cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deutsche Solar
La firmao Deutsche Solar estas la plej granda produktanto de multkristalaj siliciaj platetoj en Eŭropo. Danke al la kreskanta fotovolta merkato ĝi povis lastatempe enorme kreskigi sian produktadon. Deutsche Solar eksportas la plimulton de siaj produktoj kaj alliveras konsiderindan parton de la monda merkato (nuntempe ĉirkaŭ 18 procentoj).
Jenő Kováts (bestokuracisto)
Jenő Kováts [jenO kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kováts Jenő estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto, oficiro.
Jenő Kováts naskiĝis la en Lesencetomaj, li mortis la.
Bussy-Chardonney
Bussy-Chardonney estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 389 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Bussy-Chardonney situas en la Vaŭda Mezlando, proksimume 5 kilometrojn nordokcidente de la distriktĉefurbo Morges. En oriento la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la bordo de la rivero Morges. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Bussy kaj Chardonney.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,05 km², de kiuj 6,2 % estas kovritaj de arbaro, 83,3% servas por agrikulturo kaj 10,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bussy-Chardonney limas en nordo al Reverolle, en nordoriento al Vaux-sur-Morges, en sudoriento al Vufflens-le-Château, en sudo al Denens, en sudokcidento al Yens, kaj en nordokcidento al Apples.
Trafiko
En Bussy kruciĝas la du kantonaj ĉefvojoj n-ro 124 de Cossonay al Rolle kaj 128 de Bière al Morges. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 5 kilometrojn sudoriente de la komunumo apud Morges. Bussy-Chardonney disponas pri haltejo ĉe la mallarĝspura trama fervojlinio de Morges tra Apples al Bière.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bussy datiĝas el la jaro 1059 kiel Bussi kaj de Chardonney el la jaro 1324 kiel Chardonne. La nuna komunumo Bussy-Chardonney estis fondita en la jaro 1961 pere de kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Bussy kaj Chardonney-sur-Morges. La du vilaĝoj jam formis unu solan komunumon en mezepoko ĝis 1744 kaj de 1799 ĝis 1819. Dum mezepoko la lokoj apartenis al la Senjorujo Vufflens, tiam Sub berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Voktejo Morges, kaj de 1799 ĝis fino de l2007 al la Distrikto Aubonne, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de Kantono Vaŭdo de 2006 estis integrita al la grandigita Distrikto Morges.
Véska (Dolany)
Véska estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolany en distrikto Olomouc. Ĝi situas proksimume 2 km oriente de Dolany. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 76 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Véska situas en katastra teritorio Véska u Olomouce kun areo 5,25 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1375, kiam tiam german municipo nomiĝis Weska. En la jaro 1786 estas fondita Nové Sady, hodiaŭ parto de la vilaĝo.
En la jaro 1938 la municipo fariĝis limpasejo inter Nazia Germanio kaj Ĉeĥoslovakio. Antaŭ forŝovo de germanoj la nacieco de la loĝantoj estis jena: 190 ĉeĥoj 154 germanoj kaj 1 nederlandano.
Nuntempo
En Véska estas majstra dekokkaveta golfejo. Ekzistas ĉi tie du hoteloj: Golf resort (2012) kaj Hotel S Port (2013). Kiel sporto eblas teniso, bovlingo, golfo, futbalo, volejbalo, basketbalo, badmintono, biciklado, naĝejo, bonfarto aŭ ĉevalrajdado.
Kangerdlugssuaq
La Kangerdlugssuaq-glaĉero troviĝas en orienta Gronlando. Ĝi estas la plej rapida glaĉero, kiu moviĝas 14 kilometrojn jare (nun en 2005 retiriĝis 5 kilometrojn). El ĝi degeliĝas 4 % jare, donante 10 kubajn kilometrojn da akvo al la oceano.
Ĝia flua rapido iĝis 3-obla kaj la glacitavolo je 100 m maldika dum unu jaro.
Ibn Ruŝd
Averoeso estas ofte citita en polemikoj rilate al la kulturaj interŝanĝoj inter la islamo kaj la kristanismo, kaj de la rilato kiun la religio tenas kun la racio. Iuj konsideras lin subtenanto de teokratio, dum kontraŭuloj al tiu opinio igas lin filozofo kiu rekomendas la uzon de la racio kaj de la toleremo, reprezentanto de la araba filozofia skolo Lumoj.
En Eŭropo kaj Okcidento ĝenerale li estas pli konata per la latinigitaj formoj Averroes, Averroès, Averroës aŭ Averrhoës. En Eŭropo li estas ĉefe konata pro la fakto ke li estis la unua kiu disvastigis la filozofion de Artistolo en Eŭropo. Iuj priskribis lin kiel la fondinto de laika penso en okcidenta Eŭropo kaj kiel "unu el la spiritaj patroj de Eŭropo".
Li estas konsiderata, kune kun lia antaŭulo Aviceno, kiel la plej influa islama filozofo de la mezepoko en la araba mondo. Li vivis en la politika-religia kunteksto de Al-Andalus (islama Hispanio).
Li estis unu el plej elstaraj kaj influaj islamaj konantoj de la greka filozofo Aristotelo. Ibn Ruŝd ligis filozofion kun religio, kaj pro tio oni proklamis lin nekredulo.
Biografio
Averroes devenis el familio de studantoj de la Juro, superaj juĝistoj en Kordovo sub la rego de la dinastio Almoravidoj. Li mem estis kadio de Sevilo.
Li verkis komentariojn al Aristotelo, kaj tial li estas ankaŭ konata kiel La Komentisto. Jacob Anatoli tradukis liajn verkojn el la araba lingvo en la hebrean en la 13-a jarcento. Tio siavice influis la kristanan pensadon en la posta Mezepoko kaj Renesanco.
En sia plej influa verko La Nekohereco de la nekoherulo (Tahafut al-tahafut), li defendas la aristotelan filozofion, fronte al la asertoj de Al-Ghazali ke la filozofio kontraŭdiras la religion, kaj tial estas kontraŭ la instruoj de Islamo.
Post la invado de Al-Andalus fare de la Almohadoj, pli striktaj kaj fanatikaj, li estas ofte cenzurita kaj suferas ĉikanojn. Tial parto de liaj verkoj perdiĝis kaj estas konata pere de la hebreaj kaj kristanaj komentoj.
En la islama mondo Averoeso estis nur remalkovrita en la 19-a jarcento dum la araba renesanco (Al-Nahda), la araba renesanco, dum kiu ĝi inspiriĝis pri raciismaj, reformemaj kaj emancipaciaj fluoj.
