cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peter Gülke
Surdiskigoj
De Peter Gülke ekzistas kompletaj sonregistraĵoj de la simfonia fragmentoj de Franz Schubert kun la Ŝtata Orkestro je Dresdeno samkiel de verkoj de Schönberg, Berg kaj Webern kun la ĉambrorkestro de la Juna Germana Filharmonio, de la opero "Der Schuhu und die fliegende Prinzessin" de Udo Zimmermann (li direktis ĝian unuan prezentadon). Krom tio ekzistas sonregistraĵoj de muziko de la kortego de Anna Amalias (Anna Amalia de Brunsvigo-Wolfenbüttel, Ernst Wilhelm Wolff, Johann Friedrich Reichardt, Carl Eberwein, Franz Seraph von Destouches) kaj de verkoj de Beethoven, Britten, Tadeusz Baird, Georg Anton Benda, Aleksandr Glazunov, Volker David Kirchner, Ulrich Leyendecker, Ravel, Schumann, Aleksandr Ĉerepnin kaj Schreker.
Eldonoj
Li estas eldonanto de simfonioj de Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven kaj Franz Schubert (simfoniaj fragmentoj), de la memoraĵoj de André-Ernest-Modeste Grétry kaj de la muzikaj traktaĵoj de Jean-Jacques Rousseau.
Dangubico
Dangubico, dangubica (en serbokroata) kaj samica (serbokroata), estas muzikilo el Kroatio kaj Serbio.
Sant'Antonino TI
-
Dangubico
La dangubica estas malgranda serba kaj kroata kordinstrumento, havanta nek du ununuran aŭ du duoblajn kordojn, kun longa kolo, kaj piro-forma korpo. Unu ĉeno (aŭ paro aŭ ŝnuroj) estas uzata por ludi la melodion, dum la dua ludas kontinuan noton, konata kiel la vir-abelo. Loze tradukita, la vorto dangubica signifas "perdi la tagon", raportante al la instrumenta origino inter paŝtistoj, kiuj kutime ludis nur kiel vojo por pasi la tempon. Tiu ankaŭ helpas klarigi la fakton ke agordo de la dangubica estas vaste varia.
Sant'Antonino TI
Sant’Antonino estas komunumo de la komunumaro Giubiasco kaj la distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 2264 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Sant’Antonino situas en la ebenenaĵo de Magadino inter Belinzono kaj Locarno kaj apartenas al la aglomeraĵo de la kantonĉefurbo Belinzono. Ĝia setlejozono kunkreskis kun la najbaraj komunumoj Cadenazzo kaj Giubiasco. La komunumo konsistas el la vilaĝo Sant'Antonino kaj la setlejoj Paiardi, Ronchi kaj Vigana
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,59 km², de kiuj 43,2% estas kovritaj de arbaro, 34,1% servas por agrikulturo kaj 19,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sant’Antonino limas en nordo al Giubiasco, en oriento al Camorino, en sudo al Isone, en okcidento al Cadenazzo, kaj en nordokcidento al Gudo.
Trafiko
Tra Sant’Antonino pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Belinzono trans la montopasejo Monte Ceneri al Lugano, kaj la svisa aŭtovojo A2, kies alveturejo Belinzono-Sudo, situas sur la komunuma teritorio. De Sant'Antonino kondukas la kantona ĉefvojo nr-o 403 al Luino. La komunumo disponas pri haltejo ĉe la trajnlinio de Belinzono al Locarno.
Historio
La unua dokumenta mencio de Sant’Antonino datiĝas el la jaro 1219 kiel Sancto Antorino. En la regiono de Sasso estis trovitaj kelkaj tomboj el la malfrua romia epoko. Dum mezepoko la kapitolo de Belinzono kaj diversaj aliaj religiaj institucioj posedis bienojn en Sant'Antonino. Ĝis 1442 ĝi apartenis al la paroĥo Belinzono poste ĝi formis paroĥon kun Cadenazzo ĝis 1830, kia la komunumo memstariĝis.
Lorenca forto
En fiziko, la lorenca forto aŭ forto de Lorentz estas forto aganta sur punkta ŝargo per elektromagnetaj kampoj. Ĝia valoro estas kalkulebla per la sekvanta ekvacio kun elektra kampo kaj elektromagneta indukto :
kie
Notu ke ili estas vektoraj ekvacioj. Ĉiuj kvantoj skribitaj en grasaj literoj estas vektoroj (speciale F, E, v, B, A).
La unua produto Fel = q E nomiĝas la elektra forto, dum la dua produto Fmag = q v x B nomiĝas magneta forto.
La elektra forto akcelas la elementajn partiklojn en partiklaj akceliloj (linearaj aŭ cirklaj), kaj la magneta forto kurbigas la irvojon de la elementajn partiklojn en cirklaj partiklaj akceliloj (ekz. ciklotronoj, sinkrotonoj).
Laŭ kelkaj difinoj, la termino forto de Lorentz rilatas nur al la magneta forto: kaj la tuta elektromagneta forto (inkluzivante la elektra forto) nomiĝas per alia ne klasika nomo. Sed pli komune, la termino forto de Lorentz rilatas al la tuta forto de la tuta ekvacio de Lorentz.
La magneta forta komponento de la lorenca forto aganta sur drato, en kiu trairas elektra kurento ankaŭ nomiĝas laplaca forto.
Laplaca forto
La laplaca forto aŭ forto de Laplace estas la elektromagneta forto, kiu agas sur aron de ŝargitaj partikloj de konduktilo. Do estas rezultanto de la ago de la forto de Lorentz sur ĉiuj ŝargoj de grandaj objektoj (el multegaj atomoj). Oni povas diri, ke la laplaca forto estas lorenca forto sur konduktiloj.
Konsideru rigidan rektan draton submetita al konstanta magneta induko. En tiu drato trairas elektraj ŝargoj kun konstanta rapido, laŭ la dratdirekto; ilia daŭro \mathbf{t} por irvoji la longon de la drato sekvas la sekvantajn ekvaciojn laŭ la difino de la rapido: kaj laŭ la difino de kurento I (per la sumo de ĉiuj ŝargoj en la longo de la drato): do tiel la sumo de la lorencaj fortoj estas: kaj la ekvacio de la laplaca forto estas:
kie
Alternative, kelkaj aŭtoroj skribas: kie la vektora direkto estas ligita al kurento, ansttaŭe al longo. La du ekvacioj validas same.
Se estas angulo \alpha\, inter la drato kaj la magneta indukto, la modulo de la forto estas:l
Se la drato estas ne rekta, sed kurba, oni povas kalkuli la forton aplikante la formulon al ĉiuj elementaj partoj de la drato dℓ, kaj adiciante tiujn ĉi fortojn per integralo. La rezultanta forto sur senmova, rigida drato en kiu cirkulas kurento I estas:
Estus tordo, kaj pliaj aliaj efikoj, se la drato ne estus perfekte rigida.
