cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pionerskij
La interurba telefona kodo estas 01155, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas -1 horo (en jaro 2005).
La urbo estas sur bordo de maro.
En la urbo estas fervoja stacio Pionerskij kurort (Пионерский курорт).
Ĝis 1945 la urbo apartenis al Germanio.
En la jaro 1959 la urbo havis 7,7 mil loĝantojn; en la jaro 2002 estis 11,8 mil loĝantoj.
Lajeado do Bugre
Lajeado do Bugre estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 2 487 loĝantoj. .
Emlichheim
Emlichheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Grafschaft Bentheim de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Samtempe la komunumo estas la administra sidejo de samnoma komunumaro, germanlingve nomata Samtgemeinde Emlichheim.
Vilhelmo Francisko de Habsburgo-Loreno
Arkiduko Vilhelmo Francisko Jozefo Karlo de HABSBURGO-LORENO (naskiĝinta la 10-an de februaro 1895 en Pula — la 18-an de aŭgusto 1948 en Kievo). Li estis la sesa ido de Karolo Stefano de Teschen. Li estis ukraina kolonelo kaj dum la Unua Mondmilito pretendanto al la trono de planita memstara ukraina ŝtato satelita.
Biografio
En 1915 li ricevis de la imperiestro Francisko Jozefo la Oran Ŝaffelon. Laŭ planoj de la aŭstra potenco tiu ĉi ukraina kolonelo (la triavica kuzo de la aŭstra imperiestro Francisko Jozefo la 1-a) devis iĝi reganto de la memstara ukraina ŝtato, kreota post la venko en la Unua mondmilito.
Memoro
Memortabulo pri li pendas sur la Preĝejo de Sankta Barbara en Vieno (Aŭstrio).
Haselbach
Haselbach havas diversajn signifojn:
Rakonto de la Vivo de Frederick Douglass
Kune kun La Kabano de Onklo Tom, la Rakonto de la Vivo de Frederick Douglass estis unu el la plej influaj literaturaĵoj fuelantaj la aboliciisman movadon de la frua 19-a jarcento en Usono.
La libro koncistas de dekunu ĉapitron pri travivaĵoj de Douglass: lia vivo kiel sklavo, kaj lia ŝtrebo liberiĝi. Ĝi enhavas du enkondukojn de konataj blankulaj aboliciistoj: antaŭparolo de William Lloyd Garrison, kaj letero de Wendell Phillips. Ambaŭ argumentas subtene la verecon de la rakonto, kaj la legoscion de la aŭtoro.
8535 Pellesvanslös
8535 Pellesvanslös estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la fikciulo Pelle Svanslös, bonkora kato, rolulo de la porinfana verko de Gösta Knutsson. Iuj el la aventuroj de tiu kato, kies vosto estis tranĉita de rato kiam li estis aĝa je kelkaj tagoj, okazas en la kvartalo de Upsalo, kie troviĝas la Observatorio de Upsalo.
Ŝelhoj
La ŝelhoj - propra nomo singulare ⴰⵛⵍⵃⵉ, latinliterigite aŝelḥi aŭ aŝlḥi, plurale ⵉⵛⵍⵃⵉⵢⵏ, iŝelḥijen aŭ iŝlḥijn, france chleuhs - estas etno de la berbera etnaro. La ŝelĥoj tradicie loĝas en la centraj montaroj en Maroko, en la Supera Atlaso kaj Anti-Atlaso, kaj en la baseno Sus en la sudo de la lando (iuj etnanoj elmigris al la grandaj marbordaj urboj de Maroko, kaj al la Eŭropa Unio, precipe Francio, Belgio, Nederlando kaj Germanio). Ili parolas la ŝelhan lingvon, kiu laŭ la censo de 2004 tiam havis proksimume 4 milionojn da parolantoj.
Josué Quijano
Josué Abraham Quijano Potosme n. (Managvo,  10-a de marto de 1991), estas nikaragva futbalisto, kiu ludas en la teamo de la ĉefurbo Managvo Deportivo Walter Ferreti.
Roland Ferenc Lieb
Roland Ferenc Lieb, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lieb Roland Ferenc estas hungara skulptisto, medalisto, arkitekto, altlerneja instruisto.
Roland Ferenc Lieb naskiĝis la en Sopron.
Biografio
Roland Ferenc Lieb frekventis teknikajn mezlewrnejojn parte en Szombathely, parte en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato de Okcidenta Hungario en 2001. Liaj plej gravaj instruistoj estis György Mészáros kaj Tamás Soltra E.. Post siaj studoj li estas samtempe arkitekto kaj artisto, en 2001 li eklaboris en arkitekta firmao, samtempe li ekspozicias. Ekde 2004 li instruas en la menciita universitato, ekde la sama jaro li iĝis memstara arkitekto. En 2007 li fondis propran arkitektan firmaon. Iam li translokiĝis al la proksima vilaĝo Röjtökmuzsaj. Komence li kreis medalojn el bronzo, poste el vitro, ligno, betono, fero. Li ricevis premiojn inter 2003 – 2016.
(10580) 1995 OV
(10580) 1995 OV estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Entute pozitiva matrico
En matematiko, entute pozitiva matrico estas matrico ĉe kiu determinanto de ĉiu kvadrata submatrico estas pozitiva. Ekzemple, matrico de Vandermonde kies verticoj estas pozitivaj kaj pligrandiĝantaj estas entute pozitiva matrico.
František Antonín Kolovrat-Libštejnský
František Antonín KOLOVRAT-LIBŠTEJNSKÝ (esperantigebla kiel Francisko Antonio KOLOVRAT-LIBŜTEJN) naskiĝis la 31-an de januaro de 1778 kaj mortis la 3-an de aprilo de 1861. Li estis ĉeĥa nobelo kaj politikisto.
Grafo F. A. Kolovrat devenis el malnova bohemia aristokrata familio. En Bohemio li ankaŭ komencis sian karieron en ŝtata deĵoro. Unue kiel praga hetmano kaj polica direktoro, ekde la jaro 1811 poste kiel la plej supera administra oficisto en la lando, t. e. prezidanto de la landa gubernio kaj la plej supera burgrafo. En tiu ĉi funkcio li montris iniciaton en klopodo pri ekonomia kaj kultura reviviĝo de la lando. Krom alia li partoprenis per signifa maniero en fondo de Patruja (hodiaŭ Nacia) muzeo en Prago.
En la jaro 1826 imperiestro Francisko la 2-a alvokis Kolovraton en Vienon en postenon de ŝtata kaj konferenca ministro. Kolovrat fariĝis proksima konsilanto de la imperiestro kaj la plej supera oficisto en internaj aferoj de la monarĥio, kaj pro tio ankaŭ granda rivalo de grafo Metterniĥ. Dum la tempo de la regado de imperiestro Ferdinando ambaŭ regavidaj rivaloj estis la plej potencaj viroj en la imperio. Diference de Metterniĥ, kiu vidis en la ĉeĥa nacia renaskiĝo danĝeron por la monarĥio, al Kolovrat kaĵolis, ke li estis konsiderata kiel ties defendanto kaj diversokaze li vidigis sian pozitivan rilaton al la klopodoj pri evoluo de la ĉeĥa lingvo kaj scienco. Liaj malamikoj asertis pri li, ke li kontentigos ĉiun, kiu alparolos lin: „Mi estas ĉeĥo kaj mia nomo estas Venceslao.“
Revoluciaj ŝtormoj en marto de 1848 forbalais Metterniĥon kaj post ne tuta monato ili suprenportis Kolovraton en frunton de nove kreita registaro. Poste devis ankaŭ li foriri el la politika vivo okupiĝante per „plibeligo de sia sinjorujo“.
