cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Islama kulturo
Arto
El tiuj ĉi kaŭzoj ne eblas la islaman arkitekturon percepti kiel tutaĵon, sed necesas distingi la historiajn epokojn kaj unuopajn centrojn. La influo de la regionaj centroj estas plie substrekita per la fakto, ke Korano diference de Biblio nenie difinas aspekton nek regulojn de konstruigo de templo. La unuopaj centroj tiel povis ligi al la lokaj tradicioj, nome kaj el vidpunkto de konvena materialo kaj el vidpunkto de konstruaj teknikoj. Malgraŭ tio eblas trovi vicon de tipaj elementoj aŭ komunaj karakteroj, kiuj rezultas el la bezonoj kaj gusto de la ordinara islamano. Kiel la plej tipa ŝatata elemento eblas konsideri kupolon kaj diversajn specojn de arkoj. Bazaj tipoj de la konstruaĵoj estas moskeoj, araba domo kun fermita dispono, korto kaj apartigita porvirina kaj porvira partoj, ivanoj, fortikaĵoj kaj pontoj. Malpli signifaj, sed por la islama arkitekturo ankaŭ tipaj konstruaĵoj, estas banejoj aŭ fontanoj.
Araba muziko (arabe الموسيقى العربية, latinliterigita al-mūsīqá al-‘Arabīyah) estas la muziko de la tiel nomata "araba mondo" (: العالم العربي‎ al-‘ālam al-‘arabī), do la arablingvaj ŝtatoj de la araba duoninsulo, de norda kaj orienta Afriko. Araba muziko, dum sendependa kaj tre viva, havas longan historion de interagado kun multaj aliaj regionaj muzikaj stiloj kaj ĝenroj. Ĝi estas miksaĵo de la muziko de la araba gento de la Araba Duoninsulo kaj la muziko de ĉiuj popoloj, kiuj konsistigas la nuntempan "araban mondon".
Frua Mezepoko
La vikingoj
La vikingoj aŭ normanoj, popoloj el Skandinavio, estis la unuaj invadantoj de la Karola Imperio. Kiam komenciĝis la invada translokiĝo de la vikingoj, Karlo la Granda ordonis defendi la marbordojn konstruante gardoturojn. Post lia morto la situacio malpliboniĝis, ĉar la vikingoj establis konstantajn kampadejojn kaj pli malfrue ili fondis la Duklandon Normandio norde de Francio.
Ili ankaŭ translokiĝis ĝis la hispana marbordo kie ili batalis kontraŭ la muzulmanoj. Ili alvenis al la marbordoj de nuna Maroko kaj penetris la Mediteraneon. Ili okupis la sudon de Italio, Brition, Islandon, Gronlandon kaj ekde tie, ili navigis ĝis la marbordoj de Ameriko.
La hungaroj
La hungaroj (aŭ magjaroj) estis popolo de surrajdantaj nomadoj parencoj de la hunoj. Ili perforte atakis la landlimojn de la oriento de la Ĝermana Imperio, post establiĝo en Panonio en 896, estante gvidataj de la Granda Princo Arpado. En 915 ili disrabis kaj bruligis plurajn urbojn de la Ĝermana Imperio kiel Fulda kaj Bremeno. Ili entreprenis kelkajn aventuraĵojn en Iberio, Itala Duoninsulo kaj en la okcidento de Francio. Ili pagigis imposton preskaŭ dum jardeko al la ĝermana imperiestro Henriko la 1-a la Birdema, kiu venkis ilin en 933 proksime de Merseburg. La hungaroj denove estis venkitaj en 955 en la Batalo de Augsburg far Oto la Granda. En 973 Oto la 1-a ree venkis la hungarojn en Quedlinburg kaj en tiu okazo li subskribis la pacon kun la Princo Géza de Hunario, kiu permesis la alvenon de kristanaj misiistoj kaj la baptadon de lia filo Vajk, sub la nomo Stefano. Stefano fariĝis la unua hungara reĝo en la jaro 1000 kaj enkondukis striktan kristanigon dum lia tuta regado.
La Saracenoj
La saracenoj estis muzulmanaj piratoj kiuj ekde la iberia duoninsulo kaj nordo de Afriko, atakis la marbordojn de Francio kaj Italio. Iliaj ekspedicioj atingis Romon mem. Kvankam la ĉefa celo estis la disrabado, ili establiĝis en Sicilio.
La slavoj
Unu el la branĉoj de la slavoj transiris la teritorion de la nuna Rusio. Tie ili kuniĝis kun la normanoj el Svedio kaj fondiĝis la Kieva Regno, konsiderata kiel la unua rusa ŝtato, ekde kie establiĝis komercaj rilatoj kun Bizancio kaj la Islamo.
Taiga Hata
Taiga Hata (畑 大雅, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Shonan Bellmare.
19307 Hanayama
19307 Hanayama estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Hidekazu Hanayama de la Nacia Observatorio de Japanio. Li obseve studas la nedaŭrajn fenomenojn per la teleskopo Murikabushi de 1,05 m. ĉe la Observatorio de Iŝigakiĵima kaj malkovris duarangan kernan kondensaĵon en la kometo 213P/Van Ness.
Observatorio de Andruŝivka
Ĝi estis fondita en 2001 far'de sia estonta direktoro Jurij Ivaŝĉenko (ukraine Юрій Миколайовичnt Іващенко). Ĝia MPC kodo estas A50.
Ĝi estis kromnomita Липневий ранок (Mateno de Julio) alude al la kanto July Morning de Uriah Heep, unu el plej ŝatataj de la fondinto.
Historio
En 2005 estis konstruita dua kupolo por gastigi teleskopon de 60 cm.
Clara Halter
Clara HALTER, naskiĝinta Kurc, estas franca skulptistino kaj pentristino (naskiĝis la 5-an de novembro 1932 en Parizo kaj mortis ankaŭ tie la 27-an de oktobro 2017). Kiel volas la juda tradicio, Clara Halter estis entombigita la morgaŭon, la 31-an de oktobro 2017 en la tombejo de Bagneux, en la pariza regiono.
Ŝi ĉefe famiĝis en la jaro 2000 kun la projekto por Muro por la Paco sur la placego Champs de Mars/Marsa Kampo (Parizo) kiu konsistas el paneloj kaj tuboj kun la vorto 'paco' en dekoj da lingvoj kaj alfabetoj.
Multalfabeta kaj multlingva arto
Clara Halter ne ĉesis manipuli leterojn kaj signojn. Ŝiaj mikroskopaj kaj ripetataj moduloj, faritaj sub lupeo, ne havas alian enhavon ol la skribo mem t.e. la skribo kiel formo, nuligante tiele ĉiun sencon. Soleca laboro, originala, detala, devigante la artiston, kiam ŝi kreas, retiri ŝin. Ekde 2000 Clara Halter fokusis sur unu solan vorton: «paco», kiun ŝi deklinas senfine, en multegaj lingvoj kaj en alfabetoj, sur ĉiuj subteniloj, de la plej malgranda al la plej granda.
