cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Purpura hirundo
Priskribo
La orienta nomiga subspecio P. s. subis nestumas ekskluzive en homfaritaj birdejoj, el kiuj ili havas ĉirkaŭ unu miliono. Ĝi estas la ununura birdo entute dependa de homoj por nestolokoj. Gravas noti, ke ne kontrolitaj ejoj por Purpura hirundo ofte iĝas reproduktaj kolonioj por Dompaseroj kaj por Sturnoj — invademaj specioj kulpaj de malpliiĝo de la populacioj de Purpura hirundo tra Nordameriko. Ambaŭ el tiuj agresemaj neindiĝenaj specioj estis enmetitaj el Eŭropo kaj ofte ili mortigas purpurajn hirundojn por preni ties nestolokojn. Se oni ne kontrolas aktive kaj forigas tiujn du speciojn el la nestolokoj, la Purpura hirundo perdos siajn ovojn kaj idojn kaj faros, ke la hirundoj abandonas la lokon. Pro tiom negativaj sekvoj sur la Purpura hirundo, multaj terposedantoj kaptas la invademajn speciojn por sekurigi la survivon de siaj kolonioj de hirundoj.
La pli pala subspecio P. s. hesperia de Arizono kaj okcidenta Meksikio uzas nur truojn de pegedoj en Saguaro kaj aliaj grandaj kaktoj, kaj la granda pala formo de la okcidenta marbordo nome P. s. arboricola uzas same truojn de pegedoj kaj aliajn naturajn kavaĵojn kiel nestoskatolojn kaj kukurbojn.
La voĉo estas priskribita kiel: "Gorĝeca kaj riĉa ĉju-ju, ktp., aŭ pju pju. Gugla kaj trilgargara kanto, fine en serio de malaltaj riĉaj guglaĵoj". Purpurhirundoj havas ankaŭ "matenkanton". Oni vendas sonbendojn de tiuj kantoj por allogi hirundojn al nove setlitaj birdejoj.
Distribuo kaj ekologio
Ties reprodukta habitato estas malfermaj areoj tra orienta Nordameriko, kaj ankaŭ kelkaj lokoj en la okcidenta marbordo el Brita Kolumbio al Meksiko. . Tiu specio kutime reproduktiĝas en kolonioj lokitaj tre proksime de homaj setlejoj.
La Purpura hirundo migras vintre al la baseno de Amazono. Ties vintra teritorio etendiĝas al Ekvadoro sed ŝajne ne ascendas ĝis la proksimeco de Andoj.
La unua vidaĵo de tiu specio okazis en Eŭropo pro ununura birdo en Lewis, Skotio la 5an kaj 6an de septembro de 2004, kaj la dua estis en la Azoroj la 6an de septembro de 2004.
Purpuraj hirundoj estas aeraj insektomanĝantoj, tio estas ke ili kaptas insektojn el la aero. La birdoj estas lertaj ĉasistoj kaj manĝas varion de flugilaj insektoj. Rare, foje, ili venas surgrunde por manĝi insektojn. Ili kutime flugas relative alte, pro tio, kontraŭ popola opinio, moskitoj ne formas grandan parton de ĝia dieto.
1399
En la jaro 1399 post Kristo okazis, interalie:
Nobuyuki Hosaka
Nobuyuki Hosaka (保坂 信之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki, Urawa Reds kaj Kawasaki Frontale.
Petrești (Satu Mare)
Petrești [petreŝtj] (hungare: Mezőpetri) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Carei. Administre apartenas al ĝi Dindeștiu Mic.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 455 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1 929 (germanoj, 32 % da hungaroj).
En la censo de 2002 la 1.683 loĝantoj de la komunumo deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1316. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár).
Nova Glória
Nova Glória estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 8.508 enloĝantojn en 2010.
Pomponne (Seine-et-Marne)
Pomponne estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pomponnais.
Canon EOS 7D
Canon EOS 7D estas cifereca spegula fotilo fabrikata de Canon.
Ferenc Bálint (humuristo)
Ferenc BÁLINT [bAlint] rumania hungara humuristo. Li naskiĝis en Kluĵo la 8-an de julio 1985.
Moravanský
Vilaĝo Moravanský estas parto de la komunumo Moravany, situas 2 km sudokcidente de ĝi, en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de la rivero Loučná. Vivas ĉi tie.
Historio
La vilaĝo devenas el germana jozefisma koloniigo kaj origine nomiĝis germane Sehndorf. Ekestis sur teritorio de estinta, sekigita fiŝlago Moravanský en la jaro 1782, kiam imperiestro Jozefo la 2-a subtenadis germanan koloniigon de Ĉeĥio. Parcelojn de sekigitaj fiŝlagoj Moravanský, Velkolánský kaj Malolánský, kies digoj estas ankoraŭ nun videblaj, farmedonacis herede al enmigrantoj el prusa Silezio. Originaj domoj estis konstruataj el adobo kaj oklateraj garbejoj el ligno. Malprofundaj putoj estis masonitaj, kovritaj per tegilaj tegmentoj kaj malsupren iris ŝtuparo. Al ĉiu domo estis alskribita 11 akreojn (en ĉeĥaj landoj 1 akreo = 0,5756 ha) da tero. Nur post preskaŭ cent jaroj estis tute pagitaj partopagoj al superularo por ligno kaj konstruado.
Interesaĵo estas, ke en Moravanský oni komencis en la regiono kultivadi blankan brasikon.
En la jaro 1840 estis en Moravanský fondita t.n. migra lernejo, en kiu oni instruis en la germana. Oni praktikis ĝin tiel: kie en la domo estis nur unu infano, instruado okazis en tiu domo dum unu semajno kaj la instruisto loĝis kaj manĝis tie. Kie estis du infanoj, instruado en la domo daŭris du semajnojn ktp.
Okcidenta Prusio
Okcidenta Prusio - germane Westpreußen, pole Prusy Zachodnie - estis provinco de la germanlingva ŝtato Prusio ambaŭflanke de la norda parto de la rivero Vistulo, kun la ĉefurbo Dancigo (ekde 1945 nomata Gdansko). La prusia provinco ekestis en 1772/1793 kadre de la unua dispartigo de Pollando-Litovio. La prusia reĝo Frederiko la 2-a ordonis ke la provinco havu la germanlingvan nomon Westpreußen, do "Okcidenta Prusio", dum la Reĝlando Prusio, unuigita kun la regiono Varmio (prapruse, pole kaj latine Warmia, germane Ermland), sekve havu la germanlingvan nomon Ostpreußen, do Orienta Prusio.
Dua mondmilito
26.10.1939: Laŭ germana sekureca polico ĝis tiu ĉi tago en Okcidenta Prusio oni murdis ĉirkaŭ 20 mil personojn,
Nigra segilflugilo
La Nigra segilflugilo (Psalidoprocne pristoptera) estas eta paserina birdo el la familio de hirundedoj (Hirundinidae), kiu enhavas kaj la hirundojn kaj la murhirundojn. La popola nomo de la genro Psalidoprocne nome segilfugiloj devenas el la segilaj formoj de bordoj de ties flugiloj.
Disvastiĝo
La Nigra segilflugilo reproduktiĝas en malfermaj arbaraj habitatoj, kaj preferas pli humidajn areojn, kvankam kelkaj rasoj ĉeestas en montara herbeja habitato. Ĝi reproduktiĝas tra Afriko el orienta Niĝerio kaj Etiopio sude al Angolo, norda Zimbabvo kaj norda Mozambiko. La subspecio P. p. holomelaena reproduktiĝas en sudorienta Afriko el suda Mozambiko al Kabo en Sudafriko.
Tiu specio estas ĉefe loĝanta nemigranta, krom sezonaj lokaj aŭ altitudaj movoj, sed P. p. holomelaena estas migranta, kiu pasas la sudhemisferan vintron norde de la reprodukta teritorio. La nomiga raso P. p. pristoptera de la montaroj de norda Etiopio moviĝas sude post reproduktado.
Aspekto
La Nigra segilflugilo estas malgranda hirundo 13-15 cm longa kun tre forkoforma vosto kun tre longaj eksteraj vostoplumoj. Ties plumaro estas blubrile nigra kaj pro tio malsimilas tiu specio al granda parto de hirundoj kiuj estas blankecaj aŭ almenaŭ helaj sube. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed la ino havas pli mallongajn eksterajn vostoplumojn, kaj malpli evidentaj flugilsegilaĵoj. Junuloj estas brunaj kun malpli brilo kaj havas pli mallongajn vostojn.
Estas multaj subspecioj de tiu hirundo, kiujn kelkaj fakuloj povas disigi en diferencaj specioj. Ĉefe, kvar nordorientaj rasoj, inklude la nomigan P. p. pristoptera, havas rimarkindajn blankajn subflugilajn kovrilojn (ĉiuj aliaj subspecioj estas brilverdaj kaj havas komplete malhelajn subflugilojn), kaj povas disiĝi kiel la Orienta nigra segilflugilo, P.orientalis. Tio lasus P. p. holomelaena kiel la Nigra segilflugilo, P. holomelaena. Aliaj subspecioj estas foje ankaŭ levitaj al specia statuso, sed Turner kaj Rose havas opinion, ke ĉiuj rasoj de Nigra segilflugilo estas, se io, ek-specioj.
Kutimaro
La nesto estas farita el herbo, musko aŭ similaj materialoj, kaj konstruita kiel 30-60 cm longa tunelo en vertikala sablo aŭ argilobordo. Tiu estas kutime malnova tunelo de alia specio kiel alciono, sed multaj estas elfosataj de la propraj reproduktaj paroj. La ovodemetado estas de du, foje tri, blankaj ovoj. Ununura patro, probable la ino, kovas ilin dum 14-19 tagoj, kun pliaj 24-27 tagoj ĝis kiam la idoj elnestiĝas.
La Nigra segilflugilo estas kutime vidata en paroj aŭ etaj grupoj ĉasantaj flugantajn insektojn en arbarklarejoj kaj arbarbordoj, super arbaro, aŭ ĉe akvo. Tiesr flugi estas malforta kaj flugilfrape.
Temas pri silentema specio, sed ĝi faras mildan ĉrrp alarmvoĉon. Estas ankaŭ kontakta alvoko priskribita kiel ĉirr ĉirr ĉjjjju por la P. p. holomelaena kaj cjju cju cc-ip por la orientalis.
Hory
Nomon Hory rilatas al pluraj setlejoj:
aŭ aperi en nomo de la setlejo:
Osamu Takada
Osamu Takada (高田 修, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki kaj Shimizu S-Pulse.
Sumé (Paraibo)
Sumé estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 16.060 loĝantojn en 2010.
Calanca (komunumaro)
La komunuaro Calanca estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Moësa. Ĝi havis 794 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Arvigo.
Nova Veneza (Gojaso)
Nova Veneza estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 8.129 enloĝantojn en 2010.
Calanca (komunumaro)
Geografio
La teritorio de la komunumaro Calanca kongruas pli-malpli kun la Valo de Calanca, flanka valo de la Valo de Mesoko, kiun senakvigas la rivero Calancasca, sudokcidenta alfluanga de Moësa.
Historio
La hodiaŭa komunumaro de Calanca estis kreiita surbaze de la administracia reformo de Kantono Grizono en la jaro 1851. La valo de Calanca apartenis ek de la 12-a jarcento al la Senjorujo de la nobela familio de Sax. En la jaro 1480 ties havaĵo transiris al la Senjoroj de Trivulzio. En la jaro 1496 la valanoj aliĝis kune kun la loĝantaro de la valo de Mesoko al la Griza Federacio. En la jaro 1549 la valo de Calanca liberiĝis de la senjoreco de la familio Trivuzio kaj ek de tiam estis unu de la kvar flagoj de la Supera Tribunalo Mesoko. La valo estis dividita en la du degagnoj Ca' kaj Calancasca, kiuj siavice konsistis el du duondegagnoj subdividitaj en nabararajojn. En la jaro 1796 post grava disputo okazis divido inter interna Calanca (Arvigo-Landarenca, Braggio-Selma, Santa Domenica-Augio, kaj Rossa) kaj ekstera Calanca (Santa Maria in Calanca, Castaneda, Buseno, kaj Cauco). Kiam en 1851 estis kreita la komunumaro ĝi konsistis el 11 komunumoj. Post komunumkunigoj la komunumaro nuntempe konistas el 8 ankoraŭ tre malgrandaj komunumoj. Pliaj komunumkunigoj tial antaŭvideblas.
Purgatorio
La Purgatorio estas, laŭ katolikismo, spirita kondiĉo, en kiu pekintaj animoj estas suferantaj pro la humiliga konstato de siaj pekoj. La ekzisto de Purgatorio estis, sekvante la kredojn de la unuaj kristanaj eklezioj, dogme fiksita de ekumanej koncilioj de la katolika eklezio en (Liona 1274, Florenzca 1438, Trenta 1563).
Laŭ katolikismo la konfeso de peko ja liberigas de la kulpo, sed ne de la puno meritita pro la peko; de tiu eblas liberiĝi nur per la pento kun, eventuale, indulgenco, akirebla per pentofaro, fasto, almozoj, pilgrimado ktp. Kiu ne akiris sufiĉan indulgencon dum la vivo, devas post la morto suferi purigan punon, kies naturo laŭ teologoj konsistas en la ne kontentigita arda deziro ĝui la dian ĉeeston; sed fine atingos la Ĉielon (metaforo de la Paradizon), nome la kunloĝado kun Dio. Kiu kulpis mortan pekon, ne puriĝas en la Purgatorio, sed troviĝas en la stato elektita dumvive, nome apartigita el Dio, tiam perceptata kiel unika kontentigo de la homaj aspiroj. Tiu kondiĉo, kiu nomiĝas Infero, daŭros poreterne. Rilate tiun Koncepton eterneco ni homoj ne havas sperton se ne tiun de longa tempo, kiu estas sinsekvo de momentoj. Sed la eterneco ne estas sinsekvo de momentoj!
Ĉiuj kristanaj eklezioj pli/magli konfesas ion similan al Purgatorio, kron iuj protetstantaj eklezioj.
La eklezio preĝas por ĉiuj forpasintoj eĉ por tiuj kiuj mortis senpente, do rifuzante Dion. La Eklezio esperas ke ĉiu homo en mortmpmento ricevu la dian pardonantan inviton. Vivantoj povas, pro la Komunumo de la sanktuloj, helpi mallongigi la purigan tempon de animaj puriĝantaj, ekzemple per preĝo kaj rezigno je io aprezata por helpi bezonatojn ktp. Aparte merita estas oferi por meso kaj en ĝi partopreni.
La koncepto de portempa puriga Purgatorio troviĝas en diversaj religiaj mitoj. Ekzemple en japana Budhismo, laŭ kiu la mortinto devas trapasi neglatan vojon por liberigi el kulpoj konfesendaj en diverstempaj transtombaj juĝoj (Oni vidu Hori Jasuo en revuo Monato - 2010/2).
1400
En la jaro 1400 post Kristo okazis, interalie:
Canon EOS 60D
Canon EOS 60D estas cifereca spegula fotilo fabrikata de Canon.
キヤノン EOS 10D
Manal Al Dowayan
Manal Al Dowayan (araba: منال الضويان Manāl aḍ-Ḍawayān; naskiĝis en 1973 en Dahran, Orienta Provinco de Sauda Arabio) estas saŭd araba nuntempa artisto, plej bone konata pro sia instalaĵo Suspended Together dum ekspozicio ĉe la Arta Fondumo Barjeel en 2011. Ŝi montris laboron en nombro de prezentoj inkluzive de la prezento Soft Power (2012) ĉe la Arta Centro Alan en Riado, Sauda Arabio, Journey of Belonging (2013), unupersona prezento ĉe Galerio Athr en Jeddah, Sauda Arabio, 100 Majstroverkoj de moderna kaj nuntempa araba arto (2017) en Parizo, Francio, samkiel la ekspozicio pri sia arto en la American Biennal en Houston (2014), la  2015 P.3: Perspektivo New Orleans Usona Bienalo, Notes For Now (2015) en New Orleans kaj la Venecia Bienalo Future of a Promise Exhibition. Sia arta laboro estas multflanka; de fotografio al instalaĵo kaj fokusas la progreseman esploron kaj la kritikon pri virinaj roloj en la saŭdaraba socio.
Fotografio
Manal Al Dowayan unuavice utiligis nigran kaj blankan fotografion, inkluzive de bildoj el la kolekto "I am" (Mi estas), Drive-By Shootings (Stirantaj pafoj) kaj Nostalgia Carries Us (Nostalgio portas nin). La kolekto I am de 2005 estis inspirita de parolado donita de Reĝo Abdullah Al Saud dum sia troniĝo en 2005, en kiu li emfazis la gravecon de la partopreno de virinoj en la konstruo kaj riĉigo de la saŭdaraba socio. La polemika komunikaĵo estis interpretita multmaniere de kritikantoj kaj por kaj kontraŭ la rajtoj de virinoj.
En la fotokolekto "I am" ('mi estas') Al Dowayan volis antaŭenigi la videblecon kaj gravecon de saŭdarabaj virinoj laŭ sia propra interpreto de la eldiro de la rego Abdullah Al Saud. Fotoj de la kolekto Drive-By Shootings (2011) montras la malfacilecon kiun alfrontas virinaj artistoj kiuj laboras en Sauda Arabio ĉar iliaj publikaj translokiĝoj estis multe restriktitaj de la registaro. Kiel virino, Al-Dowayan ne povis laŭleĝe stiri aŭton, sed bezonis viron por veturi ŝin ien kie ŝi prenis fotojn ekde la pasaĝera seĝo. Rezulte de tio ekestis nebuligitaj bildoj kiuj emfazas ke ŝi povas ne simple promeni ekstere de la aŭto por krei fotojn, sed estis konstante submetita al sekso-konvena konduto dum la kreiva procezo.
Instalaĵa arto
La plej konata artaĵo de Dowayan (el 2011) nomiĝas Suspended Together (Kune pendigitaj). Temas pri serio de 200 blankaj vitrofibraj kolomboj pendigitaj al la plafono. Al Dowayan priskribas la pecon: "En ĉi tiu instalaĵo de kolomboj, mi esploras la koncepton de pendigita movebleco".
Multaj eminentaj saudaj virinoj kiuj donacis ateston por esti uzata en ĉi tiu artaĵo estis sciencistoj, edukistoj, inĝenieroj, artistoj kaj gvidantoj, sed kiam temas pri ilia rajto vojaĝi aŭ veturi ili estas ankoraŭ traktataj kiel 'ŝafaron de pendigitaj kolomboj".
Eldonaĵoj
(angla) Color and Line - The Naqvi Collection - ISBN 978-9948-18-110-1
(angla) "Hitting the Road (Driving)" - De Manal AlDowayan - en: "The Forecast Issue: A View Beyond The Horizon" n-ro 07, 2018, eldonita de The Monocle Magazine.
(angla) "I am" - Manal Al Dowayan, en "Visual Research and Social Justice" speciala eldono de Studies in Social Justice Journal, aperinta en decembro 2017.
(angla) Imperfect Chronology: Arab Art from the Modern to the Contemporary - Works from the Barjeel Foundation, redaktita de Omar Kholeif kun Candy Stobbs, eldonita de Galerio Whitechapel, Londono, Britio, 2015 -  ISBN 978-3-7913-5485-9
(araba) Faru ĝin, redaktita de Hans Ulrich Obrist kaj Hoor Al Qassimi, eldonita de la Arta Fondumo Sharjah, 2016.
Premioj
2014 Premio de arabaj virinoj en arto
2019 Manal estas menciita en la BBC-listo 100 Virinoj 2019, listo de 100 inspirigaj kaj influriĉaj virinoj en la mondo.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samnoma artikolo en la anglalingva vikipedio, listo de aŭtoroj.
