cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cidade de Deus
Rakonto
En favelo nomita "Urbo de Dio", Busca-pé kreskas dum violentaĵoj ĉiutage okazas inter junulbandoj, aŭ plivole, gangsteroj, ĉar kompreneble multaj homoj en la kvartalo posedas pafilon kaj konsumas drogojn, ekde la plej juna aĝo. Sed siaflanke, Busca-pé celas fariĝi fotografisto, sekrete esperante ke tiu profesio ebligos sin eskapi el tiu kvartalo kaj komenci grandan karieron. Trejnante fotadi, li ankaŭ estas nepra vidulo de la evoluo de sia amiko, kiun li ekkonis ekde infanaĝo, kaj kiu nun igas la plej aĉajn violentaĵojn por trudi sin kaj fariĝi ĉefo de la domaro.
Nosdocinema
Nosdocinema estas NRO kiu strebas instrui al junuloj de Rio kinajn profesiojn.
Bohemiamoravia montetaro
Bohemiamoravia montetaro (ĉeĥe Českomoravská vrchovina aŭ mallonge Vysočina) estas romantika, iom ondumanta kaj signife vasta areo en la suda parto de Bohemia montetaro. Tiujn ĉi trajtojn ĝi ekhavis dum longe daŭrantaj geologiaj epokoj ekde algonkio en mezozoiko ĝis triaso. Kune kun Šumava ĝi apartenas al la plej malnovaj montaroj de la Ĉeĥa masivo. Ĝi konsistas el kelkaj subtutoj: La montaro Jihlavské vrchy estas ja la plej alta (monto Javořice altas 837 metrojn), sed sendube pli signifaj estas la montaro Žďárské vrchy.
Willingshausen
Willingshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwalm-Eder de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Willingen (Westerwald)
Willingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Fuchskaute estas estingita vulkano kun alteco de 657,3 m super marnivelo la plej alta monto de la mezmontaro Westerwald kaj distrikto Westerwald. Ĝi situas sur la teritorio de la rejnlando-palatinata komunumo Willingen.
Ponikev
Ponikev estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ludmírov en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Ludmírov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 54 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1365.
Amt Unterspreewald
Amt Unterspreewald estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio kaj ekestis la 1-an de januaro 2013 el la antaŭaj komunumaroj Unterspreewald ("malsupra Spree-arbaro") kaj Golßener Land. Fine de decembro 2011 la antaŭaj du komunumaroj kune havis 9240 loĝantojn. La administra centro de la komunumaro situas en la urbo Golßen.
Ponikev
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Amt Unterspreewald
Membraj komunumoj
(inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de )
Turstokejo
Turstokejo, silo aŭ stokoturo estas granda stokejo por verŝovaroj. Oni uzas ilin por la stokado de cemento, kalkŝtona muelaĵo, koakso, plastograjnoj, furaĝo kaj simila.
Funkcio
Turstokejojn oni principe plenigas de supre, de malsupre oni elprenas la ŝutvaron. Tamen ili ne funkcias laŭ la principo „Kiel unua ene – tiel unua ele. Male je la elkranado tra la malsupre troviĝanta ellasejo formiĝas kratero, en kiun glitas varo el la plej malsamaj plenigotavoloj kaj forlasas la turstokejon kiel miksaĵo el pli malfrue kaj pli frue enŝutitaj varamasoj. Je produkto elkranitta tra la ellasejo temas do pri miksaĵo el ĉiuj amasoj troviĝantaj en la turstokejo.
Silo
Laŭ PIV silo estas granda ujo por konservi furaĝon, grenon, legomojn, origine en fosita kavaĵo, nun ordinare ŝaktforma cementa aŭ ligna konstruaĵo. Laŭ Francisko Azorín silo estas Subtera grenejo. Li indikas etimologion el la greka siros (silo), kaj de tie la latina sirus.
Willmenrod
Willmenrod estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Svitava
Svitava estas rivero en Moravio (Ĉeĥa Respubliko).
Svitava fluas tra vilaĝo Javorník, urbo Svitavy, vilaĝoj Hradec nad Svitavou, Radiměř, urbo Březová nad Svitavou, vilaĝoj Brněnec, Rozhraní, Stvolová, Skrchov, urbo Letovice, kampurbo Svitávka, urbo Boskovice, vilaĝoj Skalice nad Svitavou, Lhota Rapotina, Doubravice nad Svitavou, urbo Rájec-Jestřebí, vilaĝoj Spešov, Ráječko, urboj Blansko, Adamov, vilaĝo Bílovice nad Svitavou kaj urbo Brno.
Hrubčice
Hrubčice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Prostějov. Vivas ĉi tie. Konisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Otonovice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1254.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
Transformatorejo
Subcentralo estas speciala ejo, plenigita de elektraj aparatoj, kiu kolektas elektran energion de elektraj centraloj kaj aliaj subcentraloj kaj redonas ĝin al uzantoj de la energio kaj al aliaj subcentraloj. En subcentraloj kutime estadas:
Árpád Márton
Árpád Márton
Willmering
Willmering estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cham kaj en la distriktaro Supra Palatinato (Oberpfalz) de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĵaŭda Rondo
Ĵaŭda Rondo estas ĉiusemajna Esperanto-kunveno en la urbo Berlino. Inter 1977 kaj junio 2005 ĝi preskaŭ seninterrompe dum 28 jaroj okazis ĉe la familio Tautorat en la urbodistrikto Neukölln de Berlino, kies loĝejo samtempe funkciis kiel Esperanto-centro de Berlino, kun E-biblioteko kaj -arkivo "Espoteko".
La Ĵaŭda Rondo de 2005 ĝis 2015 estis daŭrigita en Esperanto-domo en Berlino-Lichtenberg, poste ĝis 2018 en privata loĝejo de Gerd Bussing en Berlino-Charlottenburg kaj okazas ekde oktobro 2019 ĉiun trian lundon en monato en Esperanto-butiko Berlino, Katzbachstraße 25 en Berlino-Kreuzberg.
Estante unu el la plej famaj regulaj renkontiĝoj, la kunvenoj okazis en Neukölln ĝis fina kunveno la. Kaŭzo de fino de la tradicio estis translokiĝo de familio Tautorat.
La Ĵaŭda Rondo principe okazis ĉiuĵaŭde - la ununura escepto okazis se la ĵaŭdo estis "sankta vespero" (24-a de decembro, festo je Kristnasko).
En la jaro 2004 eĉ okazis 53 Ĵaŭdaj Rondoj, stranga kalendara fenomeno.
Dum la 28 jaroj granda amaso da privataj vizitantoj, artistoj, intelektuloj, vojaĝantoj, ĵurnalistoj ktp. vizitis Ĵaŭdan Rondon.