Paco
De 1967 al 1977, Clara Halter gvidis la revuon Éléments (Elementoj), unua internacia publikaĵo por la Paco en la Proksima Oriento, antaŭ ol malkovri en 1976, ŝian veran profesian inklinon nome la desegnadon, dum ŝia edzo, Marek Halter, ekspentristo, publikigis ŝian unuan romanon. Éléments estis la unua eldonaĵo en kiu kaj israelanoj, palestinanoj kaj araboj kunlaboras.
Kune kun ŝia edzo ŝi ankaŭ verkis la scenarion por la dokumenta filmo "Tzedek- Les Justes" pri tiuj kiuj helpis judojn dum la "ŝoha" (holokaŭsto).
Objektoj por la Paco
Ekde 2000, la artistino realigis multnombrajn ŝablonojn printeblajn sur ŝtofoj, juveloj ktp por francaj kreintoj kiel Mauboussin, Lancel, Lanvin, Christofle, Montblanc, Omas aŭ Pierre Frey. Unu el la plej famaj estas ringo kun la vorto paco en 21 lingvoj kaj brakringo 'Paco' en 6 lingvoj (Mauboissin), krom aliaj kreaĵoj kiel koltuko (Lanvin), t-ĉemizo (Loft Design) kaj pluvombrelo (Lancel) aŭ murpapero (Pierre Frey) de la paco.
Monumentoj por la Paco
La Monumentoj por la Paco naskiĝis en kunlaboro kun la arkitekto Jean-Michel Wilmotte.
Francio, Parizo: La unua estis la "Muro por la Paco" (2000) sur la placego de la Marsa Kampo, fronte al Eiffel-turo en Parizo, kvankam unue oni intencis instali ĝin antaŭ la sidejo de UNESKO. Ĝi estas preskaŭ 16 metrojn longa, 13 metrojn larĝa kaj 9 metrojn alta. Tiu monumento surhavas la vorton "Paix" (Paco) en 49 lingvoj kaj 18 alfabetoj sed ne en Esperanto, la lingvo per kiu D-ro Zamenhof volis havigi al la homaro neŭtralan, justan, praktikan rimedon por interkonatiĝo, interkompreniĝo kaj konstruaj interŝanĝoj. Eblas postlasi paperan aŭ elektronikan mesaĝon surloke. La installoko estas objekto de kontroverso: oni instalis ĉi tiun monumenton celebrante la pacon en loko, kiu estas ĝuste simbolo de la milito. Aliaj kritikas la fakton ke la belvida perspektivo estas rompita inter la armea lernejo kaj la Eiffel-turo. La monumenton trafis vandalismo kaj tial ĝi ne ĉiam estas alirebla, kvankam je iuj datoj eblas grupvizitoj kun ĉiĉerono.
Japanio, Hiroŝimo: dek "Pordoj por la Paco" ĉiuj naŭ metrojn altaj, vidalvide de la Parko de la Paco, okaze de la 60-a datreveno de la atombombado en 2005, same kiel en Parizo en 49 lingvoj kaj 18 alfabetoj (kiel ĉe la "Mur de la paix" en Parizo). Kadre de «franca sezono» en Israelo, Clara Halter konceptis en 2006 ankaŭ la instalaĵon la "Tendoj por la Paco" kaj vastegan kaligrafian kovrotukon sur la promenado de Talpiot en Jerusalemo. La vorto paco estas deklinata kiel virtuala sed interdependa homa ĉeno, el kiu ĉiuj parolantoj estus gvidataj de la sama paca idealo, kiaj ajn estas la lingvoj parolataj.
Rusio, Sankt-Peterburgo: la "Turo por la Paco" por la tricentjariĝo de la urbo en 2003.
Ekspozicioj kaj monumentoj
Nur en 1992 ŝi akceptis ekspozicii por la unua fojo. Ekde tiam, ŝi montris sian laboron regule en Francio kaj eksterlande. Ŝiaj verkoj troviĝas en pluraj muzzoj kaj privataj kolektoj.
Objektoj por la paco
De 2000, la artisto ankaŭ produktis multajn derivitajn produktojn por kreintoj kiel ekzemple Mauboussin, Lancel, Lanvin, Christofle, Montblanc, Omas kaj Pierre Frey.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas plejparte traduko de la samtitola artikolo en la franca vikipedio je la 15-a de novembro 2017.
Itaqui
Itaqui estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 38.159 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudokcidento de Rio-Grando (portugale Sudoeste Rio-grandense).
Matteo Renzi
Matteo Renzi (naskiĝinta en Florenco, do nun -aĝa) estas itala politikisto. Li estas membro de la Demokrata Partio de Italio. La 17-an de februaro 2014 li oficiale fariĝis la nova ĉefministro de Italio, sekve de Enrico Letta
La antaŭajn kvin jarojn de 2009 ĝis 2014 li funkciis kiel urbestro de sia hejmurbo Florenco, kaj ankoraŭ kvin pli fruajn jarojn, de 2004 ĝis 2009, estis prezidanto de la provinco Florenco, kiu ekde 2015 nomiĝas metropola urbo Florenco.
9699 Baumhauer
9699 Baumhauer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda pioniro de la aviado Albert Gillis von Baumhauer (1891–1939), li inventis la vostan rotoron de helikoptero kaj konstruis la unuan nederlandan helikopteron kiu ekflugis la. Li grave kunlaboris por la unuaj nederlandaj glisiloj kaj mortis en la kraŝo de la prototipo de Boeing 307 "Stratoliner" en 1939.
Klokoč
Klokoč (hungare Hegyhát [hedjhAt]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Klokoč situas laŭ flankovojoj. Zvolen troviĝas je 18 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1786 en formo "Klokocsch". En 1828 loĝis tie 352 vilaĝanoj en 42 domoj. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis Klokocs, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hegyhát 408 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Zvolenská Slatina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Klokoč 460 homoj, (456 slovakoj).
Kanalo Izabela la 2-a
Aktuale, la Kanalo de Isabel la 2-a estas priakva entrepreno de publika administrado, dependa de la Komunumo de Madrido (regiono) ekde 1984. Ĝi dungas pli ol laboristojn kiuj prizorgas la kondukon, liveradon kaj kontrolon de la akvo, ties fluo, kvalito kaj sekureco, servo por ses milionoj da loĝantoj.
Saint-Germain-sur-Sèves
Saint-Germain-sur-Sèves estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Germinots.
Adipata acido
Adipata acido aŭ C6H10O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la organikaj acidoj uzataj kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj. Adipata acido estas blanka kristalo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj.
Kontraŭparalelo
Kontraŭparaleloj apartenas al la flankaj trisonoj de tonalo. Ili estas parencaj al la ĉefaj trisonoj de tonalo tercioparenca kaj estas markataj laŭ la germana funkciteorio per la litero „g“ (en maĵoro) resp. „G“ (en minoro), kiuj estas skribataj rekte apud la koncernaj ĉefaj funkciosignojn, sur kiuj rilatas la kontraŭparalelo:
Ekzemplo: La kontraŭparalelo de C-maĵoro estas e-minoro, la kontraŭparalelo de D-maĵoro estas f♯-minoro. En minoro la kontraŭparalelo de a-minoro male estas F-maĵoro, ekde d-minoro estas B♭-maĵoro.
Uzado de la kontraŭparaleloj
La toniko-kontraŭparalelo Tg/tG ĝenerale estas plej ofte uzata el inter la kontraŭparaleloj.
En minoro la dominanto-kontraŭparalelo dG estas identa kun la tonikoparalelo tP, kio estus ekz. por a-minoro C-maĵoro (dG) = C-maĵoro (tP). Por ĉi tiu kazo tP venkis kiel simbolo. La subdominanto-kontraŭparalelo sG en minoro ankaŭ estas identa kun la (memstariĝinta) napola sestakordo.
En maĵoro deduktaĵo de la dominanto-kontraŭparalelo kaj de la subdominanto-kontraŭparalelo kondukas malproksimen el la tonalo kaj estas do pli maloftaj.
Alia speco de terciparencaj flanko-trisonoj estas la paralelo-trisonoj.
Taurasi
Taurasi estas komunumo de Italio.
José de Salamanca y Mayol
José María de Salamanca y Mayol (Malago, 23-an de majo 1811 - Malalta Karabanĉelo, Madrido, 21-an de januaro 1883), markizo de Salamanca kaj grafo de Los Llanos, estis influa politikisto, elstara gravulo nobela kaj socia kaj ĉefe negocisto dum la reĝado de Isabel la 2-a de Hispanio. Ricevis lian nomon la aktuala kvartalo de Salamanca de Madrido, pri kies plilarĝigo li estis respondeca.
Li estis aventurema kaj nestabila; al José de Salamanca oni atribuas multnombrajn negocojn kun grandaj profitaj en sektoroj kiel fervojoj, konstruado, bankoj aŭ borsa investado, krom kelkaj koruptaĵoj; ofte kiel partnero de alaij gravaj membroj de la hispana tiama socio, inklude la reĝa patrino nome María Cristina de Borbón, patrino de Isabel la 2-a de Hispanio kaj regentino dum la junaĝo de Isabel. Probable li posedis iam la plej grandan riĉon de Hispanio.
Fine de la 1820-aj jaroj li estis liberala kaj opozicianto de la absolutismo de la reĝo Ferdinando la 7-a. Poste li estis urbestro de Monóvar, (provinco de Alikanto) en 1833, poste, en 1835 li estis urbestro de Vera (Almerio) kaj poste reprezentis tiun provincon en la Junta Revolucionaria (Revolucia Antaŭregistaro) de Sevilo.
Fine de la 1830-aj jaroj li estis deputito kaj komencis sian negocadon pere de monopolo de salo. De tiam li estis ministro, influa politikisto kaj gravulo en la plej altaj instancoj de la hispana povo kaj riĉo. Poste dediĉis sin al konstruado de la menciita kvartalo madrida kaj dum la 1840-aj jaroj al konstruado de fervojoj, la ĉefa negoco tiuepoke. En 1844 faris sian grandan negocon en la Borso per uzado de la informo pri klopodotaj puĉoj. Same malpuraj negocoj faris kun la reĝino kaj la ĵus kreita Banko de Isabel la 2-a. Dum la 1860-aj jaroj komencis la falo de lia riĉo kaj sukceso en la negocoj.
Charles Samuel Franklin
Charles Samuel Franklin (* 1879-03-23 en Walthamstow, Essex; † 1964-12-10 en Buckhurst Hill, Essex) estis brita pioniro de radiotekniko.
Li inventis i.a. la Franklin-oscililon, la Franklin-antenon, la varieblan kondensatoron (patentita 1902), la samaksan kablon, varieblan kupladon.
(142470) 2002 TE13
(142470) 2002 TE13 estas asteroido de la ekstera asteroida zono ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝia granda orbita discentreco proksimigas ĝin de la orbito de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,663816 astronomia unuo, tie estas 99,305 milionoj da km; pro tio ĝi povus esti rigardita kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo.
Pinos Genil
Pinos Genil estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la centra parto de la komarko Vega de Granada. Limas kun la municipoj Cenes de la Vega, Granado —pro la Distrikto Albayzín—, Dúdar, Güéjar Sierra kaj Monachil.
La municipo pinogenila enhavas la domarkernojn Pinos Genil kaj Los Pinillos. Tra ĝia municipa teritorio fluas la rivero Genil.
Iam ekzistis tramolinio el Granado ĝis la Ravino de San Juan, loko de Güéjar Sierra en Sierra Nevada. Tiu tramo haltis en diversaj lokoj dum sia irado, inter ili en Pinos Genil. Nuntempe eblas piediri tiun itineron de belaj pejzaĝoj apud la rivero Genil.
Ignác Balla
Kariero
La unua poemvolumo de Ignác Balla aperis en 1901 kun titolo Tűz (Fajro). Post la unua mondmilito li fariĝis ĵurnalisto en Budapeŝto. En 1926 li loksidiĝis en Italujo kaj li estis kunlaboranto de pluraj italaj kaj eksterlandaj gazetoj. Li tradukis multe da verkoj el itala lingvo al hungara. De 1907 li estis helpredaktoro de Új Idők, de 1911 de Magyar Figyelő.
NGC 1578
NGC 1578 (aliaj indikoj — PGC 15025, ESO 202-14, FAIR 771, AM 0422-514, IRAS04224-5142) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Beatrice
Beatrice, kun diversaj skribvariaĵoj, ekz-e Béatrice (france), Beatriz (hispane, portugale), Beatrix (novlatine), en Esperanto Beatrica, estas virina persona nomo de okcitana origino. La nomo signifas "beatigantino". Ĝi populariĝis ĉefe pro samnoma rolulino en la Dia Komedio de Dante Alighieri, kiu estas lia gvidantino tra la infero kaj la paradizo.
Saint-Gilles (Manche)
Saint-Gilles estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Gillais.
Občina Trzin
Občina Trzin estas unu el 212 municipoj de Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo konsistas el 1 komunumoj kaj ĝia tuta areo estas 8,6 km². Komence de 2014, ĝi havis 3851 loĝantojn. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Trzin.
Loko, priskribo
Občina kuŝas proksimume 9 km norde de la centro de Ljubljana. Alteco de la teritorio de la komunumo varias de ĉirkaŭ 290 m de oriento ĝis 430 m en la okcidenta parto.
Trans komunumo fluas de nordo al sudo rivero Pšata.
Najbaraj civitanoj estas: Občina Menges en la nordo, občina Domžale oriente kaj Urbo komunumo de Ljubljano (Ljubljana, Slovenio) al la sudokcidento.
4635 Rimbaud
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca poeto Arthur Rimbaud (1854–1891); kies nomo estis esperantigita sub la formo Rimbaldo.
Tramtransporto en Graz
Tramtransporto en Graz estas reto de tramoj formantaj gravan parton de la sistemo de publika transporto en Graz, kiu estas la ĉefurbo de la federacia lando Stirio, kaj la dua plej granda urbo en Aŭstrio.
Tramlinioj
La sekvaj servoj funkcias dumtage de lundo al sabato:
La sekvaj servoj funkcias en la vesperoj kaj dimanĉe:
Langeneß
Langeneß (dane: Langenæs, nordfrise: Nees) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la nordfrisa vadomaro ĉe la bordo de la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Pellworm, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Langeneß estas haligo, do eta insulo kiu inundiĝas dum ĉiu alta tajdo, kaj homaj loĝlokoj de po kelkaj domoj sur ĝi troviĝas sur dek artefaritaj montetoj, kiuj tiom altas, ke ilin la alta tajdo ne sukcesas subakvigi.
Nation (pariza metrostacio)
Nation [nasjɔ̃] (Nacio) estas stacio sur linioj 1, 2, 6 kaj 9 de la Metroo de Parizo situanta inter la 11-a kaj 12-a arondismentoj de Parizo.
Stacio
La stacio eltiras sian nomon el Placo de la Nation, kiu nomiĝas tiel depost 1880 omaĝe al la Nacia tago.
La stacio troviĝas sub kaj ĉirkaŭ Placo de la Nation.
La stacio sur linio 9 ricevis la aldonan nomon "Place des Antilles" (Placo de Antiloj).
Ŝafisto
Ŝafisto estas paŝtisto, kiu gvidas ŝafaron kaj zorgas pri ĝi.
Historio
La profesio de ŝafisto estas unu el la plej malnovaj de la tero. Unuaj ŝafistoj aperis antaŭ ĉirkaŭ 10.000 jaroj en Azio, ekde la malsovaĝigo de la kapro kaj la ŝafo komence de la neolitika periodo. Oni bredis ŝafojn por obteni lakton, viandon, ledon, sed ĉefe lanon. Dum la sekva jarmilo ŝafoj kaj ŝafistoj disvastiĝis tra la tuta Eŭropo kaj Azio.
Nuntempe
En la moderna epoko ŝafado multe ŝanĝis. La abolo de komunaj grundoj en Eŭropo dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj anstataŭis sendependajn nomadajn ŝafistojn per dungitoj de grandaj bienoj. Koloniismo disvastigis ŝafojn tra la tuta mondo, ĉefe en Aŭstralio kaj Novzelando ŝafaregoj de 4 000 aŭ pli da bestoj estis prizorgataj de nur unu ŝafisto. Post konstruo de bariloj kaj mortigo de la plej gravaj rabbestoj, ŝafistoj preskaŭ ne plu necesas nuntempe.
Salajroj estas pli altaj nun ol antaŭe. Dungi tutjare ŝafiston povas esti multekosta afero. En landoj kiel Britio ŝafaroj plej ofte paŝtiĝas sen ŝafisto. Ŝafistoj ĉeestas nur dum la naskoperiodo kaj tondoperiodo.
6700 Kubišová
6700 Kubišová estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice tiam en Ĉeĥoslovakio (nun, de 1991, en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa kantistino Marta Kubišová, naskiĝinta en České Budějovice.
Ŝlomo Sand
Biografio
Sand naskiĝis en Linz, Aŭstrio, al polaj judaj survivantoj de la holokaŭsto. Liaj gepatroj havis komunistajn kaj kontraŭ-imperiismajn sentojn kaj rifuzis ricevi kompensojn el Germanio pro sia sufero dum la Dua Mondmilito. Sand pasigis siajn fruajn jarojn en kampadejoj por rifuĝintoj, kaj moviĝis kun sia familio al Jafo en 1948. Li estis forpelita de mezlernejo en la aĝo de dek ses, kaj nur kompletigis sian oficilan gradiĝon post sia militservo. Li poste forlasis la Union de Israela Komunista Juneco (Banki) kaj aliĝis al la pli radikala, kaj al kontraŭ-cionisma, Matzpen en 1968. Sand eliris de Matzpen en 1970 pro sia seniluziiĝo rilate al la organizo.
Naszály (vilaĝo)
Naszály [nasAj] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Tata.
Ŝlomo Sand
Biografio
Li malakceptis proponon de la israela Komunista Partio de Alberto Rakah por esti sendita fari kinostudojn en Pollando, kaj en 1975 Sand studentiĝis kun BA en Historio ĉe Telaviva Universitato. De 1975 ĝis 1985, post ricevo de stipendio, li studis kaj poste instruis en Parizo, ricevante MA en franca historio kaj FD pro sia tezo pri "Georges Sorel kaj Marksismo". Ekde 1982, Sand instruis en Telaviva Universitato same kiel ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley kaj la École des hautes études en sciences sociales en Parizo.
La Invento de la juda popolo
La plejbone konata libro de Sand en la angla estas The Invention of the Jewish People (La Invento de la Juda Popolo), origine publikigita en la hebrea (Resling, 2008) kiel Matai ve'eiĉ humca ha'am hajehudi? (Kiam kaj kiel estis la juda popolo inventita?) kaj poste tradukita en la angla la sekvantan jaron (Verson, 2009). Recenzante la libron por Haaretz, Ofri Ilani skribis ke la laboro de Sablo estas provo "pruvi ke la juda popolo neniam ekzistis kiel "nacia-raso" kun komuna origino, sed prefere estas bunta miksaĵo de grupoj kiuj en diversaj stadioj en historio adoptis la judan religion. Li asertas per tio, ke ĉe kelkaj cionismaj ideologoj, la mita percepto de la judoj kiel malnovega popolo kondukis al vere rasisma pensado.""
Naszály (vilaĝo)
Geografio
Naszály situas sur ebenaĵo laŭ traira flankovojo inter Tata (Hungario) kaj Komárom. Tata troviĝas 10, Komárom (kun la Danubo) 11, Tatabánya 20, Budapeŝto 76 km.
Ŝlomo Sand
La Invento de la juda popolo
Kompono de la argumento de Sand estas ke homoj kiuj estis la originaj judoj vivantaj en Israelo, ne ekziliĝis sekvante la ribelo Bar Kokxba. Li sugestis ke multe de la aktuala tutmonda juda populacio estas individuoj, kaj grupoj, kiuj konvertis al judismo ĉe pli postaj periodoj. Plie, li sugestas ke la rakonto de la ekzilo estis mito reklamita fare de fruaj kristanoj por rekruti judojn al la nova kredo. Sand skribas ke "Kristanoj volis pli postajn generaciojn de Judoj por kredigi, ke ties prauloj estis ekzilitaj kiel puno el Dio." Sand argumentas ke la plej multaj el la judoj ne estis ekzilitaj fare de la romianoj, kaj estis permesitaj resti en la lando. Li metas la nombron da tiuj ekzilitaj ĉe dekoj da miloj maksimume. Li plue kverelas ke plej multaj el la judoj konvertiĝis al Islamo sekve de la araba konkero, kaj estis asimilitaj inter la konkerintoj. Li finas ke la prapatroj de la Palestinanoj estis judoj.
La klarigo de Sand pri la naskiĝo de la mito de judoj kiel grupo kun komuna, etna origino estis resumita jene:" je certa scenejo ĉe la 19-a-jarcentaj intelektuloj de juda origino en Germanio, influite de la popola karaktero de la germana naciismo, ili prenis sur ili mem la taskon inventadi popolon "retrospektive", el soifo por krei modernan judan popolon. De historiisto Heinrich Graetz antaŭen, judaj historiistoj komencis desegni la historion de judismo kiel la historio de nacio kiu estis regno, iĝis vaganta popolo kaj finfine elturniĝis kaj iris reen al sia naskiĝloko."
Naszály (vilaĝo)
Historio
Tiu loko estis loĝita jam dum la ferepoko. La unua skribita mencio de la nuna vilaĝo devenas el 1269 en la formo Keurus, en 1284 jam Nostan, fine en 1628 preskaŭ la nuna formo Naszal aperis. Dum dominado de la turkoj ankaŭ tiu vilaĝo senhomiĝis. En la 1600-aj jaroj aperis novaj loĝantoj, komence judoj, poste kalvinanoj kaj katolikoj. La vilaĝo prosperis pro la trairantaj bovaroj al Vieno. En 1959 kolĥozo fondiĝis sub nomo "Dunavölgye" (=Danubovalo).
Ŝlomo Sand
La Invento de la juda popolo
La fako de Sand por sia profesia kompetenteco estas la historio de moderna Francio kaj Eŭropo, kaj ne de antikvo, kaj en respondo al israela kritikaro ke li verkis pri juda, prefere al eŭropa historio, li respondis ke, "libro tia bezonis historiiston kiu konas la normajn konceptojn de historia enketado uzita fare de akademiularo en la resto de la mondo."
Naszály (vilaĝo)
Famuloj
En Naszály naskiĝis:
Ŝlomo Sand
Publikiga historio
La libro estis en la furorlisto en Israelo dum 19 semajnoj kaj rapide iris al 3 eldonoj kiam publikigite en la franca. En Francio ĝi ricevis la "Premion Aujourd'hui", la premion de ĵurnalistoj por supra faka literaturo politika aŭ historia laboro.
En oktobro 2009 ĝi estis publikigita en la angla fare de Verso.
En marto 2010 ĝi estis publikigita en la rusa fare de Eksmo.
En 2010 hungara traduko ekaperis de Kairosz Kiadó.
En aŭgusto 2011 ĝi estis publikigita en la pola fare de Wydawnictwo Akademickie Dialog.
En aprilo 2012, daŭrigo, nome The Invention of the Land of Israel (La Invento de la Tero de Israelo), estis publikigita en la hebrea fare de Kinneret Zmora-Bitan Dvir.
En decembro 2012 ĝi estis publikigita en la greka fare de Pandora Books.
Kritikaro
La plej parto de la israela kritikistaro konsideras la libron senfundamenta, manka de serioza traktado de la fontoj, sensaciisma kaj nekohera; ekzemple, Israel Bartal, de la Beletra Fakultato de la Universitato Hebrea de Jerusalemo. Krome Sand estis akuzita el nenaivaj tialoj, kiel asertas ekzemple Jeffrey Goldberg, kies hipotezo indikas argumentojn el la Konspira teorio.
Polemiko pri ADN
En junio de 2010, artikolo de la gazeto Newsweek titole “"The DNA Of Abraham's Children" montris rezultojn de studo pri la origino genetika de la judoj. Laŭ tiu publikaĵo, la studo kontraŭas la aserton de Sand ke la judaj eŭropanoj estus, parte, posteuloj de la Ĥazaroj, nome etna grupo turka: ADN parolis kaj la respondo estis: Ne. La genetikaj analizoj ne nur implicus, ke la hipotezo estus falsa, sed ankaŭ ke la juda popolo en siaj diversaj branĉoj originiĝis en Mezoriento. Artikolo de New York Times pri la menciita studo indikas ke tiu neus la sugeston fare de la historiisto Ŝlomo Sand en sia libro La invento de la juda popolo. Tamen la genetikisto Noah Rosenberg de la Universitato de Miĉigano, Ann Arbor, indikas en artikolo en la gazeto Science ke kvankam la studo ŝajne ne apogas la hipotezon pri Ĥazaroj, ankaŭ ne forigas ĝin komplete.
Reakcia mekanismo
En kemio, reakcia mekanismo estas laŭpaŝa sinsekvo de elementaj reakcioj per kiu okazas kemia ŝanĝo.
Kvankam nur la neta kemia ŝanĝo estas rekte observebla por plejaj kemiaj reakcioj, ofte eblas elpensi eksperimentojn kiuj implicas serion de paŝoj en reakcia mekanismo.
Mekanismo priskribas detale kio okazas je ĉiu stadio de kemia transformiĝo. Ĝi priskribas la transiran staton kaj kiuj ligoj rompiĝas, kaj en kiu sinsekvo, kiuj ligoj formiĝas kaj en kiu sinsekvo, kaj kiaj estas la relativaj rapidoj de la paŝoj. Kompleta mekanismo devas ankaŭ doni konton de ĉiuj reakciantoj uzitaj, la funkcio de katalizilo, stereokemio, ĉiuj produktoj formitaj kaj la kvanto de ĉiu produkto.
Ofte, kio ŝajne estas unupaŝa reakcio, tiu fakte estas plurpaŝa reakcio. Konsideru la jenan ekzemplon:
Ĉiu paŝo nomiĝas elementa paŝo, kaj ĉiu havas la propran reakcian ekvacion kaj stekiometrio. Ĉiuj elementaj reakciaj paŝoj devas sumiĝi al la origina reakcio. Ekzistas kvar tipoj de elementaj paŝoj: 1) adicio, 2) elimino, 3) substituo, kaj 4) rearanĝo.
Kiam oni trovas la ĝustan reakcian ekvacion por rekacio, la malrapida paŝo limigas la reakcian rapidon. Ĉar la unua paŝo estas la malrapida paŝo, ĝi estas la rapidlimiga paŝo. Ĉar ĝi rilatas al la kolizio de du molekuloj de NO2, ĝi estas dumolekula reakcio kun reakcia ekvacio. Se oni forstrekus ĉiujn molekulojn kiuj staras ĉe ambaŭ flankoj de la elementaj reakcioj, restus la origina reakcio.
