cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Flosponto Evergreen Point (1963)
La unua Flosponto Evergreen Point (oficiale, Governor Albert D. Rosellini Bridge) inter Seatlo kaj Medina, Vaŝingtonio, Usono, estis de 1963 ĝis 2015 la plej longa flosponto en la mondo. Ĝia tuta longo estis 4750 metroj, kaj la flosa parto mem longis 2310 metrojn. (La monda rekordo temas pri la longeco de la flosanta parto.) Ĝi konstruiĝis en 1962-1963 kaj oficiale malfermiĝis la. Ĝi kostis 21 milionojn da tiamaj usonaj dolaroj (ĉirkaŭ 130 milionoj laŭ la 2011-a valoro). Ĝi fine fermiĝis la, kaj estos malkonstruata dum 2016. Ĝin anstataŭis la nova, dua Flosponto Evergreen Point, kelkdek metrojn pli longa kaj do denove mondrekorda.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio.
Kalvinana preĝejo (Sajóbábony)
La Kalvinana preĝejo estas sakrala konstruaĵo en urbo Sajóbábony (Hungario).
Historio
En la 16-a jarcento la loĝantoj kalvinaniĝis kaj ili decidis konstrui propran kirkon en 1598. Tio ne sukcesis unue pro la turka dominado, poste pro la kontraŭreformacio. La nun videbla preĝejo sen turo estis konstruita inter 1760-1762, sed jam en 1764 oni alkonstruis flankonavon. La kvadrata turo estis konstruita en 1807. La orgeno estis kreita en 1912, ambaŭ sonoriloj en 1923.
Konstruaĵo
La kirko situas sola, sed proksime troviĝas ankaŭ Preĝejo Sankta Triunuo (Sajóbábony). En la interno galerio etendiĝas, la muroj estas blankaj laŭ la kutimo. La baroka predikejo estis skultita el ligno.
Gazette van Detroit
La Gazette van Detroit [eo:Gazeto de Detroit] estas flandra - usona gazeto por flandraj enmigrintoj en Usono, Kanado kaj por flandroj kun konektoj kun norda Ameriko. La gazeto fondiĝis en 1914 kaj aperas ekde julio 2006 en nova formato kun koloraj fotoj, novaj rubrikoj ktp.
La Gezette van Detroit aperas ĉiun duan semajnon. Inter genealogoj la gazeto estas iom konata, ĉar en ĝi troveblas multaj informoj pri elmigrintaj flandroj.
NVA
NVA estas mallongigo por:
3076 Garber
3076 Garber estas malgranda, malhela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1982 de Richard Eugene McCrosky, Cheng-Yuan Shao, G. Schwartz, J. H. Bulger kaj aliaj teamanoj de la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono)
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan historiiston Paul E. Garber (1899–1992), unuan kuratoron de la National Air and Space Museum.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek kaj P. Pravec per  observitaj elde la observatorio de Sopot (Serbio), anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,06 km, orbitan estimata al 10 km kaj  de 0,9229 ± 0,0004 tago (22,15 ± 0,01 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Hummeltal
Hummeltal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Unusilabaĵo
Unusilabaĵo estas ajna vorto kiu (en sia baza formo) konsistas el nur unu silabo. Kelkaj lingvoj havas vortostokojn tute aŭ partege unusilabaĵajn, kiel ekzemple la Ĉina kaj la parola Usonangla, kaj en tiuj kazoj apenaŭ eblas aŭ sencas listigi ĉiujn unusilabaĵojn. Aliflanke, en lingvoj kun tipa vorto plur- aŭ multsilaba, la (malmultaj) unusilabaĵoj ludas gravan rolon, kaj por variigi la ritmon en parolo, kaj por ebligi al poetoj enmeti maksimume da signifo en mallongan verson (eventuale por plenumi metrikajn kriteriojn).
Unusilabeco en Esperanto
En Esperanto, oni povas per elizio ŝanĝi dusilabajn substantivojn singularajn-nominativajn (bazajn "o-vortojn") al unusilabaj: hundo > hund'. Tamen ĉi tiajn unusilabaĵojn multaj konsideras neveraj. Se oni do neglektas tiujn, la Esperantaj unusilabaĵoj ĉefe konsistas el vortoj sen deviga gramatika markilo, t.e. prepozicioj, pronomoj, determinativoj (inklude numeralojn), konjunkcioj, subjunkcioj, interjekcioj, kaj manpleno da bazaj adverboj ("jes", "ne"). Aldone venas la nomoj de la Esperantaj literoj, de kelkaj aliaj literoj (pi, ŭaŭ), kaj nomoj porokaze pruntitaj el aliaj lingvoj (Bam, Kent, Mols).
En Parnasa Gvidlibro (reviziita en 1968) Gaston Waringhien kaj R. Bernard tabele listigas la jenajn unusilabaĵojn: ajn, al, aŭ, bis, cent, ci, ĉar, ĉe, ĉi, ĉu, da, de, dek, des, dis, do, du, dum, eĉ, ek, eks, el, en, fi, for, ĝi, ĝis, ha, hej, ho, hoj, hot, hu, ja, jam, je, jen, jes, ju, kaj, ke, krom, kun, kvar, kvin, la, laŭ, li, lo, mem, mi, mil, mis, naŭ, ne, nek, ni, nu, nun, nur, ok, ol, per, plej, pli, plu, plus, po, por, post, pra, pri, pro, re, se, sed, sen, sep, ses, si, sub, sur, ŝi, tra, trans, tre, tri, tro, tuj, ve, vi. Tamen ili preteratentas vortojn kiujn ili mem uzas aliloke en la libro: cis, aĥ, bang, bas, pu.
Per la supre menciitaj vortoj, la vortoj kiujn forgesis la aŭtoroj (zamenhofaĵoj kiel ŭa kaj kŭaks) plus la poste aperintaj (de 1968 ĝis hodiaŭ) eblas krei ampleksan liston de
Unusilabaĵoj en Esperanto
(Sen nomoj de esperantaj literoj kaj propraj nomoj. Vortoj slangaj, pridisputataj aŭ tro freŝe neologismaj [= ankoraŭ ne en la vortaroj] aperas kursive.)
Notu: Teorie eblas konverti ĉiun unusilaban radikon al interjekcio; se ni povas havi fek (kp. "feki"), ni ankaŭ povas havi glut, boj ktp. (Kelkaj aŭtoroj eĉ stumpigis radikon RAPID por ekhavi unusilaban interjekcion rap.) Estus sensence listigi ĉiujn tiajn derivitaĵojn ĉi-supre. Plunotu: Kelkaj uzas ankaŭ neologismojn na kaj ri, sed ili ambaŭ estas forte kontroversaj.
(138537) 2000 OK67
(138537) 2000 OK67 estas tre granda meze hela transneptuna objekto de la familio de la kubevanoj : "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono kun feblaj discentreco kaj orbita klineco, kiuj ne estas en orbita resonanco kun Neptuno.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geastronomoj Susan D. Kern kaj Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Haubourdin
- prononco laŭ sistemo IFA, en france, nederlande Harbodem kaj okcidentflandre Arrebodem - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
(138537) 2000 OK67
Malkovro
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 164 km ; por Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksata diametro de 155 km.
Haubourdin
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas haubourdinois(es).
Kombinaĵo de 5 kubo-duon-okedroj
En geometrio, kombinaĵo de kvin kubo-duon-okedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de 5 kubo-duon-okedroj, en la sama ordigo kiel en la kombinaĵo de 5 kubokedroj.
Mallarĝavosta sturno
La Mallarĝavosta sturno (Poeoptera lugubris) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj malgranda genro Poeoptera kiu enhavas afrikajn speciojn.
Tiu ĉi monotipa specio loĝas en Okcidenta kaj Centra Afriko el Sieraleono al la Demokratia Respubliko Kongo, kaj nome en orienta Sieraleono, norda kaj orienta Liberio kaj suda Eburbordo, suda Ganao, sudokcidenta Togolando, Niĝerio kaj Kameruno suden, inklude insulon Bioko (Ekvatora Gvineo), al Gabono, RKongo kaj nordokcidenta Angolo (Kabindo suden al Norda Kuanzo) kaj sudokcidenta, sudcentra kaj nordorienta DRKongo kaj sudokcidenta Ugando.
Masklo estas malhelblua kaj ino estas malhelgriza kun brunaj makuloj en flugiloj, videblaj dumfluge; temas pri kazo de seksa duformismo. Ambaŭ seksoj havas pli nigrajn flugilojn kaj longajn, mallarĝajn vostojn per kiuj ili retenas sin kontraŭ arbotrunkoj kiel pegoj. Ĝi ne estas bruema birdo, sed ties voĉo inkludas akrajn ĉirpadojn, kriojn kaj fajfojn.
Ties habitato estas la kanopeo de arbaroj de malaltaj teroj, kaj ili uzas ankaŭ duarangajn arbarojn kaj arbarklarejojn. Illi manĝas ĉefe fruktojn, kaj foje insektojn aŭ semojn. Tiuj sturnoj formas arojn de 10-30 aŭ pliaj birdoj, kaj foje kuniĝas al miksitaj kunmanĝantaroj kun aliaj fruktomanĝataj birdojs. Tiu birdo estas koloninestumanto, kaj faras sian neston alte en mortintaj arboj en truoj origine elfositaj de koloniaj kavonestumantaj afrikaj barbuloj, kaj foje ambaŭ birdoj nestumas ege proksime. La ovoj estas palblugrizaj kun brunaj punktoj.
Retuzino (izoflavono)
Retuzino (izoflavono), (4'-metokso,7,8-duhidrokso-izoflavono) aŭ C16H12O5 estas natura izoflavono trovata en diversaj plantoj tiaj kiaj Dipteryx odorata, Dalbergia retusa, Millettia nitida, ktp. Ĝi estas flaveca solidaĵo nesolvebla en akvo kaj iomete solvebla en alkoholo kun antioksidigaj, antibakteriaj, antitumoraj kaj antifungaj proprecoj.
Cropalati
Cropalati estas komunumo de Italio.
Hérenguerville
Hérenguerville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Hérenguervillais.
Ĝi nun formas parton de Quettreville-sur-Sienne.
I, a Man
I, a Man (Mi, viro, 1967) estas usona filmo de 1967 verkita, reĝisorita kaj fotita de Andy Warhol. Tiu ĉi filmo priskribas la ĉefan rolulon, ludita de Tom Baker, per serio de seksaj renkontoj kun ok virinoj. Warhol kreis la filmon kiel reago al populara erotika skandinava filmo Mi, virino (1965) kiu venis en Usonon en Oktobro 1966.
Rolularo
La filmo aperigis kelkajn el la Varholaj Supersteluloj el lia studio The Factory.
Korpoalto
Korpoalto estas esprimo por la alto de homoj, tio estas de la homa korpo, nome la distanco mezurita normale el la plandoj al la kapopinto, en centimetroj aŭ metroj (respektive futoj aŭ coloj en la anglasaksa sistemo, estanta la persono stara, ĝenerale senŝua. La korpoalto de ĉiu persono varias laŭ la genetiko kaj la manĝokutimo, sed tio rilatas ankaŭ al faktoroj mediaj de la individuo antaŭ la matureco (fizika ekzerco, animstato ktp.).
La nuntempa plenkreska homo povas esti averaĝe inter 1,5 kaj 2 metrojn alta. La homa specio posedas rimarkindan seksan dimorfismon en anatomio, tiel ke la plenkreskaj viroj estas pli altaj kaj pli pezaj ol la plenkreskaj virinoj averaĝe, kvankam oni notis «historian tendencon» al la pliigo de la korpoalto en ambaŭ seksoj (speciale dum la 20a jarcento). La plenkreska viro povas esti, laŭ tutmonda averaĝo, inter 1,65 kaj 1,8 m alta; kaj la plenkreska virino povas esti, laŭ tutmonda averaĝo, inter 1,55 kaj 1,65 m.
Pli larĝasence oni povas paroli pri korpoalto de aliaj mamuloj kaj birdoj; por aliaj vertebruloj oni parolus pri korpolongo.
(10800) 1992 OM8
(10800) 1992 OM8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la hispana astronomo Álvaro López-García elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Flava Kastelo (Sonneborn)
La Flava Kastelo (Gelbes Schloß) troviĝas en Sonneborn, strato Mühlstraße. Ĝi apartenis al komplekso kun la pereinta Schiefer-kastelo.
