cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
62190 Augusthorch
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana inĝeniero August Horch (1868–1951), pioniro de la aŭtomobilo. La unua aŭtomobilo Horch estis konstruita en 1901.
Floribunda-rozoj
Floribunda-rozoj, pli frue nomata Polyantha-Hibridoj, estas roza klaso de la kulturrozoj. Ili estas kruciĝoj el grandfloraj Polyantha-rozoj kun te-hibridoj.
La evoluado estis firme ligita al la dana rozbredisto Svend Poulsen, kies plano estis krei novajn rozojn, kiuj havu vintran reziston por travivi skandinavajn vintrojn kaj kiuj multe floras dum la relative mallonga somero. Lia unua rozbredaĵo estis 'Rödhätte' ('ruĝĉapelino'), en 1911, poste venis en 1924 'Else Poulsen' kaj en 1925 'Kirsten Poulsen'. Tiam la rozoj ankoraŭ havis la nomon „Polyantha-hibridoj“.
Intertempe la pojaraj novbredaĵoj ne estas superrigardeblaj, pro tio hodiaŭ ekzistas multege da ne klare distingeblaj formoj, kiuj kunigas la ne klare distingeblajn formojn de Polyantha-rozoj, te-hibridoj kaj Floribunda-rozoj, al la grupo de bed-rozoj.
Ecoj
Floribunda-rozoj distingiĝas ĝenerale pri forta, arbusta kresko, ili estas malaltaj ĝis mezaltaj. La floroj staras en grandaj ĝis mezgrandaj, plataj infloreskoj. La unuopaj floroj estas bovloformaj ĝis plataj, ofte kiel t-rozo kun plena floro, kiu estas mezgranda ĝis granda. Plej ofte mankas odoro.
La flavaj Floribunda-rozoj estas ofte iomete malpli forte kreskantaj, ol la aliaj kultivaroj kaj iliaj folioj estas pli helverdaj. Ĉiuj florkoloroj ekzistas, de blanka ĝi la plej malhela nigra-ruĝa, de sulfurflava ĝis malhelflava, oranĝkolora kaj kuprobruna, ankaŭ siringkolora kaj purpura. Ankaŭ ekzistas multaj dukoloraj kultivaroj, flava/ruĝa, rosea/ruĝa, ruĝa/blanka, viola/bruna kaj aliaj kombinoj.
Literaturo
Heinrich Schultheis: Rosen: die besten Arten und Sorten für den Garten, Stuttgart: Ulmer 1996, ISBN 3-8001-6601-1
Károly Veress
Károly Veress
Stadelhofen
Stadelhofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bamberg kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La ĉefa loĝloko de la komunumo kaj ties administra centro nomiĝas Steinfeld.
Izocianata acido
Izocianata acido estas unubaza organika acido, volatila kaj senkolora substanco kaj la plej simpla membro de la izocianata familio. Izocianata acido estas toksa kaj partoprenas en karbamiligaj reakcioj de proteinoj kaj estas la kaŭzo de sennombraj negativaj sanefikoj. Laboratoriaj studoj elmontras ke izocianata acido estas komponanto en la biomasaj brul-emisioj kun eliga profilo intime ligita al tiu de la HCN, ĉar ambaŭ estiĝas ekde proteino-pirolizoj.
Reakcio
Izocianata acido reakcias kun varma akvo donante amoniakon kaj karbonan duoksidon:
George Paget Thomson
Siro George Paget THOMSON (3-an de majo 1892, Kembriĝo, Cambridgeshire, Anglio – 10-an de septembro 1975, Kembriĝo) estis angla fizikisto, kiu ricevis en 1937 – kun la usona Clinton Joseph Davisson – Nobel-premion pri fiziko pro malkovro de la difraktado (deflankiĝo) de la elektronoj.
Li estis sola filo de fizikisto Siro J. J. Thomson. Li laboris post la unua mondmilito en la Laboratorio Cavendish de la Kembriĝa Universitato. Oni nomumis lin en 1922 al profesoro pri naturfilozofio en la Univestitato de Berdeen. Li pruvis per eksperimentoj, ke la elektrona fasko trairanta la kritalajn materialojn, deflankiĝas. Tiel li pruvis supozon de Louis de Broglie, laŭ kiu la korpuskloj havas ondajn proprecojn, kie la ondolongo egalas al kvociento de (h) (Planck-konstanto) kaj (p) (impulso de la korpusklo).
Thomson iĝis en 1930 fizika profesoro en la Imperial College of Science, Londono, kie li studis la neŭtronojn kaj la fision. Li ricevis en 1952 gbvidanto de Corpus Christi College en Kembriĝo. Li pensiiĝis el tiu posteno en 1962.
Li ricevis la rangon de kavaliero en 1943.
Shunsuke Fukuda
Shunsuke Fukuda (福田 俊介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija, Kataller Toyama kaj Giravanz Kitakyushu.
Friedrichshafen
Friedrichshafen estas urbo ĉe la norda bordo de Bodenlago, konkrete de ties plej granda lagoparto Obersee, en la sudo de la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Ĝi estas la plej granda urbo de la distrikto Bodensee (Bodenseekreis) kaj ties administra centro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
En Friedrichshafen okazis la unua internacia kongreso de Volapuko en 1884.
Konciza historia skizo
Dum la mezepoko en la loko de la urbo ekzistis la Libera regna urbo Buchhorn, kiu prosperis pro komerco trans la Bodenlago, sed ankaŭ havis tre ŝanĝiĝeman historion kaj ofte detruiĝis de malamikaj armeoj. Dum la jaro 1811 per kuniĝo kun la monaĥejo Hofen kreiĝis la moderna urbo Friedrichshafen.
18192 Craigwallace
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Craig J. Wallace, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Spanish Fork High School en Spanish Fork (Utaho, Usono).
Lengnau BE
Pri la komunumo
Lengnau (en la franca lingvo Longeau) estis urbo ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Büren kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 4603 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,38 km², de kiuj 36,0% estas kovritaj de arbaro, 39,3% servas por agrikulturo kaj 21,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Grenchen limas en nordo kaj oriento al Grenchen (SO), en sudo al Büren ĉe Aro, en sudokcidento al Meinisberg, en okcidento al Pieterlen, kaj en nordokcidento al Romont.
Trafiko
Tra Lengnau pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 kaj la svisa aŭtovojo A5, kies plej proksima alveturejo situas rekte okcidente de la komunumo inter Büren kaj Pieterlen. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Soloturno al Bielo kaj la loka busreto de la urbo Bielo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Lengnau datiĝas el la jaro 983 kiel Lengenach. Kiel parto de la mezepoka Senjorujo Strassberg, Lengnau fariĝis en la jaro 1388 respektive 1393 havaĵo de la urbo Berno kaj estis atribuita al ties voktejo Büren.
Rohrbachgraben
Rohrbachgraben (prononcu rorbaĥgrabn) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 428 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La komunumo Rohrbachgraben situas en la Svisa Mezlando proksimume 12 kilometrojn sude de la urbo Langentahl en flanka valeto de la valo de la rivero Langete, nordokcidente de la Napf-regiono. Tra la komunumo fluas la rojo Wissachen. La komunumo konsistas el la vilaĝo Rohrbachgraben kaj la setlejoj Gansberg (sur alteco de 750 m s.m.), Geri (sur alteco de 658 m s.m., kie situas la sportcentro Schwarzenbach), Oberer Glasbach (sur alteco de 708 m s.m.), Unterer Glasbach (sur alteco de 619 m s.m.), Matte (sur alteco de 699 m s.m.), Schwarzenbachberg (sur alteco de 665 m s.m.), Wald (sur alteco de 646 m s.m.) kaj Wil (sur alteco de 620 m s.m.), kaj diversaj izolitaj bienoj kaj domgrupoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,48 km², de kiuj 27,8% estas kovritaj de arbaro, 69,1% servas por agrikulturo kaj 2,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rohrbachgraben limas en nordo al Rohrbach, en oriento al Huttwil, en sudo al Dürrenroth, en okcidento al Walterswil, en nordokcidento al Ursenbach, kaj en nordnordokcidento al Kleindietwil, kiu ek de la 1-a de januaro 2011 apartenas al Madiswil.
Trafiko
Rohrbachgraben situas tute flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per mallarĝaj flankaj vojoj de Walterswil, Rohrbach kaj Dürrenroth. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 20 kilometrojn okcidente apud Kirchberg. La komunumo ne estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima trajnhaltejo situas en distanco de 2 kilometroj en Rohrbach.
Historio
Rohrbachgraben dum mezepoko apartenis al la administra bieno Rohrbach de la Monaĥejo Sankt-Galo kaj dividis ties sorton kaj historion.
Markus Sunela
D-ro. Markus SUNELA (naskita en 1985) estas finna esperantisto kaj inĝeniero.
Lia hejmurbo estas Kurikka, sed li nun loĝas en Tampere kun sia edzino Ulla kaj iliaj du infanoj. Li estas membro de la loka Esperanto-societo Antaŭen, kaj estis sekretario de Finnlanda Esperantista Junulara Organizo (FEJO) kaj estrarano de Esperanto-Asocio de Finnlando (EAF). Li aktiviĝis dum 2009–2013.
Markus Sunela laboras por firmao Fluidit Ltd. fondita de li mem en 2017 kiel direktoro de teĥnologio pri komunum–teĥnikaj tubretaj sistemoj. Lia diplomverko pritraktis modeladon de akvotubretaj sistemoj kaj ties kontrolsistemoj. La diplomverko havas ankaŭ Esperantan resumon. Sunela doktoriĝis el Teĥnologia Universitato de Talino, kie li studis ekde 2012, je 24-an de novembro 2017 pri ĵustempa optimado de operaciigo de akvoproduktadaj kaj -liveraj sistemoj.
Jesús Franco
Jesús Franco Manera (naskiĝis en Madrido, mortis  en Malago) estis hispana kinreĝisoro, aktoro, scenaristo, komponisto, produktoro kaj muntisto. Li edziĝis al Lina Romay en Malago, la 23an de aprilo de 2008.
Li estas konata ĉefe pro sia laboro kiel reĝisoro. Li filmis ĉirkaŭ 200 filmojn kaj laboris en multaj landoj, kiaj Francio, Germanio, Svisio, Portugalio, Italio, Usono, ktp.
Biografio
Li studis pianon, juron kaj finfine kinon, dum li ekverkis detektivajn romanojn. Krome li eklaboris kiel teatra aktoro kaj reĝisoro, kaj krome li dediĉis sin al ĵazmuziko en kluboj de Madrido kaj Barcelono kaj, poste, en Francio kaj Belgio.
Veturis al Parizo, kie studis teknikojn de reĝisorado kaj vidis filmojn en la filmoteko de la universitato. Reveninte al Hispanio eklaboris kiel komponisto por kino kaj helpa reĝisoro, ĉe reĝisoroj kiaj Juan Antonio Bardem, León Klimovsky, Luis Saslavsky, Julio Bracho, Fernando Soler, Joaquín Luis Romero Marchent kaj Luis García Berlanga, inter aliaj. Ankaŭ por Ágata Films S.A., kiel verkisto kaj reprezentanto. Dum la 1960-aj jaroj ekreĝisoris kaj specialiĝis en la ĝenro de terurkino, el kiu li transpasis al erotika kino. En 1967 li sukcesis je internacia nivelo per sia filmo Necronomicón, kiu estis prezentata en la Berlinale.
De tiam li dediĉis sin al produktado de ĝis 6, 7 aŭ pliaj filmoj por diversaj produktoroj, kaj eĉ kun diversaj pseŭdonimoj por ne plenegegi la kinmerkaton. Multaj el tiuj filmoj estis malkostaj kaj foje li reuzis aktorojn, labororganizadon kaj eĉ scenojn de unu filmo por la sekvonta.
Por li laboris aktoroj kiaj Howard Vernon, Antonio Mayans, Christopher Lee, Klaus Kinski, Jack Taylor, Jean Servais, Santiago Segura, Fernando Fernán Gómez, Aldo Sambrell kaj Ricardo Palacios. Inter aktorinoj elstaras Diana Lorys, Elisa Montés, Maria Rohm, Soledad Miranda, Rosalba Neri kaj Lina Romay, kiu estas lia amkunulino.
Enno
Enno (itale Enna, sicilie Castruggiuvanni) estas itala komunumo el 27 011 loĝantoj, ĉefurbo de la samnoma provinco, en Sicilio. La urbo nomiĝis Castrogiovanni ĝis la jaro 1927, kiam ĝi reprenis sian antaŭan malnovan nomon Enna. Ĝi estas konata pro tio ke ĝi estas la plej alta provinca ĉefurbo en Eŭropo, 931 metroj super la marnivelo. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Enna. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Agira, Aidone, Assoro, Calascibetta, Caltanissetta (CL), Gangi (PA), Leonforte, Piazza Armerina, Pietraperzia, Santa Caterina Villarmosa (CL), Valguarnera Caropepe kaj Villarosa.
Jesús Franco
Biografio
Dum la 1980-aj jaroj multaj el liaj filmoj estis konsiderataj kiel pornografiaj filmoj. Dum la 1990-aj jaroj li laboris por refari filmon kiun Orson Welles ekfilmis sed neniam muntis; ankaŭ tiu projekto ne estis bone akceptata de publiko nek de kritikistoj.
Enno
La urbo ricevis plurajn difinaĵojn: Urbs Inexpugnabilis, (urbo nekonkerebla) de la romianoj pro ĝia nekonkerebleco, Ombelico di Sicilia, (umbiliko de Sicilio) pro ĝia geografia centreco en la insulo, kaj Belvedere di Sicilia, (Belvidejo de Sicilio) pro la belaj panoramaj vidoj el diversaj direktoj.
