cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1-a epistolo al la tesalonikanoj
Enhavo kaj strukturo
La letero montras, kiamaniere Paŭlo proklamas la mesaĝon de Jesuo Kristo inter la paganoj, kaj kiamaniere li admonas ilin vivi kristane konsidere al la baldaŭa reveno de Kristo.
Verko
Plej akademiuloj kredas Paŭlo la Apostolo verkis 1Tes ĉirkaŭ la fino de 52 pK en Korinto, igante ĝin la plej maljuna libro en la Nova Testamento. Redaktoroj aldonis notojn al multaj manuskriptoj dirante ke Paŭlo skribis de Ateno post Timoteo revenis de Macedonio kun novaĵoj pri la preĝejo en Tesaloniko. Tamen, Agoj diras Paŭlo estis jam en Korinto kiam do Silas kaj Timoteo alvenis el Macedonujo.
1Tes matĉojn aliaj akceptita leteroj de Paŭlo en kaj stilo kaj enhavo. 2Tes 2:15 mencias antaŭa letero kiun konfirmas Paŭlo kiel la aŭtoro. Iuj 19-a jarcento akademiuloj argumentas kontraŭ ĝia aŭtenteco, plej precipe Klemento Schrader kaj F.C. Baur, sed la plimulto de Novtestamenta akademiuloj hodiaŭ tenas ĝin esti aŭtentika kun la ebla escepto de la enmetecoj de du sekctoj de postaj redaktantoj.
1Thes 2:13-16 havis konsideris posta aldono al la letero pro kelkaj kialoj:
Iuj sugestas ke 1Tes 5: 1-11 estas posto-Paula enŝoveco. Ĝi enhavas lingvo kiu ŝajnas aparteni al Luko kaj la teologio de la sekcio funkcias kiel apologio de Paŭlo tuja atendo de la dua alveno el 1Thes 4:13-18.
Heinrich Christian Samuel Beck
Heinrich Christian Samuel BECK (Христиан Андреевич Бек / Kristjan Andrejeviĉ Bek''; naskiĝinta la en Arnstadt / strato Schloßstraße nr 6, mortinta la  en Peterburgo) estis germana diplomato en rusaj servoj.
1-a epistolo al la tesalonikanoj
Teksto en Esperanto
La traduko de la brita komitato (John Cyprian Rust, B. John Beveridge kaj C. G. Wilkinson) estas trovebla IKUE kaj KELI (ed.): Biblio, eldonejo KAVA-PECH, Dobřichovice (Praha) 2006, ISBN 80-85853-90-6
Nova traduko de Gerrit Berveling:
Heinrich Christian Samuel Beck
Vivo
La filo de la tajloro Ernst Beck frekventis la liceon de Arnstadt inter 1778-85 antaŭ ol studi en Jena teologion. Post la fino de la studoj li deĵoris kiel privata instruisto en Kuronio. Post kiam tiu ĉi teritorio rusiĝis en 1795 Beck ekdeĵoris por Rusio. Tie li mallongan tempon estis provinca juĝisto, sed jam an 1796 li venis al Peterburgo. En 1801 li ekstudis ĉe la Altlernejo pri eksteraj aferoj.La jaron 1795 li rekomenditis fare de la Grafo de Pahlen por ŝtataj servoj. Tiel li iĝis sub la caroj Aleksandro la 1-a kaj Nikolao la 1-a konsiliisto pri eksteraj aferoj.
Al tiu posteno estis ligita multege da influo. Komenciĝis do tiamaniere lia kariero ĝis la plej superaj diplomataj servoj ĉe la cara kortego. Beck estis sekretario de la Grafo de Pahlen, en kies domo li ankaŭ loĝis. Li partoprenis ĉiujn gravajn decidokunvenojn de rusaj politikistoj koncerne eksterajn aferojn. En la jaro 1801 li vojaĝis dum kvin monatoj al Germanio. Inter la 2-a kaj la 6-a de novembro 1801 li renkontis kvinfoje Johann Wolfgang von Goethe, nome en Jena kaj en Vajmaro. En la jaro 1802 li konatiĝis ankaŭ kun Friedrich Schiller dum vespera socia kunveno.
Inter 1804-12 Beck estis vicestro de la liberalisma rusa pintopolitikisto Mikaelo Speranski, kiu planis reformojn i.a. de la feŭda sistemo. Kiam Speranski arestitis ankaŭ Beck estis en la malliberejo tri monatojn. Sed baldaŭ la caro denove ekfidis lin kaj Beck ricevis eĉ monan rekompencon por la tempo de mallibereco. Jenas la vortoj de lia moŝto cara france parolitaj: ''Je vois bien qu'il n'y a dans tout cela rien de criminel; je laisserai tomber cette affaire et ferai sortir Beck / Mi bone vidas ke nenio krima en la tuto estas. Mi finos la aferon kaj liberigos Beck.'' En julio 1812 li liberigitis.
Beck akompanis la caron en 1813 okaze de la Batalo de Leipzig okcidenten. En la 26.10.1813 ili estis ankaŭ en Arnstadt loĝante en la Nova palaco. Prezentis Beck al la caro tiam ankaŭ siajn gepatrojn. En 1846 Beck donacis al la gimnazio de Arnstadt olean pentraĵon de li kaj monsumon de 2000 arĝentaj rubloj. La bildon oni povis admiri longan tempon en la aŭlo de la gimnazio.
En 1828 li nomumitis Sekreta konsiliisto (ruse: Тайный советник / Tajni sovetnik) kaj laboris ĝismorte por la ministerio cara pri eksteraj aferoj. Li edzinigis Jelena Ivanovna Blok (1777-1856) kaj havis unu filon nome Aleksandr (1810-1878).
Ekspozicio
En filio de Sparkasse-banko ene de la aĉethalo Ilmkreis-Center en Arnstadt videblis en decembro 2015 ekpozicio multlingva pri Beck.
Patrinonomo
Patrinonomo estas parto de klana nomo donata al homo laŭ la nomo de ties patrino.
Patrinonomo estas kontraŭaĵo al patronomo.
Interesa ekzemplo de patrinonomo estas Sven Estridsson (reĝo de Danio en 1047—1074), filo de la dana princino Estrid Svendsdatter (filino de Sven Forkbarba) kaj skania jarlo Ulf Thorgilsson. En la Kieva Regno estis en la 12-a jarcento duko Olég Jarosláviĉ ankaŭ konata kiel Olég Nastásjiĉ; Jaroslaviĉ estas patronomo (filo de Jarosláv) kaj Nastasjiĉ estas patrinonomo (filo de Anastasíja ).
Familiaj nomoj
En Unuiĝinta Reĝlando ekzistas familiaj nomoj formitaj iam el patrinonomoj, ekzemple, ,.
En Hispanio kaj aliaj hispanlingvaj landoj ĵusnaskito ricevas du familiajn nomojn (aldone al unu aŭ pli multaj personaj nomoj); la unua estas la (unua) familia nomo de ties patro, kaj la dua estas la (unua) familia nomo de la patrino. Se la familia nomo de la patro estas tre vaste renkontata, artistoj ofte uzas duan (do, patrinan) familian nomon; ekzemple Pablo (Ruiz) Picasso, Federico (García) Lorca, Antonio (Domínguez) Banderas. La moderna leĝaro de Hispanio permesas al gepatroj elekti ordon de la familiaj nomoj de infano ĉe ties naskiĝo.
Familiaj nomoj, devenantaj el patrinonomoj, ekzistas ankaŭ ĉe rumanoj; ekzemple, , , (ĉi tie la prefikso a- indikas apartenon).
Rusaj familiaj nomoj, devenantaj el patrinonomoj, estas malmultaj sed tamen ekzistas; ekzemple Kátin, Ánnuŝkin, Aljónin, Alénin, Tatjánin, Maŝkóv kaj aliaj.
Ekzistas ankaŭ ukrainaj familiaj nomoj formitaj el patrinonomoj; ekzemple Kateríniĉ, Ĥívriĉ, Maríniĉ, Ivaníŝin.
Familiaj nomoj, formitaj el virinaj personaj nomoj, estas oftaj ĉe judoj; ekzemple Sórin, Dvórkin, Dvorkóviĉ, Ĥájkin, Éstrin, Rívkin, Róĥlin, Léjkin, Gítlin, Rájkin, Féjgin, Féjglin kaj multaj aliaj.
Ekologia kaj Media Movado
La partio Ekologia kaj Media Movado - greke Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών, Kinima Oikologoi Perivalontistoi - estas nacia ekologia-alternativa politika partio en la Respubliko Kipro, la suda, greka parto de la insulo Kipro. Ĝi fondiĝis dum la jaro 1996. Sur eŭropa nivelo, ekzemple en la parlamento kaj gvida komisiono de la Eŭropa Unio, la partio estas parto de la transnacia Eŭropa Verda Partio kaj de la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco.
Jerzy Talkowski
Jerzy Talkowski (naskiĝis la 29-an de septembro de la jaro 1934 en Sosnowiec) – pola ekonomikisto, municipano, politikisto, dum tri periodoj la Urbestro de Dąbrowa Górnicza, granda Esperanto-amiko.
Biografio
Abituriento de la Absolwent 1-a Liceo en Dąbrowa Górnicza. En la jaro 1956 finis la Ekonomikon de Industrio en la Universitato en Katowice
Dum la jaroj 1982 ĝis 1983 li estis urbestro de Dąbrowa Górnicza. Poste ĝis la jaro 1990 li estis Ĝenerala Direktoro de la Ripar-entrepreno de la Medicin-ilaro en la urbo Bytom. Dum la jaroj 1990 - 1991 li denove estis elektita kiel Urbestro en Dąbrowa Górnicza. Samtempe dum tridek jaroj li estis instruisto en la lokaj mezlernejoj. Mandaton de la ano de la Urba Konsilantaro li plenumis ĝis la jaro 2002.
Distingoj
La ŝtataj ordenoj: La Ora Kruco de Merito, Kavalira Kruco de la Ordeno de Renaskiĝo de Pollando, La Medalo de la Nacia Eduk-Komisiono. Li estas ano de la Ĉefa Teknika Organizaĵo de Pollando kaj ano de la Pola Societo de Ekonomiistoj plenumante gravajn postenoj en tiuj organizaĵoj.
Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj
La Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj , estas ampleksa rekomendo por lingvoinstruado klasifikante lingvan kompetentecon en tri niveloj: elementa (A), sendependa (B) kaj kompetenta (C) lingvouzoj; mallonge KERL , en Esperanto kutime mallongigita kiel KER aŭ KEFR , alilingve ankaŭ kiel GERS aŭ GER por Gemeinsamer europäischer Referenzrahmen für Sprachen, CECRL aŭ CECR por la franca Cadre européen commun de référence pour les langues, same kiel CEFRL, CEFR aŭ CEF por la angla Common European Framework of Reference for Languages.
Ĝi estas gvidilo uzata por priskribi atingojn de lernantoj de fremdlingvoj ene de Eŭropo. Ĝi priskribas kion lernanto estas supozata scipovi legante, aŭskultanta, parolante kaj verkante ĉe ĉiu lingvo-nivelo. La detaloj estas priskribitaj en dokumento kiu estis tradukita al Esperanto por ALTE.
En la kampo de fremdlingvoj la referenckadro difinas ses kategoriojn laŭ la nivelo de kompetento koncerne la fremdlingvon. Temas pri ses kategorioj: A1, A2, B1, B2, C1 kaj C2. Unuopaj kategorioj reflektas la nivelojn de komprenado dum aŭskultado kaj legado, de kapablo de parolado kaj konversacio kaj la kvaliton de la skriba prezento de la lernanto. Studentoj de fremdlingvoj tial povas vojaĝi ene de Eŭropo kun lingva pasporto aŭ diplomo de lingvolernejo, kiu enhavas daton kaj nivelon de la studento laŭ la referenckadro. Nuntempe ekaperas ankaŭ lernolibroj pri lingvoj, kiuj mencias la referencnivelon, kiun la studento atingos finstudinte la lernolibron.
La ses ĝeneralaj referenco-niveloj fariĝis ĝenerale akceptitaj normoj por ŝtupa mezurado de la lingvokapabloj de unuopulo. Jam ekzistantaj ekzameno-institucioj tamen konservis siajn proprajn nomkonvenciojn, ekz. "meza", kiuj - disputeble - estas pli facile memoreblaj por ili kaj iliaj studentoj.
Historio
KERL estis kunmetita de la Konsilio de Eŭropo kiel ĉefa parto de la projekto "Lingvolernado por eŭropa civitaneco" (Language Learning for European Citizenship) inter 1989 kaj 1996. Ĝia ĉefa celo estas, provizi metodon de pritaksado kaj instruado, kiu aplikeblas al ĉiuj lingvoj en Eŭropo. En novembro de 2001 rezolucio de la Konsilio de la Eŭropa Unio rekomendis utiligon de KER dum establado de sistemoj por kontrolo de lingvokapabloj.
ALTE kaj Esperanto
Pliaj detaloj sub Asocio de Lingvaj Testistoj de Eŭropo (ALTE)
Traduko de la dokumentoj de ALTE
La referenckadro kiel tuto eldoniĝis oficiale nur en la lingvoj angla kaj franca. Ekde tiam jam aperis tradukoj en plurajn aliajn lingvojn, inkluzive de traduko en Esperanto, kiun pretigis Katalin Kováts kadre de Edukado.net. Tiu ĉi artikolo citas tiun tradukon kaj uzas la terminojn, kiuj aperas en ĝi. La tuta esperanto-traduko kun komentoj aperis en 2007 en formo de libro, kaj papera kaj senpage elŝutebla (vidu sub bibliografio). Tradukinto de la esperantlingva versio estis Roel Haveman.
