cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hou Yifan
2007
En aŭgusto ŝi konkuris en turniro, kiu tiam estis sia plej forta fermita turniro la 5a Győrgy Marx Memorturniro (Kat. 14, 2582) en Paks, Hungario. Estante la plej malsupra rangigita ludanto kaj la nura ne-grandmajstro, ŝi ludis kontraŭ Pentala Harikrishna, Peter Acs, Csaba Balogh, Ferenc Berkes kaj Viktor Korĉnoj), ŝi finis en la lasta loko per 3/10 (+1=4-5).
Ĉe la Unuiĝinta Reĝlando-Ĉinio Matĉo en Liverpool dum septembron 2007, Ĉinio venkis per komforta poentaro de 28-20 Hou ludis por la vira teamo kaj atingis 2½/6 (+1=3-2) kun efikeco de 2540. La meza rangigo de ŝiaj kontraŭuloj estis 2598.
Komence de septembro ŝi venkis ĉe la 2007 Ĉina Zona (3.5) Turniro en Tjanĝino per poentaro de 8/9 (+7=2-0). En oktobro 2007 ŝi konkuris ĉe la 12a Eŭropa Kluba Pokalo en Kemer, Turkio por la teamo Southern Ural Cheliabinsk. Hou ludis sur la dua tabulo por la teamo, kiu finis kvara en la virina turniro. Hou estis kvina inter la virinoj per poentaro de 5/7 (+3=4-0) kaj efikeco de 2556.
Dum oktobro-novembro ŝi konkuris kun la Teamo Ĉinio ĉe la 2a Azia Endomaj Ludoj en Makao. La nacia teamo gajnis oran medalon per (18½ poentoj el 24). En la ĉina teamo estis Zhao Xue, Xu Yuhua, Hou Yifan, Wang Hao, Ni Hua kaj Bu Xiangzhi. Hou Yifan gajnis individuan oran medalon per poentaro de 5½/6 (+5=1-0; 91.7%) kaj efikeco de 2649.
2008
En la januara Corus 2008 ŝakturniro en Wijk aan Zee, Hou konkuris en Grupo B kie ŝi finis en la 7a pozicio per 6/13 (+3-4=6) kun efikeco de 2598. Ŝi venkis tri grandmajstrojn, inkluzive de 23 mova ludo kontraŭ la iama mondĉampiona defianto Nigel Short.
En februaro 2008 Hou akiris sian unuan grandmajstran normon (GM normo) ĉe la Aeroflot Malferma Turniro en Moskvo per la 31a loko kaj poentaro de 4½/9 (+2=5-2). Tio estis sekvita en marto de venko ĉe la 1a Atatürk International Women Masters Chess Tournament (kat. 9 (2461)) en Istanbulo, Turkio kie ŝi finis punkton antaŭ la resto de la ludantoj per 7/9 (+5=4-0) kaj efikeco de 2674. Ŝia venko en tiu turniro donis al ŝi GM normon. Poste tamen tiu GM normo ne estis uzita en ŝia oficiala grandmajstra titolpeto.
En majo-junio 2008 ŝi fariĝis la Ĉina Virina Ĉampiono por la dua sinsekva fojo per 9/11 poentoj (+7=4-0) en Pekino kaj efikeco de 2599. Ĉe la 2008 First Saturday GM Turniro en Budapeŝto, Hou atingis la duan lokon per 9/12, kaj restis je ½ poento malpli por GM normo. Ŝia efikeco estis de 2574.
En aŭgusto 2008 ŝi konkuris en la Monda Juniora Ŝaka Ĉampionumo okazita ĉe Gazientep, Turkio kie ŝi konkuris en la ĝenerala ("la sekcio de knaboj") dum la unua fojo en sia kariero. Ŝi estis la sola knabino en tiu sekcio. Hou finis je la 3a pozicio per 9/13 (+6=6-1), kaj efikeco de 2661, ŝi gajnis sian duan GM normon.
En aŭgusto-septembro 2008 ŝi konkuris en ŝi dua Monda Virina Ŝaka Ĉampionumo ĉe Nalĉik, Rusio. Ŝi kvalifikiĝis estante unu el la ses plej altaj rangigitaj ludantoj. En tiu turniro ŝi estis tria el 64 ludantoj. Ŝi venkis VGM Mona Khaled (Egiptio) 2-0 en la unua raŭndo kaj VGM Bathuyang Mongontuul (Mongolio), 2-0 en la dua raŭndo. En la tria ŝi devis iri al rapidaj decidludoj por gajni al la IM Elenan Sedinan (Italio) 3-1 (1-1, 2-0). En la kvaronfinaloj ŝi venkis la armenan IM Lilit Mkrtchian 1½-½, sekvita de Barata GM Humpy Koneru en la duonfinaloj (4-2, 1-1, 1-1, 2-0). Ŝi perdis la finalon kontraŭ Alexandra Kosteniuk el Rusio, 2½-1½. Tamen ŝi iĝis la plej juna iam finalisto por la virina mondĉampionumo, gajnante aŭtomate Internacian Majtran (IM) titolon kaj grandmajstran normon, ŝia kvara GM normon. Ŝia efikeco por la tuta ĉampionumo estis de 2536.
Ĉe la 38-a Ŝakolimpiko en Dresdeno, Germanio de 12-25an de novembro, ŝi ludis por la unua tabulo de la ĉina virina teamo. Kvankam ŝia teamo ne gajnis premion, ŝi atimgis la trian lokon en la individua ŝaktabulo unu. Ŝi ludis en ĉiu rondo kun finrezulto de 7½/11 (+5=5-1).
Ĉe la 79a FIDE Kongreso, okazigita dum 16-26-an de novembro 2008 en Dresdeno, Germanio, ŝia GM titolo estis aprobita tiel ŝi fariĝis la 27a ĉina grandmajstro. Ŝiaj tri aprobitaj GM normoj estis:
Rangigo
Taksita 2686 en la marto 2015 ĉe la FIDE rangolisto, Hou estis la monda #59 ludanto kaj monda #1 inter la virinoj. La 1an de julio 2006 ŝi estis la plej juna iam ludanto por membrigi la Supran 50 virinojn (Numero 8) kaj al Supraj 20 knabinoj (Numero 2).
Inter aprilo 2006 kaj julio 2006 ŝi gajnis imponajn 190 Elo poentojn de 2298 ĝis 2488, kiuj igis ŝin la oka plej alte indicita virina ludanto kaj la due plej altan indicitan knabinon el la mondo.
Rimarkindaj ludoj
La 25an de januaro 2008 Hou per nigraj ŝakpecoj venkas la GM Gabriel Sargissian (2676) el Armenio, longtempa sekvanto de Levon Aronian, en la Corus (grupo B) turniro, Wijk aan Zee, Nederlando:
'''1. d4 e6 2. c4 Ĉf6 3. Ĉf3 b6 4. g3 Ka6 5. Dc2 Kb4+ 6. Kd2 Ke7 7. e4 d5 8. cxd5 Kxf1 9. Rxf1 exd5 10. e5 Ĉe4 11. Ĉc3 Ĉxd2+ 12. Ĉxd2 Dd7 13. Rg2 Ĉc6 14. Da4 0-0 15. Tac1 f6? (16.Ĉd1 Ĉxe5 17.Dxd7 Ĉxd7 18.Txc7 RR4 19.Ĉf3 +/−, pli bone estas 15...Tfd8.) 16. f4 fxe5 17. dxe5 Kb4 18. Thf1 Tac8 19. Ĉe2 Ĉxe5 20. Dxb4 Ĉd3 21. Db3 Ĉxc1 22. Ĉxc1 Tce8 23. Ĉf3 Df5 24. Tf2 c5 25. Dd3 De4 26. Td2 d4 27. Dxe4 Txe4 28. Ĉd3 Te6 29. h4 Tc8 30. a4 a6 31. Ĉfe5 b5 32. a5 g6 33. Tc2 c4 34. Ĉb4 Tf8 35. b3 d3 36. Td2 Tc8 37. Td1 Td6 38. Rf3 d2 39. bxc4 bxc4 40. Ĉc2 c3 41. Re2 Td5 42. Ĉg4 Txa5 43. Ĉge3 Td8 44. Tb1 Ta2 45. Rd1 Tb2 46. Ta1 Tdb8 47. Txa6 Tb1+ 48. Re2 Tc1 49. Tc6 Te8 0–1''' 50.Td3, tiam ...Txc2. Se 50.Txc3, tiam ...d1=D+.
Naturrezervejo Lago Magenta
La Naturrezervejo Lago Magenta (Lake Magenta Nature Reserve) estas naturrezervejo, nome unu el plej grandaj tiaj rezervejoj en la regiono Avona Tritikareo de Okcidenta Aŭstralio. La nomo rilatas al la Lago Magenta, kiu kuŝas ĝuste ene de ties orienta limo.
Grava Birda Areo
Areo de enhavanta la rezervejon (kun escepto de la propra Lago Magenta mem), kun granda areo de neatribuitaj ŝtataj terenoj oriente, estis identigita de BirdLife International kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi enhavas kernan habitaton por la Ocela nestamasulo same kiel populaciojn de la Regenta papago, la Flavanga platicerko, la Purpurkronulo, la Blubrusta maluro, la Purpurbuŝa likenostomo kaj la Grizgorĝa eopsaltrio - ĉiuj specioj limigitaj al la malia kaj sudokcidenta biomo. La endanĝerita Larĝbeka nigra kakatuo loĝas en la GBA, kvankam ties statuso tie estas necerta.
Karl Link
Germana esperantisto
Karl LINK (naskiĝis 1893 - mortis la 24-an de februaro 1993, unu monaton post sia centjariĝo) estis dum longa tempo UEA-delegito kaj sekretario de regiona E-asocio, li estis verŝajne la plej aĝa germana esperantisto. En 1962 li estis distingita per honorbroŝo de GEA.
Li estis inter la lastaj vivantaj esperantistoj, kiuj ŝatis rakonti pri persona travivaĵo kun Zamenhof. Li estis tiu junulo, kies renkonton kun Zamenhof en 1913 en la 9-a UK en Berno Richard Schulz priskribis per la sekvaj vortoj:
NGC 4756
NGC 4756 (aliaj indikoj — MCG -2-33-39, DRCG 25-59, PGC 43725) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kastelo de Várpalota
La Kastelo de Várpalota (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Zichy [ziĉi]) estas historia monumento, interne muzeo en Hungario, en urbo Várpalota.
Historio
La tiam baroka kastelo estis konstruita inter 1721 kaj 1725. La interna kapelo estis konsekrita en 1727. La kastelo bruliĝis en 1860, sed ĝi estis rekonstruita, eĉ pligrandigita post jaroj laŭ klasikisma projekto de Miklós Ybl. El la origino restis iomete la menciita kapelo. La konstruaĵo baldaŭ havis diversajn heredantojn, kiuj kolektis interne diversajn artaĵojn. En 1913 la nova posedanto estis la hungara armeo. La kastelo signife ruiniĝis dum la bataloj en 1945, post 9 jaroj la defenda ministerio faris la imponan renovigon. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 la speciala polico profitis la kastelon. Inter 1977 kaj 1990 muzeo pri artilerio funkciis en la kastelo. En 1993 la konstruaĵo denove estis renovigita kaj en 2004 muzeo pri Traktato de Trianon ekfunkciis.
Konstruaĵo
La etaĝa kastelo kun keloj situas sola sur montetopinto. El la supro estas videbla gafa turo kaj ovala kupolo. La fasado estas malsimetria. Meze funkcias la ĉefenirejo, pli supre sur la etaĝo malfermita krada balkono etendiĝas. Post la ĉefenirejo la ĉambrego estas la iama kapelo. Origine Béla Pállik pentris freskojn sur la murojn.
Muzeo
Interne la muzeo prezentas Traktaton de Trianon kaj la sekvojn ĝis la nuntempo.
Parko
Parko ĉirkaŭas la kastelon, sed la parko estas malgranda kaj ne tre interesa.
Villata
Villata estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Borgo Vercelli, Caresanablot, Casalvolone (NO), Oldenico, San Nazzaro Sesia (NO) kaj Verĉelo.
Gábor Márkus (kuracisto)
Gábor Márkus [mArkuŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Márkus Gábor (naskiĝis la en Budapeŝto, mortis la  en Buffalo) estis hungara-usonana kuracisto, onkologo, profesoro, membro (ekstera (1994)) de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Gábor Márkus frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1947. En la sekva jaro helpe de stipendio li plulernis en Universitato Stanford, kie li akiris sciencan gradon Ph.D. Li restis en Usono, eĉ en la universitato, kie li instruis kaj esploris. Inter 1953 kaj 1957 li laboris en universitata infanhospitalo en Filadelfio (Usono), poste en instituto en Buffalo. Li ankaŭ instruis en la universitato ĝis la emeritiĝo. Li ricevis signifan usonan premion en 1981. Li akiris tutmondan famon pri esploroj de sangokoaguloj, sed li estis aktiva ankaŭ en esplorado de kanceroj.
Brown Boveri Ltd
Brown Boveri Ltd, (BBC) estis svisa entrepreno fondita en 1891.
En 1988 BBC kuniĝis kun la plejparto de la sveda entrepreno Asea kaj fariĝis parto de la nova entrepreno ABB Asea Brown Boveri Ltd, posedata de ambaŭ Asea AB kaj Brown Boveri Ltd.
Blanka bastono
Blanka bastono estas ilo por blinduloj kaj vidhandikapuloj por ke ili trovu truojn kaj aliajn malhelpilojn kiuj estas sur la vojo. Blanka bastono estas ankaŭ signo, kiu montras al aliaj homoj ke la uzanto de la bastono estas blinda aŭ kiu havas malbonan vidkapablon. Je la 15-a oktobro estas la tago de blanka bastono internacie. En 6 de oktobro de 1964 usonana prezidento Lyndon Johnson signis HR 753, kiu deklaris tiun tagon sekurecan tagon de blanka bastono.
Trboušany
Trboušany (Pausche) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie.
Blanka bastono
En kelkaj landoj bastonoj povas havi unu parton kun alia koloro. Ekzemple en Britio la bastono kun ruĝaj kaj blankaj strioj estas por surdblinduloj. En Finnlando oni opinias ke vintre aliaj povus pli bone rimarki bastonon kun kolora strio. En Argentino, parte vidaj malkapabluloj uzas verdan, blinduloj blankan bastonon.
Trboušany
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Znojmo.
Historio
La unua skribmencio pri korto en Šumice devenas el la jaro 1537.
Blanka bastono
Faldeblaj bastonoj
La bastonoj povas esti rigidaj aŭ faldeblaj, kaj ambaŭ havas ĝian advantaĝon. Laŭ usonona la Nacia Federacio de Blinduloj malpezo kaj longo eblas pli sekuron dum movado, sed faldeblaj bastonoj bezonas pli malgrandan spacon por esti stokitaj kaj pli taŭgas en malgrandaj spacoj, ekzemple en lernejoj aŭ eventoj.
Držovice (Úštěk)
Držovice (Tirschewitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Úštěk en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Úštěk. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 15 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Blanka bastono
Bastono por infanoj
En iuj landoj, ekzemple en Britio oni donas al infanojn ilian unuan bastonon kiam ili estas sep jaraj, kaj tiu estas nova.
Držovice (Úštěk)
Držovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,32 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1552.
Blanka bastono
Bastono por infanoj
Joseph Cutter kaj Lilli Nielsen estas scientistoj, kiuj inicitatis novajn sondojn pri mobileco de infanoj. En lia libro Cutter preferas doni la bastonon al infanoj kiam ili komencas iri, por iri same certe kaj nature kiel vidantaj infanoj. Por ilia teĥniko la bastono devas esti pli longa ol kutime, ĝi devas longi el planko ĝis naso aŭ mentono. Kiam li igas pli granda, oni povas instrui al ili pli evolvitan metodon.
Rajto
En kelkaj landoj, kiel en Unuiĝinta Reĝlando aŭ Argentino estas leksoj pri blankaj kaj aliaj similaj bastonoj. En Usono, ruloj varias state, sed homoj kun blanka bastono havas unuavicon. Blinduloj ĉiam rajtas uzi ilian bastonon. En iuj okazoj, vidantaj uloj ne rajtas uzi blankan bastonon, por ricevi liberan vojon.
En Germanio blanka bastono ne estas en Vertrauensgrundsatz (konfida principo). Se blindulo sen blanka bastono okazas akcidenton, li havas saman respondecon kiel vidantaj uloj, escepte se li pruvas, ke la akcidento iĝis ankaŭ se li havis blankan bastonon kun li.
Historio
Kvankam oni uzis bastonojn dum jarcentoj, la blanka bastono ricevis je la 1920-aj jaroj nunan simbolokategorin kiu montras ke uzanto estas blindulo aŭ vidhandikapulo. La brita fotisto James Biggs, kiu perdis sian vidkapablon en akcidento sentis sin senprotekta inter aŭtomobilojn. En la jaro 1921 li ekpensis farbi bastonon per la blanka koloraĵo, por ke stiristoj pli bone lin rimarkus. Laŭ hispanlingva vikipedio samjare la inventisto el Argentino José Mario Fallótico sentis saman neceson helpi blindulojn per tiu signalilo, sed li ne patentis ĝin, kion oni faris en Usono.
En Francio Guilly d'Herbemont startis nacian programon en 1931 por blinduloj. La unuaj du blankaj bastonoj estis tradonita en ĉeesto de du ministeroj en 7 de februaro. Poste la registaro sendis pli ol 5000 blankajn bastonojn al veteranoj de unua mondmilito kaj civiluloj. Je la 1930-aj jaroj en Britio naskiĝis nacia movado pro la blanka bastono. Post keldek jardekoj la blanka bastono estis pli uzata ankaŭ en Finnlando. En la Usono, la Lions Clubs International proponis, ke bastonoj por blinduloj iĝu blankaj, kiam unu membro vidis blindulon kun negran bastono, kiun la aŭtantoj povis malbone vidi. La klubo iĝis ĝian programon por blinduloj en 1931. Unue en Peorio en Ilinois oni faris rulon en decembro de 1930 por blinduloj, kiu donis liberan vojon por ili.
Unue la blankaj bastonoj estis mallongaj, kiel kutimaj bastonoj. Nuntempe tiu modelo estas blanka subtenilbastono. Novan modelon bastono ricevis post la dua mondmilito. Richard Hoover kiu trejnis usonajn soldatojn kiuj blindĝis en milito rimarkis, ke kun pli longa bastono oni povas koni ĉirkaŭaĵon pli bone kaj piediri pli facile. Nune estas ankaŭ faldeblaj blankaj bastonoj. Li ankaŭ igis novan teĥnikon por uzi ĝin, kiam li iris unu semajne ĉirkaŭ de hospitalo kun ligitaj okuloj. Oni nomas lian metodon metodon de Hoover, kaj lin patro de la facila, longa bastonteĥniko. La basa metodo estas movado de la bastono antaŭe kaj malantaŭe antaŭ de la malantaŭa piedo, antaŭante iradon. Li bezonis demonstri ĝin antaŭ komitato antaŭe oni lasis instrui ĝin al aliaj fakuloj.
Akcipitredoj
Akcipitredoj estas familio de la birda klaso de vertebruloj, kiu havas 8 subfamiliojn kaj diversajn genrojn kaj speciojn. La familio de Akcipitredoj estas – kune kun falkoj – unu el la du grandaj familioj el la ordo Falkoformaj – tagaj rabobirdoj – kaj la plej multnombra -laŭ specioj- el la du. Ĝi enhavas grupojn kiel agloj, milvoj, vulturoj, akcipitroj, cirkuoj, buteoj, ktp.
Laŭ la lastaj studoj pri molekula biologio kaj genetiko la taksonomio de Akcipitredoj estas iom konfuza kaj multaj specioj ŝanĝiĝas el unu loko al alia. Jam oni ne diskutas, ke fiŝaglo estas aparta familio kaj simile okazis al amerikaj vulturoj aŭ povas okazi al malnovmondaj vulturoj.
Krome la nomigo ne ripetas saman klasadon en diversaj lingvoj kaj tiele koncepto aglo (kio angla eagle, franca aigle, hispana águila, portugala águia, pola orzel, ĉeĥa orel, ktp., kaj definitive latina kaj scienca aquila) ne ĉiam samas precize kaj en multaj lingvoj povas ĝui pli ampleksan signifon, kio povas okazi ankaŭ en Esperanto. Simile okazas kun vulturoj, pri kiuj multaj kredas, ke temas pri angla vulture -Gyps fulvus-, kiu vere esperante estas ansergrifo aŭ gipo, ĉiukaze ene de ampleksa grupo de vulturoj.
Ĝenerala priskribo
Temas pri birdoj kaj grandaj kaj malgrandaj (de 20 cm ĝis 150) kies beko estas hoka kaj havas ĉebaze ciraĵon. La kruroj estas fortaj kaj enhavantaj ŝtalajn krifojn. La flugiloj estas ofte larĝaj. Ili ĝuas grandegan vidkapablon.
Ili loĝas la tutan mondon escepte Antarkton. Preskaŭ ĉiu mondoregiono vidas multajn speciojn; ili loĝas ĉiujn mediojn: sekaj aŭ malsekaj, arbaroj aŭ herbejoj, montaroj aŭ urbaj zonoj.
Subfamilio Akcipitrenoj Accipitrinae
Tipa genro de akcipitroj Accipiter:
Aliaj genroj:
.pm
.pm estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Sankta-Piero kaj Mikelono.
Villette
Villette estas komunumo de Italio.
Propila nitroacetato
Propila nitroacetato aŭ C5H9NO4 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la nitroacetata acido kun propila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Propila nitroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Propila nitroacetato reakcias acide per hidrolizo kaj ĝia katjono estas pli forta ol acetata acido. Propila nitroacetato estas uzata por produktado de aliaj nitroacetatoj inklude de la nitrometano. Ĝi estas neakordigebla kun fortaj bazoj.
Maršov (apartigilo)
Maršov estas loka nomo por setlejoj:
Nomo Maršov aperas ankaŭ en la nomo de kelke da pluaj setlejoj:
Lago Magenta
Lago Magenta estas efemera salakva lago en la regiono Wheatbelt de Okcidenta Aŭstralio.
La lago situantas ĉe 55 km nordoriente de Jerramungup kaj ĉe 62 km oriente de Pingrup.
La areo de la lago (kvankam ne la lago mem) estas parto de la 1080 km² Naturrezervejo Lago Magenta same kiel la arbustaro okcidente de la lago. La areo estas en relative pranetuŝita kondiĉo kaj enhavas riĉan gamon de flaŭro kaj faŭno.
-33.44111°N, 119.18361°W
Mont Royal (fortikaĵo)
Mont Royal (konstruita de 1687 ĝis 1698 ) estas la ruino de fortikaĵo norde de la urbo Traben-Trarbach en la distrikto Bernkastel-Wittlich, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
NGC 4757
NGC 4757 (aliaj indikoj — MCG -2-33-40, PGC 43715) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rimavská Sobota
Historio
En 1910 loĝis en Rimaszombat 6 912 da homoj (6199 hungaroj, 468 slovakoj). Post Traktato de Trianon la urbo apartenis al Ĉeĥoslovakio. Dume inter 1938-1945 la regiono rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito granda parto de la hungareco estis deportita, la restaĵo iĝis senrajta laŭ dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en la urbo 25 088 da homoj (14 873 slovakoj, 8846 hungaroj, 754 ciganoj, 176 ĉeĥoj, 24 ukranianoj).
31951 Alexisallen
31951 Alexisallen estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Alexis Sue Allen, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Shawnee Mission West High School en Overland Park (Kansaso, Usono).
Ano Doliana
Ano Doliana (Ano signifas "supra", Άνω Δολιανά) aŭ simple Doliana, estas ŝton-konstruita montara vilaĝo en la urbo de Norda Kynouria, en orienta Arkadio. En 2011 ĝi havis 90 loĝantojn. Ĝi estas protektita tradicia kolonio.
Aktivecoj
La eŭropa longdistanca vojo E4 transiras tute Doliana, faranta ĝin ideala punkto por montomarŝado.
Alois Meiners
Franz Alois MEINERS (naskiĝis en 1914, mortis la 9-an de aprilo 1993) estis germana esperantisto kiu lerninte Esperanton post sia 70-jariĝo, kreis en 1988 la FAME-fondaĵon "por stimuli internaciajn komprenilojn". Ekde 1991 FAME transdonas, komune kun la urbo Aalen, sian 3000-eŭran kulturpremion (pli frue: 10.000-markan), kiu nomiĝas Alena Esperanto-Kulturpremio.
Fidele al sia devizo "Prefere transdoni ol postlasi", Meiners malavare subtenis ankaŭ aliajn projektojn sciencajn, kulturajn, evoluhelpajn kaj junularajn. En 1992 Germana Esperanto-Asocio agnoskis liajn atingojn per meritmedalo de GEA.
Verko
Alois Meiners tradukis en Esperanton la verkon de Wendelin Überzwerch, Ein seltsam Ding ist doch der Leib... : Homoj tiaj kaj aliaj - ankaŭ strangulo restas homo, 1989, 92 p.
Sokratis Sakellaropoulos
Sokratis SAKELLAROPOULOS (mortis la 15-an de januaro en Likovrisi, Grekio) estis greka esperantisto.
Li tradukis Simpozio (1960) kaj Fedon (1978) de Platono, verkis libron pri La telepatio kaj ĝia socia signifo (1968) kaj lernilon por grekoj.
29212 Zeeman
29212 Zeeman estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda fizikisto Pieter Zeeman (1865 – 1943), kiu malkovris la disiĝon de en magneta kampo, permesante la analizon de la atoma fajna strukturo. Li ankaŭ faris verigon de la speciala teorio de relativeco. Li dividis la Nobel-premion pri fiziko de 1902 kun Hendrik Antoon Lorentz.
Mária Váradi
VÁRADI Mária [va:radi] estis rumania hungara ĵurnalistino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 20-an de decembro 1923 kaj mortis en Zărnești la 2-an de novembro 2002.
Biografio
Mária Váradi pristudis psikologion kaj pararele ŝi finis ankaŭ la trijaran Socisciencan Ĉeflernejon. De 1946 ŝi estis ĵurnalistino de Igazság de Kluĵo, poste de ĵurnalo Romániai Magyar Szó, de la hungara elsendo de la radio de Bukareŝto kaj kunlaborantino de la Fáklya de Oradea. En 1953 pro politikaj kialoj oni eligis ŝin el presaro. En 1963–64 ŝi laboris en Bukareŝto kiel literatura libeprofesiulino. De 1966 ĝis 1987 ŝi estis kulaborantino de Brassói Lapok. Ŝi publikis siajn eseojn, raportaĵojn, intervjuojn en 1990–91 en Valóság (Buk.), de 1991 en Erdélyi Napló. Ŝi publikis ankaŭ en rumanlingvaj kaj germanlingvaj gazetoj de Rumanio.
Kastelo de Lengyeltóti
La Kastelo de Lengyeltóti (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Zichy [ziĉi]) estas historia monumento en Hungario, en mezo de urbo Lengyeltóti.
Julio Romero de Torres
Julio Romero de Torres (9-a de novembro de 1874 - 10-a de majo de 1930) estis pentristo hispana. Naskiĝis kaj mortiĝis en Kordovo, kie li pasis grandan parton de sia vivo.
Biografio
Filo de la pentristo Rafael Romero Barros, direktoro de la Muzeo de Belartoj de Kordovo, komencis lernadon ĉe sia patro en la Lernejo de Belartoj de Kordovo kiam li estis nur 10jaraĝa. Danke al sia lernemo li vivis intense la kulturan vivon kordovan fine de la 19a jarcento kaj konis junulo la artajn movadojn tiuepokajn.
Kastelo de Lengyeltóti
Konstruaĵo
La unuetaĝa konstruaĵo (kun grandaj keloj) situas sola sur monteto en parko. La kastelo formas U-literon. La fasado estas simetria, meze estas la enirejo, antaŭe granda teraso reliefas, kiun tenas 5 duoblaj kolonoj. Interne pro la medicina uzo ĝis la alto 1,5 m estas kaheloj, sed pli supre estas videblaj la stukoj.
Parko
La arboj grandparte estis netuŝitaj, tamen la nuna aspekto estas sovaĝa.
Julio Romero de Torres
Biografio
En 1890 li pentris sian unuan konatan verkon nome La huerta de los Morales (la fruktoĝardeno de la familio Morales).
Julio Romero de Torres partoprenis intense en la arta eventaro kaj de Kordovo kaj de Hispanio. En 1895 partoprenis en ekspozicio en Madrido kaj same en 1899 kaj 1904, kiam li ricevis la trian medalon. Tiam ekinstruis en la Lernejo de Belartoj de Kordovo.
Aldworth
Aldworth estas malgrana vilaĝo kaj paroĥo de Anglio en la angla kantono de Berkshire, ĉe la moderna norda kantona limo kun Oxfordshire. Ĝi estas en la rura areo inter Reading, Newbury kaj Streatley. La paroĥunuo inkludas la najbaran domaron de Westridge Green.
Julio Romero de Torres
Biografio
En 1906, la Ĵurio de la Nacia Ekspozicio malakceptis pro skandalo lian pentraĵon Vividoras del Amor (Amaj vivtenistinoj), kio faris ke la Salono de Malakceptitaj estis pli vizitata ol la oficialaj ĉambroj de la Exposición Nacional. Samjare li translokiĝis al Madrido, por dokumentiĝi kaj renoviĝi. Poste li veturis tra Italio, Francio, Anglio kaj Nederlando.
El 1907 al 1915 li partoprenis en multaj eŭropaj kaj naciaj ekspozicioj kaj multaj el liaj pentraĵoj plu estis malakceptitaj, sed ofte li ricevis ankaŭ premiojn. El 1916 li ekinstruis en la Lernejo de Belartoj de Madrido, kaj de tiam li reprezentis la landon en internaciaj ekspozicioj de Parizo, Londono ktp. Plej granda sukceso okazis en Bonaero en 1922 per ekspozicio prezentata per katalogo kun belega teksto de Ramón Valle-Inclán.
Li estis membro de Akademioj kaj ekspoziciis en la Exposición Iberoamericana de Sevilo en 1929 inter multaj aliaj.
Komence de 1930 Julio Romero de Torres laca kaj malsana revenis al Kordovo kaj pentris ankoraŭ gravajn verkojn kiaj eble la plej fama nome La chiquita piconera (La braĝuja junulino).
La 10an de majo de 1930 mortis Julio Romero de Torres en sia hejmo de la Placo Potro en Kordovo, kio kortuŝis la tutan urbon. La funebro estis amasa kaj partoprenis kaj laboristaro kaj nobelaro, ĉar li estis ege populara.
Plej gravaj verkoj
Amor místico y amor profano, El Poema de Córdoba, Marta y María, La saeta, Cante hondo, La consagración de la copla, Carmen, kaj kompreneble, La chiquita piconera aŭ El retablo del amor. Unu el ili aperis en fama monbiletoj de 100 pesetoj dum la 1960-aj jaroj.
La eseisto Francisco Zueras Torrens, la ĉefaj karakteroj de Romero de Torres estis simbolismo, preziceco, milda lumo sur vestoj kaj karno, homa figuro, pejzaĝoj, alegorioj ktp.
Lermao
Ĉi tiu paĝo temas pri rivero en Meksiko. Por similnomaj geografiaj artikoloj bv. vidi : Lerma (Meksikŝtato), Lerma (komunumo en Italujo), Lermo (Burgoso). Lermao aŭ Lerma-Rivero (hispane: Río Lerma) estas la dua plej longa rivero de Meksiko. Ĝi estas 750 kilometrojn longa rivero en okcident-centra Meksiko kiu originas en Meksika Altebenaĵo je altitudo de pli ol 3 000 metroj, kaj finiĝas kie ĝi malplenigas sin en Ĉapalaa Lago, la plej granda meksika lago, proksime de Gvadalaharo, en la subŝtato Ĥalisko. Ĉapalaa Lago estas la deirpunkto de Santiago, kiun kelkaj traktas kiel daŭrigon de Lermao. En kombinaĵo, la du ofte estas nomataj Rivero Lermao-Santiago (hispane: Río Lerma Santiago). Lermao estas fifama pro ties poluado, sed la akvokvalito montris konsiderindan plibonigon en la lastaj jaroj plejparte pro registaraj mediaj programoj kaj pro masivaj ĝisdatigantaj projektoj de kloakigado kaj akvopurigado.
Laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF) la rivero estas parto de la nesalakva tutmondaj 200-regiono "meksikaj altaĵaraj lagoj" kiu troviĝas en la centramerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono.
Fluo
Iuj konsideras la 400-kilometrojn longan Santiagon, kiu ekde Ĉapalaa Lago, plue fluas nordokcidenten al Pacifika Oceano, kiel daŭrigon de Lermao.
Graveco en Meksiko
Dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj, grandaj bienoj estis establataj laŭ tiu rivero, inkluzive de la Atenco-ranĉo, kiu estis fondita kun taŭroj kiuj apartenis al Hernán Cortés. La taŭroj de tiu areo estis konsiderataj iuj el la plej bona materialo por la toreo. Laŭ la rivero troviĝas urbegoj kiaj ekzemple Lerma kaj San Mateo Atenco same kiel malgrandaj pitoreskaj urbetoj kun kultura signifo kiaj ekzemple Malinalco.
Laŭ la federacia registaro, la baseno Lermao-Ĉapalao estas konsiderata kiel la plej grava akvodislimo en la lando. Kun ĝiaj plej gravaj alfluantoj, Laja, Apaseo, kaj Turbio, Lermao konsistigas la plej grandan riversistemon de Meksiko. Lermao ne estas navigebla per motorŝipoj, sed ĝi estas gravega por la regiona agrikultura irigacio. En la lermaa-ĉapalaa akvodislimo, 52 125 el la totalaj 78 000 (ĉirkaŭ 67%) terkultivistoj estas klasifikataj kiel hubuloj. Nuntempe 820 000 da hektaroj estas irigaciataj kaj laŭtaksaj tri milionoj da hektaroj estas en agrikultura produktado.
La loĝantaro en la akvodislimo nuntempe (en 1997) estis 9,35 milionoj kun jarkreskofteco iomete malpli ol la nacia averaĝo. La loĝantaro estas distribuata je 6 224 da lokoj; 18 el tiuj havas loĝantaron pli grandan ol 50 000 da loĝantoj. La kamparana loĝantaro sumiĝas nuntempe je 32 procentoj. La akvo de Lermao ankaŭ estas resurso por la municipa akvoprovizado en la metropolaj lokoj Gvadalaharo kaj Toluca. Dum akvekstraktado kaj uzo estas adekvataj por la pli grandaj loĝantarcentroj de la regiono, kamparaj areoj havas konstantajn problemojn kun aliro al trinkakvo de la rivero kaj al la grundakvoj kiuj provizas ĝin. Akvoputoj driligitaj en tiujn grundakvojn havas tre malaltajn rendimentojn.
Poluado
Lermao havis konstantajn problemojn kun poluado. La plej multaj el la problemoj estis ŝuldataj al nepurigita kaj nesufiĉe traktita kloakaĵo kiu estis eligata en la riveron. Rezervujoj konstruitaj por kontroli la tre multfacetan fluon de la rivero ofte estis sufokataj kun akvohiacintoj pro eŭtrofiĝo kaŭzita de la netraktitaj elfluoj. La plej gravaj industrioj en la lermaa areo estis tiuj kiuj produktis viandon, laktaĵojn, trinkaĵojn, pulpon kaj paperon, ledvarojn, petrolkemiajn kaj kemiajn produktojn. Malgranda aŭ nenia emfazo de akvopurigo kaj recikligo estis altrudata sur tiuj ekonomiaj agadoj.
La situacio iĝis ekstreme malbona en la 1980-aj jaroj pro vagaj akvopolitikoj kiuj faris malmulton aŭ nenion por reguligi la akvouzon inter konkurantaj interesoj kaj ne konsideris la malsupra-riverajn efikojn kaŭzitajn supra-rivere. Registarplanoj estis desegnataj pro intensa publika premo kaŭzante plibonigon de la akvokvalito en la 1990-aj jaroj. Antaŭ 1997, 45 instalaĵoj kun traktadkapacito po 5,72 da kubaj metroj je sekundo, regule funkciis je regula bazo kun meza aktuala efikeco de proksimume 70 procentoj. Ses pliaj traktadinstalaĵoj estis konstruataj por levi la regionan kapaciton al po 9,56 kubaj metroj je sekundo. En Ĉapalaa Lago, en kiu Lermao elfluas, akvokvalito pliboniĝis ekde 90% de la lago havante malbonan kvaliton en 1989 ĝis 85% de la lago havante bonan kvaliton en 1997. Tamen, la plej malbona akvokvalito daŭre estis plej proksima kie Lermao elfluis en la lagon.
Tamen, en la jardeko komenciĝanta en 2000, la poluadaj niveloj de la riversistemo denove fariĝis timigaj laŭ studoj en Miĉoakano kaj Gvanaĥŭato montrantaj pliiĝon de kancero kaj neŭrocisticerkozo ĉe la loĝantaro vivanta proksime de la rivero. La lermaa parto de la lermaa-ĉapalaa baseno estas konsiderata kiel la plej poluata, precipe en zonoj plej proksimaj al la fonto proksime de Almoloya del Río. Ekde 2005, industriaj poluadoj estas fariĝintaj gravan problemon same kiel la daŭra perdo de plantvivo en kaj ĉirkaŭ la rivero mem. En 2005, miloj da fiŝoj subite mortis en la rivero en la municipo de Pénjamo en Gvanaĥŭato, kiam elfluanta poluaĵo forigis la oksigenon en tiu parto de la rivero. La malsupra parto de la rivero, pli proksime de Ĉapalaa Lago, estas en pli bona stato ĉar tie ekzistas malpli da urbigo.
Akvovivejo
La senelfluaj basenoj ene de la ekoregiono iam estis parto de plejstocena akvokolekta areo, de kiu estis derivataj variecon da vivoformoj, la maĵoria parto de ili plenajn speciojn. La ekoregiono gastigas grandan nombron da endemiaj kaŭze de izolado kaj fragmentiĝo de tiuj basenoj. En Lermao mem, la endemiaj fiŝoj inkludas la ciprinoformajn (Algansea barbata, A. popoche, Yuriria chapalae), la dentokarpedojn (Alloophorus robustus, Allotoca dugesii, Chapalichthys encaustus, Girardinichthys multiradiatus), la aterinoformajn (Chirostoma aculeatum, C. bartoni, C. chapalae, C. contrerasi, C. labarcae, C. riojai), kaj la lampetrojn Lampetra geminis kaj L. spadicea.
Specioj endemiaj en Valo de Meksiko ampleksas Poblana ferdebueni kaj Girardinichthys viviparus. La altebenaĵo Puebla - Llanos de San Juan enhavas parencajn taksonojn de endemiaj formoj, unu ĉe ĉiu vulkana lago. Iuj el ili inkludas Poblana alchichica, P. letholepis, kaj Chirostoma squamata.
Aliaj notindaj biotaj elementoj : la ranoj Rana megapoda kaj R. montezumae estas endemiaj en la ekoregiono. Tiu ĉi ankaŭ subtenas la preskaŭ endemian salamandrogenron Ryacosiredon.
Evoluismaj fenomenoj :
Estas kvar endemiaj kaj kvazaŭ endemiaj fiŝgenroj en la ekoregiono — Hubbsina, Skiffia, Chapalichthys, kaj la formortinta Evarra. Tiu grado de alt-taksonomiaj endemiismo estas ne superata en Nordameriko kaj estas malofta aliloke en la mondo.
Ankaŭ, areoj de malsekejo-disrompo rezultigis grandan adaptan radiadon de du taksonoj : Atherinopsidae (Chirostoma) kaj Goodeidae. Ene de Valo de Meksiko, izoligo kondukis al la speciigo de Evarra, kaj al diverseco pri aliaj specioj de pluraj familioj.
Plouhinec (Finistère)
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
Natan Alterman
Natan ALTERMAN (jen en pola literumo, hebree נתן אלתרמן‎‎, foje latinliterigata Nathan Alterman, naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1910 en Varsovio, kongresa Pollando, Rusia Imperio, mortis la 28-an de marto 1970 en Tel-Avivo) estis signifa israela poeto, verkisto, tradukisto kaj ĵurnalisto en la hebrea lingvo. Kvankam li neniam havis oficialan politikan postenon, li havis grandan influon en la cionisma movado kaj antaŭ kaj post la establiĝo de la ŝtato Israelo en 1948.
Kiam li aĝis 19 jarojn, li vojaĝis al Parizo por studi en la Universitato de Parizo, sed jaron poste li decidis iri al Nancy por studi agronomion. Kvankam li konservis proksimajn kontaktojn kun la familio kaj amikoj en Tel-Avivo kaj vizitis ilin dum ferioj, Alterman dum sia tri-jara restado en Francio estis tre influita de liaj kunvenoj kun francaj artistoj kaj verkistoj.
Alterman estas meritigita je alportado de la semoj de la tomato-variaĵo Marmande al Israelo, kie ĝi ĝis la 1960-aj jaroj estis la ĉefa tomata variaĵo, grandkvante kultivita.
Kiam li revenis al Tel-Avivo en 1932, li eklaboris ĉe la agrikultura lernejo Mikveh Jisrael, sed baldaŭ forlasis ĝin favore al laboro kiel ĵurnalisto kaj eldono de publicista verko, recenzoj, poemoj en la hebreaj gazetoj. Li estis konata pro siaj ofte ŝanĝiĝantaj humoroj, sia drinkado (li sidis ĉiutage ĉe la kafejo "Kassit" en Tel-Avivo), la akreco de sia lingvo kaj lia materia modesteco.
En 1959, la pli juna poeto Natan Zach publikigis artikolon "Reflektadoj pri la poezio de Alterman", kiu estis atako kontraŭ la poezia stilo de Alterman kaj akuzis lin pri artefariteco kaj manko de emocio. Ĉi tiu artikolo estis direktita kontraŭ Alterman, sed samnivele direktita kontraŭ iu ajn de la "kune" grupo, kaj malfermis la pordon al juna hebrea poezio, senrima kaj senmetrika kiu temas pri ĉiutagaj temoj, kiel tendenco kontraŭa al tiu gvidita de Alterman kaj liaj samtempuloj.
Verkado kaj stilo
Samtempe al sia ĵurnalisma verkado, li aliĝis al la grupo de poetoj "Kune", kun Avraham Ŝlonskij kaj Leah Goldberg, ribelintaj kontraŭ la tiama literatura establo, kiu estis identigita kun Haim Nachman Bialik, la nacia poeto. Lia unua poemaro, "Steloj ekstere", estis memeldonita kaj rapide estis akceptita kiel novaĵo en la hebrea poezio. Ĉi tiu poemaro, kun siaj novromantikaj temoj, tre ŝarĝita teksturo kaj metrika virtuozeco, starigis lin kiel ĉefan forton en la moderna hebrea literaturo.Samtempe al sia ĵurnalisma verkado, li aliĝis al la grupo de poetoj "Kune", kun Avraham Ŝlonskij kaj Leah Goldberg, ribelintaj kontraŭ la tiama literatura establo, kiu estis identigita kun Haim Nachman Bialik, la nacia poeto. Lia unua poemaro, "Steloj ekstere", estis memeldonita kaj rapide estis akceptita kiel novaĵo en la hebrea poezio. Ĉi tiu poemaro, kun siaj novromantikaj temoj, tre ŝarĝita teksturo kaj metrika virtuozeco, starigis lin kiel ĉefan forton en la moderna hebrea literaturo.
La riĉa verko de Natan Alterman inkluzivas lirikan poezion kaj himnojn, infanajn kantojn, multaj teatraĵojn, kaj verkadon pri tiutempaj aktualaĵoj en poezio kaj prozo. Krom lia originala verkado, Alterman ankaŭ tradukis majstraĵojn de monda literaturo. Li tradukis al la hebrea teatraĵojn de Shakespeare, inkluzive de "Otelo", "Julio Cezaro" kaj "La gajaj edzinoj de Windsor", la teatraĵoj de Moliere "L'Avarulo", "Don Juan", "La friponaĵoj de Skapeno" kaj "La malsanulo pro imago", la La teatraĵo "Antigono" de Jean Anouilh kaj la teatraĵo "Fedro" de Jean Racine. Li ankaŭ tradukis anglajn kaj skotajn baladojn kaj kantojn, inkluzive de la skotaj popolaj baladoj "Lord Randall", "Three Crows" kaj "Edward Edward".
Skabo
Skabo estas plantmalsano kaŭzata de iuj bakterioj kaj fungoj, karakterizata de makuleca formiĝo de raspe malglata, ofte dikiĝinta, skvamece krevetanta, pli-malpli sekputrinta suptaĵo de fruktoj radikoj, folio. i.a…NPIV
Skabo de diversaj kulturplantoj
Jenaj skaboj havas specialan signifon: : NPIV listigas ankoraŭ jenaj plantoj kun skabo:
Disvastigo kaj kontraŭbatalo
La Venturia fungo travintumas sur la falintaj folioj kiel askosporoj (vintraj sporoj), kiuj estas disvastigitaj per pluveroj. Ili infektas la foliojn kaj la fruktojn post sufiĉe longaj pluvperiodoj, traigante nur la kutiklon. La maksimumo de la spordisvastigo koincidas kun la florado de la fruktarboj. En la somero ĉe la infektitaj lokoj kreskas konidioj (somersporoj).
La kunrastado de la falinta foliaro kaj la kompostado en la ĝardeno bremsas troan disvastigon. Ĉe pli grandaj plantejoj necesas kontraŭbatalado per taŭgaj fungicido post la anonco de la plantprotekta servo, skaboprognozo. Taŭga biologa fungicido estas la bakterio Bacillus subtilis, trunko QST 713.
Mátraballa
Mátraballa [mAtrabala] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Pétervására.
Altar
Altar estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Altar. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26004.
Mátraballa
Historio
La unua mencio pri Mátraballa devenis el la 14-a jarcento, tiam apartenanta al fortikaĵo de Debrő, poste al Ónod. La vilaĝo senhomiĝis en la 16-a jarcento. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno.
Schwarzburg
Schwarzburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saalfeld-Rudolstadt de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Schwarzatal. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Dinastio Schwarzburg
La urbo estis origino de la samnoma dinastio Schwarzburg, kiu dum jarcentoj regis plurajn malgrandajn princlandojn en la areo de la hodiaŭa Turingio, specife Schwarzburg-Rudolstadt kaj Schwarzburg-Sondershausen.
Preĝejo Stefano la 1-a (Nagybörzsöny)
Preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika preĝejo en Hungario, en vilaĝo Nagybörzsöny.
1914 Hartbeespoortdam
1914 Hartbeespoortdam estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 28-an de septembro 1930 de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la sud-afrika akvobaraĵo de Hartbeespoort, (oficiala nomo : Hartbeespoort Dam), 35 km okcidente de Pretorio.
Arthur Lydiard
Kiel amatora kur-sportisto Arthur Leslie LYDIARD estis sukcesa en nacia (novzelanda) skalo kaj empirie kolektis scion pri efika trejnado de kurado. Temas interalie pri la ĝusta proporcio, volumeno kaj intenseco de la diversaj trejnkampoj. Kontraste al la iam furoranta troakcentado de la intervala trejnado li emfazis la gravecon de solida elteniva bazo. LYDIARD trejnis precipe novzelandajn atletojn, kiuj laŭvorte kuris al la pinto de la mondo. Poste li fariĝis "trejnisto de trejnistoj". LYDIARD publikigis kelkajn librojn kaj influis decide la amasan disvastiĝon de trotado (angle: jogging).
Biografio
Arthur LYDIARD naskiĝis la 6-an de julio 1917 en Auckland, Novzelando. Li lernis en Mount Albert Grammar School kaj poste akiris profesian edukon kiel ŝuisto. Kiel lernejano kaj juna plenkreskulo li entuziasme ludis rugbeon. Li ankaŭ kuris kaj naĝis, entute kredis esti sportiva, sed neniam vere trejnis. Meze de siaj 20-aj jaroj li ekdikiĝis kaj sentis, ke li komencas perdi siajn korpajn kapablojn sporti senĝene. Tio rimarkeblis speciale dum kurado. Tiam li komencis eksperimenti kaj finfine trovis sian propran vojon de trejnado. Komence de la 1950-aj jaroj LYDIARD estis la plej sukcesa maratonisto de Novzelando. Li venkis 1951 en la maratono de Auckland kaj 1953 kaj 1955 li fariĝis nacia maratonmajstro. La sukceso de la jam maturaĝa atleto altiris la atenton de pli junaj kurantoj en kaj ĉirkaŭ Auckland. La unua estis Lawrie KING. Post dujara trejnado kun LYDIARD KING venkis en provinca ĉampionado trans du mejloj kun antaŭeco de 80 metroj, gvidinte jam dekomence. Lia venko establis la renomon de LYDIARD kiel trejnisto. Poste KING fariĝis novzelanda ĉampiono de kampokurado, nacia rekordulo trans 6 mejloj kaj reprezentanto ĉe Empire Games de 1954. En 1951 Bert PAYNE la trejnisto de la tiam 17-jara Murray HALBERG konsultis LYDIARD. Ekde 1953 - HALBERG estis tiam jam "tute" ĉe LYDIARD - aliĝis Barry MAGEE. Kun tiuj viroj LYDIARD elprovis siajn principojn pri la elformado de eltenivo kaj pri la kunordigo de trejnado kaj konkursoj.
Meze de la 1950-aj jaroj LYDIARD kompletigis sian "recepton" por kurado. Li sciis kiel kuiri kaj miksis la ingrediencojn; la longajn kurojn kaj grandajn semajnan distancosumojn, kiuj preparis la bazon por maratonoj, la montekzercojn, la ekzercojn por la gamborapideco, la sprintotrejnadon ... kaj li sciis kiel plani por ke la sportistoj atingu la maksimumon de siaj kapabloj je la ĝusta tempo. En 1955 li finis konkursi mem por dediĉi sian tempon al komerca agado. Ĝis 1957 li havis du laborpostenojn. Unu el ili estis dumnokta laktoliverado. Poste li forlasis tiun laboron kaj komencis trejni la maratoniston Ray PUCKETT. Tiu venkis en la nacia ĉampionado de la sama jaro. Sekvis lin kiel dua la jam 40-jara LYDIARD.
Inter liaj kurantoj Peter Snell estis la sekva kiu gajnis mondan famon, kiam li pretersprintis Roger MOENS survoje al la Olimpia oro trans 800 metroj 1960 en Romo. En la finalo de la kuro trans 5.000 metroj Murray HALBERG distanciĝis de la aliaj duonan mejlon antaŭ la celrubando kaj venkis. En maratono Barry MCGEE gajnis la bronzan medalon malantaŭ la afrikanoj Bikila kaj RHADI. Dum la olimpikoj de 1964 SNELL akiris oron trans 800 kaj 1.500 metroj kaj en ĉi lasta konkurso John DAVIES, alia trejnato de LYDIARD, gajnis la bronzan medalon. La sporta mondo volis ekscii pli pri la metodoj laŭ kiuj trejnis tiu grupo el Auckland. Feliĉe LYDIARD tute ne sekretumis. Fakte li vaste publikigis kaj diskutis pri siaj ideoj.
Preĝejo Stefano la 1-a (Nagybörzsöny)
Konstruaĵo
Ekstere estas videblaj 19 lipharaj kapoj, iom mongolaj tipoj, sed estas ĝuste 20 lokoj por la kapoj. Laŭ la legendo 1 mongolo rifuĝis, tial oni ne povis fari skulptaĵon pri li.
Altar
Geografio
La komunumo situas en la plej nord-okcidenta parto de Sonora kaj ĝi limas al Usono (norde), al la komunumoj Trincheras kaj Pitiquito (sude), al la komunumo Sáric, Tubutama kaj Atil (oriente), al Caborca (okcidente) kaj Oquitoa (sudoriente). La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9049 loĝantojn. El tiuj estis 4624 viroj kaj 4425 virinoj. Kompare al la surfaco de la komunumo temas pri unu el la plej senhomaj partoj de la tuta planedo tero. La komunumo havas surfacon de 3944,9 km², do sur unu kvadratkilometro loĝas nur iom pli ol 2 homoj. La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 420 metroj super la marnivelo.
Arthur Lydiard
Biografio
(daŭrigota)
Preĝejo Stefano la 1-a (Nagybörzsöny)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.
Altar
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 278 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C. Tamen temas pri unu el la plej varmaj partoj de la norda hemisfero. La maksimumo estas temperaturo de ĉirkaŭ 46,5 °C en la ombro. Post eta pluvo la dezerto de Altar tute ŝanĝiĝas kaj la dezerto floras.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4751 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4426 scipovis legi kaj skribi kaj 316 personoj estis analfabetoj. Do 6,65 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 6274 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 61 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,97 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Plouhinec
La nomo Plouhinec povas rilati al
Horní Metelsko
Horní Metelsko estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Horšovský Týn en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 5 km nordokcidente de Horšovský Týn. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Horní Metelsko estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,94 km².
Les Pins
- prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, en limoĝia okcitana lingvo Los Pins, signifo "la pinoj" - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
115331 Shrylmiles
115331 Shrylmiles estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 29-an de septembro 2003 de la usona astronomo David Healy elde la Observatorio Junk Bond en Sierra Vista (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shryl Miles, de Benson (Arizono) kiu sindonis dum jaroj por gardi la noktan ĉielo libera de luma poluo. En 2005, ŝiaj streboj estis rekompensitaj per la unuanima adopto de urb-skala kodo pri la luma poluo, kiu profitas ne nur al Benson, sed ankaŭ al ĉiuj loĝantoj kaj vizitantoj de la Kantono Cochise.
József Birtalan
BIRTALAN József estis rumanuja hungara komponisto, dirigento naskita en Boghiş (Nuşfalău) la 10-an de novembro 1927 kaj mortis la 20-a de septembro 2017.
Biografio
József Birtalan finis la muzikan altlernejon en Kluĵo (1954), li estis kapelestro de la Kolozsvári Állami Magyar Opera (1954-56), ano de la Filharmonio Kluĵo (1956-57), pli poste dirigento de la Marosvásárhelyi Állami Népi Együttes (1957-62). Inter 1962 kaj 1979 li estis lektoro en la Padagogia Altlenejo de Târgu Mureş, pli poste denove kapelestro de la Maros Művészegyüttes. Li muzikigis la poemojn de Ferenc Bartis, Pál Bodor, Imre Horváth, Sándor Kányádi, Antal Kicsi, Erik Majtényi, József Mészáros, Mária Tamás kaj Zoltán Veress.
NGC 4758
NGC 4758 (aliaj indikoj — UGC 8014, MCG 3-33-15, ZWG 100.15, IRAS12502+1607, PGC 43707) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.