Apliko pri la difino de la ampero
Sciante, ke la magnetaj flukslinioj estas cirklaj ĉirkaŭ konduktilo, per apliko de la ampera cirkvita leĝo, pri alia konduktilo lokata je distanco r, oni rajtas skribi: kaj plie en vakua medio kie estas la magneta konstanto, la magneta indukdenso en la loko de la dua konduktilo estas do: rezultas, ke, laŭ la laplaca forto Estas tiu formulo, kiu estas uzata por difini la bazon mezurunuon, ampero, de la internacia sistemo de unuoj, konsiderante kondiktilojn 1-m longajn, 1-m distanco inter ili kaj forto de 2. 10-7 neŭtono.
Apliko pri la ampera leĝo
Alia apliko de tiu ekvacio estas la ampera forta leĝo, kiu priskribas kiel du dratoj trairataj de kurentoj altiriĝas aŭ repuŝiĝas unu al alia, ĉar ĉiu drato estas submetata al la forto de Lorentz de alia. Por pli informoj, vidu la artikolon pri ampera forta leĝo.
Piau
estas municipo de Brazilo. Ĝi situas en la subŝtato Minas-Ĝerajso, en la mezoregiono Zono de la Ĝangalo (portugale Zona da Mata) kaj en la mikroregiono Juiz de Fora, en la sudorienta regiono de Brazilo. Fine de en la komunumo vivis.
Niĝerlanda Esperanto-Klubo
Niĝerlanda Esperanto-Klubo estas la landa Esperanto-asocio en la ŝtato Niĝero de Afriko. La asocio havas sian sidejon en la ĉefurbo Niameo.
Tradukado (vivscienco)
Tradukado estas procezo en kiu ribosomo kreas proteinojn laŭ ĉifro en mesaĝa RNA (mRNA). Tio okazas post transskribado, en kiu mRNA estas kreita de DNA. Kune, transskribado kaj tradukado estas genesprimo.
En tradukado, ribosomo ligas mRNA-on, kaj deĉifras ĝia sinsekvon de nukleotidoj por krei novan sinsekvon de amin-acidoj; tiu aminacida ĉeno poste faldiĝos por fariĝi proteino. La informo en mRNA konsistas el triopoj de nukleotidoj nomata kodonoj, kaj ĉiu kodono rilatas al tipo de tRNA kiu portas specifan aminacidon. En ribosomo, ĉiu kodono de mRNA ligiĝas kun kongrua tRNA, kaj la portata aminacido estas aldonita al la ĉeno de aminacidoj.
Rodder
Rodder estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Rodder estas parto de la samnoma administra ligo komunumaro Adenau. Ĝi situas en la mezalta montaro Eifel.
Holubice
Nomon Holubice portas pluraj setlejoj:
Město (Horšovský Týn)
Město estas nomo de urba parto de urbo Horšovský Týn en distrikto Domažlice en Ĉeĥio. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 88 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Město situas en katastra teritorio Horšovský Týn kun areo 19,77 km².
Kauraka Kauraka
Kauraka Kauraka (n. en 1951 - m. en 1997) estis kukinsula verkisto. Li naskiĝis en Rarotonga, la ĉefa kukinsulo. Kauraka studadis en Nov-Zelando, Fiĝioj kaj aliaj landoj. Li publikigis ses poemarojn en la angla kaj rarotonga lingvoj. Li ankaŭ estis fotisto, antropologo, muzikisto, ktp... Kiam Kauraka mortis en 1997, li estis entombigita sur la insuleto Manihiki, en la norda parto de la insularo.
NGC 4774
NGC 4774 (aliaj indikoj — MCG 6-28-37, IRAS12507+3705, ZWG 188.26, KUG 1250+370, ARAK 392, 1ZW 45, VV 789, PGC 43759) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Épernay-sous-Gevrey
Épernay-sous-Gevrey estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
La preĝejo datiĝas el la 19-a jarcento, nur unu muro datiĝas el la malnova preĝejo de la 16-a jarcento.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (1,75 %)
Jim Morahan
Jim Morahan (n. la 26-an de decembro 1902 en Londono - m. 1976 en Sudbury, Suffolk, Britio) estis brita artdirektoro. Li komencis lian karieron en 1936. Inter la 40aj kaj 50aj jaroj li kunlaboris en multaj konataj britaj filmoj.
Distrikto Betlica (Kaluga provinco)
Distrikto Betlica (Kujbiŝevskij, Куйбышевский район) estas municipa distrikto de Kaluga provinco (Rusio). Ĝi situas centre de la suda parto de Kaluga provinco kaj limas kun distriktoj Ludinovo, Kirov, Spas-Demensk. Krome, ĝi limas kun Smolenska provinco kaj kun Brjanska provinco.
Monaĥejo Tennenbach
Monaĥejo Tennenbach estas iama cisterciana abatejo situanta ĉe Freiamt kaj Emmendingen en Germanujo, kiu ekzistis de proksimume 1160 ĝis 1807. Post sia fondiĝo abatejo Tennenbach evoluis al unu el la plej elstaraj kaj grandaj monaĥejoj en suda Germanujo. Tio ĉi kaŭzas kaj en la pli ol ducent bienoj, kiuj estis en la posedo de la monaĥejo, kaj ankaŭ en la granda nombro (672) da relikvoj kaj sanktuleroj, kiu vaste superis la nombron respektivan en la filiestra monaĥejo (374).
Hayato Hashimoto
Hayato Hashimoto (橋本 早十, n. ) estas japana futbalisto.
Monaĥejo Tennenbach
Historio
Tennenbach substaris ekde la fino de la 12-a jarcento la imperie senperecan abatujon Salem. Bienoj mastrumataj de la monaĥoj mem karakterizis la terposedan strukturon, kiu koncentriĝis en la ebenaĵo de la malsupra Rejno kaj en la okcidenta Nigra Arbaro, dum kiam la posedaĵo de Tennenbach en la regiono Baar plejparte estis izolita de tio. En la13-a kaj 14-a jarcentoj la markizoj de Hachberg tenis voktecon super la monaĥejo, kiun ekde 1373 postulis la Habsburgoj.
En 1444 dungosoldataj bandoj ruinigis la monaĥejon Tennenbach. En 1525 dum la kamparana revolucio ĝi estis bruldetruita escepte la monaĥopreĝejon kaj estis neloĝata dum 30 jaroj. Dum la Tridekjara Milito la monaĥoj denove forlasis la konventon. Ili deportis arĥivojn kaj religiajn trezorojn komence al Freiburg en la monaĥejo Günterstal, poste al Breisach. Tie ili iris parte al duko Bernardo de Saksujo-Vajmaro, kiam tiu ĉi konkeris la urbon, sed la monaĥeja arĥivo kaj la havaĵoregistro estis savata en Vetingon (Svisujo). Rifuĝejo ankaŭ estis la fora monaĥejo Friedenweiler. En 1723 brulego detruis la plej multajn konstruaĵojn de Tennenbach. Abato Leopold Münzer, kiu devenis el Freiburg, rekonstruigis ĝin kiel baroka monaĥejo. Kadre de la sekularigo de 1806 la grandduklando Badeno malfondis la prosperan monaĥejon. La transprenataj valoroj sumiĝis je 550000 guldenoj. Oni makonstruis la monaĥejon kaj aŭkciis la akiritajn ŝtonojn.
Flamatt (stacidomo)
Flamatt estas fervoja stacidomo en Wünnewil-Flamatt, Svislando.
Charlene de Monako
Princino Charlene de Monako, naskita kiel Charlene Lynette Wittstock (naskiĝis la  en Bulawayo, Rodezio) estas iama sudafrika naĝistino kaj ekde sia edziniĝo kun princo Alberto la 2-a de Monako la  princino de Monako. Iliaj praprageavoj en 1861 elmigris el norda Germanio kaj havis familiajn radikojn en la urboWittstock.
Princino Charlene naskis ĝemelojn merkredon la ĉirkaŭ la 17-a horo. Temas pri filino "Gabriella" kaj filo "Jacques".
Gabriella estos Grafino de Carladès (en Aŭvernjo), dum Jacques estos Markizo de Les Baux (en Provenco).
.su
.su estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Sovetunio.
Oni komencis uzi la domajnon en 1990. En 1994, post lanĉo de la domajno .ru, oni ĉesis registradon en .su, ĉar Sovetunio ne ekzistis plu. Tamen, en 2002 la registrado iĝis permesita denove kaj restas ebla nuntempe. Serĉo de <tt>site:su</tt> en Google donas 13,100,000 rezultojn.
12788 Shigeno
12788 Shigeno estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Toramatsu Shigeno (1898–1986), bopatro de la malkovrinto. Interesita pri astronomio, li partoprenis al la konstruo de la observatorio de Nan'jo.
Sant'Antonino
Sant'Antonino estas itala formo de Sankta Antonino de Florenco. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Maloilŝivska (stacidomo)
Maloilŝivska (Малоільшівська) estas fervoja stacio en Baĥmut (Donecka provinco), urbo en Ukrainio.
El Cuervo de Sevilla
El Cuervo de Sevilla estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas kie loĝas  geloĝantoj, do loĝdenso estas  loĝ./km². El Cuervo de Sevilla situas je 83 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Nova municipo
El Cuervo de Sevilla estis komunumo en la municipo Lebrija ĝis la, kiam sendependiĝis kiel nova municipo. Ĝi estas paso inter la provinco Sevilla kaj la municipo Jerez de la Frontera (provinco Cádiz). Fakte, la urbeto etendiĝas al la teritorio de Jerez, kun kelkaj loĝejoj ĉe strato Huerto del Juncal kaj parto de la avenuo Cádiz kaj la fervoja stacidomo. La geloĝantoj en tiuj stratoj estas alimunicipanoj, sed tamen ili ĝuas de la municipaj servoj de El Cuervo, danke al akordo inter ambaŭ municipoj.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 8410 geloĝantoj de la municipo El Cuervo de Sevilla estas 4128 inoj kaj 4282 viroj. En la 31-kvadratkilometra teritorio estas nur la samnoma urbeto, kie loĝas 8044 geloĝantoj, kaj aliaj 366 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 98, 53 inoj kaj 45 viroj, kaj mortis 43, 16 inoj kaj 27 viroj. Tiel la natura kresko estis 55 (0.7%). La laborkapabla loĝantaro estis 3439 homoj (40.9%).
Ciuta (Obreja)
Ciuta (Csuta) estas vilaĝo en Rumanio, norde de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 713 loĝantojn (rumanoj), en 1992 375 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1411. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye); nuntempe, ĝi administre apartenas al Obreja.
The Fighting Stallion
The Fighting Stallion ("La batalanta stalono") estas usona vakera filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Robert Emmett Tansey. The Fighting Stallion estis originale filmita en la angla lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Bill Edwards, Forrest Taylor, Don C. Harvey.
La filmo entute daŭras 63 minutojn.
Renkum
Renkum estas municipo ĉe la rivero Rejno en la nederlanda provinco Gelderland. La sekvaj vilaĝoj situas en la municipo: Doorwerth, Heelsum, Heveadorp, Oosterbeek (urbdomo), Renkum kaj Wolfheze.
Slatinice
Slatinice (Großlatein) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Apud situas municipo Slatinky en distrikto Prostějov. Vivas ĉi tie.
NGC 4775
NGC 4775 (aliaj indikoj — MCG -1-33-43, UGCA 306, IRAS12511-0621, PGC 43826) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Distrikto Spas-Demensk (Kaluga provinco)
Distrikto Spas-Demensk (Spas-Demenskij, Спас-Деменский район) estas municipa distrikto de Kaluga provinco (Rusio). Ĝi situas centre de la provinco kaj limas kun distriktoj Barjatino, Kirov, Betlica. Krome, ĝi limas kun Smolenska provinco.
Preĝejo Resurekto (Zell am See)
Historio
La en 1959 fondita preĝejo nombriĝas al la t.n. kirkoj de Transilvanianoj kies komunumoj kreskis pro forpeli respektive elmigro el Rumanujo post la Dua mondmilito.
La ensemblo el preĝejo kaj sude apudanta paroĥestrejo estas planita fare de Kurt Glondys, filo de Viktor Glondys, iama episkopo de la la saksoj transilvaniaj. La konstruaĵo, simpla halokirko kun avankorpsimila, malfermita antaŭĉambro kun kronanta firstotureto, konsekriĝis en la 9.11.1958.
La interno intensigas sian aspekton per ogivarkaj kaj tegmentportantaj ŝvebtraboj. Ilia formo ripetiĝas en la rektangula ĥorejo. La liturgian meblaron (krucifikso, predikejo, baptujo) kreis Gustav Resatz en 1958, la freskon Schöpfung pri la kreo de la mondo la pentristo Walter Stengl.
Ĝis 1993 la kirko de la protestantisma fidelularo en Saalfelden estas ĝia filio.
Natasa Stork
Natasa Stork [nataŝa ŝtork], laŭ hungarlingve kutima nomordo Stork Natasa estas hungara aktoro.
Comines-Warneton
Comines-Warneton (france: [KOMin-VARn'to:n] aŭ nederlande: Komen-Waasten [KO:m'n-VA:St'n]) estas municipo en Belgio, unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en la jaro 1825. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Natasa Stork
Natasa Stork naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Natasa Stork maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2002, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2008. Ŝiaj ĉefinstruistoj estis Gábor Zsámbéki kaj Sándor Zsótér. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ekde 2010 ŝi ne ligiĝas al teatro. Ŝi ricevis filmajn premiojn en 2020.
Comines-Warneton
Ekde 1977 la municipoj Houthem, Comines, Bas-Warneton, Ploegsteert kaj Warneton apartenas al Comines-Warneton, la ĉefa municipo.
