cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andreu Nin
Polemiko pri lia morto
Malmultajn tagojn post lia aresto, en la respublika Hispanio ekis onidiroj ke Andrés Nin estis murdita. Fariĝis kampanjo kun la moto: «Kie estas Nin?». La eksa ministrino pri Sano, la anarkiisto Federica Montseny, estis unu de la ĉefaj gravuloj kiuj metis la demandon publike. En la propra respublika registaro ne estis klara kio estis okazinta: kelkaj ministroj socialistaj demandis du ministrojn komunistajn, kiuj diris ke ili ne sciis pri tio okazinta rilate al tiu afero. La versio duonoficiala kiu ekcirkulis temis ke Nin estis liberigita de la ĉeka fare de "liaj amikoj de la Gestapo". Laŭ Hugh Thomas, la sovetoj organizis falsaĵon en kiu li uzis germanajn membrojn de la Internaciaj Brigadoj kiuj ŝajnigis esti agentejoj de la Gestapo naziisma. Tion diris ankaŭ Juan Negrín, ĉefministro de la Respubliko. El komunista etoso oni respondis «En Salamanko aŭ Berlino» al la kampanjo pri la fino de la komunistestro. Laŭ Ricardo Miralles kaj Hugh Thomas, Negrín estis konscia pri la vero pri la okazintaĵo dekomence, kvankam li ripetis la malverŝajnan version pri la Gestapo; Thomas aldonas ke la kazo Nin reale temis pri "malpura afero", sed ke la respublikestroj solvis ke estis malpli bone ne ĝeni la sovetunianojn por pluricevi la aprezatan militan helpon. Aliflanke, la respublikaj estroj kaj ministroj ne sentis specialan aprezon por la estro de tiu malgranda partio, konsiderata de ili simpla "grupo de agitistoj kiuj faris malprofiton al la milita klopodo". Julián Zugazagoitia, tamen, li komentis ke tiu agado estis realigita sen kono aŭ konsento de la respublika registaro.
Leskovec (Vraca)
Leskovec (bulgare: Лесковец) estas vilaĝo en provinco Vraca en Bulgario. Ĝi situas proksime de Danubo, ĉ. 5 km oriente de Orjaĥovo, al kies komunumo ĝi apartenas.
Ĉe Leskovec Danubo disbranĉiĝas kaj kreas du insulojn, inter ili insulo Esperanto.
Katalin Mészöly
Katalin Mészöly [mEsoj], hungare Mészöly Katalin, Esperante Katerino Mészöly estas hungara operokantistino (aldo kaj mezosoprano).
Rub-al-Ĥalo
Rub-al-Ĥalo aŭ Rub' al-Ĥali (الربع الخالي‎ "Malplena Angulo", angla transliterigo ankaŭ Rub al-Khali) estas la tria plej granda sablodezerto de la tero. Preskaŭ senhoma, ĝi kovras la sudan trionon de la araba duoninsulo. Ĝia formiĝo – same kiel tiu de Saharo – estis kaŭzata de alizeaj ventoj, Rub-al-Ĥalo do estas tipa alizea dezerto.
Katalin Mészöly
Katalin Mészöly naskiĝis la 1944 en Budapeŝto.
Rub-al-Ĥalo
Geografio
La dezerto etendiĝas sur ĉ. 780.000 km² de Naĝdo en la nordo (tie komenciĝas la dezerto Nefud) ĝis Hadramaut (Jemeno) en la sudo. En nordoriento Rub-al-Ĥalo etendiĝas ĝis la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj. En la sudo Rub-al-Ĥalo limas al regionoj kiel ekzemple Dofaro (Omano), kiuj estas klimate jam influataj de musono.
Katalin Mészöly
Biografio
Katalin Mészöly frekventis lernejojn komence en Budapeŝto, poste en Salzburg. Ŝi komencis sian karieron en koruso de Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste samloke, kiel kantistino en 1967. Inter 1968–1976 ŝi apartenis al Nacia Teatro (Pécs), poste al Teatro Csokonai (Debrecen). En 1977 ŝi revenis al Budapeŝta Ŝtata Operejo, dume ŝi estas gastrolanto ankaŭ eksterlande. Ŝi ricevis ĝis tiam diversajn premiojn inter 1975-2009.
Rub-al-Ĥalo
Klimato kaj vegetaĵaro
Rub-al-Ĥalo havas malpli ol 50 mm da precipitaĵo jare, ĝi havas aridan (sekegan) klimaton. La temperaturoj skaliĝas inter frosto nokte ĝis 60°C dumtage. Spite al tiuj severaj kondiĉoj la sablodezerto havas propran ekosistemon: en la tuta dezerto troviĝas araneoj, ronĝuloj kaj kelkaj - kvankam malmultaj - specioj de plantoj.
Homoj
Rub-al-Ĥalo estas grandparte ne esplorata, se oni preterlasas la satelitfotojn. Ĝis hodiaŭ ĝi apartenas al la plej mealireblaj regionoj de la tero. Eĉ la beduenoj evitas ĝin kaj nur ĉe la dezertrandoj bredas kaj paŝtas kamelojn.
Ĝis la jaro 300 ĝi estis trapasata de olibano-karavanoj. La dezertiĝo de la regiono progresis dum la lastaj jarmiloj, malebligis negoc-vojaĝojn kaj tiel la iam riĉa komercurbo Ubar estis forlasita kaj dronis en la sablo.
La unuaj ekspediciaj trapasoj de la dezerto (fare de eŭropanoj) sukcesis al la britoj Bertram Thomas (1931) kaj John Philby (1932). Inter 1946 kaj 1950 Wilfred Thesiger trapasis la regionon plurajn fojojn kaj parte mapis la dezerton kaj la omanajn montarojn. Nuntempe diversaj kompanioj gvidas ekskursojn gvidatajn de GPS.
(20729) 1999 XS143
(20729) 1999 XS143 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Ĝi orbitas (kun sufiĉe granda klinangulo) proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la grupo tiel nomata "Greka Tendaro"
Kumiso
Kumiso. estas fermentinta acida ĉevalina lakto, uzata kiel trinkaĵo ĉe la nomadoj. La kumiso similas al la kefiro, enhavas karbonan dioksidon kaj alkoholon. Ĝi estas agrable acideta.
Farado per popola metodo: oni fermentas la ĉevalinan lakton en ledaj ujoj. Per industria metodo por pretigi kumison: oni acidigas selakton per bakterioj kaj aldonas sukeron kaj fermenton. Poste oni miksas ĝin per lakto kaj la miksaĵo fermentas plu.
Abaeté
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Central Mineira (do "Centro de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Três Marias. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Verduno
Verdun, en esperanto Verduno, estas franca urbo, lokiĝas en la departemento Meuse kaj en la regiono Grand Est. Ĝi estas ĉefurbo de arondismento. Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Verdunois en la franca lingvo.
Ĝi estas subprefektejo de la Franca departemento Meuse kun Commercy.
Evgenij Fjodoroviĉ Skvorcov
Evgenij Fjodoroviĉ SKVORCOV (ruse: Евгений Фёдорович Скворцов, naskiĝis en 1882, mortis en 1952) estis rusa (sovetunia) astronomo kaj meteologo.
Verduno
Situo
Verdun-on trafluas rivero Meuse, en Esperanto nomata Mozo. Ekde Verduno la rivero estis navigebla ĝis Norda Maro.
Lentini
Lentini estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Sirakuzo, ekde 2015 formale itale nomata Libero consorzio comunale di Siracusa. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Belpasso (CT), Carlentini, Catania (CT), Francofonte, Militello in Val di Catania (CT), Palagonia (CT), Ramacca (CT) kaj Scordia (CT).
Evgenij Fjodoroviĉ Skvorcov
En 1906 li ricevis diplomon de la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato. Inter 1911 kaj 1928 li estis direktoro de la mararmea observatorio de Sebastopolo. En 1926, li iĝis profesoro, li estris la departementon pri matematiko en la Fakultato pri Fiziko kaj Matemetiko en la Ŝtata Instituto pri pedagogio de Krimeo en Simferopolo.
Verduno
Situo
Ĝis 1970 la oficiala nomo de la urbo estis Verdun-sur-Meuse (Verdun ĉe Mozo).
Evgenij Fjodoroviĉ Skvorcov
Li malkovris 3 asteroidojn elde la Simeiza observatorio en Krimeo.
Verduno
Historio
La unua skriba mencio de la urbo datiĝas el la 3-a jarcento kiel Virodunum. Dun estas kelta vorto kiu signifas fortikaĵo kaj ver estas verŝajne eŭska vorto por vadejo aŭ rivero.
La traktato de Verdun estas internacia jura akto redaktita je la 11-an de aŭgusto 843.
Evgenij Fjodoroviĉ Skvorcov
Oni donis lian nomon al la asteroido 1854 Skvortsov.
Verduno
Historio
Verduno estas fama pro batalo, kiu okazis dum la Unua Mondmilito, dum dek monatoj de 1916.
Loĝantoj
Eĉ kun nur ĉirkaŭ 20.000 loĝantoj Verdun estas la urbo kun la plej granda loĝantaro en ĝia departamento.
(14197) 1998 XK72
(14197) 1998 XK72 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Summa cum laude
Summa cum laude [sum-ma kum laŭde] estas latina esprimo signifante kun plej granda laŭdo. Ĝi estas kvalifiko de la plej bonaj doktoriĝaj ekzamenoj.
La sinsekvo de kvalifikoj estas:
Konataj personoj kun tiu titolo
Vidu ankaŭ
Promotion (Doktor)
Eduard Bornträger
Eduard Bornträger (plene: Eduard Janaz Franz Bornträger; naskiĝinta la 22-an de junio 1888 en Wiesbaden; mortinta la 9-an de marto 1958 en Berlino) estis germana aktoro. Li ĉefe inter 1930 kaj 1945 prezentiĝis kiel flankaktoro en diversaj germanaj filmaj produktadoj.
Água Branca (Paraibo)
Água Branca estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 9.449 loĝantojn en 2010.
Nacia suvereneco
La nacia suvereneco estas koncepto kiu havigas la tutan povon de la nacio (respektive de la ŝtato) al la civitanoj. Tiuj konstatas en la konstitucio, ke ili cedas la povon al la ŝtato. Tial la ŝtatestro iĝas simpla ideologia reprezentanto aperinta el la politika teorio liberala, kiu povas esti datita el Locke kaj Montesquieu (fine de la 17-a jarcento en Anglio, 18-a jarcento en Francio). Laŭ ĝi la suvereneco apartenas al la nacio, nome abstrakta ka unika ento, ligita normale al fizika geografia spaco, al kiu apartenas la civitanoj kaj nuntempaj kaj pasintaj kaj estontaj, kaj estas difinita kiel supera al la individuoj kiuj komponas ĝin. La sama koncepto de civitano (subjekto de rajtoj, egalrajta al la ceteraj membroj de la nacio, kaj ne "subuloj" aŭ pasiva objekto de aparteno ak politika ento trudita al tiu) estas asocia al la principo de nacia suvereneco. En la klasika teorio, la nacia suvereneco estas komprenata kiel reprezenta politika reĝimo, ĉar la nacio mem ne povas regadi sin mem rekte (eĉ ne en la sistemoj de rekta demokratio, pro la maleblo kunigi fakte la "tutan nacion"). La simpla majoritato de la popolo (koncepto same svaga, sed pli egalvalora al la aro de la loĝantoj de nacio) ne estas necese la volo de la nacio, se tiu estas supera al la individuaj civitanoj.
Johano Georgo la 1-a (Saksio)
Elektoprinco Johano Georgo la 1-a de Saksujo (naskiĝinta la 5-an de marto 1585 en Dresdeno; mortinta la 8-an de oktobro 1656 samurbe) estis princo el la dinastio Wettin (albertida linio). Ekde la 23-a de junio 1611 li estis elektoprinco de Saksujo kaj ĉefa marŝalo de la Sankta Romia Imperio. Li estis la dua filo de la elektoprinco Kristiano la 1-a kaj postsekvis sian sen-gefilan fraton Kristiano la 2-a en la regantecon.
Lajos Hugyetz
Lajos Hugyetz [lajoŝ hudjec], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Hugyetz Lajos estis hungara piedbatboksisto, trejnisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Sporta kariero
provis plurajn sportojn, fine ekde sia aĝo 14 estis piedbatboksisto en ĉefurba sportklubo. Li estis la unua en mondĉampionumoj kvinfoje inter 1990-1995, krome en eŭropaj ĉampionumoj sepfoje inter 1987-1996. (Noto: la piedbatbokso ne estas sportbranĉo en Olimpikoj.)
Shinichi Mukai
Shinichi Mukai (向 慎一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi SC, Tokyo Verdy, AC Nagano Parceiro, FC Machida Zelvia kaj Nara Club.
Helena Roerich
Helena ROERICH (ruse Елена Ивановна Рерих; n. la 12-an de februaro 1879 en Sankt-Peterburgo; m. la 5-an de oktobro 1955 en Kalimpong, Barato) estis verkistino de rusa deveno, kiu ekde la jaro 1920 publikigis precipe en la angla lingvo.
Ŝi estis pranepino de la rusia marŝalo Miĥail Kutusov kaj nevino de la komponisto Modest Musorgskij.
Helena Roerich la 28-an de oktobro 1901 edziniĝis kun la rusa pentristo Nikolao Roerich (kies familio origine venis de Svedio, vivis en Latvio kaj tenis la jenan literumon de la familia nomo en latinaj karaktroj). Dum 1920, okaze de la unua ekspozicio de Nikolao Roerich en Usono, ili kune forlasis Rusion kaj elmigris al Novjorko. Tamen jam tri jarojn pli poste la paro ekis por kvinjara ekspedicio al la Himalajo kaj ĉirkaŭaj regionoj de centra Azio, kaj dum 1928 ekvivis en Barato, kie la edzo mortis dum 1947 kaj ŝi restis ĝis sia morto dum la jaro 1955. Helena Roerich iĝis adepto de budhismo, kaj en la rusa lingvo verkis plurajn librojn aparte pri la teozofia idearo "Agni Yoga" aŭ "Viva Etiko", kiuj estis tradukitaj al vico da lingvoj, kaj aldone tradukis librojn precipe pri teozofio al la rusa, ekzemple la verkon "La sekreta instruo" de Helena Blavatskij.