Mihály Réz
RÉZ Mihály (re:z) estis hungara juristo, universitata profesoro, ano korespondanta de MTA(1909) naskita en Maroscsapó la 16-a de septembro 1878 kaj mortinta en Ĝenevo la 26-an de majo 1921.
Biografio
Mihály Réz studis juron en Koloĵvaro, Bp. kaj Berlino. En 1910 li kvalifikiĝis kiel privatprofesoro. En 1901 li estis ĉefoficisto en Dicsőszentmárton, poste de 1907 profesoro en Luterana Jura Akademio (Eperjes), de 1913 en Koloĵvaro. En 1921 li estis la gvidinto de la hungara sekretariejo apud la ĉefsekretaro de la Ligo de Nacioj.
Bernardswiller
(jen france, origine germane Bernhardsweiler, alemane Batschwiller, prononco - Weiler estas vilaĝeto - respektive ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Ghaĝar
'Ghaĝar (ankaŭ Ghajar aŭ al-Ghajar, arabe غجر, hebree ע'ג'ר) estas komunumo kun ĉ. 2500 loĝantoj, kies norda parto situas en Libano, dum la suda parto apartenas al la Golan-altaĵo. Ĝi situas je nur kelkaj kilometroj okcidente de la diskutita Ŝebaa-bienoj kaj kelkajn kilometrojn okcidente de Bint Ĝubail, „ĉefurbo de Hisbollah“. En 1932 la franca mandata administrado donis al la loĝantoj - ĉefe alavitoj - eblecon por mem decidi pri aparteneco de la komunumo. La loĝantoj decidis por Sirio, kie tiu religia malplimulto havas multajn reprezentantojn. Post la konkeroj de la israela milito en la sestaga milito de 1967, la komunumo venis sub israelan kontrolon. Dum la israela okupado, la vilaĝo etendiĝis inter 1978 kaj 2000 en suda Libano al nordo.
Post retiriĝo de la israelaj fortoj en 2000, la vilaĝon meze trairis la t.n. Blua Linio, kiu dividis la komunumon, ke 3/5 de la vilaĝo apartenas al Libano. Ĉe la linio oni konstruis barilon. Post la israela-libana milito, Israelo konstruis pluan barilon norde de la vilaĝo.
Sam Bettens
Sam BETTENS (naskiĝis la 23-an de septembro, 1972 en Kapellen) estas belga kantisto, precipe konata kiel kantisto de K's Choice.
Komence de la 90-aj jaroj Sam ludis kune kun sia frato Gert en la amatora muzikbando "The Basement Plugs". La fratoj tiel estis malkovritaj kaj oni al ili ofertis diskokontrakton. Sub la nomo "The Choice" ili debutis. Poste la nomo de la bando ŝanĝiĝis al "K's Choice"; per kiu ili kelkfoje furoris, kiel per "Not an addict".
Kiam K's Choice en 2003 decidis dum unu jaro trankviliĝi, Sam komencis pri solo-albumo. Unue li faris la etan albumon "Go" por poste krei la tutan albumon "Scream".
Fenologio
Fenologio okupas sin pri la evolufenomenoj, kiuj periode revenas en la naturo dum la jarcirklo. La vorto originas en la greka kaj signifas laŭvorte instruo pri la fenomenoj. Alimaniere dirite fenologio estas scienco, kiu rilatas al la klimato kaj biologiaj fenomenoj, kiuj okazas laŭperiode kiel ekzemple birdomigrado, florado/ekfloro de vegetaloj ktp. Vegetala disvolviĝo kaj animalaj kutimoj ĉe iu ajn loko estas kondiĉitaj de la tiea - kaj estanta kaj estinta - vetero: birdoj serĉas, kie kaj kiam estas (matura) manĝaĵo, ĉefe por reproduktado.
La klimata ŝanĝo influas diversajn biologiajn procezojn jen favore jen malfavore: pro tio la respondo kaj de plantoj kaj de animaloj konsistigas valoregan indikilon pri la vetero kaj la klimato. Pluvaj jaroj aŭ sekaj, varmaj aŭ malvarmaj kaj diversaj veteraj variantoj influas biologiajn procezojn (ekfloro, alveno de migrantaj birdoj aŭ papilioj, komenco de agado ĉe senvertebruloj, eliro de ursoj el ursejoj, ktp.). Pro tiu studado oni bezonas kolekti ampleksegajn kaj detalegajn listojn de datumoj pri diversaj geografiaj zonoj; tre ofte volontuloj kunlaboras pri tio.
La fenologio temas ĉefe pri la biologiaj procezoj en la kunteksto de ekologio kaj biogeografio.
La komencotempojn de karakterizaj fenomenoj notas Fenologia kalendaro. Tiu dividas la Fenologian jaron je dek sezonoj fiziologie-biologie difinitaj kaj orientiĝas per karakterizaj evolustadioj de tipaj mezeŭropaj plantoj (Fenologiaj indikplantoj).
Dmitro Pavliĉko
PAVLIĈKO Dmitro ukraine Дмитро Павличко (nask. 28-an de septembro 1929—29-an de januaro 2023) estis poeto, literaturologo, tradukisto, diplomato.
La unua poem-kolekto "Amo kaj malamo" aperis en 1953. Lian poemon "Du koloroj" (Esperanta traduko de V. Melnikov) oni delonge konsideras kiel popol-kanton. Verkis multajn literaturologiajn artikolojn. Tradukis de la angla (sonetojn de Ŝekspiro), bulgara, hispana.
Aldonoj al Daniel
Aldonoj al Daniel estas tekstoj, kiuj aperas en katolika Biblio, sed ne en ĉiuj versioj de aliaj eklezioj. Sekve ĝi estas unu el la dua-kanonaj tekstoj de la Biblio.
Temas pri la versetoj 3 ĝis 23 de la ĉapitro 4-a, entenataj nur en la greka Septuaginto kaj ne en la kanono hebrea (ciklo de Azarja en la forno); kaj pri la ĉapitro 13-a enprenita nur ĉe la greka ellaboraĵo de Teodoziono kaj ne en la Septuaginto kaj en hebrea biblio (ciklo de Susana), same kiel ĉapitro 14-a (Bel kaj la Drako) kiu pli poste originis aŭ kreskigis la legendaron pri "Sankta Georgo kaj la Drako".
