cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oswaldo Cruz
En 1904 granda epidemio de variolo atakis Rio-de-Ĵanejron, kaj miloj da homoj malsaniĝis. Sub la gvido de Oswaldo Cruz, oni devigis homojn en pluraj cirkonstancoj ricevi la vakcinon - kiu jam ekzistis de jardekoj. Infanojn, militistojn, edz(in)iĝontojn, vojaĝontojn, kandidatojn al lernejoj kaj loĝantojn en suspektindaj lokoj - ĉiujn oni praktike devigis akcepi la vakcinon. Kuracistojn oni punis pro falsaj vakcinatestoj kaj lernejestrojn oni severe kontrolis.
Sekvis prostestoj pro la iom krudaj kaj diktatorecaj postuloj de la kampanjo, kiu detruis multajn malricajn domaĉoj, kaj kiu ĉefe punis la malriĉulojn kaj nigrulojn. Tiuj protestojn oni nomas "Ribelo kontraŭ vacino". Popolanoj strikis, batalis kontraŭ la polico, starigis barikadojn kaj pafadis. La gazetaro krude atakis la registaron kaj militlernejanoj aliĝis al la ribelo. Oni dekretis sieĝostaton kaj estingis la devigan vakcinadon. Sed Oswaldo Cruz venkis: en 1907 jam forestis flava febro, kaj en 1908 la popolo vaste devis akcepti vakciniĝon kontraŭ variolo. Li ricevis ormedalon en 1907, en Internacia Kongreso, en Berlino. Li reformis la Sanitaran Kodon kaj la sanservojn en la lando. Li krome forigis la flavan febron en subŝtato Pará kaj faris kampanjon en Amazonio, kontraŭ malario.
En 1913 li fariĝis membro de Brazila Akademio de Beletro. En 1916 li fariĝis urbestro de Petrópolis, sed mortis en februaro 1917, de rena malsano.
Granda marĉokanbirdo
Ĝi troviĝas en granda parto de subsahara Afriko nome en Angolo, Bocvano, Burundo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Ganao, Kenjo, Malio, Maŭritanio, Namibio, Niĝerio, Ruando, Senegalio, Sudano, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas marĉo kio nomigas la specion.
Leucușești
Leucușești [leŭkuŝeŝtj] (hungare: Lökösfalva [løkøŝfalva]) estas vilaĝo en Rumanio, 20 km norde de Lugoj. Administre ĝi apartenas al la komunumo Bethausen, kies centro situas 4 km okcidente.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 784 loĝantojn (rumanoj); en 1992 531 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1440. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény).
NGC 867
NGC 867 (aliaj indikoj — NGC 875, PGC 8718, UGC 1760, MCG 0-6-60, ZWG 387.65, KCPG 62A) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 867, NGC 875.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Agra
Agra (आगरा) estas urbo en ŝtato Utar-Pradeŝo en federacia ŝtato Barato.
Geografio
Agra situas sur ebenaĵo 170 metrojn super la marnivelo laŭ kliniĝanta rivero. Aligarh troviĝas 80, ĉefurbo Delhio 182, Ĝansi 198, Kanpur 234, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 291, Mumbajo 1056, Kolkato 1161 kilometrojn (aere).
Historio
Agra inter 1526-1648 estis ĉefurbo de Mogola Imperio. Tiutempe konstruiĝis la plej gravaj vidindaĵoj. Poste longa erao de britoj sekvis.
Vidindaĵoj
La plej fama estas maŭzoleo Taĝ-Mahalo. Tiu konstruaĵo kaj Ruĝa fortikaĵo (konstruita en 1565 apartenas al Monda Heredaĵo de 1983.
Miksitaj teamoj en la Somera Olimpiko 1900
La tri plej fruaj olimpikoj permesis al individuoj en teamo esti de malsamaj nacioj. La Internacia Olimpika Komitato (IOC) nun grupigas iliajn rezultojn de la somera Olimpiko 1896 en Ateno, la somera Olimpiko 1900 en Parizo kaj la somera Olimpiko 1904 en Sankta Luiso kune sub la miksteama nomo (IOC-kodo ZZX).
La miksitaj teamoj en 1900 sume atingis ekzakte 19 medalojn: Temas pri ok oraj,  kvin arĝentaj kaj  ses bronzaj medaloj.
Ekzemploj por tiaj teamoj estas la dupersonaj remboatoj de tiuj ĉi olimpiko, ekzemple la nederlandaj remistoj François Brandt kaj Roelof Klein. Ili estis parto de la nederlanda ok-opa remista teamo, kiu sur la rivero Seine inter Courbevoie kaj Asnières-sur-Seine gajnis bronzan medalon kun Hermanus Brockmann, sportisto plenkreska, sed relative malpeza, kiel la stiristo. En la konkurso de du remistoj kaj aldona stiristo, la nomoj de la stiristoj por ses el la sep partoprenintaj skipoj ne estas konataj - tio nekutimas por modernaj olimpikoj, kiuj kutime estas tre bone dokumentitaj: La plej granda parto de tiuj nekonataj stiristoj estis junaj francaj knaboj pezantaj proksimume 25 kilogramojn, kiujn la skipoj dungis al sia avantaĝo. Brockmann ankaŭ en la konkurso de du remistoj kaj aldona stiristo devis stiri la nederlanda boaton de Roelof Klein kaj François Brandt. La paro rimarkis, ke la 60 kg pezo de Brockmann metas ilin en malavantaĝon; ili anstataŭigis lin kun loka knabo de 33 kg kaj venkis en la finalo mallarĝe batante la francan teamon. Tamen poste la olimpikaj kronikistoj decidis, ke pro la knabo (maksimume 10-jara) la du-opa boato ne estis nederlanda sed internacia, kaj tiu ora medalo laŭ la reguloj pri internaciaj sportaj teamoj en olimpikoj ne kalkuliĝas en la nederlandaj statistikoj.
Leŭkostiktoj
La Leŭkostiktoj aŭ montofringoj estas birdoj de la genro Leucosticte el la familio de Fringedoj. Tiu genro inkludas ankaŭ la rozfringojn, tiele nome pro la rozkoloreca plumaro. Ili ŝajnas proksime rilataj al la piroloj (Marten & Johnson, 1986) kaj al Pinikolo (Arnaiz-Villena et al., 2001), kaj diverĝis el ili antaŭ nur dekduo da milionoj da jaroj, fine de la Meza Mioceno.
Tiuj birdoj estas indiĝenaj de Azio kaj Nordameriko kaj troviĝas tipe en sterilaj montaraj regionoj. Multaj specioj manĝas pli da insekta materialo ol aliaj fringedoj.
La kompleta listo de specioj estas la jena:
Ili estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj.
Attila Nagy (kuracisto, poeto)
NAGY Attila (nadj) estas hungara kuracisto, doktoro de medicinaj sciencoj (2001), poeto naskita en Aiud la 19-an de septembro 1954.
Kariero
Attila Nagy diplomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș. Li laboris kiel kuracisto en Târgu Mureș (1980-83), en vilaĝo Râşca (Distrikto Suceava) (1984), inter 1984-86 Jódratosnya? en 1986 en Ogra; inter 1986-88 li estis uzinkuracisto en Târgu Mureș, poste en kliniko pri internaj malsanoj de 1880.
Bala (lago)
Bala (Llyn Tegid en Kimra) estis la plej granda natura lago en Kimrio antaŭ kiam la nivelo estis altigita por helpi subtenon de fluo de kanalo Llangollen.<!-- Ĝi estas 4 mejloj / 6.4 km longa per mejlo / 1.6 km larĝa) kaj estas kun rezervo pri subita kaj danĝera (inundoj, inundas, superakvas, superakvegoj, superakvegas). Ĝi estas krucigita per la Rivero _Dee_ kaj ĝiaj akvoj estas fame profunda kaj klara. La urbo de _Bala_ (sidas, kovas) je ĝia norda fino kaj la mallarĝa kalibro Bala (lago) Fervojo (kuras, ruligas) por kelkaj kilometroj laŭ la laga suda bordo.
Bala (lago) havas abunda ezoko, Eŭropa _perch_, truto, angilo kaj _gwyniad_. Ĝi ankaŭ enhavas la tre malofta _mollusc_ _Myxas_ _glutinosa_ - la _Glutinous_ heliko. Laŭ legendo la lago estas loĝita per monstro sciata kareseme kiel _Teggie_.
La lago nun (formoj, formas) parto de la Rivero _Dee_ preskriba Sistemo kaj la nivelo je ĝia _outflow_ estas aŭtomate (funkciigita, regita). Dependanta sur (flui, fluo) kondiĉoj kaj la nivelo akva en _Llyn_ _Celyn_, akvo povas (flui, fluo) ĉu enen la lago aŭ ekster de la lago je la normala _outflow_ punkto.
En la 1990-aj jaroj la lago suferis de floras de blua-verdalgoj kiu indikis grava kaj (ĝenanta, zorganta) _eutrophication_ de la lago. Sinsekva _investigative_ laboro per la Ĉirkaŭaĵa Agentejo kaj la organizaĵo de _partnership_ (maniero, proksimiĝi, proksimiĝo) kun la akva industrio, la bienanta komunaĵo kaj aliaj havas enmeti loka plano por reduktanta diskreta kaj difuzi (poluo, poluado) (enigoj, enigas) al la lago.
Povilas Rotomskis
Povilas Rotomskis (naskiĝis la en urbeto Žeimelis, distrikto Pakruojis; mortis  en Vilnius) estis pedagogo, kulturaganto, revoluciulo, diplomato, floristo. Dum la unua mondmilito li estis evakuita al Rjazan. Post morto de gepatroj li trafis tie en domon de litovaj infanoj. En 1918 li revenis en Litovion, laboris, studis, kaj finis porinstruistan seminarion en Panevėžys. Ekde 1926 membro de komunista partio. Pro aktiva revolucia agado inter junularo P.Rotomskis estis arestita (1928) kaj en 1930 enprizonigita por 8 jaroj. Tie li bone ekposedis Esperanton kaj en malliberejoj de Panevėžys kaj Šiauliai li fervore instruis la lingvon al samĉelanoj. Lia artikolo "En litova malliberejo" estis aperigita en "Sennacieca revuo" (1938, n-ro 10). Li kunlaboris ankaŭ en "Internaciisto". De 1938 ĝis 1940 li laboris en librovendejo en Kaunas. P.Rotomskis litovigis rakontojn de M. Gorkij kaj romanon de Sincler "Reĝo de aŭtomobiloj". Dum soveta tempo en 1940 li okupis gravajn postenojn en tiama registaro, en 1942-44 nlaboris en soveta konsulejo en Nov-Jorko. Post la milito en 1945 li estris sovetan delegacion por repatriigo de polaj civitanoj el Litovio. En 1946 - membro de soveta delegacio en Pariza Packonferenco. En 1944-48 - ministro pri eksterlandaj aferoj de Litova SSR. P.Rotomskis estis ankaŭ floristo, selektis novajn speciojn de floroj.
Avataro (interreto)
Avataro en komputila senco estas artefarita personaĵo aŭ rolaĵo de vera persono en virtuala realeco, ekzemple en videoludo.
La vorto devenas el la sanskrita lingvo. Avataro - अवतार, avatāra - tie signifas "malsupreniĝo", vorto per kiu hinduismo signas la sinsekvajn enkorpiĝojn de la dio Viŝnuo venanta por helpi al la homaro.
Klasikaj avataroj
Avataroj ekzemple montriĝas en formo de foto, komputila bildeto aŭ kiel tridimensia figuro de homo aŭ de alia estaĵo. En interretaj forumoj kaj sociaj retoj la bilda rekonilo de uzanto same nomatas "avataro", simile al tridimensia figuro en virtuala mondo. Ofte la registritaj uzantoj de reta forumo havas la eblon alŝuti personan bildon aŭ elektti ĝin el listo, kaj tiu bildo poste reprezentas ilin kaj montratas apud iliaj notoj en la forumo.
Flago de Ĉeĥio
La nacia flago de Ĉeĥio (státní vlajka České republiky) estas la sama flago de la antaŭa Ĉeĥoslovakio. Survoje de la historiaj okazintaĵoj en iama Ĉeĥoslovakio, Ĉeĥio konservis la ĉeĥoslovakan flagon dum Slovakio adoptis sian propran flagon. La unua flago de Ĉeĥoslovakio estis bazita sur strioj, kaj estis blanka sur ruĝa. Tio estis identa al la flago de Pollando, tiel ke blua triangulo estis aldonita ĉe la hisflanko. La flago estis malpermesita de la naziaj politikistoj en 1939, kaj estis horizontala trikoloro de blanka, ruĝa, kaj blua. La origina flago estis restarigita en 1945.
Kiam la ĉeĥa kaj slovaka respublikoj disiĝis en 1993, la ĉeĥoj adoptis flagon simila al la antaŭa flago de la Ĉeĥa kaj Slovaka federacia respubliko, en rekta malobservo de la konstitucia ago kiu eksplicite malpermesis iamajn federaciajn simbolojn esti uzita por la du novaj ŝtatoj.
Kloster Veßra
Kloster Veßra estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildburghausen de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Feldstein. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Komunumo naskita el monaĥejo
Ĉe la konfluo de Schleuse kaj Werra troviĝas en sia strukturo unika mezepoka komplekso de la iama klostro de kanonikoj-premonstratoj. En la ekde 1994 al la Fondaĵo Turingiaj Kasteloj kaj Ĝardenoj apartenanta monaĥeja komplekso estas ankaŭ muzeo gvidata de la societo Hennebergisch-Fränkischer Geschichtsverein. Ĝi dediĉas sin al la esplorado kaj prezento de la historio de la iama monhaĥejo kiel ankaŭ de tuta Hennebergio. Krome montratas atestiloj de regiona popolarto.
Historio
La en 1131 fondita doma klostro de la grafoj de Henneberg evoluis ĝis la Reformacio al la plej grava monaĥeja institucio en Hennebergio kaj estis politika kaj ekonomia, sed ankaŭ kultura centro kun transregiona elradiado (arkitekturo, librofabrikado, historiografio, astronomio, hortikulturo).
Priskribo de la komplekso muzea
Sur la 6 hektarojn granda muzeokomplekso (neinterompite ĉirkaŭata per la malnova klostromurego) troviĝas romanikstilaj kaj gotikstilaj ejoj monumentprotektitaj (i.a. la ruino de la abateja kirko, restoj de la ambito kiel ankaŭ de la monaĥaj ĉambroj, preĝejeto funebra, pordoturo, pordopreĝejeto; orientigas onin tie ankaŭ daŭra ekspozicio pri la konstrufazoj). Ekster tio videblas la ekde la 16-a jarcento ofte alikonstruitaj ekonomiaj domoj de la bieno post la abolicio de la monaĥeja statuso post la Reformacio. En ili estas elmontroj pri la historio, objektoj de ĉiutaga uzo, popolarto kaj agrikulturo. La turbina domo en la iama monaĥeja muelejo (inkluzive defendoramparoj kaj muelejfoso) estas ĝis nun funkcianta akvoforta aparataĵo.
Ekde 1981 oni aranĝis liberaeran ensemblon en la okcidenta parto de la teritorio. La t.n. vilaĝa muzeo respegulas per sia kolekto de arkitekturaj objektoj (loĝdomoj, sed ankaŭ abelejoj) diversajn specojn de kamparana trabfakaĵo. Tiuj ejoj estas samtempe envolviloj por montri kiel antaŭaj generacioj laŭ diversaj socialaj klasoj loĝis kaj laboris. Objektoj, kiuj ĉe la originala situo (ekz. en Grabfeld, Vorderröhn, Werratal) estus detruintaj, rekonstruitis kaj savgarditis tie ĉi. Gravas ankaŭ la metioj: nuntempe estas originala forĝejo, du brikdomoj kaj grenmuelejo. Alian parton okupas domoj de publika uzo kiel bierfabriko, tombeja kapelo aŭ urbodomo.
Oni kreis ankaŭ al la domoj adaptitajn ĝardenojn laŭ historia modelo. Menciindas malfrumezepoka spic- kaj kuracherba ĝardeneto. Montratas tipaj sovaĝaj kaj kulturaj kreskaĵoj de Hennebergio (kiuj alie raras). Sur bieno oni entreprenas ĉiujare la trikampan kultivadno kun la etapoj de novalo, somera greno, vitra greno.
Onychoprion
Onychoprion, la brundorsaj ŝternoj, estas genro de marbirdoj de la familio de ŝternoj aŭ Ŝternedoj. Kvankam la genro estis unuafoje priskribita en 1832 de Johann Georg Wagler la kvar specioj de la genro estis ĝis lastatempe retenitaj en la pli granda genro Sterna, la genro kun plej multnombraj specioj (Bridge et al., 2005).
Tri el la kvar specioj de la genro estas tropikaj, kaj unu havas subpolusan reproduktan teritorion. La Fulga ŝterno havas tuttropikan distribuadon; la Bridŝterno reproduktiĝas ankaŭ tra la tropika Atlantiko kaj la Hinda Oceano sed en la centra Pacifiko ĝi estas anstataŭita de la Grizdorsa ŝterno. La Aleŭta ŝterno reproduktiĝas ĉirkaŭ Alasko kaj Siberio sed vintras en la tropikoj ĉirkaŭ Sudorienta Azio.
Zoltán Ésik
Zoltán Ésik [Eŝik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ésik Zoltán estis hungara matematikisto, komputosciencisto, altlerneja instruisto, membro de Academia Europaea.
Zoltán Ésik naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Rejkjaviko (Islando).
Biografio
Zoltán Ésik maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, poste li akiris diplomon (MSc) en Scienca Universitato Attila József en 1974. Post la diplomo li estis samloke asistanto (1974-1979), lektoro (1979-1987), docento (1987-1997), poste profesoro. Intertempe en 1979 li doktoriĝis (Ph.D.) en la universitato, kandidatiĝis en la Hungara Scienca Akademio en 1985, habilitiĝis en la universitato (1995), en la sekva jaro li doktoriĝis ĉe la akademio. En la studjaro 1996 li instruis ankaŭ en Universitato de Debrecen kaj en aliaj tempoj li prelegis ankaŭ en eksterlandaj universitatoj. Liaj artikoloj ofte aperis en matematikaj revuoj. Li ricevis premiojn inter 1974-2005. Li havis edzinon, kiu naskis dufoje.
Kvadraturo
Kvadraturo estas termino uzata en astrologio indikanta aspekton nome rilato inter du planedoj situantaj je angula distanco de 90°, kaj estas indikata per la simbolo. Estas kondiserita subaspekte de kvadraturo ankaŭ la marĝeno de +/- 7/8 gradoj de la limo de la orbito, rilate la punkto en kiu situas la planedoj, kaj same kiel ĉiuj aspektoj kiom pli la kvadraturo estas preciza tiom pli la influo estas forta.
Krom kun la planedoj, estas taksataj ankaŭ la kvadraturaj aspektoj kiujn ili formas kun la Ascendentoj aŭ 1-a Domo, la Descendentoj aŭ 7-a Domo kaj la Imum Coeli (Ĉiela fundo) aŭ 4-a Domo, Medium Coeli (Zenito) aŭ 10-a Domo.
La kvadraturo – laŭ astrologoj – akuzas kontliktecon inter la planedoj, kio tradicie estas konsiderata missorĉa, sed ĉe la modernaj astrologoj estas taksata nur aspekto misharmonio kaj en horoskopo aludas kie oni devas koncentriĝis kaj kundirekti la energiojn por atingi pozitivajn rezultojn.
Kiel en ĉiuj aspektoj, la kvadraturoj povas esti harmoniaj kaj misharmoniaj. La harmonia kvadraturo influas - ĉiam laŭ astrologioj – sur la 10-a Domo sciigante la problemojn kiuj devas estas solvitaj metode kaj orde, dum la misharmonia kvadraturo influas sur 4-a Domo kie indikas la erarajn kutimojn kiuj devas esti batalataj.
Zodiakaj signoj en kvadraturo
La kvadraturon oni malkovras formante kvadraton sur la tablo de la zodiakaj signoj. Ĉiu signo estas oponata al tiu kiu troviĝas en mala vertico kaj en kvadraturo kun du signoj situantaj ĉe aliaj du verticoj, malaj inter si. Tio videblas tie:
Pál Bakó
Pál Bakó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bakó Pál estas hungara moderna pentatlonisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
dum sportado li akiris licencon pri presfotado, baldaŭ trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Depost sia aktiva sporta vivo li havis plurajn okupiĝojn ĝis la pensiuliĝo (ekzemple komercisto, sporta aranĝisto, trejnisto, stuntisto).
Sporta kariero
jam dum la bazlernejaj jaroj estis naĝisto, baldaŭ moderna pentatlonisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono dufoje teame en 1974 kaj 1976, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1964-1977. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kun arĝenta medalo teame, krome en mondĉampionumo en 1970 li estis la unua same teame. Li finis la modernan pentatlonadon en 1978, poste li estis trejnisto en sia naskiĝurbo.
Prosné
Prosné estis vilaĝo en distrikto Považská Bystrica en Slovakio. Ĝi antaŭ la 1-a de januaro 1979 estis memstara kaj de ĉi tago estas unuigita kun la vilaĝo Udiča.
Evoluo de nomo
La unua skriba mencio pri vilaĝo Prosné devenas el la jaro 1321 sub nomo Prozna. Pli malfrue, precize en la jaro 1405, estas menciita kiel Prozne, en la jaro 1466 kiel Prosna. La jaro 1598 alportas nomon Proszne. Hungare tio estas Proszne aŭ Kölesfalu.
Historio
Prosné oni unuan fojon mencias 1321, kune kun patrina vilaĝo Udiča. Vilaĝo apartenis al familio de Hatňanoj, pli poste al bieno Považská Bystrica. En la jaro 1598 vilaĝo havis dek tri domojn, en la jaro 1784 tie jam estis 75 domoj kaj vivis 82 familiojn, tio estas 402 loĝantojn. En la jaro 1828 tie estis 469 loĝantojn. Pasintece loĝantoj okupiĝis precipe pri agrikulturo, poste ili laboris en ĉirkaŭaj industriaj entreprenoj.
Blazono
Vilaĝo Prosné havis unu konatan sigelon el la jaro 1748. En bildo troviĝas viro kun larĝa hakfosilo. Tiu ĉi sigelilo oni uzadis ankaŭ en la jaro 1884. La sigelo servis kiel modelo por nuntempa blazono de Prosné.
Baugevatnet
Baugevatnet estas lago en Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Tysfjord en la provinco Nordland. La lago kovras surfacan areon de 4,99 kvadrataj kilometroj kaj ĝia borda longo estas proksimume 30,21 kilometroj.
Ringebu
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Oppland. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Irschenberg
Irschenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miesbach kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Aleksejo Favorskij
Aleksejo Favorskij (ruse: Алексей Евграфович Фаворский) (1860-1945) estis rusa kemiisto, kreinto de la "Rearanĝo de Favorskij" (1894) aŭ reordigo de la ciklopropanoj kaj alfa-halogenketonoj por estigi esterojn de karboksilataj acidoj; kaj la koncepto pri la "Reakcio de Favorskij" (1900-1905), kiu estas nukleofila reakcio de iu fina etino sur karbonila grupo en acida medio. Li publikigis serion da sciencaj studoj pri la konvertiĝo de izomeroj da nesaturitaj hidrokarbonidoj en la "Revuo de la Fiziko-kemia Societo" de la Rusa Federacio. Pro lia plibonigo en la produktado de sinteza kaŭĉuko, li ricevis la Stalinan Premion, en 1941.
Biografio
Favorkskij studis kemion en la imperia Universitato de Sankta Peterburgo inter 1878 ĝis 1882. Dum pluraj jaroj li estis asistanto de Aleksandro Butlerov (1828-1886) kaj en 1891 li fariĝis profesoro pri Analiza Kemio de la Fakultato pri Fiziko kaj Matematiko. En 1895, li defendis tezon kaj ricevis sian diplomon pri doktoreco kaj estis nomumita profesoro en la Instituto pri Inĝenierado por Kemia Fabrikado kaj Teknologio.
De 1897, li ekaktivis en la departemento pri neorganika kemio. Inter 1897 kaj 1908, li samtempe laboris en la Instituto Kemia kaj Teknologia de Sankt-Peterburgo kaj estis kun-fondinto de la Instituto pri Neorganika Kemio inter 1934 kaj 1937 kiam li iĝis direktoro. Ekde 1901, li same estis eldonisto de la Revuo de la Fiziko-kemia societo en Rusio.
En 1939, Favorskij disvolvis novan metodon por la sintezo de izopreno surbaze de acetileno kaj acetono tra la 2-metil-3-butin-2-ol kaj la prenolo. La fama grafikartisto Vladimir Favorskij (1886-1964) estis lia nevo. Kelkal el liaj disĉiploj estis Sergejo Lebedefo (1874-1934), Vladimiro Ipatiefo (1867-1952) kaj Mihhail Poraj-Kovice (1877-1949).
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> 2-Methylbut-3-yn-2-ol.svg| 2-Metil-3-butin-2-ol Aldehyd_-_Aldehyde.svg| Aldehidoj Imidazole_2D_numbered.svg| Imidazolo Isoprene_Structural_Formulae_V.1.svg| Izopreno Ketone_Structural_Formulae_V.1.png| Ketono Gombergm01.jpg| Liberradikalo Prenol-3D-balls.png| Prenol Favorskii_Reaction.png| Reakcio de Favorskij Favorskii_Rearrangement_Scheme.png| Rearanĝo de Favorskij Gustav_Robert_Kirchhoff.jpg| Gustav Kirchhoff (1824-1887) Butlerov_A.png| Aleksandro Butlerov (1828-1886) VladimirMarkovnikov.jpg| Vladimiro Markovnikov (1837-1904) Ipatieff1.jpg| Vladimir Ipatieff (1867-1952) Sergey_Lebedev.jpg| Sergej Lebedev (1874-1934) Aniline.svg| Aleksandr Poraj-Koŝic (1877-1949) Favorsky1920e01.jpg| Vladimir Favorskij (1886-1964) Acetylene-3D-vdW.png| Ivan Nazarov (1906-1957) </Gallery> </Center>
Universitato Gallaudet
Universitato Gallaudet (Gallaudet University) estas usona universitato en Vaŝingtono, la usona ĉefurbo. Ĝi estas la sola universitato kiu specifike ekzistas por la eduko de surduloj kaj surdetuloj. Eksa prezidanto de Gallaudet, I. King Jordan, estis la unua surda prezidanto de Gallaudet. Li servis ĝis 1-a de januaro 2007. La nuna prezidanto estas, ankaŭ surdulo.
Gallaudet estas dulingva universitato. La studantoj interkompreniĝas per kaj la angla lingvo kaj la usona signolingvo. En 2006, ĝi havis ĉirkaŭ 1800 studantojn.
Historio
La originala nomo de Gallaudet estis Columbia Institution for the Instruction of the Deaf and Dumb (esperante Kolumbia Institucio Por Klerigo de Surduloj kaj la Mutuloj). Ĉi tiu nomo estis insulta por multaj surduloj kaj mutuloj. En la angla lingvo la vorto "dumb" povas signifi kaj "mutulo" kaj "stultulo". Nesurduloj ofte rigardis homojn, kiuj ne povis paroli, kiel stultulojn.
Fine, en 1954 la Usona Kongreso renomis la lernejon Gallaudet College omaĝe al Thomas Hopkins Gallaudet, surdula instruisto kiu enkondukis signolingvon en Usonon.
En 1986 la Usona Kongreso donis universitatan rekonon kaj denove renomis la lernejon al Gallaudet Univeristy.
Etnografio de Argentino
La nuna loĝantaro de Argentino estas la rezulto de granda ondo de enmigradaj laboristoj kiuj eniris inter 1850-1950, plejmulte italoj kaj due hispanoj, kiu surterigis post la unua tajdo de hispanaj konkeristoj kaj kolonoj. Ankaŭ tiu rezulto devenas de la antaŭa miksado inter hispanoj kaj indiĝenoj (devene de la kolonia periodo). La loĝantaro havas gravajn komunumojn de judoj, araboj, armenoj, ciganoj, britoj, francoj, germanoj, poloj, rusoj, kroatoj, ukrainoj, japanoj, ĉinoj, koreoj, paragvajanoj, urugvajanoj, brazilanoj, ĉilianoj, peruanoj, kaj tiel plu.
Samkiel ĉe Aŭstralio, Brazilo, Kanado, Usono aŭ Urugvajo, Argentino estas konsiderata kiel enmigra lando, tio estas socio kiu estis influita de unu aŭ pluraj enmigraj periodoj. Tio nomiĝas en la lando crisol de razas (rasa fandopoto) el diferencaj popoloj. Fakte, enmigrado en Argentino estis tiom forta ke Argentino eventuale iĝas la dua lando en la monod kiu ricevis plej elmigrantojn, kun 6.6 milionoj, dua post nur Usono kun 27 milionoj, kaj antaŭa aliaj ricevintoj de enmigrantoj kiaj Kanado, Brazilo kaj Aŭstralio.
Historio
Post la sendependo de Argentino, la nova lando havis grandan teritorion sed estis malmulte loĝata, kaj kiel ĉe aliaj landoj de Latinameriko, ties etna kompono estis ege multe la sama el la kolonia epoko, kio daŭris el la 16a al la komenco de la 19a jarcentoj. Poste, meze de la 19a jarcento, granda tajdo de enmigrado startis alveni al la lando pro la ĵus aplikita konstitucia politiko kiu enkuraĝigis enmigradon, kaj pro aferoj rilataj al la Malnova Mondo kiaj militoj, malriĉo, malsategoj, sociaj konfliktoj kaj serĉo de oportunoj aŭ pli bonan vivon en la Nova Mondo. Tiu enmigrado venis ĉefe el Eŭropo sed ankaŭ el la Araba mondo, Rusio kaj Japanio.
Tiele, plej argentinanoj estas descendantoj de la enmigrintoj de la 19a kaj 20a jarcento, kaj ĉirkaŭ 97% el la loĝantaro estas eŭropdevena, aŭ parte eŭropdevena. Ankaŭ araba deveno estas grava (ĉefe el siria kaj libana originoj), kaj la juda loĝantaro estas la plej granda en tuta Latinameriko (7a en la mondo). ĉar tiuj etnaj grupoj estis eŭropdevena dekonigitaj de malsanoj kaj militoj dum la 19a jarcento, kvankam ekde la 1990-aj jaroj alvenas nova tajdo de negra enmigrado. Argentinaj Indiĝeno aliflanke havas gravajn loĝantarojn en la Nordokcidento (Keĉuoj, Diagitoj, Kolaoj, Ajmaroj); la Nordoriento (Guaranioj, Mokovioj, Tobaoj, Viĉioj); kaj en Patagonio aŭ Sudo (Mapuĉoj, Tehuelĉoj ktp.). Aziaj popoloj havas pliiĝantajn minoritatojn en kelkaj areoj de Bonaero kaj etendiĝas al aliaj grandaj urboj de Argentino. Fine, dum jarcentoj homoj el najbaraj landoj kiaj Bolivio, Paragvajo kaj Peruo enmigris al Argentino, kaj formis gravajn komunumojn.
NSK
La vorto havas plurajn signifojn:
27610 Shixuanli
27610 Shixuanli estas tre malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shixuan Justin Li, finalisto de la Broadcom MASTERS de 2012, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Bay Haven Charter Academy en Panama City (Florido).
Miksitaj teamoj en la Somera Olimpiko 1904
La tri plej fruaj olimpikoj permesis al individuoj en teamo esti de malsamaj nacioj. La Internacia Olimpika Komitato (IOC) nun grupigas iliajn rezultojn de la somera Olimpiko 1896 en Ateno, la somera Olimpiko 1900 en Parizo kaj la somera Olimpiko 1904 en Sankta Luiso kune sub la miksteama nomo (IOC-kodo ZZX).
Hondarribia
Hondarribia aŭ Fuenterrabía (respektive en eŭska kaj oficiale kaj en hispana) estas municipo de Eŭskio, Hispanio. Ĝi havas 16.464 loĝantojn laŭ informo de la nacia instituto pristatistika INE por 2010 kaj estas situanta en la nordorienta pinto de la provinco Gipusko, je ĉirkaŭ 20 km oriente de la ĉefurbo, Donostio, en la elfluo de la rivero Bidasoa, kiu utilas kiel natura limo kun Hendajo (Francio).
Faŭno de Nov-Zelando
La faŭno de Nov-Zelando (ankaŭ nomata faŭno de Aotearoo) havas unikan historion, interalie ĉar antaŭ ol la homo alvenis en la areo, verŝajne antaŭ malpli ol 1300 jaroj, ekzistis neniuj mamuloj sur la insuloj entute, krom tiuj kiuj povis flugi de areo al areo (tri specioj de vespertoj (kiropteroj) el la familio de Mystacinidae, unu el kiuj estis formortinta), tiuj kiuj povis atingi ilin per naĝado kaj resti sur la strandoj (ekzemple marleonoj) aŭ tiuj kiuj vivis en la akvoj proksimaj al la insuloj (ekzemple balenoj); la ekologia rolo ludita de mamuloj en la plej multaj partoj de la mondo estis ludita per birdoj en Nov-Zelando, kaj iom pli malgranda mezuro per insektoj.
Hondarribia
Temas pri urbo kaj turisma kaj loĝeja. Grava turisma allogaĵo estas la Kastelo de Karlo la 5-a. En ĝi troviĝas la Flughaveno de Donostio, konata pro sia loko ankaŭ kiel Flughaveno de Fuenterrabía.
Faŭno de Nov-Zelando
Tiu unika ekosistemo kaŭzis la evoluon de granda nombro da neflugantaj birdoj, kiel ekzemple la Kivio (Apteryx), la dinornitoj, la Kakapo (Strigops habroptilus), kaj la Takaheo (Porphyrio hochstetteri). Pro la "manko" de predantoj, multaj bestoj pasigis la plej grandan parton de sia tempo surgrunde, eĉ la vespertoj. En Nov-Zelando ekzistas ankaŭ proksimume 60 specioj de lacertoj (30 el kiuj estas gekoj kaj giboj (Skinkedoj)) kaj kvar Anuroj specioj, ĉiuj raraj kaj en danĝero de formorto. Krome, balenoj de diversaj specioj estas foje observitaj sur la marbordoj de Nov-Zelando kaj en ĝiaj akvoj.
Nevrincea
Nevrincea (nevrinĉa) (hungare: Nőrincse nOerinĉe) estas vilaĝo en Rumanio norde de Lugoj. Administre ĝi apartenas al Bethausen.
Faŭno de Nov-Zelando
En la Nov-Zelanda areo, ekzistas du el la plej malnovaj reptiliaj specioj en la mondo, nomitaj sphenodon punctathoes (nomita en la maoria: tuatra) kaj sphenodon guntheri. Tiuj specioj estas endemiaj al la Nov-Zelanda regiono, kaj estas rilataj al serio de kiuj ĉiuj aliaj specioj estas formortintaj, la rhynchocephalia. La aĝo de ambaŭ specioj de sphenodon estas taksita je 250 milionoj da jaroj kaj ili estas difinitaj kiel vivantaj fosilioj. Efektive ili datas de antaŭ ĉiuj dinosaŭroj.
Nevrincea
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 839 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 205 (rumanoj, 9% hungaroj).
Faŭno de Nov-Zelando
La origino de kelkaj el la bestoj de Nov-Zelando estas en la najbaraj regionoj - Aŭstralio kaj Sud-Orienta Azio: ili alvenis en Nov-Zelando per naĝado aŭ flugado, kaj tie, en la unika medio kun preskaŭ neniuj predantoj, la procezo de evolucio dum milionoj da jaroj ŝanĝiĝis ilia korpostrukturo kaj konduto tiel ke ili pli taŭgas al sia nova medio. Tiel, ekzemple, la kakapo perdis sian kapablon flugi kaj ĝiaj korpodimensioj pliiĝis. Simile al la aŭstralia faŭno, ankaŭ en la nov-zelanda faŭno la plej multaj el la bestoj estas endemiaj al la nov-zelandaj insuloj: 70% de la terbirdoj kaj akvobirdoj; ĉiuj vespertoj (du specioj nuntempe); ĉiuj amfibioj; ĉiuj reptilioj; kaj 90% de la dolĉakvaj fiŝoj.
Invadintaj specioj
La unuaj homoj kiuj alvenis al Nov-Zelando estis la maorioj. Ili alvenis tra la insuloj de la Pacifika Oceano, kaj kunportis la polinezian raton Kioreo (Rattus exulans; "Kyora") kaj la malsovaĝan hundon. Poste la eŭropanoj alportis porkojn, katojn, ermenojn, erinacojn, kampmusojn, valabiojn, furojn, ĉevalojn, bovinojn, kaprojn, lamojn, ŝafojn, alpakojn kaj aliajn hundojn kaj ratojn. Ĉio el tiuj, la plej granda parto de kiuj estis invadaj specioj, ĝenis la ekologian ekvilibron de la nov-zelanda faŭno, kaj kondukis multajn speciojn al la rando de formorto. Kuskusoj Phalangeridae (Phalangeriformes, "didelfoj"; malsama al didelfedoj) estis alportita de najbara Aŭstralio por la peltindustrio, kaj aldone cervedoj (de la specio timora cervo (Rusa timorensis), kanada cervo, ruĝa cervo akvocervo, blankvosta cervo kaj la makula cervo) kaj montokaproj, (ĉamo kaj hemitrago) el Eŭropo kaj Azio por ĉasado kaj distraj celoj. Tiuj bestoj invadis la arbarojn kaj arbaretojn kiuj estis vivejo por multaj birdoj kaj grave difektis ilin.
En la lastaj jaroj, multaj sukcesaj klopodoj estis faritaj por forigi la ratojn, furojn, ermenojn kaj brosvostajn didelfojn (vulpoposumojn) trovitajn en multaj naturaj areoj kaj insuloj de Nov-Zelando, kaj ĉe la grandaj kaj la ĉe malgrandaj, en provo restarigi la ekologian ekosistemon tie proksime al ĝia originala formo kaj tiel redukti la damaĝon kaŭzita de la invada specio alportita de la homo. Ekzemple, proksimume 30 tunoj da morta kuskusoj estis forigitaj de Kapiti insulo. En la sama maniero, klopodoj estas faritaj por kontroli kaj malplenigi la populacion de enpenetraj specioj en difinitaj teraj areoj. En pli progresinta stadio oni planas tute forigi la predantojn el certaj regionoj kaj areoj kaj bari ilin, tiel kreante ekologiajn insulojn, kie la lokaj bestoj povas sendanĝere reproduktiĝi. Ekzemplo de la apliko de ĉi tiu paŝo estas la Karori Wildlife Sanctuary en la urbo Velingtono.
Acerno
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. La komunumo krome membras en la monta komunumaro Monti Picentini.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Donato de Arezzo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Bagnoli Irpino (AV), Calabritto (AV), Campagna, Giffoni Valle Piana, Montecorvino Rovella, Montella (AV), Olevano sul Tusciano kaj Senerchia (AV).
Peillon-Sainte-Thècle (stacidomo)
Peillon-Sainte-Thècle estas franca stacidomo sur linio Nice -, situanta en Peillon, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Nice - Breil-sur-Roya (945000).
Katolika sociala doktrino
La katolika sociala doktrino formas la tuto de la instruaj dokumentoj de la katolika eklezio. Precipe ĝin difinas la papaj enciklikoj pri socialaj aferoj, la tiel nomataj enciklikoj, kaj la koncilioj de la katolikaj episkopoj. Speciala konsilantaro por justeco kaj paco ("iustitia et pax") ellaboras la doktrinon. Principoj de la katolika sociala doktrino estas personeco, solidareco kaj subsidiareco. Do, la Katolika Sociala Doktrino ampleksas principojn, instruojn kaj direktivojn emanitajn de la Katolika Eklezio celantajn solvi, laŭ la pensmaniero de la Evangelio, la socialajn problemojn. Ĝi formiĝis per diversaj laŭjarcentaj dokumentoj, aparte niaepokaj.
Proponindas al la konsidero almenaŭ la precipaj kiuj kontribuis al kreiĝo de tiu teoria kaj praktika sistemo devenanta samtempe el la prihomaj sciencoj kaj teologio.
Historio
La granda nukleo de la Katolika Sociala Doktrino eltireblas el la famaj prisocialaj enciklikoj kaj paroladoj de la papoj, nome de intelektularo kaj ekleziularo kaj socie engaĝitoj aŭ sociesplorantoj de la katolika mondo ĉar ĉiu tiucela dokumento estas fakte kolektiva frukto. Tial tiuj papaj dokumentoj estas kiel fina punkto de sennombraj esploroj kaj debatoj en katolikaj penscentroj kaj universitatoj kaj de la tutmonda episkoparo kaj laikaro, pri kiuj interesiĝas ĉiam pli esploristoj de la formiĝo de doktrinoj.
La sociala instruaĵaro de la Katolika Eklezio radikas en konstantaj zorgoj pri la stato de la socio ekde la epoko de la Ekleziaj Patroj kaj poste Mezepoko (oni pensu pri la normoj por batali kontraŭ uzuro, pri la Frumentaj (granaj) Montoj aŭ Piaj Montoj, malsanulejoj ktp).
Jam en la Antikva Testamento oni kredis ke "koni Dion estas fari justecon kaj juron" (diversloke en la Psalmoj kaj Profetoj, kaj jam Jesuo solene diris ke "tion vi faris al mi" (Mt 25) aludante al la amenda kaj provizenda proksimularo.
La precipaj aksoj
De tiuj kristanaj socialaj nemalhaveblaĵoj fariĝis portantoj politikistoj katolikaj kaj ne nur. En la sfero socieklezia tiastile agadis sennombraj protagonistoj, kiujn utilas memorigi almenaŭ Don Bosco, Cottolengo, Tereza el Kalkato. La doktrino kaj ĝia aplikado investis ankaŭ la evoluantajn landojn, kie agas katolikaj organizaĵoj.
Apartaj dokumentoj
NB. Se tratempe, laŭ iuj katolikaj intelektuloj, la katolika sociala doktrino meritis foriĝi el la amplekso de la Ekleziaj Instruoj pro tio ke ĝi, ne estante doktrina instruo, sed nur esprimo de historiaj opinioj, ne havus rajton ekzisti aŭ liveri principojn aŭ sugesti politikajn kaj kulturajn kondutojn. Ĝi sume ne estis "integra parto de la katolika kredo". Sed post la tri socialaj enciklikoj de Johano Paŭlo la 2-a kaj la lasta de Benedikto la 16-a, tiu kritiko inter katolikaj intelektuloj malfajriĝis ĉar tiuj papoj enŝtelis ĝuste la kontraŭon, nome ke la amplekso de la katolika sociala doktrino estas parto de la oficiala Instruo de la Eklezio deviganta ĉiujn katolikojn.
Bibliaj fundamentoj de la Katolika sociala doktrino
La fundamentoj de la KSD, nome Katolika Sociala Doktrino troviĝas disvatigitaj en pluraj libroj tekstoj kaj foje ŝajnas ke ĝi estas la esti la precipa celo de la Sanktaj Bibliaj Skriboj.
El la Malnova Testamento:
El Amos 5,12-24 ''“Ĉar Mi scias, kiel multaj estas viaj krimoj kaj kiel gravaj estas viaj pekoj: vi premas virtulon, vi prenas subaĉeton, vi forpuŝas malriĉulojn en la pordego. 13 Tial la saĝulo silentas en ĉi tiu tempo, ĉar ĝi estas tempo malbona. 14 Serĉu bonon, ne malbonon, por ke vi vivu; tiam la Eternulo, Dio Cebaot, estos kun vi, kiel vi diras. 15 Malamu la malbonon, amu la bonon, kaj starigu en la pordego justecon; eble la Eternulo, Dio Cebaot, indulgos la restintojn de Jozef. 16 Tial tiele diras la Eternulo, Dio Cebaot, la Sinjoro: Sur ĉiuj placoj estos plorado, sur ĉiuj stratoj oni dirados: Ho ve, ho ve! kaj oni vokos la plugiston, por plori, kaj la sciantojn de funebraj kantoj, por plorkanti. 17 Kaj en ĉiuj vinberĝardenoj estos plorado, kiam Mi trairos meze de vi, diras la Eternulo. 18 Ve al tiuj, kiuj deziras vidi la tagon de la Eternulo! por kio vi ĝin deziras? la tago de la Eternulo estas malluma, ne luma. 19 Tiel same, kiel se iu forkuras de leono kaj lin kaptas urso, aŭ li venis hejmen kaj apogis sian manon al muro kaj lin pikas serpento. 20 Malluma estos ja la tago de la Eternulo, ne luma; malluma kaj sen ia brilo. 21 Mi malamas, Mi abomenas viajn festojn, kaj Mi ne flaras la oferojn de viaj solenaj tagoj. 22 Kiam vi alportas al Mi bruloferojn kaj viajn farunoferojn, Mi ne akceptas ilin, kaj viajn grasajn dankoferojn Mi ne rigardas. 23 Forigu de Mi la bruon de viaj kantoj, la sonadon de viaj psalteroj Mi ne volas aŭskulti. 24 Sed justeco fluu kiel akvo, kaj vero kiel potenca torento”.''
El Sentencoj 21, 13: “Se iu ŝtopas sian orelon kontraŭ kriado de malriĉulo, li ankaŭ vokos kaj ne estos aŭskultata”.
El Sentencoj 31,8-9: ''“Malfermu vian buŝon por senvoĉulo, Por la defendo de ĉiuj forlasitaj. Malfermu vian buŝon, por juĝi juste, Por defendi malriĉulon kaj senhavulon”. El Psalmo 82 ,2-5:”Ĝis kiam vi juĝos maljuste, kaj prilogios la personon de malvirtuloj? Estu justaj al malriĉulo kaj orfo; rilate afliktiton kaj senhavulon estu virtaj. Lberigu malriĉulon kaj mizerulon: el la mano de malvirtulo ilin savu, Ili savu. Ili ne scias kaj ne komprenas, En makkumo ili marŝas”.''
El la Nova Testamento
El la evangelio de Mateo 19, 16-19; 2,36: ''“amu vian proksimulon kiel vin men”.
El Jakobo 1,27: “Religio pura kaj senmakula antaŭ nia Dio kaj Patro estas jena: viziti orfojn kaj vidvinojn en ilia mizero, kaj sin gardi sen malpuriĝo de la mondo”.
El Paŭlo al la Efesanoj 5,25 ordonas: “25 Edzoj, amu viajn edzinojn, kiel Kristo amis la eklezion kaj pro ĝi sin donis”, nome kiel Kristo ilin amas, noem semezure.
Norio Omura
Norio Omura (japane 小村 徳男, n. 6-an de septembro 1969) estas japana futbalisto. Li de 1995 ĝis 1998 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Klosterhäseler
Klosterhäseler estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la komunumo An der Poststraße en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2007 la loĝloko havis 773 loĝantojn.
NGC 868
NGC 868 (aliaj indikoj — PGC 8659, UGC 1748, ZWG 387.63) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Koh-i-noor
La Koh-i-noor („Lumomonto“) (La telugua: కోహినూరు, la persa: کوہ نور, la urdua: کوہ نور, la hinda: कोहिनूर, la bengala: কহিনূর) estas ĉirkaŭ 110-karata diamanto, kiu nun estas ero de la britaj kronjuveloj.
Probable Koh-i-noor estas la plej malnova ankoraŭ ekzistanta diamanto, kiun iam ajn tuŝis homaj manoj. Ĝia spuro komencis antaŭ pli ol 5000 jaroj, kiam oni jam menciis ĝin en malnova Sanskrit-eposo.
Arbara leŭkostikto
La Arbara leŭkostikto (Leucosticte nemoricola) estas specio de birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Leŭkostiktoj, kiuj estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj.
Koh-i-noor
Poste oni parolis pri ĝi en la jaro 1304, kiam Sultano Ala-ad-Din ŝtelis ĝin de la hindreĝo de Malwa (Hindio). Poste la gemo ornamis la okulon de la pavo de la tiama mondfama belega pavotrono en Delhi. Dum la konkero de Delhi en 1739 akiris ĝin Nadir, ŝaho de Persio. La legendo rakontas ke haremvirino diris al la konkerinto, ke la diamanto estis kaŝita en la turbano de la mogulo. Post tio la ŝaho proponis dum festo interŝanĝi la turbanojn. Tiu gesto estis simbolo de ĉiama amikeco kaj frateco; malakcepto estintus afronto. Kiam la ŝaho malvolvigis la diamanton el la tuko, li ŝajne ĝoje kriis "koh-i-noor".
Arbara leŭkostikto
Ĝi troviĝas en la montoj de centra Azio el orienta Afganio tra Himalajo al nordorienta Birmo nome en la landoj Afganio, Butano, Ĉinio, Barato, Kazaĥio, Birmo, Nepalo, Pakistano, Rusio, Taĝikio kaj Turkmenio. Ties natura habitato estas moderklimataj herbejoj de alpaj deklivoj dum somero kaj en arbarklarejoj dum vintro. La arbara habitato nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kiu signifas “loĝanta en arbaro”.
Ĝi esta ĝenerale grizbruna birdo kun tre markate strieca dorso kaj flugilstrioj. La irisoj estas brunaj. La vosto estas mezlonga kaj forkoforma.
Koh-i-noor
En la jaro 1747 la persa ŝaho estis murdita kaj "Koh-i-noor" iris al la trezorejo de Panĝabo. Kiam la lando estis aneksita en 1849 al la brita Hindio, la juvelo estis donita kiel kompenso por la Sikh-militoj al la Brita Kompanio de Orientaj Indioj.
Dum la jaro 1850 oni transdonis la juvelŝtonon al la brita reĝino Viktoria okaze de la 250-jara fondojubileo de la Brita Kompanio de Orientaj Indioj, kiu tiel ricevis ĉiujn rajtojn pri komerco kun Hindio kaj la spicinsuloj. Reĝino Viktoria tranĉadigis la Koh-i-noor-diamanton denove, post kiam iuj parolis pri malsufiĉa fajro. Tiel la iama 186-karata diamanto estis malgrandigita je la nuna grandeco de 108,93 karatoj.
Por la kronado de la Reĝino Mary en 1911, la Koh-i-noor estis enmetita kiel centra ŝtono en la kronon kaj fine en 1937 ĝi estis translokigita en la kronon de la Reĝino Elizabeta, la posta reĝpatrino.
La Koh-i-noor estas videbla inter la britaj kronjuveloj en la Tower de Londono.
Ujazd
Ujazd (germane Ujest) estas urbo en la provinco Opolio de Pollando, kiu laŭ la stato de havis loĝantaron de  urbanoj, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la administra distrikto Strzelce. Ĝis la jaro 1945 la urbo apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj. Kadre de tio ŝtata komisiono fiksis novan nomon de la urbo.
Esperanto-movado
La grupo de Görlitz en 1909 fondis en tiu apuda urbo Esperanto-grupon, kiun estris s-ro A. Höche el Görlitz.
Acerra
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Afragola, Caivano, Casalnuovo di Napoli, Maddaloni, Pomigliano d'Arco kaj San Felice a Cancello.
Rășinari
Rășinari [rəŝinarj] (hungare: Resinár [reŝinar], germane: Städterdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Sibiu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 5 771 loĝantojn (rumanoj, ciganoj, hungaroj, germanoj), en 1992 5 645 (rumanoj).
Historio
Ĝi estas rumana vilaĝo de la mezepoko. Ĝia unua mencio skriba estas el 1488. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben).
Resurrection
Resurrection filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith. La filmo estas bazita sur la romano Resurekto de Lev Tolstoj, unue publikigita en 1899.
Rășinari
Fonto
Inter Rășinari kaj Sibio trafikas interurba tram-linio, foje nomata "fromaĝ-ekspreso", ĉar per ĝi kamparanoj portis siajn produktojn al la bazaro de Sibio.
Resurrection
La temo malfermiĝas kun la reveno hejmen de princo Dimitrij, kiu renkontas la servistinon Katjuŝa, nome malgranda kamparanino, kaj estas tuj ĉarmita per ŝia beleco. Juna, sagaca kaj senkulpa, bela kiel rozo, ŝi senscie fascinas la princon. Lia nobla sintenado same impresas ŝin, kaj liaj malgrandaj atentoj flatas ŝin, ĝis finfine ŝi estas nekapabla rezisti liajn progresojn.
Sel (Norvegio)
Sel estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Oppland. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Adenio
La adenio (Adenia) estas genro de la planta familio pasifloracoj. La specioj havas ĝenerale unuseksajn, unuplantajn florojn.
Bahiyyih Khanum
Bahíyyih Kh ánum naskiĝis dum 1846 en Teherano kaj mortis la en Ĥajfo. Ŝi estis la unua filino de Bahá'u'lláh, la profeto fondinta de la Bahaa Kredo, kaj de lia unua edzino Ásíyih Kh ánum (Navváb).
La patro donis al ŝi la titolon "Plejgranda Folio Sankta". Ŝi estis aparte kara al sia patro kaj estis konsiderata ene de la Bahaa Kredo kiel unu el la plej grandiozaj virinoj de la homaro: "Vere, Ni altigis vin al rango plej elstara inter la virinoj, kaj donaci al vi en Mia kortego tian staton kian neniu virino superis." (Bahá'u'lláh, citita en "The Bahá’í World", vol. V, p. 171)
Ŝi restis fidela je la Sankta Interligo de Bahá'u'lláh, dum la jaroj de konfliktoj ene de la familio de Bahá'u'lláh, kiuj okazigis la ekskomunikadon de multaj familianoj.
Ŝi neniam edziniĝis.
Ŝia tombo troviĝas en la Bahaaj Ĝardenoj de la Monto Karmel, malsupre de la Bahaa Arko, ne for de la tomboj de sia patrino kaj de siaj du fratoj. Tiel estis la ŝoko por la Administra Ordo Bahaa, ke oni ne celebris la religiajn festivalojn dum naŭ monatoj. ( Sh o gh i Effendi en sia telegramo al la Nacia Spirita Asembleo de la bahaanoj de Usono kaj Kanado).
Huber Matos
Huber Matos Benítez (naskiĝis, mortis ) estis kuba disidento, aktivisto kaj verkisto el Yara, Granma.
Li estis plej bone konata kiel revoluciulo kiu helpis al Fidel Castro, Che Guevara kaj aliaj membroj de la "Movado de la 26-a de julio" (M-26-7) en forigo de la diktatoreco de Fulgencio Batista kiel parto de la Kuba Revolucio. Li estis kontraŭ Batista depost la efektiva puĉo de la generalo en 1952, kiun li nomis kontraŭkonstitucia, sed fariĝis ankoraŭ pli kritika kontraŭ la movada ŝanĝo al marksismaj principoj, kaj kontraŭ ligo de rilatoj kun la gvidantoj de la Komunista Partio de Kubo (PCC). Li estis kondamnita pro "perfido kaj ribelado" al la nova reĝimo de Castro. Li trapasis 20 jarojn en malliberejo (1959–1979) antaŭ ol estis liberigita en 1979.
Post sia liberigo, li pasis sian tempon inter Miami, Florido, Usono kaj Kostariko. Li estis politike aktiva parolante kontraŭ la kuba registaro.
Matos mortis el korinfarkto en Miami, Florido. li estis -jaraĝa.