En la tri lastaj jarmiloj ĝi estis preskaŭ nekonkerebla urboj por sikanoj, grekoj, romianoj, bizancanoj, araboj, normandoj, ŝvabioj kaj aragonanoj. Enno konservas la kastelon, la Rocca di Cerere kaj katedralon. En ĝi troviĝas ankaŭ la sidejo de la Universitato Kore.
Schalkenbach
Schalkenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bitbildo
Bitbildo estas la plej simpla speco de rastruma bildo, en kiu ĉiujn rastrumerojn eblas kodi per po unu bito (duuma cifero: 0 aŭ 1). Ĉe eligo sur ekranon 0 plej ofte indikas nigran rastrumeron, kaj 1, blankan; ĉe eligo sur paperon la interpreto de la valoroj povas esti inversa.
La vorton «bito» en la termino «bitbildo» oni interpertu ne kapacite, sed logike: sufiĉas unu duuma cifero, sed en la komputiloj tre ofte pli rapide funkcias perbajta adresado, tial unu duuman ciferon oni povas kodi per tuta bajto. Tamen oni povas uzi kompaktan pakitan prezenton en ekz-e dosiero.
Uzo de bitbildoj en rastruma BDF-tiparo
<pre style="line-height:100%;font-size:75%"> Duume     Rastrumo  16-ume
00000000              00 00001000      █        08 00010100     █ █       14 00100010    █   █      22 00000000               00 00111101    ████ █     3D 01000010  █    █      42 01000010   █    █      42 01000010   █    █      42 00111100    ████       3C 01000000  █           40 00111110    █████      3E 01000001  █     █     41 01000001   █     █     41 00111110    █████      3E 00000000              00
Petro Bornemisza
Petro BORNEMISZA (Abstemius) [bornemisa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bornemisza Péter (22-a de februaro 1535 en Pest (urbo) - printempo de 1584 en Rárbok, kiu nun estas Rohožník (Malacky), Slovakio) estis hungara luterana predikisto, verkisto kaj edukisto de Bálint Balassi.
Vivo
Li orfiĝis jam en 1541. Dum lernado li ricevis punon por religiaj starpunktoj. Poste li vizitis Germanion (en Wittenberg), Italion (Padovo, Venecio) kaj Vienon. Pro predikado en 1559 li estis devigita forlasi Vienon. Baldaŭe li trovis sin ĉe familio Balassi en Zólyom (nun estas Zvolen, Slovakio), kie li estis pastro kaj edukisto. Pro religiaj atakoj li vojaĝis al Sempte, fondinta presejon en 1563. Li ofte ŝanĝis loĝejojn en diversaj urboj de Supra Hungarujo (ekzemple en Detrekő kaj en Kassa) pro la oftaj atakoj. En 1576 pro pesto sia edzino kune kun 4 filoj mortis.
Elstaraj verkoj
Bornemisza estis fondinto de la hungara prozo.
Sándor Erdély
ERDÉLY Sándor (erde:j) estis hungara juristo, politikisto, ministro pri justico naskita en Köröskisjenő la 1-an de aŭgusto 1839 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de majo 1922.
Mouroux (stacidomo)
Mouroux estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Mouroux, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Gretz-Armainvilliers - Sézanne (002000).
Reformo
Reformo (de reformi: Doni alian pli bonan formon ) signifas aliformado kun la celo de plibonigo. En politiko tio estus fundamenta planita kaj senperforta transformado de la ekzistaj kondiĉoj kaj sistemoj.
La vorto jam aperas en la biblio en la leteroj de Sankta Paŭlo, pli malfrue ankaŭ lige kun la eklezia reformacio en la tempo de Martin Luther. La vorto „reformacio“ estas rekta deduktaĵo de la latina vorto „reformatio“, kiu en esperanto signifas „reformo“.
Reformoj en la politiko
En aŭtoritataj reĝimoj opoziciantoj ofte postulas reformojn, antaŭ ol iliaj registaroj alstrebas tiujn ĉi. Glasnost kaj perestrojko simbolis la reformojn de Miĥail Gorbaĉov en Sovetunio antaŭ la kolapso de la „Orienta Bloko“ en 1989 kaj post la reformoj de la „destaliniĝo“ sub Nikita Ĥruŝĉov. En Ĉina Popola Respubliko la instalado de apartaj ekonomiaj zonoj kaj privata posedo post la morto de Mao Zedong estis ekonomiaj reformoj, kiu faris Ĉinujon ekonomia mondpotenco.
20642 Laurajohnson
20642 Laurajohnson estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Laura Johnson, gajnintino de la dua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro ŝia projekto en teamo pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Upper Arlington High School de Upper Arlington (Ohio, Usono).
Vertebro
La Vertebro estas ĉiu osto de la spino (aŭ vertebraro).
La vertebro konsistas el:
La vertebroj estas unu sur la alia per kunligitaj artikoj, ligamentoj kaj firmtenitaj muskoloj.
Sándor Márai
MÁRAI Sándor [Sándor Márai], originala nomo Sandor GROSSCHMID (naskiĝis la 11-an de aprilo 1900 en Kassa, hodiaŭ: Košice/SK/, mortis la 21-an de februaro 1989 en San Diego, Usono) estis hungara verkisto, poeto, ĵurnalisto. Lia patro estis Géza Grosschmid.
Vertebro
La vertebra arko ĉirkaŭbrakumas la vertebran kanalon kun la mjelo.
Sándor Márai
Biografio
Lia vivovojo estas unu el la plej kuriozaj inter la hungaraj verkistoj de la 20a jarcento. Jam en la 1930-aj jaroj li apartenis al la plej konataj kaj rekonitaj verkistoj. Kiam li lasis sian patrion en 1948, liaj verkoj estis sciante kaj konsekvence formetitaj el la literatura vivo de la hejmo kaj oni forgesigitis ankaŭ sian nomon ĝis sia morto. Tio estis dankinda ne nur al sia emigranta ekzisto kaj al sia kontraŭ-bolŝevismo, sed ankaŭ al tio, ke li estis literatura reprezentanto de la hungara civitaro kaj pri tiu klaso dum longa tempo ne eblis diri ian bonon. Marai ne trovis iajn pli valorajn ol la klasikaj, civitanaj ideoj. Tial li sentis, ke sia devo estas voĉon doni al tiuj ideoj en siaj verkoj. En la 1980-aj jaroj jam eblintus hejmlanda publikado de siaj verkoj, sed li votis, ke li ne aprobas al ia eldono kaj performo de siaj verkoj ĝis okupantaj trupoj restadas en Hungario kaj ne estas demokrataj elektoj. Denova eldono de serio el sia vivoverko komencis post sia morto, en 1990. En la sama jaro li ricevis la Kossuth-premion post sia morto. Ekde 1952 ĝis 1968 li vivis en Novjorko, sed havis loĝejon ankaŭ en Sorrento. Ekde 1968 li loĝis en Salerno kaj ekde 1980 ĝis sia morto en San Diego.
Vertebro
Atlaso estas la unua vertebro de la vertebraro.
Sándor Márai
Biografio
Marai estis unu el la plej fekundaj hungaraj verkistoj de la dudeka jarcento. Dum la longaj jaroj de sia vivo, Murray verkis pli ol kvindek verkojn: romanoj, romanoj, noveloj kaj taglibroj. Dum sia vivo li estis plej konata en sia patrujo, kaj akiris tutmondan rekonon kaj sukceson nur ĉirkaŭ jardekon post sia morto.
La ĉefa unikeco de lia verkado estas en sia sukceso deĉifri la fremdan rigardon de la malliganta ekzilito kaj en ĝia kapablo malsupreniri al la fundamentoj de la sento de fremdiĝo de moderna homo. Fremdiĝo kaj malligiteco estas la centraj elementoj en la verko de Murai, kiu loĝas ekster la limoj de Hungario jam ekde la 1920-aj. Kaj liaj germanaj originoj kaj lia ŝirita hejmurbo inter hungaroj, germanoj kaj slovakoj ankaŭ kondukis lin retrospektive kontraŭi kaj faŝismon kaj komunismon - ne nepre pro liaj politikaj vidpunktoj, sed ĉefe pro lia malkapablo plene identiĝi kun unu loko kaj unu reĝimo. Marai vidis la hungaran lingvon kiel sian hejmon, kaj tamen li estis civitano de la mondo kaj homo, kiu pasigis la plej grandan parton de sia vivo eksterlande.
Li estis membro de Hungara Scienca Akademio.
Listo de studentoj, poste profesoroj en ELTE
Jen listo de studentoj, kiuj studis, poste ankaŭ instruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös (nature la listo etendiĝas al pli fruaj nomoj de la universitato ekde la fondo):
Ĝenerala guberniestro de la Bahamoj
La Guberniestro ĝenerala (Governor General) estas la reprezentanto en la Bahamoj de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de la Bahamoj. Ekde 1953 la reĝino de la Bahamoj estas Elizabeto la 2-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro. Ekde junio 2019 la ĝenerala guberniestro estas Cornelius A. Smith.
Stadensen
Stadensen estas loĝloko en norda Germanio, kiu ĝis la 1-a de novembro 2011 estis memstara komunumo kaj de tiam estas parto de la komunumo Wrestedt. Ĝi troviĝas en la distrikto Uelzen de la federacia lando Malsupra Saksio. La 30-an de junio 2005 la komunumo havis 1373 loĝantojn.
Esperanto-Societo de Metropola Atlanto
La Esperanto-Societo de Metropola Atlanto estis fondita en 1997 en Atlanto, Georgio ĉefe de Randy Dean kaj Joel Amis. Aliaj aktivuloj inkluzivas Craig Bryant, Andreas Dieberger, Stanley Drake, Jim Henry, Frans Jahger, kaj Clyde Price.
En 2000 ESMA organizis kaj gastigis la Landan Kongreson de ELNA, kun postkongreso en la historia marborda urbo Savano.
Inter siaj diversaj agadoj, ESMA de tempo al tempo donacas librojn pri Esperanto al bibliotekoj ene de la Granda Atlanta Metropola Regiono.
Minado en Argentino
Spite la fakton ke dum la tuta 20a jarcento la ekzisto de gravaj kuŝejoj minejaj estis praktike ĉu neita aŭ kaŝita preskaŭ totale, rezultas evidenta, ke ĉar Argentino posedas grandajn regionojn montarajn, ekzemple ĉe la Andoj abundaj en mineraloj de granda valoro kaj pro ties varia geologio etende en granda etendo teritoria la argentina ŝtato posedas riĉon de grandaj kaj gravaj mineralaj kuŝejoj de forta ekonomia profito. Tamen menciindas, ke praktike ĉiam la minejaj kaj similaj resursoj korespondas al la kategorio de nerenovigeblaj naturaj resursoj.
Eksportado
La ĉefaj solidaj mineralaj produktoj (sen enkalkuli la enormajn subterajn rezervejojn de naturaj gasoj kaj hidrokarbidoj) eksportitaj de Argentino estas oro kaj kupro, kies valoro pli ol duobliĝis inter 2005 kaj 2007; en la lastaj jaroj oni ĉirkaŭkalkulis, ke gravas ankaŭ la produktado de la strategia litio. La rajtoj por eksportado por tiu sektoro ne superas la 10%. La aktiveco ricevas ankaŭ aliajn diferencajn profitojn pri la resto de la produktaj sektoroj. Ili estas rajtigitaj lasi ekster la lando la 100% de la divizojn ricevitaj pro eksportado, ĝuas de diversaj impostorabatojn (eĉ pri brulaĵoj kaj aliaj similaĵoj uzitaj dum la procezo) kaj ĉe la Imposto al Enspezo, estas rajtigitaj elpreni ĝis la 50% de la valoro de la rezervoj ekspluatataj kvazaŭ temus pri kontribuoj al kapitalo. Kanadaj, usonaj, eŭropaj kaj aŭstraliaj kapitaloj alvenis lastajn jarojn allogitaj de la avantaĝoj priimpostaj. La unua investa tajdo alvenis en la 1990-aj jaroj pro la malavara Leĝo pri Minado de la registaro de Carlos Menem. Laŭ sektora studo fare de la minejaj entreprenoj, el ĉirkaŭ 1200 milionoj de dolaroj investitaj en 2006 oni pasis al pli ol 2500 milionoj en 2007.
NGC 5530
NGC 5530 (aliaj indikoj — ESO 272-3, MCG -7-29-13, IRAS14152-4309, PGC 51106) estas galaksio en konstelacio Lupo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Citilo
Citilo estas signo de interpunkcio kiu uziĝas por ĉirkaŭmarki citaĵon, rektan paroladon kaj nomon aŭ titolon de rigardata skribaĵo. Oni povas ankaŭ uzi ĝin por marki vortojn aŭ eldirojn, kiujn oni komentas.
Citiloj havas variajn formojn trans lingvoj, kaj tiel oni trovas ilin en pluraj formoj en Esperanto.
Uzado
La Fundamento de Esperanto ne preskribas uzadon de citiloj, kaj ĝia teksto enhavas diversajn formojn de citiloj. (Eble kompostis ĝin diversaj personoj.)
Krom la rektaj citiloj ("citaĵo"), ĉiuj versioj havas malferman (aŭ komencan) signon kaj ferman (aŭ finan) signon: ‘citaĵo’ “citaĵo” „citaĵo” «citaĵo». Plejofte ili havas sian kavan flankon ĉe la citaĵo, simile al krampoj, sed en iuj landoj, ekzemple en Germanio inverse: »citaĵo«.
Kutime oni ne metas spaceton inter la citilon kaj la internan tekston. En altnivelaj tipografiaĵoj oni uzas et-spacetojn ne disigeblaj. Tiu sistemo validas en la francaj tipografiaj reguloj.
Pro praktikaj kialoj – facileco tajpi per ĉiaj klavaroj – la dustreka rekta citilo (") estas ofte uzata anstataŭ la speciala colsigno (″, unikoda signo U+2033) kiel simbolo de la mezurunuoj angula sekundo kaj colo.
Marcilly-Ogny
Marcilly-Ogny estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Fumaĵita kolbaso
Fumaĵita kolbaso (nederlande rookworst) estas fumaĵita ringokolbaso el Nederlando. Ekzistas du variantoj nome granda kaj fajna kolbaso. Ĝi estas konstanta ingredienco de la nederlanda kuirarto kaj antaŭ ĉio estas uzata en unupotaĵoj kiel mikspotoj.
Marcilly-Ogny
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Najbaraj komunumoj
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Neto Baiano
Neto Baiano (n. ) estas brazila futbalisto.
Verdille
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Ryohei Arai
Ryohei Arai (新井 涼平, n. ) estas japana futbalisto.
Ócsa
Ócsa [Oĉa] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono de Gyál.
Ryohei Arai
Li futbalis ĉe Omiya Ardija, FC Gifu, Giravanz Kitakyushu kaj Ventforet Kofu.
Ócsa
Situo
Ócsa situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo kaj ĉefvojo Budapeŝto-Lajosmizse-Kecskemét. Aŭtoŝoseo M5 preteriras. Gyál troviĝas je 14, Budapeŝto je 29 km-oj.
Citronelila izobuterato
Citronelila izobuterato aŭ C14H26O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izobuterata acido kaj citronelolo. Citronelila izobuterato estas senkolora likvaĵo kun fruktodoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Citronelila izobuterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Citronelila izobuterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
5135 Nibutani
5135 Nibutani estas tre malgranda sed eksterordinare hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la valo Nibutani (japane: 二風谷), sankta ejo por la Ajnuoj.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita en septembro 2020 per observoj de, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de 1,3 ± 0,1 km kaj orbitas je distanco de ĉirkaŭ 9,6 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 0,9057 ± 0,0002 tago (21,737 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Ligura lingvo
La termino ligura lingvo rilatas al du lingve tute malsamaj, sed iusence sam-teritoriaj lingvoj:
Joel Amis
Joel AMIS [ĝoel ejmis] naskiĝis la 5-an de majo 1978 en Atlanto, ŝtato Georgio, Usono. En 2010 li enmigris en Kanadon kaj nun loĝas en Montrealo, Kebekio kun sia edzino Ĵenja.
Joel AMIS eklernis Esperanton en decembro 1994. En 1997 li kunfondis la Esperanto-Societon de Metropola Atlanto, kaj estis membro de la loka kongresa komitato por la Landa Kongreso de Esperanto-Ligo por Norda Ameriko en 2000. Li krome estas delegito de UEA.
De 2000 ĝis 2002 Joel loĝis kaj laboris kiel asista instruisto de la angla en Japanio. De 2005 ĝis 2010 Joel laboris en la ŝtata registaro de Georgio. Ekde aŭtuno 2010 Joel laboras kiel administranto por Esperantic Studies Foundation.
Ekde 2002 Joel kunlaboris pri la revuo Kontakto kiel ĉef-korektisto, kaj de somero 2003 ĝis somero 2007 - kiel vic-redaktoro kaj ĉefa asistanto al redaktorino Eugenia Amis. De 2004 ĝis 2006 li estis redaktoro de TEJO Tutmonde, kaj de 2005 al 2007 li estis redaktoro de Esperanto USA.
En majo 2005 li edziĝis al Eugenia (Ĵenja) Zvereva en rozkruca geedziĝceremonio en la Atlanta Loĝio de la Rozkruca Ordeno, AMORC.
En 2000 Joel diplomiĝis de la Ŝtata Universitato de Georgio kun bakalaŭra diplomo pri Religiaj Studoj.
Krom pri Esperanto, Joel ankaŭ interesiĝas pri mistikismo/esoterismo, rozkrucismo [AMORC], martinismo, framasonismo, esotera kristanismo, k.a.) politiko (demokrata socialismo, NDP), teologio, historio, religioscienco, filozofio, lingvoj, ekologio, senaŭtomobila vivstilo/publika transporto, kaj diversaj intelektaj temoj.
(10229) 1997 WR3
(10229) 1997 WR3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
11506 Toulouse-Lautrec
11506 Toulouse-Lautrec estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca pentristo Henri de Toulouse-Lautrec (1864–1901), kiu helpis difini la kuron de la avangardo, uzante novajn specojn de temoj. Plej signifaj verkoj, pentritaj per granda psikologia ekkonscio, estas elles (1896), serio da litografioj montrantaj kompateman portreton de la vivo en bordelo.
Ernests Štālbergs
Ernests ŠTĀLBERGS (n. en 1883 - m. en 1958) estis latva arkitekto, kies verkoj apartenas al la novklasika kaj funkcionalista stiloj. Inter la plej gravaj verkoj de Štālbergs, oni povas mencii la aŭditorion de la universitato de Latvio (1929-36) kaj la tutan Monumenton de Libereco de Rigo, unue desegnita de Kārlis Zāle (1930-35).
Cândido Bravo
Cândido BRAVO estis militisto, entuziasma brazila esperantisto kaj framasono. Li naskiĝis en 1901 kaj forpasis en la 15-a de marto 1960. Li partoprenis en Pro-Konstitucia Revolucio en 1932, dua komandanto de fama Batalhão Acadêmico (Studenta Bataliono), kiu konkeris urbon Bauru. Kiam oni arestis la ĉefon de revolucio Pedro de Toledo antaŭ silenta homamaso, li kriis al ĉefo: Senjoro subŝtatestro, ni ambaŭ estos ĉiam kune!, tiu kuraĝa ago faris de li vivanta legendo. Post revolucio, li eniris terarmeon kaj fariĝis kolonelo.
En 1952 li estis prezidanto de Federação Paulista de Hipismo (San-Paŭlia Rajdarta Federacio). En januaro 1956 membriĝis al Esperanto-Asocio de San-Paŭlo, en aprilo 1956 iĝis jam vicprezidanto kaj tuj prenis la prezidantecon antastaŭe al la tiama prezidanto. Pro sia influa pozicio ĉe la aŭtoritatuloj, li facile venigis oficialan Esperanto-kurson de urbo San-Paŭlo. Li restis prezidanto de asocio ĝis sia morto.
Estas strato kun lia nomo en San-Paŭlo.
Erice
Erice estas urbo en nordokcidenta Sicilio, Italio. Ĝi portis la nomon Monte San Giuliano ĝis 1934. Ĝi situas en regiono Trapani, norde de urbo Trapani, sur monto San Giuliano (alinome Erice-monto; 751 m). Ĝi havas la loĝantaron de ĉ. 25.000.
Historio
Ĝi estiĝis kiel setlejo de la praa sicilia elirita tribo. La fortikaĵojn konstruigis la fenicianoj, batalis por ĝi Kartago kaj Romio.
Ĝi estis fama en la tuta Mediteraneo pri la templo, dediĉita al naturdiino Venus Erycina. Pli poste okupis ĝin la saracenoj, poste en la 11-a jarcento la sicilia normana grafo Roger la 1-a, kiu nomumis ĝin Monte San Giuliano.
La urbo estas fama pro la antikvaj memoraĵoj kaj pri la ciklopsaj muroj kun feniciaj skriboj. Gravas la preĝejaj ruinoj en la mezepoka fortikaĵo. La plej bela preĝejo estas la Chiesa Matrice (1314),kies portikus venas el 1426, la aparte staranta turo el 1312.
Schalkenmehren
Schalkenmehren estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Erice
Ekonomio
La loĝantoj okupiĝas pri bestobredado kaj vitkultivado.
20643 Angelicaliu
20643 Angelicaliu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Angelica Liu, gajnintino de la dua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro ŝia projekto en teamo pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Upper Arlington High School de Upper Arlington (Ohio, Usono).
Haaretz
Haaretz estas la tria plej granda, sendependa taggazeto de Israelo post Israel Hayom (senpaga nacieca propagandilo) kaj Yedioth Ahronot, kaj en la pasinteco Maariv, eldonita en du lingvaj versioj, hebrea (הארץ, kun la signifo "la lando", antaŭe nomita Chadashot Ha'aretz) kaj angla (The Palestine News) . Kaj la hebrea kaj la angla eldonoj legeblas ankaŭ en la Interreto.
Tendenco
Ĝia tendenco estas liberala. Aliaj priskribas ĝin alternative kiel centra-maldekstrema aŭ maldekstra. La Haaretz redakcia linio estas subtenema al pli malfortaj elementoj en la israela socio, kiel ekzemple eksterlandaj laboristoj, arabaj israelanoj, etiopiaj enmigrintoj, rusiaj enmigrintoj kaj sekslaboristoj.
Kvalita taggazeto
La gazeto estas sufiĉe ĝenerale etikedita kiel " kvalita gazeto". Laŭ la Center for Research Libraries (Centro por Esplorado-Bibliotekoj), "Haaretz estas konsiderita la plej influa kaj respektata [inter la ĉiutagaj gazetoj de Israelo] por kaj ĝia novaĵdisvastigo kaj ĝia komentaĵo." Kelkaj diris ke ĝi funkcias por Israelo multe kiel The New York Times funkcias por Usono, kiel referenca taggazeto. Famaj dungitoj de Haaretz estis Gideon Levy kaj Amira Hass, kiu vivis kaj laboris en Ramallah, kie estas la sidejo de la Palestina Aŭtonomec-Aŭtoritato, dum multaj jaroj. Ĉefredaktisto estas Aluf Benn.
Historio
Haaretz estis fondita en 1918, igante ĝin la plej malnova israela ĉiutaga gazeto. Komence ĝi nomiĝis Chadashot Ha'aretz (kun la signifo "novaĵo de la lando [de Israelo]"), sed en decembro 1919 la unua vorto estis forigita.
La gazeto estas eldonita kiel ĉiutaga gazeto en Tel-Avivo ekde la 9-a de junio 1919, kie ankoraŭ hodiaŭ troviĝas ĝia ĉefsidejo. La angla eldono estis eldonita kaj vendita kune kun la International New York Times. En Nordameriko, ĝi estas publikigita kiel semajna gazeto.
Festuko
Festuko (Festuca) estas vegetala genro el Pooideae. La specioj estas plurjaraj herboj kun plataj aŭ enenvolviĝintaj folioj.
Priskribo
Festukoj havas florarojn kiel paniklojn, esceptokaze la paniklo estas spikoforma. Pluraj specioj prezentas paniklojn kun kun ĝemelaj neegalaj branĉetoj. La spiketo enhavas plurajn florojn. Glumoj estas pli mallongaj ol la spiketo. La fina floro estas sterila. La aliaj floroj estas duseksaj kun 3 stamenoj, 2 lodikloj kaj unu ovario kun du finaj plumaj stigmoj (ĉe la bromusoj, la stigmoj estas subfinaj). La glumoj estas karenaj. La eksteraj glumoj estas pli mallongaj ol la internaj. La eksteraj paleoj havas rondigan dorson (ĉe la pooj, la dorso esta karena). Kiam la eksteraj paleoj havas aristojn, ili situas fine aŭ malofte subfine. La festukoj havas membranajn ligulojn kelkfoje ege malvastajn. Kelkaj specioj havas ankaŭ Aŭriklojn. La semo enhavas bastoneton.
Uzo
Festukoj estas uzataj kiel furaĝo (ekzemple Festuca rubra) aŭ por herbotapiŝo (ekzemple Festuca rubra).
Novkristano
Priskribo
La nomigo de Novkristano aplikiĝis ĉefe al la familiojn kiuj estis devigataj adopti la kristanismon, fundamente la judojn ekde la pogromoj de 1391. La ekzisto de tiu kategorio indikas la malmultan fidon kiun havis la religiaj aŭtoritatoj je la efiko de tiuj devigaj konvertoj, ĉar la novkristanoj estis ĉiam sub suspekto praktiki sian eksan religion sekrete (kriptojudismo), kio kutime estis vere en tiuj kiuj estis devigitaj al konverto, sed ne nepre ĉe siaj posteuloj.
La "sangopuro" aŭ "sango sen mikso" kiu atribuiĝis al la nomitaj malnovkristanoj estis alifalnke ankaŭ ideo sen multa fundamento. Se escepti la plej nordajn loĝantarojn, estis malprobabla ke ekzistas multaj loĝantoj de la Iberia Duoninsulo kiuj ne havas islamanan aŭ judan praulon, ĉar spite la ekziloj kaj la reloĝadoj kiuj implicis la Reconquista, la loĝantoj de la tiama Al-Andalus, ĉefe la islamanoj, plej ofte simple finkonvertiĝis kaj adaptiĝis al la socio de la kristanaj konkerintoj, same kiel iliaj kristanaj praprauloj konvertiĝis al Islamo post la araba konkero. La diferenco inter malnovkristanoj kaj novkristanoj, tiele, baziĝas sur la fakto ke tiuj ĉi estis rezulto de la lastaj konvertoj, realigitaj devige antaŭ projekto de uniformigo kaj politika kaj religia iniciatita de la Katolikaj Gereĝoj.
La deviga konverto estis postulo necesa por ke la inkvizicio (setlita specife por ili en 1478) povu agadi kontraŭ la novkristanoj, ĉar tiu oficiale persekutis nur la herezon, tio estas, la devojigo de la katolika ortodoksismo kaj ne aliajn religiojn. Tiele, la judoj kaj (pli rare, sed ankaŭ) islamanoj kondamnitaj estis tiaj ne pro ties kondiĉo de membroj de aliaj religioj, sd pro la devojigo de la kaolikismo kiun oficiale ili praktikis.
La pluhavo de la diferenco inter novkristano kaj malnovkristano fuŝis la celon de reliiga uniformigo, ĉar la novkristanoj, ĉar suferis konstantan vigladon kaj marĝenigon, ne finintegriĝis en la kristana socio kaj estis pli klinemaj al pluhavo aŭ eĉ reveno al la religio de siaj prauloj.
La dua ekzemplo de tio estis la moriskoj, kies socia situacio estis tute diferenca: ili ne estis disigitaj en ĉiu urbo kiel la judkonvertitoj, sed koncentritaj en kamparaj komunumoj kaj suferantaj ĉiutage duran preskaŭfeŭdismon, kie ties situacio socie malsupra estis garantio de submetado, kiu fine ne plenumiĝis. Kvankam la enmeto de la kristanismo inter ili ankaŭ ne estis efika, multaj el tiuj kiuj insurekciis dum la nomita Milito de Alpuĥaroj meze de la 16a jarcento estis sincere kristanoj, aŭ almenaŭ ne kontraŭstaris ĝin post la deviga bapto de siaj prauloj (1501), sed ili revenis al islamo (aŭ al la tipo de populara pseŭdoislama religieco kiu survivis) antaŭ la ĉikanado de la aŭtoritatoj, kiu inkludis ties devigan disigon tra la interno de la duoninsulo, antaŭ la timo ke ili povus agadi helpe al la turkoj kiuj minacis la marbordon. Kiam oni decidis la forpelon de la moriskoj en 1610, denove okazis ke multaj el la forpelitaj estis kristanoj, kiuj alvenintaj al siaj ekzilejoj devis konvertiĝi al Islamo por integriĝi tie.
La malhonoro restis surloke (ekzemple kiel popola ideologio en Hervás (Provinco Cáceres) foje ĝis la komenco de la 20a jarcento: eĉ fine de la 19a jarcento, seminariano el la majorkaj ĉuetoj (tio estas, apartenanta al tiu komunumo konsiderata kiel "juda", spite esti katolika ekde jarcentoj), estis malakceptita kiel pastro ĉar oni diris, ke li estas novkristano. Ĝis meze de la 20a jarcento, la ĉuetoj havis ankoraŭ malfacilaĵojn pro la samaj kialoj por aliĝi al institucioj kiel religiaj kolegioj. Same kiel okazis ĉe la moriskoj, multaj ĉuetoj interesiĝis ĵuse pri judismo kiun oni atribuis al ili dum jarcentoj kaj kiu fakte estis tute malvera. Eĉ tridek ĉuetaj familioj elmigris al Israelo en 1959.
Strategioj
La kondiĉo de novkristano estis socia malhonoro el kiu multaj klopodis liberigi sin falsigante siajn genealogiojn aŭ enirante en la eklezia hierarkio kaj eĉ en la Inkvizicio. Ĵusa studo de esploristo de la Universitato de Kordovo indikas, ke unu el la strategioj de judoj, eks-judoj aŭ eĉ supozitaj kristanoj kiu eble havus minimume iun judan praulon konsitis en la modifo de familinomo, ĉar kelkaj tiamaj familinomoj estis konataj kiel de judoj, eks-judoj aŭ nov-kristanoj. Tiuj rilate simpla aldono (ekzemple el Toledo al Álvarez de Toledo) jam forigus la suspekton. Tiukadre tiu strategio foje havis helpon de malaltaj nobeloj ĉefe el norda Hispanio, kiuj pretis havigi kontraŭpage falsan dokumenton kiu pruvu "senmakulan" genealogion.
Johann Konrad Dippel
Johann Conrad DIPPEL (1673-1734) estis germana teologo, kuracisto kaj alkemiisto. Li estas la malkovrinto de la ostoleo konata kiel oleo produktita per detrua distilado de organikaj substancoj aŭ oleo de Dippel. Ĝi uzatas kiel antisepsaĵo aŭ por malnaturaligi la akoholojn. Lia vivo kovriĝas per mistero kaj legendo kaj oni diras ke li estas la modelo kiun Mary Shelley uzis por sia dramo Frankenŝtejno, kvankam la ideo restas polemika. Iam Dippel diris ke "La religio ne devas esti ia dogmo, sed amo kaj sinofero".
Novkristano
Konverso
Konverso (en hispanlinve converso, "konvertiĝinto", el la latina conversus) kaj la virina conversa, temas pri judo aŭ islamano kiuj konvertiĝis, aŭ devigitaj aŭ pro religia indiferenteco por ĝui de la asimilado en Hispanio, al katolikismo, aparte dum la 14-a kaj 15-a jarcentoj.
Johann Konrad Dippel
Vivo
Li studis teologion, filozofion kaj alkemion en la Universitato de Giessen kaj ricevis sian licenciiĝon kiel Majstro pri Teologio en 1693. Li publikigis multajn teologiajn verkojn sub la pseŭdonimoj Christianus Democritus, Ernst Christian Kleinmann kaj Ernst Christoph Kleinmann, multaj el ili konserviĝas ĝis la hodiaŭaj tagoj. Lia vivo estis aventuroplena kaj ofte li fariĝis kaptito de siaj disputataj opinioj (k ankaŭ pro financaj kialoj). Iafoje li estis arestita pro herezo.
Novkristano
Konverso
Oni vidu la precipajn artikolojn:
La judaj konversoj = conversos estis ofte suspektitaj konservi kaj sekrete praktiki iliajn pasintajn ritojn, kaj estis aparta celo de la hispana inkvizicio, sed nekredeble kontribuis al la kultura kaj politika vivo de Hispanio, kaj inkluzivas Terezan el Avilo kaj, oni diris, ankaŭ Grandan Inkvizitoron Tomàs de Torquemada, kiuj laŭ iuj historiistoj estis origine judoj de familioj konvertiĝintaj al kristanismo.
Johann Konrad Dippel
Vivo
La alkemio estis speco de pseŭdoscienca pacienca eksperimentado kun la elementoj, kies tiama defio estis la transformado de plumbo en oron. Samkiel la fikcia figuro, Viktor Frankenstejno, Dippel ankaŭ logiĝis pri la ebleco rilate al la senmorteco pere de siaj sciencaj rimedoj. Onidiroj asertas ke li uzis la partojn de buĉitaj bestoj kaj elterigitaj homaj kadavroj en lia vana provo pri "portado de vivo en la mortintoj", laŭ liaj propraj paroloj. Oni eĉ diras ke li uzis siajn proprajn manojn por movi la animon de unu korpo al alia. Ni devas klarigi ke ĉi specifa eksperimento nur hipoteze okazis, tamen verdire li plenumis kelkaj hororigajn eksperimentojn kiuj eventuale igis lin esti forpelita el la urbo. Tiam kiam novaĵoj pri lia agado atingis la orelojn de la popolanoj li estis elĵetita.
Li eĉ estigis oleon faritan de mortintaj bestaj ostoj kaj sango kaj pluraj aliaj bestaj produktoj, konata kiel "Oleo de Dippel", kiun oni supozeble kredis esti la ekvivalento al la revo de la alkemiistoj pri la "eliksiro de la vivo". En 1704, li kaj la fabrikanto de farboj Heinrich Diesbach uzis ĉi-oleon anstataŭ kalia karbonato por estigi ruĝajn tinkturojn. Plej suprizitaj, ili akiris la bluon de prusio, inko ankaŭ konata kiel "bluo de berlino" kaj kune ili fondis fabrikon en Parizo. Dippel mortis en 1734, plej eble pro koratako, tamen kelkaj diras ke li estis venengita.
Novkristano
Religiaj konversoj
La konversa fratulo en katolika konvento indikas personon kiu, kvankam, jure kaj fakte, samdigna kun ĉiuj aliaj religiuloj, estis destinita zorgi precipe pri la materiaj bezonoj de la komunumo kaj helpi la sacerdotojn plenumi la paŝtistajn oficojn. Ankaŭ en la virinaj monaĥejoj tio realiĝas. Hodiaŭ tamen tiu figuro ekmalaperas.
Waldron (Arkansaso)
Waldron [pron. ŬAL-dron] estas urbo de la kantono Scott en Arkansaso, Usono. Ĝi estas la ĉefurbo de la la kantono.
Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Lord Voldemort
Lord Voldemort estas rolulo kaj la ĉefa antagonisto/fiulo de la serio Harry Potter verkita de J. K. Rowling. Li estas unu el la plej fortaj magiistoj de sia tempo, kiu preskaŭ sukcesis atingi senmortecon kaj timigas la tutan magian mondon.
Biografio
La patrino de Lord Voldemort, kiu donis al li la nomon Tom Marvolo Riddle, venas de la familioj de Peverell kaj Slytherin, kaj lia patro estis muglo, do Voldemort mem ne estas pursanga magiisto. Li kreskis en orfejo ĝis sia 11-jariĝo, kiam Albus Dumbledore, forta magiisto kaj instruisto de Hogwarts, venis por rakonti al la knabo pri liaj magiaj fortoj kaj inviti lin studi en la lernejo. Tom jam de sia infaneco eksperimentis per magio sen konscii pri tio: li translokigis objektojn, manipulis bestojn kaj povis organizi problemojn por aliaj orfejanoj, kiujn li ne ŝatis. En Hogwarts li iĝis la plej bona studento, strebante lerni laŭeble plej multe, sed li ankaŭ kaŭzis problemojn: li malfermis la Ĉambron de Sekretoj kaj liberigis Baziliskon por mortigi nepursangajn studentojn, kaj kulpigis pri tio Hagrid, studenton de la tria jaro, kies pasio estis magiaj bestoj kaj kiu estis rezulte eksigita de la lernejo. Li ankaŭ kolektis grupon de samideanoj, kiuj poste iĝis Mortmanĝantoj (angle Death Eaters) kaj helpis al li pri liaj krimoj. En lernejo li kreis sian novan nomon, Voldemort, por eviti ĉiun asocion kun sia nemagia patro. Tom aparte interesiĝis pri nigra magio kaj posedis multajn nekutimajn kapablojn: li povis praktiki kelkajn tipojn de magio sen specialaj iloj, paroli kun serpentoj kaj finfine li sukcesis disdividi sian animojn je kelkaj pecoj por kasi ilin kaj igi laŭvorte senmorteca. Sur la pinto de siaj gloro kaj povo Voldemort aŭdas antaŭdiraĵon, ke naskiĝos knabo, kiu povos kreskinte mortigi lin. Li divenis, ke tiu knabo verŝajne estas la filo de James kaj Lily Potter, Harry, kaj mortigas liajn gepatrojn, sed kiam li provas mortigi Harry, lia magio turniĝis kontraŭ li mem, kaj li perdis sian korpon por dek jaroj. Li kaŝiĝis en albanaj arbaroj, kie li trovis sian helponton, Quirinus Quirrel, kiu poste iĝos profesoro de Hogwarts kaj permesos al Voldemort uzi sian korpon por trovi la Ŝtonon de Saĝuloj. Lin malhelpis dekunujara Harry, sed en la sekvaj sep jaroj li faras kelkajn provojn regajni sian povon en la magia mondo.
Cabarroguis
Cabarroguis - Bayan ng Cabarroguis - estas urbo (municipo) en Filipinoj, en la insulo Luzono, en regiono Kagajana Valo, kie estas ĉefurbo de Kirino. La urbo havas 17 distriktojn.
Geografio
Cabarroguis kuŝas for de la maro ĉe rivero. Santiago (Isabelo) troviĝas 21, regiona ĉefurbo Tuguegarao 124, Kezonurbo 210, ĉefurbo Manilo 224, Cebuurbo 736, Dabao 1140, General Santos 1223 kilometrojn (aere).
Historio
Origine Cabarroguis estis vasta arbara areo, kie pluraj etnoj ĉasadis. La diversaj eraoj (hispana, usona, japana) postlasis neniun menciindan, ĉar la gravaj vojoj ne tuŝis tiun lokon. Kirino estis kreita en 1966 kun ĉefurbo Cabarroguis. La municipo estis nomita pri forpasinta kongresano Leon Cabarroguis.
Ekonomio
Cabarroguis estas agronomia loko, kie dominas la rizoj kaj maizoj.
Religio
En Cabarroguis loĝas plejparte katolikoj, estas menciindaj pli malgrandaj religioj, ekzemple metodistoj.
Trafiko
Cabarroguis havas trairan vojon, kiu venas el la marbordo al interna parto de la insulo.
Klimato
La klimato de Cabarroguis estas klasifikita kiel ekvatora klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 22-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
NGC 5531
NGC 5531 (aliaj indikoj — MCG 2-36-61, ZWG 74.155, PGC 50999) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Atis Kronvalds
Atis KRONVALDS aŭ KRONVALDU Atis (n. la 15-an de aprilo 1837 - m. la 17-an de februaro 1875) estis latva verkisto, lingvisto kaj instruisto.
Junaĝo
Kronvalds naskiĝis ene de la familio de tajloro, sed estis edukita de pastroj en Durbe. Post studado en Liepāja, li fariĝis privata instruisto. En 1860, li ekstudadis medicinon en la universitato de Berlino. Li tamen devis rezigni post duonjaro pro manko de mono. Li revenis al Latvio, kie li denove laboris kiel privata instruisto en Durbe.