Ryozo Suzuki
Ryozo Suzuki (japane 鈴木 良三, n. 20-an de septembro 1939) estas japana futbalisto. Li de 1961 ĝis 1968 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Flava Kastelo (Sonneborn)
Historio
Male al la post la Dua mondmilito fare de la soveta administrado pro ideologiaj kialoj malkonstruita Schiefer-kastelo la Flava kastelo konserviĝis, verŝajne simple pro la fakto ke ĝi apartenis al aŭstralaj posedantoj. Ĝia nomo ŝuldiĝas al la karakteriza okra surkalkaĵo. Ankoraŭ dum la meza Mezepoko ĝi estis la ĉefa sidejo de la dinastio de Sonneborn, kiu estingiĝis en la 14-a jarcento.
En 1370 alvenis Friedrich von Wangenheim la maljuna, la unua el la dinastio de la Wangenheim-oj posedanta tiun ĉi kastelon. Ili gravis por la vilaĝo ĝis 1945. Tiam ili estis arestitaj kaj senproprietuligitaj laŭ la komunisma ideologiaĉo.
Priskribo
La t.n. Flava kastelo estas konstruaĵo derivanta el trietaĝa rompŝtonkonstruaĵo, kies plej malsoba etaĵo konsistas el kovrita trabfakaĵo sub groptegmento. La kerno estas el la 16-a jarcento, kvankam estis alikonstruoj en 1661 kiel en 1763. La ŝanĝoj en la kuro de la 17-a jarcento farigis la gotaa ĉefa ĉasadomajstro Hans Ludwig von Wangenheim. La lastaj posedintoj estis la fratoj Edgar kaj Viktor von Wangenheim el la linio Hütscheroda. Post la morto de Edgar en 1941 Hans Heinz Freiherr von Wangehiem heredis ties parton duone. La alia duono ekapartenis al ties patrino kaj ties du fratinoj. Memoras la Wangenheim-ojn ĉekonstruaĵe ankoraŭ la blazona ŝtono super la segmenta arko de la enireja portalo, kie pluse videblas la blazono de la dinastio Kestiz.
Interne konserviĝis modesta baroka ŝtuparo kaj stukitaj plafonoj. Ekstere la tuton ĉirkaŭas akvofoso mezepoka. La komplekso staras sur duoninsulo ĉe la rivero Nesse.
Literaturo
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3'', 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 230
Beduenoj
Beduenoj (بدوي Badawī, pl. بدو badw) estas araba gento de nomadaj paŝtistoj. Foje ankaŭ ne-arabaj gentoj, ekzemple la beĝoj estas nomataj beduenoj.
Superrigardo
Badawī signifas "popoloj loĝantaj en bādiyah (ne-urba loko)". Ĝi respondas ḥadarī signifanta "popoloj loĝantaj en urbo", nome konstantaj loĝantoj. Multaj beduenoj havas simbiozon kun ḥadarī: beduenoj protektas urbon kaj bredas brutojn de ḥadarī dum ḥadarī mastrumas teritorion de beduenoj, kaj komercas produktaĵojn de beduenoj. Ĝenerala difino de beduenoj estas "arabaj nomadaj popoloj kiuj bredas kamelojn kaj ŝafojn. Ili vivas plejparte en la dezertzono inter Araba duoninsulo kaj Saharo, ĝis Sinai kaj Sirio. Ili vivas sub tendoj. Ilia vivo estas regulata per islamo.
Referencoj
{-}}
Heugueville-sur-Sienne
Heugueville-sur-Sienne estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Heuguevillais.
Moskva astronomia klubo
Moskva astronomia klubo (MAK, Моско́вский астрономи́ческий клуб) estas unuiĝo de amatoraj astronomoj de Moskvo kaj apudmoskva regiono, ekzistanta ekde 1994.
Historio
MAK estis organizita en jauaro 1994 laŭ komuna decido de 90 lokaj astronomoj. Dum 1994 — 2006 ĝin gvidis moskva astronomo Andrej Ostapenko.
En 2004 la klubo estis oficiale registrita.
En 1995 — 2002 MAK havis sian ovservpunkton Astrofizika observatorio de la Rusia Akademio de Sciencoj.
Ekde 2011 MAK okazigis observadon en la Zvenigoroda observatorio. En ĉi tiu observatorio de la membrokotizoj de MAK estis riparita turo kaj restarigita teleskopo.
En aŭtuno 2009 MAK unuan fojon okazigis aranĝon nomita "100 horoj de astronomio" en Moskvo, kiu poste fariĝis populara.
Funkciado
Al la klubo povas esti akceptitaj ĉiuj plenaĝuloj. Kunvenoj de la klubo okazas ĉiumonate (nun — en Moskva planetario.
Burgruino Weyer
Historio
La unuaj dokumentaj mencioj referencon donas al la senjoroj de Weyer, konkrete pri: Rapoto de Wiare (1130), Chunrad (1150), Haimo (1160) kaj Berthold (1169). En 1270 tre verŝajne ekposedantis la episkopoj de Chiemsee. En 1454 enfeŭdigis oni Florian Stuhlfelder kun edzino kaj du filoj: al li estis komisiite starigi propran konstruaĵon kun orielo; klare havis la rajton gasti la episkopoj de Chiemsee dum iliaj ĉasadoj. Heredorajton ĉi-prie gajnis la idoj de Stuhlfelder. Inter 1504 kaj 1519 ĉeestis Gregor kaj Erasmus Mandl von Steinfels antaŭ Ludwig Lebenauer (1519), paroĥestro de Bramberg, Christian Plank zu Büchl (1533) kaj Karl Jocher kaj Wilhelm Jocher (1570).
La pli malfrua posedanto Nikolaus Ainöder transloĝiĝis en pli komfortan bienon apudan sed ja necesis daŭre sekurigi tranoktejon episkopan. Komence de la 17-a jarcento sin liberigis de tiu ĉi gastigdevo mone Nikolaus Ainöder: kontraŭe devis li bonvenigi en kazo de neceso episkopojn en sia bienodomo mem. Ekde 1629 mencioj estas pri la sekvaj uzantoj de la bieno kaj de la turo: familio Liebenberger, Severin Senninger (1671), Rottmayr (1691), Schmerold (1732) kaj Schachner. Severin Senninger kiu ĝuis la ĉeeston per nupto instali sen 1669 la princajn ĉambrojn.
En 1733 edzigis Maria Magdalena Schachner la komerciston Georg Hofer el Mittersill, kies prapranepino Margaret alportis la posedaĵon geedzecen. La Meilinger-oj estas la hodiaŭaj posedantoj. La tuto estis demolita en 1940; la princaj ĉambroj estu donaco por la domo de Adolf Hitler je Obersalzberg. Antaŭ militofino oni kaŝis en Bramberg artaĵojn el vienaj muzeoj de Rembrandt, Bruegel, Albrecht Dürer, Ticiano kaj Rafaelo.
Nuna stato burgruina
Oriente de Weyer-turo ankoraŭ ĉeestas fundamentaj muroj de ne tute kvadrata konstruaĵo kiun iam muro unuigis al la turo. La turo (horizontala projekciaĵo de 14x10 metroj) pro foseto estas iomete for de la monto. Suden estis sekurigo per abrupta deklivo dume norde troviĝis tranĉeo neprofunda kun lageto: ĝi sian nomon donis al ĉio.
Antaŭture konserviĝis la eksteraj muroj kun alteco de 16 metroj. La malsupran etaĝon formas tavolmasonaĵo kun bosoj el ŝtonoj akvorepeligaj. Interne videblas trabaraj truoj por iamaj traboj el lignoj: ŝajne temis pri sepetaĝa konstruaĵo kun plej supra gardo-rondirejo neaperta. Enirejo estis en la unua etaĝo kiun anstataŭigis intertempe enirejo en la tria etaĝo. Sudflanke spekteblas etaj fenestraj partoj kaj oriente rondarka pordo supozigas ekziston de orielo.
Enture en la oriento romanika kapelo lasis spurojn kun ankoraŭ restinta duonronda apsido kaj rondarkfenestro spektanta korten. Gipsorestoj kun simpla pentrado ankaŭ postvivis. Supre de la pereinta preĝejeto du mallarĝaj ŝtuparoj kondukis de la kvara ĝis la sesa etaĝo.
En niaj tagoj Weyerhof apude estas ŝatata restoracio. La ruino, sur kiu antaŭ restauriĝo kreskis arboj, ekde la mezo de la 1990-aj jaroj alireblas. Legendo rakontas pri malriĉa knabo kiu pridonaciĝis mone: li estis preninta braĝon de en la turo kiu ŝanĝiĝis en oron.
Kombinaĵo de 5 ok-duon-okedroj
En geometrio, kombinaĵo de kvin ok-duon-okedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de 5 ok-duon-okedroj, en la sama ordigo kiel en la kombinaĵo de 5 kubokedroj.
NGC 585
NGC 585 (aliaj indikoj — PGC 5688, UGC 1092, MCG 0-5-1, ZWG 386.1, IRAS01291-0111) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Montgibaud
Montgibaud estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 234 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2004.
Linio Frunzensko-Primorskaja (Sankt-Peterburgo)
Linio Frunzensko-Primorskaja (Фрунзенско-Приморская)
Montgibaud
Geografio
Montgibaud etendiĝas sur 13,99 km², kaj havis 234 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 17 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Montgibaud antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Louis Chassaing, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Montgibaud apartenas al la kantono de Lubersac, kies ĉefurbo estas Lubersac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Margaret Neville Keynes
Margaret Neville KEYNES (/ˈkeɪnz/; 1890–1974), estis la pli juna filino de John Neville Keynes kaj de Florence Ada Keynes, kaj tiel fratino de la fama brita ekonomikisto John Maynard Keynes.
Ŝiaj du filoj estis jenaj:
Ŝi edziniĝis al Archibald Hill (ricevinto en 1922 de la Nobel Premio por Fiziologio) en 1913. Ŝi havis multajn aferojn kun virinoj, ĉefe kun Eglantyne Jebb.
Małogoszcz
Małogoszcz estas urbo en Sanktakrucio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Małogoszcz en distrikto Jędrzejowski.
Bernhard Minetti
Bernhard (Theodor Henry) MINETTI [benhat mineti] (naskiĝis la 26-an de januaro 1905 en Kijlo, mortis la 12-an de oktobro 1998 en Berlino) estis germana aktoro.
Dum sia longa aktora kariero li brilis ĉefe per komplikaj karakteraj roloj. Krom en klasikaj dramoj li ekde la 1950-aj jaroj ofte aperis en verkoj de modernaj dramistoj, ekz. Samuel Beckett, Friedrich Dürrenmatt, Bertolt Brecht kaj Thomas Bernhard kaj en filmoj.
En la jaro 1985 li publikigis siajn memorojn: Erinnerungen eines Schauspielers.
Li estas la patro de la geaktoroj Hans-Peter Minetti kaj Jennifer Minetti.
Kirchroth
Kirchroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Straubing-Bogen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Baro (unuo)
La baro estas fizika kaj teĥnika, SI-konforma unuo de premo. La nomo venas el la helena vorto βάρος–peza.
La propradira SI-unuo de premo estas la paskalo (simbolo "Pa"). Sed tiu estas tre malgranda, dum 1 baro estas proksima al la norma premo. Laŭ la eŭropunia direktivo 80/181/EWG ĝi povas uziĝi plu.
La simbolo de baro estas "bar".
San Andrés Zabache
San Andrés Zabache estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Andrés Zabache. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 101.
Geografio
San Andrés Zabache apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 756 loĝantojn. El tiuj estis 338 viroj kaj 418 virinoj. La komunumo havas surfacon de 35.72 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1420 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 115 indiĝenoj. El tiuj 90 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 90 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Sangotransfuzo
Sangotransfuzo estas ĝenerale la procezo de ricevado de sangproduktoj en onies cirkuladon intravejne. Transfuzoj estas uzitaj kontraŭ diversaj malsanoj por anstataŭigi perditajn konsisterojn de la sango. Fruaj transfuzoj uzis tutan sangon, sed moderna medicino ofte uzas nur konsisterojn de la sango, kiel ekzemple eritrocitoj (ruĝaj globuloj), leŭkocitoj (blankaj globuloj), plasmo, koaguliĝfaktoroj, kaj trombocitoj (sangoplatetoj).
(6477) 1988 AE5
(6477) 1988 AE5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Propono de kriterioj por la esperantigo de la brazilaj ŝtato- kaj urbo-nomoj
Brazilo estas dividita en 26 subŝtatoj, unu federacia distrikto, kaj havas 5.570 municipojn. La unuan provon sisteme esperantigi la brazilajn geografiajn nomojn supozeble faris s-ro Délio Pereira de Souza per la verketo Brazilaj Geografiaj Nomoj, eldonita en 1980. Tie li montras la esperantigon de la nomoj de kelkaj urboj, riveroj, montoj k.a., sed la nurajn kriteriojn, kiujn li eksplicite mencias estas la aldono de -o al oksitonaj nomoj kaj ŝanĝo de la vortfinaĵoj al -o en la neoksitonaj.
Por komenci la laboron por dedukti la kriteriojn, Tulio Flores elektis milon el la 5.570 municipoj de Brazilo. Pro la granda diverseco de la nomoj kaj la specifaĵoj de la portugala lingvo, li venis al 111 kriterioj.
Winnetou III
Winnetou III estas nomo de filmo pri indiana estro de apaĉoj Winnetou.
Du fratoj havas denove laboron. Post milito de nordo kontraŭ sudo, venas al okcidento senĉese novaj kaj novaj almigrintoj, kaj je tio memkompreneble reagas komercistoj kaj homoj, kiuj volas kiel ajn pliriĉiĝi. Sufiĉas nur armigi per fusiloj indianojn, kiuj estas la plej grandaj malamikoj de apaĉoj-meskaleroj kaj samtempe sopiri pri petrolo, kaŝita en ilia tero. Sed la fratoj, kiuj profetas pacon, profetas ankaŭ nekutiman taktikon de "batalo", per kio ĉio tre komplikiĝos...
Saint-André (stacidomo)
Saint-André, plennome Saint-André-lez-Lille, estas franca stacidomo sur linioj - Saint-André kaj Lille -, situanta en  Saint-André-lez-Lille, apud Lambersart, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Cropani
Cropani estas komunumo de Italio.
Portluiso
Portluiso (: Port-Louis) estas ĉefurbo de Maŭricio.
Situo
Portluiso situas en vulkana insulo ĉe golfo.
Historio
La insulo estis neloĝata ĝis la 16-a jarcento. Baldaŭe alvenis portugaloj kaj nederlandanoj, sed francoj fondis la urbon en 1735. Poste angloj okupis ĝin en 1810. Pro kulturo de sukerkano la urbo forte evoluis. En 1968 Maŭricio deklaris sendependecon, sekve la ĉefurbo iĝis Portluiso.
Yahualica
Yahualica estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Yahualica. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13080.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 22238 loĝantojn. El tiuj estis 10821 viroj kaj 11417 virinoj. La komunumo havas surfacon de 164,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 660 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Traktato pri Eŭropa Unio
La Traktato pri Eŭropa Unio (TEU, estiĝinta en 2007) estas unu el la ĉefaj traktatoj de la Eŭropa Unio, kune kun la Traktato pri Funkciado de Eŭropa Unio (TFUE). La TEU formas la bazon de la juro de EU, difinante ĝeneralajn principojn de la celo de EU, la regadon de ĝiaj centraj institucioj (kiel la Komisiono, Parlamento kaj Konsilio), kaj ankaŭ la regulojn pri eksterlanda kaj sekureca politiko. Dum la nuna versio de TEU ekvalidiĝis en 2009, post la Traktato de Lisbono (2007), la pli malnova formo de la sama dokumento estis efektivigita per la Traktato de Mastriĥto (1992).
22283 Piteaso
22283 Piteaso estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la bulgara astronomino Violeta G. Ivanova kaj de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio Roĵen, norde de Smoljan en Bulgario.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la helena geografo Piteaso, (ĉ. -380 – ĉ. -310) de la greka kolonio Massalia. En -325 li faris esplorvojaĝon al nordokcidenta Eŭropo kaj vizitis konsiderindan parton de Britio. Piteaso estas konata ankaŭ kiel la unua scienca esplorinto kaj raportinto pri la arkta polusa cirklo kaj la ĝermanaj triboj.
Josef Kremláček
Josef KREMLÁČEK (naskiĝis la en Třebíč - mortis la  en Třebíč) estis ĉeĥa pentristo kaj ilustristo de libroj, ĉefe destinitaj por infanoj, amiko de Esperanto.
Kiel 15-jara knabo li partoprenis Someran Esperanto-Tendaron en Chvalatice, kie li desegnis sur sia tendo indianan kapon kaj postlasis bildeton kun desegno de la tendaro. Poste li restis amiko de la loka esperantista klubo en Třebíč kaj de ĝia Somera Esperanto tendaro, kiu trovis definitivan lokon en Lančov. Josef Kremláček estis hejme trovita jam morta, tial la mortodato estis nur divenita.
Li studis en „Lernejo de art-metioj“ en Brno (1952-1956) kaj en „Art-industria altlernejo“ en Prago ĉe profesoro Adolf Hofmeister.
Li fariĝis membro (1964-1971) de la surrealisma grupo LACOSTE kaj de Internacia centro de fantasto kaj magio (Centre international de l’actualite fantastigue et magique), nun li membras en surrealisma grupo STIR UP, Unio de plastik-artistoj de Ĉeĥio, Klubo de infanlibraj ilustrantoj, societo bienalo Brno, ĉeĥa sekcio de IBBY Praha.
Liaj ilustraĵoj, plenaj de poezio, plej ofte akompanas librojn por infanoj.
Ilustritaj libroj
Plie li ilustris kelkajn legolibrojn por lernejoj, gvidlibrojn pri urboj (Třebíč, Slatiňany, Moravské Budějovice), partoprenis kelkdek ekspoziciojn (post multaj restis katalogoj) kaj ricevis plurajn honorigojn.
Csorvás
Csorvás [ĉorvAŝ] estas urbo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en Distrikto Békéscsaba.
Geografio
Csorvás situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Békéscsaba-Szeged.
Historio
Ekde 1970 la vilaĝo ricevis titolon grandvilaĝo, en 2005 urbo. La urban ekonomion karakterizas la agrikulturo.
Famuloj
En Csorvás naskiĝis:
Heussé
Heussé estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Heusséens.
Ĝi nun formas parton de Le Teilleul.
Nowe Dobra
Nowe Dobra [ˈnɔvɛ ˈdɔbra] (jen pole, germane Neuguth, de 1903 ĝis 1945 Neugut) estas vilaĝo en la administra malurba komunumo Chełmno (germane Culm an der Weichsel), ene de distrikto Chełmno, Kujavio-Pomerio, en nord-centra Pollando. Ĝi situas ĉirkaŭ 4 kilometrojn nordoriente de Chełmno, 41 km norde de Toruń, kaj 43 km nordoriente de Bydgoszcz.
Trakino
Trakino estas genro de aktinopterigaj fiŝoj el la familio de la Trakinedoj (Trachinidae). Ili havas venenajn pikilojn en la dorsa naĝilo kaj sur la brankokovriloj. La genro estas por la unua fojo priskribita en 1758 de Karolo Lineo.
Kombinaĵo de 5 malgrandaj rombokub-okedroj
En geometrio, kombinaĵo de kvin malgrandaj rombokub-okedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de 5 malgrandaj rombokub-okedroj.
