cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Belle & Sebastiano: la aventuro daŭriĝas
Temo
Pierre estas tre malestima. Kontraŭvole, li akceptas monon de César por gvatflugo super la kraŝloko, sed rifuzas kunporti la du kaj ekflugas sola iom poste. César tro malfrue ekkomprenas ke Sebastiano kaŝis sur la aviadilo kun sia granda blankfela pirenea monta hundino Belle.
Kiam Pierre vidas la forbruligitan vrakon kaj la ardantan incendion ĉe la loko de la akcidento, li konsideras ajnan plian serĉon sencela kaj volas returni. Tiam Sebastiano vidas oranĝkoloran fumon leviĝi de pli alta rokkamentubo, kiu ne povas veni de tiu ĉi fajro. Li estas fervora ke tio estis signalo de Angelina, malkaŝiĝas kaj petegas Pierre por serĉi ŝin tie. Post kiam Pierre rifuzas, Sebastiano prenas la radon en malespero. La rezultinta tumulto kondukas al kraŝalteriĝo sur la bordon de lago. La mekanikisto de César kaj Pierre aŭdas fragmentojn de tio per la radio, nur tiom, ke César ekiras piede kaj kunportas la mekanikiston – temos pri tritaga vojaĝo. Ili kuras tage kaj nokte.
Ĉar Pierre nur volas ripari la aviadilon, Sebastiano kaj Belle faras sian propran vojon al la fendeto en la montoj. Kiam ili ne revenas vespere, Pierre kuras post ili kaj atingas ilin. Li akiris respekton por la kuraĝo kaj persistemo de Sebastiano kaj ofertas al li piediri kune al la fendeto, sed ne plu. Sebastiano konsentas. Poste, Pierre rekonas la medaljonon kiun Sebastian portas ĉirkaŭ sia kolo kaj lernas ke li ricevis ĝin de sia patrino. Li rimarkas, ke Sebastiano povus esti lia filo, sed tio igas lin sufiĉe nesekura kaj dum longa tempo li ne havas aliron al ĉi tiu nekutime obstina kaj sendependa knabo.
La venontan tagon, Belle forkuras al bruna urso de kiu infano surgrimpis arbon por kaŝi sin, kaj malgraŭ la supereco de la urso la hundo forpelas lin. La infano prezentas sin al ili kiel Gabriele kaj estas parto de migranta grupo de arbohakistoj. Fakte, ĝi estas knabino nomata Gabriella, sed ŝi volas esti konsiderata knabo inter la arbohakistoj. Ili kune atingas la tendaron de la lignohakistoj, kie stariĝis ankaŭ granda teamo de fajrobrigado kaj savservo. Angelina ne estas inter la vunditaj homoj tie traktitaj. Aliflanke, Sebastiano nun estas perforte malhelpita daŭrigi serĉadon ĉar la fajro estas tro proksima kaj la situacio estas tial tre danĝera.
La arbohakistoj helpas kun la aviadilriparoj. César kaj la mekanikisto nur atingas la lokon de la kraŝa alteriĝo baldaŭ post la ekflugo kaj devas fari la reveturon piede.
Post la lasta parto de la aventuro, Sebastiano akceptas Pierre kiel sian patron. Reen en Saint Martin, li kondukas lin al la tombo de Lisa ĉe la malgranda montkabano. Pierre jam diris al Sebastiano en la arbohakista tendaro, ke li tute ne forlasis Lisa. Kiel romaoj ŝi ne rajtis havi rilaton kun franco, ili devis renkontiĝi sekrete ĝis iutage ŝia familio pluiris kaj Pierre ne povis trovi Lisa malgraŭ longa serĉado. Li sciis nenion pri ŝia gravedeco. Kiam Angelina alvenas, Sebastiano lasas la duopon solaj.
Notoj kaj referencoj
La ĉapitro Temo verkiĝis precipe laŭ la germana teksto en versio de la 7-a de majo 2023, kiu tiam estis pli ampleksa ol la franclingva kaj plej multaj aliaj versioj.
34482 Jessikirchner
34482 Jessikirchner estas malgranda, malgranda asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jessica Kirchner, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Berufskolleg Rheine, Rheine, (Germanio).
Preĝejo Kristo (Cottbus)
Preĝejo Kristo (germane: Christuskirche aŭ Kirche Zum Guten Hirten) estas romkatolika kirko en Cottbus, Germanujo. Temas pri la unua kirka novkonstruado en Malsupra Luzacio post Reformacio.
Historio
Ekde la mezo de la 17-a jarcento ĝis 1838 disponis al la katolika fidelularo Cottbus dufoje por jaro la tombeja kirko Ad sanctam portam ĉe Spremberg-pordego. Post alveno de prusia armebataliono ĉ. la 1820-a jaro kreskegis la nombro de katolikoj. Pro tio laŭ iniciato de paroĥestro Florian Birnbach el Neuzelle (kiu responsis pri animzorgado en Cottbus) komenciĝis en 1848 konstruo kirka ĉe la nuna strato Straße der Jugend. Dezajnistoj estis la distrikta ĉefkonstruisto Fritsch kaj la ĉefmasonisto E.G. Stoske. Post la morto de Stoske en 1850 finis la tuton F.W. Kahle kaj sukcesis konsekriĝo sub pastroneco de la Bona Paŝtisto en la 27.10.1850. Tiam paroĥestris Florian Birnbach.
Pro spaca malabundo necesis faro de nova kirko kio realiĝis en 1934. La nova paroĥa kirko estis sub la patroneco de Sankta Mario reĝino de la paco kaj konsekritis fare de la vroclava arkiepiskopo kaj kardinalo Adolf Bertram. Multe da meblaro prenitis de la malnova kirko. Je la fino de la Dua mondmilito tre damaĝitis kaj la altarejo kaj la sakristio.
Forpelitaj germanoj el Orienta Eŭropo pligrandigis denove la nombron de katolikoj kaj inter 1965 kaj 1967 renovigitis la preĝejo (konstruo de nova kirko sur nova grundo pro politikaj kialoj dum komunismaj tempoj ne eblis). La tuto subkeligitis kaj kreitis ankaŭ komunumaj salonoj. Respondecis pri la novaranĝo de la interno Gottfried Zawadzki el Kamenz. La metalaĵojn (altaro, tabernaklo, baptujo) elfaris en Elsterheide la firmao Werkstätten für angewandte Kunst NEUE FORM. Rekonsekriĝo faritis en la 11.11.1967 fare de lia episkopa moŝto Gerhard Schaffran. De tiam ĝia oficiala nomo estas Kristo-kirko.
Paroĥejo
Oni metis la fundamentan ŝtonon por la iama paroĥejo en 1850; tion ankaŭ moderigis la ĉefmasonisto Kahle. Temas pri duetaĝa gipskonstruaĵo sur naturŝtona fundamento kun rondarkaj fenestroj kaj tegmento kaj kelo datumantaj el la konstrutempo. Ankaŭ la ĉirkaŭa bazomuro ere konserviĝis. La komenca einirejo, kiu en 1984 fermitis, estas portalsimila kun arkaĵo supre de pilastroj. Krom la klerika loĝejo estis ene ankaŭ ekde 1851 katolika lernejo. Ĝi alilokitis en 1896 je la strato Taubenstraße 37 iĝonte urba institucio. En la iama paroĥejo estas nun regiona filio de [[caritas Internationalis|Caritas''.
Sonja Lyubomirsky
(jen kiel oni literumas ŝian nomon anglalingve en Usono, Соня Любомирский, do Sonja Ljubomirskij, naskita la 14-an de decembro 1966) estas usona psikologino naskiĝinta en Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko. Ŝia nomo ligiĝas al la skolo de pozitiva psikologio.
Ŝi estas profesoro en la Sekcio de Psikologio ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Riverside kaj verkinto de la furorlibro The How of Happiness: A Scientific Approach to Getting the Life You Want ("La Kiel de Feliĉo: Scienca aliro por akiri la vivon, kiun vi deziras"), libro de strategioj apogitaj per scienca esplorado kiu povas esti uzita por pliigi feliĉa.
Ŝi estas ofte citita en novaĵartikoloj pri pozitiva psikologio kaj feliĉo. En la libro The Only Self-Help Book You'll Ever Need ("La sola memhelpa libro, kiun vi iam ajn bezonos"), kritiko de memhelplibroj, la verkaĵo The How of Happiness de Lyubomirsky estas laŭdita kiel memhelpa libro kiu havas asertojn apogitajn per empiriaj datumoj.
Lyubomirsky ankaŭ estas kunredaktisto de la faka periodaĵo Journal of Positive Psychology ("Ĵurnalo de Pozitiva Psikologio").
Ŝukasaptati
Śukasaptati (शुकसप्तति) aŭ Sepdek rakontoj de la papago, estas kolekto de sanskritaj noveloj kiu evoluigas la tradicion de antikva hinda literaturo metita malsupren fare de la panĉatantra. Ĝi apartenas al la tutmonda literaturo.
La rakontoj temas pri edzino kiu volas renkonti ŝian amanton dum ŝia frivola komercisto Padmavati forestas en fora lando. Sed ĉiun fojon kiam ŝi volas forlasi la domon, ŝi estas retenita fare de la dorlotbesta papago kiu rakontas amuzajn rakontojn. Ĉi tio daŭras ĝis la edzo revenas.
La rakontoj estas supozata esti rakontataj al virino fare de ŝia hejmbesta papago, po unu rakonto ĉiun nokton, por malhelpi ke ŝi eliras la domon por renkonti ŝian amaton dum la edzo forestas.
La rakontoj ofte traktas kontraŭleĝajn interrilatojn, la problemojn kiuj rezultas el ili kaj la vojon por eviti tiujn krizojn uzante humuron. Kvankam la reala celo de la papago estas malhelpi ke la amatino foriras, ĝi faras tion en maniero nemoraliga. Fine de la sepdek tagoj, la edzo de la virino revenas de lia vizito eksterlande kaj ĉio estas pardonata. Plejparto de la rakontoj estas senbrida. La situacioj prezentita en la rakontoj ne nur testas la limojn al geedziĝo kaj kelkaj traktas tabuajn temojn.
Tradukoj
En 2000, la eldonejo HarperCollins en Barato publikigis tradukon de la originala sanskrita versio fare de barata diplomato-akademiano Haksar AND. La libro asertas ke tio estis la unua traduko en la anglan kiu faris uzon de la origina versio en sanskrito, kontraste al tradukoj pere de la persa traduko.
Vidu ankaŭ
Panĉatantra
Pointel
Pointel estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pointellais.
Brens (Ain)
Brens estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Brégnards.
Ždírec (distrikto Česká Lípa)
Ždírec (Siertsch) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Ĝi troviĝas proksimume 6 km sudokcidente de Doksy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Pont-de-Veyle
Pont-de-Veyle estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pont-de-Veylois.
Propila 3-jodobenzoato
Propila 3-jodobenzoato aŭ propila 3-jodofenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Jodobenzoata acido kaj propanolo. Propila 3-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Propila 3-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj propilmetanatan grupon ligitajn en la 1-a kaj 3-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Popice (Znojmo)
Popice (Poppitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de distrikta urbo Znojmo. Ĝi troviĝas proksimume 5 km sudokcidente de Znojmo. Estas ĉi tie registritaj 74 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas. Popice estas naskoloko de verkisto Charles Sealsfield, al kiu estis inicita loko nomata Ŝtono de Sealsfield. Temas pri belvideja punkto kaj oftan haltejon de turistoj sur flanko de profunda rivera valo kun belvidejo en kanjonon de Dijo. Popice limas kun Nacia parko Podyjí kaj ĝi fariĝas tial turista celo, al kio helpas ankaŭ kelke da biciklovojoj.
Popice situas en katastra teritorio Popice u Znojma kun areo 6,67 km².
Crottet
Crottet estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Popice (Znojmo)
Historio
Popice (devene: Popovice, Poppitz) estis en historiaj kronikoj menciita unuafoje en la jaro 1252 en dokumento de Přemysl Otakar, en kiu Popice estas konfirmata kiel posedaĵo de Kavalira ordeno de krucanoj kun ruĝa stelo el Hradiště u Znojma. En la jaro 1680 trafis la vilaĝon pesta epidemio, pro kiu mortis 150 el tiamaj 382 loĝantoj. En la jaro 1834 vivis en 74 domoj 408 loĝantoj, kiuj estis plejparte katolikaj germanoj. En la jaro 1945 ĉi tie estis ĉiuj loĝantoj forŝovitaj, da novaj loĝantoj venis nur malmulte.
Crottet
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Crottassis.
Pouvrai
Pouvrai estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pouvraisiens.
Cilleruelo de San Mamés
Cilleruelo de San Mamés [ziljeRŬElo desanmaMES] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza.
Geografio
Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 9,73 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 34 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 40 el jaro 1991.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de villa y tierra de Maderuelo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Mamés.
Pont-de-Veyle (stacidomo)
Pont-de-Veyle estas franca stacidomo sur linioj Mâcon - Ambérieu kaj Raccordement de Pont-de-Veyle, situanta en Crottet, apud Pont-de-Veyle, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Cedillo de la Torre
Cedillo de la Torre [zeDIljo delaTOre] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza. La aldona kromnomo de la Torre (de la Turo) estas komprenebla etimologie kiel aludo al la 25 m alta turo aldonita al la preĝejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 23,74 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 89 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 70 el jaro 1991.
Ĝi distas 88 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Moral de Hornuez, Cilleruelo de San Mamés, Carabias, Fresno de la Fuente, Pajarejos kaj Bercimuel. Geograficame ĝi estas sur la deklivaroj de la Sierra de Pradales. Granda parto de ĝia municipa teritorio estas makiso de kverko kaj iom da junipero.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi estis en la Comunidad de Villa y Tierra de Maderuelo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.
Unuiĝinta Reforma Agado
Fondite en marto 2015 fare de Žarko Rakčević, inĝeniero kaj iama membro kaj prezidanto de la Socialdemokrata Partio de Montenegro, antaŭ la parlamenta balotado en 2016 URA havis du parlamentanojn en la nacia parlamento: Dritan Abazović kaj Miloš Konatar, ambaŭ elektitaj en 2012 el la balotlisto de Pozitiva Montenegro.
En septembro 2016, URA decidis eniri la Ŝlosilan Koalicion kun la kunpartioj Demos kaj SNP por partopreni ĉe la venonta parlamenta balotado. La Ŝlosila Koalicio gajnis 11,05% de voĉoj kaj 9 sidlokojn, du el ili estante gajnitaj fare de URA-kandidatoj. En 2017, Dritan Abazović estis elektita kiel la nova partiestro.
La 13an de junio 2020, la Civitana Movado URA estis oficiale akceptita al la Eŭropaj Verduloj. URA decidis kandidatiĝi sendepende ĉe la parlamenta balotado de 2020, prezentante ĝian verdan politikon kaj kontraŭkoruptan elektoliston "Nigra kaj Blanka", gviditan de sendependaj kandidatoj, inkluzive de konata ĵurnalisto kaj aktivulo Milka Tadić, kelkaj universitataj profesoroj, ĵurnalistoj, civitanaj kaj NRO-aktivuloj, kun la partiestro Dritan Abazović kiel balotportanto.[10] URA balotlisto ankaŭ enhavas unu reprezentanton de la Justeca kaj Repaciĝa Partio reprezentanta la bosnian malplimulton en Montenegro, same de kelkaj negravaj lokistaj partioj kaj iniciatoj.
La 4-an de decembro 2020, la nova granda tendokabineto de Montenegro estis elektita fare de 41 el 81 membroj de la Parlamento de Montenegro, kaj sendependa kandidato Zdravko Krivokapić iĝis la nova ĉefministro de Montenegro, kun la URA-gvidanto Dritan Abazović kiel nova vica ĉefministro. Tiu paŝo formale finis tri jardekojn de la registaro de la Demokrata Partio de Socialistoj de Montenegro gvidita de Milo Đukanović en Montenegro.
Kreo de Adamo
La Kreo de Adamo estas fresko sur la volbo de la Siksta Kapelo, pentrita de Mikelanĝelo ĉirkaŭ 1511. Ĝi estas ilustraĵo de unu de la naŭ epizodoj de la biblia Genezo, ​ en kiu Dio donas la vivon al Adamo, nome la unua homo laŭ la Biblio. Kronologie, ĝi estas la kvara de la pentraĵoj kiuj reprezentas epizodojn de la Genezo sur la plafono de la kapelo, estis unu el la lastaj finkompletigitaj kaj estas unu el la artaĵoj plej konataj kaj aprezataj en la tuta mondo. ​
Priskribo
Dio estas reprezentata dekstre (laŭ la rigardanto) kiel vigla maljunulo, barbohava, vestita per hela robo kaj envolvita en purpurkolora tuniko, kunhavita kun keruboj. Lia maldekstra brako ĉirkaŭas virinon, normale interpretata kiel Eva, kiu en la momento de la kreo de Adamo ankoraŭ ne estis kreita kaj atendas en la ĉielo la havigon de loko en la Tero. La dekstra brako de Dio estas etendita havigante la sparkon de la vivo el sia montrofingro al tiu de Adamo, kies maldekstra brako estas en simila sinteno al tiu de Dio. Famas la fakto ke ambaŭ fingroj estas separataj per minimuma distanco. La pentrofaro postulis tri ĝis kvar jarojn por kompletigo.
La similaj sintenoj de Dio kaj Adamo estas bazitaj sur la enhavo de Genezo 1:27, kie oni diras, ke Dio kreis la homon laŭ sia bildo kaj simileco. Samtempe Dio, kiu aperas flosanta en la aero (respektive en la ĉielo), kontrastas kun la surtera bildo de Adamo, kiu fakte estas kuŝe sur stabila triangulo de tero. La nomo de Adamo venas de la hebrea kaj signifas homon, dum la ina formo de la radiko estas Adamah kiu signifas teron.
Edward Bradford Titchener
Edward Bradford TITCHENER (naskiĝis la, mortis la ) estis brita esploristo en la kampo de psikologio, unu el la gvidantoj en la strukturismo.
La teorio de Titchener kunfandas ideojn de brita empirio kune kun germana idealismo. Kiel strukturisto, Titchener kredis ke la menso estas konstruita de strukturoj kies komponentoj povas esti esploritaj - ekzakte kiel akvo povas esti malkonstruita en kemiajn komponentojn, tiel povas pensoj kaj sentoj esti malkonstruitaj. Kontraste al Wilhelm Wundt kiu kredis ke emocioj konsistas el tri bazaj komponentoj, li kredis ke ili estas fundamente duopciaj, kaj tiele la ununura ebleco estas agrableco aŭ malagrableco. Interalie, li kredis ke en konscio ekzistas proksimume elementoj.
Lia influo en Usono en la unuaj jardekoj de la 20-a jarcento estis granda, sed poste malkreskis.
En Universitato Cornell, li fondis la unuan laboratorion de psikologio de la universitato, kaj okupiĝis pri esplorado en la kampo. Li verkis multajn artikolojn kaj librojn pri la temo de enkonduko al psikologio kaj eksperimenta psikologio. Krome li redaktis gravajn sciencajn revuojn kiel "Mind": kaj "American Journal of Psychology".
Ŝtono de Sealsfield
Ŝtono de Sealsfield estas rokmuro kun belvidejo en valon de Dijo en Nacia parko Podyjí, sude de urbo Znojmo. La loko portas nomon de verkisto Charles Sealsfield, naskiĝinto el proksima Popice, kiu kun ŝato vizitadis la belvidejon.
Priskribo
En arbaroj super valo de Trauznice, kvin kilometrojn sudokcidente de la mezo de Znojmo, troviĝas alte super fleksaĵo de rivero Dijo unu el la plej belaj belvidejoj de Nacia parko Podyjíí. Komence de la 19-a jarcento ĝi ensorĉigis naskiĝinton el la proksima Popice, verkisto Charles Sealsfield, kiu ĉi tie ĝoje sidadis kaj meditis.
Oberglatt ZH (stacidomo)
Oberglatt ZH estas fervoja stacidomo en Oberglatt, Svislando.
Měřín
Měřín (Wollein) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Regiono Vysočina, en distrikto Žďár nad Sázavou apud aŭtostrado D1 en distanco 10 km nordokcidente de Velké Meziříčí kaj 22 km oriente de Jihlava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la jaro 1298.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo renovigita statuso de kampurbo.
Melanie Klein
- prononco, naskiĝis la 30-an de marto 1882 en Vieno, Aŭstrio-Hungario kaj mortis la 22-an de septembro 1960 en Londono - estis aŭstra-brita psikoanalizistino. Ŝi konsideriĝas esti unu el la pioniroj de psikoanalizo por infanoj.
Enhavaj disputoj inter ŝi kaj Anna Freud, la filino de Sigmund Freud, kaŭzis ke la brita psikoanaliza asocio kaj sekve la tutmonda aro de psikoanalize orientitaj porinfanaj psikoterapiistoj dividiĝis en du grupojn. Nur malmultaj terapiistoj, kiel Donald Winnicott kaj Michael Balint - sukcesis eesti neŭtralaj kaj sekve apartenis al la grupo de la nepartianoj aŭ la meza grupo de la brita psikoanaliza asocio.
Simandre-sur-Suran (stacidomo)
Simandre-sur-Suran estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Simandre-sur-Suran, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Simandre-sur-Suran
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Simandrins.
Simandre-sur-Suran (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bourg-en-Bresse - Bellegarde (884000).
Fenila 3-jodobenzoato
Fenila 3-jodobenzoato aŭ fenila 3-jodofenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Jodobenzoata acido kaj fenolo. Fenila 3-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenila 3-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj fenilmetanatan grupon ligitajn en la 1-a kaj 3-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Vidai
Vidai estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Verrières (Orne)
Verrières estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Verriérois.
Vidai
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vidayons.
Čistá v Krkonoších
Čistá v Krkonoších (Lauterwasser) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Černý Důl, en distrikto Trutnov. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sude de Černý Důl. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/297. Estas ĉi tie registritaj 123 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Čistá v Krkonoších estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,21 km².
Vaunoise (Orne)
Vaunoise estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vaunoisiens.
Funkciismo (psikologio)
En psikologio, funkciismo estas skolo kiu rilatas al la menso kaj konduto laŭ la aktiva adaptado de persono al sia medio.
La aliro estis kreita fare de William James kaj aliaj usonaj teoriuloj, en la malfrua 19-a jarcento, kiel kontraŭreago al la strukturismo de Edward Bradford Titchener kaj aliaj. La strukturistoj okupiĝis pri la studo de metapsikiaj strukturoj kaj iliaj komponentoj, tra laboratoria esplorado kaj introspekto (mem-observado), kaj komencis establi la branĉon de psikologio kiel sciencon. Funkciistoj, aliflanke, estis influitaj per la evoluteorio de Darwin argumentante ke homo funkcias en la mondo laŭ maniero dezajnita por permesi optimuman adaptadon al sia medio, kaj tial estas ne konvene diskuti la menson kiel strukturon, kiu povas esti malkonstruita en komponantojn. Male, ili argumentis ke la menso kaj konscio evoluis por gvidi la tutaĵon de homa konduto kaj ĝian adaptadon al la medio.
Laŭ la aliro, ne necesas sciencaj psikologiaj eksperimentoj por konstrui teoriojn pri la homa psiko. Fakte, ne eblas testi ideojn pri kiel homo adaptiĝas al sia medio izolite de la medio, ene de laboratorio, sed prefere studi homan konduton kaj kiel li adaptiĝas al sia natura medio. Funkciistoj kontribuis al levado de konscio pri la graveco de esplorado de homa malkaŝa konduto; sed malgraŭ la simileco al kondutistoj ĉe ĉi tiu punkto - kondutistoj kontraŭbatalis funkciismon pro sia distanco de scienca kaj objektiva esplorado (empiriismo) kaj eksperimentaj aliroj, argumentante ke pro tio la aliro estas senbaza kaj havas malmulte da prognoza potenco. Kondutistoj ankaŭ argumentis ke konduto ne estas la rezulto de la menso kaj konscio, sed nur de klasika kondiĉa reflekso kaj de operacianta kondiĉigo.
Bonkonataj apogantoj de funkciismo estas William James, John Dewey, George Herbert Mead, James Rowland Angell, James McKeen Cattell, Edward Lee Thorndike kaj pli.
Alia teoria skolo, kiu poste evoluis en la kampo de psikologio, kaj estas bazita, interalie, sur klasika funkciismo, estas evolua psikologio.
Belle & Sebastiano (2013)
Belle & Sebastiano - france Belle & Sébastien - estas franca drama filmo de 2013. Temas pri la unua filmo el trilogio nomata Belle & Sebastiano. Reĝisoro estis Nicolas Vanier, kaj la ĉefaj aktoroj estas granda blankfela pirenea monta hundino kaj la tiutempe 8-jara knabo Félix Bossuet. La intrigo estas rakontita en epizodoj kun kelkaj saltoj en tempo, komenciĝante en la somero de 1943 kaj finiĝante la sekvan vintron.
Temo
La maljuna paŝtisto César kaj la okjara Sebastiano, kiu konsideras ke César estas sia avo, savas orfan montokapridon de kornico en la enkonduksceno. Ili estas sur serĉo por trovi "la bestaĉon" kiu verŝajne mortigis multajn ŝafojn lastatempe. Neniu ankoraŭ vidis ĝin, sed oni poste ekscias, ke ĝi estas granda hundo, kiu estis mistraktita de sia posedanto kaj nun vivas sovaĝe.
Baldaŭ poste, sur liaj ekspedicioj tra la montoj, Sebastiano renkontas "la bestaĉon" en la formo de granda pirenea montohundino kiu estas tre timema komence sed baldaŭ fidas lin. Li observas ŝin kune kun ŝafoj kaj rapide ekkomprenas kiom zorgema ŝi estas kun ŝafoj, sed estas ankaŭ klare al li ke neniu kredos lin kaj ke li devas alporti la hundon al sekureco de la viroj de la vilaĝo. Tiel li montras al ŝi la kaptilojn metitajn fare de César kaj kondukas ŝin al soleca montokabano, kiun li konsideras sian personan retiriĝon kie ŝi povas kaŝi. Li nomas ŝin Belle ("la bela"). Ili pasigas la tutajn somerajn tagojn kune en la montoj.
Kiam kuraĝa Sebastiano venas en konflikton kun du germanaj soldatoj, Belle venas al lia helpo kaj vundas unu el la soldatoj. Kiel rezulto, la sekreta amikeco inter Belle kaj Sebastiano iĝas publika scio kaj politika temo. La urbestro, ankoraŭ konvinkita, ke la hundo estas danĝera, organizas ĉasadon sub premo de la germana komandanto por mortigi la hundon kaj tiel protekti ankaŭ Sebastianon. Tio alportas la paŝtiston César, kiu tre amas la knabon Sebastianon, en konsciencan konflikton, sed ĉar li ankaŭ opinias ke Belle estas neantaŭkalkulebla, li perfidas Sebastianon. La hundego estas anguligita kaj pafita, sed eskapas en la mallumo. Sebastiano estas tiel profunde vundita per la konduto de César ke li jam ne parolas al li. La venontan tagon li trovas Belulinon daŭre vivanta en la malgranda montokabano kaj prizorgas ŝin per la hejmaj kuraciloj kiujn li konas, sed ĉar ŝi ankaŭ havas altan febron, li devas alvoki la vilaĝan kuraciston Guillaume kaj minacas meti premon sur lin, ke alie li malkaŝos lin al la germanoj – delonge li mem vidis, ke Guillaume estas la montara gvidisto por la rifuĝintoj.
Poste, jam vintre, la ŝafoj en la montara stalo estas ĉirkaŭitaj de malsataj lupoj kaj panike eliras el la stalo. Guillaume, denove kun juda familio sur eskapa trairejo en la montoj, provas protekti la ŝafon, sed vundas sian gambon. Belulino alvenas, forpelas la lupojn laŭ ŝia denaska funkcio kiel bruthundo, kaj tiam savas la vunditan Guillaume tirante lin en la vilaĝon sur sia sledo. Nun ĉiuj estas konvinkitaj, ke Belle estas ĝentila kaj ke pri la mortigoj de la ŝafoj kulpis la lupoj.
Sebastiano, al kiu ĉiam estis rakontita ke Usono estas trans la montoj kaj ke lia patrino baldaŭ vizitos lin de tie, lernas ke tio ne estas vera, post kio César diras al li la veron: la patrino de Sebastiano, romao, estis peze graveda trovita fare de César en la montoj kaj prenita al sekureco en la montokabano, sed baldaŭ mortis post naskado, post kio César adoptis la bebon kiel sian filon kaj konfidis ĝin al Angelina.
Ĉar la vundita Guillaume ne plu povas gvidi la rifuĝintojn, Angelina transprenas, sed la venontan tagon ili estas sekvitaj fare de germano kiu kriege komandas al ili ĉesi. Liaj vokoj estigas neĝan lavangon kiun la fuĝantoj mallarĝe eskapas. Sebastiano kaj César vidas la lavangon kaj rapidas por helpi. Belle elfosas la entombigitan germanon - ĝi estas leŭtenanto Peter - kiu ĵus sukcesas averti la piedvojaĝon ke hodiaŭ la enirpermesilo estos kontrolita neplanita. De tio, Angelina ekkomprenas ke li estis la kontakto de Guillaume. Ĉar la dua ebla vojo estis barita de la lavango, restas nur aparte danĝera alta trairejo super neĝkovritaj fendetoj. Sebastiano konvinkas al Angelina ke Belle trovos la riftojn kaj ili prenas tiun itineron.
Kiam ili transdonas la rifuĝintojn al la svisa montgvidisto post transirado de la monto, Angelina rakontas al Sebastiano ke ŝi iros kun ili kaj tiam al Anglio por helpi en la batalo kontraŭ la germanoj de tie. Ili adiaŭas kaj Sebastiano revenas al la vilaĝo sole kun Belle.
Recenzoj
Recenzistoj kiel la germana servo Filmdienst laŭdis la "ekscitan aventuran filmon", kiu rakontas "kun trankvilaj, imponaj bildoj pri la maturiĝo de la knabo" kaj allogas per "majestaj pejzaĝaj bildoj".
Notoj kaj referencoj
La ĉapitro Temo verkiĝis precipe laŭ la germana teksto en versio de la 7-a de majo 2023, kiu tiam estis pli ampleksa ol la franclingva kaj plej multaj aliaj versioj.
Fořt (Černý Důl)
Fořt (Forst) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Černý Důl, en distrikto Trutnov. Ĝi troviĝas proksimume 5,5 km sude de Černý Důl. Estas ĉi tie registritaj 33 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Fořt estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,15 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1476.
Margit Vetró
Margit Vetró, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vetró Margit estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Donald Winnicott
(naskiĝis la 7-an de aprilo 1896 en Plymouth kaj mortis la 25-an aŭ 28-an de januaro 1971 en Londono) estis angla infankuracisto kaj psikoanalizisto. Interalie, lia nomo ankaŭ ligiĝas al la skolo de pozitiva psikologio.
Margit Vetró
Margit Vetró naskiĝis la  en Hódmezővásárhely.
Biografio
Margit Vetró akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1959. Ŝia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs). Inter 1960-1964 ŝi estis membro de Teatro Petőfi (Budapeŝto), poste de Teatro de Kecskemét, pli poste ŝi revenis al Pécs. Ekde 1968 ŝi estis aktoro en malgranda scenejo en Budapeŝto, baldaŭe ŝi plene forlasis la teatran vivon.
Pornografia revuo
Pornografiaj revuoj aŭ erotikaj revuoj estas revuoj kiuj enhavas enhavon de eksplicita seksa naturo. Publikaĵoj de ĉi tiu tipo povas enhavi bildojn de sekse allogaj nudaj temoj, priskriboj de masturbado, buŝa, vagina aŭ anusa seksumado. Inter la plej konataj pornografiaj revuoj estas Playboy, Penthouse, Playgirl kaj Hastler.
Donald Winnicott
Liaj konceptoj de la transira objekto kaj transira spaco estis precipe bone akceptataj inter ĉiuj psikoterapiistoj. Konatiĝas lia eldiro "Ne ekzistas tia afero kiel bebo", per kiu li volis esprimi, ke oni ne povas adekvate esplori kaj trakti bebon sen ĝia patrino, ĉar la du formas nedisigeblan diadon. Krome, Winnicott elpensis la esprimon "La malvera Mio" (The False Self, Das falsche Selbst, Le faux self).
Břehy (Žďár)
Břehy (Flechtendorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Žďár, troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km norde de Žďár. Tra la vilaĝo trafluas rivero Jizera kaj kondukas ŝoseo II/279 kaj II/610. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Donald Winnicott
Winnicott estas unu el la plej gravaj pioniroj de infana psikoterapio. Li povis uzi pli ol 60 000 kazojn traktitajn dum siaj kvardek jaroj da laboro en la infanmalsanulejo Paddington kaj en sia propra praktikejo.
Pornografia revuo
La ĉefa celo de pornografiaj revuoj estas eksciti sekse, kaj ofte kiel helpo al masturbado. Kelkaj pornografiaj revuoj estas ĝeneralaj en sia enhavo, dum aliaj pornografiaj revuoj povas esti pli specifaj kaj temigas certan pornografian niĉon ( Asian Babes kiu temigas aziajn virinojn kaj Leg Show kiu temigas virinajn krurojn). Kelkaj pornografiaj revuoj povas enhavi artikolojn pri temoj kiel aŭtoj, humuro, scienco, komputiloj, kulturo kaj politiko. Multaj pornografiaj revuoj enhavas grandan nombron da reklamoj por telefonaj sekslinioj.
Laŭ la leĝoj en ĉiu jurisdikcio, pornografiaj revuoj povas esti vendataj en seksbutikoj (oportunaj butikoj, gazetbudoj kaj benzinejoj.
Literaturo
*
O-Toluidino
o-Toluidino aŭ metil-anilino estas aromata organika komponaĵo prezentanta unu grupo amino kaj alia grupo metila ligitaj al benzena ringo en la pozicioj 1 kaj 2. Ĝi estas la plej grava el la izomeraj toluidinoj. o-Toluidino estas senkolora likvaĵo kiu flaviĝas dum aereksponado, kaj uzatas kiel antaŭaĵo por la produktado de kelkaj herbicidoj. Ĝi estas karcinomogena, iritiga toksa substanco kaj danĝera al la vivmedio. o-Toluidino ankaŭ uzatas en la kloro-kontrolo en la trinkakvo.
Fresno de Cantespino
Fresno de Cantespino [FRESno dekantesPIno] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza. La loknomo Fresno de Cantespino estas komprenebla etimologie kiel Frakseno de la Dornokampo (vidu suben Toponimion).
Toponimio
Etimologoj jam indikis la abundon de loknomoj kiel Cantalapiedra, Cantaracillo, Cantalpino, Cantimpalos, Cansoles kaj aliaj similaj en la areo kiu estis limo inter Kastilio kaj Leono. Dekomence oni supozas, ke temas pri adapta evoluo de la radiko -kamp por kampo, sed povus temi ankaŭ pri batalkampo, konsiderante la militan kuntekston kaj la fakton ke kelkaj el la aldonoj povus rilati al simbolo de okazinta batalo. Por Fresno fakte okazis batalo en 1110 proksime de Fresno.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 63,33 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 313 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono; sed poste ĝi rekuperiĝis pro la absorbo de la apudaj municipoj, kiuj ja perdis loĝantaron. Fakte la municipo estas formita de la loĝlokoj Fresno de Cantespino, Cascajares, Pajares, Riahuelas, Cincovillas, Gomeznarro kaj Castiltierra.
Ĝi distas 85 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Haza (Burgos), Moradillo de Roa (Burgos) kaj Aldeanueva de la Serrezuela.
Malvera Mio
La Malvera Mio aŭ la Falsa Memo (The False Self, Das falsche Selbst, Le faux self) estas la nomo por psikoanaliza koncepto de personeca teorio kiu estis evoluigita fare de la brita psikanalizisto kaj infankuracisto Donald Winnicott (1896-1971). Winnicott estis studanto de Melanie Klein kaj elpensis tiun terminon en la psikoanaliza komunumo en 1960. La termino poste iĝis konata preter specialistaj cirkloj tra popularaj sciencaj publikaĵoj. Winnicott kontrastis la falsan Mion al la vera Mio. La falsa Mio ne estas rilata al malsano en si mem. Ĝi ebligas sanajn homojn konduti en maniero konforma al la normo, sed ĝi ankaŭ povas havi manifestaĵojn kiuj indikas mensan malordon.
La konceptoj de Vera kaj Malvera Mio estas ofte uzataj lige kun narcisismo.
Fresno de Cantespino
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj ceramiko. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la ermitejo.
Malvera Mio
Winnicott vidis la veran mion kiel radikita de frua infanaĝo en la sperto esti vivanta, inkluzive de sangopumpado kaj spirado per la pulmoj - kion Winnicott nomis "simple esti". El tio, la bebo kreas la sperton pri sento de realeco, senton ke la vivon valoras vivi. La spontaneaj, ne-vortaj gestoj de la bebo venas de tiu instinkta senco, kaj se gepatroj ame respondas al tiuj gestoj, iĝas la bazo por la daŭra evoluo de la vera mio.
Tamen, kiam tio, kion Winnicott zorgis priskribi kiel "sufiĉe bonan gepatradon" - tio signifas, ne nepre perfekta - ne estis, kiam la bebo bezonis la ne-vortan respondon, la spontaneeco de la bebo estis en danĝero de esti trudita per la bezono de observo de la deziroj/atendoj de la gepatroj. La rezulto por Winnicott povus esti la kreado de kion li nomis la falsa mio, kie "la atendoj de aliaj homoj povas iĝi de superrega graveco, superkovrante aŭ kontraŭdirante la originan sencon de mio, tiu ligita al la radikoj mem de la estaĵo". La danĝero kiun li vidis estis ke "tra tiu falsa mio, la bebo konstruas malveran aron de rilatoj, kaj per introjekcioj eĉ ekhavas impreson ke ili estas realaj", dum, fakte, la sendepend-ŝajna fasado simple kaŝas senfruktan malplenon malantaŭ la fasado.
La danĝero estis precipe akra kiam la bebo devis disponigi harmoniigon por la patrino/gepatroj. Sed dum tia patologia falsa mio sufokis la spontaneajn gestojn de la vera mio favore al senviva imito, Winnicott tamen konsideris ĝin de esenca graveco por malhelpi ion pli malbonan: la neniiga sperto de la ekspluato de la kaŝita vera mio mem.
Saint-Rambert-en-Bugey
Saint-Rambert-en-Bugey estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Rambertois.
Saint-Rambert-en-Bugey (stacidomo)
Saint-Rambert-en-Bugey estas franca stacidomo sur linio - Ĝenevo (landlimo), situanta en  Saint-Rambert-en-Bugey, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache - Genève (frontière) (890000).
Honrubia de la Cuesta
Honrubia de la Cuesta [onRUbja delaKŬESta] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, lime kun la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza. La loknomo Honrubia de la Cuesta estas komprenebla etimologie kiel Hela (aŭ Flava) Fonto de la Deklivo.
Muzeo Czartoryski
Historio kaj enhavo
La dekomenca kolekto estis formita en 1796 en Puławy fare de la Princino Izabela Czartoryska. La Muzeo oficiale malfermiĝis en 1878.
Honrubia de la Cuesta
Geografio
Ĝi distas 85 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Fuentenebro, Pardilla, Villaverde de Montejo kaj Carabias.
Muzeo Czartoryski
Historio kaj enhavo
La kolekto Puławy estis parte detruita post la Novembra ribelo de 1830 kaj la konfiskado de la propraĵoj de la familio Czartoryski. Plej el la muzeaĵoj tamen estis savitaj kaj translokigitaj al Parizo, kie ili restis en la Hôtel Lambert. En 1870 la Princo Władysław Czartoryski decidis translokigi la kolektojn al Krakovo, kien ili alvenis en 1876.
Ciklobutila 3-jodobenzoato
Ciklobutila 3-jodobenzoato aŭ ciklobutila 3-jodofenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Jodobenzoata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila 3-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila 3-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj ciklobutilmetanatan grupon ligitajn en la 1-a kaj 3-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Honrubia de la Cuesta
Historio
En la 16-a jarcento ĝi estis menciita literumita kiel Honrubia, sed ankau kiel Honrrubia kaj Fuenrubia. Meze de la 13-a jarcento ĝi estis konata kiel Fuent Ruvia. En la 20-a jarcento oni aldonis la kromaĵon "de la Cuesta".
Muzeo Czartoryski
Eksteraj ligiloj
50.06467°N, 19.93994°W
Honrubia de la Cuesta
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Kristoforo.
Corral de Ayllón
En tiu malgranda loĝloko estas la plej etenda aerodromo en Eŭropo kaj ladua tutmonde, nome la privata aerodromo "La Nava", speciala ĉefe por glisflugo. Ĝi estas pli ol du milionoj de kvadrataj metroj etenda. Ĝi estis konstruita dum la Hispana Enlanda Milito fare de la frankisma flanko. Ĝi ne funkcias ekde 2013.
Geografio
Ĝi distas 89 km de Segovio, provinca ĉefurbo, 20 km de Riaza kaj 9 km de Ayllón. Ĝi limas kun municipoj Riaguas de San Bartolomé, Languilla, Ayllón, Fresno de Cantespino, Ribota kaj Riaza.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi nomiĝis iam El Corral. Oni al donis de Ayllón en la 19-a jarcento. Corral de Ayllón formis parton de la Comunidad de Villa y Tierra de Ayllón.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.
Rantířov
Rantířov (Fussdorf) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Jihlava, regiono Vysočina, dum kio preskaŭ la tuta moderna katastra teritorio situas en Moravio, sed tute neglektinda parto de la katastro transiras trans historia bohemia-moravia landa limo en Bohemion. Ĝi troviĝas 5 km okcidente de Jihlava kaj 3 km sude de Vyskytná nad Jihlavou. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1359.
Interesaĵoj
Netutaj 7 km sudoriente de Rantířov troviĝas municipo kun simila nomo: Rančířov.
Rančířov
Rančířov (Ranzern) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1305.
Vieux-Pont
Vieux-Pont estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Vipontois.
Eduardo Riedel
Eduardo Corrêa Riedel (5a de julio, 1969) estas brazila politikisto, elektita guberniestro de Mato Grosso do Sul.
La 2an de oktobro, 2022, li havis 361 981 voĉdonojn (25.16%) kaj iris al la dua rondo kun kandidato Renan Contar.
En 1994 li geedziĝis al Mônica Morais kun kiu li havas du infanojn: Marcela kaj Rafael.
Attila Kotányi
Attila Kotányi [kotAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kotányi Attila estis hungara arkitekto, filozofo, altlerneja instruisto.
Attila Kotányi naskiĝis en 1924 en Hungario, li mortis la en Duseldorfo (Germanio).
Biografio
Attila Kotányi studis arkitekturon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József, dum la studentaj jaroj li konatiĝis kun Béla Hamvas kaj Lajos Szabó (filozofo), poste li okupiĝis pri filozofio. Post falo de la hungara revolucio de 1956 li disidis al Bruselo, kie li diplomiĝis pri urboplanado kaj aliĝis al la Situaciista Internacio. En 1964 li translokiĝis al Duseldorfo, kie li instruis dum 12 jaroj ĉe la Duseldorfa Belarta Akademio, sed li faris ankaŭ planojn en arkitektura ateliero. En 1968 li partoprenis en la protestantaj movadoj. Depost kolapso de la socialismo li revenis al Hungario, kie li instruis en la Belarta Altlernejo kaj Universitato de Pécs.
M-Toluidino
m-Toluidino aŭ C7H9N estas aromata organika komponaĵo prezentanta unu grupon aminan kaj alian grupon metilan ligitaj al benzena ringo en la pozicioj 1 kaj 3. Ĝi estas unu el la tre eblaj toluidinaj izomeraj. m-Toluidino estas senkolora likvaĵo kiu flaviĝas dum aereksponado, kaj uzatas kiel antaŭaĵo por la produktado de kelkaj herbicidoj, farboj, pigmentoj kaj fotokemiaĵoj. Ĝi estas karcinomogena, iritiga toksa substanco kaj danĝera al la vivmedio.
Lomnice nad Popelkou
Lomnice nad Popelkou (Lomnitz an der Popelka) estas urbo en Ĉeĥio situanta en Regiono Liberec en distrikto Semily. Vivas ĉi tie. Ĝi situas en vasta valo de rivereto Popelka en ondiĝinta pejzaĝo sur dislimejo de Karkonoŝa cismontaro kaj Ještěda-kozákova montodorso, proksimume naŭ kilometroj sudoriente de distrikta urbo Semily.
Villedieu-lès-Bailleul
Villedieu-lès-Bailleul estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Lomnice nad Popelkou
Historio
La plej malnova mencio pri Lomnice estas en Kroniko de Dalimil kaj ĝi rilatas al invado de tataroj en la jaro 1242.
Villedieu-lès-Bailleul
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Théocitadins.
Villiers-sous-Mortagne
Villiers-sous-Mortagne estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Listo de instruistoj en Hungara Dancarta Universitato
Jen listo de elektitaj instruistoj en Hungara Dancarta Universitato (nature la listo enhavas ankaŭ tiujn personojn, kiuj studis pli frue, sed la lernejo havis aliajn nomojn, ekzemple Ŝtata Baleta Instituto, Hungara Dancarta Altlernejo):
Rümlang (stacidomo)
Rümlang estas fervoja stacidomo en Rümlang, Svislando.
P-Toluidino
p-Toluidino aŭ C7H9N estas aromata organika komponaĵo prezentanta unu grupon aminan kaj alian grupon metilan ligitaj al benzena ringo en la pozicioj 1 kaj 4. Ĝi estas unu el la tre eblaj toluidinaj izomeroj. 4-Toluidino estas senkolora likvaĵo kiu flaviĝas dum aereksponado, kaj uzatas kiel antaŭaĵo por la produktado de kelkaj herbicidoj, farboj, pigmentoj kaj fotokemiaĵoj. Ĝi estas karcinomogena, iritiga toksa substanco kaj danĝera al la vivmedio.
La Ventrouze
La Ventrouze estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ventrouziens.
Třtí (Sychrov)
Třtí (Wetterstein) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Sychrov, troviĝanta en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Sychrov. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Třtí situas en katastra teritorio Radostín u Sychrova kun areo 6,5 km².
Vitrai-sous-Laigle
Vitrai-sous-Laigle estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Victoriens.
Difiscialoj
La difiscialoj (Diphysciales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (difisciacoj), ununuran genron (pseŭdotimielo) kaj ununuran specion,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (18 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (18 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Gyula Kovács (arkitekto)
Gyula Kovács [djula kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Gyula estis hungara arkitekto.
Gyula Kovács naskiĝis la en Siter (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Șișterea en Rumanio), li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estis 30-a) en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Kovács akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József. Ĝis la 1-a mondmilito li estis arkitekto en Kolozsvár, poste li partoprenis en konstruado de milita fervojo. Post Traktato de Trianon li perdis la civilan postenon kaj li apartenis jam al la hungara minoritato en Rumanio. Tamen li povis labori por la kalvinana eklezio. Inter 1940 kaj 1944 la regiono rehungariĝis laŭ la Dua Viena Arbitracio kaj li rericevis la postenon. Dum fino de la 2-a mondmilito li rifuĝis al Budapeŝto, kie li estis arkitekto.
Rváčov
Nomon Rváčov havas pluraj setlejoj: