cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universitato Duisburg-Essen
Fuzio
Ekde la komenco de la fuziodebato kaj speciale ekde la formala novfondado ekestis akraj disputoj inter ambaŭ starejoj pro la alloĝigo de la fakterenoj. Laŭ la provizora rezulto (stato 2006) nur unu el la kvar grandaj fakgrupoj (mensaj,sociaj-, naturaj- kaj inĝenieraj sciencoj samkiel medicino) fakte koncentriĝas sur unu loko: la medicino restis en la Asinda kliniko. La tuta instruistoinstruado nun okazas en Asindo, dum kiam fakterenoj kiel fiziko iris al Duisburg. Laŭ decido de la altlernejestroj tamen la fakoj sociologio kaj politiko apartenas al la profilo „teknika altlernejo“ de la starejo Duisburg, la konstruinĝenieraĵo al la profilo „mensaj kaj sociaj sciencoj“ de la universitato Asindo.
Esploro
En la esploro la universitato koncentriĝas al jenaj pezocentroj:
Fakultatoj kaj institutoj
Ĉe la altlernejo estas interalie jenaj institutoj:
Emanatismo (filozofio)
Precipa fonto:
Trostjanec
Bazaj informoj
Trostjanec, ukraine Тростянець estas malgranda, ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv, en municipo de Kvasi.
Emanatismo (filozofio)
Emanatismo aŭ emanacionismo aŭ emanado (el la latina lingvo e-manare, "aleksteren elfui" kaj do, pro plivastigo de la koncepto, "fonti el"), estas Filozofia doktrino kiu asertas la originon de ĉio, aĵoj kaj vivantaĵoj, el unika origina principo el kiu elradias kaj je kiu ĉiuj partoprenas. Tiu transcenda principo oponas kaj al kreismo el nenio (en kiu la universo estas kreita de diaĵo tute malsama kaj distingita el sia kreaĵo) kaj al ]]materialismo]] (kiu rifuzas ĉiun formon de Transcendentulo ĉe origino de la realo). Tiu filozofia solvo pri la origino de la mondo tuŝas samtempe kosmogonion kosmologion kaj religion.
Deveninta el oriento, emanatismo ricevis sian sistemadon en novplatonismo (de Plotino kaj Proklo aparte), laŭ kiu ĉiuj estaĵoj procedas, per necesa emanado, el la Unu: ”Kion ni devas pensi pri Li, se Li restus senmova? Elradiado devenanta el Li kiu restas senmova, kiel brila lumo kiu ĉirkaŭas la sunon naskiĝanta el Li, spite de sia senmovo. [...] Tiel la fajro naskas el si la varmon. (Plotino, Eneadoj, V, 1, 6).”
En la Eneadoj, Plotino difinas la ĉiklikan skemon de la derivado el la Unu laŭ degradiĝantaj gradoj de la Spirito al la Animo kaj de tiu al la Materio, kaj de la leviĝo de la malsupera grado al tiu supera, igita ebla ĉar en la individua animo estas imanentaj ĉiuj aliaj gradoj. Tiu ciklo metafore reprezentas la faliĝon el la "lumo" al la '"ombro" kaj la leviĝo al la "lumo".
En pli proksimaj epokoj, direktiĝis al emanatismo, laŭkelke da aspektoj, renesanca naturalismo, ekzemple la filozofado de Giordano Bruno «laŭ kiu Dio kunfandiĝe tute solviĝasen la mondo», aŭ panteismo de Baruch Spinoza, «laŭ kiu jam Dio koincidas kun la mondo», la Unu de Jakob Böhme en 17-a jarcento kaj iuj radikaj formoj de la romantikisma penso pri la naturo en la 19-a jarcento.
Laŭ fakaj specialistoj emantista estas Brahmanismo dum spuroj de ĝi kaŝiĝas en meandroj de kabalo.
Esprimoj proksimaj al emanatismo foje troviĝas en kristanaj mistikuloj kiel en Majstro Eckhart kiuj, fascinigitaj de la beleco de la kreitaĵoj en ili vidas la rigardantan vizaĝon de Dio mem; sed temas la poezia entuziasmiĝo ĉar reale tiuj pensuloj transcendigas personon Dion.
Influo de emanatismo kaj ĝia malakceptiĝo ĉe la kristana mondo
Tiu doktrino «emanis» grandan fascinon ankaŭ ĉe kristanaj pensuloj, kiel Pseŭdo-Dionizio la Areopagano, Sankta Aŭgusteno de Hipono kaj ĉe islama Aviceno (kiu pro tio suferis oficialan persekutojn) kaj ĝenerale ĉe intelektuloj ĉar ĝi allasas impreson ke ĉiu homo estas kelkmaniere io dia kaj povas krei sian moralon.
Sed la monoteismaj abrahamaj religioj, kun la relativaj filozofioj, oponis, kaj pro raciaj motivoj kaj pro religiaj, kreismon kaj kreon el nenio.
Komunumaro Grünstadt-Land
La komunumaro Grünstadt-Land - germane Verbandsgemeinde Grünstadt-Land - estas eksa komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la urbo Grünstadt, rande de la eŭropa metropola regiono Rejno-Neckar. Ĝi konsistis el 16 unuopaj membraj komunumoj kaj troviĝis en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Komence de januaro 2018 ĝi kune kun la najbara Hettenleidelheim fuziis al nova komunumaro Leiningerland.
Administra sidejo ne estis la plej granda unuopa komunumo, Dirmstein, sed la urbo Grünstadt, kiu estas ĉiuflanke krom en la okcidento ĉirkaŭita per la komununumara teritorio, sen mem aparteni al ĝi. Fine de la jaro 2015 la komunumaro havis 19,981 loĝantojn. La administrejo kaj de la malnova kaj de la nova komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia. {|
Historio
La komunumaro Grünstadt-Land kune kun la urbo Grünstadt kaj la komunumaro Hettenleidelheim konsistigas la plej grandan parton de la historia pejzaĝo Leiningerland. La komunumaro dum la jaro 1972 ekestis el malgrandaj kaj plej malgrandaj vilaĝetoj: Nur la plej granda komunumo Dirmstein havas pli ol 3000 loĝantojn, kaj krom du pliaj komunumoj, Obrigheim kaj Bockenheim, ĉiuj aliaj konsistas el malpli ol 2000 loĝantoj.
La blazono de la komunumaro simboligas tri historiajn regintojn: La arĝenta aglo reprezentas la grafojn el la dinastio Leininger, la ora leono la regnon Palatinato kaj la arĝenta ŝlosilo sur nigra fono la diocezon Worms. Krome bildiĝas (ekzakte 16) vinberoj, kiuj atentigas pri la signifo de la vinkultivado por ĉiuj 16 komunumoj.
Preĝejo Sankta Anna (Martonvásár)
La preĝejo Sankta Anna estas sakrala monumento historia en urbo Martonvásár (Hungario).
572 Rebekka
572 Rebekka estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Paul Götz, la 19-an de septembro 1905 elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo venas de tiu de juna senjorino de Hejdelbergo (sed eble inspirita de la provizora nomo : 1905 RB).
Preĝejo Sankta Anna (Martonvásár)
Historio
La iama Martonvásár havis kirkon dum la mezepoko, sed poste dum dominado de turkoj ĝi plene ruiniĝis. Baldaŭ en 1736 kapelo estis konstruita, kie diservoj okazis. La katolikoj apartenis aŭ al Tárnok, aŭ Ráckeresztúr. La nun videbla preĝejo konstruiĝis inter 1774-1777, sed la kapelo estis integrita en la kirkon. En 1785 oni alkonstruis tiam teretaĝan nobeldomon al la malantaŭa parto. En la ĉambro, kiu kontaktiĝis kun la kirko, oni faris fenestron, tiel el la ĉambro oni travivis la diservojn. La preĝejo ricevis paroĥan rangon en 1797. la konstruaĵo multe suferis pro la mondmilito en 1945.
Konstruaĵo
La kirko estas alo de la Kastelo de Martonvásár. La fasado estas simetria, meze la ornama pordo estas videbla, sur la etaĝa nivelo estas same ornama fenestro, apude po 1 niĉoj. En la niĉoj troviĝas statuoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). Super la ĵus menciita fenestro blazono estas videbla. La plej supre turo altiĝas. La ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Annan. Ambaŭ flankaltaroj estis kreitaj en la 18-a jarcento. En la kripto kuŝas Teréz Brunszvik. En la preĝejo pentris bildon en:Johann Ignaz Cimbal.
Nădășelu
'Nădăşelu;' [nədəŝelu] (hungare: Magyarnádas) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Gârbău.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 719 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 383 (rumanoj, 2% hungaroj).
Saint-Laurent-les-Églises
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
Löwenbräu
Löwenbräu (prononco ) estas tradicia kaj renoma bierfarejo en Bavario, kun centra produktejo en Munkeno. Ekde la jaro 1997 ĝi kun la samurba bierfarejo Spatenbräu apartenas al komuna konzerno, kiu mem ekde 2008 apartenas al la belga-brazila konzerno Anheuser-Busch InBev. Probable la bierfarejo fondiĝis jam en 1383, la nomo "Löwenbräu" dokumente fiksiĝis ekde la jaro 1746: ĝi fontas de fresko pri la biblia sceno de Danielo en la fosaĵo de la leonoj, videbla en la historia bierfareja trinkejo.
Saint-Laurent-les-Églises
La teritorio havas komunan limon kun.
Uragano Sandy
Uragano Sandy estis la 18-a nomita ŝtormo, deka uragano kaj plej mortiga de la uragana sezono en 2012. Ĝi plej frapis kontraŭ Kubo. Almenaŭ 233 personoj mortiĝis laŭlonge de la paso de la ŝtormo en ok landoj.
Hüfingen
Hüfingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwarzwald-Baar, en la Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Esperanto (revuo)
Esperanto estas revuo kaj la precipa publikigaĵo de la Esperanto-movado kaj la oficiala organo de Universala Esperanto-Asocio. Ĝi aperadas ekde 1905, kun interrompoj en 1914/15 kaj 1941/42-46/47. Ĉefredaktoroj ekde aprilo 2017 estas Dima Ŝevĉenko kaj Anna Striganova en Rusio.
Historio
Fondis la gazeton la franca esperantisto Paul Berthelot en junio 1905. Post dujara baraktado li transdonis ĝin en 1907 al Hector Hodler, kiu estis posedinto kaj redaktoro ĝis 1920. Tiam kaj ĝis 1910 ĝi aperis en 48x34 cm-a formato, en 1909 eĉ 60 cm alta kaj 44 cm larĝa, la "littuka" periodo; paĝonombro: 4-6. Ekde 1911 la formato fariĝis 32x23. Ĝis 1914 la gazeto aperis dufoje monate kun preskaŭ matematika reguleco.
En 1908 fondiĝis UEA. La evoluon tranĉis la unua mondmilito. Post kelkmonata interrompo tamen reaperis la revuo en 1915. Hodler en artikoloj okupiĝis interalie pri la milito kaj la problemo de organizita kunlaboro inter la ŝtatoj. Hodler mortis en aprilo 1920, la revuon heredis UEA kune kun sumo por kovri eblan deficiton. Nova redaktoro fariĝis Edmond Privat, teknika redaktoro (kiel jam antaŭ la milito) estis Hans Jakob. Post la stokholma kongreso en 1934 direktoro Robert Kreuz transprenis la redaktadon.
De 1936 ĝis 1947 la ĉefa asocio de la Esperanto-movado estis Internacia Esperanto-Ligo, kun Esperanto Internacia. Dum tiu tempo, la tiel nomata Ĝeneva UEA eldonis revuon kun la nomo Esperanto, sed ĝi paŭzis grandparte dum la Dua mondmilito: post marto-aprilo 1941 venis nur julio-septembro 1941, januaro-marto 1942, aprilo-junio 1942. Postmilite la serio dumonata rekomenciĝis kun januaro-februaro 1946. La lasta estis novembro-decembro 1946.
Ekde majo 1947 ekzistas denove revuo Esperanto kiel precipa organo de la movado. Dum la 1950aj jaroj ĝi kreskis iom post iom proksimume al la A4-formato. De 1962 ĝis 2002 la redaktado estis farata en la Centra Oficejo de UEA.
Profilo
Komence la revuo (aŭ gazeto, kiel oni diris) estis kaj anoncejo kaj forumo pri la Esperanto-movado, kaj raportejo pri la politika kaj precipe socia evoluo en la mondo. Tiun lastan temaron daŭrigis, post la morto de Hodler, ankaŭ Edmond Privat. Ĝi kreis problemojn, ĉar abonantoj aŭ membroj povis havi diversajn opiniojn pri la temaro. Ekzemple en 1932 Privat raportis pri Brita Hindio kaj forte kritikis la britan kolonian registaron, elvokante proteston de la Brita Esperanto-Asocio. En la sekva tempo raportoj pri la ekstera mondo malaperis; ekzemple la n-ro julio-aŭgusto 1956 entenas nenion pri tio. La sola escepto (aldone al literaturaĵoj en Esperanto) ŝajnas esti raportoj pri la kongreslandoj.
Tria kampo de Esperanto estis literaturo, ankoraŭ longe post la dua mondmilito. Ekzemple en la n-ro julio-aŭgusto 1956 kvin el dudek paĝoj entenas literaturajn tekstojn.
La nuna Esperanto servas kiel informejo, sed ankaŭ diskutejo de UEA kaj la Esperanto-movado ĝenerale. Pro la kongreso (kaj someraj ferioj), en julio-aŭgusto aperas nur unu numero, tiel ke en la tuta jaro aperas 11 numeroj.
Misio
"Kvazaŭ anteno kaptanta la tendencojn, la ardon, la aspirojn de la esperantoj ĉiulande, la revuo Esperanto prezentu aktualan, interesan, inspiran bildon pri la agado kaj strategio de UEA kaj pri la evoluo de Esperanto en monda skalo."
Mios Hormos
Mios Hormos estis haveno konstruita ĉe la Ruĝa Maro fare de la Ptolemeoj ĉirkaŭ la 3a jarcento a.K. Laŭ elfosadopj ĵus faritaj de David Peacock kaj Lucy Blue de la Universitato de Southampton, oni supozas, ke oni situis ties lokon ĉe la nuna Quseir al-Quadim (malnova Quseir), je ok kilometrojn norde de la moderna urbo Al-Qusayr, en Egipto.
Leśnica
Leśnica (germane Leschnitz) estas urbo en la provinco Opolio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Leśnica en distrikto Strzelce. En 1936 pro polaj radikoj de la historia nomo, nazia administrado de Germanio alinomis germanigitan nomon Leschnitz al tute nova, germana Bergstadt. Ĝis la jaro 1945 la urbo apartenis al Nazia Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el Orientaj Limregionoj. Ekde la jaro 2006 la urba komunumo oficiale denove estas dulingva.
László Kelemen (advokato)
László Kelemen [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kelemen László estas hungara advokato, psikologo.
László Kelemen naskiĝis la en Szőny.
Biografio
László Kelemen akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1982, post 3 jaroj advokatan diplomon. Li estis advokato, ekde 1993 jam en propra advokata ateliero. Inter 1998 kaj 2001 li estis ankaŭ inspektoro en Hungara Nacia Banko. En la 2000-aj jaroj li okupiĝis ankaŭ pri psikologio kaj en 2008 li akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato de Szeged. Post 6 jaroj li akiris sciencan gradon Ph.D. en Universitato de Pécs.
Rotango
La termino rotango venas el la malaja lingvo (tie: rotan).
Uzo
La tratranĉo de rotanga bastono montras poran strukturon de la ligno, donanta al rotango facilan pezon kaj specifan elastecon. La plej konata uzo de rotango estas la korbaĵoj kaj plektitaj mebloj ekz. seĝoj kaj seĝegoj. Pro efiko de vaporo, la rotanga materialo iĝas mola kaj elasta, konvena por plektado.
Rilate al prilaboro oni distingas 3 diversajn metodojn:
La nedispecigitaj tigoj kun glataj, brilaj surfacoj uzatas por promenbastonetoj, tapiŝ-frapiloj kaj tubobastonetoj. Ankaŭ diversaj batalartoj (ekz. Modern Arnis) uzas batalbastonojn el fortika rotanga ligno.
La dikaj partoj de la trunko uzatas por mebla skeleto.
Warren (Ohio)
Warren estas la ĉefurbo de la kantono Trumbull en Ohio, Usono. La municipo situas en nordorienta Ohio, proksimume 23 km nordokcidente de Youngstown kaj 24 km okcidente de la subŝtata limo al Pensilvanio.
Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Warren estas parto de la metropola statistika regiono Youngstown-Warren-Boardman.
Bonifác Ferenc Platz
Bonifác Ferenc PLATZ [plac], laŭ hungarlingve kutima nomordo Platz Bonifác Ferenc estis hungara monaĥo, instruisto, biologo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1908), membro de Societo Dugonics.
Bonifác Ferenc Platz naskiĝis la  1848 en Székesfehérvár. Li mortis la 1919 en Székesfehérvár.
Biografio
Ferenc Platz aliĝis al cistercianoj en 1864 kaj samtempe li ekuzis ankaŭ la nomon Bonifác. Li lernis teologion en universitato en Pest (urbo), poste li pastriĝis. Li eklaboris en Zirc 3 jarojn, kie li ankaŭ plulernis ricevinta diplomon. Samloke li instruis ĝis 1879, poste li estis nomita lernejestro en gimnazio de Baja. Inter 1885-1889 li estis abateja sekretario en Zirc. Baldaŭe li establis porpastran lernejon en Budapeŝto. En 1907 li pensiuliĝis.
Li ofte vizitis por studadi eksterlandajn monaĥejojn, krome li esploris kvinfoje en la 1900-aj jaroj en Egipto. Li akre kritikis la darvinismon.
1468 Zomba
1468 Zomba estas malgranda asteroido de la interna asteroida zono. Kvankam ĝi sufiĉe proksimiĝas al Marso por esti rigardita kiel marsrenkonta asteroido, ĝi ne trairas ties orbiton.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Ĝi estis sendepende remalkovrita la 2-an de aŭgusto elde Alĝero de la franca astronomo Louis Boyer, kiu anoncis pli frue la malkovron.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la afrika urbo Zomba en Malavio.
Perejaslav
Perejaslav (Переяслав) estas urbo en Ukrainio. De 1943 ĝis 2019 ĝi havis la nomon Perejaslav-Ĥmelnickij, nomita laŭ Bogdan Ĥmelnickij.
En Perejaslav naskiĝis la jida verkisto Ŝolom Alejĥem.
Cerisano
Cerisano estas komunumo de Italio.
Sikem
Ŝekem /ˈʃɛkəm/ aŭ Sikem (/ˈsɪkəm/; en hebrea: שְׁכֶם / שְׁכָם, standarde Š(ə)ḫem, en tiberia Šəḵem, "ŝultro") estis kanaana urbo menciita en la Amarna-leteroj, kaj menciita en la hebrea Biblio kiel israelida urbo de la tribo de Manaseho kaj unu ĉefurbo de la Izraela reĝlando.
Citaĵo. Josuo diris: “23 Nun forpuŝu do la fremdajn diojn, kiuj estas inter vi, kaj turnu vian koron al la Eternulo, Dio de Izrael. 24 Kaj la popolo diris al Josuo: “Al la Eternulo, nia Dio, ni servos, kaj Lian voĉon ni obeos”. <br/ >25 Kaj Josuo faris interligon kun la popolo en tiu tago, kaj donis al ĝi leĝojn kaj regulojn en Ŝeĥem.”(Josuo 24, 23-25) Sichem, palestina loko, najbare de Nablus.
La loko estas citita per la nomo de Sekmen, en la surskribaĵoj de Sesostriso la 3-a, raportantaj pri milita ekspedicio ĉirkaŭ 1870 a.K., kiu ĝin atingis cele de limigo de la nomadaj rabekskursoj.
La loko estas menciita en la historio de Abrahamo, en la Genezo 12, 6; 33, 18.
Kiel urbo Sikem estis ĉefurbo de la Izraela reĝlando post la disiĝo el la Regno de Jehuda.
En la Malnova Testamento Sikem estas citita kiel loko de la entombigo de la patriarko Jozef.
Ĝi gravas ankaŭ kiel loko en kiu la izraela popolo, fininte la eliro, renovigis interligon kun sia Dio antaŭ ol eniri la Izraelan Landon (Eretz Israel en Josuo 24). Ankaŭ en la Nova Testamento restis referencoj al Sikem, citita per ĝia aramea nomo ”Sicar”: la renkonto de Jesuo kun la samarianino Evangelio laŭ Johano 4, 5).
NGC 558
NGC 558 (aliaj indikoj — PGC 5425, ZWG 385.143, NPM1G -02.0039, DRCG 7-5) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Uragano Joaquin
Uragano Joaquin aŭ en hispana pli ĝuste Joaquiín [ĤoaKIN] estis la deka nomita ŝtormo kaj tria uragano de la uragana sezono en 2015. Ĝi okazigis damaĝojn en kelkaj distriktoj de Bahamoj kaj en Turkoj kaj Kajkoj, partoj de Grandaj Antiloj, kaj Bermudo. Ĝi kaŭzis almenaŭ 34 mortojn rekte.
Zakariás Ignác Trinkelius
Zakariás Ignác Trinkelius [zakariAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Trinkelius Zakariás Ignác estis germandevena hungarlandana pastro, monaĥo, profesoro. Lia nomvarianto estis Trinkellius.
Zakariás Trinkelius naskiĝis la  1602 en Hungara reĝlando en Pozsony (tiam konata ankaŭ Pressburg. Li mortis la  1665 en Pozsony/Pressburg.
Biografio
Zakariás Trinkelius apartenis al la germana minoritato de la lando. Li aliĝis al la jezuitoj en 1617, en 1628 li pastriĝis en Graz. Inter 1630 kaj 1640 li instruis en Graz, kie li estis rektoro inter 1641 kaj 1644, poste li havis signifajn jezuitajn postenojn. Inter 1658 kaj 1661 li estis rektoro en Jezuita Universitato de Nagyszombat, poste li ricevis diversajn jezuitajn kaj edukajn postenojn. Li ofte estis malsana, tial li malofte instruis.
Ahringsbach
La Ahringsbach estas maldekstra flankrivero de Großbach en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato (Germanio).
Riverfluo
La rivereto Ahringsbach, en sia supera parto nomata ankaŭ Lommersbach estas tipa rivereto, kiu fontas en la mezmontaro Hunsruko kaj aldluas la Mozelon. Ĝi havas plurajn fontrojojn sur alteco de ĉ. 350 m super marnivelo. La fontoj estas sur la teritorio de Lötzbeuren proksime de la Flughaveno Hahn. La rojo trafluas senhoman valon preter Starkenburg kaj enfluas en Enkirch la rivereton Großbach.
Flaŭro kaj Faŭno
La fontejo de la Ahringsbachs situas en Natura 2000-protektejo, tie troviĝas populacio de la maloftaj vespertoj barbasteloj. Griza ardeo kaj platbeka anaso estas la plej oftaj akvobirdoj en la valo.
Ĉe la supra parto de la rivereto deklivaj arbaroj kun kverkoj kaj karpenoj proksimas al la rivereto. Ĉe la malsupra parto staras salikoj kaj alnoj.
Mitsuo Kamata
Mitsuo Kamata (japane 鎌田 光夫, n. 16-an de decembro 1937) estas japana futbalisto. Li de 1958 ĝis 1969 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis unu el malmultaj ties membroj kiuj ludis en multaj matĉoj, nome en 44.
Ĥmeliv
Bazaj informoj
Ĥmeliv, ukraine Хмелів, hungare Komlós [komlOŝ] estas malgranda, ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv, en municipo de Dilove.
San Andrés Huaxpaltepec
San Andrés Huaxpaltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Andrés Huaxpaltepec. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 090.
Geografio
San Andrés Huaxpaltepec apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5756 loĝantojn. El tiuj estis 2787 viroj kaj 2969 virinoj. La komunumo havas surfacon de 67.62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 220 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1620 indiĝenoj. El tiuj 1240 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1240 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
4526 Konko
4526 Konko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (Gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Konko, kie Hiroki Kosaj pasis sian junaĝon. En 2006, tiu ĉi urbo, Kamogata kaj Joriŝima estis kunfanditaj por formi la urbon Asakuĉi.
(16562) 1992 AV1
(16562) 1992 AV1 estas asteroido de la interna asteroida zono (do, de la Hungaria familio) malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
13562 Bobeggleton
13562 Bobeggleton estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Éric Rohmer
Éric ROHMER, naskiĝnome Maurice Henri Joseph SCHÉRER (naskiĝis la aŭ la  laŭ malsamaj fontoj, en Tulle, Corrèze, mortis la  en Parizo) estis franca kino-reĝisoro.
Biografio
Rohmer poste verkis por pluraj revuoj kaj fondis La Gazette du cinéma, kie li ekkonatiĝis kun Jean-Luc Godard, Jacques Rivette, François Truffaut kaj ankaŭ Claude Chabrol - kun kiu li kunverkis libron pri Alfred Hitchcock en 1957.
Tiu grupo unue dediĉis sin al recenzo, pere de Cahiers du Cinéma, de kiu Rohmer fariĝis ĉefredaktoro de 1957 al 1963.
Ili baldaŭ fondis tion, kio poste fariĝis « la Nova Ondo ». En 1959 li reĝisoris sian unuan longdaŭran filmon Le Signe du lion, filmo de tre noviga aspekto (stranga por la epoko, pro ties flankeniĝoj kaj malrapida ritmo), aperinta sensukcese tri jarojn poste. En 1962 li kreis kun Barbet Schroeder firmaon Les Films du Losange, kiu poste produktis la plimulton el liaj filmoj.
Sándor Lakatos
Sándor Lakatos [ŝAndor lakatoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lakatos Sándor estis hungara violonisto, orkestrestro. Lia nomo estis en kelkaj fontoj Déki Lakatos Sándor. Kiel Lakatos, li estis la sesa generacio de ciganaj violonistoj.
Éric Rohmer
Biografio
La saman jaron, li komencis ciklon de ses filmoj nomita Contes Moraux (Moralaj Rakontoj). Ili estas sentimentalaj intrigoj pri temoj karaj al la kinisto (amo kaj hazardo, destino), laŭ komuna ŝablono: elekto de virino, tentado al malfideleco kaj reveno al la elektitino. Lia stilo ankaŭ fariĝis lia marko, inter profundeco, rafiniteco kaj facileco. Dialogoj ofte estas sofistikitaj kaj tre literaturaj. Lia aktor-direktado estis tre skizita kaj lia enscenigo simpla kaj efika. Ma nuit chez Maud (1969), kaj Le Genou de Claire (1970, Premio Louis-Delluc) estis aparte rimarkitaj.
Sándor Lakatos
Sándor Lakatos naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Éric Rohmer
Biografio
Estas notinde, ke pro produktoraj kialoj, la tria rakonto Ma Nuit chez Maud, estis filmita en 1969 post la kvara La Collectionneuse en 1967.
Sándor Lakatos
Biografio
Sándor Lakatos devenis el cigana familio. Li komencis lerni violonadon hejme en aĝo 8, post 4 jaroj li aliĝis al la familia orkestro. En aĝo 18 li establis propran orkestron kaj violonadis en restoracio de elita hotelo en sia naskiĝurbo. En 1950 li ekstudis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, liaj plej gravaj instruistoj estis Ede Zathureczky kaj Tivadar Országh. Inter 1950 kaj 1955 li estis orkestrestro de popolorkestro de Hungara Radio. Intertempe en 1952 en Parizo li atingis la unuan lokon en monda konkurso de violonistoj. En la sekvaj jardekoj li muzikadis en gravaj restoracioj, amuzejoj ankaŭ eksterlande. Li ricevis 4 ŝtatajn premiojn inter 1953 – 1958.
Éric Rohmer
Biografio
La Comédies et Proverbes (Komedioj kaj Proverboj) formas duan ciklon, kie ĉiu filmo siamaniere ilustras frazon eltiritan el popola saĝo, eventuale inventitan tiucele.
En tiu serio, Le Rayon vert (1986), parte improvizita filmo, gajnis Oran Leonon en Mostra de Venecio.
La 1990-aj jaroj estis markitaj de Contes des quatre saisons (Rakontoj de Kvar Sezonoj), kie la kinisto daŭrigis sian esploradon de am-ludoj kaj hazardoj.
Samtempe, li realigis filmojn ekster siaj serioj, kiel La Marquise d'O (1976, laŭ Heinrich von Kleist), Perceval le Gallois (1979, laŭ Chrétien de Troyes) aŭ 4 aventures de Reinette et Mirabelle (1987).
Rohmer estis perfekta ekzemplo de franca aŭtora kino, mem verkante la scenarojn, ĉu originalajn ĉu adaptitajn de literaturaj verkoj kiel La Marquise d'O (1976) aŭ Perceval le Gallois (1978).
Li ofte elektis junajn nekonatajn komediistojn, tamen li ankaŭ elektis konfirmitajn aktorojn kiel Jean-Louis Trintignant (Ma nuit chez Maud, 1969) aŭ André Dussollier (Le Beau Mariage, 1982).
Éric Rohmer rivelis komediistojn kiel Arielle Dombasle, Pascal Greggory kaj Fabrice Luchini.
Rohmer restis tre diskreta pri sia privata vivo kaj daŭrigis intensan karieron ĝis sia morto.
Nuklea centralo Tihange
La nuklea centralo Tihange (france Centrale nucléaire de Tihange, nederlande kerncentrale Tihange) estas nuklea centralo en Valonio, Belgio - unu el du nukleaj centraloj de la lando: la alia estas en Doel, Flandrio. Ĝi situas en la urbo Huy, 25 kilometrojn sudokcidente de Lieĝo kaj 70 kilometrojn sudokcidente de Akeno (Germanio). La instalaĵo aparte de 2011 ĝis 2015 konatiĝis pro serio de paneoj. Principe la registaro de Belgio post la avario de la nuklea centralo Fukuŝima 1 en 2011 decidis uzi la du naciajn nukleajn centralojn nur ĝis la jaro 2025, sed pro la paneoj plifortiĝas internaciaj protestoj de lukaj? civitanoj de Belgio, Germanio, Nederlando kaj Luksemburgio favore al pli frua finigo de la funkcio.
Mit brennender Sorge
Mit brennender Sorge (Kun brula zorgo) estas encikliko de la papo Pio la 11-a pri la situacio de la Katolika Eklezio en la Nazia Germanio, publikigita la 14an de marto 1937.
Diference disde aliaj enciklikoj nomitaj laŭ la unuaj vortoj en latino, tiu ricevas la nomon de la unuaj vortoj en la lingvo en kiu ĝi estis origine publikigita, nome la germana lingvo.
En la encikliko la papo avertis, du jarojn antaŭ la Dua Mondmilito: «Ĉiu kiu uzu rason, popolon aŭ ŝtaton, aŭ difinitan formon de ŝtato, aŭ la reprezentantojn de la ŝtata povo aŭ aliajn fundamentajn elementojn de la homa socio [...] kaj diigu ilin per idola kulto, koruptas kaj falsigas la ordon kreitaj kaj establitan de Dio», kiel klara signalo de kritiko al la pseŭdoreligiaj aspektoj kaj la rasteorioj de la germana nacisocialisma reĝimo.
Menciinda estas la legado, samtempa el ĉiuj germanaj katolikaj preĝejaj pupitroj, de la encikliko Mit brennender Sorge. La epizodo okazis kelkajn tagojn post la publikigo de la encikliko kaj kaŭzis perfortan reagon de la nazia reĝimo kontraŭ la katolikaj institucioj. Intervenoj kaj kondamnoj estis lanĉitaj el diversaj episkoparoj.
Propagilo
Nerelativeca partiklo
La propagilo estas funkcio aŭ distribucio veriganta la jenan ekvacion: Tie ĉi, H estas la hamiltoniano kaj \delta estas la diraka distribucio.
Relativeca partiklo
Relativeca skalara partiklo verigas la ekvacion de Klein-Gordon. Tial la propagilo K(x,y) de relativeca skalara partiklo difiniĝas kiel la funkcio de Green de la ekvacio de Klein-Gordon. Jen: Pro solvi ĝin, konvertu en movokvantospacon: Do Konvertu reen en poziciospacon: La integralo estas ambigua, ĉar la integralato havas du polusojn ĉe Oni devas malambiguigi la integralon per aldoni infinitezimon. Laŭ teorio de kurba integralo, ni povas iri aŭ supren aŭ malsupren trans ĉiu poluso. Tial ekzistas kvar malsama metodoj malambiguigi la integralon; la propagilo ne estas unika. Si ni iras supren trans ambaŭ polusoj, la estinta (angle retarded) propagilo troviĝos: kie signifas la funkcion de Bessel de la unua speco kaj s=(x-y)^2. Si ni iras malsupren trans ambaŭ polusoj, la estonta (angle advanced) propagilo troviĝos: Si ni iras malsupren trans la maldekstra poluso (ĉe kaj supren trans la dekstra poluso (ĉe ), la propagilo de Feynman troviĝos: kie  signifas la funkcion de Hankel de la unua speco kaj  signifas la modifitan funkcion de Bessel de la dua speco. Si ni iras supren trans la maldekstra poluso kaj malsupren trans la dekstra poluso, la propagilo de Dyson troviĝos: kie  signifas la funkcion de Hankel de la dua speco.
La kvar propagiloj verigas la jenajn ekvaciojn. Ankaŭe, la propagiloj esprimiĝas kun vakuaj atendataj valoroj de kampoperatoroj:
Partiklo kun spino
Por nulmasa vektora partiklo A (ekz, la fotono), ekzistas pluraj eblaj gaŭĝoj. Simpla gaŭĝo estas la gaŭĝo de Lorenz. Do la partiklo sekvas la ekvaciojn de Maxwell kun gaŭĝfiksanta termo: Oni difinas la propagilon simile: En movokvantospaco, la propagilo (de Feynman, ktp.) estas:
Saint-Priest-Taurion
- jen france, prononco [], okcitane Sent Prech - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Versoix
Versoix estas urbo kaj komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 12760 loĝantojn je la 31-a de januaro 2009.
Geografio
La urbo Versoix situas 10 kilometrojn nordoriente de la urbo Ĝenevo ĉe la nordokcidenta bordo de Lago Lemano. En Versoix alfluas la samnova rivero al la lago. En nordoriento la komunumo limas al la Kantono Vaŭdo.
Campanário
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Governador Valadares. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Versoix
Trafiko
Versoix disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ĝenevo al Laŭzano. La komunumo estas ankaŭ konektita al la loka busreto de Ĝenevo. La komunumo disponas pri haltejo por la ŝipoj sur la Lago Lemano.
Campanário
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Versoix
Trafiko
La komunumo etendiĝas laŭlonge de la kantona ĉefvojo n-ro 1 de Ĝenevo tra Zuriko al Kreuzlingen, kiu en la urbo nomiĝas Route Suisse. Tra la urbo pasas la svisa aŭtovojo A1 de Ĝenevo tra Laŭzano kaj Berno al Zuriko kaj Sankt-Galo, la plej proksima alveturejo al ĝi troviĝas proksimume 6 kilometrojn oriente de la komunumo en Coppet. Proksimume 4 kilometrojn nordokcidente de la komunumo situas la Flughaveno Ĝenevo, en kies alflugvojo la urbo situas kaj pro tio forte suferas pro la granda bruo de la alteriĝantaj aviadiloj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Versoix datiĝas el la jaro 1022 kiel Versoi. En la jaro 1257 la Grafo Petro de Savojo akiras Vaŭdon kune kun Versoix. En 1536 Versoix fariĝis posedaĵo de Berno kaj estis reformaciigita. Per la kontrakto de Laŭzano en la jaro 1564 Versoix estis redonita al Savojo. En 1790 dum la Franca Revolucio Versoix estis aligita al la departemento Ain en Francio. En la jaro 1816 Versoix estis redonita al Ĝenevo kaj Svislando.
Preĝejo Sankta Margareta (Angyalföld)
Preĝejo Sankta Margareta de Hungario estas romkatolika preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en la distrikto Angyalföld.
Historio
La preĝejo konstruiĝis en la 1930-aj jaroj, sed pro malaltaj financaj apogoj la interna parto daŭre pretiĝis en la sekva jardeko. La ekstera formo imitas ruinan preĝejon de Zsámbék. En 1945 la preĝejo havis nur malgrandajn ruinojn. Inter 1988-1994 la preĝejo plene renoviĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo imitas premonstratan preĝejon de Zsámbék. La konstruaĵo situas sola ĉe granda placo. La fasado estas simetria, meze estas la enirejo, pli supre granda fenestrorozo situas. En la 2 flankoj po unu kvadrataj turoj kun piramidaj pintoj estas videblaj. La preĝejo tre imitas la mezepokan romanikan stilon.
Antaŭ la preĝejo ĉe la placo estas haltejo por metroo. Kermeso okazas en la 18-an de januaro.
Márton Palkovich
Márton Palkovich [palkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palkovich Márton estis hungara pastro, monaĥo, profesoro. Lia familia nomvarianto estis Palkovics (sama prononco).
Márton Palkovich naskiĝis la  1606 en Hungara reĝlando en Vittenc (nuntempa Chtelnica en Slovakio). Li mortis la 1662 en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio).
Biografio
Márton Palkovich aliĝis al la jezuitoj en 1625. Post siaj studoj li instruis diversajn studobjektojn ekde 1638 en Jezuita Universitato de Nagyszombat. Li estis rektoro inter 1648 kaj 1652, poste inter 1654 kaj 1658. Li estis rektoro en 1659 en Kassa unu jaron, poste li emeritiĝis.
Nina Borovko-Langlet
Nina BOROVKO-LANGLET (Nina Nikolajevna Borovko) (naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1896, mortis la 3-an de septembro 1988) estis filino de la rusa Esperanto-pioniro Nikolaj Afrikanoviĉ Borovko kaj la edzino ekde 1925 de Valdemar Langlet.
Ŝi verkis svedlingvan libron Kaos i Budapest en 1982. Esperanto traduko de Kalle Kniivilä Kaoso en Budapeŝto aperis en 2001 (168 paĝoj).
Luis Miguel
Luis Miguel Gallego Basteri (San Juan, 19-a de Aprilo 1970), ​ konata kiel Luis Miguel kaj kromnmita foje kiel «El Sol de México» (La Suno el Meksiko), ​ estas meksika kantisto kaj muzika produktoro  naskiĝinta en Puertoriko. ​
Li estas konsiderata kiel unu de la artistoj plej grandaj kaj sukcesaj de Latinameriko pro sia ampleksa gamo de muzikaj stiloj, kiel funko, popo, baladoj, boleroj, tangoj, ĵazo, ĵazbandego kaj mariaĉo. Li estas rekonata ankaŭ kiel la latinamerika artisto plej vendita en la 1990-aj jaroj spite la fakton, ke li kantas nur hispane, kaj oni atribuis al li la popularigon de la ĝenro bolero en la ĝenerala merkato. ​ Li vendis pli ol 100 milionoj da diskoj en la tuta mondo.
Li ekkarieris muzike en Meksiko en 1980 kantante en la nupto de la filino de la meksika prezidento José López Portillo. Li ricevis pli ol 120 premiojn persone, pro siaj kantoj kaj albumoj, kaj estas la plej juna kantisto kiu ricevis premion Grammy, estante nur 14-jaraĝa kaj ankaŭ la plej juna latinamerika artisto kiu ricevis stelon en la promenejo de Holivudo estante nur 26-jaraĝa. ​ En 1991, la RIAA rekonis la altajn vendojn de lia albumo de 1991 nome Romance, la tria muzikalbumo plej vendita en Meksiko, kaj unu el la hispanlingvaj albumoj plej venditaj el ĉiuj tempoj. ​ Li estis la unua latinamerika artisto kiu ricevis du platendiskojn en Usono pro individuaj kantoj kaj albumoj. En Oktobro 2011 li estis proklamita la plej bonkvalita latinamerika artisto de la lastaj 25 jaroj laŭ la revuo Billboard. ​ ​ Lia albumo "Cómplices" (2008) atingis la 10an rangon en Billboard 200, kaj lia plej ĵusa albumo, nome "¡México por siempre!" (2017), havigis al li lian duan unuan rangon en la mondoregionaj albumoj de Billboard en Meksiko kaj atingis duoblan statuson de plateno.
IJK 2022
La 78-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis de la 20-a de aŭgusto ĝis la 27-a de aŭgusto 2022 en la grupgastejo De Roerdomp en Westelbeers, Nederlando.
La kongreso estas kontinuaĵo de la planoj, kiujn la Nederlanda Esperanto-Junularo origine proponis por IJK 2019, kiuj estis akceptitaj por IJK 2020, sed devis esti nuligitaj pro la tiujara kronvirusa pandemio. En la sama jaro la 107-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en Montrealo, Kanado.
Organiza teamo
Jen estas listo de organizantoj:
Programo
La temo de la kongreso estis "klimata krizo". Ĝi estis temo de kelkaj prelegoj. Ili estis parto de 83 tagaj programero kiel ekzemple danckursoj aŭ la ludo homlupo. Dum la vesperoj okazis ĉefe muzika programo. La nederlando kvinopo "Wicked Problems" muzikis fine de la dua tago (dimanĉo). Kimo muzikis dum la tria vespero, Tim Gallego dum la kvara kaj Emerson dum la kvina. Ĵaŭdon okazis la tradicia internacia vespero. La prezentaĵo de vendredovespero estis la muzikalo "June kaj kune". Merkredo estis ekskursa tago. Du ekskursoj okazis en Amsterdamo kaj la tria okazis en la belga Antverpeno.
Partoprenantoj
La organizantoj ricevis 288 unikajn aliĝojn. El la efektive 233 partoprenantoj ĉeestis 193 plentempe. 58 homoj indikis, ke ili estas novuloj. La partoprenantoj venis el 30 landoj. La plej oftaj estis Germanujo (50), Francujo (35) kaj Nederlando (33) Hispanio (23), Pollando (14) kaj Italio (13). La plej fora lando de kiu venis partoprenanto: Nov-Zelando, kaj el Afriko venis 2 kongresanoj. La aritmetika meznombra aĝo estis 32 jaroj, dume la mezvalora aĝo estis 29 jaroj. La plej juna partoprenanto: Fabian (1 jaro) de Nederlando.
Sankta Georgo (Barbado)
Sankta Georgo (angle: Saint George [sejnt ĝorĝ]) estas paroĥo de Barbado. Sankta Georgo kreiĝis je 1645.
Montoparuo
La Montoparuo (Poecile gambeli) estas eta paseroforma birdo de la familio Paruedoj. Ofte ĝi estas ankoraŭ lokita en la genro Parus kun plej parto de aliaj paruoj, sed analizoj de DNA kaj de morfologio sugestas, ke separi Poecile taŭgas pri la rilatoj inter tiuj birdoj (Gill et al., 2005). La American Ornithologists' Union konsideras Poecile kiel distinga genro de longete.
Aspekto
Plenkreskuloj de ambaŭ seksoj havas nigran kronon al kiu kuniĝas malantaŭe larĝaj nigraj postokulaj strioj super distingaj blankaj brovostrioj; ĉio larĝiĝas al la nigra nuko. Ĝia malhela dorso kaj flankoj estas grizaj kaj ĝi havas pli palajn grizajn subajn partojn; ĝi havas mallongan nigran bekon, nigrecajn gambojn kaj nigrajn mentonon kaj gorĝon, simile al la Funebra paruo. La tipa plenkreskula enverguro estas 19 cm, kaj la tuta longo estas 14 cm.
Disvastiĝo
Ĝi estas disvastigata en montaraj regionoj de okcidenta Usono, kie ĝia teritorio etendas el suda Jukono al Kalifornio kaj okcidenta Teksaso. Kvankam ĉefe nemigrantaj, aŭtune kaj vintre ili povas etendi sian teritorion al malaltaj teroj tipe loĝataj de la simila Nigrakrona paruo.
Kutimoj
Ili reproduktiĝas monogame, produktante 1 al 2 ovodemetadojn ĉiujare. La ino kovas dum 14 tagoj. La junuloj restas en nesto dum 21 tagoj dum ambaŭ gepatroj manĝigas ilin.
La ĉefa dieto estas insektoj dum somero kaj reprodukta sezono; ili manĝas ankaŭ semojn de koniferoj kaj de aliaj plantoj la tutan jaron. Ili pendiĝas el la subaj flankoj de branĉoj kaj de trunkoj, serĉe de manĝo en arboŝelo aŭ rompante semojn per martelado fare per siaj bekoj.
Iliaj alvokoj estas gorĝeca ĉik-adi-di-di, kaj la kanto estas 3- aŭ 4-nota descende fajfe fi-bi-bej aŭ fi-bi-fi-bi. Ili flugas laŭ paroj aŭ etaj grupoj, kaj povas kuinĝi en multaspecia manĝantaro post la reprodukta sezono.
Aliaj
La specifa nomo honoras la naturaliston William Gambel.
NGC 559
NGC 559 (alia indiko — OCL 322) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tenugui
Tenugui (japane: 手拭) estas maldika tuketo el kotono. Ĝi estas ĉirkaŭ 36 oble 90 centimetrojn granda kaj la du ekstremaĵoj ne estas kudritaj.
Ĝi surhavas tradiciajn ornamaĵojn, turisman vidindaĵon, mon de la familio, ktp.
Klana nomo
Krome informo pri klano povis esti enmetata en personan nomon. Ĉe kelkaj popoloj (ekzemple italoj kaj irlandanoj) ekzistis tradicioj, kiuj strikte reglamentis kiun ĉefnomon havu infano, kaj depende de vico laŭ aĝo iuj gefiloj ricevadis nomon de avo, aliaj de patro, triaj de onklo, aŭ respektive tiun de avino, patrino aŭ onklino.
Endoktrinigo
Endoktrinigo estas procezo de ensorbigado de opinioj, sintenoj, ideoj, kredoj aŭ mondkonceptoj, kutime religiaj aŭ politikaj opinioj. Doktrinado diferencas de edukado, ĉar ĝiaj uzantoj ne atendas, ke studentoj faros demandojn aŭ kritike ekzamenos tion, kion ili lernis. Doktrinado diferencas de cerbolavado, ĉar ĝi ne plenumiĝas per fizika devigo. La vorto estas ofte uzata kiel malestima termino de kontraŭuloj al la doktrino, precipe kadre de politikaj opinioj aŭ religiaj vidpunktoj.
La termino endoktrinigo estas proksime rilata al sociigo; sed dum la esprimo endoktrinigo foje portas negativajn implicojn, la esprimo socianiĝo, kiu rilatas al kultura aŭ eduka lernado, ne havas tiajn implicojn.
Hügelsheim
Hügelsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rastatt kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Chéran
Chéran (prononcu [ŝerã]) estas rivero fluanta en la francaj departementoj Savoie kaj Haute-Savoie. Ĝi estas maldekstra alfluanto de rivero Fier, do subalfluanto de Rodano.
La pli granda parto de ĝia akvokolekta areo situas en la Reĝiona Naturrezervejo de la Montmasivo Bauges.
Ĝi trafluas École, La Compôte, Le Châtelard, La Motte-en-Bauges, Lescheraines, Arith, Bellecombe-en-Bauges.
Ĝi poste akvumas komunumojn de Haute-Savoie: Allèves, Cusy. Gruffy, Héry-sur-Alby, Mûres, Alby-sur-Chéran, Saint-Sylvestre Marigny-Saint-Marcel, Boussy.
Ĝi faras limon inter Sales kaj Rumilly, kie ĝi sinĵetas al Fier.
La trafluo de Chéran regule varias inter 12,5 m³/s (en aprilo) kaj 3,59 m³/s en aŭgusto. Dun sekeco, ĝi magriĝas ĝis 0,56 m³/s, sed en kazo de ŝvela akvo, ĝi preterpasas 200 m³/s: oni mezuris trafluon de 250 m³/s la 1-an de oktobro 1960 en Allèves.
Rivero Cheran estas konata enhavi buletojn da oro. Oni tion trovas ĉefe apud Alby sur Céran kaj Cussy. Legendo asertas, ke tiu oro devenus el la trezoro de la Templanoj.
Cerva
Cerva estas komunumo de Italio.
Buchs AG
Buchs AG estas komunumo en la distrikto Araŭo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 6539 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Buchs situas ĉe la bordo de la rivero Suro, kiu du kilometrojn pli norde alfluas al Aro. La komunumo teritorio troviĝas praktike komplete en la ebenaĵo de la suba Suro kaj ĝia orienta parto estas praktike komplete kovrita de la arbaro Suretwald. La komunumaj setlejoj praktike komplete kunkreskis kun la superkonstruita teritorio de la najbaraj komunumoj Araŭo kaj Suhr, kun kiuj ĝi formas aglomeraĵon.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sura areo de 5,33 km², de Hektkiuj 2,25 km² estas kovritaj de arbaro kaj 2,43 km² de konstruaĵoj. La altecdiferenco inter la plej alta punkto, kiu situas sur alteco de 394 m s.m. en Steinfeld en sudokcidento de la komunumo, kaj la plej malalta punkto ĉe la norda komunumlimo ĉe la bordo de la rivero Sure sur alteco de 371 m s.m., estas nur 23 metroj, kio estas por svisaj kondiĉoj tre malmulte.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Buchs limas en oriento al Rupperswil, en sudo al Suhr, kaj en okcidento kaj nordo al la kantonĉefurbo Araŭo.
Trafiko
Al la publika trafikreto Buchs estas konektita per urba buslinio de Araŭo.
La alveturejo Araŭo-Oriento de la svisa aŭtovojo A1 ek de Buchs atingeblas per kvarŝpura ekspresvojo.
Uragano Ike
Uragano Ike [ajk] estis la naŭa nomita ŝtormo kaj kvina uragano de la uragana sezono en 2008. Ĝi detruis ĉefe infrastrukturon kaj agrikulturon, partikulare en Kubo kaj Teksaso. Ĝi okazigis almenaŭ 103 mortojn rekte, kaj 92 nerekte, krom 34 personoj malaperis.
Buchs AG
Historio
La unua dokumenta mencio de Buchs datiĝas el la jaro 1225 kiel Buhse.
Ĝis 1810 Buchs estis parto de la komunumo Suhr.
IRPGF
La Internaciaj Revoluciaj Popolaj Gerilaj Fortoj (IRPGF) estis kolektivo de anarkiistoj balantantoj el la tuta mondo. Ĝia formado estis anoncita la 31an de marto 2017. Laŭ la grupo, iliaj celoj estis defendi la socian revolucion en Rojava en norda Sirio, kaj disvastigi anarkiismon. La grupo anoncis sian malfondon la 24an de septembro 2018.
La IRPGF estis parto de la Internacia Libereca Bataliono ekde aprilo 2017.
Formado
La IRPGF estis kreita la 31an de marto 2017 kun la celo defendi la Revolucion de Rojava kaj kunlabori kun la Protektaj Taĉmentoj de la Popolo kaj la Kurdia Laborista Partio kontraŭ la Islama Ŝtato. Ili ankaŭ intencas progresigi anarkiismon en la siria regiono Rojava kaj, laŭ ili, defendi "sociajn revoluciojn kaj sociajn luktojn" tra la tuta mondo.
La anonco estis elsendita videofilme de la IRPGF en sociaj retoj kune kun skriba deklaro specifanta iliajn celojn. En la filmeto oni povas vidi plurajn gerilanojn kun kovritaj vizaĝoj, portantajn fusilojn AK-47, raketlanĉilojn RPG-7, sovetiajn mitralojn PK kaj eksplodaĵojn. En la sama filmeto batalanto legas deklaron; malantaŭ li estas flagoj de la ILB, nigra flago kun la enfermita A, kontraŭfaŝisma ago-flago kaj la ruĝ-nigra flago.
Nova Tjurka Alfabeto
Nova Tjurka Alfabeto (tatare яңа əлифба/jaꞑa əlifʙa, baŝkire яңы әлифбә, "nova alfabeto"), mallonge яңалиф/jaꞑalif, ebla esperantigo janalifo, estas projekto de unuigita latinida alfabeto por tjurkaj lingvoj kreita en Sovetunio en la fino de 1920-aj jaroj. En 1928 ĝi estis oficiale enkondukita en tjurklingvaj sovetaj respublikoj kaj aŭtonomaj respublikoj de RSFSR anstataŭ arabidaj alfabetoj kiuj tie tradicie utiliĝis. Tamen en 1938–1940 janalifo estas urĝe anstataŭigita per alfabetoj surbaze de cirila skribo kaj do estas ne plu uzata.
Antaŭhistorio de janalifo
La plej frua konata provo skribi tjurkan lingvon per latinida alfabeto estas Codex Cumanicus de la 14-a jarcento, skribita per latinida skribo en kipĉaka lingvo. Tiu ĉi skribo estis kreita fare de misiuloj kaj nur uzata inter katolikoj de Ora Hordo. Kiam Ora Hordo malaperis, la alfabeto ankaŭ formortis, ĉar katolikismo ne enradikiĝis inter tjurkoj.