cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
42985 Marsset
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Marsset , postdoktora asociato ĉe la MIT en Kembriĝo (Masaĉuseco), spertulo pri malgrandaj korpoj de la sunsistemo, kies esploroj inkludas bildigon per adaptiĝema optiko, koloran fotometrion kaj spektroskopian mezuradojn de asteroidoj kaj de.
Nigra Montaro
La tielnomataj "Nigraj Montoj" aŭ "Nigra Montaro" (france "Montagne Noire", okcitane "Montanha Negra") estas montaro en sudokcidenta Francio. Ĝi troviĝas ĉe la sudokcidenta fino de la Centra Masivo. Ĝi etendiĝas super la teritorio de pluraj francaj departementoj : Tarn, Hérault kaj Aude. Sia plej alta punkto estas la "Pic de Nore" kun 1210 metroj. La montaro situas en la Natura Regiona Parko de Alta Langvedoko.
Vivnivelo
La vivnivelo priskribas la materian bonstaton de personoj, kutime kompare al aliaj personoj. Indikatoroj mezuras la vivkondiĉojn kaj indikas la vivnivelon.
Indikatoroj
Je socia nivelo oni uzas ofte:
Pli malofte estas uzitaj:
Je individua nivelo, vivkondiĉoj signifas kutime posedo de aĵoj kiel moderna aŭto, belaj vestaĵoj aŭ komforta loĝloko.
Eksteraj ligiloj
"Big-Mac", pano kaj rizo laŭ labortempo (p.7) (PDF-dosiero en la germana)
Ákos Szendrey
SZENDREY Ákos (sendrei) estis hungara etnografo naskita en Koloĵvaro la 7-an de decembro 1902 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de novembro en 1965. Li estis la filo de Zsigmond Szendrey.
Kariero
Szendrey studis en Budapeŝto en la fakultato de ekonomiko, doktoriĝis pri juro en 1928. En jaroj 1927 – 30 li laboris en la sekcio pri arkeologio de la Hungara Nacia Muzeo, poste en la Etnografia Muzeo. En 1947 li iĝis privatprofesoro en la filologia fakultato, poste anstataŭanta ĉefdirektoro ĝis 1963. Li estas konata kiel la esploristo de la hungara popolkredo kaj popolkutimoj. Li publikis proksimume 300 sciencajn kaj popularajn studojn.
Tiranio
La tiranio (el la latina tyrannus, «neleĝa registo», el la greka τύραννος [týrannos], «suverana reĝo, registo de polis») en la senco kiun havis la termino en la Antikva Grekio, estis la reĝimo de absoluta povo, plej ofte unupersona, enkondukita de tirano, nome la registo kiu estis elpostenigita de si mem pere de la perforto, elposteniginte la antaǔan registaron de polis (la grekaj urbo-ŝtatoj), sed plej ofte danke al la popola apogo aǔ pere de militista puĉo aǔ eksterlanda interveno.
La tirano okupis la povon ne jure (de iure), sed nur fakte uzis ĝin perforte (de facto). Tamen por la moderna pensaro, la tiranio identiĝas kun troiga kaj kruela uzado de la politika povo okupita, nome povo ne nur eksterleĝa laǔ deveno (kvankam ne ĉiam), sed ankaŭ maljusta pro ĝia plenumo kiu subpremas ajnan opozicion; sed inter la antikvaj grekoj la termino ne estis tiom negativa: dekomence fakte havis pozitivan konotacion, ĉar multaj tiranoj estis deziritaj kaj tre popularoj intar la civitanoj de la polis (kelkaj eĉ estis enkalkulitaj en la listo de la Sep saĝuloj de Grekio), kvankam la demagogio aǔ popolismo de ties aliro al la povo kaj ties konservado estis kritikataj de la antaǔaj okupantoj de la povo (la aristokrataro), kaj la politika korupto de ilia plenumado fare de multaj el ili finos igante malŝatata la figuro de la tiranoi, kiuj estis foje siavice elpostenigitaj aǔ eĉ murditaj (tiranocido).
Macchiagodena
Macchiagodena estas komunumo de Italio. En 2017 la loĝantaro estis 1,811.
Tal (kantistino)
Tal (naskonome: Tal Benyerzi) (naskiĝis en Israelo) estas israela kantistino el muzikistaj gepatroj. Ŝi subskribis kontrakton kun Warner Music France.
Spektoradego
Spektoradego aŭ radego de Ferris (foje ankaŭ nomata granda rad(eg)o aŭ giganta rad(eg)o) estas konstruaĵo, kiu konsistas el granda vertikala radego kun pasaĝeraj gondoloj, kiuj estas fiksitaj ĉe la rando.
Spektoradegoj estas ofta atrakcio en atrakci-parkoj, sed ankaŭ povas esti parto de kutimaj urbaj parkoj kaj publikaj lokoj. Tiuj radegoj kutime kapablas porti ĉirkaŭ 50-100 homojn.
Historio
La vojaĝaj notoj pri la vizito de la bulgara urbo Phillippopolis (nuntempe Plovdiv) la 16-an de Majo 1620 de la brita vojaĝemulo Peter Mundy, 1608–1667, enhavas la priskribon kaj ilustraĵon de "Kelkaj tipoj de balanciloj, kiujn oni uzas por ĝojigi publikon dum la festo de Biram" en la Otomanaj Balkanoj. Inter tiuj "malplej danĝera kaj problema" nur por infanoj estas la spektoradego "kvazaŭ la radego de la gruo ĉe Customhowse Key", kie la pasaĝeroj balancis en malgrandaj maŝoj, foje sidante, foje pendanta je diversaj anguloj. La ilustraĵo ĉi tie prezentas iom alian, turkan dizajnon, kiu plej verŝajne celis jam plenkreskulojn. Similaj radegoj ekzistis ankaŭ en tiutempa Britio.
La dua spektoradego, kiu havis la altecon de 65 metroj (213 futoj) kaj datiĝas de 1897, estas la Wiener Riesenrad en Viena Prater, en la dua kvartalo de Leopoldstadt. Ĝi estis kreita de Hubert Cecil Booth por Internacia Ekspozicio en Vieno.
Londono, Unuiĝinta Reĝlando posedis sian propran gigantan radon, kiu estis konstruita ĉe Earls Court en 1895 kaj estis intence farita plej simila al la origina radego en Ĉikago. La radego funkciis ĝis 1906, ĝis kiam ĝi portis pli ol 2.5 milionojn pasaĝerojn. Ĝi estis konstruita de du junaj Aŭstraliaj inĝenieroj kun la nomoj Adam Gaddelin kaj Gareth Watson, kaj estis la unua el pli ol 200 radegoj, kiujn ili poste konstruis.
Por la Pariza Ekspozicio de 1900 estis konstruita la tiel nomata 'Grande Roue', kun similaj dimensioj kaj aspekto. Ĝi estis detruita en 1937. La radego havis 40 ĉarojn (konstraste al 36 en Ĉikago), kaj estas klare videbla sur la fotoj.
