cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vladimir Barmaŝ
Biografio
Post tio, ne multe estas sciata pri Barmaŝ. Oni scias, ke en Verhneuralsk li kreis anarkiistan grupon el malliberuloj kaj tie daŭre laboris pri programo de anarkiista partio. Samtempe li studis per korespondo en Agrara akademio de la nomo de Kliment Timirjazev. 15.06.1932 estis kondamnita por 3 jaroj de ekzilo en Siberio. En 1934 ĝis januaro 1935 troviĝis en Jenisejsk, kie laboris kiel agronomo. 25.01.1935 ree arestita pro kontraŭsoveta agito kaj kondamnita por 3 jaroj en Verĥneuralska politika izolejo. 21.03.1938 ree arestita kaj per decido de 23.04.1938 kondamnita por 5 jaroj en koncentrejo.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Korespondantoj (32, 47, 64, 80, 96, 127, 144, 156)
Božena Němcová: Avineto (Babička) trad. Vl. Tobek (41-80)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
Tiu ĉi kondamno estas la lasta mencio pri Vladimir Barmaŝ en arkivoj. Post tio, oni nenion scias pri lia vivo.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Parto oficiala (9, 26, 42)
III. Kongreso de Bohemaj Esperantistoj kaj II.Konferenco de Aŭstriaj Esperantistoj (65, 81)
Officielní zpráva o II. Konferenci Rakouských Esperantistů (112)
Oficiala raporto pri la II. Konferenco de Aŭstriaj Esperantistoj (118)
Oficiala raporto pri la III. Kongreso de Bohemaj Esperantistoj (141)
Podrobný slovník česko-esperantský (1)
M. Bartáková: Unu el la plej belaj tagoj de mia vivo. (2)
Fr. Chaloupecký: Jaký má význam rozhodnutí "Delegace"? (3)
id: Hlasy povolaných osob o "Delegaci" a "Idu" (17)
Dr. St. Schulhof: Nova vojo (poemo) (19)
A.Daudet: Lastfoja instruado (trad. Lyona Grupo) (19)
Nekrasov: Generalo Urso (trad. N. Kabanov) (23)
Sen titolo (25,40,50,75)
Sv. Čech: Terura mistero (trad. -ár) (83)
Pli multe da sincera kritiko (38)
M.de Ebner Eschenbach: Sonĝo en sonĝo (trad.J.Schröder) (39)
Dr. St. Schuljof: J.A.Comenius (poemo) (49)
Internacieco de la sporto (52)
Historio de Esperanto (53,68,86)
Nia literatura konkurso (56, 91)
Dr.St.Schulhof: Vintra kanto (poemo) (66)
K.P.: La celo kaj signifo de la ekzamena komisio de B.U.E. (66)
Praktika telegrafio (70)
L. L. Zamenhof: Pri la esperanta traduko de la Biblio (76)
Bohemoj sur la tutmonda forumo (78)
Ignát Hermamn: La floro de hiskiamo (trad. Fr. Dus) (82, 101)
Londýnští hosté v Praze a Esperanto (97)
Lord Mayor - Londýnský starosta a Esperanto (100)
Lord Mayor en Praha pri Esperanto (134)
Dr.St.Schulhof: Kanto pri Espero (poemo) (107)
- ü : u - : El Kantaro de Záviš (poemoj) (108)
První všeobecný kongres plemen a Esperanto (110)
Propagatorům: Námitka 1. 2. 3. 4 (86, 105)
Nuptiae Chymicae
La Nuptiae Chymicae (La Ĥemia Geedziĝo) de Christian Rosencreuz, eldonita en 1616 en Strasburgo, estas la tria el la originalaj rozkrucaj manifestoj. Ĝia aŭtoreco estas ĝenerale atribuita al Johann Valentin Andreae (tamen multaj kontestas tion).
La rakonto konsistas el sep-taga alegorio pri tio kiel Christian Rosencreuz estis invitita al mirinda, miraklo-plena kastelo, por partopreni la Ĥemian Ĝeedziĝon de la reĝo kaj reĝino.
Tiu ĉi manifesto estis fonto de inspiro por poetoj, alĥemiistoj kaj revuloj, per la forto de ĝi inica ritaro kun ties sinsekvo de provoj kaj de purigo kaj morto, resurekto kaj ĉieliro kaj ankaŭ de ĝia simboleco.
Siemianowice Śląskie
Siemianowice Śląskie (jen pole, germane ĝis 1920 Siemianowitz kaj Laurahütte) estas urbo fondita en 1923 en la en 1999 kreita provinco Silezio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma distrikto Siemianowice Śląskie kaj estas ties administra centro.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
50. jara jubileo de bohema "Sokol" (147)
Esperanto kaj virino (149)
Z celého světa (6,30,46,56,73,91,153)
Esperanta movado inter Bohemoj (10,27,44,59,93,150)
Jazykový rádce (8,26,72, 88)
Korespondantoj (16,32,48, 64,80,96, 124, 156)
Božena Němcová: Avineto (Babička) trad.Vl.Tobek. (81-120)
Jaro VI (1912)
K návštěvě Lord Mayora v Praze (1)
El la Bohema vivo (3)
Por amuzo (7)
La blindiga esperantismo (9)
Em. Batěk: Kanto de Esperantistoj (poemo) (11)
Pli multe da respondeca sento (11)
F.J.Havelka: La skribarto (kun bildo) (17)
J. Arbes: La unua idealo (trad. Fr. Dus) (19)
Propagatorům: Námitka 5., 6., 7., 8., 9.,10., 11.,12. (20, 41, 56, 94)
Siciliana (poemo) (21)
Post la aŭstria konferenco (30)
Příruční slovník česko-esperantský (33)
Internaciigo de nacio-politikaj demandoj (34)
Monumento de homa laboro (35)
Aug. Očenášek: Virino kaj gimnastiko (36, 59)
K.J. Erben: Orharulino (trad. D. K.) (49)
K. Sázavský: Faust en la historio (64)
Faktoj (73)
Ĉu esti aŭ ne esti? (74)
William Thomas Stead (76)
K. P.: Praha (81)
F.J.Havelka: La skribilaro por la moderna skribarto (aldono) (83)
K. Kálal: El montoj kaj valoj (trad. N. V.) (84)
Diplomy (97)
Řeč dr L. L. Zamenhofa (boh.-esper.) (98, 99, 114, 115, 130, 151)
VIII. Kongres Esperantistů v Krakově (100, 151)
W. Granville-Schmidt: Ahasvero (trad. K. Fürth) (108, 134)
Civry - Saint-Cloud (stacidomo)
Civry - Saint-Cloud estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Civry, apud Saint-Cloud-en-Dunois, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Courtalain-St-Pellerin - Patay (558000).
