cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Castrillo de Don Juan
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.
Degerfors
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Örebro län kaj en la historia provinco Närke (Neriko) de mezokcidenta Svedio, 50 kilometrojn okcidente de la provinca centro Örebro, kaj apartenas al la regiono Svealand, la meza landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kumla
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Örebro län kaj en la historia provinco Närke (Neriko) de mezokcidenta Svedio, 15 kilometrojn sude de la provinca centro Örebro, kaj apartenas al la regiono Svealand, la meza landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Terry Jones
Terence Graham Perry JONES (konata kiel Terry Jones; la 1-an de februaro, 1942 - la 21an de januaro 2020) estis brita-kimra aktoro, komikisto, kinoreĝisoro kaj verkisto.
Vivo
Jones estas plej konata pro sia asocio kun la komedigrupo Monty Python. Li partoprenis ĉiujn programojn de Monty Python Flying Circus kaj ĉiujn filmojn de la grupo kiun li ankaŭ reĝisoris. Jones verkis kelkajn el la skeĉoj kajjplurajn kantojn, inkluzive de The Lumberjack Song, kune kun Michael Palin.
Post dissolvado de Monty Python, li reĝisoris kaj ĉefrolis en la filmo Eric the Viking publikigita en 1983 kaj kvankam lia redaktado ne estis kompletigita, la filmo estis sukceso. Jones reredaktis la filmon, mallongigis ĝin kaj re-liberigis ĝin sed la dua versio ricevis nur malmulte da atento. En 1989, tria redaktita versio de la filmo estis publikigita. La redaktisto estis la filo de Jones. La tria versio estis pli mallonga kaj pli fluida ol la antaŭaj du versioj kaj ĝi estis pli sukcesa ol siaj antaŭuloj kaj estas konsiderita la oficiala versio de la filmo. De la Monty Python-grupo, John Cleese ankaŭ aperas en Eric the Viking.
Terry Jones ne aperis en multaj filmoj post kiam Monty Python disiĝis. Li verkis scenarojn por pluraj filmoj kaj ekde la komenco de la 1980-aj jaroj li ĉefe okupiĝas pri verkado.
Jones publikigis librojn, inkluzive de multaj infanlibroj. En unua jardeko de la 21-a jarcento li okupiĝis pri verkado de politikaj artikoloj en britaj gazetoj. La ĉefa parto de lia verko traktis opozicion al la milito en Irako. En 2015, Jones estis diagnozita kun afazio (PPA), kiel rezulto li perdis la kapablon paroli.
Zamenhof diris (infanludo)
Zamenhof diris estas grupa ludo, kutime por junaĝaj infanoj.
La faciliganto donas al la grupo sekvendajn instrukciojn, kelkaj el kiuj komenciĝas per la frazo "Zamenhof diris". La instrukcioj komenciĝantaj per ĉi tiu frazo devas esti sekvitaj, dum ĉiuj aliaj instrukcioj devas esti ignoritaj. Partoprenanto kiu ne sekvas instrukcion, kiu komenciĝis per "Zamenhof diris", aŭ ŝanĝas sian konduton pro instrukcio, kiu ne komenciĝis per ĉi tiu frazo, estas malkvalifikita.
La ludo povus servi por instrui al sufiĉe junaj infanoj identifiki siajn korpopartojn, uzi ilin kaj praktiki korpomovojn laŭ ordonoj.
Villadoz
Geografio
Villadoz estas municipa teritorio en la centro de la komarko Daroka Kamparo, kie ĝi limas kun Villarreal de Huerva, Badules, Romanos kaj Villarroya del Campo.
La loĝloko Villadoz mem estas je 69 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 882 msm, inter Villarreal de Huerva norde ĉe la aŭtovojo Autovía Mudéjar, kiu komunikas kun Cariñena kaj Zaragozo kaj Romanos (sude, sed ankaŭ ĉe la aŭtovojo) kaj Badules sur la fluejo de la rivero Huerva.
Historio
Oni trovis restaĵojn de romianoj en la teritorio. La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de Sesma de Langa en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. Iam estis kaj preĝejo kaj du ermitejoj, sed tiuj estis detruitaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. En 1845 la loĝloko Villarroya del Campo estis deklarita submunicipo de Villadoz; sed ĝi sendependiĝis meze de la 20-a jarcento.
En 1933 alvenis industrio al Villadoz, pere de la fervoja linio Zaragoza-Caminreal de la kompanio Caminos de Hierro del Norte, kio meze de la jarcento iĝis de Renfe, kaj la linio plilongiĝis ĝis Teruelo. Fine de la 1990-aj jaroj oni plilongigis la linion ambaŭflanke ĝis Valencio kaj Huesca. En la Hispana Enlanda Milito la frankistoj mortpafis kvin respublikanojn de Santa Cruz de Nogueras kiuj estis enterigitaj en komuna elfosaĵo kaj jam rekuperitaj. Krome ankaŭ kvar lokanoj mortis en la milito.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Villadoz kie oni malaltiĝis el 349 loĝantoj en 1940 ĝis nunaj 90 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun mudeĥara turo kaj gotika retablo de la 15-a jarcento; krucmonumento; kaj ermitejoj. Estas interesaj naturaj lokoj en la apudeco.
Lekeberg
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Örebro län kaj en la historia provinco Närke (Neriko) de mezokcidenta Svedio, 30 kilometrojn sudokcidente de la provinca centro Örebro, kaj apartenas al la regiono Svealand, la meza landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Stadiono Al Bayt
La Stadiono Al Bayt (استاد البيت) estas futbala stadiono situanta en Al Khor en Kataro.
Monokalia tiofosfato
Monokalia tiofosfato aŭ kalia monotiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiofosfata acido kaj kalia hidroksido. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Monokalia tiofosfato posedas 1 kaliatomon, 3 oksigenatomojn, 2 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 fosforatomon. Monokalia tiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiofosfataĵoj kaj kaliaj derivaĵoj.
Stadiono Al Bayt
Historio
Ĝi estis konstruita por gastigi matĉojn de la Futbala Mondpokalo 2022 organizata en Kataro.
La stadiono kun kapacito de sidlokoj estis inaŭgurita dum malferma ceremonio la  antaŭ matĉo Kataro-Barejno de la Araba Pokalo 2021.
Religia libereco en Alĝerio
Religia libereco en Alĝerio estas regulita de la konstitucio de Alĝerio, kiu deklaras Islamon kiel la ŝtata religio (laŭ la artikolo 2), sed la konstitucio ankaŭ deklaras ke "libereco de kredoj kaj opinioj estas nefordonebla" (laŭ la artikolo 36).
En la praktiko, la registaro de Alĝerio plejofte subtenas religian liberecon, kun iuj limigoj. La registaro de facto promocias la politikon de toleremo, ĝi permesas, kun iuj limigoj, la religian aktivecon de aliaj konfesioj. La malgranda kristiana kaj tre malgranda juda minoritatoj plejparte praktikas siajn kredojn sen la ŝtata regulado. La leĝoj de Alĝerio ne agnoskas kaj ne permesas edzinigojn de islamaj virinoj, kaj edzigojn de viroj, kiuj ne estas islamanoj, al islamaj virinoj; sed la leĝoj permesas edzigojn de islamanaj viroj kaj kristianaj/judaj virinoj. Laŭ la leĝoj, infanoj devas konfesi religion de siaj gepatroj, eĉ se ili naskiĝis eksterlande kaj estas civitanoj de sia naskiĝlando.
(93768) 2000 WN22
(93768) 2000 WN22 estas tre malgranda sed neordinare hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso, sed pro sia granda orbita klineco ĝi restas iom malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,20242 AU, tie estas 30,282 milionoj da km.
Benzeno-sulfinila klorido
Benzenosulfinila klorido estas organosulfura kombinaĵo kun formulo C6H5SOCl. Ĝi estas senkolora viskozeca likvaĵo kiu dissolviĝas en organikaj solvantoj, sed reakcias kun aminoj kaj alkalaĵoj. Ĝi estas ĉefe uzata en la preparado de sulfinamidoj kaj sulfinataj esteroj per reakcioj kun aminoj kaj alkoholoj. Ĝi estas preparata per klorigo de la benzeno sulfinata acido aŭ ĝiaj saloj kun fosforila klorido.
Aŭstralio en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
Madara Uchiha
Madara Uchiha (うちは マダラ) estas fikcia antagonisto de la mangao kaj animeo Naruto, kaj Naruto Ŝippuden, kreita de la mangao-verkisto Masashi Kishimoto. Samkiel en la mangao kiel en la animeo, Madara estas la estro de la klano Uchiha, unu el la ninĵaj klanoj plej fortaj de la Konoha Vilaĝo. Li estas unu el la plej fortaj ninjo de sia tempo, kiu preskaŭ sukcesis atingi senmortecon kaj timigas la tutan ninĵaj mondon. En la japana adapto de la animeo lia voĉoaktoro estas Naoya Uchida.
Madara aperas en pluraj filmoj bazitaj sur la serio, samkiel en aliaj medioj rilatiĝitaj al la entrepreno, inkludante videoludojn kaj originalajn video-animeojn.
Ruado
Ruado estas la procedo, per la agado de mikroorganismoj, por desolvi la ĉelan histon kaj pektinon ĉirkaŭ la bastfibroj. Ĝi estas uzata por produkti fibrojn el plantoj por teksado kaj paperfarado.
Priskribo
Ekzistas diversaj metodoj de ruado, depende de la speco de uzata akvo.
Kuva ruado
La plej ofta metodo de ruado uzas akvon. Oni mergas, kaj lasas dum 6–8 horoj, faskojn de la planta tigo en kuvojn de akvo ; la akvo penetras la tigon, ŝveligas la internajn ĉelojn, kaj tiel rompas la eksterajn ĉelojn; tio rapidigas la agadon de bakterioj, kiuj formanĝas la ĉelan histon sed ne la bastfibrojn. La procedo ankaŭ forviŝas ajnajn malpuraĵojn.
Ruado per natura akvo
Pli tradicie, anstataŭ uzi kuvojn, oni povas uzi naturan akvon en lagetoj, marĉoj, aŭ malrapidaj riveretoj. En tiu procedo, la faskoj de tigoj estas fiksitaj per ŝtonoj aŭ peza ligno en la lagon ktp dum 8–14 tagoj; la postulata daŭro dependas de la temperaturo kaj minerala enhavo de la natura akvo.
Ruado per roso
En regionoj sen multo da akvo, oni kelkfoje ruas per roso: oni simple sternas tigojn sur kampon, kie la suno, aero, roso, kaj naturaj bakterioj ruas la tigojn dum du aŭ tri semajnoj. Rose ruita fibro estas ĝenerale pli malhela kaj malforta ol alie ruita fibro.
(151723) 2003 BX63
(151723) 2003 BX63 estas tre malgranda, ne tre hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:4 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,27845 astronomia unuo (41,656 milionoj da km).
Lindesberg
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Örebro län kaj en la historia provinco Närke (Neriko) de mezokcidenta Svedio, 40 kilometrojn norde de la provinca centro Örebro, kaj apartenas al la regiono Svealand, la meza landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Jindřichovice
Nomon Jindřichovice portas pluraj setlejoj:
Boltigen (stacidomo)
Boltigen estas fervoja stacidomo en Boltigen, Svislando.
Bierfarejo de Watzdorf
Watzdorfer Traditions- & Spezialitätenbrauerei estas bierfarejo en la uesta urbokvartalo Watzdorf de Bad Blankenburg en Germanujo. Estras ĝin Gerhard Rögner kaj Tobias Rögner. La ejo figuras sur listo de monumentprotektotaĵoj.
Historio
Dokumento atestas ke jam en 1411 la senjoroj de Watzdorf havis rajton pri bierfaro kaj -elverŝo. La sekvintajn jarcentojn estas en tiu ĉi regiono multaj etaj bierfarejoj kies produktoj nur en freŝa stato konsumeblis. Vendado de ĝi do apenaŭ lukris. Nur en 1893 fonditis la entrepreno Watzdorfer Exportbrauerei Funke & Hennrich kiu modernigis la farometodojn kaj sukcesis en eksterkomunuma vendado. Ĝin transprenis en 1913 Produktionsgesellschaft Thüringen GmbH Rudolstadt. Nomo nova estis Brauerei Watzdorf (srl). Unua afergvidanto estis la politikisto Emil Hartmann. Ĝis la potencakiro de la nazioj la bierfarkvanto atingis ne tute 25 miloj da hektolitroj.
En Naziisma Germanio la konsumkooperative organizita fabriko metitis sub ŝtata kontrolo. En 1942 ĝi enkorpigitis al Gemeinschaftswerk der deutschen Arbeitsfront (srl). Mallonge malantaŭ militofino ĝi nove fonditis sub la nomo Konsumbrauerei Watzdorf.
En la 1970-aj jaroj la biera produktadokvanto estis de pli ol 100 miloj da hektolitroj. En 1989, kiam estis Turniĝo, produktitis (kun limonadoj) ne tute 185.000 hektolitroj. Post du fiaskintaj privatiĝoj sukcesis en 1998 nova fondiĝo.
Ofertaro
Nuntempe la gamo ampleksas la jenajn specojn: Pilsner Bier, Helles, Schwarzbier, Bockbier kaj Weizenbier. Tipas por la watzdorf-anoj enboteligo en ujojn laŭ steinie-formo (0,33 litroj) sen kronfermiloj sed kun mane facile forprenigeblaj deŝirfermiloj. Ĉeestas ankaŭ biermuzeo kun interesaj rondgvidadoj kaj bierprovaranĝoj kaj speciala vendejo.
Nora (komunumo)
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Örebro län kaj en la historia provinco Närke (Neriko) de mezokcidenta Svedio, 30 kilometrojn norde de la provinca centro Örebro, kaj apartenas al la regiono Svealand, la meza landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Villarroya del Campo
Villarroya del Campo [biljaROĝa delKAMpo] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Villarroya del Campo estas etimologie komprenebla kiel Ruĝa Vilaĝo de la Kamparo.
Geografio
Villarroya del Campo estas municipa teritorio en la centro de la komarko Daroka Kamparo, kie ĝi limas el nordo laŭhorloĝe kun Mainar, Villarreal de Huerva, Villadoz, Romanos, Nombrevilla, Daroca kaj Retascón.
La loĝloko Villarroya del Campo mem estas je 75 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 900 msm, inter Villadoz kaj Villarreal de Huerva norde ĉe la aŭtovojo Autovía Mudéjar, kiu komunikas kun Cariñena kaj Zaragozo kaj Romanos (sude, sed ankaŭ ĉe la aŭtovojo) kaj Retascón okcidente.
Historio
Oni trovis restaĵojn de setlejo de keltiberoj en la teritorio.
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento fare de Alfonso la 1-a. Inter la 12-a kaj la 13-a jarcentoj oni markis la limojn de la municipa teritorio. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de Sesma del Campo de Gallocanta en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. Ekde 1835 Villarroya eknomiĝis Villarroya del Campo, aktuala nomo, por diferenci sin el aliaj loĝlokoj samnomaj (ekde tiam Villarroya de los Pinares kaj Villarroya de la Sierra). En 1845 la loĝloko Villarroya del Campo estis deklarita submunicipo de Villadoz, ĉar tiam ĝi ne atingis minimumon de 150 loĝantoj; sed ĝi sendependiĝis meze de la 20-a jarcento.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Villarroya del Campo kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 89 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo de la 17-a jarcento kun granda retablo (31 tabuloj), krucmonumento, forno kaj ermitejo. El tria preĝejo restas nur kelkaj ŝtonoj. Estas interesaj naturaj lokoj en la apudeco.
Richárd Schöntheil
Richárd Schöntheil [riĥArd ŝontejl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schöntheil Richárd estis hungara arkitekto. Richárd Schöntheil naskiĝis la en Csóka (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Ĉoka en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Stadiono Ahmad bin Ali
La Stadiono Ahmad bin Ali (ملعب أحمد بن علي) estas plursporta stadiono situanta en Rajan en Kataro.
Konstruita en 2003 kaj poste rekonstruita, ĝi havas kapaciton de sidlokoj ( entute).
Al-Rayyan SC, Al Kharitiyath Sports Club kaj Al-Sailiya Sports Club ludas siajn hejmajn matĉojn ĉe tiu stadiono.
Ĝi estis reinaŭgurita en ĉeesto de Lia Moŝto Ŝejko Tamim bin Hamad Al Thani kaj ankaŭ de entuziasma homamaso malgraŭ la fizikaj distanciniciatoj, la finalo de la 48-a Emira Pokalo estis ludita dum la nacia festo de Kataro en la stadiono Ahmad Bin Ali, kiu ĉi-okaze iĝis la kvara plene funkcia sportejo inaŭgurita por la Futbala Mondpokalo 2022. La inaŭguro ĉi tiun okazis ĝuste du jarojn antaŭ la finalo de Kataro 2022.
Castrillo de Onielo
Castrillo de Onielo [kasTRIljo deoNJElo] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Castrillo de Onielo estas etimologie komprenebla kiel Fortikaĵeto de Doña Eilo, iama posedantino.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 40,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 104 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 700 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 37 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio limas kun la loĝlokoj Vertavillo, Valle de Cerrato, Baltanás kaj Villaconancio.
Historio
Estis antaŭromia kaj romia fortikaĵo kun murego, el kiu restas enireja arko.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Unu el la unuaj feŭdaj senjoroj de la urbo estis Doña Eilo, unua edzino de la grafo Ansúrez, fondinto de Valadolido, de kiu deriviĝis la nomo «Castillo de Doña Eilo». Poste estis mencio de "Castrello de domna Eilo" kaj en 1233 mencio de Pedro Fernández "de Castriel de don Elo". En 1345, la urbo nomĝis "Castrel de Onnielo". En 1474 estis grava juda kvartalo, kiu malaperis en 1493 (oni konservas simbolon ĉe pordo de privata domo).
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, muelejoj, pilorio, blazondomoj (ekzemple de iama estro de Inkvizicio ktp.
Friedrich Georg Weitsch
Friedrich Georg WEITSCH (8a de aŭgusto 1758, Brunsvigo – 30a de majo 1828, Berlino) estis germana pentristo kaj akvafortisto.
Kariero
Weitsch ekartistiĝis per trejnado ĉe sia patro, "Pascha" Johann Friedrich Weitsch (1723–1803). Poste li estudis en la "Kunstakademie Düsseldorf". Post veturi al Amsterdamo kaj Italio (kiel aliaj tieaj kaj tiamaj pentristoj) inter 1784 kaj 1787, li revenis hejmen kaj iĝis kortega pentristo de Karlo Vilhelmo Ferdinando, Duko de Brunsvigo. En 1794 li iĝis membro de la Berlina Akademio de Arto kaj ĝia direktoro en 1798 (sukcedante al Bernhard Rode). Li edziĝis en 1794 al Christiane Elisabeth Schröder kaj ili ne havis filon.
Lia verkaro konsistas el pejzaĝoj, historio kaj religia pentrartoj, kaj portretoj de reĝaj kaj civilaj aŭtoritatoj — tiuj lastaj montrantaj influon de Anton Graff. Kelkaj liaj verkoj estas en la Muzeo Herzog Anton Ulrich, la Städtisches Museum, kaj la Braunschweigisches Landesmuseum, ĉiuj en Brunsvigo. Li pentris faman portreton de Alexander von Humboldt kaj imagitan pejzaĝon kun Humboldt kaj Aimé Bonpland en Ekvadoro.
Marguerite-Marie Alacoque
Marguerite-Marie Alacoque (naskiĝis la 22-an de julio 1647 en Verosvres, departemento Saône-et-Loire, mortis la 17-an de oktobro 1690 en Paray-le-Monial), estis franca romkatolika monaĥino (de la ordeno Ordo Visitationis Beatissimae Mariae Virgini) kaj mistikulo, kiu antaŭenigis sindonemon al la Sankta Koro de Jesuo en ĝia moderna formo.
Ŝi estis beatigita en 1864 kaj kanonizita en 1920.
Auf zwei Planeten
Sur du planedoj (Auf zwei Planeten, 1897) estas influa scienca fikcia romano postulanta inteligentan vivon sur Marso fare de Kurd Lasswitz. Ĝi estis unue eldonita en durkovraĵo de eldonisto Felber en du volumoj en 1897; ekde tiam estis multaj eldonoj, iuj mallongigaĵoj, el kiuj oni tradukis al aliaj lingvoj.
La rakonto kovras temojn kiel eksterteran koloniismon, reciproke certigitan detruon kaj batalon de civilizacioj multajn generaciojn antaŭ ĉi tiuj temoj venis en publika diskurso kaj politiko.
Resuma intrigo
Je la fono de la mondo de la malfrua 19a jarcento, grupo de arktaj esploristoj esploranta la Nordan Poluson trovas tie bazon de eksterteraj estaĵoj de la najbara planedo Marso. La marsanoj povas funkcii nur en la polusa regiono ne pro klimataj postuloj, sed ĉar ilia kosmoŝipo ne povas elteni la rotacion de la Tero ĉe pli malaltaj latitudoj. La eksterteranoj similas al la homoj de la Tero en ĉiu afero krom unu sufiĉe elstara escepto ke ili havas multe pli grandajn okulojn, kun kiuj ili povas esprimi pli da emocioj, kaj pro tio ilia nomo por la loĝantoj de Tero estas "la malgrandokululoj". La marsanoj de Lasswitz havas tre kompleksan kaj ampleksan teknologion kaj bonŝanĉe dum la unuaj rakontoj kun la homaro ŝajnas esti pacemaj; interalie ili prenas kelkajn de la esploristoj reen kun ili por viziti Marson.
Unuavide, la socio de la marsanoj ŝajnas esti klera, pacema kaj tre progresanta, sed poste la esploristoj lernas pri sekreta plano al koloniado de la Tero por gajni pli de la suna potenco kaj ekspluati la relative abundajn resursojn de la Tero. En la sekvantaj jaroj la marsanoj ne malfacile subigas ĉiun gravan registaron sur la tero, uzante rimedojn kaj perfortajn kaj diplomatiajn, sed ĉiam kun pacigaj promesoj alporti pacon, edukadon kaj prosperon al ĉiuj. La situacio pli kaj pli ŝajnas simila al la tiama eŭropa koloniismo de triamondaj landoj. Sole malproksimaj partoj de Nordameriko restas plejparte sendependa pro ties malalta loĝantara denseco. Kun la paso de la tempo la marsaj koloniistoj fariĝas pli arogantaj kaj perfortemaj al la ĝenerala homa loĝantaro kaj la subpremo plias. La situacio fariĝas tiom neeltenebla por la homoj ĝis ekeksplodas insurekcio kiu disvolviĝas en abomenaĵoj de ambaŭ flankoj sed certe kun neniu ŝanco gajni por la teknologie malsuperaj homoj de la Tero. Ĝuste tiam formiĝas organizita tutplaneda rezista movado kiu funkcias el la ombroj, ŝteladas teknologiaĵojn kaj unuigas la mondon en vivsavanta lukto kontraŭ la invadintaj marsanoj. En la fina alfrontiĝo ambaŭ flankoj komprenas, ke estas neniu vojo gajni la konflikton, ĉar ambaŭ flankoj havas sufiĉe da potenco ekstermi la infrastrukturon de la oponanto sed ne la armeon mem. La lukto finiĝas en maltrankvila batalhalto kaj poste ekas honesta negoco, kiu rezultas en iom pli da libereco al la Tero. Sed ĉar la Tero jam estas ŝanĝiĝita porĉiame la Tero restas pli malpli subigita al Marso.
Marso kiel prezentita de Lasswitz
Lasswitz klopodis resti proksime al la tiama konata priskribo de Marso fare de la astronomo Giovanni Schiaparelli kaj eĉ pli proksima al tio de Percival Lowell, kiu vidis la surfacon de la najbara planedo kiel traborita de realaj kanaloj kiuj estis realigitaj de inteligentaj estaĵoj. La prezentado de Lasswitz estas pli reflekta de la priskriboj de ĉi tiuj astronomoj ol tiuj de aliaj scienc-fikciaj rakontoj de la epoko traktanta la planedon, inkluzive de La milito de la mondoj de H. G. Wells, kaj Lieut de Edwin Lester Arnold.
Literatura signifo
Ĉi tiu romano estis populara ĉefe en Eŭropo. Wernher von Braun kaj Walter Hohmann estis inspiritaj legante ĝin kiel infanoj samkiel Robert H. Goddard estis post legi La militon de la mondoj. Malgraŭ ke la romano ne estis havebla en la angla ĝis 1971, Everett Bleiler, notas ke ĝi probable influis usonan ĝenron de sciencfikcio, ekzemple tra Hugo Gernsback estus estinta saturita en la laboro de Lasswitz kaj teoria pozicio de Gernsback de teknologie bazita liberalismon kaj multaj de liaj malgrandaj sciencaj kroĉoj similas ideojn en la verkaro de Lasswitz."
Ricevo
En recenzo de la angla traduko de 1971 por The New York Times la kritikisto Theodore Sturgeon, trovis Two Planets "scivola kaj fascinanta ... plena de kurioza dialogo, heroeco, ampleksa amorfarado kaj belegaj aparataĵaroj." Bleiler notis, ke la tradukita teksto estis severe mallongigita, perdanta 40% el la originala teksto; kvankam la kvalito de la traduko estis bona, li karakterizis la mallongigon kiel "malbona kastrado"... Ĉi tiu perdo de detaloj rezultiĝas en verterbrarigo kiu preterlasas gravan fonon kaj malfortigas instigojn kaj intrigajn konektojn. Lester del Rey simile malakceptis la tradukon de 1971 kiel bowdlerigo kiu estas "malbona skolistado,... malĝusta al la legantoj [kaj] krude malĝusta al Lasswitz." Del Rey notis ke la traduko baziĝas sur mallongiga versio de 1948 preparita fare de la filo de la aŭtoro, kun aliaj modifaĵoj faritaj fare de la tradukisto.
Kazimieras Zdanavičius
Li ricevis diplomon de la Universitato Vilno en 1961 kaj poste laboris ĉe la Litovia Akademio de Sciencoj.
Minor Planet Center kreditas lin de la malkovro de la asteroido 95851 Stromvil la en kunlaboro kun Kazimieras Černis.
La asteroido 203823 Zdanavicius estis nomita en lia honoro.
Stadiono Education City
La Stadiono Education City (en ملعب مدينة التعليم) estas stadiono situanta en Rajan en Kataro.
Ĝi estas unu el la stadionoj elektitaj de Kataro por gastigi la matĉojn de Futbala Mondpokalo 2022.
Weissenbach (stacidomo)
Weissenbach estas fervoja stacidomo en Boltigen, Svislando.
Elaeagnus pungens
Vegetativaj karakterizaĵoj
La dorna eleagno kreskas kiel ĉiamverda, multe disbranĉita, malrapide kreskanta kaj plej ofte dornohava eleagno. Ĝi fariĝas 3 ĝis 4 metrojn alta arbusto. La arbusto estas en meza Eŭropo sufiĉe frostrezista. La ritidomo de junaj branĉoj estas bruna kaj skvamoza.
La folioj havas tigon kaj foliplaton. La folitigoj estas fortikaj kaj sulkiĝintaj kaj longas 5 ĝis 15 mm. Ili havas brunajn skvamojn. La supera surfaco de la foliplatoj estas brile malhelverda, la malsupra flanko estas grize blanka. La folirando havas dentetojn kaj ondetojn.
Generativaj karakterizaĵoj
En Mezeŭropo la fruktoj maturiĝas en mildaj vintroj nur jam en printempo, aliokaze en aprilo kaj junio. La en la matura stato brune ruĝaj drupoj longas ĉirkaŭ 15 mm. Ili estas oblongaj kaj estas kovrataj de brunaj skvamoj. La semoj estas relative grandaj.
Disvastigo
La dorna eleagno hejmiĝas en Japanujo kaj en la sudĉinaj provincoj Anhui, Fujian, Guangdong, Guangxi, Guizhou, Hubei, Hunan, Jiangsu, Jiangxi, Zhejiang. Tie ĝi kreskas ĉe deklivoj, ĉe stratrandoj aŭ en arbustejoj ofte proksime al la marbordo.
Utiligado
La fruktoj kaj la semoj povas esti manĝataj krude aŭ kuirite. La fruktoj gustumas agrable. Ĝi havas acidetan guston. Nematuraj fruktoj gustumas adstringaj. La semoj memoras al ternuksoj. Ili enhavas 42,2 % proteino kaj 23,1 % graso. Kelkaj kultivaroj de Elaeagnus pungens estas plantitaj en parkoj kaj ĝardenoj. Speciale ŝatataj estas kultivaroj kun marmorecaj folioj ekzemple 'Aurea', 'Aureomaculata', 'Aureovariegata'‚ 'Simonii', 'Dicksonii', 'Frederici', 'Gold Rim', 'Maculata', 'Variegata'. La kultivaro 'Maculata' havas flave makulitan foliojn. Ĝi fariĝas 2 metrojn alta kaj ne toleras severan froston.
Taksonomio
Elaeagnus pungens estis 1784 nomita de Carl Peter Thunberg en Johan Andreas Murray: Systemat Vegetabilium, 14a eldono, p. 164 unuafoje publikigita.
Nonadekanamido
Nonadekanamido aŭ nonadekano-amido estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la amidoj kun deknaŭ karbonatomoj.. Ĝi estas blanka solidaĵo, ankaŭ konata kiel nonadekano-amido, aŭ amido de la nonadekanoata acido, uzata en kemiaj sintezoj kaj en la produktado de farmaciaĵoj kaj kosmetikaĵoj. Ĝi estas nesolvebla en akvo sed pli solvebla en la plejmulto el la organikaj solvantoj. Nonadekanamido posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Stanpesto
Stanpesto estas tiu fenomeno, kiam sur surfaco de objektoj el stano aperas makuloj, kiuj iĝas pli kaj pli grandaj dum paso de la tempo kaj fine la tuta objekto disiĝas. Pri tiu objekto diras oni, ke ĝi estas stanpesta. Kiam stanpesta objekto aŭ ties pulvoro tuŝas sendifektan stanan objekton, tiel aperas la karakterizaj makuloj de la stanpesto sur la stana objekto, komenciĝante de la tuŝita loko. Tiel ĝi ŝajnas disvastiĝi, do la stanpesta objekto aŭ ties pulvoro kapablas infekti la sanan stanobjekton. Oni povas konsideri, ke la procezo post la „infektado” estas pli rapida ol tiu de la spontana stanpesto.
Material-struktura klarigo
La fenomenon de la stanpesto kaŭzas la kristalstruktura transformiĝo inter la du alotropoj de la stano: la ĉiutage uzata, metalbrila, bone formebla, tetragonale kristalstruktura blanka stano (kvadrata stano, β-stano) dum atmosfera premo kaj sub temperaturo de 13,2 °C iĝas nestabila kaj transformiĝas al pli stabila, pulvor-forma, regule kristalstruktura griza stano (α-stano). La transformiĝo estas malrapida, grando de la rapido ŝanĝiĝas male al la ŝanĝiĝo de la temperaturo (ju pli malvarma, des pli rapide). La stanpesto (do la transformiĝo) estas pli rapida, kiam la sendifekta, blanka stano interagas kun griza stano. La transfomiĝon katalizas grandkvanta griza stano, okazas memkatalizo, do la estiĝanta materialo – griza stano – katalizas la transformiĝon. La procezo ne okazas alidirekte.
Villeret (stacidomo)
Villeret estas fervoja stacidomo en Villeret, Svislando.
Stadiono Lusail
Stadiono Lusail aŭ Internacia Stadiono Lusail (ملعب لوسيل الدولي) estas futbala stadiono situanta en Lusail, Kataro. Ĝi estis malfermita la kaj ĝi estos uzata por la finalo de la Futbala Mondpokalo 2022. La stadiono estos uzata por la komencaj kaj finaj matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2022.
La Stadiono Lusail estas la plej granda stadiono en Kataro kaj unu el sep stadionoj transformitaj por la Futbala Mondpokalo 2022 de Kataro.
August von Goethe
Julius August Walther von GOETHE (25a de decembro 1789 en Weimar; 27a de oktobro 1830 en Romo) estis filo de Johann Wolfgang von Goethe. Li estis ano de la kortego de la Grandduko Karlo Aŭgusto de Saksio-Vajmaro-Eisenach.
Estante 27-jaraĝa la 17an de junio 1817 en Weimar edziĝis al Ottilie von Pogwisch (1796–1872). Kvankam ili havis problemojn (August estis drinkulo kaj Ottilie estis altiritaj de aliaj viroj; krome, ŝia bopatro estis dominanta figuro en iliaj vivoj) ili havis tri gefilojn nome Walther, Wolfgang Maximilian kaj Alma.
Mononatria tiofosfato
Mononatria tiofosfato aŭ mononatria tiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiofosfata acido kaj natria hidroksido. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, solvebla en akvo. Mononatria tiofosfato posedas 3 oksigenatomojn, 1 natriatomon, 2 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 fosforatomon. Mononatria tiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiofosfataĵoj kaj mononatriaj derivaĵoj.
Oleatamido
Oleatamido aŭ 9-Oktadekenamido estas amido de la oleata acido, nesaturita acido kun duobla ligilo en la 9-a karbonatomo. Ĝi estas endogena substanco pro tio ke ĝi ĉeestas en la bestaj organismoj. Oleatamido akumuliĝas en la cerbo-spina likvaĵo dum maldormo kaj induktas al dormo. Ĝi estas esplorata kiel ebla traktado por humoraj kaj dormaj malordoj. Strukture ĝi estas simila al anandamido, iu kanabinolo, kaj povas ligiĝi al la kanabinoida ricevilo tipo 1.
Blua-flava arao
Blua-flava arao aŭ blua-ora arao (Ara ararauna) estas granda sudamerika papago el tribo Arini, membro de neotropisa grupo de papagoj konataj kiel araoj. Ĝi havas plumaron kun bluaj supraj partoj kaj oranĝece flavaj malsupraj partoj. En naturo la papagoj troveblas en sudamerikaj arbaroj, arbustejoj kaj savanoj. Blua-flavaj araoj ankaŭ estas tre popularaj en birdobredada kulturo kaj kiel dombirdoj pro sia bela aspekto, inteligenteco, eblo reprodukti homan parolon kaj amikemeco al homoj.
Priskribo
Blua-flavaj araoj estas tre grandaj birdoj inter 76 kaj 86 cm longaj kaj pezaj ĝis 1.5 kg, kio metas ilin inter la plej grandaj papagoj. Ili havas tre brilan aspekton kun plumaro hele blua sur la dorso kaj supraj partoj de la flugiloj, iom pli malhele blua sur la malantaŭaj partoj de la kolo kaj de la kapo, limekolora ĝis verdece flava sur la frunto kaj oranĝece flava sur la ventro kaj malsupraj partoj de la flugiloj, inklude ĉefplumojn. Iliaj dikaj kaj grandaj bekoj estas pure nigraj kaj same iliaj ungegoj, kaj la piedoj estas grizaj. Plumoj sub la beko kaj sur antaŭa parto de la kolo ankaŭ estas nigraj. Vangoj estas plejparte kalvaj kun pure blanka haŭto, sur kiu malgrandaj nigraj plumoj formas karakterajn striojn ĉirkaŭ la okuloj. Irisoj estas tre malhele flavaj aŭ arĝentece grizaj. Kolorado havas ioman variecon inter diversaj populacioj, ekzemple birdoj de Trinidado kaj Tobago havas pli oranĝkolorajn, eĉ iom brunecajn malsuprajn plumojn.
Stadiono Al Janoub
La Stadiono Al Janoub (ملعب الجنوب), antaŭe nomita Stadiono Al Wakrah (ملعب الوكرة), estas unu el la dek du stadionoj kiuj gastigos la Futbalan Mondpokalon 2022 en Kataro. Ĝi situas en urbo Al Wakrah. Ĝi estis inaŭgurita la.
Blua-flava arao
Priskribo
En naturo blua-flavaj araoj vivas averaĝe 30–35 jarojn kaj iĝas sekse fekundaj post 3–6 jaroj. Ili uzas siajn fortajn bekojn por diskraki nuksojn aŭ por grimpi de branĉo al branĉo.
Distribuo kaj habitato
La specio renkonteblas en Peruo, Brazilo, Bolivio, Ekvadoro kaj Paragvajo. Ĝia arealo atingas, kie ĝi troveblas en plej sudaj partoj de Panamo. Kvankam en la 1970-aj jaroj blua-flavaj araoj preskaŭ tute malaperis el Trinidado, programo de reenkonduko de sovaĝaj araoj el Gujano inter 1999 kaj 2003 sukcesis reestabli stabilan populacion de la birdoj en naturrizervejo ĉirkaŭ marĉo Nariva sur Trinidado.
Krome, ekzistas populacioj de blua-flavaj araoj kiuj devenas de perditaj aŭ ellasitaj dombirdoj, inter aliaj sur Puertoriko kaj en sud-eosta parto de Florido.
Konserva statuso
La ekzisto de blua-flavaj araoj estas minacata en Paragvajo, sed en aliaj partoj de ĝia sudamerika arealo la specio estas sufiĉe kutima kaj la populacioj ŝajnas stabilaj. Do, BirdLife International listigas la specion kiel malplej zorgiga. CITES listas blua-flavan araon en Apendaĵo II de specioj kun limigenda kaj kontrolenda komerca uzo.
Reproduktiĝo
Blua-flavaj araoj estas monogamiaj kaj plej ofte formas stabilajn parojn por tuta vivo. Ili nestas preskaŭ senescepte en trunkoj de mortintaj palmoj, plej ofte de la specio Mauritia flexuosa. Normale la ino metas po du aŭ tri ovoj kaj kovas ilin dum ĉirkaŭ 28 tagoj. Plej ofte nur unu el la idoj estas dominanta kaj ricevas plejparton de nutraĵo, kaj la aliaj mortas pro malsato. La idoj elnestiĝas averaĝe post 97 tagoj post eloviĝo. La iĉoj iĝas pli brilkoloraj kiam ili iĝas pretaj por pariĝo. Ju pli brilaj estas liaj koloroj des pli granda estas lia ŝanco trovi partnerinon.
Birdobredado
Blua-flavaj araoj estas tre popularaj inter birdobredistoj kaj birdoposedantoj pro sia belo, inteligento kaj ĝenerale amikema konduto. Tamen, ili ne estas tre "facilaj" dombirdoj. Unue, ili estas tre grandaj kaj bezonas grandan spacon por flugi. Organizaĵo de papagobredistoj World Parrot Trust rekomendas ke la ejo por blua-flava arao estu almenaŭ 15 m longa. Krome, la araoj bezonas ekzerci siajn bekojn kaj normale ronĝas kaj disŝiras diversajn objektojn de sia medio, inkluzive meblon kaj doman aparataron se la brido loĝas en homa loĝejo. Ili ankaŭ estas tre bruaj kaj laŭte krias kiam ili bezonas atenton aŭ komunikiĝon kun homoj.
En kapteco, kun bona dieto, ekzerco kaj adekvata veterinara flegro blua-flavaj araoj povas vivi ĝis 60 jaroj aŭ pli. Do, birdoposedantoj devas konsideri ke la birdo povas probable postvivi sian homon.
Géza Takács
Géza Takács [takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takács Géza estas hungara aktoro. Géza Takács naskiĝis la  en Kecskemét.
Biografio
Géza Takács maturiĝis en priaktora gimnazio en Budapeŝto, poste li studis jaron en Eger, fine li akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2008. Li komencis sian aktoran karieron en la sama urbo en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), poste en pluraj teatroj. Inter 2013–2020 li estis membro de Teatro Magyar. Li ricevis premiojn inter 2011–2019.
Nikela (III) hidroksido
Nikela (III) hidroksido aŭ hidroksido de nikelo (III) estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el hidratagado de la nikela (III) oksido aŭ hidrolizo de nikelaj (III) saloj. Nikela (III) hidroksido estas nigra senodora solidaĵo, solvebla en amoniako, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nikela (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitajn al nikelatomo. Ĝi konsistas je 1 nikelatomo, 2 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Plejmulto el la nikelaj (III) derivaĵoj estas malstabilaj kombinaĵoj kiuj rapide oksidiĝas en vastan gamon da aliaj kunmetaĵoj formantaj nikelajn (II) specimenojn.
Pál Gábor
Pál Gábor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gábor Pál estis hungara reĝisoro, scenaristo, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Éva Szabó.
Pál Gábor naskiĝis la  en Dunaföldvár, li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 22-a) en Romo.
Biografio
Pál Gábor maturiĝis en benediktana gimnazio en Győrszentmárton, poste li estis simpla laboristo. En la studjaro 1951 li studis jaron en Scienca Universitato de Szeged, poste en Scienca Universitato Loránd Eötvös li akiris pedagogian diplomon (1955). Li instruis jaron en gimnazio en Mosonmagyaróvár, poste li denove studis. Li akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1961, lia ĉefinstruisto estis Félix Máriássy. Post la diplomo li reĝisoris, komence kiel subreĝisoro. Baldaŭ li ankaŭ instruis en la altlernejo (asistanto (1969-1972), katedrestro (1972-1977), poste docento). Li frue mortis pro kormalsano. Li ricevis premiojn inter 1970-1980. Li edziniĝis en 1966, lia edzino naskis filon post 2 jaroj.
Csaba Lantos
Csaba Lantos [ĉaba lantoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Lantos Lajos Csaba [lajoŝ] estas hungara bankisto, negocisto, ministro.
Csaba Lantos naskiĝis la en Hódmezővásárhely.
Biografio
Csaba Lantos maturiĝis en gimnazio en Nyíregyháza en 1980, post 6 jaroj li akiris diplomon en Ekonomika Universitato Károly Marx. Post la diplomo li eklaboris en bankoj, kie li atingis altajn postenojn. Intertempe li estis aktiva en negocaj rondoj, ekde 2007 li havis propran investan firmaon, inter 2010-2018 li havis privatan hospitalon. Laŭ ĵurnalistoj li apartenis al la plej riĉaj cent homoj en Hungario en la 2020-aj jaroj. En jarfino de 2022 li estis nomumita ministro pri energio. Lia edzino naskis sepfoje. Li ricevis memormedalon en 2017.
Péter Takátsy
Péter Takátsy [takAĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takátsy Péter estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Péter Takátsy naskiĝis la.
Marianne von Willemer
Marianne von WILLEMER (20a de novembro 1784, probable en Linz; 6a de decembro 1860 en Frankfurto ĉe Majno; denaske probablo Marianne Pirngruber; konata ankaŭ kiel Marianne Jung) estis aŭstra aktorino kaj dancistino plej bone konata pro sia rilato kun Johann Wolfgang von Goethe kaj sia apero en lia poezio. Estante 14-jaraĝa, ŝi translokiĝis al Frankfurto ĉe Majno, kie ŝi iĝis la tria edzino de la frankfurta bankisto Johann Jakob von Willemer. Li konatigis ŝin al Goethe, kiu renkontis Marianne en 1814 kaj en 1815. Goethe senmortigis ŝin el la libro "Suleika" de West-östlicher Divan.
Rifuĝo (budhismo)
Rifuĝo estas termino en budhismo, kiu signifas rifuĝi en la tri gemoj (la tri rifuĝoj). Laŭ la esperantista bikŝuo Yaniguti, rifuĝo al la tri gemoj faras la komunan devizon, bazon, kaj eniran pordon por la tuta budhanaro.
Péter Takátsy
Biografio
Péter Takátsy akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1993. Lia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Katona József, kie li restis longe, escepte la teatran jaron 2001. Li ofte havis ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis premiojn en 1995 kaj 2013.
Rifuĝo (budhismo)
La tri gemoj estas:
En Esperanto, la rifuĝado estas recitita jene: "Mi rifuĝas al budho; mi rifuĝas al darmo; mi rifuĝas al samgo." Tiel konfesante oni konscie submetas sin al budho, darmo, kaj samgo.
En Palio, la rifuĝado estas recitita jene:
Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi Dhammaṃ saraṇaṃ gacchāmi Saṅghaṃ saraṇaṃ gacchāmi
Rifuĝo estas praktiko komuna al ĉiu skolo de budhismo. Tekstoj en Palio uzas la bramanan stilfiguron de triopo da rifuĝejoj, kiel oni trovas ilin en la Rigvedo kaj la Ĉandogja upaniŝado.
Ubuntu Studio
Ubuntu Studio estas oficiale agnoskita derivaĵo de la Linuksa distribuaĵo de  kiu fokusiĝas al aŭdio-, vidbendo- kaj grafik-produktado. La originala versio, surbaze de Ubuntu 7.04, estis publikigita la.
Kobalta (III) hidroksido
Kobalta (III) hidroksido aŭ trihidroksido de kobalto estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la kobalta oksido aŭ hidrolizo de kobaltaj saloj. Kobalta (III) hidroksido estas malhelverda aŭ bruna solidaĵo, nesolvebla en akvo. Kobalta (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitajn al kobaltatomo. Ĝi konsistas je 1 kobaltatomo, 3 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Ekzistas 4 kondiĉoj por la kobaltaj hidroksidoj, nome, du kobaltaj (II) hidroksidoj estas rozkoloraj kaj bluaj, kaj du kobaltaj (III) hidroksidoj estas verdaj aŭ brun-koloraj.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Halmajugra)
La preĝejo Emeriko de Hungario estas katolika historia monumento en kuntirita vilaĝo Halmajugra (Hungario), iam en vilaĝo Ugra.
Historio
En tiu loko estis kirko dum la mezepoko. Depost fino de la kontraŭturkaj bataloj kaj liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a ĉirkaŭ 1720 la kirko estis konsekrita. Laŭ priskribo en 1732 ĝi estis tre malriĉa, en 1746 ruina, tial en la sekva jaro ĝi estis trakonstruita laŭ baroko. La turo estis konstruita inter 1830-1835 kaj renovigaj laboroj okazis en 1851.
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 5-an de novembro.
Indolosulfonila klorido
Indolo-3-sulfonila klorido estas organika-sulfura funkcia grupo apartenanta al la familio de la sulfonilaj kloridoj. Ĝi estas senkolora substanco tre sensebla al akvo, bazoj, aminoj, fortaj oksidigagentoj. La sulfuro de la molekulo okupas la centron de la strukturo ĉirkaŭita de la kloro, du oksigenatomoj kaj la indolo. Sulfonilaj kloridoj hidroliziĝas al la ekvivalenta sulfonata acido. Kun amoniako ĝi donas sulfonamidon kaj kun hidroksidoj ĝi produktas la respektivan salon.
Certamen poeticum Hoeufftianum
Certamen poeticum Hoeufftianum (ankaŭ Certamen Hoeufftianum) estis siatempe la plej grava literaturpremio por latinlingvaj verkistoj kiun estis inicianta la nederlanda juristo kaj poeto Jacob Hendrik Hoeufft legace.
Ĝi okazis inter 1844 kaj 1978 antaŭ ĵurio de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj.
La kontribuaĵoj estis sendendaj anonime (nur per moto distingite) kaj la juĝantoj (iudicatores) el ili elektis venkanton kaj aliajn laŭdindajn poetojn (magnae laudis). La venkanto ricevis oran medalon de 250 gramoj kaj la rajton je verkpublikigo senkosta fare de la akademianoj. La aliaj laŭdendaj poetoj ankaŭ povis eldonigi siajn kontribuaĵojn kondiĉe ke ili rezignus pri plua anonimeco.
Hermann Weller el Germanujo partoprenis 23 fojojn: li venkis 13 fojojn kaj gajnis laŭdendan rangon dek fojojn. Giovanni Pascoli el Italujo ankaŭ 13 fojojn venkis kaj eĉ 15 fojojn kontribuis laŭdinde. Sed tiam li nur kvin fojojn senvualigis la anomimecon. Gravis inter la partoprenintaro krome la itala pedagogo Teodoro Ciresola.
Kaspar Maria von Sternberg
Grafo Kaspar Maria von Sternberg (ankaŭ: Caspar Maria, Grafo Sternberg, en germana: Kaspar Maria Graf Sternberg, en ĉeĥa: hrabě Kašpar Maria Šternberk), 1761, Prago – 1838, Březina, estis bohemia teologo, mineralogo, geognozo, entomologo kaj botanikisto. Li estas konata kiel la "Patro de Paleobotaniko". Liaj gepatroj estis la gegrafoj Johann Nepomuk von Sternberg kaj Anna Josefa Kolowrat-Krakowsky.
Li establis la Bohemian Nacian Muzeon en Prago — lia kolekto de mineraloj, fosilioj kaj plantospecimenoj formis la kernan kolekton de la muzeo, kaj li estis konsiderata fondinto de la moderna paleobotaniko. Ĉirkaŭ 1820 li estis amiko de Johann Wolfgang von Goethe.
(94210) 2001 BK33
(94210) 2001 BK33 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,0744564 AU, tie estas 11,139 milionoj da km.
Charles-Frédéric Reinhard
Charles-Frédéric, grafo Reinhard (denaske Karl Friedrich Reinhard; 2a de oktobro 1761 – 25a de decembro 1837) estis el Virtembergo franca diplomato, eseisto kaj politikisto kiu dum mallonge servis kiel Ministro pri Eksteraj Aferoj de la Konsularo en 1799. Li estis Ĝirondano dum la komencaj etapoj de la Franca Revolucio, kaj estis sendita al kelkaj landoj antaŭ kaj post sia ministeria tempo. En 1806–1807, li estis nomumita Konsulo kaj Rezidisto en Moldavio, kaj poste arestita de la Rusa Imperio dum unu jaro. Reinhard estis promociita dum la epoko de la registaroj de la Burbona Resurtronigo, kiujn li reprezentis antaŭ la Germana Federacio, kaj pluigis sian politikan karieron dum la Julia monarkio.
Cerveruela
Cerveruela [zerbeRŬEla] estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Cerveruela estas etimologie devena el hispanlingva vorto "cervo" (samsignife kiel ĉe Esperanto) kaj tiukadre aperas cervo en la municipaj flago kaj blazono.
Geografio
Cerveruela estas municipa teritorio en la nordo de la komarko Daroka Kamparo, kie ĝi estas oriente de Villarreal de Huerva.
La malgranda loĝloko Cerveruela mem estas je 65 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 816 msm, sur enorma rokejo el ardezo ĉe meandro de la rivero Huerva inter la montaroj Águila kaj Peco.
Ĝi estas alirebla laŭ la nacia ŝoseo N-330 el devojiĝo de la provinca ŝoseo CV-668 je 5 km de Mainar; temas pri nur 3 km de mallarĝa ŝoseo pli malpli paralela al la rivero Huerva ĉe la samnoma valo.
Ĝi estas inter Vistabella oriente kaj Villarreal de Huerva okcidente ĉe la aŭtovojo Autovía Mudéjar, kiu komunikas kun Cariñena kaj Zaragozo.
Historio
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento fare de Alfonso la 1-a. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de Sesma de Trasierra en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838.