cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Migra turdo
Aspekto
La nomiga subspecio de la Migra turdo estas 23 al 28 cm longa kun enverguro el 31 al 41 cm kaj mezaveraĝe pezas ĉirkaŭ 77 g. La kapo varias el nigra al griza, kun blankaj okularkoj supre kaj sube. La gorĝo estas blanka kun nigraj strioj, kaj la ventro kaj subvostokovriloj estas blankaj. Tiu turdo havas grizbrunan dorson kaj ruĝecoranĝan bruston, varie el tre ruĝa grenatokoloro al persika oranĝo. La beko estas ĉefe flava kun varia bekopinto, kie la malhela areo iĝas pli etenda vintre, kaj la gamboj kaj piedoj estas brunaj.
Haus Zur Grünen Aue und Kardinal (Erfurt)
Gastoj
De 1813 ĝis la Unua mondmilito la domo estis loĝejo de la komandanto de la truparo erfurta, en 1845 gastis la prusa reĝo Frederiko Vilhelmo la 4-a kun sia edzino. Dum la Vajmara respubliko la domo servis kiel sociala oficejo. La transversan konstruaĵon oni malkonstruis en 1927. Kontinuiginte la orientan kortan konstruaĵon oni tiam aldonis alian ejon administracian. Post la Dua mondmilito la domo estis la komandantejo soveta ĝis 1952; poste troviĝis en ĝi (ĝis la mezo de la 1990-aj jaroj) la oficejo pri kartografio.
Migra turdo
Aspekto
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed la ino tendencas esti pli senkolora ol la masklo, kun bruna nuanco en kapo, brunaj supraj partoj kaj malpli brilaj subaj partoj. Tamen, kelkaj birdoj ne povas esti certe identigitaj en unu aŭ alia sekso nur laŭ la plumaro. Junuloj estas pli palaj ol la plenkreskaj maskloj kaj havas malhelajn punktojn en sia brusto, kaj blankecajn flugilkovrilojn. Unujaruloj ne estas facila distingeblaj el plenkreskuloj, sed estas kutime pli senkoloraj, kaj eta porcentaĵo pluhavas kelkajn junulajn flugilkovrilojn aŭ aliajn plumojn.
Jan Karol Chodkiewicz
Vivo de militisto
Sian karieron komencis de subpremo de la kamparana-kozaka ribelo de Severyn Nalyvaiko, kiu ruinigis urbojn de Grandprinclando Litovio. Partoprenis venkan militiron de Jan Zamoyska en Valaĥio. En 1601 fulmrapide frakasis svedan armeon en la batalo de Kokenhausen (Latvio). Forprenis de svedoj Dorpat (aprile de 1603) kaj sukcesis defendi Rigon. La 23-an de septembro 1604 venkis en la batalo de Biały Kamienień (Paide), kie komandante 2 mil homojn frakasis 7-milan svedan armeon mortigante 3 mil svedojn kun propraj perdoj de 150 soldatoj.
Migra turdo
Distribuado kaj habitato
Tiu nearktisa birdo reproduktiĝas en plej parto de Nordameriko, el Alasko kaj Kanado suden al norda Florido kaj Meksiko. Dum tiu turdo eventuale vintras en norda parto de Usono kaj suda Kanado, plej parto migras por vintri sude de Kanado el Florido kaj la Golfaj ŝtatoj al centra Meksiko, kaj laŭlonge de la marborda Pacifiko. Plej parto iras suden fine de aŭgusto kaj ekrevenas norden februare kaj marte (precizaj datoj varias laŭ latitudo kaj klimato).
Farah
Farah, foje ankaŭ latinliterigata per horizontala superstreko Farāh, perse kaj paŝtoe فراه) estas urbo en la okcidento de Afganio. La urbo estas la administra centro de la samnoma provinco Farah. Laŭ takso en la jaro 2006 la urbo Farah havis proksimume 30 200 loĝantojn (laŭ la lasta oficiala censo, antaŭ jam pli ol 30 jaroj, en 1979 temis nur pri 18 797).
Haus Zur Grünen Aue und Kardinal (Erfurt)
Restaŭradoj kaj monumento obeliska
De 2002-04 la tuto restaŭritis fare de la Jutta-Heidemann-fondaĵo. La skulptisto Christan Paschold kompletigis la barokajn frontonajn figurojn Aŭroro kaj Hekato, kiuj estis menciitaj en 1718 kaj troviĝis surloke ĝis la 1840-aj jaroj.
Migra turdo
Distribuado kaj habitato
Spite aperon en la filmo Mary Poppins "konstruante sian neston" en Londono, tiu specio estas fakte tre rara vaganto en okcidenta Eŭropo, kie majoritato de vidaĵoj, pli da 20, okazis en Britio. En aŭtuno de 2003, migrado estis deflankita orienten kun amasaj movoj tra orienta Usono, kaj eble tio kaŭzis aperon de almenaŭ 3 Migraj turdoj en Britio, kun 2 klopodante vintrumi en 2003 kaj 2004, kvankam unu el ili estis predata de Nizo. La plej ĵusa vidaĵo en Britio okazis en januaro de 2007.
Tiu specio estis kiel vaganto ankaŭ ĉe Gronlando, Jamajko, Hispaniolo, Portoriko kaj Belizo. Vagantoj en Eŭropo, kie estis identigitaj en subspecio, estis la nomiga T. m. migratorius, sed la gronlandaj birdoj inkludis ankaŭ la T. m. nigrideus, kaj kelkaj el la sudaj vidaĵoj povus esti T. m. achrusterus.
Jan Karol Chodkiewicz
Vivo de militisto
En 1605 venkis grandstile en la batalo de Kircholm, kie lia 4-mila armeo frakasis 14-milan svedan korpuson mortigante 9 mil soldatojn, gajninte 60 flagojn, 12 kanonojn, frakasinte la tendaron. La venko disfamigis nomon de Chodkiewicza en la tuta tiutempa mondo. Gratulojn sendis al li interlaie papo Paŭlo la 5-a, imperiestro Rudolfo la 2-a, reĝo de Anglio Jakobo la 1-a, sultano Ahmed la 1-a kaj la persa ŝaĥo Abbas la Granda.
Migra turdo
Distribuado kaj habitato
La reprodukta biotopo de la Migra turdo estas arbara kaj pli malferma farmoterenoj kaj urbaj areoj. Ili reproduktiĝas pli rare en suda Usono kaj preferas grandajn ombrarbojn ĉe herbejoj. La vintra vivejo estas simila, sed inkludas pli malfermajn areojn.
Konservostatuso
La Migra turdo havas etendan teritorion, ĉirkaŭkalkulita je 16 milionoj da km² kaj grandan populacion de ĉirkaŭ 320 milionoj da individuoj. Tiu specio ne alproksimiĝas la sojlon de la kriterioj de malpliiĝo de la Ruĝa Listo de IUCN kaj tiele estas konsiderata kiel Malplej Zorgiga. Iam tiu birdo estis mortigata por ties viando, sed nuntempe ĝi estas protektata en sia teritorio de Usono de la Migratory Bird Act.
