cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salcburgo
Salcburgo (Salzburg) estas urbo en centra Aŭstrio rekte apud la landlimo kun Bavario. Ĝi havas 150.000 loĝantojn kaj estas ĉefurbo de la federacia lando Salcburgio. La malnova urbo, de baroka arkitekturo, estas Monda Kulturheredaĵo de UNESKO. Wolfgang Amadeus Mozart naskiĝis en Salcburgo.
6364 Casarini
6364 Casarini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
La Komunumo de Kristanoj
Instruoj
La komunumo baziĝas sur la kredo, ke Kristo estas la kreinto de la mondo kaj iĝis homo kun la nomo Jesuo de Nazareto. La biblio estas la literatura fonto pri Jesuo Kristo, kaj ekzistas komunumaj konvencioj pri kunvenoj. Aparte de tiuj konvencioj, la sacerdotoj de la komunumo ne estas ligitaj al fiksaj instruoj aŭ konvencioj.
Salcburgo
En Salcburgo ĉiujare en julio/aŭgusto okazas la Festivalo de Salcburgo, fama festivalo por opero, klasika muziko kaj teatro.
La Komunumo de Kristanoj
Instruoj
La komunumo estas la sola religia grupiĝo, kiu integrigas konceptojn de la filozofio de Antropozofio, kiu ankaŭ estas bazo de la Valdorfaj infanĝardenoj kaj lernejoj, de la Antropozofia Medicino kaj de specialaj agrikulturaj konceptoj. Tamen la Komunumo de Kristanoj ankaŭ diskutas kaj integrigas konceptojn de budhismo, hinduismo, ezotera islamismo kaj teozofio.
Salcburgo
En la urbo Franz Christanell instruis en gimnazio, kaj Aŭstra Esperanto-Kongreso okazis tie iam en la frua 20-a jarcento.
6364 Casarini
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca instruistino Jeannine Casarini, partopreninto al la ekspedicio "Tunguska ‘99" en centran Siberion.
Salcburgo
Salcburgo estis unu en la kandidatoj, kun Soĉi, Rusio (la elektita urbo) kaj Pjongĉango, Sud-Koreio, por la Vintra Olimpiko 2014.
Priskribo
Senpene oni povus citi plurajn artistojn, kiuj laŭdis Salcburgon pro ĝia situo. Kio ĝenerala estas produkto de la entuziasmo, tion realigis ĉi tie la naturo: pejzaĝo kaj arkitekturo jen unuiĝis en plena harmonio. La rivereto Salzach (Salcaĥ), fluanta tra la pordo de la alparo, premiĝas ankoraŭfoje - inter rokoj - al la nordo; kruta deklivo ne sekvas ĝin, sed verve kurbiĝas por fine reatingi la rivereton: en tiu mallarĝa valo kuŝas la malnova urbo. Rigardata de supre, la antikvaj epokoj estas kvazaŭ kaptitaj inter la Montetoj de la Monako (Mönchsberg) kaj de la Kapuĉeno (Kapuzinerberg).
Rebo
Rebo (latina vīnea "vito", "vitejo", de vīnum "vino") en la plej mallarĝa signifo estas la vito (Vitis), sed pli ĝenerale ĝi povas rilati al iu planto kun kreskokutimo de grimpantaj tigoj aŭ vagobranĉoj. La vorto ankaŭ povas rilati al tiaj tigoj aŭ vagobranĉoj mem, ekzemple kiam uzite en tigoplektaĵo.
Salcburgo
Priskribo
Sur la maldekstra riverbordo, en la direkto al la Monaka Monteto, la urbo havas la fizionomion de sidejo de eklezia princo: preĝejoj, palacoj, larĝaj placoj, monakejoj kun longaj vicoj da fenestroj, kvietaj kortegoj - sole en la direkto al la rivero amasiĝas la domoj de la burĝaro. Tute alian bildon oni havas sur la dekstra flanko de la rivero: la burĝa urbo ĉirkaŭas la Kapuĉenan Monteton, dume la gigantaj konstruaĵoj de la ekleziaprinca aspekto troviĝas je la periferio. Katedralo kaj Fortikaĵo estas simboloj de ekleziaj kaj de profanaj aŭtoritatoj, ĉar la princ-episkopoj kiel landestroj devis atenti ankaŭ la defendon de la teritorio. Duobla premado - la hegemonio de ekleziaj propraĵoj kaj mallarĝeco diktita de la naturo devigis la burĝanojn, konstrui pli vertikale ol horizontale. En la mallarĝa, laŭvide mezepoka Grenstrateto (Getreidegasse) staras la naskiĝdomo de Wolfgang Amadeus Mozart. En tiu ĉi urbo lia nomo estas pli populara ol la nomoj de ĝiaj konstruemaj regintoj.
Saint-Romain-de-Benet
Saint-Romain-de-Benet [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,620 loĝantojn en la jaro 2010.
Rebo
Speciale konata formo de "rebo" estas vito. La esprimo "grimpulo" estas uzita por ĉiuj grimpoplantoj.
Salcburgo
Famuloj
En Salzburg naskiĝis:
KwaNdebele
KwaNdebele estis bantustano en Sudafriko, kreita de la registaro de apartismo kiel duon-sendependa hejmlando por la Ndebeloj. La hejmlando estis kreata kiam la sudafrika registaro aĉetis deknaŭ farmojn poseditajn de blankuloj kaj instalis registaron.
Salcburgo
Famuloj
En Salcburgo loĝis:
Saint-Romain-de-Benet
Geografio
Saint-Romain-de-Benet situas en la centro de Charente-Maritime, inter Saintes kaj Royan.
KwaNdebele
La hejmlando ricevis memregadon en Aprilo 1981. Siyabuswa estis deklarita ĉefurbo, sed en 1986 la ĉefurbo translokiĝis al KwaMhlanga. La registaro de KwaNdebele esprimis intereson por serĉi sendependecon (kiel ĉe la kazoj de Transkejo, Bofutacvano, Vendo kaj Ciskejo) en Majo 1982 kaj oni faris kelkajn preparojn, sed escepta manko de eblecoj en ekonomiaj aferoj kun terdisputoj evitataj ekde kiam tio okazis.
KwaNdebele estis re-enmetita en Sudafrikon post la unuaj demokratiaj balotoj en la 27a de Aprilo 1994. Ĝi nune formas parton de la provinco Mpumalanga.
Rebo
Grimpoplantoj
Grimpanta planto aŭ grimpoplanto estas la nomo de tiuj plantoj, kiuj havas specifan kreskan formon. Ili ne havas apogajn strukturojn (trunko, branĉoj), sed grimpas sur aliaj plantoj, muroj, ks.. La grimpoplantoj povas esti unujaraj aŭ plurjaraj. Estas ĉirkaŭ 2500 specioj en ĉirkaŭ 90 plantaj familioj. Oni uzas la grimpoplantojn ofte kiel ornamplantojn en ĝardenoj aŭ sur domoj. Pli ĝenerala scienca termino por ia grimpoplanto estas epifito, kiu kreskas sur alia planto, sed ne nutras sin el tiu ĉi (PIV2). Tamen, se grimpoplanto radikas en la grundo, ĝi ne estas konsiderata kiel epifito. Temas do pri diferencaj nocioj, ne pri sinonimoj.
Suda Metodista Universitato
Suda Metodista Universitato (Southern Methodist University aŭ pli kutime SMU) estas nacie agnoskita, privata kaj gea universitato lokita en University Park de Teksaso, proksime al Dallas. Ĝi estis fondita en 1911 de la Metodista Episkopa Eklezio. La universitato hodiaŭ administras plurajn kampusojn en Dallas, Plano kaj Taos (Nov-Meksiko).
Rebo
Grimpoplantoj
Iaj plantoj ĉiam kreskas kiel reboj, dum kelkaj kreskas kiel reboj nur parton de la tempo. Ekzemple, toksikodendro kaj dolĉamaro povas kreski kiel malaltaj arbedoj kiam subteno ne estas havebla, sed iĝos reboj kiam subteno estas havebla.
Rebo elmontras kreskomanieron bazitan sur longaj tigoj. Tio havas du celojn. Rebo povas uzi rokosurfacojn, aliajn plantojn, aŭ aliajn subtenojn por kresko prefere ol investado de energio en amaso da subtena histo, ebligante la planton atingi sunlumon el minimuma peno. Tio estis tre sukcesa kreskoformularo por plantoj kiel ekzemple kudzuo kaj japana lonicero, kiuj ambaŭ estas invadaj specioj en partoj de Nordameriko. Ekzistas kelkaj tropikaj reboj kiuj evoluigas skototropismon, kaj kreskas for de la lumo, speco de negativa fototropismo. Kresko for de lumo permesas al la rebo atingi arbotrunkon, kiun ĝi tiam povas surgrimpi al pli brilaj regionoj.
La Komunumo de Kristanoj
Konceptoj pri Kristo
Kristo estas nomata la dia personaĵo, kiu aperas en tri formoj, patro, filo kaj sankta spirito. Por tri jaroj Kristo enkarniĝis en la juda klerulo Jesuo kaj tiuforme travivis la morton de Jesuo. Tiu morto revivigis la perditan spiritan fajreron de la homaro, kaj Kristo iĝis la spirita kerno de la nova mondo.
Rebo
Grimpoplantoj
La reba kreskoformo ankaŭ povas ebligi al plantoj koloniigi grandajn areojn rapide, eĉ sen grimpi alten. Tio estas la kazo ĉe litorino kaj glekomo. Ĝi ankaŭ estas adaptado al vivo en areoj kie malgrandaj pecetoj da fekunda grundo estas najbaraj al senŝirmaj areoj kun multe da sunlumo sed malgranda aŭ neniu grundo. Rebo povas enradikiĝi en la grundo sed havi la plej grandan parton de siaj folioj en la pli brila, eksponita areo, ricevante la plej bonan de ambaŭ mondoj.
La Komunumo de Kristanoj
Konceptoj pri la homoj
La homoj estas kerne spiritaj, do diaj estaĵoj; nur la spirita fajrero en ili, donitaj de la kreinto, igas ilin homoj. Multaj pastroj de la Komunumo de Kristanoj apogas teoriojn de reenkarniĝoj de homaj spiritoj en diversajn korpojn, laŭ kiuj la homa spirito en pluraj vivoj evoluas pozitive.
Rebo
Grimpoplantoj
Grimpokutimo evoluis sendepende en pluraj plantofamilioj, uzante multajn malsamajn grimpometodojn. Kelkaj plantoj grimpas preter plektado de siaj tigoj ĉirkaŭ subteno (ekz., iksioj, ipomoeaj specioj). Aliaj grimpas pere de gluaj kromradikoj (ekz., hedero, hederaj specioj), kun vindaj petioloj (ekz. Clematis specioj), aŭ uzantaj ĉirojn, kiuj povas esti specialaj ŝosoj (Vitacoj), folioj (Bignoniacoj), aŭ eĉ infloreskoj (Passiflora). Aliaj grimpas uzante dornojn, kiuj trapikas la subtenaĵon (ekz. grimprozo); aŭ pere de aliaj kurbigitaj strukturoj, kiel ekzemple kurbigitaj branĉoj (ekz. Artabotrys hexapetalus). La grimpkatenarbusto (Pieris phillyreifolia) estas ligneca arbedo-rebo kiu grimpas sen gluaj radikoj, ĉiroj, aŭ dornoj. Ĝi direktas sian tigon en fendeton en la ŝelo de fibrecaj ŝelarboj (kiel ekzemple kalva cipreso) kie la tigo adoptas platpremitan profilon kaj kreskas supren laŭ la arbo sub la ekstera ŝelo de la mastroarbo. La katenarbusto tiam sendas branĉojn kiuj aperas proksime de la pinto de la arbo. Specioj de Parthenocissus (Vitacoj) produktas plektantajn ĉirojn kiuj estas modifitaj tigoj, sed kiuj ankaŭ produktas alteniĝajn kusenetojn ĉe la fino kiu alkroĉas sin sufiĉe forte al la subteno. La evoluo de grimpokutimo estis implikita kiel decida novigo asociita kun la evolua sukceso kaj diversigo de kelkaj taksonomaj plantgrupoj.
La plej multaj reboj estas angiospermoj. Tiuj povas esti dividitaj en lignecaj reboj aŭ lianoj, kiel ekzemple visterio, kivifrukto, kaj ordinara hedero, kaj herbecaj (ne-lignecaj) reboj, kiel ekzemple iksio.
Iu grupo de reboplantoj estas la filikogenro Lygodium, nomitaj grimpofilikoj. La tigo mem ne grimpas, sed fakte la frondoj (folioj) faras. La frondoj disvolviĝas de la pinto, kaj teorie neniam maldaŭrigas kreski. Intertempe, ili povas formi arbustarojn kiam ili disvolviĝas super aliaj plantoj, rokosurfacoj, kaj bariloj.
Horst Tappert
Horst TAPPERT ( en Wuppertal-Elberfeld —, Munkeno ) estis germana aktoro.
Salcburgo
Famuloj
En Salcburgo mortis:
La Komunumo de Kristanoj
Diservoj
La diservoj okazas en la respektiva loka lingvo.
Heinkenborstel
Heinkenborstel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Meza Holstinio (germane Amt Mittelholstein), administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Hohenwestedt, kiu kovras la sudan parton de la distrikta teritorio.
Salcburgo
Famuloj
Esperantistoj:
Partneraj urboj
Ekzistas partneraj rilatoj interalie al la urbo
La Komunumo de Kristanoj
Sakramentoj
La sakramentoj, religiaj ritoj, donu spiritan forton. Krom la centra, la "homkonsekra rito" ekzistas la "sorta konsulto", interparolo inter sacerdoto kaj homo serĉanta konsulton, kaj kvin pliaj ritoj, kiuj laŭ la ideo nur unufoje dum la vivo necesu:
La "bapto" de la komunumo uzas la simbolojn akvo, salo kaj cindro kaj memorigu pri la tri formoj de la dia personaĵo. Kontraste al la tradicia kristana kredo ĝi tute ne celas iun purigon de praa peko, sed ekligas la homon al "komunumo de Jesuo Kristo", kio inkluzivas ĉiujn kristanajn kredojn. La komunumo ne varbas membrojn.
Pliaj sakramentoj de la komunumo estas konfirmo, nupto, sacerdota beno kaj malsanula oleado.
Krome ekzistas la kunvenoj 'dimanĉa rito por infanoj', 'tagofina rito' (ekzemple en konferencoj), 'granda prediko', 'infana' kaj 'plenkreskula entombigoj'.
La sakramentoj celebriĝas de la komunumaj sacerdotoj (viroj kaj virinoj) laŭ difinita programo kaj en liturgiaj vestaĵoj - laŭ la sezonoj la vortumoj kaj la koloroj de la liturgiaj vestaĵoj iom varias.
Jura kaj ekonomia organizado
La internacia Komunumo de Kristano estas fondaĵo laŭ nederlanda juro kun la nomo "Stichting De Christengemeenschap (international)". La centra oficejo troviĝas en Berlino, Germanio. Ene de la fondaĵo ekzistas 18 regionaj branĉoj. La ĉefa forumo estas la "konsilio", kiu kunvenas ĉiun duan jaron kaj elektas "ekzekutan komitaton", kiu decidas pri ekonomiaj demandoj inter la konsiliaj kunsidoj, kaj delegas la ĉiutagan laboron al la centra oficejo.
La unuopaj paroĥoj estas regionaj, ofte havas membrojn el radiuso de plurdek kilometroj ĉirkaŭ la paroĥejo, kaj financas sin per libervolaj donacoj de la membroj kaj subtenantoj.
Ĉiujn jurajn kaj ekonomiajn demandojn komune pritraktas elektitaj paroĥaj komunumanoj kaj la koncernaj sacerdotoj. Pri la ritoj zorgas nur la sacerdotoj.
Membreco
Ne eblas membriĝi en la komunumo per naskiĝo, baptiĝo aŭ firmiĝo, sed nur je propra decido post la 17-a vivojaro, en interparolo kun sacerdoto de la loka paroĥo. Plej multaj komunumanoj post tiu membriĝo ne (plu) estas membroj de alia kristana eklezio, sed flanke de la Komunumo de Kristanoj tio tute eblas.
Rilatoj al Esperanto
Multaj subtenantoj de la valdorfa pedagogio, inter ili ekzemple la esperantistoj Remigija Rudaitytė aŭ Thomas Pusch, pozitive rilatas ankaŭ al la Komunumo de Kristanoj. La sviso Willy Nüesch ekde 1951 estas pastoro de la Komunumo de Kristanoj, post aliaj stacioj nun en Berno.
Horst Tappert
Kariero ĉe teatro
Post reveno el militkaptiteco li iĝis librotenisto ĉe teatro en Stendal (Saksio-Anhaltio) kaj de 1946 instruiĝis pri aktorado. Li estis aktoro ĉe la teatroj de Köthen, Göttingen (1949-1950), Kassel (1950-1951), Bonn (1951-1953), Wuppertal kaj Kammerspiele Munkeno (1956-1967). De 1967 Tappert laboris kiel libera aktoro.
Rebo
Uzo kiel ĝardenplantoj
Ĝardenistoj povas eluzi la tendencon de grimpoplantoj al rapida kresko. Se plantekrano estas dezirita rapide, grimpulo povas atingi tion. Grimpuloj povas esti kreskigitaj super muroj, pergoloj, bariloj, ktp. Grimpuloj povas esti kreskigitaj super aliaj plantoj por krei plian allogaĵon. Artefarita subtenaĵo ankaŭ povas esti disponigita. Kelkaj grimpuloj grimpas memstare; aliaj necesigas laboron, kiel ekzemple ligadon kaj formadon.
Horst Tappert
Kariero ĉe kino kaj televido
Fine de la 1950-aj jaroj li ekaktoris en kino- kaj televidfilmoj. Lia granda sukceso komencis en 1966 per trifilma serio Die Gentlemen bitten zur Kasse (La ĝentlemanoj petas al kaso) pri la granda trajnprirabo (1963), en kiu li ludis la rolon de poŝttrajnrabisto Michael Donegan. En 1968 li ŝanĝis la genron de fripono al tiu de leĝprotektisto: en Edgar-Wallace-filmoj li ludis Scotland-Yard-inspektoron Perkins.
Horst Tappert vivis en Gräfelfing apud Munkeno, en tria geedzeco edziĝinta de 1957 kun Ursula nask. Pistor. Li havis tri gefilojn.
Tappert mortis la 13-an de decembro 2008 post longa malsano en aĝo de 85 jaroj en Munkena kliniko.
Sint-Oedenrode
Sint-Oedenrode estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
Zoltán Farkas (fasonisto)
FARKAS Zoltán [farkaŝ] estas rumanuja hungara/hungara fasonisto naskita la 15-an de majo 1956 en Kluĵo.
Kariero
Farkas studis inter 1980-84 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. De 1984 li estis fasonisto de la meblofabriko de Kluĵo. Li translokiĝis Hungarion en 1987.
Ozunca Băi
Loĝantaro
En 1992 ĝi havis 55 loĝantojn (hungaroj).
Fonto
= Eksteraj ligiloj =
Sunflora movado
Sunflora movado ankaŭ nomata 318movado, aŭ en ĉina "太陽花學運", estas termino por studenta movado kiu okazis inter la 18-a de marto, 2014, kaj la 10-a de aprilo, 2014. Iuj kolegiaj studentoj kaj civitanaj organizoj en Tajvano kune okupis la terenojn de parlamento de la Respubliko Ĉinio.
Johann Georg Büsch
Johann Georg BÜSCH (naskiĝinta en la 3-a de januaro 1728 en Altenmedingen, mortinta en la 5-a de aŭgusto 1800 en Hamburgo) estis germana teologo, publicisto kaj nacia ekonomikisto.
Vivo
Büsch studis en Göttingen teologion kaj iĝis en la 1754-a jaro profesoro pri matematiko ĉe la hamburga Akademia gimnazio. Krome li deĵoris ekde 1667 ĉe la de Komerca konsilisto Wurmb fondita Hamburga Komercakademio. Ties estradon li plenumis (kune kun la geografo kaj amiko Christoph Daniel Ebeling) de 1772 ĝismorte.
Meritis Büsch pri la evoluo de bankoj kaj asekurkompaniado. Liaj skribaĵoj pri mona cirkulo kaj mona politiko donis siatempe gravajn instigojn al politikistoj. Sur tiuj ĉi kampoj Büsch estis kvazaŭ pioniro den Germanujo destinite de pensado memstara kaj praktika. Li pli lernis el spertoj ol el libroj.
Per siaj skribitaĵoj pri komercsciencoj Büsch preparis la instalon de moderna entreprenekonomiko kaj subtenis samtempe la leĝarojn komercan, tratan kaj maran. Li engaĝiĝis en la reformado de la hamburga subtenadsistemo de malsanuloj kaj malriĉuloj (Armenordnung de 1788).
Büsch kunfondis la klubon Patriota Societo de 1765 estante amiko de Friedrich Gottlieb Klopstock kaj Johann Albert Heinrich Reimarus. Koncerne la nacian ekomonion Büsch konsentis kun la merkantilistoj. Tamen troviĝas en liaj eseoj jam ideetoj pri la postaj evoluoj, aparte pri la leĝo de David Ricardo pri la baza pensio kaj la leĝo de Johann Heinrich von Thünen pri la agrikulturaj sistemoj.
29808 Youssoliman
29808 Youssoliman estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yousuf Mounir Soliman, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri informadiko. Li estis lernanto ĉe la Canyon Crest Academy de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Reĝo Lot
Reĝo Lot, reĝo de Orkney en la legendoj pri Reĝo Arturo.
Li estis la bofrato de Arturo: li edziĝis al Morgause, la filino de Igraine kaj Gorlois, ŝia unua edzo (la dua estis Uther Pendragon, la patro de Arturo). Li estis malamiko de Arturo, sed, laŭ iuj verkistoj, poste li iĝis ties aliancano. Laŭ Thomas Malory dum la Batalo de Camlann Pellinore mortigis lin, kaj el tio komencis grava vendetto inter la parencoj de Lot kaj tiuj de Pellinore.
La filoj de Lot kaj Morgause estis Gawain, Agravain, Gaheris kaj Gareth.
Podetala komerco
La podetala komerco aŭ pomalgranda komerco (Revo, Krause) aŭ detalkomerco (Krause) estas vendo de varoj kaj certaj servoj por la konsumantoj (al la fina konsumanto, kiu ne plu vendas la varon, servon). La profesia podetala komerco aperis antaŭ jarmiloj, kiam aperis la unuaj vendistoj kaj formiĝis la unuan foirlokoj.
La podetalan komercon karakterizas ofte la forta (prezo)konkurado, sed helpas la komercvadon bona situo de la vendejo, varosortimento, alloga ekstero, interno kaj vendostilo.
Oni vendas en podetala komerco nutraĵojn, trinkaĵojn kaj aliajn varojn (bakitaj varoj, ludiloj ktp.), depende de la elektita specialiĝo.
Detalisto estas komercisto, kiu liveras rekte al la fina konsumanto.
5448 Siebold
5448 Siebold estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1992 de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Gubernio Ŝiga (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana kuracisto kaj natursciencisto Philipp Franz von Siebold (1796–1866), kiu venis en Japanion por instrui la eŭropajn medicinon kaj natursciencon; kaj studi la japanajn flaŭron, faŭnon, kulturon kaj historion. Li edziĝis kun japanino kaj ilia filino Kusumoto Ine iĝis la unua eŭrop-medicina kuracistino en Japanio.
Zeno
Zeno estas branĉo de la mahajana tradicio de budhismo kaj estas metodo por eniri en perfekte trankvilan stabilecon de la menso pere de meditado.
Zeno similas al jogo, por detrui la internan memon de la konsekrata persono servas koncentriĝo al nesolvebla demando (koano). Ĝi karakteras per la praktiko de meditado en la lotusa teniĝo (Japane, zazen; Ĉine, co-ĉ'an kaj la uzado de koan (Ĉine, kung-an), same kiel la lumiga (kleriga) sperto de satori (spirita vekiĝo).
Vortodeveno
Zeno estas esperanta vorto transprenita el la japana nomo de la tradicio. Ankaŭ la moderna angla vorto zen (kaj ankaŭ similaj en aliaj lingvoj) havas la saman originon. Tamen la radikoj de la tradicio, kaj de la vorto, estas en barata budhismo, en Sanskrito: dhyāna ⟨ध्यान⟩, kaj en Palio: jhāna ⟨झान⟩, termino signifanta meditadon. Tiu vorto estis pruntita en la ĉinan lingvon, kie ĝi nun havas la formon ch'an (Wade-Giles) aŭ chán (pinyin) (禪). Pli malfrue la ĉinan vorton transprenis la vjetnama kiel thien, la korea kiel seon (선), kaj la japana lingvo kiel zen (禅). En la orientaziaj lingvoj, la nomoj volas diri "meditado" ĝenerale; en la hindaj tamen, jhāna/dhyāna signifas tre altan nivelon de koncentrado, helpa sed ne sufiĉa por la fina liberiĝo.
Historio
Laŭtradicie pr. 520 p.K. Bodidarmo, la 28-a majstro en Hindia sinsekvo, kunportis el Irano en Ĉinion skolon "Lankā", kiu estus fundamento de Chán. Tamen la vera fondinto estis Hongren (602-674).
En Japanio la plu ekzistantaj Zen-skoloj estas: Rinzai, Sōtō, kaj Ōbaku. Nomita laŭ ties ĉina majstro Linji (japane: Rinzaj), Rinzaj-skolo ekondukitis Japanion en 1191 fare de Eisai, kies disĉiplo Dōgen el tio evoluigis la skolon Sōtō-Zen. Ōbaku enigitis en 17-a jarcento de Ingen, ĉina monaĥo.
Jenő Bányász
BÁNYÁSZ Jenő [pr. ba:nja:s] estis hungara juristo, jurvekisto naskiĝinta en Arado la 23-an de novembro 1884 kaj mortinta en Budapeŝto la 31-an de majo 1949.
Kariero
Bányász ekde 1907 laboris ĉe la Komerca kaj Industria Ĉambro de Budapeŝto, kies li iĝis sekretario en 1927. Li priokupiĝis unuavice pri la komerca juro kaj ene de tiu la industria jurdefendo. Li redaktis la gazeton Iparjogi Szemle.
John de Critz
John DE CRITZ, aŭ John DECRITZ (naskiĝis en 1551/1552 en Antverpeno - entombigita la en Londono) estis unu el kelkaj flandr- aŭ nederlanddevenaj pentristoj aktivaj en la angla reĝa kortego dum la regadoj de Jakobo la 1-a kaj Karlo la 1-a. Li estis nomumita kiel serjeant painter ĉe la reĝo ekde 1603, unue kune kun Leonard Fryer kaj ekde 1610 kune kun Robert Peake la pliaĝa.
La flandraj parencoj de De Critz kondukis la knabon al Anglio el Antverpeno, dum la habsburga persekutado de nederlandaj protestantoj. Li fariĝis lernoknabo ĉe la artisto kaj poeto Lucas de Heere.
Arces-Dilo
Arces-Dilo estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 596 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacques Bézine, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Arces-Dilo apartenas al la kantono de Cerisiers, kies ĉefurbo estas Cerisiers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Pierre Gemayel
Pierre Amine GEMAYEL (arabe: بيار أمين الجميل‎, Pyēr Dschumayyil, libane Pyēr Žmayyel; naskiĝis la 24-an de septembro 1972; mortis la 21-an de novembro 2006 pro atenco en Bejruto) estis libana politikisto kaj kristano. Li estis en la nuna registaro ministro pri industrio.
9407 Kimuranaoto
9407 Kimuranaoto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Naoto Kimura, lektoro kaj konservisto de la Planetario kaj Astronomia Muzeo Gotoh de Tokio de 20 jaroj. Li faris multajn astrofotografiojn uzataj por programoj de planetario.
Urubamba
La Rivero Urubamba (Río Urubamba en hispana origine) estas rivero en Peruo. Parte navigebla alfluanto de la rivero Amazono, ĝi ekfluas en Andoj sudoriente de Cuzco ĉe la limo kun la regiono Puno, kie ĝi nomiĝas Vilcanota. En la Urubamba Valo, inter Pisak kaj Ollantaytambo, ĝi nomiĝas ankaŭ Vilkamaju (sankta rivero). Ĝi fluas norde-nordokcidente dum 724 km antaŭ kuniĝi kun la malsupra Apurimak por formi la Ukajalon.
5618 Saitama
5618 Saitama estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Gubernio Ŝiga (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Gubernio Saitama kaj ties ĉefa urbo Saitama.
Johano la 3-a (Bretonio)
Johano la 3-a la Bona (naskiĝinta en la 8-a de Marto 1286 en Châteauceaux, nun Champtoceaux kaj mortinta en la 30-a de Aprilo 1341 en Caen), filo de Arturo la 2-a de Bretonio kaj de ties unua edzino Maria de Limoges, vicgrafino de Limoges, estis duko de Bretonio (1312-1341), kaj grafo de Richmond (1334-1341).
Biografio
Ekde sia dukiĝo, li provis kontesti la legitimecon de la edziĝo de sia patro kun Jolanda de Dreux, poste komencis longa proceso kontraŭ ŝi por la heredo de Arturo la 2-a. En 1315, li partoprenis kampanjon de Ludoviko la 10-a kontraŭ Flandrio. Li estis fidela al la reĝoj de Francio kaj batalis flanke de Filipo la 6-a de Valezio en la Batalo de Cassel en 1328, kie li estis vundita.
En 1316, li modifis sian blazonon por ermenplena blazono, kiu estas ankoraŭ nun uzata por reprezenti Bretonion.
Sen infano sed ŝarĝita per duonfrato (filo de sia malamata bopatrino) kiel probabla heredanto, li pensis pri testamentado de la duklando al la reĝo de Francio. Liaj regnanoj oponis tion, kaj li tiam edzinigis sian nevinon Johana de Pentievro al Karolo de Blezo, nevino de la reĝo de Francio Filipo la 6-a.
En 1338, li sendis sian ŝiparon al la Batalo de Écluse subtene al tiu de la reĝo de Francio, sed tiuj estis detruitaj de la angloj. Survoje por kuniĝi al Filipo la 6-a, li mortis en Caen en 1341 revene de Flandrio.
Lia rifuzo decidi pri heredonto por la duklando estis la kaŭzo de la hereda milito de Bretonio, kiu komenciĝis kun lia morto.
Informoj pri liaj edziĝoj
La duko Johano la 3-a havis tri edzinojn sed neniun filon li havis en tiuj tri geedziĝoj.
Kornel Morawiecki
Kornel Andrzej Morawiecki (naskiĝis la 3-an de majo 1941 en Varsovio; mortis la 30-an de septembro 2019 en Varsovio) - fizikisto-teoriulo, universitata doktoro, kontraŭkomunisto. Maje/junie 1982 kune kun Paweł Falicki fondis Solidarecon Batalantan, kiu estis unika politika opozicia organizaĵo en Pollando kaj socialisma landaro. Ekde la komenco en sia programo ĝi diris pri falo de komunismo, sendependeco de Pollando kaj aliaj nacioj sklavigitaj de komunismo, suvereneco de sovetaj respublikoj kaj kuniĝo de Germanio kun respekto de la postmilitaj limoj.
Vivo
Edukiteco kaj profesia agado
Opozicia agado en la periodo de Pola Popola Respubliko
Septembre 1980 kune kun "Biuletyn Dolnośląski" aliĝis al organizado de strikoj en Vroclavo. Septembre de la sama jaro partoprenis en organizado de regionaj strukturoj de "Solidareco". Kune kun Nikolaj Ivanov kaj la teamo de "Biuletyn Dolnośląski" presis ruse alvokojn al sovetuniaj soldatoj restadantaj en Pollando. Pro tio estis arestita, liberigita nur post konfirme flanke de la rektoro de Vroclava Politekniko kaj minaco de ĝenerala striko en la regiono. Li estis delegita al Unua Landa Kunveno de la Delegitoj de Sendependa Aŭtonomeca Sindikato "Solidareco" en Gdańsk kaj unu el iniciatintoj akcepti Mesaĝon al laborantaj homoj de Orienta Eŭropo.
Post enkonduko de la milita stato en Pollando la 13-an de decembro 1981 evitis internigon, ĉar tiuvespere transportis presejon. Kun la teamo de "Biuletyn Dolnośląski" engaĝiĝis en la subteran agadon. Profitante la konspiran strukturon, komencis eldonan agadon. Unua numero de samizdata revueto "Z dnia na dzień" (De tago al tago) estis presata nokte de la 13-a/14-a de decembro kaj distribuata de la mateno en Vroclavo. Ankaŭ li okupiĝis pri eldonado de gazetaro kaj eldonaĵoj de Regiona Strika Komitato "Solidareco" en Vroclavo, estis rajtigita de la prezidanto de la regiono Władysław Frasyniuk por eldonado kaj subskribado de la deklaracioj nome de RSK.
Maje/junie 1982 fondis organizaĵon Solidarność Walcząca (Solidareco Batalanta), komence kiel Interkonsento Solidareco Batalanta. En la programa manifesto Kio ni estas? Pri kio batalas? oni indikis, ke fundamentaj premisoj de ĝi estas "batalo pro reakiro de sendependeco kaj konstruo de Respubliko Solidara". Oni forĵetis kompromison kun la oficanta regopovo kaj reformadon de la sistemo, deklaris flankan atakon "sur ĉiuj niveloj kaj per diversaj metodoj".
La 9-an de novembro 1987 Kornel Morawiecki estis arestita de funkciuloj de Sekureca Servo en Vroclavo. Estis transportita al Varsovio kaj fermita en arestejo ĉe la str. Rakowiecka, en plena izoleco. Tiam akrigis ĉe li ulcera malsano kaj inflamo de okulo. Kadre de la familia respondeco oni rifuzis al lia edzino ricevon de pasporto al Britio. Marte de 1988 Zbigniew Romaszewski sendis leteron al Amnestio Internacia en Londono, sed la organizaĵo ne listigis lin kiel malliberulon de konscienco, ĉar konstatis, ke devas klarigi, ĉu li ne estis ligita kun terorisma agado. Laŭ iniciato de la Konfederacio de Sendependa Pollando en Usono estiĝis Komitato favore al Liberigo de Kornel Morawiecki. Jan Olszewski (kiu estis antaŭvidita lia defendanto en la planata proceso) inklinis lin forveturi kune kun Andrzej Kołodziej al Italio. Kornel Morawiecki forlasis la landon la 30-an de aprilo 1988. Post tri tagoj, dum provo de la reveno, estis deportita de aviadilejo en Varsovio al Vieno. Li sukcesis reveni al la konspira Pollando fine de aŭgusto 1988. Malkaŝis sin nur junie 1990.
Li estis sekrete analizata de funkciuloj de milico kaj vojevodio en Vroclavo en la jaroj 1979–1990.
Publika agado en la Tria Pola Respubliko
Distingoj
En la jaro 2007 rifuzis akcepti proponitan al li okaze de la 25-jariĝo de la kreo de Solidareco Batalanta la Grandan Krucon de la Ordeno de Renaskiĝo de Pollando, ĉar laŭ li la reprezentata de li organizo meritas al la Ordeno de Blanka Aglo - la plej alta pola distingo.
En la jaro 2010 kiel prezidanto de kapitulo ricevis la Krucon de la Solidareco Batalanta.
En la jaro 2014 Sejmeto de Malsupra Silezio distingis lin per la titolo "honora civitano" de Malsupra Silezio.
En la jaro 2016 ricevis Kisiel Premion.
En la jaro 2019 estis dekorita fare de ĉefministro de Hungario Viktor Orbán per la Komandora Kruco de la Merita Ordeno.
La 27-an de septembro 2019, pro la meritoj por la demokratiaj ŝanĝiĝoj en Pollando estis distingita fare de Prezidento de Pollando Andrzej Duda pro la meritaj atingoj en la publika kaj ŝtata agado per la Ordeno de Blanka Aglo.
Politika agado
Li estis kandidato por Prezidento de Pollando dum la Prezidentaj Balotoj 2010 kaj Prezidentaj balotoj en Pollando 2015. En la Parlamentaj Balotoj 2015 li estis kandidato de la la balot-komitato de Paweł Kukiz en la balot-regiono Vroclavo kaj estis elektita al Pola Sejmo. Prezidento de Pollando Andrzej Duda elektis lin Marŝalon-senjoron de Pola Sejmo de la 8-a oficperiodo. De la jaro 2016 li estas estro de la parlamenta rondo "Liberaj kaj Solidaraj".
Richard Bach
Dum lia infanaĝo, liaj gepatroj (Roland Robert kaj Ruth Helen (Shaw) Bach) iris loĝi al Kalifornio. Tie, pli malfrue, li lernis mekanikiston de fabrikado de aviadiloj kaj mekanikiston de energia centralo en la ŝtata universitato.
Polignano a Mare
Polignano a Mare estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castellana Grotte, Conversano, Mola di Bari kaj Monopoli.
Richard Bach
Ekde 1957 al 1962 li estis piloto en la usona flugarmeo. Tiam li skribis artikolojn por aviadaj gazetoj. En la jaro 1963 li fariĝis eldonisto de la gazeto "Flying" ("flugado").
Lia vivo ĉiam estis ligita al aviado kaj li diris, ke flugado estas lia religio.
Preskaŭ ĉiuj liaj libroj rilatas al aviado kaj aviadiloj. Lia plej fama libro estas Jonathan Livingston Seagull (La mevo Jonatano Livingston) kiu havas ankaŭ kinofilman version. Ĉi tiu kaj aliaj libroj, kiujn li skribis pli malfrue, estas plenaj je spiriteco.
Ĝis la jaro 2007, li eldonis deknaŭ librojn.
Bostono
Geografio
Granda Bostono (angle Greater Boston; ankaŭ konata kiel angle Eastern Massachusetts, Orienta Masaĉuseco) estas la metropola areo de Nov-Anglio kiu estas en la nordoriento de Usono en kies centro estas la urbo Bostono. La regiono estas la deka plej granda metropola areo en Usono. La areo de Granda Bostono ampleksas tri ŝtatojn - Masaĉuseco, Nov-Hampŝiro kaj Rod-Insulo.
En la aglomeraĵo estas multaj universitatoj:
Inter la ĝemelaj urboj de Bostono estas Barcelono, Hispanio; Hangzhou, Ĉinio; Kioto, Japanio; Melburno, Aŭstralio; Padua, Italio; Strasburgo, Francio; Tajpeo, Tajvano.
Historio
La unua loĝanto de Bostono, pastro William Blaxton, loĝis sole en la loko de la nuna najbarejo Beacon Hill dum kvin jaroj antaŭ ol aliaj britaj setlantoj alvenis en 1622. Nun en tiu najbarejo loĝas 10.000 homoj. Bostono estis fondita en 1630 kaj nomita laŭ la urbo Bostono en orienta Anglio (Lincolnshire).
The Boston News-Letter (Bostona Novaĵletero), unuafoje publikigita en Bostono la 24an de aprilo, 1704, estas konsiderata kiel la unua kontinue publikigita gazeto en Brita Nordameriko.
En Bostono okazis la Bostona Masakro (1770) kaj la Bostona tea rendevuo (1773), eventoj ideologie gravaj en la historio de Usono. Proksime de ĝi okazis la "Batalo de Bunker Hill" (1775). La Sieĝo de Bostono (19a de aprilo 1775 – 17a de marto 1776) estis malferma fazo de la Usona Revolucia Milito. Milicanoj el Nov-Anglio malhelpis la movadon surtere de la Brita Armeo fortikita en kio estis tiam la duoninsula urbo Bostono, Masaĉuseco. Ambaŭ partioj devis elturniĝi por provizioj kaj personaro dum la daŭrado de la sieĝo. Brita reproviziado kaj refortiga agado estis limigitaj al maraliro. Post dekunu monatoj de sieĝo la britoj abandonis Bostonon navige al Nov-Skotio.
Esperanto en Bostono
Tie, John Fogg Twombly fondis la unuan usonan Esperanto-Grupon en 1905.
Fenotipa plastikeco
Fenotipa plastikeco (Fenotipa plastikeco), foje ankaŭ nomita fenotipa adaptado, estas ofte observata biologia fenomeno pri genetika dispozicio (gentipo) kiu esprimas diversaj fenotipojn de specifaj trajtoj sub malsamaj mediaj kondiĉoj.
Konsekvencoj
Fenotipa fleksebleco permesas al la organismo produkti malsamajn manifestiĝojn aŭ malsamajn nivelojn de esprimo de trajtoj depende de la mediaj kondiĉoj kaj tiel helpi ĝin trakti ĉi tiujn kondiĉojn. Tamen en iuj kondiĉoj mekanismoj de disvolva fleksebleco ankaŭ povas kaŭzi malsanojn kaj damaĝon al la organismo.
Esplorado
Tiu ĉi principo estas centra kaj multfaka esplora temo en moderna biologio. En evolua biologio esploras la evoluon de fenotipa fleksebleco kiel trajto en si mem kaj ankaŭ la efikon de ĉi tiu trajto sur la evoluo. En ekologio oni esploras la spacon de flekseblaj trajtoj en ĉiu specio kaj la efikon de ĉi tiu spaco sur la interagado de la specio kun ĝia medio kaj la funkciado de la ekosistemo. En genetiko kaj evolua biologio, la molekulaj mekanismoj kiuj permesas varian esprimon de trajtoj de antaŭfiksita genetika strukturo estas esploritaj. En aliaj biologiaj kampoj fenotipa fleksebleco estas la centra principo por klarigi fenomenojn, kiel disvolva fleksebleco de neŭralaj retoj en neŭrobiologio, kuntekstaj dependaj kondutaj ŝablonoj en besta konduto, ktp. Lastatempe la principo de vivsciencoj ankaŭ penetris en kuracista esplorado, kaj la fenomeno estas perceptata kiel faktoro, kiu efikas sur la sano de homo dum lia tuta vivo.
Ĉirkaŭbaro
Ĉirkaŭbaro aŭ ĉirkaŭbara movado (angle enclosure (movement)) estas politika nocio, politika, ekonomia procezo de Anglio en la 16-18-aj jarcentoj, dum kio la grandbienuloj (terposedantoj) komence la komunajn (komunumajn, vilaĝajn) paŝtejojn ĉirkaŭbaris, poste eĉ la bienetojn de la farmistoj, etbienistoj, por etendi la ŝaf-paŝtejojn aŭ eki intensan plantokultivadon.
En la 18-a jarcento la ĉirkaŭbaroj firmigis la proprietan pozicion de la grandbienuloj, helpis la disvastiĝon de la avangardaj teknikoj (sur la bienegoj). La tiel liberiĝinta (sen-posedigita) laborforto elmigris en la novajn anglajn koloniojn axu fluis en la ekprosperan industrion.
Historio
La apero de la ĉirkaŭbara movado estas rekondukebla al la kreskanta demando de la lano, bazmaterialo de la teksaĵa industrio. Pro tio la bieneguloj volis ŝanĝi de la agrokultivado al la ŝafopaŝtado, por kio ili klopodis akiri la nekultivatan aŭ komunajn agrojn de la kamparanoj aŭ eĉ iliajn farmitajn bienojn (luitajn agrojn).
La procezo okazis per ekonomia aŭ ekster-ekonomia (perforto) premo. La anglaj leĝoj ne ŝanĝiĝis, sed la decidaj juĝpovoj ĉiam aprobis pretendojn de la grandbienuloj (bien-posedantoj), tiel helpis forpelon de la kamparanoj. Tiuj forpelitaj kamparanoj ofte elmigris al Nordameriko aŭ Aŭstralio, tiel helpis ties koloniigojn. Alia parto de la forpelitoj en la 18-a jarcento formis la burĝoniĝintan laboristan klason de Anglio (legu industria revolucio).
Tikos (vilaĝo)
Tikos [tikoŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Rijeka, aŭtoŝoseo M7 en la sama direkto preteriras. Balatono troviĝas 8, Marcali 13, Zalakaros kaj Keszthely po 19, Kaposvár 66, Pécs 126, Budapeŝto 173 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el la 14-a jarcento laŭ tiama ortografio "Tykos". En Tikos migra poŝto servas.
One Hundred and One Dalmatians
101 Dalmatoj (One Hundred and One Dalmatians) estas animacia filmo produktita de Walt Disney kaj publikigita en 1961. La filmo esta bazita sur samnoma libro de Dodie Smith. Tamen, la rakonto de la filmo estas iomete malsama al la rakonto de la libro. La filmo, kaj sur ĝi bazanta bildliteraturo, atingis tutmondan famecon.
Intrigo
La filmo rakontas la historion de Pongo, dalmata hundo kiu formas familion kun Perdy, hundino de klaso de lia sama raso, samtempe kunigante iliajn du mastrojn, Roger kaj Anita. Ne multe poste, la hundino naskas grupon de 15 idoj kiuj iĝas la objektivo de la malica Cruella De Vil pro tio ke kun ili ŝi havus la 99 kiujn ŝi volas por fari el la hundetoj mantelon el ilia haŭto.
Heinrichsberg
Heinrichsberg estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la komunumo havis 381 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de nova komunumo Loitsche-Heinrichsberg.
Jozefina Fekete
Biografio
Fekete studis en Arado inter 1957-60, poste en Kluĵo kaj Bukareŝto inter 1960-66. En 1973-74 ŝi studis en Bruselo monumentalan skulptoarton. Je la komenco de la 80-aj jaroj ŝi instruis en la artakademio de Arlon.
Hartmut Lange
Hartmut LANGE (naskiĝinta la en Berlino) estas germana verkisto kaj dramaturgo.
Vivo
Estante filo de buĉisto kaj de vendistino li naskiĝis en Spandau. Post translokigo de la tuta familio al Pollando en 1939 la patrino revenis Berlinon en la jaro 1946-a. Lange studis inter 1957 kaj 1959 dramaturion ĉe la Germana altlenrejo pri filmarto en Potsdam-Babelsberg. Inter 1961 kaj 1964 li dramaturĝis ĉe Deutsches Theater en Berlin-Mitte. En 1965 li forlasis GDR-on tra Jugoslavio.
Lange verkas dramojn, eseojn kaj prozaĵojn laborinte ĉe diversaj teatrejoj reĝisore. Literatura ĉefverko estas la en 1983 aperinta libro Tagebuch eines Melancholikers. Ekde 1982 li koncentriĝis pri la faro de rakontoj kaj noveloj. Li havas unu filon kaj vivas kun la edzino Ulrike (fraŭline: Richter) en la germana ĉefurbo. verstehen.
Bully - Grenay (stacidomo)
Bully - Grenay estas franca stacidomo sur linio - -Locale, situanta inter j Bully-les-Mines kaj, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Arras - Dunkerque-Locale (301000).
(65682) 1990 QU2
(65682) 1990 QU2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,282097 AU, tie estas 42,201 milionoj da km.
446 Aeternitas
446 Aeternitas estas granda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Max Wolf kaj Friedrich Karl Arnold Schwassmann elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝ ricevis la nomon de la romia diino Aeternitas, personigo de de la Eterneco.
Ĝi estas unu el la maloftaj A-tipaj asteroidoj, en kiuj oni trovas la spektron de la olivino. Oni suspektas tiajn asteroidojn esti restaĵoj de diferenciĝinta planeda mantelo.
La monstro de la marfundo
La monstro de la marfundo (angle: Monster from the Ocean Floor) estas usona sciencfikcia filmo de 1954. Ĝia reĝisoro estis Wyott Ordung kaj la scenaron skribis Bill Danch. La filmo estis filmita en Malibu, Kalifornio, Usono.
La titolo de la filmo estus Ĝi gvatis la marfundon (It Stalked the Ocean Floor), sed la produktisto pensis, ke ĝi estus tro intelekta.
Resumo
Giganta kalmaro minacos malgrandan vilaĝon en la meksika marbordo. La homoj volas finigi ĝin.
Sainte-Croix VD
Sainte-Croix (en Esperanto ankaŭ Sankta Kruco, malnova germanlingva nomo Heilig Kreuz) estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 4621 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Sainte-Croix situas en la Ĵurasa Montaro proksimume 12 kilometrojn nordokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains apud la landlimo al Francio. La komunumo konsistas el multnombraj vilaĝoj kaj vilaĝetoj, nome: Le Château de Sainte-Croix, La Villette (kiu estas la plej malnova setlejo de la komunumo), Chez Jaccard, Les Replans, Les Petites Roches Dessus, Culliairy, La Sagne, La Gittaz Dessous, La Gittaz Dessus, L'Auberson, Les Grangettes, Prise Perrier, La Chaux, Mouille Mougnon kaj La Vraconnaz.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 39,42 km², de kiuj 44,4 % estas kovritaj de arbaro, 46,2% servas por agrikulturo kaj 7,0% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sainte-Croix limas en nordo al La Côte-aux-Fées (NE), en nordoriento al eksklavo de la komunumo Fiez, en oriento al Bullet, en sudoriento al Vuiteboeuf, en sudo al Baulmes, en okcidento al Les Hopitaux-Vieux (Franĉkonteo, Francio), kaj en nordokcidento al Les Fourgs (Franĉkonteo, Francio).
Trafiko
Tra Sainte-Croix pasas la kantona ĉefvojo n-ro 151 de Yverdon-les-Bains al Les Fourgs en Francio. De Sainte-Croix la kantona ĉefvojo n-ro 149 kondukas al Neŭŝatelo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 8 kilometrojn sude de la komunumo en Les Clées. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de la mallarĝspura fervojlinio al Yverdon-les-Bains. De la stacidomo de Sainte-Croix diversaj poŝtaŭtolinioj kondukas al L'Auberson, Bullet kaj La Côte-aux-Fées.
Historio
La unua dokumenta mencio de Sainte-Croix datiĝas el la jaro 1177 kiel Sancta Crux. Sur la komunuma teritorio estis malkovritaj ŝpuroj el la neolitiko kaj la bronzepoko kaj romiaj moneroj. Ekzistas restaĵoj de du burgoj el la mezepoko. La unua mencio de 1177 temas pri muelejo de la Abatejo Lago de Joux. Petro la 2-a de Grandson kreis en la jaro 1317 la Senjorujon Sainte-Croix kaj konstruis tiam ĉe la elirejo de la ravino de Covatanne burgon fronte al sia najbaro Grafo Hugo la 1-a de Chalon-Arlay, kiu siavice konstruis la Burgon Franc Castel ĉe la montpasejo des Etroits. La burgo de Petro la 2-a estis detruita dum la Burgonja Milito en la jaro 1476, dum la alian burgon detruis la bernanoj en la jaro 1536. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la senjorujo apartenis al la Kamparvoktejo Yverdon. Post la revolucio la civitanoj de Sainte-Croix vane luktis kontraŭ la nova ordo kaj pro la restado ĉe Berno kaj la komunumo estis atribuita al la Distrikto Grandson, kiu surbaze de la administra reformo de 2006 kun efiko de la 1-a de januaro 2008 estis atribuita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso. Ĝis 1949 Sainte-Croix disponis pri aparta prefektejo interne de la Distrikto Grandson.
Dubrivka
Dubrivka estas la nomo de pluraj vilaĝoj en Ukrainio.
Királyhegyes
Királyhegyes (kirAjhedjeŝ) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en subregiono de Makó. La nomo signifas reĝopinta.
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Makó troviĝas 10 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1455 en formo Kyralyhegyesse. Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) donacis la vilaĝon al Johano Hunyadi. La turkoj senhomigis la komunumon. Tabakokulturistoj refondis la vilaĝon en 1844. La rumanoj en 1919 okupis la vilaĝon.
Vilaĝservoj estas poŝto, kulturdomo.
(6367) 1982 FY2
(6367) 1982 FY2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Leda martestudo
La leda martestudo (Dermochelys coriacea), liuta martestudo aŭ dermoĥelio, el la ordo de la testuduloj kaj la nura travivanto el la familio de la dermoĥeliedoj, estas la plej granda el la ankoraŭ vivantaj testudoj kaj la kvar plej peza moderna reptilo post tri krokodiluloj.
Taksonomio
Dermochelys coriacea estas la nura specio en la genro Dermochelys.
18965 Lazenby
18965 Lazenby estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Leda martestudo
Distribuo
La leda martestudo vivas en Pacifiko, Hinda Oceano kaj Atlantiko. Ĝi estas 200–300 cm longa kaj pezas centojn da kilogramoj. Ĝia dorso estas bistra kun helflavaj makuloj kaj ĝia brusto estas hela. Ĝia dorso surhavas molan ledecan haŭton kun sep vertikalaj eĝoj. Ĝia ventra kiraso ne tute ostiĝas kaj surhavas kvin eĝojn. Ĝiaj kvar membroj aspektas kiel padeloj. La antaŭaj inembroj estas fortikaj, longaj kaj plataj sen ungoj, dum la malantaŭaj mallongaj. Ĝi havas mallongan voston.
La leda martestudo vivas en tropikaj, kaj subtropikaj maroj. Ĝi naĝas tre rapide, sed sur la tero ĝi rampas tre malrapide, maksimume nur po 270 metrojn hore. Ĝia vivo tamen povas daŭri centojn da jaroj. Ĝi fekundiĝas inter majo kaj julio. Tiam ĝi naĝas de malprofunda maro al marbordo. La testudino fosas kavon sur plaĝo per siaj fortikaj antaŭaj membroj por demeti ovojn. Ĝi demetas po 90-150 ovojn foje. La idoj eloviĝas post dumonata natura kovado kaj venas al maro unuj post aliaj. La leda martestudo nutras sin ĉefe per moluskoj, salikokoj, kraboj kaj fiŝoj kaj ankaŭ algoj kaj aliaj markreskaĵoj.
18965 Lazenby
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tanya Marie Lazenby, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la North Toole County High School de Sunburst (Montano Usono).
Bairda ammodramo
La Bairda ammodramo, Ammodramus bairdii, estas malgranda birdo de la grupo de la Amerikaj paseroj kaj genro de Ammodramoj. La 11 specioj de Ammodramus loĝas en marĉoj kaj herbejoj.