cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Terorisma atako en Beslano
En 2012 la enketado pri tiu terorisma atako, komencita de la stabo de la ĝenerala prokurorejo de Rusio la 1-an de septembro 2004, plu daŭris. Siajn enketadojn okazigis kelkaj sendependaj unu de alia komisionoj, ekspertaj grupoj kaj societoj, tamen pluraj cirkonstancoj, inkluzive de nombro de la teroristoj, supozebla fuĝo de pluraj teroristoj, registara agado dum la intertraktado kaj la sturmo kaj kialoj de la limigita kaj kontraŭdira raportado pri tiu evento en amaskomunikiloj, estas plu diskutataj. Kelkaj komentantoj asertas, ke la pereo de certa kvanto de la ostaĝoj estis kaŭzita de la liberiga operaco.
La terorisma atako en Beslano finis la ĉenon de la teroraj agoj en Rusio en 2004, post kio la politika estraro de la lando okazigis gravajn reformojn en la leĝaro. Interalie estis aboliciitaj la guberniestraj balotoj   kaj fonditaj la Socia Ĉambro de la Rusia Federacio, la Nacia Kontraŭterorisma Komitato kaj la Komisiono pri plibonigado de la socia-ekonomia stato en la Suda federacia regiono.
Mallonga skizo
La oseta, inguŝa kaj ĉeĉena socioj trafis la influsferon de la Rusia imperio fine de la 18-a — komence de la 19-a jarcentoj. La rusia registaro intencis garantii stabilecon kaj sekurecon de siaj vojoj, trapasontaj tra Norda Kaŭkazo al Kartvelio kaj ricevi aliron al la elminigado de strategiaj krudaĵoj por militbezonoj. Lokaj etnoj reagis diverse: la osetoj kaj inguŝoj ŝatis esti protektotaj kontraŭ atakoj de la najbaroj (ĉefe de la ĉeĉenoj kaj la kabardoj), dume la ĉeĉenoj rifuzis la rusiajn intervenon kaj aktive kontraŭstaris ĝin. Tio sekvigis malsamajn adapiĝojn. Ĝi estis sufiĉe glata kaze de la osetoj (kion helpis ilia kristanigo). Kontraŭe la inguŝoj parte kaj la ĉeĉenoj tute rifuzis la kristanan religion kaj Rusion kiel novan majstron.
Luiza melanerpo
La Luiza melanerpo, Melanerpes lewis, estas granda melanerpo, tio estas birdo de la familio de Pegedoj, kiu loĝas en Nordameriko kaj estis tiele nomita laŭ Meriwether Lewis, esploristo kiu trastudis areojn de Usono dum la Louisiana Purchase.
Terorisma atako en Beslano
Mallonga skizo
Rezulte de la nova administra divido de Nord-Osetio ekburĝonis kvereloj pri teritorio de la nuna Ĉeurba distrikto, kie pro limigita kvanto de fekundaj teroj kaj najbareco de la osetaj kaj inguŝaj vilaĝoj ekflamis interetnaj kvereloj. Interalie la konfrontiĝon kaŭzis la problemo de sekurigo de статья Vladikavkaza fortreso, kiu regis super la enirejo al статья Darjala ravino. Intensa komunikado laŭ la Kartvelia milita vojo, trapasanta tiun ravinon, garantiis enspezojn por posedanta ĝin etno, do la osetoj kaj la inguŝoj ĉiam konkurencis pri tio.
Luiza melanerpo
Priskribo
Temas pri unu el la plej grandaj specioj de amerikaj pegoj. Luiza melanerpo povas esti tiom granda kiom ĝis 28 cm de longo kun enverguro de 49 ĝis 53 cm kaj pezo de 100 ĝis 140 g. Ĝi estas ĉefe ruĝbrusta kaj ruĝventra kun supra griza kolumo sufiĉe larĝa kaj ĉe supra brusto, verdonigra dorse kun nigra pugo. La vizaĝo estas ruĝa kun nigraj okuloj kaj ĉirkaŭita de nigraj krono, nuko kaj suprakolumo. Ankaŭ la longa beko estas nigra. La flugiloj estas multe pli larĝaj ol tiuj de aliaj pegoj kaj ĝi flugas je multe pli lanta ritmo er malrapida flugilfrapado simila al tiu de korvo.
Terorisma atako en Beslano
Mallonga skizo
En la 1830-aj la situacio iĝis pli komplika pro la ribelo en Ĉeĉenio kaj militaj sukcesoj de imamo Ŝamil. Por blokadi la imamaton la Rusia imperio uzis la kozakajn komunumojn, donacinte al ili por enloĝiĝo la inguŝajn terojn, kiuj disdividis Ĉeĉenion de Vladikavkaza fortreso kaj Kartvelia milita vojo. Sekve de tio la inguŝoj estis forpuŝitaj kaj devis serĉi novajn vivlokojn.
Luiza melanerpo
Disvastiĝo
Luiza melanerpo estas surloke komuna, loĝanta ĉefe en malferma pinarbaro, kaj aliaj areoj kun disigitaj arboj. Malkiel aliaj amerikaj pegoj, ĝi ŝatas sidi en malfermo kaj malŝatas sidi en tro densa arbobranĉaro. La teritorio ampleksas tra okcidenta kaj ĉefe tra sudokcidenta Usono, sed ĝi povas vintri tiom malproksime suden kiom ĝis la usona landlimo kun Meksiko kaj someri tiom norde kiom ĝis sudokcidenta Kanado.
Terorisma atako en Beslano
Mallonga skizo
En la 20-a jarcento post la Enlanda milito, dum kiu la inguŝoj subtenis la Sovetojn, oni redonis al ili plurajn terojn loĝatajn de la kozakoj, dum la Terekaj kozakoj, subtenintaj la Blankan armeon estis ekzilitaj. En 1944 loĝintaj tie inguŝoj kaj ĉeĉenoj estis deportitaj kaj en la teritorio (ĉefe en Ĉeurba distrikto) ekloĝis osetoj.
Luiza melanerpo
Kutimaro
Luiza melanerpo uzas nekutiman kutimaron inter pegedoj ĉefe ĉe sia gregema manĝokutimaro. Kvankam ĝi manĝas insektojn per traborado en arboj per sia ĉizilforma beko, kiel aliaj pegedoj, tiu birdo ankaŭ kaptas insektojn enaere dumfluge, kiel rabobirdoj, kutimo kiun nur malmultaj aliaj pegedoj uzas, kiel la Glanpego, la Ruĝkapa melanerpo kaj la Brustornama pego. La Luiza melanerpo manĝas ankaŭ berojn kaj nuksojn, kaj eĉ senŝelas kaj stokas nuksojn en fendoj aŭ truoj por vintro.
Terorisma atako en Beslano
Mallonga skizo
Post la rehabilito kaj iom post ioma reveno de la inguŝoj, la teritoria diskuto denove pliakriĝis. En 1963 la estraro de Nord-Osetia ASSR parte ŝanĝis la limojn de Ĉeurba distrikto, ekskludinte kelkajn vilaĝojn kun inguŝa loĝantaro kaj aldoninte la teritoriojn en la maldekstra bordo de Tereko. Rezulte de tio inter la inguŝoj kreskis radikalismo. En 1973 dum la protestoj de la inguŝa intelektularo en Grozno oni unuafoje malkaŝe postulis redoni al la inguŝoj Ĉeurban distrikton.
Luiza melanerpo
Kutimaro
Luiza melanerpo nestumas en arbotruo elfosita en morta arbobranĉo. La nesto estas konstruita ĉefe de la masklo. La ino demetas el 5 ĝis 9 ovojn, kiuj estas pure blankaj sen kamuflaj markoj nenecesaj ene de truo. Kovadon faras ambaŭ gepatroj; la ino dumtage kaj la masklo dumnokte; kaj tio daŭras ĉirkaŭ 12 tagojn, post kiuj la idoj eloviĝas. Tiuj elnestiĝas post 4 aŭ 5 semajnojn.
Terorisma atako en Beslano
Mallonga skizo
Ekde 1981 la tensio inter la inguŝoj kaj la osetoj transformiĝis en perforton, okazis kelkaj interpuŝiĝoj. La situacio pliakriĝis post la disiĝo de Ĉeĉenio kaj Inguŝio post la disfalo de Sovetunio. En Ĉeĉenio restis tri iamaj distriktoj de Stavropola regiono, ricevitaj kiel rekompenco en 1957, dum Inguŝio ricevis nenion, do ĝi denove plendis pri la redono de Ĉeurba distrikto, en kiu la inguŝa loĝantaro jam grave kreskis. La konflikto atingis apogeon inter la kaj  kiam dum intebataloj, laŭ oficialaj datumoj, 583 homoj pereis, 939 estis vunditaj kaj 261 malaperis. Estis neniigitaj 13 el 15 inguŝaj vilaĝoj de Ĉeurba distrikto. Plejparte viktimoj estis inguŝoj. Pli ol 64 mil inguŝoj fuĝis de tiu distrikto al Inguŝio. Armita batalado estis ĉesigita de la aŭtoritatoj, sed la teritoria disputo restis nesolvita
Terorismaj atakoj komence de la 2000-aj
Post subpremo de la aktiva gerilado dum la Dua Ĉeĉenia milito fare de la armeo kaj de la Ministerio pri internaj aferoj, parto de la eksaj gerilanoj kaj la ĉeĉena elito transiris al la flanko de la Rusia registaro. La administracion de Ĉeĉenio en 2000 ekestris la iama separatisto, ĉefa muftio de Ĉeĉenio Aĥmat Kadirov. Siavice la gerilanoj engaĝis en bataladon neĉeĉenajn taĉmentojn kaj ŝanĝis taktikon. Ili plejparte evitis frontatakojn kaj transiris al diversioj kaj teroro, ĉiam pli ofte uzante kamikazojn. Interalie oni okazigis la terorisman atakon kontraŭ la teatro ĉe Dubrovka, la eksplodon apud la Domo de la registaro de Ĉeĉenio en Grozno , la teroran agon en Moskvo dum la rok-festivalo «Krila» (: Flugiloj) , la eksplodon ĉe la milithospitalo en Mozdoko , la teroran atakon de kamikazoj en elektra motortrajno en Jessentuki , la invadon al Dagestano kaj aliajn terorajn agojn.
En Inguŝio post prezidantiĝo de Murat Zjazikov en 2002 kreskis krimeco kaj terorismo, teroristoj ĉiam pli ofte uzis la respublikon kiel sian bazon. Kunlaborantoj de FSB kaj la Ministerio pri internaj aferoj plurfoje trovis en la respubliko kaŝejojn kun municioj, eksplodaĵoj kaj armiloj. En montaro la teroristoj formis diversiajn grupojn kaj aranĝis novajn bazojn. Tion helpis altega senlaboreco (en 2003 laŭ oficialaj informoj pli ol 75 % loĝantoj de Inguŝio ne havis laboron) ).
Antaŭaj atakoj
La atakon kontraŭ la lernejo en Beslano en 2004 antaŭis pluraj teroraj agoj de la ĉeĉenaj separatistoj kaj ties helpantoj. La respondecon pri tiuj teroraj agoj prenis al si Ŝamil Basajev.
Enikő Bencző
BENCZŐ Enikő [bencoe'] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Lugoj la 13-an de aprilo 1962.
Terorisma atako en Beslano
Elekto de la celo
La terorisma atako en Beslano estis planita tre skrupule. Dum la preparado la teroristoj konsideris eraron, kiujn faris la teroristoj atakintaj la teatron ĉe Dubrovka en 2002. Ekzemple dum tiu atako ĉiuj ostaĝoj estis tenataj en unu loko; ventumado estis limigita de ventumtuboj kio faciligis enpumpadon de la dormiga gaso dum la teroristoj ne havis gasmaskojn; eksplodaĵo estis aktivigata pere de premo sur la butonon anstataŭ liberigo de ĝi. Al kamikazinoj estis malpermesite eksplodigi sin sen ordono de la gvidanto, kiu malofte troviĝis en la halo kun la ostaĝoj kaj preskaŭ ne havis rektan kontakton kun la kamikazinoj.
Enikő Bencző
Kariero
Ŝi estis ekde 1987 aktorino de la Germana Ŝtata Teatro de Temeŝvaro kaj ekde 1997 Asistantino de la Okcidenta Universitato de Temeŝvaro.
Terorisma atako en Beslano
Elekto de la celo
La lernejo N 1 estis oportuna celo ĉar ĝi havis multajn lernantojn kaj strukturo de la konstruaĵo estis tre komplika. Ĝi estis konstruita en 1889, do estis la plej malnova el la mezlernejoj de Beslano. Dum jaroj al la domo estis alkonstruitaj pluraj sekcioj, pro kio estiĝis la komplika labirinto el klasĉambroj, haloj kaj koridoroj. Formo de la lerneja korto ebligis al la atakintoj rapide kaj facile bari ĉiujn fuĝvojojn.
Al la teroristoj helpis ankaŭ proksimeco de Beslano al la limo de Inguŝio (la terorista tendaro, kiun ili forlasis matene la 1-an de septembro, troviĝis apud inguŝia vilaĝo Psedah, situanta je ĉirkaŭ 30 km for de Beslano ), la relative malgranda urba loĝantaro, tre malforta (kompare kun Vladikavkazo, Mozdoko kaj aliaj grandaj urboj de Nord-Osetio) sekurecsistemo, limigita ĉeesto de militistoj. Tamen la lernejo N 1 kiel atakcelo havis ankaŭ negativajn flankojn: ĝi troviĝis ĉirkaŭ 80 metrojn for de la Administracio pri internaj aferoj. Krome la formo de la konstruaĵo kaj apudaj domoj limigis vidkampon de la defendantoj. La lernejo situis centre de la urbo, do kreskis risko por la terorisma grupo, kiu devus trapasi tiun vojon. Do ĝis nun estis nekonate aŭ nepublikigite, kial la teroristoj elektis nome tiun ĉi lernejon.
Estas malsamaj opinioj rilate antaŭan deponadon de armiloj en la lernejo fare de la teroristoj. Iuj asertas, ke la armiloj estis kaŝitaj en la konstruaĵo somere dum la riparlaboroj. Tamen la riparado estis farita de la instruisto pri metioj Aleksandr Miĥajlov kaj ekonomo Svetlana Balikojeva, kiuj alvokis por pli pezaj laboroj (ekzemple por anstataŭigo de la putrinta planko en la dua etaĝo) siajn familianojn. Sed malrekte tiun supozon subtenas la fakto, ke en la planko (ekzemple en la sporthalo kaj la biblioteko) okazis trarompoj. Aliflanke, eble tion klarigas ke la teroristoj timis subfosadon, do ili trabatis la plankon en plej danĝeraj lokoj. La ostaĝoj kiuj propramane rompis la plankon asertis dum la Kulajev-proceso ke ili ne vidis iujn ajn armilojn. Do mankas fidelaj faktoj, ke la armiloj efektive estis deponitaj antaŭ la terorisma atako.
La terorisma taĉmento
La taĉmento estis finkolektita en la fino de aŭgusto subgvide de Aslan Masĥadov, Ŝamil Basajev kaj Abu Dzejt. Por kazo de malsukceso en Osetio, Dzejt pretigis la rezervan grupon el 11 teroristoj, kiuj devus kapti la mezlernejon en vilaĝo Nesterovskaja (Sunĵa distrikto, Inguŝio).
En la grupon, kiu iris al Beslano, eniris iamaj banditoj, partoprenintoj de diversaj krimgrupoj, kaj gerilaj taĉmentoj. Pluraj teroristoj antaŭe batalis en Ĉeĉenio kaj Dagestano, estis juĝitaj pro krimoj, sed baldaŭ post arestoj liberigitaj.
Plejparto de la teroristoj estis ĉeĉenoj kaj inguŝoj, sed ĉeestis ankaŭ reprezentantoj de aliaj etnoj. Interalie la ostaĝoj denuncis apartan kruelecon de la vahabito Vladimir Hodov (kromnomo «Abdula»), naskiĝinta en Berdjansko kaj serĉita ekde 1999 pro seksperforto. Laŭ la oficiala informo, la atakon partoprenis 34 teroristoj, inkluzive de du ĉeĉenaj kamikazinoj kaj du kompliculoj, kiuj restis en la tendaro por prizorgi komunikadon. Supozeble la atakintoj havis kompliculojn, kiuj observadis la okazaĵojn ekster la lernejo, inter amaso de lokanoj, sed pruvoj mankas.
La kaptado
La 2004 la grupo de la teroristoj alveturis al la lernejo N 1 en Beslan en la kovrita per tolmarkezo kamiono GAZ-66 kaj malpeza aŭto VAZ-2107. La aŭto VAZ estis kaptita laŭvoje al Beslano en vilaĝo Ĥurikaŭ ĉe la miliciano Sultan Guraĵev, kiu ankaŭ estis alportita al la lernejo, sed poste sukcesis fuĝi. En la apuda placo tiutempe okazis solena kunveno omaze de la Tago de scioj. Pro varmego ĝi estis translokita de la kutima 10-a horo matene al la 9-a matene. Pafante ĉielen, la teroristoj pelis en la lernejon pli ol 1100 homojn — infanojn, ties gepatrojn kaj parencojn, lernejajn kunlaborantojn. Kelkaj atakintoj ĉirkaŭiris la konstruaĵon flanke de la Lerneja strateto por bloki al homoj fuĝovojon. Malgraŭ tio sukcesis fuĝi 50 ĝis 150 homoj — ĉefe lernantoj de la superaj klasoj, kiuj fuĝis de la lerneja korto dum tumulto. Tamen estis ostaĝigitaj multe da antaŭlernejanoj: el 9 urbaj infanĝardenoj 4 ne funkciis pro malfruiĝintaj riparlaboroj, do multaj gepatroj alkondukis kun si etulojn.
Jam en la komenco la teroristoj murdis du virojn, sed iu lokano sukcesis mortpafi unu atakinton. Ankaŭ estis pafvunditaj du aliaj teroristoj — Vladimir Ĥodov ĉe la mano kaj alia atakinto ĉe la ventro. Tio estis sola rezisto, ĉar la milica majoro Fatima Dudijeva, kiu gardis la ordon surloke, ne havis armilon. La kadavro de la mortigita teroristo kuŝis subĉiele dum tri tagoj kaj tiom putriĝis kaj nigriĝis, ke aperis onidiroj pri partopreno de nigruloj en la atako.
Plejparto da ostaĝoj estis kolektitaj en la ĉefa sporthalo, dum aliaj troviĝis en la ekzercila halo, duŝejoj kaj kantino. La teroristoj bonege konis la planon de la konstruaĵo, kio ebligis la okupadon de ĝi dum kelkaj minutoj. Post enpeli la ostaĝojn en la lernejon, la teroristoj igis ĉiujn fordoni fotilojn, videokameraojn kaj poŝtelefonojn, kiuj estis tuj disrompitaj. Ekstere de la lernejo estis starigitaj gvatkameraoj , el GAZ-66 oni elportis municiojn, pezajn armilojn kaj eksplodaĵojn. La teroristoj havis almenaŭ 22 diversajn Kalaŝnikov-mitraletojn (inkluzive tiujn kun subfustaj bombokanonoj; du porteblajn Kalaŝnikov-mitralojn; du modernigitajn Kalaŝnikov-mitralojn; tankan Kalaŝnikov-mitralon; du porteblajn kontraŭtankajn bombokanonon RPG-7 kaj bombokanonon RPG-18 . Krome la teroristoj havis gasmaskojn, medicinsaketojn kaj manĝaĵrezervon.
Poste la teroristoj barikadis la lernejon. Por tio ili elektis ĉirkaŭ 20 virojn kaj pli aĝajn lernejajnon, kiujn ili devigis alporti seĝojn kaj tablojn al elirejoj kaj fenestroj. La fenestrojn oni ordonis disbati, ĉar tio malhelpis uzi kontraŭ la sieĝatoj gason kiel en la teatro ĉe Dubrovka. Nur en la sporthalo fenestroj restis tute femitaj. En koridoroj kaj apud la elirejoj oni starigis memfaritajn bombojn el plastito kaj metalaj globetoj. En la sporthalo eksplodaĵoj, faritaj surbaze de kontraŭpersonaj minoj MON-90 kun TNT-ekvivalento je 6 kg, kuŝis sur seĝoj kaj estis alkroĉita al basketbalaj ringoj kaj du ŝnuroj, streĉitaj inter ili. Kabloj de la bomboj iris al la du cirkvitfermaj pedaloj (tiel nomataj «elektraj cirkvitfermiloj de la malŝarĝa tipo») ), lokitaj en kontraŭaj flankoj de la sporthalo . La teroristoj alterne deĵoris sur la pedaloj dum la tuta sieĝado . Krome en la lernejo estis starigitaj tiel nomataj «ĥatabiloj» (la bomboj kreitaj surbaze de la splitgrenado VOG-17) kaj ne malpli ol 6 memfaritaj eksplodaĵoj, faritaj surbaze de kontraŭpersonaj splitminoj de la rondmortiga tipo OZM-72, modernigitaj de la teroristoj (interalie estis forigitaj elpuŝigaj tuboj kaj estis traboritaj truoj por elektraj detonaciigiloj. Oni antaŭe planis muntadon de la eksplodiga ĉeno kaj dismetadon de la eksplodaĵoj, kion atestis trovitaj poste ŝildoj kun numeroj ĉe la kabloj.
Oni ordonis al la ostaĝoj paroli nur ruse kaj kruele punis iujn ajn rompojn de tiu regulo. Ruslan Betrozov, patro de du infanoj, provis trankviligi timigitajn homojn en la oseta lingvo kaj estis tuj mortpafita antaŭ ĉies okuloj. La alia ostaĝo Vadim Bolojev pro sia rifuzo surgenuiĝi estis grave pafvundita kaj poste mortis. Se la ostaĝoj ekploris aŭ bruis, la teroristoj pafis kontraŭ plafono aŭ eltiris el la homamaso iun ajn kaj minacis pafmortigi lin. Tiuj timigaj agoj okazis dum la tuta sieĝado same kiel humiligado kaj insultado.
