cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salomvár
Historio
La unua mencio okazis pri vilaĝo en 1352 en formo "Salamonvara". La komunumo iĝis kampurbo en la 15-a jarcento. La apudaj marĉoj savis la urbeton de la turkaj atakoj. Vilaĝservoj estas lernejo, migra poŝto, ŝparkaso.
Englos
- prononco laŭ sistemo IFA, jen france, historie nederlande respektive okcidentflandre Engelo - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Sigleß
Sigleß, hungare Siklósd [ŝiklOŝd], kroate Cikleš estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Mattersburg. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Sigleß situas parte sur ebenaĵo, parte sur mildaj deklivoj. Eisenstadt troviĝas je 18 km-oj.
Historio
Pli frue romianoj kaj poste avaroj vivis tie. La unua mencio okazis en 1325 en formo "poss. Sykey". En 1529, 1532 kaj en 1683 la turkoj detruis la komunumo. Kroatoj refondis la vilaĝon. En 1910 vivis tie 1499 homoj, (germanoj en majoritato, kroatoj en minoritato). Ĝis 1921 Petőfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Nagymarton, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Germanio).
Kálmán Bodor
Kálmán BODOR estis rumania hungara agronomo. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 17-an de majo 1886 kaj mortis en Ulmeni la 30-an de januaro 1960.
Biografio
Kálmán Bodor akiris diplomon en la Agrikultura Akademio de Koloĵvaro. Li estis okaza kunlaboranto de la semajngazeto Magyar Nép, ĉefkunlaboranto de Erdélyi Gazda.
Otto Heurnius
Otto Heurnius (1577-1652) estis nederlanda kuracisto, teologo kaj filozofo, profesoro pri medicino kaj sukcedinto de Petrus Pavius en la Universitato de Lejdeno. Kune kun la instruoj pri praktika anatomio, li kolektis plej diverse zoologiajn kaj botanikajn specimenojn. Per tio, li intencis rekonstrui la vivon de la izraelidoj en Egiptio, same kiel priskribiĝas en la Libro pri la Eliro. Li ankaŭ sin dediĉis al historio pri la filozofio, elstarigante tiun periodon antaŭantan al la filozofoj de la malnova Grekio. Liaj konceptoj estis bazitaj sur la tekstoj de la verko Corpus hermeticum.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Jean_Fernel.jpg| Jean Fernel (1497-1558) Recklinghausen_Rathaus01.jpg| Nicolaas Stochius (1534-1593) Franciscus_Raphelengius.jpg| Franciscus Raphelengius (1539-1597) Johannes_Heurnius_01.jpg| Johannes Heurnius (1543-1601) Peter-Pauw-1.jpg| Peter Pauw (1564-1617) Pierre_Dumoulin,_Published_by_Cornelis_Danckerts_I_(1603_-_1656).jpg| Petrus Molinaeus (1568-1658) EwaldusSchrevelius.jpg| Ewaldus Schrevelius (1575-1647) Rod_of_Asclepius2.svg| Emmanuel Stupanus (1587-1664) Regius, Henricus – Philosophia naturalis, 1661 – BEIC 3881650.jpg| Henricus Regius (1598-1679) Andreas-Rivinus.jpg| Andreas Rivinus (1601-1656) IJsbrand-van-Diemerbroeck.jpg| Isbrand Diemerbroeck (1609-1674) Joh_Anton_v_d_Linden.jpg| Van der Linden (1609-1664) Sylviusf.jpg| Franciscus Sylvius (1614-1672) Acta Eruditorum.jpg| Johann F. Gleditsch (1653-1716) Christian-Gottfried-Jöcher.jpg| Christian Gottlieb Jöcher (1694-1758) Anton_von_St%C3%B6rck_2.jpg| Anton von Störck (1731-1803) Johann-Samuel-Ersch.jpg| Johann Samuel Ersch (1766-1828) Johann-Gottfried-Gruber.jpg| Johann Gottfried Gruber (1774-1851) Abraham Jacob van der Aa.jpg| Abraham van der Aa (1792-1857) August_Hirsch.png| August Hirsch (1817-1894) Gurlt junior.jpg| Ernst Julius Gurlt (1825-1899) PJBlok.jpg| Petrus Johannes Blok (1855-1929) P.C.Molhuysen.jpg| Philipp C. Molhuysen (1870-1944) </Gallery>
Thorsten Torbjär
Thorsten Pontus Valfrid TORBJÄR (torŝten turbjer), 1893–1951, estis sveda instruisto kaj esperantisto en Gotenburgo.
Esperantisto de 1929, li estis prezidanto de Sveda Instruista Esperanto-Federacio de 1932, kaj reprezentanto en Svedio por Internacia Pedagogia Revuo. Li ankaŭ estis kunlaboranto de Sveda-Esperanto Gazetara Informo-Servo. Laŭ EdE, li lerte organizis Esperanto-kursojn.
Versailles
Versajlo (Versailles ; esperantigite Versajlo) estas franca komunumo, prefektejo de la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Fine de en la komunumo vivis, en 2009 estis 86,477.
Wijk bij Duurstede
[[Media:Nl-Wijk bij Duurstede.ogg|Wijk bij Duurstede]] estas urbo kaj municipo en la suda parto de la nederlanda provinco Utrecht. La municipo havis 23 440 loĝantojn (je la 1-a de julio 2006) kaj havas areon de 50,3 km² de kiu 2,61 km² estas akvo. Tra kaj laŭlonge Wijk bij Duurstede fluas la riverojn Nederrijn (Malsupra Rejno), Lek, Kromme Rijn (Kurba Rejno) kaj la kanalo Amsterdam-Rijnkanaal (Kanalo de Amsterdamo al Rejno).
Versailles
Situo
Versailles troviĝas proksimume sudokcidente de la centro de Parizo. La najbaraj komunumoj estas:
Kvartaloj
Versajlo konsistas el diversaj kvartaloj:
Esperantaj eventoj en Versajlo
Versajlo estis la loko de la 5-a Internacia Junulara Kongreso en 1949.
(17181) 1999 UM3
(17181) 1999 UM3 estas malgranda terrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito pasas inter la orbitoj de Tero kaj Venuso, kaj etendiĝas preskaŭ ĝis tiu de Jupitero.
Ĝi povus esti ankaŭ klasifikata kiel venusrenkonta asteroido : la ĝi pasos al 0,074669596 AU (11,170 milionoj da km) de Venuso.
Son Servera
(jen katalune) estas municipo de la mediteranea insulo Majorko, en la aŭtonoma komunumo de la Balearaj Insuloj apartenanta al Hispanio kaj al la Eŭropa Unio. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mairie de Montrouge (pariza metrostacio)
Mairie de Montrouge ​[mɛʁi də mɔ̃ʁuʒ] (Urbodomo de Montrouge) estas la 302-a stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 4, situanta en Montrouge, sude de Parizo. Ĝi estis malfermita la. Depost tiu dato kaj antaŭ la, ĝi estis la suda finstacio de linio 4.
Stacio
La stacio estis malfermita kaj inaŭgurita la.
Tsingtao (biero)
La bierfarejo Tsingtao (ĉine 青島啤酒) estas la plej larĝa bierfarejo de Ĉinio, kaj troviĝas en urbo, kies nomo nuntempe latine literumiĝas Qingdao. La bierfarejo fondiĝis dum la jaro 1903 fare de germanaj setlantoj, dum epoko kiam la urbo estis kolonio de la Germana Regno. Nun proksimume 12 procentoj de ĉiu biero trinkata en Ĉinio estas produktata en la entrepreno. La nuna emblemo de la biero bildigas la inter turistoj faman kajon Zhan Qiao, kiun ankaŭ konstruigis germanoj.
La Tsingtao-biero enkondukiĝis en Usono dum la jaro 1972, tuj estis kaj ĝis nun restis la plej konata ĉina biero en Usono, kaj ĉiam pli bone vendiĝis. Nun la biero vendiĝas en iom pli ol 50 ŝtatoj de la mondo. Tsingtao estas la ekonomie plej sukcesa marka konsuma produkto de Ĉinio.
Ekumena Foiro
La Ekumena Foiro ("Ökumenischer Kirchentag") estas kunveno de germanaj kristanoj, precipe de protestantoj kaj katolikoj. Ĝin organizas la protestanta asocio Germana Evangelia Eklezia Foiro kaj la Centra Komitato de la Germanaj Katolikoj.
NGC 1849
NGC 1849 (alia indiko — ESO 85-SC49) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Germana Eklezia Foiro
En la pasintaj jardekoj ĝi fariĝis amasa aranĝo kun ĉ. 100 000 partoprenantoj, el kiuj pli ol la duono estas junuloj. Dum ĉ. 5 tagoj okazas abundo da prelegoj, diskutoj, preĝadoj kaj Diservoj. Kutime 800 ĝis 1 000 kristanaj, politikaj aŭ socialaj iniciatoj prezentas sin per informstando. Inter la prelegantoj estas kutime ankaŭ la plej altrangaj germanaj politikistoj.
La Germana Eklezia Foiro nomas sin "libera movado de homoj, kiujn kunigas la kristana kredo kaj la engaĝiĝo por la estonto de la eklezio kaj la mondo".
La unua Germana Eklezia Foiro okazis en 1949 en Hanovro. La aranĝo okazis unue ĉiujare kaj poste - ekde la mezo de la 50-aj jaroj - ĉiun duan jaron, kutime alterne kun ĝia katolika ekvivalento, la Germana Katolika Foiro, aŭ la Ekumena Foiro kiel komuna aranĝo de katolikoj kaj protestantoj.
Esperanto kaj la Eklezia Foiro
Ekde 1992 esperantistoj ĉiam kontribuas al la oficiala programo de la Germanaj Ekleziaj, Katolikaj kaj Ekumenaj Foiroj per informstando, ofte ankaŭ per Diservo. La informstandon - kiun organizas la la germana sekcio de Kristana Esperantista Ligo Internacia (KELI) kunlabore kun Germana Esperanto-Junularo (GEJ) aŭ Germana Esperanto-Asocio (GEA) - vizitas kutime kelkmil homoj.
Pola landvojo n-ro 51
La pola landvojo n-ro 51 (DK51) estas landvojo, kiu situas entute en Varmia-Mazuria Provinco. Ĝi kunigas urbaro de Olsztyn kaj landlima trairejo kun Rusio en Bezledy.
Dilemo de erinaco
La dilemo de la erinaco estas analogio de Arthur Schopenhauer por priskribi la malfacilecon de la homaj rilatoj. Grupo de erinacoj decidas proksimiĝi por varmigi unu la alian dum la vintro. Sed pro iliaj pikiloj, la erinacoj ne povas tre proksimiĝi sen damaĝo.
Simile, laŭ Schopenhauer, la homoj ne povas tre familiariĝi sen emocia damaĝo.
Kimra lingvo
Origino
Ĝi estas hindeŭropa, pli precize kelta, parenca al la kornvala kaj la bretona; pli fore al la irlanda, skota kaj manksa gaelaj lingvoj.
Stato
La popolnombrado de 2001 montras ke 20.5% de la loĝantoj de Kimrio parolas kimre (kreskante de 18.5% en 1991), el popolo de ĉ 3 milionoj; vidiĝas ke triono de la loĝantaro enmigris en Kimrion en la lastaj 30 jaroj.
Eĉ inter la kimreparolantoj, malmultaj (se eĉ ekzistas) parolas nur la kimran.
Kvankam la kimra estas minoritata lingvo kaj pro tio minacita de la domineco de la angla lingvo, dum la dua parto de la 20-a jarcento subteno por la lingvo kreskis kune kun la kresko de naciaj politikaj organizoj formitaj de la politika partio "Plaid Cymru" kaj "Cymdeithas yr Iaith Gymraeg" (Kimra Lingvo-societo).
La uzo de la kimra kiel unua lingvo estas ĝenerale limigita al la nordo kaj al la okcidento de Kimrio, kiu ne estas tre urbigita, ĉefe Gwynedd, Meirionnydd, Ynys Môn, Sir Gaerfyrddin, Norda Sir Benfro, Ceredigion, kaj partoj de Okcidenta Morgannwg.
La kimra lingvo estas tre viva lingvo. Ĝi estas uzata en ĉiutaga konversacio kaj estas videbla en Kimrio ĉie. Loka registaro (inkluzive la Kimra Kunvenio) uzas la kimran lingvon kiel oficialan lingvon. Publikaj institucioj eldonas oficialan literaturon kaj propagandon kimraversie (ekzemple leterojn de lernejoj al gepatroj, bibliotekajn informojn kaj administraciajn informojn). Ĉiuj stratsignoj en Kimrio estas kimre kaj angle, inkluzivante kimrajn formojn de loknomoj (kelkaj el tiuj estas nelongaj inventoj, kiuj estas bazitaj al anglaj nomoj - kaj ankaŭ inverse).
Ekzemplon de la kimra lingvo vi povas trovi je Hen Wlad Fy Nhadau, la nacia kimra himno.
Ne ekzistas ĉiutaga ĵurnalo en la kimra, sed ekzistas ĉiusemajnaj revuoj kaj multe da lokaj ĉiumonataj revuoj.
Veroli
Veroli estas komunumo de Italio.
Monaĥejo Casamari (Casamarium) estas abatejo de la Cistercianoj en la komunumo Veroli en la provinco de Frozinono. En Casamari ankaŭ ekzistas cisterciana monaĥinejo.
Bregaglia
Pri la komunumo
Bregaglia estas la ununura komunumo de la komunumaro Bregaglia kaj la distrikto Malojo en Kantono Grizono, Svislando. Germanlingva nomo: Bergell. Ĝi havis 1613 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas la vilaĝo Vicosoprano. Ĝi estas unu el la tri itallingvaj valoj de la kantono Grizono.
Geografio
La teritorio de la komunumo Bregaglia kongruas kun tiu de la samnoma komunumaro. Ĝi konsistas el la supra parto de la valo de la rivero Mera, alfluanto de la Lago de Como, kiu nomiĝas kiel la komunumo Valo de Bregaglia, kaj la fontregiono de la rivero Eno ĝis ties alfluo al la Lago de Silso. La akvodislimon inter la du riveroj formas la Malojopasejo. Al la komunumo apartenas en la Valo de Bregaglia la vilaĝoj Bondo kun Promontogno kaj Castelmur, Castasegna, Soglio, Stampa kaj Vicosoprano kun la frakcioj Roticcio, Pongello kaj Casaccia, kaj en Engadino la vilaĝoj Malojo kaj Isola, kiuj antaŭ al fondo de la komunumo Bregaglia apartenis al la komunumo Stampa. La plej alta punkto de la komunuma teritorio estas kun altecod de 3367 m s.m. la kulmino de Pizzo Cengalo ĉe la landlimo al Italio. En sudo de la komunumo troviĝas Albigna-Glaĉero, kies elfluo nutras la baraĵlagon Lago de Albigna.
Trafiko
Tra Bregaglia pasas la kantona ĉefvojo n-ro 3 de Samedan trans Malojopasejo, kiu en Soglio en Italio fariĝas la ŝtata vojo n-ro 37 ĝis Chiavenna. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Sankta Maŭrico al Chiavenna.
Historio
La komunumo Bregaglia estis kreita la 1-an de januaro 2010 el la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Bondo, Castasegna, Soglio, Stampa kaj Vicosoprano.
La unua dokumenta mencio de Bregaglia datiĝas el la jaro 46 kiel Bergale.
Antikva Urbo de Bosra
Antikva Urbo de Bosra, en gubernio Daraa, Sirio, estas heredaĵo de la homaro. La ĉefa altiro de la urbo estas la bone konservitaj ruinoj de roma teatrejo de la 2-a jarcento, kun kapablo por pli de 15.000 personoj. Estas ankaŭ kristanaj ruinoj kaj pluraj moskeoj ene ĝiaj muroj. La urbo konservas, krome, grandan nombron da romaj ruinoj: banejoj, kolumnoj, monumentaj pordoj, ktp.
Monda heredaĵo de UNESKO
La ruinoj estis klasifikita kiel Monda heredaĵo de Unesko en 1980, ĉefe pro la Roma Teatrejo. La komentoj de UNESKO estis:
Grundakvejo Puelĉe
La Grundakvejo Puelĉe aŭ en hispana Puelche estas kuŝejo el nesala akvo ŝirmita per sablejoj, de ĉirkaŭ 40 000 000 m³ (40 km³).
Parto de la pluvakvo kiu falas en la regiono eniras en la grundakvejo rekte per enfiltrado en la tereno aŭ tra riveroj, rojoj, lagoj kiuj tras siaj fundoj permesas la pasadon de akvo al tavoloj de tereno pli profundaj.
La urbo San Nicolás de los Arroyos ĉe la rivero Paranao, kun la partido (distrikto) Berazategui, estas el plej grandaj setlejoj de tiu Grundakvejo Puelĉe.
En ties plej orienta areo, ĉefe en la zono de la granda rivero kaj estuaro de la Rivero Plata la Grundakvejo Puelĉe konektiĝas kun la suda pinto de la Grundakvejo Guarania, kaj tendencas alflui pro gravito ambaŭ grundakvejoj kune al la Argentina Maro.
Gasen
Gasen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Weiz. Fine de en la komunumo vivis.
Episkopo de Monmouth
La Episkopo de Monmouth estas la dioceza episkopo de la Diocezo de Monmouth de la (anglikana) Eklezio en Kimrio.
La Episkopujo kovras la historiajn kimrajn provincojn de Monmouthshire kun la Katedralo lokita en "Cathedral Church of Saint Woolos" en Newport, kiu estis altigita al tiu statuso en 1921.
La Episkopejo estas Bishopstow, kiu estas en centra Newport.
La Diocezo estas unu el la novaj diocezoj fonditaj en 1921 kiam la Eklezio en Kimrio fariĝis sendependa de la establita Eklezio de Anglio. La nuntempa episkopo estas lia Pastra Moŝto Dominic Walker OGS, la 9-a episkopo de Monmouth, kiu antaŭe estis Regiona Episkopo de Reading en la Eklezio de Anglio. Lia antaŭulo, Lia Plej Pastra Moŝto D-ro Rowan Williams, estis nomumita Ĉefepiskopo de Canterbury en 2002 - la unua kimra episkopo kiu okupas la postenon depost la Angla Reformacio en la 16-a jarcento. Li ankaŭ estis Ĉefepiskopo de Kimrio kiam li estis nomumita al Canterbury kaj estis titolita kiel "La Plej Pastra Moŝto D-ro Rowan Williams, Ĉefepiskopo de Kimrio kaj Episkopo de Monmouth."
Grekaj eŭro-moneroj
La ĉirkaŭo de la 2 € monero surhavas la vortojn Greka Respubliko, greklingve kaj greklitere ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ [Elliniki Dimukratia].
Folia legomo
Foliaj legomoj, ankaŭ nomataj "verdaj legomoj" estas plantaj folioj manĝataj kiel legomoj, foje akompanate de delikataj petioloj kaj burĝonoj. Kvankam ili venas de larĝa vario de plantoj, la plej multaj foliaj legomoj tre similas laŭ nutraj detaloj kaj preparmanieroj por manĝado.
Konatas preskaŭ mil specioj de foliaj legomoj. La plej multaj venas de mallongvivaj herbaj plantoj kiel laktuko aŭ spinaco. Lignaj plantoj kies folioj manĝeblas estas interalie specioj de baobabo, aralio, moringo kaj moruso.
Ankaŭ la folioj de multaj specioj de furaĝo estas home manĝeblaj, sed kutime manĝatas nur okaze de granda malsato. Tiuj plantoj ofte pli facile kreskas kaj disvastiĝas ol tradiciaj foliaj legomoj, sed la ekspluatado de ilia nutra valoro pli malfacilas unuavide pro granda kvanto de plantaj fibroj.
Nutra valoro
Foliaj legomoj tipe havas malmultajn kaloriojn, malmultan grason, multe de proteino, multe da plantaj fibroj, da fero kaj kalcio, kaj tre grandajn kvantojn da plantaj ĥemiaĵoj kiel vitamino C, karotenoidoj, luteino, foliata acido kaj vitamino K.
Preparo
Folia aŭ folilegomo estas:
Pakalo la Granda
Pakalo “la Granda” (n. la 23-an de marto 603 - m. la 28-an de aŭgusto 683) estis ahauo aŭ reganto de la ahaxulelo aŭ majaa senjorlando Baakalo, kies sidejo troviĝis en Lakam Ha, nuntempe konata kiel Palenko, situanta norde de la meksika subŝtato Ĉiapo.
Folia legomo
Preparo
Aliaj legomgupoj estas
Djuna Barnes
Djuna Barnes (12an de junio 1892 – 18an de junio 1982) estis usona verkisto kiu ludis gravan rolon en la disvolvigo de la angla-lingva modernisma literaturo de la 20a jarcento kaj estis unu el la ŝlosilaj figuroj en la bohemia Parizo de la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj post plenumi similan rolon en Greenwich Village de la 1910-aj jaroj. Ŝia romano Nightwood iĝis kulta verko de moderna fikcio, helpe de enkonduko fare de T. S. Eliot. Ĝi elstaras ankoraŭ pro ties portretaro de temoj pri lesbanismo kaj ties distinga verkostilo. Kiel ŝlosilromano, la novelo montras svagan portreton de Barnes mem en la rolulo de Nora Flood, dum la amanto de Nora nome Robin Vote estas komponaĵo de Thelma Wood kaj the Baronino Elsa von Freytag-Loringhoven. Post la morto de Barnes, la intereso pri ŝiaj verkoj kreskiĝis kaj multaj el ŝiaj libroj estis denove presitaj.
Armelo (persona nomo)
Armelo estas vira persona nomo bretona. Ekvivalento virina estas Armela
Diverslandaj variantoj
Armel, Armaël , Ermel , Arzel , Armagilus (latine)
2434 Bateson
2434 Bateson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Nomo
Ĝia nomo honoras la novzelandan astronomon Frank M. Bateson (1909 — 2007)
Traktato de Elvas
La kontraŭpapo Klemento la 7-a sendis komisionon estrita de Pedro de Luna, por trovi solvon pri la krizo. La negocado, ekita sekrete pro la enmiksiĝo de la angloj (aliancanoj de la portugaloj), estis gviditaj de Pero Sarmento kaj Pero Fernandez de Vellasco el la flanko de la Reĝo de Kastilio, kaj de Álvaro Peres de Castro kaj Gonçalo Vasques de Azevedo el la Reĝo de Portugalio.
Unu el la kondiĉoj de la traktato estis ke Beatrico de Portugalio edziĝus al Fernando la 1-a, virfilo de la kastilia reĝo Johano la 1-a.
Sineu (Majorko)
Sineu (jen katalune) estas municipo de la mediteranea insulo Majorko, en la aŭtonoma komunumo de la Balearaj Insuloj apartenanta al Hispanio kaj al la Eŭropa Unio. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ferenc Kedves
Ferenc Kedves [kedveŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kedves Ferenc estis hungara fizikisto, profesoro.
Ferenc Kedves naskiĝis la  en Szeged. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Kedves akiris diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1954. Post siaj studoj li laboris en telekomunikada esplora instituto. Inter 1957 kaj 1968 li instruis en Scienca Universitato Eötvös Loránd, kie li atingis la rangon docento. En 1961 li kandidatiĝis. Inter 1968-1989 li estis katedrestro en Universitato Kossuth Lajos, en 1988 li estis nomumita universitata profesoro. Inter 1989-1993 li estis institutestro. Li okupiĝis plej ofte pri metaloj kaj alojoj.
Horo de la legaĵoj
La 'Horo de la legaĵoj estas unu el la kanonaj horoj, antaŭviditaj de la Katolika Eklezio ene de la Liturgio de la horoj.
Tempo de la celebro
Origine ĝi estis celebrata en la noktaj horoj aŭ ĉetagiĝe (antaŭe estis dirita ankaŭ matutino), post la reformoj de la Dua Vatikana koncilio ĝi estis ekstrapolita el la hora kunteksto kaj povas esti celebrata en ĉiu ajn taga aŭ nokta horo, eventuale eĉ post la Vespro.
Strukturo de la Horo de la legaĵoj (roma rito)
Post la preĝpeto: "Volu, ho Dio, savi min", " Ho Eternulo, rapidu helpi min". el la psalmo 69/70 aŭ, en la kazo de la unua kanona horo celebrata en la tago, post la invitatorio, la peĝo-medito tiel pluiras:
István Korda
KORDA István estis rumanuja hungara poeto, verkisto, tradukisto naskita en Arad la 11-an de oktobro 1911 kaj mortinta en Kluĵo la 18-an de oktobro 1984.
Biografio
István Korda abiturientiĝis en sia naskiĝurbo (1928). Li estis kunlaboranto de gazetoj Erdélyi Hírlap, Reggel, Aradi Közlöny. Li estis raportisto de Brassói Lapok en Banat (1936-40). Li estis redaktoro de Jövő en Arad (1945-49), ĉefredaktoro de Művelődési Útmutató (1949-52). Ekde 1959 ĝis sia pensiuliĝo en 1970 li estis kunlaboranto de la Porjunulara Libroeldonejo.
Teerasil Dangda
Teerasil Dangda (n. ) estas tajlanda futbalisto. Ekde la jaro 2007 li membras en la tajlanda nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 94 matĉoj kaj atingis 37 golojn.
Itxassou (stacidomo)
Itxassou (Itsasu) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Itxassou, en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bayonne - St-Jean-Pied-de-Port (660000).
Monte Poggiolo
La Monte Poggiolo (212 msm) estas monteto apartenanta al la Emiliaj Apeninoj. En la municipo Castrocaro Terme e Terra del Sole, je dek kilometroj de Forlì, orografie maldekstre de la rivero Montone, la altaĵo estas grava pro la antikva kastelo mezepoka, konata kiel rocca di Monte Poggiolo. La kastelo, aktuale privata posedaĵo, estos restaŭrata.
Proksime de la kastelo, en la loko de Ca' Belvedere, estis trovitaj el 1983 miloj de ŝtonaj restaĵoj, de antaŭ ok cent mil jaroj, konsiderataj ege gravaj por la studo de la Paleolitiko.
Bach-arĥivo
Bach-Archiv Leipzig (eo: Bach-arĥivo je Lepsiko) estas centra esplorejo kaj dokumentejo pri vivo kaj verkaro de Johann Sebastian Bach. Krom tio ĝi sin dediĉas al la Familio Bach kaj ties muzika verkado entute.
La Bach-arĥivon fondis Werner Neumann okaze de la 200-a mortodatreveno de Johann Sebastian Bach en la jaro 1950. Celo de la institucio estis la kunigado kaj centra arĥivado de ĉiuj manskribaĵoj kaj historiaj dokumentoj lige kun la komponisto same kiel la kreado de Bach-esplorejo.
Nun la Bach-arĥivo estas tutmonde renoma centro de Bach-esploro. Ĝi loĝigas ampleksan sciencan fakbibliotekon pri la temo Bach. Trans sia esplortasko la Bach-arĥivo sin turnas al vasta publiko: unuflanke per la Bach-muzeo, aliaflanke per la okazigo de tutmonde renomaj aranĝoj, ĉefe de la ĉiujare okazanta lepsika Bach-festivalo same kiel de la tutmonda Johann-Sebastian-Bach-konkurso.
La Bach-arĥivo rezidas en la historia domo Bosehaus ĉe la lepsika Thomaskirchhof 15/16 vidalvide de la Thomas-preĝejo, kien ĝi translokiĝis en 1985 ekde sia fondoloko, kastelo Gohliser Schlösschen. La Bach-arĥivo estas membro de la Konferenco de Naciaj Kulturinstitucioj kaj ekde 1998 privatjura fondaĵo. Krome ĝi estas enigita en la t.n. Blaubuch aperinta en 2001, listo de nacie gravaj kulturinstitucioj en orienta Germanujo.
Universitato de Nottingham
La Universitato de Nottingham (University of Nottingham, sed konata ankaŭ kiel Nottingham University) estas universitato, kiu situas en la urbo Nottingham en la angla regiono East Midlands. Aktuale, la universitato enhavas pli ol 27 000 studantojn.
Bach-arĥivo
La Bach-muzeo je Lepsiko troviĝas en la sama domaro. La arĥivo kaj la muzeo, jen aparte la enirejo, estis el- kaj alikonstruataj en la jaroj 2008 ĝis 2010 laŭ plej modernaj mezuriloj por la kolektoj kaj laŭ eduksciencaj kompreno kaj malfermataj la 20-an de marto 2010.
Ekde la 23-an de novembro 2008 la Bach-arĥivo estas oficiala ekstera instituto de la Universitato de Lepsiko.
== Direktoroj ==
Lohme
Lohme estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Nord-Rügen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Serĝo la 2-a
Serĝo la 2-a (latine:  Sergius II ; naskiĝis je nekonata dato en Romo; mortis la 24-an de januaro 847) estis papo ekde 844 ĝis sia morto en 847.
Serĝo estis roma civitano, el nobela familio, al kiu apartenis tri papoj. Paskalo la 1-a nomumis lin kardinalo, kaj la papo Gregorio la 4-a arkipastro.
Dum lia papperiodo, araboj atakis Sicilion kaj la sudon de Italion en 846. Iom antaŭ sia morto, li travivis gravan atakon de la araboj al Romo. La baziliko de Sankta Petro kaj la preĝejo Sankta Paŭlo antaŭ la muroj estis grave damaĝitaj kaj nur la rezisto de la loĝantoj malhelpis la atakintojn detrui la urbon.
La korpo de Serĝo estis entombigita en la baziliko Sankta Petro.
Sujta
La urbo Sujta aŭ Suita (吹田市 [suita-ŝi], Hepburn: Suita-shi, Kunrej: Suita-si) estas japana urbo en Gubernio Osaka.
Péter Török
TÖRÖK Péter (naskiĝis en la 23-a de januaro 1857 en Hajdúböszörmény, mortis en la 28-a de novembro 1929 en Debrecen) estis hungara gimnazia instruisto kaj Esperanto-aktivulo.
Török havis diversflankajn interesojn, krom Esperanto li okupiĝis pri mineralogio, botaniko kaj entomologio. Esperantisto de 1907, li estis delegito de UEA en Debrecen (1911-1916), kursgvidanto, aŭtoro de lernolibro (1909), Esperanta-hungara vortaro (1910) sintakso (1912 - internacie premiita) kaj eminenta resumo de la sciindaĵoj pri la kalendaroj (Porĉiama kalendaro, 1910). Li tradukis la Esperantan parton de la priskribo pri la regiono Hortobágy, kiu jam frue estis celo de internacia turismo (Nagyhortobágy, 1910). Li restis aktiva ankaŭ post sia emeritiĝo (1913): komitatano (1920-1928) de Hungarlanda Esperanto-Societo kaj membro (1922-1929) de la Lingva Komitato. En manuskripto en 1933 ekzistis ankoraŭ kelkaj gravaj verkoj liaj.
Sujta
Sporto
Gamba Osaka (ガンバ大阪 Gamba Ōsaka) estas profesia futbalteamo de Japanio, kiu nune ludas en la Ligo J1, nome la pintodivizio de la japana futbalo. La nomo de la teamo Gamba venas el la itala vorto "gamba" kiu signifas "kruron" kaj la japana ganbaru (頑張る), kiu signifas "faru vian plej eblon" aŭ "stariĝu firme". La teama sideja stadiono estas la Sujturba Futbala Stadiono.
Béla Kelen
Béla Kelen, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kelen Béla estis hungara kuracisto, profesoro, radiologo.
Béla Kelen naskiĝis la  en Tamási. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Béla Kelen akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1893. Post siaj studoj li laboris-instruis en la patologia instituto, dume li studvojaĝis 2 jarojn en Berlino kaj Parizo. En 1909 en la universitata kliniko li establis radiologian laboratorion. En 1915 li estis nomumita privata profesoro, en la sekva jaro ankaŭ institutestro, krome li okupiĝis ankaŭ pri la soldatoj dum la 1-a mondmilito. En 1922 li atingis la instruan rangon eksterordinara profesoro, en 1929 publika ordinara profesoro. En 1941 li pensiuliĝis. Li strebis multe pri la memstara hungara radiologio.
Plavna
Plavna, serbe Плавна, hungare Palona, kroate Plavana, germane Plawingen estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka en municipo de Baĉ.
Situo
Plavna situas sur ebenaĵo laŭ rojo, Danubo preterfluas. Kontraŭe troviĝas Vukovar. Novi Sad troviĝas 75, Beogrado 150 km-ojn.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1522 pri 2 apudaj vilaĝoj Alsopalona kaj Felsepalona (=Suba kaj Supra Palona). Tiu en turka dokumento troviĝas "Palavna". La vilaĝo restis viva dum regado de Osmana Imperio. La katolika paroĥo ekfunkciis de 1756. En 1876 inundo, post jardeko incendio okazis. En 1900 loĝis tie 1903 homoj (1161 sudslavoj, 584 germanoj, 138 hungaroj, 8 serboj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, al distrikto de Palánka, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis. En 2002 loĝis en Plavna 1392 da homoj, (serboj 607 (44 %), kroatoj 312 (22 %), hungaroj 145 (10 %), jugoslavianoj 112 (8 %), slovakoj 26 kaj aliaj).
Ennepe
La Ennepe estas rivereto en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio, kiu fluas tra la nordokcidento de la regiono Sauerland kaj la sudo de la Ruhr-regiono. Ĝi longas 42 kilometrojn kaj dum sia vojo pasas la urbegon Hagen, la urbojn Radevormwald, Ennepetal, Gevelsberg kaj la urbetojn Halver, Breckerfeld. Fine ĝi enfluas la riveron Volme.
La distrikto Ennepe-Ruhr portas la rivereton en sia nomo.
Lano (mezurunuo)
Areo
Ekzistis kelke da mezurunuoj de la sama nomo, diferenciĝantaj per grandeco.
Distanco
Lano estis uzata ankaŭ kiel mezurunuo de longo.
Ses Salines
(jen katalune) estas municipo de la mediteranea insulo Majorko, en la aŭtonoma komunumo de la Balearaj Insuloj apartenanta al Hispanio kaj al la Eŭropa Unio. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Lety (distrikto Písek)
Lety estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.
Proksime de la municipo estis en la jaroj 1942–1943 establita koncentrejo Lety destinita plejparte por ciganoj. El tiu ĉi koncentrejo la ciganoj estis forveturigataj en ekstermejon Auschwitz en Oświęcim.
Partoj de municipo
Municipo Lety konsistas el tri partoj sur du katastraj teritorioj.
Sur la norda limo de la katastro de municipo troviĝa sfiŝlago Hejný.
Hrubá Vrbka
Hrubá Vrbka (Gross Wrbka) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio 11 km sudoriente de Veselí nad Moravou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.
En la tempo de la nazia okupado (1939-1945) okazis al aktiva kontraŭfaŝisma batalo de ĉi tieaj loĝantoj, konsistanta precipe en sekreta transgvidado de eksaj soldatoj kaj politikistoj trans limo ĝis Slovaka ŝtato, de kie tiuj vagis plu al okcidento aŭ oriento, por ke ili aktive partoprenis batalon kontraŭ la nazia Germanio.
Monrovio
Monrovio (Monrovia) estas milionurbo, la ĉefurbo, banloko, haveno kaj la plej granda urbo de Liberio. Ĝia loĝantaro estis 1,010,970 homoj en 2008.
The Allman Brothers Band
The Allman Brothers Band estis usona rok-bando formita en Jacksonville, Florido, Usono, en 1969 fare de la fratoj Duane Allman (glitogitaro kaj ĉefa gitaro) kaj Gregg Allman (voĉo, klavaroj, kantoverkado), same kiel Dickey Betts (ĉefa gitaro, voĉo, kantoverkado), Berry Oakley (basgitaro), Butch Trucks (drumoj), kaj Jai Johanny "Jaimoe" Johanson (drumoj). La bando enkondukis elementojn de sudusona rokmuziko, bluso, ĵazo, kaj kontreo, kaj iliaj koncertaj prezentoj montris elementojn de improvizado kaj de instrumenta muziko.
La bando re-formiĝis unu fojon plie en 1989, kaj publikigis serion de novaj albumoj kaj ege turneis. Serio de personaraj ŝanĝoj en la fino de la 1990-aj jaroj estis limigita pro la foriro de Betts. La grupo trovis stabilecon dum la 2000-aj jaroj kun la basisto Oteil Burbridge kaj la gitaristoj Warren Haynes kaj Derek Trucks (la nevo de ilia drumisto) kaj famiĝis pro monat-daŭra serio de koncertoj ĉe la Novjorka Teatro Beacon ĉiuprintempe. La bando retiriĝis senprobleme en 2014 pro la foriro de la menciitaj membroj. Gregg Allman mortis pro komplikaĵoj el hepata kancero en Majo 2017. La bando ricevis premiojn de sep oraj kaj kvar platenaj albumoj, kaj estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 1995. Rolling Stone rangigis ilin la 52a en sia listo de la 100 Plej Grandaj Artistoj Ĉiutempaj en 2004.
Zemendorf-Stöttera
Zemendorf-Stöttera, hungare Zemenye-Selegd [zemenje-ŝelegd], kroate Cemindrof-Štedra estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Mattersburg. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. Tiam memstara vilaĝo Stodra ekde 1899 ekuzis la novan loknomon Selegd.
Situo
Zemendorf-Stöttera situas grandparte sur ebenaĵo laŭ rojo. Eisenstadt troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La vilaĝo formiĝis el du memstaraj vilaĝoj. Pli frue jam dum la neolitiko vivis tie homoj. La turkoj ambaŭ vilaĝojn detruis en 1529, 1532 kaj en 1683. La samo okazis en 1605 fare de Stefano Bocskai kaj en 1620 fare de Gabrielo Bethlen. En 1713 pro pesto mortis multe. Ĝis 1921 Zemenye kaj Selegd apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Nagymarton, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Nazia Germanio).
Zemendorf
La unua mencio okazis en 1281 en formo "Zebirna". En 1910 vivis en Zemenye 817 homoj, plejparte germanoj.
Stöttera
Jam en 866 ĉefepiskopo de Salzburg vizitis tiun lokon apartenantan al slavoj. Tiam la loknomoj estis „Ztradach”, kiu supozeble en 1010 nomiĝis „Stederach”. En 1324 aperis la tiama hungara formo: "Zeredahel". En 1831 pro ĥolero mortis 64 vilaĝanoj. En 1910 vivis en Selegd 837 homoj, (plejparte germanoj).
Five Spot
Five Spot estis ĵazklubejo en Novjorko (East Village), stratangulo Cooper Square al St. Marks Place.
Universitato de Taŭsono
La Universitato de Taŭsono, ofte referita kiel TU aŭ simple Taŭsono mallonge (Towson), estas publika universitato lokita en la urbo Taŭsono en la graflando de Baltimoro, Marilando, Usono. Ĝi estas parto de la Universitata Sistemo de Marilando. Fondita en la jaro 1866 kiel la unua trejnada lernejo de Marilando por la instruistoj, la Universitato de Taŭsono evoluis en 4-jara grado-donantan institucion konsistanta el 8 altlernejoj kun pli ol 20,000 eskribitaj studentoj. Taŭsono estas unu el la plej grandaj publikaj universitatoj en Marilando kaj ankoraŭ produktas la plej instruistojn de ajna universitato en la stato.
La Monda Raporto & Usonaj Novaĵoj klasifikis Taŭsono kiel 8-a en la kategorio de “Majstro“ en la Publikaj Universitatoj por ĝia temo de la Plej Bonaj Kolegioj de Usono. La revuo Forbes inkluzivis Taŭsonon en ĝia listo el 2009 de la supraj 100 publikaj kolegioj kaj universitatoj en Usono. La revuo Persona Financo de Kiplinger nomis Taŭsonon kiel unu el la supraj 100 plej bonaj valoroj en publikaj altlernejoj por la 2008-2009 akademia jaro.
Ŝtata Normala Lernejo de Marilando
La Ĝenerala Asembleo de Marilando establis kion poste iĝus la Universitato de Taŭsono en 1865, kun la atribuo de fondusoj direktita al la unua instruisto-trejnada lernejo de Marilando, aŭ tiam nomata kiel “normala lernejo“ (termino uzita el nova franca tradicio). La 15 de januaro, 1866, tiu institucio, tiam konata kiel la “Ŝtata Normala Lernejo de Marilando“ (Ŝ.N.L.M), oficiale malfermis al publiko kiel parto de la substancaj modernaj edukaj reformoj preskribitaj de la Sindikata/Radikala Respublikana Partio-dominita de la Marilanda Konstitucio de 1864 de la Civila Milita-eraa ŝtata registaro, kiujn provizis por nova stata inspektoro de publika instrukcio kaj Estraro de Edukado esti nomumita por konsili kaj observi la graflandojn, aldone al la jam progresema publika eduka sistemo antaŭe establita en 1829 en la urbo Baltimoro. Lokita tiam ĉe Red Man’s Hall sur Norda Paca Street en Baltimoro, la novaj instruistaj lernejo origine rekrutis dekunu studentojn kaj kreskigis tri fakultatanoj. McFadden Aleksandro Newell funkciis kiel la unua rektoro de la lernejo kaj ankaŭ la Ŝtata Inspektoro de publika Instrukcio kaj kontrolis la unua diplomiĝadklason de dek ses studentoj en junio 1866.
Dum la tempo pasis, la rekrutado en la lernejo kreskis eksponente. La Ŝtata Normala Lernejo baldaŭ rapide superkreskis ĝian provizoran instalaĵojn en Red Man’s Hall sur Paca Strato kaj translokiĝis al alia provizora loko en 1873 sur la nordorienta angulo de la Norda Karlo kaj Orienta Franklin Stratoj, en la iama William Howard Greka Reviviĝo domego (filo de fama usona revolucia Milita Kolonelo John Eager Howard de la fama "Maryland Line" en la Kontinenta Armeo kiu posedis la plimulton de la lando norde de Baltimoro Town kiel sia biendomo de "Belvidere" aŭ "Howard Woods"), kaj lia familio tiam komencis evoluigi kaj plani urbajn stratojn. La emblematica domego (antaŭ la Unua Unitaria Eklezio de Baltimoro), kiu poste estis konata kiel la Unio Klubo de 1863 kaj poste iĝis la Athenaeum Klubo. La sekva jaro, la Ĝenerala Asembleo proprigis monon por konstrui ekskluziva konstruaĵo por gastigi la burĝona lernejo. En 1876, la Normala Lernejo movis ĝian fakultaton kaj 206 studentojn al tiu nova emblematica instalaĵo situanta en Okcidenta Baltimoro alfrontanta Lafayette Square sur Carrollton kaj Lafayette Avenuoj.
Movo al Taŭsono
La peto por kvalifikitaj instruistoj iĝis superforta per la turno de la jarcento. La Marilanda Fako de Edukado raportis ĉiujaran bezonon de 350 novaj instruistoj, sed la Ŝtata Normala Lernejo de Marilando gradigis malmultaj ol 100. La instaladoj en Okcidenta Baltimoro estis tiam nesufiĉaj por kontentigi statajn postulojn. La estro Sara Richmond, unu el la originaj dek unu diplomiĝintoj, komencis kampanjon establi kampuso kie la lernejo povis funkcii pli taŭge. En 1910, la Ĝenerala Asembleo formis komitaton por kontroli selektado de loko, buĝeto, kaj dezajnaj planoj por la nova kampuso. John Charles Linthicum enoficigiĝis prezidanto de la komitato, apud Ŝtata Inspektoro Dr. M. Bates Stephens kaj Sara Richmond. La komitato enketis lokojn en Roland Parko, Lutherville-Timonium, Monta Vaŝingtono, Pimlico, Glencoe, kaj multaj aliaj areoj. Eventuale, la komitato ekloĝis sur 80-akreo- (320,000 m2) ejo en Taŭsono kaj la Ĝenerala Asembleo financis la $ 600.000 movadon en 1912. La konstruo komenciĝis en 1913 sur la Administrada Konstruaĵo, nun konata kiel Stephens Hall. En septembro 1915, la nova kampuso, konsistanta Stephens Hall, Newell Hall, kaj la elektrocentralo, komencis klasojn.
Nomŝanĝoj
En 1934, la stato dekretis ke novaj publikaj lernejaj instruistoj devas havi abiturientaj gradoj anstataŭ dujaraj instruadaj atestiloj, kaj la lernejo ĝisdatigis ĝian instruplanon emisii Sciencaj Bakalaŭraj gradoj. La sekva jaro, la lernejo ŝanĝis ĝian nomon al Ŝtata Instruista Altlernejo de Marilando ĉe Taŭsono. Kiel la nomo implicis, la sola celo de la kolegio estis trejni instruistojn. Tamen, en 1946 la institucio establis neplenaĝan kolegion proponi du jarojn de kolegia verko pri translokigo bazo. Tiu ekspansio aranĝadon de kio poste fariĝis la arta kaj scienca programo. En 1958, la kolegio proponis ĝian unuan bakalaŭruloprogramon direktante al grado de Majstra Eduko. En 1960, la kolegio vastigis la artajn kaj sciencajn programojn en kvarjaraj kursoj kaj komencis aljuĝante abiturientajn gradojn en tiuj areoj de studo. Pro tiu ŝanĝo, la nomo ŝanĝis denove al Ŝtata Kolegio de Taŭsono.
Komencante en 1964, la rekrutadaj impostoj de la kolegio komencis draman kreskon kiam la generacio de la 1940aj jaroj komencis apliki por altlernejoj. Post unu jardeko, la rekrutado de la Ŝtata Kolegio de Taŭsono kreskis el 3.537 al 13.399. Tiu vastiĝo kaŭzis la konstruon de la Centro por la Artoj, Universitata Unio, Cook Biblioteko kaj multaj aliaj novaj instalaĵoj. Sub la prezidanteco de James L. Fisher, la kolegio vastigis la kursojn ofertitaj por kontentigi la postuloj de la kreskanta studentaro. En 1976, la lernejo ŝanĝis nomon denove al Ŝtata Universitato de Taŭsono. En 1988, ŜUT aliĝis 10 aliajn publikajn instituciojn en la nove kreita Universitata Sistemo de Marilando. La 1 de julio 1997, alia nomŝanĝo ekvalidis. ŜUT faligis la nomadon "ŝtata" de ĝia nomo kaj iĝis Universitato de Taŭsono. La nova nomo reprezentis movojn en financadon kaj la disvolviĝon kaj kreskon de Taŭsono kiel metropola universitato.
Medaltabelo de la Somera Olimpiko 1972
Jen la medaltabelo de la Somera Olimpiko 1972.
Proskovice
Proskovice estas ekde la 24-a de novembro 1990 urba parto de la statuta urbo Ostrava en Ĉeĥio. Ties nomo devenas de persona nomo Prosek. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio estas dokumentita el la jaro 1394 en feŭda libro de ĉefepiskopujo olomouca. Lasta posedanto estis familio de Podstatskidoj el Prusinovice (ekde la jaro 1763 de Podstatskidoj-Liĥtenŝteinidoj). La municipo estis dum la dua mondmilito liberigita fare de Ruĝa Armeo la 1-an de majo 1945 je la 16-a horo.
Proskovice estis malgranda agrikultura municipo (proksimume 10 da lanoj). Industriigo en la ĉirkaŭaĵo ne influis la teritorion de la municipo kiel tia, ĉar ĉi tie ne okazis minado de karbo aŭ konstruado de industriaj entreprenoj. Malgraŭ tio plimulto de loĝantoj transiris el laboro en la agrikulturo en la industrian produktadon. Kvankam Proskovice fariĝis ĉeurba municipo, tio tro ne montriĝis en loĝantaro, precipe pro pli granda distanco de la centro de Ostrava.
Lernejo estis fondita en la jaro 1869 - antaŭe la infanoj vizitadis en malnovbelan lernejon. Ĝis la jaro 1630 Proskovice estis alparoĥigita al Stará Ves nad Ondřejnicí, poste al Stará Bělá. Kapelo de sankta Floriano estis konstruita en la jaro 1812, filia preĝejo poste en la jaro 1946.
Eddie Locke
Eddie Locke fariĝis konata en la detrojta ĵazmondeto fine de la 1940-aj kaj en la 1950-aj jaroj. Ekde 1948 ĝis 1953 li laboris kun Oliver Jackson en varietea spektaklo nome Bop & Locke. En 1954 Apollo Theater en Novjorko dungis ĝin. Locke restis en la urbo, kie li laboris kun Dick Wellstood, Tony Parenti, Red Allen, Willie „The Lion“ Smith], Teddy Wilson, Roy Eldridge, Kenny Burrell (Bluesy Burrell, 1962) kaj kun Coleman Hawkins (Today and Now, 1962), en kies bando li restis ĝis 1969. En la 1970-aj jaroj li estis membro en la sesopo de Eldridge kaj dom-frapinstrumentisto en Jimmy Ryan’s; li muzikis kun Lee Konitz, Tiny Grimes kaj Earle Warren. Krome li registroludis kun mit Roy Eldridge, Oscar Peterson, Joe Pass kaj Ray Brown por la albumo Happy Time; en 1977 li sonregistris por la albumo Jivin' With the Refugees from Hastings Street por Chiaroscuro Records. En la 1980-aj jaroj li direktis propran triopon kun Roland Hanna, en 1999 li kunlaboris ĉe la albumo de Warren Vaché What Is There to Say?; ankaŭ li regule koncertis en Eŭropo kaj Japanujo. En 2008 li prezentis kun Dick Hyman sur la JVC-Festivalo en Novjorko. Krome li estis instruisto ĉe la Highschool of Performing Arts kaj de Trevor Day School en Novjorko.
Vícov
Vícov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1355. Nomo de la municipo estas derivita de nomo Viec, kio devis esti devena posedanto de la municipo. Vícov do signifis bieno de Viec.
Tragedio en Vícov
La 28-an de aprilo 1945 estis en municipo fare de partizana grupo Jermak atakita kolono de retiriĝantaj germanaj soldatoj. Dum transpafado mortis dek germanajn soldatojn kaj falis kelke da partizanoj. Tiuj sekve cedis en ĉirkaŭajn arbarojn. Venĝantaj sin nazioj fortrenis en proksima municipo Suchý kaj sekve ekzekutis dekon da loĝantoj el Vícov. Tiuj ĉi estis sepultitaj en komuna tombo proksime de Suchý. Hodiaŭ tiu ĉi evento nomata tragedio de Vícov.
Apodaca
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 418784 loĝantojn. El tiuj estis 211119 viroj kaj 207665 virinoj. La komunumo havas surfacon de 183,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 430 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ne konata mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18 °C.
Marian Żelazek
Marian Żelazek (naskiĝis la 30-an de januaro 1918 en Palędzie apud Poznań, mortis la 30-an de aprilo 2006 en Puri) – pola monaĥo, Misiisto de la Dia Vorto en Barato.
Apodaca
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 242674 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 998 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,41 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Marian Żelazek
Estis la sepa infano el dekseso. En 1926 lia familio translokiĝis el la vilaĝo al Poznań, kie li finis fundamentan lernejon, misian gimnazion apud Grudziądz kaj poste animzorgan seminarion, komencante la 4-an de septembro 1939 sian monaĥan profesion. La 20-an de majo 1940 estis arestita kaj forveturigita al koncentrejo en Dachau. Ekde aŭgusto ĝis decembro 1941 restadis en alia koncentrejo Mauthausen-Gusen, kaj poste denove en Dachau ĝis ties liberigo fare de usonanoj la 29an de aprilo 1945.
Apodaca
Sociogeografio
En Apodaca loĝis en la jaro 2000 176665en personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 173129 scipovis legi kaj skribi, sed 4134 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 2,33 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 1,93 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 2,74 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 212568 personoj apartenis al la katolika religio kaj 14660 personoj al la protestantisma religio. 2 apartenis al la judisma relegio kaj 15446 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 1850
NGC 1850 (alia indiko — ESO 56-SC70) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Leono la 4-a
Sankta Leono la 4-a, latine  Leo IV , naskiĝis en Romo ĉirkaŭ 790 kaj mortis 855. Li estis papo ekde 847 ĝis sia morto. Lia patro nomiĝis Rodualdus kaj li estis kardinalo antaŭ esti papo.
Marian Żelazek
Post forlaso de la koncentrejo ekstudis teologion en Romo en Instituto Anselmianum. Post tri jaroj la 18-an de aprilo 1948 ricevis pastrecan konsekradon kaj la 21-an de marto 1950 estis sendita al Kesramal/Sambalpur en ŝtato Oriso en norda Barato. Dum 25 jaroj laboris kun adivasoj - nomadoj vivantaj en ĝangalo. En 1968 aranĝis i.a. misiejon en Bondamunda. Ekde la 1-a de junio 1975 helpadis al leprozuloj en Puri, apud la Bengala Golfo.
Medicina Universitato en Poznań en 2000 aljuĝis al li Medalon je la nomo de Karol Marcinkowski pro meritoj al altruisma kaj medicina helpado por lepruloj. En 2002 estis proponita de Movado Solidareca kun Malriĉuloj de la Tria Mondo MAJTRI kiel oficiala kandidato al Nobel-premio. En la sama jaro ricevis statueton Ora Hipolito – la premion de Societo je la nomo de Hipolit Cegielski en Poznań. En 2005 ricevis Honoran Civitanecon de la Urbo Poznań kaj Premion je la nomo de Sergio Vieira de Mello, atribuatan de Societo Vilao Decjuŝo (Willa Decjusza).