cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Butila acetoacetato
Butila aceto-acetato estas organika estero rezultanta el reakcio inter la acetoacetata acido kaj butila alkoholo uzata kiel solvanto kaj peranto en kemiaj sintezoj. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun fruktodoro konata sub la formo de kvar izomeroj: n-butila acetoacetato, sek-butila acetoacetato, terc-butila acetoacetato kaj izo-butila acetoacetato.
Castrobol
Castrobol [kastroBOL] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 16,91 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 54 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 50 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo kiu havas sonorilturon kun mudeĥareca stilo.
Az
La vorto havas plurajn signifojn:
Cheaper by the Dozen
Cheaper by the Dozen estas la nomo de pluraj artikoloj.
Cheaper by the Dozen
Éva Lehoczky
Éva Lehoczky [lehocki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lehoczky Éva estis hungara operkantisto, (koloratursoprano). Ŝia geedziĝa nomo hungarsisteme estis Lammel Erichné.
Éva Lehoczky naskiĝis la  en Debrecen, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Éva Lehoczky studis frapinstrumentojn en Muzikakademio de Budapeŝto, poste ŝi aliĝis al ĵazaj orkestroj. Denove ŝi studis en la Muzikakademio, sed jam operkantadon inter 1949 kaj 1956. Post siaj studoj ŝi komencis sian karieron en Operetoteatro (Budapeŝto), poste en aliaj (ĉefe) provincaj teatroj. Inter 1965–1968 ŝi kantadis en Karl Marx Stadt, poste en Nacia Teatro (Szeged). Inter 1970 kaj 1984 ŝi estis membro de Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste ŝi pensiuliĝis. Ŝi faris turneojn en Eŭropo, eĉ en Amerikoj. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1978-1984. Ŝi mortis pro incendio en sia domo.
Hallock (apartigilo)
Hallock estas
la nomo de kelkaj lokoj en Usono:
la familia nomo de jenaj personoj:
Vidi ankaŭ:
Vulkana erupcio de La Palma en 2021
La vulkana erupcio de La Palma en 2021 startis je la 14:13 horo (UTC) la 19an de septembro 2021 en la pinaro Cabeza de Vaca (signifanta "kapo de bovino" en la hispana), en la insulo La Palma, Kanarioj, Hispanio. Temas pri la unua erupcio en la insulo post tiu de vulkano Teneguía en oktobro 1971, kaj la unua okazinta en Kanarioj ekde la submara erupcio ĉe insulo El Hierro en 2011.
Disvolviĝo
Inter la 7a de Oktobro 2017 kaj la 25a de Junio 2021 estis registritaj en la suda parto de la insulo La Palma ĝis totalo de ok serioj da tertremoj, kun similaj karakteroj. La 13a de Septembro okazis rekordon de 1500 tertremoj en la zono de la Natura Parko de Cumbre Vieja (Malnova montopinto), en la municipoj Fuencaliente, Mazo y El Paso, kio rezultis en flavkolora alarmo (nivelo 2a sur skalo de 4), fare de la regiona registaro de Kanarioj. La venontajn tagojn sekvis tertremoj.
La 19an de Septembro, post pli ol 25 000 malgrandaj tertremoj en la insulo dum ok tagoj, je la 15:13 (loka horo) komenciĝis la erupcio en la pinaro nomita Cabeza de Vaca, en Las Manchas, municipo de El Paso. La erupcio havis dekomence du fendojn separitajn per 200 metroj kaj ok elfluejojn de lafo. La lafofluoj tranĉis ŝoseojn, detruis domojn kaj devigis evakuadon de miloj da loĝantoj.
La 21an, 22an kaj 23an la lafo detruis domarojn de Todoque [toDOke] kaj la erupcio sendis cindrojn kaj piroklastojn al ampleksaj zonoj de la insulo, kio devigis la uzadon de specifaj protektorimedoj. La 24an malfermiĝis pliaj elfluejoj, pliiĝis la cindroj en aero kaj oni devis fermi la flughavenon de la insulo. La forirantoj devis uzi nur ŝipojn. La 26an de Septembro la lafo faligis simbole la sonorilturon de la preĝejo de Todoque.
La 1an de Oktobro malfermiĝis novaj elfluejoj 400 metrojn norde de la ĉefa elfluejo, kaj aperis nova fluaĵo kiu faris novajn detruojn.
Dum la monato Novembro pluis la elirado de gasoj, lafo, malfermo de novaj laf-elirejoj, laf-kovrado de plia etendo, detruo de kelkaj domoj kaj bienoj, cindropluvo, kaj laboroj por kontroli la damaĝojn kaj aliro de homoj al danĝeraj areoj. Krome pluis la alveno de turistoj kontempli la fenomenon.
La 13an de Decembro la vulkano ĉesis sian agadon, krom malgrandaj tertremoj kaj gasnubo, kio poste ĉesiĝis. Tiel la vulkanologoj ankoraŭ postulis kelkajn tagojn por deklari la agadĉeson. La 12an de Decembro, la vulkana erupcio iĝis la plej longa en la insulo iam registrita, kiam atingis 85 tagojn de kontinua agado. Antaŭe, la erupcio de la vulkano Tajuya en 1585 estis la la plej longa kun 84 tagoj. Oni ne disponas de fidindaj informoj pri la antaŭaj vulkanaj erupcioj.
La 25an de Decembro la regionaj aŭtoritatoj anoncis, ke la erupcio estis finita la tagon 13a de Decembro post 85 tagoj kaj 8 horoj de vulkana aktiveco.
Damaĝoj
Ĝis la fino de Septembro, la lafo jam estis detruinta kvar ŝoseojn, retojn de liverado de akvo kaj elektro, mil domojn, plej parte hejmoj, kaj nur en Todoque la preĝejon, la malsanulejon, la sidejon de la asocio de lokanoj kaj la bazlernejojn Los Campitos kaj Todoque. Krome, entute jam ĝis la 21a de Septembro ĉirkaŭ 200 sportaj instalaĵoj estis detruitaj. ​ La erupcio damaĝis milojn da bienoj, vivon da bestoj, kaj la tutan medion. La municipaj registaroj translokis multajn senhejmajn homojn kaj bestojn en rifuĝojn.
Laŭlonge de la semajnoj la damaĝoj okazigitaj de la lafo estis akompanata de tre forta damaĝo fare de la cindroj kiuj akumuliĝis sur ŝoseoj, tegmentoj, plantejoj ktp. La kampoj de bananoj (ĉefa ekonomio de la insulo) suferis pro la cindropluvo kaj pro la manko de irigacio. Volontuloj venis purigi diversajn areojn el cindro, ĉar se pluvas la damaĝo estos multe pli akraj (cindro pezos plie sur tegmentoj kaj elfluejoj ŝtopiĝos. Nura hommorto (en du monatoj) okazis al volontulo kiu estis forigante cindron.
Du monatojn post ekerupcio, vulkano Cumbre Vieja plue okazigis grandajn detruojn. Oni ĉirkaŭkalkulis de 700 al 900 milionojn da eŭroj en perdoj (ĉefe pli ol du mil domoj, bienoj kaj publikaj infrastrukturoj); 7 000 personoj devis translokiĝi, el kiuj multaj sen espero iam reveni. Ekde la komenco de la vulkana epizodo oni registris pli ol 5 000 tertremoj, el kiuj la plej forta okazis la 19an de Novembro (magnitudo 5,1).
La 25an de Novembro la lafo kovris la tombejon, kie estis milo da niĉoj.
Mapo de la koncernitaj areoj
<mapframe width=650 height=470 zoom=13 latitude=28.616398 longitude=-17.894754 text= "Interaga mapo de la lafa amplekso, mapita kaj ĝisdatigita dank' al kunlaborantoj de OpenStreetMap ." align=center>
James Bruce
Li unue vojaĝis al Eŭropo (Hispanio, Portugalio). En 1763, James Bruce fariĝis konsulo en Alĝero, kaj profitis el tio por traesplori nordan Afrikon. Li alvenis en 1768 al Abisinio (hodiaŭ Etiopio) kaj eĉ atingis en 1770 la fonton de la blua Nilo. Li revenis al Britio en 1774, kie oni kredis, ke li estis jam de longe mortinta. Li publikigis en 1790 vojaĝrakonton titolitan Travels to Discover the Source of the Nile (Vojaĝoj por Malkovri la Fonton de la Nilo).
Pro lia fama vantemo, kaj pro la nekredeblaj rilatitaj aventuroj, la libron oni legis tre skeptike. Ĝi cetere inspiris multajn satiraĵojn. James Bruce tamen grandege kontribuis al la disvolviĝo de geografio en la 19-a jarcento : li malkovris multajn informojn pri la geografio de Abisinio, kvankam li ne malkovris la veran fonton de la Nilo.
Li revenis al Eŭropo kun multaj afrikaj specimenoj, kiujn Georges-Louis Leclerc de Buffon uzis por verki sia Histoire naturelle.
921 Jovita
921 Jovita estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo, "Jovita", estas virina antaŭnomo sen precizita kialigo.
1166
En la jaro 1166 post Kristo okazis, interalie:
ART
La vorto havas plurajn signifojn:
Hermann Schultz (apartigilo)
Hermann Schultz estas la nomo de jenaj personoj:
Leŭtenanto
Leŭtenanto en armeo estas oficiro, kiu rangas inter subleŭtenanto kaj kapitano.
Formulo kruda
Formulo kruda, formulo strukturita kaj formulo kondensita
Ekzemple, C6H12O6 estas la formulo kruda de ĉiuj sukeroj “sesaĵaj”, nome formitaj de 6 karbonaj atomoj: (inter kiuj la glukozo, fruktozo kaj manozo) ĉi-kaze la formulo kruda sufiĉas por identigi apartan tipon de “sesaĵo”.
Leŭtenanto
Kelkaj armeoj ankaŭ havas rangon de ĉef-leŭtenanto inter leŭtenanto kaj kapitano.
La vorto venas el la franca lingvo (lieu = loko, tenir = teni).
Formulo kruda
Formulo kruda, formulo strukturita kaj formulo kondensita
En la kazo en kiu necesas eksplicite indiki la grupigon de la atomoj (aŭ la grupon funkcian de iu kemia specio, oni preferas, male, profiti de la formulo kondensita, kiu mezvojas inter la kruda kaj strukturita formuloj, ĉar ĝi donas proksimuman ideon pri la interatoma aparta ligo.
Veterano
Veterano estas longe servinta kaj spertoriĉa soldato. Oni uzas la terminon ankaŭ por soldatoj, kiuj batalis antaŭ longa tempo en iu milito, eĉ se ilia soldata servo finiĝis kun la fino de tiu milito. Tiel oni parolas nuntempe ekzemple pri veteranoj de la Dua Mondmilito.
Formulo kruda
Aranĝo de la formulo kruda
En la formulo kruda la kemia naturo de la atomoj estas indikata per reprezentado de la atomo de la sama kemia elemento (nome la atomoj havantaj la saman atomnumeron per simboloj (ĝuste diritaj “kemiaj simboloj”) konstituataj per unu aŭ du literoj (aŭ tri literoj en la kazo de provizoraj nomoj de artifikaj kemiaj elementoj), kies unua litero estas ĉiam majuskla. Ekzemple, la simbolo H korespondas al hidrogeno, la simbolo Cl al kloro kaj tiel plu. La simboloj utiligataj por reprezenti la kemiajn elementojn estas indikataj en la perioda tabelo.
Veterano
En figura senco, veterano estas homo, kiu dum multaj jardekoj ie servis aŭ spertiĝis, ekzemple pro longa deĵortempo en firmao, longtempa membreco en asocio aŭ multjara aktivado por iu celo.
Formulo kruda
Aranĝo de la formulo kruda
Malalte de ĉiu kemia elemento entenata en la kruda formulo estas indikata la nombro de la atomoj de la sama kemia elemento koncernata; tia nombro estas nomata “indico”. Tiu indico estas allasata se ĝi egalas al 1.
La simboloj de la kemiaj elementoj de la kruda formulo estas generale indikataj laŭorde de la Elektronegativeco kreskanta; iuj esceptoj el tiu regulo estas hidrogeno en la alkoholoj (kiu estas indikata ĉe la fino de la formulo apud hidrogeno. Ekzemple: C2H5OH) kaj en karbono de organikaj kombinaĵoj (kiu estas indikata ĉe la komenco de la formulo, ekzemple: CH4). Kroma escepto estas konstateblas ĉe la kruda formulo de la amoniako (NH3), en kiu la azoto (N) estas indikta antaŭ la hidrogeno (H), malgraŭ ke azoto havas elektronegativecon pligrandan (3,04 kontraŭ 2,20 en la [[Tabelo Pauling).
Formulo minimuma kaj formulo molekula
Ekzistas du tipoj de krudaj formuloj:
La du formuloj malsamas nur se la indicoj de la formulo havas la plej grandan komunan divizoron diferencan el 1 (nome se la indicoj multoblaj de entjero estas ĉiuj pli grandaj ol 1), dum estas egalaj en ĉiuj aliaj kazoj.
En la kazo de ionaj kristaloj, ĉiuj ionoj de la kristalo estas ligitaj inter si per kemiaj ligiloj intermolekulaj, pro kio se oni volas priskribi la ekzaktan kemian kristalan strukturon oni devas koni la ekzaktan nombron de ĉiuj atomoj kombinantaj la kristalon, kiuj estas tre nombraj (pli/malpli samkvante de la nombro de Avogadro: pro tio praktike ne eblas utiligi la formulon minimuman: la ekzakta nombro de atomoj ĉiukaze povas esti kalkulita per la formulo minimuma se estas konata la valoro de la maso de la kristalo.
Analoga konstato validas ankaŭ en la kazo de metaloj, kies atomoj estas ligitaj inter si.
La formulo molekula, male, estas ĝenerale utiligata por indiki la unuopajn molekulojn (escepte ke ne temus pri makromolekuloj): ĝuste pro tio tiu formulo estas nomata “molekula”.
Ekzemploj
En la jena tabelo estas indikataj iuj ekzemploj de formulo minimuma kaj formulo molekula de iuj kemiaj specioj:
28-a de majo
La 28-a de majo estas la 148-a tago de la jaro (la 149-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 217 tagoj restas.
Je la 28-a de majo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 28-a de majo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Subleŭtenanto
Subleŭtenanto estas plej malalta oficira rango ter- aŭ aer-armeo. Tiu ĉi rango rangas sub leŭtenanto. En kelkaj armeoj subleŭtenantoj ne ekzistas kaj plej malalta oficira rango estas leŭtenanto.
ARV
La vorto havas plurajn signifojn:
9993 Kumamoto
9993 Kumamoto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Juro Kobayashi elde la Civita Observatorio de Kumamoto, en Ĵonan (gubernio Kumamoto, Japanio)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon Kumamoto, tiu ambaŭ de la gubernio Kumamoto kaj tiu de ties ĉefurbo, Kumamoto, kie loĝas la malkovrinto, en la insulo Kjuŝuo. Tie, la monto Aso havas la plej grandan krateron de aktiva vulkano en la mondo. La Civita Observatorio de Kumamoto (japane 熊本県民天文台) estis konstruita en 1982 per kolekto de fonduso el la civitanoj de Kunmamoto.
Běleč (distrikto Brno-provinco)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1447.
1167
En la jaro 1167 post Kristo okazis, interalie:
23547 Tognelli
23547 Tognelli estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Gabriele Cattani elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la juna entuziasma amatora astronomo Emanuele Tognelli, ano la lokala grupo en San Marcello Pistoiese. Li estas interesita pri la astrometria aktiveco de la asteroidoj kaj kometoj registrita ĉe la instalaĵo de Pian dei Termini.
Werder Bremen
La klubo SV Werder Bremen estas sporta klubo en la havenurbo Bremeno en la nordo de Germanio. Ĝi havas 40 400 membrojn. La klubo aparte konatas pro sia profesia futbala teamo, kiu ekde la komenco de la 1980-aj jaroj estas inter la plej sukcesaj teamoj en la unua germania ligo de futbalo: ĝi interalie gajnis kvarfoje la germanian ĉampionadon kaj sesfoje la nacian pokalon DFB-Pokal. Krome internacie ekzemple atingitis Eŭropa pokalo de pokalvenkintoj en 1992. En la "eterna tabelo" de la nacia ligo Bundesliga la bremena teamo laŭ la stato de somero 2012 havas la duan pozicion post tio de la klubo Bayern München.
Fondita la 4-an de februaro 1899 je la nomo Fußballverein Werder von 1899, fare de grupo da 16-jaruloj, la klubo nun krom sekcion pri futbalo havas pliajn sekciojn pri manpilko, atletiko, tabloteniso, gimnastiko kaj ŝako.
Curt Walther
Curt WALTHER (1868-?) estis la unua esperantisto en Silezio. Li estis poŝtoficisto en Hirschberg (nuntempe Jelenia Góra), tiel en Germanio, kaj esperantiĝis en 1897. Probable li frue forlasis Silezion, ĉar mankas pliaj informoj pri lia silezia agado. Edward Wojtakowski en sia Historio de la silezia Esperanto-movado opinias ke li eble identas kun menciita en Enciklopedio de Esperanto Carl Walter. En la Adresaro de Esperantistoj li estis citita sub numero 4432.
Zurika Trafik-Unio
La Zurika Trafik-Unio (Zürcher Verkehrsverbund, mallongigo ZVV) estas unio de ĉiuj privataj kaj ŝtataj publikaj trafik-entreprenoj en la Kantono Zuriko kaj kelkaj limaj lokoj.
Jura strukturo
La Zurika Trafik-Unio estas tegmentsocieto de publika juro, kiu konsistas el entute 44 sendependaj entreprenoj (inter ili la Svisaj Federaciaj Fervojoj, la Zurikaj Trafikentreprenoj, la PoŝtAŭto Svislando AK, THURBO AG, la Zuriklaga Ŝiptrafiksocieto kaj multaj lokaj trafikentreprenoj.
Tarif-Unio
La plej grava trajto de la Zurika Trafik-Unio estas tarif-unio, kiu ebligas, ke oni per sama bileto povas utiligi ĉiujn trafikilojn en la teritorioj, por kiuj oni akiris la bileton.
Fondo
La Zurika Trafik-Unio estis fondita en la jaro 1990 per la inaŭguro de la nova regiona trajnreto de la kantono kaj urbo de Zuriko. Koro de tiu nova reto, kiu baziĝis sur la jam ekzistinta kaj densa trafikreto, estas la tuneloj inter la Ĉefstacidomo Zuriko al kaj de tie al Zuriko- kaj la subtera stacidomo sub la Flughaveno Zuriko unuflanke kaj la tramtunelo de Milchbuck al Schwamendingen aliflanke. (Por la tramtunelo oni utiligis la tunelon, kiu estis en la 70-aj jaroj de la 20-a jarcento konstruita por metroo, kiun oni poste ne povis malfermi, ĉar la popolo en publika baloto malakceptis tiutempe la konstruadon de metroo. Tiel Zuriko hodiaŭ nun havas subteran tramon anstataŭ metroon.)
Kadenco-horaro
Samtempe kun la inaŭguro de la Zurika Trafik-Unio oni enkondukis en tuta Svislando la kadenco-horaron. Tio estis granda revolucio, kiun elpensis en la 1980-aj jaroj du svisaj fervojistoj. En la tradiciaj horaroj, ĉiu trafik- kaj transportentrepreno havis siajn proprajn horarojn kaj tiujn oni adaptis al la frekvencoj, do kutime estis multaj trajnoj kaj busoj frumatene, tagmeze kaj je la laborfinhoroj, dum je aliaj horoj ofte estas grandaj truoj en la horaroj. Per la principo de la kadenchoraro oni nun atentis, ke trajnoj kaj busoj veturu en absolute regulaj intervaloj. Unue oni ofertis horajn intervalojn, sed intertempe praktike ĉie sur la teritorio de la Zurika Trafik-Unio trajnoj veturas duonhore, je gravaj linioj eĉ kvaronhore. La tramoj kaj busoj en la urbo Zuriko mem veturas eĉ en tre densaj intervaloj, tiel ke inter certaj lokoj vi havas tramon praktike en minuta kadenco. Kaj ankaŭ inter la ĉefstacidomo kaj, kaj  estas trajnoj praktike ĉiujn kvin minutojn. Intertempe de vendredo al dimanĉo la trajnoj kaj busoj de la Zurika Trafik-Unio veturas la tutan nokton kaj oni devas krompagi post nokto-mezo nur modestan 5-frankan nokto-bileton.
Unu bileto por ĉiuj trafikiloj
La dua principo estas: Unu bileto por ĉiuj trafikiloj! Tio signifas, ke vi aĉetante unu solan bileton povas veturi de punkto A ĝis punkto B, sendepende de tio, kiun trafikilon vi utiligas. Vi do povas veturi de la ĉefstacidomo per ŝipo sur la Limato al la Lago de Zuriko, tiam preni tramon al Selnaŭ, de tie per trajno veturi al Langnaŭ ĉe Albis, per aertelefero suprenveturi sur Felsenegg sur la montoĉeno de Albis, promenadi sur Uetliberg kaj de tie per trajno denove malsuprenveturi al la ĉefstacidomo, pagante per tago-karto malpli ol 10 svisajn frankojn, se vi posedas duontarifabonon.
Nenombro
Nenombro estas speciala kodo, uzata en komputiko por priskribi rezulton de komputado kiu ne estas nombro. Ekzemple ĝi povas aperi pro kalkulo de 0/0.
Ĝenerale uzado de nenombroj multe dependas de uzata procesoro kaj de elektitaj opcioj de komputado.
Jane Austen
Jane AUSTEN (naskiĝis la 16-an de decembro 1775 en Steventon, mortis la 18-an de julio 1817 en Winchester) estis brita verkisto. Ŝi estis onitakse unu el la plej gravaj anglalingvaj aŭtoroj de la 19-a jarcento. Malgraŭ la limigitan gamon da temoj kiun ŝia verkaro traktis, la malriĉan diversecon en la klasa fono de ŝiaj protagonistoj kaj la malabundecon de dramaj okazaĵoj, ŝi gajnis honoran lokon en la okcidenta literatura kanono, interalie dank al ŝia intrigteksado, akraj kaj profundaj diagnozoj, kaj sprita, polurita kaj humura verkado. Ŝiaj verkoj estis plurfoje filmigitaj.
Nenombro
Nenombro estas aŭ laŭta aŭ mallaŭta. La laŭta igas halton de la daŭra kalkulado se ĝi estas argumento de iu operacio. La mallaŭta ebligas kontinuon de kalkulado, kutime produktante novajn nenombrojn.
Pilko-bastoneta modelo
Pilko-bastoneta kaj Pilkokuniga modelo (ankaŭ nomata Calotte-modelo) estas tri-dimensiaj aŭ spacoplenaj molekulaj modeloj uzataj montri la strukturon de kemiaĵoj kaj biomolekuloj.
Jane Austen
Ŝi estas konata ĉefe pro siaj ses plej gravaj romanoj, kiuj interpretas, kritikas kaj komentas la britan terposedan altmezan klason je fino de la 18-a jarcento. La rakontoj de Austen ofte temas pri la virinoj en tiu subnobelaro, kaj ilia dependenco de edziĝo, ĉar ili bezonas grimpi la socian ŝtupetaron, certigi favoran socian pozicion kaj ekonomian sekurecon. Ŝiaj verkoj kritikas la sentimentalajn romanojn de la dua duono de la 18-a jarcento kaj estas parto de la transiro al la literatura realismo de la 19-a jarcento. Oliver MacDonagh diras, ke Sense and Sensibility "eble estas la unua angla realisma romano" bazite sur ŝia detalema kaj akurata portreto de tio kion li nomas "enspezo kaj elspezo" en angla malaltnobela familio. Ŝia uzado de mordema ironio, kun ŝiaj realismo, humoro kaj socia komentario, delonge havigis al ŝi laŭdojn de kritikistoj, fakuloj kaj populara publiko.
Pilko-bastoneta modelo
En pilko-bastoneta modelo, la atomocentroj ligiĝas per linioj kiuj reprezentas la kemiligoj inter atomoj.
Jane Austen
Per la publikigo de Sense and Sensibility (1811), Pride and Prejudice (1813), Mansfield Park (1814) kaj Emma (1816), ŝi atingis sukcesojn kiel publikigita verkisto. Ŝi verkis du aliajn romanojn, Northanger Abbey kaj Persuasion, ambaŭ publikigitajn postmorte en 1818, kaj ekverkis, finfine unu titolitan Sanditon, sed mortis antaŭ ĝia kompletigo. Ŝi lasis ankaŭ tri volumojn de junaj verkoj en manuskripto, mallongan leternovelon Lady Susan kaj alian nefinitan novelon, nome The Watsons. Ŝiaj ses longaj romanoj rare estis nepresitaj, kvankam ili estis publikigitaj anonime kaj havigis al ŝi nur moderan sukceson kaj malmultan famon dum ŝia vivodaŭro.
Nenombro
Nenombroj kutime povas aperi dum uzado de glitkomo. Dum kalkulado kun entjeraj variabloj nenombroj ne estas uzataj, ĉar ĉiu kodo, reprezentata per iu kombino de la donita kvanto de bitoj, signifas iun entjeron (ekzemple −32768 … 32767 por 16-bitaj nombroj), kaj mankas superfluaj kodoj por reprezenti nenombron.
Jane Austen
Grava transiro en ŝia postmorta reputacio okazis en 1833, kiam ŝiaj romanoj estis republikigitaj en la serio Standard Novels de Richard Bentley, ilustrita de Ferdinand Pickering, kaj estis vendita kiel tuto. Ili laŭgrade atingis pli ampleksan laŭdon kaj popularan legantaron. En 1869, 52 jarojn post ŝia morto, la publikigo de ŝia nevo de A Memoir of Jane Austen enkondukis emocian version de ŝia verkokariero kaj de supozeble trankvila vivo al entuziasma publiko.
Lipka (Grandpollanda Provinco)
Lipka estas vilaĝo de Pollando, kun proksime 2300 enloĝantoj, la sidejo de la Komunumo Lipka. Antaŭ la Dua Mondmilito ĝi estis parto de Germanio kaj nomiĝis "Linde".
Nenombro
Nenombro ĝenerale ne estas la sama kiel malfinio.
Lipka (Grandpollanda Provinco)
Situo
La vilaĝo en la Grandpolia Vojevodio, en la Distrikto Złotowski, en la Komunumo Lipka, ĉe la vojevodia vojo n-ro. La vilaĝo estas ĉe la fervojo Berlin-Królewiec, pli precize ĉe la Piła-Chojnice).
Jane Austen
Austen inspiris multajn kritikajn eseojn kaj literaturajn antologiojn. Ŝiaj romanoj inspiris multajn filmojn, el la versio de 1940 de Pride and Prejudice ĝis pli ĵusaj produktaĵoj kiel Sense and Sensibility (1995), Emma (1996), Mansfield Park (1999), Pride & Prejudice (2005), Love & Friendship (2016) kaj Emma. (tiu lasta kun punkto). (2020).
Historia socia fonto
Austen vivis en tempo de drastaj ŝanĝoj, komence de la Industria revolucio kaj dum la napoleonaj militoj, kiam dramaj sociaj ŝanĝoj okazis kaj en kaj ekster Anglio. Ĉiuj ĉi tiuj apenaŭ trovis esprimon en ŝia verkaro, kiu temas preskaŭ nur pri la vivo de membroj de la klaso de 'kampara ĝentlemano' - tio estas la nobeluloj de la malsupera klaso, tiuj kun laboroj kaj lupagoj loĝantaj sub la aŭspicio de la loka nobelulo, kaj terposedantoj, kiuj ne estas membroj de la nobelaro - vivantaj laŭ la aro de valoroj, kiuj karakterizas la membrojn de ĉi tiu klaso, precipe fronte al la nobelaro.
Biografiaj fontoj
La situacio komplikiĝis kiam sinsekvaj generacioj de la familio pli kaj pli fortondis kaj fortranĉis la jam netravideblajn detalojn de la biografio de Austen. La heredanto de la frato de Jane, nome Admiralo Francis Austen, detruis pli da leteroj; detaloj estis forigitaj el la "Biographical Notice" kiun ŝia frato verkis en 1818; kaj familiaj detaloj plue estis forigitaj aŭ "plibeligitaj" en la verko de ŝia nevo nome A Memoir of Jane Austen, publikigita en 1869, kaj en la biografio de William kaj Richard Arthur Austen-Leigh nome Jane Austen: Her Life and Letters, publikigita en 1913. La legendo kiun la familio kaj parencoj volis krei montris ties klinon favore de "bona trankvila Onklino Jane", portretante virinon kies hejma situacio estis feliĉa kaj kies familio estis la piliero de ŝia vivo. La fakulo pri Austen nome Jan Fergus klarigis, ke modernaj biografioj tendencas inkludi detalojn iam forigitajn el la leteroj kaj el la familiaj biografiaj materialoj, sed ke la defio estas eviti la polusigan vidon ke Austen suferis periodojn de profunda malfeliĉo kaj estis "acid-karaktera, seniluziigita virino kaptita en tute malagrabla familio".
Familio
Jane Austen naskiĝis en Steventon (Hampshire), la 16an de Decembro 1775. Ŝi naskiĝis unu monaton post tiam estis esperita de sia gepatroj; Sia patro verkis pri sia alveno en letero, ke sia patrino "certe esperis esti naskinta antaŭ unu monato". Li aldonis, ke ŝia alveno estis partikulare bonvenigita kiel "estonta kompano por ŝia fratino". La vintro de 1776 estis partikulare akra kaj nur ĝis la 5a de Aprilo ŝi estis baptita en la loka preĝejo kun la nura nomo Jane.
Dum multo de la vivo de Jane, sia patro, la pastro George Austen (1731–1805), servis kiel rektoro de la anglikanaj paroĥoj de Steventon kaj la najbara Deane. Irene Collins ĉirkaŭkalkulas, ke kiam George Austen enposteniĝis kiel rektoro en 1764, Steventon enhavis ne pli ol ĉirkaŭ tridek familiojn. Li devenis el malnova, respektata kaj riĉa familio de lan-komercistoj. Laŭlonge de jarcentoj, ĉar ĉiu generacio de plej aĝaj filoj ricevis heredojn, ilia riĉo estis dividita kaj la familibranĉo de George falis en malriĉeco. Li kaj liaj du fratinoj estis orfaj infanoj kaj devis esti zorgitaj de siaj parencoj. Lia fratino Philadelphia iris al Hindio por renkonti edzon kaj George eniris en la St John's College (Oksfordo), kie plej verŝajne li renkontiĝis kun Cassandra Leigh (1739–1827). Ŝi devenis el elstara familio Leigh; sia patro estis rektoro en la All Souls College, (Oksfordo), kie ŝi kreskiĝis inter altklasanoj. Ŝia pli aĝa frato James heredis riĉecon kaj grandan bienon el sia pra-onklino Perrot, kun la nura kondiĉo ke li devas ŝanĝi sian nomon al Leigh-Perrot.
George kaj Cassandra interŝanĝis miniaturojn en 1763 kaj probable ili engaĝiĝis en tiu tempo. George ricevis la viveltenon de la paroĥo de Steventon el la riĉa edzo de sia bokuzo, Thomas Knight, kiu posedis Steventon kaj ties asociatajn farmojn, unu el kiuj la familio Austen luprenis por vivi en tiu. Du monatojn post la morto de la patro de Cassandra, ili geedziĝis la 26an de Aprilo 1764 en la preĝejo de Sankta Swithin, Bath, en simpla ceremonio. Ili veturis al Hampshire la saman tagon.
Iliaj enspezoj estis malgrandaj kaj George havis nur malgrandan pagon por vivelteno per annum (jare); Cassandra alportis al la geedzeco la esperon de malgranda heredo je la morto de sia patrino. La Austen-oj ekprenis provizoran loĝejon en la najbara rektorejo de Deane ĝis Steventon, 16-a-jarcenta hejmo reparota, eltenis necesajn plinovigojn. Cassandra naskis tri filojn estante en Deane: James en 1765, George en 1766 kaj Edward Austen Knight en 1767. Ŝia kutimo estis zorgi la infanon hejme nur dum kelkaj monatoj kaj poste sendi ilin al Elizabeth Littlewood, najbarino kiu zorgos ilin kiel mamnutristino kaj tenos ilin dum 12 ĝis 18 monatoj.
Steventon
La kuzo de Cassandra Austen nome Thomas Leigh vizitis ilin nombrajn fojojn en la 1770-aj kaj 1780-aj jaroj, kaj invitis la junan Cassie viziti ilin en Bath en 1781. La unua mencio de Jane okazis en familiaj dokumentoj je ŝia reveno, "... kaj preskaŭ hejme estis kiam ili renkontiĝis kun Jane kaj Charles, la du etuloj de la familio, kiuj devis iri tiom for kiom ĝis New Down por trafi la ĉareton, kaj havis la plezuron veni hejmen per ĝi." Le Faye skribis, ke "la antaŭdiroj de Mr Austen pri sia pli juna filino estis tute pravaj. Neniam estis fratinoj pli proksimaj unu al la alia ol Cassandra kaj Jane; kvankam en partikulare amanta familio, ŝajne estis speciala ligo inter Cassandra kaj Edward unuflanke, kaj inter Henry kaj Jane aliflanke."
El 1773 ĝis 1796, George Austen suplementis sian enspezon per farmado kaj instruado al tri aŭ kvar knaboj samtempe, kiu estis gastigitaj en lia hejmo. La Reverendo Austen havis jaran enspezon de 200 pundoj el siaj du postenoj. Tio estis malmulte tiam; kompare, lerta laboristo kiel forĝisto aŭ ĉarpentisto povus enspezi ĉirkaŭ 100 pundojn jare dum la tipa jara enspezo de nobeleta terposedanta familio estis inter milo kaj 5 000 pundoj.
Dum tiu vivoperiodo, Austen ĉeestis en preĝejon regule, sociiĝis kun amikoj kaj najbaroj, kaj legis romanojn — ofte de sia propra kompono — laŭte al sia familio vespere. Sociiĝo kun najbaroj ofte inkludis dancadon, ĉu improvize en hejmo de iu konatulo post vespermanĝo ĉu ĉe baloj okazantaj regule en la salono de la urbodomo. Ŝia frato Henry poste diris, ke "Jane estis entuziasma por dancado kaj elstaris prie".
Edukado
En 1783, Austen kaj ŝia fratino Cassandra estis sendita al Oksfordo por esti edukita de Mrs Ann Cawley kiu kunportis ilin al Southampton kiam ŝi translokiĝis tien poste en tiu ĉi jaro. En aŭtuno ambaŭ junulinoj estis senditaj hejmen kiam ili eksuferis pro tifo kaj Austen preskaŭ mortis. Austen ekde tiam estis hejme edukita, ĝis ŝi venis al internulejo en Reading kun sia fratino je komenco de 1785 en la Lernejo de Junulinoj de la Abatejo de Reading, regata de Mrs La Tournelle, kiu havis korkan kruron kaj pasion por teatro. La studfakaro de la lernejo plej probable inkludis iome da franca, skribado, kudrado, dancado kaj muziko kaj, eble, teatro. La fratinoj revenis hejmen antaŭ Decembro 1786 ĉar la lernopagoj por la du junulinoj estis tro altaj por la familio Austen. Post 1786, Austen "neniam denove vivis aliloke trans la limoj de sia tuja familia medio".
La cetero de ŝia edukado venis el legado, gvidita de ŝiaj patroj kaj fratoj James kaj Henry. Irene Collins kredas, ke Austen "uzis kelkajn el la samaj lernolibroj de la knaboj" kiujn ŝia patro tutoris. Austen ŝajne havis senbarigitan aliron al la bibliotekoj kaj de ŝia patro kaj de amiko de ŝia familio nomata Warren Hastings. Kune, tiuj kolektoj kvantis ege grandan kaj varian libraron. Ŝia patro estis ankaŭ tolerema pri la foje riskaj eksperimentoj de la verkemo de Austen kaj disponigis al ambaŭ fratinoj multekostan paperon kaj aliajn materialojn por iliaj verkado kaj desegnado.
Privataj teatraĵoj estis esenca parto de la edukado de Austen. El ŝia frua infanaĝo, la familio kaj amikoj surscenejigis serion de verkoj en la rektorejo grenstokejo, kiel la teatraĵoj de Richard Brinsley Sheridan nome The Rivals (1775) kaj de David Garrick nome Bon Ton, or, High Life Above Stairs. La plej aĝa frato de Austen nome James verkis la prologojn kaj epilogojn kaj ŝi probable aliĝis en tiuj agadoj, unue kiel parto de la publiko kaj poste kiel partoprenanto. Plej el la teatraĵoj estis komedioj, kio sugestas kiel la satiremaj kapabloj de Austen estis kultivitaj. Je aĝo de 12, ŝi klopodis sian plejon en la teatra verkado; ŝi verkis tri mallongajn teatraĵojn dum sia dekjarulaĝo.
"Juvenilia" (1787–1793)
El la aĝo de dek unu, kaj eble ekde pli frue, Austen verkis poemojn kaj historiojn por ŝi mem kaj por distro de sia familio. En tiuj verkoj, la detaloj de la ĉiutaga vivo estis troigitaj, la oftaj intrigeroj estis parodiigitaj, kaj la "historioj estas plenaj je anarkiecaj fantastoj de virina povo, permesemo, nelica konduto, kaj ĝenerala genio", laŭ Janet Todd. Enhavante verkojn skribitajn inter 1787 kaj 1793, Austen kompilis proprajn manuskriptojn de 29 verkojn en tri binditajn kajerojn, nune referencataj kiel Juvenilia. Ŝi nomis la tri kajerojn simple unua, dua kaj tria nome "Volume the First", "Volume the Second" kaj "Volume the Third", kaj ili konservas 90 000 vortojn kiujn ŝi verkis dum tiuj jaroj. La Juvenilia estas ofte, laŭ la fakulo Richard Jenkyns, "skandalemaj" kaj "anarkiecaj"; li komparas ilin al la verkaro de la 18a-jarcenta romanisto Laurence Sterne.
Inter tiuj verkoj estas satira leternovelo titolita Love and Freindship [tiel], verkita je aĝo de dek kvar en 1790, en kiu ŝi primokis la popularajn sentimentalajn romanojn. La sekvan jaron ŝi verkis The History of England, nome manuskripto de 34 paĝoj akompanataj de dek tri akvarelaj miniaturoj fare de sia fratino, Cassandra. La History de Austen parodiigis la popularan historiverkadon, partikulare la verkon de Oliver Goldsmith nome History of England (1764). Honan spekulativas, ke ne longe post verkado de Love and Freindship [tiel], Austen decidis "verki por profito, fari historiojn sia centra klopodo", tio estas, iĝi profesia verkisto. Kiam ŝi estis ĉirkaŭ dekokjaraĝa, Austen ekverkis pli longajn, pli prilaboritajn verkojn.
En Aŭgusto 1792, estante deksepjaraĝa, Austen ekverkis Catharine or the Bower, kiu antaŭindikis ŝian maturan verkaron, speciale Northanger Abbey; ĝi estis lasita senfina kaj la historio estis rezultigita en Lady Susan, kiun Todd priskribas kiel malpli antaŭindikanta ol Catharine. Unu jaron poste, ŝi komencis, sed abandonis mallongan teatraĵon, poste titolitan Sir Charles Grandison or the happy Man, a comedy in 6 acts, al kiu ŝi revenis kaj finkompletigis ĝin ĉirkaŭ 1800. Tiu estis mallonga parodio de variaj lernolibraj resumoj de favorita tiutempa romano de Austen nome The History of Sir Charles Grandison (1753), de Samuel Richardson.
Kiam Austen iĝis onklino por la unua fojo estante dekokjaraĝa, ŝi sendis al sia ĵus naskita nevino Fanny-Catherine Austen-Knight "kvin mallongajn pecojn ... de Juvenilia nune konata kolektive kiel 'Scraps' ..., asertante ke ili estas 'Opinions and Admonitions on the conduct of Young Women" (Opinioj kaj avertoj por bonkonduto de junulinoj). Por la nevino Jane-Anna-Elizabeth Austen (naskiĝinta ankaŭ en 1793) Jane Austen verkis "du pliajn 'Miscellanious Morsels', dedikante ilin al [Anna] en la 2a de Junio 1793." Estas manuskripta pruvaro ke Austen plue verkis por tiuj pecoj tiom malfrue kiom ĝis 1811 (kiam ŝi estis 36-jaraĝa), kaj ke ŝiaj genevoj, Anna kaj James Edward Austen, faris pluajn aldonojn tiom malfrue kiom ĝis 1814.
Inter 1793 kaj 1795 (estante 18-jaraĝa ĝis 20-jaraĝa) Austen verkis Lady Susan, mallonga leternovelo, kutime priskribita kiel ŝia plej ambicia kaj prilaborita frua verko. Ĝi estas malsama disde aliaj verkoj de Austen. La biografiisto de Austen nome Claire Tomalin priskribas la heroinon de la novelo kiel seksa predanto kiu uzas siajn inteligenton kaj ĉarmon por manipuli, perfidi kaj misuzi siajn amantojn, amikojn kaj familianojn. Laŭ Janet Todd, la modelo por la titoliga rolulo povus esti Eliza de Feuillide, kiu inspiris al Austen historiojn el sia bunta vivo kaj variaj aventuroj. La franca edzo de Eliza estis gilotinita en 1794; ŝi edziniĝis al la frato de Jane nome Henry Austen en 1797.
Tom Lefroy
Kiam Austen estis 20-jaraĝa, najbaro Thomas Langlois Lefroy vizitis Steventon el Decembro 1795 ĝis Januaro 1796. Li estis ĵus finiginta sian universitatan gradon kaj estis translokiĝinta al Londono por trejniĝi kiel advokato. Lefroy kaj Austen eble estis prezentitaj dum balo aŭ alia socia renkontiĝo de najbaroj, kaj estas klara el la leteroj de Austen al Cassandra, ke ili pasigis konsiderindan tempon kune: "Mi preskaŭ timas diri al vi kiel mia irlanda amiko kaj mi kondutis. Imagu ĉion plej malvirta kaj kortuŝa kiel dancado kaj kunsidado."
Austen verkis en sia unua survivanta letero al sia fratino Cassandra, ke Lefroy estis "tre ĝentila, bonaspekta, agrabla junulo". Kvin tagojn poste en alia letero, Austen verkis, ke ŝi esperis "proponon" el sia "amiko" kaj ke "Mi malakceptos lin tamen, se li ne promesas al mi forigi sian blankan mantelon", kaj plue skribis "Mi fidos min estonte al Mr. Tom Lefroy, por kiu mi donas eĉ ne sespencon" kaj malakceptos ĉiujn aliajn. La venontan tagon, Austen verkis: "Venos la tago en kiu mi laste amindumos kun Tom Lefroy kaj kiam vi ricevos tion, ĉio estos finfinita. Miaj larmoj fluas dum mi skribas je tiu melankolia ideo".
Halperin avertis, ke Austen ofte satirigis la popularan sentimentalan romantisman fikcion en siaj leteroj kaj tial kelkaj el la asertoj pri Lefroy eble estis ironiaj. Tamen, estas klara ke Austen estis aŭtente altirita de Lefroy kaj ke neniu el ŝiaj aliaj proponantoj estis je la sama mezuro. La familio Lefroy intervenis kaj forsendis lin fine de Januaro. La geedzeco estis malebla kiel kaj Lefroy kaj Austen devis kompreni. Neniu el ili havis monon kaj li estis dependa el pra-onklo en Irlando por financi sian edukadon kaj establi sian juran karieron. Se Tom Lefroy poste vizitis Hampshire, li estis zorge apartigita for de la Austen-oj kaj Jane Austen neniam revidis lin denove. En Novembro 1798, Lefroy estis ankoraŭ en la menso de Austen kiam ŝi verkis al sia fratino, ke ŝi estis teumante kun unu el liaj parencoj, malespere deziris demandi pri li, sed ŝi ne povis elteni levi la temon.
Fruaj manuskriptoj (1796–1798)
Post fini Lady Susan, Austen ekverkis sian unuan tut-longan romanon Elinor and Marianne. Ŝia fratino rememoris, ke ĝi estis legita al la familio "antaŭ 1796" kaj oni parolis prie tra serio de leteroj. Sen survivantaj originalaj manuskriptoj, ne estas maniero scii kiom multe de la originala skizo survivis de la romano publikigita anonime en 1811 kiel Sense and Sensibility.
Austen komencis duan romanon, First Impressions (poste publikigita kiel Pride and Prejudice (Fiereco kaj antaŭjuĝemo)), en 1796. Ŝi kompletigis la komencan skizon en Aŭgusto 1797, estante 21-jaraĝa; same kiel por ĉiuj el siaj aliaj romanoj, Austen legis la verkon laŭte al sia familio dum ŝi prilaboris ĝin kaj ĝi iĝis "establita favorito". En tiu tempo, ŝia patro faris sian unuan klopodon publikigi unu el ŝiaj romanoj. En Novembro 1797, George Austen skribis al eldonisto Thomas Cadell, konata kiel establita publikigisto en Londono, demandante ĉu li povus konsideri publikigi First Impressions. Cadell revenigis la leteron al Mr. Austen, markante ĝin "Declined by Return of Post" (Malakceptita). Austen eble ne konis tiujn klopodojn de sia patro. Post la finkompletigo de First Impressions, Austen revenis al Elinor and Marianne kaj el Novembro 1797 ĝis mezo de 1798, reviziis ĝin detale; ŝi forigis la leterformatan materialon favore la rakontado en tria persono kaj produktis ion tre similan al Sense and Sensibility. En 1797, Austen renkontis sian kuzinon (kaj estontan bofratinon), Eliza de Feuillide, franca aristokrato kies unua edzo la Grafo de Feuillide estis gilotinigita dum la Teroro, kio okazigis ŝian fuĝon al Britio, kie ŝi edziniĝis al Henry Austen. La priskribo de la ekzekuto de la Grafo de Feuillide rakontita de lia vidvino lasis Austen kun intensa hororo de la Franca Revolucio kiu daŭris por la cetero de ŝia vivo.
Dum la mezo de 1798, post fini reviziojn de Elinor and Marianne, Austen ekverkis trian romanon kun la labortitolo Susan — poste Northanger Abbey — nome satiro pri la populara ĝenro de la gotika romano, kies unu el ĝiaj tiamaj elstaraj ekzemplaj verkistoj estas Ann Radcliffe. Austen finkompletigis sian verkon ĉirkaŭ unu jaron poste. Komence de 1803, Henry Austen proponis Susan al Benjamin Crosby, eldonisto de Londono, kiu pagis 10 pundojn por la kopirajto. Crosby promesis tujan publikigon kaj eĉ reklamis la libron publike kiel "presata", sed faris nenion plian. La manuskripto restis en manoj de Crosby, nepublikigita, ĝis Austen reaĉetis la kopirajton el li en 1816.
Bath kaj Southampton
La jaroj el 1801 ĝis 1804 estas io kiel blanka spaco por la fakuloj pri Austen ĉar Cassandra detruis ĉiujn la leterojn de sia fratino de tiu periodo pro nekonataj kialoj. En Decembro 1802 Austen ricevis sian nuran konatan proponon de geedzeco. Ŝi kaj ŝia fratino vizitis Alethea kaj Catherine Bigg, delonge amikinoj kiuj loĝis ĉe Basingstoke. Ilia pli juna frato, Harris Bigg-Wither, estis ĵus finigante sian edukadon en Oksfordo kaj estis same hejme. Bigg-Wither proponis sin kaj Austen akceptis. Kiel priskribite de Caroline Austen, nevino de Jane, kaj Reginald Bigg-Wither, alia posteulo, Harris ne estis bela - li estis granda, nealloga viro kiu parolis malmulte, balbutis kiam li parolis, estis agresema en la konversacio kaj estis preskaŭ komplete sentakta. Tamen, Austen estis konanta lin ekde kiam ambaŭ estis junaj kaj la geedzo estus haviginta multajn praktikajn avantaĝojn por Austen kaj por ŝia familio. Li estis la heredanto de etendaj familiaj bienoj en la areo en kiu la fratinoj estis kreskintaj. Per tiuj rimedoj, Austen povus havigi al siaj gepatroj komfortan maljunaĝon, doni al Cassandra permanentaj hejmon kaj, eble, helpi siajn fratojn en siaj karieroj. La venontan matenon, Austen konstatis, ke ŝi estis farinta eraron kaj retiris sian akcepton. Neniu tiutempa letero aŭ taglibro priskribas kiel Austen sentis sin pri tiu propono.
La relative subita morto de lia patro lasis Jane, Cassandra kaj ilian patrinon en malriĉega financa situacio. Edward, James, Henry kaj Francis Austen (konata kiel Frank) promesis fari jarajn kontribuojn por elteni siajn patrinon kaj fratinojn. Dum la venontaj kvar jaroj, la viveltenaj aranĝoj de la familio montris ilian financan malsekurecon. Ili pasigis parton de la tempon en luitaj loĝejoj en Bath antaŭ lasi la urbon en Junio 1805 por familia vizito al Steventon kaj al Godmersham. Ili translokiĝis por la aŭtunaj monatoj al la nove enmoda ĉemara distrejo Worthing, sur la marbordo de Sussex, kie ili loĝis en la Kabano Stanforde. La observoj de Austen de tiu frua Worthing probable helpis inspiri sian finan, sed nefinitan romanon, Sanditon, nome historio de plialtiĝanta ĉemara distrejo en Sussex. Estis tie kie oni supozas, ke Austen verkis sian personan version de Lady Susan kaj aldonis sian "Conclusion". En 1806 la familio translokiĝis al Southampton, kie ili kunhavis domon kun Frank Austen kaj lia nova edzino. Grandan parton de tiu tempo ili pasigis vizitante variajn branĉojn de la familio.
Chawton
Ĉirkaŭ la komenco de 1809 la frato de Austen nome Edward proponis al siaj patrino kaj fratinoj pli setliĝintan vivon — nome la uzado de granda kampardomo en la vilaĝo Chawton, kiu havis 417 loĝantojn laŭ la popolnombrado de 1811. Tiu estis parto de najbara bieno de Edward, nome Chawton House. Jane, Cassandra kaj ilia patrino translokiĝis al la kampardomo de Chawton la 7an de Julio 1809. La vivo estis pli trankvila en Chawton ol ĝi estis ekde la translokigo de la familio al Bath en 1800. La Austen-oj tie ne havis socian vivon kun terposedantoj kaj distriĝis nur okaze de vizitoj de familianoj. Ŝia nevino Anna priskribis la vivon de la familio en Chawton kiel "tre trankvila vivo, laŭ niaj ideoj, sed ili estis tre grandaj legantoj, kaj krom la domtaskoj niaj onklinoj okupiĝis en laboroj kun malriĉuloj kaj en instruado al kelka junulino aŭ knabo por legado aŭ skribado."
(17542) 1993 OW6
(17542) 1993 OW6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Jane Austen
Publikigita aŭtoro
En tiu epoko, eĉ edziĝintaj britaj virinoj ne havis juran rajton subskribi kontraktojn, kaj estis ofta por virino deziranta publikigi havi masklan parencon reprezentanta ŝin por subskribi kontraktojn. Kiel plej virinaj verkistoj tiamaj, ankaŭ Austen devis publikigi siajn librojn anonime. Tiam, la laŭidealaj roloj por virino estis tiuj de edzino kaj patrino, kaj verkado ĉe virino estis konsiderata, se tia, kiel tute duaranga formo de aktiveco; nome virino kiu dezirus estis plentempa verkisto devus senti degradon de sia ineco, kaj tial libroj verkitaj de virinoj estis kutime publikigitaj anonime por reteni la koncepton ke la verkistino estis publikigante nur kiel speco de nur partotempa agado, preskaŭ hobia, kaj tute ne estis serĉante iĝi "literacy lioness" (t.e klera famulo).
Dum sia epoko en Chawton, Jane Austen publikigis kvar ĝenerale bone ricevitajn romanojn. Tra sia frato Henry, la eldonisto Thomas Egerton konsentis publikigi Sense and Sensibility, kiu, kiel ĉiuj el la romanoj de Jane Austen escepte Pride and Prejudice, estis publikigita "on commission" (komisie), tio estas, je la financa risko de la verkisto. Publikigante komisie, eldonistoj antaŭpagis la kostojn de publikigo, repagotaj al si dum la libroj estis venditaj kaj poste reprenis komisi-pagon de 10% el ĉiu vendita libro, pagante la ceteron al la verkisto. Se romano ne kovrus siajn kostojn pere de la vendado, la verkisto estis responsa pri tiuj. La alternativo al vendado komisie estis vendado de kopirajto, laŭ kio verkisto ricevis nur unufojan pagon el la eldonisto kontraŭ la manuskripto, kio okazis ĉe Pride and Prejudice. La sperto de Austen kun Susan (la manuskripto kiu poste iĝis Northanger Abbey) pri kiu ŝi vendis la kopirajton al la eldonisto Crosby & Sons por 10 pundoj, kiu fakte ne publikigis la libron, devigante ŝin reaĉeti la kopirajton por povi publikigi sian verkon, lasis Austen malfida pri tiu metodo publikigi. La fina alternativo, vendi per abono, kiam grupo da personoj interkonsentis aĉeti libron antaŭ ties publikigo, ne estis eblo por Austen, ĉar nur tre konataj verkistoj, aŭ tiuj kiuj havis influantan aristokratan patronon kiu povus rekomendi venontan libron al siaj amikoj, povus vendi abone. Sense and Sensibility aperis en Oktobro 1811 kaj estis priskribita kiel verkita "By a Lady" (de iu sinjorino). Ĉar ĝi estis vendita komisie, Egerton uzis multekostan paperon kaj markis prezon de 15 ŝilingoj.
Recenzoj estis favoraj kaj la romano iĝis enmoda inter junaj aristokrataj opini-influantoj; tiu eldono forvendiĝis meze de 1813. La romanoj de Austen estis publikigitaj en pli grandaj eldonoj ol tio kio estis normala en tiu periodo. La malgrando de la roman-leganta publiko kaj la grandaj kostoj asociitaj kun la manproduktado (partikulare de la kosto de manfarita papero) rezultis en la fakto ke la plejparto da romanoj estis publikigitaj en eldonoj de 500 ekzempleroj aŭ malpli por malpliigi la financajn riskojn kaj de la eldonisto kaj de la verkisto. Eĉ kelkaj el la plej sukcesaj titoloj dum tiu periodo estis eldonitaj en eldonoj de ne pli ol 750 aŭ 800 ekzempleroj kaj poste represitaj se la vendopeto kontinuas. La romanoj de Austen estis publikigitaj en pli grandaj eldonkvantoj, game el ĉirkaŭ 750 ekzempleroj de Sense and Sensibility ĝis ĉirkaŭ 2 000 ekzempleroj de Emma. Ne klaras ĉu la decido presi pli ol kutime da ekzempleroj de la romanoj de Austen estis farita de la eldonistoj aŭ de la verkisto. Ĉar ĉiuj escepte nur unu el la libroj de Austen estis origine publikigitaj "komisie", la riskoj de troa eldonado estis ĉefe ŝiaj (aŭ de Cassandra post ŝia morto) kaj tiel la publikigistoj eble estis pli pretaj produkti pli grandajn eldonkvantojn ol estis la normala praktiko kiam ilia propra mono ne estis je risko. Eldonoj de popularaj verkoj de nefikcio estis ofte multe pli grandaj.