cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalvinana preĝejo (Harkány-Terehegy)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la ĉefvojo sur malalta monteto en granda korto kune kun arboj. Ŝtupoj kuras al la enirejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turopinto estas piramida. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas alia enirejo en flanko de la navo. La absido estas plurlatera. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj. La benkoj estas barokaj. Du lignaj kolonoj tenas la galerion. La predikejo estis farita el ligno.
VolDom
La volontula domo aŭ VolDom estas la domo en kiu la volontuloj de TEJO loĝas. Estas planita translokigi la Centran Oficejon (CO) al la suba etaĝo de VolDom.
Historio
Sekve de Estrara decido el februaro 2016, UEA aĉetis en aŭtuno de 2016 loĝejon kun pluraj dormoĉambroj por volontuloj en Roterdamo. Ĝi situas en la sama strato kiel la Centra Oficejo, je proksimume 10 minutoj piedire.
Tia spaco estas bezonata laŭ la tiama Ĝenerala Direktoro de UEA, Veronika Poór, ĉar kaj UEA kaj TEJO volas plimultigi la volontulojn en la Centra Oficejo: "La bonfarto de niaj volontuloj estas tre grava prioritato, kaj ni opinias ke la nova domo helpos krei taŭgajn kondiĉojn por ili".
La aĉeto de domo estas laŭ Martin Schäffer, tiama Ĝenerala Sekretario de UEA, ankaŭ prudenta financa investo. Per lupagoj UEA ricevos pli ol ĝi povus gajni per ordinara bankdepono.
Naotaka Yamamoto
Naotaka YAMAMOTO (japane : 山本 直孝 Yamamoto Naotaka) estas japana astronomo.
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris la asteroidon 100483 NAOJ la  en kunlaboro kun Hideo Fukushima kaj Isao Sato.
Regent's Park
Regent's Park (oficiale The Regent's Park) estas unu el la reĝaj parkoj en Londono. Ĝi situas en la norda parto de la urbocentro en la urbodistriktoj City of Westminster kaj Camden. Norde estas la ŝika distrikto Primrose Hill kun sia parko.
Baskulputo
La baskulputo estas frua gruo-simila ilo kun levmeĥanismo, uzita en irigacio ekde la 3-a jarmilo a.K. fare de la Mezopotamianoj, ĝi aperis sur sigelo el epoko de Akada Imperio. En 1500 a.K., la antikvaj egiptoj transprenas la ideon kaj poste la minoanoj, ĉinoj kaj aliaj. Ĝi estis ĝenerale uzata en kultivada irigacia sistemo uzanta basenojn, digojn, fosaĵojn, murojn, kanalojn por helpi irigacion.
Regent's Park
La parko de du kvadrataj kilometroj estas ĉirkaŭita de ringa vojo, en la mezo estas interna ringa vojo. Ĉi-lasta ĉirkaŭas la ĝardenojn de reĝino Maria, la plej atenteme prizorgita parto de la parko. Krom la ringaj stratoj kaj du konektaj vojoj intere, la parko estas nur por piedirantoj. La suda, orienta kaj la plej granda parto de la parka rando estas vicita per blankaj envicaj domoj ornamitaj per stuko, kiuj estis konstruitaj en la frua 19-a jarcento. La Parko estas limita norde per la Regent's Canal, kiu ligas la Grand Union Canal al la London Docklands.
Baskulputo
La baskulputo per homa forto levas akvon de akvofonto sur grundon aŭ en alian akvovojon aŭ basenon. La meĥanismo konsistas el kadro kun akso, unu longa stango, kontraŭpeza poluso sur pivoto, kun sitelo alkroĉita al la alia fino de ĝi aŭ ofte alkroĉita je fino de alia stango.
Regent's Park
Regent's Park konsistas plejparte el gazonoj kun multaj distraj instalaĵoj, inkluzive de lago kun remboatoj kaj multaj akvobirdoj, ardeokolonio, sportinstalaĵoj kaj ludejoj por infanoj. Ĉe la norda finaĵo de la parko estas la Londona Zoo. Ekzistas multaj ĝardenoj malfermaj al publiko, inkluzive de la Ĝardenoj de de reĝino Maria kun subĉiela scenejo ene de la Interna Rondo, formala itala ĝardeno kun apudaj neformalaj anglaj ĝardenoj en la sudorienta angulo, kaj la ĝardenoj de St John's Lodge. Winfield House, la loĝejo de la Ambasadoro de la Usono, estas sur privata proprieto ĉe la okcidenta flanko. Tute apud ĝi estas la plej granda moskeo en la urbo.
Baskulputo
Ĝi daŭre estis uzata en multaj lokoj de Afriko kaj Azio kaj tre ofte en kamparaj lokoj de Hindio kaj Pakistano, kiel ekzemple en la Bhoĝpuri-zono de la Ganga ebenaĵo, kie ĝi estas nomata "dhenki". Ili restas oftaj en la Granda Ebenaĵo de Hungario, kie ili estas konataj, kiel "gémeskút" (laŭlitere, "ardea puto") kaj estas konsideritaj simbolo de la regiono.
=Konstruaĵo= La baskulputo estas facile konstruebla kaj estas tre efika dum uzado. Ĝi konsistas el starigita kadro, sur kiu estas muntita longa stango aŭ branĉo, akse je distanco de ĉirkaŭ kvinono de ĝia tuta longo. Ĉe la longa fino de tiu ĉi stango pendas sitelo, ledsako, aŭ bitumo-tegita fragmita korbo. La sitelo povas esti farita en multaj malsamaj stiloj, foje havante malebenan bazon aŭ supron. Tio permesas tuj distribui la akvon aŭ mane facile malplenigi. La mallonga fino de la stango portas pezon (argilo, ŝtono aŭ simila), kiu funkcias kiel kontraŭpezo de la levilo. La sitelo povas esti mallevita fare de la funkciiganto uzante sian propran pezon por puŝi ĝin malsupren; la kontraŭpezilo tiam levas la plenan sitelon sen peno. Kun preskaŭ senforta mallevado kaj levado, la sitelo povas esti uzata por preni kaj porti akvon de akvoareo (tipe, rivero aŭ lageto), puto sur grundon aŭ al alia akvoareo. Ĉe la fino de tiu ĉiu movado, la akvo estas malplenigita en kanaletojn, kiuj transportas la akvon laŭ irigaciaj fosaĵoj en la bezonatan direkton. La baskulputo havas levdistancon de 1 ĝis 6 metroj. Studo de efikeco en diversaj lokoj en Ĉado montris, ke unu viro povas levi 10-34 galjonojn (45-150 l) je minuto super altecoj de 5,9-20 futoj (2-6 m), kaj ĝia efikeco estis kalkulita je 60%.