Ferris-radego
Unu el la patentaj nomoj por Spektoradegoj estas la nomo "Ferris radego", laŭ George Washington Gale Ferris. Li diplomiĝis en Rensselaer Polytechnic Institute kaj laboris kiel ponto-inĝeniero en Pittsburgh. Li komencis sian karieron ĉe fervojo, sed poste pro intereso ŝanĝis ĝin al ponto-konstruado, li fondis propran firmaon kun la nomo G.W.G. Ferris & Co., kiu testis kaj esploris metalojn por fervojo kaj ponto-konstruado.
Ferris desegnis kaj konstruis la unuan radegon, kiu estas 264 futojn (80 metrojn) alta, por la Internacia Kolumbia Ekspozicio en Ĉikago en 1893. La radego estis planita kiel rivalo al la Turo de Eiffel, la ĉefa evento de Pariza Ekspozicio. Tiu, la plej unua radego, kapablis porti 2 160 homojn. La radego de Ferris estis la plej granda atrakcio de Kolumbia Ekspozicio, pli ol 250 futojn alta, ĝi estis movata per du 1000 HP vaporaj motoroj. Estis 36 ĉaroj, ĉiu el kiuj havis lokon por 60 homoj (40 sidantaj kaj 20 starantaj). Du turniĝoj de la radego daŭris 20 minutojn, dum la unua turniĝo oni faris 6 haltigojn por el- kaj enlasi pasaĝerojn, la dua turniĝo estis senhalta. La bileto por du turniĝoj kostis 50 cendojn.
Sekciojn de tiu radego de Ferris estis uzitaj por konstrui la ponton trans la rivero Kankakee, proksimume 45 mejlojn pli suden de Ĉikago, norde de Tefft, Indiana.
La principo de funkciado
Spektoradegoj estas konstruaĵoj el ŝtalo, kiuj enhavas kvar oblikve starigitaj apogojn, kiuj kuniĝas ĉe radegnabo, kiu ne estas konektita al motoro. Tiu nabo portas la tutan pezon de spektoradego. La motorigo okazas pere de elektromotoroj, kiuj troviĝas dekstre kaj maldekstre de la ŝarĝo-tereno kaj kiuj transmisias la turniĝon al la rando de radego. Ekzistas tri variantoj de Spektoradegoj. Ĉe stacionaraj radegoj oni elkavas sufiĉe multe da grundo por starigi la fundamenton, kiun oni enbetonigas en la grundon. Pere de tio ebligas konstrui radegojn kun la alteco ĝis 160 metroj. Ĉe tiu tipo de radego oni unue starigas la fundamentan piedumon kaj pezigas ĝin per balasto el betono aŭ pere de specialaj akvujoj. Poste oni starigas radegon sur tiun piedumon. Pere de tio eblas starigi radegojn ĝis 60 m altajn. La starigaj laboroj daŭras 3-4 tagojn. Oni nepre bezonas altajn aŭtogruojn. Tri transportajn kromĉarojn oni plej unue starigas unu ĉe la alian kaj firme kunfiksas. Pere de hidraŭliko memstare leviĝas kvar apogiloj. La nabo estas metita pere de argano. La starigo eblas dum 1-2 tagoj. La pinta alteco estas 40 metroj. En unu versio kun 4 transportaj kromĉaroj po 50 tunoj estis atingita la alteco de 50 metroj.
Duoblaj kaj trioblaj radegoj
Ekde la mezo ĝis la fino de 1970-aj jaroj la ĉemarborda enterpreno Intamin AG inventis torditan spektoradegon. Uzante la longajn brakojn por teni la radojn, oni inventis la metodon ŝarĝi kaj malŝarĝi spektoradegon pli rapide, ol antaŭe. En 1976, 2 radegoj kun la nomo "Sky Whirl" ("Ĉielaj vorticoj") estis enoperaciigitaj en la parko Great America ĉe Marriott (IL, CA) kaj estis la unuaj trioblaj radegoj. La trioblaj radegoj estis konektitaj al tri longaj brakoj, kiuj estis muntitaj je la sama distanco unu de la alia en la cirklo ĉirkaŭ la centra turo. Dum ŝarĝante kaj malŝarĝante pasaĝerojn, ĉiuj 3 brakoj turniĝas ĝis unu brako atingas la terenon por ŝarĝo kaj la hidraŭlika sistemo klinas la brakon ĝis la tero.
Du-braka versio kun la nomo "Zodiac" ankaŭ estis instalita en la parko Kings Island en Ohio kaj en la Hersheypark en PA sub la nomo "Giganta Rado". La duoblaj radegoj estis konektitaj al la longa, rekta brako. La brako estis muntita en la centro de la centra turo. Kiam la hidraŭliko klinis unu flankon, la alia aŭtomate leviĝis. Tiu radego "Zodiac" estis relokita al Aŭstralio, sed fermita en 2004.
Ĉiuj modeloj posedis gondolojn por 8-10 pasaĝerojn. Tiuj estis kroĉitaj al la radegoj per ĉenoj. Kiam la radego estis en la ŝarĝebla pozicio, ĝi fariĝis horizontala kaj ĉiuj gondoloj povis esti ŝarĝitaj samtempe. Kiam la brako estis levita aŭ rotaciita, la radego estis remetita al la vertikala pozicio kaj aspektis tute same kiel kutima spektoradego, sed nur multe pli alta super la tero.
Konataj stacionaraj radegoj
Unu el la plej konataj radegoj estas "Wiener Riesenrad" en  Prater de Vieno. Ĝi estis konstruita en 1897 okaze de la festo de 50-a datreveno de entroniĝo de la imperiestro Franz Josefs I. La suma alteco estas 64,75 metrojn, la diametro de la radego estas nur 60,96 m. La tuta konstruaĵo el ŝtalo pezas 430 tunojn, el kiuj 245 tunojn pezas la radego. La averaĝa turniĝo-rapideco estas 2,7 km/h, kio estas tre malrapida kaj ebligas eniron kaj forlason de la radego dum senpaŭza funkciado. En la jaro 1916 oni eldonis la ordonon neniigi la radegon, sed pro manko de mono tiu ordono neniam estis efektivigita. En 1944 la radego estis damaĝita per granda fajrego, kaj ekde 1945 ĝi estis rekonstruita, dum kio la kvanto de gondoloj reduktiĝis de 30 ĝis 15. La refunkciigo okazis en 1947. En la jaro 1961 la rado estis aĉetita de Dr. Karl Lamac.
London Eye situas rekte ĉe Tamizo en Londono kaj kun siaj 135 metroj (443 futoj) estas nuntempe la plej alta spektoradego en Eŭropo. Ĝin vizitas ĉiujare ĉirkaŭ 3,5 milionoj da turistoj. En Berlino oni planas konstrui ĝis la fino de 2009 la "Great Berlin Wheel" kun alteco de 186 metroj.
Roue de Paris estas fakte unu transportebla radego. Ĝi estis konstruita en Parizo por la festoj okaze de miljariĝo kaj poste funkciis tie dum tri jaroj. Ĝi estas 56 metrojn alta radego, kiu ne bezonas firman fundamenton, ĉar 40 tunoj da akvo funkcias kiel ĝia balasto. Post demunto en Parizo ĝi funkciis en Birmingham ekde Novembro 2003 ĝis Februaro 2004. En Decembro 2004 ĝi turniĝis sur la kristnaska bazaro de Manchester. Komence de 2005 ĝi estis vendita de la firmao World Tourist Attractions Ltd. al Magic Fair Attractions B.V./ Starlex Entertainment B.V., Eindhoven. Post kurttempa vizito de la Tutmonda Urba Ekspozicio en Sittard ĝi dum somero 2005 staris sur la muzea insulo en Amsterdam. Ekde Januaro 2006 ĝi staras sur la placo Night Bazaar en Bangkoko.
La plej granda spektoradego en la mondo, Stelo de Nanchang, estis oficiale malfermita la 4-an de Januaro 2006 en Nanchang, Ĉinio. Ĝi havas la altecon de 160 metroj kaj la diametron de la radego de 153 metroj, unu plena turniĝo de tiu radego daŭras 30 minutojn.
En Japanio ekzistas 4 Spektoradegoj kun la alteco de pli ol 100 metroj. La radego Tempozan Harbor Village Ferris Wheel estis enoperaciigita la 12-an de Julio 1997 en Osaka. Ties suma alteco estas 112,5 m kaj la radegdiametro estas 100 m. Palette Town Ferris Wheel estis konstruita en  1999 en Odaiba. La alteco estas 115 m, do ĝi ankaŭ estas 100-metra radego. Kun la suma alteco de 120 metroj kaj la diametro de 112 metroj estis konstruita la Sky Dream Fukuoka en 2002. La kvara radego estis konstruita en 2005 Diamond and Flower Ferris wheel ĉe Kasai Rinkai Park en la orienta suburbo de Tokio. Ĝi havas la altecon de 117 metroj kaj la radegon kun diametro de 111 metroj.
Singapore Flyer en Singapuro ekde sia malfermo la 1-an de Marto 2008 kun la alteco de la tuta konstruaĵo 160 metroj kaj la diametro de la radego 150 metroj restas momente la plej granda spektoradego en la mondo. Ĝi estis starigita rekte sur la kajo de Marina Bay kaj estis ekipita per 28 plene klimatigataj kajutoj, kiuj ebligas bonegan rigardon super la urbo-ŝtato Singapuro kaj la najbara insulo Sumatra, kaj ankaŭ de la suda pinto de Malajzio. La radego estas enmuntita en la rondforma trietaĝa terminalo por ebligi plene klimatigatan aliron al la kajutoj de ambaŭ flankoj. La konstru-kostoj superis 84 milionojn da usonaj dolaroj.
En Moskvo, kiu kun sia 70 metrojn alta spektoradego longe havis la rekordon de la plej granda radego en Eŭropo, nuntempe svagas la planoj por konstrui la radegon kun alteco de 200 metroj.
En Berlino en Spreepark staras radego kun la diametro de 45 metroj, kiu tamen jam ekde 2002 ne plu funkcias. Ekde la 3-a de Decembro de 2007 estas konstruata Great Berlin Wheel. Ĝi devas fariĝi 185 metrojn alta kaj kun siaj 36 kajutoj kapablos porti samtempe pli ol 2000 personojn. La planataj kostoj momente estas 120 milionoj da eŭroj.
Pliaj planoj por konstrui la radegon, similan al Singapore Flyer kaj London Eye ekzistas momente ankaŭ por Pekino kaj Tsingtao en Ĉinio, por Dubai Land en Dubai, por Berlino ĉe ties zoologia ĝardeno kaj por Orlando, Florido en Usono. La radegoj estos konstruitaj de la sama firmao, kiu konstruis Singapore Flyer. La spektoradego en Pekino havas la suman fondaĵon de ĉirkaŭ 100 milionoj eŭroj kaj oni antaŭkalkulas 16 milionojn da vizitantoj jare. La finpretigo de la spektoradego en Pekino estas planata por la malfermo de Someraj Olimpikaj Ludoj en 2008, kiuj okazos en Pekino.
La spektoradego en Berlino aperos ĉe la stacidomo Zoologia Ĝardeno, sur la loko de iama storejo de la Berlino zoologia ĝardeno. La konstrui-laboroj komenciĝis fine de 2007 kaj la finkonstruo estas planita por la printempo de 2009, la suma elspezo-fondaĵo havas 173 milionojn eŭrojn.
Konataj transporteblaj radegoj
La plej granda transportebla radego estas Steiger-60-Meter, posedaĵo de la firmao Steiger oHG aus Bad Oeynhausen. Ĝi havas la altecon de 60 m kaj pezas 450 t. Ĝi estis konstruita de la firmao Kocks el Bremeno, portas 42 gondolojn kaj estis la unuan fojon montrita dum la paffesto en Hanovro.
Kvankam tiuj du radegoj estis konstruitaj de diversaj firmaoj, ĝi baziĝas sur la sama tekniko. Kiam oni enpakas ilin sur 22 kromĉaroj, oni povas facile transporti ilin de unu stacidomo al la alia. La transporto estas efektivigata de Deutsche Bahn aŭ Schweizerische Bundesbahn. La kromĉaroj poste formas la fundamenton sur kiu oni starigas la radegon. La speciala flanka gruo havas la lev-kapablon de 31 t kaj kostas (nova) 600.000 €. Nur du grandaj partoj ne sukcesas enpakiĝi sur kromĉaroj kaj oni transportas ilin per kamionoj. La starigo daŭras 5 tagojn, la malmunto 3 tagojn.
Por impresige saluti la jaron 2000 la loka televida kompanio en Frankfurto ekhavis la ideon konstrui la gigantan ciferon 2000 pere de du Autogruoj kaj tri Spektoradegoj. Ekde la 30-a de Decembro ĝis la 9-a de Januaro tiuj radoj turniĝis rekte sur la kajo de Majno antaŭ la konata bloko de ĉielskrapantoj de Frankfurto. Tiuj estis la Eŭropa radego, la Jubilea radego de la ekspoziciistoj Ingrid kaj Tomas Müller el Dresdeno kaj la Viena radego de la familio Kalbfleisch el Butzbach. Tiuj tri grandaj radegoj kun siaj altecoj de 40 kaj 44 metroj ne apartenas al la plej grandaj radoj, sed unuafoje en la historio oni operaciigis paralele tri spektoradegojn.
Krom tiuj 3 priskribitaj radegoj kun la alteco de 60 metroj ekzistas 4 radegoj en la klaso de 50 metraj radegoj kaj pluraj en la klaso de 40 metraj radegoj.
(17692) 1997 CX27
(17692) 1997 CX27 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Sajtoskál)
Preĝejo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Sajtoskál.
Historio
La unua mencio pri kirko Sankta Petro en "Kál" okazis en 1235. En 1716 la katolika grupo refondiĝis, ĉar pli frue la loĝantoj elektis la luteranismon. En 1754 la preĝejo estis trakonstruita, tiam ĝi ricevis barokan aspekton. En 1851 denova trakonstruo okazis, en 1866 nova ĉefaltaro estis farita. En 1929 malnovaj murpentraĵoj estis trovitaj, sed oni denove kovris ilin. En 1937 oni faris vitrobildogjn por la fenestroj. En 1965 ekstere la preĝejo estis renovigita. La orgeno estas aŭdebla ekde 1967.
Konstruaĵo
La preĝejo havas po unu navon kaj turon. Sakristio aliĝas al la navo. Larĝo de la sanktejo estas sama, ol la navo. En la korto oni metis krucon en 1912. Interne por la orgeno estas galerio. La ĉefaltaro prezentas Sanktajn Petron kaj Paŭlon.
Kermeso okazas en la 29-an de junio.
MSC
La tri-litera kombinaĵo MSC havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Marcelo Carracedo
Marcelo Carracedo (n. ) estas argentina futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo kaj nun laboras kiel administranto de futbalistoj.
Li futbalis ĉe teamoj kiel Atlanta de Argentino 1987-1989, Real Murcia de Hispanio 1989-1990, Fortuna Düsseldorf de Germanio 1990-1992, Estudiantes de La Plata de Argentino 1992-1993, FC Tirol Innsbruck de Aŭstrio 1993-1994, Santos Laguna de Meksiko 1994-1995, Platense de Argentino 1996, Monarcas Morelia de Meksiko 1996, Avispa Fukuoka de Japanio 1997, Rosario Central de Argentino 1997-1998 kaj Universidad Católica de Ĉilio 1999-2000.
Ramna
Ramna (Rafna, Rawna) estas komunumo en Rumanio norde de Bocșa. En 1910 ĝi havis 2 485 loĝantojn [rumanoj), en 1992 1 389 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skriba estas el 1364. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Bărbosu kaj Valeapai.
Bakonygyirót
Situo
Bakonygyirót situas laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Veszprém-Győr. La lasta troviĝas 32 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1237 en formo Gyrolt. La vilaĝo longe apartenis al fortikaĵo de Csesznek. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Poste la kampoj apartenis al familio Esterházy, kiuj venigis germanojn en 1714. En 1904 incendio okazis. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj al Germanio. Dum la socialismo en la vilaĝo kolĥozo funkciis. En 1962 kulturdomo, post unu jaro kuracejo ekfunkciis. La junularo frekventas lernejojn en la proksimaj vilaĝoj.
Ne menciitaj vilaĝservoj estas akvodukto, gasodukto, telefonaj lineoj, migra poŝto.
Autry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Parque das Aves
Parque das Aves (Birda Parko) estas privata bestoĝardeno situanta en Foz do Iguaçu, subŝtato Paranao, Brazilo, kaj ĝi estas proksima al la Iguacuo. Ties ekspoziciaĵoj estas ĉefe birdoj sed ankaŭ aliaj animaloj kiaj papilioj.
La parko malfermiĝis en 1994 kaj enhavas 16 ha de arbaro.
Bildaro
<Gallery> File:Ramphastos toco -Parque das Aves, Brazil -two-8a.jpg|Du Tokoaj tukanoj File:Ara ararauna -Foz do Iguaçu-8a.jpg|Bluflava papago </Gallery>
Stacio Ryokuchi-kōen
Stacio Ryokuchi-kōen (japane: 緑地公園駅 [Rjokuĉi-kōen-eki], angle: Ryokuchi-kōen Station) estas fervoja stacio en Tojonaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Kita-Ōsaka Kyūkō: Linio Kita-Ōsaka Kyūkō Namboku.
Spilornis
Spilornis estas genro de rabobirdoj de la familio de akcipitredoj. Ĉiuj plenkreskuloj havas malhelajn krestecajn kronojn, kaj brilajn flavajn okulojn kaj vaksaĵojn. Tiuj mezgrandaj rabobirdoj troviĝas en arbaroj de suda Azio kaj estas konataj kiel serpentagloj; tiu komuna nomo estas kunhavata de la specioj de la genro Circaetus kaj de du afrikaj specioj el la genroj Dryotriorchis kaj Eutriorchis.
Specioj
Kiel tradicie konsiderata, estas 6 specioj en tiu genro, sed kelkaj malgrandinsulaj populacioj kiuj kutime estas inkludataj en la Kresta serpentaglo estis proponitaj kiel separataj specioj.
John H. Fazel
John Henry FAZEL (naskiĝis la en Viskonsino ; mortis la  en San Antonio, Teksaso ) estis usona esperantisto.
En 1882 li transloĝiĝis al Wichita (Kansaso). Tie li laboris en advokata oficejo kaj studis juron. Tamen anstataŭ trapasi ekzamenon por mem fariĝi advokato, li fariĝis pastro de presbiteriana preĝejo en Wichita (Murdock Avenue Presbyterian Church). En 1907 li transloĝiĝis al Topeko, kie li estis pastro de Oakland Presbyterian Church and First Presbyterian Church. Ekde 1911 li tie organizis skoltajn grupojn. En 1936 li transloĝiĝis al San Antonio (Teksaso).
John H. Fazel unue estis volapukisto, poste ekde 1908 esperantisto. Li estis delegito de UEA en Wichita. Kiel armea pastro en 1917 li instruis Esperanton al oficiroj kaj al simplaj soldatoj. En 1919 li fariĝis reprezentanto de Skolta Esperanto-Ligo en Usono. En 1921 li fondis Topekan Esperanto-Klubon. Li estis direktoro de la Esperanta Societo YPD (kun ĉirkaŭ 1000 anoj), kiu apartenis al EANA. Artikoloj liaj aperis ĉefe en skoltaj gazetoj.
Kun sia edzino Phebe (1846–1928) li havis ses infanojn.
Moskeo Takija
La Moskeo Takija aŭ Moskeo de la Sultano Selim (en araba: التكية السليمانية, en turka: Selimiye Camii aŭ Sultan Selim Camii) estas komplekso de moskeo en Damasko, Sirio, sur la bordo de la Barada rivero. La komplekso estas komponita de granda moskeo en la sudokcidenta flanko de korto, flankigita de unusola linio de arkadaj ĉeloj, kaj kuirejo tra la korto nordokcidente, flankigita de gastejaj konstruaĵoj. La moskeo havas du minaretojn kaj muregojn kiu alternas helajn kaj malhelajn striojn.
Attila Fáj
Attila FÁJ, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fáj Attila estis hungara literaturhistoriisto, profesoro, membro (ekstera en 1998) de Hungara Scienca Akademio.
Moskeo Takija
Ĝi estas unu el la plej gravaj verkoj de la otomana arkitekto Mimar Sinan, fakte de sia lasta etapo, nome de matura epoko.
Attila Fáj
Attila Fáj naskiĝis la  1922 en Budapeŝto. Li mortis en 2013.
(79150) 1992 UR7
(79150) 1992 UR7 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Moskeo Takija
Bildaro
33.5125°N, 36.29139°W
(79150) 1992 UR7
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,197491 astronomia unuo, tie estas 29,544 milionoj da km.
Attila Fáj
Biografio
Attila Fáj doktoriĝis pri filozofio en Universitato de Budapeŝto en 1947, poste li lernis matematikon. Post falo de Hungara revolucio de 1956 li rifuĝis al Italio. En 1957 li komencis instrui logikon kaj komparan literaturon en universitato de Ĝenovo. Liaj artikoloj aperis en hungaraj, italaj kaj germanaj revuoj.
György Kilián
György KILIÁN (1907-1943) estis seruristo, junulara gvidanto de la subtera komunista partio.
Li lernis Esperanton kaj membriĝis al internaciaj Esperanto-organizaĵoj, kiuj estis malpermesitaj en Hungario: Sennacieca Asocio Tutmonda kaj Internacio de Proleta Esperantistaro, partoprenis SAT-kongreson en Lejpcigo, korespondadis i.a. kun bulgaraj esperantistoj, kiujn li vizitis. En 1941 dum veturo li ĝuste atingis Odeson, kiam okazis la germana atako kontraŭ Sovetio, kaj li tuj aliĝis kiel volontulo al la armeo, kaj senspure malaperis en 1943 dum paraŝutista enbataligo oriente de Varsovio.
Prezidanto de Azerbajĝano
Azerbajĝano estas duon-prezidanta respubliko, kun la Prezidanto de Azerbajĝano kiel la Ŝtatestro, kaj Unua Ministro de Azerbajĝano kiel registrarestro. La nuna prezidanto de Azerbajĝano estas Ilham Alijev, kiuj ekregas ekde la 31-a de decembro 2003.
Ocna Dejului
Ocna Dejului [okna deĵuluj] (hungare Désakna germane Salzdorf) estas vilaĝo en Rumanio okcident-sudokcidente de Dej. Administre ĝi apartenas al Dej.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 2693 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 2246 (rumanoj, 19% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1236. En 1427 ĝi estis kamparurbo. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye).
Kilikia abio
La kilikia abio (Abies cilicica) estas specio de konifero en la familio de la pinacoj. Ĝi vegetas en Libano, Sirio, kaj Turkujo.
Vegetativaj karakterizaĵoj
La kilikia abio estas fortkreskanta kvazaŭ konusforma arbo, kiu atingas altecojn de 25 al 30 metroj kaj diametrojn de 75 al 210 centimetroj. La ŝelo estas cindrogriza kaj eke glata. Pli malfrue estiĝas profundaj sulkoj kaj formiĝas skvamaj platoj. La ŝelo de junaj brancetoj estas ruĝece flav-grizaj al oliv-verdaj.
Generaj karakterizaĵoj
La florado okazas en majo. La ruĝ-brunaj, cilidraj strobiloj longas 15 al 30 centimetrojn kaj diametras 4 al 6 centimetrojn. La flugilhavaj, ruĝbrunaj semoj longas 2 centimetrojn. La semoj maturiĝas de septembro al oktobro.
Disvastiĝo
Tiu palearktisa specio troviĝas en Taŭruso, Anti-Taŭruso, Nur-Montaro kaj Lebanono ĉe altitudoj inter 1 000 al 2 100 metroj. En la kreskejo kutimas malseveraj, pluvoriĉaj vintroj kaj sekaj-varmegaj someroj. La specio preferas kalkoŝtonenhavantajn grundojn, sed ĝi vegetas ankaŭ sur grejsaj grundoj se la precipitaĵo estas sufiĉe alta. En Taŭruso ĝi konstituas vastajn unuspeciajn arbarerojn aŭ miksajn arbarerojn kun lebanona cedro (Cedrus libani). En Nur-Montaro troviĝas, je altitudoj super 1 900 metroj, miksaj arbareroj kun orienta fago (Fagus orientalis), kiuj situas en sudaj kaj okcidentaj deklivoj. Aliaj miksaĵoj ekzistas kun stinka junipero (Juniperus foetidissima).
Sistematiko
De Abies cilicica oni diferencigas du subspeciojn :
Arkeologio
En 2009 ĉe Berenice Troglodytica, la egypt-romia haveno ĉe Ruĝa Maro, arkeologoj trovis: "du bulojn de rezino de la kilikia abio, unu pezante proksimume 190 g kaj la alia proksimume 339 g, rekuperitaj el aĵoj de la 1-a jarcento AD en unu el la havenotranĉeoj. Produktitaj en areoj de Granda Sirio kaj Malgranda Azio, tiu rezino kaj ĝia petroloderivaĵo estis utiligita en mumifikado, kiel antisepsaĵo, kiel diurezigilo, por trakti faltojn, forpeli vermojn kaj malhelpi elfalon de la haroj".
Internacia Evoluiga Organizo
Internacia Evoluiga Organizo (International Development Association (IDA), Association internationale de développement) estas internacia financa institucio kiu havigas pruntojn kaj subvenciojn al la plej malriĉaj disvolviĝantaj landoj. La IDA estas membro de la Grupo de la Monda Banko kaj havas sidejon en Vaŝingtono, en Usono. Ĝi estis establita en 1960 por komplementi la jam ekzistintan Internacia Banko por la Rekonstruo kaj Disvolvigo havigante helpon al disvolviĝantaj landoj kiuj suferas pro plej malaltaj malnetaj naciaj enspezoj, pro problemigitaj kreditriskoj, aŭ pro plej malaltaj porpersonaj rentoj. Kune, la Internacia Evoluiga Organizo kaj la Internacia Banko por la Rekonstruo kaj Disvolvigo estas kolektive ĝenerale konataj kiel Monda Banko, ĉar ili sekvas la saman plenuman estrecon kaj funkcias per la sama stabanaro.
Boliarov
Bazaj informoj
Boliarov, hungare Bolyár (bojAr) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Boliarov situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 22 km-ojn.
Historio
En 1910 loĝis en Bolyár 362 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de Lemešany, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Boliarov 573 homoj, (562 slovakoj kaj aliaj).
Mihály Zsámboky
ZSÁMBOKY Mihály (naskita en 1885; mortinta en 1957) estis hungara maŝinisto, fervojista ĉeflaborejestro, sindikata funkciulo kaj esperantisto.
En la urbo Kispest li fondis kaj gvidis Esperanto-grupon, kiun post lia morto oni nomis laŭ li. Li esperantistiĝis en militkaptitejo dum la unua mondmilito, kaj ekde 1918 en Budapeŝto organizis la movadon. En 1947 li fondis Esperanto-fakon en Libera Sindikato de Hungaraj Fervojistoj kaj Ŝipanoj. Li estis Prezidanto (1921-1922, 1923-1924), vicprezidanto (1919, 1925-1927) kaj komitatano (1925) de Hungara Esperantista Societo Laborista, poste komitatano (1947-1950) de Hungarlanda Esperanto-Societo.
4043 Perolof
Nomo
Ĝi estis nomita per la svedaj antaŭnomoj "Per Olof", en honoro de la sveda astronomo Per Olof Lindblad, direktoro de la Observatorio de Stokholmo.
Kastelo de Vincennes
Le Kastelo de Vincennes estas la sidejo de la franca Historia Servo de la Defendo.
Paro Fels
Isidoro (Izraelo, Izak) FELS, doktoro kaj lia edzino Regina estis hebreaj esperantistoj el Lwów. Li estas kuracisto, naskita en 1870, ŝi en 1877. En sia hejmurbo ili laŭvice prezidadis multajn jarojn la Esperanto-Grupon. La infanoj parolis Esperanton antaŭ ol sian gepatran lingvon.
Oßmannstedt
Oßmannstedt estas loĝloko en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko estas parto de la en januaro 2014 novkreita komunumo Ilmtal-Weinstraße. Fine de la jaro 2012 la komunumo havis 1240 loĝantojn.
Konata komunumano estis Ferdinand Gerstung, pastoro kaj abelbredisto.
Nacia Galerio de Skotlando
La galerio estis konstruita fare de William Henry Playfair, kaj estis inaŭgurita en 1859. Ĝi entenas la plej vastan skotlandan kolekton de eŭropaj skulptaĵoj aŭ pentraĵoj, ekde la Renesanco ĝis post-impresionismo. Inter la ekspoziciitaj artistoj, oni povas mencii Paul Gauguin, Diego Velázquez, El Greco, Sandro Botticelli, Paul Cézanne aŭ Claude Monet.
La Tentation de Saint Antoine
La Tentation de Saint Antoine (La Tentado de Sankta Antonio) estas proza poemo de Gustave Flaubert (1849-1856-1870), publikigita en 1874.
Lockheed F-117 Nighthawk
La Lockheed F-117 Nighthawk (F-117) estas Usona kaŝatakaviadilo. F-117 estas unua kaŝaviadilo, kiu estas unua milita kaŝaviadilo en la mondo.
La Tentation de Saint Antoine
Redakta historio
En 1845, lia fratino Caroline Flaubert edziniĝis al kamarado kaj elinfanaĝa amiko de Gustave, Émile Hamard. Li akompanis ilin al nuptoveturo en Italion. En Ĝenovo, li admiris la pentraĵon de Pieter Bruegel la pliaĝa, La Tentado de Sankta Antonio, kiu inspiros al li samnoman rakonton.
Lockheed F-117 Nighthawk
Historio
La projekto de F-117 estis sekrete komencita post la Vjetnama milito. La disvolviĝo de ter-aeraj misiloj kaj radaroj ebligis interkapti plimultajn rapidajn jetmotorajn aviadilojn. Por disvolvigi ĉasaviadilon, kiu eblas eviti interkapton de misilo kaj radaro, La Departemento pri Defendo komencis projekton sub la nomon Negra projekto, kiu estis kunlaborita kun "Skunk Works", la aviadila disvolviga divido de Lockheed. En 1959, Skunk Works disvolviĝis skoltaviadilon SR-71, kiu havis limigitan kaŝan kapablon en alta alteco. En 1975, kun DARPA Skunk Works fabrikis du kaŝaviadilojn, kiu estis nomita kiel "Have Blue". La unua prototipo de F-117, YF-117 flugis en 1981. Usona Aerarmeo oficiale neis la ekziston de F-117 ĝis 1988.
F-117 unue operaciis dum la invado de Panamo. Du F-117 bombis aerdromon Rio Hato. F-117 oficiale debutis en Golfa milito. Dum la milito, F-117 detruis pli ol 1600 celojn. En 1999, dum la operaciado en Jugoslavio, Jugoslava armeo interkaptis F-117. Post la interkapto de F-117, Usona Aerarmeo limitigis flugmision de F-117. En 2003, F-117 partoprenis en Iraka milito.
Post la debuto de Kaŝĉasaviadilo Lockheed Martin F-22 Raptor, USAF planis retirigon de F-117 en 2011, sed por savi buĝeton kaj aĉeti F-22, en 2006 USAF decidis retirgon de F-117 en 2008. F-22 sukcedis misiojn de F-117.
La Tentation de Saint Antoine
Resumo
Interesita ekde 1835 de tiu temo kiun jam pritraktis la Kaino de Byron kaj la Faust de Goethe, Flaubert verkis tri versiojn de tiu longa poemo kie la ermito de Tebaido dialogas kun sinsekvaj aperoj. Sankta Antonio rememoras sian pasinton, la diablajn tentadojn: voluptamo, povo ktp, krom la apero de lia disĉiplo, Hilariono, kiu prezentas la li ĉiajn diojn, kredojn, ritojn, ktp, sen forgesi la kontraŭdirojn de la Biblio.
8072 Yojikondo
8072 Yojikondo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge (tiam konata sub la nomo de "Stacio Agassiz de la Observatorio de la Universitato Harvard") en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japan-devena usona astrofizikisto Yoji Kondo. Li estris astrofizikan laboratorion dum la misio Apollo, direktis la Observatorion IUE kaj estis speciala konsilisto de la NASA. Li estis dum tempo prezidento de la divido 5 de la IAU kaj de la Komisionoj 42 kaj 44. Li ankaŭ verkis romanojn de sciencfikcio kaj estis instristo pri luktoarto.
Suda giganta petrelo
La Suda giganta petrelo (Macronectes giganteus), konata ankaŭ kiel Antarkta giganta petrelo, Giganta fulmaro, aŭ Haladzulo, estas granda marbirdo de la sudaj oceanoj. Ties distribuado ege koincidas kun la simila Norda giganta petrelo, kvankam ĝi ĝenerale estas centrata iome pli sude. Plenkreskuloj de la du specioj povas esti separataj laŭ la koloro de ties bekopinto: nome verdeca ĉe la Suda kaj ruĝeca ĉe la Norda.
Taksonomio
La Suda giganta petrelo estas unu el du membroj de la genro Macronectes, kiu siavice, kun aliaj 14 genroj, komponas la familion de Procelariedoj. Macronectes estas aludata ankaŭ kiel gigantaj petreloj, kaj kun la genro Fulmarus, la Kaba petrelo, la Antarkta petrelo, kaj la Neĝopetrelo formas subfamilion ene de la pli grandan taksonon de la familio.
La Suda giganta petrelo estis unuafoje priskribita kiel Macronectes giganteus de Johann Friedrich Gmelin, en 1789, baze sur specimeno el Insulo Estados ĉe Fuegio.
Etimologio
Macronectes giganteus devenas el makros nome greka vorto signife longa aŭ granda kaj nēktēs signife naĝanto, kaj giganteus el la latina por giganta. Suda giganta petrelo ekas per suda aluda al la fakto ke ties habitato estas pli suda ol tiu de ĝia partnero la Norda giganta petrelo, kaj petrelo devenas el Sankta Petro kaj el la historio de lia piedirado surakva, kiu aludas al la ia kurado surakva de la birdospecio por ekflugado. Ili estas nomataj ankaŭ fulmaro, kiu devenas el full nome malnovnordlanda vorto signifanta freneza, kaj mar signifanta mevo. Tiuj similas iome al mevoj kaj kapablas kraĉi haladzaĵon al predantoj.
Aspekto
Tiu petrelo estas la plej granda el la Procelariedoj nome 86 al 99 cm kun enverguro de 185 al 205 cm. La masklo pezas proksimume 5 kg kaj la ino 3 al 8 kg. Ili havas tre grandan bekon, kun verdeca pinto kaj grizbrunecajn krurojn. Estas du diferencaj morfoj, el kiuj la malhela similas al la Norda giganta petrelo, kaj la plej distinga estas hela morfo. Ĉe la malhela morfo la supra brusto, kapo kaj kolo estas helaj kaj la resto de ties plumaro estas makulecbruna. La antaŭa bordo de ties flugiloj estas pli hela same kiel la bazo de la internaj unuarangaj en la subaĵo. La hela morfo estas pli rara kaj tre distinga kun nur iomaj nigraj makuletoj sed la resto blankeca. Kiam junulo, la malhela morfo estas pli malhelbruneca kaj paliĝas pro aĝo. Ambaŭ gigantaj petreloj havas krurojn kiuj estas tre fortaj kaj tiele povas moviĝi surtere sufiĉe efike. Fine, dumfluge tiu specio havas iome ĝibecan aspekton.
Kiel membroj de la Procelarioformaj, ili kunhavas kelkajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko, kvankam la naztruoj ĉe la albatrosoj estas flanke de la beko. La bekoj de la Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ ĉe tio ke ili disiĝas en 7 al 9 kornecaj platoj. Ili produktas stomakoleon faritan el vaksecaj esteroj kaj trigliceridoj kiuj stokiĝas en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj same kiel energiriĉa manĝofonto por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj. Fine ili havas ankaŭ salglandojn kiuj situiĝas ĉe la naza trapasejo kaj helpas al sensaligo de ties korpoj, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ili elpelas la salan solvaĵon tra sia nazo.
Reproduktado
La Suda giganta petrelo atingas seksan maturiĝon ĉe ses aŭ sep jaroj de aĝo; tamen la averaĝa aĝo de unua reproduktado estas dek jaroj. Ties reprodukta sezono ekas en oktobro. Ties nesto estas amaso de musko, herbo, kaj ŝtonoj kun depresio centre kaj situanta sur nuda aŭ herbeca grundo. Ili formas izolajn koloniojn escepte en la Falklandoj kie la kolonioj estas multe pli grandaj. La ino demetas ununuran ovon kiu estas kovata dum 55–66 tagoj. Kiam eloviĝas la blanka ido, tiu estos ankoraŭ kovata dum 2 al 3 semajnoj kaj elnestiĝo okazas post 104–132 tagoj.
Manĝo
Tiu petrelo manĝas krilon, kalmarojn, kaj tripaĵojn en akvoj de marbordoj kaj pelagaj, kaj malkiel plej aliaj Procelarioformaj, tiu birdospecio manĝas ankaŭ kadavraĵojn kaj eĉ atakas pli malgrandajn marbirdojn. La maskloj forpelas inojn for el la kadavraĵoj kiujn ili estas manĝantaj.
Teritorio kaj habitato
La teritorio de tiu birdo estas tre granda el Antarkto al la subtropikoj de Ĉilio, Afriko, kaj Aŭstralio, kaj havas loĝan teritorion de 36,000,000 km². Ili reproduktiĝas sur nombraj insuloj tra la sudaj oceanoj. La insuloj kun pli grandaj populacioj estas la Malvinoj, Suda Georgio, Sudaj Orkadoj, Insulo Estados, Sudaj Ŝetlandaj, Insulo Herdo, Makvora Insulo, Princ-Eduardaj Insuloj, kaj Krozetoj. La aliaj lokoj kun malgrandaj populacioj estas la Kergelenoj, Gough, Tristan da Cunha, Diego Ramirez, Insulo Noir same kiel kvar lokoj en la kontinento Antarkto, kiaj ĉe Adelilando, kaj malgrandaj insuloj ĉe la marbordo de Argentino ĉe Ĉubuta provinco. La kolonioj estas vizitataj la tutan jaron.
Konservado
2009 estis bona jaro por tiu specioj ĉar ĝi estis suprengradita al statuso Malplej Zorgiga el Preskaŭ Minacata, fare de IUCN. Tiu subgradado ne estas tiom optimisma ĉar ĝi ne rilatas tiom multe al rekupero de populacio, sed al pli klara bildo kaj pli precizaj censoj. Ĝenerala populacitendenco montris ke en la 1980-aj jaroj estis 38,000 paroj kiuj falis al 31,000 fine de la 1990-aj jaroj kaj iris al la nunaj 46,800. La Falklandoj kaj plej el la Suda Georgio montris pliiĝojn el la 1980-aj jaroj al nuno. Adelilando montras drastan malpliiĝon al 10—15 paroj el 80 paroj en la 1980-aj jaroj. La oficiala 10/3 generacitendenco estis listita de BirdLife International je malpliiĝo de 1%—9%, sed oni asertis, ke temas pri konservativa nombro. Oni ĉirkaŭkalkulas por plej bona kazo pliiĝon de 17% kaj plej malbona kazo malpliiĝon de 7.2%.
Ĉefaj minacoj al la bonfarto de tiu specio estas la tipaj akcidentaj mortoj kaŭzita de multhokado same kiel pro trenreta fiŝkaptado ĉe la Falklandoj. Inter 2,000 kaj 4,000 estis mortigitaj en 1997—1998 pro kontraŭleĝa multhokado. Malpliiĝis ankaŭ la nombroj de Suda marelefanto, kiu estas grava manĝofonto kiel kadavraĵo. Ankaŭ homa ĝenado malbone efikis super tiu birdo.
Por helpi ĉe tiu birdospecio la kontinuan survivadon ĝi estis lokita en la Apendico II CMS de la Konvencio de Bonn kaj en la Anekso I ACAP de la Traktaĵo pri Konservado de Albatrosoj kaj Petreloj. Multaj el la insuloj kie ili reproduktiĝas estas naturrezervejoj, kaj la Insulo Gough kaj la Makvora Insulo estas Monda heredaĵo de Unesko. Oni faras monitoran kontroladon en Suda Georgio, Marion, Krozetoj, Adelilando, kaj Makvora Insulo. La insulo Gough havis 2 censojn en la lasta jardeko.
Oni proponis kontinuan monitoradon kaj enketojn ĉe la ĉefaj reproduktejoj, same kiel reserĉadon ĉe ties movoj kaj migrado.
National Film Registry
National Film Registry, tradukebla kiel "Nacia Filmregistro", estas kolekto de kelkaj usonaj filmoj fare de la institucio National Film Preservation Board, cele al la konservado de la plej notindaj verkoj. Tiu institucio estis fondita en 1988.
La National Film Registry registras kaj konservas ĝis 25 filmoj ĉiujare, kiuj estas "kulture, historie aŭ estetike signifaj filmoj".
Alameda del Valle
Alameda del Valle estas municipio de la Madrida Regiono en Hispanio, apartenanta al la komarko Norda Montaro. Fine de en la komunumo vivis. Ĝi etendiĝas sur areo de 25,01 kvadrataj kilometroj, je 92 kilometroj de la ĉefurbo Madrido.
Alameda del Valle signifas en la hispana "Poplaro de la valo", nome tiu pejzaĝo estas karaktera (vidu la suban foton).
Operaco Downfall
Operaco Downfall estis la proponita plano de Aliancanoj por la invado de Japanio je la fino de la Dua Mondmilito. La planita operaco estis nuligita kiam Japanio kapitulacis post la Atoma bombado de Hiroŝima kaj Nagasaki, la soveta militdeklaro al Japnaio, kaj la soveta invado de Manĉurio. La operaco havis du partojn: Operaco Olympic kaj Operaco Coronet. Startonta en novembro 1945, la Operaco Olympic intencus konkeri la sudan trionon de la plej suda insulo de Japanio, nome Kjuŝuo, kiu kun la ĵus konkerita insulo Okinavo estus uzota kiel stacia areo. Poste, en la printempo 1946, Operaco Coronet estis la planita invado de la Kantoa Ebenaĵo, ĉe Tokio, en la japana insulo Honŝuo. Aerbazoj de Kjuŝuo kaptitaj en la Operaco Olympic permesus ter-bazitajn aerhelpon por la Operaco Coronet. Se Downfall estus okazinta, ĝi estus estinta la plej granda amfibia operaco en la historio.
La geografio de Japanio faris tiun invadplanon tre evidenta ankaŭ por japanoj; ili povis akurate antaŭvidi la aliancanajn invadplanojn kaj alĝustigi siajn defendoplanon, nome Operaco Ketsugō. La japanoj planis defendon de Kjuŝuo, per ĉiuj rimedoj lasante malmulton en rezervo por ajnaj postaj defendoperacoj. Mort-antaŭvidoj variis amplekse, sed estis tre altaj. Depende el la grado laŭ kiu la japanaj civiluloj estus rezistantaj la invadon, ĉirkaŭkalkuloj atingis milionojn por mortoj de Aliancanoj.
Matrice
Matrice estas komunumo de Italio.
MSI
MSI povas rilati al:
Sentinelo
Sentinelo estas:
Fraptono
La fraptono aŭ batotono estas subjektiva impreso de tonalto kaj nomas la tonalton de sonorilo. La fraptono estas tono ne fizike mezurebla, sed ĝin formas la homa aŭdsento virtuale el la kunsonado de la partotonoj de la sonorilo, kiuj analogas al la suprotona vico (mankanta bazotono). El tio originas la nomo nomtono.
Luterana preĝejo (Rákoskeresztúr)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Rákosmente, en loĝkvartalo Rákoskeresztúr.
Historio
Depost dominado de turkoj alvenis germanoj, slovakoj kaj hungaroj, ofte ankaŭ luteranoj. Ili frekventis mesojn en la lernejo, la trilingvaj mesoj okazis ĝis fino de la 2-a mondmilito. La unua baroka luterana preĝejo ekfunkciis en 1800, post 2 jaroj ĝi estis pligrandigita kaj tiam oni konstruis la turon. La pli nova preĝejo estis konstruita dum la 2-a mondomilito en alia loko. La malnova preĝejo malkonstruiĝis en 1945, sed la orgeno, sonoriloj kaj la altara bildo venis al la nova preĝejo. En 1970 orgeno alvenis el la Luterana preĝejo (Belváros).
Konstruaĵo
La novrenesanca preĝejo situas sola, la fasado estas simetria. Meze altiĝas kvadrata turo, flanke po unu malaltaj turoj. La ĉefenirejo estas alirebla post iom da ŝtupoj, en la kutima loko fenestrorozo estas videbla. Aliaj enirejoj estas ankaŭ ĉe la flankaj rondaj turoj. La navo konsistas el ĉefnavo kaj po unu flankonavoj, do ĝi imitas la bazilikan sistemon.
Sub la preĝejo tombejo pri urnoj funkcias.
Viktor But
Viktor Anatoljeviĉ But (ruse: Виктор Анатольевич Бут), naskiĝis la 13-an de januaro 1967 en Duŝanbeo, Taĝika SSR, Sovetunio) estas rusia aertransportisto, armilkomercisto kaj iama oficiro en la soveta aerarmeo, interpretisto kaj esperantisto. kiun Usono kondamnis al 25 jaroj de malliberejo, sed kiu estis liberigita en kaptitinterŝanĝo en decembro 2022. La interŝanĝo, aranĝita inter Usono kaj Rusio, okazis en la flughaveno de Abu Dhabi. En la okcidenta gazetaro, Viktor But estas nomata la "rusa armilbarono", "mastro de la ĉielo", "baptopatro de la rusa mafio", "sekreta agento de la KGB" kaj "komercisto de morto". Necesis preskaŭ dek jaroj por usonaj oficialuloj por kapti la rusan ŝtatanon, kaj preskaŭ tri pliajn jarojn por kondamni lin.  But ne estis rekte akuzita pro armilkontrabandado en Afriko, kie li malobservis UN-armilembargojn kaj militestrojn. Supoze, miloj da civiluloj en Angolo, Burundo, Centr-Afrika Respubliko, Demokratia Respubliko Kongo, Liberio, Sudano, Sieraleono kaj kelkaj aliaj landoj estis vunditaj kaj mortigitaj per armiloj liveritaj de But.
Frua vivo
Viktor But studis en la angla speciala lernejo en Duŝanbe ĝis la kvara klaso. Tiam la familio transloĝiĝis al la vilaĝo Leninskij, studis en la mezlernejo n-ro 1, nomita laŭ Aleksandr Puŝkin.
De frua aĝo li montris grandan kapablon en lernado de lingvoj. En la lernejo li plej bone sciis la anglan, en mezlernejo li mem studis la germanan kaj Esperanton. Viktor But estis ankaŭ la sekretario de la junulara organizo Komsomolo de la lernejo. Post la lernejo, Viktor But kandidatiĝis al la Moskva Ŝtata Instituto pri Internaciaj Rilatoj (MGIMO). En 1985 li estis dungita en la armeo, poste li eniris la Militan Instituton de Fremdaj Lingvoj en Moskvo (nun la Milita Universitato de la Ministerio pri Defendo, VUMO, 1987). Li iris al Afriko en 1992, oficiante dum du jaroj en Mozambiko kiel parto de la sovetia aerarmeo kaj kiel armea interpretisto en Angolo.
Poligloto kaj esperantisto
Viktor But estis ankaŭ esperantisto dum lia junaĝo. Li lernis Esperanton kiam li estis 12-jara. Li estas poligloto, ĉar krom la taĝika, sia denaska lingvo, li lernis la anglan; germanan, francan, portugalan, persan, darian, zuluan, kosan, iujn nociojn de la taja kaj sanskrito , de kiuj la plej grandan parton li lernis en la malliberejo. Li estas ankaŭ vegetarano.
Armilkomerco
En la postsovetia periodo la armilaro de la sovetia armeo iĝis varo vendebla. Tio inspiris But al eksportado de tiu varo laŭ la principoj de liberaj merkato kaj konkurenco profite al sia familio, kiel faras nombro de ŝtatoj en la mondo. Tiutempe, But kaj liaj partneroj establis komunajn entreprenojn kun lokaj aerĉartaj kompanioj, same kiel transportentreprenojn.
En 1995, But fondis la Trans Aviation Network Group en Oostendo, Belgio. La firmao liveris armilojn al la Islama Ŝtato de Afganio, sed tiu rilato finiĝis kiam Daesh tie estis forigita. En 1997 gazetraportoj malkaŝis liajn ombrajn negocojn, instigante belgajn aŭtoritatojn fari esploron.