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Váženým klubům a členům B. U. E. (113)
Sokolský dík (113)
El Montenegro (113)
Paroladvojaĝo tra Eŭropo pri Praha kaj pri la bohema nacio (117)
400.000 Bohemoj en Wien (126)
Japana Kvodlibeto
Japana Kvodlibeto estas mikseca rikolta verko kompilita de Tazuo Nakamura kaj Miyamoto Masao eldonita en la kolekto Beletraj Kajeroj de la marko Stafeto, La Laguna, 1965.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
10-leté jubileum Esperanta v Čechách (129)
La Kongreso vidata per okulvitroj de ŝerculo (136)
Japana Kvodlibeto
Enhavo
La verko konsistas el tre diversaj tekstoj, ĉiuj rilataj al la Japana kulturo. Krom enkondukaj tekstoj la kolekto estas dividita en poezio kaj prozo.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
El batalejo (145)
Sen titolo (90, 106, 141)
Japana Kvodlibeto
Enhavo
Krom prezento de Clelia Conterno Guglielminetti kaj fina prezento de Biografietoj de la aŭtoraro (ĉi tie oni aldonas supraĵan komenton), la enhavtabelo montras jenon:
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Iom da instruo (71, 94, 111, 122, 151)
Z celého světa (5,23,42, 62,86, 120, 149)
Bibliografio (8, 29, 77, 127, 153)
Korespondantoj (16, 32, 48, 80, 96,112,128, l56)
Božena Němcová: Avineto (Babička) přel. Vl. Tobek (od str. 151. K. Procházka) (121-160)
Jaro VII (1913)
Dekjara jubileo de Esperanto en Bohemujo (1,17, 33)
O.Kádner: J.A.Komenský (Comenius) Trad. K. Procházka (3,19)
Informoj pri la bohema nacio (4, 29, 39, 54, 69, 86)
La interslava lingvo (5)
Revuo de la revuoj (7, 42, 56, 72)
Pokyny (14, 32)
Literatura konkurso (16, 64)
Karel Macháček (nekrologio) (21)
Proč se mají děti učiti Esperantu? (38)
Iom da instruo (44, 71, 84, 119)
Fr.Štupar: Pri orhara reĝido (49,67)
O. van Schoor: Funebra sonorilo por Dr. Dor (poemo) (65)
J.A.Komenský: Labirinto de la mondo kaj paradizo de la koro (trad.K ss P.) (65)
Kultura nivelo? (79)
A.Grabowski: El "Voĉoj de 30 popoloj" (poemoj) (82)
Prof.A.B.Svojsík: La bohema skolto (97)
Ĉeloterapio
Ĉeloterapio estas kuracmetodo uzata ekde 1948 en kiu oni forigas troan kalcion kaj pezajn metalojn el la sango per speciala infuza fluido surbaze de EDTA. En la moderna okcidenta medicino, ĉeloterapio estas uzata okaze de veneniĝoj kun radioaktivaj elementoj kaj pezaj metaloj, kiel plumbo-venenado. Ĉeloterapio ankaŭ estas uzata ekzemple por sangaj malsanoj kiel talasemio, kie fero-amasiĝo povas okazi en la sango.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Cl.Colas: Parizo (kun 5 ilustraĵoj) (98,113)
IX.Kongreso de Esperanto (101)
Ĉeloterapio
Polemikaj aplikoj
Ĉeloterapio ankaŭ estas uzata en alternativa medicino. Laŭ iuj ĝi efikus sur ĉiaj malsanoj, kiuj rilatas al arteriosklerozo :
La indikoj por ĉeloterapio estas nesufiĉe subtenataj de scienca evidenteco kaj estas konsiderataj polemike de la ĉefflua medicino.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Carlo Bourlet (nekrolonio) (103)
Por la vivo (106)
Jan Rokyta: Fabelo pri monstro (trad. Fr.Dus) (118)
Výbor B.U.E: Valná hromada Ústředního Svazu Boherna Unio Esperantista (121)
Jazykový rádce (13,29,45,57,73,87,105)
Orbis pictus - La mondo en bildoj (13,41,55,74,88,100)
Esperanta movado inter Bohemoj (27,61, 76,109)
Bibliografio (31, 63, 77, 95)
B.Krotzin: Na obranu Esperanta (přel. K.Procházka, E.Kühnl) (1-32)
Část historická
I. O "Delegaci" (1)
II. L. de Beaufront (4)
Část theoretická
III. Abeceda Ida (4)
IV. Přízvuk (7)
V. Čtvrtý pád (8)
VI. Množné číslo (8)
VII. Přídavné jméno nesklonné (9)
VIII. Zájména (10)
XI. Sloveso (11)
X. Odvozování (12)
XI. Slovník (15)
Část všeobecná (21)
Božena Němcová: Avineto (Babička) trad. K.Procházka (161-200)
Jaro VIII (1914)
Martiro Johano Hus (65)
Sen titolo (69)
Praktika Konsilo (71)
Lingva Fako (73)
Bibliografio (74)
Por la vivo (76)
Z celého světa (77)
Felietono (79)
Ritma modalo
En mezepoka muziko, la ritmaj modaloj estis ŝablonoj de longaj kaj mallongaj daŭroj trudataj al skribitaj notoj, kiuj alie aspektis egalaj. Ĉar moderna notacio de daŭro ankoraŭ ne evoluis ĝis la frua 13-a jarcento, komponistoj kaj kantistoj uzis anstataŭe metodon de ritma muzikado bazita sur kunteksto; kantistoj sciis kiun ŝablonon de longaj kaj mallongaj notoj apliki al ĉeno da notoj pro la pozicio de tiuj notoj ene de frazo, kaj pro enkonduka notacio je la komenco de la frazo indikanta modalnumeron.
