cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sigmar Gabriel
Sigmar GABRIEL (naskiĝis en Goslar, do nun -jara) estas germana politikisto. Inter 1999 kaj 2003 li estis ĉefministro de la germania federacia lando Malsupra Saksio, kaj inter novembro 2005 kaj oktobro 2009 en registaro gvidata de Angela Merkel estis federacia ministro pri medio, protekto de naturo kaj atomenergia sekureco de Germanio, en granda koalicio inter kristandemokratoj kaj socialdemokratoj, la du plej grandaj parlamentaj frakcioj. Li reprezentas la Socialdemokratian Partion de Germanio (SPD), kiu ekde oktobro 2009 en la germania parlamento Bundestag estas partio opozicia. Ekde la 13-a de novembro 2009 li estis prezidanto de sia partio. En la registaro de Germanio, kiu oficu de la 17-a de decembro 2013 ĝis la jaro 2017, li laŭ publikiĝo de la 15-a de decembro 2013 estu vickanceliero kaj ministro pri ekonomio kaj teknologio.
Konkero de Meksiko
Kiam alvenis la hispanoj, en 1519, la meksika imperio estis tre juna kaj multaj el la subpremataj popoloj ankoraŭ konservis la memoron pri sia sendependa vivo; krome, anstataŭ konsideri Motekuhzoman kiel sian reganton, ili lin timis kaj malamis. Tiel, la vasalaj popoloj ne vidis en la hispanoj konkerantojn, sed liberigantojn. Alia grava faktoro estis, ke Motekuhzoma mem kredis, ke la alveno de la hispanoj estis la plenumo de antikva tolteka profetaĵo, kiu diris, ke la dio Kecalkoatlo iam revenos el oriento. Tial, almenaŭ en la komenco, la meksikoj praktike ne rezistis la avancon de la hispanoj, sub la komando de Hernán Cortés. La hispanaj trupoj, aliancitaj kun la popoloj rivalaj de la meksikoj, sieĝis Tenoĉtitlanon, kiu finfine falis la 13an de aŭgusto de 1521.
Sigmar Gabriel
De la jaro 2017 li ekestis ministro pri eksterlandaj aferoj.
Konkero de Meksiko
Post la konkero de la ĉefurbo okazis aliaj ekspedicioj kaj militaj kampanjoj, fare kaj de Hernán Cortés kaj de liaj kapitanoj, inter 1521 kaj 1525, en la centra, norda kaj suda areoj de la teritorio de la aktuala Meksiko, kiuj fiksigis la unuajn limojn de la Vicreĝlando Nova Hispanio. El tiu dekomenca bazo, la konkero pluis pere de la aligo de aliaj teritorioj fare de diversaj konkerantoj kaj tiel nomataj Adelantado: nome Kalifornio, la duoninsulo Jukatano, la okcidenta areo konata kiel Nova Galegio, la nordorienta zono konata kiel Nova Regno de Leono, la norda zono kie troviĝis Nova Biskajo kaj aliaj teritorioj de Norda kaj Centra Ameriko. El tiuj okazintaĵoj, kiuj modifis draste la tutmondan geopolitikon en la komenco de la 16a jarcento, fluos proksimumen tri jarcentoj de hispana kolonia dominado.
Sigmar Gabriel
La 3an de februaro 2018 li oficiale prezentis la jenan starpunkton pri koncentrejoj, kio kaŭzis la grandan internaciskalan eĥon ankaŭ en Esperantujo: "Ĉi tiu organizita amasa murdo estis farita de nia lando kaj de neniu alia. Individuaj kunlaborantoj ne ŝanĝas tion," diris la Federala Eksterlanda Ministro." Germane: „Es gibt nicht den geringsten Zweifel daran, wer für die Vernichtungslager verantwortlich ist, sie betrieben und dort Millionen europäischer Juden ermordet hat: nämlich Deutsche“, erklärte Gabriel nach Angaben des Auswärtigen Amtes am Samstag in Berlin. „Von unserem Land wurde dieser organisierte Massenmord begangen und von niemand anderem. Einzelne Kollaborateure ändern daran nichts“, so die klare Stellungnahme des Bundesaußenministers. (la traduko farita de EU-tradukisto Istvan Ertl, ankaŭ similajn tradukojn faris interalie: d-ro Seán Ó Riain - irlanda diplomato, Zsófia Kóródy - gvidantino de la E-centro en Hercbergo, d-ro Andras Asztalos - hungara diplomato kaj Gary Mickle).
Konkero de Meksiko
La militan konkeron sekvis la spirita. En 1523 alvenis en Meksikon la unuaj misiistoj por kristanigi la indianojn, ĉefe la junajn, kun la ideo prepari ilin por la sacerdota laboro. Sed jarojn poste estis forĵetita la eblo, ke la indianoj atingu ekleziajn gradojn kaj ankaŭ estis abandonitaj la klopodoj studi kaj konservi ties lingvojn. Tiel komenciĝis la malaperado de la antikvaj kulturoj.
La ĉefaj fontoj de informoj pri la kampanjoj de Cortés kaj de liaj kapitanoj estas la kronikoj nome crónicas de Indias verkitaj en la 16a jarcento mem, el kiuj elstaras la Historia verdadera de la conquista de la Nueva España de Bernal Díaz del Castillo, kiu mem partoprenis en la militkampanjoj, la Cartas de relación de Hernán Cortés al la reĝo Karolo, kaj la verko de Francisco López de Gómara, konata kiel Historia general de las Indias, kiu neniam estis sur la kontinento amerika sed konis Cortés kaj dokumentiĝis el la rakontoj de la soldatoj kiuj partoprenis en la konkero.
Pisany
Pisany [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 625 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Pisany situas en la centro de Charente-Maritime, sudokcidente de Saintes.
8808 Luhmann
8808 Luhmann estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Janet G. Luhmann, asociata kosma esploristino ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley. Ŝi uzis observojn per Pioneer Venus de la magneta kampo en la suna vento por enketi pri korelacio kun perturboj de la kampo pro asteroidoj, precipe kun 2201 Oljato.
Hjallis Harkimo
Hjallis HARKIMO (naskiĝinta 1953 en Helsinko) estas finna entreprenisto, politikisto, sporta ĉefo kaj velisto. Li estis konata speciale kiel hokeo efikanto. Li estis ĉefa posedanto de helsinkana hokeoklubo Jokerit, kiun li vendis en 2019. Li estis membro de finna parlamento ekde jaro 2015. Lia partio estis Nacia Koalicio (Finnlando), ĝis maje 2018 kiam li foriĝis el la partio kaj kune kun ses aliaj membroj fondis politikan grupon Liike nyt, kiu estis fariĝonta partio. Harkimo havas tri infanojn, el kiuj unu estas politikisto Joel Harkimo, naskiĝinta 1990.
Toshihiro Uchida
Toshihiro Uchida (内田 利広, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight kaj Cerezo Osaka.
Gruo (konstelacio)
Gruo estas konstelacio de tera ĉielo.
(12550) 1998 QR30
(12550) 1998 QR30 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Listo de urboj de Kameruno
Fontoj
]
ERN
La vorto havas plurajn signifojn:
Kobeliarovo
Kobeliarovo (hungare Kisfeketepatak (kiŝfeketepatak), germane Schwarzen-Seifen (ŝvarcen-sejfen)) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava.
Situo
Kobeliarovo situas sub monto 857 m alta en valo de rojo, fine de sakovojo. Rožňava troviĝas 18 km.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1466 en formo "Fekethepathak" (=nigra rojo). Apude oni longe minadis ercojn de kupro, fero, bizmuto kaj zinko. En 1710 pro pesto 303 loĝantoj mortis. En 1828 oni komputis tie 54 domojn kaj 436 homojn. En 1910 loĝis en Kisfeketepatak 344 homoj, (329 slovakoj, 6 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rožňava, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Kobeliarovo 423 homoj, (395 slovakoj, 7 hungaroj, 5 ciganoj, 3 ĉeĥoj).
4250 Peruno
4250 Peruno estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Peruno, la slava dio de la tondro.
Josef Cink (poeto)
Josef CINK (naskiĝis la 16-an de junio 1932 Lašťany u Olomouce - mortis la 25-an de marto 1995) estis ĉeĥa poeto vivanta en Třebíč.
Hajredin Barbarosa
Hajredin Barbarosa, Hayreddin Barbarossa, aŭ Barbarossa Hayreddin Pasha (Barbaros Hayreddin (Hayrettin) Paşa aŭ Hızır Hayreddin (Hayrettin) Paşa; ankaŭ Hızır Reis antaŭ esti plialtigita al la rango de paŝao kaj iĝi la Kaptan Paŝhao), denaske Ĥizr aŭ Ĥidr (Turke: Hızır; ĉ. 1478 – 4a de Julio 1546), estis Otomana admiralo de la ŝiparmeo kiu estis naskiĝinta en la insulo Mitileno kaj mortiĝis en Istanbulo, nome Otomana ĉefurbo. La ŝipaj venkoj de Barbarosa sekurigis la otomanan hegemonion super la Mediteraneo dum la mezo de la 16a jarcento, el la Batalo de Prevezo en 1538 ĝis la Batalo de Lepanto en 1571.
Hajreddin (en araba: Ĥajr ad-Din خيرالدين, kio laŭvorte signifas "dieco" aŭ "plej bona el religio" de Islamo) estis honora nomo donita al li de la sultano Sulejmano la 1-a. Li iĝis konata kiel "Barbarossa" ("Ruĝbarbulo" en itala) en Eŭropo, nomo kiun li heredis el sia pli aĝa frato Oruç Reis post Oruç estis mortigita en batalo kontraŭ la hispanoj en Alĝerio. Oruç estis konata ankŭ kiel "Baba Oruç", kio sonis kiel "Barbarossa" (itale por "Ruĝbarbulo") al eŭropanoj, kaj ĉar fakte Oruç havis ruĝan barbon, la kromnomo ĝustis. En procezo de lingva reprunto, la kromnomo poste revenis al la indiĝena turka nomo de Hajreddin en la formo Barbaros.
Anarkiisma ekonomiko
Anarkiisma ekonomiko estas serio de teorioj kaj praktikoj de ekonomia aktiveco ene de politika filozofo de anarkiismo. Kiel regulo, anarkiistoj estas kontraŭkapitalistoj. Ili asertas ke la karakteraj institucioj de kapitalismo helpas kaj reproduktas variajn formojn de ekonomia aktiveco kiujn ili konsideras subpremajn, kiaj la privata posedo, la hierarkiaj produktaj rilatoj, kolektado de enspezoj el privata posedo, ekhavante profiton ŝanĝe, kaj kolektado de interesoj el pruntoj. Ili ĝenerale kontraŭas kapitalismon kaj posedrajton kaj ĉefe de produktadrimedoj. La organizado de nova socio estos konstruita pere de kolektivaj posedrajto de produktadrimedoj kaj administrado.
Meruoj
La meruoj estas etno kun aparta lingvo loĝanta en la regiono Meru en Kenjo
Loĝregiono
la meruoj loĝas precipe en la agrikultura nordorienta deklivo de la Monto Kenjo en la Orienta Provinco de Kenjo. La nomo Meru rilatas kaj al la etno kaj la teritorio, ĉar dum multaj jaroj ekzistis nur unu geopolitika distrikto por la meruoj. Tio ŝanĝiĝis en 1992, kiam la distrikto estis dividita je tri: la distriktoj Meru, Nyambene kaj Tharaka-Nithi.
La meruoj estas dividitaj je sep sekcioj, nome: Tigania, Igemebe, Imenti, Miutuni, Igoji, Mwimbi kaj Muthambi. La ĉukaoj (Chuka) kaj tarakaoj (Tharaka) estas nun konsiderataj meruoj sed ili havas malsamajn buŝajn historiojn kaj mitologion.
Ksantio (provinco)
La provinco Ksantio (Ξάνθης respektive Νομός Ξάνθης - Nomós Xánthis) ĝis administra reformo efektivita komence de 2011 estis unu el la 51 provincoj de Grekio ("prefektujoj", kiuj greke nomigas Νομός, do "nomos"). Ĝi kovras areon de kaj dum la jaro 2001 havis proksimume 102,000 loĝantojn. Ĉefa loĝloko estas la samnoma urbo Ksantio. La teritorio apartenas al la administra regiono ("periferio") Orienta Makedonio kaj Trakio, en la nordoriento de Grekio.
La enloĝantaro de la provinco krom plimulto de grekoj ankaŭ inkluzivas multajn turkojn, ciganojn kaj pomakojn, kiuj parolas dialekton de la bulgara lingvo. La regiono, kiu apartenas al la areo de la antikva regno Trakio, dum multaj jarcentoj estis pribatalata inter Grekio, Bulgario kaj Turkio. Nur dum 1912 kaj 1913 ĝi definitive ekapartenis al Grekio.
Fürstenau (apartigilo)
Fürstenau - germane "princa herbejo" - havas diversajn signifojn:
IJsselmeer
IJsselmeer (Isellago) estas la lago kiu ekestis pro baro de Zuiderzee (Suda Maro) per la Afsluitdijk (Fermdigo) (preta en 1932). Kelkfoje ankaŭ Markermeer (lago de Marken) kaj la randlagoj estas konsiderataj aparteni al IJsselmeer.
Akvomastrumado
IJsselmeer estas la plej granda lago de Nederlando. Ĝia areo estas 1100 km². La plej profunda punkto, "de val van Urk" (la profundaĵo de Urk), troviĝas ĉe Urk (5,5 metrojn sub NAP). La lago estas nutrata de:
La akvo estas forfluigata al Vadomaro per du deflukluzoj, unu ĉe Den Oever (Norda-Holando) kaj unu ĉe Kornwerderzand (Frislando). La defluado okazas dum malalta tajdo, tiam la akvo en Vadomaro estas pli malalta ol en IJsselmeer.
Alia funkcio de la lago estas provizi la ĉirkaŭajn areojn per sensala akvo; tiel ĉe Lemmer oni enlasas akvon, por provizi la provincojn Frislando kaj Groningen per sensala akvo. Oni ankaŭ uzas la akvon por fari trinkeblan akvon kiel ĉe Andijk.
Leopoldo Torre Nilsson
Leopoldo TORRE NILSSON (Bonaero, 5a de majo 1924 - Bonaero, 8a de septembro 1978) estis argentina reĝisoro, produktoro kaj verkisto de ampleksa filmaro. Li estis ofte nomita familiare per la kromnomo Babsy, kaj estis unu de la reĝisoroj plej gravaj kaj reprezentantaj de la argentina kinarto. Konsiderita de la kritikisto pri itala kino Gian Luigi Rondi kiel «numero unu argentina», li dediĉis al li ĉapitron de sia libro La kino de la grandaj majstroj. ​ Liaj filmoj de intelekta enhavo markis la nouvelle vague (nova tajdo) de la argentina kino kaj famigis geaktorojn kiel Graciela Borges, Bárbara Mujica, Elisa Christian Galvé, Alfredo Alcón, Elsa Daniel kaj Leonardo Favio.
En 1949 li faris sian unuan filmon kunreĝisore kun sia patro, El crimen de Oribe, adaptaĵo de la romano El perjurio de la nieve, de Adolfo Bioy Casares.
Per La casa del ángel (1956) komencis intensan kunlaboradon kaj produktoradon kun Beatriz Guido (grava verkisto, romanisto, scenaristo, de kelkaj filmoj de Torre Nilsson: La caída, Fin de fiesta, La mano en la trampa), kiu generis densan kaj perversan stilon kiu markis generacion de junaj reĝisoroj en la 1960-aj jaroj. Ili interkonatiĝis en 1951 ĉe la verkisto Ernesto Sabato kaj ilia rilato (el kreiva vidpunkto unu el plej fruktodonaj de la epoko) daŭris 27 jarojn, ĝis sia morto. Li estis entombigita en la Brita Tombejo de Bonaero.
5672 Libby
5672 Libby estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
(13842) 1999 XR33
(13842) 1999 XR33 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Haganah
Haganah (hebree: "la defendo") estis Juda armemilica organizaĵo kiu estis aktiva de 1920 ĝis 1948 en Brita Mandato Palestino. Ĝi reprezentis la plej moderan kaj rekonatan parton de la juda komunumo kaj la cionisma movado en Palestino dum tiu epoko, kaj estis fakte la infrastrukturo por la establado de la Israela Defendaj Fortoj sametempe al la establado de la ŝtato.
Metoksofenila trikloroacetato
Metoksofenila trikloroacetato aŭ C9H7Cl3O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trikloroacetata acido kun metoksofenolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Metoksofenila trikloroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Haganah
Ĝi estis formita kun la oficiala celo protekti judajn komunumojn kontraŭ arabaj atakoj. Ĝi estis aparte aktiva dum la araba ribelo de 1936 ĝis 1939, kiam ĝi kunlaboris kun la britoj por subpremi la ribelon. Ĝia strategio estis nur defendi judajn komunumojn kaj ne ataki unue. Ĉi tiu politiko ne kontentigis ĉiujn judojn, kaj en 1931 kelkaj el la plej radikalaj elementoj de la Haganah forlasis la movadon kaj fondis Irgunon, pli militeman kaj ekstremisman kvazaŭarmean organizaĵon.
Dum la Dua mondmilito, la Haganah decidis batali kune kun la britoj por kontribui al la lukto kontraŭ la nazioj, kvankvam ĝi estis kolera pro la fakto ke la britoj limigis judan enmigradon al Palestino en 1939 al specifa kvanto ĉiujare. La Haganah helpis organizi judan brigadon kiu batalis en la brita armeo kontraŭ la Germanoj en Eŭropo. La Irgun malkonsentis kun tiu politiko kaj batalis kontraŭ la britoj dum la sama periodo. Kelkfoje, la Haganah eĉ kaptis membrojn de la Irgun kaj transdonis ilin al la britaj autoritatoj.
Post la fino de la Dua mondmilito, la Haganah komencis ataki la britojn mem, kun la celo forigi ilin de Palestino. Dum la milito de 1948 en kiu Israelo gajnis sian sendependecon, la Haganah ludis tre grandan rolon, kaj post la milito ĝi fariĝis la oficiala armeo de Israelo.
La listo de famaj membroj de la Haganah inkluzivas Jicĥak Rabin, Ariel Sharon kaj Moŝe Dayan.
Kaselo
Kaselo (germane Kassel, Cassel ĝis 1926) estas urbo en la nordo de la federacia lando Hesio de Germanio. Ĝi havas areon de 107 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. La urbo estas administra sidejo de samnoma distrikto kaj distriktaro. Oficiale tamen ĝi mem ne apartenas al la distrikto, kiu preskaŭ komplete ĉirkaŭas ĝin, sed estas eksterdistrikta urbo (al la distriktaro ĝi jes ja apartenas). En la urbo okazas ĉiun kvinan jaron la ekspozicio Documenta.
Historio
La Bombardado de Kaselo estis serio de strategia bombatakoj fare de Aliancanoj kontraŭ Kaselo, kiu okazis el februaro 1942 al marto 1945 dum la Dua Mondmilito. En unusola plej mortiga aeratako en la 22a–23a de oktobro 1943, 150,000 loĝantoj estis bombarditaj, almenaŭ 10,000 mortis, kaj la plej vasta majoritato de la urbocentro estis detruita, kaj la incendio pro la plej akra aeratako brulis dum sep tagoj. La Usona Unua Armeo konkeris Kaselon la 3an de aprilo 1945, kiam nur 50,000 loĝantoj restis, el ĉirkaŭ 236,000 kiuj loĝis tie en 1939.
Trafiko
Kaselo situas ĉe la germanaj aŭtovojoj A7, A44 kaj A49. La fervoja Ĉefstacidomo Kaselo estas kapostacio en la urbocentro. Ĉar tia stacio ne permesas rapidan traveturon de altrapidaj trajnoj, urborande konstruiĝis aldona dua stacio, nomata stacidomo Kassel-Wilhelmshöhe: tie nun haltas la rapidaj ICE-trajnoj de la rapidtrajna fervoja linio Hanovro-Würzburg, kaj la urbocentra stacidomo perdis superregionan signifon.
Esperanto en Kaselo
De multaj jardekoj en Kaselo ekzistas Esperanto-grupo. Inter pluraj eventoj, dum la 11-a ĝis 15-a de aŭgusto de 1923 en Kaselo okazis la tria kongreso de SAT, kun 2250 partoprenantoj el 18 landoj. Honora prezidanto estis prof. Einstein. Propono pri komunistigo de SAT farita de SEU-anoj estas reprenata. Tiam la urbo havis 171000 loĝantojn. (EdE-C)
Ekde la 27-a de decembro 1998 ĝis la 3-a de januaro 1999 la 42-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo okazis en la urbo kaj pritraktis la temon "Dependeco - faktoj, sekvoj, solvoj". Jam antaŭe tiu aranĝo plurajn fojojn situis nur malmultajn kilometrojn for de la urbo, en edukejo nomata Sensenstein.
Esperantisto el Kaselo estas Horst Vogt nun loĝanta en Schwäbisch Hall.
ERO
La vorto havas plurajn signifojn:
Klenovice
Klenovice (Klenowitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1398.
Armi Ratia
Armi RATIA (13-a de julio 1912 Pälkjärvi – 3-a de oktobro 1979) estis finna tekstila artisto kaj entreprenisto. Ŝi estis fondintino de vestentrepreno Marimekko en 1951. En 1960 Jacqueline Kennedy ekŝatis ĝiajn produktojn kaj ĝi ricevis grandan konatecon. Speciale kulturaj rondoj ŝatis ĝin. Lia filo Ristomatti Ratia estas konata industria fasonisto. En 2015 en Helsinko estis nomita parko laŭ Armi Ratia.
Forno (konstelacio)
Forno estas konstelacio de tera ĉielo.
Seiji Kami
Seiji Kami (加見 成司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight.
Klenovice (apartigilo)
Nomon Klenovice havas pluraj setlejoj:
Beța
Beța [beca] (hungare: Magyarbece [madjarbece], germane: Benzendorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Aiud. Administre ĝi apartenas al Lopadea Nouă.
ERR
La vorto havas plurajn signifojn:
Beța
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 673 loĝantojn (hungaroj); en 1992 549 (97 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1272. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér).
Speciala Transkaŭkaza Komitato
La Specialaj Transkaŭkaza Komitato (ruse: Особый Закавказский Комитет Osobij Zakavkazskij Komitet (OZaKom, Ozakom aŭ OZAKOM )) estis establita la 9-an de marto 1917, kun membroj de la Ŝtata Dumao V.A. Ĥarlamov kiel Prezidento, por anstataŭigi la Imperian Vicreĝon Granda Duko Nikolaj Nikolajeviĉ kaj kun speciala instrukcio starigi civilajn administraciojn en lokoj okupitaj dum la milito sur la kaŭkaza fronto fare de la rusa Provizora registaro en Transkaŭkazio kiel la plej alta organo de civila administra korpo. Komisaroj estis nomumitaj por la Tereka provinco kaj la Kubana provinco, kaj ĉi tiuj same kiel la Komitato devis daŭrigi rilatojn kun centraj registaraj institucioj per komisaro por kaŭkazaj aferoj en Petrogrado ligita al la Provizora Registaro.
Sovetianoj ankaŭ ekestis tra la areo kaj, kun la tempo, organizis influan Regionan Centron ĉe Tbiliso, uzante la lojalecon de la rusaj armenoj. Hakob Zavriev estis esenca por ke Ozakom eldonu dekreton pri la administrado de la okupataj teritorioj. Ĉi tiu regiono estis oficiale identigita kiel "la lando de turka Armenio " kaj transdonita al civila regado sub Zavriev, kiu kontrolis distriktojn Trebizon, Erzurum, Bitlis kaj Van. Ĉiu el la distriktoj sub Administracio por Okcidenta Armenio havis sian propran armenan guberniestron, kun armenaj civilaj oficialuloj. La pozicio de la kaŭkazaj islamanoj estis malsama kvankam membreco dronis de etne reprezentantoj de Dumaaj deputitoj.
En novembro 1917, la unua registaro de la sendependa Transkaŭkazio estis kreita en Tbiliso ĉar la " Transcaŭkaza Komisariato (Sejm)" anstataŭigis "Transkaŭkazan Komitaton" post la bolŝevika alpreno de potenco en Sankt-Peterburgo. Ĝin estris kartvela menŝeviko Nikolaj Ĉĥejdze. La 5an de decembro 1917, ĉi tiu nova "Transkaŭkaza Komitato" donis la subtenon al Armistico de Erzincan, kiu estis subskribita kun la otomana komando de la Tria Armeo. Ĉi tio estis sekvita per tio, kio estas nomata Trabzon-pacaj kunvenoj. La 10-an de februaro 1918, la Sejm kolektiĝis kaj prenis la decidon establi sendependecon. La 24-an de februaro 1918, Transkaŭkaza Demokratia Federacia Respubliko gvidita de la kartvela socialdemokrato Evgenij Gegeĉkori, komisaro en estis kontraŭbolŝevika en siaj politikaj celoj kaj serĉis la apartigon de Transkaŭkazio de Bolŝevika Rusio.
La komitato ignoris la socialdemokratan hegemonion en la regiono kaj provokis la sovetianojn postuli ĝian abolicion.
Butila hipofosfito
Butila hipofosfito aŭ butila fosfinato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la 1-Butanolo kaj hipofosfita acido. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, solvebla en akvo. Butila hipofosfito posedas 4 karbonatomojn, 11 hidrogenatomojn, 1 fosforatomon kaj 2 oksigenatomojn. Butila hipofosfito uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj. Kiel ĉiuj fosfitoj, tiel hipofosfitoj posedas grandan reduktpovon.
Serra de São Bento
Serra de São Bento estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1958, la municipo havas 5.973 loĝantojn.
Simbolo Nicea
La Simbolo Nicea (Σύμβολον τῆς Νικαίας; Symbolum Nicaenum) estas kristana kredkonfeso, kiu difinas nicean Kristanismon. Ĝi nomiĝas nicea, ĉar ĝi estis alprenita en la urbo Niceo (nun en Turkio) de la Unua koncilio de Niceo en la jaro 325. En la jaro 381, ĝi estis alĝustigita en la Unua koncilio de Konstantinopolo, rezultante en la Kredokonfeso nicea-konstantinopola, la formo uzita en la liturgioj de la katolika, ortodoksa, anglikana kaj aliaj protestantaj eklezioj.
Repruntado
Repruntado (el prunto aŭ preno) en lingvoscienco estas la procezo en kiu unu vorto veturas el unu lingvo al alia kaj poste reen al la origina lingvo en diferenca formo aŭ kun diferenca signifo. Tiu vojo estas indikata kiel A→B→A, kie A estas la origina lingvo, kaj povas sekvi multajn diversajn formojn.
La rezulto estas foje duoblaĵo, kie la repruntita vorto kunekzistas kun la origina vorto, kvankam en kelkaj okazoj la origina vorto povus formortiĝi. Alternative, specifa senco de la pruntita vorto povas esti repruntita kiel semantika prunto; por ekzemplo, la anglalingva vorto pioneer estis pruntita el la meza franca en la senco de "elfosisto, piedsoldato, piediranto", poste akiris la sencon de "frua koloniano, plinovigisto" en angla, kio estis repruntita al la franca. En aliaj okazoj la termino povas esti paŭsita (pruntotradukita) iel, kiel ĉe la angla ready-to-wear → france prêt-à-porter (1951) → angle prêt-à-porter (1957).
En kelkaj okazoj la pruntoprocezo povas esti pli komplika kaj la vortoj povas moviĝi tra diversaj lingvoj antaŭ reveni al la origina lingvo. La simpla movo el unu lingvo al la alia estas nomata "prunto" (vidu Lingva prunto). Reprunto estas la rezulto de pli ol unu prunto, kiam la fina ricevanta lingvo estas la sama kiel la origina lingvo.
Ristomatti Ratia
Ristomatti RATIA (naskiĝinta 1941 en Helsinko) estas finna industria fasonisto. Li planis sakojn, meblojn, juvelojn kaj ĉerkojn. 1962–66 li ŝtudis fasonadon en Anglio kaj poste aktivis en Marimekko, kiun estis fondinta lia patrino Armi Ratia. En 2002 Ristomatti Ratia publikigis membiografion Paha poika.
Historia verdadera de la conquista de la Nueva España
La Historia verdadera de la conquista de la Nueva España estas verko de Bernal Díaz del Castillo, kiu estis unu el la soldatoj partoprenantoj en la majoritato de la okazintaĵoj de la konkero de Meksiko en la 16a jarcento.
Vernate (Milano)
Vernate estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Tie naskiĝis Angelo Agostini.
Historia verdadera de la conquista de la Nueva España
Ĝi rakontas la procezon de la konkero de Meksiko laŭ aspra stilo, kvankam simpla, lerta kaj rekta. Ĉiu paĝo estas kurioza portreto plenplena je detaloj. Ĝi enhavas priskribojn de lokoj, rakontojn de roluloj, anekdotojn, kritikojn kaj rilatojn de penoj kaj danĝeroj.
Vidor Tafner
Vidor Tafner, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plennome Tafner Vidor Imre Mór  estis hungara zoologo, oraĵisto.
Historia verdadera de la conquista de la Nueva España
Ĝenerale oni povas diri, ke la ĉefa celo estis la defendo de la rolo kiu en la konkero ludis la simplaj personoj kiuj helpis la gravulojn konkeri ties famon kaj kontraŭdiri iomete la historiistojn kiuj helpis nur la ĉefrolulojn kiel Gomara, kiuj forgesis la gravon de la simplularo kaj normalaj soldatoj sen kio la konkero ne estus eblinta. Bernal tiel asertas, ke maljustas vidi en la jam markiso Cortés la ununura aganto de la konkero kaj kontroligo de la centramerikaj teritorioj.
Vidor Tafner
Vidor Tafner naskiĝis la en Bátaszék, li mortis la  en Budapeŝto.
Vernate (Milano)
Najbaras la komunumoj Noviglio, Noviglio, Rosate, Rosate, Binasco, Calvignasco, Casarile, Casorate Primo (PV), Rognano (PV) kaj Trovo (PV).
Vidor Tafner
Biografio
Vidor Tafner frekventis gimnazion en Baja, poste li studis en Universitato Francisko Jozefo de Kolozsvár, fine li doktoriĝis en 1905. Post siaj studoj li estis asistanto samloke. Li okupiĝis pri insektoj kaj akaroj. De 1906 li instruis en Besztercebánya, kie li ankaŭ eksperimentis kun la produktado de nova tipo de vitro. En 1907 li edziĝis en Baja. En nekonata tempo, sed nepre antaŭ la 1-a mondmilito li studis en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo. Post Traktato de Trianon, en kiu tiu regiono estis cedita al Ĉeĥoslovakio, li rifuĝis al Székesfehérvár. Post la emeritiĝo li estis oraĵisto kaj ceramikisto. Inter 1927 kaj 1936 li havis ceramikan atelieron. En 1964 li translokiĝis al Budapeŝto, kie li mortis du jarojn poste.
Rezső Zsizsmann
Rezső ZSIZSMANN [ĵiĵman] hungara orgenisto, ĥorestro. Li naskiĝis en Körmöcbánya en 1885 kaj mortis en Koloĵvaro 1941.
Kariero
Rezső Zsizsmann diplomitiĝis pri matematiko-fiziko en Universitato de Budapeŝto, poste en 1912 en la Muzika Altlernejo. De 1914 li laboris en Marosvásárhely. Pli poste li estis orgenisto-ĥorestro de preĝejo Sankta Mikaelo de Kluĵo, direktoro-instruisto de Romkatolika Muziklernejo, de Hungara Muzikkonservatorio de Kluĵo, gvidanto de simfonia orkestro, gvidanto-ĥorestro de la Romániai Magyar Dalosszövetség. Li estis elstara persono de la muzikvivo de Kluĵo inter 1929 kaj 1941.
Bernard Lavalette
Bernard Lavalette realnome Bernard Maurice de Fleury (naskiĝis en Parizo, mortis  en Parizo) estis franca komediisto, kanzonisto kaj aktoro.
23675 Zabinski
23675 Zabinski estas malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Urszula Zabinski, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2012, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Bellarmine College Preparatory School de San Jose (Kalifornio).
Desnes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Bletterans.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Jura, en la centra parto de Burgonjo-Franĉkonteo.
Verolanuova
Verolanuova estas komunumo de Italio.
Fürstenau GR
Pri la komunumo
Fürstenau (en la romanĉa lingvo Farschno) estas komunumo kaj ĉefloko de la komunumaro Domleschg kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 353 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Trafiko
Kvankam Fürstenau situas flanke de la gravaj trafikvojoj, ĉar aŭtovojo, fervojo kaj kantona ĉefvojo pasas okcidenten de Malantaŭa Rejno, dum Fürstenau situas oriente de la rivero, ĝi estas bone atingebla per flanka vojo paralele al la kantona ĉefvojo 13 oriente de la rivero. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A13 situas unu kilometron sude de la komunumo en Thusis. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per diversaj poŝtaŭtolinioj al la stacidomo de Thusis, Rhäzüns, Almens kaj la stacidomo de Rothenbrunnen.
Historio
La unua dokumentaj mencioj de Fürstenau datiĝas el la jaro 1257 kiel Fúrstenowo kaj Furstinowe. Imperiestro Karolo la 4-a koncedis en la jaro 1354 al Fürstenau la rajton pri pendumilo kaj bastono (do la superan jurisdikcion) kaj menciis la lokon unuan fojon kiel urbo. La kastelo de Fürstenau estis la administra centro de la episkopa potenco de Koiro en la regiono, kiu en la 15-a jarcento povis pravigi sian senjorecon kontraŭ la Grafoj de Werdenberg. En la jaro 1527 la urbo Fürstenau sin liberaĉetis de la episkopa feŭdo.
1703 Barry
1703 Barry estas malgranda, hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astronomo Roger Barry (1752–1813).
ERT
La vorto havas plurajn signifojn:
Armistico de Erzincan
La Armistico de Erzincan (ankaŭ literumita Erzindĵan aŭ Erzinjan ) estis interkonsento por ĉesigi malamikecojn dum la Unua mondmilito subskribita fare de la Otomana Imperio kaj Transkaŭkaza Komisariato en Erzincan la 18-an de decembro 1917. La armistico alportis provizoran pacon al la kaŭkazaj kaj persaj frontoj ĝis la 12-a de februaro, kiam la batalado rekomenciĝis.
La statuso de la Transkaŭkaza Komisariato tiam estis neklara: la otomanoj rigardis ĝin kiel sendependan enton, laŭleĝan posteulon de la Rusa Imperio, dum la Komisariato ankoraŭ konsideris sin parto de la Rusa Respubliko. La Otomana Imperio jam estis favora al la armistico de Brest-Litovsk kun Rusio (15an de decembro) kiu kovris la kaŭkazajn kaj persajn frontojn. Post ricevo de batalhalta propono de Vehib Paŝao, komandanto de la otomana tria armeo, la komisariato rajtigis la komandanton de la rusa kaŭkaza fronto, Generalo Prĵevalskij, negoci armisticon kun sia otomana kontraŭulo. La rezulto estis la armistico de Erzincan, post kiu la rusaj trupoj komencis retiriĝi, lasante la Transkaŭkazian Komisariaton tute nedefendita. .
Aldono al la armistico estis subskribita la saman tagon, limante la linion de okupado inter la du flankoj. La 12-an de februaro, otomanaj trupoj komencis avanci trans la linion spite al la armistico, malaprobis la aŭtoritaton de la Transkaŭkazia Komisariato subskribi ĝin kaj akuzis la armenojn je masakraj islamanoj malantaŭ la otomana linio la 15an - 16an de januaro. La 24an de februaro la armistico de Brest-Litovsk estis rompita de Germanio kaj senefika. Ambaŭ armisticoj estis anstataŭitaj de la Traktato de Brest-Litovsk kun Rusio, subskribita la 3-an de marto 1918, kaj la Traktato de Batumo kun la anstataŭaj ŝtatoj de la Transkaŭkaza Komisariato, subskribita la 4-an de junio.
Seiji Honda
Seiji Honda (本田 征治, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, Bellmare Hiratsuka, Vissel Kobe kaj Thespa Kusatsu.
3784 Chopin
3784 Chopin estas malgranda malhela planedeto el asteroida zono, iranta ĉirkaŭ la suno dum 5,53 jaroj, en meza distanco 3,13 astronomiaj unuoj. Ĝi estis malkovrita de la belga astronomo Eric Walter Elst la en la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
La planedeto estis nomita omaĝe al la pola komponisto kaj pianisto Frédéric Chopin.
Vidu ankaŭ
Listo de asteroidoj
Movado por Nacia Liberigado de Armenio
La Movado por Nacia Liberigado de Armenio (Հայ ազգային-ազատագրական շարժում Haj azgajin-azatagrakan ŝarĵum) ankaŭ konata kiel Liberiga movado armena, Armena revolucia movado, Partizana armena movado (ֆիդայական շարժում), Volontula armena movado estis movado kiu celis establi Unuiĝintan Armenion kiu inkluzivis politikajn kaj militistajn movadojn, krom la sociaj kaj kulturaj. Ĝi atingis sian pinton dum la Unua mondmilito kaj la sekvaj jaroj dum la dissolvo de la Otomana imperio.
Influita de la Klerismo kaj la naskiĝo de naciismo en la Otomana imperio, la movado disvolviĝis en la unua duono de la 1860aj jaroj. La movado emerĝis simile al la movadoj de la Balkana duoninsulo, speciale la grekaj revoluciuloj, kiuj batalis en la Greka milito de sendependiĝo. La armena elito kaj pluraj aniĝintaj movadoj serĉis la manieron defendi la armenan popolon loĝanta en la Otomana imperio, kiuj estis kristanoj, disde la muzulmanoj. La plejmulto el la armenoj estis kamparanoj, kvankam la lasta celo estis la puŝo por estigi reformojn, unue en la ses vilajaoj kaj, kiam ĉi tiuj malsukcesis, kun la kreado de armena ŝtato en la teritorioj kie, tiutempe, estis regataj de la otomanoj aŭ rusoj, sed iamaj partoj de Granda Armenio.
Sinagogo de slonimaj ĥasidoj en Krynki
Sinagogo de slonimaj ĥasidoj estas sinagogo troviĝanta ĉe la strato Czysta 10 en Krynki. Ĝi estas unu el malmultaj ĥasidaj sinagogoj, kiuj ekzistas ĝis nun en Pollando.
La objekto estis konstruita el brikoj en la 2-a duono de la 19-a jarcento. Ĝi estas duetaĝa domo kun duonrondaj fenestroj. Ĉe ĝia okcidenta flanko troviĝas alkonstruita kromdomo. La sinagogo estis parte bruligita fine de la 19-a jarcento, sed oni rekonstruis ĝin. Ĝis la dua mondmilito en ĝi troviĝis ankaŭ religia lernejo, kiu funkciis tie de 1903. Dum la milito ĝi estis parte detruita de la germanoj. Hodiaŭ en la konstruaĵo troviĝas magazeno.
(13844) 1999 XW34
(13844) 1999 XW34 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
15635 Andrewhager
15635 Andrewhager estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew T. Hager, finalisto en 2001 de la scienca konkurso de mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC). Andrew estis lernanto ĉe la International Montessori School de Venice (Florido, Usono).
Monumento LPK
Monumento LPK situas en Pjongjango, ĉefurbo de Nord-Koreio. Ĝi estis konstruita en 1995 por celebri la 50-an datrevenon de fondiĝo de Laborista Partio de Koreio. La konstruaĵo signifas naciajn heroojn en ilia unueco: la martelo signifas laboristojn, la serpo signifas kamparanojn, kaj la plumo signifas intelektulojn.
La kunigo de martelo, serpo kaj plumo estas vaste uzata en PDRK en la loko de serpo kaj martelo en soveta tradicio. 39.02778°N, 125.77639°W
Okcidenta Virginio
Okcidenta Virginio (angle West Virginia [ŭest virĜINia]) estas usona ŝtato. Ĝi fariĝis la 35-a ŝtato de Usono je la 20-a de junio 1863.
Kiam Virginio secesiis el la Unio en 1861, la okcidenta parto reorganiziĝis kaj en 1863 estis permesita re-eniri la Union kiel aparta ŝtato.
Loĝantaro: 1.810.354. (en 2003; 1.808.344 en 2000)
Ĉefurbo: Charleston Aliaj urboj: Beckley, Wheeling
En Okcidenta Virginio vivas nur 0,2 % da etnaj amerikanoj, do preskaŭ la tuta loĝantaro formiĝis per enmigrado. Tamen el la nuna (2003) loĝantaro nur 1,1 % estis naskitaj eksterlande, tio estas la plej malalta valoro en Usono.
Eksteraj ligiloj
TTT-ejo de Okcidenta Virginio en la angla http://www.state.wv.us
Duoblaĵo (lingvoscienco)
En etimologio, du aŭ pliaj vortoj en la sama lingvo estas nomataj duoblaĵo aŭ etimologiaj fratoj (aŭ eble ankaŭ trioblaĵo ktp.) kiam ili havas diferencajn fonologiajn formojn sed la saman etimologian radikon. Ofte, sed ne ĉiam, la variantoj eniris en la lingvon tra diferencaj vojoj. Ĉar la rilato inter vortoj kiuj havas la saman radikon kaj la saman signifon estas tre evidenta, tiu esprimo estas uzata ĉefe por karakterizi parojn de vortojn kiuj diverĝis almenaŭ iome en signifo.
En latinidaj lingvoj tre ofte la ekzisto de duoblaĵoj rilatas al la fakto de kunekzisto de hereda kaj nova vortoj, devena el sama radiko. Hereda estas unu vorto kiu estis ĉiam uzata dum la lastaj du jarmiloj, tio estas en latino kaj poste en la koresponda ida lingvo sen interrompo kaj suferante logike fortan fonetikan evoluon. Kompare ofte iu verkisto, sciencisto aŭ ĝenerale la parolantaro prenis en moderna epoko rekte el la latina vorton sen tiom da evoluo. Tiele ekzemple el la latina vorto "delicatum" en la hispana estas la hereda "delgado" (maldika) kaj la posteprenita "delicado" (delikata). Tio estas klara ekzemplo de duoblaĵo.
En Esperanto oni havas multajn tiajn parojn, ofte pro la neceso distingi per malgranda fonologia diferenco du fratajn nociojn sed kun nuancoj sufiĉe gravaj por produkti du diferencajn vortojn, ekzemple trinki kaj drinki, stato kaj ŝtato, genro kaj ĝenro, speco kaj specio, justa kaj ĝusta, justico kaj justeco ktp. Tre ofte, bedaŭrinde, komencantoj kiuj ne bone regas la lingvon povas konfuziĝi inter tiuj.
Katedralo de la Naskiĝo
La Katedralo de la Naskiĝo (ruse, Рождественский собор, Roĵdestveiskij sobor) estas ortodoksa preĝejo situanta en Suzdal (Rusio). Ĝi estas parto de la Monda heredaĵo de Unesko en la aro nomata Blankaj monumentoj de Vladimir kaj Suzdal, kun la kodo 633-006. Ĝi estis konstruita laŭ ordono de Vladimiro la 2-a Monomako inter la fino de la 11a jarcento kaj komenco de la 12-a.
Băgău
Băgău [bəgəŭ] (hungare: Magyarbagó, germane: Bogun) estas vilaĝo en Rumanio apud Aiud. Administre ĝi apartenas al Lopadea Nouă.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 656 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 623 (rumanoj, 19 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1296. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér).
Oberwallmenach
Oberwallmenach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al la mezalta montaro Taunus, kaj ankaŭ administre apartenas al la komunumaro Nastätten, kiu grupigas plurajn etajn komunumojn, por komune plenumi difinitajn taskojn. La lokuloj nomas la teritorion de la komunumaro Blaues Ländchen ("blua landeto"), kaj regule aperanta informilo de la administrejo same portas tiun nomon.
2638 Gadolin
2638 Gadolin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 19-an de septembro 1939 de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Projekto Apollo
Projekto Apollo aŭ Programo Apollo de NASA estis serio de homportantaj kosmoflugaj misioj faritaj de Usono uzante la kosmoŝipojn Apollo kaj la Saturnan familion de raketaj lanĉiloj, dum la jaroj 1961–1972. Ĝia celo estis veturigi homon sur la lunon kaj reveturigi lin sekure al la tero, ene de la jardeko 1960. Tiun celon plenumis la misio Apollo 11 en Julio 1969. La programo daŭris ĝis la fruaj 1970-oj, por efektivigi la komencan sciencan esploron de la luno, totaligante ses sukcesajn surluniĝojn. La nomo Apollo venas el la angla nomo de la antikva greka dio Apolono.
La surluniĝo kun homoj estis celo de kaj Usono kaj Sovetunio, sed la konkuron gajnis Usono. La surluniĝo formis la pinton de la kosmokonkuro.
La celo esplori la lunon oni forlasis en septembro 1972, post Apollo 17. La kialoj pro tio estis manko de mono kaj la senintereso de usona publika opinio rilate al la daŭro de la projekto. Malgraŭ tiu, estis kvar pliaj kunhomaj misioj kiuj ne celis atingi la lunon - tri misioj Skylab kiuj uzis la kosmoŝipon Apollo, kaj unu misio Apollo 18 (Apollo-Sojuz). Oni forlasis la kosmoŝipojn Apollo en 1975.
Elekto de misia aparataro
Decidinte je la luno kiel celo, la Apollo-misiaj planistoj devis desegni aron de flugoj kiuj plenumus la celon, samtempe minumumigante danĝeron al homa vivo, kostojn, nepran teknologion kaj astronaŭtan lertecon.
Oni konsideris tri eblajn planojn:
Kontraste al la aliaj planoj, la LOR plano bezonis ke nur malgranda parto de la kosmoŝipo surluniĝas, pro tio etigante la mason lanĉita el la surfaco de la luno. La maso estas plue etigita forlasante la descendomaŝinon sur la luno.
Planado
La NASA-plano antaŭvidis 7 misiojn ĝis la unua kunhoma surluniĝo. Tiuj estis la misioj A ĝis G.
La unua ĉirkaŭflugo de la luno okazis per la Apollo 8, Kristnaske 1968. Tiu misio estis alŝovita inter misioj C kaj D.
Oni aldone planis la misiojn H, I kaj J:
Konkuro de sistemoj
La 25-an de majo 1961, nur unu kaj duono monatoj post la sukcesa lanĉo de Jurij Gagarin, usona prezidento John F. Kennedy prezentis sian faman parolon antaŭ la Usona Kongreso, en kiu li skizis la celon, samjardeke veturigi homojn al la luno kaj reveturigi ilin.
Kvankam oni planis pluajn lanĉojn, la projekto Apollo estis finita post la sesa sukcesa surluniĝo de Apollo 17, ĉar la kreskantaj kostoj de la vjetnama milito fortiris la monon.
Por la kunhomaj lunflugoj oni evoluigis grandajn raketojn, kiuj ricevis la nomon Saturn 5. En la evoluigo havis gravan rolon la germana-usona raketa konstruisto, planisto Wernher von Braun, kies teamo evoluigis la unuan ŝtupon kun fortega F-1-a raketa lanĉilo. Ĉiuj lanĉoj de tiu raketo estis sukcesaj – spite al ties granda potenco kaj malsimpla konstruo.
Samtempe kun la antaŭpreparo por la surluniĝo, daŭris ankaŭ la Gemini-programo, por kolekti spertojn pri rendevuaj manovroj en kosmo.
Samtempe kun la Apollo-programo laboris ankaŭ Sovetunio je ampleksa programo, kiu same celis surlunigon de homoj. En kadro de la Zond-programoj, oni lanĉis la modifitan kosmoŝipon Sojuz senhomajn al la luno kaj post unu ĉirkaŭflugo reen al la tero. Tiu servis por testo de la kosmoŝipo, kiun oni pripensis por kunhoma lunoflugo. La senhoma Zond-5-a kosmoŝipo en Septembro de 1968 ĉirkaŭis la lunon, sed la reveturo ne sukcesis, ĝi falis en la Hinda Oceano. En oktobro de 1970 finiĝis la testprogramo kun Zond-8. El ĉiuj lanĉitaj kosmoŝipoj povis sukcese surteriĝi nur Zond-7.
Paralele laboris la Sovetunio ankaŭ je surluniĝa misio, por kiu – simile al tiuj de Apollo – oni volis uzi superpezajn raketojn. Por tio oni evoluigis la N1-raketojn, kiuj ĉe ĉiuj 4 testaj lanĉoj malsukcesis de 1969 ĝis 1972. Ĉar dumtempe Usono jam surluniĝis, la sovetoj abdikis pri la kunhoma lunprogramo kaj poste eĉ neis, ke ili iam havis tian programon. La informoj pri tiu programo aperis nur komence de la 1990-aj jaroj kaj oni prezentis la N1-raketojn.
La surluniĝo de 1969
En kadro de la misio Apollo 11 la unuaj du homoj (Neil Armstrong kaj Buzz Aldrin) alvenis sur la Luno la 20-an de julio 1969 je 20:17 horo (UTC). Ses horojn poste, la 21-an de julio, je 02:56:20 horo UTC, Armstrong eliris la lunoveturilon kaj surpaŝis la lunon, kiel la unua homo sur la luno. Tiam li eldiris la famiĝintajn vortojn:
Citaĵo: That's one small step for (a) man, [but] one giant leap for mankind. (esperante: "Tiu ĉi estas eta paŝo por homo, granda salto por la homaro.")
La tria astronaŭto, Michael Collins, ĉirkaŭflugadis la lunon en la Apollo-11 patrinoŝipo ĝis la reveno de la lunoveturilo Eagle.
Apollo-misioj
Post la sukcesa surluniĝo de Apollo 11, NASA publikigis multajn planojn, kiuj entenis 9 pluajn flugojn ĝis fino de 1972. Do jam januare de 1970 estis forstrekita la misio Apollo 20 pro kostaj problemoj, kiel menciitaj supre.
La restantajn spacoŝipojn Apollo kaj raketojn Saturn oni uzis por la programo Skylab en 1973/74 kaj por la kuna programo Apollo-Sojuz en 1975.
En julio 2009 la kosmosondilo Lunar Reconnaissance Orbiter faris detalajn fotojn de la surlunigejoj de la misioj Apollo 11, 14, 15, 16 kaj 17.
Montokazerno
Montokazerno, Kazerno La Montaña [montAnja] aŭ en la hispana rekte Cuartel de la Montaña estis kazerno de Madrido, Hispanio, konstruita dum la 19a jarcento, situanta sur la Monto Princo Pio, kie nun estas la Okcidenta Parko. Akiris elstarecon ĉar tie komencis la milita insurekcio de julio de 1936 en la hispana ĉefurbo.
Historio
Ĝi staris sur la loko kie laŭŝajne la francaj trupoj de la armeo de Napoleono la 3an de majo de 1808 mortpafis la insurekciintojn de la antaŭ tago. Ties konstruo ekis en 1860 kaj finis 1863. Temis pri solida konstruaĵo el briko kaj granito, kvadrata kun du kortoj, kiu povis enhavi el 2.600 al 3.000 soldatoj.
Enlanda Milito
La 19-a de julio de 1936, la generalo Fanjul zorgante pri la organizado de la puĉo en Madrido, eniris, vestita je civilulo, en la Montokazerno. Anstataŭ eliri kun trupoj por konkeri ĉefajn strategiajn punktojn de la ĉefurbo, proklamis la militstaton kaj restis kun 1.500 militistoj kaj ĉirkaŭ 180 falangistoj en la kazerno. Li esperis helpotrupojn el la kazernoj de Kampamento, Getafe kaj Kvar Ventoj, kie la puĉo fakte malsukcesis. La Montokazerno gravis por la respublika registaro ĉar tie estis ŝlosilaj pecoj de pafiloj, neutilaj sen tiuj.
Posttagmeze la kazerno estis ĉirkaŭita de trupoj fidelaj al la registaro de la Respubliko kaj popolaj milicoj. Mateniĝe komencis kanonado kaj la puĉistoj rezitis nur horojn. Okazis diferencoj inter la puĉistoj ĉar kelkaj montris la blankan flagon, dum aliaj plupafis kontraŭ la registaraj sieĝantoj (aŭ temis pri trompoklopodo). Intervenis aviado kaj dum la konkero preskaŭ estis detruita la kazerno. Oni kalkulis inter 500 kaj 900 mortintoj, depende de la fontoj kaj el la enkalkulitaj homgrupoj. La respublikanoj kaptis la generalon Fanjul kaj aliajn oficirojn, kiuj estis enprizonitaj, juĝitaj la 15an de aŭgusto kaj mortpafitaj tiun saman monaton.
Frankismo
Julie de 1972 oni inaŭguris frankisman monumenton omaĝe al tiuj mortintaj puĉistoj, samtempe kun la inaŭguro de la restarigo de la Templo de Debod.
Mühl Rosin
Mühl Rosin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Güstrow-Land. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas ankaŭ la komunumopartoj Bölkow, Kirch Rosin kaj Koitendorf.
ESA
ESA povas esti: