cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Môme (filmo)
Rakonto
Tiu filmo prezentas multajn partojn de la vivo de Édith Piaf, ties infanecon, gloron, amikojn, kolerojn, ĝojojn kaj malĝojojn, ties sukcesojn kaj la dramojn de ŝia vivon, ties malaperon ktp.
Karaktera estas strukturo de la filmo en kiu la faktojn de la vivo de Piaf oni aperigas nekronologie kaj pece. Per tiu postmodernisma strukturo aŭtoroj prezentas ilian vizion de tiu vivo. Por igi tiun celon estis prilaborita la vizio de la propra maniero de movado de Piaf kaj projekto pri la ecoj de ŝia elparolado. La aktorino interpretanta Piaf — Marion Cotillard provis plenumigi ankaŭ la imiton de la voĉo de tiu kantistino.
Videoteko
DVD de la filmo aperis la.
Ronald Sánchez Rodríguez
Ronald SÁNCHEZ RODRÍGUEZ (naskiĝis  en ) estas kuba esperantisto kaj komputisto. Li memlernis esperanton en 2010 post kontakto kun KEA ĉe la stando de la Havana Librofoiro. Membro kaj estrarano (Ĝenerala Sekretario) de KEJO (Kuba Esperantista Junulara Organizo), li kunordigis kaj organizis plurajn JuSKA (Junulara Somera Komuna Aranĝo). Ofta partoprenanto en naciaj kaj internaciaj eventoj en Kubo kaj redaktoro de la junulara revuo “Por vi” oficiala organo de KEJO.
Renkontiĝoj
Ronal partoprenis en pluraj esperanto-renkontiĝoj kiel:
Sedgemoor
Sedgemoor estas angla distrikto en la graflando Somerset kaj havis 120 300 loĝantojn en 2015. Ĝia areo estas 564,4 km².
Vodovorot
Vodovorot (Водоворот) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Pavel Petrov-Bytov.
Stepan enamiĝas al la filino de la muelisto, Ljubaŝa, kaj ŝi reciprokas. Tamen, Morozov kontraŭbatalas la geedziĝon de sia filino al la senhavuloj. Li volas edzinigi sian filinon al la prezidanto de la vilaĝa konsilio.
Atako je banko de Tbiliso
La Atako je banko de Tbilisi (tiam Tiflis) estis politike motivita rabago la 26-an de junio 1907, kiu estis grava afero en la frua historio de la bolŝevika frakcio de la Socialdemokrata Partio de Rusio.
Dum la brutala prirabo mortis ĉ. 40 personoj kaj altiris siatempe internacian atenton. El hodiaŭa vidpunkto, tio estis grava unua „politika ago“ en kariero de la juna Josef Stalin, kiu tiutempe portis la nomon Josef Visarionoviĉ Ĝugaŝvili.
Antaŭhistorio
Ĉar post la revolucio de 1905 malpliiĝis emo de intelektuloj doni monon al ekstremuloj, bolŝevikoj urĝe bezonis monon per ĉiuj metodoj por financi la batalon kontraŭ la caro. Krom leĝaj heredaĵoj, donacoj, ekzistis neleĝaj metodoj kiel rabagado.
La bankan prirabon en Tiflis verŝajne inspiris, aprobis Lenin, gvidanto de la bolŝevika grupo ene de la rusa socialdemokratoj. Post kiam Stalin partoprenis en majo de 1907 en konferenco de la rusaj socialdemokratoj en Londono, ĉe kiu la menŝevika frakcio akceptigis rezolucion, kiu kondamnis la prirabojn de bankoj kiel metodon de la politika batalo.
La 26-an de junio 1907
La atakonta banko estis filialo de la rusa ŝtata banko. Matene de tiu tago je 10:30, Stalin kaj lia grupo de ĉ. 20 homoj komencis ataki la du kirasitajn aŭtomobilojn kaj la akompanantajn kozakojn. La atako okazis per granedoj, pro kio la tirĉevaloj, akompanaj, gardantaj personoj mortis, entute 40 homoj, dum 90 pluaj vundiĝis.
La prirabo okazis dum 3 minutoj kaj oni predis ĉ. unu milionon da rubloj. Tiu sumo egalis al unujara apanaĝo de caro Nikolao la 2-a.
Postaj eventoj
Tovariŝ Kamo kontrabandis la monon tra la finna limo, kie li transdonis ĝin al Lenin. La bolŝevikoj financis el la mono siajn agadojn.
La rabago plu fortigis la disiĝon de la du flugiloj de la socialdemokrata partio kaj memstariĝon de la du fortaj frakcioj.
Pri la rabo sciigis la internacia gazetaro inter ili la The Times la 27-an kaj 29-an de junio.
Rodelas
Rodelas estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 7.775 loĝantojn en 2010.
Emacs
Emacs, ofte Esperantigita Emakso, estas tekstoredaktilo kiu abundas je iloj kaj estas populara ĉe programistoj. Ĝi estis komence kreita de Richard Stallman en 1976 kiel aro de makrooj por la redaktilo TECO (la nomo venas de la angla Emacs, kiu estas mallongigo de "Editor MACroS").
Post la unua formo, Emacs jam estis reimplementita multfoje. Nuntempe, la du plej popularaj versoj estas GNU Emacs (ankaŭ verkita de Stallman) kaj proksima parenco XEmacs. Parole, "Emakso" ofte temas pri specife GNU Emacs.
Priskribo de GNU Emacs
La GNU Emacs lernolibro ĝin nomas "la etendebla, proprigebla, sindokumentumanta, realtempa ekrana redaktilo (real-time display editor)."
Interfaco
Emacs retenas tekston en objektoj nomitaj "bufroj". La uzanto povas krei novajn bufrojn kaj forigi nedeziratajn, kaj kelkaj bufroj povas samtempe ekzisti. La plejparto da bufroj enhavas tekston el tekstaj dosieroj, redaktotan de la uzanto. Tamen, malplenaj bufroj povas esti uzata por aliaj celoj, ekz. la uzanto povas krei malplenan bufron por momente reteni tekston.
Ĉiu emaksa ekrano (kiu estas unuopa fenestro en fenestra sistemo, aŭ la tuta ekrano de terminalo) povas montri samtempe unu aŭ pli da bufroj. Se pli ol unu bufro estas montrita, la montra regiono estas disigita en pluraj sekcioj. Ĉe fenestra sistemo, pluraj ekranoj de Emakso povas esti kreitaj.
La uzanto donas redaktajn ordonojn per klavumoj. Aldone al la kutimaj ordonoj por enmeti kaj forigi tekston, Emacs donas multe da pli ekzotaj ordonoj, ekz. movi la redaktan punkton al la sekva frazo, malferi ĉiujn dosierojn en dosierujo, kaj serĉi-kaj-anstataŭigi. La plejparto de ĉi tiuj ordonoj povas esti plenumitaj per aro de klavumoj. Lastatempaj versioj de Emacs ankaŭ donas grafikajn menuojn por la plej kutimaj ordonoj. (La plejparto de ordonoj, estas simplaj kiel  por enmeti la signon a, estas fakte vokoj al Emacs Lisp funkcioj, priskribitaj ĉi-sube.)
Emacs subtenas multajn signokodojn, inkluzive de UTF-8. Versio kun plena subteno de Unikodo estas prilaborata.
Prilaboro
Ĝis la eldono de GNU Emacs 21.1, prilaboro de Emakso estis relative fermita. La projekto poste adoptis publikan retpoŝtliston kaj anoniman aliron al CVS. Tamen, restas la oficiala agado de Emakso akcepti signifajn kontribuojn nur se la kontribuanta programisto donas la kopirajton de la kodo al la FSF. (Ĉi tio ne aplikiĝas al raportoj pri cimoj aŭ etaj kontribuoj). Ĉi tiu agado ekzistas por plifaciligi jurprocezon pri libera programaro.
Historio
Emacs estis kreita ĉe la Laboratorio pri Artefarita Inteligenteco (MIT AI Lab) ĉe la usona universitato MIT. Antaŭ ĝia ekesto, TECO estis la defaŭlta tekstoredaktilo en la operaciumo de la PDP-6 PDP-10 komputiloj tie. Malkiel modernaj tekstoredaktiloj, TECO abstraktigis tajpadon de redaktado, tiel ke modifi dokumenton postulis verki sinsekvon de ordonoj en la TECO komandlingvo. Ĉi tia agado estas simila al la programo ed, kiu estas ankoraŭ uzata.
Carl Mikkelsen, unu el la komputilemuloj ĉe la MIT AI Laboratorio, aldonis ilon al TECO kiu aktualigis la ekranon je ĉiu premo de klavo. Ĉi tiu pli facila uzebleco, kiun uzas la plejparto de modernaj redaktiloj, troviĝis unue en la "E" redaktilo verkita ĉe la universitato Stanford. En 1974, Richard Stallman, alia komputilemulo, aldonis subtenon por makrooj al TECO. Ĉi tio ebligis al la uzanto difini klavumojn por aktivigi TECO-programojn por fari diversajn redaktajn taskojn, ekz. legi aŭ skribi dosierojn.
La uzantoj de la AI Lab baldaŭ amasigis grandan kolekton de specialaj makrooj. En 1976, Guy Steele komencis projekton unuigi la diversajn makroarojn. La projekton finis Stallman, kiu ankaŭ verkis ilojn por etendo kaj sindokumentumado. La rezulta programo nomiĝis EMACS. Kvankam konstruita sur TECO, ĝia agado estis sufiĉe malsama por esti konsiderata propra tekstoredaktilo.
"EMACS" signifis "Editor MACroS" ("redaktilaj makrooj"). Laŭ Stallman, li elektis la nomon Emacs ĉar <E> ne estis uzata tiutempe kiel mallongigo ĉe ITS. Oni jam evidentigis ke "Emack and Bolio's" estis la nomo de populara vendejo de glaciaĵo en Bostono, ene de promendistanco de MIT. La tekstoformatada programo uzata ĉe ITS nomiĝis BOLIO.
Kelkaj Emaksecaj redaktiloj estis verkitaj en la sevkvaj jaroj, i.a. EINE (EINE Is Not EMACS, "EINE ne estas Emakso") kaj ZWEI (ZWEI Was EINE Initially, "ZWEI estis unue EINE") de Michael MCMAHON kaj Daniel Weinreb. En 1978, Bernard Greenberg verkis Multics Emacs. Ĉi tiu redaktilo estis verkita en MacLisp, dialekto de la Lisp komputillingvo. Etendigoj verkitaj de uzantoj estis ankaŭ en Lisp. La elekto de Lisp donis pli etendeblecon ol iam antaŭe, kaj ĉi tion imitis sekvaj emaksoj.
Gosling Emacs, la unua Emakseca redaktilo funkcianta ĉe Unikso, estis verkita de James Gosling en 1981. Estis verkita en C kaj uzis Mocklisp, limigitan version de Lisp, kiel etendan lingvon.
En 1984, Stallman komencis verki novan implementon de Emacs, GNU Emacs, kiu poste fariĝis la unua programo en la nove naskita projekto GNU. GNU Emacs estis verkita en C kaj uzis propran dialekton de Lisp por etendado. La unua vaste distribuita versio de GNU Emacs estis 15.34, kiu aperis en 1985. Kiel Gosling Emacs, GNU Emacs funkciis ĉe Unikso; tamen, GNU Emacs havis pli da iloj, aparte plena versio de Lisp kiel etenda lingvo. Rezulte, ĝi baldaŭ superis Gosling Emacs kiel la norma Emakso ĉe Unikso.
Komence en 1991, Lucid Emacs estis verkita de Jamie Zawinski kaj aliaj homoj ĉe la firmao Lucid Inc., kaj estis bazita sur frua prova versio de GNU Emacs 19. La kodobazoj baldaŭ disiĝis, kaj la disaj prilaboraj teamoj baldaŭ rezignis provi rekunmeti ilin. Ĉi tiu estis unu el la plej famaj fruaj forkigoj en libera programaro. Lucid Emacs poste renomiĝis XEmacs; ĝi kaj GNU Emacs restas la du plej popularaj emaksoj hodiaŭ uzataj.
Kenning
Kenning (de la norena vorto kenna "signi", parenca al la germana vorto „kennzeichnen“, plurale kenningar) en la ĝermana, ekzemple la malnovaltgermana kaj islanda aliteracia poezio (Edda, skaldoj) estas parolfiguro de poezia priskribo de simplaj nocioj. Kontraste al unupartaj adjektivaj metaforoj nomataj heiti, la kenning estas plurparta bilda priskribo el pluraj simplaj vortoj.
Ĝenerale la parolfiguto divideblas je "baza vorto" (Stofnorð) kaj "signa vorto" (Kenniorð), kvankam ambaŭ partoj ankaŭ rajtas konsisti el pluraj vortoj, ne nepre nur el unu. La "baza vorto" anstataŭigas la priskribendan objekton por nur parte taŭga vorto (ekzemple "arbo" por "viro"). Nur la "signa vorto" (en Esperanto konvene en adjektiva formo, kvankam ne nepre, ekzemple "batala") plifortigas la aludon al la origine celata objekto kaj per tio plifortigas la substrekindan karakterizaĵon de la objekto. Tiel viro priskribiĝas per la parolfiguro "batala arbo" aŭ "batalanta arbo".
La kenning-parolfiguroj de la norenaj kantoj kaj sagaoj en sia multeco kaj la lingva aŭdaco de iliaj poeziaj komparoj al nefakulo povas ŝajni kvazaŭ stile artefaritaj aŭ troigitaj. Sed en la literature klera, malnovaltgermana kaj islanda nobela publiko de la mezepoko ilia aŭdado vekis vivajn memorojn kaj enhavajn ligojn al temoj de la konataj mitoj kaj sagaoj. Epopeoj de la epoko ne uzis kenning-ojn. En la okcidentĝermana mezepoka poezio la norena parolfiguro transpreniĝis, kutime en kombino kun aliteracio, kaj rekoneblas ankoraŭ en iuj poeziaĵoj de la 20-a kaj 21-a jarcentoj.
Jorge Luis Borges en eseo jene pravigis la parolfiguron kenning: „La [germanlingva] bildosigno Schulterblatt ("ŝultra folio" por la osto skapolo) estas stranga; sed ne malpli stranga estas la brako de homo. Se oni imagas ke temas pri tria kaj kvara kruro de la homa korpo, kiu elpuŝiĝas el la korpa trunko per la manikotruoj de veŝto kaj kiu partiĝas al kvin piedfingroj de embarasa longeco, oni subite konsciiĝas, kiom fundamente stranga estas tiu korpoparto. La kenningar al ni diktas tiun miron, ili igas nin surprize miri pri la mondo. Ili povas instrui veni al tiu hela surpriziĝo, kiu estas la sola honoro de la metafiziko, ĝia profito kaj ĝia fonto.“
Deventaj Insuloj (Franca Polinezio)
La Deventaj Insuloj (Îles Sous-le-Vent) estas la okcidenta insulgrupo de la Societa Insularo de Franca Polinezio. La arkipelago estas administracia unuo de Franca Polinezio kaj konsistas el Huahine, Raiatea (plej granda insulo de la grupo), Tahaa, Bora Bora, Maupiti, Tupai, Manuae, Maupihaa kaj Motu One.
La insuloj estas montecaj kaj konsistas pro la vulkana origino el la roktipoj traĥito, dolerito kaj bazalto.
Sur la insuloj troviĝas panfruktoj, pandanoj kaj kokospalmoj. La malabunda faŭno konsistas el aproj, ratoj kaj etaj lacertoj. en la rojoj sur la insuloj vivas dolĉakvaj fiŝoj, sed ĉirkaŭ la koralrifoj apud la insuloj troviĝas granda diverseco da tropikaj salakvaj fiŝoj. Sur la insuloj oni produktas kopron, sukeron, rumon, perlamoton kaj vanilon. Turismo estas tre grava parto de la ekonomio.
Administracie la Deventaj Insuloj formas unu el la kvin administraciaj unuoj de Franca Polinezio. Geografie ĝi estas unu el la ses elektaj distriktoj de Franca Polinezio.
(67065) 1999 XW261
(67065) 1999 XW261 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
3087 Beatrice Tinsley
3087 Beatrice Tinsley estas asteroido de la asteroida zono, pri kiu oni malmulte scias.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Nomo
Ĝia nomo honoras la brit-devenan kosmologiistinon Beatrice Tinsley (1941–1981), naskitan Beatrice Muriel Hill en Chester (Unuiĝinta Reĝlando) kaj enmigrintan en Nov-Zelandon. Ŝiaj studoj temis pri la evoluoj de la steloj kaj de la galaksioj ; ŝi ankaŭ partoprenis al la esploroj por malkovri ĉu la universo estas fermita aŭ malfermita.
Virtuala mondo
Virtuala mondo estas komputil-stimulata du- aŭ tridimensa medio por la uzantoj en formo de grafika ludo. Oni povas en la ludo konstrui virtulajn urbojn (The Sims Online), landojn, batali kontraŭ malamikaj figuroj ks. Ĝi donas eblon por evoluigi propran lertecon, logikon.
En la virtula mondo oni povas agadi unuope aŭ per konektitaj komputiloj eĉ komune, grupe (aŭ unu kontraŭ la alia).
Ludoj kun sola ludanto
Multaj sololudoj ekzistas en siaj propraj virtualaj mondoj. Multaj el ili permesas konservi la nunan staton de aktuala instanco de la mondo, tiel permesante la haltigon kaj rekomencon de la virtuala mondo je posta tempo. (Same, tio ankaŭ eblas en kelkaj multop-ludaj ĉirkaŭejoj.) La virtualaj mondoj, kiuj troviĝas en komputilaj ludoj, ofte estas splititaj en diskretaj niveloj.
Eŭska lingvo
La eŭska lingvo (propralingve: euskara), baska aŭ vaska lingvo, estas lingvo parolata de eŭskoj en Eŭskio, regiono de nordorienta Hispanio kaj sudokcidenta Francio. Lingvistoj kredas, ke la eŭska estas izolita lingvo aŭ pli klare senparenca lingvo, do ke neniu alia lingvo estas en la sama lingva familio kun ĝi.
Laŭ la censo de 1991, la eŭska havas denaskajn parolantojn (plejparte dulingvajn). El tiuj loĝas en la parto de Eŭskio, kiu apartenas al Hispanio. Ankaŭ estas sufiĉe multaj denaskaj eŭsk-parolantoj ekster Eŭskio, tiel ke la tuta nombro de denaskaj parolantoj eble eĉ atingas.
Antikvo
Malsimile al la plejmulto da lingvoj en Eŭropo, la eŭska ne estas hindeŭropa lingvo, kaj nuntempe ne ekzistas konata lingvo parenca je ĝi. Praformo de la eŭska ekzistis en Eŭropo antaŭ la alveno de la hindeŭropaj lingvoj. Tial, ofte ĝi estas nomata "la plej antikva lingvo de Eŭropo".
Lingvistoj ne konsentas pri ĝia origino. Pli modernaj hipotezoj ligis ĝin al iu el kaŭkaziaj lingvoj aŭ al la Ibera lingvo. Kvankam lingvistoj kapablas legi sed ne kompreni la iberan, ili rimarkis kelkajn trajtojn kaj radikojn similajn, sed ne certas, ĉu la kaŭzo estas parenceco aŭ najbareco.
Ankaŭ kartveloj nomas sin "iberoj" kaj opinias ke kartvela kaj eŭska lingvoj estas parencaj, kun komuna origino en norda parto de Afriko antaŭ kelkmil jaroj. Malgraŭ klopodoj neniam eblis trovi verajn paralelojn inter la kartvela kaj la eŭska, escepte hazardaj kiel la uzado de ergativaj konstruaĵoj.
Certe estas, ke la eŭska lingvo estis antaŭe parolata pli vaste; multaj nomoj de homoj en antikva Akvitanio registritaj de la Romianoj estas tradukeblaj per eŭska etimologio. Lingvisto Larry Trask studis la menciitajn kaj aliajn hipotezajn parencojn kaj konkludis ke la nura konata parenco estas la akvitana lingvo. Laŭ unu teorio, la praeŭska estis parolata plurloke en Eŭropo antaŭ la alveno de la hindeŭropaj lingvoj.
Kiam alvenis Romiaj koloniistoj al Iberio kaj Gaŭlio, la Eŭskoj jam dum pluraj jarcentoj estis najbarantaj la unuajn hindeŭropanojn, nome Keltojn. Tamen tiuj lasis malmultege da trajtoj en la Eŭska lingvo.
Mezepoko
Dum la eka Mezepoko, ĝia parolantaro etendiĝis orienten laŭ Pireneoj kaj suden en Rioĥo. Probable ankoraŭ restis parolantaro en Akvitanio.
Ĝi interefikis kun samteritoriaj latina, hispana, gaskona kaj okcitana lingvoj (la Franca ankoraŭ ne uzatis en suda Francio). Antaŭ la kristana rekonkero de Iberio ĝi ankaŭ kontaktetis kun lingvoj araba, mozaraba kaj hebrea. Lingvistoj hipotezas, ke la kvinvokala fonemaro de la hispana lingvo estas influo de la eŭska. De la esplorado de Louis Lucien Bonaparte, oni agnoskas plurajn dialektojn: biskaja, gipuska, Lapurda, malsupra navara, supraj navaraj.
La unua teksto trovata eŭske estas mezepokaj glosoj inter latinaj linioj en monaĥejo San Millán de Yuso (San Millán de la Cogolla, Rioĥo).
Moderna epoko
La unua plena gramatiko aperis en 1729.
