cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fernando González Ochoa
Fernando González Ochoa estis kolombia filozofo kaj verkisto, naskita la 24-an de aprilo de 1895 en Envigado (municipo proksima al Medellín) (Kolombio). Lia patro estis Daniel González kaj lia patrino Pastora Ochoa. Li mortis la 16-an de februaro de 1964.
Infanaĝe li studis en religia lernejo, kaj poste estis mezlernejano interna en Lernejo San Ignacio de Loyola, regita far jezuitoj, kie li studis kvin jarojn, ĝis kiam li estis forpuŝita: pro siaj frumaturaj kaj troaj legitaĵoj, pro "infekti" kunlernejanojn per siaj filozofiaj demandoj, kaj pro malzorgo rilate religiajn normojn. Post tiu ĉi okazintaĵo li restis ekster la lerneja mondo tri jarojn.
En 1916, 21-jaraĝa, li skribis sian unuan verkon: Pensamientos de un viejo ("Pensoj de maljunulo"), kaj la sekvantan jaron li fariĝis abituriento pri filozofio kaj beletro en la Universitato de Antjokio.
Grand Union Canal
La Grand-Union-Canal (Granda Unia Kanalo) en Anglio estas parto de la brita kanala sistemo. Ĝi ligas la ekonomiajn kaj industriajn centrojn Londono kaj Birmingham. La kanalo havas longon de 220 km (137 mejlojn) kaj 166 kluzojn. Pluraj disbranĉiĝoj de la ĉefa kanalo ligas al ĝi i.a. la urbojn Leicester, Slough, Aylesbury, Wendover kaj Northampton.
Fernando González Ochoa
Pro sia eksterordinara kapablo, li sukcesis fariĝi advokato en la sama universitato en 1919, 24-jaraĝa. Sia tezo estis: "La Rajto Malobei", sed la universitatestroj ne akceptis ĝin, kaj devigis lin fari ŝanĝojn al ĝia teksto, kaj do li tiam titolis ĝin simple "Tezo". Tamen, dum sia vivo li nur malofte laboris kiel advokato.
Li edziĝis en 1922 kun Margarita Restrepo Gaviria, filino de Carlos E. Restrepo, prezidento de Kolombio en 1910-1914. La paro havis kvin gefilojn: kvar viroj -Álvaro, Ramiro, Fernando kaj Simón- kaj unu filino -Pilar-
Grand Union Canal
La nomo Grand-Union-Kanalo iam estis nomo de kanalo ankoraŭ ekzistanta kiel parto de la disbranĉa kanalo al Leicester. Por eviti konfuzojn oni hodiaŭ nomas tiun Old-Grand-Union-Kanalo.
Fernando González Ochoa
Fernando González estis juĝisto en la Supera Tribunado de la urbo Manizales (Kolombio), kaj en Medellín, kaj konsulo de Kolombio en eŭropaj urboj Ĝenovo, Marsejlo, Bilbao y Roterdamo.
Grand Union Canal
Historio
Meze de la 19-a jarcento la privataj kanal-societoj eksentis la konkurencon de la pli rapida fervojo. Ili kuniĝis kaj decidis modernigi, t.e. pligrandigi kaj pliprofundigi, siajn kanalojn, tiel ke pli grandaj ŝipoj povus uzi ĝin kaj transporti pli da varoj.
La Grand-Union-Kanalo en ĝia hodiaŭa formo ekestis pro kuniĝo de pluraj kanaloj je la 1-a de januaro 1929. La ambicia modernigo-programo tamen neniam realiĝis komplete. Ĝis hodiaŭ nur relative malgrandaj ŝipoj povas traveturi de Londono ĝis Birmingham, ĉar ne ĉie kanalo kaj kluzoj estas sufiĉe larĝaj kaj profunda por modernaj transport-ŝipoj.
Fernando González Ochoa
Mondfamaj verkistoj kiel Gabriela Mistral, Azorín (José Martínez Ruiz), Miguel de Unamuno, José María Velasco Ibarra kaj Ernesto Cardenal laŭdis la verkaron de Fernando González.
Grand Union Canal
Historio
Kiel plej multaj kanaloj en Anglio ankaŭ la Grand-Union-Kanalo estis ŝtatigita en 1948 kaj hodiaŭ estas ŝtate administrita (nuntempe per British Waterways). De la 1970-aj ĝi ne plu estas uzata de komercaj transport-entreprenoj.
Košice
Košice (koŝice) (Kassa [kaŝa], Kaschau, Koszyce) estas urbo en orienta Slovakio, en Regiono Košice (ties centro ĝi estas), fine en la samnoma distrikto, kies distriktejo ĝi estas. Košice havas la rangojn katolika ĉefepiskopejo kaj luterana episkopejo. En 2013 Košice kune kun la francia urbo Marsejlo estis la du Eŭropaj Kulturaj Ĉefurboj.
Fernando González Ochoa
Li estis ankaŭ konata pro la domo kiun li posedis ekde 1937 en bieno, kiun en 1959 baptis per la originala vortkunmetaĵo Otraparte ("alia-loko"), kie li estis vizitata far nova generacio de formiĝantaj skribistoj, lernemaj el la majstro, inter ili: Manuel Mejía Vallejo, Carlos Castro Saavedra kaj Gonzalo Arango. La loko nun estas muzeo pri la vivo kaj verko de la filozofo.
Grand Union Canal
Historio
Hodiaŭ la kanalo ĉefe servas por turismo, akvo-sporto kaj libertempa boatado tiomgrade, ke ĝi estas pli vigla ol iam antaŭe en ĝia historio.
Košice
Geografio
Košice situas laŭ bordo Hornád, sub piedoj de montoj, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Prešov.
Historio
La unua mencio okazis en 1230 pri la komunumo. En 1312 la fortikaĵo estis sieĝita fare de reĝa hungara armeo, ĉar en tiu regiono Mateo Csák regis, ne akceptanta la reĝon. La urbo ricevis la rangon libera reĝa urbo en 1347. Parlamento okazis en la urbo en 1374. La fortikaĵo firme kontraŭstaris al Miĥaelo Perényi en 1441 kaj poste al Wladislaw la 1-a. En 1449 la husanoj estre de Giskra venkis la hungarojn. En1491 pola princo Albert ne povis okupi la fortikaĵon. La urbo omaĝis en 1526 al Ferdinando la 1-a (Sankta Romia Imperio), sed en 1536 orienthungara reĝo Johano Szapolyai (sapojai) okupis ĝin, tamen en 1551 Ferdinando reakiris. En 1604 princo de Transilvanio Stefano Bocskai okupis la urbon kaj komunukis liberecon de religioj. Post kelkaj jaroj tie mortis Bocskai. Princo de Transilvanio Gábor Bethlen en 1619 okupis la urbon, en 1625 edziĝis. Tie oni elektis princo de Transilvanio Georgo Rákóczi en 1644. Oni fondis ĉeflernejon kaj presejon en 1657. En 1677 la aŭstroj okupis la urbon kaj ili konstruis pli novan fortikaĵon, kiun grafo Emeriko Thököly okupis en 1682, sed iom poste la aŭstroj reokupis ĝin. En 1703 la urbo omaĝis al Francisko Rákóczi la 2-a, kiu elektis ĝin ŝatata urbo.
