cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gulbarga
Geografio
Gulbarga etendiĝas en centro de la lando. Hajderabado troviĝas 200, Bengaluro 623 km-ojn.
Trevor Andrews
Trever ANDREWS estas estrarano de Esperanto-USA.
Gulbarga
Historio
En Gulbarga la historio komenciĝis en la 6-a jarcento, tiam diversaj dinastioj havis tiun lokon. Sultano nomumis la urbon en la 14-a jarcento, kiel ĉefurbo. De 1724 ĝis 1948 Gulbarga estis parto de Hajderabado-ŝtato.
Trafiko
Gulbarga estas bone ligita fare de ĉefvojo kaj relo al Bengaluro, Mumbajo, Hajderabado kaj aliaj gravaj grandurboj. En la urbo rikiŝoj kaj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Gulbarga havas tropikan klimaton kun 3 sezonoj:
Padania nacia teamo de futbalo
La padania nacia teamo de futbalo estas futbalteamo el viraj futbalistoj, subtenata fare de la regionisma kaj sendependisma itala politika partio Norda Ligo, kiu futbale reprezentu la postulatan regionon Padanio en Italio. La teamo estas parto de la Federacia Futbala Ligo Padanio, itale Lega Federale Calcio Padania. Ĉar Padanio internacie ne konsideratas suverena ŝtato kaj ne estas membroŝtato de Unuiĝintaj Nacioj, la Padania Futbala Asocio nek estas membro de la Federacio Internacia de Futbalo Asocia, mallongigata FIFA, nek de ties kontinenta konfederacio UEFA. Anstataŭe ĝi ĝis 2013 membris en alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata esperantlingve NF-Ligo (longigo aŭ Nova Federacia Ligo aŭ Ne-FIFA-Ligo) respektive angle NF-Board. En 2013 ĝi membriĝis en tiam nove fondita nova alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata ConIFA (akronimo de la angla nomo Confederation of Independent Football Associations, en Esperanto Konfederacio de Sendependaj Futbalaj Asocioj). Ĉu la membreco en NF-Ligo paralele al tio plu daŭras, ĝis nun ne klare dokumentiĝis. La NF-Ligo en novembro 2008 en Sameio duafoje organizis Futbalan Pokalon VIVA, kiun gajnis la padania teamo. Sekve Padanio gastigis la duan pokalan turniron en 2009, en kiu la padania teamo duafoje ĉampionis, kaj trian ĉampionecon alportis la sekvajara pokala turniro de 2010.
Gustavo
Gustavo estas malofta vira (plej ofte persona) nomo, kiu devenas el la skandinaviaj lingvoj. Ĝi signifas:batalo + apogo.
Mária Zempléni
Mária Zempléni, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zempléni Mária estas hungara operkantisto, oratorikantisto (soprano). Ŝia edzo estis András Békés.
Mária Zempléni naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Mária Zempléni akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1975. Post la diplomo ŝi ricevis stipendian statuson de Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 1976 samloke ŝi estis nomumita privata kantisto. En la sekvaj jaroj ŝi estis gastokantisto en diversaj eŭropaj urboj. Ŝi kantadas ankaŭ oratoriojn en koncertoj. Ŝi ricevis 4 premiojn inter 1987-2007.
Berwick-upon-Tweed
Berwick-upon-Tweed (prononco ˈbɛrɨk əpɒn ˈtwiːd) estas urbo en Northumberland, Anglio, kvar kilometrojn sude de la landlimo inter Anglio kaj Skotlando. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis 11,665 loĝantojn.
La urbo fondiĝis dum la anglosaksa epoko. En 973 aŭ 1018 la reganto de Northumbria cedis la urbon al la skotoj. Poste, plurajn jarcentojn ĝi estis fokuso de militado inter la skotoj kaj la angloj: inter 1147 kaj 1482 ĝi transdoniĝis pli ol 13 fojoj. Fine ĝi estis kaptata de la estonta Rikardo la 3-a (Anglio). La mezepoka kastelo plejparte malkonstruiĝis en 1847 kaj la loko estis uzata por fervojstacio.
La urba dialekto enmiksigas la skotan lingvon kaj la dialekton de Northumberland.
Borås
Borås [bu'ro:s] estas urbo en la sudsveda provinco Västra Götalands län kaj la historia provinco Västergötland. Ĝi estas la plej grava urbo de la samnoma komunumo.
Historio
La ubo Borås ekestis pro komerca agado de la kamparanoj de la regiono en la 16-a jarcento. Ili migris tra Svedio kaj vendis siajn varojn tie, kie hodiaŭ troviĝas Borås. Tiuepoke en Svedio oni nur rajtis komerci interne de urboj. Por ne daŭre malobei tiun regulon oni en 1620 sendis delegacion al reĝo Gustavo la 2-a Adolfo por ekhavi la urbajn rajtojn. En 1621 Borås estis nomumita "urbo". La jam antaŭa vojaĝanta komerca agado restis permesita en Borås - speciala rajto ne atribuita al iu alia sveda urbo. Borås tiel fariĝis komerca urbo.
Borås plurfoje estis komplete detruita per fajregoj, lastan fojon en 1827. En 1881 Borås havis 4879 loĝantoj.
En la 19-a jarcento la urbo rapide kreskis pro la ekestinta tekstilindustrio. Ankoraŭ en la 1960-aj ĝi kontribuis al du trionoj de la loka ekonomio. La krizo de la eŭropa tekstilindustrio pro tio aparte forte frapis al Borås.
Ekonomio
Hodiaŭ restis nur manpleno da teks-firmaoj. Borås tamen daŭre estas komerca urbo. Multaj svedaj vestaĵo-entreprenoj havas siajn administrejojn en Borås kaj preskaŭ ĉiuj havas komercajn reprezentantojn en la urbo. Krome plej multaj svedaj dissendo-entreprenoj havas siajn sidejojn en Borås.
De la 1990-aj kaj fruaj 2000-aj jaroj Borås transformiĝis al moderna urbo de elektroniko kaj telekomunikado, kie troveblas efikaj alvok-centroj kaj IT-entreprenoj.
NGC 3936
NGC 3936 (aliaj indikoj — ESO 504-20, MCG -4-28-4, UGCA 248, IRAS11497-2637, PGC 37178) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Béla Szászy
Béla Szászy [sAsi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szászy Béla estis hungara juristo, politikisto, ministro, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1931). Lia filo estis same juristo, akademiano István Szászy.
Béla Szászy naskiĝis la  1865 en Pócsmegyer. Li mortis la 1931 en Budapeŝto.
René Adler
René Adler estas germana futbalista golulo. Li naskiĝis en Lepsiko, do momente estas -jara. Ekde la jaro 2003 li estas profesia futbalisto de la klubo "Bayer 04 Leverkusen" proksime de Kolonjo. La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008.
Ghemme
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo , kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Niuafoo
Niuafoo aŭ oficiale Niuafo'ou (signife: multaj novaj kokosarboj) estas la plej norda insulo en la reĝlando Tongo. Ĝi estas vulkana ringinsulo de 15 km² kaj kun populacio de 650 loĝantoj en 2006.
Geografio
Tiu insulo situantas ĉe suda Pacifika Oceano inter Fiĝioj kaj Samoo, 574 km norde de la insularo Tongatapu kaj 337 kilometrojn nordokcidente de Vava'u. Ĝi estas ankoraŭ aktiva vulkano.
(17850) 1998 HR150
(17850) 1998 HR150 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Carbuccia (stacidomo)
Carbuccia estas franca haltejo sur linio -, situanta en  Carbuccia, en departemento Corse-du-Sud, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Eŭrovido-Kantokonkurso 2007
La festivalo kalkulis je la partopreno de 42 landoj membroj de la Eŭropa Radio kaj Televido Unio, organizanto de la festivalo, kio konsistis el la plej granda nombro de landoj ĝis tiu momento, superante la limon de 40 televidoj. Tiu okazis pri la aniĝo de Kartvelio, Ĉeĥio, Serbio kaj Montenegro (ĉi tiuj lastaj partoprenis ĝis 2005 kiel Serbio kaj Montenegro) kaj la reaniĝo de Aŭstrio kaj Hungario; Monako, estis la sola partoprenanto en 2006 kiu dedicis malaliĝi. En la finalo, Serbio gajnis unuafoje la festivalon danke al la interpreto de la kanto Molitva (Preĝo en la serbe) fare de la kantistino Marija Šerifović.
Duonfinalo
Ĉi tiuj landoj diris ke ili volas partopreni en la duonfinalo: (ordo vica)
Finalo
Ĉi tiuj landoj havas sekuran lokon en la finalo: (ordo vica)
Rezultoj
La unuan pozicion okupis Serbio (kantistino Marija Šerifović kun la kanto "Molitva"), la duan pozicion okupis Ukrainio (Verko Serduĉko kun la kanto "Dancing Lasha Tumbai") kaj la trian pozicion okupis Rusio (la bando Serebro kun la kanto "Song №1").
Anna Bennett
Anna BENNETT estas usona esperantistino. Ekde la jaro 2008 ŝi estas kasistino de Esperanto-USA kaj ekde 2011 ankaŭ de la Fondaĵo pri Esperantaj Studoj. Ŝi ricevis honoran mencion en Belartaj Konkursoj de UEA en 2006 en la branĉo „eseo“ pro sia verkaĵo Neperforta komunikado.
Anna Bennett diplomiĝis pri komerca administrado kaj havas magistran diplomon pri kontado. En la mezaj 1970-aj jaroj ŝi studis en la universitato SGPiS (Szkoła Główna Planowania i Statystyki, altlernejo pri Planado kaj Statistiko) en Varsovio, Pola Popola Respubliko, ricevinte stipendion financatan de la usona programo Fulbright-Hays kaj de la pola registaro. Post sia reveno al Usono Anna laboris plurajn jarojn kiel diplomita publika kontisto, unue kiel kost-kontisto, kaj poste en sia propra impost-prepara oficejo. Kun sia edzo ŝi vivas en Boise, Idaho.
Malgranda dekdu-duon-dekduedro
En geometrio, la malgranda dekdu-duon-dekduedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U51.
Muelŝtono
Muelŝtono estas unu el paro de platrondaj ŝtonoj, kiun oni uzas en mueliloj por mueli grajnojn en farunon.
Malgranda dekdu-duon-dekduedro
Ĝi havas la samajn situon de lateroj kaj 12 kvinlaterajn edrojn kiel la dudek-dekduedro.
Muelŝtono
La muelŝtonoj kutime estas el etgrajna firma sabloŝtono aŭ kalkoŝtono.
Hungara legendo pri muelŝtono
Ĝi estas tre konata por hungaroj pri sia iama fortikaĵo-kapitano de Nagyvázsony: Paŭlo Kinizsi, kiu vivis en la tempoj de Matiaso la 1-a (fine de la 15-a jarcento). Kinizsi laboris en la muelejo, kiam alvenis reĝo Matiaso. La reĝo soifis kaj petis akvon. Kinizsi metis la glason sur muelŝtonon - (ĉar ne estis pleto) - kaj per unu brako transdonis ĝin. Matiaso admiris kaj diris: Tia forta homo devas esti soldato en mia armeo. Fakte li famiĝis ankaŭ en la batalejo, kiel armeestro.
Alaska montaro
La Alaska montaro, en angla Alaska Range, estas relative mallarĝa, 650 km longa montaro en la sudcentra regiono de la usona ŝtato Alasko, el la Lago Clark ĝis sia sudokcidenta pinto kaj ĝis la Blanka Rivero en la Teritorio Jukonio, Kanado, en la sudoriento. La plej alta monto en Nordameriko, nome Denali, estas en la Alaska montaro. Ĝi estas parto de la Amerika Kordilero.
La Alaska montaro estas unu el la plej altaj montaroj en la mondo post Himalajo kaj Andoj.
Barierokuro
Barierkuro estas sporta fako de atletiko, parenca al obstaklokuro.
Priskribo
Barierokuro estas atletika fako, dum kiu oni devas trakuri barierojn kun difinitaj altoj kaj lokigitaj je difinita interdistanco. Tio influas la kuran ritmon, oni ne povas kuri regule laŭ la sama ritmo.
Dum konkursoj, ekzistas du tipoj de barierokuro: mallonga (je 100 aŭ 110 m) kaj longa barierokuro (400m). Oni devas dum la kurdistanco superi dek barierojn.
Ĉe junularaj konkursoj ekzistas pli malaltaj barieroj.
Le Petit Parisien
Le Petit Parisien (La eta parizano) estis grava franca gazeto dum la Franca Tria Respubliko. Ĝi estis publikigita inter 1876 kaj 1944, kaj ties cirkulado estis de ĉirkaŭ 2 milionoj post la Unua Mondmilito. Dum la Dua Mondmilito la gazeto iĝis redaktita de Claude Jeantet la oficiala voĉo de la Reĝimo de Vichy kaj en 1944 estis dum mallonge publikigita de Jeantet jam en Nazia Germanio antaŭ forfermiĝi.
Spite sian nomon, la gazeto cirkuliĝis tra la tuta Francio, kaj registroj asertas ke ĝi havis la plej grandan gazetan cirkuladon en la mondo tiame Fonds du Petit Parisien, Archives nationales (Francaj naciaj arkivoj).
Nacia Biblioteko de Francio - Gallica
Ĉiuj kopioj de Le Petit Parisien povas troviĝi ĉe la Nacia Biblioteko de Francio - Gallica. Ili povas esti alirita ĉe Gallica, reta arkivo, Le Petit Parisien Index
Ghiffa
Ghiffa estas komunumo de Italio.
