cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rajec
Historio
La urbo estis loĝata dum la neolitiko. Dum epoko de romianoj tie estis komerca vojo nomata pri sukceno. La unua mencio devenis el 1193 en formo "Raich". En nekonata tempo fortikaĵo konstruiĝis, kiun Mateo Csák okupis en 1297. Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) senŝpure malaperigis la fortikaĵon en 1397. La unua korporacio de drapistoj formiĝis en 1408. La komunumo ricevis rajton por foiro en 1604, post 5 jaroj ankaŭ doganliberon kaj senimposton. La loĝantoj okupiĝis precipe pri metioj. En 1910 loĝis en la urbeto 2736 da homoj, (2497 slovakoj, 131 hungaroj). La urbeto ĝis Traktato de Trianon apartenis al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Zsolna, poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio.
Famulo
En Rajec naskiĝis hungara zoologo János Frivaldszky.
Hynčice nad Moravou
Hynčice nad Moravou (Heinzendorf an der March) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Hanušovice en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie. Ĉi tie estis registritaj 37 adresoj.
Historio
En skribaj fontoj la vilaĝo estas unuafoje menciata al la jaro 1417. Devene ĝi estis almembrigita al Šumperk, sed verŝajne ekde la sepdekaj jaroj de la 16-a jarcento ĝi apartenis al senjorujo Velké Losiny. Post la jaro 1848 Hynčice falis al juĝeja distrikto en Staré Město. La loĝantoj vivtenis sin per agrikulturo kkaj per laboroj en arbaroj, en la vilaĝo estis segejo kaj muelejo. Multaj trovis laboron en fabrikoj en la najbara Hanušovice.
Post la dua mondmilito ankoraŭ pligrandigis ligo al Hanušovice. En la jaro 1949 sur tercepcoj de Hynčice komencis mastrumi Ŝtata bieno Hanušovice kaj la loĝantoj el Hynčice iom post iom trovis en la najbara urbo ĉiun civitanan ekipaĵaron. Post pereo de Ŝtata bieno en Hynčice evoluis bredado de ĉevaloj kaj la eksa bieno transigis en privatajn manojn. Nun estas ĉi tie du restoraciaj ekipaĵoj, sed nur unu havas regulan trafikon.
1579
En la jaro 1579 post Kristo okazis, interalie:
Radika tono
La muzikaj radikaj tonoj aŭ radikaj notoj estas en Esperanto C, D, E, F, G, A kaj B. Ili konformas al la tonoj de la C-maĵora resp. de la a-minora gamoj, sur piano kaj similaj klavarinstrumentoj samtempe ankaŭ al la blankaj klavoj (Je historie pli malnovaj klavarinstrumentoj kiel orgeno aŭ klaviceno la klavokoloroj estas inversaj). Inter E kaj F same kiel inter B kaj C lokas duontonaj paŝoj. Inter la aliaj najbaraj radikaj tonoj kuŝas plentonaj paŝoj. Al la interaj duontonoj konformas je klavarinstrumentoj la nigraj klavoj. En Esperanto oni nomas ilin per la radika tono plus la adjektivo diesa aŭ bemola kaj indikas ilin en la muzika notacio per postmetita ♯ aŭ ♭ (kiel aliigilo aŭ antaŭsigno).
Ĉiu radika tono estas altigebla per dieso (♯) je duontono (C♯, D♯, E♯, F♯, G♯, A♯, B♯) aŭ malaltigebla je duontono per bemolo (♭) (C♭, D♭, E♭, F♭, G♭, A♭, B♭). Estas atentenda, ke je ĉiu formado de diatonaj gamoj (ekz. maĵoro, natura minoro aŭ aliaj modaloj) ĉiu radika tono aŭ deduktaĵo de ĝi devas ekzisti en la gamo. La destinado de intervalo ĉiam deiras ekde la radikaj tonoj.
En egalŝtupa agordo egalsonaj tonoj povas havi pro enharmonio malsamaj nomoj kaj en la notacio malsamajn simbolojn (ekz. C♯ – D♭, sed ankaŭ B♯ – C).
En la nacilingvaj muzikkulturoj
Ekde la mezepoko kaj la muzikteoria traktaĵo Micrologus Guidonis de disciplina artis musicae de Guido de Arezzo oni distingis inter b rotundum („ronda“ resp. „mola b“; de ĉi-lasta devenas la vorto bemolo) kaj la nuna tono b. Per tio komencis la evoluo de la aliigiloj ♭ kaj ♯. La origina b estis skribata kiel eta angula b (b quadratum, de tio devenas la vorto bekvadrato). Pro la skribmaniero malsama ol tiu de b rotundum kaj pro la simileco de ĉi tiu simbolo kun la litero h ĝi disvastiĝis en la germanlingvaj kaj slavlingvaj landoj (ekz. Pollando, Ĉeĥujo), en la skvandinavaj landoj same kiel en Nederlando kiel tonnomo h. Ĉi tiu evoluo fiksiĝis pli malfrue per la invento de la presarto. En anglalingvaj landoj tamen ne okazis ĉi tiu evoluo, b konserviĝis laŭ la senco de b quadratum.
En la latinidaj landoj tamen regas la tonsilaba nomsistemo, kiu parte diferenciĝas laŭ lando (vidu malsupran tabelon). Ankaŭ ĉi tiun sistemon inventis Guido de Arezzo. Oni distingas inter:
En Esperanto
En Esperanto principe ĉiuj naciaj sistemoj de la notonomoj estas en uzo. Tio validas eĉ por la esperanta Vikipedio: vidu ekz. la notonomoj en la artikolo Akordo (muziko). Ĉefe kontraŭstariĝas la alfbeta (ĝermana-slava) kaj la silaba (latinida) sistemoj. Ĝis nun ne estas evidenta, kiu el la du sistemoj „finvenkas“. Estus pensebla, ke la alfabeto laŭ la angla skribmaniero venkus pro sia logikeco, ĉar ĝi estas pli simple lernebla, kvankam ĝi ne enhavas la ĉapelitajn literojn.
La problemo por unueca uzo de la samaj muziknotaj nomoj en Esperanto konsistas en tio, ke ofte la internacia muzikado okazas relative malofte; la ĉefaj muzikensembloj daŭremaj ofte estas muzikistaroj de samlandanoj aŭ -kulturanoj (ekzemple Akordo), kiuj uzas la notonomojn laŭ sia nacia muzikkulturo.
Nomo de la radikaj tonoj en interlingva komparo
Jena tabelo montras la radikajn tonojn laŭ diversaj lingvoj kaj muzikkulturoj:
Jever (biero)
Jever - prononco, ne kiel mise supozas multaj germanlingvanoj - estas germana biermarko nomata laŭ la urbo Jever kie oni faras la bieron ekde 1848.
