cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oceana planedo
Aliaj tipoj de oceanoj
Oceanoj, maroj, lagoj, ktp povas konsisti, krom akvo, el malsamaj likvaĵoj: ekzemple la hidrokarbidaj lagoj sur Titano. La ebleco de nitrogenaj maroj sur Tritono ankaŭ estis elpensita, sed poste malakceptita. . Sub la dikaj atmosferoj de Urano kaj Neptuno oni pensas ke ekzistas oceanoj el tre densaj kaj varmaj fluidaj miksaĵoj el akvo, amoniako kaj aliaj volatilaĵoj. . La eksteraj gasaj tavoloj de Jupitero kaj Saturno fariĝas, laŭ oni alproksimiĝas al iliaj centroj, oceanoj el likva hidrogeno. Ekzistas evidencoj ke la glaciaj surfacoj de la lunoj Ganimedo, Kalisto, Eŭropo, Titano kaj Encelado estas flosantaj ŝeloj sur oceanoj el tre densa akvo aŭ akvo-aminiako. Nia propra planedo estas ofte nomata la oceana planedo, tial ke ĝi estas 70% kovrite je akvo. Ekstersunsistemaj tersimilaj planedoj kiuj troviĝas tre proksime de ĝia stelo estos tajde ligitaj kaj montros ĉiam la saman flankon al ĝia stelo, kiu estos magma oceano. Ankaŭ ekzistas la eblo ke la terecaj palnedoj havis magmajn ocenaojn dum iu momento de ilia formiĝo pro la kolizio de grandaj asteroidoj.
Fikciaj oceanaj planedoj
En fikcio, oceanaj planedoj estas uzataj ofte, normale kun temperaturoj kiuj ebligas la homan restadon sur ili kaj ne tre profundaj oceanoj.
Maria-Anzbach
Maria-Anzbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Sankt Pölten(-Land). La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom okcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
(18710) 1998 HF100
(18710) 1998 HF100 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nerono
Nerono, latine: Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus Caesar, naskiĝis 15-an de decembro 37, mortis 6-an de junio 68, naska nomo  Lucius Domitius Ahenobarbus, estis romia imperiestro el la Juli-Klaŭdia dinastio ekde 54 ĝis 68. Dum lia regado okazis la tragedio de la Granda Incendio de Romo en la jaro 64, diskutinde ĉu kun aŭ sen partopreno de la imperiestro mem.
21499 Perillat
21499 Perillat estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Phil Perillat, eminenta fakulo pri programaro ĉe la Observatorio de Arecibo, kiu verkis la programon de unua akiro de datumoj por radaraj observoj de asteroidoj kaj aliaj sunsistemaj objektoj dum pluraj pasintaj jardekoj.
István Dárday
István DÁRDAY [iŝtvAn dArdai], hungare Dárday István, Esperante Stefano Dárday estas hungara reĝisoro kaj scenaristo.
István Dárday naskiĝis la 1940 en Budapeŝto.
Biografio
István Dárday komence estis simpla laboristo. En la 1960-aj jaroj li okupiĝis ankaŭ pri fotado kaj poemado. Inter 1969-1973 li frekventis aktoran ĉeflernejo, kie li lernis reĝisoradon. En 1974 li faris dokumentan filmon, kiu ricevis premion post 2 jaroj en Germanio. Li ricevis premiojn Kossuth en 2012, ĝis tiam pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Mesina Markolo
La markolo de Mesino, aŭ Mesina markolo (PIV1), estas markolo en la Mediteranea Maro, kiu disigas la italan regionon Kalabrio kaj insulon Sicilio; ĝi ligas la Tirenan Maron kaj la Ionan Maron. Ĝi longas 32 km kaj larĝas inter 3 kaj 8 km. Ĝiaj plej grava haveno estas Mesino (Messina), en nordorienta Sicilio. Skilo kaj Karibdo, la monstroj el la klasika sagao pri Odiseo, supozeble estis lokigataj ĉi tie.
La Kabo Peloro konsistigas la nordan enirejon de la Markolo de Mesino kaj tial estas indikita kiel tre grava lumturo por navigado.
Situo:
Konduktilo trans la markolo de Messina
En 1957 oni konstruis konduktilon trans la markolon de Messina. La elektra tensio estas 220 kV. Post finkonstruo oni testis la daŭron de propra oscilado kaj la amplitudon per lanĉo de tri raketoj (9.000 kiloNewton) de la pilonopintoj.
Pro teknikaj malfacilaĵoj (la konduktiloj pro la granda distanco devis esti el ŝtalo, kio kaŭzas malpli altan konduktancon ol en la aliaj partoj de la elektra reto) la konduktilo baldaŭ ne plu taŭgis por la pligrandiĝanta bezono kaj estis anstataŭita per markablo de 6,5 km longeco. La pilonoj estis konservitaj (tiu de Messina nokte eĉ estas lumigata), kvankam ili ne plu havas teknikan funkcion.
Polinezio
Polinezio (el la helena: "Multaj Insuloj") estas granda insularego de Oceanio. Inter la landoj kaj insuloj de Polinezio troviĝas:
Mesina Markolo
Ponto trans la markolo de Messina
Kiam Silvio Berlusconi denove gajnis la nacian balotadon, en 2008, li promesis reekigi la projekton.
Birdomigrado
En la monatoj aprilo kaj majo multaj birdoj flugas trans la markolo de Messina al siaj kovareoj en norda Eŭropo, inter ili cikonioj kaj 30.000 rabobirdoj (ĉefe vespobuteo, marĉa cirkuo, nigra milvo kaj 25 pliaj specioj). Ĝis la 1990-aj jaroj oni multe, kvankam kontraŭleĝe ĉasis la birdojn ambaŭflanke de la markolo. Dank al la aktivado de naturprotektantoj kaj forstpolico tia ŝtelĉasado preskaŭ ne plu ekzistas.
Polinezio
Kune kun Mikronezio, Polinezio konstituas biodiverseco-riĉaĵejon laŭ la organizaĵo Naturprotekto Internacie.
Moutier (distrikto)
La distrikto Moutier estis ĝis la 31-a de decembro 2009 administra unuo de Kantono Berno. Ĝi havis 23026 loĝantojn la 31-an de decembro 2008. Ĝia ĉefurbo estis la samnoma urbo Moutier. Ek de la 1-a de januaro 2010 la iama distrikto Moutier estas parto de la nova administra distrikto Berna Ĵuraso.
Geografio
La distriko Moutier situas en la berna Ĵuraso en la supra parto de la valo de la rivero Birsig.
Najbaraj distriktoj
La distrikto Moutier limas en nordo al la distrikto Delemonto (Kantono Ĵuraso), en nordoriento al la distrikto Thierstein (Kantono Soloturno), en sudoriento al la distrikto Thal (Kantono Soloturno), en sudokcidento al la distrikto Lebern (Kantono Soloturno) kaj la distrikto Courtelary, kaj en okcidento al la distrikto Franches-Montagnes (Kantono Ĵuraso).
Historio
Origine Moutier konsistis el la paroĥoj de la paroĥaro Moutier-Grandval kaj Senjorujo Bellelay kaj estis posedaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca revolucio de 1792 la regiono dum mallonga tempo estis parto de la Raŭraĥa Respubliko kaj poste ĝis 1815 apartenis al la franca departemento Mont-Terrible. En la jaro 1815 la regiono estis de la Viena Kongreso atribuita al Kantono Berno kaj fariĝis svisa. Moutier nun estis ĉefdistrikto kaj ek de la jaro 1831 distrikto de Kantono Berno. Kiam en la jaro 1971 estis fondita la Kantono Ĵuraso, la popolo en la suda distrikto Moutier decidis resti ĉe la Kantono Berno. Intertempe pli multo de la loĝantaro preferus ŝanĝo al Kantono Ĵuraso, kaj estas ebla, ke tiu demando iam en estonto estos redecidita.
Komunumoj de la distrikto Moutier
La distrikto Moutier konsistas (stato en 2009) el 26 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Moutier estas la plej granda kaj ununura urbo. Jen la listo:
13118 La Harpe
13118 La Harpe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisdevena franca verkisto Jean-François de la Harpe (1739–1803), amara kaj acerba viro. Kvankam sensukcesa en liaj aliaj verkoj, li restos memorinda pro sia Abrégé de l'Histoire générale des Voyages (1780) en 32 volumoj, kiu donas kompletan detaladon de famaj vojaĝoj dum historiaj tempoj.
Okcidenta Minlando
Okcidenta Minlando (Västerbergslagen) estas regiono en Svedio, kiu ampleksas la komunumojn Ludvika kaj Smedjebacken. La paroĥo Säfsnäs tamen ne estas inkluzivita. Dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj estis grava minado en la regiono.
Ludvika
Ludvika estas urbo en suda parto de la sveda historia provinco Dalekarlio. Ĝi estas parto de Okcidenta Minlando. La urbo situas plejparte en komunumo Ludvika. La plej orienta parto tamen situas en komunumo Smedjebacken. Ludvika estas centra loko de komunumo Ludvika. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi situas ĉe la lagoj Väsman, Gårlången kaj Haggen.
Historio
La sveda reĝo Gustavo Vasa lokigis ŝtatan feruzinon kun forĝejoj ĉe la rojo apud Ludvika ĉirkaŭ 1550 kaj ĝi longe fariĝis la ĉefa entrepreno de la distrikto. Ludvika ricevis urbajn privilegiojn en 1919. En 1981 Karin Värmefjord iĝis la unua ina policestro en Ludvika kaj en Svedio.
Entreprenoj
La minoj, la feruzinoj, la forĝejoj kaj la arbaro estis ĉefaj entreprenoj de la distrikto ĝis 1900. Tiam la feruzino en Ludvika ĉesis kaj anstataŭe iuj noblaj viroj fondis Elektriska Aktiebolaget Magnet. La nova entrepreno tamen ricevis financajn problemojn kaj malgraŭ rekonstruado ĝi estis en 1916 vendata al Asea en Västerås. Tiam la vera ekspansio de la elektra entrepreno en Ludvika komenciĝis. 1988 Asea iĝis ABB Ltd kaj ĝi hodiaŭe estas la plej granda dunginto per 3 000 dungitoj. ABB en Ludvika ĉefe konstruas kaj fabrikas aparatojn kaj establojn por altpotenca elektra transmisio (per kaj rekta kaj alterna kurento) kaj transformado.
Ekomuzeo Minlando
Ekomuzeo Minlando estas kolektaĵo de plenaeraj vidindaĵoj el la historio en sia natura medio. La oficejo de Ekomuzeo Minlando situas en Ludvika Gammelgård.
Preĝejo Sankta Kruco (Mezőkeresztes)
Preĝejo de Apoteozo de Sankta Kruco estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Mezőkeresztes, en urboparto Keresztespüspöki.
Lauterach
Lauterach estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:
Preĝejo Sankta Kruco (Mezőkeresztes)
Historio
Konstruado de la gotika preĝejo okazis en la 15-a jarcento. Post 3 jarcentoj ĝi barokiĝis, sed la sanktejo restis gotika (la navo kaj la turo tiam konstruiĝis).
Ludvika
La Akvario
Naturejo de remburitaj bestoj kaj birdoj kaj mineraloj. Akvarioj de fiŝoj el la lagoj najbaraj. Vendado de metiaĵoj el la regiono, mineraloj kaj fiŝoj.
Preĝejo Sankta Kruco (Mezőkeresztes)
Konstruaĵo
La preĝejo havas po unu turon kaj navon. La kvadratforma turo estas super la enirejo. En la norda parto sakristio funkcias. En la ĝardeno de la preĝejo estas ŝtona kruco kaj bazlernejo.
Kermeso okazas en la 14-an de septembro.
Ella Flesch
Ella Flesch [fleŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Flesch Ella estis hungara operkantisto (soprano), instruisto. Ŝia prenita familia nomo estis en Hungario Feszty [festi], ŝia parenco estis Károly Flesch.
Ella Flesch naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Manhatano (Novjorko, Nov-Jorkio, Usono).
Biografio
Ella Flesch devenis el juda familio. Ŝi akiris kantistan diplomon en Reĝa Muzikarta Altlernejo de Budapeŝto en 1919. Post la diplomo ŝi komencis sian kantistan karieron en Budapeŝta Reĝa Operejo, sed iom poste ŝi prenis kantolecionojn en Vieno. Inter 1922-1925 ŝi kantis en Viena Ŝtata Operejo. Ŝiaj sekvaj operejaj stacioj estis de:Münchner Opernfestspiele (1925–1930), de:Oper Leipzig (1930-1932). Pro la naziismo ŝi forlasis Germanion kaj kantis en Graz, Vieno, Tel-Avivo kaj Berno. En 1940 ŝi migris al Usono, sed ŝi suferis aŭtoakcidenton. Ŝi restis viva, sed poste ŝi nur instruis kantadon.
Lauter
Lauter (d malnovgermana luttar, „klara, hela“ kaj aha, „akvo“) estas la nomo de jenaj lokoj en Germanio:
Lauter estas la nomo de jenaj akvejoj en Germanio:
Lauter stas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Méru (Oise)
Méru estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Méruviens.
Permanenta revolucio
Permanenta revolucio aŭ Daŭrigata revolucio estas slogano lanĉita de Karlo Markso kaj poste teorie disvolvita de Leo Trocko kaj Aleksandro Parvus por nomi la procedon, per kiu la revolucio ne haltu ĝis kiam ĝi estos atinginta ĉiujn siajn celojn. Tio signifas speciale, por Trocko, ke la niatempaj revolucioj ne haltu ĉe naciaj kaj burĝaj realiĝoj kaj ke la proletaro uzu la movadon por entrepreni mondan kaj komunisman revolucion. marksisma teorio plej proksime asociata kun Lev Trockij, elpensita por klarigi la manieron per kiu socialismaj revolucioj povus okazi en socioj nehavantaj superan kapitalismon. La frazo elpensiĝis de Markso en 1850. La teorio proponas, ke la burĝaj demokrataj taskoj en landoj kun prokrastita burĝa demokrata evoluado ne plenumiĝeblas, escepte per la establado de laborista ŝtato, kaj pli, ke la kreo de laborista ŝtato neeviteble inkludus praagadojn kontraŭ kapitalismaj propraĵoj. Tiele, la plenumo de burĝaj demokrataj taskoj evoluus en proletaj taskoj, kaj estus tiel kiel la revolucio estus "daŭra" pro tio, ke devus esti "kontinua" ĝis la fina venko.
La ideo de Trockij de la daŭriga revolucio diris, ke por ke socialista revolucio postvivu en ununura nacio, ĝi devas esti sekvota de revolucioj en aliaj najbarlandoj. Li kredis ke la socialista vojo devus esti internacia peno de multaj nacioj kaj se ĉi tiu koalicio ne okazus, socialismo neniam povus vere prosperi ĉar kontraŭrevoluciemaj penoj refortiĝus. Ĉiu nacio de la mondo travivendas revolucion en proksimeco ĝis kompleta internacia unio de socialismo okazos.
Trockiismo malsamas stalinismon en tio ke, anstataŭ izolista alproksimiĝado al la cetera mondo kaj provado de konservi unu nacian revolucion en tiu nacio, trockiismo estas internacia movado, kredante ke la revolucio eksportendas por ke ĝi postvivu. Sed tiu ideo de Trockji fiaskis en 1920, kiam oni ne povis eksporti la revolucion en Pollandon (Pola-bolŝevika milito) kaj la daŭra eksportovolo de la revolucio (fakte pro militistoj) kaŭzis internajn politikajn problemojn pro la ekonomia krizo (matrosribelo de Kronstadt).
Tiu ĉi teorio, por Trocko, validas ne nur por Ruslando, sed ankaŭ por ĉiuj landoj dominataj de la grandaj imperiismaj nacioj (li multe parolas ekzemple pri Ĉinujo), kie plej ofte postrestas elementoj de feŭdismo kaj kie la nacia burĝaro estas tro malforta por proponi eĉ nur malmulte revolucian politikon, kiel ja povis fari la franca burĝaro en 1789. Do, estas la tasko de la proletaro transpreni la taskojn de la burĝa revolucio, interalie forigi la restaĵojn de feodismo, realigi la kamparan reformon ktp, aldone al siaj propraj taskoj.
La daŭrigata revolucio kontraŭas la teorion de laŭetapa revolucio, defendatan precipe de la adeptoj de Stalino pri la popolaj frontoj.
Por Markso kaj Engelso: La unua uzo de la termino fare de Markso kaj Engelso troviĝas en la libro La sankta familio de 1844, por priskribi la konduton de Napoleono Bonaparto [la 1-a], kiu anstataŭigis la Teroron per sia propra reĝimo de reformoj. En 1849 Markso kaj Engelso rimarkis, ke la termino estis reuzata de aliaj ĵurnalistoj kaj aŭtoroj, ekz-e ĵurnalisto de la Kölnische Zeitung [Kolonja gazeto] aŭ Henri Druey. En 1850, kun la Mesaĝo de la Centra komitato al la Ligo de komunistoj la vorto daŭrigata revolucio fariĝis vere publike konata. Por Markso, kontraŭ la etburĝaro, kiu volis kiom eble plej rapide ĉesigi la revolucion, la daŭrigata revolucio devas daŭri ĝis kiam la produktadrimedoj estu en la manoj de la laboristoj.
Por Trocko: Trocko, kiu baziĝas sur Aleksandro Parvus, en 1905 aperigis sian tekston Rezultoj kaj perspektivoj, kaj en 1929 sian libron La daŭrigata revolucio. Por Trocko, la rusa burĝaro ne faras revolucion, kiu estigas la demokration kaj solvas la demandon pri grundo. Tiuj dispozicioj estas konsiderataj esencaj por la ekonomia disvolvado de Ruslando. Sekve, la revolucio estas farenda de la proletoj, kiuj ne nur devos plenumi la taskon de la demokratia burĝa revolucio, sed ankaŭ komenci la luktadon por transiri tiun burĝan revolucion.
Revolucioj en la subevoluintaj landoj kaj teorio de la devojigata permanenta revolucio: Inter la defendantoj de la teorio okazis debato pri la naturo de la revolucioj en la malpli evoluintaj landoj − Kubo, Ĉinujo, landoj de la postkolonia Afriko. Iuj defendas tiujn revoluciojn kiel novan tipon de socialisma revolucio. Toni Cliff proponis reformon de la teorio de la daŭrigata revolucio por klarigi la situacion de tiuj landoj: la teorion de la daŭrigata revolucio devojigata. En 1963 Cliff asertis, ke la lastatempaj revolucioj en subevoluintaj landoj (Ĉinujo, Kubo) ne estis gvidataj de la proletaro, laŭnombre malforta kaj malmulte edukita, sed de la intelekta etburĝaro. La intelektularo tie konsistigas “profesian revolucian eliton”, kiu, se ĝi venkas en la luktado por la ŝtatpotenco, starigas ŝtatkapitalismon.
Montoro
Montoro estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 585 km2 kie loĝas 9752 geloĝantoj, do loĝdenso estas 16.7 loĝ./km2. Montoro situas je 45 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 9752 geloĝantoj de la municipo Montoro estas 4934 inoj kaj 4818 viroj. En la 585-kvadratkilometra teritorio estas la urbo, kie loĝas 8991 geloĝantoj, kaj aliaj 761 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 108, 57 inoj kaj 51 viroj, kaj mortis 85, 48 inoj kaj 37 viroj. Tiel la natura kresko estis 23 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 4222 homoj (43.3%).
Tamás Galambos
Tamás Galambos [zamAŝ galamboŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Galambos Tamás estis hungara pentristo. Lia origina familia nomo estis Kiss, ekde 1953 li uzas familian nomon de la edukpatro.
Tamás Kiss naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Galambos abiturientis en arta mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Aktlernejo en 1963. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Barcsay kaj Gyula Hincz. Li partoprenis en ekspozicio jam dum la studentaj jaroj. Post la diplomo li studvojaĝis al Skandinavio, Francio, Italio. Li ricevis premiojn inter 1975-2008. Li edziĝis en 1966, post 9 jaroj filo naskiĝis.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
La normigita strukturo de la Ministerio pri Ekonomio estis difinita per Dekreto n-ro 9.679, la 2-an de januaro 2019, kun amendoj de aliaj dekretoj kaj la konvertiĝo de la MP al Leĝo n-ro 13.844, de la 18-a de junio 2019.
Respondecoj
ME respondecas pri la jenaj aferoj:
Bronzepoko
Bronzepoko (aŭ bronza epoko) estas tiu erao de la homa prahistorio, kiam la homoj uzis krom ŝtonon jam kupron, sed ĉefe bronzon (kiu estas la alojo de kupro kaj stano) por pretigi ilojn, armilojn, kiaj ĉefe glavoj, kaj ornamaĵojn. Oni trovis ilojn el kupro jam el la kvara jarmilo a.K. el Okcidenta Azio, Nord-Afriko (Mezopotamio, Hindio kaj Egipto), sed oni poste anstataŭigis la molan kupron per bronzo jam komence de la 2-a jarmilo a.K. La uzado de kupro kaj bronzo disvastiĝis en Eŭropo nur post ĉirkaŭ 1000 jaroj. La uzado de bronzo daŭris en Mez- kaj Orient-Eŭropo de 1900 a.K.- 900 p.K.; en Nord-Eŭropo de 1700 a.K.-600.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
1. valuto, kredito, financaj institucioj, kapitaligo, populara ŝparado, privata asekuro kaj malferma kaj fermita privata pensio;
2. imposta kaj dogana politiko, administrado, inspektado kaj kolektado;
Bronzepoko
Laŭ Francisko Azorín Bronza epoko estas:
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
3. publika financa administrado kaj kontado;
Bronzepoko
La teknologio rilata kun bronzo estis disvolvigita en Proksima Oriento fine de la 4a jarmilo a.K., date en Malgranda Azio antaŭ la 3000 a. K.; en la antikva Grekio eke meze de la 3a jarmilo a.K.; en Centra Azio la bronzo estis konata ĉirkaŭ la 2000 a. K., en Afganio, Turkmenio kaj Irano, kvankam en Ĉinio ne ekuzis ĝis ĉirkaŭ 1800 a. K., adoptante ĝin la dinastio Ŝang.
La loĝantaro multiĝis, kreskis la popoldenso. Aperis la unuaj teraj fortikaĵoj, la labordivido, apero de la agrokultivistoj, bestobredistoj, metiistoj. La bredado de bestoj graviĝis, fine de la epoko oni jam jugis ĉevalon. Oni cindrigis la kadavrojn kaj metis tion fine de la epoko en urnon. Oni ornamis la urnon kaj la diversajn aĵojn el argilo, laŭ tio ornama arto distingas la diversajn kulturojn.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
5. ekonomiaj kaj financaj intertraktadoj kun registaroj, plurflankaj organizaĵoj kaj registaraj agentejoj;
Bronzepoko
La ĉefa karaktero de la bronzepoko ne estas la uzado de la metaloj, sed la malkovro kaj disvolvigo de la metalurgio, nome tekniko necesa por la atingo de la bronzo, nome alojo je 90/10 de kupro kaj de stano. La metalurgio difiniĝas kiel varmega traktado kiu permesas la elprenon de metaloj el mineralo. Ĝi postulas perfektan sciaron de la arto de la fajro, akirita dum la bakado de la ceramiko. Krome estas certa simileco inter la forno de la potfaristo kaj la forno de la bronzofandisto. Por elpreni metalon el mineralo, necesas la kapablo manipuli fornojn je alta temperaturo (la kupro fondiĝas je 1 084 °C ; la aldono de stano malaltiĝas konsiderinde la punkton de fuzio).
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
6. ĝeneralaj prezoj kaj publikaj kaj administrataj tarifoj;
Bronzepoko
Regionaj epokodiferencoj
Sud-Okcidenta Azio estis verŝajne la elirpunkto de la eŭropa bronzteknologio. De tie estis eksportata la nova materialo kaj ankaŭ la necesaj sciaroj. En Palestino ekzistas spuroj de kreado de bronzo jam en la jaro 3300 a.K., en Egiptujo ĉirkaŭ 2700 a.K., en Mezeŭropo ĉirkaŭ 2200 a.K. kaj en Nordeŭropo ĉirkaŭ 1800 a.K. La bronzepoko ne estas do sama evoluŝtupo, sed ekzistas multaj arkeologiaj kulturoj kaj regiondependaj bronzepokoj.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
7. inspektado kaj kontrolo de eksterlanda komerco;
Karibdo
Karibdo aŭ Ĥaribdo (greka: Χάρυβδις) estis senforma mara monstro en greka mitologio, kiu trifoje tage ensuĉas la marakvon kaj poste muĝegante reelsprucas ĝin. Ŝipoj, kiuj venas sub ŝian influon, estas sensave pereiĝantaj.Karibdo estas foje bildigita kiel giganta buŝo, foje kiel grandega akvokirlo. En greka mitologio Karibdo estas filino de mara dio Pozidono kaj Geo, diino de la tero. Ŝi inundis teron por plivastigi la regnon de sia patro, ĝis kiam ĉefdio Zeŭso punante ŝin transformis ŝin en marmonstron. Karibdo ludas rolon en la sagao de Odiseo kaj en la sagao de la argonaŭtoj.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
8. preparado de studoj kaj enketoj por kontroli la ekonomian situacion;
Karibdo
Loko
Karibdo kunlaboras kun alia monstro Skilo en markolo por timigi ŝipistojn, kiuj volas veturi tra la malvastejo. Tradicie oni lokigas la malvastejon en la markolo de Messina, kie sur la kalabria flanko troviĝas roko Scilla, sed alternative oni proponis kabon Skilla en norda Grekio.
Bronzepoko
Regionaj epokodiferencoj
Kutime oni parolas pri frua bronzepoko, meza bronzepoko kaj malfrua aŭ nova bronzepoko, sed ne ekzistas absolutaj tempoperiodoj, ĉar ili malsamegas laŭregione.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
9. doni rajtigon, sub la povo de la Nacia Mona Konsilantaro ( Conselho Monetário Nacional, mallongigo CMN) pri:
Bronzepoko
Regionaj epokodiferencoj
La ĉefa diferenco inter la eŭropaj kaj malgrandaziaj bronzepokoj estas la evoluo de la unuaj paŝoj. En Egiptujo (hieroglifoj), Malgrandazio (kojnoskribo), sed ankaŭ ĉe la Mediteraneo, la mikena kulturo (linia skribo B) oni jam kapablis legi kaj skribi. Arkeologiaj trovaĵoj povis do unuan fojon esti kompletigitaj de skribaj fontoj.
Karibdo
Lingvo
Kutime oni mencias Karibdon nur rilate al Skilo: troviĝi inter Skilo kaj Karibdo = troviĝi senespere en embaraso inter du potencaj vivdanĝeraj riskoj.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
a) la senpaga disdonado de premioj kiel reklamado kiam efektivigita per loterio, donacatestilo, konkurso aŭ simila operacio;
Bronzepoko
Mezopotamio
Simile kiel en Egiptujo, jam estiĝis en Mezopotamio alta kulturo ekde ĉirkaŭ -3500 kun agrikulturo, skribo, urbokonstruado kaj organizata ŝtata administracio, kiam aldoniĝis al la jam disvastiĝinta kupro nova materialo, tio estas bronzo. La stano necesa al ĝia produktado estis verŝajne importataj de la najbaraj regionoj en okcidenta Irano kaj Uzbekujo.
La grandskala uzo de bronzo populariĝis nur en la dua jarmilo antaŭ Kristo. Apartenis al la bronza epoko: sumera civilizacio, akada imperio, malnova Babilonio kaj malnova Asirio.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
b) konsorciaj operacioj, reciproka fondaĵo kaj aliaj similaj formoj de asocio, kiuj celas akiri aktivaĵojn de iu ajn naturo;
Bronzepoko
Mezopotamio
En la tuta Okcidenta Azio plej malfrue ĉirkaŭ -1000 bronzo estis definitive anstataŭata de fero, kiel plej taŭga materialo.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
c) la vendo aŭ promeso vendi varojn podetale, per publika oferto kaj kun antaŭkvito, parte aŭ komplete, de la prezo;
Bronzepoko
Egiptujo
Oni malofte uzas la terminon bronzepoko rilate al Egiptujo, preferante la kutiman ordigon de historio laŭ tradiciaj dinastioj kaj epokoj, dokumentitaj per multegaj skribaj fontoj.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
d) la vendo aŭ promeso vendi rajtojn, inkluzive akciojn posedatajn de civilaj organizaĵoj, kiel hospitalo, motelo, klubo, hotelo, distra centro aŭ loĝejo kaj organizado de servoj de iu ajn naturo, kun aŭ sen repartigo de konservaj elspezoj, laŭ publika oferto kaj kun antaŭpago de la prezo;
Bronzepoko
Egiptujo
Kupron oni trovis jam ekde ĉirkaŭ 4000 a.K. en la kulturo Badari. Al tiu kupro estis ekde la komenco ĉiam aldonita parto de arseno.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
e) la vendo aŭ promeso vendi terojn donitajn en partoj per lotado; kaj
Bronzepoko
Egiptujo
La sekva jarmilo estas regita en supera Egiptujo de la kulturo Nakada kaj en malsupera Egiptujo de la kulturo Maadi. Ambaŭ apartenis al la kupra ŝtonepoko. La bronzepoko komenciĝis iom post la estiĝo de la egipta ŝtato, iom antaŭ 2700 a.K. La unua vera bronzo (kupro kaj 7 ĝis 9 % da zinko) troviĝis en ujoj el la tombo de la reĝo Kasekemui.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
f) la ekspluatado de loterioj, inkluzive de lotludoj kaj aliaj specoj de loterioj aranĝitaj de organizaĵoj antaŭenigantaj ĉevalajn vetkurojn;
Bronzepoko
Egiptujo
Pro la manko de krudmaterialo en Egiptujo preskaŭ ĉiuj bronzaĵoj estis importitaj. Ŝtonaj iloj estas daŭre uzataj dum la tuta bronzepoko.
990-aj jaroj
Eksteraj ligiloj
}}
Bronzepoko
Suda Arabujo
La prahistorio de suda Arabujo estas ĝis nun nur malmulte esplorata. Ĝis ĉirkaŭ la jaro 3200 a.K. verŝajne regis tie ĉefe nomada vivostilo. Poste estiĝis setlejoj, ceramiko kaj agrikulturo. Distingeblas diversaj lokaj kulturoj, kies loĝantoj vivis en setlejoj, foje plurajn hektarojn grandaj.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
11. suplementa pensio;
Bronzepoko
Suda Arabujo
La momento de la unua apero de bronzo estas ankoraŭ pridiskutata. Kupro kaj kupralojoj tamen estas atestitaj ekde ĉirkaŭ 2500 a.K. Oni supozas ke la metalteknologio (metalurgio) estis importita el Palestino. La ferepoko komenciĝis en suda Arabujo en la unua antaŭkrista jarmilo, kiam estiĝis alta kulturo.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
12. formulado de nacia strategia planado kaj preparado de subvencioj por la formulado de longtempaj publikaj politikoj celantaj nacian disvolviĝon;
Bronzepoko
Palestino
La bronzepoko komenciĝis en Palestino ĉirkaŭ 3300 a.K. Antaŭis ĝin kupra ŝtonepoko kun alta teknika nivelo de metalprilaborado. La bronzepokon en Palestino karakterizas la estiĝo de urboŝtatoj. Palestino situis inter la tiamaj altkulturoj de Egiptujo, Sirio kaj Mezopotamio kaj estis, kiuj forte influis ĝin.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
13. taksado de la sociekonomiaj efikoj de politikoj kaj programoj de federaciaj registaroj kaj preparado de specialaj studoj por reformulado de politikoj;
14. preparado de studoj kaj enketoj por kontroli la sociekonomian situacion kaj administradon de naciaj kartografaj kaj statistikaj sistemoj;
15. preparado, kontrolado kaj taksado de plurjara investplano kaj jaraj buĝetoj;
16. ebligi novajn financajn fontojn por registaraj planoj;
17. formulado de gvidlinioj, kunordigo de intertraktadoj, kaj kontrolado kaj taksado de ekstera financado por publikaj projektoj kun plurflankaj organizaĵoj kaj registaraj agentejoj;
18. kunordigo kaj administrado de federaciaj planaj kaj buĝetaj sistemoj, civila oficistaro, administra organizado kaj modernigo, administrado de informoj kaj informaj rimedoj kaj ĝeneralaj servoj;
György Mészáros
György Mészáros [djordj mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mészáros György estas hungara pentristo, altlerneja instruisto.
György Mészáros naskiĝis la en Vilonya.
Biografio
György Mészáros abiturientis en industriarta mezlernejo en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo de Pécs en 1973, fine li studis en Hungara Belarta Universitato inter 1975-1979. Li studvojaĝis en Vieno, Munkeno, Parizo, Italio. En 1981 li ekinstruis en Pedagogia Altlernejo de Szombathely, baldaŭ li estis katedrestro. Ekde 1994 li instruas en Universitato de Okcidenta Hungario, post 2 jaroj li fondis artan instituton. Li ricevis premiojn inter 1985-1987.
Natalia Ginzburg
Natalia Levi-Ginzburg (1916-1991) estas unu el la plej gravaj verkistinoj de la itala literaturo de la 20-a jarcento. Inter 1983 kaj 1987 ŝi estis membro de la Itala Parlamento.
Biografio
Natalia Levi naskiĝis la en Palermo, sed ŝi pasigis sian infanaĝon kaj adoleskecon en Torino. Ŝi havis laikan edukon. La patro, Giuseppe Levi, de juda origino, estis distingita scienculo kaj profesoro de anatomio, la patrino, Lidia Tanzi, estis katolika kaj socialista. La patro kaj la fratoj estis arestitaj kaj procesitaj pro siaj kontraŭfaŝismaj ideoj.
Bronzepoko
Palestino
Mortintoj estis entombigitaj en grandajn amastombojn elfositajn el la rokoj. La lando estis verŝajne organizata per urboŝtatoj. Troveblas multaj atestoj pri eksterlanda komerco, kvankam oni jam frue forlasis tiun kun Egiptujo por atingi perŝipe Biblos kaj Sirion.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
20. administrado de aktivaĵoj;
Natalia Ginzburg
Biografio
En 1933 Natalia publikigis sian unuan rakonton, I bambini, en la revuo Solaria. En 1938 ŝi edziniĝis kun Leone Ginzburg, kontraŭfaŝisma intelektulo de rusa origino kaj profesoro pri rusa literaturo. En tiuj jaroj ŝi estis en amikaj rilatoj kun la kontraŭfaŝismaj intelektuloj de Torino, precipe kun Cesare Pavese kaj Carlo Levi.
Bronzepoko
Palestino
Ekde 1500 a.K. Palestino estis konkerita de Egiptujo, kio signifas la komencon de la malfrua bonzepoko en Palestino. Urboŝtatoj daŭre ekzistis kaj la estiĝo de skribo puŝis la regionon en la lumon de historio.
Stacio Sangyōdōro
Stacio Sangyōdōro (産業道路駅 [Sangjoodooro-eki], Sangyōdōro Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kaŭasaki, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū-Daishi.
Natalia Ginzburg
Biografio
En 1940 ŝi sekvis sian edzon, kondamnitan pro kialoj politikaj kaj rasaj al interna ekzilo, al Pizzoli, malgranda kaj malproksima vilaĝo en Abruco, kie li restis ĝis 1943.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
21. politikoj por disvolvi industrion, komercon kaj servojn;
Bronzepoko
Kipro
Post periodo de kupra ŝtonepoko ekde ĉirkaŭ 3900 a.K. komenciĝis ĉirkaŭ 2600 a.K. bronzepooko en Kipro. La insulo estas riĉa je kupro kaj havis do apartan signifon rilate al internacia komerco. Ĉu la vorto kupro estiĝis el la nomo de la insulo, aŭ inverse ne estas klare.
Natalia Ginzburg
Biografio
Post la morto de la edzo, turmentita kaj murdita en februaro 1944 en la roma malliberejo de Regina Coeli, Natalia alvenis al Romo, ĵus liberigita, kaj estis dungita de la eldonejo Einaudi. Natalia esprimis siajn sentojn pri sia perdo en fama poemo titolita Memoro. En aŭtuno de la jaro 1945 ŝi reiris al Torino. En 1947 ŝi publikigis sian duan romanon, È stato così, kiu gajnis la literaturan premion "Tempo".
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
23. metrologio, normigado kaj industria kvalito;
Lamberto la 2-a de Spoleto
Lamberto la 2-a de Spoleto estis imperiestro de la Sankta Romia Imperio ekde 891 ĝis 898 kaj reĝo de Italio ekde 892 ĝis 898.
Natalia Ginzburg
Biografio
En 1950 ŝi edziniĝis kun Gabriele Baldini, profesoro, specialisto pri angla literaturo kaj direktoro de la Itala Kultura Instituto en Londono. Por Natalia komencis bela periodo pri literatura verkado, ĉefe bazita sur la temoj de la memoro kaj de la psikologia esploro. En 1952 ŝi publikigis la romanon Tutti i nostri ieri, en 1957 Valentino, en 1961 Le voci della sera, en 1962 la kolekton de noveloj Le piccole virtù kaj en 1963 ŝi gajnis la “Strega Premion” kun Lessico famigliare, kiu ricevis fortan konsenton universalan. Ŝi estis ankaŭ aŭtoro de teatraĵoj.
En 1969 ŝia dua edzo mortis. Ŝi daŭrigis kun sia skribado kaj samtempe, kiel multaj intelektuloj de itala maldekstro de la tempo, ŝi komencis pli aktive partopreni en politiko. Tial en 1983 ŝi estis elektita parlamentano por la Itala Komunista Partio (PCI).
Inter la jaroj 1970 kaj 1974 Natalia Ginzburg skribis por la ĵurnalo Corriere della Sera, multnombrajn artikolojn pri literaturo kaj kulturo.
En la lastatempaj romanoj Caro Michele, Famiglia, La città e la casa, La famiglia Manzoni, ŝi reproponis la temojn karajn al ŝi pri la familia mikrokosmo.
Ŝi mortis en Romo la.
Bronzepoko
Kipro
La komenco de la bronzepoko ŝajne alportis grandajn politikajn ŝanĝojn al la insulo. Trovejoj situas ĉefe en la norda parto de la insulo kaj okazis eble enmigradoj el Antalio. Oni trovis nur malmultajn spurojn pri setlejoj. La periodo estas ĉefe konata per tomboj.
Komence de la meza bronzepoko (ĉirkaŭ 1900 ĝis 1650 a.K.) atesteblas multaj kontaktoj al aliaj mediteraneaj kulturoj. Kipro estas nomata Alaŝia en kojnoskribaj tekstoj. Fine de la epoko okazis multaj militoj: oni trovis multajn armilojn kaj la setlejoj estis fortikitaj. La komerco kun Egiptujo kaj Palestino kreskis. Kipro eksportis kupron kaj malgrandajn botelojn, kiuj eble enhavis luksajn ŝmiraĵojn. En la malfrua bronzepoko (ĉirkaŭ 1650 ĝis 1050 a.K.) estiĝis urboj kaj skribo. Tiel Kipro eniris historion.
Grekujo
En la 3-a jarmilo a.K. pluraj setlejoj sur Kreto evoluiĝis al centraj lokoj pri metioj kaj komerco. Per la Minoa civilizo estiĝis la unua alta kulturo de Eŭropo. Estiĝis ekonomie estranta tavolo, kiu laŭ la jaroj estigis monarkian reĝimon.
La dinastio de la ŝaktotombistoj, kutime nomata la mikena civilizo, influis la malfruan bronzepokon en Grekujo.
En la okcidenta parto de Malgrandazio la frua broncepoko rilatas al la fazo 1a de Trojo, ĉirkaŭ 2800 a.K.
Bronzepoka kolapso
La bronzepoka kolapso estas transiro en la Egea Regiono, Sudokcidenta Azio kaj la orienta Mediteraneo de la malfrua bronzepoko al la frua ferepoko, kiun historiistoj kiel M. Liverani, S. Richard, Roberto Drews, Frank J. Yurco, Amos Nur, Leonard R. Palmer kaj aliaj kreas, ke ĝi estis perforta, subita kaj kulture eksploda. La palaca ekonomio de la Egea Regiono kaj de helenisma Malgrandazio, kiu karakterizis la malfruan bronzepokon, estis anstataŭitaj, post hiato, per la kulturoj de izolitaj vilaĝoj de la greka malluma epoko.
Oĥa
Oĥa (ruse Оха) estas urbo en Saĥalena provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 64425.
La urbo estis fondita en jaro 1880.
Bronzepoko
Bronzepoka kolapso
Inter proksimume la datoj 1200 kaj 1150 antaŭ nia erao, la kultura disfalo de la Mikenaj regnoj, la Hitita Imperio en Malgrandazio kaj Sirio, kaj la Nova Imperio de Egiptio en Sirio kaj Kanaano interrompis komercajn vojojn kaj severe reduktis la legopovon en la tuta regionego. En la unua fazo de tiu periodo, preskaŭ ĉiu urbo inter Piloso kaj Gaza estis perforte detruita, kaj ofte restis neloĝata poste: inter la ekzemploj estas Hatuŝa, Mikeno, kaj Ugarit.
Lamberto la 2-a de Spoleto
Biografio
Filo de Gvido la 2-a de Spoleto kaj de Ageltruda (eble en 880), estis tre junaĝe asociigita al la trono de la patro, kronita imperiestro en 891 de papo Stefano la 5-a. Post la morto de tiu papo en la sama jaro, ties posteulo, papo Formoso, estis devigita kroni lamberton reĝo de Italio. La papo, tamen, petis la intervenon de Arnulf de Karintio kiu descendis al norda Italio.
Bronzepoko
Bronzepoka kolapso
La iom-post-ioma fino de la Malluma Epoko kiu sekvis vidis la leviĝon de Sirio-Hititaj ŝtatoj en Kilikio kaj Sirio, la arameajn regnojn de la mezo de 10-a jarcento antaŭ nia erao, kaj fine la aperon de la Nov-asiria imperio.
Galbo
Galbo, Servius Sulpicius Galba estis romia nobelo, kiu naskiĝis en la jaro -3 kaj mortis en la jaro 69. Li estis romia imperiestro en la dua duono de la jaro 68, de 68-06-06 ĝis 69-01-15. Li regis post la imperiestro Nerono, en jaro politike nestabila, nomata la «jaro de la kvar imperiestroj».
Lamberto la 2-a de Spoleto
Biografio
Ageltruda obtenis de la papo Stefano la 6-a, elektita per sia apogo, ke alestiĝu proceso kontraŭ lia antaŭulo: kiu estis (897) eltombigita, submetita al makabra proceso, kondamnita kaj lia korpo ĵetita al la rivero Tibero. La epizodo estas difinita en la historiografio kiel "la sinodo de la kadavro".
En 898 papo Johano la 9-a deklaris “neekzistanta” la kronadon de Arnulf kaj apogis Lamberton, kiu tamen abrupte forpasis en la sama jaro dum batuo. Arnulf, post la morto de Lamberto la 2-a, estis elektita imperiestro de la Sankta Romia Imperio.
Laŭ Liutprando episkopo de Kremono, ''”Lamberto estis junulo eleganta kaj homo severa. Mortigite, li estis entombigita en Piaĉenco.”'' Kaj laŭdas lin.
Aliaj projektoj
KOMUNA:
Bronzepoko
Bronzepoka kolapso
Artefaktoj el arsena bronzo de la Majkop-kulturo en Norda Kaŭkazio estis datitaj en la 4a jarmilo a.K. Tiu plinovigo rezultis en la cirkulado de teknologio por produktado de arsena bronzo tra suda kaj orienta Eŭropo.
Mez- kaj Nord-Eŭropo
Nur malfrue, ĉirkaŭ 2200 a.K., la bronzepoko atingis la centran kaj nordan partojn de Eŭropo. Estas certigitaj komercrilatoj (interalie pri sukceno) al Nordeŭropo kaj al Egea Maro en la mezeŭropa bronzepoko. Atestoj de regulaj komercrilatoj estas interalie la rokdesegnaĵoj de Carschenna, ĉevoja sanktejo ĉe ĉarĝbesta pado tra la Alpoj. La bronzepokon oni nomas kutime laŭ la diversaj entombadoj tumula bronzepoko aŭ urno-kampa epoko.
9250 Chamberlin
9250 Chamberlin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Bronzepoko
Mez- kaj Nord-Eŭropo
La norda bronzepoko (ĉirkaŭ 1800 a.K.) komenciĝis pli malfrue ol en sudaj regionoj. Kupro kaj zinko devis esti alportitaj, ĉar mankis lokaj trovejoj. Sukceno estis ŝatata eksportaĵo kaj iĝis tiel la "oro de la nordo". Metalaj aĵoj el la norda regiono estas inter la plej belaj konservitaj produktoj de la bronzepoko. Kiel ornamaĵo oni uzis bronzon ankoraŭ longe post la fino de la bronzepoko.
La Skandinava bronzepoko estas la nomo donita de Oscar Montelius al kultura subperiodo de la Bronzepoko en la historio de Skandinavio. Ĝi disvolviĝis en la teritorioj de Skandinavio, inkluzive de lokoj pli orientaj kiaj nun Estonio, inter 1800 a. K. - 500 a. K. Ĝi estas konsiderata heredinto de la batalhakila kulturo kaj estas kutime konsiderata origino de la praĝermana kulturo (aŭ Jastorfkulturo) de la Ferepoko.
9250 Chamberlin
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar La fotografiaj platoj, senditaj en Leiden (Nederlando), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Oĥa
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
Bronzepoko
Mez- kaj Nord-Eŭropo
La Potapovka kulturo (2500–2000 a. K.) estas arĥeologia kulturo de la bronzepoko en la meza Volgo-regiono.
Oĥa
La interurba telefona kodo estas 42437, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
24. internacikomercaj politikoj;
9250 Chamberlin
Nomo
Ĝi estis nomita honore al Alan B. Chamberlin, altranga inĝeniero en la sekcio pri Mekanismo de Flugo kaj Navigacio de la Jet Propulsion Laboratory. Li studas la elsendojn de gasoj el la kaj la necertecojn ligitajn aj la alproksimiĝo de Tero de la.
Oĥa
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas en nordorienta parto de Saĥaleno.
En jaro 1959 la urbo havis 27,6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 28 mil loĝantojn.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
25. reguligo kaj plenumado de programoj kaj agadoj rilataj al eksterlanda komerco;
Ostrogoĵsk
Ostrogoĵsk (ruse Острогожск) estas urbo en Voroneĵa provinco en Rusio.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
26. apliko de komercaj defendaj mekanismoj;
Ostrogoĵsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 20430.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
27. partopreno en internaciaj intertraktadoj pri eksterlanda komerco;
Ostrogoĵsk
La urbo estis fondita en la unua kvarono de la 17-a jarcento, kvankam oficiala jaro de la fondo estas 1652.
Bronzepoko
Bronzepoko en Afriko
En la Antikva Egipto la bronzo ekuziĝis dum la fino de la pradinastia epoko, nome ĉirkaŭ la jaro 3150 a.K., kvankam neniam ĝi anstataŭis entute la ŝtonon kiel baza elemento por la produktado de artefaktoj (pro la malabundo de krudmaterialoj). Baldaŭ poste, ĉirkaŭ la jaro 3100 a.K., okazis la unuigo de la Supra kaj Malsupra Egiptoj, kio komencigis la Tinitan Epokon kiu enhavas la 1an kaj 2an dinastiojn. La ĉefurbo translokiĝis el Neĥen (Supra Egipto) al nova urbo, Memfiso, konstruita sur la limoj inter la Nordo kaj la Sudo. En tiu arkaika epoko oni adoptis la simbolojn kaj oni establis la administraciajn sistemojn kiuj ripetiĝos laŭlonge de la tuta egipta historio.
Ostrogoĵsk
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1765.
La interurba telefona kodo estas 07375, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Tiĥaja Sosna (Тихая Сосна) (kiu enenfluas en riveron Don (Дон)), en 3 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo (la stacio estas ekde 1895).
En jaro 1959 la urbo havis 28,4 mil loĝantojn.
Bronzepoko
Bronzepoko en Afriko
La Magrebo ricevis kelkajn influojn de la kulturaj grupoj de la eŭropa bronzepoko, kiel pruvas la trovitaĵoj rilataj kun la tradicioj de la sonorilformaj pokaloj trovitaj en Maroko. Spite tion, la regiono ne produktis sian propran metalurgion ĝis la koloniigo fare de fenicoj (ĉirkaŭ la jaro 1100 a.K.).
Ostrogoĵsk
En jaro 2002 la urbo havis 34,6 mil loĝantojn.
Bronzepoko
Bronzepoko en Afriko
La subsahara Afriko restis ŝajne ligita al la vivmaniero de la Neolitiko ĝis oni disvolvigis la metalurgion de la fero en la baseno de la rivero Niĝero (sen pasi tra la epokoj de kupro kaj bronzo). Tamen tio estis la ĝenerala kredo ĝis la arkeologiaj elfosaĵoj fare de la angla Thurstan Shaw en la kuŝejoj de Igbo Ukwo, Igbo Richard, kaj Igbo Isaiah en Niĝerio en 1959; kie li trovis amason de bronzaĵoj (nome kolringoj, kranioj kaj figuroj de gepardo, skrapitaj vizaĝoj, inter multaj aliaj) prilaboritaj ĉefe per la tekniko de la perdita vakso. Tiaj trovitaĵoj estis datitaj pli malpli ĉirkaŭ la 9-a aŭ 10-a jarcento p.K. Fakte pruvoj pri ferfandado aperis pli frue aŭ samtempe kiel tiuj de kuprofandado en Niĝerio ĉirkaŭ 900–800 a.K., en Ruando kaj en Burundo ĉirkaŭ 700–500 a.K. kaj en Tanzanio ĉirkaŭ 300 a.K.
Estis longdaŭra polemiko ĉu la disvolvigo de la metalurgioj de kupro kaj de fero sendepende disvolviĝis en sub-Sahara Afriko aŭ estis enkondukita el ekstere tra la Sahara Dezerto el Nordafriko aŭ el la regionoj de la Hinda Oceano. Pruvaro por teorioj de sendependa disvolvigo kaj de elekstera enkonduko estas malabundaj kaj celo de aktiva fakula debato. Fakuloj sugestis, ke ambaŭ la relativa malabundo de arkeologia esplorado en sub-Sahara Afriko same kiel la longdaŭraj antaŭjuĝoj limigis aŭ kondiĉigis la komprenon de la prahistoria metalurgio en la kontinento. Fakulo karakterizis la staton de la historia sciaro jene: “Diri ke la historio de la metalurgio en sub-Sahara Afriko estas komplika estas eble nur subkompreno.”
La Bronzepoko en Nubio, startis tiom frue kiom ĝis 2300 a.K. Kuprofandado estis enkondukita fare de Egiptianoj al la Nubia urbo Meroe, sur teritorioj de la nuntempa Sudano, ĉirkaŭ 2600 a.K. Fornoforĝejo por bronzofandado estis trovita en Kerma, kaj estis datita el 2300–1900 a.K.
La kuprofandado okazis en Okcidenta Afriko antaŭ la apero de la ferfandado en la regiono. Restaĵoj de kuprofandaj fornoj estis trovitaj ĉe Agadez, Niĝero, kiuj estis datitaj tiom frue kiom ĉe la jaro 2200 a.K. Tamen, la pruvaro de kuproproduktado en tiu regiono antaŭ 1000 a.K. estas ankoraŭ pristudita. Pruvaro de kupro-minado kaj -fandado estis trovita ĉe Akĵuĵt, Maŭritanio, kio sugestas malgrandskalan produktadon ĉirkaŭ 800 al 400 a.K.
Bronzepoko en Suda kaj Orienta Azio
En la hinda subkontinento bronzaĵoj aperis ĉe la apero mem de la Induso-civilizacio, dum kiu la loĝantoj de Harapo kaj aliaj urboj de la regiono disvolvigis novajn teknikojn de metalurgio kiuj ebligis al ili fandi kupron, bronzon, plumbo kaj stanon. La kronokulturo de Harapo (inter 1700-1300 a. C.) koincidas parte kun la transiro al la Ferepoko (Veda Civilizo), pro kio estas malfacile datigi la hindan Bronzepokon tute ĝuste.
La fakuloj ankaŭ ne interkonsentas pri la datado en Ĉinio. La alojoj de bronzo aperis dum la periodo Erlitou, kiu estas inkludita fare de kelkaj fakuloj ene de la dinastio Ŝang, nome ĉirkaŭ meze de la 2.a jarmilo a.K. Sed aliaj fakuloj kredas ke ili apartenus al la dinastio Xia, nome ties antaŭa. Iel ajn, la uzado de la bronzo akiris grandan gravon en la ĉina kulturo kaj ties disvovligo estis tute aparta de eksteraj influoj.
En teritorioj de la nuntempa Tajlando (nome en Ban Ĉiang) estis malkovritaj bronzaj artefaktoj kiuj estis datitaj ĉirkauz la jaro 2100 a.K. En la duoninsulo Koreio bronzo aperis ĉirkaŭ la jaro 1000 a.K. pro influoj de la kulturoj de Manĉurio, kvankam ĝi sukcesis adopti specifajn trajtojn laŭ tipoj kaj stiloi, ĉefe en ceremoniaj artefaktoj. Aperis ankaŭ bronzaj tamburoj apartenantaj al la kulturo Dong Son, originita ĉirkaŭ la delto de la Ruĝa Rivero, en nordo de Vjetnamio kaj sudo de Ĉinio, kie ili estis produktitaj el la jaro 600 a.K.
Bronzepoko en Ameriko
En Ameriko ŝajne la metalurgio ne havis soci-ekonomiajn kondiĉojn, eble nur teknikajn, kaj ankaŭ ties datado estas ligita al polemikoj. Kelkaj esploristoj asertas, ke dum la tuta daŭro de la Meza Horizonto en Andoj oni uzis kupron arsenan kaj ke en la civilizacio Tiahuanako jam oni uzis amplekse (ĉirkaŭ la jaro 600 p.K.) aojon de kupro, arseno kaj nikelo, konsiderata de tiuj fakuloj kiel bronzo, kiu estis anstataŭita je ties finaj fazoj per la aŭtenta bronzo (ĉirkaŭ la jaro 800 p.K.). Aliaj fakuloj male antaŭenigas ĝis la epoko de la civilizacio Ĉimua (el la jaro 900 p.K.) la uzadon de la arsenkupro, kaj tiel por ili estos la Inkaoj kiuj ĝeneraligis en sia imperio la uzadon de bronzo. La posta apero de limigita produktado metalurgia de bronzo sur la okcidento de Meksiko sugestus la ekziston kontaktoj kun la regionoj de Andoj aŭ malfrua malkovro de tiaj teknikoj.
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
28. komerca registrado;
29. formulado de la politiko por subteni mikroentreprenojn, malgrandajn entreprenojn kaj manlaborojn;
30. artikado kaj kontrolado de organoj kaj organizaĵoj implikitaj en integrado de la registrado kaj leĝigo de kompanioj;