cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Szczecin
Urbokvartaloj
Centrum estas centra setlejo de la urbo Szczecin. Ĝi estas parto de la urba parto Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 3-an lokon en la urbo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 18 855 loĝantojn. Stare Miasto (esperante Malnova urbo, germane Altstadt) - estas la plej malnova parto de urbo Szczecin, situas apud rivero Odra. Ĝi estas parto de la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 8-an lokon en la urbo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 4 517 loĝantoj. Ankaŭ Śródmieście-Północ estas parto de Szczecin kaj de la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 6-an lokon en la urbo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 11 699 loĝantojn. Śródmieście-Zachód estas setlejo de Szczecin. Ĝi estas parto de la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 5-an lokon en la urbo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 14 608 loĝantojn. Turzyn (germane: Torney, esperante: Tuĵino) - estas parto de la urbo Szczecin. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Turzyn estas lokita en la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 2-an lokon en la urbo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 18 947 loĝantojn. Niebuszewo-Bolinko (esperante: Niebuŝevo-Bolinko) estas setlejo de Szczecin. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Niebuszewo-Bolinko estas lokita en la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 2-an lokon en la urbo kaj la 1-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 21 182 loĝantojn. Międzyodrze-Wyspa Pucka estas setlejo de Szczecin. Ĝi estas parto de la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 37-an lokon en la urbo kaj la 10-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 1041 loĝantojn. Międzyodrze-Wyspa Pucka estas la plej granda setlejo de la Śródmieście. Nowe Miasto (germane: Neustadt, esperante: Nova Urbo) estas parto de Szczecin. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Nowe Miasto estas lokita en la kvartalo Śródmieście, apud rivero Odra. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 23-an lokon en la urbo kaj la 7-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 7864 loĝantojn. Łękno (germane: Westend) estas parto kaj setlejo de Szczecin. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Łękno estas lokita en la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 32-an lokon en la urbo kaj la 8-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 3289 loĝantojn.
(19699) 1999 SC7
(19699) 1999 SC7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Szczecin
Urbokvartaloj
Śródmieście – estas kvartalo de la urbo Szczecin en Pollando. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 1-an lokon en la urbo; la 8-an de marto 2015 ĝi havis 118 702 loĝantoj.
Zachód (esperante: Okcidento) estas kvartalo de Szczecin. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 2-an lokon en la urbo; la 9-an de julio 2015 ĝi havis 114 188 loĝantojn. Zachód estas la plej okcidenta kvartalo de Szczecin. Arkońskie-Niemierzyn estas setlejo de Szczecin. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Arkońskie-Niemierzyn estas lokita en la kvartalo Zachód. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 17-an lokon en la urbo kaj la 6-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 11 288 loĝantojn. Zawadzkiego-Klonowica (esperante: Setlejo de Zawadzki kaj Klonowic) estas parto de Szczecin. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Zawadzkiego-Klonowica estas lokita en la kvartalo Zachód. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 15-an lokon en la urbo kaj la 5-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 16 034 loĝantojn.
Ankaŭ Drzetowo-Grabowo estas parto de Szczecin. La teritorio de la setlejo konsistas el la teritorioj de eksaj vilaĝoj Drzetowo kaj Grabowo. Drzetowo kaj Grabowo apartenis al Szczecin ekde la 19-a jarcento.
Prawobrzeże estas kvartalo de la urbo Szczecin. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 3-an lokon en la urbo; la 12-an de julio 2015 ĝi havis 82 261 loĝantojn. Prawobrzeże estas la plej orienta kaj la plej granda kvartalo de Szczecin, kun suma areo 149,2 km². Golęcino-Gocław estas setlejo de Szczecin. Ĝi estas parto de la kvartalo Północ. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 33-an lokon en la urbo kaj la 6-an lokon en la kvartalo; la 8-an de marto 2015 ĝi havis 3238 loĝantojn. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin.
Północ (esperante: Nordo) estas kvartalo de la urbo Szczecin en Pollando. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 4-an lokon en la urbo; la 12-an de julio 2015 ĝi havis 56 215 loĝantojn. Północ estas la plej norda kaj la dua plej granda kvartalo de Szczecin, kun suma areo 57,9 km2 (post la kvartalo Prawobrzeże).
Pomorzany (germane: Pommerensdorf) estas setlejo de Szczecin. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Pomorzany estas la plej suda parto de la kvartalo Zachód. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 3-an lokon en la urbo kaj la 2-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 20 717 loĝantojn. La setlejo lokitas apud rivero Odra. Głębokie-Pilchowo estas setlejo de Szczecin. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Głębokie-Pilchowo estas lokita en la kvartalo Zachód. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 36-an lokon en la urbo kaj la 9-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 1234 loĝantojn.
Barbaise
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Montbozon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Malching
Malching estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Passau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Rotthalmünster.
Blanka fosforo
La blanka fosforo estas la plej reakcia modifikaĵo de fosforo. Ĝi ekbrulas mem per kontakto kun aera oksigeno kaj brulas poste en 1.300 celsiusaj gradoj kaj kun forta estiĝo de blanka fumo (fosfora oksido), kiu estas malsaniga en pli granda maso.
Blanka fosforo formas kun kaŭĉuko brulbombon, uzitan ekde la 2-a mondmilito.
磷的同素异形体
Porte Dorée (Tramtransporto en Parizo)
Porte Dorée [pɔʁt dɔʁe] (Orita pordego) estas haltejo de Tramvojo T3a situanta en la 12-a arondismento de Parizo.
Proksime
Tiu haltejo aliras rekte al la Bosko de Vincennes.
Campisábalos
Campisábalos estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas calabrés. La censita loĝantaro en 2016 estis de 68 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,26 loĝ/km².
Situo
Campisábalos situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la plej nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1351 m super marnivelo; je 99 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, je 58 km el Sigüenza, plej proksima urbo, krom je 111 km el Segovio, je 116 km el Sorio, kaj je 158 km el Burgoso. La areo de ties teritorio estas de 54,01 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°16′02″N 3°08′44″Ok.
La teritorio de Campisábalos situas en la nordokcidenta pinto de la provinco Gvadalaĥaro, ĉe la limo kun la provinco Soria. Ĝi troviĝas ene de la komarko Montaro de Gvadalaĥaro, unu el kvar en kiuj dividiĝas la provinco. La najbaraj municipoj estas la jenaj:
Historio
Estis setlantoj jam en epoko de Bronzepoko kaj la Romia Imperio. En epoko de visigotoj estis malpli da loĝantoj, kaj same en epoko de Al-Andalus, kiam la karaktero de la regiono kiel limo inter kristanaj kaj islamaj teritorioj malhelpis eĉ la profiton de brutobredado. Post diversaj konkistoj fare de ambaŭ flankoj, la definitiva rekonkero estis farita de kristanoj en la 12-a jarcento. Dum la transiro de la 12-a al la 13-a jarcentoj oni konstruis sian preĝejon de Sankta Bartolomeo. Poste, en 1269, aperis la unua konata skribita mencio de la toponimo en informo kie oni indikis la kunlaborantojn por katedro de gramatiko en Atienza.
En la 17-a jarcento jam ekzistis en la vilaĝo hospitalo kreita iam antaŭe fare de hidalgo bonfara kiu annkaŭ konstruigis kapelon ĉe la preĝejo por esti entombigita en ĝi. La vilaĝo aperis informo en 1753 ene de la katastro de Ensenada kie oni registris ke estis 66 domoj, dediĉitaj ĉefe al la agrikulturo kaj brutobredado; 2 pastroj; trinkejo kaj la citita hospitalo.​​
Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo ĝi estis pormomente punkto de milita grupigejo de la hispanoj kaj eĉ estis hejmo de 200 soldatoj. Administracie, la vilaĝo situiĝis ene de la teritorio intendencia de Sorio ĝis la reformo administracia de Javier de Burgos enkadrigis en 1833 ene de la provinco Gvadalaĥaro.
En la komenco de la Unua Karlisma Milito okazis luktoj en la municipa teritorio pere de kiuj la trupoj izabelaj (de la reĝino) sukcesis neŭtraligi partion estrita de Juan Manuel Balmaseda, unu el ĉefaj karlismaj estroj de Kastilio la Malnova. ​ Post la malsukceso de la Reĝa Ekspedicio en 1837, la ribeluloj setlis en la vilaĝo dum sia fuĝo kaj tuj poste, la generalo Baldomero Espartero establis tie sian stabanaron post bataleto de sia ariergardo en najbara Somolinos. En 1839, la vilaĝo kaj aliaj najbaraj estis atakitaj de Balmaseda estre de roto de 100 karlistoj. Post la milito, la nombro de loĝantoj kreskiĝis ĝis ĉirkaŭ 457 kaj poste, ĝis maksimumo de 640 en 1877.
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam super la 600 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 494 loĝantoj en 1950 al 68, tio estis oni perdis pli ol 400 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Campisábalos, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Campisábalos kie oni falis al la nunaj 68.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Laŭ la rura censo de 2009, en la municipo ekzistis 13 ruraj ekspluatejoj kiuj korespondis al 11 posedantoj aŭ respondeculoj.​ El uso agrícola es minoritario. A él se dedicaban 290 ha que suponían el 6 % de la superficie total de las explotaciones y que se usaban para el cultivo de herbáceos.​ La cabaña ganadera se componía de 1352 cabezas (289 de bovino y 1063 de ovino) y tenía a su disposición 2496 ha de pastos. Dentro del sector secundario solo existe una pequeña empresa con un trabajador. En el sector terciario, por su parte, hay otras dos que emplean a cuatro personas.
En januaro 2017 estis 9 personoj en la Sociala Sekureco: 6 kiel aŭtonomoj kaj 3 en la Ĝenerala Reĝimo. Nur unu persono estis registrita kiel senlaborulo en Campisábalos.
Turismo
Menciindas la preĝejo de Sankta Bartolomeo de stilo romanika rura kies elementoj plej antikvaj datas de la 12-a jarcento. Ĝi estis deklarita Havaĵo de Kultura Intereso en 1965 kaj ĝia vizito formas parton de du turismaj itineroj: la «vojo de la rura romaniko en Gvadalaĥaro» kaj la «vojo de la Montaro».
Krome granda parto de ĝia teritorio formas parton de natura loko protektita klasigita kiel «Zono de Speciala Konservado». El la ĉirkaŭaĵoj elstaras la arbaro de fagoj de la Tejera Negra situa je 20 km de distanco (en rekta linio) de la urba kerno. La urbodomo informas en sia retejo pri totalo de ok vojoj de loka kamparmarŝado kun diversaj longoj.
34225 Fridberg
34225 Fridberg estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
4692 SIMBAD
4692 SIMBAD estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell ĉirkaŭ 19 km sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la datumbazo SIMBAD (Sistemo de Identigo, Mezuro kaj Bibliografio de Astronomiaj Datumoj) tenita de la Centre de Données astronomiques de Strasbourg.
Oni ne konfuzu kun 41488 Sinbado.
Aleksandr Maslakov
Aleksandr Maslakov laboras en televido ekde 1964.
NGC 3023-2
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Metilsalikilamido
n-Metilsalikilamido aŭ n-metila 2-hidrokso-benzamido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la amidoj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj metila klorido. Metilsalikilamido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metilsalikilamido prezentas metilan grupon kaj salikiloilan grupon ligitajn al nitrogenatomo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Fizika misuzo
Fizika misuzo estas ajna intenca ago kaŭzanta vundon aŭ traŭmaton al alia persono aŭ besto per korpa kontakto. Plejofte, infanoj estas viktimoj de fizika misuzo, sed plenkreskuloj ankaŭ povas esti viktimoj, kiel en kazoj de hejma perforto aŭ laboreja agreso. Alternativaj terminoj foje uzataj inkluzivas fizikan atakon aŭ fizikan perforton, kaj ankaŭ povas inkluzivi seksan misuzon. Fizika misuzo povas impliki pli ol unu misuzanton, kaj pli ol unu viktimon.
Fizika misuzo signifas ĉiun nekutiman agon aŭ konduton kiu kaŭzas vundon, traŭmaton aŭ alian fizikan suferon aŭ korpan damaĝon. Misuzaj agoj rilate infanojn ofte povas rezulti el la provoj de gepatroj pri infana disciplino per troa korpa puno.
Károly Bakonyi (vitisto)
Károly Bakonyi [kAroj bakonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bakonyi Károly estis hungara altlerneja instruisto, plibonigisto pri vitoj.
Károly Bakonyi naskiĝis la en Csopak, li mortis la  en Keszthely.
Biografio
Károly Bakonyi finis vitistan faklernejon en Balatonarács en 1941, poste en simila lernejo en Budafok, fine li akiris agronomian diplomon en altlernejo en Budapeŝto en 1959. Inter 1949 kaj 1960 li laboris en agronomia instituto, inter 1960-1974 en Agronomia Universitato. En tiu periodo li esploris kaj instruis, ofte laboris en la universitata bieno en Cserszegtomaj. Li doktoriĝis en 1964 en la universitato, kie li kreis novajn vitospecojn. Inter ili la plej fama estas "cserszegi fűszeres" [ĉersegi fUsereŝ]. Jam kiel emerito li laboris plu inter 1982 kaj 2002. Li ricevis plurajn premiojn inter 1972-2009. Lia edzino naskis 2 gefilojn en 1953 kaj 1957.
József Kricsfalussy
József KRICSFALUSSY [kriĉfaluŝi] estas rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Carei la 25-an de novembro 1929.
Pax Ottomana
Ĝi estas preferita aparte de historiistoj kaj verkistoj kiuj tenas pozitivan vidon de otomana regado por substreki la pozitivan efikon de otomana regado sur la konkeritaj regionoj. Ili komparas ĝin favore kun malstabileco antaŭ la otomana konkero kaj kun la periodo post Unua Mondmilito, kiam nur Anatolio kaj Orienta Trakio restis sub turka regado.
La esprimo estas latinaĵo derivita de la pli ofta Pax Romana, "la romia Paco".
Brandenburg an der Havel
Laŭ la nombro da enloĝantoj ĝi estas la tria plej granda kaj laŭ la areo la plej granda eksterdistrikta urbo en la lando Brandenburgio. La loko havas pli ol miljaran historion. En dokumento el la jaro 1170 Brandenburgo estas menciita kiel (germanjura) urbo. Tiel ĝi estas rigardata kiel la plej aĝa urbo en la hodiaŭa lando Brandenburgio.
Dum la mezepoko la urbo apartenis al la komerca ligo Hanso.
Divina
Divina (hungare Nagydivény [nadjdivEnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Divina situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Žilina troviĝas je 6 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la kampoj de la vilaĝo en 1325 en formo "Divina". La hungara loknomo "Nagh Dywen" aperis en 1474, la latina "Diwina Maior" en 1598. En 1720 36 familioj pagis impostojn. En 1784 1326 vilaĝanoj (243 familioj) loĝis en 227 domoj, en 1828 1437 vilaĝanoj loĝis en 214 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagydivény 1714 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kysucké Nové Mesto, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Divina 2528 homoj, (2477 slovakoj).
La 24-an de julio 1837 falis proksime de la municipo meteorito. Ties partoj estas hodiaŭ metitaj en muzeo en Budapeŝto.
Mont-sur-Meurthe (stacidomo)
Mont-sur-Meurthe estas franca stacidomo sur linioj Mont-sur-Meurthe - kaj  -, situanta en  Mont-sur-Meurthe, apud Rehainviller, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Grand Est.
Karbonata acido
Karbonata acido aŭ karbonoksida acido estas malforta acido H2CO3, troviĝanta en la naturaj akvoj. Kelkaj fontoakvoj enhavas multajn karbonatajn acidojn, kiuj larĝigas la haŭtajn kapilarojn tiel helpante la sangocirkuladon kaj la koran laboron.
Ties saloj nomiĝas karbonatoj.
(16911) 1998 EL6
(16911) 1998 EL6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Orizânia
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Muriaé. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
István Horváth (karikaturisto)
Kariero
István Horváth pristudis arton en la Muzika kaj Arta Liceo Nagy István inter 1991-1995 de Miercurea Ciuc, poste li fariĝis kunlaboranto de gazetoj Tromf, Bűntény, Borúra Derű, Valóság, Új Magyar Szó, Erdélyi Riport, Kretén Magazin. Li estas liberprofesiulo.
Hajnana pavofazano
La Hajnana pavofazano (Polyplectron katsumatae) estas mezgranda membro de la fazanoj de la familio de Kokoformaj birdoj nome Fazanedoj. Ĝi estas endanĝerita birdo kiu estas endemia de la insulo de Hajnano, Ĉinio kaj loĝas nenie pli en la mondo. Ĝi estas ege rara.
Aspekto
Tiu birdo estis dumlonge konsiderata subspecio de la Griza pavofazano aŭ Polyplectron bicalcaratum, spite la fakton ke la du specioj apenaŭ havas eĉ surfacajn similaĵojn. La Hajnana pavofazano estas evidente pli malgranda, kaj havas mallongan kreston kaj kolumon (Johnsgard 1986). Beebe (1922) notis diversajn plumardiferencojn inter ambaŭ kaj konsideris ilin separata specio. Ĝi estas neklare kial la subspecia statuso de P. katsumatae restis dum tiom longe, kiam nenia pruvo ekzistis por validi la subspecian statuson. Ŝajne estis kazo de manko de publikita pruvo.
Taksonomio
Pro manko de detalaj taksonomiaj studoj, ĉu temas pri vera subspecio (Polyplectron bicalcaratum katsumatae) aŭ plena specio ankoraŭ restas neklara. Sciencistoj uzis molekulajn markilojn, inklude la kompletan genon mitokondrian citokromon b por revalidigi la taksonomion de la Hajnana pavofazano. La rezulto montris filogeografion monofiletikan kaj grandan genetikan distancon inter la Hajnana pavofazano kaj la Griza pavofazano. Sekvencaj diferencoj konfirmis la distingon en specia nivelo inter tiuj du pavofazanoj, kiuj oni supozas ke diverĝis antaŭ ĉirkaŭ 1.4±0.3 mj, kiam Hajnano separiĝis el la kontinenta Ĉinio. Ankaŭ BLI decidis agnoski la disigon de Polyplectron katsumatae el Polyplectron bicalcaratum.
Konservostatuso
Pro tre malgranda populacidenseco en tropikaj arbaroj kaj malpliiĝanta populacio, la specio iĝis draste endanĝerita kaj estu konsiderata kiel la plej rara specio en la ordo de Kokoformaj en Ĉinio. Necesas entrepreni konservadan agadon tujtuje por protekti tiun tiom endanĝerita insula endemio.
Pavel Ĉekov
Kadeto Pavel Andrejeviĉ ĈEKOV (Ĉeĥov) — cirile Павел Андреевич Чехов, en angla literumo Pavel Andreievich Chekov — estas rolo el la fikcia universo de la sciencfikciaj filmoj Star Trek. En la origina televida serio de la 1960-aj jaroj li estis navigisto de la stelŝipo Enterprise (NCC-1701 kaj NCC-1701-A), kvankam li aperas nur ekde la dua grupo de epizodoj. Lian rolon en la serio de la 1960-aj jaroj ludas la aktoro Walter Koenig. La vojon de la tiutempe nur 17-jara Pavel Ĉekov al konstanta membreco en la teamo de la stelŝipo priskribas la kineja filmo Star Trek de 2009, kie la rolon de la junulo transprenas la aktoro Anton Jelĉin.
En la unua kineja filmo pri la stelŝipo li estas levita ĝis la rango de leŭtenanto, kaj en la dua kineja filmo jam estas leŭtenanta komandanto en la funkcio de unua oficiro de la stelŝipo USS Reliant. Poste li reservas kiel navigisto kaj sekureca oficiro en la teamo de la stelŝipo Enterprise.
Ĉekov, kiel menciite, ekrane nur aperas en la dua grupo de epizodoj je la origina televida serio. Tamen probable li jam pli frue deĵoras en la stelŝipo, ĉar li bone konas detalojn de pli fruaj eventoj. Laŭ historio publikigata de Gene Roddenberry, la kreinto de la serio, lia rolo estis enkondukata por aldoni reprezentanton el orienta Eŭropo, konsiderante ke dum la 1960-aj jaroj Sovetunio estis gvida potenco pri kosma esplorado. Dum la tiam ankoraŭ ardanta Malvarma Milito ŝajnis aparte utopia ideo, ke en esplora veturilo de la fikcia stelŝiparo, komuna organizaĵo de la ne nur tut-tera, sed inter-planeda Unuiĝinta Federacio de Planedoj kunlaboru usonanoj kaj rusoj, azianoj, eŭopanoj, afrikanoj kaj homoj el aliaj partoj de la Tero kun pliaj aliplanedaj homsimilaj vivoformoj.
Ĉekov kaj en la originala anglalingva versio kaj en alilingvaj sinkronizoj (ekzemple la germanlingva) parolas kun forta rusa akĉento. Li ankaŭ prezentiĝas kiel rusa patrioto, kiu ofte atribuas konatajn aĵojn al rusiaj inventistoj, kaj asertas ke ekzemple la biblia paradizo kompreneble situas proksime de Moskvo.
Rafael Trujillo
Rafael Leónidas TRUJILLO MOLINA San Cristóbal (Dominga urbo), 24-a de oktobro 1891 - Santo Domingo, 30-a de majo 1961) estis militisto kaj politikisto de Respubliko Domingo. Formale li estis prezidento de la respubliko en la periodoj 1930-1938 kaj 1942-1952, sed praktike regis la landon inter 1930 kaj 1961, kun fakta diktatoreco, kvankam li konservis demokratan kaj konstitucian fasadon.
Dum la usona okupado de la Dominga Respubliko (1916-1924) Trujillo aliĝis al la Nacia Gvardio, kaj rapide supreniris en la hierarkio. Sub la regado de Horacio Vásquez li estis nomita Vickolonelo, Stabestro kaj Vickomandanto de la Nacia Polico. En 1930 li organizis puĉon kontraŭ Vásquez kaj sin proklamis nova prezidento. Post la detruo, fare de la ciklono San Zenón en 1930, de la malnova dominga ĉefurbo, Santo Domingo, Trujillo ordonis ĝian rekonstruadon, kaj ĝin rebaptis kiel "Ciudad Trujillo", Truĥiljurbo, (post lia morto, la urbo rericevis sian malnovan nomon). Lia diktatoreco sin karakterizis pro la malaperigoj kaj la murdoj. En la lastaj momentoj li havis 60 procentojn de la nacia buĝeto sub la kontrolo de sia familia. Li ĝuis la apogon de Usono en la komenco pro sia forta kontraŭkomunismo, sed en la lastaj tempoj lia politiko iom pli ĝenis la registaron de Usono.
Lia politiko
Trujillo entreprenis politikon de investado en publikaj konstruaĵoj, kaj favoris la eksterlandan investadon, kio donis al li la apogon de la nacia burĝaro.
Li apogis simbole la aliancanojn dum la Dua Mondmilito, kio donis al li apogon fare de la usona registaro. Tio malgraŭ lia konservativa sinteno, proksima al tiu de la hispana generalo Francisco Franco, kun kiu li kundividis la titolon 'generalisimo'.
Paradokse, Trujillo favoris enmigradon de persekutitaj rifuĝintoj el Eŭropo, inter kiuj judoj dum la 30-aj jaroj, kaj poste de hispanaj respublikanoj post la fino de la Hispana Enlanda Milito. La ĉefa kialo estis la strebo blankigi la loĝantaron de la lando kaj malpliigi la procentaĵojn de mestiza popolaro.
En 1937 li sendis armeon al la landlimo kun Haitio, kaj masakris pli ol 15 000 haitianojn, pro la timo ricevi tro multajn enmigrantojn kaj kiel reprezalio kontraŭ la registaro de la alia parto de la insulo Hispaniolo kiu apogis aŭ ne kontraŭis la agadon de oponantoj al lia reĝimo.
Trujillo klopodis interveni en aferoj de aliaj latinamerikaj landoj, kune kun siaj kolegoj la diktatoroj Anastasio Somoza García, de Nikaragvo, kaj Marcos Pérez Jiménez, de Venezuelo. Li apogis la invadon de Rafael Ángel Calderón Guardia en Kostarikon en 1955. Post la forigo de lia aliancano Pérez Jiménez, li klopodis anstataŭigi la novan venezuelan registaron de Rómulo Betancourt, sed la usona registaro blokis la reĝimon kaj la Organizaĵo de Amerikaj Ŝtatoj kondamnis ĝian politikon.
Lia morto
Trujillo mortis sekve de atenco la 30-an de majo de 1961. Grupo de komplotantoj pafadis kontraŭ lia veturilo, kiu ricevis pli ol 60 kuglopafoj, el kiuj 7 penetris en la diktatoron. Ekzistas diversaj teorioj pri la organizado kaj intenco de la komplotantoj. La plejmulto estis mortigitaj en la sekvaj monatoj, fare de la nova gvidanto, la filo Ramfis Trujillo. La subpremado okazigis fortajn protestojn kaj la kontraŭstaro de Usono, kaj la familio Trujillo devis forlasi la povon kaj la landon en novembro de la sama jaro. Tiamaniere finiĝis epoko de la respubliko. En la sekvaj semajnoj perdis sian nomon ĉiuj urbopartoj kaj geografiaĵoj kiujn oni antaŭe nomis honore al Trujillo.
Libroj
Pri li aŭ lia figuro baziĝas jenaj libroj:
Lea (Biblio)
Laŭ la Biblio, Lea aŭ Lia estas filino de Labano kaj la unua edzino de Jakobo. Ŝi estas, krome, fratino de Raĥel, dua edzino de Jakobo.
Biblia rakonto
En la libro Genezo (29,1-30) estas rakontate ke Jakobo iris ĉe la onklon Labanon, kiu estis frato de la edzino de Isaak lia patro, por serĉi edzinon. Labano havas du filinojn: Lea kaj Raĥel: “16 Sed Laban havis du filinojn; la nomo de la pli maljuna estis Lea, kaj la nomo de la pli juna estis Raĥel. 17 La okuloj de Lea estis malsanaj, sed Raĥel estis belforma kaj belvizaĝa.Gn|29,16-17”. Jakobo enamiĝas al Raĥel kaj serviste deĵoras ĉe la parenco laŭlonge de sep jaroj por ŝin obteni. Sed en la nokto de la geedziĝo la onklo profitas de la mallumo por anstataŭi Raĥel kun unuenaskitina Lea. Fine Jakobo sukcesos edzinigi al si ankaŭ Raĥel.
Natria ora tiosulfato
Natria oro-tiosulfato , oro-tiosulfato de natrio aŭ Na3Au(S2O3)2 estas neorganika kombinaĵo de natrio, oro kaj tiosulfata acido, senkoloraj aŭ blankaj brilaj kristaloj, solveblaj en akvo, kiu rapide malheliĝas kiam ekspoziciita al lumo; akvaj solvaĵoj malkomponiĝas dum ekspozicio kaj fariĝas flavaj. Samkiel aliaj substancoj enhavantaj oron, ĝi uzatas en medicino pro ĝiaj anti-reŭmataj kaj anti-artritaj proprecoj. Ĝi same uzatas kontraŭ parazitaj malsanoj, HIV kaj astmo kaj posedas kuracigajn efektojn sur tuberkulozaj malsanoj en bestoj kaj homoj.
Historio
La uzo de oro por medicinaj celoj venas ekde la antikveco fare de arabaj, hindiaj kaj ĉinaj kuracistoj kiuj preskribadis oron en preparaĵoj por variado da malordoj. Iu historia perspektivo pri la uzo de oro kaj oraj komponaĵoj en medicino estas konata samkiel pli ĵusaj esploroj pri la unuaj uzoj de oro fare de la ĉinoj. Pli nuntempaj eksperimentoj faratas pri la potenca uzo de oro pri kancertraktado, anti-malariaj agentoj kaj por la traktado de bronkita astmo.
Lea (Biblio)
Biblia rakonto
Ĉe ŝia morto, Jakobo ŝin entombigis en Hebron en la Groto de la Patriarkoj. |Gn 49, 31).
Verdalgoj
La verdalgoj estas grupo de fotosinteze aktivaj algoj, kiuj en pli frua sistematiko aperis kiel memstara taksono. La verdalgoj estas fakte parafiletika grupo, kiu do ne entenas ĉiujn posteulojn. Tiel oni ne aldonas la landajn plantojn al la grupo, kvankam ili evoluis el tiuj. Oni nomas verda algo ĉiun reprezentanton de Chloroplastida, kiu ne estas surtera planto.
Lea (Biblio)
Biblia rakonto
La biblia Lea estas sonĝata de la trairanta poeto en la Dia Komedio, kanto 27 Purgatorio (94-114)
Pando
Pando estas nomo de mamuloj:
Verdalgoj
Karakteroj
La kloroplastoj havas klorofilon a kaj b same amelokorpetojn. Nur en la kloroplastoj de la verdaj algoj kaj en la antocerofitoj - apartenantaj al embriofitoj – troviĝas pirenoidoj, specifaj areoj en la plastidoj kun denas rezervaĵoj de rubiskoj, sed ne en la ceteraj embriofitoj. Ene de la unuopaj taksonoj de la verdalgoj ekzistas diversaj organizaj formoj, de la unuĉeluloj kaj ĉelkolonioj ĝis la multĉelaj taloj.
Pando
Krome temas pri unu el la naŭ departementoj de Bolivio.
Pando aperas en formo de Panda kiel:
Verdalgoj
Karakteroj
La multobliĝo okazas per divido, vegeta kresko, diversaj formoj de seksa generado.
Sistematiko
Hodiaŭ, la reprezentantoj de la verdalgoj estas ordigitaj al grupo de la verdaj plantoj, kiuj entenas krom la verdalgoj ankuax la grundajn plantojn. Plimulto de la verdalgoj estas ordigita al veraj verdalgoj, la alia parto kun la ornamalgoj kaj la ĥaraloj (Characeae, Charales) formas kun la grundaj plantoj la ĥarofitoj (Charophyta).
Faringalo
Faringalo (aŭ faringa konsonanto aŭ pleonasme faringala konsonanto) estas speco de konsonanto artikulaciata per la radiko de la lango kontraŭ la faringo.
Transskribado
Faringalaj konsonantoj identigitaj en la Internacia Fonetika Alfabeto (IFA) estas:
Okazado
Faringaloj estas konataj precipe de du mondaj areoj: en Norda-Afriko/Mezoriento (en la Ŝemida, Berbera, Kuŝida, Adiga kaj Naĥo-dagestana familioj) kaj en Brita Kolumbio (en la Vakaŝaj kaj Saliŝa familioj). Ankaŭ estas disaj raportoj pri faringaloj aliloke, kiel en la Nilo-Sahara tama lingvo kaj en la nena (neneca) en Siberio. En la finna, iu malforta faringala frikativo estas la realigo de /h/ apud la vokalo /a/, sed ĉar ĝi estas nur alofono, oni ĝin transskribas kiel /h/. Laŭ la laringala teorio, la Pra-Hindo-Eŭropa lingvo eble ankaŭ enhavis faringalajn konsonantojn.
Notu ke raportitaj faringaloj ofte montriĝas esti epiglotaloj. Tiaj estis la kazoj de la Dahala kaj la norda Haida, ekzemple, kaj probable ĝi veras ankaŭ por multaj, se ne la plejmulto, el la aliaj. Tio eble estas rezulto de tio ke nur antaŭnelonge oni agnoskis ke 'epiglotalo' estas distinga loko de artikulacio, anstataŭ variaĵo de 'faringalo'. La sola lingvo pri kiu oni scias, ke ĝi havas kontrastajn faringalojn kaj epiglotalojn estas la Agula, Lezgia lingvo de Dagestano.
Bazelat
Bazelat estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 285 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Bazelat etendiĝas sur 13,43 km², kaj havis 285 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 21 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Bazelat situas je alteco de 400 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Bazelat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
SL Benfica
Sport Lisboa e Benfica - mallonge SL Benfica aŭ SLB - estas sporta klubo el la portugalia ĉefurbo Lisbono, konata precipe pro sia profesia vira teamo de futbalo, kiu komence de la 1960-aj jaroj kun la fama futbalisto Eusébio da Silva Ferreira dufoje gajnis al eŭropan pokalon de landaj ĉampionoj de futbalo - la Ligo de Ĉampionoj de UEFA. Ankoraŭ nun la teamo krom tiuj de la kluboj FC Porto kaj Sporting Clube de Portugal, la lasta same el Lisbono, estas inter la elitaj futbalaj teamoj de la lando.
Bazelat
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Maurice Vaury, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Bazelat apartenas al la kantono de La Souterraine, kies ĉefurbo estas La Souterraine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
SL Benfica
Ĝis la 1980-aj jaroj la teamo kvin pliajn fojojn atingis la finalojn de la eŭropa pokalo de landaj ĉampionoj de futbalo kaj unufoje la finalon de la UEFA-pokalo - sed en tiuj ses fojoj rezultiĝis nur la dua pozicio.
La en 1904 fondita klubo interalie ankaŭ havas branĉojn pri korbpilko, rulsketa hokeo, biciklado, flugpilko kaj manpilko; iuj el tiuj teamoj same estas inter la elito de Portugalio en sia sporta branĉo. La klubaj koloroj estas ruĝo kaj blanko. Laŭ la stato de 2009 la klubo havis proksimume 20 000 membrojn - laŭ la membronombro la klubo tial estas la tutmonde plej granda sporta klubo.
Sukcesoj
La vira profesia teamo de la klubo en 1961 kaj 1962 gajnis la konkurson Ligo de Ĉampionoj de UEFA, kaj kvin pliajn fojojn, en 1963, 1965, 1968 kaj 1990, atingis la duan pozicion. 32 fojojn la teamo venkis la nacian ĉampionadon, 27 fojojn la nacian pokalon kaj 4 fojojn la portugalan super-pokalon.
Punkomuto
Punkomuto konsistas je malpliigo de verdikto, ĉefe pri enprizonado. Malkiel forpardono, komuto ne nuligas la kulpokonvinkon kaj estas ofte subkondiĉa. Indulgo estas simila termino, kiu signifas malpliigon de krimopuno sen forgeso de la krimo mem.
Utopia Planitia
Utopia Planitia estas ebenaĵo sur norda parto de planedo Marso. La rokoza Utopia Planitia situas inter 47,97° norda latitudo kaj 225,74° okcidenta longitudo. Ĝi estas la surgrundiĝa loko de la Usona planeda sondilo Viking 2 (1976) kaj la Ĉina veturilo Zhurong (parto de misio Tianwen-1, 2021).
Ĝia surfaco similas al la ebenaĵo Chryse Planitia, la surgrundiĝejo de la sondilo Viking 1. La du lokoj kemie preskaŭ samas, kio estas klarigebla plej verŝajne al la oftaj kaj grandegaj sabloŝtormoj.
Sur la Utopia Planitia troveblas reto de malprofundaj kavaĵoj, kiujn formas verŝajne la fendiĝo de la ĉiamfrosta grundo. Oni povis vidi sur fotoj de surgrundiĝa sondilo de Viking 2 blankajn prunsimilaĵojn dum 100 tagoj, dum du marsaj vintroj. La prujno precipitiĝas, kiam karbona dioksido kaj akvovaporo de Marsa atmosfero kondensiĝas sur la atmosferaj pulveroj kaj defalas. La karbona dioksido vaporiĝas pro Suna varmo, kaj postrestas la akvoglacio.
Gilley (stacidomo)
Gilley estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Besançon-Viotte - Le Locle-Col-des-Roches (872000).
6801 Střekov
6801 Střekov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Kastelo Střekov (ĉeĥe Hrad Střekov), apud la urbo Ústí nad Labem. Střekov estas ankaŭ la nomo de kvartalo de Ústí nad Labem, kie naskiĝis la malkovrinto.
Malchow (Meklenburgo)
Malchow estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rehainviller
Rehainviller estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Preĝejo apostolo Bartolomeo (Bakonybánk)
Historio
Laŭ la supozoj la gotika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento. En 1739 ĝi bruldetruiĝis, post jardeko ĝi rekonstruiĝis kaj pligrandiĝis. Nur la absido restis gotika. La turo estis alkonstruita ĉirkaŭ 1900. En 1994 plena renovigo okazis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo iomete en pli alta loko. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turopinto estas piramida. La enirejo funkcias nekutime en flanko de la turo. La navo finiĝas en oklatera absido kun pilieroj. La absido estas iomete pli mallarĝa kaj pli malalta, ol la navo. Sakristio aliĝas al la absido. Interne la mebloj estis faritaj en la 20-a jarcento, sed la orgeno estas malfrubaroka.
Kermeso okazas en la 24-an de aŭgusto.
Pont-du-Navoy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la komunumaro Champagnole Porte du Haut-Jura, en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Champagnole.
La teritorio havas komunan limon kun.
Pont-du-Navoy
Ĝi estas turisma vilaĝo ĉe la rivero Ain.
Demografio
fonto = INSEE
NGC 3024
NGC 3024 (aliaj indikoj — UGC 5275, MCG 2-25-46, ZWG 63.84, IRAS09477+1259, PGC 28324) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Spock
Spock aŭ Mr. Spock (familinomo ne prononceblas) estas eble la plej konata karaktero en la scienc-fikcia serio Star Trek, ludata de la aktoro Leonard Nimoy.
En epizodo Journey to Babel, patrino de Spock rivelas, ke li (kaj Sarek, lia patro) havas vulkanan familinomon. Kvankam ŝi diras, ke plejparto de homoj ne povas prononci ĝin. Ŝi agnoskas, ke ŝi mem povis diri ĝin nur "en povra maniero kaj post multa praktiko".
Dum la fruaj 2370-oj, Spock provas kaŭzi pacon inter la du popoloj sur la romulanaj hejmplanedoj Romulo kaj Remo. Estas nekonate, ĉu li ankoraŭ vivas aŭ ne.
Membrey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Paul Stefan
Paul Stefan (* 25-an de novembro 1879 en Brünn, Aŭstrio-Hungario; † 12-an de novembro 1943 en Novjorko; fakte Paul Stefan Grünfeld, en 1906 nomoŝanĝo en Paul Stefan Gruenfeld) estis aŭstra muzihistoriisto, -verkisto kaj -kritikisto.
Vivo
Paul Stefan naskiĝis kiel filo de Abraham (Arnold) kaj Anna, nask. Haas, en la tiama kronlando Moravio de la danuba monarkio kaj transloĝiĝis kun sia familio en 1898 al Vieno. Li studis ĉe Universitato de Vieno filozofion, jurosciencojn, arthistorion kaj muzikon kaj doktoriĝis filologe en 1904. Private li studis muzikon ĉe Arnold Schönberg kaj Hermann Graedener. Ekde 1904 ĝis 1910 Stefan laboris kiel seretario de la Centra Ligo de la Industriistoj de Aŭstrio. Dum la unua mondmilito li servis komence kiel oficiro en kavaleritaĉmento kaj estis poste transsendita al la militarkivo.
Paul Stefan estis unu el la plej rimarkindaj modernaj muzikverkistoj kaj -kritikistoj siatempaj. Ekde 1921 li verkis por la muzikrevuo Musikblätter des Anbruch kaj ekde 1922 estis kiel posteulo de Paul Amadeus Pisk ĝis la ĉesado de ĉi tiu revuo en 1937 ties ĉefredaktisto. Krom tio li estis multajn jarojn muzikkritikisto por la vienaj gazetoj Die Stunde kaj Die Bühne samkiel por aliaj eŭropaj kaj usonaj gazetoj, i.a. por la Neue Zürcher Zeitung kaj Musical America. Je tio li estis „fakte nek laŭdanto nek mallaŭdanto; sed lia verdikto, de preskaŭ franca delikateco kaj lucideco, estis certa. Al liaj eseoj, indikoj kaj notoj pri koncertoj multaj nefakuloj dankas nur la scion, kio do estas muziko.“
En 1922 li apartenis krom Rudolf Réti, Egon Wellesz kaj aliaj al la fondintoj de la Internacia Societo por Nova Muziko kaj tenis dum la sekva tempo plurajn jarojn la postenon de la vicprezidanto de la aŭstra sekcio. Krome li aktivis kiel docento ĉe la Viena Reinhardt-Seminario.
Post la anekso de Aŭstrio al la Germana Regno en 1938 li devis fuĝi kiel judo kaj pro sia kontraŭnaziismaj artikoloj. Li iris komence por duona jaro en Svision al Winterthur kaj vivis poste ĝis la okupado de Francio far Germanio en 1940 en Parizo, kie li ĉefe laboris por la radio. La venonta stacio de lia fuĝo estis Lisbono, kie Stefan komisiite far la registaro verkis libron pri la portugala muziko kaj tradukis kelkajn siajn verkojn en la portugalan.
En aprilo 1941 li alvenis en Usonon, kie li plue sukcese aktivis kiel muzipublikigisto kaj preleganto.
Ĉe la funebrosolenaĵo okazigata por Stefan la 11-an de marto 1944 paroladis Paul Nettl, Erika Wagner kaj Hugo Jacobi, Rudolf Kolisch, Lona Friedman kaj Fritz Jahoda prizorgis la muzikan kadrigon.
Paul Stefan estis gedziĝinta ekde 1940 kun aldistino Jella Braun-Fernwald.
Verkoj
Nachdruck der 4. Auflage 1912: Piper, München 1981, ISBN 3-492-02721-0. Neuauflage: Ullstein, Wien 1947. Antonin Dvořák. Übersetzung der Neufassung durch Paul Stefan ins Englische von Y. W. Vance. Greystone Press, New York 1941. Nachdruck: Da Capo Press, Plenum Publishing Corp., New York 1971. Leoš Janáček. S. 143–150 Arnold Schönberg. S. 267–277.
''Verdi. The man in his letters''. Edited and selected by Franz Werfel and Paul Stefan. Translated by Edward Downes. L. B. Fischer, New York 1942.
69406 Martz-Kohl
69406 Martz-Kohl estas tre malgranda, treege hela duopa asteroido de la Hungaria familio (interna asteroida zono) malkovrita la 30-an de septembro 1995 de la usona astronomo Carl W. Hergenrother elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 3:4 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la fondintoj kaj volontuloj de la Observatorio Martz-Kohl en Frewsburg (Nov-Jorkio), kies misio estas informi, eduki kaj inspiri la ĝeneralan publikon kaj subteni la astronomian edukon. En 1958 Marshal Martz propramane konstruis unu el plej grandaj amatoran teleskopon kaj kupolon, pli malfrue pligrandigita per donaco far'de Ron Kohl de lia teleskopo kaj kupolo.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de Brian D. Warner per observo de  elde la Observatorio Palmer Divide, anoncita en januaro 2014.
Tiu satelito havas diametron de 0.59 ± 0.06 km; ĝia orbita granda duonakso estas 5.3 km kaj ĝia orbita periodo 0,6713 ± 0,0008 tagoj (16,11 ± 0,02 horoj). La rotacia periodo de tiu satelito estas ankoraŭ nekonata.
Noth
Noth estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 459 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Noth situas je alteco de 453 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Noth apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Rara specio
Rara specio estas grupo de organismoj kiuj estas tre nekomunaj aŭ malabundaj. Tiu nomigo povus esti aplikata ĉu al planta aŭ animala taksonoj, kaj povas distingiĝi el terminoj "endanĝerita" aŭ "minacata specio" sed estas tute diferenca el "formortinta".
Noth
Historio
La mistera "besto de Noth" buĉis plurajn animalojn fine de la jaro 1982.
Rara specio
Markigo kiel rara specio povas esti farata de oficiala instanco kia nacia registaro, ŝtato aŭ provinco. Tamen la termino estas uzata pli komune sen aludo al specifaj kriterioj. La IUCN kutime ne faras tiajn markigojn sed ili povas uzi la terminon en ties sciencaj pridiskutoj.
Noth
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Dissoubray, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Baziliko Stefano la 1-a (Székesfehérvár)
Baziliko-katedralo Stefano la 1-a (Hungario) estas baroka Malgranda baziliko kaj katedralo en Hungario, en urbo Székesfehérvár, kiu troviĝas en la urbocentro.
Belval (Ardennes)
Belval - prononco laŭ sistemo IFA [], la signifo kompreneble estas "bela val'" - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Baziliko Stefano la 1-a (Székesfehérvár)
Historio
En la kripto estas entombigita ekzemple Miklós Bertalan Milassin kaj Jusztin Nándor Takács.
La plej grava kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto (tago de Stefano la 1-a (Hungario)).
José Lins de Albuquerque
José LINS de ALBUQUERQUE, senatano dum la Kvina Respubliko, naskiĝis en la 6-a de aŭgusto 1920 en Crateús, Cearao, Brazilo. Li estis inĝeniero, profesoro kaj politikisto, grava aktivulo de Esperanto-movado en Cearao ekde 1949. En tiu jaro alvenis al Fortaleza kaj fervore zorgis pri la fondado de Esperanto-klubo, kiu funkciis ĉe la strato General Sampaio, 1.227.
Li estis, inter alia, Profesoro de analitika geometrio kaj matematiko en Universidade Federal do Ceará, inĝeniero de elektra kompanio de Belo Horizonte, direktoro de Departemento pri Municipoj de Cearao, Sekretario de Cearao pri vojoj, konstruaĵoj kaj energio, Sekretario pri planado, ktp. Ano de Brazila Senato de 1979 ĝis 1987.
Verkoj:
Panna Adorjáni
Panna ADORJÁNI [adorjAni] rumania hungara verkistino naskita en Kluĵo la -an de 1990.
Kariero
Panna Adorjáni diplomitiĝis en 2012 en la fako pri teatroscienco de UBB de Kluĵo. Nuntempe ŝi majsteriĝas en la Universitato Károlyi Gáspár de Budapeŝto.
Luterana preĝejo (Pesterzsébet)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Pesterzsébet.
Luxiol
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Je la lokano Christian Dornier mortigis 14 homojn kaj vundis 8 per dutuba kartoĉa fusilo. Oni diagnozis lin poste kiel sĥizofreniulo.
Luterana preĝejo (Pesterzsébet)
Historio
La preĝejo konstruiĝis dum unu jaro en 1926, nur la sonorilo ekfunkciis en la sekva jaro. Orgeno alvenis en 1934. En la 1960-aj jaroj oni ŝanĝis la meblojn kaj la altaron al pli modernaj. La lasta renovigo okazis en 1996.