cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esparron-de-Verdon
Vidu ankaŭ
(jen france, okcitane -) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Eyres-Moncube
(jen france, okcitane Èiras e Montcube), konsistanta evidente el la historie sendependaj loĝlokoj Eyres/Èiras kaj Moncube/Montcube, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Posle smerti
Posle smerti (По́сле сме́рти) filmita en la jaro 1915 estas filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer.
Solema juna viro Andrej estas kontraŭvole persvadita al sociaj eventoj fare de sia amiko Cenin, kaj renkontas la belan aktorinon Zoja. La du renkontas nelonge sed tiam li ne vidas ŝin dum monatoj. Li tiam estas ŝokita por lerni ke ŝi kolapsis kaj mortis, kaj li iĝas morbe kaj freneze obsesita kun ŝi.
Grjozi
Grjozi (Грёзы) filmita en la jaro 1915 estas filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer.
Sergej estas detruita per la morto de sia kara edzino Yelena. Li iĝas pli kaj pli obsesita de ŝi kaj pli kaj pli ofte vidas viziojn de ŝia fantomo. Li komencas amaferon kun aktorino kiu aspektas pli kiel sia morta edzino sed laŭstadie drivas en frenezon kun dramecaj sekvoj.
Portret Doriana Greja (1915)
Portret Doriana Greja (Портрет Дориана Грея, "La Portreto de Dorian Gray") filmita en la jaro 1915 estas filmo de reĝisoro Vsevolod Mejerhold. Ĝi estas bazita sur la samnoma romano de Oscar Wilde.
Coudures
(jen france, okcitane Couduras) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Miraji
Miraji (Миражи) filmita en la jaro 1915 estas filmo de reĝisoro Pjotr Ĉardinin. La filmo estas bazita sur la romano fare de Lidiya Charskaya.
Juna kaj bela knabino Marianna el malriĉa familio estas dungita kiel leganto de maljuna milionulo Dimov. Ŝi loĝas en familio kun sia patrino kaj aliaj familianoj, ludas en prezentadoj, ŝi havas fianĉon Sergej. La filo de Dimov komencas svati la belan leganton. La knabino sentas avidon en sia animo por riĉeco kaj lukso. Post la morto de la pli aĝa Dimov, ŝi ricevas grandan monsumon de li.
Deti veka
Deti veka (Дети века) filmita en la jaro 1915 estas filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer.
La filmo rakontas pri sukcesa bankisto, kiu enamiĝas al Marija Nikolajevna, la edzino de unu el liaj dungitoj, kaj ŝi siavice estas tentata de la riĉeco de la bankisto.
Portret (1915)
Portret (Портрет) filmita en la jaro 1915 estas filmo de reĝisoro Ladislas Starevich. El tiu konserviĝis nur 8 minutoj el iamaj 45 minutoj. La filmo temas pri ulo kiu akiras portreton de maljunulo kaj tiu iel viviĝas.
Tisjaĉa vtoraja ĥitrost
Tisjaĉa vtoraja ĥitrost (Тысяча вторая хитрость) filmita en la jaro 1915 estas filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer.
La filmo estas lokita en 1915 Rusio. Edzino trompas sian edzon dum li estas endorme post kiam ŝi donis al li ebrian trinkaĵon. Subite la edzo vekiĝas, sed lia edzino trompas lin kaj kaŝas sian amanton en sia ŝranko. Dum la edzo provas ekscii, kio okazis, lia edzino trompas lin per alia ruzo.
Labescau
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone L'Abescau - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Ladaux
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Ladaus - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
U kamina
U kamina (У камина, ĉe la kameno) filmita en la jaro 1917 estas filmo de reĝisoro Pjotr Ĉardinin. La filmo temas pri geedzoj. Al la virino plaĉas kanti, dum al la edzo plaĉas aŭskulti ŝin ĉe la kamenfajro.
Fervojlinio Bohumín – Čadca
Fervojlinio Bohumín–Čadca estas interŝtata durela fervojlinio kun longeco 69 kilometroj kuniganta regionon de Ostrava kun nordokcidenta Slovakio. En horaro por vojaĝantoj ĝi estas gvidata sub numero 320. Ties konsisto estis ankaŭ sektoro el Dětmarovice ĝis Petrovice u Karviné. Sed hodiaŭ tiu ĉi linio memstara sub numero 326 Dětmarovice-Petrovice u Karviné de GVD 2014-2015.
Clèdes
(jen france, okcitane Cledas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Eugénie-les-Bains
(jen france, okcitane Las Aigas, "la akvoj") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Za sĉastjem
Zoоa Verenskaja kaj Dmitrij Gjatskyj amas unu la alian dum 10 jaroj, sed Zoja ne volas damaĝi la psikon de sia filino Lee, tial amantoj ankoraŭ ne estas kune. Unun tagon, Zoja iras kun she filino al la feriejo kaj tie ŝi lernas ke ŝia filino ankaŭ amas Dmitrij.
