cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romaniko
Tabulpentraĵo
,etpaŝe ekiras sur la vojo de la eŭropa arto. Grandformataj
Murtapiŝoj
same servas al la bilda redono de historiaj kaj bibliaj rakontoj.
Novromaniko
Ĉirkaŭ 1850 kaj poste aperis emo konstrui (precipe preĝejojn) laŭ la modelo de la romaniko aŭ rekonstrui (malnovajn) romanikajn konstruaĵojn stilkonforme (ekzemple en Speyer). Ĉi tiun konstrustilo nomiĝas novromaniko. Bonvolu legi ankaŭ sub historiismo. Cetere en tiu tempo oni ofte forigis originalajn barokajn internaĵojn.
Hiperoliedoj
La Hiperoliedoj aŭ laŭ la latina scienca nomo Hyperoliidae, estas granda familio de mal- al mez-grandaj, brilkoloraj ranoj kiu enhavas pli ol 250 specioj en 19 genroj. Dekdep genroj estas indiĝenaj de sub-Sahara Afriko. Aldone, la monotipa genro Tachycnemis loĝas en la Sejŝeloj, kaj la genro Heterixalus (nune 10 specioj) estas endemia de Madagaskaro.
Hiperoliedoj gamas el 1.5 al 8 cm en korpolongo. Multaj specioj havas fajnan, brilbildan haŭtaĵon kiu preskaŭ aspektas emajlaj.
Plej hiperoliedoj estas arboloĝantaj, sed kelkaj estas surteremaj, inklude kelkajn speciojn de la genro Kassina kiuj moviĝas perpiede aŭ kuranta pli ol saltante. Dietoj varias amplekse, kun ekzemploj kiaj Tornierella, kiu specializiĝas en helikoj, kaj Afrixalus fornasini, la nura surtera rano konata kiu predas ovojn de aliaj specioj de anuroj.
La reproduktado en tiu familio ekas starte de la pluvsezono, kiam hiperoliedoj kongregacias je reproduktejoj. Plej hiperoliedoj demetas siajn ovojn en akvo, kvankam ŝaumonestumado, arbotrua reprodukatdo, kaj ovodemetado en vegetaĵaro super akvo estas konataj konduteroj. Afrixalus konstruas foliajn nestojn por siaj ovoj, per faldado kaj gluado de bordoj de folioj. Ranidoj estas flakotipaj larvoj kun grandaj dorsaj naĝiloj sur siaj vostoj.
Oni ne konas fosiliojn de hiperoliedoj.
Tionila klorido
Tionila klorido aŭ SOCl2 estas neorganika kombinaĵo de sulfuro, kloro kaj oksigeno, senkolora aŭ flaveca, densa, koroda, fumeganta, larmiga kaj toksa likvaĵo kun malagrabla penetranta odoro. Klorido de tionilo estas ĉefe uzata kiel klorigagento. Ĝi estas uzata ankaŭ en la produktado de kemiaj armiloj kaj kelkfoje ĝi estas konfuzita kun la sulfurila klorido aŭ SO2Cl2 kies proprecoj malsamas signifoplene. Klorido de tionilo estas fonto de kloridaj jonoj dum sulfurila klorido forte agadas sur hidroksilaj grupoj kaj sulfuraj grupoj.
Per hidrolizo, ĝi malkomponiĝas en sulfuran duoksidon kaj kloridan acidon. Ĝi estas solvebla en benzeno, kloroformo kaj karbona kvarklorido. Per varmigado supre ol 150°C ĝi komencas malkomponiĝi kaj kompleta malkompando okazas ĉe 500 °C. Pro la forta reakcio inter klorido de tionilo kaj akvo, SOCl2 ne ekzistas en naturo. Tionila klorido konvertas karboksilatajn acidojn kaj alkoholojn en klorhavaj komponaĵoj.
Gödenroth
Gödenroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
10508 Haughey
10508 Haughey estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 1-an de septembro 1988 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝi estas en orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.
Kanabo
Uzado
Historie, ĝi estis ĉefe uzata por la produktado de fibroj kaj drogoj: mariĥuano] kaj [[haŝiŝo aŭ farmako. Post ĝia malpermesado, ĝia ĉefa uzo estas por produktado de mariĥuano aŭ haŝiŝo.
Cannabis sativa estas uzata precipe kiel teksaĵplanto, dum Cannabis indica kiel medicina kaj psikostimula planto.
Kanaba manĝaĵo estas manĝaĵo preparita kun kanabo. Ekzemploj enhavas la spackukon.
Kanabaj fibroj
Kanabaj fibroj estas uzataj por produkti teksaĵojn (ekz. kanabtolojn), ŝnurojn, paperon kaj ankaŭ varmoizoladon.
Efikoj
La efiko de kanabkonsumado varias multe de homo al homo kaj ankaŭ de la kvalito de la herbo, sed jen ĝeneralaj:
Eblaj negativaj aŭ maldezirindaj efikoj
Studoj pruvas, ke ekzistas ne nur mallongdaŭraj, sed ankaŭ longdaŭraj negativaj efikoj ligitaj al konsumado de kanabo kaŭzantaj dependecon, malaltiĝon de la intelekta kvociento, atakojn al la kardiovaskula sistemo kaj la spira sistemo .
Kanabo kiel farmako
Ekzistas efikoj kiuj havas medicinajn utilecon, ekzemple:
Konsumado
Por havi maksimuman koncentritecon de THC (tetrahidrokanabinol, ĝia ĉefa aktiva substanco) oni devas sekigi la planton en mallumo dum kelkaj tagoj, poste oni prenas la florojn de la femala planto. Poste oni muelas ĝin kaj povas uzi ĝin. Ekzistas multaj manieroj por konsumi kanabon, sed ĉefe estas tri:
Fumado
Oni povas sole uzi ĝin aŭ miksi ĝin kun tabako por prepari kanabcigaredon aŭ por fumado per pipo. Ofte estas uzataj akvopipoj aŭ vaporigiloj.
Buŝa konsumado
Oni povas kuiri manĝaĵon kun kanabo (ekzemple la Spackuko) por pli daŭra ebriado ol fumado, kaj speciale se oni ne volas suferi je la negativaj efikoj de fumado. Oni ankaŭ povas prepari teon de kanabo.
Historio
La kultivado kaj prilaborado de kanabo estas ege antikva, la plej maljunaj trovaĵoj en Eŭropa aĝa pli ol 5.500 jaroj. En 2000-jara ĉina medicina teksto legeblas pri kanabo kiel sanilo kontraŭ reŭmatismo kaj malario. Herodoto skribis pri vestaĵoj el kanabaj fibroj. Meze de la 20-a jarcento sintezaj fibroj anstataŭis la kanabajn fibrojn.
Juro
Fumado de kanabo estas kontraŭleĝa en plej multaj landoj. Escepto estas la leĝaro pri la nomitaj coffeeshop en Nederlando. Krome en kelkaj lokoj povas esti toleremo al konsumado aŭ tenado de malgrandaj kvantoj.
Eksteraj ligiloj
[http://kontakto.tejo.org/2013/08/kanabo-cu-kulpa-au-senkulpa-kontakto.html Kanabo. Ĉu kulpa aŭ senkulpa?], Kontakto, 2013:3
Lidkovice
Lidkovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 2,5 km nordokcidente de Sedlec. Estas ĉi tie registritaj 16 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Jiří Orten
Jiří Orten (naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1919en Kutná Hora - mortis la 1-an de septembro 1941 en Prago), propranome Jiří Ohrenstein, estis juddevena ĉeĥa poeto.
