cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(77860) 2001 RQ133
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro », tie estas, ke ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Vísky (distrikto Blansko)
Vísky estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Ĝi troviĝas proksimume 6 km nordokcidente de Boskovice kaj 3,5 km sudoriente de Letovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1450.
Ruffey-lès-Beaune
Ruffey-lès-Beaune estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Ruffey kaj la vilaĝetojn Varennes, Grandchamp kaj Travoisy. La arbaro de Borne enhavas kverkojn kaj karpenojn.
En la vilaĝeto Grandchamp, oni trovas agrikulturan lernejon.
Historio
En 911, la kastelo kiu apartenis al duko protektis la relikvojn de sankta Flocel kaj de sankta Herné. La kirko esta romanika (11-a aŭ 12-a jarcento). Ĝi estis profunde ŝanĝita en 1461 kun la sama konstrustilo kiel la hospico de Beaune. Ĝi estis ankaŭ profunde restaŭrita en la 19-a jarcento de la arkitekto Charles Suisse, disĉiplo de Viollet-le-Duc.
Esperanto-vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj 2009, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,51 %). Okaze de la eŭropaj balotoj 2014, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉdonojn (0,81 %).
Dírná
Dírná (Dirna) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono netutaj 10 km oriente de Soběslav. En ĉi tie vivis.
Valdeavero
Valdeavero estas municipo de la Madrida Regiono (Hispanio), situanta en la limo de la provinco, proksime al Gvadalaĥaro, en la Komarko de Alkalao. Ĝi havas 1319 loĝantojn laŭ datumoj de la jaro 2010. Ĝia ĉefa aktiveco estas la agrikulturo, kiu estas unu el la municipoj plej produktivaj en tiu sektoro de la Madrida Regiono. La municipo etendiĝas sur 18,79 km².
Navarredonda de Gredos
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Navarredonda de Gredos kaj Barajas; ĝi okupas totalan areon de 78,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 424 loĝantojn. Ĝi perdis 600 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 67 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun San Martín de la Vega del Alberche, Navadijos, Hoyos de Miguel Muñoz, Hoyos del Espino, San Martín del Pimpollar, El Hornillo kaj El Arenal. Ĝi estas sur la norda deklivaro de la Sierra de Gredos. La arbaro estas ĉefe de pinoj.
La municipa ĉefurbo, sur 1523 m.s.m., estas la kvina plej alta de Hispanio kaj la dua plej alta de la provinco kaj de la regiono, malantaŭ la apuda loĝloko Hoyos de Miguel Muñoz. La plej alta pinto en la municipa teritorio estas Mediodía (2219 m.s.m.), suu la suda pinto ĉe la limo kun El Hornillo. La plej malalta zono estas la loko kie la rivero Tormes eliras el la municipo en la okcidenta limo (proksimume 1400 m.s.m.). Dum la rivero Tormes apartenas al la baseno de la rivero Doŭro, la orienta parto de la municipa teritorio lima kun San Martín del Pimpollar apartenas al la baseno de la rivero Alberche, siavice alfluanto de la rivero Taĵo. La ĉefa rivero estas Tormes, kiu ekfluas ene de la municipo kaj trafluas en direkto okcidenten.
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis brutobredado (bovoj) kaj rilata komercado. Lastatempe natura, sporta, kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado tra naturaj lokoj, montogrimpado, skiado ktp.). La hotelego Parador de Gredos estis inaŭgurita en 1928 fare de la reĝo Alfonso la 13-a, kaj estis la unua hotelo de la Nacia Reto de Paradores.​
Pax Britannica
Pax Britannica (la latina por "Brita Paco", modeligita laŭ la Pax Romana) estis la periodo de relativa paco en Eŭropo kiam la Brita Imperio kontrolis la plejmulton el la maraj komercvojoj kaj ĝuis grandan marpotencon. Ĝi temas pri la periodo de brita imperiismo post la Batalo de Waterloo, kiu kondukis al periodo de transmara brita ekspansiismo. Britio dominis transmarajn merkatojn kaj influis kaj preskaŭ dominis ĉinajn merkatojn post la Opia milito.
La forto de la Imperio estis garantiita per regado de Eŭropo mankanta io rilate al fortaj nacio-ŝtatoj, kaj la ĉeesto de la Reĝa Mararmeo sur ĉiuj oceanoj de la mondo. En 1905, la Reĝa Mararmeo estis supera en forto al la venontaj du plej grandaj mararmeoj kune.
Tio kondukis al la disvastiĝo de la angla lingvo, la brita imperia sistemo de iniciatoj, kaj reguloj por krudvaro-merkatoj bazitaj sur angla ĝenerala juro.
La Pax Britannica estis malfortigita per la kolapso de la kontinenta ordo kiu estis establita en la Viena kongreso. Rilatoj inter la grandaj potencoj de Eŭropo estis streĉaj kaj eksplodis pro temoj kiel ekzemple la malkresko de la Otomana Imperio, kiu kondukas al la Krimea Milito, kaj poste al la apero de novaj nacio-ŝtatoj en la formoj de Italio kaj Germanio post la Francia-Prusia Milito. Ambaŭ de tiuj du militoj implikis la plej grandajn ŝtatojn de Eŭropo kaj armeoj. La industriigo de Germanio, la imperio de Japanio, kaj Usono plue kontribuis al la malkresko de brita industria supereco post la 1870-aj jaroj.
Független Újság
Tendenco de gazeto
Spectator (Miklós Krenner) en lia programdonanta artikolo akcentis la neceson de organizado de la movado de hungara nacimalplimulto sur principo de kunagado kun plimultnacio, de ŝtatlojaleco kaj de la postulo de rajtoj. En aprilo 1935 la gazeto publikis la poemon de Sándor Reményik Ahogy lehet (Kiel povas) kaj komencis la artikolserion "hídverés" (pontkonstruado), pri kiu temo skribis Hegedűs Nándor, Kacsó Sándor, Tabéry Géza, Tavaszy Sándor kaj aliaj. Je la enketo "junulara kaj nacimalplimulta politiko" publikis la opiniojn de reprezentantoj de radikalaj kaj socialistaj junuloj. Ernő Ligeti en sia artikolserio skizis la historian vojon de la hungara nacimalplimulto ekde 1919 ĝis la 30-aj jaroj. Spectator ekirigis la debaton pri la nacimalplimulta fronto aŭ la kreado de demokrata partikoalicio. En 1936 oni debatis pri la kreado de demokrata spirita fronto (Erdélyi Ágnes, Heves Renée, Jancsó Elemér, Kovács Katona Jenő, Körösi Sándor, Méliusz József, Mikó Imre kaj Szenczei László). En printempo de 1937 komencis la enketo pri la problemo de "renkontiĝo de junaj hungaroj" en kiu partoprenis: Asztalos Sándor, Balogh Edgár, Bányai László, Demény Dezső, Jancsó Elemér, Jordáky Lajos, Kéki Béla, Kovács Katona Jenő, Nagy István, Szemlér Ferenc, Szabédi László, Szenczei László, Venczel József, Vita Sándor kaj Wass Albert. La gazeto publikis la preparan raporton de Vásárhelyi Találkozó kun subskriboj de Áron Tamási, Asztalos Sándor, Jordáky Lajos, Nagy István, Petrovay Tibor kaj Vita Sándor; starpunktis ankaŭ pri mondpolitikaj problemoj : apogis la Paneuropa-movadon, decide starpunktis kontraŭ la faŝismo. La gazeto apogis la altnivelan literaturon. Ĝi publikis la verkojn de: Antalffy Endre, Berde Mária, Hunyady Sándor, Járosi Andor, Karácsony Benő, Károly Kós, Lakatos Imre, Ligeti Ernő, Molter Károly, Raffy Ádám, Szántó György, Szentimrei Jenő, Székely Mózes, Tamási Áron, Arató András, Hegyi Endre, Tompa László , Cseresnyés Sándor, Gábor István, Kalotai Gábor és Mikes Imre, Jancsó Elemér. Li staris apud la junaj realistoj kontraŭ la transilvaniisma romantiko (Kovács György, Kovács Katona Jenő, Szemlér Ferenc, Szenczei László). Ĝi publikis ankax socialistan literaturon: la poemojn de Keleti Sándor, Salamon László kaj Szilágyi András, la verkojn de Méliusz József; poemojn de Kassák Lajos, Illyés Gyula, Miklós Radnóti, Sándor Weöres, Forgács Antal, artikolojn de Barta Lajos, Bálint György, Veres Péter kaj Kassák Lajos, prozverkojn de Zsigmond Móricz kaj Sándor Márai. El la rumana kulturo publikis tradukaĵojn de Vasile Alecsandri, Mihai Eminescu, Ion Minulescu, Rădulescu-Motru kaj de aliaj. El la universala literaturo aperis verkoj de Ilja Ehrenburg, Valentin Katajev, Max Brod, Ernst Toller, Kurt Tucholsky, Egon Erwin Kisch, Arthur Rimbaud, Louis Aragon, Luigi Pirandello, Ignazio Silone, William Somerset Maugham, Katherine Mansfield, Benedetto Croce. La eldonisto kaj redaktoro de la gazeto en sia memuaro konstatis: " La Független Újság sekve de kunludo de cirkonstancoj senvole ricevis gravan publikopiniformigan rolon."
Celio Calcagnini
Caelii Calcagnini ferrariensis (1479-1541) estis Itala humanisto, poeto, filozofo, historiisto, astronomo, diplomato, kanceliero, helenisto, latinisto, profesoro pri la latina kaj la greka en la Universitato de Ferrara, estas menciita en la verko Orlando Furioso de Ludoviko Ariosto (1474-1533) kaj unu el la ĉefaj reprezentantoj de la intelektularo en Ferrara. Krom renoma astronomo li verkis libron pri la terrevolucio ĉirkaŭ la suno, surbaze de la teorioj de Nikolao Koperniko (1473-1543), kvankam li neniam menciis Kopernikon en sia verkaro.
Biografio
Li estis filo de apostola protonotario Mario Calcagnino kaj Lukrecia Costantini. Kiam juna, li servis en la armeo de la imperio, sub la komando de Maksimiliano la 1-a (1459-1519) kaj de la militema papo Julio la 2-a (1443-1513) kaj ankaŭ dum la invado de Karlo la 8-a (Francio) (1470-1498), en 1506. Li ricevis siajn unuajn studojn kiel sia patro, kanoniko tre klera, kaj plenumis la universitatajn kursojn en la lernejo pri homsciencoj el sia naskiĝurbo, sub la gvidado de Battista Guarino (1435-1513) en la klasika beletro, Antonio Cittadini (m. 1518) pri filozofio kaj Nikolao Leoniĉeno (1428-1524) pri medicinaj kaj naturaj sciencoj. Liaj kunstudantoj estis Gasparo Sardi kaj Liljo Gregorio Ĝiraldi, kiu lin laŭdegos en sia "Carmina".
Kiam li estis 15-jara, kune kun la patro, li partoprenis en la "misio" de Ferrara, kiu devas alporti en Italion la nevon de Beatrico de Aragono (1457-1508), vidvino de Matiaso Korvino (1443-1490), la kardinalon Hipoliton la 2-a (Este) (1509-1572), kiu estis jam ĉefepiskopo de Esztergom kaj primaso de Hungario. En 1517, Hipolito la 2-a, elprenante la postenon de la maljuna Pellegrino Prisciani (1435-1518), proponas al Kalkanjini kiel oficiala historiisto de la duklando de Ferrara kaj de la Domo de la Este-oj. En la 10-a de septembro, laŭpete de la kardinalo kiu estis rekomendinta sian kandidaton, la Konsilio de la Maljunuloj alprenas, per publika decido, konfidi la oficon de historiografo de la kortego al Kalkanjini, kondiĉe ke li neniam rezignu la instruon en la universitato.
Printempe de 1518, li ĉeestis, kune kun la kardinalo Hipolito, la geedziĝon de la reĝo de Pollando Sigismondo la 1-a (1467-1548) kun Bona Sforza (1494-1557), filino de Gian Galeazzo Maria Sforza (1469-1494), Duko de Milano kaj Izabela d'Este (1474-1539). En tiu okazintaĵo, Kalkanjini estas omaĝita per honortitolo de la pola nobelaro. Dum tiu periodo, li profitis la okazon por viziti aliajn polajn teritoriojn ĝis Dnepro kaj konatiĝi kun la vivo de la ukraina popolo: sperto kiun li poste priskribos en sia "De moribus Scytharum".
Dum mallonga periodo li aktivis kiel diplomato ĉe la Duko de Ferrara en Germanio, Pollando kaj Hungario, kaj dum restado, en 1518, en Krakovo -- kie eble li ricevis novaĵojn pri Nikolao Koperniko (1473-1543) --, li fariĝis profesoro pri belartoj en la Universitato de Ferrara, restinte en tiu posteno ĝis sia morto. Ĝis 1525, li estis mentoro de la estonta kardinalo de Ferrara, Hipolito la 2-a (Este) (1509-1572), kiu iam lin ekzaltos en sia "Commentarius in Venetae classis expugnationem", kiel heroon en la Batalo de Polesella (22-a de decembro 1509).