Iaz (Obreja)
Iaz (Obreja) (jaz) (hungare:Jász, germane:Jaass) estas vilaĝo en Rumanio norde de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 815 loĝantojn (rumanoj); en 1992 700 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1480. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Obreja.
Virina Universitato Ewha
La Virina Universitato Ewha (angle Ewha Womans University, koree: 이화여자대학교, hanje: 梨花女子大學校) estas privata virina universitato en centra Seulo, Sud-Koreio. Ĝi estas la plej granda virina eduka instituto de la mondo.
"Ewha" estas ĉina-korea esprimo por "pira floro". Oni elektis la anglan esprimon "Womans" por la universitato, sed forlasis (forgesis?) aldoni la apostrofon (Woman's), kiu apostrofa formo (kaj neplurala formo de woman) estis kutima tiutempe en la angla lingva areo.
Historio
La historio de la universitato reiras al misiona lernejo de Mary F. Scranton por junulinoj. Tiu lernejo (komence en ŝia propra domo) akceptis la unuan lernantinon la 31-an de majo 1886. La lernejo ekis mezlernejajn kursojn en 1910, kaj profesiajn kursojn por virinoj en 1925. Rekte post sendependiĝo de Koreio en 1945, la lernejo ricevis permeson por iĝi universitato. Ĝi estis la unua sudkorea universitato oficiale organizita.
Nur ekde 2003, la universitato akceptas edziniĝintajn virinojn.
Les Églisottes (stacidomo)
Les Églisottes, plennome Les Églisottes-et-Chalaures, estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Les Églisottes-et-Chalaures, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Volenice
Nomon Volenice portas pluraj municipoj:
József Veres (ministro)
József Veres [jOĵef vereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Veres József estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, laboristo.
Biografio
József Veres frekventis nur 3 lernojarojn en bazlernejo, poste li devis labori. Post jaroj li iĝis forĝisto, sed li laboris kiel ferlaboristo. Li aliĝis al la sindikato en 1927, ekde 1933 li lernis Esperanton. En 1937 li aliĝis al la komunistoj, post 2 jaroj al la socialdemokratoj. En 1942 li estis kondamnita pro komunista agado duonjaron. En 1944 li plene kaŝiĝis. Post la 2-a mondmilito li estis sendita al la provizora parlamento, en 1946 li plulernis en partia lernejo. Paŝo post paŝo li ricevis pli signifajn partiajn postenojn (en 1948 jam en la ministerio pri enlandaj aferoj). Li estis elektita parlamenta deputito en 1949. En 1950 li iĝis subministro, sed en la sekva jaro li estis akuzita false, li estis kondamnita 15 jarojn. En 1954 li liberiĝis kaj oni nuligis la akuzojn. Post falo de Hungara revolucio de 1956 li aliĝis al stabo de János Kádár. Li denove estis parlamenta deputito ekde 1958. Inter 1963 kaj 1970 li estis ministro pri laboro, poste li abdikis kaj petis pension.
Schwarzenbruck
Schwarzenbruck estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nürnberger Land, la regiono oriente de la historia urbo Nurenbergo, kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
14146 Hughmaclean
14146 Hughmaclean estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada amatora astronomo Hugh Noel Alexander Maclean (1915–2003) de St. Catharines (Ontario), kiu helpis fondi la Centron de Niagara de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado en 1960 kaj estis prezidento de la Centro de Niagara dum 1966 - 1968 kaj 1978 - 1979. Li laboris kiel laborestro en akva transporto.
.sv
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Sv''.
.sv estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Salvadoro.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Béla Finta
FINTA Béla estas rumania hungara matematikisto. Li naskiĝis en Odorheiu Secuiesc la 13-a de septembro 1960.
Biografio
Béla Finta diplomitiĝis en 1984 en UBB de Kluĵo pri matematiko. Li doktoriĝis en 1998 en Kluĵo. De 1990 li instruas en la Universitato Petru Maior de Târgu Mureș, kie li atingis la instruan rangon docento en 2002.
Arĉkvinteto (Schubert)
'''Arĉkvinteto C-maĵora op. post. 163, D 956''', estas ĉambromuzika verko de Franz Schubert en kvar movimentoj. Ĝi havas nekutiman instrumentadon por la ĝenro el du violonoj – vjolo – du violonĉeloj.
Schubert komponis la kvinteton verŝajne en semptembro de 1828, do du monatojn antaŭ sia morto. Li ne plu travivis la unuan prezentadon de la kvinteto, kiu estis presita nur en 1853. La memskribaĵo verŝajne perdiĝis.
Movimentoj
Apartan konatecon atingis la dua movimento, kiu havas la strukturon de triparto kantoformo A – B – A. La komenca kaj fina partoj en E-maĵoro estas transmonde trankvilaj, kaj ilin kontrastas la impetega mezparto en f-minoro. Ĉi tiu movimento servas pro sia elegia karaktero en kelkaj filmoj kiel filmmuziko. Nomindaj ekzemploj estas la filmbiografio pri Schubert Mit meinen heißen Tränen, Die Wannseekonferenz (2001), Der menschliche Makel kaj The Limits of Control de Jim Jarmusch.
Citaĵo
Joachim Kaiser diris pri la verko: „Al la arĉkvinteto en C-maĵoro de Franz Schubert riverencas ĉiuj homoj, al kiuj gravas muziko, ja eĉ ĉambromuziko, feliĉe admirante – aŭ ili revegas. La verko entenas unikan rangon en la kreado de Schubert, ja eĉ en la muzika literaturo. Ĝi estas mistera kaj ĝi estas perfekta … Per vortoj neniu homo povos plene deĉifri la sonan misteron de ĉi tiu verko aŭ meti en komprenon.“
Kastelo Hohenschwangau
Kastelo Hohenschwangau (Schloß Hohenschwangau) estas kastelo en suda Bavario, proksime al la vilaĝo kun la sama nomo, la distrikta centro de Schwangau kaj Füssen, ĵus norde de la landlimo kun Aŭstrio. Romantika loĝejo, lokita rekte kontraŭe al la kastelo Neuschwanstein estis konstruita fare de Maksimiliano la 2-a. Tie kreskis lia fama filo Ludoviko la 2-a.
La unua mencio de la fortikaĵo sub la nomo Schwangau rilatas al la 12-a jarcento. Tiu kastelo estis konstruita fare de la kavaliroj de Schwangau. Hilpold von Schwangau, unu el la unuaj konataj kavaliroj de tiu nomo, estis fama trobadoro kaj estis menciita en "la Heidelberg kanto-libro". Schwangau-kavaliroj estis establitaj de la homoj de Velfoj, kaj poste Ŝtaŭfoj ofte venis al la kastelo. Vivis ĉi tie, ekzemple, princo Konradin, la lasta el Ŝtaŭfoj, kiu estis ekzekutita en la aĝo de 16 jaroj en Napolo.
Kolkato
Kolkato aŭ Kalkato (কলকাতা ) estas barata havena urbo kun ĉirkaŭ 5 milionoj da loĝantoj (14 milionoj en la aglomeraĵo). La ĉefurbo de la regiono nome Orienta Barato, ĝi estas la plej granda urbo de tiu regiono. La Kolkata Metropola Areo estas la tria plej granda de la lando.
Geografio
Kolkato situas ĉe la delto de la rivero Gango, ĉe la enfluo de ties brako Huglo en la Golfon de Bengalo, parto de la Hinda Oceano.
La alteco de la grandurbo estas 1.5–9 m (5–30 ft). Multe de la grandurbo estis origine malseka regiono kiu estis sekigita dum la jardekoj por gastigi burĝonan loĝantaron. La ceteraj senkonstruaĵaj areoj, konataj kiel la Orientkolkataj Malsekareoj, estis nomumitaj "humida regiono de internacia graveco" fare de la Ramsar Konvencio (1975). Kiel ĉe la plej granda parto de la Indus-Ganga Ebenaĵo, la grundo kaj akvo estas ĉefe aluviaj en origino.
Ĝi estas ĉefurbo de la barata subŝtato Okcidenta Bengalio kaj post Mumbajo kaj Delhio la tria plej grando urbo de Barato. Maheŝtala estas unu el diversaj antaŭurboj de Kolkato kaj apartenas al ties urbaro.
Historio
Inter 1700 kaj 1912 Kolkato estis la ĉefurbo de la brita kolonio Hindio, poste ĝis 1947 ĉefurbo de Bengalio. En tiu tempo ĝi ricevis la angligitan nomon Calcutta [k'lkata]. En 2001 ĝi oficiale reŝanĝis sian nomon al Kolkata. La eltrovaĵo kaj arkeologia studo de Ĉandraketugarho, 35 kilometroj (22 mejl.) norde de Kolkato, disponigas indicon ke la regiono en kiu la grandurbo nun staras estis loĝita por pli ol du jarmiloj. La registrita historio de Kolkata komenciĝis en 1690 kun la alveno de la angla Brita Orienthinda Kompanio, kiu plifirmigis sian komercon en Bengalio. Job Charnock, administranto kiu laboris por la Kompanio, estas tradicie kreditita kiel la fondinto de la grandurbo; sed en respondo al publika peticio, la Kolkata Kasacia Kortumo decidis en 2003 ke la grandurbo ne havas fondinton.
La areo okupita fare de la aktuala grandurbo ampleksis tri vilaĝojn: Kalikata, Gobindapur, kaj Sutanuti. Kalikata estis fiŝkaptista vilaĝo; Sutanuti estis la vilaĝo de riverbordaj teksistoj. Ili estis parto de biendomo apartenanta al la Mogola imperiestro; la jagirdari (terkoncesio donacita fare de reĝo al liaj nobeloj) kaj ties impostaj rajtoj al la vilaĝoj estis tenitaj fare de la familio de terposedantoj Sabarna Roy Choudhury, aŭ zamindar'oj. Tiuj rajtoj estis transdonitaj al la Brita Orienthinda Kompanio en 1698.
En 1712, la britoj kompletigis la konstruadon de Fort William, situanta sur la orienta bordo de la Hooghli Rivero por protekti sian komercan faktorion. Alfrontante oftajn bataletojn kontraŭ francaj trupoj, la britoj komencis ĝisdatigi siajn fortikaĵojn en 1756. La Naŭabo de Bengalio, nome Siraj-ud-Daulah, protestis kontraŭ la militarigo kaj la impostada malpagado. Lia averto iĝis ignorata, kaj la Naŭabo atakis; li kaptis Fort William kaj iniciatis la terurajn mortigojn de britaj militkaptitoj en la Nigra Truo de Kolkato, nome fiprizono en Fort William. Roto de la brita kompanio (sipajoj) kaj de britaj soldatoj gviditaj de Robert Clive rekonkeris la grandurbon la sekvan jaron.
Per la Traktato de Allahabado de 1765 post la batalo de Buksaro, la Brita Orienthinda Kompanio ricevis respondecon pri imperia impostokolektado de la Mogola imperiestro en la provincoj Bengalio, Biharo kaj Oriso, dum la Mogol-regitaj Naŭabo pluregis la provincon. Deklarita prezidantecurbo, Kolkato iĝis la ĉefsidejo de la Bengalia Prezidanteco. Kolkato estis nomita la ĉefurbo de la teritorioj de Hindio kontrolitaj de la Brita Orienthinda Kompanio en 1772.
Hicky's Bengal Gazette aŭ la Original Calcutta General Advertiser estis anglalingva semajna gazeto publikigita en Kolkato (tiam Kalkuto), nome ĉefurbo de la Brita Hindio en januaro, 1780. Ĝi estis la unua moderna gazeto presita en Azio, kaj estis publikigita dum du jaroj, antaŭ la Brita Orienthinda Kompanio kaptis la tiparon kaj la presmaŝinon de la gazeto.
En 1793, la rega povoj de la Naŭaboj estis nuligita kaj la Brita Orienthinda Kompanio komplete ekkontrolis kaj la urbon kaj la provincon. Komenciĝante en 1864, la montara stacio Ŝimla funkciis kiel administra ĉefurbo dum someroj. Komence de la 19-a jarcento, la marĉoj ĉirkaŭantaj la grandurbon estis drenitaj; la registara areo estis aranĝita laŭ la bordoj de la Hooghly Rivero. Richard Wellesley, Ĝeneralgubernatoro de Hindio inter 1797 kaj 1805, estis ĉefrespondeca por la evoluo de la grandurbo kaj ĝia publika arkitekturo. Dum la fino de la 18-a kaj la 19-a jarcento, la grandurbo estis centro de la komerco de opio de la Brita Orienthinda Kompanio.
Ĉirkaŭ la 1850-aj jaroj, Kolkato havis du areojn: nome blanka urbo, kio estis ĉefe por britoj kaj centriĝis ĉirkaŭ Chowringhee; kaj nigra urbo, plejparte hinda kaj centrita ĉirkaŭ Norda Kolkato. La grandurbo spertis rapidan industrian kreskon starte en la komenco de la 1850-aj jaroj, precipe en la industrioj tekstilaj kaj pri juto; tio instigis britajn firmaojn por masive investi en infrastrukturaj projektoj, kiuj inkludis telegrafligojn kaj stacidomon Howrah. La kunfandiĝo de brita kaj hinda kulturoj rezultigis la aperon de nova babua altrangeta klaso de bonmanieraj baratanoj, kies membroj ofte estis burokratoj, profesiuloj, gazetlegantoj, kaj anglofilaj; ili kutime apartenis al altkastaj hinduaj komunumoj. En la 19-a jarcento, la Bengalia Renesanco kaŭzis pliigitan socikulturan sofistikecon inter urbokernaj loĝantoj. En Kolkato ekzemple vivis la nobelpremiito Rabindranath Tagore. En 1883, Kolkato estis gastiganto de la unua nacia konferenco de la Hinda Landa Asocio, la unua deklarita naciisma organizo en Hindio. Iom post iom, Calcutta iĝis centro por revoluciemaj organizoj asociitaj kun la hinda sendependeca movado. La provizora dispartigo de Bengalio en 1905 sekciita laŭ komunumaj (laŭreligiaj) linioj rezultigis ĝeneraligitan publikan agitadon kaj bojkoton de britaj varoj fare de la Swadeshi-movado. Tiuj agadoj, kune kun la administre malavantaĝa loko de Kolkato ĉe la orientaj periferioj de Hindio, instigis la britojn por movi la ĉefurbon al Nov-Delhio en 1911.
Dum la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj, severaj malabundoj de energio, strikoj, kaj perforta marksisma-maoista movado de grupoj konataj kiel la Naksalitoj difektis multon da la infrastrukturo de la grandurbo, rezultigante ekonomian stagnon. La Bangladeŝa Liberigo-Milito de 1971 kaŭzis masivan enfluon de miloj da rifuĝintoj, multaj el ili malriĉegaj, kio malfaciligis la infrastrukturon de Kolkato. Dum la mezo de la 1980-aj jaroj, Mumbajo (tiam nomita Bombay) preterpasis Kolkaton kiel la plej popolriĉa grandurbo de Hindio. En 1985, Rajiv Gandhi duarangigis Kolkaton kiel "forvelkanta grandurbo" sub la lumo de ĝiaj socipolitikaj problemoj. Post sendependeco, en la jaro 1951 kaj en 1956 la korporacia leĝaro estis ŝanĝita. Finfine en 1980 la Okcidenta Bengalia Registaro ŝanĝis tiun agon. En 1984 reviziita nova leĝo estis realigita. En la periodo 1977-2011, Okcidenta Bengalio estis regita de Kolkato fare de la Maldekstra Fronto, kiu estis dominita fare de la Komunista Partio de Barato (KPB). Ĝi estis la plej longdaŭra demokratie elektita komunista registaro de la mondo; Kolkato estis esenca bazo por hinda komunismo. La ekonomia resaniĝo de la grandurbo kolektis impeton post la 1990-aj jaroj, kiam Barato komencis instali por-merkatajn reformojn. Ekde 2000, la informadika teknologio (IT) servosektoro revivigis la stagnan ekonomion de Kolkato. La grandurbo ankaŭ travivas konsiderindan kreskon en sia produktada bazo.
La flughaveno de la urbo, iam nomita "flughaveno Dum Dum" laŭ la apuda vilaĝaro, nun nomiĝas laŭ la bengala politikisto "Netaji" Subhash Chandra Bose.
Klimato
Kolkato havas tropikan klimaton. La ĉiujara averaĝa temperaturo estas 27 °C. La ĉiumonataj averaĝaj temperaturoj varias de 19-30 °C. La somero estas varma (precipe majo ofte kun pli ol 40 °C. Dum januaro estas nur 12 °C. La musono portas pluvon inter junio kaj septembro. Jare pluvas po 1582 mm.
Ekonomio
Kolkato estas la ĉefa komerca kaj financa centro de orienta kaj nord-orienta Barato kaj hejmo de la Kolkata Borso. Ĝi estas grava komerca kaj armea haveno, kaj estas la nura grandurbo en orienta Barato kiu havas eksterlandan flughavenon. Iam la gvida grandurbo de Barato, poste Kolkato travivis ekonomian malkreskon en la jardekoj sekvantaj la sendependecon de Hindio pro krutaj loĝantarkreskoj kaj pliiĝo je batalema sindikatismo, kiu inkludis oftajn strikojn. De la 1960-aj jaroj ĝis la fino de la 1990-aj jaroj, pluraj fabrikoj estis fermitaj kaj entreprenoj translokiĝis. La manko de kapitalo kaj resursoj aldonitaj al la deprimita stato de la ekonomio de la grandurbo kaŭzis nebonvenan kromnomon: la "forvelkanta grandurbo". La sorto de la grandurbo pliboniĝis post kiam la hinda ekonomio estis liberaligita en la 1990-aj jaroj kaj ŝanĝoj en ekonomia politiko estis realigitaj fare de la okcidentbengala subŝtata registaro.
Demografio
Laŭ provizoraj rezultoj de la nacia censo en 2011, la Kolkato-distrikto, kiu okupas areon de 185 km² (71 kv. mejl.), havis loĝantaron de 4,486,679 personoj; ĝia loĝdenso estis 24,252/ km² (62,810/kv. mejl.). Tio reprezentas malkreskon de 1.88% dum la jardeko 2001-11, kaj La seksa proporcio estas 899 inoj per 1000 maskloj - sub la nivelo de la landaveraĝo. La rilatumo estas deprimita per la enfluo de laboristaro de maskloj de ĉirkaŭaj kamparaj areoj, de la resto de Okcidenta Bengalio, kaj de najbaraj ŝtatoj, plejparte el Biharo, kaj Utar-Pradeŝo, kaj el Oriso; tiuj viroj ofte postlasas siajn familiojn. La alfabeteco-procentaĵo de Kolkato de 87.14% superas la tut-baratan averaĝon de 74%. La urba aglomeraĵo havis loĝantaron de 14,112,536 en 2011.
Eduksistemo
La Universitato de Kolkato (angle University of Calcutta, neformale Kolkata Universitato) estas publika universitato en la grandurbo Kolkato, fondita la 24an de januaro 1857. Modeligita laŭ la Universitato de Londono, ĝi estas inter la plej malnovaj universitatoj en Barato en modernaj tempoj. En 2012, la universitato havis 636 dungitojn kaj proksimume 16 000 studentojn.
Airbus A318
La Airbus A318 estas pasaĝeraviadilo de Airbus, kiu estis ellaborita kiel malgrandiĝita modelo de Airbus A320. Nuntempe Franca aerlinio Air France kaj Romana aerlinio TAROM operacias A318.
Historio
La A318 estas bazita sur Airbus A320, la originala modelo de A318. A320 estis introdukita en 1987 kaj derivita en pluraj modeloj, kiel A319 (mallongigita modelo) kaj A321 (longigita modelo).
En 1997, dum la vizito de franca prezidanto Jacques Chirac en Ĉinio, Airbus kaj Aermacchi, Aviadaj industrioj de Ĉinio subskribis interkonsenton por prilaboro de 100-seĝa pasaĝeraviadilo. La komuna prilaboro de A318 estis komencita por prilaboro de regiona jetaviadilo. Dum la prilaboro, 9/11 kaj nova jetmotoro de Pratt & Whitney influis al ellaboro de modelo. A318 unue flugis en aerdromo Finkenwerder la 15-an de januaro 2002.
Dezajno
La A318 estas la plej malgranda pasaĝeraviadilo de Airbus. A318 estas certigita por krutproksimiga kapableco de EASA en 2006.
Pozořice
Pozořice estas kampurbo troviĝanta en distrikto Brno-provinco en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas 15 km oriente de Brno, sur deklivoj de Drahana montetaro. Vivas ĉi tie.
Pozořice estas komune kun pluaj ok municipoj enmembrigitaj en mikroregionon Rokytnice. La municipo estas urbanisme kunkreskinta kun la najbara Sivice en sudokcidento (ili havas kelke da komunaj stratoj). Sudoriente la konstruareo denove rekte ligas al Kovalovice. Komune kun la proksima Viničné Šumice la tuta aglomeraĵo havas proksimume 5,5 miloj da loĝantoj.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo el la jaro 1297.
En konekso kun la batalo ĉe Slavkov en la jaro 1805 estis en paroĥo en Pozořice kelke da tagoj enloĝigitaj francaj soldatoj. Post la venkita batalo ili marodis en la municipo onidire 4 tagoj brutaron, nutraĵojn kaj pli valorajn objektojn.
Dum la militaj eventoj fine de aprilo de 1945 pereis sur la teritorio de Pozořice 37 sovetaj soldatoj, la vivon perdis 3 lokaj loĝantoj kaj proksimume 4 domoj estis grave damaĝigitaj dum flugatakoj.
En la jaro 1947 Pozořice estis administre knigita kun municipo Jezera (devene memstara municipo, fondita en la jaro 1710, hodiaŭ ĝi kreas la nordan parton de Pozořice).
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Stará Pošta Pozořice
Hodiaŭ ĝi troviĝas en la katastro de la najbara Kovalovice. Ĝi estis konstriuta en la jaro 1785. Temas pri historie valora kaj signifa memorindaĵo el periodo de la batalo ĉe Slavkov. En tiu ĉi rejunga stacio de aŭstria poŝto havis la 28-an de novembro 1805 ĉefan tendon marŝalo Murat. La saman tagon ĉi tie havis konsulton kun siaj marŝaloj imperiestro Napoleono kaj la 2-an de decembro 1805 ĉi tie estis ĉefa posteno de la rusa generalo Bagration. Post la venka batalo imperiestro Napoleono tranoktis en Stará Poště kaj la 3-an de decembro 1805 li ĉi tie akceptis aŭstran ambasadoron de princo Liechtenstein, por ke ili interkonsentu kunvenon pri fermo de armistico inter imperiestro Francisko la 1-a kaj Napoleono. Hodiaŭ en tiuj ĉi lokoj troviĝas restoracio.
Transporto
Tra la municipo kondukas ŝoseo II/383 kondukanta el Bílovice nad Svitavou tra Ochoz u Brna al vojkruciĝo kun ŝoseo II/430 proksime de alveturejo al aŭtostrado D1 ĉe Holubice. Sudokcidente preter la municipo kondukas longa fervoja branĉtrako el Blažovice ĝis cementejo en Mokrá.
Thomas Mofolo
Thomas Mokopu MOFOLO (n. la 22-an de decembro 1876 - m. la 8-an de septembro 1948) restas rigardita ĝis hodiaŭ kiel la plej grava verkisto de Lesoto. Li verkis ĉefe en la sota lingvo, sed lia plej populara libro, Chaka, estis tradukita al la angla kaj aliaj lingvoj.
Akira Ishigame
Akira Ishigame (石亀 晃, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija kaj Thespa Kusatsu.
Dijingehuo
Dijingehuo, 低音革胡 (en mandarena) aŭ 倍革胡 (en mandarena), estas muzikilo, nome kordinstrumento. Ĝi originiĝis el Ĉinio dum la 20a jarcento. Ĝi havas 4 kordojn en 4 kordoĥoroj.
Béla Pukánszky
Béla Pukánszky estas nomi kiu povas kongrui kun:
Distrikto Grevenmacher
La distrikto Grevenmacher de 1843 ĝis oktobro 2015 estis distrikto en la Grandduklando Luksemburgio. Ĝi situis en la oriento de la Grandduklando Luksemburgio kaj norde plus oriente limis je la federaciaj landoj Rejnlando-Palatinato kaj Sarlando de Germanio, sude je la regiono Loreno de Francio kaj okcidente je la aliaj du luksemburgiaj distriktoj Luksemburgo kaj Diekirch. Komence de januaro 2015 en la distrikta teritorio vivis 66 207 loĝantoj.
La distrikto konsistis el la sekvaj tri kantonoj:
Marbanejo
La turistoj precipe banadas aŭ sunbanadas, malofte subakvistoj, surfistoj, velboatistoj profitas la eblecojn. En tropikaj landoj la banado estas daŭra, alie tio dependas de la temperaturo.
Ĝenerale la maro ne havas kuracefikon, escepte Morta Maro kuracas haŭtomalsanojn.
Sejŝeloj kaj similaj landoj profitas la marbanadon, iliaj ĉefaj enspezoj estas la turistaj elspezoj.
Menciindaĵoj
Kelke da landoj ne havantaj maron profitas siajn lagojn, ekzemple
Esperantujo
La esperantistoj havas eblon banadi en Internacia-Esperanto-Kampadejo-Primoŝteno.
Lustgarten (Berlino)
La Lustgarten estas parko sur la Museumsinsel en la urbodistrikto Mitte de Berlino, kiu apartenis al la urba kastelo de Berlino.
La norda parto de la insulo en la rivero Spree estis marĉa grundo. En la suda parto de la insulo ekestis en la 13-a jarcento la urbo Cölln kaj poste estis konstruita norde la kastelo de la nobeluloj de Brandenburgio. Verŝajne la tereno tiam estis uzata kiel ĝardeno.
Ekde 1573 ĝi estis uzata kiel ĝardeno por fruktoarbaroj kaj herboj, kiuj estis bezonataj en la kastela kuirejo. En 1649 oni kreskigis la unuan fojon terpomojn kaj konstruis specialan ejon por tomatoj.
Komence de la 19-a jarcentroj la Lustgarten iĝis la ejo por diversaj muzeoj kaj fine de la 19-a jarcento oni forigis la malgrandan preĝejon kaj anstaŭigis ĝin per la nuna Berliner Dom
En Esperanto
En la romano Metropoliteno okazas amasa kunveno en Lustgarten, kie oni festas la liberigon de la komunisto Max Hoelz en julio 1928. La aŭtoro eble partoprenis.
Kaisa (diino)
Kaisa (latine: Caïssa) estas anakronie unu el la Driadoj (arbara nimfo) honorata el la Renesanco kiel la ŝaka diino.
La origino de la mito estas en kanto nomita Caisa, komponita en 1763 en la latina. La kanto estis verkita de William Jones.
En la kanto Kaisa komence malakceptas la amindumadon de la greka dio de milito Areso. La rifuzita dio petas la helpon de la dio de sporto, kiu inventas la ŝakludon kiel donacon al Areso por ke li akiru la gracon de Kaisa.
Kaisa estas ofte menciita en ŝakaj analizoj. Garri Kasparov mencias ŝin multajn fojojn, precipe en la kunteksto de bonŝanco, ekz. kiel anstataŭanto de la vortoj "bonŝanco ludis por mi" li skribas "kaisa estis kun mi", precipe en obskuraj pozicioj aŭ kiam li oferis materialon.
La unua programaro gajnanta la Mondan Ŝakkonkurson de 1974 nomiĝis Kaisa.
Perua Esperanto-Asocio
Perua Esperanto-Asocio - hispane Asociación Peruana de Esperanto - estas la landa Esperanto-asocio en la ŝtato Peruo de Sudameriko. La asocio havas sian sidejon en la ĉefurbo Limo. Regionaj kunordigantoj laŭ la stato fine de 2010 estas Alberto Marquillo en Chiclayo kaj Luis Miguel Rojas Berscia en Lima.
The File on Thelma Jordon
The File on Thelma Jordon ("La dosiero pri Thelma Jordon") estas usona krima filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Robert Siodmak. The File on Thelma Jordon estis originale filmita en la angla lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Barbara Stanwyck, Wendell Corey, Paul Kelly.
Jacek Borcuch
Jacek Borcuch (esperante: Jakvo Borcuĥ ; naskiĝis la 17-an de aprilo 1970 en Kwidzyn, Pollando) estas pola filmreĝisoro kaj scenaristo.
The File on Thelma Jordon
La filmo entute daŭras 100 minutojn.
Kurentprovizo
Kurentprovizo aŭ bloko de elektrizo estas grava parto de komputilo, kies tasko estas nutri per elektro ĉiujn elementojn de ĝi.
Vidu ankaŭ
Artikolo pri komputilaj "blokoj de elektrizo" de normo ATX.
Ghimeș-Făget
Ghimeș-Făget [gimeŝ fəĝet] (Gyimesbükk [djimeŝbyk]) estas komunumo en Rumanio en Terkolo de Djimeŝo en la valo de Tatroŝo nordoriente de Miercurea Ciuc. La partoj de la komunumoj: Buhapataka aŭ Agyagospataka, Bartosokpataka, Bálványospataka/Bolovăniș, Rakottyástelep/Răchitiș, Tarhavaspataka/Tărhăuși, Gyimes/Ghimeș, Áldomáspataka kaj Petkipataka.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 6 298 (hungaroj, rumanoj, germanoj), en 1992 5 326 loĝantojn (55 % da hungaroj, 45 % da rumanoj).
Historio
Ĝia unua menciaĵo skriba estas el 1854. Proksime de ĝi troviĝas la fortikaĵo de Djimeŝo, kiun en la 18-a jarcento oni ankoraŭ uzis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Csík. Tiu loko estis la plej orienta fervoja relo de Hungara reĝlando. La fervoja dometo nun estas muzeeto.
Rodeberg
Rodeberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unstrut-Hainich de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kalia askorbato
Kalia askorbato aŭ C6H7K6 estas estas organika minerala salo de askorbata acido aŭ Vitamino C. Kiel kalia salo de askorbata acido, tiel ĝi konatas kiel minerala askorbato. Kalia askorbato provizas 131 mg da natrio po 1000 mg da askorbata acido, stekiometrie, 1 g da kalia askorbato enhavas 889 mg-ojn da askorbata acido kaj 111 mg-ojn da kalio.
Kiel nutro-aldonaĵo, ĝi identiĝas kiel E301 kaj uzatas kiel antioksidiganto kaj acida kontrolanto. Ĝi estas aprobita kiel nutro-aldonaĵo en Usono, Aŭstralio kaj Nov-Zelando. En studoj "en vitro", kalia askorbato montriĝis tre efika kontraŭ la citotoksaj efektoj de pluraj grupoj da malignaj ĉeloj, inkluzive de melanomaj ĉeloj kiuj estas aparte impreseblaj.
Gábor Egri
Gábor EGRI rumania devena hungara historiisto, redaktoro. Li naskiĝis en la 6-an de majo 1975.
Keriero
Gábor Egry diplomitiĝis en 1999 pri historio en ELTE de Budapeŝto kaj li doktoriĝis en 2006 (Az erdélyi szászok pénzintézeti rendszere és a szász nemzeti mozgalom kapcsolata a 19. században (1835—1914), La moninstituta sistemo de transilvaniaj saksoj kaj la rilato de saksa nacia movado en 19-a jarcento). Li estas scienca kunlaboranto de la Politikhistoria Instituto de Budapeŝto, respondecredaktoro de revuo Múltunk.
Doŝpuluro
Doŝpuluro aŭ Дошпулуур (en tuva lingvo) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Tuvio, orienta Rusio.
12793 Hosinokokai
12793 Hosinokokai estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Doŝpuluro
Ĝi havas 2 kordojn en 2 aŭ 3 kordoĥoroj. La mezuro estas 610 mm.
12793 Hosinokokai
Hoshinokokai estas grupo da stelaj amantoj kiuj laboris libervole dum 20 jaroj ĉe la observatorio de la Mezlernejo Tawara en Ucunomija, gubernio Toĉigi.
NGC 4777
NGC 4777 (aliaj indikoj — MCG -1-33-44, PGC 43852) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Cerekvice nad Loučnou
Municipo Cerekvice nad Loučnou situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en valo de rivero Loučná, proksime de ŝoseo n-ro 35 inter Hradec Králové kaj Olomouc, respektive inter Vysoké Mýto kaj Litomyšl, 8 km sudoriente de Vysoké Mýto kaj 7 km nordokcidente de Litomyšl. Vivas ĉi tie.
Partoj de la komunumo
Al la komunumo apartenas vilaĝoj:
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1167, kiam ĝi estis havaĵo de monaĥejo en Litomyšl. Al la klostro dediĉis ĝin en la jaro 1132 la ĉeĥa princo Soběslav la 1-a. Historio de la vilaĝo estis riĉa, ofte ligita kun t.n. Trstenická vojo, kiu laŭlonge de la rivero Loučná ligis centran kaj nordan Bohemion kun Moravio. Ekzemple:
La vojo en formo de la ŝoseo n-ro 35 ekzistas ankoraŭ nun.
Preĝejo
La origina ligna gotika preĝejeto de Sankta Venceslao estis konstruita en la jaro 1350. Post preskaŭ kvin jarcentoj, en la jaro 1840 forbrulis pro granda incendio preskaŭ tuta vilaĝo, inkluzive de la preĝejeto. Jam en la jaro 1842 estis konstruita nova empira preĝejo konsekrita ankaŭ al Sankta Venceslao.
La nova preĝejo estas neorientita, ununava kun ortangule fermita presbiterejo kaj prisma turo en la akso. La navo kaj presbiterejo estas volbitaj per prusaj plataĵoj. Fasadoj estas membrigitaj per bositaj pilastroj, la ĉefa frontono estas triaksa, kronita per malalta triangula pinjono.