cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jangzia acipensero
La Jangzia acipensero aŭ Dabria acipensero (Acipenser dabryanus) estas specio de fiŝoj en la acipensera familio, nome Acipenseredoj. Aliaj komunaj nomoj estas Ĉiangjianga acipensero, kaj rivera acipensero. Ĝi estas endemia de la Jangzirivera Baseno en Ĉinio. Ĝi estis fiŝaĵo de komerca gravo. Ties populacioj malpliiĝis draste, kaj en la komencaj 1980-aj jaroj, ĝi estis deklarita endanĝerita specio kaj ties komerca rikoltado estis malpermesita. Ĝi estis listita kiel draste endanĝerita specio fare de la IUKN ekde 1996 kaj ekde 2010 (eble formortinta) estis aldonita al ties statuso.
Tiu acipensero ŝajne atingis 2.5 m de longo, sed ĝi estis kutime multe pli malgranda. Ties korpo estas blu-griza supre kaj flaveca sur la ventro, kun kvin strioj de skvamoj. La kapo estas triangula kaj la muzelo estas longa kun la buŝo situanta en la suba parto. Estas du paroj de lipharoj.
Ejegayehu Dibaba
Ejegayehu Dibaba Keneni (en amhara lingvo: እጅጋዬሁ ዲባባ; en afaana oroma: Ijigaayahuu Dibaabaa; 21a de marto 1982) estas etiopia longdistanca kuristo.
Ŝi estas membro de la etna grupo de la Oromoj de la alt-altituda Arsi Zono de Oromio. Ŝi estas la tria filo de ses, kaj ŝiaj pli junaj fratinoj Tirunesh kaj Genzebe estas ankaŭ internaciaj longdistancaj atletoj, kaj ŝia frato Dejene estas markita kiel estonta stelulo. Kiel ŝia fratino Tirunesh, ŝia kuzino Derartu Tulu estas duobla olimpia ormedalisto (1992 kaj 2000).
Ejegayehu venkis super sia kuzino kaj atingis la arĝentan medalon en la 10,000 metroj de la Somera Olimpiko 2004, dum ŝiaj du bronzaj medaloj en la Atletika Monda Ĉampioneco venis post ŝia fratino atingis la ormedalon en la fina kurfino.
Bainville (stacidomo)
Bainville, plennome Bainville-sur-Madon, estas ne priservata franca stacidomo sur linio -, situanta en  Bainville-sur-Madon, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Jarville-la-Malgrange - Mirecourt (040000).
Emil Schöber
Emil SCHÖBER [ŝoeber] estis rumania hungara naturscienca verkisto. Li naskiĝis en Kapnikbánya en 1860 kaj mortis en Debreceno en 1938.
13732 Woodall
13732 Woodall estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ashley Renee Woodall, finalistinon en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Scientist Challenge pro ŝia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la Austin Academy for Excellence de Garland (Teksaso, Usono).
Severodoneck
Severodoneck (Сєвєродонецьк, Северодонецк [severodoneck]) estas grandurbo en Ukrainio, en la Luganska provinco.
Geografio
Severodoneck etendiĝas sur ebenaĵo en orienta parto de la lando apud rivereto. Luhansko troviĝas 110 km.
Historio
Komunistoj fondis la urbon por la kemia industrio en 1934. Dum la 2-a mondmilito la germanaj nazioj okupis ankaŭ tiun urbeton, sed pli frue oni evakuis la industrion. En 1949 la laboristoj jam loĝis en deketaĝaj domoj. En 1958 la urbeto ricevis statuson urbo. La urbo havas daŭre bonajn prespektivojn por evolui.
En la dua duono de julio 2014 Armitaj Fortoj de Ukrainio eniris en la urbon forpuŝante de tie taĉmentojn de porrusaj ribelistoj.
Sing-Akademie zu Berlin
Sing-Akademie zu Berlin (Kantakademio je Berlino) estas la plej antikva miksita ĥorasocio tutmonde. La ĝis nun daŭre ekzistanta institucio tenas grandan amatoran ĥoron, plurajn muzikajn ofertojn por infanoj kaj junuloj en sia reto Benevoli same kiel la arkivo reveninta en 2001 el Kievo, kiu estas unu el la plej elstaraj noto-kolektoj de la 18-a kaj 19-a jarcentoj. Ĝin gvidas arte Kai-Uwe Jirka de la Universitato pri Artoj en Berlino.
Historio
La Sing-Akademie zu Berlin estis fondita la de Carl Friedrich Christian Fasch, kortega klavicenisto de Frederiko la 2-a. Estis la unuan fojon, ke viroj kantis en ĥoro kune kun inoj.
En la 19-a jarcento la graveco de la Sing-Akademie eliris el la kulturado de la muzika verkaro de Johann Sebastian Bach kaj en tio, fari alirebla la sakrala muziko al burĝa publiko ekster preĝejo, flegi la tiel nomatan "seriozan muzikon" kaj ebligi tiel transiron de kortega muzikkulturo al burĝa muzikkulturado. En la kantakademio okazis la tiu legendeca rea prezentado de la Mateo-Pasiono de Johann Sebastian Bach unuan fojon post ties morto sub la gvidado de la 20-jara Felix Mendelssohn Bartholdy, kiu enkondukis plej ampleksan Bach-renesancon.
Ekde la ĝis septembro 1848 la prusa nacia kongreso kunvenis en la konstruaĵo de la Sing-Akademie zu Berlin.
Bermo
Bermo estas mallarĝa irejo aŭ vojo konstruita inter parapeto aŭ eskarpo kaj fosaĵo, aŭ inter kanalo kaj randa taluso, aŭ inter fervoja trako kaj taluso. Ili iel diferencas el ĝeneralaj vojoj, ĉar preskaŭ ĉiam akompanas homfaritan vorkon, dum aliaj vojoj eble fariĝis nature laŭlonge de la tempo pere de normala uzado kaj pasado. Ili ludas gravan rolon precize pro la sama tialo, ke ili ebligas la iradon ĉirkaŭ gravaj vorkoj kiel digoj, talusoj, fervojoj, ŝoseoj ktp.
Arnulfo de Metz
Sankta Arnulfo de Metz (ĉ. 582-640) estis franka episkopo de Metz kaj konsilisto ĉe la kortego de Merovidoj en Aŭstrazio, kiu retiriĝis al la abatejo de Remiremont. Li estis kortegano de la reĝo Teŭdeberto la 2-a (595–612) de Aŭstrazio kaj estis sendita al posteno de dux ĉe Schelde. Poste li iĝis episkopo de Metz. Dum sia kariero li estis allogita de religia vivo, kaj retiriĝis kiel monaĥo. Post sia morto li estis kanonizita kiel sanktulo de la Katolika Eklezio.
Richard Axel
Richard Axel [riĉed aksel], (naskiĝinta la ) estas usona biologo. En 2004 li partigis kune kun Linda Buck [bak] la Nobelpremion pri fiziologio aŭ medicino, pro ilia laboro pri flaraj receptiloj.
Axel naskiĝis en Novjorko, Nov-Jorkio, Usono en 1946. Li bakalaŭriĝis en 1967 ĉe Universitato Kolumbio, kaj doktoriĝis en 1971 ĉe Universitato Johns Hopkins [ĝonz hopkinz], Baltimore, Marilando. Revenante al Universitato Kolumbio li iĝis profesoro en 1978.
En 1991 Axel kaj Linda Buck, post-doktora sciencisto en lia esplorado-grupo, klonigis flarajn receptilojn, monstrante ke ili apartenis al la familio de G proteino-kuplitaj receptiloj. Analizante rata DNA, ili taksis ke estas proksimume milo da malsamoj genoj por flaraj receptiloj en la mamula genaro. Tiu esplorado malfermis la pordon al gena ka molekula analizo de la mekaniko de flaro.
Liaj nuntempaj esploradoj temas pri kiel la cerbo interpretas la flaran sensumon, mapigante la partojn de la cerbo kiuj estas sensivaj al specifaj flaraj receptiloj.
Maroth
Maroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Selters. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
6832 Kawabata
6832 Kawabata estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Daniel Eyquem
Daniel EYQUEM [ekem] (nask. 13 marto 1852 en Bordeaux, mortis 24 jan. 1926 en Paris) estis franca esperantisto, supera juĝisto, prokuroro en Limoges.
Esperanto
Li aliĝis al E en 1906 kaj tuj entuziasmiĝis. Dum sia cetera vivo li laboris por la ideo.
Ŝpino
La termino ŝpino povas signifi la jenajn:
Daniel Eyquem
Esperanto
La tasko estis malfacila. En tiu momento la Societo aliformiĝas; ĝi estis Asocio de individuoj; ĝi fariĝas unuiĝo de grupoj kaj federacioj. Malgraŭ sia aĝo, li akceptis tiun rolon.
Plie li pli speciale klopodis letere kaj persone ĉe la registaro kaj la grandaj publikaj institucioj. Al sia arda idealismo li kunigis flaman esperon kaj laboro-povon admirindajn.
(16935) 1998 FX111
(16935) 1998 FX111 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lasnigo
Lasnigo estas komunumo de Italio.
Kolar
Geografio
Kolar situas en altebenaĵo en averaĝa alteco 849 metrojn de la marnivelo. Robertsonpet troviĝas 24, Hosur 56, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 63, Ĉittur 106, Mumbajo 862, Kolkato 1507, tutlanda ĉefurbo Delhio 1727 kilometrojn (aere).
Demografio
En 2011 populacio de Kolar estis. La legopovo estis 84%.
Ĥedero
Ĥedero (hebrea lingvo: חדר, signifante "ĉambro") estas tradicia elementa lernejo kiu instruas la bazon de judismo kaj la hebrea lingvo.
Kolar
Historio
Inter 350-550 post Kristo la nuna loko de Kolar estis jam ĉefurbo de regno. En la 11-a jarcento la urbo estis konkerita de la Ĉola dinastio, baldaŭ regis pluraj reĝoj, sultanoj, fine la britoj inter 1768-1947. Ekde la malfrua 19-a jarcento la minado de oroj disetendiĝis en la areo.
Fondumo Reĝo Baudouin
La Fondumo Reĝo Baudouin (fr: Fondation Roi Baudouin, nl: Koning Boudewijnstichting) estas sendependa kaj pluralisma fondumo, aktiva en Belgio kaj je internacia nivelo kiu kolektas donacojn kaj distribuas ilin super diversaj projektoj. Tiamaniere la Fondumo volas kontribui al pli da justeco, demokratio kaj respekto al diverseco, kun specifa atento al la temoj de malriĉeco, heredaĵo, filantropio, sano kaj migrado.
Kolar
Ekonomio
Ekde la malfrua 19-a jarcento ĝis 2001 okazis la orminado, poste la laktoproduktado graviĝis.
Ĥedero
Historio
Ĥederoj estis disvastigitaj tra Eŭropo antaŭ la fino de la 18-a jarcento. Lecionoj okazis en la domo de la instruisto, kiu estis pagata de la juda komunumo aŭ de grupo de gepatroj. Normale, nur knaboj ĉeestis klasojn; knabinoj estis edukataj de siaj patrinoj en ties hejmoj. Knaboj de malsamaj aĝoj estis instruataj en ununura grupo.
Fondumo Reĝo Baudouin
La fondumo organizas debatojn pri gravaj sociaj temoj kaj komunikas la esplorrezultojn en formo de publikaĵoj (senpagaj). La fondumo klopodas instigi al kunlaboro kaj al filantropio en Belgio, en Eŭropo kaj je nivelo internacia. Ĝi agadas en Eŭropo (ĝia ĉefsidejo estas en Bruselo), sed ankaŭ agadas en Usono, Kanado, Afriko.
Kolar
Religio
Laŭ la barata censo en 2001 la hinduismo estas la plimulta religio en Kolar kun 51%. Estas ankaŭ islamanoj (46%) kaj kristanoj (2%).
Ĥedero
Historio
Infanoj ekvizitis ĥederon 5-jaraj. Post lernado de la hebrea alfabeto ili ekstudis la toraon, poste la talmudon. La ĉefaj metodoj estis laŭtvoĉa legado kaj parkerigo de la lecionoj. Fine de la ĥederaj studoj, kiam knabo estis 13-jara, oni festis bar-micvon.
Kolar
Lingvoj
Laŭ la censo en 2001 la ĉeflingvo estas en Kolar kiel oficiala lingvo la kanara lingvo.
Fondumo Reĝo Baudouin
Projektoj kaj enspezoj
Krom la enspezo de la propra kapitalo kaj la donaco de la Belga Nacia Loterio, ekzistas ankaŭ la enspezo de Fondumoj kaj Fondusoj de individuoj, asocioj kaj kompanioj. La Fondumo Reĝo Baudouin ankaŭ ricevas donacojn kaj testamentaĵojn.
Nikolaj Evstifejev
Nikolaj EVSTIFEJEV (Николай Евстифеев) estis malnova rusa esperantisto, jam aktiva ĉ. la jaro 1890, kiu laboris amplekse kaj diversmaniere por Esperanto.
Interalie li kunlaboris je la periodaĵoj L' Esperantiste, Juna Esperantisto, &, Literatura Almanako de Lingvo Internacia, Scienca Revuo ktp. Li vizitis Theodoron Čejka-n en printempo 1902 kaj estis la unua fremdulo, kun kiu Čejka parolis Esperante. En 1905 li elektiĝis membro de la Lingva Komitato, kaj en 1907 li eldonis kun slovaka kuracisto, tolstojano Albert Škarvan la unuan lernolibron de Esperanto por slovakoj, nome tradukon de la Fundamento. Kiam el la pli ol 100-membra Lingva Komitato en 1908 elektiĝis nur 12-persona Akademio, li estis inter la 12 akademianoj. Inter la jaroj 1908 ĝis 1910 li loĝis en Sofio kaj tre multe laboris por la Bulgara movado. En 1909 li vizitis Beogradon kaj faris propagandon por la Internacia Lingvo tie.
Kolar
Eduko
Kolar estas signifa universitata urbo, krome estas medicina kaj agrikultura kolegio.
Fondumo Reĝo Baudouin
Projektoj kaj enspezoj
En 2021, la Fondumo Reĝo Baudouin kaj la Fondusoj kiujn ĝi administras donis EUR 132 541 857 en subteno al projektoj de 1 448 individuoj kaj 3,508 organizaĵoj. La buĝeto de la fondaĵo kreskis senĉese, fine de 2019 la fondumo administris unu miliardon da eŭroj.
Ĥedero
Historio
Fine de la 18-a jarcento la ĥedera sistemo estis kritikata kaj de ortodoksaj judoj kaj de haskala-anoj. La unuaj opiniis, ke la instruistoj ne havas sufiĉan kvalifikon, ĉar ili ofte faris tion pro tio, ke ili ne sukcesis iĝi buĉisto, kantisto aŭ eĉ entombigisto, ĉiuj pli bone pagataj profesioj. Ili ankaŭ tro rapide ŝanĝis klasojn al la lernantoj, ĉar la lernejaj kostoj en la superaj klasoj estis pli altaj. La duaj, sub influo de klerismo, kritikis la tutan sistemon, opiniante, ke la infanoj estos izolitaj socilingve, kio malhelpos integradon kaj emancipiĝon. Ili proponis aldonon de lecionoj en la loka lingvo kaj fakojn pli konformajn al la tiama epoko. Germanaj judoj tuj realigis tiajn ŝanĝojn kaj fondis reformitan judismon kaj liberajn lernejojn. Tio kaj la enkonduko de deva publika edukado anoncis la finon de ĥederoj en germanlingvaj landoj, sed ne en orienta Eŭropo, kie ili pluvivis ĝis detruo de la lokaj judaj komunumoj dum la holokaŭsto.
Kolar
Klimato
En Kolar jare pluvas averaĝe 879 mm. Inter aŭgusto-oktobro pli ofte pluvas, en januaro kaj februaro apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 18-30 °C.
Fondumo Reĝo Baudouin
Agokampoj
La agokampoj de la fondumo Reĝo Baudouin estas diversaj :
Crissier
Crissier estas komunumo en la distrikto Okcidento Laŭzana en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 7318 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Kolar
Trafiko
Kolar havas trairan fervojan linion kaj plurajn vojojn ĉiudirekte. Enurbe aŭtobusoj, taksioj kaj motorrikiŝoj liveras la pasaĝerojn.
Crissier
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,51 km², de kiuj 25,9% estas kovritaj de arbaro, 25,5% servas por agrikulturo kaj 48,2% por setlado.
László Schrek
Kariero
László Schreck diplomitiĝis en la Universitato Bolyai de Kluĵo pri historio (1957). De 1961 li estis arkivisto, ĉefarkivisto ĉe Ŝtata Arkivejo de Sighetu Marmației. Li publikigis kulturhistoriajn, ekonomihistoriajn studaĵojn (Apsai Mihályi János; Hollósy Simon; Szi­lágyi István; Bartók Béla első máramarosi útja.; Máramaros vármegye és annak levéltára. 1993), Az aknasugatagi sóbányákról.; Az első mára­marosi hajlítottbútorgyár.)
Crissier
Najbaraj komunumoj
La komunumo Crissier limas en nordo al Sullens, en nordoriento al Cheseaux-sur-Lausanne, en oriento al Jouxtens-Mézery, en sudoriento al Renens, en sudokcidento al Ecublens, en okcidento al Bussigny-près-Lausanne, en nordokcidento al Villars-Sainte-Croix, kaj en nordnordokcidento al Mex.
Nikolaj Evstifejev
Li tre monhelpis la movadon per abono de revuoj al grupoj, helpoj al vojaĝoj de propagandistoj, ktp. Dum la okazaĵo de Delegacio por alpreno de la lingvo internacia, li multajn subskribojn havigis kaj monsubtenis Louis Couturat (kiu devus labori por Esperanto) per pluraj mil frankoj.
Verkoj
2-a eldono: Ĉikago, Rovnosti Ľudu, 1918. 128 p.
Margraflando
Margraflando estas lando regata de margrafo.
Markio kaj margraflando
Ĉiu markio normale ankaŭ estas margraflando, do, teritorio regata de margrafo. Tamen inverse, ne ĉiu margraflando devenas el markio. En kelkaj kazoj (ekzemple la margraflando Badeno), iu regnestro kun margrafa titolo heredis ankaŭ alian teritorion kiu ne estis markio, kaj la teritorio akiris la rangon de "margraflando", ĉar regata de margrafo.
Crissier
Trafiko
Tra Crissier pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 kaj la svisa aŭtovojo A1, kiu disponas pri alveturejo sur la komunuma teritorio. La stacidomo de Renans situas rekte sude de la komunuma limo. La komunumo mem per la loka busreto de Laŭzano estas konektita al la publika transportreto.
Listo de flughavenoj de Gambio
Jen listo de flughavenoj de Gambio, laŭ geografia situo.
Crissier
Historio
La unua dokumenta mencio de Crissier datiĝas el la jaro 1199 kiel Crissiaco. Ja dum la bronzepoko en la 2-a kaj 3-a jarmilo antaŭ Kristo en Crissier ekzistis setlejo sur la tereno sur Châtelard. Dum romia epoko apud Crissier pasis romia armevojo. Estist trovitaj restaĵoj de romia vilao sur la komunuma teritorio. Dum mezepoko Crissier estis feŭdo de la katedrala kapitolo de Laŭzano. En la jaro 1595 Crissier estis akirita de Isbrand de Crousaz kaj fariĝis aparta senjorujo. En la jaro 1732 Berno reprenis la feŭdon kaj submetis la komunumon al la Voktejo Laŭzano. De la Helveta Revolucio de 1798 ĝis la administra reformo de 2006, kiu efektiviĝis la 1-a de januaro 2008 Crissier apartenis al la Distrikto Laŭzano. Ek de 2008 ĝi estas parto de la nova Distrikto Okcidento Laŭzana.
István Mészáros (bestokuracisto)
István Mészáros [iŝtvAn mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mészáros István estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.
István Mészáros naskiĝis la en Újpest, li mortis la  en Gödöllő.
Biografio
István Mészáros maturiĝis en kalvinana gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1933, en la sekvanta jaro li doktoriĝis. Inter 1933-1936 li estis praktikanto kaj asistanto samloke. En 1937 li laboris en Sopron, poste en Nagyléta li estis bestokuracisto por la plena distrikto, inter 1939-1946 en Gödöllő, kie li respondecis ankaŭ pri la reĝa bieno, eĉ li helpis loke instruadon de vetrinaraj studentoj. Inter 1946-1950 en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario) li respondecis pri multobligo de brutoj. Inter 1950 kaj 1965 li faris la samon en instituto, poste li establis similan stacion, kies ĉefo li estis ĝis la emeritiĝo en 1977. Li instruis ankaŭ en Agrikultura Universitato kaj en la veterinara altlernejo, iom poste jam universitato. Ekde 1942 li estis kalvinana presbitero en Gödöllő, kelkfoje li plenumis ankaŭ aliajn ekleziajn postenojn. Li estis ankaŭ fervora skolto. Lia edzino naskis kvarfoje. Li ricevis premiojn inter 1949-2000, el tio elstaras premio Kossuth en 1963.
Fondumo Reĝo Baudouin
Interna strukturo
La fondumo estis fondita en 1976, okaze de la dudek kvin jaroj de reĝado de la reĝo Baudouin 1a de Belgio.
La prezidanto de la Fondumo Reĝo Baudouin estas Thomas Leysen. La delegita administra direktoro estas Brieuc Van Damme (ekde majo 2022). Krome ĝi laboras kun ĉirkaŭ 100 dungitoj.
Referencoj
<references group="https://www.hln.be/binnenland/koning-boudewijnstichting-ontvangt-het-meeste-geld-uit-legaten~a4914570/" />
Internacia Kongreso de Matematikistoj
La Internacia Kongreso de Matematikistoj (IKM) estas la plej grava tutmonda kunveno de matematikistoj. Ĝi okazas ĉiun kvaran jaron, aŭspiciate de la Internacia Matematika Unio.
Ĉe la kongreso estas aljuĝata la Medalon Fields kaj la Medalon Nevanlinna.
En la kongreso de 1900 en Parizo, Francio, David Hilbert anoncis sian faman liston de 23 problemoj malfermitaj en Matematiko, nun nomataj problemoj de Hilbert.
19738 Calinger
19738 Calinger estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Manetta Calinger, kiu mentoris unu finaliston de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2003, scienca konkurso de mezlernejoj. Ŝi instruis ĉe la Mt. De Chantal Visitation Academy de Wheeling (Okcidenta Virginio, Usono).
Ferenc Taky
Ferenc Taky [taki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Taky Ferenc estis hungara inĝeniero, profesoro.
Ferenc Taky naskiĝis la  en Kaposvár. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Taky frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato palatino József en 1927. Post siaj studoj li estis asistanto samloke, krome li laboris ankaŭ en entrepreno. Inter 1929 kaj 1945 li estis inĝeniero en la ĉefurba elektra servo. Depost la 2-a mondmilito li revenis al la universitato kiel lektoro, ekde 1951 kiel docento. Li fondis novan katedron pri elektrotekniko en 1952, poste li gvidis ĝin, eĉ li estis vicdekano. Dum la Hungara revolucio de 1956 la studentoj elektis lin revolucia universitatestro (ne rektoro). Post falo de la revolucio komence li ricevis mallaŭdon, poste li devis labori en instituto. En 1964 li akiris plian diplomon, poste li estis docento 2 jarojn en Kemia Universitato de Veszprém. Ĝis la emeritiĝo li laboris precipe en instituto. En 1968 li ricevis la titolon titulara profesoro. Post la morto depost la socialismo la universitato nuligis la eksigon (en 1957).
17431 Sainte-Colombe
17431 Sainte-Colombe estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca komponisto Jean de Sainte-Colombe (1640–1700), fama ludisto de gambovjolo kiu aldonis sepan kordon al tiu-ĉi instrumento. Instruisto de Marin Marais, li verkis pli ol 60 konĉertojn por du gambovjoloj kaj pli ol 170 pecojn por la sep-korda gambovjolo.
Journal officiel de la République française
Journal officiel de la République française, ( "Oficiala Gazeto de la Franca Respubliko"), mallonge JORF aŭ simple JO, estas la ĉiutaga oficiala gazeto eldonita de la franca ŝtato , en kiu estas skribita ĉiuj eventoj leĝofaraj (leĝoj), reglamentaj (decidoj, dekretoj), oficialaj deklaroj kaj leĝaj publikigoj. Subtitolo estas « Lois & décrets » ( "leĝoj kaj dekretoj").
La Oficiala Gazeto estas eldonita ĉiutage de mardo al dimanĉo escepte de la morgaŭoj de la festaj kaj feriaj tagoj kaj de la kristnaska tago kaj de la festotagoj. Ĝi estas eldonita de la direkcio pri leĝa kaj administracia informo (servo de la ĉefministro).
Historio
Antaŭ la diskonigo de la leĝoj al la loĝantaro per skriba rimedo, la leĝoj estis diskonigitaj al la publiko per la urbotamburisto. La Oficiala Gazeto evoluis kaj uzis la novaj formojn de diskonigo: unue la Minitel komence de la 1980-aj jaroj kun la identigilo  (por Journal officiel électronique), , poste interreto kun  , tiu perreta versio estas same fidinda kia la papera versio ekde la.
Se iuj tekstoj aperas nur papere, ankaŭ la inverso estas vera : iuj aperas nur per elektronika versio, aliaj ankoraŭ estas presitaj kaj alretigitaj. La dekretoj pri ŝtatigo ne estas alretigitaj, ili haveblas nur per papera versio, same pri la eltiroj de kondamnoj pro imposta fraŭdo kaj petoj de nomŝanĝo.
La nova JORF per nombroj
La elektronika formo havas juran valoron. Tiel la ŝtato povas ŝpari paperajn ekzemplerojn liveritajn ĉiutage, kaj sendokostojn. Laŭ la ĉefministro en posteno je tiu dato, Jean-Pierre Raffarin, la ŝparoj altis je da papero jare, tio estas  da arbaro aŭ.
La papera versio liverata al (precipe administracioj) altas ĉiutage je  da papero, sed tio estas ankaŭ  da eŭroj jare da sendokostoj.
La kvalito de la elektronika versio kaj ĉar ĝi ne difektiĝas kiel la papera versio alportas ne neglekteblan avantaĝon.
Chinon (stacidomo)
Chinon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Chinon, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Sables-d'Olonne - Tours (525000).
Eĥidno
Laŭ la helena mitologio, Eĥidno (el la greka Ἔχιδνα, «vipuro») estis monstro, duone virina, duone serpenta, konata kiel "Patrino de ĉiaj monstroj", ĉar ŝi naskis multajn el la plej teruraj estaĵoj kiu rolas en la mitaro. Plia kromnomo ŝia estis "Drakaina Delphyne" (Δρακαινα Δελφυνη, drakina ventro). Ŝi simbolis teran koruptadon: putrado, ŝlimo, fetoraj akvoj, malsano, epidemioj, ktp.
Priskribo de Eĥidno
''[ ... ] la kolerema diino Eĥidno, kiu estas duone nimfo kun rigardantaj okuloj kaj belaj vangoj, kaj duone enorma serpento denove, grandega kaj terura, kun makulita haŭto, manĝante krudan karnon sub la sekretaj partoj de la sankta tero. Kaj tie ŝi havas kavernon profunde malsupren sub kava roko longe de la semortemaj dioj kaj mortontaj homoj. Tie, tiam, la dioj donos al ŝi glora domo por resti ene: kaj ŝi havas gardiston en Arimo sub la tero, sinistra Eĥidno, nimfo kiu ne mortas nek maljuniĝas ĉiujn ŝiajn tagojn''.
Laŭ Apolodoro, Eĥidno estis filino de Tartaro kaj Geo, sed laŭ Heziodo, ŝiaj gepatroj estis aŭ Keto kaj Forciso, aŭ Krisaoro kaj la najado Kaliroo. Alternativa versio asertas ke ŝi estis filino de Pejro kaj Stikso, ekzemple laŭ Paŭzanio, kiu ne plu menciis tiun Pejron en siaj verkaĵoj.
Eĥidno unuiĝis al monstra Tifeo, kun kiu ŝi havis sian teruran idaron. Laŭ Homero, ili loĝis en subtera kaverno, en fora lando nomita Arimo, pri kies preciza situo ne estas interkonsento inter la postaj verkistoj kaj fakuloj. Post la venko de Zeŭso en la Tifonomaĥio, Tifeo estis malliberigita sub la monto Etno, sed la olimpanoj permesis Eĥidnon supervivi kun ŝia monstraj gefiloj, kiel defio por estontaj gedioj kaj herooj. Fakte, ŝi iam atakis Heraklon en Skitio (ebla situo de Arimo) kaj ŝtelis liajn ĉevalojn, kiam la heroo trapasis tiun landon por plenumi la taskon pri la oksoj de Geriono. Kiam la heroo postulis ŝin ilin redoni, Eĥidno promesis tion fari nur se li amoradas ŝin. El tiu unuiĝo naskiĝis Agatirso, Gelono kaj Skito, la unua reĝo de Skitio, pro tio ke nur li sukcesis pretigi la arkon de sia patro.
Kvankam Eĥidno estis senmortema kaj ĉiam juna laŭ Heziodo, Apolodoro rakontas ke ŝi estis finfine mortigita de Argo Panopto, la cent-okula giganto, dum ŝi dormis kaj pro tio ke ŝi kutime manĝadis homan karnon.
La monstra idaro de Eĥidno
Pro ŝia rilato al putreco, Heziodo igis Eĥidnon patrino de monstraj maraj diaĵoj, reprezentante la skorion, kiun oceano generas en ĉe-maraj marĉejoj. En ĉiuj rakontoj, ŝi unuiĝis al Tifeo, ŝtorma giganta demono kiu defiis Zeŭson kaj klopodis detrui Olimpon kaj la mondon. Kune, ili naskis la plej danĝerajn monstrojn por la loĝantoj de la Tero: la teba Ĥimero, la dukapa hundo Orto (patro laŭ aliaj versioj de Sfinkso kaj la Nemea Leono), la drako kiu gardis la pomojn de la Hesperidoj, tiu kiu gardis la oran lanon en Kolĉido, la Sfinkso, Cerbero, la Hidro de Lerno, Skilo, la aglo kiu formanĝadis la hepaton de Prometeo k.t.p.
Similaj rolulinoj
Pro iliaj atributoj kaj la mitaj rakontoj, oni similigis Eĥidnon al kelkaj drak-formaj estaĵoj, kiel la serpento Pitono (putra), drakonino naskiĝita el la putra ŝlimo kiun generis la diluvo. Laŭ tiu ideo, la venko de Apolono sur Pitono simbolis tiun de sano sur malsano, ofte prezentita en kultejoj, por forpeli epidemiojn.
Sedimentigo
Sedimentigo aŭ siltigo estas la poluado de akvo fare de fajnaj partiklaj terklasta materialo, kun partiklogrando dominata de silto aŭ argilo. Ĝi referencas kaj al pliiĝanta koncentrado de suspensiaj sedimentoj, kaj al pliiĝanta akumulado (ĉu portempa aŭ permanenta) de fajnaj sedimentoj sur fundoj kie ili estas nedezireblaj. Siltado estas plej ofte kaŭzita de grunderozio aŭ sedimenta disverŝado.
Foje siltado estas nomata sedimenta poluado, kvankam ĝi estas nedezirebla termino ĉar ĝi estas ambigua, kaj povas ankaŭ esti uzata por referenci al kemia poluado de sedimentoj akumulitaj sur la fundo, aŭ al poluantoj ligitaj al sedimentaj partikloj. Siltado estas la preferata termino ĉar estas neambiguaj, eĉ se ne entute rigora ĉar ĝi inkludas ankaŭ aliajn partiklograndojn ol silto.
Rokŝirmejo
Rokŝirmejo aŭ Rokoŝirmejo estas malprofunda kaverno-simila malfermejo en la bazo de klifo.
Roko-ŝirmoj formiĝas ĉar roka tavolo kiel ekzemple grejso kiu estas rezistema al erozio kaj veterdisfalo formis klifon, sed pli mola tavolo, pli kondiĉigita de erozio kaj veterdisfalo, kuŝas sub la rezistema tavolo, kaj tiel subkavas la klifon.
Multaj rokorifuĝoj estas trovitaj sub akvofaloj.
Roko-ŝirmoj ofte estas gravaj arkeologie. Ĉar rokoŝirmoj formas naturajn ŝirmojn de la vetero, prahistoriaj homoj ofte utiligis ilin kiel loĝlokojn, kaj postlasis tie derompaĵojn, ilojn, kaj aliajn artefaktojn. En montaj areoj la ŝirmejoj ankaŭ povas esti gravaj por montogrimpantoj. En okcidenta Konektikuto kaj orienta Novjorkio, multaj rokŝirmejoj estas konataj per la parolturno "leatherman-kavernoj", ĉar ili estis enloĝitaj de la fama vagabondo Leatherman pli ol tri jardekojn en la fina 19-a jarcento.
Albacete
Albacete estas urbo en Kastilio-La Manĉo, Hispanio.
La loĝantaro de la urbo estas 150.000, la plej granda de la regiono, kvankam la ĉefurbo estas Toledo. Ĝi havas relativan industrian gravecon, sed apenaŭ turisman intereson.
Dum la Hispana Enlanda Milito ĝi estis la sidejo de la Internaciaj Brigadoj.
Geografio
La municipo Albacete enhavas submunicipojn Abuzaderas, Los Anguijes, Argamasón, Bacariza, Campillo de las Doblas, Casa Capitán, Casa de las Monjas, Casa Grande, Cerrolobo, Los Llanos, La Pulgosa, El Salobral, Santa Ana, Tinajeros, La Torrecica, Villar de Pozo Rubio kaj Aguas Nuevas.
Provinco
Albacete estas ĉefurbo de samnoma provinco, havanta 370.000 loĝantojn.
Ĉefaj urboj: Almansa, Chinchilla (prononcu Ĉinĉija), Villarrobledo kaj Hellín. Vilaĝoj: Pozohondo, Fuentealbilla, La Roda, Munera, Riopar, Yeste, ktp
Esperanto-movado
Estas gastigantoj de Pasporta Servo tie.
Svor
Svor (Röhrsdorf) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa apud suda flanko de Luzacia montaro. Tra la municipo fluas rojo Boberský potok kaj kondukas tra ĝi ŝoseo I/9 kuniganta Ŝluknovan terlangon kun la ĉeĥa enlando. La municipo havas tre bonan aŭtobusan kaj trajnan komunikon. Municipo Svor konsistas el du partoj - Svor kaj Rousínov. Plu al la municipo apartenas solejo Nová Huť. Svor situas en montoriĉa tereno. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.
NGC 3217
NGC 3217 (aliaj indikoj — IC 606, IRAS10208+1112, MCG 2-27-6, ZWG 65.17, MK 721, 8ZW 74, PGC 30448) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĉilderiko la 3-a
Ĉilderiko la 3-a (ĉ. 717 – ĉirkaŭ 754) estis reĝo de la Frankoj de 743 ĝis li estis elpostenigita de la papo Zakario en Marto de 752 laŭ instigado de Pipino la pli juna. Kvankam ilia parenceco estas necerta, li estas konsiderata la lasta Franka reĝo de la dinastio de Merovidoj. Post Ĉilderiko estis elpostenigita, Pipino la pli juna, kiu estis la patro de la imperiestro Karlomagno, estis kronita kiel la unua reĝo de Frankoj de la dinastio de Karolidoj.
28093 Staceylevoit
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stacey Levoit, mentorino en 2012 de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS, matematika kaj scienca konkurso por gelernantoj de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Oxford Academy de Cypress (Kalifornio).
Nuklea testo
Nukleaj armilaj testoj estas eksperimentoj por determini amplekson, efikecon kaj eksplodan forton de la nukleaj armiloj. Plejparto de la ŝtatoj, kiuj havas nukleajn armilojn, testis ilin. La testado provizas informon, kiel armiloj funkcias kaj agas en diversaj cirkonstancoj kaj kiel ili efikas sur konstruaĵojn. La testado povas montri eĉ militecan potencon. La testado estas ofte uzata ankaŭ kiel politika strategio.
La unua certa nuklea testo estis la Trinity-testo farita de Usono je la 16-a de julio 1945 kaj la plej nova estas farita de Nord-Koreio je la 25-a de majo de 2009, kio starigis akran polemikon kaj kontraŭstaron en la okcidentaj amaskomunikiloj je la flanko de Usono, kiu jam faris 1054 nukleajn testojn, dum Nordkoreio nur 2 ĝis nun (vidu suban tabelon).
Malpigialoj
La malpigialoj (Malpighiales) estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 36 familiojn, preskaŭ 800 genrojn kaj ĉirkaŭ 17 700 speciojn,. Ĝia tipa genro estas malpigio.
Nuklea testo
La plej granda nuklea-testo estis soveta Car-bombo povume 57 megatunoj de TNT, kiun oni eksplodigis super nuklea poligono de Nova Zemlo la 30-an de oktobro 1961.
Malpigialoj
En ĉi tiu ampleksa ordo, estas plantoj tre malsimilaj, kiel violoj kaj salikoj, pasifrukto kaj manglo, ruĝa eŭforbio kaj lino.
Nuklea testo
En la 1963-a jaro ĉiuj ŝtatoj havantaj nukleajn armilojn kaj kelkaj ne havantaj subskribis traktaton, kiu malpermesas la nuklean testadon en la atmosfero, sub akvo kaj en kosmo. Tamen subteraj testoj estis permesataj. Francio daŭrigis la atmosferan testadon ĝis la jaro 1974 kaj Ĉinio ĝis la jaro 1980. La lastajn subterajn testojn faradis Usono en 1992, Sovetunio en 1990, Anglio en 1991 kaj ambaŭ Francio kaj Ĉinio daŭrigis ĝis 1996. En la jaro 1996 nova traktato estis farita, kiu malpermesis ĉiajn nukleajn testojn. Barato kaj Pakistano, kiuj ne estas anoj, faris la lastajn testojn en 1998.
Malpigialoj
Laŭ la sistemo de Cronquist (1981)
En la sistemo de Cronquist la familioj nun listigitaj inter la malpigialoj aperis inter diversaj ordoj, kiuj ne ĉiuj apartenis al la rozedoj. La plej notindaj el ĉi tiuj estis la poligalaloj, violaloj, tealoj, linaloj, kaj eŭforbialoj. La familio de malpigiacoj mem aperis en la poligalaloj, ordo ankoraŭ rekonata de la ITIS.
Jann Halexander
Jann HALEXANDER, kromnomo de Aurélien MAKOSSO-AKENDENGUÉ, naskiĝinta la 13an de septembro 1982 en Libreville (Gabono), estas franca-gabona kantisto, kantaŭtoro, aktoro kaj reĝisoro.
Malpigialoj
Laŭ APGIII (2009)
En APGIII tia ordo enhavas tiajn familiojn :
Jann Halexander
Biografio
Pranevo de la gabona folk-muzikisto Pierre Akendengué, li eklernis ludi pianon je tre juna aĝo. En 2003, li interesiĝis al la spektaklartoj kaj iuj komparis lin je lia komenciĝo al Jean Guidoni. Li publikigis dekon da albumoj, unue per memeldonado, poste danke al pluraj produktistoj ekde 2008. La 22an de marto 2013, li festis la 10-jariĝon de sia kariero ĉe la Auguste Théâtre, en Parizo. Lin konigis lia kanzono À table, kaj li estas precipe scena artisto. Li publike kantis en Francio, en Belgio kaj en Germanio. Li prikantas temojn kiel mestizado, familio, vojaĝo, malsimileco.
Malpigialoj
Laŭ WFO kaj TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (25 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Manuel Godoy
Manuel Godoy y Álvarez de Faria (Badajoz, 12-a de majo de 1767 - Parizo, 4-a de oktobro de 1851). Estis nobelulo kaj politikisto de Hispanio, favorito kaj ĉefministro de la reĝo Karlo la 4-a inter 1792 kaj 1797, kaj denove de 1801 al 1808. Li estis nomumita dufoje duko kaj Princo de la Paco, kiu estis titolo farita propre por li, pro la negocado de la Paco de Bazelo (1795).
Li estis de familio de hidalgoj, tio estas la plej malalta nobelularo en Hispanio, sed li estis suprenigita spektakle fare de Karlo la 4-a, kiu donacis al li titolojn kaj honorojn, enorman riĉon kaj fidis al li la plej altajn postenojn de la ŝtato, antaŭ la nekapablo de la kortegaj partioj de la komenco de ties reĝado, nome la grafoj de Floridablanca (lasta sekretario de Karlo la 3-a) kaj Aranda.
Estris la registaron de Hispanio dum la eŭropa krizo provokita de la Franca Revolucio kaj de la ambicioj de Napoleono Bonaparte, kiu kulminis per la franca invado de Hispanio en 1808 kaj la Milito de Sendependeco, malmultajn monatojn post la falo de Karolo la 4-a kaj de Godoy mem pro la Ribelo de Aranjuez. Laŭlonge de lia regado, plena de lumoj kaj ombroj, li sukcesis subteni la situacion de Hispanio antaŭ la potenco de Francio kun pragmata ekstera politiko -dum aliaj potencoj kiel Aŭstrio, Prusio aŭ Nederlando estis humiligitaj aŭ aneksitaj-, dum kiu en la interno li klopodis efektivigi kleran reformisman programon kiu generis profundan malakcepton en multaj sociaj grupoj, speciale inter la nobelaro kaj la klero.
Olimpio (Opero)
Olimpio, en franca Olimpie, en germana Olympie estas opero en tri aktoj de Gaspare Spontini. La franca libreto de Armand-Michel kaj Charles Dieulafoy Brifaut bazas je la samnoma teatraĵo de Voltaire (1761). Olimpie estis unuafoje prezentita 1819-12-22 en la opero de Parizo en la Salle Montansier, la Olympia 1821-05-14 en la reĝa opero Berlin.
La verko kaj la historio de sia akcepto
La premiero en Parizo estis fiasko, ĉar la spektantaro ne akceptis la libreton kiel aktuala. Spontini prilaboris sian verkon por la prezentadoj en Berlin kune kun E. T. A. Hoffmann, kiu ankaŭ verkis tradukon en la germanan.
Spontini postulas tre grandan orkestron por la Olimpio. Unuafoje en ĝi estis uzata la instrumento Ofikleido kaj aliajn spektaklajn efikojn. En la finalo de la Berlina versio aperis la Kasandro rajdanta sur vera elefanto. Kiel jam Fernand Cortez tiu verko anticipas la plej malfruan francan grandan operon, Grand opéra.
UK 1926
La 18-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en Edinburgo (Skotlando, Britio) inter la 1-a kaj la 7-a de aŭgusto de 1926.
Serĵ Sargsjan
Antaŭe li inter la jaroj 1993 kaj 2007 estis nacia ministro pri defendo. Inter marto 2007 kaj aprilo 2008 li estis ĉefministro de la ŝtato. En februaro 2008 li elektiĝis posteulo de la antaŭa ŝtata prezidanto Robert Koĉarjan. Kvankam la balotaj observantoj de la Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo (OSKE) juĝis la baloton plejparte justa, la kandidato Levon Ter-Petrosjan post la baloto alvokis al demonstracioj kaj postulis nuligon de la laŭ li manipulitaj balotaj rezultoj. La 1-an de marto 2008 amasa demonstracio estis perforte finita.
La 9-an de aprilo 2008 Serĵ Sargsjan per solena ĵuro en celebraĵo oficiale ekdeĵoris kiel prezidanto de Armenio.
Duklando Salcburgo
La duklando Salcburgo estis historia teritorio ene de la aŭstra monarkio, kiu estiĝis el la antaŭa princĉefepiskoplando Salcburgo kaj estas antaŭulo de la hodiaŭa federacia lando Salcburgo.
La duklando estiĝis en 1803 kiam la antaŭa eklezia teritorio princĉefepiskoplando Salcburgo estis sekularigita per la Regna deputacia fina akto de la Sankta Romia Imperio en ties lastaj jaroj. Per la sama akto la duklando estis ankaŭ levita al la rango de elektoprinclando. La regado de la lando, kun la duka kaj princo-elektista rango, estis donita al grandduko Ferdinando la 3-a de Toskanio. Li tamen ne havis okazon ekuzi sian princo-elektistan voĉdonrajton, ĉar jam tri jarojn poste la Imperio estis dissolvita, kaj dum tiu periodo ne okazis imperiestra elekto. La duklandon akiris la Aŭstria imperio, kun la aŭstra imperiestro Francisko la 1-a kiel duko de Salcburgo. La elpostenigita Ferdinando estis rekompencita per la grandduklando Würzburg (kelkajn jarojn poste li tamen reakiris sian Toskanion). En 1809 la duklando venis sub rego de napoleona Francio, 1810 de la reĝlando Bavario, kaj fine en 1814 reen al Aŭstrio, minus la regiono Rupertiwinkel, kiu restis bavara.
Rota (insulo)
Rota (ĉamora: Luta) estas la plej suda insulo de la usonaj Commonwealth of the Northern Mariana Islands (CNMI, Unuiĝo de Nordaj Marianoj) kaj la dua plej suda de la Marianoj. Ĝi kuŝas proksimume je 40 mejlojn norde-nordoriente de la usona teritorio de Guamo. La viaĝo Songsong estas la plej granda kaj plej loĝata sekve de la vilaĝo Sinapalo nome Sinapalu ĉamore.
Gustav Januš
Li studis katolikan Teologion en Klagenfurt. Kaj poste slovenan, arton, fizikon kaj kemion. Kiel verkisto kaj pentristo li estis memlernanto. Por poezio li uzis liberajn versojn.
Barejli
Barejli (hinde बरेली, urdue بریلی, ankaŭ latinliterigata Bareilli kaj Bareli) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo.
Nieden
Nieden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Uecker-Randow-Tal de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Barejli
Geografio
etendiĝas sur ebenaĵo laŭ rivero en norda parto de la lando. Laknaŭo kaj Nov-Delhio troviĝas po 250 km-ojn.
Historio
jam dum antaŭ Kristo estis administrejo de historia regiono. Laŭ la kredo Sidarto Gotamo vizitis tiun maljunegan fortikaĵurbon. En la 13-a jarcento firma sultanlando formiĝis sub gvido de Delhio. En 1537 la Mogola Imperio refondis la urbon. La britoj akiris la urbon por ŝuldaĵo en 1801, kiu poste estis grava centro dum La Hinda Ribelo en 1857. Ĝis la sendependeco en 1947 ofte okazis diversaj ribeloj.
Ekonomio
estas centro por la fabrikado de meblaro kaj por komerco pri kotonoj, grenoj kaj sukeroj. La loka industrio produktas ankaŭ diversajn vestaĵojn kaj feraĵojn.
Trafiko
En 6 stacidomoj funkcias. Ankaŭ aŭtovojo tuŝas la urbon, sed flughaveno ne funkcias. En la urbo aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
havas subtropikan klimaton, kie la someroj estas longaj (inter aprilo-oktobro), sed dume estas ankaŭ musono. Dum vintro neniam frostas. La jara averaĝa temperaturo estas 25 °C. Jare pluvas 1714 mm.
Abatejo Shrewsbury
Abatejo Shrewbury estis benediktana abatejo fonditan en 1083 en Shrewsbury, Shropshire, Anglio.
La abatoj estis inter la plej potencaj estroj de anglaj monaĥejoj. La abatejo estis fermata de Henriko la 8-a (Anglio), kaj tiam multparte malkonstruiĝis. Kiam Thomas Telford konstruis grandan vojon tra Shrewsbury, la plejparto de la restaĵoj detruiĝis, kaj nun restas nur la preĝejo.
La abatejo estas kerna lokalo de la detektiv-romanoj de Ellis Peters kies enketanto Frato Cadfael estas monaĥo de la abatejo.
Villanueva del Campillo
Geografio
Ĝi limas kun Bonilla de la Sierra, Cabezas del Villar, Vadillo de la Sierra, Casas del Puerto de Villatoro kaj Villatoro. La municipo estas sur la Montaro de Avilo, en la nordokcidenta parto de la Centra Sistemo, okupante ĉefe la supra baseno de la rivero Gamo, kiu enfluas en Tormes, kiu siavice enfluos en Doŭro. La plej altaj pintoj estas Cerro de Prado Redondo (1635 m) kaj Cerro de Cabeza Mesá (1548 m]; la plej malalta zono estas je 1300 m, norde. La loĝloko estas sur 1450 msm. ​En la teritorio ekfluas krom la rivero Gamo ankaŭ la rivero Margañán.​
Historio
Estas restaĵo de loĝado en prahistoria epoko, nome "verraco" [beRAko] de Vetonoj, el plej grandaj de la areo. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Piramido de bezonoj laŭ Maslov
La piramido de bezonoj laŭ Maslov (fakte: hierarkio de bezonoj) aŭ Maslova piramido baziĝas sur modelo pri la motivoj de homoj, publikigita en 1943 de la usona psikologo Abraham Maslow (originala titolo: A. H. Maslow, A Theory of Human Motivation, Psychological Review 50 (1943):370-96.).
La homaj bezonoj formas ŝtuparon, sur kiu ĉiu supra ŝtupo baziĝas sur la pli suba, kiu pli gravas. La homoj do provas, laŭ tiu modelo, kontentigi unue la bezonojn de la plej suba ŝtupo antaŭ ol la sekva ŝtupo iĝas nova kaj pli grava bezono. Pli forta bezono plialtigas la motivon kontentigi tiun.
Ekzemploj por la 6-ŝtupa piramido:
Anthony Franciosa
Li edziĝis kvar fojojn. Lia lasta edzeco — kun Rita Theil — estis sia plej longdaŭra. Ĝi daŭris 36 jarojn. Li estis edzo dum 1957–1960 de la Oskar-premiita aktorino Shelley Winters, kiu mortiĝis kvin tagojn antaŭ li.
Piramido de bezonoj laŭ Maslov
Bisogno
Tomingaj
Tomingaj estas vilaĝo en Kroatio situanta ene de la municipo Gračac, provinco Zadar. En 2011, tiu vilaĝo havis nur 26 loĝantojn. Tie kaj ĉe ĉirkaŭj montaroj iam loĝis Nikola Tesla, fama serbo-kroata inventisto, fuĝinta el la deviga armerekrutado por la aŭstr-hungara armeo.
Anglaj-paŭhatanaj militoj
La anglaj–paŭhatanaj militoj estis du militoj inter anglaj setlistoj kaj indianoj de la paŭhatana konfederacio en Virginio. La unua milito daŭris de 1609 ĝis 1613 kaj finiĝis per packontrakto. La dua milito daŭris de 1644 ĝis 1646 kaj finiĝis per kompleta malvenko de la indianoj, kiuj devis forlasi sian landon.
La unua angla-paŭhatana milito
La unua angla-paŭhatana milito (1609–1613) estis milito inter la koloniistoj bazitaj en Jamestown (Virginia) ekde 1607 kaj la indianoj de la paŭhatana konfederacio.
La koloniestro, kapitano John Smith, oficiro peranta inter la setlistoj kaj la indianoj estis vundita en akcidenta pulvo-eksplodo kaj forvelis al Anglio en decembro 1609. Post lia foriro la paŭhatanoj iĝis pli atakemaj, ili kaptis kaj mortigis la novan estron John Ratcliffe.
La nova guberniestro, Thomas West (“Lord Delaware”), alvenis al Jamestown el Anglio en junio 1610. Delaware enkondukis irlandajn taktikojn, t.e. ke liaj trupoj atakis indianajn vilaĝojn, bruligis domojn, ŝtelis manĝaĵojn kaj detruis maizkampojn. Tamen la Pamunkejoj estritaj de Opekankano kontraŭatakis defendante sian landon kaj atakis la fortikaĵon de Jamestown. La indianoj preskaŭ sukcesis forpeli la anglojn el la regiono de Jamestown.
Packontrakto finis la militon en 1614 kaj estis sigelita de la geedziĝo de Pokahontas kaj la koloniisto John Rolfe. Tio estis la unua konata interrasa geedziĝo en Virginio kaj helpis dum mallonga periodo starigi pli bonajn rilatojn inter indianoj kaj ekseŭropanoj.
La dua angla-paŭhatana milito
La dua angla-paŭhatana milito ekis en 1644 kiel lasta klopodo de la indianoj forpeli anglajn setlistojn el la kolonio Virginio kaj lasta klopodo de la setlistoj ekstermi la paŭhatanoj. La indianoj malvenkis duan fojon. La rezulto estis la preskaŭ kompleta neniigo de la triboj de tiu regiono de Virginio. La packontrakto de 1646 finis iajn esperojn pri paca kunloĝado de koloniistoj kaj indianoj. La indianoj estis forpelitaj el sia lando, kaj ekestis distingo inter indiana kaj blankula lando, antaŭaĵo de la posta rezerveja sistemo.
Bibliografio
Steve Rajtar's book, "Indian War Sites" (McFarland and Company, Inc., 1999)
Janko Ferk
Janko FERK (n. 11a de Decembro 1958 en Sankt Kanzian am Klopeiner See/Škocijan ob Klopinjskem jezeru, Karintio) estas aŭstra juĝisto, sciencisto kaj verkisto.
Ferk studis en la Universitato de Vieno Germanistikon kaj Historion. Li tradukis el la slovena al la germana kaj inverse. Li ricevis multajn premiojn pro sia verkaro el 1978 Großer Österreichischer Jugendpreis für Literatur al 2002 respektive Literaturpremio de la P.E.N.-Klubo Liechtenstein.
Normandoj
Normandoj estis mezepoka popolo laŭ kiu nomiĝis Normandio en norda Francio.
Post antaŭaj disraboj, vikingoj sub Rollo fondis duklandon en Normandio. Sekvis multe da geedziĝo de vikingoj kaj antaŭaj loĝantoj de la regiono, kaj el tio estiĝis la normanda popolo. Tiu iĝis inter la plej potencaj popoloj de mezepoka Eŭropo. La normandoj konkeris Anglion, Sicilion kaj parton de suda Italio, kaj fondis reĝlandojn en Grekio kaj, dum la krucmilitoj, la Sankta Lando.
Deklinacio (astronomio)
La deklinacio dependegas de la astronomia altitudo, sed dependas nek de la observoloko, nek de la observomomento. Ĉe norda poluso la deklinacio egalas la maksimuman altitudon.
Azay-le-Rideau (stacidomo)
Azay-le-Rideau estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Azay-le-Rideau, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Listo de ŝtatoj kun nukleaj armiloj
Arma nuclear
Space Seed
Space Seed estas la dudek-dua epizodo de la unua sezono de la usona televidserio Star Trek. Verkita de Gene L. Coon kaj Carey Wilber kaj reĝisorita fare de Marc Daniels, ĝi unue elsendiĝis la 16-an de februaro 1967.