cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mahendranath Gupta
Verkado
Mahendranath estas aparte konata kiel aŭtoro de Sri Sri Ramakrishna Kathamrita (The Gospel of Sri Ramakrishna). Tio estas baza kolekto de la instruoj de Ramakriŝna. La unua eldono aperis en la angla, sub la pseŭdonomo: M., a son of the Lord and Disciple, en 1897. La verko konsistas el kvin volumoj. Ties unuvoluma prilaboro Gospel of Ramakrishna laŭ Svami Abhedananda aperis en 1907.
(14325) 1979 MM6
(14325) 1979 MM6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Fasĉino
Fasĉinoj (de lat.:fascis; it.: fascio‚ fasko) estas rulformaj faskoj el branĉaĵo de kelkaj metroj da longeco, kiujn oni uzas unualinie por eviti eroziajn aperaĵojn resp. eskarporompiĝojn. Konsekvence ili estas uzataj aparte ĉe la konstruado de eskarpoj kaj en la akvokonstruo (por fiksigo de bordo aŭ akvogrundo). Krome oni uzas fasĉinojn je la akiro de novlando en la vado por la konstruo de baraĵoj, kiuj trankviligu la fluon, por ke la ŝvebaĵo, kiujn la tajdoj alportas, povas sedimenti. Enfositajn fasĉinojn ankaŭ uzas por senakvigi la grundon ekzemple de terkulturaj areoj.
Kempraten (stacidomo)
Kempraten estas fervoja stacidomo en Rapperswil-Jona, Svislando.
NGC 6481
NGC 6481 estas grupo de steloj en konstelacio Serpentisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Porĉo (arkitekturo)
La porĉo (aŭ antaŭpordo) estas parto de portalo. Temas pri arĥitektura termino devenanta el la grekantikva, per kiu oni difinas malgrandan pintforman portikon poziciitan por protekti kaj kovri la precipan enirejon de preĝejo. Ĝi povas esti difinita ankaŭ “antaŭenirejo).
Kutime tiu speco de elstarajo akompanas la paleokristanan arĥitekturon kaj romanikan arĥitekturon kaj ofte estas konstituita per barelvolbo, subtenata  de paro de kolonoj, sed troviĝas kazoj en kiuj la volvo estas simple elpenda el la palaca fasado. En diversaj preĝejoj la kolonoj de la porĉo ne apogiĝas rekte surtero, sed estas poziciitaj sur monstroj aŭ fantastaj bestoj aŭ, pliofte, sur leonoj, ĝuste diritaj “stiloforaj leonoj”.
Galerio
Porĉaj scenejoj aperas foje en la dekoracioj de famaj pentraĵoj kiel en Edziniĝo de la Virgulino de Perugino kaj en tiu simila de Rafaelo (La edziniĝo de la Virgulino (Rafaelo).
Aliaj projektoj
KOMUNEJO:
Ilona Jeneiné Gyulai
Kariero
Ilona Gyulai komencis sian karieron en Satmaro sub direktado de trejnisto Sándor Csipler. En 1964 ŝi okupis la duan lokon en la junulara mondĉampioneco kaj en la sama jaro en Tokio en olimpikaj ludoj kun la rumana teamo la kvinan. En 1965 ŝi denove akiris arĝentmadalon en la junulara mondĉampioneco. En 1969 ŝ akiris la sekan lokon en teamo arĝentmadalon. Inter 1964 kaj 1976 ŝi partoprenis kvar olimpikajn ludojn. Ŝi estis dufoje bronzmedalista kun rumana teamo (1968, 1972), kvarfoje mondĉaponeca bronzmedalisto (1973, 1974, 1975, 1977).
Fenestro
Fenestro estas regulforma aperturo por enlasi lumon kaj eventuale aeron (en domon, aŭton, ŝipon ktp.). Ordinare oni rigardas la kadron kaj la fermaĵon kiel partojn de la fenestro.
Laŭ Francisko Azorín fenestro estas ''Regula aperturo en muro de edifico, pli mal pli alta ol la etaĝa planko, por enlasi lumon k. aeron. Kadro garnita per vitraĵo por fermi tian aperturon. Li indikas etimologion el la latina fenestra''. Kaj li aldonas teknikan priskribon jene:
.
Historio
La plej fruaj fenestroj estis simple truoj en muro. Poste, oni kovris fenestrojn per besta felo, ŝtofo aŭ ligno. Sekvis ŝutroj malfermeblaj kaj fermeblaj. Poste oni konstruis fenestrojn kiuj kaj protektis la loĝantojn kontraŭ la vetero kaj enlasis lumon: fabrikitaj el vitro, platigita besta korno, aŭ maldike tranĉita marmoro. En Azio oni uzis paperon por kovri la truon.
Modernaj grandaj fenestroj fariĝis eblaj nur post la plibonigo de vitrofarado. Modernaj fenestroj plejofte estas kovritaj per vitro; malmultaj per travidebla plasto.
En modera klimato oni kontentas pri fenestroj kun unu tavolo de vitro. Pliajn tavojn oni povas uzi en tre varma aŭ tre malvarma klimato por malhelpi la trapason de varmo.
Specoj
Laŭ formo kaj funkcio oni diferencige parolas pri: (interalie)
Elementoj
terminologio:
Proverbo
Ekzistas proverboj pri fenestro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Jan Otto de Kat
Jan Otto DE KAT (naskiĝis en 1920, mortis en aprilo 2003 en Hago) estis nederlanda esperantisto.
De Kat estis dumviva membro de UEA kaj fakdelegito pri elektrotekniko kaj matematiko (1980-2002). Krome li estis landa delegito (1981-1986) kaj kasisto de ISAE, aŭtoro de artikoloj en Sciencoj Komunikaĵoj (1982, 1985) kaj Scienca Revuo (1983). Li estis membro de Asocio de Nederlandaj Sciencistoj Esperantistaj. Multaj memoras lin kiel gitarakompananton de la kantistino Ramona van Dalsem.
1-Buteno
n-Buteno aŭ n-butileno estas nesaturita organika kemia komponaĵo, senkolora gaso kun karakteriza odoro, kaj unu el la izomeroj kies kemia formulo estas C4H8. Ĝi estas alte brulema kaj facile kondensigebla. Butileno estas stabila substanco sed facile polimerizas al poli-izobutileno. Ĝia ĉefa apliko estas en la produktado de lineara polietileno kun malalta denseco, tamen, ĝi same uzatas kiel antaŭanto de polipropilenaj rezinoj, butilenaj oksidoj kaj butanono.
Ĉuvaŝa Ŝtata Universitato
La Universitato estis fondita en 1967 surbaze de la Volgia filio de la Moskva Energetika Instituto kaj komence havis 5 fakultatojn: histori-filologian, ekonomian, medicinan, kemian, elektroteknikan.
Nuntempe la universitato havas 22 fakultatojn, kiuj estas disgrupitaj je 7 institutoj:
La Universitato havas 118 katedrojn, kie studas preskaŭ 13 mil studentoj. Ekde 1991 en Universitato studas eksterlandaj studentoj, ĉefe el Azio kaj Afriko Ekde 1968 ĉiusemajne aperas universitata ĵurnalo "Uljanovec".
La rektoro de la universitato estas Lev KURAKOV.
(11742) 1999 JZ5
(11742) 1999 JZ5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Wanda Szmielew
Wanda Szmielew, fraŭline Montlak (naskiĝis la 5-an de aprilo 1918, mortis la 27-an de aŭgusto 1976 en Varsovio) – pola matematika logikistino.
Biografio
En 1962 gajnis konkurson de Pola Matematika Societo je la nomo al Banach, Janiszewski, Mazurkiewicz, Sierpiński, Ważewski kaj Zaremba ricevante premion je la nomo al Stefan Mazurkiewicz.
Entombigita en paroĥeja tombejo en Kołbiel (distrikto Otwocki).
Veĉeo
Veĉeo (вече, wiec, віче, веча, slavone вѣштє) estas popola konsiliĝo en mezepokaj slavaj landoj.
Verŝajne, veĉeo aperis pli frue, en slavaj gentoj, kaj restis poste en aperintaj urbetoj kaj regnoj, dividante potencon kun princoj. Rajtoj de veĉeoj ne estis klare difinitaj kaj dependis de loko. La plej grandan potencon veĉeoj havis en la Novgoroda kaj Pskova respublikoj.
La vorto devenis de la praslava vorto “*věti̯o” (konsilio).
Trédion
(jen france, bretone Tredion) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Veĉeo
Unuafoje la vorto (en la formo веште) aperis en la skribita en Bulgario Codex Suprasliensis (Kodekso de Supraśl). Anstataŭ la vortoj “веште творять” (veĉeon creas aŭ veĉeon faras) en la greka originalo estas skribite “στασιάζουσιν” (ribelas). Temas pri sklavoj, kiuj malleĝe ariĝas kontraŭ sia mastro.
== En Rusjo ==
6527 Takashiito
6527 Takashiito estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Akira Natori kaj Takeŝi Urata elde la Stacio Yakiimo, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka, en Japanio).
Veĉeo
En Rusjo veĉeo aperis el tradiciaj konsilioj de orient-slavaj gentoj. Kronikoj unuafoje mencias veĉeon okazintan en Belgorod en 997 (ne temas pri Belgorod en Rusio, sed pri nun ne plu ekzistanta samnoma urbo apud Kievo), en Velikij Novgorod en 1016, en Kievo en 1068.
Heinrich Cotta
Johann Heinrich COTTA (naskiĝinta la 30-an de oktobro 1763 en la forstistejo Klein-Zillbach proksime de Schwallungen, mortinta la 25-an de oktobro 1844 en Tharandt) estis germana forstscienculo.
Veĉeo
Veĉeoj okazis ne regule, sed al ili homojn speciale alvokis princo aŭ alia potenculo, kaj loĝantaro povis spontanee ariĝi kaj fari veĉeon. Ne ĉiam veĉeo okazis en iu urbo, ekzemple, novgoroda armeo malproksime de sia urbo faris veĉeon en 1228. La veĉeo povas okazi ne por tuta urbo, sed por parto de ĝi, eĉ por loĝantaro de unu strato.
Susannah York
Susannah York - naskiĝis la 9-an de januaro 1939 en la kvartalo Chelsea de Londono, Anglio, Britio, mortis la 15-an de januaro 2011 samloke - estis brita aktorino kaj verkistino.
Heinrich Cotta
Vivo
Post trejnado ĉe sia patro en Wasungen Cotta studis en 1784/85 matematikon, natursciencojn kaj ekonomion ĉe la Universitato de Jena. Poste li transprenis 3 jarojn daŭrantan terenmezuradon ĉe Kaltennordheim. Jam en 1786 frekventis junaj ĉasistoj kaj estontaj forstistoj kursojn pri topografia mezurado ĉe li. La forstistan trejnadon transprenis lia patro. La nombro de la disĉiploj kreskis tiom, ke duko Carl August decidis starigi forstakademion en Zillbach en la 1794-a jaro. Cotta intertempe faris la karieron de arbarokontrolanto (1789) al ĉefforstisto (1795). Poste la kursaro pligrandiĝis senteble pro la dungo de pluraj instruistoj. En 1800 Cotta nomumitis arboristomajstro en la forstdepartemento de Eisenach. Tamen lia domicilo restis en Zillbach.
Veĉeo
Kiam parto de rusaj landoj ekdependis de Ora Hordo kaj princoj tie fakte fariĝis komisiistoj de ĥano de Ora Hordo, veĉeoj tie preskaŭ tute malaperis. Male, en Novgorodo princo perdis preskaŭ tutan sian potencon kaj fariĝis nur dungita militestro, do lian potencon ekhavis la veĉeo kaj postenuloj, kiujn elektis veĉeo: posadniko kaj milestro. En Pskova kaj Vjatka respublikoj, kiuj dekomence apartenis al Novgoroda lando, veĉeoj havis same grandan potencon.
Novgoroda veĉeo
En Novgorodo dum respublika tempo la urba veĉeo estis plej alta ŝtatorgano. Ĝi alvokis kaj forpelis princojn, elektis posadnikojn, milestrojn kaj ĉefepiskopojn, deklaris militojn aŭ pacojn, juĝis plej gravaj krimojn kaj faris aliajn gravajn decidojn.
Heinrich Cotta
Graveco
La benoplena agado de Cotta kiel instruisto, esploristo kaj kontrolanto ampleksis ĉiujn forstsciencajn disciplinojn, kvankam liaj preferoj estis sur la kampo de arboflegado, arbofarado kaj forstekipado. Li estis pioniro de daŭripova forstado kaj moderna forstscienco. Li povas esti konsiderita unua forstisto kun internacia reputacio. Lia interesoj tamen ne limiĝis je forstaĵoj. Lia kolekto de fosilioj ekzemple estis fama en tuta Eŭropo.
Veĉeo
Novgoroda veĉeo
Laŭ Janin Novgoodo aperis kiel federacio de kelkaj gentoj, parolantaj en diversaj slavaj kaj finn-ugraj lingvoj, kaj la komuna veĉeo aperis el la gentaj veĉeoj, kiuj ekzistis plu. Poste anstataŭ gentoj aperis la kvin distriktoj (laŭ kies nomoj eblas proponi pri diversa deveno de loĝantoj de diversaj distriktoj). Ĉiu distrikto havas propran veĉeon. La teritorio de la Novgoroda lando estis dividita en kvinonoj, kvazaŭ la sola urbo Novgorodo konsistas el kvin ĉefurboj de kvin landoj. Foje la distriktoj kontraŭstaris unu la alian kaj povas okazi pli ol unu veĉeo samtempe en diversaj lokoj, kaj ĉiuj rigardis sin urba veĉeo.
La veĉeo dekomence okazadis en la kremlo, poste (almenaŭ ekde la komenco de la 13-a jarcento) precipe en la alia bordo de Volĥovo, apud la iama princa sidejo. Teorie ĉiu novgorodano rajtis kunvenigi la veĉeon, sonorigante la specialan sonorilon, sed oni plej verŝajne mortpunis lin, se oni trovis la kialon malgrava.
En 1136 la urba veĉeo unuafoje forpelis sian princon kaj alvokis alian (ĝis la alveno de la nova princo la malnovan ili enprizonigis). Poste la veĉeo alvokadis princojn (precipe el Rurikidoj, sed estis ankaŭ el Gediminidoj). La princoj ne regis la urbon, ili nur estis militestroj, pro kio oni al ili pagis. Princo ne rajtis eĉ loĝi en la urbo mem kaj havis sidejon tuj apude.
