cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ferenc Saárossy-Kapeller
Biografio
Ferenc Saárossy-Kapeller frekventis gimnaziojn en Eperjes, Nagyvárad kaj Eger, poste li studis juron en Reĝa Jura Akademio (Kassa) (1871-1873), agronomion en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) (1873–1874). En 1875 kaj 1876 li estis eksterlande, kie iomete frekventis kelkajn lernejojn kaj studvojaĝis en okcidenta Eŭropo. Hejmenveninta li havis postenon en ministerio. En 1902 li ricevis la rangon ministeria konsilisto. Inter 1904-1910 li estis muzeestro. Libertempe li estis abelbredisto, dum la ministeria laboro li ofte okupiĝis pri abelaj problemoj. Li havis edzinon.
Gigeso
Gigeso (helene Γύγης, en la akada lingvo Guggu) estis en la antikva epoko lidia reĝo (proksimume 680 - 644 a.Kr), kiu fondis dinastion de Mermnidoj en Sardeso. Gigeso estas duone mita figuro de la antikva epoko, sed tiutempaj asiriaj fontoj atestas lian ekziston.
Internacia stilo (arkitekturo)
La Internacia stilo estas la nomo de grava arkitektura stilo kiu aperis en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj, nome la formigaj jardekoj de moderna arkitekturo, kiel unuafoje estis difinita de la usonanoj Henry-Russell Hitchcock kaj Philip Johnson en 1932, kun emfazo pli al arkitekturaj stilo, formo kaj estetiko ol al la sociaj aspektoj de la moderna movado kiel emfazite en Eŭropo.
Gigeso
Legendoj
Kiamaniere Gigeso venis al potenco ne estas precize konate. Historietoj pri tio tradicias antikvaj verkistoj en tri diversaj versioj, el kiuj du apartenas en mitoj. Laŭ Filostrato Gigeso havis sorĉistan ringon, helpe de kiu delogis edzinon de tiea reĝo, seniĝis de la reĝo kaj mem uzurpis la tronon.
Internacia stilo (arkitekturo)
La termino "International Style" unuafoje estis uzata en ekspozicio de 1932 zorgita de Hitchcock kaj Johnson, nome Modern Architecture: International Exhibition, kiu deklaris kaj markis la arkitekturon de la komenco de la 20a jarcento kiel "International Style".
La plej oftaj komunaj karakteroj de la konstruaĵoj de la International Style estas la jenaj: i. rektaliniaj formoj; ii. lumaj, firmaj ebenaj surfacoj kiuj estis komplete eligitaj el aplikita ornamado; iii. malfermaj internaj spacoj; iv. vida pezeca kvalito atingita pere de la uzado de kantilevro. Vitro kaj stalo, kombine kun kutime malpli videbla plifortigita cemento, estas la karakteraj materialoj de konstruado.
Gigeso
Legendoj
La plej vastigita versio de la historieto baziĝas sur kelkaj mencioj de Platono kaj ankaŭ sur kelkaj informoj de Lukiano kaj Cicerono. Laŭ tiu ĉi versio estis Gigeso paŝtisto, servanta ĉe lidia reĝo Kandaŭlo. En groto li trovis ringon, kiun li surmetis, kaj hazarde turninte ĝin, li surprize fariĝis nevidebla. Tion li eluzadis. Batalis kontraŭ malvirtecoj, atestis kontraŭ mensogantoj kaj fraŭdistoj kaj preventis malbonon. Pro tiuj ĉi faroj la reĝo Kandaŭlo nomis lin sia unua servanto. Post perforta forigo de Kandaŭlo fare de estro de lia reĝa gardistaro, Gigeso fariĝis kunreganto de la reĝino kaj pli malfrue ankaŭ ŝia edzo.
Internacia stilo (arkitekturo)
La internacia stilo estis tre influita de la Bauhaus, skolo pri Dezajno kaj Arkitekturo, kiu funkciis en Dessau, Germanio, (Bauhaus Dessau) kaj multaj el ĝiaj studentoj kaj prelegantoj projektis laŭ la internacia stilo. Pro tio oni ofte nomas la internacian stilon "Bauhaus-stilo".
La patroj de la internacia stilo estas la arkitektoj Walter Gropius, Ludwig Miss van der Rohe kaj Le Corbusier (eĉ ke Le Corbusier ne rilatas al la skolo Bauhaus). La libro de Adolf Loos, "Ornamo kaj Krimo" havis grandan influon sur ĉi tiuj arkitektoj kaj la disvolviĝo de la stilo. Ankaŭ la ideoj de La Corbusier pri "la domo kiel viva maŝino" kaj la funkciisma aliro kaj minimumismaj ideoj de fraŭlino ankaŭ kontribuis al lia disvolviĝo.
Gigeso
Versio de Herodoto
La plej racionalan version de Gigesa surtroniĝo prezentas patro de la historio Herodoto. Laŭ li estis Gigeso, filo de Daskilo, soldato de la reĝa gardistaro, ne nur sensignifa. Rilatoj de la reĝo Kandaŭlo al li estis sufiĉe konfidaj. La reĝo kun li parolis pri la plej gravaj aferoj kaj ofte ili interparolis ankaŭ pri virinoj, eĉ pri la reĝino. La reĝo asertis, ke lia edzino estas la plej bela el ĉiuj kaj Gigeso konsentis. Kandaŭlo kontraŭdiris, ke li nur ripetas liajn vortojn kaj estus bone, se li pri tio mem konvinkiĝu. Pro tio li aranĝis por Gigeso eblon ekvidi ŝin vespere en la dormejo nuda. La reĝino malkovris tion kaj konsideris la agon sia malhonorigo. Laŭ ŝi Gigeso devis elekti: aŭ li mem pagos per sia vivo aŭ mortos la reĝo. Gigeso elektis la duan eblecon. Murdis la reĝon kaj mem fariĝis lidia reĝo.
Vargem Bonita
Vargem Bonita (prononco: varĵbonita, oficiale Município de Vargem Bonita) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Oeste de Minas (do "Okcidento de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Piumhi. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun São Roque de Minas, São João Batista do Glória, Piumhi kaj Capitólio.
Gigeso
Regado
Historia Gigeso regis en la unua duono de la 7-a jarcento a.Kr. Eblas, ke helpe de la edzino de la lasta reĝo el familiaro de Heraklidoj li fakte venis al la potenco, kiel priskribas Herodoto. La vero verŝajne estos malkovrita neniam. Laŭ la konservitaj raportoj temis pri energia kaj celkonscia reganto. Lidion kaj ĝian ĉefurbon Sardeson venigis al prospero. En la jaro 679 a.Kr. li venkis cimerojn kaj poste sian atenton turnis al la heleniaj urboj sur okcidentaj bordoj de la Malgranda Azio. La urboj Mileto kaj Smirno sukcese defendis sin, sed la urbo Kolofono estis konkerita. Kun la nova egiptia reganto Psametik la 1-a Gigeso kontraktis, ke li milite helpos al egiptianoj kontraŭ Asirio. Sed sian rilaton al la asirianoj li devis ŝanĝi. Okaze de nova atako de cimeroj li petis la reĝon Aŝurbanipalon (668 – 627 a.Kr.) pri helpo kaj ricevis ĝin. Tamen la bataloj por Lidio ne estis sukcesaj. Cimeroj estrataj de Ligdamo, venkis la lidian armeon kaj Gigeso estis mortigita. Asirio fine cimerojn venkis.
Vargem Bonita
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Gigeso
Regado
Gigesa sekvanto fariĝis lia filo Ardiso la 2-a, ĝenerale malmulte konata reĝo. Gigeso estas entombigita en valo de la rivero Gedizo en reĝa sepultejo Bin Tepe. En tempo de lia regado, proksimume ĉirkaŭ la jaro 660 a.Kr., oni komencis stampi la unuajn monerojn en la mondo.
Santa Catarina Lachatao
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 642 indiĝenoj. El tiuj 580 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 580 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Grupo Bloomsbury
La Grupo Bloomsbury estis influa grupo de asociataj anglaj verkistoj, intelektuloj, filozofoj kaj artistoj, kies plej bone konataj membroj el kiu inkludis Virginia Woolf, John Maynard Keynes, E. M. Forster kaj Lytton Strachey. Tiu izolita kolektivo de amikoj kaj parencoj loĝis, laboris aŭ studis kune ĉe Bloomsbury, Londono, dum la unua duono de la 20a jarcento. Laŭ Ian Ousby, "kvankam ties membroj malakceptis esti grupo en ajna formala senco, ili estis unuigitaj per daŭra kredo pri graveco de la artoj". Iliaj verkoj kaj opinioj havis gravan influon al la literaturo, estetiko, kritikaro, kaj ekonomiko same kiel al modernaj sintenoj al feminismo, pacismo, kaj al sekseco.
Hölstein
Pri la komunumo
Hölstein estas komunumo en la distrikto Waldenburg en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 2333 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Mejicanos
Mejicanos [meĥikanos] estas urbego, antaŭurbo kaj komunumo en meza parto de Salvadoro en Departemento San-Salvadoro. Ĝi apartenas al urbaro de San-Salvadoro. Mejicanos signifas en la hispana loka lingvo Meksikanoj.
Hölstein
Geografio
Hölstein situas en la Frenke- aŭ Waldenburgertal meze inter la kantonĉefurbo Liestal kaj la distriktĉefurbeto Waldenburg. Tra la komunumo fluas la rivero Antaŭa Frenke, kiu en Bubendorf kun Malantaŭa Frenke kuniĝas al Frenke.
Mejicanos
Geografio
Mejicanos situas sur altebenaĵo en meza parto de la lando kontaktiĝanta kun la ĉefurbo San-Salvadoro. La antaŭurbo situas 4 km de la urbomezo de San-Salvadoro, 7 km, 4 km de Soyapango.
Hölstein
Najbaraj komunumoj
Hölstein limas al Bennwil, Bubendorf, Diegten, Lampenberg, Niederdorf, Ramlinsburg, Tenniken kaj Zunzgen.
Mejicanos
Historio
Kiam la hispanaj konkerantoj alvenis en la nuna Salvadoro en 1524, tiam alvenis ankaŭ meksikaj indianoj por helpi la koloniadon. La loknomo Mejicanos aperis en 1573, "Nuestra Señora de la Asunción Mexicanos" en 1740, denove Mejicanos en 1770, Mexicanos en 1807. En 1824 la komunumo jam apartenis al la jam sendependa ŝtato. Mejicanos ricevis la statuson vilaĝo en 1888, urbo en 1948. Ĝi estas precipe komerca urbo kun merkato kun iom da industrio. Multaj el la legomoj haveblaj en la loka merkato estas produktitaj en la ĉirkaŭaj vilaĝoj.
Trafiko
Mejicanos havas gravajn trairajn vojojn inter la ĉefurbo kaj la norda parto de la lando. En la urbo mem aŭtobusoj trafikas.
Plogoff
Plogoff estas komunumo de departemento Finistère, fine de Kabo Sizun (kantono de Pont-Croix) en regiono Bretonio, en Francio. Plogoff estas najbara de Primelin kaj de Cléden-Cap-Sizun.
Hölstein
Trafiko
En kelkminuta veturdistanco en Dietgen troviĝas la plej proksima alveturo al la nacia aŭtoŝoseo A2.
Historio
La unua dokumenta mencio de Hölstein datiĝas el la jaro 1101 kiel Hulestein.
Hölstein regule fariĝis viktimo de grandaj inundoj, nome en la jaroj 1629, 1830, 1924 kaj 1926.
En la regiono Stutz estis malkovritaj restaĵoj el la neolitiko kaj en Hinterbohl mozaiko el la romia epoko.
Ek de la 10-a jarcento la Monaĥejo Payerne posedis en Höstein monaĥejan bienon, kiu servis kiel gastejo. Ek de la 12-a jarcento ankaŭ la bazela Monaĥejo Sankt-Alban disponis pri posedaĵoj en la vilaĝo. En la 13-a jarcento la Monaĥejo Payerne transdonis sian bienojn al la Grafoj de Eptingen kiel servuto. Dum la bieno en la jaro 1370 fariĝis posedaĵoj de Herrmann von Wildenstein kaj Günther von Eptingen, la vilaĝon akiris la bazela familio Rot, kio kaŭzis multjaran kverelon inter la du familioj, en kiu finvenkis en la jaro 1383 la familio Eptingen. En la 2-a duono de la 15-a jarcento vilaĝo kaj bieno, kiuj intertempe kunkreskis, fariĝis bazela posedaĵo kaj parto de la distrikto Waldenburg. En la jaro 1832 Hölstein aliĝis al la movado por la liberigo de la urbo Bazelo kaj aliĝis en la jaro 1833 al la nove fondita Kantono Bazelo Kampara en ties distrikto Waldenburg.
Santa Mariana
Santa Mariana estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 12.437 loĝantojn en 2010.
Roger Federer
Dum sia kariero li venkis en 1198 ludoj, akiris 101 titolojn, el kiuj 20 en Grand Slam-turniro, 28 en konkuro ATP Masters Series, 6 en Pokalo de la Majstroj (Tennis Masters Cup).
Li venkis sesfoje en Wimbledon (2003-2007, 2009, 2012, 2017) unu post la alia, tiel atingis la rekordon de Björn Borg. Li venkis en la US Open kvinfoje (2004-2008), kvinfoje en la Australian Open (2004, 2006, 2007, 2010, 2017, 2018). Li ludis en la finalo de Roland Garros (2006, 2007, 2008, 2011) kaj venkis en 2009. La jaro 2010 estis tre malbona por li, ĉar li perdis la 1-an lokon en la tutmonda listo. Kelkaj ĵurnalistoj opiniis, ke li estis ĉe la fino de sia kariero. Tamen tio montriĝis nevera. Li estas la plej bona tenisludisto de la mondo kaj de ĉiuj tempoj.
En la Someraj Olimpikoj 2008 en la duobla ludo kune kun Stanislas Wawrinka li akiris la oran medalon.
La patrino de Roger Federer devenas el Sud-Afriko. Tien iris Roger kiel infano, ne nur por viziti parkojn kun bestoj, sed ankaŭ por vidi ĉiujn kvartalojn de grandaj urboj. Pro tio li konas malriĉecon kaj kontribuas per sia Fondaĵo al konstruado de lernejoj por stratinfanoj. http://www.rogerfedererfoundation.org/en/home/
Herobaritono
Kiel herobaritono oni nomas specon de baritono. La herobaritono havas pli „pezan“ kaj volumenan voĉon ol siaj registroparenculoj, li kantas en la drama fako. Volumeno kaj portkapablo karakterizas lian voĉon, kiu plej proksime similas la karakterbaritonon ankaŭ pro la prezentado de maturaj, masklaj roloj.
Herobaritono krome estas nomo por voĉfako, en kiu estas kunigitaj la rilataj opero- kaj oratoriopartioj. Ekzemploj por tio estas:
Sindromo de Gerstmann-Sträussler-Scheinker
La sindromo GSS estas treege malofta, kutime familia malsano, je kiu malsaniĝas pacientoj inter la tria kaj la sepa jardeko de sia vivo. La ekzakta ofteco de GSS estas nekonata sed estas taksata je 1 ĝis 10 inter 100 milionoj da homoj. Ŝajne, certe genetika ŝanĝo estas havenda por la akiro de la malsano.
Olga Syahputra
Yoga Syahputra (naskiĝis en Ĝakarto, Indonezio, mortis  en Singapuro) estis indonezia aktoro. Li estis ankaŭ tre amuze komika en siaj filmoj. Olga ankaŭ elstaris kiel komika en siaj ludoj de virinecaj masklaj roluloj.
Albrechtice
… aŭ partoj de municipoj:
NGC 2650
NGC 2650 (aliaj indikoj — UGC 4603, MCG 12-9-20, ZWG 332.18, PGC 24817) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Lando de Nigra Perigordo
La lando de Nigra Perigordo estas strukturo, kiu arigas francajn lokajn kolektivumojn situanta en Akvitanio, sudoriente de departemento Dordogne.
NGC 2650
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lando de Nigra Perigordo
Prezento
Ĝi enhavas la tutan arondismenton de Sarlat-la-Canéda al kiu aldoniĝas la kantono Thenon kaj la kantono Hautefort, kiuj situas en la arondismento Périgueux.
Nigra Perigordo estas la nomo de malnova natura regiono de Francio ankaŭ nomita "Sarladais" (esperantlingve "Sarlatio"). Kun parto de la akvokolektejo de rivero Brive, kiu borderas ĝin norde, ĝi estas nun, unu el la kvar turismaj nomoj de Perigordo, kun Blanka Perigordo, Purpura Perigordo kaj Verda Perigordo.
Situanta oriente kaj sudoriente de departemento Dordogne, ĝia nomo venas de la vastaj arbaroj el ileksokverkoj tre malhelaj kaj ne de la trufo.
Irajuba
Irajuba estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 7.002 loĝantojn en 2010.
Lando de Nigra Perigordo
Prezento
Kampara regiono inter la akvitaniaj ebenaĵoj, la altebenaĵoj de Quercy kaj la sudokcidenta parto de Limoĝio, la nuna Nigra Perigordo centriĝas ĉirkaŭ la valoj de riveroj Dordogne kaj Vézère. La ĉefaj urbaj polusoj estas Sarlat-la-Canéda (subprefektejo) (9,432 loĝantoj en 2006), kaj Terrasson-Lavilledieu (6,236 loĝantoj kaj pli ol 11,000 por la urba unuo).
Maurice Seynaeve
Maurice SEYNAEVE (naskiĝis la en Ieper, mortis la  en Elsene) estis belga Esperanto-pioniro, kunfondinto de Belga Ligo Esperantista (BLE) kaj membro de la Lingva Komitato de 1905.
Seynaeve studis en la universitato de Gento, kie li kunfondis Studentan Esperanto-Grupon en majo 1903. Ankoraŭ kiel studento, li fariĝis administranto kaj en 1905 direktoro de la monata Esperanto-gazeto Belga Sonorilo, fondita en septembro 1902 de Charles Lemaire. Kiel ano de la statuta komisiono, li kontribuis al la fondo de BLE en julio 1905 kaj fariĝis ĝia komitatano, poste ĝia ĝenerala sekretario. En la sekva aŭgusto li estis nomumita de Zamenhof membro de la unua (ĝis 1906 ankoraŭ provizora) Lingva Komitato (LK).
En 1904 Seynaeve ricevis diplomon de Doktoro de Medicino kaj ekloĝis en Heule (apud Kortrijk). Jos Jamin el Bruselo transprenis de Seynaeve la administracion de Belga Sonorilo. Estas neklare kiu dum la jaroj 1904-1906 reale respondecis pri la revuo. En numero de majo 1906 aperis komuniko laŭ kiu "D-ro Seynaeve ne povos, pro persona laboro, iel ajn okupi sin pri nia gazeto". Samtempe aperis lia nova adreso: Rue du Palais 51, Verviers. Je tiu sama adreso li estis menciita en Tutmonda Jarlibro Esperantista 1910. En tiu periodo li edziĝis kun Julienne Florentine Armance HOUSMAN (1885-1963) el Verviers. Tamen, laŭ la sama maja numero de Belga Sonorilo, li akceptis fondi grupon en Kortrijk, post kurso donita de L. Blanjean en la tiea Popola Universitato.
Poste ne plu troveblas mencioj de lia aktiveco en Belga Sonorilo kaj ties sekvanto Belga Esperantisto. Laŭ letero en la eksa Esperanto-Fondaĵo Cesar Vanbiervliet de Gerard Debrouwere al Henri Sielens (27 marto 1974) li transiris al Ido.
Internacia Flughaveno Ellinikon
La Internacia Flughaveno Ellinikon, foje literumita ankaŭ Hellinikon (en greka: Ελληνικόν) estis la internacia flughaveno de Ateno, Grekio, dum sesdek jaroj ĝis 2001, kiam ĝi estis anstataŭata de la nova Atena Internacia Flughaveno "Eleftherios Venizelos". La grundo de la flughaveno situas 7 kilometrojn sude de Ateno, kaj ĝuste okcidente de Glifada. Ĝi ricevis nomon laŭ la vilaĝo Elliniko (Elleniko), nune ĉeurbo de Ateno. La flughaveno havis oficialan kapaciton de 11 milionoj da pasaĝeroj jare, sed ĝi fakte servis por 13.5 milionoj da pasaĝeroj jare dum sia lasta jaro de operacioj.
Listo de studentoj en la Reĝa Jura Akademio (Kassa)
Listo de studentoj en la Reĝa Jura Akademio (Kassa) Jen listo de elektitaj studentoj de la Reĝa Jura Akademio (Kassa):
Itueta
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Aimorés. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Ĉinanteka grupo
La ĉinantekaj lingvoj apartenas al la ĉinanteka branĉo de la otomi-mangea lingvaro. Ethnologue listas 14 diversajn parte neinterkompreneblajn specojn de la ĉinanteka.
Itueta
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Ĉinanteka grupo
Ĉiantekoj
La ĉinantekoj (hispane: Chinantec) estas indiĝena popolo kiu loĝas en Oaxaca kaj Veracruz, Meksiko, aparte en la distriktoj Cuicatlán, Ixtlán De Juárez, Tuxtepec kaj Choapan. Iuj ĉinantekoj estas ankoraŭ tre tradiciaj: ili ofte portas tradician vesto kaj praktikas tradiciajn metiojn kia teksado, kaj ili ĝenerale vivtenas sin per minimuma bienado kaj malgranda-skala komerco.
Itueta
Eksteraj ligiloj
fondo= 27 dec. 1948
Ĉinanteka grupo
Tonoj
La ĉinanteka estas tona lingvo kaj iuj dialektoj (Usila Ĉinanteka) distingas inter kvin tonajn tonaltojn, (v. tonemo) malofta trajto en la mondaj lingvoj.
Vidu ankaŭ
Miŝteka lingvaro
Kategorio: indianaj lingvoj de Meksiko
Janĝu
Janĝu (양주시, laŭ ĉinaj literoj 楊州市) estas urbego en nordokcidenta Sud-Koreio, ne for de Seulo.
Geografio
Janĝu situas en proksimeco de Paĝu (24 km) kaj Seulo (25 km).
Historio
Dum la fruaj historiaj tempoj diversaj triboj vivis en tiu teritorio, baldaŭ ĝi jam estis apartenaĵo de pluraj reĝlandoj. La moderna loknomo estis derivita en 1397. Janĝu ricevis la urban statuson en 2003.
Klimato
Janĝu situas en kontinenta klimato, tamen iom influas la musono kaj la proksima Flava Maro. La vintro estas malvarma kaj seka, la somero estas varma kaj malseka. Pli ol duono de la jara pluvokvanto falas somere.
Trafiko
Janĝu havas 3 metrostaciojn, la vagonoj trafikas al Seulo, kies centro estas atingebla dum 70 minutoj. Ankaŭ ekzistas multaj aŭtobusaj linioj ne nur al la ĉefurbo, sed al la proksimaj urboj.
Korporacio Tōkyū
Korporacio Tokyu aŭ Tokyo-Kyuko (japane: 東京急行電鉄株式会社 [Tōkjō Kjūkō dentecu kabuŝiki-gaiŝa], angle: Tokyu Corporation, laŭvorte: akci-kompanio Elektra Fervojo "Tokia Ekspreso") estas granda japana privata fervoja kompanio, kies linioj situas en Tokio kaj ĝia ĉirkaŭaĵo. En Japanio la kompanio estas konata ankaŭ per sia mallongiga nomo "Tokju Dentecu" (東急電鉄 [Tōkjū dentecu]). La linioj de Tokju formas fervojan reton, kiu ligas la centron de Tokio kun okcident-suda parto de Tokio kaj kun gubernio Kanagavo (inkluzive de ĝia ĉefurbo Jokohamo).
Historio
La korporacio Tokju estas fondita la 2-an de septembro 1922 kiel "Elektra Fervojo Meguro-Kamata" (目黒蒲田電鉄 [Meguro Kamata dentecu], angle: Meguro-Kamata Electric Railway) kaj poste renomita al "Toki-Jokohama Elektra Fervojo" (東京横浜電鉄 [Tōkjō Jokohama dentecu]). En 1943 ĝi ricevis sian nunan nomon. Ekde 1944 ĝis 1948 al la kompanio apartenis ankaŭ linioj de jenaj nuntempaj fervojaj kompanioj: Korporacio Kejkju, Korporacio Keio kaj Elektra Fervojo Odakju. Dum tiu periodo la kompanio estis parole konata kiel "Granda Tokju" (大東急 [Dai Tōkjū]).
Linioj
La fervoja reto de la korporacio Tokju enhavas 7 linioj kun komuna longo 99,5 km. Ĉiuj stacioj de la linioj situas en Tokio kaj gubernio Kanagaŭa.
Krome, la korporacio Tokju administras la linion Kodomonokuni (linio inter stacioj  kaj  kun longo 3,4 km) sub kontrakto kun la kompanio Fervojo Jokohama Minato-Miraj.
Biled
Biled (hungare:Billéd) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 3951 loĝantojn (germanoj, hungaroj, rumanoj), en 1992 3458 (rumanoj, 7% hungaroj). Ĝia unua mencio estas en 1462. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungario (Torontál vármegye). Administre apartenas al ĝi Şandra, Uihei.
Silveira Martins
Silveira Martins estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.449 loĝantojn en 2010.
Pit Hauge
Peter "Pit" HAUGE (antaŭedziĝe Pit KREINER) naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1955 en Nurenbergo, kie li loĝis ĝis septembro 2018. Nun li loĝas kiel rentulo en Garding sur duoninsulo Eiderstedt en Norda Frisio.
Esperanton li lernis aŭtodidakte kaj per interreta kurso ekde 1993. En 1998 li unuafoje renkontiĝis kun Esperantistoj dum kongreso en Freital ĉe Dresden, antaŭe li uzis Esperanton nur en interreto. De 2005 ĝis 2008 li estis kasisto kaj estrarano de Germana Esperanto-Asocio kaj ekde 2008 same de Bavara Esperanto-Ligo ĝis ties malfondiĝo. Ĝis la jaro 2006 li havis la saman postenon en Nurenberga Astronoma Asocio NAA. Profesie li laboris kiel programarkreisto en Erlangen. Hobie li ludas trombonon en preĝeja orkestro kaj ŝatas observi la noktan ĉielon.
Ulrich von Hutten
Ulrich von HUTTEN naskiĝis la 21-an de aprilo 1488 en kastelo Steckelberg (nun historia ruino kaj parto de la urbo Schlüchtern). Li mortis la 29-an de aŭgusto 1523 sur insulo Ufenau (Lago de Zuriko) pro sifiliso. Lia eldiro "Die Luft der Freiheit weht" ("blovas la vento de libereco") iĝis moto de la Universitato Stanford.
Vivo
Hutten frekventis la lernejon de la monaĥejo en Fulda. Post studado ĉe pluraj germanaj kaj italaj universitatoj li servis mallongan tempon en la armeo de imperiestro Maksimiliano la 1-a. Tiu ĉi deklaris Hutten en 1517 laŭrekronita poeto.
Kiel publicisto li engaĝiĝis kune kun Franz von Sickingen pri germana patriotismo kaj plifortigo de la suvereneco de la imperiestroj de la Sankta Romia Imperio kontraŭ la nobelaro kaj la papo. Li estis fanatikulo de la reformideoj de Marteno Lutero, kies doktrinojn li defendis en multaj verkoj.
La politikaj agadoj de Hutten tamen kreis profundan fosaĵon inter li kaj lia dunganto. Post la fiaskinta ribelo de la mezrejnlandaj kavaliroj Hutten devis ekziliĝi en Svislandon, helpate de Ulrich Zwingli.
Verkado kaj publicistado
Hutten estis la ĉefa eldonisto de la dua parto de la satiraj Leteroj de obskuraj viroj (1515-17) kontraŭepiskoparaj kaj monaĥaraj, reage al "Epistolae clarorum virorum" de Johano Reuchlin. Menciindas ankaŭ la verkoj Ars Versificandi (1511) kaj Vadismus (1520): tie ĉi publike kondamitis la papeco. Li meritiĝis per eldono de skribaĵo de Lorenzo Valla pri la t.n. Donaco de Konstanteno kaj per la publikigo de satiraj dialogoj latin-/germanlingvaj laŭ la modelo de Lukiano.
(19579) 1999 MB1
(19579) 1999 MB1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia amatora astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).
Saint-Pierre-Chérignat
Saint-Pierre-Chérignat estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 186 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Saint-Pierre-Chérignat etendiĝas sur 23,72 km², kaj havis 186 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 7 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Pierre-Chérignat situas je alteco de 497 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Pierre-Chérignat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Marthe Pateyron, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Pierre-Chérignat apartenas al la kantono de Bourganeuf, kies ĉefurbo estas Bourganeuf. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Pánuco de Coronado
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 400,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,0 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 12954 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 5 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,04 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
9357 de la loĝantoj de Pánuco de Coronado en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 586 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 6,26 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 5,84 % (273 el 4674), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 6,68 % (313 el 4683).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 12195 personoj apartenis al la katolika religio kaj 202 personoj al la protestantisma religio. 70 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 231 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Rafał Blechacz
Rafał BLECHACZ (naskiĝis la 30-an de junio 1985 en Nakło) estas pola pianisto.
Rafał Blechacz finis la Ŝtatan Muzikan Lernejon de Artur Rubinstein en Bydgoszcz kaj studas en la Muzika Akademio en Bydgoszcz en la klaso de Katarzyna Popowa-Zydroń.
Li estas gajninto de duaj premioj en internaciaj konkursoj - Artur Rubinstein in memoriam en Bydgoszcz (2002) kaj en Hamamatsu (2003), kaj unua premio de Internacia Pianista Konkuro en Maroko (2004).
La 21-an de oktobro 2005 li gajnis unuan lokon en la 15-a Internacia Pianista Konkurso nome de Frédéric Chopin. Dum tiu ĉi konkurso Rafał Blechacz ricevis ankaŭ premion por la plej bona ludado de mazurko, polonezo kaj koncerto.
Cassiglio
Cassiglio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Camerata Cornello, Cusio, Olmo al Brembo, Ornica, Piazza Brembana, Santa Brigida, Taleggio, Valtorta kaj Vedeseta]. Kristana patrono estas la sanktula [[apostolo Bartolomeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Itumirim
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono Lavras. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
113684 Giannagianni
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Gianna Gianni (1963 – 2020), itala amatora astronomino. Ŝi estis la fotistino ĉe la Gruppo Astrofili Montelupo dum pluraj jaroj.
Benedetto Brin
Benedetto BRIN (naskiĝinta la en Torino, mortinta la  en Romo) estis itala inĝeniero kaj plurfoje ministro.
Vivo
Studinte inĝenieradon li aliĝis al la itala mararmeo kaj nomumitis, post gravaj vojaĝoj eksterlanden, unue direktoro de la ŝipfarejo de Livorno kaj poste sekciestro en la mararmea ministerio. En 1880 li jam estis generalinspektanto de la korpuso de mararmeaj inĝenerioj. Li faris planojn pri la konstruado de la imponaj tankoj Dutlio kaj Dandolo. En 1876 li transprenis - sub la registarestro Agostino Depretis - la ministerion mararmean kaj elektitis ano de la ĉambro de la deputitoj. En marto 1898 li demisiis sed baldaŭ poste li revenis sub registarestro Benedetto Cairoli (oktobro 1878) kaj, la trian fojojn, sub Depretis en printempo 1884.
Graveco
Danke al Brin, kiu ĉefisa ankaŭ sub Francesco Crispi ĝis februraro 1891, la itala mararmeo koncentriĝis pli pri teknikaĵoj ol pri maraj temoj. Lia administrado pro tio ofte atakitis. Inter majo 1892 kaj novembro 1893 li estis ministro pri eksteraj aferoj en la kabineto de Giovanni Giolitti. En marto 1896 li iĝis denove mararmeministro ĉe Antonio di Rudini.
Fort d'Issy - Vanves - Clamart (pariza metrostacio)
Karakterizoj
La stacio devus malfermi en 2022, kiel subtera stacio de linio 15 de Grand Paris Express , kaj estos interkonektita kun Linio N de Transilien. La stacio situos sub la vojoj de Transilien kaj la aŭtoparko de stacidomo de Clamart,. Ĝiaj kajoj havos profundon de.
11008 Ernst
11008 Ernst estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Carolyn M. Ernst, planedsciencistinon ĉe la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins, fakulinon pri fiziko de alfrapo ĉe la asteroidoj kaj aliaj korpoj de la sunsistemo.
Polinezia lingvaro
Inter la plej konataj polineziaj lingvoj estas la havaja, maora, samoa, tahitia, rapanuia kaj tonga.
Markizuma lingvaro
polinezia lingvaro - Ellicean - Okcident-polinezia - Centrokcident-polinezia - Markizuma (Marquesic)
NGC 2651
NGC 2651 (aliaj indikoj — ZWG 61.1, KARA 282, PGC 24521) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teatro Szigligeti (Szolnok)
Teatro Szigligeti estas teatro nomata pri Ede Szigligeti en urbo Szolnok, laŭ Tiso.
Historio
Ĝis tiam 546 spektakloj okazis en la teatrejo.
Nigrorela pterutjo
La Nigrorela pterutjo (Pteruthius melanotis) estas birdo specio de la genro de pterutjoj konsiderata iam stranga membro de la silviedoj kaj poste lokita en la familio de timaliedoj. Sec ŝajne ĝi apartenas al disigaĵo en Azio de la familio de Ameriko nome vireedoj kaj pro tio ili povus aparteni al tiu grupo de Vireonidae. Krome delonge oni notis, ke ties kutimaro ege similas al tiu de la vireoj, sed tio povus esti kaŭzata de konverĝa evoluo. Tiu genro enhavas speciojn de tre diversaj koloroj kun markata seksa duformismo kaj la masklo pli kolora.
Aspekto
La masklo de tiu specio montras tre rimarkindan buntan aspekton. La krono, dorso kaj vosto (kun blanka bordeto) estas olivverdecaj. El la beko estas grizeca traokula zono al la orelareo kaj nuko, kies suba vertico iĝas nigra vertikala strio ĉe la orelareo kiu enfermas flavecan areeton kaj kio nomigas la specion en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie melanotis estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiuj signifas respektive “nigra” kaj “orelo”. La okulo estas granda kaj tre nigra ene de blanka granda okulringo dividita horizontale meze kaj ĉirkaŭata de malhelo. La mentono estas ruĝecbruna. La flugiloj estas grizaj kun du malgrandaj sed tre bone markataj blankaj strioj sur nigra fono en ŝultroj. La subaj partoj estas flavaj. La beko estas griza kaj la kruroj rozkolorecaj. Inoj estas pli senkoloraj kun ĝenerale griza kapo kaj brunecaj subaj partoj.
GNU Scienca Biblioteko
GNU Scienca Biblioteko (GSL, GNU Scientific Library) estas en la C (programlingvo) por matematiko kaj scienco, disportita sub la GNU GPL.
Santa Catarina Loxicha
Santa Catarina Loxicha estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Catarina Loxicha. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 366.
Geografio
Santa Catarina Loxicha apartenas al la distrikto Pochutla al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4163 loĝantojn. El tiuj estis 2073 viroj kaj 2090 virinoj. La komunumo havas surfacon de 70,17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1240 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 487 indiĝenoj. El tiuj 298 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 298 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Distrikto Ózd
La Distrikto Ózd (hungare Ózdi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas ĉe norda piedo de Bükk laŭ landlimo de Slovakio en la plej okcidenta parto de la departemento (en la norda parto de Hungariio).
Trilogio
Trilogio (el greka tri- kun sama signifo en e-o kaj logos informo) estas la maniero de antikvaj grekoj nomi tri prezentadojn teatraĵajn disvolvigante saman temon kiel ekzemple La Oresteia nura konservita aktuale. Hodiaŭ ĝi havas pli ampleksan signifon kaj temas pri teatro, kino, literaturo kaj eĉ komputilludoj.
Komputilludoj
Mehrteiler
Distrikto Ózd
La distrikta ĉefurbo estas Ózd, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la ceteraj 14 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 385,57 km², kie loĝas 52 732 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturo, industrio kaj bredado. Dum la socialismo Ózd estis unu el la centroj de peza industrio. Nun la herdaĵo estas akuta senlaboreco.
Historio
Tiu distrikto daŭre funkciis jam inter 1886-1983. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
(19580) 1999 ND
(19580) 1999 ND estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Mondumo
Mondumo estas: La altranga kaj bonedukita parto de la socio. (NPIV)
Mondumano estas persono kiu estas konata en la mondumo, la 'alta klaso', sed mem ne havas karieron kiel kantist(in)o, aktor(in)o aŭ io ajn. Ili plej ofte konatiĝis danke al familiaj ligoj aŭ rilatoj kun aliaj famuloj, kaj pro tio ofte aperas en la publikeco.
Konataj moduman(in)oj:
Orlová
Orlová estas urbo en Ĉeĥio situanta en Teŝinio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua mencio pri ekzistado de Orlová devenas el la jaro 1223 en konekso kun dokumento de vroclava episkopo. La tiama vilaĝo kreis kernon de loko nomata Sal (salo) kaj ĝi apartenis al benediktanoj havantaj sidejon ĉe Krakow.
Nomo Orlová unuafoje estas menciata en 1227. Fare de benediktinoj konstruita orlova monaĥejo fariĝis sidejo de abatujo, kiu ekonomie forte influis regionon proksimume 160 km kv en la ĉirkaŭaĵo de Orlová ĝis la jaro 1560.
En mezepoko Orlová estis agrikultura vilaĝo. Sian signifon ĉi tie havis ankaŭ metia produktado. rincipan ŝanĝon alportis en la vivon de Orlová komenco de minado de nigra karbo en la 19-a jarcento. Okazas signifa kresko de loĝantoj kaj ŝanĝiĝas ankaŭ konstruo de la vilaĝo.
Post munkena diktaĵo la teritorio de Orlová estis donita por unu jaro al Pollando kaj poste ĝi fariĝas parto de germana regno.
Esperanto en Orlová
Pola Socialista Partio aranĝis oficialajn kursojn de Esperanto dufoje semajne en Orlová, 1922.
Fonda kunveno de Regiona Esperantista Ligo okazis 25-a de januaro 1931 en hotelo „Hvězda”. Estis elektitaj: 1-a prezidanto Ludwik Krysta, 2-a prezidanto Józef Poncza, komitatanoj: Josef Balický, Jaroslav Hladký, Jan Neděla, F. Petrák, Emanuel Sebera, Franciszek Skulina, Anton Slanina, V. Slaný. Regiona Ligo Silezia havis sian ĝeneralan kunvenon la 14-an de februaro 1932 en Orlová, Hotelo „Hvězda, je la 14-a horo. Ĉeestis 47 personoj el 15 lokoj. S-ro Rudolf Z. Kobiela salutis en la nomo de Macierz Szkolna. Sekretario Jaroslav Hladký prezentis raporton pri agado, kasisto Franciszek Skulina la raporton financan, laŭ kiu REL havas 500 Kĉ, bibliotekisto s-ro F. Petrák sendis raporton pri biblioteko, kiu havas 10 librojn. Laŭ novaj elektoj la komitato estas: Ludwik Krysta prezidanto, Józef Poncza vicprezidanto, Jaroslav Hladký sekretario, Vladimír Slaný vicsekretario, Franciszek Skulina kasisto, Emil Chudoba vickasisto, F. Petrák bibliotekisto, Emil Eisenberg anstataŭanto, Karl Adámek kaj František Křetínský revizoroj. ─ La kotizo estas 6 Kĉ plus 3 Kĉ aliĝkotizo. Subtenantoj 10 Kĉ. Okazis 11 laborkunsidoj, el ili tri sur montoj Ĉantorio, Javorový kaj Stožek. S-ro Křetínský sukcesis ligi kontakton kun radiostacio en Ostrava. ─ Por ke ĉiu REL-anoj perfektiĝadu en la lingvo, oni decidis, ke en ĉiu kunveno oni nacilingve diktos mallongajn artikolojn, kies tradukoj estos analizataj ĉiam en sekvanta kunsido. Por venonta kunveno preparos ĉiujn tri tekstojn instruisto Johann Liberda el Třinec.
Itutinga
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono Lavras. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Leonidas Drosis
Leonidas DROSIS (en greka: Λεωνίδας Δρόσης; m. en 1882) estis greka novklasikisma skulptisto de la 19a jarcento.
Naskiĝinta en Nafplio, li poste studis en Ateno kaj Munkeno danke al stipendio havigita de Simon Sinas.
La ĉefa verko de Drosis estas la etenda nov-klasika arkitektura ornamaĵo de la Akademio de Ateno, por la Dan-Aŭstria arkitekto Teofilo Hansen. Ankaŭ la Akademio estis financita ege de Sinas. Drosis skulptis la ĉefan mult-figuran pedimentan skulptaĵon, pri la temeo de la nasko de Atena, baze sur desegno fare de la pentristo Carl Rahl.
126906 Andykulessa
126906 Andykulessa estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstralia sciencisto Andrew “Andy” S. Kulessa, fakulo pri troposferaj disvastiĝaj fenomenoj kaj de la meteologiaj efikoj je mikro- kaj mezo-skaloj sur la elektronikaj komunikoj. Li estas aktiva esploristo pri la astrofizikaj fenomenoj, la stela kaj galaksia dinamiko kaj la ecoj de la.
Iramaia
Iramaia estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 11.990 loĝantojn en 2010.
Pueblo Nuevo (Durango)
Pueblo Nuevo estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo estas El Salto. Al Pueblo Nuevo apartenas entute 318 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10023.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 47104 loĝantojn. El tiuj estis 23266 viroj kaj 23838 virinoj. La komunumo havas surfacon de 6178,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2560 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1300,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 13,0 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 36679 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2306 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 6,29 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
24073 de la loĝantoj de Pueblo Nuevo en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2654 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 11,02 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 12,9 % (1562 el 12108), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 9,13 % (1092 el 11965).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 28406 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1568 personoj al la protestantisma religio. 1157 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 1371 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Károly Sebestyén
Biografio
Károly Sebestyén havigis diplomon de instruisto en 1898 en Belarta Altlernejo en Budapeŝto. Ekde 1901 li instruis en Segedo. La faris dialektesploran kolektvojaĝon kun Antal Horger en departamento Háromszék, kiam ekinteresiĝis pri etnografio. Ekde 1919 li laboris en muzeo de Segedo, kaj komencis apud Ferenc Móra studi arkeologion, prahistorion. Lin interesis ankaŭ la mezepoka arthistorio de Segedo. En 1929 li iĝis doktoto pri filologio, poste privatprofesoro. Inter 1934 – 1946 li estis direktoro de la muzeo.
Karl Wilhelm Juch
Karl Wilhelm JUCH (1772-1821) estis germana apotekisto, kuracisto kaj kemiisto, eldonisto de la unua traktado pri farmakopeo: la Pharmacopoea Borussica aŭ prusa farmakopeo, profesoro pri Medicino kaj Kemio en la Universitato de Altdorf, lernanto de Johann Trommsdorff (1770-1837) , en la Universitato de Würzburg kaj profesoro pri kemio en la Universitato de Munkeno.
Birda
Birda (hungare: Birda) estas vilaĝo en Rumanio norde de Timișoara. Administre ĝi ĝis 2004 apartenis al la urbo Gătaia; de tiam ĝi estas memstara komunumo, al kiu apartenas la vilaĝoj Berecuța, Mânăstire kaj Sângeorge.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 321 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 1 032.
Cassina Rizzardi
Najbaras la komunumoj Bulgarograsso, Fino Mornasco, Guanzate, Luisago kaj Villa Guardia.
GSL
La vorto havas plurajn signifojn:
Santana do Itararé
Santana do Itararé estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 5.249 enloĝantojn en 2010.
Arta Konsilantaro de Granda Britio
La Arta Konsilantaro de Granda Britio aŭ en angla Arts Council of Great Britain estis eksterministra publika servo dediĉita al la helpo al la belartoj en Granda Britio. La Arta Konsilantaro de Granda Britio estis dividita en 1994 por formi la Artan Konsilantaron de Anglio, la Skotan Artan Konsilantaron, kaj la Artan Konsilantaron de Kimrio. Samtempe la Nacia Loterio estis establita kaj tiuj tri artaj konsilantaroj, plus la Arta Konsilantaro de Norda Irlando, iĝis distribuaj korpoj.
Sieger Köder
Sieger KÖDER (3-an de januaro 1925 en Aalen; 9-an de februaro 2015 en Ellwangen) estis germana katolika pastro kaj artisto. Köder estas kalkulata al la plej konataj pentristoj de kristana arto kaj kreantoj de kristnaskaj scenejoj el la 20-a jarcento. Li estis taksata dinamika kaj kolorpotenca „predikanto per bildoj“.
Paneroj (plado)
Paneroj, en hispana origine migas (foje nomataj migas de pastor (paŝtistaj paneroj)), estas tipa plado de paŝtistoj per kiu ili profitis la restaĵojn de seka pano, kvankam estas ankaŭ paneroj el faruno, tipaj el sudoriento hispana. La paneroj devenas eble el la kuskuso magreba; en la kristanaj teritorioj estis farataj el pano kaj oni aldonis vianderojn el porko ĉefe por distingiĝi el la araba kaj juda kuirartoj.
Ili estas tipaj en la centr kaj sudo de Hispanio, ĉefe en Kastilio-Manĉo, Murcio, Andaluzio, Ekstremaduro kaj Aragono, krom en la regiono portugala de la Alentejo.
Kuirado
La paneroj humidiĝas pasintan nokton. Poste oni fritas en olivoleo vianderojn, kun ajlo kaj kapsiko; oni aldonas paprikon kaj salon. Poste oni movas konstante ĝis kiam la paneroj estas flavecaj, malmoletaj kaj sekaj. Kutime oni manĝas ne el unuopaj teleroj, sed el la unika patego, al kiu ĉiu avancas, metas sian propran kuleron kaj reeniras por manĝi.
Rané
Rané estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,47 km².
Historio
La vilaĝo estas dokumentita el la jaro 1503.
Memorindaĵoj
Situas ĉi tie kapelo el komenco de la 19-a jarcento kaj vico da valoraj konstruaĵoj de popola arkitekturo.
(143409) 2003 BQ46
(143409) 2003 BQ46 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso.
Urba municipo Ljubljano
La Urba municipo Ljubljano, Mestna občina Ljubljana, estas unu el 11 slovenaj urbo-komunumoj. Ĝi estas ankaŭ unu el 212 komunumoj en Slovenujo (Slovenio). Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo enhavas 38 komunumojn kaj ĝia areo estas 275 km². Komence de 2016 tie loĝis 288 307 homoj. La administra centro estas la urbo de Ljubljano, la ĉefurbo de Slovenujo (Slovenio).
São Martinho da Serra
São Martinho da Serra estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.201 loĝantojn en 2010.
26-a de julio
La 26-a de julio estas la 207-a tago de la jaro (la 208-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 158 tagoj restas.
Urba municipo Ljubljano
Loko, priskribo
Urbo municipo de Ljubljano situas en la centra parto de la lando, en la valo formita de la rivero Sava kaj lia alfluanto la rivero Ljubljanica. La areo estas ĉefe plata, precipe en la sudorienta parto. En la sudoriento kaj nordokcidento estas montetoj. La alteco estas de ĉirkaŭ 260 m ĝis preskaŭ 810 m.
26-a de julio
Je la 26-a de julio okazis, interalie:
Urba municipo Ljubljano
Loko, priskribo
Apudaj komunumoj estas: Občina Vodice, Občina Mengeš kaj Občina Trzin en la nordo, Občina Domžale kaj Občina Dol proksime de Ljubljano en la nordoriento, Občina Litija kaj Občina Šmartno proksime de Litija en la oriento, Občina Ivančna Gorica kaj Občina Grosuplje en la sudoriento, Občina Škofljica kaj Občina Ig en la sudo, Občina Brezovica en la sudokcidento kaj Občina Dobrova-Polhov Gradec kaj Občina Medvode okcidente.
Komunumoj
La municipo konsistas el 38 vilaĝoj: Besnica, Brezje pri Lipoglavu, Dolgo Brdo, Dvor, Češnjica, Črna vas, Gabrje pri Jančah, Gunclje, Janče, Javor, Lipe, Ljubljano (Ljubljana), Mali Lipoglav, Mali Vrh pri Prežganju, Malo Trebeljevo, Medno, Pance, Podgrad, Podlipoglav, Podmolnik, Prežganje, Ravno Brdo, Rašica, Repče, Sadinja vas, Selo pri Pancah, Spodnje Gameljne, Srednje Gameljne, Stanežiče, Šentpavel, Toško Čelo, Tuji Grm, Veliki Lipoglav, Veliko Trebeljevo, Vnajnarje, Volavlje, Zagradišče, Zgornja Besnica, Zgornje Gameljne.
34103 Suganthkannan
34103 Suganthkannan estas malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono en ambaŭ 1:5 kun Tero kaj 3:8 kun Marso
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Suganth Kannan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la American Heritage School de Plantation (Florido, Usono).
NGC 2653
NGC 2653 estas duopa stelo en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de urboj de Libio
Jen listo de urboj en Libio laŭ popolgrandeco:
Malpli grandaj urboj laŭ alfabeto: