cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mélodie en sous-sol (filmo)
Temo
Lia edzino, Ginette, proponas al li transloĝiĝi en la sudon, aĉeti komercejon kaj vivi trankvilan vivon, tamen Charles imagas nur unu specon de emeritiĝo: banitan sub la suno. Pro tio, li devas fari plian kaj lastan ŝtelon, tiun por «la tuta vivo» kaj ĉi-foje estos la plej trafa: la kazino de Cannes. Ĉio estas preta. Nur restas al li trovi komplicon, ĉar tiun ŝtelon li ne povas fari sole.
Flavanono
Flavanono aŭ C15H12O2 estas natura fitokemiaĵo kies strukturo estas karakterizita per benzopiranona nukleo substituita en la pozicio 2 per arila karbonkateno. Multaj flavonoidoj enhavantaj fenolan aŭ prenolan substituadon estis izolitaj kaj posedas farmakologiajn bioaktivecojn. Sciencaj eksperimentoj raportas ke ekzistas pli ol tri mil membrojn de la flavanoida familio, nur kun flavanonaj rondoj.
La unua flavanono, la naringino, kiu estas glukozido de la naringenino, estis malkovrita en 1857 de DeVry, ekstraktita el la floroj de vinberujoj en Java. Ĝenerale, la flavanonoj estas flavaj solidaĵoj, amargustaj, nesolveblaj en akvo sed solveblaj en nepolaraj organikaj solvantoj tiaj kiaj metanolo, etanolo, acetono, kloroformo, duetila etero, acetata acido kaj benzeno. Flavanonoj, samkiel la flavonoidoj, posedas antioksidigajn, antitumorajn, antiinflamajn kaj antikancerajn proprecojn.
Mélodie en sous-sol (filmo)
Temo
Li tiam kontaktas junan gangsteron renkontitan en karcero, nome Francis Verlot. Al ili ambaŭ aldoniĝas Louis Naudin, bofrato de Francis, garaĝisto kiu utilos kiel ŝoforo.
Post kiam la triopo estas formita, restas al ili ludi partituron tiel bone verkitan provante eviti eraran noton. Unue temos por Francis, alivestita kiel juna elegantulo, amindumi dancistinon por povi eniri post la kulison de la kazino la celitan tagon.
Videoteko
Aperis DVD de la filmo.
Polanów
Polanów estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Polanów en distrikto Koszaliński.
Søren Sørensen
Søren Peter Lauritz SØRENSEN estis dana biokemiisto kiu enkondukis la koncepton pri pH, iu skalo por mezuri acidecon kaj alkalecon. Li gradiĝis en la Universitato de Kopenhago kaj estis aparte aktiva en la kampo de proteino-analizoj kaj en la studo de la termodinamikaj aspektoj de la kemio de la proteinoj. Li ankaŭ estas konata pro sia formaldehida titrado aŭ Metodo de Sørensen.
Biografio
Søren Sørensen estis filo de kamparanoj kaj komencis siajn universitatajn studojn havante 18 jarojn. Li komencis siajn studojn en la medicina fakultato, sed sub la influo de la kemiisto Sophus Mads Jørgensen (1837-1914) li transiris al la kemia fakultato. En 1900 li iĝis membro de la ‘’’Reĝa akademio pri sciencoj kaj beletroj’’’ en Danio.
Dum sia doktoraj studoj pri kemio, li laboris kiel asistanto en la kemia laboratorio de la ‘’’Dana Politeknika Instituto’’’, en iu esploro pri la dana geologio kaj ankaŭ kiel konsultisto por la ‘’’Reĝa ŝipkonstruejo’’’. Li edziĝis dufoje kaj lia dua edzino, Margrethe Høyrup Sørensen, kunlaboris kun liaj studoj. El 1901 ĝis 1938, Sørensen estis estro de la prestiĝa ‘’’Karlsberga Laboratorio’’’, en Kopenhago.
Dum li tie studadis, li esploris la efikon de la jonaj koncentriĝoj sur la proteinoj kaj, ĉar la koncentriĝo de hidrogenaj jonoj estis aparte grava, li enkondukis la pH-skalon en 1909. La artikolo en kiu li enkondukis la skalon (uzante la notacion pH) publikiĝis en Francio, Danio kaj Germanio.
Margareta
Margareta estas virina persona nomo grekdevena, kun signifo perlo. ĝi verŝajne devenas el la babilona mar galliti, kies signifo estas : filino de la maro aŭ infano de la heleco.
NGC 726
NGC 726 (aliaj indikoj — PGC 7182, MCG -2-6-3, KUG 0153-110) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Telefunken
Telefunken estis germana entrepreno kiu fabrikis kaj riceviloj de radio kaj televido fondita en 1903. Dekomence temis pri komerca projekto fare de AEG kaj Siemens & Halske, ĝis Siemens foriris en 1941.
En 1911, la Kaiser Vilhelmo la 2-a sendis inĝenierojn de Telefunken al West Sayville, Novjorkio, por starigi tri radioturojn de 180 m de alto, kalkulante kun la kunlaborado de Nikola Tesla. Stacio de similaj karakteroj estis konstruita en Nauen, establante tiel la nura sendratan reton de komunikado inter Nordameriko kaj Eŭropo. En 1967 ĝi fuziiĝis kun AEG, kaj tiel ekkoniĝis kiel AEG-Telefunken. Kiam AEG estis aĉetita de Daimler en 1985, la marko «Telefunken» estis nuligita. La komerca merko «Telefunken», tamen, plue estas komercigita de DaimlerChrysler.
Walter Bruch disvolvigis la sistemon PAL de televido tutkolora en Telefunken; tiu sistemo estas la plej uzita en la televidaj sistemoj ekster Ameriko nuntempe. Telefunken | USA™ estis konstituita en 2001 por havigi servojn de plinovigo kaj fabrikado de mikrofonoj Telefunken en Usono.
Pál Szabó
D-ro Pál Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Pál estas universitata profesoro, docento en la Universitato de Debrecen.
Pál Szabó naskiĝis la 1954.
Li akiris PhD kaj CSc en 1996 antaŭ Hungara Scienca Akademio. Li instruas en la filologia fakultato kiel katedra estro pri ĝenerala psikologio ekde 1978.
Li estis iama ano de AIS kaj prelegis multfoje (ekz. en 1991 pri ploro) en Esperanto.
15129 Sparks
15129 Sparks estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de  Branson B. Sparks, finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Li estis lernanto ĉe la Alexandria Country Day School de Alexandria (Luiziano, Usono).
Ploscuțeni
En la komunumo estas sufiĉe klara dislimo laŭ konfesio: En la vilaĝo Ploscuțeni laŭnombre dominas katolikoj, en Argea ortodoksuloj.
Vidu ankaŭ
Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo
Sárospatak
Sárospatak [ŝAroŝpatak] (Blatný Potok; Patak am Bodrog) estas urbo kun rango vinvilaĝo en Hungario, en la regiono Norda Hungario, en la departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en la Distrikto Sárospatak, kies centro ĝi estas. La loknomo signifas laŭvorte: kota-rojo.
Situo
Sárospatak situas sur ebenaĵo, sur ambaŭ bordoj de Bodrog, laŭ la ĉefvojo kaj fervojo inter Miskolc-Sátoraljaújhely, tiu lasta estas proksime.
Sárospatak estas grava hungara eduka urbo, grava komunumo de la vinregiono de Tokaj-hegyalja. La urbo estas ankaŭ kultura centro de la hungara kalvinana eklezio.
Historio
Sárospatak estas loĝata jam ekde la hungara landokupo. Ĝia unua supozita posedanto estis la militbravulo Ketel, poste aĉetis ĝin reĝo Andreo la 1-a. Oni mencias ĝin unuafoje en 1262 kiel arbar-prefektan centron.
La urban rangon ricevis la komunumo dum regado de Matiaso la 1-a, poste rajton je propra foiro. Dum tiu periodo, oni konstruis fortikaĵon, fondis la faman Kalvinanan Kolegion (1531) kaj konstruis urbomuron (ĉ. 1540). En la Kolegio laboris ekde 1650 kelkajn jarojn la grava ĉeĥa pedagogo Comenius.
En Sárospatak okazis plekto de Wesselényi-komploto (1666–71) kontraŭ la Habsburgoj, sed post tio, la urbon kaj la fortikaĵon okupis aŭstroj kaj malpermesis agadon de la Kalvinana Eklezio kies lokon okupis jezuitoj.
Ferenc Rákóczi la 2-a tie kunvokis la lastan kurucan parlamenton (1708). Post la liberecbatalo de Rákóczi, aŭstraj kaj germanaj princaj familioj (Trautsohn, Bretzenheim, Windischgrätz) iĝis novaj posedantoj de la regiono (1711–1945).
En la fortikaĵo de Sárospatak (t.n. Rákóczi-fortikaĵo) estas la plej alloga vidindaĵo de la urbo. Ties renesanc-stila loĝeja turo venas el la 15-a jarcento, kaj la Perényi-loĝio en la fortikaĵa kastelo el la 15-17. jc., en kiu nun funkcias la lokhistoria muzeo.
Ankaŭ la historia urbokerno estas protektita kun la gotika romkatolika paroĥestrejo (14-15. jc.), la baroka kalvinana kirko (1771–81), la hodiaŭa klasicisma Kalvinana Kolegio (1806–45), kies biblioteko deponas la kolektaĵon de la regiona kalvinana eklezia asocio.
Gravaj instruejoj de la urbo estas la Kolegio kaj Gimnazio, Instruist-eduka Altlernejo Comenius (1976) kaj la Kalvinana Teologia Akademio.
La urbo perdis la urborangon en 1870, sed reakiris tion en 1968.
Ecoporanga
Ecoporanga estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 29.891 enloĝantojn en 2010.
Margalit Matitiahu
Margalit MATITIAHU (1935) estas israela verkistino en la ladino kaj la hebrea lingvo.
Post la Holokaŭsto, ŝiaj gepatroj moviĝis al Israelo de Thessaloniki, Grekio kaj ŝi studis hebrea literaturo kaj filozofio ĉe Universitato Bar-Ilan.
Ŝi komencis enskribi en hebrea linguo kaj en 1988 ŝi eldoniĝis Curtijo Quemado (poste en Vela de luz) en ladina lingvo, atesto de Nazio detruo. Ŝi laboris kiel prezentisto en radio kaj ŝi prienketis lagino lingva. Ŝi estas membrino de la WAAC (Doktotino Honoris Causa), de la Israela PEN club kaj de la Israelo Asocio de Verkistoj. Ŝi estas aljuĝitajn kelkajn premiojn.
= Bibliografio =
Saint-Jean-Saverne
(jen france, origine germane kaj alemane Sankt Johann aŭ pli longe Sankt Johann bei Zabern, prononco, nomata laŭ la sanktulo Johano la baptisto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Shigeharu Ueki
Shigeharu Ueki (japane 植木 繁晴, n. 13-an de septembro 1954) estas japana futbalisto. Li en 1979 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Dzelzava
Dzelzava (latve formale Dzelzavas pagasts) estas administra paroĥo en centra Latvio. La komunumo situas en la distrikto Madona restrukturita en 2021, kaj apartenas al la historia regiono Livonio. Laŭ stato de la jaro, en la urbo vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Centro de la paroĥo estas samnoma, pli eta loĝloko Dzelzava.
Kokašice
Kokašice (Kokaschitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1227.
Miloslav Šváček
Miloslav Šváček (naskiĝis la ) estas ĉeĥa esperantisto, gvida aktivulo de la Katolika Sekcio de ĈEA kaj eksprezidanto de IKUE (4-a de septembro 2003 ĝis 20-a de februaro 2012). Dum la komunisma epoko en Ĉeĥoslovakio (1948-1989), li estis persekutata pro la Katolikaj Esperanto-Tendaroj en la ĉeĥa vilaĝo Herbortice, kiujn li organizadis. Hodiaŭ li estas honora membro de ĈEA kaj ĈEJ, kaj redaktoro de la organo Dio Benu de la Ĉeĥa IKUE-Sekcio, organizinto de Katolikaj Esperanto-Tendaroj en Sebranice apud Litomyšl en Ĉeĥio kaj ankaŭ de kelkaj IKUE-Kongresoj okazintaj en Ĉeĥio.
Miloslav Šváček havas eksterordinarajn meritojn por la Esperanto-movado. Estimon de esperantistoj pruvas lia elektiĝo kiel prezidanto de IKUE. Li dediĉas sian tempon kaj siajn fortojn precipe al laboro por IKUE, organizis jam pli ol 20 Katolikajn Esperanto-Tendarojn kaj 2 IKUE-Kongresojn en Ĉeĥio kaj kunorganizas aliajn kongresojn en eksterlando. Li organizas karavanojn al la IKUE-Kongresoj kaj Ekumenaj Esperanto-Kongresoj. Li ankaŭ multe dediĉas sin al junaj esperantistoj. En la jaro 2006 li estis ĉeforganizanto de la 59-a IKUE-Kongreso, kiu okazis denove en Ĉeĥio – en la pilgrimloko Velehrad.
En oktobro 2008 li ricevis Medalon Komenio de la magistrato de la urbo Přerov pro sia propagando de la urbo per Esperanto. La medalon ricevis kvin personoj el 25 proponitaj. Plie, la 5-an de julio 2009, okaze de la nacia pilgrimo en Velehrad, estis al li pro lia katolik-esperantista agado atribuita memormedalo de la Ĉeĥa episkopara konferenco.
Ted Hawkins
Ted HAWKINS (n. la 28-an de oktobro 1938 en Biloxi (Misisipio), m. la 1-an de januaro 1995) estis usona gitaristo kaj kantisto de folka kaj blusa muziko. Li estis notinda pro sia raspa forta voĉo. En siaj junaj jaroj, li spertis malriĉecon kaj li dumtempe restis en malliberejoj dum liaj dekkelkaj jaroj pro la ŝtelo de vestaĵon kaj aliaj etaj krimoj.
Li lernis la gitaron kaj kantadon en tiuj malliberejoj. Poste li vagis tra la lando dum kelkaj jaroj, ĝis finfine en la 1960-aj jaroj li haltis kaj hejmeniĝis en Venice Beach, Kalifornio. Tie li loke famiĝis per siaj publikaj koncertoj je la Boardwalk (ligna trotuaro). Denove li estis enkarcerigita, kiam oni malkovris lian dependecon al heroino. Li finfine spertis kritikan sukceson, registris sian muzikon kaj koncertumis tra Usono kaj en Europo en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj. Li tamen neniam estis tre populara, plejparte nur la kritikoj amis lin. Li mortis pro apopleksio, ĵus post kiam lia albumo "The next Hundred Years" ("La sekvonta 100 jaroj") por DGC Records (DGC kompanio) ekspertis publikan sukceson.
Stamford
Stamford estas la nomo de plural urboj, interalie
Klein Upahl
Klein Upahl estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Groslay
Groslay estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Groslaisiens.
Stacio Miwa
Stacio Miwa (japane: 三輪駅 [Miŭa-eki], angle: Miwa Station) estas fervoja stacio en Sakurai, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sakurai.
Ermatingen
Pri la komunumo
Ermatingen estas komunumo en la distrikto Kreuzlingen de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 2705 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Ermatingen situas ĉe la suda flanko de la suba brako de Bodenlago inter Konstanco kaj Ŝafhaŭzo vidalvide de la insulo Reichenau. La sudan limon de la komunumo formas la montoĉeno Seerücken. La komunumo Ermatingen konsistas el la municipoj Ermatingen mem kaj Triboltingen.
Najbaraj komunumoj
Ermatingen limas en okcidento al Salenstein, en sudokcidento al Raperswilen, en sudo al Wäldi, en oriento al Tägerwilen, en nordoriento al Gottlieben, kaj en nordo al Bodenlago, je kies alia flanko situas la germanaj komunumoj Reichenau kaj Konstanco.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ermatingen datiĝas el la jaro 724 kiel Erfmotingas. En mezepoko Ermatingen apartenis al la Monaĥejo Reichenau. En la jaro 1660 la loko ricevis la merkatorajton.
La hodiaŭa komunumo Ermatingen estiĝis en la jaro 1975 per la kunigo de la iamaj municipkomunumoj Ermatingen kaj Triboltingen.
Gabriella Muzsnayné Csizmadia
MUZSNAY Csizmadia Gabriella (muĵnai) estis hungara porjunulara verkistino naskita en Vágújhely en 1893 kaj mortinta en Odorheiu Secuiesc, la 22-an de decembro 1967.
Kariero
Muzsnayné Csizmadia Gabriellafinis la mezlernejon en Nagyszombat. Ŝia familio tranlokiĝis en 1913 Parajdon, de kie ŝi edziniĝis al Székelyudvarhely.
Nova Venécia
Nova Venécia estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 46.020 loĝantojn en 2010.
László Lovassy
LOVASSY László (lovaŝi) estis hungara juristo, unu el gvidantoj de landkunvena junularo, naskita en Nagyszalonta la 8-an de majo 1815 kaj mortinta la 6-a de januaro 1892 en Nagyszalonta.
Biografio
Lovassy finis juron en Debrecen, Késmárk kaj Nagyvárad. En 1834 kun pluraj aliaj li establis en Pozsony la Társalkodási Egylet. La 2-an de majo 1836 oni arestis lin kaj liajn kunulojn kaj oni kondamnis lin al 10-jara malliberejo kaj oni transpostis lin al Spielberg. Tie li mensmalsaniĝis. La 12-a de majo 1840 li ricevis amnestion.
Pietrapaola
Pietrapaola estas komunumo de Italio.
Grundosaliĝo
Grundosaliĝo okazas, se salo akumuliĝas en grundo pro vapordensiĝo en surgrundaj akvoj aŭ pro la malprofunda grundoakvo. Pro la saloakumuliĝaj procesoj, la anstataŭigeblaj Na- kaj Mg-jonoj de la densiĝinta grunda likvaĵo absorbiĝas sur la koloidaj surfacoj. Tiel estiĝas ekzemple natria grundo (soda grundo), kiun oni nomumas ankaŭ alkala grundo pro ties alta pH-valoro.
La sala grundo havas malbonan strukturon, akvomastrumadon, nutraĵmaterialan mastrumadon, tiel ĝi malhelpas evoluon de la plantoj. Se ĝi estas seka, ĝi estas malmola, fendeta; malseke ĝia strukturo disfalas. Ĉar sala grundo ne povas facile absorbi akvon, la abruptaj, grandkvantaj pluvegoj kaj dum forta degelo, la trafluanta akvo fosas por si vojeton.
Se la akvo elvaporiĝas el la kapilare altiĝanta - malprofunde situanta - grundakvo kaj sur la surfaco postrestas la salo, oni nomumas solonĉakiĝo, la la grundon solonĉako.
Se en la supra tavolo ekis alkala proceso kaj tiel la sala tavolo iĝis pli profunda, oni parolas pri soloneciĝo, soloneca grundo. Ekstrema formo estas la soloniĝo, kiam la alkaliĝo estas tiel forta, ke la surfacon kovras silika acido.
Grundosaliĝo povas okazi pro homaj efikoj, tiel pro erara (tro)akvumado estiĝas la t.n. sekundare sala grundo. Tiukaze altiĝas la grundakva nivelo kaj la kapilara efiko transportas akvon al la surfaco, kie ĝi rapide vaporiĝas. En sekegaj (aridaj) regionoj, la akvumita akvo rapide vaporiĝas kaj tiel la grundosaliĝo rapide elformiĝas. Ekzemple en Sirio, la 30-35 % de la agroj jam perdiĝis por saliĝo. Tiu procentaĵo estas 30-40 % en Egiptio, en Pakistano malpli ol 40 %, en Irako ĉ. 50 % kaj en Usono 20-25 %.
Kontraŭagado
En la sekegaj regionoj la sola solvo estas la gutiga akvumado kaj drentuba sistemo.
Alia metodo estas plantado de pli salotoleraj plantoj, ekz. hordeo anstataŭ tritiko (la halofitaj plantoj plej ofte ne estas uzeblaj en agrikulturo).
La plej uzata formo por kontraŭbatali la grundosaliĝon estas, ke oni "tralavas" la grundon kaj samtempe malaltigas la grundoakvan nivelon. Tiel oni troakvumas la grundon kaj forkondukas la akvon per drentuba sistemo, antaŭ la suno forvaporigas la akvon. Oni devas tion ripeti kelkfoje.
Plej moderna formo estas uzo de superabsorbiloj (markonomoj: Geohumus, BestSoil aquasafe, Geoplant aquasafe aŭ Perlsorb).
Moulin-Galant (stacidomo)
Moulin-Galant (el la nomo de samnoma kvartalo) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Corbeil-Essonnes, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Marfermita en 1865 de "Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée" (PLM), temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio D de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).
Léon Werth
Léon WERTH estis franca verkisto kaj artkritikisto. Li naskiĝis la 17-an de februaro 1878 en Remiremont, Vogezoj, Francio kaj mortis la 13-an de decembro 1955 en Parizo. Léon Werth estis proksima amiko de Octave Mirbeau kaj de Antoine de Saint-Exupéry.
Czesław Biedulski
Czesław Henryk Biedulski (naskiĝis la 4-an de aprilo 1936 en Vilno (tiama pola teritorio, nun Litovio), m. la 15-an de aprilo 2018 en Lublin) - pollitova monaĥo, pastro, bioelektronikisto kaj eldonisto. Prezidanto de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista. Kunfondinto de Esperanto Librejo en la Ĉefa Biblioteko ĉe Katolika Universitato en Lublin.
Léon Werth
Li skribis kritikeme kaj kun granda precizeco pri la franca socio dum la Unua Mondmilito, pri koloniismo kaj pri la franca "kunlaborado" dum la Dua Mondmilito.
Czesław Biedulski
Edukado
En 1943 komencis frekventi bazlernejon (de la dua klaso) en Landwarów apud Vilno. Post t.n. "repatriigo" en majo 1946 ekloĝis en vojevodio de Olsztyn. En 1950 finis ĝin en Górów Iłowiecki (distrikto Bartoszyce), kie lia familio setlis). Poste en Frombork partoprenis dum du jaroj Malaltan Seminarion de salezianoj, ĝis malfondo fare de komunistaj regopovoj. Daŭrigis lernadon en Ĝeneralkleriga Liceo en Lidzbark Warmiński. Post abituro en 1954 elektis Kongregacion de Polaj Mariistoj en Janów Podlaski (Distrikto Bialski). Post monata provo direktita al Nysa, kie ekstudis filozofion en Supera Animzorga Seminario (post unu jaro ĝi ne povis plu eduki). En 1956 li aniĝis al la kapucena ordeno en Varsovio. Post novicado en Nowe Miasto nad Pilicą kaj filozofi-teologiaj studoj en Łomża pastriĝis la 29-an de junio 1963. Tuj poste ekstudis en naturfilozofia sekcio ĉe la Fakultato de Kristana Filozofio en la Katolika Universitato en Lublin. Junie 1968 magistriĝis pri la temo "Problemo de teleologia interpreto de biokosmo laŭ la nuntempaj polaj aŭtoroj".
Scienca agado
Ekde oktobro 1968 eklaboris kiel staĝisto por unu jaro kaj laŭvice asistanto kaj pli aĝa asistanto ĉe la katedro de Teoria Biologio en la Fakultato de Kristana Filozofio de la Lublina Katolika Universitato. Julie 1971 esploras montaron de Sanktakruca provinco. En 1974 li doktoriĝis en la menciita fakultato per la disertaĵo "Rolo de bioluminesko en konado de la vivo". Asistanto kaj la unua doktoranto de profesoro Włodzimierz Sedlak, kreinto de la pola skolo de bioelektroniko. Pro manko de stabila posteno en 1975 estis direktita al Interfakultata Leksikografia Fako pri redaktado de 12-voluma Katolika Enciklopedio. Samjare kapucenaj regopovoj en Varsovio revokas lin al la ĉefurbo. La 30-an de novembro 1975 adiaŭas la universitaton.
Animzorga Esperanto-agado
Dum studado en Łomża ekinteresiĝis pri Esperanto ricevante permeson membriĝi al IKUE. En 1962 dum scienca laboro en KUL iĝis aktiva esperantisto kadre de ties landa filio, gvidata de pastro d-ro Roman Forycki. Flanke de episkoparo ĝia landa zorganto estis episkopo Władysław Miziołek. Kune kun pastro Henryk Paruzel li fondis la 24-an de oktobro 1974 Esperanto-bibliotekon ĉe la Universitata Biblioteko de KUL, kies plurjara direktoro estis d-ro Andrzej Paluchowski. En 1975 eniris la estraron de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista kun sidejo en Romo, sekve de perletera baloto aŭtune 1974. Post la neatendita forpaso de pastro Ferdinando Longoni, la IKUE-membroj per denova perletera baloto elektis lin prezidanto. (Pli precize: pro la fakto, ke la tiama estraro ĝis la morto de prezidanto Longoni ne dividis inter si la koncernajn postenojn, en februaro 1976 oni elektis lin, per absoluta plejmulto, vicprezidanto kun la tasko de aganta prezidanto.) Dum sia prezidanteco translokiĝis el Varsovio al Romo, kie movigis unuan centran oficejon de IKUE en Romo, kaj okazigis memorindan 37-a IKUE-kongreson en Częstochowa (700 kongresanoj, el 23 landoj, 4 episkopoj kaj pli ol 40 pastroj). Revigliĝis eldona agado, komenciĝis la E-elsendoj ĉe Radio Vatikana, estis aprobita la nuna Statuto de IKUE (kun la sekva, 31.01.1978, leĝe registriĝo de IKUE fronte al la itala leĝo kiel asocio sen profita celo), kaj "Espero Katolika" ricevis, 11.02.1978, juran agnoskon ĉe la Tribunalo de Romo. La kongreso, okazinta aŭguste 1977 estis sub la Alta Protektanto de Karolo Kardinalo Wojtyła, la posta papo Johano Paŭlo la 2-a, kiu ne povis ĝin ĉeesti pro subita morto de episkopo Antoni Baraniak.
Léon Werth
Saint-Exupéry dediĉis du librojn al li, ("Letero al ostaĝo" kaj "La Eta Princo"), kaj referencis al Werth en tri pliaj.
Czesław Biedulski
Animzorga Esperanto-agado
En Romo Bruno Valentini la 6-an de februaro intervjuis en Radio Vaticana, Esperanto-Sekcio Czesław Biedulski pri la IKUE-Kongreso kaj subita morto pro aŭtomobil-akcidento de patro Henryk Paruzel el Zabrze. Tie ankaŭ en 1978 kontribuis al "Espero Katolika" per enkondukaj artikoloj: Nun Kristo releviĝis el la mortintoj, Pentekosto, Por ke ni ne estu fremduloj, Por la unuiĝo de kristanoj, komunikis pri Ekumenaj datrevenoj kaj Telegramo de IKUE pri neatendita morto de Johano Paŭlo la 1-a. Krome en artikolo Ŝatataj Gelegantoj, Karaj IKUE-anoj prezentis la postkongresan numeron kune kun la raporto, verkis artikolon pri Aŭ neŭtrona bombo aŭ Sankta Francisko. Kaj por januaro 1979 fine kontribuas per enkondukaj vortoj Sur la sojlo de nova jaro, komunikoj pri apero de la 300-paĝa Decimala Katalogo, kiu listigis ĉ. 2000 librojn, 230 titolojn de revuoj kaj 357 sciencajn artikolojn en Esperanto en Lublin kaj pri okazontaj Spiritaj Ekzercoj en Gostyń kaj finfine per Rezulto de balotado. En 1978 li anoncis sian rezignon je la prezidanteco ĝis decembro restante en la Centra Oficejo.
