cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paŭlo Aŭreliano
Legendo pri la sonorilo Hir-Glas
En la katedralo de Saint-Pol-de-Léon troviĝas sonorilo, nomita en la bretona Hir-Glas. Longtempe oni opiniis tiun sonorilon kapabla resanigi malsanulojn.
Legendo pri la drako de Batz
Alia legendo pri Paŭlo asertas, ke laŭ deziro de la princo, Paŭlo liberigis la insulon Batz de drako. Post kiam li kaptis ĝin, li metis sian stolon ĉirkaŭ ĝian kolon, kaj tenante ĝin kiel hundon per kondukŝnuro, li kondukis ĝin ĝis la fino de la insulo kaj faligis ĝin tie en la maron.
Viziteblas ankoraŭ nuntempe la loko "Toull ar Sarpant", kies nomo signifas "la truo de la serpento". La stolo de Paŭlo estas konservata en la preĝejo de Batz.
Legendo pri la drako de Le Faou
Tiu monstro ruinigis la regionon de Le Faou, en la bretona Kornvalo, apud Landévennec. Kiam Paŭlo vizitis la monaĥejon de Plouneour-Menez, la loĝantoj de Le Faou iris por peti de li helpon. Tuj li akceptis kaj ekiris piede. Alveninte je Le Faou, aperis la drako, terura besto. Sed tuj kiam ĝi vidis la sanktulon, ĝi venis por kuŝi ĉe ties piedoj. Per sia stolo Paŭlo kaptis ĝin ĉe la kolo kaj alkroĉigis lin al fosto. Vidante tion, la sinjoro de Le Faou kristaniĝis, kaj proponis doni bienon por konstrui monaĥejon en Daoulas.
Baldaŭ revenis loĝantoj de Le Faou al Paŭlo. Ili diris, ke postrestis juna drako. Sekvante la ordonon de Paŭlo, la maljuna drako iris por serĉi sian idon, kaj ili revenis en Lampaul-Guimiliau. Ili kune kun la drakoj iris poste en la episkopan urbon laŭlonge de la vojo nomita bretone Hent Kastell Paol (la vojo de la kastelo de Paŭlo). Per tiu vojo oni povis iri de Quimper al Saint-Pol-de-Léon.
Renkonto kun Tangi
La filo de la sinjoro de Trémazan (vidindaĵo inter Portsall kaj Landunvez) nomiĝis Gurgi. Iun tagon li erare mortigis sian fratinon. Paŭlo bonvolis pardoni lian pekon, kondiĉe ke li preĝu Dion dum kvardek tagoj. Tion li faris en la paroĥo Guipavas apud Brest. Post tiu tempo, li vizitis Paŭlon en lia palaco. Kiam Gurgi eniris la episkopujon, lia kapo estis aŭreolita de lumo. De tiu tempo, oni nomis lin Tangi, ĉar tan devenas de bretona vorto, kiu signifas fajro. Tangi fariĝis monaĥo kaj estris la abatejon de Relec en Plouneour-Menez, sur la monto Are. Oni nun kutime parolas pri sankta Tanguy de Locmazhe.
La patro de Tangi donacis vastajn bienojn por helpi lin, inkluzive Penn ar Bed, kabo, kiu situas fronte al Ouessant. La tuta bieno disvastiĝis ĝis la enfluejo de la rivero Penfeld kaj ĝis la loko en Brest, kiu nomiĝas Recouvrance. Tie staras la turo Tangi.
Konstruado de monaĥejo ĉe Penn ar Bed
Penn ar bed estas la antaŭa kaj bretona nomo de la loko nun nomata Pointe Saint-Mathieu. Ĝi situas en la samsignifa departemento Finistère. Fakte ĝi estas la plej okcidenta pinto de Francujo kaj Bretonujo. Penn en la bretona signigas kapo aŭ fino kaj bed signifas mondo.
Tiutempe la tombo de la evangeliisto Mateo kuŝis en Egiptujo. Iun tagon bretonaj maristoj, kiuj laboris en Kairo, vidis sonĝe la sanktulon. Li parolis al ili bretone kaj petis, ke ili transportu lian korpon en Bretonujon, ĉar Egiptujo ne ankoraŭ fariĝis kristana. Ili akceptis kaj velŝipiris al Bretonujo kun la korpo. La kapitano decidis konduki la ŝipon laŭlonge de la ŝanelo Ar Fourn, kiu troviĝas laŭlonge de la okcidenta marbordo ĝis la pinto Penn ar bed. Pro eraro de la kapitano pri la stirado, la ŝipo estis baldaŭ frakasiĝonta kontraŭ rokegoj, kiam subite plenumiĝis miraklo. La rokegoj dispeciĝis por lasi pluen iri la ŝipon. Tiu pinto nomiĝas nun Pointe Saint-Matthieu aŭ bretone Log maze Penn ar Bed, kio signifas loko dediĉita al Mateo. Tie ankaŭ staras la lumturo Pors Menac’h, kio signifas la haveno de la monaĥoj. Tamen la loĝantoj de la loko konsilis al Paŭlo ne konstruigi la monaĥejon apud la kabo pro timo de piratoj, sed iri pli internen en la landon. La masonistoj komencis starigi la murojn. Sed laŭlegende, kiam ili revenis por daŭrigi la laboron, la muroj estis jam malkonstruitaj kaj tiel ripetiĝis tagon post tago. Oni opiniis, ke Dio aŭ la sanktulo rifuzis tiun lokon. Estis do decidate konstrui la monaĥejon sur la kabo. Dum longa tempo estis konservita la kranio de Mateo en la abatejo.
Episkopo
Ĉar Withur ne sukcesis persvadi Paŭlon, ke li fariĝu episkopo, li petis Childebert-on, la reĝon de Francujo apogi lian peton. Kaj la reĝo fine konvinkis Paŭlon, kiu estis ordenita en 530.
Fino de la vivo
Antaŭ sia morto, Paŭlo petis de Jaoua, ke li fariĝu episkopo. Tiucele, Jaoua iris al Dol kaj tie, en la katedralo, Sankta Samsono ordenis lin. En 553 Paŭlo retiriĝis sur la insulo Batz. Sed Jaoua mortis post du jaroj. Paŭlo devis do reveni kaj li diservis en la katedralo dum dek jaroj. Ketomerin sukcedis al li kaj denove Paŭlo retiriĝis.
Morto
Paŭlo Aŭreliano mortis sur la insulo Batz. Li estis preskaŭ centjaraĝa. Li estis entombigita en sia katedralo.
Disputoj post la morto
Laŭ la loĝantoj de Saint-Pol-de-Léon, Paŭlo ne mortis en la insulo Batz, sed en Kastell-Pol. Por decidi kie entombigi lin, oni kuŝigis lian korpon sur ĉaron samdistance inter la insulo kaj la kontinento, dum malalta tajdo. Ĉiuflanke de la ĉaro estis jungitaj ses ĉevaloj per la vosto. La ĉevaloj de la kontinento gajnis, la vostoj de la venkitaj estis fortranĉitaj. Laŭ la terkulturistoj de Bro-Leon, la idoj de tiuj bestoj pli fortaj multiĝis ĝis nun.
Organizado de la unua episkopujo
Dum la vivo de Paŭlo Aŭreliano, la urbo Kastell Paol nomiĝis Minihi Paol. Tiu loko rolis kiel rifuĝejo por ĉiuj, kiuj petis helpon de la episkopo pro persekutoj. Minihi estas bretona vorto, kiu devenas de la latina monachia. Ĉirkaŭ la kastelo, sep paroĥoj apartenis al tiu rifuĝejo. Tiu lando estis donacita de Judual, kiu sukcedis al Withur. Iun tagon li venis ĉeesti ceremonion en la katedralo kaj li vidis la episkopon resanigi blindulon. Pro tiu miraklo, li donacis tiun grandan bienon nomitan Minihy.
Paŭlo partigis sian episkopujon en tri partojn, kaj enpostenigis arkidiakonon kiel estron de ĉiu parto. Tiel fariĝis do la arkidiakono de Leono, ĉirkaŭ la urbo, la arkidiakono de Ac’h okcidente (la tuta regiono ĉirkaŭante Aber-Wrac’h. Tiu de Kemened-Ili situis je Lesneven. La norda parto de Bretonujo, kiu nomiĝas Bro-Leon, devenas de tiu unua episkopujo.
La episkopujo de Leon kovris grandan teritorion, kaj Paŭlo bezonis helpon. La monaĥoj Armel en Plouarzel, sankta Tudvalo en Tréguier, Maudez en Pleyber-Christ subtenis kaj helpis lin.
Jaoua helpis lin en la episkopujo kaj li laboris en Daoulas kaj Brasparts. Tre maljuna li mortis. Oni povas vidi la kapelon Sankta Jaoua apud Plouvien. Tie li estis entombigita.
Iun tagon Paŭlo renkontis la monaĥon Kireg en la paĥoro Ploudaniel. Ili interparolis kaj Paŭlo proponis al Kireg fariĝi arkidiakono de la regiono Ac’h. Laŭ la onidiro, li konstruis la unuan kapelon de Notre-Dame de Kreisker.
Heredanto de la druidoj
Paŭlo Aŭreliano kutimis ordoni al la maro, la birdoj, la drakoj kaj li ankaŭ elŝprucigis fontojn. Tiele li agis laŭ la maniero de la keltaj druidoj. Tio ne estas surpriza agado, ĉar li venis el kelta lando. Tamen li vere deziris kristanigi la landon. Same kiel multaj sanktuloj de tiu tempo, li peris novan religion surbaze de kelta tradicio.
Mateo Kovačić
estas kroata futbalisto. Li naskiĝis en Linz, Aŭstrio.
Ekde la jaro 2017 li estas membro de la kroata nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi, li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tie rekoneblis per la numero "8" - same en la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro. En la Futbala Mondpokalo 2018 lia teamo atingis la duan, "arĝentan", pozicon, estis venkita nur en la finalo per la franca nacia teamo de futbalo, kaj en la Futbala Mondpokalo 2022 atingis la trian, "bronzan", pozicion - respektindaj rezultoj.
Akvokanbirdo
Tiu malgranda paserina birdo estas specio troviĝanta en humidaj kanejoj kun vegetaĵaro pli mallonga ol 30 cm. Sekigo de la habitato kaŭzis malpliiĝon de la specio, kaj ties rifuĝejo estas nun la regiono Polesio de suda Belarusio, kie reproduktiĝas 70 % de la tutmonda populacio. La ino demetas 3-5 ovojn en nesto en malalta vegetaĵaro. Tiu specio estas tre promiskua, kun plej parto de maskloj kaj inoj havante idojn kun multaj partneroj (Leisler & Wink 2000).
Tiu palearktisa specio povas esti konfuzata kun la junuloj de Junkokanbirdo, kiuj povas ankaŭ montri kronostrion, sed tiu marko estas pli forta en tiu ĉi specio, kiu aperas pli pala kaj pintecvosta dumfluge. Ambaŭ seksoj estas identaj, kiel ĉe plej aprto de silviedoj, sed junuloj estas nestriecaj en la brusto suben. Kiel plej parto de silviedoj, ankaŭ tiu estas insektovora, sed manĝas ankaŭ aliajn malgrandajn manĝerojn kiel berojn.
La kanto estas rapida, iom babilema ja-ja-ja punktita per tipaj akrocefalaj fajfoj.
Maria la Judino
Maria la Judino, konata ankaŭ kiel Maria la Hebrea aŭ Miriam la Profetino, estis la unua virina alkemiisto. Ŝi vivis inter la 1-a kaj la 3-a jarcento en Aleksandrio. Ŝi estas konsiderata kiel la «fondintino de la alkemio» kaj granda kontribuinto al la praktika scienco.
Kastelo Denstedt
Kastelo Denstedt troviĝas en la komunumo Ilmtal-Weinstraße; tre proksimas Kastelo Kromsdorf.
Maria la Judino
Legendoj rilatigis ŝin kun Maria Magdala kaj kun Miriam la fratino de Moseo kaj Aarono. Zosimo de Panopoliso, de la 4-a jarcento menciis ŝin kiel prasaĝulo. Georgo Sinkelo menciis ŝin kiel instruisto de Demokrito. Tamen oni kredas ankaŭ, ke “Maria la Judino”, krom reala persono, povus esti marko uzita de unu aŭ kelkaj judaj alkemiistoj antaŭaj al Zosimo.
(14934) 1995 BP
(14934) 1995 BP estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Kastelo Denstedt
Historio
Pro la robusteco de la muroj la kastelo ofte ankaŭ nomiĝas "burgo". Kiam ĝi estis konstruita tute malklaras. Kvankam la vilaĝo mem dokumente menciitis unuafoje en 874 oni ne scias kio tiutempe troviĝis sur la tereno de la nuna kastelo (ĉu simpla biendomo, ĉu nenio, ĉu io alia).
El la jaro 1206 estas konata kavalirdinastio kiu eble konstruigis la burgon. Al ili krome apartenis la rajtoj pri administrado pri Denstedt kaj aliaj vilaĝoj. Tamen ili neniam politike tro gravis. En la kuro de la 15-a jarcento ekposedis la tuton certa familio Gans. La Gansoj verŝajne alikonstruigis la kastelon en la nunan formon. Pro financaj kialoj okazis vendo en 1579 al la familio von Thangel. Sed la financaj problemoj kontinuiĝis kaj sekve la posedantoj ofte ŝanĝiĝis (i.a. Karl Friedrich Anton von Conta).
