cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gastindustrio
La komercaj instalaĵoj dediĉitaj al tiaj aktivecoj (ĉu al ambaŭ kune ĉu nur al unu el tiuj aparte) ricevas tre diversajn nomojn, laŭ iliaj kategorioj kaj celoj, kvankam tre ofte la oficialaj nomigoj dependas de la loka regularo, kiu klasigas ilin laŭ urbanizaj, sansistemaj, impostaj kaj sekurecaj kriterioj. Inter aliaj nomoj estas jenaj: hoteloj, moteloj, pensionoj, junulargastejoj, kamparloĝejoj, trinkejoj, tavernoj, vinkeloj, restoracioj, ktp. Kelkaj el ili estas specializitaj en iu tipo de manĝaĵo aŭ trinkaĵo: hamburgerejoj, picejoj, glacivendejoj, ĉokoladtrinkejoj, ktp. Aliaj, dekomence specializitaj, diversiĝis por proponi ajnan tipon de konsumadon, kiel bierejo, kafejoj aŭ tesalonoj.
Kiam tiuj instalaĵoj estas kombinataj kun alia tipo de servoj aŭ altiroj, la gastiginstalaĵoj povas eniri en alia tipo de kategorioj, kiel okazas ĉe la agadoj de distro (diskotekoj, dancejoj ktp.). Kvankam proksimaj, ankaŭ ne estas konsiderata gastindustrio la servo de liverado de manĝaĵoj al hejmo. Tamen ja foje oni konsideras ekvivalenta al gastindustrio la agado de turismaj apartamentoj kiuj similas al ia speco de hotelo (speciale tiuj kiuj estas en difinita turisma destinejo aŭ turisma komplekso aŭ similaĵo), kvankam oni ne konsideras kutime la luadon de nemoveblaĵoj por uzado ĉu sezona ĉu loĝeĵa.
La gastoservoj ligitaj al aktivecoj kiel la sansistemo (ekzemple en hospitaloj) aŭ la eduksistemo (ekzemple en studenthejmoj) foje estas konsiderataj kaj administrataj separate, kaj foje estas konsiderataj kaj administrataj kune kun la ĉefa aktiveco.
La krozoŝipoj estas agado kiu kombinas la transporton kun la gastigado, kio je pli malgranda mezuro povas okazi ankaŭ en fervojo (per dormovagono aŭ restoracivagono) kaj en la komerca aviado (diversaj proponoj por la pasaĝeroj —manĝo, trinko kaj facililoj por ripozo aŭ dormo-).
Santa Engracia del Jubera
Santa Engracia del Jubera [santaenGRAzja delĥuBEra] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo.
Geografio
Ĝi estas je la valo de la rivero Juvera. La municipa teritorio estas atingebla pere de la regiona ŝoseo LR-261. Laŭ tiu, Santa Engracia del Jubera estas inter Lagunilla del Jubera kaj Murillo de Río Leza norde kaj Robres del Castillo sude.
Ĝi estas formata de loĝlokoj Santa Engracia del Jubera, Bucesta, El Collado, Jubera, Reinares, San Bartolomé, San Martín, Santa Cecilia kaj Santa Marina, el kiuj kelkaj estas senhomaj aŭ preskaŭ senhomaj.
Historio
Santa Engracia apartenis dum jarcentoj al Jubera, kio renvertiĝis meze de la 20-a jarcento. Tiu lasta aperis menciita por la unua fojo en la 9-a jarcento, kiam ĝi iĝis fortikaĵo. Du jarcentojn poste, Jubera formis parton de donacon kiu Doña Estefanía faris al la infanto de Pamplono don Fernando.
En la 13-a jarcento, la kastelo de Jubera iĝis posedo de Don Sanĉo de Navaro, uzita kiel garantio en la pactraktato kun Alfonso la 8-a de Kastilio. Santa Engracia apartenis al la familio Rodríguez Cisneros dum la 18-a jarcento.
Aktualo
Ĝis la 1940-aj jaroj la loĝantaro de Jubera (tiama nomo de la municipo) perdis loĝantaron pro elmigrado ĉefe al Ameriko el la plej malproksimaj domaroj. Ĉirkaŭ la 1950-aj jaroj minoj de plumbo altiris loĝantaron kaj oni superis milon da loĝantoj; poste oni plialtiĝis ĉefe en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj ĝis nunaj 174. Tiu rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento.
La ekonomio estis bazita ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj nune sur turismo.
Mary McDonnell
Post universitata finstudado ŝi plenumis dramo-instruadon. Ŝi komencis sian aktoran karieron en la teatro, kaj jam estis dum 20 jaroj sur la scenejo kiam oni petis ŝin por la rolo Stands with a fist (Staras kun pugno) en la filmo Dances with Wolves (Dancas kun lupoj) reĝisorita de Kevin Costner. Pro tiu rolo ŝi kandidatiĝis por la Oskar-premio por la plej bona aktorino en akcesora rolo. En 1992 ŝia rolo en Passion Fish (Pasia fiŝo) denove zorgis por sama kandidatiĝo. En 1996 ŝi aperis en Independence Day.
Santa Engracia del Jubera
Aktualo
Vizitindaĵoj estas iknitoj, preĝejoj kaj ermitejoj, ĉefe en apartaj domaroj, la kastelo kaj plumbominoj de Jubera, ktp.
Mary McDonnell
En la televido ŝi debutis en la televidserio As the World Turns (Dum la mondo turniĝas). Ŝi ludis en la hospitalserio ER la rolon de Eleanor Carter, la patrino de John Carter. Por tiu rolo ŝi kandidatiĝis por la Emmy-premio.
Ŝi ankaŭ rolis kiel President Laura Roslin en la miniserio Battlestar Galactica (Batalstelo Galaktika) (2003), kaj pliposta televidserio Battlestar Galactica (2004).
Battenheim
Battenheim estas franca komunumo situanta en la norda ĉirkaŭurbo de Mulhouse, en la departemento Haut-Rhin, en la regiono Alzaco.
Geografio
Battenheim situas je 5 km sude de la urbo Ensisheim kaj je 10 km nord-oriente de la urbo Mulhouse. La vilaĝo situas je ĉirkaŭ 15 km okcidente de la landlimo kun Germanio.
La komunumo de Battenheim konsistas el pluraj distingeblaj zonoj :
Komercoj
Battenheim posedas mult-servan komercon (nutraĵ-vendejo, Poŝtejeto, gazet-vendejo), dimanĉe malfermitan pan-vendejon. Krome, almenaŭ du grandaj komercaj centroj situas je malpli ol 6 km.
Olga Eszenyi
ESZENYI Olga estis hungara aktorino. Ŝi naskiĝis la en Braŝovo kaj mortis la  en San-Paŭlo.
Kariero
Olga Eszenyi en 1933–34 dungiĝis al Teatro Kamara. Unu jaron ŝi aperis en la Vígszínház, respektive en Debrecen. Inter 1936 kaj 1938 ŝi estis anino de la Nacia Teatro de Budapeŝto, en 1939–40 de la Teatro Belvárosi. En 1844 ŝi rifuĝis el Hungarujo kaj en 1948 ŝi alvenis al Buenos Aires, poste en 1956 ŝi translokiĝis en Brazilon.
5530 Eisinga
5530 Eisinga estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio). Ĝi estis malkovrita sur unu el la platoj senditaj en Leiden (Nederlandon), kaj ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda amatora astronomo Eise Eisinga (1744–1828), je la okazo de lia 250-a naskodato. En sia domo de Franeker li konstruis planetarion, la plej malnovan kiu ankoraŭ funkcias
Rikudo Koshi
Rikudo Koshi estas Japana mangakisto. Li estas fama por krei la japana animo Excel Saga, kio li scribas kaj printas.
Marmora nototenio
La Marmora nototenio, Notothenia rossii, estas mara polusa moruo de la familio de Nototeniedoj kun teritoria distribuado el suda Novzelando al maroj de Ĉeantarkto, ĉefe ĉe rokaj rifoj. Ties longo estas ĝis 92 cm, kaj ili povas pezi ĝis 10 kg. Ĝi estis tre fiŝkaptita de sovetaj fiŝkaptistoj en la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj, kun kaptoj super 100,000 tunoj en kelkaj sezonj, kaj preskaŭ malaperis el ĉe Suda Georgio, kaj ĉe 1980 estis malabundaj jam tra la tuta Suda Oceano.
Götz Spielmann
Götz SPIELMANN (n. 11an de Januaro, 1961) estas aŭstria reĝisoro kaj scenaristo.
Spielmann naskiĝis en Wels, kaj kreskiĝis en Vieno. Post altlernejo, li loĝis en Parizo dum kelkaj monatoj. El 1980 al 1987 li studis kunreĝisoradon kaj scenar-verkadon ĉe la Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno.
Post fari kelkajn kurtajn filmojn, kaj ricevi sian diplomon pro Vergiss Sneider!, li havis sian unuan frandan sukceson pere de la dramo Erwin und Julia. En 1993, lia filmo Der Nachbar ricevis la Vienan Filmopremion en la Viennale. En 1994, lia filmo por televido Dieses naive Verlangen ricevis la premion Erich-Neuberg-Preis.
Filmaro
Kino:
Televido:
Mihály Korbuly
Mihály Korbuly [mihAj korbuj?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Korbuly Mihály estis hungara kemiisto.
Mihály Korbuly naskiĝis la  en Tótbánhegyes. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Korbuly frekventis gimnaziojn en Arad kaj Szarvas, poste armean lernejon, kie li iĝis leŭtenanto en 1890. Tamen li plulernis en Zuriko akiranta 2 diplomojn en 1901 kaj 1902. Post la diplomoj li eklaboris en Budapeŝto en laborejo pri furaĝoj. En 1904 li studvojaĝis, poste li havis riĉajn spertojn pri bredado de fiŝoj kaj purigado de kloakoj. En 1906 oni establis laborejon pri la menciitaj temoj, kies estro estis Mihály Korbuly inter 1907 kaj 1933, poste li pensiuliĝis. Li okupiĝis pri efikoj al fiŝoj pro la industriaj kloakaĵoj.
Siduri
Siduri estas rolulo en la Epopeo pri Gilgameŝ. Ŝi estas "distilino", nome saĝa diino asocia kun fermentado (specife de biero kaj vino ).
En la plej antikva versio el Babilono de la Epopeo, ŝi intencas diskonvinki Gilgameŝon en lia atingoklopodo por senmorteco, premante lin esti kontenta kun la simplaj plezuroj de vivo.
En la pli posta Akada versio (standarda) de la Epopeo, la rolo de Siduri estas iom malpli grava. La supra citaĵo estas forigita, kaj ŝi diskutas kun la heroo de la inundo Utnapiŝtim temojn pri vivo kaj morto. Siduri, tamen, havas longan konversacion kun Gilgameŝo, kiu fanfaronas pri siaj atingoj kaj estas devigita klarigi kial lia aspekto estas tiom mincigitaĉa.
Siduri estis komparita kun la Kirko de la Odiseado.
Jezbořice
Vilaĝo Jezbořice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ondoforma regiono sub Fera montaro, 4 km norde de la urbo Heřmanův Městec, ĉe la neĉefa ŝoseo inter Dubany kaj Heřmanův Městec.
Historio
La vilaĝo estis en la jaro 1131 nomata en listo de havaĵo de episkopejo de Olomouc, kies estis ankaŭ proksima fortikaĵeto kaj preĝejo. En la jaro 1491 aĉetis la vilaĝon Vilém el Pernštejn.
Preĝejo
Origine gotika preĝejo de Sankta Venceslao estas en la jaro 1399 rememorata kiel paroĥa preĝejo. El tiu tempo estas riĉaj ŝtonĉizitaj ornamaĵoj de sedilo, de sankta ŝranko kaj portalo. La preĝejo estis rearanĝita malfrugotike kaj baroke en la jaro1791. Ĝi estas ununava kun trilatere fermita presbiterejo kaj sakristio en la akso. Ekstere ĝi estas apogata dur fortegaj pilieroj, ĉe suda flanko estas gotika pintarka portalo, ĉe suda flanko de sakristio estas portalo malfrugotika. Interne en presbiterejo sur dekstra flanko estas duparta sedilo kronita per pintarko kun enmetitaj dufolia kaj kvarfolia giraĵoj. Sur maldekstra flanko de presbiterejo estas ŝtona oblonga sankta ŝranko kronita per finialoj, fermita per origina fera pordeto. La ĉefaltaro kun valoraj figuraj lignoskulptaĵoj el la duono de 18-a jarcento, stana baptujo datita de 1600, en sakristio pentrita plata epitafo kun Krucumado al Ozana, filino de Jetřich el Lipany el la jaro 1598, bildo de Pieto, bildo de bapto en Jordano el fino de la 17-a jarcento, bildo de Sankta Johano Nepomuka kaj 10 blazonaj kaj figuraj tomboŝtonoj el la fino de 16-a kaj de la komenco de 17-a jarcentoj.
Kampanilo
Kampanilo el la 14-a jarcento situas en okcidenta angulo de la tombejo, kiu ĉirkaŭas la preĝejon. Sur oklatera plano ĝi havas kvarlateran prisman surkonstruon kovritan per piramida tegmento. Renovigita ĝi estis en la jaro 1753.
Popolkonstruaĵoj
Historia parto de la vilaĝo kreas oblongan vilaĝplacon ĉirkaŭatan per bienetoj kaj domoj kun ŝildoj orientitaj al la placo. Nova konstruado okazas aparte, apud Klešický rivereto. Domo n-ro 22 el 19-a jarcento estas teretaĝa kun fasado ornamita per stukaĵo.
58600 Iwamuroonsen
58600 Iwamuroonsen estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Iŭamuro, sudokcidente de Niigata, fama pro ties termofontoj (onsen). La, Iŭamuro iĝi parto de la kvartalo Niŝikan de Niigata.
Elemental Games
Agado de la studio komenciĝis en 1990-aj, kiam gvide de Dmitrij Gusarov aperis strategia ludo "Generalo". Sukceso de "Generalo", nekomerca produkto, kondukis al la ideo fari pli grandan ludon, kiu reuzus kelkajn sukcesajn solvojn de "Generalo". Tia ludo aperis en 2002 kaj havis enorman sukceson en Rusio kaj en kelkaj najbaraj landoj.
Estis reeldono de la ludo kun kelkaj negravaj ŝanĝoj.
Nun la programista studio disfalis je du kompanioj, unu el kiuj konservas la nomon "Elemental Games"; la alia nomiĝas "Katauri Int.".
3202 Graff
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astronomo Gareth (Graff) Vaughan Williams (kvankam aliaj fontoj mencius la germanan astronomon Kasimir Romuald Graff, 1878–1950).
Quevedos
Quevedos estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.710 loĝantojn en 2010.
Stráž pod Ralskem
Stráž pod Ralskem (ĝis la jaro 1946 Vartenberk, Wartenberg am Rollberg) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi apartenas al la distrikto Česká Lípa kaj al la regiono Liberec. La urbo situas en la norda parto de Bohemio, 85 kilometrojn norde de la ĉefurbo Prago kaj 24 kilometrojn oriente de la distrikta centro Česká Lípa. En la urba municipo havis.
812 Adele
Malkovro
Ĝi recevis la virinan antaŭnomon "Adele", verŝajne tiu de rolulino en la opereto Die Fledermaus (La Vesperto) de Johann Strauß.
Fiorano al Serio
Fiorano al Serio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Casnigo, Cene, Gazzaniga kaj Vertova. Kristana patrono de la komumo estas la Sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
Loučka
Loučka estas nomo por pluraj vilaĝoj de Ĉeĥio.
...aŭ partoj de municipo
Luxem
Luxem estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bea Lass
Bea Lass [laŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lass Bea estas hungara aktoro, infana aktoro. Ŝia origina persona nomo estis Beáta.
Pavlohrad-1 (stacidomo)
Pavlohrad-1 (Павлоград I) estas fervoja stacio en Pavlohrad (Dnipropetrovska provinco), la 42-a plej granda urbo en Ukrainio.
Bea Lass
Beáta Lass naskiĝis la  en Szeged.
Biografio
Bea Lass aperis en aĝo 7 en infana programo de la televizio, poste ŝi estis daŭre videbla en pluraj aliaj programoj. Ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2007. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Gábor Máté (aktoro) kaj István Horvai. Ŝi komencis sian aktoran karieron en malgranda teatra kompanio. Ŝi ricevis premiojn en 2000 kaj 2008.
Excel Saga
Excel Saga (エ ク セ ル ・ サ ー ガ, Ekuseru Sāga?) Estas 14-voluma Mangao-serio verkita de Rikudo Koshi en 1997 kaj poste adaptiĝis por animeoserio en 1999, kun 26 epizodoj reĝisoritaj de Shinichi Watanabe, kun voĉaj bandoj de Toshiro Masuda. Ambau la animeo kaj la mangao estas absurdaj komedioj pri la provoj de la sekreta organizo ACROSS, kies titola rolulo Excel estas grava membro, por konkeri la urbon Fukuoka, en unua paŝo al mondregado.
Mazapa de Madero
Mazapa de Madero estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Mazapa de Madero. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07053.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6845 loĝantojn. El tiuj estis 3395 viroj kaj 3450 virinoj. La komunumo havas surfacon de 117 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1100 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4170 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3651 scipovis legi kaj skribi kaj 507 personoj estis analfabetoj. Do 88% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 12% estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, mallonge kaj populare konata kiel la SLT Eklezio aŭ malformale kiel la Mormona Eklezio, estas restaŭrisma eklezio, la plej granda el la movadoj naskiĝintaj de la religio fondita de Joseph Smith, Jr. dum la usona Dua Granda Vekiĝo. La Eklezio estis fondita en Upstate New York (ne-metropola Novjorkio) en 1830 kaj nuntempe ĉefsidejas en Sallagurbo (Utaho) kaj establis komunumojn kaj konstruis templojn en la tuta mondo.
Iwate Grulla Morioka
Iwate Grulla Morioka (japane いわてグルージャ盛岡, per Hepburn-transskribo Iwate Gurūja Morioka) estas japana profesia sporta klubo konata pro piedpilkado (futbalo). La unua vira teamo ekde 2014 apartenas al la 3-a divido de la Japana Profesia Futbala Ligo. La klubo havas sian sidejon en la samnoma urbo Morioka en la gubernio Iŭate.
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Same kiel aliaj pli malgrandaj mormonaj eklezioj, la SLT Eklezio konsideras sin mem kiel restaŭrado de la frua Kristana eklezio starigita de Jesuo, kiu perdiĝis kun la paso de la jarcentoj pro la Granda Apostateco. Ĝiaj membroj estas konataj kiel Sanktuloj de la Lastaj Tagoj aŭ, pli neformale, Mormonoj, kiuj kredas je Jesuo Kristo kaj la pentofero kiel la centra bazo de sia religio. La mormona teologio inkluzivas la kristanan doktrinon je la savado nur pere de Jesuo Kristo, kvankam la mormonaj doktrinoj pri la naturo de Dio kaj la Ekzaltiĝo konsiderinde diverĝas de la ĉefa kaj tradicia Kristanismo. La eklezio havas malfermitan kanonon kiu inkluzivas kvar sanktajn librojn: la Biblio (Malnova kaj Nova Testamentoj), la Libro de Mormon, la Doktrino kaj Interligoj, kaj la Multevalora Perlo. Krom la Biblio, la ceteraj tekstoj estas revelaciaĵoj diktitaj al Joseph Smith kaj ankaŭ ili havas komentariojn kaj ekzegezon pri la Biblio, la tekstoj estas priskribitaj kiel perditaj eroj de la Biblio, kaj aliaj estas konsiderataj verkaĵoj de antikvaj profetoj.
Iwate Grulla Morioka
La vorto Grulla [GRUlja] estas hispana por gruo. Ankaŭ aliaj futbalkluboj en Japanio emas uzi hispanlingvajn vortojn en siaj klubonomoj.
