cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jaroslav Hašek
Vivo
Hašek primokis ĉion kaj ĉiujn, sin mem ne ekskludante. Neniom li zorgis pri la stilo nek pri literaturaj skoloj. Li mem konsideris sian verkadon metio, ne arto. Sed li verkis spontane kiel vulkano. Ŝercojn li praktikis ne nur surpapere, sed ankaŭ en la realo. Multaj homoj koleris kontraŭ li, konsiderante lin pigrulo, vagabondo, drinkulo, senrespondeculo kaj ceteraj.
En 1910 li edziĝis al la verkistino Jarmila Mayerová, sed kiam dum la unua mondmilito li estis kaptita de rusoj, li edziĝis en Rusio duafoje. Li fariĝis bolŝevista komisaro, sed post la milito li revenis denove en Pragon.
AUI (pazigrafio)
aUI estas pazigrafio kreita de viena filozofisto, filologiisto kaj psikoanalisto Wolfgang John Weilgart en 1979.
La kromnomata "lingvo de la kosmo" estas kreita por anstataŭigi la lingvojn kaj kodojn per pli simpla, logika kaj plensignifa komunikilo. Ĝi poste estos ilo por forviŝi la limojn de nacia spaco kaj, eĉ, de la kosmo. Weilgart, celis la kreon de semantike mem-priskriba lingvo. Li pensis ke, per la strukturo, la lingvo estas tuj evidenta, kaj pro tio, ĝi taŭgus al kontaktoj kun eksteranoj. Weilgart volis ke la semantika konstruo de la vortoj kiuj li proponis ebligis al eksterteranoj kompreni la homan pensmanieron.
Simboloj aUI
Dr. Weilgart kreis lingvon el 31 siginifaj elementoj, laŭ li, pli bazaj kaj universalaj de ĉiuj lingvoj, kiujn li nomis "semantikaj radikoj" kaj metis ilin en "perioda tabelo" de semantikaj elementoj.
e[e] - movado
i[i] - lumo
u[u] - homo, persono
y[y] - negacio
q[œ] - kondiĉo
Hideki Katsura
Hideki Katsura (桂 秀樹, n. ) estas japana futbalisto.
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
A[a:] - tempo
Hideki Katsura
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels, Kawasaki Frontale kaj Sagawa Express Tokyo.
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
E[e:] - materio
Jaroslav Hašek
Verkoj
Post lia morto multaj rakontoj de Hašek estis kolektitaj kaj eldonitaj libroforme. Ne estas facile elspioni en malnovaj gazetoj liajn verkojn, ofte kaŝitajn sub pseŭdonomoj, kaj poste ilin ordigi laŭ la temoj. La unuopaj redaktistoj grupigis rakontojn pri infanoj, pri bestoj, pri krimuloj, pri religianoj kaj laŭ similaj kriterioj. Ni elektis por nia libro precipe rakontojn verkitajn en la unua persono kiel proprajn travivaĵojn de Hašek, ne grave, ĉu realajn aŭ fikciajn. Ni kredas, ke ni tiamaniere formis lian burleskan aŭtobiografion pli malpli respondantan al la vero - ĉar ankaŭ liaj troigoj, fanfaronoj kaj mistifikoj apartenas al lia vivo. Ni aldonas ankoraŭ kelkajn fragmentojn el lia cetera verkado, ankaŭ de pluraj tradukistoj, por ke la leganto povu gustumi liajn verkojn laŭ diversaj manieroj.
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
I[i:] - sono
Jaroslav Hašek
Rakontoj en libro Ne nur soldato Švejk
(tradukistoj: Stanislav Kamarýt- SK; Oldřich Kníchal - OK; Miloš Lukáš - ML, Miroslav Malovec - MM; Jiří Patera - JP, Vladimír Váňa - VV)
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
U[u:] - spirito/racio
O[o:] - senco
b[b] - kune
с[ʃ] - ekzistado, estado
d[d] - trans/signife
f[f] - tiu
g[g] - en
h[h] - demando
j[ʒ] - ebeneco, horizonteco, pareco
30882 Tomhenning
30882 Tomhenning estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
k[k] - supere
30882 Tomhenning
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astrofizikisto Thomas Henning, administra direktoro de la Max-Planck Instituto pri astronomio de Hejdelbergo. Li estas gvidanta spertulo pri la formiĝo de la steloj kaj planedoj, kiel pri astrofiziko en laboratorio.
Damano kaj Diuo
Kiam Portugala Hindio (1961) estis okupita per barata soldataro, ambaŭ distriktoj estas ekde la jaro 1962 administrataj per la t. n. administratoro, nomita de centra barata federacia registaro en Delhio (la tria parto de la kolonio, Goao en la jaro 1987 fariĝis federacia ŝtato). Ĉefurbo de ambaŭ distriktoj estas urbo Damano. Parollingvo estas precipe guĝarata lingvo (kaj kiel en la tuta Hindio ankaŭ la angla), portugale hodiaŭ parolas nur malgranda nombro da loĝantoj (5 – 10 procentoj).
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
l[l] - cirklo, ciklo
Damano kaj Diuo
Damano
Distrikto Damano (respektive portugale antaŭe Damão) situas sur suda terlango de la federacia ŝtato Guĝarato (Gujarat) sur marbordo de Araba Maro (Hinda Oceano). La nomo Daman devenas evidente de nomo de ĉi tie trafluanta rivero Damangango (ankaŭ Daman Gango).
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
m[m] - eco/adjektivo
Damano kaj Diuo
Damano
La pasinteco de Damano estas senpere kunigita kun historio de ĉirkaŭaj teritorioj, precipe kun historio de ŝtato Guĝarato. Komence de la 16-a jarcento portugaloj enpenetras sur okcidentan marbordon de Hindio kaj ili fondas kolonion Portugala Hindio, al kiu Damano apartenas ĝis la jaro 1588.
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
n[n] - kvanto/pluralo
Damano kaj Diuo
Damano
Damano havas areon 72 km². En ekonomio ludas rolon nur agrikulturo kaj fiŝkaptado. Plimulton de la loĝantaro kreas hindoj, ĉi tie vivas ankaŭ malgrandaj minoritatoj de muslimoj kaj kristanoj. Parollingvo estas guĝarata lingvo.
Lipníky
Lipníky, hungare Lipnikpuszta [lipnikpusta] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
p[p] - antaŭ, ĝis
Lipníky
Geografio
Lipníky situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Vranov nad Topľou-Prešov. La lasta urbo troviĝas je 14 km-oj.
Damano kaj Diuo
Diuo
Diuo apartenis (samkiel Damano) ekde la jaro 1535 ĝis la jaro 1961 al la portugala kolonio Portugala Hindio. Distrikto Diuo estas insulo kaj malgranda teritorio sur suda marbordo de barata ŝtato Guĝarato (Gujarat), ambaŭ partoj estas komune kunigitaj per ponto. Diuo havas areon 40 km², la insulo mem mezuras 11 × 3 km. La nomo devenas el sanskrita esprimo dvipa (insulo).
The King of Rome
The King of Rome (t.e. "La Reĝo de Romo") estis la nomo de sukcesa leterkolombo de la specio Columba livia f. domestica, gajninta 1001 mejlojn longan flug-konkurson de Romo, Italio al Anglio, en 1913. Ĝi estis subjekto de kanto kaj libro, ambaŭ de Dave Sudbury, la kanto estis plej fame registrita de June Tabor.
Birdo
The King of Rome estis kurier-kolombo kiu gajnis 1001 mejlojn longan flug-konkurson de Romo, Italio al Anglio, en 1913. La birdo, blua virkolombo, ringo numero NU1907DY168, estis posedata kaj bredata de Charlie Hudson (naskiĝinta en la fruaj 1870-aj jaroj, mortinta la, 84-jaraĝa ), loĝanta ĉe 56 Brook Street, Derby (nun malkonstruita, ), pri kiu oni raportis, ke li komencis flug-konkursojn de kolomboj en 1904. En la tempo de la flug-konkurso, li estis prezidanto kaj kasisto de "Derby Town Flying Club" (Flug-Klubo de Urbo Derby). Li ankaŭ verkis artikolojn pri kolomb-konkursado por la Derby Evening Telegraph. Post la morto de la birdo li transdonis ĝian korpon al Muzeo kaj artgalerio de Derby kie ĝia remburita haŭto estis prezervita kun alir-numero DBYMU.1946/48. Kvankam antaŭe ekspoziciita en Derby kaj aliloke, interalie en Walsall Museum kaj Wollaton Hall en Nottingham, ekde 2011 ĝi estas ekspoziciata.
Kanto
The King of Rome kaj ties posedanto estis la subjekto de kanto kaj libro de Dave Sudbury. La kanto estis plej elstare registrita de June Tabor. Ĝi rakontas ke "On the day of the big race a storm blew in. A thousand birds were swept away and never seen again" (la tagon de la granda flug-konkurso ventego ekblovis. Mil birdoj estis forbalaitaj kaj neniam plu reviditaj), indikante la danĝerojn rilatajn al bird-konkursoj. Post kiam ŝi aŭdis Sudbury kanti la kanton dum kantokonkurso en la malfruaj 1980-aj jaroj kie ŝi estis ĵurianino (li atingis la kvaran lokon ), Tabor registris ĝin por sia albumo de 1988 Aqaba. Brian McNeill, alia finalisto ĉe la evento, diris:
"'The King of Rome' estis tre supera al ĉiuj aliaj kantoj kantitaj tiun nokton, kaj estus devinta venki."
McNeill poste publike kantis la kanton, kaj koncerta registraĵo estis havebla en lia albumo de 2000 kun Iain MacKintosh, Live and Kicking.
La bando Half Man Half Biscuit ankaŭ registris version de la kanto, kiu restis neeldonita. Kanada folk-muzikisto Garnet Rogers registris ĝin por sia albumo de 2004 Summer Lightning. Usona folk-muzikisto Vance Gilbert ankaŭ registris ĝin en sia albumo Edgewise en 1994.
Libro
La liriko de Sudbury estis reproduktita kiel 32-paĝa libro, kun ilustraĵoj de Hans Saefkow.
AUI (pazigrafio)
Simboloj aUI
r[r] - pozitiva
s[s] - aĵo
t[t] - al
v[v] - aktiveco, ago
w[w] - forto/potenco/influo/solida
x[x] - rilato
z[z] - ero, parto
Literaturo
W. John Weilgart: aUI, The Language of Space, Cosmic Communication Co., 1979, 4-a eld., 307 p.
Shannon Elizabeth
Shannon Elizabeth (7-an de septembro 1973 en Houston, Teksaso; fakte Shannon Elizabeth Fadal) estas usona aktorino kaj pokera ludistino.
Lipníky
Historio
La municipo formiĝis en 1990, tiam apartenanta al Ĉeĥoslovaka respubliko. Ekde 1993 la vilaĝo apartenas al Slovakio. En 2001 vivis en Lipníky 449 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj). En la vilaĝo lernejo funkcias.
Shannon Elizabeth
Ŝi plenkreskis en Waco, Teksaso kiel filino de siria-labana patro kaj ĉeroka patrino. Post la studado, ŝi iris en 1991 al Novjorko, por labori kiel fotomodelo. Poste ŝi translokiĝis al Los Angeles kaj vizitis tie aktoradan lernejon. Ŝi komencis kiel aktorino en etaj roloj kiel en reklamoj kaj muzikvideoj.
En aŭgusto de 1999, pri ŝi aperis serio de nudfotoj en la usona eldono de magazino Playboy. Samjare ŝi sukcesis atingi trarompon en aktorado per rolo de svelta, alloga, ekshibicia ĉeĥa interŝanĝa stidenta lernantino Nadia en la filmo American Pie.
En junio de 2002, ŝi geedziĝis en Meksiko la aktoron Joseph D. Reitman, kun kiu ŝi ludis antaŭe en tri filmoj. Ekde marto 2005 ili vivas dise.
Dumtempe ŝi iĝis respektinda pokerludistino. Ŝin sponsoras Full Tilt Poker kaj havis en 2008 kontrakton kun Mansion Poker. Ŝia plej granda sukceso estis la duonfinalo en 2007 en National Heads-Up Poker Championship.
37729 Akiratakao
37729 Akiratakao estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan neŭrologian kuraciston kaj Akira Takao. Li aktive serĉas novaojn elde sia hejma " veranda observatorio " proksime de la centro de Kitakjuŝu kaj trovis kvar novaojn de 2003.
David Canabarro (Suda Rio-Grando)
David Canabarro estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Passo Fundo. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 4 683 loĝantoj.
(13829) 1999 WK18
(13829) 1999 WK18 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Višnjan (Kroatio).
Ferenc Lesenyi
Ferenc Lesenyi [leŝenji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lesenyi Ferenc estis hungara inĝeniero, profesoro.
Ferenc Lesenyi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Geletnek (nuntempa Hliník nad Hronom en Slovakio), li mortis la  en Sopron.
Biografio
Ferenc Lesenyi abiturientis en Kolozsvár, poste li studis en Akademio de Selmec inter 1905-1909. Li faris la kutimajn praktikajn laborojn en ĉirkaŭaĵoj de Selmecbánya kaj Kolozsvár, poste li akiris diplomon en 1912. Li komencis labori en Görgényszentimre, poste en Beszterce. En 1917 li havis postenon en la agrikultura ministerio. Li plulernis en Reĝa Teknikuniversitato palatino József, en 1923 li estis nomumita eksterordinara profesoro en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron). En 1934 li atingis la instruan rangon publika ordinara profesoro. En 1951 li pensiuliĝis, tamen li instruis plu ĝis 1959.
27508 Johncompton
27508 Johncompton estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Wang Wei
Ĉinlingva literaturo > Ĉinaj poetoj
27508 Johncompton
Nomo
Ĝia nomo honoras John Compton, kunordiganton de programoj kaj horaroj de la Observatorio Lowell, kiu kreis specialajn programojn por grupoj da vizitantoj. Kunlaborante kun la estraro de la Knabinoj-Skoltinoj Arizona Cactus-Pine, li disvolvis laborejon, kiu helpis la Knabinojn-Skoltinojn por gajni ilian ordenon de Kosma Scienco.
Wang Wei
WANG Wei (pr. Ŭang Ŭej), ĉine 王維, (698 - 759), estis ĉina poeto, muzikisto, pentristo kaj ŝtatulo. El socie alta familio, li havis prosperan ŝtatkarieron kaj poste retiris sin en budhisman monaĥejon.
''"En Weiĉeng matenpluvo saturetis la stratpolvon,
''Kaj ĉe la'gastejo freŝe verdaj staras la salikoj.
''Ankoraŭ unu glason malplenigu, mi vin petas,
''Trans Jangguan okcidente ne troviĝos jam amikoj!"
Guelaguetza
La Guelaguetza (el la Zapoteka guendalizaa, "kunlabori") estas festo kiu okazas en la urbo Oaxaca de Juárez, en la ŝtato Oaxaca, en Meksiko. Ĝi formas parton de la popularaj kultoj al la Madono de Monto Karmelo, tial ĝi okazas la du plej proksimajn lundojn al la katolika festo de Maria (la 16-an de julio). Ĝi estas ankaŭ konata sub la nomo de la lundoj de la Monteto (los lunes del Cerro), tial ke la koro de la festo estas la monteto del Fortín, kiu kulminas en la centro de la urbo Oaxaca. En sia pli ampleksa koncepto, la Guelaguetza reprezentas ne nur kunlabori, sed ankaŭ tutan sintenon aŭ kvaliton per kiu oni naskiĝas, amon al proksimulo de ĉiu zapoteka loĝanto al siaj fratoj, sintenon de kundivido de naturo kaj vivo.
En ĉi tiu festo, partoprenas folkloraj grupoj de la ok regionoj de la ŝtato:
Rjomjong-strato
Rjomjong-strato (려명거리) estas grava ŝoseo aŭ nov-urba projekto en Pjongjango, ĉefurbo de Nord-Koreio.
Novoselicja (Miĵgirja)
Novoselicja ukraine Новоселиця, hungare Tarújfalu estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja.
Rjomjong-strato
La strato situas en Taesong, ĉirkaŭe estas Kumsusana Palaco de la Suno.
Nomo
La nomo "Rjomjong" signifas "sunleviĝo" en la Korea lingvo.
Novoselicja (Miĵgirja)
Historio
La unua mencio okazis en 1599 en formo "Felseo Holyatyn". En 1910 vivis en Tarújfalu 1064 loĝantoj (898 rutenoj, 156 germanoj, 9 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Novoselicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Rjomjong-strato
Projekto
La projekto estis proponita de Kim Ĝong-un en marto 2016 kaj la konstruado estis komencita en aŭgusto 2016 kaj finiĝis en aprilo 2017.
Totalaj kostoj estis 170 miliardoj da ŭonoj kaj la totalaj areoj estas.
François René de Chateaubriand
François René de CHATEAUBRIAND (naskiĝis la 4-an de septembro 1768, mortis la 4-an de julio 1848) estis franca verkisto de la romantikismo (kies unua enkondukinto li estis per lia romaneto René), kaj ministro en la Dua Resurtronigo.
Biografio
Post siaj studoj en Dol-de-Bretagne kaj Rennes li eniris la armeon kaj estis nomata sub-leŭtenanto en la regimento de Navarre (Navaro). Kiam komencis la Franca revolucio, li vojaĝis en Amerikon, memdire cele malkovri maran pasvojon ĉirkaŭ Nordameriko (kiu estis ankaŭ nekonata), li facile rezignis pri tio, sed tiu vojaĝo lasis al li fortan senteman impreson, kaj inspiris al li siajn unuajn verkojn (Atala, René, Les Natchez). Reveninte en Francion, li devis fuĝi pro la revoluciaj leĝoj kontraŭ nobeluloj, kaj travivis mizeron kaj malsaton en Londono, kie li laboris pri unua verko, neniam publikigita, ĉar li poste ŝanĝis la ideojn, "Eseo pri la revolucioj".
Kiam Napoleono farigis sin Unua Konsulo, li provis reveni Francion (sub falsa nomo), kaj kiam tio iĝis permesita, sub la vera nomo. Li abrupte iĝis fama kaj furora en jaro 1801 pro la sukceso de malgranda romano Atala. Poste René iĝis la modelo de la juna romantisma heroo, superanta pri la "svageco de pasioj": miloj da junuloj rekonis sin en tiu persono kaj strebis imiti lin. La sukceso konfirmiĝis per la publikado en 1802 de La genio de Kristanismo, kiu koincidis kun le repermeso de la religiaj ritoj en Fancio far Napoleono Nur kelkajn jarojn post siaj unuaj sukcesoj literaturaj li komencis ankaŭ interesiĝi pri la politiko. Li fariĝis ambasadoro en Romo, sed li abdikis en 1804 post la mortigo de la Duko de Enghien. En 1807 li devis retiri sin al la Vallée-aux-Loups (en Châtenay-Malabry, vendita en 1818) ĉar li estis kontraŭ la regado de Napoléon. Sed li amikis Ludovikon la 18-an, sekvis lin eĉ en ekzilo dum la "Cent-Tagoj" (Cent-Jours). La rekompenco por Chateaubriand: Li fariĝas ministro kiam Ludoviko reprenis la povon, kaj estis nomata "Lordo de Francio" ("pair de France"). En 1822 li atingis la pinton de sia kariero politika: Li estis nomita ministro pri eksterlandaj aferoj.
Sed ĉi tio ne daŭris longe. En 1824 li estis eksterenpuŝita de la ministrejo kaj fariĝis ambasadoro. La fino de la Dua Resurtronigo estis ankaŭ la fino politika de Chateaubriand. Li sin retiris. En la sekvantaj jaroj oni forgesis lin dum li estis skribanta siajn memoraĵojn.
Kvankam li edzinigis Céleste Buisson de La Vigne en 1792, li havis multajn ligadojn dum sia vivo: en Anglio Charlotte Ives, Pauline de Beaumont Delpine de Custine (1802), Juliette Récamier (1818) kaj Cordélia de Castellane (1823).
Li ankaŭ multe vojaĝis: ne nur en Ameriko (1791), ejo de multaj romanoj (Atala, René, Les Natchez), politikekzilulo en Anglio (1793-1800, granda parto en Londono), en la landoj de la Mediteraneo (1806-1807), ĝis Jerusalemo, en Prago (1833). Liaj oficoj politikaj lin gvidis en Romo (ambasadoro 1828-1829), Berlino (1821) kaj Londono (1822).
François René de Chateaubriand mortis la 4-an de julio 1848.
Ideoj, influo
Politike li havis sintenon kompleksan: advokato pro principo je religio kaj monarĥio (kvankam funde de lia koro, li fakte konsciis pri la nepraveco de la du sed tio estis alia faceto de lia romantisma malesperkoro), samtempe li admonis al plena libereco skriba kaj gazeta.
Lia beletra influo estis vasta, li iniciatis la romantismajn sentojn en Francio, enmodigis la senton pri "romantismaj" pejzaĝoj, kaj ŝaton al naturo, logon pri Mezepoko, refurorigon al religio post epoko de kontraŭreliegeco, la temon de la romantisma misestosento, de la malbonfatala junulo, ktp. Liaj siatempe aperintaj verkoj tamen nun ne plu tiom furoras kiom en sia tempo, ĉar post du jarcentoj ili aperas nun ne sufiĉe naturaj, tro efektoserĉemaj, male nun multe pli ŝatatas liaj postmorte eldonitaj "Transtombaj memoraĵoj", pli aŭtentaj, kaj en kiu brilas ĉiaj liaj stilofacetoj, kaj kie li scias kunteksti historion, sian personan destinon, kaj vivojn de aliaj personoj.
Torreblacos
Torreblacos [toreBLAkos] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Tierras del Burgo, foje atribuita ankaŭ al Komarko de Sorio. La loknomo Torreblacos estas etimologie komprenebla kiel Turo de Blacos, alude al proksima loĝloko Blacos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,46 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 300 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 38 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj limas kun Talveila, Blacos kaj Rioseco de Soria.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj.
Piazzolo
Piazzolo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Mezzoldo, Moio de' Calvi, Olmo al Brembo, Piazza Brembana, Piazzatorre kaj Valnegra.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la biblia evento Ĉielenpreno de Maria, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Leivonmäki
Leivonmäki estis komunumo en Meza Finnlando, en provinco Okcidenta Finnlando. La nomo signifas en la finna 'alaŭda monteto'. La areo de la komunumo estas 409,97 km², el kiu 29,17 km²estas akvo. Leivonmäki havas 1201 loĝantojn.
La unuaj loĝantoj en Leivonmäki estas menciitaj en jaro 1564. Leivonmäki fariĝis komunumo en 1870. En 2008 ĝi farigis parto de la komunumo Joutsa.
Fizalio
La fizalio (Physalia) estas ne unuopa animalo, sed kolonio de tre venenaj meduzoj, kies "individuoj" ne povas unuope sin vivteni. Ĝi kunportas sakon plene de aero, subtenante ĝin.
La biologoj oportune nomis "individuoj" tiujn polipojn, kiuj plenumas diversajn funkciojn. Ili estas kvartipaj: iuj kaptas la nutraĵon, aliaj digestas ĝin profite al la tuta kolonio, iuj rolas kiel seksaj organoj, zorgante pri la reproduktado. Fine individuoj en formo de dika flosil-sako subtenas la tuton.
La meduzoj ĝenerale drivas en ĉiuj oceanoj sub la marsurfaco, fin-ne kuntenataj per la pulsobatoj de iliaj naĝkloŝoj. Nur la fizalio, alinomata de la britoj "portugala militŝipo", posedas flosilon plenan je gaso, kiu elstaras el la marsurfaco. Sur tiu flosilo trikolore nuancita staras supre tube plisita velo de ĉirkaŭ 30 centimetroj.
Ĉe la bazo de la flosilo troviĝas polipoj, kiuj laŭnecese sekrecias la gason nepran por ŝveligi la flosilon, kaj ankaŭ urtikecaj tentakloj aú kapto-aparatoj dek metrojn longaj, kiuj enprofundiĝas en la maron. Ili inokulas venenon, kemie similan al tiu de la kobroj, kiu kapablas mortigi skombrojn. La tentakloj kunstreĉiĝas kaj hisas la kaptitan predon ĝis la buŝo de la nutrantaj individuoj. La digestita nutraĵo estas disdonata al la tuta kolonio. La veneno de fizalio povas kripligi, eĉ mortigi naĝanton. Ĉiel ajn, tiu mortiga "velŝipo" tamen havas fidelan araikon, nomatan nomeus, kiu pasigas la plej grandan parton de sia vivo naĝante senriske apud la venenaj tentakloj. Malhele blua, kun vertikalaj nigraj strioj, ĝi perfekte maldistingeblas de la tentakloj. Oni ofte nomas ĝin "ŝipogardisto", en Usono "paŝtistofiŝo". Oni ne ekzaktc scias kial tiu fiŝo, granda kiel homa fingro, sukcesas vivi en tiom danĝera medio. Povas esti, ke la urtikecaj organoj de la fizalio ne efikas sur ĝi pro viskoza ŝmiraĵo, kiu kovras ĝian korpon. Krome la fizalio afable akceptas la ĉeeston de tiu fiŝeto, kiu trovas inter ĝiaj tentakloj efikan protekton kontraŭ karnomanĝantaj fiŝoj, kaj kiu tiras profiton el parto de la kaptitaj predoj.
Christoph Theodor Aeby
Christoph Theodor AEBY (naskiĝinta la en Bonnefontaine apud Phalsbourg en la departemento Moselle, mortinta la  en Bílina) estis svisa antropologo germanlingva.
Vivo kaj sciencaj agadoj
Aeby studis ekde 1853 en Bazelo kaj habilitiĝis en 1858 kiel privata docento en Bazelo. En 1863 li nomumitis profesoro pri anatomio en Berno kaj en 1884 en Prago.
Li disponigis multajn esplorojn pri mikroskopa anatomio, novan laŭspecan dividon de la kranio (larĝaj kaj mallarĝaj cefaloj) montrante ke la tromalgranda encefalio estus formo malsana (kp. prie ĉe »Archiv für Anthropologie«, 1873). Aeby krome klarigis ke la aerpremo gravus por ĉiuj artikoj.
Verkoj
Li verkis jenajn aferojn:
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 1. Leipzig 1905, p. 66-67 (tie ĉi interrete)
Jun Naito
Jun Naito (内藤 潤, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels kaj Vissel Kobe.
Sándor Héjja
HÉJJA Sándor [he:ja] rumania hungara/hungara aktoro naskita en Marosvásárhely la 14-an de marto 1942, kaj mortinta en Pécs la 31-an de oktobro 1996. Li estis la edzo de la aktorino Klára Sebők.
Home Town Story
Home Town Story estas usona drama filmo de 1951 reĝisorita de Arthur Pierson kaj kun geaktoroj Jeffrey Lynn, Donald Crisp, kaj Alan Hale, Jr. La filmo prezentas Marilyn Monroe en malgranda, komenca rolo. La filmo estis financita de General Motors kiel propagando de la virtoj de granda negocado.
Saint-Julien-près-Bort
Saint-Julien-près-Bort estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 407 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Home Town Story
Intrigo
Jeffrey Lynn ludas venkitan politikiston kiu iĝas eldonisto de gazeto de malgranda urbeto kiel klopodo esti elektita. Li interesiĝis pri fraŭda industrio kaj poluado. Marilyn Monroe, listita kiel unu el la filmaj stelulinoj, fakte ludas tre malgrandan roleton kiel Iris Martin, oficistino. Post la savo de fratino de Jeffrey Lynn el akcidento en minejo li ŝanĝasopinion kaj agnoskas ke la industriaj popolo faras sian plej bonon por la civitanoj.
Sándor Héjja
Kariero
Sándor Héjja dungiĝis en 1965 al Kluĵo. En 1988 li translokiĝis en Hungarujon Nacia Teatro (Pécs).
Saint-Julien-près-Bort
Geografio
Saint-Julien-près-Bort etendiĝas sur 30,63 km², kaj havis 407 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 13 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Julien-près-Bort situas je alteco de 841 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Julien-près-Bort antaŭe apartenis al la reĝa provincio Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Gilbert Fournial, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Nordhackstedt
Nordhackstedt (dane: Nørre Haksted) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Schafflund, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Gennes - Longuefuye (stacidomo)
Gennes - Longuefuye estas franca varstacidomo sur linio Sablé -, situanta en Longuefuye, apud Gennes-sur-Glaize, en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Sablé - Montoir-de-Bretagne (460000).
Dualao
Dualao (Douala) komence de 2005 havis 1,338,144 loĝantojn (kvankam la vera nombro de loĝantoj supozeble pli grandas), kaj sendispute estas la plej granda urbo de la ŝtato Kameruno en okcidenta Afriko. Ĝis la jaro 1920 Dualao estis la politika ĉefurbo de la ŝtato, kaj ankoraŭ nun ĝi estas la financa, industria, komerca, kultura kaj trafika centro de Kameruno. Samtempe la urbo estas la administra centro de la ŝtata regiono Marborda Kameruno (france nomata Littoral).
Orontobates
Orontobates (en greka Ὀρoντoβάτης kaj en malnovpersa Aurandabad, vivis en la 4a jarcento a.K.) estis perso, kiu edziĝis al la filino de Piksodaro, kontraŭleĝa satrapo de Kario, kaj estis sendita de la reĝo de Persio por sukcedi lin. Je la alproksimiĝo de Aleksandro la Granda de Macedonio (334 a.K.) Orontobates kaj Memnono de Rodoso fortifikiĝis en Halikarnaso. Sed finfine, malespere defendi ĝin, ili incendiigis la urbon, kaj sub la ŝirmo de la tumulto ili trapasis al Kos, kien ili jam antaŭe estis translokigintaj ties trezorojn. Aldonr al la insulo Kos, Orontobates, retenis kontrolon de la citadelo de Salmacis, kaj la urbojn Mindus, Caunus, Tera kaj Kalipolis kun Triopium.
Dualao
Situo
La urbo situas en distanco de 24 kilometroj de la bordo de la Atlantika Oceano, borde de la delto de la rivero Wouri. Ĝi troviĝas proksimume 13 metrojn super la marnivelo. En la rivera delto ekestis la plej grava kaj plej granda haveno de Kameruno. La plej granda parto de la urbo situas ĉe la suda riverbordo. La geografiaj koordinatoj de la urbo estas 4° 05' norde kaj 9° 70' oriente.
Klimato
Dualao situas en la tropika klimata zono. La averaĝa jara temperaturo estas 27,9 °C, la meza jara pluvokvanto 1.012 mm.
La temperaturoj tutjare troviĝas inter 26 kaj 32 °C. Plej multe pluvas inter junio kaj septembro - la monatoj inter novembro kaj marto estas sekaj.
Historio
La areo de la hodiaŭa urbo origine estis marĉo. Komence de la 18-a jarcento en la regiono ekloĝis la tribo Douala, subgrupo de la kamerunaj marbordaj bantuoj. Ili interalie fondis la tri fiŝkaptistajn vilaĝojn Bonanjo, Bonaku kaj Bonabela, kiuj iĝis la kerno de la hodiaŭa urbocentro de Dualao. Meze de la 19-a jarcentro la loko iĝis strategia haveno por komercado kun sklavoj, precipe kun portugalaj sklavokomercistoj. Ekde la jaro 1860, palmoleo iĝis la plej grava komerca varo inter la urbanoj kaj komercistaj eŭropanoj. La komercon baldaŭ dominis negocistoj el la germana havena urbo Hamburgo, kiuj dum la jaro 1884 atingis, ke la dualaaj tribestroj subskribu interkonsenton, kiu petis la Germanan Regnon protekti la marbordon. Tio celis kaj bremsi la influon de la brita armeo kaj de britaj komercistoj. Ĝis la Unua Mondmilito Kameruno restis germana protektozono - komence la urbo Dualao estis ĝia centro, ekde 1902 la malpli tropike humida urbo Buea piede de la Monto Kameruno, kies klimato pli taŭgis al la eŭropanoj.
Ekonomio
Plej gravaj produktaj branĉoj estas la fabrikado de kemiaj kaj aluminiaj varoj, vestaĵoj, biero (ekzemple Brasseries du Cameroun, Guinness) kaj senalkoholaj trinkaĵoj, kaj la prilaboro de ligno kaj kakao.
Grandan signifon havas la internacia haveno Dualao-Bonabéri, tra kiu sendiĝas pli ol 97 procentoj de la varoj de la ŝtato. La haveno entute kovras areon de 300 hektaroj, kaj enhavas plurajn subhavenojn, ekzemple pri konteneroj, fiŝkaptaj ŝipoj kaj ligno, pri oleo, bananoj kaj metaloj.
Esperanto-movado
En Dualao estas sidejo de Asocio pri Esperanto en Kameruno.
Esperantistoj
Jean-Marie Mboge Mbele
El Vallecillo
El Vallecillo [elbaljeZIljo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Sierra de Albarracín. La loknomo El Vallecillo estas tradukebla kiel La Valeto.
Geografio
El Vallecillo estas sur tre montara areo je 1 421 msm, sur la supra fluejo de la rivero Cabriel kaj tre malfacile komunikebla laŭ montara ŝoseo al Toril y Masegoso, ĉirkaŭe al Gea de Albarracín kaj poste oriente al Teruelo.
Historio
La originoj de la loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro fare de navaranoj. Ekde 21a de junio 1257, per decido de la reĝo Jakobo la 1-a en Teruelo, El Vallecillo kaj ĉirkaŭaj loĝlokoj ekformis parton de la komunumo Sesma de Frías de Albarracín en la komunumaro Comunidad de Santa María de Albarracín, kiu dependis rekte de la reĝo, kaj tio restis ĝis 1837, kun aktuala sidejo en Tramacastilla.
Aktualo
Altiraĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, popola arkitekturo, naturaj lokoj, pinaroj, ekfluejo de la rivero Cabriel, akvofalo Molino de San Pedro, groto La Obriga, piedirado tien, rokejo Peña del Castillejo, reveno tra ravinoj ktp.
Idomeneo
Idomeneo (helene Ἰδομενεύς, latine Idomeneus) estis en la helena mitologio bravega kreta reĝo.
La reĝo Idomeneo estis filo kaj sekvanto de la kreta reĝo Deŭkaliono, kun kiu interkonsentis liganecon fama heroo Tezeo (kiu venkis Minotaŭron), kaj nepo de Minoo, kiu estis filo de la plej alta dio Zeŭso kaj Eŭropo, filino de fenicia reĝo Agenoro.
Idomeno havis grandan potencon kaj kiel multaj aliaj estis duonfianĉo de la bela Helena. Kiam Helena estis rabakirita de Pariso, akceptis inviton de Agamemnono al militiro kontraŭ Trojo. En la batalo apartenis inter la plej bravaj militantoj, kaj ne timis starigi sin eĉ kontraŭ estro de trojanoj Hektoro. Idomeneon kaj lian amikon akompanadis Dikto de Kreto, kiu pri militaj eventoj onidire verkis taglibron en la fenicia lingvo, pri kiu apogas mezepokaj mitoj pri la Troja milito. Post la milito Idomeneo feliĉe revenis hejmen.
Berehi (Miĵgirja)
Berehi (Береги) estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja, en municipo Sinevirska Poljana.
Historio
La unua mencio okazis en 1600. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Berehi. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Melalahti
Melalahti estas vilaĝo en Paltamo, Kainuu sur bordo de Oulujärvi. Laŭ parola tradicio la unua loĝanto de Paltamo loĝis en Melalahti, en Rusala ekde jaro 1530. Antaŭa grava finna politikisto Keijo Korhonen kreskis en la vilaĝo kaj en siaj pensia aĝo loĝis tie sur bordo de Oulujärvi. La vilaĝo havas mikroklimaton. Tie estas multe pli varma ol en Kainuu alie. Antaŭe tie kreskis tigfruktaj kverkoj, kaj platanecaj acaroj. Agrikulturo en Melalahti komencis tre frue. En Melalahti ekzistas mikroklimato: multe pli varma klimato ol en la alia Kainuu, eble pli varma ol la klimato de Jyväskylä
Pieranica
Pieranica estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Libroj de la Kronikoj
La du libroj de la Kronikoj (hebree: דברי הימים debarè hayomim, "aferoj de la tagoj"; greke: A'-B' Παραλειπομένων 1-2 paraleipoménon, "I kaj II [libro] de la preterlaŝoj"; latine: 1-2 Paralipomenon) estas du tekstoj entenataj en la hebrea Biblio (kie ili estas nombrataj kiel unusola teksto), kaj en tiu kristana.
Ili estas skribitaj per hebrea alfabeto kaj, laŭ la hipotezo plej sekvata de esploristoj, ilia definitiva redakto, iniciate de nekonataj aŭtoroj, estas lokigita ĉirkaŭ la 330-250 a.K., en Judujo. Ili prezentas reellaboraĵon pri la historio de hebreoj, jam rakontata en aliaj historiaj tekstoj.
La unua libro laŭiras tra 29 ĉapitroj entenantaj diversajn genealogiojn ekde Adamo al Davido kaj la priskribon pri ties regno (ĝis al 970 a.K. ĉirkaŭ). La dua libro entenas 36 ĉapitrojn priskribantajn la regnon de reĝo Salomono kaj la historion de la Regno de Jehuda, ĝian destruon, la babilonan ekzilon kaj la revenon (ekde 970 ĉirkaŭ al 538 a.K,).
Kronikisto
La du libroj de la Kronikoj (laŭlitere vortoj de la tagoj) reproponas multajn eventojn jam rakontatajn en la du libroj de Samuelo kaj en la du libroj de la reĝoj. Sed ne temas pri pura kaj simpla redakto, kiel povus ŝajni unuaokule. Tiuj libroj, fakte, apartenas al la Readmona Tradicio, dum la la aŭtoro de tiuj du libroj, difinita la Kronikisto, apartenas al la tieldirita Sacerdota Tradicio, la sama de la unua ĉapitro de la Genezo. Tiu tradicio naskiĝas en Babilono dum la Ekzilo babilona: malsame ol la Readmona, ĝi celas precizan projekton kiu ne estas nura historia sed ankaŭ kaj precipe religia. Fakte, la kronikisto ne limiĝas rakonti la eventojn, kiel faras la Readmonikisto en la fama "Sinsekvo sur la trono de Davido". Li selektas kaj reellaboras la datumojn celante ekzalti precipe la Templon por la Kulto en Jerusalemo, taksatan la koro mem de la kredo kaj de la identiĝo de Izraelo kiel popolo. Nehazarde, sur la 19 ĉapitroj dediĉitaj en la Unua Libro de Reĝoj al la Regno de Davido, eĉ dekoj estas dediĉitaj al la translokigo de la Kesto de la Interligo al Jerusalemo kaj al la dispozicioj de la reĝo rilate la konstruon de la Templo, kvazaŭ al lia filo Salomono nenio restis ol obei al la patraj decidoj. Aliaj 8 ĉapitroj de la Dua Libro krome estas dediĉitaj al la efektiva konstruo de tiu kiu estis difinita la oka mirindaĵo de la antikva mondo. La historio rakontata de la Kronikisto reale, do, estas “Sankta Historio”, historio kiu turniĝas ĉirkaŭ la templo Davido rilate kiun estas preterlasitaj iliaj religiaj malobservoj registritaj, male, en la libroj de Reĝoj.
Datado
En 1K 29,7 estas dirate ke la izraelaj tribaj familiĉefoj donacis interalie «dekmilojn da darikoj» por la konstruo de la templo de Salomono. Sed temas pri evidenta anakronismo: kiel diras la nomo, tiu moneroj aperis epoke de la persa imperiestro Dario la 1-a (522 a.K.-486 a.K.). Tiu estas unu el la plej validaj kialoj pro iuj la datado estas fiksata en la 5-a jarcento. La dua argumento ligiĝas al tio dirita en la antaŭ paragrafo: la jerusalema Templo estas la koro de l libro ĝuste ĉar estas indikita de la kronikisto kiel simbolo de espero kaj konfido por hebreoj revenintaj al Palestino post la ekzilo, kaj devigitaj travivi inter senfinaj materiaj kaj moralaj malfacilaĵoj. Sed helpas ankaŭ la plej evidenta malsameco inter la Kronikisto kaj la Readmonikisto nome la fakto ke la unua tute ignoras la eventojn de la norda regno, kvazaŭ ne valorus la penon elspezi vortojn por "herezuloj" kiuj forlasis la purecon de la kulto: en tiu estas reflektata la kontrasto inter “jerusalemitanoj” kaj “samarianoj” establitaj de Asiroj en teritorioj kiuj estis apartenintaj al Norda Regno.
Fontoj
Kronikisto ofte ĉerpas el la libroj de Samuelo kaj de la Reĝoj (tio pruvas ke ili antaŭis al lia kompilaĵo) foje profitante laŭlitere, sed en 1Kr 29,29 estas citataj ankaŭ supozigataj fontoj por redakti sian unuan libron: temas pri Agoj de viziulo Samuelo, Agoj de la profeto Natan kaj Agoj de la viziulo Gad. Necesas rimarki ke la izraelaj profetoj dividiĝas inter "profetoj verkantaj" kaj "neverkantaj". De la unuaj alvenis longaj tekstoj; nenio, tamen, malhelpas ke ankaŭ Samuelo kaj Natan verkis sian librojn pri siaj vizioj, kiuj perdiĝis, sed ĉi-kaze Samuelo ne povis paroli pri la reĝeco de Davido ĉar li mortis antaŭ ties ascendo al la trono. Ĉu per tiu “citaĵaro” la kronikisto celis nur doni pli da aŭtoritateco al sia libro?
Subdivido de la teksto
La Unua Libro de la Konikoj priskribas la eventojn de la hebrea popolo ekde la legendaj originoj ĝis la 11-a jarcento tra genealogioj, kaj poste de la reĝoj Ŝaul kaj Davido rakontforme; la Dua Libro rakontforme parolas pri Davido, startas el la morto de Davido (ĉirkaŭ 970 a.K.) kaj atingas la detruon de la Regno de Jehuda 587 a.K.. Jen la enhavoj. Unua Libro: Dua libro:
La genealogioj
La genealogioj estas rakontataj sen informaj elementoj: ili celas al la pruvado de la projekto: ekzalti la sacerdotan institucion kaj do ke temas pri vera “Sankta Historio”. Tiu pensistemo aperas ankaŭ en la Nova Testamento ekzemple en la Luko kiu en 3-a ĉapitro raportas pri imagita genealogio de Jesuo ĝis Adamo; la samo en la evangelio laŭ Mateo. Ili evidente”kopias” la kronikiston|.
De Dan al Bersabea
Tiu esprimo uzata en 1K 21,2 por indiki la tutecon de la izraela teritorio, laŭ procedo tipa de la ŝemidaj kulturoj kaj difinita «inkluziva»: indiki la du ekstremojn de realo signifas ĝin indiki en sia tuteco. Dan (hodiaŭ Dan), troviĝas ĉe la ekstrema parto de la Kanaana Tero, najbare de la rivero Jordano, dum Bersabea (hodiaŭ Tell es Sab), en la ekstremsuda parto de Judujo. Laŭintuicie, temas pri teritoria teatro de diversaj eventoj de la patriarkoj (vidu ekzemple, Genezo 21); kaj tiu esprimo hodiaŭ fariĝas politika principo de religia israela partio kiu incitas por la okupo de kromaj palestinaj teritorioj.
Turulung
Turulung (hungare: Túrterebes [tUrterebeŝ]) estas komunumo en Rumanio okcidente de Negrești-Oaș. Administre apartenas al ĝi Drăgușeni kaj Turulung-Vii.
Laŭ ĝia suda rando fluas rivero Tur.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 3 792 loĝantojn (hungaroj); en 1992 4 142 (rumanoj, 48 % da hungaroj).
En la censo de 2002 la 2 431 loĝantoj de la vilaĝo deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Ankaŭ en la komunuo plimultis la hungaroj (55,3 %) kaj ilia lingvo (68,0 %).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1216. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Ugocsa).
James McAvoy
James McAvoy (prononco de la familia nomo ; naskiĝis la 21-an de aprilo 1979) estas skota aktoro. Li faris sian aktoran debuton kiel adoleskanto de 15 jaroj en The Near Room (La Proksima Ĉambro, 1995) kaj plejparte televide aperis ĝis 2003, kiam komenciĝis lia filma kariero. Lia rimarkinda televida verko inkluzivas la trileron State of Play (Ŝtato de Ludado) kaj la sciencfikcia mini-serio Gefiloj de Dune de laŭ romano de Frank Herbert. Li rezultis en pluraj produktoj de la teatrejo West End en Londono kaj ricevis tri nomumojn por la BAFTA-premio Laurence Olivier kiel plej bona aktoro, kaj li ankaŭ faris voĉan laboron por animaciaj filmoj inkluzive de Gnomeo & Juliet, ĝia sekvo Sherlock Gnomes, kaj Arthur Christmas.
En 2003, McAvoy aperis en gvida rolo en la fimlo Bollywood Queen. Sekvis apoga rolo, la faŭno Sinjoro Tumnus, en La Kronikoj de Narnia: La Leono, la Sorĉistino kaj la Ŝranko (2005). Lia agado en la dramo de La Lasta Reĝo de Skotlando (2006) de Kevin Macdonald gajnis al li plurajn premiojn, inkluzive de la BAFTA-premio por plejbona subtena aktoro. La kritike aklamita romantika drama-filmo Atonement (2007) gajnis al li nomumon por la premio Ora Globo kaj sian duan BAFTA-nomumon. Li poste kun Angelina Jolie aperis kiel novtrejnita murdisto en la trilero Wanted (2008).
Summits on the Air
Summits On The Air (SOTA) ("Montopintoj en la etero") estas radioamatora diplomprogramo kiu kunmetas du ŝatokupojn: montgrimpadon kaj amatoran radion. La celo de la programo estas instigi radioamatorojn fari kontaktojn de montaraj lokoj per porteblaj aparatoj.
Reguloj
Laŭ la SOTA-reguloj, partoprenanto kiu funkciigas stacion desur montpinto nomiĝas "aktiviganto" kaj tiuj, kiuj kontaktas la aktiviganton uzante sian hejman stacion, estas "ĉasistoj". Do, ekzistas du specoj de premio: unu por aktivigantoj de montopintoj, kaj unu por la ĉasistoj. Oni ricevas poentojn kaj por fari kontaktojn de sur montopinto, kaj por kontakti montopintajn staciojn. Ju pli alta la monto, des pli multe da poentoj.
Partoprenantoj devas fari almenaŭ la finan parton de la vojaĝo al montopinto piede, portante ĉiujn necesajn aparatojn sur si, sen helpo de motorveturilo. Kurento por funkciigi radioaparatojn devas veni de piloj aŭ lokaj fontoj (ekz. sunĉelaro), sen konekto al generatoro aŭ elektrocentralo. Oni devas ankaŭ obei ĉiujn leĝojn kaj ekologiajn regulojn.
Ekzistas diversaj premioj por diversaj atingoj. Interalie, aktiviganto kiu ricevas mil poentojn fariĝas "montokapro", kaj ĉasisto fariĝas "bradipo".
Polusa cirklo
Polusa cirklo estas imagata linio sur surfaco de Tero. Estas du polusaj cirkloj - la suda (Antarkta cirklo) kaj la norda (Arkta cirklo). Pli proksime al poluso de ĉiu el la linio estadas polusa tago kaj polusa nokto. Inter polusaj cirkloj polusa tago kaj polusa nokto ne estadas.
Summits on the Air
Reguloj
Detalaj reguloj troviĝas (anglalingve) ĉe la TTT-ejo de SOTA.
Polusa cirklo
Polusaj cirkloj havas latitudon 66˚ 33' 38" - la nordan kaj la sudan respektive.
Pro malstabileco de turniĝo de Tero lokoj de polusaj cirkloj ŝanĝiĝas. La ŝanĝiĝo estas ĉirkaŭ 2 metroj dum diurno kaj 100 metroj dum jaro.
Summits on the Air
Historio
Radioamatoroj en Britujo fondis la diplomprogramon en 2002. Jam en 2013, SOTA havis 78 aktivajn grupojn tra la mondo.
Presmaŝino
Presmaŝino estas maŝino por presi iun tekston aŭ bildon en multaj ekzempleroj. La unua presmaŝino estis inventita en 1442 de Johannes Gutenberg.
Modernajn presmaŝinojn oni klasigas interalie laŭ la presteĥniko:
Pietra de' Giorgi
Pietra de' Giorgi estas komunumo de Italio.
Manuel Gutiérrez de la Concha
Manuel Gutiérrez de la Concha e Irigoyen konata laŭ sia nobela titolo de Markizo de Doŭro (Kordobo de Tukumano, Vicreĝlando Río de la Plata aktuala Argentino, 3-a de aprilo de 1808 - Monte Muro, Navaro, 27-a de junio de 1874) estis militisto kaj politikisto hispana de tendenco liberala-moderklimata, elstara pro sia lukto kontraŭ la insurekcioj karlismaj
Biografio
Li aliĝis al la liberalismo, kio kondukis lin al karcero antaŭ la morto de Ferdinando la 7-a. Komence de la Unua Karlisma Milito, li aliĝis al la defendo de Isabel la 2-a kaj estis sendita al la armeo de la Nordo, distinge en la operacioj de Durango, Alsasua kaj Zúñiga, pro kiuj ili atingis la dekormedalon Krucon de Sankta Ferdinando. La 6-a de aprilo de 1836 estis ascendita, ricevente sian unuan estrecon pro montrita kuraĝo lukte. Sekvis aliaj ascendoj, atingante rangon de leŭtenanto kolonelo post la konkero de Urrieta, kie li elstaris. Pro la batalo de Belascoain li ricevis duan krucon de Sankta Ferdinando kaj ascendon al rango de kolonelo. Li estis ascendita al rango de marŝalo en 1840. Partoprenis tiam en la kampanjoj de Arroniz, en kiuj li ricevis trian krucon de Sankta Ferdinando. Post aliĝo al partio de moderuloj, estis nomumita generala komandanto de la provincoj de Guadalajara kaj Cuenca en 1841.
En oktobro tiujare li partoprenis, kun Diego de León kaj aliaj militistoj kaj politikistoj de la partio de moderuloj, en la malsukcesa klopodo faligi la regentecon de Espartero, pro kio li devis ekziliĝi al Florenco. En la somero de 1843 li kontribuis aktive al la faligo de la regento Baldomero Espartero, provokita de Narváez, kio utilis al li por ricevi la rangón de general-leŭtenanto. Li estis tiam nomumita generala inspektisto de Infanterio fare de la moderuloj tiam en la povo, kaj poste general-kapitano de Malnova Kastilio.
En 1847 li ricevis ordonon estri ekspedicion al Portugalio por helpi la registaron de la reĝino Maria la 2-a (Portugalio), laŭ la indikoj de la Kvaropa Alianco. Venkinte la 30-a de junio de 1847 super la fortoj de la septembristoj estritaj de la generalo Francisco Xavier de la Silba Pereira, unua grafo das Antas, li sukcesis restarigi perforte la aŭtoritaton de la portugala reĝino en la urbo Porto. Pro tiu fakto li ricevis honorajn distingojn kaj en Portugalio kaj en Hispanio, kiaj la markizeco de Doŭro, kun rango de Hispana Grandulo unuaklasa.
Li estis nomumita generala kapitano de Katalunio, finigate en 1849 kun la insurekcio de la matiners (frumatenuloj) en la kunteksto de la Dua Karlisma Milito.
Dum la preparoj por la atako al Estella, la simbola ĉefurbo de la karlistoj, kuglo trapasis sian bruston dum la batalo de Monto Muro, ĉe la vilaĝo Abárzuza, en la vespero de la 27-a de junio de 1874.
Manuel Gutiérrez de la Concha estis, plej probable, la militisto destinata proklami per la apogo de Antonio Cánovas del Castillo, kaj post la antaŭvidate tuja venko super la karlismo, la restaŭron en la hispana trono de la Burbonoj. Pro ties morto, estos lia subulo en la kontraŭkarlisma kampanio, la generalo Martínez Campos, kiu faros ĝin post kelkaj monatoj en Sagunto.
Li estis la aŭtoro de Projekto de taktiko de la Tri Armeoj, verko konsiderata de granda teknika valoro siatempe kaj kiu estis ĵus reeldonita fare de la hispana Ministerio pri Defendo.