La uzo de la ritmaj modaloj estas la plej difina trajto de la muziko de la skolo de Notre Dame, kiu prosperis de la malfrua 12-a ĝis frua 13-a jarcentoj, aparte la komponaĵoj de Léonin kaj Pérotin, sed ili estas oftaj ankaŭ en multo de cetera muziko de la ars antiqua ĝis ĉirkaŭ la fino de la 13-a jarcento. Specoj de komponaĵoj priverŝitaj de la modala ritmo inkludas organumon de Notre Dame (plej fame, la organumo triobla kaj organumo kvarobla de Pérotin), konduktuso, kaj diskantaj klaŭzoj. Pli malfrue en la jarcento, la motetoj de Petrus de Cruce kaj la multaj anonimaj komponistoj, kiuj devenis de diskantaj klaŭzoj, ankaŭ uzis modalan ritmon, ofte kun multe pli da komplekseco ol oni trovis pli frue en la jarcento: ekzemple ĉiuj voĉoj iafoje kantis en malsamaj modaloj, kaj ankaŭ en malsamaj lingvoj.
Estis ses ritmaj modaloj, kiel klarigite en la anonima traktato de ĉirkaŭ 1240, De mensurabili musica (antaŭe atribuita al Johannes de Garlandia, kiu laŭ niaj nunaj scioj vaste redaktis ĝin en la malfrua 13-a jarcento). Ĉiu modalo konsistis el mallonga grupo de longaj kaj mallongaj notdaŭroj, respondanta al metrika piedo, jene:
Modernaj transskriboj de la ses modaloj kutime estas jenaj:
Individua okazo de ĉiu el tiuj ĉi modaloj estas nomata ordo.
Rekoninte kiu el la ses modaloj aplikiĝas al pasaĵo de neŭmoj, kantisto ĝenerale daŭrigis en tiu sama modalo ĝis la fino de frazo, aŭ kadenco.
Aliaj verkistoj, kiuj tuŝis la temon de ritmaj modaloj, inkludas Anonymous IV, kiu estas la ĉefa fonto pri la muziko de Léonin kaj Pérotin, kaj Franco de Kolonjo, kiu rekonis la limojn de la sistemo kaj iniciatis notacian metodon, en kiu la daŭron de ĉia noto signus ĝia formo.
Ultranaciismo
Ultranaciismo estas ekstrema nacia ideologio en sia realigo, laŭ kiu la bono de la nacio venas antaŭ ajna alia valoro, kaj pravigas kaj altigas ajnan agon kiu antaŭenigas tiun ĉi celon. La ideologio foje ankaŭ vidas la naciecon de siaj kredantoj kiel supereca ol la nacieco de aliaj popoloj kaj ĝiaj bezonoj kiel pli gravaj ol la bezonoj de aliaj popoloj, kaj tial pravigas ilian ekspluatadon kaj eĉ malamon al ili. La vastiĝo de aliro eĉ pravigas ekstreman agreson al najbaraj landoj, pro ambicioj de imperia ekspansio.
Ĝeneralaj ecoj
La distingo inter naciismo kaj ultranaciismo ne ĉiam estas simpla aŭ memkomprenebla kaj dependas de la mondkoncepto kaj specife de la kultura-politika fono de la observanto. En kelkaj lingvoj tute ne ekzistas distingo inter ĉi tiuj konceptoj.
Oni kutimas nomi naciismon kiel ultranaciismon, kiam ĝi malproksimiĝas de liberala kaj plurisma pozicio rilate al aliaj nacioj, kaj vidas la specifan nacion kiel supera valoro super ĉiuj aliaj valoroj. ultranaciismo povas turni sin al rasismaj direktoj (kiel en Nazia Germanio) en kiuj la ligo al la nacio estas determinita biologie (raso), kaj aliaj rasoj estas diagnozitaj kiel esence malsuperaj. Ĝi ankaŭ povas turni sin al faŝismaj direktoj (kiel en Faŝisma Italio) en kiuj rasteorio ne estas unuaranga, sed en kiuj estas supertakso de la ŝtato super la valoroj de individua libereco, la sanktigo de milito kaj perforto, kaj ambicioj al imperiisma ekspansiismo.
En multaj kazoj, ultranaciismo estas miksita kun aliaj kulturaj influoj, kiel nuntempaj ekzemploj estas araba ultranaciismo, kiu estas influita per ideoj de malakcepto de cionismo kaj okcidenta imperiismo; juda ultranaciismo, kiu ofte kombinas religian ekstremismon sur la limo de fundamentismo; kaj trimonda ultranaciismo, kiu estas ofte kombinita kun socialisma kaŭ komunistaj ideoj, kvankam origine tiuj konceptoj kontraŭas ultranaciismon kaj foje eĉ naciismon ĉar ili pledas al egaleco inter la homoj, al ĉiuj de la homaro.
Tipoj
Naciismo povas fariĝi ultranaciismo en certaj situacioj.
Ultranaciismo en landoj de etna naciismo - ĉi tiu principo speguliĝos en tio, ke ideologie ekzistas etna ento ekstera al la individuoj kaj supera al il, la popolo. (kiel ekzemple: la slavaj popoloj, la germana popolo, la juda popolo ktp). Pro tiu superecola la bono de la popolo superas la bonon de individuo. Ofte ĉi tiu ideologio ankaŭ estas ligita al la kredo ke la nacio havas imanentan superecon super aliaj nacioj. Kaj tial vidas la naciecon de tiu, kiu pledas ĝin kiel pli alta ol tia de aliaj popoloj kaj ĝiaj bezonoj pli gravas ol la tiuj de aliaj popoloj, kaj tial pravigas ilian ekspluatadon, ĝis ekspansio en ekstreman agreson al aliaj popoloj, ĉu tiuj en najbaraj landoj, inkluzive de malplimultaj popoloj en la sama lando. Foje la termino "nacio" interkovras kun la termino "raso" kaj jen kiom da naciismaj movadoj fakte iĝas rasismaj. Ekzemploj de tio troveblas en la rasaj leĝoj kontraŭ la judoj en Nazia Germanio.
Ekzemploj de ĉi tiu tipo de ultranaciismo: Nazia Germanio, la Japana Imperio dum la regado de Hideki Tojo.
Ultranaciismo en landoj de civila naciismo - la principo de ultranaciismo reflektiĝos en la fakto, ke la bono de la ŝtato superas la bonon de la civitano en la lando, tial eblas nei al la civitano iujn rajtojn kiam ili staras kontraŭ la bono de la civitanaro, la ŝtato aŭ la regantra partio. Foje la propra nacieco estas rigardata kiel supera al aliaj nacioj, kaj konsekvence ĝiaj bezonoj kiel pli gravaj ol la tiuj de aliaj. Alifoje la vastiĝo de la aliro kiu pravigas ekstreman agreson al najbaraj landoj pro ambicioj de imperia ekspansio.
Ekzemploj de ĉi tiu tipo de ultranaciismo: Sovetunio, Romia Imperio.
Lesní Albrechtice
Lesní Albrechtice (Olbersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Březová en distrikto Opava. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km norde de Březová. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/462. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 80 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Lesní Albrechtice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 19,75 km².
6422 Akagi
6422 Akagi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Monto Akagi (japane 赤城山, Akagi San), stratovulkano alta de 1828 metroj super marnivelo, en la centro-oriento de la gubernio Gunma.
Apollo 8
Apollo 8 estis kosma flugo kadre de la Apollo-Programo de Usono, la unua, kiu sukcese transportis homojn al la orbito de la luno kaj reen al la tero.
Planado kaj teamo
La flugo de Apollo 8 origine ne estis planita, sed en malgranda tempointervalo planiĝis kaj realiĝis, ĉar sekretaj agentoj de Usono raportis, ke la kosma programo de la konkurenca ŝtato Sovetunio planus tre baldaŭ realigi flugon al la orbito de la luno kaj reen al la tero, kaj Usono nepre volis esti la unua ŝtato kiu sukcesus pri tio.
Asadabad
Asadabad (perse kaj paŝtoe اسد آباد) estas urbo en la monteca oriento de Afganio. La urbo estas la administra centro de la provinco Kunar. Laŭ takso en la jaro 2006 Asadabad havis proksimume 11 200 loĝantojn (laŭ la lasta oficiala censo, antaŭ jam pli ol 30 jaroj, en 1979 temis nur pri 2 089).
Asadabad situas preskaŭ 200 kilometrojn oriente de la urbo Kabulo kaj 90 kilometrojn nordoriente de Ĝalalabado, proksime de la limo al Pakistano, ĉe la kunfluo de la riveroj Kunar kaj Peĉ en la du koncernaj riveraj valoj.
Apollo 8
Planado kaj teamo
Dum somero 1968 tamen evidentiĝis, ke la luna transportilo, kiun oni volis testi en la planata dua Apollo-flugo kun homoj (la "misio D"), ne estus preta laŭ la tempoplano. Tial la programaj gvidantoj decidis startigi la flugon de "misio E" antaŭ "misio D" kaj donu al la teamo de Borman en misio kun nomo "C bis" la eblecon ĉirkaŭflugi la lunon.
NGC 160
NGC 160 (aliaj indikoj — PGC 2154, UGC 356, MCG 4-2-33, ZWG 479.43) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Apollo 8
Planado kaj teamo
Tamen Michael Collins lastmomente havis operacion kaj estis anstataŭigita de James A. Lovell. Post kiam la "misio C" (Apollo 7) estis plenumita sukcese, la programaj gvidistoj la 10-an de novembro fine decidis, ke la teamo de Borman estu la unua, kiu cirkulu ĉirkaŭ la luno. Kiel anstataŭa komandanto estis nomumita 'Neil Armstrong, kaj laŭ la postena logiko de la programo iĝis tre verŝajne, ke li poste havu la komandon de la misio Apollo 11, la unua, kiu laŭ la plano portu homojn sur la surfacon de la luno.
NGC 160
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Apollo 8
Starto kaj flugo al la Luno
La starto okazis la 21-an de decembro 1968 je 12:51 h UTC de la nova startokomplekso 39A de la Spaca Centro Kennedy. Post 11 minutoj Apollo 8 atingis la teran orbiton.
La malantaŭa flanko de la Luno
La 24-an de decembro la teamo atingis la lunan orbiton. Dum la sekvaj 20 horoj la kosma ŝipo 10 fojojn ĉirkulis ĉirkaŭ la luno. Parte la bildoj de la luno, videblaj el la kosma ŝipo, senpere estis elsenditaj televide. La teamanoj faris multnombrajn altkvalitajn fotojn de la luna surfaco kaj de eblaj lokoj por posta "surluniĝo". La plej malgranda alteco super la luna surfaco estis 111 km. Dum ĉiu cirkulo la kapsulo dum proksimume 30 minutoj troviĝis "malantaŭ" la luno, tial ke la teamanoj estis la unuaj homoj, kiuj senpere vidis la "dorsan flankon" de la luno (fotojn de ĝi jam faris la - senhoma - sovetia "misio Lunik 3").
Dum la flugo unuafoje homoj vidis la leviĝon de la tero el la perspektivo de alia planedo. James Lovell nomis ĝin "mirinda ŝtono sur malhela fono".
Zorgojn la surtera teamo havis pro la manovro, kiu celis forpuŝi la kosman ŝipon el la luna orbito kaj ekigi la reflugon al la tero. Tiun manovron la teamo de la kosma ŝipo devis fari sen tera helpo, ĉar ĝi tiumomente troviĝis malantaŭ la luno kaj ne havis komunikan konekton al la tero.
Refluo kaj surteriĝo
Malgraŭ tiuj zorgoj, sen ajna problemo post 20 horoj en la luna orbito la rakedoj refoje brulis dum tri minutoj kaj sukcese ekstiris la kosman ŝipon reen al la tero.
Sukcese la kosma ŝipo reenvenis en la teran atmosferon, kaj surteriĝis en la pacifika oceano la 27-an de decembro 1968, je 15:51 h UTC. Helikopteroj kaj aviadiloj ĉirkaŭflugis la kapsulon, sed pro sekurecaj kialoj nur 43 minutojn poste, post sunleviĝo, naĝistoj alproksimiĝis. Per helikopteroj la astronaŭtoj estis transportataj al la ŝipo USS Yorktown, kiu estis atendanta ilin.
Signifo
Estis riska decido de la programaj gvidantoj, decidi ke la unua starto de rakedo Saturn V kun homoj tuj estu neantaŭplanita misio al la luno. Teknike tamen la projekto ne montris problemojn. La sukceso estis tre motiviga, ĉar la civitanoj de la tero ekkredis, ke la promesoj de la usona prezidanto John F. Kennedy, jam dum 1969 transportigi homojn al la luno, estis realisma celo. La jaro 1968 laŭ interna politiko estis malfacila jaro por la ŝtato Usono: La milito en Vjetnamio, la murdoj de Martin Luther King kaj Robert Kennedy plus studentaj protestoj markis la jaron. Ĝuste en tiu malfacila etoso la sukcesa flugo de Apollo 8 estis bela jarfina evento.
Haidmühle
Haidmühle estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Freyung-Grafenau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario, rekte ĉe la limo inter Germanio kaj Ĉeĥio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tredozio
Tredozio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Forlì-Cesena. En 2005 la komunumo havis 1319 loĝantojn.
Thierry Mandon
Thierry Mandon, naskiĝinta la en Lausanne (Svislando), estas franca politikisto. Membro de la Socialista Partio, li estas deputito de la 9-a distrikto de Essonne kaj sidas en la komisiono pri financoj. Li estas ankaŭ proparolanto de la socialista frakcio en la Nacia Asembleo. Li estis departementa konsiliano de kantono Ris-Orangis kaj urbestro de Ris-Orangis, antaŭ ol demisii en 2012, antaŭprepare al la regulo de nekumulo de mandatoj. li estis nomumita subministro pri ŝtata reformo kaj simpligo la en la 1-a registaro de Manuel Valls.
Brionne
Brionne estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Brionnais.
Bluokula kakatuo
La Bluokula kakatuo (Cacatua ophthalmica) estas granda, proksimume 50 cm longa, ĉefe blanka kakatuo kun movebla kresto, kaj nigra beko, kaj helblua bordo de senpluma haŭtaĵo ĉirkaŭ ĉiu okulo, kio donas al tiu specio ties nomojn.
Kiel ĉiuj kakatuoj kaj multaj papagoj, la Bluokula kakatuo povas uzi unu el siaj zigodaktilaj piedo por preni aĵojn kaj porti manĝojn al sia beko dum staras sur la alia piedo; tamen, inter birdospecioj kiel tuto tio estas relative malofta.
Markovac
Markovac, serbe Марковац, hungare Márktelke, rumane Marcovăţ estas vilaĝo en Serbio en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato en municipo de Versec.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Markovac 329 homoj, (251 rumanoj (76 %), 33 serboj (10 %), 10 hungaroj, po 2 jugoslavianoj, 2 ĉeĥoj, kroatoj, slovenoj kaj ciganoj).
Listo de romiaj akvo-baraĵoj kaj rezervejoj
Tiu estas listo de romiaj akvo-baraĵoj kaj rezervejoj. La studo de la romia konstruado de akvobaraĵoj estis ricevinta malmulte fakulan atenton kun komparo al aliaj civilinĝenieraj aktivaĵoj, eĉ kvankam ties kontribuoj en tiu kampo estis rangitaj kun ties sperto en konstruado de bone konataj Romiaj akveduktoj, pontoj, kaj ŝoseoj.
Romia konstruado de akvobaraĵoj ekis en plej fruo de la imperia periodo. Plejparte, ĝi koncentriĝis ĉe la duon-arida bordo de la imperio, nome ĉe la provincoj de Nordafriko, Proksima Oriento, kaj Hispanio. La relativa abundo de hispaniaj akvobaraĵoj rilatas parte al pli intensiva agrikultura laboraro tie; ĉe Italio estas registritaj nur la Akvobaraĵoj de Subiako, kreitaj de la imperiestro Nerono (54–68 p.K.) por distraj celoj. Tiuj akvobaraĵoj estas notindaj, tamen, pro sia eksterordinara alteco, kiu restis nesurpasita ajne en la mondo ĝis la fino de la Mezepoko.
Tipoj
Tipoj de akvo-baraĵoj kaj rezervejoj uzataj de romianoj estis la jenaj:
Listo
Tiu listo estas rangita laŭ maksimuma alteco. Ĉiuj mezuroj estas en m; okaze de diferencaj valoroj, oni preferas plej ĵusajn respektive detalajn studojn. Ĉe ter-akvobaraĵoj, dikeco referencas al la ŝtona muro.
Arako
Arako (el la araba Al Rak = ŝvito aŭ suko) estas brando kun agrabla gusto, simila al la rumo. Oni faras ĝin laŭ regionoj el diversaj materialoj. Plej ofte sur la tropikoj ĝi estas gajnita el la dolĉa palma suko, fermentita (per sukero) rizo, sukerkana melaso, kiuj estas kultivitaj en Barato (Goa), Srilanko kaj sud-orienta Azio. Kelkfoje oni almiksas ekstraktaĵojn de daktiloj kaj milio kaj semoj de anizo antaŭ la fina brandigo.
La irana versio de arako (komune nomata Arak Saggi) ne entenas anizon, kaj ĝenerale produktita de vinberoj.
La plej konata arako estas la Batavia-arako el Javo. La originala arako havas 50-65 % da alkoholo.
Tago de la Lingva Movado
La Tago de la Lingva Movado (ভাষা আন্দোলন দিবস Bhasha Andolôn Dibôs), ankaŭ nomata Tago de la Ŝtata Lingvo aŭ Tago de la Martiroj de la Lingvo (শহীদ দিবস: Shôhid Dibôs), estas nacia ferio de Bangladeŝo okazanta ĉiujare la 21-an de februaro.
Ĝi omaĝas la movadon por bengala lingvo kaj ties martirojn kaj la severe subpremitajn protestojn por rekoni la bengalan kiel nacia lingvo de Bangladeŝo. Dum la tago, oni aranĝas seminariojn diskutantajn kaj antaŭenigantajn la bengalan kiel la ŝtata lingvo de Bangladeŝo.
UNESKO elektis la 21-an de februaro kiel Internacia Tago de la Gepatra Lingvo por protekti lingvan diversecon kaj inkluzivecon kaj antaŭenigi «plurlingvan edukadon bazitan sur la gepatra lingvo aŭ la unua lingvo».
Antaŭfaktoj
Post la dispartigo de Hindio en 1947, la loĝantoj de ĵus-formita Dominio Pakistano estis 69 milionoj entute, el kiuj 44 milionoj troviĝsi en la orienta disigita parto nome Orienta Bengalo. Spite al tio, la personaro el la okcidenta parto de la dominio de Pakistano superregis la registaron, la civilajn servojn kaj la armeon. En 1947, grava rezolucio ĉe nacia edukada pintokunveno en Karaĉio rekomendis la urduan kiel la sola ŝtata lingvo kaj la uzon de nur tiu lingvo en la amaskomunikilaro kaj en lernejoj. Kontraŭstaro kaj protestoj tuj ekestiĝis. Studantoj de Dako manifestis sub la gvido de Abul Kashem, la sekretario de bengala islama kultura organizaĵo Tamaddun Majlish. Dum renkontiĝo, oni decidis, ke la bengala estu oficiala lingvo de la Dominio de Pakistano flanke de la urdua kaj ke ĝi estu lingvo de edukado en Orienta Bengalo. Tamen, la Pakistana Publika Serva Komisiono forigis la bengalan el la listo de aprobitaj temoj, kaj ankaŭ el la monbiletoj kaj la poŝtmarkoj. La centra ministro pri edukado Fazlur Rahman starigis vastajn preparojn por igi la urduan la solan ŝtatan lingvon de la Dominio de Pakistano. Publikaj tumultoj disvastiĝis kaj multenombraj bengalaj studantoj renkontiĝis ĉe la Universitato de Dako la 8-an de decembro 1947 por formale postuli, ke la bengala iĝu oficiala lingvo. Por antaŭenigi sian proteston, bengalaj studantoj okazigis procesiojn kaj amaskunvenojn en Dako. La lingva movado instigis homojn de Orienta Bengalo (poste, Orienta Pakistano) starigi apartan nacian identecon, dise el la cetero de Pakistano (poste, Okcidenta Pakistano).
Protesto
Je la naŭa matene de la 21-an de februaro 1952, studantoj ekkolektiĝis ĉe la sidejoj de la Universitato de Dako spite al la Sekcio 144 (kontraŭleĝa asembleo) el la punkodo. La universitata vic-kanceliero kaj aliaj oficialuloj ĉeestis dum armitaj policiistoj ĉirkaŭigis la universitatejon. Je la 11:15, studantoj kolektiĝis ĉe la universitata pordego kaj provis rompi la polican linion. Policiistoj pafis obusojn de larmiga gaso ale al la pordego por averti la studantojn. Aro de studantoj kuris al la Kuracista Kolegio de Dako dum aliaj moviĝis ale al la universitataj sidejoj sekvataj de policiistoj. La vic-kanceliero mendis al la polico halti pafadon kaj ordonis, ke la studantoj lasu la areon. Tamen, la policistoj arestis plurajn studantojn pro malobservo de Sekcio 144 dum ili provis foriri. Kolerigitaj pro la arestoj, studantoj renkontiĝis ĉirkaŭ la Orienta Bengala Leĝdona Asembleo kaj blokis la vojon de la leĝdonantoj, demandante ilin, ke ili diskutu la problemon ĉe la asembleo. Kiam grupo de studantoj provis enrompi en la konstruaĵon, policiistoj ekpafadis kaj mortigis nombron de studantoj, inkluzive de Abdus Salam, Rafiq Uddin Ahmed, Abul Barkat kaj Abdul Jabbar. Kiam la sciigo pri la mortigoj disvastiĝis, malordo erupciis trans la urbo. Butikoj, oficejoj kaj publika transportado fermiĝis kaj ekis ĝenerala striko. Ĉe la asembleo, ses leĝdonantoj inkluzive de Manoranjan Dhar, Boshontokumar Das, Shamsuddin Ahmed kaj Dhirendranath Datta petis, ke ĉefministro Nurul Amin vizitu vunditajn studantojn en malsanulejo kaj ke la asembleo paŭziĝu kiel signo de funebro. Ĉi tiun moviĝon subtenis kelkaj el la fiskaj benkaj membroj inkluzive de Maulana Abdur Rashid Tarkabagish, Shorfuddin Ahmed, Shamsuddin Ahmed Khondokar kaj Mosihuddin Ahmed. Tamen, Nurul Amin malakceptis la petojn.
Konstitucia reformo
La 7-an de majo 1954, la konsistucifara asembleo decidis, kun la subteno de la Islama Ligo, ke la bengala ricevu oficialan statuson. La bengala rekoniĝis kiel la dua oficiala lingvo de Pakistano la 29-an de februaro 1956, kaj artikolo 214(1) de la Konstitucio de Pakistano ŝanĝiĝis por garantii, ke «La ŝtata lingvo de Pakistano estos la urdua kaj bengala».
Tamen, la militista registaro formita de Ayub Khan klopodis restarigi la urduan kiel la solan nacian lingvon. La 6-an de januaro 1959, la militisma reĝimo eldonis oficialan komunikaĵon kie ĝi subtenis la konstitucian decidon de 1956 por la du ŝtataj lingvoj.
Sendependiĝo de Bangladeŝo
Kvankam la demando pri oficialaj lingvoj solviĝis en 1956, la militisma reĝimo de Ayub Khan daŭre antaŭenigis la interesojn de Okcidenta Pakistano kontraŭ Orienta Pakistano. Malgraŭ formanta la plimulton de la nacia loĝantaro, la loĝantaro de Orienta Pakistana estis daŭre sub-reprezentata en la civilaj kaj militistaj servoj kaj ricevis malplimulton de ŝtata financado kaj de alia registara helpo. Tio ĉi okazis plejparte pro manko de reprezenta registaro en la novnaskita ŝtato. Ĉefe pro regionaj ekonomiaj malekvilibroj, sekciaj dividoj kreskis kaj tiel ankaŭ la subteno por la bengala etna naciista Ligo Awami, kiu alvokis la sespunktan movadon por pli granda provinca memstareco. Unu postulo estis, ke Orienta Pakistano estu nomata Bangladeŝo (t.e. «Lando de bengaloj»); tio poste kondukis al la Bangladeŝa Liberiga Milito.
Post la formado de loka registaro farde la Unuiĝinta Fronto en aprilo 1954, la datreveno de 21 februaro deklariĝis ferio.
UNESKO kaj la internacia rekono
Novembre 1999 la Ĝenerala Konferenco de UNESKO proklamis, ke la 21-a de februaro estu Internacia Tago de la Gepatra Lingvo, sekvante proponon de Bangladeŝo. La Ĝenerala Asembleo de UN bonvenigis la proklamon de la tago en sia rezolucio de 2002. La 16-an de majo 2007 la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj en sia rezolucio A/RES/61/266 postulis al Membro-Ŝtatojn «antaŭenigi la konservadon kaj protekton de ĉiuj lingvoj uzataj de popoloj de la mondo».
10649 VOC
10649 VOC estas asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis la ĉielon en 1960 elde la Observatorio de la Monto Palomar (Usono). La plakoj estis poste senditaj en Leiden (Nederlando), kaj ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten.
Nomo
Tiu asteroido ŝuldas sian nomon al la Nederlanda Orient-hinda Kompanio (nederlande: Vereenigde Oostindische Compagnie aŭ VOC), fondita en 1502, mallongtempe post la malkovro de la mara vojo al oriento. La kompanio organizis la komercon kun la orientaj landoj kaj ekzistis ĝis 1795.
Federacia Parlamento (Germanio)
La Bundestag (oficiale Deutscher Bundestag, t.e. Germana Federacia Konferenco) estas la nomo de la germana parlamento. Ĝi estas elektata kutime ĉiun kvaran jaron rekte de la germana popolo. Unuafoje ĝi elektiĝis la 14-an de aŭgusto 1949. Oni kunvenis komence en Bonn, ĝis 1986 en eksa pedagogia akademio, ĝis 1992 en eksa akvopumpejo kaj ĝis 1999 en nova konstruaĵo. Ekde 1993 la loko de la parlamento estas en Berlin, en la konstruaĵo de la Reichstag el 1894.
La Bundestag decidas pri la ŝtataj ("federaciaj") leĝoj kaj elektas la kancelieron. Laŭleĝe ĝi konsistas principe el 598 parlamantanoj, sed tiu nombro kutime iom plialtiĝas depende de la nombro de parlamentanoj rekte elektitaj en iuj balotaj distriktoj. Ekzemple la 16-a Bundestag elektita en 2005 konsistas el 614 anoj.
Parto de la germanaj ŝtataj leĝoj bezonas aprobon de la Federacia Konsilio (Bundesrat) por validiĝi.
Seĝoj laŭ partioj en la 16-a Bundestag (2005-2009)
La 27-an de septembro 2009 okazis la parlamenta baloto en Germanio 2009 kaj elektiĝis la parlamentanoj de la 17-a parlamenta periodo.
Seĝoj laŭ partioj en la 17-a Bundestag (2009-2013)
La 22-an de septembro 2013 okazis la parlamenta baloto en Germanio 2013 kaj elektiĝis la parlamentanoj de la 18-a parlamenta periodo.
Mihály Vitkovics
Mihály Vitkovics naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1778 en Eger. Li mortis la 9-an de septembro 1829 en Peŝto.
Biografio
Mihály Vitkovics frekventis lernejojn en Eger, Peŝto kaj en Buda. En 1803 la tuta familio iris al Buda, ĉar patro de la poeto ekhavis tie postenon. En 1807 li partoprenis la parlamenton, krome li konatiĝis kun Benedek Virág kaj Ferenc Kazinczy. Baldaŭe li iĝis fama juristo kaj edziĝis. Lia loĝdomo estis renkontejo de literaturistoj.
Carl Emil Ohlsson
Carl Emil OHLSSON, naskiĝis la 18-an de oktobro 1885 en Malmö, estis sveda magistro de filologio, ŝtatlerneja instruisto de modernaj lingvoj kaj Esperanto-pioniro en Svedio.
Ohlsson fariĝis Esperantisto kiel gimnaziano per legado de artikoloj de Per Ahlberg en 1904. Li estis estrarano de Sveda Esperanto-Federacio (SEF) kaj sekretario de Sveda Esperanto-Instituto (SEI) de 1932 ĝis 1933. Ohlsson vojaĝis tre ofte en eksterlando pere de Esperanto. En 1927 li faris Esperanto-paroladojn pri Svedujo en 35-36 lokoj de la tiama Ĉeĥoslovakujo kun lumbildoj kaj filmo. Li gvidis kursojn kaj verkis artikolojn, krome lernolibron laŭ ideogramatiko en 1925. Lia sveda-Esperanta kaj Esperanta-sveda poŝvortaroj (Dubbel fickordbok i Esperanto) unue aperis en 1928, 2-a plivastigita eld. en 1931, 4-a senŝanĝa eldono en 1934 kaj 5-a kaj lasta, ankoraŭfoje reviziita eldono en 1939.
Ohshima Hiroshi
D-ro OHSHIMA Hiroshi [ooŝima] (naskiĝis la en Ooita; mortis en 1971) estis japana esperantisto kaj profesoro de agronomia fakultato de Imperiestra Universitato de Kysyu.
Verkis: Hermafrodita Marstelo, Asterina botheri Gotoa, Annotationes Zoologicae Japoneses, Vol. 12, N-ro 1, 1929.
Tiszasas
Tiszasas [tisaŝaŝ] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en distrikto Kunszentmárton. La loknomo hungare signifas: Tiso-aglo, sed ne estas pruvo pri konekso de birdo kaj vilaĝo.
Startigo
La termino Startigo (aŭ praŝarĝo), (en la angla boot, aŭ bootstrap, aŭ kelkfoje booting) en informadiko aludas, ĝenerale, al la procezoj kiuj ruliĝas en la komputilo dum la startiga fazo, kaj aparte de la enŝalto ĝis la kompleta ŝarĝo de la kernelo en la ĉefmemoro de la operaciumo (aŭ mastruma sistemo).
Tiszasas
Situo
Tiszasas situas sur ebenaĵo, laŭ la maldekstra bordo de Tiso, en angulo (duoninsulo), kiun formas Tiso kaj la enverŝa Körös. Post kanaligo de Tiso la rivero fluas iomete for de la vilaĝo. La vilaĝo havas flankan vojon kaj fervojon.
Civry
Civry estas malaperinta franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Tiszasas
Historio
La unua mencio okazis en 1348. En 1919 Tiszasas situis ĉe la fronto. La rumanoj okupis la regionon ĝis la Tiso. La hungaroj distranĉis digon de Tiso, la regiono estis inundita, sed la rumanoj restis. En 2006 okazis la plej granda ŝveliĝo de Tiso. Ĉiuj homoj defendis la digojn. Aro da ĵurnalistoj kaj raportistoj prezentis la heroan kaj sukcesan luktadon.
Civry
Ĝi nun formas parton de Villemaury.
Saignelégier (stacidomo)
Saignelégier estas fervoja stacidomo en Saignelégier, Svislando.
-601
Eventoj
La 31-an de decembro finiĝis la 7-a jarcento antaŭ nia erao.
ISO 3166-2:MC
ISO 3166-2:MC estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Monakon. La kodojn havas dek sep distriktoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>MC</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Monako. La dua parto estas du literoj.
16498 Passau
16498 Passau estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Passau en Bavario, ĉe la kunfluejo de Danubo, Inn kaj Ilz. Origine kelta setlejo kaj poste romia castrum, la loko estis civilizita de Sankta Bonifaco en 739 kaj fariĝis urbo en 1225. La Katedralo Sankta Stefano de Passau gastigas la plej granda kirka orgeno en la mondo (17 774 orgenfajfiloj, 233 registroj kaj 4 ludotabloj).
Jambo
Jambo estas verspiedo uzata en poezio. Ĝi konsistas el du silaboj, el kiuj la unua estas mallonga aŭ senakcenta, kaj la dua longa aŭ akcenta.
La kvinjambo estas forta mezurilo en la angla kaj germana poezio.
Ĥorjambo estas verspiedo, konsistanta el du mallongaj aŭ senakcentaj silaboj metitaj inter du longaj aŭ akcentaj silaboj. Jamboj ankaŭ uzitis por primoki aŭ eĉ fifamigi homojn, ekz. de Hiponakso.
Ekzemplo
Ekz-e “Ho, mia kor'” de Zamenhof efike uzas kvinjamban ritmon (plus eblan versofinan kromsilabon ĉe "inaj" rimoj) por redoni la kor-batadon de la aŭtoro: Ho, mia kor', ne batu maltrankvile, El mia brusto nun ne saltu for ktp.
jambo
Le Chauchet
Le Chauchet estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 104 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Le Chauchet etendiĝas sur 10,62 km², kaj havis 104 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Le Chauchet situas je alteco de 515 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Le Chauchet apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Monteil, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Le Chauchet apartenas al la kantono de Chénérailles, kies ĉefurbo estas Chénérailles. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Tresigallo
Tresigallo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Ferrara. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 4754 loĝantojn.
Aladár Sámuel
SÁMUEL Aladár (ŝa:muel) estis hungara reformita pastro, historiisto naskita en Nagyenyed la 1-an de marto 1869 kaj mortinta en Bălăușeri la 27-an de februaro 1926.
Biografio
Aladár Sámuel studis en Nagyenyed. Li estis de 1892 helppastro en Kiskend, de 1896 pastro en Nyárádselye, de 1901 ĝis sia morto en Bălăușeri. Li publikis studojn en gazetoj Fővárosi Lapok, en Erdélyi Protestáns Közlöny, en Református Szemle.
Rolf Gehlhaar
Rolf Rainer GEHLHAAR (30a de decembro 1943 en Breslau, 7a de julio 2019), estis usona komponisto, profesoro pri eksperimenta muziko en la Universitato de Coventry kaj esploristo pri teknologio por muziko.
Filo de germana sciencisto enmigrinta en Usonon, ekludis pianon estante 15-jaraĝa kaj tiam distre ekkomponis, ekstudis medicinon, sed ŝanĝis al filozofio. Li ekhavis usonan ŝtatanecon en 1958 kaj studis en la Universitato Yale kaj en la Universitato de Kalifornio en Berkeley.
Li translokiĝis al Kolonjo, Germanio, en 1967 por iĝi helpanto de Karlheinz Stockhausen, kaj iĝis membro de sia ludensemblo. En 1969, kun Johannes Fritsch kaj David C. Johnson, li fondis la Feedback Studio, Kolonjo, nov-muzika ludcentro kaj publikigejo. Li poste translokiĝis al Anglio, kie li iĝis en 1979 fonda membro de la Elektr-Akustika Muzikasocio de Granda Britio.
Margit Ungár
Margit Ungár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ungár Margit estis la unua hungara ina advokato (ŝi ĉiam postulis esti advokato kaj ne advokatino). Ŝi estis ankaŭ feministo.
Margit Ungár naskiĝis en 1897 en Diósgyőr, ŝi mortis en nekonataj loko kaj tempo.
Biografio
Margit Ungár devenis el juda familio. Post la maturiĝo ŝi studis en Debrecen, poste en Szeged, ĉar jura fakultato de Reĝa Universitato de Budapeŝto akceptis nur virojn. Ŝi akiris juran diplomon en 1923, poste ŝi estis advokato-kandidato ĉe sia frato en Debrecen (aliaj advokatoj ne akceptis ŝin). Baldaŭ ŝi trovis alian advokaton por labori. Tiu advokato baldaŭ estis ŝia edzo. Ŝi akiris advokatan diplomon en universitato en 1928, poste ŝi estis advokato en Budapeŝto kune kun la edzo ĝis 1953. Dum la nazia erao (1944) ŝi devis vivi en la juda kvartalo. Inter 1953-1958 ŝi estis individua advokato, poste ŝi pensiuliĝis. Dum la fruaj 1950-aj jaroj ŝi ne estis membro de la komunistoj, sed ŝi flegis sian edzon (memoru: tiutempe 95 %-e oni estis membroj de la unusola partio). Ŝi mortis en nekonataj cirkonstancoj.
Sebastes
Sebastes estas genro de fiŝoj de la familio Sebastedoj (kvankam kelkaj inkludas tiujn en Skorpenedoj), plej el kiuj ricevas la komunan nomon de rokfiŝoj. Plej el la tutmondaj preskaŭ 110 specioj de la genro Sebastes loĝas en norda Pacifiko, kvankam du (nome S. capensis kaj S. oculatus) loĝas en suda Pacifiko/Atlantiko kaj kvar (S. fasciatus, S. mentella, S. norvegicus kaj S. viviparus) loĝas en norda Atlantiko. La marbordo ĉe Suda Kalifornio estas la areo de plej alta specia diverseco, kun 56 specioj loĝantaj en Sudkalifornia Bight (golfeto).
NGC 161
NGC 161 (aliaj indikoj — PGC 2131, MCG -1-2-36, NPM1G -03.0032) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.