Ernő Lengyel
LENGYEL Ernő (pro. lendjel) estis hungara publicisto naskita en Temeŝvaro la 29-an de junio 1885 kaj mortinta en ? novembro 1944.
Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj
Traduko de la dokumentoj de ALTE
Alia grava temo estas la evoluo de la lingvotestado ĉe enmigrintoj kaj rifuĝintoj cele al integrigo kaj civitanigo de enmigrintoj, pri kiu ekzistas ankaŭ teksto de ALTE en Esperanto
Fontaine-la-Gaillarde
Fontaine-la-Gaillarde estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 507 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj
Ĝeneralaj referenco-niveloj
Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj (KERL) kiun Univerala Esperanto-Asocio (UEA) aŭ ELTE-ITK (ŝtata lingvoekzamena centro en Hungario) nomas KER kaj la Esperanta Civito KEFR (Komuna Eŭropa Framo de Referenco) aŭ LTSEC (LingvoTestaSistemo de la Esperanta Civito).
Fontaine-la-Gaillarde
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jack Juigne, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Fontaine-la-Gaillarde apartenas al la kantono Sens-Nord-Est, kies ĉefurbo estas Sens. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj
Hierarkio de la referenco-niveloj
La referenckadro disdividas lernantojn en tri vastajn kategoriojn, kiuj povas plu dividiĝi en sume ses nivelojn:
A Baznivela lingvo-uzanto
A1 - Unuaj paŝoj
Li komprenas kaj uzas la por li konatajn ĉiutagajn esprimojn kaj bazajn frazojn, kies celo estas kontentigi liajn konkretajn bezonojn. Li kapablas prezenti sin kaj aliajn personojn, starigi kaj respondi demandojn pri personaj detaloj, rilataj al liaj konataj personoj, loĝloko kaj posedataj objektoj. Li kapablas efektivigi simplajn interagojn en okazo, se la alia persono malrapide kaj klare parolas kaj estas helpema.
Li komprenas la ofte uzatajn vortojn kaj esprimojn, kiuj rilatas al lia plej proksima medio (ekz. bazaj personaj kaj familiaj informoj, aĉetumado, lokaj geografiaj konoj, laboro). Li kapablas komuniki en simplaj kaj rutinaj situacioj, kiuj bezonas simplajn kaj rektajn informŝanĝojn pri konataj kaj rutinaj temoj. Li kapablas per simplaj lingvaj elementoj priskribi temojn, koncernajn al liaj situacio, proksima medio kaj rektaj bezonoj.
B Memstara lingvo-uzanto
B1 - Salto
B2 - Flugo
Li kapablas kompreni la ĉefajn ideojn de kompleksaj aŭ abstraktaj tekstoj, inklude konversaciojn rilate sian fakterenon. Li kapablas flue kaj nature interagi kun denaska parolanto, sen kaŭzi al la parolpartneroj fortostreĉon. Li kapablas verki klaran kaj detalan tekston pri larĝa gamo da temoj, kaj esprimi sian opinion pri aktuala temo, listigante la avantaĝojn kaj malavantaĝojn de diversaj ebloj.
C Profesinivela lingvo-uzanto
C1 - Proksime al pinto
Li kapablas kompreni larĝan gamon da postulemaj kaj longaj tekstoj, rekonas la implicitajn signifojn. Li kapablas flue kaj spontane esprimi sin, sen ofte serĉi esprimojn. Li kapablas uzi la lingvon flekse kaj efike por sociaj, porstudaj kaj profesiaj celoj. Li kapablas verki klaran, bone konstruitan, detalan tekston ankaŭ pri pli kompleksaj temoj, kaj dume kun certeco aplikas la tekstoredaktajn ŝablonojn, konjunkciojn, tekstokunligajn elementojn. Temas pri strikte lingvaj konoj.
C2 - Pinto (angle: mastery)
Li facile komprenas preskaŭ ĉiun aŭdatan aŭ legatan tekston. Li kapablas resumi informojn venintajn el diversaj parolataj aŭ skribataj fontoj, kapablas kohere reprodukti argumentojn kaj raportojn. Li kapablas tre flue kaj precize esprimi sin, distingi inter la plej etaj nuancoj de la signifoj, eĉ en la plej komplikaj situacioj.
Rimarko: Ni konjektas ke en kelkaj kazoj almenaŭ, la nivelo C2 ne estas akirita eĉ de iuj individuoj, kiuj kutime estas konsiderataj denaskuloj. Fakte,
• homo kiu povas kompreni kun facileco preskaŭ ĉion aŭditan aŭ legatan,
• povas resumi informojn el diversaj parolataj kaj skribaj fontoj,
• povas rekonstrui argumentojn kaj rakontojn en kohera prezentado.
• povas esprimi sin spontane, tre vigle kaj precize, fari distingojn inter malsamaj nuancoj de signifo eĉ en pli kompleksaj situacioj (KEFR 2011: 24), kiel menciite en la deklaro por nivelo C2, estas tre edukita homo, kiu majstras altajn kapablojn pri traktado kun kompleksaj (sociaj) lingvaj situacioj.
KER
KER enhavas multajn tiel nomatajn ilustrajn priskribojn; tiuj estas tabeloj, en kiuj la diversaj postuloj estas priskribataj rilate al diversaj kampoj - kaj ankaŭ detaligitaj rilate al aŭskultado, legado, skriba produktado, parola produktado kaj parola interagado.
LTSEC
La sola lingva ekzamenaro pri Esperanto plene aplikanta la Komunan Eŭropan Referencokadron por LIngvoj (kun ĉiuj ses niveloj) antaŭvidas sepan diplomon, pri LSP -Language Special Purpose, tradukita al Lingve Specifa Praktiko (profesia, akademia ktp). La LSP-diplomo, aŭ D-nivelo, rezultos el lingvotestado pri faka uzo (juro, financoj, retoriko,...). La tutan sistemon administras Kultura Centro Esperantista (KCE) en Svislando, kiu organizis en Ĉaŭdefono, 29-30 julio 2006, la unuan lingvotestan sesion laŭ la ALTE-normoj, inspiritaj de la Konsilio de Eŭropo. Tiuj normoj, adaptitaj specife al esperanto, estas formulitaj sub la siglo LTSEC (LingvoTesta Sistemo de la Esperanta Civito).
Ekvivalentigo de diplomoj
LTSEC klopodas kongruigi kun KERL la ekzistantajn landajn institutojn, per ekvivalentigo de la diplomoj. Kultura Centro Esperantista (KCE) en Svislando, la sola administranto de LTSEC volonte delegas al lokaj centroj anstataŭ havi mondan korpuson de propraj ekzamenistoj. Tiel ĝi jam faris kun ELTE-ITK en Budapeŝto, Hungario kaj TIETo en Afriko. Ekvivalenton ĉe KCE rajtas peti diplomitoj ĉe ITK en Budapeŝto, sed ankaŭ la diplomitoj de la landaj esperanto-institutoj, de ILEI kaj de aliaj institucioj antaŭ ol 2007. Tial ke la nova UEA-ekzameno (konkurenca al la tradicia ILEI-ekzameno) naskiĝis nur en 2009, neniu UEA-diplomito (fakte per la hungara atestilo de ITK) rajtas peti la ekvivalentigon ĉe KCE.
Tiamaniere, la LingvoTesta Sistemo de la Esperanta Civito (LTSEC) ne surmetiĝas, sed integriĝas al la jam ekzistantaj ekzamenoj.
ELTE-ITK
KCE subskribis interkonsenton kun reciproka agnosko pri la aktiveco rilate al nia lingvo kadre de la sama reto de lingvotestaj institutoj (ALTE) troviĝas ITK en Budapeŝto.
Kadre de la reto de lingvotestaj institutoj (ALTE) Kultura Centro Esperantista (KCE) subskribis interkonsenton kun ELTE-ITK en Budapeŝto, por reciproke agnoski la aktivecojn rilate al la lingvo Esperanto
Proksimuma tempobezono
Kvankam kompreneble ekzistas individua variado, kelkloke eblas trovi takson pri la bezonata nombro da instruhoroj por atingi diversajn nivelojn. Jen takso de entrepreno por lingvovojaĝoj (por germanoj lernantaj lingvojn kiel anglan, francan, italan aŭ hispanan). (Estas klare, ke por Esperanto validas multe malpli altaj nombroj de instruado...)
Aldoniĝas tempo por ekzercoj kaj praktikado.
Alia lingvolernejo kalkulas pri po 200 instruhoroj (45 min.) por ĉiu ŝtupo de A1 ĝis C1 ; temas pri kursoj por eksterlandaj studentoj, kiuj lernas la germanan lingvon. Supozeble tiuj studentoj kutime parolas lingvojn, kiuj estas ne parencaj al la germana. Simile la germana Federacia Oficejo por Migrado kaj Rifuĝintoj ofertas bazan "integrigan kurson" ĝis nivelo B1 kun 600 horoj kaj intensan kurson por rapidaj lernantoj kun alta kleriĝo kun 400 horoj.
Pri la esperantlingva ekzameno
La kapablo starigi oficialajn (agnoskitajn de la Eŭropa Unio) KER-ekzamenojn estas grava atingo por Esperantujo. Ĝi montras maturecon de la esperantaj institucioj kaj pruvas la ekziston de homoj kiuj atingis altegan nivelon en la lingvo – tiel ke la lingvo ne estas nur “ludilo” kiun oni flankenlasas kiam la konversacio pasas al pli gravaj temoj, kaj ke en lingvo okazas diskutadoj pri multaj sociaj temoj, literaturo kaj tiel plu je sufiĉe alta nivelo.
Kiam temas pri KER-ekzamenoj por aliaj lingvoj, multaj homoj decidas trapasi la ekzamenojn por akiri certifikaton kiun ili bezonas por laborposteno aŭ por eniro al universitata programo. Aliaj homoj povas decidi trapasi KER-ekzamenon por havi ian motivigan celon kaj limdaton por sia lernado. Certe esperantistoj ĉefe tial ekzameniĝas, sed ankaŭ ekzistas esperantistoj kiuj ekzameniĝas pro movadaj kialoj, t.e. helpi al la varbado por Esperanto.
Multaj esperantistoj estas scivolemaj scii je kio nivelo ilia lingva regado kaj kapablo efektive estas. Ricevante objektive pruvintan agnoskon pri tiu ĉi estas por multaj ekzamenintoj inda travivaĵo. Esperantistoj kiuj ja flue babiladas pri ĉiutagaĵoj, povas fojfoje rimarki ke mankas al ili vortoj por temoj kiujn oni malpli ofte diskutas en Esperanto, ekz. politiko aŭ ekonomio. Do la ekzameno estis celo kaj limdato por tiu altiĝo de la lingva nivelo.
Sugestoj - kiel plibone prepariĝi
Decidinte pri partopreno en ekzameno, la unua tasko povus esti eltrovi kio mankas al vi. Ekzemple se la vortprovizo estas unu el la problemoj, konsultu dokumenton kiu enhavas la plenan liston de ĉiuj oficialaj radikoj en la lingvo (la fakaj nomoj, kiel ekz. plantospecoj ktp. oni povas ellasi).
Ĉiuokaze, lingvoekzamenoj (almenaŭ la KER-ekzamenoj por eŭropaj lingvoj) ne nur postulas bonan regadon de la vortprovizo kaj gramatiko, ili ankaŭ atendas ke la ekzamenanto povu esprimi iliajn opiniojn en pli kaj pli rafinita maniero pri pli kaj pli kompleksaj temoj. La KER-retejo enhavas informojn pri kiuj temaroj atenditas je kiu nivelo. Je la plej alta nivelo, certe oni povu verki publikigeblajn tekstojn pri sociaj problemoj kaj oni povu strukturite prelegi kaj debati pri tiaj temoj. Memkompreneble ekzercado gravegas. Oni povas kvazaŭ ĉiutage elekti iun hazardan temon, ekzerciĝi farante etan alparolon/prelego pri tio, kaj poste lerni la mankantajn esprimojn. Cetere oni ankaŭ povas ekstarigi blogon por ekzerciĝi pri skriba produktado.
Kaj tradukado kaj kreiva verkado estas bonaj ekzercoj:
Krom tio, helpas ankaŭ legado, por vidi kiel aliaj esperantistoj verkas, kompreni kaj kompari iliajn stilojn kaj eble imiti tiujn en originala maniero. Por la nivelo C2, oni atendas la kapablon adapti la skribmanieron al la okazo, do helpas legi ne nur afiŝojn, ekzemple en sociaj retejoj, sed ankaŭ artikolojn en revuoj por ĝenerala publiko, sciencajn artikolojn, komentariojn, recenzojn, resumojn, formalajn leterojn kaj tiel plu, por povi imiti la stilon.
Kontrolo kaj prepariĝo
Post ĉirkaŭ duono de la prepariĝotempo, estas rekomendinda kontroli ĉu vi trapasus la ekzamenon, kaj se ne, kial (por povi ekzerciĝi ĝuste pri tio). Unu sugeston estas plani tempoblokon de ĉirkaŭ 3,5 horoj dum kiu vi povus seninterrompe fari la skriban provekzamenon (Edukado.net afable havigas tiun). Estas forte rekomendita solvi ĉion en kondiĉoj tute samaj al la reala ekzameno, do sen vortaro, sen helpo de interreto kaj tiel plu. Se vi ne estas studento kaj do ne kutimas ekzameniĝi, la provekzameno povas malkovri al vi solvendaj problemetoj rilate al tia longa ekzamenado:
Ankaŭ indas provi la aŭskultan provekzamenon. Dum la ekzameno je sufiĉa alta nivelo, vi aŭskultos kaj respondos al demandoj pri du mallongaj sondosieroj de 5-10 minutoj kaj poste devos aŭskulti kaj verki resumon de 20-25 minuta prelego. Por tio bezonatas ne nur bona vortprovizo sed ankaŭ memorkapablo kaj koncentriĝo, kiuj nur malfacile plibonigeblas. Tamen helpas ekzerciĝo – minimume vi tiel lernos kiel efike noti aferojn, tiel ke vi ne bezonos tiom teni en memoro.
Fine, ankaŭ zorge tralegu ĉiujn informojn pri la ekzameno, specife kion vi alportu aŭ ne alportu, kaj planu esti tie longe antaŭ la komenco. Se vi ekzameniĝas interrete, faru multajn teknikajn testojn kaj se haveblas partoprenu en la preparsesioj, kiujn povus esti afable ofertitaj fare de esperantistaj instruistoj. Se vi al la ekzameno alvenus hastegante kaj ankoraŭ pensante pri la problemoj, kiujn vi ĵus devis solvi, via menso eble ne estus en bona stato por trapasi la ekzamenon.
Bibliografio
Katalin Kováts (red.): La Komuna Eŭropa Referenckadro. Pri instruaj kaj taksaj metodoj por la akiro de modernaj lingvoj; UEA-ILEI, Rotterdam, 2007; ISBN 9789290170952 (esperante)
Roel Haveman (trad.): Komuna Eŭropa Referenckadro por lingvoj: lernado, instruado, pritaksado; UEA, Rotterdam, 2007; ISBN 978-92-9017-100-3 (esperante)
Por nivelo B2 oni povas rekomendi "Paŝoj al plena posedo" (dua eldono) de William Auld kaj la libron “''[https://www.lingve.eu/eo/product/manlibro-por-ekzameno-de-parola-parola-lingvo-esperanto-nivelo-b2-pri-kio-temas/ Pri kio temas? – Ellaboraĵo de la 15 temoj de la B2-nivela KER-ekzameno]''” de Szabolcs SZILVA.
Vidu ankaŭ
Asocio de Lingvaj Testistoj en Eŭropo (ALTE)
Lingvoj en interkultura dialogo - Interkultura didaktiko en lingvoinstruado
Akirado de lingvaĵo (lingvolernado)
Eŭropa Tago de Lingvoj - 26-a de septembro
Statistiko de Esperantujo
Sinjoro de Mirakloj
Sinjoro de Mirakloj (Hispana lingvo: Señor de los Milagros de Nazarenas) estas murpentraĵo de Jesuo Kristo kiu estas honorita en Limo, Peruo. Ĝi estas ĉefe katolika festado en Peruo kaj unu el la plej grandaj procesioj ĉirkaŭ la mondo.
Ankaŭ konate kiel "nigra Kristo " aŭ "Kristo de Pachacamilla", sur tiu murpentraĵo prezentiĝas la krucumita nigra Jesuo. Super la kruco estas la Sankta Spirito kaj dio La Patro. Sube kaj dekstre de Jesuo estas lia patrino, la Virgino Maria kun ŝia koro alenita per lanco de malĝojo kaj al ŝi rekte ĉe la piedo de la kruco estas Maria Magdalena.
Ĝi estis pentrita fare de nigra sklavo en la 17-a jarcento.
Ĉiun jaron, en oktobro, centoj da miloj de fideluloj de ĉiuj rasoj kaj ekonomiaj fonoj festas la Sinjoron de Mirakloj en religia procesio tra la stratoj de Limo. La bulvardoj estas vestitaj per purpuro por festi la 18, 19 kaj 28-an de oktobro al Sinjoro de Mirakloj lian ĉiujaran procesion tra la stratoj de Limo.
Ĝia nomo originis de masiva sismo de la 17-a jarcento, kiu detruis la plej grandan parton el la grandurbo forlasante nur tiun murpentraĵon starante supren.
Sen dubaj la sismoj travivitaj fare de Limo, Peruo dum la 17-a kaj 18-an jarcentojn kontribuis al la komenco, la kresko kaj la solidiĝo de sindona kultado al la murpentraĵo konata kiel Sinjoro de Mirakloj.
33688 Meghnabehari
33688 Meghnabehari estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kodekso klaromontana
Kodekso Klaromontana simbolita, laŭ la sistemo Gregory-Aland, Dp aŭ 06, estas greka-latina kodekso onciala de la Nova Testamento paleografie datiĝanta je la 5-a aŭ 6-a jarcentoj. Ĝi ricevas la nomon el la franca urbeto Clermont-Ferrand, kie la serĉanto kalvinista Teodoro di Beza ĝin malkovris.
Priskribo
La kodekso origine enhavas integre la Paŭlajn epistolojn, kun la epistolo al la Hebreoj sur 553 pergamenaj folioj kun formato 24,5 x 19,5 cm. La teksto etendiĝas sur unusola kolumno ĉiupaĝa de 21 linioj.
Nun ĝi estas konservita ĉe la Nacia Biblioteko de Francio (Gr. 107).
La manuskriptoj estis ekzamenitaj, interalie, de Johann Jakob Griesbach kaj de Constantin von Tischendorf, kiu editoris la grekan tekston. Paul Sabatier editoris la latinan tekstojn dum Johann Gottfried Jakob Hermann publikigis tekstojn de la palimpsestoj.
''
Aliaj projektoj
Kodeksoj de la Nova Testamento
Granda Vojo (Madrido)
La konstruado estis planita dum la tuta dua duono de la 19a jarcento kaj la konstruado mem komencis nur en 1910, solene inaŭgurita de la reĝo Alfonso la 13-a. Por ĝi oni malkonstruis lernejon, palacojn, preĝejojn ktp. La konstruaĵo Telefónica estis konstruita el 1926 al 1929, kaj estis unu el la unuaj nubskrapuloj en Eŭropo (unua en Hispanio), krom la plej alta de Madrido ekde tiam ĝis 1953, kiam la konstruaĵo España de la fratoj Otamendi, je 500 m, en la Placo Hispanio, prenis la rangon. Ĝi estis pli alta ol la permesita tiama alto pro teknikaj necesoj de la enhavo. Dum la Hispana Enlanda Milito ĝi estis bombardita ekde monteto Garabitas, ĉar temis pri strategia loko, sed bomboj frapis ĉefe la plej altajn etaĝojn (8a supren), kiuj estis abandonitaj, dum la telefoncentro plufunkciis dum la tuta milito ĉefe por eksterlandaj ĵurnalistoj. Diversaj eroj de la strato ricevis diversajn nomojn laŭ la historio.
Nun estas 41 hoteloj, 15 bankoj, 4 kinejoj (el iamaj 12), 3 teatroj kaj 2 muzeoj. Ĝi aperis en multaj filmoj kaj eĉ oni komponis zarzuelon pri la skandalo pro ties konstruprojekto.
Tsanfleuron-Glaĉero
Tsanfleuron-Glaĉero (france Glacier de Tsanfleuron, germane Tsanfleurongletscher kaj ankaŭ Zanfleurongletscher) estas ebenaĵglaĉero sur la orienta tegmentdeklivo de la montmasivo Diablerets en la sudokcidentaj Bernaj Alpoj en Kantono Valezo kaj Kantono Vaŭdo. Ĝia longeco estas 3,81 km, ĝia larĝeco 1,5 km kaj ĝi kovras areon de proksimume 3,7 km².
Priskribo
Tsanfleuron-Glaĉero havas sian originon je alteco de 3000 m s.m. sur montsupro de la Diablerets-Masivo. Je relative malforta deklivo ĝi fluas orienten laŭlonge de la suda piedo de Oldenhorn. La glaĉerfrunto situas nuntempe je alteco de 2450 m s.m. En okcidento la glaĉero estas ligita kun la malgranda Diablerets-Glaĉero (france Glacier des Diablerets, germane Diableretsgletscher), kiu kovras kun areo de proksimume 1 km² la pinton de Diableret. La degelakvo alfluas unuflanke norden al la rivero Sarino (germane Saane, france Sarine), alfluanto de la Aro, kaj aliflane al fontriveroj de la rivero Morge suden al Rodano. La flanka lango de Diablerets-Glaĉero senakviĝas tra Grande Eau ankaŭ al Rodano. La glaĉero situas sur la teritorio de la komunumoj Ormont-Dessus en okcidento kaj Savièse en oriento.
Historio
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko meze de la 19-a jarcento Tsanfleuron-Glaĉero etendiĝis 3 km pli okcidenten ĝis al la regiono de la montpasejo Sanetsch (montpasejo). Ĉar la glaĉero ne pelnigis valon ĝi tamen ĉiam estis relative malmasa, kial ĝia glacio retiriĝis dum la lastaj 150 jaroj relative rapide. La glaĉero postlasis glatan kaj polurita rokkampon, kiu nomiĝas france Lapis de Tsanfleuron kaj posedas multajn karakterizajn formojn, kiel rondajn montetojn kaj parte kun akvo plenigitajn platajn kavaĵojn. Sur ĝi ankoraŭ apenaŭ kreskas vegetaĵo.
Aktuala evoluo
Eĉ la plej supra parto de la glaĉero nuntempe dum somero ne plu restas kovrita kun firno, kial ĝi apenaŭ plu estas nutrita per nova glacio. Se la nuna tendenco de tutmonda varmiĝo plu daŭras, tiam la glaĉero post malmultaj jaroj komplete fordegelos.
Turismo
Tsanfleuron-Glaĉero atingeblas per aertelfero, konsistanta el tri sekcioj, kiu ek de la pasaltejo de Col du Pillon kondukas sur Sex Rouge al alteco de 2940 m s.m.. Sur la glacio, kiu en la supra suda parto de la glaĉero apenaŭ havas fendojn oni povas skiadi kaj neĝtabuladi ankaŭ dum somero.
Zmajevac
Zmajevac, serbe Змајевац, hungare Vörösmart estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Kneževi Vinogradi.
Situo
La komunumo situas sur mildaj deklivoj, Danubo preterfluas, laŭ ĉefvojo Beli Manastir-Sombor.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1302. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 vivis tie 1.235 da homoj, (hungaroj 888 (72 %), kroatoj 240 (20 %), serboj 29 (2 %)).
22144 Linmichaels
22144 Linmichaels estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Linda Michaels, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005. Ŝi instruas ĉe la Corner Lake Middle School de Orlando (Florido).
Smeralda kolombo
Aspekto
La Smeralda kolombo estas fortika, mezgranda kolombo, tipe 23 ĝis 28 centimetrojn longa. La dorso kaj flugiloj estas brilsmeralde verdaj. La flugilplumoj kaj vosto estas nigrecaj kaj montriĝas nigraj kaj blankaj larĝaj strioj en suba dorso dumfluge. La kapo kaj subaj partoj estas malhelvinece rozkoloraj (ĉe chrysochlora, pli brune ĉe longirostris), kun nuancoj al grizo en suba ventro. La okuloj estas malhelbrunnaj, la beko estas brilruĝa kaj la kruroj kaj piedoj ruĝecaj.
Masklo havas blankan makulon enborde de ŝultroj kaj helgrizan kronon. Ino havas pli brunan korpon kun griza makulo en ŝultro. Nematuruloj aspektas kiel inoj sed havas brunajn konkoformajn makuletojn en siaj korpoj kaj flugilplumaroj.
Kutimoj
La Smeralda kolombo estas komuna specio en pluvarbaroj kaj similaj densaj humidaj arbaroj, farmoj, ĝardenoj, manglejoj kaj marbordaj arbustejoj. Ĝi konstruas etan neston el bastonetoj en arbo ĝis kvin metrojn supertere kie la ino demetas du kremokolorajn ovojn. Reproduktado okazas en Aŭstralio printempe aŭ dum frua somero en sudorienta Aŭstralio kaj malfrue en la seka sezono en norda Aŭstralio.
Ties flugo estas rapida kaj rekta, per regula flugilfrapado kaj eventuala vipado kio estas karaktera de kolomboj ĝenerale. Ĝi ofte flugas malalte inter makuloj de la densa arbaro, sed se oni ĝenas ĝin ĝi preferas forkuri surgrunde anstataŭ flugi. Ili estas lertaj akrobatoj dum flugo inter arbaro. Dumfluge ili montras sablokolorajn subflugilojn kaj avelkolorajn flugilplumojn.
La voĉo estas mallaŭta milda kverado konsistante el ses ĝis sep kuskiuj komencas de sube kaj laŭtiĝas. Ili havas ankaŭ nazecan "hu-hu-hun". Maskloj realigas balancigan dancoceremonion dum pariĝado.
La Smeralda kolombo estas la birdo blazono de la barata Ŝtato de Tamil Nadu.
Akcio
Akcio estas valorpapero, kiu montras, atestas la proporcion je la grundkapitalo. Ĝi estas emisiita je aĉeto ĉe la fondo aŭ altigo de la grundkapitalo. La posedanto de la akcioj, aŭ akciulo, rajtas pri proporcia parto de la profito aŭ dividendo. En multaj landoj oni nomas tiajn firmaojn Akcia Kompanio (mallonge AK).
La laŭlibra valoro de la akcio estas kalkulata: laŭlibra valoro je akcio = (propra kapitalo/akcia kapitalo) * nominala valoro je akcio
La entrepreno rajtas doni al la akciuloj profiton per dividendo. La dividendo estas akcioligita pago al la posedantoj de la akcioj. Pri grandeco de la dividendo decidas la ĉefa kunveno de la entrepreno. La akcio gravas kiel investaĵo ne nur pro dividendo, sed la kurzoaltiĝoj de la akcio donas ofte pli grandan profiton. La kurzo kompreneble povas ne nur altiĝi, sed sinki, falegi, tiel la investado je akcioj estas ĉiam riskoplena kaj povas signifi la tutan perdon de la investita kapitalo.
Oni en multaj landoj, la ŝtato detiras iom el la profito, kiam oni vendas siajn akciojn dum la jaro en formo de spekulada imposto.
Akciotipoj
Oni distingas je, ordinaraj akcioj (fondintaj) kaj privilegiaj akcioj (preferaj). La plej oftaj privilegiaj akcioj, privilegia akcio je dividendo ne certigas voĉdonrajtojn, male al la ordinaraj akcioj. Sed ili havas „preferon“, je pli alta dividendo.
Pliaj akcioj estas la unuopaj akcioj (posedula akcio), akcioj je nomo (nomumitaj akcioj) kaj ŝlositaj nomumitaj akcioj. Male al la unuopaj akcioj, la posedantoj de nomumitaj akcioj estas enskribitaj en akcian libron. La entrepreno tiel konas la akciulojn kaj ties proporciojn. Oni ofte devige antaŭskribas uzon de nomumitaj akcioj kiel ekz. en Germanio ĉe la aviadil-trafikaj kompanioj. (ekz. Lufthansa AG).
Oni elpensis ankaŭ multajn tipojn de akcioj, kiuj celas ĉiam la pli grandan potencon je malpli granda kapitala proporcio. En Hungario kaj en kelkaj aliaj landoj ekzistis t.n. ora akcio, kiu certigis por la posedanto (ĉiam la ŝtato) fortan influon tra la akcioj. Tiu estis kontraŭ principoj de EU, decidis la Justica Kortumo de Eŭropaj Komunumoj en 2003.
La komercado de la akcioj okazas per borsoj, je kurzoprezo.
Merkataj partoprenantoj
Partoprenantoj de la akcia merkato povas esti akciaj posedantoj, investantoj (instituciaj aŭ privataj, eldonantoj de valorpaperoj, bankoj kaj borsokomercistoj. Kialoj de tiuj merkataj partoprenantoj povas esti investado de mono, servo de banko nome de siaj klientoj, arbitraĝo aŭ spekulado.
Historio
kupono, talono,
Lenin: en la imperialismo la kapitalistoj iĝis parazitoj, kupon-detranĉistoj (oni ricevas la dividendon per detranĉo de la akcio ligita kupono).
Punktumo
Punktumo (de la latina vorto punctum „punkto, piko“) estas faka termino en la medicino por la intenca vundiĝo de la haŭto de individuo per malvasta metala tubeto. La celo estas aŭ injekto de likva medikamento, aŭ la elpreno de korpa likvaĵo por posta ekzamenado pere de la metodoj de laboratoria medicino. La forprenita korpa likvaĵo nomatas "punktumaĵo".
Ankaŭ la terapie celita piko de haŭto kaj surfaca histo de individuo nomiĝas punkturo ; kadre de akupunkturo nomatas (nadlo)punktumo.
Pri punktumoj estas la sekvantaj aplikataj metodoj:
Iuj organoj estas facile punktumeblaj, se oni lernis la teknikon (ektemple surfaca punktumo de angioj, haŭto, hepato). Aliaj organoj malfacile punktumeblas aŭ la ago danĝeras pro ebla vundo de la ekzamenata organo respektive de najbaraj organoj. (ekzemple milio, gala veziko, intestaro). Laŭ la esplorenda organo la punktumo povas esti plenumata per simpla vida kontrolo, aŭ per helpo de rentgeno, magneta resonanca bildigo aŭ sonografio.
Ĉar iuj punktumoj estas ligitaj al signifaj doloroj kaj la koncernato timas tiujn dolorojn, eblas antaŭe loke medikamente malplidolorigi la areon aŭ apliki sisteme trankviligan medikamenton.
Pierre Brossolette
Pierre Brossolette (naskiĝis en Parizo, mortis  en Parizo), estis franca ĵurnalisto kaj socialista politikisto. Li estis unu el la ĉefaj estroj kaj herooj de la Franca rezistado.
Brila studanto en "Normal-Sup", li elektis ĵurnalismon post sukcesa ekzameniĝo de agregacio pri historio, 22-jaraĝa. Lia politika engaĝiĝo, esprimiĝis tra liaj kronikoj per radio kaj liaj artikoloj por Le Populaire, kie li alprenis la partion de la Hispanaj respublikanoj, dum la civila milito.
Post la franca kapitulaco, li tre rapide aliĝis al la rezistado. Sendita en la britan ĉefurbon, Komandanto Bourgat (lia pseŭdonimo kiel rezistanto) estis nomita adjunkto de Kolonelo Plassy, kaj fariĝis numero 2 de la sekretaj servoj de Libera Francio.
Alternante revenojn en Francion kaj laboron en Londono, li reorganizis la rezistadon kaj modernigis inform-servojn post mallonga tempo. Li interalie ellaboris la "Konsilion de la Rezistado" kiun poste prezidis Jean Moulin. Sed lia nekontrolebla temperamento kaj liaj politikaj opinioj, juĝitaj tro maldekstraj por de Gaulle, malebligis al li sukcedi al tiu posteno post la morto de Jean Moulin, en julio 1943.
Li estis arestita la okaze de survoja blokado, en Bretonio, dum li intencis enŝipiĝi por iri en Anglion. Torturita dum du tagoj fare de Gestapo, li profitis el momenta foresto de sia turmentanto por ĵeti sin tra la fenestron. Li mortis, pro siaj vundoj.
Lecitino
Difino
Lecitino estas grupo da kompleksaj lipidoj, trovataj kune kun la Cefalino en la ovoblanko, en la sojeroj, en la fiŝospermo, lakto, ktp. La lecitinoj estas fosfoaminolipidaj komponaĵoj rezultantaj el la kombino de la Fosfata acido, kun Glicerino kaj unu organika bazo, ezemple, la kolino. La lecitinoj utilas kiel unu el la bazoj de la nutroprocezo. Oni ekstraktas lecitinon pere de mekanikaj kaj kemiaj procezoj, uzante Heksanon.
Trovejo en la vivaj organismoj
Dum adekvata dieto, la hepato sekrecias lecitinon, kiu utilos de la cirkula sistemo kaj nerva sistemo. Ĉiuj ĉeloj de la organismo bezonas lecitinon, kiu estas esenca unuo en la strukturo de la ĉelmembrano. Efektive, ne havante ĉi komponaĵon, la ĉelmembrano rigidiĝas. La lecitino same agas kiel protektilo de la ĉeloj kontraŭ la oksidiĝo.
Sintezo
La lecitino estiĝas el la sojoleo, kies grajneroj mueliĝas kaj el la oleo ĝi ekstraktiĝas pere de vaporprecipita procezo. La lecitino estas komerce uzata kaj kiel emulsiilo, kaj kiel lubrikilo, en diversaj ekonomikaj sektoroj, samkiel en la farmacia kaj nutra industrioj. La lecitino utilas kiel emulsiilo en la ĉokoladproduktaĵo kaj kiel kunaganto en la nutroproduktaĵo.
Uzoj
La lecitino uzatas kiel netoksa aktive surfaca elemento kaj ĝi estas tre tolerata de la organismo, ĉar efektive ĝi estas parto de la ĉelmenbranoj kaj laŭeble estas tute metaboligita. La usona Administracio pri Nutro kaj Drogo ĝin klasifikis kiel sekura produkto por la homkonsumo. Aliaj emulsiiloj nur ekskrecias per la renoj, la lecitino agnoskatas kiel nutroaldonilon de la Eŭropa Unio. Ĉar la margarinoj entenas altajn kolesterolrangojn (pli grandan ol 75 procento), la lecitino uzatas por eviti elŝprucon de grasaĵo dum fritado.
Hoketo (supersigno)
En tipografio hoketo estas supersigno (diakrita signo, kromsigno) metata super literon por distingi specialan formon de tiu litero. Ekzistas du formoj de hoketo: />En la minusklaj formoj de la ĉeĥaj literoj Ď kaj Ť, kie la hoketo signifas palataligon, ĝi kutime estas skribata kiel vertikala streketo (ď, ť).
Oberkirch LU
Pri la komunumo
Oberkirch (prononcu obəkirĥ) estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 3422 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Elanio
Elanioj estas la genro de rabobirdoj de la familio de Akcipitredoj kaj subfamilio de Elanienoj nome Elanus. Ĝi konsistas el kvar specioj.
Distilakvo
Distilakvo aŭ distilita akvo estas tiu substanco kies kompono baziĝas sur la unuo de molekuloj de H2O kaj estis purigita pere de distilado.
Elanio
La unuaj tri specioj estis iam konsiderataj samspeciaj kiel subspecioj de la Nigraŝultra milvo. La distribuado estas tutmonda por la genro sed kontinenta por la specioj, nome unu loĝas en Ameriko, du en Aŭstralio kaj la resta en Azio, Afriko kaj sudokcidenta Eŭropo.
Oberkirch LU
Geografio
Oberkirch situas ĉe la elfluejo de la rivero Suro el la Lago de Sempach. En nordo ĝi komplete kunkreskis kun la distriktĉefurbo Sursee, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. Krom la ĉefvilaĝo mem al Oberkirch apartenas la setlejoj Dogelzwil, Kotten, Oberhof, Renzligen-Sennhof, Sankt-Margreto, Unterhof kaj Zellhüsli.
Elanio
Tiuj estas blankaj kaj grizaj rabobirdoj de malferma kamparo, kun nigraj ŝultraj markoj kaj mallongan kvadratan voston. Ili ĉasas per malrapida kontrolado laŭ partoj de la habitato serĉe de roduloj kaj aliaj malgrandaj mamuloj, birdoj kaj insektoj, foje per ŝvebado kiel turfalko.
Distilakvo
La drinkebligo de la akvo aplikiĝas al akvoj netaŭgaj por la homa konsumo, kiuj foje suferas procezojn por mortigi mikroorganismojn kaj elpreni partiklojn kaj metalojn kiuj povas esti damaĝaj al la organismo kaj transformi ĝin en trinkakvo. La distilita akvo, ĉar estas libera el tiuj komponaĵoj, ne postulas drinkebligon. Krome ĝi uzeblas kiel rimedo en hejmoj kaj ĝi estas gravaj por la vivo.
Oberkirch LU
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,11 km² (sen la lago), de kiuj 13,5% estas kovritaj de arbaro, 74,1% servas por agrikulturo kaj 12,1% por setlado.
Elanio
Temas pri kvar specioj de malgranda ĉefe blankecplumaraj rabobirdoj de la genro Elanus. Taksonomia propono bazata sur studoj per DNA rekomendis klasigi tiujn milvojn kiel separata familio nome Elanedoj (Elanidae). Molekula studio de 2004 baze sur sekvencoj de la citokromo-b DNA montris, ke ili disiĝis el la tipaj akcipitroj kaj agloj je pli frua dato ol la Fiŝaglo, kiu estis klasike klasita en sia propra familio.
Oberkirch LU
Najbaraj komunumoj
Oberkirch limas en nordo al Sursee, aliflanke de la Lago de Sempach en nordoriento al Schenkon kaj en oriento al Eich, en sudoriento al Nottwil, en sudo al Buttisholz, en sudokcidento al Grosswangen, kaj en nordokcidento al Mauensee.
Trafiko
Oberkirch disponas pri stacidomo ce la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lucerno al Olten, kaj tra la komunumo pasas ankaŭ la buslinio de Sursee al Wolhusen.
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 troviĝas nordoriente en Sursee en distanco de proksimume 3 kilometroj de la vilaĝocentro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Oberkirch datiĝas el la jaro 1036 en la latina lingvo kiel Ecclesia superior. En germana lingvo unuan fojon aperas la nomo Obernkilch en dokumento de la jaro 1052.
Dum mezepoko Oberkirch apartenis al la regno de la Grafoj de Lencburgo kaj poste de ties heredantoj la Grafoj de Kiburgo kaj fine la Habsburgoj. Post la Batalo de Sempach en la jaro 1386 la Habsburgoj perdis la regadon al Lucerno. La okcidenta parto de la komunumo ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 apartenis al la lucerna kamparvoktejo Ruswil, dum la orienta parto al la Oficdistrikto Ei, kiu estis subdistrikto de la Mikaela Distrikto de la Monaĥejo Beromünster. Dum la tempo de la Helveta Respubliko la unuigita komunumo apartenis al la helveta distrikto Sursee, kiu fariĝis en la jaro 1803 la distrikto Sursee de Kantono Lucerno.
Třemešné
Třemešné (Zemschen) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Tachov en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1532.
Memorindaĵoj
Preĝejo de Virgulino Maria super la municipo estis en la jaro 1982 detruita, en la jaro 2014 estis nudigita bazplano de la detruita preĝejeto kaj proksime estiĝis loko por ripozo kun altaneto.
Nuno Baena
Unu el fondantoj kaj la unua vicprezidanto de Brazila Klubo Esperanto en 1906, fondanto kaj unua prezidanto de la Esperanto-grupoj "Norda Matena Stelo" (1909), Studejo (1918) en Florianopolo kaj "Energio" (1921), en Belém (Parao). Prezidanto de la 6-a Brazila Kongreso de Esperanto. Poeto kaj rakontisto, verkis Ama Stelaro, (originalaĵoj kaj tradukaĵoj).
Třemešné
Najbaraj municipoj
La najbaraj municipoj estas: Přimda, Stráž, Bělá nad Radbuzou, Eslarn, Rozvadov.
Rémilly (stacidomo)
Rémilly estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Rémilly - Stiring-Wendel, situanta en , en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Mumpf (stacidomo)
Mumpf estas fervoja stacidomo en Mumpf, Svislando.