cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luis Landero
Biografio
Lia verkaro montras ĉefrolulon kiuj veturas inter fikcio kaj ekzistencia malvenko, kio konstruas kontrastan mondon, kiel tio inter deziro kaj realo, nuntempa urba vivo kaj kamaparana deveno, ktp. La etoso kie devas elturniĝi ŝajnaj malvenkintoj en la batalema nuna vivo kontrastas kun belega kaj brilega priskriba stilo per majstra uzado de literaturaj rimedoj kaj strukturo.
Kristóf Deák
Kristóf Deák [kriŝtOf], laŭ hungarlingve kutima nomordo Deák Kristóf estas hungara reĝisoro, filmomuntisto, scenaristo, produktoro.
Kristóf Deák naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kristóf Deák frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li iom studis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, poste li akiris filmteknikan diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2006. Li vivas en Londono ekde 2009, kie li plulernis en filma universitato, poste li estis asistanto samloke 2 jarojn. Li fondis propran firmaon, ekde 2014 li estas ankaŭ reĝisoro kaj scenaristo. Li parte laboras en Budapeŝto, parte en Londono. Liaj filmoj ricevis diversajn premiojn ekde 2016. Li havas edzinon.
Beret
Beret estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs.
Situo
Beret situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Encs troviĝas (aere) 5, voje 15, Abaújszántó 17, Szikszó 22, Szendrő 28, Szerencs 30, Miskolc 35, Budapeŝto 207 km-ojn.
NGC 1305
NGC 1305 (aliaj indikoj — PGC 12582, UGC 2697, MCG 0-9-69, ZWG 390.72) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Beret
Historio
La unua mencio devenis el 1271 en formo "Bered". En Beret migra poŝto servas.
NGC 1305
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eŭropa fago
La eŭropa fago aŭ ordinara fago (Fagus sylvatica) estas decidua arbospecio, kiu apartenas al la familio fagacoj.
Natura disvastiĝo
La natura arealo etendiĝas ekde suda Svedujo (kun iuj izolitaj ejoj en suda Norvegujo) ĝis centra Italujo, okcidente ĝis Francujo, suda Anglujo, norda Portugalujo, centra Hispanujo, kaj oriente ĝis nordokcidenta Turkujo, kie ĝi miksiĝas kun la orienta fago (F. orientalis), kiu anstataŭas ĝin pli fore oriente. En Balkana duoninsulo ĝi montras ian hibridiĝon kun la orienta fago; tiuj hibridaj arboj nomiĝas Fagus × taurica. En la suda parto de sia arealo ĉirkaŭ Mediteraneo, ĝi vegetas nur en montarbaroj, je altitudo de 600–1 800 m. Kvankam ofte konsiderata kiel indiĝena en suda Anglujo, freŝdataj pruviloj sugestas, ke ĝi alvenis en Anglujo nur proksimume en 4 000 antaŭ Kristo, aŭ 2 000 jarojn post la formiĝo de Manika Markolo post la glaciepokoj; eblas ke ĝi estis enkondukita dum la Ŝtonepoko de la homo, kiu uzis la nuksojn kiel manĝaĵon. Tiu palearktisa specio estas klasifikita kiel hejma en suda Anglujo kaj kiel nehejma en la nordo, kie ĝi ofte estas forigita de 'indiĝenaj' arbaroj. Lokaj polenoregistraĵoj el la Ferepoko estas raportitaj de Sir Harry Godwin pri la nordo de Anglujo. Ŝanĝiĝantaj klimataj cirkonstancoj povas submeti fagajn populaciojn en suda Anglujo al pligrandiĝanta streso kaj dum ne eblos konservi la nuntempajn proporciojn de fago je iuj ejoj, oni konjektas ke cirkonstancoj por la eŭropa fago en nord-okcidenta Anglujo restos favoraj aŭ eĉ pliboniĝos. La specio ofte estas plantata en Britujo.
Priskribo
Ĝi estas granda arbo, kapabla atingi altecojn ĝis 49 m kaj trunkajn diametrojn de 3 m, kvankam pli tipe 25–35 m pri la alteco kaj ĝis 1,5 m pri la trunkaj diametroj. 10-jara arbido proksimume altas 4 m. La eŭropa fago atingas tipan aĝon de 150 ĝis 200 jaroj, kvankam kelkfoje ĝis 300 jaroj. La habito varias laŭ la kreskadaj cirkonstancoj; en arbaro, ĝi emas havi longan, sveltan hel-grizan trunkon kun mallarĝa arbokrono kaj suprenirantaj branĉoj, en izolita pozicio kun sufiĉa flanka lumo la trunko estas mallonga kun granda kaj larĝe plivastiĝanta krono kaj tre longaj branĉoj.
La folioj estas alternantaj, simplaj, kaj glatrandaj aŭ iomete krenelaj, 5–10 cm longaj kaj 3–7 cm larĝaj, kun 6-7 nervuroj je ambaŭ flankoj de la folio (7-10 nervuroj ĉe Fagus orientalis). Kiam ili estas krenelaj, tiam troviĝas unu punkto je ĉiu nervura pinto, neniam iu ajn punktoj inter la nervuroj. La burĝonoj estas longaj, sveltaj, 15–30 mm longaj kaj 2–3 mm dikaj, sed pli dikaj (ĝis 4–5 mm), kie la burĝonaj enhavas florajn burĝonojn.
Ofte la folioj ne estas aŭtune apartigitaj kaj anstataŭe restas sur la arbo ĝis la printempo. Tiu proceso estas nomata marĉesenzo. Ĝi speciale okazas, kiam temas pri arbidoj sed ofte daŭras sur la pli malaltaj, branĉoj kiam la arbo estas matura.
La semoj, nomitaj fagonuksoj, estas etaj kaj triangulaj. Ili longas 15–20 mm kaj larĝas 10 mm je la bazo. Estas du nuksoj en ĉiu kupulo, aŭtune maturiĝantaj, 5–6 monatojn post polenado. Flora kaj sema produktaĵoj estas speciale abundaj dum jaroj, kiuj sekvas varmegan, sekan someron, kvankam malofte por du sinsekvantaj jaroj. La nuksoj estas grava nutraĵo por birdoj, ronĝuloj kaj en la pasinteco ankaŭ por homoj, kvankam ili estas nur tre malofte home manĝataj. Iomete toksaj por la homo se manĝataj grandkvante, kaŭze de la taninoj, kiujn ili enhavas, dum la 19-a jarcento en Anglujo ili tamen estis elpremitaj por obteni oleon, kiu estis uzata por kuirado kaj en lampoj. Ili estis ankaŭ krudaĵo por produkti farunon. Tiu ĉi estis manĝebla post eliminado de la taninoj per trasorbigado.
Kreskadaj cirkonstancoj
Klimato kaj temperaturoj varias, kvankam la humideco devas esti konstanta. Nemulto estas postulata de la grundo, se tiu ĉi estas sufiĉe drenata. Kvankam nepostulema de la grunda tipo, eŭropa fago havas plurajn signifajn bezonaĵojn: humidan atmosferon (precipitaĵon sufiĉe distribuitan tra la jaro, ripetajn nebulojn) kaj bone drenitan grundon. La eŭropa fago ne toleras ekscesan stagnantan akvon. Ĝi preferas modere fertilan grundon, kalkecan aŭ iomete acidan, tial oni trovas ĝin pliofte je montetaj flankoj ol je la fundo de argila baseno. Ĝi toleras severan vintran malvarmon, sed estas sentema al printempa frosto. En la norvega oceana klimato, plantitaj fagoj vegetas tiel fore norde kiel Trondheim. Fagaro estas tre malluma kaj malmultaj plantospecioj kapablas postvivi tie, kie la suno apenaŭ atingas la grundon. Junaj fagoj preferas iom da ombro kaj povas malbone vegeti en plena sunlumo. En senarbigita arbaro Eŭropa fago ĝermos kaj tiam mortos kaŭze de ekscesa sekeco. Sub kverkoj kun limigita foliara kovraĵo ĝi rapide altece superos ilin kaj, kaŭze de la densa faga foliaro, la kverkoj mortos pro manko de sunlumo. Forstistoj povas pluvivigi la kverkojn hakante la junajn fagojn per serpo je 10 cm super la grundonivelo. Tia farado povas rezultigi belegajn bonsajojn.
La radiksistemo estas diska, eĉ supraĵa, kun grandaj radikoj kiuj disvastiĝas ĉiudirekte. La eŭropa fago formas ektotrofajn mikorizojn kun diversaj fungoj inkluzive de membroj el la genroj Amanita, Boletus, Cantharellus, Hebeloma kaj Lactarius; tiuj fungoj ludas gravan rolon por plibonigi la ensorbado de akvo kaj nutraĵaj elementoj el la grundo.
En la arbaroj kaj duonarbaroj de suda Britujo, fago estas superreganta al kverko kaj ulmo sude de linio ekde proksimume Suffolk ĝis Cardigan. Kverkoj estas dominantaj arbaraj arboj norde de tiu linio. Unu el la plej belaj eŭrop-fagaj arbaroj, Soniaka Arbaro (Forêt de Soignes/Zoniënwoud), troviĝas sudoriente de Bruselo, Belgujo. La fago estas dominanta arbospecio en Francujo kaj konstituas ĉirkaŭ 10% de la francaj arbaroj.
Fenologio
Printempa folia burĝonado ekas sub influo de kombinaĵo de taga longeco kaj temperaturo. Ĉiu jaro ekburĝonado okazas ekde meza aprilo ĝis la komenco de majo, ofte kun rimarkinda precizo (ene de kelkaj tagoj). La akurateco estas pli granda en la nordo de la arealo ol en la sudo, kaj je altitudo de 600 m pli ol je marnivelo.
Luno (filmo)
Luno estas sciencfikcia filmo el 2009, reĝisorita de Duncan Jones kaj ludita de Sam Rockwell.
Eŭropa fago
Fenologio
La eŭropa fago signife investas somere kaj aŭtune por la sekvanta printempo. Someraj cirkonstancoj, precipe sufiĉa precipitaĵo, fiksas la nombron de folioj, enfermitaj en la burĝonoj. Aŭtune, la arbo formas la rezevaĵojn kiuj subtenos sin printempe. En bonaj cirkonstancoj, burĝono povas produkti ŝoson kun ĝis dek aŭ pli da folioj. Printempe la terminala burĝono ekskrecias hormonan substancon kiu ĉesigas la divolviĝon de la kromaj burĝonoj. Tiu emo, kvankam forta je la eko de ilia ekzisto, estiĝas malpli forta ĉe pli maljunaj arboj.
Luno (filmo)
La filmo estis antaŭmontre prezentita en la Filmfestivalo de Sundance en januaro 2009. La firmao Sony Pictures Classics disdonis la filmon en Usono kaj Kanado ekde la 12-a de junio 2009. En Italio, ĝi estis antaŭmontre prezentita en la festivalo de Scienceplusfiction la 29-an de novembro 2009 kaj disdonita al kinejoj ekde la 4-a de decembro 2009.
Eŭropa fago
Fenologio
Estas nur post burĝonado ke radika kreskado de la jaro ekas. La unuaj radikoj kiuj aperas estas tre maldikaj (kun diametro de malpli ol 0,5 mm). Pli malfrue, post ondo de tersupraĵa kreskado, pli dikaj radikoj kreskas je konstanta maniero.
Uzado
Eŭropa fago estas tre populara ornamenta arbo en parkoj kaj grandaj ĝardenoj, ne nur en Eŭropo, sed ankaŭ en Nordameriko kaj Novzelando. Ekde la frua 19-a jarcento estas granda nombro de ornamentaj kultivaroj de la eŭropa fago, kreitaj per hortikultura selekto, ofte ripetfoje; ili inkluzivas :
Luno (filmo)
Okazintaĵo
Sam Bell dum tri jaroj laboras ĉe la luna bazo Selene, utiligata por la ekstraktado de Heliumo-3, kiu povas savi la Teron de granda energia krizo. Dum ĉi tiuj tri jaroj, Sam vivis en la bazo, kun la sola kompanio de roboto nomita GERTY, izolita de la komunikado kun la Tero pro paneo, revante pri rerenkonto de la filino kaj edzino. Du semajnojn antaŭ la kontraktplenumo, li ekhavas halucinojn kaj fortajn kapdolorojn; la mensa malklareco farigas fatalan eraron al li, kiu kaŭzas akcidenton dum kiu li vundiĝas. Ŝajne li vekiĝas en la flegejo de la bazo, kun eta amnezio. Sed ĉi tiu "Sam" ekkonscias post ne longe ke okazas io stranga, rimarkas ke GERTY komunikas rekte kun la Centro de la Societo, kaj malkovras ke la roboto malpermesas al li eliri el la bazo. Per ruzo (hipokritante ke la bazo ekstere estas damaĝita) li sukcesas eliri kaj direktiĝas al la ekstraktilo blokiĝinta: ĉi tie li trovas alian sin mem vunditan (tiu kun kiu la filmo startis). La unua Sam, vekiĝinte, entreprenas vojaĝon de konsciado, en kiu li malkovras ke la vivo vivita ĝis nun ne estas la la sia, dum li klopodas kompreni ĉu la persono, kiu egalas al li, estas reala aŭ imaga.
Eŭropa fago
Uzado
La ligno de la eŭropa fago estas uzata por la fabrikado de multaj objektoj kaj laboriloj. Kaŭze de sia fajna teksturo la ligno estas facile prilaborebla, trasorbigebla, farbebla (escepte de sia trunk-kerno), vernisebla kaj gluebla. Per vaporigado la ligno estiĝas eĉ maŝine pli prilaborebla. Ĝi liveras elstaran finrezulton kaj rezistas al kunpremo kaj al fendiĝo. Segado kelkfoje estas malfacila kaŭze de splitado, kaj la ligno estas rigida, kiam oni kurbigas ĝin. La denseco de la ligno estas 720 kg per kubmetro.
Ĝi estas speciale bone adaptita por eta ĉarpentado, precipe meblaro. Ekde seĝoj ĝis pargeto kaj ŝtuparoj, la eŭropa fago povas servi al io ajn alia ol al forta struktura subteno, se oni ne postlasas ĝin eksterdome. Ĝia dureco igas ĝin ideala por fabriki lignajn maleojn kaj stablojn. La ligno de la eŭropa fago tamen facile putras, se ĝi ne estas protektita per gudro surbaze de distilaĵo de sia propra arboŝelo (kiel uzate ĉe ŝpaloj). Ĝi pli konvenas por lignopasto ol multe da aliaj foliarboj, kvankam ĝi estas nur neofte uzata por tiu celo. La kodo por ĝia uzado en Eŭropo estas FASY (el FAgus SYlvatica). La eŭropa fago ankaŭ estas konsiderata kiel unu el la plej bonaj brullignoj por kamenoj. Primara Produkto AM 01, servante al fumaĵado, estas produktita el Fagus sylvatica L..
Luno (filmo)
Okazintaĵo
La du Sam malkovras ke ambaŭ el ili estas klonoj kaj ke la Societo havas multajn aliajn klonojn (ili estas la kvina kaj la sesa). La tuta memorado de la antaŭa vivo sur la Tero, kiel tiuj pri la filino kaj la edzino, ne estas ilia, sed estas memoraĵoj de la originala Sam Bell.
Eŭropa fago
Damaĝantoj
Etaj tipaj gajloj sur la folioj estas kaŭzitaj per Mikiola fagi.
Luno (filmo)
Okazintaĵo
La Societo, ne konsciante pri la kunvivo de la du klonoj, sendas sur la Luno savteamon, reale komisiita pri la riparo de la ekstraktilo kaj pri la elimino de la korpo de Sam, kiun ili opinias kiel mortinta dum la akcidento.
Eŭropa fago
Damaĝantoj
La insekto Cryptococcus fagisuga kun kune la fungo Nectria coccinea kaŭzas gravan malsanon de la arboŝelo. La fungo Nectria ditissima kaŭzas kancerojn sur la branĉoj.
Biscogniauxia nummularia estas askofunga primara infekta agento de la eŭropa fago, kaŭzanta deŝiriĝan kanceron kaj lignan putraĵon. Ĝi troveblas dum la tuta jaro kaj ne estas manĝebla.
Luno (filmo)
Okazintaĵo
La du Sam prilaboras planon: ili vekas trian klonon (kiu ne konscias pri la situacio) kaj restartas la komputilon de la roboto (por forviŝi ĝian memoraron pri la antaŭaj tagoj); komence la plano antaŭvidas la mortigon de la tria klono, por meti ĝin tie kie la Societo antaŭvidas trovi la unua Sam, dume la unua Sam reiras al la Tero per la kosmoŝipo uzita por porti Heliumo-3 sur la Tero. Sed la kondiĉo de la unua Sam (kiu devus reiri al Tero) estas tre malbona, ĉar la klonoj estas programitaj por daŭri nur dum la tri jaroj de kontrakto. La dua Sam, portinte la unuan Sam en la lokon de la akcidento, sekcesas do fuĝi de la Luno per la kosmoŝipo. Dum la savteamo eniras en la bazon, la tria Sam estas vekiĝanta.
La filmo finiĝas per tio, kio ŝajnas la voĉoj de multaj malsimilaj diverslingvaj ĵurnalistoj, kiuj parolas pri la situacio sur la Luno per la denunco de la reirinta Sam. Sed lasta voĉo asertas ke ĉi tiu Sam estas aŭ frenezulo aŭ kontraŭleĝa enmigranto, proponante, do, areston de li.
Eriktonio
Eriktonio el Ateno
estis filo de la dio de fajro kaj forĝado Hefesto kaj la dua atena reĝo. Oni ankaŭ nomas lin Ereĥteo kaj tiun ĉi nomon portas ankaŭ lia filo kaj posteulo sur la atena reĝa trono. Ĉirkaŭ origino de Eriktonio estas multaj disputoj kaj konfliktoj. Eble la plej vastigita versio estas tiu ĉi: Iun tagon, Atena vizitis Hefeston, la dion de fajro kaj metalforĝado. Ŝi intencis mendi kelkajn armilojn. Sed Hefesto iĝis tiel amsopira, ke li deziris amori kun ŝi. Ŝi rapide foriris, sed Hefesto postkuris ŝin. Malgraŭ li estis lama, li sukcesis kapti ŝin, kaj provis perforti ŝin. Ŝi tiom baraktis, ke lia spermo falis sur ŝian femuron. Ŝi forviŝis ĝin per lana ŝtofo, kiun ŝi ĵetis teren kaj la Teron fekundigis. Tiel naskiĝis Eriktonio.
Laŭ la helena mitologio, aŭtoktono estas homo, kiu naskiĝis el la tero. Do Eriktonio estis vera aŭtoktono. Lia kapo kaj trunko estis homaj, sed anstataŭ kruroj li havis serpentovoston. Li estis same filo de dio kaj de la tero.
Neniu volis la atendantan infanon preni por prizorgado kaj respondi por ĝia edukado. Fine prenis ĝin Ateno kaj la knabo estis nomata Eriktonio. La diino infanon kaŝis en korbeton kaj tiun konfidis al Aglaŭro, la plej aĝa filino de atena reĝo Cekropso, kaj ordonis, ke ŝi la infanon bone gardu, sed ne malfermu la korbeton. Kekropo estis filo de la patrino Tero kaj naskiĝis duone kiel homo kaj duone kiel serpento. Same aspektis Eriktonio, do oni supozis, ke Kekropo estas ĝia patro. Kiam Aglaŭro kaj ŝiaj fratinoj Herso kaj Pandroso jam ne povis bridi sian scivolemon kaj la korbeton malfermis, ekvidis la infanon kun la serpenta vosto anstataŭ la kruroj kaj apude grandan serpenton. En panika teruro ili ĵetis sin el Akropolo en abismon.
Kiam Eriktonio plenkreskis, fariĝis reĝo de Ateno. En mitojn li onidire enskribis sin precipe per kvar faroj:
Post lia morto li estis transportita en la ĉielon kaj dioj transformis lin en konstelacion Koĉeron (latine Auriga).
Eriktonio el Dardanio
Li estis filo de dardania reĝo Dardano kaj nepo de la plej alta dio Zeŭso. Lia edzino estis Astioĥo, kiu donis al li filon Troson, kies filo Ilo estis fondinto de Trojo.
Estis pri li skribite, ke li estis tre riĉa, krom aliaj li posedis tri mil ĉevalinojn. Onidire la dio Boreo en formo de la nigra virĉevalo dek du de ili fekundigis kaj la naskiĝintaj virĉevaloj onidire kapablis kuri sur kampo de la matura greno kiel sur ondokrestoj sen kurbiĝo de ununura spiko.
Ĉokekirao
Ĉokekirao aŭ Choquequirao (eble el Keĉua ĉuki metal, k'irav lulilo, liteto)   estas Inkaa loko en suda Peruo, simila en strukturo kaj arkitekturo al Machu Picchu.
Priskribo
La ruinoj estas konstruaĵoj kaj terasoj je niveloj super kaj malsuper Sunĉ'u Pata, nome senpinta monteto. La montetpinto estis antikve niveligita kaj ringigita per ŝtonoj por krei 30 por 50 m platformon.
Ĉokekirao je alto de 3050 m super marnivelo estas en survoje al la Vilkabamba montaro en la distrikto Santa Teresa, La Convención Provinco de la Regiono Kusko. La komplekso estas de 1800 hektaroj, el kiuj 30–40% estis elfosita. La loko estas super la kajnono de la rivero Apurimako kiu havas alton de 1450 m.
La loko estas atingita laŭ dutaga piedira vojo el ekster Kusko. Choquequirao pintis en la prestiĝa listorangigo de Lonely Planet de veturoj por 2017.
Pădureni (Moacșa)
Pădureni [pədurenj] (hungare: Sepsibesenyő ŝepŝibeŝenjo) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Sfântu Gheorghe. Ĝi apartenas administre al Moacşa.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332. Antaŭ 1904 ĝia nomo estis Besenyő. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al la departemento Háromszék.