Léon Werth
Komence de la Dua Mondmilito, dum skribado de la libro "La Eta Princo", Saint-Exupéry vivis en sia apartamento centre de Novjorko, pensante pri sia denaska Francio kaj liaj amikoj. Léon Werth pasigis la militon en Saint-Amour, vilaĝo en Ĵurasio, monta regiono proksime de Svislando, kie li "estis sola, malvarma kaj malsata", kaj forte kritikis la francajn rifuĝintojn. Saint-Exupéry revenis al Eŭropo komence de la jaro 1943, post kiam li konstatis ke li "ne povas toleri esti for de tiuj, kiuj malsatas ... mi foriras por suferi kaj tiel esti proksima al tiuj, kiuj estas karaj por mi."
Czesław Biedulski
Animzorga Esperanto-agado
Funebra entombigo okazis la 23-an de aprilo en Lublin, en la Monda Tago de la Libro.
Léon Werth
Fine de la Dua Mondmilito, kiun Antoine de Saint-Exupéry ne travivis, Léon Werth diris: "Paco, sen Tonio (Saint-Exupéry) ne estas tute paco." Leono Werth ne vidis la tekston, por kiu li estis tiel respondeca ĝis kvin monatojn post la morto de sia amiko, kiam la franca eldonejo Gallimard sendis al li specialan eldonon de la libro.
Czesław Biedulski
Sciencaj publikigaĵoj
en la pola lingvo
Léon Werth
Libroj
Je kursivaj literoj, titola traduko
Czesław Biedulski
Sciencaj publikigaĵoj
en Esperanto
Familia vivo
Filo de Czesław, ŝuisto kaj Helena Stachowicz, dommastrino. Li havis du pli junajn gefratojn. Kiel infano estis mesoservanto kaj volis esti pastro. En kapucena ordeno fartis tre bone. Post dekkelkaj jaroj travivis certan krizon - enamiĝis al polistino, diplomitino de Jagelona Universitato. Marte 1979 decidis rezigni pri fraŭleco - junie 1985 ricevis konsenton de Vatikano. Septembre de la sama jaro nuptis Teresa Głowacka, la instruistinon de varsoviaj mezlernejoj.
NGC 727
NGC 727 (aliaj indikoj — NGC 729, PGC 7027, ESO 354-10, MCG -6-5-12) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 727, NGC 729.
Drangedal
Drangedal estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Telemark. Fine de en la komunumo vivis.
Alphonse de Lamartine
Alphonse DE LAMARTINE (n. la 21-an de oktobro 1790 en Mâcon - m. la 28-an de februaro 1869 en Parizo) estis franca poeto, verkisto kaj politikisto en la epoko de la Romantikismo.
Biografio
Li estis filo de militisto, veturis june kaj edziĝis en 1820 al la britino Maria Birch.
San Luis Obispo
San Luis Obispo (kies hispana nomo estas aludo al la episkopo Sankta Ludoviko de Tuluzo) estas urbo en Kalifornio, Usono, situanta proksimume inter Los-Anĝeleso kaj San-Francisko ĉe la Centra Marbordo de Kalifornio. Fondita en 1772 de la hispana monaĥo Junípero Serra, San Luis Obispo estas unu el la plej malnovaj komunumoj de Kalifornio. La urbo, surloke menciata kiel San Luis, SLO, aŭ SLOw Town (ĉar ties kantono estas ankaŭ menciata kiel SLO) estas la kantona sidejo de la samnoma kantono San Luis Obispo kaj estas apuda al la Kalifornia Politeknika Ŝtata Universitato. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Nori
Nori (japane: 海苔, ĉine: 海苔; pinjine: hǎitāi, koree: 김, kim aŭ gim) estas diversaj specioj de ruĝaj algoj de la genro porphyra, sekigita kaj uzata en la japana kuirarto. Oni uzas nori ĉefe por suŝioj kaj onigiri.
Rostitaj nori, yakinori (焼き海苔 [jakinori]), estas uzata en malgrandaj pecoj por ramen kaj kiel aldonaĵoj al shoba, saŭcoj, ktp.
Historio
Algokulturo ekzistis en Japanio jam dum la Edo-epoko en la golfo de Tokio.
Komence la esprimo nori estas pli vasta kaj inkluzivis diversajn genrojn de algoj, inter ili hijiki. Unu el la plej malnovaj priskriboj pri nori estas el la 8-a jarcento. En la Taiho-kodo (大宝律令) verkita en 701, nori estas menciita kiel teksaĵo.
En Utsubo-historio (宇津保物語 [Ucubo Monogatari]) verkita ĉirkaŭ 987, nori estas agnoskita kiel kutima manĝaĵo. La unua nori estis pasto, la nori-folio estis kreita en Asakusa, Edo (la nuntempa Tokio) en la Edo-epoko per la sama metodo kiel washi-papero.
En la japana la vorto nori havas la saman elparoladon kiel nori (糊, gluo), kaj oni supozas ke tiuj plantoj estis uzitaj por kunglui aĵojn.
Josef Taubmann
Post la 2-a Mondmilito li loĝis en la germana urbo Schriesheim, kie li aktivis en la restarigo de la germana Esperanto-movado, ekzemple kiel aŭtoro de informiloj kaj gazetartikoloj. En 1960 li ricevis honorinsignon de Germana Esperanto-Asocio.
Lia filo Horst Taubmann (1934-2017) estis ĵurnalisto kaj kompilis en 1987 okaze de la 100-jara jubileo de Esperanto tre favoran, kortuŝan 90-minutan radioelsendon, kiun dissendis multaj germanaj radiostacioj.
9599 Onotomoko
9599 Onotomoko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
(13391) 1999 JF37
(13391) 1999 JF37 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lamberville (Manche)
Lamberville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
593 Titanjo
593 Titanjo estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Titanjo, reĝino de la feinoj en la "Somermeznokta sonĝo" de Shakespeare. (Tiu nomo estis verŝajne inspirita de la provizora nomo 1906 TT).
Titanjo donis sian nomon ankaŭ al la Urana satelito Titanjo.
Maria Rybakova
Marija RIBAKOVA (Мария Рыбакова) (Moskvo, 1973) rusa verkistino. Ŝi estas la nepino de Anatolij Ribakov. Ŝi studis filologion en Moskva Ŝtata Universitato. Poste, ŝi iris al Berlino kaj ŝi fariĝis doktorinon en Yale University, kie ŝi laboras kiel instruisto de rusa lingvo.
Nonny de la Peña
Nonny de la Peña estas usona ĵurnalistino, entreprenistino, dokumenta filmistino kaj konata kiel la baptopatrino de la virtuala realeco by Forbes ĉar ŝi estas unu el la plej influaj pioniroj en tiu medio kaj volas instigi homojn pli facile alpaŝi kreadon de filmetoj en VR helpe de krea platformo uzante la VR-apon Reach kiu kvazaŭ estas kombino de volumetra YouTube kaj volumetra iMovie. Ŝiaj multaj dokumentaj filmoj kiel "Hunger in Los Angeles", "After Solitary", "Project Syria", "Use of Force" aŭ "Greenland melting" kiuj estas dokumentaj filmoj en virtuala realeco kaj helpis formi novan formon de ĵurnalismo konata kiel immersive journalism (merga ĵurnalismo), kiu estas estas speco de ĵurnalismo en kiu teknologioj de 3D kaj virtuala realeco kreas la efikon esti en la kerno de specifa loko, priskribita en novaĵoj, raportoj aŭ dokumentaj filmoj. Ĝi permesas al la spektantaro vidi kaj aŭdi ĉion el ĉeestanta perspektivo alirante virtualan version de la loko kie objektoj, homoj, sonoj kaj sentoj estas fidele rekreitaj kun la celo krei empatian engaĝiĝon ĉe la spekantaro. Tial ŝi ankaŭ estis enplektita en la VR-instalaĵo de Lena Herzog : Last Whispers: An Immersive Oratorio. Ŝi estas membro de la direktoraro de BAFTA virtuala realeco. Nonny de la Peña gajnis multajn premiojn.
Vidu ankaŭ
Virtuala realeco
Ihlow (Fläming)
Ihlow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Teltow-Fläming de la federacia lando Brandenburgio kaj apartenas al la historia regiono Fläming. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nonny de la Peña
Vidu ankaŭ
3D spacoj
Eksteraj ligiloj
(en) Lena Herzog ĉe UNESKO: Enkonduko kaj prezentado de la LAST WHISPERS, VIMEO
(en) VR-platformo Reach, filmeto
Vinje
Vinje estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Telemark. Fine de en la komunumo vivis.
Crannóg
Crannóg (irlanda pluralo: crannóga) estas artefarita insulo el trunkoj, sablo kaj ŝtonoj. Ili estis kreitaj en la orientaj partoj de la britaj insuloj de la neolitiko kaj malofte uzataj ĝis la meza mezepoko.
Kelkfoje sur tiuj artefaritaj insuloj oni konstruis ankaŭ domojn. Malofte naturaj insuloj estas ĉirkaŭitaj de muroj kaj elkonstruataj kiel “cronnóg”: Ekzemploj estas An Dún (Doon Fort) en la lago An Dúin” situanta en la graflando Dún na nGal kaj la Crannóg en la lago Na-Crannagh en la graflando Aontroim. La nomo venis de la irlanda (crann= arbotrunko).
Disvastigo
Pluraj centoj (taksado 3000) Crannóg-oj estas konataj en Irlando, la Hebridoj (Colla, Islay, Muileo, Uibhist a Tuath kaj Tiriodh) kaj en la skota ĉeflando. Malmultaj troviĝas sur la Orkadoj kaj Ŝetlandaj Insuloj. Unu sola ekzemplero, la Llan-Gors Crannóg, oni trovis en 1868 en Kimrujo en la lago Llangorse, la plej alte situanta lago de suda Kimrujo en la Brecon-Beacons-Nacia Parko en la Nigraj montoj.
Kronologio
Eilean Dhomhnaill en la skota lago Olabhat sur la skota la insulo Uibhist a Tuath (North Uist) estas eble la plej malnova Crannóg. La ceramiko de Unstan kaj la radiokarbona datado pruvas sian neolitikan originon inter 3.650 - 2.500 a. K.
En Skotlando finas la uzado de la Crannóg-oj kelkfoje nur en la 17a jarcento. La Priorate-insulo en la Loch Tay estis montburgo de klano, kiu estis konstruita sur restaĵoj de Crannóg. La familio Campbell de Glen Orchy konstruis en la 16a jarcento fortreson, kies ruino ankoraŭ staras sur la insulo.
Konstrumaniero
Kelkloke la Crannóg-oj havis alireblecon trans digoj el ŝtono kaj ligno, kiu estis ofte sub la akva nivelo por ke fremdulo ne povas atingi la insuleton. Krome oni povas atingi la insuleton per boato. Pluraj havis lanĉodeklivojn, kie boatoj povas esti tiritaj surteren. Oni trovis ĉe multaj Crannóg-oj trunkboatojn.
Metioj
Verŝajne la Crannóg-oj estis metiejoj. Oni trovis sur multaj Crannog-oj lignojn el kverko, taksuso, alno, avelujo kaj saliko, kiuj estis gravaj krudmaterialoj. Oni ankaŭ trovis lignajn artefaktojn, kiel siteloj, kuleroj kaj ŝlosiloj kaj ankaŭ ornamitaj lignoj kaj ostoj. Sur aliaj insuletoj la homoj produktis teksaĵojn aŭ ornamaĵojn. Sur la Crannóg de Ardakillen en la graflando Ros Comáin oni trovis mankatenojn kaj ĉenojn.
Hodiaŭaj ekzemploj
La restaĵoj de la Crannóg-oj estas troveblaj ĝis hodiaŭ kiel arbarkovrataj insuloj en la lagoj. Ne malofte ili estas samtempe kune kun Dun-oj aŭ Rath-oj. En Lisleitrim, en la graflando Ard Mhacha), toviĝas speciale imponaj rekonstruitaj Crannóg-oj.
Abu Jahja ibn al-Batrik
Abu Jahja ibn al-Batrik (يحيى بن البطريق; naskiĝis en 730, mortis en 815 K.E) estis asiria sciencisto kiu iniciatis la tradukon de antikvaj grekaj tekstoj en la araban. Li estis frua gravulo en la transdono de la grekaj klasikaj verkoj fine de la Malfrua Antikveco. Li tradukis por Al-Mansur la gravajn medicinajn verkojn de Galeno kaj Hipokrato, kaj ankaŭ tradukis Tetrabiblos de Ptolemeo.
Tradukado ne estis plene evoluigita fako tiutempe: Abu Jahja ibn al-Batriq laboris laŭ kombinaĵo de rekta, vorta traduko kaj transliterumo de antikvaj grekaj vortoj en la araban kie ne eblis trovi ekvivalenton.
Li kompilis la enciklopediecan Kitab sirr al-asrar aŭ la 'Libron de la scienco de registaro: pri la bona ordigo de politika gvidado', kiu fariĝis konata ĉe la latina-parolanta mezepoka mondo kiel Secretum Secretorum (latina por 'La Libro de] la Sekreto de Sekretoj') en traduko el la mezo de 12-a jarcento. Ĝi traktis vastan gamon de temoj, inkluzive de (araba) politika gvidado, etiko, psikologio, astrologio, alkemio, magio kaj medicino en la mezepoka islama mondo. La origino de la traktatoj estas necerta, ĉar neniu greka originalo ekzistas, kvankam Abu Jahja ibn al-Batriq asertis en la araba traktato ke ĝi estis tradukita de la greka en la sirian kaj de la siria lingvo en la araban.
Kalsnava
Kalsnava (latve formale Kalsnavas pagasts) estas administra paroĥo en centra Latvio. La komunumo situas en la distrikto Madona restrukturita en 2021, kaj apartenas al la historia regiono Livonio. Laŭ stato de la jaro, en la urbo vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Centro de la paroĥo estas samnoma, pli eta loĝloko Kalsnava. Parto de la paroĥo estas konata arbovartejo aŭ "arboreto".
Solbach
(jen france, origine germane kaj alzace, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
131181 Žebrák
131181 Žebrák estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geastronomoj Lenka Kotková kaj Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (distrikto Prago-oriento, Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la historia urbo Žebrák en Centra Bohemio, konata pro la tieaj Burgoj de Žebrák kaj Točník, falo de meteorŝtono en 1824 kaj kreiva astronomia observatorio aktiva en la kampo de la publika eduko.
4549 Burkhardt
4549 Burkhardt estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Second Trojan Survey" ("Dua Enketo pri Trojanoj").
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Gernot Burkhardt.
Franeker
Franeker (frise: Frjentsjer) estas urbo kaj la ĉefloko de la municipo Waadhoeke en la nederlanda provinco Frislando.
Ĝi situas nordoriente de Harlingen, norde de Bolsward kaj sudokcidente de Leeuwarden, inter Dongjum kaj Tzum. Franeker estas unu el la Frisaj dekunu urboj kaj la kanalo Van Harinxma fluas tra la urbo.
Al la urbo ankaŭ apartenas la vilaĝetoj Arkens, Doijum (parte), Kie, Kiesterzijl, Lutjelollum, Miedum (parte), Salverd kaj War. Pro la kresko dum la dudeka jarcento ĝi englutis diversajn aliajn vilaĝetojn; Vijfhuizen, (malnova) Sjaerdema kaj Zevenhuizen.
Almo (rivero)
Almo estas rivero en Krimeo. La nomo venas el la krime-tatara lingvo kaj signifas laŭvorte «pomo» (sur la bordoj de la rivero multas pomarbaj ĝardenoj).
La longo de la rivero estas 83 km. La rivero naskiĝas sur la nordaj deklivoj de la Babugana altebenaĵo en la Aluŝta municipo de Krimeo, fluas tra la Baĥĉisaraja kaj Simferopola distriktoj kaj alfluas la Kalamitan golfon de la Nigra Maro proksimume meze inter Sebastopolo kaj Eŭpatorio. Sur la rivero estis konstruita la Partizana akvorezervujo, kiu estas grava por akvoprovizado de Simferopolo.
La rivero ne estas granda, la averaĝa kvanto de akvo estas 1,2 m3/s. Ĝia akvo estas aktive uzata por irigacio, tial en la malsupra fluo la rivero sekiĝas por 2-3 monatoj (en sekaj jaroj — por 5-6 monatoj).
La rivero estas fama pro tio, ke dum la Krimea (Orienta) milito (1853-1856) ĉe ĝi okazis la Alma batalo (la 20an de septembro 1854), dum kiu la rusa armeo estis venkita de anglo-franca-turka armeo.
Aberacio (astronomio)
Aberacio en sfera astronomio estas diferenco inter ŝajna kaj vera situo de astro pro diferenco de rapido inter la astro kaj la observanto.
Pro movo de planedo, de kiu oni observas la astron, estas ankaŭ:
Michio Yasuda
Michio Yasuda (japane 保田 道夫, n. 10-an de novembro 1949) estas japana futbalisto. Li en 1979 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Henriko la Fiera
Henriko la Fiera (Heinrich der Stolze; naskiĝis ĉirkaŭ 1108, mortis la en Quedlinburg) estis duko de Bavario kaj Saksio estante el la dinastio de la Velfoj.
Vivo
Estante filo de Henriko la 9-a, "la Nigra" (mortis 1126) li sekvis la patron kiel duko de Bavario kaj edziĝis la 29-an de majo 1127 kun Gertrud, la ununura filino de imperiestro Lotaro la 3-a. Ŝi havigis al la Velfoj la alodojn brunsvigajn kaj northeim-ajn en la Duklando Saksio.
Henriko kuraĝe batalis por Lotaro kontraŭ la Ŝtaŭfoj kaj akompanis lin en 1136 dum la dua kampanjo al Romo. Kompense li ricevis la Margrafion Etrurio (Toskanio) kaj fare de la papo la Bienojn matildajn. Ĉar Lotaro, revenante el Italujo, nomumis lin ĝuste antaŭ sia morto en 1137 duko de Saksio kaj transdonis al li la regnajn insignojn, li kandidatis promesplene por la imperiestreco. Tamen li estis repuŝita, verŝajne pro troa aroganteco kaj potenco. En 1138 li ja donis la insignojn al Konrado la 3-a sed rifuzis rezignadon je siaj duklandoj. Li sekve estis proskribita kaj Saksio estis donita al Alberto la Urso. Henriko forpelis la malamikojn el Saksio kaj defendis la landon sukcese kontraŭ Konrado. Sed li tuj mortis 31-jara kaj estis entombigita en Königslutter.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 9. Leipzig 1907, p. 97, kio legeblas tie ĉi interrete.
Mihály Bauer
Mihály Bauer [mihAj baŭer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bauer Mihály estis hungara matematikisto, altlerneja instruisto.
Mihály Bauer naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Bauer devenis el juda familio. Li aĝis dek ok, kiam jam publikigis sciencajn artikolojn. Li akiris matematikistan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en sia naskiĝurbo en 1895. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Kőnig kaj Gusztáv Rados. En la sekva studjaro li plustudis en universitato de Berlino helpe de stipendio. Reveninta li estis asistanto en la teknikuniversitato (1896–1900), lektoro (1900–1924), ekde 1918 publika eksterordinara profesoro, privata profesoro (1909–1936). En 1936 li estis trudemerito. Li instruis ankaŭ dum la Hungara Sovetrespubliko, tial post la falo li havis malfacilaĵojn. Dum la nazia erao li vivis en geto en Budapeŝto. Post la liberiĝo surstrate li mispaŝis, falis teren kaj mortis. Li ricevis premion en 1922. Bauer publikigis pli ol cent artikolojn pri algebro kaj nombroteorio.
Adelajdo de Meißen
Adelajdo de Meißen, Adelheid von Meißen, Adléta Míšeňská (naskiĝis en 1160; mortis la en Meißen) de la dinastio Wettin estis la unua edzino de Přemysl Otakar la 1-a, reĝo de Bohemio. En 1199 reĝo Otakar nuligis la geedzecon, kion ne akceptis Adelajdo. Dum dek jaroj ŝi procesis por agnosko kiel plenrajta edzino kaj reĝino. En tiun proceson enmiksiĝis la plej altaj potenculoj ekleziaj kaj ŝtataj tiutempaj.
Poniec
Poniec estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Poniec en distrikto Gostyński.
Flago de Srilanko
La Flago de Srilanko, ankaŭ nomata la Leono-Flago, konsistas el ora leono, tenante glavon en ĝia dekstra antaŭpiedo, ĉe purpura fono kun kvar oraj Bo en ĉiu angulo. Ĉirkaŭ la fono estas flava limo, kaj en la maldekstro estas 2 vertikalaj strioj el egala grandeco el koloroj el safrano kaj verdo, kun la safranflava strio plej proksime al la leono. La leono reprezentas bravecon, kaj la kvar Bo reprezentas meththan, karunan, mudithan kaj uppekhan, budhanaj konceptoj. La oranĝa strio reprezentas la srilankajn tamilojn, la verda strio reprezentas srilankajn muzulmanojn, la purpura fono reprezentas eŭropan burĝaron kaj estas ankaŭ referenco al la riĉa kolonia fono de la lando kaj la flava limo reprezentas aliajn etnojn kiel ekzemple malajojn. Ĝi estis adoptita en 1950 sekvante la rekomendojn de komisiono nomumita de la unua Ĉefministro de Cejlono.
Alajos Baumgartner
Alajos Baumgartner [alajoŝ baŭmgartner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baumgartner Alajos estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto, matematikisto, fizikisto.
Alajos Baumgartner naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Alajos Baumgartner akiris pedagogian diplomon pri matematiko-fiziko en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1888. Li instruis en diversaj mezlernejoj kaj en Hungara Belarta Altlernejo (1920–1927). En 1912 li fondis tutlandan helpasocion pri vidviĝantaj pedagogoj kaj ties orfoj. Li okupiĝis ankaŭ pri arthistorio, kiun li instruis en la altlernejo. Liaj lernolibroj estis uzataj tre longe.
Unterbildein
Unterbildein, hungare Alsóbeled [alŝObeled] estas iama vilaĝo, nun parto de Bildein en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing. Unter kaj alsó signifas: suba.
Situo
Unterbildein situas laŭ rojo, laŭ la hungara landlimo.
Historio
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio okazis en 1498 laŭ tiama hungara ortografio "Also Beled". En 1787 loĝis tie 362 homoj en 59 domoj, en 1828 413 homoj en 69 domoj. En 1910 loĝis en Alsóbeled 407 loĝantoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Unterbildein kun Oberbildein formis novan komunumon Bildein en 1993.
Tomita Isao
TOMITA Isao ( 冨田 勲, naskiĝinta – mortinta ) - ofte simple nomata Tomita, estis japana komponisto, rigardata kiel unu el la pioniroj de elektronika muziko  kaj spacmuziko, kaj kiel unu el la plej famaj kreantoj de aranĝaĵoj por la analoga sintezilo. Krom sia kreado de realigaĵoj el sinsekvaj notaroj, Tomita amplekse utiligis la sonfasonajn kapablojn de sia instrumento, uzante sintezilojn por krei novajn sonojn por akompani kaj plibonigi siajn elektronikajn paŭsaĵojn pri akustikaj instrumentoj. Li efike utiligis ankaŭ la analogajn sekvencilojn kaj la klavaron Mellotron, kaj prezentis futurecajn sciencfikciajn temojn,, dume kreante la fundamentojn de la sinteza popularmuziko kaj trenco. Multaj el liaj albumoj estas elektronikaj versioj kaj adaptoj de famaj pecoj de klasika muziko. Tomita estis nomumita por kvar premioj Grammy pro sia albumo Snowflakes Are Dancing (1974), bazita sur la "tonpentraĵoj" de Claude Debussy.
Fontoj
Bazita sur la angla kaj japana Vikipedioj.
Natria hidrido
Natria hidrido, hidrido de natrio aŭ NaH estas kemia neorganika kombinaĵo de natrio kaj hidrogeno, ĉefe uzata kiel forta bazo en organikaj sintezoj. Hidrido de natrio estas reprezentanto de la salhidridoj, signifante ke ĝi estas salsimila hidrido, kontraste kun aliaj molekulaj hidridoj tiel kiel borano, metano, amonio kaj akvo.
Ĝi estas jona substanco, nesolvebla en organikaj solvantoj, kvankam solvebla en fandita natrio, konfirmante la fakton ke la jonoj H− restas kiel nekonata anjono en solvaĵo. Pro la nesolvebleco de la hidrido de natrio kaj ĝia forta reakciemo kun akvo, ĉiuj reakcioj kun partoprenado de NaH okazas sur la surfaco de la solido.
Proprecoj
Natria hidrido estiĝas per rekta reakcio de hidrogeno kaj likva natrio. Pura natria hidrido estas senkolora, kvankam specimenoj ĉiam ŝajnas grizkolora. Natria hidrido estas 40% pli peza ol solida natrio (0,968 g/cm 3). NaH, samkiel LiH, KH, RbH kaj CsH alprenas la kristalan strukturon de NaCl. Tiamaniere ke, ĉiu jono Na+ ĉirkaŭas de ses centroj H− ene de oktaedra geometrio. La jona radio de H− (146 pm en NaH) kaj kaj F− (133 pm) estas kompareblaj, kiam oni taksas la Na-H kaj Na-F distancojn.
Forto de reakcio
NaH estas bazo de vastaj celoj kaj uzoj en organika kemio. Ĝi kapablas deprotonigi vastan serion da malfortaj acidoj de Brønsted por estigi la korespondajn natriajn derivaĵojn. Tipe facilaj substratoj enhavas O-H, N-H, kaj S-H ligojn, inkluzive de alkoholoj, fenoloj, pirazoloj kaj tioloj.
NaH plej ĉefe uzatas por deprotonigi karboksilatajn acidojn kaj ĝiaj analogoj tiel kiel malonataj esteroj. La rezultantaj natriaj derivaĵoj povas esti alkiligitaj. NaH estas grande uzata por promocii kondensigajn reakciojn de karbonilaj komponaĵoj pere de kondensiĝo de Dieckmann, kondensiĝo de Stobbe, kondensiĝo de Darzens kaj kondensiĝo de Claisen. Aliaj karboksilataj acidoj ebligantaj senprotonigon pere de NaH estas sulfoniaj saloj kaj DMSO aŭ dumetil-sulfuroksido.
Natria hidrido same uzatas por estigo de sulfuraj ilidoj, kiuj siavice uzatas por konvertado de ketonoj en epoksidoj laŭ la reakcio de Johnson-Corey-Chaykovsky.
Reduktagento
Natria hidrido reduktas certajn grupojn da komponaĵoj, tamen, analoga reakcieco estas nekonata en organika kemio. Aparte, bora trifluorido reakcias por estigi duboranon kaj natrian fluoridon: