cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
19-a de septembro
Je la 19-a de septembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 19-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Žehra
Žehra [ĵehra], (hungare Zsigra [ĵigra], germane Schigra [ŝigra]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankoraŭ najbara vilaĝeto apartenas al la municipo.
Situo
Žehra situas laŭ traira flankovojo. Levoča troviĝas je 17, Spišské Podhradie je 5 km.
2081
2081 estos normala jaro komenciĝanta merkrede (vidu ĉi tie kalendaron).
En la jaro 2081 post Kristo okazos, interalie:
38442 Szilárd
38442 Szilárd estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungaraj astronomoj Krisztián Sárneczky kaj Gyula M. Szabó elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio sur la montaro Mátra, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Campos de Hellín
Campos de Hellín (signife Kampoj de Hellín) estas hispana municiparo (komarko) de la sudoriento de la provinco Albacete, en la regiono Kastilio-Manĉo, konstituita tiel la 16an de septembro 1996. Tiu komarko estas lima kun la Regiono Murcio. Administracie ili estas majoritate en la jurisdikcio de Hellín, sed Fuente-Álamo estas en tiu de Almansa.
38442 Szilárd
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara-usona fizikisto Leó Szilárd (1898–1964), kiu elpensis la nuklean ĉenan reakcion kaj laboris kun Enrico Fermi pri la unua nuklea reakciujo. Post la dua mondmilito, li ŝanĝis sian kampon de esploro por la molekula biologio pro sia abomeno kontraǔ la. Li estis fondinto de la Konsilio por Vivebla Mondo.
Démouville
Démouville estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Démouvillais.
La geedziĝo de Figaro
La geedziĝo de Figaro aŭ (en la itallingva origina versio) Le nozze di Figaro estas opero de Wolfgang Amadeus Mozart KV 492. La itala libreto devenas de Lorenzo Da Ponte kaj baziĝas sur la komedio La Folle Journée ou le Mariage de Figaro (La freneza tago aŭ la geedziĝo de Figaro) de Pierre Augustin Caron de Beaumarchais el la jaro 1778. La unua prezentado okazis la 1-an de majo 1786 en la viena Burg-teatro. La operagado okazas je la kastelo de grafo Almaviva en Aguasfrescas en la proksimo de Sevilo ĉirkaŭ 1780.
Agado
La agado de la opero estas rekta daŭrigo de la teatraĵo de Beaumarchais Le Barbier de Seville (La barbiro de Sevilo) – kaj de tiu de Il barbiere di Siviglia de Gioachino Rossini. Rosina nun estas grafino Almaviva; ŝia edzo klopodas sukcesi pri la amo de Susanna, fianĉino de Figaro. Kiam li malkovras la paĝion Cherubino ĉe la grafino, li provas forŝovi lin havigante al li oficirpatenton. Figaro eniris en la servo al la grafo kaj ĵus preparantas sian geedziĝon kun la ĉambristino de Rosina, Susanna. La rolon de Cherubino kantas virino, do ĝi estas pantalonrolo.
DAA
La vorto havas plurajn signifojn:
Herättäjäjuhlat
Herättäjäjuhlat estas spirita somera okazo de reviviĝo en Finnlando. Ĝi estas okazata en diversaj komunumoj. Unuan fojon la okazo okazis en Ylistaro en 1893. En 2020 ne estis Herättäjäjuhlat, ĉar estis korona tempo, sed en 2021 Herättäjäjuhlat estis en Kauhava. Herättäjäjuhlat havas tipe 20 000 – 40 000 vizitantojn, sed Herättäjäjuhlat-on en 2004 en Ylistaro vizitis laŭ takso proksimume 60 000 homoj.
Pedra Preta
Pedra Preta estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 2.718 loĝantojn.
Pedra Preta signifas en la portugala Nigra Ŝtono.
Boiu (Ciumeghiu)
Boiu (Ciumeghiu) (boju) (Mezőbaj) estas vilaĝo en Rumanio sude de Salonta. En 1910 ĝi nombris 1 443 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 900 (rumanoj, 72% hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1256. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Ciumeghiu.
11151 Oodaigahara
11151 Oodaigahara estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la Monto Odajgahara (japane : 大台ケ原山, Oodaigahara-yama), en la suda fino de la montaro inter la gubernioj Nara kaj Mie. Tiu monto donacas belegan vidaĵon kaj estas unu el 100 plej famaj montoj de Japanio ; ĝi estas en la nacia parko Joŝino-Kumano kaj estas enskribita en la Monda heredaĵo de Unesko en 2004.
Tibor Bogdán (psikologo)
Tibor BOGDÁN, origina familinomo Neumann, estis rumania hungara psikologo, sociologo. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 21-an de marto 1919 kaj mortis la en.
Kariero
Tibor Bogdan akiris diplomon en Universitato Ferenc József de Kluĵo en 1942. Komence li estis mezlerneja instruisto, poste ĝenerala inspektoro de Ministerio por Edukado en Bukareŝto (1947-50). De 1970 li estis katedrestro en Bukareŝta universitato.
Skatolfotilo
Skatolfotilo estas teknike la plej simpla tipo de fotilo. Ĝi havas la formon de kartona aŭ plasta skatolo. Ĉe la antaŭa flanko de ĝi troviĝas objektivo, ĉe la malantaŭa - filmo aŭ kliŝo. Skatolfotiloj estis tre popularaj fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcentoj.
Moßbach
Moßbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Seenplatte. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Skatolfotilo
La objektivo de skatolfotilo estas kutime tre simpla, ofte unulensa kun fiksita fokusa distanco. Nur en pli bonkvalitaj skatolfotiloj oni povas agordi diafragmon kaj ŝanĝi eksponperiodon. Pro la neeblo ŝanĝi fokusan distancon, malgranda diafragmo kaj relative malgranda filmsentemo, la fotilo plej taŭgas por helaj, taglumaj scenoj kun statikaj aŭ apenaŭ moviĝantaj fotatoj.
En la 1950-aj jaroj oni komencis produkti skatolfotilojn kun fulmlumiloj, kio ebligis foti interne.
Pai Pedro
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Janaúba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
George Mikes
George MIKES [ĝorĝ mikeŝ], hungare Mikes György [mikeŝ djordj] estis hungara-angla verkisto kaj ĵurnalisto.
Li naskiĝis en la 15-an de februaro 1912 en Siklós. Li mortis en la 30-an de aŭgusto 1987 en Londono.
Biografio
Li iĝis juristo en 1933 en Budapeŝto, tamen li laboris en gazeta eldonejo, kiel ĵurnalisto. En 1938 li estis sendita en Londonon. Li estis judo, tial li restis en Anglio (en 1946 li ricevis la britan ŝtatanecon). Ekde 1939 li ofte parolis en hungarlingva dissendo de BBC, ekde 1975 en hungarlingva dissendo de Radio Libera Eŭropo. Li eldonis pli, ol 40 librojn parte hungare, parte angle. La unua verko estis How to be an alien, kie mokis la anglojn. Estis libro, kiun oni tradukis al 22 lingvoj. Li ofte vojaĝadis, poste eldonis humurajn travivaĵojn: Über Alles (pri Germanio), Milk and Honey (pri Izraelo), How to Scrape Skies (pri Usono), The land of rising yen (pri Japanio). Post la morto en 1991 oni metis memortabulon en la naskiĝdomon.
Justine Ijeomah
Justine Ijeomah estas homrajta aktivulo en Niĝerio. En 2013 la sveda Forum för levande historia ("forumo por vivanta historio") honorigis lin per la Per Anger-premio, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. Per Anger (1913–2002) estis sveda diplomato kiu dum la dua mondmilito en Budapeŝto savis multajn judojn de la Holokaŭsto.
(23621) 1996 PA
(23621) 1996 PA estas tre malgranda duopa marsrenkonta asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo Gordon J. Garradd elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
La ĝi pasos al 0,019634257 AU (2,937 milionoj da km) de Marso.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de D. Pray, W. M. Owen, P. Pravec, H. Kucakova, K. Hornoch, V. Benishek, A. Marchini, R. Papini kaj F. Salvaggio per  observitaj elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron estimata je ĉirkaŭ 0,65 km, orbitan de proksimume 5 km kaj  de 0,8583 ± 0,0013 tago (20,6 ± 0,0312 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Elihu Thomson
Elihu THOMSON (naskiĝis en Manchester (Anglio), mortis  en Swampscott (Masaĉuseco)) estis brita, usona inĝeniero, inventisto kaj entreprenisto. Naskiĝinta en Manchester (Anglio), kune kun sia familio li translokiĝis al (Pensilvanio, Usono) en 1858. Thomson studis ĉe "Central High School of Philadelphia", kie li diplomiĝis en 1870. Post diplomiĝo, li fariĝis instruisto, kaj en 1876, en la aĝo de dudek tri, li fariĝis estro de la ĥemia katedro. En 1877, li komencis esploradon en la kampo de rezistanca veldado, disvolvis metodon de steba veldado kaj enkondukis ĝin en la industrion.
Vivkvalito
Vivkvalito aŭ vivokvalito de popolo estas grava fako de la ekonomiaj kaj politikaj sciencoj. Temas pri la faktoroj, kiuj difinas la vivkondiĉojn en socio aŭ por individuo. En ne scienca rilato ĝi priskribas la gradon de bonfarteco de homo.
Unu el la faktoroj estas materia bonfarto, sed aldone ekzistas aliaj kiel ekzemple edukado, profesiŝancoj, socia statuso, sano, mensa sano ktp.
Dénes Sinor
Dénes Sinor [dEneŝ ŝinor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sinor Dénes, konata en Usono Denis Sinor estis hungara-usona lingvisto, historiisto, filologo, profesoro, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1979). Lia origina nomo estis Zsinór Dénes [ĵinOr].
Biografio
Dénes Sinor frekventis universitaton en Budapeŝto. Dum la 2-a mondmilito li vivis en Francio, kie li aliĝis al la francaj batalantoj. Inter 1948-1962 li instruis en Kembriĝo, poste li instruis en Usono. Li ricevis usonajn kaj hungarajn memormedalojn, hungaran premion en 1986. Postmorte lian riĉan bibliotekon heredis universitato en Szeged.
Loĝejturo
La loĝejturo aŭ ĉefturo estas la pli alta turo de fortikaĵo. Per tiu alteco, la ĉefturo ebligas la plej bonan vidpunkton de la ĉirkaŭanta regiono. Ĝi utilis kiel observejo, pafejo kaj de lasta rifuĝejo, kiam la resto de kastelo estis prenita de malamikoj.
Dum paco, la ĉefturo entenis la riĉaĵojn, la armojn, la arkivojn de la senjora familio. La senjoro de la kastelo loĝis en la nobla etaĝo, ofte la unua. Dum milito, la ĉefturo estis la plej taŭga loko por observi la movojn de atakantoj, ĉefe kaze de sieĝo. Se la kastelo estis malgranddimensia, la arkistoj pafadis siajn sagojn de ĉi tie.
La kasteloj estis konceptitaj tiumaniere ke se la ĉirkaŭremparo estis kaptita de la atakantoj, la internaj ĉirkaŭmuroj povis ankoraŭ esti defenditaj. La ĉefturo estis tiukaze la lasta rifuĝejo. Ĝi do estis konceptita por esti ankoraŭ defendebla kvankam la resto de la kastelo estis jam invadita.
Loĝejturo
Dum la mezepoko oni konstruis en la fortikaĵo iom aparte loĝejturojn por loĝadi. La plej ofte ĝi situis en la centro, kiel en Hungario en Nagyvázsony kaj Sárospatak, malofte flanke, kiel en Visegrád.
Aparte menciinda estas loĝejturoj en urbo de la loĝejturoj Ŝibam. Tiuj loĝejoj konstruiĝis el adobo. La plej supre etaĝo kutime estas komuna ĉambro por babiladi kaj trinki kafon.
En la nuntempo tiaj modernaj konstruaĵoj estas la nubskrapuloj. Tie ne nur loĝejoj, sed ankaŭ kontoroj troviĝas.
Bicaci
Bicaci (bikaĉ) (hungare Mezőbikács mezOebikaĉ) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Salonta. Administre ĝi apartenas al Cefa.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 287 loĝantojn (rumanoj, slovakoj, hungaroj), en 1992 591 (rumanoj, 28% hungaroj.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1291. Dum la turka okupiĝo ĝia loĝantaro malpliiĝis kaj oni koloniigis slovakojn en la vilaĝon. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Mezőbikács apartenis al Hungario (Bihar).
Borș
Borș [borŝ] (hungare: Bors [borŝ]) estas komunumo en Rumanio okcidente de Oradea. Administre apartenas al ĝi Santăul Mare.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 289 loĝantojn (hungaroj); en 1992 1 118 (rumanoj, 93 % da hungaroj.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1215. Ĝis 1919 kaj inter 1938 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, Bihar. Borș estas grava limotrapasejo al Hungario, laŭ nacia vojo DN1; kontraŭe estas Ártánd.
Jelena Urlajeva
Jelena Urlajeva estas mediprotekta aktivulino en Uzbekio. En 2010 la sveda Forum för levande historia ("forumo por vivanta historio") honorigis ŝin per la Per Anger-premio, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. Per Anger (1913–2002) estis sveda diplomato kiu dum la dua mondmilito en Budapeŝto savis multajn judojn de la Holokaŭsto.
Metila anizila ketono
Metila anizila ketono aŭ C10H12O2 estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la ketonoj, kie la anizila grupo kaj la metila grupo estas interligitaj per unu oksigenatomo. Metila anizila ketono estas senkolora oleeca likvaĵo kun agrabla odoro uzata en parfumfabrikado, produktado de kosmetikaĵoj kaj kiel analiza reakciaĵo. Ĝi estas solvebla en etanolo, duetila etero, benzeno kaj kloroformo. Kiel ĉiuj ketonoj, ĝi estas hidrogenakceptanto kaj ĝia karbonila grupo (-C=O) estas polara ĉar la elektronegativeco de la oksigenatomo estas pli granda ol tiu de la karbono.
Sekreta vatikana arĥivo
Sekreta vatikana arĥivo (latine: Archhivum Secretum Vaticanum) estas la centra arĥivo de la Sankta Seĝo kaj konservas la tutan aktaron koncernantan la regadon kaj pastoralajn aktivaĵojn de la Suverena Pontifiko kaj de la oficoj interligitaj kun la apostola seĝo.
La vortigo “sekreta” ripetas la signifon de la mezepoka latino, do “privata, persona”. Tiel, fakte, estis nomataj, ĝis la kreiĝo de la itala unuigita ŝtato, la arĥivoj de la kancelarioj de la italaj antaŭuniĝintaj ŝtatoj.
Sidejo kaj celoj
Urbano la 8-a lokigis en la Sekreta vatikana arĥivo diversajn registrojn de buleoj laj librojn de la Apostola Ĉambro, kiuj ĝis tiam restis en Avinjono. Sed al papo Aleksandro la 7-a apartenas la decido gardigi en la sama arĥivo la korispondaĵaron de la Ŝtata Vatikana Sekretariato.
La Vatikana arĥivo “estas antaŭ ĉio servo por la Roma Pontifiko kaj por ties Kurio, nome la Sankta Seĝo” (Motu Proprio de Leono la 13-a de la 10-a de majo 1884).
En 1981 la vatikana arĥivo, kiu nun havas sian sideojn en la vatikana palaco Belvedero kaj estas prezidata de Kardinalo Raffaele Farina (2009), estis malfermita al la studuloj kaj tiel fariĝis centro de esploro pri historio inter la plej gravaj de la mondo.
Post la anekso de Romo al la Itala Regno (1870), la kompleksa dokumentaro gardata en establoj esksteraj de la vatikanaj limoj estis predo de la nova ŝtato kaj, poste, fakte kontribuis al la establiĝo de la nukleo de la naskiĝanta ŝtata arĥivo de Romo.
La posteuloj de Leono la 13-a - kiu malfermis la vatikanan arĥivon rilate la dokumentaron datitan ĝis 1815, jaro de la Viena Kongreso - sekvis ties vojon. Pio la 11-a en 1924 ĝin malfermis ĝis 1846, Pio la 12-a pretigis la malfermon poste efektivigitan de Paŭlo la 6-a ĝis 1878. Kaj Johano Paŭlo la 2-a en 1978 malfermis ĝis 1922. De kelkaj jaroj estas malfermita ankaŭ la arkivaĵaro de la “Vatikana Informa Oficejo pri la militprizonuloj”, kiu enhavas dokumentojn de 1939 ĝis 1947. Temas pri dokumentaro kiu fariĝis aparta izolita grupo. Por ordigi pli ol 250 skatolojn kiuj konstituas la sektoron kaj transmeti sur dvd-aj bazoj (ĉirkaj tri milionoj da slipoj) sep personoj laboris tri jarojn. Tiel, el la majo de 2004 tiu arkxivaĵaro estas por la publiko, sed nur dek esploristoj (2008) de tuta Eŭropo montris intereson.
Entute pli ol 80 liniaj kilometroj de dokumentoj impresas la okulojn de la esploristoj kaj vizitantoj. De la 27 studuloj akceptitaj en 1882, tuj post la malfermo ordonita de Leono la 13-a, la nombro pasis 450-500 jaraj enketistoj, en la tri lastaj dekoj de la dudeka jarcento la mezumo gajnis 1300 jare kun ĉeesto de 60-80 personoj kun pinto de 444 ĉiutagaj studuloj
Gravega arĥivaĵaro
Inter la arĥivaj dokumentoj oni povas vidi kaj konsulti kaj studesplori:
•	Aktaron de la proceso kontraŭ la sciencisto Galilejo (1616-1633), kvankam iom falĉitajn de la ir-revena napoleona translokigo de la arĥivo al Parizo.
•	La peton pri nuligo de geedziĝo Romen senditan de Henriko la 8-a, kies neakcepto originis Anglikismon. •	Dokumentojn de la rilatoj kun la postunuiĝa itala registaro. Ktp.
Historio
Se reiri al la historio, la unuaj jarcentoj de la Eklezio ne konis kaj uzis arĥivojn. Se oni ekskludas la liber pontificalis (Kroniko de la papaj sinsekvoj kaj aktaro), nur en en dekdua jarcento estas memoro pri arĥivo situanta en la Kastelo Sankta Anĝelo. Post tio, la arĥivado plikreskis en la estontaj jarcentoj kaj fariĝis kutima dum la papadoj en Avinjono, kies materialo poste estis translokigita al la novkreita Vatikana Arĥivo.
Sergio Pagano estas la nuna Prefekto de la arkivo.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo
Hitler kaj Vatikano
Itallingve
Itallingve Itallingve
diverslingve
DAD
La vorto havas plurajn signifojn:
Cuverville (Calvados)
Cuverville estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cuvervillais.
Provincoj de Alĝerio
Alĝerio estas dividata en 48 vilaja (provincoj), 553 daira (Distriktoj de Alĝerio) kaj 1541 baladijah (municipoj, en franca: kommune). La ĉefurbo de baladijah, daira, aŭ provinco (kiu estas ankaŭ la plej granda urbo de tiuj) ĉiam donas al tiuj entoj sian nomon, eĉ Alĝero, la ŝtata ĉefurbo donas sian nomon (El Djazayar, nome araba nomo kaj por la urbo kaj por la lando).
Laŭ la Alĝeria Konstitucio, vilaja estas teritoria kolektivo kiu ĝuas ekonomian kaj diplomatian libron, nome APW, aŭ "Popola Provinca Parlamento/Provinca Popola Parlamento" (nome Assemblée Populaire Wilayale, en franca) estas la politika ento kiu regas provincon, regata de "ŭali" (Guberniestro), kiu estas elektita de la Alĝeria Prezidento por kontroli la decidojn de la APW; tiu havas ankaŭ prezidenton, kiu estas elektita de la membroj de la APW, kiuj estas elektitaj de la Alĝerianoj mem.
Oberstadt
Oberstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildburghausen de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Feldstein. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Teoremo de Bézout
En algebra geometrio, teoremo de Bézout koncernas kvanton de intersekcoj, aŭ komunaĵaj punktoj, de du ebenaj algebraj kurboj.
La teoremo asertas ke la kvanto de komunaĵaj punktoj de du algebraj kurboj X kaj Y egalas al produto de gradoj de polinomoj kiuj ilin difinas. Ĉi tiu frazo devas esti kompetente skribita je kelkaj gravaj flankoj, per konsidero de punktoj je malfinio, permeso de kompleksaj koordinatoj (aŭ pli ĝenerale, koordinatoj de la tegaĵo de la baza kampo), asignado de konvenaj intersekcaj nombroj (oblecoj) al ĉiu intersekca punkto, kaj malinkluzivado de degeneraj okazo kiam X kaj Y havas komunan komponenton. Se ambaŭ X kaj Y estas difinitaj per malsamaj neredukteblaj polinomoj, ili ne havas komunan komponenton. Ĝenerala (ne specifa) paro de kurboj ne havas komunan komponenton.
Rigora frazo
Estu X kaj Y du ebenaj projekciaj kurboj difinitaj super kampo F kiuj ne havi komunan komponenton. Tiam la tuteca kvanto de intersekcaj punktoj de X kaj Y kun koordinatoj en algebre fermita kampo E enhavanta F, kalkulitaj kun iliaj intersekcaj nombroj (oblecoj), egalas al produto de la gradoj de X kaj Y.
Historio
Iuj specialaj okazoj de la teoremo estis sciataj jam en la 17-a jarcento, aparte okazo de rektoj, konikoj, kaj ebenaj kubaj kurboj. La teoremo estis publikigita en 1776 en Théorie générale des équations algébriques de Étienne Bézout. Li tiam ne havis modernan algebran notacion por ekvacioj de kelkaj variabloj kaj donis pruvon bazitan sur pezaj algebraj esprimoj. De la moderna vidpunkto, rezonado de Bézout estas iom heŭristika, ĉar li ne formulis la precizajn kondiĉojn por la teoremo. Tiel iuj aŭtoroj skribas ke lia pruvo estas nekorekta, kaj tiel ne estas la unua pruvo de la teoremo.
Intersekca obleco
La plej delikata parto de la teoremo kaj ĝia ĝeneraligo al okazo de k algebraj hipersurfacoj en k-dimensia projekcia spaco estas la proceduro de asignado de pozitivaj intersekcaj oblecoj. Se P estas komuna punkto de du ebenaj algebraj kurboj X kaj Y kiu estas ne-singulara punkto de ambaŭ de ili kaj ankaŭ la tanĝantoj al X kaj Y je P estas malsamaj tiam la intersekca obleco egalas al 1. Ĉi tio respektivas al okazo de simpla intersekco. Se la kurboj X kaj Y havas komunan tanĝanton je P tiam la obleco estas minimume 2. Vidu en intersekca nombro por la ĝenerala difino.
Ekzemploj
Du malsamaj ne paralelaj rektoj intersekciĝas je akurate unu punkto. Du paraleloj paralelaj rektoj intersekciĝas je unika punkto kiu kuŝas je malfinio. Por vidi kiel ĉi tio laboras algebre, en projekcia spaco, la linioj x+2y=6 kaj x+2y=4 estas prezentita per la homogenaj ekvacioj x+2y-6z=0 kaj x+2y-4z=0. Solvante ilin kune rezultiĝas x=-2y kaj z=0, kio respektivas al punkto (-2: 1: 0) en homogenaj koordinatoj. Ĉar la z-koordinato estas 0, ĉi tiu punkto kuŝas sur la linio je malfinio.
La speciala okazo kiam unu el la kurboj estas rekto povas esti derivita de la fundamenta teoremo de algebro. En ĉi tiu okazo, la teoremo statas ke algebra kurbo de grado n sekcas donitan rekton en n punktoj, kalkulante ilin kun la oblecoj. Ekzemple, la (parabolo (matematiko), parabolo) difinis per y - x2 = 0 havas grado 2; la linio y − ax = 0 havas grado 1, kaj ili verigi en akurate du punktoj kiam a ≠ 0 kaj (tuŝo, tuŝi) je la fonto (sekci kun obleco du) kiam a = 0.
Konikoj
Du konikoj ĝenerale intersekciĝas je kvar punktoj, iuj el kiuj povas koincidi. Por plene kalkuli ĉiujn intersekcaj punktoj, povas esti necese permesi kompleksajn koordinatojn kaj inkluzivi punktoj sur la linio je malfinio en la projekcia ebeno.
Du cirkloj neniam intersekciĝas en pli ol du punktoj en la reela ebeno, sed la teoremo de Bézout antaŭdiras kvar punktojn. La malkoincido estas de tio ke ĉiuj cirklaj pasas tra la sama du kompleksaj punktoj sur la linio je malfinio. Cirklo donita per
en homogenaj koordinatoj havas ekvacion
de kio videblas ke du punktoj (1: i: 0) kaj (1: -i: 0) kuŝas sur ĉiu cirklo.
Se du cirkloj nenie ajn intersekciĝas en la reela ebeno, kio estas se ili kuŝas tute aparte aŭ unu plene en la alia, ili intersekciĝas je ĉi tiuj du kompleksaj punktoj sur la linio je malfinio kaj en la aliaj du kompleksaj punktoj ne je malfinio.
Jenaj bildoj montras ekzemplojn en kiuj cirklo x2+y2-1=0 intersekciĝas kun elipso en malpli ol 4 punktoj ĉar iuj el la punktoj havas oblecojn pli grandaj ol 1:
József Osztróvszky
József Osztróvszky [jOĵef ostrOvski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Osztróvszky József estis hungara juĝisto, parlamenta deputito, urbestro. Lia familia nomo malĝuste estis Osztrovszky.
József Osztróvszky naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Osztróvszky maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris advokatan diplomon en Reĝa Jura Akademio (Pozono) en 1840. Post la diplomo li malfermis advokatan atelieron en Szeged. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis parlamentano kaj havis ankaŭ aliajn postenojn. Post fiasko de la revolucio li estis kondamnita, depost prizono li ricevis amnestion en 1855. Tamen li ne povis esti advokato, tial li laboris en asekura societo en Pest (urbo). Post kelkaj jaroj li revenis al Szeged kaj li estis advokato sub falsa nomo. En la jaro 1861 (tiam ne estis politika subpremo) li estis urbestro de Szeged, ekde 1867 li estis ĉefjuĝisto. Li pensiuliĝis en 1897. Li ricevis unufoje premion.
La Lande-Patry
La Lande-Patry estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Landais.
Pedra Grande
Pedra Grande estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1962, la municipo havas 4.027 loĝantojn.
(23622) 1996 RW29
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. Ĝi estas ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Smbato la 1-a
Smbato la 1-a (armene: Սմբատ Ա; 850-912) estis la dua reĝo de la mezepoka reĝlando Armenio fondita de la bagratida dinastio, kaj filo de Aŝoto la 1-a. Li estis la patro de Aŝoto la 2-a (konata kiel Aŝot Jerkat) kaj Abaso la 1-a.
Aŝoto la 3-a
Aŝoto la 3-a (armene: Աշոտ Գ) estis reĝo de Armenio, regante la mezepokan reĝlandon de Armenio de 952/53-77. Konita kiel Aŝoto la 3-a la kompatema (Աշոտ Գ. Ողորմած) kaj agnoskita de eksterlandaj regantoj kiel la ŝahanŝaho (reĝo el reĝoj) de Granda Armenio, li movis sian reĝan sidejon al Ani kaj kontrolis ĝian evoluon kaj de la regno ĝenerale. Armenio atingis la altecon de sia ora epoko dum lia regado kaj tiu de liaj filoj kaj posteuloj, Smbato la 2-a (977-89) kaj Gagiko la 1-a (990-1020).
Dum la unua jaro de la regado, Aŝoto lanĉis militan atakon por liberigi la urbon Dvin de islama regado, entrepreno finfine malsukcesa. Malgraŭ ĉi tiu malsukceso, li faris paŝojn por centralizi la potencon en la regno, patronante la armenan eklezion kontraŭ ĝia subteno. Dum lia regado Katolikoso Anania Mokaci movis sian patriarkan sidlokon al Argina, proksime al la urbo Anio.
En 961 Anio estis proklamita la ĉefurbo de la regno, kaj Aŝoto ekregis kaj vastigis la urbon. Li konstruis muron enfermanta Anion kaj kiu poste prenus sian nomon post li, kaj sponsoris la konstruadon de monaĥejoj, hospitaloj, lernejoj kaj domoj. Lia edzino, la reĝino Ĥosrovanujŝ, dume sponsoris la konstruadon de la preĝejoj en Sanahin kaj Haghpat.
En la milito inter la bizanca imperiestro Johano Tzimisko kaj la araboj, Armenio faris sian eblon por resti neŭtrala kaj devigis la du batalpartiojn respekti la limojn de la lando. La bizanca armeo komencis marŝi trans la ebenaĵon de Muŝ, por decide frapila arabojn de Armenio, sed kiam ili renkontiĝis kun la 30.000-forta armeo de Aŝoto la 3-a, ili ŝanĝis sian planon kaj forlasis Armenion. Aŝoto anstataŭe donis al Tzimisko 10.000 soldatojn, kiuj akompanis lin en la militkampanjo en Mezopotamio.
Akademiuloj sugestis, ke li estas entombigita en Anio aŭ ĉe la proksima monaĥejo de Horomos.
Zjobaoj
La zjobaoj estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas proksime al la lago Tanganjiko en Tanzanio kaj en Demokratia Respubliko Kongo. Ili parolas la zjoboan lingvon, ankaŭ nomata Fuliiru, kiu apartenas al la bantuaj lingvoj.
Imre Ujhelyi
Imre Ujhelyi [ujheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ujhelyi Imre estis hungara bestkuracisto, profesoro. Lia familia nomo aperis ankaŭ en formo Újhelyi. Imre Ujhelyi naskiĝis la  1866 en Dunapataj. Li mortis la 1923 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Ujhelyi lernis en Ekonomia Akademio en Magyaróvár inter 1884 kaj 1886, poste en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. En 1889 post la diplomo li revenis al Magyaróvár por instrui. En 1893 li gvidis ankaŭ bestkuracadan stacion. Li atingis la instruan rangon eksterordinara profesoro en 1896, post 2 jaroj ordinara profesoro. En 1903 li estis nomumita gvidanto de laktoeksperimenta stacio. Inter 1909 kaj 1919 li gvidis la akademion de Magyaróvár, poste li pensiuliĝis. Li konstatis ligilon inter lakto kaj tuberkulozo.
Valbondione
Valbondione estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Carona, Gandellino, Gromo, Piateda (SO), Ponte in Valtellina (SO), Teglio kaj Vilminore di Scalve. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Laŭrenco de Romo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
(19931) 1981 EF3
(19931) 1981 EF3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
DAE
La vorto havas plurajn signifojn:
Aiudul de Sus
Aiudul de Sus [ajudul de sus] (hungare: Felenyed feledjed, germane: Egisdorf) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Aiud. Administre ĝi apartenas al Aiud.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992  (rumanoj, 20% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1332. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér).
Thierachern
Thierachern estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Thun kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Thun en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2273 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Thierachern situas en Berna Oberlando sur la orienta flanko de la valo de la rivero Aro, okcidente de la urbo Thun. Tra la komunumo fluas la rojoj Amletebach kaj Glütschbach, kiuj ambaŭ fluas norden kaj en Uttigen kunfluas kun Limpach, kiu siavice alfluas al Aro. La komunumo konsistas el la kvar vilaĝoj Wahlen (sur alteco de 628 m s.m. en okcidento de la komunumo), Egg (sur alteco de 568 m s.m. en la centro de la komunumo), Schwand (sur alteco de 568 m s.m. en oriento de la komunumo) kaj Brügg (sur alteco de 561 m s.m. en nordoriento de la komunumo). Krome al la komunumo apartenas diversaj domgrupoj kaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,52 km², de kiuj 17,2% estas kovritaj de arbaro, 66,4% servas por agrikulturo kaj 12,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Thierachern limas en nordo al Uetendorf, en oriento al Thun, en sudo al Amsoldingen, en sudokcidento al Uebeschi, kaj en nordokcidento al Forst-Längenbühl.
Trafiko
Kvankam Thierachern situas flanke de la gravaj trafikvojoj, ĝi bone atingeblas. En la komunumo kruciĝas la vojoj n-ro 1104 de Thun al Blumenstein kaj 1106 de Uetendorf al Amsoldingen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 troviĝas en distanco de proksimume 2 kilometroj nordoriente de la komunumo sur la teritorio de la komunumo Heimberg. Per la buslinioj 50 kaj 50 de la transportentrepreno Thun-Interlaken de Blumenstein al Thun la komunumo estas konektita al la publika tranpsortreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Thierachern datiĝas el la jaro 1250 kiel Tierachern. En Thierachern estis malkovritaj restaĵoj de setlejoj kaj tombejoj el la bronzepoko, La-Tène-epoko kaj romia epoko. Dum mezepoko Thierachern apartenis al la Senjorujo Strättligen. Post la formorto de la Baronoj de Strättligen la posedantoj plurfoje ŝanĝiĝis, ĝis fine en la jaro 1607 Thieracherrn estis aĉetita de la urbo Berno, kiu ĝis kune kun Blumenstein submetis al la Voktejo Thun. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Thierachern apartenis al la helveta distrikto Oberseftigen, en 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Thun, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Thun. Ĝis en la jaro 1713 la rivero Kander estis alidirektita al la Lago de Thun, ĝi pasis laŭlonge de la okcidenta limo de la komunumo kaj ofte inundis la teritorion de la komunumo.
3995 Sakaino
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana kemiisto Teruo Sakaino, fakulo pri la vitroj kaj ceramikoj. Li malvolvis metodojn por taksi la kvalitojn de optikaj vitroj.
Monda heredaĵo en Belgio
Mondaj heredaĵoj
La sekva tabelo listigas la mondajn heredaĵojn de Unesko en Belgio laŭ kronologia sinsekvo laŭ la jaro de ilia aldono al la Listo de Monda Heredaĵo
Klarigo pri mallongigoj en la ĉi malsupra tableo: K = kultura heredaĵo, N = natura heredaĵo, K / N = miksita, (R) = en la Ruĝa Listo de Monda Heredaĵo en Danĝero.
Mapo kun ĉiuj koordinatoj de la mondaj heredaĵoj: OSM
Martin Chemnitz la Juna
Martin Chemnitz la Juna (1596-1645) estis saksia juristo kaj diplomato, filo de la juristo Martin Chemnitz la Maljuna (1561-1627) kaj Margarethe Camerarius (1554-1626). Li studis en la Universitato de Rostock ekde 1615 kaj iris al la Universitato de Tübingen en 1618. En 1623 li doktoriĝis pri ambaŭ juroj en Rostock. En 1627 li fariĝis asesoro en la tribunalo de la Schleswig-Holstein-Gottorf kortumo.
Monda heredaĵo en Belgio
Indikativa listo
Indikativa listo, fakesprimo por provizora, nedeviga listo de proponoj. estas listo de kulturaj monumentoj kaj protektitaj areoj de unuopaj ŝtatoj, por kiuj tiuj ŝtatoj serĉas nomumon kiel monda heredaĵo de Unesko. Naicaj indikativaj listoj estas ellaboritaj de la unuopaj ŝtatoj kiuj subskribis la Konvencion por Protekto de la Monda Kultura kaj Natura Heredaĵoj (Interkonsento pri monda heredaĵo).
Martin Chemnitz la Juna
Gustav Adolf sendis lin al la protestanta kongreso en Regensburgo serve de la sveda kortumo. En 1630 li estis nomumita Privata Konsilisto kaj Ĝenerala Militkomisaro por la frankonaj kaj ŝvabaj distriktoj. Ekde 1631 ĝis 1632 li loĝis en Nurenbergo kiel diplomato por la frankona imperio kaj ekde novembro 1633 ĝis julio 1634 en Regensburgo. Poste li eniris la francajn servojn. En 1636 li estis kaptita de la imperia armeo en Vestfalio kaj venigita al Vieno. Li restis arestita subgarde ĝis 1641.
Inter 1643 ĝis 1645 li estis membro de la armeo de Lennart Torstensson (1603-1651). En 1645 li mortis pro la pesto en Jägerndorf de Silezio.
Monda heredaĵo en Belgio
Kandidatoj por la indikativa listo de monda heredaĵo
En aprilo 2019, estis 18 lokoj en la indikativa listo de Belgio. La sekva tabelo listigas la lokojn laŭ kronologia sinsekvo, laŭ la jaro de ilia inkludo en la indikativa listo.
Iama kandidato al monda heredaĵo
Ĉi tiuj ejo antaŭe estis en la indikativa listo, sed estis retirita aŭ malakceptita de Unesko.
Ejoj jam menciitaj en la indikativa listo/provizora listo aŭ kiuj apartenas al la mondaj heredaĵejoj ne estas konsiderataj ĉi tie.
Ekstera ligilo
Belgio en la retejo de la monda heredaĵo de Unesko (angla).
Gennaro Verolino
Gennaro VEROLINO - naskiĝis la 3-an de novembro 1906 en Napolo, mortis 99-jara la 17-an de novembro 2005 en Romo - estis itala katolika pastro, kiu en 1944 laboris en la vatikana ambasadorejo en Budapeŝto kaj per protektaj pasportoj savis pli ol 25 mil judoj. Tiu fakto nur ĝenerale konatiĝis fine de la 20-a jarcento. En 2004 la sveda Forum för levande historia ("forumo por vivanta historio") honorigis lin per la unua Per Anger-premio, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. Per Anger (1913–2002) estis sveda diplomato kiu dum la dua mondmilito same en Budapeŝto savis multajn judojn de la Holokaŭsto. Postmorte, Gennaro Verolino ankoraŭ honoriĝis en 2007 per atribuo de la titolo de justulo inter la popoloj.
Botean
Botean [botjan] (Mezőbottyán mezoebotja:n) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Ineu.
Palani-Montetoj
Geografio
La montaro troviĝas inter Kumbum-Valo en la sudo, kiu estas drenata per Vajgaj-Rivero kaj ĝiaj supraj alfluantoj, kaj la regiono Kongunadu en la nordo. La nordaj deklivoj estas drenataj fare de Ŝanmukha-Rivero, Nanganj-Rivero, kaj Kodavanar-Rivero, kiuj estas alfluantoj de Kaveri-Rivero. La montaro situas plejparte ene de Dindigul-Distrikto, krom en la okcidenta parto, kie ĝi formas la limon inter Dindigul-Distrikto kaj Theni-Distrikto en la sudo. La montetostacio de Kodaikanal situas en la suda centra parto de la montaro.
Botean
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 514 loĝantojn (rumanoj), en 1992 700.
Palani-Montetoj
Ekoregionoj
La pli malaltaj altitudoj de Palani-Montetoj, inter 250 kaj 1 000 m, estas parto de la ekoregiono sudokcident-ghataj humidaj deciduaj arbaroj. Super 1 000 m, la foliarbaro transiras al la ĉiamverdaj sudokcident-ghataj montaraj pluvarbaroj. En la plej altaj partoj de la areo, super 2 000 m, la montaraj pluvarbaroj transiras al ŝola-herbejomozaiko, konsistanta el frostrezistemaj montaraj herbejoj kaj arbustaroj alternataj kun arbareroj de kripla ŝola-kriplarbaro.
Obleco de intersekco
En algebra geometrio, intersekca nombro estas obleco de intersekco de du kurboj.
Botean
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1336. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Mezőbottyán apartenis al Hungario (Bihar (reĝa departemento)).
Palani-Montetoj
Konservado
Palani-Montetoj estas nuntempe submetitaj al la kreskanta evoluopremo. La Konsilo pri Konservado de Palani-Montetoj, ne-registara organizaĵo kun ĉefa sidejo en Kodaikanal, estis fondata en 1985. En la fruaj 1990-aj jaroj la Tamilnada Arbara Agentejo (Tamil Nadu Forest Department) proponis al la tamilnada subŝtata registaro ke multe de la areo estu koncedita protektitan statuson kiel naturorifuĝejon aŭ Sovaĝejo kaj Nacia Parko Palani-Montetoj.
Obleco de intersekco
Ekzemple du kurboj intersekcanta je punkto povas esti konsiderataj kiel intersekcantaj dufoje se ili estas tanĝantaj tie. La n-obla intersekco estas limiganta okazo de n apartaj intersekcoj je n malsamaj punktoj, se la punktoj estas movitaj tiel ke ili ekkoincidas.
János Závodi
Biografio
János Závodi komencis sian muzikan karieron en 1968 en Budapeŝto, kiel membro de konata muzikgrupo. Baldaŭ li aliĝis al aliaj ŝlagrorkestroj, la plej longe li estis en Piramis inter 1975-1982. Li gitaradis en amuzejoj de Svislando kaj Okcidenta Germanio inter 1984 kaj 1987. Hejmenveninta li fondis propran orkestron, sed baldaŭ li denove aliĝis al similaj orkestroj.
Obleco de intersekco
Kalkulado de la obleco de intersekco bezonatas por preciza formulaĵo de teoremo de Bézout. Ankaŭ, teoremoj pri fiksaj punktoj estas pri intersekcoj de grafikaĵo de funkcio kun diagonaloj; oni deziras kalkuli la fiksajn punktojn kun obleco por ke havi la fiksan punktan teoremon de Lefschetz en kvanteca formo.
Pli ĝenerala okazo estas intersekcoj en pli alte-dimensia okazo kaj ankaŭ tiam povas esti necese konsideri de la oblecojn de ĉi tiaj intersekcoj. Ekzemple se ebeno estas tanĝanta al cilindra surfaco laŭ rekto, ĉi tiu rekto devas esti kalkulita kiel intersekco kun obleco 2.
Intersekcaj oblecoj por ebenaj kurboj
Estas unika funkcio asignanta al ĉiu trio (P, Q, p) kie la intersekcan oblecon de P kaj Q je p - entjeron Ip(P, Q). Ĝi kontentigas jenajn propraĵojn:
Intersekca obleco povas esti komprenita kiel maksimuma kvanto de malsamaj intersekcoj kiuj rezultiĝas se la kurboj estas perturbitaj malmulte.
Ankoraŭ unu kompreno de intersekca obleco estas tra la dimensio de certa kvocienta spaco de la potencoseria ringo K x, y . Per ŝanĝo de variabloj se necesas, oni povas preni ke la punkto p estas (0, 0). Estu P(x, y) kaj Q(x, y) la polinomoj difinantaj la algebrajn kurbojn. Se la originalaj ekvacioj estas donita en homogena formo, ĉi tiuj povas esti ricevita per meto de z=1. Estu I=(P, Q) la idealo de K x, y  generita per P kaj Q. La intersekca obleco estas la dimensio de Kx, y\big/I kiel vektora spaco super K.
DAF
La vorto havas plurajn signifojn:
Obleco de intersekco
Ekzemplo
Konsideru la intersekcon de la abscisa akso kun parabolo
Tiam
tiel
Tial, la intersekca grado estas 2; ĝi estas ordinara tanĝanteco.
Goran Vasilijević
Goran Vasilijević (n. ) estas serba futbalisto. Li futbalis kiel defendanto en teamoj Zemun (1984–1986) Radnički Niš (1986–1988), Ruĝa Stelo de Belgrado (1988–1994), Lokomotiv de Sofia (1994 kaj 1996–1997),	Napredak Kruševac (1997) kaj Borac Čačak (1998).
Li futbalis ankaŭ en la Japana Ligo ĉe JEF United Ichihara (1995).
Paineiras
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Central Mineira (do "Centro de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Três Marias. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Valframbert
Valframbert estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Valframbertois.
Țețchea
Țețchea [ceckja] (hungare: Cécke) estas komunumo en Rumanio orient-sudokcidente de Aleșd. Administre apartenas al ĝi Subpiatră, Hotar, Telechiu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 611 loĝantojn (367 hungaroj, 238 rumanoj); en 1992 794 (rumanoj, 4 % da hungaroj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1256. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Cécke apartenis al Hungario (Bihar).
Gustavo Cerati
Gustavo Adrián CERATI CLARK (naskiĝis la 11-a de aŭgusto, 1959 en Bonaero; mortis la 4-a de septembro, 2014) estis argentina kantisto, gitaristo, komponisto kaj muzikproduktoro.Li, kiel soloartisto, kaj kun lia grupo Soda Stereo, iĝis unu el la plej sukcesaj latinamerikaj rok-muzikistoj.
Sarkofago de Aĥiram
La Sarkofago de Aĥiram (ankaŭ literumita Ahirom) estis la sarkofago de fenicia reĝo de Biblos (ĉ. 1000 a.K.), malkovrita en 1923 de la franca elfosanto Pierre Montet en tombo V de la reĝa nekropolo de Biblos. Ahirom ne estas menciita en iu ajn antikva fonto.
La sarkofago estas fama pro ties reliefaj gravuraĵoj kaj ties surskribaĵo en la fenicia lingvo. La surskribaĵo estas konsiderata kiel la plej frua konata ekzemplo de la plene evoluinta fenicia alfabeto. Por iuj kleruloj ĝi reprezentas la terminus ad quem (plej fruan eblan daton) de la transdono de la alfabeto al Eŭropo.
Malkovro
La sarkofago estis trovita post terglito en la klifoj ĉirkaŭ Biblos en malfruo de 1923, kiu malkaŝis plurajn feniciajn reĝajn tombojn. La tombo de Ahirom estis dek metrojn profunda.
Sarkofago
La sarkofago de Aĥiram estis malkovrita de la franca arkeologo Pierre Montet en 1923 en Jbeil, la historia Biblos. Ties reliefaj skulptitaj paneloj faris ĝin "la plej grava arta dokumento por la frua ferepoko" en Fenicio. Kunligitaj eroj datiĝas al la malfrua bronzepoko aŭ apogas fruan datadon, en la 13-a jarcento a.K. aŭ atestas la reuzon de la frua tombo en la 11-a jarcento a.K.
La granda sceno reprezentas reĝon sidantan sur trono skulptitaj kun flugilhavaj sfinksoj. La pastrino ofertas al li lotusan floron. Sur la kovrilo du viraj figuroj alfrontas unu la alian kun sidaantaj leonoj inter ili. Tiuj figuroj estis interpretitaj fare de Glenn Markoe kiel reprezento de patro kaj filo. La bildigo de figuroj kaj la dezajno de la trono kaj tablo montras fortan asirian influon. La tuta manko de egiptaj objektoj de la 20-a kaj 21-a dinastioj en Fenicio kontrastas akre al la rekomenco de la fenicia-egiptaj ligoj en la 22-a dinastio de Egiptio.
Gagiko la 1-a (Vaspurakano)
Gagiko la 1-a Arcruni (armene: Գագիկ Ա Արծրունի; 879/880 - 943) estis reganto de Vaspurakana reĝlando en suda Granda Armenio, unue kiel princo de nordokcidenta Vaspurakano (Gagiko la 3-a, 904-908) kaj post tio ĝis lia morto kiel reĝo. Ankaŭ la titolo de "Reĝo de Armenio" de la Bagratida linio.
Sarkofago de Aĥiram
Surskribaĵoj
Surskribaĵo de 38 vortoj troviĝas sur partoj de la turnko kaj la kovrilo de la sarkofago. Ĝi estas skribita en la malnova fenicia dialekto de Biblos kaj estas la plej malnova atestanto de la fenicia alfabeto kun konsiderinda longo malkovrita tiutempe:
Gagiko la 1-a (Vaspurakano)
Gagiko estis aliancano de la sajida emiro de Azerbajĝano Jusuf ibn Abi'l-Saj, de kiu li ricevis agnoskon kiel reĝo en 908 kontraŭ Bagratida Smbato la 1-a. Lia ŝtato estis rekonita de la Bizanca Imperio, kiu donis al li la titolon de "princo de princoj" tradicie portita de la eminenta armena reganto, kaj lia legitimeco ricevis plian akcelon kiam la armena katolikoso, Johano la 5-a,  la historiisto, forlasis Dvin, tiam regata de islamanoj, favore al Vaspurakano en 924. Tamen, Gagiko poste inversigis sian pozicion kaj alianciĝis kun la filo kaj posteulo de Smbato, Aŝoto la 2-a. Li ankaŭ estas rimarkinda kiel la fondinto de la Armena Katedralo de la Sankta Kruco.
Sarkofago de Aĥiram
Surskribaĵoj
Laŭ la freŝa re-eldono de la Ahirom-surskribaĵo, fare de Reinhard G.Lehmann, la traduko de la sarkofaga surskribaĵo estas: Ĉerkon faris [It] tobaal, filo de Ahirom, reĝo de Biblos, por Ahirom, lia patro, jen tiel li metis lin en izolo. Nun, se a reĝo inter reĝoj kaj reganto inter regantoj kaj majoro de armeo devus veni supren kontraŭ Byblos; kaj kiam li poste malkovras tiun ĉerkon - (poste:) Eble rabakiras la sceptron de sia juĝistaro, povus esti renversita de la trono de sia regno, kaj paco kaj trankvilo povas malaperi el Biblos. Kaj por li, oni devus nuligi sian registron por la trinkofera tubo en la memoriga ofero. </Blockquote>
La formuloj de la surskribaĵo estis tuj agnoskita kiel literatura en la naturo, kaj la certa ĉizado de la arkaikaj literoj sugestis al Karlo Torrey formon de skribo jam en komuna uzo. La dato de la 10-a jarcento a.K. dato por la surskribaĵo iĝis vaste akceptita.
Duonvoje suben en enterigejo oni trovis alian mallongan surskribon ĉizitan ĉe la suda muro. Ĝi estis unue eldonita kiel averto al fosanto ne procedi plu, sed nun oni komprenas tion kiel parto de ia inicia ritualo, kiu restas nekonata en detalo. Ĝi legas:
Grava informo: ĉi tie kaj nun estu humila (vi mem!) <en> tiu ĉi grundo! "</ Poemo>
Møllehøj
Møllehøj ("monteto de la muelejo") estas la natura pinto plej alta de Danio el 170,86 metroj alta. Ĝi troviĝas en la montetoj Ejerbjerge en la municipo Skanderborg, tre proksime de Ejer Bavnehøj. La pinto estas markita per muelŝtono, restaĵo de la ventmuelejo de Ejer kiu situis sur la monteto de 1838 ĝis 1917. La muelejo estis okflanka kaj havis cepoforman tegmenton.
Novaj mezuradoj realigitaj en februaro 2005 montris ke Møllehøj estas pli alta ol Yding Skovhøj (172,66 m inkluzive de tumulo el la Bronzepoko sur ĝia pinto, 170,77 m sen ĝi) en la municipo Horsens aŭ Ejer Bavnehøj, ambaŭ antaŭe konsideritaj pli altaj. Tamen tiuj du pintoj naturaj estas respektive 9 kaj 51 cm pli malaltaj ol Møllehøj. Ĝi estis oficiale agnoskita kiel la plej alta pinto de Danio en 2005.
Vicente Dutra
Vicente Dutra estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Frederico Westphalen. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 5 285 loĝantoj.
Depeŝo
Depeŝo (el la franca lingvo: dépêcher, rapidiĝi) estas urĝa sciigo, sendita per rapida vojo, ekzemple per telegrafo.
En la germana la origina esprimo "telegrafa depeŝo" estis anstataŭita iom post iom per "telegramo".
DAI
La vorto havas plurajn signifojn:
Săbolciu
Săbolciu [sǝbolĉu] (hungare Mezőszabolcs) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 571 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 772 (rumanoj, 2% hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1256. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Săcădat.
Ranunkolacoj
La ranunkolacoj (Ranunculaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo ranunkolaloj (Ranunculales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 60 genrojn kaj preskaŭ 2400 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ranunkolo.