Nuntempa epoko
La unua ĵurnalo eŭsklingva aperis en San-Francisko inter migrintoj.
Fine de 19-a jarcento, la lingvo iĝis simbolo por Eŭska naciismo. Sabino Arana elpensis ortografion kaj multajn neologismojn por anstataŭi la latinidaĵojn. El tiu, restas ĉefe personnomoj kaj vortoj pri naciismaj konceptoj.
Nuntempe, ĝi estas kunoficiala lingvo en Eŭska Aŭtonoma Komunumo kaj partoj de Navaro, sub protekto de Hispana Konstitucio de 1978. Eŭska televido dediĉas kanalon al ĝi, kaj pluraj radiostacioj elsendas muzikon kaj novaĵojn eŭske. Akademio (Euskaltzaindia) kreis komunan kleran dialekton (euskara batua, "unuigita eŭska lingvo", moknome euskeranto) baze je gipuska dialekto. Tamen, plimulto da eŭskoj ne komprenas la eŭskan, kaj pluraj nur pasive aŭ hejme uzas ĝin. Praktike, ĉiu eŭskiano parolas aŭ la hispanan aŭ la francan.
Dum la diktaturo de Francisco Franco la Eŭska estis kontraŭleĝigita en Hispanio. Bizaraj metodoj estis uzataj en provo tute forviŝi ĝin, ĉar ĝi estis konsiderita minaco kontraŭ la unueco de la Hispana ŝtato. Interalie, se infanoj parolis ĝin lerneje, ili ricevis punon. Rezulte de tio, tuta generacio estis hispanigita, kaj nur subtera movado vivtenadis la lingvon. Post la reĝima ŝanĝo, la Eŭska "ekfloris", kaj abundo da literaturo, muziko, kaj eĉ filmoj ekaperadis. Ĉiukaze, la denaska parolantaro daŭre malkreskis, kaj nur la futuro povos montri, ĉu la lastjara laborego de diversaj Eŭskaj organizoj sufiĉos por bremsi tiun evoluon. Certas, ke nun pli multaj homoj ol iam antaŭe lernadas la Eŭskan, kaj multaj el ili jam fariĝis euskaldunberriak - "novaj" eŭsklingvanoj.
La regiono aperanta supre (ruĝe)ne reprezentas la realon. Se ni volus reprezenti la lokon kie oni parolas denaske la eŭskan, la teritorio estus kvinono maksimume rilate al tiu de la raporto. La Eŭska Aŭtonoma Komunumo enhavas tri provincojn: Biskajo, Gipusko kaj Alavo. Gipusko estas la provinco kie la eŭska estas pli disvastigita. En la okcidenta duono de Biskajo, samkiel en la plej parto de Alavo, la plimulto ne parolas la eŭskan. Aliflanke, Alavo ĉirkaŭas grandan teritorion nomata Condado de Treviño apartenanta al la Kastilia Komunumo. Pri la komunumo ĉartrajta Navaro, nur en la nordokcidenta parto la eŭska estas gepatra lingvo. Ekzistas pluraj versioj de eŭska en diversaj zonoj, kio okazigas miskomprenojn inter la eŭskparolantoj men. En 1968 la "batua" (unuigita lingvo) estis kreita.
La eŭska elparolo
La Eŭska alfabeto havas la sekvajn literojn:
(Noto: Mankas klarigi la elparolon de TS kaj la elparolaj ŝanĝoj.)
Gramatiko
Nuntempe, granda parto el la vortokvanto estas latiniddevena. Tamen la kerno de la vortostoko restas nehindeŭropa, kion pravigas rigardo je ajna Eŭska teksto; ekzemple: bihotz "koro", buru "kapo", beltz "nigra", egun "tago", hamaika "dek unu", joan "iri", hondartza "strando", itsaso "maro", zakur "hundo", gabe "sen". Ne ekzistas akuzativo, sed ergativa sufikso -k markas la subjekton en objektohavaj frazoj: Gizona dator "La viro venas", sed Gizonak emakumea ikusten du "La viro vidas la virinon". La preferata vortordo estas subjekto objekto verbo, kaj kazojn markas sufiksoj kaj postpozicioj.
La nombrosistemo estas bazita je 20 anstataŭ 10. (Ekz.: 10 hamar, 20 hogei, 30 hogei ta hamar, 130 ehun ta hogei ta hamar). Ankaŭ la franca montras tiajn emojn pro kelta influo.
Substantivoj
La substantivoj uzas substantivan deklinacian sistemon havanta 16-17 (senvivaj substantivoj havas plian deklinacion) Ĉi tiu sistemo distingas nombron kaj difinitecon
Verboj
Verboj de tipo "NOR" (KIU - subjekto)
IZAN estas la unua help-verbo de la eŭska lingvo, konjugaciebla en "NOR"
EGON, ETORRI, IBILI, JOAN estas kelkaj el la malmultaj plene konjugacieblaj verboj
Verboj de tipo "NOR-NORK" (KIUN-KIU - objekto-subjekto)
Listo de astronomiaj observatorioj
Ĉi estas listo de astronomiaj observatorioj ordigitaj laŭ mondoregionoj.
Vidu ankaŭ
...
Eksteraj ligiloj
...
Eŭska lingvo
Verboj
EDUKI kaj JAKIN estas eŭskaj verboj konjugacieblaj en "NOR-NORK"
Preĝejo Sankta Vincento (Donostio)
La Preĝejo Sankta Vincento estas la plej malnova templo de Donostio, Gipusko (Hispanio). Ĝi situas en la submontaro de Monto Urgull proksime al la elfluejo de Rivero Urumeo. La ekstero de la Preĝejo Sankta Vincento kontrastas rilate krudecon kun la fajneco de la interno.
Priskribo
Ĝi estis konstruita dum la unua duono de la 16-a jarcento en gotika eŭska stilo sub la direkto de majstroj Miguel de Santa Celay kaj Juan de Urrutia. Dum ĝia historio oni aldonis konstruaĵojn kiel barokan portalon en 1619, sakristion en 1666 kaj ŝtuparon de la ĥorejo en 1784. En 1892 oni aldonis en la orienta fasado duon-oktogonan baptisterion, kaj oni fermis la atrion kaj la sudan pordon, konstruante pordojn en la novaj fermitaĵoj. En 1923 estis malfermitaj kvar fenestrorozoj en la fasadoj.
Eŭska lingvo
Verboj
UKAN estas la dua help-verbo de la eŭska lingvo, konjugaciebla en "NOR-NORK"
Preĝejo Sankta Vincento (Donostio)
Priskribo
La ekstero de la preĝejo prezentas krudan aspekton pro la defenda funkcio de la konstruaĵoj de tiu epoko. Fakte, ĝi havas apogilojn apogitajn al la fasado. Ĝi distingiĝas per rozfenestroj kaj romp-arkoj. Ĝia originala plano ne disvolviĝis ĝis la fino, kiel pruvas la nefinita ferma muro en la nordo.
Eŭska lingvo
Verboj
Verboj de tipo "NOR-NORI-NORK" (KIUN-AL KIU-KIU - objekto-dativo-subjekto)
Preĝejo Sankta Vincento (Donostio)
Priskribo
La interno havas planon kun tri navoj, la centra estante la plej alta; navokruciĝo vicigita kun la flankaj navoj; obtuzita absido; kaj kruciĝ-volboj subtenataj interne per kolumnoj kun cirklaj kernoj kun apogitaj kolumnetoj kaj, ekstere, per potencaj abutmentoj kaj apogarkoj.
Eŭska lingvo
Verboj
UKAN estas la dua help-verbo de la eŭska lingvo, ankaŭ konjugaciebla en "NOR-NORI-NORK"
Preĝejo Sankta Vincento (Donostio)
Priskribo
La preĝejo entenas romanikan retablon, verkon de Ambrosio de Bengoechea kaj Juan de Iriarte. De komplikaj formoj, ĝi rakontas la historion de la Pasio de Kristo. estas figuroj de Jesuo, Sankta Vincento, Sankta Sebastiano kaj la Ĉielenpreno de Maria. Ĉiuj havas admirindajn vizaĝ-esprimojn kaj komunikas movon.
Eŭska lingvo
Verboj
Ĉefa fonto : Le Basque Unifié (Initiation) (Euskara Baturako Hastapenak), © Assimil, 1996
Nombroj
Artikoleto "Nova gaela numerala sistemo" de Garbhan MacAoidh aperinta en revuo Monato de Novembro 1993, sciigas nin, ke "la parolataj keltaj lingvoj uzas, en numerado post dek naŭ, ne la decimalan sistemon, sed la pli antikvan bazitan sur la nombro dudek". Ĝi krome atentigas, ke "Spuroj de tiu malnova sistemo troviĝas ankoraŭ en kelkaj ne keltaj eŭropaj lingvoj, ekzemple en la franca kaj dana, kaj en biblia angla".
Estas interese rimarki, ke ankaŭ la eŭska lingvo uzas tian kalkulsistemon.
Jen la numerala sistemo de la eŭska lingvo :
Rheinischer Merkur
La semajn-gazeto RHEINISCHER MERKUR estis konservema kristana germana gazeto aperanta ĵaŭde superregione. La gazeto sin priskribis kiel "politika, kompetenta, alia"
Superrigardo
La nuna gazeto estis fondita post la dua mond-milito. La germana ĵurnalisto Franz Albert Kramer jam en ekzilo en Svislando faris la unuajn paŝojn kaj jam en Aŭgusto 1945 li starigis eldonejon en iu detruita teknika laborejo en Koblenz. En ĉi tiu urbo jam Görres de 1814 ĝis 1816 eldonis ĵurnalon kun la nomo Rheinischer Merkur. Al tiu historia evento Kramer ligiĝis en sia unua chefartikolo: ''Neniu pli granda nomo eblas, al kiu ni povas ligi nin. Per la origineco de sia pensado, per la forto de sia lingvo, kun la tuta entuziasmiga pasio de sia spirito, Görres sekurigis al sia Rejna Merkuro la plej altan rangon"''.
La unua eldono de la nova Rejna Merkuro aperis je la 15-a de marto 1945 kun permesa licenco de la franca okupacia armeo sub la fondinto kaj unua ĉefredaktisto Franz Albert Kramer. Kunaj eldonantoj estis la publicistoj Paul Wilhelm Wenger, Otto B. Roegele (Ĉefredaktisto 1949–1963, Herausgeber 1963–2005) kaj Eduard Verhülsdonk, poste Anton Böhm (Ĉefredaktisto 1963-1973), Herwig Gückelhorn (Ĉefredaktisto 1973–1979), Alois Rummel (Ĉefredaktisto 1979-1985), Thomas Kielinger (Ĉefredaktisto 1985–1994), kaj laste Michael Rutz, (Ĉefredaktisto 1995-3020)
La unua eldono aperis kun 220.000 ekzempleroj. La gazeto aperis unue dufoje semajne. Fine de 1946 oni ŝanĝis al unufoja apero semajne. Post kiam en 1971 la eksperimento de kristana semajn-gazeto novtipa kun la nomo Publik fiaskis pro manko de sufiĉa abonentaro, la Rheinischer Merkur estis subtenata de la katolika eklezio ankaŭ institucie: Ĝis hodiaŭ e´stas naŭ germanaj diocezoj la portantoj de la gazeto; en 1976 la germana Episkopara Konferenco aldoniĝis. Jam en 1979 la evangelia semajn-gazeto Christ und Welt fariĝis parto de Rheinischer Merkur.
La redakcio reprezentis politike pleje konserveman starpunkton sur la bazo de kristanan socia bildo. La eklezi-politika pozicio estis ofte pli proksima al la Germana Episkopara Konferenco ol ĉe la pozicio de Vatikano.
Eŭska lingvo
Nombroj
Tiu kalkulsistemo estas rimarkinde kohera. Nombroj de 11 ĝis 19 uzas radikon "hama", dek, plus aldonan ciferon, similan al tiu de la unua kolumno, krom 11, kiu ŝajne estas formita per aldono de praa formo de cifero unu. Nombroj de 20 ĝis 90 uzas radikon "hogei", kiu povas esti multiplikata per 2 ("berr" = re-), 3 kaj 4. Laŭ-necese, oni aldonas "ta hamar", "ta hamaika", "ta hamabi"... tio estas "kaj 10", "kaj 11", "kaj 12"... Tia kohereco montras lingvan stabilecon, kvazaŭ la sistemo restus senŝanĝa ekde la komenco.
Rheinischer Merkur
Superrigardo
Kune kun la eldonejgrupo Weltbild la Rheinischer Merkur ekde 5/2007 monate eldonis klasikan libron de la Kristanismo. La lasta eldono de la Rejna Merkuro aperis la 25-an de novembro 2010.
Eŭska lingvo
Nombroj
Kiel antaŭ-anoncite, tia kalkulsistemo troviĝas en keltaj kaj kelkaj eŭropaj lingvoj. Kvankam la vortoj estas malsamaj, tio eble montras ian universalecon de la homa pensmaniero aŭ elturniĝemo, kiel kalkuli, kiam ankoraŭ ne ekzistis kalkuliloj kaj komputiloj.
La eŭska kaj ĵargonoj
Pro ĝia aparteco, eŭskaj vortoj estis inkluzivitaj en hispangramatikaj ĵargonoj, kiujn nomadaj laboristoj el pluraj vilaĝoj de Hispanio uzis por kaŝi siajn interparolojn kontraŭ fremduloj. Foje la vortoj ŝanĝis signifon por esti pli nerekoneblaj. Surprizas, ke tiuj vilaĝoj neniam estis en eŭsklingva lando, kaj la migrado de la laboristoj malofte atingis Eŭskion. Ekzemploj de tiaj ĵargonoj estas mingaña ( [minganja], el eŭska mihingaina, "la lango") el Fuentelsaz kaj Milmarcos (Guadalajara), mascuence ( [maskŭense], el hispanlingva vascuence, "eŭska lingvo") kaj gacería [gaseria] el Cantalejo (Segovia).
Muziko
Aŭdeblis kanto en la eŭska (euskara) dum la Eurovision minorities languages 2022 .
Literaturo
Ekzistas tradukoj en Esperanto de verkoj de:
Eŭskaj vortoj en Esperanto
roko, Eŭska (aŭ Vaska), bojno (ĉapspeco), ĉamaro (virina vesto el la jarcentoj 15-a kaj 16-a), zarzuelo (muzikteatro hispania), silueto , bizara , foruo.
Koppigen
Pri la komunumo
Koppigen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Burgdorf kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2080 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Koppigen situas en la Svisa Mezlando en la flotebenaĵo de la rivero Emme. Tra la komunumo fluas la rivereto Oesch. Al la komunumo apartenas la vilaĝo Koppigen, kaj la setlejoj Halte, Sankt-Niklaus, Oeschberg, Weicheloch kaj Hubel. Koppigen estas la centro de la komunumasocio, al kiu apartenas Koppigen, Willadingen, Höchstetten, Hellsau kaj Alchenstorf.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,93 km², de kiuj 23,1% estas kovritaj de arbaro, 58,9% servas por agrikulturo kaj 17,1% por setlado.
NGC 840
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Koppigen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Koppigen limas en nordo al Recherswil (SO), en nordoriento al Willadingen, en oriento al Höchstetten, en sudoriento al Alchenstorf, en sudo al Niederösch, en okcidento al Utzenstorf, en nordokcidento en unu punkto al Zielebach, kaj en nordnordokcidento al Obergerlafingen (SO).
Trafiko
Tra la komunumo Koppigen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1 proksimume 2 kilometrojn sude de la vilaĝocentro. Tra la vilaĝo mem kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 270 al Soloturno kaj 251 de Utzenstorf ĝis la kantona ĉefvojo n-ro 1, kiuj kruciĝas en la centro kaj la kantona vojo n-ro 1456 al Willadingen. La fervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj, kiu pasas tra la komunuma teritorio ne disponas pri haltejo sur ties teritorio, sed per diversaj buslinioj la komunumo estas bone konektita al la publika transportreto. En nordokcidento la komunumo disponas pri alveturejo al la svisa aŭtovojo A1. La aŭtovojo formas la okcidentan komunumlimon.
Historio
La unua dokumenta mencio de Koppigen datiĝas el la jaro 1139 kiel Chopingen. Dum mezepoko la vilaĝo Koppigen estis konstruita en formo de ringo ĉirkaŭ la iama burgo de la Grafoj de Zeringo kaj poste de la Grafoj de Kiburgo, respektive de ties vasaloj la Senjoroj de Thorberg. Post la Milito de Sempach en la jaro 1386 la bernanoj detruis la burgon. Petro de Throrbereg koncedis sian tutan havaĵon en la jaro 1397 al la karteziejo Thorberg. Post la reformacio en la jaro 1528 Koppigen fariĝis havaĵo de la urbo Berno kaj estis administrita de la berna vokto en la Kastelo Thorberg. En la jaro 1803 Koppigen estis atribuita al la distrikto Burgdorf, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Emme-Valo. En la jaro 1887 la vilaĝo Brechershäusern estis koncedita al la komunumo Wynigen.
Les Arcs
Les Arcs aŭ plennome Les Arcs sur Argens (jen france, okcitane Los Arcs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur), kaj administre apartenas al la kunurba komunumo de Draguignan, kreita en 2001. Fine de en la komunumo vivis.
Kubanoj
Kubanoj aŭ Kuba popolo (en hispana Cubanos) estas la loĝantaro de civitanoj de Kubo. Kubo estas multrasa nacio, hejmo de popoloj de diferencaj etnaj kaj naciaj fonoj. Kiel rezulto, kelkaj kubanoj ne traktas sian naciecon kiel etnecon sed kiel civitaneco kun variaj etnecoj kaj naciaj originoj kiuj komponas la "Kuban popolon." Preskaŭ ĉiuj kubanoj aŭ ties prauloj enmigris dum la pasintaj kvin jarcentoj, tio estas apenaŭ restas proporcio de indiana origino.
Demografio
La loĝantaro de Kubo estis de 11,167,325 loĝantoj en 2012. La plej grandaj urbaj loĝantaroj de kubanoj en Kubo (2010) troviĝas en Havano (2,135,498), Santiago de Kubo (425,851), Kamagŭejo (305,845), Holguín  (277,050), Guantanamo (207,857), kaj Santa Clara (205,812). Laŭ la kuba Oficina Nacional de Estadisticas ONE nome laŭ la censo de 2002, la loĝantaro estis 11,177,743, nome: La rasa kompono estis 7,271,926 blankuloj, 1,126,894 negroj kaj 2,659,675 mulatoj. La ĉina loĝantaro en Kubo descendas ĉefe laŭ la koncepto de nepagita laboristo kaj ili alvenis en la 19a jarcento por konstrui la fervojon kaj laboras en minado. Post la Industria Revolucio, multaj el tiuj laboristoj restis en Kubo ĉar ili ne povis pagi revenan veturon al Ĉinio.
Zemlja v plenu
Zemlja v plenu (Земля в плену) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Fjodor Ocep.
Emerita soldato Jakov Koval revenas al la vilaĝo kaj malsukcese provas zorgi pri sia familio per kamparana laboro. Por ke la posedaĵo priskribita por ŝuldoj ne iru al la ŝuldopago, lia edzino Marija konsentas eniri la servon en la domo de la bienulo Belskij kontraŭ pago. Siatempe en la urbo, ŝi iĝas ne nur la mastrumantino de la infano de la mastro, sed ankaŭ la kromvirino de la majstro, kiu kaptis la kamparanan teron.
Sammasnumera izotopo
En atoma fiziko, sammasnumeraj izotopoj estas malsamaj specoj de atomoj (izotopoj) de malsamaj kemiaj elementoj (malsamaj kvantoj de protonoj Z) kaj malsamaj kvantoj de neŭtronoj N, kiuj tamen havas la saman kvanton de nukleonoj A=N+Z. Tiel, sammasnumeraj izotopoj diferenciĝas je atomnumero sed ne je masnumero.
Aro de kelkaj sammasnumeraj izotopoj estas nomata kiel sammasnumera izotopa ĉeno aŭ serio.
Ekzemplo de serio de sammasnumeraj izotopoj estas sulfuro 40S, kloro 40Cl, argono 40Ar, kalio 40K, kalcio 40Ca. La kernoj de ĉi tiuj izotopoj ĉiuj enhavas po 40 nukleonojn, tamen ili enhavas malsamajn kvantojn de protonoj kaj neŭtronoj.
Kvankam masnumero (kvanto de nukleonoj) A=N+Z en sammasnumeraj izotopoj estas la sama, iliaj atommasoj estas la samaj nur proksimume. Dependeco de atommaso de Z en sammasnumera izotopa ĉeno difinas direkton de eblaj beta-disfaloj. Ĉi tiu dependeco proksimume estas parabolo - sekco de la valo de stabileco per ebeno A=const.
Tiuj specoj de radiaktiveco, kiuj ŝanĝas izotopon sed ne ŝanĝas masnumeron - beta disfalo, duopa beto-disfalo, aliigas la atomkernon en la alian eron de la sammasnumera izotopa ĉeno. Pro tio ke radiaktivaj disfaloj okazas en direkto de malpligrandigo de atommaso, la vico de la disfaloj finiĝas je kerno kun minimuma maso, kiu estas beta-stabila atomkerno. Por kernoj kun para masnumero, kvanto de la lokaj minimumoj povas esti 1 ... 3, ĉar kernoj kun para kvanto de protonoj kaj para kvanto de neŭtronoj (Z kaj N paraj) havas pli grandan energion de ligo kaj do malpli grandan atommason ol kernoj kun nepara kvanto de protonoj kaj nepara kvanto de neŭtronoj (Z kaj N neparaj). La lokaj minimumoj tiel malsamas je 2 unuoj de Z, do senperaj beta-disfaloj inter ĉi tiaj izotopoj ne eblas, ĉar beta-disfalo ŝanĝas Z nur je 1. Trairo el loka minimumo al malloka minimumo en ĉi tiu okazo eblas nur per duopa beto-disfalo, kiu estas procezo de la dua ordo je konstanto de malforta nuklea forto kaj do estas tre malrapida: duoniĝaj tempoj de ĉi tiuj disfaloj estas pli grandaj ol 1019 jaroj. Tiel, por neparaj A estas unu beta-stabila izotopo, por paraj A - 1 ... 3 izotopoj stabilaj je unuopa beta-disfalo. Se alfa-disfalo kaj la aliaj specoj de la disfalo, ŝanĝiĝantaj la masnumeron, por unuopo-beta-stabila izotopo estas malpermesitaj aŭ tre malrapidigitaj, do la izotopo estas en natura izotopa miksaĵo de la kemia elemento.
Tarsia
Tarsia estas komunumo de Italio.
Saĝo (budhismo)
Praĝnjo el Sanskrito (prajñā प्रज्ञा ); Pannjo el Palio (paññā पञ्ञा ); angle ofte nur transskribita prajna, signifas saĝecon, intuicion, profundan komprenon. En budhismo ĝi markas intuician komprenadon de Kvar noblaj veroj kaj intuician enrigardon en pasecon, malkontentigecon kaj senprincipeco de ĉiuj aperaĵoj, kiuj kondukas al Nirvano.
Sed tiun ĉi enrigardon (vipassana) eblas evoluigi sole per paralela kultivado de moraleco (forto) kaj koncentriĝo (samadhi). La enrigardo ne estas rezulto de sola intelektula kompreno, sed estas atingite ĝin per rekta medita observado de propraj korpaj kaj mensaj procedoj.
Prajna, la ĝusta komprenado, estas unu el partoj de Nobla okparta pado kaj unu el paramitoj (perfektecoj).
Kulto al personeco
Kulto al personeco signifas ke oni glorigas personon tiel ke similas al religia kulto. Oni celas precipe la glorigon de politika gvidanto. En politikaj reĝimoj, kie la figuro de la ŝtatestro estas grava por subteni la reĝimon, oftas la personkulto, kiel okazis ĉe la epokoj de Adolf Hitler, Benito Mussolini, Josif Stalin, Francisco Franco, Mao Zedong, Nicolae Ceaușescu, Enver Hoĝa, Kim Il-sung. Foje temas pri persona rilato al la figuro de la politikestro aŭ religiestro.
Rezultoj
La Kantoj de la kultura revolucio estis kantoj produktitaj en Ĉinio en la periodo de la kultura revolucio kiel formo de propagando kaj kulto al personeco al Mao Ce-dong.
Épouville
Épouville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Épouvillais.
Gimnazio Eringerfeld
La gimnazio Eringerfeld estas ŝtate rekonita internuleja gimnazio, ekde 2006 aparte por turkaj infanoj vivantaj en Germanio, en Eringerfeld, parto de la urbo Geseke en la distrikto Soest de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio.
Unua internulejo
En 1961 ekfunkciis internuleja gimnazio, reallernejo kaj bazlernejo, komence nur en la historia baroka kastelo Eringerfeld, ekde la 1970-aj jaroj ankaŭ en pliaj novaj, ĉirkaŭaj konstruaĵoj. En la someraj lernejaj ferioj foje aliaj kulturaj eventoj okazis en la lernejaj konstruaĵoj - interalie en somero 1985 la 41-a IJK de TEJO.
Tamen tiuj kromaj someraj eventoj estis signo pri financaj problemoj de la internulejo: de 1985 ĝis 2014 en la baroka kastelo ekzistis hotelo, kaj en 1987 en la ĉirkaŭaj konstruaĵoj finiĝis la lernejaj kaj internulejaj aktivecoj.
Dua internulejo nomata Talenta
En 2000 en la lernejaj konstruaĵoj malfermiĝis internulejo de la nomo Talenta por laŭ psikologiaj testoj aparte inteligentaj infanoj. Unue instruiĝis la lernejaj jaroj, 5 kaj 6, kaj ĉiujare aldoniĝis klasoj de plia lerneja jaro. Krome en 2003 malfermiĝis elementa lernejo de la lernejaj jaroj 1 ĝis 4. La klasoj kutime havis po 6 ĝis 8 lernantojn, lukse malmultajn, kaj por iuj lernejaj jaroj ekzistis ĝis 4 paralelaj klasoj.
Tiaj malgrandaj klasoj kompreneble kaŭzas aparte grandajn instruistajn dungokostojn por ĉiu lernanto, kaj tial kompreneblas ke en julio 2015 la projekto fermiĝis pro manko de financoj.
Tria internulejo
La lernejan komplekson en 2006 transprenis la turka asocio „Regenbogen Bildungswerkstatt e. V.“ (registrita asocio "edukejo ĉielarko") el Paderborn, kiu proksimas al la turka islama movado de Fethullah Gülen. .
La asocio en 2006 fondis la gimnazion Eringerfeld, kiu en aŭgusto 2006 komencis funkcii. Ekde somero 2010 post 12 lernejaj jaroj eblas fini la gimnazion per la oficiala diplomo abituro. La eduko orientiĝas laŭ la ŝtataj germaniaj gimnazioj kaj celas kaj turkajn kaj germanlingvajn lernantojn. La plej multaj lernejanoj vivas en la internulejo. En junio 2013 la gimnazio unuafoje ĝisis lernantojn per la finekzameno abituro.
Reallernejo Eringerfeld
Krom la gimnazio en Eringerfeld la lerneja asocio ekde la jaro 2009 ankaŭ vivtenas laŭ lecionoj pli facilan reallernejon de 10 lernejaj jaroj kaj de du klasoj po lerneja jaro.
Rilatoj al Esperanto
Ĉarma malgranda fakto estas ke la esperantlingva infana psikoterapiisto Thomas Pusch, kiu en la somero 1985 en la internulejaj konstruaĵoj kunorganizis la 41-an IJK de TEJO, nun konsilas du turkdevenajn lernejanojn de la tria internulejo Eringerfeld.
Pinokjo (filmo de 1940)
Pinokjo estas la 2-a desegnita filmo de Walt Disney de la jaro 1940. La filmo estas bazita sur la fabelo da Carlo Collodi.
Intrigo
La filmo klarigas la historion de Pinokjo, ligna marioneto farita de viro nomita Geppetto kaj vivigita de la blua feino, pro la deziro de Geppetto havi filon. La feino diras al Pinokjo, ke li povas iĝi vera knabo, se li pruviĝos "kuraĝa, verama kaj senpartia". Dum sia strebo iĝi vera knabo Pinokjon helpas amiko, grilo nomata Jiminy Cricket. Tiel komenciĝas la aventuroj de la marioneto iĝonta vera knabo, kiuj implicas multajn renkontojn kun pluraj malagrablaj personoj.
Sacrosanctum Concilium
Sacrosanctum Concilium estas la unuaj latinaj vortoj de la Konstitucio pri la Sankta Liturgio de la Dua Vatikana Koncilio. Ĝi estis akceptita la kun 2.163 jesaj kaj 4 neaj voĉoj, kaj tiel fariĝis la unua ampleksa rezulto de la Koncilio.
Enhavo
Post antaŭvorto (numeroj 1-4) kaj la unuaj ĉapitroj pri fundamentoj de la renovigo de la liturgio (4-46) sekvas ĉapitroj pri la eŭkaristio (47-58), la aliaj sakramentoj kaj sakramentaloj (59-82), la liturgio de la horoj (83-101), la liturgia jaro (102-111), la eklezia muziko (112-121), la sakra arto [122-130) kaj aldono pri kalendara reformo.
Historiaj rilatoj
Sacrosanctum Concilium adaptas la liturgian movadon de la 20-a jarcento "kiel pasado de la Sankta Spirito tra sia eklezio" (43), inicas ĝeneralan liturgian reformon de la roma rito (21) kaj tiel preludas la plimulton de la ĝeneralaj temoj de la koncilio. Historie la liturgio estas difinita kiel plenumigo de la sacerdota ofico de Jesuo Kristo (7) kaj kiel celebro de la paska mistero (6). La akcentado de la eklezia karaktero de la liturgio (26s.) kaj la postulo de ĝia celebrado en diversaj roloj (28) markas turniĝon en la kompreno de la liturgio, ĉar ne plu nur la klerikaro, sed ĉiuj membroj de la eklezio estas vidataj kiel portantoj de la liturgio. La "agoza participado" estas alparolata.
La vorto
La Dia Vorto havu en la celebrado pli gravan akcenton. La unu-formeco estu riĉigita el la vivo de la lokaj eklezioj. Funde oni jesas inkulturadon de la liturgio (37-40). La biblio pli vaste prezentiĝu en la Diservoj, precipe ankaŭ la Malnova Testamento.
602 Marianna
602 Marianna estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la usona amatora astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco) la.
Ĝi estis poste sendepende malkovrita de la germana astronomo August Kopff la.
La deveno de ĝia nomo estis ne klarigita
Basel SBB RB (stacidomo)
Basel SBB RB estas ranĝostacio en Muttenz, Svislando.
László Paskai
László PASKAI [lAslO paŝkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Paskai László Pacifik estas hungara franciskana monaĥo, episkopo, iama kardinalo kaj primaso.
László Paskai naskiĝis la  1927 en Szeged kaj mortis  en Esztergom.
Biografio
László Paskai devenis el origine juda familio. Li faris abiturienton en 1945 en sia naskiĝurbo. Li iĝis franciskano en 1949 en Szécsény. Li doktoriĝis el teologio en Budapeŝto en 1952, li pastriĝis en 1951, poste li ricevis eklezian postenon en sia naskiĝurbo. En 1955 li ekinstruis filozofion. En 1978 li iĝis titulara episkopo, en la sekva jaro li estis episkopo de Veszprém (urbo) ĝis 1982, poste ĉefepiskopo de Kalocsa. En 1987 li ricevis la postenon primaso, en la sekva jaro kardinalo. Li dufoje akompanis papon Johanon Paŭlon en Hungario. Lia alia grava ago estis reentombigo de József Mindszenty. Menciindas, ke laŭ historiisto li estis sekrete informisto inter 1965 - 1974. En 2003 li pensiuliĝis, sed li jam pli frue abdikis.
Vidkarto
Vidkarto estas ero de persona komputilo kies utileco estas bildigi kaj eligi bildojn al ekrano. Tiuj nomoj estas kutime uzataj kiam oni parolas pri aparta, dediĉita ekspansia karto kiu estas konektita en ĉeftabula fendo, kontraŭe al la grafika adaptilo integrata en ĉeftabulo.
Klipphausen
Klipphausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meißen de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Dunmore
Dunmore estas nomo en la gaellingvaj regionoj (Irlando, Skotlando, kaj en lokoj kie iris ties elmigrintoj) por granda burgo (dún=burgo) vidu: dun kaj  (more = granda). La nomo fariĝis nomo de kelkaj lokoj:
En Irlando
En Granda Britio
En Kanado
En Novzelando
En Usono:
Dunmore estas la familia nomo de jenaj personoj:
ceteraj signifoj:
Eŭskio
Eŭskio aŭ Eŭskujo (🇪🇺 Euskal Herria, t.e. Eŭsklando) estas la tradicia lando de la Eŭskoj. Ĉar la Eŭskoj neniam havis fortegan politikan unuecon, ĝi nuntempe troviĝas en situacio simila al tiu de dispecigita Kurdio: Du el ĝiaj tri ĉefaj partoj troviĝas ene de la hispana regno, dum Nord-Eŭskio estas franca. En vastaj areoj ĝi jam estas kulture latinidigita, kun ofta perdo de unu de la malmultaj antaŭhindeŭropaj lingvoj de Eŭropo, la Eŭska.
La flago de Eŭskio nomatas Eŭske "Ikurrina".
La plimulto de la eŭskoj klopodas konservi la eŭskan lingvon viva, kaj multaj eŭskaj naciistoj klopodas akiri sendependecon de Hispanio kaj Francio.
Teritorioj
Eŭskio, vastasence, ampleksas la jenajn sep provincojn:
Ene de Hispanio:
Ene de Francio (oficiale en departemento Atlantikaj Pireneoj, Pyrénées-Atlantiques):
Blanka Akacio
Blanka Akacio estas Esperanto-klubo en Odeso, Ukrainio. La prezidanto de la klubo estas Semen Vajnblat.
La klubo kunvenas ĉiujn du semajnojn marde, en sia klubejo laŭ la adreso: Troickaja 41. Ekzistas ankaŭ apartaj kunvenoj-aranĝetoj de la kluba junulara sekcio (plejofte dimanĉe kaj plejofte ekster la klubejo), pri kiuj oni kutime informas en la paĝo de la Grupo de odesaj esperantistoj ĉe VKontakte.ru (vidu ligilon sube).
La klubo organizas ĉiujaran esperantan renkontiĝon Humurino en Odeso. En 1998, ĝi ankaŭ estis la loka organizantaro por la 71-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda.
Araci (Rumanio)
Araci [araĉ] (Árapatak) estas vilaĝo en Rumanio en Distrikto Covasna. Ĝi situas sudokcidente de Sfântu Gheorghe. Administre ĝi apartenas Vâlcele.
Celebesa skolopo
La Celebesa skolopo, Scolopax celebensis, estas mezgranda vadbirdo de la genro Scolopax, familio de Skolopedoj, kiun nomigas la genro, kaj ordo de Ĥaradrioformaj, karakterizita de longa mallarĝa beko kaj kamufla malhelbruna plumaro. Ĝi estas pli granda ol la Eŭrazia skolopo kaj havas multe pli malhelan plumaron kaj etajn ruĝecajn punktojn.
Araci (Rumanio)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 523 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1 337 (70% rumanoj).
Celebesa skolopo
Tiu specio estas limigita al malsekaj montaraj arbaroj de la insulo Sulaveso en Indonezio. Oni konas malmulte pri tiu specio kaj ties kutimoj.
Araci (Rumanio)
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1332kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Árapatak apartenis al Hungario (Háromszék).
Vaŝa znakomaja
Vaŝa znakomaja (Ваша знакомая) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Lev Kuleŝov.