cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muzeo Kastelo Kochberg (Großkochberg)
Historio
Apartenas al la kastela ensemblo ankaŭ eta Amatora teatrejo (Liebhabertheater), kie okazas ankoraŭ nun enscenejigoj. Ĝi estis starigita en 1796-99 laŭ mendo de Gottlob Karl Wilhelm Friedrich von Stein, filo de Charlotte von Stein (intima amikino de Goethe). Detalo speciala tie estas la marmorumitaj vandtapiŝoj, kiujn oni uzis kaj por la scenejo kaj por la spektantarejo. Sur la spuroj de Goethe oni povas paŝi disde Kochberg Vajmaron sur la Goeto-migradopado.
La pejzaĝparko kun naĝlageto, rojujoj kaj florĝardeno aranĝitis dum la 1-a triono de la 19-a jarcento. Post profundaj restaŭradlaboroj la kastelo remalfermitis en 1975. El la posedaĵoj de Kastelo Kochberg en Distrikto Saalfeld-Rudolstadt estiĝis la ĉasa Kastelo Hirschhügel.
Kolektoj
Goethe-memorigloko ekzistis jam je la fino de la 19-a jarcento. Ĝi nove aranĝitis kaj estis plietendita. En salonoj kie abundas mebloj kaj artaĵoj poseditaj de Charlotte von Stein oni memorigas nenombreblajn vizitojn de la poeto inter 1775 kaj 1788 faritajn ĉe lia amikino kaj konfidenculino.
Pri la historio de la kastelo kaj de la bienaro informas ekspozicio en du salonoj de la teretaĝo.
Hovnatanjan
Ili loĝis en pluraj lokoj: Naĥiĉevano, Erevano, Tbiliso, Eĉmiadzin, Sankt-Peterburgo kaj Irano. Plej multaj el iliaj verkoj estas dediĉitaj al kristanismo kiel aliaj verkoj de sia epoko.
La familia nomo devenas de Hovnatan, la armena ekvivalento de Jonatano.
Heredaĵo
Kratero sur la planedo Merkuro nomiĝas laŭ Hakob Hovnatanian.
11-a de septembro
La 11-a de septembro estas la 254-a tago de la jaro (la 255-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 111 tagoj restas.
Je la 11-a de septembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 11-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Tago de Hangul
Laŭ la Kroniko de reĝo Seĵeong, Seĵeong proklamis la eldonon de la nova alfabeto en la 9-a monato laŭ la luna kalendaro en 1446. En 1926 la Akademio de Hangul festis la 480-an datrevenon de la proklamaĵo en la lasta tago de tiu monato. (Tiu dato estas la 4-a de novembro laŭ la Gregoria kalendaro). Tio estis la unua okazo de oficiala festado de la Tago de Hangul.
Ĝis la jaro 1991 la Tago de Hangul estis oficiala feritago en Sud-Koreio, sed dungantoj premis la registaron, ke estu malpli da feritagoj dum la jaro. Tial koreoj plu festas la tagon oficiale, sed nur kiel honortagon, kaj ne plu ferias dum ĝi.
Vidu ankaŭ
(germana) Lingvomuzeo pri la korea lingvo
Internacia Tago de la Gepatra lingvo
Rancagua (Ĉilio)
Rancagua [rankagua] estas urbego, universitata urbo kaj diocezo en meza Ĉilio. Ĝi estas parto de la samnoma urbaro, krome provinca ĉefurbo. Ĝia antaŭnomo estis ’’’Santa Cruz de Triana’’’.
Geografio
Rancagua situas ĉe antaŭmontoj de Andoj laŭ rivero. San Bernardo (Ĉilio) troviĝas 63, ’’’Santiago de Ĉilio’’’ 80, Viña del Mar kaj Valparaiso po 147, Koncepciono 362, Temuco 534, Puerto Montt 835, Antofagasta (urbo) 1170, Punta Arenas 2111 km.
Historio
Rancagua estis fondita en 1743 fare de hispanoj, sed pli frue vivis jam triboj en tiu loko, eĉ dum Inkaa Imperio. En 1814 tie okazis signifa batalo inter respublikaj ĉiliaj trupoj kaj hispanoj, kie la hispanoj venkis. En 2010 sismo okazis.
Ekonomio
En ĉirkaŭaĵo de Rancagua oni okupiĝas ĉefe pri vitoj, krome pri grenoj, fruktoj kaj legomoj. Menciindas brdado de bovoj. En la urbego mem oni okupiĝas pri prilaborado de nutraĵoj, turismoj kaj komercadoj.
Trafiko
Rancagua estas atingebla per la Tut-Amerika Ŝoseo kaj per fervojo. La urbego havas flughavenon. En Rancagua aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Rancagua situas en mediteranea klimato, tamen kun longa seka sezono. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C, tio kulminas en januaro kaj februaro kun 30 °C. Ĝenerale ne okazas frostoj. Jare pluvas iomete pli, ol 500 mm. En decembro kaj januaro neniam pluvas, sed en junio kaj julio pluvas pli olla pluvo pli, ol 100 mm.
1572 Posnania
1572 Posnania estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la polaj astronomoj Jerzy Dobrzycki kaj Andrzej Kwiek.
Nomo
Ĝia nomo referas al la pola urbo Poznań, elde kiu ĝi estis malkovrita.
Jenő Sándor
SÁNDOR Jenő (ŝa:ndor) hungara komponisto naskita en Székelykeresztúr la 30-an de junio 1891 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de decembro 1978.
Biografio
Jenő Sándor la mezlernejon finis en Nagyenyed. Li establis lernantorkestron 15 jaraĝe. En Kolozsvár li finis juron en 1913. Li translokiĝis Budapeŝton en novembro de 1918. Liaj anuaj kantoj naskiĝis en la komenco de la 20-aj jaroj, la kanto Halványsárga rózsát bokrétába szedtem havis landskalan sukceson. Kun teksto de Andor Szenes 1930 oni prezentis en la budapeŝta teatro Városi (hodiaŭ Erkel) Színház liajn du operetojn. Li komponis kantojn ankaŭ por la tekstoj de Dezső Keller. Ekde 1920 li violonludis, establis popolmuzikorkestrojn.
15282 Franzmarc
15282 Franzmarc estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita, laŭ sugesto de Freimut Börngen, en memoro de la germana pentristo Franz Marc (1880–1916), kiu kreis sian propran stilon, ĉefe kun prezentoj de bestoj. Li elpensis geometrian kaj ritme aranĝitan komponon de bildo. Li kunfondis la grupon "Der Blaue Reiter" en Munkeno en 1911.
Eartha Kitt
Eartha Mae KITT ( – ) estis usona aktorino, kantistino, kaj stelulino de kanta kabaredo. Ŝi famiĝis pro la 1953 anglalingva Kristnaska kanto Santa Baby, kaj la rolo de Katvirino ("Catwoman") en la 1968 televidserio Batman. Orson Welles deklaris ke ŝi estas la "plej ekscita virino en la mondo".
7809 Marcialangton
7809 Marcialangton estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Izotopoj de ksenono
Nature okazanta ksenono (Xe) konsistas el 9 izotopoj konsiderataj kiel stabilaj. Ksenono havas la duan plejgrandan kvanton de stabilaj izotopoj post stano kun 10 stabilaj izotopoj.
7809 Marcialangton
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marcia Langton, indiĝena virino Yiman, profesorino, Adjunkta Provostino, kaj Prezidentino de la Fondumo pri Indiĝenaj Aŭstraliaj Studoj ĉe la Universitato de Melburno. Ŝi gvidis klopodojn por enkorpigi la Aŭstraliajn Indiĝenajn astronomiajn perspektivojn en la Aŭstralian Nacian Kursaron.
Izotopoj de ksenono
La norma atompezo estas 131,293(6) u.
Estas konataj pli ol 40 radioaktivaj izotopoj.
129Xe estas produktata per beto-disfalo de 129I (duoniĝotempo 16 milionoj jaroj).
131mXe, 133Xe, 133mXe kaj 135Xe estas iuj el la fisiaj produktoj de 235U kaj 239Pu, kaj pro tio estas uzataj kiel montriloj de atomkernaj eksplodoj.
La artefarita izotopo 135Xe estas de konsiderebla signifeco en la operaciado de atomkernaj reaktoroj. 135Xe havas tre grandan krucan sekcion por varmecaj neŭtronoj 2,65×106 budoj, tiel ĝi agas kiel neŭtrona absorbanto aŭ atomkerna veneno kiu povas malebligi la ĉenan reakcion post iu periodo de operaciado, se ne estas ebleco aldoni sufiĉan kvanton de reakciokapablo. Ĉi tio estis esplorita en la plej fruaj atomkernaj reaktoroj konstruitaj per la Projekto Manhattan por produktado de plutonio.
Relative altaj kvantoj de radioaktivaj ksenonaj izotopoj estas ankaŭ eligataj de atomkernaj reaktoroj per liberigo de ĉi tiu fisia gaso de krakitaj brulaĵaj vergoj aŭ fisianta uranio en malvarmigan akvon. La kvantoj de ĉi tiuj izotopoj estas kutime malgrandaj kompare al nature okazantaj radioaktivaj noblaj gasoj kiel 222Rn.
Ĉar ksenono estas traceanto por du gepatraj izotopoj, rilatumoj de kvantoj de ksenonaj izotopoj en meteorŝtonoj povas esti uzata por studado de la formiĝo de la suna sistemo. La jodo-ksenona maniero de datigo donas la tempodaŭron inter la atomkernosintezo kaj la kondensado de la solida objekto dum formiĝo de la suna sistemo. Ksenonaj izotopoj estas ankaŭ povas esti uzataj por studado de surtera diferencialado. Aldona kvanto de 129Xe trovita en karbona dioksido en Nov-Meksiko estas kredita al esti de disfalo de gasoj de termantelo baldaŭ post formiĝo de Tero.
Duktileco
Materialoj kun tiu eco en la konstrufako estas gravaj, ĉar portantaro je tro grandaj tensioj bone videble "anoncas" sian fiaskon antaŭ ol ĝi frakasiĝas. Ankaŭ en la aŭtomobilindustrio duktilaj materialoj estas serĉataj, ĉar aŭto kaze de akcidento deformiĝu, sed ne disŝiriĝu. Antaŭe duktileco estis sinonimo por forĝebleco. Duktilaj materialoj estas bone formeblaj malvarme: ekzemple per tiro, kunpremo, flekso aŭ tordo.
NGC 2130
NGC 2130 (alia indiko — ESO 86-SC37) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Duobla urbo
Duoblaj urboj aŭ ĝemelaj urboj (kvankam la vorto "ĝemelaj urboj" ankaŭ ofte uziĝas por la koncepto de partneraj urboj, kiuj kutime sen geografia tujproksimeco mem elektis sian partneran rilaton) estas termino por du administre sendependaj urboj, kiuj situas rekte apud la alia kaj teorie konsidereblus unusola urbo, sed kiuj estas dividitaj per rivero aŭ per ŝtata aŭ alia administra limo. Duobla urbo povas kreiĝi pro politike kaŭzita divido: la probable plej konata historia ekzemplo estis la germana urbo Berlino, kiu dividiĝis dum majo 1945 kaj reunuiĝis nur dum oktobro 1999. Kiel konsekvenco de la Napoleonaj Militoj estiĝis en la jaroj 1803 respektive 1815 multnombraj duoblaj urboj kaj komunumoj laŭlonge de la aktuala svisa landlimo, ĉar en la akto de mediacio de 1803 kaj la Kontrakto de Vieno de 1815 arbitre la riveroj Rejno en nordo kaj Tresa en sudo estis fiksitaj kiel landlimo de Svislando. Aparta kuriozaĵo estas kvartalo Tägermoos de la germana urbo Konstanco, kiu oficiale apartenas al Konstanco sed troviĝas sub svisa jurisdikcio de la svisa Kantono Turgovio. Inverse kelkaj svisaj urboj kiel Diessenhofen posedas teritoriojn en Germanio.
Simile al Berlino, multaj pliaj urboj en Eŭropo post la Dua Mondmilito estis politike dividitaj kaj ekde tiam pluekzistas en la formo de du sendependaj urboj. La urboj Görlitz kaj Zgorzelec borde de la rivero Odro, ĉe la nuntempa limo inter Germanio kaj Pollando, kiel "Eŭropa urbo" provas rekunkreski kaj kandidatiĝis por la titolo "kultura ĉefurbo de Eŭropo 2010", kaj simile multaj aliaj dividitaj urboj penas pri rekunkresko, kun foje pli, foje malpli da sukceso.
Matina
Matina estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 11.145 loĝantojn en 2010.
Panait Istrati
Kelkaj tekstoj liaj aperis en Esperanta traduko en periodaĵoj.
Biografio
Li estis la filo de Joița Istrate, malriĉa lavistino, kaj Geogios Valsamis, greka kontrabandisto el Kefalonio, kiun li neniam konis. Juna li jam ege emis legi, sed devis labori kiel kelnero kaj kolportisto. Li ekverkis por socialistaj rumanaj ĵurnaloj.
En 1910 li partoprenis en la organizado de striko en Brăila. Poste li foriris kaj veturis tra Bukareŝto, Istanbulo, Kairo, Napolo, Parizo (1913-1914) kaj Svisio, kie li setlis espere saniĝi el tuberkulozo. Li edziĝis trifoje, en la du unuaj okazoj malsukcese. Revenis mallonge al Rumanio, kie li klopodis vivteni sin kiel farmisto, sed denove malsukcese.
Li amikiĝis en svisa kontraŭtuberkuloza malsanulejo kun la cionista verkisto Josueo Jehuda, kiu enkondukis lin en la verkadon en la franca.
