cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Buenavista del Norte
Geografio
La municipo enhavas parton de la Rura Parko Teno, kiu estas ankaŭ Birdoprotekta Zono kaj Speciala Konservozono, inkludita en la Reto Natura 2000.
Historio
En la areo estis loĝado de guanĉoj, precize de la regno Daŭte. Tion pruvas nombraj arkeologiaj restaĵoj, inter kiuj menciindas sunsanktejo Maska. Poste, en la teritorio loĝis hispanaj kolonoj kun konkerintoj. .
Hispanaj familioj setliĝis tie kaj dediĉis sin al forstado kaj al brutobredado (ankaŭ al agrikulturo de cerealoj kaj vitejoj). Buenavista del Norte estas unu de malmultaj municipoj de Kanarioj kiuj disponas el propra fondodokumento, datita en 1513. Krome estas dokumentita, ke la 11an de marto 1498 Buenavista jam havis propran identecon, ĉar Alonso Fernández de Lugo tiam transdonis al Diego de Cala terojn en La Fuente del Cuervo, loko de Buenavista. En 1501, tiuj posedaĵoj pasis al alia gravulo: Juan Méndez el Viejo, kiu fondis bienon nomitan «de la Fuente», el kiu disvolviĝis la urba kerno de Buenavista. Tio okazis laŭ andaluza stilo, kio sugestas devenon de unuaj loĝantoj, ekzemple ĉe la kreado de kvartalo Triana, samnome kun la fama loko de Sevilo.
Tamen la ĉefa loĝokontribuo estis portugala, kiel pruvas la fakto, ke la unua eklezia registrolibro, ek en 1512, estas verkita portugale. La konstruado de preĝejo plifortigis la identecon de la nova loĝloko. En la 18-a jarcento estis konvento de franciskanoj. En 1812 oni konstituis la municipon per la kreado de municipoj laŭ la Konstitucio de Kadizo, kaj en 1836 ĝi definitive plifirmiĝis post la alternado inter registaroj de konstituciistoj kaj absolutistoj.
Ekde la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj ekis nova ekonomia florado pro serĉado de akvo el putoj kaj horizontalaj galerioj, kio rezultis en prospero de agrikulturo por eksportado. Ekde la 1960-aj jaroj okazis enorma disvolvigo de turismo.
Demografio
La municipo havis 4 865 loĝantojn je 2020, estante la 27a plej loĝata municipo de la insulo Tenerifo kaj la 35a de la provinco.
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis lante dum la 20-a jarcento ĝis 5 000 loĝantoj en 1990-aj jaroj, sed poste pro ekonomia kaj demografia disvolviĝo de aliaj lokoj en nordoriento de la insulo, tie ĉi oni malkreskiĝis ĝis nunaj malpli ol 5 000 loĝantoj.
Teritoria organizado
Buenavista del Norte dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Ekonomio kaj vidindaĵoj
La ĉefa ekonomia rimedo de la municipo estis agrikulturo, ĝis la 1950-aj jaroj ĉefe por memkonsumado.
Lastatempe aperis konsiderinda labordiverseco konsekvenco de la disvolvigo de turismo ĉefe ĉe la marbordo; estas ankaŭ iom da fiŝkaptado. La ekonomio de Buenavista del Norte estas diversa inter la loĝlokoj de la municipo, kvankam ĉiuokaze turismo estas la ĉefa rimedo. Tiel okazas ĉe la marbordaj lokoj, dum interne la ekonomio ankoraŭ havas fundamenton en agrikulturo (ĉefe bananoj kaj tomatoj). Estas ankaŭ iometaj artmetioj, nome kestoj, lignaĵoj, tipaj tranĉiloj, ostobastonoj ktp.
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis je la fino de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, mardistrado kaj marsportoj kaj aliaj okupitecoj.
Henriel Fidilalao
Henriél FIDILALAO FIRAISANA (naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1966 en Firavahana en la distrikto Fenoarivobe) estas malagasa esperantisto.
Li estas prezidanto de la Unuiĝo de Malagasaj Esperantistoj.
Krome li estas fondinto de la retradio Aminda Radio Esperanto kaj de la gazeto Panoramo de la Granda Insulo.
Preĝejo de Martinroda
La Preĝejo evangelia de Martinroda (germane: Evangelische Kirche Martinroda) en Martinroda/Germanujo troviĝas kun sia plifirmigita tombejo, tombeja kapelo kaj iama paroĥejo ĉe la nordeosta vilaĝorando tuj ĉe la piedo de la ekskursomonto Veronikaberg. Temas pri eta, regiontipa naturŝtona kirko kun ardezumitaj turo kaj tegmento.
Apartenas ĝi al la komunumo Geratal ene de la ekleziaro Arnstadt-Ilmenau de la Evangelia Eklezio en Meza Germanujo.
Historio
Malkonatas ĝia konstrutempo ekzakta sed la maniero atestas romanikajn teknikojn. Sian aspekton nunan la preĝejo gajnis en 1720 kiam ĝi alikonstruitis je malpucita baroka halokirko. Post restaŭradlaboroj iĝis rekonsekro de la ejo kun novega orgeno. La kirko konstruita estas en akso orienta-okcidenta kaj la turo estas ĝia uesta limo.
Arkitekturo kaj meblaro
La navo havas pintan tegmenton kun okcidenta, tripartita groptegementa finiĝo. La turo kronatas de vosta kupolo kun lanterno, de longa pinto kun tura globo kaj veterflago. En sonorilturo ekster la tombeja muro sonas la du sonoriloj. La gotika ogivarka fenestro ĉe la orienta flanko de la longa navo intertempe surmasonitis. La internon heligas kvar grandaj vitraloj rektangulaj kaj ekstere, malgraŭ surmasoniĝo, ekkoneblas la frugotikaj rondarkoj.
La ligna plafono havas formon de ĉielo. Admirotas ankaŭ la du galerioj kaj riĉe ornamita ambona altaro el al unua triono de la 18-a jarcento. La dua galerio havas la orgenon kiu atingas la plafofnon; la orgenfasado estas tre plaĉaspekta kun lindaj barokaj skulptaĵoj kaj figura prezento de muzikantaj anĝeloj. El feliĉaj antaŭreformaciaj tempoj datumas ankoraŭ la tabernaklo kiun oni transprenis kiel deponejon por la komunio-kaliko. Ene dominas la koloroj ora, blanka kaj verda. Vidinda ankaŭ baptoanĝelo el la jaro 1722.
Fresno de Sayago
Fresno de Sayago estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Fresno estas tradukebla etimologie al frakseno.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Fresno de Sayago, Los Maniles kaj Mogátar, okupas totalan areon de 64,63 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 159 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 750 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 30 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Almeida de Sayago, Bermillo, Pereruela kaj Peñausende.
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Kyle Allen
Kyle ALLEN (naskita la 10-an de oktobro 1994, do nun -jara) estas usona aktoro kaj baleta dancisto.
Pál Kecskeméti
Pál Kecskeméti [keĉkemEti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kecskeméti Pál estis hungara-usonana ĵurnalisto, politologo, sociologo, altlerneja instruisto. Lia pseŭdonimo estis en nazia Germanio plej ofte Peter Schmiedt, lia patro estis Ármin Kecskeméti, lia persona nomo en Usono estis Paul, lia bofrato estis Károly Mannheim.
Kyle Allen
En julio 2015, Allen estis elektita por gvidrolo de la elsendflua televida serio The Path aktorante kun Aaron Paul kaj Michelle Monaghan, aperante en ĉiuj 36 epizodoj. Post la fino de la serio en 2018, li aperis en revenanta rolo en American Horror Story, kaj en 2019, li estis elektita kiel Balkan, unu el la roluloj en West Side Story de Steven Spielberg, adaptaĵo de la samnoma Broadway-muzikalo laŭ la muziko de Leonard Bernstein.
En 2021, Allen estis elektita kiel Romeo en Rosaline, moderna rerakontado de Romeo kaj Julieto aktorante kun Kaitlyn Dever kaj Isabela Merced, kaj en The Greatest Beer Run Ever aktorante kun Zac Efron kaj Russell Crowe. La 28-an de januaro 2022, Allen estis elektita kiel la rolulo de superheroo He-Man en la realfilma elsendflua readapto de Masters of the Universe (Mastroj de la Universo) de la la produktfirmao Netflix.
Pál Kecskeméti
Pál Kecskeméti naskiĝis la en Makó (Hungara reĝlando), li mortis la  en Vaŝingtono.
Biografio
Pál Kecskeméti devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1919, poste li studis filozofion en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Pri la diplomo mankas informoj. Tiutempe li aliĝis al literaturaj rondoj. Inter 1927 kaj 1937 li vivis kaj kontribuis en Berlino, poste li translokiĝis al Francio. En 1940 li rifuĝis tra Kazablanko al Usono. Komence li estis politologo, poste li instruis sociologion en Universitato Stanford.
Fermoselle
Fermoselle estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco, kaj fakte en la plej sudokcidenta pinto de la komarko, angule kun Portugalio kaj la Provinco Salamanko. Fermoselle estas popole atribuebla maletimologie al «fermosa ella» (ŝi bela) sed plej verŝajne derivas el iu nekonata persona nomo: "de iu", "ies".
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Alfaraz kaj Viñuela de Sayago, okupas totalan areon de 69,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 136 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 3 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 64 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj 27 km de Bermillo de Sayago, la komarka ĉefurbo. Kaj limas Urrós (Portugaiol), Pinilla de Fermoselle, Fornillos de Fermoselle, Bemposta (Portugalio), Cibanal, Villarino de los Aires (Salamanca), Trabanca (Salamanca), Almendra (Salamanca). Ĝi estas en la kerno de la Natura Parko Arribes del Duero.
Historio
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. Sekve okazis konfliktoj kun la urbo Zamoro. En postaj jarcentoj suferis pro militoj, ekzemple dum la Milito de la Komunumoj de Kastilio kaj la Milito de Restaŭro de Portugalio (konkerita en 1654) kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (fruktarboj, olivarboj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (Natura Parko Arribes del Duero, Konvento de Sankta Francisko, historia urbokerno (Histori-Arta Komplekso), kastelo de Doña Urraca, preĝejo Nuestra Señora de la Asunción, naturaj rigardejoj, naturaj ĉirkaŭaĵoj, festoj).
La Kvar Interkonsentoj
La Kvar Interkonsentoj: Praktika Gvidilo al Persona Libereco estas mem-helpa/sinhelpa libro de plejvenda aŭtoro Don Miguel Ruiz kun Janet Mills. La libro proponas kodon de konduto bazita sur antikva Tolteka saĝeco, kiu rekomendas liberecon de mem-limigantaj kredoj, kiuj povas kaŭzi suferon kaj limigadon en la vivo de persono.
Unue eldonita en 1997, la libro vendiĝis en pli ol 8.2 milionoj da ekzempleroj en Usono kaj estis tradukita en 46 lingvojn tutmonde. La libro akiris popularecon post aprobado de Oprah Winfrey en la Oprah Winfrey Programo en 2001 kaj denove en la televida programero Super Soul Sunday (Super-Anima dimanĉo) en 2013. La libro estis ankaŭ en la furorlibra listo de The New York Times por pli ol unu jardeko.
Superrigardo
La libro prenas inspiron de aro de spiritaj kredoj tenita de la antikva Tolteka popolo por helpi legantojn transformi siajn vivojn en novan spertadon de libereco, vera feliĉo kaj amo. Laŭ la aŭtoro, ĉio, kion persono faras, estas bazita sur interkonsentoj, kiujn li/ŝi faris kun si mem, kun aliaj, kun Dio kaj kun la vivo mem. Pere de ĉi tiuj interkonsentoj, oni diris al si mem kio oni estas, kiel oni kondutas, kio eblas kaj kio estas neebla. Iuj interkonsentoj, kiujn individuoj kreas, ne povas kaŭzi problemojn, sed estas certaj interkonsentoj, kiuj devenas de loko de timo kaj havas la potencon forkonsumi onian emocian energion tiel, ke malgrandigas la mem-valoron de la persono. La libro deklaras, ke ĉi tiuj mem-limigantaj interkonsentoj estas tio, kio kreas senbezonan suferadon. Ruiz ankaŭ kredas, ke por trovi sian propran ĝojon, oni devas liberiĝi de soci-truditaj kaj timo-bazitaj interkonsentoj, kiuj povas subkonscie influi la konduton kaj pensmanieron de la individuo. Alia baza premiso de la libro sugestas, ke plejmulto de suferoj estas mem-kreitaj kaj ke ofte individuoj havas la kapablon transformi sin mem kaj la negativajn pensojn, kiujn ili povas havi pri situacioj okazantaj ene de ilia vivo. La aŭtoro identigas fontojn de malfeliĉo en vivo kaj proponas kvar utilajn interkonsentojn, kiujn oni povas fari kun si mem plibonigante sian entutan bonstaton. Per fari pakton kun ĉi tiuj kvar kernaj interkonsentoj, individuo estas kapabla por draste efiki la kvanton de feliĉo, kion li/sxi sentas en sia vivo, sendepende de eksteraj cirkonstancoj.
La Kvar Interkonsentoj estas jenaj:
Interkonsento 1a: Estu perfekta/nepeka kun via parolo
Ruiz deklaras, ke dum ĉi tiu interkonsento estas la plej grava, ĝi estas ankaŭ la plej malfacila, kiun oni povas ekprihonori. Por ĉi tiu interkonsento, Ruiz unue analizas la vorton impeccable "senpek a". La vorto impeccable (senpeka) venas de la latina vorto peccatus signifanta "pekon" kaj la "im" en la komenco de impeccable (senpeka) estas la latina prefikso kiu signifas "sen". Ruiz priskribas pekon esti io ajn kio iras kontraŭ si kaj sekve estanta perfekta kun lingvo signifas preni respondecon por oniaj propraj agoj kaj resti sen juĝo kontraŭ si kaj aliaj. En esenco, ĉi tiu interkonsento fokusigxas pri paroli kun integreco kaj zorgeme elekti vortojn antaŭ ol diri ilin voĉe.
Interkonsento 2: Ne prenu ion ajn propre
La dua interkonsento provizas legantojn kun vojo trakti hurtful trakto de aliaj ke ili povas sperti en vivo. Ĝi rekomendas la gravecon de havanta fortan senton de mem kaj ne devanta fidi sur la opinioj de aliaj por esti kontenta kaj kontentigita kun ilia memo-bildo. Ĉi tiu interkonsento ankaŭ permesas legantojn kompreni la ideon ke ĉiu individuo havas unikan mondobildon, kiu ŝanĝas iliajn proprajn perceptojn kaj ke la agoj kaj kredoj de persono estas projekcio de ilia propra realaĵo. Ruiz kredas ke kolero, ĵaluzo, envio kaj para malĝojo povas malpliigi aŭ malŝpari unufoje individuajn haltigojn prenanta aferojn propre.
Interkonsento 3: Ne faru antaŭsupozojn
La tria interkonsento priskribas la aferon fari antaŭsupozojn, kiel ĝi gvidas al sufero kaj kial individuoj devus ne partake en faranta ilin. Kiam unu supozas kion aliaj estas pensantaj, ĝi povas krei streĉitecon kaj interhoman konflikton ĉar la persono kredas ilian antaŭsupozon estas reprezentado de la vero. Ruiz kredas ke solvo al venkanta la agon fari antaŭsupozon estas demandi demandojn kaj certigas ke la komunikado estas klara inter la personoj okupita. Individuoj povas eviti miskomprenojn, malĝojo kaj dramo de ne faranta antaŭsupozojn.
Interkonsento 4: Ĉiam Ĉu Via Plej Bona
La kvara interkonsento permesas legantojn havi pli bonan enrigardon sur atinganta progreson al iliaj celoj en vivo. Ĉi tiu interkonsento necesigas integriganta la unuan tri interkonsentoj en ĉiutaga vivo kaj ankaŭ vivanta al onia plena potencialo. Ĝi okupas faranta la plej bonan ke unu unuope povas administri, kiu varias de la malsamaj situacioj kaj cirkonstancoj ke la individuo povas renkonti. Ruiz kredas ke se unu evitas meman juĝon kaj faras ilian plej bonan en ĉiu donita momenton, ili estos kapablaj eviti bedaŭron. De inkluzivanta la unuan tri interkonsentoj kaj faranta la plej bonan ili povas je ĉiuj aspektoj de vivo, individuoj estos kapablaj vivi vivon libera de malĝojo kaj mem-mokado.
Ricevo
La libro estis originale eldonita en 1997 de Amber-Allen eldonado en Kalifornio. La libro estis tradukita en 46 lingvoj inkluzivanta araban, ĉino kaj hispana. Ilustrita eldonon estis poste eldonita de la sama firmao en 2010 festi la 15a datreveno de la libro.
En 2001, la libro estis prezentita en "O" La Oprah Revuo, kie la aŭtoro havis intervjuon kun komediisto kaj televida gastiganto Ellen Degeneres koncerne al la libro. La libro estis ankaŭ prezentita sur La Oprah Winfrey Rezulto en 2001 kaj sur la televido montras Ekstran Animan dimanĉon en 2013. La libro elspezita super 2 jaroj sur Ĉiusemajna furorlibra listo de Eldonejo kaj elspezita super jardeko sur la Nov-Jorka Tempa furorlibra listo.
Ashley Rao de Tragedia Helpo Programo por Supervivintoj skribis ke "Ĉiaokaze de kie ni alteriĝas sur la spirita spektro - de skeptikulo al kredanto kaj trans religiaj kredaroj – la apliko de la principaroj de Ruiz proponas ŝancojn por transformo ene de nia vojaĝo tra afliktiĝo." Rachel Thompson de HuffPost diras la libron "estas ekstreme helpema libro vi povas meti en ĉiutaga praktiko en traktanta kritikon de ajna speco."
Formatoj
Krom la libro kaj audiobook, estas ankaŭ eBook,  kvar-koloro ilustris libron, karto-ferdeko kaj enreta kurso havebla.
Rita Lovászné Juhász
Rita Lovászné Juhász [lovAsnE juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo (laŭ la geedziĝa nomo) Lovászné Juhász Rita estis hungara kudristo, brodisto. Ŝia origina nomo (hungare) estis Juhász Rita. Ŝia avino, samtempe brodinstruisto estis Józsefné Szakács.
Rita Juhász naskiĝis en 1964 en Gyöngyös.
Biografio
Rita Lovászné Juhász maturiĝis en industriarta mezlernejo en Budapeŝto, kie ŝi lernis ĉiuspecajn teknikojn pri tekstiloj. Jam dum la lernejaj jaroj ŝi lerte kudris, brodis teksis kaj kolektis malnovajn popolajn vestojn. Ŝi produktis ornamriĉajn kudraĵojn sur popolajn vestojn kaj pupojn, krome ŝi gvidas kudrajn klubojn en pluraj lokoj. Ŝi akiris diplomon en altlernejo en 2013. Ŝi ricevis ŝtatajn kaj ekspoziciajn premiojn inter 1985-2020. Ŝi havas edzon.
100417 Philipglass
100417 Philipglass estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la aŭstra amatora astronomo Erich Meyer elde ties privata observatorio Meyer/Obermair, apud Kirchschlag bei Linz en Aŭstrio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona komponisto Philip Glass, konata pro lia " muziko kun repeta strukturo ". Liaj laboroj inkludas simfoniojn ; konĉertojn por kvartetoj de piano, violonoj, timbaloj kaj saksofonoj ; orkestroj kaj. Inter la du dek-duoj da liaj operoj estas Einstein on the Beach kaj Kepler.
Auld Lang Syne
Burns kolektis la vortojn de pli fruaj poemoj kaj precipe de la balado Old Long Syne verkita de James Watson en 1711. Lia poemo havis multajn skotajn vortojn ene de la angla teksto. Hodiaŭ estas akceptita la angla versio, en kiu restas nur la skota frazo Auld Lang Syne. La melodio estas skota popola.
Ĉefe en anglalingvaj landoj, ĝi estas kutime kantata en diversaj okazoj, ĉefe en adiaŭaj ceremonioj. Komence de Silvestro, dek sekundojn antaŭ noktomezo, komenciĝas la retronombrado kaj ĝuste je la 24.00 oni kantas Auld Lang Syne. Tiaj scenoj aperas en multaj teatraĵoj kaj filmoj. Unu el la konataj scenoj estas en la filmo Waterloo Bridge kie aperas la kanto de sia alia konata nomo, Farewell Waltz (Adiaŭa Valso), al kiu Robert Taylor kaj Vivien Leigh dancas dum la orkestroludantoj iom post iom estingas la kandelojn.
Skolo de Saalfeld
La Skolo de Saalfeld (germane: Saalfelder Schule) devenis el gotika altarfarada ateliero ĉ. la jaro 1500. Je la tempo de la malfrua gotiko ĝi estis ege kreema en Turingio sur la kampo de bilda lignoskulptado. Precipe en la regiono de Saalfeld kaj Rudolstadt multaj vilaĝaj kirkoj provizitis per iliaj belegaj verkoj.
Auld Lang Syne
Ĝi ankaŭ estas kantata ĉe la fino de la lerneja jaro kaj ĉe entombigoj. En Skotlando ĝi iĝis la tradicia kanto de Hogmanay, la skota novjara festo.
Esperantigo
La kanto estis tradukita en Esperanton kun la titolo, "La IAMO LONGE FOR". Ĝi spekteblas en YouTube.
Inter la rete legeblaj verkoj de Burns troviĝas tie nur traduko de Auld Lang Syne, tradicie kantata je la fino de festo.
Skolo de Saalfeld
Agadoj
La plej gravan tiutempan laborejon en la komerca urbo Saalfeld (kiu tiam apartenis al la epikopujo de Würzburg) estris la lignoskulptisto Valentin Lendenstreich († 1506) kaj post ties morto Hans Gottwald von Lohr († 1542). Tiu lasta estis disĉiplo kaj kunlaboranto de Tilman Riemenschneider en Würzburg, kie li vivis kaj kreive laboris ĝis 1501. Depost 1503 li kreadis en Saalfeld kune kun aliaj sep kolegoj kies nomoj forgesitis. Ĝis hodiaŭ konserviĝis ne malmultaj skulpturoj kaj altaroj faritaj inter 1480 kaj 1520 de tiuj elstaraj artistoj.
Verkoj
Fakuloj taksas la jenajn kreitaĵoj saalfeld-skolaj:
Gamones
Gamones estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Gamones estas tradukebla etimologie al asfodeloj, nome plantoj komunaj en nekultivitaj terenoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 13,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 93 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 350 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 46 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, 19 km de Bermillo de Sayago, komarka ĉefurbo; 32 km de Fermoselle, la ĉefurbo de la zamora parto de la Natura Parko Arribes del Duero, al kiu ĝi apartenas; kaj 15 km de Miranda do Douro, jam en la najbara Portugalio. Ĝi limas kun Miranda do Douro (Portugalio), Torregamones, Moralina, Badilla, Moral de Sayago, Argañín, Monumenta 	kaj Luelmo.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
La romano de Miguel Delibes titolita "El tesoro" (trezoro) rakontas historio okazanta en rura loĝloko nomita Gamones, kiu kontras kelkajn paralelaĵojn kun la reala Gamones, sed la tuta afero estas frukto de la imagopovo de la verkisto. Finfine multaj ruraj loĝlokoj en Kastilio kaj Leono similas.
Kalvinana preĝejo (Létavértes-Nagyléta)
Historio
La unua mencio pri kalvinanoj en Nagyléta okazis en la 1560-aj jaroj. Ili havis kirkon, kiu iam neniiĝis. Pli nova kirko estis konstruita inter 1807-1813 sur la saman lokon. Ĝi estis trakonstruita ekstere 1886 kaj pluraj renovigaj laboroj okazis inter 2009-2013. La orgeno estis kreita en 1868. La preĝejo havas virinan koruson.
La paroĥejo, samtempe kunvenejo estis konstruita en 1929. Ĝi estis plene renovigita en 2008, kaj pligrandigita en 2014.
CVS Health
CVS Health Corporation estas usona farmacia kompanio, kiu laŭ enspezo estas konsiderata la plej granda en sia industrio de la lando. Ili disponigas reton en kiu pli ol 68,000 apotekoj estas konektitaj, inkluzive de la 9,900 apotekoj kiujn ili mem funkciigas en 49 usonaj ŝtatoj, la Distrikto de Kolumbio kaj Porto-Riko. CVS havas ĉirkaŭ 4.5 milionojn da klientoj ĉiutage.
La firmao estis fondita en 1962 kiel Consumer Value Store (CVS) kiam la unua butiko estis malfermita en Lowell, Masaĉuseco fare de fratoj Sidney kaj Stanley Goldstein kaj komercpartnero Ralph Hoagland. En 1969 ili vendis CVS al la Melville Corporation kaj en 1996 CVS iĝis sia propra sendependa firmao listigita sur la New York Stock Exchange (NYSE). En decembro 2017, CVS sciigis ke ĝi konsentis kun la asekurentrepreno Aetna pri fuzio taksita je 69 miliardoj USD. La interkonsento estis kompletigita en novembro 2018 sed estis leĝaj sekvoj kiuj estis deciditaj entribunalola 4-an de septembro 2019 favore al la fuzio.
Por 2021, ili havis spezon de pli ol 292 miliardoj da dolaroj kaj laboristaro de ĉirkaŭ 300,000 dungitoj. La ĉefsidejo situas en Woonsocket, Rod-Insulo.
Yvette Parès
Yvette PARÈS (naskiĝis en Francio la 9-an de majo 1926, mortis la 28-an de julio 2010 ) estis franca kuracistino. Laŭ eduko biologo, botanisto kaj medicinisto, ŝi aparte konatiĝis pro siaj sukcesoj en la traktado de lepro per tradiciaj, afrikaj kuraciloj. Ŝi studis medicinon en Liono, poste fake plustudis ĝis diplomo pri bakteriologio de la Bakteriologia Instituto de Liono, kaj daŭrigis per diplomigaj studoj pri natursciencoj en Montpellier kaj diplomo pri grunda mikrobiologio. Dum 32 jaroj, de 1960 ĝis 1992, ŝi estis kuracistino kaj esplorantino, ekde 1968 (kiam ŝi doktoriĝis) profesoro ĉe la Universitato de Dakaro, ĉefurbo de Senegalo, kaj ekde 1980 ĝis 2006 samtempe direktis la Tradician Hospitalon de Keur Massar, la plej loĝata urbodistrikto de la urbego Pikine, ankoraŭ antaŭ Dakaro la plej loĝata urbego de Senegalo.
Mayalde
Mayalde [maĜALde] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco, fakte en la sudorienta pinto de la komarko. Mayalde estas devena etimologie el la hispanlingva vorto mayal ĉu por draŝilo ĉu por akso de tirbesto al muelejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 43,71 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 176 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 37 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Peñausende, Cabañas de Sayago, El Cubo de la Tierra del Vino kaj la Provinco Salamanko (Santiz, La Izcalina kaj Izcala).
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Valle de Trápaga-Trapagaran
Valle de Trápaga-Trapagaran (Trapagaran, Valle de Trápaga) estas municipo de Biskajo (Eŭskio, Hispanio). Ĝi havis loĝantojn en 2022.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas trapagarandar.
Filip Polášek
Vivo
Li kaj lia partnerino Karin havas filinon Karolína (naskiĝis en 2017). Dua filino Olívia Viktória naskiĝis en 2021, du tagoj antaŭ li venkis Australian Open. Nun ili vivas en Bratislavo.
100433 Hyakusyuko
100433 Hyakusyuko estas
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Nagai Hyakusyuko, baraĵlago en la urbo Nagai, gubernio Jamagata. La lago estis finita en 2011 kaj estas populara turisma loko.
Valle de Trápaga-Trapagaran (stacidomo)
Valle de Trápaga/Trapagaran estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo Valle de Trápaga-Trapagaran, en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi formas parton de la linio C-2 de la reto de Proksimaĵoj Bilbao funkciigita de Renfe.
Gallarta (stacidomo)
Gallarta estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Abanto y Ciérvana, en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi formas parton de la linio C-2 de la reto de Proksimaĵoj Bilbao funkciigita de Renfe.
Cinamila metakrilato
Cinamila metakrilato aŭ Metilpropenato de cinamilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la metakrilata acido kaj ciklobutanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de ciklobutilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de metakrilataj polimeroj. Cinamila metakrilato posedas 13 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn.
Ortuella (stacidomo)
Ortuella estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Ortuella, en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi formas parton de la linio C-2 de la reto de Proksimaĵoj Bilbao funkciigita de Renfe.
Afrika Muzeo
La Afrika Muzeo estas etnografia muzeo en la municipo Berg en Dal de la provinco Gelderlando en Nederlando. Ĝi estas la nura muzeo en Nederlando dediĉita ekskluzive al arto afrika kaj al kulturoj sude de la dezerto Saharo.
Moral de Sayago
Moral de Sayago estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Moral estas tradukebla etimologie al morusarbo; ja oftas arbonomoj por loknomoj en tiu areo. Arbo videblas en la blazono.
Afrika Muzeo
Historio
La komenco de la muzeo devenas de malgranda sed valora privata kolekto de nederlandaj misiistoj, kiuj laboris en Afriko dum pli ol cent jaroj, fervoraj helpi al nederlandanoj akiri sciojn pri la fremda afrika mondo de vivo. Patro P. Bukkems, kiu jam delonge aktivis en Tanzanio, aparte engaĝiĝis al la starigo de afrika muzeo. En 1954, objektoj estis montritaj en unua ekspozicio kiun la misiistoj kunportis el Afriko tra la jaroj kaj kiuj antaŭe estis montritaj nur en vojaĝantaj misiaj ekspozicioj.
Moral de Sayago
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Abelón kaj Moral de Sayago, okupas totalan areon de 67,04 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 259 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 250 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 41 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Moralina, Salto de Villalcampo, Muelas del Pan, Gamones, Villaseco del Pan, Luelmo, Fresnadillo kaj Abelón. Ĝi apartenas al la Natura Parko Arribes del Duero.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Afrika Muzeo
Historio
La subĉiela areo de la muzeo estis transformita en subĉielan muzeon en 1987. Dum renovigo en 2006, pluraj pli malnovaj individuaj konstruaĵoj estis ligitaj unu al la alia per moderna konekta konstruaĵo, la vitra atrio, kaj tiamaniere la muzeoareo preskaŭ estis duobligita.
Moral de Sayago
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Afrika Muzeo
Historio
En 2014 okazis fuzio de la Afrika Muzeo kun la Tropenmuseum ("tropika muzeo") en Amsterdamo kaj la muzeo pri etnologio en Lejdeno. La tri muzeoj kune nun formas la novan "Nacian Muzeon de Mondaj Kulturoj" (nederlande: Naciaal Museum van Wereldculturen), ili tamen daŭre konservas siajn antaŭajn nomojn kaj unikajn karakterizaĵojn.
Muzea konstruaĵo
Hodiaŭ la muzea konstruaĵo estas moderna duetaĝa konstruaĵa komplekso kun plata tegmento. Ĝis 500 homoj povas esti gastigitaj en la lumplena atrio de ĉirkaŭ 500 kvadrataj metroj. La atrio estas utiligita kiel ekspoziciejo kaj por apartaj eventoj.
Ĉambro regata de ruĝa koloro kun 150 sidlokoj - la tiel nomata aŭditorio - povas esti uzata por prezentoj, prelegoj aŭ simpozioj. Ĉi tiu spaco estis desegnita de la dizajnistoj Scholten kaj Baijings el Amsterdamo; granda tapiŝo kaj sidlokoj estis speciale desegnitaj kaj faritaj por la Afrika Muzeo.
Tri pliaj kunvenejoj estas disponeblaj por agadoj en pli malgrandaj grupoj.
Subĉiela muzeo
La apuda subĉiela muzeo situas sur ekstera areo de pluraj hektaroj kun multaj pli malnovaj arboj okcidente kaj norde de la muzea konstruaĵo. Inter vastaj, flegitaj gazonoj, promenaj sablaj vojoj kondukas al fidele reproduktitaj vivlokoj de afrikaj triboj.
La rekomendita itinero komenciĝas de la malgranda terkultiva setlejo de la kusaloj de Tempane, vilaĝo en nordorienta Ganao. Krom la tipaj rondaj loĝkonstruaĵoj sen pordoj estas elmontritaj ankaŭ eŭropaj influoj, kiel mebloj, radioj kaj bicikloj.
Luelmo
Luelmo estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Luelmo estas tradukebla etimologie al ulmo, ja oftas arbonomo por loknomoj en tiu areo.
Afrika Muzeo
Subĉiela muzeo
Ankaŭ viziteblas la domoj de la montaranoj de la sotoj el Lesoto, kelkaj fortikaĵ-similaj domoj de la dogonoj el suda Malio kaj tendaro de la baka-pigmeoj de Kamerunio kiuj vivas kiel ĉasistoj-kolektistoj en la tropika pluvarbaro. Speciala ekspozicio estas montraita en la muzeo pri tiu popolo, kiu devis ŝanĝi sian tradician vivmanieron pro la kreskanta senarbarigo de la pluvarbaro kaj pli kaj pli perdas sian identecon.
Luelmo
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Luelmo kaj Monumenta, okupas totalan areon de 36,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 145 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 46 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj 9 km de Bermillo de Sayago, komarka ĉefurbo. Setasnte interne de la komarko, limas kun Moralina norde, kaj laŭ horloĝordo, kun Moral de Sayago, Abelón, Fresnadillo, Bermillo de Sayago, Villamor de la Ladre, Monumenta (de Luelmo) kaj Gamones.
Afrika Muzeo
Subĉiela muzeo
Krome, du palafitaj domoj estis starigitaj en areo de akvo, kiel tiuj konstruitaj de la tofinoj en Ganvié, vilaĝo ĉe la suda marbordo de Benino. La materialo por ĉi tiuj konstruaĵoj venas de Benino. Unu el la konstruaĵoj enhavas informcentron kaj la alia estis rekreita kiel eble plej aŭtentike kiel hejmo de tofinaa familio.
Luelmo
La setlejo mem fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Afrika Muzeo
Subĉiela muzeo
Ekzistas ankaŭ artefarita akvoareo kun flamingoj kaj malgranda restoracio en la subĉiela areo. Superdimensiaj, bunte pentritaj bestaj figuroj - kiel serpento pli ol 20 m longa - estis starigitaj kiel ludekipaĵo por infanoj.
Luelmo
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Marcoux (Alpoj de Alta Provenco)
(prononco, jen france, okcitane Marcòs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Digne-les-Bains kaj al la kantono .
Ortuella
Ortuella estas municipo de Biskajo (Eŭskio, Hispanio). Ĝi havis loĝantojn en 2022.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas ortuellar.
Amazon Watch
Amazon Watch estas neprofitcela organizaĵo kiu laboras por protekti la pluvarbarojn kaj antaŭenigi la rajtojn de indiĝenaj popoloj en Amazonio.
103016 Davidčástek
103016 Davidčástek estas asteroido de la ĉefa asteroida zono,  en orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Amazon Watch
La organizo estis fondita en 1996 kaj havas ĉefsidejon en Oakland, Kalifornio.
Dekila tereftalato
Dekila tereftalato aŭ C28H46O4undefined estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la tereftalata acido kaj dekanolo. Dekila tereftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de tereftalata acido derivaĵoj kaj n-dekilaj derivaĵoj kaj en la produktado de plastaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Dekila tereftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Dekila tereftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Amazon Watch
La ĉefa celo de la organizo estas labori por protekti la pluvarbarojn kaj antaŭenigi la rajtojn de indiĝenaj popoloj en Amazonio. Li kunlaboras kun lokaj kaj mediaj organizoj en Ekvadoro, Peruo, Kolombio kaj Brazilo en kampanjoj por homaj rajtoj, kompania respondeco kaj la konservado de la ekosistemoj de Amazono.
La organizo funkciis kiel akuzanto en pluraj procesoj kontraŭ naftokompanioj kaj registaroficistoj en Ekvadoro, Peruo kaj Brazilo
En 2014, la organizo fondis la organizon "Amazon Watch Sweden", por pliigi la informojn kaj monkolektajn klopodojn en Eŭropo.
En 2016, la organizo publikigis raporton, kiu konkludas, ke la importado de nafto fare de Usono kaŭzas la detruon de la Amazona pluvarbaro kaj ellasas signifajn forcejajn gasojn.
103016 Davidčástek
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák la elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, distrikto Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝia nomo honoras David Částek, iaman kunlaboranton de la Departemento pri Interplaneda Materio de la Observatorio de Ondřejov. Liaj precizaj kalibradoj de la 25 plej bonaj videoj de la superbolido de Ĉeljabinsk ĉe la loko de la evento en 2013 estis ŝlosilaj datumoj por la preciza priskribo de tiu neordinara evento.
Preĝejo Vizito de Maria (Kimle)
La preĝejo Vizito de Maria estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Kimle (Hungario).
Historio
En la pli frue nomata Magyarkimle estis konstruita kirko en la 13-a jarcento kun titolo Ĉieliro de Maria. La unua mencio okazis en 1332. Ĉirkaŭ 1600 la loĝantoj kalvinaniĝis (same la kirko), sed proksimume jarcento la vilaĝanoj jam estis katolikaj kroatoj. En 1692 la kirko estis trakonstruita laŭ baroko, tiam konstruiĝis la turo. La orgeno estis kreita en 1851. Restaŭristoj trovis romanikajn fenestrojn kaj pordon en 1992, ili estas jam videblaj.
Jack Poels
Jack Poels (America, 27-an de junio 1957) estas nederlanda kantisto kaj gitaristo. Antaŭ ĉio li estas konata kiel la frontokantisto de la limburga dialektobando Rowwen Hèze. Poels verkas la plej grandan parton de la muziko kaj la tekstojn por tiu bando. La muziko kion li faras estas miksaĵo de (irlanda) folko, teĥana muziko kaj tradicia (hispan/meksika) akordionomuziko.
Preĝejo Vizito de Maria (Kimle)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola parte laŭ vojo, parte laŭ trotuaro. Ĉe la preĝejo kruco, iomete for centjara tilio kun monumento pri Sankta Triunuo troviĝas. La fasado estas simetria, meze la enirejo, pli supre la turo altiĝas. La navo finiĝas en duonronda absido. Ankaŭ sakristio aliĝas al la navofino. Ĉe la dekstra navoflanko estas la menciita mezepoka pordo.
Les Mées (Alpoj de Alta Provenco)
Les Mées (jen france, okcitane Lei Mès) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Digne-les-Bains kaj al la kantono .
Sagrada Familia (stacidomo)
Sagrada Familia estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Ortuella, en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi formas parton de la linio C-2 de la reto de Proksimaĵoj Bilbao funkciigita de Renfe.
Fajroturo (Szécsény)
La fajroturo de Szécsény estas baroka turo dekliva al la nordo konstruita en la 18-a jarcento. La kliniĝo estas sentebla eĉ hodiaŭ kelkajn milimetrojn jare.
Situo
La turo situas sola en mezo de signifa vojkruciĝo en la interna urboparto.
Historio
Origine ligna sonorilturo estis konstruita en 1718 el lignoj por festi finon de la pesta epidemio. Post 2 jaroj ĝi estis malkonstruita kaj nova turo konstruita jam el ŝtonoj. En 1893 ĝi estis konvertita en duetaĝan turon por la fajrogvardio. Dum la rekonstruo la alta, rompita kasko estis anstataŭigita per la malnova, baroka cepokasko. La pli malaltaj du ĉambroj estas volbitaj. En 1929 la tria etaĝo estis alkonstruita kaj samtempe ĝi ricevis sian nunan kaskon kun stana kovrilo. Dum la 2-a mondmilito bombo eksplodis 80 metrojn for de la turo, tial kelkaj kaŭzigas svingadon de la konstruaĵo. Pli verŝajne la kliniĝo okazis pro glitado de la argila tavolo.
Ene longe estis horloĝista metiejo, poste radioamatora stacio, pli poste ne uzita. La turo ekde 2004 ene havas ekspozicion pri historio de la fajroestingado.
Citronelila metakrilato
Citronelila metakrilato aŭ Metilpropenato de citronelilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la metakrilata acido kaj citronelolo. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo, malmulte solvebla en akvo, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Metakrilato de citronelilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de metakrilataj polimeroj. Citronelila metakrilato posedas 14 karbonatomojn, 24 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn.
Méolans-Revel
(jen france, okcitane Meulans e Revèl) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Barcelonnette kaj al la samnoma kantono Barcelonnette.
Fremdismo kaj hejmigo
Fremdismo kaj hejmigo estas alternativaj tradukaj strategioj en filologio. La diferencon jene esprimis Goeto en sia funebra parolado pri Christoph Martin Wieland je 1813-02-18 :
Estas du tradukprincipoj: unu postulas transporton de alinacia aŭtoro ĉe nin tiel, ke ni povu rigardi lin kiel unu el la niaj; la alia, kontraŭe, postulas, ke ni mem nin trovu en lia medio kaj tie nin adaptu al liaj vivkondiĉoj, lia parolmaniero, liaj apartaĵoj.
La meritojn de ambaŭ konas ĉiu klera homo per eminentaj ekzemploj.
Citadelo Ziegenhain
La Akvocitadelo Ziegenhain (Wasserfestung Ziegenhain) estas baroka fortikaĵo en Schwalmstadt-Ziegenhain en Germanujo. Post la militaj konstruaĵoj en Kaselo, Gießen kaj Rüsselsheim temis pri la kvara plej granda rempararo dum la Tridekjara milito en Hesio. Tiumilite ĝi ne sturmprenitis kaj liveris la kialon por la proverbo esti forte kiel Ziegenhain. La tuto memkompreneble estas monumentprotektita.
Fremdismo kaj hejmigo
Tradicie tiujn du skolojn oni nomadis traduko laŭvorta, laŭvortismo — kaj traduko rekrea, reverkismo; la pli modernaj respondaj terminoj fremdismo kaj hejmigo paŭsas la anglalingvajn “Foreignization and domestication”, lanĉitajn en 1995 de L. Venuti.
La esperanta paro «fremdismo / hejmigo» estas malpli simetria ol ĝia anglalingva prototipo, tamen tio spegulas la diferencon de la du skoloj rilate al rolo de la tradukanto: hejmigo estas rekreo celanta impresi la leganton egale kiel la originalo, ekz‑e doni al la leganto egale ĝueblan verkon; dum fremdismo estas principo, ke oni lasu la leganton sin orienti en fremda medio por kiel eble plej bone ĝin ekkoni per filologia aŭ socikultura esploro; do, la impreso de fremdisma traduko estas iom alispeca ol la impreso produktata de la originalo sur sian celan publikon. La tradukanto ne bezonas speciale fari ion por igi la tradukon fremda, ĝi meme rezultas tia.
Citadelo Ziegenhain
Fondo
Ĉ. la jaro 950 starigitis belfrido. En 1144 grafo Godofredo la 1-a (Reichenbach-Wegebach) farigis novan burgon inter la malnova belfrido kaj jam ekzistinta ronda burgo kiun li faris rezidejon kaj laŭ kiu li kaj malprauloj liaj nomiĝis grafoj de Ziegenhain. Werner la 2-a (Falkenberg) konstruigis en 1363 la Ŝtonan domon gastantan hodiaŭ la Schwalm-muzeon kiel sidejon. Post la formorto de la grafa dinastio kun Johano la 2-a la grafujo venis en 1450 en la manojn de landgrafo Ludoviko la 1-a (Hesio). Sekve ĝi alikonstruigitis je ĉaskastelo. Philipp Soldan faris por la suda parto kastela en la 16-a jarcento renesancŝtonreliefon; krome li plejverŝajne ankaŭ kreis diversajn plastikaĵojn ene de la kastelo.
Citadelfaro kaj Reformacio
Inter 1537 kaj 1546 sub la regado de Filipo la 1-a (Hesio) la mezepokaj burgo kaj urbo pligrandigitis laŭ la planoj de la rempararĉefarĥitekto Hans Jakob von Ettlingen kaj de Balthasar von Germersheim; plej gravis strategiaj konsideroj. Teromurego de ses metroj kun plialtigitaj rondaĵoj ĉe kvar anguloj ekĉirkaŭis kastelon kaj urbon. Ili dividitis per la 65 metrojn larĝa, ete dekliva glaciso. Tiumaniere ekeblis surfluegigi la medion per akvoj de la rivero Schwalm. La citadelo havis nur unu enirejon tra ligna levoponto. Ene iĝis krom kazematoj ĉemure la armilejo, du fruktejoj, bierfarejo, arkivejo, kazernoj kaj ĉevalmuelejo. En 1537 iĝis ĉefkomandanto Heinz von Lüder kaj en 1545 menciitis pafilego nomita Der Mutz.
En 1539 proklamitis enkastele la ekleziordonaro Ziegenhainer Kirchenzuchtordnung. Laŭ invito de landgrafo Filipo Grandanima renkontiĝis hesiaj teologoj kaj la reformantoj Adam Krafft kaj Martin Butzer; influite de Filipo Melanktono oni decidis ke la maljunuloj pri la eklezikomunumo ĉefresponsu, ke junuloj post eduko kaj konfirmacio iĝu plenrajtaj membroj de la komunumo kaj ke alipensantoj ne persekutatu. Diversaj burĝaj servoj kaj la ĝenerala gastemo estu je dispono ankaŭ al judoj kaj eĉ al anoj de neniu konfesio. Per tio kreitis kvazaŭ fundamento la evangelia eklezio en Heslando; tiu ĉi revolucia dokumento elradiis rapide ankaŭ je Waldeck, Wittgenstein, Frankfurto ĉe Majno, Göttingen kaj aliaj lokoj.
En 1542 landgrafo Filipo proklamis burgan rajtaron por la citadelo. En sia novfarita testamento de la 6.10.1545 li poste ordonis la investon de Heinz von Lüder kiel kapitanon. Dum la Ŝmalkalda milito (1546–1547) kaj dum la kvin jarojn daŭrinta mallibero de la landgrafo (1547–1552) la citadelo estis sub la ordono de Heinz von Lüder kiu estis la unusola el la kvar hesiaj rempararoj kiuj - laŭ la volo de imperiestro Karlo la 5-a - rajtis daŭre resti. Jes ja malaperis la imponaĵoj remparaj en Kassel, Gießen kaj Rüsselsheim. Prie poste iĝis bela legendo: Lüder laŭdire klarigis antaŭ la remparkonkeronto Reinhard zu Solms ke li nur redonus la burgon al libera landgrafo; la imperiestro ordonis sekve la pendigon de la ribelulo kaj fakte la landgrafo post la malliberiĝo simbole pendigis al la bravulo ĉe la Lüder-pordego oran kolieron. La romantika poeto August Kopisch prie verkis la poemon Landgraf Philipp der Großmütige kiun poste muzikigis Carl Loewe.
Militoj tridekjara kaj sepjara
Dum la Sepjara milito la eksmoda remparo ceditis pace al la francaj trupoj en 1758; danke al tiu decido detruoj evititis. Tamen tri jarojn poste hesiaj artilerianoj pafis tien kaj sekve enurbe 47 domoj kaj la tukfabriko tre damaĝitis.
Rekrutigejo por la usona memstarecmilito
En 1769 la Paradoplaco kaj la Nova gvardiejo faritis kaj inter 1776 kaj 1783 surloke iĝis grandskala komerco per (ofte mallibervolaj) dungosoldatoj sub la regado de landgrafo Frederiko la 2-a (Hesio-Kaselo) por subteni la britajn trupojn dum la Usona Milito de Sendependeco inter 1775 kaj 1783. Sume 12.000 hesianoj senditis en la Novan Mondon. Literaturo priumis Johann Gottfried Seume en sia verko Spaziergang nach Syrakus 1802. La teologistudento perfortitis per hesiaj rekrutigistoj kaj senditis en Nordan Amerikon. En 1813 aperis liaj rememoroj Mein Leben kie ankaŭ temis ĉi-prie.
Militoj napoleonaj kaj malekfunkcio citadela
Inter 1776 kaj 1783 konstruitis nova enirejo kun ponto. En novembro 1806 laŭ ordono de Vilhelmo la 1-a (Hesio-Kaselo) la tuton senbatale akiris la trupoj de la franca tirano Napoleono Bonaparte. Tamen iĝis malcitadeligo kaj forigitis kaj la kazematoj kaj la pordegoj. Fakte pro novaj artileriteknikoj la citadelo iĝis malgrava. En 1819 pro la volego de la enloĝantaro rekonstruitis la suda portalo. En 1832 princelektisto Vilhelmo la 2-a malfondis la garnisonon; ties lasta komandanto, kolonelo von Harras, mortis en 1836 en Ziegenhain.
Institutes of Natural and Revealed Religion
La Institutoj de Natura kaj Rivelita Religion, skribita de 18a-jarcentaj angloj Dissenting ministro kaj polymath Joseph Priestley, estas tri-voluma laboro desegnita por religia edukado eldonita de Joseph Johnson inter 1772 kaj 1774. Ties centra argumento estas ke rivelo kaj natura leĝo devas koincidi.
100434 Jinyilian
100434 Jinyilian estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Malvarma paco
Malvarma paco estas situacio kie paco oficiale regas inter du landoj, tio estas ke paco estas markita de la observigo de paca traktato finanta la staton de milito dum la registaro aŭ la loĝantaro, almenaŭ en unu lando, malaprobas la pacinterkonsenton kaj sindetenas de efektivigi ĝin.