Eble ekzistis malpli granda ŝtatorgano ol veĉeo, ĝi menciitas almenaŭ ekde 1330-aj, ne en rusaj kronikoj, sed en hansaj dokumentoj. Oni nomis ĝin "la sinjoroj de Novgorod", "la sinjoroj", "la konsilio". Simila organo ekzistis en la Pskova respubliko.
Iom post iom la veĉeo ekhavis oligarkiajn trajtojn, en 15-a jarcento ekzistis 30-40 bojaraj familioj, kiuj fakte regis Novgorodon. Hansaj dokumentoj parolas pri la "300 oraj zonoj".
Ivano la Tria, konkerinte en 1478 Novgorodon, ĉesigis la ekzistadon de la Novgoroda veĉeo kaj la veĉean sonorilon ordonis veturigi Moskven.
Vidu ankaŭ
Novgoroda Respubliko
Posadniko
8424 Toshitsumita
8424 Toshitsumita estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Tsuyoshi Miyaichi
Tsuyoshi Miyaichi (宮市 剛, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Mito HollyHock, Gainare Tottori, MIO Biwako Shiga kaj Iwate Grulla Morioka.
117712 Podmaniczky
117712 Podmaniczky estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara terposedanto kaj amatora astronomo barono Géza Podmaniczky (1839–1923). Kun kuraĝigo de Miklós Konkoly-Thege, li establis la Observatorion Kiskartal sur sia tereno en 1884. Pluraj hungaraj astronomoj laboris tie, ĉefe observante planedojn, kometojn kaj.
Oestradiolo (medikamento)
Oestradiolo estas medikamento kaj nature okazanta steroida hormono. Ĝi estas oestrogeno ĉefe uzata en hormona anstataŭiga terapio por menopaŭzo, hipogonadismo, kaj transseksaj virinoj. Ĝi ankaŭ estas uzata kiel hormona kontraŭkoncipilo kaj fojfoje en la kuracado de hormon-dependaj kanceroj kiel prostata kancero. Oestradiolo povas esti prenata buŝe, transderme, envagine, per enmuskola injekto, aŭ per la uzo de subhaŭta enplantaĵo, interalie.
Kromefikoj de oestradiolo en virinoj inkludas mamdoloron kaj maman ekkreskon, kapdoloron, akvan retenon, kaj naŭzon. Viroj kaj infanoj uzintaj oestradiolon povas sperti simptomojn de iniĝo, kiel mama evoluo, kaj viroj ankaŭ povas sperti hipogonadismon kaj nefekundecon. Ĝi povas pliigi la riskon de endometria hiperplazio kaj endometria kancero se ĝi ne estas prenata kun progestogeno kiel progesterono. Oestradiolo ne uziĝu de gravedaj aŭ mamnutrantaj virinoj aŭ virinoj kun mama kancero.
Oestradiolo unue izoliĝis en 1935. Ĝi unue disponiĝis kiel medikamento, forme de oestradiola benzoato, prodrogo de oestradiolo, en 1936. Mikronizita oestradiolo, kiu kaŭzas ke oestradiolo povas esti buŝe prenata, ne enkondukiĝis ĝis 1975. Oestradiolo estas ankaŭ uzata forme de aliaj prodrogoj kiel oestradiola valerato kaj oestradiola acetato Ankaŭ rilataj oestrogenoj, kiel etinilestradiolo, kiu estas la plej ofta oestrogeno en buŝaj kontraŭkoncipiloj, kaj konjugaciitaj ĉevalaj oestrogenoj (Premarin), estas uzataj kiel medikamentoj.
Sent
Pri la komunumo
Sent estas komunumo de la komunumaro Suot Tasna kaj la distrikto Inn/En en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 877 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Sent situas en Suba Engadino ambaŭflanke de la rivero Eno. La kernvilaĝo Sent situas sur suna teraso alte super la valfundo de Eno. Al la komunumo apartenas krom la kernvilaĝo la frakcioj Sur En, Crusch, Sinestra kaj Zuort.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sent limas en nordo al Ischg (Vorarlbergo, Aŭstrio), en oriento al Ramosch, en sudoriento al Curon Venosta (Italio), en sudo al Malles Venosta (Italio), en okcidento al Scuol, en nordokcidento al Ftan, kaj en nordnordokcidento al eksklavo de Ramosch.
Lingvoj
La ĉefa lingvo en Sent estas la romanĉa, kiun parolis meze de la lasta jarcento ankoraŭ pli ol 90% de la loĝantaro. En la lastaj jaroj la nombro de germanlingvanoj konsiderinde kreskis pro almigrado, tamen ankoraŭ nun Sent estas plej parte romanĉlingva. Okaze de la popolnombrado de 1980 80,60% de la loĝantoj indikis la romanĉan kiel ĉeflingvo, dum 12,79% estis germanlingvanoj kaj 4,6% itallingvanoj. En la jaro 2000 68,32% estis romanĉlingvanoj, dum 26,82% estis germanlingvanoj kaj ankoraŭ 1,73% itallingvanoj. La nombro absoluta de romanĉlingvanoj en Sent inter 1980 kaj 2000 tamen kreskis, sed la kresko de germanlingvanoj pro almigro pro kreitaj laborlokoj en turismo estis pli granda.
Historio
La unua dokumenta mencio de Sent datiĝas el la jaro 930 kiel vicus Sindes. Dum la Tirola Milito en la jaro 1499 aŭstria armeo brulrabis la vilaĝon. La paroĥo Sent, al kiu ĝis la jaro 1616 ankaŭ apartenis la hodiaŭa aŭstria komunumo Ischgl, en la jaro 1576 aliĝis al la reformacio. En la jaro 1652 la loĝantoj de Sent sin liberaĉetis de Aŭstrio kaj fariĝis ĝis la administracia reformo de 1851 parto de la tribunalkomunumo Suot Tasna.
Li Lisan
En 1915, li alvenis al Ĉangŝa kaj tie konatiĝis kun Mao Zedong. Poste, Li aliĝis al armeo de loka militsenjoro de Hunano. Ties komandanto Ĉeng Kian, kiu estis samlokano kaj lernanto de la patro de Li, patronis tiun por studi en Pekino. Kiel aliaj studentoj, veturis al Francio, kaj tie laboris por laborestro kiu estis komunisto, kio helpis lian alproksimiĝon al komunismo. En Francio agitis la lukton por la rajtoj de ĉinaj kolegoj. Poste li estis pro tio elpelita el la lando.
Reveninta al Ŝanghajo, Li estis instigita de Ĉen Duksiu por aliĝi al la Komunista Partio de Ĉinio, kiu ordonis lin organizi la sindikatajn agadojn en la karbominoj de Anjan, kie sukcesis pliigi la nombron de membroj de la KPĈ kaj perfektigis la metodojn de organizado. En 1926, Li alvenis al Vuhano, laborista centro de Ĉinio. En 1927, post la rompo de la alianco inter la Kuomintango kaj la PKĈ, Li proponis la Ribelon de Nanĉano kontraŭ la KMT, kaj okupis la postenon de sekurecestro. Tiu ribelo malsukcesis, sed plialtigis Li-n al centra rolo en la Partio por 1928. En 1929 Li kunlaboris kun Zhou Enlai, sendita al Moskvo por interrilati kun Kominterno. En 1930 Li plie maldekstriĝis, atakis iamajn kolegojn kaj instigis ribelojn kontraŭ la indikojn de Kominterno. Tial Li estis alvokita al Moskvo, kie li perdis siajn povojn kaj frontis longan proceson.
Li revenis al Ĉinio nur en 1946 kun la venko de sia iama amiko Mao, kiu sendis lin al sindikataj laboroj. Tamen dum la Kultura Revolucio li suferis akuzojn de siaj iamaj malamikoj kiel agento de Sovetunio, estis persekutita, arestita kun sia familio kaj tiukadre mortis.
Yuji Kajikawa
Yuji Kajikawa (梶川 裕嗣, n. ) estas japana futbalisto.
Embolado
Embolado (portugale: embolada estas kantoformo apartenanta al brazila muziko (Muziko Populara Brazila) precipe de la marbordaj regionoj de nordorienta Brazilo ĝis en la internlando kaj devenas el portugala muziktradicio. Du vagantaj kantistoj, tiel nomataj „cantadores“ aŭ „emboladores“, improvizas komikajn kaj satirajn tekstojn, ofte kun socia aŭ politika rilato, en rapidaj, mallongaj intervaloj kaj sin akompanas je tio per pandero aŭ ganzao respektive ĉokaljo. Unu el la kantistoj antaŭkantas rekantaĵon, kiun lia kunkantano rekantas per plejparte ses, foje ankaŭ per kvar aŭ dek versoj, kum kiam la ritmo plirapidiĝas iom post iom; kaj iam la kantistoj ŝanĝas la rolojn, ĝis kiam ambaŭ rezignas elĉerpite. Je tio la kantistoj uzas aliteraciojn kaj sonpentradon. Ili apartenas sur la feiras nordestinas, la kamparaj foiroj de la brazila nordoriento, al la ĉefaj allogaĵoj, kiel videble en la dokumenta filmo Moro no Brasil de Mika Kaurismäki el 2002.
Per la disvastigo fare de la radio kaj pro la forkuro de kamparo al urbo de la nordorientanoj ĉi tiu deorigine kampara muzikformo disvastiĝis kaj popolariĝis pli kaj pli ankaŭ en la urboj. Kvankam brazila repo havas sian originon en Usono, multaj tamen vidas en embolado kaj similaj muziktradicioj de ĉi tiuj brazilaj regionoj la radikojn, precipe ĉar ĉi tiuj estas multe pli malnovaj ol la usona importaĵo.
Embolado estas unu stilo de repento, alia stilo akompanata de kampara gitaro nomata „viola“ nomiĝas cantoria.
NGC 6482
NGC 6482 (aliaj indikoj — UGC 11009, MCG 4-42-8, ZWG 141.17, PGC 61009) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
90396 Franklopez
90396 Franklopez estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Richard Erik Hill en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Frank Lopez, posedanton de la Butiko StellarVision Astronomy en Tucson, Arizono. En tiu funkcio, li konstruis multenombrajn el la lokalaj amatoraj observatorioj, parolis al miloj da infanoj en la lernejoj kaj hepis multenombrajn ĝermantajn astronomojn.
Vetschau (Spreewald)
Vetschau - malsuprasorabe Wětošow - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberspreewald-Lausitz de la federacia lando Brandenburgio, kaj estas parto de la historia regiono Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rudolf Faltin
Ernst Karl Rudolf FALTIN (* naskiĝinta la en Rigo, mortinta la  samloke) estis grava protestantisma pastoro kaj misiisto.
Vivo
Estante filo de bestokuracisto Johann Friedrich Leopold Faltin kaj de grafino Juliane Dorothea von Vietinghoff li studis inter 1852 kaj 1855 teologion ĉe Universitato de Tartu. Poste li laboris du jarojn ĝis 1858 kiel helpparoĥestro je Arĥangelsko en la evangelia komunumo antaŭ li ordinitis en 1859 en Rigo. Poste li iris al Kiŝinevo kie li transprenis multon da spiritaj taskoj. Li i.a. aktivis kiel armea animzorganto por la besarabiaj taĉmentoj. Paralele li estris la komunumaron de la besarabiaj germanoj en la mezo, okcidento kaj nordo de la lando. Li responsis pri diasporo longe disĵetita. Li ankaŭ estis pedagogo instruante religion ĉe gimnazio kiŝineva. En 1890 li iĝis preposto de la Unua sudrusia prepostejo de la Evangelia Eklezio kiu estis parto de la konsistoro de Sankt-Peterburgo. Sekve Faltin estis ĉefo de ĉiuj pastoroj aktivantaj en besarabiaj kaj ĥersonaj komunumoj. Li ankaŭ engaĝiĝis, kaj ne sen sukceso, konvertigado de judoj.
En 1903 li emeritiĝis enironte Rigon. Lia tombo troviĝas en Jelgava.
Familio
Rudolf Faltin trifoje iĝis edzo:
Lia frato estis la juristo kaj reformema politikisto Alexander Faltin.
Tritono (fiziko)
En atomkerna fiziko, la tritono estas partiklo, konsistanta el unu protono kaj du neŭtronoj. Ĝi estas la katjono de la hidrogena izotopo tritio.
Priskribo
La tritono estas la atomkerno de la hidrogena izotopo tritio: keminotacie, 3H+, en kiu la 3 indikas ke ĝi konsistas el 3 nukleonoj kaj la + indikas ke ĝia ŝargo estas +1 (pro manko de elektrono).
Beta-radiado
La tri nukleonoj (unu protono kaj du neŭtronoj) en tritono estas kunligitaj de la forta nuklea forto. La tritono estas tamen nestabila, fariĝante heliumon-3 per beta-radiado:
Gustav Adolf von Gotter
Gustav Adolf von Gotter (naskiĝinta la en Gotha, mortinta en la  en Berlino) estis prusa grafo kaj germana diplomato kaj mecenato.
Alameheliaj lernejoj
Alameheliaj lernejoj estas lernejoj en diversaj urboj de Irano. Tiuj lernejoj estis kreitaj por elstaraj lernantoj. Sed nur por knaboj, dum Farzaneganaj lernejoj estas la ekvivalento por knabinoj. La nomo Alameheliaj derivas el Jamāl ad-Dīn Hasan ibn Yusuf ibn 'Ali ibn-i Mûtahhar nome al-Hilli.
Gustav Adolf von Gotter
Vivo
Gotter studis ekde 1709 jursciencon en Jena kaj Halle (Saale) kaj akompanis en 1715, post kiam li mem estis vojaĝinta tra okcidenta Eŭropo, la patron je diplomatia misio Vienon. Tie li konatiĝis, ĉefe kun la princo Eŭgeno de Savojo. Du jarojn pli poste li iĝis afergvidanto kaj en 1720 eĉ ambasadoro de la dukoj de Gotha en Vieno. Vivoĝojo kaj diboĉo de Gotter estanta en la imperiestra urbo ankoraŭ kreskis. Tie li havis grandan domon kaj emis festi. La necesan monon li gajnis komercante per vino. Baldaŭ oni ekŝatis lin, aparte la prusa reĝo Frederiko Vilhelmo la 1-a kiu ankaŭ permone subtenis lin. Post la maldungo fare de la laŭtoritatuloj de Gotha (tiun ĉi duklandon li estis reprezentinta ankaŭ dum la Reichstag de Regensburg en 1728) Gotter iĝis en 1732 prusa ambasadoro en Vieno eksterordinare bonege salajrite. Paralele li ankaŭ respondecis pri la interesoj de Virtembergo.
Charanga Habanera
Charanga Habanera estas kuba muzikistaro ludanta salson. La grupon fondis Juan Carlos González en la jaro 1988.
Gustav Adolf von Gotter
Plezurkastelkonstruanto
En 1736 Gotter retiriĝis al Kastelo Molsdorf akirita en 1734. Proksime li kreis la komunumon Neugottern, kiu poste iĝis Neudietendorf kaj akceptis grandanime la pro religiaj kialoj rifuĝintajn Herrnhutanojn. En la soleco de la Molsdorf-kastelo Gotter post malmulto da tempo rekomencis diboĉan vivotenon. Li ŝanĝigis la kastelon en plezurkastelon kaj famigis ĝin kaj sin en la regiono.
Charanga Habanera
Historio
Ĝiaj muzikistoj estis junaj talentuloj el la Arta Lernejo de Kubo kaj orientiĝis laŭ popularaj kubaj muzikstiloj el la kvardekaj kaj kvindekaj jaroj. Ĝia muzikstilo estis komence ĉaĉao, mambo, Bolero kaj gŭaraĉo. La direktadon de la muzikistaro unue tenis José Picayos, kiun anstataŭis David Calzado. Ĝia unua kanto estis „De La Habana a Montecarlo“, kies inspiron ili ricevis dum gastprezentado en Montecarlo. Dum tiu ĉi periodo ili koncertis sur prezentejoj tutmonde kune kun steluloj kiel Stevie Wonder, Donna Summer, Barry White, James Brown, Ray Charles, Frank Sinatra, Charles Aznavour kaj Whitney Houston. En la 1990-aj jaroj, kiam aperis la nova muzikstilo timbo, la bando subskribis surdiskigo-kontrakton kun la firmao Magic Music-Universal kaj atingis per sia nova moderna kaj dancebla muzikstilo altan popularecon. En 1998 ĝi ricevis la premion por la plej bona muzikistaro de la jaro kaj en la tempo de 1998 ĝis 1999 ĝi akiris altan rangon en la ranglistoj de radiofonio kaj televido. Pro kvereloj ene de la grupo okazis en la 1990-aj jaroj foje disiĝoj de la bando kaj novfondaĵoj kiel Charanga Forever kaj Dany Lozada y su Timba Cubana. Charanga Habanera entreprenis plurajn koncertvojaĝojn en Japanujo, Eŭropo (1996), Meksiko, Argentino, Peruo, Usono kaj Nordafriko. Per sia muzikalbumo „Live in the USA“ ĝi gajnis en 2003 la premion Grammy Latino. Per la vidbendo „Orgullosamente Latino“ ĝi gajnis en la tri kategorioj Plej bona vidbendo, Plej bona muzikalbumo kaj Plej bona muzikistaro. Intertempe Charanga Habanera transprenis ankaŭ elementojn el regetono.
Gustav Adolf von Gotter
Plezurkastelkonstruanto
Kiam la reĝo Frederiko la 2-a (Prusio) ekreĝis, Gotter senditis en 1740 al Berlino kiel Oberhofmarschall. Nova misio en Vieno en 1741 por pace reguligi la prusajn pretendojn en Silezio, sed li fiaskis. En 1743 li iĝis direktoro de la operejo de Berlino kaj en 1744 unu el kvar kuratoro de la Akademio de la sciencoj. Pro malsaneco li denove forlasis Berlinon en 1745, malgraŭ aliaj ofertitaj karieroŝancoj. Tri jarojn poste li devis vendi la kastelon kontraŭ la rajto je ĝismorta loĝado surloka.
La kortego de la proksima urbo Gotha, kiu tiutempe estis mem malferma je vivoĝojaj konceptoj, iĝis la nova centro de la vivo de Gotter. Gotter iĝis membro de la en 1739 fondita amikaro Ordre des Heremites de bonne humeur, kies devizo "Vive la joie - vivu la ĝojo!" perfekte taŭgis por la menso de Gotter. Li ankaŭ partoprenis la cirklojn de la dukino Luise Dorothea (Sachsen-Meiningen). Post resaniĝo akirita en 1752 en Montpellier Gotter denove iris al Berllino en 1753 kiel Generalpostmeister kaj fariĝis unu el kvin ministroj de la prusia generaldirektorio.
Ratibořice
La nomon Ratibořice havas pluraj partoj de municipoj en Ĉeĥio::
Kosuke Shirai
Kosuke Shirai (白井 康介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fukushima United FC, Shonan Bellmare, Ehime FC kaj Hokkaido Consadole Sapporo.
Ljubov Germanova
Ljubov Aleksejevna Germanova - cirile Любовь Алексеевна Германова, naskiĝis en Moskvo, Sovetunio, do nun -jara - estas rusa aktorino.
Inter multaj aliaj filmoj, ŝi ankaŭ konatiĝis pro lia partopreno en la internacia projekto pri porinfana kineja filmo Mio, mia Mio (svede Mio, min Mio, ruse Мио, мой Мио, latinlitere Mio, moj Mio) filmita en 1986 kaj publikigita en 1987, filma adapto de fama infana romano de Astrid Lindgren. En tiu, por li unua filma aktorado li estis 12-jara knabo.
Konstruarto
Difino
Konstruarto ampleksas arkitekturon, konstrufakon kaj urboplanadon. La diferencigo de la konstruarto je tiuj fakoj estas relative juna kaj disvolviĝis nur dum la dua duono de la 18-a kaj dum la 19-a jarcentoj. Konstruarto (proprasence) komencas kiam la konstruintenco konsideras pli ol nuran utilecon.
Evoluo
Jam dum prahistoria tempo al la masonaĵo-konstruado aldoniĝas la kolono- aŭ pilastro-konstruado, kiu okazas en du laboretapoj; la produktado de la portanta konstrukcio kaj la realigo de la spacofermanta konstrukcio. Empiriaj scioj, kiujn oni gajnis ekkonante la ecojn de la konstrumaterialoj, determinis la konstrumetodojn ek de la greka antikvo ĝis la itala renesanco. Ekde la renesanco la arkitekturteorio havas kreskantan influon al la kreado de konstruaĵoj. Pri konstrustatiko laŭ moderna kompreno eblas paroli nur ekde la mezo de la 18-a jarcento. Nur tiam ankaŭ ekdisvolviĝis la apartiĝo de la arte projektanta arkitekto disde la kalkulante konstrukcianta inĝeniero. Antaŭe laboris ambaŭ en persona unio. Dum la dua duono de la 19-a jarcento la konstruinĝeniero fariĝis kreiva formdonanto de la konstruarto; ne la historieske konstruanta arkitekto. En la tempo de la renesanco ankaŭ la teorio de la urboplanado komencas sian evoluon. Precipe la baroko kreas placojn, kiuj funkcias kiel akcentopunktoj de la urbostrukturo. En ĉiuj epokoj konstruaĵoj kaj ties ensembloj estis esprimilo de la sociaj kondiĉoj kaj rilatoj kaj do ankaŭ de la ideologioj. La konstruarto tradicie estas nomata "patrino de ĉiuj artoj". Ĝia interplektiĝo kun la aliaj figuraj artoj kaj kun la artmetioj ekzistas en ĉiuj tempoj. En la historio de la konstruarto okazis la apliko de konstruceramiko, kolora farbo, muro- kaj volbopentraĵoj, konstruplastiko, ornamaĵoj kaj stukaĵoj.
Legu ankaŭ sub: arkitekturo, konstrufako, urboplanado, konstrutekniko, konstruindustrio, konstruado, rekonstruado , konstrumetio , konstruprojekto , konstrumaterialo , konstrumetodo , konstrumaniero !
Calamagrostis x acutiflora
Calamagrostis x acutiflora estas natura eŭropa hibrido inter Calamagrostis epigejos kaj Calamagrostis arundinacea. Ĝi estas ofte uzata kiel ornamplanto.
Ĉilia akcipitro
La Ĉilia akcipitro (Accipiter chilensis aŭ Accipiter bicolor chilensis) estas rabobirdo apartenanta al la genro de tipaj akcipitroj. Ili reproduktiĝas en arbaroj de Andoj el centra Ĉilio kaj okcidenta Argentino suden al Fajrolando, el marnivelo al 2,700 m altitude (kvankam birdoj estas rare observataj super 1,000 m). Kelkaj vintras ŝajne en malaltaj teroj de nordokcidenta Argentino.
Ĝi estas foje konsiderata subspecio de sia norda parenco nome la Dukolora akcipitro (A. bicolor), kaj foje distinga specio. Ambaŭ montras diferencoj laŭ prefero de biotopoj kaj havas alopatriajn distribuadojn. Sed la situacio estas pli komplika pro la subspecio pileatus, kiu estas intermeza en plumaro inter bicolor kaj chilensis, kaj estis varie atribuata al specio fare de tiuj kiuj konsideras ilin distingaj.
Aspekto
La masklo estas 37 al 38 cm longa, dum la pli granda ino estas 41 al 42 cm. Plenkreskuloj havas nigrajn suprajn partojn, kaj cindrogrizajn bruston kaj ventron kun malhela strieco. La gorĝo havas vertikalan malhelan striecon kaj la subvosto estas blanka. La supra vosto estas bruna kun 5 aŭ 6 malhelaj bendoj. La kruroj estas verdecflavaj, kaj la irisoj estas flavaj. Ambaŭ seksoj havas similan plumaron.
Junuloj havas pli brunajn suprajn partojn kun kremokolorajn plumobordojn. La pli palaj brusto kaj ventro havas vertikalan striecon. La pli pala supra vosto faras la bendojn pli evidentaj.
Tiuj birdoj estas voĉemaj nur dum la reprodukta sezono. Dum dediĉo al la reprodukta agado, ties alvokoj ne ŝajnas diferencaj el tiuj de la Dukolora akcipitro. Tiu havas almenaŭ du tre altatonajn plendecajn voĉaĵojn: bojeca serio de alvokoj keh aŭ kaŭ, kaj kvazaŭ de pego pli rapida kaj akcela stakato de alvokoj kek. Tiuj estas elsendataj ĉe la nesto kaj povus averti pri entruduloj, kiaj fakuloj studontaj la birdojn. Serio de altatonaj kie povus anstataŭi la menciitajn aŭ ankaŭ esti distinga tipo de alvoko. Partneroj direktiĝas unu al alia per kriega ŭaaah, kaj milda klara fajfo estas ŝajne uzata de gepatroj por komuniki ion al junulo.
Distribuado
En Argentino ĝi troviĝas norde ĉe Provinco Neuquén je ĉirkaŭ 36° de latitudo. La norda limo de la reprodukta teritorio en Ĉilio ne estas bone konata. Laŭ gravaj nombroj la Ĉilia akcipitro probable loĝas nur norde de la Regiono O'Higgins, kvankam ĝi almenaŭ foje reproduktiĝas en la Regiono Valparaíso, kaj eble ankaŭ en Kokimbio kaj en la Nacia Parko Fray Jorge, el kio estis kelkaj vidaĵoj. La suda limo estas ĝenerale akceptita je ĉirkaŭ 55° latitude en Fuegio.
Ties movomodeloj ne estas ankoraŭ solvitaj. Ĝenerale ili ŝajne estas loĝantaj birdoj, sed estas ankaŭ sezona influinvado de Ĉiliaj akcipitroj al nordokcidenta Argentino. Eble ili sekvas la svarmojn de migrantaj paserinoj aŭ eĉ de Ĉilia kolombo (Columba araucana). Ili estis konstatitaj kiel reproduktantaj en Provinco Magallanes sed formigrantaj poste. Junuloj ŝajne emas vagadi: estas unu certa kaj unu ebla vidaĵo el Tafí del Valle kaj el Oasis de Pica, respektive; ambaŭ lokoj estas je centoj de kilometroj norde eĉ el la supozata reprodukta teritorio.
Ekologio
La Ĉilia akcipitro specife troviĝas en moderklimataj arbaroj. Multe pli rare, ĝi troviĝas ankaŭ en sklerofilaj arbaroj, parkoj kaj miksitaj arbaroj aŭ malferma vivejo. Kiel altoĉasisto, ĝi vizitas ankaŭ malfermajn areojn kiaj arbustaroj, herbejoj aŭ agrikulturejoj por ĉasi tie. Ĝi estas rare aŭ ebe ne vidata en tre hom-modifita biotopo tamen, kaj la malmultaj individuoj kiuj troviĝis en urbaj parkoj kaj ĝardenoj estas probable neloĝantaj birdoj. Ŝajne ili postulas ne multe malpli da 200 hektarojn de indiĝena arbaro por reproduktiĝi.
Tipe en arbaroj loĝataj de tiu birdospecio hegemonias araŭkarioj (Araucaria) kaj notofagoj (Nothofagus). Precizaj specioj konstatitaj estas koihuo (N. dombeyi), huajo (N. obliqua) kaj lengo (N. pumilio). Ili probable toleras iom da lignoproduktado, se la indiĝena karaktero de la arbaro ne estas tuŝata. Duaranga kreskaĵaro kun abundaj maturaj arboj restantaj kaj densa subkreskaĵaro ekzemple de sudamerika montobambuo (Chusquea), kaŭzata de limigita lignoproduktado, povus eĉ esti unuaranga reprodukta biotopo, kvankam oni ne certas ankoraŭ. Kiam estas sufiĉe da indiĝena arbaro, tiu birdospecio uzas ankaŭ plantejojn ekzemple de enmetitaj pinoj.
Dumtage ili emas ripozi sur branĉoj en sia teritorio, moviĝante inter preferataj areoj de arbaroj per malalta flugo. Al areoj kun forta homa ĉeesto kiaj setlejoj oni alproksimiĝas prudente; ĝi ne estas ĝenerale birdo kiu avertas sian eston. Paroj disiĝas for de la reprodukta sezono; oni ne studis ĉu ili estas monogamaj nur dum la reprodukta sezono aŭ por kelkaj sezonoj. Ili foje ŝvebas ĉe nerilataj birdoj por reproduktado. Maskloj faras akrobatiajn flugomontrojn por pariĝado, kia duobla turniĝo kun formo de rekta "8".
La laŭso Colpocephalum turbinatum estis trovata ĉe muzea specimeno de la Ĉilia akcipitro, sed fakte oni ne scias ĉu ĝi estis parazito de tiuj birdoj aŭ venis el alia specimeno.
Manĝo
La manĝo de la Ĉilia akcipitro' estas preskaŭ nur birdoj (97.8% de ĉiu predoj laŭ unu studo), kaj precize diversa selektado de arbaraj paserinoj. Pli da 30 birdospecioj estas dokumentitaj kiel manĝitaj de tiu akcipitro almenaŭ foje. Roduloj de almenaŭ 4 specioj kaj fojfojaj insektoj aŭ skvamuloj kompletas ties dieton.
Reproduktado
Tiu neotropisa akcipitro reproduktiĝas en la aŭstrala somero. Paroj ŝajne formiĝas el fina oktobro antaŭen. Kovado estis observata en decembro, kaj idoj estis vidataj el jarfino al februaro, post kio la familioj denove disiĝas. Priskriboj de nesto de 1937 kaj ovo de 1945 de Ĉilia akcipitro ŝajne baziĝis sur misidentigo; la nesto almenaŭ estis probable de Ĉimango (Milvago chimango).
La ovalforma platforma nesto estas ĉirkaŭ 50 al 80 por 50 al 60 cm kaj estas ĉirkaŭ 25 cm alte se freŝe konstruita. Kelkaj nestoj estas pli da duoble alte; tiuj povus esti uzitaj dum kelkaj jaroj. Ĝi estas konstruita el forte interplektitaj sekaj bastonetoj. Ĝi situas sur forkaj branĉoj en la supra parto de arbo, ĉe ĉefa trunko aŭ ĉefa vertikala branĉo, ĉirkaŭ 16 al 20 m supergrunde. Almenaŭ surloke oni preferas arbojn de la speco koihuo (Nothofagus dombeyi) pli mute por nestado. Nestoj estas foje reuzataj en sinsekvaj sezonoj, sed plej ofte ili konstruas novan neston en alia arbo ĉiun sezonon.
La ino demetas probable 2 ovojn, foje 3 kaj pli rare nur 1, kiel kutime ĉe Akcipitredoj. La ovoj estas helbluecaj al blankecaj kaj havas formon kiel de kokovo. La ovoŝela interno havas iom pli markatan bluecan nuancon. Kovado daŭras probable ĉirkaŭ 3 semajnojn. La gepatroj defendas sian nestoteritorion kontraŭ aliaj rabobirdoj, kiaj la Varia buteo (Buteo polyosoma); dum alproksimiĝo de tia danĝera specio, la idoj kaŝas siajn kapojn. Ŝajne 2 aŭ 3 idoj estas produktataj laŭ regula modelo, malkiel ĉe multaj aliaj Akcipitredoj inter kiuj nur la plej forta ido survivas.
Statuso
Pro sia arbara vivejo kaj sekretema kutimaro, la Ĉilia akcipitro estas unu el la malplej studitaj rabobirdoj de la moderklimataj arbaroj de Patagonio. Ĝi estas konsiderata relative komuna en la regiono de la Horna Kabo ekz. ĉe la Nacia Rezervejo Ñuble, kaj oni konstatis populacidensojn tiom altaj kiom ĝis 4 birdoj por kvadrata kilometro. Aliloke ili estas malpli ofte vidataj kaj kutime tre rare. Klopodoj por certigi ties loĝdenson estas malhelpataj de la fakto ke ili postulas precizan kvanton de prahabitato por setliĝi en loko. Tiele multe alia taŭga tero povus esti subuzata de tiuj birdoj, kaj subpopulacioj havas tre disan distribuadon.
Ĝi estas listata kiel rara aŭ nesufiĉe konata specio en Ĉilio kaj laŭleĝe protektata laŭ la Ĉasjuro. En Argentino ĝi ne estas listata kiel minacata. Je tutmonda skalo ĝi estas rara birdo, kvankam ne sub tuja minaco. Populacioj povus malpliiĝi pro pliiĝanta habitatoperdo pro etendaj incendioj, lignoproduktado kaj ĉasado. Ĝi ne estas taksata de la IUCN, ĉar ili ne konsideras ĝin specife distinga, sed ĝi estis inkludata en Apendico II de CITES kiel parto de la ĝenerala listado de Falkoformaj.
Vettelschoß
Vettelschoß estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Igor Jasuloviĉ
Igor Jasuloviĉ - cirile Игорь Ясулович, (naskiĝis en Samara provinco, Sovetunio  ) - estas rusa aktoro.
Inter multaj aliaj filmoj, li ankaŭ konatiĝis pro lia partopreno en la internacia projekto pri porinfana kineja filmo Mio, mia Mio (svede Mio, min Mio, ruse Мио, мой Мио, latinlitere Mio, moj Mio) filmita en 1986 kaj publikigita en 1987, filma adapto de fama infana romano de Astrid Lindgren. En tiu, por li unua filma aktorado li estis 12-jara knabo.
Shota Fukuoka
Shota Fukuoka (福岡 将太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Fukushima United FC, Tochigi SC kaj Tokushima Vortis.
NGC 6483
NGC 6483 (aliaj indikoj — ESO 102-20, FAIR 486, AM 1754-634, PGC 61233) estas galaksio en konstelacio Pavo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Terragnolo
Terragnolo estas komunumo de Italio.
Česká Skalice
Česká Skalice (Böhmisch Skalitz) estas urbo en Ĉeĥio, situanta en la Regiono Hradec Králové, en distrikto Náchod, en supermara alteco 284 m. inter la urboj Náchod, Červený Kostelec, Nové Město nad Metují kaj Jaroměř. La urbon trafluas la rivero Úpa, fontanta en la montaro Krkonoše. En katastro de la urbo parte situas la valbaraĵo Rozkoš, ofte nomata Orientbohemia maro. En la urbo havis.
La ĉefaj turismaj vidindaĵoj estas Muzeo de Božena Němcová kaj Tekstila muzeo. En la urboparto Ratibořice troviĝas tiel nomata "Valo de avineto" (Babiččino údolí), apartenanta al la plej konataj turismaj lokoj en Ĉeĥio. En la areo situas i.a. publike alirebla empira kastelo kun ampleksa parko kaj lokoj ligitaj kun infanaĝo de Božena Němcová kaj ŝia novelo "Avineto" (Babička).
Vettweiß
Vettweiß estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Düren de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La Espero de la mortkondamnito
La Espero de la mortkondamnito (: L'esperança del condemnat a mort) estas triopo de tri pentraĵoj de Joan Miró, finita la. Ĝi estas la lasta triptiko el serio komencita de la pentristo en 1961 per Triptiko Blua I, Blua II, Blua III.
Historio
Laŭ la pentristo, tiu pentraĵo:
Jacques Dupin asertas ke:
Inspirita aŭ ne de tiu horora ekzekuto, la triptiko ĉiuokaze respegulis la angorojn de la pentristo en politika kunteksto pro kiu li multe suferis malgraŭ lia kreema aktiveco
Stéphane Grappelli
Stéphane GRAPPELLI (* 26-an de januaro 1908 en Parizo; † 1-an de decembro 1997 en Parizo) estis franca ĵaz-violonisto.
Vivo
Grappelli instruis al si mem junaĝe la violon- kaj pianludon kaj sukcesis, sen iam ajn lerninte kun instruisto, la enirekzamenon por la pariza muzikaltlernejo. Tie li studis inter 1924 kaj 1928. Dum ĉi tiu tempo kaj ankoraŭ post sia studo li dungiĝis kiel muzikisto en kinejoj kaj dancbandoj, ĝis kiam li en 1933 renkontis Djangon Reinhardt. Grappelli fondis kune kun Reinhardt la Quintette du Hot Club de France, ili sonregistriĝis komune por multaj sondiskoj ĝis 1939, i. a. por diskeldonejo Swing, kaj sukcesege koncertis. Kiam la 1-an de septembro 1939 la Dua Mondmilito eksplodis, la bando troviĝis je koncertvojaĝo en Londono. Reinhardt tuj reiris Parizon, Grappelli tamen restis en Anglujo.
En Anglujo Grappelli fondis novan bandon kun la juna pianisto George Shearing. Kun Reinhardt li denove kunlaboris nur post la milito, tamen sen fariĝi bandano. Stéphane Grappelli evoluiĝis en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj al la plej influriĉa violonisto de la ĵazmondeto kaj faris sian instrumenton ĵaztaŭga. Grappelli nun surdiskigis kun ĉiuj grandaj ĵazmuzikistoj tutmonde aŭ koncertvojaĝis kun ili. La 30-an de septembro 1966 Duke Ellington surscenejigis per sia koncerto „Violin Summit“ la kvar tiam plej famajn ĵazviolonistojn. En diversaj programoj krom Grappelli prezentis Stuff Smith, Svend Asmussen kaj Jean-Luc Ponty. Komune ili ludis It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing).
Grappelli ofte koncertvojaĝis ekde la mezo de la 1970-aj ĝis en la 1990-aj jaroj, komence kun Diz Disley. Li festis sian 86-an naskigdatrevenon kun Gary Burton, Earl Hines, Martial Solal kaj Jean-Luc Ponty. Li ludis ĝis mallonge antaŭ sia morto studioregistraĵojn (ankaŭ kun pli junaj muzikistoj kiel Michel Petrucciani), ekz. en 1979 Tivoli Gardens, Copenhagen, Denmark kun Joe Pass kaj Niels-Henning Ørsted Pedersen. Lia lasta sondisko Celebrating Grappelli registrita en 1997 mallonge antaŭ lia morto aperis postmorte.
25901 Ericbrooks
25901 Ericbrooks estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras de Eric David Brooks, finaliston en 2010 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biokomputiko kaj genomiko. Li estis lernanto ĉe la George W. Hewlett High School de Hewlett (Nov-Jorkio).
Hayato Michiue
Hayato Michiue (道上 隼人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC, Azul Claro Numazu kaj Veertien Mie.
Sādhanā
Sādhanā (sanskrite साधना; tibete: སྒྲུབ་ ཐབས་, THL: druptap; ĉine: 修行; pinjine: xiūxíng) aŭ simple Sadhana estas (mal)agado farita por ekhavado de malligo de sekularaj aĵoj, kio povas esti celo de Sadhuo.
Priskribo
Sādhanā ankaŭ povas rilati al tantra liturgio aŭ liturgia manlibro, t.e., la instrukcioj por aranĝi certan praktikon.
Nuntempa spirita instruisto kaj jogano, Jaggi Vasudev, difinas sādhanā jene:
La historiisto N. Bhattacharyya disponigas funkcian difinon de la avantaĝoj de sādhanā jene:
B. K. S. Iyengar (1993: p. 22), en sia traduko kaj komentaĵo al la Jogo-Sutroj de Patanjali, difinas sādhanā rilate al abhyāsa kaj kriyā:
Diplomatia poŝto
Diplomatia sako, ankaŭ konata kiel diplomatia saketo, estas ujo kun certaj laŭleĝaj protektoj uzita por porti oficialan korespondadon aŭ aliajn erojn inter diplomatia misio kaj ties hejma registaro aŭ alia diplomatia, konsula aŭ alia oficiala ento. La fizika koncepto de "diplomatia sako" estas fleksebla kaj sekve povas preni multajn formojn (ekz., kartona skatolo, tekosako, dufela sako, granda valizo, kesto aŭ eĉ ekspeda ujo).
Sādhanā
Vojoj
La termino sādhanā signifas "metoda disciplino por atingi deziratan scion aŭ celon". Sadhana ankaŭ estas farita por ekhavado de malligo de sekularaj aĵoj, kio povas esti celo de persono entreprenanta tian praktikon, konata en sanskrito kiel sādhu (ina sādhvi), sādhaka (ina sādhakā) aŭ jogano (tibeta pawo; ina jogini aŭ dakini, Tibeta hanandromo). La celo de sādhanā estas atingi iun nivelon de spirita realiĝo, kiu povas esti aŭ klerismo, pura amo al Dio (prema), liberigo (mokŝa) de la ciklo de naskiĝo kaj morto (saṃsāra), aŭ aparta celo kiel la benoj de diaĵo kiel en la Bhakti-tradicioj.
Diplomatia poŝto
Cetere, diplomatia sako kutime havas iun formon de seruro kaj/aŭ fuŝmiksi-evidenta fermilo alligita al ĝi por malinstigi aŭ eltrovi sintrudon de neaŭtorizitaj triaj partioj. La plej grava punkto estas ke ĉar ĝi estas ekstere markita montri ties statuson, la "sako" havas diplomatian imunecon de serĉo aŭ kapto, kiel kodigita en artikolo 27 el la Viena Konvencio de Diplomatiaj Rilatoj de 1961. Kiel la konvencio kondiĉas, diplomatia poŝto devas porti klaran eksteran markon indikantan ĝian naturon kaj devas enhavi nur artikolojn kaj objektojn celitajn por oficiala uzo, kvankam estis multenombraj kazoj kie la privilegioj de la diplomatia sako estis uzita faciligi kontrabandon. La konvencio kondiĉas ke la diplomatia kuriero devas kunhavi oficialan atestilon deklarantan sian statuson kaj la nombron da diplomatiaj sakoj kiujn li portas. Sakoj estas ofte eskortita de diplomatia kuriero, kiu estas simile imuna de aresto kaj enkarceriĝo.
Sādhanā
Vojoj
Sādhanā povas impliki meditadon, ĉantadon de mantro foje kun la helpo de preĝaj artperloj, puĵa al diaĵo, jajna, kaj en tre maloftaj okazoj hontigo de la karno aŭ tantraj praktikoj kiel ekzemple elfarado de onies speciala sādhanā ene de kremaciejo.
Kanalo (filmo)
Kanalo (pole: Kanał) - pola milita filmadapto de samtitolita novelo de Georgo Stefano Stavinski el 1956 reĝisorita de Andreo Vajda. La filmo estas provo de montro de tragika historio de Ribelo de Varsovio kun ĉirkaŭ 200 mil civilaj viktimoj. La sensenca perdo montrita de la reĝisoro havis malvarmajn recenzojn en Pollando. Malgraŭ tio Kanalo estis historie unua pola kandidato al nomumi por Oskar-premio.
Sādhanā
Vojoj
Tradicie en iuj hinduaj kaj budhanaj tradicioj por komenci specifan vojon de sādhanā, guruo eble devos doni la necesajn instrukciojn. Ĉi tiu aliro estas karakterizita de iuj tantraj tradicioj, en kiuj iniciato de guruo estas iam identigita kiel specifa stadio de sādhanā. Aliflanke, individuaj rezignitoj povas disvolvi sian propran spiritan praktikon sen partopreni organizitajn grupojn.