cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ninón Sevilla
Ŝi ekkarieris en noktaj spektaklejoj de sia denaska Kubo. En 1946 ŝi alvenis al Meksiko kun la reĝisoro kaj produktoro Fernando Cortes. En 1946 ŝi faris sian unuan filmon en Meksiko, nome Carita de cielo. En 1948 ŝi stelulis por Revancha, de la reĝisoro Alberto Gout, kun kiu ŝi faris faman kinparon en serio de filmoj memorindaj de la nomita cine de rumberas (rumbokino) de la orepoko de la meksika kino, kiaj Sensualidad (1951), No niego mi pasado (1951), Aventura en Río (1952) kaj la memorinda Aventurera (1949), konsiderata de la kritikistaro kiel la majstroverko de la kino de rumbistinoj. ​ Krom Gout, kontribuis al la brilo de Sevilla kinistoj kiel Emilio Fernández en Víctimas del pecado (1950), Julio Bracho en Llévame en tus brazos kaj Gilberto Martínez Solares en Mulata (1954), inter aliaj. La sukceso de filmoj de Sevilla havigis al ŝi popularecon en foraj landoj kiel Francio kaj Brazilo. Post kelkaj jaroj de foresto, la aktorino reprenis sian artan karieron en la 1980-aj jaroj, kaj restis aktiva tra meksikaj televidserioj ĝis sia morto.
Modalen
Modalen estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Aŭtoŝoseo M-40
La Aŭtoŝoseo M-40 estas periferia aŭtovojo de Madrido (Hispanio), kun 63,3 km longe kaj mezuma radio de 10,07 km respekte al la Pordo de la Suno. La aŭtoŝoseo estas nomata M-40 ĉar ĝi estas la teorie kvara zono de periferiaj ŝoseoj de Madrido.
La unua zono (M-10) estas formata de la stratoj kiuj sekvas la antikvan planadon de la palisaro de Filipo la 4-a kiu ĉiekaŭis la urbon: malalta parto de la Deklivo de la Vega, Rondiro Segovio, Pordo de Toledo, Rondiro Toledo, Rondiro Embajadores, Rondiro Valencio, Rondiro Atoĉo, ekstera muro de la Parko Retiro (nuntempe, strato Menéndez Pelayo kaj la unua sekcio de la Strato O´Donnell kaj strato Alkalao), Avenuo Rekoleto ĝis la Placo Kolumbo kaj la «bulvardoj»
La dua zono (M-20) estas formata de du periferiaj vojoj : Avenuo de la Reĝino Viktoria, strato Raimundo Fernández Villaverde, strato Joaquín Costa, strato Francisco Silvela, strato Doktoro Esquerdo kaj strato Pedro Bosch. Laste, la tria zono estas la periferia aŭtoŝoseo M-30.
Gniewkowo
Gniewkowo estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Gniewkowo en distrikto Inowrocławski.
Interpafado
Interpafado estas batalo dum kiu ambaŭ flankoj uzas pafarmilojn. Tio estas, kontraŭstaro inter grupoj kiuj same estas armataj. Tre ofte tio okazas kiam kolizias reprezentantojn de leĝaro aŭ aŭtoritatoj kontraŭ krimuloj. Plej ofte temas pri malgranda grupo en almenaŭ el unu flanko, ĉar se temas pri pli grandaj grupoj jam oni parolu rekte pri batalo kaj milito.
Baza (filogenetiko)
En filogenetiko, baza klado estas la plej frua klado kiu disiĝas al aparta branĉo el pli granda klado; ĝi aperas ĉe la bazo de kladogramo.
La vorto "baza" estas preferata al la termino "praklado", kiu povus sugesti falsajn konotaciojn pri malsupereco aŭ manko de komplekso.
Amy Beach
Amy Marcy Beach (n. 5-an de decembro 1867 kiel Amy Marcy Cheney en Henniker, Nov-Hampŝiro; m. 27-an de decembro 1944 en Novjorko) estis usona komponistino, pianistino kaj la unua usona virino, kiu komponis simfonion, enrompiĝante tiel en klare viran regnon.
Vivo
Amy Cheney jam frue validis kiel mirinfano. Onidire ŝi jam kiel unujarulino povis kanti 40 diversajn melodiojn. Jaron poste ŝi komencis improvizi duan voĉon, kaj tri jarojn aĝa ŝi mem instruis al si legadon. Ankaŭ kiel komponistino ŝi flegis sian memlernokapablon: Kiel oni instrumentigas orkestron, ŝi lernis nur laŭ libro de Hector Berlioz pri instrumentigo.
Sian karieron ŝi komencis jam kvar jarojn aĝa, kiam ŝi ludis pianopecon laŭ memoro- sed duontonon tro alta, ĉar la piano estis misagordita kaj ŝi volis ludi la originalan sonon. Kiel muzika reprezentanto de Usono sur la tutmonda ekspozicio en Ĉikago ŝi tuj famiĝis per tio en muzikistaj kaj sufragetaj rondoj.
Stacio Jigozen
Stacio Jigozen (japane: 地御前駅 [Ĝigozen-eki], angle: Jigozen Station) estas fervoja stacio en Hacukaiĉi, Gubernio Hiroŝima, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hiroshima: Linio Hiroden-Miyajima.
Amy Beach
Komponaĵoj
Ŝia pianomuziko samtempe havas sonecon de romantismo kaj de ekĝerma „Nova Muziko“.
Ŝiaj nuntempe plej konataj verkoj estas
Heřmanice (distrikto Náchod)
Heřmanice (Hermanitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Náchod, en Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352. Ĝis ellandigo de ĉeĥaj germanoj Heřmanice estis ĉeĥa-germana lingva limo.
Personecoj
En la jaro 1583 en ĉi tiea burgaro naskiĝis Albrecht von Wallenstein.
1456 Saldanha
1456 Saldanha estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Tutwiler (Misisipio)
Tutwiler estas urbo en la Kantono Tallahatchie, Misisipio, Usono. Laŭ la censo de 2010 estis 3,550 loĝantoj.
En 1899, Tom Tutwiler, civila inĝeniero por loka fervojo, setlis sian sidejon sep mejlojn nordokcidente de Sumner. La urbo Tutwiler estis fondita kaj nomigita laŭ li.
Kiel multaj aliaj urboj en la Misisipa Delto, Tutwiler postulas esti la "naskoloko de bluso". Tiu fakte estas la loko kie W. C. Handy laŭ informoj "malkovris" bluson en 1903, sur fervoja kajo en la urbo. Handy estis aŭdinta ion kiel bluso tiom frue kiom el 1892, sed estis atendante prokrastitan trajnon al Memfiso kiam li aŭdis veran vagantan blusulon por la unua fojo.