En organika kemio unu el la unuaj reakciaj mekanismoj proponitaj estis tiu por kondensado de benzoino, en 1903 de A. J. Lapworth.
Margaretha Reichardt
Margareto REICHARDT (naskiĝinta en la 6-a de marto 1907 en Erfurto, mortinta samloke en la 24-a de majo 1984) estis tekstila artistino de la Bauhaus-movado.
Calton (Glasgovo)
Calton estas kvartalo de la skota urbo Glasgovo. La nomo Calton devenas la gaela vorto "coillduin", kiu signifas "arbaro sur la monteto". Ĝi troviĝas norde de la rivero Clyde, kaj tuj oriente de la urbocentro. La plej famaj vidindaĵoj de Calton estas la vendoplaco de la strato Barras kaj la mondfama balejo Barrowland, unu el la plej gravaj muzikejoj de Glasgovo.
La areo malnovtempe famiĝis pro sia teksindustrio. Je la 30-a de junio 1787, kunvenigo da teksistoj okazis ĉe Glasgow Green por organizi laborstrikon, pro la subita malaltigo de iliaj salajroj. Ĉar la manifestantoj iĝis koleremaj, la militistoj intervenis kaj pafis kontraŭ ili. Ses el la teksistoj mortis, kaj estis poste kromnomitaj la "martiroj de Calton".
Margaretha Reichardt
Resonado
Ne malmultaj ŝatis ŝiajn gobelinojn, murtapiŝojn kaj plankotapiŝojn, kvankam la industrio nur malofte utiligis ŝiajn motivojn. Dum la Monda ekspozicio en Parizo en la 1937-a jaro ŝi ricevis sian unuan premion. Muzeoj, teatroj kaj publikaj instancoj ekaĉetis siajn verkojn.
Nekrologe profesoro Hubert Hoffmann honorigis la artistinon tiel: "Ŝi estis unu el la lastaj kunlaborantoj de la Bauhaus-movado kaj iĝis unu el ĝiaj plej gravaj teksistoj."
Mihály Antal
Mihály ANTAL [mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Antal Mihály estis hungara lingvisto, bibliotekisto, membro (korespondanta en 1833) de Hungara Scienca Akademio.
Mihály Antal naskiĝis en 1792 en Jászladány. Li mortis la 1850 en Pest (urbo).
Biografio
Mihály Antal frekventis porpastran lernejon en Eger, poste universitaton en urbo Pest. Post lernado li estis ĉefamilia edukisto en la 1820-aj jaroj. Ekde 1830 li vivis en Pest, kie li redaktis la akademian manvortaron. Li strebis por enkonduki la hungaran lingvon anstataŭ la latina en la instruado. En 1834 li iĝis bibliotekisto, kiun li plenumis ĝismorte.
Bastam
Bastam estas la loko de la antikva citadelo de Urarto de ĉirkaŭ la 7a. jac. a.K., situanta en la nuna nordokcidento de Irano proksime al la landlimo kun Turkio.
Reinach BL
Pri la komunumo
Reinach estas urbo en la distrikto Arlesheim en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 18868 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Najbaraj komunumoj
La najbaraj komunumoj de Reinach estas en nordo la urbo Bazelo, en nordokcidento Münchenstein, en okcidento Arlesheim, en sudokcidento Dornach (Kantono Soloturno) en sudo Aesch, en sudoriento Therwil, en oriento Oberwil BL, kaj en nordoriento Bottmingen.
Trafiko
La komunumo estas konektita per la tramlinio n-ro 11 al bazela tramreto. Lokaj buslinioj ligas la urbon ankaŭ kun Dornach kaj Therwil.
Per la rapidstrato H18 Reinach estas konektita al la nacia aŭtoŝoseo A2 de Bazelo al Tiĉino.
Historio
En la jaro 1356 la tiama vilaĝo estis komplete detruita far la Tertremo de Bazelo.
En mezepoko Reinach apartenis al la episkopejo de Bazelo. En la jaro 1525 Reinach reformaciiĝis, sed revenis al la katolika religio en 1595. Pro la Franca Revolucio en la jaro 1792 la bazela episkopo fuĝis kaj Reinach dum mallonga tempo apartenis al la Raŭraĥa Respubliko kaj poste al la franca departemento Mont-Terrible, en kiu ĝi estis kantonĉefurbo. Ek de la redukto de la departementoj en 1800 la administrado de Reinach troviĝis rekte en la departementĉefurbo Colmar. En 1815 la Viena Kongreso atribuis la komunumon denove al Svislando, nome al la malnova Kantono Bazelo. Kvankam la loĝantoj de Reinach dum la Bazela Kantondisiĝo luktis je la flanko de la urbo Bazelo, Reinach en 1833 estis integrita en la novan duonkantonon Bazelo Kampara.
Seleŭkia Imperio
La Seleŭkia Imperio, en Antikva greka: Βασιλεία τῶν Σελευκιδῶν, Basileía tōn Seleukidōn) estis Helenisma ŝtato regata de la Seleŭkia dinastio, kiu ekzistis de 312 a.K. ĝis 63 a.K.; ĝi estis fondita de Seleŭko la 1-a Nikatoro sekve al la divido de Makedonia Imperio tiom ampleksege etendita fare de Aleksandro la Granda.   Seleŭko ricevis Babilonon kaj, el tie, li etendis siajn teritoriojn ĝis inkludi multon de la orientaj teritorioj de Aleksandro. Je la pinto de sia povo, ĝi inkludis centran Anatolion, Persion, Levantenion, Mezopotamion, kaj kio estas nune Kuvajto, Afganio, kaj partojn de Pakistano kaj Turkmenio.
Seleŭkio floris de 300 ĝis 150 a.K., disvastiginte grekan civilizon kaj lingvon (iafoje perforte). De -150 ĝis -50, la imperio putriĝis pro dinastiaj militoj: provincoj sendependiĝis (ekzemple, Judio sub la Makabeoj) kaj finfine Seleŭkio estis konkerita de Partujo (en la oriento: Persio kaj Mezopotamio) kaj de Romio (en la okcidento: Sirio, Palestino kaj Anatolio). Romio konkeris per la armeoj de Lukulo kaj Pompejo.
Seleŭkio falis, sed Antioĥio kaj greka civilizo en la eks-seleŭkaj landoj prosperis sub la romia kaj bizanca imperio, dum la postaj sep cent jaroj, ĝis la alveno de islamo kaj la araba imperio en la 7-a jarcento, kaj ankaŭ en la parta imperio, kie la greka reste estis lingvo de kulturo, eĉ la unua Sasanida imperiestro, kiam li estis informita, ke lia generalo ĵus venkis la romianojn, estis spektanta grekan tragedion de Eŭripido.
Seleŭkio estas menciita en la Biblio, profete en la Libro de Danielo kaj historie en la Libroj de la Makabeoj. Tiuj rigardis ĝian grekan civilizon kiel minacon al judismo - minaco, kiun Antioĥo la 4-a Epifano realigis sange.
Pinos Puente
Pinos Puente estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. La signifo de la nomo Pinos Puente estas Pinoj de la Ponto, kaj tio montriĝas en la blazono per maldekstra bildo de kvin pinoj kaj dekstra de ponto.
Ĝi estas sur la nordokcidenta parto de la komarko Vega de Granada, kie estas unu de la tridek kvar entoj kiuj komponas la Metropolan Areon de Granado. Limas kun la municipoj Valderrubio, Íllora, Moclín, Atarfe, Santa Fe, Fuente Vaqueros, Láchar, Cijuela, Chimeneas kaj Moraleda de Zafayona. Tra ĝia municipa teritorio fluas la riveroj Genil, Cubillas, Velillos kaj Frailes.
La municipo pinospŭentea enhavas la domarkernojn Pinos Puente, Casanueva, Zujaira, Fuensanta, Trasmulas, Ánzola, Cantarrana-Buenavista, Alitaje, Torrehueca-Torreabeca kaj Búcor.
Ties ekonomio estas bazata sur grava agrikulturo de irigacio kaj brutobredado. El historio ĝi posedas arkitekturajn restaĵojn de sia araba pasinteco, kiel la menciita ponto, nome "Puente de Pinos Puente", nomita de lokanoj ankaŭ kiel "Puente de La Virgen". En la urbo estas unu de la plej longaj stratoj de la municipoj de la Vega de Granada: nome la "calle Real", kie estas la urbodomo.
La 25a de junio 1319 okazis tie grava batalo en kiu la trupoj de la kristana kastilia reĝo Alfonso la 11-a estis venkitaj de la trupoj de la nazaria reĝo Ismail la 1-a de Granado.
András Tarpai Szilágyi
TARPAI SZILÁGYI András [sila:dji] estis hungara reformita eklezia verkisto. Li naskiĝis en Tarpa en 1624 kaj mortis en Fogaraŝo ĉirkaŭ 1680.
Kariero
András Tarpai Szilágyi instruis de 1652 en Várad, estis pastro de 1658 en Sárospatak, de 1659 en Ungvár, de 1965 dekano samloke. Pro persekutoj li devis iri en Transilvanion. De 1673 li estis pastro en Fogaraŝo.
Eŭksinogrado
Eŭksinogrado (en bulgara Евксиноград, ɛfˈksinoɡrat, transliterumita ankaŭ kiel Evksinograd) estas iama reĝa somera palaco de la fino de la 19a jarcento en Bulgario kaj ties parko ĉe la marbordo al la Nigra Maro, 8 km norde de la urbocentro de Varna. Ĝi estas nune registara kaj prezidenta retirejo kiu estas hejmo por registaraj kunsidoj somere kaj permesas aliron por turistoj al kelkaj vilaoj kaj hoteloj. Ekde 2007, ĝi estas ankaŭ loko por la oper-festivalo Operosa.
3120 Dangrania
3120 Dangrania estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1979 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de la rusa verkisto Daniil Aleksandroviĉ Granin (cirile Даниил Александрович Гранин), de vera nomo "Daniil Aleksandroviĉ German" (Даниил Александрович Герман), naskiĝita en 1919.
Villebichot
Villebichot estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
La preĝejo datiĝis de la 12-a jarcento. En 1636, Matthias Gallas damaĝegis la vilaĝon.
Floro
Marsilea quadrifolia vivas en la lageto.
Personaj nomoj de Ĉeĥio
Jen estas listo de personaj nomoj de Ĉeĥio, kiuj estas indikataj en ĉeĥaj kalendaroj.
Satoshi Tanaka
Satoshi Tanaka (田中 聡, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Shonan Bellmare.
Langenfeld (Eifel)
Langenfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Konferenco de grandambasadoroj
Konferenco de grandambasadoroj, plennome Konferenco de grandambasadoroj de ĉefaj aliancanaj kaj asociitaj potencoj (angle Conference of Ambassadors of the Principal Allied and Associated Powers, france Conférence des Ambassadeurs des principales puissances alliées et associées) estis interaliancana organo de Entento post finigo de la unua mondmilito. Ĝi estis kreita en Parizo por celoj de konferenco en Spa. Pli poste ĝi estis de facto enmembrigita en Ligon de Nacioj kiel unu el ties gvidantaj organoj. La konferencon de grandambasadoroj kreis reprezentantoj de Usono, Brita imperio, Francio, Italio kaj Japanio. La konferenco de grandambasadoroj decidis diversajn teritoriajn disputojn, precipe de Pollando (inkluzive de ĉeĥoslovaka-pola disputo je Teŝinio kaj pola-litova diskuto je Vilensko kaj oblasto Suvalek). La konferenco de grandambasadoroj finis sian agadon en la jaro 1931.
Saint-Hilaire-Petitville
Saint-Hilaire-Petitville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Hilairiens.
Ĝi nun formas parton de Carentan les Marais.
1535 Päijänne
1535 Päijänne estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la lago Päijänne, en sudo de Finnlando.
Sieĝo de Bagdado (812–813)
La Sieĝo de Bagdado estis parto de la kvara fitna nome enlanda milito inter al-Amin kaj al-Ma'mun de la flanko de la Abasida Kaliflando de Bagdado. La sieĝo daŭris el Aŭgusto 812 ĝis Septembro 813. La sieĝo estis priskribita en granda detalo fare de Muhammad ibn Jarir al-Tabari en sia fama Historio de la Profetoj kaj Reĝoj.
Distrikto Legnica
Distrikto Legnica - pole powiat legnicki - estas distrikto en la provinco (vojevodio) (aŭ vojevodio) Malsupra Silezio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Legnica, kiu tamen ne apartenas al la distrikta teriorio, sed nur plene ĉirkaŭatas de ĝi. Ĝis la jaro 1945 la teritorio estis plejgrandparte germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj al la prusia provinco Silezio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Liegnitz.
Sieĝo de Bagdado (812–813)
La sieĝo ne havas paralelon en tiamaj militoj. Kvankam la urbo estis ĉirkaŭata de muroj plej el la loĝantaro loĝis en ĉeurboj kiuj ne estis enmurigitaj. La sieĝo estis tiele ne atako al fortikigita perimetro sed pli bone temis pri luktado surstrata, nome invado el hejmo al hejmo same kiel al provizoraj improvizitaj fortikaĵoj. Ĝi estis tre detrua speciale por la civila loĝantaro.
La rezulto estis ke al-Ma'mun iĝis la nova Abasida Kalifo. Tamen li ne alvenis en Bagdado ĝis 819 pro la detruo kaj kontinuaj malfacilaĵoj en la urbo.
Distrikto Legnica
Fine de en la distrikto vivis.
Kaspia ŝterno
La Kaspia ŝterno (Hydroprogne caspia, eksa Sterna caspia; aŭ Hydroprogne tschegrava) estas specio de birdo de la ŝternoj de la familio de Ŝternedoj.
Disvastiĝo
Temas pri specio tutmonde distribuita sed tre disigita. Spite sian ampleksega teritorio, tiu birdo estas ununurtipa, tio estas ne havas akceptitajn subspeciojn. En Novzelando ĝi estas konata ankaŭ per la vorto de Maori nome Taranui.
La reprodukta medio estas grandaj lagoj kaj oceanaj marbordoj de Norda Ameriko (inkludante la Grandaj Lagoj), kaj loke en Eŭropo (ĉefe ĉirkaŭ la Balta Maro kaj la Nigra Maro), Azio, Afriko kaj Aŭstralazio (Aŭstralio kaj Novzelando). Nordamerikaj birdoj migras al sudaj marbordoj, la Karibo kaj pli norda Suda Ameriko. Eŭropaj kaj aziaj birdoj vintras en la tropikoj de la Malnova Mondo, ekzemple el Balta Maro ĝis rivero Niger en okcidenta Afriko aŭ el la rusia rivero Volgo ĝis la Persa golfo. Afrikaj kaj Aŭstralaziaj birdoj estas loĝantaj aŭ disiĝas al mallongaj distancoj.
La tutmonda loĝantaro estas ĉirkaŭ 50,000 paroj; nombrado en plej granda parto de regionoj estas stabilaj, sed la loĝantaro de la Balta Maro (1,400–1,475 paroj en la fruaj 1990aj jaroj) malpliiĝas kaj oni pristudas ties konservadon.
Aspekto
Temas pri la ŝterno plej granda en la mondo, 48–56 cm longa, kun enverguro de 127–140 cm kaj pezo de 574–782 g. Plenkreskuloj havas nigrajn krurojn kaj longan fortikan ruĝoranĝan bekon kun eta nigra pinto. Ili havas blankan kapon kun nigra krono, blankajn kolon, ventron kaj mallongan voston. La supraflugiloj kaj dorsoj estas helgrizaj; la subflugiloj estas helaj kun malhelaj flugilpintoj kaj malantaŭaj partoj de flugiloj. Dumfluge la vosto estas malpli forkoforma ol tiu de aliaj ŝternoj. Vintre restas la nigra kapo malkiel ĉe aliaj ŝternoj, sed kun kelkaj blankaj striaĵoj en la frunto. La voĉo estas laŭta krakado kiel de Griza ardeo.
Kutimoj
Ili manĝas ĉefe fiŝojn per plonĝado post alta flugglitado. Ili manĝas eventuale ankaŭ grandajn insektojn kaj eĉ idojn kaj ovojn de aliaj birdoj. Ili povas flugi ĝis 60 km for de la reprodukta kolonio por fiŝkapti; tiu ĉi specio ofte fiŝkaptas ankaŭ en nesalaj lagoj kiom ĉemare.
Reproduktado okazas en printempo kaj somero, ĉu en la nordhemisferaj ĉu en la sudhemisferaj. La ino demetas unu ĝis tri helbluajn aŭ helverdajn brunmakulitajn ovojn. Ili nestas ĉu kune en kolonioj, ĉu solece en miksitaj kolonioj de aliaj specioj de ŝternoj aŭ mevoj. La nesto estas surgrunde inter ŝtonetaro kaj sablo aŭ foje inter vegetaĵaro; kovado daŭras 26–28 tagojn. La idoj varias laŭ plumarbildo el flaveca ĝis malhela grizbruno; tiu variado helpas la gepatrojn rekoni sian idaron je la reveno al siaj kolonioj post manĝoflugo. Sendependiĝo okazas post 35–45 tagoj.
La Kaspia ŝterno estas specio protektita de la Traktato por la konservado de Afrikeŭraziaj Migrantaj Akvobirdoj (AEWA en la angla).
Arabaj variantoj
La araba lingvo havas multajn variantojn (dialektojn). La multaj variantoj malsamas de la moderna normiga araba lingvo kaj de aliaj arabaj variantoj. La araba lingvo estas diglosia lingvo (miksita lingvo ).
Post-islama aŭ post-araba ekspansio
Okcidentaj dialektoj:
Mezaj arabaj dialektoj:
Nordaj arabaj dialektoj:
Sudaj Arabaj dialektoj:
Kreoloj:
Ryo Nemoto
Ryo Nemoto (根本 凌, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Shonan Bellmare.
Fervojaj stacidomoj de TGV
Jen listo de Fervojaj stacidomoj de TGV, kiuj estas ekskluzive aŭ ĉefe priservataj de la rapidaj trajnoj TGV. Estas karakterize por ĉi tiuj, ke ili kutime situas kelkajn kilometrojn ekster la urbocentroj, rekte sur la rapidaj itineroj. La halto de TGV-trajnoj ĉe tiaj stacioj rilatas al multe malpli da tempoperdo ol se la trajnoj devus unue malrapidiĝi sur la malnovaj fervojoj kaj veturi al la stacioj en la urbocentro. En unuopaj kazoj, la fervojaj stacidomoj ankaŭ estis konstruitaj duonvoje inter du urboj.
Vivtena ekonomio
Vivtena ekonomio estas ekonomio ne bazita sur mono kiu dependas el naturaj rimedoj por havigi bazajn necesaĵojn, pere de ĉasado, rikoltado, kaj vivteniga agrikulturo. "Vivtenado" signifas vivtenadi sin mem je minimuma nivelo; en vivteniga ekonomio, ekonomia surhavo estas minimuma kaj uzata nur por komerci aliajn bazajn necesaĵojn, kaj ne estas industriigo.
En la historio de la mondo, antaŭ la apero de la unuaj urboj, ĉiuj homoj vivis en vivteniga ekonomio. Dum urbiĝo, civilizacio, kaj labordivido etendiĝis, variaj socitipoj moviĝis al aliaj ekonomiaj sistemoj de variaj epokoj. Kelkaj restas relative senŝanĝe, game el nekontaktitaj popoloj, al malriĉaj areoj de evolulandoj, dum kelkaj kulturoj elektis resti ĉe tradicia ekonomio.
Kapitalo povas esti ĝenerale difinita kiel financoj investitaj cele al pligrandigo de ties valoro, kutime ĉar estas espero de profito, enspezo, intereso, rentoj, kapitalakiro aŭ alia tipo de reveno. Tamen, tio ne okazas ĉe la vivteniga ekonomio kiu posedas nur sufiĉajn havaĵojn por esti uzata de partikulara socio por elteni sian ekziston kaj havigi malmultan aŭ nenian kromaĵon por aliaj investado.
Háje (Cheb)
Háje (Gehaag) estas vilaĝo en Ĉeĥio, unu el partoj de urbo Cheb, troviĝanta en distrikto Cheb. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Háje situas en katastra teritorio Háje u Chebu kun areo 13,965 km². En la katastran teritorion Háje u Chebu enfalas ankaŭ domaroj Slapany kaj Svatý Kříž.