Dum nelonga tempo (4-foje) Ĵaŭda Rondo kunvenis en Germana Esperanta Kultura Centro ĉe sinjoro Johan Pachter. Post incendio en la centro, dum kiu la tegmento plene forbrulis kaj la resta parto de la domo estis damaĝita pro akvo, la kunveno portempe okazis en la intertempa oficejo de Germana Esperanto-Junularo en la adreso Salzwedeler Str. 4, Berlin.
Post la sukcesa riparo de la domo, la Ĵaŭda Rondo revenis al la Germana Esperanta Kultura Centro kaj regule kunvenas.
Komunumaro Viöl
La komunumaro Viöl – germane Amt Viöl – estas administra ligo de 13 komunumoj en norda Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Post sia kreiĝo la komunumaro komence havis la nomon „Amt Obere Arlau“. Administra sidejo estas la samnoma komunumo Viöl. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj
(inter krampoj la nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de )
Guingamp (stacidomo)
Guingamp (Gwengamp) estas franca stacidomo sur linioj Paris-Montparnasse - Brest, Guingamp - kaj Guingamp -, situanta en  Guingamp, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV Atlantique kaj.
Vérossaz
Vérossaz estas komunumo en la distrikto Saint-Maurice en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 612 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. La ĉefloko de la komunumo estas Les Haussex.
Geografio
La komunumo Vérossaz situas ĉe la enirejo al la valeza valo sur montoteraso supre de Saint-Maurice ĉe la okcidenta flanko de la valo de Rodano. la sudan komunumlimon formas la rojo Mauvoisin. En sudokcidento la terason limigas roka vando, nomita Les Finales. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Aussays, Bassays, Chavanne, La Daille, La Doey, Les Bassex, Les Haussex, kaj Vésenaud. Vilaĝo kun la nomo Vérossaz ne ekzistas.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 14,28 km², de kiuj 43,8% estas kovritaj de arbaro, 28,1% servas por agrikulturo kaj 2,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Vérossaz limas en nordo al Massongex, en oriento kaj sudo al Saint-Maurice, kaj en okcidento al Monthey.
Historio
La unua dokumenta mencio de Vérossaz datiĝas el la jaro 1046 kiel Verolsa. Laŭdire la burgonja reĝo Sigismundo retiriĝis en la jaro 523 al Vérossaz. Post la morto de Sigismundo ĝis la konkero fare de la Valezaj Dekonoj Vérossaz troviĝis sub la regado de la Abatejo de Saint-Maurice. De 1475 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 ĝi apartenis al la Voktejo Saint-Maurice, kiu poste fariĝis al Distrikto Saint-Maurice.
Willroth
Willroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Fleksita sedo
Fleksita sedo (Sedum rupestre aŭ Sedum reflexum) estas staŭda sedo.
Botanika priskribo
La trunketoj fariĝas ĝis 35 cm altaj. Antaŭ la florado la trunketo havas la inklinon por kniki, dum la florado ĝi rekte staras. La multnombraj floroj estas kunpremite grupigitaj sur la ekstremaĵo de la florantaj trunketoj. Krom tio ankaŭ estas neflorantaj trunketoj. La intense flavaj ĝis malhelflavaj petaloj estas du ĝis du kaj duonfoje pli longaj ol la sepaloj. La pintaj sepaloj estas 2-3 mm longaj. La florperiodo daŭras de junio ĝis en aŭgusto.
La ĝis 2 cm longaj folioj havas je la supro pintaĵon.
Eksteraj ligiloj
(Sedum reflexum)
Pezilo
Peziloj estas uzataj ekzemple por:
Peziloj estadas faratoj de diversaj materialoj, kutime de iuj malmultekostaj, ĉar kutime ili ne havas aliajn devojn kaj la materialo estas bezonata en granda kvanto - de ŝtalo, ferbetono, gisfero ktp.
Tương tác hấp dẫn
9084 Achristou
9084 Achristou estas asteroido de la interna asteroida zono, (aŭ "Hungaria familio"), malkovrita la de la brita astronomo David J. Asher elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Apostolos Christou, talenta astronomo de la Observatorio de Armagh. Talenta dinamikisto, komputadisto kaj observanto, li interesiĝas pri la asteroidoj kun-orbitantaj de Venuso, Tero kaj Cereso ; meteoroj sur Venuso, Tero kaj Marso ; planado de misioj al apudteraj objektoj ; kaj la familioj de neregulaj de la eksteraj planedoj.
Rimeso
Rimeso estas operacio, en kiu speciala servo prenas monon de unu homo en unu loko, kaj redonas ĝin al la dua homo en, eble, malproksima loko. Kiu estas la dua homo difinas la unua kiam li fordonas la monon.
Ĉi tiu servo estas uzata por transdoni monon malproksimen sen fizika veturado tien.
La servo kutime estas proponita per bankoj, poŝto kaj specialaj firmaoj. Kontraŭ la servo la servanto prenas iun prezon.
Willstätt
Willstätt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Malpeza akvo
Malpeza akvo estas akvo, en kiu ĉiuj atomoj de hidrogeno estas malpezaj (kun atommaso peza egala al 1)
Vidu ankaŭ jenon:
Koptoj
La esprimo koptoj (greka αιγυπτος "Aigyptos" egiptoj) signifis origine la loĝantojn de Egiptio. Post kiam en la 7-a jarcento la islamaj araboj konkeris Egiption, la nocio aludis nur la tradicie kristanan loĝantaron de Egiptio.
La islamaj konkerantoj devigis ilin paroli arabe kaj pagi specifan religian imposton. Tio estis la kaŭzo, bazo pri la malrapida disvastiĝo de la islamo inter la egiptia loĝantaro. Tiel la kopta kristaneco iĝis religio de la malplimulto (verŝajne ekde la 13-a jc.).
Ankaŭ hodiaŭ suferas ili malavantaĝojn eĉ perfortojn.
Ĉar la koptoj ne edziĝas/is kun islamanoj, tiel ili estas takseblaj kiel rektaj heredantoj de la praegiptianoj.
Fondaĵo de la eklezio de Aleksandrio
En la 30-a jaro antaŭ Kristo, Egiptio iĝas romia. Dum la unua jarcento, kristanismo vastiĝas ĉi tien, same kiel en la tutan mediteranean basenon. Tradicio konsideras ke Sankta Marko la evangeliisto estas la fondinto de la Grek-Ortodoksa Eklezio de Aleksandrio, ĉe jaro 42. La egiptia kristanismo estas dinamika, kaj aparte dank'al sia monaĥismo, kun emblema figuro Sankta Antonio la Granda (alinome Antonio la Abato) eminenta sankto de kristanismo, kaj poste ŝatega subjekto por kristana arto.
En 328, Egiptio estas regita de bizanca imperio.
La kristanoj de Egiptio ne estis ŝparigitaj de multaj konfliktoj kaj herezoj, kiujn kristanismo spertis dum tiuj epokoj. Post kiam fondiĝis pentrarkio de kvin patriarkaj eklezioj, ĝi disiĝis per kreado de eklezioj, kiuj, pro kulturaj kaj politikaj kialoj, rifuzis la dogmajn formuladojn de la koncilio de Kalcedono (451). Tial aperis, apud la imperia eklezio aŭ "melkito", kiu sekvis la koncilion de Kalcedono, eklezioj, kiuj kontraŭe ne akceptis hegemonion de la bizanca pensado kaj sekvis la teologian skolon de Aleksandrio. Tiuj eklezioj, inter ili la Kopta-ortodoksa eklezio de Egiptio , ne konsistigis homogenan grupon, kaj nomiĝas Orientaj eklezioj ne-kalcedonaj.
Aparte, la jakobitoj (membroj de la Siria ortodoksa eklezio) konsideris ke dia naturo de Jesuo, iamaniere, "ensorbis" sian homan naturon, tiamaniere, ke Li havis nur dian naturon (monofizitismo). Kontraŭe la melkitoj restis en la agnosko de la tradicia eklezio, pri kiu Jesuo estas samtempe Dio kaj homo, kaj tute posedas la du naturojn, dian kaj homan. Eblas ke estas la politikaj kialoj, kiuj plivaloris por provoki la konflikton kaj la secesion: Egiptio, kiu estis subaro de la imperio de Konstantinopolo, malbone suferis tian dependecon, kaj la patriarko de Aleksandrio, kiu iĝis jakobito, estis sekvita de sia plej grandparta popolo.
Arabaislama superregado
De la 7-a ĝis la 11-a jarcento, Egiptio estas laŭvice dominita de Umajadoj, de Abasidoj kaj de Fatimidoj. Post la Tulunidoj (868-905) kaj post la Iĥŝididoj, regas la Fatimidojn (969-1171), kiuj ne agnoskas la aŭtoritaton de Abasidoj fonditan antaŭen (dum 750-1258) kaj nomas sin kalifoj. La dinastio de Ajubidoj (1171-1250) de Saladino estas sekvita de la turka gardo de Mamelukoj. Dum tiu tuta periodo, la koptoj, konsideritaj kiel "gento de la Libro", konservas siajn religiajn delegitojn (patriarkojn).
La traŭmato de la politika kaj religia deŝiro inter Konstantinoplo kaj Aleksandrio klarigas certe ke, du jarcentojn poste, egiptoj oponis malgrandan reziston kontraŭ penetrado de islamo: ilia deziro sin liberigi de kuratoro de Konstantinopolo estis ankoraŭ tiel forta, kiel antaŭe, kaj la eklezio estis ankaŭ tre malfortigita pro siaj internaj religiaj kvereloj. La amaso da egipta populacio iom post iom konvertiĝas al islamo, sed koptoj restas la plej multaj ĝis la 14-a jarcento. La konvertiĝo de egiptoj al la islamo ne estas totala, malgraŭ kvazaŭ senĉesaj premoj kontraŭ la kristanoj. Post malpermeso de la uzo de la kopta lingvo por la profito de la araba, ekde la jaro 751, la kalifo imponis al la kristanoj, unu jaron poste, vestiĝi kun nigra turbano kaj kruco pli ol du kilogramojn peza ĉirkaŭ la kolo. Aliaj gravaj persekutoj okazis dum la 16-a jarcento sub la regado de la fatimidoj kaj de la turkoj. Iuj koptoj eliris en Etiopion, kie ili disvolvis Kristanan eklezion, partoprenis al komerco en Orientafriko inter Etiopio, Arabio, Barato, Indonezio kaj la lando de Himjaro (en Jemeno).
La konkero de Egiptio de mamelukoj fare de la otomana sultano Selimo la 1-a, en 1517, malfermas epokon de ekonomia malkresko, kaj kuntrenas elirperiodon de la koptoj. De iam kiel otomana provinco, Egiptio estas regita de paŝao, kiu estas nomita, ĉiujare, de Konstantinopolo.
Persekuto kaj diskriminacio en Egiptio
Religia libereco en Egiptujo estas malhelpita laŭ variaj gradoj per diskriminaciaj kaj restriktaj registarpolitikoj. Koptaj kristanoj, estantaj la plej granda religia malplimulto en Egiptujo, estas la pli malfavore frapitaj. Koptoj renkontis kreskantan marĝenigon post la puĉo de 1952, gvidita de Gamal Abdel Naser. Ĝis komenciĝo de la 21-a jarcento, kristanoj estis postulataj akiri prezidentan aprobon por eĉ riparetoj en preĝejoj. Kvankam la leĝo estis moderigita en 2005, per delegado malsupren de la aŭtoritato por aprobo al la guberniestroj; koptoj daŭre renkontas multajn malhelpojn kaj restriktojn pri enkonstruado de novaj preĝejoj. Tiuj restriktoj ne akzistas pri konstruado de moskeoj.
La kopta komunumo estis la celo por hatokrimoj kaj fizikaj atakoj. La plej signifaj estis la 2000-2001 Ek Kosheh atakoj, dum kiuj islamanoj kaj kristanoj estis implicitaj per sangaj inter-religiaj kolizioj sekvante disputon inter islamano kaj kristano. "Dudek kristanoj kaj unu islamano estis mortigitaj, sekvante perforton, kiu okazis en la urbo de el-Kosheh, 440 kilimetrojn (275 milojn) sude de Kairo.
En 2005, kopta grupo kreis flagon kiel simbolon de la kopta identeco por prezenti tiamaniere koptajn komunumojn al la tuta mondo.
En majo 2010, la Wall Street Journal raportis pri kreskanta nombro da waves of mob assaults ("ondoj da hordatakoj") fare de islamanoj kontraŭ koptoj, trudante multajn kristanojn fuĝi el siajn domojn Spite de viglaj alvokoj, polico tipe venis post kiam perforto estis finita. . La polico ankaŭ devigis la koptojn akcepti "repacigon" kun siaj atakantoj por eviti procesigi ilin. En Marsa Matrouh, hordo da 3000 islamanoj atakis la koptan populacion de la urbo, kaj 400 koptoj devis barikadi sin en sian preĝejon, dum la hordo detruis 18 domojn, 23 butikojn kaj 16 veturilojn.
Izolilo
Izolilo estas objekto, kiun oni uzas por izoli kaj ordinare porti konduktilon aŭ aparatoparton. Ĝi permesas izoli unu konduktilon de alia. Izoliloj estas faritaj el dielektrikaj materialoj. Ili estas uzataj interalie por transmisio de elektra energio kaj fervoja elektrizo.
Koptoj
Persekuto kaj diskriminacio en Egiptio
Boutros Boutros-Ghali estas kopto, kiu deĵoris kiel intertempa ministro pri eksteraj rilatoj de Egiptujo, dufoje sub prezidento Anwar al-Sadat (1977 kaj 1978-1979). Kvankam Boutros Boutros-Ghali poste iĝis la Unuiĝintaj Nacioj-generalsekretario, lia nomumo kiel nura intertempa ministro pri eksteraj rilatoj elmontris sisteman eliminon de koptoj de ĉiuj registraraj influaj pozicioj. Ĝis januaro 2011, nur du koptoj estis sur la registrara kabineto de Egiptujo: financministro Youssef Boutros Ghali kaj mediministro Magued George. Ekzistas ankaŭ kutime unu kopta guberniestro el 25, ekz. tiu de Qena en Supra Egipto. Krome, Naguib Sawiris, ekstreme sukcesa komercisto kaj unu el la 100 plej riĉaj homoj en la mondo, estas kopto. En 2002, sub la registraro de Hosni Mubarak, Kopta Kristnasko (la 7-a de januaro) estis agnoskita oficiala ferio. Tamen, multaj koptoj daŭre plendas pri sia minimuma reprezentado en polico, ŝtatsekureco kaj ŝtatofico, kaj pri sia diskriminaciado en laborantaro sur bazo de sia religio. La plejmulto da koptoj subtenas nek sendependencon, nek apartigomovadon de aliaj egiptoj.
Izolilo
Ĉefaj parametroj de izolilo estas:
Koptoj
Persekuto kaj diskriminacio en Egiptio
Dum religia libereco estas garantiita de la egipta konstitucio, laŭ "Human Rights Watch" (Varto de Homaj Rajtoj), egiptoj povas konvertiĝi al Islamo ĝenerale sen malfacileco, sed islamanoj kiuj konvertiĝas al Kristanismo renkontas malfacilaĵojn, por ricevi identecpaperojn kaj iuj estis arestitaj pro supoza farado de falsaj dokumentoj. Publikaj oficialuloj, estantaj konservativuloj, intensigas la kompleksecon de la laŭleĝaj procedoj por postuli eblon de religioŝanĝo. Sekurecagentejoj foje postulos, ke tiaj konvertiĝoj de Islamo al Kristanismo (aŭ foje inverse) povas origini socian agitadon, kaj tiel pravigas sin por maljuste halti la subjektojn, insistante ke ili simple prenas mezuron por malhelpi okazaĵojn de verŝajnaj sociaj problemoj. En 2007, Kairo-administra tribunalo neis al 45 civitanoj la rajton akiri identecpaperojn dokumentantajn iliajn revenojn al Kristanismo post iliajn konvertiĝojn al Islamo Tamen, en februaro 2008, la Supera Administra Tribunalo renversis la decidon, permesante al 12 civitanoj, kiuj revenis al Kristanismo, re-listadon de iliaj religioj sur iliaj identigiloj, sed ili precizigos, ke ili adoptis islamon dum mallonga tempodaŭro.
Izolilo
Noto: Ne konfuzu elektran izolaĵon kun izolilo: la unua rilatas al propreco de materialo ne konduktanta elektran kurenton, dum la dua estas komponento el izola materialo.
Promo-LEX
Promo-LEX estas moldava, ne-registara kaj ne-profitcela organizaĵo. Agadosfero de la organizaĵo estas protektado de homaj rajtoj kaj advokataro. Organizaĵo estis kreita en 2002 jaro de grupo de junuloj, kiuj estis maltrankvilaj pri situacio kun homaj rajtoj en Moldavio. La organizaĵo funkcias tra la tuta teritorio de Moldavio.
Koptoj
Demografio
La egipta censo de 1897 anoncis ke la pocenton de ne-mulslimoj en urbaj provincoj estis 14,7% (13,2% kristanoj, 1,4 judoj). La egipta censo de 1986 anoncis ke la pocenton de ne-islamanoj de urbaj provincoj estis 6,1% (5,7% kristanoj, 0% judoj). La malkresko en la juda reprezentantaro estas interpretita tra la kreado de la stato de Israelo, kaj la posta elmigrado de la egiptaj judoj. Ekzistas neniu klarigo por 55% malkresko en la pocento de kristanoj en Egiptujo. Estis sugestita, ke egiptaj censoj, kiuj okazis post 1952, estis politigitaj por subreprezenti kristanan populacion.
Amt Warnow-West
Amt Warnow-West estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La komunumaro administriĝas en la urbo Kritzmow.
Koptoj
Noto
<references group="N"/>
Mariano Rajoy
Mariano RAJOY BREY [Marjano Raĥoj Brej] (naskita la 27-an de marto de 1955 en Santiago-de-Kompostelo) estas hispana politikisto, eksa ĉefministro de Hispanio kaj estro de la ĉefa partio de la lando, la konservativa Popola Partio (PP).
Promo-LEX
Promo-LEX regulare ekspedis observantojn al elektoj en Moldavio cele kontroli balotajn fraŭdojn. Organizaĵo organizis paralelan kalkulon de voĉoj.
Mariano Rajoy
Rajoy naskiĝis en Santiago-de-Kompostelo, ĉefurbo de Galegio, nordokcidenta regiono de Hispanio. Li studis juron en la Universitato de Santiago-de-Kompostelo kaj poste laboris kiel registristo de terposedaĵoj. Lia politika kariero komenciĝis en 1981, kiam li membriĝis en la Popola Partio (tiam nomata Alianza Popular) kaj iĝis deputito de la Galegia Parlamento. En 1989 li estis elektita deputito por la provinco Pontevedro en la hispana nacia parlamento.
Relo
Relo estas longa stango kun la sama difinita profilo laŭ sia tuta longo. Du paralelaj reloj lokiĝantaj laŭlonge de vojo permesas subteni veturilojn dum starado kaj veturado laŭ la vojo. Kutime reloj estas uzataj en fervoja trako, sed ankaŭ por diversaj aliaj celoj en diversaj aparatoj kaj sistemoj.
Mariano Rajoy
Delonga kunlaboranto de José María Aznar, Rajoy pasis al la nacia politiko kiam Aznar iĝis ĉefministro en 1996 kaj nomumis lin ministro pri edukado. La postenon de ministro pri internaj aferoj (sekureco) li okupis en 2001.
Relo
Laŭ Francisko Azorín relo estas Tipa, profilita ferstango terkuŝanta po du, por faciligi la ruladon de vagonoj, tramoj, k. c. Li indikas etimologion el la latina regula (regulilo). Kaj li aldonas la terminojn relvojo por fervojo, kaj relŝanĝilo.
Mariano Rajoy
La 30-an aŭgusto de 2003 oni anoncis la elekton de Rajoy kiel kandidaton de la Popola Partio por la nacia balotado de marto de 2004, post la decido de Aznar ne rekandidatiĝi.
Relo
Fervojaj reloj estas faritaj el fero aŭ ŝtalo.
Mariano Rajoy
Rajoy klopodis prezenti sin kiel la kandidato, kiu pli bone estis povonta garantii la lukton kontraŭ la terorismo de ETA kaj la unuecon de Hispanio. La atenco de Al-Kaida en Madrido okazinta la 11-an de marto, nur tri tagojn antaŭ la balotado, plifortigis la kritikojn kontraŭ la konservativa registaro por la implikiĝo de Hispanio en la invado de Irako. Tamen, la Popola Partio unue neis la aŭtorecon de Al-Kaida kaj kulpigis la eŭskan terorisman grupon ETA pri la atenco. Tiu sinteno de la PP motivis akuzojn pri mensogemo kaj manipulo por eviti malvenki je la balotado. Rajoy malvenkis kontraŭ la socialisma kandidato, José Luis Rodríguez Zapatero.
Konfirmita kiel ĉefgvidanto de sia partio, li denove kandidatis kaj malvenkis en la postaj parlamentaj balotoj en 2008, denove kontraŭ Rodríguez Zapatero.
Amt Warnow-West
Membraj komunumoj
(laŭ la stato de somero 2016, kun oficialaj komunumopartoj)
Amt West-Rügen
Amt West-Rügen estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
Otonovice
Otonovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hrubčice en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudokcidente de Hrubčice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 49 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Otonovice situas en katastra teritorio Hrubčice kun areo 8,33 km².
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Willwerscheid
Willwerscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Listo de urboj de Bulgario
Jen listo de Urboj de Bulgario kun pli ol 20.000 loĝantoj je 2005
Erfurter Hof
La Erfurter Hof estis iama hotelo de la ĉeno Interhotel sur la placo Willy Brandt en Erfurto, kontraŭe al la ĉefa stacidomo. Tie ĉi okazis en 1970 la pintkunveno inter Willi Stoph kaj Willy Brandt, kiu estis elkore ovaciita fare de la erfurtanoj.
Historio
La alveno de la trompisto Harry Domela jam en 1926/27 famigis la hotelon en tuta Germanio: Li konsideritis esti princo Vilhelmo el la dinastio Hohenzollern. Internacie ĝi famiĝis pro la pintokunveno inter la FRG-kanceliero Willy Brandt kaj la GDR-ŝtatkonsilantarestro Willy Stoph. Amasoj da erfurtanoj grupiĝis sur la placo malgraŭ policaj bariloj kaj kriis "Willy! Willy!" kaj "Willy Brandt ans Fenster!". Tiam li montris sin al la fenestro mansvingante.
Post la Turniĝo oni intencis kontinuigi la hotelan tradicion, sed ne sukcese. La 30-an de junio 1995 oni fermis ĝin. Ĝis 2004 la konstruaĵo estis neloĝata. Post restaŭrado de 2004 ĝis 2007 ĝi remalfermitis. Ekde tiam ĝi jam ne estas hotelo sed multfunkcia (i.a. ŝparkaso; porfremdultrafika agentejo; restoracioj) en la posedo de Landesentwicklungsgesellschaft Thüringen.
Monumento pri Willy Brandt
La ŝerce tiel nomebla Granda Erfurta Monumenta Kverelo de 2007 ĝis 2009 sendube nombriĝis al la plej akraj siaspece kaj multe furoris! La berlina artisto David Mannstein estis gajninta en la 5-an de marto 2007 monumentan konkurson pro sia frazo "Willy komm ans Fenster" (tradukite: "Willy, ci venu fenestren!"), grandlitere kaj ilumineble starigota surtegmente de la eksa hotelo. La ne intencita ŝanĝo al la originala frazo de la 19-a de marto 1970 ("Willy Brandt ans Fenster - Willy Brandt fenestren!") tuj poste ekkolerigis multajn. La erfurta historio-societo ekz. substrekis la gravecon de ĉiu korekte metenda vorto, antaŭ ĉio pro la fakto ke ankaŭ la GDR-politikisto nomiĝis Willy (Willi). Engaĝiĝis ankaŭ personuloj kiel Brigitte Seebacher-Brandt, la edzino de la forpasinto. Du semajnojn poste la ĉefurbestro Andreas Bausewein igis la artiston ŝanĝi la tekston, kiu intertempe dentogrincante kaj pentoplene komprenis sian eraron.
Filmo
Der Erfurter Hof - Die Geschichte eines Luxushotels. Filmo der Rainer Erices kaj Jan Schönfelder. MDR, unua elsendo en la 5-a de septembro 2007.
Vidu ankaŭ
Thüringen Tourismus
Ŝpalo
Ŝpalo - ankaŭ reltrabo - estas longeta aĵo kuŝanta laŭlarĝe de fervoja trako kaj subtenanta relojn. Ŝpaloj povas esti faritaj el ligno, ferbetono, plasto kaj malofte el ŝtalo.
Ŝpaloj ne nur tenas konstantan distancon inter la reloj, sed ankaŭ transdonas la fortojn, kiujn kaŭzas la pezo kaj la akceloj de trajno, al la subtenanta grundo. Tiurilate ekzistas sukcesaj provoj anstataŭigi reltrabojn per tiel nomata firma relvojo, ordinare el betono.
Distrikto Mikata
Distrikto Mikata estas komuna nomo de du distriktoj en Japanio:
Peza akvo
Peza akvo estas D2O, akvo, en kiu ambaŭ atomoj de hidrogeno estas deŭterio (kun atommaso egala al 2).
Ĉar en naturo po unu atomo de hidrogeno el proksimume 6000 estas deŭterio, molekuloj de peza akvo estas 1/(6000*6000) el ĉiuj molekuloj de akvo.
Kastelo de Mequinenza
La kastelo de Mequinenza [mekiNENza] estas nerompita palaco-kastelo sur la supro de monteto regante la kunfluejo de la riveroj Ebro, Segre kaj Cinca, lokita en la samnoma loĝloko de Aragono (Hispanio). Datiĝas de la 14a kaj 15a jarcentoj, kvankam en 1959 reformis lin rimarkinde la arkitekto Adolf Florensa. Markas la liman punkton inter Aragono kaj Katalunio, kaj inter la provincoj Zaragozo kaj Lleida.
Kvankam nuntempe estas privata proprieto kiu apartenas al la Fondo ENDESA, la reĝimo de vizitoj al la Kastelo permesas fari tiujn la laboreblajn mardojn matene. Por tio, oni devas meti sin en kontakto kun la Oficejo de Turismo de la Urbodomo de Mequinenza.
Historio
En origino la kastelon oni identigis kun la islama fortikaĵo priskribita de la araba kronikisto Edridi kun la nomo de Miknasa kiu diris pri ĝi ke ĝi estas “malgranda, de forta aspekto kaj troviĝas en la limoj de la Andalus”. Alfonso la 2-a de Aragono cedis al Armengol la 7-a de Urgel en 1192 la vilaĝon Mequinenza kaj la kastelon, pasante de la 13-a jarcento al regado de la familio Monkada, kiu en 1581 ricevis la titolon de markizlando de Aytona kaj en 1722 kaj pro fino de sia rekta linio, ties senjorlandoj falis en la duklando de Medinaceli.
Ferenc Viosz
Ferenc Viosz [vios], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Viosz Ferenc Lajos estis hungara nobela juĝisto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis nemesvitai [nemeŝvitai].
Kastelo de Mequinenza
Historio
Dum la kataluna ribelo kontraŭ Filipo la 4-a estis forto de unua linio kie ĝi povis rifuĝi la reĝan armeon, disvenkita de la kataluna de Charcot (1644). En la Milito de Hispana Sendependiĝo la kastelo estis atakita de francaj trupoj laŭlonge de 1808 kaj 1809 kaj kapitulacis antaŭ la generalo Suchet post longa luktado en 1810. La nomo Mequinenza aperas en la pariza Arko de Triumfo de la placo L’Etoile kaj figuras inter la nomoj de la fortaj lokoj: Napolo, Plaisance, Madrido kaj Mequinenza. En 1816 la reĝo Fernando la 7-a rekorpigis Mequinenza kaj ties kastelon al la Krono kiel militista kazerno]. Post la Hispana Enlanda Milito, en 1939, la kastelo restis sen garnizono kaj estis forlasita. Nuntempe ĝi apartenas al la Fondo Endesa kaj nur estas vizitebla marde pere de antaŭa alvoko al la urbodomo. Situas en tre bona stato de konservado.
Ferenc Viosz
Ferenc Viosz naskiĝis la en Andráshida (nuntempa urboparto de Zalaegerszeg), li mortis la  en Nagykanizsa.
Biografio
Ferenc Viosz frekventis gimnaziojn en Veszprém (urbo) kaj Győr, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. En 1887 li estis nobela juĝisto en Letenye, inter 1888 kaj 1992 en Pacsa, inter 1892-1896 en Nova, fine ĝismorte en Nagykanizsa. En la lasta urbo li estis ankaŭ gvidanto de la juĝejo. Li ricevis unuafoje ŝtatan premion. Li edziĝis en 1900 en Zalatárnok, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1901, respektive en 1904.
Kastelo de Mequinenza
Priskribo
Gotika kastelo de finoj de la 14a jarcento kaj komencoj de la 15a kvankam estinte en uzo ĝis la unua duono de la 20-a jarcento, la eksteraj fortikaĵoj atentas karakterizaĵojn de la moderna milita arkitekturo. Ĝis la alveno de la modernaj tempoj, la vilaĝo kaj la kastelo de Mequinenza formis solan aron. La muregoj de la kastelo ne sin limigis al ĉirkaŭigo de la militaj konstruoj lokitaj en la kruta pinto sed, kiel indikis Quadrado "la muroj de sia amaso seniĝas kaj malsupreniras al Ebro por brakumi vaste la loĝejaron". Tiutempe, indas pensi ke la loĝantaro situis inter muregoj kaj post la malapero de ĉi tiuj, ĝi kreskis kaj ekspansiiĝis rimarkinde ĉiam al bordoj de Ebro. La luktoj kiujn devis suferi konstante kaj la kastelo kaj la loĝantaro igis ke ĉi tiuj ne povis ekspansiiĝi kaj beliĝi, estante ambaŭ viktimoj de incendioj kaj disrabadoj, dum la arabaj invadoj, dum la mezepokaj luktoj kaj dum la franca sieĝo en la Milito de la Sendependeco.
La kastelo-palaco estas kvarangule malregula, kun ses rektangulaj turoj kaj sepa kiu kvinangula kiu estas frukto de reformo de la 17a jarcento. Du de la turoj gardas la eniron. La kastelo situas sur kresto de 185 m da niveldiferenco distingante la kunfluejon de la riveroj Segre, Cinca kaj Ebro. Estas protektita en la suda deklivo per kruta deklivo en kiuj estas videblaj la restaĵoj de murego kiu malsupreniras serĉante la riveron kaj en la norda flanko la protekto devenas de fosejo artefarita.
La rekonkero
En la jaro 1133 la vilaĝo, en manoj de la araboj, estis konkerita de Alfonso la 1-a la Batalema, reĝo de Aragono. Denove, la loko estis rekokerita de la araboj kaj fine estis konkerita definitive fare de Ramon Berenguer la 4-a en 1185. Alfonso la 2-a de Aragono geedziginte sin kun dona Sancha donis al ĉi tiu kiel doto de sia reĝa estimo la vilaĝon Mequinenza. Poste, en 1192, la sama reĝo cedis ŝin al Armengol, grafo de Urgel. De la Regado de la Grafoj de Urgel pasis la kastelo kaj la vilaĝo de Mequinenza al Ramón Guillén de Moncada kaj por hereda linio, ĝi pasis al la Markizoj de Aitona kaj poste al la Dukoj de Medinaceli.
En 1212, Pedro la 2-a promesis al sia filino legitimita (trafita ekster sia geedzeco kun Constanza de Aragono), al la kataluna nobelo Guillén Ramón de Moncada en festo okazigita en Tauste. La havaĵo kiun alportus la reĝidino estus la senjorlandoj de Mequinenza, Aytona, Albalate de Cinca, Serós kaj Soses kun ĉiuj ties rajtoj, kasteloj, vilaĝoj kaj terminoj. Komenciĝis tiel la branĉo de Aytona de la familio de Moncada, kiu prenas la nomon de la plej grava el la senjorlandoj kiun Constanza ricevis. De ĉi tiu momento, la posteuloj de la familio de Moncada estos la senjoroj de Mequinenza.
Malliberejo de la Princo de Salerno
La kastelo de Mequinenza estis palaco en 1288 de Karlo la 2-a de Anjou, Princo de Salerno, filo de Karlo de Anjou, reĝo de Napolo kaj Sicilio, donita en ostaĝo fare de Alfonso la 3-a al siaj baronoj.
Alfonso la 3-a malliberigis la menciitan Princon de Salerno kiam la patro de ĉi tiu pridisputis al tiu la Kronon de Sicilio, post li estis elpostenigita en la famaj Sicilia vespro kaj atribuis tiun reĝlandon al la Domo de Aragono. Alfonso enfermis tiun kaptiton, komence en la kastelo de Monclús, sed vidinte la malmultan sekurecon kiu havigis la proksimeco kun Francio, oni alportis lin al la kastelo de Mequinenza ĝis estis metita en libereco en 1288 en plenumo de la traktato de Canfranc. Unu el la kondiĉoj postulitaj estis ke Provenco falos sub la vasaleco al Alfonso la 3-a se Karlo de Anjou malplenumis tion al kio oni devigis lin. Frato Miguel de Salas indikis la gravecon de la kastelo de Mequinenza pro tio ke "al tiel granda princo ne oni donus al li palacon kiu ne estis havigita al la grandeco kaj suvereneco de sia persono".
Sieĝo de Mequinenza dum la Milito de la Sendependeco
La Kastelo troviĝis en tiu momento defendita de 1.200 homoj al la komando de la kolonelo Karbo. En la nokto de la 2 al la 3an de junio malfermiĝis la breĉo kaj en tiu de la 4 al la 5 la franca armeo sukcesis penetri en la vilaĝo, disrabante kaj ekflamante al multaj domoj. Tri tagoj poste, detruitaj la ĉefaj defendoj de la kastelo kaj sen mantelo iu, la hispana garnizono kapitulacis sin, restante malliberulino de milito. La konkero del Castillo de Mequinenza supozis unun el la grandaj venkoj en la valo de Ebro, tial kaŭzita de lia granda graveco decidis enskribi ŝin en la Arko de la Triumfo de Parizo tuj sub la nomo de Madrido.
La Kastelo de Mequinenza dum la 19a jarcento
La fortikaĵo daŭre pasigis poste siajn servojn ĝis freŝa epoko. Post la franca kapitulaco, ĝi tenis garnizonon dum la 19-a jarcento kaj ĝi suferis novajn politikajn kaj militajn okazaĵojn kiuj okazis en la historio de Hispanio kaj speciale dum la Karlismaj Militoj. Jam estis perdita ĝia pozicio de rezideja palaco de Moncada kaj de la Markizoj de Aitona kaj ĝiaj dependaĵoj estis adaptitaj al la necesoj de la milito inkludante novajn dormoĉambrojn, la restadejon de la reganto, magazenojn de artilerio, magazenojn de fortikaĵo, karcerojn, dormoĉambrojn de artilerianoj, fornon de panbakado, tombejon kaj plurajn pulvejojn.
En 1816 estas konstanteco de unu R.O. diktita de la reĝo Fernando la 7-a kun dato de 31a de majo 1816 kiu elmontras, ke la vilaĝo de Mequinenza petas al la reĝo meti sin sub lia reĝa regado. La tago 10an de januaro 1819 la koregidoro de la urbo Fraga plendis al la Urbodomo por fari plenumi la Reĝan Ordonon tra kiu la vilaĝo kaj la kastelo ekestu entiritaj en la Reĝa Krono. La Duko de Medinaceli, antaŭa proprietulo, postulis al la krono diversajn kompensojn kiel posedo de forno por panbakado, de pluraj paŝtejoj, rajtoj al partoprenoj de dekonaĵoj, markante ke la sinjorlando sur la vilaĝo Mequinenza kaj la kastelo ne apartenu plu al la Krono. La Kastelo de Mequinenza estis restinta en stato de grava forlaso kun la disfalo de siaj plafonoj kaj parto de siaj muregoj.
Pascual Madoz notis, ke la kastelo setliĝas "sur la pinto de izolita monto, kiu utilas kiel baro al la riveroj Ebro kaj Segre, en la punkto de ilia kunfluejo. Konsistas en forta domo aŭ malnova palaco kiu estis de la Markizo de Aytona, kies figuro estas malregula en ĉiuj ĝiaj flankoj, estante la plej granda el tridek kvar vergoj kaj duono, la neplenaĝulo de dudek sep kaj sia alteco de naŭ kun turoj en ĉiuj siaj anguloj kaj en la longeco de la pli grandaj flankoj kiuj rigardas al S. kaj O., estante la pordo en tiu". Kiel vidindaĵo Madoz notis, ke la Kastelo de Mequinenza ricevas la nomon de "la Viro" aŭ "la Mocho" (reference al tio ke mankas la pinto aŭ la necesa finaĵo, pro tio ke en la Kastelo estis neniu elstara turo super la aliaj) kaj priskribas ĝian staton kiel "senhava kaj reduktita".
Duonpeza akvo
Duonpeza akvo estas akvo, en kiu en ĉiu molekulo unu atomo de hidrogeno estas malpeza (kun atommaso egala al 1) kaj la alia atomo de hidrogeno estas deŭterio (kun atommaso egala al 2).
Pro disociado de molekuloj de akvo duonpeza akvo kontinue iĝas miksaĵo de malpeza akvo kaj peza akvo kaj inverse:
2 HDO → H20 + D20
H20 + D20 → 2 HDO
Inter tiuj du procezoj estas dinamika ekvilibro.
Ĉar en naturo ĉiu unu atomo de hidrogeno el proksimume 6000 estas deŭterio, molekuloj de duonpeza akvo estas 1/3000 el ĉiuj molekuloj de akvo.
Vidu ankaŭ jenon:
Wilmshagen
Wilmshagen estas eksa komunumo en Germanio. Ĝia teritorio troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio.
Gottfried Taubert
Gottfried TAUBERT (baptita la  en Ronneburg, mortinta la  en Zerbst) estis germana dancinstruisto baroka.
Vivo
Estante filo de la ronneburg-a ŝaflantukaĵ-faristo Christoph Tauber(e) kaj de Anna Brämmer li frekventis ekde 1686 prelegojn ĉe la Universitato de Lepsiko. Studfino estis en la jaro 1695; la studfako malkonatas. Post iro en 1702 al Dancigo li revenis en 1715 Lepsikon kie li publikigs sian ampleksan dancfaklibron Rechtschaffener Tanzmeister. Ĝi enhavas ankaŭ la unuan germanan tradukon de la franclingva Choreographie de Raoul-Auger Feuillet kaj la instruadon de dancoj laŭ Raoul-Auger Feuillet kaj Louis Pécour. De ĉ. 1730 ĝismorte Taubert estis kortega ĉefdanclernigisto en Zerbst.
Inter la germanaj danclibroverkisto ŝajne Taubert estis de la pli daŭripova efiko. Fine temas pri la plej granda atesto de la germana transpreno de baroka franca dancarto. Tilden Russell eldonis en 2012 anglan tradukon de tiu ĉi verko pli riĉigita per bonege preparita enkonduka volumo. Komence de la 18-a jarcento Lepsiko estis vera centro de akademia dancarto, por uzi la terminon de Walter Salmen. La rolo Taubert por tiu rolo de Lepsiko eĉ ne povas esti trotraksita.
Orbazo
Se la tuta en cirkulo troviĝanta monkvanto estas kovrita per oro en la Centra Banko, oni parolas pri tuta orbazo (kovrita 100%).
La obligacio por ŝanĝebleco limigas la eldonon de la mono tra la Centra Banko kaj ankaŭ obstaklas la komercan kapablecon por respondi la ekonomiajn ŝanceliĝojn, per ebla ŝanĝo de la monpolitiko. Tiel ofte aperas mallongtempaj deflaciaj fazoj. Aliflanke limigas la tuta orbazo eĉ ankaŭ la inflacion. La monunuj, baziĝantaj je orbazo estas dum longa tempo deflecio- kaj inflacioneŭtralaj.
Duono
Duono egalas al unu dividite per du.
Orbazo
Historie, la orbazo estis internacie disvastiĝanta. Porparlantoj de la orbazo asertas, ke ne la firmteno je oro estis respondeca pri la granda depresio, sed la ĉesigo de la klasika orbazo en la jaroj de 1914 kaj 1922, kio kaŭzis la inundon de la mondo per la nove akirita mono kaj kio kondukis al malfavora ekonomia ŝveliĝo en la 1920-aj jaroj kaj kiel sekvo al borsa kolapso, (nigra ĵaŭdo) kaj al ekonomia krizo en la 1930-aj jaroj.
Duono
La vorto duono konstistas el tri partoj:
Orbazo
La evoluo de orbazo en la Usono
Oni ĉesigis en 1933 en Usono la liberan ŝanĝon de papermono al oro kaj la orposedaĵo estas malpermesita je deponado (por la simplaj loĝantoj, por 40 jaroj). Oro estis do fakte uzata por reguligi la kontaktojn inter la centraj bankoj.
La 18-an de marto en 1968, la Usona Kongreso voĉdonis por ĉesigo de la devo, formi orajn rezervojn.
La 15-an de aŭgusto de 1971la registaro de Richard Nixon ĉesigis la ŝanĝeblecon de dolaro je oro ankaŭ por la Centra Banko en Ekonomia Modelo de Bretton Woods.
Tio finis la 150-jaran tradicion. Ekde tiam, la usona registaro havas pli da libereco por difini la (cirkulantan) monkvanton (ĉiutage: funkciigi la biletpresadon), sed ion reguligas leĝaj antaŭskriboj.
Literaturo
La or-komploto, Ferdinand Lips, ISBN 3-930219-54-9
Distrikto Mikata (Hjogo)
Ĝi enhavas:
Superpeza akvo
Superpeza akvo, aŭ oksido de tricio, estas T2O, t.e. akvo, en kiu la du izotopoj de hidrogeno estas tricio (kun atommaso egala al 3 kaj simbolo T).
Pro radioaktiveco de tricio ankaŭ superpeza akvo ne estas stabila. Superpeza akvo havas bolpunkton ĉe 101,51 °C kaj fandopunkton ĉe 4,48 °C.
Wilnsdorf
Wilnsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Siegen-Wittgenstein de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Inverso
La inverso de nombro estas la rezulto de la divido de 1 per la nombro.
128315 Dereknelson
128315 Dereknelson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Inverso
Ekzemple: La inverso de du estas duono.
128315 Dereknelson
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Inverso
En pli ĝenerala senco, la nocio inverso ankaŭ estas uzata en jenaj ekzemplaj frazoj:
Lasta juĝo
La lasta juĝo (aŭ Lasta Juĝo) estas la lasta, fina juĝo de la dioj pri la homaro aŭ pri la unuopaj homoj, laŭ iliaj pensoj, vortoj, agadoj. En iuj religioj (ekz. kristanismo) la juĝo rilatas ankaŭ la vivantojn kaj mortintojn, en aliaj religioj (ekz. afrikaj animismaj religioj), la punado aŭ premiado okazas nur postmorte, laŭ la pli fruaj agadoj.
Tradicia koncepto
En la revelaciaj religioj (tio estas en zoroastrismo, juda religio, kristanismo kaj en la islamo) elformiĝis riĉa pensimago ĉirkaŭ la nocio de la Lasta juĝo.
Zoroastrismo
La zoroastrismo instruas, ke la spirito atendas postmorte tra tri noktoj en la tombo kaj la kvaran tagon ĝi iras al la Ponto de la Venĝanto, kie oni mezuras ĝiajn agadojn. Se la Bono plimultas, la spirito povas transiri la ponton en la ĉielregnon, sed se la Malbonaj agadoj plimultas, la ponto iĝas tiel mallarĝa, ke la spirito defalas en la malvarman, malluman abismon de la infero. Tio ne estas ankoraŭ la fino, ĉar la potencon de la estro de la demonoj, Ahriman, renverŝas fine la Saĝa Sinjoro, Ahura Mazda, kaj revivigas (resurektigas) ĉiun homon. Li faras la lastan juĝon kaj regas la Bonon de la Mondo.
Judismo
La fruaj judaj profetoj emfazas la tagon de Javeo, kiun oni nomas ankaŭ tago de Dio. Tiam li prijuĝas Izraelon kaj ĉiun alian nacion kaj komenciĝas la rekta regado de la Dio, Reĝlando de Dio. Laŭ iuj judoj, tiu ideo estas fremda al judismo kaj aperis nur malfrue, mezepoke, sub la influo de kristanismo kaj islamismo.
Kristanismo
La kristanismo pluevoluigis la penson pri la lasta juĝo kaj instruas, ke antaŭ tio alvenas duafoje kaj glorplene Kristo. Post tio ĉiu homo aperas antaŭ la prijuĝanta Dio.
En nordo de Eŭropo, la kristana lasta juĝo akiris kelkajn elementojn de la ĝermana ragnaroko, sekve protestantismo, kiel ĝermana versio de kristanismo, ĝenerale pli emfazas lastan juĝon kaj "fino de la mondo" ol katolikismo kaj ortodoksismo.
Islamo
La islamo ankaŭ ampleksigis per riĉa fantazio la instruon pri la lasta juĝo, kiu apartenas al la kvin plej gravaj tezoj de la muzulmana kredo. Post la morto, la spiriton demandas du anĝeloj Nakir kaj Munkar pri ties kredo. Se la persono estis martiro, la spirito tuj iras al la Paradizo, aliaj iras la purgatorio-simila ejo. En la tago de la lasta juĝo, ĉiu mortas poste resurektas por iĝi prijuĝata laŭ la notitaj agadoj. Tiuj troveblas en du libroj: unu entenas la bonajn alia la malbonajn agadojn. Oni pendigas unu post la alia je la kolo de prijuĝato kaj la pli peza decidas pri tio, ĉu iu iras al la Paradizo aŭ al la infero.
Kritikoj al fina juĝo
Krom tuta neo al fremda juĝo de raciistoj kaj ateistoj, estas teologiaj kaj filozofiaj problemoj pri la ideo de "lasta juĝo". Unue, oni devas kredi, ke la tuta homaro estas limigita al Tero, kaj ke ĉio en la Universo estis farita por ties loĝantoj, aŭ, minimume, ke ĉiuj Universo estos juĝita samtempe. Alie, la doktrino pri "fina okazaĵo" implicas la neaktivecon de Dio dum la eterna tempo, kiu sekvos al lasta juĝo. Fine la eternaj turmentoj de komdamnitaj estus kontraŭa al Dia boneco, laŭ multaj hereziarkoj, ĉefe Origeno.
Jaws
Jaws (angle Makzeloj) estas filmo el 1975 direktita de Steven Spielberg, laŭ la populara romano de Peter Benchley, kiu estas bazita sur reala serio de ŝark-atakoj laŭ la marbordo de Nov-Ĵerzejo en 1916.
Lasta juĝo
Lasta juĝo laŭ aliaj religioj
Persona postmorta juĝo esta ofta en multaj religioj, sed kolektiva fina juĝo estas fremda al plejparto el ili.
La Souterraine (stacidomo)
La Souterraine estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en La Souterraine, en departemento Creuse, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités kaj Nova Akvitanio.
Komunumaro Wiedingharde
Wiedingharde estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 31-an de marto 2005 la komunumaro havis 4452 loĝantojn.
Myslejovice
Myslejovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Křenůvky kaj Kobylničky.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1267.