Internacia Asocio de Akademioj
La Internacia Asocio de Akademioj (1899–1913) estis akademio desegnita por la celo ligi la diversajn akademiojn ĉirkaŭ la mondo, de kiu la unua renkontiĝo okazis en Parizo, Francio, en 1900. La unua prezidanto estis M. J. De Goeje, nederlanda Orientalisto.
Kelly Clarkson
estas usona popmuzika kantistino. Ŝi naskiĝis la 24-an de aprilo 1982 en Fort Worth, do nun estas -jara. vaste konatiĝis post konkurado en la televida kanta konkuro American Idol.
The Kinks
The Kinks estas brita roka muzikbando, formita en Muswell Hill, norda Londono, en 1963 fare de la fratoj Ray kaj Dave Davies. Ili estas konsiderataj kiel unu el la plej influaj rok-bandoj de la 1960-aj jaroj. La bando aperis dum la pinto de la britaj Ritmenbluso kaj Merseybeat, kaj estis por mallonge parto de la Brita invado en Usonon ĝis la malpermeso de ilia turneo en 1965. Ilia tria unuopaĵo, verkita de Ray Davies nome "You Really Got Me", iĝis internacia sukceso, en la pintolistoj de Britio atingante ankaŭ la Top 10 pintajn dekojn en Usono.
La muziko de the Kinks inspiriĝis el ampleksa gamo de influoj, kiel de usonaj R&B kaj rock and roll dekomence, kaj poste adoptante britajn "music hall", folklorajn, kaj kontreajn influojn. La banda akiris reputacion pro montrado de la anglaj kulturoj kaj vivostilo, pelita de la ingenia observema verkostilo de Ray Davies,  kio evidentiĝis en albumoj kiel Face to Face (1966), Something Else (1967), The Village Green Preservation Society (1968), Arthur (1969), Lola Versus Powerman (1970), kaj Muswell Hillbillies (1971), kun iliaj akompanaj unuopaĵoj kiel la transatlantika sukcesa kanto "Lola" (1970). Post neproduktiva periodo meze de la 1970-aj jaroj, la bando faris revivigon dum la lastaj 1970-aj kaj komencaj 1980-aj jaroj per siaj albumoj Sleepwalker (1977), Misfits (1978), Low Budget (1979), Give the People What They Want (1981) kaj State of Confusion (1983), el kiuj la lasta produktis unu el la plej sukcesaj usonaj sukcesaĵoj, nome "Come Dancing". Krome, grupoj kiel Van Halen, the Jam, the Knack, the Pretenders kaj the Romantics reludis iliajn kantojn, helpante pliigi la diskovendojn de the Kinks. En la 1990-aj jaroj, muzikistoj de "Britpop" kiel Blur kaj Oasis citis la bandon kiel ĉefa influo.
The Kinks havis kvin inter-10 pintajn sukcesajn unuopaĵojn en la usona pintolisto de la gazeto Billboard. Naŭ al iliaj albumoj pintolistiĝis inter 40 pintaj. En Britio, ili havis dek sep inter-20 pintajn sukcesajn unuopaĵojn kaj kvin inter-10 pintajn sukcesajn albumojn. Kvar Kinks-albumoj estis atestigitaj kiel oraj diskoj fare de RIAA kaj tiukadre oni certigis, ke la bando estis vendintaj 50 milionoj da diskoj tutmonde.
Ciklobutila izovalerato
Ciklobutila izovalerato aŭ ciklobutila izopentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila izovalerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al ciklobutila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn. xxx
Argentino en la Somera Olimpiko 1936
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita en 1923.
Ankleŝvar
Ankleŝvar, (foje Ankaleŝvar) laŭ guĝarata lingvo અંકલેશ્વર estas industria urbego kaj municipo en okcidenta Barato, subŝtato Guĝarato, en distrikto de Baruĉ.
Demografio
Ankleŝvar havis populacion de en 2011 kun legopovo de 79%, kiu estas pli alta, ol la landa mezumo.
Geografio
Ankleŝvar situas sur la marborda ebenaĵo tre proksime al rivero Narmado, ankaŭ la Araba Maro ne estas tro for. La supermara alteco estas 20 m. Distrikta sidejo Baruĉ troviĝas 17, Surat 50, Navsari 76, Vadodara 79, Bhavnagar 89, Nandurbar 131, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 160, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 182, Mumbajo 296, tutlanda ĉefurbo Delhio 887, Kolkato 1586 kilometrojn (aere).
Bief-du-Fourg
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Ankleŝvar
Historio
Dum la sendependiĝo en 1947 la loĝantoj voĉdonis pri Barato kaj alia naskiĝanta najbara ŝtato Pakistano, poste multe da homoj formigris al Pakistano. Baldaŭ Ankleŝvar sekvis la najbaran Baruĉ en la industriiĝo.
Ekonomio
Ankleŝvar havas 1500 kemiajn uzinojn, produktantaj insekticidojn, medikamentojn, kaj farbojn. Ekster la urbego oni okupiĝas pri agrikulturo kaj bredado, plej ofte pri sukerkanoj kaj kotonoj.
Bief-du-Fourg
La teritorio havas komunan limon kun.
Ankleŝvar
Lingvoj
En Ankleŝvar la oficiala lingvo estas la guĝarata.
Boissia
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Ankleŝvar
Religioj
En Ankleŝvar plejparto de la populacio estas hinduoj (70%), krome muslimoj (27%), iomete aliaj.
Ekzaktaj sciencoj
Ekzaktaj sciencoj (foje precizaj sciencoj) estas akademia kampo kaj inkluziva nomo por la fakoj de scienco traktanta matematikon kaj la fenomenojn de senviva materio (kontraste al vivosciencoj). La precizaj sciencoj traktas materion de ĝia plej simpla nivelo, kio estas atomoj kaj partikloj, tra ĝia pli kompleksa nivelo, kiu inkluzivas elementojn, kunmetaĵojn, miksaĵojn kaj molekulojn, kaj pli grandajn korpojn, ĝis steloj kaj galaksioj.
Ankleŝvar
Eduko
En Ankleŝvar la altnivela eduko okazas angle aŭ guĝarate en institutoj, akademioj kaj kolegioj.
Ekzaktaj sciencoj
En la pasinteco, la precizaj sciencoj, kune kun la vivsciencoj, estis inkluzivitaj en la kampo nomita natursciencoj. Kun la kresko de universitatoj kaj la profundiĝo de specialiĝo, en multaj universitatoj la fakultato de natursciencoj estis dividita en du apartajn fakultatojn, ekzaktajn sciencojn kaj vivsciencojn.
La distingo inter la kvantaj ekzaktaj sciencoj kaj tiuj sciencoj kiu traktas la kaŭzoj de aferoj komencis kun Aristotelo, kiu distingis matematikon de natura filozofio kaj konsideris la ekzaktajn sciencojn esti la "pli natura de la filioj de matematiko." Tomaso de Akvino utiligis ĉi tiun distingon kiam li atentigis ke astronomio klarigas la sferan formon de la Tero de matematika rezonado dum fizikoj klarigas ĝin de materialaj aferoj. Ĉi tiu distingo estis ĝenerale, sed ne universale, akceptita ĝis la scienca revolucio de la 17a jarcento. Edward Grant proponis ke fundamenta ŝanĝo gvidanta al la novaj sciencoj estis la unuigo de la ekzaktaj sciencoj kaj fiziko de Keplero, Neŭtono kaj aliaj, kiu rezultis en kvanta enketo de la fizikaj aferoj de natura phenomena.
Lingvistiko kaj Kompara lingvoscienco ankaŭ estis konsiderita ekzaktajn sciencojn, plej precipe de Benjamin Whorf.
Ankleŝvar
Trafiko
Ankleŝvar havas trairan fervojan linion kun stacidomo inter la ĉefa linio Delhio-Mumbajo. La fervojo venas el Baruĉ tra ponto, sed ekzistas flanka linio, kiu sekvas la riveron al la fonta direkto. Ankaŭ 2 vojoj venas tra pontoj el Baruĉ. Fine 4 aliaj vojoj kuras al Ankleŝvar. La plej proksimaj enlandaj flughavenoj funkcias en Surat kaj Vadodara.
Dolní Raškovice
Dolní Raškovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svinčany, troviĝanta en distrikto Pardubice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Svinčany. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/342. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 28 domoj.
Dolní Raškovice situas en katastra teritorio Raškovice u Přelouče kun areo 2,1 km².
Mihály Papp
Mihály Papp naskiĝis la  en Makó, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Papp maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Reĝa Muzika kaj Teatra Akademio en 1898. Li komencis sian aktoran karieron en teatra trupo de Lajos Makó en Szeged. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Kolozsvár apud Dezső Megyeri, Buda–Temesvár, Szabadka. En 1903 li venis al Budapeŝto kaj ricevis rolojn en la jam malkonstruita teatrejo, en 1905 en Gaja Teatro, inter 1907 kaj 1915 en Teatro Magyar. Dum la 1-a mondmilito li soldatiĝis, sed restis en Budapeŝto. Pro nerva malsano li mortigis sin. Li postlasis edzinon.
Tamás Széchy
Tamás Széchy [tamAŝ sEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Széchy Tamás estis hungara trejnisto, unu el la plej signifaj naĝtrejnistoj.
Horní Raškovice
Horní Raškovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svinčany, troviĝanta en distrikto Pardubice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sude de Svinčany. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 27 domoj.
Tamás Széchy
naskiĝis la en Doboz, li mortis la  en Budapeŝto.
Horní Raškovice
Horní Raškovice situas en katastra teritorio Raškovice u Přelouče kun areo 2,1 km².
Tamás Széchy
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Gyula en 1950, dum la lernejaj jaroj li estis atleto kaj halterlevisto. Li jam frue volis esti trejnisto. Li plulernis en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, dum la studentaj jaroj li trenis la gimnastikistojn. Baldaŭ li ricevis taskojn ĉe atletoj, kiuj ricevis naĝlecionojn. Ekde 1958 li estis trejnisto en konata sportklubo. En 1962 li laboris en la centra sportlernejo, post 5 jaroj li establis la naĝistan branĉon, kies ĉefa trejnisto li estis ĝis 1976. Li varbis la talentajn gejunulojn en lernejoj (lia malkovrito estis ekzemple András Hargitay). Li akiris trejnistan kaj pedagogian diplomojn nur en 1970 en la altlernejo. Depost 1976 li estis ĉeftrejnisto de la naĝistoj. Li finis sian aktivan trejnistan karieron en 2000. Li ricevis premiojn inter 1988-2001.
Nepre menciindas lia stilo. Li estis akurata, dum li batis la trejnitojn por akiri pli bonajn rezultojn.
Billecul
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Ciklopentila izovalerato
Ciklopentila izovalerato aŭ ciklopentila izopentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila izovalerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al ciklopentila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Ádám Pásztor
Ádám Pásztor [pAstor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pásztor Ádám estas hungara aktoro, muzikalkantisto.
Argentino en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita en 1923.
Kalvinana preĝejo (Berekböszörmény)
La Kalvinana preĝejo estas monumento historia en vilaĝo Berekböszörmény (Hungario).
Historio
Romanika katolika rotondo estis konstruita en tiu loko jam en la 11-a jarcento. Post 2 jarcentoj apude oni alkonstruis romanikan-gotikan kirkon kun titolo Ĉiuj sanktuloj. Laŭ arkeologoj ĝi havis oklateran absidon kaj eble 2 malaltajn turojn. En la 16-a jarcento la loĝantaro ŝanĝis religion al kalvinismo. En 1660 la turkoj bruldetruis ĝis kaj restis longe nur ruino. En 1678 komenciĝis la malrapida rekonstruo. En 1716 oni konstruis sonorilostablon, kiu renoviĝis en 1753. En 1784 aparta kampanilo konstruiĝis anstataŭ la sonorilostablo. Inter 1824-1829 la kirko esence estis trakonstruita kaj pligrandigita, eĉ la rotondo grandparte malaperis. La pli frue konstruita kampanilo ricevis ligon al la navo. Ankaŭ interne gravaj ŝanĝoj okazis kaj oni kreis novajn barokajn instalaĵojn. La orgeno estis farita en 1904. Arkeologoj esploris, poste restaŭrado okazis en 1997.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en mezo de la vilaĝo en la preĝeja korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. Ĉe la anguloj pilieroj apogas la turon. Interne la galerioj estis faritaj lignoj.
(98943) 2001 CC21
(98943) 2001 CC21 estas venusrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estas de la malofta spektra klaso L, subklaso de klaso "S": "ŝtona" asteroido, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio. La korpoj de tia klaso karakteriziĝas per ruĝa spektro sub 0,75 µm kaj spektro sen apartaĵo transe.
Orbito
Ĝia orbita periodo (383,106 tagoj) estas tre proksima de tiu de la Tero.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj ekstere tanĝas tiun de Venuso.
Ĝi aliflanke iom proksimiĝas al Marso.
La ĝi pasis al 0,0797066 astronomia unuo (11,924 milionoj da km) de Venuso.
Jennifer Hudson
estas usona popmuzika kantistino. Ŝi naskiĝis la 12-an de septembro 1981 en Ĉikago, do nun estas -jara. vaste konatiĝis post konkurado en la televida kanta konkuro American Idol.
159826 Knapp
159826 Knapp estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 11:5 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey, elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia nomo honoras la anglan-usonan astronominon Gillian (Jill) Knapp, Fondintan Patrinon de la Sloan Digital Sky Survey, bone konatan pro ŝia laboro pri la stela perdo de maso kaj la.
Loučná (Lom)
Loučná (Ladung) estas loka parto de urbo Lom en distrikto Most en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie. Ĝi troviĝas en cismontaro de Ercmontaro en supermara alteco 385 metroj kaj la konstruareo flue ligas al parto de urbo nomata Horní Lom. Tra la vilaĝo kondukas ŝoseo de la III-a klaso n-ro 0138 el Litvínov ĝis Osek.
Loučná situas en katastra teritorio Loučná u Lomu kun areo 6,1667 km².
Bief-des-Maisons
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Loučná (Lom)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1549.
Bornay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Bief-des-Maisons
La teritorio havas komunan limon kun.
Bornay
La teritorio havas komunan limon kun.
Distrikto Olaine
Distrikto Olaine (Olaines novads) estas distrikto en centra Latvio. La distrikto estis kreita en 2009, apartigante ĝin de iama distrikto Rīga (Rīgas rajons, 1949-2009). La distrikto konsistas el Olaine urbo kaj Olaine paroĥo, la centro de la distrikto situas en Olaine.
Ĝiaj najbaraj distriktoj estas oriente distrikto Ķekava, sudoriente distrikto Bauska, sude kaj okcidente distrikto Jelgava, nordokcidente distrikto Mārupe, kaj norde ŝtata urbo Rigo.
Geografio
La distrikto situas en la Tīreļu ebenaĵo de la malaltebenaĵo de Centra Latvio (Viduslatvijas zemiene). Mineraloj: dolĉakva kalkoŝtono (Baloži), torfo (marĉoj Cenas kaj Mēdemu). Geologie, kiel en la plej granda parto de Latvio, dominas la supraj devoniaj sedimentoj.
Averaĝa temperaturo: -5 - -5,5°C en januaro, +17°C en julio. Precipitaĵo 650-700 mm jare.
Riveroj
Distrikto Olaine estas transirita de rivero Misa, la alfluanto de Lielupe, kies malgranda alfluantoj (la plej granda - Olainīte, Pupla, Cena) formas la plej grandan parton de la riverreto. En la sudoriento, la baseno de rivero Iecava inkludas malgranda alfluantoj Ežupe, Jāņupe, Mellupe.
Lagoj
Ne estas grandaj lagoj en la distrikto, la plej grandaj el kiuj estas Līdumu ŝtonminejo (22 ha) kaj lagoj Stūnīšu (20 ha).
Loĝantaro
Distrikto Olaine havas 19 705 loĝantojn (2021) kaj la denseco estas 66 loĝantoj por kvadratkilometro.
Urboj (pilsēta)
Olaines pilsēta.
Paroĥoj (pagasts)
Olaines pagasts.
Vilaĝoj (ciems)
20: Apšukalni, Blijas, Dāvi, Damradi, Grēnes, Galiņi, Ezītis, Ielejas, Jaunolaine, Jāņupe, Kalmes, Klāvi, Medemciems, Pārolaine, Pēternieki, Rājumi, Stīpnieki, Stūnīši, Vaivadi, Virši.
Belga Amikaro de Fervojistaj Esperantistoj
Belga Amikaro de Fervojistaj Esperantistoj (BAFE) estas la belga sekcio de la Internacia Fervojista Esperanto-Federacio (IFEF). Ĝi fondiĝis en 2019 kaj estas la posteulo de la Belga Esperanto Fervojista Asocio (BEFA). En la printempo de 2020 BAFE estis akceptita de IFEF kiel la landa asocio de Belgio.
Historio
Malgraŭ la malfondiĝo en 2018 de la Belga Esperantista Fervojista Asocio, multaj membroj de tiu asocio deziras daŭre esti membroj de IFEF. Starigita en 1909, IFEF estas asocio de esperantistoj celanta kunigi, pere de la Lingvo Internacia, diversfakajn profesiulojn de ĉiuj branĉoj de fervojo kaj transportado, sed ankaŭ la amikojn de fervojo en la tuta mondo. Dum la IFEF-kongreso en Malago en 2019 kunsidis la belgaj ĉeestantoj kaj la estraro de IFEF: interkonsente estis decidite fondi novan asocion BAFE (Belga Amikaro de Fervojistoj Esperantistoj). La avantaĝo de tiu paŝo estas ke Belgio povas denove plene agadi en la faka organizo IFEF. Membroj de BAFE ricevas la 6 numerojn de la revuo Internacia Fervojisto (IF) kaj rabaton dum IFEF-kongresoj.
Aktivuloj en Belgio
Ĉefaj IFEF-aktivuloj en Belgio en 2022 estas:
Agado
Aktivuloj de BAFE organizas en 2023 Fervojistan Kongreson en Antverpeno, kunlabore kun IFEF kaj Flandra Esperanto-Ligo.
Veselíčko (distrikto Přerov)
Historio
La unua skribmencio pri Ústí devenas el la jaro 1275.
Memorindaĵoj
Kastelo de familio Podstatský-Lichtenstein el la jaro 1768.
Jordin Sparks
estas usona popmuzika kantistino. Ŝi naskiĝis la 22-an de decembro 1989 en Fenikso, do nun estas -jara. vaste konatiĝis post konkurado en la televida kanta konkuro American Idol.
Defetismo
Defetismo estas psikostato, karakterizata de malfido en la venko ĉe milito aŭ sukceso ĉe entrepreno, kaj emo al kapitulaco aŭ rezignado. Defetismo estas la akcepto de malvenko sen lukto, ofte kun negativaj implicoj. Ĝi povas esti ligita al pesimismo en psikologio kaj foje povas esti uzata sinonime kun fatalismo aŭ determinismo.
Censeau
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Defetismo
Historio
La esprimo defetismo estas ofte uzata en politiko priskribi ideologian sintenon, kio konsideras kunlaboron kun la opozicia partio. En milita kunteksto, dum milito kaj precipe ĉe la fronto, defetismo estas sinonima al ŝtatperfido. Laŭ armea juro, soldato povas esti akuzita por esti defetisto, se li rifuzas batali emfazante dubon pri ideologia valido de la nacia politiko. Tiel, demandoj kiel "Ĉu la milito jam estas perdita?" kaj "Ĉu la batalo valoras la penon?" estas konsiderataj defetismo, kiuj implicas pledon por alternativa finiĝo de la milito anstataŭ favoro de milita venko.
Censeau
La teritorio havas komunan limon kun.
Defetismo
Defetismo en nazia Germanio
Defetismo iĝis furorvorto en Germanio post ĝia kapitulaco en 1918, precipe inter membroj de la NSDAP gvidita fare de Adolf Hitler, kiu rutine kulpigis pro tiu malvenko la "defetisman pensmanieron". Post akiro de la potenco, lia obsedo pri denunco de kontraŭuloj pro "defetismo" pliakriĝis dum paso de la tempo kaj estis vaste rimarkata. Dum la dua mondmilito, Hitler neatendite abdikigis multajn generalojn pro defetismo. Pli prudentaj armeaj komandantoj, kiel ekzemple Feldmarŝalo Albert Kesselring, sentis sin devigitaj prezenti al la Führer beligitan raporton pri la batalfronta situacio, por eviti la etikedon "defetisto".
Dum la lasta jaro de la milito, la germana popola kortumo (Volksgerichtshof) ekzekutis multajn homojn akuzitajn je defetismaj babiladoj aŭ agoj kaj iliaj nomoj estis anoncitaj ĉiusemajne en rozkolora afiŝo algluita sur afiŝtabuloj ĉirkaŭ la lando. En marto 1945, kiam tankoj de la Ruĝa Armeo proksimiĝis al Berlino, naziaj oficialuloj febre laboris por subpremi "malkuraĝon kaj defetismon" en siaj propraj vicoj per resumoj de mortkondamnoj.
Revolucia defetismo
Revolucia defetismo estas rilata ideo, uzita plej konate fare de Vladimir Lenin, laŭ kiu la proletaro ne povas venki aŭ gajni en kapitalisma milito. Anstataŭe, laŭ Lenin, la vera malamiko de la proletaro estas la imperiismaj gvidantoj, kiuj sendas siajn subajn klasojn en batalon. Laboristoj povus gajni pli el la malvenkoj de siaj propraj nacioj, li argumentis, se sukcesus transformi la militon al intercivita milito kaj tiam al internacia revolucio.
Nick Drake
Nicholas Rodney DRAKE (la 19-an de junio ‏ 1948 - la 25-an de novembro 1974) estis brita kantisto, poeto, pianisto kaj gitaristo. Drake estis konata pro sia mola kaj melankolia muzika stilo kaj sia unika fingropiktekniko sur la gitaro.
Dum lia mallonga kariero, kiu daŭris ses jarojn (1968-1974), Drake publikigis tri albumojn, kiuj ne estis tre popularaj tiutempe. Tiu manko de sukceso estis inter la faktoroj kiuj verŝajne kondukis lin suferi de klinika depresio. Tamen, ekde lia morto en 1974, nur 26 jaraĝa, lia muzika verkaro akiris estimindan statuson kaj renovigis intereson inter multaj aŭskultantoj kaj muzikistoj kiuj konsideras ĝin fonto de inspiro.
Vivo
Drake naskiĝis en 1948 en Jangono, Birmo. Lia patro Rodney, kiu estis inĝeniero, vojaĝis en la 1930-aj jaroj por labori en Birmo en brita firmao kiu komercis pri la lignoindustrio. Tie li renkontis la kantiston Mary Lloyd ("Molly" laŭ ŝia kromnomo). Ili havis du infanojn - Nick kaj unuenaskita filino nomita Gabriel, aktorino kaj televida personulo, kiuj multe kontribuis al la reklamado kaj merkatigo de la muzika verkaro de Nick post lia morto en 1974.
Nick kaj Gabriel absorbis la amon por muziko de iliaj gepatroj ekde juna aĝo, precipe de Molly, kiu estis kantisto kaj ludis pianon.
En 1957, naŭjaraĝa, Drake estis sendita por ekzameni privatlernejon en Berkshire Distrikto, kie li elstaris je sporto. Dum liaj studoj, Drake aliĝis al la lerneja koruso. En 1961, post kvin jaroj en la lernejo, Drake komencis studi en "Marlborough College", prestiĝa publika lernejo, kie lia avo kaj patro studis antaŭ li.
Li estis tre soleca knabo. Li kutimis marŝi sur la plaĝo proksime de sia loĝloko. Kvankam li estis elstara atleto kaj studento, tamen tra la jaroj forlasis siajn studojn en favoro de muziko, kaj muzikon en favoro de malĝojo kaj melankolio. Nick lernis ludi plurajn instrumentojn, inkluzive de saksofono, klarneto kaj piano. En 1965, li aĉetis gitaron por 13 pundoj kaj ĉar li ne povis trovi taŭgan muzikinstruiston, li lernis ludi ĝin memstare. 18-jaraĝa, Drake komencis ludi gitaron regule.
Studado kaj sukceso
Studante por bakalaŭro en angla literaturo en la kembriĝa universitato, Drake komencis prezenti en lokaj kluboj kaj kafejoj kun originaj kantoj kiujn li verkis inspiritaj fare de liaj favoratpoetoj, William Blake kaj W. H. Auden, kaj gvidaj folk-rokaj artistoj kiel ekzemple Bob Dylan. Post nelonge, Drake komencis perfektigi lian unikan akustikgitaran ludteknikon. Tamen, kiel ĝenerala regulo, liaj prezentadoj, antaŭ limigita publiko, kutime ne vekis multe da entuziasmo.
En decembro 1967, Drake prezentis ĉe la "Roundhouse" halo en Londono. La koncerto estis partoprenita fare de Ashley Hutchings, la basludanto de Fairport Convention, kiu estis imponita de la kapabloj de Drake kaj prezentis lin al Joe Boyd, fama muzikproduktisto, kiu tra la jaroj laboris kun Fairport Convention kaj aliaj grupoj kiel ekzemple Pink Floyd kaj R.E.M.. En 1968, Drake subskribis kontrakton por surbendigi tri albumojn kun la diskeldonejo Island Records. Post la subskribo, Drake komencis labori pri sia debutalbumo.
Unua albumo - Five Leaves Left
La 1-an de septembro 1969, 21-jaraĝa, Drake publikigis sian unuan albumon Five Leaves Left (Kvin folioj restis), kiu estis karakterizita per mola folk-roka stilo. Drake ludis kelkajn el la kantoj de la albumo kun la Fairport Convention-grupo. La origino de la nomo de la albumo estas neklara. Laŭ unu opinio, la nomo estas prenita de la nombro da O. Henry La Lasta Folio, kiu temas pri knabino, kiu havas mortigan pulminflamon, kaj kredas ke kiam ĉiuj folioj falas de la arbo antaŭ ŝia hospitalfenestro, ŝi mortos. Post kiam restas kvin folioj sur la arbo ŝi diras ke "post kvin tagoj mi ne estos ĉi tie". Post la morto de Drake, la nomo de la albumo akiris alian signifon. Li mortis 5 jarojn post kiam tiu albumo estis publikigita.
Laŭ alia teorio, la nomo de la albumo estas prenita de adreso kiu aperas sur papero por ruli cigaredojn, indikante ke restas nur kvin pliaj paperoj por ruliĝi. La albumo ne ĝuis grandan sukceson. Post lia publikigo, Drake translokiĝis al Londono kaj komencis labori pri lia venonta albumo. Li malofte prezentis vivajn prezentojn ĉar li asertis ke tiuj kaŭzas al li suferon.
Dua albumo - Bryter Layter
La 1-an de novembro 1970, post naŭ monatoj da registrado, la dua albumo de Drake, Bryter Layter, estis publikigita, kiu estis karakterizita per pli ritma kaj ĵaza stilo kaj estis muzike pli riĉa ol ĝia antaŭulo. Kelkaj el la kantoj uzas, pianon kaj blovinstrumentojn. Simila al lia unua albumo, ĉi tiu albumo ankaŭ estis produktita fare de Boyd kun la helpo de Fairport Convention kaj aliaj muzikistoj kiuj partoprenis en ĝi, kiel ekzemple John Kyle, la fondinto de The Velvet Underground, kiu produktis unu el la elstaraj kantoj en la albumo, Norda Ĉielo .
Post kiam tiu albumo ankaŭ estis komerca fiasko (nur proksimume 4,000 ekzempleroj estis venditaj), Drake sinkis en nigran galon. Boyd translokiĝis al Los-Anĝeleso kaj komencis labori en kino, dum Drake, kiu forlasis liajn universitatajn studojn, iris al Francio por mallonga periodo. Drake revenis al Anglio kaj enloĝiĝis en la domon de liaj gepatroj. Dum tiu ĉi periodo li komencis psikoterapion, prenis kontraŭdepresiajn pilolojn kaj pasigis multajn horojn hejme.
La lasta albumo - Pink Moon
La 25-an de februaro 1972, Drake publikigis sian trian kaj finan studialbumon, Pink Moon. La albumo estis surbendigita en kelkaj tagoj kaj inkluzivis 11 mallongajn kantojn (kun sumlongo de proksimume 28 minutoj). Male al lia dua albumo, tiu albumo estis karakterizita per melankolia atmosfero. La plej multaj el la kantoj estis surbendigitaj fare de Drake ludanta akustikan gitaron sen iu muzika akompano kaj en la ĉeesto de la registradteknikisto John Wood, kiu ankaŭ laboris kun li pri liaj du antaŭaj albumoj (poste piana trako estis aldonita al la temkanto de la albumo). Kvankam la albumo gajnis la simpation de kritikistoj kaj poste estis konsiderita lia plej sukcesa laboraĵo, tamen ĝi malsukcesis komerce.
Lastaj jaroj kaj morto
Post la publikigo de lia tria albumo kaj pro ĝia komerca fiasko (simila al liaj antaŭaj albumoj), Drake decidis ĉesi surbendigi novajn kantojn. Li forlasis Londonon kaj revenis al la domo de liaj gepatroj, kie li izoliĝis kaj havis malmulte da komunikado kun la ekstera mondo. En 1974, sekve de plimalboniĝo de lia kondiĉo, Drake estis akceptis en psikiatrian hospitalon dum proksimume kvin semajnoj.
La 25-an de novembro 1974, la patrino de Drake eniris lian ĉambron kaj trovis lin senviva. Dum li estis tie, la Brandenburgoj de Bach estis luditaj sur la gramofono. Ĉe lia kapo estas la libro de Camus La Mito de Sizifo.
La krimpatologo difinis lian morton kiel rezulton de superdozo de kontraŭdepresiaj piloloj, kaj determinis la mortokaŭzon kiel sinmortigon, sed ekzistas kredo ke tio estis akcidento kaj neplanita morto. Li estis entombigita en malgranda vilaĝo proksime de la grandurbo de Birmingham en Anglio. Sur lia tomboŝtono estis gravuritaj la vortoj de la kanto "From The Morning" kiu sigelas lian lastan albumon - Now we rise/ And we are everywhere (Nun ni leviĝas/Kaj ni estas ĉie).
Drake postlasis preskaŭ neniujn leterojn, ne ekzistas fotografia registro de liaj prezentoj kaj dim lia vivo li sukcesis doni nur unu organizitan gazetaran intervjuon.
Heredaĵo
La 9-an de marto 1979, kompendio nomata "Fruit Tree" estis eldonita, kiu kolektis la kantojn de Drake kaj ankaŭ inkluzivis aliajn kantojn kiuj ne estis inkluzivitaj en la albumoj. Tra la jaroj, pluraj aliaj kunverkaĵoj estis eldonitaj, kiel ekzemple "Heaven in a Wild Flower" en 1985 kaj "Way to Blue" en 1994.
En 1997, biografio de Drake estis publikigita por la unua fojo, verkita fare de Patrick Humphreys.
En 1999, la dua albumo de Drake, "Bryter Layter", atingis la unuan lokon en la listo "100 Best Alternative Albums of All Time" de la gazeto The Guardian.
En 2000, dokumenta filmo pri lia vivo estis publikigita.
En 2003, ĉiuj tri el liaj albumoj de Drake estis inkluzivitaj en la listo "500 Greatest Albums of All Time" de la revuo Rolling Stone. "Five Leaves Left" pintis je numero 280, "Bryter Layter" pintis je numero 245 kaj "Pink Moon" pintis je numero 320.
En 2009, Drake atingis la trian lokon en enketo de la muzikrevuo "Q" inter multaj muzikistoj koncerne la demandon de "kio estas via ĉefa fonto de influo kaj inspiro". Inter tiuj muzikistoj povas esti nomita Michael Stipe, ĉefkantisto de la grupo R.E.M., Richard Ashcroft, ĉefkantisto de The Verve, Elton John, Jackson Browne kaj aliaj. En la sama jaro, kolekto de reludversioj de la kantoj de Drake estis publikigita.
Personeco kaj muzika stilo
Drake estis tre introvertita personeco kaj kiel tia malofte intervjuita kaj prezenti. Sekve, ekzistas neniu registrita filmaĵo de liaj prezentoj kaj nur unu intervjuo kun li estis publikigita dum lia vivdaŭro. Pro lia embarasita naturo, Drake evitis vidan kontakton kun la spektantaro dum liaj prezentoj. Koncerne lian personecon kaj la cirkonstancojn de lia tragedia vivo, la radiodissendanto kaj kultura preleganto Boaz Cohen skribis pri li:"Drake, la artisto de malĝojo, la viro, kiu distilis la esencon de la angla melankolio en mallongajn kantojn kaj verkis geniajn verkojn en sia kompleksa simpleco, apartenas al la malbenitaj kreintoj, kiuj dum sia vivo ne ricevis la aprezon, kiun ili meritis. Franz Kafka volis bruligi siajn skribaĵojn pro malespero. Van Gogh neniam vendis pentraĵon dum lia vivo. Eĉ Bach estis dum jaroj etikedita kiel nur talenta muzikisto. Kaj Drake, en sia vivo, gajnis nek famon, nek grandan monon kaj nek adoron de la amasoj, kiel aliaj, kiuj mortis en frua aĝo (Jimi Hendrix, Jim Morrison, Mike Burnett, Janis Joplin, Tim Buckley, Kurt Cobain). Kelkfoje estas malfacile por mi decidi, kio estas pli malĝoja, lia vivorakonto aŭ liaj kantoj."Multaj el la kantoj de Drake traktas rolulojn vivantajn ĉe la randoj de socio, sen potenco aŭ influo. Kelkaj el liaj kantoj estas verkitaj en la unua persono kaj montras la interspacon inter Drake kaj lia socia medio.
Bonlieu
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Argentino en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita en 1923.
Ajankohtainen kakkonen
Ajankohtainen kakkonen (finne, en Esperanto proksimume "Aktuala numero du") estis finna populara aktualaĵa longtempa televida programo elsendita en Finnlando ĉe la televidkanalo Yle TV2 de 1969 ĝis 2015. La programo prezentis raportojn kaj intervjuojn pri aktualaj temoj. Ĝia elsendotempo estis ĉiun mardon je la 9-a horo vespere laŭ Orienteŭropa Tempo. Krom la televidaj novaĵoj de Yleisradio, Ajankohtainen kakkonen estis la plej longtempa televida programo de Finnlando.
La programo estis farita en Tampereo, ĝi estis produktita fare de Reeta Kivihalme kaj direktita fare de ''Tea Helen. Jyrki Richt, Salla Paajanen, Reeta Kivihalme, Timo Seppänen kaj Satu Miettinen'' estis la gastigantoj de la programo. Antaŭe ĝi ankaŭ estis gastigita de Pasi Toivonen.
Ajankohtainen kakkonen ankaŭ organizis longajn specialajn epizodojn, kie famuloj kiuj malkonsentis pri iu socialafero sidis unu kontraŭ la alia kaj kverelis. Tiuj epizodoj inkludis, ekzemple, Homoilta ("vespero pri gejoj", kie oni diskutis pri tio, ĉu la geedziĝsistemo de Finnlando estu ŝanĝita por esti seksneŭtrala), Islamilta' ("vespero pri islamo"), "Pakkoruotsi-ilta" ("vespero pri trudsveda", kie oni diskutis, ĉu en Finnlando oni devas nuligi la devigan svedinstruon en lernejoj), Ruokapaniikki-ilta (vespero pri manĝa paniko, oni diskutis pri tio, ĉu oni devas multe pliiĝi produkton de ekologa manĝon en Finnlando), Kannabisilta ("vespero pri marihuano", oni diskutis pri tio, ĉu oni en Finnlando oni devas leĝegi vendon de marihuano) kaj Seksibisnesilta (vespero pri seksa komerco; oni diskutis pri tio, ĉu oni devas malleĝigi tiun, ke homo aĉetas sekson). Tiuj epizodoj estis tre popularaj. La spektantoj povis partopreni en la konversacio sendante tekstmesaĝojn, kiuj estis montritaj sur la ekrano. Tiuj epizodoj ankaŭ havis klarajn sociajn efikojn. , ekz. baldaŭ post Vespero pri gejoj la Evangelia Lutera Preĝejo de Finnlando perdis multajn membrojn ĉar multaj liberalaj spektantoj estis kolerigitaj de la konservativaj opinioj esprimitaj de ekleziaj reprezentantoj (ekzemple Päivi Räsänen) en la programo.
Argentino en la Somera Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita en 1923.
Junulargastejo "Am Ettersberg"
Junulargastejo Am Ettersberg (germane: DJH Jugendherberge „Am Ettersberg“) estas tranoktejo en la nordo de Vajmaro, Germanujo (Ettersburger Straße 300). Ne malproksime troviĝas la koncentrejo Buchenwald. La arkitekturo de la grandparte ligna komplekso en formo de blokhaŭso tre harmonias kun la medio. Ĝi atingeblas krom de Ettersburger-strato ankaŭ disde la senarba strio Prinzenschneise kaj situas en naturprotektita zono.
Argentino en la Somera Olimpiko 1956
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita en 1923.
Junulargastejo "Am Ettersberg"
Historio
Starigitis la tuto en 1926 kiel porinfana ripozhejmo Kinderwaldheim. Jam el la 1928 oni disponas pri (pozitivaj) informoj de ulo kiu estis tie internigita. En 1962 ĝi iĝis hejmo por kuracotaj infanoj de GDR. En 1995 transprenis la komplekson federacilanda filio de DJH. Post restaŭrado ĝi remalfermitis en 1996.
Sur plano de naturmonumentoj (de Renate Meuche kaj Walter Steiner) aperas malsekherbejo ĉe Kinderheim Ettersburg kaj atentigatas pri riĉa ĉeesto de orkideoj.
La kapacito estas inter 60 kaj 87 litoj kaj la apudaj lud-ebloj abundas. Familioj aparte celgrupas. La junulargastejo oficiale reprezentas Turingion en klimatoprotekta projekto.
Argentino en la Somera Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita en 1923.
Eco (videoludo)
Eco estas simula ludo kreita de usona studio Strange Loop Games, en kiu ludantoj devas kunlabori por krei civilizacion sur virtuala planedo. La ludo aprezas mildan uzon de naturresursoj kaj estas uzata kaj kiel distro kaj eduka ilo.
Rakonto
La ludmondo en Eco estas minacata de meteoro. La tasko de la ludantoj estas esplori kaj plibonigi la nivelon de teknologio disponebla por detrui la meteoron antaŭ ol ĝi frapas, sen tro damaĝi la ludmondon per resursa ekspluato aŭ poluado. La ludmondo partumas similecojn al la Tero. Ĝi estas malgranda planedo konsistanta el grundo, ŝtono, kaj pluraj aliaj subteraj resursoj. Ĝi ankaŭ havas malsamajn biomojn kiel arbarojn, ebenaĵojn kaj riverojn, same kiel plurajn specojn de plantoj por rikolti kaj bestojn por ĉasi.
Ludado
Eco estas plurludanta transviva ludo, kiu permesas al ludantoj interagi kun la mondo kaj unu kun la alia. La ludo puŝas ludantojn reprezenti daŭrigeblan vivstilon. Ludantoj devas zorgi pri ekvilibra nutrado kaj devas kontroli la kolektadon de naturresursoj, alie negative damaĝante aŭ detruante la medion. Ekzemple, tranĉi tro da arboj reduktas la kvanton de aerpoluo kiu povas esti mildigita. Kaj krei tro da poluo per uzado de altteknologiaj maŝinoj povas altigi la marnivelon kaj specioj de plantoj aŭ bestoj povas formorti, se ludantoj rikoltas aŭ ĉasas tro multe da arboj. Por eviti ke tio okazu, ludantoj devas krei laboran socion. Ili havas la eblecon krei valutojn kaj establi ekonomion por komerco, formi registaron kaj proponi kaj voĉdoni pri leĝoj kiuj povas limigi kion aliaj ludantoj povas fari aŭ doni instigojn por (ne) fari aferojn aplikante impostojn aŭ registarajn subvenciojn al specifaj agoj. Male al aliaj pluvivludoj, Eco ne havas ajnan batalon inter ludantoj aŭ monstroj, kaj ekzistas neniu maniero por la karaktero de la ludanto morti. Ĝi ankaŭ instigas ludantojn aktive kunlabori kaj labori kune kun aliaj ludantoj.
Clay Aiken
estas usona popmuzika kantisto. Li naskiĝis la 30-an de novembro 1978 en Raleigh, do nun estas -jara. vaste konatiĝis post konkurado en la televida kanta konkuro American Idol.
Esperanto and its rivals
En Esperanto kaj ĝiaj malamikoj, la lukto por internacia lingvo Roberto Garvía esploras la historion de artefaritaj parolaj aŭ skribaj lingvoj kaj la homojn kiuj batalis por ili. Prenante la tri plej elstarajn — nome Volapuko, Esperanto kaj Ido — Garvía esploras tion, kio instigis tiom multajn investi nekredeblan energion kaj tempon por lerni kaj reklami ilin. La lingvo estas en la angla.
Pri ĉi tiu libro
"La problemoj de internacia komunikado kaj lingvaj rajtoj estas ripetiĝantaj debatoj en la nuna epoko de tutmondiĝo. Sed la debato vere komenciĝis antaŭ pli ol cent jaroj, kiam la ĉiam pli interligita mondo de la deknaŭa jarcento kreskigis deziron al la evoluo de tutmonda lingua franca. Multaj individuoj kaj sociaj movadoj konkuris por krei artefaritan lingvon liberan de la politikaj rivalecoj kiuj akompanis la anglan, la germanan kaj la francan. Organizoj inkluzive de la Usona Filozofia Societo, la Internacia Asocio de Akademioj, la Internacia Oficejo de la Paco, la Komintern, kaj la Ligo de Nacioj intervenis en la debato pri la ebleco de artefarita lingvo, sed de la multnombraj lingvoj kreitaj antaŭ la Dua Mondmilito, nur Esperanto postvivas hodiaŭ.
Esperanto kaj Its Rivals projektas lumon sur la faktoroj kiuj kaŭzis preskaŭ ĉiujn artefaritajn lingvojn malsukcesi kaj helpis la anglan regi kiel la tutmonda lingvo de la dudekunua jarcento. Esplorante la sociajn kaj politikajn kuntekstojn de la tri plej elstaraj artefaritaj lingvoj — Volapuko, Esperanto, kaj Ido — Roberto Garvía ekzamenas la rolojn luditajn fare de socimovadaj gvidantoj kaj inventintoj, la strategiojn kiujn malsamaj organizoj uzis varbi por ĉiu lingvo, kaj aliajn fruajn decidojn kiuj formis kiel tiuj lingvoj disvastiĝis kaj evoluis. Per la leviĝo kaj falo (pliiĝo kaj malpliiĝo) de tiuj artefaritaj lingvoj, Esperanto kaj Its Rivals malkaŝas la intelektajn dilemojn kaj politikajn angorojn, kiuj ĝenis la tutmondiĝantan mondon je la komenco de la dudeka jarcento."
Recenzoj
"Roberto Garvía verkis originalan rakonton plenplenan de fascinaj detaloj pri la eksperimento en Esperanto kaj ankaŭ aliajn malpli bone memoritajn ideojn. Ĉi tiu mirinda libro plaĉos al ĉiuj scivolemaj historiistoj kaj lingvistoj." - Cathie Carmichael, Universitato de Orienta Anglio
Carrie Underwood
Carrie Underwood estas usona popmuzika kantistino. Ŝi naskiĝis la 10-an de marto 1983 en Checotah, Oklahomo, do nun estas -jara. vaste konatiĝis post konkurado en la televida kanta konkuro American Idol.
Argentino en la Somera Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita en 1923.
Lunulo
Lunulo aŭ luneto estas la nomo de la duonluno (pli helkolora) en la ungo de la fingro, en la bazo de la ungo, tuj kontraŭ la kutiklo. Ĝi havas blankan koloron, ĉar ĝi konsistas el novaj ĉeloj de la ungomatrikso. Tuj kiam la ungo kreskas, la ĉeloj ŝovas al la libera rando kaj fariĝas diafanaj. Ĉiuj havas tiujn duonlunetojn, sed ili ne ĉiam videblas. Kelkfoje ili troviĝas tuj sub la haŭto.
Ferenc Pataki (aktoro)
Ferenc Pataki, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pataki Ferenc estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Ferenc Pataki naskiĝis la en Debrecen.
Internacia flughaveno Poltava
La Internacia flughaveno Poltava (Міжнародний аеропорт «Полтава») (IATA: PLV, ICAO: UKHP) estas flughaveno priservanta la urbon Poltavo, Poltava provinco, Ukrainio. Ĝi situas proksimume 7 kilometrojn okcidente de Poltavo.
Jean-André Deluc
Jean-André DELUC aŭ de Luc (8a de februaro 1727 – 7a de novembro 1817) estis svisa geologo, natura filozofo kaj meteologo. Li ankaŭ desegnis mezurinstrumentojn.
Kariero
Kiel lernanto de Georges-Louis Le Sage, Jean-André Deluc ricevis bazan edukadon en matematiko kaj en natura filozofio. Li engaĝiĝis frue en negocoj, kio okupis grandan parton de siaj unuaj maturaj jaroj, kun la escepto de scienca esplorado en Alpoj. Kun la helpo de sia frato Guillaume-Antoine, li konstruis splendan kolekton de mineralogio kaj fosilioj.
Deluc partoprenis ankaŭ en politiko. In 1768, sendita en ambasado al la duko de Choiseul en Parizon, li sukcesis akiri la amikecon de la duko. En 1770 li iĝis membro de la Konsilio de Ducentoj en Ĝenevo. Tri jarojn poste, la negocoj devigis lin lasi sian indiĝenan urbon; li revenis, por mallonge, nur unufoje. La ŝanĝo liberigis lin por la ne-sciencaj celoj; kun malmulta bedaŭro li translokiĝis al Granda Britio en 1773, kie li estis nomumita legisto por la reĝino Karloto, posteno kiun li tenis dum 44 jaroj kaj kiu havigis al li kaj plezuron kaj enspezon.