Istrati kaj komunismo
Istrati kunhavis la maldekstrajn idealojn de Rolland kaj, kiel tiu, li miris pro la okazigo de la Oktobra revolucio. En 1927, koincide kun la deka jariĝo de tiu, li vizitis Sovetunion. Dum la unua parto de tiu vojaĝo li estis akompanata de la rusa ambasadoro en Francio Christian Rakovsky (kiu poste suferos reprezaliojn pro kontraŭstaro al Stalino). Istrati konis grandan parton de la eŭropa zono de Sovetunio kaj ĉeestis celebrojn revoluciajn en Moskvo kaj Kievo. En Moskvo li renkontiĝis kun estonta amiko, la greka verkisto Nikos Kazantzakis. Istrati esprimis al Victor Serge la deziron akiri la sovetian ŝtatanecon. Serge kaj Kazantzakis petis tion, sed ne venis respondo.
Post malfacila ĉeesto en Grekio (1928-29) kaj forpelo fare de la polico, li revenis en Sovetunion kaj veturis al Moldavio, Niĵnij Novgorod, Bakuo kaj Batumi. Istrati seniluziiĝis de la diktatoreco de Stalino kaj estis unu el la unuaj intelektuloj kiuj montris publike kritikojn (poste same faros Arthur Koestler, André Gide kaj George Orwell). Istrati denuncis la persekutadon de la malnovaj bolŝevikoj kaj amasmortigadojn. En decembro de 1928 li sendis siajn opiniojn skribe al OGPU.
Post tiam li suferis konscikrizon, ĉar oni ekkonsideris lin trockiista kaj eĉ faŝista flanke de liaj eksamikoj komunistaj, inter aliaj de Henri Barbusse, kiu ege atakis lin. Rolland male estis pli diskreta en tiu polemiko. Istrati, kiu resaniĝis el la tuberkulozo en Nico, revenis al Rumanio tute seniluzia.
Strikapa serino
La Strikapa serino aŭ Strikapa kanario (Serinus gularis) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn. Ĝi estas komuna specio de loĝantaj birdoj en taŭga habitato en multo de Afriko sude de Saharo.
Panait Istrati
Lastaj jaroj
Post la kontraŭstaro al la stalina reĝimo, la politikaj ideoj de Istrati ambiguiĝis. La 8an de aprilo de 1933 li publikigis artikolon en la franca gazeto Les Nouvelles Littéraires kiu titoliĝis «L'homme qui n'adhère à rien» («La homo kiu al nenio aliĝas»). Istrati estis persekutata de la rumana sekreta polico Siguranţa Statului kaj eble pro tio publikigis en Cruciada Românismului (La krucmilito de la rumanismo), ĵurnalo de la faŝisma grupo Legiana movado. Fakte Istrati rilatiĝis al Mihai Stelescu, kiu estis elektita deputito en la Parlamento el La Fera gvardio en 1933 kaj kiu poste forlasis la grupon, pro kio oni mortigis lin. Ankaŭ Istrati estis foje atakita de grupoj de La Fera gvardio.
Strikapa serino
Ties habitato estas malfermaj arbaro kaj arbustaro, inklude savanon, fruktoĝardenojn kaj ĝardenojn. Ili konstruas kompaktan tasforman neston en arbusto.
Panait Istrati
Lastaj jaroj
Izolita kaj senprotekta, Panait Istrati mortis en la Filareta Malsanulejo de Bukareŝto. Lia korpo estis enterigita en la tombejo Bellu.
Strikapa serino
La Strikapa serino estas 13–14 cm longa. Plenkreskulo havas brunajn suprajn partojn kun ioma svaga strieco kaj tutbrunan pugon. La kapo havas tre fajnan blankestriecan kronon, malhelan vizaĝon kaj blankajn superokulan strion kaj mentonon. La subaj partoj estas sablokoloraj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed kelkaj inoj montras iom da brusta strieco. Junulo havas malpli kapostriecon, sablokoloran superokulan strion, pli striecajn suprajn partojn kaj multe striecon en palgrizaj subaj partoj.
Santo Stefano di Magra
Santo Stefano di Magra estas komunumo de Italio.
Strikapa serino
Estas naŭ agnoskataj subspecioj, diferencaj ĉefe laŭ kolornuanco de supraj partoj kaj de subaj partoj. La subspecio humilis de sudokcidenta Kabprovinco havas preskaŭ nestriecajn suprajn partojn, kaj S. g. reichardi, (suda Kongo al suda Tanzanio kaj norda Mozambiko) havas distingan striecan bruston eĉ en plenkreska plumaro.
La subspecio canicapilla de Okcidenta Afriko estas foje disigita kiel Okcidentafrika serino, Serinus canicapilla (Du Bus de Gisignies, 1855).
La Strikapa serino estas kutime vidata en paroj, sed povas esti gregema, formante grandajn arojn, sola aŭ kun aliaj kanarispecioj. Ili manĝas mildajn fruktojn, herbosemojn kaj burĝonojn, kaj foje manĝas insektojn. Grandaj aroj povas damaĝi rikoltojn de sunfloro, milio kaj aliaj cerealoj.
Tiu estas diskreta fringedo, ofte ripoze enarbuste. Ties alvoko estas milda cii, kaj la kanto estas ŭit-ĉii-ĉii-ĉii-ĉa ĉa ĉa ĉa ĉip, intersendata kun imitado de aliaj specioj. Estas ankaŭ tŭju tŭju tirrirrit-tink dumfluge.
Lannion
(jen france, prononco, bretone Lannuon) estas urba komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Transporto
En Lannion troviĝas malgrana flughaveno, la flughaveno Lannion - Côte de Granit. Estas oftaj flugoj inter Lannion kaj Parizo-Orly.
En la stacidomo de haltas TGV (rapidaj trajnoj).
Teritorio (goo)
Ĉefa paĝo - Ses Reguloj de Goo - Historio de Goo - Terminaro de Goo
Oni nomas 'publikaj teritorioj' ĉiujn intersekcojn nek ĉirkaŭitajn nek okupitajn de iu el la du bandoj, situantajn inter la gruplimoj. Oni ne kalkulas ĉi tiujn teritoriojn publikajn dum la poentsumado.
Eisenerz
Eisenerz - germana prononco pli-malpli - estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leoben. Fine de en la komunumo vivis.
Mihály Mőcsényi
Mihály Mőcsényi [mihAj mOcsEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mőcsényi Mihály estas hungara pejzaĝarkitekto, altlerneja instruisto.
Mihály Mőcsényi naskiĝis la  en Mőcsény, li mortis  en Balatongyörök.
Biografio
Mihály Mőcsényi frekventis gimnazion en Bonyhád, poste ĝardenistan akademion en Budapeŝto, baldaŭe li akiris diplomojn el ekonomio, agrario, konstrutekniko kaj arthistorio. Dum la 2-a mondmilito li estis soldato, tamen li povis plulerni en tiam hungara Universitato Kolozsvár. En 1944 li estis partizano en la nuna Ĉeĥio. Spite tion dum la socialismo li havis akrajn konfliktojn. En 1969 li estis katedrestro, en la sekva jaro li profesoriĝis, fine ankaŭ rektoro. Li dufoje doktoriĝis (1962, 1970), li atingis ankaŭ la sciencan gradon PhD. Li okupiĝas precipe pri konstruado de ĝardenoj. Li estas hungara pioniro de konstruado de la pejzaĝoj. Li ricevis premion Kossuth en 2014, ekde 1988 medalojn kaj premiojn.
-2697
En la jaro 2697 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Mortoj
-2702 | -2701 | -2700 | -2699 | -2698 |  -2697  | -2696 | -2695 | -2694 | -2693 | -2692
28-a jarcento a.K. - 27-a jarcento a.K. - 26-a jarcento a.K.
Felix Baumgartner
Felix Baumgartner (naskiĝis la 20 de aprilo 1969 en Salcburgo, Aŭstrio) estas aŭstra paraŝutisto. Li estas fama pro aparte salti je danĝera naturo dum sia kariero. Baumgartner pasigis tempon en la aŭstria armeo kie li praktikis salton per paraŝuto, inkluzive trejnadon al tero el malgrandaj ĉiel-zonoj.
La 14-an de oktobro 2012, li sukcese elsaltis el balono, en la alto de 39 km. Post 4 minutoj kaj 22 sekundoj da libera falo, li elvolvigis la paraŝuton kaj sukcese surteriĝis.
Nov-Anglio (apartigilo)
Nov-Anglio povas esti la jeno:
Altenburg (Vajmaro)
Altenburg estas trietaĝa tradiciriĉa domo en Vajmaro, Germanujo en Jenaer-strato 3. Franz Liszt vivis tie ekde 1848 antaŭ transloĝiĝo je Liszt-domo. Nuntempe uzas multajn ĉambrojn la Liszt-muzikaltlernejo vajmara.
Historio
La nomo doma devenas el la iama grunda nomo Die Alte Burg. Starigis la domon submarŝalo Friedrich von Seebach en 1811; li estis akompaninta en 1792 dum kampanjo en Franclando lian dukan moŝton Karlo Aŭgusto kaj Goeton. Ekde 1848 loĝis tie ĉi por la daŭro de 13 jaroj Franz Liszt kun sia partnerino Carolyne zu Sayn-Wittgenstein.
Multaj elstaruloj gastis, ekz. Goeto, Bettina von Arnim, Richard Wagner, Hector Berlioz, Friedrich Hebbel, Hoffmann von Fallersleben, Peter Cornelius, Joseph Joachim kaj Hans von Bülow.
Gravaj kunlaborantoj de la tuj kontraŭe troviĝanta Arĥivo goeta-ŝilera kiel Bernhard Suphan kaj ekde 1936 Max Hecker ankaŭ estis tie ĉi loĝantoj. Nek forgesindas ĉi-kuntekste la verkistino Jutta Hecker. En la ĝardeno iam estis la tomboŝtono de Henriette Sophie Wilhelmine von Seebach.
Unión General de Trabajadores
UGT estas siglo per kiu oni konas ĉefe hispanan sindikaton nome Unión General de Trabajadores. Por aliaj similaj signifoj vidu artikolon UGT (apartigilo).
Unión General de Trabajadores signifas en la hispana Ĝenerala Unuiĝo de Laboristoj kaj estas sindikata organizo laborista hispana. Fondita en 1888, ĝi kunhavis historian devenon kun la Partido Socialista Obrero Español (PSOE) kaj same evoluis el klasika marksismo al orientiĝo socialdemokrata.
Aktuale ĝi estas la dua sindikato plej reprezenta el Hispanio (se konsideri la 36,2% de laborlokaj reprezentantoj pere de sindikata balotado en la entreprenoj), dum CCOO estus la unua (37,9% de la reprezentateco).
Christoph Buys-Ballot
Christoph BUYS-BALLOT aŭ plennome Christoph Hendrik Diederik respektive en latinigitaj personaj nomoj Christophorus Henricus Diedericus BUYS-BALLOT (prononco de la familia nomo laŭ sistemo IFA , naskiĝis la 10-an de oktobro 1817, mortis la 3-an de februaro 1890) estis nederlanda kemiisto kaj meteologo laŭ kiu estas nomumitaj la leĝo de Buys-Ballot kaj la tabelo de Buys-Ballot.
Arondismento Auxerre
La arondismento Auxerre (france arrondissement d'Auxerre) estas franca arondismento lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝia ĉefurbo estas Auxerre.
Kantonoj
Apartenas al la arondismento de Auxerre la jenaj 22 kantonoj :
Gado-gado
Gado-gado estas tradicia manĝaĵo en la Indonezia kuirarto, preparita kun diversaj legomoj tipaj por la regiono kiel spicigita salato kun arakidosaŭco surŝutita per krupuko (= ne ĉiam vegetara!) aŭ empingo. La manĝaĵo estas tre populara kaj estas sur ĉiuj menukartoj de hoteloj kaj restoracioj en tuta Indonezio kaj ankaŭ de indoneziaj restoracioj en la okcidenta mondo.
Christoph Buys-Ballot
Biografio
Li estis filo de nederlanda reformita sacerdoto kaj naskiĝis en Kloetinge (nun parto de la monicipo Goes en la provinco Zelando de Nederlando. Li ĉeestis la Gimnazion ĉe Zaltbommel kaj la Hogeschool (do altlernejo, nun Universitato) de Utrecht. Post kiam li doktoriĝis en 1844, li fariĝis lekciisto pri mineralogio kaj geologio ĉe la altlernejo; li aldonis teorian kemion en 1846. En 1847 li estis nomumita profesoro pri matematiko kaj de 1867 ĝis sia pensiiĝo li estis profesoro pri fiziko.
Buys Ballot provis la Doppler-efikon por voĉaj ondoj en 1845 per grupo de muzikistoj ludante kalibritan noton sur trajno en la linio Utrecht-Amsterdam.
Ĝi mortis en la nederlanda urbo Utrecht.
Malkovroj
Buys Ballot estas plej konata pro siaj malkovroj en la kampo de meteologio, specife la ekspliko de la direkto de aera fluo en grandaj veteraj sistemoj. Krome li fondis la Reĝan Nederlandan Meteologian Instituton en 1854 kaj restis ĝia gvidanto ĝis sia morto. Li estis unu el la unuaj por vidi la bezonon de internacia kunlaboro, kaj en 1873 iĝis la unua prezidanto de la Internacia Meteologia Organizaĵo, antaŭulo de la Monda Organizaĵo pri Meteologio.
La leĝo nomita laŭ li asertas, ke se persono en la Norda Hemisfero staras kun sia dorso al la vento, la atmosfera premo estas malalta maldekstre kaj pli alta dekstre. Lia ĉefa esplorado en meteologio ekzamenis longtempajn seriojn por regulecoj; li pli zorgis pri sistema kolektado de meteologiaj datumoj, do pri establado de regulecoj ol klarigo de ili, farante neniajn kontribuojn al la teorio de meteologio. La kontrasto kun sia usona samtempulo, William Ferrel, kiu malkovris la saman leĝon iomete pli frue, estas okulfrapa.
Buys Ballot iĝis membro de la Reala Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj en 1855.
Inter liaj studentoj estis la elstara nederlanda astronomo Jacobus Kapteyn.
Honorigo
En 1971 la luna kratero Buys-Ballot estis nomumita en lia honoro.
Gado-gado
La saŭco enhavas ĉefe arakidojn kaj oni verŝas ĝin tuj antaŭ la surtabligo sur la salato.
Klemento la 4-a
Klemento la 4-a (naskiĝis ĉirkaŭ 1200 en Saint-Gilles, Gard, Francio; mortis la 29-an de novembro 1268 en Viterbo, Italio) estis papo ekde la 5-a de februaro 1265 ĝis sia morto.
Prenila cinamato
Prenila cinamato aŭ prenila cinamato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la cinamata acido kaj prenolo. Prenila cinamato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Prenila cinamato prezentas cinamatan (fenil-2-propenatan) grupon ligitan al (3-metila-2-butenila) prenila grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Vaŝingtona Universitato
Vaŝingtona Universitato povas signifi:
Brantice
Brantice estas vilaĝo en distrikto Bruntál en Moraviasilezia regiono de Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1222.
3161 Beadell
3161 Beadell estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono)
Nomo
Ĝia nomo honoras la australian termezuriston kaj konstruinton de vojoj Len Beadell (1923–1995).
Kastelo de Baktalórántháza
La Kastelo de Baktalórántháza (konata ankaŭ pri la iama lasta posedanto Kastelo de Degenfeld) estas historia monumento en Hungario, en urbo Baktalórántháza, en la urbomezo.
Historio
Dokumento mencias jam en 1515 (denove en 1593) "nobelan konstruaĵon. Laŭ la sekvaj dokumentoj posedantoj de la kasteleto ofte ŝanĝiĝis, en 1633 la dokumento uzis la latinan nomon „castellum” (=kastelo). Inter 1633 - 1659 la kastelo estis pligrandigita. En 1687 pro edziĝo la nova posedanto estis Sándor Károlyi (militestro). Tiutempe la kastelo estis 31 metrojn longa kaj 16,5 metrojn larĝa. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a plurfoje tranoktiĝis aŭ loĝis mem Francisko Rákóczi. Depost fino de liberecbatalo oni konstruis etaĝon sur la kastelon. La lasta trakonstruo okazis inter 1840-1850 kaj la lasta nobela posedanto estis la familio Degenfeld. Tiam la kastelo estis 47 metrojn longa kaj 17 metrojn larĝa. En 1919 la rumana armeo okupis la kastelon kaj tiam okazis detruoj, poste la familio jam ne loĝis ĉi tie. Depost la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon, poste sanatorio funkciis ene ĝis 1995. La neuzita kastelo iĝis muzeo en 2016.
Konstruaĵo
La malfruklasikisma unuetaĝa kastelo kun kelo estas simle brikoforma. La enirejo estas reliefanta teraso, kiun kolonoj tenas. Sub la teraso estas loko por koĉero. Interne 15 ĉambroj troviĝas.
Parko
Apartenaĵo de la kastelo estas la parko. Ankaŭ lago por boatadi trovis lokon en la parko. Ĝi estis farita en la 1820-aj jaroj. La ĉefaj arbospecoj estas kverkoj, platanoj, liriodendronoj.
68021 Taiki
68021 Taiki estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (gubernio Okajama, Japanio).
Brita Okcidenta Afriko
Brita Okcidenta Afriko estis la kolektiva nomo por britaj kolonioj en Okcidenta Afriko dum la kolonia periodo, ĉu laŭ la ĝenerala geografia senco aŭ pli specife por aludi al tiuj landoj enhavataj en formala kolonia administracia ento. Unuiĝinta Reĝlando koloniigis variajn partojn de tiuj teritorioj aŭ eĉ la tuton el la fino de la 1780-aj jaroj ĝis la 1960-aj jaroj. El okcidento orienten, la kolonioj iĝis post la senkoloniiga procezo la sendependaj landoj Gambio, Sieraleono, Ganao kaj Niĝerio.
Weimar (Lahn)
Weimar (Lahn) estas komunumo en Germanio. Ĝi situas apud la rivero Lahn kaj apartenas al distrikto Marburg-Biedenkopf, Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Nu, pogodi!
Nu, pogodi! (Ну, погоди!; Nu, atendu!) estas soveta serio de mallongaj animeaj okazintaĵoj, reĝisoritaj de Vjaĉeslav Kotenoĉkin. La serio estis filmita en la jaroj 1969 - 1986 en studio Sojuzmultfilm en Moskvo. En la jaroj 1993 kaj 2004 estis ankoraŭ alfilmitaj kelke da partoj.
Ĉefa okazintaĵa motivo de la serioj estas la klopodo de Lupo kapti kaj manĝi Leporon. Per tio ili proksimiĝas al la usona animacia serio Tom kaj Jerry.
Lupo
La Lupo estas montrata kiel huligano: ĝisfunda fumulo kaj vandalo, fervore detruanta muzeajn ekspoziciojn, ĵetanta rubon sur la stratoj ktp. La Lupo rompas leĝojn kaj ofendas malfortulojn. Li estas inventema kaj ruza, ĉiufoje elpensante novajn manierojn kapti la Leporon, pri kio li, cetere, ĉiam fiaskas. Eble, li ŝatas ĝuste la procezon de interago kun la Leporo, sed ne ŝajnan celon de tiu persekuto.
Nepra detalo de lia vestaro estas matrosa kloŝpantalono. En kelkaj partoj de la serio la Lupo surhavas sportkostumon. La imago de la Lupo rememorigas pri negativa imago de dando, pro la rozkolora ĉemizo kaj flava pizornamita kravato, kiujn li surhavas en kelkaj epizodoj. La Lupo scias ludi gitaron kaj kanti, sed malbone stiras aŭton kaj motociklon. Juĝante laŭ lia vivmaniero (liaj vestaĵoj, vidaĵo de lia ĉambro ktp.), oni povas konkludi, ke li ne havas konstantan postenon, sed de temp' al tempo bone gajnas per intermita laboro, tial li povas akiri sufiĉe multekostajn por tiu tempo aĵojn, kvankam okazas ĉe li ankaŭ senmonaj periodoj. Ekzemple, en la 10-a parto li kromlaboras ĉe konstruejo.
Leporo
La Leporo estas montrata kiel relative pozitiva rolulo, li estas malforta kaj sentema. La Leporo ricevas multe malpli da montrotempo, kaj, sekve, li estas malpli evoluinta rolulo kompare kun la Lupo. Plimulto de liaj agoj estas reago al la huliganaĵoj de la Lupo; li ĉiam forkuras kaj kaŝas sin, fojfoje en kuriozaj manieroj. Tial, malgraŭ ĉiuj edifaj celoj, simpation de kelkaj spektantoj akiras la Lupo kiel pli karisma kaj interesa rolulo. Nur en lastaj partoj de la serio la Leporo iĝis pli aktiva, kelkfoje eĉ savinte la Lupon.
Ceteraj roluloj
Krom la Lupo kaj la Leporo, la serion plenigas aliaj bestoj, inter kiuj estas renkontataj kelkaj ripetiĝantaj roluloj – ekzemple, granda kaj fizike firma Hipopotamo. Li havas diversajn rolojn (milicisto, muzea administranto, gardisto, ĉefkonstruisto, sportludanto, simpla preterpasanto ktp.)
-2637
En la jaro 2637 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Mortoj
-2642 | -2641 | -2640 | -2639 | -2638 |  -2637  | -2636 | -2635 | -2634 | -2633 | -2632
Nu, pogodi!
Ceteraj roluloj
En kelkaj partoj aperas ankaŭ Kato la prestidigitisto (la 2-a, 9-a kaj la 11-a partoj), ursoj-milicistoj, veturantaj per motociklo (la 1-a kaj la 5-a). En la 6-a oni povas vidi kapron-vilaĝanon, kaj en la 9-a – eĉ la rokgrupon "Dvornjagi", konsistigatan de hundoj. Krome en la 1-a parto aperas kastoroj-savistoj; en la 2-a – rinocero-biletisto; en la 4-a – prociono-sportjuĝisto, urso-atleto, koalo-ĵudisto kaj kanguruo-stangosaltanto; en la 5-a - zizelo-kombajnisto, hundo-vilaĝano, urso-fiŝkaptisto; en la 7-a – rosmaro-kapitano, elefantino-pasaĝero; en la 13-a: prociono-ŝarĝisto kaj tri leporoj-sportistoj, unu el kiuj estas evidenta aziano, la dua – afrikano, kaj la tria – eŭropano.
-2637
Mortoj
28-a jarcento a.K. - 27-a jarcento a.K. - 26-a jarcento a.K.
Nu, pogodi!
Ceteraj roluloj
Sufiĉe ofte aperadas porkoj (1, 5, 8 partoj).
Preskaŭ en ĉiu parto aperas idoj de diversaj bestoj, kutime ariĝintaj (spektantoj, paraŝutistoj, sportistoj ktp.)
Homoj ne partoprenas la serion – ĝi prezentas tiaspecan fabelon, kie homan mondon plene anstataŭis bestomondo. Esceptoj el la regulo estas kelkaj eksponaĵoj en la muzeo (vidu la 12-an parton), scenoj en filmoj ktp., atestantaj pri iama ĉeesto de homoj en ĉi tiu mondo, kaj krome kelkaj roluloj de rusaj fabeloj en la 16-a parto (kiujn, cetere, la Lupo nur sonĝis). Ankaŭ troviĝas fojfoje kvazaŭ "subaj", veraj bestoj, senigitaj je homaj trajtoj kaj konformantaj al bestoj de la reala mondo. Kelkaj el ili eĉ havas raciajn "duulojn" de sama specio (ekzemple, kokinoj en la 6-a kaj la 15-a parto, leono en la 11-a kaj la 8-a, kato en la 1-a kaj la 3-a, erinaco en la 1-a kaj la 3-a).
Johann Wilhelm Furchheim
Johann Wilhelm Furchheim (Forchheim) (* ĉ. 1635 en Dresdeno; † 22-a de novembro 1682 samloke) estis Germana violonisto kaj komponisto.
Li ricevis sian edukadon ĉe la kortegokapelo de sia hejmurbo kaj restis lojale ĉe tiu ĉi ensemblo. Li laboris tie unue kiel instrumentisto kaj leviĝis mallonge antaŭ sia morto al koncertmajstro kaj dua kapelestro.
Li estis unu el la unuaj komponistoj en Germanio, kiuj kreis verkojn por violono, la venko de tiu ĉi instrumento en Germanio okazis iom malfruiĝinte. Li verkis kelkajn komponaĵojn por arĉinstrumentistoj kaj kvin tri- ĝis sepvoĉajn violonsonatojn.
Dezső Szilágyi
Dezső Szilágyi
7915 Halbrook
7915 Halbrook estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Timothy Halbrook, kontribuanto de la NASA-a misio Lucy al la, kiel Administranto de Propona kaj B-Faza Programo.
129555 Armazones
129555 Armazones estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima deµla orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Colleverde, parto de Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Cerro Armazones, monto de Ĉilio. La konsilantaro de la Eŭropa suda observatorio elektis tiun monton kiel situejo por la planita Eŭropa Ekstreme Granda Teleskopo pro ties bonegaj kondiĉoj por optika astronomio.
Siamanto
Atom Jarĝanjan (armene: Ատոմ Եարճանեան), pli konata sub sia plumnomo Siamanto (Սիամանթօ) (naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1878 - mortis en aŭgusto de 1915), estis influa armena verkisto, poeto kaj nacia figuro de la malfrua 19-a jarcento kaj frua 20-a jarcento. Li estis mortigita de la otomanaj aŭtoritatoj dum la Armena genocido.
Vivo
Li naskiĝis en 1878, en la urbo Agn (armene: Ակն) ĉe la bordo de la rivero Eŭfrato. Li vivis en sia naskiĝurbo ĝis la aĝo de 14 jaroj. Li studis en la Nersesjan instituto de junulo, kiam li interesiĝis pri poezio. La direktoro de la lernejo kuraĝigis lin daŭre disvolvi siajn poeziajn talentojn. La direktoro, Garegin Srvandztianc, donis al li la nomon Siamanto, laŭ la heroo de unu el liaj rakontoj. Atom uzis ĉi tiun nomon dum la resto de siaj tagoj.
Siamanto devenis de mezalta klasa familio. Ili translokiĝis al Konstantinopolo (Istanbulo) en 1891 kie li daŭrigis siajn studojn ĉe la instituto Berberjan. Li diplomiĝis en 1896, dum la sangaj Hamidaj masakroj. Kiel multaj aliaj armenaj intelektuloj, li fuĝis de la lando timante persekuton. Li alvenis en Egiptio, kie li deprimiĝis pro la amasmurdado suferintaj de liaj samnacianoj.
En 1897, li translokiĝis al Parizo kaj enskribiĝis pri literaturo en la prestiĝa universitato Sorbono. Lin allogis filozofio kaj sudokcident-azia literaturo. Li devis okupiĝi pri diversaj laboroj, dum li studis pro sia malfacila financa situacio. Li disvolvis multajn ligojn kun konataj armenaj elstaruloj en kaj ekster Parizo. Li ĝuis legi en la franca kaj en la armena, kaj legis multajn el la plej bonaj verkoj de sia tempo.
De Parizo li translokiĝis al Ĝenevo en Svislando, kaj kontribuis al la ĵurnalo Droŝak , la organo de la Armena Revolucia Federacio. Liaj unuaj poeziaj verkoj estis publikigitaj en ĉi tiu ĵurnalo sub la titoloj Heroe (armene: Դիւցազնօրէն) kaj La Kavalira Kanto (armene: Երգը). La gazeto detaligis la detruon de sia patrujo, tre kritikis la otomanan registaron, kaj postulis egalajn rajtojn por la armenoj kaj pli da aŭtonomio. Siamanto aliĝis al la afero kaj vere kredis je Armenio libera de turka subpremo. De tiam multaj el liaj verkoj kaj poemoj estis tre naciismaj.
Siamanto malsaniĝis en 1904, venante kun kazo de pulminflamo. Li estis kuracita en hospitalo en Ĝenevo kaj fine plene resaniĝis. Dum la sekvaj 4 jaroj, li loĝis en diversaj eŭropaj urboj kiel Parizo, Zuriko kaj Ĝenevo. En 1908, kune kun multaj aliaj armenoj, li revenis al Konstantinopolo post la proklamo de la otomana konstitucio. Tamen, en 1909, la otomana registaro klarigis, ke ili ne estas sekuraj farante la masakron de Adano. Siamanto denove estis profunde trafita de la sangoverŝado. Ĉi tiuj eventoj igis lin verki liajn famajn Ruĝaj Novaĵoj de mia Amiko (armene: Կարմիր լուրեր բարեկամէս.)
Verkoj
Heroe (armene: Դիւցազնօրէն) estis verkita ekde 1897 kaj fine presita en 1902 en Parizo. Ĝi estis libro pri la malfacilaĵoj de armenoj vivantaj sub la severa otomana regado. Siamanto kuraĝigis la junulojn defendi siajn rajtojn kaj postuli egalecon kaj justecon.
Filoj de Armenio (armene: Հայորդիներ) estis verkitaj inter 1902 kaj 1908 kaj inkluzivis tri volumojn. La unua estis liberigita en 1905 kaj traktis la profundan funebron kaj persekuton, kiujn multaj devis elteni post la Hamidaj masakroj kaj aliaj turkaj abomenaĵoj.
Torĉoj de Agonio kaj Espero (armene: Հոգեվարքի եւ յոյսի ջահեր) estis publikigita en 1907 priskribita en mirindaj detalaj scenoj de masakroj, sango kaj angoro. Li portretis la profundajn pensojn kaj sentojn de la viktimoj kaj ilian ĉiutagan turmenton. La mizero de tuta popolo senteblas legante ĉi tiun verkon. La aŭtoro sukcese sentigas la leganton por la roluloj kaj facile gajnas ilian simpation.
Sangaj Novaĵoj de Mia Amiko (armene: Կարմիր լուրեր բարեկամէս) estis verkita tuj post la masakro de Adano en 1909. Ĝi estas poezia verko reflektanta la doloron, kiun la aŭtoro sentis por siaj samlandanoj.
La Invito de la Patrujo (armene Հայրենի հրաւէր) estis presita en 1910 kaj eldonita en Usono. Li skribis pri sia sopiro al sia lando kaj kuraĝigis la armenajn loĝantojn eksterlande reveni al sia naskiĝlando.
Sankta Mesrop (armene: Սուրբ Մեսրոպ), publikigita en 1913, estas longa poemo dediĉita al sankta Mesrop, la inventinto de la armena alfabeto.
Skriba stilo
Siamanto estis pioniro en armena poezio. Lia stilo estis nova kaj unika, kaj la metodiko escepta. Liaj temoj estis tre malhelaj kaj multe traktis morton, torturon, perdon, mizeron kaj malĝojon. Li rakontis scenojn pri masakroj, ekzekutoj per pendado, sangaj stratoj, ŝtelitaj vilaĝoj ktp; alivorte, ili traktis la buĉadon de la armena popolo. La sufero de la homoj senĉese turmentis lin unuavice. Li pasigis multajn sendormajn noktojn pensante pri tiuj, kiuj pereis. Skribi pri ilia sorto estis lia maniero trakti la doloron kaj certigi, ke ili ne estu mortigitaj en silento. La vivo por la armenoj estis malgaja sub otomana regado kaj la verkoj de Siamanto tre bone priskribis tiun vivfakton. Tamen liaj poemoj kaj skribaĵoj preterpasas la doloron. Li skribis pri espero, libereco kontraŭ subpremo kaj la eblo de pli bona estonteco. Liaj ideoj ankaŭ iris al revoluciaj temoj kaj venĝo por la murditoj. Siamanto havis du flankojn en sia verkado: unu pri lamentado, kaj la alia pri rezisto. Ĝuste de ĉi tiu rezista ideologio kreskis liaj revoluciaj kredoj. Li estis konvinkita, ke la vojo al savo por lia popolo estas per armita lukto. Li esperis ekbruligi la revolucian spiriton ĉe la plej juna generacio de armenoj kaj komprenigi al ili, ke indiferenteco kaj senagado ne savos ilin. Li estis tiel kaptita de ĉi tiuj problemoj, ke li malofte skribis pri si mem, sia persona vivo, amo aŭ ĝojo. Siamanto havis tre viglan imagon. La bildoj, kiujn li kreis, povas eĉ kelkfoje senti iom eksterordinare kelkfoje. Li uzis multajn aspektojn de la simbola direkto en siaj verkoj. Li ne sciis modestecon; ne ekstremis kaj verkante pri malespero aŭ espero. Lia konsekvenco en liaj elektitaj temoj montris, kiel pasie li sentas sin por sia afero. Liaj verkoj donas klaran bildon de la spirito, kiu tiam ekzistis en la mensoj de multaj el la armenaj loĝantoj.
Morto
Li estis unu el la armenaj intelektuloj torturitaj kaj mortigitaj de la otomanoj en 1915 dum la Armena genocido.
Kensington High Street
Kensington High Street (esperante Avenuo Kensington) estas grava butikuma avenuo en Londono. Ĝi estas la kontinuo de la Kensington Road, kaj okcidente direktiĝas al la centro de Kensington. Ĝi finiĝas iĝante la Hammersmith Road.
30193 Annikaurban
30193 Annikaurban estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Annika Frances Urban, finalistino de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Dorseyville Middle School de Pittsburgh (Pensilvanio).
Burgmuzeo Runneburg (Weißensee)
La Burgmuzeo Runneburg (Burgmuseum Runneburg) troviĝas en Weißensee (Turingio), Germanio, Runneburg nr 1.
Historio
La burgmuzeo ekzistas ekde 1993 en la kela etago de la palaco de la burgo. La feŭda remparkomplekso fonditis ĉ. la jaro 1168 (kiel oficiala konstruojaro konsideriĝas la jaro 1168) kaj nombriĝas inter la elstaraj ekzemploj de profanaj arkitekturaĵoj de regnaj princoj el la 12-a/13-a jarcentoj. La burgo apartenas al la Fondaĵo Turingiaj Kasteloj kaj Ĝardenoj; la muzeon prizorgas ekde 1993 la societo Runneburgverein Weißensee/Thüringen.
Kolektoj
La fokuso metatas pri arkeologiaj postlasitaĵoj el la tempo kaj el la posedo de la Landgrafoj de Turingio. Elstaras pluraj altkvalitaj objektoj el ligno kaj ledo de ĉ. 1230, krome ampleksa monera kolekto de la en la regiono gravintoj regantoj.
Ankaŭ la aliaj salonoj de la palaco enkorpigitis en la muzean rondiradon depende de la stato de ilia restaŭro.
Charles R. Burton
Charles Robert Burton (13a de Decembro 1942 – 15a de Julio 2002) estis brita esploristo, plej bone konata pro sia partopreno en la Transglobe Expedition, nome unua ekspedicio kiu ĉirkaŭnavigadis la mondon el poluso al poluso. Servante kiel kuiristo, radiofoniisto, kaj mekanikisto, li estis la nura membro de la teamo kiu akompanis la estron de la ekspedicion, nome Ranulph Fiennes, dum la tuta vojo.
Burton naskiĝis en Kaburbo, Sudafriko. Li studis en la lernejo Millfield en Somerset, kie li elstaris en sporto pli ol en akademiaj atingoj. El 1961-1967, li estis soldato en la Brita Armeo, servante ĉe la elito de Special Air Service kaj veturis al Mezoriento, Norda Irlando, Malto, kaj Germanio. Post sia militkariero, Burton faris aliajn laborojn, ĉefe kun variaj privataj firmaoj pri sekureco.
Ekde 1975, li pasis kvar jarojn kun Fiennes organizante kaj akirante monon por la Transglobe Expedition. Post la ekspedicio, kiu daŭris dum 1979-1982, Burton revenis al sekurecaj negocoj. Dek jarojn poste, li helpis Fiennes organizi alian ekspedicion, sed malakceptis partopreni.
Burton edziĝis al Thelma "Twink" Petts en Aprilo 1981 en Sidnejo, Aŭstralio, dum la Transglobe Expedition. Li mortiĝis pro koratako la 15an de Julio 2002 ĉe la familia hejmo en la vilaĝo Framfield en Sussex.
Josep Pla
Josep PLA I CASADEVALL ([ ʒuˈzɛp ˈpɫa] ; naskiĝis la 8-an de marto 1897 en Palafrugell, mortis la 23-an de aprilo 1981 en Llofriu) estis kataluna verkisto kaj ĵurnalisto.
Lia ampleksa literatura verko, kiu ampleksas ses jardekojn kaj enhavas pli ol 30 000 paĝojn, estis decida por renovigi la katalunan lingvon, konservi la kutimojn de la lokanoj kaj daŭrigi iliajn tradiciojn. La opinioartikoloj, kiujn li publikigis, liaj ĵurnalismaj listoj kaj liaj recenzoj pri tio, kio okazas en diversaj landoj, estas unika atesto pri la eventoj, kiuj formis la vizaĝon de la 20-a jarcento. Eĉ multajn jarojn post sia morto, José Pella estas unu el la plej karaj verkistoj de la legantaro en sia patrujo, kio metis lin en la sama linio kiel la plej gravaj verkistoj en la nuntempa kataluna literaturo. Li verkis tre multajn kaj variajn verkaĵojn katalune, tial li estas grava por la kreo de la moderna kataluna kiel lingvo, kaj ne dialekto.
Josep Pla mortis la 23-an de aprilo, kiu estas tago grava por la verkistoj (vidu Monda Tago de la Libro).
Graveco
Josep Pla ĉiam verkis por la legantoj de sia tempo, ne por estontaj generacioj. Lia verkaro disponigas ampleksan superrigardon de socio dum lia tempo, preskaŭ ĉiam en ĵurnalisma verkado kiel ekzemple la listoj de Italio, Balkano kaj Skandinavio kiujn li publikigis en la 1920-aj jaroj kiel rubriko en la gazeto El Sol. Li verkis la plej grandan parton de sia verkaro en la kataluna, la lingvo en kiu li sentis sin plej komforta, sed pro cirkonstancoj li estis devigita de tempo al tempo fari tion en la hispana (pro cenzuro aŭ simple pro financaj kialoj).
Signifa parto de sia vivo Pla devis vivi sub cenzurado : dum la diktaturo de Primo de Rivera, poste en Italio kaj Germanio (kie li estis sendita kiel raportisto dum la ekesto de la faŝismaj reĝimoj en Eŭropo) kaj kompreneble dum la Frankismo kiu ekzercis brutalan cenzuradon. Kvankam li komence identiĝis kun la diktatoreco de Franco kaj verkis ke ĝi konformas "kun la publika intereso", tiu daŭris nur dum kelkaj monatoj. Baldaŭ li ekhavis dubojn, precipe pro la malpermeso de eldoni en la kataluna. Kvankam li ĉiam enradikiĝis en medio, kiu permesis al li fari tion, la senĉesa frankisma cenzuro kaŭzis al li multe da malkomforto ("Ĝi estis la plej malbona kiun mi konis" efektivigita de la "oficialuloj de mallumo", li iam verkis en unu el siaj taglibroj. Li abomenis la malestimon de la totalisma reĝimo al lingvo kaj kulturo kataluna kaj ĝia obstina malvolo eĉ ŝajnigi demokration, eĉ se direktita kaj kontrolita de supre.
La stilo de Pla estas dotita de simpleco, ironio kaj granda klareco, ĝi estas ege modesta stilo, kaj sentema al mokado, li malestimis la ŝajne sofistikan pretekston kaj la malplenan retorikon. Dum lia literatura vivo li restis fidela al sia stilo: "la neceso de klara, preciza kaj sobra verko". Li montris mankon de intereso en fikcio, kaj evoluigis sekan, ŝajne simplan stilon kiu estis pragmata kaj algluiĝis al la faktoj. Li estis unuokula observanto de la realo en ĝiaj detaloj kaj donis fidelan ateston de la socio de sia tempo. Liaj verkoj spegulas subjektivan kaj parollingvan vidon, "kontraŭliteraturan", en kiu, tamen, grandega stila penado evidentiĝas nomi aferojn laŭ ĝia propra kaj taŭga nomo "kaj trakti la ĝustan adjektivon", kiu estis unu el liaj plej persistaj literaturaj obsedoj. Kiel senlaca verkisto, laŭ sia opinio la vivo estas kaoso, nelogika, manko de justeco, kaj la sopiro al egaleco kaj revolucioj estas frenezo, kiu kondukas al malbonaj katastrofoj, kiujn oni ne povas kontroli. Li estis konservativa kaj racia, ne enprofundiĝis en la agadon, sed prefere ĝuis la instinktan sensualecon. Agrabla kaj konversacia homo, kiu amis gustumi bonan manĝon, kaj ĉefe, ĝui bonan trinkaĵon (en la krepusko de sia vivo, viskio daŭre estis parto de lia menuo). Li estis devige fumanto, plena de idealoj, en sia junaĝo li kutimis porti cilindran ĉapelon, kiun li poste konvertis en kamparanon bereton, li abomenis la banalecon, la kulturan pretekston ŝveligitan de memgraveco, kaj tiujn, kiuj "parolas aŭskultante al si mem" li ne povis toleri. "Estas pli malfacile verki ol esprimi opinion", li skribis, "tial ĉiu esprimas sian opinion." Li mem multe legis en la verkaĵoj de la klasikuloj, sed malofte enmetis citaĵojn el ili en siajn verkojn.
Ĵe kun tremao
Ĵe kun tremao (Ӝ ӝ, kursive <span style="font-family: times, Times New Roman, serif; font-size: larger">Ӝ ӝ ) estas litero de la cirila udmurta alfabeto. Ĵe kun hoketo havas prononcon []. Bazo por ĉi tiu litero estis cirila litero Ж kaj diakrita signo tremao.
NGC 2131
NGC 2131 (aliaj indikoj — ESO 488-50, PGC 18172) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Ĵe kun tremao
Ĝi ekzistas en Unikodo kun kodoj U+04DC Ӝ majuskla, U+04DD ӝ minuskla (la nombroj estas deksesumaj). En Unikodo ĉi tiu litero nomiĝas Zhe with diaeresis.
NGC 2131
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.