Unu el notindaĵo estis ĝia sukceso trejni neŭrreton per 16 000 kernoj por la takso rekoni altnivelan koncepton, ekzemple katon per spektado de JuTubaj videoj sen instruiĝi pri la koncepto de "kato". La teknologio disvolvigita dum la projekto ankaŭ uziĝas en la elparol-rekonada sistemo en Operaciumo Android.
Szalontai Lapok
Szalontai Lapok estis gazeto en Hungario, poste en Rumanio. Ĝi estis la plej longvivinta hungarlingva gazeto de Salonta.
Historio
La semajngazeto aperis de 1894 kiel posteulo de Nagy-Szalonta és Vidéke (1889). Ĝia redaktoro estis Márton Nagy de 1895 kiel respondecredaktoro, kunulredaktoroj Sándor Bogdándy kaj György Czájlik. De 1904 ĝia respondecredaktoro estis Kálmán Költő, de 20-a de 1910 ĝi fariĝis ĵurnalo. Ĝia kunulredaktoro estis István Kiss (redaktoro) de 1898 apud Rezső Podraczky De marto 1924 ĝia nova redaktoro estis József Serényi. Ĝia redaktoro estis de 1935 estis Sándor Reményi (Rosenbaum) transpreninte la gazeton de József Serényi. La 7-an de junio 1937 oni malpermesis ĝin. Ĝi reaperis de 6-a de septembo 1940, sed aperis nur dek numeroj.
Letero de Klemento el Romo al la Korintanoj
La Letero de Klemento el Romo al la Korintanoj, aŭ “Unua letero de Klemento” (aŭ greke: Κλήμεντος πρὸς Κορινθίους), estas teksto atribuita al Klemento la 1-a papo de 88 ĝis 97, skribita greklingve en la jaroj inter 80aj kaj 140aj. Ĝi ĝuis rimarkindan bonŝancon tiom ke ĝi estis konsiderita, ĉe iuj Patroj de la Eklezio teksto kanona, sed la sinsekva tradicio ĝin konsideris kiel nura dokumento de la tieldirita subapostola literaturo, eĉ ĉe kelkaj kiel simpla apokrifo.
Redaktado
Pri la aŭtoreco de tiu “unua” letero (ekzistas ankaŭ alia, “dua”, letero de Klemento atribuita sed neatribuebla al Klemento el Romo) la scienca konsento estas superforta, dum estas, male, vaste akceptite ke la duan erare kelkaj en la antikveco atribuis al li. Diversaj historiistoj kredas pruvite ke ĝi aperis samtempe kun la Johana Apokalipso, ĉirkaŭ 95-97 p. K. Tamen nek la unua nek la dua estis akceptitaj, kiel jam dirite, en la kanono de la Nova Testamento, sed ili restis signifaj eroj de la verkoj de la Apostolaj Patroj
La unua letero ne entenas la nomon de Klemento, sed efike utilas por tio la implicaj aludoj kiel "La de Dio eklezio gastadanta en Romo al la de Dio eklezio gastadanta en Korinto, nome al ĉiuj vokitoj sanktaj laŭ la dia volo pere de Jesuo Kristo nia Sinjoro”, akompanata de la konstanta tradicio kiel dirite ĉe Hegesipo, Dionizo el Korinto (en Eŭsebio) kaj en la Prefaco de Klemento el Romo al la Korintanoj.
Por la datado utilas ankaŭ la verka frazo (1,1) priskribanta la publikan situacion de la kristanoj elprovitaj “kaŭze de la malfeliĉoj kaj de la damaĝoj kiuj nin trafis sinsekve frapon post frapo”, kiu certe referencas al la persekutoj dekatenigitaj de Domiciano, pli precize al la fino de tiu regnado, nome ĉirkaŭ 96. Ankoraŭ, la Eklezio de Romo estas difinita antikva kaj la ekleziuloj nomumitaj de la apostoloj jam mortintaj (44,1), nome jam agadis dua posteula generacio.
Se tia estas la plej insista takso pri la datado kaj aŭtenta aŭtoreco de tiu letero, alia sciencula franĝo inklinas, sen tamen nei ĝian valoron rilate originon el la Roma Eklezio kaj ĝian doktrinon, postdatadi la redakton eĉ ĝis la 140 p. K. Pruvoj: la graveco asignita al la funkcia alestiĝo de episkopoj kaj diakonoj (42,1-5); la morto de la ekleziuloj nomumitaj de la apostoloj (42,2) kaj la finiĝo de la dua generacio de regantoj de la eklezio; la Roma Eklezio difinita “antikva”, sin montra bone strukturita (47,6); la senditoj el Romo esta difinitaj “kristanoj el junaĝo ĝis maljunaĝo” (63,3).
Enhavo kaj stilo
Post laŭda priskribo pri la pasinta konduto de la korinta eklezio, Klemento eniĝas denuncon pri la malvirtoj kaj laŭdon pri la virtoj, kaj ilustras sian diversajn argumentojn per abundaj ekzemploj de la Malnova Testamento. Tial li pretigas la vojojn al sia riproĉo pro la nunaj malordoj, pri kiuj li silentas ĝis la kompleta redakto de du trionoj de sia letero. Klemento estas ekĉese vortuma kaj lia letero atingas longon duoblan kompare, ekzemple, kun la Letero al la hebreoj. Multaj el liaj ĝeneralaj instigoj estas multe nerekte kuneksaj kun la laŭkonduta temo provokita: ĉio ŝajnas kolekto de homiliaj instigoj eble praktikitaj en Romo.
La tono de aŭtoritateco en la esprimoj de Klemento montras konscion pri rajto de interveno eĉ pri devo de interveno (56, 58 ktp.): laŭ, konkludas la adherantoj al roma primaseco sur ĉiuj kristanaj katolikaj eklezioj, la interpreta rezulto de la evangelio kie Jesuo pri tiu tasko oficigis Pentron. (Mateo 16.13-20)
Doktrino
En la epistolo troviĝas malmultaj dogmaj instruoj, pro tio ĝi sonas kiel pura oratora ekzerco. Ĝiaj vortoj rilate kristanan pastrecon originis diversajn diskutojn (42 kaj 44): “La apostoloj ricevis por ni de Jesuo Kristo la bonan novaĵon; Jesuo, la Kristo, estis sendita de Dio. 2 Kristo do elvenas el Dio, la apostoloj elvenas el Kristo; ambaŭ okazintaĵoj belordigitaj de la divolo... tiel, predikante ĉiuloke en kamparo kaj urboj, ili nomumis siajn unuajn posteulojn, antaŭe elpruvitajn de la Sankta Spirito, episkopojn kaj diakonojn”. Ĉiukaze la ĝenerale signifo estas klara: la Apostoloj prizorgis la laŭleĝan posteulan pastran sinsekvon. La pastraro estas menciitaj plurfoje, kvankam sendistinge inter patroj kaj episkopoj. Mankas ankaŭ indiko de episkopo en Korinto, kaj ekleziaj aŭtoritatoj estas cititaj plurale. Ĉu eblas ke en tiam en Korinto ankoraŭ ne regis la monokrata (solpersona) episkopo? Tion elpensis iuj komentistoj.
En tiu letero trovas ampleksan spacon la preĝo por tiuj kiuj ekzercas la povon, kaj la devo-sento de dependeco kaj omaĝo al la politikaj instancoj. Post la tekstoj de la Nova Testamento, tiu preĝo konstatiĝas kiel la plej antikva preĝo por la politikaj institucioj: “Igu nin obeaj al via ĉiopova kaj glora Nomo, al nia ĉefoj kaj al niaj regantoj sur la tero [...] Vi, Sinjoro, konfidis al ili la reĝan povon pere de via grandioza kaj senmezura forto, por ke ni [...] estu al ili submetitaj” (60-61)
La unua de Klemento el Romo en la literaturo
Modernan epokon la letero estis publikigitaj en 1633 de Patrick Young kiu ĝin eltiris el la Kodekso Aleksandria, en kiu tamen mankis la lasta folio, nome la granda preĝo (ĉĉ. 55 – 64). Kelkajn jarojn poste Lightfoot profitis de latinaj kaj siriakaj tradukoj por aŭtori la verkon kompletan: de tie ekis la modernaj studoj pri la Unua de Klemento el Romo
Molmaso
Molmaso estas maso unu molo de materio. Ofte ĝi estas erarata kun Molekula maso, sed la nombro estas sama.
Ekzemploj
(La du ĉi-supraj ekzemploj supozas la plej oftajn izotopojn: 1H kaj 16O. Oni povas difini ankaŭ mezan molan mason, kiu enkalkulas ankaŭ la proporciojn de diversaj izotopoj.)
Samambaia (Federacia Distrikto)
Geografio
Samambaia situas en meza parto de la lando sur altebenaĵo. Braziljo troviĝas 25 km. Limoj de la administra regiono estas Santo Antônio do Descoberto, Ceilândia, Taguatinga, Riacho Fundo kaj Recanto das Emas.
Historio
En la 1950-aj jaroj oni komencis projekti kaj konstrui la novan ĉefurbon Braziljon. Paŝo post paŝo la ĉefurbokonstruistoj komencis konstrui proprajn neleĝajn domojn ankaŭ en tiu loko. Samambaia estis oficiale fondita en 1989, pli frue ĝi apartenis al Taguatinga.
Klimato
Klimato de Samambaia estas seka en vintro, sed malseka en somero. La averaĝa temperaturo estas 20 °C. La varmo kulminas en septembro (16-28 °C), malkulminas en julio (13-25 °C). Jare pluvas ĉ 1500 milimetroj. Plej ofte pluvas inter oktobro-aprilo.
Trafiko
Samambaia havas 3 metroostacioj, krome aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Bitritto
Bitritto estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Adelfia, Bari, Bitetto, Modugno kaj Sannicandro di Bari.
Komunumaro Arguenon - Hunaudaye
Komunumaro Arguenon - Hunaudaye estas franca interkomunuma strukturo , situanta en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.
Historio
La, Komunumaro Arguenon - Hunaudaye estis kreita kaj konsistis el 6 komunumoj.
Konsisto
Ĝi konsistas el 6 komunumoj :
Nova Katedralo de Plasencia
La Catedral Nueva de Plasencia (Catedral Nueva de Plasencia) estas unu el du katedraloj en la urbo Plasencio en la nordo de Ekstremaduro en Hispanujo. Ĝi estas sidejo de la samnoma episkopujo kaj la plej riĉe ornamita preĝejo de Ekstremaduro.
Historio
Oni komencis la konstruon en la jaro 1498 kaj finis ĝin en la jaro 1578, en kiu la laboro suferis paralizon. Pli malfrue ĝi rekomenciĝis dum la 18-a jarcento, sed je la fino ĝi restis finfarita.
Kunlaboris je ĝia konstruo variaj arĥitektoj konsiderataj kiel la plej gravaj el siaj epokoj, ekzemple Juan de Álava, Francisco de Colonia aŭ Enrique Egas, kiu zorgis pri la realigo de la unuaj planoj de la estonta katedralo. Ankaŭ lasis siajn postsignojn aliaj arĥitektoj kiel ekzemple Alonso de Covarrubias, Pedro de Ezquerra, Pedro de Ibarra, Rodrigo Gil de Hontañón kaj Diego de Siloé.
Fasadoj
La katedralo havas du renesancajn fasadojn laŭ platereska stilo, la ĉefa estas verko de Juan de Álava, kiu finkonstruis ĝin en 1558. Ĝi estas dividita en kvar korpoj kaj konsistigas veran retablon el ŝtono. Al ĝi mankas la statuoj, kiuj neniam estis skulptataj. Verŝajne la konstruon komencis Juan de Álava kaj finis Gil de Hontañón, kiu realigis la superan korpon, la dentokornicojn kaj la pinaklojn.
La alia fasado datiĝas inter 1538 kaj 1548; kutime oni atribuas ĝin al Diego de Siloé.
Volboj
La interno posedas tri navojn, kiuj egale altas 26 metrojn, kontraste al tio kio estis kutima en la epoko; la katedralo ankaŭ havas malferman navokruciĝon kun krucripovolboj.
Tiuj ĉi altaj volboj sin apogas sur faskokolonoj, kies linioj ne disiras ekde la kapiteloj, sed de la bazo mem, sin etendiĝantaj disbranĉiĝe inter la volboj kaj kreantaj tiamaniere efekton de granda beleco.
Retabloj
La ĉefa retablo barokstila originas el la 17-a jarcento. Ĝi konsistas el multkoloraj lignoskulptaĵoj de Gregorio Fernández. Ĝi havas pentraĵojn de Francisco Ricci kiel ekzemple la tolopentraĵojn pri la Anunciacio kaj la Adorado de la Paŝtistoj, así como la Adorado de la Reĝoj de Luis Fernández kaj la Circumcido de Mateo Gallardo. En la tabernaklo oni adoras bildon de Nia Sinjorino de l' Tabernaklo laŭ gotika stilo, kiu datiĝas el la 12-a jarcento. La originalo estas el ligno tegita per arĝento, kiun oni ekspozicias en la muzeo katedrala.
La flankaj retabloj jam estas en stilo baroka; ili bildigas la Ĉielenprenon de Maria de la fratoj Churriguera.
Tre proksime de la ĉefa retablo troviĝas la tombo de episkopo Pedro Ponce de León, kiu ripozas en grandioza monumento kun la statuo de la menciita episkopo preĝanta.
Ĥorejo kaj orgeno
La ĥorkrado estas el forĝita fero laŭ en platereska stilo, kaj oni atribuas ĝin al Juan Bautista Celma. Oni finfaris ĝin en 1604 kaj orumis ĝin en 1763. Estas kronata per bildo pri la Sanktega Virgo kaj loĝigas en sia interno la pompan ĥorseĝaron, kiu antaŭe troviĝis en la Malnova Katedralo.
Tiu ĉi seĝaro estas verko de Rodrigo Alemán, kiu formis ĝin laŭ flamgotika stilo. Ĝi konsistas el juglandujo-ligno kaj en ĝi elstaras la seĝo de la episkopo, kiu troviĝas en la centro, kaj ankaŭ du pliaj ambaŭflanke de ĝi, dediĉitaj al la Katolikaj Gereĝoj. Ĝi konsistas el 41 seĝoj en la alta ĥorejo kaj 26 en la malalta ĥorejo, ĉiuj ornamitaj per reliefoj. La temoj de la relievoj kaj ĉizaĵoj estas treege variaj: religiaj, profanaj, mitologiaj limiĝaj al vulgaraĉo, satiraj, esĥatologiaj, kutimismaj, fantaziaj... La seĝaro estas kronata per dentokornicoj, kaj ĉiu seĝo tegita per lignoenmetaĵoj. La laboro finiĝis je la komenco de la 16-a jarcento.
El órgano fue construido por Casai Elezgaray konstruis la orgenon; ĝi estas laŭ stilo plateresko ĉe la transiro al baroko.
11874 Gringauz
11874 Gringauz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia sciencisto Konstantin Gringauz (1918–1993), kiu frue en sia kariero kunlaboris je studoj pri jonosfero. Li partoprenis en la lanĉo de Sputnik 1 per la konstruo de la "bip-bipa" radioelsendilo. Dum 1982 - 1986 li estis respondulo por plani kaj realigi esperimentojn pri plasmoj sur Vega 1 kaj Vega 2.
Licibořice
Municipo Licibořice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, sur norda rando de Bohemia-Moravia montetaro, 6 km sude de urbo Slatiňany, kaj 9 km sude de urbo Chrudim. Vivas ĉi tie.
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Preĝejo
Malfrugotika preĝejo de Arĥianĝelo Mikaelo el la 2-a duono de 15-a jarcento, estis en la 18-a jarcento baroke rekonstruita. Ĝi estas ununava kun kvinlatere fermita presbiterejo, kun sakristio sur norda flanko, antaŭĉambreto sur suda flanko kaj kapelo sur okcidenta flanko. En la navo estas plata plafono kun ĥorejo portata per du kolonoj. La ĉefaltaro estas portala kun spiralaj kolonoj kaj statuoj de anĝeletoj el la 1-a duono de 18-a jarcento kun bildo de Sankta Mikaelo de J. Kokeš el la jaro 1842. La predikejo kun bildoj de ekleziaj Patroj estas el tempo ĉirkaŭ la jaro 1800. En antaŭĉambreto estas popoldevena krucifikso. En interioro konserviĝis restoj de survandaj pentraĵoj el la 15-a jarcento.
Sonorilturo
Sonoriluro estas prismoforma, ekstera muro estas ekipita per kreneloj, bulba surkonstruaĵo estas ligna. La kampanilo estis dufoje rekonstruita - baroke kaj en la jaro 1907.
Kapra farmo
En bieno n-ro 14 troviĝas kapra farmo, kie oni vendas kapran lakton, fromaĝojn kaj kosmetikaĵojn. Post interkonsento eblas efektivigi trarigardon de la farmo.
Boušovka
Naturmemorindaĵon Boušovka kreas fiŝlago kun malgranda alfluo troviĝanta sur altebenaĵo de Slavická barita arbaro. Sur malprofundaj lagaj randoj aperas marĉejaj kreskaĵoj la fiŝlaga akvoebeno estas kovrita per nimfeo (Nymphaea alba) (rozkolora formo) kaj pluaj akvaj kreskaĵoj. Kreskas ĉi tie nufaro flava  (Nuphar lutea), urtikulario suda (Urticularia australis), kalto marĉa  (Caltha palustris) kaj pluaj. El animaloj estas atentinda ok specioj de libeloj, rano kvakega (Rana ridibunda), rano svelta  (Rana dalmatina), trituro kutima  (Triturus vulgaris) kaj ondatro moska (Ondatra zibethica).
Turismaj vojoj
Tra vilaĝparto Šiškovice kaj Slavice gvidas flava turisma pado kaj tra Šiškovice kaj Licibořice iras biciklisma traceo n-ro 4112 Sezemice - Horní Bradlo
Monda faktolibro de CIA
La Monda faktolibro de CIA (CIA World Factbook) (ISSN 1553-8133) estas oficiala eldonaĵo de la CIA de Usono, referenca rimedo, detale priskribante en almanaka stilo ĉiun landon en la mondo, laŭ geografia, demografia, politika, ekonomia vidpunktoj. Ĝi estis originale ĉiujara libro, sed la eldono de 2008 estis la laste papere presita fare de la CIA. Aliaj firmaoj - kiel ekzemple Skyhorse Publishing - daŭre presas papereldonon. La Monda faktolibro estas havebla en la formo de retejo, kiu estas parte ĝisdatigita ĉiujn du semajnojn. Ĝi ankaŭ estas havebla por elŝutu por uzo eksterreta. Ĝi disponigas duon- ĝis tripaĝan resumon pri la demografio, geografio, trafikinterligoj, registaro, ekonomio, kaj militistaro de 266 landoj agnoskitaj de Usono, dependencaĵoj, kaj aliaj areoj en la mondo.
CIA World Factbook estas preparita fare de la CIA por la uzo de usona registaroficistoj, kaj ĝia stilo, formato, priraportadon kaj enhavo estas unuavice antaŭpensita por kontentigi iliajn postulojn. Tamen, ĝi estas ofte utiligita kiel rimedo por studentaj esplorartikoloj. Kiel laboro de la usona registaro, ĝi estas en la publika domeno. Tial, plurloke en vikipedio aperas mapoj aŭ aliaj grafikaĵoj kies origino estas la Monda Faktolibro.
Kritikoj
En ĝiaj eldonoj foje estis iuj evidentaj eraroj, parte ridindaj, ekzemple, jam aperis en ĝi pri Brazilo ke en tiu lando oni parolas la francan, la anglan kaj la hispanan, sed fakte oni oficiale instruas tiujn lingvojn kiel fremdajn lingvojn en lernejoj. Sekve, franca, angla kaj hispana estas fremdaj lingvoj oficialaj por ekzamenoj, ne oficialaj lingvoj de la lando. Alie, pri Brazilo, la Monda faktolibro de CIA jam diris ke estas tie armata gerila grupo nomata Polícia Federal kiu kontrolas la landlimojn. Evidente Polícia Federal estas Federacia Polico ne terorisma grupo, kaj evidente federacia (t. e. nacia) polico kontrolu landlimojn.
Greven (Meklenburgo)
Greven estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Boizenburg-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Magyarcsanád
Magyarcsanád (madjarĉanAd), rumane Cenadul Unguresc, serbe Чaнaд estas vilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en subregiono de Makó.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Mureş (rivero), kiu estas samtempe la rumana landolimo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Szeged-Nagylak. La vilaĝo kontaktiĝas kun Apátfalva. Kontraŭ la rivero troviĝas Nagycsanád. Germanoj detruis 2 pontojn dum la 2-a mondmilito. Trapasejo de Nagylak troviĝas 8 km-ojn for.
Historio
Serboj fondis la vilaĝon ĉirkaŭ en 1698, kiuj gardis la limon kontraŭ la turkoj, sed ili bredis ankaŭ bestojn. La limo ĉesis en 1750, sekve parto de la serboj foriris, venis hungaroj kaj rumanoj. En 1756 okazis inundo. En 1882 fervojo ekfunkciis inter Arad kaj Szeged, en 1894 tra la ponto fariĝis nova linio. En 1910 loĝis tie 1679 da rumanoj, 702 da hungaroj, 616 da serboj. La rumana armeo en 1919 okupis la vilaĝon, kiu post unu jaro trovis sin ĉe la nova landolimo. Dum la 2-a mondmilito en la kazerno poloj loĝis. Iama vilaĝo Bökény apartenas al Magyarcsanád. Bökény senhomiĝis dum la turkoj, refondiĝis en 1801. En la vilaĝo serba, rumana, cigana aŭtonomioj funkcias.
Demografio en 2001
La religioj:
Psiliodo
Psiliodoj aŭ grundpuloj (Psylliodes) estas genro el la insekta familio foliskaraboj (Chrysomelidae).
Karakterizaĵoj
Psiliodoj kaŭzas grandan damaĝon en la ĝardeno. Ili estas ĝis 4 mm malgrandaj bestoj, de kiuj ekzistas diversaj specioj. Plej ofta ests la "brasikspecialistoj", blunigre brilantaj, oblangaj-ovalaj skaraboj.
Reproduktado
La ino metas siajn ovojn sur la grundo. La larvoj vivas en la grundo. Ili havas longecon de ĉ. un milimetro kaj jam povs salti kaj kaŝas sin rapide en la grundon, se ili estas ĝenataj. Ili murdas la radikojn de la planto. Ĉar ili esta tre malgrandaj ili ne damaĝas la plantojn.
Profilakto kaj kontraŭbatalo
Psiliodoj ŝatas sekan kaj varman grundon. Regula rastado kaj akvumado forpelas la skarabojn. Mulĉado tenas la grundon malseka. Mikskulturoj kun laktukoj kaj spinacoj estas konvenaj. Grundŝprucado kun planta likvosterko efikas profilakte. Mulĉadokaj regula rastado ankaŭ efikas profilakte. Rekte kontraŭbatalo eblas per insekticido
Sistematiko
La genro Psylliodes konsistas en Eŭropo el ĉ. 100 specioj kaj subspecioj.
Barney Wilen
Bernard Jean „Barney“ Wilen (* 4-an de marto 1937 en Nico; † 25-an de majo 1996 en Parizo) estis franca komponisto kaj saksofonisto. Li ankaŭ laboris kiel toninĝeniero, ekz. por Archie Shepp.
Pozicio
Fizika pozicio signifas la lokon kaj orientiĝon de fizika korpo.
Barney Wilen
Vivo kaj verkado
Wilen estis filo de francion kaj usonano kaj transloĝiĝis en 1940 en Usonon, kie li membris en kolegio-orkestro. En 1946 li revenis al Francujo kaj ludis en familia bando (kuzo-orkestro), kiu prezentis en la regiono de Nico je festoj. Ekde 1950 li akompanis vojaĝantajn muzikistojn. Li kunlaboris i.a. kun la muzikistoj John Lewis, Roy Haynes, Nico Bunink kaj Bud Powell. En 1955 li gajnis kun sia kvaropo amatorbandan konkurson en la fako malpasia ĵazo. Tiam li ankoraŭ studis jursciencon, estis tamen jam establiĝinta en la ĵazmondeto. Kun Miles Davis li ludis en 1957 la muzikon por la filmo de Louis Malle „Lifto al eŝafodo“, aperonta sur la albumo „Ascenseur pour l'échafaud“. Per ĉi tiu filmmuziko li famiĝis, sed ankaŭ iomete katenigita al ĉi tiu ĝenro: „Les Liaisons dangereuses“, „Un témoin dans la ville“ kaj kun George Gruntz „Mental Cruelty“ estas pluaj filmmuzikoj kun Barney Wilen. En 1959 li vojaĝis en Usonon, kie li prezentis je Newport Jazz Festival. Samfare li prezentis je la festivalo en Sanremo en 1960 (kun Waldi Heidepriem) je tiu de Frankfurto ĉe Majno. Saman jaron li muzikis en Parizo kun Jean-Louis Chautemps.
Pozicio
Laŭ Francisko Azorín pozi estas Akcepti k. konservi specialan teniĝon por esti desegnata, pentrata, skulptata, fotografata, k. c. Li indikas etimologion el la latina pausare (ripozi, halti). Kaj li aldonas la terminon pozisto por homo, kiu profesie pozas antaŭ artisto.
Barney Wilen
Vivo kaj verkado
En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj li eksperimentis per granda sukceso sur la kampo de rokĵazo, i.a. En 1968 per Barney Wilen and His Amazing Free Rock Band (kun Joachim Kühn, Günter Lenz kaj Aldo Romano), kiu ankaŭ prezentis en Germanujo kaj faris la diskon Dear Prof. Leary – omaĝo al Timothy Leary. Ekde meze de la 1960-aj jaroj li turnis sin ankaŭ al libera ĵazo. Ekestis i.a. Disko, sur kiu la kvaropo de Barney Wilen improvizis la muzikon por la filmado de la 25-a Grand-Premio de Monako en 1967. Ekde fine de la 1960-aj jaroj li ekinteresiĝis por ekster-eŭropa muziko. En Berlino li ludis en 1967 kun barataj muzikistoj kaj en 1969 li entreprenis studvojaĝon al Afriko.
Pozicio
Fizika priskribo
Se la korpo estas punkta, oni nur povas priskribi la lokon de la korpo. Se la korpo estas kaj etendiĝa kaj aŭ rigida aŭ kvazaŭrigida, oni povas priskribi kaj ties lokon kaj ties orientiĝon. Se etendiĝa korpo estas malrigida, tiam estas pli bone priskribi la poziciojn de eroj de la korpo aŭ de regionoj en la korpo.
Barney Wilen
Vivo kaj verkado
En la 1980-aj jaroj li re-ekloĝis en Nico. Liaj sonregistraĵoj nur parte publikiĝis en Japanujo kaj fariĝis kiel gramofondiskoj multkostaj objektoj por kolektemuloj.
Pozicio
Fizika priskribo
Por priskribi lokon de korpo, oni bezonas korpan referencan punkton. Por etendiĝa korpo, oni plej ofte uzas la centron de maso, sed oni povas uzi alian punkton laŭ sia volo. Por punkta korpo la referenca punkto estas plej ofte la punkto de la korpo mem. Oni tiam priskribas la fizikan lokon de la referenca punkto en tri-dimensia koordinatsistemo en fizika spaco per pozicia vektoro. (Oni bezonas ankaŭ koordinatan referencan punkton por la origino de la koordinata sistemo.) Se la referenca punkto moviĝas laŭ surfaco aŭ laŭ linio, oni povas elekti respektive du-dimensian aŭ unu-dimensian koordinatan sistemon.
Barney Wilen
Distingo
En 1958 li ricevis la Premion Django Reinhardt.
Alfred Ley
Alfred LEY (naskiĝinta la en Arnstadt, mortinta en Brandenburgio dum deportado fare de komunistoj la ) estis germana inĝeniero kaj pioniro de aŭtokonstruado.
Mohedas de Granadilla
Mohedas de Granadilla estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Ruĝeca arbopigo
La Ruĝeca arbopigo (Dendrocitta vagabunda) estas birdo de la aziaj arbopigoj, mezgranda membro de la familio de Korvedoj kiu inkludas la korvojn kaj la garolojn.
Deŝovo (relativa adreso)
Ĉe relativa adresado en komputado, deŝovo estas tiu parto de la plena memoradreso de objekto, kiu determinas ĝian pozicion interne de memorareo, relative al ties origino, t.e. la distanco disde la bazo de la memorareo.
Ruĝeca arbopigo
Ĝi estas iom pli malgranda ol la Eŭropa pigo (Pica pica) kaj havas pli mallongajn kaj rondoformajn flugilojn kaj proporcie pli longan voston. La beko estas pli mallonga kaj dika kaj iomete subenkurba, kaj la gamboj estas pli mallongaj. La kapo, kolo kaj brusto estas tre ardezgrizaj kaj foje iom brunecaj. La subaj partoj kaj la dorso estas ruĝoranĝaj (ĉefe sube) aŭ ruĝecbrunaj (ĉefe supre) kun blankaj flugiljkovriloj kaj nigraj unuarangaj flugilplumoj, kiuj videblas ripoze kiel rimarkinda flanka blanka strio super nigra fono. La vosto estas helblugrizeca kun dika nigra fina strio. La beko, gamboj kaj piedoj estas nigraj. Ĝenerale estas ruĝeca birdo (kio nomigas la specion) kun nigreca kapo, kiel la rilata samgenrano nome Griza arbopigo; ambaŭ nomoj konvenus same, sed la Griza arbopigo havas pli helan ventron, dum tiu ĉi estas pli ruĝoranĝa kaj krome havas la menciitan rimarkindan blankan markon en flugiloj, kiu nuancigas la ĝeneralan grizecon.
Deŝovo (relativa adreso)
La bazo povas esti la komenco de dosiero, la komenco de rikordo ktp.
Ruĝeca arbopigo
La teritorio de tiu specio estas tre granda, el Barato supre al Himalajo, kaj sudorienten kiel larĝa strio al Birmo, Laoso kaj Tajlando in malferma arbaro de arbustoj, plantejoj kaj ĝardenoj.
Deŝovo (relativa adreso)
Do, absoluta_adreso = bazo + deŝovo.
Ruĝeca arbopigo
Tiu estas tipa arbema specio kiu manĝas preskau komplete en arboj fruktojn, senvertebrulojn, etajn reptiliojn kaj ovojn kaj birdidojn; oni konas, ke ili ankaŭ prenas viandon el ĵusaj kadavraĵoj. Ili estas tre lertaj dum la serĉado de manĝaĵoj, saltetante kaj grimpante tra la branĉaro kaj foje veturas en etaj miksitaj aroj kun nerilataj specioj kiel dikruredoj aŭ timaliedoj.
Deŝovo (relativa adreso)
Deŝovo en rikordo
Ekz-e por la Paskala rikordo data (por valoroj «data»j, esprimantaj datojn),
Ernő Hidvéghy
Ernő Hidvéghy [hidvEgi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hidvéghy Ernő estis hungara aktoro, reĝisoro. Lia origina familia nomo estis Hidvégi.
Alfred Ley
Vivo
En 1933 ĉesis aŭtokonstruo ĉe Ley kvankam maŝinkonstruado daŭris. En septembro 1945 sovetaj oficiroj venis por eskorti Alfred Ley je oficiala interparolado de kiu li ne revenis kaj sekve deklaritis malaperinta. En la kuro de rehabilitiĝklopodoj en 1995 ricevis la filino post duona jarcento da malfruktodonoj serĉesploroj la unuan konkretan informon pri la patra sorto fare de la Rusia ministerio pri eksteraj aferoj: ŝajne mortis Ley en decembro 1945 dum transporto al Frankfurto ĉe Odro.
Deŝovo (relativa adreso)
Deŝovo en rikordo
tipo monata = (jan,feb,mar,apr,maj,jun,jul,aug,sep,okt,nov,dec); data = pakita rikordo jaro: 0..3000;        {2 bajtoj} monato: monata;       {1 bajto} tagnumero: 1..31;     {1 bajto} fino;
Ruĝeca arbopigo
La neston ili konstruas en arboj kaj arbustoj kaj kutime estas tre profundaj. La ino demetas kutime 3-5 ovojn.
Deŝovo (relativa adreso)
Deŝovo en rikordo
la deŝovo de la kampo tagnumero povas esti 2+1=3 bajtoj.
Ruĝeca arbopigo
Tiu specio havas varion de alvokoj, sed unu el la plej komuna estas iu aŭdata kia bubu-link kun alia vario de akraj alvokoj.
Deŝovo (relativa adreso)
Deŝovo en dosiero
Jen estas la kruda enhavo de la komenca parto (la unuaj 8×3=24 bajtoj) de grafika dosiero <tt>t2.png</tt>. La unua kolumno indikas (okume) la numeron (= la deŝovon) de la komenca bajto en la eligaĵa linio (la 0-a, la 8-a, la 16a). Poste sekvas 8 16-umaj valoroj de la respektivaj 8 bajtoj; poste sekvas printaĵo de la askie interpreteblaj bajtoj:
Edit Hlatky
Edit Hlatky [hlatki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hlatky Edit estis hungara aktoro. Ŝia persona nomvarianto estis Edith.
Ernő Hidvéghy
Ernő Hidvégi naskiĝis en 1871 en Hedrehely, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Hidvéghy komencis sian aktoran karieron en trupo de Kálmán Egri en Budapeŝto en 1889. En la teatra jaro 1894 li estis en Baja, inter 1899 kaj 1902 en Hungara Teatro en Kassa (kie li estis ankaŭ reĝisoro). En la teatra jaro de 1902 li apartenis al Teatro Magyar, inter 1903–1905 kaj inter 1926-1927 al Nacia Teatro (Pécs), inter 1905–1910 al Nacia Teatro (Kolozsvár), inter 1910–1914 al migranta trupo, inter 1918–1920 al Nacia Teatro (Szeged). Intertempe en la lerneja jaro 1922 li instruis en privata aktora lernejo de Elek Solymossy, en 1908 li aranĝis memortagojn pri Gábor Egressy. Li edziĝis dufoje.
Vuelta a España 2018
La Vuelta a España 2018 estas la 73-a Vuelta a España (Biciklista Ronditinero en Hispanio).
Edit Hlatky
Edit Hlatky naskiĝis la  en Budapeŝto (laŭ alia fonto la ), ŝi mortis la  (laŭ alia fonto la 14-an) en Los-Anĝeleso (Kalifornio, Usono).
Biografio
Edit Hlatky komencis sian aktoran karieron jam en infanteatro de Rózsi Feld. Ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra Akademio en 1942 en sia nasliĝurbo. Post siaj studoj ŝi havis rolojn en kabaredoj kaj revuoj kiel subreto. Inter 1947 kaj 1950 ŝi apartenis al Operetoteatro (Budapeŝto), poste ŝi disidis al Kalifornio. Ŝi ofte havis rolojn antaŭ hungara publiko en San-Francisko, Novjorko, Chicago, Cleveland, Hollywood, Toronto, Vancouver, Calgary. Ŝi edziniĝis en 1956.
Mohedas de Granadilla
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas mohedanos. La censita populacio en 2008 estis de 1.000 loĝantoj.
Situo
Mohedas de Granadilla estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierras de Granadilla, je altitudo de 450 m; je 125 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 185 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 59 km². Tiu eta distrikto limas norde kun la komarko de las Hurdes, oriente kun la Valo de Ambroz, sude kun la komarko de Plasencia kaj okcidente kun la Gata.
Geografio
La klimato de la zono estas kontinenta, kun mallongaj printempoj kaj aŭtunoj, varmaj someroj kaj relative malvarmaj vintroj. La mezaveraĝa temperaturo estas de ĉirkaŭ 15º.
La nomo de "Mohedas" signifas: "valo kovrita de cisto kaj makiso", lak kompletas kun Granadilla, kiu estis dum jarcentoj ĉefurbo de komarko kaj de jurisdikcio ĝis kiam ĝi estis senhejmigita devige por konstruado de akvorezervujo.
Ekonomio
Agrikulturo (ĉefe olivoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, kaj pli minoritate prunoj kaj ĉerizoj) kaj brutobredado.
Deŝovo (relativa adreso)
Deŝovo en dosiero
$ od -A o -w8 -t x1z -N24 t2.png 0000000 89 50 4e 47 0d 0a 1a 0a >.PNG....< 0000010 00 00 00 0d 49 48 44 52 >....IHDR< 0000020 00 00 01 77 00 00 02 4d >...w...M< 0000030 $
Ni vidas, ke la signoĉeno <tt>PNG</tt> (t.e. ĝia komenca bajto <tt>P</tt>) havas la deŝovon 1; kaj la signoĉeno <tt>IHDR</tt> havas la deŝovon 12 (okume 014).
Burgo Waldeck (Hunsrück)
Burgo Waldeck estas la ruino de spronburgo sur alteco de 248 m s.m. apud la vilaĝo Dorweiler, vilaĝparto de la komunumo Dommershausen, en la distrikto Rhein-Hunsrück, en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fama trans la limoj estas la „Waldeck-Festivalo“.
Burgo
eta|hochkant|ruino de la kastela kapelo sur la malsupra burgo