Averoismo
Averozo starigas en Maroko kaj Al-Andaluz filozofian kaj religian lernejon konatan kiel averoismo
La ĉefaj tezoj de averoismo estis:
- ekzistas unu vero, sed ĝi povas esti atingita per du manieroj: per filozofio kaj per religio,
- la doktrino de duobla vero;la mondo estas eterna;
- la animo konsistas el du partoj: unu individuo, kaj unu dia;
- la individua animo ne estas eterna;
- ĉiuj homoj kundividas la saman dian animon (monopsikismo);
- la reviviĝo de la mortintoj ne eblas.
Ĉefaj verkoj
Tahfut at-Tahafut (La Nekohereco de la nekoherulo)
Kitab fasl al-maqal (Pri la harmonio inter la religio kaj la filozofio)Bidayat al-Mujtahid (Distingita juristo)
La komentoj al la «Corpus aristotelicum», inter kiuj: Komentoj pri La Respubliko de Platono
La teologiaj verkoj: Fals al Maqal, Kasf´al-Manahiy kaj Damima.
Kitab al-kulliyyat al-Tibb (Libro de la ĝeneralaĵoj de la medicino).
Filmo
En 1997 la egipta filmisto Youssef Chahine (Jusef Ŝahin) surscenigis Averoeson en lia filmo Al-Maṣīr (La fato). Li igas lin heroo de la raciismo kontraŭ la religia fanatikeco.
Fikcia literaturo
La maroka verkisto Driss Ksikes prezentis komence de januaro 2017 en Maroko sian romanon Au détroit d'Averroès en kiu la heroo estas Adib, instruisto de filozofio, kiu entuziasmiĝas pri Averoeso.
Averoeso estas menciita plurfoje de la ĉefrolulo en la romano de Umberto Eco La nomo de la rozo.
Eksteraj ligiloj
(angla) Digital Averroes Research Environment (DARE)
Islama Filozofio en la reto; http://www.muslimphilosophy.com/ir/default.htm
Ibn-Ruŝd-Fondumo por Fido kaj Kaŭzo en Islamo: http://www.averroes-foundation.org
Täby
Täby [ˈtɛːˌbyː] estas komunumo, paroĥo kaj urbo (svede tätort 'denssetlejo') en Svedio, provinco Uplando, gubernio Stockholms län. Täby estas konsiderata antaŭurbo de Stokholmo. La komunumo havis 67 000 loĝantojn meze de la jaro 2014.
Geografio
La komunumo bordas al la Balta maro interne de la Stokholma arkipelago. Gi ankaŭ enhavas kaj bordas al kelkaj lagoj. La alteco de la tereno varias inter 0 kaj 57 m super la marnivelo, se oni esceptas rubŝutejon kiu estas pli alta.
Notindaĵoj
En Täby troviĝas
Heldenberg
Heldenberg (laŭvorte "monto de herooj") estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Cerizay (stacidomo)
Cerizay estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Cerizay, en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Pully
Pully estas urbo kaj komunumo en la Distrikto Lavaux-Oron en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 17479 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Cerizay (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Pully
Geografio
La komunumo Pully situas ĉe la nordokcidenta bordo de Lago Lemano oriente de la kantonĉefurbo Laŭzano, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. La okcidentan komunumolimon formas la rivero Vuachère, kaj en sudoriento la limon forma la rivero Paudèze. La komunumo konsistas el la urbo Pully kaj la vilaĝoj Chamblandes, La Rosiaz, Monts de Pully kaj Trois Chasseurs.
Cerizay (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Sables-d'Olonne - Tours (525000).
Vendeuvre - Jort (stacidomo)
Vendeuvre - Jort estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Vendeuvre apud Jort, en departemento Calvados, regiono Normandio.
Pully
Najbaraj komunumoj
La komunumo Pully limas en nordoriento al Savigny, en oriento al Belmont-sur-Lausanne, en sudokcidento al Paudex, en sudo al Lago Lemano, kaj en okcidento kaj nordo al Laŭzano.
Paudex
Paudex estas svisa komunumo en la Kantono Vaŭdo, ĉe la bordo de Lago Lemano, oriente de Laŭzano, kaj trafluata de la rivero Paudèze.
Pully
Trafiko
Tra Pully pasas la kantonaj ĉefvojoj n-ro 9 de Valezo tra Laŭzano al Vallorbe kaj n-ro 138 de Paudex laŭlonge de la lagobordo al Laŭzano. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9, kiu en nordo pasas tra la komunuma teritorio, situas 1 kilometron sudokcidente de la komunumo en Laŭzano. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Laŭzano al Siono kaj ĉe la trajnlinio de Laŭzano al Friburgo kaj estas ankaŭ konektita al la loka busreto de Laŭzano.
Vendeuvre - Jort (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Paudex
La najbaraj komunumoj estas: okcidente : Pully norde: Belmont-sur-Lausanne; kaj oriente Lutry.
Vendeuvre - Jort (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Le Mans - Mézidon (430000).
Paudex
En Paudex kreskas cedro datigita de 1843.
Pully
Historio
La unua dokumenta mencio de Montpreveyres datiĝas el la jaro 994 kiel Pulliacum. En la jaro 1826 sur la komunuma teritorio estis trovita tombokampo el la neolitiko kun proksimume 30 tomboj. En la 10-a jarcento la burgonja reĝofamilio donacis bienojn kaj kampojn en Pully al la Priorejo Payerne. Ek de tiam la jurisdikcio pri Pully apartenis al la episkopo de Laŭzano. Ĝis 1555 unu el la plej grandaj bienposedantoj en Pully estis la grafo de Grejerco. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Pully apartenis al la Voktejo Laŭzano. Post la revolucio ĝi formis subdistrikton de la Distrikto Laŭzano. Kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi surbaze de la administra reformo de 2006 estis atribuita al la nova Distrikto Lavaux-Oron.
Famaj personecoj
Charles Ferdinand Ramuz, verkisto, mortis en Pully la 23-an de majo 1947.
Ĝemelaj urboj
Ĝemelurbo de Pully estas Obernai en la Departemento Bas-Rhin en Francio.
134050 Rebeccaghent
134050 Rebeccaghent estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en proksimuma orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Rebecca Ghent, Kun-Esploristino por la Asteroida Misio de Specimena Alvenigo OSIRIS-REx. Ŝi ankaŭ estas Kun-Esploristino por la varmradia radiometro Diviner de la misio Lunar Reconnaissance Orbiter, kaj ŝi kontribuis al la kono pri planedaj alfrapoj, disvolvo de regolito kaj tektono.
J2000.0
J2000.0 estas la aktuale norma astronomia epoko. Ĝi egalas precize al la juliana dato 2451545.0 laŭ Tera Tempo (TT), aŭ la 1-a de januaro 2000, je tagmezo TT. Tio estas ekvivalenta al la 1-a de januaro 2000, je 11:59:27.816 laŭ Tempo Atoma Internacia (TAI), aŭ la 1-a de januaro, 2000, je 11:58:55.816 laŭ Universala Tempo Kunordigita (UTK).
Dornier
Historio
La firmao estiĝis ene de la Zeppelin-a entrepreno en Friedrichshafen, ĝin komence gvidis Claude Dornier. Claude Dornier estis jam ekde 1910 kunlaboranto de Grafo Zeppelin kaj planis aviadilojn post komenca agado en Zeppelin. La sekcio "Do" translokiĝis en 1914 en burooj kaj haloj de Seemooser Horn, kie estiĝis la akvoflugilo "RsI" kaj la landa aviadilo "C1" kaj "ZepII". La sekcio de Dornier iĝis sendependa en 1917 kiel Zeppelin-Werke Lindau GmbH ene de la Zeppelin-konzerno. La firmao translokiĝis en 1919 denove al Friedrichshafen. Dornier iĝis en 1923 ĉefgvidanto de firmao, kiu nomiĝis poste Dornier Metallbauten GmbH kaj translokiĝis al Manzell. Oni evoluigis tie la "Komet II" kaj "Komet III". Pro la konstru*malpermeso de la Versajla traktato, oni fondis filialojn en Rorschach/ Altenrhein en Svislando kaj en Marina di Pisa en Italio. Aperis la pluevoluigoj de Dornier Wale kaj Do X.
Dornier iĝis en 1932 sola posedanto de la Dornier Metallbauten GmbH (DMB). Danke al la nazia enpotenciĝo kaj la milita konjunkturo DMB rapide evoluis kaj establis ekde 1934 fabrikojn, eksperimentojn, muntejojn dise en Germanio.
Post la dua mondmilito, la firmao produktigis en Hispanio - pro malpermeso pri hejma aviada produktado - ĝis 1954. Post la hejma rekomenciĝo de la laboro, la Dornier Luftfahrt GmbH estis en 1996 vendita al Fairchild Aviation, kiu alinomumis sin al Fairchild Dornier. Pro la teroratakoj je Usono en 2001, Fairchild Dornier en 2002 anoncis pagomalkapablon.
Kosino
Kosino (Косино, Косино) havas plurajn signifojn:
Apricot stone
"Apricot stone" (en la armena: Ծիրանր կորիզ, (tzirane koriz): laŭvorta traduko abrikotsemo) estas la kanto kiu reprezentis Armenion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2010 kiu okazis en Oslo, Norvegio. La temo estis kantita de la armeno-rusa kantistino Eva Rivas.
La kanto estis komponita de du famaj komponistoj en la historio de Eŭrovido: Armen Martirosjan, kiu komponis la kanton André "Without your love" (temo per kiu debutis Armenio en la kantokonkurso en 2006) kaj Karen Kavalerjan, kiu komponis kantojn por Belorusio (2007), Armenio (2006), Ukrainio (2008), Kartvelio (2008) kaj Rusio (2002 kaj 2006).
Official Charts Company
The Official Charts Company, mallonge OCC, estas firmao kiu funkciigas muzikfurorlistojn en Britio, fondita en 1998.
La du ĉefaj furorlistoj funkciigitaj fare de la firmao estas la UK Singles Chart kaj la UK Albums Chart, krom ili la firmao funkciigas la "UK Singles Downloads Chart" de videoklipeta furorlisto kaj furorlisto reprezentantaj malsamajn muzikstilojn.
UK Singles Chart
La UK Singles Chart estas kantdiagramo kiu listigas la 200 plej venditajn unuopaĵojn ĉie en Britio. La diagramo, bazita nur sur kantvendoj, estas elsendata en BBC Radio 1 dimanĉe inter 16:00 kaj 19:00 ( UTC ), de numero 40 ĝis numero unu, kaj la supraj 75 estas publikigitaj en Music Week revuo lunde.
Petre Antonescu
Petre ANTONESCU [petre antonesku], (naskiĝinta en la 29-a de junio 1873 en Râmnicu Sărat, mortinta en la 22-a de aprilo 1965 en Bukareŝto, estis rumana arkitekto kaj instruisto.
Marcos Paulo Souza Ribeiro
Marcos Paulo Souza Ribeiro (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Petre Antonescu
Vivo
Petre Antonescu studis en Parizo ĉe la École nationale supérieure des beaux-arts; en 1899 li diplomiĝis samloke.
Marcos Paulo Souza Ribeiro
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Vegalta Sendai. Aliaj teamoj liaj estis Botafogo, Joinville, Grêmio, Criciúma kaj Bahia de Brazilo.
Petre Antonescu
Vivo
En 1900 li iĝis profesoro de historio kaj arkitekturo ĉe la Altlernejo arkitektura de Bukareŝto. Li uzis la stilon nov-rumanan de Ion Mincu. Kaj lia Palaco Crețulescu (1903) proksime de la parko Cișmigiu (centro historia de la rumana ĉefurbo) kaj la kazino kaj Hotelo Palas de Sinaia atestas tion.
Post la Unua mondmilito Antonescu iĝis rektoro de la bukareŝta universitato. Li dediĉis sin al novaj stiloj arkitekturaj. Li i.a. realigis planojn por novaj alternejaj konstruaĵoj en 1933, por la Triumfarko kaj la Histori-instituto Nicolae Iorga (ĉio por Bukareŝto).
En la jaro 1945 li iĝis plena membro de la Rumana akademio.
Hinda azadiraĥto
Hinda azadiraĥto laŭ la scienca nomo aŭ nimo (Azadirachta indica; ankaŭ नीम Neem (Hindi), வேம்பு Vembu (Tamila lingvo)) estas arbo el la familio de meliacoj. Ĝiaj fruktoj kaj semoj estas la fonto de nimoleo. Ĝi ofte konfuziĝas kun la bida melio (Melia azaderach), kvankam kaj la foliostrukturo kaj la floroj malsamas. Ĉe la nimo tiuj ĉi blankas, sed violkoloras ĉe bida melio.
Priskribo
La nimo estas rapide kreskanta arbo kiu povas atingi alton de 15-20 metroj, malofte ĝis 35-40 metroj. Ĝi estas ĉiamverda, sed dum severa trosekeco ĝi povas faligi plimulton aŭ preskaŭ ĉiujn siajn foliojn. La branĉoj estas larĝe disetenditaj. La sufiĉe densa arbokrono estas ronda aŭ ovala kaj povas atingi diametron de 15-20 metroj ĉe maljunaj, izolitaj specimenoj.
La blankaj kaj bonodoraj floroj estas aksele aranĝitaj, kutime en pli-malpli pendantaj paniklojn kiuj longas ĝis 25 centimetrojn. La infloreskoj, kiuj disbranĉiĝas je la tria grado, portas 150-250 florojn. Individua floro longas 5–6 mm kaj larĝas 8–11 mm. Sekve masklaj kaj inaj, duseksaj kaj masklaj floroj ekzistas sur la sama individuo.
La frukto estas glata senhara oliveca drupo kies formo varieblas ekde oblonge ovala ĝis preskaŭ ronda. Kiam matura ĝi longas 1,4-2,8 cm kaj larĝas 1,0-1,5 cm. La frukta ŝelo ( epikarpo ) estas maldika kaj la amara-dolĉa pulpo ( mezokarpo ) flava-blanka kaj tre fibreca. La mezokarpo dikas 0,3-0,5 cm. La blanka, dura ena endokarpo  ĉirkaŭas unu, malofte du aŭ tri, longformajn semojn ( kernetojn aŭ granojn ) kiuj havas brunan semtegumento.
Tytus Babczyński
Tytus Babczyński (naskiĝis la 4-an de januaro 1830 en Varsovio, mortis junie 1910) – pola matematikisto kaj fizikisto.
Hinda azadiraĥto
Priskribo
La nimo tre similas sian parencon, la bida melio (Melia azedarach). La bida melio estas toksa por plimulto de la bestoj, speciale por fiŝoj, sed birdoj sin regalas kun ties fruktoj: la semoj trapasas senleze iliajn specialaj digestajn sistemojn.
Tytus Babczyński
Vivo kaj verkado
Tytus Babczyński finis Lernejon de Belartoj en Varsovio, poste studis fizikon kaj matematikon. En 1872 doktoriĝis en Peterburga Universitato. En la jaroj 1857–1862 estis profesoro de supera matematiko kaj mekaniko en la Lernejo de Belartoj en Varsovio, poste en la jaroj 1862–1868 en Ĉef-Lernejo, kaj fine en Varsovia Universitato (1862–1887). Li verkis laboraĵon "O zjawiskach indukcji" (Pri fenomenoj de indukto), kiu estis premiita per ora medalo en Peterburga Universitato, kaj ankaŭ "Lekciojn de supera algebro, de diferenciala kalkulo kaj de la integrala", "Eknondukon al supera dinamiko" kaj "Multiplik-manieron de simetriaj funkcioj kaj de la algebraj kun racionalaj nombroj".
Hinda azadiraĥto
Arealo
La nimo originis en Barato, Pakistano kaj Birmo. La specio prosperas nur en tropika kaj subtropika klimatoj. La arbo perhome estis enkondikita en la amerikan, afrikan kaj aŭstralian kontinentojn same kiel en la insulojn de la Pacifika Oceano. La nimo oni ĉefe trovas en la ebenaĵaj kaj aridaj ejoj de la tropikoj kaj subtropikoj. Ĝi estas malofta en la montaro.
Ekologio
La nimo estas notinda pro sia sekec-rezistemo. Ĝi prosperas en areoj kun duonaridaj ĝis duonhumidaj cirkonstancoj, kun jara precipitaĵo de 400–1200 mm. Ĝi povas kreski en regionoj kun ĉiujara pluvofalo sub 400 mm, sed tiukaze ĝi plejparte dependas de grundakvoniveloj. Nimo vegetas en multaj diferencaj tipoj de grundoj, sed ĝi plejbone kreskas en bone drenitaj kaj sablaj grundoj. Ĝi estas tipe tropika ĝis subtropika arbo kaj vivas je averaĝaj jaraj temperaturoj inter 21 kaj 32 °C. Ĝi toleras altajn eĉ tre altajn temperaturojn kaj ne toleras temperaturojn sub 4 °C.
La nimo estas vivo-kreanta arbo, speciale por la sekaj marbordaj, sudaj distriktoj de Barato kaj Pakistano. Ĝi estas unu el la malmultaj ombro-donantaj arboj kiuj prosperas en aridaj regionoj surbaze de akvoguteto, kia ajn ties kvalito. En Barato estas kutime vidi arbojn uzitajn por ombrigado laû la stratojn aŭ en la kortoj de multaj loĝantoj. En tre sekaj areoj la arboj estas grandskale plantitaj.
Fiherba statuso
Tiu orientalisa arbo estas konsiderata kiel invada specio en multaj landoj, inkluzive de iuj partoj de Mezoriento, eble pro ĝia spontana disseminado ĉe kio birdoj kaj aliaj bestoj certe kontribuas.
Kemia konsisto
Barataj sciencistoj estis la unuaj por atentigi la famakologiajn ecojn de tiu la planto. En 1942, ĉe la Scienca kaj Industria Esplorejo en la Universitato de Delhio, tri amaraj konsistigaĵoj estis ekstraktitaj el nimoleo, kiuj estas nomitaj nimbino, nimbinino, kaj nimbidino. La semoj entenas kompleksan sekundaran metaboliton: azadiraĥtinon.
Medicina uzado
En Barato, la planto estas varie konata kiel "Sankta arbo", "Sanigilo por ĉio", "Apoteko de la Naturo", "Vilaĝa apoteko" kaj "Panaceo por ĉiuj malsanoj". Produktoj faritaj el la arbo estis uzitaj en Hindujo dum pli ol du miljaroj kaŭze de siaj medicinaj ecoj: Oni kredas ke ĝiaj produktoj estas kontraŭhelminta, fungicida, kontraŭdiabeta, kontraŭbakteria, kontraŭvirusa, kontraŭkoncipa kaj sedativa. Nimaj produktoj estas ankaŭ uzitaj por selekta regado de damaĝbestoj ĉe plantoj. Ĝi estas konsiderata kiel ĉefan komponanton en ajurveda kaj unani-medicino kaj estas precipe rekomendita por haŭto-malsanoj. En Sub-Sahara Afriko kaj Okcidentafriko, ( Senegalo) ĝi estis uzita kiel kontraŭ-malaria kuracilo kaj en Tanzanio kaj aliaj hind-oceanaj ŝtatoj sub influo de la svahila lingvo ĝi estas konata kiel "la arbo kiu sanigas kvardek malsanojn".
Mastrumado de damaĝbestoj kaj plantaj malsanoj
Nimproduktoj estas ŝlosila j ingrediencoj por ne-pesticida aliro, prezentante naturan alternativon al sintezaj pesticidoj. La semoj estas pulvoren muelitaj. Oni akve trempas la pulvoron dum unu nokto kaj poste aspergas ĝin sur la kultivaĵoj. Por esti efika, necesas apliki ripete, almenaŭ ĉiujn dek tagojn. Nimo ne senpere mortigas insektojn sur la kultivaĵoj. Ĝi agas kontraŭ-nutraĵe, malalloge, kaj kontraŭ-ovodemete, protektante la plantojn de damaĝuloj. La insektoj malsatiĝas kaj mortas post kelkaj tagoj. Nima produktoj ankaŭ malhelpas la eloviĝon de damaĝinsektoj.
Patento-polemiko
En 1995, Eŭropa Patentoficejo (EPO) atribuis patenton koncerne kontraŭ-funga produkto, surbaze de nimo, al la Usona Sekcio de Agrikulturo kaj la Firmao W. R. Grace. La barata registaro defiis la patenton, asertante ke la procedo por kiu la patento estis koncedita fakte estas en uzo en Hindujo dum pli ol 2 000 jaroj. En 2000, EPO verdiktis favore al Barato sed la usona firmao apelaciis asertante ke la antikvaj sciioj pri la produkto neniam estis publikigitaj en scienca ĵurnalo. La 8-an de marto 2005, nova decido malakceptis la apelacion kaj EPO definitive revokis la patenton.
Pezzolo Valle Uzzone
Pezzolo Valle Uzzone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Bergolo, Castelletto Uzzone, Cortemilia, Levice, Piana Crixia (SV) kaj Serole (AT). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
24541 Hangzou
24541 Hangzou estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gusztáv Cseh (1934-1985)
CSEH Gusztáv (ĉe) estis rumania grafikisto naskita en Kluĵo la 13-an de julio 1934 kaj mortinta en Cluj-Napoca la 19-an de junio 1985. Li estis la filo de grafikisto Gusztáv Cseh
Biografio
Gusztáv Cseh inter 1954-60 studis en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu en sia naskiĝurbo. Ekde 1963 li estis la artredaktoro de la revuo Dolgozó Nő. Li ekspoziciis ekde 1961. Li projektis kaj ilustris pli ol 200 librojn.
Zuberec
Zuberec (ankaŭ hungare) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Zuberec etendiĝas laŭ flankovojoj. Dolný Kubín troviĝas je 32 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1593 en formo "Zwberczyc". Dum regado de Stefano Bocskai la vilaĝo senhomiĝis, poste rehomiĝis en 1609. En la 17-a jarcento diversaj armeoj bruldetruis la vilaĝon. En 1778 332 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 889 vilaĝanoj loĝis en 127 domoj, en 1870 1007 vilaĝanoj loĝis en 182 domoj. Inter 1899-1920 la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al Bölényfalu pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en 380 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Tvrdošín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Zuberec 163 homoj, (slovakoj).
Săcel (Harghita)
Săcel estas la plej okcidenta komunumo en la distrikto Harghita kaj estas proksima al la distrikto Mureș.
Béla Várady
Béla Várady [vAradi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Várady Béla estis hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, ŝoforo. Lia familia nomvarianto estis Váradi.
Béla Várady naskiĝis la en Gömörszőlős, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Várady futbalis en la proksima junulara teamo ĝis 1970, poste jaron en la proksima urba plenkreska futbalklubo, pli poste inter 1971 kaj 1983 en prestiĝa ĉefurba teamo en 338 matĉoj kun 174 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kaj golreĝo en 1977. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1972-1982 36-foje kun 13 goloj. En la Somera Olimpiko 1972 lia nacia teamo ricevis arĝentan medalon. Inter 1983-1990 li ludis en pluraj teamoj, foje eksterlande, poste li estis ŝoforo, fine li estis invalida emerito.
Regetono
La regetono (hispane konata kiel reggaetón) estas latinamerika muzikstilo, kiu venas de la hispanlingva regeo miksita kun repo kaj hiphopo. Ĝi havas influojn de aliaj stiloj de la regiono kiaj la bombo, salso, ĉampeto, kumbio, valjenato kaj merengeo. Regetono naskiĝis en Panamo, poste evoluis kaj moderniĝis en Puerto-Riko, kie ĝi estis nomata Reggaetón. Komence ĝi estis adapto de la jamajka regeo en la hispanlingvan kulturon de Panamo.
La tekstoj estas forte kritikataj de multaj institucioj civilaj kaj religiaj pro la tipaj temoj: nefidela seksumado, eksplicita mencio de fivortoj aŭ la humiliga pozicio de virinoj kiel seksaparatoj. La temoj ankaŭ temas pri dancado, persona vivo de la kantisto, amhistorioj, kaj problemoj de la vivo.
Alcubilla de Avellaneda
Alcubilla de Avellaneda [alkuBIlja deabeljaNEda] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Tierras del Burgo. La loknomo Alcubilla de Avellaneda estas etimologie komprenebla kiel Tureto de Avellaneda, alude al nobela familinomo, fakte kun signifo de avelejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 116 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 700 loĝantojn el la 1900-aj jaroj.
Ĝi distas 79 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas inter Brazacorta kaj Quintanilla de Nuño Pedro. La municipo enhavas la loĝlokojn Alcoba de la Torre, Alcubilla de Avellaneda kaj Zayas de Báscones.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Ekonomio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas iama palaco, preĝejo kaj ermitejo.
Imre Baross
Imre Baross [baroŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Baross Imre estis hungara cirkisto (akrobato), institutestro.
Biografio
komence gimnastikadis, sed spite la fontindikojn li ne estis olimpikano. Li estis akrobato en amuzejo dum la 2-a mondmilito, poste en cirko. En 1950 li fondis instituton por akrobatistoj, kiun li gvidis ĝis sia morto. Lia edzino naskis dufoje. Li ricevis premion en 1977.
Superluno
En la astronomio kaj astrologio, la Perigeoluno, Superluno aŭ granda luno estas plenluno ĉe kiu la distanco al la tero estas la plej malgranda (perigeo). La distanco de la luno varias ĉiumonate inter proksimume 405 500 km kaj 363 345 km pro ĝia elipsa orbito ĉirkaŭ la tero. La punkto kie la luno estas plej malproksima de la tero nomiĝas apogeo. La averaĝa distanco inter la tero kaj la luno estas 384 450 km. Vidu la belan foton de Granda Luno (Superluno) en la panoramo de Malnovurbo de Gdansko (Dancigo):
Astrologo Richard Nolle uzis por la unua fojo la nomon superluno en 1979.
Mielindikantoj
Mielindikantoj aŭ familio de Indikatoredoj), estas preskaŭpaserinaj birdoj de la ordo de Pegoformaj, kiu inkludas ankaŭ pegedojn kaj tukanojn. Ili estas konataj ankaŭ kiel indikobirdoj aŭ mielbirdoj, kvankam la lasta termino estas uzata pli precize por aludi la speciojn de la genro Prodotiscus. Ili havas tropikan distribuon en la Malnova Mondo, kun plej granda nombro de specioj en Afriko kaj du en Azio.
Superluno
Datoj de superlunoj inter 1950 kaj 2050
Perigeoluno okazas plurfoje dum la jaro, nur la kombinaĵo kun plenluno estas pli rara.
Mielindikantoj
Priskribo
Plej parto de mielindikantoj estas sablokoloraj, kvankam kelkaj havas brilflavon aŭ blankajn partetojn en la plumaro. Ĉiu havas helajn eksterajn vostoplumojn, kiuj estas blankaj en ĉiu afrika specio.
Superluno
Datoj de superlunoj inter 1950 kaj 2050
Estinte:
Estonte:
Mielindikantoj
Priskribo
Mielindikantoj ricevas tiun nomon pro rimarkinda kutimo vidata en unu aŭ du specioj: ili gvidas homojn, kaj eble aliajn grandajn mamulojn (kiel la melivoro), al abelkolonioj. Kiam la mamulo malfermas la abelujon kaj prenas la mielon, la birdo manĝas la restantan vakson kaj larvojn. Tiu kutimo estis bone studita ĉe la Granda mielindikanto; kelkaj fakuloj (sekve de Friedmann, 1955) asertas, ke tio okazas ankaŭ ĉe la Skvamindikanto, dum aliaj malopinias (Short kaj Horne, 2002).
Coursan (stacidomo)
Coursan estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Coursan, en departemento Aude, regiono.
Mielindikantoj
Priskribo
Kvankam oni ne scias pri plej parto de la membroj de la familio, ke ili dungas "sekvantojn" por siaj vaksoserĉo, ili estas tiel nomitaj kiel "mielindikantoj" pro lingva ekstrapolado.
Coursan (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Mielindikantoj
Priskribo
Oni konas la manĝan kutimon de la ok specioj de Indicator kaj de Prodotiscus. Ili estas ĉiuj nestoparazitoj kies ino demetas unu ovon en la nesto de alia specio, ovodemetante laŭ serioj de ĉirkaŭ 5 dum 5 al 7 tagoj. Plej favoraj nestantaj specioj estas tiuj kiuj nestas en truoj kiel ofte la rilataj libiedoj kaj la pegoj, sed la Prodotiscus parazitas pokal-nestantojn, kiel la zosteropsedoj kaj silviedoj. Oni konas, ke la idoj de mielindikantoj fizike elpelas la idojn de la gastigantoj el la nesto, kaj ili havas hokilojn en siaj bekoj per kiuj ili rompas la ovojn de la gastigantoj aŭ murdas la idojn, per ripetitaj vundoj, se ne per mortiga frapo.
Specioj
Deksep speciojn en kvar genroj komponas la Indikatoredojn.
Pál Apostol
Pál Apostol [apoŝtol], laŭ hungarlingve kutima nomordo Apostol Pál estis hungara pastro, luterana episkopo.
Pál Apostol naskiĝis la  1787 en Hungara reĝlando en Zsarnó (nuntempa Žarnov en Slovakio), Li mortis la  1860 en Miskolc.
Biografio
Pál Apostol frekventis altlernejojn en Sárospatak kaj Vieno. En 1815 li ekinstruis en Losonc, post 2 jaroj li iĝis pastro en Berzéte. En 1831 li estis elektita eklezia ĉefnotario. Ekde 1848 ĝis sia morto li estis luterana episkopo.
Memorigiloj
•	strato en Kunszentmiklós
Cerizay
Cerizay estas franca situanta en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cerizéens.
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Mezőkovácsháza)
Preĝejo de Naskiĝo de Maria estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Mezőkovácsháza, kiu troviĝas en la urbocentro.
Historio
Post dominado de turkoj nur neloĝataj kampoj restis tie. Novaj loĝantoj alvenis en 1809, post 1 jaro ili apartenis eklezie al preĝejo de Battonya. Paroĥo fondiĝis en 1833. La nuna preĝejo konstruiĝis en 1879, kiel novgotika preĝejo. En 1967 ekstere la preĝejo renoviĝis. Kermeso okazas la 8-an de septembro.
6587 Brassens
6587 Brassens estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la CERGA : Centre de recherches en géodynamique et astrométrie (Centro de Esploro pri Terdinamiko kaj Astrometrio) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca poeto, kantisto kaj gitaristo Georges Brassens (1921–1981).
Mlýnice (Červená Voda)
Mlýnice (Lenzdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Červená Voda en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas 3 km sude de Červená Voda. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 52 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mlýnice situas en katastra teritorio kun areo 1.31 km².
Sako
Sako estas mola ujo el tolo, ledo, papero aŭ cetera materialo kun malfermaĵo ĉe la supro, por enteni iajn aĵojn.
La vorto sako povas havi rekte la sencon de monujo.
La grandeco de sakoj povas esti tre variaj, monujo estas malgranda sako, hejmaj rubosakoj povas esti 100 aŭ 120 litrojn grandaj, industriaj sakoj eĉ pli grandaj.
Sakostrato (senelirejo)
Strato ne havanta elirejon (la enirejo estas ankaŭ elirejo). Analoge estas sakovojo.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri sako en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Arondismentoj de Drôme
La departemento Drôme konsistas el la jenaj tri arondismentoj :
Lukavec (distrikto Litoměřice)
Lukavec (Lukawetz) estas municipo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta 2 km sudoriente de Lovosice. En la vilaĝo loĝas.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1057.
(88412) 2001 QN28
(88412) 2001 QN28 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Ĝia discentra, sed feble klinata, orbito ekstere tanĝas tiun Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,114343 astronomia unuo, tie estas 17,105 milionoj da km.
Tatsuro Hagihara
Tatsuro Hagihara (萩原 達郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai kaj Ehime FC.
Flago de Devon
La Angla provinco Devon havas propran (neoficialan) flagon, kiun oni akceptis en 2003 post konkurso organizita de la loka BBC (BBC Devon). Ĝi gajnis per 49% de la balotoj. Ŝajne la ideo pri propra flago venis de najbara Kornvalo, kies proprakultureco kaj neangleco tamen pli rimarkindas (kun nombre malgranda, sed tamen ekzistanta propra lingvo; naciisma movado ktp.). La dezajnon klare influis la Kornvala flago, kaj samkiel tiu lasta, ankaŭ la flago de Devon estas ligita al iu sanktulo, nome Sankta Petrok (Petroc), kiu estis populara sanktulo en Devon kaj najbaraj provincoj.
Malgraŭ la noveco de ĉi flago, ĝiaj koloroj jam tradicie asociiĝas kun Devon, ekzemple ili estas la koloroj de lokaj sportaj teamoj Rugby Union (rugbeo) kaj Plymoth Argyle (futbalo). Dum la Batalo de Alĝerio, ĉe vicgrafo Exmouth flirtis verda-blanka flago (kiu nun rigardeblas en la Muzeo de valo Teign).
La flagon de Devon konsistigas tri koloroj - verda, nigra kaj blanka. La verdo reprezentas la koloron de la lokaj montetoj, la nigro la altajn kaj ventumatajn marĉojn (Dartmoor kaj Exmoor), la blanko la salecan ŝaŭmon de la du Devon-aj marbordoj kaj la kaolinan industrion (kaj minadon en si mem).
Bernat de Ventadorn
Literaturo > Okcitanlingva Literaturo > Bernat de VENTADORN < Okcitana lingvo
Bernat de VENTADORN [bernát de bentadúr] estas unu el la plej famaj trobadoroj el la 12a jarcento. Li naskiĝis en la kastelo de Ventadorn (situanta en la nuna franca departemento Corrèze), kaj estis la filo de servisto. Li enamiĝis al la edzino de sia mastro, kaj devis fuĝi el la kastelo kaj la regiono. Li trovis rifuĝon ĉe la reĝino Alienòr d'Aquitània kiu tiutempe restadis en Normandio. Protektata de diversaj grandaj nobelaj damoj kaj poste de la grafo de Tuluzo Raimond la Kvina, li finis sian vivon en monaĥejo.
Unu el siaj poemoj restas ege fama, kaj ofte konsiderata kiel ĉefverko de la okcitanlingva literaturo : "Quan vei la lauseta mover" (esperante : kiam mi vidas la alaŭdon ekmoviĝi).
Konsuma nestamasulo
La Konsuma nestamasulo (Megapodius alimentum) estas formortinta megapodo kiu estis indiĝena de Fiĝioj kaj Tongo en sudokcidenta Pacifika Oceano. Ĝi estis origine priskribita el subfosiliaj restoj kolektitaj de David Steadman el arkeologia loko en la insulo Lifuka en la insularo Haapai de la rexlando Tongo. La specifa epiteto kaj la komuna nomo aludas el evidenta uzado de la specio kiel manĝo.
Poste oni trovis restojn ankaŭ en la insuloj Lakeba kaj Mago de la arkipelago Laŭo de Fiĝioj fare de Trevor Worthy. Ŝajne ĝi iĝis formortinta pro troa ĉasado sekve de homa setliĝo en la insuloj.
Ĉiuj specioj de la familio de nestamasuloj kovas kaj kovis la ovojn ne per rekta sidado sur ili, sed per enterigo en amasnestoj el sablo, mortintaj folioj kaj alitipa rubo, el kio devenas la komuna nomo de la familio. La latina scienca nomo kaj de la genro kaj de la familio devenas el kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka signife respektive granda kaj piedo, alude al ties grandaj, fortikaj kruroj kaj piedoj necesaj por rasti enormajn kvantojn de tero kaj vegetala materialo, kies putriĝo poste varmigos la ovojn.
Jay Inslee
Jay INSLEE (n. la 9-an de februaro, 1951) estas usona politikisto. Li reprezentis la unuan distrikton de Vaŝingtonio kiel parlamentano de la Demokrata Partio (1993-2012). Li elektiĝis la Ŝtatestro de Vaŝingtonio la 6-an de novembro, 2012, kaj enoficiĝis la 16-an de januaro, 2013.
Li naskiĝis en Seatlo, kie li diplomiĝis ĉe Ingraham High School (mezlernejo) kaj gajnis bakalaŭran gradon pri ekonomia scienco ĉe la Universitato de Vaŝingtonio. Li poste gajnis juran doktoran gradon ĉe Universitato Willamette en Oregono.
Post dek jaroj kiel advokato en la orientvaŝingtonia urbeto Selah, Jay Inslee kandidatiĝis kaj elektiĝis al la malsupera ĉambro de la ŝtata parlamento en 1988. En 1992, li elektiĝis kiel reprezentanto de la kvara distrikto de Vaŝingtonio en la landa parlamento. En 1994 li malvenkis, kaj poste transloĝiĝis okcidenten al insulo Bainbridge, proksime de Seatlo. Li kandidatiĝis por la ŝtatestra posteno en 1996, sed malvenkis en la partia antaŭbalotado kontraŭ Gary Locke, kiu fariĝis la ŝtatestro. En 1998 li venkis la respublikanan reprezentanton Rick White kaj ekreprezentis la unuan distrikton. En tiu unua venko li ricevis 49,8% el la voĉoj, kaj en postaj balotoj li neniam ricevis malpli ol 54%.
Kamenice (Konecchlumí)
Kamenice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Konecchlumí en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 1 km nordokcidente de Konecchlumí. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/35. Estas ĉi tie registritaj 62 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Kamenice situas en katastra teritorio Kamenice u Konecchlumí kun areo 3,23 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1320.
Kosino (Moskvo)
Kosino — estinta vilaĝo en Moskva provinco de Rusio. La vilaĝo situis ĉe orienta rando de Moskvo. Poste ĝi estis reorganizita al urbotipa vilaĝo en Lubereca distrikto de la provinco. En 1985 la urbotipa vilaĝo estis aligita al Moskvo. Nun ĝia teritorio estas parto de la distrikto Kosino-Uĥtomskij de Orienta Administra Arondismento, Moskvo.
Coursan
Coursan estas franca situanta en departemento Aude, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Coursannais.
Reidenhausen
Reidenhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Seefeld-Kadolz
Seefeld-Kadolz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Binz
Binz estas nomo de diversaj lokoj:
Amonia heksafluoro-platenato
Amonia heksafluoro-platenato (IV), heksafluoro-platenato (IV) de amonio aŭ (NH4)2[PtF6] estas kompleksa substanco de amonio, fluoro kaj plateno, solvebla en akvo kaj kun kemia strukturo simila al aliaj kombinaĵoj tiaj kiaj heksakloro-fosfatoj, heksajodo-platenatoj, heksabromo-skandiatoj, heksaciano-kobaltatoj, ktp.
Lutry
Lutry, svisa komunumo kaj historia urbeto en la Kantono Vaŭdo, ĉe la bordo de Lago Lemano, oriente de Laŭzano, kaj trafluata de la rivero Lutrive, situas en la Vitejo de Lavaux.
Ĝia alteco varias de 373 m al 835 m super marnivelo.
La najbaraj komunumoj estas: okcidente : Paudex kaj Belmont-sur-Lausanne; norde Savigny; kaj oriente Villette (Lavaux). Origine, Lutry kaj Savigny faris nur unu komunumon. Ili disiĝis en 1842.
Lutry entenas urbetojn: Châtelard-Lutry, Corsy, La Conversion, La Croix (Lutry), Les Echerins, Savuit, kaj Bossières.
La kastelo datiĝas de la 14-a jarcento.
Lifuka
Lifuka estas insulo en la Reĝlando Tongo. Ĝi situantas ene de la arkipelago Haapai centre de la lando, nordoriente de la ĉefurbo Nukualofo.
Ĝi estas la administra centro de la arkipelago Haapai kaj Pangai estas la administra ĉefurbo.
Historio
Lifuka estas la loko kie la kapitano James Cook kromnomigis Tongon "The Friendly Islands" (la amikinsuloj). Tofua estas kie okazis la insurekcio de la ŝipo Bounty en 1789; tiu aktivvulkana insulo kuŝas proksimume je 40 marmejloj okcidente de Lifuka.
Demografio
Ĝi havas populacion de 2,968 kaj areon de 11.42 km².
Schmiedefeld am Rennsteig
Schmiedefeld am Rennsteig estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis ĝis la fino de 2018 en la Distrikto Ilm de la federacia lando Turingio, kaj krome estis parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Rennsteig. Ekde 2019 Schmiedefeld estas urbokvartalo de Suhl. Schmiedefeld estas la okazigejo de la populara Rennsteig-kurkonkurso.
Fine de 2017 loĝis tie ĉi 1653 homoj.
Historio
Schmiedefeld estis kreita en la tuja najbareco de rivereto Nahe en arbarmaldensejo. Tamen, ne estis la herbejoj kiuj disponigis tre nutran furaĝon por la brutaro en pli altaj altitudoj, sed estis, kiel la germana nomo indikas, la erco por forĝado kiu kaŭzis la setliĝon de homoj.
Schmiedefeld unue estis menciita en 1406. La fundamento iras reen al la minado kaj prilaborado de fererco. En la 16-a kaj frua 17-a jarcento, tiu branĉo de industrio prosperis kiel provizanto por la armilfabrikado de Suhl, ĝis ĝi finfine venkiĝis pro konkurado de ĉe Rejnlando en la 19-a jarcento. La porcelanaj kompanioj fonditaj en 1809 kaj 1855 ne daŭre ekzistis kaj nur la vitroindustrio, kiu estis lanĉita en 1862, alportis ekonomian ekprosperon. La fabrikado de muzikaj instrumentoj (ekz. orgenoj, violonoj kaj citroj) ankaŭ estis grava fonto de enspezo dum pli ol 150 jaroj. Ĝi igis Schmiedefeld konata longe preter la limoj.
Jam je la jarcentŝanĝo, la unuaj feriantoj estis altiritaj al la montara feriejo. La ligo al la fervojreto en 1904 antaŭenigis tiun evoluon.
Fervojaĵoj
Apartenas al Schmiedefeld ankaŭ Stacidomo Rennsteig ĉe la verto. La envilaĝa stacidomo estas kadukiĝinta kaj eĉ dum maloftaj nostalgiaj veturoj ne plu uzatas. Proksime de la Rennsteig-stacidomo estas la malsekejo Rennsteig-lageto.
Technische Universität Bergakademie Freiberg
Technische Universität Bergakademie Freiberg (Teknika Universitato Minakademio Freiberg) origine nur Bergakademie Freiberg estas institucio en Freiberg (Saksio), Germanujo, kiu koncentriĝas al la fakkompleksoj tero, materialoj, energio kaj medio.
Historio
La Bergakademie estis fondita je la 13-a de novembro 1765, en la epoko de la racionalismo en la saksa urbo Freiberg. Tiam post la malvenko en la Sepjara milito Saksio devis pliefikigi la minadon kaj la instruadon de la ministoj por pagi reparaciojn.
Ĝi estas la plej malnova ankoraŭ ekzistanta studinstitucio pri minekspluato de la mondo. La kvar antaŭ ĝi fonditaj akademioj en Potosí (Bolivio, 1557-1786), Kongsberg (Norvegio, 1757-1814), Banská Štiavnica (1762–1919) kaj Prago (1762–1772) jam delonge ne plu ekzistas. Post la Pariza École nationale des ponts et chaussées ĝi estas tutmonde la plej malnova teknika studinstitucio.
Dormosako
Dormosako estas remburita kovrilo por dormo, kun unu nefermita ekstremo, uzata kiel porvojaĝa litaĵo.
Technische Universität Bergakademie Freiberg
Historio
Freibergaj sciencistoj trovis du kemiajn elementojn: Ferdinand Reich kaj Theodor Richter malkovris la indiumon en 1863 kaj Clemens Winkler la germaniumon en 1886.
Ĝis al la fondiĝo de la Dresdena Teknika Universitato en 1871 la Bergakademie Freiberg estis la plej alta teknika lernejo en Saksio. En la jaro 1899 ĝi akiris la rangon de teknika altlernejo, ekde 1905 teknikistoj kaj ekde 1939 natursciencistoj rajtis doktoriĝi.
Dormosako
Dormosako estas farita el simpla linaĵo, kotono, silko aŭ aliaj teksaĵoj, ĝi povas esti remburita per lanugo aŭ plastaj fibroj. La formo varias kaj povas esti ortangula, mumiforma, kun kapuĉo, kun manikoj, ktp.
Technische Universität Bergakademie Freiberg
Historio
Erich Rammler kaj Georg Bilkenroth en la jaro 1951 ellaboris procedon por produkti el lignito koakson por altaj temperaturoj.
Post la reunuiĝo de Germanio la Bergakademie grandparte ŝanĝis sian strukturon. Lastatempe la Freiberga universitato kompetentiĝis ankaŭ en la kampo de duonkonduktaĵotekniko, kio spronis la allokiĝon de entreprenoj (Wacker Siltronic, Deutsche Solar).
Pli kaj pli graviĝas la mediosciencoj, tio respeguliĝas en la kromnomo "Ressourcenuniversität" (universitato pri resursoj).