Kanto de la tri judoj (el la libro)
Ili iris meze de la flamoj, laŭdante Dion kaj benante la Sinjoron. 25 Azarja staris meze de la fajro, li malfermis la buŝon kaj preĝis: 26 Laŭdata Vi estas, Sinjoro, Dio de niaj patroj, benata kaj glorata estu Via nomo por eterne. 27 Ĉar Vi estas justa en ĉio, kion Vi faris al ni, kaj ĉiuj Viaj faroj estis ĝustaj kaj rektaj Viaj vojoj, kaj ĉiuj Viaj juĝoj estis pravaj. 28 Juste Vi juĝadis nin en ĉiuj katastrofoj, kiujn Vi sendis sur nin, kaj sur Jerusalemon, la sanktan urbon de niaj patroj, ĉar juste kaj ĝuste Vi traktis nin pro niaj pekoj. 29 Ni pekis kaj agis malpie, ni forlasis Vin; jes, ni agis malbone. Viajn ordonojn neniam ni aŭskultis. 30 kaj ni ne observis nek plenumis ilin, kiel Vi ordonis al ni, por ke estu al ni bone. 31 Ĉion, kion Vi okazigis al ni, kaj kion Vi faris al ni, Vi faris juste kaj ĝuste. 32 Vi transdonis nin en la manojn de niaj malamikoj, tiuj senleĝaj kaj plej obstinaj apostatoj, kaj al reĝo maljusta, la plej fia de la tuta mondo. 33 Eĉ nian buŝon ni ne rajtas malfermi: insultoj kaj mokado trafas Viajn sklavojn kaj Viajn adorantojn. 34 Pro Via nomo: ne por ĉiam forpelu nin, ne rompu Vian interligon, 35 Vian kompatemon ne retiru de ni pro Abraham, Via amiko, pro Izaak, Via sklavo kaj pro Izrael, Via sanktulo. 36 Al ili Vi promesis fari ilian idaron multnombra kiel la steloj de la ĉielo, kiel la sableroj de la mara strando. 37 Sed nun, Sinjoro, ni fariĝis la plej malgranda popolo inter ĉiuj popoloj de la tero kaj pro niaj pekoj nenie surtere ni ankoraŭ ion signifas. 38 Ni ne plu havas reĝon nek profeton nek gvidanton, nek brul- aŭ buĉ-oferon, farun-oferon nek incenson, eĉ ne lokon, kie al Vi ni povas oferi por trovi Vian kompatemon. 39 Sed nia frakasita koro kaj nia humila spirito estu al Vi same akceptebla kiel bruloferoj de virŝafoj kaj virbovoj kaj dekmiloj da grasigitaj ŝafidoj; 40 tia estu antaŭ Vi hodiaŭ nia ofero kaj ĝi donu al ni repaciĝon kun Vi. Ĉar neniu malhonoro trafas tiujn, kiuj fidas je Vi, 41 Kaj nun ni sekvas Vin tutkore kaj timas antaŭ Vi kaj ni serĉas Vian vizaĝon: ne hontigu nin! 42 Sed agu kun ni laŭ Via mildeco, laŭ la pleneco de Via kompatemo. 43 Savu nin laŭ Viaj mirindaĵoj, kaj gloru Vian nomon, ho Sinjoro. 44 Sed hontigu ĉiujn, kiuj malbone traktas Viajn sklavojn. Ili malhonore perdu sian potencon, kaj ilia forto rompiĝu, 45 por ke ili rekonu, ke Vi estas la Sinjoro, la sola Dio, kaj ke Via gloro brilas super la tuta tero.
46 Per nafto, peĉo, linofibroj kaj branĉofaskoj la sklavoj de la reĝo daŭre pli forte ardigis la fornon, en kiun ili ĵetis la virojn, 47 tiel ke la flamoj disiĝis ĉirkaŭ kvardek naŭ ulnojn super la forno; 48 ĝi flamis ĉiuflanken kaj forbruligis la Ĥaldeojn, kiuj troviĝis ĉirkaŭ la forno. 49 Sed anĝelo de la Sinjoro estis malleviĝinta en la fornon al Azarja kaj liaj kunuloj, forpelis la flamojn eksteren 50 kaj faris la mezon de la forno, kvazaŭ blovus tie humida venteto. La fajro neniel damaĝis la virojn kaj ili neniom suferis pro ĝi.
51 Tiam la tri viroj, kvazaŭ el unu buŝo, ekkantis kaj honoris kaj benis Dion el la forno per ĉi tiuj vortoj:
Paroĥo Rapides
La paroĥo Rapides - angle Rapides Parish, france Paroisse de Rapides - estas civila paroĥo de Usono en la subŝtato Luiziano, komparebla al usona kantono. La administra centro estas la urbo . La paroĥo estis fondita la.
Hassel
Hassel havas diversajn signifojn:
Paroĥo Rapides
Laŭ la stato de la jaro en la paroĥo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mazinghien
Mazinghien estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 307 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Mazinghien situas en la natura regiono Cambrésis, de kiu Cambrai estas la historia ĉefurbeto. Tiu regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. La areo ĉirkaŭ la urbeto Le Cateau-Cambrésis restas tamen sufiĉe proksima al Avesnois : ankoraŭ videblas verdaj paŝtaĵoj kaj heĝoj kaj ne la agroj de Cambrésis.
Mazinghien etendiĝas sur 9,01 km².
Historio
En 1918, Mazinghien estis preskaŭ komplete detruita. Ĝi post la Unua mondmilito estis deklarita "detruita vilaĝo".
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Hennequart, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Mazinghien apartenas al la kantono de Le Cateau-Cambrésis, kies ĉefurbo estas Le Cateau-Cambrésis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Gangelt
Gangelt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heinsberg de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Dum la koronvirusa epidemio de 2020 la komunumo Gangelt kaj la distrikto Heinsberg fariĝis grandskale konataj kiel unu el la centroj de la malsano en Germanio.
Bayon-sur-Gironde
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Andrea Iannone
Komencas en Klaso 125 en 2005 per Aprilia. En 2010 ekkuras en Moto2, kondukante Speed Up; en 2011 kondukas Suter, en 2012 Speed Up. En 2013 ekkuras en MotoGP, kontraktita el Pramac Racing kaj kondukante Ducati. En 2015 ekkuras al la oficialo teamo de la Ducati. En 2017 ekkuras al la Suzuki.
Pitkjaranta
Pitkjaranta (Питкяранта, Pitkäranta) estas urbo en la respubliko Karelio de Rusio. Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 86408.
La urbo estis fondita en mezo de la 19-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1940.
La interurba telefona kodo estas 81433, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur nord-orienta bordo de lago Ladoĵskoje (Ладожское).
En la urbo estas haveno kaj fervoja stacio.
Ágnes Lőrincz (belartisto)
LŐRINCZ Ágnes (loe:rinc) estas rumania hungara belartistino naskiĝinta en Cristuru Secuiesc la 30-an de oktobro 1959. De 1985 ŝi vivas en Heilbronn (Germanio).
Kariero
Ágnes Lőrincz studis en la arta altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo inter 1979-83. En 1990 ŝi estis gastartisto de la E-Werk Freiburg für Kunst. 2005 ŝi estas komisiita preleganto en la Freie Kunstakademie Mannheim. Inter 1990-94 ŝi ekspoziciis kune kun László Kiss vivanta en Aŭstralio kaj naskiĝinta same en Cristuru Secuiesc. De 1998 ŝi ekspoziciis kun fotisto Lóránt Szathmáry.
Chabičov (Šternberk)
Chabičov (Gobitschau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Šternberk en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie. Ĉi tie estis registritaj 38 adresoj. Ĝi troviĝas en montaro Nízký Jeseník, proksimume 4 km norde de Šternberk. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/445.
Katastra teritorio havas areon 11,49 km².
Historio
La unua skribmnecio pri Chabičov devenas el la jaro 1371. La vilaĝo komune kun domaro Levín (Lewin) estis ĝis la jaro 1850 parto de senjorujo el Šternberk, poste ĝi fariĝis memstara municipo en politika kaj juĝeja distrikto Šternberk. Temis pri malgranda vilaĝo kun neevoluinta agrikulturo. En la ĉirkaŭaĵo oni minis nur ferercon. Post la jaro 1945 la devena loĝantaro estis ellandigita. Parto de Šternberk ĝi estas ekde la jaro 1974.
Annamária Osváth
Annamária OSVÁTH [oŝva:t] estas rumania hungara tradukistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 23-an de julio 1945.
Kariero
Annamária Osváth diplomitiĝis pri franca-rumana lingvoj en UBB de Kluĵo (1968). Ŝi instruis en Târgu Mureș kaj poste ŝi estis redaktorino de libroeldonejo Albatros en Bukareŝto (1980-89), resp. de libroeldonejo Kriterion Könyvkiadó (1989-98), pli poste interna kunlaborantino de gazeto A Hét.
Ohrada
Ohrada havs plurajn signifojn.
Hasselbach
Hasselbach havas diversajn signifojn:
Jules Méline
Félix Jules MÉLINE (20-an de majo 1838 en Remiremont - 21-an de decembro 1925 en Parizo) estis franca politikisto kaj ĉefministro de Francio inter 1896 kaj 1898.Li studis juron, li iĝis deputito en 1872 kaj li estis en 1879 mallongtempe sub-sekretario por ministro pri internaj aferoj. Li iĝis en 1880 gvidanta porparolanto de la partio, kiu favoris protektadon de la franca industrio kaj li havis gravan rolon en la kreado de la protektismaj leĝoj de 1890-1902. Inter 1883 kaj 1885, Méline estis ministro pri agrikulturo, en 1888-1889 li estis prezidanto de la Ĉambro de la Deputitoj. Li iĝis en 1896 ĉefministro kaj ministro pri agrikulturo, kiujn oficojn li forlasis en 1898.
Li redaktis iutempe La République francaise kaj post sia retiriĝo el la politiko li verkis Le Retour de la terre et la surproduction industrielle, tout en faveur de l'agriculture (1905).
La enkonduko de la franca protektisma mezuro (dogantarifoj) de 1892 estas nomata post li, kiel Méline-tarifo.
Kastelo Oppurg
Kastelo Oppurg (germane: Schloß Oppurg, Schloß Niederoppurg aŭ Schloß Unter-Oppurg) estas bela baroka kastelo en Oppurg, Germanujo.
Historio
Dum la floranta mezepoko estiĝis surloke de la hodiaŭa kastelo rempararo malkonstruita en 1705. En 1354 estis unua mencio ĝia. Starigitis ĝi en 1074 laŭ komisio de margrafo Wiprecht von Groitzsch kaj poste venis pligrandiĝo laŭ la volo de la senjoroj de Brandenstein el Ranis. Ili nomis la burgon Friedrichstein. Restaĵoj de tiu ĉi malnova burgo videblas ankoraŭ nuntempe ĉe la turo ĉirkaŭita de vinĉiroj. Inter la jarcentoj 16-a kaj 19-a estiĝis impona kvarala bienaro kun loĝdomo, portalejo kaj garbejoj. La masiva senjorejo ĉe la suda angulo konstruitis ĉ. 1680. Ĉirkaŭ la jaro 1755 la bieno profunde ŝanĝitis kaj la kvaralaĵaro fermitis.
En 1703 posedis Oppurg, post multaj aliaj, Anna Sophia von Rumohr, la vidvino de Hans Haubold von Einsiedel. Ŝia patro estis stariginta la kastelon por ŝi post la malkonstruo de la burgo inter 1705 kaj 1708. La baroka komplekso laŭdire iam disponis pri 365 fenestroj, 52 internaj pordoj, 12 kamentuboj kaj 4 portaloj. La horizontala projekciaĵo havas la formon de E-o, signo por Amalia Sophie von Einsiedel.
En 1745 akiris grafo Julius Gebhard von Hoym la kastelon. Poste li ordonis ĝian alifariĝon: tiam estiĝis la nunaj stukfasadoj faritaj fare de Christian Wilhelm Müller. Ankaŭ la ĝardeno ricevis ĉirkaŭmuraron. Julius Gebhard von Hoym estis la nevo de grafo Adolf Magnus von Hoym, ĉambra prezidanto de la saksa princelektisto Aŭgusto la Forta kaj edzo de Anna Constantia von Brockdorff antaŭ ol tiu ĉi persono iĝis - sub la nomo de grafino Cosel - amatino de la reĝo. En 1752 Hoyms sukcesis aĉeti ankaŭ la kvin al Oppurg apartenintajn agrikulturajn bienojn. Malantaŭ la morto de grafo Hoym la bieno venis - pro la filino kiu nuptis la princon de Hohenlohe-Ingelfingen - ĝis 1945 en la posedon de la Hohenlohe-oj. Ĝis 1945 ĝi uzitis kiel ĉaskastelo. Post la Dua mondmilito la kastelo ŝtatigitis havonte diversajn funkciojn. Ekde julio 1945 ĝi servis kiel lazareto de la Ruĝa Armeo; poste kiel hejmo por lernoknaboj, politeknika supera lernejo, infanĝardeno kaj kafejo. Inter 1991 kaj 1993 okazis profundaj restaŭradlaboroj; ĝis decembro 2017 enestis tuteŭropa konferencejo kaj klerigcentro de la kristana organizaĵo Christlichen Jugenddorfwerk Deutschlands (CJD). Pro nerentabilitateco necesis la fermiĝo. La responsuloj provis solvi la luprenkonstrakton kun la Liberŝtato Turingio kiu normale daŭrus ĝis 2059.
Situo
Havas la kastelo tri alojn: sude ĉefan, eoste kaj okcidente flankajn. Sur la areo kastela estas krome koĉremizo, turo de la iama burgo, akvofoso kastelĉirkaŭanta kaj, oriente, kastelĝardeno laŭ la stilo de angla pejzaĝĝardeno.
(6264) 1980 SQ
(6264) 1980 SQ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1980 de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Lastoĉka
Lastoĉka (Ласточка, Hirundo) estas altrapida trajno kiu baziĝas sur platformo de Siemens Desiro por la Rusaj fervojoj. Elektrotrajno ES1 funkcias per alterna kaj kontinua kurentoj kaj ES2G / ES2GP per kontinua kurento ("G" = "urba", "P" = "premium").
Prenante la rusan nomon por la rapide moviĝanta birdo, la hirundo, la Lastoĉka estas desegnita por havigi altrapidan servon eĉ ene de la veteraj ekstremoj spertitaj en multaj partoj de Rusujo. La grandrapida trajno Lastoĉka kovras multajn celojn. Ĝi havas multnombrajn itinerojn kunligantajn gravajn rusajn urbojn, inkluzive de Moskvo kun Niĵnij Novgorod, Sankt-Peterburgo kun Petrozavodsk, kaj la fama ferieja regiono Soĉi. En decembro 2009, la Sapsan estis en servo, iĝante la unua rusa altrapida trajno. Veturante inter Sankt-Peterburgo kaj Moskvo, la servo de ĉi tiu elektra mirindaĵo de Siemens tranĉis la landan vojaĝtempon de nokto ĝis ĉirkaŭ 4 horoj, igante ĝin konkurenciva laŭtempa irado de urbocentro ĝis urbocentro per aera vojaĝo (sen la asociitaj problemoj). Jaron poste, Alstom, produktita de la franca trajnkompanio Alstom, eniris servon, ofertante altrapidan fervojon inter Helsinko en najbara Finnlando kaj ambaŭ Moskvo kaj Sankt-Peterburgo. La 23an de januaro, Siemens plibonigis sian superregadon de la disvolviĝo de rusa altrapida fervojo kun dua granda novigado kreita specife por rusaj fervojoj, la elektra malpeza trajno Lastoĉka RUS, pli konata kiel la Lastoĉka.
Klimentij Zinovijiv
ZINOVIJIV Klimentij ukraine Климентій Зіновіїв (mezo de 16 jc. - post 1717) - ukraina poeto kaj etnografo. Lernis en Kijiva Mohila Akademio. Monaĥiĝis, sedvis kiel monaĥeja sekretario. Loĝis en preskaŭ ĉiuj regionoj de nuntempa Ukrainio, estis en Belarusio, Litovio, Moskovio, Pollando. Mortis en Ĉernihiva provinco.
Tricky Sam Nanton
Joe Nanton, naskonomo Joseph N. Irish, ŝercnomo „Tricky Sam“ Nanton, (naskiĝis la 1-an de februaro 1904 en Novjorko; mortis la 20-an de julio 1946 en San-Francisko) estis usona ĵaz-trombonisto, kiu estas fama pro sia noviga grumblego-ludo (ŭa-ŭa) en la Duke Ellington Orchestra.
Vivo kaj verkado
Nanton estis komence de la 1920-aj jaroj ĉe Cliff Jackson, Fraziers Harmony Five (1923/4) kaj Elmer Snowden (1925), antaŭ ol li en 1926 aliĝis al Duke Ellington. Tie li perfektigis la ludon per dampilo, kiun jam evoluigis trumpetisto Bubber Miley en la bando de Ellington kaj kontribuis esence al la karakteriza ĝangalosono de la bando. Je tio li ludis per konusdampilo enmetita en la trombonon aldone al sonorildampilo, kio tre faciligis la ludon, ĉar ĝi reduktis la ĉiaman per-lipan reĝustigon de la agordo. Pro sia novigo de la dampil-uzo, kiu ebligis al li imiti la plej diversajn voĉojn per la trombono, li ricevis la kromnomon Tricky Sam (Artifika Sam). Sian melodie simplan, sed Sonne kaj ritme nuancitan ludmanieron li povis realigi sur vasta kampo inter animkapta plendokanto kaj humura imitado de la homa voĉo.
Krom sia muzikado en la bando de Ellington-Band Nanton verkis diskojn kun muzikistoj de Ellington kiel Johnny Hodges, Rex Stewart, Sonny Greer kaj Cootie Williams.
Nanton mortis en 1946 en hotelo en San-Francisko pro apopleksio, post kiam li jam antaŭe er pro sanproblemoj (li estis alkoholmaniulo) forestis pli longajn fazojn. Ellington serĉis post tio daŭre homoj, kiuj similis laŭ sono kaj povo al Nanton, trovis tamen neniam samvaloran anstataŭanton.
Al la plej bonaj surdiskigoj de solaĵoj de Nanton, ĉiuj kun la orkestro de Duke Ellington, apartenas Black And Tan Fantasy, Washington Wobble, Red Hot Brand 1927, Jubilee Stomp, Tishomingo Blues, The Blues With A Feeling 1928, Flaming Youth, Tiger Rag, Harlemania, Harlem Flat Blues, Stevedore Stomp, Nights In Harlem, Old Man Blues 1930, Echoes Of The Jungle 1931, It Don´t Mean a Thing, Lightin 1932, Harlem Speaks 1933, In A Jam 1936, New Black and Tan Fantasy 1938, Ko Ko, Side Walks Of New Yorks, Chloe 1940, Blue Serge, Jump For Joy 1941, Main Stam 1942, Work Song 1944, Black And Tan Fantasy 1945.
Santo Antônio do Içá
Santo Antônio do Içá estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 24.481 loĝantojn en 2010.
Eŭropa Agentejo por la Funkcia Administrado de Grandskalaj Informaj Sistemoj en la Spaco de libereco, sekureco kaj justeco
La Eŭropa Agentejo por la Funkcia Administrado de Grandskalaj Informaj Sistemoj en la Spaco de libereco, sekureco kaj justeco,mallongige eu-LISA, estas agentejo de la Eŭropa Unio, kiu administras ciferecigon de fingrospuroj de azilpetantoj en la Eŭropa Unio.
Sidejoj
La agentejo havas sian ĉefsidejon en Talino (Estonio), sian funkcian centron en Strasburgo (Francio), kaj rezervan lokejon en Sankt Johann im Pongau (Aŭstrio). La Strasburga ejo estis kreita en 1995 kaj estas regule etendita. La celo estas povi akomodi kreskantan datumcentron pro la etendo de datumbazoj.
Funkciado
La agentejo administras 3 komunajn datumbazojn por la landoj de la Schengen-areo, por certigi la movadon de homoj:
Aviador Dro
Aviador Dro estas nomo mallongiga de la grupo estrata de Servando Carballar, kaj oficiale nomata El Aviador Dro y sus Obreros Especializados. Tiu nomo estas omaĝo al opero La aviadisto Dro (1915), tragika poemo triakta de la futurisma muzikisto Francesco Balilla Pratella (1880-1955).
La grupo kreiĝis en Madrido en 1979 kaj estis en Hispanio pioniroj de la muzika subĝenro nome Elektropopo, kiel sekvo de usonaj bandoj kiaj Devo aŭ la germana grupo Kraftwerk, sufiĉe konata en Hispanio. Inter ties sukcesoj eklstaras Programa en Espiral, Nuclear sí, Selector de Frecuencias, La Chica de Plexiglás, Amor industrial, ktp.
Membroj
Ĝis nun membroj de la grupo estis krom la estro Servando Carballar, Arturo Lanz, Juan Carlos Sastre, Gabriel Riaza, Andrés Noarbe, Manuel Guío, Alberto Flórez Estrada, Andrés García, José Antonio Gómez Sáenz, Alejandro Sacristán, Mª Jesús Rodríguez, Miguel Ángel Gómez Sáenz, Marta Cervera, Juan Flórez Estrada, Juan Antonio Nieto, Mario Gil, Ismael Contreras, Jerónimo Ugalde.
Citaĵoj
"Hay que asimilar el sentido sistematizado de la vida para poder ser feliz". (Oni devas akcepti la sisteman vojon de la vivo por esti feliĉa)
"El ser humano desaparecerá. Más aún, es necesario aniquilarlo para pasar a un estado maquinal. En este estado, no habrá libertad individual, únicamente existirá la libertad colectiva. Tampoco habrá problemas porque cada hombre-máquina estará debidamente programado y todos seremos felices". (La homa estaĵo malaperos. Plie, necesas nuligi ĝin por aliri al maŝina stato. Tiustate ne estos individua libero, nur kolektiva libero. Ankaŭ ne estos problemoj, ĉar ĉiu maŝin-homo estos akurate programita kaj ni ĉiuj estos feliĉaj)
Hattenhofen
Hattenhofen havas diversajn signifojn:
Aristid Nagy
Arisztid NAGY [nadj] estis rumania hungara geografo. Li naskiĝis en Lupeni (Petroșani) la 11-an de januaro 1928 kaj mortis la 7-a de aprilo 2014.
Róbert Rátonyi (pianisto)
Róbert Rátonyi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Róbert Rátonyi komencis lerni muzikon en la aĝo de 6. Li maturiĝis en gimnazio, poste li studis ĵazon en muziklernejo, kie li ricevis diplometon en 1977 de János Gonda. Jam ekde 1975 li muzikadis kune kun kremo de hungaraj ĵazistoj (ekzemple László Dés, Aladár Pege). Ekde 1994 li estas ano de orkestro de Hungara Radio. Li pianadis aŭ instrumentadis en pluraj studioj, radioj, televizioj, filmoj, teatroj. Iom poste li koncertis jam kun eksterlandanoj (ekzemple Nigel Kennedy). Inter 1990-1994 li instruis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, pli antaŭe kaj poste en pluraj muziklernejoj.
Bernhardsweiler
Bernardsweiler estas germanlingva toponimo, kiu povas aludi al la komunumoj nun france nomataj
Krome temas pri du (eksaj) malgrandaj loĝlokoj en Germanio:
Oleksa Dovbuŝ
DOVBUŜ Oleksa ukraine Олекса Довбуш (1700 – 24-a de aŭgusto 1745) estis ukraina legenda popola heroo. Naskiĝis apud Kolomeo, estris taĉmenton de "nigraj knaboj", kiuj deprenis havaĵon de riĉuloj kaj disdonis inter malriĉularo; batalis kontraŭ maljusteco kaj tiranio. En Karpata montaro eĉ nun multaj lokoj estas ligitaj kun la nomo de O. Dovbuŝ.
Emmelbaum
Emmelbaum estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Oskar-premio
La Premioj de la Akademio de la Kinematografiaj Artoj kaj Sciencoj (Academy Award), populare konata kiel la Oskar-Premioj, estas la aro da premioj kiujn la usona Akademio de la Kinematografiaj Artoj kaj Sciencoj atribuas al la plej bonaj filmoj, kaj al la plej bona laboro farita de profesiuloj laborantaj en la kinarto: oni atribuas Oskaron al la plej bonaj aktoroj, reĝisoroj, kameraistoj, muzikistoj, ktp. Ankaŭ ekzistas premio por unu filmo parolata en neangla lingvo, por dokumentaloj kaj por desegnitaj filmoj. La premioj estis unue donitaj en 1929. Oskar-premioj estas voĉdona kariero trofeo por plej bona filmo en ajna kategorio.
La premio estas ora statueto, kiu reprezentas nudan viron subtenantan glavon kiu staras sur volvaĵo de filmo kun kvin radioaparatoj. Ĉiu radioaparato simbolas unu el la kvin originalaj branĉoj de la Akademio: aktoroj, skriptistoj, direktoroj, produktantoj kaj teknikistoj. La statueto estis kreita en 1928 de la direktoro de la kompanio Metro Goldwyn Mayer, Cedric Gibbons, kiu desegnis skizon. De 1931 oni konus ĝin popole per la nomo de Oskaro, supozeble de kiam, laŭ oni anekdote rakontas, bibliotekisto Margaret Herrick komentis ĉe ĝia vido ke ĝi similis al ŝia onklo Oskaro.
La premioj estas donataj ĉiujare al la filmoj kies premiero okazis dum la lasta jaro. La ceremonio okazas ĉiujare en februaro aŭ marto, en Losanĝeleso, Kalifornio.
Ekzistas ankaŭ honora premio, kiu estas ĝenerale atribuita ĉiujare al unu homo disvolvinta longan karieron en la kinarto.
Komencoj
La unua ceremonio de transdono de la premioj de la Akademio okazis la 16-an de majo de 1929 en la hotelo Hollywood Roosevelt. Al la konkurso kandidatis origine la filmoj premiere prezentitaj en Losanĝeleso de la 1 de aŭgusto ĝis la 31 de julio de la antaŭa jaro al la ceremonio de transdono de la premioj. Por la premioj de 1933 oni akordigis daŭrigi la limtempon de premiero ĝis la 31 de decembro de 1932, dato kiu daŭris de tiam, tiel ke de 1934 konkursas la filmoj premiere prezentitaj inter la 1 de januaro kaj la 31 de decembro.
Kandidato
Pro la alta reputacio de la premio estas jam granda honoro, kiam la ĵurio nomumas filmon aŭ personon kiel kandidaton en la koncerna kategorio. Do, en listoj de premioj por filmo aŭ reĝisoro ofte troviĝas "nomumita" aŭ "kandidato" kiel eksterordinara distingo.
Filmoj ricevintaj plej multajn premiojn
La filmo It Happened One Night estis la unua kiu gajnis ĉiujn kvin ĉefajn Akademiajn Premiojn (plej bona filmo, reĝisoro, aktoro, aktorino, kaj scenaro). Gone with the Wind ricevis ok Oskar-premiojn kaj du specialajn premiojn. Tiu atingo ne estis egalita ĝis One Flew Over the Cuckoo's Nest en 1975 kaj The Silence of the Lambs en 1991.
La plej granda nombro da premioj ricevitaj de unu sola filmo estas 11. Tiun ĉi rekordon havas 3 filmoj:
10 premiojn ricevis du filmoj:
Kritikoj
Ĉiuj premioj ricevas kritikojn pro la malsamaj gustoj de la homo. Kiel estas logike, ne ĉiuj konsentas pri la gajnantoj de ĉiu jaro en ĉiuj kategorioj. Sed, estante la kinaj premioj plej elstaraj kaj gravaj en la usona medio, en la lastaj jaroj ili estis la celo de konsiderinda nombro da kritikoj.
Plej grave, pluraj el la filmoj konsideritaj kiel ĉefverkoj de la kino fare de la kritikistoj, nur atingis esti nomumitaj kaj ne sukcesis gajni la premio. La ekzemplo plej ofte citata estas la filmo de 1941 Citizen Kane, reĝisorita de Orson Welles, kiu, malgraŭ havi 8 kandidatecojn, nur gajnis la premion en la kategorio de plej bona originala skripto, kaj kiu estas konsiderita, kaj de la kritiko kaj de la ŝatantoj al la kino, kiel unu el la ĉefverkoj de la sepa arto. Ĉi tiu filmo, kune kun La bapto-patro, estas unu el la filmoj de la listo de la 100 plej bonaj filmoj laŭ la AFI.
Ankaŭ kritikindas ke la filmoj kiuj gajnas en la kategorio de plej bona filmo, kun malmultaj esceptoj, estas dramoj, romantikaj komedioj, muzikaloj, epopeaj filmoj aŭ filmoj kiuj traktas sociajn temojn aŭ politikistoj. Do, oni preterlasas genrojn kiel la sciencfikcio, la Vakera filmo, aŭ la filmoj de teruro kaj la komedio. Ekzemple, en la tuta historio de la akademio, nur filmo de fantazio gajnis la premion al la plej bona filmo, La Sinjoro de la Ringoj: la reveno de la Reĝo, kaj tre malmultaj vakeraj filmoj gajnis la premion. Eĉ se John Ford, majstro de tiu ĝenro, gajnis kvar premiojn, la filmoj mem ne estis premiitaj.
Koncerne al la aktoroj kaj aktorinoj, oni kritikas ke por ke ili estu konsideritaj de la Akademio ili devas elstari en dramaj paperoj eĉ se ili estis elstarintaj antaŭe en roloj de komedio. Nur kvin aktoroj gajnis la premion al la plej bona aktoro interpretante rolojn de komedio.
En la lastaj jaroj, la valideco de la Premioj de la Akademio estis pridubita. Multaj el la reĝisoroj konsideritaj kiel genioj de la Sepa arto (Ingmar Bergman, David Lynch, Federico Fellini, Alfred Hitchcock, Howard Hawks, Akira Kurosawa, Ridley Scott, Stanley Kubrick, Charlie Chaplin, Quentin Tarantino, Orson Welles...) neniam gajnis la premion al la plej bona reĝisoro. Same okazis en konsiderindaj okazoj al aktoroj kaj aktorinoj famaj kaj prestiĝaj: Richard Burton, Liam Neeson, Harrison Ford, Deborah Kerr, Barbara Stanwyck, Lauren Bacall, Cary Grant, Judy Garland, Greta Garbo, Eleanor Parker, inter aliaj, kiu ne gajnis la premion malgraŭ meriti ĝin en diversaj momentoj, aŭ estis ignoritaj ĉe la momento de la kandidatiĝoj.
Ankaŭ oni ilin kvalifikis kiel rasistoj. Ĝis la jaro 2001, nur ses aktoroj de nigra raso estis gajnintaj la Oskaron: En 1939 Hattie McDaniel, kiel subtena aktorino en Gone with the wind (Kion la vento portis); Sidney Poitier, plej bona aktoro ĉefrolulo por Lilies of the field en 1963; Louis Gossett, Jr. subtena aktoro An Officer and A Gentleman en 1982; Denzel Washington subtena aktoro pro Tempoj de Gloro en 1989; Whoopi Goldberg kiel subtena aktorino en Ghost en 1990; kaj Cuba Gooding Jr., subtena aktoro por Jerry Maguire, en 1996. Fine, en 2001 oni premiis la nigran aktoron Denzel Washington por la filmo Training Day) kaj la aktorinon Halle Berry por Monster's Ball. De tiam, estis primiitaj pluraj pluaj nigraj aktoroj kaj aktorinoj kiel Jamie Foxx, plej bona aktoro por Ray en 2005), aŭ Forest Whitaker plej bona aktoro por The Last King of Scotland (La lasta reĝo de Skotlando), Jennifer Hudson kiel plej bona subtena aktorino por Dreamgirls en 2006 kaj Mo'nique por Precious, en 2009.
Starý Kramolín
Starý Kramolín (Altgramatin) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mutěnín, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km norde de Mutěnín. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Starý Kramolín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,78 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
18663 Lynnta
18663 Lynnta estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ŝelha lingvo
La ŝelha lingvo - memnomata ⵜⴰⵛⵍⵃⵉⵜ, latinliterigate taŝelhit, prononco laŭ dialekto tašǝlḥit ~ tašǝlḥᵃit ~ tašǝlḥiyt, france Chleuh aŭ Souss-Tamazight - estas la lingvo de la ŝelhoj - propra nomo singulare ⴰⵛⵍⵃⵉ, latinliterigite aŝelḥi aŭ aŝlḥi, plurale ⵉⵛⵍⵃⵉⵢⵏ, iŝelḥijen aŭ iŝlḥijn, france chleuhs - kiuj apartenas al la berbera etnaro. La ŝelĥoj tradicie loĝas en la centraj montaroj en Maroko, en la Supera Atlaso kaj Anti-Atlaso, kaj en la baseno Sus en la sudo de la lando (iuj etnanoj elmigris al la grandaj marbordaj urboj de Maroko, kaj al la Eŭropa Unio, precipe Francio, Belgio, Nederlando kaj Germanio). Laŭ la censo de 2004 en Maroko la lingvo tiam havis proksimume 7 milionojn da parolantoj. Laŭ klasifiko, la ŝelha apartenas la la afrikazia kaj en ĝi al la berbera lingvaro.
Bernardvillé
(jen france, origine germane Bernhardsweiler, alemane Batschwiller im Loch) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Plavsk
Plavsk (Плавск) estas urbo en Tula provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 70238501.
La urbo estis fondita en jaro 1540.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1949.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 08752, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Plava (Плава) (baseno de rivero Oka (Ока)).
Erzsi Könyves Tóth
Erzsi Könyves Tóth [erĵi konjves tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Könyves Tóth Erzsi estis hungara aktoro, pupteatristo. Ŝia nobela antaŭnomo estis váradi, ŝiaj familiaj nomvariantoj estis Könyves-Tóth aŭ Könyves (Tóth).
Plavsk
En la urbo estas fervoja stacio.
Erzsi Könyves Tóth
Erzsi Könyves Tóth naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Plavsk
En jaro 2002 la urbo havis 16,8 mil loĝantojn.
Je nomo de la urbo Plavsk estis nomita asteroido.
Draceno
Draceno aŭ drakarboj (Dracaena) estas genro de liliacoj. La specioj de la genro estas tropikaj arboj kaj arbedoj, ofte multe disbranĉiĝintaj, kun glav- aŭ lancet-formaj folioj kaj disbranĉiĝintaj infloreskoj el regulece 3-dividitaj floroj. Kelkaj specioj estas ŝatataj ornamplantoj. La specioj estas diverskoloraj, diversformaj kaj grandas ĉ. ĝis 150–200 cm (krom la pli malalta Dracaena sanderia kaj pli alta drakarbo)
Ĝi estas multigebla per stikado aŭ per grajno.
Sistematiko kaj Disvastigo
En la genro Draceno (Dracaena) oni distingas ĉ. 50 ĝis 150 specioj (la kvanto varias depende de la aŭtoro je pli ol 60 specioj, sed nur, se ankaŭ la specioj de la genro Sansevieria enestas. La genro havas vastan nauran disvastigon en la Tropikoj kaj subtropikoj. La plej multaj specioj hejmiĝs en la tropikoj de la Malnova Mondo, do Azio kaj Afriko. Ekzistas du specioj sur la Kanariaj Insuloj (Dracaena draco sur Gran Canaria, La Palma kaj Tenerifo kaj la ekstreme malofta Dracaena tamaranae sur Gran Canaria) kaj po unu specio en la sudokcidento de Maroko (Dracaena draco subsp. ajgal), en Mezameriko (Dracaena americana) kaj en Kubo (Dracaena cubensis). eta|[[kanara draceno] (Dracaena draco), fruktoj eta|[[Dracaena fragrans en Havajo sur la insulo Maui]] eta|ilustraĵo de [[Dracaena goldieana]] eta|[[Dracaena ombet en Egiptio]] eta|[[Dracaena reflexa kun fruktoj, en Reunio]] eta|[[Dracaena reflexa 'Song of India']] eta|[[Dracaena rockii wn Havajo sur la insulo Maui, Auwahi]]
La la genro Dracaena apartenas jenaj specioj:
La madagaskara draceno (Dracaena marginata), simple nomata « draceno » de la hortikultivistoj, estas domplanto tre disvastiĝinta, kaj kiu plie estas tre efika malpolua planto.
Murat Özyaşar
En 2008 li gajnis la premion Haldun Taner Öykü kaj en 2009 la premion Yunus Nadi Öykü kun sia unua libro Ayna Çarpması (Spegula kraŝo)  Li eldonis sian duan rakontlibron Sarı Kahkaha'yı (Flava Rido), en 2015. Liaj libroj estis tradukitaj al la franca (ĉe eldonejo Kontr), kurda kaj persa (ĉe eldonejo Anima Pub).
Ekstera ligilo
(ĉeĥaj subtekstoj) Türkçe okuma kitabı - Murat Özyaşar (filmeto)
Entrena
Entrena estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo.
Geografio
Tra teritorio de la municipo fluas rivero Iregua. La municipa teritorio havas surfacon de 21,03 km². La vilaĝo mem troviĝas je 559 m de alteco. Entrena situas je 12 km de distanco de la urbo Logronjo. La teritorio limas kun Navarrete kaj Lardero norde; Albelda de Iregua oriente; Nalda, Sorzano kaj Sojuela sude kaj Medrano okcidente.
La urba kerno situas en vojkrucejo de la regiona ŝoseo LR-445 al Sojuela sudokcidente; LR-137 sudoriente al Nalda kaj al la LR-111 kiu komunikas al Nova Kamero; LR-137 nordokcidente al Navarrete; kaj LR-254 nordoriente al Lardero kaj Logronjo. En la suda zono estas la unuaj deklivaroj de la montaro Sierra de Moncalvillo. La urba kerno estas en tiu areo, sur la monteto El Conjuro.
Historio
Entrena ekapartenis al kristanoj nur post la konkero de Viguera fare de la navara reĝo Sanĉo la 1-a Garcés en 924. En 1044 aperis dokumentita kun la latinida nomo Antelena. Kun la nomo ankoraŭ latinigita "Entedigone" aperas en dokumento de 1074 de la volumo 6a de la kolekto de Simanko pri donaco de la reĝoj de Nájera kaj Pamplono Don Sancho kaj Doña Placencia donan al Albelda. Poste aperos ankaŭ la literumado "Entidigone".
Ekde 1076 ĝi apartenis al la Regno Kastilio kaj al ties reĝo Alfonso la 6-a. Tiu, pro la strategia valoro de la zono, lima kun la regnoj Aragono kaj Navaro, reloĝigis kaj starigis diversajn fortikaĵojn por protekti la areon, en kiu Entrena.​
La reĝo navar-aragona Alfonso la 1-a starigis sur la monteto El Conjuro gvatoturon kaj ĉirkaŭ disponigis roton. Tie foje ripozis la monarko, ekzemple dokumentite en 1128 kiam aperis Entrena jam kun la titolo "Villa". ​ Tiu turo aperas simbole en la municipa blazono. En 1163, Sanĉo la 6-a de Navaro reloĝigis la lokon, post rekonkero de Rioĥo profite de la minoritato de la kastilia reĝo Alfonso la 8-a. Post konfliktoj inter la monarkoj de Navaro kaj Kastilio kaj la per-interveno de la reĝo Henriko la 2-a de Anglio, ĝi revenis al Kastilio en 1179. ​
Dum la regenteco de Estefanía, vidvino de García Sánchez la 3-a de Pamplono, estis unu de la lokoj favoritaj per la privilegio de unuigi kaj aliaj rajtoj, kun Sojuela, Velilla de la Rad, Fuenmayor, Hornos de Moncalvillo, Medrano kaj Navarrete. Tiujn municipojn oni konis kiel la Sep Villas del Campo. ​ Poste tiu reĝino donis Entrena al la Monaĥejo de Santa María la Real de Nájera, aperante laŭ la nomo "Antelana". En 1189, la benediktanoj de Santa María la Real de Nájera donis inter alia la preĝejon de Entrena al la episkopo de Calahorra post konfliktoj inter la episkopo kaj la monaĥejo, kun interveno de la reĝo kaj de la abato de Cluny.
La reĝo Alfonso la 7-a donis al Entrena la rajtojn de la Foruo de Logronjo. La 4an de Aŭgusto 1212, Fernando la 3-a konfirmis tiun donon. ​​
Marino (diakono)
Marino (latine: Marinus; naskita sur insulo Rab en Dalmatio, mortinta en 301 en San-Marino) estis katolika sanktulo kaj legenda fondinto de San-Marino.
Laŭ legendo Marino estis ŝtonskulptisto de Insulo Rab en Dalmatio kaj en 257 venis, kune kun Sankta Leono, al Italio por labori pri la rekonstruado de la urbomuroj de Rimini, kaj por eskapi la persekutadon de kristanoj fare de Diokleciano.
Entrena
Historio
En 1478 la lokanoj de Clavijo kaj Lagunilla (apartenantaj al la senjorlando de Cameros) forhakis la teritorion de Ribafrecha (de Gómez Manrique) reprezalie pro la detruo de la fortikaĵoj de Entrena (tiam en Cameros) fare de la lokanoj de Navarrete (Gómez Manrique). En 1492 okazis la Forpelo de la judoj el Hispanio fare de la Katolikaj Gereĝoj. En tiu epoko la juda komunumo en Entrena estis grava kun proksimuma loĝantaro de 50 familioj.