cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gábor Bóday
BÓDAY Gábor Czekelius Günther estis hungara ingeniero pri minejo naskiĝinta en Sibio la 15-an de junio 1897 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de junio 1989.
Kariero
Bóday studis en Aŭstrujo kaj Berlino. Li laboris du jarojn en Germanujo en Bitterfeld, ekde 1924 en Ajka kiel mekanika uzinestro, poste ĝis 1947 kiel minejstro, poste ekde 1935 minejstro de Egyesült Izzó. Ekde 1959 li estis ekstera kunlaboranto de la Patenta Ofico, hungara-germana faktradukisto. Li publikis en gazeto Anschnitt (Bochum), en Bányászati és Kohászati Lapok. Li tradukis hungaren la libron Anleitung zu der Bergbaukunst... de Ch. Delius (Bp., 1963).
Pozorrubio
Pozorrubio (ruĝa puto, kiel ĉe la blazono) antaŭe aŭ jam Pozorrubio de Santiago estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Pozorrubiero. La censita loĝantaro en 2013 estis de 364 loĝantoj kaj la denseco estas de 8,15 loĝ/km².
Historio
Estis en la areo setlejoj de epoko ibera, romia, islama kaj post la kristana konkero la ordeno de Santiago posedis la teritorion kaj reloĝigis ĝin plej verŝajne fine de la 13a jarcento.
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Pozorrubio, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Pozorrubio kie oni falis al la nunaj malpli ol 400.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
26640 Bahýľ
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la slovaka inventisto Ján Bahýľ (1856–1915), kiu inventis kaj konstruis multenombrajn teknikajn sistemojn, kiel helikoptero kun petrola motoro. En 1905 li plibonigis sian maŝinon kaj flugis en Bratislavo sur 1,5 km ja alto de 4 m. Tiu provo estis registrita de la Internacia Aeronaŭta Organizo.
Hochheim (Erfurto)
Hochheim estas urboparto de Erfurto, Germanio.
Geografio
La vilaĝo troviĝas ĉe Gera-rivero, sudokcidente de la urbokerno, inter Citadelo Cyriaksburg (nordokcidento) kaj Steiger-arbaro. Limo inter Hochheim kaj la tradicia kerno de Erfurto hodiaŭ ne plu senteblas. Norde de Hochheim estas ankaŭ la ejoj de la Foiro de Erfurto kaj la plejparto de Erfurta Ĝardenekspozicio. Urbokvartaloj najabaraj estas Brühlervorstadt (nordoriente), Schmira (okcidente) kaj Bischleben (sude). Centre de Hochheim estas la placo Hochheimer Platz, kiun ĉirkaŭas farmbienoj. Ĉirkaŭ la jaro 1900-a la vilaĝo plietendiĝis ĝis la fervoja linio kaj ĉe Post-strato estiĝis, dum la t.n. periodo de spekulanto-kompanioj, loĝdomblokoj. En la 20-a jarcento fariĝis domoj laŭlonge de Wartburg-strato. La loĝejoj tiuj nombriĝas hodiaŭ inter la plej karaj de tuta Erfurto.
Historio
Je unu kilometro sude de Hochheim, ĉe la uesta rando de Steigerwald-arbaro, troviĝis remparburgo. Elfositaĵoj pruvis ke surloka setlado okazis de Hallstatt-epoko ĝis La-Tène-epoko.
La unua endokumenta mencio estis en 1779. En 1526 okazis proceso pro ŝajna sorĉisto. Paroĥestro Johann Christoph Wendt akuzitis esti posedanto de magia libro. Dum la Tridekjara milito la vilaĝo perdis la memstarecon kaj submetitis inter 1632 kaj 1635 al la urbo Erfurto. Tumultego estis en 1634, kiam la katolikismemaj farmistoj de Hochheim rifuzis konvertiĝon al protestantismo. Ili kontinuigis la katolikecon. La konsilantaro de Erfurto sekve planis malkonstrui pro tioma aŭdacemo kaj la vilaĝon kaj la preĝejon - sed tiu plano neniam realigitis. Finfine oni akceptis la alikonfesiecon de la hochheim-anoj. En 1682/1683 pesto kaj malsato terure furiozis. La mizero mildiĝis iomete danke al nutraĵdonacoj de farmistoj el Bischleben. Dum fajrego en la jaro 1710 kvindek domoj detruitis.
La konsekro de la nova preĝejo iĝis en 1731. En 1774 konstruitis ankaŭ la Mario-kapelo en la sudokcidento. En 1802 venis la Prusoj kiel novaj regantoj. Sekve malenkondukitis ankaŭ la oficiala statuso kiel katolika Küchendorf. La Turingia fervojlinio tuŝonta Hochheim - de Halle (Saale) al Bebra - instalitis en 1847. Tamen la vilaĝo ne ricevis propran stacidomon. La plej proksima stacidomoj estas la Ĉefa stacidomo de Erfurto kaj Erfurt-Bischleben (plej okcidente). En 1852 la ĉefa ŝoseo en la direkto de Erfurto finfaritis; ekmalmemstareco estis en la 1938-a jaro. Inter 1951 kaj 1957 cirkulis eĉ trolebuso inter la erfurta stacidomo kaj Hochheim. Iam funkciis ankaŭ kuracbanejo en Hochheim ĉe la rando de Steigerwald-arbaro.
Ekonomio kaj infrastrukturo
Hodiaŭ Hochheim estas kvazaŭ komplete loĝadzono. Nordoriente de ĝi troviĝas Kresoparko. Ne ekzistas rekta tramlinio, nur buslinioj (nr 51, 60, 70, 170). Surloke estas katolika porjunulara domo nomita Jugendhaus St. Sebastian kiun posedas la diocezo erfurta.
Preĝejoj
Du kirkoj estas en Hochheim: La katolika Kirko Sankta Bonifaco vilaĝokerne. Ĝi konstruitis inter 1729 kaj 1731, 1756 aldonitis la turo. La protestantisma Johano-kirko estas sur Anger-monto en la okcidento. Ĝi konstruitis laŭ novgotika stilo en 1883. Ĝia interno tute datumas de tiam, sen gravaj ŝanĝoj intertempaj.
Aliaj
Vidindaj estas ankaŭ la vilaoj en la nordo datumantaj el la malfrua 19-a jarcento kaj la unua duono de la 20-a jarcento. Ili atestas la procezon kiamaniere Hochheim en la kuro de la tempo iĝis loĝzono de superaj sociaj klasoj.
Memorigaĵo de la gimnastikemularo (Hochheimer Turnerschaft) troviĝas en la okcidento sur la iama Elsterberg-sportejo. Ĝi havas kvar kolonojn kaj portas kvar F-literojn je ĉiu flanko (mallongigo por Frisch-Fromm-Fröhlich-Frei, kiu signifas "freŝe, pie, gaje, libere"). Ĝi funkciis ankaŭ kiel monumento por soldatoj falintaj dum la Unua mondmilito. Konstruo estis en 1932: tiam legeblis iliaj nomoj sur tabulo ĉe la piedo de la soklo. Ne facilias trovi ĝin pro kadukiĝo.
Tarján
Bazaj informoj
La vilaĝo situas sub piedo de monto Gerecse, laŭ flankovojo. Troviĝas Tatabánya l4 km-ojn for.
Historio
Pli frue romianoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1426 tiutempe apartenanta al fortikaĵo de Tata. En 1529 la turkoj okupis la vilaĝon, tamen ĝi ne senhomiĝis. Familio Esterházy akiris la kampojn en 1727, post jardeko ili venigis germanojn. La loĝantaro okupiĝas pri forstrumado, agrikulturo, vinkulturo.
Partneraj komunumoj
Apud la vilaĝo troviĝas junulara tendaro precipe por la menciitaj urboj.
Famuloj
En Tarján naskiĝis inĝeniero Sándor Győry.
Komunumoj pri Tarján en Hungara reĝlando
Tarján apartenas al la 7 hungaraj gentoj.
Vanni Pucci
Giovanni "Vanni" Pucci (Palermo, 18-an de aŭgusto 1877 - Palermo, 9-an de septembro 1964) estis itala verkisto, poeto, ilustristo kaj dramisto.
Lia mult-faceta personeco igis lin esprimi sin en artaj kampoj inter la plej diversaj, fikcio, teatro, pentrarto, satira kaj elegia poezio. Lia atento al infanoj kaj lia eduka rolo al la infanoj estas rimarkindaj, al kiuj li dediĉis multon el sia literatura produktado. En 1903 li verkis sian unuan libron de poemoj en la sicilia lingvo. Ĉirkaŭ la 1920-aj jaroj, Vanni Pucci komencis sian produktadon de teatraĵoj. Multaj el ili estis reprezentitaj en multaj italaj teatroj de la plej famaj kompanioj de la tempo, inkluzive Marcellini, Scarpetta, Musco, kun granda sukceso inter publiko kaj kritikistoj. Iuj verkoj, kiel Il Castagno, I Navarra kaj Zio Dono Cosimo, ankaŭ estis reprezentitaj eksterlande (Tunizio, Libio, Egiptio, Latinameriko) kaj ankoraŭ hodiaŭ proponitaj de diversaj teatraj kompanioj.
Arnex-sur-Orbe
Geografio
La komunumo Arnex-sur-Orbe situas sur la ebenaĵo de la rivero Orbe proksimume 12 kilometrojn okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains.La orientan komunumlimon formas la Kanalo de Entreroche, kiu estis konstruita en la 16-a jarcento por konekti la riversistemojn de Rodano kaj Rejno. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Arnex kaj Bulande, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,61 km², de kiuj 18,0% estas kovritaj de arbaro, 74,2% servas por agrikulturo kaj 6,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Arnex-sur-Orbe limas en nordo al Agiez, en nordnordoriento al Orbe, en nordoriento al Chavornay, en oriento al Bavois, en sudo al Pompaples, en sudokcidento al La Sarraz, en okcidentsudokcidento al Croy, kaj en okcidento al Bofflens.
Trafiko
Tra Arnex-sur-Orbe pasas en oriento al kantona ĉefvojo n-ro 133 de Orbe al La Sarraz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 4 kilometrojn oriente de la komunumo apud Bavois kaj al la svisa aŭtovojo A9 ses kilometrojn norde de la komunumo apud Orbe. Pere de stacidomo ĉe la trajnlinio de Cossonay al Vallorbe kaj poŝtaŭtolinio al Orbe la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Arnex-sur-Orbe datiĝas el la jaro 1049 kiel Arniacum. Sur la teritorio de la komunumo estis trovitaj diversaj objektoj el la neolitiko kaj tomboj, seltejo kaj vojo el la romia epoko. En la jaro 1049 Adalberto de Grandson donacis siajn bienojn en Arnex-sur-Orbe al la Monaĥejo Romainmôtier, por kiu ili estis administritaj fare de majoro. Tiu ofico apartenis ĝis al la 14-a jarcento al la familio de Arnay. En la jaro 1252 Conon d'Arnay kocedis sian havaĵon en Arnex-sur-Orbe al la prioro de Romainmôtier kaj rericevis ĝis de la kiel feŭdo. Kiel parto de la iama Senjorujo Romainmôtier sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo apartenis al la Voktejo Romainmôtier. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Orbe, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Evita (filmo)
Evita estas muzika filmo de Alan Parker aperinta en 1996.
Temo
Inspirita el la vivo de Eva Perón.
Mateus Leme
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Belo Horizonte. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
33605 McCue
33605 McCue estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Madeline Chawla McCue, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto en teamo pri biomedicina inĝenierio. Ŝi estis lernantino ĉe la Breck School de Golden Valley (Minesoto, Usono).
29565 Glenngould
29565 Glenngould estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la franca amatora astronomo Michel Bœuf elde la observatorio de Les Tardieux, proksime de Martigues (Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Glenn Gould (1932–1982), plej elstara kanada pianisto kaj komponisto de lia epoko.
Dua Kabineto István Tisza
Dua Kabineto István Tisza [iŝtvAn tisa] estis la dek sepa (preskaŭ sendependa) registaro en Hungario depost Aŭstra-hungara interkonsento. Ĝi gvidis la landon inter 1913 kaj 1917. Estis li, kiu enkondukis la landon al la Unua mondmilito.
Historio
Pro ne plene pruvita korupto Kabineto Lukács abdikis, poste la diktatoreca István Tisza formis novan kabineton. En la fruaj 1910-aj jaroj diversaj militoj okazis en Balkano. Por Aŭstrio-Hungario aperis problemoj pri Italio kaj Rumanio, sed la komuna registaro ne volis transdoni Sudan Tirolon, aliflanke en Transilvanio ne okazis pli bona politiko por la rumanoj. En 1918 Tisza mem deklaris oficiale: "ni malvenkis en la milito". La sekva estis Kabineto Esterházy. Nemirinde simbola komenco de la Kalistefa revolucio estis mortpafo de Tisza, kies cirkostancoj ankaŭ nun estas nebulaj.
Belz - Ploemel (stacidomo)
Belz - Ploemel estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Ploemel, apud , en departemento Morbihan, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Auray - Quiberon (473000).
Sambodromo
La Sambodromo en Rio-de-Ĵanejro, (Sambódromo, plenanome Sambódromo da Marquês de Sapucaí, oficiale Passarela Professor Darcy Ribeiro, ofte nomata mallonge Sapucaí) estas la tribunostrato, kiun en 1983 iniciatis guberniestro Leonel Brizola kaj en 1984 konstruigis arĥitekto Oscar Niemeyer en la kvartalo Estácio, en kiu okazas la parado kaj konkurso de la sambolernejoj dum la karnavalo. La areno longas proksimume 700 metrojn kaj proponas lokon por 88.500 spektantoj. Antaŭ la konstruo de la Sambóodromo la parado okazis sur la der Umzug auf der Avenuo Rio Branco en la centro de Rio-de-Ĵanejro.
Similaj konstruaĵoj kun sama funkcio ekzistas ankaŭ en aliaj brazilaj karnavalaj centroj. La plej grava estas la Sambódromo do Anhembi en San-Paŭlo.
La sambokonkursoj
La oficialaj karnavalaj paradoj okazas ĉiujare antaŭ la komenco de la Karesmo dum kvar sinsekvaj noktoj. En tiu ĉi tempospaco en la Sambodromo konkuras sambolernejoj de la 20-a horo ĝis la fruaj morgaŭaj horoj konkurse. La sinsekvo organizigas laŭvice en la prezentadoj de la sambolernejoj en la Grupo de Acesso A sabate, la supro kun tiuj de la Grupo Especial dimanĉe kaj lunde kaj finfine de tiuj de la Grupo de Acesso B marte. La sambolernejoj sin prezentas tie por po 90 minutoj. En la paradoj prezentas ĝis 6000 dancistoj kaj sambotamburistoj, kiujn taksas tribunalo. La enirkotizoj kostas minimume tri eŭrojn.
La televidstacioj transsendas la treege popularajn karnavalajn festojn en tuta Brazilo.
Ekster la karnavalo la sambolernejo uzas la Sambodromon por ekzercaj celoj.
Garjan
Garjan (arabe غريان, latinliterigo laŭ DMG Ġaryān) estas urbo de 39 561 loĝantoj (stato de 2010) en la nordokcidento de Libio. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Al Ĝabal Al Garbi, kaj ĝis la jaro 2007 estis la centro de propra, samnoma distrikto Garjan. La urbo situas proksimume 100 kilometrojn sude de la urbo Tripolo kaj de la Mediteranea Maro. Ĝi apartenas al la historia regionego Tripolio, kaj situas en la montaro Nafusa, loĝata plejparte fare de berberoj.
Kadre de la libia revolucio de 2011, la urbo komence ĉe la flanko de la ribelantoj, sed la 2-an de marto 2011 estis rekonkerita de la ŝtata armeo.
Glauburg
Glauburg - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wetterau de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ministraro de Olaf Scholz
La ministraro de Olaf Scholz estas la federacia registaro de Germanio, kiu oficas ekde la 8-a de decembro 2021, la tago de ofica ĵuro, dum la 20-a parlamenta periodo de la nacia asembleo Bundestag sekve de la parlamenta baloto en Germanio 2021.
Al la registaro apartenas tri partioj: Socialdemokratia Partio de Germanio, SPD); Alianco '90/La Verduloj (Grüne), Libera Demokratia Partio (FDP).
Konsisto
Kanceliero: Olaf Scholz (SPD)
István Boda
BODA István estis hungara instruisto, psikologo naskiĝinta en Máramarossziget la 24-an de oktobro 1894 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de aŭgusto 1979.
Kariero
Boda havigis diplomon pri fako de hungaraj kaj francaj lingvoj kaj literaturoj kaj doktoriĝis pri filologio (1929). Li instruis en Universitato Segedo (1932) en Rijeko (1917-20), poste en Komerca Akademio de Budapeŝto (1920-39). En la Komerca Altlernejo de Kassa li instruis francan kaj italan lingvojn kaj gvidis la psikologian laboratorion (1939-44), poste en Koloĵvaro li estis la katedrestro pri edukcienco en la universitato (1944). Li finis sian karieron en la Komerca Ĉeflernejo de Budapeŝto (1945-50). Liaj studoj aperis ĉefe en la revuo Magyar Pszichológiai Szemle fondita de li.
Baraŭa petrelo
Etimologio
La latina scienca nomo rememoras la figuron de Armand Barau, nome agrikultura inĝeniero kaj ornitologo el la franca transmara teritorio de la insula Reunio en la Hinda Oceano. Tiu petrelo estas unu el plej ĵuse malkovritaj specioj de marbirdoj kaj priskibita nur en la 1960-aj jaroj nome en 1964, kvankam ĝi estis konata de la lokanoj antaŭ tiam.
Aspekto
La Baraŭa petrelo estas ĉirkaŭ 40 cm longa, kaj havas blankajn subajn partojn kaj frunton. Ties beko estas nigra kaj ties supraj partoj estas malhelaj, kun modere distingila bildo "M" tra la flugiloj kaj dorso.
Manĝo
Tiuj petreloj estas tre pelagaj ĉemare, kie ili predas malgrandajn fiŝojn (10 cm) per surfaca plukado kaj plonĝado. Ili asocias kun aliaj specioj dummanĝe.
Reproduktado
Ties kolonioj estas malkutimaj ĉar estas tre for interne kaj je altaj lokoj; ili elfosas nestotruojn ĉe arbaroj ĉirkaŭ 2400-2700 m super marnivelo. La reprodukta biologio de tiu specio ne estis ankoraŭ studita sed oni supozas, ke ili havas kovadan periodon de 55 tagoj kaj post ĉirkaŭ plua periodo de 100-120 tagoj okazas elnestiĝo de la petrelido. Malkiel ĉe plej nestotruaj procelariedoj, la Baraŭa ekrevenas al siaj kolonioj dumtage, nome fine de la vespero kaj rajdante la termikajn vertikalajn ascendojn por konservi energion. La elnestiĝo okazas inter novembro kaj februaro.
Statuso kaj konservado
La Baraŭa petrelo estas konsiderita endanĝerita specio. Ĝi havas tre limigitan reproduktan teritorion kaj suferis premon pro ĉasado en la pasinto. Post la haltigado de la pafado kontraŭ la specio, ŝajne la populacio rekuperiĝis kaj ĝi estas nune minacata pro enmetitaj specioj kaj lumpoluado. Junaj birdoj, ĉefe elnestiĝintoj, disorientiĝas pro artefaritaj lumoj kiaj stratolampoj aŭ lumigiloj de sportejoj, kiuj estas miskomprenitaj kiel biolumineskaj kalmaroj, kaj kiuj kondukas ilin al neatingo de la maro. Oni ĉirkaŭkalkulas je tiom multe kiom ĝis 40% de la elnestiĝintoj de ĉiu reprodukta sezono kiuj konfuziĝas tiele. Konservadismaj organizoj laboras kun lokanoj por kapti misorientitajn petrelidojn kaj liberigi ilin reen al maro, programo kiu supozeble savas plej el perditaj petrelidoj. Oni entreprenis ankaŭ praktikojn por malpliigi la lumpoluadon per ŝirmado de la lumfontoj por ke tiuj ne allogu la petrelidojn, nome metodo kiu estis uzata ankaŭ por helpi la specion de la Havaja pufino en Havajo.
9327 Duerbeck
9327 Duerbeck estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astronomo Hilmar W. Duerbeck (1948–2012), kiu laboris en la Observatorio Hoher List (Bonn), Münster (Vestfalio) kaj Bruselo. Lia esploro ĉefe temis pri la eklipsaj kaj la. Li estas ankaŭ aŭtoro de la "Reference Catalogue of Galactic Novae".
18805 Kellyday
18805 Kellyday estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Mohammed Zahir Ŝaho
Mohammed Zahir Ŝaho (en paŝtoa: محمد ظاهرشاه, en persa: محمد ظاهر شاه; naskiĝis la 16-an de oktobro 1915; mortis la 23-an de julio 2007) estis la lasta Reĝo de Afganujo, el la familio Musahiban, kiu regis dum kvar jardekoj, nome el 1933 ĝis li estis elpostenigita per puĉo en 1973. Post sia reveno el ekzilo, li ricevis la titolon 'Patro de la Lando' en 2002, kiun li havis ĝis sia morto.
18805 Kellyday
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kelly Jean Day, kiu gajnis en 2003 la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Mitchell High School en Mitchell (Suda Dakoto Usono).
Mohammed Zahir Ŝaho
Zahir Ĥano estis proklamita Reĝo (Ŝaho) la 8-an de novembro 1933 je aĝo de 19, post la murdo de lia patro Mohammed Nadir Ŝaho.
Kioto-Esperanto-Societo
Kioto-Esperanto-Societo (KES) estas unu el Esperantistaj Grupoj en la gubernio Kioto en Japanio. Membroj de KES nombras 30 kaj kelkajn. La aliaj estas “Esperanto-Populariga Asocio (EPA)” en la urbo Kameoka, kaj “Uĵi/Ĵoojoo-Esperanto-Rondo” en la urboj Uĵi kaj Ĵoojoo.
Historio
Studentoj de Kioto-Universitato kaj aliaj fondis ĝin en aprilo 1907. Tiama nomo estis “Kyooto Rjokusei-Kai” (京都緑星会). La nuna nomo estas “Kioto-Esperanto-Societo” ekde 1974.
Ĝenerala Kunsido
KES okazigas ĝin en ĉiu januaro, kaj decidas gravajn aferojn: Rezulto de lastajaraj agadoj, Spezokonto, Agada plano en nova jaro, Buĝeto, kaj aliaj.
Kurso
KES okazigas elementajn kursojn ekde aprilo.
Ekspozicio
KES okazigas unu-semajnan ekspozicion en “Kyoto-fu Kokusai Sentaa” (京都府国際センター Internacia Centro de la gubernio Kioto) en la Kioto-stacidoma konstruaĵo.
Zamenhofa Festo
KES, Uĵi/Ĵoojoo-Esperanto-Rondo, kaj Oumi-Esperanto-Societo kune okazigas Zamenhofan Feston por Zamenhofa Tago ĉiudecembre.
VAZ-1151
VAZ-1151 ankaŭ konata kiel Gnom estas la koncepta aŭtomobilo forme de triporda kvarloka hatchback, kreita surbaze de VAZ-1111 de la konzerno VAZ en la urbo Toljatti (Rusio) en 1992. Ĝi apartenis al la klaso de tre malgrandaj aŭtoj.
La aŭto estis kreita surbaze de VAZ-1111 Oka kiel la eta urba aŭto kun du normalaj (frontaj) sidlokoj kaj du reduktitaj (postaj). Ĝia dezajnado komenciĝis en 1988 laŭ iniciato de Pjotr Prusov, tiama viculo de la ĉefa konstrukciisto de VAZ. Eksterieron dezajnis E. Lobanov. La salono origine estis duloka, sed eblis transformi la kofrujon je du postajn sidlokojn, destinitajn por infanoj. La aŭto estis eta eĉ kompare al Oka (longeco 2,5 m kontraŭ 3,2 ĉe Oka), maksimuma rapideco — 140 km/hore, radiuso de sinturno — 3,5 m.
Ĝi estis prezentita en la ekspozicio Aŭtoindustrio-92 en Moskvo somere de 1992 kaj en 1996 en aŭtoekspozicio en Torino (Italio).
Oni planis fabriki ĝis 10 mil aŭtoj jare en la firmao Teza en la urbo Ŝuja (Ivanova provinco), sed pro manko de investoj la projekto ne estis realigita. La sola konceptaŭto troviĝas en la teknika muzeo de AvtoVAZ en Toljatti.
En 1995 surbaze de Gnom estis kreita VAZ-1152 Elf.
Sânmihai de Pădure
Sânmihai de Pădure [sınmihaj de pədure] hungare: Szentmihály [sentmiha:j) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Reghin kaj administracie apartenas al komunumo Beica de Jos.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 508 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 334.
Oppenheim (apartigilo)
Oppenheim havas diversajn signifojn:
Sânmihai de Pădure
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1319. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, departemento Maros-Torda.
Oppenheim (apartigilo)
Oppenheim estas la nomo de jenaj personoj:
Sânmihai de Pădure
Komunumoj pri Sankta Mikaelo en Transilvanio
Pro grandeco de la tabulo la ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Alsómihályi!
Oppenheim (apartigilo)
Vidu ankaŭ:
Alexandre Dumas (patro)
Alexandre DUMAS [alɛksɑ̃dʁ dymɑ] (aŭ realnome : Alexandre Davy de la Pailleterie) (naskiĝis la 24-an de julio 1802 en Villers-Cotterêts, mortis la 5-an de decembro 1870 en Puys, Dieppe) estis franca verkisto. Lia verkaro konsistas el historiaj romanoj kaj dramoj, multaj el ili estas filmitaj. Ankaŭ lia eksteredzeca filo Alexandre famiĝis kiel verkisto.
Li kaj lia tuta verkaro estis honorigitaj kiam en decembro 2002 la restaĵoj de Alexandre Dumas estis transportitaj (132 jarojn post lia morto) al Panthéon, granda monumento en Parizo, kie la plej gravaj personoj de Francio ripozas.
Vivo
Dumas ricevis nur neregulan edukon kaj venis 20-jara en la buroon de la Duko de Orléans, kies bibliotekisto li iĝis unu tagon post la furoro de sia historia dramo »Henri III et sa cour« (1829), kiun oni konsideras triumfon splendidan de la romantikisma skolo super la klasika teatro. En 1830–1831 sekvis la dramoj: »Stockholm, Fontainebleau et Rome« (kun multaj pruntoj el Goeto kaj Ŝilero), »Antony«, »Charles VII chez ses grands vassaux«, »Napoléon Bonaparte«. Leĝereco inventa, surscenigo lerta, intrigo pasia, fantazio neelĉerpebla kaj energio esprima (virtoj karaterizaj por preskaŭ ĉiuj verkoj) tre gravis. Lia propra kreivo tamen ne sufiĉis la soifon je gloro kaj oro nek la ĉiam kreskantan postulemon de la legantaro. Pro tio li ne nur pruntis ideojn de ĉie ajn sed dungis eĉ ne malmultajn kunlaborantojn el kiuj kelkaj verŝajne mem verkis kompletajn verkojn (ekz. Gaillardet por la dramo »La tour de Nesle«).
Kun la industria ekspluato de lia talento ankaŭ la eraroj multobliĝis. Malpleno intriga, troigoj, ridindaĵoj kaj ĉiam pli da artefaritaj efektoj igis multajn verkojn nedigesteblaj. Oni menciindu ankoraŭ: »Térésa« (1832); »Angèle« (1833); »Catherine Howard« (1834); »Don Juan de Marana« (1836); »Kean, ou désordre et génie« (1836); »Caligula« (1837); »Paul Jones« (1838); sed aparte ankaŭ la komediojn: »Mademoiselle de Belle-Isle« (1839), »Le mariage sous Louis XV« (1841) kaj »Les demoiselles de St.-Cyr« (1843), kiuj evidentiĝis sursceneje teatraĵoj valoraj.
Interesegas liaj vojaĝrakontoj malgraŭ siaj malprofundaj ŝercoj kaj fantaziaĵoj. Li tramigris Svislandon, Italujon, Germanujon, Hispanujon (en la jaro 1846-a li deĵoris kiel historiografo de la Duko de Montpensier kiam lia duka moŝto estis ĉe nupta vojaĝo) kaj Nordan Afrikon. Poste li estis ankaŭ en Sirio kaj en Egipto i.a. Li priskribis tiujn vojaĝojn en la verkoj (1835–59): »Impressions de voyages«, »Quinze jours au Sinaï«, »Le Caucase, voyage« ktp. Kiam modis felietonaj romanoj Dumas - kiu ĉiam bezonis monon pro diboĉega vivstilo - iĝis vera sklavo de la romanfabrikado. La produktado estis tioma ke Dumas paralele okupiĝis pri ses romanoj. Povis esti ke ĉiun semajnon presitis unu nova verko! Tamen restis ankoraŭ tempo al li fondi propran teatrejon (Théâtre historique) al kiu li plejofte liveris proprajn teatraĵojn.
Inter la verkoj, per kiuj Dumas kontentigis la legantaron en kvazaŭ tuta Eŭropo, jenas la plej konataj: »Le comte de Monte-Cristo« (1844–45, 12 vol.), »Les trois mousquetaires« (1844, 8 vol.) krom »Vingt aus après« (1845, 10 vol.) kaj »Vicomte de Bragelonne« (1847, 12 vol.), »La reine Margot« (1845, 6 vol.); krome: »Le chevalier de Maison-Rouge« (1846), »La dame de Monsoreau« (1846) i.a., kiuj ofte (kiel ekzemple »Le comte de Monte-Cristo«, »Les trois mousquetaires«, »La reine Margot«) en drama prilaboro sukcesis ankaŭ teatreje. Virta enhavo mankis al tiuj ĉi romanoj entute; tamen ili riĉas per helegaj efektoj kaj situacioj apenaŭ kredeblaj sed fascinigaj. La Franca revolucio de 1848 interrompis la produktadon nur dum mallonga tempo. Dumas ne sukcesis nek kiel politika verkisto nek kiel deputito. en la 1850-aj jaroj aperis i.a. (parte en la de li fonditaj gazetoj »Le Mousquetaire« kaj »Monte-Cristo«) la romanoj: »Le dernier roi des Français«, »Les Mohicans de Paris«, »Saltéator«, »La princesse Monaco«, »Mémoires d'un jeune cadet« und »Mémoires d'Horace«, granda fantaziaĵo pri Romio. Dum la kampanjo itala Dumas laboris kiel korespondisto partoprenonte la kampanjon sicilian kaj napolan de Giuseppe Garibaldi. Ilin li surpaperigis ĉe »Les Garibaldiens« en 1861.
El aliaj verkoj estu menciataj ankoraŭ aliaj historaj/historiaj-romanecaj verkoj: »Jeanne d'Arc« (1842), »Les Médicis« (1845), »Michel-Ange et Raphaël Sanzio« (1846), »Louis XIV et son siècle« (1847), »Louis XV« (1849), »Louis XVI« (1850) i.a., kiel ankaŭ liaj rememoroj »Mémoires« (1852–54, 22 vol.; 1866, 2 vol.). El la postlasitaĵaro aperis en 1872 la verko »Grand dictionnaire de cuisine« kaj la dramo »La jeunesse de Louis XIV«, kies premiero sukcesa estis en 1873.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 5. Leipzig 1906, p. 263-264, kio legeblas tie ĉi interrete.
Nanĉano
Nanĉano estas milionurbo, ĉefurbo de provinco Ĝjangŝjio kaj universitata urbo en sudorienta Ĉinio.
Geografio
Nanĉano situas laŭ rivero. Jangzio troviĝas je 60 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la urbo a. K. 201, jam tiam havanta muron. En 1850 la urbo suferis pro ribelo. En 1927 jam la komunistoj ribelis. La fervojo atingis la urbon en 1915.
La Nanĉana Ribelo (1a de Aŭgusto 1927) estis la ĉefa kontraŭstaro de la Naciisma Partio de Ĉinio kaj la Komunista Partio de Ĉinio en la Ĉina Enlanda Milito, startigita de la ĉinaj komunistoj kiel kontraŭatako al la Ŝanghaja masakro de 1927 fare de la Kuomintang.
En 1939 sovaĝa batalo okazis inter ĉinoj kaj japanoj. Ekde 1949 la urbo industriiĝis kaj produktis ekzemple medikamentojn, aŭtojn, kamionojn, traktorojn.
Trafiko
Nanĉano havas flughavenon. La fervoja kaj aŭtovoja kontaktoj estas elstaraj. Ĉe la riverbordo la urbo havas havenon.
Martin nad Žitavou
Martin nad Žitavou, hungare Zsitvaszentmárton estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Zlaté Moravce.
Situo
La vilaĝo situas inter 3 rojoj, Žitava preterfluas, laŭ flankovojoj. Zlaté Moravce troviĝas 2 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1272. En 1910 loĝis tie 350 da homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al distrikto de Zlaté Moravce, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis tie 530 da homoj, (526 slovakoj).
Hentajo
Hentajo (japane: 変態 aŭ ヘンタイ [hentaj]; hepburne: hentai) estas japandevena vorto, kiu en tiu lingvo signifas "perverseco". Krome, hentai estas la nomo, kiun ricevas la mangaan kaj animean ĝenron montrantan ian pornografiaĵon.
La vorto hentajo estas tre disvastigita en okcidentaj landoj, kie ĝi estas plej ofte uzata kiel slangvorto por bildliteraturo (mangao) aŭ animaciaj filmoj aŭ iu alia tipo de desegnaĵo, devena el Japanio kaj karakterizita de pornografia enhavo. Tamen, japanoj kutime uzas aliajn ekvivalentojn kiel 18禁 [juhaĉi-kin], signifanta malpermesata ĝis 18-jariĝo, aŭ mangao por plenkreskuloj (成人漫画 [seiĝin manga]).
Same kiel okazas kun ordinara animeo, la plejmulto de hentajaĵoj baziĝas sur jam kreitaj mangaoj aŭ komputilaj ludoj (エロゲ [eroge], erotika ludo). Ĝenerale, hentajaj animeoj estas pli malbonkvalitaj ol ordinaraj animeoj; ĉu pro la kvanto de animaciaj detaloj, ĉu pro la nesufiĉa kaj misa intrigo. Tamen, iuj intrigoj povas esti sufiĉe kompleksaj kaj interesaj, pro tio iuj animeoj ricevis laŭdojn kaj akiris honorstatuson. La hentajaj produktaĵoj ne estas destinitaj al televida elsendo, do ili estas vendataj sub la formo de OVA (animaciaĵoj por hejma video-distribuo, en VHS aŭ DVD). Ekzistas granda kvanto da mangaoj kaj animeoj, ne rilataj al hentajo, kiuj ja entenas erotikajn, sekse ŝercajn aŭ pikajn scenojn, nomataj eĉio.
Etimologio
Hentajo (変態) estas kanĝio el 変 ([hen] signifas "stranga") kaj 態 ([taj] signifas "stato" aŭ "trajto"). Origine ĝi signifas metamorfozon, kun la aldonaj seksumaj signifoj de "perverseco" kaj "nenormaleco". Eĉ se la termino etendiĝis por kovri grandan diversecon de aŭdvidaĵoj, inkluzivante samseksemajn publikigaĵojn, ĝi ankoraŭ estas ĉefe aliseksema vorto. Tial ekzistas aliaj specifaj vortoj por samseksemaj ekvivalentoj (jaojo, jurio).
Historio
La plejmulto de fakuloj samopinias, ke la erotika mangao naskiĝis en la Edo-epoko (1600-1868), kiam aperis nova tendenco en pentrarto: ukijo. Erotikaj presaĵoj (nome ŝungo) estis malpermestiaj post la Meiĵi-reformo (1868).
La nuntempa hentajo disvolviĝis en la 1970-a jardeko. Unu el la pioniroj de la mondo de erotika mangao estis Go Nagai, kies humura 1969-a verko Harenchi Gakuen (Fifama lernejo) estis severe kritikita pro sia vulgareco, kaj instigis gepatrajn asociojn al protestoj.
Subĝenroj
Ene de hentajo troviĝas multaj subĝenroj, klasifikitaj laŭ temo kaj enhavo de la verko. Multaj el ili rilatas aŭ respondas al krudaj kontraŭleĝaĵoj (pedofilio, seksperforto). Jen iuj:
San Calixto
San Calixto [sankalIksto] estas municipo de Kolombio situanta en la departemento Norda Santandero. Pli precize ĝi situantas nordoriente de la lando, kaj nordcentre de la departemento. Estas je 300 km el Cúcuta, departementa ĉefurbo. Limas kun la municipoj Teorema kaj El Tarra norde, oriente kun Tibú kaj Sardinata, kaj sude kun Ocaña kaj Teorema. Unu el ties submunicipoj estas Cucurina.
7623 Stamitz
En la kadro de la Palomar–Leiden survey, Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar; kaj ĝi estis malkovrita de la geedzoj Cornelis kaj Ingrid van Houten-Groeneveld post ekzameno de la fotaj platoj senditaj en Nederlandon.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la german-bohema komponisto kaj violonisto Johann Stamitz (1717–1757). Li ludis en la orkestro dum la kronado de Karolo la 7-a en Frankfurto en 1742. La Elektisto de Palatinato Karolo Teodoro invitis lin en Mannheim por konduki sian orkestron. Komponisto de 74 simfonioj, Stamitz fondis la kaj influis Haydn, Mozart kaj Beethoven.
Karl Brjulov
Karl Pavloviĉ BRJULOV (Карл Павлович Брюллов) naskiĝis la en Sankt Peterburgo, Rusia Imperio, mortis la  en Manziana, Italio. Li estis eminenta rusia (francdevena) pentristo.
Patro Paŭlo Ivanoviĉ Brulleau (1760 – 1833) estis akademiano pri pentrarto kaj skulpturo famiĝinta ĉefe pro siaj miniaturaĵoj. Li havis tri filojn. Teodoron naskis lia unua edzino, Aleksandron kaj Karlon naskis lia dua edzino. Ili poste iĝis same akademianoj de la Rusia Akademio de Belartoj.
En 1809 kiel adolesko Karl venis la Akademion, kie li studis pentrarton ĉe profesoro Andrej Ivanov. En 1821 li sukcese finis ĝin kaj meritis la Oran medalon. Ankaŭ ĝi rajtigis al li vojaĝon en Italion senpage por praktiki tie.
Dum dekdu jaroj (1823 – 1835) Karl laboris en diversaj lokoj de la lando. Ekde 1830 ĝis 1833 li pentris sian bildon “La lasta tago de Pompejo”, kiu estas lia plej fama verkaĵo (ĝi estas videbla en la Rusa Muzeo en Sankt Peterburgo). La urbon detruis vulkano Vezuvio en 79 p.K.
Li faris plurajn pentraĵojn, sed lia kormalsano obstrukcis lian laboron. En 1849 –1850 li kuracis sin en Madejro, kie aperis kelkaj liaj bildoj. En 1850 li revenis en Italion.
364 Isara
364 Isara estas meze granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio. Malkovris ĝin la franca astronomo Auguste Charlois la elde la observatorio de Nico.
"Isara" estas la latina nomo de la franca rivero Izero.
Villaverde y Pasaconsol
Villaverde y Pasaconsol [bijabErde ipasakonsOl] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Villaverde y Pasaconsol estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la centra parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 863 m; je 49 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 21.05 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°46′15″N 2°15′54″O.
Historio
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Villaverde y Pasaconsol, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Villaverde y Pasaconsol kie oni falis al la nunaj malpli ol 400.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
György Ligeti
LIGETI György estis hungara komponisto de klasika muziko naskita la 28-an de majo 1923 en Târnăveni, Rumanio kaj mortinta la 12-an de junio 2006 en Vieno.
Kariero
György Ligeti en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1945 kaj 1949 en Budapeŝto estis diŝciplo de Ferenc Farkas kaj Sándor Veress. Depost la Hungara revolucio de 1956 li disidis kaj vivis eksterlande: en Vieno, Berlino kaj Hamburgo. Li estis profesoro pri muzikkomponado en Stokholmo (Svedio), Stanford (Kalifornio) kaj Hamburgo (Germanio). Li ricevis aŭstran ŝtatanecon.
Li estas konata ĉefe pro sia opero Le Grand Macabre, kies muziko estis aŭdita en pluraj filmoj de Stanley Kubrick: 2001: A Space Odyssey, The Shining kaj Eyes Wide Shut.
Béla Sárfalvi
Béla Sárfalvi [ŝArfalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sárfalvi Béla estis hungara geografo, profesoro.
Béla Sárfalvi naskiĝis la  en Magyaróvár. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Béla Sárfalvi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950. Post siaj studoj li laboris en la universitata geografia instituto. Inter 1953 kaj 1967 li laboris en la akademia geografia instituto, poste li instruis en la menciita universitato. En 1988 li estis nomumita universitata profesoro.
Solocma
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1587. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Udvarhely).
Kvadrantidoj
La kvadrantidoj estas meteorfluo kiu aktivas de la 1-a ĝis la 6-a de januaro, kun maksimumo atingita je la 3-a tago de tiu monato. Ĝia radianto situas en la konstelacio de la Bovisto, en regiono kiu jam estis okupita de la estinta konstelacio Quadrans Muralis. Je la tago de la maksimumo povas fali ĝis pli ol cento da meteoroj ĉiuhore.
Fonto
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur la artikolo Quadrantids en la anglalingva vikipedio.
Adicio
Adicio estas operacio por trovi la sumon de nombroj aŭ kvantoj. La signo de adicio estas + (plus).
Tia adicia notacio estas kutime uzata por nombroj kaj por baza komuta operacio de pli ĝeneralaj matematikaj strukturoj (abelaj grupoj, vektoroj, matricoj ktp).
Se ni adicias 5 kaj 3, ni ricevos 8. 5 kaj 3 estas la adiciatoj, 8 estas la sum-valoro. Precise ni nomu la termon '5 + 3' sum-termon aŭ sum-esprimon, sed fak-mallonge ofte ankaŭ nur sumon.
Skriba Adicio
La tradicia maniero koncerne la skribforman adicion - ekz-e de la naturaj nombroj 295 kaj 107 (dekume prezentitaj) - okazus jene:
La kalkulado reduktiĝas al relative facila (elementa) sumado de unuciferaj nombroj. Unu-cifera nombro de unuoj de la sum-valoro estas skribenda sub la sum-streko, kaj la unucifera nombro de dekoj estas ŝovenda maldekstren super la strekon. Tiu restaĵo estas la ŝovenda nombro (de:Übertrag). La ruĝaj ciferoj sur la bildo estas tia ŝovenda nombro (de dekoj), kiu estas ricevita post for-apartigo de la dekstraflanka cifero (nombro de unuoj).
Kalkulu: (i) 7 + 5 = 12 ; la ciferon 2 skribu sub la streko kaj la ciferon 1 ŝovu maldekstren super la strekon; (ii) kalkulu 1 + 0 + 9 = 10; la ciferon 0 skribu sub la streko kaj la ciferon 1 ŝovu maldekstren super la strekon (tie ĉi ruĝe koloritaj); (iii) kalkulu 1 + 1 + 2 = 4; la ciferon 4 skribu sub la streko ; la kalkulado estas finita; la rezulto estas skribita sub la streko kiel '402' aŭ ciferume '4' '0' '2'.
Glitkomo
En komputiko, flosanta komo aŭ flosanta punkto aŭ glitkomo aŭ glitpunkto estas sistemo por prezentado en komputilo de reelaj nombroj kiuj povas esti tro grandaj aŭ tro malgrandaj por esti prezentitaj kiel entjeroj.
En la sistemo nombroj estas prezentataj proksimume kiel fiksita kvanto de gravaj ciferoj, skalitaj per eksponento. La bazo por la skalado estas kutime 2, 10 aŭ 16. Glitkoma prezento povas tial esti konsiderata kiel komputila uzo de scienca skribmaniero. La tipa nombro kiu povas esti prezentita akurate estas de formo
kie s estas la mantiso, havanta fiksitan kvanton de ciferoj p en bazo b kaj la frakcian punkton post la unua cifero;
aŭ ekvivalinte
kie r estas la entjera valoro de la tuta mantiso, ignorante enhavatan frakcian komon;
La valoroj z, s kaj e estas konservataj por ĉiu nombro aparte, la valoroj b kaj p estas konstantoj por la tuta sistemo de prezentado de nombroj kaj ne estas konservataj por ĉiu nombro aparte.
La eksponento e povas preni entjerajn valorojn en certaj limigoj por donita varianto de glitkomo, kaj povas esti kaj negativa kaj pozitiva.
La termino glitkomo estas pro tio en ĉi tia prezento la frakcia komo (dekuma punkto, aŭ, pli kutime en komputiloj, duuma punkto) povas kvazaŭ flosi aŭ gliti laŭ longo de la mantiso.
La avantaĝo de glitkoma prezento super fiksopunkta aritmetiko kaj entjera aritmetiko estas ke ĝi povas subteni multe pli larĝan limigon de valoroj.
Ĉiu glitkoma nombro estas racionala nombro ĝi estas prezentata kiel unu entjero dividita per la alia entjero. La bazo tamen difinas la frakciojn kiuj povas esti prezentitaj precize. Ekzemple 1/5 ne povas esti prezentita akurate kiel glitkoma nombro uzanta duuman bazo sed povas esti prezentita akurate uzante dekuman bazon.
La nombro estas normaligita se ĝia la plej signifa (maldekstra) cifero de mantiso estas ne nulo. Por duuma prezento kun bazo 2, ĉi tio signifas ke la plej signifa cifero de mantiso estas 1. Pro tio ke ĝi estas ĉiam la sama, eblas ne konservi ĝin, donante unu superfluan biton de precizeco en la sama memoro. Ĝi estas nomata kiel la latenta aŭ implica bito.
Iuj ne konsideras ĉi tiu uzadon de vorto "mantiso" al esti konforma, ĉar la mantiso estas tradicie difinita kiel la frakcia parto de logaritmo, dum kiam la karakterizo estas la entjera parto. Ĉi tiu terminaro venas de la logaritmaj tabeloj, kiuj estis reale tabeloj de mantisoj.
Limigoj de glitkomaj nombroj
La sistemo de prezentado de normaligitaj glitkomaj nombroj estas donata per kvar parametroj b, p, L, U, kie b estas la bazo de la sistemo, p estas la precizeco, L estas la plej malgranda eksponento ebla en la sistemo, kaj U estas la plej granda eksponento ebla en la sistemo.
Entuta kvanto de malsamaj normaligitaj glitkomaj nombroj estas
La plej malgranda prezentebla pozitiva normaligita prezentebla nombro estas
kiu havas valoron en 1 kiel la kondukanta cifero kaj 0 en ĉiuj ceteraj ciferoj de la mantiso, kaj la plej malgrandan eblan valoron de la eksponento.
La plej granda prezentebla glitkoma nombro estas
Sonora-Dezerto
Sonora-Dezerto estas montara dezerta, seka areo en okcidenta parto de federacia ŝtato Arizono, sudorienta parto de Kalifornio, okcidenta parto de meksikaj federaciaj ŝtatoj Malsupra Kalifornio kaj Sonoro.
Glitkomo
Limigoj de glitkomaj nombroj
kiu havas b-1 kiel la valoro por ĉiu cifero de la mantiso kaj la plej grandan eblan valoron por la eksponento.
Aldone estas prezenteblaj valoroj nulo kaj negativa nulo, kaj ankaŭ subnormalaj nombroj.
En plejparto de programlingvoj en skribo de glitkomaj konstantoj aŭ nepre devas esti la dekuma punkto, aŭ devas esti eksponento, apartigita de mantiso per litero "E". Ekzemple, nombro 1,528535047×10−25 estas kutime skribata kiel 1.528535047E-25. La skribo estas dekuma, malgraŭ ke la ena prezento estas duuma. Se en nombra konstanto estas nek dekuma punkto nek eksponento, do la nombro estas kutime konsiderata kiel entjero.
Sonora-Dezerto
Dum la vintraj monatoj multaj turistoj vizitas la mildklimatajn ripozejojn de Sonora-Dezerto, inter ili Palm Springs en Kalifornio, same Tusono kaj Fenikso en Arizono.
Glitkomo
Limigoj de glitkomaj nombroj
Kutime programlingvoj kaj aparataro provizas eblecon de glitkomaj komputadoj de limigitaj precizecoj (vidu sube), sed ekzistas ankaŭ programaro kiu permesas multe pli grandan precizecon, tiel ke kvanto de memoro uzata por mantiso kaj eksponento estas limigata nur per havata memoro.
Sonora-Dezerto
En la dezerto troviĝas kelkaj indianaj rezervejoj (ekz. Papago, Pima).
Biogeografio
Fitogeografie, Sonora-Dezerto estas aparta flaŭra provinco el la Madrea Regiono de la Holarktisa Regno (vidu : Flaŭra regno). Biogeografie, Sonora-Dezerto estas tersupraĵa ekoregiono el la nord-meksika ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi estas parto de la tutmondaj 200-regiono Sonora- kaj malsupra-kalifornia dezertoj. Biome la ekoregiono apartenas al dezertoj kaj kserofitaroj.
Glitkomo
IEEE 754 / IEC 60559: glitkomo en modernaj komputiloj
Antaŭ la normo IEEE 754, komputiloj uzis multajn malsamajn formojn de glitkomo. Ili malsamis en la vorto-ampleksoj, la aranĝo de la prezentoj, kaj la rondiga konduto de operacioj. Ĉi tiuj malsamaj sistemoj realigis malsamajn partojn de la aritmetiko en aparataro kaj programaro, kun diversa akurateco.
Popola Respubliko Bulgario
La Popola Respubliko Bulgario (PRB; Народна република България (НРБ) Narodna republika Balgarija (NRB)) estis la oficiala nomo de bulgara socialisma respubliko kiu ekzistis el 1946 al 1990, kiam la Bulgara Komunista Partio (BKP) regis kun sia koalicia partnero, nome la Bulgara Agrara Nacia Unio. Bulgario estis lando de la Orienta Bloko, nome parto de Comecon, kaj membro de la Varsovia Pakto, kaj aliancano kun Sovetunio dum la Malvarma Milito. Sovetunio deklaris militon kontraŭ Bulgario la 5-an de septembro en 1944 kaj okupis la landon. Oni helpis la komunistojn enpotenciĝi (tion oni nomis (denove) „septembra ribelo“) sub gvido de Georgij Dimitrov, kiu deklaris la 15-an de septembro en 1946 la Popolan respublikon. En 1947 Bulgario subskribis la Parizan Packontarkton kaj dume asimiliĝis al la stalinista bloko. Dum tiu periodo okazis la similaj aferoj kiel en aliaj stalinismaj landoj: ŝtatproprigo, kolektivigo, 5-jaraj planoj (planekonomio), diktaturo, evoluo de pezindustrio ktp. Unuaj sektretarioj estis post Dimitrov: Ĉervenkov, Ĵivkov.
Glitkomo
IEEE 754 / IEC 60559: glitkomo en modernaj komputiloj
La IEEE 754 normo estis kreita en komenco de la 1980-aj jaroj, post kiam vorta amplekso de 32 bitoj (kaj ankaŭ 16 kaj 64) estis akceptitaj. Inter la novaĵoj estis:
Popola Respubliko Bulgario
Fondita el la kontraŭ-faŝismaj rezistadaj movadoj dum la Dua Mondmilito, la administracio de la bulgara reĝlando estis nuligita per puĉo en 1944 kiu finigis la asocion de la lando kun la Aksaj landoj kaj kondukis al la establado de la Popola Respubliko en 1946. Dekomence, la BKP organizis politikon laŭ la modeloj kiuj estis pioniraj en Sovetunio, transformante la landon el rura kamparana socio en industriigita socialisma socio laŭlonge de unu jardeko. Meze de la 1950-aj jaroj, post la morto de Jozefo Stalino, la konservativaj estroj perdis influpovon kaj sekvis periodo de socia libereciĝo kaj stabileco kun variaj gradoj de konservativa aŭ liberala influo laŭlonge de la tempo. Post la konstruo de nova infrastrukturo por energio kaj transportado, ĉirkaŭ 1960 fabrikoj iĝis la hegemonia sektoro de la ekonomio kaj Bulgario iĝis grava eksportanto de hejmilaj varoj kaj, poste, komputilaj teknologioj, kio havigis al ĝi la kromnomon "Silikona Valo de la Orienta Bloko." La landaj relative altaj produktivaj niveloj kaj altaj indicoj pri socia disvolviĝo faris ĝin modelo por la administraciaj politikoj de aliaj socialismaj landoj.
Glitkomo
IEEE 754 / IEC 60559: glitkomo en modernaj komputiloj
La normo priskribas multajn similajn aranĝojn, malsamajn en nur kelkaj detaloj. Kvin el ĉi tiuj aranĝoj estas nomataj kiel bazaj aranĝoj, kaj du el ĉi tiuj estas aparte larĝe uzataj en aparataro kaj programlingvoj:
Svisa aŭtovojo A2
La svisa aŭtovojo A2 transiras tutan Svislandon de nordo al sudo.
Agresiva akvo
Arkitekturo > Betono > Akvo > Agresiva akvo
Svisa aŭtovojo A2
Vojo
La svisa aŭtovojo A2 komenciĝas ĉe la landlimo al Germanio en Bazelo en nordo pasas preter Liestal, Sempach, Lucerno, Stans, Altdorf, Gotardo, Belinzono, Lugano, por fini en Chiasso ĉe la landlimo al Italio. Ĝi kongruas pli malpli kun la nacia vojo A2. Ĝia kompleta longeco estas 295 km.
Agresiva akvo
Agresiva akvo - akvo kun povo damaĝi konstrumaterialojn, al kiuj ĝi senpere rilatas
Alilingvaj ekvivalentoj
Glitkomo
IEEE 754 / IEC 60559: glitkomo en modernaj komputiloj
La aliaj bazaj aranĝoj estas:
Svisa aŭtovojo A2
Vojo
Kerna elemento de la svisa aŭtovojo A2 estas la fama Gotard-aŭtovojtunelo, kiu estas kun longeco de 16,918 km la plej longa aŭtovojtunelo de la mondo.
Glitkomo
IEEE 754 / IEC 60559: glitkomo en modernaj komputiloj
Malpli komunaj aranĝoj estas:
Stacio Okachimachi
Stacio Okaĉimaĉi (japane: 御徒町駅 [Okaĉimaĉi-eki], angle: Okachimachi) estas fervoja stacio de tut-japania fervoja reto Japana Fervojo (JR). Ĝi situas en Kvartalo Tajto en Tokio, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Orient-Japania Fervoja Kompanio: Linion Jamanote kaj Linion Kejhin-Tohoku (lokaj trajnoj).