cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The New York Observer
The New York Observer estis ĉiusemajna usona gazeto presita en Novjorko el 1987 ĝis 2016, kiam ĝi ĉesis presi publikadon kaj iĝis nur reta gazeto Observer. Tiu gazeto temas ĉefe pri kulturo, nemoveblaĵo, amaskomunikiloj, politiko kaj sektoroj de distrado kaj eldonado. Januare 2017, la eldonteamo estas estrita de ĉefredaktoro Mary von Aue.
Richard Rogers
Richard ROGERS, pli komplete Richard George Roberts, Barono Rogers de Riverside (Florenco, 23an de julio 1933 - Londono, 18an de decembro 2021), estis brita arkitekto naskiĝinta en Italio.
Těšovice (distrikto Sokolov)
Těšovice (Teschwitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Ĝi etendiĝas sur la dekstra bordo de rivero Ohře en la orienta najbareco de urbo Sokolov, kun municipo Královské Poříčí sur la kontraŭa bordo de Ohře kunigas ĝin ponto por piedirantoj kaj biciklistoj. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1394. Post la dua mondmilito okazis ellandigo de la germana loĝantaro. En tri transportoj de marto ĝis septembro de 1946 estis ellandigitaj 312 germanaj loĝantoj. La municipo estis iom post iom ĝisloĝigita de ĉeĥa loĝantaro.
Richard Rogers
Biografio
Ĝuste en Yale li konis Norman Foster, kun kiu li asociiĝis ĉe sia reveno al Londono. Tie ili formis Team 4, apud siaj respektivaj edzinoj Su Rogers kaj Wendy Cheesman, kaj Georgie Wolton, la sola el ili kun oficiala titolo en la grupo, kio permesis ilin projekcii verkojn de arkitekturo. Iliaj dezajnoj de alta teknologio baldaŭ donis al ili grandan reputacion. En 1967 la grupo disiĝis. Rogers asociiĝis tiam kun la itala Renzo Piano, kun kiu li konstruis la Centron Georges Pompidou de Parizo en 1971. En ĉi tiu konstruaĵo, la strukturo kaj la instaladoj troviĝis en la ekstero, lasante tute diafanaj la internajn spacojn.
Těšovice (distrikto Sokolov)
Historio
En la jaroj 1960 ĝis 1991 Těšovice estis konsisto de urbo Sokolov, denove memstara municipo ĝi estas ekde la 1-a de januaro 1992.
Richard Rogers
Biografio
Li estis respondeca por arkitekturo kaj urboplanismo de la Greater London Authority. Li militis aktive en la brita laborisma partio. En 2007 li ricevis la prestiĝan Premion Pritzker.
En 2020 li anoncis sian retiriĝon post 43 jaroj dediĉitaj al la arkitekturo.
Kalvinana preĝejo (Békéscsaba)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en urbo Békéscsaba (Hungario).
Historio
Ekde komenco de la 20-a jarcento vivis kalvinanoj en Békéscsaba. Ili fondis apartan eklezian grupon en 1907. Post 5 jaroj ili konstruis kirkon. La orgeno havas saman aĝon kun la konstruaĵo. En 1985 ŝtormo detruis la turopinton. En 2002 oni metis vitralojn en la fenestrojn, tio estas malofta ĉe la kalvinismo. En 2003 renovigaj laboroj okazis.
Sándor N. Szabó
Sándor N. Szabó [ŝAndor en sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo N. Szabó Sándor estis hungara aktoro. Lia edzino estis Pálma Unger.
N. Szabó Sándor naskiĝis la  en Nagykőrös (laŭ hungara Vikipedio en Kecskemét), li mortis la  en Pécs.
Biografio
N. Szabó Sándor studis du jarojn en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, poste ekde 1964 li estis sendiploma aktoro de Nacia Teatro (Szeged). Baldaŭe li ludis en migra teatro kaj Teatro Szigligeti (Szolnok). Ekde 1973 ĝis sia morto li estis membro de Nacia Teatro (Pécs), kie li ricevis la titolon "eterna membro de la teatro". Kun sia edzino ili establis porinfanan teatron, kiun li gvidis 25 jarojn. Li akiris kulturistan diplomon en 1996 en Universitato de Pécs. Li ricevis premiojn inter 1994-2011.
Bernd Krause
Bernd Krause estas germana historiisto vivanta en Forchheim, Bavario. Laŭ la stato de 2012 li estis la prezidanto de Bavara Esperanto-Ligo (BEL), unu el 16 regionaj suborganizoj de Germana Esperanto-Asocio. Krome li relative amplekse verkas en la germana kaj parte ankaŭ en Esperanto, je granda parto ankaŭ pri la historio de la esperantista movado. Kiel ekzemploj menciiĝu la sube atingebla artikolo de li pri "La Olimpiaj Ludoj de 1972 en Munkeno el esperantista perspektivo" el 2015 kaj lia kontribuo "La “Kvina” de Chautauqua – Kronologio de universala kongreso, kiu neniam okazis" al la festlibro En la mondon venis nova lingvo de 2018.
Lago Minnetonka
Lago Minnetonka (dakote Mní iá Tháŋka) estas lago en Minesoto. Ĝi situas proksimume 26 kilometrojn sudokcidente de Mineapolo. Ĉirkaŭ la lago estas entute 23 nomataj lokoj kaj bajoj.
Minnetonka estas la naŭa plej granda lago de Minesoto. Ĝi estas populara loko por velado kaj fiŝado.
Ĉamikura lingvo
La ĉamikura lingvo (Chamicuro language) estas aravaka kaj endanĝerigita lingvo parolata en perua Amazonio, proksime de Pampa Hermosa sur la malsupra akvofluo de la rivero Huallaga. La lingvo nun estas nur parolata de la plej maljunaj el la ĉamikuruloj.
Vokaloj
Konsonantoj
El la konsonantaj fonemoj de la ĉamikura lingvo, [ r] ekzistas nur en la pruntoj al la hispana. La retrofleksoj estas alveopalataj.
József Vértesy
, prononco, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vértesy József, estis hungara akvopilkisto, naĝisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, poste trejnisto, en la ekstersporta vivo bibliotekisto. Lia origina familia nomo estis Vrábel.
József Vrábel naskiĝis la  en Zombor (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sombor en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara Popola Respubliko).
Biografio
en la ekstersporta vivo estis bibliotekisto, krome li instruis en gimnastika altlernejo en Prago en la frua socialismo. Nature li estis ankaŭ trejnisto, ankaŭ eksterlande.
Sporta kariero
pro medicina konsilo li komencis naĝi, iom poste li estis talenta akvopilkisto. Li ludis en pluraj ĉefurbaj sportkluboj kaj li estis hungara ĉampiono sepfoje (1921-1940), dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1923-1934 70-foje. Kiel naĝisto li estis hungara ĉampiono en stafeta rapida 4x200 m en 1921, post 2 jaroj en teama rivernaĝo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1924, Hungario en la Somera Olimpiko 1928 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1932 kun ora kaj arĝenta medaloj, krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua kvarfoje (1926-1934).
TGV POS
TGV POS estas TGV-trajno konstruita de la franca entrepreno Alstom, kiu estas funkciigita de la franca nacia fervoja kompanio, SNCF, sur la altrapidaj fervojlinioj de Francio. Ĝi estis origine mendita de SNCF por uzo sur la nova LGV Est, kiu estis enservigita en 2007. "POS" signifas Paris-Ostfrankreich-Süddeutschland, "Parizo, Orienta Francio, Suda Germanio".
Kadoja Hidenori
Verkaĵoj (elekto)
Ekde 2001 li estas ĉefredaktoro de la japana faka gazeto Syakaigengogaku (社会言語学, Sociolingvistiko). Krome Hidanori Kadoja tradukas faklibrojn el la sveda kaj la angla en la japanan, ekzemple la libron "Vikingo-urboj" de Björn Ambrosiani kaj aliaj, Tokio, 2001.
Utopiales
Utopiales estas internacia festivalo de scienfikcio, kiu okazas ĉiujare dum la kvar unuaj tagoj de Novembro, en la urbo Nanto. Tiu evento temas pri sciencfikcia kaj fantazia literaturo, filmo, belarto, bildliteraturo, rolludo kaj animacio.
Utopiales estis fondita de Bruno della Chiesa en 1998 en la amuzparko Futuroscope, ĉe la urbo Poitiers. Ekde la jaro 2000, la festivalo okazas en la urbo Nanto. Inter 2001 kaj 2011, la prezidinto de Utopiales estis Pierre Bordage. Hodiaŭ, la evento estas organizita de Roland Lehoucq, kiel prezidanto, kaj Jeanne-A Debats, kiel arta direktisto.
Besednice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1395.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Gjakova
Gjakova (albane : Gjakova aŭ Gjakovë ; serbe en latina skribo: Đakovica, serbe en cirila skribo: вЂўаковица) estas urbo situanta en la samnoma distrikto en okcidenta Kosovo. Laŭ la censo, (2011) la urbo havis 40,827 loĝantojn, kaj la metropolo havis 94,556 loĝantojn. La urbo situas en la sudokcidenta parto de Kosovo, proksimume duonvoje inter la urboj Peja kaj Prizren, kaj proksimume 100km de la Adriatiko. La urbo situas proksimume 208 km nordoriente de Tirano, 145 km nordokcidente de Skopjo, 80 km okcidente de la ĉefurbo Priŝtino, 435 km sude de Beogrado kaj proksimume 263 km oriente de Podgorico.
La urbo de Gjakova estis loĝita ekde prahistoriaj tempoj. Dum la otomana periodo ĝi estis utiligita kiel komerca centro sur la itinero inter Shkodër kaj Istanbulo.
Nomigo
La albana nomo por la urbo estas Gjakova, dum la serba nomo estas Đakovica (Djakovica). Ekzistas pluraj teorioj pri la origino de la vilaĝa nomo, ekzemple de la persona nomo Jakobo la serba vorto đak (lernanto); aŭ de la albana vorto "sango" (gjak).
Historio
Gjakova suferis multe de la serba kaj montenegra armeoj dum la Unua Balkana milito. The New York Times raportis en 1912, citante aŭstro-hungarajn fontojn, ke homoj estis pendigitaj sur pendumiloj ambaŭflanke de la vojo, kaj ke Gjakova ĉefvojo fariĝis "pendumilavenuo" (angle "Gallows Alley"). En la Gjakova regiono, la montenegra armea polico establis la Reĝan Ĝendarmaron (Kraljevski žandarmerijski kor), konatan kiel krilaši, kiu misuzis kaj uzis grandan perforton kontraŭ la ne-ortodoksa kristana populacio.
Elfdalia lingvo
La lingvo estas proksime rilatita al proksime situantaj lingvoj kiel muraa kaj ursaa. Ĉiuj ĉi tiuj lingvoj disbranĉiĝis al la praskandinava lingvo inter 800-aj jaroj kaj 1300-aj jaroj. La elfdalia lingvo havas multajn diferencojn kompare al la sveda aŭ alia skandinava lingvo. La lingvo havas pli maljunan sistemon de kazo kaj la praskandinavan sistemon de silabkalkulo kun mallongaj, longaj, kaj tre longaj silaboj. Ĝi konservis sonon kiel [w] kaj [ð], kaj estas la nura skandinava lingvo kiu ankoraŭ havas nazvokalojn. La elfdalia ankaŭ spertis grandajn sonoŝangojn.
Tamen la elfdalia tradicie vidis al dialekto de la sveda, ili estas apartajn lingvojn laŭ la normo de reciproka komprenebleco. La elfdalia ne estas reciproka komprenebla kun la sveda, norvega aŭ dana, sed dalarnulo ke parolas aliaj lingvoj de la supra de Siljan povas kompreni ĝin. Tradiciaj, elfdali-parolantoj parolis sian denaskan lingvon en Ovansiljan, kaj parolis la sveda en ekzemple Retviko aŭ Leksando ekster Ovansiljan. Parolantoj do estas dulingvaj. La elfdalia ne havas statuson kiel minoritata lingvo en Svedio laŭ La Lingvo-Leĝo (2009:600).
En la 1900-aj jaroj, la elfdalia komencis simili la sveda, kaj la lingvo alproksimiĝas la norma sveda pli kaj pli ĉiu generacio. Multoblaj lingvistoj tial diferencigas inter klasika elfdalia, tradicia elfdalia kaj moderna elfdalia.
Skribsistemo
La elfdalia lingvo ekzistis en skriba formo dum centoj da jaroj. Dalarna-runoj estas uzataj por hakiti en lignon, ekzemple en bovloj kaj tabloj. Tamen malmultaj, el la hakoj skribis nur en elfdalia lingvo. Anstataŭe, la plejpartoj uzis la svedan kun kelkaj elfdaliaj vortoj kaj elfdalia influo. La lasta persono instruita de siaj gepatroj kiel skribi per runoj mortis en 1939.
En la komenco de la 1900-aj jaroj, homoj komencis skribi per skribilo kaj papero, kiu rezultigis la vasta adopto de la latina alfabeto. Ĉiuokaze, ne ekzistis norma ortografio, kaj homoj skribis laŭplaĉe. Hodiaŭ, la elfdalia alfabeto ankoraŭ ne havas unu norman ortografion. Tri ortografioj komune estas ofte uzataj: la ortografio de Råðdjärum, la ortografio de Steensland, kaj la ortografio de Åkerberg.
La unua vortaro de elfdalia por praktika uzo estis publikigita de Lars Steensland 1986, kun lia ortografio.
En 2000, la libro Rattjin ("La hundo") estis publikigita. Ĉi tiu libro uzis novan ortografion kreitan de Bengt Åkerberg kaj la asocio Ulum dalska.
En 2004, Ulum dalska taskigis Råðdjärum per la respondeco krei novan ortografion por la elfdalia lingvo. Post sep monatojn, propono estis prezentita kaj akceptita de Ulum dalska. Ĉi tiu ortografio estis ofta, kaj ekzemple estas uzita de Lisslprinsn, la elfdalia traduko de La Eta Princo, sed ĝi ne estas eksklusive uzata.
En 2010, Steensland kaj Åkerberg kunlaboris por ŝangi iliajn ortografiojn por similigi la ortografion de. En la dua revizio de la vortaro de Steensland, lia ortografio alproksimiĝis la unua uzita de Råðdjärum. Ankoraŭ, ĝi havas diferencojn, ekzemple Steensland uzas ⟨ǫ⟩ kie Råðdjärum uzas ⟨ą̊⟩.
Ortografio de Råðdjärum
La ortografio de Råðdjärum havas 36 literojn, 26 de la latina alfabeto, kaj aldone dek; ą, ð, ę, į, ų, y̨, ą̊, ä, å, kaj ö. La alfabeto kunhavigas ä, å, kaj ö kun la sveda alfabeto. ⟨ą⟩, ⟨ę⟩, ⟨į⟩, ⟨ų⟩, ⟨y̨⟩ kaj ⟨ą̊⟩ estas uzata por nomumi nazalajn variantojn de la vokaloj. Tiujn oni rigardas kiel propraj literoj, ne kiel literoj kun diakritaj signoj. ⟨ð⟩ estas uzata por la voĉa dentala frikativo. ⟨c⟩, ⟨q⟩, ⟨x⟩, ⟨z⟩ sole aperas en nomoj kaj fremdvortoj.
Komparo inter la ortografioj
Kelkaj el la diferencoj kaj similecoj inter la tri ortografioj estas prezentitaj en la tabelo malsupre:
95882 Longshaw
Nomo
Ĝia nomo honoras Nigel Longshaw, anon de la komitato de la Luna Sekcio de la Brita Astronomia Asocio, kiu kontribuas al la cirkuleroj de la sekcio. Liaj artikoloj aperis en la Brita Astronomia Asocia ĵurnalo kaj liaj observoj en Observing the Moon de Gerald North, Observing the Moon, de Peter T. Wlasuk kaj Moon Observers Guide de Peter Grego.
Elfdalia lingvo
Specimeno
Unu el la plej malnovaj skribaj notoj pri elfdalia lingvo.
Prytz’ En Lustigh Comoedia om Konung Gustaf Then Första (1622) (Amuza komedio pri reĝo Gustaf la 1-a)
Unu el la unuaj linio en elfdalia dum la komedio de Prytz.
Björnen vid slåtterboden (1917) (La urso ĉe la falĉadoŝedo)
Ekstrakto de fonograforegistro de 1917 kun ortografio de Råðdjärum.
Frost Anders dagbok (1946) Tagolibro de Frost Anders
Ekstrakto de la tagolibro de la tagolibro de Frost Anders la 16-a oktobro 1946.
Tatrovice
Tatrovice (Dotterwies) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Ercmontaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1356.
Hermann Diels
Hermann Alexander DIELS (naskiĝinta la en Biebrich, mortinta la  en Berlino) estis germana filologo klasika. En 1873 li nuptis Bertha Dübell kiu naskis tri filojn. Inter ili estis Paul Diels, profesoro pri slavistiko en Munkeno.
Vivo
Nur en la 1881-jaro li vokitis je la Prusia Akademio de Sciencoj. En 1882 li fariĝis eksterorda,en 1886 orda profesoro. Ĝismorte li deĵoris ĉe la berlina universitato.
Graveco
Liaj multaj kaj ĉiam diligente faritaj laboraĵoj fundamentis por multaj fakbranĉoj: antaŭ ĉio gravis esploroj liaj pri antikvaj medicino kaj filozofio. Krom koncerne la publikigon de Corpus medicorum Graecorum kaj de aliaj antikvaj tekstoj li ege engaĝiĝis en la eldonado de la 26-a voluma aristotel-komenta kolekto Commentaria in Aristotelem Graeca, post kiam li mem iĝis fama en 1879 danke al la premiita verko Griechische Doxographie. La verkoj Fragmente der Vorsokratiker (oka eldono en 1956 fare de W. Kranz) kaj Vorträge über antike Technik (tria eldono en 1924) konatigis lin multloke. Li estis malferma por ĉiaj demandoj de intelektuala respektive politika vivo kaj modelis por multaj studentoj. Private li estis sinretenema kaj modesta persono gajnante respekton ĉe multaj kaj li honoritis de maleksterlandaj kaj eksterlandaj akademioj.
Davide Astori
Davide Astori estas itala filologo, lingvosciencisto kaj esperantisto. Li magistriĝis pri beletro kun klasika orientiĝo, doktoriĝis pri romanidaj lingvoj ĉe la Munkena Universitato (LMU) kaj diplomiĝis pri paleografio ĉe la Ŝtata Arkivo de Parmo. Ĵurnalisto, post instruado de la rumana, hebrea, araba kaj sanskrita, li estas, ekde decembro 2006, esploristo de lingvoscienco ĉe la universitato de Parma. Liaj ĉefaj interesoj: hindoeŭropeco, kontakto inter lingvoj, tradukscienco, lingvaj minoritatoj kaj politikoj.
Publikaĵoj
El liaj publikaĵoj menciindas:
Specife pri la lingvo internacia interalie menciindas la artikoloj kaj tekstoj:
Peja
Peć (serbe Peć aŭ Пећ; albane Peja aŭ Pejë) estas urbo en okcidenta Kosovo kaj ĉefurbo de la distrikto Peć. Aktuale en 2013, la populacio de la urbo estas ĉirkaŭ 83,000, el 170,000 en la tuta distrikto. Posedo de la urbo estas pridisputata inter la Respubliko de Kosovo, kiu deklaris sian sendependecon en 2008 kaj ricevis partan internacian rekonon, kaj Serbio, kiu ne rekonis la sendependecon de Kosovo.
En la serba, Peć signifas fornegon aŭ kavernon. Verŝajne pro la multaj kavernoj trovitaj en la Rogoba Kanjono proksime de la urbo, kiu antaŭe estis loko por ermitaj monaĥoj.
Otomana regado dum proksimume 500 jaroj (1455-1912) en la urbo finiĝis kun la eksplodo de la Unua Balkana milito kiam Montenegro konkeris la urbon. Dum la Unua Mondmilito Aŭstrio-Hungario okupis la urbon. En 1918, la urbo estis rekaptita de la fortoj de la Aliancitaj Potencoj, kaj poste iĝis parto de la Regno de Jugoslavio. Dum la Dua Mondmilito, Jugoslavio estis okupita fare de Nazia Germanio kaj Peć estis inkluzivita en la teritorio transdonita al faŝisma Italio kaj ili transdonis ĝin al albana kontrolo. Post la milito, Peć estis inkluzivita en la teritorioj de Jugoslavio kaj post lia malfondo en la teritorioj de Serbio. En 2008, Kosovo deklaris sian sendependecon kaj Peć estis inkludita en ĝia teritorio.
Roggwil Schmitten (stacidomo)
Roggwil Schmitten estas fervoja stacidomo en Roggwil, Svislando.
Joseph Trausch
Franz Joseph TRAUSCH (ankaŭ Josef; naskiĝinta la en Braŝovo, mortinta samloke la ) estis historiisto kaj literaturscienculo el la etno de la transilvaniaj saksoj. Multaj prauloj el patra flanko estis estintaj animzorgantoj; li estis filo de magistratkonsilisto.
Vivo
Post frekvento de Honterus-gimnazio en sia naskiĝurbo kaj studoj en Kluĵo kaj Târgu Mureș li fariĝis en junio 1817 magistrata financsekretario. En 1819 li nuptis Josephine Greißing (1803-1851). En 1831 finfine li nomumitis magistrata konsilisto kaj dek jarojn pli poste polica direktoro. Dum la revolucia tempo de 1848/49 li engaĝiĝis en Budapeŝto kaj Vieno por la rajtoj de siaj sametnanoj.Pli malfrue oni venigis lin Sibion je ĉambra prokuratoreco kaj en februaro 1850 oni deklaris lin prezidanto de la ĉambra prokuratorejo. Aldone li iĝis en oktobro 1853 financa konsilisto ricevonte la kavalirkrucon de la Francisko-Jozefo-ordeno. En decembro 1860 li petis retiriĝon. En 1863 kaj 1864 li estis ankoraŭ ano de la landa parlamento je Sibio.
Inter 1846 kaj 1856 li faris multajn vojaĝojn (al Konstantinoplo, Bohemujo, Suda Germanujo, Franclando kaj Svislando).
Televida seriego
Televida seriego aŭ televida senfinserio (en angla, soap opera kiu estas plej internacia kaj adaptitaj al kelkaj lingvoj, en hispana en kelkaj landoj culebrón (laŭvorte serpentego, alude al sinuo de la epizoda sinsekvo kaj al longeco), en germana Seifenoper) estas tipo de filmoserio kiu estas elsendata tra televido laŭ sinsekvo de periodaj epizodoj plej ofte ĉiutagaj, sed ankaŭ ĉiusemajnaj.
Priskribo
Ĝi prezentas du ĉefajn karakterojn: unuflanke, ties epizodoj ne posedas intrigan unuecon en si mem, tio estas, la historia sinsekvo restas malfermaj por venontaj epizodoj; kaj aliflanke la produktado eliras sen antaŭdifinita kalendaro por la fino (senfina scenaro) kaj de tie la esprimo televida senfinserio.
La elstarigo de sentoj (kortuŝeco), la multobleco de intrigoj kaj la uzado de stereotipiaj roluloj estas aliaj tipaj trajtoj kiuj difinas seriegojn. Dekomence, tiu televida ĝenro, siavice el radia ĝenro, estis orientita ĉefe al ina publiko, sed, en la lastaj tempoj, la televidkanalo estis apogintaj tiun ĝenron ĝenerale por segmentigi la publikon. Kaj tiel estas seriegoj por junuloj, knaboj ktp.
La seriego povas esti uzata ĉu kiel sinsekvo de epizodoj ĉu kiel organizo de epizodoj en sezonoj, kio faciligas la organizadon de la produktado kaj elsendado profitante diversajn momentojn en la jaro, kiel feritempo, komenco de la jaro, komenco de la lernojaro, somero ktp. Foje la senfineco de la scenaro, respektive de la intrigo, permesas profiti la formaton de sezonoj por pritaksi ĉu indas plilongigi la longdaŭron, mallongigi ĝin, adpati la antaŭviditajn okazaĵojn ktp., antaŭ la filmado (respektive elspezado) de la koncernaj epizodoj.
Kelkaj famaj aktoroj kaj kantantoj utiligis televidajn seriegojn kiel platformo por ekkarieri en kino aŭ en muziko, kiel ekzemple la jenaj: Shakira, Thalía, Jennifer Lopez, George Clooney, Ricky Martin, Natalie Imbruglia kaj Kylie Minogue.
En la mondo
Ekde la 1930-aj jaroj estis elsenditaj en Usono per radio soap operas kiel Painted Dreams. Aktuale, la radioseriego plej longdaŭra estas The Archers de la BBC, kiu ekis en 1951 kaj elsendis pli ol 16 300 epizodojn. En 1949 debutis en NBC These Are My Children (Tiuj estas miaj filoj), la unua televida usona seriego, kiu ne daŭris pli ol unu monato. Guiding Light estas la televida seriego plej longdaŭra, kun pli ol 18 000 epizodoj ekde sia premiero la 25an de januaro 1937 en NBC Radio kaj ekde la 30a de junio 1952 per televido en CBS. Tiel ekde la komenco la industrio de la televida seriego havis siajn radikojn en Usono, ĉefe apogita en la jam forta kinindustrio de Holivudo. Sed la geografia areo de la urba pejzaĝo ŝanĝis el la pli konataj areoj de Novjorko kaj Kalifornio al meza familio de meza nivelo en mezgranda urbo de Usona Mez-Okcidento. Ĉirkaŭ la 1980-aj jaroj kaj ĉefe pro la populareco de tri el la plej famaj seriegoj (nome Dallas, Dynasty kaj Falcon Crest) denove la geografia kaj socia konsideroj de la seriegoj ŝanĝis tiam al plej altnivelaj tavoloj kaj al pli sudaj usonaj ŝtatoj.
Je 2017, Turkio estas la dua plej granda eksportanto de televidaj seriegoj. En 2016, la eksportoj de Turka Televido enspezis 350 milionojn da usonaj dolaroj, kio faris ĝin la dua plej granda drameksportanto en la mondo post Usono. Turkaj seriegoj havas grandan sekvantaron en Azio, Balkanio, Orienta Eŭropo, Latinameriko, Mezoriento, kaj Afriko.
Anĉji Ŝeng
Oni diris, ke li loĝis en la monto Penglai kaj ke estis taoisma magiisto, kapabla fariĝi videbla aŭ nevidebla laŭvole. Laŭ hagiografio de Taoismo Lieŝjian Ĝŭan, Ĉjin Ŝiĥŭang parolis kun li dum tri tutaj tagoj (inklude la noktoj), kaj proponis al Anĉji jadon kaj oron. Ĉjin Ŝiĥŭang timis morton, kaj serĉis senmortecon, malsukcese. En 219 a.n.e., li sendis ekspedicion kun Ŝju Fu por trovi Anĉji kaj kunporti lin, kun la eliksiro de la vivo, kiu havigas senmortecon aŭ senfinan junecon. Kiam Ŝju Fu informis, ke mara kreitaĵo blokis la vojon de la ekspedicio, Ĉjin Ŝiĥŭang sendis arkopafistojn por mortigi ĝin. En 210 a.n.e., Ŝju Fu pluigis sian vojaĝon. Legendo diris, ke li anstataŭe trovis Japanion, proklamiĝis reĝo, kaj neniam revenis. La Registroj de la Granda Historiisto asertas, ke Li Ŝaojun vizitis Anĉji Ŝeng dum sia veturado. Tamen ne estas registro pri kie ili renkontiĝis aŭ ĉu li trovis la monton Penglai mem. En 130 a.n.e., ankaŭ la imperiestro Wu Di sendis ekspedicion por trovi Anĉji, kiu rezultis malsukcesa.
Roggwil Dorf (stacidomo)
Roggwil Dorf estas fervoja stacidomo en Roggwil, Svislando.
Smilovice
Nomon Smilovice havas pluraj setlejoj:
Guilherme Fians
Guilherme Moreira Fians estas brazila esperantisto, historiisto kaj doktoro pri filozofio. De februaro 2009 ĝis februaro 2015 li studis en la Federala Universitato de Rio-de-Ĵanejro, poste de septembro 2015 ĝis septembro 2019 en la Universitato de Manĉestro. Nun li laboras en la Universitato St. Andrews en Skotlando, ekde marto 2022 kiel membro de la esplorcentro pri transnacia historio, kaj krome oficas kiel kundirektoro de la Centro por Esploro kaj Dokumentado pri Mondaj Lingvaj Problemoj (Nederlando/Usono).
Al la festlibro En la mondon venis nova lingvo el 2018 li kontribuis eseon La Kosmopolito kaj la Aliulo: Historiaj konsideroj pri diferenco kaj diverseco laŭ la vidpunkto de esperantistoj.
En marto 2021 publikiĝis lia eseo Lingvo kiel ĉies propraĵo, ŝanĝo kiel ĉies rajto: Vortelekto, lingva aŭtoritato kaj normigado en Esperanto kadre de la libro Interkultura rolo de Esperanto de la universitato de Poznano.
Novo Brdo
Historio
Dum la 14-a jarcento, la serba despoto Lazar konstruis citadelon sur la pinto de Monto Novo kaj setlejo formiĝis ĉirkaŭ ĝi. Poste, la urbo disvolviĝis kaj fariĝis unu el la plej riĉaj kaj evoluintaj urboj en Balkanio danke al la apudaj arĝentaj kaj oraj minejoj, kaj ĉe sia pinto loĝis tie 40 000 homoj. En 1455 la otomanoj konkeris la urbon kaj ili vastigis la citadelon kaj fortigis ĝiajn fortikaĵojn. En 1689, dum la milito inter la Otomana Imperio kaj la Sankta Ligo (1683-1699), la urbo estis detruita, multaj el ĝiaj loĝantoj forlasis ĝin porĉiame kaj ĝia statuso iom post iom malkreskiĝis. Post la Unua Mondilito, la urbo estis inkludita en la teritorioj de la Regno de Jugoslavio. En aprilo 1941, nazia Germanio okupis Jugoslavion kaj post la milito Novo Brdo falis al la jugoslavoj. Inter 1963 kaj 1991, la urbo estis inkludita en la teritorio de la Pristina Loka Adminstracio, kaj post la disrompo de Jugoslavio, ĝi estis inkludita en la teritorioj de Serbio kaj ricevis la sendependan statuson de magistrato. En februaro 2008, Kosovo deklaris sian sendependecon kaj Novo Brdo estis inkludita en ĝia teritorio.
Přídolí
Přídolí (Priethal) estas kampurbo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1220.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Tamás Faragó
Tamás Faragó [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Faragó Tamás estas hungara akvopilkisto (avanulo), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampionoj, trejnisto.
Tamás Faragó naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Faragó akiris bestkuracistan diplomon en Veterinara Universitato de Budapeŝto en 1980, trejnistan diplomon en la sekva jaro en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li edziĝis dufoje, la dua edzino naskis 3 geĝemelojn en 2001. Li ricevis premiojn inter 1975-2020.
Sporta kariero
Tamás Faragó akvopilkadis en Budapeŝto inter 1965-1984, poste ĝis 1989 en Okcidenta Germanio kaj Italio. Li estis hungara ĉampiono naŭfoje (1975-1984) dum li estis membro de la nacia hungara teamo 258-foje inter 1970-1985. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kun arĝenta kaj ora medaloj, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1973. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1989, poste li estis trejnisto en pluraj lokoj, ankaŭ eksterlande. En 1993 li malfermis akvopilkistan lernejon en Budapeŝto kune kun Gábor Csapó.
Petrus Mederus
Petrus MEDERUS (naskiĝinta Peter Meder en 1602 en Codlea, mortinta la en Braŝovo) estis transilvania poeto, animzorganto, teologo kaj pedagogo. Li apartenis al la etno de la transilvaniaj saksoj.
Vivo
Estante el malriĉa familio li frekventis Honterus-gimnazion en sia naskiĝurbo. Por plua lernado li volis trejniĝi ankaŭ je aliaj lernejoj; laŭdire li forlasis Braŝovon ĉirkaŭ la 1630-a jaro. Lia unua stacio estis la gimnazio en Toruń kaj la Akademia gimnazio de Gdansko. Li pluiris al Rostock kie li enmatrikuliĝis sub la nomo Petrus Mederus, Czydinensis Transsylvani. Tie li dediĉis sin al la studo de teologio, filozofio kaj klasika filologio. Certas ke li atingis la magistrecon; ĉu li ankaŭ doktoriĝis ne estas klare. Paralele li perlaboris vivon per privataj instruhoroj.
Jam tiam li estis poeto. En la 25.4.1638 li kronitis fare de palatinatgrafo Hadrian von Mynsicht. laŭ imperiestra komisio. Poste li revenis patrujen. Ankoraŭ en la 1638-a jaro li iĝis instruisto ĉe la braŝova gimnazio kej en 1640 li nomumitis lernejestro. Tiun ĉi taskon li estis plenumonta dum kvar jaroj. Kion li agis dum la kvin sekvantaj jaroj neniu scias.
En 1649 li iĝis paroĥestro de Hărman kaj en 1653 en sia naskiĝurbo Codlea. Sed jam unu jarojn pli poste li preferis iĝi urba ĉefpastoro en Braŝovo (ekde la 19.11.1654). Krome li ekde 1670 estis dekano de la kapitulo de Baseno Barco. Tiufunkcie li ankaŭ publikigis plurajn teologiajn skribaĵojn.
Verkoj (elekto)
Listo de liaj verkoj troveblas en la verkista leksikono de Joseph Trausch kaj de liaj poemoj en la libro de Joachim Wittstock kaj Stefan Sienerth. Inter ili jenas:
Osamu Dazai
Osamu DAZAI (19-a de junio 1909 - 13-a de junio 1948) estis japana verkisto.
Pluraj popularaj verkoj liaj, kiel Sunapero (ŝajō) kaj Ne plu humana (Ningen Ŝikkaku), estas konsiderataj nuntempaj klasikaĵoj.
Inter liaj influoj menciindas Akutagawa Ryunosuke, Murasaki Ŝikibu kaj Fjodor Dostojevskij. Kvankam Dazai plue estas fama en Japanio, li plue estas relative nekonata aliloke. Lia lasta libro, Ne plu humana (Ningen Ŝikkaku), estas lia plej populara verko ekster Japanio.
Nedvězí (Slaná)
Nedvězí estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Slaná en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Slaná. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Jaroměř - Liberec kun haltejo Nedvězí. Estas ĉi tie registritaj 81 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nedvězí situas en katastra teritorio Nedvězí u Semil kun areo 2,6 km². En la katastra teritorio Nedvězí u Semil situas ankaŭ Sutice.
Brazila Municipista Partio
La Brazila Municipista Partio (PMB) estis brazila partio fondita en 1985 fare de la evangelia pastro kaj advokato Armando Corrêa sub provizora registrado, uzante balotan numeron 26. Ĝia ĉefa propono estis municipo, tio estas, pli granda aŭtonomio por brazilaj municipoj.
Frederik Dreier
estis dana socikritika verkisto. Li naskiĝis je la en  kaj mortis je  en. Li estis nomita "la unua socialisto de Danio".
Jam kiel lernejano, Dreier skribis kontribuojn al "Corsaren" (dane por "korsaro", kaperisto), unua grava satira revuo de Danio, fondita fare de la laŭ deveno juda filozofia eldonisto Meïr Aron Goldschmidt. Li studentiĝis en 1844, en aĝo de 16 jaroj, kaj komencis studi medicinon, natursciencon, ekonomikon kaj lastatempan socialisman literaturon. En la jaroj 1849–1851 li servis kiel subkuracisto en la dana armeo, sed mortis 25-jara antaŭ ol li finis sian medicinan diplomon.
Plena de entuziasmo por la progreso de la homaro kaj tute sendependa de konsidero por tradicio kaj kredo je aŭtoritato, Dreier aperis kiel la proparolanto de la revolucia, socialisma kaj liberpensa tendenco kiu ekestis en Francio, kaj publikigis serion de bone verkitaj pamfletoj, Folkenes Fremtid, af en Friténker ("La estonteco de la homaro, de liberpensulo") kaj Fremtidens Folkopdragelse, af en Socialist ("La publika eduko de la estonteco, de Socialisto", ambaŭ en 1848), Aandetroen og den fri Tænkning ("Spiritismo kaj libera pensado", 1852) same kiel la kontribuojn por la semajna revuo "Samfundets Reform" ("reformo de socio", 24 eldonoj de aprilo 1852 ĝis februaro 1853).
Dreier postulis la transformon de la socio laŭ socialismaj principoj, konsideris kosmopolitismon super la nacieco (li volis universalan lingvon), batalis kontraŭ religio kiel malnova superstiĉo kaj geedziĝo kiel nepra devigo kaj volis kolektivan infanedukadon sub la ŝtata administrado. Li aktive partoprenis en la Håndværkerdannelsesforeningen ("La Metiista Trejnado-Unuiĝo", 1847) kaj la Foreningen por Arbejdsklassens Vel ("Asocio por la Bonfarto de la Laborista Klaso") kaj volis fondi reformsocieton, kiu ankaŭ estus konsumanta asocio laŭ la angla modelo. Sub la nomo "Peter Vandal" li publikigis en 1851 Et Blik paa det wendershistoriske Værk "Clara Raphael" ("'Rigardo al la mondhistoria verko 'Clara Raphael'", pri la debuta verko de la dana feminista verkistino Mathilde Fibiger) kaj en 1852 direktis amaran atakon kontraŭ Meïr Aron Goldschmidt (vidu supre en la teksto).
Esperantlingve, Jens Stengaard Larsen en unu el la eseoj de la festlibro En la mondon venis nova lingvo el 2018 prezentis Frederik Dreier kaj sian kritikan lingvokoncepton.
Sutice
Sutice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Slaná en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 2 km oriente de Slaná. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Frederik Dreier
Fonto
En la unua versio de tiu ĉi teksto interalie uziĝis la sveda vikipedia teksto pri li, en la versio de la 8-a de decembro 2022.
Sutice
Sutice situas en katastra teritorio Nedvězí u Semil kun areo 2,6 km².
En la katastra teritorio situas ankaŭ fabriko Beneš kaj Lát, kiu estas tradicia produktanto de infanaj ludiloj konataj precipe sub komerca marko SEVA.
Herbert Hirschberg
Herbert HIRSCHBERG (naskiĝinta en 1881 en Gniezno, mortinta en 1929 en Berlino) estis germana verkisto de teatraĵoj kaj romanoj.
Krome li estis redaktisto kaj dramaturgo. Liajn verkojn malpermesis la nazioj.
Aŭstralia Sekcio de Defendo
La Aŭstralia Ministerio de Defendo estas Ministerio de la Registaro de Aŭstralio. Ĝi formas parton de la Aŭstralia Defenda Organizo, kune kun la Aŭstraliaj Armitaj Fortoj. La misio estas defendi Aŭstralion kaj ĝiajn naciajn interesojn.
Belgio en la Somera Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Belgio en la Somera Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Tibor Fazekas (1892)
Tibor Friedmann naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Fazekas devenis el juda familio. Li naĝis sen gravaj rezultoj en sportklubo inter 1906-1910, poste li akvopilkadis ĝis 1928 en sia naskiĝurbo. Li estis hungara ĉampiono 12-foje inter 1910-1927, dum li estis membro de la hungara nacia teamo 32-foje inter 1912-1928. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1912 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1924 sen medalo. Li estis ankaŭ ĉampiono de Eŭropo en 1926 kaj 1927. Depost sia sporta kariero li estis negocisto. Li havis edzinon.
Ervin Zádor
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zádor Ervin estis hungara akvopilkisto, olimpiano, olimpika ĉampiono kaj posta trejnisto.
naskiĝis je la en  kaj mortis je  en Linden, kantono San Joaquin, Kalifornio, Usono.
Ervin Zádor estis olimpiano en la Somera Olimpiko 1956 en Melburno kaj fine kun sia teamo atingis oran medalon. Kadre de tiu olimpiko okazis la matĉo poste nomata "Sango en akvo" (hungare Melbourne-i vérfürdő, angle "Blood Bath" of Melbourne). Temis pri la duonfinala matĉo de akvopilko inter la teamoj de Hungario kaj Sovetunio. La matĉo okazis la 6-an de decembro 1956, estis ludita tuj post malvenko de la Hungara revolucio de 1956. La teamo de Hungario gajnis 4-0. La nomo de la matĉo devenas de lia sango, kiu kolorigis la akvon post bato de rusa rivalo. Post tiu nesporta konduto la publiko (grandparte favoriganta la hungarojn) provis propramane juĝofari. La juĝisto estis devigita rompi la matĉon antaŭtempe kaj doni venkon al la venkanta teamo.
Historia fono
La matĉo estis ludata nelonge post subpremo de la Hungara revolucio de 1956. La hungara reprezentantaro ŝanĝis komunisman version de la flago de sia ŝtato al ties revolucia ekvivalento (kun eltondita emblemo enhavanta ruĝan stelon). La rusoj volis emfazi sian dominadon super la tuta Orienta Eŭropo. La hungarajn sportistojn kaj siajn subtenantojn en Melburno motivis rekompenco kontraŭ sanga subpremo de la revolucio fare de la Ruĝa Armeo.
Biografio
ĝis la hungara revolucio de 1956 vivis nur en Hungario, kie li estis oficisto, tamen plejparte naĝisto, poste akvopilkisto. Ekde 1957 li vivis en Usono kaj havis diversajn profesiojn. Lia filino estis akvopilkisto.
Sporta kariero
inter 1954-1956 estis akvopilkisto en ĉefurba fabrika sportklubo. Li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1955-1956 23-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun ora medalo, krome en studenta mondĉampionumo li estis la unua en 1954.
Rememoro pri Zádor
„Mi pardonis la vangofrapon. Ni ne malamis lin kaj lian teamon. Kion la sovetianoj faris al la lando, tion ili ne faris. Kiu okazis en la naĝejo, tiu povus okazi ie ajn, ĝi ne estus sento. Ĝi okazis, ĉar ĝi okazis ĝuste ĉe la Olimpikoj, monaton post la revolucio.”
Javier Pérez Capdevila
Javier PÉREZ Capdevila (Guantánamo, Kubo, 7a de februaro, 1963) estas kuba sciencisto, matematikisto kaj profesoro, konata pro la enkonduko de la operacio miksi miksaĵojn de malprecizaj aroj, inter aliaj teoriaj kontribuaĵoj al malpreciza matematiko, tiel kiel enkonduki koncepton de laboristaj kompetentecoj kun metodo mezuri ilin.
Concha Espina
Concepción Rodríguez-Espina y García-Tagle (Santandero, 15-a de aprilo 1869 - Madrido, 19a de majo 1955), plej ofte konata kiel Concha ESPINA, estis hispana verkistino, aŭtoro de noveloj — el kiuj kelkaj estis adaptitaj al kino — kiel La niña de Luzmela, La esfinge maragata kaj Altar mayor. Ŝi verkis ankaŭ poezion, teatron kaj rakontojn.
Biografio
María de la Concepción Jesusa Basilisa Rodríguez-Espina y García-Tagle naskiĝis la 15an de aprilo 1869 en Santandero, ​ filino de Víctor Rodríguez Espina y Olivares kaj de Ascensión García Tagle y de la Vega, la sepa el dek gefratoj. Estante 13-jaraĝa, ŝi translokiĝis kun sia familio al Mazcuerras, ĉe patraflanka avino. Ŝi ekverkis tie.
La 14an de majo 1888 ŝi publikigis por la unua fojo en El Atlántico de Santander versojn uzante anagramon Ana Coe Snichp. La 12an de januaro 1893, ​ ŝi edziniĝis al Ramón de la Serna y Cueto. Tiel ŝi iĝis boparencino de fama pentristino María Gutiérrez Cueto, plej ofte konata kiel María Blanchard, kuzino de sia edzo kun kiu ŝi amikiĝis. La geedzoj translokiĝis al Valparaíso (Ĉilio). En 1894 naskiĝis ŝia unua filo, Ramón, kaj en 1896, kiu estos la ĵurnalisto Víctor de la Serna. En Ĉilio, ŝi ekkunlaboris kun ĉiliaj kaj argentinaj gazetoj. En 1898, la familio revenis al Hispanio kaj en 1900, en Mazcuerras, naskiĝis ŝia filo José kiu pereis infano; en 1903, ŝia nura filino, Josefina (edzino de la muzikisto Regino Sainz de la Maza kaj patrino de la aktorino Carmen de la Maza) kaj en 1907, ŝia lasta filo, Luis.
Ŝia verkistina sukceso starigis ĵaluzon de la edzo. En 1909 ŝi akiris laborpostenon por sia edzo en Meksiko kaj ŝi instaliĝis en Madrido kun siaj kvar filoj, pro kio la geedzoj fakte separiĝis.​ Ŝi organizis babilrondojn siahejme en kiuj ĉeestis gravuloj de la alta burĝaro kaj intelektuloj, inter kiuj kelkaj hispanamerikaj kaj Rafael Cansinos Asséns, kiu en 1924 publikigis Literaturas del Norte, pri ŝi. Espina ankaŭ kunlaboris kun gazetoj El Correo Español de Bonaero, kaj La Libertad, La Nación, kaj El Diario Montañés.
En julio de 1934 ŝi separiĝis laŭjure disde sia edzo, kiu pereis poste en 1937. Dum la Hispana Enlanda Milito ŝi restis siahejme en Mazcuerras ĝis la venko da la frankismaj trupoj tie en 1937. Ekde tiam ŝi kunlaboris kun ABC de Sevilla kaj verkis atestajn novelojn, kiel Retaguardia, Diario de una prisionera kaj Luna roja.
En 1938 ŝi ekblindiĝis kaj en 1940 ŝi estis jam tute blinda, sed ŝi plue verkis. Kelkaj ŝiaj verkoj estis adaptiatj al teatro kaj kino. Ŝi mortis 86-jaraĝa la 19an de majo 1955 en Madrido.
Signifo
Kvankam laŭ aĝo ŝi estis proksima al la nomita Generacio de 98, pro kelkaj trajtoj (aktiveco en 1920-aj kaj 1930-aj jaroj, feminismo kaj rilato al loka regionismo) ŝi estas pli proksima al la Generacio de 1927. Ŝi ricevis multajn premiojn kaj honorojn. En Madrido estas metrohaltejo Concha Espina, diversaj lernejoj portas sian nomon, kaj eĉ unu aviadilo de Iberia, kun matrikulo EC-GGS.
Ŝiaj verkoj el 1937 (dum la Hispana Enlanda Milito) kaj ekde tiam enkadriĝas en la propaganda kulturo de la venkinta frankisma tendaro. Tio helpis la ricevon de premioj kaj publikigon de tekstoj. Poste ŝi revenis al regionismo.
Belgio en la Somera Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Sonic the Hedgehog (filmo)
Sonic the Hedgehog estas ago-aventura komedia filmo aperinta en 2022 kaj bazita sur la samnoma videoludserio publikigita de Sega. Ĝi estas la daŭrigo de Sonic the Hedgehog (2020).
La filmo estis reĝisorita de Jeff Fowler kaj skribita de Pat Casey, Josh Miller kaj John Whittington. La aktoroj Ben Schwartz, Jim Carrey, James Marsden, Tika Sumpter, Natasha Rothwell, Adam Pally kaj Lee Majdoub reprenis siajn antaŭajn rolojn.
La filmo sekvas Sonic kiu, post ekloĝado en Green Hills, volas pruvi, ke li kapablas fariĝi kontraŭkrima heroo. Lia granda testo alvenas kiam la malbona kuracisto Robotnik revenas, kune kun sia nova akompanulo Knuckles, serĉante la altvaloran Majstron Smeraldon. Sonic formas teamon kun Tails por trovi la smeraldon antaŭ ol ĝi falas en malĝustajn manojn.
Belgio en la Somera Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Kaltenherberg (stacidomo)
Kaltenherberg estas fervoja stacidomo en Roggwil, Svislando.
Belgio en la Somera Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
58702 Tizianabitossi
58702 Tizianabitossi estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝia nomo honoras  Tiziana Bitossi, ĉe la Gruppo Astrofili Montelupo de 2017. Ŝi observas malgrandajn planedojn, ĉefe.
52602 Floriansignoret
52602 Floriansignoret estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:5 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) la elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan komputoscienciston kaj Florian Signoret. Li interesiĝas pri astrofotografio kaj sciencaj temoj kiel malkovroj kaj kaŝadoj de asteroidoj, pasadoj de kaj fotometrio.
Belgio en la Somera Olimpiko 2000
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Belgio en la Somera Olimpiko 1996
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Belgio en la Somera Olimpiko 1980
La olimpiko estis ombrigita pro tio, ke multaj okcidentaj ŝtatoj bojkotis ĝin pro la invado de la sovetunia armeo al Afganio en decembro 1979 - la belgoj ne sekvis tiun bojkoton, nur sendis malpli da sportistoj ol kutime kaj proteste ne uzis la flagon de Belgio kiel simbolo, sed la olimpikan flagon, kiu aparte forte simboligu pacon precipe inter ŝtatoj.
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Belgio en la Somera Olimpiko 2004
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
St. Urban Ziegelei (stacidomo)
St. Urban Ziegelei estas fervoja stacidomo en Roggwil, Svislando.
László Felkai
László Felkai naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Sporta kariero
László Felkai naĝis kaj akvopilkis en sportkluboj en sia naskiĝurbo inter 1950-1977. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kvarfoje (1962-1968), dum li estis membro de la hungara nacia teamo 120-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960, Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun ora kaj 2 bronzaj medaloj, krome en universiadoj li estis la unua dufoje (1963, 1965). Depost sia aktiva sporta vivo (1977) li estis trejnisto en Budapeŝto en pluraj sportkluboj.
Erich August Mayer
Erich August MAYER (naskiĝinta la en Vieno, mortinta samloke la ) estis aŭstra verkisto. Lia familio havis sudetgermanajn radikojn.
Belgio en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
St. Urban (stacidomo)
St. Urban estas fervoja stacidomo en Roggwil, Svislando.
Erich August Mayer
Vivo
Estante filo de gimnaziinstruisto li ekstudis en 1912 ĉe la Universitato de Vieno germanistikon, historion kaj geografion. Li soldatis kiel volontulo dum la Unua mondmilito. Doktoriĝo pri filozofio sukcesis en 1921. Poste li instruistis mezlerneje; tiam li estris la vienan filion de la kulturkonserva klubo Deutscher Schulverein. Gravis por lia pli posta evoluo kontaktoj al personoj de la t.n. Morold-rondo ĉirkaŭ la germannaciema verkisto Max von Millenkovich kiel ankaŭ al la eldonisto Adolf Luser. Luser komisiis lin en 1923 pri la ĉefredaktorado de la tutfamilia periodaĵo Der getreue Eckart  kiu iĝis furora dum la Unua respubliko de Aŭstrujo.
En 1927 Mayer fondis la kulturligon Eckart-Bund zur Förderung der schönen Künste kiu ja ideologie tre proksimis de nacisocialismo. En la 1.7.1932 li iĝis membro de NSDAP (membronumero 1.205.802). Mallonge antaŭ la fino de la Dua mondmilito li memmortigis sin. Entombigis oni lin sur la viena tombejo Südwestfriedhof.
Graveco
Mayer kreis romanojn, rakontojn kaj epopeojn. Interesas la evoluo - kiu rekte sekveblas en la sinsekvo de la verkoj - de milda socikritikado ĝis malmilda demokrati-malŝato. La pli malfruaj romanoj Heimat kaj Der Knecht apartenas al la literatura ĝenro de Blut und Boden. La lasta verko ĝis 1946 estis malpermesita en la sovetie okupita zono.
Por la heksametra epopeo Paulusmarkt 17 oni aljuĝis al Mayer apogpremio de Österreichischer Staatspreis für Literatur.
Belgio en la Somera Olimpiko 2012
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Manuel Bompard
Manuel Bompard (naskiĝis en Firminy), estas franca politikisto.
Nacia sekretario de la ekde 2010, li estis la kampanjestro de Jean-Luc Mélenchon por lia kandidateco por la Eŭropaj balotoj de 2014 en la. Li poste estis lia kampanjestro por la Prezidanta baloto de 2017 kaj tiu de 2022 nome de La France insoumise. Li estis kunordiganto de la partio de 2017 ĝis 2019.
Li estis elektita Membro de la Eŭropa Parlamento en 2019, posteno kiun li forlasis kiam li estis elektita por la 4-a balotdistrikto de Bouches-du-Rhône en 2022.
Smilovice (distrikto Frýdek-Místek)
Smilovice (Śmiłowice, Smilowitz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en historia teritorio de Teŝina Silezio en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1448.
Partoj de la municipo
La municipo membriĝas en du bazajn sidejunuojn, ambaŭ kun propraj katastraj teritorioj:
Naskiĝintoj
Al signifaj naskiĝintoj de la municipo apartenas pastro Karol Grycz-Śmiłowski (1885–1959), renoviginto de unitariisma Unueco de polaj fratoj, plu pola ekspremiero kaj prezidanto de Eŭropa Parlamento Jerzy Buzek (* 1940) kaj evangelia episkopo Stanislav Piętak (* 1946).
Loĝantaro
Grandan parton de la municipo kreas pola minoritato.
Belgio en la Somera Olimpiko 2016
Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Charles Dana Gibson
Vivo
Gibson estis naskita en Roxbury, Masaĉuseco. Li estis filo de Josephine Elizabeth (née Lovett) kaj Charles DeWulf Gibson kaj frato de Josephine Gibson. Unu el iliaj prapatroj estis usona senatano James Dowolf, kaj praavo estis usona senatano William Bradford. Lia fratino Josephine heredis Longfield (Bristol, Rod-Insulo) de ilia patroflanka avino, Abby DeWulf Gibson.
La gepatroj de Gibson, kiu montris intereson pri arto en juna aĝo, rekrutis lin en la Art Students League de New York, kie li studis dum du jaroj.
Kariero
Gibson vendis siajn unuajn verkojn en 1886 al revuo Life, fondita fare de John Ames Mitchell kaj Andrew Miller. Ĝi inkluzivis faktajn fraptitolojn, humuron, ilustraĵojn kaj bildstriojn. Lia laboro aperis ĉiusemajne en la populara nacia revuo dum pli ol 30 jaroj. Li rapide konstruis pli larĝan reputacion kun siaj ilustraĵoj publikigitaj, elstare, en ĉiuj plej gravaj Novjorkaj revuoj, inkluzive de Harper's Weekly, Charles Scribner's Sons kaj Collier's.
Liaj ilustritaj verkaĵoj inkluzivas The Prisoner of Zenda de Anthony Hope de 1898 kaj liaj daŭrigoj de Rupert of Hentzau. La evoluo de la "Gibson Girl" de 1890 kaj ĝia nacia publikigo alportis al Gibson famon kaj riĉaĵon.