cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Maynard Keynes
Verkadoj kaj ideoj
Dum la Versajla Kunveno li kontraŭis la homojn kiuj volis punegi Germaniojn pro la milito. Li skribis libron "La Ekonomika Konsekvenco de la Paco" en 1919 kiu avertis pri danĝero de tro severa puno kontraŭ Germanio kio Kejns pensis ke ĝi malriĉigos ĉiujn. Li timis ke la degradado de Germanio kaŭzos novan militon. Dum la 1920-aj jaroj, li skribis pri Probablokalkulo kaj kontraŭ la Orbazo.
Dum la Granda Depresio li argumentis ke la ŝtato devas elspezi monon por krei laboron por malkreskigi senlaborecon. La ŝtato povis prunti la monon ĉar buĝeta deficito estas malplia malbona kiel granda senlaboreco. Lia plej fama libro, "La Ĝenerala Teorio de Dungiteco, Interezo kaj Mono" eldoniĝis en 1936. Ĝi emfazas, ke mikroekonomikaj konceptoj ne aplikeblas al grandskala ekonomiko (makroekonomiko). Li kontraŭis la Leĝon de Say (kiu diris ke "Proponado kreas sian propran postuladon") kaj anstataŭis ke prezoj kaj sajlaroj povis malfleksiĝi. Tio signifas ke la ekonomio povas daŭri en stato de malekvilibro.
Post la dua mondmilito li volis krei tutmondan super-nacian valuton, kiu nomiĝis Bankor, por la celo konservi la ekonomian pacon de la mondo.
Der Blaue Engel
Der Blaue Engel estas filmo de la jaro 1930, reĝisorata de Josef von Sternberg, elromanigita el Professor Unrath de Heinrich Mann.
La filmo rakontas la tragedian historion de profesoro Rath, respektinda instruisto de provinca gimnazio, kiu enamiĝas al varietea kantistino, enpersonigita de Marlene Dietrich, aktorino kiu per tiu ĉi filmo iĝos famega, tiel kompensante sin de jam longa, sed ĝis tiam, malmulte brila, antaŭa kariero.
Historio
Immanuel Rath, jam aĝa gimnazia profesoro en germana urbeto (la studentoj per vortludo nomas lin Professor Unrat, professor Malpuraĵo), dediĉis sin al honorinda instruista kariero.
Iun tagon en la klasĉambro li eltrovas siajn lernantojn kun bildkarto kiu montras la belan kaj logekscitan kantistinon Lola, kiu prezentas sin en la urba nokta klubo "Der Blaue Engel" ("La blua Anĝelo"). La profesoro, portita de siaj pedagogiaj intencoj, decidas enketi pri la sinteno de la studentoj kaj do tien iras. Kiam la studentoj vidas lin alveni estas kaŝitaj de Lola, kun kiu ili estis galantumantaj.
La profesoro do tiel konas Lola: ŝiaj manieroj, ia ŝia artista ĉarmo igas lin enamiĝi. Subvesto de Lola kiun la studentoj kaŝmetas en lia surtuto, intriganta direktoro de la kompanio Kiepert: tiuj ĉi cirkonstancoj kondukas la profesoron al spekti kun amuzo la spektaklon de la kantistino kaj fine pasi la nokton kun ŝi.
De tiu momento nenio plu estas kiel antaŭe kaj la profesoro por edziĝi kun Lola elektas lasi sian profesion.
Rath sekvas la edzinon en ŝia turneo sed post la komenca entuziasmo li ĉiam pli iĝas seniluziigita de tiu ĉi vivo kaj volus reiĝi la pasinta homo, sed li ne kapablas plenumi sian volon.
Li rapide foruzas sian monon, kaj li devas komenci perlabori sian panon iĝante klaŭno en la kompanio, kiu post kelkaj jaroj revenas en la urbo de la profesoro, denove ĉe la "blua Anĝelo".
Intertempe Rath vidas ke alia artisto, Mazeppa, facile iĝas intima kun Lola kaj meze de la spektaklo li eltrovas ilin kune. Ege kolerigita li atakas sian edzinon por premsufoki ŝin sed oni haltigas kaj enfermas lin en frenezjako.
Post esti liberigita, profesoro Rath fuĝas kaj sin kaŝas en la malnova lernejo, kie li mortas alkroĉita al la instruista tablo de sia klasĉambro.
Alia
En tiu ĉi filmo Marlene Dietrich kantas la faman kanzonon de Friedrich Hollaender "Ich bin von Kopf bis Fuß auf Liebe eingestellt" (en la esperanta: "De la kapo al la piedoj mi estas orientita al la amo"). La rolo de fatala virino en tiu ĉi filmo permesis al ŝi komenci sian karieron kiel internacia stelo.
La filmina fusor superior de la mañana y mi mamá que bonita eres mi vida que te encuentres muy bien profesora oni filmis kun la samaj aktoroj en unu versio germana kaj unu angla. Malmultaj germanaj filmoj atingis kompareble altan nivelon de internacia sukceso. Fv.
Stakio
La stakio (Stachys), ankaŭ nomata stakiso aŭ staĥiso, estas plantgenro el la familio lamiacoj (Lamiaceae). La ĉ. 300 specioj estas disvastiĝintaj tutmonde.
283 Emma
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico. La deveno de ĝia nomo estas nekonata.
Stakio
Vegetaj trajtoj
Specioj stakisaj estas plej ofte rektaj, unujaraj aŭ multjaraj herbaj plantoj, malofte ankaŭ duonarbustoj aŭ malgrandaj arbustoj. Kelkfoje estiĝas rizomoj kiel rezervorgano. La folioj estas kontraŭstarantaj. La foliplato estas simpla.
283 Emma
Satelito
La W. J. Merline kaj sia teamo malkovris naturan sateliton de 283 Emma, per la teleskopo Keck II. La satelito provizore nomata S/2003 (283) 1 havas inter 4 kaj 14 km de diametro kaj orbitas proksimume je 581 ± 3.6 km for de la centra korpo kun orbita periodo de 3,353 tagoj.
Stakio
Generaj trajtoj
La floroj staras en densaj pseŭdoverticiloj, kiuj staras en la akseloj de braktesimilaj folioj. La foliaro estas ne tre diferenca de la ordinara folihava tigo. La pedunkloj estas mallongaj kaj apenaŭ videblaj. La floroj estas tipaj floroj de Lamiacoj. La duseksaj floroj estas dusimetriaj kaj kvinpartaj kun duobla involukro (perianto). La kvin verdaj sepaloj estas tubforme ĝis sonorilforme kunkreskintaj. La koloro de la petaloj estas diversa, ruĝeca, rozea, flava aŭ blanka. La kvin petaloj estas kunkreskintaj. La petala tubo estas cilindroforma. Supra kaj malsupra lipoj ĉiam ekzistas. La supra lipo estas pli aŭ malpli plata, ĉiuokaze ne tre kava. La triloba malsupra lipo estas pli longa ol la supra lipo. La kvar stamenoj elstaras el la korola tubo, sed ne estas pli grandaj ol la supra lipo. La sola distinga trajto de la floroj estas, ke la stamenoj dum la fino de la flortempo turniĝas eksteren arkoforme. La kamerfrukto disiĝas en kvar kameroj. La trieĝaj kameroj estas ovformaj ĝis oblongaj.
Etimologio
La scienca nomo Stachys elvenas el latino stachys, yos kaj el la greka στάχυς, υος, kio signifas "spiko" en tiuj malnovaj lingvoj, tiel aludante la pseŭdospikon de tiu genro.
La esperantigo "stakio" menciita en PIV estas klasike konstruita laŭ la etimologia genitiva formo (latine stachyos aŭ greke στάχυος).
Taksonomio
La genran nomon Stachys unuafoje menciis en la jaro 1753 Carl von Linné en Species Plantarum. Tipa specio estas arbara stakio. Sinonimoj por Stachys L. estas: Aspasi E.MEY. EX PFEIFF., Bonamya NECK., Eriostemum STEUD., Eriostomu HOFFMANNS. & LINK,Galeopsi HILL nom. illeg. kaj Galeopsis MOENCH nom. illeg. non Galeopsis, Lamiostachys KRESTOVSK., Menitskia (KRESTOVSK.) KRESTOVSK., Ortostachys FOURR. Stachyus ST.-LAG.,Tetrahitum HOFFMANNS. & LINK, Trixago HALLER, Trixella FOURR.,Zieteni GLED., Olisia SPACH.
Specioj kaj ties disvastiĝo
La genro Stachys estas kun 300 ĝis 360 specioj disvastiĝinta tutmonde, escepte de Aŭstralio kaj Nov-Zelando. Centroj de tiu genro estas la mediteranea regiono kune kun Proksima Oriento, Sudafriko (41 specioj, el kiuj 21 nur tie.) kaj Ĉilio. En okcidenta Azio hejmas ĉ. 114 specioj.
Ne plu al la genro Stachys apartenas la sola specio de la genro ''Phlomidoschema' (Benth.) Vved.: Krome:
Literaturo
• Xi-wen Li, Ian C. Hedge: „Stachys.“ In: ISBN 091527924X • P. W. Ball: „Stachys L.“ en: ISBN 052108489X
2995 Taratuta
2995 Taratuta estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (poste en Ukrainio, nun en Rusio).
Atlantiko
La Atlantiko aŭ Atlantika Oceano estas la dua plej granda oceano sur la terglobo. Nur la Pacifiko estas pli granda. Per suma areo de proksimume 106,400,000 kvadrataj kilometroj ĝi kovras ĉirkaŭ 20 % de la surfaco kaj proksimume 29 % de la Tero de ĝia akvosurfacareo. La unua parto de ĝia nomo rilatas al Atlaso de greka mitologio, igante Atlantikon la "Maro de Atlaso".
Ĝi situas inter Nordameriko, Sudameriko, Eŭropo kaj Afriko. Atlantiko estiĝis el la disigo, antaŭ milionoj da jaroj, de la afrika kaj amerika kontinentoj. Ĝia plej granda profundo estas 9.560 m ĉe la marprofundo de Porto-Riko. En ĝia centro troviĝas submara montaro, la Mezatlantika Dorso. Atlantiko okupas longforman, S-forman basenon etendantan laŭlonge inter Eŭrazio kaj Afriko en la orienton, kaj Ameriko en la okcidenton. Kiel unu komponento de la interligita tutmonda oceano, ĝi estas ligita en la nordo al la Arkta Oceano, al la Pacifiko en la sudokcidento, la Hinda Oceano en la sudoriento, kaj la Suda Oceano en la sudo (aliaj difinoj priskribas Atlantikon kiel etende suden al Antarkto). La ekvatoro subdividas ĝin en la Nordan Atlantikon kaj la Sudan Atlantikon.
Atlantikon karakterizas pluraj marfluoj, inter kiuj plej rimarkindas la varmeta Golfa Marfluo, kiu fluas de Meksiko (Meksika golfo) al Eŭropo, kaj kiu ebligas la tipan kontinentan klimaton en Eŭropo. Se tiu fluo ne ekzistus, Eŭropo estus tiom malvarma kiom la nordo de Kanado, ĉar ĝi situas ĉe la sama latitudo.
La plej malnova konata mencio de "Atlantiko" estas en La Historioj de Herodoto de ĉirkaŭ 450 a.K. (Hdt. 1.202.4): Atlantis thalassa (greke: ἀτλαντὶς θάλασσα; nome: Maro de Atlas). La esprimo la etiopa Oceano, derivita de Etiopio, estis aplikita al la suda Atlantiko tiom malfrue kiom ĝis la mezo de la 19-a jarcento. Antaŭ ol eŭropanoj malkovris aliajn oceanojn, la esprimo "oceano" mem estis sinonima kun la akvoj preter la Ĝibraltara Markolo kiun oni nun konas kiel Atlantiko. La fruaj grekoj kredis tiun oceanon kiel giganta rivero ĉirkaŭanta la mondon.
Geografio
Atlantiko limiĝas okcidente fare de Norda kaj Suda Ameriko. Ĝi ligas al la Arkta Oceano tra la Dania Markolo, Gronlanda Maro, Norvega Maro kaj Barenca Maro. En la oriento, la limoj de la oceano mem estas Eŭropo: la Ĝibraltara Markolo (kie ĝi ligas kun la Mediteranea Maro -nome unu el siaj marĝenaj maroj- kaj, en victurno, Nigra Maro, kiuj ambaŭ ankaŭ koncernas Azion kaj Afrikon.
En la sudoriento, Atlantiko kuniĝas kun la Hinda Oceano. La 20° orienta meridiano, suden de Kabo Aguljas al Antarkto difinas ĝian limon. Kelkaj aŭtoritatoj montras ĝin kiel etende suden al Antarkto, dum aliaj montras ke ĝi limas ĉe la 60° paralelo de la Suda Oceano.
Přerubenice
Přerubenice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 15 km nordoriente de Rakovník, 16 km sud-sudoriente de Louny kaj 18 km okcidente de Slaný. Vivas ĉi tie.
Atlantiko
Geografio
En la sudokcidento, la Drake-pasejo ligas ĝin al la Pacifiko. La homfarita Panama Kanalo interligas Atlantikon kaj Pacifikon. Krom tiuj menciitaj, aliaj grandaj korpoj de akvo najbaraj al Atlantiko estas la Kariba Maro, la Meksika Golfo, la Hudsona Golfo, la Arkta Oceano, la Norda Maro, la Balta Maro, kaj la Kelta Maro.
Přerubenice
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Atlantiko
Geografio
Kovrante ĉirkaŭ 22% de la surfaco de la Tero, Atlantiko estas dua en grandeco post la Pacifiko. Kun siaj apudaj maroj, ĝi okupas areon de proksimume 106,400,000 kvadrataj kilometroj; sen ili, ĝi havas areon de 82,400,000 kvadrataj kilometroj. La tero kiu dreniĝas en Atlantikon kovras kvar fojojn tiujn de la Pacifika aŭ Hinda oceanoj. La volumeno de Atlantiko kun siaj apudaj maroj estas 354,700,000 kubaj kilometroj kaj sen ili 323,600,000 kubaj kilometroj.
La mezaveraĝa profundo de Atlantiko kun siaj apudaj maroj, estas 3,339 metroj; sen ili ĝi estas 3,926 metroj. La plej granda profundo, nome Milvokia Marfosaĵo kun 8,380 metroj, estas en la Portorika Marfosaĵo. La Atlantika larĝo varias de 1,538 marmejloj (2,848 km; 1,770 mejl.) inter Brazilo kaj Sieraleono al pli ol 3,450 marmejloj (6,400 km; 4,000 mejl.) en la sudo.
Kultura signifo
La "Nigra Atlantiko" aludas al la rolo de tiu oceano en formado de la historio de nigruloj, ne malplej en diasporoj. Irlanda migrado al Usono okazigis la signifan esprimon "The Green Atlantic (La Verda Atlantiko)". La "Ruĝa Atlantiko" estas relative nova esprimo kiun uzas maristaj proletoj kaj revoluciuloj kiuj historie rezistis ekspluatadon sur maro kaj forĝis novan multkulturan kaj poliglotan Atlantikon laboristaran.
Marfundo
La ĉefa kvalito de la batimetrio (malsupra topografio) estas submara mezoceana dorso nomita la Mezantlantika Kresto. Ĝi etendiĝas de Islando en la nordo ĝis ĉirkaŭ 58° suda latitudo, atingante maksimumon da larĝo de proksimume 860 marmejloj (990 mejl.). Granda tektona fosaĵo ankaŭ etendas laŭ la kresto super la plej granda parto de ĝia longo. La akvoprofundeco ĉe la apekso de la kresto estas malpli ol 2,700 metroj (1,500 klaftoj; 8,900 ft) en la plej multaj lokoj, dum la fundo de la kresto estas tri fojojn tiel profunde. Pluraj pintoj leviĝas super la akvo kaj formas insulojn. La Suda Atlantika Oceano havas kroman submaran kreston, nome la Valvis-dorson.
UHP
Uníos Hermanos Proletarios (UHP) aŭ Uníos Hijos del Proletariado, tradukite Unuiĝu, Proletaraj Fratoj, aŭ Unuiĝu, Filoj de la Proletararo, estis moto simbola en la laborista alianco subskribita de la Asturiaj socialistoj, la Unión General de Trabajadores kaj la Confederación Regional del Trabajo de Asturio, Leono kaj Palencio de la CNT, en Hispanio en februaro de 1934.
Atlantiko
Marfundo
La Mezantlantika Kresto apartigas Atlantikon en du grandajn trogojn kun profundoj de 3,700-5,500 metroj (2,000-3,000 klaftoj; 12,100-18,000 ft). Transversaj krestoj kurantas inter la kontinentoj kaj la Mezantlantika Kresto dividas la marfundon en multajn basenojn. Kelkaj el la pli grandaj basenoj estas la basenoj Blake, Gujanoj, Nordameriko, Kabo-Verdo, kaj Kanariaj Insuloj en la Norda Atlantiko. La plej grandaj sudatlantikaj basenoj estas la basenoj Angolo, Kabo, Argentino, kaj Brazilo.
UHP
Origine la moto naskiĝis spontane inter la bazoj de la sindikataj grupoj kun kurioza signifo, nome «Union Horse Power» aŭ UHP, kiu estis marko kiu aperis angle en la diversa maŝinaro per kiuj oni laboris en tiu areo por teknika identigo pri ties kapabloj rilate al la ĉevalpovo kiun enhavis (Horse Power signifas tion laŭlitere en angla). La tiama ĝenerala malkono de la angla inter la laboristoj kondukis ilin al serĉado de novaj signifoj al nekompreneblaj sigloj. Poste la moto estis reformulata konservante la komencaj literoj «UHP» kiel «Uníos Hermanos Proletarios» laŭ ideo de Amador Fernández, elstara estro socialista. Al tiu alianco aliĝis poste du organizoj trockiistaj: la Bloque Obrero y Campesino kaj la Izquierda Comunista de Manuel Grossi. Septembre ankaŭ la PCE petis la aliĝon.
Atlantiko
Marfundo
La profunda marfundo supozeble estas sufiĉe plata kun fojaj profundoj, profundakvaj ebenaĵoj, tranĉeoj, submaraj montoj, basenoj, altebenaĵoj, kanjonoj, kaj kelkaj gujotoj. Diversaj bretoj laŭ la marĝenoj de la kontinentoj konsistigas proksimume 11% de la malsupra topografio kun malmultaj profunda kanaltranĉado trans la kontinenta pliiĝo.
UHP
La moto estis adoptata de la revoluciuloj en la Revolucio de Asturio oktobre de 1934, serĉe reprezenti la agadunuecon de la proletaroj asturiaj kaj ties diversaj tendencoj.
Atlantiko
Akvokarakterizaĵoj
Averaĝe, Atlantiko estas la plej sala grava oceano; surfacakva saleco en la malferma oceano varias de 33 ĝis 37 partoj per milo (3.3-3.7%) de maso kaj varias laŭ latitudo kaj sezono. Vaporiĝo, precipitaĵo, riverenfluo kaj flosglacio fandanta influas sur la surfacaj salecvaloroj. Kvankam la plej malsupraj salecvaloroj estas ĵus norde de la ekvatoro (pro peza tropika pluvokvanto), ĝenerale la plej malsupraj valoroj estas en la altaj latitudoj kaj laŭ marbordoj kie grandaj riveroj eniras. Maksimumaj salecvaloroj okazas ĉe proksimume 25° nordo kaj sude, en subtropikaj regionoj kun malalta pluvokvanto kaj alta vaporiĝo.
Surfacakvaj temperaturoj, kiuj varias laŭ latitudo, marfluaj sistemoj, kaj sezonigas kaj reflektas la latitudinan distribuadon de sunenergio, intervalo de malsupre −2 °C (28 °F). Maksimumaj temperaturoj okazas norde de la ekvatoro, kaj minimumaj valoroj estas trovitaj en la polusaj regionoj. En la mezaj latitudoj, la areo de maksimumaj temperaturvarioj, valoroj povas varii je 7-8 °C (45-46 °F).
Atlantiko konsistas el kvar gravaj akvomasoj. La nordaj kaj sudatlantikaj centraj akvejoj konsistigas la surfacon. La sub-antarkta meza akvo etendiĝas al profundoj de 1,000 metroj (550 klaftoj; 3,300 ft). La Nordatlantika Profundaĵo atingas profundojn de entute 4,000 metroj (2,200 klaftoj; 13,000 ft). La Antarkta Fundaĵo okupas oceanajn basenojn ĉe profundoj pli grandaj ol 4,000 metroj.
Ene de la Norda Atlantiko, marfluoj izolas la Sargasan Maron, grandan longforman akvareon, kun pli-ol-averaĝa saleco. La Sargasa Maro enhavas grandajn kvantojn de fuko (makroalgoj) kaj ankaŭ estas la ovumareo por kaj la eŭropa angilo kaj la amerika angilo.
La Koriolisforto cirkulas en nordatlantikan akvon en dekstruma direkto, dum sudatlantika akvo cirkulas maldekstrume. La sudaj tajdoj en Atlantiko estas duon-tagnoktaj; tio estas, po du flusoj okazas dum po 24 lunaj horoj. En latitudoj super 40° Norda iu orientokcidenta oscilado okazas.
Klimato
Klimato estas influita de la temperaturoj de la surfacaj akvoj kaj akvofluoj same kiel de ventoj. Pro la granda kapacito de la oceano al reteno kaj liberigo de varmo, maraj klimatoj estas pli moderaj kaj havas malpli ekstremajn laŭsezonajn variojn ol enlandaj klimatoj. Precipitaĵo povas esti ĉirkaŭkalkulita el marbordaj veterdatenoj kaj aertemperaturo de akvotemperaturoj.
La oceanoj estas la plej grava fonto de la atmosfera humideco kiu akiriĝas tra vaporiĝo. Klimatzonoj varias laŭ latitudo; la plej varmaj zonoj etendiĝas trans la atlantika nordo de la ekvatoro. La plej malvarmaj zonoj estas en altaj latitudoj, kie la plej malvarmaj regionoj egalrilatas al la areoj kovritaj de marglacio. Marfluoj influas klimaton transportante varmajn kaj malvarmajn akvojn al aliaj regionoj. La ventoj kiuj estas malvarmetigitaj aŭ varmigitaj kie ili blovas super tiuj fluoj influas apudajn kamparajn regionojn.
Ségou
Ségou aŭ Segu estas urbo en Malio, situante 235 kilometrojn nordoriente de Bamako ĉe la rivero Niĝero, en la Regiono Ségou. Ĝi estis fondita fare de la bozo-popolo en 1620, sur loko je 10 kilometroj de la nuna urbo. Ĝi havas 100.000 loĝantojn, tiel ĝi estas la tria plej granda urbo en Malio. Ĝia geografiaj koordinatoj estas 13°27'00" Nordo, 6°16'00" Okcidento.
Atlantiko
Klimato
La Golfa Marfluo kaj ĝia norda etendaĵo direkte al Eŭropo, nome la Nordatlantika Marfluo, ekzemple, varmigas la atmosferon de la Britaj Insuloj kaj nordokcidenta Eŭropo kaj influas veteron kaj klimaton tiom sude kiom ĉe la norda Mediteraneo. La malvarmakvaj fluoj kontribuas al peza nebulo de la marbordo de orienta Kanado (la areo Grand Banks of Newfoundland (Grandiozaj Bankoj de Novlando)) kaj la nordokcidenta marbordo de Afriko. Ĝenerale, vento transportas humidon kaj aeron super kamparaj regionoj. Uraganoj formiĝas en la suda parto de la Norda Atlantika Oceano. Pli lokaj specialaj veterekzemploj povus esti trovitaj en ekzemploj kiaj ekzemple la Azora Kontraŭciklono, la Bengela Marfluo, Nor'easter ktp.
Ségou
La urbo prosperis post kiam Biton Mamary Coulibaly iĝis reĝo en 1712 kaj fondis la Imperion de Séguo. La imperio laŭgrade postrestis en evoluo kaj konkeris ĝin en 1861 Imperio Toucouleur de El Hadj Umar Alta (vidu batalo de Segou), poset fare de la franca armea kolonelo Ludoviko Archinard en 1892.
Atlantiko
Historio
Atlantiko ŝajnas esti la dua plej nova de la kvin oceanoj. Ĝi ne ekzistis antaŭ 130 milionoj da jaroj, kiam la kontinentoj kiuj estis formitaj de la disrompo de la prasuperkontinento Pangeo disdriviĝis. Atlantiko estis grandskale esplorita el la plej komencaj setlejoj de ĝiaj marbordoj.
Ségou
Hodiaŭ, Ségou estas konata pro ĝiaj argilaĵoj, ĝia merkato kaj ĝia fiŝada industrio. Allogaĵoj en la malnova urbo de Ségou-Koro inkluzivis moskeon, tombon de Coulibaly tombo kaj antikvan arbon. En la urba centro, la ĉefa mejloŝtono estas la akvoturo.
Atlantiko
Historio
La vikingoj, la portugaloj, kaj la hispanoj estis la plej famaj inter fruaj esploristoj. Post Kolumbo, la eŭropa esplorado rapide akcelis, kaj multaj novaj komercvojoj estis establitaj. Kiel rezulto, Atlantiko iĝis kaj restas la plej grava arterio inter Eŭropo kaj Ameriko (konata kiel transatlantika komerco). Sciencaj esploradoj inkludas tiujn de la ekspedicio Challenger, la ekspedicio German Meteor, tiu de la Universitato Kolumbio, de la Terobservatorio Lamont-Doherty kaj de la Usona Hidrografia Servo.
Ségou
Rimarkinda personoj de Ségou estas Fanta Damba, Garan Fabou Kouyate, kaj Mountaga Alta.
La historia romano de Maryse Condé Segu rakontas la urban historion de 1797 al ĝia 1861 konkero fare de Toucouleur.
Atlantiko
Ekonomio
Atlantiko kontribuis signife al la evoluo kaj ekonomio de ĉirkaŭaĵoj. Krom grava transatlantika transportado kaj komunikadaj itineroj, Atlantiko ofertas abundajn gaso- kaj nafto-kuŝeĵojn en la sedimentaj petroj de la kontinentaj deklivoj. Atlantiko gastigas la plej riĉajn fiŝkaptadajn resursojn de la mondo, precipe en la akvoj kovrante la bretojn. La plej gravaj fiŝoj estas moruo, eglefino, merluĉo, haringo, kaj skombro.
Ségou
La subregiono
La subregino de Ségou inkluzivas la urbajn komunumojn de Ségou kaj 29 ĉirkaŭajn komunumojn (Pélengana, Sébougoubou, Konodimini, N'Gara, Massala, Sakoïba, Soignébougou, Cinzana, Samené, Dioro, Farakou-Massa, Kamiandougou, Diédougou, Koumandougou, Bellen, Baguidadougou, Farako, Sama-Foulala, Souba, Digandougou, Katiéna ,Fatiné, Diouna, Markala, Dougabougou, Togou, Boussin, Sansanding et Sibila) entute 554 vilaĝojn kaj najbaraĵojn.
Eksteraj ligiloj
La subregiono havas 469.219 loĝantojn.
Atlantiko
Naturaj danĝeroj
Glacimontoj estas oftaj de februaro ĝis aŭgusto en la Davisa Markolo, Dania Markolo, kaj la nordokcidenta Atlantiko kaj estis ekviditaj same longe sude kiel ĝis Bermudo kaj Madejro. Ŝipoj estas ekipitaj de glacirompigaj superkonstruaĵoj en la ekstrema nordo de oktobro ĝis majo. Persista nebulo povas esti mara danĝero de majo ĝis septembro, same kiel uraganoj povas okazi norde de la ekvatoro (majo ĝis decembro).
La sudorienta marbordo de Usono havas longan historion de vrakoj pro siaj multaj sablejoj kaj rifoj. La marbordoj de Virginio kaj Norda Karolino estis precipe danĝeraj.
La Bermuda Triangulo verŝajne populare estas la loko de multnombra aviadaj kaj kargadaj okazaĵoj pro neklarigitaj kaj supozeble misteraj kialoj, sed marbordgardistaraj informoj ne apogas tiun kredon.
Ankaŭ uraganoj estas natura danĝero en Atlantiko, sed plejparte en la norda parto de la oceano, malofte tropikaj ciklonoj formiĝas en la sudaj partoj. Uraganoj kutime formiĝas inter 1a de junio kaj 30a de novembro de ĉiu jaro.
Tereno
De oktobro ĝis junio la surfaco estas kutime kovrita per flosglacio en la Labradora Maro, Dania Markolo, kaj Balta Maro. Laŭhorloĝee varmakva rondiro okupas la nordan Atlantikon, kaj male varmakva rondiro aperas en la suda Atlantiko. La Mezantlantika Kresto, nome kruda nord-suda centra linio por la tuta atlantika baseno, unue malkovrita fare de la Ekspedicio Challenger dominas la marfundon. Tio estis formita per la vulkanismo kiu formis ankaŭ la marfundon kaj la insulojn leviĝantajn de ĝi.
Atlantiko havas neregulajn marbordojn alineitaj per multaj golfoj, golfetoj, kaj maroj. Tiuj inkludas la Nordan Maron, Baltan Maron, Nordan Maron, Labradoran Maron, Nigran Maron, Golfon Sankt-Laŭrencon, Golfon de Fundy, Golfon de Majno, Mediteraneon, Meksikian golfon, kaj Kariban Maron.
Insuloj inkludas Novlandon (inkluzive de centoj da ĉirkaŭaj insuloj), Gronlandon, Feroojn, Brition (inkluzive de multaj ĉirkaŭaj insuloj), Irlandon, Rockall, Sabloinsulo, Acorojn, St. Pierre kaj Miquelon, Madejron, Bermudojn, Kanariojn, Karibion, Kabo-Verdon, Santomeon kaj Principeon, Fernando de Noronha, Atolon das Rocas, Ascension, Sanktan Heleno'n, Trindade kaj Martim Vaz, Tristan da Cunha, Insulo Gough (konata ankaŭ kiel Diego Alvares), Falklandaj Insuloj, Fajrolando, Sudgeorgia Insulo, Suda Sandviĉo-Insulojn, kaj Buvet-insulon. (vidu sube)
Bordaj landoj kaj teritorioj
La ŝtatoj (teritorioj en klinitaj literoj) kun marbordo al la Atlantika Oceano (eksklude la Nigran, Baltan kaj Mediteranean Marojn) estas la jenaj:
Filipo la 5-a
Filipo la 5-a havas diversajn signifojn:
Panĝjin
Panĝjin, ĉine 盘锦 / 盤錦 estas metropolo en Ĉinio. La municipo administras ankaŭ 4 proksimajn distriktojn.
Geografio
Panĝjin etendiĝas en nord-orienta parto de la lando en proksimeco de la maro.
Historio
En Panĝjin inter 1931-1945 la japanoj havis la urbon. Dum la socialismo la nafto donis novan perspektivon al la urbo.
Klimato
Panĝjin troviĝas en la mezvarma zono kaj havas 4 apartajn sezonojn. La averaĝa temperaturo estas 8 °C.
Trafiko
Panĝjin havas fervojan kontakton, ankaŭ aŭtovojo estas proksime.
Jacques Ruffié
Jacques RUFFIÉ (nask. je la 22-a de novembro 1921, mort. je la 1-a de julio 2004) estas franca hematologiisto kaj antropologiisto
16231 Jessberger
16231 Jessberger estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Elmar K. Jessberger, germana profesoro pri esperimenta kaj analitika planedoscienco kaj direktoro de la Instituto de Planedoscienco ĉe la Universitato Westfälische Wilhelms de Münster. Li estas fama pro sia laboro pri la kronologio de la Luno kaj de la meteorŝtonoj kaj la mikro-analizo de la kosma polvo.
RNA-trimoo
RNA-trimoo (R-trimoo) estas tekniko uzata en molekula biologio por studi la esprimadon de geno. Unue oni migrigas la RNAn en ĝelo autaŭ ol ĝin makuli rivel-cele. Procez-diferenco kompare kun DNA-trimoo troviĝas en la uzado de formaldehido en la elektroforeza ĝelo, uzata kiel denaturenzo, ĉar la traktado per natria hidroksido, kiun oni uzas en la DNA-trimoo difektas RNA-n. Kiel por DNA-trimoo, la hibrid-sondilo konstrueblas per DNA aŭ RNA.
Kvar asoj
Kvar asoj estas paciencludo. Ĝi ludiĝas per 52-ludkartaro.
Ludreguloj
La ludo ekas per kvar kartoj disdonitaj sur la tablo. La ludanto serĉas por du aŭ pli kartoj kun la sama emblemspaco. Se du kartoj de la sama emblemspeco troviĝas, la plej eta karto uzofinu, kaj la plej granda karto postrestu. Se tri aŭ kvar de la sama emblemspeco troviĝas, ĉion sen la plej granda uzofinu. Asoj estas granda en la ludo, kaj nur la plej supra karto de ĉiu amaso estas enluda.
Malplenaj amasoj plenigas per iu ajn supra karto de la tri alia amasoj.
Se neniom da kartoj havas la saman emblemspecon, novan karton disdonu sur ĉiuj amasoj. Oni gajnas kiam nur la kvar asoj postrestas.
Klemens Jónsson
Klemens Jónsson  (27-a de aŭgusto 1862 - 20-a de julio 1930) estis islanda oficisto kaj mallongtempa ministro. En la hejmrega tempo (1904-1918), kiam nur estis unu ministro en Islando li estis la plej alta oficisto de la ministrejo.
Post parlamentvoĉdonado en 1922 la registaro de Jón Magnússon perdis sian parlamentan plejparton. Sigurður Eggerz sukcese klopodis fondi registaron kun neŭtralaj oficistoj, kiujn devis akcepti la Progrespartio. Klemens elektiĝis, kune kun Magnús Jónsson. Ambaŭ ne aktivis politike, sed poste aniĝis en la Progrespartio.
Klemens estis bopatro de posta ĉefministro kaj partiestro de la Progrespartio, Tryggvi Þórhallsson.
Desulforudis audaxviator
Desulforudis audaxviator estas bakterio, kiun oni malkovris en 2006 en profundo de 2,8 km en orminejo de Mponeng, proksime al Johannesburg, Sudafriko. La bakterio vivas en radioaktiva ĉirkaŭaĵo.
Malkovro
Oni malkovris ĝin hazarde en 2006 dum analizado de minejaj akvoj. La sciencistoj esperis, ke oni povas deĉifri minimume unu tutan genomon de la trovitaj bakterioj de la minejo Mponeng. Je granda surprizo, oni konstatis, ke la genomoj apartenas en 99,9% al unu specio, kiun oni nomumis poste al Desulforudis audaxviator. Oni supozis, ke la restanta 0,1% estis poluaĵo de la minejo aŭ la laboratorio, la D. audaxviator formas unuspecian ekosistemon.
Vivloko
La bakterio vivas en profundo de 2,8 km, en temperaturo de 60 °C, en anaerobiaj cirkonstancoj. Laŭ analizo de la akvo, ĝi izoliĝis de la ekstera mondo antaŭ kelkaj milionoj da jaroj.
Karakterizaĵoj
Ĝi estas stangoforma bakterio, moviĝanta per flagelo. Ĝi havas kemoaŭtotrofan, anaerobian metabolismon, ĝi akiras energion el hidrogeno (kiu estiĝas el akvo je disiĝo de urano, torio kaj kalio) kaj ĉefe el reduktiĝo de akvosolvitaj sulfatoj.
Ĝia genetika konsisto estas relative granda, dum la similaj bakterioj havas genomon kun ĉ. 1500 genoj, la D. audaxviator havas 2157 genojn. Laŭsuspekte multaj genoj venas el arkeoj (arkeobakterioj). Ĝi kapablas produkti endosporon.
Ĝi povas uzi la neorganikajn materialojn kiel karbona oksido, karbona dioksido, karbonatoj (por karbono), amonio aŭ nitratoj (por nitrogeno).
Žeravice (Přerov)
Žeravice (Zerawitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Přerov en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 5,5 km nordokcidente de Přerov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 265 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Žeravice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,82 km².
Santiago Tequixquiac
Santiago Tequixquiac, estas urbo situanta norde de Meksikurbo, en la ŝtato de Meksiko, kaj estas la ĉefurbo de Tequixquiac. La malnova nomo en lingvo otomia estas Nthehe aŭ Nthe. La vilaĝo estas dividita en kvin kvartaloj kaj kolonioj ejidal kiu integras la urbanizadon de ĉi tiu komunumo kaj estas la sekvaj:
DNA-trimoo
La DNA-trimoo (aŭ D-trimoo) estas metodo de molekula biologio. En la angla, tiu metodo, ekde kiu eblis disvolvi aliajn trimoojn (ekzemple la proteina kaj la RNA-trimoo), havas la nomon de sia elpensinto, la brita biologo Edward Southern.
Metodo
1. La elektroforeza ĝelo estas trempita en alkalan solvaĵon (tipe enhavanta natrian hidroksidon) por ebligi la denaturadon de dufadena DNA (disiĝo de dufadena DNA en unufadenan DNA-n).
2. Membrano el nitrocelulozo (aŭ alternative nilono) estas lokita sur la ĝelon. Premado estas aplikata sur la ĝelo per stako de sorbaj paperoj kunpremitaj de pezaĵo sur la membrano. Tio transigas la DNA-n enhavitan en la ĝelo al la membrano, ĉe kiun ĝi fiksiĝas.
3. Tiam la membrano estas varmigita, se la materialo uzata estas nitrocelulozo, aŭ elmontrita al ultravioleta radiado, se temas pri nilono, por konstantigi DNA-fiskadon ĉe la membrano.
4. La membrano estas poste kontaktigita kun sondilo specifa al la celita DNA-sinsekvo por makuli la membranon ĉe lokoj, kie troviĝas la interesa materialo. La sondilo estas markita tiel ke ĝi povu detektiĝi, kutime enkorpigante radioaktivecon aŭ etikedante la molekulon per fluoreskenzo. Iukaze, oni povas fari la sondilon per RNA, prefere ol per DNA.
5. Post hibridiĝo, la troaj sondiloj estas forigitaj de sur la membrano per diversaj lavoj, kaj hibridiĝo videbligas per memradiografia filmo, en la kazo de radioaktiva aŭ fluoreska sondilo.
Rezultoj
La sondilo rivelas per makuloj la poziciojn ĉe la membrano de la DNA-fragmentoj serĉitaj.
Heřmaň
Heřmaň estas nomo por pluraj municipoj en Ĉeĥio.
John Kirby
John KIRBY (* 31-an de decembro 1908 en Winchester, Virginio; † 14-an de junio 1952 en Holivudo, Kalifornio) estis ĵazbasisto, bandestro same kiel trombonisto kaj tubjisto. En 1993 li estis akceptata en la Bandega kaj Ĵaza Gloro-Halo.
Vivo kaj kariero
John Kirby iris en 1926 al Marilando kaj ludis tie kun Chick Webb kaj Fletcher Henderson (de 1930 ĝis 33 kaj de 1935 ĝis 36). Kirby Ludis dum pluraj sonregistraĵoj de la orkestro de Fletcher Henderson's Orchestra la tubjon kaj poste la kontrabason. En 1937 li fondis sian propran bandon, sesopon „The Onyx Club Boys“, kun li mem ĉe baso, Charlie Shavers ĉe trumpeto, Buster Bailey ĉe klarneto, Russell Procope ĉe aldosaksofono, Billy Kyle ĉe piano kaj O'Neill Spencer ĉe frapinstrumentaro. Ĝi fariĝis unu el la malmultaj gravaj bandetoj de la bandega erao kaj konatiĝis per spektakloj (ĉefe en Novjorko) kaj radioelsendoj. Oktobron de 1938 ĝi surdiskigis kiel unua bando la kanton „Undecided“ de Sid Robins kaj Charlie Shavers, kiu marton de 1939 fariĝis la ununura furoraĵo de Kirby en dela ranglistoj de Billboard. Ankaŭ kun Larry Adler Kirby surdiskigis. Li tendencis al nur malmulte klasike influita svingstilo kaj provokis per tio multajn kritikistojn, tamen lia muziko ankaŭ popularigis lin pro la bonaj soloistoj en la tempo de 1938 ĝis 1941. Post la Dua Mondmilito lia sukceso malpliiĝis, kaj antaŭ ol li povis ekigi sian planitan revenon, li mortis en 1952.
Fronsac (Ĝirondio)
Fronsac - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Fronçac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Sándor Bechnitz
BECHNITZ Sándor (beĥnic), pseŭdonimo Flaneur (vagulo en la franca) estis rumanihungara ĵurnalisto, kritikisto, novelisto naskita en Vinga la 18-an de februaro 1888 kaj mortinta en Temeŝvaro la 27-an de oktobro 1951.
Kariero
Sándor Bechnitz finis juron kaj li fariĝis publikoficisto, de 1910 honora ĉefnotario de departemento Temes. Post la unua mondmilito li redaktis la literaturan-artan rubrikon de la gazeto Déli Hírlap. Post 1944 li publikigis en la Szabad Szó de Temeŝvaro kaj en gazetoj de Budapeŝto.
5267 Zegmott
5267 Zegmott estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Wie schön leuchtet der Morgenstern (Bach)
Wie schön leuchtet der Morgenstern (BWV 1) estas kantato de Johann Sebastian Bach, baziĝanta sur la samnoma konata ĥoralo de Philipp Nicolai el la jaro 1599.
Spontanea fisio
Por uranio kaj torio, la spontanea fisia reĝimo de disfalo okazas, sed estas relative malofta kaj tiel estas kutime neglektita krom en la akurataj konsideroj. La kriterio por tio ĉu spontanea fisio povas okazi estas proksimume:
kie Z estas la atomnumero (ekzemple, 92 por uranio-235),
Wie schön leuchtet der Morgenstern (Bach)
Ekesto
Bach komponis la verkon por la festotago Anunciacio (25-an de marto) en la jaro 1725 kiel ĥoralkantato. La nekonata poeto je tio nur transprenis laŭvorte la unuan kaj sepan strofojn. La aliajn strofojn li transpoetis en recitativojn kaj ariojn.
Temo
La ĥoralteksto de Nicolai prikantas la ĝojon de kredanto pri la naskiĝo de Jesuo.
Stars on 45
Stars on 45 (en kelkaj landoj konataj kiel Starsound) estis nederlanda muzika novaĵo, tre populara en Unuiĝinta Reĝlando, Eŭropo kaj Usono en komencaj 80-aj jaroj de la lasta jarcento. La grupo, konsistanta sole en studiaj muzikistoj, popularigis novan muzikan direkton - muzikan miksaĵon.
Celia Lovsky
Celia LOVSKY (naskita Cäcilia Josefina Lvovsky, la 21-an de februaro 1897 kaj morta la 12-an de oktobro 1979) estis juddevena aŭstria aktorino ŝtataniĝinta usonano.
Ŝi studis teatron, dancon kaj lingvojn ĉe la Aŭstria Reĝa Akademio de Artoj kaj Muziko. Ŝi poste moviĝis al Berlino, kie ŝi aktoris en la superrealistaj teatraĵoj de Karl Kraus. Tie, en 1929, ŝi amikiĝis kun Peter Lorre. La paro vojaĝis al Parizo, Londono kaj Usono. Li aperis en filmo de Fritz Lang, M (1931), poste la paro ekloĝis en Santa Monica, Kalifornio. Post eksgeedziĝo ŝi komencis rolon en usonaj filmoj kaj televido. Ŝi ĉefe rolis iomete ekzotikajn rolojn kiel ekzemple la surda-muta patrino de Lon Chaney en Man of a Thousand Faces (1957) kaj "indiĝena princino" Saba en filmo Foxfire (1955).
Heřmaň (distrikto Písek)
Heřmaň estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono. 9 km sude de Písek. La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1227.
Celia Lovsky
Kiam ŝi maljuniĝis, ŝi ricevis rolojn de dignulinoj, kiel ekzemple hispana matriarko en epizodo de Bonanza (1960), maljuna indiĝenino en epizodo de "Wagon Train" kaj mallonga sed memorinda rolo kiel vidva patrino de Reinhard Schwimmer, unu de la viktimoj en la filmo The St. Valentine's Day Massacre (1967). Ŝi rolis la vulkananan matriarkon T'Pau en Star Trek dum epizodo "Amok Time" (1967), kiu plenumas la ceremonion de la fiaskita geedziĝo de sinjoro Spock.
Spontanea fisio
Kiel la nomo sugestas, spontanea fisio estas la sama procezo kiel fisio, escepte de tio ke ĝi okazas sen trafo de la atomo per ekstera neŭtrono aŭ alia partiklo. Spontaneaj fisioj liberigas neŭtronojn kiel ĉiuj fisioj, tiel se estas sojla maso de la substanco, spontanea fisio povas iniciati ĉena reakcio. Ankaŭ, izotopoj, por kiu spontanea fisio estas ofta disfala reĝimo, povas esti uzataj kiel neŭtronaj fontoj; kaliforniumo-252 (duoniĝtempo 2.645 jaroj, branĉa rilatumo de spontanea fisio 3,09%) estas ofte uzata por ĉi tiu celo.
Celia Lovsky
Ŝia lasta apero estis en filmo Soylent Green (1973).
Spontanea fisio
Se dum iu tempodaŭro estas malatentebla malpligrandiĝo de la kvanto de kernoj kiuj povas spontanee fisii, do la fisiado estas procezo de Poisson: por tre mallongaj tempaj intervaloj la probablo de spontanea fisio estas proporcia kun la longo de tempodaŭro.
La spontanea fisio de uranio-238 lasas spurojn de damaĝo en mineraloj enhavantaj uranion ĉar la rezultoj de fisio disflugas tra la kristalsistemo. Ĉi tiuj spuras, aŭ fisiaj trakoj provizi la bazon por la radiomezura datigo: fisia traka datigo.
Kurzoj de spontanea fisio
En praktiko 239Pu nepre enhavas iun kvanton de 240Pu pro la emo de 239Pu al absorbi aldonan neŭtronon dum produktado. Granda kvanto de spontaneaj fisiaj eventoj en 240Pu faras ĝin nedeziratan komponenton. Armiloj-grada plutonio enhavas ne pli ol 7% da 240Pu.
La malofte uzata pafilo-speca atoma bombo havas kritikan enmetan tempon de proksimume unu milisekundo, kaj la probablo de fisio dum ĉi tiu tempa intervalo devas esti malgranda. Pro tio nur 235U estas taŭga. Preskaŭ ĉiuj nukleaj bomboj uzas ian manieron de enen direktita eksplodo.
Gigi Ravelli
Post baletinstruado kaj studado pri ekonomio Gigi trapasis en 2003 kurson pri komunikado. En la sud-afrika Kaburbo ŝi trapasis kurson pri Aktorado por studentoj kaj post tio en Amsterdamo pri teatroinstruado por progresintoj ĉe la Crea Theater.
PIO
La tri-litera kombinaĵo PIO povas rilati al:
Gigi Ravelli
De septembro 2005 ĝis inklusive marto 2007 Gigi aperis en la telefonludoj de NET 5 kaj SBS 6. Ŝi ankaŭ dum mallonga tempo faris radioprogramojn por la radiostacio Caz!.
PIO
Papoj
Pio, el la latina Pius (piulo), estas nomo de multaj papoj:
Herman de Coninck
De Coninck naskiĝis en 1944 en Meĥleno. Liaj gepatroj ekspluatis librovendejon, kio ebligis lin (kaj lian fratinon) jam ekde junaĝo frandi de la monda literaturo. En la mezlernejo li verkis por la lerneja gazeto kaj je la aĝo 15 li estis firme decidinta fariĝi verkisto. Tial li studis Germanan filologion en Loveno. Post kvar jaroj da instruado, li fariĝis redaktoro de la populara revuo 'Humo' en 1970.
Lia unua poemaro
Per sia unua poemaro “De Lenige Liefde” (la supla amo) (1969) li igis poezion alirebla por ĉiuj. De Coninck ‘revalorigas’ la normalan lingv(aĵ)on kaj do ankaŭ la normalan vivon. Tiel ĉi li fariĝis la 'patro' de la nov-realismo, demokrata tendenco en la poezio kiel reago al la hermetismo de la Eksperimentistoj.
La verko fariĝis la plej vendata poemaro de la 20a jarcento kaj premiiĝis plurfoje. En unu el la poemoj li priskribas arde kiel li pli frue en la jaro koncipis sian filon Tomas.
En 1997 la poeto mortis pro korkrizo, survoje al kongreso en Lisbono. Flandrio tiel perdis ne nur sian plej popularan poeton, sed ankaŭ eseiston, mentoron, ĵurnaliston kaj poezikritikiston.
Monoroștia
Monoroștia [monoroŝtja] (hungare: Marosmonyoró) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Lipova administracie apartenanta al komunumo Bârzava. En 1910 ĝi havis 423 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 290 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1350. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
53P/Van Biesbroeck
53P/Van Biesbroeck estas perioda kometo en nia Sunsistemo.
Ĉi tiu kometo kaj 42P/Neujmin estas fragmentoj de gepatra kometo kiu rompiĝis dum marto, 1845.
26336 Mikemcdowell
26336 Mikemcdowell estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝarvoj
La ĝarvoj estas etno sur la Andamanoj. Hodiaŭ vivas ankoraŭ nur proksimume du cent ĝarvoj, precipe en la sudo de la Andamanoj.
26336 Mikemcdowell
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Charles McDowell, kiu gajnis la "Plej bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li estas lernanto ĉe la Saint Joseph's Academy en Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Ĝarvoj
La ĝarvoj estas malaltstaturaj, tre malhelhaŭtaj kaj krispharaj kaj estas nombrataj al la "negritoj". Tradicie ili vivas kiel ĉasistoj-kolektistoj en la tropikaj pluvarbaroj. Ili ĉasas per sago kaj arko aprojn, reptiliojn kaj birdojn. Per retoj ili kaptas fiŝojn, kankrojn kaj salikokojn en la malprofunda akvo de la riveroj kaj la bordoproksima maro. Krome ili kolektas fruktojn kaj aliajn plantopartojn. Tiun tradician vivmanieron ili konservas plu ankaŭ hodiaŭ.
La ĝarvoj parolas propran lingvon, kiu parencas kun la andamanaj lingvoj de la indiĝenaj popoloj de la Andamanoj. Ĝarvoj estas fremdnomigo, kiu en la formortinta aka-bea lingvo signifas "fremduloj"; oni ne scias la memnomigon, sed ĝi eble estas simile al "onge" - la nomo kiun uzas iliaj plej proksimaj parencoj, la Ongeoj. Ĝi signifas "malamikojn" en la formortinta lingvo Aka-Bea.
Post la konstruado de transvetur-linio tra ilia teritorio en la jaro 1989 la ĝarvoj pli intense serĉis kontakton kun la enmigrinta plimulta loĝantaro de la Andamanoj. Sed tiuj kontaktoj kaŭzis sanecoproblemojn ĉe la ĝarvoj kaj kulturajn konfliktojn ambaŭflanke. En 1999 kaj 2000 ekzemple ekestis morbil-epidemioj inter la ĝarvoj.
Eŭropa ŝoseo 41
La eŭropa ŝoseo 41 (mallongigo E 41) estas 788 kilometrojn longa eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas inter nordokcidento kaj sudoriento tra Germanio kaj Svislando.
Urboj laŭ la vojo
Gravaj urboj laŭlonge de la ŝoseo, estas interalie en Germanio Dortmund, Hagen, Lüdenscheid, Siegen, Wetzlar, Gießen, Hanau, Aschaffenburg, Würzburg, Heilbronn, Ŝtutgarto, Böblingen, Herrenberg, Bad Dürrheim, Singen kaj en Svislando Schaffhausen, Winterthur, Zürich, Rotkreuz, Schwyz kaj Altdorf.
Itinero
Germanio
Svislando
Fischbach
Fischbach en la germana kaj alemana lingvoj signifas fiŝo-rivereto. Ĝi estas nomo de pluraj riveretoj kaj vilaĝoj en german- kaj alemanlingvaj regionoj. Krome Fischbach estas relative ofta familia nomo en germanlingvaj landoj:
Aŭstrio
Fischbach estas la familia nomo de jenaj personoj:
Augusto César Sandino
Augusto César SANDINO (18-a de majo 1895 – 21-a de februaro 1934) estis la ĉefo de nacia movado en Nikaragvo kontraŭ la interveno de Usono inter la jaroj 1927 ĝis 1933. Inter nikaragvanoj li estas konata kiel la "Generalo de la liberaj homoj" (hispane: "General de hombres libres"). La revolucia nikaragva movado "Sandinista Fronto de Nacia Liberiĝo" (FSLN) kaj ĝis ideologio sandinismo estas nomataj honore kaj memore al li.
Biografio
Li naskiĝis, kun la origina nomo Augusto Nicolás Calderón Sandino, en la vilaĝo de Niquinohomo (departemento de Masaya), kiel filo nelegitma de kultivisto de kafo kaj unu el liaj salajrulinoj.
En julio de 1912, 17-jara, li ĉeestas la sangan intervenon de la usonaj trupoj en Nikaragvo, por favori prezidenton Adolfo Díaz.
En 1921 li vundas la filon de konservativa gvidanto, kaj devas forlasi la landon. Li laboras en Honduraso, Gvatemalo kaj Meksiko.
En tiu ĉi lando li prenas kontakton kun diversaj grupoj revoluciaj, kaj fariĝas arda batalanto kontraŭ la imperiismo kaj la usona okupado de lia lando.´
Kiam tiuj ĉi lastaj forlasis Nikaragvon, li komencis interkonsenti por reveni al paca kunvivado. Tamen, la 21-an de februaro de 1934, li estas embuskita kaj perfide murdita fare de trupoj de la ĵus kreita Nacia Gvardio, trejnita de Usono, kiu estis sub la komando de la generalo Anastasio Somoza García.
Somoza baldaŭ fariĝos la ĉefa gvidanto de la lando, kaj kreos dinastion de prezidentoj. Lian filon, Anastasio Somoza Debayle, estis elpelita el la lando en 1979 per la revolucia movado kiu nomiĝas "Sandinista Fronto de Nacia Liberiĝo".
Stacio Imafune
Stacio Imafune (japane: 今船停留場 [Imafune-tejrjūĝō], angle: Imafune Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Niŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Hankai.
Fendo
Fendo povas esti
Kalia trifluoro-metanosulfinato
Ĉi-reakcianto ankaŭ kapablas aldoni la trifluorometilan grupon (CF3−) al elektronmankaj aromataj kombinaĵoj sub dufazaj kondiĉoj. Zinka dufluorometano-sulfinato, iu kunrilata polimera kunordiga kompleksaĵo, kapablas enkonduki dufluorometilajn grupojn (CHF2−) en aromataj kombinaĵoj sub similaj dufazaj kondiĉoj ankaŭ.
Josef Cink
Josef Cink (naskiĝis la 29-an de junio 1933, mortis la 11-an de februaro 2011) estis ĉeĥa esperantisto kaj mezlerneja instruisto en Červená Voda. Tradukanto kaj aŭtoro de lernolibroj.
Biografio
Li naskiĝis en la setlejo Chudoba, apartenanta al la vilaĝo Dolní Heřmanice, kiu nun estas parto de vilaĝo Horní Heřmanice en la distrikto Ústí nad Orlicí, sed tiam ĝi apartenis al la distrikto Lanškroun. En Dolní Heřmanice li vizitadis elementan lernejon (1939-1945), poste li lernis en gimnazio de Lanškroun (1945-1952), kie li abiturientiĝis. Siajn studojn li daŭrigis en Brno, ĉe la naturscienca fakultato de Masaryk-Universitato (1952-1956), kaj finis ilin kiel magistro pri pedagogo de fakoj biologio, geologio kaj geografio kun rajto instrui ĉe mezlernejoj. Sian edukiĝon li kompletigis per distanca studado (1979-1981) ĉe Stenografia Instituto en Praha, kiun li finis per ŝtata ekzameno kaj akiro de rajto instrui fakojn teĥniko de administrado kaj ekonomia korespondado.
Dum siaj gimnaziaj studoj (1945-1952) li loĝis kun la gepatroj en Albrechtice apud Lanškroun, dum la universitataj (1952-1956) en Brno kaj ekde 1956 ĝis la morto li vivis en Červená Voda. Tie li en 1961 edziĝis al instruistino de elementa lernejo, kun kiu li havis tri filojn. Kiel instruisto li laboris en Červená Voda (1956-1963), Králíky (1963-1968) kaj Kostelec nad Orlicí (1968-1999).
Esperantista vivo
En 1948 kiel 15-jarulo li legis artikolon pri Esperanto en la gazeto „Anděl strážný“ (Gardanĝelo) 4/1948 kaj aliĝis al koresponda kurso de fratoj Filip, per kiu li atingis ioman pasivan scion de la lingvo. Aktivan scion li atingis en someraj kursoj de Esperanto en Rožnov pod Radhoštěm. En 1951 li submetiĝis al la asocia ekzameno „pri scio“ kaj en 1952 „pri kapableco instrui“.