cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
TOI-700
TOI-700 estas ruĝa nano je 101,4 lumjara distanco en la konstelacio Orfiŝo kiu enhavas la TOI-700 d, la unuan ekstersunsisteman planedon en la loĝebla zono samgranda kiel la tero malkovrita de la kosma observatorio Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS). TOI-700 estas la plej hela konata gastiganto de planedo kun grandeco de la tero en la plejofte loĝebla zono ĝis nun malkovrita (ekde januaro 2020).
Kantono Bexar
Demografio
prozopo*: Nova vorto por arboj de la arba familio Prosopis. Arboj de tiu ĉi familio troviĝas en kelkaj sekaj regionoj de la mondo. La angla nomo de arboj en tiu ĉi familio estas "mesquite".
House of Wax (filmo)
House of Wax (Domo el Vakso) estas usona horora filmo de Jaume Serra aperinta en majo 2005.
Rakonto
Ses gejunuloj foririntaj por spekti futbalmatĉon ekpaneas, izolitaj en arbaro kaj postsekvataj de mistera aŭto. Loka loĝanto proponas konduki ilin al najbara urbo Ambrose, kie troviĝas garaĝo.
Raymond Borel
Raymond Borel estas franca kuracisto, redaktoro de la medicina revuo 'TONUS' kaj unu el la fondintoj de la organizaĵo Kuracistoj sen landlimoj.
House of Wax (filmo)
Rakonto
La gejunuloj apartiĝas kaj esploras la urbeton. Ili iom poste estas logataj de stranga muzeo, Domo el Vakso, kie statuoj estas tiel realismaj, ke oni kredas ilin vivantaj.
La grupo spertos proprakoste, ke la skulptisto de Domo el Vakso kaj liaj kunuloj pretas pligrandigi sian strangan kolekton.
Anekdoto
House of Wax signas la veran debuton de Paris Hilton en kino.
Videoteko
DVD de la filmo estis eldonita en oktobro 2005.
Dia inspiro
Tiel difinita, la nocio inspiro prezentas neniujn malfacilaĵojn ĉar tiu agado kaŝitas en Dio kaj ne bezonatas esti komprenata por esti kredata. Sed la nocio fariĝas problemo apenaŭ ĵus kiam oni pensas, laŭ la konstantaj instruoj de la eklezioj, ke la aŭtoroj de la Biblio, de ĝiaj libroj kaj ĉapitroj kaj versegoj, estas du: Dio kaj la homo. Kaj, kiel oni scias, homo emas ankaŭ al eraroj, el kiuj la tekstesploristoj kaj ekzegezistoj malkovras multajn, se ne multegajn. Ĉar por la kredanto ne eblas ilin imputi al Dio, kiel tiam daŭrigas tiu kredanto mem konfesi la neeraripovecon (malĉeeston de eraroj) en la Biblio?
Biblio ne estas libro pluvigita el la ĉielo, nome liverita jam farita kiel oni supozas por la Korano. Ĝi, male, estas ankaŭ verko de homo kaj, tial, por kompreni la libron oni devas antaŭe kompreni la homon: jen tiam la neceso sinturni al prihomaj sciencoj kiel al historio, antropologio, psikologio, sociologio ktp. Tamen ĉar tiu sinturno al la sciencoj ne estas sammaniere realigebla, ĝi ne okazis kaj ne okazas senkontraste. Se reliefigi tion kio okazis en la katolika eklezio, por disciplini la helpon de tiuj sciencoj nunepoke intervenis papo Leono la 13-a per la Providentissimus Deus (La Ege Prizorganta Dio. 1893) kaj papo Pio la 12-a per la Divino Afflante Spirito (gvidataj de Spirito Inspiranta. 1943). En tiu lasta dokumento estas rigardata kun simpatio la sinturnon al la modernaj sciencoj inter kiuj estas aparte menciataj la literaturaj ĝenroj uzitaj en la medioj de la bibliaj verkistoj kaj al la pens- kaj dir-manieroj tiuepokaj ktp. Tiuj dokumentoj, kaj aliaj, estis movitaj de la zorgo bremsi kaj respondi, science kaj laŭ la kristana spiriteco, al la atakoj de pozitivismo kaj strukturisma sciencismo laŭ kiuj la tekstoj montras tutalie ol tion kio interpretatas kaj instruatas de la kristanaj eklezioj.
1) Inspiro vorta (inspirita estas la teksto en ĉiuj ĝiaj partoj kaj en ĉiuj ĝiaj vortoj)
8283 Edinburgo
8283 Edinburgo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Dia inspiro
3) Inspiro persona (inspiritaj estis la aŭtoroj, ne la libroj)
8283 Edinburgo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Edinburgo, historia ĉefurbo de Skotlando, longtempe centro de eduko kiu fariĝi fokuso de la Skota Klerismo en la 18-a jarcento. Tie okazas la plej grandaj artaj festivaloj : la Internacia Festivalo de Edinburgo kaj la Edinburgh Festival Fringe. Edinburgo fariĝis la unua Urbo de la Literaturo de UNESCO en 2004.
Dia inspiro
4) Inspiro eklezia (inspirita estas la komunumo kies la aŭtoroj estis porparolantoj)
Flavbeka aremono
La Flavbeka aremono (Arremon flavirostris) estas specio de birdo de la familio de Pasereledoj kaj genro de Aremonoj.
Dia inspiro
Sur tiuj kvar vejnoj klopodi trovi solvojn ĉiam pli persvadigajn diversaj teologiaj teorioj kaj katolikaj kaj protestantaj, alvenante, tamen, ĉiuj al principo, ke la Biblion oni devas legi kaj interpreti same kiel tion faris la komunumoj ĝin ricevintaj.
Flavbeka aremono
Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Brazilo kaj Paragvajo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Tiu aremonospecio montras tre nigrablankan kapobildon konsistantan el nigra ĝenerala koloro kun tre markata blanka superokula strio kiu ne superas la okulon (tio estas pli mallonga ol tiu de la Oranĝbeka aremono, sed ja atingas la kolflankon. Sub la blanka gorĝareo (pli etenda ol tiu de la Oranĝbeka aremono) estas nigra brustozono kiu separas ĝin el pli griza kolumo kaj grizecaj al sablokoloraj subaj partoj. La dorso estas pli griza ol tiu de la Oranĝbeka aremono, sed kun olivverdeca ŝultroxzono. La kruroj estas rozkoloraj kun tre flavoranĝeca beko (kun nigreca supra bordo) kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo.
Dia inspiro
Ke la Biblio estas die inspirita konstante priklamas la tradicioj de ĉiuj praaj kristanaj komunumoj ekde la komenco. Krome, tiuj komunumoj akceptis kiel inspiritajn la deklarojn de la Biblio mem: ekzemple 2Pt 1,20ss, 2pt 3,16; 2Tm 3,16-17 kaj aliaj tekstoj, kie oni povas dedukti la intervenon de la Sankta Spirito. Certe, tiuj atestoj ne multe valorus sen la atesto de la konstanta tradicio kiu transdonas kion la apostoloj instruis pri la Biblio. Utilas, tamen, rimarkigi la nemalabundan variecon en la konceptado pri dia inspiro inter la diversaj kristanaj konfesioj laŭjarcente. Tio kondukis al malsamo de biblia kanonokaj malsamaj manieroj taksi la efektivan historiecon de la eventoj rakontitaj en la inspiritaj tekstoj kaj, do, ankaŭ al malsamecon pri la koncepto pri biblia neeraripovo.
Eksteraj ligiloj
Itallingva teksto de dokumento "Divino Afflante Spiritu" de Pio la 12-a.
En tiu ĉi vikio estas itallingve priskribitaj la diversaj konceptoj pri Dia Inspiro kaj iliaj evoluoj, kaj indikitaj diversaj kristanaj dokumentoj pritraktantaj pri la Dia Inspido
Latina teksto de "Divino Afflante Spiritu", dokumento difinanta la karakerizojn de la Dia Inspiro.
Foldomaŝino
Foldomaŝino (betona foldomaŝino) estas maŝino por krei foldojn en betonaj aŭ brikaj muroj ĉefe por elektraj laboroj aŭ tubetoj. Plejofte ĝi estas ekipita de du diamantaj diskoj. Oni uzas ĝin ĉefe por prepari murojn antaù la metado de elektraj gainoj. Nuntempe ekzistas maŝinoj kiuj funkcias per akumulatoroj.
Huenes Marcelo Lemos
Huenes Marcelo Lemos (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Conservatoire national des arts et métiers
Dekomence dediĉita al kolektado de inventoj, poste ĝi iĝis eduka institucio. Nuntempe, oni konas ĝin ĉefe kiel lernejo por konstanta edukado por plenkreskuloj cele al inĝenierado (multfaka scienca programo) kaj gradigo por financoj kaj negocado, proponante vesperajn klasojn en diversaj temoj.
La kolekto de inventoj estas nune administrata de la Musée des Arts et Métiers.
Kinidina karbonato
Kinidina karbonato aŭ karbonato de kinidino estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la kinidino kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo. Kinidina karbonato posedas 41 karbonatomojn, 46 hidrogenatomojn, 4 nitrogenatomojn kaj 5 oksigenatomojn. Kinidina karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj farmaciaĵoj.
80180 Elko
80180 Elko estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj amatoraj geastronomoj Holly Phaneuf kaj Patrick Wiggins elde la Observatorio de Stansbury Park (Kantono Tooele Utah, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la urbo Elko (Nevado), fondita en 1869 kiel fervoja urbo ; nun konata kiel " la koro de la Nordorienta Nevado ". Elko estas la hejmo de la Nacia Eŭska Festivalo kaj de la Kunveno de Vakera Poezio.
FC Rot-Weiß Erfurt
La Futbalklubo Rot-Weiß Erfurto estas grava futbala klubo de Turingio. Ĝia hejmstadiono estas Stadiono Steigerwald en Erfurto, Germanujo.
Ĝis la Dua mondmilito
La klubo havas radikojn kiuj iras reen al kriketklubo fondita en 1895. Ĉar ili plilarĝigis siajn interesojn ili estis nomitaj Sportklubo de Erfurto (SC Erfurt). La klubo estis kun aliaj 85 kluboj fondomembro de la Germana Futbalasocio (DFB) en la 28-a de januaro 1900 kaj en 1904 ili eniris la Ligon de mezgermanaj pilkludantaj kluboj (Verband Mitteldeutscher Ballspielvereine). Ili venkis en la ligoĉampioneco en 1908-09 kaj avancis ĝis la duonfinalo. Dum Erfurto sukcesis ludi por kelkaj sezonoj en la post 1933 fondita ĉefligo Gauliga Mitte (kiu ampleksis la mezgermanaj landoj) ili ne gajnis iuj ajn titolon.
Post la Dua Mondmilito
Post la milito la Aliancanoj malpermesis ĉiujn organizojn, inkluzive de sportaj kaj de futbalaj kluboj.
En 1946, la sovetiaj aŭtoritatuloj permesis la organizon de kvin kluboj en Erfurto. SG Erfurt West ampleksis la areon de la grandurbo post kiam servite iam de SC Erfurt 1895 kaj VfB Erfurt kaj alogisfutbalistojn kiuj estis ludintaj por tiuj kluboj.
Sukceso venis rapide kun prezentiĝo en la turingia finalo de 1948, sekvita per titolo en 1949. Rapida serio de nomŝanĝoj iris man-en-mano kun serio de netatingitaj titoloj ĉampionecaj, kiel: Fortuna Erfurt en 1949, KWU Erfurto en 1950, kaj BSG Turbine Erfurt en 1951.
En 1954 kaj 1955, la klubo venkis en sinsekvaj orientgermanaj naciaj ĉampionecoj, sed poste deglitis reen kaj estis forpelita de la unua piedpilka klaso en 1959.
La teamo estis supre kaj malsupre inter la unua kaj duaj futbalklasoj tra la 1960-aj jaroj, estante forigita tri fojojn, sed ĉiam regajnante tujan antaŭenigon. Kiel aliaj orientgermanaj kluboj tiutempe ili suferis, tial kela plej bonaj ludantoj estis rutine forprenitaj de finance pli fortaj kaj prestiĝe pli altaj kluboj.
De la 1960-aj ĝis la 1980-aj jaroj
Orientgermana piedpilkado konfrontiĝis al gravaj ŝanĝoj en 1965 per la kreado de "puraj" futbalaj kluboj anstataŭigontaj multfunkciajn sportoklubojn.
Post 1990
La germana reunuiĝo kaj la fuzio de la ligoj de orienta kaj okcidenta Germanujo en la fruaj 1990-aj jaroj alportis ekscitajn tempojn al la klubo. Tria rango en la NOFV-Oberliga Nordost en 1990-91 avancis la erfurtanojn al la Dua Federacia Ligo (2. Bundesliga) unu jaron poste kaj permesis enrigardon en la Eŭropa Ligo de UEFA 1991-92, kie ili ludis (negajnantaj) kontraŭ Ajax Amsterdam. Tio estas granda renomo por orientgermana futbalistaro en internacia kampo.
Tra la 1990-aj jaroj kaj en la nova jarmilo, Rot-Weiß restis parto de la 3-a klaso. En 2001 ili evitis malavancon nur ĉar al la kluboSSV Ulm 1846 estis neita licenco pro ĝiaj monmalfacilaĵoj.
Dum tiu tempo la klubo iris al la ligfinalo regiona sep fojojn kaj iĝis turingia ĉampiono ĉiunfojon. Bedaŭrinde, ili neniam povis fari ĝin preter tiu nivelo malgajnis jam la unuan rondon de la Germana Pokalo. En 2004, la klubo sukcese reeniris la Duan Federacian Ligon sed restis tie lastrange kaj devis denove forlasi ĝin. Nuntempe ĝi ludas en la Regiona Ligo Norda (Regionalliga Nord - III). En 2008, Erfurto finiĝis en 7-a loko en tiu malalta ligo kaj kvalifikiĝis por la Tria Federacia Ligo.
Preĝejo Maria de la Neĝo (Szeged)
La preĝejo Maria de la Neĝo estas romkatolika paroĥa historia monumento en Hungario, en urbo Szeged.
Historio
La plej frua preĝejo estis hospitala romanika kirko, kiu renoviĝis en la 13-a jarcento. Supozeble post jarcento trinava preĝejo konstruiĝis. Parte pli nova, gotika preĝejo konstruiĝis en la 15-a jarcento, la turo kaj la sakristio tiam konstruiĝis. La arkitekto estis János (monaĥo). La turo pligrandiĝis en 1783.
La franciskana monaĥejo konstruiĝis en 1444, kie en 1468 fama biblioteko fondiĝis. Dum dominado de turkoj la franciskanoj daŭre laboris. Post la turkoj la preĝejo precipe interne barokiĝis. Baldaŭe Imre Steindl faris renovigon. En 1950 la franciskanoj estis forigitaj, la monaĥejo iĝis maljunulejo. La franciskanoj revenis en 1989.
Konstruaĵo
Antaŭ la enirejo estas skulptaĵo pri Sankta Maria de 1724 kaj ĉe la enirejo monumento pri Matiaso la 1-a. La ĉefaltaro pretiĝis en 1713 kaj prezentas diversajn skulptaĵojn. Flankaltaroj estas "Nigra Madono" (Częstochowa), Sankta Kruco, Sankta Jozefo, Sankta Antonio kaj Sankta Francisko el Asizo. La predikejo pretiĝis en 1714. La freskoj prezentas Ave Maria-n, naskiĝon de Jesuo, Ĉieliron de Jesuo, entombigon de Jesuo, ktp.
Mikojan-Gureviĉ MiG-9
Ĝi estis evoluigita ekde 1945, la prototipo aperis en 1946, servis la armeon inter 1947-50, poste ŝanĝis ĝin la pli sukcesa MiG-15.
La aviadilo havis la atingopovon de 900 km kaj unu 37-mm-kanonon Nudelmann-Richter NR-37 (40 pafoj) kaj du 23-mm-kanonojn NS-23 (je 80 pafoj).
Mikojan-Gureviĉ MiG-15
La unua prototipo ekflugis en decembro de 1947. Ĝi estis uzata ekde 1949 kaj aktive apartenis Korean militon. Oni produktis el ĝi 8000 ekzemplerojn kaj vendis eĉ al la komunismaj aliancanoj.
Sovetia kosmonaŭto Jurij Gagarin mortis dum la flugo kun tiu aviadilo (1968).
La aviadilo flugis per rapido de ĉ. 840-1.070 km/h kaj havis la atingopovon de 900 km kaj maksimuman flugalton de 15.500 m.
Atlantik-konga lingvaro
La atlantika-niĝera lingvaro aŭ atlantika niĝera lingvaro estas branĉaro de la niĝerkonga lingvaro parolata precipe en okcidenta Afriko. Grava parto estas la volta-niĝera lingvaro aŭ voltae niĝera lingvaro, kiu havas proksimume 50 milionojn da parolantoj, kaj inkluzivas la plej gravajn lingvojn de suda Niĝerio, Benino, Togolando kaj sudokcidenta Ganao: la joruba, igba, edoa, fonua kaj evea.
Guggisberg
Geografio
Guggsiberg situas en la bernaj Antaŭalpoj en montara kamparo en la tiel nomita Schwarzenburgerland. En okcidento la rivero Sense, alfluanto de Saane, formas la limon kun Kantono Friburgo.
Al Guggisberg apartenas krom Guggisberg mem ankaŭ la municipoj Riffenmatt-Schwendi, Kriesbaumen, Riedstätt, Kalchstätten, Hirschmatt-Laubbach, Riedacker, Sangernboden kaj Ottenleuebad.
La najbaraj komunumoj estas en nordo Wahlern, en oriento Rüschegg kaj en sudo Oberwil im Simmental situantaj ĉiuj en Kantono Berno, kaj en okcidento en Kantono Friburgo Plaffeien kaj Alterswil.
Trafiko
Guggisberg estas ligita per divesaj poŝtaŭtolinioj kun Schwarzenburg kaj Friburgo. En sudo la Gurnigelpasejo konektas la komunumon al la Aro-Valo.
Historio
La unua skriba mencio de Guggisberg datiĝas el dokumento de la jaro 1148 de la papo Eŭgeno la 3-a kiel Cucansperc. En la jaro 1423 per aĉeto Guggisberg fariĝis po egalaj duonoj posedaĵo de Berno kaj Friburgo. Tio validis ĝis post la Helveta Revolucio en la jaro 1803, kiam Guggisberg estis reunigita kaj fariĝis komplete parto de Kantono Berno.
Kanzono de Guggisberg
La fama melankolia popolkanzono de Guggisberg estis menciita unuan fojon en la jaro 1741. Per la interpretado de la kantisto Stephan Eicher en 1989 la kanzono atingis tutmondan konatecon.
Esperanto-Movado
En la municipo Sangernboden en Guggisberg la 1-an kaj 2-an de novembro 2008 okazis svisa familia renkontiĝo sub aŭspicio de Svisa Esperanto-Societo.
Robert E. Lee
Robert Edward LEE (naskiĝis la, mortis la ) estis usona militisto kaj la ĉefkomandanto de la trupoj de la Konfederaciitaj Ŝtatoj de Ameriko dum la Usona Enlanda Milito.
Infanaĝo
Robert Edward Lee naskiĝis la en Westmoreland Gubernio, Virginio. Lia patro, Majorgeneralo Henry Lee III, estis membro de la Kontinenta Kongreso dum la Usona Revolucio. Li estis posteulo de Thomas More kaj Reĝo Roberto 2-a de Skotlando.
La patro de Lee mortis kiam li havas 11 jarojn. La morto lasis la familion senhavan. Tra la subteno de parencoj, li povis ricevi edukadon ĉe la Alexandria Akademio en Alexandria, Virigino kie li sukcesis en matematiko. En 1825 li enskribigis en West Point, la oficiala Usono militistakademio.
Ĉe West Point
Robert E. Lee bone faris ĉe West Point. Li estis la una kadeto en la historio de la institucio perlabori la rangon de sergento dum li unua jaro. Li estas unu parmi kvin kadetoj kiu iam ajn kompletigi lin studojn sen akiranta ununura malmerito. En 1829, li diplomigita duan en lia klaso, kaj estis la una en lian klason ĉe artilerio kaj taktikoj.
Meksika-usona milito
Lee distingis sin en la meksika-usona milito (1846–1848). Li estis unu el la ĉef adjutantoj de Winfield Scott dum la marŝo de Veracruz al Meksikurbo. Li estis perintaj kelkaj Usonaj venkoj per lia propra skoltado kiel personaro oficiro; li trovis vojoj de atako ke la Meksikianoj ne estis defendita car ili penso la tereno estis senmovigo.
Li estis promociiginta al provizora majoro post la Batalo de Cerro Gordo je la 19-a de aprilo 1847. Li ankaŭ batalo ĉe Contreras, Churubusco, kaj Chapultepec, kaj vundigis ĉe la fina batalo. Nelongtempe antaŭ la fino de la milito, li havis ricevitajn suplementajn provizorajn promociojn al Leutenanto Kolonelo kaj Kolonelo, sed lia konstanta rango estis ankoraŭ Kapitano de Inĝenieroj kaj li restus kapitano ĝis lia translokigo al la kavalerio en 1855.
Post la meksika-usona milito, Lee deĵoris en Marilando antaŭ li akceptis la pozicio de lernejestro de West Point.
Usona Enlanda Milito
En la printempo de 1862, la Unia armeo da la Potomac sub la komando de Generalo George B. McClellan almarŝis apud Richmond, Virginio de Fortikajo Monroe, finfine atinganta la orientaj randoj de la Konfederaciita ĉefurbo laŭ la Rivero Chickahominy. Kiam Generalo Joseph E. Johnston vundiĝis ĉe la Batalo de Seven Pines, je la 1-a de junio 1862, Lee alprenis la komandon de la Armeo de Norda Virginio, lia unua okazo por gvidi armeon en la kampo. Ĵurnalaj cefartikoloj de la tago kontraŭis al li nomumo pro koncernoj ke Lee ne estus agresema kaj atendus la Unia armeo veni lin. Post de la Batalo Seven Days ĝis la fino de la milito liaj viroj nom li simple "Marse Robert." Li kontrolis grandan fortig de Richmondaj defendoj dum la unua tri semajnoj de junio kaj poste lancita serion da atakoj, la Batalo Seven Days, kontraŭ trupoj de Mcclellan.
La atakoj de Lee rezultis je pezaj Konfederaciitaj viktimoj kaj ili estis makulita de mallertaj taktikaj prezentoj de li subuloj, sed li agresaj agoj maltrankviligis McClellan, kiun retiriĝis punkton sur la Rivero James kie Unio marameaj forte reĝis. Ĉi tiuj sukcesoj kondukis al rapida turnla cirkauajo de de la popola opinio kaj la ĵurnalo cefartikoloj rapide sangita ilian opinion sur la agresemo de Lee.
Post la retiriĝo de McClellan, Lee venkis alian Unian armeon ĉe la Dua Batalo de Bull Run.
Esperanta alia Suda venko, malfortigus la solveco de la Unio, Lee invadis la Nordon en la somero de 1863. Li renkontis Uniajn trupojn sub George G. Meade ĉe la tri-tago Batalo de Gettysburg en Pensilvanio en julio; la batalo produktus la plej grandan nombron de viktimoj de la milito. Iuj li subuloj estis novaj kaj nespertaj en iliaj ordonoj, la kavalerio de J.E.B. Stuart ne estis apud. Malgraŭ tio, Lee decidis, je la tria tago, ekataki en masiva fronta atenco sur la centro de la Unio linio. La Konfederaciita malvenko rezultis en multaj Konfederaciitaj mortoj. La Generala eltenis renkonti lin retirigantan armeon kaj proklamis, “This is all my fault!” (Esperante: “Ĉi tiu estas tute mia kulpo!”) Lee devis retirigis. Malgrau inunditajn riverojn ke blokita lin retirigo, Lee evitis Meade-n senefika postkuro. Sekvanta li malvenkis ĉe Gettysburg, Lee sendis leteron de eksigo Prezidanto Davis sur 8 Augusto 1863, sed Davis ĝin malakceptis.
La Konfederaciito neniam superfortis la perdojn ke ĝi suferis ĉe Gettysburg. En 1865, Lee ensiĝis kiel ĉefogeneralo de la Konfederaciita Armeo, tamen li ne povis turni la tajdo de la milito. Je le 9-a de aprilo 1865, Lee kapitulacis ĉe Appomatox Courthouse.
Post la milito, li farigis prezidento de Washington Universitato en Virginio. Sub li gvidanteco, la lernejo transformiĝis de maldistinga universitato al unu el la plej prestigaj edukaj institucioj en Usono. Hodiau la universitato portas lin nomon (Universitato Washington and Lee)). Li mortiĝis la 12-an de oktobro 1870 de pneŭmonio sekvanta apopleksio. Laudire, li finaj vortoj estis batalejo ordonoj al siaj trupoj ĉe la Batalo de Gettysburg, tamen la apopleksio lasis lin sen la parolopovo.
Saint-Cyprien (Corrèze)
Saint-Cyprien - jen france, okcitane respektive gaskone Sent Cibran - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Corrèze, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Cyprien antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Morelos
Morelos , esperantigite Moreloso, estas federacia subŝtato de Meksiko. Ĝi situas centre de la lando, sude de Meksikurbo kaj la subŝtato Meksiko.
Ĝi dividiĝas en 33 komunumojn (municipojn); vidu ankaŭ la liston de komunumoj en Morelos. Ĝia ĉefurbo estas Cuernavaca. Ĝia kodo laŭ ISO 3166-2:MX estas "MX-MOR". Ĝi havas areon de ĉirkaŭ kaj loĝantaron de  milionoj.
41213 Mimoun
41213 Mimoun estas tre malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la franca amatora astronomo Michel Bœuf elde la observatorio de Les Tardieux, proksime de Martigues (Francio).
Morelos
La provinco ekestis dum la batalo de Benito JUÁREZ kontraŭ Maksimiliano de Habsburgo, kiam Juárez provizore dividis la regionon ĉirkaŭ la ĉefurbo al la nunaj teritorioj Meksiko (provinco), Hidalgo kaj Morelos. Post lia venko la tri teritorioj preferis ne rekuniĝi, kaj en 1860 ricevis la statuson de provinco (subŝtato).
41213 Mimoun
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca longdistanca vetkuristo Alain Mimoun (1921–2013), maratona ĉampiono en la Somera Olimpiko 1956 de Melburno.
Morelos
En la teritorio de Morelos situas famaj restaĵoj el la antaŭkonkera tempo, ekzemple la ruinoj de Xochicalco, kiuj estas monda kulturheredaĵo, kaj la piramido de Tepozteco.
Signifa rivero estas Rio Grande (ne Rio Grande del Norte), kiu fluas al rivero Atoyac.
La nomo de la ŝtato honoras faman respublikanon, la pastron José María Morelos y Pavón. Dum la meksika revolucio en Morelos estis la komendejo de Emiliano Zapata, komandanto de la suda revolucia armeo.
Reaedoj
La Reaedoj estas familio en la ordo de la strutoformaj birdoj, nome neflugaj birdoj kun kilo ĉe sternumo, enhavanta, laŭ nova klasado, du genrojn kun du specioj (plus du jam malaperintaj) indiĝenaj de Sudameriko. Ambaŭ genroj estas nomataj kaj reaoj kaj nanduoj. Laŭ pli alternativa klasigo temas pri ununura genro Rhea kun du specioj, kiuj ĉiukaze estas Amerika reao (Rhea americana) kaj Malgranda reao (Rhea pennata). La genronomo estis konstruita en 1752 de Paul Möhring kaj poste adoptita kiel komuna nomo. Möhring nomigis la reaojn baze sur la greka titano Rea, kies nomo derivas el la greka Rhea (῾Ρέα) el έρα "grundo". Tio taŭgas, ĉar la reao ja estas nefluga surgrunda birdo. Depende el la sudamerika regiono, la reao estas konata surloke kiel ñandú guazu (gvarania, signife granda araneo, plej probable rilate al ties kutimo malfermi kaj mallevi alterne flugilojn kiam ili kuras), ema (portugale), suri (Keĉua), aŭ choique [ĉOike] (Mapuĉa).
Taksonomio kaj sistematiko
La agnoskitaj vivantaj specioj estas la jenaj:
4171 Carrasco
4171 Carrasco estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Reaedoj
Taksonomio kaj sistematiko
Rhea pennata ne estis ĉiam en la genro Rhea. En 2008 la SACC, aprobis la merĝon de genroj, nome Rhea kaj Pterocnemia la 7an de aŭgusto, 2008. Tiu genromerĝo lasis nur la genron Rhea. Tria specio de reao, nome Rhea nana, estis priskribita de Lydekker en 1894 baze sur ununura ovo trovita en Patagonio, sed nuntempe neniu ĉefa fakulo konsideras ĝin valida.
4171 Carrasco
Nomo
Ĝia nomo honoras "Juan Carrasco", noktan helpanton en la Observatorio Palomar; operacianton de la Teleskopo Hale.
Reaedoj
Aspekto
Ili estas altaj, kaj havas longajn kaj fortikajn krurojn, kiuj finiĝas per tri fingroj kaj taŭgas por kurado, longan kolon (simile al strutoj), malgrandan kapon kaj fortan bekon larĝegan ĉebaze. Ili estas nigraj ĉe kolo kaj brusto kaj grizaj ĝenerale.
Reaoj estas grandaj, neflugaj birdoj kun brunecgriza plumaro. Grandaj maskloj de R. americana povas atingi ĝis 170 cm de alto ĉe kapo, 100 cm ĉe dorso kaj povas pezi ĝis 40 kg, La Malgranda reao estas iome pli malgranda ĉar ili estas nur 90 cm alta ĉe dorso. Ties flugiloj estas grandaj por nefluga birdo (250 cm) kaj etendiĝas dum kurado por funkcii kiel veloj. Malkiel plej birdoj, reaoj havas nur tri fingrojn. Ties tarso havas 18 al 22 horizontalajn platojn antaŭe. Ili stokas urinon separate en etendo de la kloako.
Distribuado kaj vivejo
Reaoj aŭ nanduoj estas neotropisaj birdoj, kiuj loĝas nur en Sudameriko, kaj fakte limigite ene de la kontinento al Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, Paragvajo, Peruo, kaj Urugvajo. Ili estas herbejaj birdoj kaj ambaŭ specioj preferas malferman terenon. La Amerika reao loĝas en malfermaj herbejoj, pampoj, kaj en arbaroj ĉakoaj. Ili preferas reproduktiĝi ĉe akvo kaj preferas ankaŭ malaltajn terojn, rare super 1500 m super marnivelo. Aliflanke, la Malgranda reao uzas plej arbustarojn, herbejojn, eĉ dezertan salecan punaon ĝis 4,500 m super marnivelo.
Individue kaj reaare
Reaoj tendencas esti silentemaj birdoj kun la escepto kiam ili estas idoj aŭ kiam masklo serĉas partnerinon. Dum la reprodukta sezono, la masklo klopodas allogi inojn per alvokado. Tiu alvoko estas laŭta zumado. Dume li levas la antaŭon de sia korpo, gonflas sian plumaron, dum tenas sian kolon rekte. Ili poste etendas kaj levas siajn flugilojn, kaj kuras mallongajn distancojn, alternante siajn flugilojn. Li poste unumarkas inon kaj piediras ĉe aŭ antaŭ ŝi havante mallevitan kapon kaj etendajn flugilojn. Se la ino atentas lin, ki skuos sian kolon tien kaj reen kvazaŭ kiel bildo de ok. Fine, la ino sin proponas kaj komencas kopulacio.
For de la reprodukta sezono ili povas formi arojn de inter 20 kaj 25 birdoj, kvankam la Malgranda reao formas arojn pli malgrandajn ol tio. Kaze de danĝero ili forkuras farante zigzagon, uzante unue unu flugilon kaj poste la alian, simile al rudro. Dum la reprodukta sezono la aro disiĝas.
Manĝo
Ili manĝas preskaŭ ĉion: foliojn el plantoj (ne nur herbon), semojn, grajnojn, radikojn, insektojn kaj ĉiajn bestetojn. Fakte reaoj ĉefe estas vegetaranaj kaj preferas larĝfoliajn plantojn sed manĝas ankaŭ fruktojn, semojn kaj radikojn, same kiel insektojn kiaj saltuloj kaj malgrandajn reptiliojn kaj rodulojn. Junaj reaoj ĝenerale manĝas nur insektojn dum la unuaj tagoj. For de la reprodukta sezono ili ariĝas kaj manĝas kun cervoj kaj gregoj.
Reproduktado
Nanduoj estas poligamaj. La maskloj pariĝas kun 2 ĝis 12 inoj kaj konstruas la neston, kie la inoj ovodemetos laŭvice. La nesto konsistas el simpla skrapaĵo engrunda, kovrita per herbo kaj folioj. La femaloj demetas la ovojn (inter 10 kaj 60 entute), kiujn kovos la masklo. La masklo uzas tromposistemon kaj lasas kelkajn ovojn for de la nesto atingeblaj de predantoj, por ke tiuj ne klopodu veni ene de la nesto. Krome putriĝintaj ovoj allogas muŝojn, kiujn manĝas kaj la vir-reao kaj la reaidoj. La hegemonia masklo povas uzi alian subulan masklon por kovado, dum li trovas alian haremon por komenci duan neston. La inoj siaflanke povas moviĝi kaj pariĝi kun aliaj partneroj.
La eloviĝo okazas 36 horojn unu post alia. Poste ankaŭ la virnanduo prizorgos la idojn sufiĉe teritorieme: dum reproduktado li atakas kaj homojn kaj nanduinojn. La junuloj atingas plenkreskulan grandon post ĉirkaŭ ses monatoj sed ne reproduktiĝas ĝis ili estas dujaraĝaj.
Statuso kaj konservado
Kaj la Malgranda reao kaj la Granda reao (amerika) malpliiĝas kaj laŭ nombroj kaj laŭ habitato. Ambaŭ estas konsiderataj preskaŭ minacataj fare de IUCN dum la lastaj 15 jaroj. La IUCN asertas ankaŭ ke ambaŭ alproksimiĝas al statuso de Vundebla specio.
32267 Hermannweyl
32267 Hermannweyl estas malbone konata tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la german-usona pura kaj aplika matematikisto Hermann Weyl (1885–1955), kies verko, de la studo pri la rimana surfaco ĝis la apliko de la teorio de grupoj al la kvantuma mekaniko, montris lian kapablon por trovi koneksojn inter ĝis tiam nerilataj temoj.
Takuya Takei
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Vegalta Sendai kaj Matsumoto Yamaga FC.
NGC 5412
NGC 5412 (aliaj indikoj — UGC 8905, ZWG 336.33, NPM1G +73.0098, PGC 49644) estas galaksio en konstelacio Malgranda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eksteraj ligiloj
[http://www.seds.org/~spider/ngc/ngc.cgi? Informo el la originala versio de NGC-katalogo]
[http://www.seds.org/~spider/ngc/ngc_fr.cgi? Informo el la originala versio de NGC-katalogo]
Rekontrolita informo pri la objekto
http://simbad.u-strasbg.fr/sim-id.pl?Ident=NGC%20
http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR-S?NGC%20
NASA/IPAC Extragalactic Database
Fotoj de NGC en SkyView
Fotoj de ĉiuj NGC-objektoj en SkyView
Jakovlev Jak-15
La Jakovlev Jak-15 (NATO raportnomo Feather) estis Sovetia jetmotora ĉasaviadilo, kiu estis serie konstruita kaj uzata en la soveta aerarmeo.
Aleksandr Jakovlev bazis siajn evoluigojn je Jak-3, la prototipo ekflugis la 24-an de aprilo 1946 (motoro RD-10). La seria produktado komenciĝis en majo de 1947. La aviadiloj aperis en la unuamaja parado en Moskvo (1948).
Varaŝ (stacidomo)
Varaŝ (Вараш) estas fervoja stacio en Varaŝ (Rivna provinco), urbo en Ukrainio.
Alì
Alì estas komunumo en la sudo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Messina. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alì Terme, Fiumedinisi kaj Itala.
MDR Thüringen-Journal
MDR Thüringen-Journal, estas novaĵelsendo televida de Mitteldeutscher Rundfunk. Ĝi estas produktita en la landa studio turingia en Erfurto kaj dissendadas ĉiutage (krom en kelkaj festotagoj) je la 19-a horo dum 30 minutoj. Ĝia fokuso estas la okazitaĵoj en la Liberŝtato Turingio.
Strukturo
La moderigita elsendo dividas sin en raportojn, dokumentadojn, rektajn transsendojn el ekster la studio kaj en du blokojn kun malgrandaj novaĵoj prezentita de parolisto.
Dumĵaŭde estas rubriko pri rekomendindaj aranĝoj. Librojn kun rilato al Turingio kaj ties aŭtorojn oni prezentas en la rubriko Bücherkiste. Sportaĵoj videblas de vendredo ĝis lundo por la daŭro de kvarona horo: tiam oni tree detalis ekzemple regionajn sportaranĝojn, trejnadon, la staton de tabelorangoj, la agadojn de la junaj kadroj en la kluboj. Je la fino de la elsendo sekvas veterprognozo.
Kaptado
La diversaj eroj de la elsendo dum 7 jaroj podkaste videblas. Ĝis aprilo de 2012 fariĝis paralela dissendo analogsatelite ene de Länderzeit. Moderigistoj estas alterne Aline Thielmann, Susann Reichenbach kaj Steffen Quasebarth.
Duklando Bar
La duklando Bar (Duché de Bar) estis historia teritorio ĉe la supra parto de la rivero Mozo kun la centro Bar-le-Duc, en la hodiaŭa regiono Loreno en nord-orienta Francio. Ĝis 1354 ĝi estis graflando.
Bar apartenis parte al Francio, parte al la Sankta Romia Imperio. En 1380/1419 la germana parto de Bar unuiĝis kun duklando Loreno. En 1766, ĝi estis aneksita de reĝlando Francio.
La antaŭlasta duko de Loreno kaj de Bar fariĝis imperiestro Francisko la 1-a Stefano.
Bradesco (Ag. 0025)
'''Bradesco Ag. 0025''' estas bankagentejo de la brazila banko Bradesco.
Kamparo de Montiel
Kamparo de Montiel aŭ en la hispana origine Campo de Montiel de la provinco de Ciudad Real estas administra, jurisdikcia kaj eklezia komarko aŭ regioneto de tiu provinco kaj konstituas la duonon de altebenaĵo kiu elstaras super la ebenaĵo de La Mancha kaj ĉe Sierra Morena kaj la montaro Sierra de Alcaraz (Hispanio). La alia duono de la natura komarko troviĝas en la provinco de Albacete.
La sektoro ciudadreala, korespondas praktike kun la nomata Kamparo de Montiel historia (escepte Ossa de Montiel, kiu estis separita al la provinco de Albacete), antaŭ la provinca divido aktuala de komenco de la 20a jarcento, plus kelkaj vilaĝoj de la iama jurisdikcio de Alcaraz de la provinco de La Mancha, kiuj integriĝis en la aktuala provinco de Ciudad Real, kiaj Villanueva de la Fuente, kiu dumlonge estis pridisputata enter la arkiepiskopo de Toledo (Alcaraz) kaj la Ordeno de Santiago (Kamparo de Montiel).
Bradesco (Ag. 0025)
Ĝi estis inaŭgurita en la 2-a de septembo 1944, kaj estas la unua bankagentejo aperinta en la urbo.
Sankt Johann (Rheinhessen)
Sankt Johann - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato kaj administre apartenas al la komunumaro Sprendlingen-Gensingen. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Mamajo
Mamajo (Мамай, Mamay) estis pova kaj grava militestro de la Blua Hordo dum la 1370-aj jaroj kiu vivis en la okcidenta parto de la nomada ŝtato, kiu estis en la nuntempaj stepoj de la sudo de Ukrainio kaj la duoninsulo Krimeo. Tiu mongola militestro separiĝis de aliaj ĥanoj kiuj komponis la konfederacion de la Ora Hordo, en klopodo establi sian propran ŝtato.
Mamajo, kiu havis la militistan rangon de tumenbaŝi (tiómnik, тёмник en rusa, komandanto de ĉirkaŭ 10 000 trupoj, egalvalora al proksimume nuntempa generalo), estis posteulo de Ĝingis-Ĥano tra la linio de Nogai Ĥano, sed ne havis aliron al la trono de Sarai ĉar li ne estis membro de la linio de Batu Ĥano. Inter la jaroj 1370 kaj 1380 li klopodis devigi la rusojn pagi al li jaran tributon anstataŭ al la Ora Hordo.
Estinte totale venkita de la rusoj estritaj de Dmitrij Donskoj en la Batalo de Kulikovo (1380), Mamajo estis mortigita en Kaffa (Krimeo) fare de ĝenovanoj, kiuj ne pardonis lin la nuligon de militunuo de arbalestistoj senditaj apoge al mongoloj lukti kontraŭ la rusoj. La memoro de Mamajo restis dum jarcentoj. Fakte, ekzistas en rusa esprimo, как Мамай прошел (kvazaŭ se Mamajo venis), per kiu oni indikas tre grandan kaoson aŭ detruon.
4173 Thicksten
4173 Thicksten estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Robert P. Thicksten, ĉef-intendenton de la Observatorio Palomar.
Ricarda Huch
Ricarda HUCH [rikada huĥ] (naskiĝis la 18-an de julio 1864 en Braunschweig, mortis la 17-an de novembro, 1947 en Kronberg-Schönberg) estis germana verkistino kaj historiistino. Ŝi ankaŭ uzis la pseŭdonimon Richard Hugo.
Simone Rethel
[simone retel] (naskiĝis la 15-an de junio, 1949) estas germana aktorino.
Ricarda Huch
Vivo
Ŝi studis historion kaj filozofion en la Universitato de Zuriko, kaj kiel unu el la unuaj germanaj virinoj ŝi en la jaro 1892 rajtis doktoriĝi. Ĝis 1897 ŝi laboris kiel instruistino kaj bibliotekistino en Zuriko kaj Bremeno. En 1898 ŝi edziniĝis en Vieno al la itala dentisto Ermanno Ceconi, de kiu estis divorco en 1906. La sekva rilato kun la kuzo Richard Huch, la antaŭa edzo de ŝia fratino, daŭris ĝis 1910. Post la rilatrompo ŝi vivis kiel liberprofesia verkistino. Por protesti kontraŭ la potencakiro de la nazioj en 1933 ŝi eksmembriĝis ĉe Prusa Akademio de Sciencoj. Ŝia raporto pri rezistado de germanoj Der lautlose Aufstand, eldoniĝis postmorte fare de Günter Weisenborn en 1953 (en versio prilaborita).
Simone Rethel
Simone Rethel naskiĝis en Herrsching, Bavario. En la jaro 1965 ŝi ricevis la ĉefrolon en la filmo Die fromme Helene kaj en 1966 ŝi havis sian debuton en Munkena teatro. Krom en teatraĵoj ŝi ofte aperis en germanaj televidserioj, ekz. Der Kommssar, Derrick, Der Alte kaj Diese Drombuschs. Ŝi ankaŭ dediĉas sin al la pentrado kaj fotado.
Ekde 1992 Simone Rethel estas edziniĝinta kun la aktoro kaj kantisto Johannes Heesters.
Ricarda Huch
Graveco
Post la Unua mondmilito ŝi verkis kelkajn religifilozofiajn librojn dokumentantajn ŝian inkliniĝon je kristanismo. Ŝia verko Deutsche Geschichte (1934-1949) estas kritika trakto de germana histoiro disde Mezepoko ĝis la 19a jarcento. Krome ŝi verkis interesajn biografiojn pri Gottfried Keller (1904) kaj Giuseppe Garibaldi (1906/07).
Masaki Kinoshita
Masaki Kinoshita (木下 正貴, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Roasso Kumamoto, Ventforet Kofu kaj AC Nagano Parceiro.
5917 Chibasai
5917 Chibasai estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana neprofitcela organizaĵo "'Ĉiba Scienca Asocio" aŭ "Ĉiba Sai", kreita la (do ekzakte dek jaroj post la malkovro de la asteroido) en la celo popularigi la sciencojn por la infanoj de la gubernio Ĉiba.
3505 Byrd
3505 Byrd estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo estas omaĝo al la usona scienca radiofonia ĵurnalistino kaj popularigistino Deborah Byrd.
Těšice (Nezamyslice)
Těšice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Nezamyslice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 50 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
NGC 5413
NGC 5413 (aliaj indikoj — UGC 8901, MCG 11-17-12, ZWG 317.12, NPM1G +65.0100, PGC 49677) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Těšice (Nezamyslice)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1274.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Franciska aremono
La Franciska aremono (Arremon franciscanus) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj kaj genro de Aremonoj.
Ĝi estas endemia de Brazilo.
Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. La Franciska aremono estis priskribata kiel specio nur tiom ĵuse kiom je 1997. Ŝajne ĝi estas limigita al densa kaatinga arbustaro kaj troviĝas nur en la valo de la rivero São Francisco en la subŝtatoj de Bahia kaj Minas Gerais. Ĝi estas klasita kiel Preskaŭ Minacata fare de Birdlife International. La distingaj karakteroj de la Franciska aremono kompare kun la Nigrabeka aremono, A. taciturnus, estas ke la tuta brustozono de tiu lasta estas reduktita al du brustomakuloj ĉe la flugiloj ĉe la Franciska aremono. Ĝi havas ankaŭ oranĝecan al flavan bekon kun nigra al helgriza supra bordo. En kapobildo la blanka superokula strio estas pli larĝa ol ĉe aliaj samgenranoj kaj estas ankaŭ mallarĝega blanka kronostrio. Alia proksime rilata specio estas la Duonkoluma aremono, A. semitorquatus, kie la brustozono falas iome inter la du pintoj. La nukozono estas helgriza kaj la dorso olivverdeca. La gorĝareo kaj resto de subaj partoj estas tre blankaj kun helgriza nuanco nur en flankoj.
Flago de Kohtla-Järve
La flago de Kohtla-Järve estas la flago de estona urbo Kohtla-Järve. Ĝi estas blua kaj flava.
Flaga larĝeco kaj longeco rilatumo estas 5:4 kaj la normala grandeco estas 105×165 cm.
Hengist kaj Horsa
Hengist kaj Horsa estis (eble legendaj) ĝermanaj fratoj kiuj estris la anglosaksojn kiuj unue konkeris parton de Anglio dum la 5-a jarcento.
Laŭ Bede kaj la anglosaksa kroniko ili eniris Kent kiel dungsoldatoj de Vortigern, kelta reĝo, kaj poste venigis aliajn samlandanojn. Vortigern edzigis al filino de Hengist, aŭ estis delogata de ŝi. Tamen sekvis militado inter la keltoj kaj la anglosaksoj. Dum militpaŭzo batalistoj de Hengist masakris keltajn soldatojn. Hengist mem mortis dum batalo kontraŭ Vortigern ĉe Aylesford.
En 1620 la dramisto Thomas Middleton verkis tragedion Hengist, King of Kent (Hengist, reĝo de Kent) pri Hengist kaj Horsa.
Sangernboden
Pri la municipo
Sangernboden estas municipo de la komunumo Guggisberg en la distrikto Schwarzenburg, Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis proksimume 300 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Trafiko
La vilaĝo situas ĉe la pasejvojo de la montpasejo Gurnigel de Kirchdorf en Kantono Berno al Plaffeien en Kantono Friburgo. Tra tiu pasejvojo veturas poŝtaŭto, kiu konektas la municipon al la svisa publika trafikreto. Sur tiu linio tamen trafikas en ĉiu direkto nur tri veturiloj tage.
Turismo
La regiono estas ŝatata por migrado kaj montbiciklado. En proksimeco de Sangernboden rekte sub la Gurnigelpasejo troviĝas ankaŭ la kuracbanejo kun sulfurakvo Schwefelberg-Bad.
Esperanto-Movado
La 1-an kaj 2-an de novembro 2008 en Hotelo Hirschen en Sangernboden okazis la 1-a Svisa Familia Esperanta Renktontiĝo (SFERO) sub la aŭspicio de Svisa Esperanto-Societo. La renkontiĝo estas la unua de serio de renkontiĝoj por Esperanto-familioj kun infanoj, kiujn SES planas okazigi nun regule almenaŭ unufoje jare. La renkontiĝon en Sangernboden partoprenis 23 personoj el orienta kaj okcidenta Svislando, inter kiuj estis naŭ infanoj. Celo de la renkontiĝo estas ebligi unuflanke al gepatroj kun infanoj ĝui kaj partopreni en Esperanto-etoso kaj aliflanke krei amikecon inter la infanoj en Svislando, kiuj parolas denaske Esperanton aŭ utiligas la lingvon en sia familio. Post la sukceso la partoprenantaro decidis, ke SFERO okazu regule. La dua SFERO okazis en oktobro 2009 en Lenk en Simme-Valo.
Dmitrij Donskoj
Dmitrij Ivanoviĉ Donskoj (Дми́трий Донско́й en rusa) aŭ Dmitrij de Don (12a de Oktobro 1350 – 19a de Majo 1389, Moskvo), filo de Ivano la 2-a Ruĝa, regis kiel Princo de Moskvo el 1359 kaj kiel Granda Princo de Vladimiro el 1363 ĝis sia morto. Li estis la unua Princo de Moskvo kiu malferme defiis la hegemonio kaj aŭtoritato de tataroj en Rusio. Lia kromnomo Donskoj signifas «de Don», reference al lia granda venko super la tartaroj en la batalo de Kulikovo (1380) kiu okazis ĉe la rivero Don. ​
Ekregado
Dmitrij alvenis al la trono de la Princlando Moskvo estante naŭ-jaraĝa. Dum lia minoritato la regotaskoj estis plenumitaj fakte de la metropolita Aleksio de Moskvo. En 1360 la ĉefa digneco inter la rusaj princoj, nome tiu de la Princlando Vladimiro, estis atribuita de la ĥano de la Ora Hordo al Dmitrij Konstantínoviĉ de Niĵnij Novgorod. En 1363, kiam tiu princo estis elpostenigita, Dmitrij Ivanoviĉ estis finfine kronita en Vladimiro. Tri jarojn poste, li pacoĝis kun Dmitrij Konstantinoviĉ kaj edziĝis al lia filino, kiu iĝis Eŭdoksjia Dmitrievna. En 1376, liaj kunigitaj armeoj detruis teritoriojn de Volgia Bulgario, aliancano de la Ora Hordo.
La plej grava okazaĵo dum la unuaj jaroj de la regado de Dmitrij estis la konstruado de la unua Moskva Kremlo el ŝtono, finigita en 1367. La nova fortikaĵo ebligis, ke la urbo eltenis du sieĝojn fare de Algirdas de Litovio, en 1368 kaj 1370. Klopodo de tria sieĝo en 1372 finis per la traktato de Ljubutsk. En 1375, Dmitrij sukcesis fini sian konflikton kun Miĥail la 2-a Tver pri Vladimiro siafavore. Ankaŭ aliaj princoj de Norda Rusio agnoskis lian aŭtoritaton kaj kontribuis per trupoj al la lukto kontraŭ la Hordo. Fine de sia regado Dmitrij estis duoblinta la teritorion de la princlando Moskovio.
Lukto kontraŭ Mamajo
Dum la 22a jaro de la regado de Dmitrij okazis la ekfino de la mongola dominado de partoj de tio kio estas nuntempe Rusio. La Ora Hordo estis tre malfortigita pro interna milito kaj la dinastiaj rivalecoj. Dmitrij profitis tiun malfortecon de la mongoloj por malferme defii la tatarojn.
Krome, unuflanke, li agadis kiel impostokolektisto de la aliaj princlandoj de Rusio por la ĥano de la Ora Hordo, dum aliflanke Dmitrij estas fama ankaŭ pro la estreco de la unua rusa militvenko super la mongoloj. Mamajo, mongola generalo kiu reklamis la tronon, klopodis puni Dmitrij pro lia klopodo pliigi sian povon. En 1378 Mamajo sendis mongolan armeon, sed estis venkita de fortoj de Dmitrij en la batalo de la rivero Voĵa. Du jarojn poste Mamajo persone estris grandan armeon kontraŭ Moskvo. Dmitrij batalis kontraŭ li kaj venkis lin en la batalo de Kulikovo.
La venkita Mamajo estis eltronigita de rivala mongola generalo, nome Toktamiŝo. Tiu ĥano rekonfirmis la mongolan regadon super partoj de tio kio estas nun Rusio kaj rabadis Moskvon pro la rezistado fare de Dmitrij antaŭ Mamajo. Dmitrij, tamen, plifirmigis sian lojalecon al Toktamiŝo kaj al la Ora Hordo kaj estis reinstalata kiel ĉefe impostokolektisto por la mongoloj kaj Granda Duko de Vladimiro. Je sia morto en 1389, Dmitrij estis la unua Granda Duko kiu heredigis siajn titolojn al sia filo, Vasilij Dmitrieviĉ sen konsulti la ĥanon.
Disko-insulo
Disko-insulo (Qeqertarsuaq, „granda insulo“) kun surfaco de (por komparo: Mallorca, Korsiko ) situas ĉirkaŭ  okcidente de Ilulissat antaŭ la okcidentaj bordoj de Gronlando en la Disko-golfo.
La montoj de la disko estiĝis antaŭ 55 ĝis 65 milionoj da jaroj el ruĝetaj bazaltoj, la plej alta pinto altas, la averaĝa alto. La ĉiamfrosta grundo de la insulo ebligas kreskon de nur tundro-vegetaĵo, agrikulture uzeblaj grundoj kaj eĉ arboj ne ekzistas. La interno de la Disko-insulo estas kovrata grandparte per („Granda glaĉero“). Supre de situas la pli malgranda -glaĉero.
La Disko-insulo estas rare loĝata, sur ĝi ekzistas nur du konstante loĝataj komunumoj. La plej granda komunumo estas Qeqertarsuaq kun ĉirkaŭ  loĝantoj en la sudo. Ĉ. norde de tio situas la inuita komunumo  kun 50 loĝantoj, kiuj vivtenas sin per ĉasado, fiŝkaptado. Ĝis la 1970-aj jaroj ekzistis ankoraŭ en nord-oriento la karbo-mineja komunumo Qullissat. Post fermo de la minejo, la loĝantoj translokiĝis al Qeqertarsuaq.
Interesa estas la Disko-insulo pro ties fosilioj kaj geologiaj formoj.
La insulojn ekloĝis inuitoj, la unua alveninta eŭropano estis Eriko la ruĝa.
András Máté Gömöri
András Máté Gömöri [andrAŝ gomori], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gömöri András Máté estas hungara muzikalkantisto, korpokulturisto. Lia edzino estis Lilla Polyák ekde 2018.
András Máté Gömöri naskiĝis la en Szikszó.