cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Listo de stamp-kodoj de la metroo de Parizo
Alfabetaj kodoj de stacioj
Ekde 1998, al novaj stacioj estas atribuita alfabeta kodo anstataŭ numera kodo.
József György
GYÖRGY József (djoerdj) estis hungara kuracisto, natursciencisto naskita en Sátoraljaújhely la 13-an de julio 1813 kaj mortinta en Máramarossziget la 21-an de decembro 1862.
Biografio
József György studis en Sárospatak, poste juron en 1830 en Peŝto, sed baldaŭ medicinon. De 1835 li estis asistanto-preleganto pri botaniko. Li iĝis doktoro pri medicino en 1836, ĉefkuracisto de la departemento Máramaros. Li esploris ankaŭ la mineralakvojn de la departemento kaj priskribis ĝis 1843 170-specajn de tiuj. Li kolektis plantojn kaj faris mikroskopajn esploradojn, sed liaj notaĵoj kun lia herbarkolekto iĝis viktimo de incendio en 1859. Li fervoris la establon de muzea asocio en Máramarossziget, kiu estiĝs nur en 1872. En sia doktordisertacio A természeti testeknek lépcsőnkénti kifejlődéséről (Pest, 1836) li anticipis sian epokon kun siaj evoluciaj konceptoj.
Cautano
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Beneventom sur monto tuj okcidente de la provinca ĉefurbo Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Andreo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Campoli del Monte Taburno, Foglianise, Frasso Telesino, Tocco Caudio kaj Vitulano.
Hendrik Leys
Hendrik LEYS (fojfoje literumita ankaŭ Henri Leys), naskiĝis en Antverpeno la kaj mortis samloke la, estis flandra grafikisto, sed antaŭ ĉio pentristo kaj portretisto.
Vivo kaj verko
Hendrik Leys [prononcu: lejs] estis lernanto de Mathieu van Bree kaj de Ferdinand De Braekeleer. Komence li pentris ĉefe historiajn temojn laŭ romatika maniero. Ekde 1839 li subiras influon de i.a. Albrecht Dürer, Hans Holbein la malpliaĝa kaj de Quinten Matsijs. Pluraj verkoj liaj estis faritaj por la antverpena urbodomo, kaj ankoraŭ tie estas ĝueblaj.
Rekono
En Antverpeno unu el la ĉefaj avenuoj portas lian nomon.
Lia historia pentraĵo La tridektaga meso por Berthal de Haze el 1854 estis premiita en la Monda Ekspozicio de Parizo en 1855. En 1862 li ricevis la titolon barono.
Marijan Matković
Marijan Matković (naskiĝis la 21-an de septembro 1915 en Karlovac, mortis la 31-an de julio 1985 en Zagrebo) estis kroata verkisto, dramisto kaj teatrogvidanto.
Honau
Honau estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Marijan Matković
Li studis arthistorion kaj literaturon en Vieno kaj Parizo, kaj poste studentiĝis ĉe la Jura Altlernejo en Zagrebo. De 1945 li laboris en Radio Zagrebo (antaŭaĵo de la nuna Kroata radiotelevido), estis literatura sekretario de la "Kroata Eldoneja Instituto", kaj gvidanto de la Kroata Nacia Teatro en Zagrebo. En 1961 li estis inter la fondintoj de la akademia Literatura revuo "Forum". De 1974 ĝis sia morto li gvidis la "Instituton por literaturo kaj Teatraj Studoj JAZU".
Lia teatraĵo La morto de Lia Ekselenco en esperantlingva versio estis unuafoje publike prezentita kadre de la 49-a UK 1964 en Hago, Nederlando, fare de la aktoroj Srdjan Flego, Jana Ravŝelj-Flego, Mladen Šerment kaj Silva Fulgosi de la Internacia Arta Teatro, kaj ripete prezentiĝis du jarojn pli poste, kadre de la 51-a UK 1966 en Budapeŝto, Hungario.
Daisuke Sakata
Daisuke Sakata (japane 坂田 大輔, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2006 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Jetzendorf
Jetzendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pfaffenhofen an der Ilm kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rælingen
Rælingen estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Akershus. Fine de en la komunumo vivis. Al la komunuma teritorio apartenas parto de la lago Øyeren.
Stacio Iga-Kōzu
Stacio Iga-Kōzu (japane: 伊賀上津駅 [Iga-Kōzu-eki], angle: Iga-Kōzu Station) estas fervoja stacio en Iga, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.
Uranila (II) fosfato
Uranila fosfato aŭ uranila ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la uranila (II) hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo. Uranila fosfato posedas 3 uraniatomon, 14 oksigenatomojn kaj 2 fosforatomojnoksigenatomojn. Uranila fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de uranilaj derivaĵoj.
István Nagy (pastro)
NAGY István (nadj), plumnomo Abodi estis hungara eklezia verkisto, redaktoro, tradukisto naskita en Székelyszenterzsébet en 1916 kaj mortinta la 29-a de aprilo 2003.
Kariero
Nagy István diplomiĝis en Reformita Teologio de Koloĵvaro (1938), li studis en Bazelo (1938-39). Li estis la respondecredaktoro de revuo Református Család de 1993.
Breitenbach (stacidomo)
Breitenbach, plennome Breitenbach-Haut-Rhin, estas franca stacidomo sur linio Colmar-Central -, situanta en Breitenbach-Haut-Rhin, en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Colmar-Central - Metzeral (119000).
(13696) 1998 HU43
(13696) 1998 HU43 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Labenne
(jen france, okcitane La Vena) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Krome ĝi havas bordon al la Atlantika Oceano kaj apartenas al la pejzaĝo Arĝenta marbordo.
Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Labennais.
NGC 1046
NGC 1046 (aliaj indikoj — PGC 10185, MCG 1-7-24, ZWG 414.39, NPM1G +08.0090) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Distriktoj de Kantono Apencelo Interna
En Kantono Apencelo Interna, Svisio, la komunumoj nomiĝas distriktoj. La kantono konsistas el 6 distriktoj respektive komunumoj, kies limoj parte ne kongruas kun la limoj de la setlolokoj. Tiel ekzemple la teritorio de la setloloko Apencelo estas dividita inter tri distrikoj.
Listo de la komunumoj respektive distriktoj
Jen la listo de la komunumoj respektive distriktoj kun la ciferoj laŭ la stato de la 31-a de decembro 2009:
Moritz Georg Weidmann la Maljuna
Moritz Georg Weidmann estis germana libristo kaj eldonisto kaj unu el la plej grandaj librokomercistoj siaepoke. Li estis filo de la pastoro Johann Peter Weidmann kaj patro de Moritz Georg Weidmann la Juna (1686-1743). Weidmann staĝis kiel libristo en Frankfurto ĉe Majno antaŭ ol definitive translokiĝi al Lepsiko, kie – laŭ la datumoj sugestas – li edziĝis al Maria Gleditsch Sacer (1658-1724), edzino de la libristo Mathias Ritter (m. 1681), kaj tiele li firmiĝis en la negocoj de la librista urbo plej grava en Germanio. Ĉirkaŭ 1680, li donis al la entrepreno sian propran nomon (Weidmannsche Buchhandlung) kaj ĝin tenis ĝis sia morto en 1693. En novembro 1694, lia vidvino Maria Sacerin, edziĝis al Johann Friedrich Gleditsch, kiu daŭrigis la negocon kaj transdonis ĝin al sia samnoma filo Moritz Georg Weidmann.
La komercaj interesoj de Weidmann temis pri sciencaj publikaĵoj, ĉefe rilate al la klasika filologio. Dum lia administrado, polemikaĵoj okazis kun la cenzuristoj, pro la eldonaĵoj faritaj de Christian Thomasius. En 1854, lia eldonejo translokiĝis al Berlino sub la manoj de Karl August Reimer (1801–1858). Inter 1848 kaj 1851, la Eldonejo Weidmann publikigis la ĉefan liberalan germanan ĵurnalon. La eldonejo ekzistas hodiaŭ sidas en Hildesheim sub la zorgado de Georg Olms.
Népszava
Népszava (Nepsava ~ popolvoĉo) estas taga gazeto en Hungario, iama gazeto de socialdemokratoj.
La gazeton fondis, ekis en 1877 KÜLFÖLDI Viktor. En 1880 ĝi estis centra gazeto de la hungara Socialdemorata Partio, kiel posteulo de la Munkás Heti Krónika (Laborista Semajna Kroniko). Ĝi estas ekde 1905 taggazeto.
Redaktoroj estis inter 1898-1918 Ernő Garami, poste ĝis 1941 Béla Somogyi, Jakab Weltner, Illés Mónus, Árpád Szakasits.
Estis historia evento la kristnaska numero de la gazeto, en kiu aperis deklaro de la antifaŝisma unueca fronto. Post tio, la gvidantoj de la socialdemokrata partio forigis Árpád Szakasits-on kiel redaktoron. Post la faŝisma okupo de Hungario en 1944, oni malpermesis la gazeton, kiu aperis nur post la liberiĝo de la lando.
Ekde 1948, ĝi estis gazeto de la Tutlanda Konsilantaro de Sindikatoj. Inter 1956 kaj 1958 ĝi aperis sub nomo Népakarat [ne'pakarat] (Popol-volo).
La gazeto eĉ hodiaŭ (2005) gardas sian socialdemokratan vidpunkton.
Sunpluvo
Sunpluvo estas meteologia fenomeno en kiu pluvas dum la suno estas videbla.
Sunpluvo estas kutime la rezulto de akompanaj ventoj asociitaj kun malproksima ŝtormo, blovantaj la pluverojn en areon kie ne estas nuboj, sekve kaŭzanta la sunpluvon. Foje sunpluvo estas kreita kiam ununuran ŝaŭran nubon pasas supren kaj la angulo de la suno eblas la sunbrilon vidiĝi trans la nuboj. Sunpluvoj ofte preparas la aperon de ĉielarko, se la suno estas ĉe sufiĉe malalta angulo.
Cetere, la fenomeno havas larĝan gamon de, foje rimarkinde similaj, folkloraj nomoj en kulturoj ĉirkaŭ la mondo. Ofta temo estas ke bestoj (ofte vulpoj aŭ ŝakaloj) geedziĝas aŭ trompulo geedziĝas al la diablo, kvankam multaj variaĵoj de ĉi tiu temo ekzistas.
(10817) 1993 FR44
(10817) 1993 FR44 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Combertault
Combertault estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La rivero Bouzaise trafluas en la vilaĝo.
Ödön Massányi
Ödön Massányi [maŝAnji], slovake Edmund Massányi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Massányi Ödön estis ĉeĥoslovaka-hungara pentristo, ilustristo, restaŭristo.
Combertault
Historio
En Combertault estis abatejo en 11-a jarcento. Ekzistas ankaŭ ĉarto de 1030 en arkivo de Côte-d'Or kie la reĝo Roberto la 2-a konfirmis donacon al la abatejo.
Ödön Massányi
Ödön Massányi naskiĝis la  en Nyitra (Hungara reĝlando, nuntempa Nitro en Slovakio), li mortis la  en Nitro.
Combertault
Historio
En Combertault estis hipodromo de 1898 ĝis 1926.
Jenő Nagy (kapelestro)
NAGY Jenő (nadj) estis hungara muzikinstruisto, ĥorestro naskita en Segesvár la 12-an de decembro 1917 kaj mortinta en Turda la 9-an de aprilo 1981.
Ödön Massányi
Biografio
Ödön Massányi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo (1917 - 1927), poste en arta lernejo en Prago (1924 - 1927), en Akademio de Belartoj de Vieno (1928-1929), en bavara arta altlernejo en Munkeno (1929 - 1930). Inter 1930 kaj 1932 li laboris kiel scenejdekoraciisto en la Nacia Teatro en Bratislavo, poste li restaŭris freskojn en preĝejoj. Li ankaŭ ilustris librojn, pli malofte li pentradis portretojn. Inter 1930 - 1965 li studvojaĝis al Bulgario, Alĝerio, Italio, Egipto, Grekio kaj Francio. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
Tibor Kádár (bestokuracisto)
Tibor Kádár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kádár Tibor estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Kárnik.
