cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Furna
Geografio
Furna situas en la suda flanko de Pretigovio (germane Prättigau), kiel nomiĝas la valo de la rivero Landquart. La kerna vilaĝo situas sur alteco de 1351 m s.m. sur teraso de la orienta deklivo de la monto Furnerberg. La orientan limon de la komunuma formas plimalpli la rivereto de Furna, suda alfluanto de Landquart, kies fonto estas sub la kresto de la montoĉeno Hochwang, kiu formas la sudan limon de la komunuma teritorio, tie sur alteco de 2533 m s.m. ankaŭ situas la plej alta punkto de la komunumo. La komunumo Furna konsistas el la setlejoj Hinterberg, Mittelberg, Usserberg, kaj la valza vilaĝeto Danusa.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Furna limas en nordo al Grüsch, en nordoriento al Schiers, en oriento al Jenaz, en sudoriento al Peist, en sudokcidento al Sankt Peter-Pagig, kaj en okcidento al Trimmis.
Trafiko
La komunumo Furna situas flanke de la gravaj trafiklokoj. Sur la teritorio de la najbara komunumo Jenaz ekzistas stacidomo kun la nomo, de tie ekzistas poŝtaŭtolinio al la vilaĝo Furna.
Historio
La unua dokumenta mencio de Furna datiĝas el la jaro 1479 kiel Furnen. Jam en la jaro 1394 estis menciita la valza setlejo Danusa. Furna apartenis al la Supera Tribunalejo Castels kaj post la tribunala divido al la tribunaejo Castels-Jenaz, kaj apartenis kiel ties parto al la Dektribunala Federacio. Ĝis ĝi fariĝis memstara paroĥo en la jaro 1672 Furna apartenis al la paroĥo Jenaz kaj aliĝis kun ĝi en la jaro 1526 al la reformacio. La preĝejo Sankta Georgo estis konstruita en la jaro 1490, ĝia turo nur en la jaro 1690. En la jaro 1879 estis konstruita la veturebla vojo de Jenaz-Pragg al Furna. En la jaro 1936 estis inaŭgurita poŝtaŭtolinio al la vilaĝo. Elektron Furna ricevis nur en la jaro 1968 kiel unu el la lastaj komunumoj de Svislando.
24147 Stefanmuller
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stefan Klein Mueller, finalisto de la Intel Science Talent Search (STS), scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo en 2008, pro lia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Paul D. Schreiber High School de Port Washington (Novjorkio).
Cikloheptila tribromoacetato
Cikloheptila tribromoacetato aŭ C9H13Br3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun cikloheptanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheptila tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la tribromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
20205 Sitanchen
20205 Sitanchen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sitan Chen, finalisto en 2012 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Northview High School en Duluth (Georgio, Usono).
Odinaj korvoj kaj Midgard-serpento (Vajmaro)
Detaloj
La tuto konsistas el du korvoj kaj Jörmungandr el la nord-ĝermana mitologio kiuj aranĝitis ene de unuavide en egallatera triangulo, fakte en spaco necesa por serpentmoviĝo. La figuraro estas el nigra kaj tre polurita diabaso. La serpento, de kiu nur la kapo videblas, estas alta de 1,05 metroj. Jam je la mitologia tradicio la besto eligis la kapon alten super la akva surfaco.
La ruĝa grejso ĉizitis per gravuraĵoj laŭ la stilo de antikvaj fiboloj. La odina kulto ĉi-regione ekzistis ĝis kristanigo (la komencon de la 6-a jarcento).
Notoj
<References />
Kronado de la Virgulino Maria
En la katolika kaj ortodoksa kristanismo la Kronado de la Virgulino estas okazintaĵo en la vivo de Maria, la patrino de Jesuo. Ĉi tiu kredo apartenas al la tradicio kaj al la referencoj kiuj aperas en la libroj de la Biblio en la ĉapitro 12 de Apokalipso. Ĝia promocio troviĝas en rakontaĵo atribuita al sankta Melitono, episkopo de Sardes (urbo en nuna Turkio) en la 2-a jarcento, kiu estis diskonigita en la kristana okcidento en la 6-a jarcento fare de Gregorio de Tours kaj pli malfrue en la 13-a jarcento de Jacopo della Voragine en lia ora legendo.
Laŭ la tradicio, tuj post la morto de la dipatrino, Maria supreniris en la ĉielon kaj tie estis kronita de Kristo, Javeo aŭ la Triunuo. La Kronado de la Virgulino estas la kvina glora mistero de la katolika rozario.
Vidu ankaŭ
Mystères glorieux
Arnultovice (Jindřichov)
Arnultovice (Arnsdorf) estas orienta parto de municipo Jindřichov en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/457. Vivas ĉi tie.
Arnultovice situas en katastra teritorio Arnultovice u Jindřichova kun areo 4,25 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1267.
Wichelen
Wichelen ((nederlande, proksimuma prononco [VIĥ'len]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn.
Ekde 1977, la municipoj Schellebelle kaj Serskamp apartenas al Wichelen.
Ratifo
Ratifo (aŭ foje ekster PIV ratifiko) (de latina ratus „valida“, facere „fari“) estas la konfirmo de la kontraktantaj partioj, ke interŝtata kontrakto (traktato) estas deviga. Nur la instanco kiu reprezentas la unuopan partion laŭ internacia juro rajtas ratifi traktaton, tio kutime estas la ŝtatestro. La konfirmo estas fiksita en ratifa dokumento. Per interŝanĝo de la ratifaj dokumentoj (aŭ post interkonsentita tempo) la traktato ekvalidas.
La ŝtatestro en demokratio devas havi la permeson por la ratifo, kutime per koncerna leĝo de la parlamento, foje per referendumo.
La tempo inter la finverkado de la traktata teksto (tion kutime faras la ministro pri eksteraj aferoj) kaj la ratifo povas esti longa.
10112 Skookumjim
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Keish (ĉ. 1855–1916), konata kiel  Skookum Jim Mason, tagiŝa aventuristo kaj prospektoro en kanada teritorio Jukonio, kiu dividis la pretendon de la malkovro, kiu ekigis la al Klondike. Trusta fondaĵo, kiun li kreis, helpis havigi medicinan kuracon por la indiĝenoj de Jukonio, kaj lia domo en Carcross estas hodiaŭ klariganta centro pri la kulturo de Yukon.
BA30
BA30 estas la trideka numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en januaro 2018.
Albert Saint-Martin
Albert SAINT-MARTIN (1865-1947) estis unu el la plej aktivaj esperantaj disvastigantoj en Montrealo inter 1902 kaj 1947. Li prelegis, batalis por la lingvo de la komenco de la jarcento ĝis sia morto. Inter 1902 kaj 1904, li verkis multe kun Pierre Beauchemin en La Lumo sub la nomo A. Rembert.
Claude Larivière verkis la ununuran libron pri Albert Saint-Martin, kiu liveris multajn historiajn detalojn ne nur pri la movado sed ankaŭ pri la laboristaj luktoj kaj ties rilatoj kun tiu ĉi fama socialista batalanto. El la libro de Larivière eblas kolekti la ĉefajn eventojn kaj la multajn etapojn de la esperantista agado de tiu viro kiu havis la idealon transformi la socion unue laŭ la esperanta interna ideo, due laŭ la socialista kaj trie laŭ la marksistaj dogmoj.
Biografio
Albert Frédéric Rambert nomita Saint-Martin naskiĝis la 1-an de oktobro 1865 en la montreala laborista kvartalo, Hoŝelago. Lia patro estis Joseph Rambert, ĉarpentisto, kaj lia patrino nomiĝis Ursula Sara Jacques; Albert laŭdire havis du fratojn kaj kvar fratinojn. Li edziĝis en 1886 kun Emma Marie Dufresne (1863-1934) de kiu li disiĝis eble inter 1915 kaj 1916. Naskiĝis el tiu geedzeco, du infanoj: la filo Théode (1888-1952) kaj la filino Berthe (1891-1980). Tiuj ludis rolon en la movado: Théode sekretariis en la Klubo Progreso kaj Berthe lernis esperanton frue kaj estis la juna knabino kiu portas lampon disradiantan la mesaĝon « Pri, per, pro, por esperanto » sur la kovrilo de la revuo La Lumo.
Saint-Martin profesiis kiel stenografisto en la Supera Kortumo, la ĉefan parton de sia vivo. Liaj socialistaj agadoj kaj bataloj malutilis al la familia vivo kaj kaŭzis al li longadaŭrajn vundojn. Cetere li forlasis la kristanismon ĉirkaŭ 1895, kio estis tre grava afero en la tiutempe katolikega Kebekio.
Esperanta agado
Eble estis la stenografisto Pierre Beauchemin (1869-1952) kiu enkondukis Saint-Martin al la internacia lingvo. Ŝajnas ke li lernis rapide ĉar li instruis frue esperanton ĉefe en Montrealo kaj Maskuto (St-Hyacinthe) kie li prelegis multfoje. Larivière skribis: "Esperanto estis lingvo jam tre disvastigita en la laboristaj rondoj ĉar ĝi permesis al laboristoj komuniki trans la lingvaj kaj naciaj limoj". Dum liaj esperantaj agadoj, Saint-Martin estis sekretario en la Laborista Partio kiu estis fondita en 1904-1905 kaj li kandidatis baloton de 1905 kontraŭ la kebekia ĉefministro, Lomer Gouin (1861-1929) - li ricevis 13% de la voĉoj.
En 1905, li foriris al Europo, kun sia familio kaj Pierre Beauchemin, por ĉeesti la Unuan Universalan Kongreson de Esperanto en Boulogne-sur-Mer. Plie, oni nomumis lin kaj Beauchemin kiel membroj en la Lingva Komitato. Larivière menciis ke Saint-Martin paroladis esperante, france kaj angle dum socialista kunveno en 1906; samjare, ŝajnas ke li faris esperantan diskon.
En 1907 li kunfondis la Esperantan Kooperativon por helpi la malriĉajn laboristojn kaj la senlaborulojn.
Aliaj aspektoj
Dumtempe li aliĝis al la Socialista Partio de kiu li fariĝis la estro en 1914. Saint-Martin kun kelkaj amikoj aĉetis, en 1910, bienon apud Mont-Laurier (norde de Montrealo) por fondi kolektivan farmejon kiun ili nomis La Kanado. Oni ne scias ĉu estis esperantaj agadoj tie; incendio okazis kaj la konstruaĵoj estis detruitaj en 1918. Tiujare, kiel multaj laboristoj kaj tutmondaj socialistaj batalantoj, Saint-Martin apogis la sovetan revolucion kaj li pensis poste ke tiu-ĉi devis radikaliĝi sub Trocki. Necesas scii ke la kebekia socio en tiu tempo estis tre konservema kaj netolerema ĉar la Katolika Eklezio premegis kontraŭ la intelektaj grupoj.
Oni ignoris Albert-Saint-Martin dum multaj jaroj post lia morto, kiu alvenis la 9-an de februaro 1947 kaj tial, ke li estis ateisto, oni entombigis lin en la protestanta tombejo Hawthorne-Dale (oriente de Montrealo) sub granda kverko apud belaj aceroj.
Ferofluaĵo
Ferofluaĵo (vortokunfando de fero kaj fluaĵo) estas likvaĵo, kiu reagas je magneta kampo sen solidiĝi. Ferofluaĵoj konsistas el etaj (nanometrojn grandaj) magnetaj partikloj (feromagnetismaj aŭ ferimagnetismaj) en likva suspensio; ĉiuj tiaj partikloj kutime estas stabiligataj per polimera surfaca kovraĵo, kiu malhelpas ilian kungluiĝon. Ilia volumena proporcio estas ĉirkaŭ 5% el la tuto.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Csongrád)
Preĝejo de Ĉieliro de Maria estas romkatolika preĝejo en urbo Csongrád, kie ĝi troviĝas en la ĉefplaco.
(8893) 1995 KZ
(8893) 1995 KZ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Csongrád)
Historio
La ununava preĝejo konstruiĝis inter 1762-1769, sed la ĉefaltaro en 1792, la turo nur en 1785. En 1886 la turo plialtiĝis. Bildo de la ĉefaltaro estas kopio (en la jaro 1917) de Tiziano: Ĉieliro de Maria el Venecio. Interne de la preĝejo skulptaĵoj troviĝas pri Johano Nepomuko kaj pri Sankta Antonio. La flankaj altaroj pretiĝis omaĝe al Sankta Anna kaj pri Johano Nepomuko. La plej gravaj freskoj de la plafono estas Ave Maria, "Naskiĝo de Kristo", Vizito de Maria, "Gefianĉiĝo de Jozefo kaj Maria", kiuj pretiĝis en 1914.
La preĝejo situas en parko, sed flanke sakristio kaj baptista kapeleto funkcias.
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto. La plej impona kermeso okazis en 1947.
Frans Joris
Frans JORIS (naskiĝis la en Deurne, mortis la  en Antverpeno) estis belga skulptisto.
Frans Joris estis lernanto de Jozef Geefs en la antverpena Akademio pri Belaj Artoj kaj en 1883 li iĝis instruisto en tiu sama akademio. Lia ateliero estis en la kapelo de la malsanulejo Sint-Anna en Korte Nieuwstraat en Antverpeno.
Philippsthal (Werra)
Philippsthal situas borde de la rivero Werra. En la komunumo situas baroka kastelo, konstruita inter la jaroj 1685 kaj 1735.
La ponto de unueco mezepoka trans la rivero kondukas al la najbara urbo Vacha en Turingio.
Ferofluaĵo
Uzoj
Ferofluaĵoj povas esti aplikataj en diversaj fakoj, kiel akustiko (laŭtparoliloj), biologio (ĉelterapio, genterapio), optiko (optikaj teleskopoj), inĝenierarto (fontoj de elektro el meĥanikaj vibroj) ktp.
Aventino
La Aventino (itale: Monte Aventino, latine Mons Aventinus) estas la plej suda el la sep montetoj de Romo. Ĝia plej fama vidindaĵo estas la preĝejo Santa Sabina, sed ankaŭ Santa Maria del Priorato, la preĝejo de la priorato de la Malta Ordeno.
Laŭ la romia mitologio la fratoj Romulo kaj Remo decidis pri la regno de Romo: Remo sur la Aventino, Romulo sur la Palatino. Remo estis ankaŭ entombigita sur la Aventino post kiam lia frato murdis lin. Tiel jam de la komenco decidiĝis la diferenco inter Palatino kaj Aventino: sur la unua la gajnintoj sur la dua la malgajnintoj.
Frans Joris
Plej konata estas lia statuo de la verkisto Hendrik Conscience, por kiu Conscience mem pozis. Pro malsano li tamen ne povis ĉeesti la inaŭguron en 1893 de sia propra statuo. Iom poste en la sama jaro li mortis.
Aventino
Sur la Aventino troviĝis templo de la lundiino Luna. En la jaro 396 a.K. kultbildo de Juno, devena el la venkita etruska urbo Veji, estis starigita en templo de la diino.
Frans Joris
Joris mortis en Antverpeno kaj estis entombigita en la tombejo de Kiel. En 1936 lia tombomonumento estis translokita al la fama entombigejo Schoonselhof.
Verkoj
Antverpeno
Lier
Sándor Bartha (geografo)
BARTHA Sándor (barta) estis rumanihungara geologo-geografo naskita en Lugos la kaj mortinta en 1992.
Kariero
Sándor Bartha diplomiĝis en fakultato pri naturscienco en Kluĵo, li instruis en Alba Iulia, Kluĵo, li estis esploristo pri geologio. Li tradukis lernolibrojn el rumana al hungara kaj el hungara al rumana (por rumanlingvaj lernejoj de Hungario). Li gvidis por 15 jaroj la filion de ŝufabriko en du lingvoj de liberuniversitato de Kluĵo, de 1973 li estis prorektoro de la liberuniversitato kaj organizinto de la hungarlingvaj prelegoj. Kun sia bopatro Erazmus Gyula Nyárády li laboris en la reverkado de nova rumana eldono de la monografio Tordahasadék (Kv. 1938). Li estis aŭtoro kune kun I. Puia és I. Resmeriţă de la memorlibro Iuliu Prodan (Viaţa şi opera botanistului Iuliu Prodan, Kv. 1975).
39516 Lusigny
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda franca vilaĝo Lusigny-sur-Barse proksime de la Lac d'Orient en Aube. Tie estis la unua halto de la malkovrinto en lia vojo al la Observatorio de Haute-Provence. Por gardi la vitrajn platojn malvarmaj dum la cetero de la vojaĝo, ili estis stakitaj inter glacibloketoj provizitaj de la korpuso de la fajroestingistoj de Lusigny el ties frostujo.
28874 Michaelchen
28874 Michaelchen estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ebenezer Howard
Sir Ebenezer HOWARD [haŭard] (29-a de januaro 1850 – ) estis brita esperantisto kaj urba planisto. Mortis 77-jara en Welwyn Garden City. Li estis pioniro de la ĝardenurba movado. Esperantistiĝis antaŭ 1907.
28874 Michaelchen
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Zhu Chen, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri kemio. Li estis lernanto en la Fairview High School de Boulder (Koloradio, Usono).
Ebenezer Howard
Frua vivo
Howard vojaĝis al Usono de Britio 21-jaraĝe, transloĝiĝis al Nebrasko, kaj baldaŭ malkovris ke li ne estis bone farmbienisto. Li transloĝiĝis al Ĉikago kaj laboris kiel raportisto por la kortumoj kaj ĵurnaloj. En Usono li konis poetojn Walt Whitman kaj Ralph Waldo Emerson. Howard ekpensis pri eblecojn kiel plibonigi kvaliton de vivo.
En 1876 li revenis al Britio, kie li trovis laboron kun Hansard, kiu produktis la oficialan laŭvortan registron de Parlamento, kaj laboris dumvive kun ĉi tiu kariero.
Boston
Boston havas diversajn signifojn:
Ebenezer Howard
Howard kaj Esperanto
Dum la 3-a UK en Kembriĝo okazis ekskurso al Letchworth per private luita trajno. Oni atendis 300 partoprenantojn, sed fakte estis 600. En Letchworth Howard atendis la vizitantojn kaj parolis en Esperanto pri la signifo de ĝardenurboj. La geedzoj Zamenhof, kiuj estis invitataj de Cunnigham kune kun Sebert, uzis anstataŭ la trajno la aŭtomobilon kaj venis tro malfrue. La sekretario de la ĝardenurbo, P.D. Hugon, gvidis Klara Zamenhof tra la urbo.
Li partoprenis kun aliaj britoj en la UK 1912 en Krakovo (Pollando). Tie li prelegis pri siaj reformaj ideoj.
Honorigo
Ŝtata honorigo venis al li tro malfrue. Nur en 1927 li ricevis la kavaliran titolon "Sir ". George Bernard Shaw tamen en persona letero juste resumis liajn atingojn, dirante, ke por lia libro li meritas baronecon, por Letchworth grafecon kaj por Welwyn dukecon.
Vidu ankaŭ
Topolobampo
Alfred Agache
Mittelberg
Mittelberg, kio en la germana lingvo signifas meza monto estas nomo de diversaj geografiaj objektoj:
Ebenezer Howard
Eksteraj ligiloj
(eo) Pri ĝardenurboj, arkivo de la aŭstria nacia bibliotheo ÖNB
Masatoshi Matsuda
Li futbalis ĉe FC Tokyo, Yokohama FC, Ventforet Kofu, Montedio Yamagata, Kyoto Purple Sanga, Blaublitz Akita kaj Tochigi SC.
24148 Mychajliw
24148 Mychajliw estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
5748 Davebrin
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astrofizikisto kaj verkisto de sciencfikcio David Brin.
24148 Mychajliw
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexis Marie Mychajliw, finalistino de la Intel Science Talent Search (STS) de 2008, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Paul D. Schreiber High School de Port Washington (Novjorkio).
Cinaglio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Rememoroj de centprocenta esperantisto
"Rememoroj de centprocenta esperantisto" estas rerigardo de la pioniro de rusia Esperanto-movado al sia vivo inter 1903 kaj 1921, verkita ĉirkaŭ 1940.
Man- kaj maŝinskribitajn kopiojn de la manuskripto havas Anatolij Gonĉarov. Aldonajn materialojn trovis Nikolao Gudskov. Antaŭlibran artikolon verkis Lev Vulfoviĉ kaj Aleksandr Ŝevĉenko.
Dusepo
Jo Dusepo aŭ simple Dusepo estas muzikisto, lutieristo, komponisto, radio programestro kaj sonteknikisto el Londono, Unuiĝinta Reĝlando.
Ĝenroj
Ŝia antaŭa muziko estis elektronika muziko kaj ĵazo, sed la 2008-a albumo Blue and Purple (esperante Blua kaj Purpura) estis minimumismo. Ŝia pli nova muziko, edke 2012, estas popola muziko, mondmuziko kaj ĵazo. Ŝi kantas en esperanto, angla, germana kaj hispana. Ŝi ludas gitaron, rekintan gitaron, ĉarangon, ĥaranon, dombron kaj aliajn.
Gabriella Bartók
BARTÓK Gabriella (barto:k), Váradiné estis rumanihungara amatora poetino naskita en Torda la 5-an de julio 1887 kaj mortinta en Debreceno la 28-a de junio 1967.
Jun Enomoto
Jun Enomoto (榎本 潤, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
Lugny (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio La Plaine - Hirson - Anor (frontière) (229000).
Sklif
Sklif estas plej ofte uzata mallongigo de la Moskva Scienc-Esplora Instituto de la Urĝa Helpo nome de Nikolaj Sklifosovskij ( Научно-исследовательский институт скорой помощи им. Н.В.Склифосовского). Ĝi estas la plej granda en la ĉefurbo kaj en la tuta Rusio scienca kaj metodika centro, kiu organizas laboron de ambulanco kaj sukuro. Ekde 1929 ĝi portas la nomon de Nikolaj Sklifosovskij, kvankam tiu neniam praktikis en ĉi-hospitalo.
Historio
En 1810 en Moskvo ekfunkciis t.n. Strannopriimnij Domo (almozulejo aŭ hospico) konstruita laŭ ordono kaj pro mono de grafo Ŝeremetev omaĝe al memoro de lia tre amata edzino Praskovia mortinta en 1803. La projekton efektivigis fama itala arkitekto Giacomo Quarenghi. La malsanulejo intencis provizi liberan medicinan prizorgon al la malriĉuloj kaj mizeruloj. Oni disponigis por ili 150 kuŝlokojn. Krome tie estis preĝejo de la Sankta Triunuo. La tuta duoncirkla ensemblo estas unu el plej bonaj monumentoj de la arkitektura stilo klasikismo.
Dum kelkaj militoj, en kiuj partoprenis Rusio, tie funkciis hospitalo por vunditaj rusaj militistoj. Aŭtune de 1812 Moskvon okupis provizore la franca armeo kaj tiam en la hospitalo la rusaj kuracistoj apogis resaniĝon de la francaj vunditoj.
En 1919 la moskva registaro decidis surbaze de la malsanulejo establi la urban sukurejon, kiu funkcias tie ĝis nun. Ĉiu persono telefonanta "03" (ekde 2017 "103") ricevas necesan konsilon aŭ alvenon de ambulanco kaj altkvalitaj medicinistoj.
En 1926 la sukurejo kuracis proksimume 5 000 pacientojn kaj en 1939 ties kvanto pliiĝis ĝis 23 000. Dum la Granda patriota milito (1941 - 1945) la lokaj kuracistoj savis vivojn de multaj sovetiaj soldatoj troviĝintaj tie. Kvanto de kuŝlokoj atingis 1 150.
En 1972 oni konstruis la multetaĝan kirurgian klinikon. Tiam aperis kromaj laboratorioj de la sukurejo, fakoj pri anastezo, reanimado, hiperbola oksidigado kaj preciza diagnostiko.
Ekde 1987 tie funkcias la unua en tiama USSR fako pri medicino de katastrofoj.
Nuntempe
En la instituto praktikas ĉirkaŭ 800 kuracistoj kaj esploristoj. Tie ili provizas medicinan helpon averaĝe al 67 000 pacientoj el Moskvo kaj el ceteraj regionoj de Rusio ĉiujare. En la hospitalo resaniĝas kutime 37 000 pacientoj, kiuj uzas 944 kuŝlokojn, inkluzive 132 por rehabilituloj post operacioj, kies kvanto superas 20 000 ĉiujare. Enspezo de la pagendaj servoj en 2016 egalis 3 300 000 000 rubloj.
Fruktodone agas redakci-eldona departemento de la Instituto, la fako pri eksteraj sciencaj rilatoj, eduka-klinika fako. La Instituto havas sciencan medicinan bibliotekon.
Muzeo
En 2010, kiam oni celebris la 200-an datrevenon de la malsanulejo, en historia konstruaĵo de la Instituto malfermiĝis jubilea ekspozicio "Palaco de Karitato", kreita de la muzea asocio. Tiu formis la bazon por konstanta ekspozicio de la muzeo.
Rekompencoj
Pro granda laboro en medio pri medicina helpo al la loĝantaro la Instituto estis premiita per tre valoraj sovetiaj ordenoj:
Celio
Celio (latine: Caelius mons, itale: Celio) estas unu el la famaj sep montetoj de Romo. Ĝi troviĝas oriente de la Palatino kaj sude de la Eskvilino.
Historio
Celio estis konata dum la imperio pro siaj altaj grundprezoj kaj riĉaj enloĝantoj. Tio ne plu ekzistas nuntempe kaj la Caracalla-banejoj estas la nuraj ankoraŭ starantaj konstruaĵoj el la antikvo.
NGC 3763
NGC 3763 (aliaj indikoj — IC 714, MCG -2-30-9, IRAS11339-0934, PGC 35907) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lugny (Aisne)
Lugny estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Burg (Burgenlando)
Burg, hungare Pinkaóvár estas ne memstara vilaĝeto en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Hannersdorf.
Situo
Burg situas laŭ rojo, laŭ vojo numero 56, laŭ la hungara landlimo, kontraŭe Felsőcsatár troviĝas, laŭ fervojo Schachendorf-Oberwart. La lasta urbo estas 20 km-ojn.
Historio
Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. Impona fortikaĵo konstruiĝis dum regado de Stefano la 1-a (Hungario), kiu pligrandiĝis post jarcentoj dufoje. La diametro estis 560 m-ojn, interne 3 fortikaĵetoj situis. En 1445 Ján Griska okupis ĝin. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1344 laŭ tiama hungara ortografio "Owar". La fortikaĵo baldaŭe malkonstruiĝis. En 1910 vivis en la komunumo 472 homoj (plejparte germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Pinkaóvár apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas ie ajn trapasebla senkontrole.
Pianosonato n-o 30 (Beethoven)
Pianosonato n-o 30 de Ludwig van Beethoven op. 109 en E-maĵoro el la jaro 1820 estas la trialasta el liaj pianosonatoj. Post la ampleksa Hammerklaviersonate op. 106 Beethoven en tiu revenis al pli malgrandaj dimensioj kaj al pli intima karaktero. Li dediĉis la sonaton al Maximiliane Brentano, filino de la longjara amikino de Beethoven, Antonie Brentano, por kiu Beethoven en 1812 jam komponis la malgrandan pianotrion B-maĵoran (verko sen opusnumero) 39. Muzike la trimovimenta verko distingiĝas per libera kaj originala traktado de la sonatformo. Ĝia pezocentro situas sur la tria movimento, variacio-movimento, kiu interpretas sian temon individue kaj pokaze laŭ tute malsama maniero.
Historio de ekesto
La komenco de komponado de op. 109 datigeblas en la unuajn monatojn de la jaro 1820. Ĝi antaŭenigis la intertraktadojn de Beethoven kun Adolf Schlesinger, eldonisto de liaj lastaj tri sonatoj. En la pli novaj esploroj oni supozas, ke Adolf Starke petis de Beethoven verki kontribuaĵon por sia pianoantologio Wiener Pianoforteschule. Beethoven interrompis la verkadon de Missa Solemnis. Finfine li tamen proponis al Starke la bagatelojn op. 119, n-oj 7–11.
2720 Pyotr Pervyj
2720 Pyotr Pervyj estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Miklós Ribiánszky
Miklós Ribiánszky [miklOŝ ribiAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ribiánszky Miklós estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, agronomo.
2720 Pyotr Pervyj
Nomo
Ĝia nomo honoras la imperiestro de Rusio Petro la Unua sub lia rusa nomo : "Пётр Первый" (Pjotr Pervij).
Miklós Ribiánszky
Miklós Ribiánszky naskiĝis la  1915 en Iszkaszentgyörgy. Li mortis la 1980 en Budapeŝto.
Biografio
Li multe okupiĝis pri la industria fiŝkaptado kaj fiŝbredado. En 1953 li ricevis premion Kossuth.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1965
La venkantino France Gall (el Francio, kantis por Luksemburgo) fariĝis poste fama en la tuta Eŭropo.
Shinichi Kawase
Shinichi Kawase (川瀬 信一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
Pál Dragomán
DRAGOMÁN Pál estis rumania hungara geografo, muzeologo. Li estis naskita en Székelyudvarhely la 14-an de februaro 1914 kaj mortinta en Szombathely la 2-an de marto 1993. Li estis al avo de verkisto György Dragomán.
Kariero
Pál Dragomán diplomiĝis en Kluĵo, kaj post dekjara instruado de 1949 ĝis sia pensiuliĝo li estis direktoro de Distrikta Muzeo de Târgu Mureș.
Valmondois (stacidomo)
Valmondois estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Butry-sur-Oise, apud Valmondois, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Pierrelaye - Creil (329000).
Jan Šlechta ze Všehrd
Johano ŜLEĤTA (1466-1525) estis ĉeĥa humanisto, filozofo kaj diplomato. Li studis en la Universitato de Prago, kie Gregorio de Prago (1440-1511) estis lia profesoro kaj li ricevis sian bakalaŭrecon en 1484. Li apartenis al la nukleo da humanistoj kiuj vizitadis la humanisman societon, fondita de Konrado Seltis (1459-1508), la "Sodalitas Litterarum Hungaria" aŭ Hungara Beletra Societo.
Biografio
Kiam li estis dudekjara, li eniris serve de Vladislao la 2-a Jogajlido (1456-1516) kiel sekretario kaj reĝa kanceliero. Kiel katoliko li estis akra kontraŭulo de la ordeno Unueco de fratoj kaj kiel parolflua oratoro, li plurfoje estis komparita al Cicerono. En la kortego de Buda, li apartenis al la rondo de la humanistoj tiel kiel Bohuslavo Lobkovic de Hasenŝtejno (1461-1510), Aŭgusteno de Moravio (1467-1513), Konrado Celtis (1459-1508), Stanislav Thurzo (1470-1540) kaj Ĝirolamo Balbi (1450-1535).
En 1504, li lasis la kortegon por ekloĝi en siaj propraĵoj. Li ŝatadis literaturon kaj havis grandan bibliotekon kiu estas vendita post lia morto. El lia verkaro restar nur fagmentoj el liaj poemoj aŭ parto de lia korespondaĵo kun Erasmo de Roterdamo (1467-1536), Řehoř Hrubý z Jelení (1460-1514), patro de Sigismund Gelenius (1497-1554), kaj Viktorin Kornel ze Všehrd (1460-1520). Lia plej grava filozofia verko: Mikrokosmo, perdiĝis. En tiu libro, laŭ informo de Marsilio Ficino (1433-1499), li asertas ke la eta homa mondo estas kreita tute analoga al la granda mondo de Dio. Lia tombo lokiĝas en la Preĝejo de Sankta Marteno, en Kostelec nad Labem. La helenisto Václav Písescky (1482-1511) estis mentoro de liaj filoj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Cicerón denuncia a Catilina, por Cesare Maccari.jpg| Marcus Tullius Cicero (106 a.K. - 43 a.K.) Happyman.svg| Humanismo Bessarion_1476.JPG| Basilius Bessarion (1403-1472) Grzegorz_z_Sanoka_1.JPG| Gregorio de Sanok (1403-1477) Portrait_de_J%C3%A1nos_Vit%C3%A9z._Frontispice_d%27un_manuscrit_(Plaute,_Com%C3%A9dies).jpg| Johano Vitezo (1408-1472) Martin_Kuthen-George_of_Podebrady.jpg| Georgo el Poděbrady (1420-1471) Innocent_VIII.JPG| Inocento la 8-a (1432-1492) Zaccaria_in_the_temple_by_dghirlandaio.jpg| Marsilio Ficino (1433-1499) Prague_CoA_CZ.svg| Gregorio de Prago (1440-1511) Aldus_Manutius_2.jpg| Aldus Manutius (1449-1515) Rialto_Gondoliers.jpg| Girolamo Balbi (1450-1535) Vladislaus_II._of_Bohemia_and_Hungary.gif| Vladislao la 2-a Jogajlido (1456-1516) Conrad-Celtis.jpg| Konrado Seltis (1459-1508) Seal_of_Charles_University_of_Prague.png| Luko de Prago (1460-1528) Viktorin_Kornel_ze_Vsehrd_1862.jpg| Viktorino Kornelio (1460-1520) Prague_CoA_CZ.svg| Řehoř Hrubý z Jelení (1460-1514) Jan_Vil%C3%ADmek_-_Bohuslav_Hasi%C5%A1tejnsk%C3%BD_z_Lobkovic.jpg| Bohuslavo Lobkovic de Hasenŝtejno (1461-1510) Holbein-erasmus.jpg| Erasmo de Roterdamo (1467-1536) Olomouc_CZ_CoA.png| Augustin Olomoucký (1467-1513) Thurzo.jpg| Stanislav Thurzo (1470-1540) Marcus_Musurus.jpg| Marcus Musurus (1470-1517) Ulrich_von_Hutten.png| Ulrich von Hutten (1488-1523) Zikmund_Hruby_z_Jeleni_1861.jpg| Sigismund Gelenius (1497-1554) Johannes_Sambucus.jpg| Johannes Sambucus (1531-1584) Jan_Jesenius.jpg| Johannes Jessenius (1566-1621) Johann Heinrich Alsted.gif| Johann Heinrich Alsted (1588-1638) Johan_amos_comenius_1592-1671.jpg| Johano Amoso Komenio (1592-1670) Wappen_Siegen.svg| Johann Heinrich Bisterfeld (1605-1655) Smetana.jpg| Bedřich Smetana (1824-1884) </Gallery>
Marborda rivero
Marborda rivero estas malgranda rivereto, kiu komenciĝas proksime de la marbordo kaj enfluas en la maron aŭ oceanon, kun konstanta fluo. Do ĝi estas rivero, kiu havas mallongan longon (<~ 200 km), malgrandan akvokolektan areon (<~ 10 000 km, malmultajn aŭ neniun alfluantojn. Ĝi distingiĝas de aliaj riveroj, kiuj havas grandan akvokolektan areon.
« Enmara rivero » estas marfluo laŭlonge de la marbordo, riĉigita per nesala akvo, venanta el najbaraj estuaroj, kun akvo malpli densa kaj malpli sala, kun adaptitaj faŭno kaj flaŭro. Por ekzemplo: tiu en la nordo de Francio, en la Manika Markolo, kun la rivero Sejno.
Difino
La precizeco de la marborda rivero estis agnoskita de la Kebekia Oficejo de la franca lingvo kaj la Akademio de Sciencoj en siaj studoj.
Sur malgrandaj insuloj, riveroj enfluas preskaŭ ĉiuj rekte en la maron; ili tamen ofte estas nomita "ravinoj". Ofte ilia fluo de malalta fluo estas nulo.
Sorsogon (urbo)
Sorsogon, - Lungsod ng Sorsogon - estas kvaraklasa urbego, ankaŭ diocezo kaj komponenta urbo en Filipinoj, en Bikola Regiono, kie ĝi estas ĉefurbo de provinco Sorsogono. La loknomo iam estis Solsogon, kiu signifas: spuri riveron kontraŭflue.
Geografio
Sorsogon situas en suda parto de Luzon (insulo) inter marbordo kaj vulkano. Regiona ĉefurbo Legazpi (Albajo) troviĝas 33, Calbayog 120, Cebuurbo 297, Kezonurbo 369. ĉefurbo Manilo 373 kilometrojn (aere).
Historio
Signoj de homloĝado tri mil jaraj estis trovitaj en kaverno kaj praaj tombejoj. Hispanaj misiistoj ekloĝis en la 1600-aj jaroj. Maŭroj-piratoj jam vizitadis la apudmarajn teritoriojn jam antaŭ alveno de la hispanoj. La misiistoj fondis 2 paroĥojn: Bacon kaj Sorsogon. Ambaŭ evoluis aparte kaj ili iĝis apartaj 2 komunumoj (Bacon estis establita en 1754, Sorsogon en 1864). Provinco Sorsogono naskiĝis en 1894. La japanoj regis ankaŭ ĉi tie inter 1942-1944. La urbo atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la 1980-aj jaroj. En 2000 Bacon kaj Sorsogon kunfandiĝis kaj samtempe ĝi akiris urban statuson laŭ filipina klasifikado.
Ekonomio
Sorsogon estas agrikultura, komerca kaj fiŝkaptista urbo, kie oni kultivas rizojn, kokosojn kaj legomojn.
Religio
Sorsogon estas katolika diocezo, plej ofte katolikoj vivas ĉi tie.
Dekstraborda distrikto (Nord-Osetio)
La dekstraborda distrikto - osete Рахизфарсы район [raĥizfarsi rajon], ruse Правобере́жный райо́н [Pravobereĵnij rajon] - estas unu el ok distriktoj aŭ rajonoj de la respubliko Nord-Osetio, parto de la Rusia Federacio. La nomo indikas, ke preskaŭ la tuta areo de la distrikto situas je la dekstra bordo de la rivero Terek.
Signore delle cime
Signore delle cime (Sinjoro de la montopintoj) estas muzika komponaĵo el 1958 de Bepi De Marzi.
Historio
De Marzi, kiu estis 23-jara en 1958, verkis ĉi tiun kanton omaĝe al amiko Bepi Bertagnoli, kiu tragike malaperis en 1951 en la montoj Alta Valle del Ciampo.
Ĝi fariĝis granda tutmonda sukceso de ĥora kantado. La kanto estis tradukita al multaj lingvoj. Tradicie, nur la unuaj du strofoj estas kantataj. La kanto estas kantata ĉiujare dum la festivalo de la Raduno Nazionale degli Alpini (Nacia Renkontiĝo de la Alpoŝatantoj), tiam la ĉeestantoj ĥore miksas sin kun la kantistoj de la koruso.
La simpleco de la kanto kaj la granda emocia efiko metis ĝin en la repertuaron de multaj polifoniaj ĥoroj (ekz. la koruso I Crodaioli de Arzignano, fondita en 1958 fare de De Marzi). La simpla melodio, akompanata de tradiciaj harmonioj, estas kombinita kun teksto kiu reprezentas la senton, popularan piecon kaj kristanan devotecon.
Jacek Kuroń
Jacek Jan KUROŃ (naskiĝis la en Lvov, mortis la  en Varsovio) estis pola historiisto kaj politikisto.
Li agadis en la 1950-aj jaroj en la junkomunista movado (pole ZMP), poste en la pola Komunista partio (LEMP), el kiu li estis forigita. En 1964 li estis kunskribanto de publika letero al la LEMP-anoj, pro kio li estis enprizonigita je 3 jaroj.
Li estis fondinto de Laborista Defenda Organizo (pole KOR) en 1976. Poste aktiva ano de Solidarność, sed dum la armea potenco li estis internita, poste li partoprenis en la diskutoj kun la komunista registaro.
De 1989 ĝis 2001 li estis parlamentano. En la registaro de Tadeusz Mazowiecki li estis ministro pri laboraj aferoj. Li estis ano de la Unio de la Libereco (liberalisma Partio).
NGC 3764
NGC 3764 (aliaj indikoj — MCG 3-30-20, ZWG 97.25, 2ZW 52, NPM1G +18.0302, PGC 35930) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aleksandro Severo
Aleksandro Severo, latine: Severus Alexander, (1-a de oktobro 208 – ĉirkaŭ 18-a de marto 235) estis romia imperiestro (222-235), filo de Julia Mammaea, pranevo de Julia Domna, kuzino de la skandala Elagabalo, li estis unu el la plej bonaj romiaj imperiestroj, kunhelpe de la fama juristo Ulpiano, kaj ankaŭ sub influo de sia patrino. Li estis religie sinkretismema: li konstruigis privatan preĝĉambron, kie troviĝis la statuoj de Orfeo, Appolonio el Tjano (pitagora profeto 2-a jarcento), Jesuo, kaj Abrahamo.
Anna Rita Del Piano
Biografio
Ŝi daŭrigis siajn studojn kaj diplomitiĝis en la Fondaĵo Niccolò Piccinni en Bari tersicorea kiel dancistino en 1984 kun la Majstro Momcilo Borojevic kaj verkoj en la danco kompanio Dancemania de Venosa kune kun la dancistino Tani Ŝraŭboj. Ŝi diplomitiĝis en la Universitato de Urbino ISEF kun honoroj kaj enskribiĝis en la Konservatorio de Muziko Egidio Romualdo Duni Matera.
Kiel aktorino veras, inter aliaj, la rolo de la socia laboristino en la filmo Bandoj de Lucio Giordano kaj la bileto damo en Focaccia blues Nico Cirasola kaj che bella giornata de Checco Zalone.
24149 Raghavan
24149 Raghavan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Avanthi Raghavan, finalistino de la Intel Science Talent Search (STS) de 2008, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Lake Highland Preparatory School de Orlando (Florido).
Anna Rita Del Piano
Biografio
En 2012, la aktorino Anna Rita Del Piano reveni en Cassano delle Murge en la rolo de direktoro por prezenti sian lastan produktado "Parigi nell'Anno del Signore" (esperantoj: "Parizo en la Jaro de la Sinjoro"). .
Ĝi estas ankaŭ la vicprezidanto kaj kantisto Ensemble "la Rodello" en Romo. Li flue parolas la franca kaj la angla.
<!-- ankoraŭ tradukenda
Riconoscimenti
Nel 2001 e nel 2005 è stata premiata al Festival del Cinema e della Televisione di Salerno come miglior attrice non protagonista rispettivamente per Le ali della vita 2 e per L'uomo sbagliato.
-->
8895 Nha
8895 Nha estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Ŭatanabe Kazuro elde la Scienca Centro de Sapporo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nha Il-Seong, emerita profesoro ĉe la Universitato Yonsei, Sud-Koreio, okaze de la inaŭguro de lia Muzeo de Astronomio en Yecheon. La ĉefaj verkoj de Profesoro Nha inkludas fotometrion de striktaj duopaj steloj, la malkovron de la precesio de la periapsido de la sistemo CW Cephei kaj kontribuojn al la historio de la azia astronomio. Li estis prezidento de la Korea Astronomia Societo kaj direktoro de la Observatorio de la Universitato Yonsei.
Kantono Hays (Teksaso)
La kantono Hays situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas San Marcos.
Detestande feritatis
Detestande feritatis (latine) estas papa dekreto, kiun eldonis la papo Bonifaco la 8-a la 27-an de septembro 1299 kaj denove la 18-an de februaro 1300. Ĝi proklamas lian firman oponon kontraŭ la dispecigo de kadavroj, sed ankaŭ kaj ĉefe ties dismembrado.
Longtempe oni pravigis tian praktikon per pli facila transporto de la kadavro de la mortoloko al tiu de la entombigo. Multaj testamentoj montras, ke ĝi eĉ estiĝis vola. La papa teksto konsilas kontraŭe entombigi la kadavron sur la mortoloko, ĝis ĝi estos putrinta por eltombigi ĝin kaj transporti al la fina ripozloko.
La puno estis ekskomuniko.
Laŭ Agostino Parvicini Bagliani, oni konsideru la dekreton kiel "oficiala kaj solena interveno favore al la integreco de la homa korpo: eble la plej solena de la tuta mezepoko". .
Laŭ la epistemologo Rafael Mandressi, la Detestande feritatis tute ne malpermesis, kiel oni longe opiniis, la evoluon de la antropotomio: "oni sekciis antaŭ la dekretalo, oni sekciis same tuj poste". Aldone ĝi iĝis rapide senobjekta, ĉar en Francio preskaŭ ĉiuj reĝoj kaj reĝinoj ekde Filipo la 4-a ricevis specialajn permesojn de la papoj por ne sekvi la dekreton.
M'hamed Issiakhem
M'hamed Issiakhem [isjaĤEM] (1928–1985) (en Kabila: Muḥand Isyaxem, 1928 Tizi Uzu, Alĝerio - 1985 Alĝero, Alĝerio) estas unu el la fondintoj de la moderna alĝeria pentrarto.
Biografio
M'hamed Issiakhem en 1931 translokiĝis kun sia familio al Relizane kie li vivis plej el sia infanaĝo. En 1943 li estis manipulante grenadon ŝtelitan el franca militkampadejo, kiam tiu eksplodis. Du fratinoj kaj unu nevo mortiĝis. Hospitaligita dum du jaroj,li perdis sian maldekstran brakon. Inter 1947 kaj 1951 li studis en Alĝero kaj inter 1953 kaj 1958 en Parizo. Issiakhem en 1958 li iris el Francio al Okcidenta Germanio, kaj poste al Orienta Germanio kie li setlis ĝis la Alĝeria sendependeco.
El 1965 al 1982 li ricevis multajn mendojn en Alĝerio, inter kiuj li kreis modelojn de la alĝeriaj monbiletoj same kiel de multaj alĝeriaj poŝtmarkoj. Li veturis al Vjetnamio en 1972.
Cintano
Cintano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castellamonte, Colleretto Castelnuovo kaj Castelnuovo Nigra.
Minoru Kobayashi
Minoru Kobayashi (小林 稔, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
Valmondois
Valmondois estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Valmondoisiens.
10113 Alantitle
10113 Alantitle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan fizikiston Alan M. Title, kiu partoprenis al la esploroj per Apollo Telescope Mount dum Skylab 2 in 1973. Li disvolvis kaj servis la komunumojn pri suna fiziko kaj terscienco de la Komitato de Kosma Esploro (COSPAR), kontribuante al la laborplanoj Space Weather and Small Satellite de la COSPAR.
François Hounsounou
François HOUNSOUNOU (naskiĝis la ) estas benina esperantisto kaj bazlerneja instruisto. De 2005 ĝis 2007 li estis estrarano de TEJO pri landa agado kaj ILEI-rilatoj; li estis membro de la komitato de UEA 2004-2007. Li loĝas en Lokossa, Benino.
Li estas fondinto kaj gvidanto de Afrika Centro Mondcivitana.
Ioffe Instituto
Ioffe Fizika-Teknika Instituto (Физико-технический институт имени А. Ф. Иоффе, niknomo Fizteĥ(Физтех)) estas unu el plej grandaj scienc-esploraj institucioj de Rusio. Dum sovetaj tempoj tie laboris multaj gravaj fizikistoj kaj estis faritaj multaj sciencaj malkovroj. Ĝin fondis Abram Ioffe en jaro 1918. La instituto situas en Sankt-Peterburgo en adreso Politĥniĉeskaja st., 26.
28878 Segner
28878 Segner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la slovaka fizikisto kaj kuracisto Ján Andrej Segner (1704–1777), kiu konstruis en 1750 simpla-reakcian akvoradon konatan kiel "Rado de Segner", gravan inventon por la disvolvo de la frua reakciaj akvoturbinoj. Li estis ano de multenombraj sciencaj societoj kaj profesoro ĉe la universitatoj de Jena, de Göttingen kaj de Halle.
Valoria la Buena
Geografio
Ĝi limas kun Ciguñuela, Zaratán, Valadolido kaj Simanko. Ĝia municipa teritorio estas trapasata oriente de la rivero Pisuerga.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Frua referenco en la 14-a jarcento jam registris nomon Valoria la Buena, de la latina Vall-Aurea, tio estas, ora valo, kun la signifo Vilaĝo de la bona valo.
En 1630 oni kreis la Vicgraflandon de Valoria la Buena, kies titolo estis uzita de la familio González de Mendoza, kies blazono estis adoptita de la municipo kun la moto Ave Maria, gratia plena.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Petro, de novklasika stilo konstruigita de Manuel Godoy, la Ermitejo de la Kristo de la Espero kaj la Palaco de la Vicgrafoj. De nuntempa epoko estas la Muzeo de la Kruĉo kaj la Ekspoziciejo Gabino Gaona.
Wetteren
Wetteren (nederlande, proksimuma prononco [VETt'ren]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Massemen kaj Westrem apartenas al Wetteren.
La grandaj arbo- kaj rozokultivejoj estas tre konataj.
En la provinca parko "Den Blakken" ekzistas promocia ĝardeno kaj tiu ĉi parko troviĝas sur kaj apud la sablaj dunoj de la rivero Skeldo, iam fluanta pli proksime.
Aulnat-Aéroport (stacidomo)
Aulnat-Aéroport ("Aulnat-Flughaveno") estas franca stacidomo sur linio - Saint-Just-sur-Loire, situanta en  Aulnat, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Clermont-Ferrand - St-Just-sur-Loire (784000).
Willersdorf
Willersdorf [vilersdorf], hungare Villámos [vilAmoŝ] estas ne memstara vilaĝeto en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Oberschützen. Ĝis 1885 la oficiala hungara loknomo estis la germana nomo, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
Situo
Willersdorf situas laŭ negrava flankovojo. Oberwart troviĝas 8 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1388. Tiutempe fortikaĵo konstruiĝis, nuntempe restis nur kelke da ŝtonoj. En 1910 vivis en la komunumo 537 homoj (plejparte germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Villámos apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.
Ferdinand Buisson
Ferdinand Édouard BUISSON (20-an de decembro 1841 en Parizo - 16-an de februaro 1932 en Saint-Étienne-la-Thillaye, Francio) estis franca edukisto kaj politikisto pacista, filozofo per sia trejnado.
Politike li apartenis al la Radikala Socialista Partio de Francio. Buisson administris la Ligon por Edukado en Francio de 1902 ĝis 1906, kaj la francan ligon pri la defendo de la homaj rajtoj kaj de la civitano de 1914 ĝis 1926. En 1927 li ricevis la Nobel-pacpremion kune kun la germana Ludwig Quidde.
Buisson estis prezidanto de la Nacia Unio de Liberpensuloj, kaj luktis por liberala edukado libera de la establitaj religioj. En 1905 li estis prezidanto de la parlamenta komitato por efektivigo de la disiĝo de religio de la ŝtato.
Vivo
Buisson naskiĝis en Parizo en 1841, filo de protestanta juĝisto, de normanda deveno, Pierre Buisson, kaj lia edzino, kiu estis dudek naŭ jaroj pil juna ol li, Adèle Aurélie de Ribeaucourt, filino de teksisto de Picardio. La patro servis kiel juĝisto de paco en la urba kortumo de Saint-Etienne.
Studoj
Edukita infanaĝe en la spirito de la Reformita Preĝejo de Francio. Buisson frekventis la kolegion d'Argentan kaj mezlernejon en Saint-Etienne, sed forlasis lernejon en la aĝo de dek ses jaroj por helpi subteni la familion post la morto de sia patro. Li finfine studentiĝis ĉe lycée Condorcet en Parizo kaj tiam kompletigis bakalaŭron ĉe la Universitato de Parizo. Li poste pasigis atestajn testojn por instrui filozofion. Poste, en la aĝo de kvindek unu, li doktoriĝis pri literaturo. Li estis la aŭtoro de tezo pri Sébastien Châteillon, en kiu li vidis "liberalan protestanton" laŭ sia karektero.