cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektrohelpita biciklo
Distanco
Kutime la distanco atingebla kun motora helpo situas inter 7 km (ĉe daŭra supreniro) kaj ĝis 70 km. Ĉe meza fortoaldono ĝi situas inter ĉirkaŭ 20 kaj 50 km. Ĉe iuj modeloj troveblas du laŭvice uzeblaj akumulatoroj kaŝitaj en paksakoj, ĉi tie la distanco atingebla kun meza fortoaldono estas indikita kiel pli ol 100 km. Kutima akumulatoro (7 Ah/36 V) ĉe elektrohelpita biciklo (maso 1,9–5,1 kg ) havas energienhavon de nur ĉirkaŭ 250 Wh (1 kg de benzino korespondas al 11.500 Wh). La transformo de elektra energio al mekanika laboro sendepende de la efikogrado de la motoro kaj de ties regulilo ĉiam kaŭzas perdon de varmo. Tipaj perdoj situas ĉirkaŭ 25 procentoj. Tiel elektrohelpita biciklo kun 70-kg-peza biciklisto (tuta maso ~ 100 kg) povas laŭkalkule ĉe 1,4 % supreniro iri 21 km per bateria kurento - kiam helpas la biciklisto, la distanco estos pli granda.
Jenaj faktoroj influas la distancon atingeblan de elektrohelpita biciklo:
NGC 2350
NGC 2350 (aliaj indikoj — UGC 3747, MCG 2-19-1, ZWG 57.5, IRAS07104+1221, PGC 20416) estas galaksio en konstelacio Malgranda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stubenberg (Stirio)
Stubenberg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Sverepec
Historio
En la 9-a jarcento slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1321 en formo "Sverepecz". En 1784 loĝis tie 340 vilaĝanoj (55 familioj) en 55 domoj, en 1828 519 vilaĝanoj en 53 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Szverepec(z), poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lejtős 451 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Illava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1981-1990 ĝi perdis la municiporangon kaj apartenis al Považská Bystrica. En 2001 vivis en Sverepec 1055 homoj, (1047 slovakoj).
Dénes Farkas
Dénes Farkas naskiĝis la  en Felsőbagod, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Dénes Farkas frekventis benediktanan gimnazion en Sopron, poste li akiris diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár). Post siaj studoj li laboris en la familia kaj luita bienoj. Li ŝatis okupiĝi ankaŭ brdado de ĉevaloj. Li estis ankaŭ aktiva en agrikultura partio kaj li kontribuis en gazetoj. Dum la mallonga nazia erao li plene retiriĝis, poste li denove estis aktiva. En 1946 li estis kunpartiestro, inter 1947 kaj 1949 li estis parlamenta deputito. Post fino de la mandato lia bieno kaj domo estis forprenitaj, eĉ li estis kondamnita je suspendita prizono pro "agitado". Iom poste li translokiĝis al Budapeŝto. Dum la Hungara revolucio de 1956 li aktiviĝis, post falo de la revolucio li estis kondamnita je 3 monatoj, poste li plene retiriĝis. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefiloin.
St Hilda's College
La kolegio nomiĝas laŭ la angla sanktulino Hilda de Whitby, kiu ludis gravan rolon en la anglosaksa eklezio dum la 7-a jarcento.
Pontchâteau (stacidomo)
Pontchâteau estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Pontchâteau, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Savenay - Landerneau (470000).
Adolphus Vorstius
Adolphus Vorstius (1597-1663) estis nederlanda kuracisto kaj botanikisto, li vizitadis la Latinan Lernejon en Leiden, kaj en 1612 li enmatrikuliĝis en la Universitato de Lejdeno, kie li ricevis lecionojn pri la greka de Henricus Bredius kaj Bonaventura Vulcanius kaj ankaŭ studis Homeron kaj Lucianon de Samozato. En la 13-a de majo 1625 li fariĝis profesoro pri medicino kaj botaniko de la Universitato de Lejdeno, al kies administrado la Hortus Botanicus konektiĝis. Tiamaniere ke li sukcesis krei katalogon kie li registris la kontinuan kreskon de la botanika ĝardeno. Krom tio, li ankaŭ partoprenis en la taskoj pri organizado de la universitato, kies rektoreco li estris el na jaroj 1636, 1652 kaj 1660.
Vidu ankaŭ
<Gallery> William-Adolphe_Bouguereau_(1825-1905)_-_Homer_and_his_Guide_(1874).jpg| Homero (898 a.K.-828 a.K.) Lucianus.jpg| Lukiano de Samozato (125 AD- 181 AD) Charles_de_l%27%C3%89cluse_1525-1609.jpg| Carolus Clusius (1526-1609) Bonaventura_Vulcanius.jpg| Bonaventura Vulcanius (1538-1614) Bridge of Jacques-Gabriel in Blois 02.jpg| Paul de Reneaulme (1560-1624) Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg| Arnoldus Buchelius (1565-1641) Aelius-Everhard-Vorstius 1.jpg| Everardus Vorstius (1565-1624) Gilbertus_Jacchaeus.jpg| Gilbertus Jacchaeus (1578-1628) Adriaan_van_den_Spieghel.jpg| Adrianus Spigelius (1578-1625) Thomas_Erpenius.jpg| Thomas Erpenius (1584-1624) Petrus_Cunaeus.jpg| Petrus Cunaeus (1586-1638) Leiden - Rapenburg met Academiegebouw en Nonnenbrug.jpg| Henricus Bredius (1587-1621) Semur_-_Pont_Joly_03.jpg| Claudius Salmasius (1588-1653) Canals_of_Amsterdam_-_Jordaan_area.jpg| Johannes Bodaeus (1602-1636) Joh_Anton_v_d_Linden.jpg| Johannes Antonides (1609-1664) Acta Eruditorum.jpg| J. F. Gleditsch (1653-1716) Gurlt junior.jpg| Ernst Julius Gurlt (1825-1899) </Gallery>
Kleinzicken
Kleinzicken, hungare Kisciklény [kiŝciklEnj], kroate Mali Cikljin estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Großpetersdorf. Klein, kis kaj mali signifas: malgranda.
Situo
Kleinzicken situas 15 km-ojn de Oberwart.
Historio
Kroatoj fondis la vilaĝon ĉirkaŭ en 1560, sed la unua skriba mencio aperis nur en 1697 en germana formo "Kleinzitten". En 1910 en Kisciklény vivis 136 homojn, precipe (aŭstroj. Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Vas, al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, dume inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Kleinzicken aliĝis al Großpetersdorf.
