cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gregorio la Taŭmaturgo
Gregorio la Taŭmaturgo naskiĝis ĉ. 214 en Niksar kaj mortis ĉ. 270 en la sama urbo. Li estas konata pro siaj multaj mirakloj.
Biografio
Gregorio la Taŭmaturgo (Graece:Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ἤ ὁ Θαυματουργός) konvertiĝis al kristanismo en Surmara Novcezareo (nuna Niksar) kun la frato Atenodoro, post vizitado de la instruaĵoj de Origeno. Reveninte al sia naskiĝa urbo, li estis proklamita kaj konsekrita episkopo, kaj sukcesis kristanigi preskaŭ la tutan regionon. Oni rakontadis ke kiam li estis episkopigita ne trovis en sia urbo pli ol 17 kristanojn; epoke de lia morto en Surmara Noncezareo restis nur 17 paganoj. Li verkis diversajn librojn kaj intervenis en diversaj sinodoj de Antioĥio (264-265) kontraŭ Paŭlo el Samosata.
Kulto
Liturgie kultas lian memoron ĉiuj kristanaj eklezioj kiuj konfesas la komunecon kun la sanktuloj. La katolika eklezio tion faras la 17-an de novembro. La roma martirologio notas: “En Surmara Novcezareo, en la hodiaŭa Turkujo, Sankta Gregorio, episkopo, kiu, junule ekkonfesinte la kristanan kredon, estis granda kulturanto de la sciencoj jen humanaj jen diaj; episkopigite, li sin montris elstara per doktrino, virto kaj apostola zorgemo, kaj pro nombraj mirakloj ricevis la tirolon de Taŭmaturgo.
Verkoj
Pro tiuj verkoj kaj aliaj en kiuj estas atestataj enhavaĵoj de la kristana kredtradicio, Gregorio la Taŭmartugo estis de ĉiam tksata Patro de la Eklezio.
Boissy-le-Châtel
Boissy-le-Châtel [bwa.ˈsi l(ə) ʃa.ˈt̪ɛl] estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Buccéens.
Kiel verki kaj traduki poemojn
Kiel Verki kaj Traduki Poemojn : du studoj de K. Kalocsay - la libro konsistas el du artikoloj de Kálmán Kalocsay: "La esperanta rimo" kaj "Pri la esperanta ritmo".
La 27-paĝa libreto estas eldonita de Hungara Esperanto-Asocio el Budapeŝto en la jaro 1979.
Caturaí
Caturaí estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 4.686 loĝantojn en 2010.
Johannes Hartmann
Johannes HARTMANN (1568-1631) estis germana erudiciulo, kemiisto, kuracisto, rektoro kiu okupis la unuan katedron pri Kemiatrio en la Universitato de Marburgo. Filo de teksisto, kiu komencis sian unuan laboron kiel librobindisto. Dank'al helpo de la rektoro de la Municipa Lernejo de Ambergo eblis al li studi matematikon en la Universitatoj de Jena, Vitembergo kaj Marburgo, kie, en 1591, li ricevis sian diplomon pri majstreco.
Biografio
En 1592 li sukcedis en Marburgo al Victorinus Schönfeldt (1525-1592), kiel profesoro pri matematiko, indikita de Ludoviko la 4-a (Hesio-Marburgo) (1537-1604), frato de Vilhelmo la 4-a, Landgrafo de Hesse-Kassel (1532-1592). En Vitenbergo, li konatiĝis kun la estonta geografo, kartografo kaj historiisto Wilhelm Dilich (1571-1650), kies familio havis interrilatojn kun la princlado de Hesio, kie, en 1591, li ricevis postenon kiel ĉefmatematikiston en Kaselo. Supozeble li same vizitadis la Universitatojn de Altdorf, Helmstedt kaj Lepsiko.
En 1594, li iĝis konsilisto de la landgrafo Maŭrico de Hesio-Kaselo (1572-1632), kie li instruis en la lernejo de la kortego ĝis 1601. Ĉirkaŭ 1598/1599 li instruis en la "Maŭrican Kolegion" kie li konatiĝis kun Hermann Wolf (1562-1620) Jacob Mosanus (1572-1616), kaj tie li muntis bonekipitan laboratorion pro sia profundaj konoj pri kemio kaj medicino. En 1599, li revenis al Marburgo kaj komencis studi alkemion kaj medicinajn tekstojn, ĉefe de la lernanto de Paracelsus (1493-1541), Joseph Duchesne (1544-1609) kaj Basilius Valentinus (16-a jarcento), kiu korespondis kun la eldonisto Johann Thölde (1565-1614).
Pli malfrue li studis Medicinon kaj ricevis sian doktorecon pri tiu lernobjekto en 1606. En 1608, li estis nomumita de la landgrafo direktoro de la ĵus-fondita "Collegium Chymicum" kie li iĝis profesoro pri Kemiatrio. La ĉefa fokuso de la laboratorio estis la produktado de kuraciloj, pro tio la Kolegio ricevis la aldonan nomon Collegium Chymico-Medicum. Li estis la unua profesoro pri kemio en Germanio kaj estis la direktoro de la unua kemia laboratorio de la universitato, kie studis studentoj el pluraj landoj inklude de Danio, Pollando kaj Anglio. Liaj verkoj pri Kemiatrio estis pli malfrue publikigitaj de la persona kuracisto de la landgrafo, Johannes Rhenanus (1528-1589). Inter 1610 kaj 1618 li aktivis kiel kuracisto de la princo Johano Georgo la 1-a (1567-1618). En 1621 li iĝis privata kuracisto de la princo Maŭrico de Hesio-Kaselo kaj kortega profesoro de la "Maŭrica Kolegio" en Kaselo. Eĉ post la abdiko de la landgrafo Maŭrico, en 1627, li daŭre instruis en la universitato kaj plu servis al Ludoviko la 4-a, sukcedanto de Vilhelmo la 4-a. Hartmano estis edziĝinta kun la fratino de Johannes Daniel Mylius (1585-1632).
La graveco de Hartmano kuŝas sur lia enkonduko pri apoteko kaj kemio en la universitato, kaj liaj praktikaj lecionoj. Ĉi tiu nova kampo, surbaze de la laboroj de Paracelsus kaj liaj disĉiploj rezultis en la emerĝo de la alkemio. Krom tio, Hartmano ne sin donis al alkemiaj spekulacioj, sed kontraŭe, li penis esti peranto inter la galenistoj kaj iatrokemiistoj. Li lasis malmultajn verkojn pri la praktikaj aspektoj de tiu scienco, tamen, la plejmulto el liaj verkoj aperis postmorte. Li estis patro de Georgius Eberhardus Hartmann (1633-1659) kaj bopatro de Heinrich Petraeus (1589-1620).
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Thomas_Willis_-_Diatribae_duae_medico-philosophicae_-_quarum_prior_agit_de_fermentatione_4430011502_0cec24863c_o.jpg| Iatrokemio Galen_detail.jpg| Klaŭdo Galeno (121-216) Paracelsus.jpg| Paracelsus (1493-1541) Girolamo Capivaccio (1523-1589) 2.jpg| Hieronymi Capivaccei (1523-1589) Wittenberg_Lutherhaus_courtyard.jpg| Victorinus Schönfeldt (1525-1592) Uni_Kassel.JPG| Johannes Rhenanus (1528-1589) Wilhelm-1-.4.jpeg| Vilhelmo la 4-a (1532-1592) LudwigIVHessMarb.JPG| Ludoviko la 4-a (1537-1604) Joseph_du_Chesne.jpg| Joseph Duchesne (1544-1609) Nicolas Guibert and Philippe, Sebastien — De interitu alchymiae metallorum … — title page 1614.jpg| Nicolas Guibert (1547-1620) Basile Valentin--Azoth--1659.jpg| Basilius Valentinus (16-a Jarcento) Andreas_Libavius.jpg| Andreas Libavius (1555-1616) Oswald_Croll_1629_Basilica_Chymica_Title_Page.tif| Osvaldo Krolo (1563-1609) Johann_Thölde_(1565-1614).png| Johann Thölde (1565-1614) Johano_Georgo_la_1-a_(1567-1618).JPG| Johano Georgo la 1-a (1567-1618) Alt_Halberstadt_Stelzfuss_um_1900.jpg| Henning Scheunemann (1570-1615) Wilhelm_Dilich_-_S._F%C3%BCrck_-_1637.jpg| Wilhelm Dilich (1571-1650) Moritz_Landgraf_von_Hessen_Seite_1_Bild_0001.jpg| Maŭrico de Hesio-Kaselo (1572-1632) Gocjr.jpg| Rudolf Goclenius (1572-1621) Portrait of J.B. van Helmont, Aufgang...1683 Wellcome L0003194.jpg| Johano Baptisto Helmonto (1580-1644) Anatomia_auri_-_opus_magnum.jpg| Johann Daniel Mylius (1583 -1642) Astrological signs by J. D. Mylius.jpg| Johannes Daniel Mylius (1585-1632) Johann Valentin Andreae aged 42.jpg| Johann Valentin Andreae (1586-1654) Wappen-Brotterode.svg| Heinrich Petraeus (1589-1620) Erlenmeyer_flask_hg.jpg| Johann Jacob Reiter (1591-1623) Marburg_Alte_Universit%C3%A4t.jpg| Daniel Beckher (1594-1655) Anatomie-Leipzig.jpg| Johann Georg Pelshofer (1599-1637) Gerardus_Leonardus_Blasius_(1625-1695).jpg| Gerard Blasius (1627-1682) Bowl Of Hygieia by David.svg| Günther Kerstein (1904-1979) </Gallery> </Center>
Isao Ueda
Isao Ueda (上田 勲, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos kaj Kyoto Purple Sanga.
Plasmodium berghei
Plasmodium berghei estas specio en la genro Plasmodium subgenro Vinckeia.
Ĝi estas protozoa parazito kiu okazigas malarion en kelkaj roduloj. Origine, izolata el ratoj de la genro Thamnomys en Centra Afriko, P. berghei estas unu el kvar specioj de la genro Plasmodium kiuj estis priskribitaj en afrikaj musenaj roduloj, dum la aliaj estas Plasmodium chabaudi, Plasmodium vinckei, kaj Plasmodium yoelii. Pro ties kapablo infekti rodulojn kaj relativa facilo por geninĝenierado, P. berghei estas populara modela organismo por la studo de homa malario.
Santalaloj
La santalaloj (Santalales) estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 7 familiojn, ĉirkaŭ 180 genrojn kaj preskaŭ 2200 speciojn,. Ĝia tipa genro estas santalo.
Tiu plantoj havas sufiĉe kosmopolitan distribuon sed fortan koncentriĝon en tropikaj kaj subtropikaj regionoj.
La plimulto de la santalaloj havas senŝelajn semojn, kio nekutimas inter la angiospermoj. Multaj membroj estas parazitaj plantoj, plejparte duon-parazitaj, kapablaj mem krei sukerojn per fotosintezo sed prenantaj akvon kaj mineralojn helpe de la tigoj aŭ radikoj de aliaj plantoj; iuj (ekz. Arceuthobium) estas devigaj parazitoj, kun malalta procentaĵo de klorofilo en siaj ŝosoj (kvino ĝis dekono de tio trovebla en la histoj de la gastiganta planto), kio devigas al ili preni la plimulton de siaj nutraĵoj el la histoj de la gastiganto.
Laŭ la sistemo de Cronquist (1981)
La sistemo de Cronquist (1981) difinis la membrecon de la santalaloj jene:
Laŭ la sistemo de APG
La sistemo APG II de 2003 (same kiel la sistemo APG de 1998) jene klasigas la ordon laŭ membreco:
En la sistemo de APG, la familioj de viskacoj kaj Eremolepidaceae estas jam en la familio santalacoj. APG II konsideras la genrojn Dipentodon (Dipentodontaceae) kaj Medusandra (familio Medusandraceae) esti senlokaj (kiel ankaŭ la familio Balanophoraceae, nun verŝajne enfamiliiga denove; vidu supre). En la familio Medusandraceae estas du genroj: Soyauxia kaj Medusandra. Genetikaj esploroj nun lokigas la unuan en la familion Peridiscaceae de la ordo de saksifragaloj kaj la unuan en la ordo de malpigialoj proksime al Passifloraceae-Turneraceae-Malesherbiaceae. La ĉina monotipa genro Dipentodon estas proksima al Tapiscia, kaj oni proponias ke ĝi konsistigu novan ordon kun la nomo Huerteales kune kun Tapisciaceae kaj la genro Perrottetia (antaŭe lokita en la familio Celastraceae).
Laŭ WFO kaj TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (14 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
8749 Beatles
8749 Beatles estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Gold Coast (Queensland, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita rokgrupo The Beatles kreita en Liverpool en 1957. La kvar anoj de la grupo : John Lennon, Paul McCartney, George Harrison kaj Ringo Starr, ankaŭ ope lasis siajn nomojn al kvar aliaj asteroidoj, nome :
157747 Mandryka
157747 Mandryka estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la franca amatora astronomo Jean-Claude Merlin per la defora Observatorio Tenagra II de Nogales (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Nikita Mandryka (1940–2021). Naskiĝinta en Bizerto (Tunizio), li studis en Francio, kie li fariĝis famkonata bildliteraturisto; li kontribuis al multenombaraj bildostrirevuoj, inklude L'Écho des savanes, Pilote kaj Pif Gadget. En 1965, li kreis la rolulon le Concombre Masqué.
Coventry
Coventry estas kaj urbego kaj metropola distrikto en la angla regiono West Midlands.
Meßdorf
Meßdorf ĝis fino de 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la komunumo Bismark (Altmark). La loĝloko troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 697 loĝantojn.
Jules Verne
Jules Gabriel VERNE (esperante Julio VERNO) (naskiĝis la 8-an de februaro 1828, mortis la 24-an de marto 1905) estis franca verkisto, kiu estis unu el la kreintoj de la ĝenro sciencfikcio.
Vivo
Verne naskiĝis en Nanto (Francio), la 8-an de februaro 1828.
Konforme al la deziro de sia patro, la juna Jules Verne studis juron, sed samtempe verkis tekstojn por operetoj, rakontoj kaj teatraĵoj.
En aŭtuno 1862 li renkontiĝis kun la eldonisto Pierre-Jules Hetzel, kiu akceptis presi lian romanon titolitan "Kvin semajnoj en flugbalono" (Cinq semaines en ballon). Inspiris ĉi tiun romanon la flugoj, kiujn samjare entreprenis Félix Tournachon Nadar per la balono Le Géant. Pli poste Verne fariĝis sekretario en la Societo por la stimulado de enaera moviĝo per iloj pli pezaj ol aero, kies prezidanto estis Nadar. La romano ricevis grandegan sukceson, kaj tuj famigis la aŭtoron.
Verne mortis en Amieno pro diabeto, la 24-an de marto 1905.
Jules Verne kaj Esperanto
Mallonge antaŭ sia morto Jules Verne entuziasmiĝis pri la ideo de Esperanto. Li ekverkis romanon, en kiu la lingvo ludis gravan rolon, Voyage d'étude (studvojaĝo), sed forpasis antaŭ ol verki la finon. Tiu rakonto prezentas la membrojn de stud-komisiono, sendita en la kernon de Afriko, kiu konsistas interalie el la ruso, Nicolas Vanof, komisiita por instrui Esperanton al la membroj de la ekspedicio. La verkisto provizore lasis blankaj en sia manskribaĵo la tekstojn tradukendajn poste al Esperanto, imaginte ke "Esperanto, de pluraj jaroj, eniris la vastajn regionojn de centra Afriko, por la plej granda profito de la civilizo kaj de la komerco." La kvin ĉapitrojn poste redaktis lia filo, Michel VERNE, en nova romano L'Étonnante Aventure de la Mission Barsac; la filo finverkis la romanon, sed forigis la referencon al Esperanto.
La Esperanto-grupo de Nantes kun la urba biblioteko kaj la muzeo Jules Verne, partoprenis en la eventaro: “Rigardoj al la mondo – enkonduko al geopolitikaj perspektivoj en Eksterordinaraj vojaĝoj". Tiel de la 19-a de majo ĝis la 20-a de junio 2021, la evento riĉiĝis per “Fokuso pri la internacia lingvo Esperanto” en kiu oni ligis la aspekton de Esperanto kiel ligilo por internaciaj kontaktoj kun la emo de Jules Verne al internaciaj veturoj.
Brzotín
Brzotín, hungare Berzéte estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava.
Situo
Brzotín situas laŭ Sajó, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Tornaľa-Rožňava. La lasta troviĝas 3 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1242 en formo "Berzethe". Tiam orominejo funkciis en la vilaĝo. fortikaĵo menciiĝis unue en 1311, kiun la turkoj okupis en 1556. Baldaŭe la fortikaĵo detruiĝis. Dume la vilaĝo ricevis la rangon doganoprena loko. En 1828 oni nombris 164 domojn kaj 1211 homojn. Impona fandejo pri fero ekfunkciis en 1847. En 1910 loĝis en Berzéte 1171 da homoj, (1155 hungaroj, 15 slovakoj, unusola germano). Ĝis Traktato de Trianon Berzéte apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rozsnyó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš, dume alvenis slovakoj. Inter 1976-1990 la municipo estis en Rožňava. En 2001 loĝis en Brzotín 1238 da homoj, (535 slovakoj, 495 hungaroj, 191 ciganoj, 4 ĉeĥoj).
Famuloj
En la iama Berzéte naskiĝis hungara politikisto Béla Máriássy.
Germana genocido de hereroj kaj namoj
Germana genocido de afrikaj popoloj estis brutala subpremado fare de la trupoj de Germana Imperiestra Regno de la ribelo de Hereroj kaj Namoj, kio estas konsiderata unua genocido de la 20-a jarcento kaj inkluzivis masakrojn, malliberigon en koncentrejoj, morton de malsato kaj venenadon de akvoputoj. Ankaŭ Boŝmanoj estis subigitaj al reprezalioj.
La genocido okazis en la jaroj 1904–1907 en Germana Sudokcidenta Afriko (hodiaŭa Namibio) dum la tiel nomata konkuro pri Afriko. Tio alkondukis al preskaŭ tuta ekstermo de hereroj, kies nombro malgrandiĝis dum la konflikto-periodo de 80 mil ĝis ĉ. 15 mil "malsatigitaj rifuĝintoj", do 80 procentoj de la loĝantaro hereroj pereis. Fine de 1905 la ribelon estigis ankaŭ namoj, kiun trafis la sama sorto, 10 000 membrojn de la tribo pereis (50 procentoj de la populacio).
Eksplodo de la ribelo
Januare 1904 membroj de la gento hereroj sub gvido de Samuel Maharera ekribelis kontraŭ germana kolonia ekspansio al terenoj de ili loĝataj. La ribelantoj atakis setlejojn de germanaj koloniistoj, mortigante pli ol 100 personojn, en tio virinojn. Dum la unuaj semajnoj supereco de hereroj estis evidenta. Ili ekminacis ankaŭ la ĉefurbon de Germana Sudokcidenta Afriko – Vindhuko.
Aŭguste 1904 en Afriko alteriĝis sendita de Eŭropo 15-mila germana ekspedicia korpuso, kies generalo Lothar von Trotha, eldonis unuan dokumentitan ordonon de la genocido. Trotha anoncis, ke: "mia politiko konsistas en uzo de la forto, ekstrema teroro, kaj eĉ de krueleco". En decida batalo de Waterberg germanoj venkis ribelantojn. Trotha intence permesis al batalantaj hereroj eskapi la ĉirkaŭigon kune kun akompanantaj al ili familioj. Poste forpuŝis ilin al rando de la dezerto Omaheke (okcidenta branĉo de Kalaharo), samtempe blokante aliron al akvofontoj.
Ekstermado
Post forpuŝo de hereroj al dezertaj terenoj Trotha ordonis legi al ili la proklamon, en kiu anoncis ke ili perdis statuson de subigitoj de la Germana Imperiestro kaj devas forlasi la terenojn de Germana Sudokcidenta Afriko. Samtempe minacis, ke ĉiu herero, kiu postrestos sur teritorio de la kolonio estos mortigita – sendepende de aĝo aŭ sekso. Dum konversacioj kun guberniestro de Germana Sudokcidenta Afriko Trotha ne malkaŝis, ke lia celo estas la tuta ekstermo de la ribelinta popolo.
Dum du monatoj hereroj mizerege vivis sur la dezerto Omaheke. Germanaj trupoj blokis aliron al fontoj de la akvo kaj mortigis ĉiun, kiu provis alproksimiĝi al ili. Rezulte de tio miloj de hereroj pereis pro malsatego kaj soifo. Pro influo de protestoj flanke de la germana kaj internacia publika opinio la imperiestro Vilhelmo la 2-a ordonis ĉesigon de la reprezalioj. Malgraŭ direktivoj el Berlino, Trotha daŭrigis sian politikon. Restantaj ĉe la vivo estis lokigitaj en trudlaborejoj, kie estis markitaj per literoj GH (germane: Gefangene Herero, malliberigita herero). Ili estis devigitaj labori ĉe fervojlinio de la Golfo de Lüderitz ĝis Keetmanshoop, kaj germanaj koloniistoj ne malofte ilin murdis kaj perfortis. Antaŭ ĉio nekapablaj labori estis mortigitaj per bajonetoj, por ŝpari municion. Granda parto de militkaptitoj estis lokigita apud la urbo Lüderitz, kie troviĝis unu el la unuaj ekstermejoj en la mondo. Tie mortis ĉ. 3500 afrikanoj.
En Namibio germanaj kuracistoj Eugen Fischer, Fritz Lenz, Erwin Baur kaj Hugo Bofinger gvidis rasajn eksperimentojn. Germanaj sciencistoj en ili analizis 778 kapojn de hereroj kaj namoj, detranĉitaj de la militkaptitoj, kaj servantaj kiel sciencaj helpiloj en pseŭdosciencaj prilaboraĵoj rilataj al teorio kaj higieno de rasoj.
Resumo
Rezulte de la konflikto laŭ diversaj pritaksoj pereis de 24 ĝis pli ol 100 mil hereroj kaj 10 mil namoj. Post fino de la ribelo postrestis apenaŭ 15 mil hereroj. Ili estis tute senposedigitaj, subigitaj al polica kontrolo kaj trudlaborigitaj en farmoj apartenantaj al blankaj koloniistoj. Unu kvaronon oni deportis al aliaj regionoj de Germana Sudokcidenta Afriko aŭ al aliaj germanaj koloniaj bienoj en Afriko.
La genocido konsistis en kondamno de la tuta socio al la certa morto pere de forpelo al la dezerto Namibo kaj blokado de alireblo al nutraĵo kaj akvofontoj.
Ĉelsia Botanika Ĝardeno
La Ĉelsia Botanika Ĝardeno (angle Chelsea Physic Garden) estis establita kiel Apotekista Ĝardeno en Londono, Anglio, en 1673. La vorto "Physic" tie referencas al scienco kuracadi. Tiu botanika ĝardeno estas la dua plej aĝa botanika ĝardeno en Britio, post tiu de la Universitato de Oksfordo, kiu estis fondita en 1621.
Germana genocido de hereroj kaj namoj
Germana Trakto
Samtempe kun tiu ĉi genocido, la ribelo Maji Maji eksplodis en orienta Afriko (1905-1907). La germanoj reagis per ĉi tiu ribelo severe kaj ilia respondo rezultigis la morton de 100.000 - 200.000 homoj.
En 1985 subkomisiono pri homrajtoj ĉe UN publikigis t.n. Raporton de Whitaker, kiu difinis la eksterminadon de la gentoj hereroj kaj namoj el Sudokcidenta Afriko kiel la unua genocido de la 20-a jarcento en la mondo.
Ĉelsia Botanika Ĝardeno
Ties rok-ĝardeno estas la plej antikva angla ĝardeno dedeiĉita al alpaj plantoj. La plej grandaj fruktantaj olivarboj en Britio estas tie, protektitaj de altaj muroj el brikoj, kun plej verŝajne la plej norda grapfruktujo kreskante eksterdome. Zorge tenita de la Societo de Apotekistoj, en 1983 la Ĝardeno iĝis registrita neregistara organizaĵo kaj estis malfermita al la gexnerala publiko la unuan fojon.
En Julio 1736, Karolo Lineo veturis al Anglio, je la konto de George Clifford la 3-a. Li iris al Londono por viziti Siron Hans Sloane, kolektiston de natura historio, kaj por vidi sian kuriozaĵkabineton, same kiel por viziti la Ĉelsian Botanikan Ĝardenon kaj ties zorganton, nome Philip Miller. Li sciigis Miller pri sia nova sistemo subdividi plantojn, kiel estas priskribita en Systema Naturae. Miller impresiĝis, kaj ekde tiam li startis aranĝi la ĝardenon laŭ la sistemo de Lineo. En tiu epoko faris gravajn pentraĵojn el la plantoj tie kultivataj Georg Dionysius Ehret, kunlaboranto de Lineo.
Germana genocido de hereroj kaj namoj
Germana Trakto
En 1998 germana prezidanto Roman Herzog vizitis Namibion ​​kaj esprimis penton sed ne oficiale pardonpetis.
Samtempe Germanio rifuzis pagi kompenson, sed donis al Namibio multe da helpo (la plej granda en Afriko, pokape). Inter 1990 kaj 2004, Germanio transdonis ĉirkaŭ duon miliardonon da eŭroj.
Nur en 2004, okaze de la 100a datreveno de la ribelo, la registaro de Germanio agnoskis sian respondecon pro la eventoj kaj oficiale petis pardonon. Specife, la germana ministro pri monda disvolviĝo kaj helpo Heidemarie Wieczorek-Zeul pardonpetis nome de la germana registaro, deklarante ke: "Ni germanoj akceptas nian historian kaj moralan respondecon kaj kulpon". En 2005 la germana disvolva helpa ministro anoncis, ke Germanio pretas transdoni 20 milionojn da eŭroj ĉiujare ĝis 2016.
Oberdorf
Oberdorf signifas en germana lingvo supera vilaĝo kaj estas geografia nomo por diversaj lokoj en germanligvaj regionoj:
Cidones
Cidones [ziDOnes] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Komarko de Sorio en la centro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 71,20 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 302 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono; fakte perdis 260 loĝantojn el la 1920-aj jaroj ĝis la 1970-aj jaroj, kvankam poste ĝi akiris 210 pro aligo de apudaj loĝlokoj; poste perdis 70 loĝantojn, eĉ estante proksima al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 15 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipo enhavas la loĝlokojn Cidones, Herreros, Ocenilla kaj Villaverde del Monte.
En la teritorio estas la Loko de Komuna Intereso konata kiel Sabinares Sierra de Cabrejas, okupanta 1 890 hektaroj, nome 27 % de la teritorio.​
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Fine de la 20-a jarcento la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Herreros, Ocenilla kaj Villaverde.
Cidones havis fervojan stacion el 1895 ĝis 1985.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la popola arkitekturo.
Philip Miller
Philip Miller FRS (1691 – 18a de decembro 1771) estis angla botanikisto de skota deveno.
En julio 1736, Karolo Lineo veturis al Anglio, je la konto de George Clifford la 3-a. Li iris al Londono por viziti Siron Hans Sloane, kolektiston de natura historio, kaj por vidi sian kuriozaĵkabineton, same kiel por viziti la Ĉelsian Botanikan Ĝardenon kaj ties zorganton, nome Philip Miller. Li sciigis Miller pri sia nova sistemo subdividi plantojn, kiel estas priskribita en Systema Naturae. Miller impresiĝis, kaj ekde tiam li startis aranĝi la ĝardenon laŭ la sistemo de Lineo.
Viuro
La Viuro (Wear) estas rivero en la nordorienta parto de Anglio. La Viuro fontas en la najbareco de Wearhead en la komunumo Stanhope en la Peninoj en la graflando Durham. Ĝi fluas tra la Viurvalo (Weardale) laŭ la urbo Durham orienten kaj elfluas post 96 km apud Sunderland en la Norda Maro.
(143991) 2003 YO179
{{Informkesto astronomia objekto |Nomo = (143991) 2003 YO179 |Kategorio = transneptuna objekto |Oficiala_nomo = (143991) 2003 YO179 |Aliaj_nomoj = 2003 YO{{sub|179}} |Dato_de_malkovro = {{dato|17|decembro|2003}} |Malkovrinto = Observatorioj de Mauna Kea |Loko_de_malkovro = Mauna Kea, Hawaii, Usono. |Epoko = 2459600.5 {{dato|21|januaro|2022}} TDB |Granda_duonakso = 6,652 Tm (44,467 AU) |Periapsido = 5,767 Tm (38,551 AU) |Apoapsido = 7,537 Tm (50,383 AU) |Discentreco = 0,1330 |Periodo = 108306,464 tagoj (296,527 jaroj) |Klinangulo = 19,390° |Meza_anomaliangulo = 331,217° Epoko : {{dato|21|januaro|2022}}} |Longitudo_de_suprenira_nodo = 66,894° |Argumento_de_periapsido = 64,392° |Terdistanco_min = 5,627 Tm (37,6119 AU) |Diametro = 289 — 308 km |Absoluta_magnitudo = 5,65 }} (143991) 2003 YO{{sub|179}} estas tre granda transneptuna objekto malkovrita la elde la Observatorio de Mauna Kea en la insulo Mauna Kea (Hawaii, Usono).
Liddle Burnt Mound
Liddle Burnt Mound situas sur la insulo South Ronaldsay, insulo de la Orkadoj, norde de Skotlando. La ovala monteto sur la vojo al bieno kaj malgranda privata muzeo de Ronald Simison kaj la kairno Isbister, estas un el 200 tiel nomataj antikvaj kuirlokoj sur la Orkadoj, kiu estas unika en sia maniero.
(143991) 2003 YO179
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de 308 km ; por Michael E. Brown, ĝi eble estas nanplanedo kun taksata diametro de 289 km.
Liddle Burnt Mound
Liddle Burnt Mound estas la plej granda monteto en la komplekso de monumentoj, kiu origine konsistas el pliaj kuiraj lokoj.
La komplekso konsistas el du partoj:
Takehito Suzuki
Takehito Suzuki (鈴木 健仁, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos, Kyoto Purple Sanga, Gamba Osaka, Vissel Kobe kaj Vegalta Sendai.
Liddle Burnt Mound
La brulmonteto
La monteto havas volumenon de 200 m³ kaj estas ĝis 2 m alta.
La trovitaĵoj
La malmultaj trovitaĵoj estis apenaŭ gravaj.
Cavalcante (Gojaso)
Cavalcante estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 9.392 loĝantojn en 2010.
Dudley
Dudley ([] aŭ []) estas kaj urbo kaj metropola distrikto en la angla regiono West Midlands. En 1997 loĝantoj vivis en Dudley, kaj la areo kovras.
Komsomolskaja Pravda
Komsomolskaja Pravda (Комсомольская правда; laŭvorte "komsomola vero") estas ĉiutaga rusia gazeto, fondita la 13-an de marto 1925. Ĝia ĉefoficejo estas en Moskvo, sed ĝi aperas kaj cirkulas tra la tuto de Orienta Eŭropo kaj Okcidenta Azio.
Soveta epoko
Dum la epoko de Sovetunio, Komsomolskaja Pravda estis ĵurnalo disdonata en la tuta ŝtatego Sovetunio kaj la oficiala organo de la Centra Komitato de la Komsomolo, la junulara sekcio de la rega politika partio Komunista Partio de Sovetunio. Establite laŭ decido de la 13-a Kongreso de la bolŝevisma Rusia Komunista Partio, ĝi unue aperis la 24-an de majo 1925 en eldono de 31 000 ekzempleroj.
Kiel la oficiala organo de la Komunista Unio de la Junularo, aŭ laŭ ruslingva akronimo Komsomolo, la junulara sekcio de la Komunista Partio de Sovetunio, ĝi celis verki artikolojn por la samaj 14- ĝis 28-jaruloj, kiuj konsistigis la membraron de Komsomolo. Komence ĝi aparte fokusiĝis pri populara scienco kaj aventuraj artikoloj, ĉiam instruante la valorojn de la komunisma partio. Ĝi publikigis verkojn de tiam popularaj verkistoj kiel Vladimir Majakovskij, Arkadij Gajdar, kaj Aleksandr Fadejev. Dum tiu periodo, ĝi estis dufoje premiita per la ordena insigno de la Ruĝa Standardo de Laboro (en 1950 kaj 1957), kaj ankaŭ estis ricevanto de la Ordeno de Lenin (en 1930), de la Ordeno de la Oktobra Revolucio (en 1975), kaj de la Ordeno de la Patriotisma Milito (en 1945).
Lastatempa profilo
Kiam Sovetunio komencis kolapsi, la 1-an de decembro 1990 la gazeto transformiĝis de komunisma porjunulara propagandilo al privata tutnacia ĉiutaga gazeto kun pli amuzocela enhavo. Dum la puĉoprovo de aŭgusto 1991, la gazeto estis malpermesita de la krizostata Ŝtata Komitato kaj ne eldoniĝis la 19-an kaj 20-an de aŭgusto - la unua fojo en ĝia historio kiam ĝi ne sukcesis aperi laŭ la eldonritmo. Tamen, la 21-an de aŭgusto la gazeto eldonis kompletan kronikon de la puĉo kiel historian dokumenton.
Komsomolskaja Pravda atingis sian plej altan eldonkvanton en 1990, kiam ĝi vendis preskaŭ 22 milionojn da ĉiutagaj ekzempleroj. En 2001 ĝi estis la naŭa plej vendata Eŭropa gazeto kun cirkulado de 785,000 ekzempleroj. En 2006 ĝi estis la pinte vendata gazeto en Rusio kun ĉiutaga cirkulado de inter 700.000 ĝis maksimume 3,1 milionoj da ekzempleroj. La eldonkvanto de marto 2008 estis 660 000 ekzempleroj. En 2015 la reta versio de la gazeto estis la plej vizitata ruslingva retejo pri politikaj novaĵoj. Daŭre do inter la amaskomunikiloj de Rusio la gazeto havas signifan rolon. Nuntempe, 200 gazetistoj laboras en la Moskva ĉefoficejo. Kiel la plejmulto de interregionaj gazetoj, ĝi perdis merkatoŝancon al regionaj kaj lokaj.
La semajna versio Komsomolskaja Prawda Tolstuschka havas multe pli grandan circuladon (3,1 milionoj) ol la taggazeto mem. Ĝi estas la dua plej vendata rusa semajnogazeto en Rusujo. Ekzistas kroma semajna gazeto por la moskva regiono, Komsomolskaja Prawda w Moskwe (cirkulado proksimume 140.000).
La gazeton posedas Media Partner, kiun posedas Grupo ESN (Евросевернефть), energia entrepreno estrata de Grigory Berezkin, kiu havas fortajn ligojn kun Gazpromo. En decembro de 2000 la norvega komunika entrepreno A-Pressen aĉetis 25% plus unu akcio de la gazeto sed vendis siajn akciojn al ESN en 2007. Eldonas ĝin en malgranda formato Izdatelsky Dom Komsomolskaya Pravda (Eldonejo Komsomolskaya Pravda).
Intertempe ankaŭ ĝi, kiel aliaj "bulvardaj gazetoj" diverslandaj, foje klopodas altiri legantojn per provokaj tezoj de dubinda vereco: Tiel ekzemple en januaro 2015 en frontpaĝa artikolo de la gazeto sugestiĝis ke usonanoj enscenigis la islamisman atencon al ĵurnalistoj de la satira gazeto Charlie Hebdo en Parizo.
Ĉefredaktistoj
La ĉefredaktistoj de Komsomolskaya Pravda estas, retrokronologie:
Rilataj gazetoj
"Eŭropa" eldono (Komsomolskaya Pravda v Evrope), aparte celanta la Rusan diasporon en Germanujo kaj ruslingvajn turistojn sur la Kroata bordo de la Adriatiko, estas distribuata en kelkaj Eŭropuniaj landoj, dum speciala Baltregiona eldono ankaŭ estas havebla en Latvujo, Estonujo, kaj Finnujo.
Pluraj similaj sed sendepende posedataj gazetoj estas en aliaj ŝtatoj de la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj (KSŜ) (ĉiuj en la rusa):
La belorusa versio de Komsomolskaja Pravda suferis cenzuron dum la manifestacioj en tiu lando en 2020 kaj 2021. La presejo apartenanta al la registaro, kun kiu la gazeto havis kontrakton, ne presis tri numerojn, pretekstante teknikajn problemojn, sed laŭ la nacia asocio de gazetistoj volante bloki informon pri la manifestacio kaj pri malrespektoj al homaj rajtoj. Gazetistoj, kiuj observis manifestacion, estis arestitaj kaj akuzitaj pri partoprenado en nerajtigita amasa evento. Alia gazetisto estis arestita ĉar li verkis artikolon pri homo, kiu pafmortigis oficiston de la belorusa Ŝtatsekureca Komitato.
=Referencoj=
Jonen
Pri la komunumo
Jonen estas komunumo en la distrikto Bremgarten de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1817 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La vilaĝocentro de Jonen situas ĉe la orienta flanko de la fruktoprodukta ebenaĵo de la rivero Reuss. Al la komunumo apartenas ankaŭ la setlejoj Obschlagen kaj Litzi. La teritorion de la komunumo tranĉas la ravino de la rivereto Jonenbach, la tiel nomita Jonen-Valo en kies fundo troviĝas la Pilgrimkapelo Jonental.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Jonen limas en nordo al Oberlunkhofen, en nordoriento alArni, en sudoriento al Affoltern ĉe Albis (Kantono Zuriko), en sudo al, Ottenbach (Kantono Zuriko), en okcidento al Aristau, kaj en nordokcidento al Rottenschwil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Jonen datiĝas el la jaro 1243 kiel Jonun.
En mezepoko la vilaĝo apartenis al la habsburga Distrikto Keln (germane Kelleramt). La Kelndistrikto en la jaro 1415 estis konkerita de la urbo Zuriko kaj transprenis de la Habsburgjoj la superan jurisdikcion, dum la malalta jurisdikcio jam ek de 1410 apartenis al la urbo Bremgarten. En 1529 Jonen estis reformaciigita, sed post la 2-a Milito de Kappel, kiun la urbo Zuriko perdis, la vilaĝo refariĝis katolika. En la jaro 1797 unu jaron antaŭ la Helveta Revolucio kaj la disfalo de la malnova ordo, la urbo Bremgarten vendis siajn privilegiojn al la vilaĝaj komunumoj.
Vidindaĵoj
En la fundo de la Jonen-Valo sudoriente de la kerna vilaĝo situas la Pilgrimkapelo Jonental, kiu estis konstruita honore al Sankta Maria. Unua kapelo en Jonental estis menciita en la jaro 1521 kaj detruita en 1656 de zurikaj trupoj dum la 1-a Milito de Vilmergen. Inter la jaroj 1734 ĝis 1737 la kapelo estis rekonstruita de la urbo Bremgarten en sia hodiaŭa formo.
Tewkesbury
Dum la anglosaksa epoko restis monaĥejo ĉe Tewkesbury sed mankas restaĵoj. Tuj post Vilhelmo la Konkerinto kaptis Anglion komenciĝis konstruo de monaĥejo. Vilhelmo donis la urbon al sia kuzo Roberto Fitzhamon, kiu komisiis la konstruon de la nuna abatejo. La konstruado komenciĝis en 1102. Roberto Fitzhamon mortis en 1107, antaŭ la fino de la konstruado, sed lia bofilo, Roberto (1-a Grafo de Gloucester) daŭre pagis la koston. La abatejo estas bela ekzemplo de normanda arkitekturo, kaj estas pli granda ol dek kvar el la anglaj katedraloj. En la abatejo entombiĝis multaj gravuloj, inter kiuj
En 1178 parto de la abatejo detruiĝis pro incendio, kaj necesis iom da rekonstruo.
En 1471, dum la Milito de rozoj okazis grava batalo ĉe Tewkesbury, kiam la Jorkoj tute venkis la Lankastrojn kaj Eduardo Princo de Kimrio mortis. Post la batalo Lankastroj rifuĝis en la abatejo, sed Eduardo la 4-a kondukis la Jorkojn tien kaj ili mortigis multe da siaj malamikoj. Pro tiu sangverŝo la abatejo fermiĝis unu monaton, ĝis eblis ĝin rite purigi kaj rekonsekri.
Post la fermo de monaĥejoj dum la reĝado de Henriko la 8-a (Anglio), la loĝantoj de Tewkesbury savis la abatejon per aserti ke ĝi estis ilia paroĥa preĝejo: ili aĉetis ĝin de la reĝo kontraŭ la valoro de la metalo de la kloŝoj kaj plomba tegmento.
La urbo Tewkesbury suferis pro inundoj. Aparte gravaj inundoj okazis en la somero de 2007, kiam la abatejo iĝis preskaŭ insulo.
Jason (bildstriisto)
John Arne Sæterøy, kun plumnomo Jason (naskiĝis la en Molde, Norvegio) estas norvega bildstriisto kaj la ricevinto de kelkaj premioj bildstriaj, kiel la norvega Sproing-premio kaj la alttaksata Eisner-premio. Stilo lia estas bonkonata ekster Norvegio kaj lia konateco probable estas pli alta en kelkaj landoj (precipe Francio) ol en hejmlando lia.
Ĉe la 27-a de julio 2007, Jasono ricevis la Eisner-premion (nomigita el la fama usona bildstriverkisto Will Eisner) por la plej bona usona eldonaĵo de materialo internacia en la jaro 2006. La premiita eldono estis la albumo The Left Bank Gang, kiu en la norvega nomiĝas Hemingway.
Junaj jaroj (antaŭ la jaro 2000)
En 1991 li ricevis sian unuan premion, la premio de la norvega bildstriistaro (Norsk tegneserieforbund), por la rakonteto Pervo. Kvar jarojn poste 1995 li eldonis sian unuan albumon solan, Lomma full av regn ("Pluvoplena poŝo"), kiu estis premiita de la norvega bildstrimagazino TEGN kiel la plej bona bildstrialbumo antaŭ tiam.
Lomma full av regn estas absurda rakonto kun elementoj kiel amo, sapgloboj, krimuloj, eksterplaneduloj, akvopafiloj, flugantaj ĉapeloj, homlupoj kaj unu nekomprenebla okazaĵsekvo. Ĝi estas strekita realismece. Post la eldonado de Lomma full av regn li ekekzperimentis pri sendialogaj rakontoj kaj homecaj bestoj, kaj ne homoj, kiel la personaro de liaj bildstrioj. Kaj estis per tia stilo li famiĝis kaj ricevis atenton eksterlandan (precipe el Francio, kiu havas malnovan tradicion por tia bildstristilo, kaj poste el Usono).
La jaroj 2000 —
Dum la sekvintaj kvin jaroj li daŭre eldonis kelkajn etajn rakontarojn kun etaj bildstrioj, numeroj unu ĝis naŭ de la serio Mjau mjau, antaŭ li eldonis la albumon Sshhhh! (en la jaro 2000). Sshhhh! estas rakonto pri la karaktero ofte konata kiel "Kråkemannen" (la korvulo), lia soleco kaj daŭra ĉasado de la vera amo (kutima temo de jasonaj bildrakontoj). Sshhhh! estas pli komprenebla ol Lomma full av regn ĉar ĝi ne havas la saman strukturon absurdan, tamen ĝi havas kelkajn malrealismaĵojn (ekz. skeleto kiu korvulon sekvas dum ero de la rakonto; eksterplaneduloj; sekcio kie korvulo nevidebliĝas; kaj nerekta rakontsekvo). Ĝi havis grandan sukceson en Usono.
Vent litt... (Haltetu), kiu eldoniĝis en 2002 havas la saman solecan senton je Sshhhh!, sed la rakonto estas pli rekta kaj havas malpli elementojn absurdajn. Ĝi havas iom da dialogo, tamen malmultege, kaj estas sendube lia plej malĝojiga libro. Ĝi estas rakonto pri du amikoj kaj kiel la morto de unu el ili influencas la vivo de la alia. Tial la libro dividas en du partoj: unu pri la perfekta vivo, kaj unu pri soleco kaj la rekta vojo abismen.
Jernvognen (La fera ĉaro), Jason repruvis ke li majstras la arton rakontantan. Li estis adaptita el fama krimromano de la novega verksito Stein Riverton (el la jaro 1909). En Jernvognen Jasono uzis pli da teksto kaj dialogo ol en liaj lastaj eldonoj. Ĝi estas malkutima krimrakonto pri kelkaj kutimaj ingrediencoj (mortigoj, supernaturaj okazaĵoj kaj interpersonaj intrigoj). Fakte, la unua parto estis unue strekita en la sama stilo de Lomma full av regn kiam Jasono studis strekadon, sed li restrekis la tuton post multe da jaroj.
En 2004 Jason eldonis sian version de la libro Frankenŝtejno de Mary Shelley, nomita Du går feil vei (Vi iras mise). Kiel la orginalo, lia rakonto havas ambician frenezan profesoron, artefarite revivigitajn homojn kiuj serĉas amikecon kaj amon. Kiel en multaj aliaj rakontoj de li, ĉiuj sentas sin solaj. La bildstrio estas preskaŭ sen dialogo, nur la helpuloj parolas.
Død eller Levende (Morta aŭ vivanta) el 2006 estas akcio-rakonto pri zombioj (nemortaj kaj nevivantaj homoj), klare inspiriĝis de malnovaj filmoj sensonaj, kaj estas eble lia plej "optimisma" libro kaj havas multe da amuzigaj momentoj. Morta aŭ vivanta estas la pinto de lia zombia periodo.
Kun Hemingway (el 2006) li ŝajne movis je novan stilan periodon, rakontoj bazitaj sur veraj personoj kaj liaj memoroj. Kelkaj famaj personoj aperas en la rakonto; ne nur Ernest Hemingway, sed ankaŭ Francis Scott Fitzgerald, Gertrude Stein kaj James Joyce. En la rakonto ili estas bildstristrekistoj, kaj laboras pro la ĉiutaga pano. Jasono estas ofte komparata al Hemingway en rakontstilo kaj rakontanimo. La libro Hemingway inspiriĝis de la memuaroj de Hemingway, skribita kiam li loĝis en Parizo. La okazaĵoj en la rakonto ne estas veraj, kvankam ĝi enhavas famajn personojn. Jasono prenis ilin kaj la senton de la rakonto el la memuaroj de Hemingway, sed kreis sian sendependan historion.
Jason faris ion similan en sia plej nova libro, Jeg drepte Hitler ("Mi mortigis Hitleron") – uzas famajn personojn kaj kreas novan rakonton ĉirkaŭ ili.
Norderbrarup
Norderbrarup (dane: Nørre Brarup) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Süderbrarup, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Senpenetra seksumado
Senpenetra seksumado estas seksa aktivado kiu normale ne inkludas seksan penetradon. Ĝenerale, ĝi ekskluda la penetrajn aspektojn de la seksa aktivado ene de vagino, anuso aŭ buŝo, sed inkludas diversajn aliajn formojn de seksa kaj neseksa aktivado, kiel frotado, masturbado, reciproka masturbado, kisojn kaj brakumojn. Kelkaj formoj de senpenetra seksumado, ĉefe komprenante "penetradon" kiel penetrado de peniso, povus inkludi penetrajn aspektojn, kiel penetrado de fingroj aŭ lango.
Masturbado signifas seksumado tiel, ke oni ekscitas la seksumilojn proprajn aŭ de alia persono (ne nepre de edz(in)o aŭ koramik(in)o), ne per penetro kun peniso, sed per la mano, per alia organo aŭ per objekto. Kvankam temas pri la sama radiko kaj eĉ verbo, oni ne konfuzu masturbadon kun sinmasturbado.
Ĉi tial, pri melkado aŭ fingrumado vidu ĉe (vira kaj ina) sinmasturbado por pli da detaloj.
Birmingham
Birmingamo (Birmingham, pron. /ˈbɜːmɪŋəm/) estas kaj milionurbo kaj metropola distrikto en la angla regiono West Midlands. loĝantoj (en 1997) loĝas sur areo de kvadrataj kilometroj. Ĝia havas plurajn fervojstaciojn, el kiuj la ĉefa nomiĝas Birmingham New Street, kaj ankaŭ reton da kanaloj.
Historio
La unua mencio pri vilaĝo Birmingham okazis en 1086. En la 12-a jarcento bazarejo ekfunkciis, kiu iĝis tre grava en la regiono. En la 16-a jarcento oni komencis prilabori la feron, ja loke estis karbo kaj feroerco. Dum la industria revolucio la urbo iĝis industria centro. Ekde la 1760-aj jaroj multe da kanaloj konstruiĝis, kiuj tre helpis la liveradon. Ekde 1837 trajno trafikas. En 1900 oni fondis universitaton. Multe da partoj de la urbo suferis bombardadan damaĝon dum la 2-a mondmilito, kaj estis renovigita per multaj konstruaĵoj dum la jardekoj 1950a kaj 1960a.
La urbo havas slangan nomon "Brum", kaj la loka parolmaniero ("Brummie") estas por angloj tre facile rekonebla.
Sporto
En la urbo aktivas interalie la futbala klubo Aston Villa.
51663 Lovelock
51663 Lovelock estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita kemiisto James Lovelock, inventisto, sciencisto pri tera sistemo kaj aŭtoro. Li estas plej bone konata kiel fondinto kaj disvolvinto de la Teorio Gaja, en kiu li proponis, ke la vivantaj kaj ne-vivantaj partoj de la Tero formus kompleksan interagatan sistemon, kiun oni povus iel rigardi kiel vivantan enton.
Plasmodium relictum
Plasmodium relictum estas specio en la genro Plasmodium, subgenro Haemamoeba.
Kiel ĉiuj specioj de Plasmodium, P. relictum havas kaj vertebrulajn kaj insektajn gastigantojn. La vertebrulaj gastigantoj de tiu parazito estas birdoj.
Tiu parazito estis por la unua fojo priskribita de Gilruth, Sweet kaj Dodd en 1910.
P. relictum estas geografie disvastigita, kaj estas fakte la plej disvastigita malariparazito de birdoj. P. relictum infektas ampleksan varion de birdoj inklude speciojn de variaj ordoj. Infektoj en nombraj kaj naturaj kaj eksperimentaj birdoj estis priskribitaj kiel perdrikoj, kanarioj, kokoj, anasoj, kaj kolomboj. Eksperimentaj klopodoj por infekti gufojn ne estis sukcesaj, kio sugestis, ke gufoj eble ne estas vundeblaj de P. relictum.
István Csala
István CsALA [iŝtvAn ĉala], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csala István estis hungara politikisto, ministro, parlamentano.
István Csala naskiĝis la  1899 en Cegléd. Li mortis la 1987 en Cegléd.
Biografio
István Csala frekventis bazlernejon, poste kurson pri agrikulturo. Ekde 1917 li estis soldato, en la sekva jaro militkaptito en Italio. Hejmenveninta li estis soldato en armeo de Miklós Horthy ĝis 1921, poste li laboris parte en la familia bieneto, parte en luita bieno, parte en kooperativo pri laktaĵoj. En 1931 li aliĝis al Etbienula Partio. Inter 1942 kaj 1944 li denove estis soldato. En la malfrua 1944 li estis elektita deputito de Provizora Nacia Asembleo, en la sekva jaro li estis elektita parlamenta deputito (denove li elektiĝis en 1947). En la jaroj 1948 kaj 1949 li estis ministro pri agrikulturo en Kabineto Dobi duonjaron, poste li ricevis diversajn ŝtatajn kaj politikajn postenojn. En la frua 1956 li laboris hejme en la kolĥozo, kiu post monatoj ĉesis pro Hungara revolucio de 1956. En 1959 li denove aliĝis al la nova kolĥozo (aŭ kooperativo), kie li estis kolĥozestro inter 1964-1968, poste li pensiuliĝis.
Zhongxiang
La lokanoj ofte rakontis pri Orkidea Podio. Antaŭ 4 000 jaroj, inundo atakis la lokon, Granda Yu (Ju) gvidis dragon de la riveroj, foson de kanaloj kaj konstruon de alta podío en la orienta, okcidenta kaj meza partoj de la loko. Post la inundo, oni plantis orkideojn sur la podio, do naskigis la nomo "Orkidea Podio" kaj la urbeto iom post íom formigis Cirkaŭ la podío. Fama poeto en frua periodo de Cina literaturo Qu Yuan (Ĉju Jŭan) kaj lia disĉiplo Song Yu siatempe logis tie. Antall 2 000 jaroj en la Militantaj Regnoj (475-221 a.K.) la loko funkciis kiel ĉefurbo de la regno Chu. Kiel altranga oficisto, Qu Yuan ofte diskutis pri ŝtataj aferoj kun la regnestro sur la podio. Dekadencaj aristokratoj insidis kontraŭ Qu Yuan, kaj tiu poste ekziliĝis por longa tempo. Li maltrankviliĝis pri sia patrolando kaj per poemoj admonis la regnestron, ke li ne konfidu kalumniojn kaj reformu politikon por potencigi la landon. En siaj poemoj Qu Yuan komparis sin kun orkideo kaj ĵuris neniam kunlabori kun la insidemaj flatemuloj. Fakte la dekadenca Chu-regno estis fine pereigita de potenca Qin-regno. Qu Yuan ne povis elteni sian malĝojon kaj indignon, kaj sin dronigis en rivero je la 5-a de la kvina monato laŭ la tina luna kalendaro. Memore al li, oni plenigis bambutubojn per glueca rizo kaj verkis la rizon en la riveron. Poste oni envolvis gluecan rizon en bambuaj folioj kaj pakis ĝin per koloraj fadenoj. Tio jam fariĝis ĉina tradicio en la 5-a de la kvina monato. Qu Yuan verkis poemojn en dialekto de Chu-regno kaj kreis "Chuci-stilon". Ankaŭ lia disĉiplo Song Yu verkis en tia stilo en palacoj sur la Orkidea Podio. En liaj verkoj legigas: "Turisto kantis sur la Orkidea Podio. Kiam li kantis popularan kanton 'Kanto de la Kamparanoj', miloj da homoj sekvis. Kiam li kantis la elegantan 'Printempa Neĝo', nur kelkdek sekvis. Ja ju pli elegantas la kanto, des pli malmultas la sekvantoj." Poste "Kanto de la Kamparanoj" kaj "Printempa Nego" fariĝis sinonimoj de "populara arto" kaj "eleganta arto" respektive. Kiam oni parolas pri "Kanto eleganta, sekvantaro malmulta", ĝi signifas ke elito havas malmultajn komprenantojn. Malgraŭ tio "Printempa Nego" iuj komprenas. Artistoj de Chu-regno adaptis ĝin al kanto kaj danco kaj danke al tio ĝi herediĝis.
Demi Lovato
En majo de 2021 ri elŝrankiĝis kiel neduumulo ĉe Twitter. Angle ri preferas esti priparolata per ununombra they. En aprilo de 2022 ŝi deklaris ke ŝi sentas sin "pli ina" kaj denove komencis reuzi la pronomon "ŝi".