En fine de 1848 kaj komence de 1849 la aŭstroj venkis la hungarojn, sed post monato la hungaroj tamen akiris ĝin. Somere la rusa armeo okupis la urbon. En 1906 oni konstruis domon de Rákóczi kaj reentombigis lin en la preĝejo. En 1910 la urbo estis departementejo de Abaúj-Torna, en la urbo loĝis 44 211 da homoj (33 350 hungaroj, 6547 slovakoj, 3189 germanoj, 453 poloj, 227 ĉeĥoj kaj 210 rutenoj). La ĉeĥa armeo okupis la urbon en 1918, sed la tiam komunista hungara armeo reokupis ĝin en 1919. Tiam laŭ kontrakto de francoj la hungaroj forlasis la regionon, sed spite la kontrakton la rumanoj restis ĉe Tiso. En 1920 la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Laŭ la Arbitracio de Vieno la regiono rehungariĝis. En 1941 nekonataj flugmaŝinoj bombatakis la urbon, sekve Hungario atakis Sovetunion.
Nezabudice
Nezabudice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono sur altaĵo super la maldekstra bordo de rivero Berounka proksimume 12 km sudoriente de Rakovník kaj 5 km sudokcidente de Křivoklát. Vivas ĉi tie.
Košice
Historio
En 1944 la Ruĝa Armeo okupis la urbon, la regiono apartenis denove al Ĉeĥoslovakio, poste prezidanto Beneš tie deklaris dekretojn, en kiu la hungaroj perdis siajn rajtojn, parte ili estis deportitaj.
Nezabudice
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.
Protvino
Protvino (ruse Протвино) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46467.
Košice
Pentopolis
Ĝi estis alianco de 5 gravaj urboj en orienta parto de Supra Hungarujo fine de la mezepoko. La loknomoj estas unue hungare (uzataj ĝis 1920), poste laŭ la nuna slovaka formo:
Le Siècle de Louis XIV
Le Siècle de Louis XIV (la jarcento de Ludoviko la 14-a) estas verko de Voltaire aperinta en 1751. En tiu verko, Voltaire ne celas liveri historian meditadon, sed filozofan, klopode
Protvino
La urbo estis fondita en jaro 1960dum konstruado de fizika esplora instituto.
Le Siècle de Louis XIV
Kritika eldono
Kritika eldono de Siècle de Louis XIV  estas preparata. Ĝi estas aperonta en 2015-2016 en la kolekto de Œuvres complètes de Voltaire .
Košice
Urba trafiko
En Košice veturas tramoj, trolebusoj kaj aŭtobusoj. Pri urba trafiko zorgas kompanio Dopravný podnik mesta Košice, a. s (ilian retejon vidu ĉi tie ). Plej longan tradicion havas tramoj, kiuj komencis veturi en jaro 1891 (tiam temis pri ĉevala tramo), en jaro 1892 vaporaj tramoj kaj en jaro 1914 komencis veturi elektraj tramoj. Tramoj ĉefe ofertas konekton ne nur al loĝkvartaloj, sed ankaŭ al firmao U. S. Steel.
Protvino
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1989.
Košice
Urba trafiko
En jaro 1955 komencis esti uzitaj en transporto aŭtobusoj. Ili kune trolebusoj priservas noktan transporton. Kelkaj aŭtobusoj havas gasmotoron.
Protvino
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Košice
Urba trafiko
Trolebusoj estas uzataj de jaro 1993, sed estas nur du linioj.
Protvino
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Košice
Trajna konekto
Košice havas regulan trajnan konekton kun ĉefurbo Bratislava. Krome estas ankaŭ bona konekto kun ĉefurbo de Ĉeĥio, Prago (unu taga trajno kaj tri noktaj trajnoj). Eblas ankaŭ uzi dufoje dum tago trajnon al Budapeŝto.
Klondiko
Klondiko estas paciencludo. Ĝi ludiĝas per 52-ludkartaro.
Ludreguloj
Oni malkaŝu kartojn de la ludkartaro per unu el multaj manieroj:
Protvino
La urbo estas ĉe rivero Protva (Протва), apud ĝia enenfluo demaldekstre en riveron Oka (Ока).
En jaro 2002 la urbo havis 36,2 mil loĝantojn.
Katagami
katagami (型紙) estas arto krei stencilojn por farbi ŝtofojn kaj printi ornamaĵojn sur ilin. Katagami havas gravan rolon en japana kulturo.
Katagami jam ekzistis dum Nara-epoko, t.e. inter 710 kaj 794.
Bibliografio
Katazome
Preĝejo Emeriko de Hungario (Döbrököz)
Preĝejo Sankta Emeriko de Hungario estas romkatolika konstruaĵo (pli granda, ol kutime) en Hungario, en vilaĝo Döbrököz.
Historio
Supozeble estis kirko en la mezepoko, sed rektaj informoj mankas. Post dominado de turkoj estis konstruita pli nova preĝejo en 1740. En 1900 ĝi plene estis malkonstruita, sed en la sekva jaro estis konstruita la nun videbla, pli granda kirko. La orgeno funkcias dekomence (1902). En 1963 oni pentris la internan parton.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en mezo de la vilaĝo sur malalta monteto. Ĉirkaŭ la konstruaĵo estas multe da arboj, antaŭe skulptaĵo pri Sankta Antonio el Padovo, flanke monumento pri falintoj dum la mondomilitoj. La fasado estas simetria, meze funkcias la enirejo, apude po unuj fenestrorozoj estas videblaj. Super la enirejo pli granda fenestrorozo situas. Estas 3 navoj: ĉefnavo kaj po unuj flanknavoj, tio estas antikva sistemo de baziliko. En fino de la ĉefnavo situas la duonronda absido, maldekstre estas la sakristio, dekstre kapelo Sankta Koro kaj la kvadrata, alta turo. Ankaŭ la flankonavoj finiĝas en duonrondaj absidoj. Interne super la ĉefaltaro granda pentrita fenestro (farita en 1912) prezentas Sanktan Emerikon. La plafono estas kasona plafono kun riĉaj ornamaĵoj.
Kermeso okazas en la 5-an de novembro.
Filipina abelmanĝulo
La Filipina abelmanĝulo aŭ Bluvosta abelmanĝulo, Merops philippinus estas preskaŭpaserina birdo de la familio Meropedoj aŭ abelmanĝuloj. Ĝi reproduktiĝas en Sudorienta Azio, ĉefe en Filipinoj kaj de tie la nomo kaj en Indonezio. Ĝi estas ege migranta.
Tiu ĉi specio estas foje konsiderata samspecifa kun la Bluvanga abelmanĝulo, M. persicus.
Tiu ĉi specio, kiel ĉe aliaj abelmanĝuloj, estas tre bele kolora, svelta birdo. Ĝi estas ĉefe verda; la vizaĝo montras mallarĝan bluan "brovon" super nigra traokula strio (komuna ĉe abelmanĝuloj), kaj sube mallarĝan blankan strion kaj flavbrunan gorĝon; la vosto estas blua kaj la beko estas nigra. Ĝi povas atingi longon de 23-26 cm, inkludante la du longajn centrajn vostoplumojn. Ambaŭ seksoj estas similaj.
Ĝi estas orientalisa birdo kiu reproduktiĝas en subtropika malferma kamparo, kiel ĉe farmoj, parkoj aŭ rizkampoj. Ĝi estas plej ofte vidata ĉe grandaj akvejoj. Kiel aliaj abelmanĝuloj kaj la nomo sugestas, ĝi manĝas ĉefe insektojn, ĉefe abelojn, vespojn kaj krabrojn, kiuj estas kaptataj per atakoj el malferma gvatejo.Tiu ĉi specio probable kaptas abelojn kaj libelojn en proksimume sama nombro. La kaptitaj insektoj estas frapataj kontraŭ la gvatejo por mortigi ilin kaj rompi la eksterskeleton. Tiu kutimo estas vidataj en multaj aliaj membroj de la ordo de koracioformaj.
Abelmanĝuloj estas gregemaj, nestumas kolonie en sablaj bordoj aŭ malfermaj ebenaj areoj. Ili faras relative longan tunelon kie la ino demetas 5 al 7 sferecajn blankajn ovojn. Kaj la masklo kaj la ino zorgas la ovojn. La birdoj manĝas kaj ripozas komunume. La alvoko estas simila al tiu de la Eŭropa abelmanĝulo.
La agnoskitaj subspecioj estas jenaj:
René Dosière
René Dosière, naskiĝinta la en Origny-Sainte-Benoite (Aisne), estas politikisto, deputito de la Socialista Partio plurfoje ekde 1988 poste alligita al PS ekde 2007, kaj franca universitatano, fakulo pri regado de publikaj financoj kaj precipe lokaj. Li aparte elstaris en la kontrolo de la elspezoj de la prezidejo de la Franca Respubliko.
Biografio
René Dosière naskiĝis la en Origny-Sainte-Benoîte, en la departemento Aisne. Dua en familio de kvar knaboj kaj filo de komunuma instruisto fariĝinta poste direktoro de la lernejo. En la Universitato de Parizo 1 Panthéon-Sorbonne, li diplomiĝis pri superaj studoj pri geografio, kun memuaro dediĉita al « la kampara vivo en la kantono Ribemont ».
De 1986 ĝis 2002, René Dosière kontraŭis Jean-Claude Lamant (RPR, diverse dekstra poste UMP) en ĉiuj balotoj : municipaj en Laon, kantonaj en Laon-Sud, deputitaj. Escepte de la urbo Laon, kiun René Dosière perdis en 1989 fronte al Jean-Claude Lamant, la du kandidatoj sin sekvas en la Nacia Asembleo kiel elektitoj de la 1-a distrikto de Aisne, sekvante tiel la grandajn naciajn alternojn. Tamen, René Dosière fine venkis sian oponanton ekde 1997. Same, li venkis en la kantono Laon-Sud de 1993 ĝis 2008. Jean-Claude Lamant malaperis iomete poste el la politika vivo post tiuj malsukcesoj. René Dosière estis ankaŭ elektita regiona konsiliano de Pikardio de 1986 ĝis 1988.
En la 11-a parlamenta periodo (1997-2002), li estis sekretario de la Nacia Asembleo de la 1-a de oktobro 1999 ĝis la.
Eliranta deputito en 2007, renomumita pro sia strikta rigardo al la regado de la publikaj financoj, la aktivuloj tamen per nur unu plia voĉo preferis Fawaz Karimet, municipa konsiliano de Laon, vicprezidanto de la Departementa Konsilio. Sed René Dosière konfirmis sian kandidatiĝon, kio kondukis al lia eksigo de la PS. Per la 1-a balotvico, li facile antaŭis Fawaz Karimet. Li estis reelektita deputito per la 2-a balotvico, la, facile venkinte Gaëdic Blanchard-Douchain (UMP), vicurbestrino de Laon, per 56,28 % de la voĉoj kaj aliĝis al la Socialisma Frakcio en la Asembleo.
Por la francaj deputitaj balotoj de 2012, la socialista federacio de Aisne rifuzis lian kandidatiĝon, kvankam proksima al Jean-Marc Ayrault, ĉar li rifuzis preni sian konkuranton kiel anstataŭanton, fronte al kiu li decidis kandidatiĝi kiel diverse maldekstra kandidato,.
Estante la unua post la unua balotvico per 29,11 % de la voĉoj, li venkis en la dua balotvico de trikandidata baloto per 42,19 % de la voĉoj, kontraŭ Aude Bono, kandidatino de Nova Centro, kiu kolektis 38,60 % de la voĉoj, kaj Fawaz Karimet, lia socialista konkuranto, 3-a per 19,21 % de la voĉoj.
Prezidentaj financoj
René Dosière enketis dum kvin jaroj, lia persisto estis laŭdita de fakuloj, kaj atingis la publikigon de L'argent caché de la Élysée. Li denuncis la malvideblecon de la buĝeto de la prezidejo, pluraj mekanismoj kaŝas la efektivan sumon, kaj ties fortan kreskon dum la prezideco de Jacques Chirac.
En la prezideco de Nicolas Sarkozy, René Dosière ankaŭ rimarkigis sin. Sekve de ricevo de banka karto, rapide redonita de la ricevintino, al Cécilia Sarkozy, René Dosière demandas la registaron kaj petas klarigon pri la statuto de la kunulo de la ŝtatestro.
Faktorado de entjero
En nombroteorio, faktorado de entjero estas tiaj proceduro kaj la rezulto de malkomponado de pozitiva komponita nombro en netrivialajn pozitivajn divizorojn, ke la produto de tiuj divizoroj estas egala al la origina entjero. Netriviala estas divizoro, kiu egalas nek al 1, nek al la origina entjero.
René Dosière
Prezidentaj financoj
René Dosière demandis sin pri la kosto de ferioj en Usono (21 800 € semajne por la luo de la loĝejo de Wolfeboro) de la prezidenta paro, kiu superas ĝian jaran enspezon.
René Dosière parolis favore al la kresko de la salajro de la prezidanto de Respubliko decidita de Nicolas Sarkozy en novembro 2007, ĉar tiu kresko akompanus malkreskon de la tuta buĝeto de Elizeo kaj pli granda travidebleco en la uzo de la publika mono.
Faktorado de entjero
Prima malkompondo
Per donita algoritmo por entjera faktorado, oni povas faktori ĉiun entjeron al ĝiaj primaj faktoroj per ripeta apliko de ĉi tiu algoritmo al rezultoj de la antaŭa rulo.
Malfacileco
Se la nombroj estas tre grandaj, ne estas konata rapida faktorada algoritmo. La supozebla malfacileco de ĉi tiu problemo estas je la koro de certaj ĉifrikaj algoritmoj, ekzemple RSA. Multaj branĉoj de matematiko kaj komputiko estas ligitaj al tiu ĉi problemo, ekzemple elipsaj kurboj, algebra nombroteorio kaj kvantuma komputado.
Ne ĉiujn entjerojn estas egale malfacile faktori. Plej malfacile estas (per ĝis nun konataj metodoj) malkomponi duonprimojn, kiuj estas la produtoj de nur du diversaj primoj. La plej malfacila kazo estas kiam ambaŭ primoj estas proksimume same grandaj kaj hazarde elektitaj, sed ne tre proksimaj unu al la alia.
La plej bona publikigita asimptota rula tempo estas por la ĝenerala nombra kampa kribrilo, kiu por b-bita nombro n, estas:
TIPA
TIPA aŭ ali vorte Tibetan Institue for Performing Art laŭ sia oficiala angla nomo (eo:Tibeta Instituo por Artoj). Tiu instituo sidas en Dharamsala ekde aŭgusto 1959 sekventa la ekzilon de la tibetanoj. Ĝia loko estas lernejo por tibeta teatro, opero, muziko, kaj aliaj formoj de tibeta arto kiu ne plu eblas en Tibeto.
Hohenstein
Hohenstein havas diversajn signifojn:
TIPA
Ligoj
Ligo sur la retejo de la oficejo de la dalai lamao je la angla
Faktorado de entjero
Malfacileco
Je flanko de komplikeco de entjera faktorada problemo, necesas distingi du malmulte malsamajn versiojn de la problemo:
(154347) 2002 XK4
(154347) 2002 XK4 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Faktorado de entjero
Malfacileco
Estas ne sciata akurate al kiu komplikeca klaso apartenas la decida versio de la problemo pri entjera faktorado. Ĝi estas sciata al aparteni al ambaŭ NP kaj co-NP. Ĉi tio estas ĉar ambaŭ jesa kaj nea respondoj povas esti kontrolitaj. La kontrolado estas bagatele se estas donitaj la primaj faktoroj, oni povas kontroli primecon de la faktoroj per la AKS primeca provo, kaj kontroli ke ilia produto estas la fonta nombro; ambaŭ kontroloj estas fareblaj en polinoma tempo.
(154347) 2002 XK4
Orbito
Ĝia estas en orbita resonanco 3:4 kun Marso.
Faktorado de entjero
Malfacileco
Ĝi estas sciata al aparteni al BQP pro algoritmo de Shor. Ĝi estas suspektita al esti ekster ĉiuj tri el la klasoj P, NP-plena kaj co-NP-plena. Se eblas pruvi ke ĝi estas NP-plena aŭ co-NP-plena, do sekvos ke NP = co-NP. Ĉi tiu devus esti tre surprizanta rezulto, kaj pro tio entjera faktorado estas larĝe suspektita al esti ekster ambaŭ el ĉi tiuj klasoj. Multaj penis trovi polinomo-tempajn algoritmojn por ĝi kaj malsukcesis, pro tia ĝi estas larĝe suspektita al esti ekster P.
(154347) 2002 XK4
Orbito
Ĝia discentra, orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso kaj ekstere, malproksime, tanĝas tiun de Merkuro.
Faktorado de entjero
Malfacileco
En kontrasto, la primeca provo, kiu estas la decida problemo "ĉu N estas komponita nombro?", aŭ ekvivalente: "ĉu N estas primo?", aspektas kiel multe pli simpla ol la problemo de reala trovo de faktoroj de N. Aparte, la premieca provo povas esti solvita en polinoma tempo de kvanto de ciferoj de la nombro per la AKS primeca provo. Aldone, estas kelkaj probablecaj algoritmoj kiuj povas kontroli primecon tre rapide se oni konsentas akcepti malgrandan eblecon de eraro. En praktiko, primeca provo estas krita parto de la RSA algoritmo, ĉar necesas trovi grandajn primojn por la algoritmo.
(154347) 2002 XK4
Orbito
Ĝia iom granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la Tero.
Faktorado de entjero
Praktikaj aplikoj
La malfacileco de ĉi tiu problemo estas krita supozo de kelkaj gravaj ĉifrikaj sistemoj. Ekzisto de rapida entjera faktorada algoritmo rezultus je tio ke la publiko-ŝlosila algoritmo RSA estas malsekura. Iuj ĉifrikaj sistemoj, ekzemple la ĉifrosistemo de Rabin kaj la pseŭdo-stokasta generilo de Blum Blum Shub povas pli forte garantii, ĉi tio signifas ke rompo de ili povas esti farita per rapida entjera faktorada algoritmo; sed se entjera faktorado estas malfacila, tiam ili estas fortaj. En kontrasto, povas okazi ke ekzistas atako al RSA pli kompetenta ol entjera faktorado, kvankam neniu estas nun publikigita.
Simila malfacila problemo uzata por ĉifrikaj aplikoj estas la diskreta logaritma problemo.
Entjera faktorsdo havas ankaŭ multajn pozitivajn aplikojn en algoritmoj. Ekzemple, se entjero n estas skribita en ĝia prima faktora prezento, aperas ebleco rapide kalkuli multiplikajn funkciojn sur n.
Empfertshausen
Empfertshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Faktorado de entjero
Aktuala stato de la arto
Teamo en la Germana Federacia Agentejo por Informa Teknologia Sekureco (Federacia Oficejo por Informa Sekureca) tenas la rekordon por faktorado de duonprimoj en la serio proponita de la RSA faktoriga defio sponsorita de RSA sekureco. En la 9-a de majo, 2005, ĉi tiu teamo anoncis faktoradon de RSA-200, 663-bita nombro (200 dekumaj ciferoj). La sukcesa faktorado prenis dek ok monatojn kaj uzis pli ol duon-jarcenton da komputila tempo per la ĝenerala nombra kampa kribrilo.
La sama teamo poste anoncis faktoradon de RSA-640, pli malgranda 640-bita nombro (193 dekumaj ciferoj) en la 4-a de novembro, 2005.
Ĝenerala celo
Algoritmoj de ĝenerala celo havas rulan tempon dependan nur de amplekso de la fontaentjero. Plejparto de ĝeneralo-celaj algoritmoj estas bazitaj sur la maniero de kongrueco de kvadratoj.
Specialaj celoj
Algoritmoj de specialaj celoj havas rulan tempon dependan de propraĵoj de la nekonataj faktoroj: amplekso, speciala formo kaj tiel plu. Akurate de kio dependas la rula tempo varias inter la algoritmoj.
Primeca provo
Ĉi tiuj algoritmoj estas por primeca provo, kiu ne estas fakte faktoigo.
(10576) 1995 GF
(10576) 1995 GF estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Kategorio
Kategorio povas esti:
Újhartyán
Újhartyán [UjhartjAn] estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Dabas.
Situo
Újhartyán situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Aŭtoŝoseo M5 Budapeŝto-Szeged preteriras. Urbo Dabas estas proksime, Budapeŝto estas 43 km.
Historio
La unua skriba mencio devenas el 1276. La turkoj detruis kaj senhomigis la vilaĝon en 1597. Germanoj, slovakoj kaj hungaroj refondis la vilaĝon en 1764. En 1781 lernejo konstruiĝis. En 1944 oni deportis la judojn, en 1945 la rusoj deportis precipe germandevenajn por trudlaboro al Ukrainio. Nuntempe estas vigla vivo de la germana minoritato. Újhartyán urbiĝis en 2013.
Ny-Ålesund
Ny-Ålesund ("Nova Ålesund") estas esplora urbo en Oskarlando en la insulo Spicbergo en Svalbardo, Norvegio. Ĝi situas en la duoninsulo Brøgger (Brøggerhalvøya) kaj ĉe la bordo de la golfeto Kongsfjorden. La kompani-urbo estas posedaĵo kaj estas funkciigita de la ŝtata entrepreno Kings Bay, kiu havigas varojn por la permanentaj esplorinstitutoj el dek landoj. La urbo estas finfine posedo de la Ministerio de Komerco kaj Industrio kaj ne estas enmetita en municipolisto. Ny-Ålesund havas tutjaran permanentan loĝantaron de 30 al 35, sed la somera loĝantaro atingas 120. Ĝiaj instalaĵoj estas Flughaveno Ny-Ålesund, Hamnerabben, Svalbarda Raketejo, haveno kaj la Muzeo de la Urbo kaj Mino Ny-Ålesund, same kiel dek kvin permanentaj esplorostacioj. Ĝi estas la plej norda funkcianta civila setlejo en la mondo.
Újhartyán
Vidindaĵoj
En 1776 baroka romkatolika Preĝejo de Sankta Barbara (Újhartyán) konstruiĝis, kies turo estas 33 m-ojn alta. Ĝi estas la unusola historia monumento en la urbo.
Largo Winch (filmo)
Largo Winch estas franca filmo de Jérôme Salle, aperinta en 2008.
Temo
En Honkongo miliardulo Nerio Winch dronis en maro. Konsiderante la imperion, kiun reprezentas lia firmao, La Grupo W, lia morto aspektas suspekta. Tiam neatendita heredanto ekaperas: Largo, sekrete adoptita de Nerio. Lia nura celo estas malkovri la veron pri la morto de Nerio.
Jean-Baptiste Debret
Jean-Baptiste DEBRET (1768-1848) (* Parizo, en la 18-a de aprilo 1768 - Parizo, en la 28-a de junio 1848) estis franca pentristo, kiu vizitis Brazilon kune kun la Franca Artistara Misio, estrita de Joachim Lebreton (1760-1819), kaj li restis en Brazilo inter 1816 kaj 1831, sin dediĉante al pentrado kaj al la artisma administrado. En siaj pentraĵoj li portretis ne nur pejzaĝojn, sed, super ĉio, la brazilan societon, neniam forgesante elstarigi la signifoplenan ĉeeston de la sklavoj. Reirinte al Francio li publikigis la verkon "Voyage pittoresque et historique au Brésil" (1834-1839), kie li elmontras aspektojn pri la brazila naturo, la homo kaj la societo en la komenco de la 19-a jarcento.
Biografio
Li estis filo de Jacques Debret, funkciulo de la franca parlamento, frato de la arkitekto François Debret (1777-1850), parenco de François Boucher (1703-1770) kaj kuzo de Jacques-Louis David (1748-1825), estro de la neoklasika skolo en Francio. Li studis en la Liceo Ludoviko la Granda kaj estis lernanto en la Akademio pri Belartoj de Parizo, kaj estis kolego en la klasĉambro de sia kuzo. Li, same kiel lia frato Françis, estis membro de la Instituto de Francio, kaj en 1791 li ricevis la duan premion en Romo, kun lia pentraĵo "Reguluso revenante al Kartago". La Franca Revolucio bezonis je inĝenieroj komprenantaj pri fortikaĵoj-konstruadoj. Tiam, kelkaj el la plej brilaj lernantoj selektiĝis por la kurso de Inĝenierado. Debret estis unu el la elektitoj, kaj tiam li studis inĝenieradon dum kvin jaroj, laŭ la tradicio de la familio, en la Nacia Lernejo de Pontoj kaj Ŝoseoj. Post diplomiĝo, en januaro 1795 li estis dungita kiel desegnisto de la klaso 3 en la Centra Lernejo de Publikaj Laboroj (estonta Politeknika Lernejo), kiu apenaŭ komencis ties ativecojn. En decembro de la sama jaro, li promociiĝas kiel desegno-instruisto. En aprilo 1796, li posteno estingiĝis kaj li forlasas la Politeknikan Lernejon. Malgraŭ ke li estis inĝeniero, Debret reprenas la pentradon. En 1798, li eksponas pentraĵon kun nature grandaj figuroj - Le général méssénien Aristomène delivré par une jeune fille, per kiu li gajnis la duan premion. En 1804, li eksponis la bildon "La kuracisto Erazistrato malkovrante la kaŭzon de la malsano de la juna Antioko".
En 1805, li ŝanĝas la temon de siaj pentraĵoj, kaj eksponas la bildon "Napoleono faras omaĝojn à la malfeliĉa kuraĝo", kiu ricevis honoran mencion de la Instituto de Francio. Finfine, Debret trovas tion, kio estus la ĉefa objekto de siaj verkoj dum li estis en Francio: Napoleono. En 1808, li ekspozicias la bildon "Napoleono en Tilsitt ordenante rusan soldaton per la Legio de Honoro. En 1810, nova "tributo" al Napoleono kreiĝas: "Napoleono parolanta al la trupoj", kaj sekve "La unua distribuado de krucoj de la Legio de Honoro en la Preĝejo de la Invaliduloj", en 1812. Ne hazarde, Napoleono estis vera meceno por la artistoj kiel Debret kaj David, apogante - inkluzive financante - la dissemadon de la neoklasika arto.
La artistara misio en Brazilo
La malvenko de Napoleono, en 1815, estis forta bato al la neoklasikaj artistoj, kiu perdis la ĉefan kolonon kiu subtenis - finance kaj ideologie - la neoklasikan arton. Krom tio, la perdo de sia sola filo, kiu estis nur deknaŭ-jara, multe ŝanceligis lin. Tiuepoke, li kaj la arkitekto Grandjean de Montigny (1776-1850) estis invititaj partopreni de iu misio kun francaj artistoj que vojaĝos al Rusio laŭpete de la caro Aleksandro la 1-a. Sed, paralele, pretiĝis en Parizo misio al Brazilo, estrita de Joachim Lebreton, laŭpete de Johano la 6-a. Debret, same kiel Grandjean de Montigny, elektis Brazilon. Kaj en la 22-a de januaro 1816 li enŝipiĝis en Havro. Calpe, la usona velŝipo kiu portis la mision, enlandiĝis en la brazila teritorio la 26-an de marto 1816. La misio estis planita de António de Araújo e Azevedo, la 1-a Grafo da Barca (1754-1817), kiu skribis al la 6-a Markizo de Marialva, portugala ambasadoro en Parizo, kaj petis al li pri la pretigo por la veno de ia artistara misio, artistoj, kiuj inter aliaj celoj, organizus la kreadon de iu Akademio de Belartoj. Lia alveno al Brazilo, en 1816, koincidas kun la morto de la tiama reĝino de Portugalio Maria la 1-a. Debret tiam komisiiĝas pri la bilddokumentado de la funebraĵoj de la reĝino kaj la aklamado de Johano la 6-a. Ĉirkaŭ de 1825, li pentras Akvafortojn, hodiaŭ konfiditajn al la Sekcio de bildpresaĵoj de la Nacia Biblioteko.
El 1826 ĝis 1831, li instruas historipentradon en la Imperia Akademio de Belartoj alternante vojaĝojn tra pluraj urboj de la lando, kie li portretis homajn tipojn, kutimojn kaj lokajn pejzaĝojn. Ŝanĝema, li desegnis ekde uniformojn kaj festo-vestojn de la kortego, ĝis kolorilustraĵoj de diplomoj, insignoj, kaj scenejoj por teatroj. Kelkaj el liaj lernantoj estis Araújo Porto-Alegre kaj Augusto Müller.
En 1828, Debret ekestris la akademion kaj en 1829, li organizis la Ekspozicion de la Historia Pentroklaso de la Imperia Akademio de Belartoj, kiu estis la unua publika ekspono de arto en Brazilo, kun pentraĵoj de liaj lernantoj mem. En 1830, li elektiĝis kiel kunresponda membro de la Akademio de Belartoj de la Instituto de Francio.
En 1831, kaŭze de sanproblemoj, li lasis Brazilon kaj reiras al Parizo akompanate de sia lernanto Porto-Alegre.
Instrumenta panelo
Instrumenta panelo estas la panelo en veturilo sub la antaŭa glaco. Ĝi plejofte enhavas ventoladokradojn, diversajn funkciigajn elelmentojn kaj instrumentojn. La plimulto tamen estas surfacoj kun ŝokabsorbaj paneloj. En la indikilaro troviĝas diversaj instrumentoj kaj indiklampetoj kiuj donas informojn pri la faritaĵoj kaj funkcio de la motoro de la aŭtomobilo. Ruĝa koloro avertas pri aferoj kiuj bezonas tujan agon kaj/aŭ ke la aŭto devas halti aŭ resti senmova, dum flava koloro informas pri neperfektaĵoj aŭ problemoj kiuj ne bezonas tujan agadon aŭ riparon.
Komunuzaj mezuriloj kaj montriloj estas:
Hohentengen
Hohentengen havas diversajn signifojn:
Tuŝino (stacio)
Tuŝino (Тушино) estas fervoja stacidomo en la Riga direkto de la Moskva fervojo en Moskvo.
Ene de la limoj de la stacio estas haltejo Tuŝinskaja (Тушинская), kiu estas haltejo sur la Linio MCD-2 Kursko–Riĵskij de la Moskvaj centraj diametroj.
Newel Kimball Whitney
Newel Kimball WHITNEY (5-a de Februaro, 1795 - 24-a de Septembro 1850) estis eminenta gvidanto de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kaj Usona komercisto. Li servis kiel Episkopo de Kirtland, Far West kaj Nauvoo. Li ankaŭ servis kiel la dua Antaŭflanko Episkopo de La Eklezio de 1847 ĝis lia morto. Li mortis en 1850.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Budapeŝto (A-F)
Jen listo de elektitaj famaj hungaroj, kiuj naskiĝis en Budapeŝto laŭ alfabeto. (Pri la ceteraj famuloj vidu ankaŭ la artikolojn pri distriktoj de Budapeŝto (ekzemple Listo de famuloj naskiĝintaj en Újpest) kaj pri Pest kaj Buda antaŭ 1873 (kiuj naskiĝis en tiuj lokoj): Listo de famuloj naskiĝintaj en Pest, Listo de famuloj naskiĝintaj en Buda!)
Komunumaro Rüdesheim
La komunumaro Rüdesheim - germane Verbandsgemeinde Rüdesheim - estas administra komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
Francesco Cossiga
Francesco COSSIGA (Sassari, 26-a de julio 1928 – Romo, 17-a de aŭgusto 2010) estis itala politikisto, juĝisto kaj instruisto, oka prezidanto de la Itala Respubliko ekde 1985 ĝis 1992 kiam, jure, senatoriĝis dumvive.
Víska (Litovel)
Víska (Dorfle) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Litovel en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Litovel. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 34 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Marjina Roŝĉa
Marjina Roŝĉa (Марьина Роща) havas plurajn signifojn:
Víska (Litovel)
Víska situas en katastra teritorio Víska u Litovle kun areo 0,91 km².
Historio
En fruaj matenaj horoj la 16-an de marto 2020, en la tempo, kiam Ĉeĥa respubliko baraktis sin en pandemio de kronviruso COVID-19, higienistoj decidis rilate al abrupta kresko de pacientoj kun tiu ĉi malsano fermi urbojn Uničov kaj Litovel komune kun ties ĉirkaŭaĵoj. Polico gardis la regionojn kaj malebligis al neniu enpaŝi en la regionon nek forlasi ĝin. Unu el tiel ĉi trafitaj municipoj estis ankaŭ Víska.
Guaratinguetá
Guaratinguetá (oficiale Município de) estas municipo, diocezo kaj universitata grandurbo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono Guaratinguetá. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loknomo signifas en indiana lingvo: renkontiĝo de blankaj ardeoj (vidu la flagon kaj blazonon).
Geografio
Guaratinguetá situas en montaro laŭ rivero en sudorienta parto de la lando. La Atlantiko troviĝas en distanco de 65, Guarulhos 153, San-Paŭlo (urbo) 164, Nova Iguaçu 191, Campinas 192, Rio-de-Ĵanejro 203, Belo Horizonte 349, Curitiba 501, Goiânia 805, Braziljo 832, Porto Alegre 999, Campo Grande 1007, Salvador de Bahio 1303, Maceió 1778, Recife 1978, Teresina 1989, Natalo (Brazilo) 2177, São Luís 2260, Belém 2403, Manaus 2711 kilometroj.
Historio
La plej frue indiannoj loĝis en la hodiaŭa Guaratinguetá apud la rivero. La unuaj portugaloj alvenis en fino de la 16-a jarcento pro serĉado de oroj. La unuaj domoj estis konstruitaj en 1628, post 2 jaroj jam kapelo konstruiĝis. En 1651 la vilaĝo estis ligita kun vojo. Dum la 18-a jarcento Guaratinguetá iĝis la ĉefpunkto de provizo por ministoj venantaj de Minas-Ĝerajso, krome ekde 1717 la vilaĝo havis ankaŭ religian signifon. Ĝis la 19-a jarcento oni okupiĝis pri sukerkanoj, poste pri kafoj. La vilaĝo iĝis urbeto en 1651, distriktejo en 1844. La fervojo atingis la komunumon en 1877. En la 20-a jarcento la teroj elĉerpiĝis por terkultivado, la kafoproduktado falis, sed venis la industriigo kaj la komerco.
Klimato
Guaratinguetá situas en tropika zono, kiun forte influas la montara regiono. La averaĝa jara temperaturo varias inter 16-23 °C. Jare pluvas po 1318 mm, en ĉiun monatoj pluvas, sed inter oktobro-marto pli ofte.
Trafiko
Guaratinguetá estas facile atingebla per fervojo kaj ŝoseo. Aparte menciindas ŝoseoj al San-Paŭlo, Volta Redonda kaj Atlantiko. Ĝi ankaŭ havas flughavenon, kiun ankaŭ helikopteroj profitas.
Listo de kolombiaj esperantistoj
Jen la listo de kolombiaj esperantistoj:
Mureșenii de Câmpie
Mureșenii de Câmpie [mureŝenij de kımpie] (hungare Omboztelke) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Gherla. En 1910 ĝi nombris 411 loĝantojn (rumanoj), en 1992 estis 147. Ĝia unua skriba mencio estis en 1230. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Doboka, poste Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Pălatca.
La masakro de 1940
La en Mureșenii de Câmpie okazis masakro de 11 judaj loĝantoj (10 rumanaj kaj unu hungara), sub estreco de la hungara leŭtenanto Gergely Csordás. En 1946 rumana tribunalo en Kluĵo kondamnis Albert Wass kaj lian patron Endre Wass kiel incitintojn de la masakro al morto. Ĉar ili tiutempe estis alilande, la kondamno ne estis plenumita. Usono rifuzis ekstradicii la du komdamnitojn.
József Györki
József Györki [jOĵef djorki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Györki József estis hungara kemiisto, profesoro, inĝeniero. Lia frato estis Imre Györki.
József Györki naskiĝis la  en Pusztakovácsi, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Györki akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József, dum la 1-a mondmilito li estis vicprofesoro en la menciita universitato. Inter 1920 kaj 1945 li estis privata inĝeniero, dume li akiris doktorecon en la universitato en 1933. Post la 2-a mondmilito li estis fabrikestro, poste li laboris en esplora instituto. En 1946 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. Li doktoriĝis en 1957. Li faris signifan laboron pri kaolinoj en Sárospatak kaj transformiĝo de karboj al artefarita sterko en Várpalota.
Robert Baden-Powell
Robert Stephenson Smyth BADEN-POWELL (elp. []), konata ankaŭ kiel B-P kaj Lordo Baden-Powell (naskiĝis la en Londono, mortis la  en Nyeri, Kenjo) estis fondinto de skoltismo, internacia movado por infanoj kaj junuloj. La celoj de skoltismo estas i.a. eduki la junularon aktivaj civitanoj. Lia edzino estis Olave Baden-Powell.
Lia edzino Olave revenis ĝis Anglio en 1942, tamen kiam ŝi mortis (en 1977) ŝiaj cindroj estis senditaj al Kenjo kaj enterigitaj apud ŝia edzo en Nyeri. La kenja registaro deklaris Baden-Powell-tombo nacia monumento.
Baden-Powell kaj Esperanto
Pri Esperanto Baden-Powell skribis en sia plej konata verko Skoltado por knaboj : Se vi deziras ke via patrolo havu sekretan lingvon, lernu Esperanton. Ne estas malfacile kaj la lernolibro kostas nur dek cendojn. Tiu lingvo estas uzata en ĉiuj landoj: vi povos elturniĝi per ĝi eksterlande.
Sandviĉo
Sandviĉo estas manĝaĵo farata el pano (ofte blanka) kun aliaj enhavaĵoj, kiel viando, legomoj, kondimentoj, fromaĝo, kolbaso, spicoj aŭ saŭcoj. En multaj landoj, sandviĉo tradicie estas farata el du aŭ pli da pantranĉaĵoj. Inter la pantranĉaĵoj estas la enhavaĵoj. Tamen sandviĉo povas esti "malferma", el unu panpeco kun la enhavaĵoj suraj.
Ĝi estas nomita pro John Montagu, Grafo de Sandwich [sendŭiĉ], kiu estis angla aristokrato, tamen oni dubas, ke li inventis ĝin. Oni diras, ke la sandviĉo plaĉis al Grafo Sandwich, ĉar ĝi permesis al li manteni sian manĝaĵon dum partopreno en hazardludo.
Niva (distrikto Prostějov)
Niva (antaŭe Hartmanice) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc en regiono de Drahana montetaro en okcidenta direkto de urbo Prostějov. Vivas ĉi tie.
Historio
Vilaĝo Hartmanice estiĝis ĉirkaŭ la jaro 1260, sed la unua skribmencio pri la municipo devenas nur el la jaro 1347.
Dum la dua mondmilito la municipo estis en listo al forloĝigo. Ĝi estis envicigita en la 2-an etapon de la transloĝigo de 33 municipoj de Drahana montetaro. La limdato estis la 30-a de novembro 1942. La loĝantaro estis perforte forloĝigita kaj germanoj uzis la municipon kiel ekzercan pafekzercejon. Post la dua mondmilito (en la jaro 1949) la municipo estis alinomita je Niva.
Tarrós
Tarrós [tarOŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd.
Ikeja
Ikeja estas kvartala ĉeurbo de la urbo Lagoso kaj la ĉefurbo de la Lagosa Ŝtato. Ĝi estas ankaŭ unu el 774 Lokaj Administraj Areoj (LGAoj) de Niĝerio.La Internacia Flughaveno Murtala Mohammed situantas tie. Antaŭ la urĝaro de la militista regado de la komenco de la 1980-aj jaroj, Ikeja estis jam bone planita, pura kaj trankvila loĝeja etoso kun vendejoj, apotekoj kaj administraj areoj. Ikeja estas hejmo ankaŭ de la muzikejoj de Femi Kuti kaj de Lagbaja. Krome estas tie ankaŭ la granda vendejaro "Ikeja City Mall" kiu estas la plej granda vendejaro en kontinenta Lagoso, ĝi havas ankaŭ kinejon.
Tarrós
Situo
Tarrós situas sur deklivoj, fine de sakovojo, ĉefvojo kaj fervojo Pécs-Dombóvár preteriras. Sásd troviĝas 6, Pécs 38, Budapeŝto 182 kilometrojn.
Ikeja
Historio
La 27a de Januaro 2002 eksplodo okazigis incendion. Multaj fuĝintaj loĝantoj droniĝis en kanalo kovrita de komuna akvoplanto akvohiacinto (Eichhornia crassipes).
Tarrós
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1475 laŭ tiama hungara ortografio "Tarhos". En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Tarrós 121 homoj (119 hungaroj, po unu germano kaj cigano). En telefonlibro de Budapeŝto de 2008 4 Tarrósi aŭ Tarrósy familiaj nomoj listiĝis.
Stacio Yamatogawa
Stacio Yamatogawa (japane: 大和川停留場 [Jamatogaŭa-tejrjūĝō], angle: Yamatogawa Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sakai, Sakai, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Hankai.
Donnezac
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Chêne
Chêne en la franca lingvo havas la signifon de kverko. Ĝi estas al nomo de la sekvantaj lokoj:
Premiero
Premiero, el la franca première = "unua", estas la unua prezentado de spektaklo (teatraĵo, muzikalo, filmo) aŭ alia kultura prezentaĵo. Filmoj ofte havas sian premieron dum filmfestivaloj (vidu ekzemple Festivalo de Cannes). Premieroj kutime ricevas altan atenton de la socio.
Premiero ofte estas impresa evento, al kiu ĵurnalistoj estas invititaj kovri la spektaklon en amaskomunikiloj, famuloj kaj elstaraj personoj en la taŭga arta kampo. Kiel kutime en ĉiu spektaklo, ankaŭ ĉe la fino de la premiero, la prezentistoj inklinacias la spektantaron, sed en la premiero, la kreintoj de la verko (dramisto, komponisto, reĝisoro ktp.) Kutime aliĝas al la prezentoj en ĉi tiu etapo.
En viva prezentado antaŭ spektantaro, kiel teatra prezento, antaŭ la premiero, okazas la ĝenerala provludo - plena prezentado de la spektaklo antaŭ limigita publiko, por ricevi fina reago antaŭ la premiero.
Alia uzado de la vorto: premiero = ĉefministro estas evitinda.
Ubuntu (filozofio)
Ubuntu (Zulua / Kosa prononco: [ùɓúntú]) aŭ "uMunthu" (Chichewa) estas koncepto de subsahara Afriko pri etiko aŭ humanista filozofio, kiu temas pri la rilatoj kaj aliancoj inter homoj kaj popoloj. La vorto ubuntu havas sian originon en la bantuaj lingvoj de suda Afriko.
Estas multaj malsamaj, kaj ne kongruaj, difinoj pri kio ubuntu estas. La vorto ne estas simple tradukebla sed oni povas diri, ke ubuntu signifas "la imanenta kvalito esti persono inter aliaj personoj", aŭ "mi estas, kio mi estas ĉar vi estas, kio vi estas", aŭ "mi estas, kio mi estas pro kio ni ĉiuj estas". En aliaj vortoj, la ideo de ubuntu estas la reciproka iniciado, la divido kiu reciproke konstruas estaĵojn.
Ĉi tiu principo estis popularigita tutmonde (ekde 2004) de mastruma sistemo nomita Ubuntu, kreita de sudafrikano.
Leĝo pri la altirado
La Leĝo pri la altirado estas kredo kiu konsistas je pensi ke la pensoj influas je kaj eĉ difinas la okazojn por la homoj. La argumento estas ke la pensoj estas eroj energiaj kiuj sendas returne ondojn similajn al la senditaj en la pensoj de la persono.
Ágnes Ágai
Ágnes Ágai [Agneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ágai Ágnes estas hungara redaktoro, poeto, instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (hungare) Kis Tamásné, ŝia patro estis Dezső Ágai.
Leĝo pri la altirado
Historio
Ideoj pri la Leĝo pri la altirado lokas je movadoj religiaj kaj filozofiaj antaŭ jarmiloj. Konkrete je Hinduismo, Budhismo kaj Hermetikismo. Estas treete interpretebla ankaŭ ke kelkaj versoj de la Biblio temas pri la Leĝo pri la altirado.
Tiu kredo ĉeestas ankaŭ je religioj kaj filozofia movadoj de la nuntempa erao: la Transcendismo kaj la Nova penso.
Ágnes Ágai
Biografio
Ágnes Ágai studis en pedagogia altlernejo en Budapeŝto (1951-1953), poste en Scienca Universitato Loránd Eötvös (1953-1956). Ŝi estis instruisto inter 1956 kaj 1970 en Budapeŝto, poste ŝi laboris en eldonejo kiel redaktoro en la sama urbo ĝis 1989. Ŝi kontribuis ekde 1957. Ŝi ricevis premiojn inter 1980-1989. Ŝi edziniĝis en 1966, post 3 jaroj ŝi naskis filon.
Leĝo pri la altirado
Nuntempo
Je la dua duono de la 20a jarcento kaj je la 21a jarcento, en la okcidenta civilizo tiu ideo estas tre konata pere de persona disvolviĝo, precipe per la libro The Secret de Rhonda Byrne kaj la samnoma filmo.
Kritikoj
La gazeto Skeptical Inquirer kritikiis la mankon de sciencrefutebleco kaj scienproveco de tiu ideo.
Barbara Ehrenreich estas politika agisto kaj ŝi verkis libron kiu kritikas la positivpensadismon kaj konkrete tiun kredon. Tiu libro titolas Smile or Die.
Sándor Mikula
Sándor Mikula [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mikula Sándor estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Sándor Mikula naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Mikula akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1986. Lia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Szeged). Post 2 jaroj li estis membro de Teatro Gárdonyi Géza. Li havis ankaŭ filmajn rolojn.
Verkoj de Verda Majo
Verkoj de Verda Majo estas libro en kiu estas kompilitaj diversaj tekstoj de la japana esperantistino HASEGAWA Teru kies plumnomo estis Verda Majo.
Ĉina Esperanto-Eldonejo el Pekino aperigis la verkon 501-paĝe en la jaro 1982.
Enhavo
La libro enhavas kaj artikolojn pri politiko, kulturo kaj aktivado en Japanion, kaj travivo de la milito en Ĉinio. Ĝi ankaŭ enhavas la novelon En Ĉinio batalanta.
Hollingstedt
Hollingstedt havas diversajn signifojn:
(82055) 2000 TY40
(82055) 2000 TY40 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero : ĝi estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
9396 Yamaneakisato
9396 Yamaneakisato estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Akisato Yamane, inĝeniero kaj amatora astronomo interesita pri la, kiujn li observis en Indonezio en 1983 kaj en Rumanio en 1999. Li estas ano de la Astronomia Asocio de Tokio de la Societo de Astronomio de Ŝimane.
Guariba (San-Paŭlio)
Guariba (oficiale Município de Guariba) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Ribeirão Preto kaj en la mikroregiono Jaboticabal. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.