La sieĝo
Je 10:30 apud la lernejo estis formita la stabo subgvide de prezidanto de Nord-Osetio Aleksandro Dzasoĥov. Tamen li preskaŭ tuj estis fakte anstataŭita de la ĉefo de FSB en Nord-Osetio Valerij Andrejev (oficiala informo pri tio estis publikigita sekvatage ). Tiutempe pri la atako jam sciis rusia prezidanto Vladimiro Putin, troviĝinta en Soĉio. Li nuligis la farotan viziton al Karaĉajio-Ĉerkesio kaj flugis al Moskvo por aranĝi urĝan kunvenon kun la reprezentantoj de fortostrukturoj. La opercia stabo ordonis evakui loĝantojn de apudaj domoj, ĉirkaŭigi la lernejon per milicanoj, kontroli radion kaj, sen respondi provokajn pafojn el la lernejo, bloki apudajn kvartalojn, forigi de la pafeblaj lokoj aŭtojn kaj ĉesigi trafikon laŭ la fervojo «Beslano — Vladikavkazo».
La unuajn postulojn de la teroristoj aŭdigis ostaĝino Larisa Mamitova, lasita el la lernejo je 11:05. En la alportita de ŝi letero, la teroristoj postulis la intertrakton kun Murat Zjazikov, Aleksandro Dzasoĥov kaj Leonido Roŝal. Mamitova skribis ĝin laŭdikte, do ŝi konfuzis Vladimiro Ruŝajlo kun Leonid Roŝal, do aldonis la klarigon «infan. kuraciston». La telefonnumero ankaŭ estis skribita erare, do oni malsukcesis komenci komunikadon. La operacia stabo provis aranĝi la intertrakton kun la teroristoj pere de laŭtparoliloj kaj sen alvoki la postulitajn de ili homojn. Interalie oni uzis tiucele muftion de Nord-Osetio Ruslan Valgasov, sed la teroristoj nur pafis responde al liaj provoj alparoli ilin.
Inter 16.00 kaj 16.30 en la lernejo aŭdiĝis la eksplodo kaj pafoj. Apud la ostaĝoj eksplodis kamikazino. Rezulte de tio estis grave vundita apuda teroristo, kaj 21 apudaj ostaĝoj estis mortpafitaj por preventi reziston. Post certa tempo el la konstruaĵo denove elkuris Mamitova kun nova letero, ĉi-foje kun ĝusta telefonnumero. Kiam la profesia intertraktisto Vitalij Zangionov provis klarigi la situacion, la teroristo nominta sin «Ŝaĥid» respondis, ke la ostaĝoj estis murditaj ĉar oni ne telefonis al la antaŭe indikita telefonnumero. Dum la telefona interparolo ili postulis por intertrakto ankaŭ Aslambek Aslaĥanov, la konsiliston de prezidanto de Rusio, sed nur ene de la antaŭe indikita grupo.
Al la ostaĝoj en la sporthalo la teroristoj diris, ke «la viaj pafis kontraŭ vi el tanko». Korpoj de la mortigitoj estis forĵetitaj el la fenestro de la dua etaĝo fare de du ostaĝoj. Unu el ili — la 33-jara Aslan Kudzajev, sukcesis forsalti el la fenestro kaj fuĝi. Krom li sukcesis saviĝi Jurij Ajlarov: ŝajniginte sin morta, en konvena momento li saltis de fenestro, sub kiu li staris ekster vidkampo de la teroristoj ĝis malheliĝo. Dumtage savis sin ankaŭ kelkaj aliaj ostaĝoj: 15 homoj kaŝis sin en kaldronejo dum la kaptado de la konstruaĵo kaj kelkaj infanoj sukcesis fuĝi el la lernejo. Pli frue, dum la minigado de la sporthalo fare de la teroristoj, saviĝis la 35-jara Vladimir Daurov, kiu fuĝis tra la elirejo al la korto, flanke de la ekzercila halo.
Vespere al Beslano alflugis kuracisto Roŝal, kiu partoprenis en la intertrakto dum la terora ago en la teatro ĉe Dubrovka en 2002. La teroristoj atendis alvenon de Ruŝajlo, do ili rifuzis enlasi la kuraciston en la lernejon kaj malakceptis la proponitajn de li akvon kaj manĝaĵojn. Tiumomente la ostaĝoj jam devis manĝi florfoliojn kaj malsekigi vestojn en la malofte alportataj rubaĵsiteloj, suĉante tiun likvaĵon. Sed eĉ tiu likvaĵo malsufiĉis por ĉiuj.
La dua tago
Dum la ekstertempa kunveno de la Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj, okazinta nokte de la al la, konsilianoj kondamnis la ostaĝigon kaj postulis tujan kaj senkondiĉan ties liberigon. La postuloj estis ignoritaj. Matene la teroristoj permesis al kelkaj ostaĝoj telefoni al iliaj parencoj por ke tiuj helpu malebligon de la sturmo de la lernejo. La fama inguŝa komercisto Miĥail Gucerijev pere de la operacia stabo proponis monon kaj sian helpon pri aranĝo de la koridoro por sendanĝera foriro de Osetio, sed la teroristoj rifuzis tion.
Matene la amaskomunikiloj, referencante al Lev Dzugajev, gazetarsekretario de Aleksandro Dzasoĥov, sciigis, ke estis ostaĝigitaj 354 homoj. Tio estigis plurajn kontraŭdirojn kaj diskutojn.
Ĉirkaŭ la 11-a matene Aleksandro Dzasoĥov telefonvokis Aĥmed Zakajev, kiu estis la tutmonde policserĉata vic-prezidanto de Iĉkerio kaj konfidato de Aslan Masĥadov. . Dzasoĥov petis lin alvoki Masĥadov kaj peti lin alflugi Beslanon por intertrakti kun la teroristoj. Zakajev respondis, ke li alvokos Masĥadov, sed ilia komunikado estas unuflanka. Pli frue samtage ĵurnalistino Anna Politkovskaja telefonis Aĥmed Zakajev kaj petis lin kaj Aslan Masĥadov esti perantoj dum la liberigo de la ostaĝoj. Tute aparte alvoki Aslanon Masĥadov provis parlamentestro de Nord-Osetio Tajmuraz Mamsurov, kies du infanoj ankaŭ estis ostaĝigitaj. Li sukcesis komuniki kun reprezentantoj de Aslan Masĥadov en Bakuo kaj postulis lian enmiksiĝon, sed malgraŭ promeso de sia reprezentanto Masĥadov ne retelefonis lin.
Je la 16-a horo la lernejon vizitis eks-prezidanto de Inguŝio Ruslan Auŝev, sola persono kiu sukcesis intertrakti kun la teroristoj vizaĝe-al-vizaĝe. Li petis ke la teroristoj permesu doni al la ostaĝoj akvon kaj manĝaĵojn, sed ĉefo de la atakintoj diris, ke la kaptitoj propravole aranĝis sekan malsatstrikon. Tamen li konsentis liberigi 24 ostaĝojn (virinojn kun suĉinfanoj). Krome la teroristoj transdonis kun Auŝev la kvazaŭ subskribitan de Ŝamil Basajev leteron kun la postulo forkonduki la federaciajn milittrupojn el Ĉeĉenio kaj kun propono de la armistico surbaze de la principo «sendependeco ŝanĝita kontraŭ sekureco». Interalie aŭtoro de la dokumento postulis agnoski la sendependecon de Iĉkerio kaj observi la liberecon de kredo en Rusio. Samtempe li promesis je la nomo de ĉiuj rusiaj islamanoj rezigni je militado kontraŭ Rusio «por almenaŭ 10-15 jaroj», eniri la Komunumon de Sendependaj Ŝtato kaj fari kun neniu politikajn, ekonomiajn kaj militajn aliancojn kontraŭ Rusio.
Kelkajn horojn post la foriro de Auŝev la teroristoj iĝis pli severaj. Ili malpermesis al la ostaĝoj viziti necesejon kaj alporti sitelojn kun akvo al la sporthalo, kio igis la homojn trinki sian urinon. Varmega vetero, fetoro kaj manko de ventumado en la ejo malbonigis la staton de la ostaĝoj, multaj svenis. La homoj petis doni al ili akvon, sed la teroristoj respondis ke ĝi estas venenita. Nur kelkaj ostaĝoj sukcesis aliri necesejon aŭ duŝejon. Post ekscii, ke iuj subuloj permesas tion al la ostaĝoj Ĥuĉbarov ordonis rompi akvokranojn kaj minacis mortigi iun ajn, kiu donos akvon al la ostaĝoj. Laŭ rememoroj de la ostaĝoj la teroristoj aspektis kvazaŭ ili atendus ordonon de ekstere, sed pro iu kialo ilia plano fiaskis. La operacia stabo provis alporti al la ostaĝoj akvon, manĝaĵojn kaj medikamentojn ĝis la fino de la dua tago, sed la teroristoj ĉiam malaprobis tiujn proponojn.
La tria tago
Matene de la tria tago la ostaĝoj jam tiom malfortis, ke ili apenaŭ reagis minacojn de la teroristoj. Multaj homoj, aparte infanoj kaj diabetuloj, svenis dum aliaj deliris kaj halucinis. Ĉirkaŭ tiu tempo doktoro Roŝal renkontiĝis kun lokanoj en kulturdomo. Dum tiu renkontiĝo li diris, ke sen manĝaĵoj kaj akvo infanoj povos vivi 8-9 tagojn kaj deklaris, ke «hodiaŭ la minaco por vivo, eĉ sen akvo, mankas eĉ al unu infano», kio elvokis postan kritikon kontraŭ li.
En la sporthalo la teroristoj alimuntis la eksplodĉenon, interalie ili translokis kelkajn memfaritajn eksplodaĵojn de la planko al la muroj, kaj kelkfoje pafis de bombokanonoj kontraŭ apuda tereno, vundinte milicanon.
Ĉirkaŭ 11:00 Miĥail Gucerijev interkonsentis kun la teroristoj pri evakuo de la korpoj de viroj, elĵetitaj el fenestro en la unua tago. Ĉe tio la teroristoj kondiĉigis ke la lernejon alveturos aŭto sen flankŝirmiloj, kaj la operacia stabo ordonis prepari la transportilon. Je 12:40 la aŭto kun kvar savistoj alveturis la lernejon kaj sub kontrolo de la teroristoj ili komencis evakuon de la kadavroj.
Je 13:05 en la sporthalo okazis la du fortaj eksplodoj kun intervalo je ĉirkaŭ duonminuto, sekve de kio parte falis la tegmento.
Tuj poste la teroristoj pafis kontraŭ la savistoj. статья Dmitrij Kormilin mortis surloke, Valerij Zamarajev estis grave vundita kaj poste mortis pro sangoperdo, du aliaj savistoj spertis malgravajn vundojn.
Post kelkaj minutoj la ostaĝoj komencis salti el la fenestroj kaj forkuri tra la enirejo al la lerneja korto. La teroristoj, kiuj troviĝis en la suda parto de la konstruaĵo (ĝi inkluzivis la kantinon kaj la metiejojn) pafis kontraŭ ili el mitraletoj kaj bombokanonoj, pro kio pereis 29 homoj.
Restintajn ostaĝojn ili komencis transloki de la sporthalo al la aŭlo kaj la kantino. Multaj ostaĝoj jam ne povis memstare moviĝi, do la teroristoj mortigis ilin per mitraletoj kaj grenadoj.
Kvin minutojn post la unuaj eksplodoj Vaerij Andrejev ordonis al la taĉmento de la Speciala Centro de FSB (SC FSB) komenci la operacon por liberigi la ostaĝojn kaj sendanĝerigi la teroristojn. Kaŝpafistoj el skolta kaj observa grupoj ekpafis kontraŭ la teroristoj por ŝirmi evakuadon de la ostaĝoj. Dume la du operacia-batalaj grupoj de la SC FSB, kiuj troviĝis en la pafkampo de la 58-a armeo, ekiris al Beslano. Por evakui la ostaĝojn al la lernejo kuris la soldatoj de la 58-a armeo, lokaj milicanoj kaj civiluloj (armitaj kaj senarmaj). Brankardoj ofte mankis, do lokanoj faris ilin el io ajn, inkluzive litkovrilojn kaj ŝtuparetarojn. Ambulancoj ankaŭ malsufiĉis, do lokanoj transportis vunditojn en siaj aŭtoj al la urba hospitalo, plej grave vunditajn oni transportis al Vladikavkazo.
Je 14:51 la urba fajroservo registris incendion en la sporthalo, sed pro manko de la ordono de la operacia stabo fajrobrigado komencis estingadon nur je 15:20, do unuan duonhoron tion faris nur lokaj civiluloj. La apudlerneja teritorio estis pripafata de la teroristoj kio malhelpis al la fajrobrigadanoj atingi la fajron kaj hidrantojn. Je 21:09 la incendio estis estingita kaj la fajrobrigadanoj lasis akvon en la sporthalon por malvarmigi la ejon kaj preventi novajn ekbrulojn.
Sturmo
La batalantoj de SC FSB eniris la konstruaĵon de la tri ĉefaj direktoj: suda parto (la kantino kaj la metiejoj), la ekzercejo, la biblioteko. Apud la suda parto la operacia-batalaj grupoj da SC FSB okupis batalpoziciojn 25 ĝis 30 minutojn post la unuaj eksplodoj, sed barikaditaj fenestroj dum pli ol unu horo malebligis al ili eniri la konstruaĵon. Je ĉirkaŭ 13:50 en la sporthalon tra fenestroj de la ekzercejo penetris oficiroj de la inĝenieraj trupoj de la 58-a armeo kaj komencis malminigon de la ejo. Tiutempe la teroristoj pafadis kontraŭ la sporthalo per mitraletoj kaj bombokanonoj el la kantino, deviginte la ostaĝojn stari en fenestroj kiel «viva ŝildo». Je 15:05 estro de SC FSB Aleksandro Tiĥonov ordonis al la ĉefa trupo de la specnazo eniri la lernejon.
En la dua etaĝo grupo de la teroristoj forte rezistis, disiĝante je antaŭe pretigitaj paflokoj en klasĉambroj, koridoroj kaj la aŭlo. Laŭ atestantoj de la sturmo, same kiel en la kantino la teroristoj ŝirmis sin per la «viva ŝildo» el infanoj kaj virinoj, sekve de kio multaj soldatoj devis oferi siajn vivojn por savi la ostaĝojn. Ekzemple majoro de la taĉmento «Vimpel» Miĥail Kuznecov sub pafado de la teroristoj evakuis pli ol 20 vunditaj ostaĝoj, sed estis grave vundita kaj vespere mortis Majoro Roman Katasonov por savi du infanojn ekbatalis kontraŭ terorista mitralo. Krome al la specnazo grave malhelpis malakorda agado de la armitaj civiluloj. Multaj civiluloj senorde pafadis kontraŭ la lernejo, foje eĉ kontraŭ lokoj, ne atingeblaj por la teroristoj, sed alireblaj por la specnazo. Lokanoj batis almenaŭ kvar virojn (inkluzive unu ostaĝon), kiujn ili mise konsideris la teroristoj. Multaj urbanoj kaj ĵurnalistoj, kiuj vidis tion, pensis ke okazis kaptado de la teroristoj.
La operaco pri likvido de la teroristoj daŭris ĝis preskaŭ meznokto. Dume oni kelkfoje pafis kontraŭ la konstruaĵo per 125-mm split-fugasaj obusoj (el tanko T-72) kaj el flamĵetiloj «Ŝmel». Uzo de la flamĵetiloj kaj la tanko poste estis inter la plej disputataj aferoj, rilataj al la sturmo. Interalie oni plurfoje disputis pri la uzotempo (kelkiuj asertas, ke la tankoj kaj la flamĵetiloj estis uzataj dum la ostaĝoj troviĝis en la lernejo) ) kaj laŭceleco (kelkiuj asertas, ke la sturmo kaj la incendio kaŭzita de la flamĵetiloj, estis kialoj de la pereo de multaj ostaĝoj ).
Pereintoj
Rezulte de la terora atako en Beslano pereis 334 homoj, plejparte la ostaĝoj, inkluzive de 186 infanoj. Unuajn tagojn ĉirkaŭ 200 homoj estis konsiderataj malaperintaj, inkluzive tiujn, kiuj ne estis rekonitaj, sed la Ministerio pri la sanprotektado kaj socia evoluado de Rusio refutis tiun aserton. Jen la finaj datumoj:
Krome dum la sturmo pereis 10 kunlaborantoj de SC FSB, kio estis la plej granda nombro de la homperdoj en la tuta historio de la rusia specnazo. Pereis ĉiuj komandestroj de la tri sturmogrupoj: subkolonelo Oleg Iljin, subkolonelo Dmitrij Razumovskij (ambaŭ el la taĉmento «Vimpel») kaj majoro Aleksandr Perov (taĉmento «Alfa»). Ĉiuj ili estis honorigitaj kiel Herooj de Rusio. La saman honorigon ricevis postmorte leŭtenanto de «Vimpel» Andrej Turkin. Por savi ostaĝojn de eksplodo li kovris per sia korpo grenadon ĵetitan de teroristo.
Onidiroj laŭ kiuj pereis ne 10, sed 11 kunlaborantoj de la CSN, baziĝis sur tio ke inter la pereintoj unue estis kalkulita komandestro de unu el la grupoj de «Vimpel» Vjaĉeslav Boĉarov. Dum la sturmo kuglo trafis lian kapon, kio grave kripligis la vizaĝon. Post kelkaj horoj li rekonsciiĝis kaj sukcesis surpaperigi sian nomon. Pro heroismo dum la sturmo li estis honorigita kiel Heroo de Rusio.
Juĝo-medicina esplorado
Juĝo-medicina esplorado, inkluzive rekonadon de la pereintoj kaj klarigon de mortokialoj, okazis en tre malfacilaj kondiĉoj. La distrikta Buroo pri juĝo-medicina esplorado ne povis akcepti tioman kvanton da pereintoj, do oni stokis la kadavrojn subĉiele. Manko de kunordigo en la laboro de la ekspertoj unue kaŭzis erarojn en registrado kaj markado de la kadavroj. Oni decidis aranĝi rekonadon antaŭ la esplorado pro kio en la korto amasiĝis multege da homoj. La situacio pli malboniĝis pro aĉa vetero, do la parencoj ekplendis pri manko de minimumaj kondiĉoj por konservi kaj gardi la korpojn. Soldatoj translokis la kadavrojn sub ŝirmilojn kaj en tendojn kaj poste en kamiono-frostigilojn. Plurfoja kruda translokado de la kadavroj kaŭzis perdon de la vestofragmentoj, ŝuoj kaj aliaj aĵoj gravaj por identigado. Pliajn malfacilaĵojn kaŭzis manko de la antaŭa sistemigado de la identigaj signoj (ekspertoj bazis sin nur sur buŝaj sciigoj de la parencoj) kaj manko de unueca informocentro (ekspertoj devis memstare respondi al demandopetoj de diversaj institucioj, deflankiĝante de sia ĉefa tasko).
Ĝis la 2004 en la Beslana juĝo-medicina ekspertizejo estis esploritaj 329 korpoj kaj en 213 kazoj oni diagnozis sekvajn mortokialojn:
En 116 (35,6 %) kazoj mortokialo ne estis identigita pro ĉeesto de evidentaj signoj de brulvundoj ĝis la plena karbiĝo de la korpoj.
Vunditoj
Ĝis mateno de la 4-a de septembro malsanulejoj de Beslano kaj Vladikaŭkazo akceptis pli ol 700 vunditojn, el kiuj pli ol duonon konsistigis infanoj. Multaj vunditoj estis evakuitaj per la aviado de la Ministerio pri ekstremaj situacioj akompane de medicinaj brigadoj de la Tutrusia centro de la katastrofa medicino "Zaŝĉita" ( "Protekto") al diversaj federaciaj medicinaj centroj.
Ĝusta nombro de la vunditoj ne estas konata, ĉar medicinaj esploroj de la damaĝitoj okazis en Nord-Osetio, Moskvo kaj Rostova provinco, do iuj vunditoj povus esti esploritaj kelkfoje. Dokumentoj, konfirmantaj ĝustan nombron da ekspertizoj, ne estis publikigitaj, tamen oni scias ke kvanto de la vunditoj superis 800. Inter ili estas 72 infanoj kaj 69 plenkreskuloj, kiuj handikapiĝis.
Gravecoj de la vundoj plurfoje estis rekonsiderataj fare de ekspertoj. Plej ofte tio okazis pro psikaj perturboj, kaŭzitaj de la traŭmoj kaj rezultoj de la kuracado. Foje pli gravaj vundoj estis rekonsiderataj kiel pli malgravaj pro burokrateco, kiun spertis multaj eksaj ostaĝoj.
Klaneco de la oseta socio kaj proksimaj ligoj inter najbaroj havis malsamajn efikojn. Unuflanke tio donis emocian kaj materialan subtenojn al la viktimoj. Eĉ ne unu orfo trafis orfejon, ĉar ĉiujn orfojn adoptis parencoj. Aliflanke proksimaj parencaj rilatoj kaŭzis duagradan traŭmadon, sekve de kio gravaj sanproblemoj evidentiĝis ĉe homoj, kiuj ne suferis persone, nek perdis plej proksimajn parencojn.
Politikaj eventoj
Nokte la 4-an de septembro al Beslano senaverte alflugis prezidanto Vladimiro Putin. Unue li direktiĝis al la klinika malsanulejo, kie li vizitis ĉambrojn kun la vunditoj, post kio sekvis al la operacia stabo. Dum la kunsido li esprimis siajn kondolencojn al Nord-Osetio kaj substrekis ke la armita liberiga operaco ne estis planita. Samtage la prezidanto faris televidan alparolon al la nacio, en kiu li esprimis siajn kondolencojn al la viktimoj, diris ke oni devas defendi la landon kaj ties teritorian unuecon kaj alvokis kontraŭstari panikon. Krome Putin promesis ke proksimtempe estos preparitaj agoj por firmigi unuecon de la lando. Interalie li diris ke devos aperi nova sistemo de la interago de la fortoj kontrolantaj la situacion en Norda Kaŭkazo, la efika kontraŭkriza administra sistemo inkluzive de tute novaj aliroj al la agado de milico. Post semajno Vladimiro Putin aprobis demisiojn de la ministro pri internaj aferoj de Nord-Osetio Kazbek Dzantijev kaj de la estro de la Nordosetia FSB-administracio Valerij Andrejev. Tamen populareco de la prezidanto post la atako draste falis ĝis la plej malalta nivelo, registrita post la katastrofo de atoma submarŝipo Kursk.
La 2004 Putin anoncis la programon de politikaj reformoj, kies kerno estis nomumado de la estroj de la subjektoj de Rusia Federacio anstataŭ popola voĉdonado kiu ekzistis antaŭe. Li asertis ke tio helpos fortigi sistemon de la interna sekureco de la lando kaj plialtigi fidon al la potenco, sed reago de la loĝantaro estis kontraŭdira. En decembro de 2004 la leĝo, kiu ŝanĝis sistemon de la formigo de la regionaj potencoj, estis aprobita de la parlamento kaj subskribita de la prezidanto.
La post renkontiĝo de Aleksandro Dzasoĥov kaj plenrajtigito de la prezidanto en Suda federacia regiono Dmitrij Kozak oni anoncis demision de Dzasoĥov. Postuloj pri tio aŭdiĝis dum manifestacioj en Vladikaŭkazo kaj Beslano jam kelkajn tagojn post la atako, ĉar manifestaciantoj konsideris lin ne fari ĉion eblan por savi la ostaĝojn. Sed anstataŭe la Dzasoĥov eksigis la registaron de Nord-Osetio. Kiel oficiala kaŭzo de la demisio estis nomita rifuzo de Dzasoĥov subskribi en aprilo 2005 la pretigitan subestre de Dmitrij Kozak planon de la plej urĝa agado pri repacigo de la oseta-inguŝa konflikto, laŭ kiu lastaj inguŝaj rifuĝintoj devus reveni al Ĉeŭrba distrikto (aliaj jam revenis antaŭe). Dzasoĥov pravigis sian rifuzon, dirante ke aktivigo de la revena procezo de la inguŝaj rifuĝintoj post la terora atako kiun partoprenis inguŝoj, povus provoki novan tension.
En 2006 Vladimiro Putin subskribis la ukazon N 116 «Pri kontraŭterorisma agado», laŭ kiu estis fondita la Nacia kontraŭterorisma komitato. Ĝiaj ĉefaj taskoj iĝis konceptado de la kontraŭterorisma agado, kunordigado de la agado de la federaciaj plenumpovaj organoj, organizado de ilia interago kun la plenumpovaj organoj de la subjektoj de Rusia Federacio, loka memadministrado kaj sociaj organizoj.
Sociaj eventoj
La 4-an de septembro en Rusio estis deklarita la tutnacia funebro, pro kio estis malhisitaj la ŝtataj flagoj kaj nuligitaj ĉiuj amuziĝoj — ĉu publikaj aranĝoj, ĉu radiaj kaj televidaj elsendoj. En Nord-Osetio dum preskaŭ du semajnoj okazis manifestacioj postulintaj nomi kaj puni organizintojn de la atako. Manifestacioj okazis ankaŭ en Moskvo, Rostov-na-Donu, Penzo kaj Stavropolo. Laŭ sociologiaj datumoj de la Levada-centro, kiu enketis 1600 rusianojn en 128 loĝlokoj, plejparto da pridemanditoj opiniis, ke la savoperaco malsukcesis.
La komenciĝis lecionoj en la beslanaj mezlernejoj, sed foje klasojn alvenis 5 ĝis 8 homoj, ĉar gepatroj timis lasi siajn infanojn al lernejoj. La lernojaro komenciĝis de la silentominuto kaj de tiam ĉiu lernojaro en Nord-Osetio komenciĝas de la funebraj ceremonioj.
La terora atako en Beslano sekvigis plurajn agojn por fortigi sekurecon en publikaj lokoj tra la tuta lando, inkluzive de stadionoj, merkatoj kaj transportejoj. En Moskvo ekzemple kreskis reto de la gvatkameraoj kaj estis strikte limigita vendado en metrostacioj. Krome estis aĉetita nova aparataro kaj kreskis cinologia servo por sekurecigi aeran kaj akvan transportojn. Apartan atenton oni donis al la lernejoj, tamen laŭ la pritakso de la Ministerio pri edukado kaj scienco en 2009 de la terorisma atako estis pli-malpli protektitaj nur 6 % de la rusiaj mezlernejoj. Eĉ en Beslano laŭ opinio de lokuloj malmulto ŝanĝiĝis rilate sekurecon, nur aperis gardistoj en infanĝardenoj kaj mezlernejoj.
Sekvoj por Inguŝio
Post la atako kiun partoprenis inguŝoj kreskis risko de interpuŝiĝoj de la inguŝoj kaj osetoj. La plej danĝera estis konsiderata la kiel lasta tago de la 40-taga funebro. Por preventi tion oni plifortigis gardadon de la limo inter Nord-Osetio kaj Inguŝio, kiu estis fermita de la 1-a de septembro.
Tamen plejparto de la loĝantaro de Inguŝio kondolence reagis al la tragedio en la apuda respubliko kaj kondamnis la teroristojn. En multaj loĝlokoj de Inguŝio okazis manifestacioj subtene al la viktimoj, inguŝaj lernejoj kolektis monon por la beslanaj familioj, ĉe sangokolektejoj stariĝis longaj atendovicoj. Foje interetnaj konfliktoj ekflamis, sed grandskalaj tumultoj ne okazis malgraŭ granda kvanto de neregistrita (do kontraŭleĝa) arimlaro ĉe civiluloj.
La Vladimiro Putin subskribis la ukazon «Pri agoj cele al perfektigo de la agado de la ŝtataj organoj pri evoluigo de la rilatoj inter Nord-Osetio kaj Inguŝio». Tiu dokumento nuligis postenon de la specia reprezentanto pri trankviligo de la oseta-inguŝa konflikto kaj la reprezentejon entute. Parto de ĝiaj funkcioj estis transdonita al la registaro de Rusio, alia parto — al la plenrajta reprezentanto de la prezidanto de Rusio en Suda federacia regiono Dmitrij Kozak. Li devis ĝenerale kontroli evoluigon de la rilatoj inter la du respublikoj, dum helpi al viktimoj de la oseta-inguŝa konflikto de la 1992-a jaro devis la Federacia migrada servo.
Respondeco
Samtage en la sama retejo sian deklaron faris Aslan Masĥadov, kiu respondis demandojn de Radio Svoboda. Li nomis la atakon «diablaĵo» por kiu «mankas pravigoj». Li neis sian implicon je tiu afero kaj kiel ĉefaj kialoj de la atako nomis la militon en Ĉeĉenio, ŝanĝon de la potenco en Rusio kaj aperon de Putin en la Kremlo kun lia troa ambicieco. La internacian terorismon Masĥadov nomis elpensita bildo de malamiko, de kiu profitas la Kremlo kaj, same kiel Ŝamil Basajev, kulpigis pri la tragedio la rusiajn potencon kaj milicon. Laŭ li ĉefa eraro de la teroristoj estis kredo, ke «Putin, liaj generaloj kaj speciaj servoj ne ordonos pafi kontraŭ etaj infanoj».
Esplorado fare de la Ĝenerala prokurorejo
La 1-an de septembro 2004 la Ĝenerala prokurorejo de Rusio estigis la krimaferon N 20/849 pri la terora atako kontraŭ la mezlernejo N 1 en Beslano. La enketado estis plurfoje daŭrigata. Ĝin akompanis pluraj skandaloj. Je 2014 la krimafero plu restis nefinita kaj ĝiaj detaloj jen kaj jen tralikas al amaskomunikiloj.
Ekzemple gazetaro informis ke la prokurorejo refutis version pri la antaŭ deponado de armilaro en la lerneja teritorio, sed oni ne scias ĝuste opinion de enketistoj rilate kialojn de la unuaj eksplodoj. Interalie aperis onidiroj reference al la reprezentantoj de la prokurorejo, ke la unua eksplodo okazis pro короткого замыкания de la eksplodĉeno aŭ pro neadekvata konduto de la teroristoj kiuj konsumis fortajn narkotikaĵojn. Poste laŭdire komenciĝis la neplanita liberiga operaco kaj fine de la tria tago ĉiuj teroristoj (krom unu) estis mortigitaj.
Kritiko de la enketado
La asocioj de la viktimoj de la terora atako «Patrinoj de Beslano» kaj «Voĉo de Beslano» (unue ili laboris sub la unua nomo, sed poste disiĝis pro la konflikto lige al Grigorij Grabovoj ) multfoje turnis sin al juĝejo, al reprezentanto de la prezidanto de Rusio en Suda federacia regiono Dmitrij Kozak, al prezidanto Vladimiro Putin  kaj poste al prezidanto Dmitrij Medvedev. En siaj petoj ili atentigis ke la enketado de la terora atako okazas ne sufiĉe skrupule kaj eble parto de la faktoj estas kaŝata de la federaciaj potencoj. Laŭ «Patrinoj de Beslano» granda nombro de la pereintaj ostaĝoj estas sekvo de eraraj kaj eble krimaj agoj de kelkaj oficiuloj.
Responde al rimarkigo rilate la agadon de oficiuloj la Ĝenerala Prokurorejo establis la ekspertan komisionon por esplori agadon de la operacia stabo inter la 1-a kaj la 3-a de septembro. En sia fina raporto prezentita la la ekspertoj konkludis, ke la agado de la stabo kaj subigitaj al ĝi taĉmentoj de la Ministerio pri internaj aferoj, la Interna armeo, CSN FSB, la Ministerio pri ekstremaj situacioj laŭis la federacian leĝaron «konsiderante karakteron de la evoluo de la eventoj». En la agado de la operacia stabo kaj de subigitaj al ĝi fakoj, la komisiono ne trovis ion kio povus kaŭzi «okazintajn damaĝajn sekvojn, estiĝintaj sekve de la terora atako en urbo Beslano la 1-an ĝis la 3-a de septembro 2004». Krome la komisiono esprimis opinion ke «la ekzistanta sistemo de kontraŭstarado al la terorisma agado nun malebligas plenforte garantii protekton de la loĝantaro kaj de teritorioj de la teroraj atakoj», kio «esprimiĝas en malkapablo ĝustatempe evidentigi, preventi kaj ĉesigi la terorajn agojn en la teritorio de la lando». Surbaze de la konkludoj de la eksperta komisiono estro de la enketa sekcio de la Administracio de la Ĝenerala prokurorejo de Rusio en Norda Kaŭkazio Igor Tkaĉov refutis malfermi la krimaferon kontraŭ Valerij Andrejev, Kazbek Dzantijev, Aleksandro Dzasoĥov, Lev Dzugajev kaj kelkaj aliaj oficuloj.
Post la refuto komitato «Patrinoj de Beslano» petis agnoski kontraŭleĝa la decidon de la Ĝenerala prokurorejo, ĉar multaj demandoj, antaŭe faritaj de la komitato, ne estis pritraktitaj kaj iliaj argumentoj ne estis refutitaj. Laŭ la opinio de la komitato, «enketisto dediĉis grandan parton de la konkludo (ĉirkaŭ 10 paĝoj) al traktado de demandoj tute ne ligitaj al la peto, inkluzive de priskribo de apero de la bando kaj kronologio de la eventoj de la 1-a ĝis la 3-a de septembro en la lernejo N 1». Tiu ĉi peto estis kontentigita de juĝisto de la Leninskij distrikta juĝejo de urbo Vladikavkazo Azamat Badtijev, tamen la Ĝenerala prokurorejo siavice protestis antaŭ la Supera Kortumo de Nord-Osetio, kiu refutis la ordonon de Badtijev pro formalaj malobservoj de la Kriminala-Procesa Kodo de Rusio. Reprezentantoj de «Voĉo de Beslano» turnis sin al internaciaj institucioj, sed tio neniel influis la juĝan konkludon. En 2007 nordosetia juĝo senigis «Voĉo de Beslano» je jurpersona statuso, sed la organizaĵo plu funkciis kiel «Tutrusia societo» sen bezono pri jura registrado. En 2009 la Dekstraborda distrikta juĝo de Nord-Osetio listigis alparolon de «Voĉo de Beslano» «Al ĉiuj kondolencaj al la viktimoj de la beslana terora atako», turnitan al la prezidanto de Usono, la Usona kongreso kaj deputitoj de la Eŭropa parlamento, en la Federacia listo de la ekstremismaj materialoj.
Proceso de Nur-Paŝi Kulajev
Sola kaptita teroristo Nur-Paŝi Kulajev estis detenita la 3-an de septembro ĉe la kantina elirejo, horon kaj duonon post la unuaj eksplodoj en la sporthalo.
Dum la juĝproceso, daŭrinta de la ĝis la  li tenis sin trankvile kaj obstine rifuzis sian kulpon, refutante eĉ siajn agnoskojn faritajn dum la antaŭa enketado. La 24-jara ĉeĉeno insistis, ke li ne sciis pri preparoj al la atako kontraŭ la lernejo, ke li estis perforte varbita al la grupo, ne batis la ostaĝojn, donis akvon al ili kaj pafis neniun. Laŭ Kulajev li plejparte troviĝis en la kantino, de kie forkuris je la tria tago dum la sturmo.
La juĝo malakceptis tiujn asertojn, ĉar kelkaj viktimoj konviktis lin pri kruela traktado de la ostaĝoj. Interalie ili priskribis, kiel al petoj doni akvon al infanoj Kulajev respondis insulte aŭ batis ostaĝojn per mitraleta kolbo. Iuj ostaĝoj atestis, ke Kulajev pafis super iliaj kapoj, aplikis perforton al malgrandaj infanoj en la sporthalo kaj starigis ilin ĉe la fenestroj kiel «vivaj ŝildoj». Krome la akto de la juĝa-medicina ekspertizo datita je la 5-a de septembro 2004 registris ĉe Kulajev ekimozojn ĉe la ambaŭ ŝultroj, kiujn povus kaŭzi malmolaj aĵoj kiel mitraleta kolbo.
Fine li estis agnoskita kulpa pri pluraj krimoj inkluzive de terorismo, ostaĝigo, murdo de du kaj pli da homoj, kontraŭleĝa produktado de armiloj, atenco kontraŭ la vivo de milicanoj. Kulajev estis kondamnita al la mortopuno, sed pro la moratorio pri tiu ekzekuto, fine estis aplikita alia puno forme de dumviva malliberigo en striktreĝima malliberejo. Li forestis en la Supera Kortumo de Rusio dum traktado de lia kasacia peto pri la verdikto de la Supera Kortumo de Nord-Osetio, do iuj supozis ke li jam mortis, sed la Federacia Sistemo pri Punplenumo refutis tion. En 2012 Kulajev plu troviĝis en punejo «Polarnaja sova» en vilaĝo Ĥarpo, Ĉeurala distrikto, Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto.