cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michel Platini
Nune, li estas membro de la konsilio ekzekutiva de la FIFA, li estis ankaŭ elektisto de la franca teamo de futbalo de 1988 ĝis 1992 kaj kun-organizanto kun Fernand Sastre de la Futbala Mondpokalo de 1998 en Francio.
La, li estis elektita kiel prezidento de UEFA vice veninte Lennart Johansson.
Licenco
Ne kunfondu kun komputila "permesilo" kiel ekzemple Mozilla Public License (open-source license)
Licenco estas koncesio, donita por posedo, uzo de inventaĵo, kiel patento, spertoscio, verkista rajto, registrita marko.
Ekstere de la ekonomia kadro, licenco estas permeso de escepta malobeo al gramatika, poezia aŭ stila regulo: poezia licenco, racia licenco (specifa por planlingvo).
Gajić
Gajić, serbe Гајић estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Draž.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Gajić 517 da homoj, (kroatoj 409 (79 %), hungaroj 75 (15 %), jugoslavianoj 10 (2 %), serboj 6 (1 %), kaj aliaj).
Listo de protektitaj birdaj areoj en Eŭropo
= Protektitaj birdaj areoj en Eŭropo =
Ĉeĥio
En Ĉechio estis proponita por protektado 41 PBA-aj kun tuta areo 706.000 ha t.e. netutaj 9% de ŝtatareo. De ili estas deklarita 38.
Saclay
Saclay (prononcu [sakle]) estas malgranda franca komunumo lokita en la departemento Essonne kaj en la Pariza Regiono. Ĝi havis ĉirkaŭ tri mil loĝantojn en 1999, kaj tiuj ĉi nomiĝas Saclaysiens aŭ Saclaisiens en la franca lingvo.
Ekde 1947, la komunumo gastigas la ĉefan laboratorion de la franca Komisiono pri Nuklea Energio (Commissariat à l'énergie atomique, aŭ CEA). La laboratorio (CEA-Saclay) entenas pli ol 4000 laboristojn (ĝi havis preskaŭ 10000 en la 1960-aj jaroj).
Geografio
Saclay etendiĝas sur samnoma plataĵo, kiu restas ĝis hodiaŭ granda agrokultura tereno apud Parizo. La komunumo estas subdividita en du vilaĝoj : le Bourg kaj le Val d'Albian.
Bareluloj kaj fadenuloj
Bareluloj kaj Fadenuloj (Patapoufs et Filifers) estas libro verkita de André Maurois. Temas pri satira historio de du subteraj popoloj, kiuj pro bagatelo malpacas.
En Esperanto
Ĝin esperantigis el la franca Berno Fabo. La tradukaĵo estas eldonita en 1933. Ĝi ampleksas 105 paĝojn kaj enhavas tutpaĝajn ilustraĵojn faritajn de Jan Ermers.
(141874) 2002 PO34
(141874) 2002 PO34 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:4 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere, malproksime, tanĝas tiun de la Tero.
4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata anhidrido
4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata anhidrido aŭ 4-hidrokso-2,5-dumetilfenilmetanata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta per senhidratigo de la 4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata acido. 4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata anhidrido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata anhidrido prezentas du metilajn grupojn, 1 hidroksilan grupon kaj 1 karboksilan grupon ligitajn al du benzenaj ringoj respektive en la 2-a, 5-a, 4-a kaj 1-a pozicioj. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 5 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Tahmek
Tahmek estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Tahmek. La komunumo situas en la centra parto de Yucatán en la regiono 4 "Centro". La regiono "Centro" limas norde al la regiono 3 "Litoral Centro", oriente al la regiono 1 "Litoral Oriente", sude al la regiono 5 "Centro Sur" kaj okcidente al la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31074.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3501 loĝantojn. El tiuj estis 1783 viroj kaj 1718 virinoj. La komunumo havas surfacon de 139,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 13 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ND mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,5 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2479 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2020 scipovis legi kaj skribi kaj 455 personoj estis analfabetoj. Do 18,35% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 3505 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2335 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 66,6% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Belorusskaja (stacio de Moskva metroo)
Belorusskaja (Белорусская, "de (lando) Belorusio") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Zamoskvoreckaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' centre de Moskvo.
Makropedoj
La makropedoj - latine fake Macropodidae - estas bestoj el la biologia familio de marsupiuloj, la "kangurua familio": al tiu grupiĝo apartenas kanguruoj, valabioj, kvokaoj, arbokanguruoj de la genro Dendrolagus kaj pluraj aliaj subfamilioj. Makropedoj hejmas en la aŭstralia kontinento (la ĉefa teritorio Aŭstralio, insuloj Tasmanio kaj Nov-Gvineo kaj pluraj pliaj insuloj). Antaŭ la alveno de eŭropanoj al tiu regiono, ekzistis pli ol 65 specioj de makropedoj. Ses el ili ekde tiam formortis, kaj 11 pliaj forte reduktiĝis en nombroj, tial ke nun ili estas minacataj de ebla formorto. Aliaj specioj jam antaŭe formortis kiam la indiĝenaj aŭstralianoj alvenis.
Belorusskaja (stacio de Moskva metroo)
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
22158 Chee
22158 Chee estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Carmelita Chee, mentorino de unu finalist(in)o de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005. Ŝi instruas ĉe la Pinon Unified School District n°4 Middle School de Pinon (Arizono).
Horbach (apud Simmertal)
Horbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
13335 Tobiaswolf
13335 Tobiaswolf estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 17-an de septembro 1998 en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tobias Wolf, entuziasma nudokula observanto de la Luno, planedoj kaj aliaj mirindaĵoj de la ĉielo. Ĝi dividas la soifon je kono, kiu animas la profesiajn sciencistojn, sed neniam povos aliĝi al iliaj rangoj pro la Down-sindromo. La nomo estis proponita de Uri Carsenty.
Esraĝo
La esraĝo aŭ dilrubao (hindia: इसराज aŭ दिलरुबा) estas kordinstrumento barata aŭ bangladeŝa. Ĝi estas sufiĉe nova instrumento laŭ barataj terminoj nome nur el 200 jaroj. Origine afgana instrumento, ĝi unue aperis en la regiono dum la regado fare de Paŝtunoj ĉe Norda Barato.
Metropola regiono Rhein-Neckar
La regiono konsistas
en Baden-Virtembergo el la
eksterdistriktaj urboj
en Hesio el la distrikto
en Rejnlando-Palatinato el la
kaj la distriktoj
Administra centro estas la urbo Mannheim.
4561 Lemeshev
4561 Lemeshev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1978 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Metropola regiono Rhein-Neckar
La teritorio kovras areon de 5.637,78 kvadrataj kilometroj, kaj en la regiono vivas proksimume 2,36 milionoj da loĝantoj. La averaĝa loĝdenso de la teritorio do estas 418 loĝantoj po km². La kunfluejo de la riveroj Rejno (germane Rhein) kaj Neckar troviĝas ene de la areo kaj ambaŭ riveroj donis sian nomon al ĝi.
4561 Lemeshev
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan operan kantiston Sergej Jakovleviĉ Lemeŝev (cirile : Сергей Яковлевич Лемешев, 1902–1977).
Metropola regiono Rhein-Neckar
Laŭ siaj limoj la regiono korespondas al la historia regiono Kurpfalz, kies nomon ekde la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento interalie alprenis regiona junulara Esperanto-ligo kun anoj el ĉiuj partoj de la regiono - Esperanto-Junularo Kurpfalz.
Ekonomio
La favora situo en la eŭropa urbozono inter la metropolaj regionoj ĉirkaŭ Frankfurto ĉe Majno norde kaj Stutgarto sude kun bonaj trafikaj konektoj al ĉiuj direktoj igas la regionon altira loko por entreprenoj. En la teritorioj troviĝas pluraj grandaj industriaj kaj servaj konzernoj, interalie la kemia konzerno BASF en Ludwigshafen, la firmaoj Daimler AG, John Deere kaj ABB en Mannheim, Heidelberger Druckmaschinen AG kaj Heidelberger Zement en Hajdelbergo kaj la komputil-programejo SAP en Walldorf plus la asekura konzerno MLP en Wiesloch. Dum majo 2007 en la regiono 6,4 procentoj de la loĝantoj inter 18 kaj 65 jaroj estis senlaboraj - tio estas signife sub la averaĝo de Germanio.
Vidindaĵoj
En la regiono ekzistas multnombraj historiaj, kulturaj kaj naturaj vidindaĵoj, vasta gamo da muzeoj, teatraj kaj koncertaj eventoj. Inter la vidindaĵoj trovigas tri kulturaj heredaĵoj de UNESKO
Waldschlössel
La Waldschlössel (en Esperanto: arbara kasteleto) sur la monto Treutelsberg ĉe Klingenmünster en la distrikto Südliche Weinstraße, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, estas unu el la plej aĝaj burgoj de Palatinato, kiu estis vera burgo kaj ne fuĝburgo. La origina nomo de la instalaĵo ne estas konata.
Subcetate
Subcetate estas nomo de multaj lokoj en Rumanio.
Vidu ankaŭ:
Listo de rolulinoj en la filmoj de James Bond
Bond-knabino aŭ Bond-virinoj estas fikcia rolo de virino, kiu funkcias kiel objekto de deziro por la rolulo de agento James Bond en romano, filmo aŭ videoludo de la serio James Bond, same kiel la aktorino kiu rolas ĉi tiun rolulon.
Bond ofte savas la "Bond-knabinon" de morto, kaj ŝi foje helpos lin kiel alia sekreta agento. La "Bond-knabino" ankaŭ povas esti uzata kiel malamiko de Bond, kiel membro de malbona organizaĵo, ofte kiel proksima asistanto de la gvidanto de la organizo, la "ĉefa fiulo", kaj eĉ kiel lia amanto. Kelkaj el la Bond-knabinoj estas utiligitaj nur kiel belaj sekundaraj roluloj, sen kritika influo sur la evoluo de la intrigo, kaj kelkaj havas kritikan rolon en la intrigo kaj helpas en la sukceso de la misio.
En la Bond-rakontoj ekzistas pluraj regulaj virinroloj kiuj ne estas konsideritaj Bond-knabinoj, kiel ekzemple "M" aŭ Moneypenny. La unua kinematografia "Bond girl" estis Ursula Andress, kvankam oni ankaŭ emas mencii Eunice Gayson, kiu interpretis la rolulon de Sylvia Trench en la filmoj ''D-ro. No kaj From Russia with Love''. Sylvia Trench estis la unua, kiu ĉerpis de Bond sian nomon laŭ la fama stilo: "Bond, James Bond".
Preskaŭ ĉiuj la romanoj de Ian Fleming enhavas unu aŭ plurajn rolulojn kiuj identiĝas kiel Bond-knabinoj. Kvankam ekzistas diferencoj inter ili, la granda plimulto de Bond-knabinoj, precipe en literaturo, havas fiksan nombron da karakterizaĵoj komune. Unu el la karakterizaĵoj estas aĝo. Bond-knabino kutime estus en siaj fruaj dudekaj, proksimume dek jarojn pli juna ol Bond mem.
La harararanĝo de la Bond-knabinoj aperas en ĉiaj koloroj sed la hartondado estas kutime simpla. La okulkoloro de Bond-knabinoj estas kutime blua, kaj foje nekutimaj koloroj kiel ekzemple metalgrizo kaj eĉ purpuro ankaŭ aperas. La vizaĝaj trajtoj de Bond-knabinoj, kiel ekzemple okuloj kaj nazoj, estos kutime karakterizitaj per konceptoj de "larĝo".
Alia elstara karakterizaĵo de Bond-knabino estas ŝia nomo, kiu ofte havas duoblan signifon en la angla.
Bond-knabinoj estas kutime sekse spertaj, kvankam ilia sperto ne ĉiam estas pozitiva. Multaj Bond-knabinoj (kvankam ne ĉiuj) spertis iun formon de seksmisuzo kaj ofte tiu sperto eĉ igis ilin sindeteni de viroj ĝis la alveno de Bond. Tiu malhela ĉeftemo estis preterlasita de la plej multaj el la fruaj James Bond-filmoj. Tiu abstinado finiĝas kiam la knabinoj renkontas Bond kaj seksumas kun li konsente, eĉ kun granda pasio.
Preskaŭ ĉiuj Bond-knabinoj estas sendependaj virinoj, aŭ havas karieron, kiu ne estas konsiderata taŭga por virino en la 1950-aj jaroj. Multaj el ili estas sekretaj agentoj, kaj aliaj estas krimulinoj, kiuj administras krimajn organizaĵojn. Eĉ kiam Bond-knabino havas "tradician" taskon ŝi kutime montras intereson en vivo sendependa de viroj.
Péter Váry O.
VÁRY O. Péter (va:ri) estas rumnauja hungara ĵurnalisto, verkisto naskita en Sfântu Gheorghe la 30-a de aprilo 1968. Li estas ano de E-MIL. Li estas la bofilo de Lajos Sylvester, teatrestro, verkisto, publicisto.
Biografio
La universitaton li finis en Braŝovo kaj li havigis diplomon de inĝeniero pri metalurgio en 1993. Ekde 1995 li estis ekstera, pli poste interna kunlabroranto de ĵurnalo Megyei Tükör, pli poste Háromszék.
Tamás Kótai
Tamás Kótai  [tamAŝ kOtai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kótai Tamás estas hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto.
Tamás Kótai naskiĝis la  en Makó.
2323 Zverev
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan astronomon Mitrofan Stepanoviĉ Zverev (cirile Митрофан Степанович Зверев, 1903 - 1991)
66583 Nicandra
66583 Nicandra estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la monotipa genro de florplantoj Nicandra (el la Solanacoj) entenanta la ununuran specion : Nicandra physalodes. Kvankam la genro estas nomita laŭ la greka poeto Nikandro de Kolofono, ĝi estas komune konata sub la nomoj « perua pomo » aŭ « huŝmuŝ-planto », ĝiaj floroj estas kloŝformaj, hele violkoloraj kun blankaj gorĝoj.
Sărmaș
Sărmaș (hungare: Salamás ) estas komunumo en Rumanio ĉe la okcidenta piedo de la Montaro Djerdjo laŭ la rivero Mureș, nordokcidente de Gheorgheni. Administre apartenas al ĝi Fundoaia, Hodoșa, Kerekfenyő (Platonești) kaj Runc. Ĝi kunkonstruiĝis kun Hodoșa de Ciuc. En 1910 ĝi havis 1 597 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 2 691 (rumanoj, 13 % da hungaroj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1770. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Csík vármegye).
Wolf Erlbruch
Wolf ERLBRUCH (la 30-an de junio ‏ 1948 - la 11-an de decembro 2022) estis postmoderna verkisto kaj ilustristo de infanlibroj.
Erlbruch naskiĝis en Wuppertal, Germanio kaj studis grafikan dezajnon. Li laboris kiel reklamisto kaj revuoilustristo, ĝis li komencis ilustri infanlibrojn. En 1990 li estis nomumita kiel profesoro pri ilustraĵo ĉe la Universitato de Duseldorfo, kaj en 1997 kiel profesoro ĉe la Universitato de Wuppertal.
Kiel ilustristo, Erlbruch kombinis diversajn kreivajn teknikojn kaj lia stilo, kiu tendencas al superrealismo, estas rolmodelo. Kiel verkisto, malgraŭ sia juna legantaro, Erlbruch foje traktis temojn kiel morto kaj la signifo de vivo.
Lia laboro kiel ilustristo estis karakterizita per sofistika kombinaĵo de glumozaikoj kaj ilustraĵoj kiuj parolas al kaj plenkreskuloj kaj infanoj.
La dekduo da verkoj kiujn li publikigis gajnis al li multajn gravajn premiojn, inkluzive de la Germana Premio por Infana Literaturo (Deutscher Jugendliteraturpreis) kaj la Premio Andersen - la plej prestiĝa premio de la mondo por porinfana kaj junulara literaturo.
Liaj verkoj estis tradukitaj en multajn lingvojn, dramigitaj kaj multaj el ili fariĝis modernaj klasikaĵoj. En aprilo 2017, Erlbruch gajnis la Premion Astrid Lindgren por porinfana literaturo, en la kvanto de 5 milionoj da svedaj kronoj (555 000 USD). En la rezonado de la juĝistoj por la premio, estas deklarite ke "Erlbruch vastigas la limojn de porinfana literaturo kaj priskribas malfacilajn aĵojn en vivo, kiel ekzemple traktado la morton de amato, kun varmeco kaj sen sentimentaleco."
Verkaro
La verkaĵoj de Erlbruch inkluzivas:
Giovanni Barni
Giovanni BARNI (naskiĝis la en Verona) estis itala esperantisto kaj teknikisto.
Li loĝis en Genova kaj esperantistiĝis en 1912. En 1913 li kunfondis laboristan Esperanto-grupon en sia urbo; tiu grupo eldonis La Devoj de la Homo de Giuseppe Mazzini. Li estis preskaŭ ĉiam prezidanto de tiu grupo kaj gvidis multajn kursojn.
Verda Listo de Kroatio
La partio Verda Listo de Kroatio - kroate Zelena Lista - estas nacia ekologia-alternativa politika partio en Kroatio. Ĝi fondiĝis dum la jaro 2005, unue sub la nomo "Verduloj por Zagrebo" (Zeleni za Zagreb). Sur eŭropa nivelo, la partio ekde 2006 estas observanta membro de la transnacia Eŭropa Verda Partio.
Krom subteni ekologian politikon, la partio forte subtenas egalajn rajtojn por virinoj kaj viroj, maldiskrimacion de samseksemuloj kaj malapogon de ebla estonta membreco de Kroatio en la armea alianco NATO.
Dum la parlamentaj balotoj de 2007, kiun la partio unuafoje partoprenis, ĝi ja pledis por tradicie ekologiaj temoj kiaj la pli forta utiligo de sunenergio, sed krome estis la historie unua partio de la lando kiu kolektis voĉojn per malferma batalo por la rajtoj de gejoj kaj lesbaninoj.
Érsekcsanád
Érsekcsanád (ErŝekĉanAd) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Baja. Érsek signifas ĉefepiskopo, Csanád estis kuzo de Stefano la 1-a (Hungario).
Bimobaoj
La bimobaoj (aliaj nomoj: Moar, Moor malofte Moba) estas etno en Ganao. La mobaoj en Togolando montras grandan komunecon kun la bimobaoj en Ganao, tamen ili estas listigitaj tie kiel propra etno kun proksimume 189.400 homoj. En Ganao vivas 125.000 bimobaoj. Foje oni uzas la nomon mobaoj por ambaŭ etnoj.
Érsekcsanád
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Kecskemét-Baja. La lasta troviĝas 13 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1391 en formo Chanad. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Poste formiĝis longa vico de farmoj, la kampoj apartenis al Baja.
Vilaĝservo estas biblioteko.
Wieszowa
Wieszowa [vjɛˈʂɔva] (en germana: Wieschowa, 1935-45 Randsdorf) estas vilaĝo en la administracia distrikto Gmina Zbrosławice, ene de Distrikto Tarnowskie Góry, Silezia provinco, en suda Pollando. Ĝi estas proksimume 3 kilometrojn sudoriente de Zbrosławice, 10 km sudokcidente de Tarnowskie Góry, kaj 24 km nordoriente de la regiona ĉefurbo Katowice.
La vilaĝo havas 2 630 loĝantojn. Iam tramsistemo funkciis.
Gejerlejero
La gejerlejero (geyerleier}) estas kordinstrumento germana, nome speco de gitaro. Ĝi havas ok ŝtalajn kordojn en kvar kordoĥoroj. La tonoj estas E3 E2, B3 B2, E3 E3, B3 B3 aŭ D3 D2, A3 A2, D3 D3, A3 A3.
Dębieńsko
Dębieńsko estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Czerwionka-Leszczyny en distrikto Rybnicki.
Regiono Meza Supra Rejno
La regiono Meza Supra Rejno (Region Mittlerer Oberrhein) aŭ neformale ankaŭ regiono Karlsruhe estas unu el 12 administraj regionoj en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Ĝi troviĝas ene de la distriktaro Karlsruhe, en la okcidento de la federacia lando, laŭlonge de la larĝa valo de la rivero Rejno.
La regiono konsistas el la
eksterdistriktaj urboj
kaj la distriktoj
Administra centro estas la urbo Karlsruhe.
La teritorio kovras areon de 2 137,45 kvadrataj kilometroj. Fine de septembro 2005 en la regiono vivis 996 900 loĝantoj. La averaĝa loĝdenso de la teritorio do estas 466 loĝantoj po km².
Plej gravaj urboj (germane Mittelzentren) de la regiono estas
Profito
Laŭ ekonomiko, profito estas tiu diferenco per kiu la enspezoj superas la elspezojn ĉe entreprenoj aŭ komercaj aferoj. La vorto devenas de la latina lingvo ("fari progreson"). En pli ĝenerala senco profito signifas ricevi ian utilon, gajnon aŭ avantaĝon el io aŭ ankaŭ fari uzon de oportuna cirkonstanco.
Laŭ pli ĝenerala senco, profito estas utilo, supereco, ricevita de io
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri profito en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Distrikto Goslar
La distrikto Goslar (germane Landkreis Goslar) situas en la federacia lando Malsupra Saksio, en la nordokcidento de Germanio. Administra centro estas la samnoma urbo Goslar. Granda parto de ĝia teritorio apartenas al la mezmontaro Harco.
La distrikto havas areon de 965 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Zegzolt
Specimeno (Babela Turo Gen. 11:1-9)
2 Sot katasin ijerkenk legoyskut, nietumuysas Sinearel tyiart kemenneys eyt
tyokuysas maghenk rompenk.
3 Eyt doumasin repyejin viis: "Kuytunk spatehjeys eyt jinnink kodo
tirhijangi." Kuytoytyis ebayspatehjeys arul szenole eyt rihdonuysas
wadrays arul ixeere.
4 Doumasin: "Szenolunk arul skineriys szoys eyt rammiys, reni jotur=EEofyi
ycipan ygzeh. Hikuf hocafumu suotahheys eyroti kyandot=EEofunu piedra
tyiaszef.
!tyiaszef is allative, a case which means 'onto', that is, over the earth.
5 Kunillan fumetonk Kloyno szoys eyt rammiys reni szeynolasin.
6 Douman: "Ronnert =EEicas jam cif, ol legauraf, reni tugama ol eyt duska
lunyoys. Littee redin spicellaykas, rot =EEis net doj=E9a. Cif czas kuytti
gaspeleys.
7 Ajunk pivotenk lunyokanjeys, ovye rot ziilafasa repyijel siavays."
8 Ar kyandottayka Kloyno jando gassef iurank, eyt kammotan szenole szoys.
9 Szoys firoytavo qie Babelangi, dorme pivotayka Kloyno legoysjel
István Csabai
István CSABAI [iŝtvAn ĉabai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csabai István estis hungara fizikisto, altlerneja instruisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019).
István Csabai naskiĝis la en Kecskemét.
Kvasi
Bazaj informoj
Kvasi, ukraine Кваси, slovake Kvásy, hungare Tiszaborkút [tisaborkUt] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv.
Situo
Kvasi situas laŭ Nigra Tiso en valo inter montoj 1000-1900 m-ojn altaj, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Raĥiv-Lviv. Raĥiv troviĝas je 14 km-oj.
Historio
Supozeble la vilaĝo fondiĝis en la 18-a jarcento. La loĝantoj okupiĝis pri arbohakado. En 1910 vivis tie 1227 homoj, (rutenoj en majoritato, hungaroj kaj germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon Tiszaborkút apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Rahó, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion por rutenoj, kies parto estis ankaŭ tiu ĉi vilaĝo. Ekde 1945 Kvasi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Courtois-sur-Yonne
Courtois-sur-Yonne estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 764 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Courtois-sur-Yonne etendiĝas sur 4.29 km², kaj havis 764 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 178 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Gaston Simonato, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Courtois-sur-Yonne apartenas al la kantono Sens-Ouest, kies ĉefurbo estas Sens. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Rufaj haroj
Rufaj haroj aŭ ruĝaj haroj temas pri ruĝecaj kaj flavecaj koloraj nuancoj, kiuj kovras gamon inter la malhela brunece ruĝa koloro de mahagona ligno ĝis la hela koloro de kupro.
Nur unu ĝis du procentoj de la monda loĝantaro havas nature ruĝajn harojn. Kaŭzo de tiu harkoloro estas mutacio sur la homa kromosomo 16, kiu gvidas al ŝanĝiĝo de la proteino MC1R: anstataŭ la malhela melanino deponiĝas la pli hela kaj ruĝeca feomelanino en haŭto, haroj kaj okuloj, kio gvidas al pli sunbruliĝema, hela haŭto kaj al pli oftaj efelidoj.
Ruĝharuloj havas mezume la malplej abundan kaphararon kompare al homoj kun aliaj harkoloroj.
Disvastiĝo
En Mezeŭropo pli-malpli du procentoj de la homoj (en Germanio ekzemple ĉirkaŭ 1,64 milionoj) havas nature ruĝajn harojn, en Usono kaj Anglio temas pri kvar procentoj. La relative plej multaj ruĝharuloj estas en Skotlando, preskaŭ dekkvar procentoj – kvankam multaj homoj supozas ke plej granda ofteco de ruĝharuloj estus inter la irlandanoj. Laŭdire ruĝharuloj ekzistas en ĉiuj mondopartoj, sed en iuj partoj estas vere malmultaj, ekzemple 0,03 procentoj en Papuo-Novgvineo.
La plej multaj ruĝharuloj ekzistas en Norda Eŭropo, el ili (laŭ la stato de 2005) pli-malpli 660.000 en Skotlando, 420.000 en Irlando kaj 290.000 en Kimrio. En Anglio la elcentaĵo de ruĝharuloj aparte altas en la graflandoj Cornwall, Nottinghamshire kaj South Yorkshire kaj en la pleja nordo, lime al Skotlando. Relative multaj ruĝharuloj en Eŭropo ekster la Brita Insularo kaj Skandinavio ankoraŭ ekzistas en Nederlando, Belgio, Germanio, Francio, partoj de Italio, Hispanio kaj Rusio, en Baltio kaj en Sudorienta Eŭropo.
La areo de aparte multaj ruĝharuloj bone korespondas kun la antikvaj popolaj migradoj de la keltoj kaj piktoj, kiuj de la romianoj peliĝis pli okcidenten kaj pli norden, kaj ankaŭ montras spurojn de la vikingoj, inter kiuj ruĝaj haroj same ne maloftis.
Krome iuj homoj kun plejparte tre malhela ruĝeca harkoloro troveblas en la nordo de Barato, en la plej nordaj partoj de Okcidenta Azio kaj en Pakistano. En Maroko kaj Alĝerio ruĝaj haroj foje renkonteblas inter anoj de la berberoj. Aparte maloftaj ruĝharuloj estas en Japanio kaj la insularoj de la suda Pacifika Oceano.
Naturaj farboj
Plantaj farboj de pluraj jarmiloj uziĝas por ruĝeca kolorigo de teksaĵoj, sed ankaŭ de haroj. Aparte henao, ruĝa tinkturo eltirita el la folio de raraba arbedo, jam de de antikva epoko uziĝas por ruĝigo de la haroj – ekzemple troveblis per henao ruĝigitaj haroj ĉe egiptia mumio el la 14-a jarcento antaŭ Kristo. Laŭ la dezirata kolora nuanco krome uziĝas plantopartoj, kiel ŝeloj de juglando, indigo, radikoj de rabarbo, mirtelo, kafo aŭ teo.
Rufuloj en publika atento
Post la disvastiĝo de koloraj kinejaj filmoj en la 1940-aj jaroj la filma industrio aparte ekatentis pri aktorinoj de ruĝaj haroj, kiuj konsideriĝis maloftaj kaj iom misteraj. Nemalmultaj aktorinoj ruĝe kolorigis la harojn, kio probable kontribuis al ilia sukceso. En filmoj ili ofte ludis rolojn, kiuj korpigis la tradiciajn kliŝojn de ruĝharulinoj esti "misteraj", "sekretemaj" kaj "delogaj". Konata ekzemplo estas la aktorino Rita Hayworth. Nature ruĝaj aktorinoj ofte ludis aparte fierajn kaj batalemajn virinojn, kiel Maureen O'Hara, Katharine Hepburn, Shirley MacLaine kaj Tilda Swinton. Nuntempe la aktorinoj Nicole Kidman, Marg Helgenberger, Julianne Moore kaj Julia Roberts montras, ke ruĝharaj aktorinoj sukcesas reprezenti tre malsamajn tipojn de virino.
István Tar
István Tar [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tar István estis hungara skulptisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Theisz [tejs].
István Theisz naskiĝis la en Újpest, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Tar interrompis la juran studadon kaj studis plu en Hungara Belarta Altlernejo inter 1932 kaj 1940. Lia ĉefinstruisto estis Jenő Bory. Li kreis la unuan skulptaĵon en 1936, en la sekva jaro li jam ekspoziciis. En la jaroj 1941 kaj 1942 li havis stipendion en Romo. Hejmenveninta li soldatiĝis, poste li estis militkaptito. En 1948 li studvojaĝis en Eŭropo. Dum la komenciĝanta socialismo li estis tre aktiva pri establadoj de artaj organizaĵoj. Inter 1965-1969 li estis katedrestro en la Industriarta Altlernejo. Li mortis pro aŭtoakcidento. Li ricevis 6 premiojn inter 1950-1970.
The Canterbury Tales
The Canterbury Tales de Geoffrey Chaucer (Esperante: La rakontoj de Canterbury) estas unu el la plej gravaj verkoj de angla literaturo. Ĝi estas inter la klasikaĵoj de la meza angla. La intrigo temas pri pilgrimantoj, kiuj elparolas siajn rakontojn al pilgrima kunveno sur la vojo al Canterbury. Multaj el la rakontoj elstaras pri priskribo de la vivo de la novaj burĝoj, precipe ĉe amhistorioj.
Rufaj haroj
Rufuloj en publika atento
En populara muziko aparte konatas la ruĝhara kantisto Mick Hucknall, kiu fondis la muzikgrupon Simply Red ("simple ruĝa"), nomata laŭ lia harkoloro.
The Canterbury Tales
Canterbury-rakontoj estas konstruitaj kiel kolekto de rakontoj, kelkaj originalaj kaj aliaj ne, ligitaj unu al la alia tra kadrorakonto. En la kadrorakonto, diversa kaj bunta grupo de proksimume 30 pilgrimoj kiuj eliras el Londono kaj supreniras al la tombo de la martiro Thomas Beckett en Katedralo de Canterbury. La karakteroj de la pilgrimoj estas prezentitaj en la ĝenerala prologo fare de Chaucer, kiu mem partoprenas en la rakonto kaj vojaĝo kiel unu el la pilgrimoj. La partoprenantoj decidas okazigi specon de rakontokonkurso por agrabligi sian kunestan restadon survoje kaj ĉiu el ili laŭvice, aŭ intrude, rakontas sian rakonton.
La rakontoj, kelkaj humuraj kaj iuj seriozaj, ĉiuj traktas malsamajn aspektojn de homa naturo kaj bazajn homajn instinktojn. La rakontoj tuŝas, rekte kaj nerekte, temojn kiel amo, sekseco, geedziĝo, malfideleco, klasdiferencoj, avideco kaj pli. Tamen, la rakontoj diferencas unu de la alia laŭ ĝenro, skribstilo, lingva etapo kaj pli, kaj fakte estas sendependaj verkoj.
La verko estas skribita tute en mallongaj linioj rimitaj ĉe la fino, krom du el la rakontoj skribitaj kiel prozo. Evidentiĝas ankaŭ, ke neniu kompleta planado de la kompleta verko estis farita antaŭ ol ĝi estis skribita, sed ĝia formuliĝo estis farita dum la verkado. Multaj akademiuloj dividas la Canterbury-rakontojn en proksimume dek fragmentojn, kie ĉiu fragmento havas ligon inter la rakontoj tra voko de mediaciisto, ordigante la venontan nombron, ktp. sed inter tiuj dek partoj mem, la ligo estas sufiĉe loza.
La unuopaj rakontoj
La unuopaj rakontoj, laŭ ilia ordo en la Ellesmere-manuskripto, estas:
I. Fragmento grupo A
II. Fragmento grupo B1
III. Fragmento grupo D
IV. Fragmento grupo E
V. Fragmento grupo F
VII. Fragmento grupo B2
VIII. Fragmento grupo G
IX. Fragmento grupo H
X. Fragmento grupo I
Adaptaĵoj
La filmo de Pier Paolo Pasolini de 1972 nome I racconti di Canterbury prezentas kelkajn el la rakontoj, kelkaj el kiuj montras fortan rilaton al la originala rakonto kaj kelkaj el kiuj estis plibeligitaj. La Rakonto de la kuiristo, ekzemple, kiu estas nekompleta en la originala versio, estis etendigita al plena historio, kaj la Rakonto de la monaĥo etendas la scenon en kiu la alvokisto estas portita al la infero. La filmo inkludas tiujn du rakontojn same kiel tiujn nome La rakonto de la muelisto, La rakonto de la alvokisto, La rakonto de la edzino de Bath, kaj La rakonto de la komercisto.
Kerpen
Kerpen estas urbo en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Rhein-Erft kaj al la distriktaro Kolonjo, inter la urboj Kolonjo kaj Akeno. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Rilatoj al Esperanto
En la urboparto Manheim estas strato nomata "Esperantostraße": la strato estas ties kerno, en kiu situas la elementa lernejo, la junulara centro, kultura kunvenejo, la centra ĉionvendejo. La urboparto inkluzive de la Esperantostrato tamen malaperos ĝis la jaro 2022 pro la tersurfaca minado de lignito: jam en 2014 duono el la domoj de la urboparto estas forlasitaj kaj gazetaj artikoloj nomis ĝin "fantoma urbo". La loĝantoj ricevis novan urboparton, konsekvence nomata Manheim-Neu, kaj postulis ke ankaŭ tie estu "Esperantostraße". Sed ĉar komunumo en Germanio ne rajtas havi du samnomajn stratojn samtempe, la strato en la nova urboparto baptiĝis "Esperantoweg". Tiel Kerpen iĝis unu el la tre malmultaj loĝlokoj tutmonde, kiuj samtempe disponas pri du stratoj nomataj pro Esperanto.
Vinregiono
Vinregiono aŭ Vinproduktanta Regiono estas leĝe protektata esprimo. Ĝi estas geografia regiono, kie oni rajtas kultivi vinon, aŭ pli precize vitojn.. La tie produktitaj vinoj rajtas ricevi la nomon de la difinita vinregiono. Preskaŭ ĉiam la vinregionoj estas historie difinitaj kaj dum multaj generacioj la homoj tie produktas vitojn, faras vinon aŭ surmerkatigas ĝin laŭ similaj metodoj. Unuafoje en 1756 la nordportugala vinregiono Alto Douro estis leĝe definita. Ekde tiam kutimiĝis difini la diversaj vinregionoj pere de la vinleĝo.
vinregionoj en Germanio
La viteja areo en Germanio estas 102.340 hektaroj (stato: 2008). Por tabla vino la areo estas dividita je 6 vinregionoj por tablovino laŭ § 1 de la vindekreto: Albrechtsburg, Bavario (subregiono Danubo, Lindau kaj Majno), Nekaro, Supra Rejno (regiono Burgengau kaj Römertor), Rhein-Mosel (subregionoj Mozelo kaj Rejno), Stargarder Land
2324 Janice
2324 Janice estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio).
Vinregiono
Bordozo
Margaux, Pauillac, Saint-Julien, Saint-Estèphe, Listrac, Moulis, Fronsac, Pomerol, Saint-Émilion, Graves, Pessac-Léognan, Sauternes, Barsac, Entre-Deux-Mers
Burgonjo
Chablis, Côte de Nuits, Côte de Beaune, Côte Chalonnaise, Mâconnais, Beaujolais
Sud-Ouest
Armagnac, Béarn, Bergerac, Buzet, Brulhois, Cahors, Côtes-de-Duras, Côtes de Gascogne, Côtes de Saint-Mont, Côtes-du-Frontonnais, Côtes du Marmandais, Floc de Gascogne, Gaillac, Irouléguy, Jurançon, Lavilledieu, Madiran, Marcillac, Tursan, Entraygues et Fel, Estaing
Rodana valo
Côtes du Rhône, Côte du Rhône Villages, Châteauneuf-du-Pape, Condrieu, Cornas, Costières de Nîmes, Côte-Rôtie, Crozes-Hermitage, Gigondas, Hermitage, Lirac, Luberon, Saint-Joseph, Tavel, Vacqueyras
Jura
Arbois, Château-Chalon, Côtes du Jura, Crémant du Jura, L'Étoile
Languedoc-Roussillon
Banyuls, Blanquette de Limoux, Cabardès, Collioure, Corbières, Côtes du Roussillon, Fitou, Maury, Minervois, Rivesaltes
valo de la Loire
Anjou, Bonnezeaux, Bourgueil, Cheverny, Chinon, Sancerre, Saumur, Savennières, Muscadet
Provence
Aix-en-Provence, Bandol, Bellet, Cassis, Côtes de Provence
Vinregionoj en Grekio
viteja areo (2000): 129.000 hektaroj
Aminteon, Goumenissa, Naoussa, Cotes de Meliton, Anchialos, Rapsani, Zitsa, Mantinia, Nemea, Patras, Robola von Kefallonia, Archánes, Daphnes, Peza, Sitia, Paros, Rhodos, Santorini, Kantza, Samos, Limnos
Vinregionoj en Italio
viteja areo (2000): 908.000 hektaroj
Aosta valo, Piemonto, Ligurio, Lombardio, Trentino, Sudtirolo, Friulo-Venecio Julia, Venecio, Emilia-Romagna, Markio, Toskano (Chianti), Umbrio, Latio, Abruco, Molise, Apulio, Kampanio, Kalabrio, Basilikato, Sicilio, Sardio
Vinregionoj en Kroatio
viteja areo (2000): ĉ. 60.000 hektaroj La diversspeca topografio faras el Kroatio multfaceta vinlando. Vinregionoj en Kroario estas la kontinenta-panona vinregiono Slavonio, la pli altaj regionoj de Kroatio, kiel Hrvatsko Zagorje, kaj la mediteranea parto de la adriatika marbordo (precipe Dalmatio, Istrio kaj la insuloj).
Vinregionoj en Makedonio
viteja areo (2008): 22.400 hektaroj
En Makedonio oni proktis en la 1980a jaroj ĉirkaŭ du triono de la tuta vinproduktado de Jugoslavio. Hodiaŭ oni produktas en la lando 80 % da ruĝa vino. La plej grava regiono ests la vinregiono Povardski (valo de la riveo Vardar).
Vinregionoj en Moldavio
viteja areo (2003): 149.000 hektaroj Moldavio estis unu el la plej gravaj vinproduktantoj por Sovetunio.Ĝis hodaiŭ la moldavaj vinoj ĉefe vendiĝas en la landoj de orienta Eŭropo kaj centra Azio. Vinregionoj estas en in Bălți en la nordo, en Codru (centra regiono), apud Cahul en la sudo kaj en la regiono Nistreana en sudoriento.
Vinregionoj en Aŭstrio
viteja areo (2009): 45.533 hektaroj La areo sur kiu kreskas vitoj dividiĝas en kvar regionoj kaj tiuj en 16 subregionoj:
Aldoniĝis en 2009 du regiono, kiuj apartenas al la koncepto DAC: Leithaberg (parto de Neusiedlersee kaj Neusiedlersee-Hügelland) kaj Eisenberg (parto de suda Burgenlando).
Vinregionoj en Rumanio
Rumanio estas la 5a plej granda vinproktantoj de Eŭropo. Grava vinproduktantaj regionoj situas en la regiono Vultavo (en Cotnari, Panciu kaj Odobeşti), Valaĥio (en Dealu Mare kaj Drăgăşani); Transilvanio (en Jidvei); Dobroĝo (ĉe Murfatlar); Kriŝano (Pâncota kaj Miniș)
vinregionoj en Svislando
viteja areo (2000): 15.000 hektaroj
Orienta Svislando, Kantono Grizono, Tri-Lago-Lando (lago de Bielo, lago de Neuenburg, Lago de Murten), Kantono Vaŭdo, Kantono Ĝenevo, Kantono Valezo, KantonoTeĉino, Kantono Argovio
Vinregionoj en Slovakio
'viteja areo (2000): 28.300 hektaroj
Malokarpatská vinohradnícka oblasť (Malgrandkarpata vinregiono), Južnoslovenská vinohradnícka oblasť (Dudslovaka vinregiono), Nitrianska vinohradnícka oblasť (Nitra vinregiono), Stredoslovenská vinohradnícka oblasť (Centra Slovakia vinregiono), Východoslovenská vinohradnícka oblasť (Orientslovakia vinregionot), Tokajská vinohradnícka oblasť (Tokajs vinregiono en Slovakio)
Vinregionoj Slovenio
En Slovenio ekzistas vintradicio ekde pli ol 1800 jaroj, seninterrompe de la 13a jarcento. 40.000 vinkultivistoj, inter ili ĉ. 300 signifa vinkultivistoj. Tuta jara rikolto ĉ. 1,1 miliono da hektolitroj. Tio egalas al tio de Badeno en Germanio au de Novzelando La tri slovenaj vinregionoj kaj iliaj subregionoj:
Podravje
Štajerska, Prekmurje
Posavje
Bela krajina, Dolenjska, Bizeljsko-Sremič
Primorje
Brda, Vipavatal, Kras, Slovenska Istra
Vinregionoj en Hispanio
viteja areo (2000): 1.174.000 hektaroj
ĉeflando: Andaluzio, Aragón, Cataluña, Extremadura, Galicia, Castilla-La Mancha, Vinos de Madrid, Murcia, Navarra, Ribera del Duero (Castilla y León), del Bierzo (Castilla y León), Rioja, Utiel-Requena, Valdepeñas, Valencia, Yecla
Kanariaj Insuloj: Abona, El Hierro, Lanzarote, La Palma, Tacoronte-Acentejo, Valle de Guimar, Valle de Orotava, Ycoden-Daute-Isora
Balearoj: Mallorca, Ibiza, Menorca, Formentera
Vinregionoj en Ĉeĥio
viteja areo (2000): 14.000 hektaroj
Moravio: Brno, Bzenec, Mikulov, Mutěnice, Velké Pavlovice, Znojmo, Strážnice, Kyjov, Uherské Hradiště, Podluží, Valtice
Bohemio: Prago, Čáslav, Mělník, Roudnice nad Labem, Velké Žernoseky
Vinregionoj en Hungario
viteja areo (2000): 91.000 hektaroj
Tokaj-Hegyalja, Balatono, Baranya (vinregiono Villány-Siklós)
Vinregionoj en Ukrainio
viteja areo (2000): 125.000 hektaroj
Krimeo, Besarabio, Karpata Ukrainio, Ĥersono
Vinregionoj en la Unuiginta Reĝlando
viteja areo (2000): 1.000 hektaroj
Sussex, Kent, Essex, Suffolk, Cambridgeshire, Weald and Downland, Wessex, Dorset, Devon, Cornwall, Somerset, Sudkimrio, Thames and Chiltern, East Anglia, Mercia
Vinregionoj en Kanado
La ĉefaj vinproduktantaj regionoj de Kanado estas Niagara-duoninsulo (Ontario), ekzemple Niagara-on-the-Lake, Okanagan kaj Kelowna (Brita Kolumbio).
Vinregionoj de Usono
'viteja areo (2003): 415.000 hektaroj
Vinregionoj en Argentino
'viteja areo (2003): 211.000 hektaroj
Jujuy, Salta, Catamarca, La Rioja, San Juan, Mendoza, Valle De Uco, San Rafael, Rio Negro
Vinregionoj en Bolivio
viteja areo (2007): 5.000 hektaroj
La ĉefa vinregiono estas Tarija.
Vinregionoj en Brazilo
'viteja areo (2000): 61.000 hektaroj
Vinregionoj en Ĉilio
'viteja areo (2004): 165.482 hektaroj
Vinregionoj en Urugvajo
'viteja areo: 10.000 hektaroj
Vinregionoj Meksikio
'viteja areo (2003): 211.000 hektaroj
Vinregionoj en Egiptio
'viteja areo: 57.000 hektaroj
Vinregionoj en Algerio
'viteja areo: 69.000 hektaroj
Vinregionoj en Libio
'viteja areo: 6.000 hektaroj
Vinregionoj en Maroko
Rebfläche (2000): 50.000 hektaroj
Vinregionoj en Namibio
'viteja areo (2010): ĉirkaŭ 10 Hektaroj
Vinregionoj en Sudafriko
'viteja areo (2005): 136.000 hektaroj
Vinregionoj en Tunezio
'viteja areo (2000): 29.000 hektaroj
Vinregionoj en Aŭstralio
'viteja areo (2000): 140.000 hektaroj
Vinregionoj en Novzelando
'viteja areo (2004): 20.000 hektaroj
Vinregionoj en Israelo
'viteja areo (2000): 5.000 hektaroj
Bet Schemesch, Beit Jala, Hebron, Zichron Ja'akow, Berg Karmel, (de Israelo okupataj) Golanaj Altaĵoj k.a.
Vinregionoj en Libano
En la valo Bekaa troviĝas kelkaj vinbienoj. La plej fama estas Château Musar de la familio Hochar, kiu produktas laŭ klasika metodo Vinon el la kultivaro „Bordelais“.
Vinregionoj en Irano
'viteja areo (2000): 270.000 hektaroj (do, statistike la 6a plej granda vitarejo de la mondo)
La kultivado de vino limiĝas pro religiaj kialoj al tablaj vinberoj por tuja konsumado aŭ produktado de sekvinberoj. Tamen iranaj vinberoj estas eksportitaj malgrandkvante por produkti en aliaj landoj vinon. Fama estas la vino Shiraz.
Vinregionoj en Irako
La vinberoj estas konsumataj freŝe aŭ estas uzataj por podukti sekvinberoj.
Vinregionoj en Afganio
'viteja areo (1999): 51.800 hektaroj
La vinberoj estas kultivataj por tablovinberoj kaj sekvinberoj pro religiaj kialoj.
Vinregionoj en Hindio
La kultivado de vinberoj finiĝis fine de la 19a jarcento pro diversaj malsanoj de la vitoj. Ekde kelkaj jaroj oni komencis replanti vastajn vitejojn.
Vinregionoj en Turkio
'viteja areo: 581.000 hektaroj
Vinregionoj en Sirio
'viteja areo: 120.000 hektaroj
Vinregionoj en Ĉinio
'viteja areo:
Partio Ekologia "La Verduloj"
La Partio Ekologia "La Verduloj" (PEV) - portugale Partido Ecologista "Os Verdes" - estas nacia ekologia-alternativa politika partio en Portugalio. Ĝi fondiĝis dum la jaro 1982, kaj komence estis proksime parenca al la portugala komunisma partio. Ekde pluraj parlamentaj balotoj la partio estas duono de oficiala koalicio kun tiu partio. "La Verduloj" havas multajn mandatojn en lokaj asembleoj kaj du seĝojn en la Asembleo de la Respubliko, la nacia parlamento.
Sur eŭropa nivelo, ekzemple en la parlamento kaj gvida komisiono de la Eŭropa Unio, la partio estas parto de la transnacia Eŭropa Verda Partio kaj de la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco.
Norbert Stein
Norbert STEIN (naskiĝis en 1953) estas germana ĵazmuzikisto (saksofonisto, komponisto kaj bandestro).
Vivo kaj verkado
Norbert Stein studis inter 1973 kaj 1979 saksofonludon ĉe la ĵazfakejo de la muzika altlernejo je Kolonjo. Li famiĝis komence kiel membro de la ensembloj Boury, NoNett kaj Headband, kun kiuj li ankaŭ koncertis tutmonde. Poste li fondis proprajn, laŭ la personaro tre konstantajn ensemblojn, al kiuj apartenas interalie Christopher Dell, Frank Gratkowski, Thomas Heberer, Michael Heupel same kiel Albrecht Maurer.
Por tio Stein evoluigis surbaze de la "patafiziko" de verkisto Alfred Jarry sian koncepton de tiel nomata "patamuziko". Ĉi tiu estu fluanta, sed ne malkviete, sed ĝi evoluu kontinue ankaŭ je ŝanĝaj tempoj; je tio ĝi ne devas resti en idiliaj pejzaĝoj, sed generu je aŭskultanto la emocian emon, lasi sin kunporti. Por tio Stein kreas en siaj komponaĵoj tiel nomatajn „aranĝitajn spacojn“, je kio li antaŭmetas al la unuopaj instrumentistoj agordojn, ene de kiuj ili libere povas moviĝi soloiste. Ĝisdetale traaranĝitaj estas nur malmultaj pasaĵoj de liaj pecoj, tiel ke restas multaj okazoj por spontana kaj interaga kunmuzikado. Ĉi tion li povis elprovi per kompoziciaj mendoj.
Stein koncertis kun siaj diversaj, plejparte paralele ekzistaj ensembloj - Pata Masters, Pata Generators, Pata Orchester, Pata Horns samkiel Pata Trio – je festivaloj kaj je vojaĝoj tutmonde, dum kiuj li kunverkis kun surlokaj muzikistoj. Kelkaj el la muzikaj renkontoj ekestintaj je tio (i.a. en Aŭstralio, Brazilo, Francujo, Indonezio) ankaŭ aperis surdiske. Li ĉiam denove kunverkas kun la muzikistoj de Association à la Recherche d'un Folklore Imaginaire. De lia propra diskeldonejo PATA MUSIC ekde 1986 ĝis nun aperis 18 publikaĵoj de liaj verkoj el la kampo de aktuala nuntempa muziko.
Stein estis multjara membro de la saksofonkvaropo Kölner Saxophon Mafia] kaj muzikas nun regule kun bando de kolonjaj ĵazmuzikistoj nome James Choice Orchester. Li tamen ankaŭ kunverkis diskojn de Karlheinz Stockhausen.
Stacio Hatsukaichi-shiyakusho-mae
Stacio Hatsukaichi-shiyakusho-mae (japane: 廿日市市役所前駅 [Hacukaiĉi-ŝijakuŝo-mae-eki], angle: Hatsukaichi-shiyakusho-mae Station) estas fervoja stacio en Hacukaiĉi, Gubernio Hiroŝima, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hiroshima: Linio Hiroden-Miyajima.
Rakontoj al mia Belulino
Rakontoj al mia Belulino estas libro de la franca verkistino Jean Bach-Sisley, tradukita al Esperanto fare de L. Touchebeuf. La publikigaĵo, eldonita en la jaro 1907 ĉe Presa Esperantista Societo en Parizo, apartenas al la klasikaj literaturaj tradukoj el la franca al Esperanto.
Portugala gitaro
La portugala gitaro (guitarra portugesa) estas portugala kordinstrumento, nome speco de gitaro. Ĝi havas dekdu ŝtalajn kordojn en ses kordoĥoroj. Ĝi estas tre populara akompana instrumento de fado, nome tre populara portugala kanto.