Samtempe li daŭrigis sian diplomatian karieron: post nomumiĝi kiel kanoniko de la Katedralo de Ferrara, li estas altigita al la rango de apostola protonotario kaj vojaĝis tra Eŭropo kiel reprezentanto de la kardinalo de Ferrara. Li restis kelkatempe en Venecio, Romo kaj Krakovo kaj post dum unu jaro en Hungario. Li partoprenis en la elektado de Karlo la 5-a (1500-1558) kiel reprezentanto de la kardinalo, reveninte finfine al Ferrara, en 1520. En 1539, li fariĝis ambasadoro ĉe la papo Paŭlo la 3-a (1468-1549) nome de la duko de Ferrara, Herkulo la 2-a (1508-1559).
Lia influo kaj la humanismaj studoj
En 1519, li rekte partoprenis en la demando pri imperia elekto. Ludoviko la 1-a (1506-1526) efektive estis unu el la sep elektistoj de la imperio kaj li administris kiel neplenaĝa sub la protektado de Sigismondo la 1-a (1467-1548), sia onklo, kiu ŝajne estis influita je la opinio de Hipolito la 2-a. Samcele, diplomatiaj agentoj ĉe Karlo de Habsburgo kaj Francisko la 1-a (1494-1547) estis misie venintaj al Budapeŝto. La kardinalo, kiu jam estis decidinta apogi la unuan konsidere al la privataj interesoj de la Ŝtato de Ferrara, sendis Kalkanjini al Frankfurto, ĉar li tie loĝis dum la tuta periodo pri ellaboraĵo de la Imperia Dieto, defendante la politikon favore de la Habsburgoj.
En la fino de la germana diplomatia misio, Kalkanjini decidas fari vojaĝon al Italio, kie li konatiĝis kun la tiama intelektularo, ĉiuj protektioj de la papo Leono la 10-a (1475-1521), nome, Hieronimo Aleandro (1480-1542), Marco Fabio Calvo (1440-1527), Paulus Giovius (1483-1552) kaj Raffaello Sanzio (1483-1520), kiu estonte li priskribos kiel studantoj de la antikvuloj. En tiu epoko li eldonis: De libero animi motu, De rebus Aegyptiacis, Descriptio Silentii kaj Anteros, sive de mutuo amore.
Sciencaj studoj
Kalkanjini ankaŭ formulis teorion pri la revolucio de la tero similan al tiu proponita de sia samtempulo Nikolao Koperniko (1473-1543). Tia teorio estis publikigita en sia traktaĵo "Quod caelum stet, terra vero moveatur, vel de perenni motu Terrae" (1525), poste enmetita en sia "Opera aliquot" (1544). Kvankam ne estas registraĵoj, tre eble Koperniko konatiĝis kun Kalkanjini, kiam la pola astronomo studis en Ferrara, akirinte la diplomon pri kanonika juro, en 1503, kaj Kalkanjini ankaŭ vojaĝis al Krakovo, en 1518, kie vivis Koperniko.
Trolo
Trolo havas plurajn signifojn, inter ili:
Celio Calcagnini
Sciencaj studoj
La teorio de Kalkanjini konsistis je rotacia movado de la Tero, akompanata de oscila movado. La komponiĝo de ĉi du movadoj estus la kaŭzo, interalie, precesio de la ekvinokso kaj de la oscilado de la marakvo, tiele klarigante la formadon de la tajdoj, kies koncepto estis poste reprenita de Galileo Galilei (1564-1642). Sekve, en la traktaĵo, Kalkanjini apogas la dumtagan rotacion de la Tero, sed ne la jarrevolucio ĉirkaŭ la suno. La libreto estis publikigita en Bazelo, en 1544, kaj longatempe ĝis restis nekonata. Tiu teorio de Kalkanjini influis Andrea Cesalpino (1519-1603), kiu defendis ĝin en sia verko "Quaestiones peripateticae" (1569), kiu siaflanke influis Galilejon, kiu eĉ erare kredis, ke la fenomeno de la tajdoj estas pruvo pri la termovado.
Wong Kenn
Ĉina esperantisto
Jam kiel 18-jara li fariĝis membro de UEA. Profesie li estis beletristo el tiu generacio, kiu laboregis por starigi kulturajn ligojn inter Ĉinio kaj la cetera mondo. Li fariĝis internacie konata dum sia studrestado en Liono, Francio (1921-1925), interalie per prelegoj ĉe la Universalaj Kongresoj de 1924 kaj 1925. En 1924 li estis elektita al la Lingva Komitato kaj la Centra Komitato de la Esperanto-movado. Post sia reiro al Kantono li ricevis universitatan postenon por instrui filologion, lingvistikon kaj Esperanton, fondis Esperanto-Instituton en Kantono kaj kungvidis la fortan kantonan movadon. En 1926 aperis lia ampleksa studo pri la scienca aplikado de Esperanto kaj en 1929 lia verko Ĉinio kaj la problemo de Esperanto, ambaŭ en la ĉina lingvo. Komence de la tridekaj jaroj li kunlaboris pri la redaktado de Enciklopedio de Esperanto.
La tumultaj jaroj de milito kaj revolucio portis Wong al Honkongo. De 1955 li reaktiviĝis en la movado, kaj estis elektita al la Akademio de Esperanto (1962-1970).
Frankie Goes to Hollywood
Frankie Goes to Hollywood estis brita rokmuzika grupo. Ĝi estiĝis en la jaro 1980 en Liverpool. Ties kreanto estis Holly Johnson - vokalisto antaŭe ligita kun grupo Big In Japan. Li estis ankaŭ konata el kelkaj malgrandaj roloj en prezento de londonaj teatroj.
NGC 3013
NGC 3013 (aliaj indikoj — MCG 6-22-18, ZWG 182.24, NPM1G +33.0174, PGC 28300) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Neforgesumino
La genro neforgesumino nombras kelkdekojn da specioj. La alia nomo miozoto venas de la greka kun la signifo mus-orelo. Neforgesuminoj estas troveblaj en Eŭropo, Azio, Afriko kaj Aŭstralio.
Kelkaj specioj:
Mito
Dum la Mezepoko iam kavaliro kun sia amatino promenis laŭlonge rivero. Dum la plukado de fasko da floroj li falis en la akvon pro la pezo de sia kiraso. Dum li dronis li ĵetis la faskon da floroj al sia amatino kaj kriis "Ne forgesu min". Ĉi tiu floro estas ligata al romantikismo kaj tragikeco kaj ofte estis portata de virinoj kiel signo de fideleco kaj senfina amo.
Provinco Ĉako
Chaco - en Esperanto Ĉako - estas provinco de Argentino, situanta en la nordo de la lando. Ĝia nomo aludas al la regionego Granda Ĉako, en kies sudo troviĝas la provinco, kaj al la geografia regiono argentina Ĉaka Regiono, kies unu el tri provincoj ĝi estas.
Ĝi estas ebenaĵa areo, sude kun arbaro, pli norde kun arbustoj, kiel savano. La provincon trafluas la riveroj Bermejo kaj Guaycurú, kiuj ofte kaŭzas inundojn.
Stará Voda (distrikto Cheb)
Stará Voda estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Cheb, en regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1380.
Le Tremblois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Communauté de communes Champagnole Porte du Haut-Jura
france Communauté de communes Champagnole Porte du Haut-Jura estas komunumaro (franca Communauté de communes), kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝia ĉefurbo estas Champagnole.
Neunkirchen am Potzberg
Neunkirchen am Potzberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kunĉo Valev
Bulgaraj geesperantistoj
Les Sciernes (stacidomo)
Les Sciernes estas fervoja stacidomo en Haut-Intyamon, Svislando.
Kunĉo Valev
Kunĉo VALEV (1919 - mortis la 20-an de decembro 1990) estis unu el la kolonoj de la moderna bulgara Esperanto-movado.
Multajn jarojn de sia vivo li laboris kiel sekretario kaj ĉefsekretario de Bulgara E-Asocio kaj ĉefredaktoro de Bulgara Esperantisto. Li estis fakdelegito de UEA de post 1958 kaj la UEA-ĉefdelegito en Bulgario inter 1964 kaj 1982. Enlande li estis konata kiel instruanto, organizanto, preleganto, aŭtoro kaj redaktoro de lernolibroj kaj vortaroj. La lastajn jarojn de sia vivo li dediĉis al evoluigo de la bulgara E-kulturo, i. a. kun Bulgara Esperanto-Teatro en Sofio.
Esperanto (aŭtomobilo)
Esperanto estas aŭtomobilo de modelo Cadillac Eldorado aperanta en la komputila ludo Grand Theft Auto: Vice City. La nomo "Esperanto" por tiu konkreta aŭtomobilo venas de la samnoma internacia lingvo.
Eduardo Paes
Eduardo da Costa Paes (Rio-de-Ĵanejro, 14-a de novembro, 1969) estas Bakalaŭro pri Leĝoj, kaj brazila politikisto.
Biografio
Eduardo Paes komencis sia politika kariero kiel suburbestro de Barra da Tijuca kaj Jacarepaguá, dum la unua mandato de César Maia. Li restis en tiu ofico de 1993 ĝis 1996. Tiutempe, li laboris por la korekta okupado de la urba tero. Kiam li eniris al la registaro, li estis membro de la Verda Partio, sed poste iĝis membro de la Partio de la Libera Fronto (PFL), kiam estiĝis la urbodeputito, kiu gajnis la plej grandan nombron da voĉdonoj en Rio de Janeiro (pli ol 82.418 voĉdonoj en 1996). Paes estis prezidanto de la Budĝeto-Komitato en la Komunuma Kamero, kie li kreis la "civitan budĝeton", kiu eblis la popolan patroprenon je la decidojn pri la uzado de la urba mono.
<!-- Em 1998 foi eleito deputado federal com 117.164 votos transferindo-se no ano seguinte para o PTB. Com a segunda eleição de Maia em 2000, foi nomeado Secretário Municipal do Meio Ambiente da administração carioca. Como secretário, deu continuidade ao Programa Mutirão Reflorestamento, que plantou mais de 1 milhão de mudas de árvores em áreas degradadas da cidade. Em 2001 retorna ao PFL.
Reeleito deputado federal em 2002 com 186.221 votos, ingressa no PSDB no ano seguinte. Em sua atuação parlamentar em Brasília, Paes teve uma postura contundente quanto às denúncias de corrupção no governo Lula durante o assim chamado Mensalão.
Durante seu segundo mandato, o então deputado acrescentou à Lei 11.128 uma emenda que estendia o direito de requerer a bolsa do Programa Universidade para Todos (PROUNI), beneficiando os estudantes que cursaram o ensino médio em instituições privadas com bolsa parcial. A lei foi aprovada em 12 de maio de 2005.. Durante o mesmo mandato, foi autor do Projeto de Lei 125, que instituía a criação do Supersimples, que dispunha sobre o regime tributário das microempresas e das empresas de pequeno porte.
Na sua primeira candidatura majoritária, para o governo do Rio de Janeiro em 2006, obteve 5,5% dos votos válidos. No segundo turno das eleições fluminenses, Paes apoiou Sérgio Cabral Filho, apesar de este estar ao lado de Lula para presidente, enquanto a outra candidata, Denise Frossard, apoiada por César Maia, optou pelo "tucano" Geraldo Alckmin. Com a vitória de Cabral, Paes acabou assumindo a Secretaria de Esportes e Turismo do novo governo.
Como secretário, fez parte da "força-tarefa" criada pelo Governador do Estado do Rio de Janeiro, Sérgio Cabral, para otimizar os esforços do governo e terminar as obras do complexo do Maracanã, antes da realização dos Jogos Pan-Americanos do Rio.
Em outubro de 2007, Eduardo Paes vai para o PMDB, para ser lançado como o candidato de Sérgio Cabral à prefeitura do Rio.
Seu nome sofreu a princípio alguma contestação dentro do PMDB, por parte de outro pré-candidato, Marcelo Itagiba, ex-Secretário de Segurança do Governo Garotinho. Itagiba alegava que a candidatura de Eduardo Paes poderia ser indeferida, sob a alegação de que ele teria se desencompatibilizado de seu cargo de secretário após a data-limite. Entretanto, este argumento mostrou-se improcedente e o TRE deferiu sua candidatura.
Eleito prefeito da cidade do Rio de Janeiro no segundo turno das eleições de 2008, a campanha de Eduardo Paes foi muito contestada devido ao artifício de panfletos apócrifos contra o candidato concorrente, Fernando Gabeira (PV), além de ataques a militantes e campanhas boca-de-urna. Paes também foi atacado em sites e correntes de email que apresentavam 7 motivos para não votar no candidato, além de fornecer um panfleto que deveria ser baixado.. -->
Ĉe la urbodomo de Rio-deĴanejro
<!-- 220px|dekstra|eta|Candidatos a prefeito do [[Rio|Rio de Janeiro em um debate, Fernando Gabeira, Eduardo Paes, Chico Alencar, Jandira Feghali e Alessandro Molon]]
No dia 1º de janeiro de 2009, assumiu a prefeitura da cidade do Rio de Janeiro, mesmo tendo vencido com inúmeras irregularidades e ilegalidades na campanha. No primeiro dia de seu mandato, Eduardo Paes revogou o decreto 28.878, que instituía o sistema de aprovação automática, como prometido durante sua campanha.
Entretanto, Segundo matéria do O Globo, desde eleito, Paes já descumpriu três promessas de campanha. Após a eleiçao de Paes, eleitores de Gabeira, agrupados no Movimento Pró-democracia, fazem o primeiro protesto no dia 31/10/2008.Até o março do ano de 2010, o Prefeito gastou cerca de R$500 mil em viagens em jatinhos, quando se foi absolutamente desnecessário porque havia disponibilidade de aviões convencionais. Foi considerado pela Revista Época um dos 100 brasileiros mais influentes do ano de 2009.
No primeiro ano de mandato, 2009, Eduardo Paes concentrou suas atuações no Choque de Ordem, uma operação geral de combate à desordem urbana na cidade. A ação, coordenada por uma nova secretaria criada para gerir o assunto, a Secretária Especial de Ordem Pública, é realizada por guardas municipais, fiscais de controle urbano, policiais militares e civis, equipes da Comlurb, Detro, Secretarias Municipais de Obras e de Assistência Social e da Procuradoria. O objetivo seria atacar situações que incomodam o dia-a-dia do carioca, inibindo ambulantes informais, flanelinhas, transporte pirata, construções irregulares, população de rua, publicidade não autorizada, desrespeito no trânsito e desordem nas praias.
A partir de 2010, a Prefeitura do Rio visou, entre outras medidas, recuperar as principais vias da cidade, recapeando de 600 a 700 km de vias com asfalto em péssimo estado, como a Linha Vermelha, a Avenida Francisco Bicalho, a Avenida Brasil, a Avenida Dom Hélder Câmara, a Avenida Ayrton Senna, a Avenida Cesário de Melo, a Avenida Delfim Moreira e a Avenida Vieira Souto. No geral, as ruas da capital foram deixadas em péssimo estado de conservação pelo prefeito anterior, César Maia, o que vem obrigando a prefeitura atual a realizar muitas obras de conservação. Também seria feita uma reorganização do transporte coletivo: a licitação das linhas de ônibus que operam na cidade seria publicada no dia 24 de maio no Diário Oficial, e começariam a operar em outubro. A previsão era que a quantidade de coletivos na Zona Sul do Rio, que era muito grande na atualidade, caísse pela metade, enquanto na Zona Oeste, região carente de transporte, aumentasse em cerca de 300 ônibus. A prefeitura também teria o direito de realizar intervenções ou criar novos itinerários, caso julgue necessário.
Em 2011 a prefeitura do Rio se concentrará, principalmente, na implantação de diversos novos corredores viários por toda a cidade, visando à Copa do Mundo FIFA de 2014 e aos Jogos Olímpicos de Verão de 2016, que ocorrerão no Rio. Obras como a TransOeste, TransCarioca e TransOlímpica vem saindo do papel. -->
Suzano
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono Mogi das Cruzes. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko fondiĝis en decembro 1919 kaj ricevis la statuso de municipo la 2-an de aprilo 1949. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 34 kilometroj.
Dániel Fehér
Dániel FEHÉR, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fehér Dániel estis hungara inĝeniero pri arbaro, botanikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1954).
Dániel Fehér naskiĝis la  1890 en Mórichida. Li mortis la 1955 en Sopron.
Biografio
Dániel Fehér frekventis akademion de Selmec en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio), poste universitaton en Berlino. Dum la 1-a mondmilito li estis oficiro, poste li esploris kaj plulernis en universitato de Vieno helpe de stipendio. Li ekinstruis en ĉeflernejo de Sopron en 1920, kie li okupiĝis ankaŭ pri la botanika ĝardeno kaj biblioteko. En 1926 li esploris en Skandinavio, en 1934 en Saharo. Poste li instruis en universitato en Budapeŝto. En 1952 li doktoriĝis. Li okupiĝis ĉefe pri grundoj.
Dieter Borchmeyer
Dieter Borchmeyer (naskiĝinta la 3-an de majo 1941 en Essen) estas germana literatursciencisto kaj prezidanto de la Bavara Akademio de la Belaj Artoj.
Borchmeyer estas pensiiĝinta profesoro ĉe la universitato de Hajdelbergo. Li estas prezidanto de la Bavara Akademio de la Belaj Artoj, honoraria profesoro ĉe la universitato je Graz kaj pluinstruas kadre de la “Hajdelbergaj prelegoj pri la kulturteorio” ĉe la universitato de Hajdelbergo. Lia laborkampo estas precipe la germana literaturo de la 18-a ĝis la 20-a jarcentoj kaj la muzikteatro kun traktaĵegoj pri Goethe, Schiller, Mozart, Richard Wagner, Nietzsche kaj Thomas Mann.
Borchmeyer estas krom tio eldonanto de la libroserio „Heidelberger Beiträge zur deutschen Literatur“ (ekde 1998), kuneldonanto de la libroserio „Theatron. Studien zur Geschichte und Theorie der dramatischen Künste” (ekde 1988), de la revuo „Wagnerspectrum“ kaj de la libroserio „Wagner in der Diskussion” (ekde 2005). Proks. 300 liaj kontribuaĵoj en kolektverkoj kaj traktaĵoj okupiĝas ĉefe kun germana literaturo kaj la teatrohistorio ekde la 18-a ĝis la 20-a jarcentoj. Li verkas la programkajerojn i.a. por la festivalo de Bayreuth kaj por la Bavara Ŝtata Opero. Liaj ĵurnalismaj verkoj aperas en Frankfurter Allgemeine Zeitung, Süddeutsche Zeitung, Die Zeit kaj aliaj gazetoj resp. revuoj.
Občina Dolenjske Toplice
Občina Dolenjske Toplice estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 29 komunumojn kaj ĝia areo estas 110,2 km². Komence de 2014 tie loĝis 3385 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Dolenjske Toplice.
Loko, priskribo
En la nordo de la teritorio fluas la rivero Krka. De la dekstra, du riveroj fluas en ĝin - Radeščica kaj Sušica. La alteco estas ĉirkaŭ 160 ĝis 250 metroj super marnivelo. Al la okcidento kaj sudokcidento pejzaĝo leviĝas en la montojn, kie la alteco estas preskaŭ 1000 m.
Najbaraj municipoj estas: Občina Žužemberk en la nordo, Občina Straža en la nordoriento, Urbo municipo Novo mesto en la oriento, Občina Semič en la sudo kaj Občina Kočevje en la okcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el 29 vilaĝoj:
Bušinec, Cerovec, Dobindol, Dolenje Gradišče, Dolenje Polje, Dolenje Sušice, Dolenjske Toplice, Drenje, Gabrje pri Soteski, Gorenje Gradišče, Gorenje Polje, Gorenje Sušice, Kočevske Poljane, Loška vas, Mali Rigelj, Meniška vas, Nova Gora, Občice, Obrh, Podhosta, Podstenice, Podturn pri Dolenjskih Toplicah, Sela pri Dolenjskih Toplicah, Selišče, Soteska, Stare Žage, Suhor pri Dolenjskih Toplicah, Veliki Rigelj, Verdun pri Uršnih selih.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-jugovzhodnaslovenija.php
See-Gaster (elektodistrikto)
La Elektodistrikto See-Gaster estas administra unuo de Kantono Sankt-Galo (Svisio), kiu estis formita post la akcepto de la nova kantona konstitucio la 10-an de junio 2001.
La elektodistrikto konsistas el la malnovaj distriktoj See (en Esperanto Lago, temas pri la Lago de Zuriko) kaj Gaster. Ĝi havis 59 935 loĝantojn la 31-an de decembro 2006 kaj kovras areon de 246,16 km².
Geografio
La elektodistrikto See-Gaster etendiĝas oriente de la montpasejo (Ricken) inter Valenlago kaj Lago de Zuriko, entenas la Linth-Ebenaĵon kaj la sudorientan bordon de la Supra Lago de Zurio ĝis la urbo Rapperswil-Jona, kiu estas ĝia ekonomia kaj kultura centro.
Komunumoj en la elektodistrikto See-Gaster
En la elektodistrikto See-Gaster troviĝas la sekvantaj komunumoj: La nombroj de loĝantoj datiĝas de la 31-a de decembro 2008
La komunumoj Rapperswil kaj Jona estis kunigitaj la 1-an de januaro 2007 al la nova komunumo Rapperswil-Jona.
Marc Chagall
Marc Chagall; esperantigita Mark ŜAGAL (Марк Захарович Шагал, Mark Zakharovitch Chagal ; Марк Захаравiч Шагал, Mark Zakharavitch Chagal), naskiĝis kiel Moïche Zakharovitch Chagalov (Мойшe Захарович Шагалов), la 7-an de julio 1887 en Liozna, apud Vitebsk, en Belorusio (situanta tiam en la Rusia Imperio), nacianigita franco en 1937 kaj mortis la 28-an de marto 1985 en Saint-Paul-de-Vence, (Francio), kie li estas entombigita.
Libertarianismaj vidpunktoj pri intelektaj posedrajtoj
Unu demando kiu dividas libertarianojn estas pri la legitimeco (aŭ manko de ĝi) de privilegioj kiel kopirajto, patento, kaj fabrikmarko — tiuj kiuj estas kutime nomataj intelektaj posedrajtoj.
Marc Chagall
Chagall estis unu el la plej famaj artistoj en Francio en la 20-a jarcento kun Pablo Picasso. Lia verkaro, sen ligilo al iu ajn skolo, havas karakterizojn de superrealismo kaj de nov-primitivismo. Inspirata per la juda tradicio, la vivo de ŝtetl (juda vilaĝo en orienta Eŭropo) kaj per la rusa folkloro, ĝi montras propran simbolaron, ĉirkaŭ la intima vivo de la artisto. Krom en tolpentrado, Chagall verkis ankaŭ en gravurado, skulptado, poezio, pentrado sur vitralo, sur emajlo, ktp.
Libertarianismaj vidpunktoj pri intelektaj posedrajtoj
Multaj libertarianoj, precipe tiu nesciantaj pri la politiko ĉe la interreto, ne havas fortajn opiniojn pri la temo. Sufiĉe multaj opinias ke ĝi estas malgrava afero kompare kun pli grandaj registaraj malobservoj de kutimaj ĉiutagaj rajtoj, inkluzive de ordinaraj posedaĵoj.
Anabar
Anabar estas distrikto kaj elektodistrikto de Nauru.
Károly Kárpáti
Károly Kárpáti [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kárpáti Károly estis hungara luktisto, trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, arbitraciisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Kellner.
Anabar
Laŭ Paul Hambruch, la vorto «Anabar» signifas «malmola kiel ŝtono». Verŝajne tio estas rilato al la reduktita kultivebla surfaco.
Libertarianismaj vidpunktoj pri intelektaj posedrajtoj
Aliaj natura-juraj libertarianoj opinias ke intelektaj posedrajtoj estas nur monopola privilegio kiu ne ekzistus sen registara intervenado, kaj ĝi devus esti forigita. Laŭ ili, kia ajn sekreteco kaj ekskluziveco kiu ekzistus devus esti atingitaj per volontaj kontraktoj. La personoj kiuj provas atingi ilin devus pagi la kostojn de sekreteco kaj ekskluziveco.
Károly Kárpáti
naskiĝis la en Eger, li mortis la  en Budapeŝto.
Anabar
Anabar troviĝas en la nordorienta parto de la insulo, estas banata de la Pacifika Oceano kaj najbaras al la distriktoj Anetan, Ewa, Baiti, Anibare kaj Ijuw.
Libertarianismaj vidpunktoj pri intelektaj posedrajtoj
Kelkaj minarkiistoj, inkluzive de multaj Objektivistoj, akceptas la kutimajn pravigojn de kopirajto kaj aliaj kiel monopoloj utilaj por la merkato. Ili rigardas ilin kiel necesajn agojn de registaro por antaŭenigi novajn ideojn de industrio kaj verkistoj. Aliaj libertarianoj opinias ke la donado de monopolo devus esti nepensebla por minarkiismo.
Károly Kárpáti
Biografio
devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1937. Dum la 2-a mondmilito komence la kontraŭjudaj leĝoj ne tuŝis lin pro la olimpika ormedalo, tamen en la lasta periodo li estis trudlaboristo en la nuntempa Ukrainio. Li sukcese kaŝiĝis kaj travivis la holokaŭston. Li ricevis premiojn (ankaŭ internaciajn) inter 1936-1996.
Anabar
Ĝi havas averaĝan altitudon de 25 metroj super la marnivelo, surfacon de 1,5 km² kaj proksimume 500 loĝantojn.
Károly Kárpáti
Sporta kariero
komencis luktadi en 1925 en Debrecen, inter 1926-1936 li estis luktisto en sportklubo de Újpest. Li estis hungara ĉampiono kvinfoje inter 1928-1932, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 19-foje inter 1927-1936. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1928, Hungario en la Somera Olimpiko 1932 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1936 kun ora kaj arĝenta medaloj en liberstila luktado, krome en eŭropa ĉampionumo li estis la unua en 1930. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1936, poste li estis lerneja sportinstruisto, baldaŭ trejnisto, internacia arbitraciisto, kaj altlerneja instruisto en la Gimnastika Altlernejo, se ne paroli pri postenoj en la sporta vivo.
Libertarianismaj vidpunktoj pri intelektaj posedrajtoj
Multaj libertarianoj opinias ke kopirajtoj kaj patentoj estas formoj de enfermaĵo — mallicaj ekskluzivaj privilegioj kreitaj de registaro; la registaro malpermesas al la plejmulto da individuoj atingi la komunejon. Kopirajtoj kaj patentoj estas registaraj donoj de monopoloj pri produktado, kaj ne estas pli bona ol registaraj donoj de monopolo pri la produktado de nutraĵo aŭ interreta servo.
Anabar
En la distrikto troviĝas salakva laguno, la Anabar-Laguno.
La elektodistrikto de Anabar entenas la distriktojn Anabar, Anibare kaj Ijuw. Ĝi elektas 2 anojn al la Parlamento de Nauro.
Libertarianismaj vidpunktoj pri intelektaj posedrajtoj
Fabrikmarkoj, malsimile ol kopiorajtoj kaj patentoj, povas esti komprenataj kiel protektado kontraŭ trompo kaj falsa prezento: ĝi certigas ke aliaj ne povas misuzi la bonan nomon de sukcesa produkto por antuaxenigi malpli valoran fuŝkopion. Ĉar multe de libertarianoj kredas ke trompo devus esti kriminala, ili konsentas ĉi tiel kun fabrikmarka juro. Tamen, malmultaj libertarianoj defendus lastatempajn uzadojn de fabrikmarka juro por limigi liberparoladon pri produkto.
Anarki-kapitalistoj eble malkonsentetas pri la finfina solvo, sed konsentas ke la plej bona solvo eliĝus el libera merkato de juro kaj protektado.
Gavardo
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Muscoline, Paitone, Prevalle, Puegnago sul Garda, Roè Volciano, Sabbio Chiese, Salò, Vallio Terme kaj Villanuova sul Clisi.
Kristana patronoj estas la sanktuloj Filipo kaj Jakobo la pli aĝa, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago.
Muawiya (apartigilo)
Muawiya (prononco pli-malpli Muaŭija) estas la nomo de du kalifoj:
Batres
Batres estas municipo situanta sude de la Madrida Regiono (Hispanio), en la kilometro 35 de la aŭtoŝoseo M-404 (Navalkarnero-Ĉinĉono), je 44 kilometroj de la ĉefurbo. Ĝi limas norde kun Moraleja de Enmedio kaj okcidente kun Navalkarnero kaj El Álamo. Oriente aperas Serranillos del Valle, kun kiu ĝi limas sude, kune kun Carranque kaj Casarrubios del Monte, ambaŭ en la provinco Toledo.
La loĝloko estis deklarita turism-interesa fare de la Madrida Regiono, ĉar ĝi kunigas gravan naturan kaj artan heredaĵon. Ĝia plej elstara konstruaĵo estas la fortikigita kastelo de Batres, konstruita inter la jarcentoj 15-a kaj 16-a.
Molo
Molo   (aŭ evitinde molumo, simbolo: mol) en kemio estas mezurunuo de kvanto da substanco en la internacia sistemo de unuoj. Molo estas difinata fiksante la nombran valoron de konstanto de Avogadro egali ekzakte 6,02214076·1023, kiam ĝin esprimas en mol−1.
Batres
Batres havas longan historion kiu komenciĝas en la antaŭromia epoko, kiam ĝi elstaris kiel grava karpetana setlejo.
Molo
Kiam oni uzas la molon, oni specifu ankaŭ la strukturajn elementojn, kiuj povas esti atomoj, molekuloj, jonoj, elektronoj aŭ aliaj partikloj aŭ difinitaj grupoj de tiaj partikloj. (La nombro estas la konstanto de Avogadro).
Batres
Batres havas 1.432 loĝantojn (laŭ datumoj de 2008) sur etendiĝo de 21,58 km².
Molo
Antaŭe molo estis difinita kiel sistemo, kiu enhavas tiom da strukturaj elementoj, kiom da atomoj estas en 0,012 kilogramoj da karbono-12.
Býčkovice
La vilaĝo konsistas el 2 partoj: Býčkovice kaj Velký Újezd u Litoměřic. En la vilaĝo loĝas 282 loĝantoj (2009).
Molo
La molmaso (false ankaŭ nomata: "molekula maso" ) de substanco estas tiu maso, kiu egalas precize al 1 molo de la substanco. Oni ofte donas ĝin kiel molmaso en (g/mol) anstataŭ (kg/mol).
1 molo (grammolekulo) de substanco estas tiu materialkvanto, kiu entenas samnombran korpusklon kiom entenas 12 g da karbon-izotopoj 12C. Tio estas 6,022x1023 korpuskloj.
En fiziko, oni uzas antataŭ tio la konstanton 6,022x1026 por ricevi unuojn je kg, ekz.:
Halbia lingvo
La Halbia (ankaŭ Bastari, Halba, Halvas, Halabi, Halvi, Mahari, Mehari) estas orienta Hindarja lingvo, transira inter la odia kaj marata. Ĝin parolas 500,000 homoj tra la centra parto de Barato. Ĝi uzas SOV-vortan ordon (subjekto-objekto-verbo), uzegas afiksojn, kaj lokigas adjektivojn antaŭ substantivoj. Ĝi estas ofte uzata kiel komerca lingvo, sed malaltas la legkapableco.
La dialekto de Mehari estas reciproke komprenebla kun la aliaj dialektoj nur kun malfacilaĵo. Estas proksimume 200,000 dualingvaj parolantoj (de 2001). En Chhtisgarh Lernejo, viroj estas fluaj en la hindia. Iuj unualingvaj parolantoj uzas Bhatri kiel duan lingvon.
Halbi skribiĝis en la skripto de Odia kaj Devanagari.
1629 Pecker
1629 Pecker estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la franca astrofizikisto Jean-Claude Pecker, en lia honoro.
Rumpel
Rumpel estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Gotika arto
Vidu por aliaj uzoj ankaŭ artikolon Gotiko.
Gotika arto estas arto kiu disvolviĝis el Okcidenta Eŭropo fine de la Mezepoko, ekde la mezo de la 12-a jarcento ĝis la apero de la Renesanco (15-a jarcento por Italujo), kaj ĝis la 16-a jarcento en la lokoj kie la gotiko pluvivis. Temas pri ampleksa arta periodo, kiu ekis en la nordo de Francio kaj etendiĝis tra la tuta Okcidento. Laŭ la landoj kaj la regionoj ĝi disvolviĝis laŭ momentoj kronologie diversaj, montrante fortajn diferencojn: pli pura en Francio (kie distingiĝas la gotiko el Parizo disde tiu de Provenco), pli horizontala kaj proksima al la klasika tradicio en Italio (kvankam norde estas unu el la plej modelaj ekzemploj, kvankam malfruega, la Katedralo de Milano), kaj aparte estas lokaj specialaĵoj en Flandrujo, Germanujo, Anglujo kaj Hispanujo.
La ĉefa montriĝo de la gotiko estas la Gotika arĥitekturo, sed estas ankaŭ Gotika pentrarto kaj Gotika skulptarto.
Laŭ Francisko Azorín gotika arto estas ''Arto disvolviĝinta dum 12-16 jc. en Eŭropo. La arkitekturo estis elvolba, karakterizata de akrepintaj arkaĵoj. Li indikas etimologion el antikva germana guthans kaj de tie la latina gothicus''.
2538 Vanderlinden
2538 Vanderlinden estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Ken Livingstone
Ken LIVINGSTONE (naskiĝis la 17-an de junio 1945, do nun -jara) inter la jaroj 2000 kaj 2008 estis la unua urbestro de Londono, kiu gvidis la administradon de la teritorio). Li estis ano de la Brita Laborista Partio kaj parlamentano por la elekto-distrikto Brent East en norda Londono inter 1987 kaj 2001.
(17396) 1981 EK45
(17396) 1981 EK45 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ken Livingstone
Livingstone ankaŭ estas konata kiel Ruĝa Ken (angle Red Ken) kaj estas bonkonata pro lia ŝatokupo – li bredas triturojn.
Politika kariero
Post la lernejaj jaroj li laboris en kanceresplorado, poste kiel instruisto. En 1971 li elektiĝis konsiliano de la urboparto Lambeth, kie li aktivis kiel vicprezidanto de la socialloĝeja komisio (kiel posteulo de John Major). En 1973 li iĝis deputito de la Konsilio de Granda Londono (angle Greater London Council, GLC). En 1979 li kandidatiĝis sensukcese kiel deputito por la Ĉambro de komunuloj, la dua parlamenta ĉambro de Britio.
En la balotoj por la Konsilio de Granda Londono la 7-an de majo 1981 venkis la Brita Laborista Partio, gvidata de Andrew McIntosh. Post unu tago, Livingstone jam elvokis lin. La nova prezidanto de la konsilio elektiĝis Livingstone kun apogo de la maldekstra frakcio de la konsilio.
Prezidanto de la Konsilio de Granda Londono
La unuaj oficialaj agoj de Livingstone estis signife subvencii la veturprezojn de buso- kaj metroolinioj. Kvankam la programo „veturprezoj justaj” (Fares Fair) estis tre ŝatata kaj kondukis al pliobliga uzo de la publikaj transportiloj, la fare de la Konservisma Partio dominita administrejo de la urbodistrikto Bromley (ne konektita al la metroa reto) batalis kontraŭ la subvencioj kaj venkis en juĝa proceso.
Deluz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ken Livingstone
Prezidanto de la Konsilio de Granda Londono
Spite al tiu malvenko, Livingstone por la Konservisma Partio restis daŭra malagrablaĵo. Li provokis la registaron de Margaret Thatcher, kiam li afiŝigis la nombron de la senlaboruloj sur tabulego tegmente de la konstruaĵo de la Konsilio de Granda London, situanta vidalvide de la parlamentejo Palaco de Westminster. Pliaj provokoj estis la elkrio de "kontraŭfaŝista jaro", la apogo de la pacorganizaĵoj kaj la proklamo de "sen-nuklearmila zono" en Londono. La plej granda defio estis la invito de Sinn Féin-gvidantoj Gerry Adams kaj Danny Morrison. Kiam la enveturon de la politikistoj al Anglio obstaklis la registaro per urĝe kreita leĝo, Livingstone renkontis ilin en Norda Irlando. Tiu ago igis Livingstone unu el la plej ŝatataj celtabulo de la gazetaro. La bulvarda gazeto The Sun nomis lin Red Ken (Ruĝao Ken) kaj priskribis lin kiel la "plej abomeninda persono de tuta Britio".
Deluz
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Deluziens.
(15433) 1998 VQ7
(15433) 1998 VQ7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ken Livingstone
Prezidanto de la Konsilio de Granda Londono
Post la parlamenta baloto de 1983, la nacia registaro kaŭzis daŭre pliajn obstaklojn al la Konsilio de Granda Londono, kiu bremsis ties normalan funkciadon. Tiel oni retiris ĉiujn subvenciojn; propono por ĉesigo de la konsilio preskaŭ sukcesis. Livingstone kaj tri aliaj urbaj deputitoj retiriĝis pro protesto en aŭgusto 1984 kaj tiel devigis novan baloton. La kampanjo aperis sub la motto "Savu la demokration en Londono!" La Konservisma Partio ne starigis eĉ unu kandidaton, tiel fiaskis la baloto pro tro malalta nombro de partoprenantoj.
La registaro de Margaret Thatcher decidis pri ĉesigo de la Konsilantaro de Granda Londono la 31-an de marto 1986. Ties laboro dividiĝis al la urbaj distriktoj kaj parte al la centra registaro. Poste Livingstone fariĝis parlamentano por la Laborista Partio.
Livingstone en la Ĉambro de komunuloj
Livingstone en 1987 denove kandidatis por deputiteco en la Ĉambro de komunuloj kaj elektiĝis en la balota distrikto Brent East. Oni limigis lian rolon, ĉar lia radikala socialismo ne popularis ene de la Partio. Tiutempe la Laborpartio kun Neil Kinnock proksimiĝis pli kaj pli al la politika mezo. En 1992 Livingstone reelektiĝis. Krom lia parlamenta aktivado, li havis ankaŭ aliajn "flanklaborojn"; li estis tiel kandidato en televidaj spektaklo, parolisto en bankedoj kaj ĵurnalista kritikanto de restoracioj. Livingstone reelektiĝis en 1997 kiel deputito de la Ĉambro de komunuloj, kiam denove ekregis la Laborista Partio gvide de Tony Blair.
Pridisputata elekto
Li decidis partopreni en la balotado kiel sendependa kandidato, kaj sekve oni komence de aprilo eksigis lin el la Laborista Partio.
En la balotado la 4-an de majo 2000 Livingstone venkis la aliajn 10 kandidatojn. Tiamaniere li fariĝis la unua urbestro de Londono en modernaj tempoj.
Ĝis nun la rilatoj inter Livingstone kaj la Laborista Partio estis malfacilaj pro disputoj pri la privatigo de la subtera fervoja sistemo kaj la enkonduko de skemo por kontroli la trafikon en Centra Londono per tiel nomata prezpostulo pro trafikŝtopiĝo. En la unuaj jaroj tiu skemo estis tre sukcesa kaj Livingstone restis tre populara politikisto. En 2003 li elektiĝis "Politikisto de la jaro". Livingstone kaŭzis gazetan frontlinion, kiam li nomis la usonan prezidenton George W. Bush "la plej granda danĝero por la vivo sur la planedo".