Gary Grady
D. Gary GRADY estas usona esperantisto. Li estas estrarano de Esperanto-USA kaj vicprezidanto de Asocio de Amerikaj Instruistoj de Esperanto. Li loĝas en Durham (Norda Karolino).
Andrea Cesalpino
Andrea CESALPINO (eld. Ĉezalpino) aŭ, malpropre Cisalpino (Arezzo, la 6an de junio 1519 – Romo, la 23an de februaro 1603) estis itala botanikisto, medicinisto kaj anatomiisto.
Cesalpino Andreo naskiĝinte en Arezzo (Centra Italio), plenumis siajn studojn ĉe la universitato de Pizo ĉe la majstroj Realdo Colombo kaj Luca Ghini, magistriĝis en la jaro 1551, en 1555 posteulis Ghini en la direktorado de la botanika ĝardeno de Pizo kaj kiel lekcianto de medicina lernobjekto, dum ekde 1569 ĝis 1592 kovris la katedron de la Medicino.
Partoprenis en la anatomia skolo kiu floris tiam en Padovo dum la duona parto de 1500. Li trafis la unuajn malkovraĵon pri la sanga cirkolado. Lia precipa merito estas la fakto ke li – per atesto de la anatomia trovaĵo – demonstris ke la koro (kaj ne la hepato) estas la centro de la movo de la sango kaj startpunkto de arterioj kaj kaj vejnoj.
En 1592 papo Klemento la 8-a lin alvenigis Romon kie li instruis medicinon ĉe la universitato La Sapienza kaj surhavis la taskon de persona kuracisto de la papo. En la posta jaro 1593 konfekciis pruvon pri la sangocirkolado spertigante ke la vejnoj laĉe ligitaj en ĉiu ajn korpa parto ŝvelas “post la laĉo”, nome “el periferio al centro”, kaj ke – se apertaj kiel dum sangeltiro – el ili eliras antaŭe obskura vejna sango kaj poste ruĝa arteria sango. Estis la eksperimenta pruvo ke ekzistas centripeta fluo kontraŭa al tiu kiu, tra la aorto kaj ĝiaj branĉoj, portas la sangon el la koro al la korpa periferio: en la vaskula sistemo, tial, pasas du kontraŭaj fluoj. Tamen ne estis komplete priskribita la sangocirkuladon, eble pro manko de vivosekcio: tion faros William Harvey (1628).
El liaj verkoj oni kredis trovi spurojn de Averoesismo kun emo al panteismo, kiuj enkondukis Samuel Parker, ĉefepiskopon de Canterbury (kiun reĝo Jakobo konsideris modera en la diatribo kontraŭ katolikoj kaj pro tio lin promociis intertempa episkopo de Oxfordo), kaj mediciniston el Montbéliard Nicolas Taurel denunci iliajn verkojn al la tribunalo de Inkvizicio. Tio tamen ne havis sekvon.
En la botanika kampo, plue, li pristudis kaj disvolvis novajn sistemojn por klasado de la plantoj, kaj malfermiĝis, kiam ankoraŭ mikroskopo ne esti elpensita, al Karl Linnaeus.
Inter lia plej renomaj verkoj, listigendas Quaestionum medicarum libri duo (1593), De metallicis (1596), De plantis libri XVI (1603), Appendix ad libros de plantis et quaestiones peripateticas. Liaj verkoj estis represitaj ĝis la 18a jarcento.
NGC 3937
NGC 3937 (aliaj indikoj — UGC 6851, MCG 4-28-81, ZWG 127.88, PGC 37219) estas galaksio en konstelacio Leono.
Johannes Zacharias Actuarius
Johannes Zacharias Actuarius (1275-1328) estis bizanca kuracisto, aŭtoro de kelkaj traktaĵoj kiuj influis la medicinon dum pluraj jarcentoj. Li studis medicinon en la Universitato de Konstantinopolo, kaj aktivis en la tempo de Andronicus la 2-a Paleologus (1259-1332), sed lia ĉefa patrono estis la granda duko Alexios Apokaukos (m.1345), al kiu li dediĉis sian verkon "Θεραπευτική Μέθοδος" (latine: "De methodo medendi", esperante:La terapeŭtika metodo) en ses volumoj.
Vivo
Unu el liaj libroj estis dediĉita al lia mentoro Joseph Racendytes kaj unu el liaj studamikoj oni kredas esti Alexios Apokaukos, al kiu li priskribas en sia verko (sed, ne alnomante lin) kiel figuro kiu partoprenis en iu diplomatia misio.
Johano Zakario Aktuaro estis karakteriza produkto de sia epoko. Polititike envolvita intelektulo, admiranto de la klasika erudicio kaj samtempe profunda kristano, estetikisto kaj realisma observanto de la homa kondiĉo, li resumas tion kion oni kredis kiel la ideala kuracisto. Eĉ hodiaŭ oni agnoskas ke liaj ideoj estis strangaj, sed kunhavis modernajn trajtojn de klareco kaj ekzakteco.
Amuzparko de Madrido
La Distra Parko de Madrido, Amuzparko de Madrido aŭ en la hispana Parque de Atracciones de Madrid estas la ĉefa amuzparko de la urbo Madrido (Hispanio), situanta en la parko de la Parko Kampardomo, precize en la zono Batán. La parko havas du alirpordojn: nome la ĉefa kaj tiu de la infanareo. La aliroj al la parko realiĝeblas ĉu aŭte aŭ per Metroo ĉe la haltejo Batán, kiu permesas aliron al la parko ĉe la infanareo. Eblas ankaŭ veni per busoj pere de la linio 33 de la EMT.
Júlia Osváth
Júlia OSVÁTH [oŝvAt], hungare Osváth Júlia estis hungara operokantistino (soprano).
Júlia Osváth naskiĝis la 1908 en Rákospalota - mortis la  1994 en Budapeŝto.
Biografio
Júlia Osváth komencis sian aktoran karieron en koruso, poste ŝi kantadis en Preĝejo de Ĉieliro de Maria (Vár), dume ŝi lernis kantadon en 1933. Ŝi debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1935, eksterlande en 1937 en Salcburgo. Baldaŭe ŝi gastroladis en Vieno, Bukareŝto, Moskvo. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1949, poste en 1950 kaj 1953 ankaŭ aliajn premiojn.
Yohei Kurakawa
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, FC Horikoshi, Kashiwa Reysol, Roasso Kumamoto kaj Suzuka Point Getters.
Soral
Soral  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 725 loĝantojn je la 30-a de aprilo 2010.
Geografio
Soral situas en la sudo de la kantono ĉe la franca landlimo proksimume 10 kilometrojn sudokcidente de la kantona ĉefurbo Ĝenevo. La komunumo apartenas al la regiono de la Ĝeneva Ĉampanio. Ĉe la suda limo de Soral situa la rivero Laire kaj en oriento Aire. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Soral la setlejo Rougemont en la vitejoj en okcidento apud la landlimo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,93 km², de kiuj 4,1% estas kovritaj de arbaro, 83,3% servas por agrikulturo kaj 12,6% por setlado.
Trafiko
La komunumo estas konektita per la busolinio n-ro L al la loka transportreto de Ĝenevo. La kampara komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 6 kilometroj okcidente en Perly. 4 kilometrojn sudoriente en Saint-Julien-en-Genevois krome situas alveturejo al la franca aŭtovojo A41.
Historio
Dum mezepoko Soral apartenis al la Senjoroj de Rougemont, vasaloj de la Grafoj de Savojo. De 1536 ĝis 1564 Soral estis okupita de la Bernanoj. Per la kontrakto de Laŭzano en la jaro 1564 Soral estis submetita al komuna regado de Savojo kaj Ĝenevo.
Per la kontraktoj de Parizo kaj Torino de la jaroj 1749 kaj 1754 Soral estis atribuita al la reĝolando Sardinio. En la jaro 1816 per la kontrakto de Torino la Soral finfine estis atribuita al Kantono Ĝenevo kaj fariĝis svisa. Ĝis 1847 ĝi estis parto de la komunumo Avusy-Laconnex-Soral, de kiu tiam Avusy estis disigita. En 1850 ankaŭ Laconnex kaj Soral disiĝis kaj fariĝis memstaraj komunumoj.
Zsolt Vári
Biografio
Zsolt Vári devenis el cigana familio, sed li orfiĝis kaj ĝis aĝo de 20 li estis edukita en ŝtataj edukejoj de Balkány, Berkesz, Bátonyterenye, Tiszadob, Tiszaújváros kaj Fót. Li iĝis faklaboristo kaj li abiturientis en Tiszavasvári, tiutempe li komencis amatore pentradi. Inter 1995-2000 li laboris en firmao en Budapeŝto, kiu komercadis pri farboj. En la sekvaj jaroj li faris diversajn laborojn, tamen plej ofte li okupiĝas arta instruado pri artoj por ciganoj. Li studvojaĝis al Italio kaj Hispanio. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.
Carbuccia
Carbuccia (Carbuccia) estas franca komunumo en la departemento Corse-du-Sud, en la regiono Korsiko.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Carbucciais.
Armena katedralo de Tbiliso
Historio
Laŭ la retpĝaro de la municipo Tbiliso, la areo kie situas la preĝejo antaŭe apartenis al la prizona distrikto dum la mezepoko, tial ĝi ofte ricevas la kartvelan nomon, Ciĥisdidi (ciĥe = malliberejo, didi = granda).
Laŭ armenaj historiistoj Hovsep Orbeli kaj Levon Melikset-Bek, la preĝejo estis fondita en 1251. La dato estis proponita surbaze de araba surskribo sur ĥaĉkaro super la okcidenta pordo de la preĝeja korto. Laŭ kronikisto de la 13-a jarcento Hovhannes Jerznkaci, la preĝejo estis konstruita de princo Umek de Karin (Erzurum). Laŭ Jean-Michel Thierry, Umek estis riĉa komercisto, kiu ekloĝis en Tbiliso, kaj geedziĝis kun princino Mama Vahtangian, la filino de Hasan Ĝalal Vahtangjan, Grandprinco de Ĥaĉeno (kiu regis ĉ. 1214–1261). Tamen la retejo de la Diocezo de la Armena Apostola Eklezio en Kartvelio asertas, ke la preĝejo ekzistis multe antaŭ la 13-a jarcento kaj ke Jerznkaci menciis jaron de la rekonstruado de la preĝejo kaj ne konstruado mem sub la aŭspicio de Umek. Laŭ Narek Kuŝĉjan, la pastro de la preĝejo en 2017, preĝejo de la Armena Apostola Eklezio estis konstruita sur la sama loko en 631, nomita Berd Surb Gevorg ("Sankta Georgo [de la] Fortikaĵo"), post la divido inter la eklezioj de Armenio kaj Kartvelio.
La preĝejo estis donita al la persa garnizono fare de la safavida ŝaho Abaso la 1-a de Irano en 1616 kaj redonita al la armena komunumo en 1748 fare de reĝo Irakli la 2-a de Kartvelio. Ĝi estis bruligita kiam persoj prirabis Tbilison en 1795. La preĝejo estis ĝisfunde restarigita en la 17-a jarcento, kaj denove en 1832 kaj 1881.
Ĝi fariĝis la sidejo de la kartvela diocezo de la Armena Apostola Eklezio post kiam la sovetaj aŭtoritatoj en la 1930-aj jaroj malkonstruis la katedralon Vank. La plej freŝa renovigo de la preĝejo komenciĝis en 2012. Komencita kaj financita de rusa-armena komercisto Ruben Vardanjan, la renovigo estis subtenata de donacoj de filantropoj Albert Avdoljan, Sergej Sarkisov kaj Rusudan Maĥaŝvili, Danil Ĥaĉaturov, eksa kartvela ĉefministro Bidzina Ivaniŝvili, kaj aliaj. Proksimume 3,5 milionoj da usonaj dolaroj estis elspezitaj por ĝia renovigado, kiu estis kompletigita en 2015. La preĝejo estis sanktigita la 31-an de oktobro 2015 fare de la katolikoso Garegino la 2-a, la estro de la Armena Apostola Eklezio. La ceremonion ĉeestis armena prezidanto Serĵ Sargsjan kaj Bidzina Ivaniŝvili.
En februaro 2019 video aperis interrete montrante tri etnajn azerojn, unu el ili bruligante verŝajne la flagon de Armenio (sed pli simila al flago de Kolombio) antaŭ la preĝejo. Proparolantino de armena diocezo diris, ke la afero okazis monatojn antaŭe.
Arkitekturo kaj freskoj
La preĝejo estas konstruita laŭ tradicia plano de dividita, malferma kruco kun rektangula perimetro. Kiel la plej multaj el la preĝejoj en Tbiliso, ĝi estas konstruita el briko. La eksteraj muroj de la preĝejo estas kovritaj per stuko.
Malfruaj pentraĵoj de Hovnatan Hovnatanjan, de la 18-a jarcento, ornamas la internon de la preĝejo. Inter 1922 kaj 1923 Gevorg Baŝinĝaghjan ornamis la internajn murojn de la preĝejo, la altaron kaj la murojn antaŭ ĝi, kreante kvar grandajn murpentraĵojn: Jesuo en la ĝardeno Getsemano, La Pento de Judaso, Jesuo kaj la Boatistoj, Rikolta tempo.
Entombigoj
La jenaj homoj estas entombigitaj en la preĝeja korto:
Defendisto
Defendotaktikoj
Estas tri tipoj de defendotaktikoj:
1) Individua defendo en kiu la respondeco estas establita rilate al la rekta kontraŭeco defendanto/atakanto (avanulo), kaj oni ne atentas tiom al la racia organizado de la spaco. Estas agresema defendo, kiu ebligas la rapidan rekuperadon de la pilko. Postulas grandan fizikan forton, okazigas multajn spacojn, kio povas esti profitita de la rivala teamo kaj oni fifaras per tiutipa defendo pli grandan nombron de faŭloj.
2) Zona defendo konsistas en la atribuo de certa spaco al ĉiu ludanto kies limoj povas iom varii depende de la movado de la pilko. La respondeco jam ne plu estas individua kaj iĝas spaca. Estas utila por pleje protekti la areon de la golejo, malpliigas la nombron de faŭloj kaj la fizikan elĉerpiĝon kaj permesas eliri kontraŭatake pli facile. Ne estas rekomendinda okaze de malfavora pormomenta rezulto.
3) Miksa defendo konsistas en la kombino de individua kun zona defendo. Normale la individua defendo estas praktikata kontraŭ la plej lerta rivala ludanto, dum la cetero de la teamo defendas zone.
(11386) 1998 TA18
(11386) 1998 TA18 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Pohl (Nassau)
Pohl - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato kaj ekde januaro 2019 apartenas al la komunumaro Bad Ems-Nassau, administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj (antaŭe ĝi apartenis al malpli granda komunumaro Nassau). Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Malgranda dudek-duon-dekduedro
En geometrio, la malgranda dudek-duon-dekduedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U49.
372
En la jaro 372 post Kristo okazis, interalie:
Gallica
Gallica [GALlika] estas la cifereca biblioteko de la Nacia Biblioteko de Francio. Per malferma atingo, ĝi grupigas ciferecigitajn librojn, dokumentojn, gazetojn, fotojn kaj kolekton de miniaturaj ilustracioj.
La 10an de februaro 2010, Gallica atingis milionon da dokumentoj per Scènes de la vie de Bohème, de Henry Murger, 1913.
Je la 12a de aprilo 2014, Gallica proponis al konsultado rete 3 023 304 dokumentojn el kiuj 550 390 libroj, 1 347 078 numerojn de gazetoj kaj revuoj, 981 659 bildoj, 44 358 manuskriptojn, 72 291 mapoj, 24 015 partituroj, kaj 3 513 sondokumentoj, tio estas je ritmo de 1 500 paĝoj ciferecigitaj tage. Kelkaj verkoj estis kaptitaj pere de optika signorekono kaj tiele la teksto povas esti serĉata ĉe Gallica.
31630 Jennywang
31630 Jennywang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la Laboratorio Lincoln de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jenny Lynn Wang, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri komputado. Ŝi estis lernantino ĉe la North Carolina School of Science and Mathematics de Durham (Norda Karolino, Usono).
William Thomas Pritchard
William Thomas Pritchard (naskiĝis la 13-an de oktobro 1829, mortis la 1-an de novembro 1907) estis brita konsulo, adventuristo kaj esploristo.
Pritchard naskiĝis en Papeete, Tahiti, kiel filo de George Pritchard. Li edukiĝis en Britio antaŭ reveni kuniĝi kun sia patro, nome britia konsulo en Samoo. En Samoo, li akiris esceptan konon de polineziaj lingvo kaj tradicioj. En 1858 li iĝis unua brita konsulo ĉe Fiĝioj, kaj samjare li veturis al Anglio kun propono el Seru Epenisa Cakobau por cedi Fiĝiojn al la brita krono. Li estis elpostenigita en 1863.
Li estas memorigita en la nomo de la Polinezia megapodo Megapodius pritchardii kaj en la planta genro Pritchardia.
Charles W. Chesnutt
Charles Waddell CHESNUTT (naskiĝis la 20-an de junio 1858 — mortis la 15-an de novembro 1932 Klevlando, Ohio) estis usona aŭtoro, eseisto, advokato, kaj politika aktivulo, plej fama pro siaj romanoj kaj noveloj kiuj esploras la kompleksecojn de identeco, precipe rasismo kaj klasismo, en la usona sudo post la Usona Enlanda Milito.
En la frua 20-a jarcento en Klevlando, Chesnutt establis tribunalon raportantan entreprenojn, kiuj donis al li lian ĉefan enspezon. Samptempe, li aktiviĝis en la Nacia Asocio por la Antaŭenigo de Nigraj Personoj (National Association for the Advancement of Colored People) verkante artikolojn subtenantajn edukadon kaj kontraŭdiskriminaciajn movadojn.
Frua vivo
Chesnutt naskiĝis en Klevlando, Ohio, de Andrew Chesnutt kaj Ann Maria, ambaŭ "liberaj koloruloj" el Fayettville, Norda Karolino. Lia patroflanka avo estis blanka sklavposedanto.
Post la Usona Enlanda Milito en 1867, lia familio revenis loĝi en Fayetteville; Charles havis naŭ jarojn. Liaj gepatroj posedis nutraĵvendejon kiu malsukcesis pro la malbona komerca sento de lia patro. En la aĝo de 14 jaroj li estis lernanto-instruisto por la Howard Lernejo, lernejo por nigraj studentoj dum uson-suda periodo de rekonstruado.
Geedzeco kaj familio
En la jaro 1879 en la aĝo de 20, Chesnutt edziĝis kun Susan Perry. Ili translokiĝis al Novjorko, Nov-Jorkio. Ili havis kvar filinojn, unu el iliaj filinoj estas fama klasikisto kaj verkisto, Helen Maria Chesnutt. Li volis eskapi la antaŭjuĝon kaj malriĉecon de la Sudo, kaj ankaŭ daŭrigi verkadon. Post ses monatoj, la Chesnutts translokiĝis al Klevlando.
Fru-verkista kariero
En 1877 Chesnutt ekverkis novelojn, kiuj estis eldonitaj de prestiĝaj revuoj. Ĉi tiuj inkluzivis "The Atlantic Monthly," Revuon, kiu en aŭgusto 1887 publikigis lian unuan novelon, "The Goophered Grapevine." Ĝi estis la unua verko de afrik-usonano publikigita de The Atlantic.
Lia unua libro estis kolekto de noveloj titolita The Conjure Woman (esperante: La Sorĉistino), publikigita en 1899. La saman jaron li publikigis alian novelaron, The Wife of His Youth and Other Stories of the Color-Line. Ĉi tiuj renversis ideojn pri la konduto de sklavigitaj homoj kaj ilia serĉado de libereco, kaj ankaŭ levis novajn aferojn pri afrik-usona kulturo. Redaktistoj de The Atlantic forte kuraĝigis Chesnutt en lia verkado, kaj li havis 20-jaran rilaton kun la revuo.
GFS
GFS Projects Limited estas brita kompanio, kiu evoluigas la vertikale sur- kaj deteriĝan avion, similan al fluganta subtaso. La kompanio estis fondita en 2002 fare de Geoff Hatton kaj en 2007 akiris kontraton kun la usona registaro por ellabori senhoman aeran veturilon.
La GFS Projects eluzas la Coandă-efikon kaj havas pli simplan mekanikan konstruon ol tiu de la fiaskinta avrocar. Ĝi uzas supre negativan surfacan aerpremon, akxuzanta de Coanda-efiko. Flugkapablaj, manovreblaj prototipoj ekzistas ekde 2005, konstruitaj fare de GFS Projects Ltd kaj amatoraj (entuziaj) UFO-konstruistoj.
GFS estas mallongigo de Geoff's Flying Saucer.
NGC 3938
NGC 3938 (aliaj indikoj — UGC 6856, MCG 7-25-1, ZWG 214.34, ZWG 215.2, IRAS11502+4423, PGC 37229) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
4095 Ishizuchisan
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monto Iŝidzuĉi (japane : 石鎚山,  Ishizuchi-san), neaktiva vulkano alto de 1982 m en la insulo Ŝikoku.
Bakháza
Situo
Bakháza situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de sakovojo. Nagyatád troviĝas 17, Barcs 22, Kadarkút 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1453 laŭ tiama ortografio "Bakhaza". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Post la refondiĝo la komunumo apartenis al Rinyaújnép, nur en 1913 ĝi iĝis municipo. Post la 1-a mondmilito oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj. En 1952 kolĥozo formiĝis. La lernejo funkciis ĝis 1963. Vilaĝservoj (escepte la municipan administradon) ne funkcias en Bakháza, krome migra poŝto servas.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Pocsaj)
Grek-katolika preĝejo de arkianĝeloj Sankta Mikaelo kaj Sankta Gabrielo estas religia Monumento historia en Hungario, en Pocsaj.
Historio
Laŭ la onidiro la nun videbla preĝejo estas jam la 3-a. La unuan oni konstruis el ligno antaŭ la turkoj, kiu baldaŭe bruldetruiĝis. La samo okazis kun la 2-a preĝejo. La nun videbla preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo konstruiĝis el briko en 1743, sed aliaj supozas, ke ĝi konstruiĝis en 1778. Baldaŭe kelkfoje la konstruaĵo renoviĝis, lastfoje en 1984.
Konstruaĵo
La preĝejo havas turon, kiu kreskiĝis rekte el la navo. La sanktejo estas duonronda. Interne sur la baldakeno estas 4 malfreskoj pri Anĝela Saluto, Naskiĝo de Kristo, Resurekto kaj Pentekosto. Sur la flankomuroj same estas malfreskoj pri Sankta Triunuo kaj Pieta. Ĉiuj estis pentritaj en la 1950-aj jaroj. La fenestraj bildoj fariĝis en 1966 kaj prezentas Sanktan Mikaelon, Sanktan reĝon Stefanon kaj Dipatrinon.
Kermeso okazas la 8-an de novembro.
373
En la jaro 373 post Kristo okazis, interalie:
39655 Muneharuasada
39655 Muneharuasada estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Muneharu Asada, kiu fariĝis ano de la Astronomia Societo de Jamagata en 2009, kaj aktive popularigis astronomion.
Pouru-aux-Bois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan (prononco [], ) kaj al la kantono .
Emanuel Lasker
Emanuel LASKER (naskiĝis la en Berlinchen, Prusio, mortis la  en Novjorko, Usono) estis germania ŝakmajstro, matematikisto kaj filozofo. Li estis la ŝakmondĉampiono dum 27 jaroj, de 1894 ĝis 1921, kiu estas la plej longa tempo en la historio. Lasker estas opiniata kiel unu de plej fortaj ŝakistoj de ĉiuj tempoj. Li eldonis multajn ŝakajn revuojn kaj kvin ŝaklibrojn.
Esperanto en la moderna mondo
Esperanto en la Moderna Mondo/Esperanto in the Modern World estas dulingva dokumentara libro kiu enhavas "studoj[n] kaj artikoloj[n] pri lingvaj problemoj, la Rajto je Komunikado, kaj la Internacia Lingvo." La libro estis kompilita de Rüdiger Eichholz kaj Vilma Sindona Eichholz kaj aperis ĉe Esperanto Press en 1982 (2-a eldono).
Sălățig
Sălățig [salacig] (hungare: Szilágyszeg [sila:djseg]) estas komunumo en Rumanio sude de Cehu Silvaniei. Administre apartenas al ĝi Deja, Mineu, Noțig kaj Bulgari.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 456 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 494 (rumanoj, 40 % da hungaroj).
Sălățig en 2002 havis malpli da loĝantoj ol Noțig kaj multe malpli ol Deja, sed ĝi situas ĉe la distrikta vojo DJ108D kaj laŭ planoj ricevu rapidvojan konekton nord-sudan.
Mvezo
Mvezo estas vilaĝeto en Sud-Afriko ĉe la rivero Mbashe apud Umtata, en la oriento de provinco Orienta Kablando. Ĝi estas konata kiel naskiĝ-loko de Nelson Mandela, kies familio estis la estra dinastio de la vilaĝo.
Aribalo
Aribalo estas antikva greka ĉefe argila amforosimila ujo kun malvata koloparto, servante por deponado de oleo kaj ŝmiraĵoj. Ĝi estis populara en la 6-7-aj jarcentoj a.K. en Korinto, kie oni ŝatis la unutenilan tipon kun diskoforma aperturo, globforma korpo, kun pinta fino aŭ platsuba korpo. Oni uzis en Ateno la dutenilan tipon, kun duongloba aperturo, globforma aŭ plata korpo. Oni malofte pretigis ĝin el bronzo, en la Romia imperio kelkfoje eĉ el vitro.
La inkaoj uzis similforman (pli bone al amforo) ujon nomebla same aribalo. Tiu inkaa tipo estis argila, havis bruligitan ruĝan koloron, poluritan brilan surfacon, dikan muron kaj pli grandan internan volumenon, do grandon.
Ergozino
Ergozino (ergosine) estas ergotoalkaloido el la familio de ergopeptinoj. Clavicipitaceae. En 1936, Smith kaj Timmis apartigis ĝin.
Alanino, leŭcino, prolino kaj lizerga acido estas uzataj en ĉelo por produkti ergozinon danke al la enzimoj LPSB kaj LPSA2.
Oni trovas la epimerojn ergozininon en Pleurobranchus forskalii
Joaquín Reyes
Joaquín REYES CANO (Albacete, 16-a de aŭgusto 1974) estas hispana aktoro, humuristo kaj ilustristo.
Joaquín Reyes studis Belartojn en la Universitato de Kastilio-Manĉo kaj li laboris kiel ilustristo por eldonoj de "El barco de vapor" kaj Zumo de lluvia, de Teresa Broseta.
En 2002, li kunigis Ernesto SEVILLA, Pablo CHIAPELLA kaj Raúl CIMAS, "Trío de Albacete", por Paramount Comedy, La Hora Chanante.
Jásd
Jásd (jAŝd) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Várpalota.
Situo
La vilaĝo situas en valo, fine de mallonga sakovojo.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. Poste alvenis keltoj kaj romianoj. En 1164 oni fondis klostron, apude grava vilaĝo Iasth formiĝis. Dum la turkoj la loĝantoj forfuĝis. En 1757 familio Zichy (ziĉi) refondis la komunumon. En 1862 incendio okazis.
374
En la jaro 374 post Kristo okazis, interalie:
Masayuki Onishi
Masayuki Onishi (大西 昌之, n. ) estas japana futbalisto.
Uthman ibn Affan
Uthman ibn Affan, عثمان بن عفان (naskiĝis ĉirkaŭ 576, mortis la 17-an de julio 656) estis la tria el la tiel nomataj Kvar Justaj Kalifoj, la unua serio de kalifoj kiuj regis la islaman imperion inter la morto de Mohamedo kaj la divido el kiu estiĝis la Umajida Kaliflando. Li sukcedis al Abu Bakr kaj al Umar kaj regis inter 644 kaj 656. Oni diras ke li geedziĝis kun 12 filinoj de Mohamedo, inter kiuj Rukajja bint Muhammad, kun kiu li havis filon nome Abd-Allah, sed tiu mortis tre juna.
Listo de senatanoj de Marne
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Marne.
Háromfa
Háromfa estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Nagyatád. La loknomo signifas: tri arboj.
Situo
Háromfa situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Nagyatád troviĝas 17, Barcs 24, Csurgó 29, Kaposvár 70 km-ojn. Dravo preterfluas 8 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1377 laŭ tiama hungara ortografio "Harumfa". Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Gil Álvarez de Albornoz
Li studis en Zaragoza kaj Tuluzo. En la familia etoso estis kelkaj gravaj ekleziuloj. Kiel Arkiepiskopo de Toledo li sukcedis sian onklon Jimeno de Luna; tiam li estis ĉirkaŭ 28jaraĝa. Li kiel arkiepiskopo, iĝis politika konsilisto kaj monpruntisto, financante per la abunda riĉo de la toleda eklezio la militojn de Alfonso la 11-a de Kastilio kontraŭ la islamanoj, kiuj sukcesis ĉe la konkero de Algeciras kaj de Tarifa. Lia rilato kun la reĝo ŝajne estis tre amika, sen moralaj kritikoj kontraŭ la reĝa amanto, la vidvino Leonor de Guzmán, patrino de Henriko la 2-a de Kastilio.
Gibberella zeae
Gibberella zeae estas specio de fungoj el la familio nektriacoj kiu parazitas tritikon.
Gia anamorfo estas Fusarium graminearum. Ĝi produktas toksojn, B-trikocenojn (DON kaj NIV) kaj zearalenonon
Priskribo
Askosporoj grandas ĉirkaŭ 21 X 3,5 µ.
Anjo Harlow
Anjo HARLOW (mortis la 11-an de julio 2017) estis usona esperantisto. Ŝi estis la edzino de Don Harlow kaj ŝi estis estrarano de Esperanto-USA.
Muzeo pri Moderna kaj Nuntempa Arto de Trento kaj Rovereto
La konstanta kolekto enhavas pli ol 15 000 artaĵojn, inkluzive de pentraĵoj, desegnaĵoj, gravuraĵoj kaj skulptaĵoj.
Historio
La MART ekestis en 1987 kiel aŭtonoma ento ene de la aŭtonoma provinco Trento. Ĝi estis instalita en la Palazzo delle Albere en Trento. La ideo vastigi la muzeon por kolekti unuflanke la arton de la granda trenta futuristo Fortunato Depero kaj aliflanke la heredaĵon de la Provinca Artmuzeo de Trento devenas de 1991, kaj estis ĉefe projekto de la tiama direktoro de la "Casa Museo Depero" de Rovereto nome Gabriella Belli.
12656 Gerdebruijn
12656 Gerdebruijn estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Muzeo pri Moderna kaj Nuntempa Arto de Trento kaj Rovereto
Historio
La 15-an decembro 2002 la nova sidejo de la MART en Rovereto estis malfermita al ĝenerala publiko.
Treigny
Treigny estas franca komunumo, kiu situas en departemento Yonne kaj en regiono Burgonjo. Ĝi havis 897 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2010.
Muzeo pri Moderna kaj Nuntempa Arto de Trento kaj Rovereto
Arkitekturo de la konstruaĵo
La desegno de la nova konstruaĵo estis konfidita al la tiĉina arkitekto Mario Botta, kiu laboris kun la struktura inĝeniero Giulio Andreolli el Rovereto. Kvankam estis disponeblaj 29 000 kvadrataj metroj, la arkitekto renkontis la problemon ke la konstruejo troviĝis malantaŭ du grandaj urbaj domoj (palazzi) de la 18-a jarcento sur la historia Via Bettini. Li solvis la problemon sub la devizo "spaco por arto, ne spaco malgraŭ arto" per "panteono sen fasado". La trietaĝaj muzeĉambroj estas aranĝitaj ĉirkaŭ granda cirkla agoro, kiu estas volbita je alteco de 25 metroj per vitra kupolo kun diametro de 40 metroj. Ĉi tiu povas gastigi eventojn kun ĝis 1200 vizitantoj.
La muzea spaco havas areon de 12 000 kvadrataj metroj, el kiuj la duono estas uzata kiel ekspozicia spaco, dum la cetero estas rezervita por esplorado, biblioteko, la muzea butiko kaj kafejo. La konstrua tempo estis 5 jaroj, la totalaj kostoj sumiĝis al 50 milionoj da eŭroj.
Treigny
Geografio
Treigny etendiĝas sur 52,70 km², kaj havis 871 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 17 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La kastelo de Ratilly datiĝas el la 13-a jarcento, la kastelo de Guédelon estas ne ankaŭ finita (2011).
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Martial Hermier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Treigny apartenas al la kantono de Saint-Sauveur-en-Puisaye, kies ĉefurbo estas Saint-Sauveur-en-Puisaye. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
(114710) 2003 GX7
(114710) 2003 GX7 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda klinangulo, en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero: ĝi estas ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».
Malgranda dekdu-dudekedro
En geometrio, la malgranda dekdu-dudekedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U50.
Ĝi komunigas sian situon de verticoj kun la granda steligita senpintigita dekduedro. Ĝi aldone komunigas siajn laterojn kun la malgranda dudek-dudek-dekduedro kaj la malgranda du-tritranĉa dekdu-dudek-dekduedro.
376
En la jaro 376 post Kristo okazis, interalie:
Lingva familio
Oni grupigas lingvojn en arojn (ofte nomitajn "familioj") laŭ ilia historia parenceco: lingvoj, kiuj ŝajnas deveni de komuna pralingvo, troviĝas en la sama lingvaro. Tiel oni ricevas arbecan strukturon.
Pro konveno, por ke ne estu tro da lingvaroj en la supra nivelo, la tabelo uzas ankaŭ kelkajn geografiajn grupojn, sed tiuj estas klare distingitaj per la vorto "lingvaroj" en la titolo. Ekzemple, historia parenceco inter la nordkaŭkaza kaj sudkaŭkaza lingvaroj ne estas pruvita.
Evidente la tabelo ne mencias ĉiujn homajn lingvojn, da kiuj estas kelkaj miloj. La strukturo de iuj familioj estas iom simpligita; pli da detaloj troviĝas eventuale en la artikolo pri la koncerna familio. Kreolaj lingvoj kaj piĝinoj estas troveblaj artikolfine. Planlingvoj estas ellasitaj pro ilia alispeca deveno. Listo de senparencaj lingvoj (lingvoj, kiuj ne apartenas al konata familio) troviĝas en aparta artikolo.
Boac
Boac - Bayan ng Boac - estas urbo (municipo), ankaŭ diocezo en Filipinoj, en insulo Marinduko (Marinduque), en regiono MIMAROPA, kie estas ĉefurbo de la insula provinco Marinduko. La urbo havas 61 distriktojn.
Lingva familio
Iuj familioj estas rigardeblaj ankaŭ kiel lingvoj kun dialektoj, kaj multaj lingvoj estas rigardeblaj ankaŭ kiel familioj de proksime parencaj lingvoj.
Boac
Geografio
Boac kuŝas en okcidenta marbordo de la insulo laŭ la samnoma rivero Boac. Lucena (Filipinoj) troviĝas 59, regiona ĉefurbo Kalapano 71, Batangas 90, Naga (Sudaj Kamarinoj) 151, ĉefurbo Manilo 156, Kezonurbo 160, Baguio 356, Cebuurbo 416, Dabao 822, General Santos 894 kilometrojn (aere).
Lingva familio
Koja
nama
Boac
Historio
En Boac, same en Marinduko indiĝenoj vivis, kiujn la hispanoj vizitis unue en 1580. Ili nomumis la lokon Montserrat de Marinduque (nuntempa Boac). En 1621 la hispanaj jezuitaj misiistoj alportis sanktan bildon al Boac, la monaĥoj povis parte kristanigi la indiĝenojn. La islamaj piratoj sieĝis Boac meze de la 17-a jarcento, sed la loĝantoj kontraŭstaris en la fortikaĵa preĝejo. Laŭ la kredo la sankta bildo savis ilin lastmomente. En 1898 la filipina revolucio faris finon al la hispana erao, sed poste dominado de Usono, inter 1942-1945 japana dominado okazis. La provinca registaro konstruis vivgrandan bildon pri Sankta Maria kaj metis ĝin en la haveno Balanacan por bonvenigi vojaĝantojn al la insulo.
Lingva familio
Ĵua
kunga
Boac
Ekonomio
Boac estas hejmo de la plej multaj el la komercaj entreprenoj de la provinco.
Lingva familio
Lingvaroj el Eŭrazio
Inter la senparencaj lingvoj de Eŭrazio estas la ajnua, buruŝaska, etruska, korea, nivĥa, sumera, kaj la eŭska aŭ baska.
Saint-Blaise
Saint-Blaise estas la franca traduko de Sankta Blazio.
Lingva familio
Aŭstralazia
Kmera (kamboĝa), vjetnama, nikobara
Saint-Blaise
Saint-Blaise estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Lingva familio
Aŭstronezia
Formosaj lingvoj
Tetuna, balia, cebua, ĉamora, java, malagasa, malaja (enhavante la indonezian), sunda, tagaloga (enhavante la filipina), fiĝia
Polinezia lingvaro: havaja, maoria, samoa
Boac
Religio kaj eduko
En Boac plejparte katolikoj vivas kaj ĉi tie estas centro de la diocezo. En la urbo la plej nivela edukejo estas universitato.
Militoj inter Rusio kaj Svedio
Militoj inter Rusio kaj Svedio okazadis ekde la 12-a ĝis la 19-a jarcento.
Ghislarengo
Ghislarengo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Felikso, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Arborio, Carpignano Sesia (NO), Lenta, Rovasenda kaj Sillavengo (NO).
Boac
Trafiko
Boac voje estas alirebla ambaŭflanke laŭ vojo, kiu rondiras la insulon. Laŭ mapo flughaveno funkcias ĉe la urbo. La mara haveno servas la pramojn kun aŭtobusoj al aliaj insuloj. Loke busetoj kaj tricikloj trafikas.
Klimato
La klimato de Boac estas klasifikita kiel tropika klimato. Averaĝe jare pluvas po 1318 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter junio-decembro pli ofte. La temperaturo varias inter 23-29 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Lingva familio
Abĥaz-adigea
Abĥaza
Ĉinotibeta
Nepala (kontraŭ la nacia nepalia lingvo), birma, tibeta, ĉina
Dravida
Kanara, malajala, tamila, telugua
Kartvela
Kartvela
Naĥ-dagestana
Ĉeĉena, inguŝa
Indianaj lingvaroj el Nordameriko
Estas multaj senparencaj lingvoj en Nordameriko, kiel la hajda, la taraska kaj la zunia. Inter la lingvaroj estas:
Eskim-aleŭta
Inuita, jupika
Dene-jeniseja
Keta, tlingita, ĉipevajana, navaha
Saliŝa
Laŝucida
Vakaŝana
Hejlcuka, nutka
Siua
Lakota, mandana, omaha
Surduc (Sălaj)
Surduc (Sălaj) [surduk] (hungare: Szurduk) estas komunumo en Rumanio oriente de Jibou. En 1910 ĝi havis 932 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj), en 1992 1 437 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1554. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre apartenas al ĝi Brâglez, Cristolţel, Solona, Tihău, Turbuţa.
Lingva familio
Penuta
(per Delancey 2006)
Ĥoka
''Hipoteza lingvaro. La sekvantaj estas eblaj lingvaretoj kaj senparenculoj.''
Jut-azteka
Naŭatla, ŝoŝona, hopia
Majaeca
Grandaj lingvoj: Majaa (jukateka), vasteka, cocila, celtala, ĉola, kakĉikela, kekĉia, kiĉea, mamea, ĉuĥa, hakalteka (poptia), kanhobala, iŝila, pokomama, pokomĉia, cutuhila
Indianaj lingvaroj el Sudameriko
Estas multaj senparencaj lingvoj en Sudameriko, kiel la mapuĉa kaj pirahana. Inter la lingvaroj estas: