cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jaulín
Historio
Jaulín demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, parte pro la epidemio de filoksero en Francio. Poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj en Jaulín oni malaltiĝis el 1 382 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj nur 278 loĝantoj (2022).
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo, brutobredado, kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Sotoserrano
Sotoserrano estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar kaj al la municiparo Sierra de Francia. Sotoserrano estas tradukebla al Arbaro de la montaro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 57,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 590 loĝantojn. Ĝi perdis 500 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Sotoserrano aŭ El Soto, en la Natura Parko Las Batuecas-Sierra de Francia, ĉe la kunigejo de tri riveroj; Alagón, Cuerpo de Hombre kaj Francia. Estas la vilaĝo el la montaro malpli alta super la marnivelo, nome 522 metros. Ĝi ĝuas la tutan jaron mildan klimaton mediteranean. Tui klimato ebligas la kultivon de fruktarboj, kiel oranĝarboj kaj ĉerizarboj. Gravas ankaŭ vitejoj kaj olivarboj.
Situa en la Sierra de Francia Baja, je 99 km de Salamanko, provinca ĉefurbo, ĝuas pejzaĝan riĉon de nedubebla beleco, trairata de rojoj kiel Servón, Ríomalo, Fuente del Pardo, Molinos kaj Vega de Francia, idealaj lokoj por la naturamantoj.
Antifono el Ateno
Antifonto aŭ Antifono (Ateno aŭ Ramnunte, ĉirkaŭ 480 a.n.e. - 411 a.n.e.) estis greka oratoro, filozofo kaj matematikisto. Estas ia polemiko ĉu tiu Antifono (Ἀντιφῶν) de la atena Ramnunte (Atiko) estas aŭ ne estas la sama kiel "Antifono la sofisto", kiu vivis en Ateno probable en la du lastaj jardekoj de la 5-a jarcento a.K.
Inter la Atikaj oratoroj li estis tiu kies diskursoj estas la plej antikvaj konservataj en ties ĝenro. Li atingis grandan profesian reputacion verkante diskursojn pro mendo por estis fakte legitaj aŭ oratoritaj de aliuloj (en Ateno oni devigis, ke la plendantoj defendu sin mem persone), kaj tiu profesio ricevis la nomon de logografo (termino kiu signifas "prozkomponisto" kiu referencis ankaŭ la historiistojn). Oni konservis liajn diskursojn Kontraŭ la duonpatrino, pro venenigo, Pri la murdo de Herodo kaj Pri la koreŭto, krom kelkajn retorikajn modelojn, nome la tri Tetralogioj.
Li apartenis al la skolo de sofistoj. La mondon de la vero (realo) li identigis kun la naturo kaj la mondo de la ŝajno aŭ aspekto (la homa) kun la falseco. Li estis granda retorikisto kaj verkisto de politikaj diskursoj. Antifono estis samtempulo de Sokrato, kun kiu li devis certe diskuti.
Izopulegila heksanato
Izopulegila heksanato aŭ izopulegola kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj izopulegolo. Izopulegila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izopulegila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al izopulegila grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 28 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Citronelila ftalato
Citronelila ftalato  aŭ C28H42O4 estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj citronelolo. Citronelila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de ftalata acido derivaĵoj kaj citronelilaj derivaĵoj. Citronelila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Citronelila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Klorpromazino
La klorpromazino estas molekulo, kiu estas la kombinaĵo de kloro kun promazino. Historie, estas la unua neŭrolepta kuracilo. La kuracisto Henri Laborit rimarkis, ke la malsanuloj iĝis trankvilaj antaŭ la kirurgia operacio. Plie li konstatis, ke la malsanuloj reboniĝis post la kirurgia operacio, sen ke li uzis anestezon.
Saint-Julien-en-Vercors
- jen france, aŭ Sant Julian de Vercòrs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
La Fluganta Holandano (fantoma ŝipo)
La fluganta Holandano (De vliegende Hollander) estas legenda malbenita fantoma ŝipo, kiu ĉiam ne povas reveni, nur iri sur la maro. Laŭ la legendoj, renkontante kun alia ŝipo, ŝipanoj de La Fluganta Holandano provus sendi mesaĝojn al landoj aŭ mortintoj. En legendoj pri maro, vidi la ŝipon estas antaŭsigno de malbonsorto.
Origino
Ekzistas du versioj pri origino, la plej komuna rakonto estas la kapitano Vanderdecken (nederlande "de la ferdeko") kondamnita kaŭze de riska ĵuro por rondigi Kabon de Bona Espero.
Romboido
Etimologio
La vorto "romboido" derivas el malfrua latino rhomboīdes, kaj tiu de la greka ῥομβοειδής romboeidḗs, de ῥόμβος rómbos 'rombo' kaj -ειδής -eidḗs 'simila al'.
Proprecoj
Romboido posedas la jenajn proprecojn:
La Fluganta Holandano (fantoma ŝipo)
Origino
Alia legendo figuras kapitano Falkenberg, ĉiam iri tra Norda Maro, kiu ludis ĵetkubon kun demono por sia animo.
Valero (Salamanko)
Valero estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar. Ŝajne la nomo Valero devenas el romia nomo Valerio.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 26,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 315 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Iam estis lupoj kaj naturaj kaproj, ursoj kaj linkoj. Nuntempe estas vulpoj, nigraj cikonioj, monaĥvulturoj, nekropteroj, perdrikagloj, migrofalkoj, lutroj kaj platbekanasoj.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Valdelageve
Valdelageve estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar kaj al la municiparoj Embalse de Béjar kaj Ruta de la Plata.
Nitrariacoj
La nitrariacoj (Nitrariaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo sapindaloj (Sapindales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 12 speciojn,. Ĝia tipa genro estas nitrario.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (9 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
(99850) 2002 NS52
(99850) 2002 NS52 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Valdelacasa
Valdelacasa estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar. Valdelacasa estas kuntiriĝo de Valle de la casa, tio estas Valo de la domo.
(99850) 2002 NS52
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Valdelacasa
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 8,22 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 235 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Vachères-en-Quint
- jen france, aŭ Vachèiras de Quint - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Saou
- jen france, aŭ Sau - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Saint-Benoit-en-Diois
- jen france, aŭ Sant Benest de Diés - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Saint-Sauveur-en-Diois
- jen france, aŭ Sant Sauvador de Diés - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Valdehijaderos
Valdehijaderos estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar kaj al la municiparoj Embalse de Béjar kaj Ruta de la Plata.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 79 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Trapezoido
Trapezoido en eŭklida geometrio de ebenoj estas konveksa kvarlatero sen paralelaj lateroj. Tamen, krom tiu senco en geometrio, PIV agnoskas nur la sencon pri osto.
Difino
Eŭklido nomas simple «trapezo» la kvarlaterojn neregulajn, dum Proklo kaj Arkimedo distingas inter trapezoido kaj trapezo (kun paro de paralelaj lateroj).
Valdehijaderos
Valdehijaderos estas loko de brutobreda tradicio, ĉefe de bovoj kaj ŝafoj. Kun paŝtejoj, oni kultivas malgrandajn zonojn de vitoj kaj fruktoĝardenoj. La urbestro estas de dekstra partio PP.
Ŝavikola heksanato
Ŝavikila heksanato aŭ ŝavikola kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj ŝavikolo. Ŝavikila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ŝavikila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al ŝavikila grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 28 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Kalvinana preĝejo (Nagykereki)
La Kalvinana preĝejo estas monumento historia en vilaĝo Nagykereki (Hungario).
Historio
Origine katolika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento, tial oni supozas, ke ĝi estas origine gotika. En la 16-a jarcento la loĝantaro ŝanĝis religion al kalvinismo. En 1790 plena trakonstruo okazis, sed la turo konstruiĝis nur en 1837. Dum la sentura periodo aparta sonorilostablo funkciis. La orgeno estis farita en 1903, renovigita en 1999.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en mezo de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirado estas tra la turo. La areo antaŭ la turo estas malgranda korto.
András Román
András Román [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Román András estis hungara arkitekto, arkitekturhistoriisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Rechnitz [reĥnic] ĝis 1951. András Román naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
András Román devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1947, poste li akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1951. Post la diplomo li laboris en ŝtata ateliero en Sztálinváros, ekde 1953 en pluraj ŝtataj firmaoj en Budapeŝto, post jardeko li ofte okupiĝis pri historiaj monumentoj. Li kandidatiĝis en 1969 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Ekde 1976 li ankaŭ instruis en la teknikuniversitato, ekde 1995 en la Universitatea Babeș-Bolyai. Li ricevis premiojn aŭ memormedalojn inter 1972-2004. Li edziĝis dufoje, lia unua edzino naskis filinon.
Raoul Salan
Raoul SALAN (Roquecourbe, la - Parizo, la ) estis franca militisto.
Li partoprenis en puĉo organizita de generaloj en 1961. Li kunordigis paralelan militorganizaĵon (OAS), kiu kontraŭstaris la sendependiĝon de Alĝerio. Li estis kondamnita al dumviva malliberejo kaj ricevis amnestion kaj reeniris la militoficistaron.
Raoul Salan aktivis en la armeo inter 1917 kaj 1960, kiam li emeritiĝis kiel generalo kaj la plej dekorita franca militisto.
Valverde de Valdelacasa
Valverde de Valdelacasa estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar. Valverde de Valdelacasa estas kuntiriĝo de Valle verde de Valle de la casa, tio estas Verda valo de la Valo de la domo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 7,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 76 loĝantojn. Ĝi perdis 250 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Izoŝavikola heksanato
Izoŝavikila heksanato aŭ izoŝavikola kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj izoŝavikolo. Izoŝavikila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izoŝavikila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al izoŝavikila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 20 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Saint-Andéol
Saint-Andéol signifas la sekvajn lokojn kaj komunumojn en Francio:
Vidu ankaŭ:
99861 Tscharnuter
99861 Tscharnuter estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Sebastian F. Hönig sur fotografioj faritaj en la kadro de la kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Châteauneuf
Châteauneuf (jen france, okcitane Castèunòu, en Esperanto "kastelo nova") povas rilati interalie al la franciaj komunumoj
Eŭgenila ftalato
Dueŭgenila ftalato  aŭ C28H26O6 estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj eŭgenolo. Eŭgenila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de ftalata acido derivaĵoj kaj eŭgenilaj derivaĵoj. Eŭgenila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Eŭgenila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Tormes
Tormes estas rivero, alfluanto de la Doŭro ĉe ties maldekstra bordo, kiu fluas tra la provincoj Avilo, Salamanko kaj Zamora, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio.
Pro ne regula flukvanto, tiu rivero ne sekuras la akvoliveradon al la loĝlokoj somere kaj, pro tio, fine de 1960 oni konstruis la akvobaraĵon Santa Teresa, kun kapacito de 496 hm³, kaj poste la akvobaraĵon Villagonzalo, kaj ĉe ties enfluejo en Doŭro, la akvobaraĵon Almendra, inter rokmuregoj. Finfine en 2002 la akvobaraĵon San Fernando ĉe la limo de la teritorioj de Santibáñez de Béjar kaj Cespedosa de Tormes.
Loĝlokoj tra kiuj pasas el nordo suden: Fermoselle, Villarino de los Aires, Ledesma, Salamanca, Santa Marta de Tormes, Huerta, Alba de Tormes, Guijuelo, Cespedosa de Tormes, Guijo de Ávila, Santibáñez de Béjar, Puente del Congosto, Navamorales, La Horcajada, El Losar del Barco, El Barco de Ávila, La Aliseda de Tormes, Angostura de Tormes, Navalperal de Tormes, Navacepeda de Tormes kaj Hoyos del Espino.
Granda sablodezerto de Bilma
La granda sablodezerto de Bilma, france: Grand Erg de Bilma, etendiĝas de nordo al sudo trans preskaŭ 150 km de Bilma ĝis Agadem (Niĝero).
Tormes
Alfluantoj
La alfluantoj de la rivero Tormes, el ekfluejo al enfluejo, estas la jenaj:
Saint-Andéol (Drôme)
Saint-Andéol - jen france, aŭ Sant Andiòu - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Granda sablodezerto de Bilma
Oriente ĝi atingas la landlimon al Ĉado, okcidente direkte al Fachi la regiono ŝanĝas sian nomon al la Ténéré-sablodezerto je la duondistanco kaj  al ĝi transiras direkte al Fachi. De Bilma ĝis Agadem oni devas superi ĉ. 80  parte tre altajn ĉefajn dunĉenojn kaj pli ol 300 pli malaltajn dunĉenojn. La veturo direkte al N’Guigmi ĉe la ĉada lago  trans la senvojaj sablodunoj estas unu el la plej malfacilaj itineroj de la Saharo. Ĉirkaŭ 50 km sude de Bilma oni atingas la malgrandan oazon Zoo Baba. Tie loĝas kelkaj tubuoj.
Podobora
Podobora estas katastra teritorio kaj baza setlejunuo en Ĉeĥio, ĉe municipo Chotěbuz situanta en distrikto Karviná. Ĝi troviĝas en mezproksima supermara alteco 250 metroj en strato Karvinská unu kilometro norde de la municipo.
Podobora estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,392904 km2.
Nomo
Antaŭe oni uzis nomon Podoborce, germane Thiergarten kaj pole Zwierzyniec.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1768.
Naturaj rilatoj
Okcidente de Podobora, oriente malantaŭ fervojlinio Bohumín – Čadca fluas rivero Olše. Proksime de la arkeoparko situas en arbara kreskaĵaro en deklivo kvin memorindaĵ arboj - eŭropaj fagoj, ili nomiĝas Buky u Hradiska (Fagoj ĉe Burgejo), devene kreskis da ili sep.
Saint-Julien-en-Quint
- jen france, aŭ Sant Julian de Quint - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Fenetila ftalato
Dufenetila ftalato  aŭ C24H22O4 estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj fenetolo. Fenetila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de ftalata acido derivaĵoj kaj fenetilaj derivaĵoj. Fenetila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Saint-Agnan-en-Vercors
- jen france, aŭ Sant Anhan de Vercòrs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Saint-Martin-le-Colonel
- jen france, historie Sant Martin de Roians - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
Antigua (Fuerteventura)
Antigua [anTIgŭa] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la nordorienta parto de la insulo Fuerteventura. La municipa teritorio inkludas la plej loĝatan loĝlokon de la municipo nome El Castillo aŭ Caleta de Fuste, kiu estas unu de la turismaj altirejoj de la insulo.
Saint-Martin-le-Colonel
La teritorio havas komunan limon kun.
Antigua (Fuerteventura)
Geografio
Antigua estas en la centr-orienta parto de la insulo Fuerteventura, je 20,5 km de la insula ĉefurbo. Ĝi enhavas areon de 250,56 km², kiel la antaŭlasta plej granda teritorio de la insulo. De tiu areo, la plej granda parto estas etenda rura kaj natura areo.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Puerto del Rosario (norde), Betancuria (okcidente) kaj Tuineje (sudokcidente).
La municipa ĉefurbo, nome la urba kerno de Antigua, estas je 254 m.s.m., kaj la plej alta loko estas 681 m.s.m. en Morro Jorjado, en la montaro de Betancuria.
La municipa teritorio posedas perimetron de 76,64 km kaj marbordan longon de 29,65 km, en kiu elstaras la strandoj de Caleta de Fuste, Las Marismas, El Muellito kaj Pozo Negro.
La flaŭro de la municipo estas karakterizita per dornomakiso, el kio menciindas Launaea arborescens, Suaeda vera kaj la rara endemio Caralluma burchardii. El la faŭno menciendas nombraj birdospecioj, kiel la estepeca kanaria Hubara-otido Chlamydotis undulata fuertaventurae kaj pterokloj Pterocles orientalis, la kanaria perknoptero Neophron percnopterus majorensis kaj la turfalko Falco tuniculatus. Alia pli malgranda birdospecio, sed ofta en la municipa teritorio estas la sahara kurulo Cursorius cursor.
Inter naturaj protektitaj zonoj estas menciidaj areoj de la protektita zono inkludita en la rura parko de Betancuria, de la protektita pejzaĝo de Malpaís Grande kaj de la natura monumento Cuchillos de Vigán, dum estas integre en la municipa teritorio la natura monumento Caldera de Gairía.
Historio
En tiu areo estis grava setlado de guanĉoj, de kiuj restis cento da restaĵoj en la arkeologia kuŝejo La Atalayita.
La konkero de Fuerteventura finis en 1405, fare de la normano Johano de Béthencourt. Apuda Betancuria estis elektita kiel ĉefurbo de la insulo en sistemo kopiita de la feŭdismo. En 1476 oni konstituis jure la teritorian senjorlandon de Fuerteventura, per kiu la Katolikaj Gereĝoj agnoskis al la konkerinto lian dominadon de la insulo. Betancuria, kiel sidejo de la konkerintoj, iĝis akso de la administracia povo. Pájara, sude de Betancuria, kaj La Oliva, norde, formis la dekomencan spinon de la insulo.
Tio ŝanĝiĝis en 1742 kiam oni translokis la administracian centron al la Casa de los Coroneles (Kolonelejo) de La Oliva. Tiuj altrangaj oficiroj anstataŭis la iaman senjorojn, akaparis la tutan povon kaj iĝis veraj terposedantoj, hun heredorajto familia. Tiuepoke la loĝantaro pliiĝis pro alveno de elmigrintoj el sudo de la insulo, kie okazis vulkanaj erupcioj. Tiukadre ankaŭ la ekonomio pliiĝis. Tiukadre novaj loĝlokoj, kiel Puerto de Cabras kaj Antigua, iĝis pli burĝaj centroj, kiuj anstataŭis la iamajn terposedantojn, pere de la hegemonio pro la kultivado kaj komerco de aizoaco Mesembryanthemum crystallinum.
Post la koloniigo Antigua iĝis grava domaro, pro la bonkvalito de la tero taŭga por la kultivo de cerealoj kaj pro la strategia loko inter la insula ĉefurbo kaj la naturaj havenoj de Caleta de Fuste kaj Pozo Negro; ĝi eĉ iĝis sidejo de la Jurisdikcia Partio (1834), sed nur dum unu jaro.
Ekde la 1970-aj jaroj la urbo iĝis altirejo por turismo.
Demografio
Historie estis ĉirkaŭ 2 000 loĝantoj ĝis la 1990-aj jaroj; poste venis kruta plialtiĝo pro altiro de turismo ĝis nunaj pli ol 12 000 loĝantoj.
Cabris
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Grasse kaj al la kantono .
Kultiva vicio
Kultiva vicio (Vicia sativa aŭ Vicia angustifolia) estas planto el la genro vicio (vicia) el la legumenacoj (Leguminosae). Tiu specio troviĝas sur agroj, flanke de vojoj kaj sur digoj. La planto grimpas per ĉiroj laŭ aliaj plantoj supren. Tiumaniero ĝi povas atingi altecon de pli ol unu metro.
Oni distingas la sekvajn subspeciojn:
2-Nonila heksanato
2-Nonila heksanato aŭ 2-nonila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj 2-nonanolo. 2-Nonila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Nonila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al 2-nonila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 30 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
James Lipton
James R. LIPTON (la 19an‏ de septembro 1926 - la 2-an de marto 2020) estis jud-usona verkisto, poeto, komponisto kaj aktoro.
Lipton antaŭe funkciis kiel dekano de la Acting Studio - la teatra lernejo en Universitato Pace en Novjorko. Li estas la produktanto, verkisto kaj gastiganto de la kablotelevida serio ĉe la reto Bravo Game Studio, kiu estis elsendita unuafoje en 1994. Li ankaŭ estis piloto kaj membro de la Unio de Pilotoj kaj posedantoj de aeroplanoj.
Vivo
Lipton estis naskita en Detrojto, Miĉigano en 1926, al Betty (née Weinberg) kaj Laŭrenco. Lia patrino Bertie nee Weinberg estis instruisto kaj lia patro Lawrence Lipton estis verkisto, poeto kaj ĵurnalisto, ĉiutaga kolumnisto en la juda gazeto Forverts.
Post Dua Mondmilito, Lipton moviĝis al Parizo kaj laboris por mallonga tempo kiel prostituita prostituisto en Francio.
Poste, Lipton revenis al Usono, kaj komencis sian karieron kiel manuskriptinto kaj aktoro en sapoperoj - dum tiu ĉi periodo, Lipton verkis scenarojn por la sapoperoj Another World,‏ The Edge of Night, ‏Guding Light kaj Capitol, ankaŭ Li ludis dum pli ol 10 jaroj en la sapopero Guiding Light.
Inter la jaroj 1954-1959, Lipton estis edziĝinta al aktorino Nina Foch. Ekde 1970 li estis edziĝinta al modelo kaj dommakleristo Kadakai Turner.
En 1994, Lipton fondis la aktoran lernejon "The Acting Studio" en New York. En la sama tempo, li komencis gastigi la intervjuoprogramon Studio Game, inspirita de la franca intervjuspektaklo "Apostrofo" aranĝita fare de Bernard Pivot, en kiu li intervjuas elstarajn famulojn en Holivudo. Tra la jaroj, la programo gastigis centojn da eminentaj aktoroj, scenaristoj kaj reĝisoroj, inkluzive de homoj kiel Paul Newman, Robert Redford, Sydney Pollack, Steven Spielberg, kaj Burt Reynolds.
Geranila ftalato
Dugeranila ftalato  aŭ C28H26O6 estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj geranila alkoholo. Geranila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de ftalata acido derivaĵoj kaj geranilaj derivaĵoj. Geranila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Geranila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
James Lipton
Vivo
En la mezo de la 2000-aj jaroj, li publikigis la aŭtobiografian libron "Inside Inside".
Rottier
- jen france kaj okcitane - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
(152742) 1998 XE12
(152742) 1998 XE12 estas tre malgranda, tre hela marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta atona asteroido.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:4 kun Venuso.
Ĝia tre discentra orbito interne tanĝas tiun de Marso kaj krucas tiujn de la Tero, de Venuso kaj de Merkuro.
Briega
Briega estas sendependa gazeto eldonita en Kantabrio en formo de cifereca gazeto kaj monata papera bulteno. Fondita en 2004, ĝia redakcia linio fokusiĝas al nutrado de la kontraŭaŭtoritata konscio de sociaj movadoj en ĉi tiu regiono.
La Rinconada (stacidomo)
La Rinconada estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo La Rinconada en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi formas parton de linioj C-1 kaj C-3 de Proksimaĵoj Sevilo.
El Cáñamo (stacidomo)
El Cáñamo estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo La Rinconada en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi formas parton de la linioj C-1 kaj C-3 de la reto de Proksimaĵoj Sevilo.
Cap-d'Ail
(jen france kaj okcitane Caup d'Alh) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Vallejera de Riofrío
Vallejera de Riofrío estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar. Vallejera de Riofrío estas kuntiriĝo de Pequeños Valles del Río frío, tio estas Valetaro de Malvarma Rivero.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Vallejera de Riofrío kaj El Puerto, okupas totalan areon de 7,26 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 68 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Vallejera de Riofrío estas la dua plej alta municipo de la provinco Salamanko post La Hoya, kun 1240 msm. La municipa teritorio limas norde kun Fresnedoso kaj Sorihuela, okcidente, kun Sanchotello, sude, kun Béjar kaj oriente, kun Navacarros kaj La Hoya.
En ĝia municipa teritorio estas la montopasejo de Vallejera, je 2,2 km de la domaro kaj sur 1200 msm. Vintre la neĝofalo estas abundaj ĉar la domaro estas sur 1150 m de altitudo. Je 10 kilometroj estas la skiejo Sierra de Béjar-La Covatilla. Nuntempe turismo estas plej grava enspezofonto.
La arbaroj estas de kverkoj, pinoj, kaŝtanarboj kaj fraksenoj.
Villanueva del Conde
Villanueva del Conde estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar kaj al la municiparo Sierra de Francia. Villanueva del Conde estas tradukebla al Nova urbo de la Grafo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 173 loĝantojn. Ĝi perdis 900 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Limas kun la loĝlokoj Miranda del Castañar, San Martín del Castañar, La Alberca, Mogarraz, Sequeros, San Miguel del Robledo.
En la natura medio hegemonias kverkoj, kaŝtanarboj kaj makiso kun cistoj. Alia allogaĵo estas la popola arkitekturo.
Ciklopentila heksanato
Ciklopentila heksanato aŭ ciklopentila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al ciklopentila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 20 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Meronpano
Meronpano (メロンパン laŭvorte Melonpano), estas dolĉa pano karaktera de la japana kuirarto, nome de bakado. Ĝi estas konata ankaŭ kiel melonpano. En japana la melono, estas skribita en rōmaji "meron" (メロン).
La melonpano estas populara ankaŭ en Ĉinio kaj Tajvano. Ĝi estas mola, rondoforma kaj normale kovrita per krakanta ŝirmo; ties aspekto estas simila al tiu de melono, de tie venas la nomo. La meronpano havas similaĵon Pineapple bun (ananaspano) en Hongkongo, kiu estas tre simila kaj en la concha (konko) aŭ volcán (vulkano) de la meksika bakado.
Foje en Japanio oni uzas esencon de melono por plifortigi ties aromon, sed estas variaĵoj kun gusto je ĉokolado, bombono kaj aliaj, aŭ ili povas esti farĉitaj je kremo kun diversaj gustoj.
La Bazoque (Calvados)
La Bazoque estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bazocains.
Cantaron
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Seulline
Seulline estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Universitato de Kalifornio en Santa Barbara
La Universitato de Kalifornio en Santa Barbara (Universitato de Kalifornio, Santa Barbara; en ĝiaj inicialoj : UCSB) estas publika esploruniversitato en Kalifornio, unu el la dek kampusoj de Universitato de Kalifornio. Ĝi situas ĉe la strando en Kantono Santa Barbara, Kalifornio, proksimume 160 kilometrojn norde de Los-Anĝeleso, kaj je distanco de 13 kilometroj de la urbocentro de Santa Barbara.
En la semajna rangotabelo de US News & World Report, la universitato estas vicigita 28-a en la listo de la plej bonaj universitatoj en Usono por 2015 kaj deka loko inter publikaj universitatoj.
Kampuso
La universitata kampuso situas sur klifo proksime de la Pacifiko. Ĝi ne apartenas al iu municipa aŭtoritato, sed ĝi estas proksime de la urbo Goleta kaj strio laŭ la oceano kiu situas inter la urbo de Santa Barbara kaj la kampuso apartenas al la urbo. Nuntempe la kampuso inkluzivas 163 konstruaĵojn sur areo de 4.267 kvadrataj kilometroj.
Carros
(jen france, okcitane Carròs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Grasse kaj al la kantono .
Dos Hermanas (stacidomo)
Dos Hermanas estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Dos Hermanas, en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas ampleksajn servojn de Mezlonga Distanco. Ĝi ankaŭ estas parto de la linio C-1 de Proksimaĵoj Sevilo.
28992 Timbrothers
28992 Timbrothers estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Timothy Brothers, Teknikan Instruiston ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio kaj Direktoron de Ejo por la Astrofizika Observatorio Wallace, uzita por astronomia eduko kaj esplorado. Lia esplorado pri malgrandaj korpoj inkludas malkovron de asteroidoj, astrometrion kaj kaŝadojn.
Caille
(jen france, okcitane Calha) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Grasse kaj al la kantono .
Guadaíra (stacidomo)
Guadaíra estas fervoja interŝanĝejo inter Metroo de Sevilo kaj Proksimaĵoj Sevilo, Andaluzio. Ĝi situas ĉe la periferio de la urbo Sevilo, proksime al Utrera vojo. Guadaíra estas supertera stacio de la linio 1 de la metroo kaj la cirkla linio C-4 de Proksimaĵoj Sevilo (Cercanías).
Karviila heksanato
Karviila heksanato aŭ karviila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj karviolo. Karviila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Karviila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al karviila grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 26 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Castagniers
(jen france, okcitane Castanhiers) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Ringo (geometrio)
En geometrio, ringo estas cirkloforma geometria figuro limigita de du samcentraj cirkloj, kiel ekzemple tiu de ringa suna eklipso  aŭ ankoraŭ  maŝinelementa ringeto.
Notindas ke la sekco de rekta cilindra ŝelo per ebeno orta al la cilindrakso estas ringo.
Anpan
Anpan (あんパン) estas dolĉa bulko de la japana kuirarto farĉita je anko (pasto de fazeoloj azukioj). Estas multaj tipoj de anpan, kiel goma an, ŝiro an, ugisu an kaj kuri an, sed la originala estas tiu de anko el fazeoloj azuki.
Ringo (geometrio)
Areo
La areo A de ringo estas la diferenco inter la areo de la pli granda cirklo kun radiuso R kaj la areo de la pli malgranda kun radiuso r:
Anpan
Inter 1874 kaj 1875 Ĝasubei Kimura iĝis bakisto. En tiu epoko la nura recepto de pano konata en Japanio estis de variaĵo dolĉ-acida, malmulte kongrua kun la tiama japana gusto. Ĝasubei deziris fari panon pli kongruan kun la japana gusto, kaj sukcesis ekhavi recepton laŭ stilo manĵuo, plialtigante la paston per la tradicia likva gisto sakadane. Poste li farĉis la panon per ŭagaŝi de pasto el fazeoloj kaj vendis la rezultan anpanon kiel aperitivo. La produkto iĝis tre populara, ne nur pro ties gusto, sed ankaŭ pro tio ke japanoj estis tiam tre interesataj pri ĉio nova kaj eksterlanda.
Ringo (geometrio)
Areo
La areo de ringo estas ankoraŭ determinata per la longo de la plej longa rektosegmento ene de la ringo, kiu estas la kordo tanĝanta al la interna radiuso, 2d sur la apuda diagramo. Tio povas esti montrita per la pitagora teoremo, ĉar konsiderante ĉi tiun linion tanĝentan al la pli malgranda radiuso kaj la orto al ĝia radiuso ĉe tiu punkto, do d kaj r estas lateroj de orta triangulo kun hipotenuzo R, sekvas ke la areo de la ringo estas donata per:
Perimetro
Por determini la perimetron P de ringo, sufiĉas adicii la longojn de la cirkonferencoj de la du samcentraj cirkloj, ĉar oni jam scias, ke la plej granda havas la radion R kaj la plej malgranda havas la radio r, tio estas:
Konsidero de kompleksaj nombroj
Uzante la notaciojn en kompleksa ebeno, ringo centrita en punkto z_0 povas esti identigita kiel la lokaro de ĉiuj punktoj z tiaj ke:
En kompleksa analitiko, ringoj estas la tipaj aroj, sur kiuj estas nature studata la serio de Laurent.
Heksila ftalato
Duheksila ftalato  aŭ C20H30O4 estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj heksila alkoholo. Heksila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de ftalata acido derivaĵoj kaj heksilaj derivaĵoj. Heksila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heksila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Defendo Pirc
Ĝeneralaj rimarkoj
La defendo Pirc estas sufiĉe nova malfermo; dum ĝi foje estis ludita en la fino de la 19-a jarcento, oni ĝin konsideris malnormala, kaj tial ĝi tiam restis nepopulara. La defendo Pirc ekpopulariĝis iom nur post la Dua mondmilito, kaj ekde la 1960-jaroj ĝi estas konsiderata kiel "ludebla", interalie dankon al la klopodoj de la kanada grandmajstro Duncan Suttles.
La nigra ludanto, modernegisma-maniere, ne tuje okupas la centron pere de peonoj; ĝi prefere atakas la blankan peonan centron de la flankoj.
La unua aperiĝo de la defendo Pirc en la finalo de la mondĉampionado pri ŝako okazis en 1972 en Rejkjaviko, kiam Bobby Fischer uzis ĝin kontraŭ Boris Spasskij; tiu partio estis egalvenka.
Normale la defendo Pirc referas al la sekvantaj movoj :
Tio estas la plej popolara ludita varianto post la
nigra ludanto respondas al 1.e4 pere de 1...d6. Ĝi estas konsiderita kiel defendo povanta krei interesajn ludojn, en kiuj la nigra ludanto havas la eblecon kontraŭstari la blankan ludanton, sed devas atenti ne ludi tro kviete.
Laŭ Garri Kasparov, la defendo Pirc estas "malfacile uzinda en la turniroj de la plej alta kategorio", ĉar ĝi donas al blanko "tro da oportunoj por iu ajn stilo".
Malsamigo estas kutime uzata inter la defendo Pirc kaj variantoj en kiuj la nigra ludanto malfruigas la disvolvigon de la ĉevalo f6-kvadraten, aŭ simple ne disvolvigas ĝin tien: oni tiam nomas la malfermon "moderna defendo". La 10-a eldonado de la libro Modernaj Ŝakaj Malfermoj (angle Modern Chess Openings), el 1965, arigis tiujn du defendojn kiel la "Pirc-moderna defendo".
Aŭstra atako: 4.f4
La aŭstra atako okazas post la movoj 1.e4 d6 2.d4 Ĉf6 3.Ĉc3 g6 4.f4. Bobby Fischer uzis ĝin. Puŝante peonojn tabul-centren en d4, e4 kaj f4, la blanka ludanto kreas fortan centron, volante ataki tabul-centre aŭ/kaj reĝflanke; la nigra ludanto respondos pere de la puŝoj c7-c5 aŭ e7-e5, volante kontraŭ-ataki la blankan centron.
La aŭstra atako estas unu el la plej ambiciaj sistemoj kontraŭ la defendo Pirc. Jan Timan uzis tiun malfermon sukcese, kaj blanka-flanke, kaj nigra-flanke. Juri Balaŝov sukcese uzis la aŭstran atakon blankaflanke, dum Valeri Bajm ofte venkis nigraflanke.
5.Ĉf3 0-0
La plej ofte ludata movo post 5...0-0 estas 6.Kd3. La nigra ludanto post tio havas elekton inter 6...Ĉc6, volante ataki la nigrajn kvadratojn, kaj 6...Ĉa6, kiu celas ludi 7...c5. Se blanko tiam ludas 8.dxc5, nigro povos kapti la peonon pere de la Ĉevalo en a6. Se lanko ludas 8.d5, tiam nigro daŭros pere de Ĉc7, Tb8 kaj b7-b5.
La blanka ludanto krom 6.Kd3 povas ludi 6.e5, perforta movo, kiu malsimpligas la pozicion. 6.Ke2 ankaŭ eblas, kaj estis uzita de Fischer. Tamen li estis malvenkita plurafoje pro tiu movo kaj ekludis 6.Kd3.
5.Cf3 c5
La ĉefa alterna elekto je 5...0-0 por blanko estas tuja kontraŭ-atako kontraŭ la blanka centro pere de 5...c5. La normalaj respondoj estas 6.dxc5, kiu ebligas 6...Da5, kaj 6.Kb5+. 6.Kb5+ promesas malsimplan pozicion, tre perfortan. La ĉefa variantoariaĵo estas 6...Kd7 7.e5 Ĉg4 8.e6 (ankaŭ 8.h3 kaj 8.Kxd7+ ekzistas) 8...fxe6 (la alternativa varianto estas 8...Kxb5 8.exf7+ Rd7, la nigra ludanto akceptante malhavi la rajton je aroki) 9.Ĉg5 Kxb5! . Nun se la blanka ludanto provas 10.Ĉxe6, la nigra ludanto povas ludi 10...Bxd4!, ne timante perdi sian damon: 11.Ĉxd8 Kf2+ 12.Rd2 Ke3+ kaj la nigra flanko nuligas la ludon pere de eterna ŝakigo. Anstataŭ 11.Ĉxd8 blanko povas ludi Ĉxb5.
Ankaŭ eblas provi la perfortan 6.e5 kontraŭ 5...c5, sed post 6...Ĉfd7 7.exd6 0-0 la pozicio estas bona por la nigra flanko.
Klasika varianto: 4.Ĉf3
La klasika varianto okazas post la movoj 1.e4 d6 2.d4 Ĉf6 3.Ĉc3 g6 4.Ĉf3. La plej kutima sekvo estas 4...Kg7 5.Ke2 (interalie ankaŭ eblas 5.Kc4 kaj 5.Kg5) 0-0 6.0-0. La blanka flanko estas feliĉigita de la "klasika" peon-centroj : ĝi havas peonojn en e4 kaj d4 (kaj ne kun tria peono en f4). Efim Geller, Anatolij Karpov interalie uzis tiun sistemon kun la blankaj piecoj.
La atako 150 kaj la argentina atako
La sistemo f2-f3, Ke3 kaj Dd2 estas kutime uzata kontraŭ la orient-hinda defendo kaj la dragona varianto de la sicilia defendo, kaj ankaŭ povas esti uzata kontraŭ la defendo Pirc.
La sistemo kun 4.f3 estis unue ludita de argentinaj ŝakludantoj en la 1930-jaroj. Ĝi neniam estis konsiderata danĝera por la nigra flanko, pro la varianto 4.f3 Kg7 5.Ke3 c6 6.Dd2 b5. Ĉirkaŭ la jaro 1985 ĝi estis tre aĉe konsiderata pro la danĝera gambito 4.f3 Kg7 5.Dd2 e5.
La baza argentina ideo estas nun sendube nur fidinda post 4.Ke3 Kg7 5.Dd2 0-0 6.0-0 c6 (aŭ Ĉc6) 7.f3 b5 8.h4. Tamen la nigra ludanto kutime ne arokas kaj ludas 5...c6 aŭ eĉ 4...c6.
Fruaj devioj
Post 1.e4 d6 2.d4 Ĉf6 3.Ĉc3, la nigra ludanto povas elekti ion alian ol la ĉefan varianton 3...g6: 3...c6, la ĉeĥan defendon. Tiu varianto ofte iĝas normala defendo Pirc se la nigra ludanto poste ludas ...g6. Alie, la nigra flanko povas ludi Da5... kaj ...e5 por defii la centron de blanko, aŭ gajni spacon en la dama flanko per ...b5.
Kutima devio fare de la nigra ludanto lastatempe estas 1.e4 d6 2.d4 Ĉf6 3.Ĉc3 e5. Tion provis multaj internaciaj grandmajstroj, kiel ekzemple Christian Bauer. La movo 4.dxe5 okazigas egalajn poziciojn post 4...dxe5 5.Dxd8+ Rxd8+ 6.Kc4 Ke7 7.Kxe6 fxe6. Tial, blanko kutime okazigas defendon Philidor per 4.Ĉf3.
Nekutima sed sufiĉe taŭga devio fare de la blanka ludanto estas 1.e4 d6 d4 Ĉf6 3.f3. En 1989, ĉe turniro en Barcelono, Garri Kasparov surprizigis la grandmajstron Jaser Seravan per tiu movo. Post 3...g6 4.c4, Seravan ludis nefeliĉe la orient-hindan defendon por la unua fojo siavive (eĉ se la rezulto estis egalvenko). La nigra ludanto povas eviti ludi la orient-hindan defendon pere de 3...e5 aŭ 3...d5. Ĉi-lasta movo povas okazigi la klasikan varianton de la franca defendo post 4.e5 Ĉfd7 5.f4 e6 6.Ĉf3, la varianton de Taraŝ post 4.e5 Ĉfd7 5.f4 e6 6.c3 c5 7.Ĉd2 Ĉc6 8.Ĉdf3. Ĝi eĉ povas okazigi varianton de la gambito de Blackmar/Diemer kun plia movo por blanko post 4.Ĉc3 dxe4 5.Kg5 exf3 6.Ĉxf3.
Ekzemploj de ludoj
Fischer kontraŭ Korĉnoj, Kuracao, 1962:
1. e4 d6 2. d4 Nf6 3. Nc3 g6 4. f4 Bg7 5. Nf3 O-O 6. Be2 c5 7. dxc5 Qa5 8. O-O Qxc5+ 9. Kh1 Nc6 10. Nd2 a5 11. Nb3 Qb6 12. a4 Nb4 13. g4 Bxg4 14. Bxg4 Nxg4 15. Qxg4 Nxc2 16. Nb5 Nxa1 17. Nxa1 Qc6 18. f5 Qc4 19. Qf3 Qxa4 20. Nc7 Qxa1 21. Nd5 Rae8 22. Bg5 Qxb2 23. Bxe7 Be5 24. Rf2 Qc1+ 25. Rf1 Qh6 26. h3 gxf5 27. Bxf8 Rxf8 28. Ne7+ Kh8 29. Nxf5 Qe6 30. Rg1 a4 31. Rg4 Qb3 32. Qf1 a3 33. Rg3 Qxg3 0-1
Karuana kontraŭ Ivanĉuk, Biel, 2009:
1. d4 d6 2. e4 Nf6 3. Nc3 g6 4. Be3 Bg7 5. Qd2 c6 6. Bh6 Bxh6 7. Qxh6 Qa5 8. Bd3 c5 9. Nge2 Nc6 10. d5 Ne5 11. Bb5+ Kd8 12. Ng3 c4 13. h3 a6 14. f4 Nf3+ 15. gxf3 axb5 16. O-O b4 17. Nce2 Qc5+ 18. Kg2 Bd7 19. c3 bxc3 20. Nxc3 b5 21. a3 Kc7 22. Rad1 Rhg8 23. e5 Nh5 24. Rfe1 g5 25. exd6+ exd6 26. Nxh5 Rg6 27. Ne4 Rxh6 28. Nxc5 dxc5 29. Ng3 gxf4 30. Ne2 Kd6 31. Nxf4 Rg8+ 32. Kf2 Rh4 33. Ng2 Rxh3 34. Rh1 Rgg3 35. Rxh3 Rxh3 36. Re1 h5 37. Re4 Rh1 38. a4 Rb1 39. axb5 Rxb2+ 40. Kg3 c3 41. Ne3 Bxb5 0-1
Kavalek kontraŭ Suttles, Nico, 1974:
1.e4 g6 2.d4 d6 3.Nf3 Bg7 4.Be2 Nf6 5.Nc3 a6 6.a4 O-O 7.O-O b6 8.Re1 Bb7 9.Bc4 e6 10.Bf4 Nbd7 11.Qd2 b5 12.axb5 axb5 13.Rxa8 Qxa8 14.Bxb5 Bxe4 15.Nxe4 Nxe4 16.Rxe4 Qxe4 17.Bxd7 Ra8 18.h4 Qb7 19.d5 e5 20.Bh6 Qxb2 21.h5 Ra1+ 22.Kh2 Qb1 23.Bxg7 Qh1+ 24.Kg3 Kxg7 25.Bh3 Qc1 26.h6+ Kf6 27.c4 Qxd2 28.Nxd2 Kg5 29.Ne4+ Kxh6 30.Bd7 f5 31.Nf6 Ra7 32.Bb5 g5 33.Ng8+ Kg7 34.Ne7 Kf6 35.Nc6 Ra3+ 36.Kh2 h5 37.Nb8 h4 38.Na6 g4 39.Nxc7 Ra2 40.Kg1 g3 41.fxg3 hxg3 42.Kf1 e4 0-1