cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ray Charles
La blinda muzikisto Ray Charles estas ofte menciataj kiel ekzemplo ke la forfalo de sensorgano povas plialtigi la sentokapablon de alia sensorgano.
Diskografio
Ray Charles publikigis 55 studialbumojn, 7 koncertdiskojn kaj 127 unuopaĵojn (novaj). Multaj kompilaĵoj ankaŭ estis publikigitaj tra la jaroj, antaŭ kaj post lia morto.
-513
En la jaro 513 antaŭ nia erao (aŭ antaŭ Kristo) okazis, inter alie:
500 tagoj
La programo 500 tagoj (программа 500 дней) estis ekonomia transira programo de USSR en 1990. 500 tagoj estis unua plano por ekonomia transiro al kapitalismo en Sovetunio.
Historio
Programo 500 tagoj proponita de Gregorij Jablinski, estis programo prilaborita laŭ ekonomikisto Stanislav Ŝatalin kun lia laborgrupo. En aŭgusto 1990, laborgrupo finis kaj publikigis sian raporton, kiu nomiĝas "Transiro al merkato". Raporto petis krei konkurencan merkatan ekonomion, privatigi ŝtatpropraĵojn, liberaligi prezon, integriĝi en Mondmerkato, speciale aprobi diskretecon pri ekonomia aktiveco al respublikaj registaroj.
La, Supera Soveto de RSFSR aprobis programon kun ĝiaj jurprojektoj. Tamen, koncepto "malcentrigo de ekonomio" provokis opozicion de federaciaj ministroj kiel Prezidanto de Soveto de Ministroj, Nikolaj Riĵkov. Kiel rezulto de koncesio, Gorbaĉov miksis programon 500 tagoj kun programo de Riĵkov, "Ĉefaj direktoj de disvolviĝo".
Multaj reformistaj ekonomikistoj, kiel Stanislav Ŝatalin partoprenis en tiu programo: ankaŭ estontaj ekonomiburokratoj de Rusio, kiel Gregorij Jablinskij (rusia politikisto), Jevgenij Jasin (ministro pri ekonomio 1994-1997), Miĥail Zadornov (ministro pri financo 1997-1999) partoprenis en tiu programo.
Koncepto
Programo enhavas tri konceptojn:
Marleono
Marleono estas mara mamulo el iuj genroj de la otariedoj, tradicie kunklasifikataj kiel la subfamilio otarienoj.
500 tagoj
Koncepto
Por komprenigi tiujn konceptojn, programo proponis etapan planon en 4 etapoj kun aldonaj jurprojektoj:
La konceptoj de programo estas ofte komparita kun rapida ekonomia reformo de Jegor Gajdar, kio estas konata kiel "Ŝoka Terapio". Tamen kontraste al Ŝoka Terapio, programo 500 tagoj intencis etapan enkondukon de kapitalisma sistemo en soveta ekonomio: Ŝoka Terapio intencis rapidan transiron de ekonomio laŭ teorio de novliberalismo.
Marleono
La marleonojn karakterizas la ekzisto de eksterna orelo, longaj antaŭaj naĝpiedoj, kaj kapableco pri piediro sur la 4 naĝpiedoj sur la tero. Marleonoj vivas ĉe marbordoj de la subpolusa ĝis la tropika regiono de ambaŭ hemisferoj. Ili havas nevaloran felon, dum la felo de la aliaj otariedoj (felfokoj) iam estis valora por la peltindustrio.
Sistematiko
Tradicie oni dividis la otariedojn en du subfamiliojn, la otarienojn (marleonojn) kaj arktocefalenojn (felfokojn aŭ marursojn). Genetika studo publikigita en 2001 proponis ke la nun vivantaj membroj de la marursa genro Arctocephalus havas pli proksiman parencecon kun la marleonoj ol kun la alia genro de marursoj, Callorhinus. Tial multaj taksonomoj jam ne distingas subfamiliojn de otariedoj. La ĉi-suba klasifiko faras la tradician distingon.
(65374) 2002 PP55
(65374) 2002 PP55 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
VAZ-2104
La VAZ-2104 (Lada 2104) estas rusa aŭtomobilo produktita de AvtoVAZ ekde 1984. Ĝi originas el VAZ-2102.
(65374) 2002 PP55
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Libera ĵazo
Libera ĵazo estas unuaflanke historia termino por harmonie libera improvizado en ĵazo ekde la 1960-aj jaroj. Aliaflanke ĝi estas modelo ĝis nun disradianta, kiu propponas la eblecon de libera disvolviĝo de ĉiam novaj formoj en ĵazo kaj trans ĵazo (ekzemple en intuitiva muziko). La termino mem povas konduki al miskomprenoj, ĉar libereco rilate la tradiciajn ludmanierojn nur limigite estas uzata kaj krom plena libereco je la formo (liberforma ĵazo) nepre ekzistas improvizaĵoj, kiuj baziĝas sur komponaĵoj kaj kompoziciecaj interkonsentoj pri strukturoj.
Evoluo
„Forto kaj krudeco de Nova Ĵazo kaj revolucia, parte ekstermuzika patoso efikis des pli akra, ĉar multa estis reteniĝinta, kio nun falis sur la komfortemiĝintan ĵazpublikon, kutimiĝintan je Oscar Peterson kaj Modern Jazz Quartet“, analizis Joachim Ernst Berendt en sia „Jazzbuch“. La publiko reagis plejparte rifuza, ĉar ĝi sentis liberan ĵazon tropostula, kaj la muzikistoj intencis ĝin ankaŭ kiel defio, kiel protesto de la juna generacio kontraŭ rasdiskriminacio, socia maljusteco kaj malnoviĝintaj konvencioj.
Ekde la mezo de la 1960-aj jaroj formiĝis, sendepende de antaŭuloj (Joe Harriott evoluigis jam en 1960 memstaran aliron) eŭropa libera ĵazo, kies evoluon antaŭenigis muzikistoj kiel ekz. Derek Bailey, Willem Breuker, Gunter Hampel, Peter Kowald, Joachim Kühn, Maggie Nicols, Evan Parker, Friedhelm Schönfeld, Manfred Schulze, Irène Schweizer, John Stevens aŭ Keith Tippett.
Ĝis nun el la eŭropa libera ĵazo de la 1960-aj jaroj elformiĝis la plej variaj ludmanieroj. Kelkaj muzikistoj de la dua kaj tria generacioj ekz. Hannes Bauer, Joëlle Léandre, Thomas Lehn aŭ Tony Buck baziĝas per sia muziko pli sur la eŭropa muziktradicio. Aliaj kiel ekz. Theo Jörgensmann, Mats Gustafsson, Axel Dörner aŭ Christopher Dell pli kaj pli enigis ĵazelementojn en sian muzikon. Ĉi tiu proceso ankoraŭ ne estas finita kaj igas antaŭscieti interesajn evoluojn.
Stilaj distingiloj
Antaŭe estas dirende, ke la libera ĵazo pluevoluis en kaj post la 1960-aj jaroj kaj per tio mem fariĝis multtendenca. La frua libera ĵazo ankoraŭ orientiĝis je melodiaj, harmoniaj kaj ritmaj bazaj modeloj de la ĵaztradicio. Ankaŭ la muzikinstrumentaro konformas komence plejparte kun la tipa bibopa bandeto. La ĉi-sekve surlistigitaj distingiloj do ne nepre taŭgas por ĉiuj ensembloj kaj sonportiloj de libera ĵazo.
Je la plua evoluo de ĵazo montriĝas, ke kategoriigo laŭ stiloj ofte nur tre malfacile eblas kaj pro tio nur maloftege estas sencoplena. Aparte la transiro inter libera ĵazo kaj libere improvizita muziko ĝis nun preskaŭ ne estas difinebla.
Alphen-Chaam
Alphen-Chaam estas urbo kaj municipo en la provinco Norda Brabanto en Nederlando.
Ĝemelurboj
Kandi en Benino
Belle-Isle - Bégard (stacidomo)
Belle-Isle - Bégard (Gar Koneri Bear) estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en Louargat, apud Belle-Isle-en-Terre kaj Bégard, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
István Vásáry
István Vásáry [iŝtvAn vAŝAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vásáry István estas hungara historiisto, orientalisto, profesoro, membro (korespondanta en 2013, ordinara en 2019) de Hungara Scienca Akademio.
István Vásáry naskiĝis la  1945 en ?.
Biografio
István Vásáry akiris sciencan gradon CSc en 1981. Li longe estas profesoro en Universitato de Budapeŝto. Li doktoriĝis en 2001 antaŭ la akademio (DSc). Li estas ĉefredaktoro de Acta Orientalia Hungarica. Li okupiĝas precipe pri historio de Persio, tatara heredaĵo de la rusa historio, Ora Hordo kaj ties postŝtatoj. Li ricevis premion en 1981.
Pringy (stacidomo)
Pringy estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj kaj Léman Express (L2).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Aix-les-Bains-Le Revard - Annemasse (897000).
Ĝangala kato
La ĝangala kato (Felis chaus) el la ordo de karnovoruloj kaj familio de felisedoj vivas en Junnan kaj Sinĝjang de Ĉinio kaj ankaŭ en Sovetunio, okcidenta Azio kaj Kaŝmiro, Afganio kaj la Hindoĉina Duoninsulo. Ĝi havas grandan korpon kun longo de 60-75 centimetroj kaj pezo de 8-16 kilogramoj. Ĝia vosto longas nur 23-29 centimetrojn, sed ĝiaj kruroj estas longaj. Ĝia dorso kun malhelbruna mezo estas brungriza aŭ malhelflava. Ĝia kapo estas bruna kun flavaj kaj blankaj strioj ĉirkaŭ ĝiaj okuloj, la abdomeno kaj muzelo blankaj kaj la pintoj de la oreloj kaj vosto nigraj. Ĉe ĝia orelpinto troviĝas hartufo, ĉe ĝia vosto neklaraj harringoj kaj ĉe ĝiaj ŝultroj kaj postaj kruroj kelkaj nerimarkeblaj makuloj. Ĝiaj kruroj estas brunaj. La juna ĝangala kato estas kovrita de kafkolora hararo. Ĉe ĝiaj kvar membroj troviĝas po 5-6 brunaj horizontalaj strioj kaj ĉe ĝia vosto harringoj, kiuj kovras trionon de ĝia vostbazo.
Giovanni da Verrazano
Giovanni VERRAZANO naskiĝis en 1485 en Florenco kaj mortis en 1528 en Kariba Maro.
Fama maresploristo
Kun la konsento de la reĝo Francisko la 1-a, Jean Ango komandantis la ekspedicion de Giovanni Verrazano por trovi oron kaj spicojn.
Unua ekspedicio 1524
La italaj financistoj de Rouen insistis por ke Verrazano estos elektita kiel marpiloto, kaj la plej maljuna frato de Giovanni, kiu estis bankisto en Romo, apogis la demandon.
En Junio 1523, Verrazano ekvelis de Florenco per 4 velŝipoj. Sed pro tempestoj kiuj dronis du el ili, li devis halti en Bretonujo por ripari.
La 17-an de Januaro 1524 li ekvelis. Post malfacila transiro, li atingis Floridon en la nuna Norda Karolino. Li laŭiris laŭ la marbordo nordorienten kaj subite, li kredis ke li atingas la pasejon. Fakte estis la golfo de Pamlico Sound fermita per sabla istmo.
Daŭrigante la vojaĝon norden, li eniris la golfejon de Novjorko. Pli norden irante, li atingis la insulojn de Maine kaj Novlandon. Apud Cap Breton, en Novlando li daŭre velŝipiris ĝis la norda latitudo 54. Sed pro manko de nutraĵo, li devis reveni al Dieppe en Francujo.
La mapojn kiujn priskribis lia frato Girolamo Verrazano pruvas, ke li vere esploris la marbordojn de Florido al Cap Breton. Li certiĝis, ke li malkovris novan kontinenton, alkroĉita nek al Afriko, nek al Azio.
Dua ekspedicio 1528
Kiam li revenis al Francujo, Francisko la 1-a militis kontraŭ Karlo la 5-a. Verrazano petis do de Jean Angot kaj Philippe Chabot, ke li financos duan ekspedicion.
En 1528 ekvelis tri velŝipoj. Neniam Verrazano revenis.
Victoria Justice
Victoria Dawn Justice (Holivudo, Florido, 19-an de februaro 1993) estas usona modelo, aktorino, kantaŭtorino kaj dancistino. Ŝi komencis sian aktorkarieron je 10-jara aĝo kaj ekde tiam ŝi rolis en diversaj filmoj kaj televidoserioj, inter kiuj Nickelodeona Zoey 101 kaj Victorious, de kiu ŝi estas plej konata. Ŝi ankaŭ gastrolis en inter aliaj la filmo Unknown kaj la suspensfilmo The Garden. Ŝi ankaŭ rolis en aliaj serioj kiel: True Jackson, VP, The Troop, De Pinguïns van Madagascar kaj iCarly. En 2010 ŝi rolis en la filmo The Boy Who Cried Werewolf.
Juneco
Victoria Justice naskiĝis en Holivudo. Ŝia patrino estas portorikana kaj ŝia patro estas de angla/irlanda deveno. Victoria havas pli junan fratinon. La aktorintereso de Victoria komenciĝis kiam ŝi je 8-jaraĝo vidis infanreklamon je la televido. En 2005 oni akceptis ŝin je la teatrolernejo en Losanĝeleso nomata Performing Arts Magnet School. Ŝi kun la familio transloĝiĝis de Holivudo al Losanĝeleso. Kiam Victoria havis la aĝon de 11 jaroj ŝi jam sciis ke ŝi volonte volis roli en reklamoj, televidoserioj kaj filmoj. Ŝi faris reklamojn por inter aliaj Ralph Lauren, Gap kaj Guess. Ankaŭ ŝi rolis en la nacia reklamo de Mervyn’s, Peanut Butter Toast Crunch kaj Ovaltine.
Bankokodo
Bankokodo estas numero por identigi bankon ene de unu lando. Ofte (?) oni uzas la kontonumeron de la banko ĉe la centra banko. Bankokodoj estas necesaj en landoj, kie kontonumeroj ne estas unikaj en la tuta lando sed nur por unu banko aŭ eĉ nur unu filio de banko.
Alternative oni povas identigi bankon per la BIC (bank identifier coder = bank-identiga kodo), kodo eldonita de la asocio S.W.I.F.T.. Ĝi havas la avantaĝon, ke ĝi estas internacia, sed ne estas uzebla por aŭtomate legataj paperaj dokumentoj pro la abunda uzo de literoj kaj ankaŭ alternative literoj kaj ciferoj en samaj pozicioj.
33799 Myra
33799 Myra estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Myra J. Halpin, fialistinon de ambaŭ konkursoj de la NASA : Teacher in Space (1985) kaj Educator Astronaut Teacher (2004). Ŝi instruis pri scienco nivele de mezlernejo kaj altlernejo ekde 1969 kaj en julio 2005 ŝi estis nomumita Dekanino pri Sciencoj en la North Carolina School of Science and Mathematics.
Dekstra ekstremismo
Dekstra ekstremismo estas ĝenerala termino uzata de ŝtataj instancoj kaj amaskomunikiloj por politikaj orientiĝoj, ideologioj kaj aktivaĵoj, kiuj malakceptas la demokratiajn, konstituciajn ŝtatojn kaj volas anstataŭigi ilin per aŭtoritate gviditaj "popolaj komunumoj". La subtenantoj de dekstra ekstremismo asertas, ke nature ekzistas unuecaj popoloj, do lingve kaj kulture unuecaj homgrupoj, kies anoj inter si havas la samajn popolajn interesojn, kaj ke la popoloj devas batali inter si, aŭ ke ekzistas rasoj, do biologie unuecaj homgrupoj, kies anoj laŭ sama ideo havas identajn interesojn kaj la rasoj devas batali inter si. La rezulto ambaŭkaze estas la malpliaprezo kaj malplivalorigo de aliaj homgrupoj.
Dekstraj ekstremistoj kredas pri natura etna aŭ rasa malsamvaloreco de diversaj homgrupoj, kaj plej ofte opinias, ke la plej valora raso aŭ nacio estas la propra - jen la baza difino de rasismo kaj naciismo. Rezulte malakceptiĝas la principo de egaleco inter la homoj, kiun proklamas la humanismo kaj la homaj rajtoj. Laŭ tiuj ideoj, la dekstra ekstremismo baze diferenciĝas de ĉiuj liberalaj kaj demokratiaj politikaj konceptoj, kaj ankaŭ de la maldekstra ekstremismo.
La termino
La termino substrekas, ke temas pri ekstremismo, do pri radikala idearo, kaj nomas ĝin politike "dekstra". Ambaŭ vorteroj ne estas tutprecize difineblaj kaj estas kritikataj de iuj.
La divido de diversaj politikaj partioj en la grupojn "dekstra", "centra" kaj "maldekstra" devenas de la seĝoaranĝo de la diversaj grupoj en la Franca Nacia Asembleo de la jaro 1789. Aparte la "centro" de la diversaj politikaj partioj, kaj sekve la "mezo de la socio", en diversaj ŝtatoj kaj diversaj epokoj post 1789 estis tre malsame difinita: multaj ideoj de politikistoj de preskaŭ ĉiuj eŭropaj ŝtatoj el la unua duono de la 20-a jarcento dum la dua duono de la jarcento estis konsiderataj dekstre ekstremaj.
Ke la politikaj grupoj dividiĝas inter normaluloj en la mezo kaj ekstremuloj ĉe la rando, supozigas, ke la modera plimulto en la centro eble estus endanĝerigita de la radikaluloj de la "ekstremaj partioj" (kaj ekzemple en Germanio inter la du mondmilitoj de la 20-a jarcento tiel estis). Konsekvence la divido inter modera plimulto en la mezo kaj ekstremuloj ĉe la rando kompreniĝas kiel pravigo defendi la socian ordon kontraŭ atako kaj detruo de la ekstremaj flankoj. La vorto "ekstremismo" do plejparte konsideriĝas negativa. Tial dekstraj ekstremistoj plejparte ne uzas tiun terminon, sed nomas sin "konservativaj", "dekstre konservativaj" aŭ "naciaj", akceptante la demokratiajn regulojn. Tiaj vortumoj malfaciligas la diferencigon de la konstitucia kaj demokratia konservativismo kaj patriotismo.
La socia scienco dividas la ideojn de dekstraj ekstremistoj en diversaj politikaj kaj sociaj kategorioj. Reprezenta studo de la germana Fondaĵo Friedrich Ebert el la jaro 2006 aparte elstarigas la sekvajn opiniojn de dekstra ekstremismo en Germanio:
Albanio
En la lando, tiuj grupoj nur parte konsideriĝas ekstrema malplimulto, ĉar signifa parto de la albana civitanaro tute bonvenigas tiujn celojn kaj almenaŭ deziras la unuiĝon kun la regiono Kosovo.
Baltio
En la baltiaj ŝtatoj Litovio, Latvio kaj Estonio estas du malaj movadoj: Baltiaj dekstraj ekstremistoj pliakrigas la sopiron de multaj baltoj pri revivigo de kulturaj tradicioj de la tri naciaj lingvoj ĝis rasismo kaj faŝismo; ili kontraŭas kaj la integriĝon en la Eŭropan Union kaj kontraŭbatalas la rusajn ekstremistojn en la propraj landoj, miksante la memoron pri la epoko de konkeriĝo fare de la diktatora Sovetio per la antisemitisma aserto, ke aparte multaj ruslingvaj sovetiaj funkciuloj laŭdire estis judoj (same kiel la naziaj ekstremistoj en Germanio, ili malatentas la multjarcentan pacan kaj socie konstruan ekziston de granda juda malplimulto en siaj landoj). Aliflanke rus-devenaj ekstremistoj aparte en Estonio laŭte postulas la malfondon de la demokratiaj baltiaj ŝtatoj, kaj la "redonon" de la baltiaj respublikoj al Rusio. La dekstre ekstremisma rusa politikisto Vladimir Ĵirinovskij postulis, ke por la nur 900 000 estonoj miniatura urboŝtato kun nomo "Talino" ĉirkaŭita de rusa teritorio - laŭ la ekzemplo de Monako ĉirkaŭita de franca teritorio - devus sufiĉi.
Belgio
En Flandrio, la nederlandlingva parto de Belgio, aparte menciindas la aktivecoj de la ekstremisma partio Vlaams Belang ("flandra intereso") - antaŭe nomita Vlaams Blok ("flandra bloko"), kiu dum la lastaj parlamentaj balotoj ĉiam gajnis voĉojn. La partio interalie postulas aliĝon de Flandrio al Nederlando kaj intertempe kun pli ol 20 procentoj de la balotaj voĉoj estas la dua plej forta partio de Flandrio. En Valonio, la franclingva parto de Belgio, aldone ekzistas la belga partio Front National ("nacia fronto"), kiu - kun la sama nomo kiel la paralela franca partio Front National - volas perforte defendi la valonan identecon kaj postulas aliĝon de Valonio al Francio. Krome ekzistas nov-naziaj grupiĝoj en la tradicio de Leon Degrelle, kiu batalas kontraŭ "tro da fremduloj" kaj "tro da fremdeco" en la socio.
Britio
Britio ne havas fortajn faŝismajn tradiciojn el la epoko de la unua duono de la 20-a jarcento, sed de multaj fakuloj estas nomata la ĉefa fortikaĵo de la moderna dekstra ekstremismo. Ĉi tie, subtenata de la grandaj grupoj de agreseme faŝismaj huliganoj kaj skinheads, ĉirkaŭ la jaro 1990 ekestis la movado "blood and honour" ("sango kaj honoro"), kiu trovis unuajn anojn aparte inter la ŝatantoj de la rasisma muzikgrupo "skrewdriver". Dum la lastaj jaroj la movado aparte subtenas kampanjon kontraŭ la Eŭropa Unio kaj aparte kontraŭ la komuna valuto eŭro de la Brita Naciisma Partio (British National Party). Tiu plej multmembra dekstre ekstremisma organizo havas la plejparton de siaj membroj en la urbocentroj, pro la subteno de la movado "blood and honour" tamen dum la lastaj jaroj ankaŭ sukcesis kolekti anojn inter la loĝantoj de kamparaj kaj antaŭurbaj regionoj. Pri la batalo kontraŭ enmigrintoj en la urbocentroj de la historiaj industriaj urboj, kie nun regas ekonomiaj kaj sociaj problemoj kiel senlaboreco kaj krimeco, zorgas la malpli multmembra parenca organizo "Brita Nacia Fronto" (British National Front).
Malkaŝe terorisma estas la grupo "Combat 18" (la nombroj estas por la 1-a kaj 8-a litero en la angla alfabeto A. H.; la grupa nomo do signifas "batalgrupo Adolf Hitler". Malferme ĝi atakas enmigrintojn en Anglio, Skotio kaj Kimrio. La pordoj de enmigrintoj estas ŝmiritaj per farbo, la domoj kaj loĝejoj atakataj per brulaĵoj kaj bomboj. "Combat 18" estas la plej forta naziisma movado en Skotio, sed kun la loka Skota Nacia Partio la grupo ne simpatiemas, ĉar la dekstraj ekstremistoj en Skotio kaj Irlando grandparte estas protestantoj, kiuj perceptas siajn kulturajn radikojn en Anglio, kaj estas fortaj subtenantoj de angle dominita unueca unio el ĉiuj regiono de la Unuiĝinta Reĝlando.
En Britio futbalo-matĉoj regule estas la scenejo por rasisme aŭ religie motivigitaj perfortaj atakoj kontraŭ unuopaj viktimoj. En Skotio ankaŭ la sportistoj de iuj kluboj mem iĝis viktimoj de perfortaj atakoj. Serio de bombaj atakoj kontraŭ kunvenejoj de samseksumuloj en Londono ŝuldiĝas al la dekstra terorisma grupo "International Third Position" ("internacia tria pozicio"), kiu havis kaŝejon en Hispanio, kiun oni dum novembro 1999 trovis forlasita, kaj ne identigis la grupanojn.
Probable rasismaj atakoj de anglaj policistoj dum junio 2001 en la urboj Oldham kaj Leeds kaŭzis perfortajn protestojn ĉefe de enmigrintaj junuloj. Iuj oficialuloj tamen malkonsentis ke temus pri rasismaj perturboj, sed ke la konfliktaj partioj simple estus "la polico" kaj "la junuloj".
Bulgario
En Bulgario ekzistas, kiel en preskaŭ ĉiuj balkanaj ŝtatoj, tradiciisma dekstre eksremisma movado, kiu memorigas pri la lokaj faŝismaj subtenantoj de Hitlero dum la Dua Mondmilito. La rusa dekstra ekstremisto Vladimir Ĵirinovskij, kiu proponis al la lando la ekzilan bulgaron Svetoslav Stoilov kiel "pli bona bulgara prezidento", estis akre atakata de la bulgara gazetaro kaj de la bulgara registaro estis forsendita el la lando.
Danio
Ankaŭ en Danio pro la liberalaj leĝoj pri politikaj partioj dekstre ekstremismaj partioj apenaŭ estas bremsataj. Dum la lastaj jaroj pluraj internaciaj dekstre ekstremismaj eventoj okazis en la lando. La "Dania Nazia Movado" sub la gvidanto Jonni Hansen estas tute laŭleĝa organizo, ekzistas dekstre ekstremisma radiostacio, kaj alilandaj faŝistoj estas akceptataj en Danio kaj propagandas de tie.
La popolisma dekstra partio Dansk Folkeparti ("dana popola partio") momente toleras la malplimultan registaron. Tiu partio de la gazetaro estas regule atakate pro ligoj al dekstre ekstremismaj ideoj kaj personoj. Oficiale la partia programo tamen insistas pri strikta limo inter la partio kaj dekstre ekstremisma ideologio.
Francio
La dekstre ekstremisma francia partio Front National (FN) kaj sia gvidanto Jean-Marie Le Pen, kiu pro multnombraj skandalaoj ene de la propra partio estas daŭre pridiskutata, dum la lastaj jaroj denove kolektas pli da voĉdonoj. Sur nacia nivelo la partio dum parlamentaj balotoj regule atingas proksimume 15 % da voĉoj (simile multe kiom la demokratia konservativa partio UMP) de la eksa francia prezidento Jacques Chirac. La demokratie konservativa politikisto Philippe Séguin kaj la nepo de Charles de Gaulle (kiu iĝis membro de la Fronto Nacia) akuzis prezidenton Jacques Chirac, ke li permesus la "konkeriĝon" de Francio pere de Usono kaj la Eŭropa Unio. En pluraj grandurboj de suda Francio, interalie en Toulon la Fronto Nacia jam nomumas la urbestron. Pro tio en tiuj urboj la precipe nordafrikaj enmigrintoj sentas sin minacataj.
Partiaj afiŝogluisoj antaŭ la lastaj parlamentaj balotoj ripete interbatalis kun socialistaj kaj komunistaj afiŝogluistoj. Ili estis kondamnitaj en kortumoj, same kiel okazis al la partia ĉefo Jean-Marie Le Pen, kiu batis ĵurnalistinon. La partia ĉefo estas amiko de la alilingvaj dekstremistoj Gerhard Frey kaj Vladimir Ĵirinovskij.
Post la francia referendumo pri Konstitucio de Eŭropo dum 2005 antaŭ Philippe de Villiers kaj lia partio Movado por Francio (Mouvement pour la France) pli ofte menciiĝas en la amaskomunikiloj. La dekstre konservativa eŭroposkeptika partio havas plej multjan anojn en la regiono Vendeo. La MPF tamen lastatempe substrekas, ke ĝi estas alternativo al la Fronto Nacia, kaj estas akuzata pro tio simple "ŝteli" balotajn voĉojn de Jean-Marie Le Pen.
Germanio
Post la fino de la diktatura nazia "miljara regno" de Adolf Hitler, kiu daŭris de 1933 ĝis 1945, kaj la sekva malpermeso de la nazia partio NSDAP, la dekstra ekstremismo en Germanio divideblas en tri fazojn:
Unua fazo: Tuj post la Dua Mondmilito
Tuj post la Dua Mondmilito, la armea administrado de la Aliancanoj malpermesis ĉiujn organizojn idee parencajn al la antaŭa nazia partio NSDAP. En okcidenta Germanio, novaj dekstre ekstremismaj partioj kiel la Wirtschaftliche Aufbau-Vereinigung ("ekonomia rekonstrua unuiĝo") WAV en Bavario aŭ la Nationaldemokratische Partei (nacie demokratia partio) NDP en Hesio tial ne difiniĝis surbaze de naziaj tradicioj, sed en la tradicio de la germanie patriotisma desktre konservativa partio Deutschnationale Volkspartei ("germanie nacia popola partio"). La Deutsche Konservative Partei – Deutsche Rechtspartei ("germana konservativa partio - germana dekstra partio") el tiuj grupoj forĝis interregionan ligon kaj dum la unuaj balotoj pri la nacia parlamento Bundestag dum la jaro 1949 gajnis kvin parlamentajn seĝojn. Tamen ĝi rapide disrompiĝis pro interbataloj de diversaj partiaj frakcioj. La malnovaj nazioj fondis la partion Sozialistische Reichspartei ("socialista regna partio") SRP, kiu kolektas proksimume 10.000 membrojn kaj dum la parlamentaj balotoj en la federacia lando Malsupra Saksio du 1951 akiras 11 procentojn de la voĉoj. Dum decembro 1951 komenciĝas jura proceduro pri malpermeso de la partio, kaj dum oktobro 1952 la partio devas malfondiĝi. Post la partia malpermeso naziaj ekspartianoj provas kaŝeniri la demokratiajn partiojn Deutsche Partei kaj Freie Demokratische Partei, kiuj ambaŭ havas fortajn naciismajn subgrupojn. Parto de la eskpartianoj membriĝas en la dum 1950 fondita Deutsche Reichspartei ("germana regna partio"), kiu tamen dum parlamentaj balotoj ĝis la jaro 1961 neniam gajnas pli ol unu procenton de la voĉoj kaj restas politike sensignifa. Signifa nombro de antaŭaj membroj de la hitlera partio NSDAP tamen oficiale distanciĝas de naziaj ideoj kaj membriĝas en la konservative kristandemokratia partio CDU.
Dua fazo - fondiĝo de la partio NPD
La "dua fazo" komenciĝas dum la jaro 1964: Fondiĝas la partio Nationaldemokratische Partei Deutschlands ("nacie demokratia partio de Germanio") NPD. La nova partio celas grupigi la dekstrajn ekstremistojn de la lando en partio, kiu ŝajnigu moderan kaj demokratian politikon kaj havu ŝancon akiri lokon en la partia sistemo de Okcidenta Germanio. La programo postulis restarigon de la germaniaj limoj de la jaro 1937, malpermeson de strikoj kaj de sindikatoj, donacon de laborlokoj unuavice al germanoj, malakcepton de la la koncepto ke germanoj havis ajnan kulpon pri la eko de la Dua Mondmilito kaj la finon de ĉiaj persekutoj kontraŭ germanaj militkrimuloj. Ideologie la nova partio distanciĝis de la hitlera, nazia partio kaj komprenis sin "burĝe kaj nacie konservativa" - sed la gvidantoj grandparte estis antaŭaj aktivuloj de la antaŭaj dekstre ekstremismaj partioj. Dum la sekvaj jaroj okazis la unua ekonomia krizo post la fino de la milito kaj ekestis granda registara koalicio inter la partioj socialdemokrata kaj kristandemokrata, kiu iom viŝis la diferencojn inter tiuj du plej grandaj partioj kaj al iuj civitanoj donis la impreson kvazaŭ regus unu sameca ŝtata partio: En tiu klimato la dekstre ekstremisma partio NPD kreskas ĝis 29.000 membroj kaj sukcesas akiri seĝojn en pluraj parlamentoj de federaciaj landoj. Dum la jaro 1968 ĝi per 9,8 procentoj de la voĉoj en balotoj pri la parlamento de Baden-Virtembergo atingas sian plej sukcesan balotan rezulton. Tamen dum 1969 ĝi ne akiras sufiĉajn voĉojn por ke ĝi rajtu sendi anojn en la nacian parlamenton. La membronombro kaj balotaj rezultoj post tio konstante remalkreskas. Dum 1971 dekstre ekstremisma eldonisto fondas la organizon Deutsche Volksunion ("germana popola unio"), kiu tamen ne havas klaran programon kaj ne politike aktiviĝas. Nur dum la jaro 1987 la organizo registriĝas kiel "partio", kaj proponas (malsukcesan) kunlaboron kun la parenca partio NPD. Post la fino de tiu kunlaboro, la partio DVU dum 1991 en Bremeno kaj dum 1992 en Ŝlesvigo-Holstinio sukcesas eniri la landajn parlamentojn kaj dum 1998 per 12,9 procentoj de la voĉoj en la parlamentaj balotoj de Saksio-Anhalto havas sian plej bonan rezulton. Post 1983 la du partioj havas plian konkurencon: fondiĝas la partio Die Republikaner ("la respublikanoj") REP. Tiu partio havis siajn radikojn en Bavario kaj ekde 1985 havis dekstre ekstremisman programon similan al tio de la Front National en Francio. Post la reunuiĝo de Germanio la programoj formuliĝis serioze kaj modere, por kapti laŭeble multajn novajn voĉdonantojn en la regionoj de eksa GDR, kiujn oni opiniis aparte konvinkeblaj pri dekstraj temoj. Ankaŭ la "Respublikanoj" sukcesis eniri iujn landajn parlamentojn, ekzemple tiun de Berlino dum 1989 aŭ tiun de Baden-Virtembergo dum 1992 kaj 1996. Ĉiuj tri partioj post la jaro 1980 aparte koncentriĝis pri la temo "hato de eksterlandanoj". Post la germana reunuiĝo montriĝis, ke per la temo "hato de eksterlandanoj" eblas akiri aparte multajn voĉojn en tiuj regionoj kie estas aparte malmultaj enmigrintoj kaj eksterlandanaj civitanoj.
Post la fiasko de la partio NPD de la jaro 1971 krome ekzistas la agresema movado de Neonazismus ("nova naziismo"). Fondiĝas etaj "batalgrupoj" de aparte junaj viroj, kiuj ne mem vivis dum la nazia epoko de Germanio, sed revas pri nova "regno" de "pli alta raso". Ili estas malferme kontraŭjudismaj, kontraŭdemokratiaj kaj porperfortaj.
Tria fazo - la reunuiĝo de Germanio
La tria fazo komenciĝas per la ekdisfalo de la komunisma orientgermana ŝtato GDR ekde novembro 1989. Kaj nov-naziismaj grupoj kaj dekstre ekstremismaj partioj rapide trovas multajn novajn anojn en la regionoj de la disfalanta ŝtato GDR kaj la post oktobro 1990 en la "novaj federaciaj landoj" de Germanio. Dum januaro 1990 fondiĝas la organizo Nationale Alternative ("nacia alternativo") en orienta Berlino; la tutgermania organizo Deutsche Alternative ("germana alternativo") iĝas la ĉefa nov-nazia grupiĝo en orienta Germanio kaj aparte entuzismigas junajn gimnazianojn. Ekde la jaro 1990 dekstre ekstremismaj perfortaj krimoj draste kreskas. Almenaŭ 134 civitanoj post la jaro 1990 murdiĝas pro dekstre ekstremismaj motivoj, sed multaj pliaj torturiĝas kaj vundiĝas. Sekve la ministroj pri internaj aferoj de ĉiuj federaciaj landoj dum la jaro 1992 malpermesas dek el la plej grandaj nov-naziaj grupiĝoj, pli kaj pli malpermesas dekstre ekstremismajn demonstraciojn kaj eventojn. Varbiloj kaj armiloj konfiskiĝas, unuopuloj parte por longa tempo enkarceriĝas. Tio dumtempe malfortigas la nov-nazian movadon, sed poste kaŭzas despli grandan grupan solidaron.
La Regnana movado (germane: Reichsbürgerbewegung) konsistas el favoruloj de dekstra ekstremismo respektive de konspiraj teorioj dekstraj. Temas pri germanaj ŝtatanoj kiuj rifuzas akcepton de la nuntempa politika sistemo de la Federacia Respubliko Germanujo.
Grekio
En Grekio ekzistas naciisma movado, kies ĉefaj malamikoj estas la turkoj - en Turkio, en la Turka Respubliko Norda Kipro en la nordo de la kipra insulo, kaj la turka malplimulto en la propra lando - kaj la makedonoj en Nord-Makedonio, kies teritorio laŭ multaj grekoj estas parte grekia. En la lando ekzistas malmultaj, sed tre aktivaj, dekstre ekstremismaj muzikaj grupoj. La plej granda dekstre ekstremisma organizo estas la movado "Χρυσή Αυγή" (Ĥrisí Avgí – ora tagiĝo).
Irlando
Samkiel en Skotio kaj Kimrio, ankaŭ en la Respubliko Irlando kaj en Norda Irlando ekzistas naciismo kaj ekstremismo en ĉiukoloraj politikaj grupoj. Dekstre ekstremismaj programeroj troveblas ĉe katolikaj agresemaj batalantoj por sendependeco de Irlando samkiel ĉe protestantaj batalantoj por nepra realiĝo de tuta Irlando al la brita Unuiĝinta Reĝlando. Ambaŭ dekstre ekstremismaj gruparoj unuavice batalas kontraŭ la alia gruparo. Tradicie ne ekzistas multaj "eksterlandanoj" sur la irlanda insulo, kaj la temo "hato de eksterlandanoj" ne ludas aparte gravan rolon.
Oni supozas, ke en Dublino ekzistas branĉo de la terorisma organizo "Combat 18" (vidu supre).
Israelo
En Israelo la aktivecoj de judaj dekstraj ekstremismoj pleje celas ĝeni aŭ malebligi la politikon de interpaciĝo inter israelanoj kaj palestinanoj. Terorisma kulmino estis la murdiĝo de la israela ĉefministro Jicĥak Rabin dum la jaro 1995. Samkiel ekzemple la faŝistoj en Italio la judaj dekstraj ekstremistoj en Israelo orientiĝas pri ideala koncepto de glora pasinteco de sia lando. El tio ili konkludas teritoriajn postulojn. Partoj de la juda setleja movado estas dekstre ekstremisme influitaj. La rilato de la judaj ekstremistoj al la israela ŝtato estas kontraŭdira.
Post la Dua Mondmilito judaj dekstraj ekstremistoj provis ankaŭ ĝeni aŭ malebligi la repaciĝon kun Germanio. Kulmino de tiuj provoj estis la provo pri murdo de la germana kanceliero Konrad Adenauer dum la jaro 1952 fare de la organizaĵo Irgun, kadre de kio murdiĝis policisto.
Italio
En Italio, la hejmlando de Benito Mussolini, la unua faŝisma diktatoro de Eŭropo, dekstre ekstremismaj partioj eĉ estis en unu el la lastaj registaraj koalicioj: la „Alleanza Nazionale" de Gianfranco Fini, kaj la separatisma „Lega Nord" sub Umberto Bossi, kiu batalas por sendependiĝo de la kompare riĉa nordo de Italio. Ili estis gvidataj de la dekstre popolisma partio „Forza Italia" de la ĉefministro Silvio Berlusconi kaj kune estis la plej forta parlamenta frakcio.
La registaro de Silvio Berlusconi pluvivis en la unua oficperiodo malgraŭ skandalo pri korupteco, kaj helpe ankaŭ de la dekstre ekstremismaj koalicianoj sukcesis altiri novajn voĉdonantojn. La „Alleanza Nazionale" respektive la malferme naziisma „Fiamma Tricolore" helpe de Alessandra Mussolini, la nepino de la eksa diktatoro, gajnis multajn voĉojn inter la malriĉuloj de Suda Italio, kiuj antaŭe aparte subtenis la nacian komunistan partion.
Krom la oficiala aktiveco de dekstraj ekstremistoj en la nacia registaro kaj parlamento, ekzistas multnombraj nov-naziaj grupoj kun bonaj konektoj al dekstraj ekstremistoj de Germanio, interalie en la plejparte germanlingva Suda Tirolo, kie dum la lastaj jaroj kreskas perfortaj konfliktoj inter lokaj germanlingvaj kaj itallingvaj dekstraj ekstremistoj. Tiuj grupoj ankaŭ organizas atencojn kontraŭ azilpetantoj kaj kontraŭ politikaj malamikoj.
Rusio
La unua apero de dekstra ekstremismo en Rusio estas aperita dum kaj post la Perestrojko en Sovetunio. Dum la sia ekzisto, la oficiala politika ideologio de Sovetunio estis marksismo-leninismo, kiu estis bazita sur komunismo. Tamen post la dua mondmilito ĝis disfalo, Sovetunio aktive adaptis patriotismajn retorikojn (kiel "Hejmo", "Granda Ruso"), kiuj kontraŭis tradician komunismon. Dum la Perestrojko, Rusia naciismo reviviĝis en Sovetunio, kune kun liberiĝo de religioj. Liberiĝo de ebligis publikigon pluraj liberoj, inkluzive verkoj de dekstraj naciismaj verkistoj kiel Lev Gumilev.
Post la Disfalo de Sovetunio, pluraj politikaj grupoj kiel eks-komunistoj kaj neo-faŝistoj formigis sian politikan grupon kaj kreskis dum la 1990-jaroj. La ekonomia krizo dum la 1990-jaroj kreskis popularecon de ekstremismaj maldekstraj kaj dekstraj politikaj partioj. Speciale LDPR de Vladimir Ĵirinovskij kaj radikal-politika grupo Nacia Bolŝevika Fronto sub la gvido de Eduard Limonov, Aleksander Dugin partoprenis dum la militkrizo en 1993 inter Rusia administrado kaj parlamento. En parlamenta baloto en 1995, LDPR gajnis plejparton en Parlamento. Kune kun komunismaj grupoj, LDPR provis elpostenigon de Jelcin en 1999. Dum la 1990-jaroj kaj 2000-jaroj, Neo-faŝismaj kaj dekstraj ekstremismaj grupoj de Razkapuloj multfoje atakis fremdulojn en Sankt-Peterburgo kaj Moskvo.
La politika populareco de dekstraj ekstremismaj grupoj transiris al patriotismaj politikaj grupoj post la apero de Vladimir Putin. Dum la 2000-jaroj, Putin-administrado kreskis patriotismajn grupojn kiel Naŝi. La dekstra-ekstremismaj gangoj subpremiĝis en fino de 2000-jaroj, malgraŭ radikal-naciistoj kiel Aleksander Dugin kaj Dmitrij Rogozin nuntempe laboras en Rusia registaro. Speciale post la ukraina krizo en 2014, Putin-administrado aktive kunlaboras kun eŭropaj dekstraj ekstremismaj politikistoj. .
Serbio
Serbia dekstra ekstremismo estas rilata kun tradicia naciismo. Antaŭe la unua mondmilito, serba naciismaj organizaĵoj kiel Nigra mano planis mortigon de aŭstria arkiduko Franz Ferdinand, komenciĝis unuan mondmiliton. Dum la dua mondmilito, supernaciismaj organizaĵoj kiel Ustaŝa kaj Ĉetnik mortigis pli ol 514.000 civilulojn. Post la milito, Sub Josip Broz Tito, SFRJ punis tiujn naciismajn organizaĵojn por krei komunisman ŝtaton.
Post la morto de Tito, serba dekstra ekstremismo renaskiĝis dum la disfalo de Jugoslavio. Serba radikal-naciista politikisto kiel Slobodan Miloŝeviĉ propagandis por reviviĝo de serba nacio, kiu provokis timon inter jugoslavaj respublikoj, kiuj timis jingoisman movadon de Serbio kontraŭ aliaj respublikoj. En 1990, post la konflikto kun Serba registaro, Slovenio deklaris sendependencon el Federacia registaro, kiu estis kontrolita de Serbio.
Dum la Jugoslavaj militoj, FRJ, kiu estis gvidita de Slobodan Miloŝeviĉ, helpis dekstrajn naciismajn organizaĵojn en Kroatio kaj Bosnio kaj Hercegovino. Miloŝeviĉ kaj naciismaj politikistoj propagandis lokan serban loĝantaron por batali kun registaro de aliaj respublikoj. Dekstraj ekstremistoj kiel Ĉetnikoj mortigis civilulojn, speciale en Bosnio kaj Hercegovino. La subteno de dekstra ekstrimismaj organizaĵoj de serboj poste rezultis forpelon de serban loĝantaron el heĵma teritorio, kiel Operado Fulmo de Kroataj militfortoj en 1995. Pro la help por genocido, Ĝis 2000, Jugoslavio forpelis el UN, perdis poston de leĝa posteulo de SFRJ.
Post la elpostenigo de Slobodan Miloŝeviĉ, Serba registaro kunlaboris kun Unuiĝintaj Nacioj por puni militkrimulojn, kiuj mortigis aŭ propagandis por genocido dum la milito. Montenegro iĝis sendependa ŝtato post la referendumo en 2006, Kosovo deklaris sendenpendecon el Serbio en 2008.
Usono
En Usono oni klasike asocias dekstran ekstremismon kun la Ku-Kluks-Klano, sed hodiaŭ ĝi inkludas la novan movadon alt-right kaj la novreakcion, kiuj en la prezidenta elekto de 2016 sukcese nomumigis Donald Trump al la Respublikana Partio.
La novaj ekstremaj dekstraj movadoj supoze amasiĝis unue en la Interreto kaj ankoraŭ aktivas anonime en la reto, ofte per bildforumoj kiel 4chan kaj precipe 8chan, kies regularo estas kvazaŭ neekzista. Ili ne havas precizan difinon aŭ organizon, kio multakaze malhelpas ilian facilan klasigadon kiel "ekstrema" aŭ "neekstrema." Pluse oni observis tendencon en usona politiko al ekstremismo, kio povus ŝajnigi politikon normala, kiu en aliaj epokoj estus konsiderata ekstrema. Do la Tea Partio, ekzemple, fojfoje asociiĝas kun dekstra ekstremismo sed fojfoje nur kun dekstra popolismo.
Adeptoj de la domina teologio en Usono klopodas submetigi la landon al kristana juro.
En aliaj landoj
Ankaŭ en Japanio, Sudafriko, Pollando, Turkio, Luksemburgio, Aŭstrio, Sudameriko, en multaj pliaj ŝtatoj de Eŭropo kaj aliloke ekzistas dekstra ekstremismo.
Komunumaro Bad Sobernheim
La komunumaro Bad Sobernheim - germane Verbandsgemeinde Bad Sobernheim - estas administra komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
14791 Atreo
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mita reĝo Atreo,filo de Pelopso, patro de Agamemno kaj Menelao, kaj frato de Tiesto.
Universitato de Wittenberg
La Universitato de Vitenbergo, en Vitenbergo (germane Wittenberg), ankaŭ nomata Animo Mater Leucorea, ricevis imperian aprobon de la reĝo Maksimiliano la 1-a la 6-an de julio 1502 kaj malfermis siajn pordojn la 18-an de oktobro 1502, instigita de Frederiko la 3-a, princo-elektisto de Saksio, nomata "Frederiko la Saĝa".
La 12-an de aprilo 1817 la Universitato de Wittenberg fandiĝis kun la Universitato de Halle formante la nunan universitaton kies nomo estas Universitato Marteno Lutero de Wittenberg-Halle.
Bégard
Bégard [begaʁ] (Bear) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
26896 Josefhudec
26896 Josefhudec estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Bégard
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bégarrois.
Hausen (Malsupra Bavario)
Hausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kelheim kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al la administra komunumaro Langquaid. Kiel la aliaj distriktaj komunumoj sude de la rivero Danubo, Hausen estas parto de la geografia kaj kultura regiono Hallertau.
Zmrzlé pleso
Zmrzlé pleso (slovake: “frostinta lago”) estas montlago, havas areon de 2,19 ha kaj maksimuman profundecon de 9,9 m. Ĝi kuŝas 1762 m s.m. en supra parto de Malfacila valo en Altaj Tatroj en Slovakio en distrikto Poprad. Je la bildo estas rigardo de Rysy.
Michael Rosen
Michael Wayne ROSEN (naskita la 7-an de majo 1946) estas brita porinfana verkinto, poeto, prezentisto, politika kolumnisto, dissendanto kaj aktivulo kiu verkis 140 librojn. Li ankaŭ estis televida programestro kaj politika ĵurnalisto.
Liefkenshoek-tunelo
La Liefkenshoek-tunelo (nederlande: Liefkenshoektunnel) estas tunelo kun vojimposta pagejo norde de Antverpeno sub la rivero Skeldo. La tunelo estas parto de la aŭtoŝoseo R2. La tunelo estas plilongigo de la Frans Tijsmans-tunelo.
Michael Rosen
Vivo
Post studado en Wadham College, Oksfordo, kaj diplomiĝo en 1969, Rosen komencis sian staĝon ĉe la BBC. En 1970 li prezentis lernejan televidprogramon nomitan WALRUS. Li estas la verkisto de la legadserio por infanoj Sam on Boff's Island.
En 1974 li publikigis sian unuan libron Mind your own business kaj ekde tiam la sukcesoj sekvis unu la alian. Li asertas sin antaŭ ĉio kiel poeto por junaj legantoj. Edukisto Morag Styles priskribis Rosen kiel unu el la plej signifajn figurojn en la poezio de nuntempaj infanoj, kaj unu el la unuaj poetoj se temas pri desegni liajn novelojn de infantaĝaj travivaĵoj.
1333 Cevenola
1333 Cevenola estas malgranda meze hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano, laŭ gia orbito, de la Eŭnomia familio.
Michael Rosen
Vivo
Multaj el lia verkaĵoj estas tradukitaj en multajn lingvoj. Unu el liaj plej grandaj sukcesoj estas We're going on a bear hunt, publikigita en Anglio en 1989 kunlabore kun Helen Oxenbury, kiu rapide gajnis la aklamon de kritikistoj kaj naciaj publikoj kaj post kelkaj jaroj internacie.
Liefkenshoek-tunelo
La Liefkenshoektunelo estas pagita de privata kapitalo ĉar la tiama federacia registaro ne scipovis liberigi monon por ĝin konstrui.
1333 Cevenola
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomino Odette Bancilhon elde la observatorio de Alĝero.
26896 Josefhudec
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa amatora astronomo Josef Hudec (1895–1972). Li faris vidajn observojn kaj desegnojn de la suna fotosfero kaj estis fervora populariganto de astronomio. Li konstruis en la urbo Kroměříž dum la lastaj tri jaroj de sia vivo.
1333 Cevenola
Nomo
Ĝia nomo referas al la Cevenoj, franca montĉeno de la sud-oriento de la Centra Masivo.
Zmrzlé pleso
Ĉirkaŭaĵo
Oriente de lago en kelkaj ŝtupoj leviĝas montadorso kun roka turo Kačacia veža, kiu estas kunigita per montdorso kun Malý Ganek kun fama norda muro por montgrimpado, Daŭrigas roka montdorso okcidenten tra Vysoka, Ťažký štít. Tie montdorso turniĝas norden tra selo Váha, Rysy,Male Rysy. Tie eliras branĉo kun Ťažka veža, kiu staras super la lago de nordo. Nordoriente estas elfluo de lago, tra sojlo en la pli suba parto de valo.
Aliro
La lago estas alirebla nur kun montara gvidanto de la montopasejo Váha de supro aŭ de subo de vilaĝoTatranská Javorina tra Bielovodská valo kaj poste preter Ťažký vodopád tra sojlo de Tažka valo, poste preter de Malfacila lago. La montirado de Javorina prenas 5 horoj.
13653 Prisko
13653 Prisko estas mabone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
1333 Cevenola
Satelito
Natura satelito, de diametro taksata je 5,67 km estis reportita en 2008 laŭ observo de ; oni scias ankoraŭ malmulte pri ĝi.
13653 Prisko
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Tarkvinio Prisko (aŭ Tarkvinio la Maljuna), kvina reĝo de Romo de -616 ĝis -579, unua reĝo de etruska deveno. Li konstruigis la Circus Maximus kaj pligrandigis la.
Oni ne konfuzu ĝin kun 997 Priska.
Michael Rosen
Vivo
Ekde 2007 li malfermis sian oficialan Jutubkanalon : Infanaj Poemoj kaj Rakontoj Kun Michael Rosen, kiu havas pli ol 700 000 abonantojn en 2022.
Interreta fenomeno
Michael Rosen ŝuldas sian famon ankaŭ danke al la video Hot Food, filmeto kiu iĝis furora en Jutubo danke al liaj parodioj, kie Mikaelo, por imiti sin kaj poste sian fraton kaj lian patrinon, elsendis sonon similan al gluglado per sia buŝo kaj tiam klako kun la lango finante ĉion dirante "bele" en tre ambigua tono. La vorto "bela" tiam estis mistraktita de uzantoj al "bruo", donita la prononcon kun forta brita akĉento.
Liefkenshoek-tunelo
Historio
Origine estis la celo ke post 22 jaroj la tunelo estu senpage transdonita al la ŝtato. La nombro de uzantoj de la tunelo estis malpli alta ol taksita, kaj tio kaŭzis problemojn. La konsorcio kulpigis la flandran registaron, ĉar ĝi ne kreis la promesitajn vojojn al la tunelo. Ĵugisto pravigis la konsorcion kaj la flandra registaro devis kovri ĉiujn mankantajn enspezojn. En majo 1995 la flandra registaro transprenis ĉiujn akciojn de la tunelo. La rajto peti impostojn por la tunelo estis plilongigita de 2009 al maksimume 2037. Kiam okazis akcidento aŭ estas escepte longaj aŭtomvicoj, foje la tunelo estas senpage traveturebla.
Manon Lescaut
Manon Lesko (France: Histoire du Chevalier des Grieux, et de Manon Lescaut [istwaʁ dy ʃ(ə)valje de ɡʁijø e d(ə) manɔ̃ lɛsko]) estas franclingva romano de Antoine-François Prévost, unue publikigita en 1731. La libro estas la sepa parto de Pervost el la sep volumoj de "Memuaroj kaj Aventuroj de nobelulo retiriĝita de la socio" (Mémoires et aventures d'un homme de qualité). Estas konjektite ke signifa parto de la intrigo estas bazita sur la biografio de la verkinto.
Intrigo
La intrigo de la libro okazas en Francio kaj Luiziano en la 18-a jarcento. La rakonto sekvas la protagoniston, Chevalier de Graya, kaj lian amantinon, Manon Lesko'n. De Graya devenas de riĉa kaj privilegiita familio kaj je la malkontento de sia patro li enamiĝas al Manon, kiu estas forpelito deportonta al Luiziano - tiutempe franca kolonio en Nordameriko. Li poste perdas sian riĉaĵon kaj fuĝas kun Manon al Parizo. En Parizo, la junaj geamantoj ĝuas sian vivon kune dum la klopodoj de de Graye por kontentigi la altvalorajn dezirojn de sia amatino. De Graya luktis por kontentigi la bongustan guston de Manon pri luksaj produktoj. Li kolektas monon prunteprenante de sia lojala amiko Tiberge, kaj en hazardludo kie li trompas la ludantoj. Plurfoje, la riĉaĵo de de Graya vaporiĝas ĉu pro ŝtelo, ĉu pro domo en fajro, kio igis Manon forlasi lin favore al riĉulo, ĉar ŝi ne povis elteni la penson vivi en malriĉeco. Poste ŝi revenas al De Graya kaj kune ili decidas foriri al Luiziano.