cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bastarda filo
Bastarda filo aŭ eksterleĝa filo estas la filo naskita ekster la geedzeco aŭ de nekonata patro.
Historio
Laŭlonge de la historio ekzistis multnombraj registroj kiuj montras ke bastardaj estis konsiderataj malsupraj al la laŭleĝaj aŭ engeedzaj gefiloj kaj ofte ili estis traktataj per granda rigoro.
Jam en la Biblio oni aludas al tiaj okazoj. En Genezo oni vidas ke Sara diris al Abrahamo, parolante pri Ismael: "ne estu la bastardo aŭ sklavidino heredanto kun mia filo Isaak." En Readmono oni legas: "ankaŭ la bastardo ne povos eniri en la asembleon de la Senjoro ĝis la deka generacio."
En la Antikva Grekio, Periklo, disĉiplo de Anaksagoro kaj fama kapitano kaj filozofo kiu enkondukis al la florado plej granda de la lando, havigis al la atenanoj dekreton ege kruela kontraŭ bastardoj. Ĉirkaŭ kvin mil estis kondamnitaj kaj venditaj kiel sklavoj en publika cremonio. Pro la leĝoj de Solono la gepatroj malhavis patran aŭtoritaton pri bastardoj. La momenta plezuro, laŭ tiu antikva leĝofaranto, estu la nura premio.
Inter romianoj la situacio de bastardoj estis pli malfavora. Meze de enorma popolo ili troviĝis en absoluta soleco, sen parencoj, sen rilatoj, sen socio kaj sen familio. La dekdu-tabulaj leĝoj ne akceptis por bastardoj la rajton de sukcedo. Tiuj de Justiniano malhavigis al ili eĉ manĝajoj kaj iel nur alveno de kristanismo etkvante moderis tiun rigoron. La imperiestro Anastazio permesis al laŭleĝaj gepatroj legitimi bastardojn per simpla adopto. Justino kaj Justiniano abolis tiun legitimeblon, por ne rajtigi tiel la la eksterleĝan kunulecon.
Santo Domingo Teojomulco
Santo Domingo Teojomulco estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santo Domingo Teojomulco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 516.
Geografio
Santo Domingo Teojomulco apartenas al la distrikto Sola de Vega al kiuj apartenas entute 16 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3992 loĝantojn. El tiuj estis 1842 viroj kaj 2150 virinoj. La komunumo havas surfacon de 145,44 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1260 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 20 indiĝenoj. El tiuj 12 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 12 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
11081 Persäve
11081 Persäve estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Pehr Arvid Säve (1811–1887), historiisto pri la sveda kulturo. Instruisto en Visby, li dediĉis grandan parton de sia libertempo al esploro pri la dialektoj kaj la folkloro de Gotlando. Li ankaŭ fondis muzeon en Visby : Fornsalen.
Encelado (luno)
Encelado (S II Enceladus) estas natura satelito de la planedo Saturno malkovrita de William Herschel en 1789. Laŭ grandeco ĝi estas la sesa satelito de Saturno, laŭ distanco la dekkvara el 48.
Ĝi havas multe da glacio, kaj eble eĉ havas fluidan akvon sub ĝia supraĵo. Tiu interna akvo estus tiel, ĉar Encelado havus internan varmon, kiu generiĝus gravite.
Pantepec (Chiapas)
Pantepec estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Pantepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07067.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9785 loĝantojn. El tiuj estis 4907 viroj kaj 4878 virinoj. La komunumo havas surfacon de 47 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1470 metroj super la marnivelo.
Helm Identification Guides
La Helm Identification Guides (Identigogvidiloj Helm) estas serio de libroj kiuj temas pri la identigo de grupoj de birdoj. Tiu serio inkludas du tipojn de gvidiloj:
Encelado (luno)
Nomado
Tiu luno ricevis la nomon de la giganto Encelado, venkita de Atena dum la Gigantomakio. La geologiaj detaloj de ĝia surfaco ricevis nomojn de lokoj aŭ roluloj el la persa fabelaro Mil kaj unu noktoj.
Pantepec (Chiapas)
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4738 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2584 scipovis legi kaj skribi kaj 2140 personoj estis analfabetoj. Do 55% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 45% estis analfabetoj.
Helm Identification Guides
Komencaj volumoj estis foje publikataj laŭ la markoj Croom Helm aŭ Christopher Helm Publishers. Aldone paralela serio de gvidiloj, tre similaj laŭ dezajno estis publikigitaj de Pica Press en la 1990-aj jaroj (markite Pica en la suba listo); Pica estis poste absorbita en A & C Black (nune parto de Bloomsbury Publishing Plc), kaj ĉiuj gvidiloj estas nune markitaj kiel simpla serio.
Kelkaj el la libroj ricevis la premion de British Birds nome Bird Book of the Year.
Listo de titoloj en la serio, laŭ kronologia ordo de publikigo estas la jena:
Pozuelo de Alarcón
Pozuelo de Alarcón estas vilaĝo kiu situas meze de la Madrida Regiono (Hispanio), kaj estas 15 kilometrojn for de la.
Priskribo
Pozuelo estas vilaĝo kiu daŭre plivastiĝas, ĝi disponas grandnombrajn servojn kaj estas tre bone komunikita kun Madrido. Multaj entreprenoj de la tiel nomata tria sektoro elektis ĝin kiel sidejon.
Nacia parko Vanoise
La Nacia Parko Vanoise (Vanoaz’) situas en la Alpnordo de Francio, en la departemento Savoie (Savojo) en la samnoma montaro, kiu kuŝas inter norde la valo de la rivero Isère (Izer’), Tarentaise (Tarentez’), kaj sude tiu de la rivero Arc (Ark), Maurienne (Morjen’). Li apudas la Nacian Italan Parkon Gran Paradiso, laŭ la landlimo, kun kiu ĝi estis ĝemeligita en 1972. La du parkoj konsitigas la plej vastan surfacon protektatan (1250 km²) en okcidenta Eŭropo.
Historio
La Nacia Parko Vanoise estis la unua franca parko, kreita la 6an de julio 1963. La ĉefa kialo de ĝia kreado estis la malapero de la ibeksoj. Tiuj longkornaj mambuloj estis ekstermitaj tuj post la apero de la pafiloj, kvankam ili abundis en tiu alpa regiono antaŭe. En la apuda montaro "Gran Paradiso" en Italio, tiuepoke pluvivis nur cento da ibeksoj, kiam ties ĉasadon oni malpermesis en la jaro 1823. Reĝo Victor Emmanuel II (Viktor Emanuel 2a) kreis reĝan rezervejon en 1856, kiu iĝis nacia parko en 1922. En Francio natura rezervejo kreiĝis en Vanoise en 1943 sub la impulso de asocioj (Franca Alpa Klubo kaj Franca "Touring-Club") kaj de ĉasistoj. Post multaj hezitoj pri ties surfaco kaj pri la prioritato donota al la naturo kaj al la homoj, la unua nacia parko franca naskiĝis en 1963.
Eksteraj ligiloj
Saliko: Francio: Vizito al la nacia parko Vanoise el Monato (2005/02, p. 22)
Konyár
Konyár [konjAr] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Derecske. Ŝajnas, la loknomo devenis el la slava konje (=ĉevalo).
Geografio
Konyár situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo el Derecske, laŭ fervojo Debrecen-Nagyvárad, Derecske estas proksime.
Historio
La unua mencio devenis el 1213 pri la komunumo. Ĝi ekhavis la rangon hajduka urbo en 1605. La tataroj forbruligis la urbeton en 1660. La baroka kalvinana preĝejo konstruiĝis en 1745. En 1919 la rumanoj okupis la regionon.
Vidindaĵoj
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, klubo de maljunuloj, biblioteko, kulturdomo, kuracejo, poŝto, sportejo, policana ĉambro.
Famuloj
En Konyár naskiĝis skulptisto Alfréd Tibor.
Ĝemelkomunumo estas Margitta, Rumanio.
Champigneul-sur-Vence
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Enikő Bitay
Enikő BITAY [bitai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bitay Enikő estas rumania hungara inĝeniero, profesoro, membro (ekstera (2016)) de Hungara Scienca Akademio.
Enikő Bitay naskiĝis la  en Cluj.
Biografio
Enikő Bitay apartenas al la hungara minoritato en Rumanio, sed ŝi havas ankaŭ hungaran ŝtatanecon. Ŝi frekventis liceon en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris pedagogian diplometon en 1983 en la sama urbo en la Teknika Universitato, en la sekva jaro metalurgian-maŝininĝenieran diplomon. Post la diplomo ŝi laboris en entrepreno, kie ŝi okupiĝis pri planado de iloj. En 1984 ŝi edziniĝis, post 4 jaroj ŝi naskis filon. En 1997 ŝi studis en kursoj en sia naskiĝurbo kaj Zaragozo. Inter 2000–2007 ŝi havis postenon en Erdélyi Múzeum-Egyesület, en 2001 ŝi frekventis universitatan kurson en Budapeŝto. En 2003 ŝi akiris sciencan gradon Ph.D en Cluj. Ekde 2007 ŝi estis nomumita docento en Transilvania Hungara Universitato Sapientia, sed ŝi instruas en kampuso en Târgu Mureș. En 2008 ŝi akiris ankaŭ komputadinĝenieran diplomon same en Cluj. Ŝi ricevis hungarajn kaj rumanajn premiojn inter 2003-2014.
Vlčeves
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
9863 Reichardt
9863 Reichardt estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1991 de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
RSI
La vorto havas plurajn signifojn:
9863 Reichardt
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germanan komponisto Johann Friedrich Reichardt (1752–1814), kiu dum 20 jaroj estis dirigento de la orkestro de la Reĝa Prusa kortego en Potsdamo. Li estis maldungita pro sia favora opinio por la Franca revolucio, li vivis en Giebichenstein ĉe Halle post 1794. Dum kelka tempo li estis kunlaboranto de Goethe kaj kuraĝigis multnombrajn junajn poetojn kaj artistojn. Lia verkaro entenas ĉirkaŭ 1000 kanzonojn en 30 kolektaĵoj, uzante parolojn de preskaŭ ĉiuj germanaj poetoj. Li estas konsiderata kiel la antaŭulon de Franz Schubert.
Ni estas tie! (popolkanto)
Melodio kaj paroloj
La vortumado de la kanto evoluis ekde la apero. Ne ekzistas universala versio, la postuloj povantaj ŝanĝi laŭ la movadoj kaj tio kreas grandan diversecon da eblaj paroloj. Tamen, la plej ofta versio estas la jena :
"Ankaŭ inigita versio ekzistas :La melodio venas el la rekantaĵo, iomete modifiita, de la itala kanto Che sarà ("kio okazos") okaz, konata en Francio en la versio de Mike Brant Qui saura ("kiu scios" ).
Historio
La kanto, kun malsamaj paroloj, estis origine kantata de futbalfanoj.
Septembre de 2017, nova versio estis kantata dum manifestacio kontraŭ reformo kiu celas modifi la Laborkodon. Poste, en junio 2018, alia versio estis kantata de manifestaciantoj kontraŭ fervoja reformo, en la stacidomo Lyon-Part-Dieu (« Pour l’honneur des cheminots et l’avenir de nos marmots, nous on est là ! » - "por la honoro de la fervojistoj kaj la estonto de niaj knaboj, ni estas tie!"). Aŭtumne de 2018, la nuna versio aperis kuntekste de la movado de la flavveŝtuloj. Ĝi poste estis uzata en la socia movado de 2019-2020 kontraŭ pensia reformado.
Februare de 2018, la kanto estis uzata de la parlamentanoj de la NUPES en la Nacia Asembleo dum malsamaj momentoj okaze de la debato rilate al la pensia reformo proponita de la registaro de Élisabeth Borne.
Signifo
En Libération decembre de 2019, la historiistino Clyde Marlo-Plumauzille, kiu estas esploristo por la Nacia centrejo pri scienca esploro, komparis la kanton Ni estas tie! al aliaj famaj popularaj kantoj dum la historio, kiel la kanto de la franca revolucio ''Ah ! ça ira, Le Temps des cerises rilate al la Pariza Komunumo de 1871, Le Chant des partisans (La kanto de la samideanoj), aŭ la Hymne du MLF'' (feminisma kanto de la Movado Por la Liberigo de la Virinoj kiu aktivis en la 1970-jaroj).
Laŭ ŝi, tiu kanto ebligas "grupiĝi kaj aserti komunan identecon, ion pli grandan ol sin". Marlo-Plumauzille ankaŭ notas la "gajan aspekton" kaj la "pozitivan tonalon" de la kanto, ligitan al ties sporta deveno, festa kaj popola, kiu "malpravigas la kliŝon de "socia grumblo" uzatan per multaj amaskomunikilaj vidpunktoj por priskribi popolajn manifestaciojn". Ni estas tie! tiel estus la esprimo de "batalo por la agnosko de ĉiuj kiuj estas ekskluzivitaj kaj sub la reganta politika mondo, kaj por malferma aspiro pri "plibona mondo" por remirigi la horizonton de la eblecoj".
Anasse Kazib, sindikatisto kaj trockiisma aktivulo, interjvuita de Libération decembre de 2019, substrekis ke la referenco al la honoro de la laboristoj en la plej populara versio ebligas "montri ke estis amaso da laboristoj ene de la flavveŝtuloj kiuj ne estas ekstremdekstraj".
Rose-Marie Farkas
Kariero
Li debutis en 1985 en la Kolozsvári Állami Magyar Opera, en 1990 ŝi transdungiĝis al Hungara Operejo de Budapeŝto. En la sama jaro ŝi havigis premiojn en kantkonkursoj internaciaj de Budapeŝto, Antverpeno kaj Barcelono.
Kladruby (Teplá)
Kladruby estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km oriente de Teplá. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kladruby situas en katastra teritorio Kladruby u Beranova kun areo 6,66 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Malkolmo la 1-a
Malkolmo la 1-a (Máel Coluim mac Domnaill; Malcolm I; naskiĝis ĉirkaŭ 900, mortis en 954) estis reĝo de Skotlando de 943 ĝis 954, iĝinta reĝo kiam sia kuzo Konstanteno la 1-a de Skotlando (Causantín mac Áeda) abdikis por iĝi monaĥo. Li estis la filo de Donaldo la 2-a (Domnall mac Causantín).
Estas konate ke sia patro mortis en la jaro 900, do Malcolm ne povis naskiĝi post ĉi tiu jaro. Dum la 940-aj jaroj, li ne plu estis juna viro kaj eble iĝis senpacienca atendante la tronon. Vole aŭ ne —Profetaĵo de Berchán (verkita en la 11-a jarcento), versa historio en la formo de supozita profetaĵo, deklaras ke ne estis libervola la decido ke Konstantino II abdikis en 943 kaj eniris monaĥejon, lasante la reĝlandon al Malkolmo.
En 945, Edmund de Wessex, kiu elpelis Amlaíb Cuaran (Olaf Sihtricsson) de Northumbria, ruinigis Kumbrion kaj blindigis du filojn de Domnall mac Eógain, reĝo de Strathclyde. Estas dirite ke li tiam "lasis" aŭ "laŭdis" Strathclyde al Máel Coluim en interŝanĝo por alianco. Kio devas esti komprenita de "lasis" aŭ "laŭdis" estas neklara, sed ĝi povas signifi ke Máel Coluim estis la "overlord" de Strathclyde kaj ke Edmund rekonis tion ĉi dum li prenis landojn en suda Kumbrio por si mem.
La Kroniko de la Reĝoj de Alba diras ke Máel Coluim prenis armeon en Moray "kaj mortigis Cellach". Oni ne mencias Cellach en la ankoraŭ ekzistantaj genealogioj de la regantoj de Moray kaj sia identeco estas nekonata.
La Analoj de Ulster raportas ke Máel Coluim estis mortigita en 954. Li estis entombigita en Iona. Siaj filoj Dubh kaj Cináed iĝis pli malfrue reĝoj.
Amálie Mánesová
Amálie MÁNESOVÁ (naskiĝis la en Prago - mortis la  en Prago) estis ĉeĥa romantikisma pentristino-pejzaĝistino kaj artpedagogino.
Biografio
Ŝi naskiĝis en artista familio. Ŝia patro Antonín Mánes kaj pli junaj fratoj Quido kaj Josef estis pentristoj, la onklo Václav Mánes, kiu kunvivis kun ili, estis portempa direktoro de la praga figurarta konservatorio. Ĉar ankaŭ ŝi montris artan talenton, la pentrarton instruis al ŝi, kvankam ne sisteme, ŝia patro. Unue Amálie volis okupiĝi pri figura kaj portreta pentroarto, sed la patro decidis, ke por virino pli konvenas specialiĝi pri pejzaĝoj.
Post la morto de la patro en 1843 plejparton de sia tempo kaj streboj ŝi dediĉis al instruado de riĉaj aristokratoj kaj al prizorgado kaj materia subteno de siaj fratoj. En 1853 en la praga domo U Hábichů en la strato Spálená, kie ili loĝis (sur la loko, kie nuntempe troviĝas la teatro Studio Ypsilon) ŝi fondis propran privatan pentrolernejon por sinjorinoj kaj fraŭlinoj el urbanaj familioj. Inter ŝiaj studentinoj estis ankaŭ poste fama pentristino Zdenka Braunerová kaj Marie Riegerová, nepino de la elstara historiisto František Palacký.
Ŝi rifuzis oferton pri geedziĝo de la skulptisto Václav Levý kaj ĝis fino de sia vivo ŝi restis fraŭlino. Ŝi mortis subite pro kormalsano.
Verkaro
Amálie lernis pentri nur de sia patro kaj ne konis modernajn tendencojn en la pentroarto, do ŝiaj pejzaĝoj havas plejparte intiman romantikisman etoson. En ŝia prezento de la naturo evidentas senta rilato al la temo kaj kolora delikateco kaj ardo, elstaras klareco kaj pureco de la kolornuancoj kaj de ilia kombino. Plej multe ŝi inklinis al la tekniko de akvarelo.
En plenaero ŝi pentris kun siaj fratoj ne nur en la ĉirkaŭaĵo de Prago, sed ankaŭ en la montaro Krkonoše kaj en Bohemia paradizo. Ŝi realigis eksterlandajn vojaĝojn i.a. al Vieno, Dresdeno, Munkeno kaj Romo.
La plej multaj el ŝiaj verkoj (ĉirkaŭ 50) estas posedataj de la posteuloj de ŝiaj lernantoj kaj daŭre alte taksataj dum la artaŭkcioj. Pluraj el ili estas ekspoziciataj en la Nacia Galerio en Prago.
En ŝia epoko pri pentroarto povis okupiĝi plejparte nur riĉaj virinoj kaj nur hobie.
Ĝis nun ŝi imponas kaj inspiras kiel virino kuraĝa kaj admirinde memstara, kapabla kaj entreprenema, kiu samtempe pretis oferi sian propran talenton por sia familio. Danke al sia subteno ankaŭ ŝi havis sian partan meriton pri tio, ke precipe ŝia frato Josef Mánes povis sekve fariĝi unu el la plej gravaj kaj la plej originalaj reprezentantoj de la ĉeĥa romantikismo, kiu multon faris por evoluo de la ĉeĥa arto. Lia plej konata verko, admirebla ĝis nun eĉ en plenaero, estas cirkla pentroornamo de la astronomia horloĝo en Prago.
En la ĉeĥa kinematografio Amálie (prezentita de la aktorino Jana Štěpánková) rolis en la filmo de Josef Mach Paleta lásky (Paletro de amo, 1976) pri la familio Mánes kaj ĝuste pri ornamado de la koncerna astronomia horloĝo. En Esperanta Vikipedio la filmo menciindas ankaŭ pro tio, ke kun ĝi ligitas tri esperantistoj. La scenaro estis kreita laŭ la libro de František Kožík, kiu kun sia edzino Zdeňka Švabíková-Kožíková (kiu aktoras en la filmo) estis en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj membroj de la fama profesia esperantlingva radioelsendo Verda Stacio en Brno (kaj post la dua mondmilito en Prago). La kontraŭulo de Mánes en la filmo estas prezentata de Otto Sklenčka, filo de Ota Sklenčka.
Literaturo
(ĉeĥlingva)
Brustomakula pego
La Brustomakula pego (Colaptes chrysoides) estas granda specio de birdo de la familio de Pegedoj, genro “Colaptes” kaj subfamilio Picinae, kiu loĝas en Ameriko, nome en partoj de Nordameriko kaj partoj de Centrameriko, nome en la dezertaj regionoj de Sonoro, Jumao kaj orienta Kolorado de sudokcidenta Usono kaj nordokcidenta Meksiko inkludante Kalifornia Duoninsulo escepte la plej nordokcidenta regiono.
Priskribo
Tiu ĉi nearktisa specio estas tre simila al la Brustornama pego, el kiu tiu ĉi diferenciĝas pro orflavaj subflugiloj kaj subvostoj distingaj el la ruĝecaj de la subspecio de Brustornama pego kiu troviĝas en la sama regiono. Ĉiukaze temas pri granda pego 29 cm longa kun bruneca supra kapo (ĝis okulo) kaj grizaj vizaĝo kaj kolo, ambaŭ partoj tre klare limigitaj. Grizbruna dorso kun horizontala nigra punktostriado kaj pli helgrizaj brusto kaj ventro kun vertikalaj linioj de nigraj klare markitaj punktoj. En supra brusto tiu ĉi specio montras la saman nigregan antaŭan kolumon kun formo de duonluno invertita, kiun montras ankaŭ la Brustornama pego, kaj pro tio ambaŭ specioj povus interŝanĝi siajn nomojn. La maskloj montras ruĝajn mustaĉajn bridojn.
Vivejo
La Brustomakula pego plej ofte konstruas sian neston en majesta kakto sagvaro. La Brustornama pego male nestumas en riverbordaj arboj kaj tre rare en sagvaroj. La Brustomakula pego foje hibridiĝas kun la Brustornama pego en la malgrandaj zonoj kie la teritorioj kaj habitatoj koincidas.
Trouza braka malsano
Trouza braka malsano (angle: RSI Repetitive strain injury) karakteriziĝas per doloraj brakoj, malvarmaj manoj, pikpikaj aŭ brulaj sentoj, perditaj sentoj, malfacileco uzi la manojn, manko de eltenemo, malforto, kaj simile. RSI estas ofte kaŝita en multtajpuloj ks: dum jaroj la brakoj kompensas al la uzado, kaj kiam finfine ne plu estas kompensebleco, tiam estas malkaŝita RSI, malsano (foje dolorega) serioza al via mensa sano kaj al via kariero. Nune la malsano estas malfacile traktebla.
Ligiloj
Se estas problemoj, agu tuj kaj ne hezitu. Bonaj (ĝenerale anglalingvaj) ligoj:
Krimea Federacia Distrikto
La Krimea federacia regiono (ruse Крымский федеральный округ) laŭ la registaro de Rusio konsideratas unu el la naŭ federaciaj distriktoj de Rusio. Ĝi estis establita la 21-an de marto 2014 de Vladimir Putin post la aligo de Krimeo al la Rusia Federacio. La distrikto inkluzivas la Respublikon Krimeo kaj la federacian urbon Sebastopolo, kiuj estas ambaŭ internacie agnoskitaj kiel parto de Ukrainio. Oleg Belavencev (cirile Олег Белавенцев) estis nomumita la prezidanta sendito. La administra centro de la federacia distrikto estas Simferopolo.
Avesta lingvo
La avesta lingvo (ankaŭ konata kiel zenda aŭ zend) estas orienta irana lingvo, parenca al la malnovpersa, apartenanta al la familio de la hindeŭropaj lingvoj, en kiu estis verkita la Avesto aŭ la sankta libro de la Zaratuŝtrismo. Ĝi estis uzita en la antikva Persio
Ĝeneralaj karakteristikoj
La avestlingvaj vortoj povas aparteni al tri genroj: maskuleno, femineno kaj neŭtro. Koncerne la numero. la vortoj povas aparteni al la singularo, dunombro aŭ pluralo. Ĝi estas sinteza lingvo: la substantivoj estas deklinaciitaj en sep kazoj (nominativo, akuzativo, instrumentalo, dativo, ablativo, lokativo kaj genitivo).
La avesta alfabeto estas evoluo de la malfrua pahlavia skribo, kiu mem devenas de la aramea alfabeto. Ĝia nomo estas Din Dabiri. Tiu alfabeto por ĉiuj vokaloj kaj konsonantoj havas apartan klaran literon kaj skribiĝas de dekstre al maldekstre.
Saint-Laurent (Creuse)
Saint-Laurent estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 694 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2018.
Geografio
Saint-Laurent etendiĝas sur 12,93 km², kaj havis 694 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 54 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Laurent situas je alteco de 470 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Laurent apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Administrado
Saint-Laurent apartenas al la kantono Guéret-Sud-Est, kies ĉefurbo estas Guéret. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
NGC 3049
NGC 3049 (aliaj indikoj — UGC 5325, IRAS09521+0930, MCG 2-25-55, KARA 383, MK 710, ZWG 63.103, PGC 28590) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
28640 Cathywong
28640 Cathywong estas tre malgranda ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Catherine Wong, finalistinon de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biologia inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Morristown High School de Morristown (Nov-Ĵerzejo).
Ekzemplo
Ekzemplo laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas "aparta okazo de pli ĝenerala afero".
Racu
Racu (hungare: Csíkrákos [ĉikrakoŝ]  ) estas vilaĝo en Rumanio en la valo de la rivero Olt norde de Miercurea Ciuc. Administre ĝi de 2004 estas komunuma sidejo; ĝis tiam ĝi apartenis al Siculeni.
Al la komunumo apartenas la vilaĝo Gârciu, kiu ĝis 2011 nomiĝis Satu Nou.
Loĝantaro
En 1910 oni nombris 1 604, en 1992 1 160 loĝantojn (99,5 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba menciaĵo estas el 1332 kiel ekleziejo. En 1764 ĉi tie kunvenis la sikuloj por protesti kontraŭ la envicigo en landlimgardistaron. Vidu: Siculicidium. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Csíkrákos apartenis al Hungario (Csík). En 1907 Béla Bartók kolektis tie 43 popolmelodiojn.
Tépe
Tépe (tEpe) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Derecske.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Debrecen-Békéscsaba. Berettyóújfalu troviĝas 12, Debrecen 26, Budapeŝto 222 km.
Historio
Oni trovis en Tépe tombon de riĉa avara persono. La komunumo estis en la 13-a jarcento eklezia loko, tial ĝi havis preĝejon. Dum la turkoj la vilaĝo dufoje senhomiĝis. Ĝi ekhavis la rangon hajduka urbo en 1617 de Gabrielo Báthori. En 1856? klasikisma Kastelo de Tépe konstruiĝis. En 1919 la rumanoj okupis ankaŭ tiu ĉi vilaĝon. Ne menciita vidindaĵo estas la kalvinana preĝejo konstruita en 1585.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, sportejo.
Pocheň (Široká Niva)
Pocheň (Pochmühl) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Široká Niva en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Široká Niva. Vivas ĉi tie. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Milotice nad Opavou - Vrbno pod Pradědem kaj ŝoseo II/451.
Pocheň situas en katastra teritorio Široká Niva kun areo 19,93 km².
Evoluo de nombro de loĝantoj
En Pocheň estas registritaj 34 adresoj, 20 daŭre loĝataj kaj 14 refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 16 domoj, el tio 10 daŭre loĝataj.
Mucajaí
Mucajaí estas municipo de la brazila subŝtato Rorajmo, kiu taksis 14.814 loĝantojn en 2010.
Carroll Baker
Carroll BAKER (28a de Majo, 1931) estas usona kina, teatra, kaj televida aktorino kaj seksosimbolo. Laŭlonge de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, la gamo de roloj de Baker el naivulinoj al senhontaj kaj altiraj virinoj markis ŝin kiel kaj serioza drameca aktorino kaj kiel seks-bombo. Dum ŝi aktorinis ĉe Broadvajo en 1954, ŝi estis malkovrita de reĝisoro Elia Kazan kiu metis ŝin kiel protagonistino en la verko de Tennessee Williams nome Baby Doll (1956). Ŝia rolo en la filmo kiel sekse-subpremita sudusona ĵusedzino havigis al Baker famon kaj nomumojn por BAFTA kaj Oskar-premioj pro Plej Bonkvalita Aktorino, same kiel Oran Globon kiel Plej Promesanta Novan Aktoron tiun jaron.
Aliaj rimarkindaj ekkarieraj roloj estis Giant (1956) kaj But Not for Me (1959), same kiel de kritikaro laŭdataj vakeraj filmoj kiaj The Big Country (1958), How the West Was Won (1962), kaj Cheyenne Autumn (1964). Meze de 1960-aj jaroj, Baker iĝis elstara seksosimbolo pro siaj roloj en The Carpetbaggers (1964), Sylvia (1965), kaj Harlow (1965). Ŝi relokiĝis en Italion en 1966 dum jura batalo pri ŝia kontrakto kun Paramount Pictures, kaj pasigis la venontajn dek jarojn stelule en hororaj filmoj kaj giallo trileroj, kiaj tiu de Umberto Lenzi nome Paranoia (1969) kaj Il coltello di ghiaccio (1972), antaŭ reaperi por la usona spektantaro kiel rolaktorino en la kultofilmo de Andy Warhol nome Bad (1977).
Baker ege laboris elstare en televido laŭ longe de la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj, aperante en serioj kiaj Murder, She Wrote; L.A. Law, kaj Roswell, kaj havis duarangajn rolojn en la filmoj Ironweed (1987), Kindergarten Cop (1990) kaj The Game (1997). Ŝi formale retiriĝis el aktorado en 2002. Aldone al aktorado, Baker estis ankaŭ aŭtoro de tri libroj.
Baker supreleviĝis de kvalita nivelo ekde kiam lernis metodaktoradon ĉe Actors Studio.
Filmaro
Selektaj filmoj:
Esenca Monda Angla
Esenca Monda Angla aŭ Essential World English estas propono de internacia planlingvo de Lancelot Hogben, publikigita en 1963, bazita sur Baza Angla. La celo de Hogben estis projekto pli naturalisma ol Baza Angla mem.
Kelkaj karakterizaĵoj de Esenca Monda Angla estas:
Spartio
Spartio, nome Spartium junceum, foje nomata hispana spartio, esparta spartio aŭ teksebla spartio, estas specio de florplanto de la familio de Fabacoj (Fabaceae).
La latinlingva specifa epiteto junceum signifas "junkeca", reference al la burĝonoj, kiuj montras ioman similecon kun tiuj de la junka genro Juncus.
El tiu kaj similaj plantoj tradicie en kelkaj mediteraneaj landoj oni produktas fibron nomitan esparto.
Nomina dubia
Nomina dubia signifas «dubindajn nomojn». La statuso de la jenaj specinomoj estas nesolvita:
Europos parkas
Europos Parkas ("Eŭropa Parko" aŭ "Parko de Eŭropo") estas subĉiela muzeo de 50 hektaroj, kiu situas 17 kilometrojn norde de Vilno, la ĉefurbo de Litovio, apud la vilaĝo Purnuškės. La muzeo per prezento de litova kaj internacia modernaj artaĵoj donas artan signifon al la geografia centro de Eŭropo, kiun sciencistoj de la Institut Géographique National, la nacia geografia instituto de Francio, laŭ siaj kalkuloj dum la jaro 1989 poziciigis ĉi-tie (pli detalan klarigon pri la kalkulo vidu en la teksto Purnuškės).
Kolekto
La muzeo ekspoziciigas pli ol 90 artaxjojn el 27 ŝtatoj, inkluzive de Armenio, Belarusio, Britio, Egiptio, Francio, Finnlando, Germanio, Grekio, Hungario, Irlando, Japanio, Kanado, Kroatio, Kipro, Litovio, Meksiko, Moldavio, Nederlando, Peruo, Pollando, Rusio, Usono kaj Venezuelo.
Interalie, la kolekto inhavas grandformatajn verkojn de la modernaj artistoj Magdalena Abakanowicz, Sol LeWitt, Ales Vesely kaj Dennis Oppenheim.
Tri el la artaĵoj kiuj plej ofte menciiĝas fare de la vizitantoj estas:
Historio
Dum 1991, Karosas poziciigis la unuan skulptaĵon tie. La kontribuo de kreaĵo fare de la usona konceptisma artisto Dennis Oppenheim dum 1996 vekis internacian interesiĝon pri la projekto. Gintaras Karosas daŭrigas envolviĝi pri novaj kontribuoj: la lokigo de ĉiu artaĵo konsideras laŭeblan harmonion kun la lokaj akvoprovizoj, la ĉirkaŭaj arboj, arbustoj kaj floroj, kaj la ĉiutaga interludo de lumo kaj ombro.
Aktivaĵoj
Ekde la jaro 1993, la parko gastigas ĉiujarajn internaciajn simpoziojn pri skulptado. Krome ĝi gastigas internaciajn artistajn renkontiĝojn dufoje jare. Okazas koncertoj kaj festivaloj, kaj konferencejo konstruiĝis en la parko.
30473 Ethanbutson
30473 Ethanbutson estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Paska Ribelo
La Germana Imperio, batalanta kontraŭ Britio en la Unua mondmilito, sendis armilojn al IRB sed ilin kaptis britaj aŭtoritatuloj antaŭ la ribelo.
30473 Ethanbutson
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ethan Thomas Butson, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri medicino kaj sciencoj de la sano. Li estis lernanto ĉe la Illawarra Grammar School en Mangerton (Novsudkimrio, Aŭstralio).
Paska Ribelo
Spite al tio la ribelo progresis. Je la lunda mateno post la Paskotago de la jaro 1916, ĉirkaŭ 1,500 volontaj soldatoj (membroj de la organizoj Irish Volunteers (Irlandaj Volontuloj) kaj Irish Citizens' Army (Armeo de Irlandaj Civitanoj) kaptis la grandegan dublinan General Post Office (la ĝeneralan postejon), kaj aliajn konstruaĵojn dublinajn. La ribeluloj daŭris milojn da britaj soldatoj, kiuj sendiĝis por venki ilin, sed ene de kvin tagoj la ribelo pistiĝis. Multaj mortis: 220 civiluloj, 64 ribeluloj kaj 134 britaj soldatoj.
Pearse, Connolly kaj ĉirkaŭ dek aliaj ribelestroj poste ekzekutiĝis en la Prizono Kilmainham. Tre malmulte da la aliaj (inkluzive de Éamon De Valera, estonta irlanda prezidento) saviĝis danke al usona publikopinio. La ceterularo enprizoniĝis.
Ĝis la ekzekutoj, la ĝenerala publiko kontraŭis la ribelulojn, sed la readaj mortoj de la ribelestroj kaŭzis kontraŭecon irlandnacian al brita regado. Pro tio, la Paska Ribelo kelkfoje nomiĝas "la sukcesa malsukceso". Efektive ĝi estis la unua epizodo de la Irlanda Milito de Sendependo.
13690 Lesleymartin
13690 Lesleymartin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Thierry Pauwels elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Nomo
Ĝia nomo honoras Lesley kaj Martin Goldsmith, kiuj prizorgis la malkovrinton, post ke, li suferis akcidenton en Savernake-arbaro en Wiltshire (Britio).
Suéter
Suéter estis argentina popmuzika bando, kiu akiris famon en la 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj. Ĝi disiĝis definitive en decembro de 2007.
Ĝi eldonis kvin studajn albumojn.
Kalvinana preĝejo (Gulács)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Gulács.
Historio
La supozeble gotika, tiam katolika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento. Ĉirkaŭ en la 16-a jarcento la loĝantoj forlasis la katolikismon kaj prenis la kalvinismon, tial la kirko iĝis kalvinana. Sigelo de la jam kalvinana kirko estis farita en 1595. Inter 1818-1867 la preĝejo estis plene rekonstruita en pluraj etapoj, sed oni uzis supozeble ankaŭ la malnovajn partojn. Ĝis tiam arkeologia esplorado ne okazis. En 2002 la preĝejo estis renovigita.
Champlin (Ardennes)
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Navatejares
Navatejares [nabateĤAres] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Navatejares estas komprenebla etimologie kiel Altbieno de tegolejo, alude al tegolproduktejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 55 loĝantojn. Ĝi perdis 550 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 90 km de Avilo, provinca ĉefurbo kaj kuŝas je 1043 msm.
Ĝi limas kun La Carrera, El Barco de Ávila, Umbrías, Los Llanos de Tormes, Nava del Barco kaj Tormellas.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Ruĝkrura sulo
La Ruĝkrura sulo (Sula sula), foje nomita naivulo, estas granda birdo (71 cm) de la familio de Suledoj. Kiel sugestas ties nomo, plenkreskuloj ĉiam havas ruĝajn piedojn, sed la koloro de la plumaro povas varii. Ili reproduktiĝas kolonie en tre apartaj insuloj de tropikaj oceanoj.
Aspekto
Tiu ĉi estas la plej malgranda sulo (71 cm longa) kun enverguro de 137 cm. Ili havas tre ruĝajn krurojn kaj piedojn. La beko estas bluverda (pli helblua en supra makzelo, pli verdeca en suba makzelo kaj pli helgriza pinte) kun rozkoloraj makuletoj ĉebaze nome fajne laŭlonge de la frunt-eko kaj pli larĝe ĉe la tuta bazo de la suba makzelo inter tiu kaj la fajna nigra bordo kiu larĝiĝas ĉe la gorĝa zono. La bridoj ĉirkaŭ la okuloj estas tre brilbluaj.
Tiuj birdoj povas aspekti laŭ du aŭ tri formoj aŭ fazoj:
Tiuj morfoj komune reproduktiĝas kune ekzemple en la kolonio de la insulo St Giles (Trinidado kaj Tobago), sed ĉe plej regionoj hegemonias unu aŭ du morfoj; ekz. ĉe Galapagoj, plej apartenas al la bruna morfo, kvankam ekzistas ankaŭ la blanka morfo. Tiuj fazoj estas varieblaj kaj povas okazi samtempe en la sama kolonio.
Ambaŭ seksoj estas similaj, kaj junuloj estas brunecaj kun pli malhelaj flugiloj, kaj palaj rozkolorecaj piedoj, dum idoj estas kovrataj per densa blanka lanugo.
Kutimoj
Ili estas lertaj en plonĝado kaj fiŝkaptado, sed mallertaj por ekflugo kaj surteriĝo. Ili estas spektaklaj plonĝantoj en oceanon je alta rapido por kapti predojn. Ili manĝas ĉefe malgrandajn fiŝojn (ekzemple flugofiŝoj) aŭ kalmarojn kiuj ariĝas en grupoj ĉe la surfaco.
Reproduktado
Ili vintrumas enmare kaj ili ne malproksimiĝas de siaj kolonioj, kie nestiĝas en multnombraj kolonioj de insuloj en plej tropikaj oceanoj. La ino demetas nur unu kalkecan bluecan ovon sur nesto el bastonetoj sur arbo aŭ arbusto kaj rare surgrunde. La ovon kovas ambaŭ gepatroj dum 45-46 tagoj. La ido flugas kiam ĝi estas trimonata kaj flugos malproksime kiam ĝi estos kvinmonata.
Paroj kuniĝas por kelkaj sezonoj. Ili okazigas ceremoniajn parigadojn per dancado, laŭta fajfado (akra gakado) kaj maskla montrado de ruĝaj kruroj kaj blua gorĝo.
Disvastiĝo
Ĝi estas tropika birdo de Ameriko, kiu troviĝas el Karibio ĝis nordorienta Brazilo ĉe marbordoj de Atlantiko, kaj el la marbordoj de Peruo ĝis suda Meksiko, inklude la arkipelago de Galapagoj, kie ili kunloĝas kun la Blukrura naivulo. Tra la Pacifika Oceano ĝi disvastiĝas al Sudorienta Azio, al Havajo, kaj eĉ tra la Hinda Oceano al areo de Madagaskaro.
Raciismo
Raciismo estas filozofia metodo kaj mondbildo, kiu kontraŭas la empiriismon. La raciistoj bazas sian klarigon de la mondo ĉefe sur raciajn deduktojn, dum empiriisto akceptas nur tiajn hipotezojn, kiuj baziĝas sur la sentuma percepto.
Renato Kartezio estas konsiderata kreinto de raciismo.
La Tezoj de Raciismo
Estas tri tezoj, kiuj klarigas la manieron kiel raciisto funkcias:
Raciistoj uzas almenaŭ unu el ĉi tiuj tezoj krom la jenaj principoj:
Reĝlando Danio
La reĝlando Danujo aŭ reĝlando Danio (Kongeriget Danmark, malnove Danmarks Rige) estas konstitucia monarkio kaj komunumo de unu superrega parto kaj du aŭtonomaj partoj: la lando Danujo en norda Eŭropo, la Ferooj en la norda Atlantiko kaj Gronlando en norda Ameriko. La lando Danujo, samnoma kun la tuta reĝlando, estas la superrega parto, kie daŭre troviĝas la resto de la justica, ekzekutiva kaj leĝdona potenco. La aŭtonomaj regnopartoj Gronlando kaj Ferooj havas proprajn parlamentojn, kaj aldone havas po du parlamentanojn en la tut-reĝlanda parlamento Folketinget.
Andor Kozma
Andor KOZMA, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kozma Andor estis hungara tradukisto, poeto, ĵurnalisto, membro de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy. Li uzis la pseŭdonimojn Koboz, Andronicus. Andor Kozma naskiĝis la 1861 en Marcali. Li mortis la 1933 en Budapeŝto.
Maha Vajiralongkorn
Maha Vajiralongkorn Bodindradebayavarangkun (มหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร; ) aŭ Rama la 10-a (naskiĝis en Bankoko) estas ekde 2016 la reĝo de Tajlando.
Andor Kozma
Biografio
Andor Kozma frekventis mezlernejojn en Pápa, Felsőlövő, Budapeŝto, universitaton en Budapeŝto inter 1958-1963. Post lernado li soldatiĝis akirinta rangon oficiro. En 1885 li eklaboris en asekura societo, sed li ankaŭ verkadis por diversaj periodaĵoj revuoj, ekzemple Erdélyi Barázda. En 1910 li estis deputito parlamenta. Tiutempe li strebis por poezio de Endre Ady. Post la revolucioj li verkadis malofte.
Reĝlando Danio
La rilato inter la anaj regnopartoj nomiĝas Rigsfællesskabet (= proks. "regna komunumo").
Laŭ la memrega leĝo de la Ferooj, tiuj insuloj konsistas el popolo ene de la reĝlando.
Maha Vajiralongkorn
Li estas la dua infano (unua filo) de reĝo Bhumibol Adulyadej (Rama la 9-a) kaj reĝino Sirikit Kitiyakara. Ekde 1972 ĝis 2016 li estis kronprinco.
Reĝlando Danio
La memrega leĝo de Gronlando ne enhavas similan difinon, sed priskribas la gronlandan popolon kiel popolo laŭ difino de internacia leĝo havanta rajton de memdecido.
La reĝlando Danujo membriĝis en la Eŭropa Unio. La du aŭtonomaj regnopartoj tamen decidis ne partopreni, tiel do efektive nur la regnoparto Danujo membras en la EU.
Internacia Komunumo
Antaŭe, la rilatoj internaciaj estis ekskluzive plejparte entreprenitaj de Danio, nome de la tri regionoj, sed lastatempe, ambaŭ regionoj pliigis sian rolon en la ekstera politiko. La Feroaj Insuloj kaj Gronlando konvertiĝis en pli aŭtonomaj kaj kune havas influon pri ekstera politiko se koncernas iliajn naciajn interesojn, kiaj la geopolitikaj kaj komerca fiŝkaptado. Tamen, tiuj regionoj daŭre estas, laŭ internacia kunteksto, parto de la dana administrado, kie Ferooj kaj Gronlando kuniĝis al la danaj delegitaroj ĉe la tablo de la internacia komunumo.
Ferooj kaj Gronlando membras ĉe la Nordlanda Konsilistaro. Ili konvertiĝis en integra parto de Eŭropa Unio, sed neniu el ili estas vera membro. Gronlando, devis sekvi Danion en la Eŭropan Union en 1973, sed decidis forlasi ĝin en 1985 post la efektiviĝo de siaj novaj aŭtonomiaj leĝoj enkondukitaj en 1979, estante la ununura lando forlasanta la Union. Gronlando kaj Ferooj estas duonmenbroj de Unuiĝintaj Nacioj, NATO, la OEKE kaj Monda Organizaĵo pri Komerco, ĉar Danio reprezentas la Rigsfællesskab. Danio permesis la pliigon de la partopreno de ambaŭ regionoj en la internaciaj aferoj, kiel ezemplo, Gronlando estis inkluzivita en la procezo por nova traktato inter Danio kaj Usono rilate la aerbazon de Thule en la nordoriento de Gronlando.
Selce (distrikto Poltár)
Selce, hungare Telep estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Selce situas laŭ traira flankovojo. Rimavská Sobota troviĝas je 16 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1303 en formo "Zelche". En 1837 loĝis tie 407 vilaĝanoj en 52 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Szelcze, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Telep 325 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Dum la Slovaka Nacia Ribelo Selce estis bombardita. En 2001 vivis tie 118 homoj, (ĉiuj slovakoj).
23180 Ryosuke
23180 Ryosuke estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ryosuke Nakamura de la Nacia Instituto de Antaŭeniranta Scienco kaj Teknologio de Cukuba (Japanio), fakulo pri defora sensilo kiu laboras pri misioj de observo de Tero kaj planedaj esploroj. Li analizis la surfacan geologion de la asteroido 25143 Itokawa.
Pichucalco
Pichucalco estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Pichucalco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07068.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 29583 loĝantojn. El tiuj estis 14714 viroj kaj 14869 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1078 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 60 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 18163 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 14295, do 79 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 3852 personoj estis analfabetoj. Do 79% de la personoj scipovis legi kaj skribi, kaj 21% respektive 26 % estis analfabetoj.
29357 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 482 personoj respektive 1,6 % estis indiĝenoj.
Bruno la 2-a (Verden)
Bruno la 2-a (1034-1049) estis Grafo de Walbeck kaj episkopo de Verden inter 1034 kaj la 21-a de aŭgusto 1049.
Biografio
Li apartenis al la domo de la grafoj de Walbeck. Liaj gepatroj estis grafo "Siegfried la 2-a de Walbeck" (947-991) kaj Gerberga von Stade (971-1007). Li estis la frato de la historiisto kaj episkopo Thietmar von Merseburg (975-1018) kaj la episkopo Siegfried von Munster (1001-1032). La frato Henriko de Walbeck (974-1004) sukcedis sian patron, kaj frato Frederiko de Magdeburgo (998-1067) heredis la Burggraflando en Magdeburgo. La fratino Oda von Walbeck edziĝis al grafo Goswin de Falkenburgo (1051-1128).
Bruno ricevis sian edukadon en la mona monaĥejo de Corvey. Li eniris ĉi tiun monaĥejon ĉirkaŭ 996. Tie li ekkonis la saksian historion de la kronikisto Widukind von Corvey (925-973) kaj probable disponigis ĝin al sia frato Thietmar de Merseburgo. Li poste fariĝis abato en Nienburgo kaj sukcedis sian fraton Siegfried en Berge, apud Magdeburgo. Li direktoris la monaĥejon tie inter 1025 kaj 1034.
Dum lia administrado kiel episkopo, la diocezo suferis invadojn de la vendoj. Krome la malsupra preĝejo de la monaĥejo Michaelis, en Luneburgo, estis konsekrita. Estis ankaŭ disputo kun la ĉefepiskopo de Bremeno, Adalbrando de Bremeno (aktiva inter 1035 kaj 1043).
Neunkirchen-Seelscheid
Neunkirchen-Seelscheid estas komunumo en en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Rhein-Sieg. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kampanulacoj
La kampanulacoj (Campanulaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo asteraloj (Asterales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 90 genrojn kaj preskaŭ 2400 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kampanulo.
La familio estas preskaŭ tutmonde disvastigita. Kelka specioj kaj kulturvarioj estas uzataj kiel ornamplantoj.
Habito kaj folioj
Estas plej ofte multjaraj ka malplej ofte unujaraj herbaj plantoj; malofte estas duonarbustoj, arbustoj aŭ arboj. Laktosuko ekzistas plej ofte en la tigoj kaj folioj, sed povas esti ankaŭ en aliaj plantpartoj. Ili kreskas kiel ankritaj subakvaj aŭ spuperakvaj hidrofitoj ĝis kserofito. Oftas rizomo.
La bazestarantaj, plej ofte alternestarantaj, malofte kontraŭstarantaj au verticile ordigitaj folioj havas kelktempe foliingon, plej ofte pli aŭ malplilongaj petioloj. La foliplatoj estas plej ofte simplaj, tiam liniformaj au mane dividitaj aŭ plume dividitaj, malofte kunmetitaj, tiam pinataj.La plej multaj specioj havas noĉitan, denmtan aŭ segildenta folirando: Ĉe la folirando ili hasas ofte malgrantaj, blankaj glandoj aŭ ili havas la glandojn sur la surfacoj de la foliplato. Stipuloj manas ĉiam.