cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Listo de filmoj kun esperantaj subtekstoj
Listo de filmoj kun esperantaj subtekstoj.(La formato estu "Originala titolo: [elparolo] (vikipedia paĝo en la lingvo de la filmo/lando, ekz. jp) - Titoltraduko al Esperanto, de reĝisoro ekz., jaro (tradukanto/subtekstiganto: ekz. Jean-Marie JACQUES) - Komento")
Jen ekzemplo:
Vendredo
Vendredo estas la sesa tago de la semajno (la kvina laŭ internacia normo ISO 8601), kiu sekvas ĵaŭdon kaj antaŭvenas sabaton. En multaj mondopartoj ĝi estas la kvina kaj lasta tago de la laborsemajno. Vendredo estas la ŝabato de la islamanoj.
Etimologio
Tiu nomo venas el la franca vendredi, kiu siavice venas de la latina Veneris dies, tago de la diino Venera. El tiu venas ankaŭ la vortoj hispana viernes kaj itala venerdì.
Pro la ligo de la tago al diino de amo kaj amoro, vendredo estis feliĉa tago en la greka, romia kaj ĝermana kulturoj antaŭkristanaj. Sed ekde la morto de Jesuo Kristo en vendredo, tiu tago pro la disvastiĝo de kristanismo fariĝis tago malbonaŭgura.
György Pál Rédei
György Pál Rédei [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rédei György Pál, angle George P. Redei estis hungara-usona biologo, agronomo, profesoro, genetikisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1990). György Pál Rédei naskiĝis la  1921 en Vieno. Li mortis la 2008 en Nashville.
Biografio
György Pál Rédei ricevis abiturienton en Pápa en 1939, poste li eklaboris en la familia bieno. Jam tiam li sukcese bredadis kaj selektis leporojn. Li plulernis en ĉeflernejo en Mosonmagyaróvár inter 1941-1949. Dum la frua socialismo li estis nomita "riĉkamparano", tiujn homojn oni plej ofte persekutis. Spite tion li trovis laborlokon, kie li okupiĝis pri tomatoj kaj tritikoj. Post la revolucio en 1956 li migris al Usono, kie li havis eblecon esplori plu. Li estis la unua esploristo de Arabidopsis thaliana, krome li instruis en universitato en Misurio, eĉ hejmenveninta en Universitato de Budapeŝto.
Okulo (arkitekturo)
Okulo en arkitekturo (el la latina oculus, 'okulo') estas cirkla malfermaĵo en la centro de kupolo aŭ en muro. Origininta en antikveco, ĝi estas trajto de Bizanca kaj de Novklasika arkitekturo. Ĝi estas konata ankaŭ kiel bovokulo, el œil de boeuf en franca same "oksokulo". Kiel bovokulo, tiu termino estas uzata ĉefe en rondaj fenestretoj de kajutoj en ŝipoj.
Urus-Martan
Urus-Martan (Урус-Мартан) estas urbo en Ĉeĉenio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 96407X.
La interurba telefona kodo estas 87145, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Martan (Мартан) (baseno de rivero Terek (Терек)),
En jaro 2002 la urbo havis 40 mil loĝantojn.
Sándor Nagy (verkisto)
Sándor Nagy [ŝAndor nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Sándor estis hungara verkisto, ĵurnalisto, laboristo.
Sándor Nagy naskiĝis la  en Nagybaracska, li mortis la  en Budapeŝto.
Paradokso de Olbers
La paradokso de Olbers estas la ŝajna kontraŭdiro inter la faktoj, ke la ĉielo estas nigra nokte, kaj ke Universon oni tiam supozigis konstantampleksa kaj senfina.
Ĝi havas la nomon de la germana astronomo Heinrich Olbers, kiu priskribis ĝin en 1823, sed la paradokson jam konis Kepler en 1610, kaj Halley kaj Chéseaux en la 18-a jarcento.
Prezento de la paradokso
Se oni supozigas senfinan Universon enhavanta senfinan nombron de steloj unuforme disdonitaj, ĉiu observa direkto devas atingi la surfacon de stelo. La lumeco de la surfaco de stelo ne dependas de ĝia distanco: stelo simila al Suno estas malpli brila ol ĝi, ĉar pro la malproksimeco de la stelo, ĝia ŝajna diametro estas ege pli malgranda. Do, hipoteze ke ĉiu observa direkto trafas stelan surfacon, la nokta ĉielo devas esti tiel brila, kiel la surfaco de mezuma stelo, kiel nia Suno aŭ iu ajn stelo de nia galaksio.
Ĉi tiu paradokso estas grava: kosmologia teorio, kiu ne povus solvi ĝin, estus evidente nevalida. Tamen, teorio solvanta la paradokson ne nepre validas.
Solvoj proponitaj antaŭ la 20-a jarcento
Estas klare, ke en la komenca formulo, oni implice hipotezis, ke steloj povas brili eterne. Oni nuntempe scias, ke tio estas malprava, kaj ke steloj havas limigitan vivdaŭron.
Limo de spaco kaj tempo
Oni unue povas supozi, kiel Kepler, ke Universo estas limigita, aŭ almenaŭ ke ĝi enhavas finian nombron de steloj.
Alia solvo sugestita unuafoje de la verkisto kaj poeto Edgar Allan Poe, kaj propraflanke de la franca astronomo François Arago post kelkaj jaroj, proponas tion, ke se Universo havas finian aĝon, ĉar la lumo vojaĝas je alta sed finia rapido, nur limigita parto de Universo estas videbla, kaj tio similas la solvo de Kepler.
Netravidebleco de spaco je radioj
Alia klarigo konsistas el konsideri, ke kosma medio ne estas perfekte travidebla, tiel la lumo de malproksimaj steloj estas barata de tiu netravidebla medio (nelumaj steloj, polvo, gasoj), tiel observanto povas nur percepti la lumon devanantan de finia distanco (kiel en nebulo). Ĉi tiu klarigo estas nekorekta, ĉar la medio devus varmiĝi absorbante lumon. Fine, ĝi estus tiel varma kaj luma, kiel la surfaco de stelo; tio denove starigas la paradokson.
Neunuforma strukturo de Universo
La paradokso supozigas unuforman disdonon de steloj (kiu ebligas certigi, ke ĉiu vidlinio trafas stelon).
Ne estas tiel, ĉar steloj estas grupigitaj laŭ galaksioj, amasoj, superamasoj, ktp. Tamen, oni nuntempe scias, ke grandskale la distribuo de galaksioj estas unuforma, kaj la nehomogenaĵoj en loka disdono de steloj ne povas solvi la paradokson en senfina observebla Universo.
Oni do devas supozigi aŭ finian Universo, aŭ senfinan Universo, kies nur finia parto oberveblas.
Finia aĝo de steloj
Alia ekspliko baziĝas sur tio, ke lumo vojaĝas je finia rapido. Se steloj nur ekzistis dum limigita tempo (aŭ Universo estas finiaĝa, aŭ Universo ne enhavis stelojn “antaŭe”), do stelo lumigas je preciza momento nur finian volumenon (globon, kies radiuso estas la produto de stela aĝo kaj de lumrapido). Tio klarigo ekzistis longe antaŭ la teorioj de relativeco kaj praeksplodo. Baze sur tiu hipotezo, eblas kalkuli la aĝon de aperoj de steloj konante la rapidon de lumo, la mezuman lumecon de steloj kaj la lumon ricevata de Tero. Tamen ekzistas neniu kohera teorio akordanta kun tiuj observoj.
La solvo de moderna kosmologio
La teorio de ĝenerala relativeco asertas, ke Universo vastiĝas. Tial, la aĝo de Universo povas esti finia; do oni povus supozi, ke la klarigo de Poe kaj Arago estas ĝusta, sed ne estas tiel.
Ja alia efiko solvas la paradokson de Olbers. Pro la ekspansio de la universo, la lumo devenanta de malproksimaj galaksioj ŝoviĝas ruĝen. Tio signifas, ke tiuj galaksioj estas malpli lumaj, ol samaj galaksioj same malproksimaj sed senmovaj. Tiel la plej foraj galaksioj estas tre malfacile observeblaj. Tial, eĉ se Universo estus eterna kaj senfina sed vastiĝanta, la brileco de la surfacoj de plej malproksimaj astroj malkreskus laŭ distanco. La fenomeno ankaŭ veras en praeskplodaj teorioj. Tiu rapida malkresko de lumeco de galaksioj laŭ la ruĝenŝoviĝo ja estas observata; tio solvas la paradokson de Olbers konfirmante la antaŭkalkulon de la ĝenerala relativeco.
Metafore, oni povus diri, ke la ĉielo ja estas hela, sed tiu lumo ŝoviĝis ruĝen (malaltafrekvencen) tiel, ke la ĉiela heleco troviĝas en mikroondoj je varmeco de 2,76 K (-270,1 °C), kaj ne 3 000 K, la temperaturo de stela radiado. La ĉielo estas malluma, laŭ videbla lumo.
Tiu fona radiado ne venas de malproksimaj galaksioj, sed de unuforma pragaso, kiam ĝi travidebliĝis je 3 000 K, post 500 000 jaroj. Tiam la ĉielo estis simila al surfaco de stelo. Tiu estas laŭa al praeksplodo.
Likeno
Likeno estas simbioza kunvivaĵo konsistanta el fibreca fungo (askofungo, malofte klabfungoj) kaj fotosintezanta partnero, mikroskopaj algoj - plej ofte verda algo, sed foje cianobakterio, ankaŭ konata kiel blua algo.
La formo de likeno estas determinita de la ekstera parto de la funga partnero, do ĉiu likeno nomiĝas laŭ la fungo. Kutime, la fungo estas la plej granda parto de la likena volumo, kvankam ĉi tio iam povas ne okazi kun fibreca aŭ gelatina likeno. La likena fungo estas kutime de la askofunga sistemo, kaj malofte de la bazidiofunga sistemo. Iuj taksonomistoj, traktantaj likenojn, lokas ilin en lian propran sistemon, la Mycophycophyta - sed ĉi tiu metodo ignoras la fakton, ke ĝiaj komponantoj apartenas al malsamaj sistemoj.
Algaj ĉeloj enhavas klorofilon, kio permesas al ili vivi en puraj mineralaj medioj per memproduktado de organikaj kombinaĵoj (vidu fotosintezon). La fungo protektas la algo kontraŭ dehidratiĝo kaj provizas ĝin per mineraloj derivitaj de la malsupra tavolo sub la likeno. Se cianobakterioj ĉeestas, tiam ĝi povas derivi nitrogenon de la aero kaj tiel kompletigi la agojn de la verdaj algoj.
Václav Šolc (etnografo)
En 1963 li vizitis Bolivion kaj tie lagon Titikako, poste Ĉilion (1966, 1968, 1971, 1973), Peruon (1975) kaj Meksikon (1976, 1977).
Likeno
Strukturo kaj morfologio
Likenoj kutime vivas kaj kreskas sur diversaj surfacoj kiel rokoj, muroj, arboj ktp. Ili estas kutime la unuaj, kiuj ekvivas en areoj kie la grundo estas malabunda, kaj tiel ili estas la izolitaj vegetaĵoj en ekstremaj medioj kiel tiuj, kiuj troviĝas en montaj altaĵoj. Iuj pluvivas en la severaj dezertaj kondiĉoj, kaj aliaj sur frostaj grundoj en Arkto. Iuj likenoj havas aspekton de folioj (kreskantaj likenoj); Iuj kovras la fundan tavolon kiel specon de membrano; Aliaj adoptas arbust-similan formon kaj ekzistas ankaŭ gelatenecaj likenoj. La formo de la akno estas kutime determinita de la fungo. La cianobakterioj povas ankaŭ determini ĝian formon. Mortaj aŭ mortantaj ĉeloj de cianobakterioj povas eniri la fungon, tamen plej multaj partoj de la cianobakterioj restas vivaj dum la kunvivado, kaj la metabolo nutrita inter ili estas "propra-vola".
Kiam likeno vidiĝas pligrandiĝa ĉe mikroskopo, tipa parto de la folioj malkaŝas kvar tavolojn de fungaj fibroj. La supra tavolo estas formita de densa kaj gluita konstruo de funga malvarmo (hifo), kiu formas eksteran protektan tavolon, kiel ŝelon. Cianobakterioj troveblas en malgrandaj spacoj aŭ sub la ekstero. Sub la ŝelo estas alligitaĵo de tavolo de algoj de dense interplektitaj ĉeloj en la malvarmo de la fungo. Kutime ĉiu ĉela grupo estas envolvita en malvarmo. Sub la algotavolo estas tavolo de loze interplektita malvarmo sen algaj ĉeloj. Sub ĝi estas la pli malalta surfaco, kie la funga malvarmo estas densa. Likeno ofte enhavas strukturojn el fungaj metabolitoj, ekz. likeno, kiu havas tavolon de polisakarido sur la ŝelo. Kvankam likena ĉela histo ŝajnas esti homogena, ĝi povas esti kunmetita de pluraj fungaj specioj kaj partneroj vivantaj kune.
Reprodukto
Likenoj ankaŭ multobliĝas sekse, en maniero tipe por fungoj, kiam kunvivaĵero de fungo kaj algo formiĝanta por renkonti taŭgan partneron antaŭ ol la likeno povas formiĝi. Ĉi tio ne estas ofta maniero reprodukti por plej multaj likenoj. Foje estas ankaŭ reprodukto per sporoj.
Ekologio
Ĉar likenoj estas morfologie malgrandaj rilate al surteraj plantoj, kaj tamen postulas sunlumo n por kreskado, ili kutime alkroĉiĝas al grandaj rokoj kaj aliaj formiĝas sur surfacoj aŭ lignaj plantoj, kiuj iugrade estas malkovritaj al lumo. Tamen en lokoj, kie estas sufiĉa humido, likenoj disvolviĝas sur arboj (kutime tiuj, kiuj kreskas malrapide) en arbaroj, kiel parto de la epifitaj plantoj (plantoj kreskantaj sur aliaj kaj ne parazitaj). Baza postulo de likeno estas stabilaj surfacoj, kiuj kreskas malrapide. Likenoj disvolviĝas relative malrapide, kaj ofte ne samrapide kun la evoluo de muskoj.
Likeno estas parto de la manĝaĵo por multaj bestoj, kiel cervoj, kiuj loĝas en arktaj regionoj. Estas multaj papiliaj larvoj, kiuj manĝas precipe likenon. Kvankam likeno kreskas en medio kutime malglata, multaj likenoj estas sentemaj al homaj malpurigaĵoj. Tial ili povas esti uzataj kiel estaĵoj, kiuj indikas infekton. Kiam ili kreskas sur mineralaj surfacoj, la likenoj malrapide solvas ĝin sekrecante acidojn kaj tiel kontribuante al la procezo de erozio de rokoj en la grundon.
Arley Dinas
Arley Dinas (n. ) estas kolombia futbalisto. Li de 1995 ĝis 2004 membris en la kolombia nacia teamo de futbalo.
Žabnik (Sveti Martin na Muri)
Loknomo
La historiaj hungaraj loknomoj estis similaj, ol la kroata: Sabnik, Zsabnik. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis tute novan hungarecan loknomon.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1478 en formo "Sabnyk". La kampoj longe apartenis al estroj de Csáktornya. Ĝis Traktato de Trianon Békásd apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Tra l' okuloj de l' venkitoj
'Tra l'okuloj de l' venkitoj. Indiĝenaj rakontoj pri la konkero de Meksiko' estas libro eldonita de meksikaj esperantistoj, kiu kolektas kaj komentas la rakontojn kaj impresojn, kiujn la meksikaj popoloj (aztekoj) lasis post si pri la konkero de Meksiko farita de la Hispana Imperio sub la agado de la konkeristoj regitaj de Hernán Cortés en 1519. Tiu verko estas interesega laŭ interkultura vidpunkto, ĉar la fontoj estis la restaĵoj kaj skribaĵoj, kiujn lasis la propraj indiĝenoj venkitaj en tiu konkero kaj ne, kiel okazas kutime, la historio verkita de la venkintoj.
La taskon enkonduki, prikomenti kaj elekti la tekstojn faris Miguel León-Portilla kaj la bildojn faris Alberto Beltrán laŭ la fontoj de la kodeksoj de la 16-a jarcento. La tradukisto de la libro esperanten estis Juan Jacobo Schmitter. La originala titolo de la libro estas ''Visión de los vencidos. Relaciones indígenas de la Conquista''.
Krom la ĝeneralaj enkondukoj kaj komentoj la libro havas la jenajn ĉapitrojn:
Salvadora nacia teamo de futbalo
La Salvadora nacia teamo de futbalo oficiale naskiĝis en 1922. La nacia teamo havis sian unuan internacian matĉon en septembro 1921, kiam ĝi estis invitita partopreni turniron okaze de la centjariĝo de suvereneco de Centra Ameriko. La teamo dufoje partoprenis la turniron pri la Futbala Mondpokalo: unur en 1970 kaj denove en 1982, sed neniam ĝi progresis preter la unua grupa stadio de da finala turniroparto.
La teamanoj estis la ĉampionoj de la centramerika-karibia futbala turniro de 1943, kaj atingis la duan lokon en la ĉampionadoj de 1941 kaj 1961. Dek tri fojojn la teamo ĝis nun konkursis en la regionaj turniroj de la konfederacio CONCACAF, kaj en 1963 kaj 1981 atingis la duan lokon. La teamo ankaŭ konkursas pri la Centramerika Pokalo ĉiun duan jarojn, la Tutamerikaj Ludoj, la Olimpikoj, kaj atingis du orajn medalojn pri futbalo en la Centramerikaj-Karibiaj Ludoj.
(15208) 1979 MW1
(15208) 1979 MW1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Azerbajĝana lingvo
La azerbajĝana lingvo (aŭ azera lingvo) estas lingvo de tjurka lingvaro, parolata en Azerbajĝano, norda Irako, Irano, orienta Kartvelio, Rusio kaj Turkio. Ĝi estas la oficiala lingvo de Azerbajĝano.
La parolantaro de la lingvo estas taksata inter 45 kaj 50 milionoj.
La azerbajĝana lingvo estas forte ligita kun la turka lingvo, kies dialekto ĝi foje estas konsiderata. Eĉ azerbajĝanaj parolantoj en Irano nomas sian lingvon torki (la turka, do); kaj por distingi ĝin disde la turka nomas la lastan "Istanbul-turka".
Skribo
La azera skribo ŝanĝiĝis tri fojojn ene de 70 jaroj, kio kaŭzis ke tradukistoj ofte baraktas kun problemoj ligitaj al tio. Ĝis 1929 la lingvo estis skribita en la araba alfabeto. Poste ĝi estis skribita en la latina alfabeto. Ekde 1939 ĝi estis skribita en la rusa, cirila alfabeto. Ekde 1991 ĝi estas skribita en la latina alfabeto. Tiu estas bazita sur la alfabeto kaj skribmaniero de la turka lingvo. Ĝi enhavas kelkajn diakritajn signojn. Ekzemple Ŝ kaj ŝ estas Ş kaj ş. Ankaŭ enestas la literoj ö kaj ü, prononcataj kiel en la germana. Do Azerbajĝano ŝanĝis sian skribsistemon nun la trian fojon dum 75 jaroj.
La cirila alfabeto plu estas uzata inter popolanoj. Inter la signoj de ambaŭ alfabetoj ekzistas bona kohero (ĉiu litero de unu trovas samsignifan literon en la alia). Vidu la liston:
(Aa Аа), (Əə Әә), (Bb Бб), (Cc Ҹҹ), (Çç Чч), (Dd Дд), (Ee Ее), (Ff Фф), (Gg Ҝҝ), (Ğğ Ғғ), (Hh Һһ), (Xx Хх), (Iı Ыы), (İi Ии), (Jj Жж), (Kk Кк), (Qq Гг), (Ll Лл), (Mm Мм), (Nn Нн), (Oo Оо), (Öö Өө), (Pp Пп), (Rr Рр), (Ss Сс), (Şş Шш), (Tt Тт), (Uu Уу), (Üü Үү), (Vv Вв), (Yy Јј), (Zz Зз).