Tibor Kádár naskiĝis la en Székesfehérvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Kádár maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1929, poste li estis kandidato pri oficiro jaron, pli poste li akiris bestokuracistan diplomon en vetrinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1934. Li akiris plian diplomon pri magistrata bestokuracisto post 5 jaroj, en la sama jaro li doktoriĝis en la universitato. Jam post la unua diplomo li estis bestokuracisto en Gárdony (1935–1939) kaj Nagykálló (1939–1942), pli poste jam magistrata bestokuracisto en Hódság. En fino de la 2-a mondmilito li batalis, poste li estis militkaptito (1944–1946). En la militkaptitejo li konatiĝis pri komunismaj ideoj, eĉ li lernis en Moskvo. Post la hejmenveno en 1946 li denove estis bestokuracisto, inter 1948 kaj 1953 li havis postenon en Ministerio pri agrikulturo (Hungario), poste li estis neglektita kaj li laboris en Debrecen. Post la politika mildiĝo li estis institutestro (1956-1964), poste li revenis en la ministerio inter 1964–1973. Ekde 1972 li instruis en la Veterinara Universitato de Budapeŝto. Li kandidatiĝis en 1959 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝis plej ofte pri bestaj epidemioj kaj nutraĵoj. Li ricevis premiojn inter 1960-1973. Li havis edzinon.
Jenő Nagy (kapelestro)
Kariero
Nagy Jenő akiris diplomon de muzikinstruisto kaj li instruis en Adămuș, poste en Turda ĝis sia pensiuliĝo (1947-74). Li havis landfama ĥoron (Tordai Dalárda).
Manuel Halvelik
Manuel HALVELIK (naskiĝis la, mortis la 29-an de junio 2016 en Antverpeno), pseŭdonomo de Kamiel Vanhulle, estis flandra astronomo, lingvisto kaj verkisto. Li estis multjara dungito de Grafika Centro Antverpeno, de Flandra Esperanto-Ligo kaj kunlaboranto de la magazino Monato.
Li interalie ellaboris tri fikciajn variantojn de moderna Esperanto, Sociolekta Triopo: dialekteskan (Popido), krimulslangan (Gavaro) kaj arkaikeskan (Arcaicam Esperantom).
Combertault
Historio
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 0 voĉdonon en 2004, kaj 1 voĉdonon (0,89%) en 2009.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Kispest)
La Preĝejo de Ĉieliro de Maria kaj pli frue de Sankta Rudolfo estas religia konstruaĵo en Hungario, en ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Kispest.
Historio
En tiu loko pli frue kapelo etendiĝis. La paroĥo konstruiĝis en 1884. Oni kolektis monojn kaj la preĝejo pretiĝis jam en la 20-a jarcento. La orgeno funkcias ekde 1927. En 1952 pli nova ĉefaltaro konstruiĝis. En 1955 la papo donacis la patronecon Ĉieliro de Maria kaj forprenis la patronecon de Sankta Rudolfo. Inter 1981-1984 la interna parto, inter 1998-2002 ekstera parto de la preĝejo renoviĝis.
Konstruaĵo
La turo etendiĝas super la ĉefenirejo, kie situas 2 reliefoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Sankta Maria. Estas ankaŭ du flankaj enirejoj, kie estas videblaj Ave Maria kaj Dolora Dipatrino. Interne estas flankaj altaroj omaĝe al Elizabeto de Hungario, Stefano la 1-a (Hungario), Sankta Familio. Sub la ĥoro estas skulptaĵo pri Rita de Cascia. Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto. En la preĝejo ankaŭ diversaj kluboj funkcias, kiuj helpas la kontaktojn kun la religiemaj loĝantoj.
János Fónagy
János Fónagy [jAnoŝ fOnadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Fónagy János Vilmos estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, juristo.
Biografio
János Fónagy devenis el juda familio. Li frekventis Sciencan Universitaton pri Eötvös Loránd inter 1962 kaj 1966, sed li ankaŭ laboris. En 1965 li edziĝis baldaŭe havanta filinon. En 1968 li advokatiĝis. Post siaj studoj li havis diversajn jurajn postenojn ĉefe en Ózd. Li estis parlamenta deputito ekde 1998. Li estis nomumita subministro inter 1998 kaj 2000, poste ministro pri transporto kaj akvo ĝis 2002. En 2010 li denove estis subministro pri nacia evoluo 2 jarojn, poste komisaro unu jaron.
Jenő Nagy (apotekisto)
NAGY Jenő (nadj) estis hungara apotekisto naskita en Sibio la 15-an de decembro 1891 kaj mortinta en Târgu Mureș la 8-an de majo 1980.
Kariero
Nagy Jenő diplomitiĝis en la Universitato Ferenc József de Koloĵvaro (1914). En 1920 li malfermis privatapotekon en Târgu Mureș sub nomo Szent György (Sankta Georgo). Li redaktis kune kun Pál Molitorisz la trilingvan eldonaĵon Gyógyszerészek Zsebnaptára (Poŝkalendaro de Apotekistoj) (1921-23).
Cava de' Tirreni
Najbaras la komunumoj Baronissi, Maiori, Mercato San Severino, Nocera Superiore, Pellezzano, Roccapiemonte, Salerno, Tramonti kaj Vietri sul Mare.
Jänisjärvi
Jänisjärvi estas lago en rusia Karelio en areo, kion Finnlando devis cedi por Soveta Unio en la jaro 1940. Ĝi estas kratero de meteorito. Ĝia surfaca areo estas 204 km². Jänisjärvi havas nur malmultajn insulojn. Antaŭe 1940 Jänisjärvi estas en areo de komunumoj Harlu, Pälkjärvi, Ruskeala Soanlahti kaj Suistamo. Akvo de Jänisjärvi fluas en rivero Jänisjoki en Ladogon. La areo de Jänisjärvi estas 204 kvadrokilometroj. La lago estas vere multfiŝara. Finnaj vojaĝfirmaoj aranĝas por finnoj fiŝkaptovojaĝojn al la lago.
(36269) 1999 XB214
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Albatera
Albatera estas municipo hispana lokanta en Valencia Komunumo, en provinco Alakanto kaj en komarko Vega Baja (del Segura) (katalune Baix Segura). Ĝia areo konsistas el 61,54 km2. Tiu estas ĉea de Hondón de los Frailes, Orihuela, Cox, Rocamera, San Isidro kaj Crevillent. En la jaro 2019 dudek mil ducent sepdek nau personoj rezidis en la municipo.
En Albatera estis la Koncentrejo de Albatera, konstruita dekomence de la respublikaj aŭtoritatoj kiel laborpunejo dum la Hispana Enlanda Milito, sed uzita fine de la milito fare de la venkintaj naciistoj por enprizonigi, torturi kaj ekstermi inter 20 000 kaj 30 000 maldekstraj militprizonuloj, kiuj estis tenitaj en teruraj vivkondiĉoj, arestitaj post malsukceso fuĝi tra la haveno de Alakanto.
NGC 1047
NGC 1047 (aliaj indikoj — PGC 10132, MCG -1-7-32) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
9629 Servet
9629 Servet estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
László Nógrádi
László Nógrádi [lAslO nOgrAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nógrádi László estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, urbestro.
László Nógrádi naskiĝis la  1947 en Szombathely.
Biografio
László Nógrádi frekventis bazlernejon en Jánosháza, poste li abiturientis en benediktana gimnazio en Pannonhalma en 1966, poste metilernejon en Budapeŝto, kie li komencis labori post siaj studoj. En 1978 li akiris diplomon en altlernejo, krome li lernis teologion 2 jarojn. En 1984 li fondis firmaon. En 1992 li aliĝis al la kristandemokratoj, kie post jaroj li ricevis partiajn postenojn. Li estis elektita parlamenta deputito en 1998, 2002, 2006, urbestro de Lenti inter 2002 kaj 2010. Li estis ministro pri transporto kaj akvo en la jaro 2000 en Unua Kabineto Orbán duonjaron. Lia abdikis, ĉar dum vojaĝo akcidento okazis. Li strebis multe pri evoluo de ĉirkaŭaĵoj de Letenye kaj Lenti. Li havas edzinon, kiu nakis 6 gefilojn.
Maxence Caron
Maxence CARON (naskiĝis en 1976) estas franca verkisto, poeto kaj filozofo, aŭtoro de filozofia kaj literatura sistemo. Li ricevis premion de la Académie Française.
Vivo
Li kunlaboras regule al "la Nef" kaj ĝi partoprenas al pluraj ĵurnaloj kaj revuoj. Estis tiel kiel ĝi redaktis grandan parton de la speciala numero de la semajna "Lin Point", dediĉita al la kristaneco.
Motoo Tatsuhara
(japane 立原 元夫, n. 14-an de januaro 1913, m. novembro 1984) estis japana futbalisto. Li de 1934 ĝis 1936 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Bénesse-Maremne
(jen france, okcitane Benessa de Maremne) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bénessois.
Stacio Nishi-Aoyama
Stacio Nishi-Aoyama (japane: 西青山駅 [Niŝi-Aojama-eki], angle: Nishi-Aoyama Station) estas fervoja stacio en Iga, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.
Malmolbopo
Malmolbopo (anglalingve: Hardbop) estas aparte elformita stilo de ĵazo, kiu evoluis en la 1950-aj jaroj.
Evoluo
Ĉi tiu daŭrigo de bibopo ekde meze de 1950 kompreniĝis kiel nigrula kontraŭmovado al  okcidentmarborda ĵazo (malpasia ĵazo). La muzikistoj de malmolbopo plisimpligis la teknike postulemajn melodisekvojn de bibopo, sen tamen fordoni la intensecon de bibopo. Ili uzis por tio ekz. la kvartharmoniaron. Aldone ili enprenis krom la ritma pelo de bibopo elementojn el soŭlo kaj bluso, kiu kunportis entute pli malmildan ol la ĝisnunan ludmanieron. Ili evoluigis la tradiciajn elementojn de la nomataj stiloj teknike ĝis iliaj limoj. Subspeco de malmolbopo estas soŭlĵazo, kiu havis pli rektlinian strukturon.
Eksteraj ligiloj
La "retpaĝo de malmolbopo"
Wim Wenders
Wilhelm Ernst "Wim" Wenders (Düsseldorf, 14-a de aŭgusto de 1945) estas scenaristo, produktoro, aktoro kaj reĝisoro de kino germana kiu laboris ankaŭ en Usono.
Yuto Sato
Yuto Sato (japane 佐藤 勇人, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2006 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Jean Langlais
Jean LANGLAIS (naskiĝis la 15-an de februaro 1907 en La Fontenelle, Bretagne, mortis la 8-an de majo 1991 en Parizo) estis franca komponisto kaj orgenisto.
Vivo
Jean Langlais estis en la unua duono de la 20-a jarcento unu el la plej eksperimentemaj komponistoj kaj orgenistoj de Francio.
Blindiĝinte en sia dua vivjaro Langlais studis ĉe la Institut National de Jeunes Aveugles en Parizo. Tie li lernis ĉe Albert Mahaut, lernanto de César Franck kaj ĉe la blinda orgenisto André Marchal. Unuaj sukcesoj estis premioj de la majstra klaso en la Pariza Konservatorio ĉe Marcel Dupré kaj Paul Dukas. Finfine li mem instruis dum 40 jaroj ĉe la Nacia Instituto por Junaj Blinduloj. Inter 1961 kaj 1976 aldoniĝis profesora katedro por prgeno ĉe la Schola Cantorum.
Trans la muroj de la muzikaltlernejoj tamen Langlais famiĝis precipe kiel orgenisto ĉe la Pariza preĝejo Ste. Clotilde ekde 1945 ĝis 1988.
Béla Bacsó
Bacsó Béla (6-a de januaro 1891, Kassa – 17-a de februaro 1920) estis socialista ĵurnalisto, verkisto, kunlaboranto de Népszava. Lin forkaptis oficiroj blankteroristoj kaj murdis lin kun sia kunlaboranto SOMOGYI Béla.
La Somogyi-Bacsó-afero
La murdo de Somogyi-Bacsó antaŭis 2 semajnoj la guberniestran elekton de Miklós Horthy. La gazeto Népszava - ĉefredaktita de Somogyi Béla – skribis pri barbaraj agadoj de la pungrupoj, tiel la gazeto ne respegulis la konsolidiĝon, komunikitan ĉesupre. La gazeto volis denove senvualigi aferojn komence de februaro. Tiun sciigon kaptis la cenzuro, sed la presprovaĵo de la artikolo atingis ĉefan stabon en la Hotelo Gellért. "Oni devas jam bani Somogyi-on!" – urĝigis la venĝon multaj stabanoj, je kio Horthy – laŭ multaj rememorantaj atestantoj - ekparolegis: "Ne parolo, sed ago necesas!"
La kadavrojn oni trovis ĉe Dunakeszi, surborde. Ili estis kapopafitaj, sed antaŭe kruele, sadisme turmentitaj. Oni enrompis la nazoston de Somogyi kaj unu okulon elpremis. Sur la korpo de Bacsó oni trovis ok profundajn pikojn.
La du ĵurnalistojn funebris 100.000 homoj. La 24-an de februaro de 1920, la polico transdonis la aferon al la armea prokurorejo, kiu ne trovis sufiĉajn pruvojn, sed eĉ malaperigis pruvojn kaj metis la aferon ad acta en julio de 1920.
En 1925, Fényes László socialdemokrata parlamentano (iama advokato kaj ĵurnalisto) verkis seppartan raportan serion, kiu aperis en februaro de 1925, je 5-jara datrevenoen la Népszava. Fényes analizis la iamajn aktojn kaj konstatis la krimprotektan konduton dela armea prokuroraro. Por la publiko sufiĉis la elparolo (kiel pruvo de mensogo) de la armea ĉefprokuroro, Littomericzky Nándor kapitano, kiu "akceptis kiel fakton" travideblan ateston. Nome tion, ke du ŝoforoj de punbrigado pruntis al "nekonatuloj" armean aŭtomobilon kaj hazarde tiun, per kiu oni forportis la du viktimojn.
Post tiam la reĝimo devis paŝi kaj ekparolis la iama ministro pri internaj aferoj Beniczky Ödön. Lia konfeso fortigis la publikitajn artikolojn kaj lia aldonis etaĵon, ke Horthy diris – en ĉeesto de li, Bethlen kaj aliaj politikistoj -: "Kiuj skribas similajn artikolojn, baniĝos." Post tio oni arestis eĉ Beniczky-on kaj juĝis lin pro ofendo de guberniestro kaj malkaŝo de oficeja sekreto je 3-jara rigora prizono.
Fényes fuĝis en 1926 eksterlanden, ĉar oni ekis proceson kontraŭ li. Beniczky, post duonjaro liberiĝis el la prizono kaj vivis forpuŝita de la kasinoj kaj elito ĝis 1931, kiam kapopafis sin.
Nigra Lago
Nigra Lago povas rilati al:
Villafruela (Burgoso)
Villafruela estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, kodo INE-432,  apartenanta al la jurisdikcio de Lermo, distrikto Arlanza, sudokcidento de la provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. La loknomo Villafruela estas etimologie komprenebla kiel aludo al iama estro Fruela, kutima nomo de epoko de visigotoj kaj komencoj de la Graflando Kastilio. Alia teorio estas ke reloĝantoj povis veni el Villafruela, loĝloko de la nuna municipo Perales (provinco Palencio).
Ĝeneralaĵoj
Ĝi estas je 56 km. de la provinca ĉefurbo. Ĝi havas areon de 52,01 km² kun 168 enloĝantoj (2021).
Geografia situo
Norda Aŭtoŝoseo de Madrido al Iruno, pere de Quintanilla de la Mata (strato BU-114).
Savasse
, aŭ Susa la Rossa, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun. najbara norde je Montélimar en la departemento Drôme, en la regiono Rodano-Alpoj.
Geografio
La komunumo disvastiĝas de la aŭtostrado A7 al Rodano oriente. Centre, sur la kulmino de ĝia monteto (398 m), estas instalita telekomunikada kaj televida relajo. Iu panoramo eblas supre la valo de Rodano, la departemento Ardèche (la montomasivo de Coiron) kaj Vercors. La milo da loĝantoj dividiĝas tra la tuta vasta teritorio. La pluraj domaretoj de la komunumo estas :
La najbaraj komunumoj estas, laŭ la la senco de la kudrilo de brakhorloĝo, de la nordo La Coucourde, Sauzet, Saint-Marcel-lès-Sauzet, Montélimar kaj Ancône.
Pontiako (urbo)
Pontiako ( Pontiac) estas urbo en Miĉigano, Usono. Ĝi estas la kantona sidejo de Kantono Oklando. Ĝi estis fondita en 1818.
NGC 1048
NGC 1048 (aliaj indikoj — PGC 10140, NGC 1048B, MCG -2-7-62) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 1048, NGC 1048B.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Velké Pavlovice
Velké Pavlovice (Groß Pawlowitz) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav 17 km nordokcidente de Břeclav. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1252.
(10818) 1993 FK81
(10818) 1993 FK81 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Honau LU
Pri la komunumo
Honau estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 356 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Honau situas ĉe la sudorienta bordo de la rivero Reuss. Ĉe ĝia norda pinto troviĝas la trilima punkto inter la kantonoj Argovio, Lucerno kaj Zugo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,25 km², de kiuj 19,2% estas kovritaj de arbaro, 68,8% servas por agrikulturo kaj 9,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Honau limas en nordo al Dietwil (AG), en oriento al Risch (ZG), en sudo al Root, en sudokcidento al Gisikon, kaj en okcidento al Inwil.
Trafiko
Honau mem ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto, sed la stacidomo de Gisikon situas en distanco de 1 km okcidente kaj tiu de Rotkreuz de 1,5 km oriente.
Historio
La unua dokumenta mencio de Honau datiĝas el la jaro 1344 kiel Honowa.
Preĝejo Sankta Ladislao (Mórahalom)
La preĝejo Sankta Ladislao, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia en Hungario, en urbo Mórahalom.
Historio
Oni konstruis kapelon en 1892 memore al la inundo en Szeged. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1903. Ekde la sama jaro la orgeno ekfunkciis. En 1934 oni establis altaron pri Sankta Antonio el Padovo. En 1948 la preĝejo ricevis novan ĉefaltaron. La preĝejo estis renovigita en 1973 kaj 2003. En 1988 nova orgeno alvenis.
Tsukasa Umesaki
Tsukasa Umesaki (japane 梅崎 司, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2006 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Horní Folmava
Horní Folmava (Ober-Vollmau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Česká Kubice en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Česká Kubice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 43 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Horní Folmava estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,42 km².
Vlčkovce
Vlčkovce, hungare Farkashida [farkaŝhida], germane Farkaschin, Wolfsbruck estas vilaĝo en Slovakio. La historia slovaka loknomo ĝis 1948 estis Farkašin.
Situo
Vlčkovce situas tute apud aŭtovojo, kontaktiĝanta kun Križovany nad Dudváhom. Trnava troviĝas je 8 km-oj.
Stacio Higashi-Aoyama
Stacio Higashi-Aoyama (japane: 東青山駅 [Higaŝi-Aojama-eki], angle: Higashi-Aoyama Station) estas fervoja stacio en Tsu, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.
Vlčkovce
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1336. En 1490 la hungara reĝo tie faris deklaron pri sia politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Farkashida 942 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vlčkovce 1149 homoj, (1139 slovakoj).
Oppegård
Oppegård estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Akershus. Fine de en la komunumo vivis.
Jevenstedt
Jevenstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Jevenstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Oppegård
Partnerecoj
Inter la partneraj komunumoj de estas
Guy-Adolphe Arrault
Guy-Adolphe Arrault (1806-1861) estis franca metalurgiisto, mineralogo kaj kemiisto, kiu estis lernanto kaj amiko de Auguste Laurent, kiun li akompanis al kelkaj minejoj en Hartz, Saksio, Bohemio, Silezio kaj Pollando, por lerni la teknikojn uzatajn por la ekspluatado de la kobalto, en 1828. Li lasis gvidlibron pri siaj esploroj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Auguste_Laurent2.JPG| Auguste Laurent (1807-1853) </Gallery>
Kratilo (dialogo)
Kratilo (greke: Κρατύλος) estas verko de la dua periodo de Platono. En ĝi estas pritraktata la problemo de la vorto aŭ, pliprecize, de la kongruo de la nomo al la objekto. La protagonistoj de la dialogo estas Sokrato, Hermogeno kaj Kratilo.
Strukturo kaj enhavo de Kratilo
a) Renkonto inter Sokrato kaj Hermogeno kaj Kratilo. Formulado de la problemo kaj de la tezoj pri la adekvateco de la nomoj. Sokrato renkontas Hermogenon kaj Kratilon diskutantaj pri la problemo de adekvateco de la nomoj kaj informiĝas, de Hermogeno, pri la teorioj subtenataj. Kratilo asertas ke, la nomoj estas nature, nome ili respegulas reale la realaĵon; Hermogeno opinias, male, ke la nomoj estas arbitraj, enkondukitaj de la uzo kaj konvencio.
b) Refuto de la tezo de Hermogeno laŭ kiu la nomo entenas en si mem ion de la objekto al kiu ĝi referencas.
Sokrato komencas refuti la tezon de Hermogeno, demonstrante ke, la nomoj ne estas nuraj konvencioj, sed ankaŭ reprezentas ion de la objekto, ili nome enhavas kelke da karakteroj kiuj ilin igas perfektaj en la adaptiĝo al la aĵo priskribita. Tion pruvas la fakto ke, ekzistas paroladoj veraj kaj paroladoj malveraj. Ĉar la nomo estas arto de la parolado, evidentas ke, la nomoj utiligitaj en la parolado vera devas esti adekvataj; tiuj utiligitaj en la vera devas esti ĝustaj dum tiuj utiligitaj en la malvera parolado tiaj ne povas esti. Kiu decidis la elekton de la nomoj, la leĝfarinto, saĝa homo, encentrigis sian atenton al la ideo de la nomo, tiun ĉi adaptigante al la diversaj necesoj, literoj kaj silaboj malsamaj. Li kreis nomojn ĝustajn, baziĝante ĝuste sur la naturo de la aĵoj.
c) Etimologia sekcio kiel pruvo pri la tezo de Sokrato.
Ĉi tie startas la lingva etimologia sekcio okupanta grandan parton de la dialogo. Estas konsideritaj nomoj de dioj kiel Tantalo kaj Zeuso kaj paralele estas disvolvita egalan rezonadon rilate la nomojn de la kvalitoj de la homo, kiel la animo kaj la korpo. Sekve oni antaŭeniras la analizon pri la nomoj de la astroj, de la naturaj fenomenoj. La analizo eniras detalojn sur la moralaj kvalitoj de la homo.
4) La adekvateco de la nomoj taksiĝas sur la bazo de adekvateco de la elementoj kiuj ĝin konsistigas.
5) Interveno de Kratilo: “Ne ekzistas nomoj neadekvataj”.
6) Respondo de Sokrato: ne estas idento inter nomo kaj objekto, sed simileco.
Sokrato komencas refuti la tezon de Kratilo. Ne sufiĉas, fakte, diri ke, la nomo kaj la aĵo (objekto) referencata estas la samo. La vorto “ĉevalo” kaj la vera kaj propra ĉevalo havas ion komunan kiel vizaĝo portretita entenas ion de la vizaĝo de la persono referencata: tamen, ili ne estas egalaj. Se oni allasas tiun fakton (kaj Kratilo, kvankam malmulte konvinkita, tion faras) necesas ankaŭ allasi ke, ekzistas nomoj adekvataj kaj nomoj neadekvataj. Cetere, portreto povas en la intencoj de la pentristo reprodukti la vizaĝon de iu persono kaj poste esti malsimila.
Kratilo plukontestas kontraŭ Sokrato la problemon de la kono pere de la lingvaĵo: se la homoj konas kaj lernas la naturon de la aĵoj pere de la nomoj, tio estas pere de la lingvaĵo, evidentas ke, ne povus esti iu ajn kono se la lingvaĵo ne estus adekvata, nome se la nomoj ne estus samnaturaj kun la aĵoj:
Sokrato tiam subtenas ke, la leĝfarinto, kiu unua uzis la nomon, ne certas ke mem havis opinion ĝustan pri la aĵoj mem; li fakte ne povis lerni pere de la nomoj, ĉar ilin ne jam estis inventitaj. Eblas, do, ke plenumis kelkajn erarojn kaj tio estas pruvate el la fakto ke, iuj nomoj ne estas adekvataj. Estas maniero pli preciza por koni, ne pere de la nomoj, sed pere de la aĵoj; nur la aĵoj povas ne esti kontraŭataj dum la nomoj povas subiĝi al multfacetaj interpretoj. La ebleco de kono vera kaj de reala adekvateco de la nomoj kuŝas en la stabileco de la aĵoj. Ĉar se la naturo estas stabila, kaj restas ĉiam egala, eblas ĝin dominadi kun ĝusteco.
9) Konkludo: skeptikeco de Kratilo kaj forpermeso de Sokrato.
Kratilo sin montras malmulte konvinkita kaj fine malproksimiĝas el Sokrato kune kun Hermogeno.
Teorio pri la lingvaĵo
Hermogeno simbolas la sofisman koncepton pri la lingvaĵo: laŭ Sofistoj, ekzemple de Protagoro, se “la homo estas mezuro de la aĵoj”, ĉiu nomo adaptiĝas al la kondiĉoj pretigitaj de la uzo. La vorto “ĉevalo” estas pure konvencia; estas nenio komuna inter la vorto ĉevalo kaj la reala ĉevalo, tamen la komuna uzo permesis tiun akcepton kaj, do, oni opinias adekvata la aserto ke tiu besto estas ĉevalo. Tamen sammaniere egalas uzi la vorton “sciuro” aŭ la vorton “cikado” ĉar ekzistas neniu simileco inter la nomo kaj la aĵo nomata.
Platona teorio pri la lingvaĵo
Platono fondas sian koncepton pri la lingvaĵo sur la ontologio; laŭ Platono estas senpera evidento ke, ekzistas alia realo trans la nomoj: estas la realo mem de la aĵoj al kiu la nomo referencas. Necesas, fakte, ke ekzistu naturo transe de la nomoj por ke ekzistu reala “nomebleco”. Sen tiu naturo, sen tiu esenco, fariĝus senutila nomi ĉar oni devus indiki nenion per la nomo: nenio estus nomebla. Platono tiam komencas per la dialogo “Kratilo” senvuali teorion pri senŝanĝaj ideoj: nome pri esenco stabila de la naturo, kiu restu egala kaj neŝanĝita laŭ la tempo kaj igas samtempe valida la nomeblecon mem.
Platono do transas la konvenciisman koncepton de Hermogeno.
La figuro de la leĝfarinto kaj de la dialektikulo en “Kratilo”
Plurfoje Platono referencas al la figuro de la leĝfarinto kaj de la dialektikulo. Tiu de la leĝfarinto estas bildo de tiu kiu unua uzis nomojn por referenci al la aĵoj: Sokrato/Platono sin servas de la “leĝfarinto” laŭ malarĝa senco, lin vidigante kaj homo kaj diaĵo, alproksimiĝante tiamaniere al la naturalisma koncepto de Kratilo. Tamen oni jam vidis kiel Platono foje dubas pri la neeraripovo de la leĝfarinto, ĉar li asignis ankaŭ nomojn malprecizajn kaj neadekvatajn. La figuro de la dialektikulo, male, reprezentas la novan koncepton pri la lingvaĵo prilaborita de Platono. Laŭ Kratilo ne ekzistas alia kono ol tiu de nomo. Platono, male, konvikitas ke, la vera kono kuŝas trans la nomon, en la esenco mem de la aĵoj. Se la leĝfarinto estas kiu kreas la nomojn baziĝante sur la naturo de la aĵoj, la dialektulo konas la naturon de la aĵoj laŭ profunda maniero kaj, tial, scias kiun nomon atribui al unuopa aĵo. Tia nomo estos nature adekvata.
Influo de la Kratila vidpunkto
Kiam esploristoj provis alfronti la problemon de la rilato inter nomo kaj realo kutime laŭiris la penson de Platono akceptante la ideon de arbitreco de la signo. Laŭ tiu tezo, jam subtenita de lingvistiko Ferdinand de Saussure, la ligo inter vorto kaj objekto ne estas natura, sed kulture determinita. La ideoj disvovitaj en Kratilo, kvankam datitaj, historie estis starpunkta referenco en la disvolviĝo de la lingvistiko.
Breitenbach-Haut-Rhin
Breitenbach-Haut-Rhin (jen france, origine germane Breitenbach im Elsass) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. Krome ĝi administre apartenas al arondismento Colmar-Ribeauvillé / Colmar-Rappoltsweiler kaj al kantono Wintzenheim / Winzenheim. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas france Breitenbachois kaj germane Breitenbacher.
Kálmán János Juhász
Kálmán János Juhász [jAnoŝ juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Juhász Kálmán János estis hungara-usona maŝininĝeniero, profesoro, inventisto. Lia nomo en Usono disvastiĝis kiel Kalman John de Juhasz.
Kálmán János Juhász naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Csap (nuntempa Ĉop en Ukrainio). Li mortis la en Pensilvanio en State College.
Biografio
Kálmán János Juhász akiris maŝininĝenieran diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1914, poste tuj li ricevis samloke instruan postenon, samtempe li ekhavis stipendion al Britio. La 1-a mondmilito atingis lin en Anglio, kie li iĝis militkaptito ĝis 1919. Dum la militkaptitaj jaroj li laboris en fabriko, dume li inventis pli novan karburatoron. Hejmenveninta li instruis en la menciita universitato kelkajn jarojn, kie li inventis indikilon pri aŭtoj, poste li laboris en fabrikoj en Hamburgo, Torino, Budapeŝto. En 1927 li translokiĝis al Usono, kie li instruis plej ofte en Universitato en Pensilvanio. Tiutempe li inventis diversaĵojn pri aŭtoj, tial li ricevis dufoje usonajn premiojn. Post la 2-a mondmilito li estis sendita al Germanio, kie li partoprenis pri refunkciigo de la aŭtoproduktadoj. Li emeritiĝis en 1953, sed ĝis 1959 li estis konsilisto de la usona armeo. En 1965 la hungara universitato donacis al li titularan doktoriĝon.
3780 Maury
3780 Maury estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1985 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Alain Maury.
Cellole
Cellole estas komunumo de Italio.
Stacio Kōzu
Stacio Kōzu [Kōzu-eki] estas komuna nomo de kelkaj stacioj en Japanio:
Saint-Vincent-de-Tyrosse
(jen france, okcitane Sent Vincenç de Tiròssa) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tyrossais.
Cool Biz
Cool Biz ([kul biz], kurubizu en la japana) estas kampanjo adoptita de la japana registaro de la ĉefministro Koizumi Jun'ichiro pere de ties ministro de medio, celanta kontraŭi la tutmondan klimatan varmiĝon per promocio de neformala vestmaniero (sen vesto kaj kravato) dum la somero 2005.
Fakte temas pri malpligrandigo de la uzo de klimatiziloj en oficejoj kaj hejmoj: malplifunkciantaj klimatiziloj malpligrandigas la energikonsumon, kaj do la forcejan efikon.
Akcepto de temperaturoj de 28 °C anstataŭ 26,2 °C en la oficejoj, malpligrandigus la konsumon de CO2-ekvivalento de 160 ĝis 2.900.000 tunoj, kio draste malpligrandigus la kvanton de forcejefikaj gasoj.
En oktobro 2006 la ministro taksis la ŝparon je 460.000 tunoj de CO2, t.e. la konsumekvivalenton de unu miliono da hejmoj dum unu monato.
La registaro memorigas, ke la nura gajno de 1 °C hejme, jam grande helpos limigi la energikonsumon.
Merckeghem
- jen france, origine nederlande respektive flandre Merkegem - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Cool Biz
Cool Biz internacie
La sudkorea registaro faris saman kampanjon en 2006. .
Königsmoor
Königsmoor estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Nacia Kuniĝo por la Tuta Sendependeco de Angolo
Nacia Kuniĝo por la Tuta Sendependeco de Angolo aŭ UNITA (União Nacional para a Independência Total de Angola) estas politika partio de Angolo, kiu dum pli da 35 jaroj estis armita movado en la militoj de Sendependo (1957-75) kaj Enlanda (1975-2003) angolaj. Ties ĉefa fondinto kaj estro estis Jonas Savimbi (1934-2002).
Komenco
Jonas Savimbi kaj liaj sekvantoj estis antaŭ 1967 membroj de la Nacia Fronto por la Liberigo de Angolo, fondita de Holden Roberto, naciisto de la etna grupo de la Bakongoj de Norda Angolo. Kiam Roberto decidis transformi sian unuan grupon, la Unuiĝo de la Populacioj de Norda Angolo, en la FNLA, rekrutis membrojn de aliaj etnaj grupoj, kia Savimbi kiu estis de la etno de la Ovimbundoj de la areo de Huambo. Kiam en 1965, la diktatoro Mobutu Sese Seko enpoviĝis en la Demokratia Respubliko Kongo, lia bofrato Roberto ekricevis financan helpon de Mobutu kaj de liaj aliancanoj, ĉefe de la usona CIA. La dominado de la eksterlandaj fortoj de la Bakongoj, kiun reprezentis Roberto, kaj la fakto ke tiu kontrolis la organizadon de la ekzilo en Leopoldville ĝenis Savimbi. Sed tiu plie timis la grandan disvolvigon de la MPLA, rivala grupo kiu ricevis apogon de la Sovetunio.
Aliancano de la RPC
Kvankam UNITA teorie ricevis popularan apogon kaj pli bonkvalitan armilaron ol la FNLA, la CIA ekhatis apogon al Roberto, kiu estis nur pupaĵo de Mobutu, kvankam li estis pli modera ol tiu. Usono ne volis esti en tri diferencaj flankoj, ĉar ĝi helpis Portugalion kontraŭ la gerilanoj de la MPLA, kaj ankaŭ al FNLA. Savimbi ekuzis populisman politikon kaj serĉis aliancon kun la ununura povo ankoraŭ neimplikita en tiu milito, nome Ĉinio. La ĉinoj sendis armilaron, monon, kaj militkonsilistojn. Por Ĉinio estis tre grava setligi bazon en Afriko kontraŭ sia rivalo, la Sovetunio.
Milito de Sendependo
La milito inter la aŭtoritatoj portugalaj kaj la diversaj grupoj estis kaŝkonflikto, sed laŭgrade iĝis pli kosta por la registaro en Lisbono. Post la Revolucio de la Diantoj en 1974, la socialista registaro promesis ĉesi la lukton kaj memdeterminon al la popoloj de la kolonioj de Angolo, Mozambiko, Portugala Gvineo, Kaboverdo, Santomeo kaj Principeo kaj Orienta Timoro. Ĉe Angolo, kie jam estis komenc de enlanda milito, krom la kolonia milito, la registaro de Lisbono decidis doni la kontrolon al la grupo kiu havu la kontrolon la 11an de novembro de 1975 de la ĉefurbo Luando. La Respubliko de Sudafriko, tiam kontrolita de la reĝimo de la apartismo, Usono kaj Zairo (aŭ Kongo) apogis la FNLA, cele halti ascendon de progresismaj, porsovetaj fortoj kaj akiri kontrolon de la naturaj resursoj angolaj. Kubo kaj Sovetunio sendis armilojn kaj konsilistojn al MPLA, kaj Ĉinio al UNITA. Sed la MPLA kaj UNITA estis pli bone armitaj kaj la FNLA perdis siajn teritoriojn en la centro de la lando antaŭ la 11an de novembro. Tiam la MPLA kontrolis Luandon kaj ricevis la povon. La du movadoj plue luktis kontraŭ la nova registaro.
La Granda Milito
Post la triumfo de la MPLA kaj la establado de la Popola Respubliko Angolo, la UNITA ŝanĝiĝis el Ĉinio al Usono (kiu ilin apogis kaŝe), kaj al Sud-Afriko kiu estis forlasinta la malvenkantan FNLA en la norda kampanjo de la MPLA, kiu estis konsilita kaj apogita de Kubo en la nomita Operaco Karlota. La urbo de Huambo, kiu estis naskiĝregiono de Savimbi, iĝis ties bazo. En 1970 kaj 1980, Sud-Afriko sendis laŭgrade plej grandajn nombrojn de konsilantoj kaj materialon de milito por neniigi la registaron de la Prezidanto Agostinho Neto, kaj kiel respondo al la apogo de Neto al la lukto de la SWAPO. Kubo sendis trupojn antaŭ ĉi tiu situacio, al peto preskaŭ al krioj por helpo de la registaro angola, kaj tiel pno donis plian varmegon al la Malvarma Milito en la regiono. En 1984 la FNLA finis sian lukton kontraŭ la MPLA kaj ĝi malaperis de la sceno ĝis la prezidantaj elektoj de 1992. Tiam, Zaire iĝis plia aliancano de la UNITA. En multaj fazoj de la milito, la armeo de UNITA uzis taktikojn de "bruligita tero" por malebligi ke la Registaro reprenu zonojn de ties kontrolo. Tiuj taktikoj inkludis buĉadojn en tutaj vilaĝoj, forpeli la lojalulojn al la registaro aŭ uzi ilin kiel homaj ŝildoj kontraŭ atakoj de la registaro. Ankaŭ la registaro uzis brutalajn punojn kontraŭ tiuj kiu helpis al la ribeluloj. Ĝis 2004 estis 228.838 rifuĝintoj angolaj en la kontinento de Afriko (kvina en la listo de landoj kun tiu problemo en Afriko), pro la civila milito. Savimbi ricevis kritikojn por la sistema uzo de junuloj forrabitaj kiel soldatoj en lia armeo.