cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balia sturno
Disvastiĝo
La Balia sturno estas indiĝena kaj endemia de la insulo de Balio en Indonezio, kie ĝi estas la ununura insula survivanta endemia vertebrula specio. Tiu rara orientalisa birdo estis malkovrita en 1910. Alia balia endemio, la Balia tigro, estis deklarata formortinta en 1937. En 1991, la Balia sturno estis elektita la faŭna simbolo de Balio; ties loka nomo estas jalak bali.
Saint-Luperce
Saint-Luperce estas franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Balia sturno
Endanĝerigata
La Balia sturno estas draste endanĝerigata, tuj klasota kiel formortinta en naturo dum kelkaj jaroj (BirdLife International 2006). La lasta rifuĝejo de la specio estas ĉe la Nacia Parko Okcidenta Balio; ĉirkaŭ 1,000 individuoj estas en kaptiveco laŭleĝe. Fakte la Balia sturno estas tiom en danĝero ke la nacia parko estis fondita ĝuste por la survivado de la Balia sturno. La natura populacio estis ĉiam sub 6 birdoj en 2001, post kiam je la fino de la 1990-aj jaroj la natura populacio de 3-4 dekduoj estis malpliigita de ŝtelĉasistoj por la kontraŭleĝa maskotokomerco.
Tiu malpliigo al la formorto estis kaŭzata de urbanizado de la insulo kaj de kontraŭleĝa kaptado por kaĝobirda komerco; tiele la nombro de kaptivaj birdoj aĉetitaj en la nigra merkato estas ĉirkaŭkalkulita kiel duobla nombro de tiuj laŭleĝe akiritaj individuoj en kaptiveca reproduktoprogramo. La Balia sturno estas listita en la Apendico I de CITES. Komerco eĉ por kaptivbredataj specimenoj estas strikte regulata kaj tiu specio ne estas kutime disponebla laŭleĝe por privataj individuoj. Tamen espertaj birdobredistoj povas aliĝi al la kaptivbreda programo, kiu permesas ilin laŭleĝe havi tiun specion.
La Konservoprojekto de la Balia sturno estis la unua iniciato de la Fondaĵo Begaŭano, kaj komencis kiam la Fondaĵo aĉetis du parojn de birdoj el birdejoj de S-ro Nick Wileman, sukcesa kaj agnoskata birdobredisto loĝanta ĉe Londono, kaj alportis ilin hejmen en Balio la 24an de junio 1999. La Fondaĵo disvolvis sukcesan bredoprogramon per akurataj resursoj kaj fakula kontrolado fare de balia birdoveterinario, Dro I. G. N. Baju Ŭirajudha. Novembre 2005, la kaptiva populacio de la Fondaĵo pliiĝis el la 4 birdoj, reenportitaj al Balio el Britio, al 97 birdoj. Julie 2006, la unuaj 25 mikroĉipaj birdoj estis liberigitaj en naturon en Nusa Penida, malgranda insulo sude de ĉeftera Balio. Sekvis pliaj liberigoj kaj fine de aŭgusto 2009, totalo de 65 birdoj estis liberigitaj kaj almenaŭ 62 idoj survivis kaj flugis libere.
Dro. I. G. N. Baju Ŭirajudha estis preparinta la alvenon de la birdoj kaj la liberigon de la unua birdaro en Nusa Penida post unu jaro. Unu el liaj plej gravaj taskoj estis eduki lokajn vilaĝanojn pri la gravo de ties survivado. Aprile 2006, kiel rezulto de la kontaktoj kun la FNPF dum du jaroj, la tradicia konsilantaro de Nusa Penida, kiu reprezentas 35 vilaĝojn, unanime konsentis protekti ĉiun birdojn en la insulo pere de tradicia leĝo (Hukum Adat) por protekti ilin. Kaptonto ĝeninta birdojn fruntus kaj monpunon kaj ostracismon fare de la komunumo. Tio permesis al Nusa Penida aperi en gazetoj kiel Birdorifuĝejo, nune administrata de FNPF.
Dume la birdoj preparitaj por liberigo montris bonegajn flugkapablojn. Nepreparitaj fruktoj estis lokitaj en diversaj areoj de la socikaĝo ĉiutage. Ili povis ankaŭ suplementi sian dieton per kapto de insektoj kiuj estis allogitaj en la kaĝon per malgranda lumo. Aspergiloj situaj sur la kaĝo liveris akvon sur folioj ene, kaj la birdoj alkutimiĝis trinki ĝin por plibonigi sian akvoprenon foje kiam ili ne ricevis plian. Ili lernis ankaŭ kiel havi humidecon el akvaj manĝeroj kaj arboj, kiaj la bananapalmo, kaj kiel trovi akvon en arbotruoj kaj el aĵoj kiaj konkoj surgrunde. Por helpi ilin identigi eventualajn predantoj, la birdoj estis minacataj per grandaj artefaritaj birdoj, falsaj serpentoj kaj homoj kiuj ne estas iliaj zorgantoj.
Fine la 10an de julio 2006, 25 mikroĉipaj birdoj estis liberigitaj en naturo dum ceremonio kiu implicis lokanojn, templojn kaj provincajn kaj lokajn registarajn funkciulojn. La mikroĉipojn havigis Theo Pagel, Direktoro de la Bestoĝardeno de Kolonjo en Germanio.
Post du semajnoj de tiu liberigo, kelkaj birdoj estis pariĝintaj kaj estis observataj alportanta nestomaterialon al vario de lokaj arboj, figarboj, sukerpalmoj kaj kokosarboj. Ties unuaj ovoj eloviĝis ĉirkaŭ la 10an de septembro kaj ĉirkaŭ la 28an de septembro, oni observis 3 birdojn anstataŭ 2 ĉe la nestarbo.
Podzámčok
Podzámčok (hungare Dobróváralja) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Balia sturno
Endanĝerigata
Pliaj 12 birdoj estis liberigitaj la 12an de decembro 2006, kaj tiu aro estis tuj kunigita de du junaj birdoj kiuj estis idoj de la birdoj el la unua liberigo. La 28an de aprilo 2007, Prezidento Susilo Bambang Judhojono de la Respubliko de Indonezio kaj edzino Kristiani Heraŭati liberigis pliajn 12 birdojn kiam ili vizitis al Nusa Penida por celebri inaŭguron de pramŝipo al ĉeftera Balio.
Podzámčok
Situo
Podzámčok situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Krupina-Zvolen. La lasta urbo troviĝas je 8 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1425, pri la apuda fortikaĵo el la 13-a jarcento. Mateo Csák okupis la fortikaĵon en 1306. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dobróváralja 322 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Zvolen, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Podzámčok 306 homoj, (297 slovakoj).
Balia sturno
Endanĝerigata
Plia oficiala agnosko de la Programo okazis dum vizito al Nusa Penida je la 25a de aŭgusto de la indonezia Arbarministro M. S. Kaban kaj Dro Ir Tonny Suhartono, Ĝenerala Direktoro de Arbarkonservado kaj Naturkonservado. Tiuj du gravuloj oficiale anoncis, ke la insulo estis taŭga loko por pliaj liberigoj de ekzempleroj de Balia sturno.
La birdoj, originale liberigitaj en nur tri lokoj, disvastiĝis ĉirkaŭ la insulo. Aŭguste 2009, totalo de 65 birdoj estis liberigitaj el la kaptivkaĝoj. Ĉar almenaŭ 30 idoj estis eloviĝintaj en naturo ĝis 2009, la totala nombro de idoj de Balia sturno eloviĝintaj kaj elnestiĝintaj fine de aŭgusto, el la eko de la liberiga programo en 2006, estis 62.
La Fondaĵo plukontrolas kaj observas la birdojn en naturo, spurante kie la birdoj nestumas kaj reproduktiĝas, sekurante ke ĉiu birdo liberigita aŭ naskiĝinta estas sekvata dumvive. Tiu grava rolo certigas ke ĉiu futura liberigo estos farata per planita kono pro kiel la birdo survivas en naturo, kian manĝon ili postulas kaj kiel ili reproduktiĝas.
Programo de Stokholmo
La Programo de Stokholmo estis preparita de la sveda EU-prezidanteco en ilia neformala kunveno de la 15-a ĝis la 17-a de Julio 2009 kaj nomita laŭ la loko de ĝia publikigo (Stokholmo). Post la pridecido de la ministroj pri internaj aferoj kaj la ministroj pri justico la 1-an de decembro ili la 10-an kaj 11-an de decembro 2009 proponis ĝin al la Eŭropa Konsilio por la definitiva decido far la ŝtat- kaj registarestroj en ties pintkunveno en Bruselo. La programo de Stokholmo estas la sekvoprogramo de la Programo de Hago.
Enhavoj
La plurjara programo por la tempospaco de 2010 ĝis 2015 enhavas la gvidliniojn de komuna politiko de la ŝtatoj de la Eŭropa Unio por la protekto de la Bazaj rajtoj, la protekto de la privatsfero, la protekto de minoritatoj kaj de speciale protektindaj persongrupoj kaj por la Eŭropunia civitaneco. En la programo formuliĝas ankaŭ nova eŭropa sekurecarkitekturo per la plukonstruado de la polica, armea, kaj sekretserva kunlaboro kaj per novaj rimedoj sur la kampo de la dateninterŝanĝo kaj la observado de la interreto.
Almanza
Almanza [alMANza] estas municipo en la oriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Sahagún, en la sudoriento de la provinco. Almanza estas komprenebla etimologie el araba kiel Rigardejo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. Ĝi havis muregon, el kiu survivas restaĵoj. Estis apude romia ŝoseo kaj poste parto de la Jakoba Vojo.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Taiedo di Chions
Taiedo di Chions estas vilaĝo de la komunumo Chions en la Provinco de Pordenone en Italio. En la centro estas malnova historia preĝejo dediĉita al Sankta Andreo.
Ekonomio
La vilaĝo vivas precipe pri agrikulturo. Estas ankaŭ fama fromaĝejo -tipo Montasio.
Interesaĵoj
Preĝejo
Stadio - Futbaleto ligo al futbaleta TTT-paĝo
Parko de Torrate Arto en arbaro
Tuparioj
La tuparioj - portugale Tuparis - estas indiĝena grupo kiu vivas en la sudo de la brazila subŝtato Rondonio, borde de la riveroj Rio Guaporé kaj Rio Branco (dekstra alfluo al la rivero Guaporé). La esperantista verkisto kaj vojaĝisto Tibor Sekelj en 1948-1949 kvar monatojn vivis ĉe ili, kaj poste - interalie esperantlingve - verkis pri ili. La tuparioj parolas la tuparian lingvon, branĉon de la tuparia lingvaro en la tupia lingvofamilio: laŭ la retejo ethnologue.com en 2000 proksimume 300 homoj parolas la lingvon kaj do tiam ekzistis tricento da tuparioj.
Antaŭ ol kolektistoj de gumo invadis la etnan teritorion en 1920, ankoraŭ ekzistis proksimume 2 000 etnanoj, sed poste iom-post-ioma asimiliĝo al la mestizoj kaj epidemiaj malsanoj kaŭzis la drastan malplimultiĝon. En la proceso de forta alkulturiĝo al la plimulto de brazilanoj, granda parto de la tuparia kulturo estas malaperanta respektive jam malaperinta.
Antaŭ la kontaktiĝo kun la okcidenteca kulturo, la tuparioj loĝis en abelujosimilaj komunumaj domoj, kiuj loĝigis 150 aŭ pli da homoj. Ĉiu domo konsistigis aŭtonoman loĝlokon. Konstruitaj ĉirkaŭ centra placo, la domegoj estis tegitaj per palmfolioj kaj kovris grundon de 11 oble 21 metroj. Interne, po domego kunvivis 20 ĝis 30 familioj, kiuj endome havis po familian spacon, tamen ne dividitan per muroj aŭ aliaj dividiloj. Unuopaj grupiĝoj de domegoj situis en distanco de 10 ĝis 15 kilometroj unu de la alia.
La tuparioj tradicie precipe vivtenis sin per agrikulturo de hakado kaj bruligado. Post bruligado de areo, unuajare kutime plantiĝis maizo, ignamo, arakidoj, faboj, bananoj, sukerkano, tabako, kotono kaj bikso orelana. Duajare kutime kultiviĝis manioko.
Lisandro Martínez
, ofte neformale nomata Licha Martínez, estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en Gualeguay, provinco Entre Ríos, do nun estas -jara. Post profesia futbalado jam ekde la jaro 2017, ekde la komenco de 2022 li membras en la unua vira teamo de la klubo Manchester United. Krome ekde la jaro 2019 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo, kaj samtempe en 2020 kaj 2021 ankaŭ membris en la juna argentina futbala teamo de sub-23-jaruloj. Kadre de la regula nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2022 rekoneblis per la numero "25".
3048 Guangzhou
3048 Guangzhou estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Guǎngzhōu (skribe : 广州), ĉefurbo de la provinco Gŭangdongo ; urbo konata en okcidentaj landoj sub la nomo "Kantono".
Ĉakval
Geografio
Ĉakval situas inter malaltaj montoj en nordorienta parto de la lando. Ravalpindio troviĝas 75, federacia ĉefurbo Islamabado 89, Sargodha 96, Fajsalabado kaj Peŝavaro po 171, provinca ĉefurbo Lahoro 208, Karaĉio 1062 km-ojn (aere).
Historio
En 1857 la loĝantoj helpis atingi la translokadon de britaj fortoj. Dum la sendependiĝo de Pakistano en 1947 la ne-islamaj minoritatoj migris al la alia nova ŝtato Barato. En 1985 Ĉakval iĝis kantona sidejo. En 2009 terorisma atako ĉe moskeo mortigis pli ol 10 homojn.
Ekonomio
Ĉakval estas konata pro siaj bonaj bredaj taŭroj kaj ĉevaloj. La pakistana armeo havas grandan nombron da militistaro en la urbo.
Loĝantaro
La loĝantaro kreskis preskaŭ kvinoble inter 1972 kaj 2017. Inter 1998 kaj 2017 la meza jara kresko estis 2.9%, pli alta ol la nacia mezumo (2,4%). Enurbe la panĝaba lingvo estas parolata laŭ akĉento.
Famuloj
En Ĉakval naskiĝis ŝtatprezidanto de Pakistano Jahja Ĥan.
14998 Ogosemachi
14998 Ogosemachi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Peschadoires
Peschadoires estas franca situanta en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
14998 Ogosemachi
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbeto Ogose japane : 越生町, Ogose-machi) en la centro de gubernio Sajtama Gubernio. Ĝi estas fama pro la Kuroyama-santaki : tri akvofaloj en la gubernia Naturo Parko Kuroyama ; kaj la Umea Bosko Echigo, unu el la tri famaj boskoj da umeoj en la regiono Kanto.
Peschadoires
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pescadoriens.
Haag (Supra Bavario)
Haag aŭ plennome Haag in Oberbayern' estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mühldorf am Inn kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Somermeznokta sonĝo
Somermeznokta Sonĝo (A Midsummer Night's Dream, angle) estas komedio de William Shakespeare, verkita ĉirkaŭ la jardeko de 1590.
Datoj
Oni ne scias certe kiam la teatraĵo estis skribita kaj prezentita al publiko unue, sed oni kredas ke estis ĉirkaŭ 1594 kaj 1596. Kelkaj aŭtoroj defendas ke ĝi estis skribita por la geedziĝo de Sir Thomas Berkeley kaj Elizabeth Carey, en februaro de 1596. La komedio do naskiĝis tempoproksime al Romeo kaj Julieto, kaj komentintoj emfazis, ke simila konflikto kiel en tiu tragedio okazas ankaŭ ĉi tie, eĉ dufoje: tuj komence patra malpermeso malhelpas, eĉ sub mortominaco, la geedziĝon de Lisandro kaj Hermia, kaj en la 5-a akto Piramo kaj Tizba mortigas sin pro amo - ĉi tie sanga amtragedio turniĝas en burleskon per la ludo fare de la metiistoj, do temas pri parodio.
Kurioze la titolo de la komedio indikas la 24-an de junio, sed la okazo ne okazas tiam sed fine de aprilo al 1-a de majo. Do ne temas pri festo de Sankta Johano. Sed ĉar temas pri sonĝo, ĝi povas okazi plej taŭge en tiu somermeza nokto.
Roluloj
La komedio finiĝas per tri nuptoj, kio sugestas, ke ĝi estis verkita por tia festo de aristokrata paro. Tiele Tezeo reprezentus la nobelan fianĉon, idealigitan senjoron grandaniman, kvazaŭ kiel humanisma idealo de la absoluta monarko, propra de la epoko. Kontraste al tiu stabila rolulo aperus amo kiel blinda emocio. Ankaŭ kontraste estas tri niveloj aŭ tavoloj de roluloj kaj de scenoj: la amuza grupo de metiistoj kiuj iĝas amatoraj aktoroj (kaj parodio de la tiama aktoraro kaj teatro mondo ŝekspira), la realaj ĉirkaŭantoj de Tezeo kaj la "fikciaj" Pukk kun Oberono kaj Titania.
Laŭ la citata eldono de Kalman Kalocsay, la nomoj de la roluloj estas: Tezeo, duko de Ateno; Egeo, patro de Hermia; Lisandro kaj Demetrio, enamiĝintaj al Hermia; Filostrato, amuzestro de Tezeo; Adzo, ĉarpentisto; Raboto, meblisto; Bobeno, teksisto; Fluto, blovil-riparisto; Potnazo, ladisto; Magero, tajloro; Hipolita, reĝino de amazonoj, fianĉino de Tezeo; Hermia, filino de Egeo, enamiĝinta al Lisandro; Helena, enamiĝinta al Demetrio; Oberono, reĝo de feoj; Titania; reĝino de feoj; Pukk aŭ Robino la Bonulo; Pizofloro, Aranenreto, Tineo kaj Mustardsemo, feoj; aliaj gefeoj eskortantaj la reĝon kaj reĝinon, kaj eskorto de Tezeo kaj Hipolita. La scenejo montras Atenon kaj arbaron proksiman.
Rakonto
Antaŭ la nupto de Tezeo kaj Hipolito okazas mikso de fantazio, sonĝoj, amo kaj magio kiu interplektas tri historiojn: en unu nivelo, amhistorio de nobela paro malhelpata de patra malpermeso, en dua nivelo, amuzaj mallertaĵoj de laboristaj amatoraj aktoroj kaj en tria nivelo, grupo de membroj de la submondo de feoj, nepra por la solvo de la konflikto, sed kiu dekomence plie malhelpas.
Bildaro
<gallery mode="packed" heights="200"> Dosiero:Study for The Quarrel of Oberon and Titania.jpg|eta|Titania kaj Oberon - Sir Joseph Noel Paton, 1849. Dosiero:Hermia and Helena.JPG|eta|Hermia kaj Helena de Washington Allston, 1818, nome la du amikinoj kiujn miskomprenoj kaj la teatraĵa konflikto malamikigas kaj poste reamikigas. Dosiero:MidsummerPuckFlying.jpg|eta|Vince Cardinale kiel Puck el prezento de "A Midsummer Night's Dream" ĉe Carmel Shakespeare Festival, Septembre 2000 </Gallery>
NGC 67A
NGC 67A (aliaj indikoj — PGC 138159) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Gábor Péceli
Gábor Péceli, laŭ hungarlingve kutima nomordo Péceli Gábor estas hungara inĝeniero, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (2007).
Gábor Péceli naskiĝis la  1950 en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Péceli studis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, post la diplomo en 1974 li restis samloke en la universitato kaj li doktoriĝis. Li estis elektita katedrestro en 1988, en la sekva jaro li profesoriĝis. Inter 2005-2008 li estis dekano, poste rektoro en la menciita universitato. Li doktoriĝis en 1989 antaŭ la akademio. Pli frue en 1986 li studvojaĝis al Usono. Li ricevis 3 premiojn inter 1992-1997.
(14912) 1993 RP3
(14912) 1993 RP3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) en la kadro de la programo Planet-Crossing Asteroid Survey aŭ "PCAS".
Kiel aranĝi kursojn kaj grupvesperojn?
Kiel aranĝi kursojn kaj grupvesperojn? estas libreto verkita de Wilhelm Wingen kaj eldonita de Heroldo de Esperanto en Roterdamo, eble ĉirkaŭ 1950.
Pellegrino Parmense
Pellegrino Parmense estas komunumo de Italio.
Sklatera kaciko
La Sklatera caciko (Cacicus sclateri) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de kacikoj, kiuj estas nigraj birdoj kun flavaj aŭ ruĝaj markoj kaj bluaj okuloj. Tiu neotropisa specio troviĝas en suda Kolombio, Ekvadoro kaj norda Peruo. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
La komuna nomo kaj la latina scienca nomo omaĝas al angla natursciencisto kaj zoologo Philip Sclater.
Piława Górna
Piława Górna (ĝis 1928 germane Ober Peilau, Ober Mittel Peilau kaj Gnadenfrei, de tiam ĝis 1945 nur Gnadenfrei) estas urbo en la provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo Piława Górna en distrikto Dzierżoniów (Reichenbach).
Valdemaro
Valdemaro estas esperantigo de vira persona nomo, i.a. de pluraj danaj kaj svedaj reĝoj.
Variaĵoj de la nomo estas Waldemar, Valdemar, Woldemar, Woldemord, Waldimord, ....
Estas neklare, ĉu Valdemaro estas parenca al la simila slava nomo Vladimiro aŭ ne.
Jestřabí (Fulnek)
Jestřabí situas en katastra teritorio Jestřabí u Fulneku kun areo 5,33 km².
Tiszaug
Tiszaug (tisaug) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kecskemét.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Kunszentmárton-Kecskemét. Spite la situon en la maldekstra riverobordo, tamen ĝi apartenas al departemento Bács-Kiskun pro la ponto.
Tiszaug troviĝas en angulo (duoninsulo), kiun formas Tiso kaj la enverŝa Körös. Ĉe la vilaĝo konstruiĝis voja-fervoja ponto tra Tiso.
Historio
La unua mencio pri la komunumo okazis en 1075. Post la turka okupado la vilaĝo senhomiĝis. Nuntempe fiŝkaptistoj kaj ĉasistoj profitas la ĉirkaŭaĵon.
Blankaŝultra sturno
La Blankaŝultra sturno (Sturnus sinensis aŭ Sturnia sinensis) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj foje klasata en la genron “Sturnus” foje en “Sturnia”.
Ĝi troviĝas en Brunejo, Kamboĝo, Ĉinio, Barato, Japanio, Sudkoreio, Laoso, Malajzio, Birmo, Filipinoj, Singapuro, Tajvano, Tajlando kaj Vjetnamio.
George Bancroft
George Bancroft (Oktobro 3-a, 1800 - Januaro 17-a, 1891) estis usona historiisto kaj ŝtatisto kiu estis eminenta en antaŭenigo de sekundara edukado kaj en lia hejma subŝtato kaj ĉe la landa nivelo. Dum lia tempo kiel Usona Sekretario de la Mararmeo, li establis Usonan Maramean Akademion ĉe Annapolis en 1845. Inter liaj plej konataj verkoj estas la impona serio, "Historio de Usono, ekde la Eltrovo de la Usona Kontinento".
Pecorara
Pecorara estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco de Piaĉenco.
La 1 de januaro de 2018, kun la kuniĝo kun Caminata kaj Nibbiano, naskiĝis la nova komunumo de Alta Val Tidone.
Talero
La talero ( germane unue Thaler poste Taler, nederlande Daalder, angle Dollar, ĉeĥe kaj slovene Tolar, france taler kaj itale tallero ) estis pli granda monero el arĝento de pluraj, ĉefe historiaj germanlingvaj landoj. Ĝi enhavis 25-30 g da arĝento, kaj sekve korespondis al la valoro de 14-17 denaroj. Ĝi estis unue produktita en Sankt Joachimsthal (nun: Jáchymov) en la Bohema Ercmontaro. Ĝis 1907 unu talero valoris 3 markojn.
Nuntempe, la nomo interalie pluvivas en la oficialaj valutoj
supre: talero de Saksio-Altenburgo 1616 (malantaŭo), saksa talero "tri fratoj" de 1592 (malantaŭo) meze: aŭstra duobla talero el Hall (antaŭo) 1635 sube: saksa talero de 1592 "tri fratoj" (antaŭo), usona kvarondolaro por komparo, aŭstra talero de Leopoldo la 1-a el Hall 1701 (antaŭo)
Talero estas monero kies memoro estis eternigita en filozofio, pro la uzo fare de Immanuel Kant kiel komparo kontraŭ la ontologia argumento (kiu celas pruvi ekziston de dio, dirante, ke imagita perfekteco (kredo je dio) ne eblus, se ne ekzistus reala perfekteco (do reala dio) kiel bazo de tiu populara ideo. Kant kontraŭdiris: "Hundert wirkliche Thaler enthalten nicht das Mindeste mehr, als hundert mögliche."(*) - "Cent veraj taleroj enhavas neniom pli ol cent eblaj taleroj. Per tio li celis esprimi, ke iu ideo povas reale ekzisti, tutegale ĉu la enhavo de la ideo reale ekzistas aŭ ne. La aserto, ke io ekzistas nenion aldonas al la koncepto de ĉi io. Laŭvorte: ""Sein" ist offenbar kein reales Prädicat, d. i. ein Begriff von irgend etwas, was zu dem Begriffe eines Dinges hinzukommen könne." ("Evidente ekzisto ne estas reala predikato, tio estas koncepto de io, kiu povus aldoniĝi al la koncepto de realaĵo.") * Fonto: I. Kant, Zweites Buch der Transzendentalen Dialektik der Kritik der reinen Vernunft
Disigita infinitivo
Disigita infinitivo estas en la angla lingvo gramatika konstruo, en kiu vorto aŭ frazo troviĝas – normale adverbo aŭ adverba frazo – inter to kaj la nura infinitiva verbformo (do la baza formo de la verbo). La konstruo estas pro disputo, ĉu ĝi entute gramatike estas permesebla, aparte rimarkinda.
Fama ekzemplo por tio estas unu el la televida serio Star Trek devenanta citaĵo: „to boldly go where no man has gone before“. Ĉi tie kaŭzas la ĉeesto de la adverbo boldly inter la du partoj de la infinitivo to kaj go disigitan infinitivon. Tia konstruo povas ofte esti ĉirkaŭirata, per tio ke oni metas la inter ili venantajn vortojn post la verbo aŭ antaŭ la to: „to go boldly where no man has gone before“ aŭ „boldly to go where no man has gone before“. Tamen ĉi tiuj du formuloj ne havas la saman signifon – la unua ligas la bravecon kun la maniero de la irado, dum ke la lasta ligas la bravecon kun la kompleta ago de la irado „where no man has gone before“.
El la perspektivo de la priskriba lingvistiko disigitaj infinitivoj estas kutimaj en la plej multaj variaĵoj en la angla. Tamen ilia stato kiel parto de la norma lingvo estas disputata. En la 19-a jarcento diversaj normaj verkoj de la angla gramatiko provis enkonduki preskriptivan regulon, laŭ kiu disigitaj infinitivoj en la angla ne povus esti uzataj. La plej multaj lingvoekspertoj de la lastaj 100 jaroj pledas tamen por tio, ke la konstruo de la disigita infinitivo povas esti kelkfoje utila, por povi esprimi certan signifon pli ekzakte – kiel en la kazo de „to boldly go“.
Vistulo
Vistulo estas la plej granda rivero de Pollando. Ĝi longas 1047 km kaj estas la plej longa rivero fluanta en Baltan Maron (malmulte pli longa ol Daŭgavo, 1020 km). Ĝi ne estas tamen la plej akvoriĉa, ĉar la rivero Neva, elfluanto de la Lago Ladoga, estas pli ol duoble pli riĉa je akvo.
La akvofonto situas en la suda parto de la lando, en la Beskidoj, je la alteco de 1107 metroj super la marnivelo.
Ĝi komence fluas orienten, poste daŭre norden kun grandaj kurboj. Ĝi trafluas la tutan landon kaj oriente de Gdańsk alfluas al Golfo de Gdansko per larĝa riverdelto. La akvokolekta areo estas ĉirkaŭ 194.000 km², kies 4/5-ono troveblas en Pollando.
Alfluanto estas Soła.
Nomo
Hidronimo "Wisła" havas pli ol 2000 jarojn.
La unua mencio skribita latine devenas de la jaroj 7-5 a.K. kaj estas en la mapo de Marcus Vipsanius Agrippa ekspoziciita en Porticus Vipsania. Ĝi estas ankaŭ en Chorographia (44 p.K.) de  Pomponius Mela, kiel Visula, kaj en Natura historio (77) de Plinio la Maljuna, kiu nomis la riveron Visculus aŭ Vistla. Ambaŭ asertas ke tiam la rivero estis la limo inter ĝermanaj kaj sarmataj triboj.
La latina nomo troveblas ankaŭ en pluaj lokoj, ekzemple en la 3-a jarcento (Gaius Iulius Solinus) kaj en la 5-a jarcento (Divisio orbis terrarum).
La greka Ptolemeo nomis la riveron greke Ouistoula kaj donis nomojn kaj sidejojn de Vistulaj triboj: Venedoj, Gotoj, Galindoj.
Wincenty Kadłubek nomis Vistulon Vandalus, devenigante la rivernomon de la persona nomo Wanda, kaj tiun ĉi de la vorto vanduo, signifanta en la litova lingvo akvon, simile al Ouiádou (= akvo, rivero) de Ptolemeo (rivero Odra). Tamen Jan Długosz en Annales seu cronicae incliti... nomas Vistulon "rivero Biała": a nationibus orientalibus Polonis vicinis, ab aquae condorem Alba aqua... nominatur.
Laŭ pluraj fakuloj, oni povas rekrei la plej malnovan formon kiel *Wīstlā, kaj pruvi ligon kun la radiko *weys „flui”, de kiu devenas ankaŭ la nomoj de aliaj riveroj (Weser, Viesinta ktp). Laŭ aliaj fakuloj, tamen, pro manko de ligoj en loknomoj kaj manko de la vortero *Wīstl- en historiaj lingvoj, oni povas akcepti, ke hindeŭropaj popoloj transprenis la nomon de pli fruaj, ne-hindoeŭropaj loĝantoj.
Trapaso
Fontoj de la rivero troviĝas en suda Pollando, ĉe alteco de 1107 m super la marnivelo (Czarna Wisełka) kaj 1080 m super la marnivelo (Biała Wisełka), sur okcidenta deklivo de Barania Góra en Sileziaj Beskidoj.
En geografia senco Vistulo havas du fontajn riveretojn: Biała Wisełka (Blanka Vistuleto) kaj Czarna Wisełka (Nigra Vistuleto). Tamen en hidrologia senco Vistulo komenciĝas en la loko de kunligo de la rivereto Malinka kun la rivereto Wisełka estiĝinta pro kunligo de Blanka kaj Nigra Vistuletoj.
Disdivido de la trapaso:
Engelberg
Engelberg estas komunumo kaj eksklavo de Kantono Obvaldo, en Centra Svislando. Ĝi havis 3721 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Engelberg situas ĉe la fino de la valo de Engelberg ĉe la norda flanko de la montmasivo Titlis, kies plej alta pinto havas altecon de 3238 m s.m. Sub la montokulmino fontas la konata Titlis-Glaĉero, kiu estas grava skiregiono kaj el kiu fontas la rivero Engelberger Aa, kiu fluas tra la valo de Engelberg en Buochs al la Kvarkantona Lago.
Trafiko
Engelberg estas la fina haltejo de la etŝpura fervojlinio de Lucerno al Engelberg de la kompanio Zentralbahn, filio de Svisaj Federaciaj Fervojoj. Engelberg estas elirpunktoj de pluraj aertelferoj el inter kiuj la plej fama estas tiu sur la kulmino de Titlis.
Engelberg situas ĉe la fino de la kantona ĉefvojo tra la valo de Engelberg, kiu estas la sola vojo veturebla al la komunumo. De sude la komunumo atingeblas nur per piedaj padoj trans Surenen-Pasejo aŭ Joch-Pasejo ek de la Susten-Pasejvojo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas en distanco de 20 kilometroj norde en Stans.
La vojo al Engelberg, kiu kondukas tra la mallarĝa ravino de Engelberger Aa estas veturebla tutjare nur ek de la jaro 1931. Kaj la veturvojo kaj la fervojvojo estas minacata de avalangoj, teravalangoj kaj inundoj, kaj regule okazis katastrofoj, kiuj blokis la vojon dum pluraj semajnoj kaj tiel tranĉis la komunumon de la cetera mondo. Ekzemple post la inundo de la 23-a de aŭgusto 2005 Engelberg dum 17 semajnoj estis komplete tranĉita de la resto de la mondo kaj atingebla nur ankoraŭ per helikopteroj de la svisa armeo.
Historio
La historio de Engelberg estas forte konektita kun la historia de la benediktana Princabatejo, kiu estis fondita en la jaro 1120. Ĝia unua dokumenta mencio datiĝas el la jaro 1122 kiel Engilperc. La loĝantoj de la valo vivis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 sub la servuteco de la Princabatejo kaj Monaĥejo Engelberg. En la jaro 1469 la loĝantoj de la valo akiris certajn rajtojn pri kundecido kaj povis elekti sian propran valĉefon. La juro estis fiksita en valjurkunvenoj en la jaroj 1350, 1582, kaj 1603. La princabatejo kaj kun ĝi la hodiaŭa komunumo Engelberg estis ĝis 1815 propra ŝtato, kiu estis asociita membro de la Svisa Ĵurkomunumo ek de plej malfrue 1306. En la jaro 1815 la princabatejo kaj la komunumo Engelberg aliĝis al Kantono Obvaldo kaj fariĝis ties eksklavo.
Historio de filozofio
La historio de filozofio estas la studo de filozofiaj ideoj kaj konceptoj tra tempo. Temoj specife ligitaj al historio de filozofio eble inkludos (sed ne estas limigitaj al): Kiel ŝanĝoj en filozofio povas esti enkalkulitaj kaj rakontitaj historie? Kio motivigas la evoluon de pensaro en sia historia kunteksto? Al kiu grado filozofiaj tekstoj de antaŭaj historioj laŭ epokoj povas esti komprenitaj eĉ hodiaŭ?
Ĉiuj kulturoj - estu ili prahistoriaj, mezepokaj, aŭ modernaj; orientaj, okcidentaj, religiaj aŭ sekularaj - estis havintaj siajn proprajn unikajn skolojn de filozofio, kiuj alvenis tra kaj heredo kaj tra sendependa eltrovado. Tiaj teorioj kreskis de malsamaj regionoj kaj aliroj, ekzemploj de kiuj inkludas (sed ne estas limigitaj al) raciismon (teorioj alvenis tra logiko), empiriismon (teorioj alvenis tra observado), kaj eĉ tra saltoj de kredo, espero kaj heredo (kiel ekzemple la supernaturismaj filozofioj kaj religioj).
Historio de filozofio serĉas al katalogo kaj klasifikado de tia evoluo. La celo estas kompreni la evoluon de filozofiaj ideoj tra tempo.
Okcidenta filozofio
Okcidenta filozofio estas la filozofia pensaro kaj verkaro de la okcidenta mondo. Historie, la esprimo ĵus estis inventita por rilati al la filozofia pensado de okcidenta civilizo, komenciĝante kun greka filozofio en antikva Grekio, kaj poste kovrante grandan areon de la globo. La vorto filozofio mem originis de antikva Grekio: filosofia (φιλοσοφία), laŭlitere, "la amo por saĝeco" (φιλεῖν - filein "ami" kaj σοφία - sofia, " saĝeco ").
Antikva filozofio
Helena filozofio estas komponita el la ĉefaj skoloj de antikva greka filozofio, kaj ĝiaj plej elstaraj disvolvigintoj. Inter ili elstaras platonismo (Sokrato, Platono), aristotelismo (Aristotelo, epikurismo (Epikuro), cinikismo, stoikismo (Epikteto, Seneko).
Mezepoka filozofio
La Filozofio de Mezepoko konstituas ampleksan kaj kompletan repripenson de la tuta klasika tradicio sub influo de la demandoj estariĝintaj de la tri monoteismaj religioj.
Moderna filozofio
La Moderna filozofio konvencie komenciĝas kun la Humanismo (15-a jarcento p.K.) kaj kun la revalorigo de la homo kaj ties sperto eminente tera kvankam neekskludanta la integran destinon de la homo, kaj finiĝas kun la figuro de Immanuel Kant (1724 - 1804), la pensulo kiu malfermos la vojojn al Romantikismo kaj al la nuntempa filozofio. La trajto plej distinga estas fakte la intensigita antropocentrismo, kiu en iuj pensuloj, precipe ĉirkaŭ la finiĝo de la 18-a jarcento, kun la klerismo albordiĝas al la relativismo kiu iuaspekte similas al tiu de pozitivismo kaj de la hodiaŭa filozofio.
Juda filozofio
La sintagmo Juda filozofio ne estas universale akceptita, tamen, fakte, tiu doktrino ekzistas. Temas tamen pri objekto postulanta atentan analizon kaj zorge faritan difinon kun preciza ekspliko de la terminoj. Laŭ iuj, ĝi estas provo kunfandi laikajn kaj nereligiajn datenojn kun tiuj religiaj de Judismo; laŭ aliaj, male, prefere temas pri pli moderna formo de raciigado de la judismo mem. Rimarkindas ke la precipaj judaj fontoj kiel Tanaĥo kaj Talmudo, ne entenas la terminojn Filozofion kaj Judismon ĉar tiuj fontoj naskiĝis kiel preceptoj por la konduto de fideluloj, kaj se poste fariĝis laŭlonge de la meditoj ankaŭ fontoj de ellaborado de saĝo, ili tamen ne atingas la karakteron de la filozofia rezonado.
Kristana filozofio
Kristana filozofio estas tiu esplorokampo kiu serĉas respondojn pri la senco de la mondo kaj de la vivo je la lumo de la Kristana revelacio; tiasence ĝi referencas plipropre al la rilatoj inter filozofio kaj religio. Filozofio estas certe frukto de la rezonadoj de la homa intelekto; sed tiu ĉi lumiĝas ankaŭ per revelaciaj datenoj, jam ilustritaj de la racio, kaj do pri tiuj aplikiĝas la homa filozofianta racio.
Impedanco de libera spaco
La impedanco de libera spaco, Z0 estas fizika konstanto kiu egalas al rilatumo de la grandecoj de la elektra kaj magneta kampoj de elektromagneta ondo vojaĝanta tra libera spaco. Tio estas ke
kie
Ambaŭ elektra kampo kaj magneta kampo estas sinusaj funkcioj de tempo kaj spacaj koordinatoj, kaj rilatumo de iliaj momentaj valoroj en iu punkto ne estas konstanto; en elektromagneta ondo elektra kampo estas maksimuma se magneta kampo estas nulo, kaj reen. Tial la rilatumo estas konsiderata de la amplitudoj. Same la rilatumo povas esti konsiderata de iliaj efikaj valoroj; la valoro de la impedanco estas tiam la sama.
En SI-aj unuoj, la impedanco de libera spaco havas unuojn de omoj (Ω).
De la difino pli supre, kaj de la ebena onda solvaĵo al ekvacioj de Maxwell, rezultas
kie c0 estas la lumrapideco en libera spaco;
Pro tio ke la mezurunuoj estas elektitaj tiel ke estas precize μ0=4π×10−7 H/m kaj c0=299792458 m/s, la valoro Z0 estas sciata precize.
Tiel
Tiel Z0 ne estas aparta mezurata valoro por aparta elektromagneta ondo.
La inverso de Z0 estas iam nomata la admitanco de libera spaco, kaj prezentata per la simbolo Y0.
La analoga kvanto por ebena ondo vojaĝanta tra izola optika mediumo estas nomata kiel la apriora impedanco de la mediumo, kutime por ĝi estas uzata la litero η.
Terminaro
Noto ke ĉi tiuj nomoj malatentas tion ke libera spaco kaj vakuo ne estas tute la samaj nocioj.
Beltline
Distriktoj
Ene de la limoj de la Beltline estas pluraj urbaj distriktoj, inter ili Midtown, la Desegnodistrikto, Komerc-Reviviga Zono Victoria Crossing (Victoria), la KRZ de la Kvara Strato (plejparte en Mission), la KRZ de Uptown 17-a avenuo, la Staplodistrikto, kaj parto de la Riverodistrikto.
Riverodistrikto
La orienta parto de la Beltline estas parto de la granda Riverodistrikto. En ĉi tiu regiono estas la orienta parto de la Beltline (tiu parto kiu iam estis Victoria Park), la urbocentra kvartalo Urbocentro Orienta, la Stampedejo, la Kalgaria Zoo, kaj Fortikaĵo Calgary. Kiel la Beltline, Urbocentro Orienta estas fokuso de grandaj renovigaj iniciatoj, tiel ke la Riverodistrikto estas loko por multe da nova kaj kaj renovigita evoluo. Iam Urbocentro Orienta estis konsiderata nedezirinda loko, ĉefe pro ĝia proksimeco al la ununura restanta industria tereno en la kalgaria urbocentro kaj al la fervojo. Nuntempe estas en Urbocentro Orienta multaj problemoj pro drogoj kaj prostituado. Inter la renovigaj planoj de Kalgario estas la lokigo en la Riverdistrikto de granda urbocentra kampuso por la Universitato de Kalgario.
17-a Avenuo
La 17-a Avenuo, je la suda limo de la distrikto Beltline, jam establiĝis kiel vigla regiono de diversaj uzoj. La distrikto Uptown 17-a Avenuo estas unu el la Komerc-Revivigaj Zonoj de Kalgario. Kun densa koncentriĝo de drinkejoj, restoracioj, noktejoj, kaj butikoj, la avenuo estas esence la "festostrato" de Kalgario. Malantaŭ ĉi tiu zono de vigla komerca evoluo estas loĝdistriktoj. La strato finiĝas en la oriento ĉe la Stampedejo; pro tio la festa etoso kiu sentiĝas ĉie en la urbo dum la Kalgaria Stampedo manifestiĝas forte ĉe la 17-a avenuo. Oni donis al la avenuo la kromnomo "Ruĝa Mejlo" en 2004 dum la finaloj de la Nacia Hoke-Ligo en kiu partoprenis la Kalgaria teamo, la Calgary Flames. Tiutempe oni ne malofte vidis pli ol 100.000 subtenantojn sur la avenuo kaj en ĝiaj drinkejoj dum la vesperoj kiam ludis la teamo.
Midtown
Ankaŭ grava, la distrikto Midtown kiu konsistigas la nordan parton de Beltline spertas sian propran spronon je evoluado. Oni planas konstrui iujn el la plej altaj kaj densaj loĝkompleksoj ĝuste en ĉi tiu distrikto. Tiu evoluado fokusiĝas ĉe la ĉefa strato, 10-a avenuo - renomota Bulvardo Jack Long (angle Jack Long Memorial Boulevard) - kaj oni eble faros tramlinion tie.
Reevoluigo
La distrikto Beltline estas kvartalo spertanta fortajn ŝanĝojn. Kune kun la Riverdistrikto kaj Urbocentro Orienta ĝi estas la fokuso de ambicia urboplana kaj urborenoviga projekto, per kiu la municipa registaro planas pligrandigi la loĝdensecon de centra Kalgario. Oni volas ke la distrikto servu al diversaj celoj, kun konstruaĵoj por komercaj servoj intermiksitaj kun kundomaroj kaj loĝturoj. Multaj ĉi tiaj loĝstrukturoj jam ekkonstruiĝis kaj ankoraŭ pliaj estas planataj.
La plimulto de la nova konstruado nuntempe fokusiĝas en Victoria. Multaj (iamaj) konstruaĵoj de la distrikto jam malkonstruiĝis por fari lokon por kelkaj grandaj kundomaraj projekto kaj pligrandigo de la Stampedejo. Kiel sekvo, la loĝantaro de Beltline fakte iom malkreskis depost 2003.
Beltline ankaŭ estas unu el la plej histori-plenaj urbopartoj, ne nur pro tio en ĝi estas du el la plej malnovaj kvartaloj de Kalgario, sed ankaŭ pro tio ke en ĝi estas la Stampedejo, al kiu venas kadre de la Kalgaria Stampedo pli ol 1,25 milionoj da vizitantoj ĉiujare. Bedaŭrinde, ĝi ankaŭ estas urboparto kiun, ĝis lastatempe, plejparte neglektis kaj la registaro de Kalgario kaj ĝiaj loĝantoj.
Sociaj temoj
Distrikto Victoria Park estas tradicie ligita kun droguzado kaj prostituado (ankaŭ prostituado de infanoj). Ĉi tiu problemo daŭre manifestiĝas en la orienta parto de Beltline. Oni penis solvi la problemon de surstrata uzado de drogoj, kaj la provinco Alberto funkciigas metadonan klinikon tiuregione. La kliniko ĝis nun havis kaj pozitivajn kaj negativajn efikojn en la komunumo. Spite al penoj solvi ĉi tiujn problemojn, kaj loĝantoj de la distrikto kaj vizitantoj al ĝi daŭre ricevas nepetitajn proponojn pri aĉetado aŭ vendado de drogoj kaj/aŭ sekson multe tro ofte.
Nahuel Molina
aŭ je plena nomo Nahuel Molina Lucero estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en Embalse en la provinco Kordobo, do nun estas -jara. Post profesia futbalado jam ekde la jaro 2016, ekde la komenco de 2022 li membras en la unua vira teamo de la klubo Atlético Madrid. Krome ekde la jaro 2021 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo, kaj samtempe jam ekde 2017 en 2020 kaj 2021 ankaŭ membris en la juna argentina futbala teamo de sub-20-jaruloj. Kadre de la regula nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2022 rekoneblis per la numero "26". En la mondpokala ĉampionado, Molina trafis sian unuan golon por Argentino la 9-an de decembro 2022, en la kvaronfinala matĉo kontraŭ la nederlanda teamo. Li antaŭe helpis al Alexis Mac Allister dum la grupostadia matĉo kontraŭ Pollando. Sume li rajtis plenumi ses matĉojn por Argentino - farante sian kontribuon al la ĉampioneco.
Pierre Paul Émile Roux
Pierre Paul Émile ROUX RS (17a de decembro 1853, Confolens, Charente – 3a de novembro 1933, Parizo) estis franca kuracisto, bakteriologo kaj imunologo. Roux estis unu el la plej proksimaj kunlaborantoj de Louis Pasteur (1822–1895), kun-fondinto de la Instituto Pasteŭro, kaj respondeca pri la produktado fare de la Instituto de kontraŭ-difteria sangoplasmo, nome unua efektiva terapio kontraŭ tiu malsano.
En 1883, li prezentis doktorigan disertacion en medicino titolita Des Nouvelles Acquisitions sur la Rage, en kiu li priskribis esploradon pri rabio kun Pasteur ekde 1881, kio kondukis al la disvolvigo de la unua vakcino kontraŭ tiu timiga malsano. Roux estis nune agnoskita kiel fakulo en la novaj sciencoj de medicina mikrobiologio kaj imunologio. Kun aliaj asistantoj de Pasteur (Edmond Nocard, Louis Thuillier, kiu mortis en Aleksandrio post eksuferi la malsanon, kaj Straus), Roux veturis en 1883 al Egipto por studi eksplodon de homa ĥolero tie, sed ili estis nekapablaj trovi la patogenon de la malsano, kiu estos poste malkovrita en Aleksandrio fare de la germana kuracisto Robert Koch (1843–1910).
Velbert
Velbert estas granda distrikta urbo en la distrikto Mettmann situante ĉ. 20 kilometrojn nordoriente de la Nordrejn-Vestfalia ĉefurbo Duseldorfo, 18 kilometrojn sude de Asindo kaj 12 kilometrojn nordokcidente de Wuppertal sur la maldekstra flanko de la rivero Ruhr. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Geografia situo
Velbert troviĝas sur la altaĵoj de la Berga Lando kaj ankaŭ nomiĝas „koro de la malsupra Berga Lando“. Ĝi situas ĉ. 230 metrojn super la marnivelo. La plej alta punkto: 303 metrojn (Hordtberg samkiel Fettenberger Weg), la plej malalta loko: ĉ. 80 metrojn (eliro de la komunumo Langenberg direkten Kupferdreh). La plej alta punkto en la centro de Velbert estas 263 Meter super NN (ĝi troviĝas je la angulo Friedrichstrato/Langenberga strato).
Urba subdivido
La urbo Velbert dividiĝas en la tri administrativaj urbdistriktoj (Velbert-)Centro, Neviges kaj Langenberg.
Bromeliacoj
La bromeliacoj (Bromeliaceae) estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (Poales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 50 genrojn kaj proksimume 3300 speciojn, indiĝenajn en la neotropiso. Ĝia tipa genro estas bromelio. La plej konataj estas la fruktoj de ananaso (Ananas comosus). Pluraj specioj kaj kulturvarioj estas uzataj kiel ornamplantoj.
Botanika historio
Charles Plumier nomis la genron Bromelia (Plum.) laŭ la sveda kuracisto kaj botanikisto Olaf Bromel (1639–1705). Antoine Laurent de Jussieu (Juss.) publikigis la familion Bromeliaceae 1789. En la unuaj jaroj post 1690 en Eŭropo la homoj interesiĝis precipe pri la fruktoj de ananaso.
Jam Kristoforo Kolumbo en 1493 kunportis la ananason al Hispanio el sia dua vojaĝo al la Nova Mondo. Sed la dua specio, Guzmania lingulata, atingis Eŭropon nur en 1776. Aechmea fasciata venis al Eŭropo en 1828 kaj Vriesea splendens en 1840. Kiam en la 19a jarcento ekzotikaj plantoj fariĝis modaj, komenciĝis kultivado de bromelioj kiel ornamplantoj.
Velbert
Historio
La unua dokumenta mencio de Velbert reiras al la jaro 875; tiam la nomo vortiĝis „Feldbrahti“, tradukebla kiel „nekultivata“ au „neuzata kampo“. Ĉirkaŭ la jaro 1000 kun la kapelo de la Sankta Ida surloke de la hodiaŭa Malnova Preĝejo Velbert kaj la kapelo de la Sankta Margareta en Windrath ekestis la unuaj preĝejokonstruaĵoj en Velbert. Dum 1220 oni unuafoje menciis en dokumentoj Langenberg kaj Neviges, en 1326 la „Offers“ en Velbert.
Bromeliacoj
Habito
Preskaŭ ĉiu specio de la bromeliacoj estas ĉiamverda, daŭranta herba planto. Esceptoj estas malmultaj plurjaraj hapaksantaj plantoj. Tiuj specioj komplete pereas post la florado kaj semformado: La plej impresa ekzemplo estas Puya raimondii: ĝi bezonas multajn jardekojn (50 ĝis 70 jarojn) por formi la plej grandan infloreskon el ĉiuj plantspecioj. Alia escepto estas malmultaj specioj, kiuj faligas la foliojn dum la seksezono, ekzemple Pitcairnia heterophylla.
Plej ofte la bromelioj havas kunpremitan tigon, pli precize folirozeto kiel tipa kreskoformo. Sed ankaŭ ekzistas kelkaj specioj, kies tigo ne estas kunpremita kaj kiuj formas malgrandan trunkon. Multaj specioj estas pli aŭ malpli kserofitoj, ili posedas diversajn eblecojn redukti la vaporadon. Ĉirkaŭ du trionoj de la specioj posedas KAM-metabolismon.
Velbert
Historio
Dum 1849 aperis la unua loka gazeto en Langenberg. Je 1851 establiĝis la unua fergisejo kaj en 1861 oni starigis la unuan vapormaŝinon. En 1888 Velbert ricevis aliĝon al la fervojreto. En 1913 oni metis la fundamentan ŝtonon por la urbodomo Langenberg kaj en 1927 la dissendilo Langenberg ekfunkciis. En la jaro 1968 oni finkonstruis la novan pilgrimopreĝejon en Neviges.
30063 Jessicashi
30063 Jessicashi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Velbert
Historio
La 14-an de oktobro 1951 en Velbert oni fondis la WFFB (Okcidentgermana feminisma pacmovado).
Bromeliacoj
Radikoj
Kiel ĉe ĉiuj unukotiledonaj plantoj la primara radiko pereis tuj post la ĝermado kaj ekkreskas adventivaj radikoj. Ili havas homorizan radiksistemon. La surtere kreskantaj specioj havas funkciantajn radikojn. La epifitaj specioj havas radikojn, kiuj nur ligas la planton al sia kreskoloko. Kelkaj specioj (ekzemple Tillandsia usneoides) ne formas radikojn post la pereo de la primara radiko.
Folioj
La folioj staras alterne kaj spiralforme. Ili estas simplaj kaj paralelnervuraj kaj estas dividitaj plej ofte en foliplato kaj foliingo, sed ili ne havas folitigojn. Escepto estas kelkaj specioj de Pitcairnia. Aliaj escepto estas la duvica foliordo precipe de la subgenro Diaphoranthema de la genro Tillandsia. La foliplato estas linioformaj, langformaj ĝis larĝe triangulaj. La folirandoj estas pikilhavaj aŭ glatrandaj. Ĉe kelkaj specioj (ekzemple Tillandsia duratii) la folipinto estas enruliĝinta kaj servas por ankri la planton al branĉoj.
30063 Jessicashi
Nomo
Ĝia nomo honoras Jessica Shi, finalistinon de la Intel Science Talent Search de 2014, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri matematiko. Ŝi estis lernantino ĉe la Montgomery Blair High School de Silver Spring (Marilando).
Velbert
Historio
Kadre de la Nordrejn-Vestfalia administra reformo je la 1-a de januaro de 1975 fuziiĝis la iam sendependaj urboj Langenberg, Neviges kaj (Malnov-) Velbert al la urbo Velbert.
Religioj
Velbert posedas luteranan plimulton; Losenburg estas la ununura urboparto, en kiu plejparte loĝas katolikoj. En Velbert troviĝas la diakonina centro Bleibergquelle.
Bromeliacoj
Folioj
Karakterizaĵo estas la skvamharoj (suĉskvamojn, triĥomoj) sur la folioj, per kiuj tiu plantoj ensorbas pluvon kaj nutrajn elementojn, sen ĉirkauvojo trans la radikoj. Tiuj suĉskvamoj sidas aŭ bone videblaj sur la folisurfaco – tiam la folio aspektas iomete griza – aŭ ene de la folifunelo. La strukturo de la suĉskamoj povas esti pli aŭ malpli komplika – ju pli progresinta (evolucio) la specio estas, des pli komplika estas la skvamoj (ĉe Pitcairnioideae kaj Bromelioideae pli malkomplikaj ol ĉe Tillandsioideae. La suĉskvamoj ĉiam konsistas el la tiel momata ŝildo aŭ triĥoma kovrilo kaj akvoensorba ĉelo. La ŝildo konsistas el 4 centraj ĉeloj, kiuj estas ĉirkauataj de 8 ĉeloj, kiuj refoje estas ĉirkaŭata de 16 ĉeloj. Ĉe progresintaj specioj tiu ringo el ĉeloj estas ĉikaŭata de de „flugilo“ el 64 ĉeloj. Ĉiuj skvamaj ĉeloj estas mortaj kaj havas dikajn vandojn. Ili ne ne estas damaĝitaj de sekeco kaj estas higroskopaj; se ili estas sekigitaj, ili estas falditaj. En seka stato aero estas en la ĉeloj, kiu kaŭzas blankan aŭ arĝentan koloron. En humida stato la folioj aspektas pli verdaj.
Velbert
Religioj
Luteranaj liberaj eklezioj