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Historio
La historio de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kutime estas dividata en tri ĉefajn periodojn: (1) la frua historio dum la vivo de Joseph Smith, komuna al ĉiuj mormonaj eklezioj, (2) la "pionira epoko" sub la gvidado de Brigham Young kaj ties posteuloj dum la 19-a jarcento, kaj (3) moderna epoko ekde la komenco de la 20-a jarcento kiam Utaho iĝis usona ŝtato.
Komenco
La komenco de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj venas de Joseph Smith la 6-an de aprilo 1830 en okcidenta Nov-Jorko. Unuaj konvertitoj estis allogitaj pro la tiame ĵus aperinta Libro de Mormon, kronikoj de la indiĝenaj amerikaj profetoj kiun Smith supozeble tradukis el oraj platoj.
Smith intencis establi Novan Jerusalemon en Nordameriko, nomata Ciono. En 1831, la eklezio moviĝis al Kirtland, Ohio (la orienta limo de Jerusalemo), kaj komencis establi centran lokon en Kantono Jackson (Misurio), kie li planis poste movi la eklezian sidejon. Tamen, en 1833, loĝantoj de Misurio brutale forpelis la Sanktulojn el la Kantono Jackson, kaj la eklezio estis nekapabla tra milicia ekspedicio reakiri la teron. Tamen, la eklezio prosperis en Kirtland kiam Smith publikigis novajn revelaciojn kaj la eklezio konstruis la templon de Kirtland kiel la loko de tio kion ili rigardis kiel novan Pentekoston. La Kirtlanda epoko finiĝis en 1838, post kiam financa skandalo skuis la eklezion kaj okazis amasa forlasado de la movado. Smith regrupiĝis kun la restanta eklezio en Far West, Misurio, sed streĉitecoj baldaŭ eskaladis per akraj konfliktoj kun malnovaj loĝantoj de Misurio. La eklezianoj kredas ke la ribelo estiĝis, ĉar la reganto de Misurio ordonis ke la Sanktuloj estu "ekstermitaj aŭ forigitaj de la Ŝtato". En 1839, la Sanktuloj transformis marĉregionon sur la bordoj de la rivero Misisipo en Nauvoo (Ilinojso), kiu iĝis la nova ĉefsidejo de la eklezio.
Nauvoo kreskis rapide kiam la misiistoj senditaj al Eŭropo kaj aliloke akiris novajn konvertitojn kiuj tiam ekloĝis en Nauvoo. Dume, Smith prezentis pluralan geedziĝon al siaj plej proksimaj kunlaborantoj. Li ankaŭ establis ceremoniojn, kiujn li deklaris esti revelaciitaj de la Sinjoro al li, por permesi al justaj homoj iĝi dioj en la postmorto, kaj kreado de laika institucio por regado de la Jarmila regno. Li ankaŭ prezentis al la eklezio la tutan rakonton pri la Unua Vizio, en kiu du ĉielaj "roluloj" (lastatagaj sanktuloj interpretas ke ili estis Dio Patro kaj la Filo, Jesuo Kristo) prezentiĝis al li je la 14-jariĝo. Longe post la morto de Smith, tiu vizio estis konsiderita de la mormonoj kiel la plej grava okazaĵo en la homa historio post la resurekto de Jesuo.
La 27-an de junio 1844, Smith kaj lia frato Hyrum estis mortigitaj de tumulto en Kartago (Ohio), dum arestado akuzitaj je ŝtatperfido kaj tumultincitado. Ĉar Hyrum estis la posteulo de Smith, lia morto okazigis internan krizon pro la sukcedado, kaj Brigham Young prenis la gvidadon super la plimulto de la Sanktuloj. Young estis proksima kunlaboranto de Smith kaj estis Apostolo de la Kvorumo de la Dek du. Aliaj grupoj de lastatagaj sanktuloj sekvis aliajn gvidantojn kaj el tio naskiĝis aliaj mormonaj kongregacioj.
Pionira epoko
En 1846, post kiam la malfacilaĵoj travivitaj en Misuro (kulminante en sinsekva persekutado kontraŭ la mormonoj) kaj kun daŭra persekutado en Ilinojso, Brigham Young gvidis siajn sekvantojn, t.e. la mormonajn pionirojn, en la plej granda kontraŭvola migrado en la usona historio en la serĉado de religia libereco, al Nauvoo kiu poste iĝus konata, en 1850, kiel la Utaha Teritorio.
La grupo disbranĉiĝis eksteren kaj koloniigis grandan regionon nun konata kiel la Mormona Koridoro. Young asimilis la Eklezion de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kiel laŭleĝan unuon, kaj komence li regis kaj la eklezion kaj la ŝtaton kiel teokratia gvidanto. Li ankaŭ diskonigis la antaŭe sekretan praktikon pri plurala geedziĝo, formo de poligamio.
Antaŭ 1857, streĉitecoj denove eskaladis inter mormonoj kaj aliaj usonanoj, plejparte kiel rezulto de akuzoj implikante poligamion kaj la teokratian regadon de la Utaha Teritorio fare de Brigham Young. De 1857 al 1858 okazis la Utaha Mormona Milito, kiu gvidis al la relative paca invado al Utaho, de la Usona Armeo, post kiam Young konsentis retiriĝi de la potenco kaj esti anstataŭita de ne-mormona teritoria reganto, Alfred Cumming. Tamen, la Mormona Eklezio daŭre havis signifan politikan potencon en la Utaha Teritorio.
Post la morto de Young en 1877, li estis sukcedita de aliaj Prezidentoj de la Eklezio, kiu rezistis fortostreĉojn de la Usona Kongreso kontraŭ la eksterleĝaj mormonaj poligamiaj geedziĝoj. Konflikto inter mormonoj kaj la usona registaro eskaladis al tia ekstremo ke en 1890, la Kongreso malagnoskis la Mormonan Eklezion kaj konfiskis ĉiujn ĝiajn posedaĵojn kaj malpermesis la mormonajn aktivaĵojn. Baldaŭ, la prezidento de la Eklezio, Wilford Woodruff diskonigis Manifeston kiu oficiale forigis la praktikon. Kvankam tiu Manifesto ankoraŭ ne nuligis la tiam ekzistantajn plurajn geedziĝojn, kaj ne tute ĉesigis la praktikon de poligamio, rilatoj kun Usono rimarkeble pliboniĝis post 1890, tiel ke Utaho estis akceptita kiel plia usona ŝtato. La rilatoj pliboniĝis post 1904, kiam la prezidento de la Eklezio Joseph F. Smith ĵuris kontraŭ la poligamio antaŭ la Usona Kongreso kaj eldonis la "Duan Manifeston" vokanta al ĉiuj kiuj havis plurajn edzinojn halti. Poste, la eklezio adoptis politikon je ekskomuniado de ĝiaj membroj al tiuj kiuj ankoraŭ praktikis poligamion kaj hodiaŭ ĝi celas resti malproksime de la fundamentismaj mormonaj grupoj kiuj daŭre praktikas ĝin.
Modernaj tempoj
La eklezio iĝis reprezentanto de la nuklea familio kaj lastatempe ludis elstaran rolon en politikaj aferoj, inkluzive de la oponado al la bazoj de misiloj MX Peacekeeper en Utaho kaj Nevado, opozicio al la Equal Rights Amendment, opozicio por leĝigado de la hazardludoj, opozicio al la samseksa edzeco, kaj opozicio por leĝigado de la eŭtanazio. Krom ĉi tiuj aferoj konsiderataj de la eklezio kiel moralo, la eklezio kutime restas politike neŭtrala, sed kuraĝigas la membrojn esti politike aktivaj, partopreni balotojn, kaj informiĝi pri politikaj kaj sociaj aferoj de la komunumo, la ŝtatoj kaj la mondo ĝenerale.
Kelkaj oficialaj ŝanĝoj okazis al la organizo dum la moderna epoko. Unu signifa ŝanĝo estis la pastriĝo de nigruloj en 1978, kiu inversigis politikon originale starigita de Brigham Young. Ankaŭ ekzistas periodaj ŝanĝoj en la strukturo kaj organizo de la eklezio, plejparte por adaptiĝi al la kreskado de la organizo kaj pliigi ĝian ĉeeston internaciskale. Ekzemple, ekde la 1900-aj jaroj, la eklezio starigis la Priesthood Correlation Program kun la celo centralizi la ekleziajn operaciojn kaj alporti ilin sub la hierarkio de la gvidantaj pastroj. Dum la Granda Deprimo, la eklezio ankaŭ komencis funkciigi help-sistemon, kaj ĝi faris multajn humanitarajn laboraĵojn en kunlaboro kun aliaj religiaj organizoj.
Fontoj de aŭtoritato
La teologio de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj konsistas el kombinaĵo de bibliaj doktrinoj kun modernaj revelacioj kaj aliaj komentarioj de la ekleziaj gvidantoj, precipe Joseph Smith, Jr. La plej aŭtoritataj fontoj de teologio estas la kanono de la kredo de kvar sanktaj libroj, nomitaj la Normaj Libroj. Inkluzivita en la Normaj Libroj estas la Biblio, la Libro de Mormon, la Doktrino kaj Interligoj, kaj la Multevalora Perlo. Inter tiuj libroj, la eklezio egale alte estimas ilin kiel Normaj Libroj. La eklezio kredas ke la Libro de Mormon (kiel ĝi mem diras sur la kovrilpaĝo de ĉiuj lingvoversioj), estas "Alia Testamento de Jesuo Kristo" kiun Joseph Smith tradukis el entombigitaj oraj platoj. La eklezio konsideras ĝin kiel "la plej korekta libro sur la tero kaj la finŝtono de [ilia] la religio".
La Biblio, kiu ankaŭ estas parto de la kanono de la eklezio, estas konsiderata kiel "vorto de Dio ĝis tie kie ĝi estis korekte tradukata". Plejofte, la eklezio uzas la rajtigitan version de la Reĝo Jakobo. Foje, aliflanke, partoj de la traduko de la Biblio fare de de Joseph Smith estas konsiderataj aŭtoritataj. Kelkaj eltiraĵoj de la traduko de Joseph Smith estis inkluzivitaj en la Multevalora Perlo, kiu ankaŭ inkluzivas pliajn tradukojn de Smith kaj historiajn erojn de la eklezio. Aliaj historiaj eroj kaj revelacioj estas trovitaj en la Doktrino kaj Interligoj.
Alia fonto de aŭtoritata doktrino estas la deklaroj de la nunaj apostoloj kaj membroj de la Unua Prezidantaro. La eklezio instruas ke la Unua Prezidantaro (la profeto kaj liaj konsilistoj) kaj la Kvorumo de Dek Du Apostoloj estas profetoj kaj ke ilia instruo estas ĝenerale antaŭfiksita sub inspiro de Dio tra la Sankta Spirito. Membroj de la eklezio agnoskas ilin regule kiel profetoj, viziuloj, kaj revelaciantoj — ĉi tio estas publike farata dufoje jare dum la tutmonda ĝenerala konferenco de la eklezio.
Karakterizaj doktrinoj kaj praktikoj
La mormona stampoceremonio montras singularan vidon rilate al la familioj. Laŭ la mormona teologio, viroj kaj virinoj povas esti stampitaj unu la alian tiel ke ilia geedziĝo daŭros en la postmorta vivo. Infanoj ankaŭ povas esti stampitaj al iliaj biologiaj aŭ adoptitaj gepatroj por formi eternajn familiajn liglojn. La plej signifaj instruoj povas esti prezentitaj per anstataŭanto nome de tiuj kiuj mortis (ekz., bapto por la mortintoj). La eklezio instruas ke ĉio havos la eblecon aŭdi kaj akcepti aŭ malaprobi la Evangelion de Jesuo Kristo kaj la avantaĝon de ĝiaj sakramentoj, en tiu vivo aŭ en la venonta.
La mormonaj fideluloj observas sanokodon nomita la Vorto de saĝeco en kiu ili ne konsumas alkoholaĵojn, kafon, teon, kaj tabakon. La Vorto de saĝeco ankaŭ instigas al la uzado de sanaspektaj herboj kaj fruktoj ene de la sezono, moderigas konsumon de viando, kaj grajnoj. Ilia moralkodo inkluzivas leĝon pri ĉasteco kiu malpermesas seksajn rilatojn ekster la aliseksema geedziĝo.
La kredantoj donas 10-procentan dekonaĵon surbaze de ilia ĉiujara enspezo.
Ili ankaŭ volontule servas en ilia loka preĝejo. Krome, ĉiuj fraŭlaj junuloj inter 19-25 jaroj kiuj estas sufiĉe sanaj kaj multaj emeritaj paroj estas instigitaj volontuli ĝis du jaroj kiel misiistoj por prediki kaj/aŭ disponigi humanitaran servon. Fraŭlaj virinoj el 21 jaroj aĝaj ankaŭ povas servi kiel misiistoj dum 18 monatoj, sed tio ne estas devo ĉar nur la junaj viroj estas ordinitaj elderoj.
La mormonoj ankaŭ prenas unu nokton semajne, tipe lundon, por familia hejma renkontiĝo, kie ili kunvenas kune kiel familio por studi evangeliajn principojn kaj partopreni malsamajn agadojn.
Komparoj kun ĉefa kristanismo
Aldone al la kredo je la Biblio ("ĝis tie kie ĝi estas tradukita korekte"), la dieco de Jesuo, kaj lia punpago kaj resurekto, aliaj mormonaj instruoj estas kundividitaj kun aliaj branĉoj de kristanismo. Ekzemple, la mormona teologio inkluzivas kredon je la doktrino de savo nur tra Jesuo, la restaŭrismon (tra la eklezio fiksita de Joseph Smith Jr., jarmilismon, daŭrismon, punan anstataŭigon, kaj formon de apostola posteuleco. La praktikoj de bapto per mergado kaj la komunio (nomata sakramento) ankaŭ estas komunaĵoj. Tamen, aliaj kristanaj grupoj ne akceptas la mormonan baptadon kiel signon de kristana komenco, same kiel okazas, ekzemple, inter katolikoj kaj baptistoj.
Tamen, la Mormona Eklezio devojiĝas de la plejmulto el aliaj eklezioj ene de kristanismo, kaj multaj homoj ne akceptas ĝin kiel parton de kristanismo. La mormonoj konsideras aliajn modernajn kristanajn grupojn kiel devojiĝintoj de la vera kristanismo kaj vidas sin kiel la vera restarigo de la unua-jarcenta kristanismo kaj la nura vera kaj aprobita kristana eklezio. Diferencoj inter la Mormona Eklezio kaj la plej granda parto de la tradicia kristanismo inkluzivas malkonsenton rilate al La Kredo Nicea, kredo je unika teorio de homa savo kiu inkluzivas tri ĉielojn (konataj kiel "gradoj de gloro"), doktrino de la "ekzaltiĝo" kiu inkluzivas la kapablon de la homoj iĝi gedioj post la morto, manĝkodo nomata la Vorto de Saĝeco, kaj unikaj sakramentaj ceremonioj private okazintaj ĉe mormonaj temploj, kiel ekzemple la Investituro kaj Stampoceremonioj.
Komparo kun aliaj mormonaj movadoj
La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kundividas komunan heredaĵon kun aliaj malgrandaj mormonaj eklezioj kiuj estas kolektive nomitaj la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. La plej granda el tiuj malgrandaj grupoj estas la Komunumo de Kristo (antaŭe konata kiel la Reorganizita Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj), kun sidejo en Independence, Misurio, sekvata de la Eklezio de Jesuo Kristo, kun sidejo en Monongahela, Pensilvanio. Komune al ĉiuj mormonaj memstaraj eklezioj estas la kredado je Joseph Smith kiel profeto kaj fondinto de ilia religio. Ili ankaŭ akceptas la Libron de Mormon, kaj plejmulte, sed ne ĉion, ili akceptas almenaŭ iun version de la Doktrino kaj Interligoj. Tamen, ili tendencas disputi laŭgrade kun la Eklezio rilate al la doktrino kaj eklezia gvidado.
La ĉefaj branĉoj de la Mormona Eklezio rezultiĝis el la krizo pro la sukcedado post la morto de Joseph Smith. Aliaj branĉoj povas esti konsideritaj pli postaj branĉoj de la Eklezio, plejparte kiel rezulto de malkonsentoj ĉirkaŭ la plurala geedziĝo. En la Mormona Eklezio, la praktiko je plurala geedziĝo estis forlasita komence de la 20-a jarcento, sed ĝi daŭris inter la fundamentismaj grupoj, kiuj kredas ke la praktiko estas postulo por la ekzaltiĝo. La Mormona Eklezio, kontraste, kredas ke ununura ĉiela geedziĝo estas sufiĉa por la ekzaltiĝo. Fundamentistoj ankaŭ kredas je kelkaj aliaj doktrinoj instruitaj kaj praktikitaj de Brigham Young en la 19-a jarcento, kiujn la Mormona Eklezio rezignis, malkonfesis, aŭ prokrastigas. Ekz., la eklezio longe ekskomuniis ajnajn membrojn kaptitaj praktikante poligamion.
Nomo kaj leĝaj instancoj
La mormona eklezio instruas ke ĝi estas daŭrigo de la Eklezio de Kristo establita en 1830 fare de Joseph Smith. Tiu origina eklezio suferis plurajn nomŝanĝiĝojn dum la 1830-aj jaroj, kiu nomiĝis "La Eklezio de Kristo, la Eklezio de Dio". , kaj tiam en 1834, la nomo estis oficiale ŝanĝita al "Eklezio de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj". . En aprilo 1838, la nomo estis oficiale ŝanĝita al La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Post kiam Smith mortis, Brigham Young kaj la plej granda parto de la sekvantaro de Smith integriĝis en la Mormona Eklezio en 1851 per la leĝo de la Ŝtato Deseret sub la nomo Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.
En 1887, la Mormona Eklezio estis laŭleĝe disigita en Usono fare de la leĝo Edmunds-Tucker pro la praktiko de poligamio. La Leĝo Edmunds-Tucker estis nuligita en 1978. La eklezio daŭre funkciis sub ĝia formala nomo, Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Tradiciaj neformalaj nomoj estas Mormona Eklezio, Sanktuloj de la Lastaj Tagoj aŭ mormonoj. La esprimo Mormona Eklezio estas ofte uzata, sed la eklezio komencis malinstigi ĝian uzon en la 20-a jarcento, kvankam por ĝi ne estas problemo la uzado de la vorto "mormono". La eklezio petas ke la oficiala nomo estu uzata ĉiam kiam eblas aŭ, eventuale, mallongigi al "La Eklezio" aŭ "La Eklezio de Jesuo Kristo".
La eklezio organizis plurajn impost-esceptitajn entreprenojn por kunlabori kun la translokigo de mono kaj kapitalo. Tiuj inkluzivas la Korporacion de la Prezidanta Episkopo de la Eklezio de Jesuo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, organizita en 1916 sub la leĝoj de la ŝtato Utaho por akiri, havi, kaj vendi nemoveblaĵon. En 1923, la eklezio integrigis la Korporacion de la Prezidanto fr la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj en Utaho por ricevi kaj administri monon kaj donacojn. En 1997, la eklezio integrigis Intellectual Reserve, Inc. kiu okupiĝas pri ĉiuj kopirajtoj de la eklezio, varmarkoj, kaj aliaj intelektaj propraĵoj. La eklezio ankaŭ havas plurajn ne-impost-esceptajn entreprenojn. La Mormona Eklezio ankaŭ havas organizojn kiuj pagas impostojn, kiel Bonneville International kaj Deseret News.
Geografia distribuado kaj membreco
La mormonaj kongregacioj aŭ komunumoj estas organizitaj geografie. Membroj kutime partoprenas la aktivaĵojn laŭ la asignita geografia areo. Tamen, kelkaj geografiaj areoj ankaŭ disponigas apartajn komunumojn por unuopaj plenkreskuloj aŭ por parolantoj de aliaj lingvoj. Por dimanĉaj diservoj, la eklezianoj grupiĝas en pli grandaj (200 al 400 homoj) komunumoj konataj kiel salonaj sekcioj, aŭ pli malgrandaj komunumoj konataj kiel branĉoj. Kvankam la konstruaĵo foje povas esti nomata kapelo, la ĉambro uzata kiel kapelo por religiaj servoj estas fakte nur unu komponento de la tuta kunvenejo, de kiu la eklezio disponigas virtualan vidaĵon de tipa ekzemplo kaj ankaŭ enreta kunvenej-lokigado por ke la vizitantoj trovu la lokojn kaj kunventempojn de ĝiaj komunumoj ĉie en la mondo. Regionaj ekleziaj organizoj pli grandaj ol ununuraj komunumoj inkludas stakojn, misiojn, distriktojn, areojn, kaj regionojn.
La eklezio raportas tutmondan membrecon de pli ol 13 milionoj kun ĉirkaŭ 6.7 milionoj loĝantaj ekster Usono. Laŭ tiuj statistikoj ĝi estas la kvara plej granda religia institucio en Usono. La eklezia membreco-raporto inkluzivas ĉiujn baptitajn membrojn kaj ties infanojn. Kvankam la eklezio ne disponigas aliĝociferojn al la publiko, esploristoj taksas ke fakta aliĝo ĉe semajnaj mormonaj tutmonde estas ĉirkaŭ 4 milionoj. Membroj vivantaj en Usono kaj Kanado konsistigas 46% el la membreco, Latinameriko 38%, kaj membroj en la resto de la mondo 16%. Enketo de la City College of New York en 2001 diris ke ekzistis 2 787,000 memidentigitaj mormonaj plenkreskuloj en Usono en 2001, 1.3% el la usona loĝantaro, igante al la Mormona Eklezio la 10-a plej granda religia korpo en ilia telefonenketo de pli ol 50 000 hejmoj. La enketo de la jaro 2007 entreprenita de la Pew Research Center, trovis ke 1.7% el la usona plenkreskula loĝantaro identigis sin kiel mormono.
Pastra hierarkio
La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj estas organizita laŭ hierarkia pastra strukturo administrita de viroj. Lastatagaj sanktuloj kredas ke Jesuo gvidas la eklezion tra revelacio kaj elektis ununuran viron, nomata "la profeto" aŭ Prezidento de la Eklezio, kiel sia reprezentanto sur la tero. La nuna prezidento estas Russell M. Nelson. Li kaj du konsilistoj (kiuj kutime estas nomataj apostoloj) formas la Unuan Prezidentaron, la prezidan korpon de la eklezio. 12 aliaj apostoloj formas la Kvorumon de la Dek du Apostoloj. Kiam prezidento mortas, lia posteulo estas kutime la plej altranga membro el la Kvorumo de la Dek du Apostoloj, kiu tiam rekonstruas novan Unuan Prezidentaron. Tiuj viroj, kaj la aliaj masklaj membroj de la eklezia gvidado (inkluzive de la unuaj du Kvorumo de Sepdek kaj la Prezidanta Episkopo estas nomitaj ĝeneralaj aŭtoritatoj. Ili gvidas la eklezian administradon kaj prizorgas la klopodojn de regionaj gvidantoj je loka nivelo. Ĝeneralaj aŭtoritatoj kaj misioprezidantoj laboras plentempe kaj kutime ricevas stipendiojn el ekleziaj financoj aŭ investoj.
Sur la loka nivelo, la eklezia gvidado estas okazigata de laikoj kiuj parttempe volontulas sen stipendio. Kiel ĉiuj membroj, oni petas al ili donaci dekonaĵon de sia enspezo al la Eklezio. Escepto al tiu regulo estas aplikata nur por la mormonaj misiistoj kiuj laboras lokaskale kaj oni pagas al ili bazajn vivelspezojn el la fondaĵo kiu ricevas kontribuojn de iliaj lokaj komunumanoj. Tamen, la estontaj misiistoj estas instigataj por mempagado de siaj misiaj kostoj al tiu fondaĵo ĉiam kiam eblas. Membroj volontulas por la purigado kaj tenigado de la instalaĵoj de la loka preĝejo.
Ĉiuj dignaj maskloj estas ĝenerale konsiderataj por la pastriĝo kaj ili estas ordinitaj pastroj jam 12-jaraĝaj. La Ordinado okazas dum ceremonio kiam manoj estas metitaj sur la kapo de ordinito. La pastreco estas dividita en la Aarona pastreco por junaj viroj de pli ol 12 jaroj kaj la Melkizedeka pastreco por pli ol 18-jaruloj.
Ekleziaj programoj kaj helporganizoj
La Mormona Eklezio funkciigas grandan misian programon. Kelkaj membroj de la eklezio estas instigitaj por volontulado kiel misiistoj aŭ plentempe, partatempe, ĉe la interreto, aŭ kiel "servomisiistoj" en unu el centoj de la misioj ĝenerale en la mondo. Ĉiuj misiistoj servas sur volontula bazo, kaj iliaj elspezoj estas pagataj per ŝparado de la misiistoj mem, iliaj familioj, iliaj lokaj komunumoj, kaj en kelkaj kazoj de ĝenerala eklezia fondaĵo. Misiistoj inkluzivas junajn unuopajn virojn inter 19 kaj 25 (kiuj servas por dujaraj misioj), unuopajn virinojn pli ol 21-jaraĝaj (kiuj servas por 18-monataj misioj), kaj ankaŭ parojn kiuj estas ĝenerale emeritaj (kiuj servas ekde 3 ĝis 36 monatoj). Junaj unuopaj viroj estas forte instigitaj por la misiado kaj inoj kaj paroj estas instigitaj sed oni ne atendas ke ili nepre misiu. Misiistoj ĝenerale havas apenaŭ bazajn konojn pri la mondoparto kie ili misios kaj eventuale, la eklezio instruos al ili novan lingvon. Misiistoj devas plenumi altgradajn normojn je persona taŭgeco, kiu estas determinata post intervjuoj de ekleziaj gvidantoj rilate al tio kion la misiisto plenumis, kiel ekzemple la Vorto de Saĝeco (ne konsumado de alkoholo, tabako, kafo, aŭ teo) kaj la leĝon de ĉasteco (abstinado de seksumado antaŭ aŭ ekster la geedziĝo). Dum siaj misioj, misiistoj estas fojfoje malpermesitaj kontakti siajn gepatrojn per telefono kvankam ili estas aktive instigataj por komunikiĝi kun siaj familioj kaj amikoj pere de ĉiusemajnaj retpoŝtoj aŭ leteroj. La misiistoj estas tipe permesitaj paroli al siaj familioj per telefono nur dum la Tago de Patrinoj kaj Kristnasko, kvankam specialaj cirkonstancoj foje postulas provizorajn individuajn esceptojn el tiu regulo. Al ĉiu oni asignas unu kunulon de la sama sekso, kiu ankaŭ estas misiisto. Ili havas striktan horaron, kiu inkluzivas unu tagon por turismado kaj alian por lavado de personaĵoj kaj aĉetado.
La eklezio funkciigas la Eklezian Edukan Sistemon kiu inkludas la Universitaton Brigham Young, Universitaton Brigham Young-Idahon (antaŭe Ricks College), la Universitaton Brigham Young-Havajo, kaj la Mormonan Ekonomian Kolegion. La eklezio ankaŭ funkciigas institutojn pri religio kaj studentajn asociojn proksime de la kampusoj de multaj kolegioj kaj universitatoj. Por mezlernejanoj, la eklezio funkciigas kvarjaran seminarioprogramon, kiu disponigas religiajn klasojn por studentoj por kompletigi la sekularan edukadon. La eklezio ankaŭ sponsoras malalt-interezan instruan pruntprogramon konata kiel Fondaĵo por Daŭra Edukado, kiu disponigas instruajn eblecojn por studentoj el evoluantaj landoj.
La socihelpa sistemo de la eklezio, iniciatita dum la Granda Depresio, disponigas helpon al la senhavuloj. Ĝi estas financata per rapidaj proponoj: ĉiumonataj donacoj ekster la kutimaj 10 % (dekonaĵo), kiu reprezentas la koston de du manĝoj de ĉiumonataj dimanĉaj fastoj. Mono de la programo kutime vivtenas la kelon de la episkopo, kiu skatoligas kaj stokas manĝaĵon je malalta kosto. Distribuado de financoj kaj manĝaĵo estas administrata de lokaj episkopoj (kongregaciaj pastroj). La eklezio ankaŭ distribuas monon pere de la Mormona Filantropia Departemento al viktimoj de katastrofoj tutmonde.
Heinz Berggruen
Heinz BERGGRUEN (naskiĝinta en la 6-a de januaro 1914 en Berlino, mortinta en la 23-a de februaro 2007 en Neuilly-sur-Seine) estis germana artkomercisto kaj kolektanto kiuj fondis la Muzeo Berggruen en Berlino.
NGC 2971
NGC 2971 (aliaj indikoj — UGC 5197, MCG 6-22-5, ZWG 181.87, ZWG 182.5, PGC 27843) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
Heinz Berggruen
Biografio
La filo de asimilitaj judaj gepatroj - Ludwig Berggruen, komercisto kiu posedis provizentreprenon por oficejoj antaŭ la milito, kaj Antonie (Zadek) - frekvenis la Goethe-gimnazion en Wilmersdorf kaj diplomiĝis al la Friedrich-Wilhelms-universitato (nun Humboldt-altlernejo) en 1932. Tie li estis studanto de literaturo kaj historio de arto. Post 1933 li daŭrigis siajn studojn en la universitatoj de Grenoblo kaj Tuluzo. Li laboris kiel ĵurnalisto por Frankfurter Zeitung en la mez-1930-aj jaroj kiam li estis informita ke, pro lia juda familia nomo, liaj artikoloj en estonteco estus subskribitaj nur per liaj inicialoj, H. B. Li fuĝis la antaŭ la reĝimaĉo de Hitler en 1936.
NGC 2971
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Heinz Berggruen
Elmigrite usonen
Li enmigris al Usono en 1936 kaj studis arton ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley. Post laborado kiel artkritikisto por The San Francisco Chronicle, en 1939 li iĝis vicdirektoro ĉe la Museum of Modern Art de San Francisko. En preparado de ekspozicio koncerne la meksikan pentriston Diego Rivera li renkontis Frida Kahlo, kun kiu li havis mallongan amaferon Novjorko en 1940. Samjare li aĉetis sian unuan bildon por 100 USD. Ĝi estis akvarelo de Paul Klee.
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Ekonomio
La eklezio ne publikigas deklarojn rilatajn al ĝiaj financoj ekde 1959, sed en 1997, la revuo Time nomis ĝin unu el la plej riĉaj eklezioj de la mondo laŭ monpotenco. En frontpaĝa artikolo de junio 2011 la magazino Newsweek asertis ke la Mormona Eklezio similas al la usona korporacio General Electric, kun tutmondaj ambicioj kaj neta valoro je 30 miliardoj da usonaj dolaroj. Ĝiaj profitcelaj, neprofitcelaj kaj edukaj organizoj estas reviziitaj fare de sendependa kontada firmao: Deloitte & Touche. Krome, la eklezio kalkulas je sendependa organizo kiu disponigas ĝian atestadon dum ĉiujara ĝenerala konferenco ke la kontribuaĵoj estas uzataj laŭ la eklezia politiko.
Heinz Berggruen
Elmigrite usonen
Post la Dua mondmilito Berggruen revenis al Eŭropo kiel membro de la usona armeo kaj laboris nelonge kun la romanverkisto Erich Kästner ĉe la amerike financita gazeto "Heute" en Munkeno. Li tiam movita al Parizo, kie li laboris en la belarta sekcio de Unesko, prizorgita fare de lia iama estro de la sanfranciska muzeo Grace Morley. Ene de kelkaj jaroj, li malfermis malgrandan librejon sur la Insulo Saint-Louis specialiĝante pri ilustritaj libroj kaj litografoj. Dum tiu tempo li iĝis konata al Pablo Picasso, kiu spontanee havis fidon je Berggruen - kaj tiel li iĝis la artkomercisto de Picasso.
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Ekonomio
La eklezio ricevas signifan kvanton da mono el la dekonaĵo (dek procento de la enspezo de membro) kaj la fast-ofero (mono antaŭfiksita por helpi individuojn). Laŭ la eklezio, la dekonaĵo kaj la fastofero estas dediĉitaj por ekleziaj celoj kaj ne estas uzataj en profitcelaj projektoj.
La eklezio ankaŭ investis en profitcela komerco kaj posedaĵ-projektoj kiel ekzemple Bonneville International, Deseret Book Company, kaj brutaroranĉoj en Utaho, Florido, Nebrasko, Kanado kaj aliaj lokoj. Tamen, tiuj ranĉoj estas dividitaj inter profitcelaj kaj neprofitcelaj.
Kulturo
Pro la diferencoj de la vivstilo antaŭenigita de la mormona doktrino kaj historio, malsama kulturo kreskis ĉirkaŭ la membroj de la eklezio. Ĝi estas ĉefe densa en la Okcidenta Intermontaro, sed la membraro de la eklezio atingas la tutan mondon, kaj ili sekvas praktikojn kiel ekzemple la akcepto de la Vorto de Saĝeco, sankodo simila al la 11a ĉapitro de Levidoj, en la Biblio, malpermesante la konsumon de tabako, alkoholo, kafo kaj teo, kaj aliaj kutimigaj substancoj. Kiel rezulto de la Vorto de Saĝeco, la kulturo en areoj de la mondo kun alta koncentriĝo de mormonoj ekvideblas.
Renkontiĝoj kaj aliaj programoj estas aranĝitaj regule kaj fariĝas parto de mormona kulturo.