cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pardilla
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Festoj
La plej gravaj festoj estas du:
Vidindaj konstruaĵoj
Alia monumento estas "el Rollo" (pilorio), ŝtona kruco sur kvarangula bazo kiu estis konstruita en la ekstremo de la placo. Tie estis ligitaj la kondamnuloj dum la epoko de la Inkvizicio, kaj la kulpuloj estis pendigitaj proksime de "Cerro de la Horca" (Monteto de la Pendumilo).
Igor Smolnikov
Igor Smolnikov aŭ plennome Igor Aleksandroviĉ Smolnikov - cirile Игорь Александрович Смольников, angle latinliterigata Igor Aleksandrovich Smolnikov - estas rusia futbalisto. Li naskiĝis (hazarde aparte bela dato) en Kamensk-Uralskij, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2013 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Zenit Sankt-Peterburgo. Krome Igor Smolnikov same ekde la jaro 2013 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "22".
Narekavank
Narekavank (armene: Նարեկավանք, "Monaĥejo de Narek", okcident-armene: Nareg) estis armena monaĥejo de la 10-a jarcento en la historia provinco Vaspurakano, proksime al la sudaj bordoj de Lago Van, en la nuna orienta Turkio. La monaĥejo estis unu el la plej elstaraj en mezepoka Armenio kaj havis gravan lernejon. La poeto Gregorio de Narek (Grigor Narekaci) precipe prosperis en la monaĥejo. Ĝi estis forlasita en 1915 dum la Armena genocido, kaj laŭdire malkonstruita ĉirkaŭ 1951. Moskeo nun staras sur ĝia loko.
10a - 11a jarcentoj
La monaĥejo estis fondita dum la regado de la reĝo arcrunida Gagik la 1-a de Vaspurakano (ĉ. 908–43) de armenaj monaĥoj, kiuj fuĝis de la Bizanca Imperio pro religia persekutado. En la 10-a jarcento patro Ananias de Narek (Anania Narekaci) fondis lernejon, kiu fariĝis unu el la plej elstaraj centroj de lernado en mezepoka Armenio. Gregorio de Narek (Grigor Narekaci, 951-1003), eminenta mistika poeto, studis kaj prosperis en la monaĥejo, igante la "nomon de la institucio senmorta". Ĝis hodiaŭ la monaĥejo plejparte rilatas al Gregorio de Narek. Interalie, la historiisto Uĥtanes studis en la monaĥeja lernejo. Dum ĉi tiu periodo, la monaĥejo estis inter la plej elstaraj en tuta Armenio kaj ankaŭ estis ĉefa centro de produktado de manuskriptoj. La plej frua pluviva manuskripto produktita en la monaĥejo estas Evangelio datita en 1069.
Moderna periodo
Armenion regis diversaj eksterlandaj potencoj en la postaj jarcentoj. La Otomana Imperio akiris regadon de la regiono ekde la 16-a jarcento. La monaĥejo spertis reviviĝon kiam en 1707 ĝi estis profunde renovigita de Minas vardapet Ghapanci. En 1812 sonorilturo estis konstruita ene de la monaĥejaj muroj. La du kupoloj estis restarigitaj en 1843 de la arkitekto Sahrat Memarbaŝi kaj lia filo Movses. En 1858 la monaĥejo estis renovigita de Hovhannes vardapet. Patro Hovsep Rabuni komisiis ĥaĉkaron (krucŝtono), kiu estis metita sur la tombo de Gregorio de Narek. Ĝi prezentis la Dipatrinon portantan Jesuon sur siajn genuojn kaj Gregorion sur la unua plano.
En ĉi tiu foto de la etnografo Jervand Lalajan de 1911, kamparanoj plugas kampon rekte sub la muroj de Narekavank.
En 1884 Aristakes vardapet malfermis seminarion en la monaĥejo kaj en 1901 orfejo kun lernejo estis fondita.
En 1896, dum la registar-aprobitaj Hamidaj masakroj, la monaĥejo estis atakita fare de kurdoj kiuj mortigis patron Jeghiŝe kaj 12 monaĥojn.
En la 19a kaj frua 20a jarcentoj la monaĥejon vizitis okcidentaj misiistoj. Pastoro Harrison Gray Otis Dwight priskribis Narekavank kiel "famkonatan monaĥejon". En 1900 la usona ĵurnalo The Missionary Herald skribis, ke la orfejo de la monaĥejo havas 25 ĝis 30 knabojn, dum la monaĥeja lernejo estis "senkompare la plej granda kaj plej altnivela lernejo en la provinco ekster la urbo [de Van], tiu vilaĝo male la plej multaj aliaj, havante ian lernejon de kelkaj jaroj".
En la frua 20-a jarcento la monaĥejo estis ĉirkaŭita de loĝdomoj kaj diversaj konstruaĵoj por ekonomiaj celoj. Foto de la etnografo Jervand Lalajan el 1911 montras "kamparanojn kun bovoj plugantaj kampon rekte sub ĝiaj muroj". La usona misiisto Herbert M. Allen (1865-1911) skribis en 1903 tion "... la klostroj konstruitaj ĉe ĝia bazo klopodis detrui la signifon de ĉi tiu eksterordinare bela preĝejo, sed malgraŭ ĉi tiuj, la potenco kaj spiriteco de la skulptita penso restas kaj memorigas la nomon de la apostolo [Gregorio] de Nareg, kiu lasis la stampon de sia personeco pri armena literaturo kaj karaktero."
Arkitekturo
La monaĥeja komplekso enhavis du preĝejojn: Sankta Sanduĥt kaj Surb Astvacacin ("Sankta Dippatrino"). La maŭzoleo de Gregorio de Narek situis oriente de la preĝejo Sankta Sanduĥt. La preĝejo Surb Astvacacin havis projektadon de "kupolhava halo", kaj situis sude de Sankta Sanduĥt. En 1787 vardapet Barsegh konstruis rektangulan, kvarkolonan  gaviton (nartekso), sur la tomboj de Hovhannes vardapet (la frato de Gregorio) kaj la filozofo Ananias el Narek. Antaŭ la okcidenta enirejo de la gavito oni konstruis trietaĝan sonorilturon en 1812.
Detruo kaj nuna stato
La monaĥejo ĉesis funkcii dum la Armena genocido de 1915, kio rezultigis la ekstermadon de la armena loĝantaro de la regiono. Laŭ Sevan Nişanyan ĝi estis malkonstruita ĉirkaŭ 1951, samtempe, ke oficiala ordono pri malkonstruo de la Katedralo de la Sankta Kruco de Aĥtamar estis donita. La vilaĝo Narek nun estas plejparte kurde loĝata kaj estas konata kiel Yemişlik en la turka  kaj Nerik en la kurda. La erudiciulo James R. Russell, kiu vizitis la monaĥejon en 1994, estis dirita de lokaj kurdaj vilaĝanoj tri jarojn poste, ke ĥaĉkaro de la 10-a jarcento (transversa ŝtono) estis detruita de la turka polico.