La plej aĝa filo, Jurij, iĝis konata aziologo, la dua filo, Svetoslav, samkiel la patro talenta pentristo.
(62244) 2000 SM77
(62244) 2000 SM77 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Vespero ĉe Abdono (filmo)
Vespero ĉe Abdono (pole: Wieczór u Abdona) estas pola filmadapto de rakonto de Jarosław Iwaszkiewicz reĝisorita de Agnesa Hollando el 1975.
(62244) 2000 SM77
Ĝi estas ano de la Hilda grupo. Ĝia discentra orbito iom proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,5115 AU, tie estas 76,518 milionoj da km; tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu planedo.
NGC 5600
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Seefeld-formacio
La Seefeld-formacio, ankaŭ Tavoloj de Seefeld, estas litostratigrafia formacio de la supera Triaso en la Nordaj Kalkalpoj kaj en la orientalpaj kovraĵoj de la Sudaj Kalkalpoj. La tiploko situas ĉe Seefeld en Tirolo.
Eksteraj ligiloj
Stratigrafia tabelo de Aŭstrio 2004
11514 Tsunenaga
11514 Tsunenaga estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Masahiro Koishikawa, elde la stacio "Ajaŝi" de la observatorio de Sendaj en gubernio Mijagi.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Hasekura Tsunenaga (1571–1622), kiu gvidis japanan mision trans Pacifiko al Amerikoj (en Meksiko), kaj pluiris trans Atlantiko al Eŭropo, kie li renkontis la reĝon Filipon la 3-an de Hispanio kaj la papon. Lia portreto estis almontrita nacian trezoron la unua foje en Sendaj en junio 2001.
Josefine Dora
Josefine Dora (naskiĝinta la 13-an de novembro 1867 en Vieno; mortinta la 28-an de majo 1944 en Kühlungsborn; denaska Isidora Emilie Friese) estis aŭstra aktorino. La aktorino staris ekde 1913 en multnombro da filmoj antaŭ la kamero, plejofte en negravaj roloj. Ĝis mallonge antaŭ sia morto ŝi personigis iomete kapricajn pli maljunajn sinjorinojn.
András Sütő Udvari
SÜTŐ UDVARI András [pr. ŝytoe:] estas rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Târgu Mureş la 25-an de novembro 1959.
Kariero
Sütő Udvari debutis en la teatro Temesvári Állami Csiky Gergely Színház de Temeŝvaro en 1984, poste en la teatro Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat de Târgu Mureş, poste li ludis en teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare.
Luc (stacidomo)
Luc estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en , en departemento Lozère, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Germain-des-Fossés - Nîmes-CRB1 (790000).
Beringen Bad Bf (stacidomo)
Beringen Bad Bf estas fervoja stacidomo en Beringen, Svislando.
Ágnes Esterházy
ESTERHÁZY Ágnes (naskiĝis en Koloĵvaro la 15-an de januaro 1895, mortis en Munkeno la 4-an de aprilo 1956) estis hungara teatra kaj filma aktorino.
Frigyes Stadler
STADLER Frigyes [pr. ŝadler] estis hungara aktoro naskiĝinta en Koloĵvaro en 1860 kaj mortinta en Kluĵo en 1938.
Kariero
Stadler ludis dum pli ol tri jardekoj, ekde 1984 ĝis 1906, en la teatro de Koloĵvaro en epizodroloj ĉe la direktoroj József Csóka, Mór Ditrói kaj Dezső Megyeri.
Schefflenz
Schefflenz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neckar-Odenwald kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sarkozino
Sarkozino estas natura aminoacido produktita de la homa organismo kaj ĉeestanta en la urino, muskoloj kaj aliaj strukturoj, kiu povas utili kiel biologia indikilo por la prostata kancero. Sarkozino estas metabolito produktita de enzima transigo de metila grupo (-CH3) elde la S-adenozil-metionino al glicino.
Ĉi-reakcio estas katalizita de la enzimo glicina n-metil-transigazo kun alta aktiveco en la prostato, hepato kaj pankreato. Sarkozino estas ankaŭ peranto en la metabolo de la kolino al glicino. Sarkozino estas dolĉagusto kaj dissolviĝas en akvo. Ĝi uzatas en la manufakturado de biodegradeblaj surfaktantoj kaj dentopastoj same kiel aliaj aplikoj.
Svainsona buteo
La Svainsona buteo (Buteo swainsoni), estas granda buteo tio estas rabobirdo de la ordo de Falkoformaj, foje separataj en la Akcipitroformaj ka jĉiukaze em la familio de Akcipitredoj. Tiu specio ricevis kaj la komunan nomon kaj la latinlingvan sciencan nomon laŭ William Swainson, nome brita naturalisto. Ĝi ricevas ankaŭ la komunajn nomojn de Akrida buteo aŭ Lokusta buteo, pro ties emo de Akridedoj (lokustoj kaj akridoj) kaj ili voras ege tiujn insektojn kiam disponeblas.
Ties reprodukta habitato estas prerioj kaj sekaj herbejoj de okcidenta Nordameriko. Ili konstruas neston el bastoneteroj sur arbo aŭ arbusto aŭ en klifokornico. Tiu specio estas longdistanca migranto, kaj vintras en Argentino; estis ununura vidaĵo de vaganto el Norvegio.
Tiu specio aŭ ties tuja praulo estas la praulo de la Galapaga buteo, kiel pruvis ĵusaj studoj. Tiu lasta diverĝis el kontinentaj birdoj eble antaŭ 300,000 jaroj, fakte tre malmulta tempo en evoluo.
Aspekto
Dumfluge ĝi tenas siajn flugilojn laŭ malgranda duedra; ĝi kliniĝas antaŭen kaj malantaŭen iome dum ŝvebado.
Nombrosistemo
Bona nombrosistemo devas
La nombrosistemojn eblas klasi kiel poziciajn, nepoziciajn kaj miksitajn.
Svainsona buteo
Teritorioj kaj migrado
La Svainsona buteo loĝas en Nordameriko ĉefe printempe kaj somere kaj vintras en Sudameriko. La reproduktaj areoj estas sudcentra Alberto, centra Saskaĉevano, sudokcidenta Manitobo, kaj okcidenta kaj suda Minesoto. Ili reproduktiĝas tiom norde kiom ĝis orienta-centra Alasko, kaj sudokcidenta Jukono. La reproduktaj areoj plias suden tra la orientaj partoj de Vaŝingtonio kaj Oregono, loke al centra valo de Kalifornio, Arizono, Nov-Meksiko, kaj plej Teksaso. La orienta parto de ties teritorioj inkludas areojn de Minesoto, nordokcidenta Iovao, de plej Nebrasko, Kansaso, kaj Oklahomo, kaj la tutan escepte orientan Teksason. Ĝi foje loĝas en Iovao kaj rare en nordokcidenta Misurio, norda Ilinojso, kaj sudokcidenta Viskonsino.
Nombrosistemo
Unuuma sistemo
Unuuma sistemo estas la plej primitiva sistemo. En ĉi tiu sistemo estas nur unu signo (ekz-e 1, aŭ vorto "haŭ"). Laŭ ĉi tiu sistemo sekvaj nombroj estas skribataj per ripetado de signo. ekz. la nombro 3 (en dekuma sistemo) estas 111, kaj 8 estas 11111111. Tiu sistemo estis uzata de Pigmeoj.
Svainsona buteo
Teritorioj kaj migrado
Malgrandaj populacioj vintras en sudorienta Florido kaj laŭlonge de la teksasa marbordo, probable pro ne sukcese esti trovintaj la vojon suden ĉirkaŭ la Golfo de Meksiko. Oni konstatis individuojn norde de tiuj areoj vintre (ekzemple dum Kristnaska Birdokalkulo) kiuj estas preskaŭ certe misidentigitaj buteoj de aliaj specioj. Nematuruloj de Svainsona buteo vintras en pampoj de Sudameriko en Argentino, Urugvajo, kaj suda Brazilo. Oni ne certas kie precize plej plenkreskuloj vintrumas.
La Svainsona buteo estas probable la plej longdistanca migranto inter nordamerikaj rabobirdoj. La flugo el reproduktaj areoj al sudamerikaj pampoj en suda Brazilo aŭ Argentino povas esti tiom longa kiom 22,400 km. Ĉiu migrado povas daŭri almenaŭ du monatojn.
(18215) 4792 P-L
(18215) 4792 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Svainsona buteo
Teritorioj kaj migrado
Ili eliras el la reproduktaj areoj aŭguste al oktobro. Aŭtuna migrado ekas ĉiun klaran tagon kiam vento blovas en la ĝenerala direkto de la veturado. Birdoj supreniras altitude per cirkla ŝvebado super termikoj kaj tiam malfermas siajn flugilojn kaj fermas siajn vostojn dun ili glitadas, malrapide perdante altitudon ĝis ili trovas alian termikon kaj supreniras same al ĝi. Tiele ili kuniĝas laŭ malgrandaj grupoj en la ĉielo.
La birdoj iom post iom direktas sin suden al Centrameriko kie logike la tuta populacio funelas tra la Istmo de Panamo. Koncentroj super lokoj kiaj monteto Ancón, Balboa, kaj Panamurbo estas spektaklaj. Ĉe Andoj, ili migras laŭlonge de mallarĝa koridoro kaj rare devojiĝas; ekzemple la specio estis konstatita nur en la Serranía de las Quinchas de Kolombio – ĝuste je 100 km pli malpli el la kutima migrovojo – en 2000/2001.
En Brazilo, la migrantaj birdoj pasas tra la okcidentaj ŝtatoj de Akro kaj Mato Grosso, dum vintrantaj birdoj povas direkti sin al sudaj ŝtatoj de Paranao, Rio Grande do Sul kaj San-Paŭlo. Sed surprize foje Svainsonaj buteoj – inklude birdojn unujaraĝajn aŭ dujaraĝajn – estis vidataj ankaŭ en la orientaj ŝtatoj de Maranhão, Pará, Pernambuco, Piauí kaj Tokantinso, milojn de kilometroj for el ties kutima migrovojo kaj vintrejoj kaj foje eĉ mezsomere. Tio sugestas, ke individuoj foje perdiĝas dum migrado, aŭ ili povas travivi tutan jaron en la tropikaj regionoj kaj ĉirkaŭaj teritorioj, pli ol trovintrumi je unu loko.
En Urugvajo, la unuaj studoj montris, ke ĝi ne estas nekomuna sed laŭizole distribuata en la kamparo vintre. Rimarkinde ĝi estis subkonstatita en la departementoj Flores kaj Paysandú, kie ĝi ŝajne estas regula vizitanto. En ĵusaj jaroj la unuaj birdoj estis vidataj en komenca novembro, kaj kelkaj restis ĝis fina februaro. Nombroj pliiĝantas tra novembro kaj pintas en decembro, kiam aroj de multaj dekduoj svarmas la malfermajn terojn. Sed multaj restas nur por kelkaj semajnoj antaŭ foriri.
Printempa migrado plilarĝiĝas post kiam la birdoj estis pasintaj tra Meksiko ĉar ili disiĝas tra la tuta reproduktaj teritorioj. Migrantaj grupoj estis notataj en suda Usono en marto. La plej frua Svainsona buteo alvenas en sudan Kanadon fine de marto, kaj migrado altiĝas el meza aprilo antaŭen.
Ekologio
La habitato de la Svainsona buteo konsistas el malfermaj kaj duonmalfermaj kamparoj – dezertoj, herbejoj kaj prerioj – kaj en reproduktaj areoj kaj en vintrejoj. Ĝi preferas naturajn preriojn, fojnejoj, kaj paŝtejojn al kampoj ĉu de tritiko ĉu de luzerno, kiu povas havigi al sia predo tro multan kovreblon. Ĝi postulas altajn ripozejojn por ĉasado kaj disponeblon de malgrandaj mamuloj kiaj junaj grundosciuroj kiel predoj por ties idoj. La reprodukta distribuado de la Svainsona buteo ege ligiĝas al distribuado de diversaj malgrandaj mamuloj pro tiu tialo. En Saskaĉevano, ekzemple, la distribuado de la grundosciuro de Richardson koincidas kun tiu de la Svainsona buteo precize.
La Svainsona buteo defendas sian reproduktan teritorion el aliaj buteoj. Reproduktaj densecoj povas varii el unu areo al la venonta sed averaĝe estas de unu paro por 6.5 km². La averaĝa hejmteritorio ĉirkaŭkalkulata por tiu buteo estas de 2.5 al 5 km². Ĝi ariĝas en grupoj por manĝado kaj migrado. Tamen ĉiukaze tia arigado ne estas socia, sed motivata de bonaj manĝaj aŭ migraj kondiĉoj.
La Svainsona buteo, la Ruĝvosta buteo (B. jamaicensis) kaj la Reĝa buteo (B. regalis) konkurencas pro la teritorio, kaj defendas teritoriojn unu kontraŭ aliaj. En multaj partoj de la ebenaĵoj tiuj tri specioj nestumas en la sama ĝenerala areo kaj espluatas ege multe la saman predobazon. Kvankam la dietoj ege koincidas, habitatoj povus ne tiom multe koincidi. En Oregono, la Svainsona buteo selektas nestarbojn kun diferenca aspekto el tiuj uzataj de la Ruĝvosta aŭ la Reĝa buteoj. En suda Alberto, diferencaj nestohabitatoj helpas malpliigi la manĝokonkurencon kaj tiele la favoraj areoj de la Svainsona buteo estus disaj arboj aŭ ĉeriveraj bordoj, dum la Ruĝvosta buteo nestumas en areoj de altaj arboj, dum la Reĝa buteo nestumus en malfermaj ebenaĵoj.
Malalta reprodukta sukceso povas rezulti el la nestuma proksimeco de la Svainsona buteo al tiuj du aliaj buteoj. La Svainsona buteo estas ĝenerale tolerema de homoj. Fakte la birdo estas altirata al laboroj de rikolto de fojno, eltranĉado de herbo kaj plugado. La specioj de la Dompasero, de la Eŭropa sturno kaj aliaj malgrandaj birdoj povas nestumi en aŭ ĉe la nesto de Svainsona buteo.
Ĉe vintrejoj, ili estas pli toleremaj, kvankam multaj birdoj elturniĝas. En Urugvajo, tiu specio ege ŝatas malfermajn sed rompite (per rokoj aŭ arbaroj) ebenaĵojn aŭ malaltajn montetojn, kie ili povas esti vidataj ariĝantaj en grandaj grupoj. Ekzemple de kelkaj dekduoj da birdoj ne estas nekomunaj. Oni konstatis foje arojn de pli da cento da birdoj, ekzemple unu ĉe la regiono Cuchilla Marincho, sude de Andresito (Departamento Flores) fine de decembro 2005.
Ĉasado kaj manĝo
La Svainsona buteo ŝvebas super malferma grundo kun flugiloj laŭ duedra anglo. Ĝi foje superflugas malalte kiel Blua cirkuo (Circus cyaneus) aŭ ŝvebas kiel la Vilkrura buteo (B. lagopus). Ĝi komune ripozas surgrunde kaj dum migrado kak en la reproduktaj areoj. Dum migrado, ĝi tipe ripozas nokte sur nuda grundo kun disaj arboj, kutimo kiu distingas ĝin el aliaj longdistance migrantaj parencoj kiaj la Larĝflugila buteo (B. platypterus), kiu ripozas en arbaroj de fermitaj kanopeoj.
Tiuj birdoj traflugas malfermajn areojn aŭ serĉas predojn el ripozejo; ili povas ankaŭ kapti insektojn dumfluge. Ili profitas insektojn eliritajn pro farma laboraro aŭ incendioj. Ĉasanta Svainsona buteo uzas diversajn strategiojn. Ĝi ĉasas insektojn kiaj libeloj aŭ koridalenoj dumfluge, flugilfrapante malmulte kaj farante ventetojn por halti tien kaj preni per fingroj kaj tuje transpasi la predon al sia beko. Ĝi uzas similan strategion por kapti individuajn senvostajn vespertojn el preterpasantaj vespertaroj. Ankaŭ, kiam libelaroj estas surgrundigitaj de la vetero, la Svainsona buteo staras ĉe grupoj kiuj ŝirmiĝas el vento kaj plukas individuajn insektojn. La Svainsona buteo deproksime sekvas kaj traktorojn kaj naturajn incendiojn por kapti vunditajn aŭ fuĝintajn eventualajn predojn. Ĝi trakuras ankaŭ insektojn surgrunden. Foje la buteo staras kviete sur teramaso aŭ ia alta amaso atendante aperontan predon. Ĝi komune ĉasas el altaj ripozejoj kiaj telefonfostoj, kaj flugofalas al predo kiam ĝi vidatas.
La Svainsona buteo povas esti ĉefe insektovora escepte dum reproduktado. Insektopredoj komune prenataj estas akridoj, griloj, kaj lokustoj. Paroj alportas vertebrulajn predojn al siaj idoj, depende ĉefe el malgrandaj mamuloj kiaj junaj grundosciuroj, junaj kotonvostuloj, geomiedoj, musoj, junaj leporoj, kaj, almenaŭ surloke, malgrandaj birdoj kaj aliaj vertebruloj inklude reptiliojn kaj amfibiojn. Kaptataj birdoj estas grandaj birdoj kiaj anasoj kaj la Artemizia lagopo kiuj povas esti vundataj dekomence.
En Argentino aroj de nematuraj Svainsonaj buteoj manĝas arojn de migrantaj libeloj de la familio de Aeŝnedoj nome Rhionaeschna bonariensis, sekvante la svarmojn de insektoj kaj manĝante ĉefe dumfluge. Ankaŭ lokaj ekaperoj de lokustoj povas esti espluatataj por manĝo fare de unu aŭ pliaj aĝoklasoj de birdoj. La nematuruloj vintrumantaj en suda Florido ŝajne manĝas aliajn insektojn, musojn aŭ ambaŭ, kiam ili aperas el plugataj kampoj. Ili moviĝas el ĵus plugita kampo al venonta.
Estas ankaŭ iome da pruvoj ke estas konsumataj ankaŭ ŝosemortintoj kaj birdaj kaj de aliaj animaloj kaj en vintrejoj kaj en reproduktaj areoj. La specio komune sekvas traktorojn kaj aliajn agrikulturajn maŝinojn dum fojnkolektado aŭ plugado, kie roduloj estas aperigitaj aŭ elmetitaj antaŭ la buteoj kiuj kaptas ĝin, aŭ insektoj estas malkovritaj fare de rikoltotranĉiloj. La Svainsona buteo ankaŭ ĉasas en bordoj de preriaj naturaj incendioj.
Reproduktado kaj vivodaŭro
La pariĝadaj memmontroj de la Svainsona buteo ne estas bone konataj. Unu aktivado inkludas cirklojn kaj plonĝojn al eventuala nestoloko. La subflugiloj kaj pugo estas montrataj kaj la birdoj alvokas. La memmontro povas fini per la fakto ke unu birdo plonĝas al teron ĉe la bordo de la nesto. La kopulacio okazas ĉefe en la matenoj kaj vesperoj ĉe mortintaj pintoj de arboj. La ino povas montri la akceptan sintenon sen antaŭa memmontro. Dum la “piedpremo” unu el la birdoj alvokas.
La Svainsona buteo tipe nestumas en izolaj arboj aŭ arbustoj, kampobordoj, ĉeriveraj areoj aŭ ĉirkaŭ abandonitaj farmoj. Foje paro nestas sur grundo aŭ sur teramaso aŭ kornico. Nestarboj kaj arbustoj inkludas speciojn de ponderosa pino, pseŭdocugo, piceo, nigra poplo, komunaj poploj, tremoloj, ulmoj, prosopoj, salikoj, saguaroj, kaj saparboj. Nestoj situantas el 9 al 15 futojn supergrunde, ofte en ombreca kanopeo sed ĉe la pinto de la arbo. Nestoj estas feblaj strukturoj, kutime pli malgrandaj ol la nestoj de la Ruĝvosta buteo kaj ofte falas post la reprodukta sezono.
La ovokvanto gamas el 1 al 4 ovoj, sed averaĝe 2 al 3. Ĉiu ovo estas elipza laŭforme, ĉirkaŭ 57 mm longa kaj 46 mm larĝa. La ovo estas milda kun fajnaj granulaĵoj kaj la fonkoloro estas blanka, ofte nuance al blueca aŭ verdeca. Dum la kovado la konkokoloro rapide nuanciĝas al tutblanka. Kelkaj ovoj estas senmarkaj; aliaj havas helajn markojn de punktoj kaj makuletoj helbrunaj. La periodo de kovado daŭras 34 al 35 tagoj, kaj la ino kovas dum la masklo alportas manĝon.
Juna Svainsona buteo estas manĝigata el malgrandaj, junaj mamuloj. Flugilplumoj ekaperas ĉe junulo post 9 al 11 tagoj. Alta mortindico de idoj ofte okazas kiam la junoj estas 15 al 30 tagaĝaj kaj povas esti rezulto de kainismo. Elnestiĝo ekokazas al ĉirkaŭaj branĉoj post 33 al 37 tagoj, kaj totale post ĉirkaŭ 38 al 46 tagoj. La idoj estas dependaj el siaj gepatroj dum 4 al 5 semajnoj. Tiu specio faras unu ovodemetadon jare kaj ŝajne ne faras anstataŭajn ovodemetadojn.
La plej aĝa natura Svainsona buteo konstatita estis 24jaraĝa. La Svainsona buteo mortiĝas pro kolizioj kun trafiko, kontraŭleĝa pafado, elektrokutado, kaj eĉ dum akra preri-vetero kia ĉe hajloŝtormoj. Ventoŝtormoj kaj hajlo kaŭzis 30 % de reprodukta malsukceso laŭ unu studo. Kiam oni kunhavas boskon kun reproduktantaj paro de Granda kornostrigo, la buteoj suferas multajn ovoperdojn pro predado fare de la kornostrigoj. Tiu buteospecio suferas ankaŭ pro ofta sen konata kialo nefekundeco de ovoj.
Statuso kaj konservado
La Svainsona buteo suferis populacimalpliiĝojn el la unua duono de la 20a jarcento kaj estis bluelistata en Usono el 1972 al 1982. De tiam ĝi estis lokigita en la Nacia Aŭdubona Listo de Speciala Zorgo en 1986. Ĝi estis denove listata fare de Usona Fiŝkapta kaj Natura Servo de Usono kiel kategorio 3C kandidata. Oni notu, ke la Svainsona buteo estis forigita el la aktiva federala listo pro tio ke oni trovis ĝin pli abunda ol antaŭe supozata; ĝi ne estas konsiderata minacata specio fare de la IUCN pro ties ampleksa ĝenerala teritorio. Ĝi restas listata kiel minacata specio fare de la Kalifornia Departamento de Fiŝkapatado kaj Ĉasado ekde 1983.
Ĉefa kaŭzo de populacimalpliiĝoj de la Svainsona buteo estas uzado de pesticidoj en ties vintrejoj de Argentino. Farmistoj tie uzas pesticidojn (DDT kaj monokrotofo) por kontroli plagojn de akridoj kaj lokustoj, kaj la Svainsona buteo englutis tiujn pesticidojn per kelkaj diferencaj vojoj, sed ĉefe pro manĝo de la mortantaj insektoj. Usono negocas kun argentinaj farmistoj por solvi tiun problemon, post kiam la problemo venis de Usono mem.
La Svainsona buteo adaptiĝis bone al herbejoj kaj paŝtejoj kaj ŝajne bone elturniĝas ĉe multe el siaj reproduktaj teritorioj, el norda Meskiko al sudaj partoj de la preriaj provincoj. Tamen la plej okcidentaj populacioj kiaj tiuj de Oregono, kaj suda Kalifornio, ege malpliiĝantis, ofte pro habitatoperdo aŭ malkongruaj praktikoj de agrikulturo. Ebla tialo por malpliiĝoj en partoj de ties teritorioj povas esti pro agrikulturo motivataj malpliiĝoj de populacioj de kaj grundosciuroj kaj de akridoj, ĉefaj sezonaj manĝoj.
Kvankam ofte nestumas ĉe homa aktiveco, kelkaj Svainsonaj buteoj estas tre facile ĝenataj ĉe nesto kaj ofte abandonas ĝin, ĉefe frue en la sezono. La birdo estas ofte tre maltimida kaj facila celo por pafistoj veturantaj izolatajn preriŝoseojn. Tiu specio povas ankaŭ suferi pro uzado de kelkaj insekticidoj kaj herbicidoj, inklude tiujn uzatajn en siaj vintrejoj.
Observante Svainsonan buteon
Alia bona loko por vidi la Svainsonan buteon estas la American Prairie Reserve (Usona Prerirezervo) en Nordorienta Montano.
Preĝejo Mario Magdaleno (Felsőörs)
La Preĝejo Pentofaranta Mario Magdaleno estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Felsőörs, en mezo de la vilaĝo sur malalta monteto. Ĝi estas unu el la pompaj preĝejoj en la ĉirkaŭaĵo.
Historio
La kirko konstruiĝis jam en la mezepoko (antaŭ ol 1226). Tiutempe apude tombejo funkciis. En la 14-a jarcento oni konstruis gotikan tegmenton. Depost 1526 la preĝejo ruiniĝis, krome la kalvinanoj profitis parton el ĝi. En 1749 ĝi trakonstruiĝis al baroka stilo. La orgeno estis farita en 1745, sed en 1961 ĝi renoviĝis. Renovigoj okazis en dufoje en la 19-a jarcento. En la 1960-aj jaroj post arkeologiaj esploroj restaŭrado okazis.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. En mezo de la fasado tre malalta turo altiĝas, sube estas la enirejo. Apud la navo po unu koridoroj troviĝas. La absido estas duonronda. En la vestiblo kruco estas videbla. Krom la orgeno sur la galerio troviĝas altara bildo pri Sankta Rozalia de 1833, bildo pri la Sankta Familio de 1868, skulptaĵo pri Sankta Maria el la 18-a jarcento. Fine de la koridoro estas altara bildo pri Mario Magdaleno el 1868, ĝi troviĝis en la ĉefaltaro ĝis 1943. Nun estas alia bildo same pri Mario Magdaleno sur la ĉefaltaro. Fine de la alia koridoro estas altaro pri Sankta Johano. La predikejo estis farita en 1743. La mebloj venis el la 18-a jarcento.
Kermeso okazas en la 22-an de julio.
István Huszár
István Huszár [iŝtvAn husAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Huszár István estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, ekonomikisto, statistikisto, profesoro.
István Huszár naskiĝis la  1927 en Hernádkak. Li mortis la 2010 en Budapeŝto.
Biografio
István Huszár frekventis Pedagogian Altlernejon de Sárospatak, poste Universitaton pri Marx Károly. Li akiris diplomon en 1951, inter 1949 kaj 1953 li estis visprofesoro. Ekde la 1950-aj jaroj li havis signifajn partiajn kaj ŝtatajn [[postenojn. Inter 1969 kaj 1973 li gvidis centran statistikan oficejon en rango subministro, poste ĝis 1980 li estis vicĉefministro. Li estis parlamenta deputito inter 1980 kaj 1985, krome depost 1988. Li estis titulara profesoro en la supre menciitaj lernejoj. Li ricevis memormedalon en 1992.
10234 Sixtygarden
Sixti Garden Steet estas la adreso de la Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics en Kembriĝo (Masaĉuseco), konata kiel la sidejo de la Minor Planet Center kaj de la Centra Oficejo por la Elektronikaj Telegramoj, kiu rapide komunikas informojn pri astronomiaj malkovroj al la internacia komunumo.
Hideyuki Akai
Hideyuki Akai (赤井 秀行, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi SC kaj SC Sagamihara.
Leonforte
Leonforte estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Enna. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Assoro, Calascibetta, Enna, Nicosia kaj Nissoria.
Baptista Eklezio de Vestboro
La Baptista Eklezio de Vestboro (Westboro Baptist Church en la angla lingvo) estas kristana sekto gvidata de Fred Phelps kaj ĝia sidejo troviĝas en Topeka (Kansaso), Usono.
La Baptista Eklezio de Vestboro posedas diversajn retpaĝojn kiel GodHatesFags.com, GodHatesAmerica.com kaj aliaj kiuj kondamnas lesbaninojn, gejojn, ambaŭseksemulojn kaj transgenrulojn (LGBT), romkatolikojn, muzulmanojn kaj judojn kaj ankaŭ al tiuj kiujn ili konsideras kiel apogantoj de tiuj grupoj kiel la svedoj, kanadanoj, irlandanoj, britoj kaj usonanoj.
La organizo estas observata de la Ligo Kontraŭ Difamado, kaj estas klasifikata kiel diskriminacia grupo (hate group) de la Southern Poverty Law Center. Kvankam ili estis konataj en la komunumoj LGBT pro organizado de konfliktoj dum la eventoj de la Tago de Geja Fiero aŭ aliaj samseksemaj eventoj, la Baptista Eklezio de Vestboro atingis plian famon pro la organizado de bojkotoj en la funebraĵoj al dumbatalaj mortintaj soldatoj en la Milito de Irako, protestoj kiuj originas el la kontraŭusonaj sentoj de la fondinto Phelps.
Kvankam ĝiaj membroj identigas sin kiel baptistoj, la eklezio estas sendependa kaj ne estas aliĝita al iu ajn baptista unuiĝo aŭ asocio, kaj neniu baptista institucio agnoskas la baptistojn de Vestboro kiel grupon de kredantoj je la Biblio. La eklezio priskribas sin mem kiel sekvanto de la principoj de la praa baptismo kaj de kalvinismo. Ĝia unua diservo estis celebrita la tagmezon de dimanĉo, la 27-a de novembro 1955. La eklezio laboras laŭ ĝia kredo esprimita de ĝia plej konata devizo, «God hates fags» (Dio malamas la gejaĉojn), kaj esprimas la ideon, bazita sur ĝia biblia interpreto ke la mondaj tragedioj iamaniere rilatiĝas al la samseksamo— ĉefe pro la plimultiĝo de la toleremo kaj la akceptita «samseksama agendo». La grupo obstine insistas kaj predikas ke Dio malamas la samseksemulojn pli ol la aliajn «pekulojn» kaj pledas por ke samseksemo estu punata per la mortpuno.
Johnny Guitar
Johnny Guitar estas usona vakera drama filmo de 1954 reĝisorita de Nicholas Ray en kiu stelulas Joan Crawford, Sterling Hayden, Mercedes McCambridge, Ernest Borgnine kaj Scott Brady. La scenaro estis adaptita el romano de Roy Chanslor.
En 2008, Johnny Guitar estis elektita por konservado en la usona National Film Registry de la Kongresa Biblioteko kiel "kulture, historie aŭ estetike grava".
Intrigo
Johnny Logan (Sterling Hayden), estas lerta pafisto, kiu ŝanĝis sian pafilon per gitaro. Kun tiu iras al la ludejo de Vienna (Joan Crawford), kie li trafas laboron kiel muzikisto kaj malnovan amon. Emma Small (Mercedes McCambridge) hatas Vienna ĉar Dancin' Kid (Scott Brady) preferas ŝin. Kiam okazas atako al la diliĝenco kaj la frato de Emma tiel estas mortinta, ŝi kulpigas Dancin' Kid kaj lian bandon. Li luktos por detrui Vienna kaj tis revo de prospero pro la fervojo.
Agentejo pri naturmedio kaj energimastrumado
Por realigi sian informmision al ĉia publiko, la ADEME disdonas informbroŝurojn, starigas pedagogiajn ilojn por diversaj publikoj kaj organizas konsciigajn kampanjojn. Ĝi disvolvas kaj kunordigas reton kiu disdonas informojn kaj konsilojn praktikajn pri energimastrumado kaj renovigivaj energioj.
Fronte al kreskado de varmigaj gasoj okazanta pro homaktiveco, la ADEME lanĉis en 2004 kampanjon 3 jaran pri la energimastrumado kaj klimata ŝanĝiĝo.
Ĝia ĉefa servejo estas instalita en Angers, kaj ĝi troviĝas en ĉiuj francaj regionoj kaj akompanas lokajn kolektivojn kaj entreprenojn je ĉiuj etapoj de siaj projektoj. Internaciskale, la ADEME disvolvas sian spertecon tiel por industriaj landoj kiel por disvolviĝantaj.
Muhammad Zia-ul-Hak
Muhammad Zia-ul-Hak (12a de aŭgusto 1924 – 17a de aŭgusto 1988) estis pakistana kvarstela generalo kiu iĝis la sesa Prezidento de Pakistano, nome el 1978 ĝis sia morto en 1988, post esti deklaranta militjuron en 1977. Li restas la plej longdaŭra de facto ŝtatestro de la lando.
Kontrolante la prezidentecon en 1978, Zia ludis gravan rolon en la Sovet–Afgana Milito. Apogita de Usono kaj Saudarabio, Zia sisteme kunordigis la Afganajn Muĝahidojn kontraŭ la Sovetunia interveno laŭlonge de la 1980-aj jaroj. Tio finis per la retiriĝo de Sovetunio en 1989, sed kondukis al la plimultigo de milionoj de rifuĝintoj, kaj komerco de heroino kaj armiloj en la Pakistanaj limprovincoj. Pri eksterlandaj aferoj, Zia plifortigis ligojn kun Ĉinio kaj Usono, kaj markis la rolon de Pakistano en la Islama Mondo, sed la rilatoj kun Barato malboniĝis meze de la konflikto en la areo de Siaĉen kaj la akuzoj ke Pakistano estis helpante la siĥisman separisman Ĥalistanan movadon. Enlande, Zia aprobis ampleksan leĝaron kiel parto de la Pakistana Islamigo, fortondis civilajn liberecojn, kaj plifortigis la gazetarcenzuron. Li ankaŭ metis en la pinton la Pakistanan atombomban projekton, kaj instituciigis la industriigon kaj la senreguladon de la ekonomio, kio helpis la disvolvigon de la kapitalisma entreprenaro de Pakistano, kiu atingis la plej kreskantan rangon en Suda Azio. Pli malpli dum la regado de Zia, la kresko de la MEP estis la plej alta en la historio de la lando.
Luc (Lozère)
Luc estas franca situanta en departemento Lozère, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lucois.
Exif
Exif (exchangeable image file format – interŝanĝebla bild-dosiera formo) estas normo por aldoni metadatumojn al bilddosieroj, uzata de ciferecaj fotiloj. Exif-etikedoj povas esti aldonitaj al dosieroj en la datenaranĝoj JPEG, TIFF 6.0 kaj sondosieroj de la strukturo RIFF kaj WAV.
La exif-etikedoj de fotoj kutime enhavas informojn almenaŭ pri la tipo de fotilo uzita, pri la eksponotempo, pri la aperturo, pri la fokusa distanco, ĉu estis uzita fulmilo, pri la maksimuma aperturo de la objektivo, pri la distingivo kaj dimensioj per kiuj estis kreita la bild-dosiero, pri la dato de la kreado kaj tiel plu. Ofte oni povas en la exif-etikedoj trovi eĉ la serian numeron de la uzita fotilo.
Sándor Kozma
Sándor KOZMA [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kozma Sándor estis hungara juristo, parlamentano, politikisto, juĝisto prokuroro. Lia nobela antaŭnomo estis leveldi, lia frato estis Ferenc Kozma (agronomo). Sándor Kozma naskiĝis la  en Kőröshegy, li mortis la  en Budapeŝto.
Exif
Estas loko ankaŭ por geo-etikedoj en la formo exif, do se fotilo enhavas gps-sentilon, ĝi povas aŭtomate aldoni la koordinatojn de la loko, kie la foto estis farita.
Sándor Kozma
Biografio
Sándor Kozma frekventis gimnaziojn en Sopron, Pécs kaj Pápa, kie li lernis kun Sándor Petőfi, Mór Jókai kaj Károly Kerkapoly. Li akiris juran diplomon en Pozsony en 1947. Li partoprenis en la parlamenta laboro en Pozsony kaj ankaŭ li batalis dum la hungara liberecbatalo. Post la falo li estis trudsoldato en armeo de Habsburga Imperio. En mezo de la 1850-aj jaroj li estis advokato en Somogy (historia departemento). En la jaro 1861 li estis pasrlamenta deputito. Post deklaro de la Aŭstra-hungara interkonsento li ricevis postenon en la ĵus fondita ministerio pri justico. En 1869 li estis nomumita juĝisto en la plej alta juĝejo. Post 3 jaroj li establis la reĝan ĉefprokurejon, poste li gvidis ĝin. Li malpermesis la torturadon fare de poicanoj. En 1896 li pensiuliĝis, li ricevis reĝan premion. Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Naĝafo
Historio
En 1979 anoncis la ajatolo Ruhollah Ĥomejni revolucion en Irano el la urbo, kien li rifuĝis en 1965.
En aprilo 2004 konkeris la urbon la konfiduloj de la radikala ŝiita spirita estro Muktada al-Sadr krom la urbo Kut ankaŭ Naĝaf. La usona armeo provizore retiriĝis en majo, sed en aŭgusto rekonkeris la urbon.
NGC 5601
NGC 5601 (aliaj indikoj — MCG 7-30-6, ZWG 220.9, NPM1G +40.0352, PGC 51370) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lago de Managvo
Lago de Managua (ankaŭ nomigita Lago Xolotlán) estas lago en Nikaragvo. Ĝia hispanlingva nomo estas sama kiel la esperanta. Ĝi longas proks. 65 kilometrojn (40 mejlojn) kaj vastas iom 25 kilometrojn (15 mejlojn). Similare al Lago de Nikaragvo, ĝia nomo venis de hispanaj konkerantoj pro "Mangue", ilia nomo por la Mánkeme triboj, kaj "agua" ("akvo"). La urbo Managua, ĉefurbo de Nikaragvo, situas senpere sur sudokcidenta flanko de la lago.
Peter Benenson
Peter BENENSON (nasknome Peter James Henry SOLOMON), naskiĝis en Londono (Unuiĝinta Reĝlando) kaj mortinta  en Oksfordo, estis angla advokato kaj fondinto de la NRO Amnestio Internacia.
Lago de Managvo
Lago de Managua ligas per la Rivero Tipitapa al la Lago de Nikaragvo. Tamen, pro poluego, la taŭraj ŝarkoj de la Lago de Nikaragvo ne eniras la Lagon de Managua.
Peter Benenson
Biografio
Sola filo de Harold Solomon kaj Flora Benenson, Peter Benenson naskiĝis en Londono de juda familio. Lia patro, armea oficiro, mortis kiam Benenson estis naŭ-jaraĝa. Dek ses-jaraĝe, kune kun samklasanoj, li helpis establi fondusojn por helpi orfajn infanojn viktimojn de la Hispana Enlanda Milito. Li prenis la nomon de Benenson kiel omaĝon al sia patrinflanka avo, Grigory Benenson.
Lago de Managvo
La lago tre poluiĝis, parte ĉar en jardeko 1950a, Kodak ŝutadis hidrargon en la lagon. Malgraŭ ega danĝero, iuj managuanoj jam loĝas ĉe la lago kaj eltiras fiŝojn por manĝi.
Peter Benenson
Biografio
Li tiam registriĝis en Balliol University, Oksfordo, sed la 2-a Mondmilito interrompis siajn studojn. De 1941 ĝis 1945, Peter Benenson laboris ĉe Bletchley Park, angla domego, kiu estis la ĉefsidejo de britaj spionservoj dum la dua mondmilito. Aliancitaj kriptologoj ĉi-tie deĉifris germanajn mesaĝojn koditajn per Enigma kaj la Maŝino de Lorenz. Peter Benenson renkontis sian unuan edzinon, Margaret Anderson, ĉi-tie. Post lia malmobilizado en 1946, Peter Benenson komencis praktiki sian profesion kiel advokato antaŭ ol aliĝi al la Laborista Partio. En 1957, kun grupo de advokatoj, li fondis "JUSTICE" (: justeco), organizon por la defendo de homaj rajtoj. En 1958, li konvertiĝis al katolikismo. La sekvan jaron, li malsaniĝis kaj demisiis por konvalesko en Italio.
Lago de Managvo
Dum Uragano Mitch en 1998, la lago plialtiĝis tri metrojn (10 piedojn) dum kvin tagoj, detruanta multajn ĉeflankajn domojn.
Peter Benenson
Biografio
En 1960, Peter Benenson estis ŝokata de gazeta artikolo, kiu rakontis la areston de du portugalaj studentoj kondamnitaj al sep jaroj da malliberejo pro tostado al libereco dum la diktatoreco de Salazar. Indigninta, li lanĉis en la ĵurnalo The Observer alvoko favore al "forgesitaj kaptitoj", en kiu la nocio "konscienckaptito" estis uzita unuafoje la 28an de majo 1961. La advokato tiam ricevis milojn da subtenaj leteroj. La alvoko, republikigita en tutmondaj ĵurnaloj, petis legantojn skribi leterojn por protesti kontraŭ la aresto de la du junuloj. Por kunordigi ĉi tiun kampanjon, Peter Benenson fondis la organizon Amnestio Internacia, en julio 1961, kun la helpo, inter aliaj, de Seán MacBride kaj Eric Baker.
Komence nomumita ĝenerala sekretario de Amnestio Internacia, Peter Benenson retiris sian kandidatecon en 1964 pro sia malbona sano. Li estis estro de la asocio ĝis 1996, antaŭ detiriĝi. Li mortis en 2005 en la John Radcliffe Hospital, Oksfordo, 83-jaraĝe.
Kardo
Kardoj estas plantoj el la tipo de karduo kaj cirsio, tio estas, pikilhavaj (i.a. kun pikilhavaj kapituloj), el la asteracoj (ekzemple, artiŝoko, centaŭreo, cirsio, ekinopso, karlino, onopordo, silibo) kaj dipsakacoj (dipsako).
Kardo estas la simbolo de Skotlando.
Norbert Ehring
Norbert EHRING estas germana amatora astronomo.
Yusei Kudo
Li futbalis ĉe Tochigi SC kaj SC Sagamihara.
Norbert Ehring
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 5 asteroidojn inter 1997 kaj 1999.
Ŝimanovci
Ŝimanovci, serbe Шимановци, slave Šimanovci estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Pecjinci.
Geografio
Ŝimanovci situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Beogrado troviĝas 25, ties flughaveno nomata Nikola Tesla nur 10 km.
Christoph Pincker
Li edziĝis kun Euphrosine Schütz, dua filino de la dresdena kapelmajstro kaj komponisto Heinrich Schütz.