cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fjodor Dostojevskij
Fontoj de influo
Komunumo Stepanĉikovo kaj ĝiaj geloĝantoj ankaŭ inkluzivas parodion de Puŝkin kaj Ivan Turgenev, du aliaj verkistoj, pri kiuj Dostojevskij estis influita. Malgraŭ lia aprezo por Turgenev, kiu ĉiam rekonis sian talenton kaj eĉ helpis lin finance, Dostojevskij tre kritikis la romantikan emon de Turgenev, la aristokratan etoson en siaj romanoj kaj ilia nostalgia tono. La parodio de la stilo de Turgenev en la Komunumo Stepanĉikovo kaj ĝiaj geloĝantoj estas evidenta en la loko, karakterizado kaj amrakonto elektita de Dostojevskij, kiuj tre rememorigas la rakontojn de Turgenev. Sed male al Turgenjev, la vivon de la bieno priskribitan de Dostojevskij "sen la plej eta aludo de nostalgia romantika etoso, sed kiel enkorpigo de la absurdaĵo, krueleco kaj malamo de ĉio al ĉio."
Simila tendenco karakterizas la kritikon de Dostojevskij pri Lev Tolstoj. Kvankam li tre ŝatis sian verkadon, kaj ankaŭ posedis tre larĝan kolekton de siaj verkoj, Dostojevskij vidis en la romanoj de Tolstoj kiel reprezentantan la mondon de la pasinteco, belo jam historia. Tolstoj ankaŭ havis sian propran kritikon pri Dostojevskij. Li diris pri Krimo kaj Puno, ke jam leginte la unuajn ĉapitrojn oni povas diveni la finon de la romano. Tamen oni raportis, ke Tolstoj ekploris, kiam li aŭdis pri la morto de Dostojevskij, kaj ke kopio de La fratoj Karamazov kuŝis sur la noktotablo, kie li mortis. Dostojevskij siavice diris pri la Milito kaj Paco de Tolstoj, ke ĝi estas "senmanka artverko".
Kritiko
Ne estas multaj gigantoj en monda literaturo, kiuj ricevis severajn kritikojn kiel tiu, kiun suferis Dostojevskij, dum sia vivo kaj poste. Interalie Dostojevskij estis akuzita ke lia stilo ne estas riĉan kaj elegantan kiel tiu de aliaj nuntempaj verkistoj, ke li emis ripeti sin kaj ke liaj roluloj estis plejparte roluloj, kiuj reprezentis difinitajn moralajn aŭ sociajn poziciojn, anstataŭ verajn homojn.
La verkisto Vladimir Nabokov asertis en siaj prelegoj, ke arte Dostojevskij estas tre mezbona verkisto. "Mi agnoskas," li skribas, "Ke iuj liaj (la Dostojevskij) scenoj, iuj el liaj grandegaj farsaj linioj estas nekutime amuzaj. Sed liaj sentemaj murdistoj kaj la prostituitinoj kun la granda animo estas neelteneblaj eĉ por momento - almenaŭ de ĉi tiu leganto!" Ernest Hemingway, kies aŭtobiografia libro A Wandering Celebration priskribas sian ambivalencan sintenon al Dostojevskij, mirante pri "Kiel li povas skribi tiel malbone, tiel nekredeble malbone, kaj ankoraŭ senti vin tiel reala?".
Lia influo
La verkado de Dostojevskij tre influis generaciojn de verkistoj, kiuj sekvis lin. Virginia Woolf skribis pri li en la artikolo The Russian Point of View (La rusa vidpunkto) :
Verkoj
En siaj verkoj li kondamnis revoluciulojn, kio vekis malamon de Stalino. Tial dum ties regado la verkoj de Dostojevskij ne estis publikigataj en Rusujo, lia nomo eĉ estis eliminata el listo de rusaj verkistoj, kvazaŭ li neniam ekzistis.
La romanoj Krimo kaj Puno kaj Fratoj Karamazov ofte estas konsiderataj de multaj kritikistoj kiel la plej grandaj literaturaj verkoj de ĉiuj epokoj (Zweig, Šalda k.a.).
14980 Gustavbrom
14980 Gustavbrom estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov en distrikto Prago-oriento, ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa ĵazisto, dirigento komponisto kaj kantisto Gustav Brom (realnome Gustav Frkal, 1921–1995). Post tre malfacila junaĝo, li establis en Brno en 1941 faman ĵazbandegon, kiu portas lian nomon. Sub lia estreco, tiu bando iĝis gvidanta ĉeĥa ĵaza orkestro dum pli ol kvindek jaroj.
Hopsten
Hopsten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinfurt de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
27478 Kevinbloh
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kevin M. Bloh, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Li instruis ĉe la Sacred Heart School de Oxford (Pensilvanio).
Provinco Erzincan
Provinco Erzincan estas provinco en la regiono Orienta Anatolio en Turkio.
Ĝia ĉefurbo estas Erzincan, urbo kiu estis detruita kaj rekonstruita post tertremo de grandeco 7,9 en la 27-a de decembro 1939.
Dr. No
Dr No (D-ro No) estas brita filmo de Terence Young, kiu aperis en 1963. Ĝi ankaŭ estas la unua oficiala filmo de la serio de James Bond, ludata de Sean Connery, kaj estas la filmo kie la unuaj karakterizaĵoj de la serio estas videblaj.
4521 Akimov
4521 Akimov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan direktoron de teatro kaj scenejiston Nikolaj Pavloviĉ Akimov (cirile : Николай Павлович Акимов, 1901–1968).
Arduino de Ivreo
Arduino da Dadone aŭ Arduino da Pombia, konata kiel Arduino de Ivreo (955 – Fruttuaria, 1015), estis Reĝo de Italio de 1002 ĝis 1014.
En 1002 Arduino de Ivreo estis proklamita reĝo de Italio en Pavio nur unu monaton post la morto de Oto la 3-a, imperiestro de la Sankta Romia Imperio, kaj tiele la revo de imperio kaj romia kaj ĝermana sveliĝas. Italio volas sendependon kaj nomumas sian propran monarkon. La sukcedonto de Oto la 3-a, nome ties kuzo Henriko de Bavario, Henriko la 2-a, veturas al Romo post du jaroj por ekposedigi la kronon de Italio, kiu laŭ leĝe korespondas al li.
2321 Lužnice
2321 Lužnice estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉeĥa rivero Lužnice, alfluanto de Vultavo.
Willem Oltmans
Willem OLTMANS (la 10-a de junio 1925 - la 30-a de septembro 2004) estis nederlanda ĵurnalisto.
Oltmans naskiĝis kiel filo de kininofabrikisto. Li kreskis en Bosch en Duin, kaj havis saman guvernistinon kiel reĝino Beatrix. Oltmans studis ĉe Universitato Nijenrode kaj Yale-universitato. En 1953 li eklaboris en eksterlanda redakcio de Algemeen Handelsblad, kaj transiris al United Press en 1954. Sekvan jaron li iĝis korespondisto en Romo por De Telegraaf.
Kontraŭ la volo de la nederlanda registaro li intervjuis la indonezian prezidenton Soekarno. Sekve li iris al Indonezio, kie li pledis en 1957 por la transdono de Nederlanda Nov-Gvineo al Indonezio. Pro tio oni ekkonsideris lin ŝtatperfidulon en Nederlando. Oltmans translokiĝis al Usono. Onidire li influis prezidenton John F. Kennedy por eviti ke Nederlando ekmilitos kontraŭ Indonezio pro Nov-Gvineo. Post tio, ministro de eksterlandaj aferoj Joseph Luns malhelpis lin ĉiamaniere en lia profesio.
Dum jaroj li procesis kontraŭ la Nederlanda Ŝtato. Finfine li venkis; en 2000 oni aljughis al li ok milionojn guldenojn kiel kompenso por la domaĝo kiun faris la Ŝtato al li.
En 1991 Oltmans rolis akcesore kiel barono George DE MOHRENSCHILDT en JFK, filmo de usona reĝisoro Oliver Stone pri la murdo de prezidento Kennedy. Oltmans supozis ke De Mohrenschildt sciis pli pri la murdo kaj intervjuis lin plurfoje antaŭ ol De Mohrenschildt - eble laŭ oficiala versio - sin mortigis.
Oltmans verkis dekon da libroj, kaj ekde sia naŭa jaraĝo verkis taglibron, kiu eldoniĝos komplete en 76 volumoj. Ĝis sia morto Oltmans, flambojanta persono, restis aktive kiel ĵurnalisto, taglibristo kaj komentisto.
Ábel Barabás
BARABÁS Ábel, 1877–1915, estis hungara mezlerneja instruisto, verkisto kaj esperantisto. Li estis aŭtoro de la unua hungara gramatiko de Esperanto en 1898, kaj verkis ankaŭ proprajn artikolojn.
Barabás partoprenis esperantokurson de Gábor Bálint en Kolozsvár en 1897, kaj en 1898 li samloke verkis la unuan hungarlingvan gramatikon de Esperanto, kun sprite defendanta antaŭparolo de Gábor Bálint.
EdE mencias lin kiel ”juna ĵurnalisto” en 1897, eble erare.
22155 Marchetti
22155 Marchetti estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Marchetti, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005. Li instruas ĉe la Colina Junior High School de Santa Barbara (Kalifornio).
Kamendin
Kamendin, serbe Камендин, estas loĝata loko en Serbio, en distrikto Beogrado (sed geografie en Srem (regiono)), en municipo de Zemun.
Geografio
Kamendin etendiĝas laŭ aŭtovojo kaj fervojo Beogrado-Novi Sad.
Historio
Kamendin fondiĝis en la 1990-aj jaroj, kie loĝas multe da ciganoj. Servoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kuracejo, apoteko, poŝto kaj vendejoj.
Stacio Sanyō-joshidai-mae
Stacio Sanyō-joshidai-mae (japane: 山陽女子大前駅 [Sanjō-ĝoŝidaj-mae-eki], angle: Sanyō-joshidai-mae Station) estas fervoja stacio en Hacukaiĉi, Gubernio Hiroŝima, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hiroshima: Linio Hiroden-Miyajima.
Gábor Tompa
TOMPA Gábor, (Târgu Mureş, 8-a de aŭgusto 1957) estas rumanuja hungara reĝisoro, teatrestro, poeto kaj eseisto. Li estas filo de reĝisoro Miklós Tompa kaj de aktorino Gaby Mende, la patro de aktorino Eszter Tompa.
Biografio
Gábor Tompa finis la reĝisorfakon en 1981 en Bukareŝto kaj ekde 1985 reĝisoras en la Kolozsvári Állami Magyar Színház, kies ekde 1990 estas direktoro kaj ĉefreĝisoro. Dum lia gvidado la teatro ricevis internacian famon kaj oni opinias, ke ĝi troviĝas inter la plej bonaj hungaraj teatrotrupoj.
NGC 436
NGC 436 (alia indiko — OCL 320) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nándor Szávai
Nándor Szávai [sAvai], laŭ la hungara skribmaniero Szávai Nándor estis hungara tradukisto, literaturhistorio kaj profesoro, instruisto.
Nándor Szávai naskiĝis la 1906 en Zagrebo. Li mortis la 1979 en Budapeŝto.
Biografio
Nándor Szávai frekventis universitaton en Budapeŝto, poste en Parizo. Hejmenveninta li ekedukis en mezlernejoj. Inter 1948-1950 li estis vicministro kaj li partoprenis en ŝtatiĝo de la lernejoj. Baldaŭe li instruis en ELTE, dume li tradukadis. Li emeritiĝis en 1973. Li ricevis premion Kossuth en 1948.
Vegas Bajas
La distrikto de Mérida-Vegas Bajas aŭ simple Vegas Bajas (Malsupra valo) lokas proksimume en la Ekstremadurocentro. Ĝi limiĝas al la okcidento kun la distrikto de Tierra de Badajoz - Los Baldíos, al la sudo kun Tierra de Barros kaj la Campiña Sur, al la oriento kun la distriktoj de Vegas Altas kaj La Serena kaj al la nordo kun la Ebenaĵoj de Cáceres. Ĝi okupas la okcidentan parton de la nordo de la Provinco de Badajoz tra kie fluas la rivero Gvadiano; en la centro de tiu norda parto estas la regiona ĉefurbo Mérida kaj Vegas Bajas estas la distrikto inter tiu urbo laŭ la rivero al la provinca ĉefurbo Badajoz je ĉirkaŭ 50 km okcidente apud la landlimo kun Portugalio; en la centro de la distrikto estas Montijo.
Ĉi tiu distrikto inkludas du entojn malmulte diferencitaj tiel geografie kiel socie, kiuj komponas la du dividitajn jurteriteriojn. Unuflanke la Tero de Mérida, kiu inkludus na Mérida, kiel kapo de jurteritorio kaj ĉefurbo de la regiono, kaj la vilaĝoj ĉirkaŭaj, inter kiuj elstaras pro sia loĝantaro Calamonte kaj Rojo de San Serván. Aliflanke lokas la Vegas Bajas, estrita de Montijo kaj la vilaĝoj ĉirkaŭaj, ĉefante Lobón kaj Puebla de la Calzada. En ajna kazo, ĝi al ili kunigas gravan kanalon riveran, la riveron Guadiana, kiu trairas la orientan regionon al okcidento, de San Pedro de Mérida ĝis Lobón, establante la ekonomian akson de la regiono, ĉefe agronutraĵa.
En la distrikto lokas la Natura Parko de Cornalvo, ĉirkaŭ la samnoma akvobaraĵo de romia deveno, en kiu oni povas observi la tipan mediteranean arbaron de anzinoj ŝprucita de mildaj herebejoj kaj makisoj de cisto kaj Oficina rosmareno, karaktera de la regiono. Ankaŭ, proksima al Alange lokas la akvobaraĵo de Alange, konstruita antaŭ la enfluo de la rivero Matachel en la Gvadiano, kapabla irigacii la proksimajn zonojn al Mérida.
Aliaj datumoj
-Altitudo mezaveraĝe: 294 m.
-Temperaturo mezaveraĝe jare: 15 - 17,5 ºC.
-Mezaveraĝaj pluvoj jare: 500 - 600 mm.
-Meses de mayor precipitación: decembro kaj januaro.
-Monatoj de pli granda pluvo: julio kaj aŭgusto.
-Tagoj kun temperaturoj malpli altaj de 0 ºC: 10 - 40 tagoj.
Vilaĝoj
Kun etendo de preskau 2.200 km², la populacio de tiu distrikto estas iom pli da 115.000 loĝantoj. Tio estas 25 vilaĝoj aŭ urboj kaj 3 malgrandaj entoj:
Sudzal
Sudzal estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Sudzal. La komunumo situas en la centra parto de Yucatán en la regiono 4 "Centro". La regiono "Centro" limas norde al la regiono 3 "Litoral Centro", oriente al la regiono 1 "Litoral Oriente", sude al la regiono 5 "Centro Sur" kaj okcidente al la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31071.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1560 loĝantojn. El tiuj estis 806 viroj kaj 754 virinoj. La komunumo havas surfacon de 436,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 14 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 73,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24,6 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 919 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 693 scipovis legi kaj skribi kaj 225 personoj estis analfabetoj. Do 24,48% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1527 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 986 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 64,6% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Karl Otto Schmidt
Karl Otto SCHMIDT (naskiĝis 1904 - mortis fine de 1977 en Reutlingen, Germanio) estis tre aktiva esperantisto, i. a. sekretario de Germana Esperanto-Asocio, eldoninto de kelkaj lerniloj tuj post la lasta mondmilito.
Li abunde verkis en la germana kaj kunaŭtoris La manifesto de la paco, kiu aperis ankaŭ en E-traduko (1975).
Pro siaj meritoj kiel vivkonsilisto kaj verkisto, li ricevis la 23-an de majo 1972 la germanan federacian meritkrucon.
Nová Ves u Jarošova
Municipo Nová Ves u Jarošova situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 15 km okcidente de urbo Litomyšl. Vivas ĉi tie.
Historio
La vilaĝo estas unue menciata en la jaro 1559 kiel parto de la sinjorejo Nové Hrady. Jam tiam al ĝi apartenis domaro Vranice kaj parto de la vilaĝo Roudná. La origina vilaĝo staris sur deklivo nomata Voštice. Kiam ĝi forbrulis la loĝantoj fondis novan vilaĝon kaj laŭ tio ili ĝin nomigis Nová Ves (Nova Vilaĝo).
Turismo
En katastra distrikto de Nová Ves, en najbareco de Toulovcovy Maštale, estas rekreaj kabanaroj Roudná kaj Vranice. Trans Nová Ves kaj en ĝia ĉirkaŭaĵo gvidas cikloturismaj traceoj, kie oni ankaŭ okazigas konkursojn de montaraj biciklistoj. Vilaĝparton Vranice ligas kun Toulovcovy Maštale ruĝa, blua kaj flava signaroj. En la vilaĝo eblas lui tenisan ludkampon.
Vojkovskaja (stacio de Moskva metroo)
Vojkovskaja (Войковская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Zamoskvoreckaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo.
Urbodomo de Mezőberény
La Urbodomo de Mezőberény estas impona historia monumento en Mezőberény, laŭ la ĉefplaco en la urbomezo.
Historio
En tiu loko origine estis naskiĝdomo de Soma Orlai Petrics, lia parenco Sándor Petőfi ofte pasis tagojn en la domo. Tiutempe la vilaĝa administrado okazis en alia domo apud la gimnazio. La nun videbla novklasikisma urbodomo estis konstruita en 1901. Spite la novan konstruaĵon la loko restis grava rememorejo pri Petőfi.
Konstruaĵo
La unuetaĝa urbodomo situas laŭ la trotuaro de la placo. La fasado estas simetria, meze estas la enirejo kun rizalito. En la unua etaĝo super la enirejo malgranda balkono estas videbla. La fasado mem estas 26 metrojn longa, la du aloj estas 36 kaj 20 metrojn longaj. Sur la eksteraj muroj estas memortabuloj pri Petőfi, Orlai kaj diversaj hungaraj datrevenoj. Antaŭ la urbodomo staras monumento pri falintoj de la 1-a mondmilito (1928).
Un témoin dans la ville (filmo)
Un témoin dans la ville (Atestanto en la urbo) estas franca polica filmo de Édouard Molinaro aperinta en 1959.
Rakonto
Sia edzino estinte ĵetita de trajno fare de iu nomita Verdier, kies amantino ŝi estis, Ancelin, ŝia edzo, venĝas sin mortigante lin, tiamaniere ke oni povos pensi pri memmortigo. Tamen, elirante el la domo de sia viktimo, Ancelin estas vidita de Lambert, radio-taksiisto, kiu ne suspektas ke li ĵus vidis murdinton. Decidita malaperigi tiun atestanton, Ancelin luprenas aŭton kaj posteniĝas antaŭ la domo de Lambert, kiun li postsekvos la tutan tagon ĝis oportuna momento.
Fine, sukcesante ŝajnigi sin kliento, li eniras la radio-taksion de Lambert, kiu rekoninte lin, sukcesas averti per radio ĉiujn siajn kolegojn pri sia morto kaj la nomo de sia murdinto. Liaj radio-taksiistaj kolegoj postĉasas lin ĝis la Ĝardeno de alklimatiĝo en Neuilly, kie li estas kaptita kaj mortigita de polico kun ĉeesto de trideko da taksioj.
Henriko la 2-a (Sankta Romia Imperio)
Henriko la 2-a konata ankaŭ kiel Henriko la 2-a "de Germanio" (6-a de majo 973 – 13-a de julio 1024), estis reĝo germania kaj imperiestro de la Sankta Romia Imperio, la lasta el la liudolfida dinastio ("Otto-idoj"). Henriko kaj lia edzino Kunigunda estas konsiderataj Sanktuloj de la Katolika Eklezio.
Li estis frato de la beata Gizela de Bavario, kaj filo de Henriko la Kverelanto, duko de Bavario. Ĉar lia patro insurekciis kontraŭ la antaŭaj imperiestroj, li devis ekziliĝi junaĝe. Li sukcedis sian patron en la duklando de Bavario en 995 kiel Henriko la 4-a.
En 1002 Arduino de Ivreo estis proklamita reĝo de Italio en Pavio nur unu monaton post la morto de Oto la 3-a, imperiestro de la Sankta Romia Imperio, kaj tiele la revo de imperio kaj romia kaj ĝermana disfalas. Italio volas sendependon kaj nomumas sian propran monarkon. La sukcedonto de Oto la 3-a, nome ties kuzo Henriko de Bavario, Henriko la 2-a, veturas al Romo post du jaroj por ekposedi la kronon de Italio, kiu laŭleĝe korespondas al li.
En Merseburg okazis en la jaro 1002 la oficiala Kunveno de Henriko la 2-a kun princoj kaj dukoj. Partoprenis ĝin ankaŭ la pola reĝo Boleslao la 1-a "la Brava". Dum tiu Kunveno okazis laŭ la inspiro de Henriko la 2-a atenco (nesukcesa) kontraŭ la pola reĝo Boleslao la 1-a. El tio sekvis multjaraj militoj inter Henriko la 2-a kaj Boleslao la 1-a - rezulte en la jaro 1013 okazis Paca Traktato en Merseburg kaj januare en 1018 en Bautzen / Budziszyn okazis la sekva Paca Traktato. Per la Paca Traktato en Budziszyn granda parto de Luzacio, t.e. la regiono de Bautzen / Budziszyn, estis aligita kiel regna feŭdo al Pollando.
Nacia Muzeo Taras Ŝevĉenko
La Nacia Muzeo Taras Ŝevĉenko (Національний музей Тараса Шевченка) estas muzeo en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio, dediĉita al la vivo kaj verko de la pentristo kaj nacia poeto, Taras Ŝevĉenko.
Ben Howard
Benjamin John (Ben) HOWARD (naskiĝis la  en Londono) estas brita muzikisto, kantisto, gitaristo kaj surfanto. Li havas kontrakton je Island Records kaj Communion.
Vivo
Howard naskiĝis en la okcidento de Londono, sed plenkreskis en Totnes, Devon. Dum junaĝo, Howard aŭskultis la favoran muzikon de siaj gepatroj, kiuj enkondukis lin al siaj plej ŝatataj diskoj de la artistoj de la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj kiel John Martyn, Van Morrison, Joni Mitchell kaj Simon & Garfunkel, kiuj tre influis Howard. Nuntempe liaj gepatroj loĝas en Ibiza; tie Howard surbendigis sian debutalbumon Every Kingdom (2011).
Post mezlernejo, Howard studis ĵurnalismon en Falmouth. Tamen, duonjare antaŭ atingi sian diplomon, Howard ĉesis siajn studojn ĉar li opiniis, ke li povus "travivi per la muziko".
En 2017, Howard aniĝis la novan bandon A Blaze of Feather.
Jan Peter Balkenende
Jan Peter BALKENENDE (naskiĝis la en Biezelinge, komunumo Kapelle, provinco Zelando) estas nederlanda kristandemokrata politikisto kaj iama ĉefministro de Nederlando (2002-2010).
Socia darvinismo
Socia darvinismo estas ideologio, laŭ kiu la interhomajn rilatojn regas selekto laŭ ekonomia sukceso.
La principan ideon jene formulis Herbert Spencer: "Ŝajnas kruele, ke laboristo, kiun malsano igis nekapabla konkurenci kun siaj pli fortaj kolegoj, devu porti la rezultantan malriĉiĝon. Ŝajnas kruele, ke vidvinoj kaj orfoj estu lasataj al la batalo pri pluvivo. Tamen, vidate ne kiel apartaj, sed kiel ligitaj al la interesoj de la universala homaro, tiuj akcidentoj estas plenaj je bonfara efiko – la sama bonfara efiko, kiu antaŭtempe entombigas la gefilojn de malsanaj gepatroj, kiu elektas la malmoderulojn kaj la malfortulojn kiel viktimojn de epidemio. " (1851)
Jan Peter Balkenende
Li elektiĝis estro de la parlamenta grupo je la 1-a de oktobro 2001 postsekvante Jaap De Hoop Scheffer-on. Je la 3-a de novembro 2001 li iĝis lijsttrekker (ĉefa kandidato) de CDA en parlementaj elektoj de majo 2002. Dum tiuj elektoj populista politikisto Pim Fortuyn murdiĝis; la rezulto de la elektoj estis restarigo de CDA kiel plej granda partio en la nederlanda parlamento.
Socia darvinismo
La terminon socia darvinismo uzis en 1880 la anarĥiisma ĵurnalisto Émile Gautier, komentante en sia artikolo Le darwinisme social la 50-an kongreson de germanaj natursciencistoj, en kiu Haeckel, Nägeli kaj Virchow parolis pri la politika senco de darvinismo, kiel pravigo de socia neegaleco. Tamen la terminon jam en 1879 uzis Oscar Schmidt en artikolo en la revuo Popular Science.
Jan Peter Balkenende
Je la 4-a de julio 2002 reĝino Beatrix komisiis formadon de nova registaro al Balkenende, kaj je la 22-a tiumonata li iĝis ĉefministro de registaro konsistanta el partioj CDA, dekstre-liberala Popola Partio por Libereco kaj Demokratio (VVD) kaj populista Listo Pim Fortuyn (LPF). Jam post 87 tagoj la registaro falis, pro interna malstabileco en LPF. Post fruigitaj elektoj en 2003 Balkenende formis sian duan registaron kun VVD kaj Democraten 66 (socialliberaluloj).
Oni kritikis Balkenende-on pri manko de gvidemo, speciale dum la falo de sia unua kabineto. Balkenende emas substreki sociajn valorojn, dum ke granda nacia debato pri nederlandaj sociaj valoroj kiun li volis iniciati ĝis nun ne vere konkretiĝis. Kontraste, la politiko de sia registaro temas pri reformo de publikaj servoj, malaltigo de krimo, malpliigo de publika elspezo, kaj severa politiko pri enmigrado. Ankaŭ sia rigida korpolingvo kaj similo al Harry Potter kaŭzis multe da, foje akra, publika primoko.
Socia darvinismo
La depostula rezulto estus socialaj klopodoj al egaleco.
Jan Peter Balkenende
Balkenende estas kalvinisto. Je la 17-a de novembro 2003 Balkenende edziĝis kun Bianca Hoogendijk, docento pri laborjuro ĉe la Erasmo Universitato Rotterdam. La paro loĝas ekde 1999 en Capelle aan den IJssel kaj havas filinon, Amélie.
Je la 30a de junio 2006 la dua registaro de Balkenende demisiis pro la afero Ayaan Hirsi Ali. Por kelkaj monatoj formiĝis la tria registaro, kun (nur) CDA kaj VVD. Post la elektoj je la 20a de novembro de tiu jaro, nova registaro formiĝis je la 22a de februaro 2007: la kvara registaro de Balkenende, ĉi-foje kun la Partio de Laboro (PvdA) kaj Unio de Kristanoj (CU). En junio 2010 Balkenende spertis grandan perdon de voĉoj en la balotoj.
Kostilivka
Bazaj informoj
Kostilivka, ukraine Костилівка hungare Barnabás [barnabAŝ] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv.
Situo
Kostilivka situas laŭ Tiso en valo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Raĥiv-Lviv. Ĉe la proksima monto 1733 m-ojn alta oni minadas feroercon.
Batalo de Neretvo
La Batalo de Neretvo (en serba, Bitka na Neretvi), konata ankaŭ kiel Operaco Weiss (O. Blanka) pro sia kodonomo en germana, aŭ Kvara Malamika Ofensivo (en serba, Četvrta neprijateljska ofenziva/ofanziva) en la jugoslava literaturo, estis la kampanjo de komenco de 1943 dum la Dua Mondmilito fare de la armitaj fortoj de la Akso en la intenco finigi la insurekciemo en la teritorioj de la Sendependa ŝtato Kroatio, ĉefe de la unuoj de partizanoj. La kampanjo okazis inter januaro kaj aprilo 1943 kaj resultis en malsukceso ĉar la Akso ne atingis la planitajn celojn.
La ĉefa celo de la Akso estis la elimino de insurekciantoj en tiu Sendependa ŝtato Kroatio, inter Zagrebo kaj la landlimo de Montenegro. La diferenco de opinioj pri la situacio en la teritorio, kun la germanoj klopodante elimini partizanojn kaj ĉetnikojn dum la italoj preferis kunlabori kun tiuj por klopodi nuligi la unuajn, kondukis al kontinuajn konfliktoj inter ambaŭ aliancanoj kaj al malbona kunordigo de la operacoj. La lerteco de la partizana stabanaro, la malforteco de la unuoj de ĉetnikoj destinitaj kovri ŝlosilan fronton de la operaco kaj manko de klara subteno fare de la italoj malsukcesigis la kampanjon kaj permesis la supervivadon de la fortoj de Tito, kvankam malfortigitaj pro la akra puno.
Disvolvigo
La operaco Weiss komenciĝis oficiale la 20an de januaro 1943. La teoria supereco de la Akso kaj ties aliancanoj estis evidenta: 20 al 25 mil homoj de Tito, kontraŭ ĉirkaŭ 65 mil homoj kiuj eksieĝis la jugoslavajn trupojn de Tito en Bosnio. La strategio de la partizanoj konsistis en minimuma rezisto en la nordo kaj atakoj en la sudo, kontraŭ italoj kaj ĉetnikoj. Malkonsentoj inter germanoj, italoj kaj ĉetnikoj permesis retiriĝon de kontraŭgermanaj jugoslavoj, kaj partizanoj kaj civiluloj. Tio pluis ĝis la mezo de februaro.
En la dua fazo de la operaco la italoj premis la ĉetnikojn por ke ili pli akre kaj kuraĝe bataladu la partizanojn, kiuj tiam ne sukcesis plenumi sian celon trapasi la riveron Neretvo. Tiu lukto okazis inter la 27a de februaro kaj la 7a de marto 1943. La 6an de marto 1943 Tito atingis gravan sukceson. Tiun nokton kvar aŭ kvin mil partizanoj sukcesis surprize trapasi la Neretvon ĉe Jablanica. Meze de la monato Tito sukceis ke la kerno de siaj fortoj trapasu, rompante la sieĝon de la Akso kaj montrante eblon venki definitive sur la ĉetnikoj de Mihajlović.
Rém
Rém (rEm) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Baja. La nomo signifas horolulo.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Baja troviĝas 22 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1401 en formo Rym. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Poste formiĝis longa vico de farmoj, la kampoj apartenis al Baja. La vilaĝo naskiĝis en 1883.
4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata acido
4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata acido aŭ 4-hidrokso-2,5-dumetilfenilkarboksilata acido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta el interagado de la 4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata acido kaj 4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzila alkoholo. 4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata acido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata acido prezentas du metilajn grupojn, 1 hidroksilan grupon kaj 1 karboksilan grupon ligitajn al unu benzena ringo respektive en la 2-a, 5-a, 4-a kaj 1-a pozicioj. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Eddie Foy
Edwin FITZGERALD, bone konata kiel Eddie FOY (naskiĝis la 9-an de marto 1856, en Nov-Jorko (Nov-Jorkio), mortis la 15-an de februaro 1928) estis usona vodevila aktoro kaj komediisto.
Foy kreskis en Ĉikago (Ilinojo). Lia patro mortis en 1862 kaj li devis helpi subteni la familion. Foy kantis kaj dancis. En 1870, Foy kuniĝis kun Jack Finnegan por formi duopon. Li ŝangis sian nomon el Fitzgerald al Foy por mallongigi la nomon de la duopo. Finnegan kaj Foy ludis en Ĉikago, kiam la granda fajro okazis en 1871. En la 1880-aj jaroj Foy rondvojaĝis tra la meza okcidento de Usono kiel sol-prezentisto kaj kun nombro da produktaĵoj.
Foy edziĝis tri fojojn. La unua edzeco finiĝis en divorco kaj ambaŭ infanoj mortis junaj. Lia dua edzino mortis en 1896 lasante neniujn infanojn. El sia tria edziĝo Foy havis sep geknabojn kaj ili ludis kun li kiel La sep malgrandaj Foy-oj. Tio estas lia plej granda sukceso. La plej fama el la geknaboj estis aktoro Eddie Foy la 2-a (1905–1983).
Bob Hope portretis Foy-on en plenlongeca filmo.
Foy estas notinda kiel travivanto de la fajro de la 30-a de decembro 1903, kiu ekflamis en Teatro Iroquois en Ĉikago (Ilinojo) kaj postulis la vivojn de pli ol 600 homoj. Foy estis stelulo en la teatra trupo ludanta Mr. Bluebeard, Jr. (Sinjoro Blubarbo la 2-a) en tiu tempo. Li savis plurajn homojn el la fajro.
Turismo en Francio
Turismo en Francio estas grava parto de ekonomio de Francio: ĝi ricevis 83 milionojn da eksterlandaj turistoj en 2012, kaj pro tio ĝi estas la plej vizitata lando en la mondo. Tiun jaron, turismo konsistigis 7,33 % el la tuta malneta enlanda produkto de Francio.
Kultura turismo
Kulturaj lokoj estas multaj en Francio: en tiu lando estas 38 objektoj de la Monda heredaĵo de Unesko, el kiuj 34 estas kulturaj.
Francio estas interalie konata pro siaj kasteloj, ekzemple tiuj de la valo de Luaro.
Malgrandajn, pentrindajn vilaĝojn promocias la asocio “La plej belaj vilaĝoj de Francio”
Ripozo kaj amuzturismo
Francio havas multajn banurbojn laŭ la manika, atlantika kaj mediteranea marbordoj.
Ĝi havas ankaŭ amuzparkojn, inter kiuj la plej famaj estas Disneyland Paris, Futuroscope kaj Parc Astérix.
Popularaj turismaj lokoj
Jen listo de la 20 plej vizitataj lokoj en 2012.
Tadeusz Borowski
Tadeusz BOROWSKI (naskiĝis la 12-an de novembro 1922 en Schytomyr; mortis la 3-an de julio 1951 en Varsovio) estis pola verkisto.
Vivo
Borowski naskgixis en la tiam sovetunia urbo Schytomyr. Post ekziloj en 1926 de lia patro al Karelio, kaj de lia patrino al la regiono de la sibera rivero Jenisejo, la Ruĝa Kruco sukcesis translokigi la 10-jaran Tadeusz kaj ties fraton en 1932 al Pollando. Post 1934 la familio kuniĝis denove kaj ekloĝis en Varsovio.
Li abiturientiĝis en 1940 dum la Dua Mondmilito en Varsovio en sekreta gimnazio kaj en sekreta universitato ekstudis polonistikon. Tie li konatiĝis kun sia onta edzino Maria, kiu pli-malpli kaŝe aperas en multaj liaj verkoj. Li laboris en privata konstrufirmao kaj publikigis poemojn kaj novelojn en monata gazeto Droga (la vojo).
En 1943 li estis arestita kaj kondukita al la koncentrejo Auschwitz (Aŭŝvico). En 1944 li estis deportita kun aliaj malliberuloj al la alia koncentrejo Natzweiler-Struthof, poste al la Koncentrejo Dachau. Tie li estis liberigita de usonaj soldatoj la 1-an de majo 1945.
En 1950 li ricevis polan nacian premion. Sed iom poste amiko lia estis arestita kaj torturita. Tial li malesperiĝis. En julio 1951 li memmortigis sin en Varsovio, malfermante gazfermilon de la kuirforno.
Provinco Şırnak
Şırnak estas provinco de Turkio. Ĝi situas en la administra regiono Sudorienta Anatolio. La koordinatoj de la provinca ĉefurbo estas
Memgastigado
La esprimo memgastigado estis kreita por nomi la uzadon de komputila programo kiel parto de la ilĉeno aŭ operaciumo kiu produktas novajn versiojn de la sama programo—ekzemple, tradukilo kiu povas traduki sian propran fontkodon. Memgastigada programaro estas komuna en personaj komputiloj kaj pli grandaj sistemoj. Aliaj programoj kiuj estas kutime memgastigataj inkluzivas kernojn, asemblilojn, interpretilojn kaj versitenajn sistemojn.
Se sistemo estas tiel nova, ke neniu programo estis verkita por ĝi, do la programo estas kreita en alia memgastiganta sistemo kaj metita sur memorunuon pro ke la nova sistemo eblas legi ĝin. Evoluo daŭras tiel ĝis la nova sistemo povas fidinde gasti sian propran disvolviĝadon.
Działoszyce
Działoszyce estas urbo en Sanktakrucio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Działoszyce en distrikto Pińczowski.
Al Smith
Alfred Emanuel SMITH (30a de decembro, 1873 – 4a de oktobro, 1944) estis usona politikisto kiu servis kvar regotempojn kiel Guberniestro de Novjorkio kaj estis kandidato de la Demokrata Partio al la Usona Prezidenteco en 1928.
Kiel multaj aliaj novjorkaj politikistoj de lia epoko, li estis ligita al la fama politika maŝinaro Tammany Hall kiu kontrolis la politikon en Novjorko, kvankam li restis persone neenkotigita pro korupto. Smith estis forta kontraŭanto de la Malpermeso (pri alkoholaĵo), kiu ne devis esti plifortigita en lia opinio, kaj li rigardis kiel super-etendo de la registara konstitucia povo. Li estis ankaŭ la unua katoliko kiu estis nomumita de unu el la du grandaj partioj. Lia kandidateco allogis katolikajn voĉdonojn, speciale de virinoj, kiuj ĵus estis ricevintaj federacian balotrajton. Ĝi ankaŭ allogis la kontraŭ-katolikajn voĉdonojn, kio estis speciale forta inter blankaj konservativaj demokratoj en Suda Usono, kvankam Smith estis sukcesa ankaŭ ene de la ŝtatoj de la Profunda Sudo.
Zsana
Zsana (ĵana) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunhalas.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Kiskunhalas troviĝas 14, Kiskunmajsa 17, Szeged 45 km-ojn for.
Historio
Vilaĝservo estas kulturdomo.
Bernardo Rabassa Boeras
Bernardo RABASSA BOERAS, hispano, naskiĝis la en Inca sur la insulo Majorko - lia mortodato nekonatas. Li estis inĝeniero, direktoro kaj posedanto de „International Institucion Luimica“, kiu de ĝia fondo 1913 uzis Esperanton en internaciaj rilatoj. Esperantisto de 1905, li estis kunfondinto de la Esperanto-Klubo Palma de Majorko en 1907 kaj gvidis lingvokursojn.
Alphonse Allais
Li estis eble la plej fama franca humuristo de sia epoko.
Kiel multaj beletristoj de tiu epoko, li pasigis grandan parton de sia vivo en la parizaj kafejoj, tie li renkontis homojn, tie li verkis, tie li neatendite diris fojon al la amikoj: "morgaŭ mi estos mortinta", la morgaŭon li mortis subite, en kafejo.
En Esperanto aperis
La familia artifiko. Tradukis F. Lallement. En: Esperantaj prozaĵoj, paĝo 11 kaj 12. Mismanovro (Tradukis Thierry Tailhades - 2009)
Programma 101
La Olivetti Programma 101 (kromnomo Perottina) estis la unua komerca persona komputilo, kiu estis vendata de la firmao Olivetti.
Yves Coppens
Yves COPPENS, naskiĝinta en Vannes (Francio) la 9-an de aŭgusto 1934, mortis la 22a de junio 2022, estis franca paleontologo kaj paleoantropologo nun (2011) honora profesoro ĉe la Kolegio de Francio. Kutime, lia nomo estas asociita al la malkovro (1974) de skeleto karesnome alnomita Lucy, ĉar li estis unu el la tri kun-direktoroj de la internacia teamo kiu trafis la faman malkovron.
Kerken
Kerken estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kleve de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Programma 101
Kiel ĉefmemoro ĝi posedis prokrastlinean memoron.
Yves Coppens
Biografio
Filo de patro (René) scienculo pri la radiaktiveco de rokoj kaj redaktoro de prisciencaj notoj por la Akademio de la Sciencoj, kiu instruis ĉe la fakultatoj de Sciencoj, Yves ekde infanaĝo pasiiĝis por la prahistorio kaj arkeologio kaj baldaŭ partoprenis en prospektoradoj en Bretonio. Haste li trairas studojn kaj universitatajn gradojn kaj doktoriĝas debatante tezon pri la bestaj rostruloj, pretigitan ĉe la laboratorio de profesoro Jean Piveteau de fakultato de la Sciencoj de Parizo. En 1956, 22jaraĝanta, Yves fariĝas scienca esploristo de la Nacia centrejo pri scienca esploro: li orientiĝas al la studoj pri la la epokoj de Kvaternaro kaj Terciaro.
Kerken
Geografie la komunuma teritorio apartenas al la regiono Malsupra Rejno.
Yves Coppens
Biografio
En 1959, lin oni trovas ĉe la laboratorio de la Instituto de Paleontologio de la Nacia Muzeo de prinaturaj sciencoj kiel esploristo: al li lia profesoro konfidas la studon pri la pliocenaj “rostrulaj dentoj” (el tio lia tezo) elfositaj de geologoj en Afriko. Li pliigas siajn sciencajn sciojn serĉante, kiel esploristo en ekspediciaj scienculaj teamoj, en Afriko, Alĝerio, Tunizio, Indonezio kaj Filipinoj. .
Intertempe Koppens estas ŝarĝita en la direktoreco de la Muzeo de la Homo de Parizo.
La 30 de novembro 1974 en Hadar estas la tago kiu igis fama la ekipon formitan de paleoantropologo Donald Johanson, geologo Maurice Taieb kaj paleontologo Yves Coppens: li povis tuŝi skeletan restaĵon de homida Lucy vivinta, laŭ postaj pluaj analizoj, en la pasinto de 350.000 jaroj antaŭe, kiu devigis rekontroli kaj modifi sciencajn antaŭajn sciojn kaj aliredatigi la etapojn de la evoluo de la Homedo (kaj do de la Homo sapiens. La fosilaĵo estis alnomita Lucy ĉar kelkaj de la membroj de la teamo estis, en la momentoj de la malkovro, aŭskultantaj Lucy in the Sky with Diamonds, la kanzonon de Beatles..
Intertempe Yves Coppens estas promociita direktoro kaj profesoro ĉe la Nacia Muzeo de la prinaturaj sciencoj, kaj direktoro de la Lernejo de Altaj Studoj. Oni lin invitas kaj ŝarĝas profesori pri paleontologio kaj prahistorio ĉe la la Kolegio de Francio (1983), katedro kiun li okupos ĝis 2005, dato en kiu li fariĝos honora profesoro.
De januaro 2010, Coppens estas prezidento de la komisio ŝarĝita studi kaj provizi por la konservado de la groto Lascaux. Similcele li estas membrigita, pro bezono lin omaĝi kaj honori, en multego de similnaturaj asocioj kaj institucioj naciaj kaj internaciaj.
Distingoj kaj premioj kaj naciaj kaj internaciaj honoraĵoj
Oni vidu tion en la longa listo liverita en
Yves Coppens kaj liaj vidpunktoj rilate la homon kaj ties evoluiĝon
Li remetas al la pridiskuta agono la gravecon konfiditan al la Hazardo en la evoluismaj teorioj de nov-darvinismo kaj “sen reveni, li skribas, al la lamarkisma transdono de la akiritaj karakteroj, mi kredas ke necesas sin demandi ĉu certaj genoj povus enkorpige registri certajn transformiĝojn provokitajn de la ĉirkaŭa medio. Ĉukaze, la hazardo faras tro bone la taskojn por esti kredebla...”. Plue li subtenas la tezon laŭ kiu “la disvolviĝo teknika kaj kultura superas la disvolviĝon biologian”, nome ke la biologia evoluo antaŭis tiun kulturan, sed estos tiu ĉi lasta kiu, estante fine portanta transformojn pli decidajn, pli vivos en nia specio.
Diabeto tipo 2
Diabeto tipo 2 estas metabola malsano karakterizita per hiperglukozemio en la kunteksto de insulina rezisto kaj relativa manko de insulino; 2 kontraste al diabeto tipo 1, en kiu ekzistas absoluta manko de insulino pro la detruo de la pankreataj insuletoj. La klasikaj simptomoj estas troa soifo, ofta urinado kaj konstanta malsato. Diabeto tipo 2 reprezentas ĉirkaŭ 90% de kazoj de diabeto, kun la alia 10% ĉefe pro diabeto tipo 1 kaj graveda diabeto. Oni supozas, ke trodikiĝo estas la ĉefa kaŭzo de diabeto tipo 2 inter homoj kun genetika tendenco al la malsano (kvankam ĉi tio ne estas la kazo por homoj el orient-azia origino).
Yves Coppens
Yves Coppens kaj liaj vidpunktoj rilate la homon kaj ties evoluiĝon
Alia grava lia scienca deduktaĵo staras en la fakto ke, laŭ li, la “religiosus” (la sento de sankteco, sakraleco) naskiĝis kun la homo kiel ankaŭ la kapablo simboligi (krei simbolojn): “La evoluo de la cerbo ebligis la pliiĝon de la ideoj: kaj liveris ion plian: rigardemo al la senfino kaj ene de si mem. La unua pretigita objektivo estis rita simbolo” (Intervjuo al la ĵurnalo Avvenire, 2011/11/15). kaj simile en dokumentario-intervjuo “Odiseo en la spaco” kaj “Homo sapiens” en France 3. Oni vidu ankaŭ la dokumentarion-fikcion, en kunlaboro kun Jean Guilaine, Le Sacre de l'homme (La sakrala en la homo).
Diabeto tipo 2
Diabeto tipo 2 estas komence kontrolita per pliigita ekzercado kaj ŝanĝoj en dieto. Se sangoglukozo ne malaltiĝas post ĉi vivŝanĝiĝoj, kuraciloj kiel metformino aŭ insulino eble estas necesaj. En pacientoj traktitaj per insulino, estas tipa postulo kontroli kutime sangan glukozon.
Yves Coppens
Publikigaĵoj, kies la plejgranda parto tradukita al diversaj lingvoj
Coppens ankaŭ sciencaspekte kunlaboris, por romanaj verkoj temantaj prahistorion, kun Pierre Pelot: Sous le vent du monde, Gallimard, Le nom perdu du soleil, 1998; Denoël, Le rêve de Lucy, 1997.
Horath
Horath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. La loko situas en la plej okcidenta parto de Germanio: La limo al Luksemburgio foras ne pli ol 35 kilometrojn. Por komparo: Berlino estas en distanco de proksimume 620 kilometroj.
La teritorio apartenas al komunumaro de la iom longa nomo Verbandsgemeinde Thalfang am Erbeskopf, prononco, do ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna oferto de servoj por la loĝantoj.
Gouvieux
Gouvieux estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Godviciens.
Rick and Morty
Rick and Morty estas usona animacia televida serio por plenkreskuloj. Justin Roiland kaj Dan Harmon kreis la serion por Adult Swim. Ĝi rakontas pri la aventuroj de Rick Sanchez, cinika freneza sciencisto, kaj lia facile influebla nepo Morty Smith, kiu dividas sian tempon inter hejma familia vivo kaj interdimensiaj aventuroj. Roiland voĉaktoras ambaŭ ĉefrolulojn, kaj Chris Parnell, Spencer Grammer, kaj Sarah Chalke voĉaktoras la aliajn familianojn. La unua epidozo estis elsendita je la 2-a de decembro 2013.
NGC 437
NGC 437 (aliaj indikoj — PGC 4464, UGC 788, MCG 1-4-5, ZWG 411.9) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
2322 Kitt Peak
2322 Kitt Peak estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Goethe Link apud Broklino en Indianao (Usono), en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Nacia Observatorio de Kitt Peak, situanta sur la Pinto Kitt (Kitt Peak, elp. [Kitpik]), en Arizono.
Dynów
Dynów estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Dynów en distrikto Rzeszowski.
Dum la germana invado en Pollandon okazis la masakro de judoj, kiu estis pli vasta plano realigata de la gvidantoj de Tria Regno por provoki amasan eliron de polaj judoj al teritorioj troviĝantaj sub la soveta okupado. Duone de septembro 1939 funkciuloj de t.n. Einsatzkommando 1/I murdis kelkcent judojn, loĝantojn de la urbo kaj rifuĝintojn el aliaj regionoj de Pollando. Ne malpli ol dekkelkaj viktimoj estis vivbruligitaj en loka sinagogo. La 28-an de septembro restantajn ĉe la vivo judojn oni kun orkestro pelis tra akvo de la rivero San al zono okupata de Ruĝa Armeo.
Mihály Báthory-Románcsik
BÁTHORY-ROMÁNCSIK Mihály [ba:tory-roma:nĉik] estas hungara aktoro, fakverkisto naskita en Nagyvárad la 27-an de novembro 1853 kaj mortinta en Léva la 19-an de januaro 1888.
Kariero
Báthory-Románcsik debutis en 1872 kaj ludis en Népszínház (Budapeŝto) en 1875-1878 kaj ekde 1881 du sezonoj, intertempe (1875, 1879–80) ankaŭ en trupo de Ignác Krecsányi. Li redaktis en 1878 la revuon Színi Lapok, poste ekde 1879 la revuon Színházi Közlöny en Kassa. Li verkis ankaŭ teatraĵojn.
Boca de Huérgano
Boca de Huérgano [BOka deŬERgano] estas municipo en la plej nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montaña de Riaño, en la nordoriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Barniedo de la Reina, Besande, Boca de Huérgano, Los Espejos de la Reina, Llánaves de la Reina, Portilla de la Reina, Siero de la Reina, Valverde de la Sierra kaj Villafrea de la Reina, okupas totalan areon de 291,84 km²,
Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 444 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 106 km de Leono, provinca ĉefurbo, fine de la Akvorezervejo de Riaño, je ok km de tiu, sur 1111 metroj de averaĝa alteco super la marnivelo.
Ĝi estas unu de la du enirejoj el la provinco Leono al Picos de Europa, tra la valo de Valdeón. Ĝi estas fakte en la areo de la Regiona Parko Picos de Europa. Ĝi limas kun Burón, Posada de Valdeón, Camaleño, Vega de Liébana, Riaño, Velilla del Río Carrión, Prioro kaj Valderrueda.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Hynčice pod Sušinou
Hynčice pod Sušinou (germane Heinzendorf unter der Dürren Koppe) estas eksa germana vilaĝo, hodiaŭa katastra teritorio kun areo 433 ha, kiu etendiĝas 4 km de urbo Staré Město pod Sněžníkem en distrikto Šumperk, situanta sur sudorientaj deklivoj de Sušina (1321 m). Tra la vilaĝo trafluas Jalový potok, iam nomata ankaŭ Chrastický potok. Okcidente de la vilaĝo elstaras montoj Šindelná aŭ Velká Šindelná (1230 m) kaj Černý vrch (1275 m), norde Černé hony (860 m).
Ĝi situas en katastra teritorio de Chrastice kun nomo Chrastice kaj Hynčice pod Sušinou kun suma areo 14,06 km².
Nomo
La devena nomo Heinzendorf Gold (ĉeĥe Zlaté Hynčice, Zlatá Hynkova Ves) estis pro sia situo kaj distingo plenigita al Heinzendorf unter der Dürren Koppe (la vorto Gold en la nomo estis forigita je inico de ĉeĥa regiona hetmano kaj anstataŭigita per "Sušina"). Ĉeĥoj plu havis ĝin en memoro kiel Hynčina aŭ Hynčice.
La dua mondmilito kaj pereo de la municipo
La 24-a de septembro 1938 – mobilizo en Ĉeĥoslovakio.
La 1-a de septembro 1939 eksplodis la dua mondmilito – 24 viktimoj el Hynčice (10 ofice falis, 14 restis perditaj).
En la jaro 1946 ĉiuj loĝantoj de la municipo estis ellandigitaj en kvar transportoj (duono de julio, duono de aŭgusto, la 24-an de septembro kaj la 4-an de oktobro 1946) en usonan okupacian zonon en Germanio.
La 4-a de oktobro 1946 – municipo Hynčice pod Sušinou, kiu havis 274 loĝantojn, pereis.
Nuntempo
Nuntempe Hynčice pod Sušinou estas parto de refreŝigeja regiono de Staré Město, krom privataj kabanoj ĉi tie kreskas nombro de penzionoj kaj hoteloj, subtenantaj tutjaran sportan aktivecon, favorantoj ĉi tie fondis sportan klubon SK Hynčice.