cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opráski sčeskí historje
Kritiko
Kvankam Opráski havas proksimume 40 000 favorantojn sur Facebook kaj pliajn sur Twitter, oni ankaŭ kritikis la komikson, precipe pro ĝia lingva formo, misinterpretado de historio kaj dubinda artista kvalito. Lingvisto kaj pedagogo Otakar Šoltys akuzis ĝin pro intenca pereigado de ortografio kaj malbona influo sur infanoj.
33902 Ingoldsby
33902 Ingoldsby estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Martin Ingoldsby, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2017, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Li estas instruisto ĉe la Creekside Middle School de Port Orange (Florido).
Erotikaj helpiloj
Erotikaj helpiloj estas iloj uzataj por kontentigo de bezonoj erotikaj kaj seksaj de homo. La plej popularaj de ili estas vibriloj, anstataŭiloj de vagino, peniso, mano kaj multaj aliaj apartenaĵoj. Oni ne rigardas kiel sekshelpilojn kondomojn, kontraŭkoncipojn (rimedoj, medikamentoj kiuj preventas gravedon), pornografion ktp.
Sekshelpilojn ofte uzas homoj solaj kiuj por variaj kaŭzoj ne havas seksan kunulon. Erotikajn helpilojn uzas ankaŭ ĉiuaĝaj geedzoj, paroj por plibonigi, variigi seksajn travivaĵojn. Precipe utilaj estas helpiloj ĉe paroj kun diversaj seksaj konstitucioj.
Vibriloj
Vibrilo estas elektromeĥanika fabrikaĵo por iritado de vagino, klitoro aŭ anuso. Iufoje vibrilo havas formon de peniso. Oni devas aparte mencii vibrilojn por stimulado de la punkto G. Tiuj vibriloj havas formon kurban kiu certigas stimuladon profundan de la punkto G. Dum ĝia stimulado oni plifortigas la agrablajn sentadojn kaj blokadas sentadojn malagrablajn/dolorajn.
Penisimitiloj
Penisimitilo estas fabrikaĵo kiu imitas penison erektan. Oni uzas ĝin por masturbado. Imitilo alfiksa estas penisimitilo fiksita al pantaloneto aŭ rimeneto.
Ŝprucanta penisimitilo
Iuj penisimitiloj eblas ŝprucigi likvaĵon imitanta ejakuladon. Ili havas rezervujon por likvido, kiun oni antaŭe plenigas kun likvaĵo (prefere varma). La imitilo ŝprucigas per permana agado, oni ne konas aŭtomatajn ŝprucigilojn.
La ŝprucado briligas virinan orgasmon kaj povas eĉ kaŭzi orgasmon ĉe virino. Akvo estas pli efika ol densa likvaĵo ĉar akvo ŝprucas pli forte.
Se Vi nepre volas imiti densan spermon, uzu lubrikaĵon aŭ gelon por ultrasona esplorado. Ne uzu nutraĵojn kiel lakto, acidkremo kaj similaĵojn ĉar ili povas danĝeri la mikrofloron en vagino. Se Vi volas imiti ankaŭ koloron de spermo, uzu blankajn nutraĵajn kolorigantojn E170 (enhavas fajnan kreton) aŭ E171 (enhavas duoksidon de titano). Oni ne vendas spermimitantajn likvaĵojn, tial Vi devas laŭ bezono fari ĝin mem.
Bugraj iritiloj
Bugra iritilo estas penisimitilo por enkonduko en aperturo anusa.
Ĉeno anusa estas helpilo por iritado de anuso. Ĉeno anusa konsistas el kelkaj globetoj ligitaj unu kun alia kun pontetoj flekseblaj aŭ rigidaj.
Masaĝilo de prostato estas vibrilo por masaĝi de prostato. Ĝi karakteriziĝas kun formo kurbigita. Oni rekomendas uzi masaĝilon de prostato ne nur laŭ ordono de kuracisto, sed ankaŭ por profilaktiko de prostatito.
Artfaritaj vaginoj/anusoj/buŝoj
Artfarita vagino estas seksoludilo por iritado de peniso. Oni fabrikas vaginojn similajn al vulvo, el molaj materialoj, elastaj. Ili iam estas suplementitaj kun vibrilo, varmigilo, ĉelo por lubrikaĵo.
Artfarita anuso estas seksohelpilo imitanta anuson. Simile al vagino artfarita oni fabrikas ilin el materialoj molaj elastaj. Iam estas kombinitaj kun vaginoj.
Buŝo artefarita imitas la buŝon, preskaŭ ĉiam virinan. Multaj fabrikantoj produktas similajn helpilojn en du aŭ tri variaĵoj – kiel vagino/buŝo aŭ vagino/buŝo/anuso.
Ringoj kaj surmetoj
Surmetoj sur peniso kompletigas la iritadon de vagino kaj klitoro kaj plirapidigas orgasmon de la virino. La plimulto de surmetoj estas fermitaj. Oni povas uzi ilin kiel multofojajn kondomojn. Malfermitaj surmetoj ne kovras la glanon (kapeton) de peniso. Surmetoj ofte havas elstaraĵojn/ĉirojn por iritado de vagino/vulvo/cerviko de utero.
Erektigaj ringoj estas destinataj por subteni la erekton de la viro. Ili kunpremas la venojn de peniso kaj tiel preventas la retrofluon de sango el la peniso. Oni fabrikas ringojn erektigajn el silikono, gumo aŭ metalo. Ekzistas variantoj kun iritilo de klitoro.
Globetoj
Vaginaj globeto estas helpiloj por plifortigi kaj evolui muskolojn vaginajn kaj kaŭzi iriton suplementan. Globetojn malgrandajn oni fabrikas kutime el plasto. Oni ofte kunligas kelkajn globetojn en ĉeno. Oni enlokigas globetojn en vaginon. Globetoj havas iam meĥanizmon por vibrado.
Anusajn globetojn oni enlokigas en anuson. Globetoj anusaj havas kutime diametron malplian ol globetoj vaginaj. Ekzistas globetoj por ambaŭ vagino kaj anuso.
Seksaj pupoj
Seksa pupo estas helpilo kiu imitas partneron seksan. Kutime ili imitas korpon inan, sed iuj imitas korpon viran. Oni fabrikas pupojn el materialo mola, elasta. Kutime pupoj estas helpiloj bloveblaj el latekso, polietileno aŭ poliĥlorvinilo. Ekzistas variaĵoj el materialoj sintezaj ŝaŭmaj aŭ el silikono. Pupoj por viroj havas aperturojn, kavaĵojn kiuj imitas vaginon, anuson, buŝon. Pupoj por virinoj havas imitilon de peniso. Pupoj povas havi vibrilo(j)n, varmigilo(j)n kaj meĥanismo(j)n por ekskrecio de lubrikaĵo. Pupoj havas tre varian gradon de simileco kun korpo viva (kaj tre varian prezon).
Vakuaj pumpiloj
Vakua pumpilo estas meĥanismo por elpumpi aeron. Masaĝo vakua de peniso kaj klitoro helpas erekton ĉar helpas alfluon de sango en penison (klitoron). Pumpilo ofte taŭgas por kuraci perturbojn erektajn. Pumpiloj viraj estas destinataj por peniso. Pumpiloj virinaj estas destinataj por busto aŭ klitoro.
Penislongigiloj
Penislongigiloj estas meĥanismoj kiuj streĉas penison. Daŭra streĉado kaŭzas la ĉelojn de peniso reproduktiĝi en laŭlonga direkto. La kurso de longigado daŭras monatoj kaj la ĉiutaga aŭ preskaŭ ĉiutaga streĉado daŭras kelkaj horoj. La kurso postulas multan paciencon, maloportunecon kaj iome suferon. La neceso de plilongigo de peniso ne estas certa, ĉar ĝi ne estas grava por seksumado, malgraŭ de disvastigita opinio. La peniso tro longa povas eĉ kaŭzi maloportunecon kaj doloron ĉe virino dum seksumado (la cerviko estas tre senseca, vidu paragrafon "kiel aĉeti").
La meĥanismo havas maŝon, kiu ĉirkaŭkaptas la parton de peniso post la glano. La forton de ĉirkaŭkapto oni devas zorgeme reguligi. Ĉirkaŭkapto nesufiĉe forta kaŭzas la elgliton de peniso el la maŝo. La ĉirkaŭkapto tro forta estas danĝera, ĉar povas kaŭzi perturbon de sangocirkulado kun danĝerigo aŭ eĉ mortigo de la histon de peniso kun neceso de amputo.
La streĉo de peniso estas iome pli efika, kiam en la sango estas plialtigita la koncentrado de ambaŭ hormonoj testosterono kaj somatotropino. La koncentrado de somatotropino plialtiĝas nokte kaj post ŝarĝo korpkultura. Se dum la streĉado oni uzas testosteronon kiel preparaĵon, la dozo devas esti minimuma (vidu la paragrafon "preparaĵoj").
Preparaĵoj kiuj plilongigas la penison sen meĥanika agado, ne ekzistas.
Atributaro sadisma-masoĥisma
Al Atributaro sadisma-masoĥisma apartenas aĵoj uzataj en praktiko BDSMa. Oni rigardas kiel tiujn aĵojn ilojn por ŝnuri, senmovigi, skurĝi, variajn maskojn, katenojn, mankatenojn. Ilia uzo estas favora por seksumado nur ĉe personoj kiuj emas al sadismo aŭ mazoĥismo.
Subvestoj erotikaj
Subvesto erotika estas subvesto por intensigi iriton de partneroj, ĉar parta nudigo/nudiĝo ofte iritas pli ol nudigo/nudiĝo plena. Iufoje oni fabrikas subvestojn el ledo, ledsubstituaĵoj, latekso, gumo k.t.p.
Meblaro seksa
Meblaro seksa estas variaj iloj kiuj helpas plenumi koiton en pozicioj neatinbgeblaj kutime aŭ helpas redukti ŝarĝon dum koito. Ekzemple, en balancilo la viro povas dum koito komforte kisi la mampintojn de la virino.
Oni rigardas kiel mebloj seksaj balancilojn erotikajn, kusenojn, matracojn kun formo speciala k.t.p. Ekzistas bloveblaj mebloj, eble kun imitilo de peniso aŭ vagino.
Seksomaŝinoj
Seksomaŝinoj estas variaj iloj meĥanikaj kiuj enhavas motorojn, radojn, sistemon por manipulado kaj aliajn specifikecojn. Ili estas iam antropomorfaj, sed kutime ne havas formon de homo. La mezuro estas varia. Seksomaŝinoj havas sistemon, kiu enhavas penisimitilon aŭ vibrilon, fiksitan al platformo stanga aŭ movanta (oscilanta). Seksomaŝinoj eĉ povas enhavi ilon por krei bildojn, sonojn, muzikon. La manipulado povas plenumi uzanto mem, partnero (eble malproksima, koneksita per iu kanalo de interligo) aŭ la manipulado povas esti tute aŭtomata. La seksomaŝinoj estas kutime grandampleksaj, iufoje bruaj, por tio ne estas tre popularaj.
Preparaĵoj
Al preparaĵoj apartenas lubrikaĵoj, variaj ungventoj, likvidoj, tablojdoj.
Ungventoj kun anestezilo helpas preventi ejakulon antaŭtempan kaj daŭrigi la koiton. Oni devas uzi ĝin preferinde kun kondomo aŭ surmeto por ne perturbi la sensecon de la virino. Iuj ungventoj kaj tablojdoj helpas erekton. La plej efikaj tablojdoj por tio estas inhibantoj de la fermento fosfodiesterazo-5: viagro (sildenafilo), levitro (vardenafilo), cialiso (tadalafilo). Oni vendas inhibitoroj de fosfodiesterazo (kaj kelkajn aliajn preparaĵojn por seksumado) nur en apotekoj (ne seksovendejoj) laŭ recepto. Kelkaj senreceptaj preparaĵoj vendataj en apotekoj iome plibonigas seksumadon: vitamino E, mikroelementoj, ekz. zinko, aldono nutra Q10 k.t.p.
Ekzistas rimedoj (nomataj afrodiziakoj) kiuj pligrandigas la deziron seksan, ekzemple ekstraktaĵoj de kantarido. Estas danĝera por viroj uzi hormonon testosteronon kaj ĝiajn derivaĵojn kiel afrodiziakon ĉar ĝi povas kaŭzi degeneradon de skrotoj (tieldira kastrado farmacia). La kastrado farmacia estas nur parte rekonvertebla. Dozajn malgrandajn de testosterono (kaj derivaĵoj) povas uzi virinoj kiel afrodiziakon por kuraci perturbojn seksajn (ne nur kaŭzitajn de deficito de testosterono). Dozaj grandaj de testosterono estas danĝeraj por virinoj ĉar povas kaŭzi evoluon de signoj seksaj viraj (kreskado de haroj sur visaĝo, krudiĝo de voĉo, kreskado de klitoro, degenerado de mamoj, utero k.t.p).
Rimedoj okazaj
Variaj objektoj ne estas fabrikitaj kiel helpiloj seksaj, sed oni povas uzi ĝin kiel helpilojn. Ekzemploj ĉe virinoj:
kaj multaj aliaj
Ekzemploj ĉe viroj:
Helpiloj okazaj estas ofte malmultekostaj kaj povas taŭgi eĉ bonege por seksaj ludoj. Jen kelkaj konsiloj:
Materialoj
Ofte gravas el kiuj materialoj estas fabrikita la helpilo aŭ kiujn materialojn ĝi enhavas. Tipaj materialoj molaj, elastaj uzataj en fabrikado de helpiloj estas: kaŭzas alergion tre malofte; silikono senkolora estas travidebla, kolorita estas duontravidebla; ne poroza; oni povas sterilizi silikonon per boligo (eltenas temperaturon ĝis 300 gradoj C = 570 F); oni lavas ĝin kun akvo (+sapo). Silikono estas stabila, rezistema kaj longaviva. Ne estas kunigebla kun lubrikaĵoj enhavantaj silikonon. ofte havas koloron de haŭto homa; kutime iomete travidebla (diafana).
Materialoj molaj kun malbona kvalito oni fabrikas per aldono de substancoj specialaj (nomataj plastificiloj, ofte estas ftalatoj) al materialo rigida aŭ nesufiĉe elasta. Multaj de tiaj materialoj estas sandanĝeraj kaj havas odoron akran.
Bonaj fabrikantoj kaj katalogoj nomigas materialojn de helpilojn. Jen kelkaj mallongigoj, nomoj:
Kiel aĉeti
La helpiloj estas multekostaj, tial oni devas elekti ilin zorge. Ofte la helpiloj aĉetitaj havas proprecojn malatenditajn, ekzemple havas surfacon rigidan anstataŭ atenditan molan. Jen kelkaj konsiloj kiuj helpas eviti erarojn:
Kiel uzi
Jen kelkaj konsiloj pri uzo de helpiloj.
Kiel konservi
Post uzo zorge lavi la helpilon, precipe aperturojn, kavojn forigante restaĵojn de spermo, aliajn ekskreciojn de organismo kaj lubrikaĵon. La detergentoj eble uzataj devas esti kunigeblaj kun materialoj de la helpilo. Estas bona praktiko uzi sapon kiel detergenton.
Iuj materialoj, precipe kiberledo, ruiniĝas per kontakto kun aliaj materialoj elastaj aŭ rigidaj. Dum kontakto ambaŭ materialoj (ekzemple silikono kaj kiberledo) fandiĝas kaj fariĝas neutiligeblaj. Por tio konservi ĉiun helpilon en la propra origina pako estas bona kutimo.
Helpiloj kaj sano
Helpiloj kiun uzas pli ol unu persono povas transdoni venereajn malsanojn, se dum uzo oni ne zorgas pri higieno. Tamen iuj helpiloj, ekzemple penissurmetoj uzataj kiel kondomo multofoja, povas preventi la transdonon de venereajn malsanojn.
Se la helpilo kontaktas kun anuso, oni devas eviti kontakton kun la uretro (urintubo) kaj vulvo, ĉar tio povas kaŭzi inflamon de urinveziko kaj vulvo/vagino/utero/salpingo. Inflamo de urina veziko estas plej ofte kaŭzita per Escherichia coli - mikroorganismoj loĝantaj en granda kvanto en intesto. Inflamo de urinveziko kaŭzas malagrablajn problemojn urinadajn. Inflamo de urinveziko inklinas al remalsaniĝo, tial ties kuracebleco ne estas certa.
Ĉe virinoj
Helpiloj taŭgas bone por esplorado de zonoj erogenaj. La ĉefa zono erogena de viro estas la peniso, sed la zonaj erogenaj de virino estas tre variaj kaj tre individaj. La plej gravaj zonoj erogenaj ĉe virino estas klitoro, mampintoj, cerviko de utero, punkto G, vulvo kaj multaj aliaj. Koni la zonojn erogenajn estas grava por vivo seksa de virino kaj esence plibonigas ĝin.
Ĉe viroj
Viroj povas uzi pumpilojn vakuajn ankaŭ en kazo de perturboj erektaj, ankaŭ sen konsulto de kuracisto. Tamen se la viro havas perturbojn erektajn, oni rekomendas konsulti kun kuracisto ĉar verŝajne la viro ne povas kuri tiun malsanecon memstare.
Sistemeca koito kun penisimitiloj alfiksaj aŭ surmetoj dikaj, kiuj forte malakrigas la sensecon de la peniso, povas kauzi perturbojn en erekto. Tio okazas tial ke perturbiĝas la kateno de refleksoj seksaj dum koito.
Viroj kiuj jam havas perturbojn erektajn, devas atenti ke la atingo de orgazmo dum masturbado kun aŭ sen helpiloj okazu en stato de erekto plena. Tio helpas plibonigi la erekton.
Irito de nur trunkon de la peniso, ne glanon dum masturbado kun aŭ sen helpiloj helpas eviti estontan antaŭtempan ejakuladon.
Blatečky
Blatečky situas en katastra teritorio Tubož kun areo 5,78 km². Ĝi estas konsisto de teritorio PPR Kokořínsko.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1414, kiam Blatečky estis nomitaj kiel konsisto de senjorujo Houska, tiam sub la nomo Blatczi Parno.
Pluaj informoj
Blatečky estas konsiderata kiel refreŝigeja domaro. La vilaĝo estas en Konrádovský důl, elirloko por proksimaj montogrimpistaj terenoj, kiel ekz. grejsaj turoj Sněhurka a sedm trpaslíků (Neĝulino kaj la sep nanoj). En la vilaĝo mem estas vico de tipaj konstruaĵoj de ĉi tiea popola arkitekturo.
Dahab
Dahab (egipt-araba: دهب, "oro") situas en Egipto kaj estas eta iama fiŝista vilaĝo sude de la Sinaj-douninsulo.
Geografia situo
Dahab situas norde de Ŝarm el-Ŝeiĥ kaj je ĉirkaŭ 2 horoj al Monto Moseo kaj Katarina klostro.
Dahab konata antaŭ ĉio pri la elstaraj subakviĝejoj kun miraklaj koraloj kaj rifoj. Precipe konata estas la subakviĝeja loko Blua Truo, kiu estas rigardata kiel la plej bela subakviĝeja grundo de la mondo.
Tie vivis en 2004 ĉirkaŭ 1.000 beduinoj kaj ĉirkaŭ 300 eksterlandanoj. En aprilo de 2006 okazis tie teroratako, mortigante 25-35 homojn.
El Casar de Escalona
Toponimio
La termino "El Casar" signifas aro de domoj kiu ne formas ankoraŭ vilaĝon. La adjekto "de Escalona" ekzistas ĉar ĝi formis parton de la iama Duklando de Escalona. Antaŭe ĝi nomiĝis "El Casar de Alberche" aŭ "Casas del Alberche" (domoj).
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Casareños. La censita populacio en 2010 estis de 2.225 loĝantoj kaj la denseco estas de 55,63 loĝ/km². Dum la fino de la 20a jarcento kaj komenco de la 21a la populacio rekuperiĝis danke al proksimeco al la ŝtata ĉefurbo Madrido kaj pro urbanizado, kio permesis la alvenon de enmigrintoj.
Laŭ la censo de 2008:
Situo
El Casar de Escalona estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la nordokcidenta centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 460 m; je 52 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 40 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°2′48″ N 4°31′27″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta en la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Nombela, Hormigos, Otero kaj Los Cerralbos, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Tra ties teritorio fluas la rivero Alberĉe je ĉirkaŭ du kilometroj norde de la kerna domaro.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
Post la reconquista, meze de la 12a jarcento la zono ekloĝiĝis per domaroj, inter ili tiu nomita El Casar de Alberche kiu poste nomiĝos El Casar de Escalona kiam ĝi ekformis parton de la Duklando de Escalona.
En 1634 Filipo la 4-a donis la titolon de vilaĝo.
Sámuel Lenhardt
Sámuel Lenhardt [ŝAmuel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lenhardt Sámuel estis hungara akvafortisto, ŝtalogravuristo, ilustristo. Lia familia nomvarianto estis Lehnhardt, lia persona nomvarianto estis Samu. Sámuel Lenhardt naskiĝis la en Poprád (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Poprad en Slovakio), li mortis depost 1840 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio).
Biografio
Sámuel Lenhardt studis en Akademio de Belartoj de Vieno inter 1814—1816. Lia ĉefinstruisto estis de:Blasius Höfel. Lehnhardt translokiĝis al urbo Pest en 1817, kie li establis atelieron. Li kreis portretojn, mapojn, pejzaĝojn kaj ilustris ĉiuspecajn eldonaĵojn. Tiuj artaĵoj portis sukcesojn, dum Inundo de la Danubo (1838) li havis almenaŭ 2 domojn. Inter 1817-1832 li estis konstanta ilustristo de la eldonaĵo "Tudományos Gyűjtemény".
1270
En la jaro 1270 post Kristo okazis, interalie:
Saint-Michel-sur-Meurthe (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lunéville - St-Dié (067000).
Dufour
Dufour estas la nomo de:
Teuchitlán
Teuchitlán estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Teuchitlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 095.
Geografio
Teuchitlán apartenas al la regiono Valles kiu situas en la centro de la subŝato kun limo al la regiono "Centro". Al la regiono Valles entute apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7743 loĝantojn. El tiuj estis 3669 viroj kaj 4074 virinoj. La komunumo havas surfacon de 285,53 km². La meza alteco estas 1260 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 21 C. En la komunumo estas 1008,5 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2504 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2233 scipovis legi kaj skribi kaj 266 viroj estis analfabetoj. Do 10.62 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2847 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2592 sciis legi kaj skribi kaj 247 virinoj estis analfabetoj. Do 8,68 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Teuchitlán vivis 7253 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 1 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,014 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Samseksemo kaj judismo
La samseksemo estas temo je debato ene de la judismo. La unuaj mencioj venas de la Biblio, en Levidoj, kie estas priskribataj la samseksemaj rilatoj kiel abomeno kiu povas esti punita per la mortopuno.
Mezepoko
Ekzistas diversaj indikaĵoj pri la ekzisto de gejaj judoj dum la mezepoko, kvankam (aŭ fakte ĉar) la aŭtoritatuloj denuncis ilin. La rabeno, poeto kaj filozofo Jehuda Alharizi (1165-1225) rakontis en sia verko Tahkemoni pri samtempulo, kiu diris en (laŭ li) "fia" poemo:
Alharazi sekve rakontas, kiel dek lernintoj denuncis tiun poeton per propraj versoj.
"Vi havas la duoblan povon de la amo"
La vortoj plej konataj prononcitaj de rabeno rilate al ambaŭseksemo, estis de la respektinda rabeno Yosef Shalom Eliashuv. Antaŭ la konsultado de religia junulo rilate al liaj ambaŭseksemaj inklinoj, la rabeno respondis lin: "Mia kara amiko, vi havas la duoblan povon de la amo. Zorgeme uzu ĝin", sekvante rabenan tradicion respondi amplekse kaj ambigue.
19499 Eugenybiryukov
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la rusa sciencisto Evgenij Evgenijeviĉ Birjukov (cirile : Евгений Евгеньевич Бирюков), lektoro ĉe la Ĉeljabinska ŝtata universitato. Li studis la devenon de la kometoj de haleja tipo. Li subtenis surlokan studon de la eksplodo de Ĉelabinsk, kiu frakasis la fenestrojn de lia oficejo.
Hilda Dresen
Hilda Helene DRESEN, (pseŭdonimo Hido) (naskiĝis la en Kolga, Harjumaa, mortis la  en Tallinn ) estis esperantista poetino, estonino, sovetianino, radiotelegrafistino, fratino de Helmi Dresen.
Esperanta poetino kaj tradukistino
Dresen estis esperantisto de 1913 kaj kunlaborinto de la literatura periodaĵo Literatura Mondo. Ŝi ektradukis en 1922 kaj tiuepoke estis la plej aktiva verkistino de Esperantujo. Ŝi ankaŭ estis honora membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA).
Lajos Tárkony (tiuepoke ankoraŭ sub la nomo Ludwig Totsche) juĝas en Enciklopedio de Esperanto en 1934:
"Ŝiajn verstradukojn karakterizas instinkte radika ritma sento, riĉa rimtrova preteco, vivanteco de la lingvo, kaj ia individueca ĉarmo de l' esprimmaniero. Tamen kelkfoje sentiĝas ia stila rigideco, ia lingva malflekseblo en ŝiaj tradukoj. Ĉi tiu manko ne ĝenas en ŝiaj originalaj poemoj, kiuj plejparte aperis en Literatura Mondo. En ili ekparolas la melankolio de l' malgajaj nordaj pejzaĝoj, melankolio, kies sincerecon kaj sanecon pruvas ĝuste la maloftaj, sed impetaj ekjubiloj de l' vivĝojo kaj vivovolo. Pri ŝia vasta kulturo atestas ŝia plurlingva literatura orientiĝo. (Ŝi tradukis el la estona, liva, rusa, germana lingvoj.) Ŝiajn tradukojn ampleksas la jenaj volumoj: Marie Under: Elektitaj Versaĵoj (1929), J. Barbarus: Horizontoj (1931), Estonaj Kantoj (1931), Estona Antologio (1932)."
Dresen ankaŭ kontribuis al la esperantlingva poem-antologio Dekdu Poetoj aperinta en 1934 ĉe la eldonejo Literatura Mondo sub redakto de Kálmán Kalocsay, kiu komentas ŝin kaj ŝian poezion tiel :
En 1975 aperis ŝia traduko de la estona nacia eposo Kalevipoeg. En la lastaj du jardekoj de ŝia vivo oni nomis ŝin "patrino de la estonaj esperantistoj".
Valdegrudas
Valdegrudas estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 65 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,67 loĝ/km².
Situo
Valdegrudas situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordo de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 931 m super marnivelo; je 25 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 13,92 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°42′53″N 3°00′48″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 65, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valdegrudas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Valdegrudas kie oni falis al la nunaj 65.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Tutgermanismo
Tutgermanismo - germane Pangermanismus - estas etne motivigita unuiga movado. En malvasta senco ĝi celas la plej eble intensan unuigon de ĉiuj germanoj ĝis kreo de germana malunueca ŝtata federacio aŭ unueca nacia ŝtato, kiu kovru ĉiujn regionojn en kiuj precipe loĝas germanoj. Ekzestinta jam en la mezepoko, en la 19-a jarcento la movado estis forta politika faktoro en multaj germanlingvaj ŝtatoj, aparte antaŭ la fondiĝo de la Germana Imperia Regno en 1871. Kontraŭe al la praktika realigo de tiu regno, la movado propagandis por "grandgermania solvo", do por divido de la imperio Aŭstrio-Hungario laŭ etnaj regionoj kaj por la unuigo de ĉiuj germanlingvaj ŝtatoj inkluzive de la germanlingva parto de la imperio Aŭstrio-Hungario al unueca regno, principe ankaŭ por integrigo de la germanlingvaj regionoj de Svislando. Ankaŭ post 1871 la subtenantoj de tutgermanismo subtenis tiun vizion de politika ŝtato en la limoj de Germanlingvio. Nur malgranda radikala parto el ili estis ekstremismaj naciistoj, kiuj strebis al ekspansiismo kaj al permilita grandigo de tiu teritorio: tiu ekstremisma parto kolektiĝis en la radikala organizaĵo Alldeutscher Verband.
En pli vasta senco la germanlingva termino Pangermanismus, en tiu senco en Esperanto nomebla tutĝermanismo, foje ankaŭ uziĝis por priskribo de komuna sento de ĉiuj etnanoj (aŭ ĉiuj denaskaj parolantoj) de ĝermanidaj lingvoj.
Mihály Jánó
JÁNÓ Mihály (ja:no:) rumanuja hungara muzeologo, belarthistoriisto naskita en Eichstätt la 2-an de majo 1945.
Edward Abbey
Edward Paul ABBEY  (la 29-an de januaro 1927 - la 14-an de marto, 1989) estis usona verkisto kaj eseisto konata pro sia defendo de ekologiaj problemoj, kritikoj de publikaj priteraj politikoj kaj anarkiismecaj politikaj opinioj. Liaj plej konataj verkoj inkludas la romanon The Monkey Wrench Gang, kiu estis citita kiel inspiro de mediaj kaj ekoterorismaj grupoj, kaj la nefikcia verko Desert Solitaire.
Mihály Jánó
Biografio
Mihály Jánó finis la fakojn de historio-filozofio inter 1974-1979 en Universitato Babeş-Bolyai. Inter 1972-1983 li estis konservisto de Gildhistoria Muzeo de Târgu Secuiesc, pli poste ĝia muzeologo; inter 1983-1991 li estis la gvidanto de la bildarejo de Székely Nemzeti Múzeum, pli poste kultura ĉefkonsilanto. Lia fakteritorio estis la mezaĝa ikonografio, la esplorado de figurado de Sankta Ladislao (Ladislao la 1-a), sed li interesiĝas ankaŭ pri la nuntempa belarto. Li publikis en Korunk, Utunk, Megyei Tükör. En 1994 li elaboris la heredaĵon de Imre Baász.
Templo de Ĉikago
La templo de Ĉikago estas unu el la temploj konstruitaj kaj operaciitaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 35 en operacioj por la Eklezio, la dua templo konstruita en la ŝtato de Ilinojo post la templo de Nauvoo.
Ekstazilo
Ekstazilo (kemie 3,4-metilendioksimetamfetamino, mallonge MDMA; ankaŭ ekstazo) estas drogo, kiu povas esti kiel piloloj aŭ foje kiel pulvoro kaj venas en multe da koloroj kaj iom havas bildetojn.
Kemio
Ĝia nomo laŭ IUPAC estas 3,4-metilendioximetanfetamino. kaj la kemia formulo estas C11H15NO2. Ĝi estas molekulo el la grupo de la fenetilaminoj, kun strukturo simila al la alkaloido meskalino, kaj kemie elvenas el metamfetamino. Ĝi estas ankaŭ parenca al MDA (metilendioxianfetamina), kiu havas similajn efikojn.
NGC 2371
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 2371, NGC 2372.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Universitato de Liĥtenŝtejno
La Universitato de Liĥtenŝtejno – germane Universität Liechtenstein - estas la universitato en la princlando Liĥtenŝtejno. La institucio interalie ankaŭ administras la retejon .li - la interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Liĥtenŝtejno.
(122962) 2000 SG215
(122962) 2000 SG215 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la 26-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro», tie estas, ke ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Curgies
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Groß-Bieberau
Groß-Bieberau estas urbo en centra Germanio. Ĝi situas en la distrikto Darmstadt-Dieburg de la federacia lando Hesio. Fine de la urbo havis  loĝantojn. Tra la teritorio fluas la rivereto Gersprenz.
Petrelo
La petreloj estas komuna nomo por maraj birdoj de la ordo Procelarioformaj, kiu enhavas tri familiojn kune kun tiu albatrosa de Diomedeedoj. Ĉar ili havas tre oldajn fosiliojn ĝis almenaŭ 60 milionoj da jaroj, ili grupiĝas inter malnovaj birdoj, pli malnovaj ol Strutoformaj, kun rilatoj kun pingvenoj kaj kolimboj. Tamen lastaj priserĉadoj montras, ke Kokoformaj (fazanoj, perdrikoj kaj parencoj) kaj Anseroformaj (anasoj, anseroj kaj cignoj) estas pli oldaj. La nomo “petrelo” estas etigo por Petro, kiel Sankta Petro, kiu oni supozas, ke piediris aŭ volis piediri surakve imitante Jesuon. Same petreloj ŝajnas piediri surakve. Ĉiuj membroj de tiu ĉi ordo estas nurmaraj kaj revenas teren nur por bredado.
La familio Procelariedoj estas grupo de maraj birdoj en la ordo Procelarioformaj, kiu enhavas ankaŭ la familion albatrosan Diomedeedoj, la ŝtormopetrelojn Hidrobatedoj kaj la merĝopetrelojn Pelekanoidedoj.
La familio Procelariedoj estas la ĉefa branĉo de la mezgrandaj “veraj petreloj”, karakterizitaj per unuiĝintaj nastruoj kun meza apartigilo kaj longa eksterna unua flugilplumo. Tiu familio estas pli ofta en sudaj oceanoj sed ne tiom en Norda hemisfero.
Ĝi enhavas:
La familio Hidrobatedoj estas la ŝtormopetreloj aŭ hidrobatoj, etaj marpetreloj kiuj frapflugas ofte post ŝipoj.
La petrela taksonomio estas komplika kaj kelkaj genroj estas intermezaj.
Kállósemjén
Kállósemjén (kAlOŝemjEn) estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en subregiono Nagykálló. La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Nyíregyháza-Nyírbátor, Nagykálló kaj Balkány estas proksime.
Historio
Dum la historio precipe familio Kállay (kAlai) havis la kampojn. Laŭ dokumentoj ili fondis tie bienocetron kaj fortikaĵon. Pri ili arkeologoj trovis nenion. En 1471 la komunumo estis kampurbo.
Vidindaĵoj
Vidindaĵoj estas Grekokatolika kirko (Kállósemjén), Kastelo de Kállósemjén kaj kapelo. Apud la urbeto medioprotekta lago troviĝas.
Cadro
Cadro estas komunumo de la Komunumaro Sonvico kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 2037 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Cadro situas proksimume 2 kilometrojn norde de la distriktĉefurbo Lugano, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. La okcidentan limon de la komunumo formas la rivero Casserate.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,52 km², de kiuj 70,8% estas kovritaj de arbaro, 7,1% servas por agrikulturo kaj 19,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sonvico limas en nordo al Sonvico, en nordo al la eksklavo Villa Luganesi de la komunumo Lugano, en oriento al Valsolda (CO, Italio), en sudo al Lugano, en okcidento al Canobbio, kaj en nordokcidento al Capriasca.
Trafiko
Cadro situas flanke de la gravja trafikvojoj. Tra Cadro pasas flanka vojo kiu kondukas de Lugano al Sonvico. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Lugano-Nordo, kiu situas proksimume 8 kilometrojn okcidente de la komunumo. Pere de la loka busreto de la urbo Lugano la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De 1911 ĝis 1970 funkciis regiona tramlinio de Lugano al Sonvico, kiu pasis tra Cadro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Cadro datiĝas el la jaro 735 kiel Cadelo. Dum mezepoko la benediktana abatejo San Abbondino de Como kaj la hospitalo Santa Maria de Lugano estis bienposedantoj en Cadro. La 30-an de septembro 2007 la civitanoj de Cadro malakceptis kuniĝon kun la najbara komunumo kaj urbo Lugano, kaj la Federacia Tribunalo verdiktis, ke la komunumo rajtas konservi sian aŭtonomion.
Ostrôžky
Ostrôžky estas vulkana montaro en Slovakio. Laŭ geomorfologia divido de Slovakio ĝi apartenas al teritorio Slovaka mezmontaro. La plej alta montopinto nomiĝas Ostrôžka (877 m s.m.). Monteca reliefo havas karakteron de surmonta plataĵo, kiu estas profunde dividita per riveretoj al pliaj partoj (similan karakteron havas montaro Krupinská planina). Montaro Ostrôžky estas riĉa je diversaj restaĵoj de vulkanaj procezoj, ekzemple (Budinská skala, Kamenné vráta). En Tuhár troviĝas nura marmora minejo en Slovakio.
Attila Kozma
KOZMA Attila estas rumanuja hungara aktoro naskita en Covasna la 3-an de novembro 1977.
Jindřiška Drahotová
Jindřiška Drahotová, fraŭline Hegrová (naskiĝis la 25-an de novembro 1938 en Mladá Boleslav, Ĉeĥio) estas ĉeĥa esperantistino, laŭ profesio flegistino, honora membrino de ĈEA.
Ŝi studis en Supera Medicina Lernejo en Mladá Boleslav, post abiturienta ekzameno ŝi kompletigis sian edukon per kursoj pri psikologio. Ekde 1956 ĝis 2003 ŝi laboris kiel flegistino (ekde 1963 kiel ĉefflegistino) en la urba hospitalo de Mladá Boleslav.
Ŝi esperantistiĝis en 1990 aŭtodidakte, en 1992 ŝi partoprenis kursojn en somera lernejo de Spišská Sobota en Slovakio. En 1996 ŝi submetiĝis al asociaj ekzamenoj de ĈEA, konatiĝis kun esperantistoj Josef Hradil kaj Josef Vaněček, kiuj ŝin profunde impresis kaj influis, same kiel Universala Kongreso en Praha samjare. Ŝi pli intensive interesiĝis pri la historio de Esperanto, fondis unue kursojn de Esperanto kaj en 2000 rondeton en Mladá Boleslav, kies prezidantino ŝi estas. Ŝi instruas Esperanton kiel hobion ankaŭ en du lernejoj.
Ŝi esperantigis la oficialan retejon de Mladá Boleslav kaj kandidatis eĉ por la urba premio 2009 kune kun pentristo Stanislav Kovář (tiu fine ricevis ĝin, sed ankaŭ pri Jindřiška Drahotová eksciis la tuta loĝantaro kiel pri propagandistino de Esperanto).
Tradukoj en la ĉeĥan
En sia komputilo ŝi havas plurajn „manuskriptojn“ de aliaj tradukoj, kiuj ankoraŭ atendas publikigon kaj elektronike senpage elŝuteblas en la retejo esperanto.wz.cz
Lhotka (distrikto Žďár nad Sázavou)
Lhotka (Lhotka ) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1407.
Paul Verhoeven
Ekzistis ankaŭ germana aktoro kaj reĝisoro Paul Verhoeven.
Paul VERHOEVEN [ˈpʌul vərˈɦuvə(n)] (naskita la en Amsterdamo) estas nederlanda reĝisoro, kiu multajn jarojn vivis en Usono.
Verhoeven estis la sola ido de ĉefinstruisto Wim Verhoeven kaj ĉapelfaristo Nel van Schaardenburg, ambaŭ el Dordrecht. La familio komence loĝis en Slikkerveer (Ridderkerk), sed en 1943 transloĝiĝis al Hago, kie patro Wim iĝis ĉefinstruisto ĉe lernejo Van Heutsz en subkvartalo Bezuidenhout. Ilia loĝejo estis ne malproksima de lanĉejoj de germanaj V-2-raketoj, plurfoje bombataj de la okcidentaj aliancanoj. La perforto de la milito faris al Verhoeven neforviŝeblan impreson.
Verhoeven abiturientiĝis ĉe gimnazio Haganum en Hago kaj de 1955 al 1960 studis matematikon kaj naturajn sciencojn ĉe Rijksuniversiteit en Leiden. Dum sia lasta studjaro li frekventis ankaŭ la film-akademion.
De 1967 li estas edzo de Martine Tours, kun kiu li havas du filinojn, Claudia (1972) kaj Heleen (1974).
En 2002 li ricevis ĉe la Festivalo de la fantasta filmo en Amsterdamo premion pro sia vivtempa sukceso. Je la 1-a de junio 2004 li ricevis la verkopremion Bert Haanstra. Ja la 27-a de aprilo 2007 li estis nomumita kavaliro de la ordeno de la Nederlanda Leono.
Kastalia (mitologio)
Kastalia (helene Κασταλία, latine Castalia) estis en la helena mitologio filino de rivera dio Aĥeloo, nimfo de samnoma fonto sur deklivo de Faidrado en Delfo.
La fonto en kiu vivis nimfo Kastalia estis pli poste konsekrita al Muzoj kaj havis sorĉan potencon. Ĉiu trinkinte el ĝi fariĝis divenisto aŭ poeto. La fonto ekzistas en Delfo ĝis nun, nur ĝia efiko iel perdiĝis.
En Antikva Grekio pilgrimantoj, kiuj venis en Delfon pro religiaj kaŭzoj devis unue purigi sin en la fonto Kastalia, same kiel ankaŭ Pitia, kiu preparis sin por profetado per fasto, venis akompanata de sacerdotoj al la fonto kaj nuda submergiĝis en la fontujon
Laŭ la fonto Kastalia estas derivita vorto "kastalia", fonto de poetista inspiro.
Ponto Marienthal (Ingersleben)
La Marienthal-ponto (Marienthalbrücke) troviĝas ĉe la limo inter Erfurto kaj la Distrikto Gotha.
Historio
La fluo de la 33 km longa rivero Apfelstädt preterpasas, rekte antaŭ sia enfluo an la Gera, la barokan Marienthal-ponton, kiu nombriĝas inter la plej gravaj pontoj en Turingio el kulturhistoria vidpunkto. La unuarka ponto el kalkŝtono kun riĉe ornamite balustrado el sabloŝtono faritis en 1751/52 fare de Johann Sebastian Ritter el Seebergen ĉe travadejo, laŭ planoj de la landa ĉefarkitekto Gottfried Heinrich Krohne. Konstruigis ĝin la diboĉa posedanto de la najbara Kastelo Molsdorf, la grafo Gustav Adolph von Gotter. Enskribo kaj blazono de li troviĝas en la mezo de la balustrado. De la iam kvar obeliskoj (du ĉe ambaŭ flankoj) konserviĝis ununura ĝis nun.
Ŝanĝoj kontruaj kaj perdo de rolo
En la kuro de la konstruo de la fervoja linio en 1846 kaj de la plirektigo de la fluejo de Apfelstädt ĉ. la 1870-a jaro, faritis ŝanĝoj ĉe la iam fortimpresaj alirejoj kaj aldonitis dua, pli malgranda arko. Ĝi ankoraŭ hodiaŭ servas kiel apogilo dum ne maloftaj inundoj.
Post konstruo de moderna ponto apude en 1965 la monumento forgesitis ka kadukiĝis. Unuaj monumentprotektadaj entreprenetoj komenciĝis jam en 1982. Ŝuldiĝas sukcesa restaŭro de la ponto al klopodoj de historiemuloj kaj de la komunumo de Ingersleben, ne laste al federaciaj monrimedoj (inter 1992-95). Ekde tiam la latina enskribo "Konstruita kaj flegita por la komforto publika" denove senchavas.
Literaturo
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3'', 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 148-149
Esperanto-movado en Ribeirão Preto
La Esperanto-movado en Ribeirão Preto, urbo de la subŝtato San-Paŭlo, Brazilo, estas ja aktiva movado en Brazilo kaj estis unu el la plej aktiva movado de la mondo rilate al homeopatia studado en Esperanto. La loka movado aperis kiel organizita movado en la sesdekaj jaroj de la 20-a jarcento, kvankam jam ekzistis antaŭe kelkaj esperantistoj en la urbo, kaj restas grava kaj aktiva ekde tiam.
La 1960-aj jaroj
Leĝo n-o 1414, de la 5-a de junio 1964, kreis la Municipan Kurson de Esperanto ĉe la Municipa Gimnazio Dom Luiz do Amaral Mousinho, kun apogo de Welson Gasparini, tiama municipa urbestro.
Dum tiu tempo aperis preskaŭ ĉiutage artikoloj pri Esperanto en la ĵurnaloj A Cidade, Diário da Manhã, Diário de Notícias kaj O Diário, kun ĉirkaŭ 108 publikigitaj artikoloj, verkitaj de José P. Miranda, Appio, C. Guerra i.a. Krom tio ankaŭ okazis informoj en lokaj radistacioj, malpli oftaj, kaj kvin intervjuoj  en la radistacioj PRA-7, Cultura, Brasiliense, ZYR-79 kaj Colorado.
En la 6-a de aŭgusto 1966 okazis la unua kunveno de esperantistoj en Ĝenerala Asembleo en SESC, strato Tibiriçá n-ro 50, kun partopreno de 58 homoj el Ribeirão Preto, San-Paŭlo, Mato Grosso kaj Ubatuba. Gvide de Elizabeth Suassuna estis kantata la Esperantista Himno, fare de la lernantaro de Kurso de Esperanto instruita de Maria Emilia Barboni en la Gimnazio Apóstolo Paulo, kiu ekde 1963 estis realiganta tiajn kursojn. Tiam oni ektuŝis la eblecon fondi la Ribeirão Preto Esperanto-Klubon.
Ses esperantistoj de Ribeirão Preto partoprenis en la 1-a Brazila Kongreso de Studantoj de Esperanto okazinta de la 9-a ĝis la 12-a de junio 1966 en Uberlândia. Ekde tiu kongreso José Pedro Miranda (23-an de julio 1930–17-an de julio 1999), ĵurnalisto, verkisto, filologo kaj studanto de la historio de Ribeirão Preto, ekintensigis sian laboron por Esperanto, partoprenante de la fondo de pluraj grupoj, nome Ribeirão Preto Esperanto-Klubo (RPEC), Instituto de Esperanto de Ribeirão Preto (IERP), Brazila Akademio de Esperanto (ABE) kaj Brazila Asocio de Pedagogiaj Studoj de Esperanto (ABEPE). La esperantisto José Pedro Miranda ankaŭ estis fondinto de la ĝis nun ekzistanta Academia de Letras e Artes de Ribeirão Preto (Akademio de Beletroj kaj Artoj de Ribeirão Preto) (ALARP), la 13-an de novembro 1981. En la 13-a de decembro 1967 José Pedro de Miranda estis komisiita kiel Delegito de la Universala Esperanto-Asocio (UEA) por Ribeirão Preto. Samtempe li estis komisiita kiel fakdelegito por Heraldiko, Ĵurnalismo kaj Turismo. (Rimarko: Malgraŭ la ekzistantaj mencioj pri  IERP, ABE kaj ABEPE ĉe notoj de José Pedro Miranda, ne estis trovitaj oficialaj dokumentoj pruvantaj ilian fondon.)
En la 15-a de decembro 1966 oficiale stariĝis Ribeirão Preto Esperanto-Klubo, kun sidejo en la strato Tibiriçá, n-ro 50, en loko apartenanta al SESC (en la protokola libro estas registritaj 107 fondintaj societanoj). Tie oni instruis kursojn de Esperanto je niveloj baza, meza kaj supera. En la 19-a de marto 1968 la klubo translokiĝis al luita sidejo en la strato Florêncio de Abreu n-ro 1154, kie ĝi funkciis dumtempe, translokiĝante al la strato Visconde de Inhaúma, en la sidejo de la Societo Legião Brasileira (Biblioteko), ĉambro n-ro 1, edifico Padre Euclides. Iuj el la prezidantoj de RPEC estis Prof. Osvaldo Arruda Stein, Antonieta Almeida Miranda, Manoel Moacir Sisccatti.
Estas menciite, ke la 6-an de julio 1968 fondiĝis la Organizado de la Esperantista Junularo de Ribeirão Preto.
Municipa Leĝo n-ro 2.215, de la 9-a de majo 1969 konsideris laŭ municipa publika utileco Ribeirão Preto Esperanto-Clube", kun apogo de D-ro Antônio Duarte Nogueira, tiama municipa urbestro.
Dum tiu tempo, en Ribeirão Preto okazis kursoj de Esperanto en:
Post la 1960-aj jaroj
De 1991 ĝis nun Manoel Moacir Sisccatti estas Delegito de UEA por Ribeirão Preto. Li estis fakdelegito de 1970 ĝis 1975, denove de 1989. De 1992 ĝis nun la urbo havas kiel vicdelegiton Neusa Priscotin Mendes, kiu ankaŭ estas fakdelegito.
De 1980 ĝis 1987 estis delegito de UEA por Ribeirão Preto Júlio da Costa Feliz, kies edzino Eny Mello Feliz estis dumtempe tiam ankaŭ fakdelegito.
Pro influo de tiu geparo en la 1980-aj jaroj homoj grupiĝis por neformale kunlerni Esperanton en "Casas de Betânia", en la kvartalo Ipiranga, dum sabataj posttagmezoj. Tiu grupo prenis neoficiale la nomon Esperanto-Laborgrupo Verda Sukerkano de Ribeirão Preto kaj igis esperantajn bazajn kursojn en la spiritismaj centroj "União e Caridade" kaj "Amo kaj Elaĉeto", krom tio, ke ili organizis Esperantan Ekspozicion en Regiona Junulara Renkontiĝo de Spiritistoj (COMENESP) en 1985.
Sub respondeco de Esperanto-Laborgrupo Verda Sukerkano, partnere kun Esperanto-Asocio de San-Paŭlo (EASP), en Ribeirão Preto, la 15-an, 16-an kaj 17-an de novembro 1991 estis igitaj la 15-a Renkontiĝo de Esperanto de la subŝtato San-Paŭlo kaj la 4-a Semado Inter Niaj Infanoj (SINI).
En junio 1992, Instituto Homeopático François Lamasson (IHFL), en sia Informa Bulteno (jaro V, n-ro 12) anoncis la 1-an Kurson de Esperanto por 17 aliĝintoj. Tiun jaron kreiĝis ĝia Departemento de Esperanto. Estis ankaŭ lanĉita la dulingva (Português/Esperanto) bulteno de la Muzeo, kies bona akcepto stimulis la dulingvigon ankaŭ de la Homeopatia Revuo, ekde la Historia Eldono (januaro/junio, 7-a volumo, n-ro 1, 1992) kiu pritraktas la dekjariĝon de Instituto Lamasson. En 1993 ĝi publikigis la unuan dulingvan libron (Português/Esperanto) "Homeopatio – Populara Orientado", libro jam antaŭe eldonita en la portugala.
Ĝi stimulis la fondon en 1993 de Kultura Centro Esperantista de Ribeirão Preto, kiu okazigis nenombreblajn agadojn kaj renkontiĝojn lokajn kaj regionajn, kun elstarigo de:
Ekde tima elstariginde la Muzeo de Homeopatio Abrahão Brickmann, fondita en 1985 kaj havanta unu el la plej grandaj kolektoj pri Homeopatio en Brazilo, adoptis Esperanton kiel lingvon por internacia komunikado kaj fariĝis brazila referenco antaŭ la mondo.
Pere de esperantistoj IHFL enkondukis Homeopation en Kubon; unu el ties skipo vojaĝis tra Eŭropo pere de vojplano organizita kune kun esperantistoj de tiu menciita kontinento. Pere de tiu vojaĝo estis kolektitaj multaj gravaj informoj pri la naskiĝejo de Homeopatio en Germanujo kaj pri ties disvolvado en Eŭropo, kio elstare riĉigis la kolekton de Muzeo Abrahão Brickmann. Tiuj okazaĵoj estas vaste raportitaj en la libro Frio em Leipzig – A Cidade que viu nascer a Homeopatia / Calor em Ribeirão Preto – A Cidade que viu florescer a Homeopatia ("Malvarmo en Leipzig – Urbo kiu vidis la naskiĝon de Homeopatio / Varmo en Ribeirão Preto – Urbo kiu vidis la floradon de Homeopatio"), eldonita de Muzeo de Homeopatio Abrahão Brickmann (Ribeirão Preto) en 2004.
En julio 1996 estis realigita la 32-a Brazila Kongreso de Esperanto en Ribeirão Preto, sub aŭspicio de Brazila Esperanto-Ligo kaj organizita de Kultura Centro Esperantista de Ribeirão Preto. Kadre de ĝi estis realigita la filatela montro "Babelo estu detruita!", de James Rezende Piton. Ĝi konsistas el poŝtmarkoj oficiale emisiitaj de poŝtaj administrejoj el la tuta mondo rilataj al Esperanto, al la Esperantista Movado aŭ al Lingvaj Aferoj, prezentante ilustritan historion de la tutmonda esperantismo. Same ĉi tiu evento estis vaste anoncita de la urbaj amaskomunikiloj, per raportoj en ĵurnaloj kaj televido.