cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yandex Poŝto
Incidentoj
En februaro 2021 sekurecservo de la kompanio malkovris likon de datumoj. Unu el tri administrantoj, posedantaj respektivan rajton, donis nepermesitan aliron al poŝtokestoj de uzantoj.
Elektra tensio
En elektrostatiko (magneta kampo sendependa de tempo), la ŝanĝo de tensio U_{2(1)} de la punkto P_1 al la punkto P_2 egalas la negativan integralon de la elektra kampo je la vojo inter tiuj du punktoj (Potencialdiferenco) : Tiu rilato validas por ĉiuj elektraj kampoj, kaj por la kirlokampoj kaj por nekirlaj (gradient-)kampoj. Dum pri nekirlaj kampoj la tensio ne dependas de la vojo, pri kirlokampoj la tensio dependas de la vojo ĉar, pri ĉi-lasta kazo, la kurba integralo uzatas.
La klasika formulsimbolo de la tensio estas U (de la latina urgere = urĝigi, peli, premi; aŭ de la germana U nterschied); Pli kaj pli oni uzas la formulsimbolon V (de volto). La mezurunuo estas la volto (simbolo "V"), nomita laŭ Alessandro Volta.
Kutime la tensio en la publika elektra altern-kurenta reto estas 110 aŭ 230 voltoj, responde al trifaza tensio de ĉirkaŭ 190 resp. 400 V.
Anci Barna
BARNA Anci estis hungara aktorino naskiĝinta en Szentjobb (nuntempa Sâniob en Rumanio) la 17-an de januaro 1902 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de majo 1987. Ŝia origina nomo estis laŭ hungarlingva sistemo Braun Anna, ŝia edzo estis László Misoga.
Kariero
Anci Barna lernis aktoradon en privata aktorlernejo de Elemér Hetényi en Oradea. Ŝi estis inter 1924 kaj 1928 membrino de la hungarlingva teatro en la sama urbo. En Hungarujo ŝi ludis unue en provincaj teatroj (en 1924 en trupo de Mihály Szendrey (pli aĝa), en la sekva jaro de Mihály Fekete (aktoro)). Inter 1928-1931 ŝi apartenis al Teatro Csokonai (Debrecen), en 1931 al teatro de Szeged, inter 1932-1934 al teatro de Miskolc. Ekde 1951 ŝi estis anino de Állami Faluszínház, ekde 1957 ĝis 1966 de la Vidám Színpad.
Lendavske Gorice
Lendavske Gorice, hungare Lendvahegy estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Lendava.
Cesenatico
Cesenatico estas urba komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Forlì-Cesena. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 23009 loĝantojn.
Lendavske Gorice
Situo
Lendavske Gorice situas sur malebenaĵo, laŭ flanka vojoj, inter Lendava kaj Hungario.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito Lendvahegy apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Hungario apartenas al interna zono de traktato Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senkontrole ie ajn.
Procezaŭtomatigo
Procezaŭtomatigo estas tekniko, kiu realigas sistemojn por kontrolado de fizikaj kaj kemiaj procezoj praktike sen interfero de homa agado.
Pravigo
La uzado de sistemoj por la kontrolado de procezoj estas unue sekureco; ĝi devas ebligi operacii la procezon je sekura kaj profita maniero. Estas atingita per kontinua mezurado de gravaj procezaj parametroj kiel temperaturoj, premoj, niveloj, fluokvantoj kaj koncentratoj kaj surbaze de ĉi tiuj parametroj faras decidojn, ekzemple, la malfermado de valvoj, la startado de pumpiloj, la regulado de hejtiloj ktp, tiamaniere ke difinitaj procezaj parametroj estas devigitaj je difinitaj valoroj. La plej grava deirpunkto kiam oni konstrukcias tiajn aŭtomatajn sistemojn estas sekureco, kiu ĉirkaŭprenas homojn, la medion kaj aparatojn, sed ĉiam la sekureco de homoj estas la plej grava. Kiam homoj, la medio kaj la aparatoj estas protektitaj, la kontrolado povas fokusi je profitaj celoj, kiel minimumigi la kromproduktadon, minimumigi la uzadon de energio kaj maksimumigi la produktadon kaj la kvaliton de produktoj.
10606 Crocco
10606 Crocco estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Valter Giuliani kaj Francesco Manca elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Gaetano Arturo Crocco (1877–1968), itala pionero en aerospaca scienco, kiu planis revoluciajn aerŝipojn kaj patentis la ciklan varion de klinado por helikopteraj rotoroj. Profesoro pri aeronaŭtiko en Romo, li fondis la Associazione Italiana Razzi (Italan Raketon Asocio) en 1951.
(14897) 1992 GE5
(14897) 1992 GE5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
László Kocziány
KOCZIÁNY László d-ro (kocia:nj) estis rumania hungara literaturhistoriisto naskita en Mediaş la 10-an de novembro 1920 kaj mortinta la 31-an de januaro 1977 en Târgu Mureş.
Biografio
László Kocziány la mezlernejajn studojn faris en Budapest, la universitaton li finis inter 1944 kaj 1948 en Pannonhalma kaj Koloĵvaro. Li instruis en Koloĵvaro, Ĉikŝomjo, Mediaş, poste en Cristuru Secuiesc. Ekde 1955 li estis redaktoro ĉe la sekcio de Târgu Mureş de libroeldonejo Libroeldonejo ŝtata por literaturo kaj arto, ekde 1957 samloke sciencesploristo de la loka filio de rumana akademio, respektive ĉefesploristo. Ekde 1975 li instruis latinon kaj hungaran literaturon en la loka pedagogia altlernejo. En 1945 kune kun József Faragó kaj Lajos Létay li redaktis hungaran literaturan legolibron. Liaj datenpublikaĵoj, notaĵoj, sciencaj artikoloj aperis en gazetoj Igaz Szó, Korunk, Előre, Vörös Zászló, Művelődés, Megyei Tükör, Utunk. El liaj publikaĵoj elstariĝis tiuj pri teartoprezentaĵoj en la 18-a jarcento en Koloĵvaro kaj Marosvásárhely publikigitaj en NyIrK. Li estis kunlaboranto de la unua volumo de manlibro titolita Istoria teatrului în România (1965) (Historio de teatroarto en Rumanujo). En Târgu Mureş estis prezentita lia pupteatraĵo Tűbefűzött lakodalom (1965). Li estis bofilo de verkisto József Nyírő.
35137 Meudon
35137 Meudon estas malgranda ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita laǔ la urbo Meudon proksima de Parizo, konata pro la tiea observatorio. La nord-okcidenta parto de Meudon superrigardas Sejnon.
Marie-Galante
15.93333°N, -61.26667°W
Marie-Galante estas unu el la insuloj kiuj formas Gvadelupon, nome transmara departemento de Francio. Marie-Galante havas terareon de 170.5 km². Ĝi havis 11 528 loĝantojn komence de 2013, kun loĝdenseco de ĉirkaŭ 67.6/km²/.
Marie-Galante estas dividita en tri komunumoj (kun loĝantaroj de 1a de Januaro 2013):
(13516) 1990 UO1
(13516) 1990 UO1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Marie-Galante
Marie-Galante estis la dua insulo trafita de Kristoforo Kolumbo dum sia dua vojaĝo, post Dominiko. La 3an de Novembro 1493, li ankris ĉe la insuleto nune nomata Anse Ballet en Grand-Bourg, kaj nomis tiel la insulon honore al la flagŝipo Marigalante (‘galanta Maria’) de la dua vojaĝo.
Fondón
Fondón estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la sudokcidento de la provinco Almerio, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria. La areo de la municipo estas 91 km2 kie loĝas 999 geloĝantoj, do loĝdenso estas 11.0 loĝ./km2. Fondón situas je 63 km de la provinca ĉefurbo Almería je altitudo de 846 metroj kaj estas integrata per la lokoj Fondón, Benecid kaj Fuente Victoria, tiu lasta konstituita kiel EATIM.
En Fondón okazis la 16a Festivalo de Tradicia Muziko de la Alpujarra, en 1997.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 999 geloĝantoj de la municipo Fondón estas 488 inoj kaj 511 viroj. En la 91-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, kie loĝas 973 geloĝantoj, kaj aliaj 26 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 6, 3 inoj kaj 3 viroj, kaj mortis 12, 3 inoj kaj 9 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-0.6%). La laborkapabla loĝantaro estis 344 homoj (34.4%).
Montpelier (Vermonto)
Montpelier estas la ĉefurbo de Vermonto, ŝtato de Usono. Laŭ la censo de 2010, ĝi havas la plej malgrandan loĝantaron de ĉiuj usonaj ĉefurboj: 7 855 loĝantoj. Montpelier ankaŭ estas la ĉefurbo de la loka kantono Washington.
Svanetio
Svanujo aŭ Svanetio, historia provinco de Kartvelio, situas en la centra parto de Granda Kaŭkazo, sur sudaj deklivoj de tiu montmasivo, en fluejoj de riveroj Enguri kaj Cĥenisckali. Dum pasintaj tempoj, mallarĝaj montaj vojetoj estis la sola rimedo, per kiu Svanetio estis interligita kun la ekstera mondo. Pro tio dum malamikaj invadoj ĉi tien oni alportadis por savado kaj konservado antikvajn manuskriptojn kaj aliajn grandvalorajn historiajn aĵojn, kies parto ĝis nun estas gardata en Svanetio.
Post disfalo de Kartvelia regno en la 16-a jarcento, parto de Svanetio eniris en konsiston de Megrelia Princlando, alia parto subordiĝis al Imeretia Reĝlando. Princa potenco tie estis abolita en la jaroj 1857-59.
Administracia centro de Svanetio estas Mestia, kies antikvaj ŝtonaj turoj elvokas grandan intereson de vizitantoj. Plej multaj el tiuj turoj estas gardataj kiel arkitekturaj konstruaĵoj el la pasinteco. Tie estas historia-etnografia muzeo, kie oni povas vidi bronzajn ilojn de la 3-a jarmilo a.K., bizancajn, makedonajn kaj kolĥajn monerojn, vazon de la epoko de Giorgi la 3-a (patro de Reĝino Tamar) kaj antikvajn kartvelajn manuskriptojn.
En Svanetio estas multaj interesaĵoj: lingvo kaj ĝiaj dialektoj, popolaj moroj, kantoj, fabeloj, ktp. Tie ĝenerale loĝas svanoj - subetno de kartveloj. En la ĉiutaga vivo ili parolas svane, sed literatura kaj skriba lingvo por ili estas la kartvela. Svanoj kun kartaj kaj megrelaj triboj formis kartvelan popolon. Bazo de la leksikono de la svana lingvo estas komuna prakartvela stoko kaj ĝiaj derivaĵoj.
Lumpo
La lumpo (Cyclopterus lumpus), estas aktinopteriga fiŝo el la familio de la ciklopteredoj (Cyclopteridae), ordo de la skorpenoformaj (Scorpaeniformes). La fiŝo longas maksimume 61 centimetrojn kun pezo de 9500 gramoj.
Habitato
La lumpo estas marfiŝo. La specio troviĝas en arkta ĝis modera akvo en la norda parto de la Atlantiko, la Norda Maro kaj la Balta Maro je profundo ĝis 400 metroj.
(16455) 1989 TK16
(16455) 1989 TK16 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Lumpo
Habitato
La lumpo trovas ĝian nutraĵon tiel ĉe la fundo kiel en la akvokolono. Por fraji kaj demeti ovojn ili tamen iras al la fundo. La virfiŝo gardas kaj prizorgas la ovojn ĝis elkoviĝo.
La frajo de la fiŝo estas uzata kiel pagebla alternativo por kaviaro.
La lumpo estas sur la posta flanko de la islanda monero de 100 kronoj.
Retejoj
Fotoj de la lumpo je FishBase
Vomado
Vomado estas konvulsia elĵeto de la stomak-enhavo tra la buŝo.
Sceneja dancado
Sceneja dancado aŭ koncerta dancado (arta dancado sur teatra scenejo) krom parola teatro kaj muzika teatro estas la tria klasika formo de teatro. Per la termino celiĝas ĉiuj specoj de dancoj prezentataj sur teatra scenejo, do kaj intervalaj dancaj scenoj en operoj, operetoj kaj muzikaloj, kaj memstaraj tutvesperaj koreografiaĵoj.
Vomado
Necesas distingi inter vomemo kaj vera vomado. Ofte ni sentas nur emon al vomado, sed la vomado mem ne venas.
Sceneja dancado
Historio
La historio de sceneja dancado ĝis la fino de la 19-a jarcento identas al al historio de klasika baleto. Tiam Isadora Duncan iniciatis movadon kontraŭ la rigidaj konvencioj de la klasika baleto. Tiu ideon de "libera dancado" interalie pluevoluigis Ruth St. Denis, Mary Wigman ("esprima danco") kaj Martha Graham ("moderna danco"). Post la Dua Mondmilito kaj aparte en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj ekestis vasta gamo de novaj koreografiaj stiloj kaj dancaj teknikoj, ekzemple "danca teatro" laŭ Pina Bausch, la japana ĝenro butoo kaj formo nomata "novklasika baleto" laŭ Uwe Scholz). La aktualaj stiloj kaj evoluoj de sceneja dancado resumiĝas per la termino nuntempa danco.
Diferencigo
Kontraste al sceneja dancado, laŭ pli vasta difino de performaj artoj dancado ankaŭ prezentiĝas en urbocentraj areoj ne planitaj por teatrumado. La termino "danca opero" priskribas per dancado dominitajn operecajn enscenigojn en limregiono al opero respektive muzika teatro.
Vomado
Multaj bestoj, precipe birdoj, uzas vomadon por nutri siajn idojn per duone digestita nutraĵo.
Ĉe la homo la vomado estas simptomo de malsano aŭ de engluto de nefreŝaj manĝaĵoj, kiujn la stomako ne povas digesti kaj tial elsputas la danĝeran enhavon pli frue ol ĝi povas veneni la organismon.
Vomadon kaŭzas ankaŭ troa manĝado, precipe troa drinkado de alkoholaĵoj. En la mezepoko, festenantoj ofte vomis intence por purigi la stomakon kaj por povi daŭrigi la festenadon.
Kiam la stomako elĵetas la vomaĵon, aŭtomate fermiĝas la laringo, por ke la vomaĵoj ne povu penetri en la spirvojojn. Sed homo vomanta en deliro aŭ eĉ en sveno povas sufokiĝi aŭ la putrogasoj povas veneni liajn pulmojn. Tre danĝera estas vomado ĉe suĉinfanoj, kiuj ofte vomas dormante kaj povas per vomaĵo sufokiĝi.
Kiam iu manĝis toksan manĝon, ekzemple fungojn aŭ netaŭgajn aŭ tro multajn medikamentojn, estas necese rapide vomigi la pacienton per vomigaj rimedoj por purigi lian stomakon pli frue ol la veneno sukcesos penetri en la korpon. Se la vomado ne sukcesas, necesas la stomakon ellavi kaj elpumpi.
La vomanta persono bezonas trankvilon en varma medio. Estas taŭge meti en lian buŝon pecon de glacio.
Se la vomaĵo enhavas ankaŭ sangon, temas pri simptomo de grava malsano kaj necesas konsulti kuraciston. Specimenon de la vomaĵo necesas alporti por laboratoriaj analizoj.
Metafore estas vomaĵo uzata ankaŭ kiel sinonimo de abomenaĵo aŭ kiel insulto kontraŭ io malagrabla.
30022 Kathibaker
30022 Kathibaker estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Kathi Baker (1954–2014), kiu partoprenis al la administra apogo de la misio HiRISE de la NASA al Marso kaj subtenis multenombrajn profesorojn anojn de la personaro kaj studentoj de la Lunar and Planetary Laboratory de la Universitato de Arizono. Pli ĵuse, Kathi servis kiel plenumanta helpantino de la direktoro de la LPL
Kombinaĵo de 10 okedroj
En geometrio, kombinaĵo de dek okedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de 10 okedroj, konsiderataj kiel triangulaj kontraŭprismoj, laŭliniigitaj laŭ la aksoj de 3-obla turna simetrio de dudekedro. Ekzistas la du variantoj de kombinaĵo, UC15 kaj UC16, kiuj diferenciĝas en la orientiĝo de iliaj okedroj: ĉiu kombinaĵo povas esti konvertita en la alia per turno de ĉiu okedro per 60 gradoj.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj de verticoj de ĉi tiu kombinaĵo estas ĉiuj ciklaj permutoj de
kie τ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio (iam skribata kiel φ),
Hetlingen
Hetlingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pinneberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro suda Holstinio, administra ligo de dek formale sendependaj politikaj komunumoj.
Nogent-le-Rotrou (stacidomo)
Nogent-le-Rotrou estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en Nogent-le-Rotrou, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Benerville-sur-Mer
estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas bénervillais.
Ghiorac
Ghiorac [gjorak] (Erdőgyarak erdeo:djarak) estas vilaĝo en Rumanio sude de Salonta. Administre ĝi apartenas al Ciumeghiu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 2 002 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 1 922 (rumanoj, 44% hungaroj).
Historio
Ĝi estis unue menciita en 1214. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye).
Hesdin (stacidomo)
Hesdin estas franca stacidomo sur linio - Étaples, situanta en  Hesdin, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Pol-sur-Ternoise - Étaples (308000).
Judit Petre
Judit PETRE estas rumania hungara redaktorino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 19-an de novembro 1927.
Kariero
Judit Petre diplomitiĝis pri rumana lingvo kaj literaturo en la Universitato de Bukareŝto (1965). Li laboris en la hungara redakcio de la Porjunulara Libroeldonejo (1958-69), poste ŝi estis respondecredaktorino de hungara sekcio de Libroeldonejo Ion Creangă (1970-85). Li kontribuis al eldonado de 275 libroj por junuloj inter 3-14 jaraĝaj.
Kantonoj de Côtes-d'Armor
kantono Broons - kantono Caulnes - kantono Collinée - kantono Dinan-Est - kantono Dinan-Ouest - kantono Évran - kantono Jugon-les-Lacs - kantono Matignon - kantono Merdrignac - kantono Plancoët - kantono Plélan-le-Petit - kantono Ploubalay
kantono Bégard - kantono Belle-Isle-en-Terre - kantono Bourbriac - kantono Callac - kantono Gouarec - kantono Guingamp - kantono Maël-Carhaix - kantono Mûr-de-Bretagne - kantono Plouagat - kantono Pontrieux - kantono Rostrenen - kantono Saint-Nicolas-du-Pélem
kantono Lannion - kantono Lézardrieux - kantono Perros-Guirec - kantono Plestin-les-Grèves - kantono Plouaret - kantono La Roche-Derrien - kantono Tréguier
kantono Châtelaudren - kantono La Chèze - kantono Corlay - kantono Étables-sur-Mer - kantono Lamballe - kantono Langueux - kantono Lanvollon - kantono Loudéac - kantono Moncontour (Côtes-d'Armor) - kantono Paimpol - kantono Pléneuf-Val-André - kantono Plérin - kantono Plœuc-sur-Lié - kantono Ploufragan - kantono Plouguenast - kantono Plouha - kantono Quintin - kantono Saint-Brieuc-Nord - kantono Saint-Brieuc-Ouest - kantono Saint-Brieuc-Sud - kantono Uzel
Vidu ankaŭ
Komunumoj de Côtes-d'Armor
Provinco Iğdır
Iğdır (kurde Reşqelas) estas provinco de Turkio. Ĝi situas en la regiono Orienta Anatolio. La provinca teritorio oriente limas je Armenio, la eksklavo Naĥiĉevano de Azerbajĝano kaj al Irano. La koordinatoj de la provinca ĉefurbo estas
Blanka Libro de 1939
La Blanka Libro de 1939, nomita ankaŭ Blanka Libro de MacDonald reference al la brita ministro pri kolonioj kiu ĝin sponsoris, estas teksto publikigita de la brita registaro de Neville Chamberlain en la 17a de majo 1939 kiu determinis la tujan futuron de la Brita Mandato Palestino ĝis iĝu validata ties sendependo. La teksto malakceptis la plano disdividi la teritorion de la Mandato en du ŝtatoj favore de unusola Palestino sendependa regata komune de araboj kaj judoj, dum la unuaj plutenus sian demografian majoritaton.
La Blanka Libro okupiĝis pri tri fundamentaj aferoj:
Cuța
La komunuma vojo DC103 ligas Cuța al Socond.
László-Sándor Pető
László-Sándor PETŐ [petoe:] estas rumania hungara, hungara geografo. Li naskiĝis en Nagyvárad la 17-an de marto 1944.
Kariero
László-Sándor Pető diplomitiĝir pri geografio en UBB de Kluĵo (1971). Li laboris en Oradea (1963-65); li instruis en Curtuișeni (1971-72), Sândominic (1972-76), Bălan (Harghita) (1976-79) poste li laboris ĉe la Kultura Komitato de Distrikto Harghita (1979-88). Li publikigis en Fáklya, Hargita, Előrében, A Hét, Terra (1980-84), Studii şi Cercetări de Geologie-Geografie 1984. jara 31-a volumo. En 1989 li translokiĝis en Hungarujon.
Satenik
Satenik (armene: Սաթենիկ) estis la nomo de la alana princino kiu geedziĝis kun Artaŝes la 1-a, la reĝo de Armenio. Ilia amrakonto, konata kiel Artashes kaj Satenik, estas prezentita de la armena historiisto Moseo de Ĥoreno en lia "Historio de Armenio". Moseo notis ke la rakonto, kiun li rekte citas, estis famkonata epopeo en Armenio kaj rakontita kaj kantita de vojaĝantaj amkantistoj. Satenik estas populara ina nomo inter la armeninoj nuntempe.
Saint-Amand-Magnazeix
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bellac kaj al la kantono .
Civitella di Romagna
Civitella di Romagna estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Forlì-Cesena. En 2005 la komunumo havis 3793 loĝantojn. La teritorio apartenas al la montara komunumaro Appennino Forlivese.
Chrysomma
Chrysomma, estas genro de birdoj kiuj troviĝas en malfermaj altaj herbejoj kaj arbustaroj de suda Azio. Ĝi estis tradicie lokata en la familio de Timaliedoj. La genro Chrysomma de brunecaj birdoj pli helaj sube formas, kune kun siaj parencoj, kladon kun la paradoksornitoj kaj la Silvioj kaj pro tio ili estis translokigitaj al familio de Silviedoj (Jønsson & Fjeldså 2006).
Aiguafreda
estas municipo en la eŭropa ŝtato Hispanio. Ĝi situas en la provinco Barcelono, en la aŭtonoma regiono Katalunio, kaj apartenas al la komarko Orienta Vallès. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Réka Ugron
UGRON Réka estis rumania hungara pentristino naskita en Miercurea Ciuc la 16-an de marto 1981.
Kariero
Ugron finis en Temeŝvaro en la Universitatea de Vest Timisoara pentroarton en 2004 kaj la majstrecon en 2009 en la sama universitato Ŝi estas anino de la Filio Timisoara de Unuiĝo de Belartistoj de 2007.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Csorna)
Preĝejo de Ĉieliro de Maria kune kun la premonstrata abatejo estas romkatolikaj historiaj monumentoj en Hungario, en urbo Csorna, laŭ la ĉefplaco.
Preĝejo
La kirko konstruiĝis en tiu loko en la frua 13-a jarcento, poste incendioj okazis en 1242, 1401, 1561. Inter 1653-1675 ĝi plene trakonstruiĝis, inter 1774-1786 ĝi renoviĝis. En 1790 la preĝejo denove bruldetruiĝis, poste ĝi estis renovigita, poste iom pligrandigita. Komence de la 19-a jarcento la preĝejo estis barokigita.
La internaj mebloj kaj la predikejo estas barokaj. Nepre menciinda estas ŝtona reliefo pri Sankta Mikaelo el la 13-a jarcento. La ĉefaltara bildo prezentas Ĉieliron de Maria. La flankaj altaroj estas dediĉitaj al Sankta Norberto kaj Sankta Aŭgusteno.
Toraka diafragmo
En homa anatomio, la toraka diafragmo, aŭ simple la diafragmo (el antikva greka lingvo: διάφραγμα diáfragma "sekcio"), estas histo de interna skelet-muskolo kiu etendas trans la fundon de la torako. La diafragmo apartigas la brustan kavaĵon enhavantan la koron kaj pulmojn, for de la abdomeno kaj elfaras gravan funkcion en spirado: kiam la diafragmo kuntiriĝas, la volumeno el la brustaj kavaĵoj pliiĝas kaj aero estas tirita en la pulmojn.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Csorna)
Monaĥejo
Prepostejo estis fondita en la 1180-aj jaroj. Pro la reformacio la premonstranoj estis forigitaj, ili povis reveni en 1694. La ordeno estis forigita en 1786, sed en 1802 ili revenis. En 1950 la ordeno denove estis forigita, sed post fino de la socialismo ili revenis.
La abatejo estis konstruita ekde la 1700-aj jaroj, sed baldaŭe oni ofte konstruis aldonajn partojn. La kapelo de Johano Nepomuko estis preta en la 19-a jarcento. En la ŝtuparejo estas videblaj 4 skulptaĵoj el la 19-a jarcento. Nuntempe ankaŭ muzeo funkcias tie.
Pilgrimejo
Oni portis el Moravio apud la ĉefaltaron sanktan bildon en 1757. Tio estas kopiaĵo de bildo en Czestochowa. Baldaŭe okazis miraklaj resaniĝoj. En 1790 la bildo ne cindriĝis, tial ankaŭ tio tiris ankaŭ novajn pilgrimantojn. Aparte menciindaj resaniĝoj en 1761, 1763 kaj 1948.
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto. Por la sankta bildo estas aparta kermeso en la lasta dimanĉo de majo.
Toraka diafragmo
La esprimo "diafragmo" en anatomio povas rilati al aliaj plataj strukturoj kiel ekzemple la urogenitala diafragmo aŭ pelva diafragmo, sed "la diafragmo" ĝenerale rilatas al la toraka diafragmo.
Aliaj mamuloj havas diafragmojn, kaj aliaj vertebruloj kiel ekzemple amfibioj kaj reptilioj havas diafragmo-similajn strukturojn, sed gravaj detaloj de la anatomio varias, kiel ekzemple la pozicio de pulmoj en la abdomena kavaĵo.
Kapelo de Aleksandro Nevskij (Tjumeno)
La kapelo de Aleksandro Nevskij (Александровская часовня; plena nomo: часовня во имя Святого Благоверного Великого Князя Александра Невского) estis la kapelo de la Rusa Ortodoksa Eklezio konstruita sur la Bazara placo en Tjumeno (Rusio) en la 1900-aj jaroj kaj detruita en 1957.
Mangaratiba
Mangaratiba estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 36.311 loĝantojn en 2010.
Kapelo de Aleksandro Nevskij (Tjumeno)
Konstruado kaj uzado
En 1837 carido Aleksandro Nikolajeviĉ vizitis Tjumenon dum sia granda vojaĝo tra la tuta Rusia imperio. Ekde tiam la urbanoj atente sekvis lian vivon kaj multajn novajn iniciatojn dediĉis al li. Interalie en la urbo aperis la Aleksandra reala lernejo, Aleksandra akuŝejo, Aleksandra placo ktp.
La la imperiestro Aleksandro la 2-a estis mortigita de teroristoj kaj la urbanoj decidis omaĝi lian memoron. La la Tjumena Urba Dumao decidis konstrui kapelon de Aleksandro Nevskij sur la Aleksandra placo. Sed en 1890 episkopo de Tobolsko kaj Siberio Iustin proponis konstrui en Tjumeno "novan katedralon laŭ ekzemplo de la Moskva Katedralo de Kristo Savinto, cetere malpli grandan". Komenciĝis kolektado de monoferoj, ĉar la urbo malkapablis financi la projekton. Estis establita konstrua komitato, kiun eniris tjumenaj pastroj kaj estis invititaj membriĝi ankaŭ lokaj negocistoj. Sed la komitato montris neniun aktivecon dum la negocistoj ne estis entuziasmaj kaj referencis en 1891 al malbona rikolto kaj sekvinta ĝin malsatego en la regiono, akompanataj de prezaltiĝo.
La la Tjumena Urba Dumao denove pritraktis la aferon. Ĝi decidis elekti lokon por la kapelo kaj establis specialan komitaton el negocistoj. Samjare episkopo de Tobolsko kaj Siberio Agafinil denove iniciatis konstruadon de la katedralo, argumentante ke ĉi-jare la rikolto estas bona, malsatego pasis kaj la prezoj malaltiĝis. Denove estis kreita konstrua komitato el loka pastraro kaj eparĥia arkitekto Bogdan Zinke. La la konstrua komitato proponis al la urba dumao uzi la kolektitajn monoferojn por konstruado de ne kapelo, sed nova katedralo kaj ricevis aprobon. En decembro oni konstatis ke estis kolektitaj rubloj. La pastraro insistis ke la tereno devas esti granda almenaŭ je 50 x 50 saĵenoj ( x ) kaj se ĝi estus eĉ pli granda, tio ebligus krei apude ĝardenon por plibeligi la urbon. Estis establita prepara komisiono el membroj de la urba dumao.
La la urba dumao decidis doni tiucele terenon ĉe maldekstra flanko de strato Carskaja direkte al la orfejo, kontraŭ tetrinkejo, en la Bazara placo. Sed oni alfrontis alian obstaklon — laŭleĝe necesis ricevi permeson de ĉiuj donacintoj uzi iliajn oferojn faritajn por konstruado de la kapelo por la nova celo — konstruado de la katedralo. La komitato estis taskigita konstrui provizoran kapelon. La la tereno estis vastigita ĝis 50 x 50 saĵenoj. La sur la Bazara placo estis metita fondoŝtono de la kapelo.
En 1910 la kapelo jam estas menciata inter la aliaj preĝejoj. Ĝi estis mallarĝa (5 x 5 metroj) kaj ne tre alta (12 metroj sen kruco), sed klare videblis sur la granda Bazarplaco kie mankis aliaj konstruaĵoj krom provizoraj ŝedoj kaj budoj. En ĝi preĝis komercistoj, aĉetantoj kaj soldatoj de la apuda kazerno, kies ekzercejo troviĝis apude. Oni planis kun tempopaso alikonstrui ĝin je preĝejo.
La la Oranta preĝejo ricevis statuson de katedralo, forprenitan de la malvasta kaj kaduka Anunciacia katedralo kaj la  okazis respektivaj solenaĵoj. Tio estis kompromisa solvo, ĉar la Oranta katedralo estis pli granda ol la antaŭ Anunciacia katedralo kaj povis kontentigi la bezonojn de la kredantoj.
En januaro 1914 la urba dumao pritraktis peton de paroĥestro de la Oranta katedralo, kiu proponis uzi la kolektitan kapitalon, kreskintan ĝis rubloj, "por rekonstruado de la bazara kapelo al la katedralo kaj por aranĝo de loĝejoj por katedrala pastraro". Pastraro de la Oranta katedralo argumentis ke nun haveblas sufiĉe vasta katedralo, do prefere oni transdonu la kolektitan monon al ĝi. Tamen venis peto de 50 paroĥanoj de la Anunciacia preĝejo kaj aliaj urbanoj, kiuj insistis tamen pri konstruado de la nova katedralo en la Bazara placo. Pastro el la Anunciacia preĝejo diris ke necesas savi ĝin de kadukiĝo minacanta pereon kaj krome li kontraŭis uzadon de la kolektitaj oferoj por loĝejoj de pastraro. Li menciis ke negocisto Andrej Tekutjev planis testamenti tiucele rublojn. Plejparto de la deputitoj dum sekvinta diskuto subtenis la konstruadon de la katedralo en la Bazara placo kaj nur malmultaj konsentis transdoni la kapitalon al la Oranta katedralo. Oni decidis konsulti superajn instancojn, sed tiuj redonis la aferon al loka konsiderado.
La la urba dumao denove pritraktis la aferon. Pastro de la Oranta katedralo denove petis transdoni la monon al ĝi, sed jam ne parolis pri pastraj loĝejoj. Li proponis uzi plejparton por riparado de la katedralo kaj la reston por rekonstruo de la kapelo al preĝejo. Paroĥestro de la Anunciacia preĝejo siavice petis redoni al ĝi rublojn, se ne plu temas pri konstruado de la nova katedralo.
Do la la urba dumao decidis transdoni 10 mil rublojn el la kolektitaj monoferoj al la Anuncacia preĝejo kaj la reston de la mono ( rublojn) al la Oranta katedralo, kiu devis financi konstruadon de kapelo de Aleksandro Nevskij sur la Bazara placo kaj la restintajn sumojn uzi por plibeligo de la katedralo mem.
Sed la komenciĝinta en 1914 Unua mondmilito kaj postaj revolucioj kaj la Rusia enlanda milito kaŭzis nuligon de ĉiuj planoj pri la rekonstruado, do la kapelo restis en sia origina stato.
En 1930 la kapelo estis konfiskita kaj transformita je deponejo de keroseno.
En 1944 Tjumeno iĝis centro de la novestablita Tjumena provinco kaj la Bazaro placo estis transformita je la Centra placo. Komenciĝis konstruado de sidejoj por partiaj kaj sovetiaj instancoj kaj la religia konstruaĵo, situinta apud la strato 8-a de Marto, inter la estontaj sidejoj de la provinca partia komitato kaj la Maŝinkonstrua teknikumo, estis videble fremda elemento en tiu ĉi spaco. Inter printempo 1956 kaj aŭgusto 1957 la kapelo estis detruita, do la 40-a datreveno de la Oktobra revolucio estis festata jam sen tiu ĉi "heredaĵo de la cara reĝimo".
En 1957 ĝi estis detruita.
Ideo pri rekonstruado
En 1997 arkitekto Konstantin Serĵantov, inspirita de artikolo de lokhistoriisto Viktor Kopilov kaj respondeca tiutempe pri rekonstruado de la historia urbocentro, iniciatis restarigon de la kapelo.
En majo 1997 arkitektura fako de la urba administracio aprobis la ideon, proponinte pridiskuti ĝin en la urba dumao kaj la en la Tago de Unueco kaj Repaciĝo, meti la fondoŝtonon. En junio en la urba administracio okazis ronda tablo, kiun partoprenis reprezentantoj de sociaj organizoj, inkluzive de la Tobolska-Tjumena eparĥio. La kunveno ankaŭ subtenis la proponon. Sekvis formala korespondado, sed fine la aŭtoritatoj rifuzis la iniciaton, argumentante ke por ĝia efektivigo necesas aranĝi pli vastan diskuton kaj socia-politikan ekspertizon.
Axat (stacidomo)
Axat estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Axat, en departemento Aude, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de turisma trajno "Train du Pays Cathare et du Fenouillèdes" (TPCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Carcassonne - Rivesaltes (676000).
3680 Sasha
3680 Sasha estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita "Sasha", karesa formo de la virina antaŭnomo "Aleksandra", en honoro de Alexandra Rachel Druyen Sagan, filino de Carl Sagan kaj Ann Druyan.
Gückingen
Gückingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bigorre
Bigorre (, okcitanlingve Bigòrra ), estas la nomo de malnova franca provinco el antaŭ la Franca Revolucio. La nuna departemento Hautes-Pyrénées reprenas la malnovajn limojn de tiu provinco kaj ĝian ĉefurbon Tarbes.
Čentiba
Čentiba, hungare Csente aŭ Csentevölgy [ĉenteveldj] estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Lendava.
Situo
Čentiba situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ la hungara landlimo (kontraŭe Lovászi troviĝas), laŭ traira flanka vojo.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Hungario apartenas al interna zono de traktato Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senkontrole ie ajn.
Hesdin
Hesdin [edɛ̃] estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Hesdinois.
Relajsa aŭtomata regado
Relajsa aŭtomata regado estas fermitcikla aŭtomata regado per regulelemento, kiu havas nur unuon el du eblaj statoj en ĉiu tempo, kio estas la kazo per uzo de relajsoj aŭ valvoj.
La kontrolada celo por la procezo estas teni la mezuradan procezan parametron (la spaca temperaturo) je la dezirata valoro (la dezirata temperaturo en la temperaturregulilo) malgraŭ la perturboj (la varmperdo tra la spacvandoj). Por atingi ĉi tiun celon, la mezurata valoro per la temperatursentilo estas komparata kun la dezirata valoro. La diferenco inter ambaŭ estas la kontrolada eraro, kiu estas uzita por kalkuli per regulilo la regulila eligaĵo (kiu estas elektra aŭ pneŭmatika signalo). La ŝanĝo de regulila eligaĵo kaŭzas ŝanĝon de la fina regulelemento (la valvo), kiu sinsekve kaŭzas ŝanĝon de la manipulita procezparametro (fluo de hejtaĵo al la hejtilo). Ĉi tiu ekzemplo, kiel ĉiuj aliaj en procesaŭtomacio, enhavas mezuradon, kalkuladon kaj agadon:
Mezurado: Spaca temperaturo Tspaco
Kalkulado: 1. Tspaco < Tdezirata valoro 2. Tspaco > Tdezirata valoro
Agado: 1. Malfermu la valvon 2. Fermu la valvon
Bulgara lingvo
La bulgara lingvo (български, bălgarski) al la sudslava branĉo de la hindeŭropaj lingvoj. La nombron de la parolantaro oni taksas je 9 milionoj. La plej granda parto (ĉ. 7,3 milionoj) vivas en Bulgario, kromaj parolantoj vivas en aliaj orienteŭropaj landoj, en Grekio, Turkio kaj en Nordameriko.
La vorttrezoro konsistas ĉefe el slavaj radikoj, sed ankaŭ la influoj el la greka kaj la turka estas rimarkeblaj. Ekde la 19-a jarcento oni klopodis anstataŭigi turkismojn per slavismoj ĉefe prenataj el la rusa lingvo. Tiuj klopodoj ĉefe influis la skribitan bulgaran lingvon, en la ĉiutaga lingvaĵo ankoraŭ abundas turkdevenaj elementoj.
La Stiligita Sistemo por la latinigo de la bulgara lingvo estis kreita de L. Ivanov en la Instituto de Matematiko kaj Informatiko ĉe la Bulgara Akademio de Sciencoj en 1995
(13519) 1990 VM3
(13519) 1990 VM3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
The Adventures of Tintin (filmo)
Intrigo
Foliumante en subĉiela merkato kun sia kareshundo Milu, Tinĉjo, juna ĵurnalisto, aĉetas miniaturmodelon de ŝipo konata kiel la Unikorno, sed estas kontaktita fare de du viroj, kiuj ambaŭ aparte malsukcese provas akiri la modelon de Tinĉjo. Post kiam Tinĉjo prenas la modelon hejmen al sia loĝejo, ĝi estas hazarde rompita dum ĉasado inter Milu kaj vaganta kato; metala tubo elglitas el la ŝipmasto kaj ruliĝas sub la mebloj de Tinĉjo. Dume, mallertaj policdetektivoj Thomson kaj Thompson estas sur la spuroj de poŝŝtelisto Aristides Silk, kiun Milu vidis en la merkato.
Post vizitado de biblioteko por malkovri la historion ĉirkaŭante la Unikornon, Tinĉjo revenas por trovi, ke la Unikorno estis ŝtelita, kaj suspektas pri Saĥarin je ĝia ŝtelo. Li iras al Marlinspike Hall kun Milu, kie li akuzas Saĥarin je la ŝtelo, sed rimarkante, ke la modelo de Saĥarin ne estas rompita, li ekkomprenas, ke ekzistas du Unikornaj modeloj. Tinĉjo revenas al sia loĝejo, kiu estis prirabita, kaj Milu montras al li la metaltubon. Tinĉjo trovas pergamenon ene de la tubo. Tamen, ili estas interrompitaj per la alveno de Barnaby, inkognita FBI agento kiu provis aĉeti la modelon de Tinĉjo, kiu tiam estas pafita fare de insidmurdistoj provante reakiri la Unikornon.
Tinĉjo metas la rulaĵon en sian monujon, sed poste ĝi estas ŝtelita fare de Silk la venontan matenon kaj baldaŭ poste li estas kidnapita fare de komplicoj de Saĥarin sur la SS Karaboudjan. Milu postkuras ilin, suriras la ŝipon kaj reunuiĝas kun Tinĉjo. Tinĉjo ekscias, ke Saĥarin formis aliancon kun la stabo de la ŝipo kaj gvidis ribelon preni kontrolon kaj malliberigi la kapitanon. Surŝipe, Tinĉjo renkontas la kapitanon de la ŝipo, nome kapitano Archibald Haddock, kiu estas eterne ebria alkoholulo kaj forgesis la plej grandan parton de sia pasinteco inkluzive de la rakonto de sia prapatro. Tinĉjo, Haddock kaj Milu preterkuras la skipon kaj eskapas de la Karaboudjan en savboato, sed ne antaŭ ol Tinĉjo elsendas la nomon de la celloko de la ŝipo, Bagĥar. La ŝipo provas sinkigi ilian boaton sed anstataŭe sinkigas malplenan savboaton kiun Haddock hazarde liberigis dum sia fuĝo. Rimarkante, ke du savboatoj estis liberigitaj, Saĥarin supozas, ke ili pluvivis kaj sendas hidroplanon por trovi kaj kapti ilin.
Sentante sin malvarma kaj soifa sur la savboatveturo, Haddock malsaĝe uzas kaŝpasaĝan botelon da viskio por estingi fajron kiun li komencis en la boato, kaŭzante eksplodon, kiu lasas la triopon senhelpa pinte de la renversita boato. La triopo trovas, ke la hidroplano atakas ilin, Tinĉjo malflugigas ĝin, kaperas la hidroplanon kaj uzas ĝin por flugi direkte al la fikcia Maroka haveno Bagĥar, sed ĝi kraŝas en dezerto pro tio, ke mankas fuelo. Promenante en la dezerto, Haddock haluciniĝas kaj memoras sian prapatron, Sir Francis Haddock, la 17-ajarcentan kapitanon de la Unikorno, kies trezor-ŝarĝita ŝipo estis atakita fare de la skipo de piratoŝipo, antaŭ iĝi sobra. Tamen, ili poste estas savitaj fare de francaj soldatoj. Dume, Thomson kaj Thompson trovas kaj arestas Silk-on, kiu asertas esti kleptomano kaj ne ŝtelisto, kaj trovas la monujon de Tinĉjo kun la enhavo daŭre interne.
Oni malkovras, ke la tria modelo estas en Bagĥar, posedata fare de Omar ben Salaad. Saĥarin kaŭzas distraĵon en koncerto de Bianca Castafiore, kio rezultas en la fakto, ke lia falko ŝtelas la trian rulaĵon. Ĉasado tra la grandurbo rezultiĝas, dum kiu li akiras ĉiujn rulaĵojn. Ekzakte ĉar li estas preta rezigni, Tinĉjo estas persvadita fare de Haddock por daŭri. Kun helpo de Thomson kaj Thompson, Tinĉjo kaj Haddock spuras Saĥarin reen ĝis Antverpeno kaj starigas kaptilon, sed Saĥarin uzas sian pistolon por rezisti areston. Kiam liaj viroj ne savas lin, Saĥarin defias Haddock al batalo uzante gruojn ĉe la doko. Post la batalo, Saĥarin estas puŝita eksterŝipen fare de Haddock; li tiam estas savita kaj arestita fare de Thomson kaj Thompson.
Gvidite per la tri rulaĵoj, kiuj indikas la lokon de Marlinspike Hall, Tinĉjo, Haddock kaj Milu vojaĝas tien. Helpate de Haddock, ili trovas iom da el la trezoro kaj indicon al la loko de la Unikorno; kaj Tinĉjo kaj Haddock konsentas pri starigo de ekspedicio por trovi la alfundiĝintan trezoron de Sir Francis.
Berilo
La gloso Berilo havas diversajn signifojn, inter aliaj:
Provinco Kırşehir
Kırşehir estas provinco de Turkio. Ĝi situas en la administra regiono Centra Anatolio. La ĉefurbo estas la samnoma urbo Kırşehir.
Jean-Bedel Bokassa
Jean-Bedel BOKASSA ( en Bobangui – ) ankaŭ konata kiel Bokassa la 1-a kaj Salah Eddine Ahmed Bokassa, estis la milita diktatoro de la Centr-Afrika Respubliko kaj imperiestro de la Centr-Afrika Imperio ekde ĝis revolucio de.
Bokassa fariĝis la nova ŝtatestro de la Centr-Afrika Respubliko per la tiel nomata puĉo de la Sankta Silvestro, inter la 31-a de decembro 1965 kaj 1-a de januaro 1966.
Liaj kontraŭloj akuzis lin de multaj krimoj, inkluzive kanibalismon.
Dolina pri Lendavi
Dolina pri Lendavi, hungare Völgyifalu estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Lendava.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito Völgyifalu apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la vilaĝon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Hungario apartenas al interna zono de traktato Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senkontrole ie ajn.
Preĝejo de Naskiĝo de Maria (Tjumeno)
La preĝejo de Naskiĝo de Maria (храм во имя Рождества Пресвятой Богородицы) estas la preĝejo de la Rusa Ortodoksa Eklezio konstruita en urboparto Mis en Tjumeno (Rusio) en 2000. Origine ĝi estis konstruita kiel kapelo, sed poste transformita je preĝejo.
Historio
Aŭtune 1999 (laŭ aliaj datumoj — en 1998) rande la parko Jurij Gagarin en urboparto Mis (Tjumeno) estis ekkonstruita ligna kapelo de Naskiĝo de Maria. La konstruadon financis lokaj komercistoj, fratoj Viktor, Aleksej kaj Vladimir Salmin, kiuj naskiĝis kaj kreskis en tiu ĉi urboparto. La la kapelo estis konsekrita de metropolito de Tobolsko kaj Tjumeno Dimitrij (Kapalin).
En 2003 kiel paroĥestro estis nomumita kleriko de la Oranta katedralo Aleksandr Pavloviĉ. Li aranĝis dimanĉan lernejon, krucomarŝojn.
Gardistejo forme de tradicia rusa ligna dometo plu staras apud la preĝejo kaj estas uzata kiel ludejo kaj interaga muzeo por infanoj, kie ili povas konatiĝi kun tradicia rusa domo kaj ĝiaj hejmaĵoj.
Attelwil
Pri la komunumo
Attelwil estas komunumo en la distrikto Zofingo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 294 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Attelwil situas okcidente de la rivero Suro, kiu formas la orientan limon de la komunumo. La vilaĝo situas sur flanka moreno de la iama glaciepoka Reuss-Glaĉero.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,19 km², de kiuj 0,79 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,23 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 679 m s.m. sur la monteto Tannholzberg kaj la plej malalta punkto sur alteco de 474 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Suro.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Attelwil limas en nordo al Staffelbach, en oriento al Moosleerau, en sudo al Reitnau kaj en okcidento al Wiliberg.
Trafiko
La vilaĝo Attelwil situas flanke de la ĉefaj trafikfojoj. La kantonoa ĉefvojo de Araŭo al Sursee pasas 1 km oriente de la vilaĝo aliflanke de la rivero Suro. La vilaĝo estas konektita al la publika trafikreto per la poŝtaŭtolinio de Schöftland tra Attelwil al Sursee.
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 6 kilometrojn norde en Kölliken kaj al la svisa aŭtovojo A2 4 kilometrojn okcidente en Reiden.
Historio
La unua dokumenta mencio de Attelwil datiĝas el la jaro 1306 kiel Attelwile.
En mezepoko Attelwil estis sub al regado de la Habsburgoj. Post la kokero de Argovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1415 Attelwil apartenis al la berna ĉefvoktejo Lencburgo. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Attelwil estis atribuita al la distrikto Zofingo de la nove fondita Kantono Argovio.
Tibor Petrovay
Tibor PETROVAY estis rumania hungara ekonomikisto. Li naskiĝis en Vésztő la 15-an de marto 1902 kaj mortis en Budapeŝto la 26-an de julio 1964.
Kariero
Tibor Petrovay diplomitiĝis en Komerca Akademio de Kluĵo. Li doktoriĝis en la Universitato de Koloĵvaro en 1942. De 1923 li estis oficisto de la Ligo de Ekonomi- kaj Kreditkooperativoj de Kluĵo, inter 1933-39 respondecredaktoro de Szövetkezeti Értesítő. Li publikigis en Erdélyi Múzeum, Erdélyi Tudósító, Hitel.
Silicia dioksido
Silicia dioksido, aŭ dioksido de silicio aŭ ankoraŭ silico, estas kemia kombinaĵo kun formulo SiO2. Ĝi estas senkolora solido ĉeestanta en abundo en la natura medio kaj en diversaj vivaj estaĵoj. Ĝi ekzistas en libera formo en malsamaj kristalaj aŭ amorfaj formoj, kaj kemie kombinita kun aliaj oksidoj al en silikatoj, kiuj estas la ĉefaj eroj de la terkrusto kaj termantelo. Kombinita aŭ ne-kombinita, ĝi konsistas el 60,6% pri la maso de la kontinenta terkrusto. Ĝi estas precipe abunda en formo de kvarco, precipe en granitoj. Ĝi ankaŭ ekzistas en la formo de sinteza materialo, kiel kvarca vitro, fumigita silico, silica ĝelo kaj aeroĝeloj. Ĝi estas uzata kiel struktura materialo, en mikroelektroniko, kiel elektra izolaĵo, same kiel ingrediento por la farmacia industrio kaj la agrikultura industrio.
La inhalo de fajne dividita kristala silico estas venena kaj povas konduki al severa inflamo de la pulmoj, silikozo, bronkito, pulmo-kancero kaj aŭtoimunaj malsanoj kiel sistema disigita eritemo kaj reŭmata artrito. Aliflanke, la sorbo de amorfa silicia dioksido kaŭzas nur mallongajn reverteblajn inflamojn.
Magé
Magé estas municipo kaj urbego de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio. Ĝi kuŝas en urbaro de Rio-de-Ĵanejro inter Rio-de-Ĵanejro kaj Teresópolis.
Geografio
Magé situas laŭ Guanabara Golfo de Atlantiko (kontraŭe Rio-de-Ĵanejro etendiĝas) en sudorienta parto de la lando. Duque de Caxias troviĝas 33, Rio-de-Ĵanejro 35, Nova Iguaçu 46, Belo Horizonte 319, Guarulhos 371, San-Paŭlo (urbo) 381, Campinas 418, Curitiba 704, Braziljo 921, Goiânia 934, Porto Alegre 1156, Salvador de Bahio 1176, Campo Grande 1225, Maceió 1641, Recife 1842, Teresina 1955, Natalo (Brazilo) 2055, São Luís 2244, Belém 2432, Manaus 2844 km.
Historio
Vilaĝo Magepe-Mirim estis establita en 1566 fare de portugalaj kolonianoj, sed pli frue indianoj vivis en tiu loko. Ĉi tiu loko posedis unu el la ĉefaj havenoj en la regiono, kie multe da ŝipoj malŝarĝis sklavojn. En 1696 la paroĥo estis establita kaj ekde 1789 la hodiaŭa loknomo estas konata. La vilaĝo iĝis urbo en 1857.
Klimato
Magé havas tropikan klimaton. La tutjara averaĝa temperaturo varias inter 22-28 °C. Jare pluvas po 1175 mm. En ĉiuj monatoj pluvas (neniam naĝas), plej ofte pluvas en decembro, plej malofte pluvas en aŭgusto.
Famuloj
La brazila internacie konata futbalisto Garrincha [garinĉa] estis naskita en Magé ( Pau Grande) en 1933.