Guillos
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Guilhòs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Lycée Edgar Poe
La gimnazio aŭ Lycée Edgar Poe, estas franca privata mezlernejo, situanta ĉe 2 rue du Faubourg-Poissonnière, en la 10-a arondismento de Parizo. Ĝi ŝuldas sian nomon al la usona verkisto Edgar Allan Poe (1809-1849).
Landerrouat
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Landeroat - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Satana likujuŝĉij
Satana likujuŝĉij (Сатана ликующий) filmita en la jaro 1917 estas filmo de reĝisoro Jakov Protazanov.
Otec Sergij (1918)
Otec Sergij (Отец Сергий) filmita en la jaro 1917 estas filmo de reĝisoro Jakov Protazanov.
Landerrouat
La teritorio havas komunan limon kun.
Commensacq
(jen france, okcitane Comensac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Lycée Edgar Poe
Ilia moto en la retejo de la lernejo estas "L'intérêt pour l'élève développe l'intérêt de l'élève".
Dua loko estis malfermita en 2018 ĉe la strato Bossuet 12, ankaŭ en la 10-a arondismento. Tiuj lokoj estas servataj de la metrostacioj kaj, respektive.
Satana likujuŝĉij
Pastro Talnoх furioze instigas la gregon batali kontraŭ tentoj, sed li mem fariĝas viktimo de tento. En lia domo aperas Satano, puŝante la heroon al ŝtelo kaj spirita falo.
Gabarret
(jen france, okcitane Gavarret) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Pikovaja dama (1916)
Pikovaja dama (Пиковая дама, "Pikreĝino") filmita en la jaro 1916 estas filmo de reĝisoro Jakov Protazanov.
Kiel priskribite en filmrevuo, Hermann, rusa armea oficiro kun limigita riĉaĵo, estas fascinita kiam li aŭdas la rakonton de grafino Fedotovna, kiu gajnis ŝian riĉaĵon ludante tri apartajn kartojn, kies identecon ŝi rifuzas malkaŝi. . Hermann akiras enirejon al la domo de la grafino tra flirtado kun Lizaveta, hospitala sekcio de la grafino. Li alfrontas la grafinon per revolvero kaj postulas scii la kartojn kiujn ŝi ludis. La grafino kolapsas, morta de timego. Petante, Hermann iras hejmen.
Jizn za jizn
Jizn za jizn (Жизнь за жизнь) filmita en la jaro 1916 estas filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer. La filmo estas bazita sur la romano fare de Georges Ohnet.
La vidvigita milionulo Ĥromova donas sian tutan amon al siaj filinoj: ŝia denaska Musa kaj ŝia adoptita Nata. Ambaŭ filinoj estas nove enamiĝinte kun la influa princo Bartinskij, sociodanda kaj malŝparema. La princo reciprokas kun Natya, sed post lernado ke malgranda doto estas pagenda por ŝi, li geedziĝas kun Musa. Nata, aliflanke, geedziĝas kun amiko de la princo, komercisto Zhurov, sed daŭre amas Bartinsky. Amantoj forgesas pri antaŭzorgoj, ilia rilato povas esti trovita en la socio. Ĥromova ofertas al la princo pafi sin, sed, estinte rifuzita, ŝi mortigas lin mem.
Umirajuŝĉij lebed
Gizella, kiu estas dancisto kaj muta, enamiĝas al Victor, kiun ŝi renkontis ĉe la lago. Ŝi kredas ke amo estas reciproka, sed tiam vidas Victor kun alia knabino post kiam li nuligas rendevuon kun ŝi. Ŝi iĝas objekto de simpatio por la artisto Glinsky, kiu vidas Gizelon danci La Mortantan Cignon kaj utiligas ŝin kiel modelon por bildo pri la temo de morto.
Otec Sergij (1918)
Dum la regado de rusa caro Nikolaj I. Prince Kasatskij malkovras ke lia fianĉo havas amaferon kun la caro. Li decidas rompi sian gefianĉiĝon kaj retiriĝas al monaĥejo kie li provas atingi sanktecon.
Duhort-Bachen
(jen france, okcitane Dur Hòrt e Baishen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Entrevennes
(jen france, okcitane Entrevenas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Lados
La teritorio havas komunan limon kun.
Illats
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Ilats - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Fenetila akrilato
Fenetila akrilato aŭ 2-propenato de fenetilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj fenila alkoholo. Ĝi estas senkolora, solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de fenetilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj. Fenetila akrilata posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Hure (Ĝirondio)
Hure - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Hura - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Korol Parija
Korol Parija (Король Парижа, La reĝo de Parizo) filmita en la jaro 1917 estas muta filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer. Fakte la filmado iĝis katastrofa: Bauer rompis sian gambon, poste malsaniĝis je pneŭmonio, enhospitaliĝis en Jalto, mortis, kaj la aktorino Olga Raĥmanova finis la filmon.
Landerrouet-sur-Ségur
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Landeroet - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Molĉi, grust, molĉi
Molĉi, grust, molĉi (Молчи, грусть, молчи) filmita en la jaro 1918 estas filmo de reĝisoro Pjotr Ĉardinin.
