cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
CAPS
Skipo
Plurprofesia skipo konsistiganta je psikiatroj, neŭrologiistoj, flegistoj, farmacistoj, fonoaŭdiologiistoj, psikologoj, socialaj asistantoj, muzikterapiistoj, perokupojterapiistoj, profesiuloj je fizikedukado, fleg-teknikistoj, monitoroj kaj staĝantoj, inter aliaj profesiuloj.
Principoj
Alivorte, la sistemo konsistigas porkomunuman servon kiu havas kiel celo flegi personojn kiuj suferas pro mensaj renversoj, ĉefe la intensegaj kaj persistaj, en teritorio kiu ilin entenas.
La prizorgado de CAPS devas enkalkuli agojn direktendajn al la familianoj kaj sindevigi al konstruo de la ensociigaj projektoj. Devas ankaŭ labori kun la ideo je laŭkaza administrado, personigante la projekton de ĉiu paciento de la atentejo kaj ekster ĉi tiu kaj plenumi aktivecojn por la ĉiutaga restado en la atentejo.
La terapiaj projektoj de CAPS devas esti unuecaj, konsiderantaj regionajn malsamojn, teknikajn kontribuojn de la konsistigantoj de ĉiu skipo, lokajn decidojn de familianoj kaj flegatoj kaj interfakajn artikigojn kiuj potencigas siajn agojn. CAPS devas, ankaŭ, kalkuli je la intra-, inter-, kaj trans-subjekta zorgado, artikigante rimedojn je klinika trajto, enkalkulante medikamentojn, rilatajn al loĝado, laboro, amuziĝo, emeritiĝo kaj aliaj, per la klinika oportuna zorgado kaj programoj por psiko-socia resanigo.
Aliaj informoj
Resume:
Woehl
Woehl estas la familia nomo de jenaj personoj:
22341 Francispoulenc
22341 Francispoulenc estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la franca komponisto Francis Poulenc (1899–1863), kiu metis en muziko la poezion de la avangardaj poetoj Apollinaire, Éluard kaj Aragon. Lia plej populara kanto estas Les Chemins de l'Amour (1940). La pieco de Poulenc gvidis al komponaĵoj kiel Stabat Mater (1950) kaj Dialogues des Carmélites (1953).
Steg-Hohtenn
Steg-Hohtenn estas nova svisa komunumo en la alta Valezo, tie estas la germanlingva parto de Kantono Valezo; kiu naskis la 1-an de januaro 2008 de la kunfandiĝo de la komunumoj Steg (ĉ 1 300 logantoj) kaj Hohtenn (ĉ 200 loĝantoj).
La najbaraj komunumoj estas:
Riachão das Neves
Riachão das Neves estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 21.937 loĝantojn en 2010.
Riachão das Neves signifas en la portugala Riveregaĉo de la Neĝoj.
Géza Inczefi
INCZEFI Géza (incefi) estis hungara lingvisto, altlerneja profesoro, kandidato de sciencoj de lingvistiko (1967) naskita en Szászrégen la 12-an de julio 1906 kaj mortinta en Segedo la 10-an de aprilo 1974.
Biografio
Géza Inczefi akiris diplomon de instruisto en Segedo (1935) kaj li instruis en Szeged, Budapeŝto, Makó, Naszód, poste denove en Szeged en mezlernejoj. Li estis katedrestro en la Porinstruista Altlernejo Juhász Gyula ĝis sia pensiuliĝo en 1974. Lia ĉefa esplorkampo estis la etimologio de la geografiaj nomoj.
Cuauhtémoc Cárdenas
Cuauhtémoc Lázaro CÁRDENAS Solórzano (Meksikurbo, 1-a de Majo 1934) estas meksika politikisto, filo de la eksprezidanto de Meksiko Lázaro Cárdenas kaj fondinto de la Partio de la Demokratia Revolucio (PDR).
Li estis trifoje kandidato al la Prezidenteco de Meksiko (en 1988, 1994, kaj 2000), kaj la unua Registarestro de la Federacia Distrikto elektita demokratie. Dum sia aktiveco en la PDR oni prikribis lin kiel morala estro, kvankam la politikisto ofte malakceptis tiun titolon.
Oni konsideras lin maldekstra politikisto kaj li kritikis la politikojn de la prezidentoj de Meksiko el 1988. Lia politika ideologio inkludas la malakcepton de la novliberalismo, la defendo de socialaj politikoj favore al la malaltaj klasoj kaj sektoroj vundeblaj, la apogon de la registaro al la kulturo kaj la kontrolon fare de la ŝtato de strategiaj sektoroj (speciale de la energia sektoro). Aliaj idealoj kiujn li defendis estas la aŭstereco kaj la honesteco en la burokrateco, la laikismo kaj la nacia suvereneco.
Jorge Hess
Jorge HESS (naskiĝis 1902 - mortis la 30-an de julio 1980 en Wilde, Argentino) estis argentina esperantisto kaj kunfondinto de Argentina Esperanto-Ligo.
Lia verko ¿Sabe Usted Esperanto? (1956; 5a eldono 1977) restas inter la plej popularaj hispanlingvaj lernolibroj, kune kun Curso práctico de Esperanto de Ferenc Szilágyi, kiun Hess adaptis por hispanlingvanoj en 1949. Li kompilis la verkon Paperoj de Wappers (1969). Hess dum kelkaj periodoj estis redaktoro de ''Argentina esperantisto. Forpasis en 1980, kaj ĝis lasta momento, kunlaboris en la organizado de la "1-a Tutamerika Kongreso", okazinta en urbo San Luis, Argentino. Tiu kongreso estis organizita de la Centro puntano de Eº, kreita post la unua kurso de la lingvo gvidita de Luis Dimas Arroyo, E-pioniro en tiu urbo en 1975.
Chris Columbus
Chris Columbus - naskiĝis, do nun -jara - estas usona reĝisoro, produktisto kaj scenaristo de kinejaj filmoj. Interalie li konatas pro la reĝisorado de la filmoj Hari Poter kaj la Ŝtono de la Saĝuloj de 2001 kaj Hari Poter kaj la Ĉambro de Sekretoj de 2002, laŭ la britaj samnomaj verkoj fare de J. K. Rowling. La trian filmon de la serio, Hari Poter kaj la Kaptito de Azkabano, li produktis, sed ne reĝisoris. Pli novaj reĝisoraj projektoj estas interalie la filmoj I Love You Beth Cooper de 2009, Percy Jackson and the Olympians: The Lightning Thief de 2010 kaj Pixels de 2015.
Jorge Hess
Jorge HESS, apartenis al SAT, UEA (kaj IEL) Granda amiko kaj korespondanto de LANTI, ricevis lin en Bonaero, en la jaro 1939. Lanti estis malsana je "antrakso" kaj Jorge elportis lin al hospitalo "Rivadavia", en la urbo, kie lia malsano pliboniĝis. Lanti ne volis resti en Bonaero, do helpita de Jorge, vojaĝis al urbo Mendoza (kie ricevis lin alia esperantisto-ĵurnalisto Teofilo Dutil, kiu tradukis al hispana, kelkajn el la broŝuroj de Lanti. Poste Lanti vojaĝis al Ĉilio kaj finfine al Meksikio, kie -laŭdire- li sinmortigis, pro la antraksaj suferoj... En arkivo de BEA -Bonaera Asocio- troviĝas sesdeko da leteroj originalaj de Lanti senditaj al amiko Jorge Hess. Tiuj ĉi leteroj neniam estis publikigitaj, kaj apenaŭ menciitaj en la "Biografio de Lanti" de E. Borsboom (SAT-Parizo 1976.)
Jorge Hess edziĝis al Klara Morosoff de Hess, ukrainino naskiĝita en 1909 kaj emigrinta al Argentino post la Unua mondmilito. Ambaŭ tre laboris por la esperanto-movado, vojaĝis al UK, ĉeestis aranĝojn ĉe Kastelo Gresillo, en Paragvajo, ktp. Ŝi, vegetaranino, estis delegitino de TEVA, kaj verkis hispane "Mil recetas para comer sin carne" (Mil receptojn por manĝi sen viando) verkon kiun ŝi mem tradukis al Esperanto kaj estis publikigita en "Fonto" en Brazilo, sub la zorgo de Ĝilberto Ledon. Tamen ŝi mortis en 1994, en akcidento puŝbatita de aŭtobuso, apud la pordo de la sidejo de Esperanto en strato Paraguay 2357, en Bonaero.
Bozsok
Bozsok [boĵok] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg. Bozsok estas germane Poschendorf, kroate Bozok.
Geografio
Bozsok situas laŭ la aŭstra limo.
Historio
Bozsok estis loĝata jam en la neolitiko. La romianoj de tien faris akvodukton al Savaria (nun Szombathely). En 1532 la trairantaj turkoj detruis la komunumon. La loĝantaro okupiĝas pri fruktoarboj kaj aliaj agraraĵoj.
Vidindaĵoj
En Bozsok migra poŝto servas.
Vegacervera
Vegacervera [begazerBEra] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montaña de Riaño, en la nordoriento de la provinco. Vegacervera estas komprenebla etimologie kiel Valo de la Cervarejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Coladilla, Valle de Vegacervera, Valporquero de Torío, Vegacervera kaj Villar del Puerto, okupas totalan areon de 34,89 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 262 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 750 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 35 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. Valporquero de Torío estis menciita en du dokumentoj de 1496 kaj 1497.
Mazda RX-8
La Mazda RX-8 estas aŭtomobilo de la japana firmao Mazda. ĝi estas nuntempe la sola seria veturilo kun vankelmotoro sur la merkato. Ĝi posteulas la Mazda RX-7 FD, kies produktado ĉesis en aŭtuno de 2002.
La RX-8 ne havas B-kolonon, la pordoj malfermiĝas kontraŭdirekte. Tio kaj la vankelmotoro distingas ĉefe RX-8 al la kutimaj sportaŭtoj.
En 2006 aperis versio kun ebleco por hidrogena pelado (Mazda RX-8 Hydrogen RE).
Cilka Kotyzová
Cecilie KOTYZOVÁ, nomata Cilka (naskiĝis la 28-an de julio 1942-mortis en la 18-a de oktobro 1997) estis ĉeĥa esperantistino, aktivulino en EK Česká Třebová kaj en asocio de handikapuloj, rulseĝulino.
La okan tagon post naskiĝo ŝi estis trafita de paralizo, nur la dekstra mano iomete funkciis. Pro tiu ĉi handikapo ŝi neniam vizitis lernejon, ĉion instruis al ŝi la patrino. Ŝi klerigis sin mem per legado de libroj.
En 1963 ŝi lernis Esperanton ĉe Jindřich Štancl en Česká Třebová. Poste ŝi mem fariĝis instruantino de Esperanto, prezidantino de Esperanto-klubo, estraranino de AEH, laboris por IKUE kaj same por la loka romkatolika paroĥejo. Por handikapuloj ŝi organizis busajn ekskursojn.
Bertel Thorvaldsen
Bertel THORVALDSEN (naskiĝinta en la 19-a de novembro 1770 en Kopenhago, mortinta la 24-a de marto 1844 samloke) estis dana skulptisto de la t.n. Ora epoko. Krom la italo Antonio Canova li estas konsideratala plej grava skulptisto de klasikismo.
Vivo
La filo de islanda lignoskulptisto laboranta sur kopenhagaj ŝipfarejoj, jam kiel 11-jaraĝulo komencis en la dana ĉefurbo studadon. En la 1795-a jaro li ricevis post serio da aliaj premioj stipendion por studvojaĝo al Romo. Tien li iris du jarojn poste.
Li kopiis antikvajn skulptaĵojn kaj ekis en 1802/03 figuron de Jazono, kio famigis lin rapide. Antaŭ ĉio junaj skulptistoj serĉis lian proksimecon kunlaboronte en lia ateliero, el kiuj menciindas Christian Daniel Rauch, Emil Wolff kaj Reinhold Begas. Silento, harmonio, noblaj konturoj, severaj kaj modestaj formoj ligas sin ĉe li al idealo de klasika, ofte milde transfigurita beleco.
Post 1804 li iĝis akademiano en Florenco, Kopenhago, San Luca, Milano kaj Munkeno. Li kreis multe da verkoj por la kortego kopenhaga aŭ por ekleziaj kaj privataj mendintoj. En la jaro 1819-a li tra Svislando vojaĝis al Kopenhago kaj Pollando, kie li komisiitis fari monumenton omaĝe al Koperniko. Reveninte Romon li modlis en 1821 la statuon de Kristo (por la kopenhaga Kirko de Nia Sinjorino).
Du jarojn poste li vokitis fari la tombon de papo Pio la 7-a en la Baziliko Sankta Petro de Romo. Ekster tio li faris la rajdistan statuon de Maksimiliano la 1-a Jozefo (Bavario) en Munkeno, la Ŝilero-monumenton en Stuttgart kaj la Gutenberg-monumenton en Majenco.
János Kerényi
János Kerényi [jAnoŝ kerEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kerényi János estas hungara agronomo, notario, parlamenta deputito.
János Kerényi naskiĝis la en Kiskunhalas.
Jimi Blue Ochsenknecht
Jimi Blue OCHSENKNECHT (n. la 27-an de decembro 1991 en Munkeno) estas germana aktoro kaj kantisto.
Li estas la filo de la aktora paro Natascha kaj Uwe Ochsenknecht. Li havas pli aĝan fraton, Wilson Gonzales, junan fratinon, Cheyenne, kaj duonfraton, Rocco, el pli frua partnereco de la patro.
Kariero
Sian aktoran karieron li komencis en aĝo de 10 jaroj en la premiita filmo Erleuchtung garantiert de la reĝisorino Doris Dörrie, en kiu li rolis kun sia patro kaj la frato. Vaste konata li iĝis pro sia rolo Leon en la kineja filom Die Wilden Kerle - Alles estas gut, solange du wild bist!, en kiu li denove rolulis kun sia patro kaj la frato Wilson, kaj kiu pro granda sukceso havis kvar daŭrigajn kinejajn filmojn. Por tiu rolo Jimi Blue Ochsenknecht kun sia frato dum septembro 2004 ricevis la premion Undine Award kiel "plej bona komenca aktoro".
Ekde la jaro 2007 li ankaŭ kiel muzikisto staras sur scenejoj, kaj dum novembro 2007 publikigis la albumon Mission Blue, kiu en nacia listo de plej vendataj muzikaj albumoj atingis la 16-an rangon.
Senedi
Senedi estis la kvina faraono de la dua egipta dinastio. Li regis ĉ. 2735-2724 a. K. La Reĝa listo de Abidozo lin nomis 'Senedi'. En la Reĝa listo de Sakkara li aperas kiel Senedj.
La reĝa listo de Torino donas al li 54 jarojn da regado, dum Manetono indikis 41 jarojn. Laŭ la medicina papiruso de Berlino li estis sukcedinto de Den. Post la morto de Senedi, Egiptio ne plu estis regata de nur unu faraono.
Malito
Malito estas komunumo de Italio.
Ŝinguoj
Ŝinguoj estas la nomo por la indianoj vivantaj ĉe la supra fluejo de la rivero Ŝinguo en la brazila Mato-Groso. Ŝinguoj estas arnomo por pluraj grupoj, kiuj parolas kvar malsamajn lingvojn.
En la jarcentoj post la invado de la eŭropanoj ili estis rifuĝintaj el diversaj landopartoj fuĝante de koloniistoj en la regionon ĉe la supra fluejo de Río Xingú. Fine de la 19-a jarcento proksimume 3.000 el la indiĝenoj vivis ĉe la supra Ŝinguo, kies kaskadoj protektis ilin kontraŭ eŭropaj enpenetrantoj. Ĝis la mezo de la 20-a jarcento post preskaŭa ekstermo per epidemioj kiel gripo, morbilo kaj malario restis nur malpli ol 1.000 supervivantoj.
Du brazilanoj, Orlando Villas Bôas kaj lia frato, tenis ĉi tie de 1946 ĝis 1973 administran kaj komercan postenon kaj kontribuis esence al tio, ke oni instalis ĉe la Supra Ŝinguo en la jaro 1961 la ŝinguo-protektejon Parque Indígena do Xingu, por proponi al la restintaj indiĝenoj ŝirmon. Tio kaŭzis, ke la nombro de la ŝinguoj vivantaj ĉi tie en 32 loĝlokoj denove kreskis al 3.000 loĝantoj, la duono el ili aĝas malpli ol 15 jarojn. La ŝinguoj vivantaj en ĉi tiu regiono havas malgraŭ malsamaj lingvoj tute similajn tradiciojn kaj sociajn sistemojn.
Tony Young
Tony Young estas artnomo de Carleton L. Young (1937-2002), usona aktoro ĉefe en vesternoj. Li estis filo de aktoro Carleton G. Young kaj edzo de aktorinoj Madlyn Rhue kaj Sondra Currie.
Li diplomiĝis per Los Angeles City College kaj militservis ĉe United States Air Force.
Young komencis sian karieron per televidserio Fury en 1959 li aperis ankaŭ tiun jaron en Maverick, kaj aliaj. Young debutis en kino per Walk Like a Dragon en la sekva jaro.
Dum 1960-aj jaroj li partoprenis televidseriojn kiel Laramie, Bronco, General Hospital, Wagon Train, Bonanza, Star Trek, It Takes a Thief krom kinfilmojn The Marriage-Go-Round, He Rides Tall, Taggart inter aliaj.
Li, en la 1970-aj jaroj, partoprenis kinfilmojn A Man Called Sledge, A Death of Innocence, Black Gunn, Play It As It Lays, The Outfit, Policewomen, Act of Vengeance, kaj televidaĵojn Love, American Style, The Virginian, Mission: Impossible, Mannix, The Sex Symbol, Barnaby Jones, Police Woman, Get Christie Love!, S.W.A.T., Starsky and Hutch, The Six Million Dollar Man, Fantasy Island, Guyana: Crime of the Century, inter aliaj.
Young eklaboris kiel voĉaktoro per Spider-Woman en 1980.
Dum la 1980-a jardeko li aperis en televidserioj The Fall Guy, Knight Rider kaj Mike Hammer krom kiel ekstrulo en kinfilmoj Tuff Turf kaj Up Your Alley. Lia lasta laboro estis en epizodo de televidserio Quantum Leap en 1993.
Hüttingen apud Lahr
Hüttingen bei Lahr estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 654
NGC 654 (alia indiko — OCL 330) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
József Béres
BÉRES József [BE:reŝ JO:ĵef] (Záhony, 7-an de februaro 1920 – 26-an de marto 2006) estis hungara esploristo kun Széchenyi-premio, eltrovinto de la Béres-guto. Li komence laboris kiel fabrika laboristo en segadejo de Záhony, poste inter 1938–1940 lernis ĝardenadon en Kecskemét. Li soldatservis ekde 1941 kaj revenas el la fronto nur en 1945. En la bataloj paraliziĝis liaj ŝultro kaj la maldekstra brako. Li edziĝis en 1947 kun instrustino Katalin Papp. Li abiturientiĝas en 1948, inter 1948–1950 laboras kiel kooperacia afergvidanto en Záhony, poste konstruindustria laboristo en Nyírmada.
Manchester (muzika grupo)
Manchester estas pola roka grupo, kiu ekestis la 18-an de marto 2006 en Torun.
József Béres
Li gvidis inter 1954–1963 laboratorion de la Ŝtata Agrikultura Maŝinarejo, en Kisvárda. Dumtempe (1961–1965) li studis en la Agrarscienca Universitato de Gödöllő kaj fiplomiĝas kiel agrarinĝeniero en 1965. Li estis scienca kunlaboranto (1964–1989) de la Njirŝega (Nyírség) Agrikultura Eksperimenta Instituto, ano de la Scienca Konsilio de la instituto. Li havis larĝ-spektran interesrondon: li vizitis kursojn (1955–1972) pri grundscienco, analitiko, talajgenetiko, mapfarado, uzinekonomio, malsanoj, medioprotekto; kemiigo, mineral-mastrumado de la grundoj.
Manchester (muzika grupo)
Albumoj
Kantoj :
Kantoj:
József Béres
Li ellaboris en 1972 la medicinaĵojn enhavante spurelementojn kaj kiu iĝis konata pli poste kiel Béres-guto. Li luktis ĉiam por ties rekonigo kiel Donkiĥoto. Kvankam miloj petegis lin pri la medikamenton, la instancoj minacis lin per prizono okaze de disvastigo de la guto. Tiu situo tre turmentis lin kaj oni iniciatis kontraŭ li juĝproceon en 1975 pro akuzo de sorĉado (trompado). Spite al tio, la gutoj ricevas en 1976 patenton kaj surmarketiĝas ekde 1978 kiel medikamentefika preparaĵo. Oni deklaris ĝin en 2000 oficiale medikamento. La medikamento efikas je la imunsistemo kaj bonefikas en kurcado de tumoraj malsanoj.
Dum la lastaj jaroj, li vivis retiriĝante en Kisvárda kiel prezidento de la entreprena grupo kaj kiel honora prezidento de la fondaĵo, portanta lian nomon.
Varpo (Star Trek)
Kosmoŝipo ekipita per varpaj motoroj povus veturadi je rapidecoj pli grandaj ol la rapideco de lumo per multaj ordoj de grando. Kontraste al iuj aliaj fikciaj teknologioj, la fundamenta stirado ne permesas tujan vojaĝon inter du punktoj, sed pli ĝuste konsistas el mezurebla tempospaco.
Abertama fromaĝo
Historio
Post ellandigo de sudetaj germanoj ties produktado pereis. Nuntempe en vilaĝo Ryžovna okazas al provo de ties renovigo de la produktado de tiu ĉi fromaĝo, sed kun anstataŭigo de kapra lakto anstataŭ ŝafa. Oni jam denove komecas interesiĝi pri tiu ĉi fromaĝo ekster limoj de Ĉeĥio, eĉ kiam oni produktas ĝin sole en sezona periodo, kiam kruda montara medio ebligas peligi ŝafojn por paŝtado (te. proksimume de majo ĝis septembro).
Aspekto kaj uzo
La fromaĝo havas formon de neregula en rondon premitan globon kun maldika malmola flavoranĝa ŝeleto. Oni uzas ĝin al procezado kaj ankaŭ kiel tabla fromaĝo.
Metrolinio Sokolniĉeskaja (Moskvo)
Sokolniĉeskaja (ruĝa) linio (Сокольническая линия) estas linio numero 1 de la Metroo de Moskvo. Ĝi estas unua linio de Moskva metroo (malfermita en 1935).
Stacioj
La linio havas 26 funkciantajn staciojn.
Stacioj de la linio de nordoriento al sudokcidento (aŭ inverse):
121103 Ericneilsen
121103 Ericneilsen estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 5:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Eric Neilsen, signifan kontribuanton al la Sloan Digital Sky Survey.
Duoninsulo Tajmir
En la duoninsulo Tajmira estas la lago Tajmiro kaj la montoj Birranga.
31-a IS
La 31-a Internacia Seminario de la Esperanto-Junularo okazis inter la 27-a de decembro 1987 kaj la 3-a de januaro 1988 en Hanovro, la ĉefurbo de la federacia lando Malsupra Saksio en la centro de Germanio. La kiel dum antaŭaj aranĝoj science altnivelajn prelegojn kaj laborgrupojn dumtage kaj la tutnoktan interkonatigan kaj festan programon partoprenis 260 lernantoj kaj studentoj (plus iuj lastmomentaj aliĝintoj) el 16 eŭropaj landoj plus Usono. La organizan teamon de GEJ konsistigis Dagmar Schütte (kunordigado, ejo), Eckhard Bick (tema programo), Nicola Buskotte (grafiko), Simone Fischer (distra programo), Edlyn Teske (vespera programo) kaj Martin Haase (dua informilo, preparkomisiona subteno). La seminarian broŝuron kaj plurajn pliajn materialojn kreis Thomas Pusch, la antaŭa teama gvidanto, mem kuracisto kaj profesiulo pri sano, kiu krome transdonis siajn administrajn spertojn. Kiel dum antaŭaj jaroj, la Federacia ministerio pri familioj, maljunuloj, virinoj kaj junuloj de Germanio subvenciis la aranĝon per plurdekmil germanaj markoj, tial ke ne nur la kotizoj estis parte pagitaj de la ŝtato, sed ĉiu partoprenanto rericevis procentaĵon de siaj vojaĝkostoj, kio do aparte kuraĝigis partoprenantojn el pli foraj landoj alvojaĝi kaj kundiskuti.
Horvátzsidány
Horvátzsidány [horvatĵidanj] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), Distrikto Kőszeg. La loknomo germane estas Siegersdorf, kroate Zidan.
31-a IS
Ĉi-foje la temo de la semajno - kiu laŭ nombro de partoprenantoj kaj komparoj de aliaj Esperanto-aranĝoj estis pli "kongreso" ol "seminario" - estis "Sano".
Horvátzsidány
Historio
Horvátzsidány estis detruita fare de tataroj en 1242, poste en 1533 ankaŭ de la turkoj. Kroata fortikaĵkapitano de Kőszeg ricevis la detruitajn vilaĝojn, kiu invitis kroatojn ĉi tien. Tial la vilaĝnomo gardas la kroatojn.
31-a IS
El la temaj prelegoj kaj laborgrupoj elstaris la kontribuoj de Francesco Pignatelli, Joachim Werdin, Mike Sadler, Eckhard Bick, Jorgos, Alessandro Amerio, Ulrich Matthias, Jan Pachter kaj Noelle Weyeneth. Eta detalo, bone memorata interalie de la infanaj (!) partoprenantoj, estis ke en ĉiu seminaria broŝuro estis engluitaj po kvalita kondomo, kiujn multaj infanaĝaj partoprenantoj lude plenigis per aero aŭ per akvo.
Estis la unua IS kie eblis (ankoraŭ private organizita) partopreni kiel memzorganto, ĉu en privata loĝejo (de Andi) aŭ en apuda gimnastikejo (organizis Lu). Poste la eblo esti memzorganto fariĝis grava por ebligi al partoprenantoj el malriĉaj landoj (kaj ankaŭ al iom-tro-aĝuloj, malriĉuloj, alternativuloj aŭ/kaj tia-etosemuloj el "riĉaj" landoj) viziti renkontiĝojn en alikaze nepageblaj, multekostaj, siatempe tiel nomataj okcidentaj landoj.