Urique
Urique estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Urique. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08065.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19566 loĝantojn. El tiuj estis 9959 viroj kaj 9607 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3968,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 560 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 781,7 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22,4 °C.
David Duncombe
David DUNCOMBE estis kuracisto kaj politikisto en Kanado.
Urique
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
David Duncombe
Li naskiĝis en Novjorkio en 1802 kaj li iris al Supra Kanado kune kun sia frato, Charles. Li studis medicinon en la Kolegio Fairfield. Li estis reformisto sed ne partoprenis la supran kanadan ribelon.
Urique
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 16207 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 8106 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 50,02 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
David Duncombe
Li mortis en Waterford en 1887.
Eclépens (stacidomo)
Eclépens estas fervoja stacidomo en Eclépens, Svislando.
NGC 2607
NGC 2607 (aliaj indikoj — UGC 4473, MCG 5-20-25, ZWG 149.51, KUG 0830+271, NPM1G +27.0202, PGC 24038) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kalcedono
Kalcedono aŭ kalkedonio (latinizita formo de la greka χαλκηδών) estas fibreca mikrokristala stratumovariaĵo de la mineralo kvarco. Aliaj variaĵoj estas ekzemple:
Kalcedonoj kalkuliĝas gemoj, do valoraj ornamaj ŝtonoj.
Poliboroido
La Poliboroido, Cirkuakcipitro, aŭ Gimnogeno (Polyboroides typus) estas rabobirdo, kaj ĝi rilatas al la Cirkuenoj. La ununura alia membro de la genro estas la alopatria Madagaskara poliboroido.
Distribuado
Ĝi reproduktiĝas en plej parto de Afriko sude de Saharo, nome el la sudo de Maŭritanio al kabo de Bona Espero, escepte ĉe la dezertaj zonoj kiaj Namibio aŭ Bocvano. Ĉe tiu ampleksega teritorio de pli da 14 milionoj de km², oni agnoskas oficiale 2 subspeciojn nome: P.t. typus (oriente de Sudano kaj Etiopio, Orienta Afriko el orienta Kongo al Sudafriko) - P.t. pectoralis (Okcidenta Afriko al orienta Sudano, Ekvatora Afriko el okcidenta Kongo al suda Angolo).
Aspekto
La Poliboroido estas mezgranda rabobirdo kiu estas ĉirkaŭ 60–66 cm longa kun enverguro de 118–152 cm kaj pezo de 635 al 950 g. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed separeblaj kiam ili estas kune ĉar la ino estas 3% pli granda kaj ĝis 26% pli peza. La supraj partoj, kapo kaj brusto estas helgrizaj. La ventro estas blanka kun fajna malhela strieco. La larĝaj flugiloj estas palgrizaj kun nigra flugilbordo markata de mallarĝa blanka linio. La vosto estas nigra kun ununura larĝa blanka bendo. Estas nuda vizaĝomakulo de varia koloro el flavecaj al oranĝecaj (ĉefe pro ekscitiĝo). Plenkreskuloj havas malhelbrunajn irisojn kaj flavajn krurojn.
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas palbrunan anstataŭ grizan, kaj malhelbrunan anstataŭ nigre; vaksaĵo estas pli verdeca. Junuloj estas distingaj el gepatroj kaj ili en akiras sian definitivan plumaron ĝis fino de la 3a jaro.
Kutimaro
Ties habitato estas arbaro prefere kun palmoj kaj ofte ĉe akvo. Ili preferas humidajn areojn, sed akceptas varie maldensajn zonojn kaj klarejojn anstataŭ densajn arbarojn. Ili loĝas same ĉe arbaraj savanoj, montetoj kun ravinoj kaj ĉeriveraj arbaroj kaj eĉ adaptiĝas al zonoj parte senarbarigitaj kaj tuŝitaj de homoj. Tiele ili observeblas foje ĉe terkultivejoj, plantejoj de eŭkaliptoj aŭ de kokosarboj. Foje ankaŭ ĉe dornarbaroj aŭ gorĝoj ĉe dezertoj. El marnivelo ĝis 3000 m.
Temas pri silentema specio. La alvoko dum la reprodukta sezono estas fajfa suii-suii-suii utila por rekono, alarmo aŭ pariĝado.
Ili vivas ĝenerale solece aŭ en paroj. La masklaj ceremoniflugoj estas karakteraj kun malrapidaj cirklaj flugoj ascende per forta flugilfrapado kaj redescendo per mallonga plonĝado. Foje ankaŭ la ino descendas. Dum la pariĝado la nuda haŭtaĵo de la vizaĝo abrupte ruĝiĝas kaj poste reiĝas rapide flave. Tio okazas ankaŭ alifoje ĉiam kaze de ekscitiĝo, ekzemple kiam oni vicas al kovado aŭ ĉe renkonto ĉeneste.
Cavaillon (MIN) (stacidomo)
Cavaillon (MIN) estas franca varstacidomo sur linio Avignon -, situanta en Cavaillon, en departemento Vaucluse, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Poliboroido
Reproduktado
Ili konstruas neston de diversaj grandoj el bastonetoj sur forko de arbo aŭ en krono de palmo 10 aŭ 20 m supergrunde. Ankaŭ la reprodukta sezono varias depende de la regiono. La ino demetas 1 al 3 ovojn. Kovado daŭras proksimume 35 aŭ 36 tagojn. Oni nestas dum 6 al 8 semajnoj (45-55 tagoj). Estas rare pli da unu ido ĉe elnestiĝo.
Cavaillon (MIN) (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Avignon - Miramas (925000).
Poliboroido
Manĝo
La Poliboroido estas ĉiomanĝanta, kaj manĝas la frukton de la Oleopalmo same kiel ĉasas vertebrulojn, kiaj reptilioj, roduloj, vespertoj, birdidoj kaj ankaŭ senvertebrulojn kiaj koleopteroj. Ties kapablo grimpi, uzante flugilojn same kiel piedoj, kaj ties longaj duoblartikaj kruroj, permesas tiun birdon rabi la trunestojn de Libiedoj kaj Fenikuledoj serĉe de birdidoj; tio okazas ĉefe en Orienta kaj Suda Afriko. Plej ofte la predoj ne estas malfacile kapteblaj, sed estas iom malfacile akireblaj de aliaj rabobirdoj. Tiu specio povas uzi diversajn ĉassistemojn kiaj ŝvebado, gvatado, traserĉado surgrunde aŭ ĉe altaĵoj, grimpado tratrunke al nestokolonioj ktp.
Komparebla krurostrukturo kaj kutimaro aperas ĉe la neotropika Geranospizo; temas pri kazo de konverĝa evoluo.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Szentgotthárd)
Cisterciana preĝejo de Ĉieliro de Maria estas romkatolika preĝejo en urbo Szentgotthárd.
Historio
Béla la 3-a fondis tie gravan abatejon kun kirko en 1184. La abatoj venis el Francio. Proksimume en 1530 ĝi senhomiĝis pro la turkoj. En 1605 oni eksplodis la preĝejon por ne akiru ĝin hajdukoj de Stefano Bocskai. En 1675 el la ruinoj oni konstruis la duan preĝejon. La nun videbla nova preĝejo (kun la abatejo) konstruiĝis inter 1740-1764, la pli frua preĝejo nun estas teatro. La orgeno estas aŭdebla ekde 1764.
Konstruaĵo
La unusola turo situas super la ĉefenirejo kaj kreskiĝas rekte el la navo. Interne la plej granda pentraĵo prezentas batalon de Szentgotthárd, la ĉefaltaro laŭ la kutimo prezentas Ĉieliron de Sankta Maria. Ĉe la flanka altaro estas videbla bildo pri morto de Sankta Jozefo.
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto. Ĝis 1950 la cistercianoj havis la preĝejon, poste la ordeno ne povis funkcii en Hungario.
1578
En la jaro 1578 post Kristo okazis, interalie:
Madagaskara poliboroido
La Madagaskara poliboroido (Polyboroides radiatus) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj. Ĝi estas unu el la du membroj de la genro de Poliboroidoj. Fakte ĝi estas endemia de Madagaskaro. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Temas pri specio ĉefe griza en supraj partoj kaj brusto kun flaveca nuda haŭtaĵo vizaĝa kiu ruĝiĝas kaze de ekscitiĝo; la ventro estas tre fajne strieca. La flugilplumoj estas kontraste nigraj kaj same la vosto kiu havas centran helan bendon.
Al-Mahdi
Muhammad ibn Mansur al-Mahdi (126 aŭ 127-169 Heĝiraj jaroj, aŭ 744 aŭ 745-785), estis la tria abasida kalifo kiu regis de 158 ĝis 169 Heĝiraj jaroj (775–785). Li sukcedis sian patron, al-Mansur.
Al-Mahdi, kies nomo signifas "Rekte kondukita" aŭ "Elaĉetinto", estis proklamita kalifo kiam sian patro estis mortanta. Lia pacema regado pluigis la politikojn de siaj antaŭuloj.
.cw
.cw estas planita sed ne uzata nacia domajno de la alta nivelo por Kuracao (Nederlandaj Antiloj). Estas konfirmita la 15-an de decembro 2010. Tiu decido tuj sekvis la malfondon de la aŭtonomio Nederlandaj Antiloj kaj atribuon, la 10-an de oktobro 2010, al Kuracao de nova statuso de memregata ŝtato ene de Reĝlando de Nederlando. Nuntempe estas uzata la nacia domajno de la alta nivelo por Nederlandaj Antiloj (.an).
Predikejo
Predikejo aŭ predika katedro: En la kirkoj, do kristanaj preĝejoj, la prediko ekde la 13-a jarcento ekhavis pli gravan rolon, kio montriĝis en la arĥitekta stilo. La alta loko kaj la ornamaĵoj substrekis la gravecon de la prediko.
Nuntempe per la elektraj laŭtiloj kaj la deziro de alproksimiĝo al la aŭskultantoj oni ofte uzas pli malgrandan lokon (ambono) por la prediko kaj aliaj laŭtlegoj.
1592 Mathieu
1592 Mathieu estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Sylvain Arendelde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Ĝi nomita "Mathieu", laŭ la antaŭnomo de unu nepo de la malkovrinto.
Dora
Dora estas ankaŭ virina donita nomo. Malpeza Gustav kaj Dora estis nomoj de la plej grandaj (kalibro 80 cm) kaj kostaj kanonoj de la mondo, kiuj estis uzataj. Ĝin produktis la firmao Krupp en 1937–1941, la evoluigon direktis direktoro prof. dr.-inĝ. Erich Mueller (1892–1963) kaj estis uzataj en la dua mondmilito (1942 ĉe Sevastopolo, Sovetunio).
La kanonoj estis neniigitaj en 1945 fare de germanaj soldatoj.
Neyer (apartigilo)
Neyer estas la familia nomo de:
Vidu ankaŭ
Amfibia albordiĝo
Milita albordiĝo estas amfibia milita operaco celanta deponi sur marbordo soldatojn kaj militan ilaron el albordiĝaj ŝipoj por invado.
Tipa disvolviĝo (dua mondmilito)
Kvankam praktikata de longe, tiu konkera tekniko estis plibonigita kaj tre multe uzata de la aliancanoj dum la dua mondmilito.
La teda albordiĝo de la francaj trupoj en Narvik klare montris la mankon de adaptita ilaro : la trupoj estis transportataj per pasaĝerŝipoj kaj la ilaro per kargoŝipoj, kies malŝarĝado necesigis havenajn instalaĵojn. Kaj precipe la albordiĝo ne povis okazi en malamika areo.
La tekniko elpensita de la aliancanoj disvolviĝis laŭ tri ĉefaj fazoj kaj necesigis ilaron taŭgan por ĉiu el la misioj.
La operacoj de amfibia albordiĝo estas preskaŭ ĉiam antaŭataj per aviadila aŭ ŝipa bombardo kaj tre ofte per paraŝutiga operaco.
Unua fazo
Tio konsistas en surpriza konkero kaj purigo de albordiĝa aero. La unua ondo albordiĝas per ebenfundaj barĝetoj, kiuj grundiĝas sur la plaĝoj. Por limigi ilian vundeblecon, la trupoj estas disigitaj laŭ grupetoj sufiĉe foraj unu de la aliaj.
La uzata ilaro, kreita dum la dua mondmilito konsistis tiam el :
Dua fazo
Kiam la plaĝo estas sekurigita, la dua sturma ondo povas veni. Surgrundigitaj per pezaj transportiloj, tiuj trupoj venas por deĵorŝanĝi tiujn de la unua ondo kaj rezisti al eventualaj malamikaj kontraŭatakoj.
Por tiu fazo, du ŝiptipoj estis uzataj :
Tria fazo
Temas pri albordiĝo de duagradaj trupoj, kiuj estas alportitaj grandkvante per pasaĝerŝipoj, la ilaro estis transportata per liberecŝipoj aŭ per ŝipoj aparte konstruitaj por rapida algrundiĝo :
Dua mondmilito
Dum la Pacifika batalo, la aliancanoj kondukis 78 gravajn militajn operacojn kun almenaŭ unu bataliono
Insuloj (regiona unuo)
Insuloj (Περιφερειακή ενότητα Νήσων) estas unu el la Regionaj unuoj de Grekio. Ĝi estas parto de la regiono Atiko. La regiona unuoj kovras la teritoriojn de la Saronaj Insuloj, malgrandan parton de la duoninsulo Peloponezo kaj kelkajn insulojn ĉe la orienta marbordo de Peloponezo.
Administracio
Kiel parto de la registara reformo de 2011 nome Kallikratis, la regiona unuo Centra Ateno estis kreita el parto de la iama Pirea Prefekturo. Ĝi estis subdividita en 8 municipoj. Tiuj estas la jenaj (numero kiel en la mapo):
Lupatrino
Lupatrino (luita patrino, anstataŭiga patrino) estas tiu fekundema virino, kiu naskas infanon por alia persono aŭ paro, portas, vivnutras en sia korpo ilian feton (do, "luas" sian uteron, alivorte "gravediĝo por aliulo". La lupatrino povas esti laŭsanga patrino de la infano, tiam ŝi gravediĝas per arta fekundigo aŭ enigo de fekundigita embrio, tiokaze la rilato inter la lupatrino jam ne estas laŭsanga. La lupatrino povas esti pagata aŭ ŝi povas oferti sian servon pro emocio (ekz. okaze de parencoj).
La lupatrineco povas okazi de negravedebleco de la virino aŭ aliaj kuracistaj kaŭzoj, kiuj igas la gravedecon danĝera. Uzo de lupatrino okazas ankaŭ ofte ĉe samseksemulaj paroj, kiuj do deziras propran, laŭsangan infanon.
Permesita lupatrineco
Plimuto de landoj ne permesas lupatrinecon (ekz. 15 el 27 EU-landoj), sed do permesas kelkaj grandaj, gravaj landoj.
En kelkaj federaciaj ŝtatoj de Usono, lupatrineco estas permesata ankaŭ por samseksemuloj. Lupatrineco estas permesata ankaŭ en Belgio, Grekio, Britio, Israelo, Aŭstralio, Nederlando, Ukrainio, Barato, Kanado (krom en Kebekio).
Brienz
Brienz havas la sekvantajn signifojn:
Suvorov (apartigilo)
La nomon Suvorov povas signifi :
Casalmaiocco
Casalmaiocco estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Berzo San Fermo, Borgo di Terzo, Foresto Sparso, Luzzana, Trescore Balneario kaj Zandobbio. Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Astronomio en mezepoka Islamo
Islama astronomio enhavas la astronomiajn disvolvigojn faritajn en la Islama mondo, partikulare dum la Islama Ora Epoko (8a–15a jarcentoj), kaj ĉefe verkitaj en la araba lingvo. Tiuj disvolvigoj ĉefe okazis en Mezoriento, Centrazio, Al-Andalus, kaj Nordafriko, kaj poste en la Malproksima Oriento kaj Hindio. Ĝi ege paralelas al la genezo de aliaj islamaj sciencoj en sia asimilado de fremda materialo kaj en la amalgamado de la disaj elementoj de tiu materialo por krei sciencon kun islamaj karakteroj. Tio inkludis antikvgrekan, sasanidan, kaj hindiajn verkojn partikulare, kiuj estis tradukitaj kaj disvolvigitaj. Siavice, Islama astronomio poste havis gravan influon sur la bizanca kaj eŭropa astronomioj same kiel sur la ĉina astronomio kaj la Malia astronomio.
Grava nombro de steloj en la ĉielo, kiaj Aldebarano, Altairo kaj Deneb, kaj astronomiaj terminoj kiaj alidado, azimuto, kaj nadiro, estas ankaoraŭ referencataj laŭ siaj arabaj nomoj. Restas nuntempe granda korpuso de literaturo el islama astronomio, nombre proksimume 10,000 manuskriptoj disaj tra la tuta mondo, multaj el kiuj eĉ ne estis modernepoke legitaj aŭ katalogitaj. Eĉ tiele, akuratan bildon de la islama aktiveco en la fako de astronomio oni povas rekonstrui.
1577
En la jaro 1577 post Kristo okazis, interalie:
(111819) 2002 DD1
(111819) 2002 DD1 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la belga astronomo Thierry Pauwels elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle, Belgio.
T. W. Ratana
Tahupōtiki Wiremu Rātana (25a de januaro 1873 - 18a de septembro 1939) estis la fondinto de la Rātana eklezio en la frua 20-a jarcento en Nov-Zelando. Li ekstaris al eminenteco kiel kredokuracanto. Rimarkinda verko de lia estis la Blua Libro
Komencoj
Rātana estis de la Ngati Apa kaj Ngā Wairiki tribo - liaj subtriboj estis Nga Ariki, Ngāti Hikapirau, Ngāti Rangiwaho, Ngāti Kiriwheke kaj Ngati Kauae. Sur la flanko de lia patrino li estis de Ngā Rauru Kiitahi, lia patrino apartenis al la Rangitaawhi Hapū.
Li edziĝis kun Te Urumanao Ngāpaki Baker, kiu havis genealogiajn ligilojn al la Ngāti Ruanui, kaj eble Te Āti Awa'n ankaŭ.
Rātana komencis sian spiritan mision dum la gripepidemio de 1918. Li deklaris ke starante sur la verando de sia hejmo ĉe 2pm, la 8an de novembro 1918, tri tagojn antaŭ la fino de la Unua Mondmilito, li vidis malgrandan nubon enveni de la maro direkte al lia domo. Kiam la nubo "rompmalfermiĝis" li estis superfortita de ĉeestulo kaj li rapidis en la domon deklarante "ke Paco estu al vi ĉiuj, ĉar mi estas la Sankta Spirito kiu parolas al vi ĉiuj. Rektigu vin. Pentu." Li estis dirita ke la Sankta Spirito serĉis popolon tra kiu Dio povis esti vere konata kaj akceptita. La Maorioj ne forgesis Jehovon kaj tiel ili estis elektitaj por averti la mondon se nur ili turnus sin de sia dependeco de tohungaismo (precipe la manipulaj formoj de sorĉado) kaj maoriaj dioj. Rātana estis dirita unuigi la Maoriojn kaj turni ilin al Ihoa o nga Mano (Jehovo de la Homamasoj).
Variaĵoj de lia nomo estas Tahupōtiki Wiremu Rātanan, Tahu Pōtiki Wiremu Rātanan kaj T. W. Rātana.
Heredaĵo
La Rātana Eklezio restas unu el la plej grandaj eklezioj de Maorioj. La politikaj ligiloj kun la Labor-partio restis fortaj dum pli ol 40 jaroj, sed estis efektive dividitaj per la aperiĝo de la Māoria Partio, kiu estis fondita en 2004 kaj funkciigis en konfid-subtena interkonsento (kun la Nacia Partio, la tradicia rivalo de Laborismuloj) post la 2008 elektado.
Referencoj
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo T. W. Ratana article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2016-06-22 13:24:23.
Crêt-d'y-Bau (stacidomo)
Crêt-d'y-Bau estas fervoja stacidomo en Montreux, Svislando.
Dika Bertha
Dika Berta (germane: Dicke Bertha) estis germana kanono, uzita dum la unua mondmilito. Ĝi havis la atingopovon de 14 km, la pafaĵo pezis 930 kg el kiu 110 kg estis eksplodaĵo.
Oni produktis de ĝi 10 ekzemplerojn, kun diametro de 420 mm.
Altebenaĵo
Altebenaĵo estas grandarea regiono aŭ tereno kiu troviĝas sur alteco pli ol 200 metrojn super la ĉirkaŭa teritorio. La altebenaĵa pejzaĝo karakteriziĝas per malgranda diferenco inter valoj kaj pintoj. Proksime de oceanaj bordoj, altebenaĵoj povas situi nur iom pli ol 200 metrojn super la marnivelo, tre for de oceanoj tamen povas temi ankaŭ pri situo de pluraj kilometroj super la marnivelo - decida por la rajto nomi ebenaĵon "altebenaĵo" do ne tiom estas la absoluta alteco super la mara nivelo ol la relativa alteco super la ĉirkaŭa teritorio. Ankaŭ la grandeco ne estas absolute difinita.
Ofte altebenaĵo estas limigita per randaj montaregoj: plej fama ekzemplo estas la vastega Tibeta Altebenaĵo, la meza parto de la plej alta regiono de Centra Azio, kiu konsistigas la plej ampleksan, averaĝe pli ol 4.500 metrojn altan, geologian mason de la mondo.
NGC 2608
NGC 2608 (aliaj indikoj — UGC 4484, IRAS08322+2838, MCG 5-20-27, ARP 12, ZWG 149.55, KUG 0832+286, PGC 24111) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
4704 Sheena
4704 Sheena estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Sheena" en honoro de Sheena Fleming Phillips, fratino de la malkovrinto kaj pejzaĝa pentristino.
Topinabee
Ĉefulo Topinabee (Toopinaabii, Li Kiu Sidas Trankvile) estis estro de la Potavatomoj. Li naskiĝis en la vilaĝo de sia patro ĉe la Rivero St. Joseph en 1758. Ĉefulo Topinabee estas filo de hereda ĉefulo de ĉiuj Potavatomoj, Anakviba (Nanakviba), kaj frato de Ĉefulo Chebaas, biologia avo de Ĉefulo Abram B. Burnett (Nanweshmaa). Kune kun lia patro, li ankaŭ konatiĝis kiel unu el la plej elstaraj Potavatomiaj ĉefuloj en historio. Li dokumentiĝis kiel la elstara militisto, kaj famiĝis pro siaj imponaj taktikaj decidoj en multaj bataloj, samkiel sia patro, kiu mortis en 1826. Li estis konsilanto al Tecumseh dum ties popolleviĝo. Li subskribis la Traktaton de Greenville en 1795, kiu cedis multon el la nuna usona ŝtato de Ohio al Usono. Li ankaŭ subskribis 11 postajn traktatojn. Lin sekvis kiel estro de la Potavatomoj Leopold Pokagon.
Rondon (Paranao)
Rondon estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 9.005 loĝantojn en 2010.
Csesztve
Csesztve [ĉestve] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, en valo de rojo, fine de sakovojoj. Balassagyarmat troviĝas 7, Rétság 17, Szécsény 24 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio devenis el 1423. En la 16-a jarcento la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Baldaŭe slovakoj refondis Csesztve.
Ŝatokupo
Ŝatokupo (ankaŭ konata kiel la neologisma hobio) estas okupo, kiun oni faras dum libera tempo por propra kontentiĝo. Kvankam tio, kion oni faras por gajni monon, ne estas ŝatokupo, la profesio de unu homo povas esti la ŝatokupo de alia homo - ekzemple, ĝardenado aŭ kuirado.
Apenaŭ plu uzata sinonimo el la unuaj tempoj de esperanto estas "amata ĉevaleto".
Görlich (apartigilo)
Goerlich aŭ Görlich estas la familia nomo de:
Sankt Georgen am Leithagebirge
Sankt Georgen am Leithagebirge, kroate Svetojurje, hungare Lajtaszentgyörgy [lajtasentdjordj] estas iama vilaĝo en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, nun estas ekstera parto de Eisenstadt.
Historio
La loko estis loĝata jam dum 8000 jaroj. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1351 laŭ tiama hungara ortografio "Zenthgurg". En 1529, 1532 kaj en 1683 la turkoj, en 1605 Stefano Bocskai, en 1620 Gabrielo Bethlen detruis la komunumon. Pro la oftaj militoj en 1713 pesto okazis. En 1809 la francoj okupis la vilaĝon. En 1910 vivis en Lajtaszentgyörgy 1235 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Kismarton, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Sankt Georgen am Leithagebirge aliĝis al Eisenstadt en 1970.
Komunumoj de Sankta Georgo en Hungara reĝlando
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Transilvanio, vidu ilin Csíkszentgyörgy!
Carl Arnold (apartigilo)
Carl Arnold estas la nomo de:
Vidu ankaŭ:
Ereŝkigal
Ereŝkigal estas la diino de la submondo en la sumera-akada mitologio. Ŝi regas la submondon kune al sia konsortulo Nergalo. Ŝi estas filino de Anu kaj fratino de la diino Iŝtar, kaj antaŭe estis ĉiela diino. Tamen, ŝi estis forkaptita de la drako Kur kaj portita en la submondon, kie ŝi iĝis reĝino. Ereŝkigal estis la sola dio kiu povis juĝi kaj ordoni en sia regno. Ŝia ĉefa adorejo troviĝis en Kutha.
Warne
Warne (Prononcita: Worn) estas komunumo en la Kantono Clay, Norda Karolino. Ĝi ne korpiĝis. En la jaro 2000 ĝi havis populacion de 573 loĝantojn.
1575
En la jaro 1575 post Kristo okazis, interalie:
Le Déserteur (kanzono)
Le Déserteur (esperante: La Dizertonto, La Dizertinto aŭ La Dizertanto ) estas fama kontraŭ-milita kanzono verkita franclingve de Boris Vian kaj eldonita en 1954 dum la Batalo de Dien Bien Phu.
Ĝi estis poste tradukita al la angla, itala, hispana kaj multaj pliaj lingvoj kaj estis grava kontraŭ-milita kanzono de Joan Baez dum la Vjetnama milito.
Lago de Baldegg
Lago de Baldegg (Baldeggersee) estas lago en kantono Lucerno en Svislando.
Le Déserteur (kanzono)
En Esperanto diskonatiĝis tri diversaj tradukoj: La unua, de 1956, estis de Georges Lagrange, rekte bazita sur la originala teksto de Boris Vian kaj probable entute la unua traduko de la kantoteksto al alia lingvo. Ĝi kantiĝis fare de Ĵak Le Puil, dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj unu el la plej konataj esperantlingvaj kantistoj, kaj inkluziviĝis en la albumo Danĝera ul’ de 1978. La dua versio estas traduko de Renato Corsetti, multjara estrarano kaj de 2001 ĝis 2007 prezidanto de Universala Esperanto-Asocio, kaj klare baziĝas sur la itallingva versio de Giorgio Calabrese kantata aparte de Ivano Fossati. La tria, alternativa versio estas traduko de Franko Luin. La tekstoj de ĉiuj tri tradukoj kompare legeblas en la retejo sube indikita, kiu prezentas la kanton krom en la origina franca lingvo kaj en Esperanto ankoraŭ en tradukoj de 46 pliaj lingvoj.
Lago de Baldegg
Priskribo
Ĝia areo estas proksimume kaj ĝia maksimuma profundeco estas 66 m. Sude de la lago situas la vilaĝo Baldegg, kiu estas parto de la komunumo Hochdorf LU. La akvokolekta bazeno de la Lago de Baldegg kovras areon de 73 km². Ĝia ĉefa alfluanto estas la rivero Ron, kiu alfluas la lagon en la sudo. Krome alfluas diversaj malgrandaj riveretoj ĉe la okcidenta deklivo de Lindenberg al la lago. Ĉar la alfluantoj de la lago alportas nur malmulte da akvo, la meza restadtempo de la akvo en la lago daŭras proksimume 5,5 jarojn malgraŭ ĝia malgrandeco. La elfluo de la lago estas la rivero Aabach, kiu elfluas norde kaj post malmultaj kilometroj alfluas al la Lago de Hallwil. La sola komunumo, kiu situas rekte ĉe la lagobordo estas Gelfingen; la du pli grandaj komunumoj Hitzkirch kaj Hochdorf situas iomete for de la lago ĉe la piedo de la monto Lindenberg.
Le Déserteur (kanzono)
Dum 2013 la muzikgrupo "La Perdita Generacio" esperante adaptis la kanton sub la titolo La dizertanto en la albumo Ĉiamen plu.
Kelkaj kantintoj
La kanzono estis kantita de (laŭalfabete):
V-3
La unuaj provoj okazis en januaro 1944 kun 130 m longa eksperimenta aparato. Ĉe Mimoyecques (Calais, Francio) oni volis pafi 140 kg pezajn pafaĵojn je distanco de 165 km. Antaŭ la unua pafo, la kanonon trafis bombo kaj detruis ĝin.
Vera uzo okazis en Lampaden ĉe Trier de la 30-a de decembro 1944 ĝis 22-a de januaro 1945 dum la Ardena ofensivo. La du kanonoj pafis 183 grenadojn je distanco de 50 km, dum trafis nur 44 en la celita rondo.
788 Hohensteina
788 Hohensteina estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Franz Kaiser elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbeto Hohenstein, kie loĝis la edzino de la malkovrinto.
En 2008, ĝia rotacia periodo estis taksita je 1,549 tago (37,176 horoj). En 2015, novaj studo de ĝia luma kurbo donas periodo de 29,94 horoj, sed kun precizo de nur 30%. Pluraj aliaj observoj donis kontraŭdirantajn rezultojn. Laŭ observoj de la Observatorio de Ĝenevo, ĝi povus esti duopa asteroido.
Ondřejov (Rýmařov)
Ondřejov (Andersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rýmařov en distrikto Bruntál. Vivas ĉi tie.
Ondřejov situas en katastra teritorio Ondřejov u Rýmařova kun areo 5,06 km².
Historio
La municipo estas unuafoje menciata en la jaro 1398 kiel parto de senjorujo Rabštejn. Post dua mondmilito la devena germana loĝantaro estis ellandigita.
The Misfits
The Misfits (La Neadaptitoj) estas usona malkomedia filmo de 1961 verkita de Arthur Miller, reĝisorita de John Huston, kaj kun stelaktoroj Clark Gable, Marilyn Monroe kaj Montgomery Clift. Duarangaj geaktoroj estis Thelma Ritter, Eli Wallach kaj Kevin McCarthy. Tiu filmo entenas la finajn aperojn de kaj Gable kaj Monroe. Ĉe Gable, la filmo havis postmortan prezentadon, dum Monroe mortiĝis la venontan jaron. La intrigo centriĝas al jŭs divorcita virino (Monroe) kaj ŝia tempo pasita kun vakero (Gable) kaj lia rodeo-rajda amiko (Clift) en la dezerto de Okcidenta Nevada en la 1960-aj jaroj. La filmo ne ĝuis komercan sukceson je la tempo de ties prezentado sed ĝi ja ricevis pozitivajn kritikajn komentojn pro sia scenaro kaj aktorludado kaj ankoraŭ nuntempe ĝi estas konsiderita kiel tre bonkvalita.
Geaktoraroj kaj roloj
John Huston aperis kiel nelistigita figuranto en la sceno de ĉantaĝo.
Ĉiuj ĉefaj geaktoroj jam mortiĝis. Sro. Wallach forpasis en 2014, Sro. McCarthy en 2010.
Amatenango de la Frontera
Amatenango de la Frontera estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. Amatenango situas rekte ĉe la landlimo al Gvatemalo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Amatenango de la Frontera. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07006.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25346 loĝantojn. El tiuj estis 12186 viroj kaj 13160 virinoj. La komunumo havas surfacon de 171 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 870 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14851 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 11201 scipovis legi kaj skribi kaj 3640 personoj estis analfabetoj. Do 75% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 25% estis analfabetoj.
26094 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 760 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 2.91% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Uruachi
Uruachi estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Uruachi. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08066.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7934 loĝantojn. El tiuj estis 4042 viroj kaj 3892 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3058,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1360 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 300,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18,0 °C.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 7296 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1299 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 17,8 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
58466 Santoka
58466 Santoka estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Santoka Taneda (japane: 種田山頭火, 1882–1940), la "vaganta hajka poeto" naskiĝinta en gubernio Jamaguĉi kaj mortinta en gubernio Ehime. Bone konata pro sia hajkoj de libera stilo, kiuj ne sekvas la regulon de la 5-7-5 silaboj, Santoka komponis ĝis 84 000 hajkojn kaj grande kontribuis al la revuo pri hajkoj So-un.
Al-Battani
Unu el plej bone konataj atingoj de al-Battānī en astronomio estis la determinado de la suna jaro kiel komponita el 365 tagoj, 5 horoj, 46 minutoj kaj 24 sekundoj kio estas nur 2 minutojn kaj 22 sekundojn malakurate.
Stefan Raab
Stefan Konrad Raab (naskiĝis la 20-an de oktobro 1966 en Kolonjo) estas germana distristo, televida prezentisto, popkantisto, kantaŭtoro, komponisto kaj muzikproduktisto.
Vivo
Stefan Raab naskiĝis la 20-an de oktobro 1966 en Kolonjo, kaj kun sia fratino kreskis tie. La gepatroj havis viandovendejon. Post abituro en la gimnazio Aloisiuskolleg de Bonn-Bad Godesberg li pasigis la devigajn soldatoservajn monatojn en Kolonjo kaj poste kvin semestrojn studis juron en la universitatoj de Kolonjo kaj Bielefeld. Samtempe li en la gepatra vendejo lernis la metion de buŝisto. Ekde la jaro 1990 li diversmaniere laboras kiel televida distristo, prezentisto kaj kantisto.
Komence li produktis mallongajn muzikorekonilojn por pluraj televidaj programoj kaj iuj komercaj produktoj. Kome li produktis popmuzikaĵojn, interalie de la grupo Die Prinzen. Ekde la jaro 1993 li prezentis programon de la germanlingva popmuzika televida kanalo VIVA. Sekvajare li konatiĝis per neserioza repmuzika kanto pri Berti Vogts, tiama trejnisto de la Germana nacia teamo de futbalo. En marto 1996 sekvis same neserioza repmuzika kanto Hier kommt die Maus pri konata germanlingva porinfana televida programo, kaj li ricevis propran radioprogramon Raabio en kanalo de la okcidentgermana radio WDR. En 1998 li komponis kanton, kiu, prezentita de la kantisto Guildo Horn, ricevis la 7-an el 25 lokoj de la tiujara Eŭrovido-Kantokonkurso. Samjare li fondis la televidoproduktan firmaon Raab TV. Ekde marto 1999 li prezentas la televidan programon TV total de la germanlingva privata televida kanalo ProSieben - komence la programo prezentiĝis unufoje semajne, ekde printempo 2001 kvarfoje semajne. Sekvis pluraj pliaj sukcesaj kantoj, kiujn parte kantis li mem kaj parte li komponis por aliaj kantistoj.
En 2010 li organizis la nacian konkurson prepare al la Eŭrovido-Kantokonkurso, kiun gajnis la kantistino Lena Meyer-Landrut per la kanto Satellite, sekve ankaŭ gajnante la internacian konkurson. Kune kun du kolegoj, li prezentis la Eŭrovido-Kantokonkurson 2011, kies finalo okazis en Duseldorfo, Germanio.
NGC 2609
NGC 2609 (alia indiko — ESO 124-SC17) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Casalmorano
Casalmorano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Annicco, Azzanello, Casalbuttano ed Uniti, Castelvisconti, Genivolta, Paderno Ponchielli kaj Soresina.
Bohuslavice (distrikto Náchod)
Bohuslavice (la katastra teritorio kaj fervojstacio portas nomon Bohuslavice nad Metují) estas vilaĝo de Ĉeĥio. La vilaĝo havas.
Aviadila akcidento en Kazano (2013)
Aviadila akcidento en Kazano (2013) estis kraŝo de pasaĝera aviadilo Boeing 737, Moskvo (Internacia flughaveno Domodedovo) – Kazano, en la Flughaveno Kazan la. Ĉiuj 44 pasaĝeroj kaj 6 aviadilanoj pereis.
Laŭ oficiala informo, la aviadilo kraŝis dum sia alteriĝo en la flughaveno proksimume je 19:25 (moskva tempo), kiam ĝi falis sur la kurejon kaj eksplodis. Laŭ stato je 20:30 la incendio estis estingita, la flughaveno Kazan ne funkciis.
Laŭ informo de amaskomunikiloj la aviadilo provis alteriĝi 2- aŭ 3-foje. ITAR-TASS informis, ke okazis eksplodo de hejtaĵa cisterno.
Pereintoj
Listo de pereintoj : Минниханов Ирик, Антонов Александр, Ляшин Юрий, Сибгатуллин Абдулла, Сибагатулина Мария, Музычук Дмитрий, Ошуркова Маргарита, Щукина Виктория, Сафин Булат, Прокофьев Павел, Кучерова Анна, Смоленцев Николай, Смоленцева Елена, Хафизова Алина, Мангушева Татьяна, Баранова Яна, Янкилайкис Александр, Гуялдано Каролина, Фазлиева Резеда, Морозова Ольга, Сгурская Виктория, Гаджиева Диана, Арташева Дарья, Скворцова Эллина, Ветринцев Денис, Зарипова Венера, Акулинина Наталья, Ивашкевич Ирина, Макаров Геннадий, Гужиев Рустам, Назиров Руслан, Пархоменко Роман, Зарипова Альбина, Дрантусова Наталья, Князев Евгений, Кашапова Алина, Стехова Анастасия, Бурдин Юрий, Садрутдинов Айрат, Камашев Мстислав, Кузнецова Елена, Ахметшина Алия, Рашитова Диляра, Сафиуллина Диана.
Ĉiuj 50 pereintoj estis trovitaj sur la loko de katastrofo. Listo de iliaj nomoj estis pendigita en la flughaveno kaj en kelkaj aliaj lokoj (interalie, en vestiblo de la Kazana stacidomo en Moskvo).
Kaŭzo de la katastrofo
Kio kaŭzis la akcidenton, oni ne sciis ĝis la 2015-12-24, kiam aperis oficiala raporto. Inter eblaj kaŭzoj oni nomas eraron de aviadistoj, teknikan problemon kaj malbonan veteron. Tamen informo pri malbonaj veteraj kondiĉoj ne estis oficiale konfirmita.
Laŭ informo de "Interfaks" tiu aviadilo jam trafis akcidenton unu jaron antaŭe. Oni asertas, ke ankaŭ tiun ĉi fojon ĝi estis en malbona stato.
Jam du tagojn post la akcidento, la 2013-11-19, aperis provizora raporto de la Interŝtata Aviada Komitato (IAK) pri la analizo de la flug-registriloj. Ĝi konstatis interalie:
Urbodomo de Kaselo
La Urbodomo nova de Kasela (Neues Rathaus Kassel) troviĝas en la centro de Kassel, Germanio, Obere Königsstraße nr 8.
Historio
La inter 1905-09 konstruita Nova urbodomo respegulas ankoraŭ hodiaŭ, malgraŭ la pli simpla rekonstruo post la damaĝo dum al Dua mondmilito, tre bone la memkomprenon de la konstruintoj el la epoko de imperiestro Vilhelmo la 2-a.
Novkonstruo eknecesis pro la rapida kresko de la urbo ekde 1866. La ĉekonkurse gajninta arkitekto Karl Roth el Dresdeno, tiutempe asistanto ĉe la Teknika altlernejo de Darmstadt, realigis konstruaĵon en novbaroka stilo sur H-forma horizontala surfaco. La flanko de ĉe Königs-straton kreitis impone kaj fortimprese kiel honora korto kun aloj antaŭeniĝantaj kaj larĝa liberaera ŝtuparo. La pli antaŭa konstruaĵero en la mezo, malantaŭ kiu la konsiliana kunsidejo faritis, ricevis grandajn kolonojn, gigantan gablon kaj firstotureton.
Interno kaj putoj
La interno de la konstruaĵo estas fama pro siaj grandegaj koridoroj, haloj kaj triobla ŝtuparo kun belegaj skulptaj ornamaĵoj kaj pentraĵoj. Multo el tio konservitis. La ŝtuparo kun bronzaj grupoj de la kvar sezonoj aŭ la por nedaŭraj ekspozicioj uzita Karl-Branner-halo ĉeflanka transmetis bonan ideon de la iama aspekto.
Post la milito ne plu reproduktis la granda gablo kaj la altaj mansardaj tegmentoj. Por la honora korto du elstaraj kaselaj fabrikestroj donacis putojn: la lokomotivfarinto Karl Henschel komisiis la skulptiston Hans Everding krei artaĵon pri patrino kun infanoj, kiu revenas de la laboro. Sigmund Aschrott, la juda tekstilaĵindustriisto kaj kreinto de la hohencolerna urbokvartalo (Vorderer Westen) mendis ĉe la urbodoma arkitekto mem puton kun pinta piramida supero. Detruis la piramidon la nazioj. Hodiaŭ memoras la pereintan puton la kasela artisto Horst Hoheisel en 1987.
Fonto
Wurzel, Thomas (red).: ''Kulturelle Entdeckungen Nordhessen. Band II'', eldonita fare de Sparkasse-Kulturstiftung Hessen-Thüringen, Stuttgart 2002, p. 63
Ideokratio
Ideokratio estas sistemo de regado aŭ de politika kaj socia organizado bazita sur monisma ideologio. Temas pri politikaj sistemoj en kiuj ekzistas ideologio dominanta profunde enradikigita en politiko en kiu, ĝenerale, la politiko estas ĉeestanta en la majoritato aŭ en ĉiuj aspektoj de la socio. ​ La ideologio de ideokratio montriĝas kiel absoluta, universala kaj suprema sistemo por la kompreno de la socia vivo, simile al tiu de dio en monoteisma religio.
Depresio (ekonomiko)
En ekonomiko, depresio estas maniero priskribi ekonomian krizon kiu konsistas en granda malpliigo daŭra de produktado kaj konsumo, akompanata de altaj indicoj de sendungeco kaj de entreprenaj bankrotoj. Ĝi estas konsiderata kiel rara kaj ektrema formo de recesio. Depresio karakteriziĝas per nenormala pliigo de sendungeco, malpliigo de la kvantoj de kreditoj, reduktado de la produktado kaj de la investado, variaj bankrotoj, malpliigitaj kvantoj en la komerco, same kiel pro fluktuoj de tipoj de monŝanĝoj ege volatilaj kiuj, plejparte, konstituas devalutojn. Ankaŭ la deflacio aŭ la inflaciego estas oftaj elementoj de depresio.
Ĝi diferencas el recesio je tio ke tiu estas nur normala kaj provizora malakcelo de la konjunkturo, dum depresio estas la plej malalta punkto de la ekonomia ciklo. La ekzemplo plej konata estas la Granda Depresio de la 1930-aj jaroj kiu tuŝis ĉiujn okcidentajn landojn kaj kiu estis partikulare akra en Usono.
Stacio Wakayamashi
Stacio Wakayamashi (japane: 和歌山市駅 [Ŭakajamaŝi-eki], angle: Wakayamashi Station) estas fervoja stacio en Ŭakajama, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kisei (ĉefa) kaj 2 liniojn de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai (ĉefa), Linio Nankai-Wakayamakō.
1574
En la jaro 1574 post Kristo okazis, interalie:
Apuarema
Apuarema estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 7.459 loĝantojn en 2010.
Casalmoro
Casalmoro estas komunumo de Italio.
Kölesd
Kölesd [koleŝd] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Szekszárd.
Situo
Kölesd situas en valo, laŭ dekstra bordo de Sió (kun ponto), laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Budapeŝto-Bátaszék. Paks kaj Szekszárd troviĝas po 25 km-ojn for.
Historio
Kölesd apartenas al vinregiono de Szekszárd. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, poŝto, apoteko, kuracejo, infankuracejo, dentokuracejo.
Famuloj
En Kölesd naskiĝis:
Robert Delaunay
Robert DELAUNAY (naskiĝis en la 16-a arondismento de Parizo, mortis  en Montpellier) estis franca pentristo. Kun sia edzino Sonia Delaunay kaj kelkaj aliaj, li estis la fondinto kaj ĉefa aganto de orfeisma arta movado, branĉo de kubismo kaj grava avangarda movado en la frua 20-a jarcento. Liaj laboroj pri koloro devenis de pluraj teorioj de la "leĝo de simultana kontrasto de koloroj", formulitaj de Michel-Eugène Chevreul. Per laboro fokusita al aranĝo de koloroj sur la kanvaso, li serĉis pentran harmonion.
Delaunay partoprenis en avangarda generacio, aparte produktema el arta vidpunkto inter 1912 kaj 1914. Li estis tre ligita (en korespondado, en arto, eĉ en amikeco) kun la poetoj Guillaume Apollinaire kaj Blaise Cendrars, rusaj pentristoj Vasilij Kandinskij kaj Miĥail Larionov, germanaj pentristoj August Macke aŭ Franz Marc. Li tiam estis konsiderata la plej influa pentristo, kun Pablo Picasso.
Post la milito, li amike ligiĝis kun artistoj de la superrealisma movado, kies portretojn li faris, sen pro tio adopti iliajn vidpunktojn kaj artajn vidojn. Li notinde ligis fortan kaj daŭran amikecon kun la poeto Tristan Tzara.
Lia nomo estas ankaŭ asociita al Eiffel-Turo, kies elstariĝon li vidis dum li estis kvar-jaraĝa, kaj kiun li pentris multfoje dum sia kariero, uzante malsamajn metodojn, unue nov-impresionisman poste kubisman, kaj fine per sia simultanisma metodo.