La azerbajĝana lingvo, kiel multaj aliaj tjurkaj, transskribas ĉiujn alilingvajn vortojn laŭ la reguloj de sia skribsistemo: ekzemple "Bush" iĝas "Buş" kaj "Schröder" — "Şröder".
Eksteraj ligiloj
azeri.org
San Francisco Lachigoló
Geografio
San Francisco Lachigoló apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1920 loĝantojn. El tiuj estis 919 viroj kaj 1001 virinoj. La komunumo havas surfacon de 31.90 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1560 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 401 indiĝenoj. El tiuj 333 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 333 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Urdua ortografio
La ortografio de la lingvo urduo estas bazita sur tiu de la persa lingvo, kun pluraj aldonoj kaj modifoj pro la lingva diferenco inter la persa lingvo kaj urduo. Ĝi estas arab-baza skribsistemo, skribita dedekstre maldekstren (escepte de ciferoj). Mallongaj vokaloj ne estas markitaj (krom la uzo de vokalpunktoj, kiuj estas malofte uzataj), kaj la prononco estas ĝenerale ambigua. Arab- kaj persdevenaj vortoj estas skribataj laŭ la origina literumado.
Duliteraĵoj
Duliteraĵoj estas uzata por aspiraciaj konsonantoj.
Ciferoj
Urduo uzas ciferojn pruntitajn el la persa; urduaj ciferoj iom diferencas de la persaj, speciale la 4, 6, kaj 7. (La persaj ciferoj diferencas de, sed estis pruntitaj de, la arabaj, kiuj estis pruntitaj de tiuj de hindaj skribsistemoj.)
La ciferoj skribiĝas demaldekstre dekstren, malsimile al la ordinaraj literoj.
Interpunkcio
La interpunkcio de urduo diferencas de tiuj de Esperanto.
Historio
La urdua alfabeto estas bazita sur la persa alfabeto, kaj originis en la 13-a jarcento. Urduo estis vaste uzata en la Mogola Imperio. Post la koloniigo de Hindio far la Brita Imperio, la urdua alfabeto daŭris. La skribmaŝino por urduo estis inventita en 1911.
Holiare
Holiare, hungare Gellér estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno.
Sándor Deák
DEÁK Sándor [dea'k] estis hungara aktoro naskita en Braŝovo la 5-an de decembro 1909 kaj mortis en Budapeŝto en la jaro 2004.
Holiare
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Komárno-Bratislavo. La plej proksimaj urboj estas Veľký Meder 6, Komárno 18 km-ojn for. La distrikto troviĝas inter Danubobranĉoj.
Sándor Deák
Kariero
Sándor Deák ludis ekde 1932 en la teatroj de Miŝkolco, Peĉo, Nyíregyháza. En sezono de 1944–45 li dungiĝis al teatro de Debrecen. Ekde 1946 ĝis 1948 li estis ano de Nacia Teatro de Szeged. Inter 1948–51 li elpaŝis en Bányász Színház. Inter 1951 kaj 1988 li estis aktoro de la A Magyar Néphadsereg Színháza, respektive de la Vígszínház. Ekde 1949 li regule filmis.
Holiare
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko, bronzepoko, ferepoko. Antaŭ la hungaroj avaroj kaj slavoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1258, tiam estis 2 vilaĝoj: Supra kaj Suba Gellér apartenantaj al fortikaĵo de Győr. Post jardeko la vilaĝoduopo apartenis al fortikaĵo de Komárom. En la 16-a jarcento la loĝantoj iĝis luteranoj. Inundoj ofte okazis, ekzemple en 1862, 1876, 1899.
En 1910 loĝis en Suba Gellér 451, en Supra Gellér 180 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóköz, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1940 la vilaĝoj unuiĝis sub nomo de Gellér. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Inter 1971-1994 la vilaĝo administre apartenis al Bodza. En 2001 loĝis tie 424 da homoj (394 hungaroj kaj 19 slovakoj).
Batalo de Temmokuzan
La batalo de Temmokuzan en 1582, konata ankaŭ kiel la batalo de Toriibata, estas la lasta batalo de la Takeda-klano. Ĝi estis fina provo de Takeda Katsuyori rezisti la kuniĝintajn trupojn de Tokugawa Ieyasu kaj Oda Nobunaga, kiuj bataladis kontraŭ li.
Provante kaŝi sin de siaj postĉasantoj, Katsuyori bruligis sian kastelon en Shinpujo kaj fuĝis al la montaro al alia Takeda fortikaĵo, nomita Iwadono, kaj estrita de Oyamada Nobushige, malnova Takeda-vasalo. Oyamada malpermesis eniron al Katsuyori, kiu memmortigis sin, dum lia armeo fortenis la postĉasantojn.
Urjupinsk
Urjupinsk (ruse Урюпинск) estas urbo en Rusio. Ĝi situas ĉe rivero Ĥopjor (Хопёр), kiu de dekstre fluas en riveron Don (Дон). En la urbo estas fervoja stacio Urjupino (Урюпино).
En jaro 1959 la urbo havis 31,8 mil loĝantojn.
Mormonismo kaj kristanismo
Mormonismo kaj kristanismo havas kompleksan teologian, historian, kaj sociologian rilatojn. Mormonoj esprimas la doktrinojn de mormonismo uzi norman biblian terminologion, kaj havas similajn vidpunktojn pri la naturo de la punpago de Jesuo, korpa resurekto, kaj Dua Apero kiel tradicia kristanismo. Tamen, mormonoj konsentas kun iu ne-mormonoj ke ilia opinio de dio estas signife diferenca de la triunuisma vido de la Nicea Kredo de la 4-a jarcento. Kvankam mormonoj konsideras la Biblion kiel Sankta Skribo, ili adoptis ankaŭ kromajn skribaĵojn. Mormonoj ne nur realigas baptadon kaj festas la komunion sed ankaŭ havas religiajn nekonatajn ritojn rilate al tradicia kristanismo.
Golden Week
Golden Week, GW,(ゴールデンウィーク [gōruden uŭīku]) (lit. ora semajno) ankaŭ konata kiel Ōgata Renkyū (大型連休 [ōgata renkjū]) au Ōgon Shūkan (黄金週間 [ōgon ŝūkan]) estas japana termino por daŭro kiu havas kontinuantajn festtagojn.
Resumo
Ĝenerale Golden Week daŭras ĉiujare ekde 29-a de aprilo ĝis 5-a de majo. Antaŭ aŭ post la tagoj estus sabato aŭ dimanĉo, la daŭro longiĝus.
Etimologio
La termino Golden Week estis farita de kino-kompanio Daiei(nun Kadokawa) por la daŭro dum kiu profito de kino altiĝas. Poste Golden Week disvastiĝis al aliaj industrioj.
Bengala Armeo
La Bengala Armeo estis la armeo de la Bengala Prezidenteco, unu el la tri prezidentecoj de Brita Hindio ene de la Brita Imperio.
La Prezidentecaj armeoj, kiel la prezidentecoj mem, apartenis al la Brita Orienthinda Kompanio (BOK) ĝis la Leĝo de la Registaro de Hindio de 1858 (aprobita tuj post la Ribelo de sipajoj de 1857) transigis ĉiujn tri prezidentecojn al la rekta aŭtoritato de la Brita monarkio.
En 1895 ĉiuj tri prezidentecaj armeoj estis kunigitaj en la Brithindian Armeon.
Taichi Kato
Taichi Kato (加藤 大智, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Ehime FC.
Viko
Viko estas novpaganisma, natur-adoranta religio. Ĝi unue populariĝis en 1954 pro la priskriboj de Gerald Gardner, kiu tiutempe nomis ĝin 'Sorĉista kulto' kaj 'Sorĉistismo', kaj ties anojn la 'Wica'. Oni nuntempe nomas la praktikantojn de Viko 'vikanoj', tamen kelkaj vikanoj pli preferas la nomon 'sorĉistoj'.
Vikanoj kutime adoras Diinon (kiu estas tradicie la Triopa-Diino) kaj Dion (kiu estas tradicie la Kornhavanta-Dio), kiuj kelkfoje estas reprezentitaj kiel parto de pligranda panteisma Forto. Ofta kredo estas ke ili havas multajn specojn- ke ili povas esti multaj diversaj Dioj kaj Diinoj, sed ankoraŭ la sama Dio kaj Diino. Aliaj karakteraĵoj de Viko estas la rita uzado kaj kredo je magio, la kredo je la baza mora kodo, la Vika Sentenco, kaj la festado de ok sezono-bazitaj festoj.
Ekzistas disputo pri kio vere apartenas al Viko. Unue, la literumado de la angla vorto por la religio, 'Wicca', kredeble temis pri la tradicio de Charles Cardell (kontraŭulo kaj iama rivalo de s-ro Gardner), tamen ekde la 1960-aj jaroj la vorto temas nur pri la tradicioj kiuj devenas de tiu de Gardner kaj nun funkcias kiel 'Misteraj Religioj' (ekz. la aleksandrismanaj au gardnerismaj kovenoj). Ĉi tiuj nuntempe estas konataj en Nordameriko kiel 'Brita Tradicia Viko'. Tria uzo de la vorto, kiu populariĝis dum la lastaj kelkaj jaroj, konsideras ke Viko inkluzivas aliajn formojn de Diino-bazita sorĉismo, kiuj similas al -sed tamen estas ne apartenas al- tiuj tradicioj, inkluzivante Dianan Vikon kaj la 1734-an tradicion; pri ĉi tiuj kolektive kelkfoje estas diritaj ke ili estas specoj de 'Eklekta Viko'.
La religio baziĝis unue sur la skriboj de Gerald Gardner, sed poste ege diversiĝis en multajn specojn: gardnerismo, aleksandrismo, la feminisma diana viĉo, kaj fea tradicio inter la viroj. La plejparto de vikanoj, tamen, miksas elementojn de diversaj kutimoj de ĉirkaŭ la mondo, kio nomiĝas 'eklektika' Viko.
Kredoj de Vikanoj
Malgraŭ tio ke vikanaj kredoj pri dio estas multspecaj, la vasta plejmulto da ili adoras Diinon kaj Dion. Ĉi tiuj du estas komprenataj per panteismo (ke ili estas partoj- eble duonoj- de unu pligranda Dio), dudiismo (ke ili estas tute malsamaj) au multdiismo (ke ili estas farita el multaj malpligrandaj dioj). Kelkaj vikanoj kredoj diras ke dioj de diversaj panteonoj kaj kulturoj povas esti vidataj kiel aspektoj- aŭ partoj- de la vikana Dio kaj Diino.
Ĉar viko estas religio sen dogmo, malfacile fareblas prononcoj pri tio kion kredas ĉiu vikano. Tamen, la plej universalaj temoj estas:
Vikanoj praktikas sian religion aŭ sole, aŭ en bandoj aŭ rondoj kiuj kutime estas nomataj 'kovenoj' (angle, covens). En kelkaj grandaj urboj estas publikaj, "malfermaj" kovenoj kiuj ne postulas adeptiĝon nek prisilenton. Ili aranĝas kunvenojn por vikanoj kaj/aŭ diversspecaj novpaganoj, kaj kutime almenaŭ unufoje jare faras publikan riton okaze de iu de la vikanaj festoj.
La Dio kaj Diino
Por la plejmulto da Vikanoj, Viko estas dudiisma religio kiu adoras ambaŭ Dion kaj Diinon, kiuj estas komprenataj esti maloj unu de la alia, kaj 'personigoj de viv-forto kiu sin montras en la naturo'. Ofte, oni uzas simbolojn por indiki la gediojn- la Lunon por indiki la Diinon, kaj la Sunon por indiki la Dion.
Laŭ Gerald Gardner, la gedioj de Viko estas praaj dioj de la Britaj Insuloj: Granda Patrino Diino kaj Kornhavanta Dio. Nuntempa erudicio, tamen, dubas tiun hipotezon, sed multaj kornhavantaj dioj kaj patrinaj diinoj estis adorataj en la Britaj Insuloj dum la pratempo kaj frua mezepoko.
La Diino
La Diino kutime estas adorata kiel la Triobla Diino, kiu havas tri formojn- tiun de virgulino, tiun de patrino, kaj tiun de maljuna saĝulino. Kelkaj Vikanoj kredas ke la Diino ekzistis antaŭ ĉio, ĉar ŝi inkluzivas kaj naskas ĉion; La Dio por ŝi estas la fajrero de vivokreado ene de ŝi, samtempe estante ŝia amanto kaj filo. La strukturo de kovenoj spegulas ĉi tion. Laŭ kelkaj tradicioj, la Diino estas memstara, kaj la Dio ne estas adorata entute, sed tio estas kritikita de anoj de aliaj tradicioj.
La Dio
Tradicie la Dio estas komprenata esti korn-havanta dio, kiu estas asociita kun la naturo, sovaĝeco, seksemo, kaj ĉasado. La korn-havanta Dio estas nomata multmaniere depende de la tradicio kiu estas nomanta, kaj la nomoj kiuj estas por li uzataj inkluzivas Kernunoson, Panon, Aton kaj Karnajnan. Alifoje la Dio estas komprenata esti la Verda Viro, tradicia arta kaj arkitekura figuro de Eŭropo, aŭ esti sun-dio (partikulare dum Lijto). Alia komprenomaniero de Li estas kiel la kverk-dio kaj ileks-dio, el kiuj la unua regas dum printempo kaj somero, la alia regante dum aŭtuno kaj vintro.
La Dio kelkfoje estas adorata kiel triobla dio (eble spegulante homaĝe la Diinon tiel ĉar li kaj ŝi estas maloj), havante filan formon, patran formon, kaj saĝan maljunulan formon.
Multdiismo
La dudiismeco de la Diino kaj Dio ofte estas etendigita en specon de dueca panteismo pro la kredo ke, laŭ la vortoj de okultisto Dion Fortune, 'Ĉiuj dioj estas unu dio, kaj ĉiuj diinoj estas unu diino'- tio celas diri ke ĉiuj dioj kaj diinoj de ĉiu kulturo estas, respektive, partoj aŭ aspektoj de unu supera dio kaj diino. Ekzemple, Vikano povas kredi ke la germana Eostaro, la hindua Kali, kaj la kristana Maria ĉiu estas manifestacio de unu supera diino- kaj same, la kelta Kernunuso, la pregreka Dionisio kaj la jud-kristana Javeo estas aspektoj de nur unu, originala, dio.
Pli multdiismeca kredomaniero diras ke la multaj diinoj kaj dioj ne estas separataj kaj apartaj estaĵoj mem. Panteiismaj sistemoj eble kredos je la gedioj ne kiel literalaj personecoj sed kiel metaforaj arketipoj.
La Kvin Elementoj
Vikanoj kredas je la kvin 'klasikaj' elementoj, tamen ne kiel en Antikva Grekio, ili estas komprenataj esti nur simbolaj. Ĉi tiuj kvin elementoj estas alvokitaj dum multaj magiaj ritoj, precipe kiam funkciigante magian cirklon. La kvin elementoj estas: Aero, Fajro, Akvo kaj Tero. Aldone oni nomas 'Spiriton' plian elementon, kaj ĝi estas tiu, kiu ligas ĉiujn la aliajn.
Tradicie, ĉiu elemento estas ligita al direkto de la kompaso: Aero al oriento, Fajro al sudo, Akvo al okcidento, Tero al nordo, kaj spirito al la mezparto.
La kvin elementoj estas ankaŭ ligitaj al la anguloj de la pentaklo, kiel videble en la bildo.
Vikanaj Moroj
Vikaj moroj ĉefe baziĝas sur la Vika Sentenco, kiu diras "Se malutilas al neniu, faru kion vi volas". Plej kutime ĉi tio estas komprenata esti deklaracio de la libereco agi, kaj ankaŭ esti agnosko de la kulpoj kaj prizorgoj kiuj devenas de oniaj agoj. Plia kutima parto de vikaj moroj estas la "triobla leĝo", kiu diras ke kiun ajn bonan aŭ malbonan agon kiun oni faras revenos al la farinto trioble. Simila leĝo kiu ne estas nepre vikana estas la leĝo de karmo.
Kastelo de Balassa (Ragály)
La Kastelo de Ragály estas unu el la historiaj monumentoj en vilaĝo Ragály.
Historio
En 1743 estis konstruita baroka teretaĝa kasteleto aŭ nobeldomo. En 1906 ĝi estis trakonstruita, pligrandigita kun etaĝo laŭ klasikismo. Depost la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon, en la 1950-aj jaroj oni faris 2 pliajn enirejojn. Nuntempe la unua estas enirejo de la vilaĝdomo (administrejo), la alia de la biblioteko. En la kastelo funkcias ankaŭ loka muzeo, ekspozicio pri Bálint Balassi kaj ornamĉambro por geedziĝoj.
Viko
Vikanaj Moroj
Multaj vikanoj ankaŭ strebas estigi en si mem ok "virtuojn" kiuj estas menciitaj en la Ordono de la Diino. Ili estas Feliĉeco, Adoremo, Honoro, Humileco, Forteco, Beleco, Potenco kaj Kompato. En la poemo de la Ordono de la Diino, ili estas aranĝitaj en paroj de maloj, pensigante onin pri dueco kaj kiel ĝi troviĝas inter ĉio- ofta vika filosofio. Kelkaj vikanoj ankaŭ rimarkas la 161 Vikanajn Leĝojn, kiuj estas kutime nomataj 'Craft Laws' aŭ 'Ardanes'.
József Faragó (grafikisto)
József Faragó [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Faragó József estis hungara grafikisto, karikaturisto, pentristo. Lia familia nomvarianto estis Fränkel [frenkel].
Viko
Vikanaj Moroj
Malgraŭ tio ke Gerald Gardner unue avertis kaj malpermesis ke samseksemuloj estu vikanoj, dirante ke samseksemo alvenigas 'la malbenon de la diino', nuntempe samseksemuloj estas akceptitaj je ĉiu vika tradicio.
Kastelo de Balassa (Ragály)
Konstruaĵo
La parte unuetaĝa kastelo kun keloj situas sola sur deklivo de monteto en parko, sed apude situas alia kastelo (kun distinga nomo blanka kastelo). La konstruaĵo formas brikon, sed partoj reliefas en la fasado.
József Faragó (grafikisto)
József Faragó naskiĝis en 1866 en Esztergom, li mortis la en Berlino.
Viko
La Rado de la Jaro
Vikanoj rimarkigas al si la 'Rado de la Jaro' kaj festas ties ok festojn, kiuj estas nomataj sabatoj (angle 'Sabbats'). Kvar da ili, nomataj 'Pligrandaj Sabatoj', estas la ĉefaj sabatoj kaj origine estis la nuraj. La aliaj kvar, la 'Malpligrandaj', estas au esbatoj au solsticoj kaj estas unue festitaj de vikanoj en 1958. La nomoj de la vikanaj festoj estas ofte pruntitaj versioj de tiuj de la germanaj paganismaj kaj keltaj paganismaj festoj. Malgraŭ la nomoj, la festoj ne estas ŝatus-esti-aj kopioj de la antaŭaj festoj, nek eĉ similas ili al siaj historiaj samnomuloj.
Kastelo de Balassa (Ragály)
Parko
En la parko pli frue estis plantitaj ĉefe eksterlandaj maloftaj arboj. Restis ankaŭ en la parko aparta domo, kiu iam estis stalo kaj garaĝo. En 2005 oni kreis bronzan buston pri la menciita poeto Bálint Balassi.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Szentes
Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Szentes:
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
József Faragó (grafikisto)
Biografio
József Faragó devenis el juda familio. Li studis ĉefe en Munkeno de Simon Hollósy (1886-), iomete en Parizo (1889). Li apartenis al amika rondo de Artistkolonio (Nagybánya). Liaj karikaturoj aperis komence en Germanio. Inter 1892-1894 li vivis en Novjorko, kie liaj karikaturoj konstante aperis. Hejmenveninta li estis populara karikaturisto en Budapeŝto, pli malofte li pentradis en Nagybánya. En 1903 li vojaĝis al Berlino, kie li mortigis sin post 3 jaroj.
Viko
La Rado de la Jaro
Ankaŭ festataj, kompreneble, estas mankunigoj, kiuj estas vikanaj geedziĝoj. Ceteraj festataj aferoj estas vikaniĝoj kaj plenkreskiĝoj.
5479 Grahamryder
Gi estis nomita en honoro de la brit-usona geologo Graham Ryder (1949–2002). Studinte lunajn rokojn, li eltrovis pruvojn, ke la luna vulkanismo komencis tre frue en la luna historio, antaŭ la fino de la Granda Malfrua Bombado.
Viko
Libro de Ombroj
Vikanoj havas privatan ĵurnalon aŭ bazan religian tekston kiu estas nomata "Libro de Ombroj". Je kelkaj tradicioj, la "Libro de Ombroj" estas mistera afero kiu ne estu montrata al iu ajn kiu ne estas ano de tiu tradicio.
Kelkaj Vikanoj distingas inter la Libro de Ombroj kaj ties ĝemela libro, la Spegula Libro. La unua estas enhavanto de ritoj, preĝoj, kaj aliaj religiaj tekstoj, dum la dua estas enhavanto de pensoj, priskriboj de emocioj, ktp.
Vika magio
Magio estas la kapablo influi okazojn per sentado kaj manipulado de naturaj fortoj. Religioj kiaj Viko uzas magion en iliaj ritaroj.
Diskriminacio
Bedaŭrinde, vikanoj frontas diskriminacion, aparte en Usono en lokoj kie tre fortas laŭdogma kristanismo. Malgraŭ ĝia manko je dogmo, religiestro aŭ eĉ vastaj strukturoj, oni ofte miskredas ke viko estas kulto. Vikanoj foje suferas malkomprenon, insultojn, maltoleremon, turmentadon, diskriminacion (kontraŭ- kaj laŭleĝan), kaj eĉ fizikan atakon pro siaj religiaj kredoj.
Famaj Vikanaj Aŭtoroj
Famaj aŭtoroj pri viko inkluzivas: Gerald Gardner, Ray Buckland, Stewart Farrar, Z. Budapest, Scott Cunningham, Isaac Bonewits kaj Margot Adler.
6623 Trioconbrio
6623 Trioconbrio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la dana muzikgrupo Trio con Brio Copenhagen. La trio estas formita en 1999 kaj konsistiĝas el Jens Elvekjaer (piano), Soo-Kyung Hong (violonĉelo) kaj Soo-Jin Hong (violono). Krom iliaj esploroj pri la kerna repertuaro de piano, ili gajnis aklamojn pro siaj advokatado pri la nuntempa muziko.
30100 Christophergo
30100 Christophergo estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la filipina astrofotisto Christopher Go, kiu faris belegajn bildojn de Luno kaj la planedoj ekde 1990. Liaj detalaj bildoj pri eklipsoj de la Galilejaj satelitoj de Jupitero atestas la bonkvaliton de lia laboro per teleskopo de 0,28 m. En 2008, li malkovris la Ovalon BA, aŭ "Ruĝan Makulon Junior" de Jupitero.
Distrikto Rybnik
La distrikto Rybnik - pole powiat rybnicki - estas distrikto en la silezia provinco de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Rybnik, kiu situas meze de la tri distriktaj teritorioj, sed mem ne apartenas al la areo. Fine de en la distrikto vivis.
NGC 1712
NGC 1712 (alia indiko — ESO 56-SC11) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Deûlémont (stacidomo)
Deûlémont estas ne priservata franca stacidomo sur linio - -France, situanta en  Quesnoy-sur-Deûle, apud Deûlémont, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio La Madeleine - Comines-France (296000).
János Nagy Balogh
János Nagy Balogh [jAnoŝ nadj balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Balogh János estis hungara pentristo.
János Nagy Balogh naskiĝis la  en Kispest, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Nagy Balogh devenis el malriĉa familio. Li estis farbisto, sed 2 jarojn li lernis vespere en Industriarta Altlernejo (1898 – 1899). En 1899 li studis en la belarta akademio en Munkeno, sed post duonjaro lia mono elĉerpiĝis kaj hejmenvenis. Li neniam ekspoziciis, li pentradis nur en sia libertempo. Ekde 1915 li batalis dum la 1-a mondmilito, kie li vundiĝis kaj unu el liaj brakoj paraliziĝis. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis malkovrita, kiel laborista pentristo kaj estis deklarita majstro. Iom poste li tragike mortis pro la milita vundiĝo.
Hieronimo (persona nomo)
Hieronimo aŭ Ĵeromo (ĉ. 347 – 420) estas vira persona nomo grekdevena (ιερός νυμος – sankta nomo). Virina ekvivalento estas Hieronima
Leck (Norda Frislando)
Leck (dane: Læk) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Südtondern, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Knezovec
Knezovec, hungare Gyümölcsfalva [djumolĉfalva] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Šenkovec.
Loknomo
La historia hungara loknomo estis Zászádfalu.
Historio
La kampoj de la vilaĝo longe apartenis al estroj de Csáktornya. En 1900 vivis tie 192 homoj (ĉiuj kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Gyümölcsfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Juchitlán
Juchitlán estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Juchitlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 052.
Geografio
Juchitlán apartenas al la regiono Sierra de Amula kiu situas relative okcidente interne de la subŝato. Al tiu regiono apartenas entute 11 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5282 loĝantojn. El tiuj estis 2472 viroj kaj 2810 virinoj. La komunumo havas surfacon de 403,88 km². La meza alteco estas 1290 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 21,5 C. En la komunumo estas 622,7 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1808 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1605 scipovis legi kaj skribi kaj 201 viroj estis analfabetoj. Do 11.12 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2052 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1878 sciis legi kaj skribi kaj 173 virinoj estis analfabetoj. Do 8,43 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Juchitlán vivis 5388 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 5 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,093 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Monto Siple
Monto Siple estas potenciale aktiva antarkta ŝilda vulkano, metrojn alta, kiu dominas la nordokcidentan parton de insulo Siple, ĉe la bordo de okcidenta Antarkto. Ĝia juna aspekto forte sugestas ke ĝi laste erupciis en la Holoceno. La monto ricevis sian nomon laŭ Paul A. Siple (1908-1968), usona antarkta esploristo kaj geografiisto kiu partoprenis en ses antarktaj ekspedicioj.
Regiono Aisén
Aisén del General Carlos Ibáñez del Campo aŭ neformale malpli longe regiono Aisén estas administra regiono de Ĉilio. Fine de en la regiono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Historio
En la jaro 2012 okazis protestoj en la Regiono Aisén pro altaj vivkostoj en Patagonio.
Monto Siple
La monto laŭ ekzemple la retejo peaklist.org "probable estis grimpata", sed estas "neniu konata dokumento" pri tiu atingo. Se ĝi estas fakte negrimpata, ĝi estas unu el la plej altaj negrimpataj montoj en la mondo.
Casperia
Casperia estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Latio kaj en la provinco Rieti. Kristana patrono de la komunumo estas Johano la Baptisto.
Juchitlán
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Batalo de Heiligerlee
Ĝi finiĝis per la venko de la nederlandanoj, la unua dum la okdekjara milito.
Adolfo de Nassau, frato de Vilhelmo de Nassau, mortis dum la batalo.
Zoltán Sinkó
SINKÓ Zoltán (ŝinko:) ekde 1990 Kolozsvári Sinkó estis rumanuja hungara humuristo, dramverkisto naskita en Kluĵo la 19-an de marto 1938 kaj mortinta en Vespremo la 19-an de oktobro 2002.
Ĉeĉena-Inguŝa ASSR
La Ĉeĉena-Inguŝa Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko, malllonge Ĉeĉena-Inguŝa ASSR (Нохч-ГІалгІайн Автономнин Совецки Социалистически Республика, Нохч-ГІалгІайн Автономнин Советски Социалистически Республика, Чечено-Ингушская Автономная Советская Социалистическая Республика) estis parto de la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko apartenanta al Sovetunio. Ĝia ĉefurbo estis Grozno.
Post la Oktobra Revolucio de 1917, en januaro 1921 Ĉeĉenio kaj Inguŝio estis aligitaj al la Montara ASSR. Tamen tiu aŭtonoma respubliko ekpartiĝis baldaŭ post ĝia fondiĝo, kaj la ĉeĉena parto jam en novembro 1922 iĝis memstara Ĉeĉena Aŭtonoma Distrikto. En julio 1924, la resto de la Monta ASSR estis dispartigita al Nord-Osetia kaj Inguŝa Aŭtonomaj Distriktoj. En januaro 1934, la Ĉeĉena kaj Inguŝa Aŭtonomaj Distriktoj estis unuigitaj en Ĉeĉena-Inĝuŝa Aŭtonoma Distrikto, kaj en decembro 1936 ĝi estis levita al statuso de Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko fondiĝis en 1923.
Dum la Dua Mondmilito, en 1942-1943 la respubliko estis parte okupita fare de Wehrmacht dum 40 000 ĉeĉenoj batalis en la Ruĝa Armeo. La 7-an de marto 1944, laŭ ordono de Josif Stalin la respubliko estis malfondita kaj la loĝantaro perforte deportita kadre de reprezalioj kontraŭ ĉeĉenoj kaj inguŝoj, akuzataj pri apogo de Wehrmacht atakanta la sovetan Kaŭkazion. La teritorio de la aŭtonoma respubliko estis dividita inter la Stavropola regiono de la Rusia SFSR, la Dagestana ASSR, la Nord-Oseta ASSR kaj la Kartvela SSR. En januaro 1957, la respubliko estis repermesita laŭ ordono de Nikita Ĥruŝĉov.
La respubliko deklaris sian suverenecon ene de Sovetunio en 1990, kaj en majo 1991 sendependa Ĉeĉena-Inguŝa Respubliko estis deklarita, sed sekve ĝi estis dividita al la respublikoj Ĉeĉenio kaj Inguŝio. Nuntempe, ambaŭ estas federaciaj subjektoj de la Rusia Federacio.
Chotín
Chotín, hungare Hetény estas vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno.
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. La plej proksima urbo estas Komárno 10 km-ojn for. Fervojo estas en la proksimo. La distrikto troviĝas inter Danubobranĉoj.
La Gramatika Karaktero de la Esperantaj Radikoj
La Gramatika Karaktero de la Esperantaj Radikoj eldonita en 1938 en Budapeŝto, estas studo pri vortfarado verkita de Kálmán Kalocsay. La teksto estas reeldonita en 1980. Ĝi ankaŭ reaperis en 1965 en Amerika Esperantisto (numero 10-12), rete legebla.
Chotín
Historio
Proksimeco de la vilaĝo estis loĝata dum la ferepoko. Antaŭ la hungaroj skitoj kaj keltoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1075 en formo Vaghetum, sed en 1138 ĝi nomiĝis villa Hetten. La vilaĝo apartenis al episkopejo de Esztergom, poste al fortikaĵo de Komárom. En la 16-a jarcento la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Post jarcento kalvinanoj refondis ĝin. Incendioj okazis en 1856 kaj 1882, krome ankaŭ inundoj.
Lederhose
Lederhose estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Münchenbernsdorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Shuma Mihara
Shuma Mihara (三原 秀真, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Ehime FC.
Hernán Gaviria
Hernán Gaviria (n. 27-an de novembro 1969, m. 24-an de oktobro 2002) estis kolombia futbalisto. Li de 1993 ĝis 1999 membris en la kolombia nacia teamo de futbalo.
Los Alares
Toponimio
Laŭ la vortaro de la Hispana Akademio la termino alar (flugilaro) estus ripozejo fare de fadenoj aŭ ŝnuroj por ĉasi perdrikojn, kio ege rilatas al la karaktero de la reo (ĉasado), ĉar en la zono abundis tiaj ĉaskaptiloj.
Rila-monaĥejo
Rila-monaĥejo estas la plej granda kaj vidinda en Bulgario.
Situo
Ĝi situas en la nordokcidenta parto de Rila-montaro, en alteco de 1100 m super la marnivelo, je 120 km sudokcidente for de la bulgara ĉefurbo Sofio en la Provinco Kjustendil.
Historio
Laŭ iuj aŭtoroj ĝi estas fondita de monaĥo Ivan Rilski, laŭ aliaj de liaj lernantoj en la 10-a jarcento post Kristo.
Komence la monaĥejo situis en proksima loko en la montaro. Dum la 30-aj jaroj de 14-a jarcento feŭdulo Hreljo Dragovola konstruigis la monaĥejajn konstruaĵojn sur nature fortikigita teraso inter la riveroj Rilska kaj Druŝljavica, kaj meze de ili li lokigis altan ŝtonturon, la Hreljo-turon (1335) kaj malgrandan preĝejon (1343). Poste la monaĥejo estis kelkfoje prirabita, detruita kaj bruligita. Sur la nuna loko ĝia eksteraĵo devenas de la 19-a jarcento, kiam la monaĥoj decidis rekonstrui ĝin. La rekonstruado komenciĝis en 1816 kaj daŭris ĉ. 30 jarojn.
Priskribo
La monaĥeja arkitektur-komplekso estas fermita tuto kun areo de 8800 m². Gi troviĝas ene de monaĥeja korto, kiu havas formon de malrekta kvarangulo. En tiu korto, funkcias memstare apud la monaĥejo la ĉefpreĝejo Naskiĝo de la Di-patrino -- granda, plastike varia kvinkupola konstruaĵo (1834-1837). En 1844 oni alkonstruis sonorilejon apud la Hreljo-turo. En la kvaretaĝaj loĝdom-aloj estas pli ol 300 monahaj ĉeloj kaj 4 kapeloj.