Dolné Orešany
Dolné Orešany, hungare Alsódiós [alŝOdiOŝ], germane Unter-Nussdorf estas vilaĝo en Slovakio. Dolné unter kaj alsó signifas: suba.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1235. En la 19-a jarcento Alsódiós havis la rangon kampurbo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 1171 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dolné Orešany 1179 homoj, (1168 slovakoj).
Tenerifo
Tenerifo (Tenerife) estas la plej granda el la Kanariaj insuloj. Ĝia ĉefurbo Santa Cruz de Tenerife estas samtempe la ĉefurbo de la hispana Provinco Sankta Kruco de Tenerifo.
La insulo havas areon de 2034 km² kaj loĝantaron de 800.000. Ĝia plej grava ekonomia branĉo estas turismo.
Baĉki Vinogradi
Situo
Baĉki Vinogradi situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Szeged-Subotica.
Tenerifo
Krom la ĉefurbo, aliaj gravaj urboj estas La Laguna (kun grava universitato), Candelaria, Adeje kaj Puerto de la Cruz.
Alexander Agricola
Alexander Agricola, fakte: Alexander Ackerman (latine: Agricola = kamparano) (nask. Gento, somere 1446, mort. ĉe Valadolido, 15-an de aŭgusto (?) 1506) estis kantoro kaj komponisto de la franc-flandra skolo.
Baĉki Vinogradi
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Oni trovis restaĵon de preĝejo el la 13-a jarcento. La unua mencio devenis el 1502. Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis, en 1772 hungaroj refondis la lokon. Komence estis tie nur farmoj kaj bienocentroj. Fine de la 19-a jarcento la fervojo faris prosperon, oni okupiĝis precipe pri vinkulturo. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario.
Čremošné
Čremošné, hungare Turócmeggyes [turOcmedjeŝ] estas tre malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Čremošné situas laŭ traira flankovojo. Turčianske Teplice troviĝas je 4, Martin je 20 km.
Alexander Agricola
Vivo
Alexander Agricola estis eksteredzeca filo de la bonhava negocisto Heinric Ackerman kaj sia posta, en 1499 mortinta edzino Lijsbette Naps, bonhava kaj sukcesa negocisto. Li havis almenaŭ unu pli junan fraton, Johan, de kiu oni scias, ke li inter 1486 kaj 1493 kaj en 1496 membris kiel kantisto en la fratrio Illustre Lieve Vrouw en 's-Hertogenbosch. Verŝajne Alexander kaj Johan estis ĝis siaj voĉoŝanĝiĝo ĥorknaboj ĉe Genta preĝejo, eble ĉe Sint-Niklaaskerk, pro kio Lijsbette Naps en la 1450-aj jaroj povis enspezi iom grandajn monsumojn.
Čremošné
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1340. En 1533 oni komputis tie 45 vilaĝanojn, en 1715 9 familiojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turócmeggyes 285 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Stubnyafürdő, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko jam kiel Čremošné, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 batalo okazis inter faŝistoj kaj partizanoj. En 2001 vivis en Čremošné 101 homoj, (99 slovakoj).
Menciindaĵo
Sub la apuda monto troviĝas la plej granda fervoja tunelo de Slovakio
Tenerifo
La monto Teide altas 3718 metrojn kaj estas la plej alta monto ne nur de la insularo, sed de tuta Hispanio. Ĝi estas vulkano, sed nun normale ne aktiva. Ĝi kun la ĉirkaŭa regiono formas Nacian Parkon.
Alexander Agricola
Vivo
Ekde 1470 ĝis ĉ. 1474 Agricola laboris kiel kolego de Gaspar van Weerbeke, Johannes Martini kaj Loyset Compère en la kapelo de la duko de Milano, Galeazzo Maria Sforza. Meze de 1474 Agricola kaj sia familio (en 1470 li geedziĝis en Florenco) translokiĝis, kun rekomendoletero de la duko, al Nederlando; la 7-an de julio 1474 Agricola skribis al la Milana duko leteron ekde Florenco.
Tenerifo
En 1977 en flughaveno Los Rodeos okazis la aviadila akcidento kun plej multe da viktimoj, kiam du pasaĝeraj aviadiloj koliziis surgrunde.
Alexander Agricola
Vivo
De Agricola oni scias ke li en 1476 mallongan tempon estis en Cambrai kiel kantisto. Ĉu la orgenisto Alexander, pri kiu diras en Utrecht la fontoj el 1477, estas Alexander Agricola, ankoraŭ restas malcerta. Certas, ke li ne nur estis agnoskata pro siaj kvalitoj kiel kantisto, sed ankaŭ pro sia virtuoza orgenludado. El la periodo inter 1476 kaj 1491 faktoj estas konataj. Supozeble Agricola tiam troviĝis en Germanio aŭ Aŭstrio. La nure germana tradicio de kelkaj fruaj verkoj kaj la uzado de la germana ĥoralo ŝajnas indiki tion, sed ĝis nun oni ne trafis en la arkivoj sur indikaĵoj, kiuj povus doni pri tio informojn.
Pál Baróti
BARÓTI Pál [baro:ti] estis rumanuja hungara kritikisto, redaktoro naskita en Budapest la 1-an de junio 1930 kaj mortinta la 23-an de julio 1981 en Budapest.
Biografio
Pál Baróti post la fino de fako pri hungara lingvo kaj literaturo en Bolyai Tudományegyetem de Kluĵoúú en 1959 laboris en redakcioj en Satu Mare, Bukareŝto, Baia Mare kaj Kluĵo. Inter 1959 kaj 1970 li estis la interna kunlaboranto de Utunk, poste la literatura redaktoro de revuo A Hét. Li recenzis la rumanujan hungaran prozon, precipe la porinfanan literaturon kaj kritikis fortege la senvalorajn porinfanajn romanojn. Li verkis vastan studaĵon al eldonaĵo en kvin volumoj de verkoj de Benő Karácsony (1968) (Li publikigas ĝin la volumo Tavaszi ballada) kaj antaŭparolis la verkon de Gyula Csehi Felvilágosodástól felvilágosodásig (1972). Li estis la pli aĝa frato de filozofo György Bretter.
Alexander Agricola
Vivo
En Florenco Agricola fariĝis, kiel protektato de Piero de Medici, la 1-an de oktobro 1491 kantisto ĉe la Florenca katedralo kaj per tio kolego de Heinrich Isaac. Agricola tenis la postenon ĝis la 30-a de aprilo 1492. Maltrankviligita letero de la franca reĝo al Piero de Medici, en kiu la reĝo insistis pri tio, sendi Agricola kiel eble plej rapide al Francio, tiu lasta forlasis Florencon komence de majo 1492, ne por obei al la reĝo, sed por iri al la Napola kortego de Ferdinando la 1-a (1458-1494), kie li ekde meze de majo trovis rifuĝon dum ĉ. kvar semajnoj. La franca reĝo insistadis pri la reveno de Agricola, kaj ĉar Ferdinand pro politikaj kaŭzoj ne opiniis oportune, ĉagrenigi la reĝon, en junio 1492 li forsendis Agricola, malgraŭ ega admiro por ties kantarto. Enŝovante ununuran mallongan restadon en Romo kaj Florenco, Agricola reiris al Francio kaj tie denove eniris la servon. Ŝajnas, ke ankaŭ ĉi tiun fojon Agricola ne restis en Francio. El leteroj evidentiĝas, ke li kaj Johannes Ghiselin alias Verbonnet jam en februaro kaj marto 1494 denove restis en Napolo, ĉe la kortego de Alfonso la 2-a, kiu ekreĝis komence de tiu jaro. Daŭran postenon Agricola tamen ne ricevis.
Verŝajne Agricola estis instalita en sia malnova funkcio en Francio; almenaŭ ĝis la morto de Karlo la 8-a en 1498 tio povus esti. En la jaro 1500 Agricola fariĝis kantoro ĉe la kortegokapelo de la estonta Filipo la 1-a de Kastilio. Al ĉi tiu kapelo, kiu tiam valoris kiel gvida ensemblo en Eŭropo, apartenis ankaŭ Pierre de la Rue kaj Nicolas Liegeois (Clais le Liégeois). La privilegiita posteno, kiun Agricola ankaŭ ĉi tie tenis, enhavis i.a., ke oni koncedis al li en 1501 prebendon en Gorinchem kaj Valenciennes.
La kortegokapelo akompanis la dukon ĉiam je liaj vojaĝoj, ĉar la renkontiĝoj inter regantoj aŭ ilia enirado en urbojn ankaŭ estis muzikaj eventoj. Oni povas supozi, ke Agricola troviĝis en la sekvantaro de la duko, kiam tiu novembre 1500 vojaĝis al Luksemburgo, kaj ke li ankaŭ travivis sian unuan vojaĝon al Hispanio ekde 4-a de novembro 1501 ĝis 8-a de novembro 1503. Kulminoj de ĉi tiu vojaĝo estis la eniro en Parizon la 25-an de novembro 1501 (je okazo, por kiu la moteto Gaude prole regia de Loyset Compère estis prezentata); en majo 1502 la salutado de la gedukoj fare de Ferdinando la 2-a de Aragono kaj Isabel la 1-a de Kastilio en Toledo; vizitoj de Madrido, Gvadalaharo kaj Sigüenza; la renkontiĝo kun la Maŭroj de Zaragozo februare 1503 kaj la misteroteatraĵo de Perpinjano; marte 1503 la renkontiĝo kun la franca reĝo en Liono kaj la 11-an de aprilo 1503 la renkontiĝo de Filipo la Bela kun sia fratino Margareta de Savojo. Poste la vojaĝo daŭriĝis al Germanio, kie Filipo la 13-an de septembro 1503 renkontiĝis en Seefeld sian patron Maksimiliano la 1-a.
La dua vojaĝo de la duko al Hispanio, pri kio konstatiĝas, ke Agricola ĝin partoprenis, komencis la 10-an de januaro 1506 kaj estis ŝipvojaĝo. Kantistoj kaj insrumentistoj disponis pri aparta ŝipo. La 13-an de januaro 1506 ŝtormo pelis parton de la ŝiparo, ankaŭ la boaton kun la muzikistoj, al Falmouth en Anglio. La 27-an de aprilo 1506 la ŝiparo albordiĝis en Korunjo. Filipo kaj sia sekvantaro translokiĝis por la somero al Valadolido kaj poste al Burgoso, kie li mortis pro febro. Ankaŭ Agricola mortis, ĝuste je la aĝo de 60 jaroj, antaŭ la pordegoj de Valadolido.
Muzika stilo
Agricola estas unu el la maloftaj transirantoj inter la burgonja stilo kaj la stilo de la Nederlandaj polifoniistoj el la generacio de Josquin, kiuj skribis laŭ ambaŭ muzikaj stiloj. Precipe komence de lia komponista kariero la stilo de Agricola parencis al tiu de Johannes Ockeghem. Je la fino de sia vivo li komponis laŭ la venkinta imita stilo de Josquin des Prez. Malmultaj el siaj verkoj estas ekzakte datigeblaj; li uzis multajn neimitajn, kompleksajn, ritme diversajn kontrapunktajn metodojn, plejparte ligitaj kun Johannes Ockeghem. Alimaniere ol Ockeghem, li utiligis ripetadon, sekvencojn, kaj - kreskakvante – imitadon laŭ maniero de aliaj komponistoj, kiuj verkis ĉ. 1500, kiam ĉi tiu kompontekniko sufiĉe disvastiĝis.
Agricola skribis mesojn, motetojn, motetkanzonojn, profanajn kantojn en la tiam kutimaj fiksaj formoj, kiel ekz. (rondelojn kaj bergerette-ojn, aliaj kanzonojn) kaj instrumentan muzikon. Multa el lia porinstrumenta verkaro baziĝas sur la profana muziko de Gilles Binchois aŭ Ockeghem. el ĉi tiuj pecoj multaj fariĝis sufiĉe popularaj en la malfrua 15-a jarcento.
Nekonsidere la variajn stilojn, kiujn li utiligis en sia tuta muzika kariero, restas kiel konstanto, ke Agricola verkis en aparta stilo, prenante kiel elirpunkto la misterajn, serpentumajn melodiliniojn de Ockeghem. Lia muziko ofte estas tre vigla kaj nekutime detala, kun utiligo de ripetataj sekvencoj, tercema ripetado de ritmaj kaj motivaj unuoj kaj la volo de proprigi la bazan pulson, eble preskaŭ rande de la perverseco, aŭ per tio, ke li longigas kadencajn figurojn al kadenco sur ‘malĝusta’ taktotempo aŭ per ŝanĝo de la mezuro de kelkaj partoj. Lia muziko siatempe estis alte taksata. La treege varia stilo igis la unuan samtempan komentiston, nomi ĝin ‘ekscesa’ kaj la alian nomi ĝin ‘grandioza’.
La muziko estas klare ‘virtuoza’ en ĉiuj voĉoj. La malaltaj partioj klopodas apartajn kapablojn de la kantistoj. Ili ne prezentas la normalan, simplan, harmonian funkcion de la duopo tenoro-baso, kiel kutime je liaj samtempaj kolegoj. Ofte ekestas unu aparte ellaborita serio da rapidaj motivoj el antaŭa, malvigle formovanta teksturo (ekz. la eksplodo de ellaboritaj duoj ekde la ‘’Glorificamus te’’, kiu atingas kulminon ĉe la ‘’Adoramus te’’ en la Gloria de la Missa In myne zin).
Mesoj
Missa In myne zin;
Missa je ne demande;
Missa Le serviteur;
Missa Malheur me bat;
Missa primi toni;
Tenerifo
Municipoj
Tenerifo estas dividita en 31 municipojn, kies plej orienta estas la ĉefurbo Santa Cruz. Ĉiuj municipoj havas marbordon, escepte de tri:
Alexander Agricola
Mesoj
Missa secundi toni;
Missa sine nomine.
Fragmenta missarum (unuopaj mespartoj)
Credo Je ne vis incques (I);
Credo Je ne vis incques (II);
Credo vilayge.
Himnoj, Lamentationes, Magnificat
A solis ortus cardine;
Lamentationes (3-stimmig);
Lamentationes (4-stimmig);
Magnificat primi toni;
Magnificat secundi toni;
Magnificat octavi toni.
Motetoj
Ave domina sancta Maria;
Ave pulcherrima regina;
O virens virginum;
Regina coeli;
Salve Regina I;
Salve regina II;
a. Ergo sancti martyres;
b. Sancte Philippe Appostola (1500-1506);
Nobis Sancte Spiritus (nach 1500);
Tenerifo
Municipoj
Jen la listo de municipoj ordigitaj alfabetorde:
Faŭno kaj flaŭro
La insulo situas en la ekoregiono de la kanariaj sekaj duonarbaroj kaj arbaroj. La insulo Tenerifo havas gravan ekologian diversecon, spite sian malgrandon; ĝia kruta tereno ebligas modifon de la ĝenerala klimato, rezulte en granda vario de mikroklimatoj, kaj sekve ankaŭ de naturaj habitatoj por diversaj vegetaĵaroj (1 400 specoj de plantoj), inter kiuj elstaras nombraj insularaj endemioj (200) kaj eĉ insulaj endemioj (140). ​
Tenerifo estas hejmo de 56 specioj de birdoj, 13 de surteraj mamuloj, 5 de reptilioj, kelkaj miloj da senvertebruloj, 2 de amfibioj kaj 400 de fiŝoj, krom kelkaj specioj de martestudoj kaj cetacoj. ​ Antaŭ la alveno de homoj, en Kanarioj kaj aparte en Tenerifo, vivis prahistoriaj endemiaj animaloj, jam formortintaj majoritate. Tiuj estis multe pli grandaj ol similaj samspecaj bestoj, kio nomiĝas "insula gigantismo". Inter ili menciindas lacerto Gallotia goliath, rato Canariomys bravoi, testudego Centrochelys burchardi ktp. Endemioj de Kanarioj, ekzistantaj en Tenerifo estas la turkiskolombo (Columba bollii), la laŭrkolombo (Columba junoniae) kaj aliaj.
Demografio
Tenerifo estas la plej loĝata insulo de Kanarioj kaj Hispanio, ​ rezulte de la kreskiĝo de la naskindico kaj de la granda enmigrado de eksterlandanoj dum la 2010-aj jaroj (200 000 enmigrantoj loĝas en Tenerifo). ​ La insulo estis hejmo je 1a de januaro 2022 laŭ INE totalon de 931 646 censitaj loĝantoj. ​
Komence de la 20-a jarcento estis ĉirkaŭ 137 000 loĝantoj; en 2022 estis 931 646 censitaj loĝantoj kaj plej verŝajne enkalkulante la censitajn alvenintoj oni alproksimiĝas al unu miliono da personoj.
Alexander Agricola
Motetoj
O crux ave;
Transit Anna timor (1503/04);
Požega
Požega (poĵega), germane Poschega, (poŝega) hungare Pozsega (poĵega) estas urbo en Kroatio, en departemento Požega. La kroata historia nomo estis Slavonska Požega. Ankoraŭ 30 komunumoj apartenas al la municipo.
Alexander Agricola
Motetoj
Si dedero;
Požega
Situo
Požega situas laŭ ĉefvojo Pécs-rivero Sava. Slatina, Slavonski Brod kaj Nasice troviĝas po 40 km-ojn.
Alexander Agricola
Motetoj-kanzonoj
Belles sur toutes / Tota pulchra es;
Požega
Historio
Apud la nuna urbo iam komunumo de la romianoj Incerum troviĝis. La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1150 en formo "Posaga", kiu poste iĝis departementejo. En 1532 la turkoj okupis kaj la fortikaĵon, kaj la urbeton. En 1765 Poschega iĝis "libera reĝa urbo" kaj denove departementejo en Habsburga Imperio kaj samtempe en Hungara reĝlando. Gimnazio en 1699, presejo en 1862 ekfunkciis. En 1910 loĝis tie 5 899 da homoj, (4 119 kroatoj, 479 serboj, 446 hungaroj, 408 germanoj kaj 295 ciganoj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al departemento kaj distrikto de Pozsega (reĝa departemento), kies departementejo kaj distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.
Alexander Agricola
Motetoj-kanzonoj
L’heure est venue / Circumdederunt me;
Požega
Famuloj
En Požega naskiĝis kroata-hungara advokato, verkisto Antun Nagy.
Nowogrodziec
Nowogrodziec (ĝis 1945 germane Naumburg am Queis) estas urbo en la provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Bolesławiec (Bunzlau).
Alexander Agricola
Motetoj-kanzonoj
Revenez tous regretz / Quis det ut veniat.
Atribuaĵoj
Magnificat quarti toni (I);
Magnificat quarti toni (II).
Kantoj pri francaj tekstoj
A. Baladoj:
1. Si conge prens.
B. Bergerettes:
2. A la mignonne de fortune;
3. Il n’est vivant;
4. Je n’ay dueil;
5. Royne des flours;
7. Serviteur soye;
8. Si vous voullez.
C. Rondeloj:
9. Allez mon cueur;
10. Allez, regretz;
11. C’est mal cherche;
12. C’est trop sur;
13. Dictes moy toutes;
14. En actendant;
15. En m’en venant;
16. J’ay beau huer;
17. Je ne suis point;
18. Pour voz plaisirs;
19. Se mieulx ne vient d’amours;
20. Se je fais bien;
21. S’il vous plaist;
22. Soit loing;
24. Vostre hault bruit.
25. Adieu m’amour (I);
26. Adieu m’amour (II);
27. Ay je rien fet;
28. C’est ung bon bruit;
29. Et qui la dira;
30. Mauldicte soit;
31. Par ung jour de matinee;
33. Vostre bouche dist.
34. Crions nouel;
35. D...;
36. En dispitant;
37. Gentil galans;
38. Guarde vostre visage;
39. Il me fauldra maudire;
40. Je ne puis plus;
41. Oublier veul;
42. Princesse de toute beaulte.
Kantoj kun nederlandaj tekstoj
43. In minen zin;
44. Mijn alderliefste moeschkin.
Kantoj kun italaj tekstoj
45. Amor che sospirar;
46. Donne, noi siam dell’olio facitori;
47. Fortuna desperata.
Instrumenta muziko
Kun franca titolo:
48. Amours, amours;
49. Comme femme I;
50. Comme femme II;
51. Comme femme III;
52. De tous biens plaine (I);
53. De tous biens plaine (II);
54. De tous biens plaine (III);
55. De tous biens plaine (IV);
56. De tous biens plaine (V);
57. D’ung aultre amer (I);
58. D’ung aultre amer (II);
59. D’ung aultre amer (III);
60. D’ung aultre amer (IV);
61. L’homme banni;
62. Pourquoy tant/Pour quelque paine;
63. Tout a par moy;
64. Tout a par moy;
Kun nederlanda titolo:
65. O Venus bant (I);
66. O Venus bant (II);
67. Tandernaken.
68. Cecus non judicat de coloribus;
Sen titolo:
71. [Duo] met Johannes Ghiselin;
72. Quatuor (Jam fulsit).
Pat Cox
Pat COX [pet KOKS], (irlande: Pádraig Mac an Choiligh) naskita je la 28-a de novembro 1952 en Dublino, estas irlanda politikisto. De 2002 ĝis 2004 li estis prezidanto de la Eŭropa Parlamento.Cox en 1985 estis inter la fondintoj de la liberalisma irlanda partio Progressive Democrats (progresemaj demokratoj) kaj iĝis ties ĝenerala sekretario. En 1989 li iĝis deputito en la Eŭropa Parlamento. Ek de 1992 li ankaŭ estis irlanda parlamentano.
Por la nova parlamento de 2004 li ne kandidatis.
Je la 20-a de majo 2004 li estis distingita per la Karola Premio de urbo Aachen.
Malvito
Malvito estas komunumo de Italio.
São Desidério
São Desidério estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 27.659 loĝantojn en 2010.
Roger Bacon
Roger BACON (naskiĝis ĉ. 1214 ĉe Ilchester en Somerset, mortis 1294 en Oksfordo) estis angla franciskana monaĥo, filozofo kaj instruisto. Li estas konsiderata frua proponanto de empiriaj metodoj kaj iusenca antaŭulo de Francis Bacon, Galilejo kaj Kartezio.
Li ricevis la latinan kromnomon doctor mirabilis (mirinda instruisto). Tamen li ne havis verajn disĉiplojn aŭ posteulojn. Unu el liaj postuloj estis, ke filozofoj lernu ne nur la latinan lingvon, sed ankaŭ la helenan kaj araban, por legi filozofiajn kaj bibliajn tekstojn en originala formo kaj ne riski erarojn pro mistradukoj.
Li proponis lingvo-instruan metodon surbaze de universala gramatika modelo laŭ kiu eblas kompreni lingvon post tri-taga lernado. Li tamen avertis, ke aktiva traduko al nova lingvo bezonas kelkjaran lernadon kaj fluan uzadon kelkdekjaran.
Biografieto
La naskiĝtempo de Bacon estas konata nur el lia mencio (Opus Tertium, 1267), ke "40 jaroj pasis de kiam mi lernis la alfabeton". Se li vizitis lernejon, tio signifus naskiĝon ĉirkaŭ 1220; se li lernis skribi nur ekstudinte en Oksfordo kiel 13-jarulo, estus ĉirkaŭ 1214.
Bacon bakalaŭriĝis kaj poste magistriĝis en Oksfordo kaj en 1241 iris al Parizo por instrui ĉe la tiea arta fakultato. Liaj kursoj estis tre popularaj. En 1247 li reiris al Oksfordo kaj daŭrigis siajn studojn. Ĉirkaŭ 1253 li monaĥiĝis.
En 1256 Richard of Cornwall iĝis estro de la franciskana sciencularo en Anglio. Ĉar Bacon forte malkonsentis kun Richard kaj ne kaŝis sian opinion, li estis forsendita al monaĥejo en Francio.
Bacon korespondis kun kardinalo Guy le Gros de Foulques, kiu interesiĝis pri lia laboro kaj subtenis lin, kiam li iĝis papo Klemento la 4-a. Laŭ lia instigo Bacon verkis sian Opus Maius (granda verko, 1267), Opus Minus (malgranda verko, 1267) kaj Opus Tertium (tria verko, 1268) kaj sendis ilin al Romo; sed Klemento mortis en 1268. Bacon perdis sian protektanton.
Ĉar Bacon publike kritikis la senmoralecon de kelkaj klerikaj kolegoj kaj propragandis la araban scion pri alkemio, li fine estis akuzita kiel sorĉisto kaj en 1278 enprizonigita de sia ordeno en Ancona. Tiu enprizonigo ne estas historie certa; se ĝi okazis, ĝi povis deveni ankaŭ de internaj rivalecoj de la franciskanoj, kun kies radikale malriĉeca parto Bacon simpatiis.
Certas, ke en 1292 Bacon estis denove libera kaj verkis sian Compendium studii theologiæ, kiu forte kritikis la tiaman teologaron. Mallonge poste li mortis en Oksfordo.
Sukcesoj
Bacon laboris sur multaj kampoj, sed pri liaj sukcesoj ne estas dokumentoj. Laŭdire li jam eksperimentis pri okulvitroj kaj pensis pri la eblo konstrui teleskopon. Li esploris pri astronomio kaj alkemio kaj priskribis la produktadon de pulvo. Li kritikis la neprecizecon de la julia kalendaro.
Li pledis, ke la verojn de naturo eblas ekscii nur per empiriaj spertoj, ne per teoria filozofiado aŭ blinda fido al historiaj aŭtoritatuloj.
Honorado
Kratero sur Luno portas la nomon de Roger Bacon. En la muzeo de la Universitato de Oksfordo troviĝas statuo lia.
Yoshikazu Nagai
Yoshikazu Nagai (en Esperanto Ĝoŝikazu Nagai kaj japane 永井 良和, n. 16-an de aprilo 1952) estas japana futbalisto. Li de 1971 ĝis 1980 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis unu el plej aktivaj japanaj futballudistoj siaepoke: partoprenis en 69 matĉoj kaj atingis 9 golojn.