Korol Parija
En Parizo, Raskol prenas junan Bremond sub sia protekto. Li rakontas al li ke se li traktas virinojn kiel sklavojn, virojn kiel malamikojn kaj komercistojn kiel marionetojn, li iĝos Reĝo de Parizo. La du viroj, nun pasantaj kiel grafo de Saint-Venkov kaj markizo de Predamond aplikas la recepton tre sukcese. Tamen, kiam Bremond volas geedziĝi kun la dukino von Dorstein pro sia mono, li devos alfronti ŝian filon, kiu ŝanĝis sian nomon al Jean Hiénard kaj vivas simplan vivon kiel skulptisto.
Landerrouet-sur-Ségur
La teritorio havas komunan limon kun.
Estigarde
(jen france, okcitane Estiguarda) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Kastelo Fischhorn
Kastelo Fischhorn (germane: Schloß Fischhorn) troviĝas en Bruck an der Großglocknerstraße en Aŭstrio situante sur monteto ĉe la vilaĝorando en la direkto de Zell am See superridardante uesten Salzach-valon kaj la supran (okcidentan) parton de Pinzgau. Pro ke la tuto estas havaĵo de privatulo ĝi bedaŭrinde ne viziteblas.
Arĥitekturo
Ekde alikonstruadoj en la dua duono de la 19-a jarcento fare de Friedrich von Schmidt la kastela arĥitekturo estas ĉefe el novgotikaj elementoj (ekz. krutaj tegmenoj, orieloj kaj ogivaj arkoj). Okaze de la kreo kaj novigo de la masonaĵo oni antaŭ ĉio uzis graniton kaj tofoŝtonon. Sed la novigitaĵoj de la 19-a jarcento brulkonsumiĝis kaj anstataŭigitis poste ja multe pli modeste. Sekve mankas hodiaŭ la plejmulto de la orieloj (restis nur unu ĉekapele) kaj la fenestroj havas nuntempe simplan kaj rektangulan formon.
La konstruaĵo mem havas plurajn alojn el kiuj tri deflankiĝas okcidenten, suden kaj orienten disde centra belfrido, la plej alta de ĉiuj turoj. La eosta alo gastigas i.a. kastelkapelon kaj de tiu ĉi dekliniĝas kvara alo suden kaj kondukas ĝis ronda turo.
En la kastela centro troviĝas interna korto de tri flankoj ĉirkaŭata, kiun limigas alta muro. La aliro faratas deueste tra pordegejo. Alia eta korto unuiĝas kun la centra korto per trairejo.
Rimarkindas la novgotika ĉefŝtuparo el la tempo de ampleksa alikonstruado en la 19-a jarcento kiu longan tempon kaŝiĝis sub ligna panelado kaj ĝuis pri rekonstruiĝo nur post la 2000-a jaro. Ĝi kombinas plurajn etaĝojn konsistante el po unu trikura U-ŝtupareto kun du kvaronaj podietoj. La ŝtuparo havas volbon ogivarkan kiun apogas novgotikaj kolonfundamentoj kaj kapiteloj. Aldone al la ĉefa ŝtuparo estas ankaŭ helika ŝtuparo kiu kondukas onin al ĉiuj etaĝoj.
Mezepoke
Unua fortikigita konstruaĵo estiĝis verŝajne ĉ. la 1200-a jaro kaj la unua dokumenta mencio estis en 1227 sub la nomo Vischarn kiu eble fontas en tiutempe ekzistanta, natura baro (Arn) de la elfluo el lago Zeller See. Tiu ĉi lago pli frue etendiĝis ĝis proksime de la burgo ĝis Salzach kiu fiŝe pliriĉigis tiun ĉi lokon.
Kiu persono starigis la komencan burgon malklaras. Malfine ĝi verŝajne apartenis al la senjoroj de Goldegg im Pongau. Aliaj fontoj inverse raportas ke la goldegg-anoj nur feŭde posedis la kastelon dume ĉefposedantis la Baumburgaj aŭgustenanaj monaĥoj. Eble venis la bienon en kadro de vendo de pluraj pinzgauaj bienoj fare de Mathilde von Goldegg ĉ. al la Episkopujo Chiemsee. Ekde 1273 tre klaras ties posedeco ĉar konserviĝis samjare datumanta dokumento kiun skribis sur Fischhorn-kastelo lia episkopa moŝto Henriko el Chiemsee. Servis la burgo kaj kiel episkopa rezidejo kaj loĝejo de la ĉefadministrantoj pri la pinzgaŭaj posedaĵoj de la chiemsee-anoj.
Komenciĝanta Moderna epoko ĝis la 18-a jarcento
En 1526 kamparanaj ribeloj tuŝis ankaŭ la kastelon: ĝi marode ŝtelrompitis, bruligitis kaj ege damaĝitis. La gvidantoj ekzekutitis per senkapigo kaj la kamparanoj devigitis pagi kompensmonojn al episkopo Ägidius Rehm por ke li povu organizi rekonstruojn. Ili tamen ne tro antaŭeniris. Sekvis plua kadukado kaj intertempe neuzo. Dokumentado pri la konstruteknika stato el la 1602-a jaro kritikis truozan ringomuron, terenfale minacatan loĝetaĝon kaj kadukajn tegmentojn. Nur en 1675, jaron post la deklariĝo je kortega markio, episkopo Johann Franz von Preysing engaĝiĝis pri renovigo kaj eĉ pligrandigo de la komplekso.
19-a jarcento
La sekvan tempon, kiam Salcburgio apartenis ankoraŭ al Reĝlando Bavario, sidis tie reĝaj financadministrantoj. Ekde 1816, post finfina aŭstriĝo post Viena kongreso, venis imperiestraj forstadministrantoj kastelen. Post translokiĝo ilia en 1842 al Kastelo Rosenberg restis nur kelkaj forstistoj sur Fischhorn-kastelo.
Ekde 1846 sekvis nova fazo de nefunkcio kaj estis kadukiĝo tioma ke en 1859 farendis vendiĝo per aŭkcio. Nova posedanto estis la poŝta mastro Anton Embacher el Taxenbach kiu baldaŭ vendis la tuton al princino Sophie von Löwenstein kaj ties frato princo Johano la 2-a.
Sekvis fundamentaj restaŭradoj novgotike laŭ planoj de la katedralĉefkonstruisto viena Friedrich von Schmidt; li komisiis siaflanke la salcburgan arĥitekton Josef Wessicken realigi ĉion. En la kuro de la laboraĵoj estiĝis ankaŭ grandega ekonomiejo post la kastelmonteto ĉe Knappenbühel-strateto (kie nuntempe sidas la biena administrantaro). La blazonoj de ambaŭ dinastioj (Löwenstein, Liechtenstein) fiere montras sin supre de la kastela pordego eĉ en niaj tagoj.
20-a jarcento
En 1918 akiris la bremena grandkomercisto Heinrich Gildemeister la bienon. En la 21.9.1920 damaĝis fajrego multon de la kastelo: ĝi renovigitis poste fare de la bremena arĥitekto Karl Wolters en formo multe pli modera. Sekvis uzoj agrikultura kaj forstumada kio ĝisnun ne ŝanĝiĝis. En majo 1943 la nazioj konfiskis la kastelon kaj la ĉirkaŭantajn ejojn. Poste ĝi servis al SS-anoj kiel remontejo, rajdtrejnejo kaj (almenaŭ ekde la 9.9.1944) kiel filieto de la koncentrejo de Dachau kun 150 (ĉefe sovetiaj) kaptitoj. Surloke ankaŭ deponitis multaj epistoloj de Adolf Hitler kies neperdiĝu postmilite prizorgitis. En majo 1945 arestitis Hermann Göring en Altenmarkt im Pongau fare de usonaj soldatoj kaj loĝis inter la 7-a kaj la 9-a de majo kun edzino Emmy kaj filino Edda kastele. Poste li transportitis al Kitzbühel en la hotelon Grand Hotel.
21-a jarcento
Post 2000 komenciĝis, post nova neuzo, restaŭradoj por taŭgigi la kastelon por komforta kaj moderna loĝado. Ekde 2007 eblas lupreni erojn de la kastelo por diversaj eventoj (ekz. ekspozicioj).
L'Escale
(jen france, okcitane L'Escala) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Digne-les-Bains kaj al la kantono .
Laroque (Ĝirondio)
Laroque - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone La Ròca - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Kie estas la mortintoj?: La respondo de la Biblio
'''Kie estas la mortintoj? La respondo de la Biblio''' estas verko de J. F. Rutherford.
Ekzemplero de la libro troviĝas en Hungario, en Budapeŝto, ĉe Országos Idegennyelvű Könyvtár (OIK). Temas kiel la titolo sugestas pri religitema verko.
Langoiran
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone skribita same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Entrevaux
Entrevaux (jen france, okcitane Entrevaus) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
Escource
(jen france, okcitane Escorce) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Lavazan
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Lavasan - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Entrepierres
(jen france, okcitane Entrepèiras) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Forcalquier kaj al la kantono .
Posledneje tango
Posledneje tango (Последнее танго) filmita en la jaro 1918 estas filmo de reĝisoro Vjaĉeslav Viskovskij.
La filmo estas bazita sur la vortoj de kanto prezentita fare de Iza Kremer en Odeso.
Landiras
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Landirans - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Proekt inĵenera Prajta
Proekt inĵenera Prajta (Проект инженера Прайта "La projekto de inĝeniero Prajt") filmita en la jaro 1918 estas filmo de reĝisoro Lev Kuleŝov.
La filmo temas pri du rivalaj elektrocentraloj kiuj evoluigas lukton ĉirkaŭ torfekstraktado.
Le Nizan
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Lo Nisan - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Le Frêche
(jen france, okcitane Lo Hrèishe) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Le Nizan
La teritorio havas komunan limon kun.
Ljudi gibnut za metall
Ljudi gibnut za metall (Люди гибнут за металл) filmita en la jaro 1919 estas filmo de reĝisoro Alexandre Volkoff.
La filmo rakontas pri milionulo Gornostajev kaj baletistino Ilona, kiuj ne povas konsenti pri la opinio, kio estas pli grava - beleco kaj juneco aŭ mono. Gornostajev donas promeson al Ilona dum du jaroj por pruvi ke riĉaĵo estas pli grava.
Aleksandr Razumnij
Aleksandr Jefimoviĉ Razumnij (Александр Ефимович Разумный) estis rusia reĝisoro kaj scenaristo.
Tovariŝĉ Abram
Tovariŝĉ Abram (Товарищ Абрам) filmita en la jaro 1919 estas filmo de reĝisoro Aleksandr Razumnij.
La filmo rakontas pri juna viro Abram Hersh, kiu prenas taskon ĉe la planto, iĝas aktivulo kaj kreskas en la komisaro de la sovetarmeo.
Evakuanta seĝo
La evakuada seĝo estas ilo por savi vunditojn kaj movmalkapablulojn el konstruaĵoj dum katastrofoj aŭ incendio. Ĝi estas inventita en 1982 en Usono. Por uzi ĝin, oni bezonas helpanton, kiu fiksas la uzanton kaj manipulas la ilon. Ankaŭ malfortaj helpantoj povas tiel savi pezajn kaj senpovajn homojn.
Iuj tipoj estas stirataj de la pezo de ĝia uzanto, aliaj estas elektromovaj, kaj eblas moviĝado ankaŭ supren. Estas modeloj, kiuj bezonas du helpantojn; tiuj estas uzataj por ambulancoj, estas faldeblaj kaj fikseblaj al transporta bendo. En transportaj veturiloj oni povas fiksi sidantan pacienton, kiu do ne bezonas ŝanĝi sian pozicion. Por ili estas ankaŭ rigidaj evakuadaj seĝoj. Oni preferas en ambulancoj fiksi lin kuŝe en brankardo.
Lartigue (Ĝirondio)
La teritorio havas komunan limon kun.
Baryŝnja i ĥuligan
Baryŝnja i ĥuligan (Барышня и хулиган) filmita en la jaro 1918 estas filmo de reĝisoro Vladimir Majakovskij kaj Jevgenij Slavinskij.
Juna lernejestro alvenas en malgranda vilaĝo por instrui legadon kaj skribadon al knaboj kaj viroj. Huligano vidas ŝin sur la strato kaj enamiĝas al ŝi. Baldaŭ li komencas ĉeesti ŝiajn klasojn. Kiam unu leciono estas ĝenita fare de unu el la studentoj, li batas lin. La studento serĉas venĝon kun la helpo de sia patro kaj kelkaj el siaj amikoj. La huligano estas mortpikita en batalo. Antaŭ morti, li petas al sia patrino voki la lernejestron. Post kiam la lernejestro kisis lin sur la lipoj, li fermas la okulojn kaj mortas.
Katalin Katona
Katalin Katona, laŭ hungarlingve kutima nomordo Katona Katalin estis hungara oraĵisto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio (2012).
Katalin Katona naskiĝis la en Ráckeve, ŝi mortis la.
Biografio
Katalin Katona akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1975. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis József Engelsz kaj Gyula Illés. Komence ŝi kreis juvelojn, ornamskatolojn, kandelingojn, pli poste reliefojn, medalojn, skulptaĵetojn kaj similajn. Ŝi prilaboris ĉiuspecajn metalojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1984-2005.
Saint-Jurs
(jen france, okcitane Sant Jurs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Fargues (Landes)
Fargues (jen france, prononco [], okcitane Fargas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Fargues
Fargues - jen france, prononco [] - povas rilati al la sekvaj komunumoj, ĉiuj en Francio:
Aleksandr Volkoff
Aleksandr Aleksandroviĉ Volkoff (Александр Александрович Волков) estis rusia reĝisoro, aktoro kaj scenaristo.
Créon-d'Armagnac
(jen france, okcitane Creon d'Armanhac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Poveda de las Cintas
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 23,74 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 234 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 38 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Tetrahidrofuranila akrilato
Tetrahidrofuranila akrilato aŭ akrilato de 2-tetrahidrofuranilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj fenila alkoholo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de tetrahidrofuranilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj. Tetrahidrofuranila akrilata posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Jeleznaja pjata
Jeleznaja pjata (Железная пята) filmita en la jaro 1919 estas filmo de reĝisoro Vladimir Gardin, Andrej Gorĉilin, Olga Preobrajenskaja, Jevgenij Ivanov-Barkov, Leonid Leonidov kaj Tamara Glebova.
Historiistoj de la malproksima estonteco studdokumentoj de la 20-a jarcento, kiuj priskribas la krizon en Usono, la starigon de faŝisma diktaturo kaj la postan mondrevolucion.
Serp i molot
Serp i molot (Серп и молот, "Rikoltilo kaj martelo") filmita en la jaro 1921 estas filmo de reĝisoro Vladimir Gardin.
La filmo rakontas pri kamparana laboristo kiu iris al la grandurbo por iĝi fabriklaboristo, tiam li poste batalas en la mondmilito kaj post tio, li revenas al sia propra vilaĝo kiel Ruĝa Armeo-komandanto.
Perdiguera
Perdiguera [perdiGEra] estas municipo de Hispanio, en la okcidenta parto de la komarko Monegros (ĉefe de la Provinco Huesca) sed apartenanta al la orienta parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). Ĝi estas unu de ses zaragozaj municipoj, nome de nordo suden Leciñena, Perdiguera, Farlete, Monegrillo, La Almolda kaj Bujaraloz, kiuj post la nova komarkigo aprobita en 1996 estas parto de Monegros.
La loknomo Perdiguera estas etimologie komprenebla kiel Perdrikejo kaj tiukadre aperas perdriko en la municipaj blazono kaj flago.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidenta parto de la komarko Monegros, sude de tiuj de Leciñena, okcidente de Alcubierre, kaj norde de Farlete. Temas pri tre arida areo. Perdiguera estas ĉe la Sierra de Alcubierre kaj enhavas la montopinton Monte Oscuro con 824 msm kun Farlete. Ĝi estas la dua plej alta pinto de la montaro malantaŭ tiu de San Caprasio kun 834 msm.
Tamás Vámos
Tamás Vámos [tamAŝ vAmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vámos Tamás, en Kanado Thomas Vamos estas hungara kameraisto, altlerneja instruisto.
Perdiguera
Geografio
La loĝloko Perdiguera (473 msm) je 25 km de Zaragozo, estas laŭ la ŝoseo A-129 komunikata inter Leciñena norde kaj Villamayor de Gállego kaj Zaragozo sudokcidente.
Léogeats
- jen france, prononco laŭ sistemo IFA [], do simple, okcitane respektive gaskone Leujats - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Perdiguera
Historio
Oni trovis restaĵojn de epoko de romianoj. Plej verŝajne la areo (tiom proksima al Zaragozo) estis loĝata kaj de romianoj kaj de araboj. En la 12-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono. Certe en la popolnombrado de 1495, Perdiguera aperas kiel kvartalo de Zaragozo.
Léogeats
La teritorio havas komunan limon kun.
Perdiguera
Historio
Kiel atestiloj de la historio viziteblas en Perdiguera la preĝejo de la 15-a jarcento, pligrandigita en la 16-a jarcento; la ermitejoj de Sankta Engracia kaj de Sankta Kruco, cistera gotiko de la 12-a kaj 13-a jarcentoj; kaj la baroka ermitejo de Sankta Jozefo de la 17-a jarcento. Interesas ankaŭ la urbodomo desegnita de Félix Navarro en 1880. ​
Estas legendoj pri ekzistado de sorĉistinoj en Perdiguera, eble sur la bazo de iamaj popolaj kuracantinoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Perdiguera kie oni malaltiĝis el 869 loĝantoj en 1920 ĝis nunaj 553 loĝantoj, spite proksimecon al la regiona kaj provinca ĉefurbo kaj eble pro la arideco de la tereno kiu malhelpas fruktodonan agrikulturon.
Vidindaĵoj
Inter vidindaĵoj elstaras la preĝejo de la fino de la 15-a jarcento kun impona malfrumudeĥara turo de la 16-a jarcento, tri ermitejoj, el kiuj tiu de la Sankta Kruco estas ruina, kaj aliaj naturaj lokoj.
Tamás Vámos
Tamás Vámos naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Vámos akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1961. Lia ĉefinstruisto estis György Illés. Post la diplomo li laboris en pluraj filmaj produktejoj en Budapeŝto. En 1965 li translokiĝis al Kanado, kie ekde 1971 li ankaŭ reĝisoris en la kanada ŝtata filma produktejo. Ekde 1985 li estis liberprofesiulo. Li ankaŭ instruis en Universitato Concordia. Li ricevis kelkajn premiojn.
Na krasnom fronte
Na krasnom fronte (На красном фронте) filmita en la jaro 1920 estas filmo de reĝisoro Lev Kuleŝov.
La komandanto de unu el la unuoj de la Ruĝa Armeo sendas kurieron kun raporto al ĉefstabejo. Survoje pola spiono vundis kurieron de la Ruĝa Armeo kaj ekposedis la raporton. La soldato de la Ruĝa Armeo rapidis persekute. Preterpasanta aŭto donas al li la ŝancon preterpasi la trajnon, en kiu la spiono rifuĝis. Post batalado sur la tegmento de la fervoja vagono, la soldato de la Ruĝa Armeo tamen plenumis la taskon.
Internacia Tago de Feliĉo
Internacia Tago de Feliĉo (angle: International Day of Happiness) – festo fiksita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj per rezolucio A/RES/66/281 el la tago 28-a de junio 2012. Por la celebrado oni indikis la tagon 20-a de marto.
Proklamo de la Feliĉ-Tago estis parto de diplomatia kampanjo de la himalaja reĝlando Butano, kiu jam de 1972 aplikas indicon de malneta enlanda feliĉo, servanta al pritakso de la viv-kvalito en maniero pli tuteca ol universale aplikata ekskluzive ekonomia malneta enlanda produkto.
Eksteraj ligiloj
Międzynarodowy Dzień Szczęścia
Lignan-de-Bazas
La teritorio havas komunan limon kun.
Aleksandr Pantelejev
Aleksandr Petroviĉ Pantelejev (Александр Петрович Пантелеев) estis sovetunia reĝisoro, scenaristo kaj aktoro.
Avankorpo
Avankorpo (france: avant-corps) estas antaŭensaltanta parto de fasado substrekante ties gravajn erojn ĉefe en la mezo kaj la finiĝantaj flankoj.
Tamen avankorpo, krom meze kaj flanke, povas eĉ mem formi angulojn. Ne malofte ĝi servas kiel enirejo, eble kun bela portalo. Ĝenerale estu per tio atentigata jam de ekstere al gravaj konstruaĵpartoj en la interno. La fronta parto de la avankorpo nepre estu en eleganta arkitektura interrilato kun la tuto (ekz. per speciala aranĝo de kolonoj).
Sud-Afriko en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991.
Le Pian-sur-Garonne
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone simple Pian aŭ neoficiale Pian de Garona (Lo Pian estas retraduko el la franca traduko) - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĉudotvorec
Ĉudotvorec (Чудотворец) filmita en la jaro 1922 estas filmo de reĝisoro Aleksandr Pantelejev.
La juna servutulo Jeremej Mizgir, pro siaj petolaj ruzoj, estas transcedita fare de la mastrino al la soldatoj. Mizgir alvenas en Petersburg en la gardistregimento. Eltrovema, rompita, gaja, li facile eltenas siajn oficialajn devojn kaj, kvankam li ofte ricevas de la serĝento pro petolo, li neniam malkuraĝiĝas. Sed tiam venis malĝoja novaĵo el la vilaĝo: bovino falis inter la maljunulojn, kaj la oficisto senĉese persekutas la novedzinon de Jeremej Dunja. La soldato estis malĝoja. Starante de la riĉa, diamant-fermita ikono de la Kazan Patrino de Dio kaj pensante pri kiel helpi la maljunulon kaj la novedzinon, Mizgir decidas fari malesperan paŝon. Li rompas la glason de la ikono kaj elektas grandan gemon el la kapeleto de la Dipatrino. Kiam la perdo estas malkovrita, Mizgir, sen batado de palpebro, sciigas ke la ŝtono ricevis al li fare de la Dipatrino mem.
Lerm-et-Musset
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone L'Èrm e Musset - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
(274301) Wikipedia
(274301) Wikipedia estas asteroido apartenanta al la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 25-an de aŭgusto 2008 de teamo de la Observatorio de Andruŝivka, el tiu sama observatorio.
Nomigo
Ĝi estis nomumita provizore kiel 2008 QH24. En 2013, Andriy Makuĥa el Wikimedia Ukrainio proponis la nomon «Wikipedia», pro la populara reta enciklopedio, nomata en Esperanto Vikipedio, kio estis konfirmita poste de la Internacia Astronomia Unio (UAI).
Orbitaj karakterizaĵoj
Wikipedia estas lokita je meza distanco de 2,380 ua, plej malproksime je 2,731 ua kaj plej proksime je 2,030 ua. Ĝia discentreco estas 0,147 kaj la orbita kliniĝo 6,734 gradoj. Ĝi kompletigas orbiton ĉirkaŭ la Suno en 1341,86 tagojn.
Fizikaj karakterizaĵoj
La absoluta magnitudo de Wikipedia estas 16,9.
László L. Menyhért
László L. Menyhért [lAslO el menjhErt], laŭ hungarlingve kutima nomordo L. Menyhért László estis hungara arthistoriisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, muzikisto. László L. Menyhért naskiĝis la  en Sátoraljaújhely, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László L. Menyhért akiris diplomojn en Altlernejo György Bessenyei en 1977 kaj Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1988. Inter 1980-1987 li havis muzean postenon en Szolnok, inter 1987-1991 li estis arta gvidanto en studio, inter 1991-1993 li estis viclernejestro. Ekde 1993 ĝis sia morto li estis lektoro en la jam menciita altlernejo. Ekde 1998 ĝismorte li ankaŭ instruis en la Hungara Belarta Universitato kaj inter 2000–2005 en la Katolika Universitato Péter Pázmány. Li komencis doktoriĝi en 2009, sed la malsano kaj morto baris tion. Lia disertaĵo estis A képi források szerepe a gyermekkortörténet és a művészeti nevelés kutatásában en 2009. Li postlasis edzinon kun filo.
En la junaj jaroj li ŝatis muzikadi, lia muzikilo estis la transversa fluto.
Listrac-de-Durèze
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Listrac de Durèsa - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Rágama
Rágama estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Peñaranda.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 31,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 227 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 650 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 55 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En la 9a de Julio 1443 okazis en Rágama puĉo de nobeloj kiuj kidnapis la reĝon Johano la 2-a (Kastilio) en la kadro de kastilia enlanda milito. Tio rezultis en malsukceso ĉar la kontraŭuloj sukcesis grupigi kaj postuli la liberigon de la reĝo. Baldaŭ poste en Rágama naskiĝis la amerika konkeristo Francisco de Carvajal, kiu partoprenis en la enlanda milito inter la konkistadoroj de Peruo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Buĥluf
Buĥluf - arabe بوخلوف, france Boukhlouf - estas vilaĝo en la regiono Draa-Tafilalet de Maroko. Ĝi havis 542 loĝantojn en 2004. Ĝi estis la hejmvilaĝo de la judmaroka familio Ḥamou.
Rágama
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
Aleksandr Sanin
Aleksandr Akimoviĉ Sanin (Александр Акимович Санин) estis sovetunia reĝisoro kaj aktoro.
Nirj Deva
Niranjan Joseph "Nirj" De Silva Deva-Aditya (naskiĝis la 11-an de majo 1948 en Kolombo) – brita politikisto devenanta de Srilanko, estinta deputito de la Ĉambro de komunuloj, deputito al Eŭropa Parlamento de la 5-a ĝis 8-a kadencoj.
De 1992 ĝis 1997 kadre de Konservisma Partio estis delegito de la Ĉambro de komunuloj, ekpostenis en registaro kaj iĝis parlamenta privata sekretario.
En 1999 el la listo de konservuloj elektiĝis al Eŭropa Parlamento. En 2004 kaj 2009 efike klopodis reelektiĝi. En la 7-a kadenco iĝis membro de nova grupo sub la nomo Eŭropaj Konservativuloj kaj Reformemuloj, kaj ankaŭ vicprezidanto de Komitato pri Evoluo. En 2014 renovigis mandaton de eŭrodeputito por la 4-a laŭvice kadenco.
Eksteraj ligiloj
Nirj Deva
Ferdinando la 1-a (Bulgario)
Ferdinando la 1-a (naskiĝis la kiel Ferdinand Maximilian Karl Leopold Maria von Sachsen-Coburg und Gotha en Vieno; mortis la  en Coburg) el la branĉo Saksio-Koburgo-Koháry de dinastio Wettin estis ekde 1887 knjaz (princo) kaj de 1908 ĝis 1918 caro (reĝo) de Bulgario.
33440 Nicholasprato
33440 Nicholasprato estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nicholas Prato, artisto kaj metiisto, entuziasma subtenanto de la scienco, kosmo kaj astronomio. Li laboris pri la redukto de infraruĝaj spektroj prenitaj per la teleskopo Keck II.
Internacia Federacio de Aeronaŭtiko
La Internacia Federacio de Aeronaŭtiko (Fédération Aéronautique Internationale [], mallongigita FAI, World Air Sports Federation) estas internacia agentejo por normigo kaj registrado de aeronaŭtiko kaj astronaŭtiko. Ĝi estis fondita la 14-an de oktobro 1905 kaj ĝia ĉefsidejo situas en Laŭzano, Svislando. Kiel internacia estraro por aviadaj sportoj ĝi kontrolas intenaciaj rekordojn por aeronaŭtikaj aktivecoj, inkluzivanta balonaviadon, aeromodelado kaj senpilotaj aeraj veturiloj, kaj flugoj en spaco.
Por balonoj la agentejo notas rekordojn en 10 kategorioj por varmaeraj kaj gasplenumitaj balonoj, de 250 m3 ĝis 16.000 m3.
Eksteraj ligiloj
Retejo
Polikuŝka
Polikuŝka (Поликушка) filmita en la jaro 1922 estas filmo de reĝisoro Aleksandr Sanin.
Kamparano Polikuŝka estas kiel Tolstoj priskribis lin, "sensignifa viro kaj iom muŝblovita", li estas bonhumora sed malvola. Li pasigas la plej grandan parton de sia tempo en taverno, sed ne povas trovi renkontiĝon inter mensoj eĉ inter la aliaj ordinaruloj. Li faras etan ŝtelon por aĉeti vodkon. Post kiam li estas alvokita al grandbieno kaj estas ŝargita por iri al la grandurbo por alporti monon. Polikuŝka ricevas ŝancon unuafoje "demonstri sin" kaj intencas eltiri la plej grandan parton de ĉi tiu ŝanco. Li sentas, ke tio povus esti la komenco de nova vivo por li.
Le Puy (Ĝirondio)
Le Puy - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Lo Pueg - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Tubetejko
Tubetejko (тат., топы или тақия, тебетей, ujgure دوپپا , дўппи, tahýa) estas tradicia ĉapo - parto de la popolkostumo de la tjurkaj popoloj el Mezazio (uzbekoj, kazaĥoj, taĝikoj, kirgizoj kaj krime-tataroj). La ĉapo ofte estas bele ornamita per perloj kaj belaj kudritaj linioj.
Eksteraj ligiloj
Tataraj tubetejkoj
Santiago de la Puebla
Santiago de la Puebla estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Margañán. Santiago de la Puebla estas tradukebla etimologie al Sankta Jakobo de la Vilaĝo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Santiago de la Puebla kaj la senhomejo Campillo y Melardos, okupas totalan areon de 53,33 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 334 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 150 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 51 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Batalo de Manilo (1899)
Oni ĉirkaŭkalkulis 55 mortintojn kaj 204 vunditojn el la flanko de usonanoj, fum filipino suferis pli grandajn perdojn, nome 238 mortintojn kaj 306 kaptitojn.
Santiago de la Puebla
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura turismo ekgravis.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.