Marvelise
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Venecia plurĥoreco
La nocio Venecia plurĥoreco signifas muzikan praktikon, kiu ekestis meze de la 16-a jarcento dum la malfrua renesanco en Italio. Venecio tiam estis gvida centro de muzika novigo (komparu Venecia Skolo).
Ekestis verkoj, kiuj inkluzivis la ejon, en kiuj ili estis muzikataj, estante dispartigitaj sur du aŭ pli partensembloj (t.n. „ĥoroj“), kiu staris diversloke en la ejokaj parte alternis, parte unuiĝis en tuteco-pasaĝoj, plenigante tiel la tutan salonon per sona pompo. Fra Ruffino d'Assisi, katedralkapelestro en Padovo, ĉ. 1510-20 komponis unuan fojon okvoĉajn psalmojn a coro spezzato, t.e. por dispartigita ĥoro resp. por du kvarvoĉaj ĥoroj. Ĉe li jam ekzistas trans la ŝanĝo pro psalmverso ankaŭ la ŝanĝo po vorto aŭ sensunuo en la verso mem kaj per tio la coro-spezzato-tekniko en la propra senco. Adrian Willaert pluevoluigis ĉi tiun teknikon precipe en siaj okvoĉaj salmi spezzati de 1550.
Ekde Giovanni Gabrieli ankaŭ pli kaj pli ofte komponistoj eksplicite diktis diferencigon de la sonkoloroj, ekzemple okupantaj unu ĥoron per arĉinstrumentoj kaj alian per blovinstrumentoj.
La plurĥora komponado kaj muzikado disvastiĝis rapide tra grandaj partoj de Eŭropo. La plej fama germana komponisto adaptinta la plurĥorecon estis Heinrich Schütz. Elstara ekzemplo por plurĥoreco en la germanlingva areo estas la grandmezura, 53-voĉa Missa Salisburgensis (eble 1682, atribuita al Heinrich Ignaz Franz Biber). Meze de la 17-a jarcento la prefero por plurĥoreco perdiĝis favore al pli orkestra komponmaniero, kiu plejparte deiris ekde Francio. Resto de plurĥoreco transvivis en la granda konĉerto, de kiu deiris ree kaj ree impulsoj por la baroka solokonĉerto.
Ankoraŭ Johann Sebastian Bach verkis duĥorajn motetojn, ankaŭ lia Pasiono laŭ s-ta Mateo havas duĥoran dispozicion.
El la okupiĝo pri historiaj modeloj romantikaj komponistoj foje verkis du- aŭ plurĥorajn muzikaĵojn, oftege Felix Mendelssohn Bartholdy.
Stile policorale
Pinotepa de Don Luis
Pinotepa de Don Luis estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo estas Pinotepa de Don Luis. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 070.
Geografio
Pinotepa de Don Luis apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6703 loĝantojn. El tiuj estis 3275 viroj kaj 3428 virinoj. La komunumo havas surfacon de 51.03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 420 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4921 indiĝenoj. El tiuj 4233 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4233 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Breukelen
La municipo havis 14 460 loĝantojn (je la 1-a de julio 2006) kaj havas areon de 49,64 km² (de kiu 2,71 km² estas akvo). La vilaĝo Breukelen havis 9 590 loĝantojn en (2004).
Ekde la 1-a de januaro 2011 ĝi estas parto de nove kreita municipo Stichtse Vecht.
Tuj ekster la vilaĝo Breukelen situas kastelo Nijenrode en kiu estas universitato.
Sciindaĵo
La kvartalo Brooklyn en Nov-Jorko estas nomata laŭ la vilaĝo Breukelen en la tempo kiam Nov-Jorko ankoraŭ nomiĝis Nieuw-Amsterdam (Nov-Amsterdamo)
Reaperantoj
Reaperantoj estas la esperantlingva versio de triakta familia dramo de Henrik Ibsen, en la origina norvega originalo ''Gengangere. Et familjedrama i tre akter'', kiun tradukis August Oskar Bünemann.
Satelito
Satelito estas objekto, kiu orbitas alian ĉefan objekton. Satelito povas esti natura aŭ artefarita objekto.
Ĉar ĉiu objekto havas graviton, la movo de la ĉefa objekto ankaŭ estas influata de la satelito.
Reaperantoj
Sceneja prezentiĝo
La Esperantlingva versio unuafoje sceneje estas prezentita kadre de la 43-a UK 1958 en Majenco (Germanujo), per la aktoroj Srdjan Flego, Mladen Šerment, Mira Župan, Roswitha Linsthoten, Jana Ravŝelj-Flego kaj Jean-Louis Rousseau de la Internacia Arta Teatro.
Satelito
Ĉiuj korpoj estas parto de nia sunsistemo, inkluzivante la Teron, estas satelitoj de la Suno, aŭ satelitoj de tiaj objektoj, kiel la Luno.
Satelita telefono
En seklando aro de antenoj prizorgas telefonadon per poŝtelefonoj. Mare oni uzas komunikajn satelitojn, kiuj atingas la tutan teron. Telefoni per INMARSAT estas kara, sed tiu satelita sistemo atingas iu ajn, eĉ meze de oceano.
Ĉielpoluado
Amasa lanĉado de komercaj satelitoj okazigis novan problemon forme de ĉiela poluado. Ĉiuj satelitoj funkcias samtempe kiel spegulo por la suna lumo, kaj kiel kaŝilo por la malantaŭaj steloj. Tiel ili iom post iom, pli kaj pli, malhelpos ĉielobservadon ekde la Tero, ne nur okulan observadon, sed ankaŭ radiobservadon. Tial la Internacia Astronomia Unio diskonigis en junio 2019 sian maltrankviliĝon pri la estonteco de astronomiaj observadoj, kaj grupo de astronomoj subskribigas petskribon por la kontrolo kaj limigo de lanĉoj de satelitaroj.
Brazatortas
Brazatortas estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas torteños. La censita populacio en 2010 estis de 1.119 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,12 loĝ/km².
Situo
Brazatortas estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Puertollano aŭ Valo de Alkudjo en la sudokcidenta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 729 m; je 57 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 271.82 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°39′39″ N 4°17′46″ Ok.
Historio
Estas du klarigoj pri la nomo: unu rilata al tradicia kultivo de cerealoj (torto, panoj), alia al aludo al rivero (Ojailén) ĉe kiu oni fondis la vilaĝon.
Antonio Gala, fama verkisto naskiĝis tie (1936).
Bisaoj
La bisaoj (aliaj nomoj: Bisa, Biza, Bokhobaru, Bokobaru, Busa, Busanga, Wiza, Zogbe) estas okcidentafrika etno, kiu loĝas en sudorienta Burkina Faso, nordorienta Ganao, Ebur-Bordo kaj Togolando. En Burkino vivas proksimume 413.000 bisaoj, en Ganao proksimume 176.000, en Ebur-Bordo proksimume 99.000 kaj en Togolando proksimume 4.700.
La bisaoj distingas sin de siaj najbaroj precipe per la bisaa lingvo, kiu kontraŭe al tiuj de la najbaroj estas mandea lingvo. Krom tiu malproksima lingva parenceco ili kulture ne havas okulfrapajn komunecojn kun la mandeaj etnoj de la grandaj mezepokaj mandeaj reĝlandoj. Centroj de la bisaoj estas la urboj Garango, Zabré kaj Tenkodogo en la provinco Bulguo (Boulgou).
4618 Shakhovskoj
4618 Shakhovskoj estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa astrofizikisto Nikolaj Miĥajloviĉ Ŝaĥovskoj (cirile: Николай Михайлович Шаховской).
S.O.D.A.
S.O.D.A. estas la mallongigo de Simpla objekt-datumbazo atingo (kaj la angla originalo Simple Object Database Access).
Tiu estas objekta API por komunikado kun datumbazoj - ĉefe por objektaj datumbazoj, sed oni ankaŭ povas uzi rilata datumbazoj, se speciala programo faras la traduko.
La gvidiloj de la designo estis
Nun (septembro 2002), la versio 1.0 de la specifo preskaŭ pretas.
Kálmán Battyán
BATTYÁN Kálmán, [batja'n] estis rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Galgó la 22-an de junio 1897 kaj mortinta en Nagyvárad la 29-an de septembro 1985.
22161 Santagata
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William Santagata, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005. Li instruas ĉe la North Attleboro Middle School de North Attleborough (Masaĉuseco).
Balázs Blaskó
Balázs Blaskó [balAĵ blaŝkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Blaskó Balázs estas hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro. Lia patro estis János Blaskó (pentristo), lia edzino estas Kinga Saárossy (ŝi naskis 2 gefilojn en la 1980-aj jaroj), lia frato estas Péter Blaskó.
Biografio
Balázs Blaskó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1976. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen), en la sekva jaro al Nacia Teatro (Miskolc). Inter 1978 kaj 1981 li apartenis al Teatro de Kecskemét, poste al Teatro Petőfi (Veszprém). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Ekde 1988 li estas aktoro kaj reĝisoro de Teatro Gárdonyi Géza, en 2011 li estis nomumita ties teatrestro. Inter 1989-1993 li instruis en la loka teatra studio, krome li estas respondeculo de la urba somera teatra aranĝaĵo. Li akiris sciencan gradon DLA en 2003 en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis premiojn en 1983 kaj 2014.
Kovarce
Kovarce, hungare Kovarc estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1284. En la 14-a jarcento la komunumo ricevis la titolon kampurbo. Baldaŭe la loĝantoj famiĝis pri botistoj kaj potistoj. La turkoj en 1530, 1599 kaj en 1663 disrabis kaj bruldetruis la urbeton (dume en 1640 rabisto Adamko faris la samon), tial la vilaĝo senhomiĝis. En 1787 vivis tie 824 homoj en 91 domoj, en 1828 811 homoj en 116 domoj. En 1864 sukerofabriko ekfunkciis. En 1910 loĝis en Kovarc 1182 homoj, (1061 slovakoj, 73 hungaroj, 37 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Kovarce 1548 homoj, (1426 slovakoj, 6 ĉeĥoj, 3 hungaroj kajaliaj).
Universitato de Gento (Belgio)
La Universitato de Gento (UGent, antaŭe Reĝa Universitato Gento aŭ RUG) estas unu de la du grandaj universitatoj de Flandrio, en Gento. La UGent estas kiel plurala eduka institucio la kontraŭulo de la Katolika Universitato de Loveno kaj dum la pasintaj jaroj sin poziciis kiel flandra referenco-universitato. Ene de dekkvin jaroj (1991-2005) la nombro de gestudentoj je la Universitato de Gento duobliĝis ĝis proksimume 28.000.
Historio
La universitato fondiĝis de Reĝo Vilhelmo la 1-a kiel sekvo de lia politiko forigi la intelektan postrestan situacion de la sudo de sia Unuiĝinta Reĝlando Nederlando, la posta Belgio. Tiucele li ankaŭ fondis universitaton en Lieĝo. La UGent estis solene malfermita je la 9a de oktobro 1817, la unua rektoro estis JC Van Rotterdam.
Post la Belga Revolucio la Universitato de Gento iĝis tute franclingva (antaŭe la diskuta lingvo estis la latina, la lingvo de la tiama intelekta elito). Tamen la Flandra Movado provis nederlandlingvigi ĝin. Unu el la provoj datiĝas de la Unua mondmilito en 1917, sed estis nuligita post la milito. La demando tamen plu-okupis la spiritojn tiutempajn: en 1923 la tiama kabineta ministro Pierre Nolf enkondukis leĝon kiu enkondukis partan nederlandlingvigon de la universitato. Nur en la jaro 1930 la universitato devinitive estis nederlandlingvigita. La unua rektoro de la nederlandlingva universitato estis August Vermeylen (ĝis 1932).
Unu el la plej konataj konstruaĵoj de la UGent estas la tiel nomata "Boekentoren" [libra turo] de arkitekto Henry VAN DE VELDE, en kiu la universitata biblioteko havas sian sidejon.
Honoraj doktorecoj
La universitato disdonis la titolon de honora doktoro al inter alie:
Fakultatoj
En 2004 la universitato nombris 11 fakultatojn:
Asocio
La Associatie Universiteit Gent (Asocio de Universato de Gento), mallonge AUGent, ekzistas ekde 2001, tiel kiel la unua dekreto tion volis, el unu universitato kaj unu aŭ pluraj altlernejoj. La Hogeschool West-Vlaanderen [Altlernejo Okcindenta Flandrio], kaj apude la Arteveldehogeschool (Gento) kaj la Hogeschool Gent apartenas al ĝi. La kunlaboro ekestis oficiala en la jaro 2003 per la fondo de aspc.
József Batta
Li estis sekretario de Hungara Esperantista Societo Laborista kaj redaktaro de Munkáskultúra.
József Batta estis komunisto. Post la malliberigo de Mátyás Rákosi li en 1925 aŭ 1926 elmigris de Hungario. Li loĝis en Vieno de 1926 ĝis 1929, kiam li plumigris al Germanio. Kaj en Aŭstrio kaj en Germanio li membris en la koncernaj Komunismaj Partioj. Li kunlaboris en SAT-organoj kaj estis redaktoro de Internaciisto. En 1932 li fariĝis unu el la gvidantoj de Internacio de Proleta Esperantistaro.
La 1-an de decembro 1937, kadre de la Granda Purigo, lin arestis NKVD. Oni akuzis lin pri spionado kaj terorismaj agoj kontraŭ Sovetunio laŭ artiklo 58 de Punkodo de RSFSR, ĉar li aktivis en SAT. Tiun asocion oni konsideris kontraŭrevolucia, trockiisma. Laŭ la akuzoj, li partoprenis en la 9-a SAT-Kongreso 1929 en Lepsiko kaj tie estis varbita de Lanti kiel germana spiono. Alveninte en Sovetunio, li laŭ la akuzoj pludonis terorismajn instrukciojn de Lanti al Ernest Drezen, Gregoro Demidjuk, Nikolaj Incertov kaj Nikolao Nekrasov. La 3-an de oktobro 1938, oni lin kondamnis al morto kaj ekzekutis.
Oscar
Oscar [OSkar] povas esti
Horgau
Horgau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Augsburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Jully Black
Jully Black (nask. Jully Ann Inderia Gordon la 8-an de novembro, 1977 en Toronto, Ontario) estas kanada kantistino de R&B de jamajka heredaĵo, kaj ŝi estis edukita en Jane kaj Finch, kio estas areo en Toronto. Ŝi kunlaboris kun multaj artistoj, inkluzive de Nas, Missy Elliott, Saukrates, Choclair, Kardinal Offishall, Destiny's Child, kaj Sean Paul.
Salamanko
Salamanko aŭ Salamanca (loĝantaro 156,006 en 2002, 157.906 en 2003) estas urbo en centra Hispanio. Ĝi estas la ĉefurbo de samnoma provinco en la aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi formis parton de la Reĝlando de Leono.
La urbo situas sur plataĵo apud rivero Tormes. Diversaj pontoj ĝin transiras, el kiuj unu longa 150 metrojn, konstruita sur 26 arkoj, el kiuj dekkvin estas de romana origino, kaj la cetero datiĝas el la 16-a jarcento.
La malnova kvartalo estas de 1985 Monda Kulturheredaĵo de UNESKO. Salamanko estas konsiderata esti unu de la plej spektaklaj renesancaj urboj en Eŭropo. Pro la jarcentoj la grejsaj konstruaĵoj gajnis belegan oran ardon, kiu akirigis al Salamanko la kromnomon La Dorada, la ora urbo.
Centra placo en la urbo, la Plaza Mayor (aŭ esperante la Granda Placo), estas konata kiel la vivĉambro de la salmantinos (Salamankanoj). Ĝi estis konstruita komence de la 18-a jarcento. Ĝi povas enteni 20.000 homojn kaj estas unu el la plej bonaj placoj en Eŭropo.
Salamanko estas tre konata pro sia universitato, la plej antikva el la nune funkciantaj en Hispanio. Ĝi estis la intelekta centro de la lando dum pluraj jarcentoj, kaj ĝi ankoraŭ markas la etoson de la urbo. Ĝi estas unu el la plej vizitataj centroj por nehispanaj studentoj dezirantaj lerni la hispanan lingvon.
Monumentoj kaj konstruaĵoj
Jen la plej gravaj kaj reprezentivaj el la konstruaĵoj de la urbo:
Golczewo
Golczewo estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Golczewo en distrikto Kamieński.
Pluma Hidalgo
Geografio
Pluma Hidalgo apartenas al la distrikto Pochutla al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3314 loĝantojn. El tiuj estis 1581 viroj kaj 1733 virinoj. La komunumo havas surfacon de 179.89 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1300 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 193 indiĝenoj. El tiuj 127 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 127 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Jarmilismo
Miljarismo aŭ Jarmilismo estas doktrino de kelkaj kristanaj grupoj aŭ sektoj kiuj kredas je la ekzisto de Ora epoko aŭ Paradizo sur la Tero en kiu Jesuo Kristo regos dum 1000 jaroj antaŭ la fina juĝo kaj estonta eterna ŝtato (la Nova Ĉielo kaj Nova Tero). Tiu kredo estas derivita unuavice de Apokalipso.
Inter kristanoj kiuj havas tiun kredon, tio ne estas la "mondofino", sed prefere la antaŭlasta epoko, la epoko tuj antaŭ la mondofino kiam la nuna ĉielo kaj tero malaperos. Kelkaj kredas ke inter la miljara paca regno kaj la mondofino ekzistos mallonga periodo kiam fina batalo kontraŭ Satano okazos. Post tio venos la lasta juĝo.
Diversaj aliaj sociaj kaj politikaj movadoj, kaj religiaj kaj sekularaj, estis ankaŭ ligitaj al jarmilismaj metaforoj fare de akademiuloj.
Gustaf John Ramstedt
Gustaf John RAMSTEDT ['gustav 'jon 'ramstet] (naskiĝis la en Tammisaari; mortis la  en Helsinki) estis svedlingva finna esploristo, sciencisto, diplomato kaj frua finna esperantisto (de ĉ. 1895). Li estis frua kompara esploristo de altajaj lingvoj kaj fondis la moderna mongolistiko.
Li estis frato de la socialista politikisto Emanuel Ramstedt, la kantisto, kantoaŭtoro kaj aktoro Rafael Ramstedt kaj la aŭtoro Armas Ramstedt. Komence, li laboris kiel lerneja instruisto de lingvoj kaj geografio. Li ankaŭ aktivis en la municipa politiko kaj la abstinula movado.
Ramstedt estas unu el la plej famaj finnoj kiu subtenis kaj uzis Esperanton. Laŭ Jouko Lindstedt, cirkulas pluraj malĝustaĵoj pri Ramstedt, kaj eĉ la artikoleto pri li en Enciklopedio de Esperanto enhavis tian aferojn.
Vivo
Kiam li plenkreskis, la familio de Ramstedt estis svedlingva kaj li vizitis svedlingvan lernejon, sed jam dum sia infaneco li lernis ankaŭ la finnan kaj fariĝis perfekte dulingva. Li kredeble eklernis Esperanton en 1895. Ramstedt edziĝis en 1897 al Ida Josefsson, svedlingva orfino zorgata de tribunala oficisto en Turku.
Antaŭ ol ricevi profesoran postenon en 1917, Ramstedt vivtenis sin kaj sian familion ĉefe kiel lerneja instruisto. Dum deko da jaroj li instruis en Lahti la rusan, svedan, anglan, francan kaj germanan lingvojn kaj geografion. Li ankaŭ partoprenis la municipan politikon de la urbo kaj la lokan abstinulan movadon.
Dum la lasta parto de sia vivo, Ramstedt ne nur esploris kaj instruis, sed ankaŭ kulturis teron en la bieno Kila proksime al sia naskiĝurbo Tammisaari.
Kariero
Dum 1898–1912 Ramstedt faris sep esplorvojaĝojn al Siberio, Meza Azio kaj Mongolio, kie li esploris lokajn lingvojn. Tiujn vojaĝojn Ramstedt priskribas en sia libro Seitsemän retkeä itään 1898–1912 (“Sep vojaĝoj orienten 1898–1912”), kiu aperis en 1944. La libro enhavas tre interesajn observojn el la Rusia Imperio, Mongolio kaj Ĉinio, kaj krome ofte legiĝas kiel aventura romano.
Li estas fondinto de la moderna mongolistiko kaj unu el la fruaj esploristoj de altajaj lingvoj – hipoteza lingvofamilio, al kiu oni kalkulis almenaŭ la tjurkajn, mongolajn kaj tunguzajn lingvojn, ofte ankaŭ aliajn. Tiutempe oni hipotezis, ke la altajaj kaj uralaj lingvoj povas esti distance parencaj; tial finnaj sciencistoj deziris progresigi la studadon de la altaj lingvoj. Ramstedt fine konkludis, ke la altaja kaj urala familioj ne estas parencaj, sed tiam li jam fariĝis monde konata specialisto pri la altaja.
Post la rusaj revolucioj Finnlando deklaris sin sendependa en decembro de la sama jaro. En 1918 ekestis en Finna interna milito inter la “blankuloj”, subtenataj de Germanio, kaj la “ruĝuloj”, inspiritaj de la bolŝevisma revolucio en Rusio. Ramstedt partoprenis en la venkanta blanka armeo kiel oficiro, tamen ne en frontaj bataloj.
Post la sendependiĝo de Finnlando li estis nomumita kiel la unua ambasadoro (aferŝarĝito) de Finnlando en Japanio, li estis akreditita ankaŭ en Ĉinio kaj Siamo (nuna Tajlando), kaj restis en Japanio por tio de 1919 ĝis 1930. Ankaŭ dum la diplomata kariero li esploris lingvojn, i.a. la korean. Lia Korea Gramatiko (1939) estas konsiderata pionira verko.
Brdy
Brdy estas ankaŭ nomo de teritorio de Armea spaco Brdy, en kiu vivas nun 37 loĝantoj kaj kiu estas administrata kiel loĝloko en la distrikto Příbram, Mezbohemio''
Gustaf John Ramstedt
Kariero
Ramstedt ankaŭ skribis Lähettiläänä Nipponissa: muistelmia vuosilta 1919–1929 – “Diplomato en Nipono [Japanujo]: memoraĵoj el la jaroj 1919–1929” – publikigita en 1950. Juoko Lindberg priskribas ĝin kiel ”raporto pri la tiutempa Japanio kaj la internacia politiko en Orienta Azio, kaj krome rakontas ankaŭ pri la esperantista vivo en Japanio”.
Inter 1936 kaj 1940 li estis profesoro pri sanskrita lingvo kaj kompara hindeŭropa lingvistiko en Universitato de Helsinki kaj por-ofica profesoro pri fonetiko. En 1946 li estis elektita kiel honora membro de Dana Reĝa Scienca Societo kaj en 1948 honora membro de Finna Akademio de Sciencoj.
Esperanto
Dum sia restado en Japanio li kontaktis esperantistojn en Japana Esperanto-Instituto kaj prelegis esperante pri Finlando kun rekta interpreto de japanaj esperantistoj. Li igis la japanan poeton Miyazawa Kenji interesan pri Esperanto, kaj li ankaŭ eklernis la lingvon.
Li tradukis el la finna kaj japana lingvoj multajn versaĵojn, kiuj aperis en diversaj eldonaĵoj. En la japana Esperanto-gazeto La Revuo Orienta 1920 (numero 6 kaj 7), Ramstedt aperigis Esperantajn tradukojn de tri poemoj de la finna poeto Veikko Antero Koskenniemi: “La kara, ŝi estas eta gejŝin’”, “Nokto tegas la tegmento-limojn” kaj “En aŭtuno” (republikigitaj en La Revuo Orienta numero 5, 2019).
Per sia aŭtoritato kiel lingvisto kaj diplomato li multe helpis al la Esperanto-movado ĉe la oficialaj rondoj. Sed laŭ Ramstedt mem, la japanaj esperantistoj eĉ pli utilis al lia diplomata laboro ol li utilis al Esperanto en Japanujo. Li ofte prelegis en plej diversaj urboj en Japanio pri Finnlando en Esperanto kun interpretado de iu japana esperantisto. Povis ĉeesti eĉ mil aŭskultantoj. Multaj japanaj esperantistoj okupis centrajn poziciojn en la japanaj politika kaj akademia vivoj, kaj pere de ili Ramstedt povis starigi kontaktojn, kiujn li alie ne havus. Eble unu el liaj plej gravaj esperantaj konatoj estis la ĉefdelegito de UEA, GA Morizō, kiu havis vastajn kontaktojn en Tokio kaj multe klopodis por interesigi politikistojn pri plibonigo de fervojaj komunikoj inter Finnlando kaj la Pacifika marbordo.
Post sia reveno al Finnlando, Ramstedt funkciis kiel la prezidanto de Esperanto-Asocio de Finnlando ekde 1936 ĝis 1939. Poste tio, li estis elektita honora prezidanto.
Memoro
Fonto pri la vivo de Ramstedt estas la finnlingva biografio verkita de Harry Halén: Biliktu Bakši, Tietorikas Opettaja (1997).
Ekzistas ankaŭ malpli ampleksa anglalingva versio eldonita kiel vera libro: ''Biliktu Bakshi. The Knowledgeable Teacher'' (Suomalais-Ugrilaisen Seuran Toimituksia – Mémoires de la Société Finno-Ougrienne 229, Helsinki 1998.
En la Universala Kongreso de Lahtio (2019), unu el la kongresaj salonoj havis la nomon Ramstedt.
Kriváň
Kriváň povas esti:
Regnohalo
La  Regnohalo de la atestantoj de Jehovo estas didomo uzita de la atestantoj de Jehovo. La esprimo estis unue sugestita en 1935 de Joseph Franklin Rutherford, tiam prezidanto de la Societo Gardoturo, por konstruaĵo en Havajo. La rezonado de Rutherford estis ke tiuj konstruaĵoj estu uzitaj por anoncado de la "bonaj novaĵoj de la regno.". Atestantoj de Jehovoj uzas la regnohalon por la plimulto de sia diservo kaj instruado de la Biblio. Atestantoj preferas la vorton "regnohalo" ol "preĝejo".
Pratiques des Témoins de Jéhovah
Hispania Ulterior
Hispania Ulterior (Hispania «la fora») estis unu el la du romiaj provincoj de Hispania post ĝia konkero en 197 a.K. Ĝi konsistis komence el la depresio de Gvadalkiviro, kvankam poste inkluzivis ankaŭ la okcidetan parton de la Iberia duoninsulo.
Ĝi estis regata de prokonsuloj elektitaj extra ordinem (Liv. XXVIII. 38; XXIX. 13, XXXI. 20), kaj poste de du pretoroj invstitaj per la potenco de la prokonsuloj kaj la insigno de la 12 faskoj (Liv. XXXII. 28, XXXIII. 26, Liv. XXXVII. 46, XXXIX. 29).
En 27 a.K. Cezaro Aŭgusto dividis la provincon Hispania Ulterior en du provincojn: Betiko (Baetica) kiel senata provinco kaj Luzitanio kiel imperia provinco.
Unu legio establiĝis en la provinco. La ĉefurbo estis Kordovo (Corduba) kaj eventuale Kadizo (Gades).
Kesten
Kesten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Krnča
Krnča, hungare Kerencs [kerenĉ] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
Ivy Kellerman Reed
D-ino Ivy KELLERMAN REED (naskiĝis la en Oshkosh (Viskonsino); mortis la  en La Jolla (Kalifornio) ) estis usona esperantistino, tradukisto kaj verkisto. Ŝia edzo estis Edwin C. Reed. Ŝi estas unu el la redaktistoj de la gazeto Amerika Esperantisto kaj membro de la Lingva Komitato.
Krnča
Situo
Krnča situas sur deklivoj sub monto 498 m-ojn alta, fine de sakovojoj. Topoľčany troviĝas 8 km-ojn.
Ivy Kellerman Reed
Ŝia traduko de Kiel Plaĉas al Vi estis aktorita ĉe la UK 1910.
Krnča
Historio
La loko estis loĝata jam dum la frua bronzepoko. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1183 en formo "Kernulch". En 1435 pro simpatiado kun la husanoj oni detruis la vilaĝon. En 1828 vivis tie 507 homoj en 73 domoj. En 1904 incendio okazis. En 1910 loĝis en Kerencs 881 homoj, (808 slovakoj, 58 hungaroj, 14 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Krnča 1322 homoj, (1315 slovakoj, 2 poloj, po 1 hungaro kaj cigano).
Verizon Communications
Verizon Communications, Inc. (prononcu "veRAJzen") estas mondskala telekomunika firmao. Ĝia ĉefsidejo estas en Novjorko, Usono. Ĝi kreiĝis en 1983 rezulte de la jure devigita disiĝo de la iama usona telefonkompanio Bell (la regiona sekcio nomiĝis Bell Atlantic, kun ĉefsidejo en Filadelfio). En Usono ĝi estas konata peranto de poŝtelefonaj kaj televidaj servoj. Ĝia nomo estas kunfandaĵo de "Veritas" (latine: Vereco) kaj "Horizon" (angle: Horizonto).
Shreve, Lamb & Harmon
Shreve, Lamb, and Harmon, fondita kiel Shreve & Lamb, estis arkitekta firmao, plej bone konata pro la desegnado de la Empire State Building, nome la plej alta konstruaĵo en la mondo en la epoko de sia finkompletigo en 1931.
La firmao estis fondita en 1920 kiel Shreve & Lamb, nome partnereco de Richmond Harold ("R.H.") Shreve, nome kanadano el Nova Skotio, kaj William F. Lamb, el Broklino, Novjorko, Usono, estante Shreve la administranto, dum Lamb estis la desegnisto. Ambaŭ renkontiĝis laborante en Carrère & Hastings, kaj Shreve & Lamb estis dekomence firmao el Carrère & Hastings. En 1924 la paro decidis lasi Carrère & Hastings kaj iĝis aŭtonoma arkitektura kompanio.
En 1929 Arthur Loomis Harmon, el Ĉikago, Ilinojso, Usono, aliĝis al Shreve & Lamb, kaj la firmo iĝis Shreve, Lamb & Harmon. Antaŭ aliĝi al la firmao, laboroj de Harmon estis batalmonumentoj en Tours, Cantigny kaj Somme-Py en Francio, unu YMCA en Jerusalemo, kaj la Shelton Hotel en Novjorko.
Por la konstruo de la Empire State Building, nome la plej elstara verko de la firmao, Lamb estis responsa por la desegno, dum la plankapabloj de Shreve faciligis la finkompletigon de la konstruado en unu jaro. La plankapabloj de Shreve estis agnoskitaj en Novjorko kaj li paroprenis ankaŭ en projektoj trans la firmao, kiel por la Komitato "Slum clearance" de Novjorko.
Etila 4-hidrokso-2,5-dumetilbenzoato
Etila 4-hidrokso-2,5-dumetilbenzoato aŭ etila 4-hidrokso-2,5-dumetilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Hidrokso-2,5-dumetilbenzoata acido kaj etanolo. Etila 4-hidrokso-2,5-dumetilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila 4-hidrokso-2,5-dumetilbenzoato prezentas du metilajn grupojn, 1 hidroksilan grupon kaj 1 etilkarboksilatan grupon ligitajn al unu benzena ringo respektive en la 2-a, 5-a, 4-a kaj 1-a pozicio. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Volbopato
Volbopato (aŭ kurba pato aŭ neologisme uoko) estas speco de pato kun la formo de sfer-segmento, origine el Ĉinujo kaj ĉefe uzata en orienta kaj sud-orienta Azio.
Tradicie volbopatoj havas du tenilojn ĉe kontraŭaj flankoj, el kiu unu havas formon de bastono. Ili estas tradicie uzataj sur malgrandaj, supre malfermitaj, karbaj kuirfornoj (nuntempe plej ofte sur specialaj gasaj aŭ elektraj kuirfornoj), sur kies malfermaĵo ili staras firme kaj povas esti varmegigitaj per malmulta brulaĵo. La varmego koncentriĝas ĉefe sur la centron, tiel ke la dezirata temperaturo povas esti atingata per ŝovado de la kuirataĵo. Volbopatoj estas uzataj divermaniere, por fritado, stufado, bolado, brogado, ekrosta stufado kaj vaporkuirado. La plej grava kuirmetodo estas la pata kirlado, ĉe kiu oni mallonge fritas la ingrediencojn dum daŭra movado.
Oni tradicie faras volbopatojn el karbona ŝtalo, nuntempe ankaŭ el gisfero, ŝtallado, pura ŝtalo aŭ aluminio. La diametro varias inter 30 centimetroj kaj pli ol unu metro.
Por okcidentaj hejmoj, kiuj ne havas specialajn kuirfornojn por volbopatoj, ekzistas (duon)volbopatoj kun platigita fundo, parte ankaŭ kun malglua tavolo. Kutimaj okcidentaj elektraj kaj gasaj kuirfornoj tamen ne povas atingi la povon necesan por pata kirlado.
Heinrich Hoffmann
Heinrich Hoffman estas la nomo de pluraj personoj:
Montécheroux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ramón Fernández Jurado
Ramon FERNÁNDEZ JURADO [fernandes ĥurado] (Almería, 6an de januaro 1914 - 26an de junio 1984) estis kataluna politika aktivulo kaj esperantisto. Naskiĝinte en Andaluzio, li transloĝiĝis al Barcelono, kiam li estis kvin-jara.
Lignaĵisto, fine de la diktaturo de Primo de Rivera li membriĝis en la Ligno-Sindikato de CNT kaj, nelonge poste, li transiris al UGT. Post la proklamo de la Respubliko li membriĝis en Bloc Obrer i Camperol kaj agis en la Komunisma Iberia Junularo. Li esperantistiĝis en 1932 ĉe la Kooperativo de Man-teksistoj de Barcelono kaj inter 1933 kaj 1935 gvidis kursojn en pluraj Esperanto-grupoj. Kiel ano de la Laborista Alianco li partoprenis en la okazaĵoj de la 6a de oktobro 1934. En 1935, dum li militservis, li anis en la Kontraŭfaŝisma Respublikana Militista Unio, pro kio li estis enkarcerigita. Kiel membro de POUM li partoprenis en la surstrata batalado en Barcelono la 19a de julio 1936, tuj post la puĉo de generalo Franco, kaj li iris al la fronto de Aragono kun la unuaj milicoj de POUM. Li atingis la gradon de majoro de la respublika armeo. Vundiĝinte en la militfronto, li estis kaptita de la faŝisma armeo kaj kondamnita al 30 jaroj da mallibereco. Li restis en la malliberejo Model de Barcelono ĝis 1942, kie li konatiĝis kun Delfí Dalmau kaj eĉ instruis Esperanton.
Liberiĝinte, li subtere reaktiviĝis en POUM kaj fariĝis membro de la plenuma komitato. En 1949 li ekziliĝis al Francio, de kie li fornavigis al Santiago de Chile, kie li aktivis en la ĉilia Esperanto-movado. Reveninte en Katalunion en 1964, li reaktivis en la Kooperativo de Man-Teksistoj kaj verkadis poeziojn en la kataluna, hispana kaj Esperanto. En la loka Esperanto-movado li agadis ĉefe kiel membro de la Juĝkomisiono de la Internaciaj Floraj Ludoj. En 1977 li ricevis la diplomon de instruisto de la kataluna de la Universitato de Barcelono.
En la lastaj jaroj de la frankisma diktaturo li partoprenis la provojn reorganizi POUM kaj en 1976 li transiris al Kataluna Socialisma Partio, kie li membris en la nacia komitato. Li estis elektita skabeno pri kulturo de la magistrato de Castelldefels (1983) kaj deputito en la Parlamento de Katalunio (1984).
Eksteraj ligiloj
Ramon Fernàndez Jurado: memorigante la laboristan aktivulon. Prelego de Javier Alcalde farita en la 39-a Kataluna Kongreso de Esperanto.
27495 Heatherfennell
27495 Heatherfennell estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Heather Fennell, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Topsail Middle School de Hampstead (Norda Karolino).
Osterøy
Osterøy ("orienta insulo") estas insulo kaj komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Camaret-sur-Mer
Camaret-sur-Mer [] (bretone: Kameled) estas franca komunumo en la departemento Finistère, en la regiono Bretonio. Ĝi havis 2,618 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Camaret-sur-Mer situas en la okcidento de la duoninsulo de Crozon: la maro de Iroise ĉirkaŭas ĝin ĉiuflanke, krom oriente, kie ĝi najbaras kun Crozon.
Esencismo
Esencismo estas la vidpunkto, ke por ĉiu specifa estaĵo ekzistas aro de atributoj, kiuj estas necesaj por ĝiaj identeco kaj funkcio. En okcidenta pensado, la koncepto troviĝas en la verkaroj de Platono kaj Aristotelo. Platona idealismo estas la plej frua konata teorio, pri kiel ĉiuj konataj aferoj kaj konceptoj havas esencan realon pri si ("ideon" aŭ "formon"), esencon, sen kiu tiuj aferoj kaj konceptoj estus aliaj. La kategorioj de Aristotelo proponis, ke ĉiuj objektoj estas la objektoj, kiuj ili estas, pro sia substanco, kaj ke sen tiu substanco, la objekto estus alia. Laŭ la resumo de George Lakoff pri la vidunkto de Aristotelo, la esencaj kvalitoj de objekto estas "tiuj propraĵoj, kiuj kaŭzas, ke la afero estu tia, kia ĝi estas, kaj sen kiuj ĝi ne estus tia afero." Tiu vidpunkto estas komparata kontraŭ neesencismo, kiu diras, ke por ĉiu speco de estaĵo, ne ekzistas specifaj trajtoj, kiujn tia estaĵo devas posedi.
Esencismo estis polemika ekde la komenco. En Parmenides la Sokrato de Platono jam kritikis la koncepton pri ideoj, dirante, ke se ni akceptas ideojn pri aferoj, kiaj Beleco kaj Justeco, ni devas akcepti ankaŭ la "ekziston de apartaj formoj por haro, koto, kaj polvo." Ĝis la tempo de Charles Darwin, esencismo donis la bazon kaj rezonon por taksonomio; hodiaŭ la preciza rolo kaj graveco de esencismo en biologio estas pridisputata.
Franca strukturisma feminismo estis ofte akuzata pri esencismo, kontraŭe al seksa konstruismo.
En filozofio
Esenco karakterizas substancon aŭ formon, sence de la formoj aŭ ideoj en Platona ideismo. Ĝi estas permanenta, neŝanĝebla, eterna, kaj ĉeesta en ĉiu ebla mondo. Klasika humanismo havis esencisman koncepton pri la homo; tio estas, ĝi kredis je iu eterna, neŝanĝebla homa naturo. La ideon pri neŝanĝebla homa naturo kritikis interalie Marx kaj la ekzistadistoj, kiaj Kierkegaard, Heidegger, kaj Sartre.
En la filozofio de Platono (speciale, Timaeus kaj Philebus) estis dirite, ke aferoj estiĝas en la mondo pro la agado de demiurgo, kiu funkcias por formi el ĥaoso ordigitajn estaĵojn. Multaj difinoj pri esenco devenas de la antikva greka hilemorfisma kompreno pri la formado de la aferoj de la mondo. Laŭ tiu konto, la strukturo kaj reala ekzisto de ĉiu afero povas esti komprenata per analogio al artefaritaĵo produktita de artlaboristo. La artlaboristo bezonas materion kaj modelon, planon aŭ ideon en sia menso laŭ kiu la materio estas prilaborata por doni al ĝi la indikitan konturon aŭ formon. Laŭ la klarigo de Aristotelo, ĉiuj estaĵoj havas du aspektojn, "materion" kaj "formon." La speciala formo trudita donas al materio ĝian identecon, ĝian haecceitatem aŭ "tiuĉiecon" (t.e., la eco, kio kaŭzas ke ĝi estas tiu ĉi).
Platono estis unu el la unuaj esencistoj, kredante je la koncepto pri idealaj formoj aŭ ideoj, abstraktaj estaĵoj de kiuj individuaj objektoj estas nuraj kopioj. Por doni ekzemplon, la ideala formo de cirklo estas perfekta cirklo, kion estas fizike neeble manifesti, tamen la cirkloj, kiujn ni desegnas kaj observas klare havas ian ideon komunan — tiu ideo estas la ideala formo. Platono kredis, ke tiuj ideoj estas eternaj kaj vaste superaj al siaj manifestaĵoj, kaj ke ni komprenas tiujn manifestaĵojn en la materia mondo per komparado kaj rilatado de ili al iliaj respektivaj idealaj formoj. La formoj de Platono estas rigardataj kiel patriarkoj de la esencisma dogmo simple pro tio, ke ili estas kazo de teorio, ke la abstraktaj propraĵoj, kiuj igas objektojn tiaj, estas aprioraj kaj senkuntekstaj. Plua traktado pri formoj troveblas en la artikolo pri la Platona parabolo de la kaverno.
Karl Popper disprecizigas la ambiguan terminon realismo al esencismo kaj realismo. Li uzas esencismon kiam li signifas la malon de nominalismo, kaj realismon nur kontraŭe al ideismo. Popper mem estas realisto anstataŭ ideisto, sed metodologia nominalisto anstataŭ esencisto. Ekzemple, laŭ Popper, diraĵoj kiaj "hundido estas juna hundo" estu legata dekstr-al-maldekstre, kiel respondo al la demando, "Kiel ni nomu junan hundon?"; neniam maldekstr-al-dekstre, kiel respondo al la demando, "Kio estas hundido?"
Metafizika esencismo
Esencismo, en sia plej vasta senco, estas iu filozofio, kiu kredas je la unuaeco de la esenco. Malsame de ekzistadismo, kiu supozas, ke "estado" estas la fundamenta realo, la esencisma ontologio devas esti alirita el metafizika vidpunkto. Oni evoluigas empirian scion el la spertado de universo de rilatoj, kies komponaĵoj kaj atributoj estas difinitaj kaj mezuritaj laŭ la terminoj de leĝoj. Tiel, por la sciencisto, la realo estas esplorita kiel evolua sistemo de diversaj estaĵoj, la ordo de kiuj estas determinitaj per la principo de kaŭzeco.
Platono kredis, ke la universo estis perfekta kaj ĝiaj observitaj difektoj devenis de la limigita percepto de la homo pri ĝi. Por Platono ekzistis du realoj: la "esenca" aŭ idea kaj la "perceptita." Aristotelo (384-322 a.k.e.) aplikis la terminon "esenco" al la komunaĵoj inter aferoj en kategorio, sen kiuj ili ne povas esti anoj de tiu kategorio (ekzemple, "racieco" laŭ Aristotelo estis la esenco de la homo kaj sen racieco, estulo ne povas esti homo). En sia kritiko pri la filozofio de Aristotelo, Bertrand Russell diris, ke lia koncepto pri esenco trandonis al la metafiziko tion, kio estis antaŭe nur parola oportunaĵo, kaj konfuzis la propraĵojn de la lingvo kun la propraĵoj de la mondo. Fakte, la "esenco" de afero konsistis nur el tiuj difinaj propraĵoj, sen kiuj ni ne povis uzi la nomon por ĝi.
La filozofo naskita en Egiptio Plotino [204-270 k.e.] enportis ideismon en la Roman Imperion kiel novplatonismon, kaj kun tio la koncepto, ke ekzistantoj ne nur emanas el "unuavica esenco" sed, ke la menso ludas aktivan rolon en la formado aŭ ordigado de la objektoj de percepto, anstataŭ pasive ricevante empiriajn datumojn.
En la sociaj sciencoj
En la socia kaj politika diskurso oni kritikas la esencisman atribuadon de fiksitaj trajtoj pri socia sekso, asignita sekso, raso, etno, kulturo, ktp. laŭ la rezono, ke ĝi igas duagradaj aŭ eĉ forviŝas la variaĵojn inter grupaj membroj. En la postmodernismaj sociaj sciencoj oni grandparte moviĝis el esencismo al la konsiderado de la unikaj defioj de intersekcaj aksoj de subpremado.
En historiografio
Esencismo en la studado de la historio kiel akademia fako signifas la distingadon kaj listadon de esencaj kulturaj karakteraĵoj de individua nacio aŭ kulturo, laŭ la kredo, ke popolo aŭ kulturo povas esti tiel komprenita. Fojfoje tia esencismo kondukas al pretendoj de laŭdinda nacia aŭ kultura identeco, aŭ al la malo, la kondamnado de kulturo surbaze de supozitaj esencaj karakteraĵoj. Ekzemple, Herodoto pretendis, ke la egipta kulturo estas esence inecigita kaj posedis "molecon," kiu faciligis la konkeron de Egiptio. Oni ankoraŭ debatas, kiom Herodoto estis esencisto; li estas ankaŭ agnoskita pro sia neesencigo de la koncepto de la atena identeco, aŭ de la malsamaĵoj inter la grekoj kaj persoj, kiuj estas la temo de liaj historioj.
Esencismo estas operacia en koloniismo kaj ankaŭ en kritikoj de koloniismo. Postkoloniismaj teoriistoj, kiel Edward Said, insistis, ke esencismo estis la "difina modo" de la okcidentaj historiografio kaj etnografio ĝis la 19-a jarcento kaj eĉ poste, laŭ Touraj Atabaki, manifestante sin en la historiografio de la mezoriento kaj centra Azio kiel eŭropcentrismo, troĝeneraligado, kaj reduktismo.