cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kimĉon
Kimĉon (김천시, laŭ ĉinaj literoj 金泉市) estas universitata urbego en Sud-Koreio. La loknomo signifas: "ora printempa urbo".
Maloviŝte
Maloviŝte (makedone) Маловиште estas sud-orienta vilaĝo de Nord-Makedonio, situanta en la regiono Pelagono en Opština Bitola je 1 695 m alte. Ĝi havis 98 loĝantojn en 2002.
Kimĉon
Historio
En la malnovaj tempoj diversaj tribaj unioj nomataj situis sur la teritorio de nuna Kimĉon, baldaŭ ili kuniĝis en unu administra unuo. Inter 1392-1910 Kimĉon estis unu el la plej gravaj merkataj urboj de la lando. La nun uzata nomformo aperis en 1914. En 1949 Kimĉon oficiale urbiĝis. Ekde tiam la urbo havis malgrandajn administrajn reformojn kaj ŝanĝis siajn limojn plurfoje (la lasta ŝanĝo okazis en 2000).
Maloviŝte
Demografio
Laŭ la popolnombrado de 2002 Maloviŝte kalkulis:
Eksteraj ligiloj
https://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Kimĉon
Ekonomio
Krom la komercado en la apudaĵo oni kultivas vinberojn (11% de totala vinberproduktado en la lando) kaj prunojn (29% de la totala prunproduktado en la lando).
Trafiko
La aŭtovojo kaj fervojo inter Seulo kaj Pusano tuŝas Kimĉon-on. Ankaŭ multaj gravaj vojoj ligas la grandurbon al la aliaj ĉirkaŭaj regionoj.
Chambon
La franclingva loknomo Chambon povas interalie rilati al
Canta
Historio
En 1502 ĝi estis menciita sub la nomo Konthafalva. Ĝia origina nomo estis Alsó-Volál kaj estis fondita de serbaj aŭ rusaj koloniistoj. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungarujo (Háromszék vármegye). Ekde 1740 apud la romia katolika preĝejo funkciis minorita ordendomo.
Otakar Theer
Otakar Theer (naskiĝis la 16-an de februaro 1880 en Ukrainio - mortis la 20-an de decembro 1917 en Prago) estis ĉeĥa verkisto kaj poeto.
Roche VD
-
Villamagna
Villamagna estas komunumo de Italio.
Roche VD
Roche estas komunumo en la distrikto Aigle en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1,536 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Otakar Theer
La infanecon li travivis en Nymburk kiel filo de oficiro kaj patriciino, kio donis al li elitan memkonfidon. En Prago li studis gimnazion, poste juron kaj filozofion (promociiĝis en 1906). Ĝis sia morto li laboris en Universitata Biblioteko.
Li vojaĝis al Italio, Svislando, Germanio, Skandinavio, Krimeo kaj duonjaron li pasigis en Francio por kolekti materialon pri Balzac por sia disertacia laboro. Li funde ekkonis la francan literaturon kaj tradukis el ĝi.
Li verkis poemojn, rakontojn, unu romanon, recenzojn kaj kritikojn pri pentroarto (tiujn sub pseŭdonomo Sézam). La morto lin trafis en la 37-a vivjaro.
Ĉeĥoslovaka antologio (1935) pri li skribis:
Signifa lirikisto akcentanta individualismon. Pri la prozo li opiniis, »ke la psikologia analizo devas komplete malaperi malantaŭ la intuicia prezento de figuroj kaj la interna ideo malaperi en la streĉa pleneco de la agado intensigata per esprimmaniero vira, senmetafora, adekvata; sole leganto escepte atentema trovos sub la realisma bildo de la mondo, regata de instinktoj kaj pasioj, la metafizikan mondkoncepton de Theer, koncentritan tuj ĉe la komenco por la problemo, kiel veni al la Absoluto«. (Arne Novák)
Andrea Gabrieli
Andrea GABRIELI (naskiĝis ĉirkaŭ 1510, mortis malfrua en 1586) estis italia komponisto kaj orgenisto de la malfrua Renesanco. Li estis la onklo de la iom pli fama Giovanni Gabrieli. Li estis la unua internacia famega membro de la Venecia Skolo de komponistoj, kaj estis ekstreme influa en la disvastigado de la venecia stilo en Italio same kiel en Germanio.
Roche VD
Geografio
La komunumo Roche situas proksimume 5 kilometrojn sude de la sudorienta fino de Lago Lemano kaj etendiĝas de la ebenaĵo de Rodano en okcidento al la deklivoj de la Vaŭdaj Alpoj en oriento. La komunumo konsistas el la vilaĝo Roche kaj la setlejo Chambon en la Rodan-Ebenaĵo.
Andrea Gabrieli
Vivo
Detaloj de la fruaj jaroj de Gabrieli estas nuraj skizaĵoj. Li estis probable indiĝena de Venecio, kaj eble estis lernanto de Adrian Willaert ĉe Baziliko de Sankta Marko tie. Estas sciate, ke li estis orgenisto en Cannaregio en 1557, tempo kiam li konkuris malsukcese prii la posteno de orgenisto ĉe baziliko de Sankta Marko. En 1562 li iris al Germanio, kie li vizitis Frankfurto ĉe Majno kaj Munkenon. Tie li konatiĝis kaj amikiĝis kun Orlando di Lasso. En 1566 li elektiĝis por la posteno de orgenisto ĉe la baziliko de Sankta Marko, unu el la plej prestiĝa muzikaj postenoj en norda Italio. Li tenis ĉi tiun postenon por la restaĵo de sia vivo. Ĉirkaŭ ĉi tiu tempo li akiris, kaj konservis, reputacion kiel unu el la plej belstilaj tiamaj komponistoj. Laborante en la unika akustika spaco de la baziliko de Sankta Marko, li povis disvolvi sian unikan, grandan solenan stilon, kiu estis enorme influa en la disvolvado de la poliĥora stilo kaj la konĉertata idiomo, kiu parte difinis la ekon de la Baroka epoko en muziko.
Roche VD
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,44 km², de kiuj 29,7% estas kovritaj de arbaro, 50,9% servas por agrikulturo kaj 17,1% por setlado.
Andrea Gabrieli
Vivo
Liaj devoj ĉe la baziliko de Sankta Marko klare inkluzivis komponadon, ĉar li verkis multajn muzikajn verkojn por solenaj aferoj, kelkaj historie tre interesaj. Li provizis la muzikon por la festoj akompanantaj la celebradon de la venko super la Turkoj en la Batalo de Lepanto (1571). Li ankaŭ komponis muzikon por la vizito de pluraj princoj el Japanio (1586).
Malgranda orelstrigo
La Malgranda orelstrigo, Eŭropa malgranda orelstrigo (Otus scops), konata ankaŭ kiel Eŭrazia malgranda orelstrigo, estas eta strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la grupo de la turstrigo, nome Titonedoj.
Andrea Gabrieli
Vivo
Malfrue en sia kariero li ankaŭ iĝis fama kiel instruisto. Elstara inter lia lernantoj estis lia nevo Giovanni Gabrieli, la muzika teoriisto Lodovico Zacconi, Hans Leo Hassler, kiu transportis la koncertatan stilon al Germanio, kaj multaj aliaj.
La dato kaj cirkonstancoj de lia morto ne estas konataj, sed ĉar lia posteno ĉe la baziliko de Sankta Marko repleniĝis ĉe la fino de 1586, kaj granda kvanto da lia muziko eldonigixis postmorte en 1587, oni supozas, ke li mortis en 1586.
Malgranda orelstrigo
Kutimaro
Ĝi reproduktiĝas en malferma arbaro, riveraj arbaretoj, parkoj kaj ĝardenoj. La ino demetas 3-6 ovojn (plej ofte 4 aŭ 5) el aprilo al junio en arba (ekzemple popla) aŭ mura truo kaj foje en jam uzita nestoj de laiaj birdoj. La idoj elnestiĝas post 25 tagoj. Ĝi manĝas etajn predojn kiel grandajn insektojn (ĉefe) kaj aliajn senvertebrulojn, sed ankaŭ etajn ronĝulojn aŭ eĉ birdojn. Ĝi estas preskaŭ tute nokta. La Malgranda orelstrigo gvatas rekte kaj montras etajn oreltufojn ĉefe dum alarmo.
Serio de Laurent
En matematiko, la serio de Laurent de kompleksa funkcio f(z) estas prezento de la funkcio kiel potencoserio kiu inkluzivas termojn ankaŭ de negativa grado. Ĝi povas esti uzata por esprimi kompleksan funkcion en okazoj en kiuj serio de Taylor ne povas esti uzata.
Mireille Mathieu
Ŝi restas kiel sukcesa artisto en sia propra lando kaj internaciskale pro sia kantado en diversaj lingvoj.
Andrea Gabrieli
Verkoj
Gabrieli estis abunda kaj diverstalenta komponisto, kaj verkis grandan kvanton da muziko, inkluzive sanktan kaj sekularan voĉan muzikon, muzikon por miksaj grupoj de voĉoj kaj instrumentoj, kaj pure instrumentan muzikon. Multe da sia muziko li komponis por la grandega, resonanta spaco de la kirko de Sankta Marko. Liaj verkoj inkluzivis pli ol centon da motetoj kaj madrigaloj, kaj ankaŭ malgrandan nombron da instrumentaj verkoj.
Lőrinc Popovics
Lőrinc Popovics [lOrinc popoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Popovics Lőrinc estas hungara skulptisto, altlerneja instruisto. Lőrinc Popovics naskiĝis la en Nádudvar.
Mireille Mathieu
Ŝi estas konsiderata kiel simbolo de la franca kanzono, jam vendis ĉ. 150 milionojn da KD-oj tra la tuta mondo en la franca, hispana, germana, angla, itala, rusa, finna, kataluna, okcitana, japana kaj ĉina.
Andrea Gabrieli
Verkoj
Lia frua stilo, enŝuldiĝa al Cipriano de Rore, kaj la madrigaloj de Gabrieli estas reprezentaj de mezaj jarcentaj direktoj. Eĉ en sia plej frua muziko, tamen, li ŝatis homofonikajn teksojn ĉe klimaksoj, antaŭsignantaj la grandan stilon de liaj malfruaj jaroj. Post kiam li kunvenis kun Lassus en 1562, lia stilo ŝanĝiĝis konsiderinde, kaj la Nederlandano estiĝis la plej forta influo sur li.
Mireille Mathieu
Biografio
Mireille Mathieu naskiĝis en Vaŭkluzo, Avinjono, Francio. Ŝi estas la plej aĝa el 14 gefratoj de malriĉa familio. Ŝi komencis kanti ekde sia infanaĝo kaj havis nur kvar jarojn kiam ŝi aperis publike en la preĝejo de sia komunumo. Kiam ŝi estis junulino, ŝi laboris en fabriko kie ŝi ŝparis monon por ekonomie helpi la familion kaj pagi siajn lecionojn pri kantado.
Roche VD
Najbaraj komunumoj
La komunumo Roche limas en nordo al Rennaz, en nordoriento al Villeneuve, en oriento al Corbeyrier, en sudo al Yvorne, en okcidento al Chessel, kaj en nordokcidento al Noville.
Serio de Laurent
La serio de Laurent por kompleksa funkcio f(z) ĉirkaŭ punkto c
Roche VD
Trafiko
Tra Roche pasas la kantona ĉefvojo nr-o 9 kaj la svisa aŭtovojo A9, kies plej proksima alveturejo Villeneuve situas proksimume 1,5 kilometrojn norde de la komunumo. Ekzistas stacidomo ĉe la trajnlinio de Laŭzano al Brigo sur la komunuma teritorio.
Serio de Laurent
kie la an estas konstantoj difinitaj per kurba integralo kiu estas ĝeneraligo de koŝia integrala formulo:
Roche VD
Historio
La unua dokumenta mencio de Roche datiĝas el la jaro 1177 kiel Rochi. Sur la komunuma teritorio ekzistas restaĵoj de la romia vojo de Vevey al Granda Sankt-Bernardo. La Kapelo Sankta Jakobo kaj hospitalo sur la komunuma teritorio restis ĝis 1853 havaĵo de la Monaĥejo Sankta Bernardo. La ceteraj komunumumaj bienoj post la berna konkero en 1884 estis akirita de Berno. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Roche estis parto de la berna Gubernio Aigle. Post 5-jara aparteno al la Kantono Lemano, ĝi fariĝis en la jaro 1803 komunumo de la Distrikto Aigle en la tiam fondita Kantono Vaŭdo.
Serio de Laurent
La vojo de integralado γ estas fermita ĉirkaŭa kontraŭhorloĝnadla rektifebla vojo sen sin-intersekcojn, enhavanta punkton c kaj kuŝanta en ringoformaĵo A en kiu f(z) estas holomorfa (analitika).
La elvolvaĵo por f(z) validas ĉie en ĉi tiu ringoformaĵo, simile al tio ke potencoserio de Taylor estas uzata por esprimi holomorfan funkcion difinitan sur disko.
En praktiko, ĉi tiu formulo estas malofte uzata ĉar la integraloj estas malfacilaj por kalkulado. Anstataŭe, oni tipe kreas la seriojn de Laurent per kombinado de sciata elvolvaĵoj de Taylor.
La nombroj an kaj c estas plej kutime prenita al esti kompleksaj nombroj, kvankam estas aliaj eblecoj, kiel priskribis pli sube.
Konverĝo de serio de Laurent
Estu
donita serio de Laurent kun kompleksaj koeficientoj an kaj kompleksa centro c. Tiam ekzistas unikaj ena radiuso r kaj ekstera radiuso R tiaj ke:
Ebla ke r estas nulo aŭ R povas esti malfinio. Ankaŭ, en la alia okazo ne bezone r estas malpli granda ol R. Ĉi tiuj radiusoj povas esti kalkulitaj kiel:
Oni prenu ke R estas malfinio se ĉi tiu lasta limigo supera estas nulo.
Male, se starti kun ringoformaĵo de formo A = {z : r < |z - c| < R} kaj holomorfa funkcio f(z) difinita sur A, do tie nepre ekzistas unika serio de Laurent kun centro c kiu konverĝas almenaŭ sur A kaj prezentas la funkcion f(z).
La okazo de r=0, kio estas holomorfa funkcio f(z) kiu povas esti nedifinita je sola punkto c, estas aparte grava. La koeficiento a-1 de la serio de Laurent de tia funkcio estas nomata kiel la restaĵo de f(z) je la specialaĵo c; ĝi ludas gravan rolon en la restaĵa teoremo.
Ekzemploj
Konsideru ekzemple funkcion f(x) = e-1/x 2  kun f(0) = 0. Kiel reela funkcio, ĝi estas ĉie malfinie multe diferencialebla; kiel kompleksa funkcio tamen ĝi estas ne diferencialebla je x=0. Per anstataŭo de x per -1/x2 en la potencoserio por la eksponenta funkcio, oni ricevas serion de Laurent kiu konverĝas kaj estas egala al f(x) por ĉiuj kompleksaj nombroj x escepte de la specialaĵo x=0.
Kiel ekzemplo, estu
Ĉi tiu funkcio havas specialaĵojn je z=1 kaj z=2i, kie la denominatoro de la esprimo estas nulo kaj la esprimo estas pro tio nedifinita. Serio de Taylor ĉirkaŭ z = 0 (kiu liveras potencoserion) nur konverĝas en disko de radiuso 1, pro tio ke je ĉi tiu radiusio ĝi renkontas la specialaĵo je 1.
Tamen, estas tri eblaj serioj de Laurent ĉirkaŭ z=0, dependanta de la elktita regiono en la z-ebeno.
La tekniko engaĝas uzadon de partaj frakcioj por fendi la originalan esprimon por f(z) en du pli simplajn frakciojn kaj tiam uzas tion ke 1/(1-z) estas formulo por sumo de geometria serio kun unua termo 1 kaj konstanta multiplikanto z.
(La termoj pli supre povas esti ricevitaj per polinoma divido.)
Mireille Mathieu
Biografio
La asistanto de la urbestro de Avinjono, Raoul Colombe, decidis helpi ŝian karieron partoprenigante ŝin en multnombraj koncertoj kaj anigante ŝin en la fama televida ero "Jeu de la Chance" (Ŝanc-ludo)''
Andrea Gabrieli
Verkoj
Ek de kiam Gabrieli eklaboris ĉe la kirko de Sankta Marko, li ekis forturniĝi el la Franca-Flandra kontrapunkta stilo, kiu dominis la muzikon de la 16-a jarcento, anstataŭe ekspluatante la sonoran grandecon de miksaj instrumentaj kaj voĉaj grupoj ludante antifone en la granda katedralo. Lia muziko de ĉi tiu tempo uzas ripetadon de frazoj kun diferencaj kombinaĵoj de voĉoj ke diferencaj tonaltaj niveloj. Kvankam instrumentado ne estas specife indikita, ĝi povas esti konkludata. Li zorgeme kontrastas tekson kaj sonorecon por formi sekciojn de muziko en maniero, kiu estis unika kaj kiu difinis la Venecian stilon por la sekvanta generacio.
Mireille Mathieu
Biografio
Malkovrita de Johnny Stark, agento de Johnny Hallyday, ŝi estis asesorita de la orkestrestro Paul Mauriat kaj la komponisto André Pascal, kiu verkis por ŝi "Mon Credo" (Mia Kredo) kaj "Viens dans ma rue" (Venas en mia strato), "La première étoile" (La unua stelo). Post sia apero en la televido en 1965 kaj sia debuto en "Olympia de Parizo", ŝi estis antaŭvidita kiel la venonta Édith Piaf pro sia voĉo.
Soloj kiel "Mon Credo" (Mia Kredo) kaj "C'est ton nom" (Estas via nomo) faris ŝin "grandan stelon" en Francio kaj la tuta Eŭropo dume ŝi plifortigis ŝian sukceson en Usono kaj Meksiko per la franclingva versio de "The last Waltz" (La dernière valse, en la franca) (La lasta valso) de Engelbert Humperdinck. En Las Vegas ŝi kantis kun Dean Martin kaj Frank Sinatra rikoltante multegajn aplaŭdojn.
Andrea Gabrieli
Verkoj
Evidente Andrea Gabrieli hezitis eldoni multon de sia propra muziko, kaj lia nevo Giovanni Gabrieli eldonis multon de lia muziko post lia morto.
Serio de Laurent
Ekzemploj
Por ekzemplo, konsideru
Malgranda orelstrigo
Aspekto
Tiu ĉi estas eta strigo, 19-21 cm longa kun enverguro de 47-54 cm kaj pezo de 70 ĝis 154 g, ne tiom granda kiom la noktuo. Ĝi estas ĉefe grizbruna kaj tre makulita (kio helpas kamuflon), kun pli helaj vizaĝo, subaj partoj kaj ŝultra linio. La okuloj estas grandaj kaj flavaj, ĉirkaŭitaj de nigra zono kiu sekvas al la oreltufoj. Ĝi estas pli malfortika kaj havas pli malgrandan kapon ol la noktuo. Tiu ĉi specio flugas tre rekte per siaj longaj mallarĝaj flugiloj, kiuj adaptiĝas al migranta kutimaro.
Serio de Laurent
Ekzemploj
Ĉi tiu funkcio estas holomorfa ĉie escepte de je z=0.
Malgranda orelstrigo
Aspekto
La alvoko estas profunda monotona fajfo farita de ambaŭ seksoj kaj facile rekonota. Ĝi estas simila al la alvoko de bufo.
Ili vivas ĝis 10 jarojn. Temas pri iom malpliiĝanta specio en kelkaj partoj de sia teritorio sed konstanta aŭ eĉ iom pliiĝanta en aliaj.
Serio de Laurent
Ekzemploj
Por ricevi la elvolvaĵon de Laurent ĉirkaŭ c=0, oni uzu la serion de Taylor de la eksponenta funkcio:
Turnoplilongigita triangula dukupolo
En geometrio, la turnoplilongigita triangula dukupolo estas unu el la solidoj de Johnson (J44). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per turnoplilongigo de triangula dukupolo (triangula ortodukupolo (J27) aŭ la kubokedro) per enigo de seslatera kontraŭprismo inter ĝiaj kongruaj duonoj.
Serio de Laurent
Ekzemploj
kaj do la restaĵo de f(z) estas 2.
Turnoplilongigita triangula dukupolo
La turnoplilongigita triangula dukupolo estas unu el kvin Solidoj de Johnson kiu estas nememspegulsimetria, do ĝi havas maldekstran kaj dekstran formojn. La du simetriaj formoj de J44 ne estas konsideritaj kiel malsamaj solidoj de Johnson.
Serio de Laurent
Ekzemploj
Por ekzemplo trovu la serion de Laurent en potencoj de (z-i) de
Unue
kaj
La lasta frakcio povas esti elvolvita en geometria serio por z proksime al i:
Konsideru trovadon de la serio de Laurent de la kvadrato de la funkcio pli supre
Por ĉi tio, oni povas simple preni kvadraton de la serio pli supre. Noto ke por ĉiu grado de la rezulta serio, estas nur finie multaj termoj kiuj post multipliko donas la gradon. En la ekzemplo, termo de grado -2 de la rezulto estas la kvadrato de termo de grado -1 de la originala serio; kaj la termo de grado -1 estas dufoje la produto de termoj la gradoj -1 kaj 0 de la originala serio. La rezulto estas:
Ĉefa parto
La ĉefa parto de serio de Laurent estas la serio de termoj kun negativa grado, tio estas
Eŭrovido-Kantokonkurso 2016
La 61a Eŭrovido-Kantokonkurso estis celebrata en la sveda urbo Stokholmo la 10an, 12an kaj 14an de majo 2016, post kiam la reprezentanto de Svedio, Måns Zelmerlöw venkis per la kanto «Herooj» en Eŭrovido 2015. Estis la sesa fojo kiam Svedio gastigis kaj organizis la festivalon, estante la lasta en 2013. La evento estis gvidata de la gastigantino de tiu jaro, Petra Mede, kaj la venkinto de la pasinta eldono Måns Zelmerlöw.
Serio de Laurent
Ĉefa parto
Se la ĉefa parto de f estas finia sumo, do f havas poluson je c de ordo egala al negativo de la grado de la plej alta termo; aliflanke, se f havas esencan specialaĵon je c, la ĉefa parto estas malfinia sumo (estas malfinie multaj nenulaj termoj).
Eŭrovido-Kantokonkurso 2016
La moto de la festivalo estas Come Together («Ni iru kune» en esperanto). Laŭ vortoj de la organizantoj, la moto aludas la historion de la kantokonkurso Eŭrovido, kiu kunigas la estintecon kaj la estantecon, kaj ĉiujn partoprenontojn. Same, la moto estiĝas el la ĉijara logoo, ofta leontodo konsistanta el pluraj semoj, kiuj simbolas la unuiĝon inter landoj.
Serio de Laurent
Ĉefa parto
Se la ena konverĝoradiuso de la serio de Laurent por f estas 0, tiam ĉi tiu estas se kaj nur se: f havas esencan specialaĵon je c se kaj nur se la ĉefa parto estas malfinia sumo, kaj havas poluson alie.
Eŭrovido-Kantokonkurso 2016
En tiu ĉi eldono partoprenis 43 landoj, egaligante la rekordon de partoprenantoj atingita dum la Eŭrovido-Kantokonkurso 2008 kaj ankaŭ en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2011. Bosnio kaj Hercegovino, Bulgario, Kroatio kaj Ukrainio revenas al la kantokonkurso, kaj Aŭstralio revenis post la debutado kiel invitita lando en la pasinta eldono; aliflanke, Portugalio estas la nura lando kiu forlasis ĝin.
Serio de Laurent
Ĉefa parto
Se la ena konverĝoradiuso estas pozitiva, f povas havi malfinie multajn negativajn termojn sed ankoraŭ esti regula je c, kiel en la ekzemplo pli supre, en kiu okazo ĝi estas prezentita per malsama serio de Laurent en disko ĉirkaŭ c.
Eŭrovido-Kantokonkurso 2016
Por la unua fojo ekde la eldono de 1975, la voĉdon-proceduro konsiderinde ŝanĝiĝis: ĉiu lando dufoje donis 1-8, 10 kaj 12 poentojn, unu de la profesia juĝantaro kaj alia per la televoĉdono, per kiu ĉiu parto havis 50 procenton el la decidoj. Tiamaniere estis forlasita la antikva sistemo pri mezum-sistemo inter la juĝantaro kaj la spektantoj. Dum la Granda Finalo, samkiel dum pasintaj eldonoj, ĉiu lando anoncis unu post unu la poentadon de sia nacia juĝantaro. Tamen, la rezultoj venintaj el la publiko estis poste diskonigataj en nur unu bloko, tiel la gajninto ne estis konata ĝis la lasta momento de la voĉdonoj.
Serio de Laurent
Ĉefa parto
Serio de Laurent kun nur finie multaj negativaj termoj povas esti prezentita kiel iu potencoserio de Taylor dividita per zk, kaj povas esti analizita simile. Serio de Laurent kun malfinie multaj negativaj termoj havas komplikan konduton en la ena rando de la areo de konverĝo.
Eŭrovido-Kantokonkurso 2016
Laŭ la listoj de la vetejoj, Rusio estis la favorito por la ĉijara venko, sekvata de Francio kaj Aŭstralio. Aliaj favoritoj estas Svedio, Ukrainio, Malto, Latvio, Armenio, Serbio kaj Hispanio, kaj poste ankaŭ Bulgario, Kroatio, Italio, Pollando kaj Kipro. El la 43 partoprenontoj, 34 kantis tute en la angla. Por la unua fojo en la historio kaj post 55 partoprenoj, Hispanio prezentos kanton tute en la angla lingvo. Dume, Makedonio kaj Bosnio kaj Hercegovino uzos siajn naciajn lingvojn, nome la makedonan kaj la bosnan respektive. Menciindas la uzo de du lingvoj kiuj ankoraŭ ne estis uzitaj en la kantokonkurso: nome la krime-tatara (Ukrainio) kaj la Ponta greka lingvo (Grekio).
Finfine venkis Ukrainio, per kanto "1944" rilate al la situacio de tataroj en Krimeo, kio vekis protestojn kaj de Rusio kaj de aliaj instancoj pri politikigo de la Kantokonkurso. Aŭstralio iĝis la 2a kaj Rusio la 3a.
Serio de Laurent
Sumo kaj produto
Du serioj de Laurent ne povas ĝenerale esti multiplikita.
Algebre, la esprimo por la termoj de la produto povas engaĝi malfiniajn sumojn kiu ne nepre konverĝas.
Du serioj de Laurent kun nur finie multaj negativaj termoj povas esti multiplikitaj: algebre, la sumoj estas ĉiuj finia; geometrie, ĉi tiuj havas polusojn je c, kaj enan konverĝoradiuson 0, tiel ili ambaŭ konverĝas sur interkovrantaj ringoformaĵo.
Simile, sumo de du konverĝaj serioj de Laurent ne nepre ie konverĝas, sed la sumo de du baritaj desube serioj de Laurent (aŭ ĉiuj serioj de Laurent sur enpikita disko) havas ne-malplenan ringoformaĵo de konverĝo.
Historio
La serio de Laurent estas nomita post Pierre Alphonse Laurent, kiu la unua publikigis pri ĝi en 1843.
Valvo
La termino valvo (meĥanismo tralasanta fluon en unu direkto, samtempe barante ĝin en alia direkto) povas referenci al diversaj konceptoj laŭ la fako:
Laŭ Francisko Azorín valvo estas Mekanika peco, kiu daŭre, laŭvole aŭ intermite haltas ian komunikon. Li indikas etimologion el la latina valvula, el valva (pordo).
Nitrogeno-13
Nitrogeno-13 (13N) estas radioaktiva izotopo de nitrogeno. Ĉiu atomkerno de la izotopo enhavas 7 protonojn kaj 6 neŭtronojn.
Obrănești
Obrăneşti [obrəneŝtj] (hungare: Ábránfalva) estas vilaĝo en Rumanio sude de Odorheiu Secuiesc. Administre ĝi apartenas al Ulieş.
Nitrogeno-13
Nitrogeno-13 disfalas al karbono-13 per elektrona kapto. Ĝi havas duoniĝotempon de 9,965(4) minutoj.
Rety
Rety (surloke, Réty) estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Obrănești
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 133 kaj en 1992 146 loĝantojn (hungaroj).
Rety
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Restusiens.
Obrănești
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1496 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Udvarhely).
Nitrogeno-13
Produktado
La protono 1H devas esti akcelita al kineta energio de proksimume 5,55 Mev aŭ malmulte pli multe.
Blanka tadorno
La Blanka tadorno (Tadorna radjah), konata ankaŭ kiel Burdekina anaso en Aŭstralio, estas specio de tadorno. Kelkaj nomigas kiel Blanka tadorno la Ordinaran tadornon, sed tiu estas multe malpli blanka ol la oceania specio, ekzemple pro la malhelverda kapo, ruĝa beko kaj larĝa helbruna brusta bendo.
Nitrogeno-13
Produktado
La reakcio malliberigas energion konvertante ĝin en mason, entuta ripoza maso de la produktoj estas pli granda ol entuta ripoza maso de la fontaj komponantoj. Tiel bezonatas ke energio estu liverata, pro ĉi tio la protono devas alporti la superfluan energion por ke la reakcio okazu.
Blanka tadorno
Lokita en la genron Tadorna, ĝi diferencas markate laŭ ekstera morfologio, kaj informoj pri DNA sugestas, ke ties statuso estu restudata. La genronomo Tadorna devenas el keltaj radikoj kaj signifas "makuleca akvobirdo", esence simile al la angla "shelduck".
Nitrogeno-13
Produktado
La energia diferenco estas reale 5,22 MeV, sed se la protono liveras nur ĉi tiun energion la produktoj devus esti formitaj sen kineta energio, sed reale pro tio ke movokvanto devas esti konservita, la centro de masoj de la produktoj devas moviĝi en la sama direkto en kiu flugis la protono, kvankam kun pli malgranda rapido, kaj do ilia kineta energio estas ne nulo. Pro tio la reala energio kiu bezonatas de la protono estas
Rolo en stela kunfando
Nitrogeno-13 ludas gravan rolon en la CNO-ciklo, kiu estas la domina fonto de energio en steloj pli pezaj ol la suno.
Blanka tadorno
Aspekto
La ino havas akran sonoriladon kaj la masklo havas spirecan bastonan fajfon.
Kutimaro
La Blanka tadorno loĝas en arbaroj de mangrovoj kaj marbordoj de Novgvineo kaj Aŭstralio. En Aŭstralio ties ĉefa teritorio estas tropika marborda norda Aŭstralio, el centra Kvinslando tra norda Norda Teritorio (inklude la areon de la Nacia parko Kakaduo) al Kimberley en Okcidenta Aŭstralio.
Tiu specio preferas la salecajn akvojn de ebenaĵoj de mangrovoj kaj marĉoj de melaleŭko, sed ili vizitas nesalajn marĉojn, lagunojn kaj bilabongojn pli interne dum la humida sezono.
La Blanka tadorno formas longdaŭrajn parligojn, kaj kutime troviĝas en izolaj paroj aŭ malgrandaj aroj. Dum la humida sezono la maskloj komune iĝas tre koleremaj, kaj estis observataj eĉ atakante siajn partnerojn.
La dieto konsistas ĉefe el moluskoj, insektoj, kaj vegetala materialo el ciperacoj kaj algoj. Paroj ekserĉas nestolokojn dum la monatoj de januaro kaj februaro. Ili nestumas ĉe sia ĉefa manĝoresurso, ofte en nedensaj branĉoj, kio faras habitatodetruon problema afero.
La Blanka tadorno ne uzas nestomaterialon escepte nur iome da memproduktita lanugo. La ovodemetado okazas kutime maje aŭ junie, sed dependas el la etendo de la pluvsezono. La ovaroj estas el 6 al 12 ovoj. La kovado daŭras ĉirkaŭ 30 tagojn.
La Blanka tadorno estas listata kiel protektata birdo en ĉiuj ŝtatoj de Aŭstralio kaj ekzistas monpuno por ĝenado aŭ damaĝado ilin.
Ferques
Ferques estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Ferquois.
Ribelo Nika
La Nika ribelo (Στάσις τοῦ Νίκα Stásis toû Níka), okazis kontraŭ la imperiestro Justiniano la 1-a en Konstantinopolo laŭlonge de unu semajno en la jaro 532. Ili estis la plej violentaj tumultoj en la historio de la urbo, kaj preskaŭ duono de Konstantinopolo estis bruligita aŭ detruita kaj dekoj da miloj da personoj estis mortigitaj.
La tialo estis ligita al arda konkurenco en la ĉarkurado, kies diversaj teamoj (kaj sekvantoj) estis identigitaj kun koloroj (bluaj, verdaj ktp) sed ankaŭ kun politikaj, sociaj, kulturaj, religiaj sintenoj, foje ankaŭ kun politikaj postuloj al la imperiestroj. Okazis arestoj post murdoj rilataj al tiu konkurenco. Okazis ankaŭ ekzekutoj, fuĝo de kulpuloj ktp. Homamaso ribelis kontraŭ la imperiestro Justiniano, malkontenta pro lia agado. Atakis la imperian palacon kaj multon de la urbo inter kio la fama Hagia Sofia. La afero komplikiĝis pro ribelo de senatanoj (kaj la popolo) kontraŭ la sistemo de impostoj. Finfine la subpremado profitis el la ankoraŭ rivaleco inter Bluaj kaj Verdaj. La trupoj de la imperiestro mortigis milojn da ribeluloj.
P-Fenilena dubenzoato
p-Fenilena dubenzoato aŭ p-fenilena dufenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj hidrokinono. p-Fenilena dubenzoato estas, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. p-Fenilena dubenzoato prezentas du benzoatajn grupojn ligitajn al fenilena grupo en la 1-a kaj 4-a pozicioj. Ĝi konsistas je 20 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
26857 Verakruco
26857 Verakruco estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la meksika urbo Veracruz, ĉefurbo de la samnoma subŝtato. Tiu grava havenurbo de la Meksika Golfo estis fondita en 1591 de la hispana vojaĝesploristo Hernán Cortés. En 1769, la franca astronomo Jean Chappe d’Auteroche sur sia vojo al San José, suferis gravajn malfacilaĵojn atingi la havenon per ŝipo pro treege tempesta vetero, fenomeno tipa de tiu regiono de la Meksika Golfo.
(10532) 1991 NA2
(10532) 1991 NA2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Gräfenhainichen
Gräfenhainichen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nóráp
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1315. En la 16-a jarcento la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Vilaĝservoj estas biblioteko, kulturdomo, kuracejo, 2 vendejoj, drinkejo, migra poŝto.
Fizula distrikto
Fizula distrikto estas unu el la 59 distriktoj de Azerbajĝano. La ĉefurbo estas la urbo Fuzuli.
Ĝi estas sub kontrolo de la Respubliko Montara Karabaĥo ekde la fino de la milito en Montara Karabaĥo. Ĝi konsistas el 1386 km² kun 105 000 loĝantoj.
Beloto
Beloto (belote ) estas Eŭropa kartludo, ordinare por 4 ludantoj.
Kartoj
Beloto ludiĝas per kartaro da 32 kartoj, po 8 rangoj (aso, reĝo, damo, fanto, 10, 9, 8, 7) en 4 emblemoj (kero, piko, karoo, trefo).
Reguloj
Jen la reguloj por la ordinara, franca, kvaropa formo de beloto.
Beloto estas ludata de kvar ludantoj en du teamoj; samteamano nomiĝas partnero.
Kontraktoj
Antaŭ la ĉefparto de la ludo, unu el la ludantoj povas elekti unu karton, kies emblemo estos la atuto (atout). Tiu ludanto ricevas la atutan karton, sed la aliaj ludantoj ricevas unu karton pli ol la atuton-elektinto.
Preno
La ludo konsistas el 8 prenoj; la unua preno komenciĝas per la ludanto sekva de la kartodisdonanto.
Por ĉiu preno, la unua ludanto povas demeti ajnan karton. La emblemo demetita de la unua ludanto estas la ĉefemblemo de la preno. La sekvaj ludantoj devas demeti la ĉi-tiajn kartojn:
Rango de kartoj
La rango de la kartoj dependas de ĉu la emblemo estas la atuto. Jen la ordo, ekde la plej alta ĝis la plej malalta:
Poentoj
La valoroj de la kartoj dependas de ĉu la emblemo estas la atuto aŭ ne. Jen la tabelo de poentoj: ! Poentoj ! Neatute ! Atute
Krom tio, la belotparo estas la paro de atutaj reĝo kaj damo. la valoro de la belotparo estas 20 poentoj.
Historio
La ludo beloto estis inventita en Francio ĉirkaŭ 1920. Ĝi restas tre populara en Francio kaj en kelkaj aliaj Eŭropaj landoj — ekz. Armenio, Bulgario, Kroatio, Kipro, Grekio, Moldavio, Nord-Makedonio.
En la arabaj landoj de la Persa Golfo, varianto de beloto (بَلُوت‎) estas populara. En Kipro, ĝi estas konata kiel πιλόττα pilótta.
Petecu
Petecu [peteku] (hungare: Petek) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Odorheiu Secuiesc. Administre ĝi apartenas al Ulieş.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 844 kaj en 1992 319 loĝantojn (hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1478. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Udvarhely vármegye).
7650 Kaname
7650 Kaname estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana amatora astronomo Kaname Nakamura (japane : 中村要 Nakamura Kaname, 1904–1932), volontulo ĉe la Observatorio Kwasan. Kiel ano de la Ligo W.H. Pickering de la Observantoj de Marso, li estis la unua en Japanio, kiu faris sistemajn observojn de tiu planedo. Li estis ankaŭ pioniro en astronomia optiko kaj faris multe da precizaj speguloj kaj lensoj.
Prvić Luka
Geografio
Ĝi situas sur la insulo Prvić je alteco de 0 ĝis 26 m super marnivelo kaj 311 km for de la nacia ĉefurbo Zagrebo.
Esperanto
En 2013 tie kunvenis grupo da Esperantistoj kiu intencis krei novan Primoŝtenon apud la vilaĝo.
Margita Dobrovičová
Margita Dobrovičová (naskiĝis la en Liptovský Mikuláš; mortis la  en Bratislava), estas slovaka poetino. Ŝi debutis per poemkolekto Modrej planéte (Al blua planedo, 1980), pli malfrue ŝi prezentiĝis per poemkolektoj V mrazoch horíme (En frostoj ni brulas, 1986). Prenosná priepasť (Portebla abismo, 1989), Slávnosti pod ľadom (Solenoj sub glacio, 1983), Neprelistovaná krv (Netrafoliumita sango, 1994). En la jaro 1992 ŝi estis honorigita per premio de legantoj de la ĵurnalo Prairie Schooner en amerika Nebrasko en Linkolno, en la jaro 1995 per premio de Miloslava in memoriam por la libro Tajomstvá duše (Misteroj de animo, 1994). Lasta titolo, kiu estis eldonita el heredaĵo de la poetino estas Ten motýľ nevzlietne (Tiu papilio ne ekfluos, 1999).
Gyula Bartos
Gyula BARTOS [djula bartoŝ], hungare Bartos Gyula estis hungara aktoro.
Margita Dobrovičová
Esperantaj tradukoj
La knabino kun vizaĝo de luno (Eldonis eldonejo Exlibris, Liptovský Mikuláš, 2002. Esperanta traduko Ján Vajs, ilustris Jaroslav Uhel, ISBN 80-968386-3-6). Kompozicio de prozo, konsistanta el 38 mallongaj tutaĵoj estas parto de elekto de nepublikigitaj verkoj de Margita Dobrovičová Tajomstvá duše (Eldonis TeLeM, TLM, s.r.o., Liptovský Mikuláš, 1994. 1. eldono, 348 p. ISBN 80-901404-6-7). Kompado de teksto sur malgrandaj aeroj estis intenco de la poetino, ofertanta al leganto multtavolan larĝspektran idean riĉecon. La knabino kun vizaĝo de luno motivigas la leganton al altruismo, por ke li ne admiru belegan dancon de blindaj infanoj super abismo, por ke li memorigu, kiel oni donas kaj akceptas donacon. Ŝi aludas gravecon de silento, kaj tion, ke ne estas konsiderinda ĉion scii kaj koni. Kun afableco ŝi rememorigas, ke se homo havas koron, li devas esti homa, konscianta valorojn de vivo, ne perdanta sian vojon hejmen kaj al la alvenanta feliĉo li devas proksimigi la aliajn. Lanu – knabino kun vizaĝo de luno – estas alia ol la ceteraj, ŝi aŭskultas respondojn de nerespondema universo.
Gyula Bartos
Gyula Bartos naskiĝis, kiel Prinz Gyula la 1872 en Szeged - mortis la  1954 en Budapeŝto.
Margita Dobrovičová
Fontoj
Slavomíra Očenášová-Štrbová: La knabino kun vizaĝo de luno. Epilogo. L. Mikuláš, 2002
Gyula Bartos
Biografio
Gyula Bartos devenis el juda familio. Li senpermese forlasis la hejmon en 1887 kaj aliĝis al aktoroj. Baldaŭe li frekventis aktoran akademion. En 1907 li aliĝis al Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li longe roladis. Inter 1941-1945 pro la judodeveno li ne ricevis rolojn. Li ricevis premion Kossuth en 1952, en la sama jaro ankaŭ alian premion.
Villavallelonga
Villavallelonga estas komunumo de Italio.
Plilongigita kvinlatera turnokupolorotondo
En geometrio, la plilongigita kvinlatera turnokupolorotondo estas unu el la solidoj de Johnson (J41). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per plilongigo de kvinlatera turnokupolorotondo (J33) per enigo de deklatera prismo inter ĝia duonoj, kiuj estas la kvinlatera kupolo (J5) kaj la kvinlatera rotondo (J6). Se unu el la duonoj estas turnita je 36 gradoj rezultiĝas plilongigita kvinlatera ortokupolorotondo (J40).
Hidraŭlika panelo
Hidraŭlika panelo estas supervidebla aranĝo de hidraŭlikaj regelementoj de la tuta hidraŭlika cirkvito aŭ de ĝia parto sur tabulo aŭ en kadro, entenanta ankaŭ ĉiujn necesajn reciprokajn interkonektojn de tiuj ĉi regelementoj. Ĝi ebligas bonan aliron por ties alĝustigado, regulado kaj riparado. Hidraŭlika panelo kutime havas centrajn alkonektojn por enira kaj returna kondukiloj kaj iufoje oni ĝin starigas senpere sur la rezervujon kun pumpiloj.
Mladkov
Mladkov estas submontara kampurbo en Ĉeĥio en cismontaro Orlica montaro, kiu situas proksime de ŝtatlimo kun Pollando. Vivas ĉi tie.
Historio
Ĝis la dua duono de la 13-a jarcento estis en la spaco de la hodiaŭa vilaĝo sole ampleksa lima arbaro sen komunikaĵoj, nur en konekso kun koloniiga agado sur interŝanĝo de la 13-a kaj la 14-a jarcentoj estiĝis en tiu ĉi arbaro komunikaĵoj kunigantaj urbojn Štíty, Międzylesie kaj Mladkov. En la paso de la 14-a jarcento en la arbaro estis malkovritaj vejnoj de metaloj, kio evoluigis ministan koloniigon, kies centro Mladkov fariĝis. Ĝis komenco de la 16-a jarcento Mladkov estis parto de sinjorujo de Žampachidoj - en la jaro 1513 Jan Žampach z Potštejna elektis ĝin kiel sian sidejon, li konstruis ĉi tie burgaron, kiu situis proksime de hodiaŭa mladkova elektrejo. En 1577 Mladkov estas indikata kiel urbeto, ĉi tie agadis vitrofarista gisejo. La pentrinda ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo kaj samtempe malgranda grado de loĝigo destinis la donitan teritorion por refreŝigado, kiel mallongtempan tiel longtempan.
Ekde la 22-a de oktobro 2018 Mladkov estas el decido de prezidanto de Ĉambro de Deputitoj de Parlamentejo de Ĉeĥio denove kampurbo.
Preĝejoj
En Mladkov, oriente de urboplaco, situas frubaroka preĝejo de Sankta Johano Baptisto el la jaro1697, rekonstruita en 1744. Ĝi estas ununava, oblonga kun poligone fermita presbiterejo kaj prisma turo en okcidenta fronto. La navo estas plafonita per kruca volbo, la presbiterejo per barela. Sur ambaŭ flankoj de la navo estas tri arkadaj kapeloj kaj super ili tribunoj.
En la vilaĝo Vlčkovice troviĝas preĝejo de Naskiĝo de Sankta Maria, konstruita en la jaro 1836. Ĝi estas ununava, kvadrata kun segmenta apsido. La ekipaĵo estas samtempa. Sur altaro estas bildo de Sankta Maria el duono de 19-a jarcento. Kalvaria vojo estas kopio de bildaroj el ĉirkaŭaĵo. Ŝranka orgeno estas popoldevena baroka lignoskulptaĵo el la dua duono de 18-a jarcento.
Konstruaĵoj
En Mladkov, sur urboplaco kaj apud la preĝejo estas kelkaj malfrubarokaj kaj klasikismaj domoj el la komenco de 19-a jarcento.
Skulptaĵoj
Mariakulta kolono sur urboplaco estas baroka el la unua kvarono de 18-a jarcento. Sur ĝia soklo estas reliefo de Sankta Johano Nepomuka kaj atributoj de martirigo de Kristo.
Apud la preĝejo, kie origine estis tombejo, troviĝas statuoj de Sankta Johano Nepomuka el la jaro 1756, Kalvario 1849 kaj Sankta Floriano el la jaro 1878.
Kapeleto
En Petrovičky situas klasikisma kapeleto kun ŝtona statuo de Sankta Johano Nepomuka el tempo ĉirkaŭ la jaro 1760.
Kapelo estas el la dua duono de 19-a jarcento, oblonga, trilatere fermita kun samtempa ekipaĵo.
Turismo
Mladkov estas taŭga elirpunkto al proksima monto "Suchý vrch", kie troviĝas Kramář-montarhotelo kaj belvida turo, prezentanta panoramon sur Orlica montaro, Králický Sněžník kaj Hrubý Jeseník. Ĝi estis konstruita en la jaro 1932 laŭ planoj de arĥitekto Patrmann kiel akvoturo kun belvida galerio. Sekvante flavan signaron ni povas viziti instruan padon nomatan "Betona ŝtatlimo", dediĉitan al linio de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj, konstruitaj inter jaroj 1935–1938. Plej proksima al Mladkov estas alirebla fuortaro Bouda.
Rapallo
Tradicie, estas du malsamaj manieroj por indiki la loĝantoj de Rapallo: rapallini (rapallin en la liguria), tiuj kiuj naskiĝis en Rapallo, kaj rapallesi la rezidantoj kiuj naskiĝis aliloke; ankaŭ oni uzas la vorton ruentini, de la urba historia piedpilka teamo Rapallo Ruentes, fondita en la jaro 1914.
Ora periodo de turismo
La ekonomia kresko de Rapallo alvenis pro la konstruo de la fervojo Genova-Pisa, la inaŭguro de la Stacio de Rapallo kaj la alveno de la unua trajno la 31-an de ottobro 1868. Tio kaj la klimato aparte milda de la liguria riviero, starigis la oran periodon de la turismo en Rapallo de la fina parto de 1800 kaj komenco de 1900.
Malfermiĝis luksaj hoteloj, kafejoj (la unua estis 'Bar Roma' en 1896, proksime al la 'angloamerika apoteko'), kaj restoracioj, kinejoj kaj dancejoj, ekipaĵitaj strandoj somere kaj konstruiĝis novaj vilaoj en stilo 'Liberty' (florstilo) kaj neoklasiko. Ĉefe la ĉeesto de multnombraj turistoj britaj, usonaj, francaj kaj germanaj, estis decida por la malfermo de 1902 ĝis 1927 de unu el la unuaj italaj kazinoj en la salonoj de la Kursaal-Hotelo.
Inter la famkonataj personecoj kiuj vizitis kaj restadis en Rapallo estis la filozofo Friedrich Nietzsche (kiu en Rapallo, en januaro 1883, komponis la unua parto de la opero Tiele parolis Zaratuŝtro), la komponisto Jean Sibelius (1901), la prezidanto de Usono Theodore Roosevelt (1910), Franz Liszt, la verkisto Guy de Maupassant, Lord Carnarvon, Eleonora Duse, Ezra Pound, Ernest Hemingway (kiu parolis pri sia restado en Rapallo en la rakonto Kato sub la pluvo - Cat In The Rain), la reĝo Hussein de Jordanio, la imperiestra edzino Soraya de Persio, la lasta reĝo de Litovio, Mindaugas la 2-a de Litovio, germano kiu en Rapallo mortis en 1928, la princino Luisa d'Asburgo-Toscana kaj ŝia edzo Enrico Toselli (1909), la verkisto Sem Benelli, la princo Aŭgusto Vilhelmo filo de Vilhelmo la 2-a de Germanio (26-a de marto 1910) kaj, en jaroj pli proksimaj, la filozofo Luigi Pareyson.
Traktatoj de Rapallo
Rapallo skribis sian nomon en la mondhistorion per unu internacia konferenco kaj du Traktatoj de Rapallo; la konferenco okazis post la unua mondmilito, la 6-7-an de novembro 1917 inter la Itala Reĝolando kaj Francio kaj Britio.
La unua traktato oni subskribis Italio kaj la Jugoslava Reĝolando la 7-an de novembro 1920; per tio oni decidis la landlimojn en la balkanoj.
La dua okazis en1922; tiam la Respubliko de Weimar (Germana Regno) kaj Sovetunio reciproke rezignis pri kompensoj pro la militaj damaĝoj kaj ili decidis repreni la diplomatiajn rilatojn.
34-a jarcento a.K.
La 34-a jarcento antaŭ Kristo komenciĝis la 1-an de januaro 3400 kaj finiĝis la 31-an de decembro 3301 antaŭ nia erao.
(14777) 2078 T-2
(14777) 2078 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Caulnes (stacidomo)
Caulnes estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en Caulnes, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Poème sur le désastre de Lisbonne
La Poème sur le désastre de Lisbonne (Poeziaĵo pri la katastrofo de Lisbono) estas poezia verko verkita de Voltaire en 1756. Inspirita de la Lisbona tertremo, kiu okazis la 1an de novembro 1755, la filozofo esprimas pasee sian emocion pro la katastrofo kaj siaj duboj pri la racia kaj pliboniga organizado de la mondo proponita de la filozofoj partianoj de la optimismo (Leibniz, Wolff).
Vilém Mathesius
Vilém Mathesius (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1882 en Pardubice – mortis la 12-an de aprilo 1945 en Prago) estis ĉeĥa lingvisto kaj literatura historiisto, kunfondinto kaj unu el la ĉefaj reprezentantoj de la Praga Lingvistika Rondo kaj fondinto de la ĉeĥa anglistiko. Lia kuzo estis tradukisto Bohumil Mathesius.
Vivo
Li estis dua filo de gantisto Bedřich Mathesius kaj patrino Eva, fraŭline Wenigová en Pardubice. Post abiturientiĝo en gimnazio de Kolín li studis en filozofia fakultato de Karola universitato en Prago. Li suferis pro okulmalsano kaj tuberkulozo.
Scienca kariero
Vilém Mathesius en 1912 iĝis la unua profesoro de anglistiko ĉe Karola Universitato. En 1926 li partoprenis ĉe fondo de Praga Lingvistika Rondo. Li estis reprezentanto de ĉeĥa struktura lingvistiko.
Li okupiĝis precipe pri anglaj kaj ĉeĥaj gramatiko, stilistiko kaj fonologio kaj pri ĝenerala lingvistiko.
Baltoj
La Baltoj aŭ Balta popolo (baltai, balti) estas Hindeŭropa etno-lingva grupo kiu parolas aŭ parolis unu el la Baltaj lingvoj, nome branĉo de la familio de Hindeŭropaj lingvoj, kiuj estis origine parolataj de triboj kiuj vivis en areon oriente de la duoninsulo Jutlando kaj okcidente de la basenoj de la riveroj Moskva, Oka kaj Volgo. Unu el la karakteroj de la Baltaj lingvoj estas la nombro de konservismaj aŭ arkaikaj trajtoj retenitaj. Inter la Baltaj popoloj estas la modernaj Litovoj, Latvoj (inklude la Latgalianojn) — ĉiuj orientaj Baltoj — same kiel la Praprusoj, Jotvingianoj kaj la Galindianoj — okcidentaj Baltoj — kies lingvoj kaj kulturoj estas nune formortintaj.
Nyárád
Ne miskomprenu kun Nyirád!
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Pápa troviĝas 10, Celldömölk 21, Ajka 30 km-ojn.
Essai sur les mœurs et l'esprit des nations
Essai sur les mœurs et l'esprit des nations (Eseo pri moroj kaj spiritoj de la nacioj) estas verko de Voltaire, publikigita por la unua fojo kompleta en 1756.
Tiu monumenta verko, kiu enhavas 174 ĉapitrojn kaj plurajn volumojn de la Collection des œuvres complètes de M. de Voltaire publikigita en Ĝenevo de Cramer en 1756, estas la rezulto de dekkvin jaroj de esplorado fare de Voltaire en Cirey, en Bruselo, en Parizo, en Lunéville, en Prusio, en Elzaco kaj en Ĝenevo. En 1769, La Philosophie de l'histoire (1765) iĝis la «Discours préliminaire» (enkonduko) de la Essai (eseo). Voltaire revizios la tekston ĝis sia morto en 1778.
La Essai konstituas unu de la majstroverkoj de la filozofio de Lumoj.
Katafrakto
Katafrakto estis formo de armaĵita peza kavalerio uzita en militoj de Antikveco fare de nombraj popoloj en Eŭropo, Orienta Azio, kaj Meza Oriento.
Tiu vorto derivas el la Greka κατάφρακτος Kataphraktos (plurale: κατάφρακτοι Kataphraktoi), laŭvorte signife "armaĵita" aŭ "komplete enfermita". Historie, la katafrakto estis tre peze armaĵita ĉevalrajdanto, kun kaj ĉevalo kaj rajdanto kovritaj el kapo al piedo per skvama armaĵo, kaj tipe armita per lanco.
Katafraktoj servis ĉu kiel elita kavalerio aŭ kiel atakoforto por plej el la imperioj kaj landoj kiuj posedis ilin, ĉefe uzitaj por impetaj ŝarĝataokoj por rompi la infanteriajn formaĵojn. Katafraktoj aperas en kronikoj de multaj historiistoj el la plej fruaj tagoj de Antikveco ĝis la Meza mezepoko, kaj oni supozas ke ili influis sur la postaj eŭropaj kavaliroj, pere de la kontakto kun la Bizanca Imperio.
Trevor Devall
Trevor Jay Devall (naskiĝis la en Edmonton, Alberta) estas kanada voĉaktoro kaj aktoro. Krome li faras podkastojn. Li laboris por Ocean Studios kaj variaj aliaj studiojn en Vankuvero, Brita Kolumbio, Kanado, dum jaroj, antaŭ li relokiĝis en Los-Anĝeleso, Kalifornio, en 2013.
Charles Dufresny
Charles Rivière DUFRESNY (naskiĝinta en Parizo en 1648, mortinta la samloke) estis franca poeto.
Vivo
La pranepoto de la t.n. "kamparanino La belle jardinière" de Anet, konkubino de reĝo Henriko la 4-a estis reĝa ĝardeninspektoro. Li enkondukis modojn anglajn en Franclandon.
Liaj komedioj, malfortaj koncerne la intrigojn kaj la karakteran evoluon, pli bone taksatas "konversaciaj teatraĵoj". Jen kelkaj: »L'esprit de contradiction«, »Le double veuvage«, »La coquette du village«, »Le mariage fait et rompu«. »Le ĉevalier joueur« traktas enhave la saman matieron kian ankaŭ la verko »Joueur« de Regnard, kiu laŭdire estis ŝtelinta la intrigon al la amiko. Lia verko »Théâtre« aperis en Parizo en la jaro 1731-a sesvolume. Krome estas de li: »Poésies diverses«, »Nouvelles historiques« kaj »Les amusements sérieux et comiques d'un Siamois« (1707), modeldona por la fama verko »Lettres persanes« de Montesquieu.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 5. Leipzig 1906, p. 254, kio legeblas tie ĉi interrete.