cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malklereco
Ideologia
Same kiel estas homoj, kiuj intence ne lernas, ekzistas ankaŭ socioj, kiuj blokas manierojn lerni de si mem aŭ iuj el siaj socianoj. Estas multaj socioj, en kiuj la edukado de viroj antaŭis multajn jarojn tiu de virinoj. Estas socioj, kiuj blokas la interretan konekton de siaj socianoj aŭ malhelpas siajn socianojn libroj verkitaj de iu, kies opinioj ne estas akcepteblaj ktp. La fenomeno estas aparte severa en totalismaj ŝtatoj kaj kultoj, kaj en forte religia kaj tradicia socio, kie la aŭtoritatuloj strebas esti la sola informprovizanto de la loĝantaro. Membroj de tiaj socioj povas esti punitaj nur pro aŭskultado de eksterulo.
Meringo
Meringo estas malpeza bakata dolĉaĵo el kirlita ovoblanko kaj sukero (aŭ glazursukero). Oni ofte uzas meringojn kiel dekoraĵojn de tortoj kaj desertoj. Ili povas ankaŭ esti ŝmiritaj per kremaĵo aŭ servataj sen aldonaĵoj en la formo de etaj konusoj. Depende de la temperaturo de bakado, kvanto de sukero kaj la temperaturo de servado, meringo estas kraka kaj facilrompebla aŭ iomete elasta.
Joe May
Vivo
La filo el riĉa familio de industriistoj frekventis la Komercan altlernejon en Lepsiko kaj studis ĉe la Altlernejo agrikultura de Berlino. Poste li diboĉe malgajnis, deĵorante diversloke, la gepatran posedon. En 1902 li edzinigis la operetan kantistinon Hermine Pfleger kaj naskiĝis samjare la filino Eva Maria. Ŝi ekde 1917 provis sukcesi kiel filmaktorino. De tiam s-ino Pfleger nomiĝis Mia May - kaj ŝia viro transprenis la artistan pseŭdonimon Joe May. En 1911 li faris en Hamburgo enkondukan filmon por la spektaklo Rund um die Alster, kie ankaŭ Mia prezentis sin.
En 1912 May la premieron filman havis en Berlino ĉe la firmao "Continental-Filmkunst" kiel reĝisoro kaj verkisto: temas pri la filmo In der Tiefe des Schachtes – samtempe la filma premiero de la aktorino Mia May. Die geheimnisvolle Villa estis la unua epizodo de la detektiva serio pri la fikcia detektivo Stuart Webbs (Ernst Reicher). En 1915 May fondis en Berlino la entreprenon "May-Film" kaj la unua verko estis Das Gesetz der Mine kie miksitis la detektivaĵoj de Joe Deebs, ekscitaĵoj kaj komediaĵoj. Krome li faris serion melodraman kaj socian kiu fokusiĝis je la aktorino Mia May. La producento May parte ankaŭ dungis aliajn reĝisorojn subtenante junajn talentitajn personojn kiel ekz. Thea von Harbou, Fritz Lang kaj Ewald André Dupont. En 1918 transprenis la ĵus fondita firmao "Universum-Film AG" (Ufa) la entreprenon de May, sed ankoraŭ en la sama jaro cedis siajn posedojn ĉe la May-firmao. Tamen ĝia influo ĉe la May-aĵojn ekde tiam restis klare videblaj. La May-firmao tenadis ankaŭ filmatelieron en Berlin-Weißensee uzante teritorion ĉe Woltersdorf por malinternaj filmadoj.
Ankoraŭ dum la Unua mondmilito startis la laboroj por la fortimpresa filmo Veritas vincit. Ĝia sukceso puŝis May en 1919 fari furorfilmon en ok partoj nomita Die Herrin der Welt, kie miksiĝis ekzotikeco de lokoj, specialaj ornamaĵoj kaj diversaj filmoĝenroj en unusola intrigaro. Denove kun Mia May faritis diversaj melodramaĵoj, ĉe kiuj reĝisoris i.a. Fritz Lang, Robert Dinesen kaj Holger-Madsen.
Kiam filmistoj usonaj fondis en Berlino en 1921 - por reagi al Ufa - la Eŭropan filmaliancon (Europäische Film Allianz GmbH /E.F.A.) May estis, kune kun Ernst Lubitsch, la plej grava artista respondeculo. Por EFA li realigis en 1921 la dupartan verkon Das indische Grabmal laŭ scenaroj de Harbou kaj Lang. Sukceso artista alia estis en 1922/23 la kvarparta socia krimfilmo Tragödie der Liebe.
Inflacio kaj filina sinmortigo
Sub la pseudonimo "Fred Majo" May verkis, kun Hans Székely, la scenaron de la unua malsilenta filmo de la Pommer-Ufa-produktadoj, Ungarische Rhapsodie (1928, Hanns Schwarz) kaj produktis la opereton filman de Gustav Ucicky Der unsterbliche Lump kiel ankaŭ la prusian baladon de Kurt Bernhardt Die letzte Kompagnie. La unua propra malsilenta filmo nome Ihre Majestät die Liebe, estas kulmino de germanlingva filma komedio. La internaciaj distraj filmoj ...und das ist die Hauptsache kaj Paris – Méditerranée estis la lastaj produktoj de la firmao May-Film AG, kiu malfonditis en 1932.
Elmigro
Post la premiero de la Jan-Kiepura-filmo Ein Lied für Dich en aprilo 1933 li elmigris tra Londono al Holivudo, kie li faris laŭ komisio de Pommer por la firmao Fox-Film la muzikalon Music in the Air. Tiu ĉi filmo, la unua holivudaĵoj sub la gvidado de elmigrintoj el Nazia Germanio, malsukceso iĝis kiel ankaŭ la pritribunala verko Confession (1937) por Warner Bros.
Mijazako (urbo)
Miyazaki aŭ Mijazako (japane: 宮崎 [Mijazaki-ŝi], Hepburn: Miyazaki-shi) estas urbo de Japanio, kun iom pli ol 360 000 loĝantoj. La urbo situas sur la insulo Kjuŝuo. Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma gubernio Miyazaki.
Miquihuana
Miquihuana estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Miquihuana. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10026.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3390 loĝantojn. El tiuj estis 1788 viroj kaj 1602 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1047,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1860 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 700 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ne konata °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2787 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj - personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,0 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
2011 de la loĝantoj de Miquihuana en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 467 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 23,22 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 22,44 % (233 el 968), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 24,07 % (234 el 1043).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 2557 personoj apartenis al la katolika religio kaj 73 personoj al la protestantisma religio. 72 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 85 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Békéssámson
Békéssámson (bEkEŝŝAmŝon) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Orosháza. La nomo signifas Békés-Ŝimŝono (=figuro el Biblio).
Situo
Békéssámson situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, Tótkomlós estas proksime.
Historio
Pli frue avaroj loĝis tie. Post la hungara ŝtatfondiĝo la komunumo havis preĝejon. La tataroj en 1241, la turkoj en 1552 detruis la vilaĝon. En 1825 katolika en 1872 kalvinana preĝejoj konstruiĝis.
Ne menciitaj vilaĝservoj estas kuracejo, apoteko, lernejo, infanĝardeno, poŝto.
Akcidento
En 1963 rumana flugmaŝino veninta el Munkeno katastrofiĝis. Ĉiuj mortis, precipe germanoj, kiuj estis irantaj al la marobordo.
La Bouteille (stacidomo)
La Bouteille ("La Botelo") estas franca stacidomo sur linio La Plaine - -  (landlimo), situanta en  La Bouteille, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio La Plaine - Hirson - Anor (frontière) (229000).
Pál Kovács (ministro)
Pál Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Pál estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, kuracisto, urbestro.
Pál Kovács naskiĝis la  1940 en Gyón [djOn] (nuntempa urboparto de Dabas). Li mortis la 2000 en Dunaújváros.
Biografio
Pál Kovács frekventis gimnazion en Székesfehérvár, universitaton en Pécs, poste li eklaboris en hospitalo de Dunaújváros. Inter 1967 kaj 1985 li kuracadis en Adony kaj Nagyvenyim, poste li havis postenon en municipo de Dunaújváros. Li estis parlamenta deputito inter 1990–1998. En la jaroj 1994 kaj 1995 li estis ministro en Kabineto Horn. En 1998 li estis elektita urbestro de Dunaújváros.
Li edziĝis en 1965, en la sekva jaro filo naskiĝis.
Adriaen van Utrecht
Adriaen van UTRECHT (naskiĝis en Antverpeno en 1599, mortis samloke en 1652) estis flandra baroka pentristo de natura beleco. Li laboris kiel trejnisto en Francio, Germanio kaj Italio. Li helpis plurajn pentristojn kun ilia laboro.
Tombokapelo Inkey
Tombokapelo de familio Inkey estas Monumento historia en Hungario, en urbo Nagykanizsa.
(11208) 1999 GT16
(11208) 1999 GT16 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Tombokapelo Inkey
Historio
En 1768 estis konstruita la kapelo, kie longe estis entombigitaj familianoj Inkey [inkei]..En 1952 komunistaj junuloj forportis ĉiujn kuprojn, kiu estis la tegmento. En 1975 oni renovigis la konstruaĵon.
Konstruaĵo
La kapelo situas sola kaj ĝi estas ĉirkaŭita per muro. Ĝis formo estas neperfekta rondo. Sube situas la kripto. La kapelo ne estas uzata kaj vizitebla, tial la baroka ornamriĉa kruco estas videbla en la urba muzeo, la inpona urno farita en 1842 en urba parko. Sur la ekstera muro estas marmora memortabulo pri familiano, kiu batalis en hungara revolucio de 1848. La kapelo estas kovrita per kupolo, kies pinto estas okangula tureto.
SCE
SCE havas plurajn signifojn:
Asocia tabelo
Kutime disponeblas ankaŭ kelkaj pli specialaj rimedoj, ekz-e la eblo ricevi liston da ĉiuj difinitaj ŝlosiloj aŭ alia maniero por iteracii tra ĉiuj paroj.
Asocia tabelo ne povas enteni du parojn kun egalaj ŝlosiloj.
La eligaĵo:
$ awk -f t.awk Libera enciklopedio dimanĉo $
Asociaj tabeloj disponeblas en programlingvaj bibliotekoj aŭ estas enkonstruitaj en programlingvon mem — ekz-e en la programlingvojn AWK, Perl, Python, Ruby, PHP, Tcl.
Estas pluraj manieroj realigi asociajn tabelojn. La plej ofte uzataj estas per hakettabelo aŭ per serĉarbo.
Újezdec (Mochtín)
Újezdec estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mochtín en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudokcidente de Mochtín. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Újezdec situas en katastra teritorio Újezdec u Mochtína kun areo 1 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1383.
Tabelo (datumtipo)
En komputado tabelo estas datumtipo, kies objektoj estas aroj da komponantoj (elementoj de tabelo, tabelanoj, valoroj), atingeblaj per unu aŭ pluraj indicoj (ankaŭ nomataj ŝlosiloj), komputeblaj dum programrulo. Objektojn de datumtipo tabelo oni nomas «tabelvariablo», «tabelvaloro» — sed plej ofte simple «tabelo», se la kunteksto sufiĉas por malambiguigi.
Kontraste al listo, tabelo estas objekto kies anoj estas ajnvice atingeblaj. Kontraste al rikordo, la indicoj aŭ ŝlosiloj, indikantaj komponanton, estas rultempe komputeblaj.
Dimensinombro de tabelo estas la nombro de indicoj necesaj kaj sufiĉaj por atingi tabelanon.
Per analogio kun konceptoj matematikaj, inspirintaj la koncepton komputadan, tabelojn unudimensiajn oni ofte nomas vektoro, kaj tabelojn dudimensiajn, matrico. Tiuj estas la plej ofte uzataj tabeloj. Malpli ofte estas uzataj tabeloj tridimensiaj; tre malofte oni bezonas pli grandajn dimensinombrojn.
En la programlingvo APL tabelo estas la ĉefa datumtipo; tiom ke la skalaroj estas klasataj kiel nuldimensiaj tabeloj.
Abstraktaj datumtipoj tabelaj
Teorie ĉi-supra priskribo difinas tabeltipon kiel abstraktan datumtipon: ĉiu datumstrukturo disponiganta priskribitan interfacon estas realigo de tia tipo: aro da komponantoj atingeblaj per rultempe komputeblaj indicoj. Por neprigi tiun teorian signifon oni povas uzi la epiteton abstrakta: «abstrakta tabelo».
Abstraktan tabelon oni povas realigi per diversaj datumstrukturoj, plej ofte per regulpaŝa masivo da memorĉeloj, per hakettabelo, per serĉarbo.
Tabelaj datumtipoj en programlingvoj
La ĝeneralcelaj programlingvoj disponigas unu aŭ du enkonstruitajn datumstrukturojn, elskatole realigantaj tabelojn.
Ĉar la unuaj «ĝeneralcelaj» programlingvoj estis precipe destinitaj por la taskoj de cifereca analitiko, en kiu rolas tradiciaj matricoj kaj vektoroj; kaj ĉar ties naiva realigo per regulpaŝa tabelo estas la plej simpla, tial tiu realigo iĝis la plej tradicia, kvazaŭnorma, kaj specife ĝin kutime implicas la nuda termino «tabelo».
En la ekzemplo ni vidas difinon de 3 tabelaj datumtipoj, uzitaj por difini 3 tabelajn variablojn kaj 3 tabelajn formalajn parametrojn. La elementoj de (ekz-e)  estas
AA[1,1], AA[1,2], ... AA[1,12] AA[2,1], AA[2,2], ... AA[2,12] ... AA[9,1], AA[9,2], ... AA[9,12]
Ni vidas ankaŭ rultempe determinatajn elementojn.
Aliajn tabelajn datumstrukturojn en tiaj lingvoj disponigas bibliotekoj, ekz-e STL por C++.
Por la lingvoj celantaj precipe simboltraktadon pli aktualas aspciaj tabeloj, tial tiaj programlingvoj iam disponigas nur hakettabelojn kiel la ĉefan kaj solan specon de tabeloj — tiel estas ekz-e en AWK.
Aliaj lingvoj, ekz-e Perlo, elskatole disponigas ambaŭ specojn (en Perlo  kaj  ).
Haketfunkcio
Haketfunkcio estas funkcio ĵetanta ajnan vicon da bitoj aŭ bajtoj en bitĉenon kun antaŭfiksita longo. La rezultan bitĉenon oni nomas haketaĵo.
Unu el la ĉefaj aplikoj de haketfunkcioj estas ilia uzo en hakettabeloj por rapida serĉo de elementoj.
La termino
La esperanta «haketado» paŭsas la anglan hashing (en la kuirarta signifo “chop and mix”, «dishaketu kaj miksu»), kies metafora signifo konsistas do en tio, ke oni «dishakas» la argumenton en malgrandajn bitĉenetojn (ekz-e en bajtojn), kaj miksas ilin (per cikla adicio aŭ simila procedo), tiel ke laŭeble pli multe da argumentaj bitoj iel lasu sian spuron en la haketaĵo.
Pantelitz
Pantelitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Administre ĝi apartenas al la komunumaro Amt Niepars de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
536
En la jaro 536 post Kristo okazis, interalie:
8888 Tartaglia
8888 Tartaglia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala matematikisto Nikolao Tartalja (1499–1557), inĝeniero kaj topografo, konata pri lia traduko de la Elementoj de Eŭklido en itala lingvo en 1543. Lia plej fama verko estas Trattato di numeri et misure. Li donis tre elegantan formulon por la volumeno de la kvaredro, inkluzive la neregulan kvaredron.
Humajun
Humajun (n. en Kabulo, la 6-an de marto 1508, m. en Delhio, la 22-an de februaro 1556), estis la dua imperiestro de la Mogola Imperio. Li estis filo de Babur, fondinto de la imperio. Li surtroniĝis la 30-an de decembro 1530 malgraŭ la kontraŭo de granda parto de la nobeloj. Li estis heredanto de imperio kiun la patro ne povis organizi bone.
La regado de Humajun
Profitante la nestabilecon de la imperio, ĉirkaŭita de la kortegaj intrigoj, la raĝoj submetitaj al lia patro ribeliĝis. En 1531, Humajun portis sian armeon al la fortikaĵo de Kalinjar. Sed pro la manko de sufiĉaj rimedoj de la imperia trezorejo, li akceptis kontraŭ mono la malsieĝon. Humajun ekiris tiam por subigi la afganojn instalitajn en Biharo, kiujn li venkis en 1532. En decembro de tiu jaro li sukcesis subigi la trupojn de Ŝer Ŝah Suri.
Dume, Bahadur Ŝaho aneksigis la regionon Malwa (hodiaŭ situas en partoj de la subŝtatoj Madhja-Pradeŝo kaj Raĝastano). Bahadur fortiĝis en la fortikaĵo de Chittor. Humajun prenis la fortikaĵon kaj devigis Bahadur fuĝi. La trupoj de la imperio daŭrigis la marŝadon, prenante la fortikaĵon de Mandu kaj la urbojn Cambay kaj Ahmadabado. Li lasis sian fraton Askari kiel reganto de la regiono; sed tiu ĉi lasta estis nekapabla defendi la regionon kiam en 1536 Bahadur Shah ĝin atakis.
Dum Humajun daŭrigis la militkampanjojn okcidente, Ŝer Ŝah plifortigis sian pozicion en Bihar kaj sin lanĉis al la konkero de Bengalo. Humajun dedicis provi rekuperi Bengalon anstataŭ persekuti Ŝer Ŝah. La 26-an de junio 1539, la mogolaj trupoj estis venkitaj de la afganoj en la batalo de Ĉanso. Humajun devis fuĝi al Agra akompanita nur de kelkaj fidelaj sekvantoj. Li estis denove venkita en batalo kontraŭ la afganoj (en Kanauj, 1540) pro kio li denove fuĝis, ĉi foje al Panĝabo kaj poste al Sindh. Estis tie, en Umarkot, kie lia filo kaj heredanto Akbar, naskiĝis en 1542.
La ekzilo kaj reentroniĝo
La fuĝo de Humajun finiĝis en Persio kie la ŝaho ofertis al li trupojn por ke li povu reakiri la tronon. En 1544, Humajun prenis la urbojn Kandahar kaj Kabulo, regata de lia frato Kamran, kiu ĝin reakiris en 1546. Sekvajare la urbo estis denove prenita de Humajun. En 1549, Kamran prenis Kandahar; Humajun reakiris ĝin, blindigis sian fraton kaj sendis lin al Mekko kiel pentofaro.
Post la akcidenta morto de Ŝer Ŝaho dum la sieĝo de Kalinjar (1545) lia filo, Islam Ŝaho lin sukcedis. Humajun estis jam preparita por reveni al Hindujo kaj repukeri sian tronon. En 1554, li eniris en Peŝavaro; sekvajare li prenis la urbon Lahore. Samjare, lia venko kontraŭ la afganaj trupoj en la batalo de Makĉiŭara konsekris lian venkon. En julio 1555, Humajun fine eniris en Delhio kaj rekuperis la tronon post 15 jaroj da ekzilo.
La dua imperiestro de la mogoloj mortis 1556 kiam li akcidente falis el ŝtuparo de sia biblioteko. Lia edzino, Hamida Begum, konstruigis maŭzoleon je lia honoro. La tombo de Humajun situanta en Delhio estas ekde 1993, Monda heredaĵo de Unesko. Temas pri unu el la plej bonaj montraĵoj de la mogola arto en Barato kaj konsiderata kiel antaŭanto de la stilo de la fama Taĝ-Mahalo de Agra.
SCF
La vorto havas plurajn signifojn:
Civrieux-d'Azergues
Civrieux-d'Azergues estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sévériens.
NGC 3504
NGC 3504 (aliaj indikoj — UGC 6118, MCG 5-26-39, ZWG 155.49, KUG 1100+282, IRAS11004+2814, PGC 33371) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
2699 Kalinin
2699 Kalinin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la revoluciulon kaj sovetan ŝtatestron Miĥail Ivanoviĉ Kalinin (cirile Михаи́л Ив́анович Кали́нин, 1875–1946).
Tor Ulven
Tor ULVEN (naskiĝis 14-an de novembro 1953 en Oslo, mortis en aĝo de nur 41 jaroj la 18-an de majo 1995 samloke) estis norvega poeto, verkisto kaj tradukisto, unu el la plej gravaj de la 1980aj kaj 1990aj jaroj. Kiel ano de la modernisma movado, li ĉefokupiĝis pri la rilato subjekto-lingvo-mondo, skribante laŭ minimumisma stilo kaj sen rimoj.
Li ankaŭ verkis priliteraturajn eseojn kaj mallongan prozon.
Marvaux-Vieux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
SCG
La vorto havas plurajn signifojn:
Lista över nationalitetsmärken för motorfordon
541
En la jaro 541 post Kristo okazis, interalie:
4058 Cecilgreen
4058 Cecilgreen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la britdevena usona terfizikisto Cecil Howard Green (1900 — 2003), fondinto de "Texas Instruments" kaj filantropo.
Barbara Liskov
Barbara LISKOV (Losanĝeleso, Kalifornio, 7an de novembro 1939), konita kiel Barbara Jane Huberman aŭ Barbara Jane Liskov, estas usona scienculino pri komputado.
Mino del Reame
Biografiita de Giorgio Vasari en lia verko Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori, lia vera ekzisto estis metita en dubo. Ŝajne la verkoj atribuitaj al del Reame, subskribitaj per la subskribaĵo «OPUS MINI» korespondas reale al la etapo de junaĝo de Mino da Fiesole.
Sarkadkeresztúr
Sarkadkeresztúr (ŝarkadkerestUr) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Sarkad. La nomo signifas Sarkad-kruco-Sinjoro.
Geografio
Sarkadkeresztúr situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, fervojo Gyula-Püspökladány preteriras, Sarkad estas proksime. Aldoniĝas al la vilaĝo eksteraj lokoj Varsányhely (varŝAnjhej) kaj Kisnyék (kiŝnjEk).
Maŝakalia lingvo
Tipologio
En la maŝakalia lingvo la komuna apero de la frazaj elementoj estas SOV (Subjekto - objekto - Verbo):
Sarkadkeresztúr
Historio
La nuna Sarkadkeresztúr estis loĝata jam dum la bronzepoko, poste keltoj kaj sarmatoj vivis tie. La turkoj kaj poste aŭstroj-serboj en 1704 detruis la vilaĝon. En 1919 la rumanoj okupis la komunumon.
En la vilaĝo aŭtonomioj de ciganoj kaj rumanoj funkcias. Ne menciitaj vilaĝservoj estas kuracejo, dentokuracejo, familihelpa servo, apoteko, lernejo, infanĝardeno, biblioteko, poŝto, sportejo.
Vidindaĵoj
Vidindaĵoj estas kalvinana preĝejo, katolika kaj baptista preĝdomoj kaj ortodoksa kapelo.
Bossolasco
Bossolasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bonvicino, Cissone, Dogliani, Feisoglio, Murazzano, Niella Belbo, San Benedetto Belbo, Serravalle Langhe kaj Somano.
Charleston (Suda Karolino)
Charleston estas havenurbo en subŝtato Suda Karolino, en Usono. La loknomo devenas de Karlo la 2-a (Anglio).
Situo
Charleston situas preskaŭ ĉe bordo de Atlantika Oceano ĉe kunfluejoj de 2 riveroj, fine de ĉefvojo, laŭ fervojo.
Historio
En la 18-a jarcento la komunumo prosperis pro la kotono. Charleston estas konata "sankta urbo" (“The Holy City”) pro la sennombraj preĝejoturoj. La urbo fondiĝis en 1670 kun nomo Charlestown aŭ Charles Towne kaj deklaris religian pacon. Tial frue alvenis judoj kaj aliaj religiuloj. La nuna loknomo uziĝas ekde 1783. Dum interna milito de Usono estis tie granda sieĝo. En 1886 granda tertremo, en 1989 ventego okazis.
31469 Aizawa
31469 Aizawa estas tre malgranda hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ken Aizawa, rekompensita kiel plej bona en sia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri biokemio. Li gajnis ankaŭ vojaĝon en Ĉinion kiel premio de la " Fondaĵo Intel por kultura kaj scienca vizito en Ĉinio ". Li estis lernanto ĉe la Jericho Senior High School de Jericho (Nov-Jorkio).
Petro Rychlo
Petro Vasiloviĉ RIĤLO (ukraine: Рихло Петро Васильович; naskiĝinta la je Ŝiŝkivci/ Ĉernivca provinco) estas ukraina filologo, literaturhistoriisto, tradukisto kaj profesoro ĉe Ĉernivca Universitato.
Vivo
Fininte la mezlernejon en sia naskiĝurbo en Bukovino, li komencis studi la germanan ĉe la ŝtata ĉernivca universitato en 1967, diplomiĝante en 1972 kun diplomo. Li laboris kiel asistanto por la germana lingvo ĉe la katedro de fremdlingvoj ĉe la ĉernivca Medicina altlernejo (1972/73) kaj kiel instruisto de la germana ĉe la ĝenerala mezlernejo de Zvariĉiv (Ivano-Frankivska provinco) de 1973 ĝis 1976. Poste li deĵoris ĉe la Fakultato de fremdlingva literaturo ĉe la ĉernivca universitato, komence kiel asistanto, poste kiel docento kaj ekde 2008 kiel profesoro. En 1988 li doktoriĝis pri la akcepto de la nacia literatura tradicio en la poezio de Stephan Hermlin. En 2007 li habilitiĝis pri la poezia verko de Paul Celan kiel interteksto.
Ekde 1999 li estas membro de la Asocio de ukrainiaj verkistoj. De 2000 ĝis 2002 li estis gastprofesoro por ukrainiaj studoj ĉe slavistika instituto de la Universitato de Vieno.
En decembro 2016, Rychlo estis unu el la subskribintoj de alvoko de ĉe la Berlina Internacia Literatura Festivalo por ĉesigi la amasmurdon en Alepo fare de rusaj taĉmentoj.
Graveco
Rychlo skribis proksimume 200 fakajn artikolojn kaj eseojn en literaturaj revuoj, sciencaj antologioj kaj aliaj presitaj kolektoj. Tiuj inkludas publikaĵojn pri la Tristan-temo kaj pri germanaj kaj aŭstraj verkintoj de la 20-a jarcento, german-ukrainaj literaturaj rilatoj kaj la germanlingva literaturo de Bukovino.
Zarzuelo
Zarzuelo povas esti:
SCI
La vorto havas plurajn signifojn:
Statistika Centra Buroo (Svedio)
La Statistika Centra Buroo (Statistiska centralbyrån (SCB)) estas la centra statistika institucio de la ŝtato Svedio. Antaŭaj formoj de la institucio jam ekzistas ekde la jaro 1749.
En la jaro 2010 la institucio havis proksimume 1385 dungitojn. Oficejoj de la institucio situas en Stokholmo (ĉ. 545 dungitoj, adresto Karlavägen 100) kaj en Örebro (ĉ. 695 dungitoj, adreso Klostergatan 23).
Neuenkirchen (distrikto Osnabrück)
Neuenkirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osnabrück de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, germanlingve nomata Samtgemeinde Neuenkirchen.
546
En la jaro 546 post Kristo okazis, interalie:
Richárd Bogár
Richárd Bogár [ŝAra bercik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bogár Richárd estis hungara revua dancisto, koreografo.
Richárd Bogár naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Richárd Bogár lernis baleton kaj dancon de Trojanov, Ferenc Nádasi, Kamill Feleki kaj Hedvig Hidas, poste inter 1945–1957 li dancis en revuoj. Li debutis kiel koreografo en 1953, post jaroj li ofte verkis koreografiaĵojn por operetoj, eĉ por ĝermomuzikaloj (tiam apenaŭ konataj). Inter 1964–1968 li estis gastrolanto en Belgio, Francio, Nederlando kaj Okcidenta Germanio, dum li konatiĝis pri ĵazbaleto kaj sukcesaj muzikaloj. Hejmenveninta li estis ĉefkoreografo de Operetoteatro (Budapeŝto) ĝismorte. Li ricevis premiojn en 1971 kaj 1978.
Andor Berei
Andor Berei, laŭ hungarlingve kutima nomordo Berei Andor estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, ekonomikisto, redaktoro, profesoro. Lia edzino estis Erzsébet Andics.
Andor Berei  naskiĝis la  1900 en Budapeŝto. Li mortis la 1979 en Budapeŝto.
Biografio
Andor Berei frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Vieno. En 1917 li aliĝis al la socialdemokratoj, post 2 jaroj al la komunistoj. Post falo de Hungara Sovetrespubliko li rearanĝis la partion, tial en 1921 li estis kondamnita je 15 jaroj. En la sekva jaro li estis ŝanĝita kaj li vivis plu en Soveta Rusio. Inter 1934 kaj 1946 li agitis en Belgio, poste li translokiĝis al Hungario. Inter 1948 kaj 1951 li estis subministro pri eksteraj rilatoj, inter 1948 kaj 1976 (kun interrompoj) li instruis en Universitato Marx Károly, eĉ li estis katedrestro. Tiutempe li ricevis ankaŭ ŝtatajn kaj partiajn postenojn, inter ili li gvidis Tutlandan Planadan Oficejon en rango ministro. Dum Hungara revolucio de 1956 li vojaĝis al Sovetunio kaj li revenis kun János Kádár. Lia politika kariero tuj finiĝis, li ricevis nur redaktajn taskojn, ekzemple li redaktis la Novan Hungaran Leksikonon. En 1963 li ricevis premion.
Ordeno de la Kruco de Terra Mariana
La Ordeno de la Kruco de Terra Mariana (Maarjamaa Risti teenetemärk) estas estonia honorordeno kreita en 1995 por marki la sendependecon de Estonio kaj danki la eksterlandanojn, kiuj rimarkinde servis al Estonio.
Klasoj
La Ordeno konsistas el ses klasoj:
Portantoj
Elekto de kelkaj portantoj :
Skusorbilo
Skusorbilo aŭ amortizilo estas aparato kiu interalie troviĝas en la suspensio de veturilo por amortizi la osciladojn de la risorto.
Ĝi konsistas el cilindro en kiu estas hidraŭlika likvo, kiu tra truetoj povas en- kaj elflui la cilindron. En la cilindro estas piŝto kiu movas supren kaj malsupren. La movoj estas sorbataj pro la rezisto de la likvo.
Kusacu (urbo)
Kusacu (草津市 [kusacu-ŝi]; Hepburn: Kusatsu-shi, Kunrej: Kusatu-si) estas urbo en Gubernio Ŝiga en Japanio.
Historio
Ekzistis la tranoktejo Kusacu-ĝuku apud Tokajdo kaj Nakasendo en la epoko de Edo.
En 1994, Universitato de Ricumejkan konstruis sian kampuson, Kampuso de Biŭako-Kusacu.
Baracska
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la fervojo kaj (malnova) ĉefvojo Budapeŝto-Balatono, la samdirekta aŭtoŝoseo M7 preteriras. Martonvásár troviĝas 4, Bicske 25 km-ojn.
Historio
Pli frue romianoj loĝis tie. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Ekde 1850 Mihály Vörösmarty pasigis tie 3 jarojn.
La komunumo famas pri malliberejo funkcianta ekde 1945. Tie estas bieno, kie la malliberuloj laboradas.
Vidindaĵoj
La komunumo havas barokan kalvinanan preĝejon.
(13953) 1990 TO4
(13953) 1990 TO4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Baracska
Famuloj
En Baracska mortis Dénes Pázmándy (1816).
Preĝejo Sankta Kruco (Eisenach)
La Kruco-preĝejo (germane: Kreuzkirche) estas protestantisma preĝejo en Eisenach. Ĝi troviĝas sur la piedvojo disde Wartburg al la urbocentro. Ĉirkaŭas ĝin la Malnova tombejo. Ĝis 2014 ĝi estis la arkivejo eklezia. Nuntempe ĝi funkcie vakas.
Ĝeneralcela programlingvo
Ĝeneralcela programlingvo, aŭ universala programlingvo estas programlingvo destininta por verki programojn en diversaj aplikterenoj.
Preĝejo Sankta Kruco (Eisenach)
Historio de preĝejo kaj tombejo
Starigitis tiu ĉi preĝejo laŭ planoj de Johann Mützel en stilo modeste baroka. Por la konstruo oni simple uzis la brikojn de la proksima Mario-katedralo (ĉe la Bach-domo. La ĉirkaŭanta tombejo estas de 1599; ĝi plurfoje pliampleksitis. La arkitekture grava kadavrejo de Clemens Wenzeslaus Coudray malkonstruitis en la 1970-aj jaroj. Famuloj entombigitaj tie xi estas ekz. la gepatroj de Johann Sebastian Bach (same kiel multaj aliaj el la Bach-klano). Bela maŭzoleo ankoraŭ konserviĝis. Cetere, la nomo de la preĝejo respeguliĝas ankaŭ en la horizontala projekciaĵo havanta la formon de greka kruco.
Eksteraj ligiloj
Prie sur la oficiala urbopaĝo
Ĝeneralcela programlingvo
Tiu koncepto fiaskis, kaj reage aperis Paskalo, kaj de tiam ĝeneralcela signifas plie malspeciala — t.e. programlingvo, ne entenata rimedojn por iu speciala apliktereno. En tia okazo la lingvo «ĝeneralcela» estas malpli povuma ol lingvo speciala: ĝi estas lingvo speciala minus la rimedoj specialcelaj. Ada estis provo iel kombini la du konceptojn.
Inter la lingvoj, tradicie (kaj ne ĉiam trafe) klasataj kiel «ĝeneralcelaj» aperas, ekz-e
Lozanne
Lozanne estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lozannus aŭ Lozannais.
Emil Vásárhelyi Z.
VÁSÁRHELYI Z. Emil, (Ziegler Emil) estis hungara pentristo, artverkisto naskita en Marosvásárhely la 27-an de marto 1907 kaj mortinta en Cooma, Aŭstralio la 7-an de junio 1986.
Kariero
Vásárhelyi studis juron en la Universitato de Koloĵvaro, arton en Budapest kaj Florenco. En 1933-34 li laboris en privatlernejo de Sándor Szolnayen Kluĵo. Kiel ano de la Barabás Miklós Céh li partoprenis en ekspozicioj. En 1935 li partoprenis en Kluĵo kune kun Sándor Szolnay, Ila Simon kaj Amál Berde. Li kreis ankaŭ ilustraciojn. Post la morto de Sándor Reményik li estis ĉefreadktoro de la revuo Pásztortűz. Li estis ankaŭ sportisto, naĝĉampiono de Rumanio kaj bokxĉampiono de Transilvanio.
Péter Baranyi (aktoro)
Péter Baranyi [baranji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baranyi Péter estis hungara aktoro, voĉoaktoro, muzikalkantisto.
Péter Baranyi naskiĝis la  en Miskolc.
Biografio
Péter Baranyi aliĝis sen diplomo jam en 1983 al Nacia Teatro (Miskolc). Li frekventis pedagogian altlernejon en Békéscsaba, kie li lernis ankaŭ dancoteknikon. Li lernis kantoteknikon en Miskolc. Li akiris aktoran diplomon en aktora akademio (kvazaŭ mezlernejo) en Budapeŝto en 1995. Liaj plej gravaj instruistoj estis Angéla Császár kaj Imre Szélyes. Post la diplomo li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) (1995-1998), Teatro Gárdonyi Géza (1999, 2015-), Teatro Magyar (2000-2004), Teatro Csokonai (Debrecen) (2004-2006), Teatro Petőfi (Veszprém) (2006-2015). Lia repertuaro estas vasta.
Eleni Menegaki
Eleni Menegaki (greklingve: Ελένη Μενεγάκη) estas unu el la plej konataj TV-personoj de Grekio. Ŝi estas prezentantino kaj aktorino. Ŝiaj plej sukcesaj projektoj estas matenaj elsendoj Proinos Kafes (greklingve: Πρωινός Καφές, esperantlingve: Matena Kafo) kaj ĝia sekvo Kafes Me Tin Eleni (greklingve: Καφές Με Την Ελένη, esperantlingve: Kafo kun Eleni).
Persona Vivo
Ŝi naskiĝis je la 29-an de oktobro 1969 en Ateno. Post ŝiaj studoj, ŝi komencis labori. Ŝi koniĝis kun Jannis Lacios, ĉefdirektoro de Antenna, ĉirkaŭ en 1999 aŭ 2000. Ili geedziĝis en 2001, dum unu el la plej famaj geedziĝaĵoj de la greka showbiz. Je la 30-an de novembro 2002, ŝi naskis ilian unuan filon, postnomiĝita Aggelos-Ioannis; la 9-an de februaro 2005 ŝi naskis Laŭran kaj la 28-an de januato 2008 la trian kaj lastan filon, Valeria.
Ili estis la plej konata familio en Grekio, ekzemplo por ĉiuj. Sed la 28-an de januaro 2010, neatendite, ili anoncis ilian divorcon:
''Post 9 jaroj de kuna vivo kaj havo de tri, ĝisnune negrandaj infanoj, ni kundecidis foriri separate kiel personoj, sed ĉie kune kiel gepatroj, kiuj kunigas l' amon por iliaj infanoj kaj la agonio por ilia estonteco. Ni certas ke ĉi tiu decidaĵo suportiĝos kaj respektiĝos de ĉiuj.''
NGC 3506
NGC 3506 (aliaj indikoj — UGC 6120, MCG 2-28-47, ZWG 66.105, ARAK 273, PGC 33379) estas galaksio en konstelacio Leono.
Eleni Menegaki
Labora vivo
Ŝi komencis sian karieron je 1991, en Mega Channel, kunprezentinte la elsendon Proino Kokteil (greklingve: Πρωινό Κοκτέιλ, esperantlingve: Matena Koktelo), ĉe Iason Triantafyllidis kaj Nikos Diamantaridis. Poste, ankaŭ kiel kunprezentintino, ŝi laboris ĉe Giorgos Polyhroniu, je la projekto Mega Banca (ankaŭ de Mega Channel), ĝis 1994. Estis en 1995, kiam ŝi eniris en ANT1 kaj ekprezentis Proinos Kafes, post Popi Hadzidimitriu, ĝis 2005, kiam ŝi kuniris ŝian edzon al Alpha kaj komencis prezenti ĝisnune la elsendon ''Kafes Me Tin Eleni''.
NGC 3506
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eleni Menegaki
Serialoj
1998)
Yann LeCun
Yann André LECUN (8-an de julio 1960) estas franca-usona komputikisto kiu laboras ĉefe en la kampoj de la aŭtomata lernado. Li laboras en la Universitato de Novjorko kaj Meta.
Li ricevis la Premion Turing en 2018 de la ACM kune kun Geoffrey Hinton kaj Yoshua Bengio pro ilia laboro en profunda lernado.
Fuji Television
La AK Fuji Television (株式会社フジテレビジョン; Fuji Television Network, en Esperanto Fuĵi-Televido, kodo laŭ la borso de Tokio 4676) estas japana televida reto baziĝanta en Odaiba, kvartalo Minato, Tokia Metropolo, Japanio. Ĝi estas konata kiel Fuji TV (フジテレビ [fuji terebi] ). Ĝi estas la flagŝipa televida stacio de Fuji News Network (FNN) kaj Fuji Network System (フジネットワーク) aŭ FNS. Ĝi ankaŭ havas rilaton kun la radiostacio Nipona Dissenda Sistemo.
Oficejoj
La centra oficejo estas lokigita ĉe 2-4-8, Daiba, kvartalo Minato, Tokia Metropolo, Japanio. La Kansaja oficejo troviĝas ĉe Aqua Dojima East, Dojima kvartalo Kita, Osako, Osaka gubernio, Japanio. La Nagoja Oficejo troviĝas ĉe Telepia, Higashi-sakura, kvartalo Higaŝi-ku, Nagojo, gubernio Aiĉi, Japanio.
Burgo Lichtenstein (Palatinato)
La burgo  Lichtenstein estas  ruino de  rokburgo sur la  „Lichtensteiner Berg“, flankaĵo de la  Hohen Loog sur alteco de ĉ. 270 m s.m. en la palatinata arbaro  okcidente de la komunumo  Neidenfels,  distrikto Bad Dürkheim en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Historio
La burgo estis konstruita ĉ. 1200. Ĝi estis parto de la defendsistemo de la ŝtaŭfoj kaj protektu la vojon de  Speyer al Kaiserslautern. La genrto de Lichtenstein-anoj havis ĉi tie sian originan seĝon. La unua mencio de la burgo okazis en kunteksto kun Cuonradus de Lichtenstein.
1281 la burgo estis detruita de episkopaj trupoj el Spexer sub gvido de Johann von Lichtenstein, kuzo de la brgestro. Ili riproĉis al la burgestrj Albrecht kaj Konrad von Lichtenstein esti rabkavaliroj. Ili ankaŭ marodis posedaĵojn de la episkiopa urbo Speyer. oni neniam rekonstruis la burgon, anstataŭ je la alia flanko de la valo konstruiĝis la burgo Neidenfels.
Inter 1838 kaj  1849 la ruino servis kiel  ŝtonrompejo por la konstruo de la palatinata fervojo.
SCN
La vorto havas plurajn signifojn:
Akademia premio por la plej bona fremdlingva filmo
Akademia premio por la plej bona fremdlingva filmo (Academy Award for Best Foreign Language Film) estas unu el la premioj, populare sed erarige konata kiel Eksterlanda Oskar-premio por la plej bona ne-anglalingva filmo, transdonita ĉiujare fare de la Akademio de Kinaj Artoj kaj Sciencoj de Hollywood.
Historio
En 1956 estis kreita aparta kategorio por ne-anglalingvaj filmoj, konata kiel la Premio por la plej bona fremdlingva filmo, kaj ekde tiam atribuita ĉiun jaron (5).
551
En la jaro 551 post Kristo okazis, interalie:
Akademia premio por la plej bona fremdlingva filmo
Historio
La unua ricevinto estis la itala neorealista drama filmo La Strada, kiu helpis establi Federico Fellini kiel unu el la plej gravaj eŭropaj filmreĝisoro.(4)
Lingvaj postuloj
Kvankam filmo devas esti "fremda" (t.e. ne-usona) por esti nomita por la Premio, ĝi ankaŭ devas esti en lingvo alia ol la angla. Fremdaj filmoj en kiuj la plimulto de la dialogoj estas en la angla ne povas kvalifiki por la fremdlingva filmpremio kaj la Akademio kutime aplikis ĉi tiun postulon tre serioze senrajtigante filmojn kiuj enhavas tro da anglajn dialogojn, kvankam filmo kiel Le Bal (1983) kiu estis tute sendialoge, tamen sukcesis esti nomita en la kategorio de fremdlingva filmo.
Ekde 2006 la submetitaj filmoj ne pli longe devas esti en oficiala lingvo de la partoprenanta lando. Unu el la plej lastatempaj ekzemploj de tio estas la israela filmo The Band's Visit (La vizito de la fanfaro) el la jaro 2007.
Elektopolitiko
Post kiam la tre laŭdatan rumanan dramofilmon 4 monatoj, 3 semajnoj kaj 2 tagoj ne estis prikonsiderata, la Akademio de Kinaj Artoj kaj Sciencoj (AMPAS), diskonigis ŝanĝon de la elektopolitiko je la 19-a de junio 2008. Ekde tiam nur ses el la naŭ eksterlandaj produktadoj estas elektataj de Volontula Komitato konsitante el ekzistantaj AMPAS-membroj kiuj devas spekti nur minimumon de la ensenditaj kontribuoj. La aliaj tri kandidatfilmoj estas elektataj de la Foreign Language Film Award Executive Committe (Administra Komitato de la Premio por Fremdlingvaj Filmoj) kiu konsistas el dudek membroj .Diference de aliaj Akademiaj Premioj la Foreign Language Film Award ne postulas ke filmoj aperu sur usonaj kinejaj ekranoj por esti kvalifikataj al partopreno en la konkurso.
Kritikoj kaj polemikoj
Ĉar ĉiu lando decidas mem pri sia oficiala partopreno laŭ siaj propraj reguloj, la decidoj de la decidaj instancoj en ĉiu respektivaj landoj kelkfoje estas envolvitaj en polemiko.
Regulo prilingva
Ankaŭ la lingvo estas ofte la kaŭzo de polemiko.
Ĝis la ceremonio de 2006, la filmdialogoj devis esti por pli ol la duono en la oficiala lingvo de la lando, kiu ekskludis, ekzemple, filmojn el Kanado kiuj ofte faras filmojn en aliaj lingvoj ol la angla kaj franca.
Ekde 2006 la submetitaj filmoj ne pli longe devas esti en oficiala lingvo de la partoprenanta lando. Ĉi tiu postulo antaŭe malhelpis landojn kiuj ensendis filmojn en kiuj la plimulto de la dialogoj estis parolataj en lingvo kiu estis ne-indiĝena al la partoprenanta lando. La administra direktoro de la Akademio eksplicite menciis kiel kialon por la regulŝanĝo la kazon de la itala filmo Privata (2004), kiu estis senrajtigita simple ĉar ĝiaj ĉefe parolataj lingvoj estis la araba kaj la hebrea, kiuj ambaŭ ne estas indiĝenaj lingvoj de Italio. Ĉi tiu regulŝanĝo ebligis landon kiel Kanado ricevi nomumon por la hindlingva filmo Akvo. Antaŭe, Kanado estis nomumita nur por franclingvaj filmoj ĉar filmoj faritaj en la alia oficiala lingvo de Kanado (la angla) ne povis esti prikonsiderataj por la fremdalingva filmkategorio. Antaŭ la regulŝanĝo, Kanado submetiĝis du filmojn en malsamaj lingvoj : en 1991 la filmo Une Balle dans la tête/A Bullet in the Head (Kuglo en la Kapo) en inventita lingvo kaj la filmo Inuktituta lingva filmo Atanarjuat: La Rapida Kuristo en 2001. La inuktituta, unu el indiĝenaj lingvoj de Kanado, ne estas oficiala ĉie en Kanado, sed estis (kaj ankoraŭ estas) oficiala en Nunavut kaj la Nordokcidentaj Teritorioj. La regulŝanĝo, tamen, ne influis la kvalifikon de ne-anglalingvaj usonaj filmoj, kiuj estas ankoraŭ malrajtigitaj de la fremdlingva filmakategorio pro ilia nacieco. Pro tio japanlingva filmo kiel Leteroj de Iwo Jima (2006) aŭ Majaa-lingva filmo kiel Apocalypto (2006) ne sukcesis konkurenci por la Akademia Premio por Plej Bona Fremda Lingvo Filmo, kvankam ambaŭ estis nomumitaj kaj en la kazo de Leteroj de Iwo Jima eĉ gajnis premion en la Golden Globe Award for Best Foreign Language Film, kiu ne postulas limigojn pri nacieco.
Ĝis nun, dek du filmoj kiuj estis financitaj ekskluzive ekster Usono gajnis la premion por plej bona filmo, el kiuj dek unu estis financitaj, tute aŭ parte, de la Unuiĝinta Reĝlando. Tiuj filmoj estas, en kronologia ordo: Hamleto, La ponto super la rivero Kwai, Lawrence de Arabio, Tom Jones, Viro por ĉiuj sezonoj, Oliver, Ĉaroj de Fajro, Gandhi, La lasta imperiestro, Slumdog Milionulo kaj La parolado de la Reĝo. La restanta filmo estis financita fare de Francio: La Artisto.
Regulo 'Unu filmo, unu lando'
Alia objekto de polemiko estas la regulo ke eblas nur prezenti "unu filmo por lando", afero kiu estis kritikita en la Akademio por la produktistoj malgraŭ la fakto ke ĝi permesis ke filmoj de malgrandaj landoj kiel Islando aŭ Bosnio kaj Hercegovino akiris rekonon fare de la Akademio, ĝi ankaŭ permesas ke multaj filmoj el landoj kun forta filmindustrio kiel Germanio, Argentino, Hispanio, Francio aŭ Italio estas ekskludataj. Aliflanke, la neceso ke filmo estu efektive prezentata de specifa lando, malmultigas la ŝancojn ke internacia kun-produktadoj helpas por esti nomumitaj.
Ne teritorio, sed rekonata ŝtato
La difinon kiun la Akademio donas al la esprimo "lando" en si mem estis jam polemika. Klara ekzemplo de tio ĉi okazis en 2003, kiam oni diris al Humbert Balsan, produktanto de la 'palestina' filmo Divine Intervention (2002), ke la filmo ne povis esti nomumita ĉar Palestino ne estas ŝtato kiun la Akademio rekonas en ĝia regularo. Tri jaroj poste, tamen, alia 'palestina' filmo, Paradise Now (2005) de la Hany Abu-Assad tamen estis nomumita por la premio, anoncita de la prezentisto Will Smith kiel filmo veninta el la Palestinaj Teritorioj post protestoj de pro-israelaj grupoj kaj malgraŭ kontraŭprotesto de ĝia filmdirektoro Hany Abu-Assad mem.
Neniu usona filmo kaj tamen
Neniu filmo produktita ene de la Usono povas esti nomumita en la kategorio por la premio, sendepende de la lingvo de siaj dialogoj. Ekzemple la filmoj, Leteroj de Iwo Jima (2006) filmita en la japana aŭ Apocalypto (2006) filmita en la majaa, ne povus esti nomumitaj.
Tamen, iuj filmoj produktitaj en Usono ja povas esti konsiderataj 'eksterlandaj' se ili venas el Porto-Riko, usona ne-enkorporigita teritorio, kaj tiele eblas prezenti usonajn filmojn en la kategorio 'eksterlanda filmo ne-anglalingva', ricevinte eĉ nomumon kiel etis la kazo kun Lo que le Pasó a Santiago (Kio okazis al Santiago) (el 1989). Portorikanoj havas ekde 1917 la usonan civitanecon. La granda plimulto de la rolantaro en tiu filmo estis sekve usonaj civitanoj. Tio rezultis en malofta situacio, ke filmo sukcesas esti nomumita por la premio eksterlanda filmo ne-anglalingva, malgraŭ ke la plimulto de la homoj implikitaj en ĝia produktado estis usonanoj.
Noto
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samtema artikolo en la angla kaj hispana vikipedia versio (ĉefe) kaj de la germana versio je la 16-a de januaro 2017.
Juan Goytisolo
Biografio
La vivo de Juan Goytisolo estis tiu de intelektulo ribela kontraŭ frankismo; tiele li memekziliĝis en Francion kaj poste en Marakeŝon. Frato de ankaŭ engaĝitaj verkistoj la poeto José Agustín Goytisolo kaj la rakontisto Luis Goytisolo. Li instaliĝis en Parizo en 1956 kaj verkis kiel literatura konsilanto de eldonejo Gallimard. El 1969 ĝis 1975 li estis literatura profesoro en universitatoj de Kalifornio, Bostono kaj Novjorko; dum sia pristudado kiel literatura profesoro, li eldonis Vida de Estebanillo González, hombre de buen humor (Vivo de E.G., bonhumora homo, pikareska romano), priparolis pri klasika verko laŭ ideoj revoluciaj La Celestina kaj publikigis polemikeman antologion de la heterodoksa intelektulo deknaŭajarcenta José María Blanco White por klare kaj ŝtele ataki la fermitan frankisman reĝimon, kiu malpermesis aŭ cenzuris liajn verkojn ekde 1963.
Li verkis eseon, rakontaĵojn, raportaĵojn, vojaĝliteraturon aŭ memorojn: Coto vedado (Malpermesita ĉasejo, 1985), En los reinos de Taifas (1986) kaj Memorias (2002), kio kunigas la du antaŭe menciitajn librojn. Lia posteno en eldonejo Gallimard igis lin unu el la plej eksterinfluaj hispanaj intelektuloj kaj ofta verkisto en ĵurnaloj ĉefe en El País. Li estis ĉefe elstara kritikisto de okcidenta civilizacio, kiun li rigardas el araba, kulturislama kaj triamonda vidpunktoj. Li loĝis lastajn jarojn en Maroko nome ĉe Marakeŝo, el kie li propagandis faman placon Jemma-el-Fnaa, krom kelkajn sezonojn en Parizo, Usono kaj Hispanio.