Lidkovice
Lidkovice situas en katastra teritorio Měšetice kun areo 4,26 km².
Jiří Orten
En siaj versoj li esprimis emociojn kaj vivangoron de junuloj vunditaj per malfacila tempo de la 2-a Mondmilito. Pluan evoluon de lia promesplena eksterordinara talento finis aŭtoaverio en aĝo de nuraj 22 jaroj.
Lidkovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1720.
Jiří Orten
Lia verkaro multe influis postmilitan ĉeĥan poezion.
Celano
Celano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
The Great Dictator
The Great Dictator (La Granda Diktatoro) estas filmo kiun Charlie Chaplin realigis en 1940. Ĝi satire traktas la faŝismon kaj speciale ĝian germanan varianton, la naziismon. Charlie Chaplin rolas kiel Adenoid Hynkel, karikaturo de Adolf Hitler. Jack Oakie rolas kiel Benzino Napaloni, karikaturo de Benito Mussolini.
Esperantaj ŝildoj en la filmo
En la filmo oni povas vidi sur ŝildoj en la juda kvartalo esperantajn vortojn. Multaj el ili estas ŝanĝitaj por igi ilin aspekti pli polecaj aŭ pli germanecaj.
András Huber
HUBER András (antaŭnomo Dési) estis rumanuja hungara verkisto, pres- kaj loka historiisto, ano de E-MIL naskiĝinta la 11-an de novembro 1942 en Deĵo kaj mortinta la samloke. Li estis filo de Győző Huber.
Kariero
András Huber instruis en Unguraș kaj Deĵo. Li publikigis ekde 1966 en revuo Korunk, Nyelv- és Irodalomtudományi Közlemények, Művelődés, A Hét, Utunk, Igazság, Látó, Várad.
Stripasero
La Stripasero (Oriturus superciliosus) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj. Ĝi estas monotipa en la genro Oriturus. Ĝi estas endemia de Meksiko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj moderklimataj herbejoj.
Stripasero estas emberízedo relative granda, ĉar plenkreskulo estas 16 al 18 cm longa, sed averaĝe 17 cm longa. Ne estas seksa dimorfismo. Plenkreskulo havas brunajn dorson, voston kaj flugilojn kun malhela strieco. La brusto estas griza kaj la suba ventro flaveca. La kapo estas distinga: nigra beko relative granda, blanka gorĝo kaj nigra makulo en vangoj kaj bridoj; kaj pli rimarkindaj ampleksa superokula (superokulo) blanka strio kiu etendas el la frunto al la nukoflankoj (kaj nomigas la specion), kaj supre tre ruĝeca krono. La kruroj estas rozkoloraj. Nematuruloj estas similaj, sed kun malhelaj strioj en la blankeca brusto.
Piedbato
En manluktado, en luktosportoj, piedbato estas frapo farita per la piedo, la genuo au la kruro. Estas uzita en batalo kiel atako. Ĝenerale, la piedbatoj estas pli malrapidaj ol la pugnobatoj kvankam pli fortaj ol la frapoj farita per manoj.
Stripasero
Stripasero estas specio de malaltaj teroj, kiu distribuiĝas laŭlonge de la Meksika Altebenaĵo, la Sierra Nevada (Meksiko) kaj la altaj teroj de Oaxaca. Ĝi loĝas en herbejoj kaj arbaroj de koniferoj kun arbusteca vegetaĵaro.
Astronomiaj instrumentoj
Astronomiaj instrumentoj — iloj kiuj estas uzitaj por astronomiaj observoj.
Stripasero
La voĉo estas metaleca tik aŭ ĉik, foje ekscitita ĉik ĉik ĉik-ĉik sŝi sŝisŝisŝi.
Lipat Kajang
Lipat Kajang estas vilaĝeto en la subŝtato de Malako, en duoninsula Malajzio.
Geografio-Loko
La eta vilaĝo estas apud Jasin urbeto.
Virgulino Atoĉa
La Virgulino Atoĉa (hispanlingve Virgen de Atocha) estas unu el la nomoj kiun ricevas la Virgulino Maria, kies bildo troviĝas en la Reĝa Baziliko Nia Sinjorino Atoĉa, en Madrido, Hispanio.
Temas pri la plej antikva patronino de la urbo, kies kultado aperis jam en la visigota epoko de Hispanio. Poste, precipe en la 16a, 17a kaj 18a jarcentoj ĝi estis konsiderita speciala protektanto de la hispanaj regantoj kaj patronino de la monarkio. La nomo Atoĉa (hispane Atocha) verŝajne venas el la titolo de Maria kiel Dipatrino, el la greka lingvo Theotoca kiun la popolo kun la paso de la tempo aliigis al Atocha al la bildo kiu estis kultata en sanktejo proksime de Madrido, poste transformita en monaĥejon de dominikanoj kaj poste en Handikapulejo. Kiam estis kutimo vesti la religiajn bildojn, tiu de Atoĉa, estis vestita per riĉaj vestoj, krom manoj kaj vizaĝoj, ĝi ŝajnis esti multe pli alta, samkiel persono. Sen en la nuntempo senigita de ĉia vesto, la bildo aperas kiel eta lignaĵo, tute nigra, sidanta sur trono, simbolo de reĝeco kaj saĝeco, kaj ĝia alteco ne atingas 60 centimentrojn de la supro de la krono ĝis la bazo kie troviĝas ĝiaj piedoj.
La virgulino Atoĉa estas el ligno. Ŝi sidas sur malalta trono sen dorsapogilo. Je ŝia maldekstro ŝi tenas la Infanon Jesuo, al kiu ŝi donas pomon per la dekstra mano. La infano levas sian dekstran manon por beni la popolon, kun mangesto tipa de la bildoj de la eklezioj el orienta ritaro.
La vizaĝo de la Virgulino estas malhelbruna, preskaŭ nigra. Ŝiaj okuloj estas nigraj kaj migdalaspektaj, kaj ĉe ŝia frunto, ŝi havas lignan kronon sed poste oni aldonis ankaŭ oran kaj arĝentan kronojn. La bildo, pro la hieratikaj trajtoj kaj rigideco, ŝajnas esti malfruromantika, probable el la lastaj jaroj de la 13-a jarcento.
János Irházi
IRHÁZI János [irha:zi] estas rumanuja hungara verkisto, ĵurnalisto, ano de E-MIL naskita la 21-an de majo 1959 en Arado.
Distrikto Sarkad
La Distrikto Sarkad [ŝarkad] (hungare Sarkadi járás) estas distrikto en Hungario en departemento Békés. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ landlimo de Rumanio en la orienta parto de la departemento (same en la orienta parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Sarkad, kiu estas urbo, la ceteraj 10 estas vilaĝoj. La areo estas 570,97 km², kie loĝas 22 363 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (tritikoj, maizoj). Ĝis la 21-a jarcento en Sarkad uzino pri sukero funkciis, kiu prilaboris la sukerbetojn kultivitajn en la najbareco.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam en la historio ĝis 1966, poste la komunumoj apartenis al alia distrikto. Menciindas, ke la distrikta sistemo ne funkciis inter 1983-2013 en Hungario.
Baunatal (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la. Ĝi - kiel larĝa avenuo pli supre sur la tersurfaco - estas nomata laŭ la germana partnera urbo Baunatal en Hesio.
Hubert Jedin
Hubert JEDIN (17-a de junio 1900 - 16-a de julio 1980) estis germana historiisto de la Katolika Eklezio kaj fakulo pri Ekumenaj Koncilioj, aparte pri la Koncilio de Trento. Rilate tiun lastan verkon li ĝin ekpublikigis de 1951 ĝis 1976 en volumoj ampleksantaj 2400 paĝojn.
Biografio
Hubert Jedin naskiĝis en Silezio, naŭa de dek gefiloj, kaj studis teologion en Vroclavo, Munkeno kaj Freiburg. , kaj estis ordinita sacerdoto en 1924. En 1927 li venis al Romo por perfektigi siajn studojn kaj intertempe kompilis la biografion de Girolamo Seripando; poste translokiĝis al Germanio (1930) por profesori ĉe la fakultato de historio pri la Katolika Eklezio ĉe la universitato de Breslau. Ĉar lia patrino estis juddevena, li estis taksata duonjudo ĉe la nacisocialista komisiono, kaj do senigita je ĉiuj akademiaj titoloj kun malpermeso oficiiĝi en publikaj instancoj en Germanio. Tiam Jedin decidis reveni al Romo kaj okupiĝi ĉe Görres-societo.
Csaba Giczy
[ĉaba gici], laŭ hungarlingve kutima nomordo Giczy Csaba estis hungara kajakisto, dufoja olimpiano, mondĉampiono, trejnisto. Lia edzino estis Mária Zakariás.
Hinwil (stacidomo)
Hinwil estas fervoja stacidomo en Hinwil, Svislando.
Hubert Jedin
Biografio
Ekde 1936 ĝis 1939 Jedin pastre agadis en sia diocezo de Vroclavo; sed devis decidi reveni al Romo por forfuĝi el ĉasado far nazioj, ĵus okupintaj kun rusoj Pollandon, kontraŭ judoj: apenaŭ li sukcesis eviti la envagonarigon al la direkto de la koncentrejo de Buchenwald, kien ĉi-okaze finiĝis aliaj samsortanoj. .
Csaba Giczy
Biografio
akiris elektroinĝenieran diplomon en altlernejo en 1978, poste trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1983. Lia edzino naskis tri gefilojn.
Hubert Jedin
Historio pri la Koncilio de Trento
En Romo li loĝis en la komplekso de Tombejo de Germanoj kaj Flandroj, sidejo-renkontiĝejo, en Vatikano, de germanoj ĉeestantaj sub la protektado de Pio la 12-a, aparte kiam la germana armeo okupis Romon (septembro 1943). Estis tiu la tempo de trudita senlaboro por komenci la enprofundiĝon en la preparo kaj kompilado de la kolosa Historio de la Koncilio de Trento (Geschichte des Konzils von Trient), per kiu famiĝis kaj samtempe igis pli komprenebla tiun historian eventon kiu tiom influis la vivon kaj la kulturon de la kristanaro. . Jen la plano de la verko:
En Romo ĉe la Dua Vatikana Koncilio
Postmilite li povis reveni al Germanio kie akceptis profesori ĉe la universitato de Bonn (1948), kie restis ĝis kiam papo Johano la 23-a (1960) lin petis kunlabori en la preparo de la Dua Vatikana Koncilio: Lia kunlaborado pludaŭris ankaŭ dum la sama koncilio, ĝis 1965, kiel konsultfonto pri teologiaj temoj pridiskutataj en la diversaj komisionoj kaj subkomisionoj.
Csaba Giczy
Sporta kariero
inter 1958-1979 estis kajakisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono naŭfoje inter 1969-1979 plejparte teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1965-1978. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1968, Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kun arĝenta medalo, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1971 kaj 1973. Lia partnero en kajako plej ofte estis István Tímár aŭ Géza Kralován. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1979, sed ekde 1978 li estis jam trejnisto.
Hubert Jedin
Bibliografio
• ''Des Joh. Cochlaeus Streitschrift De libero arbitrio hominis (1525)'', Bu 1927.
• Geschichte des Konzils von Trient, 4 sv., Freiburg/Br. 1949-1976.
• Die deutsche Romfahrt von Bonifatius bis Winckelmann, 1950.
• Malé dějiny koncilů, Praha 1990.
• Zur Aufgabe des Kirchengeschichtsschreibers: Trierer Theologische Zeitschrift 70 (1961) 65-78.
• Der Quellenapparat der Konzilsgeschichte Pallavicinos. Pontificia Università Gregoriana, 1940.
• Kirche des Glaubens - Kirche der Geschichte, Freiburg 1966 (sebrané články).
• ''Il matrimonio. Una ricerca storica e teologica''. Reinhardt Klaus a Morcelliana, 1981.
• Kirchengeschichtler aus Schlesien in der Ferne: Archiv f. schles. Kirchengeschichte XI (1953) 243-247.
• Conciliorum Oecumenicorum Decreta, 1962
• Handbuch der Kirchengeschichte, 1963-1979
• Saeculum (od r. 1952)
(14712) 2000 CO51
(14712) 2000 CO51 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Aranjuez
Aranjuez (antikva latina nomo Ara Jovis) estas urbo en mezo de Hispanio, en provinco Madrido, sur riverbordo de Tajo, proksime al riverdelto de Jarama kun ĉirkaŭ 45.000 loĝantoj.
La urbo estis fondita en la romia epoko, ĝi iĝis dum la mezepoko sidejo de la templanoj de Sankta Jakobo (Santiago) (1387–1409). La urbo iĝis en la 17-a jc. somera rezidejo kaj ĉasejo de la reĝo. Ĉ. 1750, Fernando la 6-a konstruigis ĝin, sed tio sukcesis fine en 1778 ĉar okazis plurfoje incendioj en la reĝa palaco. El la 17a al la 19-a de marto de 1808 okazis la Insurekcio de Aranjuez.
La urbo posedas grandan kolektaĵon de artaĵoj, la kastelo Casita del Labrador konstruigis Karlo la 4-a, kiu abdikis la tronon ĝuste tie en 1808.
Aranjuez situas sude je 47 km de Madrido apud ĉefa fervojlinio. Ĝi estas centro de riĉa terkultiva regiono, kie oni kultivas ĉefe asparago kaj frago kaj bredas ĉevalojn.
La submunicipo Algodor apartenas al Aranjuez.
La monumenta ensemblo de la Kultura Pejzaĝo de Aranjuez konsistas el la Reĝa Palaco de Aranjuez kaj la Ĝardeno de la Insulo, la urba areo kaj la Ĝardeno de la Princo.
Sekerkovy Loučky
Sekerkovy Loučky estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mírová pod Kozákovem. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Mírová pod Kozákovem. Estas ĉi tie registritaj 65 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Sekerkovy Loučky estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,99 km². En la katastra teritorio Sekerkovy Loučky situas ankaŭ Dubecko, Hrachovice, Chutnovka, Kvítkovice kaj Stebno. Tra la municipo fluas rojo Stebenka.
FELDA Kemendor
FELDA Kemendor aŭ FELDA Tun Ghafar Baba Kemendor estas aranĝita vilaĝo en subŝtato Malako, duoninsula Malajzio.
Rudolfov
Rudolfov (Rudolfstadt) estas urbo en distrikto České Budějovice, en Sudbohemia regiono en Ĉeĥio situanta proksimume 5 km nordoriente de České Budějovice. En la urbo loĝas. La urbo estas konstrue kunkreskinta kun la najbaraj Adamov kaj Vráto. Al Rudolfov apartenas ankaŭ parto Hlinsko, kiu situas sur la nenajbaranta teritorio kaj ĝi kreas tiel eksklavon de la urbo.
Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1585.
Partoj de urbo
Rudolfov konsistas el du lokaj partoj:
En la jaroj 1943–1945 kaj 1976–1990 estis konsistoj de la urbo ankaŭ Adamov kaj Hlincova Hora. En la jaroj 1976–1990 poste ankaŭ Dubičné kaj Vráto.
Celenza sul Trigno
Celenza sul Trigno estas komunumo de Italio.
Manteledoj
La Manteledoj aŭ laŭ la latina scienca nomo Mantellidae estas familio de la ordo de Anuroj. Tiuj ranoj estas endemiaj de la insuloj Madagaskaro kaj Majoto.
Sistematiko
La familio Manteledoj estas komponita el la tri tre ekologie diversaj grupoj de ranoj, dividitaj en tri subfamilioj: nome Mantelenoj Laurent, 1946 estas tipe surteraj aŭ duon-akvaj ranoj; la Laliostomenoj Vences & Glaw, 2001 estas surteraj, tipe grandaj ranoj; kaj la Boofenoj Vences & Glaw, 2001 estas arboloĝantaj arboranoj.
20139 Marianeschi
20139 Marianeschi estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Stroncone, Italio).
Cereso (mitologio)
Cereso – latine Ceres [Kere:s] – estas la romia diino de terkulturo, edzeco, kaj morto. Ŝi estas la filino de Saturno kaj Opso kaj patrino de Prozerpino. Ŝi korespondas la helenan diinon Demeter.Ŝi estas nomata ankaŭ Cereo aŭ Cerea. Laŭ Francisko Azorín Cerea estas Mitologia romana diino, kiel la greka Demetra, filino de Saturno k. Cibelea, patrino de Proserpino; simbolis la Terkulturadon k. estis reprezentata de la artistoj per bela virino kun torĉo k. spikoj de cerealoj. Li indikas etimologion el sanskrita kar (fari, produkti) kaj "kéras" (kreanta genio) kaj de tie la latina Ceres. Li aldonas terminojn Cerealjo kaj Cereaĵo por Romana festo, dediĉita dum Aprilo, al tiu diino, ĉar ŝi instruis la homojn por kulturi la tritikon k. fari panon.
La vorto cerealo venas al ŝia nomo. Kaj la unue malkovrita asteroido kaj preskaŭplanedo Cereso nomiĝis laŭ ŝi.
Kieva Regno
La mezepoka slava imperio Kieva Regno (Киевская Русь, Київська Русь) estas antaŭaĵo de la nuntempaj ŝtatoj Rusio, Ukrainio kaj Belorusio, kun centro en la urbo Kievo.
La Kieva Regno ekestis dum la 9-a jarcento, kiam en Orienta Eŭropo pluraj regnoj de vikingoj, kiuj ŝipe regis riverojn kaj ties ĉirkaŭaĵojn, kaj regnoj de slavoj unuiĝis. La nobelaj regantoj de la Kieva Regno venis el la dinastio de la rurikidoj.
La teritorio de la imperio kovris ĉiujn terenojn inter la historiaj negocaj urboj Ladoga kaj Novgorod en la nordo ĝis Berezano kaj Tmutorokano en la sudo, de la malnovaj urboj Haliĉ kaj Izborsk en okcidento ĝis la nove fonditaj urboj Jaroslavl kaj Murom en oriento.
La frumezepoka imperio, kies giganta teritorio estis loĝata de orient-slavoj, finnoj kaj baltoj, rande eĉ de irananoj kaj tjurkaj popoloj, estis regata de tribo, kiu nomis sin "rus" kaj devenis el Skandinavio, grandparte el Svedio. Kvankam la skandinavoj konsistigis la plejparton de la nobeloj, komercistoj kaj militistoj, la dominantaj kulturo kaj lingvo estis slavaj kaj la skandinavoj jam post malmultaj generacioj komplete slaviĝis.
Dum la 10-a jarcento la imperio travivis kulminon, kiam la grandduko Svjatoslavo la 1-a detruis la regnon de la ĥazaroj kaj dumtempe konkeris grandajn partojn de Balkanio (interalie la bulgaran regnon).
Flavbeka pufino
La Flavbeka pufino, Pufino de Cory aŭ Cindropufino estas marbirdo de la familio Procelariedoj.
Disvastiĝo
Tiu specio reproduktiĝas sur insuloj kaj klifoj en Mediteraneo, kun aparto sur la marbordoj de Atlantiko de Iberio. La nesto estas sur malferma grundo aŭ inter rokoj aŭ malpli ofte en nestotruo kie la ino demetas ununuran blankaan ovon, kaj kiu estas vizitata nokte por minimumi la predeblon fare de grandaj mevoj. Fine de somero kaj aŭtune, plej birdoj migras al Atlantiko tiom for norde kiom ĝis la sudokcidentaj marbordoj de Granda Britio kaj Irlando, sed ankaŭ al Ameriko aŭ Sudafriko, sed ankaŭ al Okcidenta Afriko kaj al Hinda Oceano.
Kieva Regno
La regantoj de la Kieva Regno estis alte aprezataj en la tuta mezepoka Eŭropo kaj per geedziĝoj forĝis aliancojn. Familiaj ligoj plektiĝis interalie al la regantaj dinastioj de Norvegio, Svedio, Francio, Britio, Pollando, Hungario, la Bizanca Imperio kaj la Sankta Romia Imperio (kiu ampleksis interalie la hodiaŭajn ŝtatojn Germanio kaj Italio). Apartan bonfarton la regno spertis sub la granddukoj Vladimiro la 1-a (la "sanktulo", de 978 ĝis 1015) kaj Jaroslavo la 1-a (la "saĝa", de1019 ĝis 1054). Jaroslavo en la tuta regno laŭ bizancaj modeloj konstruigis preĝejojn, monaĥejojn, lernejojn kaj fortigaĵojn, reformis la leĝaron kaj unuafoje skribe fiksis ĝin (Ruskaja Pravda), kaj fondis en Kievo la unuan bibliotekon.
Flavbeka pufino
Disvastiĝo
El septembro al marto, la Cindropufinoj lasas siajn nestumejojn. La mediteraneaj populacioj abandonas la Mediteraneon kaj kuniĝas kun la populacioj de Atlantiko. Kelkaj individuoj vintras ĉe la orientaj marbordoj de Nordameriko aŭ de Sudameriko. Aliaj descendas suden kaj atingas ankaŭ Sudafrikon kaj akvoj de Hinda Oceano. Oni registris vagantojn en Novzelando. Ili revenas al Mediteraneo en februaro. La plej granda kolonio estas en Sovaĝaj Insuloj, Madejro.
Kieva Regno
Problemo de la regno estis la geografie randa pozicio lime al la stepoj de Azio, de kie konstante novaj popoloj de rajdantaj militistoj sturmis en la regnon. La dua granda problemo estis la bataloj pri posteulo post ĉiu morto de reganto, kio regule flamigis internajn militojn.
Flavbeka pufino
Aspekto
Ĝi estas grandkorpa, 45–56 cm longa, kun enverguro de 112–126 cm kaj pezo de 700 al 800 g, grizbruna pufino en supraj partoj kaj groĝo kaj kun blankaj subaj partoj, sed kun nigrecaj bordoj en flugiloj. La Flavbeka pufino estas iomete pli malgranda ol la Granda pufino, sed kun pli larĝaj flugiloj kaj sen ties bruna ventromakulo, malhelaj ŝultraj markoj aŭ nigra krono. Ĝia dika beko estas flava, kio estas tialo por la komuna nomo, sed kun malhela marko pinte. La flugilpintoj kaj vosto estas pli malhelaj (preskaŭ nigraj) ol resto de malhelaj partoj. La nuko povas esti pli griznuanca ol bruna. La okulo estas nigra, foje cirkulita de nigra. La kruroj estas rozkolorecaj kaj membranaj.
Kieva Regno
Post la morto de la grandduko Vladimiro Monomaĥ (1125), kiu ankoraŭfoje scipovis unuigi la interkverelantajn nobelojn de la lando, la Kieva Regno fine disfalis. Mstislav la 1-a Vladimirido, la Granda (Мстислав Владимирович Великий, Мстислав Володимирович Великий, Мсціслаў Уладзіміравіч Вялікі), estis la Granda Princo de la Kieva Regno (1125–1132), la plej aĝa filo de Vladimiro la 2-a Monomaĥ kaj Gytha de Vesekso.
Flavbeka pufino
Aspekto
Ne estas seksa dimorfismo ĉe tiu specio, sed la ino estas iomete pli malgranda kaj havas pli fajnan bekon. . La aspekto de la junuloj estas tre simila al tiu de plenkreskuloj.
Kieva Regno
La partaj regnoj tamen daŭre regiĝis de nobeloj el la dinastio de la rurikidoj. Tamen la mongola armeo de rajdantaj militistoj, kiu ekde la jaro 1223 ekkonkeris la landon, ne havis grandajn problemojn venki unu partan regnon post la alia.
Flavbeka pufino
Aspekto
Ĝia flugmaniero similas al tiu de la fulmaro. Ĉe la nestejo ĝi moviĝas nokte. Ĝi eligas plilongigitan sonon kaj krion kiel mevo.
Estas du subspecioj, tiu de Mediteraneo nome C. d. diomedea, kaj tiu de Atlantiko nome C. d. borealis. Ili estas tre proksime similaj laŭ aspekto, kvankam la raso de Atlantiko estas pli granda, kaj kun pli fortika beko. Ili distingiĝas plej bone laŭ la bildo de la subflugiloj. Ĉar ili ege distingiĝas (Heidrich et al. 1998), ili estas foje konsiderataj separataj specioj, kaj C. d. diomedea estus tiam nomata Pufino de Scopoli.
Kutimaro
La Flavbeka pufino vivas ĉe maro (ĉefe Mediteraneo), nestas sur insuloj en roko-fendiĝoj, grupe, kolonie. Tiu birdo flugas per longa glitado, kaj ĉiam per falditaj flugiloj kaj angule iomete reen, malkiel la rigida, rektaflugila flugmaniero de la similgranda Granda pufino.
La Flavbeka pufino manĝas fiŝojn, moluskojn, meduzojn kaj fiŝorestaĵojn, kaj povas plonĝi profunde (15 metrojn aŭ plie sed plej kutime nur ĝis 4 aŭ 5 m ) serĉe de predo. Ĝi prete sekvas fiŝkaptadajn ŝipojn, kie ili turnas sin al bruecaj kvereloj. Ili profitas ankaŭ la predadon fare de grandaj fiŝoj kiuj pelas la malgrandajn predatajn al la surfaco. Tiu estas gregema specio, kiu povas esti vidata en grandaj nombroj el ŝipoj aŭ taŭgaj teraj elstaraĵoj. La pramoj de la Biskaja Golfo estas foje bonaj rigardejoj por tiu specio. Ĝi estas silentema mare, sed nokte la reproduktaj kolonioj bruemas per raŭkaj alvokoj.
La Flavbeka pufino reproduktiĝas en kolonioj. La reproduktuloj alvenas al la nestolokoj ĉirkaŭ marto. La nestumado ekas en majo/junio. Ĝi okazas sur insuletoj aŭ rokecaj marbordoj, je nivelo de marbordaj klifoj aŭ elstaraĵoj, en rokfendo, truo aŭ nestotruo flanke de krutaj deklivoj. La nesto estas konstituata de fragmentoj vegetalaj ĉu maraj aŭ teraj. La ino demetas ununuran ovon blankan. Ambaŭ gepatroj kovas, kio daŭras averaĝe 54 tagojn. Post eloviĝo la nesto estas vizitata nur nokte. Post 14 semajnoj, la ido ekflugas. La Cindropufinoj eklasas siajn reproduktejojn septembre, sed la junuloj iome pli poste, nome ĉirkaŭ oktobre.
La junuloj atingas maturecon post 3 jaroj. La nuna registro de longvivado en Eŭropo, determinita danke al ringado, estas de 24 jaroj kaj 10 monatoj ĉe birdo trovita mortinta.
Makka Sagaipova
Makka Umarovna SAGAIPOVA (ĉeĉene: Макка Умаровна Сагаипова) (naskita ) en Grozno/Groznyj/Грозный, Ĉeĉenio) estas unu el la novaj junaj kantistoj kaj kantistinoj el Ĉeĉenio. Ŝi populariĝis pere de siaj modernstilaj kanzonoj kiuj plaĉas al la pli junaj generacioj. Ŝi ankaŭ dancas en la ĉeĉena dancista trupo Lovzar (pron. louzar).
Flavbeka pufino
Populacio
La tutmonda populacio estas ĉirkaŭkalkulata inter 290 000 kaj 420 000 individuoj fare de la IUCN.
Pli ĵusaj kalkuladoj el Punta de Desnarigado, Sebto, dum postpariĝa migropaso en 2013 havigis ĉirkaŭkalkulon de 475 000 ekzempleroj.
Statuso kaj konservado
Tiu birdospecio estas ĉasata (ĉefe la idoj) pro sia viando aŭ sia graso, sed ankaŭ ties ovoj povas esti konsumataj. Tiu ĉaspremo okazas plej ofte kontraŭleĝe, kiel en Kanarioj, kie aŭtune de 2010 oni detruis naŭ nestojn kaj malaperis ties idojn kiuj estis studotaj en insulo Alegranza de arkipelago Chinijo, krome en la insulo Fuerteventura oni arestis du ŝtelĉasistojn kiuj portis du idojn. La homa premo senteblas ankaŭ pro ĝenado al reproduktantaj plenkreskuloj pro marborda turismo, detruo de nestumantaj areoj, kaj enmeto de specioj predantaj (katoj, hundoj, ratoj…).
La populacio de Eŭropo registris fortan malpliiĝon inter la jaroj 1970 kaj 1990. Eĉ se la malpliiĝo malpli gravis inter la jaroj 1990 kaj 2000, ĝi pluas en Italio kaj en Hispanio. Pro tio, BirdLife International konsideras tiun especion kiel «vundebla», same kiel la Eŭropa Vivmedia Agentejo (EVA). Ĝi estas protektita de la Birda Direktivo en anekso I ekde 1979 kaj de la Konvencio de Berno (1979) en anekso II (animala specio strikte protektita).