Ĝi havas la saman situon de verticoj kiel la kombinaĵo de 5 steligitaj senpintigitaj kuboj kaj la kombinaĵo de 5 malgrandaj kubokubo-okedroj.
(15027) 1998 UF8
(15027) 1998 UF8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Zürich Wiedikon (stacidomo)
Zürich Wiedikon estas fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
NGC 586
NGC 586 (aliaj indikoj — PGC 5679, MCG -1-5-1) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
71555 Manuecharpentier
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Jupitero ; fakte, ĝia duona grandakso, 3,228, metas ĝin iom cis la malpleno de Kirkwood ĉe 3,27 ua.
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan profesorinon pri mikrobiologio, genetiko kaj biokemio Emmanuelle Marie Charpentier de la Max-Planck-Instituto por Infekta Biologio en Berlino. Ŝi ricevis la Nobel-premion pri kemio 2020 pro la malkovro de la metodo de genara redaktado per CRISPR.
Hümmerich
Hümmerich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
2332 Kalm
2332 Kalm estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la finan-svedan esploradiston kaj plantoscienciston Pehr Kalm (1716 - 1779).
Archibald Scott Couper
Archibald Scott Couper (1831-1892) estis skota kemiisto, kiu unue proponis la koncepton pri kemia strukturo kaj ligo, li, same kiel August Kekulé sugestis la ideon pri la kvarvalenteco de la karbono. Tiu koncepto estis publikigita france en la 14-a de junio 1858, dum Kekulé proponis la saman teorion en la antaŭa jaro, sed estis publikigita en majo 1858. Li estis trafita de nerva kolapso kaj interniĝis en psikiatra hospitalo. Dum la lastaj 30 jaroj de sia vivo, li restis sub la zorgoj de sia patrino.
Vidu ankaŭ
<Gallery> William_Hamilton_b1788.jpg| William Hamilton (1788-1856) Charles-Adolphe_Wurtz.jpg| Charles-Adolphe Wurtz (1817-1884) Johann_Josef_Loschmidt.jpg| Johann Josef Loschmidt (1821-1895) Richard_August_Carl_Emil_Erlenmeyer-1.jpeg| Emil Erlenmeyer (1825-1909) Edward_Frankland.jpg| Edward Frankland (1825-1899) </Gallery> <Gallery> Butlerov_A.png| Aleksandro Butlerov (1828-1886) Heinrich_von_Angeli_-_Friedrich_August_Kekul%C3%A9_von_Stradonitz.jpg| August Kekulé (1829-1896) Brown_Alexander_Crum.jpg| Alexander Crum Brown (1838-1922) R. Anschütz Leopoldina.jpg| Richard Anschütz (1852-1937) </Gallery>
Crosia
Crosia estas komunumo de Italio.
Miasteczko Śląskie
Miasteczko Śląskie estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al Miasteczko Śląskie en distrikto Tarnogórski.
Ĉaŭ!
Ĉaŭ! estas retmagazino en Esperanto. Ĝi prenis sian nomon el la neologisma interjekcio ĉaŭ. Redaktoro estis Franko Luin.
Eksteraj ligiloj
ĉaŭ! (ne trovebla)
Flago de Kartvelio
La oficiala flago de Kartvelio (kartvele: საქართველოს სახელმწიფო დროშა, sakhartvelos sakselmtsifo drosha) estas la " kvin-transversa flago", restaŭrita al oficiala uzo la 14-an de januaro 2004, post paŭzo de proksimume 500 jaroj. Ĝi antaŭe estis la flago de la mezepoka kartvela reĝlando kaj estis uzita kiel la oficiala simbolo de la Unueca Nacia Movado partio. La kartvela nacia flago estas blanka rektangulo, enhavante en la centra parto grandan ruĝan krucon tuŝanta ĉiujn kvar flankojn de la flago. En la kvar anguloj ekzistas kvar krucoj de la sama koloro kiel la granda kruco.
Originale, la blanka flago kun la unuopaĵo de la kruco de Sankta Georgo estis uzita de la kartvela reĝo Vaĥtang la 1-a Gorgasali en la 5-a jarcento kiel la nacia simbolo de la kartvela ŝtato kaj nacio. Dum la ora epoko de la kartvela regno la "kvin-transversa flago" estis uzita ekde 13-a jarcento fare de reĝino Tamara de Kartvelio. La centra elemento de la flago estas la kruco de Sankta Georgo, la patrona sanktulo de Kartvelio. Tiu kruco ankaŭ estas la nacia flago de Anglio (kies patrona sanktulo ankaŭ estas Sankta Georgo). Laŭ la kartvela akademiulo Giorgi Gabeskiria, la kvar ekstraj krucoj estis verŝajne aldonitaj dum la regado de Georgo la 5-a (ankaŭ konata kiel "la Brilanto" aŭ "la Grandioza"), kiu elpelis la mongolojn. Ĉirkaŭ tiu tempo, la nova dizajno estis adoptita kiel variaĵo de la jerusalema kruco, simbolo uzita de krucistoj en la Sankta Lando, kiu same uzis grandan centran krucon kun kvar pli malgrandaj "krucosimboloj" en la kvar kvadratoj.
La flago estis adoptita de la kartvela parlamento la 14-an de januaro 2004. Ĝi estis formale apogita de prezidenta dekreto subskribita de Saakaŝvili la 25-an de januaro, sekvante lian elekton kiel Prezidanto de Kartvelio. Ĝia adopto ne estis sen polemiko, ĉar ĝi estis simbolo de politika partio.
Christian Schesaeus
Christian Schesaeus (pro ŝeseus) estis saksa humanisto, evangelia pastro en Transilvanio naskita en Medgyes ĉirkaŭ 1536 kaj mortinta en Medgyes la 30-an de junio 1586.
Manuskripto sangermanensa
Kodekso Sangermanensa, aŭ D1 aŭ 0319 (laŭ la numeriga sistemo Gregory-Aland), α 1027 laŭ sistemo Soden), estas duglota (dulingva) manuskripto. origine en la biblioteko de monaĥejo de Saint-Germain-des-Prés, Parizo, el kio ĝia nomo “Sangermanensa” (latine: Sangermanensis). Ĝi estas konata precipe kiel kopio de la epistoloj de Paŭlo. Estas aparte konsiderata ankaŭ pro ĝia montro de dependeco el kodekso klaromontana, alia oncialo (0320).
Priskribo
Kiel “dugloto” (dulingva), la manuskripto Sangermanensa utilas ankaŭ por la taksado de la latina lingvo uzita por latigigi la Biblion, nome la lingvo de la Vetus Latina.
Ĝin konsistigas 177 pergamenaj folioj (36 x 27,5 cm). Ĝi estas skribita en du kolumnoj formitaj de 31 linioj ĉiupaĝe.
Tekstaj variantoj
Ili ne estas multaj kaj similas al la ĉi-suba:
Historio
La manuskripto estis aranĝita, laŭ kompetentuloj, de skribisto kiu ne havis kutiman aliron ĉe la greka lingvo.
La manuskripto estis ekzamenita kaj science priskribita de Bernard de Montfaucon la kreinto de la nova paleografio, de Johann Jakob Wettstein teologo spertulo pri la greka de la Nova Testamento, kaj de Johann Jakob Griesbach filologo-bibliisto
La manuskripto Sangermanensa estis malkovrita kaj gastigita en la biblioteko de la abatejo de Saint-Germain-des-Prés en Parizo. Tiu biblioteko suferis gravajn damaĝojn dum la franca revolucio, sed la sangermanensa manuskripto bonŝancis sin savi pro la interveno de Peter P. Dubrovsky sekretario ĉe la rusa ambasadejo en Parizo, kiu ĝin aĉetis kune kun multaj aliaj manuskriptoj ŝtelitaj en tiu biblioteko de revoluciuloj.
Hiesville
Hiesville [ jɛːvil] aŭ [ jeːvil] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hiesvillais.
Curd Jürgens
Curd Gustav Andreas Gottlieb Franz Jürgens [kud jigens], pli konata nur kiel Curd Jürgens aŭ Curd Jurgens, kiam enlistigita en anglalingvaj filmoj (naskiĝis en la 13-a de decembro 1915, en Munkeno, kaj mortis en la 18-a de junio 1982, en Vieno), estis germana-aŭstra aktoro de germana-franca deveno.
Vivo
Curd Jürgens naskiĝis en la 13-a de decembro 1915, en Munkeno. Lia familio transloĝiĝis al Berlino en 1925, kiam li havis dek jarojn. Lian aktoran karieron li komencis en berlina teatro. Jam ekde 1935 li aperis en iuj filmoj, sed dum longa tempo nur en epizodaj roloj. En 1941 li transloĝiĝis al Vieno por labori en la renoma Burgtheater kaj en 1945 li gajnis aŭstran civitanecon.
Jürgens famiĝis en 1955 pro la ĉefrolo en Des Teufels General, dramo de Carl Zuckmayer. Post tiu ĉi sukceso li tuj fariĝis internacie renoma kinaktoro, kiu tamen neniam plene neglektis la teatran laboron.
Curd Jürgens, kiu ankaŭ elprovis sin kiel aŭtoro kaj reĝisoro, mortis en la 18-a de junio 1982 en Vieno.
Kombinaĵo de 5 malgrandaj rombo-sesedroj
En geometrio, kombinaĵo de kvin malgrandaj rombo-sesedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de 5 malgrandaj rombo-sesedroj, en la sama ordigo kiel la kombinaĵo de 5 malgrandaj rombokub-okedroj.
Yoshiaki Oshima
Yoshiaki ŌSHIMA (japane : 大島良明, Ōshima Yoshiaki, naskiĝis en 1952) estas japana astronomo.
Li malkovris 61 asteroidojn inter 1987 kaj 1989 elde la observatorio Gekko en la gubernio Ŝizuoka.
La asteroido 5592 Oshima ricevis lian nomon.
Flago de Libano
La flago de Libano (arabe: علم لبنان) estas formita de du horizontalaj ruĝaj strioj envolvante horizontalan blankan strion. La blanka strio estas duoble grandaj kiel la ruĝaj strioj (rilatumo 1:2: 1). La verda lebanona cedro en la mezo tuŝas ambaŭ ruĝajn striojn kaj ĝia larĝo estas unu triono de la larĝo de la flago.
Ĝi estis dizajnita por esti neŭtrala flago, ne aliancita al ajna religia grupo de Libano. La ruĝaj strioj simbolas la puran sangon verŝita por la liberigo. La blanka strio simbolas pacon, kaj la blankan neĝon kovrantan la montojn de Libano. La verda cedro simbolas senmortecon kaj konstantecon kaj ĝi estas fama pro mencio en la Biblio.
Ruĝa koloro supozeble pro la koloro de la uniformoj de la libana legio dum la Unua Mondmilito. Oficiale la ruĝeco reprezentas oferitajn homojn dum batalo por sendependeco, kaj blanka reprezentas purecon kaj pacon. Kvankam la flago ekzistis nur por duona jarcento, la arbo ĉe la centro de la flago - la Cedro de Libano - estis emblemo de la lando ekde la tempo de la reĝo Salomono, antaŭ preskaŭ 2,000 jaroj. Specife, la cedro estas la simbolo de la kristana komunumo maronitoj de la lando. Ĝi unue ekaperis sur flago en 1861 kiam Libano estis parto de la Otomana Imperio.
San Andrés Zautla
San Andrés Zautla estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Andrés Zautla. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 102.
Geografio
San Andrés Zautla apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3812 loĝantojn. El tiuj estis 1841 viroj kaj 1971 virinoj. La komunumo havas surfacon de 21.7 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1640 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 82 indiĝenoj. El tiuj 58 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 58 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 587
NGC 587 (aliaj indikoj — PGC 5746, UGC 1100, MCG 6-4-37, ZWG 521.45, IRAS01296+3506) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Siberia nana pino
La siberia nana pino (Pinus pumila) estas pino hejma en nordorienta Azio, inkluzive de la insuloj de Japanujo. Tiu arbeda pino altas ekde 1–3 m, ĝis escepte ĝis 5 m, sed ĝi povas havi branĉojn laŭlonge de la grundo kiuj estas pli longaj. En la montaroj de norda Japanujo, ĝi kelkfoje hibridiĝas kun la parenca malgrandflora pino (Pinus parviflora); tiuj hibridoj (Pinus x hakkodensis) estas pli grandaj ol P. pumila, atingante okaze altecon de 8–10 m.
Ekologio
La semoj de tiu palearktisa specio estas rikoltataj kaj disvastigataj de la nuksrompulo (Nucifraga caryocatactes).
Pozuelo de Zarzón
Pozuelo de Zarzón (Malgranda puto de la granda rubuso) estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres, regiono Ekstremaduro. La puto de la nomo aperas en la blazono de la vilaĝo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas pozolinos. La censita populacio en 2008 estis 567 loĝantoj.
Situo
Pozuelo de Zarzón estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 466 m; je 90 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 150 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 47 km².
Pozuelo de Zarzón limas kun:
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
Ŝajne jam estis keltoj en la ĉirkaŭaĵoj, kie oni trovis funebrajn restaĵojn.
De la romia epoko oni trovis en Pozuelo restojn kaj funebrajn kaj aliajn arkeologiajn, ĉar apud la nuna Pozuelo pasis romia ŝoseo.
Post la Reconquista, Alfonso la 9-a de Leono donis la vilaĝon de Pozuelo al la senjorujo de San Juan de Mascoras, en la aktuala Santibáñez el Alto. Tamen la vilaĝo pasis rapide al aparteno al la Senjorujo de Galisteo, de kio dependis ĝis ties forigo en 1837.
Stulmana sturno
La Stulmana sturno (Poeoptera stuhlmanni) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj malgranda genro Poeoptera kiu enhavas tre nigrecajn afrikajn speciojn. Tiu ĉi loĝas en Orienta Afriko nome en Burundo, pleja orienta Demokratia Respubliko Kongo, sudokcidenta Etiopio, okcidenta Kenjo, Ruando, suda Sudano (Montoj Imatongoj), okcidenta Tanzanio kaj sudokcidenta Ugando.
Temas pri tre nigreca specio kiu povus formi superspecion kun la ankaŭ tre nigreca samgenra Kenrika sturno, P. kenricki, kaj ambaŭ estis konsiderataj samspecifaj. Ĝi estas monotipa spite la etenda teritorio.
Rodinila heptanato
Rodinila heptanato aŭ rodinila enantato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heptanata acido kaj rodinila alkoholo. Rodinila heptanato estas blanka solidaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Rodinila heptanato prezentas heptanatan grupon ligitan al rodinila grupo. Ĝi konsistas je 17 karbonatomoj, 32 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Listo de la plej dikaj fagoj en Germanujo
La listo de la plej dikaj fagoj en Germanujo indikas fagojn (Fagus), kies trunka perimetro estas pli ol 6,5 metroj. Ekde tiu perimetro la fagoj estas rigardataj kiel nacie gravaj. La listo indikas al la 33 fagoj de la listo kreskolokon, federacian landon, perimetron kaj la ĉirkaŭkalkulita aĝo. Temas nur pri la eŭropa fago (Fagus sylvatica). Baden-Virtembergo havas kun dek unu grandaj fagoj la plej multajn dikajn fagojn. Sekvas Bavario kun naŭ kaj ses en la regiono Rhön.
Fagoj kun pli ol sep metroj estas la Bavaria-fago apud Pondorf (8,88 metroj), la „Hutebuche“ apud Scharenstetten (8,10 metroj), la „Hutebuche“ ĉe la Rother Kuppe (7,81 metroj), la „Weidbuche“ ĉe la monto Lailekopf (7,43 metroj), la „Fassbuche“ ĉe Schwand (7,39 metroj), la duobla fago ĉe la monto Lailekopf (7,38 metroj) kaj la „Schinderwasenbuche“ apud Suppingen (7,08 metroj). La fago apud Hofham altas ĉ. 35 metroj kaj havas pli ol 50 kubmetrojn. Ĝi estas la plej amasa fago en Germanujo.
Marflua centralo
Sub nocio marflua centralo oni komprenas akvocentralon, kiu produktas el la natura marfluo elektran energion.
Nuntempe ekzistas malmultaj marfluaj centraloj:
Seaflow estis konstruita ĉe la marbordo de Cornwall en la markolo de Bristol en sudokcidenta Anglio.
Krom tio ekzistas tiel nomataj tajdocentraloj.
Seaflow
La centralo kun nomo Seaflow estas projekto de la firmao Marine Current Turbines Ltd. en Bristol, instalado kaj testado estis planitaj por 2002-2006. Marflua turbino funkcias principe kiel ventoturbino, sola diferenco: la rotoro moviĝas sub akvo. Sur la mara surfaco troviĝas eta platformo, sur kiu troveblas observaj laboristoj kaj komputilo, kiu kolektas datenojn pri la helico. La rotoro havas du flugilojn kaj diametron de 11 metroj. Ĝi turniĝas 15-foje je minuto propulsita de la marfluo. Kiel ĉe ventoenergia instalaĵo la generatoro transformas la fluenergion al elektro.
La observado de Seaflow okazas tra centra servilo, en kiu kolektiĝas ĉiu datenoj.
La prototipo havas la nompovumon de 300 kW. La turo, sur kiu estas ekipita la rotoro, altas 50 m, havas la diametron de 2,5 m. ĝi estis lokumita profunde de 15 m en la mara fundo. Ĝi altas 5-10 metrojn super la marnivelo. La rotoraj flugiloj estas ŝanĝeblaj je 180°, tiel oni povas eluzi la kontraŭdirektajn marfluojn de tajdo. La prototipo ne havas aliron al la elektroreto.
Por observado de la rotoroj, ĝi estas hidraŭlike tirebla super la marnivelon.
La dua fazo de la SeaFlow-projekto nomiĝas "SeaGen" kaj celas atingi povumon de 1 MW por ĉiu pilono per muntado de du rotoroj kaj efikigo de rotoro por kaj fluso kaj malfluso. Tiu estu la prototipo por komerca uzo
La tria fazo de la projekto ("SeaGen-serio") realiĝu post 2006 kaj konsistu el instalado kaj funkciigado de la unua malgranda aro de 10 marfluaj turbinoj, kiuj kune donu 10 MW de vendebla energio. Parallele oni planas unuopajn sistemojn eksterlande, eble en norda Ameriko, sudorienta Azio aŭ Australio-Nov-Zelando depende de taŭga partnero, kiu evoluigas la teknikon en sia regiono sub licenca kontrakto.
En Eŭropo ekzistas 100 eblaj uzlokoj.
Hocquigny
Hocquigny estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hocquignais.
Herbert Lom
Herbert Lom naskiĝis la 11-a de septembro 1917 en Prago, Aŭstrio-Hungario – mortinta la 27-an de septembro 2012 en Londono, Anglio, Unuiĝinta Reĝlando, kun la nomo Herbert Karel Angelo Kuchacevič ze Schluderpacheru estas internacie agnoskata aktoro.