4438 Sykes
Nomo
Ĝi estis nomita en homoro de la usona planedologo Mark V. Sykes de la observatorio Steward. Li estis la unua, kiu sugestis, ke strioj da kosma polvo malkovritaj per la infraruĝa kosma observatorio IRAS estis ŝuldataj al katastrofaj frakasoj de malgrandaj asteroidoj aŭ kometoj. Li malkovris diversajn el tiaj strioj kaj identigis la kometojn, de kiuj originis iuj el tiaj polvaj strioj.
Migra turdo
Konservostatuso
Oni supozas, ke la birdoj de centra Kalifornia de la subspecio propinquus ankoraŭ pliigas sian teritorion, kaj tio probable okazas ankaŭ ekster Usono.
Hofstade
Hofstade estas la nomo de pluraj nederlandlingvaj loĝlokoj. Interalie temas pri
Haus Zur Grünen Aue und Kardinal (Erfurt)
Restaŭradoj kaj monumento obeliska
La ĝardeno nove aranĝitis fare de la erfurta ĝardenistino Lenz. En la korto oni starigis obeliskon el sabloŝtono kun kvar bronzaj plakedoj pri historiaj eventoj: sur unu troviĝas la portreto de la rusa caro. Ĝi estas ŝajne la ununura publika memorigo al la cara restado en la urbo.
Migra turdo
Kutimaro
La Migra turdo estas aktiva ĉefe dumtage, kaj en vintrejoj ariĝas en grandaj aroj nokte por ripozi en arboj en izolaj marĉoj aŭ densa vegetaĵaro. La aroj disiĝas dumtage kaj la birdoj manĝas fruktojn kaj berojn en pli malgrandaj grupoj. Dum somero la Migra turdo defendas la reproduktan teritorion kaj estas malpli socia.
Dieto
La dieto de la Migra turdo ĝenerale konsistas el ĉirkaŭ 40 % de senvertebruloj, kiaj skarabolarvoj, raŭpoj kaj arakidoj, kaj 60 % de naturaj kaj kultivataj fruktoj kaj beroj. Ili ariĝas ĉe fermentitaj beroj de Pyracantha, kaj en grandaj kvantoj montras ebrian konduton kian falon dum piedirado. Ili manĝas ĉefe surgrunde molajn senvertebrulojn, kaj trovas vermojn per vidado, plukante ilin kaj eltirante ilin for. Idoj manĝas ĉefe vermojn kaj aliajn molajn animalojn. En kelkaj areoj tiuj turdoj kaj ĉefe la marborda raso T. m. caurinus manĝas en strandoj, kie prenas insektojn kaj etajn moluskojn.
Kisecset
Situo
Kisecset situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Rétság troviĝas 16, Balassagyarmat 17, Szécsény kaj Vác po 27, Salgótarján kaj Budapeŝto po 73 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1493 laŭ tiama hungara ortografio "Echet". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, migra poŝto.
Migra turdo
Dieto
La Migra turdo estas ofte vidata kuranta tra herbejoj, plukanta tervermojn per vidado, kaj ties kutimaro de kurado kaj halto estas distinga karaktero. Ili ĉasas per vido, ne per aŭdkapablo.
Béla Horányi
Béla Horányi naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Migra turdo
Minacoj
Junuloj kaj ovoj de Migra turdo estas predataj de sciuroj, serpentoj kaj kelkaj birdoj, kiaj la Blua garolo, la Kiskulo, la Larĝbeka korvo aŭ la Korako. Plenkreskuloj estas predataj ĉefe de akcipitroj, katoj kaj grandaj serpentoj, kvankam kiam manĝas are, la Migra turdo povas resti vigla kaj rigardi aliajn aranojn por detekti reagon al eventualaj predantoj.
Oni scias, ke la Migra turdo malakceptas la ovojn de la molotroj, kaj tiele Nestoparazitado fare de la Brunkapa molotro estas rara. Eĉ kiam tio okazas la molotrido plej ofte ne survivas ĝis elnestiĝo. En studo de 105 junaj migraj turdoj, 77.1 % estis infektitaj de unu aŭ pliaj specioj de endoparazitoj, el kiuj la specioj Syngamus estis la plej komune trafita, trovata en 57.1 % de la birdoj.
Reproduktado
La Migra turdo ekreproduktiĝas tuj post la reveno al la somera teritorio. Ĝi estas unu de la unuaj nordamerikaj birdospecioj kiuj ovodemetas, kaj kutime faras 2 aŭ 3 ovodemetadon ĉiun reproduktan sezonon, kio daŭras el aprilo al julio.
La nesto estas komune lokita je 1.5 al 4.5 m supergrunde en densa arbusto aŭ sur forko inter du aŭ tri branĉoj, kaj estas konstruita de la ino sola. La ekstera konstruaĵo konsistas el lignaj herberoj, bastonetoj, papero kaj plumoj. Tio estas kovrata per koto kaj kuzenata per molaj herberoj aŭ aliaj mildaj materialoj. Novan neston oni konstruas por ĉiu ovodemetado, kaj en nordaj areoj la unua ovodemetado estas kutime lokata en ĉiamverda arbo aŭ arbusto, dum postaj ovodemetadoj estas lokataj en decidua arbo. La Migra turdo ne evitas timide la homajn setlejojn.
Ĉiu ovodemetado konsistas el 3 al 5 helbluaj ovoj kaj la kovadon faras nur la ino. La idoj eloviĝas post 14 tagoj, kaj elnestiĝo okazas post du pliaj semajnoj. Ĉiu ido forlasas la neston du tagojn post la antaŭa. La frumalkapablaj idoj estas nudaj kaj havas fermitajn okulojn dem kelkaj tagoj post eloviĝo. Dum la idoj estas ankoraŭ junaj, la patrino jam komencas rereproduktiĝi konstante. Kiam ili estas pli aĝaj, la patrino zorgas ilin nur dumnokte aŭ dum malbona vetero. Eĉ post elnestiĝo, la junuloj ĉirkaŭsekvos siajn gepatrojn kaj petos al ili manĝaĵojn. Junuloj kapablas flugi du semajnojn post elnestiĝo. Ambaŭ gepatroj aktivas por protekti kaj zorgi la idojn ĝis kiam ili lernas manĝi per si mem. Plenkreskula turdo alarmalvokas kaj fal-superflugas predantojn, inklude katojn, hundojn kaj homojn kiuj alvenas ĉe la idojn. Idoj kapablas flugi mallongajn distancojn post elnestiĝo. Flugiloj de junuloj disvolviĝas rapide, kaj nur post paro da semajnoj ili jam estas lertaj flugantoj. La kriptokoloraj junuloj ripozas sur arbustoj aŭ arboj por protekto el predantoj. Birdoringistoj trovis, ke nur 25 % de junuloj survivas la unuan jaron. La plej longa konata vivo de Migra turdo en naturo estas de 14 jaroj; la mezaveraĝa vivespero estas de ĉirkaŭ 2 jaroj.
Voĉo
La masklo de Migra turdo, kiel ĉe multaj turdoj, havas belan, kompleksan kaj preskaŭ konstantan kanton. Ties kanto estas komune priskribita kiel kontentiga kristnaska kanto, formata de diskretaj unuoj, ofte ripetataj, kaj kunigitaj en serio kun mallongaj mezaj paŭzoj. La kanto varias laŭregione, kaj ties stilo varias laŭ tagopartoj. La kantoperiodo estas el frua marto en Kalifornio al malfrua julio aŭ frua aŭgusto; kelkaj birdoj, ĉefe en oriento, kantas foje en septembro aŭ malfrue. La Migra turdo estas ofte inter la unuaj kantobirdoj kantantaj je mateniĝo kaj inter la lastaj je sunsubiro. Ili kutime kantas el alta ripozejo en arbo. La kanto de T. m. confinis estas pli malforta ol tiu de la nomiga subspecio, kaj malhavas klarajn notojn.
Aldone al ĝia kanto, la Migra turdo havas nombron de alvokoj uzataj por komuniki specifan informon. Kiam grundopredanto alproksimiĝas sed ne rekte minacas, turdoj faras ian ''piik!! tut tut tut tut... avertalvokon, ofte antaŭata de eksploda siiĉ iiĉ-iĉ-iĉ''. Kiam nesto de Migra turdo estas rekte minacata, alian alvokon hi-hi-hi-hi oni uzas, kies sonoj estas kvazaŭ de ĉevalbleko. Eĉ dum nestosezono, kiam turdoj montras plej konkurecan kaj teritorian kutimaron, ili povas ankoraŭ arixgi por kune forpeli predanton.
Kulturo
La Migra turdo estas la ŝtata birdo de Konetikuto, Miĉigano kaj Viskonsino. Ĝi aperas ankaŭ en la monbileto de 2 dolaroj en la serio pri kanadaj birdoj de 1986 de kanadaj dolaroj, sed tiu monbileto estis jam retirita. Turdova bluo estas koloro nomita laŭ la ovoj de tiu turdo.
La popolo Tlingitoj de Nordokcidenta Nordameriko konsideras tiun turdon kiel kultura heroo kreata de korako por kontentigi la popolon per ties kanto.
La Migra turdo estis konsiderata simbolo de printempo. Konata ekzemplo estas poemo de Emily Dickinson, "I Dreaded That First Robin So". Inter aliaj poemoj de la 19a jarcento pri la unua turdo de la printempo estas "The First Robin" (La unua turdo) de Dro. William H. Drummond, kiu laŭ lia edzino baziĝis sur superstiĉo de Kebekio laŭ kiu tiu kiu vidas la unuan turdon de la printempo havos bonan sorton.
Usonaj popolaj kantoj aperigantaj tiun birdon estus "When the Red, Red Robin Comes Bob, Bob, Bobbin' Along", de Harry M. Woods, sukceskanto de Al Jolson kaj aliaj, kaj "Rockin' Robin", de Roger Thomas kaj sukceskanto de Bobby Day kaj aliaj.
Regestilo
Regestilo estas la unua muzikalbumo de Jonny M, eldonita en junio 2013 ĉe Vinilkosmo. Ĝi estas atingebla en du formoj, per KD kaj ankaŭ per cifereca elŝuto.
La albumo enhavas gastajn kantojn kun Tone kaj Eterne Rima.
Jan Karol Chodkiewicz
Vivo de militisto
Dum la bataloj pri Livonio Chodkiewicz konatiĝis kiel eminenta stratego kaj majstro de taktiko, scipovanta aparte lerte operacii pere de kavalerio, kiun utiligis en turnopunkta momento de la batalo. Post rompita de svedoj armistico en 1609 estis devigita denove rekonkeri Parnawa - pro manko de infanterio dum frosto per propra ekzemplo inkinis kavalerion kurataki la kastelon. Ankaŭ rekonkeris fortikaĵon Dyjament (nun en la kvartalo de Rigo).
Farah
Ĝenerale historiistoj identigas la urbon kun la antikva, komence helenisma, urbo Fira respektive Frada, fondita de la armeo de Aleksandro la Granda. La urbo en 1221 estis detruita fare de la mongoloj, sekve estis rekonstruita, sed en 1737 estis duafoje detruita fare de la persoj sub ŝaho Nadir, la fondinto de la dinastio de afŝaridoj.
Jan Karol Chodkiewicz
Vivo de militisto
Dum la Pola-rusa milito 1609-1618 staris fronte de militiro al Moskvo. Septembre 1611 iris kun nesukcesa rekonkero de sieĝita pola skipo de Moskva Kremlo, balatante kun rusaj ribelantoj. La dua provo en 1612 ankaŭ fiaskis. En la jaroj 1613–1615 entreprenis protektajn aktivecojn por Smolensk - danke al tio la urbo restis lime de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj. En 1617 iĝis ĉefkomandanto de la militiro de la reĝido Ladislao la 4-a, kiu intencis rekonkeri Moskvon. Oktobre 1617 Chodkiewicz konkeris Dorogobuĵ, por pasigi vintron elektis Vjazman. En Tuszyn lia armeo plifortigis 20 000 kozakojn. malgraŭ ripetataj provoj konkero de la ĉefurbo de Rusio ne sukcesis.
Stacio Eiwa
Stacio Eiwa (japane: 永和 [Ejŭa-eki], angle: Eiwa Station) estas fervoja stacio en Ajsaj, Gubernio Ajĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Kansai (ĉefa).
Farah
Multaj urbanoj estas taĝikoj kaj adeptoj de ŝijaisma islamo. La urba kvartalo Jazdi estas karakterizita fare de persaj enmigrintaj antaŭ multaj generacioj, kiam ankoraŭ ne ekzistis konstanta ŝtata limo inter Irano kaj Afganio.
29824 Kalmančok
29824 Kalmančok estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la slovakaj astronomoj Leonard Kornoš kaj Juraj Tóth elde la Observatorio de Modra en Slovakio.
Haus Zur Grünen Aue und Kardinal (Erfurt)
Restaŭradoj kaj monumento obeliska
La komplekso gastigas nuntempe bankon, buroojn kaj plurajn loĝejojn.
29824 Kalmančok
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Dušan Kalmančok, distinga persono de la slovaka astronomio. Li grave kontribuis konstrui la astronomian kaj terfizikan observatorion de la Komenia Universitato en Modra. Li partoprenis al la disvolvo de observaj programoj por studi la interplanedan materion kaj Sunon.
Miesenbach (Malsupra Aŭstrio)
Miesenbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Wiener Neustadt(-Land). Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Santa María del Val
Santa María del Val estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. La nomo de tiu vilaĝo devenas de La Virgulino del Val, patronino de Alcalá de Henares.
Temas pri vilaĝo riĉa en naturo, pejzaĝoj kaj valoj. Ĝi troviĝas situa borde de la rivero Cuervo. Inter ties faŭno videblas la reĝa aglo, la sovaĝa kato, la ruĝa cervo kaj la monta kapro.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 61 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,32 loĝ/km².
Situo
Santa María del Val estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Alta en la nordorienta parto de la Provinco Kvenko. La areo de ties teritorio estas de 46,31 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°30′16″N 2°02′29″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Santa María del Val, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Santa María del Val kie oni alvenis al la nunaj 61.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
1369 Ostanina
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Ostanina en tiama Sovetunio.
Golfo de Galivo
La Galiva golfo aŭ golfo de Galivo (Cuan na Gaillimhe estas granda golfo de la Atlantiko ĉe la okcidenta marbordo de Irlando. La golfo allimas norde ĉe la graflando Galivo kaj en la sudo al la graflando An Chláir. En la nordoriento etendiĝas la urbo Galivo (Galway/Gaillimh).
La golfo longas ĉirkaŭ 50 kilometrojn kaj larĝas inter 10 kaj 30 kilometrojn. La Aran-insuloj kaj kelkaj malgrandaj insuloj troviĝas en la golfo. La rivero Corrib (Abhainn na Gaillimhe) enfluas en la golfon de Galivo. En la 18a kaj 19a jarcentoj sur ĝi veturis la Húicéir na Gaillimhe aŭ ”Galway Hooker”, specialaj specoj de velŝipoj.
Ekonomio
En la golfo oni produktas la Galway Oysters (ostrojn) kaj salmojn precipe en akvokulturo.
István Végh (krongardisto)
István Végh [iŝtvAn vEg], laŭ hungarlingve kutima nomordo Végh István estis hungara krongardisto, membro (direktora en 1830) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis verebi.
István Végh naskiĝis en 4-a de aŭgusto de 1762 en Vieno. Li mortis la 1834 en Damonya.
Biografio
István Végh lernis en Buda, poste li eklaboris en la sama urbo en la municipa administrado. En 1783 li estis nomita sekretario, en 1787 konsilisto. En 1807 li iĝis departementestro de Baranya (historia departemento). Tiutempe li estis estro de la hungara nobela armeo. Li havis konstante diversajn poziciojn, ekzemple inter 1797-1827 li estis kvazaŭ diplomato de la kortego. En 1925 li elektiĝis krongardisto. Li pensiuliĝis en 1833. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filinojn. Li ricevis premion en 1810.
Siorac-en-Périgord
(jen france, okcitane Sieurac de Perigòrd) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Dordogne (jen france, okcitane Dordonha), en la administra regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarlat-la-Canéda (france arrondissement de Sarlat-la-Canéda, okcitane Arrondiment de Sarlat e La Canedat) kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas sioracois.
Fotometrio
Fotometrío povas aludi al:
Fotometrio (optiko), la scienco pri mezurado de videbla lumo, rilatante al lia perceptita heleco por homa vidado; Fotometrio (astronomio), la mezurado de la flukso aŭ intenso de astronomia objekto, rilatante al lia elektromagneta radiado; Spektrofotometrio, la mezurado de spektro de disradiadaj ondoj de materialo, rilatante al iliaj fluksoj aŭ intensoj.
Internacia Konvencio pri Infanaj Rajtoj
La Internacia Konvencio pri Infanaj Rajtoj (IKIR, en angla internacie CRC) estas internacia traktato de Unuiĝintaj Nacioj, subskribita en 1989, pere de kiu oni emfazas, ke infanoj havas la samajn rajtojn kiel plenkreskuloj, kaj oni substrekas tiujn homajn rajtojn kiuj estas subkomprenataj el ties speciala kondiĉo de homaj estaĵoj kiuj, ĉar ili ne ankoraŭ atingis la kompletan fizikan kaj mensan disvolvigon, bezonas specialan protekton.
Ĝi estas la unua traktato plenumenda je nacia kaj internacia nivelo kiu kunigas en unusola teksto la civilajn, politikajn, sociajn, ekonomiajn kaj kulturajn rajtojn de infanoj. La teksto de la IKIR kiun subskribis la ŝtatoj estas komponita de normaro por la protekto kaj de la infanoj kaj de la infanrajtoj. Tio signifas, ke la ŝtatoj aliĝintaj al la konvencio engaĝiĝas al ties plenumado. Laŭ tio ili engaĝiĝis kongruigi siajn normarojn al la principoj de la IKIR kaj al dediĉo de ĉiuj necesaj klopodoj por atingi la fakton, ke ĉiu infano plene ĝuu siajn rajtojn. La konvencio estas komponita de 54 artikoloj kiuj konfirmas la rajton al la protekto fare kaj de la socio kaj de la registaro, nome la rajton de la minoritatuloj al disvolvigo en sekuraj medioj kaj al la aktiva partopreno en la socio.
La Enhavo de la Konvencio
La Konvencio agnoskas la bazajn rajtojn de ĉiu infano kaj ankaŭ difinas ĉiujn devojn, kiujn ŝtatoj havas rilate infanojn, inkluzive:
Krome la Konvencio devigas la subskribintajn ŝtatojn permesi al la infano partopreni en iu ajn proceduro, en kiu decido koncernas lin, kaj petas, ke oni konsideru la vidpunkton de la infano en ĉi tiuj aferoj, depende de la aĝo de la infano kaj de evoluantaj kapabloj. La Konvencio malpermesas la ekzekuton de mortkondamno al infanoj.
La Konvencio kondiĉas, ke la plej bonaj interesoj de la infano estas ĉefa konsidero kaj ligas la ŝtaton kiam ajn ĝi faras decidon, kiu efikas al ĉiujn infanojn aŭ apartan infanon. Ĉi tiu aliro diferencas de la leĝo trovita en multaj landoj, kie en la pasinteco iliaj infanoj kaj virinoj estis traktataj kiel posedaĵo. Ĝi ankaŭ celas antaŭenigi novan tagordon ol la ekzistantan, en kiu infanoj ne havas voĉon en publika diskurso kaj ili ne povas influi decidojn pri ili, rekte aŭ nerekte. Plena efektivigo de la Konvencio postulas ĝeneralan ekzamenon de leĝoj pri gardado de infanoj, aŭ, almenaŭ, noviga aliro ene de ekzistantaj leĝoj.
Membroŝtatoj
Ĉiuj membroŝtatoj de UN ankaŭ estas partioj en la traktato, krom Usono, kiu ne ratifis ĝin. Somalio ne kapablas ratifi la traktaton, ĉar ĝi ne havas agnoskitan registaron. Usono subskribis la traktaton sed ĝi ankoraŭ ne ratifis ĝin. Ĝi fontas el konservativaj elementoj, kiuj kontraŭstaras tion, kion oni perceptas kiel registaran (kaj internacian) enmiksiĝon en familian vivon. Ankaŭ ĝis la fruaj 2000-aj jaroj en Usono povus esti ekzekutitaj neplenaĝuloj, kontraŭe al la malpermeso en la Konvencio.
Choroszcz
Choroszcz estas urbo en la Podlaĥia Provinco en Pollando. Ĝi apartenas al la komunumo Choroszcz en la distrikto Białostocki. Ĝi troviĝas ĉe la rivero Horodnianka.
En la urbo troviĝas somera palaco de la familio Branicki - nuna muzeo de palacaj internoj, historia palaca ĝardeno, preĝejo kaj klostro, ortodoksa preĝejo kaj kvar historiaj tombejoj. En malnova, iama teksaĵ-fabriko de la familio Moes funkcias nun psikiatria hospitalo.
Ohrada (ĉasista kastelo)
Konstruaĵo
La ĉaskastelo estis konstruita laŭ decido de princo Adam František Schwarzenberg fare de praga konstruisto Pavel Ignác Bayer en la jaroj 1708 - 1713. La simetria trietaĝa baroka konstruaĵo kun du kortoj kaj granda balkono apartenas al la plej bonrezultaj kastelaj konstruaĵoj en suda Bohemio.
Historio de la muzeo
La muzeo kune kun ampleksa biblioteko estis fondita jam en la jaro 1842. Tiel ĝi fariĝis la kvara plej aĝa muzeo en Ĉeĥio kaj la plej aĝa specialigita muzeo en tuta eksa Aŭstrio-Hungario. La muzeo sukcese partoprenis multajn mondekspoziciojn ( en Vieno 1873, Parizo 1889, Prago 1891 k.a.). En 1961 la muzeo ekapartenis al Agrikultura muzeo en Prago. Apuda bestoĝardeno, specialiĝinta je mezeŭropa faŭno, estis fondita en 1938-1939.
Eksteraj ligiloj
Turismaj informoj kaj fotografaĵoj angle
Kłodnica
Kłodnica (germane Klodnitz) estas maldekstra alfluanto de Odro. Ĝi fontas en Supra Silezio kaj proksime al Katowice-Murcki, kiu estas hodiaŭ urboparto de Katowice (germane Kattowitz). La rivereto longas ĉ. 76 km kaj fluas en nordokcidenta direkto. Ĝi trafluas arbarajn regionojn.
Apud Kłodnica troviĝas la urboj Gliwice (germane Gleiwitz), Ujazd (Ujest) kaj Kędzierzyn-Koźle (Kandrzin-Cosel). Ĝi alfluas la Odron post la urbo Koźle (Cosel).
En valo de Kłodnica estis konstruita de 1792 ĝis 1812 la kanalo de Klodnitz (germane Klodnitzkanal, pole ekde 1945 Kanał Kłodnicki), kiun anstataŭis la kanalo de Gleiwitz (post 1945 pole nomata Kanał Gliwicki), konstruita de 1934 ĝis 1939.
Departemento Canelones
Canelones estas departemento de Urugvajo. La ĉefurbo kaj administra centro same nomiĝas Canelones. Laŭ la censo de en la departemento vivis.
Pavao Skalić
Pavao Skalić, Paul Skalich, Paŭlo Skaliĉ, (1534–1573), konata ankaŭ kiel Stanislav Pavao Skalić aŭ Paulus Scalichius de Lika, estis enciklopediisto, renesanca humanisto, kaj aventuristo naskiĝinta en Zagrebo (nun en nuntempa Kroatio), kaj kiu vivis parton de sia vivo en la Sankta Romia Imperio (nun en nuntempa Germanio). Lia familinomo estas literumita en diversaj aliaj vojoj: ekz., en angla, Skalich, Scalich, Scaliger; en latina, Scalichius aŭ Scaligius; kaj en hispana, Scalitzius.
Biografio
Skalić studis teologion kaj filozofion en Vieno kaj poste translokiĝis tra Eŭropo, kaj loĝis en Bolonjo, Romo, Bohemio, Pollando, Francio kaj Germanio, inter aliaj lokoj.
Lia libro Encyclopaedia seu orbis disciplinarum tam sacrarum quam prophanarum epistemon ("Enciklopedio aŭ Sciaro de la mondo de fakoj"; Bazelo, 1559) estas unu el la unuaj libroj titolitaj encyclopedia. Robert Collison poste verkis, ke la verko estis malbone verkita, kaj estas grava nuntempe nur pro sia uzo de la vorto encyclopaedia, kaj ke Joachim Sterck van Ringelbergh uzis la vorton cyclopaedia por aludi al sia verko jam en 1541. Skalić ankaŭ verkis traktaĵon pri muziko: nome Dialogus de Lyra (Kolonjo, 1570).
Coatzacoalcos
Coatzacoalcos estas havenurbo en la meksika provinco (subŝtato) Veracruz, ĉe la elfluejo de la Río Coatzacoalcos. Coatzacoalcos havis 234 174 loĝantojn (censo 2005) kaj estas la ĉefurbo de la komunumo Coatzacoalcos. La nomo Coatzacoalcos venas el la navatla lingvo kaj signifas "loko kie la serpento kaŝas sin". Coatzacoalcos estis por la unua fojo loĝata de la Olmekoj. Laŭ onidiro Topiltzin Ce Acatl Quetzalcoatl trairis ĝin dum sia vojaĝo al la sudo. En 1522 Ĝi estis submetita de Gonzalo de Sandoval. De 1910 ĝis 1936 la urbo estis konata sub la nomo Puerto México.
Coatzacoalcos estas la naskiĝurbo de aktorino Salma Hayek.
La Belliole
La Belliole estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 193 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
La Belliole etendiĝas sur 8.49 km², kaj havis 193 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 23 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Isabelle Fruton, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
La Belliole apartenas al la kantono de Chéroy, kies ĉefurbo estas Chéroy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Internacia konfederacio de liberaj sindikatoj
La Internacia Konfederacio de Liberaj Sindikatoj (International Confederation of Free Trade Unions, mallonge ICFTU) estis internacia sindikato. Ĝi ekestis la 7-an de decembro 1949 sekvante disiĝon ene de la Monda Federacio de Sindikatoj (angle World Federation of Trade Unions, mallonge WFTU), kaj estis dissolvita la 31-an de oktobro 2006 kiam ĝi kunfandis kun la Monda Konfederacio de Laboro (angle World Confederation of Labour, mallonge WCL) por formi la Internacian Sindikatan Konfederacion (angle International Trade Union Confederation, mallonge ITUC).
Antaŭ ol esti malfondita, la ICFTU havis 157 milionojn da membroj en 225 aniĝintaj organizaĵoj en 148 landoj kaj teritorioj.
Java akridotero
La Java akridotero aŭ Java minao (Acridotheres javanicus) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro de Akridoteroj kiuj portas fruntajn krestojn. Ĝi povas formi superspecion kun la A. grandis kaj ofte ĝi estas konsiderata samspecifa. Ĝi estis konsiderata samspecifa ankaŭ kun A. cinereus, kaj ambaŭ antaŭe inkluditaj en A. fuscus. Ĝi estas monotipa.
Disvastiĝo
Ĝi estas indiĝena de Javo kaj Balio en Indonezio. Ĝi estis enmetita en Tajvano, sudorienta Tajlando, Singapuro, Sumatro, Malgrandaj Sundoj kaj eĉ Porto-Riko, kaj eble en Japanio. Origine enmetita en Tajvano por distraj celoj, la Java minao iĝis komuna natura birdo pro etenda disvastiĝo, abandonado kaj fuĝado. Ĝi adaptas tre bone al la klimato de Tajvano kaj povas esti vidata nestumante en konstruaĵoj kaj telefonfostoj. Tiu invada specio iĝis disinvada konkurencanto de la indiĝena Krestominao. Origine enmetita en Singapuro kiel kaĝobirdo en la 1920-aj jaroj, la Java minao setlis kiel la plej abunda birdospecio en Singapuro. Ĝi estas sukcesa specio en multe de Sudorienta Azio kaj penetriĝis en Barato kaj najbaraj regionoj. Ĝi estis konsiderata samspecifa kaj pro tio konkurencas kun la Komuna minao (A. tristis) en parto de sua teritorio (ekzemple, Barato, Malajzio kaj Singapuro).
Aspekto
La Java akridotero havas tre likvidecan voĉon kaj, kiel la Eŭropa sturno, aldonas imitadon al sia repertorio (kvankam ĝi ne povas imiti la homan voĉon, malkiel la montominao Gracula religiosa).
La Java akridotero estas ĝenerale nigra pli malhela en vizaĝo, pli hela en subaj partoj kaj kun bruna nuanco en flugiloj, kun blankaj subpugo, subvosto kaj flugilmakuloj kaj havas flavajn irisojn, krurojn kaj tre dikan bekon. Ĝi foje havas grizan (aŭ blankecan) punktecon en ventro. Ĝi povas levi la plumojn de sia frunto kiel spektakla kresto sed ne tiom markate kiom ĉe la Granda akridotero aŭ la Krestominao.
Kutimaro
Kial aliaj sturnedoj ĝi estas ĉiomanĝantaj, ripozas kolonie kaj estas abunda sukcese en vario de habitatoj. Javaj minaoj estas komfortaj kaj en urboj kaj en kamparo, kie ili povas predi insektojn ĝenitaj de bubaloj, ofte rajdante la bubalon kiel la rilataj bufagedoj.
La Java akridotero estas konsiderata plago, ĉefe en urbaj areoj kiujn ili preferas. Ili forlasas fekaĵojn sur konstruaĵojn kaj eĉ sur neatentemajn homojn. Ankaŭ iliaj ripozejoj poluas la grundon sube pro fekaĵoj. Krom tio, ili estas ankaŭ fonto el bruopoluado kaj kapablas disvastigi zoonozon. Singapuro malpermesas vendadon de tiu birdo, nur kiam ĝi venas el plantejoj.
Estas ia konfuzo ĉe nomado inter A. grandis kaj A. javanicus, kiuj estis ĝis ĵuse konsiderata subspecio de la Grizaventra minao, A. cinereus.
Annie Besant
Annie Wood Besant (naskiĝis la 1-an de oktobro 1847 en Londono, Anglio, mortis la 20-an de septembro 1933 en Adyar, Tamilnado) – angla teozofino, feministino, socialistino kaj verkistino. Ŝi estis la dua gvidantino de Teozofia societo.
2229 Mezzarco
2229 Mezzarco estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝia nomo, "Mezzarco", estas itala vorto por "duona arko" aŭ "duona volbo".
Vitalij Ŝĉerbo
Vitalij Vendiktoviĉ ŜĈERBO (beloruse Виталь Венядзиктавич Шчербo ; naskiĝinta la 13-an de januaro 1972 ) estas belorusa - sovetia iama gimnastikisto, olimpika ĉampiono (10 medaloj el kiuj 6 oraj kaj 4 bronzaj), mondĉampiono (23 medaloj el kiuj 12 oraj, 7 arĝentaj kaj 4 bronzaj) kaj eŭropa ĉampiono (16 medaloj el kiuj 9 oraj, 5 arĝentaj kaj 2 bronzaj).
Ŝĉerbo estas la nurunua gimnastikisto en historio por gajni ĉiujn 8 eblajn orajn medalojn ĉe la Monda Gimnastika Ĉampioneco.
Ĉe la Somera Olimpiko 1992, la atleto kiu gajnis la plej multajn orajn medalojn kaj la gimnastikisto kiu gajnis la plej multajn orajn medalojn en la Olimpikoj konkuris en unu Olimpiko (6). Nur usonaj naĝistoj Michael Phelps kaj Mark Spitz gajnis pli da oraj medaloj en unu Olimpiko (8 kaj 7 respektive).
Kariero
Ŝĉerbo naskiĝis en Minsko. Li komencis trejni 7-jaraĝa.
Ĉe la Eŭropa Gimnastika Ĉampionado okazigita en Laŭzano, Svislando en 1990, Ŝĉerbo gajnis tri orajn medalojn, en la planka gimnastiko, la reka gimnastiko kaj la pomĉevala ekzerco, li ricevis perfektan poentaron de 10.0.
Ĉe la Mondaj Ĉampionecoj de Gimnastiko okazigita en Indianapolo, Indianio, Usono en 1991, Ŝĉerbo gajnis kvin medalojn, 1 oran, 3 arĝentajn kaj unu bronzon. Ora medalo en Ringa gimnastiko, arĝentaj medaloj en multisportaj konkursoj post lia samlandano Grigorij Misutin, en saltĉevalekzercoj kaj surtera gimnastiko kaj bronza medalo en reka gimnastiko.
Olimpikaj rekordoj
Ĉe la Monda Gimnastika Ĉampioneco okazigita en Parizo, Francio en aprilo 1992, la teamkonkuradoj kaj ĉiuflankaj konkuradoj ne estis okazigitaj, kaj malgraŭ tio, Ŝĉerbo gajnis tri medalojn, el kiuj 2 oraj kaj 1 arĝento. Oraj medaloj en ekzercoj sur boko kaj sur ringoj kaj arĝenta medalo en planka gimnastiko kaj alvenis al Somera Olimpiko 1992 en bonega formo. En la ludoj mem li gajnis 6 orajn medalojn, en la teamkonkurso, en la individua multisporta konkurso antaŭ siaj samteamanoj Gregory Misutin kaj Valerie Blanki, en ekzercoj sur pomĉevalo, sur ringoj, sur saltĉevalo kaj sur paralelstangoj. Krome, li finis en sesa loko en la planka gimnastiko kaj en 11-a loko en la reka gimnastiko.
Post la Olimpikoj, Ŝĉerbo geedziĝis kun Irina kaj la paro havis filinon, Christina. Tamen, vivo en Belorusio iĝis ĉiam pli turbula, kaj liaj familianoj ofte estis viktimoj. Ilia loĝejo estis enrompita kaj ilia tuta mono estis ŝtelita kune kun multaj valoraĵoj kaj suveniroj de la Olimpikoj. Feliĉe por li la medaloj estis konservitaj kaj protektitaj ĉe la domo de lia patrino. La paro decidis foriri al Pensilvanio, Usono.
Mondĉampiono en multsporta konkurenco
Ĉe la Mondaj Gimnastikaj Ĉampionecoj okazigitaj en Birmingham, Anglio en 1993, Ŝĉerbo gajnis kvar medalojn, de kiuj 3 estis oraj kaj unu estis arĝento. Oraj medaloj en la plurpersona konkurso kaj en ekzercoj sur paralelaj stangoj kaj saltĉevalo. Arĝenta medalo en etaĝa ekzerco. Ĝi estis lia plej sukcesa Mondĉampioneco.
Ĉe la Mondaj Gimnastikaj Ĉampionecoj okazigitaj en Brisbano, Aŭstralio en 1994, Ŝĉerbo gajnis kvar medalojn, de kiuj 3 estis oro kaj unu estis bronzo. Ora medalo en ekzercoj sur reko, grundo kaj saltĉevalo. Bronza medalo en la plurpersona multisportaj konkurso.
Ĉe la Monda Gimnastika Ĉampioneco okazigita en Sava, Danio en 1995, Ŝĉerbo gajnis kvar medalojn, el kiuj 2 oraj, 1 arĝento kaj 1 bronzo. Oraj medaloj en ekzercoj sur paralelstangoj kaj planko, arĝenta medalo en la plurpersona konkurso kaj bronza medalo en la gimnastiko de saltĉevalo.
En 1996, lia edzino Irina estis implikita en grava trafikakcidento, en kiu ŝi glitis de la vojo kaj koliziis kun arbo. Ŝi suferis multoblajn frakturojn en siaj ripoj kaj pelvo kaj estis en komato. La kuracistoj diris al ŝia edzo, ke ŝi havas sveltan eblecon de postvivado (1 el 100). Ŝĉerbo ĉiutage nutris sian edzinon en la hospitalo kaj ĉesigis sian trejnadon. Li akiris ĉirkaŭ 8 kg kaj komencis trinki alkoholaĵon. Post proksimume monato, Irina vekiĝis el la komato kaj insistis, ke ŝia edzo rekomencu sian trejnadon por Olimpikoj. Ĉe la Monda Gimnastika Ĉampionado okazigita en San-Juano, Porto-Riko en aprilo de tiu jaro, la teamaj konkursoj kaj multisportaj konkursoj ne plu okazis Tut-en-unu kaj malgraŭ tio li gajnis tri medalojn, el kiuj 1 ora, 1 arĝenta kaj 1 bronza.Ora medalo en la etaĝa gimnastiko, arĝenta medalo en gimnastiko. sur paralelstangoj kaj bronza medalo en la reka gimnastiko. En la Somera Olimpiko 1996 li gajnis 4 bronzajn medalojn kaj ne sukcesis defendi siajn titolojn. Bronzaj medaloj en la ĉiuflanka konkurso, en la pomĉevalo, paralelstangoj kaj pom-ĉevalo. Krome, li finis kvara en la teamkonkurso, sepa en la plankekzerco, 30-a en la ringoj kaj 58-a en la pomĉevalo.
Muggendorf (Malsupra Aŭstrio)
Muggendorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Wiener Neustadt(-Land). Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Vitalij Ŝĉerbo
Mondĉampiono en multsporta konkurenco
Trejnante por sia sepa mondĉampioneco, li rompis sian manon en motorciklo-akcidento antaŭe kaj ne partopreni la ĉampionecon. Post tio, li finfine retiriĝis de konkurencivaj sportoj.
Aktuale, Ŝĉerbo vivas kaj loĝas kun sia familio en Lasvegaso, Nevado.
Moorsel
Moorsel estas la nomo de pluraj nederlandlingvaj loĝlokoj. Interalie temas pri
Andrew Plummer
Andrew PLUMMER (1698-1756) estis skota medicinisto kaj kemiisto, profesoro pri kemio kaj Materia Medica de la Universitato de Edinburgo inter 1726 kaj 1755, kaj unu el la fondintoj de la kuracista societo publikiganta la periodaĵon Medical Essays and Observations, unue eldonita en la jaro 1733. Li estis membro de la Reĝa Societo de Londono kaj, kune kun tri aliaj homoj, li aĉetis domon apud la ĝardeno de la kuracistoj kie li starigis kemian laboratorion por akademia formiĝo de lernantoj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Herman_Boerhaave_by_J_Champan.jpg| Herman Boerhaave (1668-1738) dosiero:Edinburgh_Overview01.jpg| John Rutherford (1695-1779) dosiero:Alexander_Monro_primus.jpg| Alexander Monro (1697-1767) dosiero:Paul_Gottlieb_Werlhof_2.jpg| Paul Gottlieb Werlhof (1699-1767) dosiero:William_Cullen.jpg| William Cullen (1710-1790) dosiero:Fothergill John.jpg| John Fothergill (1712-1780) </Gallery>
Brit-usona milito de 1812
La brit-usona milito de 1812, konata ankaŭ kiel la angl-usona milito aŭ milito de 1812 (War of 1812 en angla) estis armea konflikto kiu estis luktita de Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando apogita en ties kolonioj kanadaj kiu okazis inter 1812 kaj 1815. La bataloj okazis kaj surtere kaj mare.
En epoko en kiu la Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando devis elteni grandajn militklopodojn por fronti kontraŭ la Francio de Napoleono, en la 18-a de junio 1812 Usono deklaris militon cele al invado de la kanadaj teritorioj kiuj tiam apartenis al la Brita Imperio. Tiuj dekomence loĝitaj de francoj estis poste reloĝataj laŭlonge de kvar dek jaroj fare de angloparolantoj (multaj fakte fuĝintoj el la usona milito) kiuj tenis nombrajn kulturajn kaj komercajn rilatojn kun Usono.
Inter aliaj faktoroj okazintaj la militon estis limigoj al komerco truditaj de la Unuiĝinta Reĝlando pro la milito en Eŭropo kontraŭ Francio, la deviga rekrutado de usonaj komercaj maristoj por servi en la brita Reĝa Mararmeo kaj la brita apogo al la indianaj popoloj de Nordameriko kiuj kontraŭis la doktrino de la Evidenta destino de Usono kiel etendanto okcidenten.
Dekomence usonanoj klopodis invadi la kanadajn teritoriojn sed malsukcese, krome ili suferis navigan bojkoton fare de la Reĝa Mararmeo. Tamen ili sukcesis kontroli la navigadon en la lagoj Erie kaj Champlain, per kio ili evitis invadojn el Kanado. Tamen post la malvenko de Napoleono en 1814, la britoj adoptis strategion pli agresema kaj sendis tri invadajn armeojn al Nordameriko. Tiel ili sukcesis eniri en partoj de Maine kaj post venko en la batalo de Bladensburg en aŭgusto 1814 ili eĉ ekkaptis la urbon Vaŝingtono kie bruligis publikajn konstruaĵojn, kielo la Blanka Domo kaj la Trezoro dum tiu kiu nomiĝis la Bruligo de Vaŝingtono.
Siaflanke, la usonanoj detruis la britajn fortojn komponitajn de indiĝenoj nordoriente kaj sudoriente, kaj tiel ili evitis la planon de starigo de Indiana Konfederacio sendependa en la regiono de la Mezokcidento, sub apogo de la britoj. La usonaj venkoj en septembro 1814 kaj januaro 1815 forpelis la tri britajn invadojn en Novjorkio kaj Baltimoro. Fine de 1814 usonanoj venkis en la Batalo de Nova Orleano, kiam fakte la paciga Traktato de Gento jam estis subskribita; per tiu ĉiu invadita teritorio estis redonita al la antaŭa posedanto.
En Kanado tiu milito estas konsiderita venko ĉar evitis la konkeron fare de la sudaj najbaroj, dum en Usono estas celebrata kiel nasko de nova spirito de nacia unueco de la juna lando kaj kiel grava montro de internacia forto kiu faris, ke el Londono oni respektu por la estonteco la usonan sendependecon.
Oni ĉirkaŭkalkulis pli ol 1500 mortojn de la brita flanko kaj 2500 de la usona flanko.
Horea (Alba)
Horea [horja] (hungare: Arada) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Câmpeni. En 2002 ĝi havis 351 loĝantojn (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1733. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre apartenas al ĝi 15 vilaĝoj, kiuj (kun la centro) entute havas 2 219 loĝantojn: Baba, Butești, Dârlești, Fericet, Mincești, Niculești, Giurgiuț, Mătișești, Pătrusești, Petreasa, Teiu, Trifești, Zânzești.
Byung-Chol Lee
Byung-Chol LEE estas sud-korea astronomo.
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris 37 asteroidojn inter 2000 kaj 2002 ĉiuj en kunlaboro kun Young-Beom Jeon
Esparta ligeo
La esparta ligeo aŭ esparta herbo (Lygeum spartum) estas plantospecio el la familio de la poacoj, adapta al regionoj sekaj kun argilaj, marnaj, gipsaj kaj salecaj grundoj de la Mediteranea regiono. Kutime oni reciproke konfuzas la alfon kaj la espartan ligeon.
Etimologio
La nomo spartum devenas de la greka spárton, alfogreso, aludante la similecon de alfogreso kaj esparta ligeo.
Disvastiĝo
Tiu palearktisa specio troviĝas en orienta kaj suda Hispanujo, kaj en la Balearoj. La planto ankaŭ estas indiĝena en Italujo kaj je la suda marborda zono de la Mediteraneo, ekde Maroko ĝis Egiptujo.
Priskribo
La floroj konstituas spikon, kovrita de grandaj silkecaj haroj kaj ĉirkaŭita de brakteo de 3 ĝis 9 centimetroj. Se la planto troviĝas sen la floro, oni nefacile distingas ĝin de la alfo (Stipa tenacissima).
Uzado
Antaŭe ĝi havis industrian utilon por fabriki esparton. En Aragono oni rikoltis la foliojn por plekti ilin kaj fabriki ŝnurojn nomitaj "fencejos" kun kiuj oni ŝnuris la faskojn de greno post la rikolto de la cerealoj. Ĝi ankaŭ estis uzata por fari la pajlomatracojn por la soldatoj.
En Níjar (Almerio), la planto estas uzata por la enpakado de la keramiko en kestoj, por protektado kontraŭ la skuiĝo dum sia transporto. Simila uzado ekzistas en la Murcia regiono, en tiu ĉi okazo por protekti la transportendajn melonojn.
Esparta ligeo ankaŭ utilas por la kapra kaj ŝafa paŝtado. Sammaniere kiel la alfo, la esparta ligeo estas uzata por la fabrikado de espartaĵoj.
Nuntempe oni agnoskas ĝian ekologian valoron kiel protektanto de la grundo.
Stacio Shimo-Kosawa
Stacio Shimo-Kosawa (japane: 下古沢駅 [Ŝimo-Kosaŭa-eki], angle: Shimo-Kosawa Station) estas fervoja stacio en Kudojama, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Burgmuro
Burgmuro estas la fortikaĵo de burgo. Ĝia celo estas kaj militara protekto, kaj limigo al la aliaj regionoj. Oni distingas jenajn konstruformojn:
Groß Quenstedt
Groß Quenstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Halberstadt. Ekde januaro 2010 ĝi apartenas al tiam fondita komunumaro de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verbandsgemeinde Vorharz. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Micloșoara
Micloșoara (hungare Miklósvár ) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Sfântu Gheorghe. Administre ĝi apartenas al la komunumo Baraolt.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 697 loĝantojn (hungaroj); en 1992 541 (98 % da hungaroj).
En la censo de 2002 el la 512 loĝantoj 509 deklaris sin etnaj hungaroj ; 508 deklaris la hungaran sia precipa lingvo.
Historio
La unua skriba mencio de Micloșoara estis en 1211. De 1332 ĝi estis ekleziejo. Ĝi estis la rezidejo de la Miklósvár-a Seĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
Meteorfluo
Meteorfluo estas astronomia fenomeno ekestanta kiam Tero sur sia orbito krucigas zonon de meteoroidoj. Ĝi konsistas de meteoroj ŝajne elflugataj el unu punkto sur firmamento, la radianto. Se meteoroidoj havas saman devenan objekton (plejparte kometon aŭ neaktivan kometon) tial iliaj orbitoj pli malpli samas kaj en atmosferon de la Tero enflugadas paralele. Ĝuste tial danke al perspektivo por surtera observanto ŝajnas meteoroj elflugi de la radianto. Tio similas al reloj, kiu estas paralelaj sed ŝajnas ke ili konverĝas en distanco.
Devena objekto ne devas esti kometo. Konataj estas ankaŭ fluoj devenataj de asteroidoj kaj jam neaktivaj kometoj. Meteoroidoj de asteroidoj povas esti signife grandaj kaj solidaj kaj povas travivi flugon tra atmosfero. Se ili eĉ falus sur Teron kaj restus kiel ŝtono, ĝi nomiĝas meteorito (meteorŝtono).
Meteorpluvo
Meteorpluvo estas tre densa meteorfluo. Dum meteorpluvo eblas vidi milojn (eĉ centmilojn) da meteoroj dum horo. Kutime meterpluvo estas rezulto de densa agrego de kometa polvo lozigita dum ĝia reveno al Suno. Homoj sciis pri meteoroj longe sed ega meteorpluvo instigis ilin pli precize esplorigi meteorojn kaj meteorfluojn..
Lajos Vékás (juristo)
Lajos Vékás [lajoŝ vEkAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vékás Lajos estas hungara juristo, profesoro, membro (korespondanta en 1990, ordinara en 1995) de Hungara Scienca Akademio.
Lajos Vékás naskiĝis la  1939 en Kluĵo.
Biografio
Lajos Vékás apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li frekventis universitaton en Budapeŝto, kie doktoriĝis en 1963. Post la diplomo li ekinstruis en Universitato Eötvös Loránd. En 1969 advokatiĝis. En la sama jaro li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn. Post jardeko li atingis la sciencan gradon PhD, samtempe li estis nomita katedrestro. Li profesoriĝis en 1984, en la sama jaro li doktoriĝis antaŭ la akademio. Li dufoje estis vicrektoro, inter 1990-1993 rektoro. En la studjaro 1986 li instruis en Heidelberg. Li okupiĝis precipe pri la hungaraj burĝaj kaj privataj juroj. Li ricevis premiojn inter 1988-2010.
Pernitz
Pernitz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Wiener Neustadt(-Land). Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Ambrus Tövisházi
Ambrus Tövisházi [ambruŝ toviŝhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tövisházi Ambrus estas hungara muzikisto (kantisto, gitaristo, klavisto, komponisto, tekstopoeto).
Ambrus Tövisházi naskiĝis la.