Sistematiko
Laŭ la IUCN (en 2007), la specio Calonectris diomedea sensu largo estus estinta, en 1995, dividita en du specioj diferencaj :
Laŭ Avibase (en 2007), la specio Calonectris diomedea sensu largo estus estinta dividata en tri diferencaj specioj :
Etimologio
Calonectris devenas el la grekaj kalos, bela kaj niktôr, plonĝanto. La termino diomedea aludas al la legendo de Diomedo, kiu estis mortigita de la reĝo Daŭno kaj kies kompanoj estus estintaj transformitaj en birdoj. Krome, la insuloj Tremiti, en Italio, estis iam nomitaj Diomedoj, kaj estas hejmo de la Cinfropufino.
Puffin devenas de la angla to puff, blovi, kaj tio aludus al la kapablo kiun havas tiuj birdoj lanĉi el la beko olean kaj haladzan substancon. La termino Cindro aludas al la koloro de ĝia kapo.
Filatelio
Kelkaj ŝtataj poŝtaj servoj eldonis poŝtmarkojn kun la bildo de tiu birdospecio (vidu kelkajn ekzemplojn ĉe tiu retejo): Madejro en 1986 kaj 2007, Maldivoj en 1986, Malto en 1987, Maŭricio en 1985 kaj Francio en 1997.
Aliaj
Tiu birdo havas nomon laŭ la usona ornitologo Charles B. Cory.
La Kaboverda pufino C. edwardsii (Oustalet, 1883) estis iam konsiderata subspecio de la Flavbeka pufino sed ĝi ĵus estis disigita kiel separata specio (Snow & Perrins 1998). Ĝi estas endemia de Kaboverdo. Ĝi havas tute malhelan, sveltan bekon, kaj pli malhelajn kapon kaj suprajn partojn ol la Flavbeka pufino. Ties flugmaniero estis priskribita keil pli tipe pufina ol tiu de la Flavbeka pufino, kun pli rigida kaj pli rapida flugilfrapado.
Dolní Černá Studnice
Dolní Černá Studnice situas en katastra teritorio Jistebsko kun areo 2,52 km². En ĉirkaŭaĵo de la domaro eĉ rekte sub ĝi estis antaŭ nelonge malkovrita ampleksa neolitika minejo.
Marienburg (apartigilo)
Marienburg havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Pliajn signifojn vidu ĉe Marienburg en la germana vikipedio.
Jiz Lee
Jiz Lee (naskiĝis la 30-an de oktobro 1980) estas profesia nomo de usona neduuma pornaktoro, kiun Steve Javors de AVN Magazine nomis "unu el la plej gravaj steluloj de 'kvira pornografio'." Lee preferas uzi genroneŭtralajn pronomojn kiel they, them kaj theirs en la angla.
Lee finstudis ĉe Mills College. La unua pornfilmo de Lee estis The Crash Pad por Pink and White Productions en 2005. Lee unue nur faris scenojn kun amantoj en siaj filmoj. Lee estas konata kiel subtenanto de sekslaboristaj rajtoj kaj nomas sin mem "plezuriga aktivisto". Lee estas neduumulo kaj en la angla la pronomoj de Lee estas they/their.
András Holló
András Holló [andrAŝ holO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Holló András estis hungara prokuroro, konstitucia juĝisto, altlerneja instruisto.
András Holló naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
András Holló maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1961, poste li estis devigsoldato jaron. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1967. Post siaj studoj li estis prokuroro kaj faris la necesan ekzamenon post 2 jaroj. Inter 1971 kaj 1979 li laboris en la plej supera prokurorejo, poste en ŝtata instituto, inter 1971-1981 li instruis en la menciita universitato. Li daŭris la instruadon en Pezindustria Teknika Universitato kaj en 1984 li kandidatiĝis ĉe Hungara Scienca Akademio, ankaŭ docentiĝis. Depost fino de la socialismo (1990) li ekhavis postenon en la fondita konstitucia juĝejo. Li estis tie ankaŭ prezidanto, fine en 2013 li forlasis la juĝejon.
Jacopo Sansovino
Jacopo d'Antonio Sansovino (2a de julio 1486 – 27a de novembro 1570) estis itala skulptisto kaj arkitekto, konata plej bone pro siaj verkoj ĉirkaŭ la Placo de Sankta Marko en Venecio. Andrea Palladio, en la Enkonduko al siaj Quattro Libri havis opinion ke la Biblioteko Marciana de Sansovino estis la plej bona konstruaĵo starigita ekde Antikveco. Giorgio Vasari unike presis sian Vita de Sansovino separate.
Mistikismo
Mistikismo (el la greka μυστικός / mustikos, t.e. inicio) estas religia aŭ filozofia doktrino kaj metodo kontraŭa al raciismo kaj ekkonanta per sento kaj imago - pli ol per intelekto - la veron. Ĝi kaŭzas en homo animtrankvilon, sed ankaŭ fervoron, ekstazon. Ĝi estiĝas spontane aŭ estas kulturata per meditado aŭ asketismo.
Vojaĝverkisto
Vojaĝ(o)verkisto aŭ vojaĝa verkisto estas verkisto de vojaĝliteraturo. Al tiu estas alkalkulindaj la vojaĝoraporto, la literatura vojaĝpriskribo, la vojaĝromano aŭ la fantasta vojaĝromano.
Filozofio de menso
La filozofio de menso estas filozofio kiu provas ekspliki la menson kaj ĝia rilato kun la korpo—la problemo menso-korpo.
Lukavice (distrikto Ústí nad Orlicí)
Municipo Lukavice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, ĉe ŝoseo n-ro 310 kaj preskaŭ ligas norde al urbo Žamberk kaj sude al urbo Letohrad. Vivas ĉi tie.
Historio
Lukavice ekestis verŝajne en la unua duono de 14-a jarcento okaze de granda koloniigo de ĉi tiea regiono. En tempoj de sia ekesto Lukavice havis signifan postenon en la sinjorejo Kyšperk, ĉar ĉi tie estis paroĥa preĝejo al kiu apartenis kelkaj vilaĝoj inkluzive de subburgejo de la burgo Kyšperk. Tiel estis ĝis la jaro 1726, kiam la paroĥestrejo estis transigita al Kyšperk.
Pri posedantoj de la vilaĝo estas raportoj de la jaro 1354. En la jaro 1370 ĝi kun sinjorejo Kyšperk transiris en havaĵon de la familiaro Žampach el Potštejn, posteuloj de Mikuláš el Potštejn, kavaliro rabisto, kiu perdis sian vivon en la jaro 1339 en batalo kun markgrafo Karel, pli posta imperiestro Karolo la 4-a. La familiaro Žampach regis en Lukavice pli ol 200 jaroj, en la jaro 1574 Čeněk Žampach vendis la sinjorejon Kyšperk al Jan pli juna el Valdštejn. En la jaro 1510 Lukavice estis dispartigita je Horní Lukavice (Supra Lukavice) kaj Dolní Lukavice (Malsupra Lukavice) kaj en la duono de 16-a jarcento ambaŭ vilaĝoj ree kuniĝis.