La monaĥejo estas tute detruita. En la fruaj 2000-aj jaroj "estis ankoraŭ iuj restaĵoj de arkaĵo de la monaĥejo". Moskeo nun staras kie iam monaĥejo staris.
En decembro 2008 la turka-armena arkitekto Zakarya Mildanoğlu anoncis, ke la turka registaro decidis rekonstrui Narekavank, inter iuj aliaj duonruinaj aŭ detruitaj preĝejoj kaj monaĥejo en orienta Turkio. En septembro 2010, Mildanoğlu kompilis liston de ĉirkaŭ 90 armenaj preĝejoj kaj monaĥejo en la regiono de Van inkluzive de Narekavank. Li rekomendis, ke la turka registaro prenu la necesajn rimedojn por konservi ilin.
Muzeo de Literaturo kaj Artoj
La Muzeo de Literaturo kaj Artoj Ĉarenc (armene: Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարան) de Armenio estas la plej granda deponejo de armenaj manuskriptoj kaj libroj ampleksantaj la lastajn tricent jarojn. Sidejo estas en Erevano. Origine koncipita en 1954 kiel la Muzeo de Literaturo kaj Artoj de Armena Soveta Socialisma Respubliko, la institucio evoluis al rimarkinda esplorcentro, kie la arkivoj de ĉirkaŭ sescent armenaj aŭtoroj, dramistoj kaj muzikistoj estas nuntempe loĝigitaj. Komencante kun 1967, la muzeo ricevis la nomon de la armena poeto Jeghiŝe Ĉarenc. Aldone al la manuskriptoj kaj ĝia vasta biblioteko, la Muzeo posedas multajn fotojn, afiŝojn, projektojn, kostumojn, teatraĵojn, personajn artefaktojn kaj muzikajn instrumentojn, kiuj donas ampleksan vidon al la vivo de la artistoj. Kelkaj el ĉi materialoj ekspoziciiĝas ĉe la granda ekspoziciejo de la instituto.
La muzeo publikigas akademiajn librojn kaj dediĉas specialajn prezentojn al armenaj literaturuloj. Ĝia nuna direktoro estas Karo Vardanjan.
Francisco Alves
Francisco Alves estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 6.424 loĝantojn en 2010.
Duklando Loreno
La Duklando Loreno (Herzogtum Lothringen) estis feŭda teritorio de la Sankta Romia Imperio, proksimume en la situo de la hodiaŭa regiono Loreno. Ĝi ekzistis ĝis 1766, kiam ĝi integriĝis en la krono de reĝlando Francio, post la morto de la lasta suverena duko, Stanislao la 1-a. Ĝi formiĝis surbaze de la duklando Supra Lotaringo en 959. Ĝia ĉefurbo estis Nancio.
Gotoku Sakai
Gotoku Sakai (japane 酒井 高徳, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2012 ĝis 2018 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 42 matĉoj.
Duklando Loreno
Divido de 959
En 959, la tiama Duklando Lotaringo estis dividita en du partojn: la suda Supra kaj la norda Malsupra Lotaringo.
Malsupra Loreno
La norda Malsupra Lotaringo aŭ Malsupra Loreno disfalis inter 1210 kaj 1360 en plurajn regteritoriojn: duklando Luksemburgo, duklando Limburgo, duklando Jülich, duklando Brabanto, kaj multaj aliaj. Grandan parton de tio akiris inter 1430 kaj 1473 la dukoj de Burgonjo, inkluzive de graflando Henegovio, provinco Zelando kaj duklando Geldern. Tio poste en 1477 fariĝis la burgonja heredaĵo de la Habsburgoj, kaj en la nuntempo proksimume respondas al la Beneluks-ŝtatoj.
Colonia Bulgară
Colonia Bulgară [kolonija bulgarə] (hungare: Bolgártelep, germane: Bulgarische Kolonie) estas vilaĝo en Rumanio norde de Lugoj. En 1910 ĝi havis 725 loĝantojn (bulgaroj, hungaroj, germanoj); en 1992 103 (rumanoj, 44% hungaroj). Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Torontál vármegye). Administre ĝi apartenas al Dudeştii Vechi.
(16633) 1993 OV5
(16633) 1993 OV5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Korntal-Münchingen
Korntal-Münchingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Duklando Loreno
Malsupra Loreno
La nomo "Lotaringo" aŭ "Loreno" iom post iom estis plu uzata nur por la suda parto.
Korntal-Münchingen
Partneraj urboj
Korntal-Münchingen havas partnerajn rilatojn kun jenaj urboj:
Duklando Loreno
Supra Loreno
Ankaŭ la Supra Lotaringo aŭ Supra Loreno, poste nur simple nomata Loreno, kun la paso de la tempo kaj la internaj konfliktoj de la burĝaro, disbranĉiĝis en diversaj feŭdoj kiel:
Tiu (suda) duklando Loreno ekzistis ĝis 1766.
Karpodakoj
La Karpodakoj estas birdoj de la familio de Fringedoj. Plej parto de la specioj de la genro Carpodacus havas diversajn kvantojn de ruĝa aŭ roza koloro en la plumaro kio estas karaktera de tiu grupo. La Komuna karpodako estas ofte nomata simple "Karpodako", tio estas la sama termino, kiel ofte okazas, utilas por la genro kaj por la plej tipa, disvastigata, komuna aŭ konata specio.
Karpodakoj troviĝas tra la norda hemisfero, sed la plej granda diverseco estas en Azio. Plej parto de specioj estas tradicie lokataj en la granda genro Carpodacus, sed estas duboj ĉu ĉiuj el ili vere apartenas al genro.
Sistematiko
Komparo pere de DNA ege indikas, ke la genro Carpodacus bezonas revizion. Ekzemple, la Brunbrusta karpodako, specio kun tre distinga aspekto, estas ankaŭ tre distinga genetike kaj eble definitive apartenas al alia genro, kiu povus esti lokita kun la fringo kaj la montofringo en la subfamilio de Fringilenoj; dum ĉiuj aliaj specioj apartenas al la fringa subfamilio de Karduelenoj.
Estis nombro de radiadoj de Karpodakoj. Unuaj disigintaj estis la prauloj de la nordamerikaj specioj; la Komuna karpodako kaj la Skarlata karpodako, ĝenerale lokataj en sia propra genro. Tiuj grupoj, kiu povus esti rilataj, disiĝis en la Meza Mioceno (antaŭ ĉirkaŭ 14-12 milionoj da jaroj) el la prakarpodakoj. Ĉiu el tiuj grupoj ŝajne konstituus distingajn genrojn. La tipoj de la genroj Erythrina Brehm 1829 kaj Carpodacus Kaup 1829 estas ofte konsiderataj same kiel la Komuna karpodako, sed ambaŭ aludas al la Roza karpodako. La nordamerikaj specioj eble meritas distingan genron Burrica.
Dupinta ĉapelo
Dupinta ĉapelo estas tipo de ĉapelo, nome kapvesto de kiu la rando ambaŭflanke estas suprenfaldita. Hodiaŭ ĝi estas portata de kirkpedelo de kelkaj rom-katolikaj kirkoj kaj antaŭe estis parto de armea uniformo.
Karpodakoj
Sistematiko
La Longvosta karpodako, tradicie lokita ankaŭ en monotipa genro, estas ege rilata al la Strieca karpodako kaj eble al aliaj specioj; ili disiĝis antaŭ ĉirkaŭ 11-10 milionoj da jaroj kaj ĉu estu lokataj en Carpodacus ĉu unuigitaj en Uragus. Se tio lasta adoptiĝas, la kerno de la aziaj specioj estu retenita en Carpodacus aŭ lokita en la genro Rubicilla.
Dupinta ĉapelo
Dupintaj ĉapeloj foje havis kaptoŝnuron, por preventi la perdiĝon dum la batalo.
Karpodakoj
Sistematiko
La Urocinkramo (Urocynchramus pylzowi) rezultis ne esti Karpodako, kaj eĉ ne vere fringo (eble inter fringo kaj emberizo), sed ĝi konstituas monotipan familion Urocinkramedoj.
Dupinta ĉapelo
Nuntempe ili estas portataj dum karnavalo, antaŭ ĉio por indiki ke la portanto akompanas la princ(in)on.
Karpodakoj
Specioj
Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp.
Diskaro de Stratovarius
Ĉi tiu artikolo enhavas la tutan diskaron de la finnlanda muzikgrupo Stratovarius.
Griesbach-au-Val
Griesbach-au-Val (jen france, origine germane Griesbach im Tal) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. Krome ĝi administre apartenas al arondismento Colmar-Ribeauvillé / Colmar-Rappoltsweiler, al kantono Wintzenheim / Winzenheim kaj al komunumaro nomata valo de Munster. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
17042 Madiraju
17042 Madiraju estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anila Madiraju, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Marianopolis College de Montrealo (Kebekio, Kanado).
Rudolph Fittig
Rudolph Fittig (1835-1910) estis germana kemiisto, kiu malkovris la parigan reakcion de la pinakolo, la mezitilenon, la Butadiono, kaj la Bifenilo. Li studis la agadon de la Natrio sur la ketonojn kaj hidrokarbonojn. Li malkovris la reakcion konatan kiel Reakcio Fittig-Wurtz por la sintezoj de la alkilbenzenoj. Li proponis ian diketonan strukturon por la benzokinono kaj izolis la fenantrenon el la ŝtonkarbo. Li unue sintezis la laktonojn kaj esploris la strukturojn de la piperino, naftaleno kaj fluoreno.
Buenaventura (Kolombio)
Buenaventura (hispane "prospero") estas urbego, diocezo, havenurbo kaj universitata urbo en okcidenta Kolombio, en Valo de Kaŭko. Ĝi estas la ĉefhaveno de Kolombio en la Pacifiko.
Rudolph Fittig
Kemiaĵoj de li esploritaj
<Gallery> Benzaldehyde.png|  Benzaldehido 1,2-benzoquinone-3D-vdW.png|  Benzokinono Bifenyl.svg|  Bifenilo Butandion_-_Butanedione.svg|  Duacetilo Ethylbenzol.svg|  Etilbenzolo Phenanthren_-_Phenanthrene.svg| Fenantreno Fluorene.svg|  Fluoreno 2H-chromen-2-one_200.svg|  Kumarino Lactone_Types.png|  Laktono Methacrylic_acid_200.svg|  Metakrilata acido Naphthalene_200.svg| Naftaleno Piperine3D.png|  Piperino </Gallery>
Buenaventura (Kolombio)
Geografio
Buenaventura situas laŭ Pacifiko ĉe enfluejo de rivero. Santiago de Cali troviĝas 79, Pereira 184, Ibagué 213, Bogoto 340, Bucaramanga 566, Cúcuta 672, Kartageno (Kolombio) 744, Soledad (Atlantiko) 821, Barranquilla 825, Santa Marta 877, Valledupar 845 km.
Rudolph Fittig
Vidu ankaŭ
<Gallery> Friedrich_W%C3%B6hler_Stich.jpg| Friedrich Wöhler (1800-1882) Jean_Baptiste_Andr%C3%A9_Dumas.jpg| Jean-Baptiste Dumas (1800-1884) Auguste_Laurent2.JPG| Auguste Laurent (1807-1853) Wurtz_Charles-Adolphe.jpg| Charles-Adolphe Wurtz (1817-1884) Adolph_Strecker.jpg| Adolph Strecker (1822-1871) Heinrich_Limpricht.jpg| Heinrich Limpricht (1827-1909) Heinrich_von_Angeli_-_Friedrich_August_Kekul%C3%A9_von_Stradonitz.jpg| August Kekulé (1829-1896) Lothar meyer.jpg| Lothar von Meyer (1830-1895) Adolf_von_Baeyer_(1905).jpg| Adolf von Baeyer (1835-1917) William_Henry_Perkin.jpg| William Henry Perkin (1838-1907) Friedrich_Konrad_Beilstein.jpg| Friedrich Konrad Beilstein (1838-1906) Gutshaus_Deutsch_Ossig.JPG| Paul Jannasch (1841-1921) Theodor Zincke ca1900 Marburg.jpg| Theodor Zincke (1843-1928) Ira_Remsen.jpg| Ira Remsen (1846-1927) Otto Wallach 1910.jpg| Otto Wallach (1847-1931) Bredt Julius.jpg| Julius Bredt (1855-1937) Edvard_hjelt.jpg| Edvard Hjelt (1855-1921) William_Ramsay_working.jpg| William Ramsay (1855-1916) Cole_Thomas_View_on_the_Catskill_Early_Autumn_1837.jpg| Samuel Lewis Penfield (1856-1906) Blick_auf_neustadt_hambach.jpg| Ludwig Wolff (1857-1919) Grevenbr%C3%BCck_Hauptstr.2.jpg| Albrecht Schmidt (1864-1945) Johannes Thiele ca1890.jpg| Johannes Thiele (1865-1918) Rudolf Ruer 1905 Göttingen.jpg| Rudolf Ruer (1865-1938) Erich-Müller-Bau.jpg| Erich Müller (1870-1948) </Gallery>
Buenaventura (Kolombio)
Historio
Buenaventura estis fondita en 1540 fare de fare de hispano. Post jardekoj la indianoj detruis ĝin, sed poste la komunumo estis rekonstruita. Ĝi restis relative negrava pro la varma, humida klimato kaj malriĉa transportado. Buenaventura abrupte prosperis post la malfermo de Panama kanalo en 1914. En la 1930-aj jaroj moderna haveno kaj vojo el la interna landparto estis konstruita.
Ekonomio
Ekonomio de Buenaventura estas bazita sur liverado de krudaj materioj: kafoj, sukeroj, kotonoj. La urbego estas ankaŭ finstacio de oleodukto.
Trafiko
Buenaventura havas flughavenon kaj signifan marbordan havenon, krome vojan kaj fervojan kontaktojn.
Klimato
En Buenaventura la averaĝa temperaturo varias inter 19-33 °C. Jare pluvas po 6276 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La urbego estas unu el la plej pluvoplenaj grandurboj en la mondo.
Francisco Beltrão
Francisco Beltrão estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 78.957 loĝantojn en 2010.
Vidringtonio
Vidringtonio (Widdringtonia) estas afrotropisa genro de koniferaj arboj en la familio de la cipresacoj.
La nomo estas dediĉita de aŭstra botanikisto Stephan Endlicher al frua spertulo pri la koniferaj arbaroj de Hispanujo, Samuel Edward Cook aŭ Widdrington (1787-1856).
Estas kvar specioj, ĉiuj hejmaj en suda Afriko, kie ili estas nomataj Afrikaj cipresoj. Ili estas arboj aŭ grandaj arbedoj atingante altecon de 5-20 m ( ĝis 40 m ĉe W. whytei). La folioj estas ĉiamverdaj kaj skvamecaj, escepte de ĉe ĝermoplantoj, kiuj havas pinglecajn foliojn kiuj longas 1-1.5 cm.
Specioj
Unu specio estas larĝe disvastigita en suda Afriko, dum la tri aliaj havas limigitajn arealojn, ofte troviĝante kun aŭ apud la larĝe disvastigita specio.
La plej proksimaj parencoj de Widdringtonia estas Callitris kaj Actinostrobus el la Aŭstralazia ekozono, kiuj diferencas pri iliaj strobiloj kaj folioj estante en triopaj rozetoj, ne en kontraŭaj paroj.
Uzadoj
La ligno estas leĝera, nedura kaj aroma.
NGC 1109
NGC 1109 (aliaj indikoj — IC 1846, PGC 10573, UGC 2265, MCG 2-8-6, ZWG 440.8) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tupolev Tu-95
Historio
La Tu-95 uzas aerarmeo/mararmeo de Rusio kaj Barato. Post disfalo de Sovetunio, Ukrainio heredis 27 ekz. Tu-95, sed oni malmuntis ilin per financa helpo de Usono.
Komarovka (distrikto Dmitrov)
Komarovka (Комаровка) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 15 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Digestado
La digestado estas la procezo per kiu biologia organismo ŝanĝas manĝaĵon en nutraĵo. En plejparto de vertebruloj, digestado estas multparta procezo, per aparataro nomita la digesta sistemo. La utilaj partoj de manĝaĵo estas konvertataj al aliaj kemiaĵoj kaj uzataj, kaj la neutilaj aŭ malbonaj fekataj.
Ĝenerala procezo
La digestado kutime estas dividita en mekanikaj procezoj, por malpliigi la grandon de la nutraĵoj, kaj en kemia agado por malpliigi krome la grandon de la partikloj kaj por ke poste okazu la procezo de absorbado kaj transportado de la utilaĵoj al la bezonantaj ĉeloj.
En plej parto de la vertebruloj, la digestado estas procezo de variaj etapoj en la digesta sistemo, ekde la komenco de la englutado de la krudmaterialo. En la homoj precize kaj ankaŭ en multaj bestoj antaŭ la procezo de englutado, kutime okazas iu tipo de mekanika aŭ kemia procezado de la nutraĵoj.
La digestado estas subdividita en ses apartaj subprocezoj, nome la jenaj:
1. Engluto: enirado de krudmaterialo, nome nutraĵoj, kaj solidaj kaj likvaj, al la digesta organaro.
2.  Sekrecio: liberigo de digestigaj sukoj kiel reago al specifaj stimuloj (averaĝe sep litrojn tage).
3. Mekanika digestado: mekanika dispecigo kaj diserigo de la nutraĵoj, pere de la funkciado de la dentoj, la stomako kaj la intestoj. En tiu subprocezo oni rompas la majoritaton de la inter-molekulaj ligiloj relative malfortaj; kaj tiel estas produktita la subprocezo de miksado kaj propelo, kiu konsistas en la kuntirigo kaj malkuntirigo de la muskoloj kiuj helpas la movadon de la konceranj organeroj (peristaltismo)
4. Kemia digestado: kemia dis- aŭ mal-kompono de la nutraĵoj, pere de la agado de la enzimoj sekreciitaj en la buŝo, la stomako kaj la intestoj. En tiu subprocezo oni rompas intra-molekulajn ligilojn relative fortajn, por ke la kompleksaj molekuloj estu konvertitaj en simplaj molekuloj multe pli malgrandaj (nutrantoj) kiuj estu absorbeblaj, kaj tiel ili povu trapasu la plasman membranon pere de unu de du teknikoj, mekanika aŭ kemia.
6. Forfekado: formovado kaj forigado de forĵetaĵoj ne digestitaj tra la digesta tubo pere de la fekado (fekaĵoj) aŭ kontraŭdirekte kaj eksterordinare pere de la regurgitado aŭ vomado.
Homa digestado
La digestaj funkcioj celas transformi la nutraĵojn, tiel, ke ili povu asimiliĝi kaj eniri en la sangofluon por produkti kaj varmon kaj energion, kaj, ĉe infanoj kaj junuloj, ebligi la kreskadon.
La digestado igas nutraĵon asimilebla, solvante ĝin per specialaj sukoj kun granda kemia potenco pro la fermentoj en ili entenataj. Ĉiu speco de nutraĵo postulas specialan kategorion de fermentoj: la amelecaj substancoj ricevas la efikon de la amelazoj de la salivo kaj de la pankreata sekrecio; la sukerecaj substancoj estas duigitaj en la intestoj fare de la laktazo aŭ la invertino; la pankreata lipazo transformas la grasojn; la pepsino de la stomaka suko kaj la tripsino de la pankreata suko digestas la albuminojn.
La esenca elemento kaj la aktiva principo de la salivo estas fermento (amelazo): la ptialino, kiu povas plej bone agi nur se la nutraĵoj restas la necesan tempon en la buŝo. Kiam la boluso jam estas formita, oni glutas ĝin, tio estas, oni ĝin malsuprenigas tra la gorĝo, kaj ĉi tie finiĝas la volaj agoj de la digesta funkcio. De nun ĉiuj aliaj estas nevolaj, escepte de la lasta: la fekado.
La boluso trairas do la faringon, poste la ezofagan tubon kaj penetras en la stomakon, kies suko enhavas kloridacidon kaj du fermentojn: nome la pepsino, kiu transformas la albuminojn, kaj la labfermenton, kiu kazeigas la lakton. La pepsino povas agi nur en acida medio, tio estas, kune kun la kloridacido, kiu miksiĝas kun ĝi. La stomaka suko havas ankoraŭ alian digestan agadon: pere de la stomaka lipazo, ĝi duigas la grasojn de la ovoflavo, de la lakto kaj de la kremo.
Fare de la stomaka suko la nutraĵoj transformiĝas en fluaĵon, kiu nur malgrandkvante estas sorbita de la stomako mem. La plimulto pasas tra la piloro en la maldikan inteston, kie ĝi suferas la efikon de la intestaj sukoj, kaj precipe de la pankreata suko kaj de la galo, kies ekskreciaj kanaloj enfluas en la duodenon (unua parto de la maldika intesto).
La pankreata suko enhavas plurajn fermentojn: amelazo, kiu transformas la amelon; lipazo, kiu sapigas la grasojn; tripsino, kiu digestas la albuminojn ktp. La galo sekreciata de la hepato plifortigas la agadon de la pankreata lipazo kaj de la tripsino. La intesta suko enhavas fermentojn, kiuj kunagas kun la antaŭaj.
Malgranda kvanto da nutraĵaj materioj ne ricevas la agadon de la digestaj fermentoj. Kaj tiuj substancoj ne digestitaj kaj ne sorbitaj estas ŝovitaj de la maldika en la dikan inteston, kiu elĵetas ilin eksteren (fekado). La dika intesto ne estas do proprasence digesta organo, kvankam ĝi kapablas sorbi akvon, sukerojn ktp., sed temas nur pri elĵetaparato.
Transgenrulo
Transgenrulo estas homo kun malakordo inter sia socia sekso kaj sia biologia sekso. La vorto estas vaste uzata kvankam neologisma fakvorto, elpensita por konservi la spiriton de la originala anglalingva termino kaj distingi transseksulojn (homojn kun seksa disforio) disde aliaj specoj de soci-seksa diverseco (por "genro" en la senco de "socia sekso" vidu ankaŭ socian sekson). Ĝi estas uzata por pli aŭ malpli vastaj kategorioj de homoj. Sub la rubriko "transgenro", oni foje inkluzivas transvestulojn kaj reĝinjojn, kaj eĉ ĉiujn kiuj agas de maniero forte kontraŭ la genra ŝablono de sia biologia sekso.
Digestado
Digestomalsanoj
Ĉar la funkciado de la digesta sistemo estas ege komplika kaj ĉar ĝi povas ricevi materialon de tre diversaj devenoj kaj kiuj povas rezulti en tre diversaj utiloj kaj malutiloj, malsanoj povas esti ankaŭ tre diversaj kaj kun tre diversaj rezultoj el ampleksa gamo el nur malgravaj misordoj (doloretoj, naŭzoj ktp.) al morto. Inter tiuj menciindas herpeto, kandidozo, apendicito, buŝa kancero, kojlito, ezofaga kancero, stomaka kancero, pankreata karcinomo, kojlorektuma kancero, agaciĝa intesta sindromo, hemoroido, hepatito, cirozo, konstipo, diareo ktp.
Transgenrulo
Tamen, la plej ofta uzado estas pli specifa: persono al kiu ne taŭgas ŝia aŭ lia sekso pro malakordo kun ŝia aŭ lia genra identeco. Transgenraj homoj havas profundan senton de strangeco en la korpo de sia denaska sekso, sentante sin virino en vira korpo aŭ inverse.
Digestado
Besta digestado
En digesto, boluso (el latina bolus, bulo) estas amaso de manĝo kiu estis maĉita ĝis la punkto de engluto. Laŭ normalaj cirkonstancoj, la boluso poste veturas al la stomako por posta digestado. Kiam ŝafoj aŭ aliaj remaĉuloj paŝtas, vegetalo estas maĉata al amaso nome boluso, kiu estas poste pasata tra la rumeno, al la centipelio.
Transgenrulo
Ili vivas, aŭ volas vivi, tuttage en la alia sekso, ne pro kialo de seksuma plezuro sed pro profunda sento de idento. Ili povas havi sekso-ŝanĝan ĥirurgion; en tiu kazo, ili ofte nomiĝis transseksuloj, tamen nun ĉi tiu vorto estas malnova kaj povas esti insulta.
Transgenruloj ĉiam formis parton de la kvira aŭ GLAT-rajta movado; en Usono, nigraj transgenruloj eĉ komencis la movadon per la Ribelo de Stonewall. Tamen iuj ne konsentas kun ilia partopreno, inklude iuj transgenruloj, kiuj vidas sian kondiĉon kiel medicinan (vidu ankaŭ transseksecon). Transgenruloj ofte suferas diskriminacion, malfacilojn en civilaj procedoj por ŝanĝi la sekson notitan en siaj dokumentoj, kaj ankaŭ perforton kaj eĉ murdon, pro sia genra identeco.
Marŝo de Sendependeco en Varsovio
Marŝo de Sendependeco en Varsovio (Marsz Niepodległości) estas patriotisma manifestacio forme de marŝo sur la stratoj de Varsovio, okaziĝanta ĉiujare la 11-an de novembro. Iniciatita de tiel nomataj naciismaj politikaj organizaĵoj: Młodzież Wszechpolska (Tutpollanda Junularo) kaj Obóz Narodowo-Radykalny (Naci-Radikalaj Partioj). De 2011 organizanto de la marŝo estas Asocio Marŝo de Sendependeco, al kiu i.a. apartenas aktivuloj de tiuj ĉi organizaĵoj.
Konforme al deklaracio de la organizantoj Marŝo de Sendependeco estas elemento de festado de la Nacia Festo de Sendependeco kaj manifestacio al alligo al la pola tradicio kaj patriotismo. Kontraŭuloj de la Marŝo diras, ke temas pri promocio de faŝismo, rasismo kaj kontraŭjudismo.
Historio
Ĝis 2009 Marŝo de Sendependeco fokusigis nur naciismajn mediojn. Partoprenis ilin kelkcent personoj.
2010
Pro akra kritiko de maldekstrulaj medioj kaj "Gazeta Wyborcza" Marŝo de Sendependeco iĝis temo de publika diskuto. En la manifestacio partoprenis homoj el diversaj dekstrulaj organizaĵoj kaj ŝatantoj de futbalo. Dum la marŝo oni arestis grupon de personoj akuzitan pri atako al policanoj. Inter ili estis blokanta la marŝon Robert Biedroń kaj pluraj membroj de la Marŝo de Sendependeco.
2011
Interesaĵo
La tumultoj okazis dum regado de Civitana Platformo, kaj ĉesis post transpreno de regopovo fare de Rajto kaj Justeco.
Mallongfingra alaŭdo
La Mallongfingra alaŭdo (Calandrella brachydactyla) estas specio de malgranda alaŭdo aŭ birdoj de la genro Calandrella kaj familio de Alaŭdedoj, kiu loĝas en suda Eŭropo, nordokcidenta Afriko, kaj tra mezvarma Azio el Turkio kaj suda Rusio al Mongolio. Ĝi estas rara vizitanto al orienta Eŭropo (Tomek & Bocheński 2005).
Ĉiuj escepte la plej sudaj populacioj estas migrantaj, kaj vintrumas sude ĉe la suda bordo de Saharo kaj Barato. Tiu specio estas sufiĉe komuna vagante al norda kaj okcidenta Eŭropo en primtempo aŭ aŭtuno.
Temas pri komuna birdo de seka kamparo kaj terkultivejoj. Ĝi nestumas surgrunde, kie la ino demetas 2 al 3 ovojn. La manĝo estas semoj kaj insektoj, tiuj lastaj ĉefe en la reprodukta sezono.
Tiu estas malgranda pala alaŭdo, pli malgranda ol la kampalaŭdo. Ĝi estas malhele striita grizecbruna supre, kaj blankeca sube, kaj havas fortan mallongan pintecan bekon. Ĝi havas palan superokulan strion, malhelajn makulojn ambaŭflanke de la kolo inter la blankaj vizaĝoj kaj brusto kaj malhelan voston. Kelkaj birdoj de la okcidenta parto de la teritorio havas ruĝecan kronon. Ambaŭ seksoj estas similaj.
Ka kanto varias inter seka trilado kaj pli varia kaj imiteca melodio.
Oni devas atenti por distingi tiun specion el aliaj similaj specioj de la genro Calandrella, kiel la Malgranda alaŭdo, Calandrella rufescens, kiu estas ege simila, sed sen la kolmakulo kaj kun strita brusto.
4573 Piešťany
4573 Pieŝtjanjo estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la slovaka astronomo Milan Antal elde la Astronomia Centro de Toruń en Piwnice, en la nordo de Pollando.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la slovaka urbo Piešťany, loĝloko de la malkovrinto.
Cheglevici
Cheglevici [kegleviĉ] (hungare: Keglevichháza, germane: Keglewitsch) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1 191 loĝantojn (germanoj, hungaroj); en 1992 577 (rumanoj, 31% hungaroj, 6% germanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Torontál vármegye). Administre ĝi apartenas al Dudeştii Vechi.
Gretzenbach
Gretzenbach estas komunumo en la distrikto Olten en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 2,458 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Gretzenbach situas sude de la rivero Aro. En sudo de la komunumo leviĝas la arbara monteto Weid. En okcidento de la komunumo en la najbara komunumo Däniken situas ĉe la riverbordo la nuklea centralo Gösgen. Krom la vilaĝo Gretzenbach mem al la komunumo apartenas la vilaĝoj Weid kaj Grod.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gretzenbach limas en nordo al Niedergösgen, en nordoriento al Schönenwerd, en okcidento al Oberentfelden (AG), en sudokcidento al Kölliken, en sudo al Safenwil, en sudokcidento al Walterswil, kaj en okcidento al Däniken.
Trafiko
Tra Gretzenbach pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Araŭo al Olten. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per lokaj busoj de la urbo Araŭo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 3 kilometrojn oriente en Araŭo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Gretzenbach datiĝas el la jaro 778 kiel Grezzinbach. En la jaro 1973 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Grod unuiĝis kun Gretzenbach.
Châtelard VD (stacidomo)
Châtelard VD estas fervoja stacidomo en Montreux, Svislando.
Tibor Szervét
Tibor Szervét [servEt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szervét Tibor estas hungara aktoro, reĝisoro.
Tibor Szervét naskiĝis la  en Cegléd.
Biografio
Tibor Szervét frekventis gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris juran diplomon en 1982 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Tamen li interesiĝis pri la teatra vivo, tial li akiris plian diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1988. Liaj ĉefaj instruistoj estis Imre Kerényi, Péter Huszti kaj József Ruszt. Post la aktordiplomo li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Szeged), sed en la sekva jaro li estis fondinta membro de nova teatro. Inter 1991 kaj 1994 li apartenis al Nacia Teatro (Miskolc), inter 1994-1997 al la Gaja Teatro. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Li ricevis premiojn inter 1992-2016. Li vivas kune kun virino, filo naskiĝis en 1994, ekde 2020 kun Angéla Stefanovics.
Chikashi Masuda
Chikashi Masuda (japane 増田 誓志, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2012 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Orges
Orges estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
17044 Mubdirahman
17044 Mubdirahman estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Nomo
Ĝia nomo honoras Mubdi Rahman, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto pri scienco de la Tero kaj kosmo. Li estis lernanto ĉe la Martingrove Collegiate Institute de Toronto (Ontario, Kanado).
(16634) 1993 OD8
(16634) 1993 OD8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Aleksandr Jeroĥin
Aleksandr Jeroĥin aŭ plennome Aleksandr Jurijeviĉ Jeroĥin - cirile Александр Юрьевич Ерохин, angle latinliterigata Aleksandr Yuryevich Yerokhin - estas rusia futbalisto. Li naskiĝis en Barnaul, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2017 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Zenit Sankt-Peterburgo. Krome Aleksandr Jeroĥin ekde la jaro 2016 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "21".
Kromino (distrikto Dmitrov)
Kromino (Кромино) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 40 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Landquart (distrikto)
Geografio
La distrikto Landquart estas kvazaŭ la pordego de nordorienta Svislando al Kantono Grizono. Ĝi situas en la Rejnvalo sude de Liĥtenŝtejno kaj norde de Koiro.
La distrikto konsistas el la du komunumaroj
Trafiko
Tra la distrikto Landquart pasas la svisa aŭtovojo A3, kiu dek kilometrojn pli norde en Sargans kuniĝis kun la svisa aŭtovojo A2. Pasas tra la distrikto la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Koiro, kaj la linio de la Retia Fervojo de Davos tra Landquart al Koiro.
Komunumoj de la komunumaro Kvin Vilaĝoj
La komunumaro Kvin Vilaĝoj konsistas (stato en 2009) el 6 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Igis (al kiu ankaŭ apartenas la vilaĝo Landquart) estas la plej granda. Jen la listo:
Komunumoj de la komunumaro Maienfeld
La Vilaĝaro Kvin Vilaĝoj konsistas (stato en 2009) el 4 komunumoj, el kiuj la ĉefurbo Maienfeld estas la plej granda. Jen la listo:
Hudba z Marsu
Hudba z Marsu povas esti:
Ĉuuk
Ĉuuk estas insulo kaj unu el la kvar subŝtatoj en la Federacio de Mikronezio. Ĉefurbo de Ĉuuk estas Weno Insulo.
Loĝantaro
La ŝtato Ĉuuk havas proksimume 53.000 loĝantojn.
76309 Ronferdie
76309 Ronferdie estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Richard Erik Hill en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Ronald Ferdie (1939–2007), kiu laboris en la aerokosma industro en la fruaj tagoj de la Projekto Apollo ĉe la George C. Marshall Space Flight Center. Li servis kiel plenumanto en pluraj kluboj de amatora astronomio tra Usono, inspirante kaj kuraĝigante multenombrajn komencantojn en tiu entrepreno.
Malsimetria tensoro
En matematiko kaj teoria fiziko, tensoro estas malsimetria sur du indeksoj i kaj j se ĝi ŝanĝas sian signon se la du indeksoj estas interŝanĝitaj:
Malsimetria tensoro estas tensoro por kiu estas du indeksoj sur kiu ĝi estas malsimetria.
Se la tensoro ŝanĝas la signon sub la interŝanĝo de ĉiuj du indeksoj, tiam la tensoro estas plene malsimetria kaj ĝi estas ankaŭ nomata kiel diferenciala formo.
Por ĉiu paro de indeksoj ĝenerala tensoro U, kun komponantoj havas simetrian kaj malsimetrian partojn:
(simetria parto),
(malsimetria parto),
kaj simile por aliaj indeksoj.
Kiel la termino "parto" sugestas
Tensoro A kiu estas malsimetria sur indeksoj i kaj j havas la propraĵon ke la kuntiro kun tensoro B, kiu estas simetria sur indeksoj i kaj j, estas idente 0. Pruvo:
Grava malsimetria tensoro en fiziko estas la farada tensoro F en elektromagnetismo.
Longeville
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Grada matrico
En la matematika kampo de grafeteorio la grada matrico estas diagonala matrico kiu enhavas informon pri la grado de ĉiu vertico de la grafeo.
Difino
Estu grafeo G=(V, E) kun \|V\|=n. La grada matrico D por G estas n×n kvadrata matrico difinita kiel
La grada matrico de k-regula grafeo havas la tutan diagonalon el valoroj k.
Ekzemploj
La grada matrico por jena vertica markita grafeo
estas
Charles Jean Brunet
Charles Jean BRUNET [brune] (ps. Nazumulo; Li; ŝiŝinet) ( – ? ) estis franca esperantisto kaj meĥanikisto pri stebiloj. Li estis prezidento de la Filio Ĵironda de l'aŭto- motor-ciklo-reparistoj en Francio. Nask. 5 jun. 1875 en Bordeaux, Ano-fondinto de la EG en B. (okt. 1902) kaj kas. de 1905. Dumviva ano de SFPE kaj UEA, del. de UEA seninterrompe de 1908. Faris gravajn servojn helpe de E per la serĉo de vunditaj kaj malaperintaj soldatoj dum la milito. Gvidis kursojn ankaŭ per radio ("Soud-Ouest"). Verkis amuzaĵojn (ŝaradoj, enigmoj ktp.) por La Esperantisto; Tra la Mondo, Tra la Filatelio ktp Versaĵo en La Revuo, kanzonoj, kiuj estis kantataj dum grupaj festoj, aperis en La Vagabondo.
Frank Drake
Frank DRAKE (la 28-an de majo 1930, en Ĉikago - la 2-an de septembro 2022) estis usona profesoro pri astronomio kaj astrofiziko.
Kariero
Drake laboris kiel profesoro pri astronomio kaj astrofiziko ĉe Universitato de Kalifornio en Santa Cruz, kie li ankaŭ estis dekano de natursciencoj inter 1984 kaj 1988. Li estis membro de la Nacia Akademio de Sciencoj de Usono, kaj eĉ funkciis kiel membro de la plenumkomitato de la Konsilio por Fiziko kaj Astronomio inter la jaroj 1989 ĝis 1992. Li ankaŭ estis la prezidanto de la Pacifika Astronomia Societo. Li estis profesoro pri astronomio kaj astrofiziko en Universitato Cornell en 1964-1984 kaj direktoro de la steloobservatorio de Arecibo.
La formulo kaj la tabulo
En 1961 li organizis, kune kun G. Peter Firman, la unua konferenco de la projekto SETI. En tiu modesta kunveno, en ĉeesto de nur dek du sciencistoj, li proponis la probablan formulon kiu portas lian nomon, formulo de Drake. La celo de la formulo estas determini la nombron da civilizacioj en la Lakta Vojo, kiuj provus establi radiokomunikadon kun ni, atingante tiel takson de la ŝanco kontakti ekstertera vivo. En 1972, kune kun Carl Sagan, li desegnis la tabulo de la kosmosondiloj Pioneer, la unua mesaĝo sendita al inteligentaj eksterteraj civilizacioj, kaj estis ligita al la kosmoŝipoj Pioneer 10 kaj 11, senditaj ekster de la sunsistemo.
Fritz Hofmann
Friedrich HOFMANN (naskiĝinta la en Kölleda, mortinta la  en Hanovro) estis germana kemiisto kaj apotekisto.
Vivo
Hofmann estis la sesa infano de komercista familio en la strato, kiu portas hodiaŭ lian nomon. Post tri jarojn da lernejfrekvento en Donndorf li iĝis en 1881 lernanto en la fama Pforta-gimnazio. Kiel 20-aĝulo li ektrejnitis en la apoteko Ratsapotheke en Göttingen. Post ekzameno pri apotekhelpisteco li ekstudis farmacion ĉe la Humboldt-Universitato en Berlino kaj iĝis post kvar jaroj apotekisto. Sed li tuj poste enskribis sin kiel studenton ĉe la Unversitato de Rostock kie li studis inter 1894 kaj 1895 kemion kaj doktoriĝis finfine.
En la 1.8.1897 Homann iĝis kemiisto ĉe la farbfabrikoj en Elberfeld, do en la wuppertal-a centra sidejo de la monda konzerno Bayer. Tiam li inventis diversajn sanigilojn en la laboratorio de Arthur Eichengrün, ekz. ekdormigilojn aŭ kontraŭmalariaĵojn.
En 1906 Hofmann forlasis la farmacian-kemian sekcion kaj evoluigis ene de tri jarojn la mondskale unuan procezon por fari sintetikan kaŭĉukon (Methylkautschuk). Danke al tiu ĉi eltrovo li iĝis ege konata en la tuta fakmondo. Pro multjaraj esploroj ĉirkaŭ la fabrikado de kaŭĉukoj nenaturaj li premiitis per la ora Emil-Fischer-medalo fare de la Societo de germanaj kemiistoj aŭ per la honora plakedo de la Germana kaŭĉuk-societo. De aŭtuno 1918 ĝis oktobro 1934 li estis estro de la Silezia karbonesplorinstituto de Kaiser-Wilhelm-societo en Vroclavo. En la 2.11.1941 Hofmann ricevis en la Leopolda aŭlo de la vroclava universitato la Goeto-medalon por siaj tutvivaj faritaĵoj profesiaj. Liaj disĉiploj sukcesis plievoluigi liajn ideojn ĝis la trarompa Buna-tekniko.
Okaze de la datreveno 70-a naskiĝtaga li iĝis honora civitano de Vroclavo kaj de Kölleda. Tiam muntitis ĉe la vando de la naskiĝdomo memorigtabulo ĝis hodiaŭ videbla.
En 1945 Hofmann revenis, forpelite de la pola registaro, al la naskiĝurbo laboronte sur la kampo de la kontraŭkancer-esplorado. Ankaŭ gimnazio en Kölleda portas lian nomon.
Lutjkovo (distrikto Dmitrov)
Lutjkovo (Лутьково) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 32 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Wilkes-tero
Laŭ pli ampleksa senco, Wilkes-tero etendas plie oriente al Pinto Alden ein 142°02' E, tiele inkludante Adelilandon, kiu estas postulita de Francio.
Levkovo (distrikto Dmitrov)
Levkovo (Левково) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 84 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Juliusburg
Juliusburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Lütau, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, administrata en la pli granda urbo Lauenburg (Elbo), kiu mem tamen ne apartenas al la komunumara teritorio.
POSIX
POSIX estas normo, mallongigo de Portable Operating-System Interface for uniX, ankaŭ konata kiel la normo IEEE 1003.
Multaj operaciaj sistemoj kiuj baziĝas sur Unikso (Inter aliaj Linukso, diversaj BSD-specoj kaj BeOS) provas labori laŭ tiu normo. Tial estas eble kompilumi kaj uzi programojn faritajn sur unu el tiuj sistemoj, sur alian sistemon kiu laboras laŭ la sama normo. Ĉar oni devas pagi por POSIX-atesto, libera programaro ne estas atestita.
Aliflanke, operaciumo kiu antaŭe ne baziĝis sur Unikso, nome MPE/XL uzata de mini-komputiloj HP 3000 de Hewlett-Packard alinomiĝis MPE/ix post aldono de POSIX-tavolo.
Krásný Studenec
Krásný Studenec (Schönborn) estas XXIV-a parto de statuta urbo Děčín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sudokcidente de urbocentro de Děčín. Estas ĉi tie registritaj 151 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
NGC 1110
NGC 1110 (aliaj indikoj — PGC 10673, MCG -1-8-10, UGCA 43, FGC 346) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Krásný Studenec
Děčín XXIV-Krásný Studenec situas en katastra teritorio Krásný Studenec kun areo 5,92 km².
NGC 1110
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Krásný Studenec
Geografio
La vilaĝo situas en valo de rojo Chrochvický potok, dank' al kio ĝi havas plilongigitan formon. Supermara alteco moviĝas inter 243 ĝis 406 metroj super maro kaj limigas ĝin kvar montoj: Chmelník sude, Lotarův vrch okcidente, Klobouk nordokcidente kaj Popovický vrch nordoriente.
Poploj
Poplo (Populus) estas holarktisa genro de 25–35 specioj de deciduaj angiospermoj en la familio de la salikacoj, indiĝenaj en la plejparto de la Norda duonsfero.
Tufo
Tufo estas densa aro da maldikaj kunkreskantaj aĵoj: tufo da haroj, herboj, floroj, plumoj.
Poploj
La genro havas grandan genetikan diversecon, kaj povas atingi altecon inter 15–50 m tall, kun trunkoj ĝis 2,5 m je diametro.
Specioj de arboj de la Genro Populus; ĉefaj specioj:
Eksteraj ligiloj
TTT-ejo pri la poploj (france)
(57027) 2000 UB59
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de M. Szabo, C. Kiss, R. Szakats, A. Pal, L. Molnar, K. Sárneczky, J. Vinko, R. Szabo kaj G. Marton, per observoj de ĝiaj  elde la kosma observatorio Keplero, anoncita la.
Tiu satelito orbitas kun duona grandakso de ĉirkaŭ 26 km kaj orbita periodo de 2,6125 horoj (1,075 tago), aliaj ecoj de tiu satelito estas ankoraŭ nekonata.
Foiano di Val Fortore
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Baselice, Molinara, Montefalcone di Val Fortore, Roseto Valfortore (FG), San Bartolomeo in Galdo, San Giorgio La Molara kaj San Marco dei Cavoti.
Medvedkovo (distrikto Dmitrov)
Medvedkovo (Медведково) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 15 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Reimiro
Reimiro aŭ rei miro (de rei « pruo » kaj de miro « boato ») estas ornamaĵo por la kolo en la formo de lunarko antaŭe portata de la virinoj sur la Paskinsulo. La lunarko reprezentas, laŭ la etimologio, polinezian pirogon.
Juke joint
Juke joint (aŭ jook joint, tradukebla al fidrinkejo) estas la loka termino por neformala establejo kiu havigas muzikon, dancadon, ludadon kaj drinkadon, ĉefe funkciigita de afrik-usonanoj en Sudorienta Usono. La termino "juke" ŝajne derivas el la gulaa vorto joog aŭ jug, signife amase aŭ malorde. Tia juke joint povas esti nomata ankaŭ "barrelhouse" (bareldomo).
Klasikaj juke joints troviĝis, por ekzemplo, ĉe ruraj vojkruciĝoj, serve al la rura laboristaro kiu ekaperis post la liberigo de sklavoj. Plantejaj laboristoj kaj rikoltistoj bezonis ejojn por distriĝi kaj sociiĝi post malfacila laborsemajno, ĉefe ĉar ili estis malrajtigitaj eniri en plej el la establejoj por blankuloj pere de la leĝoj Jim Crow. Instalitaj ĉe la eksteraĵoj de urboj, ofte en aĉaj konstruaĵoj aŭ privataj domoj, juke joints havigis manĝajojn, trinkaĵojn, dancadon kaj ludadon por lacaj laboristoj. Posedantoj enspezis kroman monon vendante manĝaĵojn aŭ trinkaĵojn al patronoj, aŭ havigante malmultekostajn ĉambrojn kaj necesaĵojn.
Preĝejo Sankta Roĥo (Csongrád)
Preĝejo de Sankta Roĥo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Csongrád (urbo).
Historio
Laŭ la arkeologoj diversaj konstruaĵoj (supozeble ankaŭ moskeo) estis tie dum dominado de la turkoj. Oni trakonstruis tiujn domojn por konvena kirko en 1722. Ekde 1784 la patrono estas Sankta Roĥo. La turo estis konstruita en 1808 aŭ en 1818. Pro la baldaŭaj trakonstruoj ankaŭ klasikismaj elementoj estas videblaj. La orgeno alvenis en 1926.