Montierchaume (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Kappeln
Kappeln (dane Kappel) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto kaj la administra centro de la samnoma komunumaro Kappeln-Land (germane Amt Kappeln-Land), administra ligo de pluraj formale sendependaj ĉirkaŭaj politikaj komunumoj, kvankam la urbo Kappeln mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
Blankabrova saksikolo
Tiu dezertoloĝanto havas malgrandan kaj malpliiĝantan populacion pro la agrikulturaj intensigo kaj invado, kio klasigas ĝin kiel vundebla.
Blankabrova saksikolo troviĝas en areo de duonarida kamparo en nordokcidenta Barato kaj orienta Pakistano. Ili ŝajne etendiĝis tiom orienten kiom ĝis la distrikto Bharatpur de Raĝasthano kaj tiom suden kiom ĝis Goa kaj Puneo, krom du samtempaj historiaj vidaĵoj el suda Afganio.
Temas pri ĝenerale helbruneca birdo kun hela supraokula strio, kiel ĉe multaj saksikoloj, inter malhela traokula strio kaj malhelbruneca krono. La supraj partoj kaj flugiloj estas pli malhelaj, dum la subaj partoj estas pli helaj.
9667 Amastrinc
9667 Amastrinc estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Blankabrova saksikolo
Notoj
Saxicola estas maskulena kun speciepitetoj finaj en -us.
9667 Amastrinc
Nomo
Ĝia nomo aludas al "Amateur Astronomers, Inc" (Amatoraj Astronomoj Korpigita) fondita en 1949 kaj korpigita en 1956. Post 1961 la AAI moviĝis al la Union College de Cranford (Nov-Ĵerzejo), kie ĝi konstruis kaj ekipis la belan Observatorion William Miller Sperry, kaj kie ĝi kunlaboris al esploro kaj eduko.
Municipoj de Mato-Groso
Listo de municipoj de subŝtato Mato-Groso, Brazilo.
Nova ondo (muziko)
Nova Ondo (angle: new wave) estas nomo uzita en la dua duono de la 1970-aj jaroj komence por la punkmovado. Dumpase de la malfruaj 1970-aj kaj 1980-aj la nomo ricevis kromajn signifojn, kiuj enigis aperaĵojn rilatajn kun punko, sen ke tiuj estis alordigeblaj ankoraŭ al la punkmovado.
FK Dnipro
La unua vira futbalteamo de la klubo estas inter la gvidaj de la lando kaj ankaŭ jam en la epoko de Sovetunio havis gvidan rolon en la futbala Supera Ligo (ruse Высшая лига) de Sovetunio. Interalie ĝi en la 1980-aj jaroj unufoje gajnis la unian pokalon kaj dufoje la sovetunian ĉampionadon de futbalkluboj.
Géza Oberfrank
Géza Oberfrank, laŭ hungarlingve kutima nomordo Oberfrank Géza estis hungara dirigento, teatrestro.
Adolf Sulyomi-Schulmann
SULYOMI-SCHULMANN Adolf (pro. ŝujomi-ŝulman) estis hungara kuracpedagogo naskita en Oravicabánya la 22-an de decembro 1883 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de oktobro 1942.
Biografio
Adolf Sulyomi-Schulmann akiris diplomon de bazlerneja instruisto en Temeŝvaro (1902), diplomon de kuracpedagogio de Budapeŝto (1906). Li instruis unue en Ungvár, kie li estis direktoro (1915–20), poste en Budapeŝto (1920–42) en lernejoj por surdomutuloj kaj en altlernejo kuracpedagogia.
Hans Vilhelm Kaalund
Johano Vilhelmo KAALUND (naskiĝinta en la 23-a de junio 1818 en Kopenhago, mortinta samloke en la 27-a de aprilo 1885) estis dana verkisto.
Post engaĝiĝo multkampa li finfine trovis taskon kontentigan kiel ĉefa instruisto ĉe la malliberejo de la kopenhaga urboparto Vridsløselille (1860-1881).
Kiel junulo li imitadis Adamon Oehlenschläger kaj ne antaŭ 1844 li montris sian propran kreivon per la kolekto de fabloj. Li montriĝis esti plena de varma kaj freŝa naturĝojeco kaj pensadprofundeco. Ĝenerale lia talento ekagnoskotis en 1858 per la antologio Printempo (Et Foraar), ankaŭ fare de la skolo ĉirkaŭ Georg Brandes: kaj tio malgraŭ vortoj de Kaalund kritikantaj tiun skolon.
Olle Persson
Olle PERSSON (naskiĝis 1912 - mortis la 9-an de septembro 1987) estis multjara UEA-fakdelegito en Trelleborg, Svedio, kaj dumviva membro de UEA. Dum pli ol 40 jaroj li elstaris kiel loka kaj distrikta aktivulo.
Grizaj anseroj
La akvobirda genro Anser inkludas la grizajn anserojn kaj foje ankaŭ la blankajn anserojn. Ĝi apartenas al la subfamilio de Anserenoj (Anserinae) kie membras la veraj anseroj kaj la cignoj. La genro havas distribuadon en Holarkto, kun almenaŭ unu specio kiu reproduktiĝas en ĉiu malferma humida habitato de la regionoj de Ĉearkto kaj malvarmaj kaj moderklimataj en la Norda Hemisfero somere. Kelkaj reproduktiĝas ankaŭ pli sude, kaj atingas pli varmajn moderklimatajn regionojn. Ili ĉefe migras suden vintre, tipe al regionoj en moderklimata zono inter la izotermoj de januaro nome 0 °C al 5 °C.
Tiu genro enhavas dek vivantajn speciojn, kiuj etendas tra la tuta gamo de formoj kaj grandoj de la veraj anseroj. La plej granda estas la Griza ansero, 2.5-4.1 kg peza, kaj la plej malgranda estas la Rosansero 1.2-1.6 kg. Ĉiuj havas krurojn kaj piedojn kiuj estas rozkoloraj, aŭ oranĝecaj, kaj bekojn kiuj estas rozkoloraj, oranĝecaj, aŭ nigraj. Ĉiuj havas blankajn subajn kaj suprajn vostokovrilojn, kaj kelkaj havas iome da etendo de blanka en siaj kapoj. La kolo, korpo kaj flugiloj estas grizaj aŭ blankaj, kun nigraj aŭ nigrecaj unuarangaj - kaj ankaŭ ofte duarangaj - flugoplumoj. La tre proksime rilataj "nigraj" anseroj de la genro Branta diferencas je tio ke ili havas nigrajn krurojn, kaj ĝenerale pli malhelan korpoplumaron.
Vivantaj specioj kaj taksonomio
La sekvontaj blankaj anseroj estas komune separataj kiel genro Chen, kun unu el ili foje disigita en la genro Philacte. Ili ne povas esti distingataj anatomie el la anseroj de la genro Anser kvankam estas iome da pruvoj de distinga stirpo en analizoj de molekula informo. Dum kelkaj ornitologiaj verkoj tradicie inkludas Chen en Anser, la AOU kaj la IUCN estas elstaraj fakularoj kiuj traktas ilin separate.
Kelkaj fakuloj ankaŭ traktas kelkajn subspeciojn kiel distingaj specioj (ĉefe la Tundra fabansero ) aŭ kiel verŝajne futura specidisigo (ĉefe la Gronlanda blankfrunta ansero).
Fosiliaj registroj
Nombraj specioj el fosilioj estis lokitaj en tiu genro. Ĉar la veraj anseroj preskaŭ neeble estas atribueblaj osteologie al la genro, tio devas esti rigardata prudente. Oni povas akcepti kun limigita certeco ke eŭropaj fosilioj el konataj internaj lokoj apartenas al Anser. Ĉar specioj rilataj al la Kanada ansero estis priskribitaj el la fina Mioceno antaŭen en Nordameriko, foje el samaj lokoj de la supozataj grizaj anseroj, estas fortaj duboj pri la ĝusta genra atribuo de la supozataj nordamerikaj fosiliaj anseroj. La fosilio de la komenca Plioceno Branta howardae estas unu el la kazoj kie oni esprimis dubojn pri ties genra atribuo. Simile, Heterochen = Anser pratensis ŝajne ege diferencas el aliaj specioj de Anser kaj povus esti lokigita en diferenca genro; alternative, ĝi povus esti estinta unika ekzemplo de griza ansero adaptita al ripozado sur arboj.
La malta cigno Cygnus equitum estis foje lokita en Anser, kaj Anser condoni estus sinonimo de Cygnus paloregonus. Fosilio de ansero el Komenca-Meza Pleistoceno de Salvadoro estas tre simila al Anser. Pro ties aĝo ĝi estus plej verŝajne apartenanta al nuna genro, kaj biogeografio indikas Branta kiel alia verŝajna kandidato.
?Anser scaldii (Fina Mioceno de Antverpeno, Belgio) povus esti tadorno.
Diferencoj inter grizaj anseroj
Temas pri tre similaj specioj, sed ĝenerale oni povas diri, ke inter la grizaj anseroj kiuj ne havas blankajn bekobazojn laŭ la kolo la Griza ansero havas pli dikan, la Fabansero pli longan kaj la Mallongbeka ansero pli mallongan. Laŭ la kapo la Griza ansero havas pli grandan kaj helan, la Fabansero pli malgrandan kaj malhelan kaj la Mallongbeka ansero multe pli malhelan kaj kontrastan kun la hela brusto.
Laŭ la dorso ripoze la Griza ansero havas pli nigrecajn kaj larĝajn stribendojn, la Fabansero pli malhelan ol la Mallongbeka ansero kaj kun pli markataj blankaj plumobordoj kaj la Mallongbeka ansero havas la plej helgrizan dorson. Laŭ la supraj partoj de flugiloj la Griza ansero montras kontraston inter brunaj akzelaj areoj kaj tre helgrizaj flugilkovriloj, la Fabansero estas la plej malhela kaj la Mallongbeka ansero estas tre helgriza kaj strieca kun pli malhelaj flugopintoj.
Ĉe la striecaj flankoj la Griza ansero havas plej etendan striecon al ventro, la Fabansero similan koloron al dorso kaj la Mallongbeka ansero plej kontrastan koloron al la dorso, nome multe pli malhelaj flankoj. Pri kruroj kaj piedoj la Griza ansero havas ne tre markatan rozkoloron, la Fabansero plej oranĝecajn kaj la Mallongbeka ansero plej rozkolorajn. Laŭ la beko la Griza ansero havas plej fortikan kaj helan, la Fabansero plej longan kaj la Mallongbeka ansero, kiel sugestas ties nomo, multe plej mallongan.
Rilataro kun homoj kaj konservostatuso
Plej specioj estas ĉasataj je pli granda aŭ pli malgranda etendo; en kelkaj areoj, kelkaj populacioj estas endanĝeritaj pro troa ĉasado. Plej rimarkinde la Malgranda ansero estis listita en la IUCN Ruĝa Listo kiel Vundebla en sia teritorio, kaj pro troa ĉasado kaj pliiĝanta habitatodetruo, la populacio de la Cigna ansero estas borde de formorto, kio kondukis al listo kiel Endanĝerita.
Aliaj specioj ĝuis pro malpliigo de ĉasado ekde fino de la 19a jarcento kaj komenco de la 20a, kaj plej specioj en okcidenta Eŭropo kaj Nordameriko montris markatajn pliiĝojn reage al tiu protektado. En kelkaj kazoj, tio kondukis al konfliktoj kun farmistoj, kie grandaj aroj de anseroj paŝtas en terkultivejoj vintre.
Palencio
Palencio (Palencia) estas kastilia urbo kaj municipo en la aŭtonoma regiono de Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Kampartero, en hispana Tierra de Campos. Ĝi estas la plej loĝata urbo kaj ĉefurbo de la provinco Palencio, en kies sudo ĝi estas.
Palencio estis sufiĉe grava urbo dum la mezepoko, dum kiu fondiĝis unu el la plej malnovaj universitatoj de Eŭropo. Poste ĝi perdis gravecon, kaj eĉ la universitato estis translokita al Valadolido. La ĉefurba metropoleto, nome alfoz de la urbo, estas formata de dek municipoj, kun pli ol 20,000 loĝantoj, kiuj sume al tiuj de la ĉefurbo totalas pli ol 100,000 personoj. Palencio estas grava industria centro en la regiono.
La plej grava monumento estas la Katedralo, alnomata la bela nekonata, konstruita de 1321 al 1504. La Universitato de Palencio estis fondita de Alfonso la 8-a de Kastilio laŭ peto de la episkopo Tello Téllez de Meneses kaj estis la unua universitato de Hispanio. Ĝi estis la modelo sur kiu estis strukturita la Universitato de Salamanko.
Geografio
Ĝia alteco super marnivelo estas de 750 metroj, borde de la rivero Carrión, proksime al ties enfluejo en la rivero Pisuerga. La unua menciita trafluas la urbon el nordo suden, kaj enirinte en la urbon malfermiĝas en tri brakoj, formante la insulon Sotillo kaj alian pli malgrandan insuleton, ambaŭ okupitajn de parko nomita Sotillo de los Canónigos (Arbareto de la pastroj), rilate al la pastroj de la apuda katedralo, kiuj venis tien promeni. La rivero Carrión unuiĝas, kie estas la ponto Puente Mayor (de la 16-a jarcento), kaj poste remalfermiĝas nun en du brakoj, formante alian insulon (Dos Aguas), okupita per parko kaj per sportaj instalaĵoj. La rivero formas malgrandajn akvofaletojn kaj enhavas artefaritan akvosprucon ĉe la Puente Mayor. Abandoninte la urbon, la rivero reunuigas siajn brakojn.
Palencio situas 45 kilometrojn norde de Valadolido (Valladolid), kaj havas multan rilaton kun tiu ĉi urbo. Ili estas la du hispanaj provincaj ĉefurboj plej proksimaj inter si.
Hipokrato
Hipokrato el Kos (460 - 377 aKE) (greke: Ἱπποκράτης ὁ Κῷος;) estis helena medicinisto kaj kuracisto, laŭtradicie, li naskiĝis sur la malgranda insulo Koso (κως) en la antikva Grekujo, en la jaro 460 a. K. kaj mortis proksimume 377 a. K. Oni konsideris lin kiel la patro de la okcidenta medicino.
Palencio
Geografio
La municipo Palencio enhavas ankaŭ la loĝlokon Paredes de Monte.
Hipokrato
Vivo
Filo de Herakleido kaj Praksitala filino de Fenareta, li estis disĉiplo de sia propra patro kaj apartenis al la dudeka generacio de la Asklepiidoj (idaro de Asklepio, dio de la okcidenta medicino). La tradicio diras plue ankaŭ, ke lia familio devenas de Polidario, unika filo de la dio Asklepio kiu postvivis la militon de Trojo (1194-1184 a.K). La idaro de Polidario dividiĝis en du branĉojn, unu situanta sur la insulo Koso kaj la alia sur la najbara duoninsulo Knido tuj kontraŭ la unua. Glorata de liaj samtempuloj, Hipokrato estis konsiderata la plej saĝa kuracisto kaj rigardata kiel la patro de la okcidenta medicino. Platono en sia Protagoro komparis lin kun Polikleto kaj Fidio, Aristotelo alnomis lin "Hipokrato la Granda", Galeno "la Diulo", dum en la mezepoko, oni konsideris lin kiel la patro de la medicino.
Palencio
Historio
Estis pruvoj de antaŭromia setlado en la nuna urbo, kiun keltiberoj nomis Pallantia. La tiama popolo estis vakceoj: klera. afrikultura kaj kun forta milita organizado. Grava pruvo de romanigo estas la ponto nomita Puentecillas, de romia deveno sed rekonstruita foje; tiu ponto ebligis la aliron al la insulo Sotillo de los Canónigos.
Hipokrato
Vivo
Hipokrato avertis pri la rilato inter la korpaj karakteroj kaj la psikaj statoj. Hipokrato distingis la homajn tipojn tisika kaj pletorika. Li priskribis tipojn, kun la celo poste analizi la individuojn per ilia metado, aŭ en unu klason, aŭ en alian.
Palencio
Historio
En la Hispanio de la visigotoj la urbo estis sidejo de episkopo ekde la 4a jarcento, dependanta de la ĉefdiocezo de Toledo. Ĝi estis tiam foje ankaŭ unu de la sidejoj de la kortego. Restaĵoj de la visigota epoko estas la Kripto de Sankta Antolín (nome la aktuala kripto de la katedralo) kaj en la apuda loĝloko Baños de Cerrato ĉe la preĝejo de Sankta Johano de Baños (7-a jarcento), je nur 7 km de la ĉefurbo, konsiderata la majstroverko de la arkitekturo de visigotoj.
Mezepoko
Palencio iĝis urbo dum la epoko de la Reconquista fare de la reĝoj de Asturio-Leono. La reĝo Sanĉo la 3-a la Plejgranda komisiis la episkopon de Palencio nome Poncio la organizadon de la diocezo. Post la restaŭrado kaj ampleksigo de la sanktejo, oni inaŭguris la novan edificon kun ĉeesto de la reĝo kaj de kelkaj episkopoj en 1035. Alfonso la 8-a de Kastilio ege helpis la urbon kaj ekzemple havigis al ĝi foruon kaj la unuan liberan konsilantaron, kaj establis inter 1208 kaj 1212, sugestite de la episkopo Tello Téllez de Meneses, edukan institucion kiu estis la unua universitato de Hispanio nome Universitato de Palencio aŭ Estudio General de Palencia, kiu ricevis la papan aprobon de Honorio la 3-a en 1221, sed tiu malaperis post kelkaj jardekoj. Lokanoj de la urbo luktis en la batalo de Las Navas de Tolosa, en 1212, kio havigis al la urbo militakiron. En 1388, dum viroj forestis, trupo de la Duko de Lankastro venis cele al rabado de la urbo, kiu estis kuraĝe defendita de la palencianinoj. Ekde tiam la virinoj el Palencio estas honoritaj per flava bendo.
En la 14-a jarcento oni konstruis novan katedralon sur iama romanika siavice sur iama visigota. El tiuj restis partoj en la aktuala katedralo. La konstruado pluis el 1321 ĝis fino de la 16-a jarcento. Dum la fino de la Mezepoko kaj Renesanco oni konstruis grandajn preĝejojn kaj monaĥejojn, kiel la Konvento de Sankta Paŭlo, (malfrugotiko), la Monaĥinejo de Klaraninoj (gotiko), la Monaĥejo de Sankta Francisko (gotiko kun postaj aldonitaj elementoj), kaj la preĝejo de la jezuitoj.
Moderna epoko
La ekonomia prospereco de la 16-a jarcento iĝis Palencio-n kun aliaj kastiliaj provincoj, la ekonomia kaj demografia kerno de la Hispana Imperio. Jam en la 18-a jarcento, la plej profita okazo por la vivo de la urbo estis la konstruado de la Kanalo de Kastilio helpita de la reĝo Ferdinando la 6-a kaj pluigita de Karolo la 3-a.
Dum la 20-a jarcento la Unua Mondmilito rezultis en ekonomia profito por la urbo. En la unuaj tagoj de la Hispana Enlanda Milito spite dekomencan defendadon de la respublikaj aŭtoritatoj, la insurekciantoj venkis kaj miksa roto de falangistoj kaj policanoj kolektis respublikanojn kaj maldekstrulojn en la urbo kaj ĉirkaŭaĵo, plej parto el kiuj estis mortpafitaj kaj amase entombigitaj en la ĉefurba tombejo; oni ĉirkaŭkalkulis, ke ĉirkaŭ 497 entute. Poste la urbo disvolviĝis ĉefe pro la aŭtomobila industrio, la nutrindustrio kaj tiu de konstrumaterialoj. Oni konstruis modernajn edificojn, sportajn instalaĵojn kaj parkojn.
Demografio
Historie la urbo estis ricevanto de interna migrado, speciale dum la 1950-aj ĝis 1970-aj jaroj en la nomita rura elmigrado, ĉar ĝi havis pli da industrio ol la ĉirkaŭaj komarkoj kiel Kampartero kaj El Cerrato. La ĉiujara relativa kresko estis de 1,01 % (periodo 2005-2006), estante escepto en la provinco, kiu ĝenerale perdis loĝantaron. Komence de la 20-a jarcento estis inter 10 000 kaj 20 000 loĝantoj; meze de la jarcento estis pli ol 40 000; kaj fine de la jacento ĉirkaŭ 80 000.
Muzeoj
Estas muzeoj de Arkeologio, de Nuntempa Arto, de Religia Arto, de la Katedralo, de Jerónimo Arroyo, de Victorio Macho, de Akvo.
Provinco
Palencio estas ĉefurbo de samnoma provinco, kies ĉefaj urboj estas jenaj: Venta de Baños, Carrión de los Condes, Frómista, Guardo kaj Aguilar de Campoo.
Degenerita muziko
Degenerita muziko (germane : Entartete Musik) estis esprimo uzita de la nazioj en la 1930-aj jaroj por priskribi iujn specojn de muziko, kiuj laŭ nazia ideologio estis "malutilaj" aŭ "dekadencaj". La nazioj publikigis leksikonon, kiu inkluzivis liston de komponistoj, kies verkoj estas inkluzivitaj en tiu ĉi kategorio. La traktado de "degenerita muziko" estis parto de vasta kampanjo nomita "degenerita arto" (Entartete Kunst), kiu estis desegnita por izoli, subpremi kaj bojkoti ĉi tiujn verkojn.
Woolwich
Woolwich (/ˈwʊlɪtʃ, -ɪdʒ/) estas kvartalo en sudorienta Londono, Anglio, ene de la "Royal Borough" Greenwich, kiu estas unu el la 32 distriktoj de Granda Londono.
La loko de la distrikta kvartalo ĉe la rivero Tamizo kondukis al ties statuso kiel grava ŝipara, armea kaj industria areo; rolo kiu estis retenita tra la 16a, 17a, 18a, kaj 19a kaj plej el la 20a jarcentoj. Post kelkaj jardekoj de ekonomia malfacilaĵo kaj socia dekadenco, la areo estas nun celo de kelkaj grand-skalaj projektoj de urba renovigo.
Woolwich estas je 13.7 km el Charing Cross. Ĝi havas 2.5 km longan fronton ĝis la suda bordo de la rivero Tamizo. El la riverbordo ĝi leviĝas tuj laŭlonge de la nordaj deklivoj de Shooter's Hill ĝis oftaj 60 m kaj la iama ŝoseo Londono-Dover (132 m).
Degenerita muziko
Kriterioj
Tiamtempa muziko de la 20-a jarcento kaj Modernismo estis perceptataj de la nazioj kiel malrespekta al konservativa klasika muziko, kaj tial kiel malrespekta kaj malutila al la procezo de la antaŭeniĝo de civilizo laŭ la nazioj, kaj precipe en sia lojaleco kaj admiro al la grandaj germanaj komponistoj de antaŭaj generacioj. La verkoj de Hindemit, Alban Berg kaj kompreneble Schoenberg estis inter tiuj malpermesitaj pro ĉi tiu aserto. Ĵazo ankaŭ estas malpermesita pro la sama kialo, kaj ankaŭ ĉar ĝiaj radikoj kuŝas ĉe afrik-usonanoj.
Hipokrato
Vivo
Hipokrato el Koso levis la medicinon al la kulmino de la etiko kiel atestas lia fama ĵuro. Dum jarcentoj lia ĵuro estis kaj ankoraŭ estas etika modelo por la kuracista profesio kaj deklamata de la medicinaj studentoj dum ilia diplomiĝo, en la tuta mondo.
Degenerita muziko
Efiko
La efiko de la listo al la publikigo estis kritika por la muzika laboro de la komponistoj listigitaj. Iuj estis devigitaj forlasi la okupitajn teritoriojn (Schoenberg, Weil, Hindemit, Goldschmidt kaj pli). Aliaj estis devigitaj ĉesi komponi (Webern, Carl Amadeus Hartman, Boris Belcher), kaj iuj eĉ estis senditaj al koncentrejoj (Victor Ullman, Erwin Schulhoff, Pavel Haas, Marcel Tiberg, Gideon Klein, Alma Rosa, kaj Rafael Schechter).
Hipokrato
Hipokrata ĵuro
"Mi ĵuras je Apolono kuracisto, de Asklepio, de Higiea kaj Panacea, je ĉiuj dioj kaj diinoj, ke laŭ miaj kapablo kaj juĝo mi observos tiun ĉi ĵuron kaj tiujn ĉi kompromisojn – respekti tiun kiu instruis al mi la kuracarton kvazaŭ li estus mia patro; disdividi kun li miajn havaĵojn, mildigi liajn malfacilaĵojn se tio estas necesa, zorgi pri liaj filoj kvazaŭ ili estus miaj fratoj, instrui al ili ĉi tiun arton se ili deziros lerni ĝin, sen rekompenco aŭ ajna kondiĉo pro lernado, legado kaj ia ajn alia instrumaniero; almontri mian arton al miaj propraj filoj, al miaj majstroj kaj disĉiploj ligitaj per kompromisoj kaj ĵurado, laŭ la leĝo de la medicino, al neniu plu. Mi sekvos tiujn dietojn konsideratajn de mi, laŭ miaj kapabloj kaj juĝo, bonefikajn por miaj malsanuloj kaj mi devojiĝos de ĉio noca kaj malsaniga. Mi ne donos mortigajn venenojn al iu ajn, eĉ se oni instigus min, mia ankaŭ ne donos al iu ajn tian konsilon kaj, sammaniere, mi ne donos al virinoj abortigilojn. Mi vivos kaj praktikos mian arton kun pureco kaj sankteco. Mi ne operacios tiujn suferantajn pro gruzo, sed lasos tion por la praktikuloj de tiu arto. En ia ajn domo kien mi eniros, mi endomiĝu nur por la bono de la malsanuloj kaj mi evitu malbonfaron kaj korupton kaj, ankoraŭ, mi ne delogu virinojn kaj virojn, nek liberulojn kaj sklavojn. Ĉion kion mi vidos aŭ aŭdos pri la vivo de homoj, kio ne povos esti diskonigita, mi ne diskonigu respektante ĉion kio devas resti sekreta. Dum tiu ĉi ĵuro konserviĝos senprofane, ke estu al mi permesite ĝui la vivon kaj la praktikarton, respektata de ĉiuj homoj, en ĉiuj tempoj, ke alia estu mia destino se mi ne observos ĉi tiun ĵuron."
Degenerita muziko
Efiko
Kiel en degenerita arto, la nazioj prezentis ekspozicion de "degenerita muziko". En la unua ekspozicio, montrita en 1938 en Duseldorfo, Adolf Ziegler, la direktoro de la Germana Nacia Teatro en Vajmaro, parolis, dirante, ke ĉi tiu muziko estas malpermesita pro juda kaj kapitalisma influo. La ekspozicio estas dividita en sep temojn: 1) La Influo de Judismo, 2) Schoenberg, 3) Kurt Weil kaj Ernest Krank, 4) Malgrandaj Bolŝevikoj, 5) Leo Kastenberg, respondinta pri muzika edukado antaŭ 1933, 6) La operoj kaj oratorioj de Hindemit, 7) Igor Stravinsky.
Hipokrato
Pri la kuracisto
"La kuracisto estas samtempe filozofo, li estas samkiel la dioj. Ne estas granda malsameco inter la medicino kaj filozofio, ĉar ĉiuj virtoj de la bona filozofo devas esti trovitaj en la kuracisto: altruismo, zorgo, modesto, respektiga ŝajno, seriozemo, trankvila juĝo, sereneco, decidemo, pura vivmaniero, koncizemo, scio pri kio estas utila kaj necesa al la vivo, riproĉado de la malbonaj aferoj, spirito libera de malkonfidoj, dediĉado al la dio". (el la libroj: "pri dececo", "pri instruoj").
Hipokrataj skribaĵoj
Oni atribuas al Hipokrato el Koso diversajn skribaĵojn konsistigantajn la plej konatan verkon de la antikva medicino, la faman Corpus Hippocraticum, aron da medicinaj tekstoj ne ĉiuj agnoskitaj kiel liaj proprapojnaj skribaĵoj. Ĝi konsistas je 53 traktatoj aŭ libroj. Ĝi estas kolekto de medicinaj traktatoj kunigitaj de erudicia komisio el Aleksandrio en la tria jarcento a.K. La verkaro povas esti dividita al la jenaj libroj:
Degenerita muziko
Post la milito
Kompanio Dkh (Decca), produktis en la 90-aj serio de diskoj titolita "Degenerita Muziko: Muziko subpremita en la Tria Regno", la serio inkluzivas malpli konatajn verkojn de la "nigra listo".
Hipokrato
Hipokrataj skribaĵoj
Etikaj libroj
1.La ĵuro; 2.Pri la leĝo; 3.Pri la arto; 4.Pri la antikva medicino; 5.Pri la kuracisto; 6.Pri la dececo; 7.Pri la instruoj; 8.Aforismoj.
Fiziologi-anatomiaj libroj
9.pri la anatomio, 10.pri la koro, 11.pri la karnoj, 12.pri la glandoj, 13.pri la naturo de la ostoj, 14.pri la naturo de la homo, 15.pri la gravedeco kaj la naturo de la infanoj, 16.pri la nutraĵoj.
Dietaj libroj
17.pri la dieto, 18.pri la saniga dieto.
Ĝeneral-patologiaj libroj
19.pri la aeroj, la akvoj kaj la lokoj, 20.pri la humoroj, 21.pri la krizo, 22.pri la krizaj tagoj, 23.pri la semajnoj, 24.pri la ventoj, 25.prognozoj. 26.antaŭscioj I, 27.antaŭscioj II. 28.kosaj antaŭscioj.
Specif-patologiaj libroj
29.Epidemioj, 30.pri la afekcioj, 31.pri la malsanoj I, 32.pri la malsanoj II kaj III, 33.pri la internaj afekcioj, 34.pri la sankta malsano, 35.pri la homaj lokoj.
Kirurgiaj libroj
38.pri la kuracista profesio, 39.pri la artikoj, 40.pri la frakturoj, 41.pri la bandaĝo, 42.pri la kapaj vundoj, 43.pri la ulceroj, 44.pri hemoroidoj, 45.pri la fistuloj.
Oftalmologiaj libroj
46.pri la vido.
Ginekologiaj, obstetrikaj kaj pediatriaj libroj
47.pri la virgulinoj, 48.pri la virina naturo, 49.pri la virinaj malsanoj, 50.pri la multfeta gravediĝo, 51.pri la sepmonata kaj okmonata akuŝo, 52.pri embriologio, 53.pri la dentnaskiĝo.
Famaj diraĵoj
Hipokrato skribis siajn verkojn per aforismoj, kelkaj iĝas proverboj, ekzemple:
NGC 1306
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miyuki Yanagita
Miyuki Yanagita (柳田 美幸 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1997 ĝis 2008 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estas unu el plej aktivaj teamanoj kiuj partoprenis en 91 matĉoj kaj atingis 11 golojn.
Natria glikolato
Natria glikolato, glikolato de natrio aŭ OH-CH2-COO-Na estas organika komponaĵo rezultanta el reakcio inter glikolata acido kaj natria hidroksido. En akva solvaĵo natria glikolato suferas hidrolizon estigante glikolatan acidon kaj natrian hidroksidon. La glikolata acido estas acetata acido kun hidroksilo en la dua karbonatomo.
Ĝi same nomatas beta-hidroksiacido. Glikolatoj estas saloj de glikolata acido kaj posedas duoblan funkciecon de alkoholo kaj acido. Pro ĝia eta molekula pezo kaj grando, ĝi facile penetras en la haŭton. Glikolatoj uzatas en kosmetikaĵoj, farmaciaĵoj, nutro-aldonaĵo kiel humidiganto, gustigagento kaj konservaĵo. Natria glikolato estas peranto en organikaj sintezon en oksidaj-reduktaj reakcioj.
Szidi Szepesi
Szidi Szepesi [sidi sepeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szepesi Szidi estis hungara operkantisto (koloratursoprano), instruisto. Ŝia plena origina nomo estis Stupniczky Szidónia Klotilda [ŝtupnicki sidOnia], ŝia unua edzo estis Béla Polgár, ŝia geedziĝa nomo destis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Polgár Béláné.
Szidónia Stupniczky naskiĝis la  en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, numtempa Košice en Slovakio), ŝi mortis la  en Spišské Podhradie (Ĉeĥoslovakio, nuntempe en Slovakio).
Biografio
Szidi Szepesi akiris pedagogian diplomon en Budapeŝto, sed samtempe ŝi studis en Hungara Reĝa Muzikakademio. Ŝia ĉefinstruisto estis Ferenc Erkel. Ŝi aliĝis al teatra kompanio Budao-Temeŝvaro jam kiel Szepesi Szidi kaj debutis en Temeŝvaro en 1890. En 1905 ŝi edziniĝis, poste ŝi aliĝis al teatra trupo de sia edzo. Post 5 jaroj ŝi vidviniĝis kaj en Budapeŝto ŝi instruis muzikon. En 1914 ŝi malfermis muziklernejon, sed post jaro ŝi pensiuliĝis, en 1919 ŝi denove edziniĝis.
Vorbis
Vorbis estas liberprogramara projekto gvidata de Xiph.Org Foundation (antaŭe nomata Xiphophorus company). La projekto produktas specifon de sondosiera aranĝo kaj ties programan realigon (kodekon) por perda sondensigo. Vorbis estas plejofte uzata kun la uja formo Ogg kaj estas referencata kiel Ogg Vorbis. La aranĝo estas libera kaj malfermita; Vikipedio rekomendas ĝin por vikipediaj son-dosieroj.
La projekto komenciĝis en 1993. La evoluo estis pliintensigita en 1998 pro plano de Fraunhofer Society postuli pagadon pro uzado de la aranĝo MP3. La aranĝo en la versio 1.0 estis fiksita en Majo 2000 kaj stabila versio 1.0 de la referenca realigo estis publikiga la 19-an de Julio 2002.
La aranĝo Vorbis estas perda aranĝo; tio signifas, ke ĝi entenas ne la tutan sonan informon; sed ĝi klopodas konservi la informon plej gravan por la homa aŭdo. Ĝi aplikas laŭtempe varian informacion; kiam la sono estas (certasence) "simpla", ĝi uzas malmulte da informacio; malsimplejn partojn ĝi memoras detale. Vorbis uzas pli bonkvalitan psikoakustikan modelon ol MP3 kaj aliaj konkurantoj. Tio ebligas pli bonan sonon ĉe la sama dosiergrandeco.
Plia avantaĝo de Vorbis estas ke por tekstaj informoj ĝi uzas Unikodon, sed ne naciajn signarojn.
Tekstaj informoj
Priskribaj tekstaj informoj estas prezentataj per UTF-8, signara kodo de Unikodo.
ID3 uzata en MP3 komence permesis nur uzadon de nacia signarkodo ISO-8859-1, sed nek la normo de la aranĝo, nek la strukturo de la signarkodo malhelpis al la tiamaj programoj uzi iun el la multego da aliaj naciaj signarkodoj, kiuj tial multe disvastiĝis en MP3-aj dosieroj kaj ludiloj.
La nunaj programoj ĝenerale almenaŭ iom kapablas prilabori UTF-8-n, do por Vorbis ekzistas apenaŭ ia ajn tiuspeca danĝero en ĝia epoko.
Nomoj
„Ogg“ kaj „Vorbis“ vere estas du malsamaj aferoj. Ogg estas ujo por la aranĝo Vorbis; ĝi povas enhavi ankaŭ aliajn datenojn, ekzemple videoajn. La aranĝon konsistantan el Ogg kaj Vorbis oni nomas „Ogg/Vorbis“ aŭ „Ogg Vorbis“. Sed Ogg estas ankaŭ la nomo de la projekto de Xiph.Org, kaj tial oni ankaŭ nomas Vorbis mem „Ogg Vorbis“.
La nomparto „Vorbis“ devenas el la novelo „Etaj dioj“ (angle small gods) de Terry Pratchett. Multaj diras, ke ankaŭ „Ogg“ devenas el rolulo el liaj novelo, nome de Gytha Ogg el novelo „diskomondo“ (discworld); laŭ aliaj, ĝi estas esprimo el la komputila ludo Netrek kaj signifas „provi sukcesi ion senkonsidere al estontaj perdoj“.
Difinoj kaj normoj
La difino de Vorbis estas publikigata ĉe la retejo de Xiph.Org. La teknika difino de Ogg estis publikigita en RFC 3533. Ĝia MIME-kodo estas "<tt>application/ogg</tt>".
Aparatoj
Ekzistas speciala versio de malkodilo de Vorbis ("Tremor") por senglitpunktaj komputiloj, kiu precipe taŭgas por poŝaj sonludiloj.
La aranĝon subtenas, ekzemple: