cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gryfów Śląski
Historio
La setlejo ekestis ĉe vojkruciĝo de komercaj vojoj, kiuj estis defendita de proksima kastelo Gryf (Greiffenstein). Precize ne estas konata tempo, kiam la urbo estis lokita, ĉar neniu kredinda dokumento pri ĉi tiu temo restis ĝis hodiaŭ. Oni aprobas, ke en jaro 1242 silezia princo Boleslavo la 2-a Rogatka donis al la loĝloko urborajton. Dum la regado de Bolko la 1-a en 1300 la urbo ricevis remparon. La 23-a de aŭgusto 1354 la Svidna-Javoria princo Bolko la 2-a Mały donis al la urbo multe da privilegioj, kiuj estis preparitaj laŭ rajto de Lwówek Śląski/Löwenberg. En 1425 familio de Schaffgotsch aĉetis la urbon de Janko Chuśnik, kiu antaŭe ricevis Gryfów Śląski kiel ŝuldogarantiaĵo de ĉeĥa reĝo. En jaroj 1427 – 31 la urbon turmentis husanoj kaj kaŭzis multe da detruoj. En 1512 estis rekonstruitaj preĝejo kaj parokestrejo. En 1524 estis konstruita grandioza urbodomo kaj algluiĝaj al ĝi du vendbudoj, por vendado de salo kaj viando kaj estis konstruita vinejo. En 1544 estis plialtigita preĝeja sonorilturo. En 1544 Hans Schaffgotsch ordonis konstruadon de akvomuelejo ĉe rivero Kwisa, kiu havis 6 da akvoradoj kaj kune kun frato Kristoforo malantaŭ la urba pordego de Jelenia Góra/Hirschberg ekkonstruis malsanulejon. En 1561 en katolika preĝejo estis konstruita turo kun pinto kovrita de kupra lado. En 1562 estis pendigita sonorilo farita de sonorilistoj el Lwówek Śląski. En 1584 la urbodomo estis plialtigita je la unu etaĝo. En 1589 estis konstruita la unua apoteko. La 16-a jarcento estis por Gryfów Śląski tempo de paco kaj prospero. Riĉiĝinta kaj evoluiĝinta urbo estis atrakcio por ĉiu speco de metiistoj. Komercaj interŝanĝantoj de la urbo atingis eĉ Nederlandon, Aŭgsburgon, Leipzigon kaj aliaj urboj, kioj komencigis urbestro de Gryfów Śląski - Hans Rother. En 1764 uzinoj komencis produkti linan damaskon kaj ŝtofoj. En 1783 en la urba estis granda incendio, pro kio forbrulis bierfarejo, maltejo, paroĥa domo kaj la 120 da burĝaj brikdomoj. En 1865 Gryfów Śląski ricevis fervojan kuniĝon kun Jelenia Góra, Świeradów-Zdrój kaj Zgorzelec kaj telegraflineon. En 1927 estis muntita tiam la plej moderna telefoncentralo de firmao “SIEMENS”. Post la incendio de la urbodoma turo en 1929 oni rekonstruis ĝin uzinte ŝtalbetonan konstrukcion, kiu estis unu el la unuaj en Malsupra Silezio. Fine de la dua mondmilito, la 9-an de majo 1945 jaro la Sovetunia Armeo okupigis la urbon.
La urbodomo
La urbodomo troviĝas centre de la urboplaco. Ĝi estis konstruita en 1524 kaj plukonstruita en 1551 – 1581. Incendio en 1603 parte difektigis la konstruaĵon, kiu poste multefoje estis remontita kaj modernigita. La urbodomo estis konstruita sur la ortangula projekcio kaj havas mansardan tegmenton el 1777. La urbodoma turo estis konstruita en 1620 – 21. En 1688 – 89 la turo ricevis altan, aĵuran, barokan kaskon. Post la incendio de turo en 1929 oni rekonstruis ĝin uzinte ŝtalbetonan konstrukcion, kiu estis unu el la unuafoje en Malsupra Silezio.
La kristana paroĥa preĝejo patronata de “Sankta Hedviga”
La malfrue gotika preĝejo estis konstruita en turnopunkto de la 14-a jarcento kaj la 15-a jarcento. Ĝis 1408 kaj poste en la 1540-aj estis plukonstruita. En 1545 estis konstruita fama kapelo de familio Schaffgotsch. La preĝejo havas tri navoj kaj poligonan korusejon. Unu el plej valoraj elementoj de la renesanca eno estas granda multefigura epitafo de familio Schaffgotsch, kiu troviĝas en orienta muro de la tomba kapelo. Ĝi estis kreita el grejso de Hans Klintzsch el Pirna en jaroj 1585 – 87. La ĉefa navo de la preĝejo havas renesancan “sgraffito” el la duono de la 16-a jarcento, kiu estas escepta en sileziaj preĝejoj. Alia interesa vidindaĵo estas gotika ligna ĉefa altaro el 1606, kiu fermanta estas simila al hostimontrilo.
La ĉetombeja preĝejo patronata de “Sankta Laŭrenco”
La ĉetombeja preĝejo patronata de “Sankta Laŭrenco” estis konstruita en 1605 kaj estis radikale alikonstruita en 1856. Sur la norda muro troviĝas barokaj kaj rokokaj tomboŝtonoj. Sur la ekstera muro de la tombejo troviĝas epitafoj kaj maŭzoleoj de riĉaj urbanoj de Gryfów Śląski.
La antikvaj ŝtondomoj
La burĝaj ŝtondomoj devenas el periodo de renesanco kaj baroko. Tiuj estas domoj masonitaj de rompitaj ŝtonoj. La unuaj domoj havis arkadojn. En la 18-a jarcento la domoj ekhavis barokon formon kaj oni likvidis la arkadojn.
La restaĵo de remparzono
La remparzono devenas el ĉirkaŭ 1300, kaj estis konstruita pro ordono de silezia princo Bolko la 1-a Surowy.
La monumento dediĉita al la 63 da rusaj soldatoj
La ŝtona monumento troviĝas en tombejo proksime de tombeja preĝejo. Estas dediĉita al la 63 da rusaj soldatoj, kiuj estis mortfalintaj dum la batalo pro la urbo kontraŭ franca armeo en 1813.
La fontano
La fontano estis starigita en 1908 en la urboplaco okaze de elkonstruo de urba akvokonduktilo en 1905. Ĝi estis farita de Arnold Kunne – artisto el Berlino.
Junio de 2023
Jen listo de okazaĵoj en junio 2023:
Károly Ziegler (inĝeniero)
ZIEGLER Károly (cigler) estis hungara inĝeniero naskita en Koloĵvaro la 25-an de junio 1898 kaj mortinta en Budapeŝto la 22-an de januaro 1985.
Kariero
Károly Ziegler havigis diplomon de inĝeniero en 1924 en Budapeŝto kaj ĝis 1940 li estis inĝeniero de la Kontraŭinundiga Asocio de Szekszárd-Báta, poste ĝis 1948 ĉefinĝeniero de Kontraŭinundiga Asocio de Hosszúfok. Sekve de ŝtatigo de la asocioj li estis rivereginĝeniera gvidanto de asocioj de Szolnok, Gyula. De 1953 li estis sekciestro de la Országos Vízügyi Főigazgatóság (OVF) (Landa Akvoafera Ĉefdirektoreco), poste anstataŭanto de la ĉefdirektoro (1958-60). Li estis kiel prezidanto de la Akvomastrumadsekcio estrarano de la Magyar Hidrológiai Társaság (Hungara Hidrologia Asocio).
Freundel Stuart
Freundel Jerome STUART [Frendel Ĵerom Stuart] (naskiĝis la 27-a de aprilo 1951 ) estas barbada politikisto, membro de la Demokrata Laborista Partio (DLP), kaj ekde oktobro 2010 ĝis majo 2018 la ĉefministro de Barbado. Li sukcedis David Thompson, kiu mortis pro pankreata karcinomo je 23-a de oktobro 2010.
Politika kariero
Stuart interesiĝi pri politiko de post la frua 1960-aj, kaj oficiale membriĝi al la DLP je 1970.
Li havis plurajn postenojn en la partio, inkluzive estis prezidento.
Stuart voĉdonis kiel la reprezentanto por Sankta Filipo Sudo je 1994. Li malgajnis la sidejon en 1999. Tiu jare, la DLP gajnis nur 2 el 30 sidlokojn.
Por la 2003 generala voĉdono, Stuart ŝanĝis lian civitanecon al Sankta Mikaelo Sudo, sed kvankam la DLP gajnis 7 sidejojn, li ne gajnis unu. Li kandidatiĝis denove je 2008, kiam la DLP gajnis la voĉdonon kun 20 el 30 sidlokoj, kaj tiu foje gajnis.
Ĉefministro de Barbado
Ĉefministro David Thompson elektis Stuart kiel deputitan ĉefministron, sed kiam Thompson malsaniĝis pro pankreata karcinomo je majo 2010, Stuart iĝis anstataŭan ĉefministron. Li servis kiel anstataŭan ĉefministron ĝis la morto de Thompson je 23-a de oktobro 2010, kaj, tiu sama tago, la DLP elektis lin kiel la partian ĉefon, kaj Guberniestro ĝenerala Clifford Husbands ĵurigis ĝin kiel la 7-an ĉefministron de Barbado.
Előd Kocsis
KOCSIS Előd (koĉiŝ) estas hungara skulptisto. Li estis naskita en Apalina la 13-an de majo 1948.
Kariero
Kocsis finis siajn studoj en Arta Akademio Nicolae Grigorescu de Bukareŝto inter 1968-73. Li ekspozicias de 1973. En 1987 li translokiĝis Hungarion.
Odranci
Odranci, hungare Adorjánfalva estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika subregiono Pomurska. Administre neniu alia loko apartenas al Odranci. La hungara historia nomo estis Adriánc.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Murska Sobota-Lendava.
AK-47
AK (mll de la rusa Автомат Калашникова образца 1947 года, Avtomat Kalaŝnikova obrazca 1947 goda) aŭ Mitraleto Kalaŝnikov aŭ pli mallonge nomigita nur Kalaŝnikov estas aŭtomata fusilo kreita en 1947 de Miĥail Kalaŝnikov (ruse Михаил Тимофеевич Калашников).
Tiu pafilo apartenas la novan armilan specon, kiun naskis la malpli sukcesa pafilo StG 44 (Sturmofusilo) kaj iĝis vera "reklamo" por sturma speco. Ĝis nun multaj landoj preferas variantojn de AK-47 ol pli novajn sturmajn konstruaĵojn. Ekzistas du finnaj versioj kaj israela versio Galil. Ekzistas ĉeĥoslovakia tre simila sturmofusilo vz. 58. Ĉinoj faris kopiojn de AK-47 nekalkuleble ("Type 56").
Estas ne tre klare, kiom prenis AK-47 de la germana sturmofusilo (oni diras, ke kaptita sinjoro Schmeisser helpis krei novan sovetan armilon), sed sinjoro Kalaŝnikov faris multon.
Sâniacob (Ațintiș)
Sâniacob [sınjakob] (hungare: Marosszentjakab [maroŝsentjakab]) estas vilaĝo en Rumanio sude de Luduș kaj administracie apartenas al komunumo Ațintiș. En 1910 ĝi havis 493 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 36 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1300. En la mezepoko ĝi estis hungara-rumana vilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye).
En la censo de 2002 el la 38 loĝantoj 30 deklaris sin rumanoj kaj 8 hungaroj.
AK-47
Tiu sovetia sturmofusilo vendiĝis en duona jarcento je 100 milionoj da ekzempleroj, estis kaj plu estas produktata en pluraj landoj.
Propagitas la ne tre ĝusta nomo AK-47, ĉar la 47-a modelo estis la unua. Sed ekzistas multo da AK. La 47-a modelo ne longis - en 1959 aperis la modelo AKM (AK Modernigita) kaj ĝiaj versioj:
Versio de kalibro 5.45x39mm nomitas AK 74. Versioj: Oni inventis la kroman kalibron 5.45x39mm post rigardi usonan armilon M16 dum Vjetnama milito (pli malgranda kalibro okazis pli ekzakta).
La flago de Mozambiko en sia nuna formo inkludas bildon de la sturmofusilo AK-47 kaj estas la nura nacia flago en la mondo kiu havas tiom modernan armilon.
Universitatoj kaj altlernejoj en Brazilo
En Brazilo krom universitatoj publikaj (ŝtataj, senpagaj) kaj privataj (pagaj), estas ne-universitataj altlernejoj (ankaŭ publikaj aŭ privataj) de kelkaj tipoj:
Dulovo
Dulovo estas diversaj komunumoj.
Jan Pivec
Jan Pivec (la 19-an de majo 1907, Prago – 10-an de majo 1980, Prago) estis ĉeĥa aktoro.
Kantono Lyon (Iovao)
La kantono Lyon (Lyon County) estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
La teritorio situas tute nordokcidente en la subŝtato. Ĝi norde havas limon al la najbara subŝtato Minesoto kaj okcidente al la najbara subŝtato Suda Dakoto.
Municipoj kaj komunumoj
Jenaj urbaj municipoj (cities) situas en la kantono:
Inter ili nur Rock Rapids havas pli ol 2000 loĝantojn kaj George iom pli ol 1000 - la aliaj havas signife malpli ol 1000 urbanojn.
Wāw
La wāw (arabe ﻭﺍﻭ, wāw ) estas la dudeksepa litero de la araba alfabeto. En la klasika araba reprezentas la fonemon aŭ. Tiele ĝi reprezentas fermitan kaj malantaŭan vokalon.
En la abjad-numeraloj havas la valoron de 6.
La wāw povas utili kiel tenilon de la hamza (ؤ) kiam en la voĉa medio estas nur /u/ kaj /a/. Ekz.: رَؤُوف, raʾūf, «kompatema»; رُؤَسَاء, ruʾasāʾ, «prezidantoj».
Nadișu Hododului
Nadișu Hododului [nadiŝu hododuluj] (hungare: Hadadnádasd) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 844 loĝantojn (hungaroj); en 1992 806 (rumanoj, 93 % da hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1220. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, departemento Szilágy. Administre ĝi apartenas al la komunumo Hodod.
Vilaĝoj pri Nádasd en Hungara Reĝlando
En la nomo oni rekonas la vorto nád (=kano), pri kiu oni nomis vilaĝojn kaj komunumojn. Pro la tutlanda poŝta servo oni distingis ilin: Abaújnádasd, Árvanádasd, Csallóköznádasd, Egyházasnádas, Szepesnádasd, nun en Slovakio, Fraknónádasd nun en Aŭstrio, Borsodnádasd kaj Tornanádaska en Borsod-Abaúj-Zemplén, Mecseknádasd en Baranya, Nádasdladány en Fejér, Nádasd en Vas (Hungario), Alsónádasd, Felsőnádasd, Görgénynádas, Hadadnádasd, Nádasdia, Nádaspapfalva, Szilágynádasd nun en Rumanio.
Detaloj estas en la listo de hungaraj loknomoj kun "nádasd".
Pontoj en Vajmaro
Dek kvar pontoj en Vajmaro, Germanujo, kondukas trans la rivero Ilm, estante de funkcioj tute malsamaj. Ili ne nur distingeblas laŭ grandeco, konstruiĝo kaj materialo sed ankaŭ (foje ŝanĝanta) laŭ servodevo. Ekzistas parkaj pontetoj (ekz. je Ilm-parko aŭ Tiefurta kasteloparko), pontoj strataj kaj fervojaj.
Pontoj trans Ilm-rivero
Pli alvale estas ponto ĉe kluzo de Oberweimar ĉe Pappelallee, kaj alia nome Steinbrücke kaj tria nome Ehringsdorfer Brücke. Ĉi-du lastaj estas duarkaĵoj el travertino.
Notoj
<References />
Norda Italio
Norda Italio estas kultura kaj geografia regiono, sen ajna administracia celo, uzita por indiki la nordan parton de la itala ŝtato, ankaŭ neformale referencata kiel Il Nord, Settentrione aŭ Alta Italia. Ĝi konsistas el 8 regionoj en norda Italio: Aosta Valo, Piemonto, Ligurio, Lombardio, Emilia-Romagna, Veneto, Friulo-Venecio Julia, Trentino-Alto Adige/Südtirol. Laŭ la censo de 2011, ties loĝantaro estis de. Por statistikaj celoj, la Istituto Nazionale di Statistica (ISTAT) uzas la terminojn Nordokcidenta Italio (Aosta Valo, Piemonto, Ligurio, Lombardio) kaj Nordorienta Italio (Emilia-Romagna, Veneto, Friulo-Venecio Julia, Trentino-Alto Adige/Südtirol) por identigi du el la kvin statistikaj regionoj en sia informaro. Tiuj samaj subdividaĵoj estas uzataj por marki unuanivelajn regionojn laŭ la Nomenklaturo de Unuiĝoj Teritoriaj Statistikaj (NUTS) kaj regionojn ("NUTS 1 regionoj") ene de Eŭropa Unio, kaj la italajn konstituerojn por la Eŭropa Parlamento.
Historio
En la printempo 1945 ofensivo en norda Italio, kodnomita Operaco Grapeshot, estis la fina atako de la Aliancanoj dum la Kampanjo de Italio en la finaj stadioj de la Dua Mondmilito. La atako en la Lombarda Ebenaĵo fare de la 15a Aliancana Armegrupo startis la 6an de aprilo 1945, kaj finis la 2an de majo pere de la formala kapitulaco de la germanaj fortoj en Italio.
La urboj de Norda Italio
Kvankam Italio ne havas oficialan dividadon norde kaj suden, ambaŭ partoj reprezentas la landon el tute malsamaj anguloj. Fakte la dialektoj de la duoninsulo estas kelkfoje tiel polusaj, ke eĉ lokaj italoj ne ĉiam komprenas unu la alian. Ĝenerale la kondiĉa limo kuŝas ie sude de Romo. Laŭdire, plej multaj el la "klasikaĵoj" de Italio, inkluzive de Venecio, Milano, Florenco, Cinque Terre, kaj la Pendanta Turo de Pizo, estas ĉiuj situantaj en la nordo (vidu la Nordan Italian mapon dekstre), dum la sunplenaj gemoj kiel Napolo, la Amalfi-Marbordo kaj Sicilio, estas en la sudo.
Tonke Dragt
Antonia Johanna Willemina (Tonke) Dragt, naskita la 12-an de novembro 1930 en Batavia (nun Ĝakarto), estas aŭtorino de infanlibroj.
Ŝia patro laboris en Batavia (en tiama "Nederlanda Hindio") kiel ŝtata oficisto. Dum la Dua mondmilito ŝi estis en japana prizon-barakaro; tie pro enuo ŝi elpensis historiojn kaj rakontis ilin al amikinoj. Post la milito ŝiaj gepatroj kaj ŝi translokiĝis al Nederlando; tie ŝi kun siaj fratinoj verkis serion da libroj. Post studo en la Akademio pri Figuraj Artoj ŝi laboris kiel desegna instruisto, poste komencis verki kaj en 1958 publikigis sian unuan historion en la revuo "Kris Kras".
Ŝi ricevis plurajn nederlandajn kaj alilandajn distingojn:
Miklós Zeyk
'ZEYK Miklós (zejk) estis hungara biologo, stenografo naskita en ? en 1810 kaj mortinta en Kolozsvár en 1854. Li estis la filo de János Zeyk.
29881 Tschopp
29881 Tschopp estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Genzano di Lucania
Genzano di Lucania estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Acerenza, Banzi, Gravina in Puglia (BA), Irsina (MT), Oppido Lucano, Palazzo San Gervasio, Poggiorsini (BA) kaj Spinazzola (BA).
29881 Tschopp
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Fabian David Tschopp, kiu gajnis en 2013 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri informadiko. Li estis lernanto ĉe la Kantonsschule Limmattal de Urdorf (kantono Zuriko, Svislando).
Esteban Echeverría
Esteban ECHEVERRÍA (esperante: Stefano EĈEVERIA; naskiĝis la en Bonaero; mortis la  en Montevideo, Urugvajo) estis argentina poeto.
Jam 20-jaraĝa li eldonis poemaron. Li vojaĝis al Francio kaj entuziasmiĝis precipe pri la poezio de Alphonse De Lamartine kaj George Byron. Reveninte al Ameriko li publikigis poemegon Elvira ó la novia del Plata (1830), kiu estis iom tro sovaĝa kaj fantazia kaj tial ne tre sukcesis. Lia talento tamen klare montriĝis en malpli grandaj verkoj, ekzemple Consuelos (1834), Rimas (1837), Cautiva (1837) und Guitarra (1842). Cautiva, lia plej konata verko, belege priskribas la pampon kaj ties loĝantojn.
Chikara
Chikara estas muzikalbumo de KISS. Ĝi estis publikigita en 1988.
Esteban Echeverría
Sub diktatoro Juan Manuel de Rosas li estis ekzilita el Argentino en 1840. Dum la ekzilo li verkis La insurreccion del Sud (Montevideo 1849).
Duonarida klimato
Duon-arida klimato aŭ step-klimato priskribas klimatajn regionojn kiuj ricevas precipitaĵon sub ebla vaporiĝ-transpiro, sed ne ekstreme. Pli preciza difino ricevas per la klimata klasifiko de Köppen, kiu traktas step-klimatojn (BSk kaj BSh) kiel intermezajn inter dezertaj klimatoj (BW) kaj humidaj klimatoj laŭ ekologiaj karakterizaĵoj kaj agrikultura potencialo. Semi-aridaj klimatoj tendencas elteni malaltan aŭ arbustaran vegetaĵaron, kaj semi-aridaj areoj kutime estas dominataj de aŭ herboj aŭ arbedoj.
Por determini ĉu loko havas duon-aridan klimaton, la precipitaĵa sojlo unue devas esti determinita. Trovi la precipitaĵan sojlon (en milimetroj) unue implikas obligante la mezan ĉiujaran temperaturon en °C por 20, poste adiciante 280 ĉu 70% aŭ pli de la totala precipitaĵo en la alta sunduono de la jaro (aprilo ĝis septembro en la Norda duonglobo, aŭ oktobro ĝis marto en la Suda), aŭ 140 aŭ 30%-70% de la totala precipitaĵo kiu estas ricevita dum la difinita periodo, aŭ 0 se malpli ol 30% de la totala precipitaĵo kiu estas tiel ricevita. Se la jarpluva kvanto pri la areo estas malpli ol la konsiderita sojlo sed pli ol duono de tiu sojlo, ĝi estas klasifikita kiel BS (step-klimato).
Lelei
Lelei (lelej) (hungare: Lele) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al Hodod.
Histotio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1330. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szilágy).
Stripa
Situo
Stripa situas en valo de rojo.
Historio
La unua mencio okazis en 1451 en formoj "Stripo", "Strypo" kaj "Ztrypo". Ĝis Traktato de Trianon Sztrippa apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio. Ekde 1945 Stripa apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Stacio Nishidai (Hjogo)
Stacio Nishidai (japane: 西代駅 [Niŝidaj-eki], angle: Nishidai Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nagata, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Sanyō: Linio Elektra Fervojo Sanyō (ĉefa) kaj 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin-Kōbe-Kōsoku.
Distrikto Záhony
La Distrikto Záhony [zAhonj] (hungare Záhonyi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Tiso en la plej norda parto de la departemento (en la nordorienta parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Záhony, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la ceteraj 8 estas vilaĝoj.
Islamabado
Islamabado (Islamabad, اِسلام آباد, kun loĝantaro de 1,014,825 en 2017) estas la ĉefurbo de Pakistano, situante en la nordoriento de la lando en la Islamabada Ĉefteritorio, kvankam la areo apartenis historie al regiono Panĝabo (Pakistano).
Distrikto Záhony
La areo estas 145,95 km², kie loĝas 19 369 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj), bestobredadoj kaj servoj (trajna kaj kamiona trafikoj, doganaj kontroloj).
Islamabado
La urbo troviĝas ĉe la angulo de la Potohar-a plataĵo, sude de Margalla-monteto. La klimatto de la regiono estas iomete regulita per tri artefaritaj lagoj (Rawal, Simli kaj Khanpur). Varmegaj someroj kun musonaj pluvegoj (inter julio kaj aŭgusto) ŝanĝiĝas kun malvarma vintro (de decembro ĝis februaro); vintre la temperaturo estas sub la frostopunkto.
De la sendependiĝo ĝis 1958, la Pakistana ĉefurbo estis Karaĉio en Sindh, sude de la lando. Por eviti la koncentriĝon de investoj en Karaĉi kaj malriĉigon de aliaj regionoj, oni deziris konstrui novan, pli bone lokitan ĉefurbon. Kiam Ajub Ĥan en 1958 iĝis prezidento de Pakistano, li igis absoluta prioritato konstruon de nova ĉefurbo. Oni elektis areon rekte en nordo de Rawalpindi. Rawalpindi iĝis provizora ĉefurbo. La konstrulaboroj ekis en la 1960-aj jaroj sub gvido de la greka urboplanisto Constantinos A. Doxiadis. Lia plano dividis la urbon je sektoroj, kiuj entenis 4 subsektorojn, kiuj estis dividitaj per verdaj zonoj kaj parkoj. Li tre atentis pri naturo kaj maldenseco. La laboroj daŭris ĝis komenco de la 1980-aj jaroj, kiam la registaro igis ĝin finfine ĉefurbo. Tiutempe loĝis nur 250 000 homoj tie, sed dum la 1990-aj jaroj tio draste ŝanĝiĝis – la loĝantaro kreskis rapide kaj oni devis konstrui novajn sektorojn.
Distrikto Záhony
Historio
Simila distrikto funkciis jam pli frue, sed la distrikta ĉefurbo estis Mándok. Menciindas, ke la distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Islamabado
Ĉar Islamabad kaj Rawalpindi estas tre proksime, oni rigardas ilin ĝemelurboj. Fakte, la plimulto de la armea ĉefkvartalo troviĝas en Rawalpindi.
Islamabad estas moderna kaj pura urbo, precipe se oni komparas kun aliaj urboj de Pakistano. La urbo – dankeble al la sektoroj – estas efike subdividita; en ĉiu sektoro troviĝas certaj instalaĵoj kiel moskeo kaj foiro. La komerca centro de la urbo estas konata kiel blua areo, kiu etendiĝas apud la avenuo Jinnah, nomumita post fondinto de Pakistano Mohammed Ali Jinnah. La orienta fino de la Blua Areo etendiĝas ĝis en la Parlamentan Straton, kie troviĝas plimulto de la registaraj konstruaĵoj.
La Islamabada arĥitekturo montras mikson de tradiciaj kaj modernaj efikoj. Kelkaj konstruoj – ŝajne modernaj – iĝis "islamigitaj". La Saudi-Pak-a Turo estas bona ekzemplo por la kuniĝo de la moderna kaj la tradicia arĥitekturo. En la urbo troviĝas la Fejsalo- moskeo, konata pro ties okulfrapa konstrumetodo kaj grandeco.
Großfischlingen
Großfischlingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
El Espinal
El Espinal estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo havas la saman nomon. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 030.
19003 Erinfrey
19003 Erinfrey estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
El Espinal
Geografio
El Espinal apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8219 loĝantojn. El tiuj estis 4009 viroj kaj 4210 virinoj. La komunumo havas surfacon de 82.93 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.
19003 Erinfrey
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Erin Lynn Frey, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri scienco de la Tero kaj kosmo. Ŝi estis lernantino ĉe la South River High School de Edgewater (Marilando, Usono).
El Espinal
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3289 indiĝenoj. El tiuj 2858 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2858 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Francisko la 1-a (Bretonio)
Francisko la 1-a (11-an de majo 1414 en Vannes - † 18-an de julio 1450 en Vannes, en la kastelo de la Ermeno), filo de Johano la 5-a, duko de Bretonio, kaj de Johana de Francio, filino de Karolo la 6-a de Francio, estis grafo de Montfort kaj duko de Bretonio de 1442 ĝis 1450.
El Espinal
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Francisko la 1-a (Bretonio)
Biografio
Edukita en Franco, li partoprenis la finon de la centjara milito kaj en 1449, engaĝiĝis en la konflikto ĉe la kapo de sesmil soldatoj, sub la ordonoj de sia onklo Arturo de Richemont, konestablo, kiu kavalirigis lin kaj kontribuis al la forpelo de la angloj el Normandio. Lia devizo estis " Sen suvereno escepte de Dio " kaj li sukcesis duonrepaciĝon kun la familio de Pentievro.
Unu el liaj fratoj (kaj heredonto), Ĝilo de Bretonio, amiko de Henriko la 6-a de Anglio, kiu bruligis Johanan de Arko, estis fama kavaliro, kiu reprezentis en Bretonio la partion de la alianco al Anglio, al tiu politiko oponis sin tiam la bretonaj princoj kaj ties kortego. Francisko la Unua arestigis lin kaj enkarcerigis lin en 1446. Ĝilo tie mortis strangolita en 1450. Kvankam oni ne scias ĉu la ordono venis de li aŭ se la mortigo estis farita de liaj lokaj oficiroj, Francisko ekrimorsis pri tio kaj mortis post mallonga tempo.
Laŭ lia volo, li estis entombigita antaŭ la altaro de la abatejo Saint-Sauveur de Redon, en regiono de Vannes. Lia tombo estis damaĝita en kapelo de la ambulatorio en 1780 kaj detruita en la revolucio. Lia vidvino, la dukino Izabela de Skotlando, postvivis lin ĝis 1494 kaj estis entombigita en Vannes.
Edziĝoj kaj idaro
Vidvo, li reedziĝis en Auray la 30-an de Oktobro 1442 al Izabela de Skotlando (1426 † ĉ.1494), filino de Jakobo la Unua Stuart, reĝo de Skotlando, kaj de Johana Beaufort, kaj havis du infanojn :
Lapona strigo
La granda griza strigo aŭ lapona strigo (latine strix nebulosa) estas tre granda strigo, tio estas birdospecio, fakte nokta rabobirdo, kiu apartenas al genro strigo, parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la titonedoj, el kiuj plej multaj specioj apartenas al la genro de turstrigoj.
Aspekto
Plenkreskuloj havas grandan, rondoforman kapon kun griza vizaĝo kie rimarkindas kaj la flavaj kaj malgrandaj okuloj kaj samcentraj cirkloj ĉirkaŭ ili ĝis la vizaĝa diskolimo; tiu eco diferencigas ĝin klare disde la simila, sed pli malgranda urala strigo; krome tiu samcentra striado daŭriĝas ĉe la lapona strigo eĉ tra la tuta kapo, krom la radia ĉefa striado, kiun ankaŭ la uralstrigo havas. Estas malhela makulo en mentono tre kontrasta kun hela suba bordo de la vizaĝa disko. La subaj partoj estas helaj kun malhela vertikala striado; la supraj partoj estas grizaj kun helaj strioj. Tiu strigo ne havas oreltufojn kaj havas la plej grandan "vizaĝan diskon" el ĉiu ajn rabobirdo. La kruroj estas kovritaj de plumoj.
Pri longo, la lapona strigo rivalas kun la gufo kaj la blakistona fiŝostrigo kiel la plej granda strigo. Tamen, multe de ties grando estas seniluziiga, pro la tre spongeca plumaro de tiu specio, longa vosto kaj granda malhela kapo kiuj ŝajnigas ĝin pli granda ol aliaj pli grandaj strigoj. La longo povas esti el 61 ĝis 84 cm, mezaveraĝe 72 cm por inoj kaj 68 cm por maskloj. La enverguro povas esti pli da 152 cm, sed mezaveraĝe 142 cm por inoj kaj 140 cm por maskloj. La pezo de plenkreskulo povas varii el 700 ĝis 1800 g, mezaveraĝe 1390 g por inoj kaj 1300 g por maskloj.
Disvastiĝo
Temas pri specio tre disvastigita tra la tuta norda parto de la Norda Hemisfero. Ili reproduktiĝas en Nordameriko el Supra Lago al la marbordo de Pacifiko kaj Alasko, kaj en Eŭropo el orienta Skandinavio tra norda Rusio kaj en Azio tra centra Siberio al Saĥaleno en Pacifiko; ĉiam evitante la plej nordajn terojn je la polusa cirklo. Ili estas konstantaj loĝantoj, sed povas moviĝi suden kaj sudorienten kiam la manĝaĵoj estas malabundaj. Eta loĝantaro, de ĉirkaŭ malpli ol 100 birdoj, loĝas en Sierra Nevada montaro de Kalifornio. Tiu populacio estas la plej suda en la tuta teritorio de la specio.
La reprodukta habitato estas densa arbaro de koniferoj kaj tajgo, proksime de malfermaj areoj, kiel prerioj, marĉoj aŭ torfejoj.
Ekologio
Tiu holarktisa birdo ne konstruas neston, sed plej ofte uzas nestojn antaŭe uzitajn de alia granda birdo, kiel rabobirdoj. Ili povas nestumi ankaŭ en rompitaj arboj aŭ truoj en grandaj arboj. Nestumado okazas el marto al majo kaj pariĝadaj ceremonioj komencas en meza vintro, kiam masklo allogas inon al teritorio per ofero de manĝaĵo: ambaŭ malfermas okulojn por trapasi la eron. La plej ofta ovodemetado estas de 4 ovoj, kiuj mezuras averaĝe 42.7 mm larĝe kaj 53.5 mm longe. La kovado daŭras ĉirkaŭ 30 tagoj, el 28 ĝis 36 tagoj kaj estas farita de la ino, dum la masklo alportas manxgaĵon. Post eloviĝo la ino ekripozas en proksima arbo kaj disŝiras la predojn alportitajn de la masklo en etaj eroj por la idoj. La idoj saltas aŭ falas el la nesto post 3 al 4 semajnoj, kaj ekflugas post 1 aŭ 2 pliaj semajnoj. Plej parto de la idaro restas ĉe la naskiĝloko dum multaj monatoj post elnestiĝo. La gepatroj estas agresemaj por defendi la nestoteritorion; ili povas forpeli eĉ ursojn.
La abundo de manĝaĵo en la areo kutime koncernas la nombron de ovoj, kiuj la ino demetas, kio estas plej ofta en strigoj. Se la manxgo malabundas, ili povas forflugi mallongan distancon por trovi pli da predoj. Tamen ili ne estas migrantaj. Ili povas vivi ĝis 40 jarojn en kaptiveco.
La voĉo de plenkreskuloj estas serio de tre profundaj, ritmaj huu, kiu estas produktita rilate sia teritorio aŭ interagade kun la idaro. Alifoje, plenkreskuloj plej ofte estas silentaj. La idoj povas pepi, krii aŭ fajfi.
La kolekto de ligno el la habitato de la Lapona strigo estas eble la plej danĝera minaco al tiu ĉi specio. Intensa lignokultivo kutime malpliigas la mortintajn granddiametrajn arbojn uzitajn por nestumado, difektas arbojn uzitajn de junuloj por ripozado antaŭ ili povas ekflugi kaj la branĉaron kiu kovras kaj protektas ilin. Se oni ne lasas riozejojn ĉe maldensejoj, la Lapona strigo ne povas taŭge gvati kaj ĉasi en tiuj. Kvankam artefaritaj strukturoj (faritaj specife por uzo de tiu specio) estas uzataj de tiuj strigoj, la specio estas ne tiom komuna en protektita areo. Paŝtado de grego en herbejoj afektas ankaŭ malfavore tiun laponan strigon, ĉar malpliigas la habitaton de la predoj preferataj de la strigoj.
Smashes, Thrashes & Hits
Smashes, Thrashes & Hits estas muzikalbumo de KISS. Ĝi estis publikigita en 1988.
Béla Barényi
Béla Barényi (Hirtenberg, 1-an de marto 1907 – Sindelfingen, 30-an de majo 1997) estis aŭstra aŭto-projektinto. Li estis la fondinto de la pasiva sekureco, kaj inter aliaj elpensis la deformiĝozonon, por kio li en 1952 akiris patenton. Li apartenas al la Aŭstria skolo de aŭto-projektintoj.
Barényi naskiĝis en Hirtenberg en Aŭstrio-Hungario. Sia parto estis kolonelo en la aŭstrio-hungara armeo, kaj sia patrino venis el unu de la plej riĉaj fabrikantfamilioj de Aŭstrio. Kiel infano Barényi havis inflamon je sia kokso, pro kio li dum la resto de sia vivo havis rigidan gambon. Pro tio li multe legis kiel pasigo de libera tempo. En 1920 la familio elektis la ĉeĥoslovakan naciecon.
Barényi trapasis privatan edukon por maŝinkonstruo kaj elektrotekniko en Vieno, kaj finstudis per la disertaĵo "Kommender Volkswagen mit optimaler Triebwerkskombination" (estonta popolaŭto kun optimuma propulskombino). Poste li laboris ĉe la aŭstra Fiat; pliposte ĉe Steyr, kie li konatiĝis kun la karoserio-formplanisto Erwin Komenda, kaj Ferdinand Porsche kiu en 1929 fariĝis teknika direktoro ĉe Steyr; ĉe Adler; kaj en Berlino por la Gesellschaft für Technischen Fortschritt. Ekde 1939 ĝis pensiiĝo en 1972 Barényi laboris por Daimler-Benz en Sindelfingen. Li komenciĝis kiel ĉefo de la sekureco-sekcio, kiu tiam konsistis el kvar dungitoj kaj laboris en ligna barako de 100 kvadratmetroj. Ekde 1965 li estis ĉefinĝeniero. Li interalie laboris kun Bruno Sacco.
Barényi antaŭ ĉio okupis sin per la plia sendanĝerigado de aŭtoveturado, kaj estas konsiderata kiel la fondinto de la pasiva sekureco. Li estas inventinto de, en modernaj aŭtoj nemalhaveblaj, partoj kiel protekto kontraŭ flankaj kolizioj; la deformiĝozono; la glacoviŝilo kiu malaperas el la vido kiam ĝi ne funkcias; la dum kolizioj enklapebla stirstango; la sekurecozono; la rulkaĝo; kaj la sekurecostirrado.
Por Daimler-Benz li formplanis inter aliaj la Mercedes W111; la unua en serio produktita aŭto kun deformiĝozonoj antaŭ kaj malantaŭ. Por la ideo de la deformiĝozono Barényi akiris en 1952 patenton. Entute li akiris pli ol 2500 patentojn je diversaj terenoj, inter kiuj aŭtoj, ŝipoj kaj aviadiloj. En 1985 honore al Barényi oni inaŭguris memortabulon je la urbdomo de Hirtenberg; en 1988 oni donis al li la titolon "profesoro" kaj li ricevis la kulturpremion de la urbo Baden, kaj en septembro 1994 Barényi estis akceptata en la Automotive Hall of Fame en Detrojto; la plej alta atingebla respektatesto por aŭtokonstruisto. En Sindelfingen estas strato nomita laŭ li.
Barényi mortis je 90-jaraĝo en Böblingen
Ĉapitro
Ĉapitro estas ĉiu el la dividaĵoj de libro aŭ dokumento, ordinare signita per aparta titolo aŭ per numero. Ĉapitroj de fremdlingva lernolibro estas nomataj lecionoj.
Precipe romanoj estas dividitaj je ĉapitroj, por ripozigi la leganton, ĉar nedividita longa libro estus laciga, tamen ankaŭ por ŝanĝi la temon de rakontado (ekz. priskribi, kion dume faras la aliaj figuroj de la romano). La ĉapitro kutime priskribas unu epizodon pli malpli fermitan kiel tutaĵon. Sed en la 19-a jarcento, kiam romanoj aperadis en ĵurnaloj kaj revuoj daŭrigote, evoluis kutimo ne fini la epizodon, sed rompi ĝin en plej streĉa momento kaj promesi al la legantoj, ke ili ekscios la finon, se ili aĉetos la sekvan numeron de la gazeto. Sed jam en la 18-a jarcento aplikis tiun metodon la plej granda ĉina aŭtoro Cao Xueqin en sia romano Ruĝdoma Sonĝo.
Metafore estas tiel nomataj ankaŭ periodoj: ĝi estas nova ĉapitro de lia vivo, jen vi vidas novan ĉapitron de ilia amo, komenciĝis nova ĉapitro en la historio de nia lingvo ktp.
Lesja
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Oppland. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun. Parto de la komunuma teritorio estas la lago Aursjøen.
Daŭrigota
Daŭrigota estas esprimo, aperanta ofte en gazetoj, kiuj eldonas longan verkon poparte. Ĝi simple signifas, ke en la sekva numero de la gazeto aperos la sekva parto de la publikigata verko.
La celo estas ne lacigi la legantojn per tro longa legaĵo, sed ĉefe instigi ilin aĉeti la sekvajn numerojn aŭ prefere aboni la tutan jarkolekton de la gazeto.
Górnośląski Okręg Przemysłowy
Górnośląski Okręg Przemysłowy (mallonge GOP, laŭvorte Suprasilezia Ĉirkaŭejo Industria) estas regiono en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi estas la plej granda industria regiono en Pollando.
Daniel Lambert
Daniel Lambert (13-an de marto 1770 en Leicester - 21-an de junio 1809 en Stamford) estis siatempe la plej peza homo de mondo.
Vivo
Daniel Lambert estis la plej aĝa filo de prizona gardisto aŭ gvidanto de Bridewell-prizono de Leicester. Li havis tri gefratojn. En aĝo de 14 jaroj, li komencis labori en Birmingham ĉe Benjamin Patrick, kiu produktis butonojn kaj bukojn. Patrick ne havis ekonomian sukceson, pro tio Lambert finfine reiris al Leicester, kie li eklaboris - kiel la patro - kiel prizona gardisto kaj en la fruaj 1790-aj jaroj transprenis postenon de la patro. Daniel Lambert ŝatis la okupiĝojn kiel naĝadon, fiŝkaptadon kaj ĉasadon. Li estis sukcesa bredisto de divers-rasaj ĉashundoj.
Kiam li iĝis ĉ. 20-jara, li konstatis maltrankviligan dikiĝon kaj tiel komencis fortotrejnadon. Spite al tio, li devis en 1801 rezigni pri ĉasado sur ĉevalo, ĉar la rajdonta ĉevalo ne povis porti lin kaj eĉ li mem sufoke mankis la aero, kiam li sekvis la hundaron.
En 1805 oni fermis la prizonon, kie Lambert laboris. Lambert ricevis post tio kompensaĵon de 50 sterlingoj jare, ĉar oni estis tre kontentaj pri lia laboro, kvankam jarojn antaŭ la fermo aperis la demando, ĉu li ankoraŭ taŭgas korpe, gardi la enprizonigitojn. Tiu sumo ne sufiĉis por lia daŭra vivo. Kvankam li pli frue rifuzis ĉiujn scivolemulojn, kiuj volis miri lian korpograndon, decidis Lambert en marto de 1806 fari el tio enspezan fonton. Li veturis en specifa ĉarego al Londono la 4-an de aprilo 1806 kaj ekloĝis en la adreso Piccadilly 53. Unu tagon poste, li ekis akceptadon de scivolemuloj kaj ties vizitmonon. Laŭ sciigo de Times, la interesiĝo estisenorma kaj precipe virinoj volis vidi la 700-funtan (ĉ. 315 kg) pezan "homan koloson“ kaj ilin tuŝis la inteligenta konversacio kaj la bona konduto de Lambert. Lin vizitis ankaŭ membroj de la supra socitavolo, inter ili eĉ reĝo Georgo la 3-a (Britio). Eldiro de (pagvizitanto) Józef Boruwłaski - nur 99 cm alta pollandano, kiun pagvizitis 20 jarojn pli antaŭe Lambert -: „Ah mine God, I have seen dis face twenty years before at Birmingham, but certainly it be anoder body!“ (eo.:„Oĥ mia Dio, mi vidis tiun vizaĝon antaŭ dudek jaroj en Birmingham, sed kompreneble tiutempe estis alia korpo!“) Boruwłaski ekzamenis ankaŭ, ĉu korpogrando de Lambert estas trompo kaj li konstatis, ke temas pri vera karno kaj sango.
Post kiam li pasigis la someron de 1806 en Londono, Daniel Lambert reveturis kiel riĉa homo al Leicester. En decembro de la sama jaro, li prezentis sin en Birmingham, Hickley kaj Coventry al la publiko. Li vivis en 1807 en Leicester Square en Londono, sed devis rompi la restadon pro malsaneco. Samjare li ankaŭ plenumis turneon tra kelkaj provincaj urboj. En 1808 sinprezentis en Londono kaj York, en 1809 en Cambridge, Huntington kaj Stamford. Matene de la 21-a de junio, li eksuferis dum sinrazado je spir-problemoj; kelkajn minutojn poste li mortis. Kelkajn tagojn oni mezuris lin en Ipswich kaj li pezis 739 funtojn (ĉ. 335 kg).
Ĉar nenia obdukcio okazis tiutempe pri la kadavro, oni povas nur spekuli pri lia mortokaŭzo. Eble la morton kaŭzis grasiĝo de la koro aŭ pulma embolio.
Tombo
Li estis tre malfacile enĉerkigita la 22-an de junio 1809. Por transporti tion el pensiona ĉambro, oni devis trarompi muron. La ĉerko estis ekipita per radoj kaj estis transportita la 23-an de junio al tombejo ĉe la dorsa flanko de la preĝejo St. Martins Church en Stamford, kie necesis duonhoro de 20 viroj por entombigi la ĉerkon. Amikoj de Lambert en Leicester, havigis tomboŝtonon kun detala surskribo.
Literaraj kaj aliaj prezentoj
Vivo de Daniel Lambert iĝis plurfoje objekto de literaraj verkaĵoj. En Granger's Wonderful Museum and Magazine Extraordinary aperis jam en 1808 biografio de Lambert, baldaŭ post lia morto publikigis J. Drakard The Life of that Wonderful and Extraordinary Heavy Man, the Late Daniel Lambert. Ankaŭ en Biographia Curiosa de Smeeton, en Wonderful Museum de Kirby kaj en Eccentric Magazine aperis priskriboj de vivo de Daniel Lambert. Daniel Lambert kiel nocio por la grasulo kaj grandegulo aperas ĉe William Makepeace Thackeray, same ĉe Charles Dickens, Thomas Carlyle kaj multaj aliaj. En 1981 estis scenigita The Ghost of Daniel Lambert.
Daniel Lambert estis plurfoje pentrita; li aperis ĉefe en multaj kontraŭfrancaj karikaturaĵoj, en kiu li enkoprigis la kontraŭulon de Napoleono, John Bull. Sur tiuj karikaturaĵoj, li estas videbla sur ĉevalo Monarĥo, kiu estis taksata tiutempe kiel la plej granda kaj forta ĉevalo de la mondo.
En 1806 oni produktis vaksan statuon aŭ buston de Lambert, kiu estis ekspoziciita en 1813 en Usono, en Mix' Museum en New Haven (Connecticut). En 1828 oni povis vidi tiun aŭ similan statuon en Vaŭhall Gardens en Boston, survestigita per originalaj vestaĵoj de Daniel Lambert. Pli poste akiris ilin P. T. Barnum kaj ekspoziciis ilin en sia muzeo American Museum en Novjorko. Ili neniiĝis en 1865 pro incendio.
En Anglio, multaj drinkejoj kaj pensionoj uzas la nomon Daniel Lambert. En 1826 aĉetis James Dixon - posedanto de restoracio Ram Jam Jam- mortotagajn vestaĵon de Daniel Lambert kaj ekspoziciis ilin. Pli poste aĉetis ankaŭ vestaĵojn de Charles Stratton, kiu plurfoje pozis kun vestaĵoj de Lambert. Hodiaŭ la vestaĵoj de Lambert estas ankoraŭ videblaj en Newarke Museum en Leicester, en Stamford Museum kaj en George Hotel en Stamford.
Carl Heinrich Gentzsch
Carl Heinrich GENTZSCH (1735–1805) estis kortega ĝardenisto en Vajmaro. Kune kun Johann Wolfgang von Goethe li starigis la t.n. Nadelöhr je Ilm-parko kontraŭe al la loko kie oni trovis la kadavron de la juna pro amĉagreno sinmortiginta kortega damo Christiane Henriette Sophie von Laßberg. Goethe komence volis krei imponan memorlokon por ĝi kio ne realiĝis.
József Tóth (aktoro)
József TÓTH [jOĵef tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth József estis hungara aktoro, tradukisto, aktorakademia instruisto. Lia filo estis Imre Tóth (teatrestro).
Carl Heinrich Gentzsch
De fakuloj Gentzsch ne taksatis kreiva kaj novigema pejzaĝarĥitekto havante ampleksam botanikan scion. Pro tio li ja ŝatatis de Goethe. Ekde 1769 Gentzsch laboris en Vajmaro kaj iĝis kortega hortikulturisto en 1781. Ĉe faro de Ilm-parko li ankaŭ tre engaĝiĝis. Li krome realigis la parkon ĉe Kastelo Tiefurt. En 1875 al lia moderigo submetitaj estis - laŭ Effi Biedrzynski - ĉirkaŭ 150 unutagaj laboristoj kaj metiistoj. Li mem devis obei, kiel la du aliaj kortegaj ĝardenistoj Johann Friedrich Reichert kaj Johann Gottlieb Bleidorn al la ĉefinspektisto Friedrich Justin Bertuch. Gentzsch ankaŭ aranĝis la verdigon de la malkonstruita vajmara ĉirkaŭfortikaĵo.
Ankaŭ lia filo Johann Christoph Carl Gentzsch laboris en Vajmaro: liaj taskoj (sekretariaj) estis speciale la observado de enparkaj konstruaĵoj kaj la manaĝeradoj informa kaj disponiga.
József Tóth (aktoro)
József Tóth naskiĝis la  en Szentes, li mortis la  en Pest (urbo).
Biografio
József Tóth frekventis gimnaziojn en Hódmezővásárhely kaj Kecskemét, ekde 1839 li studis juron en Reĝa Universitato de Pest. Baldaŭ li forlasis la universitaton kaj en la Nacia Teatro (Budapeŝto) (tiam nomata Teatro Magyar) li ricevis malĉefajn rolojn. Inter 1841 kaj 1850 li estis membro de diversaj trupoj en Miskolc kaj en aliaj urboj. En tiu periodo kelkfoje li havis rolojn ankaŭ en Nacia Teatro, kie li estis kunulo de Sándor Petőfi. Li edziĝis al aktorino en 1846, baldaŭ li havis 3 gefilojn. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis soldato. Depost 1850 li estis konstanta membro de Nacia Teatro. Interrompo okazis en 1856, tiam li studvojaĝis al Britio por studi teatrajn ludojn de Ŝekspiro. Ekde 1866 li instruis en la Teatra Akademio. Li ricevis la titolon eterna membro de la Nacia Teatro. Li ankaŭ tradukis dramojn, eĉ li sensukcese verkis dramojn.
Kantono Marshall (Kentukio)
La kantono Marshall (Marshall County) estas kantono de Usono en la subŝtato Kentukio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
György Baritz
BARITZ György Báricz [pr. baric] estis hungara inĝeniero, kolonelo, ano korespondanta de MTA naskiĝinta en Nadjenjedo 28-an de oktobro 1779 kaj mortinta en Zára la 27-an de decembro 1840.
Kariero
Baritz servis kiel soldato en Kroatio kaj Dalmatio, verkis teknikajn kaj sciencpolitikajn artikolojn, partoprenis en la redaktado de la militscienca vortaro de MTA. En 1823 li disertaciis pri la neceso de ponto inter Pest kaj Buda. Li tradukis el verkoj de Tacito kaj Plinio.
Váli
En nord-ĝermana mitologio, Váli estas filo de Odino kaj gigantino Rindr. Váli havas multajn fratojn, inkluzive Toron, Baldron kaj Vidaron. Li estis naskita nur por mortigi Höðr kiel venĝo por lia mortigo de Baldro. Kiam li naskiĝis, li en unu tago tuje iĝis plenkreska kaj mortigis Höðr. Váli estis antaŭdirita ke li postvivos Ragnarök.
Italaŭstralianoj
Italaŭstraliano estas aŭstrala civitano kun italaj originoj.
Karakterizoj
Laŭ la popolnombrado de 2006 pli ol 800.000 personoj loĝantaj en Aŭstralio havas italajn originojn kaj simbolas la kvaran etnan grupon, post britoj, irlandanoj kaj skotoj.
Tamen, laŭ kelkaj gravaj italaŭstraliaj kulturaj asocioj, personoj, kiuj havas italan devenon en sia familio, estas proksimume unu miliono, ĉefe en Sidnejo kaj Melburno.
El tiuj, ĉirkaŭ 200.000 naskiĝis en Italio. En 2001 353.605 personoj en Aŭstralio parolis la italan en la hejma medio, igante ĝin la dua parolata lingvo post la angla.
Edit Buzás
Edit Buzás [buzAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plennome Buzás Edit Irén estas hungara kuracisto, genetikisto, anatomo, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019).
Edit Buzás naskiĝis la en Cegléd.
Biografio
Edit Buzás akiris medicinan diplomon en Universitato Lajos Kossuth en 1983. Post la diplomo ŝi estis asistanto en la universitata anatomia instituto ĝis 1998, poste en simila instituto de Universitato Semmelweis en Budapeŝto. Ŝi estis nomumita institutestro en 2012. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1996 (PhD) kaj doktoriĝis (DSc) en 2007. Habilitiĝo okazis en 2009. Ŝi estis invitita esploristo ankaŭ en Usono kaj Kanado. Ŝi fokusiĝas pri la veziketoj. Ŝi ricevis premiojn, stipendiojn inter 1987-2010.
Naga (Sudaj Kamarinoj)
Naga, - Lungsod ng Naga - estas kvaraklasa universitata komponenta urbego kaj diocezo en Filipinoj, en insulo Luzono (en ties suda duoninsulo, en provinco Sudaj Kamarinoj, en Bikola Regiono. Naga havas 27 distriktojn.
Geografio
Naga situas en sudorienta parto de insulo Luzono laŭ serpentuma kaj samnoma rivero Naga ĉe kunfluejo de alia rivero, krome rande de monto Isarog, kiu estas Nacia Parko. Regiona ĉefurbo Legazpi (Albajo) troviĝas 78, Kezonurbo 260, ĉefurbo Manilo 265, Cebuurbo 376, Puerto Princesa 651, Dabao 775, General Santos 862 kilometrojn (aere).
Historio
En 1573 la unua konkerinto aperis en la vilaĝo, kiun la hispanoj nomis Naga. Post 2 jaroj la hispanoj fondis komercan centron trans la rivero sub la nomo Cáceres. En 1595 la loko pli graviĝis, jam kiel sidejo. Baldaŭ la centro kaj la vilaĝo kunfandiĝis en unu komunumon sub nomo Nueva Cáceres por distingi ĝin de alia loko en Hispanio. Nueva Cáceres estis longe provinca ĉefurbo, nature ankaŭ signifa katolika centro. Dum usona regado la urbo reduktiĝis al municipo kaj en 1919 ĝi perdis sian hispanan nomon kaj iĝis oficiale Naga. Okazis mallonga japana okupo inter 1942-1945. Naga urbiĝis laŭ filipina klasifikado en 1948 kaj ĝi atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la 1980-aj jaroj. Intertempe ekde 1955 Naga ne plu estas provinca ĉefurbo.
Ekonomio
Naga estas komerca, religia, kultura, industria, komerca, eduka kaj financa centroj de la regiono. La urbego situas en mezo de la provinco kaj ĉirkaŭas ĝin ĉiuflanke arbaroj kaj riĉaj terkulturaj kaj fiŝkaptaj areoj.
Religio kaj eduko
Naga estas eklezia sidejo de la ĉefepiskopujo Caceres, ankaŭ pilgrimloka urbo. La loĝantoj estas plejparte katolikoj, sed estas ekzemple baptistoj, aliaj protestantaj sektoj, ankaŭ islamanoj, sikhoj kaj taoistoj.
En Naga 3 universitatoj kaj pluraj altlernejoj funkcias.