cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Saix
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Ĉina Teatrejo (Los-Anĝeleso)
La Ĉina Teatrejo en Los-Anĝeleso - angle origine en 1927 nomata Grauman's Chinese Theatre, ekde 1973 Mann's Chinese Theatre kaj ekde 2013 per aĉeto de la noma rajto TCL Chinese Theatre) estas kineja palaco sur la historia Trotuaro de famo en Holivudo, kvartalo de la usona urbo Los-Anĝeleso en la subŝtato Kalifornio (la ekzakta adreso estas 6925 Holivuda bulvardo).
La origina ĉina teatrejo estis komisiita post la sukceso de la proksima egipta teatrejo, kiu malfermiĝis en 1922. Ambaŭ apartenas al la arkitektura stilo de ekzotika revivigo. Konstruita fare de partnereco gvidita fare de Sid Grauman dum 18 monatoj komenciĝantaj en januaro 1926, la teatro malfermiĝis la 18-an de majo 1927, kun la premiero de The King of Kings ("La reĝo de reĝoj") de Cecil B. DeMille. Ĝi poste estis hejmo de multaj premieroj, inkluzive en 1977 de la lanĉo de la serio Star Wars de George Lucas, same kiel naskiĝtagaj festoj, entreprenaj festoj kaj tri ceremonioj de la Akademia Premio. Inter la ecoj de la kinejo estas la betonaj blokoj metitaj en la antaŭkorto, kiuj portas la signaturojn, piedsignojn, kaj mansignojn de popularaj filmpersonecoj de la 1920-aj jaroj ĝis la nuntempo.
Origine nomita Ĉina Teatrejo de Grauman, ĝi estis renomita Ĉina Teatrejo de Mann en 1973; la nomo daŭris ĝis 2001, poste ĝi revenis al sia origina nomo. La 11-an de januaro 2013, la ĉina elektronika korporacio TCL aĉetis la nomrajtojn de la instalaĵo.
En 2013, la Ĉina Teatrejo konvertiĝis al specialadaptita IMAX-kinejo. La lastatempe renovigita kinejo havas sidlokojn por 932 spektantoj kaj havas unu el la plej grandaj kinaj ekranoj en Nordameriko.
Salérans
(jen france, okcitane Salerans) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Luterana preĝejo (Paks)
La luterana preĝejo estas religia historia monumento en urbo Paks (Hungario).
Historio
Luteranaj grupoj en ĉirkaŭaĵo de Paks formiĝis ekde la 1550-aj jaroj. Paks mem jam en 1574 havis luteranan kirkon. Tamen en la sekvaj jardekoj pro dominado de turkoj la loĝantoj malpliiĝis, nur en la pli pacaj tempoj ekde la 1720-aj jaroj alvenis luteranaj germanoj. Ili eklezie unuiĝis kun similaj en Fadd kaj Dunaszentgyörgy ĉirkaŭ 1780, tial ili ricevis eklezian statuson. En la jaroj 1787 kaj 1788 ili konstruis preĝdomon kovritan per kanoj. En 1800 ankaŭ malgranda orgeno alvenis. La preĝdomo ekbrulis kaj cindriĝis en 1808 kune kun la paroĥo kaj luterana lernejo, sed la sakralaj havaĵoj estis savitaj. La dua preĝdomo funkciis inter 1812-1880, poste ĝi same cindriĝis. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1881-1884, sed la nova orgeno en 1897. En 1944 militaj damaĝoj estiĝis, poste oni aĉetis harmoniumon anstataŭ la detruita orgeno. Ekde 1949 jam la riparita orgeno sonas. En 1969 la kirko estis renovigita, en 1983 pli nova paroĥo konstruiĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, ŝtuparo kuras al la enirejo. En mezo de la fasado altiĝas la kvadrata turo. Dum la 1950-aj jaroj oni rigardis el la turo la ĉirkaŭaĵon por tuj anonci eblajn fajrojn. La ĉefenirejo troviĝas ĉe piedo de la turo. La turpinto estas okangula piramido, en la turo 3 sonoriloj sonoras. Interne super la tura enirejo estas videbla galerio por la orgeno. Interne la muroj estas blankaj. La ĉefaltara bildo prezentas krucifikson.
La Garde-Adhémar
, aŭ La Garda d'Aimar, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Les Granges-Gontardes
, aŭ Lei Granjas Gontardas, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Alicia Ann Spottiswoode
Alice Ann (SPOTTISWOODE) SCOTT (1810-1900), ankaŭ konata kiel Lady John Scott estis skota poetino, kantverkisto kaj komponistino.
La Saulce
(jen france, okcitane La Sauça) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Alicia Ann Spottiswoode
Vivo
Malmulto estas konata pri ŝia vivo, nur la informoj inkluzivitaj en la biografia skizo skribita de ŝia pranevino Margaret Warrender por la eldono de 1911 de “Kantoj kaj Poemoj”.
David Heyman
David HEYMAN (naskiĝis, do nun -jara) estas brita filmproduktisto, kiu estas la fondinto kaj posedanto de la filmprodukta firmao Heyday. En 1999, li certigis por si la filmrajtojn al la filma serio pri Harry Potter kaj daŭriĝis por produkti ĉiujn ok filmojn, ekde la dua kun David Barron, same kiel la postajn kromproduktojn. Aldone al Harry Potter, Heyman ankaŭ ricevis tri nomumojn de Akademia premio por sia laboro en la filmoj Gravity, Once Upon a Time in Hollywood, kaj Marriage Story.
Alicia Ann Spottiswoode
Vivo
Ŝi estis la aŭtoro de serio de skotaj kantoj karakterizitaj de vera poezia sento. Ŝia devizo estis “Tenu vin en la pasinteco” kio substrekas ŝian rolon kiel granda defendanto de la tradicioj de Skotlando, inkluzive de ĝia historio, lingvo kaj kulturo.
Kvankam kelkaj el la poemoj kaj kantoj de Alice Ann Scott, estas konataj kiel skota muziko kaj literaturo, ŝia reputacio preskaŭ ripozas tute en ununura balado, "Annie Laurie", kiun ŝi verkis sur poemo de la deksepa-jarcenta poeto William Douglas (1682-1748).
Ŝia pranevino citas leteron al Lord Napier, en kiu Lady John Scott rakontas kiel ŝi verkis tiun ĉi kanzonon: “''Antaŭ longe mi faris baladan melodion por poemo nomita "Kempie Kaye". Iam poste mi trovis la kolekton de skotaj kanzonoj (Songs of Scotland - 1825) farita de Allan Cunnigham. Mi enamiĝis al la poemo "Annie Laurie" kaj pensis, ke ĝi akordos bone kun la melodio pri kiu mi parolas.''”
Ŝi daŭre rakontas: “tamen mi ne tre ŝatis kelkajn vortojn” (de la poemo de Douglas, do) “mi iomete ŝanĝis la unuan verson”. (Multe pli mi) “ŝanĝis la duan verson pene, ĉar mi opiniis ĝin maltaŭga”, (kaj mi verkis tutan novan trian verson) “nur por mia amuziĝo”.
En la 1850-aj jaroj, Lady John Scott publikigis "Annie Laurie" kun kelkaj aliaj kantoj ŝiaj, kies profito estis por vidvinoj kaj orfoj de soldatoj mortigitaj en la Krimea Milito. La kanto iĝis tre populara kaj estis asociita al la kantistino Jenny Lind (1820-1887).
En 1898 Sir Francis Napier, finis sian esploron pri ‘signifaj skotaj virinoj’ menciante Alice Ann Scott kaj ŝian fratinon, Margaret Campbell, deklarante ke la du virinoj “kunigis la kapablojn de poezia kaj muzika komponado kun la naturdono de kantado, tri donacoj neniam antaŭe kolektitaj en la persono de iuj el iliaj antaŭuloj".
Verkaro
Elektita verkaĵojn inkluzivas:
Hans Morgenthau
Hans Joachim MORGENTHAU (17a de Februaro, 1904 – 19a de Julio, 1980) estis unu el la ĉefaj figuroj de la 20-a jarcento en studoj pri internaciaj rilatoj. La verkoj de Morgenthau apartenas al la tradicio de "realismo" en la teorio pri internaciaj rilatoj, kaj li estas kutime konsiderata inter la plej influaj realistoj de la periodo post la Dua Mondmilito.
Kariero
Morgenthau daris mejloŝtonajn kontribuojn al la teorio pri internaciaj rilatoj kaj al la studo de internacia juro. Lia Politics Among Nations (politiko inter nacioj, inter ŝtatoj), unuafoje publikigita en 1948, trairis kvin eldonoj dum lia vivodaŭro kaj estis amplekse adoptita kiel lernolibro en usonaj universitatoj. Kvankam Morgenthau emfazis la centrecon de povo kaj de "la nacia intereso," la subtitolo de Politics Among Nations - "the struggle for power and peace" (lukto por povo kaj paco) - indikas, ke temas ne nur pri la lukto por povo sed ankaŭ pri la vojoj en kiu ĝi estas limigita per la etiko, normoj, kaj juro.
Aldone al liaj libroj, Morgenthau verkis amplekse pri internacia politiko kaj precize pri usona eksterlanda politiko por publikaĵoj de ĝenerala cirkulado kiel The New Leader, Commentary, Worldview, The New York Review of Books, kaj The New Republic. Li interkonatiĝis kaj korespondis kun multaj el la ĉefaj intelektuloj kaj verkistoj siaepokaj, kiel Reinhold Niebuhr, George F. Kennan, Carl Schmitt kaj Hannah Arendt. Iam komence de la Malvarma Milito, Morgenthau estis konsilisto de la Usona Departemento de Ŝtato kiam Kennan estris ties Policy Planning Staff, kaj duan fojon dum la prezidentecoj de Kennedy kaj Johnson ĝis li estis elpostenigitaj de Johnson kiam li publike ekkritikis la usonan politikon en Vjetnamio. Dum plej el sia kariero, tamen, Morgenthau estis estimita kiel akademia interpretisto de la usona eksterlanda politiko.
Asocio (psikologio)
Asocio estas ajna ligo lernita inter iuj du objektoj. Laŭ PIV ĝi signifas "Aro da kunligitaj diversaj aferoj, kiuj kvazaŭ alkroĉiĝas unu al alia: tiu poemo prezentas strangan asocion de ideoj"
La asociado ligas objektojn kiuj povas esti de malsamaj tipoj - faktoj, ideoj, agoj, bildoj, stimuloj kaj reagoj, memoroj, kaj similaj. En lernaj teorioj asocio estas difinita kiel ligo inter stimuloj kaj reagoj, kaj ne nepre inter du memoroj kiuj povas esti elprenitaj al la konscion. Plejparto de ĉi tiuj teorioj estis influitaj de la kondutismo en psikologio, skolo kiu studas la malkaŝan konduton de bestoj kaj homoj.
Hans Morgenthau
Referencoj
Notoj
Bibliografio
Asocio (psikologio)
Etiologio
Aktiva memoro povas esti uzita por ĉerpi memorojn kiuj havas proksiman rilaton, per aktivigo de ili tra sinapsa dratado. La drataro estas kreita en la procezo de lernado kiu ligas ĝin al memoroj kiuj estas eltiritaj en proksima proksimeco al ĝi ene de intervalo de ĝis kelkaj horoj. La drataro estas plifortigita kiam la ŝablono ripetas ĉar tio povas indiki eblan rilatan ligon de kialo kaj efiko aŭ pertempan ligon.
Reakiro de sekvenco de asocioj pri okazaĵo aŭ scenaro kiu inkluzivas multajn detalojn, estas farita per seria sinapsa drataro kiu ekzistas inter malsamaj memoroj kiuj reprezentas la detalojn de la okazaĵo kaj permesas ilian retrovon unu post la alia kaj en la ordo de okazado kaj eĉ en inversa ordo. Seria rehavigo estas ankaŭ uzata por orientiĝo en la spaco, esenca ebleco por movado kaj navigado en la cirkaŭaĵo, kun unu memoro reprezentanta segmenton de vojo prenita kaj sekve prenanta la venontan memoron kiu antaŭdiras la venontan segmenton de la vojo de seria sekvenco de lokaj neŭronoj.
Asociado de imagpovo okazas kiam du aŭ pli da neŭronoj dividas la samajn sinapsajn ligojn, tiel ke stimulo en unu el ili povas stimuli la alian kaj prezenti ĝian enhavon kune kun la enhavo de sia antaŭulo. La sinapsaj ligoj estas la konstrubriketoj de la enhavo stokita en nervaj ĉeloj, tiel ke la ligoj inter la du ĉeloj reprezentas tion, kion ili havas komune, kune kun ligoj kiuj estas unikaj al ili kaj kiuj reprezentas la diferencon inter ili.
Psikoterapio kaj lernado
Psikanalizo kaj aliaj terapiaj aliroj fokusigas pri la psikologian sperton, kiu ekestas per stimulo aŭ evento, tiel ke asocioj iĝas ilo de granda graveco dum terapio. Ekzemple, por iu paciento la vorto "birdo" povas levi la vorton "flugiloj" en asocio, kaj sekve tiu ĉi vorto povas levi la vorton "aviadilo" en asocio, ktp. Ĉi tiu ĉeno de, kutime liberaj kaj tujaj, asocioj povas esti uzata de la terapiisto por diagnozi kaj lokalizi konfliktojn kaj psikologiajn defendojn en la paciento.
Ĉi tiu tekniko ankaŭ estas uzata en parolaj lernado-studoj kaj psiko-lingvaj studoj ekzamenantaj kiel signifo estas kreita kaj signita por vorto. Ĉi tie estas distingo inter sintagmaj asocioj (sintakse sinsekva vorto, kiel la adjektivo komforta por la subjaktivo seĝo) kaj paradigmataj asocioj, (vorto rilata en signifo, kiel tablo al seĝo). Infanoj emas ellogi sintagmajn asociojn, kaj plenkreskuloj emas ellogi paradigmatimajn asociojn. Oni supozas, ke ekzistas "areoj de asociiĝo" en la cerbo, kiel la frontaj kaj vertebraj loboj, en kiuj koncentriĝas la mensa agado de lernado, pensado kaj inferenco.
Ĉar informoj en longdaŭra memoro estas ĉifrita surbaze de signifo dum ligado al antaŭa scio, asocio estas unu maniero plibonigi la retrovkapablon de memoro. Asocioj ankaŭ estas uzataj por kunligi difinojn al krucvortenigmoj kaj precipe al logikaj krucvortenigmoj.
Le Sauze-du-Lac
(jen france, okcitane Lo Sause dau Lac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Bornila izovalerato
Bornila izovalerato aŭ bornila izopentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj borneolo. Bornila izovalerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Bornila izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al bornila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 26 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Viadukto de linio 2
La Viadukto de linio 2 (Viaduc de la ligne 2) estas franca fervoja ponto en Parizo. Tiu ĉi preskaŭ du kilometrojn longa viadukto subtenas la linion 2 de la Metroo de Parizo ĉe la limo de la 9-a, 10-a, 18-a kaj 19-a arondismentoj. La stacioj, , kaj  havas superterajn haltejojn tie.
Savines-le-Lac
(jen france, okcitane Savina lo Lac aŭ simple Savina) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
David Barron
David Barron - naskiĝis, do nun -jara - estas brita filmproduktisto. Li eble plej konatas kiel fimlproduktisto de la dua ĝis oka filmoj el la filma serio pri Harry Potter - kune kune sia kolego David Heyman.
Barron laboris en la distra industrio dum pli ol 25 jaroj, komencante sian karieron en reklamvideoj antaŭ moviĝado en televidan kaj filman produktadon. Li havis larĝan gamon de postenoj, inkluzive de lokdirektoro, vicdirektoro, produktdirektoro kaj produktadkontrolisto, laborante pri tiaj filmoj kiel The French Lieutenant's Woman, The Killing Fields, Revolution, Legend, The Princess Bride kaj Franco Zeffirelli's Hamlet.
En 1991, Barron estis nomumita ekzekuta produktisto en la ambicia televidprojekto The Young Indiana Jones Chronicles de George Lucas. La sekvan jaron, li produktis la filmon The Muppet Christmas Carol. En 1993, Barron aliĝis al la produktteamo de Kenneth Branagh kiel helpproduktisto de la horora filmo Mary Shelley's Frankenstein. Tiu filmo komencis kunlaboron kun Branagh, kiu daŭriĝis per produktado de la filmoj A Midwinter's Tale, Hamlet kaj Love's Labour's Lost pere de David Barron. Barron ankaŭ produktis Othello de Oliver Parker, en kiu Branagh ĉefrolis kun Laurence Fishburne.
Eygaliers
, aŭ Aigaliers, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Henri Manhès
Henri MANHÈS, kromnomite Frédéric (naskiĝinta la en Étampes, mortinta la  en Nico) estis franca ĵurnalisto, kolonelo kaj rezistomovadano kontraŭnazia. En la koncentrejo Buchenwald li gvidis la francian brigadon de la Internacia soldata organizo (IMO; kaŝaj armilportantaj grupoj inter la kaptitoj). Li estis krome honora prezidanto de Fédération Internationale des Résistants (FIR).
Vivo
Estante filo de librotenisto Manhès studis du jarojn jursciencojn kaj (post militoservo) ĵurnalistikon kaj anis en 1936 en la kabineto de Pierre Cot en la ministerio pri aviado. Tie li amikiĝis kun Jean Moulin. Post la okupiĝo fare de Wehrmacht li iniciatis la grupon Ceux de la Libération. En 1941 li fariĝis viculo por Jean Moulin. Post reveno el vojaĝo disde Londono Franclandon li arestitis en la 3.3.1943 kaj venis en Frontstalag-prizonon je Compiègne. En januaro 1944 li transportitis koncentrejen al Buchenwald kie Marcel Paul nomumis lin estron de la komitato por franclandanaj interesoj. Post kiam la plejparto de la SS-anoj fuĝis en la 11.4.1945 antaŭ la alproksimiĝanta Usona Armeo li troviĝis en la viraro kiuj prenis por kelkaj horoj la kontrolon de la internigejon ĝis la fakta alveno de la liberigantaj usonanoj.
Post kiam li revenis Franclandon li fondis FIR; en 1952 li iĝis ties honora prezidanto. Kiam Marcel Paul iĝis ministro pri industrio Manhès kunlaboris. En septembro 1958 li iĝis honora civitano de Vajmaro. Monumento por li starigitis en majo 1961 tuj ĉe obelisko komence de la strato Blutstraße kondukanta en la direkto de la pli okcidenta koncentrejo.
Dieulefit
La teritorio havas komunan limon kun.
Klíny
Klíny (Göhren) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Most. Ĝi troviĝas en la orienta parto de Ercmontaro en supermara alteco 700–812 metroj. Ĝi etendiĝas laŭlonge laŭ ŝoseo 271 kondukanta el Litvínov al limpasejo Mníšek. Okcidente super la municipo elstaras monto Mračný vrch (852 m) kaj oriente kondukas krutaj rokoj ĝis Šumný důl. Apud la ŝoseo sub Klíny troviĝas ĝiaj lokaj partoj Rašov kaj Sedlo. Klíny estas centro de vintraj sportoj. Ĝi havas aŭtobusan komunikon kun Český Jiřetín kaj Litvínov. Ĝia katastra teritorio faras 1843 ha. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1355.
Post la dua mondmilito okazis forŝovo de la germana loĝantaro, do en la municipo okazis granda malkresko de la loĝantoj, ĉar la novaj alvenintoj ne egaligis tiun ĉi sinkon.
Nuntempo
Hodiaŭ Klíny estas precipe refreŝigeja municipo. Somere ĝi servas kiel centrejo de turismaj vojoj kaj biciklovojoj. Vintre estas uzata Ercmontara skivojo kaj apuda skiareo. Multaj ĉi tieaj domoj estas uzata al individua refreŝigado. Sur monto Mračný vrch estis konstruitaj du ventaj elektrejoj. En la nordorientan parton de la katastro de municipo trafas ĉasrezervejo Fláje.
Savournon
(jen france, okcitane Savornon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Serres (Altaj Alpoj)
Serres (jen france, okcitane Sèrres) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj estas la centro de samnoma kantono .
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
György Révész (reĝisoro)
György Révész [djordj rEvEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Révész György estis hungara reĝisoro, dramaturgo, scenaristo.
György Révész naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Sigottier
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Peter Mutharika
Peter MUTHARIKA (naskiĝis ) estas malavia politikisto. Li estis prezidanto de sia lando en 2014–2020. Kiam lia frato Bingu wa Mutharika estis prezidanto en 2004–2012, estis Peter ministro pri instruo. Tiam li ricevis multan kritikon el studentoj kaj instruistoj. Antaŭe Peter Mutharika lekciis en usonaj universitatoj.
Vierlas
Geografio
Vierlas estas municipa teritorio en la plej norda parto de la komarko Tarazona y el Moncayo, kie ĝi okupas malgrandan teritorion. Ĝi estas sur la valo de la rivero Queiles. Fakte ĝi formas parton de aro de tri malgrandaj municipaj teritorioj norde de tiu de Tarazona, nome Novallas, Malón kaj Vierlas, kiuj estas tre proksimaj, ĉefe la du unuaj, al la limo kun Navaro kaj ties loĝlokoj Ablitas kaj Cascante.
La loĝloko Vierlas mem estas je 91 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 5 km de Tarazona, komarka ĉefurbo norde, je 20 km de Tudela, 73 km de Soria kaj 293 km de Madrido. Ĝi estas sur 456 msm. Ĝi estas ĉe la rivero Queiles, kaj pli kruta zono okcidente.
Historio
Estis loĝado jam en epoko antaŭ la Romia Imperio, certe de keltiberoj.
La araboj, certe la kreintoj de la nuna urba kerno, restis tie ĝis 1610 (dato de la forpelo de la moriskoj el Aragono). De la islama epoko devenas granda parto de la reto de irigaciaj kanaletoj kiuj nutras la fruktoĝardenojn kaj ankaŭ la urba strukturo en sia plej antikva parto. La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Vierlas estis konkerita de kristanoj samjare. La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Ili estis majoritato kaj havis juran entecon propre, kun decidoj fare de la "aljama", islama komunumo, kaj ili rajtis partopreni en la kunsidoj de la konsilantaro.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo, asparagoj), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas tre diversaj.
Tallard
(jen france, okcitane Talard) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj estas la centro de samnoma kantono .
On a retrouvé la septième compagnie
On a retrouvé la septième compagnie ("Retroviĝis la sepa kompanio") estas franca filmo reĝisorita de Robert Lamoureux, aperinta en 1975. Temas pri la sekvo de la filmo Mais où est donc passée la septième compagnie ? aperinta en 1973.
El Buste
El Buste [elBUSte] estas municipo de Hispanio, en la nordorienta parto de la komarko Tarazona y el Moncayo kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
El Buste estas municipa teritorio en la nordorienta parto de la komarko Tarazona y el Moncayo, kie ĝi okupas malgrandan teritorion.
La loĝloko El Buste mem estas je 76 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 13 km de Tarazona, komarka ĉefurbo norde, kaj je 12 km de Borja, ĉefurbo de la apuda komarko. Ĝi estas sur 750 msm.
Historio
La araboj, certe la kreintoj de la nuna urba kerno, restis tie ĝis 1610 (dato de la forpelo de la moriskoj el Aragono). De la islama epoko devenas granda parto de la reto de irigaciaj kanaletoj kiuj nutras la fruktoĝardenojn kaj ankaŭ la urba strukturo en sia plej antikva parto. La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ El Buste estis konkerita de kristanoj samjare. La plej frua referenco al la loĝloko estas de 1382. La preĝejo estis konstruita ĉirkaŭ la 12-a jarcento je malfrua romaniko kvankam estis ampleksita en la 18-a jarcento per barokaj kaj renesancaj elementoj.
Kiel teritorio lima inter Navaro kaj Aragono, eble por ioma periodo ĝi apartenis al Navaro post la morto de Alfonso la 1-a kaj la separo de ambaŭ regnoj. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. El Buste demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en El Buste oni malaltiĝis ĝis nunaj 71 loĝantoj.
La 14an de marto 1972 la loĝloko preskaŭ suferis katastrofon kiam du usonaj ĉasaviadiloj McDonnell Douglas F-4 Phantom II kraŝis tute apud El Buste, kaj restaĵoj falis sur la loĝloko, post la aviadiloj superflugis la tegmentojn inter nebulo.​
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas tre diversaj.
Kubo en la Somera Olimpiko 1992
La teamo revenis al la olimpikoj, post kiam la kuba ŝtato decidis bojkoti la antaŭajn eventojn de 1984 kaj 1988. Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.
Théus
(jen france, okcitane Teüs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Kubo en la Somera Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.
Sigoyer
La franclingva vorto Sigoyer povas rilati interalie al
Cornillon-sur-l'Oule
, aŭ okcitane Cornilhon respektive pli longe Cornilhon de la Mota, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Chauvac-Laux-Montaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Novallas
Novallas [noBAljas] estas municipo de Hispanio, en la plej norda parto de la komarko Tarazona y el Moncayo kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Loknomo
En mezepokaj tekstoj de 1119-1120 la nomo aperis latinigita kiel Novalias. Teksto de 1128 referencas al iu García Sanz de Novalla aŭ García Sanç de Nowalga (simple literuma variaĵo). La loknomo ŝajne devenas de la latina Novalia, neŭtra pluralo de la adjekto novalis. La romianoj nomis la ĉeskultivitan teron ager novalis, sed ankaŭ nefekundan teron aŭ novkultivitan teron por nova kultivspeco. La evoluo de Novalia ĝis Novalla okazis laŭ la fonetiko de la aragon-mozaraba; en kastilia la evoluo estus estinta al Novaja. Estas aliaj lokoj samnomaj en Aragono, kiel en Escatrón kaj en Sabiñánigo.
Geografio
Novallas estas municipa teritorio en la plej norda parto de la komarko Tarazona y el Moncayo, kie ĝi okupas malgrandan teritorion. Ĝi estas sur la valo de la rivero Huecha. Fakte ĝi formas parton de aro de tri malgrandaj municipaj teritorioj norde de tiu de Tarazona, nome Novallas, Malón kaj Vierlas, kiuj estas tre proksimaj, ĉefe la du unuaj, al la limo kun Navaro kaj ties loĝlokoj Ablitas kaj Cascante.
Kubo en la Somera Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.
Novallas
Geografio
La loĝloko Novallas mem estas je 88 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 5 km de Tarazona, komarka ĉefurbo norde, per la nacia ŝoseo N-121 kaj je 3 km de Malón, plej proksima loĝloko. Ĝi estas sur 427 msm. Ĝi estas ĉe la rivero Queiles kaj ĝia alfluanto Naón, kaj pli kruta zono okcidente. La altitudo gamas inter 530 metroj okcidente kaj 390 metroj borde de la rivero Queiles.
Historio
La romia epoko havis en la valo de la rivero Queiles privilegian lokon por terkultivado kaj vilaoj, en unu el kiuj oni trovis la gravan trovitaĵon konatan kiel Bronzaĵo de Novallas, nome skribaĵo en nekonata keltibera lingvo kun latina skribsistemo.
La araboj, certe la kreintoj de la nuna urba kerno, restis tie ĝis 1610 (dato de la forpelo de la moriskoj el Aragono). De la islama epoko devenas granda parto de la reto de irigaciaj kanaletoj kiuj nutras la fruktoĝardenojn kaj ankaŭ la urba strukturo en sia plej antikva parto. Eble la preĝejo estis dekomence moskeo kaj la kastelo estis islamana fortikaĵo.
La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Novallas estis konkerita de kristanoj samjare, fakte fare de iu Fortún Aznárez. Jarojn poste Lázaro, filo de Fortún Aznárez, donis la kastelon al la templanoj. Fakte restis templana kruco ĉizita en la ekstero de la absido. Krome estas areo inter Novallas kaj Monteagudo kun la nomo Templarios, supozeble koresponda kun la loko de ermitejo uzita de tiuj.
La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Ili estis majoritato kaj havis juran entecon propre, kun decidoj fare de la "aljama", islama komunumo, kaj ili rajtis partopreni en la kunsidoj de la konsilantaro. La kristanaj familioj okupis la kvartalon de Sankta Mikaelo, kie estis ĝis antaŭ nelonge ermitejo, kaj apude iam estis monaĥejo de kies tombejo oni trovis restaĵojn.
Kiel teritorio lima inter Navaro kaj Aragono, eble por ioma periodo ĝi apartenis al Navaro post la morto de Alfonso la 1-a kaj la separo de ambaŭ regnoj. Fakte estas certa, ke la najbaraj lokoj Malón kaj Vierlas ja apartenis al Navaro. Dum la jaroj 1356-1369 (Milito de la du Petroj, inter Petro la 1-a de Kastilio kaj Petro la 4-a de Aragono) Novallas apartenis al Kastilio, kaj poste estis rekuperita de la trupoj de la episkopo de Tarazona nome Pedro Pérez.
En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj en Novallas temis pri 59 familioj kaj 295 personoj, nome la majoritato. Novallas ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj.
Novallas demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento, fakte el 400 loĝantoj ĝis 1 686 en 1950. Profite de la internacia manko pro la filoksero en Francio, kreskiĝis la kultivado de vitejoj. Poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Novallas oni malaltiĝis ĝis nunaj iom pli ol 800 loĝantoj.
Ekonomio
Altiraĵoj estas tre diversaj. La urbodomo enhavas du turojn de iama kastelo. Estas ekspoziciejo kaj antropologia muzeeto.
Kuriozaĵo
Oni konas tekston en aljamiado (araba skribsistemo por vortumado en mozaraba, uzita ankaŭ de mudeĥaroj) devena de Novallas nome jena:
La signifo estas tre interesa: temas pri rekomendoj al viro por amori kun edzino (1a linio), nome antaŭdiri religian preĝon (2a linio), ne rigardi la nudan virinon (3a linio), ne amori kontraŭ la volon de la edzino (4a linio), ne amori sub fruktarbo (5a linio) kaj finfine ne amori antaŭ la domo, ĉe la rubejo (?). Male, okazos malbonaĵo al la generota filo, nome tiu estos malriĉa (2a), misprononculo (3a), malobeema (4a), hermafrodito (5a) aŭ jŭgo fare de Allaho.
Sigoyer (Altaj Alpoj)
Sigoyer (jen france, okcitane Sigoier) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Charols
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
(159882) 2004 RQ289
(159882) 2004 RQ289 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 14-an de septembro 2004 de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Prezidanto de Kenjo
Prezidanto de Kenjo estas ŝtatestro de Kenjo kaj ĉefo de registaro de Kenjo ekde 1964. Antaŭe la ŝtatestro estis Elizabeto la 2-a kaj ĉefo de la registaro ĉefministro. La prezidanto estas elektita por kvinjara periodo. Saman prezidanton oni povas elekti ankaŭ por dua periodo. Kenjo havas prezidantan sistemon. La oficloĝejo de la prezidanto estas State House en Najrobo. La nuna prezidanto estas Uhuru Kenyatta, kiu ricevis 50,1 % el la voĉoj en baloto en 2013. Samjare pozicio de ĉefministro estis nuligita.
(159882) 2004 RQ289
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,23534 astronomia unuo, tie estas 35,206 milionoj da km.
Sorbiers (Altaj Alpoj)
Sorbiers (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Tarazona
Tarazona [taraZOna] estas municipo de Hispanio, en la plej norda parto de la komarko Tarazona y el Moncayo kies ĉefurbo estas Tarazona mem, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Malón
Malón [maLON] estas municipo de Hispanio, en la plej norda parto de la komarko Tarazona y el Moncayo kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Tarazona
Geografio
La loĝloko Tarazona mem estas je 86 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 480 msm. La urba kerno estas formita, unuflanke, de supraj kvartaloj San Miguel, La Almehora kaj El Cinto (mezepoka komplekso fermita de murego), kaj aliflanke, de pli ĵusaj kvartaloj kiel Capuchinos, la Inmaculada, La Faceda kaj Turiaso Este. Krom la ĉefa kerno, ekzistas tri submunicipoj kiuj iam estis municipoj sendependaj: Tortoles, Cunchillos kaj Torres de Montecierzo (Valverde). Iam estis trajn-stacio de Tarazona-La Nava, je ĉirkaŭ 10 km de la urba kerno, kiu funkciis ĝis 1996.
Malón
Geografio
Malón estas municipa teritorio en la plej norda parto de la komarko Tarazona y el Moncayo, kie ĝi okupas malgrandan teritorion. Ĝi estas sur la valo de la rivero Huecha. Fakte ĝi formas parton de aro de tri malgrandaj municipaj teritorioj norde de tiu de Tarazona, nome Novallas, Malón kaj Vierlas, kiuj estas tre proksimaj, ĉefe la du unuaj, al la limo kun Navaro kaj ties loĝlokoj Ablitas kaj Cascante.
Mwai Kibaki
Mwai Kibaki (naskiĝis, mortis ) estis kenja politikisto. Li estis prezidanto de sia lando en 2002–2013. Li forigis lernejajn kostojn en 2004, sed sekvantjare li estis kondamnita pro korupto. Li estis kikujo.
Tarazona
Historio
La areo de Tarazona historie estis landlimo inter la regnoj Kastilio, Navaro kaj Aragono. Krome la komarko estas natura trapasejo inter la Norda Altbenaĵo kaj la meza valo de la rivero Ebro, kio havigis al Tarazona strategian valoron dum jarcentoj. La urbo iĝis en Mezepoko grava centro por komerco, diplomatio, milito kaj eklezio —la Diocezo estis formita de teritorioj de tri regnoj—. Tamen la iompostioma unuigo de Kastilio kaj Aragono senvalorigis tiun strategian valoron. Ĝis tiam, en Tarazona okazis reĝaj nuptoj, paktoj, militoj kaj parlamentaj kunsidoj.
Mwai Kibaki
Kibaki naskiĝis en agrikultura familio. Li sukcesis lerneje vere bone. Poste li transloĝiĝis al Kampalo, ĉefurbo de Ugando. Li estis katolika. Li estis prezidantkandidato ankaŭ dum jaroj 1992 kaj 1997.
Malón
Geografio
La loĝloko Malón mem estas je 83 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 8 km de Tarazona, komarka ĉefurbo norde, per la nacia ŝoseo N-121 kaj je 3 km de Novallas, plej proksima loĝloko. Ĝi estas sur 427 msm. Ĝi estas ĉe la rivero Queiles kaj ĝia alfluanto Naón, kaj pli kruta zono okcidente.
Tarazona
Historio
Ŝajne estis prasetlejo, ĉar la loknomo eble deriviĝas el Turiaso inter nomoj derivitaj de la eŭska vorto "iturria", fonto. Ŝajne iam estis setlejo de keltiberoj, kiu ampleksiĝis post konkero fare de romianoj en direkto al la rivero Queiles, kun rajto al civitaneco kaj monerstampejo. De tiu epoko restis vilaoj, sarkofago, kaj ĉefe la busto de Aŭgusto Cezaro trovita en 1980, nome la plej granda artaĵo konata el kalcedono. Aliaj romiaj restaĵoj estis mozaikoj, baptisterio, nekropolo ktp.
Mezepoko
En epoko de visigotoj estis fortikaĵo konata kiel Tirasona. Tiam estis episkopeco, ĉar en la jaro 449 la episkopo Leono estis murdita de bagaŭdoj. Ĉirkaŭ la jaro 714 araboj okupis kaj ampleksigis la urbon, kiu havis medinon kaj du kvartalojn. Estis kvartalo de mozaraboj ĝis la jaro 878 kiam ili estis forigitaj al Tudela, kio rezultis en grava demografia krizo. Krome estis juda kvartalo.
Malón
Historio
La araboj, certe la kreintoj de la nuna urba kerno, restis tie ĝis 1610 (dato de la forpelo de la moriskoj el Aragono). De la islama epoko devenas granda parto de la reto de irigaciaj kanaletoj kiuj nutras la fruktoĝardenojn kaj ankaŭ la urba strukturo en sia plej antikva parto.
Tarazona
Mezepoko
La urbo estis konkerita por kristanoj en 1119 fare de la reĝo Alfonso la 1-a, pere de armeo de aragonanoj kaj francoj post la konkero de Zaragozo (18-a de decembro 1118). Tarazona iĝis denover episkopa sidejo post 405 jaroj de islama regado. Je la morto de Alfonso la 1-a, Alfonso la 7-a de Leono okupis kelkajn aragonajn urbojn —inter ili Tarazona— kvankam ĝi tuj revenis al aragona regado. Tial, Tarazona iĝis lima urbo inter Kastilio, Navaro kaj Aragono, kun grava strategia valoro.
Post la Rekonkero, Tarazona ricevis nombrajn reloĝantojn. Oni kreis du novajn kvartelojn, kaj la islamanoj estis forigitaj al fora kvartalo Tórtoles, dum judoj etendis sian kvartalon mikse kun kristanoj. Meze de la 12-a jarcento oni ekkonstruis trans la rivero la novan katedralon, dum la socia, politikaj kaj komerca centro plue estis en la iama loko. Dum la 12-a ĝis 15-a jarcento Tarazona iĝis grava centro kaj politike kaj diplomatie. En septembro 1170 okazis la nupto inter Alfonso la 8-a de Kastilio kaj Eleonora de Anglio kun ĉeesto de Alfonso la 2-a de Aragono, aliancano de la kastilia reĝo. En junio 1177, kunsidis en Tarazona tri kristanaj reĝoj, nome Fernando la 2-a de Leono, Alfonso la 8-a de Kastilio kaj Alfonso la 2-a de Aragono. Kaj denove en marto 1197, en lima monto inter Ágreda kaj Tarazona de la kastilia kaj leona reĝoj kun Sanĉo la 7-a de Navaro.
Malón
Historio
Kiel teritorio lima inter Navaro kaj Aragono, eble por ioma periodo ĝi apartenis al Navaro post la morto de Alfonso la 1-a kaj la separo de ambaŭ regnoj. Fakte estas certa, ke kaj Malón kaj Vierlas ja apartenis al Navaro. Irazoqui estis la klano de la senjoroj.
Tarazona
Mezepoko
En la batalo de Las Navas de Tolosa estis la episkopo de Tarazona, García Frontín la 1-a, en la ariergardo de la kristana armeo, nome la aragona flanco, kun la reĝo Petro la 2-a de Aragono. La 6an de februaro 1221 Jakobo la 1-a edziĝis en la apuda urbo Ágreda kun Eleanora de Kastilio kaj tiam la nupta kavaliraro venis al Tarazona por kavalirigi la reĝon en la katedralo. En 1283 oni kreis «Union» de nobeloj kontraŭ la reĝo Petro la 3-a de Aragono, kiu ludos gravan rolon por limigi la reĝan aŭtoritaton en la Regno Aragono kio daŭris ĝis la regado de Filipo la 2-a, kiu finigis la sendependecon de la institucioj de la Regno Aragono precize en alia kunsido de Tarazona, en 1592.
Malón
Historio
En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. Malón demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Malón oni malaltiĝis ĝis nunaj 392 loĝantoj.
Tarazona
Mezepoko
Alfonso la 4-a de Aragono edziĝis al Eleonora de Kastilio la 5an de februaro 1329 en Tarazona kun ĉeesto de Alfonso la 11-a de Kastilio, kiu interkonsentis kun Alfonso la 4-a de Aragono ne helpi la regnon nazarian de Granada. En la Milito de la du Petroj, la urbo estis okupita de la kastiliaj trupoj dum naŭ jaroj kaj suferis grandajn damaĝojn; finfine aragonanoj, kun helpo franca, rekuperis la urbon en 1366. Denove okazis tie kunsido de Cortes del Reino de Aragón en 1483, pro kio la Katolikaj Gereĝoj estis tie dum kvar monatoj en la episkopa palaco. Tarazona rekuperis laŭlonge de la 15-a jarcento la loĝantaron perditan en la 14-a jarcento pro la militoj kaj la pesto. Tamen, pro la unuigo de Kastilio kaj Aragono (1479) la defenda gravo de la urbo malgraviĝis.
Moderna epoko
En 1495 okazis denove Kortesoj en Tarazona kun ĉeesto de la Katolikaj Gereĝoj kiuj gastiĝis en la episkopa palaco kaj tiuokaze oni nomumis kiel ĉefepiskopo de Toledo na Francisco Jiménez de Cisneros. En la 16-a jarcento okazis demografia kaj ekonomia plibonigo en la urbo, kaj oni fondis nombrajn konventojn, kunsidejo por komercistoj, kiu en la 17-a jarcento iĝis urbodomo, kaj nova altiraĵo por la bazara placo, uzata ankaŭ por taŭrludado.
Malón
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kortobirdoj), kaj sekva nutrindustrio, krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas tre diversaj.
Tarazona
Moderna epoko
En 1591 okazis en Aragono tumultoj pro la afero de Antonio Pérez, reĝa sekretario persekutita de Filipo la 2-a, Tarazona apogis la monarkon, kiel aliaj urboj escepte de Zaragozo. En 1592 okazis denove Kortesoj kun ĉeesto de Filipo la 2-a, kiu limigis la aragonajn instituciojn kaj plifortigis la reĝajn aŭtoritatecojn. La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo. En 1658 mortis en la urbo la aragona verkisto Baltasar Gracián, unu de la grandaj figuroj de la Hispana Ora Jarcento.
Nuntempa epoko
En la 19-a jarcento, dum la Milito de Hispana Sendependigo, francaj trupoj okupis Tarazona en 1808 kaj la urbo sendis delegiton al la Kortumo de Kadizo por defendi la Konstitucion. La okupacion daŭris ĝis 1813. Poste startis la industriigo de la urbo, ene de la ĵus kreita provinco Zaragozo en 1833. Tarazona demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Profite de la internacia manko pro la filoksero en Francio, kreskiĝis la kultivado de vitejoj. Sed poste Tarazona perdis parton de siaj komercaj kaj de servaj funkcioj, estante for de la novaj komunikvojoj.
Tamen, la Unua Mondmilito rezultis en unua helpo por la tekstila industrio, sed ĉefe ankaŭ la Hispana Enlanda Milito okazigis pli grandan ekonomian floradon, per industrio por alumetoj kaj tesktiloj. La posta krizo de ambaŭ sektoroj same kiel la konkurenco de la apuda Tudela bremsis la kreskon.
La lasta kunsido de la Kortesoj de Aragono en Tarazona okazis en 1987. La 2an de decembro, la Kortesoj elektis kiel 67a Justicia de Aragón na Emilio Gastón, de familio de esperantistoj, kiu iĝis la unua Justicia post 280 jaroj de ties abolo pere de la Dekretoj de Nueva Planta de 1707. En 1988 oni fondis en Tarazona la Domon de la Tradukisto, inspirite de alia kiu ekzistis en la 11-a kaj 12-aj jarcentoj.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Tarazona oni malaltiĝis el 12 059 loĝantoj en 1960 ĝis nunaj 10 565 loĝantoj. Tamen ĝi estas ankoraŭ la 11a plej loĝata loĝloko en Aragono.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo kaj brutobredado (ĉefe ŝafoj, porkoj kaj kortobirdoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Historie gravis industrio kaj nune ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Krom la menciitaj industrioj pri alumetoj kaj tekstiloj, ekzistis produktado de papero, faruno, alkoholo, ĉokolado, biskvitoj, lesivo, pastaĵoj ktp. Lastatempe plej gravis teknologiaj industrioj.
Comps (Drôme)
Comps estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Jair Lapid
Jair LAPID, יאיר לפיד, (naskiĝis la 5-an de novembro 1963 en Tel Avivo) estas israela politikisto de la partio Jeŝ Atid ("Estas Estonteco"). Li estas la ĉefministro de Israelo ekde la 1-an de julio 2022.
Lapid estas la fondinto kaj partia gvidanto de Jeŝ Atid. Ekde 2013 li estis parlamentano ĉe la Kneset kaj fariĝis ministro pri financoj en la tria registaro de Netanjahu de 2013 ĝis 2014.
En 2020 li fariĝis la gvidanto de la opozicio, kaj en 2021 li sukcesis formi la registaron kaj fariĝis kaj la sinsekva ĉefministro de Israelo kaj ministro pri eksteraj aferoj en la tiel nomata Bennett-Lapid-registaro.
Antaŭ sia politika kariero li laboris kiel aktoro, ĵurnalisto, komerca kaj televida prezentisto. Li ankaŭ verkis plurajn librojn.
Jair Lapid estas la filo de publicisto, ĵurnalisto kaj politikisto Tommy Lapid kaj dramisto kaj romanisto Ŝulamit Lapid.
Martin Wight
Robert James Martin WIGHT (1913–1972), konata ankaŭ kiel Martin Wight, estis unu el la plej elstaraj de britaj fakuloj pri internaciaj rilatoj en la 20-a jarcento. Li estis la aŭtoro de la libro Power Politics (1946; reviziita kaj etendita eldono de 1978), same kiel de la ŝlosila eseo "Why Is There No International Theory?" (kial ne estas internacia teorio?, unuafoje publikigita en la gazeto International Relations en 1960 kaj republikigita en la eldonita kolekto Diplomatic Investigations en 1966). Li estis prestiĝa profesoro kaj en la London School of Economics kaj en la Universitato de Sussex, kie li servis kiel fonda Dojeno de Eŭropaj Studoj.
Wight estas ofte asocia kun la Brita komitato pri la teorio de internacia politiko – "Brita" por distingi ĝin el la usona institucio kiu estis fondita laŭ similaj intencoj – kaj la tiel nomita Angla skolo de teorio de internacia politiko. Lia laboro, kun tiu de la aŭstralia filozofo John Anderson, estis longdaŭra influu super la pensaro de Hedley Bull, aŭtoro de unu el la plej amplekse legataj tekstoj pri la naturo de internacia politiko, nome The Anarchical Society (1977).
Kubo en la Somera Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.