Velleius Paterculus
Marko Velejo Paterkulo (19 a.K. - 31 p.K.) estis fama historiisto pri la Romia Imperio, kiu, malgraŭ ke Priŝiano el Cezareo menciis lian antaŭnomon kiel Markus, kelkaj modernaj erudiciuloj lin identigas al Gajus Velejus Paterkulo, kies nomo enskribiĝas sur mejloŝtono en nordo de Afriko. Paterkulo devenis el distinginda familo el Kampanio kaj servis en la armeo en tre frua aĝo kiel tribuno en Tracio, Makedonio, Grekio kaj en la Oriento. En la 2-a jaro niaepoke li ĉeestis la renkontiĝon en la Eŭfrato inter Kajo Cezaro, nepo de Aŭgusto, kaj la partia reĝo Fraatases la 5-a. Pli malfrue, kiel prefekto de kavalerio kaj legato, li servis okjarojn, ekde la jaro 4 el nia erao, en Ĝermanio kaj Panonio, sub la komando de la imperiestro Tiberio.
(15525) 1999 XH176
(15525) 1999 XH176 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Friedrichskopf
Friedrichskopf estas la nomo de jenaj montoj:
Parzanica
Parzanica estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Fonteno, Marone (BS), Monte Isola (BS), Riva di Solto, Tavernola Bergamasca kaj Vigolo. Kristanisma patrono de la komunumo estas la Sankta Kolombano, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Szabolcs Tóth
Szabolcs TÓTH [tOt] rumania hungara humuristo. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 22-an de oktobro 1982.
Kariero
Szabolcs Tóth fondis kun Ferenc Bálint la humurasocion Szomszédnéni Produkciós Iroda. Ili regule elpaŝas kaj en Transilvanio kaj en Hungario. Ili estas la fondintoj de Transilvania Humurfestivalo, organizita en 2014 la 11-a foje. La trupo ricevis la distingon Ringo Karinthy en 2014.
Culciu Mare
Culciu Mare [kulĉu mare] (hungare: Nagykolcs) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Satu Mare. Ĝi estas la sidejo de la komunumo Culciu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 808 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 773 (rumanoj, 37 % hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1267. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye).
Glockenapfel
Glockenapfel (ankaŭ "Weißer Winterglockenapfel", "Altländer Glockenapfel", "Schweizer Glockenapfel", "Echter Glocken" estas la nomo de malnova pomkultivaro, kiuj verŝajne ekestis en Svislando / aŭ Sudgermanujo kaj malalta Elbo. La kultivaro estas disvastigita vaste en meza Eŭropo.
La pomo estas sonorilforma kaj havas verda-flavan bazan koloron. La gusto estas acideca kaj refreŝa. La fruktkarno apenaŭ estas suka.
La pomo estas plukebla ekde Aŭgusto kaj manĝebla ekde decembro. Tial ĝi estas vintropomo. La 'Glockenapfel' malofte estas atakata de fungo Venturia inaequalis kaj nur malofte havas skabon.
La kultivaro ‚Glockenapfel’ estas kultivata malofte en la profesia fruktokultivado..
(6896) 1987 RE1
(6896) 1987 RE1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
1401
En la jaro 1401 post Kristo okazis, interalie:
Villers-Bouton
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ansouis
(jen france, okcitane Ansoís) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Novo Brasil
Novo Brasil estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.519 loĝantojn en 2010.
Radětice
Nomon Radětice havas pluraj mubnicipoj:
Friso
Friso en la arkitekturo estas horizontala, glata aŭ pentrita, ligne ĉizita aŭ ŝtone skulptita bendo ĉe la ekstero de konstruaĵo - en antikva konstruaĵo inter la arkitravo, la ŝtonaro senpere sur la kolonaj kapiteloj, kaj la kornico, la supra horizontala fino de la konstruaĵo. Kutime ĝi havas seriajn ornamaĵojn, floraj motivoj kaj bildigoj de homaj kaj bestaj figuroj. Ĝi servas kiel disdivida elemento de muro aŭ de trabo.
Laŭ Francisko Azorín friso estas ''Centra strukturelemento de greka entablemento, inter la arkitrabo k. kornico. Pentrita aŭ skulptita strio. Kaj li indikas etimologion el araba iffriz''.
Husasău de Criș
Husasău de Criș [husaseŭ de kriŝ] (Köröskisújfalu) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 738 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 877 (rumanoj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1236. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Ineu.
Canon EOS 550D
Canon EOS 550D estas cifereca spegula fotilo fabrikata de Canon. Ĝi nomiĝas Rebel T2i en Usono kaj EOS Kiss X4 en Japanio.
(157730) 2006 BS88
(157730) 2006 BS88 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
(9939) 1988 VK
(9939) 1988 VK estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda (Gubernio Gunma, Japanio).
Listo de la serioj de Deutsche Reichsbahn
Kia serio oni indikas la elementon de la inventarnumero, kiu unusignife komprenigas la veturiltipon.
Ne ĉiu sistemo de numeroj ebligas tiun. Tiu veras ĉe Germana Regna Fervojo (DR) ĉefe la sistemojn de numeroj de la senmotoraj vagonoj, sed ankaŭ la sistemon de numeroj de la trakotraktoroj; tial tiuj ne estas listigataj ĉi tie.
Sistemo de serioj de vaporlokomotivoj de 1925
Rapidtrajnaj lokomotivoj kun apartaj tendroj:
La Villedieu (Charente-Maritime)
La Villedieu [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 217 loĝantojn en la jaro 2012.
Listo de la serioj de Deutsche Reichsbahn
Sistemo de serioj de vaporlokomotivoj de 1925
Pasaĝertrajnaj lokomotivoj kun apartaj tendroj:
Vartrajnaj lokomotivoj kun apartaj tendroj:
La Villedieu (Charente-Maritime)
Geografio
La Villedieu situas en la nordoriento de Charente-Maritime, sudoriente de Niort.
Listo de la serioj de Deutsche Reichsbahn
Sistemo de serioj de vaporlokomotivoj de 1925
Rapid- kaj pasaĝertrajnaj tendrolokomotivoj:
Vartrajnaj kaj manovraj tendrolokomotivoj:
2588 Flavio
Nomo
Ĝia nomo aludas al la romia gens (familio) Flavio, kies pluraj anoj estis imperiestroj.
Listo de la serioj de Deutsche Reichsbahn
Sistemo de serioj de vaporlokomotivoj de 1925
Dentorrelaj fervojaj lokomotivoj:
Region-fervojaj lokomotivoj:
Etŝpuraj lokomotivoj:
Sistemo de serioj de elektraj lokomotivoj de 1927
Lokomotivoj por normkurentsistemo:
Lokomotivoj por aliaj kurentsistemoj:
Sistemo de serioj de elektraj motorvagonoj de 1940
Senmotoraj vagonoj por motortrajnoj:
Motorvagonoj:
Sistemoj de serioj de dizelmotorvagonoj de 50aj jaroj
Senmotoraj vagonoj por motortrajnoj:
Motorvagonoj:
Vaporlokomotivoj
Etŝpuraj lokomotivoj:
Dizelmovigataj veturiloj
Motorvagonoj:
Senmotoraj vagonoj por motortrajnoj:
Etŝpuraj lokomotivoj:
Elektraj veturiloj
Motorvagonoj:
Dizellokomotivoj
Etŝpura lokomotivo:
Manovraj komotivoj:
Lokomotivoj por speciala uzo:
Elektraj motorvagonoj
Motorvagonoj:
Dizelmotorvagonoj
Motorvagonoj:
Senmotoraj vagonoj por motortrajnoj:
Pál Keresztes (pastro)
Pál Keresztes [keresteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Keresztes Pál estis hungara pastro, teologo, altlerneja instruisto.
Biografio
Pál Keresztes frekventis piaristan gimnazion en Kecskemét, poste li studis teologion. En 1969 li pastriĝis, en la sekva jaro li doktoriĝis, poste li estis vicpastro en pluraj lokoj de Baranya aŭ Tolna. Inter 1987 kaj 2003 li estis paroĥestro de Siklós, inter 1991-2006 li instruis en Teologia Altlernejo (Pécs). Inter 2003-2012 li estis paroĥestro en Paks, poste en Szigetvár. Li ofte kontribuas en katolikaj gazetoj.
Přibyslavice
Nomon Přibyslavice havas pluraj setlejoj:
…aŭ partoj de municipoj:
Kacj
Situo
Kacj situas sur ebenaĵo.
Historio
La unua mencio devenis el 1276 en latina formo villa "Hatt". Dum la turkoj la loĝantaro malpliiĝis. En 1900 vivis en Káty 4211 homoj (2895 serboj, 1120 germanoj, 190 hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, al distrikto de Titel, poste al estonta Jugoslavio. Hungario reokupis ĝin inter 1941-1944. En 2002 loĝis en Kacj 11 166 homoj, (10 094 serboj (90 %), 456 hungaroj (4 %), 155 jugoslavianoj, 60 kroatoj kaj aliaj).
Tuaregoj
La tuaregoj estas Afrika etno, apartenanta al la berberoj, kio loĝas regione etendiĝas en la dezerto Saharo kaj en la Sahelo. La tuarega lingvo nomiĝas Tamaŝek. Ili vivas de jarcentoj nomade en la regiono de la hodiaŭaj ŝtatoj Malio, Alĝerio, Niĝero, Libio, Maŭretanio, Burkina Faso kaj Niĝerio kaj nombras hodiaŭ proksimume duonan milionon da homoj.
En la pasintaj jaroj ripete okazis insurekcioj de la tuaregoj, kiuj sentas sin malhelpataj daŭrigi sian tradician nomadan vivmanieron.
Taperoá (Paraibo)
Taperoá estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 14.936 loĝantojn en 2010.
Bobritzsch
Bobritzsch ĝis la fino de la jaro 2011 estis administre sendependa komunumo de la distrikto Mittelsachsen de la germana federacia lando Saksio ĉe la norda rando de la orienta parto de la Ercmontaro. Al ĝi apartenis la loĝlokoj Naundorf, Niederbobritzsch, Oberbobritzsch kaj Sohra.
Komence de la jaro 2012 ĝi kun la najbara komunumo Hilbersdorf unuiĝis al nova komunumo Bobritzsch-Hilbersdorf.
Parè
Parè estas loĝloko kaj eksa komunumo de Italio, kiu ekde februaro 2014 apartenas al nova komunumo Colverde. Ĝi apartenas al la itala regiono Lombardio kaj al la provinco Como. Fine de en la tiama komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la loka festotago.
Přibyslavice (Všelibice)
Přibyslavice (Pschibislawitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Všelibice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sude de Všelibice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 9 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Přibyslavice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,34 km². En la katastra teritorio Přibyslavice situas ankaŭ Nantiškov kaj Vrtky.
Viktor Haray
HARAY Viktor [harai] estis hungara aktoro, dramverkisto naskita en ? la ? kaj mortinta en Koloĵvaro la 23-an de julio 1882.
Kariero
Viktor Haray debutis en 1836 en Koloĵvaro sub nomo Horváth. En 1836–37 li ludis en Kassa, en 1837–38 en la Pesta Hungara Teatro li estis ĥoristo. Inter 1840 kaj 1844 li ludis en Koloĵvaro, en 1844–45 en Debrecen kaj kiel gasto en la Nacia Teatro de Pest.
Monda ĉampionado pri nordia skiado
La Monda ĉampionado pri nordia skiado de FIS estas internacia evento konsistanta el konkuroj pri nordia skiado, organizata ĉiujare ekde 1924 de la Federacio Internacia de Skiado (FIS). En 2009 la Monda ĉampionado pri nordia skiado 2009 okazis en Liberec (Ĉeĥio).
William C. Gorgas
William Crawford GORGAS (3a de Oktobro, 1854 – 3a de Julio, 1920) estis usonarmea kuracisto kaj 22a San-Generalo de la usona armeo dum la Unua Mondmilito (1914–1918). Li estas plej bone konata pro sia laboro en Florido, Havano kaj en la Panama Kanalo luktante kontraŭ la disvastigon de la flava febro kaj de la malario kontrolante la moskitojn kiuj transigas tiujn malsanojn. Tiame, lia strategio estis ricevita per konsiderinda skeptikismo kaj eĉ opozicio al la higienaj reguloj. Tamen, la reguloj kiujn li metis en praktiko kiel estro de la Sanitara Komisiono de la Panama Kanalzono savis la vivon de miloj de personoj kaj kontribuis al la sukceso de la kanalkonstruado.
Li estis georgisto kaj argumentis, ke la adoptado de la popular 'Sola Imposto' defendita de Henry George estus vojo por havigi sanitarajn vivkondiĉojn, speciale por malriĉuloj.
Novo Gama
Novo Gama estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 95.018 loĝantojn en 2010.
Hideki Nagai
Hideki Nagai (永井 秀樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Fukuoka Blux, Shimizu S-Pulse, Yokohama Flügels, Yokohama F. Marinos, Oita Trinita kaj FC Ryukyu.
Mitsuhiro Kawamoto
Mitsuhiro Kawamoto (河本 充弘, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki, Brummell Sendai kaj Tosu Futures.
28712 Elizabethcorn
28712 Elizabethcorn estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Elizabeth Alyn Corn, finalistino de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sciencoj de la sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la  Davidsen Middle School de Tampa (Florido).
Armando Zecchin
Armando ZECCHIN (naskiĝis la en Cartura (Padovo, Italio), mortis la  en Torino, post lukto kontraŭ mjelomo) estis itala filologo kaj esperantisto. Junaĝe li vizitis “klasikan liceon" kultivante aparte la antikvan grekan kaj latinan lingvojn, pri kiuj poste li profesoris en la sama liceo.
Vivo
Dum tiu profesora aktiveco li elektis asidue viziti teologiajn fakultatojn ĝis gajni bakalaŭron (korespondanta al la unua akademia titolo laŭ la italaj leĝoj, aŭ al la brita bakalaŭro, per kiu akiris la rajton instrui en ŝtataj lernejoj katolikan religion. Samtempe kunlaboris kun teologiaj centroj, intense partoprenante en simpozioj kaj kongresoj kaj aliaj teologiaj aktivecoj.
La unuaj kontaktoj kun Esperanto okazis en la 1970-aj jaroj, kun intensa emiĝo en 1985 kiam en li formiĝis kompleta privata juĝo pri la internacia lingvo: laŭ li,’’ esperanto estas la ideala internacia lingvo kapabla respekti la rajtojn de la “lingvoj de la popoloj” kaj funkcii kiel internacia lingvo; sed ĝi bedaŭrinde trovas la lokon kaj la funkcion plenumitajn de aliaj lingvoj jam radikitaj. Kial do ĝin kreskigi kaj kulturi kaj instrui? Pro tio ke ĝi ĝuas vastan konsenton kaj havas vastan bazon de uzantoj kun kiu eblas kaj utilas komunikado kaj plurkultura dialogo’’. Puŝite de tiu principo, li intense laboris en la instruado pri esperanto kaj verkado (en kulturaj kaj literaturaj esperantaj revuoj kiel en Literatura Foiro kaj Fonto kaj Monato kaj diversaj aliaj) kaj per originalaj verkoj, kaj en la tradukado al esperanto de verkoj poste disvastigitaj en la esperanta mondo, aparte en kongresoj de Ueci/IKUE.
Dum intensa plurjara esplorado pri la Biblio, profitante de verkoj kaj publikaj kulturaj entreprenoj de la bibliisto kaj profesoro de la “Altitalia Teologia Fakultato” Gianfranco Ravasi, li ĉiam pli konvinkiĝis ke la katolikaj kompreno kaj interpreto havas ankaŭ sciencajn fundamenton. Pro tio li akceptis kunlabori en la reformulado de la artikoloj koncernantaj la Biblion en la NPIV (Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto), kaj engaĝiĝis ĉiam pli en la studado pri katolikismo, kunlaborante en diversaj katolikaj kulturaj asocioj.
Vikipedio
Lastatempe tiu enmiksiĝado pri esperanto lin ankaŭ kuntrenis iom sisteme kontribui al la Esperantlingva Vikipedio, unue kun la kaŝnomoj Ludovica kaj Ludovica1 kaj fine per Armando Zecchin. La artikoloj preferataj de lia vikipedia vortaro estas religiaj (precipe katolikaj) konceptoj, ne nur tamen. Tiu aktiveco, kiu daŭris de 2005, aldonis al diversaj Vikipedioj ĉirkaŭ 3.000 artikolojn.
Right Cross
Right Cross estas drama filmo de 1950, publikigita de MGM, reĝisorita de John Sturges, verkita de Charles Schnee, kun stelulaj geaktoroj June Allyson, Ricardo Montalban, Dick Powell, Lionel Barrymore, kaj (en malgranda eksterlista rolo) Marilyn Monroe.
Râpa
Râpa (ripa) (hungare Körösmart) estas vilaĝo en Rumanio sude de Oradea. En 1910 ĝi nombris 908 loĝantojn (rumanoj), en 1992 736. Ĝi estis unue menciita skribe en 1692. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Tinca.
Federacio Internacia de Skiado
La Federacio Internacia de Skiado (FIS, origine Fédération Internationale de Ski (FIS), International Ski Federation) estas la ĉefa internacia organizo por la skiaj sportoj. Fondita de 14 membroŝtatoj en 1924 en Chamonix (Francio), ĝi nun havas 101 membrantajn landajn skiasociaciojn kaj sidejon en Oberhofen am Thunersee en Svisio. Oficialaj lingvoj de la Internacia skifederacio estas la angla, la franca kaj la germana.
Ĉiujare sub gvido de FIS okazas la monda ĉampionado pri nordia skiado.
Punavuori
Punavuori aŭ Rööperi, svede Rödbergen, estas urboparto de Helsinko sur bordo de Finna golfo. Tie estas 9000–9500 loĝantoj kaj 6100 laborpostenoj, kaj areo de la urboparto estas 0,45 km². Ĝi estas la plej dense loĝata urboparto en Helsinko. Tie estas ekzemple luterana kirko Mikael Agricolan kirkko (kirko de Mikaelo Agrikola), metodisma kirko, eksa bierfabriko kaj nunaj entreprenoj.
Jolán Harmath
HARMATH Jolán [harmat] estis rumanuja hungara aktorino naskita en Nagyvárad la 19-an de julio 1903 kaj mortinta en ? la ?.
Kariero
Ŝi debutis en Oradea ĉe Imre Kovács kaj ludis en Arad, Temeŝvaro, Baia Mare kaj inter 1934 kaj 1938 en Kluĵo.
Egon Lendl
Egon LENDL (naskiĝinta la en Trento, mortinta la  en Salzburg) estis aŭstra geografo kaj fondinto kaj longjara estro de la geografia instituto de la Salcburga universitato. En 1964/65 li rektoris Salcburge apartentante al la refonda generacio de tiu ĉi altlernejo.
Vivo
Kiel novjaraĝulo li venis kun la familianoj Vienon. Tie li studis geografion, geologion, historion kaj etnologion. En la 28.10.1932 li aniĝis al NSDAP. Dum la Dua mondmilito li vojaĝis al Albanujo, Grekujo, Bulgarujo kaj Turkujo. Poste li eldonis atlason de Salcburgio.
Lia habilitiĝo de 1944 pri la germana influo sur la kultura pejzaĝo de Sudorienta Eŭropo estis refarota en 1953 laŭ aŭstriaj reguloj. En 1964 Lendl iĝis koresponda membro de Aŭstria Akademio de Sciencoj.
Post lia emeritiĝo transprenis la katedron la orda profesoro Helmut Heuberger.
Bohuslava Pelclová
Samideanino Bohuslava Pelclová, esperantistiĝis jam emerita, la unuan informon pri Esperanto ŝi aŭdis en radio elsendado. Finstudis korespondan kurson, poste ankoraŭ partoprenis diversajn kursojn kun ekzamenoj, ankaŭ en Slovakio, kaj en Bulgario ŝi ricevis ateston pri matureco. Kvankam ŝi vivas en Šternberk, ŝi aktivas en EK Olomouc, instruis Esperanton en la klubo, sed ankaŭ en religia lernejo Catiras. Ofte partoprenis diversajn aranĝojn kaj kongresojn. Ĝis nun ŝi preskaŭ regule partoprenas aranĝojn en la tuta respubliko, kaj ofereme akompanas handikapitan amikinon D. Vokáčová. Ŝi estas konvinkita, ke Esperanto donis al ŝi multon – bonegan aktivecon en emerita aĝo.
Ibera arto
La termino Ibera arto referencas al la arta stilo propra de la iberoj, setlitaj en la Iberia duoninsulo. La plej bone konservitaj montroj estas la skulptaĵoj, faritaj el ŝtono kaj bronzo. La restaĵoj el ligno kaj bakita koto estas malabundaj, ĉar temas pri pli efemeraj materialoj.
Laŭ Francisko Azorín Ibera arto estas ''Arto disvolviĝinta en la ibera duoninsulo de la antaŭhistoria pratempo ĝis la invado de la romanoj (2ª jc. a.K.). Plej interesaj verkoj estas skulptaĵoj eltrovitaj en la monto de la Sanktuloj (Albacete; Hisp.). Li indikas etimologion el latina iberus''.
Skulptarto
La plej bone konata aspekto de la iberia arto estas la figura skulptarto, kun malgrandaj statuetoj el bronzo, uzitaj kiel oferproponoj aŭ votaj oferaĵoj, kaj pli grandaj statuoj el ŝtono. La plej gravaj kuŝejoj estas la jenaj: la sanktejo de la Monto de la Sanktuloj kaj tiu de Llano de la Consolación, en Provinco Albacete; la sanktejo de Collado de los Jardines, en Despeñaperros (Provinco Ĥaeno); la Fuentecica en Coy kaj Cigarralejo en Murcia.
Inter la statuoj el ŝtono, klasigeblaj laŭ ilia funebra aŭ religia celoj, troviĝas la Damo de Baza kaj la Damo de Elĉo (Nacia Arkeologia Muzeo de Hispanio, en Madrido), kiuj prezentas riĉan ornamaĵon kaj kiuj utilis kiel funebra urno. Poste al tiuj menciitaj antaŭe, kaj kun religia celo, estas la Granda Damo Oferente (de la 3-a jarcento a.K.), devena de la Monto de la Sanktuloj en Montealegre del Castillo (Albacete), en kies longa vestaro de profundaj kaj geometriaj plisofaldoj, kaj en la frontismo de ĝia strukturo, videblas la arkaika influo de la greka arto.
Regreso
La termino regreso (el latina vorto regressio, t.e."retroirado" ) havas plurajn signifojn:
La morto en Venecio (filmo)
La morto en Venecio (origina titolo en la itala: Morte a Venezia) estas filmo de 1971 reĝisorita de Luchino Visconti kaj protagonita de Dirk Bogarde kaj Björn Andrésen. La filmo estas bazita sur la romano La morto en Venecio, unue publikigita en 1912 kiel Der Tod in Venedig de la germana verkisto Thomas Mann.
Intrigo
En la longa antaŭaĵo de la filmo vaporŝipo glitas dum matenkrepusko en la lagunon de la urbo, dum aŭdeblas la transmonda adaĝeto el la 5-a simfonio de Gustav Mahler. Sur la ferdeko sidas la komponisto, enfermita en sian mantelon kaj protektita kontraŭ la malvarmo per ŝalo, kaj rigardas en la malproksimecon.
Dum li atendas en la hotelhalo la vespermanĝon, al li okulfrapas grupo da polaj junuloj, akompanata de edukistino. Kiel sorĉumate lia rigardo restas sur la bela knabo Tadzio, kiu vestita per angla marista kostumo enpensiĝinte rigardas en la spacon. Elire de ĉi tiu bildo la pensoj de Aschenbach glitas reen al interparolado kun amiko Alfried, dirigento, kiu prezentis kelkajn el liaj verkoj. En ĉi tiu rememoriga sceno Alfried ludas sur pianego partojn el la adaĝeto, dum Aschenbach, elire de la metaforo de sablohorloĝo, pensumas pri la pasemo kaj la komence apenaŭ rimarkebla, poste rapida paso de la tempo. Tiam ili parolas pri la demando, kiel povas estiĝi beleco en la arto kaj ĉu la natura beleco superas la artan. La dirigento je tio verve defendas kontraŭ Aschenbach la tezon, ke beleco povas ekesti nur nature kaj ne per arto. Dum ĉi tiuj vortoj pri la beleco la vizaĝo de Tadzio aperas en la filmo.
Kelkajn tagojn poste Aschenbach rigardas ekde korbseĝo Tadzion ludantan kun aliaj geknaboj sur la plaĝo, vidaĵo kiu lin instigas al partoj de komponaĵo. En ĉi tiu sceno eksonas la Misterioso el la 3-a simfonio de Mahler („Atentu, hom'!“).
En la plua paso la komponisto ne sukcesas majstri siajn sentojn por la knabo platone kaj plu-uzi ilin por sia kreado. Sen iam ajn paroli kun Tadzio li eniĝas en erotikan sorĉon kaj kaŝe persekutas lin kaj lian familion tra la urbo. Fiaskas provo eskapi el siaj sentoj kaj forlasi la urbon, en kiu eksplodas la ĥolero. Pli kaj pli la pli aĝa viro perdiĝas en la sentoj por la pli juna kaj en siaj revoj. Kiam la familio de Tadzio forvojaĝas, li persekutas lastan fojon la knabon al la plaĝo. En la kuŝseĝo Aschenbach morte kunsinkas, erupcio de ŝvito kaŭzas, ke la farbo de lia farbita hararo fluas sur lia vizaĝo.
Interpreto
Klare estu ligo inter eroto kaj estetiko. Tadzio estas seduktisto. Li estas konscia provokeme. Li estas tre inspira. Li estas pli ol objekto ĉar li emanas pli ol belecon. Li reprezentas amo por la vivo, kiel okazas en La Portreto de Dorian Gray de Oscar Wilde, kvazaŭ ne temas pri plena plenumado.
Diferencoj inter filmo kaj novelo
El la renoma verkisto, Visconti faras maljuniĝantan komponiston, al kiu li pruntas trajtojn de Gustav Mahler. La antaŭhistorio en Munkeno kaj Pula el la novelo forfalas en la filmo. Visconti ligas en sia filmo plurajn motivojn kaj temojn el la kompleta verkaro de Thomas Mann, kun kiu li ĉiam denove okupiĝis kaj kiun li renkontis en 1951. Ekzemple li transprenas el ties romano Doktor Faustus la nomon „Esmeralda“ por la ŝipo, per kiu Aschenbach atingas Venecion samkiel viziton de putinejo, alude al Nietzsche. Kontrapunkte uzataj estas la parte akraj diskutoj de Aschenbach kun Alfried pri la arto kiel rezulto de spirita proceso. La komencan kredon de Aschenbach je ĝia „platona“ pureco frontas la natura-sensuala beleco de Tadzio, kiun li finfine ne povas rezisti.
Venère
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Auribèu
La okcitana nomo Auribèu povas rilati al
19816 Wayneseyfert
19816 Wayneseyfert estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Port Grimaud
Port Grimaud [pOr grimO] estas vilaĝo en suda Francio, ĉe la Mediteraneo. La svisa arkitekto François Spoerry fondis ĝin dum la 1960-aj jaroj. Ĝi estas planita vilaĝo, uzanta tradician mediteranian arkitekturon.
Ĝi havas multajn kanalojn. Preskaŭ ĉiu domo havas ejon por boato. La vilaĝo aspektas kiel malgranda Venecio. En ĝia mezo estas preĝejo, oficejoj, vendejoj, restoracioj. Parto de la stratetoj estas fermitaj por neloĝantoj por gardi la privatan atmosferon de la loĝantoj. Por turistoj estas ebleco lui domon aŭ loĝejon, la posedanto profitas de tio.
Ĵerzejo
Ĵerzejo (Jersey [], de la latina vorto Insula Caesarea, do "insulo cezara") estas laŭ areo kaj laŭ nombro de loĝantoj la plej granda el la Manikinsuloj de Britio, loĝata de proksimume 90.000 homoj. Ĝi situas en la Manika Markolo 20 kilometrojn norde de la marbordo de Francio. Ĵerzejo, la plej sunoriĉa el ĉiuj britaj insuloj, estas konata pro siaj vastaj plaĝoj.
Port Grimaud
La vilaĝo fariĝis modelo por aliaj similaj projektoj kiel Puerto de Mogan en Gran Canaria, Palm Islands en Dubajo).
(37710) 1996 RD12
(37710) 1996 RD12 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Ĵerzejo
Klimato kaj plantaro
La insulo havas mildan klimaton, kiun kaŭzas la relative varma akvo de la golfa marfluo alportata el la Meksika Golfo. La someroj modere varmas, sed la aŭtunoj, vintroj kaj printempoj signife pli varmas ol en kompareble nordaj regionoj de la eŭropa kontinento. Pro tiu milda klimato kune kreskas plantoj de la mediteranea klimata zono - ekzemple palmoj, dracenoj, kamelioj - kaj plantoj de norda Eŭropo - ekzemple genistoj, filikoj kaj pinoj. Sur la insulo kreskas ankaŭ sovaĝaj orkideoj, ĉefe en la naturprotektata zono Pré Noir ĉe la okcidenta marbordo. La plej granda parto de la insulo estas aŭ agrikulture utiligata aŭ kovrata per domoj, stratoj kaj placoj. Precipe en la pli etaj loĝlokoj la privatajn domojn ofte ĉirkaŭas belaj ĝardenoj aŭ parkoj. De la antaŭaj arbaroj restas nur etaj restaĵoj en la insulaj valoj. Ĉe parto de la marbordo, ĉefe en la nordo, troveblas krutaj klifoj, kie kreskas genistoj, filikoj kaj etaj arbustoj. Eblas migre ekkoni ilin per la tiel nomataj "klifaj padoj" (angle "cliff paths"), ekirante ekzemple en la golfetoj Plémont Bay aŭ Bouley Bay. En la sudokcidento troveblas ankaŭ sablaj dunoj.
Rimarkindas la granda diferenco de ĝis 12 metroj inter malalta kaj alta tajdo. La areo de rokoj kaj de vadomaroj senakvaj dum malalta tajdo povas esti ampleksa, precipe en la sudoriento de la insulo.
(37710) 1996 RD12
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĵerzejo
Klimato kaj plantaro
Inter la insulaj bestoj menciindas aparte la maraj birdoj, ekzemple diversaj mevoj aŭ hematopoj; foje ankaŭ fraterkuloj de la najbaraj insuloj erarvojas al la nordaj klifoj. Rimarkeblas ankaŭ granda nombro de fazanoj.
Loĝantoj
Sur la insulo krom la angla lingvo parolatas ankaŭ la franca lingvo kun normandia dialekto. Tiun dialekton la insulanoj nomas Jèrriais. Ĝi tiom diferencas de la norma franca lingvo, ke nur la indiĝenaj insulanoj komprenas ĝin. La dialekto en la lernejoj de la insuloj ne plu estas deviga fako, sed elekteblas kiel aldona kurso, precipe en la elementaj lernejoj. Plej multaj familioj ne plu ĉiutage parolas ĝin kaj la dialekto tial minacatas formorti.
Politiko
La distrikto Ĵerzejo ne apartenas al la ŝtato Britio kaj ne dependas de la brita parlamento, sed estas posedaĵo (crown dependency) de la reĝa familio de Britio kaj tial havas propran leĝaron, administradon kaj sendependan impostan sistemon, kiu allogas multajn eksterlandajn kapitalohavajn privatulojn kaj entreprenojn.
Same Ĵerzejo ankaŭ ne apartenas al Eŭropa Unio, kvankam laŭ traktato inter Britio kaj la brita reĝa familio la ministerio pri eksteraj rilatoj de Britio reprezentas ankaŭ la insulon Jersey kaj okaze de neceso la brita armeo defendus ĝin.
(12454) 1996 YO1
(12454) 1996 YO1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
ElliptiGO
ElliptiGO, Inc. estas fabrikanto de elipsaj bicikloj. Elipsaj bicikloj kombinas la movadon de endoma elipsa ekzercilo kun la eksterdoma mobileco de tradicia biciklo.
Ferenc Veress
Ferenc Veress
ElliptiGO
Historio
Patento por elipsa biciklo por la unua fojo registriĝis en 2008. En 2010 ElliptiGo akiris la ekskluzivajn rajtojn por la patentoj. Elipsa biciklo ests aparato kiu uzas kurecan elipsan movadon por propulsi biciklon. La unua prototipo de elipsa biciklo, kun la kodonomo “Alfa,” kompletiĝis en la mezo de 2006.