Preĝejo
La preĝejo de Sanktaj Filipo kaj Jakobo, origine gotika, menciita kiel paroĥa en listo de paroĥejoj de praga arkepiskopejo el la jaroj 1344 - 1350, estis baroke rekonstruita en la jaro 1721. La gotika masonaĵo kun apogpilieroj kaj pintarkaj fenestroj konserviĝis en presbiterejo sub la kornico de nuntempa preĝejo. La preĝejo estas ununava, oblonga kun prilongigita poligona presbiterejo kaj prisma turo, situanta en okcidenta fronto. Fenestroj de la navo estas fermataj per segmentoj. Plafonoj en la navo kaj en presbiterejo estas plataj. La ekipaĵo estas baroka. La ĉefaltaro, eble el la jaro 1721, estas lignoskulptita en formo de vinarbedo en kies branĉoj apud bildo de Sanktaj Filipo kaj Jakobo de J. Umlauf el la jaro 1892 estas reliefoj de apostoloj kaj plej alte statuo de Kristo sidanta sur ĉielarko. La flankaj altaroj de Sankta Antonio de Padovo kaj Sankta Apolonio estas nevaloraj lignoskulptaĵoj el la jaro 1785 kun samtempaj bildoj. La predikejo estas frubaroka el la jaroj 1670-1680 ornamita per statuetoj de evangeliistoj, de Bona paŝtisto, ekleziaj Patroj kaj de Sankta Johano Baptisto. En la presbiterejo estas bildo de Sankta Barbara de J. Menzel el la jaro 1865. Bonkvalita Kalvaria vojo, eble el tempo post la jaro 1785, estas de nekonata regiona pentristo.
Turismo
Lukavice pro sia situo havas bonan busan kaj fervojan ligon al najbaraj urboj kaj trans ili al vasta ĉirkaŭaĵo. Proksime de la vilaĝo estas multaj kasteloj, ruinoj de burgoj, kelkaj muzeoj, galerioj, diversaj memorindaĵoj kaj panoramoj. Proksime de la vilaĝo gvidas signitaj turismaj vojoj kaj biciklismaj padoj. Viziteblaj estas tri banejoj, du skiistaj trenliftoj, rajdista lernejo, fungoriĉaj arbaroj kaj riveroj plenaj de fiŝoj.
Asunción Cuyotepeji
Asunción Cuyotepeji estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Asunción Cuyotepeji. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 004.
Geografio
Asunción Cuyotepeji apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 753 loĝantojn. El tiuj estis 346 viroj kaj 407 virinoj. La komunumo havas surfacon de 76.55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Natria bifluorido
Natria bifluorido, hidrogena fluorido de natrio aŭ NaHF2 estas neorganika kombinaĵo, salo de natrio kaj fluoro, blanka solido, akvosolvebla, kiu makomponiĝas per vamigo. Natria bifluorido estas ne bruliva, higroskopa substanco kaj posedas akran flaron. Ĝi uzatas kiel antisepsaĵo, insekticido, fungicido, kiel medikamento en la traktado de ostoporozo, koroda substanco por vitraĵoj, emajloj kaj ceramikaĵoj, kaj industrie en pluraj aplikoj samkiel konservado de anatomiaj kaj zoologiaj specimenoj, en metala galvanizado, kemiaj armiloj, kaj multaj aliaj praktikaj uzoj. Ĝi estas tre damaĝa kiam ingestita, forte iritanto per haŭtokontakto, okuloj kaj inhalado. Ĝi dissociiĝas en akvo kun varmoeligo al fluorida acido kaj natria fluorido.
NaHF2 HF + NaF
Preparado
HF + NaOH → NaF + H2O
HF + NaF → NaHF2
Natria bifluorido reakcias kun akvo kaj haŭtohumideco por estigi fluoridan acidon. Kiam varmigita al gasa stato, ĝi same estigas natrian fluoridon kaj fluoridan acidon.
La kemiaĵo malkomponiĝas sub agado de fortaj acidoj, fortaj alkaloj, metaloj, akvo kaj vitraĵoj. Natria bifluorido ankaŭ plenumas eksplodajn reakciojn kun kromiila klorido, nitrata acido, ruĝa fosforo, natria peroksido, "duetila sulfoksido" kaj "duetila zinko".
Antaŭzorgoj
Natria bifluorido estas koroda kaj irita al haŭtokontakto kaj povas kaŭzi vezikojn kaj inflamojn. Ĝi estas treege damaĝa kiam ingestita. Se eventuale okazos okulkontakto, blindeco kaj kornea damaĝo povas rezulti. Ingestado de natria bifluorido povas kaŭzi stomakobrulon, tuson, ternojn, kiel rezulto je irito de la gastrointesta kaj spira sistemoj. Ekspozicio de la kombinaĵo en la okuloj povas kaŭzi ruĝecon, jukadojn, kaj akvigo. En pluraj kazoj, ekspozicio al natria bifluorido povas kaŭzi morton. Kelkfoje oni povas preni inter 0 ĝis 24 horojn por ke la efikoj de la venenigo per natria bifluorido ekrimarkiĝos.
Ayer Paabas
Ayer Paabas estas vilaĝo en la subŝtato Malako, duoninsula Malajzio.
Geografio-Loko
Urbetoj apudaj al Ayer Paabas
Bogna Koreng
Bogna Koreng, suprasorabe Bogna Korjeńkowa, naskita en 1965 en Budyšin (germane Bautzen, estas soraba prezentistino.
Ŝi kreskis dulingve en Radwor (germane Radibor, norde de Budyšin. Post la finekzameno lerneja ŝi studis germanistikon. Ekde 2001 ŝi laboras kiel prezentistino de la suprasoraba televidaĵo Wuhladko kaj ekde 203 ankaŭ kiel estrino de radioregistra studio en Budyšin.
Faith Soloway
Faith Soloway (naskiĝis la 28-an de marto 1964) estas usona muzikisto, komediisto kaj la kreinto de kelkaj muzikaloj. Ŝi studis teatron ĉe Indiana University Bloomington.
Plastŝaŭmaĵo
Plastŝaumaĵo, ŝaŭmgumo aŭ ŝaŭmplasto estas plasto kun ĉela strukturo kaj malalta denseco. Por krei ŝaumaĵon taŭgas preskaŭ ĉiu plasto. Ŝaŭmplasto estas kunpremebla, do per premo signife plimalgrandigi la volumenon (vidu kunpremiteco).
Fellheim
Fellheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario, kaj estas memstara membro de la administra komunumaro Boos. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Plastŝaŭmaĵo
Enkonduko
Vidu ankaŭ: retikuligi
Ecoj
Ŝaŭmaĵoj distingiĝas per tre malalta denseco (ĉi tie nomata volumena pezeco) kaj malalta varmkondukteco, sed nur malalta firmeco. La antaŭ- kaj postprilaborado eblas facile ĉe malaltaj kostoj por la iloj.
Firmeco kaj Pezo
La voluma pezo, ekzemple 35 kg/m³, kaj la kunpremhardeco ofte reciproke interdependas. Peza ŝaŭmaĵo ne nepre devas estis firma ŝaŭmaĵo. Tiu dependas pli de la krudmaterialoj, da "vetero", (la relativa klimato dum la ŝaŭmado) kaj de la metiaj kapabloj de la ŝaŭmisto.
Ŝaŭmigaj metodoj
Laŭ la metodo de la farado oni distingas:
Ŝaŭmeksturzado
Dum la farado de polipropileno-ŝaŭmo (same ebla por polietileno, polistirolo, PET aŭ kelkaj biopolimeroj) fandita polipropileno estas en ekstrudilo sub granda premo kun pelgaso (ekszemple pentano, CO2) eksigita. Antaŭe oni uzis kiel pelsubstanco ofte FCKW, kies uzo pro ld ozon-problematiko estas grandparte malpermesita.
Dum la eligado el la ajuto ekspandas la plastaĵon je la 20- ĝis 50-oble de la antaŭa volumeno. La estiĝantaj ŝaŭmstrioj povas esti disigitaj de en pecojn de ĉirkaŭ 2 ĝis 8mm grandecoj. Ili poste estas sekigitaj ka prilaboritaj al ŝaŭmaj formpartoj.
Produktado de Stiroporo
Ekspandigita polistirolo (EPS) estas farita per fizika ŝaŭmigado: La pelsubstandhava gramulaĵo (5% pentano) estas unue per varmegigado per akvovaporo al ĉirkaŭ 105°C ĝis al la 40 ĝis 80-obla volumeno antaŭŝaŭmigata kaj poste dum 3 kaj 48 horoj je ĉambra temperatuto provizore stokita, por ke la pentano ĝis resto de ĉirkaŭ 3% povas eliĝi. Poste la materialo denove estas varmegita al ĉirkaŭ 130°C en akvovaporo.
Bazo
Bazo povas esti:
Sigma Hidridoj
La Sigma Hidridoj estas malforta meteorfluo kiu aktivas de la 4-a ĝis la 15-a de decembro, kun maksimumo atingita je la 11-a tago de tiu monato. Ĝia radianto situas en la konstelacio de la Hidro, en regiono kiu proksimas la stelon Sigma Hydrae. Je la tago de la maksimumo povas fali kelkaj meteoroj ĉiuhore.
Fonto
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur la artikolo Sigma Hydrids en la anglalingva vikipedio kaj la artikolo Sigma-Hydriden en la germanlingva vikipedio.
Aesch BL (stacidomo)
Aesch BL estas fervoja stacidomo en Aesch, Svislando.
Cellino Attanasio
Cellino Attanasio estas komunumo de Italio.
Nacia himno de Mongolio
En la 20-a jarcento, Mongolio havis plurajn naciajn himnojn. La unua uzatis inter 1924 kaj 1950 kaj estas nomata la "Mongola Internacio" - signife malsama versio de la Internacio. La dua estis oficiala nacia himno inter kaj jaroj 1950 kaj 1962, kaj la tria inter la jaroj 1961 kaj 1991. Ekde 1991, la plejparto de la himno de 1950 uzatis denove, sed la dua strofo (kun laŭdoj pri Lenino, Stalino, Damdin Suĥbataro kaj Хорлоогийн Чойбалсан / Ĥorloogiin Ĉojbalsan) estis forigata. La 6-an de julio 2006, la teksto estis reviziita fare de la Mongola Parlamento por aldoni honorigon pri Ĝingis-Ĥano.
Reyes Católicos (metroo de Madrido)
Reyes Católicos (Katolikaj Gereĝoj) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta en urbo San Sebastián de los Reyes sub la samnoma avenuo, apud la Toreejo La Tercera.
La stacio estis malfermita la.
Hattingen
Geografio
Hattingen je la periferio estas trafluata de la rivero Ruhr kaj havas bone konservatan historian urbokernon kun multnombraj historiaj trabfakdomoj.
La najbarurboj de Hattingen estas Bochum, Asindo (Essen), Sprockhövel, Velbert, Witten kaj Wuppertal.
Hattingen estas subdividita en la urbopartojn Blankenstein, Bredenscheid-Stüter, Hattingen-Mitte, Holthausen, Niederbonsfeld, Niederelfringhausen, Niederwenigern, Oberelfringhausen, Oberstüter, Welper kaj Winz-Baak.
Historio
Hattingen estas dokumente menciata unuan fojon en 990 kiel Reichshof Hatneggen.
Arnoldo de Altena nome Grafo de Altena kune kun sia frato, Ĉefepiskopo Adolfo de Berg-Altena Kastelon Isenburg ĉe Hattingen kaj disponis pri multaj nemoveblaĵoj.
La kontraktado pri fortikigo en 1396 kun la grafo Dietrich von der Mark ĝis hodiaŭ rigardatas kiel urbiĝo de Hattingen. En 1554 Hattingen membriĝas en la Hanso.
Por la Ruhr-regiona urbo dum la 19-a kaj 20-a jarcento la karbominado estis gravega. Estis pluraj minejoj en Hattingen. Jam en 1787 oni ekfunkciigis la Rauendahler Schienenweg, relvojo de Rauendahl ĉe Hattingen ĝis la rivero Ruhr. Ĝi estis la unua karbtransporta relvojo tutmonde.
Dum pli ol 100 jaroj la feruzino Henrichshütte estis la ĉefa labordona entrepreno en Hattingen (iutempe 10.000 dungatoj), la entrepreno kontribuis grave al la evoluo de la hodiaŭa urboparto Welper per fondado de laboristaj setlejoj kiel ekz. Hüttenau kaj Müsendrei. Fondata en 1854 de Henrich zu Stolberg-Wernigerode la feruzino iĝis unu el la plej grandaj fer- kaj ŝtalproduktaj entreprenoj regionvaste. Kaŭzo por la elekto de la tiam agraredominata Hattingen kiel starejo estis la trovo de fererco sur la tereno de la hodiaŭa urboparto Welper. La trovejo ne estis profitiga, kaj nuntempe nur la stratnomo Müsendrei rememoras la ŝakton Müsen drei [tri], el kiu oni elminigis ferercon.
Sekve de la degenerado de la karba kaj metalurga industrio en la Ruhr-regiono en 1987 oni malfunkciigis la lastan altfornon de la Henrichshütte. La sekvan strukturŝanĝon Hattingen pli bone majstris ol kelkaj najbarurboj, tamen ĝi devas akordiĝi ankoraŭ kun relative alta kvoto de senlaboreco (10,1 % decembre 2005). Multajn el la iamaj konstruaĵoj de Henrichshütte intertempe oni malkonstruis. Ekde kelkaj jaroj oni transformas la terenon kiel „Gewerbe- und Landschaftspark" [metia kaj pejzaĝa parko] estante unu el sep starejoj de la „Westfälisches Industriemuseum“ [Vestfalia industrimuzeo].
Politiko
Dispartigo de sidejoj en la urba konsilantaro:
Kulturo kaj vidindaĵoj
Por siaj multaj verdejoj Hattingen estas tagturisma celo por multaj loĝantoj de la Ruhr-regiono. Antaŭ ĉio la Ruhr-valo allogas dum bona vetero milojn da biciklantoj kaj promenantoj. Inter Hattingen, Bochum kaj Witten situas la lago Kemnade, kiu ofertas multajn akvosportajn eblecojn. Kontraŭflue oni povas bicikli sur malnova trenpado ĝis la Sauerland. Laŭflue la vojo kondukas preter la lago Baldeney en Asindo en direkto Duisburg ĉe la Rejno.
En la Ruhr-valo sur la urboteritorio de Hattingen situas la kastelo Blankenstein kaj rezidejo Kemnade kun i.a. la muzikinstrumenta kolekto Hans kaj Hede Grumbt kun pli ol 500 instrumentoj kaj muzikhorloĝoj kaj ankaŭ la tuj proksime de la akvokastelo situanta kamparanodoma muzeo.