Obelisko
Obelisko estas monumento, plejofte el unusola ŝtono, pritranĉita laŭ formo de kvarangula pinta kolono.
Laŭ Francisko Azorín Obelisko estas Alta, prisma monumento finita per pinta piramideto; ofta en Egipto. Li indikas etimologion el la greka obeliskos, el obelos (pinglo) kaj de tie la latina obeliscus.
En Antikva Egipto
Oni starigis obeliskojn jam en 2700 a. K. en Antikva Egipto, sed el tiu tempo restis eĉ ne unu. La plej malnova - ankoraŭ hodiaŭ staranta - obelisko estas el la tempo de Sesostriso la 1-a (2-a jarmilo antaŭ Kristo) kaj staras en la iama Heliopolo, en nuna antaŭurbo de Kairo.
La obeliskojn (memorkolonojn) oni origine starigis duope ĉe enirejo de la templo. Oni skulptis la grandegajn kolonojn el unu ŝtonego, plej ofte el asuana ruĝa granito. (Influite de la egiptoj, la fenicoj ankaŭ faris ŝtonkolonojn, sed tiuj estis skupltitaj el pluraj ŝtonoj).
La skulptado kaj liverado de la obeliskoj al la sanktaj lokoj bezonis multajn homojn kaj laborojn. La metodo de eltranĉo, skulptado de la obelisko estas ankaŭ hodiaŭ nekonata, disputita kiel tiu de la piramidoj.
Ŝtelo de obeliskoj
La forpreno (ŝtelo) de la kolonoj okazis unue en la antikva epoko, kiam la imperiestroj de Romio starigis kelkajn en Romo kaj en Istanbulo (tiama Konstantinapolo). Eĉ en la koro de Vatikanurbo - sur la placo de Sankta Petro - staras afrika obelisko, liverita de Nerono kaj kiu estis origine simbolo de peniso. La plej granda antikva ekzemplero staras sur la placo de San Giovanni en Laterano: la granita obelisko de la egipta faraono Tothmes la 3-a aĝas 3500 jarojn, altas 32 metrojn kaj pezas 230 tunojn.
La egipta registaro donacis el obeliska duopo, unu al Usono (ĝi staras en la Novjorka Central Park) kaj unu al Britio (ĝi staras sur la bordo de Tamizo en Londono). La obeliskan duopon oni nomis "pingloj de Kleopatro", ĉar la du - origine en Heliopolo starigitaj - obeliskoj estas per 1500 jaroj pli aĝaj ol la reĝino de la unua jarcento (antaŭ Kristo).
Arthur Allen Hoag
Arthur Allen Hoag (1921-1999) estis usona astronomo plej fama pro sia malkovro de la objekto de Hoag en 1950. Li estis la filo de la Lynne Arthur Hoag, membro en la medicinaj fakultatoj de la universitato Harvard, universitato Cornell kaj la universitato de Miĉigano en Ann Arbor, kaj de ties edzino Wylma Wood Hoag. Arthur Allen Hoag havis du fratinojn, Mary kaj Elizabeth, kaj filon nomatan Tom. Lia patrino kaj la 3-jaraĝa fratino Mary mortis la 1-an de junio 1926 en pasaĝera ŝipo kiu havariis en la rivero Hudsono inter Novjorko kaj Nov-Ĵerzejo.
La asteroido 3225 Hoag malkovrita fare de Carolyn kaj Eugene M. Shoemaker ricevis sian nomon laŭ li. Arthur Allen Hoag doktoriĝis en astronomio kadre de la universitato Harvard en 1953. Ekde la jaro 1977 li estis la direktoro de la observatorio Lowell Observatory en la urbo Flagstaff de Arizono. Inter fakuloj aparte notiĝis lia laboro pri fotoelektra kaj fotarta fotometrio. Krome li ankaŭ evoluigis astronomiajn instumentojn, kaj esploris pri "kvazaŭstelaj fontoj" respektive kvazaroj.
15351 Yamaguchimamoru
15351 Yamaguchimamoru estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Mamoru Yamaguchi de Isahaja en gubernio Nagasaki. Li estas ano de la Orienta Astronomia Asocio kaj fervora observanto kaj fotisto de kometoj, nebulozoj kaj stelamasoj.
Zsolt Daczi
Zsolt Daczi [ĵolt daci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Daczi Zsolt estis hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, tekstopoeto, orkestrestro).
Zsolt Daczi naskiĝis la en Kiskunhalas, li mortis la  en Tahitótfalu.
Biografio
Zsolt Daczi maturiĝis en sia naskiĝurbo, sed jam dum la lernejaj jaroj li aliĝis al lokaj amatoraj ŝlagrorkestroj. Inter 1989-1992 kaj 1997-2004 li apartenis al konata ŝlagrorkestro Bikini. En 1992 li fondis propran orkestron. Li mortis pro kancero. Li ricevis 2 premiojn en 2005.
Albrecht Rendl
Albrecht RENDL z Oušavy (mortis 1522) estis ĉeĥa kavaliro, prokuroro kaj aŭtoro de landa leĝaro en Bohemio (en 1500).
Li devenis el malriĉiĝinta nobela familio, tial li foriris servi al grandnobelo Zděnk LEV z Rožmitálu, akiris juran kleriĝon kaj faris brilan karieron kune kun sia mastro. Li amikiĝis kun la reĝo Vladislao kaj estis komisiita de li prepari landan leĝaron.
La leĝaro defendis la privilegiojn de la nobelaro kontraŭ urboj, tial ĝi vekis grandan koleron kaj eĉ la nomo de la prokuroro dum certa tempo estis uzata kiel simbolo de falseco (rendlovat = falsi).
Li estas la ĉefa figuro en la romano Protektanto de la urbaj muroj de Jiří Brabenec.
Li verkis ankaŭ moraligan literaturon, ekzemple predikon al siaj filoj.
Le Vaisseau
Le Vaisseau situas en Strasburgo en la kvartalo de Neudorf. Ĝi estas porjunula sciencejo, kiun iniciatis la konsilantaro de la distriktaro Bas-Rhin. La nomo, elektita de infangrupo, invitas al malkovrado kaj esplorado. Aparte celante infanojn inter-3-kaj-15-jaraĝajn, la Vaisseau allogas ankaŭ familiojn, lernejanojn, grupojn, turistojn kaj eĉ firmaanojn. Alirebla de ĉiuj, la Vaisseau estas renkontiĝejo kaj partumejo por ĉiuaĝaj infanoj de ĉiuj nacioj ĉar la senŝanĝa ekspozicio estas trilingva (franc-, german- kaj anglalingva), sed ankaŭ disponebla en porblindula skribaĵo. La konstruaĵo, la ĝardeno kaj la ekspozicioj estis konceptitaj por esti alireblaj al handikapuloj.
La devizo de la Vaisseau estas ''« Lerni amuziĝante ! »''. Tiel la Vaisseau subtenas la gepatrojn kaj instruistojn en sia eduka rolo kaj proponas multnombrajn aktivaĵojn: trilingvajn interagajn ekspoziciojn, nedaŭrajn ekspoziciojn, lud-instruan ĝardenon, tridimensiajn filmojn, studkunvenojn, prianimadojn... La Vaisseau ofertas tiel al infanoj ŝlosilojn por kompreni la mondon en kiu ili hodiaŭ vivas sed plejgrave la morgaŭan mondon kiu apartenos al ili.
En 2012, 5 instruvideoj estis produktitaj en esperanto dank' al la subteno de la Vaisseau.
Historio
En 1998, la distriktara konsilantarejo gastigis inter siaj muroj ekspozicion origine ellaboritan por la Cité des Sciences et de l'Industrie de Parizo (Urbo de sciencoj kaj de la industrio (La Villette)). Ene de du monatoj 10 000 junuloj hastis al la « infana vilaĝo ». La disktriktara konsilantaro perceptis en tiu sukceso grandan interesiĝemon de la publiko por la sciencoj tiam, kiam ili estas lude kaj interage pritraktitaj. Ĝi tiam sentis neceson havigi al la distriktaro sciencan kaj teknikan instalaĵon.
La proponon oni oficiale starigis al la elektitoj de la distriktara konsilantaro en 2000, tiuj lastaj apogis la projekton kaj prirespondecigis Guy-Dominique Kennel, tiam vic-prezidanto de la distrikta konsilantaro. Li ĝisfine kondukis la projekton. La projekto iom post iom strukturiĝis en la jaro 2000 kaj plurfakula skipo stariĝis. Arkitektura vetproponado estis lanĉita kaj destinis en 2002 la arkitektojn Bernard Weixler kaj François Rohmer, ambaŭ asociitajn kun la scenografo Jérôme Habersetzer.
La unuan ŝtonon oni surmetis en aŭgusto 2003, sur tereno 18 000 kvadratmetrojn surfackovra, situanta ĉe la fronto de la kvartalo Neudorf en Strasburgo. Iom post iom, la projekto realiĝis kaj oni ĝin nomas « Le Vaisseau » danke al imagkapablo de infanoj de somer-tenduma organizaĵo de Wangenbourg. Tiuj junuloj, samkiel ĉiaj junuloj, estis ŝatuntaj « lerni amuziĝante ». La Vaisseau tiam fariĝas loko por lerni, sed ankaŭ por distriĝi, kie infanon oni emigas al manipulado, komparado, sindemandado laŭ sia propra ritmo kaj siaj propraj interespunktoj.
Senŝanĝaj ekspozicioj
Tiu spaco donas la oportunon ŝanĝi sian kapon, vidi sian korpon de interne aŭ vetbicikli kun sia skeleto. Tiom da eksperimentoj por ekkoni sin kaj pli bone kompreni siajn diferencojn!
Al kiu apartenas tiu ĉi haŭto? Kiel vivas formikoj ? Kial kanguruaj panjoj havas poŝon? Jen vera enketado pri vivaĵoj por observi, priskribi kaj kompreni la misterplenan mondon de la bestoj.
Konstrui iglon, pridemandi vilaĝanojn pri kreo aŭ ne de akvobaraĵo, kompreni la akvociklon... Tiu spaco proponas al vizitantoj fariĝi konstruistoj kaj trovi respondojn al « kiel funkcias tio? »
Amatoroj pri ombroj kaj bruaĵoj komponos, elfaros, transformos, disspektigos, ludos per bildoj kaj sonoj por kompreni tiujn, kiuj onin ĉirkaŭas.
Vera malstreĉejo por gepatroj, la ĝardeno ofertas al infanoj 5000 kvadratmetrojn por ludi kaj malkovri. Vizitantoj malkovros sciencan vojstrekon, naturan vojstrekon, sensospronan vojstrekon, la akvotruon kaj ties loĝantojn, la grandan hamstron de Alzaco, la fruktoĝardenon...
Servoj
La Butiko situas en la enirejo de la Vaisseau. Libere alirebla, ĝi estas malfermita de mardo ĝis dimanĉo, de la 11-a ĝis la 18h30. Vizitantoj povas tie sperti spacon dediĉitan al magio de la sciencoj per larĝa gamo da priinstruaj produktaĵoj kaj ludoj.
La memserva manĝejo proponas al vizitantoj larĝan gamon da rostitaj sandviĉoj, manĝaĵetoj kaj trinkaĵoj. Ĝi estas malfermita ĉiujn merkredojn, sabatojn, dimanĉojn kaj feriajn tagojn, same kiel de mardo ĝis dimanĉo dum lernejaj ferioj de la 11h30 ĝis la 17h30.
Ili estas etaj ĉambroj ene de la konstruaĵo de la Vaisseau, uzataj por laborkunvenoj aŭ diversaj aktivaĵoj. Same kiel por ĉiuj spacoj de la Vaisseau, tiuj lastaj estas lueblaj por speciala okazaĵo.
Eksteraj ligiloj
Instruvideoj pri la vento en esperanto produktitaj kun subteno de la Vaisseau
Mamadou Sakho
Ekde la jaro 2010 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo, post kiam antaŭe li jam ekde 2006 membris en la naciaj teamoj de sub-17- ĝis sub-21-jaruloj. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 - matĉe li tiam rekoneblis per la numero "5".
22870 Rosing
22870 Rosing estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona elektra inĝeniero Wayne Rosing, estro en informadika industrio. Li estis ĉefa enketisto en astronomia monhelpo de la National Science Foundation, inklude la The Southern H-Alpha Sky Survey Atlas (SHASSA).
Chaumercenne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Aŭtokodoj en Svisio
Aŭtokodoj en Svisio kutime konsistas el dulitera kodo indikanta la kantonon kaj unu- ĝis sescifera nombro.
La kantono-kodoj estas uzataj ankaŭ en aliaj kuntekstoj. Ili estas troveblaj en ĉapitro "Administra divido" ĉe "Svislando".
Se la aŭtokodo finiĝas per litero aŭ la ŝildo havas koloran grundon, temas pri specialaj kategorioj de uzo respektive de veturilo. Ekzemple "Z" indikas doganan ŝildon por eksporto.
Krome ekzistas specialaj aŭtokodoj por
Volgoreĉensk
Volgoreĉensk (ruse Волгореченск) estas urbo en Kostroma provinco en Rusio.
Lajos Molnár (ministro)
Lajos Molnár [lajoŝ molnAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Molnár Lajos estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, kuracisto, otorinolaringologo.
Volgoreĉensk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 34406.
Lajos Molnár (ministro)
Lajos Molnár  naskiĝis la  1946 en Nyírbátor. Li mortis la 2015 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Molnár abiturientis en sia naskiĝurbo en 1965, poste li frekventis universitatojn en Stavropolo kaj Universitato de Debrecen. Li ricevis kuracistan diplomon en 1971, poste li kuracadis en Salgótarján. Post 5 jaroj li otorinolaringologiĝis. En la 1970-aj jaroj li vivis en Alĝerio, en la sekva jardeko en Vieno. Depost fino de la socialismo li hejmenvenis kaj kuracadis, post jaroj li jam gvidis signifajn hospitalojn en Budapeŝto. En 1995 li akiris plian diplomon en Universitato Corvinus de Budapeŝto. Li estis parlamenta deputito inter 2006 kaj 2010. En 2006 li estis ministro pri sano, tiam li kreis reformojn, kiuj kaŭzis diskutojn, fine en la sekva jaro li abdikis. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filinojn.
Volgoreĉensk
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1994.
La interurba telefona kodo estas 09453, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 57°26' norde, longitudo 41°10' oriente.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Volgo. En jaro 2002 la urbo havis 18.2 mil loĝantojn.
Soklo
Soklo estas bazo ordinare kvarflanka, sur kiu staras statuo, kolono, aŭ konstruaĵo.
La soklo estas la plej malsupra parto de la konstruaĵo, sur kiu staras la kolono, muro, ktp. Foje troviĝas sur la soklo surskribaĵo (nomoj, eventoj, datoj, ...)
Laŭ Francisko Azorín soklo estas Peco ĉe bazo de fosto, statuo, konstruaĵo por ampleksigi la apogon. Li indikas etimologion el la latina socculus, el soccus (soko).
Sokloj devenas de la ligna konstruaĵo. Sub lignaj fostoj oni metis platajn ŝtonojn por malhelpi al la malsekeco de la grundo detrui la foston. Aldone la premareo estis pligrandigita, kio malhelpis malleviĝon de la fosto en la grundon.
NGC 2351
NGC 2351 estas grupo de steloj en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nong Thoom
Parinya Kiatbusaba aŭ Parinya Charoenphol (naskiĝinta en 1981), pli multe konata kiel Nong Thoom, Nong Toom aŭ Nong Tum (taje: น้องตุ้ม ปริญญา เจริญผล), estas verŝajne plej multe konata kathoey (virin-viro, fraŭlin-knabo) en Tajlando. Ŝi estas estinta muay thai (piedboksisto) ĉampiono kaj ŝi ankaŭ laboris kiel modelo kaj aktoro.
Distriktaro Kleve
Distriktaro Kleve estis distriktaro de Prusujo en la Provinco Jülich-Kleve-Berg. Administrejo estis la urbo Kleve. Ĝi estis fondata en 1815. Jam post proksimume ses jaroj la distriktaro Kleve estis malfondita la 1-an de januaro 1822 kaj kunigata kun la distriktaro Duseldorfo.
Distriktoj
La distriktaro Kleve estis subdividita en jenajn distriktojn:
13622 McArthur
13622 McArthur estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Guy McArthur, talenta programisto ĉe la Lunar and Planetary Laboratory de la Universitato de Arizono. Li ludis ĉefan rolon por la kreo de la arkiva sistemo de la planeda datumoj por la gama-spektroskopo de la orbitilo 2001 Mars Odyssey.
1584 Fuji
1584 Fuji estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Oikawa Okurō elde la Observatorio de Tokio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la japana vulkano Fuĵi-Monto.
M. A. Numminen
Komence de sia muzika kariero, en sia hejma urbo Somero, Numminen kelkfoje ludis tamburojn en bando de la konata muzikisto Unto Mononen. Poste, kun siaj amikoj, li fondis amatoran bandon, al kiu mankis kantisto. Iom kontraŭvole, Numminen akceptis la taskon, kaj tiam naskiĝis lia speciala kantostilo, kiu impresas parodia, humura, eĉ moka. Tia stilo poste restis lia persona karakterizilo.
Popularan famon Numminen atingis precipe per sia porinfana muziko kaj aktorado en porinfanaj filmoj. En 1970 li fondis la "Novkamparanan ĵaz-orkestron", kiu estas plu aktiva. La akordionisto de tiu trupo Pedro Hietanen iĝis konata kiel ofta akompananto de Numminen, ĉar ili regule muzikis duope.
Numminen estas konsiderata fondinta figuro de finna subgrunda muzikstilo. Li estas ankaŭ unu el la pioniroj de elektronika muziko en la lando.
5494 Johanmohr
5494 Johanmohr estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana-nederlanda misiisto kaj astronomo Johan Maurits Mohr (1716–1775) kiu faris plurajn meteologiajn kaj astronomiajn observojn elde sia observatorio en Batavia (nun Ĝakarto), en la tiama Nederlanda Hindio.
M. A. Numminen
Numminen plenumis siajn kantojn krom en la finna ankaŭ en la sveda. Li uzis ankaŭ la germanan, rusan kaj esperantan lingvojn. Esperanton li lernis jam dum la lernojaroj en Somero, ĉar en la tiea mezlernejo la lingvo estis instruata en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. En la 54-a Universala Kongreso de Esperanto (Helsinko, 1969) li estis unu el la muzikistoj en la Varia arta vespero.
Muziko de Numminen aperis sur kvindeko da diskoj. Li verkis pli ol dek librojn, reĝisoris multajn filmojn kaj ankaŭ faris manuskripton aŭ komponis muzikon por pluraj tiaj.
Komence de la jaro 2011, la universitato Åbo Akademi (svedlingva, en Turku, Finnlando) sciigis, ke ĝi atribuas al Numminen la titolon honora doktoro de politikaj sciencoj. La solena promocia ceremonio okazis en Majo 2011. Kiel meriton de Numminen la universitato elstarigis lian agadon kiel konstruanto de ponto trans la abismo inter arto kaj scienco.
Eksteraj ligiloj
Ekzemploj el la muzikstilo de M. A. Numminen:
Magdalen-Insuloj
La Magdalen-Insuloj (îles de la Madeleine, Magdalen Islands), kiuj apartenas al Kebekio, estas insularo meze de la Golfo Sankt-Laŭrenco. Ili estas parto de la kebekia regiono Gaspegio - Magdalena Insularo.
Ili estas organizitaj en du municipojn, Les Îles-de-la-Madeleine kaj Grosse-Île, kiuj kune konsistigas la urban aglomeraĵon Les Îles-de-la-Madeleine, ekvivalentan al regiona municipo.
Vérignon
(jen france, okcitane Verinhon) estas aparte malgranda komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis ne pli ol.
St Hugh's College
St Hugh's College estas kolegio de la Universitato de Oksfordo.
En 1886 Elizabeth Wordsworth, pra-nepino de la poeto William Wordsworth kaj filino de Christopher Wordsworth (episkopo de Lincoln), fondis la kolegion por ebligi al virinoj el malriĉaj familioj studi en Oksfordo. Ŝi nomis la kolegion laŭ Sankta Hugo de Lincoln, grava angla episkopo de Lincoln dum la 12-a jarcento.
Ĝis 1986 la kolegio akceptis nur virinojn. Tiun jaron ĝi ekakceptis ankaŭ virojn.
Johano Torkos
TORKOS János (torkoŝ) estis hungara poemaŭtoro en Transilvanujo en 16-a jarcento.
Kariero
Torkos estis la aŭtoro de História az Absolonról (1561). Pri lia vivo ne postrestis datoj. Li dediĉis sian verkon al Farkas Bornemisza, konsilanto de reĝino Izabela kaj János Zsigmond. La verkon aperigis Áron Szilády (Régi Magy. Költők Tára, VII., Bp., 1912).
Lhota (distrikto Kladno)
Lhota (k. t. Lhota u Kamenných Žehrovic) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Kladno, en Mezbohemia regiono. Vivas ĉi tie.
En distanco 9 km nordoriente situas statuta urbo Kladno, 15 km sude urbo Beroun, 17 km norde urbo Slaný kaj 19 km okcidente urbo Rakovník.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1530.
Distrikto Gönc
La distrikta ĉefurbo estas Gönc, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 30 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 549,60 km², kie loĝas 18 722 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (vitoj, fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed longe la ĉefurbo estis Abaújszántó (ĝis 1950 ĝi apartenis al Abaúj-Torna), krome estis periodo, kiam Abaújszántó havis apartan distrikton. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Kaaresuvanto
Kaaresuvanto (samee: Garasavvon) estas vilaĝo en la komunumo Enontekiö en Laponia gubernio Finnlando.
Vilaĝo
Kaaresuvanto atingeblas per buso el Muonio kaj per aŭto tra la E8. Ankaŭ el Svedio tra la fino (komenco) de la E45 kaj sveda aŭtovojo 45. Ĝi formas duopan vilaĝon kun la sveda Karesuando; atingebla tra ponto trans la rivero; la (antaŭa) doganejo situas meze sur la ponto. La plej gravaj vizitindaĵoj de la vilaĝo estas ties sovaĝa rivero kaj la naturpejzaĝoj (promenitineroj). Pluen al la nordo nur Markkina (10 km) kaj Kilpisjärvi (112 km) povas esti konsiderataj kiel lokoj kie homoj permanente loĝas.
Akadianoj
La Akadianoj estas la originalaj francaj koloniantoj en la partoj de nord-orienta Nord-Ameriko, kie nun troviĝas la kanadaj provincoj Nova-Skotio, Nov-Brunsviko kaj la Insulo de Princo Eduardo.
Historio
Dum la 17-a jarcento ĉirkaŭ cent francaj familioj enloĝiĝis en Akadio. La Akadianoj ĉiam estis neŭtralaj kaj evitis partopreni en la bataloj inter Francoj kaj Britoj. Ili havis tre bonajn rilatojn kun la Mikmakaj indianoj, lernante ties ĉasajn kaj fiŝkaptajn metodojn.
Tiam, per la Traktato de Utreĥto (1713), Francio cedis Akadion al Britio kaj Akadio estis renomita Nova-Skotio. La Akadianoj iĝis regataj de Britio. Kiam la Franca kaj Indiana Milito ekis en 1754, la Brita registaro, dubante la neŭtralecon de la Akadianoj, postulis, ke ili ĵuru lojalecon al la Brita krono. Fremdigite, la plimulto de Akadianoj rifuzis.
La Brita reganto Charles Lawrence decidis deporti la Akadianojn el Nova-Skotio kaj disigi ilin inter la 13 koloniojn, de Masaĉuseco ĝis Georgio. Multaj el tiuj kolonioj rifuzis akcepti la rifuĝintojn, ekz. el Virginio oni pludeportis la Akadianojn al Anglio kaj Francio.
Oni nomis tiun etnan purigadon la Granda Elpelo (Grand Dérangement) aŭ Elpelo de la Akadianoj de 1755. En 2003, je la peto de Akadiaj reprezentantoj, Elizabeto la 2-a, Reĝino de Kanado, faris proklamon por oficiale agnoski la deportadon kaj estigi la 28-an de julio kiel memoran tagon.
Familioj estis disigitaj kaj ekzilitaj perŝipe, en kiuj unu triono pereis. Multaj tamen sukcesis kaŝi sin en arbaro aŭ reveni al sia hejmlando post kelkaj jardekoj.
En 1764 la milito finiĝis, kaj la Akadianoj ricevis permeson reveni al Nova-Skotio, tamen oni malpermesis al ili enloĝiĝi en unu sama loko en grandaj kvantoj. Do ili devis disiĝi ĉe la marbordoj kaj ili restas en disigitaj komunumoj ĝis hodiaŭ.
Aliaj Akadianoj serĉis rifuĝon en Francio, precipe en la malriĉaj kvartaloj de Nantes. La Francaj insuloj Sankta-Piero kaj Mikelono proksime al Novlando kaj Labradoro iĝis sekura haveno por multaj Akadiaj familioj ĝis ili denove estis deportitaj de la Britoj en 1778 kaj 1793.
La Akadianoj preskaŭ malaperis de historio dum jarcento post la Granda Elpelo, sed ĉar ili estis harditaj kaj firmaj, ili travivis kaj spertis etan kulturan kaj politikan revolucion dum la 1880-aj jaroj.
Geografio
Akadianoj hodiaŭ loĝas ĉe la nordaj kaj orientaj marbordoj de Nov-Brunsviko, la areo ĉirkaŭ Monktono, la Magdalen-Insuloj kaj etaj komunumoj en la Insulo de Princo Eduardo kaj Nova-Skotio, ekz. Chéticamp, Clare, Annapolis Valley, Halifakso, Pomquet, Richmond kaj Sydney, Nova-Skotio. Estas ankaŭ homoj kun Akadia deveno en Majno kaj Kebekio. La reĝo rekomendis al kelkaj el la Akadianoj deportitaj en 1755 enloĝiĝi en Luiziano, kie ties posteuloj, la Kaĵunoj, fariĝis grava kultura influo en multaj Luizianaj paroĥoj.
Kulturo
La 15-a de aŭgusto estas la nacia festotago de la Akadianoj. La Akadia flago estas la Franca trikoloro kun ora stelo en la blua sekcio.
Lingvo
Akadianoj parolas variaĵon de la Franca nomita Akadia franca. Multaj el tiuj en Monktono parolas Ŝjakon.
Salomé
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas saloméen(ne)s.
16804 Bonini
16804 Bonini estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Chilluévar
Chilluévar [ĉiĜŬEbar] estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
Vrchteplá
Vrchteplá, hungare Felsőhéve [felŝOhEve] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Chilluévar
La areo de la municipo estas 37,7 km2 kie loĝas 1 434 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 39,34 loĝ./km2.
Vrchteplá
Situo
Vrchteplá situas fine de sakovojo el Kostolec (vilaĝo). Považská Bystrica troviĝas je 10 km-oj.
Chilluévar
Geografio
Chilluévar situas sur la nordo de la komarko Sierra de Cazorla en la sudoriento de la provinco, lime kun Cazorla, La Iruela kaj Santo Tomé. Estas sur 836 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno.
Ties nordorienta pinto formas parton de la Natura Parko de las Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas. Ties teritorio estas ĉefe agrikultura kaj dependa de la olivarboj. Tiu kultivo okupas la terenojn en deklivo el nordo kaj oriento ĝis la riveroj Vega kaj Cañamares sude, sudoriente kaj sudoriente, kie estas la herbaj kultivoj. La proksimeco de kultivataj terenoj kaj montaro konstituas tre taŭgan vivejon por ĉasataj specioj kaj por la malgrandaj insektomanĝantaj birdoj, kvankam la premo de la ĉasado malabundigis ilin. Tipa estas la urba kerno pro siaj mallarĝaj kaj krutaj stratetoj.
Krom la ĉefa kerno, kie estas la plej parto de la loĝantaro, apartenas ankaŭ al municipo la domaroj Los Almansas, Los Romos kaj Chilluévar la Vieja (la Malnova).
Historio
La plej antikvaj pruvoj de homa okupo en la municipa teritorio estas de tempo de iberoj (Almansas), kaj de romianoj (kampardomaj vilaoj). De tiu epoko estas konservata aro de tomboŝtonoj en la Provinca Muzeo. El epoko de islamanoj oni identigis Chilluévar kun Alkoraj, loko menciita en 1256, eble la Alkorahe citita en 1384 en dokumento de la reĝo Johano la 1-a.
La prospero de la kerno de Chilluevar datas de 1231, kiam tiuj teroj ekformis parton de la "Senjorlando de Cazorla", heredo de la episkopeco de Toledo. Du aferoj kontribuis al la florado de tiu domaro: unuflanke la vorkoj inciatitaj de la Kardinalo de Toledo, Don Rodrigo Ximénez de Rada, cele al la disvastigo de la nova kristana religio en la teroj konkeritaj al la islamanoj; kaj aliflanke, la trafiko de brutobredistoj tra tiu loko, ĉar Chilluévar estis nepra pasejo de la Mesta sur la vojo kuniginta Andaluzion al Valencilando. En "Chilluévar la Vieja" (la Malnova), kiel estas konata nun la praloko, oni konstruis ermitejon, gastejon, tombejon kaj akvorezervujon. La malapero de la Mesta kaj de la voja brutobredado okazis iompostioman dekadencon de tiu praloko, sed ne de la setlejo kiu fine de la 18a jarcento konstruis novan preĝejon en la loko nomita "Chilluévar Nuevo" (la Nova), iom for de la antikva ermitejo. En 1787 la domaro ricevis la honoran titolon de "villa" instige de la kardinalo Lorenzana, kio agnoskis la urban kernon.
Komence de la 20a jarcento okazis la longa procezo de apartigo de Chilluévar disde la municipo La Iruela, kiu finis la 14an de decembro 1926, kun la sendependeco municipa de Chilluévar.
NGC 2352
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Volodarsk
Volodarsk (ruse Володарск) estas malgranda urbo en Niĵnij-Novgoroda provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 22231503.
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1956.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 83136, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 56°14' norde, longitudo 43°12' oriente.
En la urbo estas fervoja stacio Sejma (Сейма).
En jaro 1959 la urbo havis 13,2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 11 mil loĝantojn.
Pelkosenniemi
Pelkosenniemi estas komunumo en la Laponia provinco de Finnlando, mallonge en finna Laponio. Ĝi situas en meza parto de Finnlanda Laponio kaj tie troviĝas ankaŭ turisma centro de Pyhätunturi-monto. La vilaĝo Suvanto estas unu el malmultaj, kiuj ne estis forbruligitaj dum la Laponia milito.
Formalismo
En la kampo de la etiko ĝi eniris moralan konsilon de Immanuel Kant en ties "Kritiko de praktika intelekto": "Se rezonkapabla estaĵo imagu siajn maksimojn kiel ĝenerale validajn leĝojn, ĝi povas imagi ilin sole kiel tiaj principoj, kiuj enhavas decidargumenton por la volo sole laŭ la formo, ne laŭ materio."
Tiun ĉi kondiĉon plenumas morala leĝo donita samloke: "Agu tiel, ke maksimo de via volo povu ĉiam validi kiel principo de ĝenerala leĝaro."
Matilde Camus
Matilde CAMUS [Matilde Kamus] (naskiĝis la en Santandero, mortis la  en Santandero) estis hispana poeto.
Santes (stacidomo)
Santes estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Santes, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Abbeville (289000).
Dax (stacidomo)
Dax estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Dax, situanta en komunumo Dax, en departemento Landes, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV kaj Nova Akvitanio.
Beregazzo con Figliaro
Beregazzo con Figliaro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Appiano Gentile, Binago, Castelnuovo Bozzente, Lurate Caccivio, Olgiate Comasco, Oltrona di San Mamette kaj Solbiate.
János Mikes (episkopo)
MIKES János [mikeŝ janoŝ] (naskiĝis la ; mortis la en Répceszentgyörgy) estis hungara romia katolika episkopo, titolita arkiepiskpo.
Biografio
János Mikes finstudis teologion en Innsbruck. Post sia ordinacio ekde 1899 li estis helppastro en Gyergyóújfalu, poste parokestro, ekde 1906 parokestro en Székelyudvarhely. Tie li konstruigis novan katolikan ĉefgimnazion, la malnovan li transformis al edukinstituto. Ekde 1911 li estis la episkopo de la episkopujo de Szombathely. Pro malsano en 1936 li abdikis kaj li fariĝis titulara episkopo, ekde 1939 titulara ĉefepiskopo arkiepiskopo de Selymbria.
Li helpis treege la Afriko-esploriston László Almásy en organizo de lia ekspedicio.
Tamás Major
Tamás MAJOR [tamAŝ], hungare Major Tamás, Esperante Tomaso Major estis elstara hungara aktoro kaj reĝisoro.
Tamás Major naskiĝis la 26-an de januaro 1910 en Újpest. Li mortis la 13-an de aprilo 1986 en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Major finis la aktoran akademion en 1930 kaj komencis sian karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto). Li tuj simpatiis pri la laboristoj, ofte li deklamis aŭ prezentis ion al ili. Inter 1945-1962 li direktis la Nacian Teatron, kie baldaŭe li estis ĉefreĝisoro. Ekde 1946 li instruis en la ĉeflernejo. En 1982 li estis unu el la fondintoj de Teatro Katona József. Li instruis ankaŭ en la altlernejo kaj estis ankaŭ parlamentano kun posteno en la unusola partio. Lia voĉo ofte estis aŭdebla en Hungara Radio. Li ricevis premiojn Kossuth en 1948 kaj 1955, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Listo de francaj urboj kun nomo modifita en la Revolucio
En la franca revolucio de 1789, pluraj komunumoj de Francio (proksimume urboj aŭ vilaĝoj) ŝanĝis sian nomon por revolucia nomo. Per dekreto de la 25-a vendémiaire jaro 2-a (16-an de oktobro 1793), la Nacia Konvencio (septembre 1792 - oktobre 1795) petis la « komunumojn, kiuj ŝanĝis sian nomon ekde 1789 liveri al la divida komitato la novan nomon ».
Diplomato
Diplomato (ankaŭ sendito) estas publika servisto, ĉu pro kariero ĉu pro politika nomumado, kiu plenumas la reprezentadon de Ŝtato en la internaciaj rilatoj.
Listo de francaj urboj kun nomo modifita en la Revolucio
Tiu nomŝanĝo estis volata de la revolucia povo : oni ŝanĝas la nomojn de komunumoj komenciĝantaj per « Saint » aŭ « Sainte », pro senkristanigo, tiujn kiuj memorigas pri feŭdismo kaj pri simboloj de la Malnova Reĝimo, la dekreto de 1793 « invitanta » la komunumojn, kiuj deziras ŝanĝi la nomon, kiuj povas memorigi pri reĝado, feŭdismo aŭ superstiĉo, rapide zorgi pri tio. »
Diplomato
La bazaj funkcioj de diplomato estas la reprezentado de la sendinta ŝtato al kiu ĝi apartenas, la negocado kaj la informado.
Listo de francaj urboj kun nomo modifita en la Revolucio
Iuj nomoj estis reprezalie ŝanĝitaj, kiel Lyon, kiu fariĝis "Commune-Affranchie" aŭ Marseille, kiu nomiĝis, dum mallonga tempo "Ville-sans-Nom" (esperantlingve "urbo sen nomo"). Tre malmultaj nomŝanĝoj postvivis la Revolucion.
Diplomato
Tiu profesio povas esti plenumata ene de konsula aŭ diplomatia misio, antaŭ internacia organizo, en la Ministerio de Eksteraj Aferoj al kiu tiu apartenas aŭ sendito antaŭ ajna ŝtata instanco en la interno de sia propra lando.
La Programo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Disvolvado (PNUD) iam klasigis je pli ol dek mil aferoj plenumindaj de kancelario. Pro tio, la diplomatoj kutime specialiĝas nur en kelkaj aferoj. Rezulte, por sekureco en la sekvo de ĉiu afero, ĉiu Ministerio de Eksteraj Aferoj devas havi fakulon por tiu kaj kunlaboranto, kiu poste iĝas fakulo.
El antikva epoko la diplomatiaj rilatoj okupis filozofojn, politikistojn kaj monarkojn, kiuj baraktis por havi stabilajn rilatojn kun siaj najbaraj ŝtatoj, evitante armitajn frontojn - aŭ okazigante ĝin se necese - interplekte ekonomie la primitivajn ŝtatojn. Kiel multaj aliaj, la franca diplomato Paul Claudel konsideras la reĝon Stefanon la 1-an kiel la plej granda diplomato de la malproksima Mezepoko, ĉar la konsilarlibro kiun li lasis al sia filo konsilante kiel taŭge regi inkludis inter kelkajn el ties punktoj aliĝi al la Katolika Eklezio, ricevi senkondiĉe la fremdulojn, regi sen hato, fiero kaj kolero al nobeloj kaj guberniestroj, kaj aliĝi al morala kodo bazita sur humilo kaj bono.
Listo de francaj urboj kun nomo modifita en la Revolucio
Franche-Comté
Aucune commune du Territoire de Belfort n'a été renommée, ce département ayant été créé en 1922 et ses communes faisant partie auparavant du département du Haut-Rhin.
Bereguardo
Bereguardo estas komunumo de Italio.
Klopas
Kleopa, Alfeo, Klopas kaj KleoPa estas la nomoj de iuj personoj aluditaj en iuj historiaj kristanaj fontoj. La identeco kaj klarigo pri iliaj rilatoj kun Jesuo estas de jarcentoj debatata temo inter kristanaj esploristoj. En la katolika tradicio, kun malsamaj gradoj de certeco kaj interpreto inter la diversaj aŭtoroj, ili estas konsiderataj terminaj variaĵoj de la sama nomo, portataj de malsamaj personoj.
En la Evangelioj
Ĝi aperas ankaŭ en Mateo 27,56 kaj en Marko 15,40, kiu, kiel en Johano, informas pri la virinoj ĉeestaj dum la pasiono de Jesuo: la katolikaj interpretoj identigas Marian de Klopas kun la patrino de Jakobo la pli juna kaj de Jozefo (parenco de Jesuo).
Arroio do Padre
Arroio do Padre estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.730 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale Sudeste Rio-grandense).
Klopas
En Hegesipo
Historiisto Hegesipo (duajarcenta), citita de Eŭzebo de Cezareo, rakontas pri Klopas (Κλωπᾶς), kiu estis frato de Sankta Jozefo kaj patro de Simono, kiu estis kuzo de Jesuo (Prieklezia historio 3,11,2; 3,32,4.6; 4,22,4). En 3,32,4 Eŭzebo mem aldonas, ke Simono estus filo de Klopas kaj (se konsenti kun la edzeca genitivo) de la Maria de Klopas laŭ Johano.
Arroio do Padre
Arroio do Padre signifas en la portugala Rojo de la Pastro.
Klopas
Alfeo
La nomo Alfeo (Ἁλφαῖος) aperas du fojojn:
Kleopa
Kleopa (Κλεόπας) estis unu el la disĉiploj de Emaus (Luko 24,18).
Eblaj identigoj
Ĉu temas pri unu aŭ du aŭ tri personoj? Spertuloj proponas debate kiel videblas en la suba literaturo. Proponoj kaj kontraŭproponoj troviĝas ĉe ĉiu aparta nomo.
Listo de mallongigoj sur receptoj
La listo enhavas latinajn mallongigojn uzataj sur receptoj
Ipatinga
(oficiale Município de) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Ipatinga. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
(68402) 2001 QM98
(68402) 2001 QM98 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Ipatinga
Esperanto en Ipatinga
Kvankam antaŭe al la fondiĝo de Ipatinga Esperanto Frateca Grupo – IEFG, okazis kelkaj neformalaj kunsidoj ĉe la sidejo de la spiritisma grupo “A Caminho da Luz”, tamen kiel okazas normale en aliaj societoj oni konsideras pioniroj nur la personoj, kiuj efektive partoprenis, oficiale, en la fondiĝo de la grupo en la 31-an de julio 1983. Iliaj nomoj, subskribitaj en la unua protokolo de la societo, estas la jenaj: Roberto de Faria Costa, Jurandir Faustino da Silva, Paulo Novaes, Márcia Novaes Lacerda, Andréa Mello, Berenice de Fátima Vieira, Wantuil Novaes Filho, Geraldo Samary, Waldemar H. de Paula, João Luís Barreto, Carlos Wagner de Oliveira, Ronaldo Lopes Kaizer, Carlos Roberto de Assis kaj Maria Conceição Moreira; krom tiuj evidente la anoj de la unua estraro elektita en la sama dato, kiuj estas la jenaj prezidanto Edvaldo Silva Machado, vicprezidanto Nedilton da Costa Ferreira; sekretarioj Célio Andrade kaj Wantuil Novaes Filho, kasistoj Newton Dode kaj Andréa Mello, bibliotekistinoj Berenice de Fátima Vieira kaj Miriam Célia A. Barreto. La urbo deklaris la grupon komunutila laŭ leĝo n-ro 1.637 de la 6-a de novembro 1998.
(68402) 2001 QM98
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ipatinga
Esperanto en Ipatinga
Ipatinga Esperanto Frateca Grupo daŭre aktivas kaj funkcias en 2023. Ĝi estas societo de jura personeco, registrita en la “Notariejo de Obligacioj kaj Dokumentoj de la Civilaj kaj Juraj Personoj”, Registro n-ro 4.035, Libro A6 – 03, de Majo 1996. La sidejo staras ĉe Strato Mariana, 155, ĉambro 201 – Centro – Ipatinga – MG. Estas ankaŭ gastiganto de Pasporta Servo tie.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Pontchâteau
Pontchâteau estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pontchâtelains.
József Hodosy
József Hodosy [jOĵef hodoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hodosy József estis hungara bestokuracisto.
József Hodosy naskiĝis la en Komárom, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Hodosy akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1926. Post la diplomo li praktikadis kaj estis asistanto samloke, eĉ li doktoriĝis post 2 jaroj. Inter 1929 kaj 1936 li laboris en instituto, kie li respondecis pri sano de kortobirdoj, inter 1936-1943 li estis bestokuracisto en pluraj urboj, pli poste ĝis la emeritiĝo en 1969 li estis respondeculo pri la kortobirdoj. Li ricevis premiojn en 1961 kaj 1969.
Vladimir Dmitriev
Vladimir A. DMITRIEV (nask. en 1870) estis rusa inĝeniero-konstruisto kaj Esperanto-instruisto en Sankt-Peterburgo.
Dmitriev aliĝis al Esperanto en 1907. Li gvidis multajn kursojn en Peterburgo. Li verkis Esperantan-Rusan Vortareton (2 eld., 1914, 1920). Fakte temas pri "Oficiala Radikaro" de ĉiuj radikoj kaj vortoj troveblaj en Universala Vortaro kaj en la aliaj partoj de la Fundamento de Esperanto, en la unua Oficiala Aldono (OA 1) kaj en la proponoj de la Akademio de Esperanto por OA 2 el la jaroj 1913 kaj 1914 (sume 4370 radikoj kaj 4708 vortoj kun tradukoj al la rusa). Dmitriev krome verkis grafikajn figurojn pri la kresko de Esperanto-Societoj kaj -gazetaro, fine kunverkis propagandan verkon.
Maso di Banco
Maso di Banco estis itala mezepoka pentristo, disĉiplo de Giotto kaj membro de la Gildo de Sankta Luko. Li kaj Taddeo Gaddi estis la plej eminentaj florencaj lernantoj de Giotto, kiu esploris la tridimensian realismon inaŭgurata de Giotto. Li pentris sennombrajn scenojn pri la vivo de Sankta Silvestro la 1-a, papo kiu regis inter la jaroj 314-335, kaj kiu persvadis la imperiestro Konstanteno la Granda konvertiĝi al la kristanismo.
Hérouville-en-Vexin
Hérouville-en-Vexin (nomata Hérouville ĝis 2017), estas franca komunumo troviĝanta en la departemento Val-d'Oise, en la regiono Île-de-France. Tie troviĝas la Kastelo de Hérouville, konstruita en 1740, kiu iĝis fama sonregistrejo dum la 1970-aj jaroj.
Ali Bongo Ondimba
Ali-Ben BONGO ONDIMBA, naskiĝita kiel Alain-Bernard Bongo la en Brazzaville, estas gabona politikisto, filo de la forpasinta prezidanto Omar Bongo, kaj ministro de eksteraj rilatoj, Defendo kaj aliaj fakoj en la registaroj de lia patro de 1989 ĝis 2007.