Post la Dua mondmilito la kastelo eksproprietigitis kaj iĝis sidejo de la Ruĝa Armeo. Poste ĝi estis parto de agrikultura kooperativo. En 2001 la intertempe treege kadukiĝinta kastelo aŭkcie venditis kaj restaŭritis. Nuntempe la kastelo gastigas porsanecan klubon.
Portempa Pola Revolucia Komitato
Portempa Pola Revolucia Komitato (pole: Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski (TKRP), Polrewkom, ruse: Польревком, Polrevkom) estis revolucia komitato kreita sub patroneco de RSFSR por establi Polan Sovetan Socialisman Respublikon.
La komitaton kreis polaj komunistoj dum pola-bolŝevika milito la en Smolensk laŭ la iniciato de KPSU en Moskvo. Transprenon de potenco en Pollando oni anoncis la en Bjalistoko, la unua granda urbo okcidente de Curzon-linio ekokupita la  de Ruĝa Armeo. Polrevkom mem okupis la Palacon de Branicki. La saman tagon estis anoncita Manifesto al pola labora popolo de urboj kaj vilaĝoj (verkita de Feliks Dzerĵinskij). Siajn laborojn la komitato komencis eldonante la programon, interkonsentitan kun Lenin, kaj du vokojn - al la soldatoj de Ruĝa Armeo kaj al Pola Armeo, al kies soldatoj oni proponis ribeli. Dzerĵinskij ekluktis kontraŭ popol-kontraŭuloj pere de ĈEKA-anoj. En sekvaj tagoj la komitato anoncis terkulturan programon, deklaron pri konscienc-libereco kaj establis revoluciajn tribunalojn.
La teritorio kontrolata de Portempa Pola Revolucia Komitato estis limigita al Podlaĥio kaj parto de Mazovio portempe okupata de Ruĝa Armeo. Oni ekformis Polan Ruĝan Armeon (al la 2-a Bjalistoka Regimento venis nur 70 volontuloj kaj entute en la Pola Ruĝa Armeo estis 176 soldatoj). Ekster la urbo oni organizis Revoluciajn Komitatojn. Kiam Ruĝa Armeo atakis antaŭurbon de Varsovio, la estraro de Polrevkom venis al Wyszków por kune kun bolŝevikaj trupoj eniri la ĉefurbon.
Pro sukcesa kontraŭatako de pola armeo, la 22-an de aŭgusto la komitato estis devigita haste forlasi Bjalistokon kun retroiranta Ruĝa Armeo kaj iris al Minsko. Baldaŭ ĝi estis malestablita kaj ĝiaj membroj estis aligitaj al frontaj trupoj aŭ militkaptitejoj por - efektive sensukcesa - varbado de volontuloj al la Pola Ruĝa Armeo.
Stefan Żeromski dediĉis al Polrewkom unu el siaj verkoj - "Ĉe prepostejo en Wyszków".
Komuniko de Polrevkom
KOMUNIKO
En la teritorio de Pollando, liberigita de kapitala sklavigo, establiĝis Portempa Pola Revolucia Komitato, kiun partoprenas kamaradoj Juljan Marchlewski, Feliks Dzierżyński, Feliks Kon, Edward Próchniak kaj Józef Unszlicht.
La Portempa Komitato, prenante en siajn manojn la potencon, starigas antaŭ si la taskon:
Ĝis establo de konstanta laborista-kamparana registaro en Pollando krei fundamenton por estonta soveta reĝimo de Pola Soveta Socialisma Respubliko:
a) forprenas la potencon de la nobelara-burĝa registaro,
b) rekonstruas kaj novorganizas fabrikajn komitatojn en urboj kaj bienajn komitatojn en vilaĝoj,
c) establas lokaj revoluciajn komitatojn,
d) anoncas ke fabrikoj, bienposedaĵoj kaj arbaroj fariĝas propraĵo de la nacio kaj mastrumos ilin Laboristaj Komitatoj urbaj kaj vilaĝaj,
e) garantias netuŝeblecon de terposedaĵoj de kamparanoj,
f) establas instancojn pri sekuro, ekonomio kaj provizado,
g) garantias al la civitanoj, kiuj fidinde plenumos ordonojn kaj decidojn de revoluciaj estroj, plenan sekurecon.
Bjalistoko
la 30-an de julio 1920
Portempa Pola Revolucia Komitato
Rumince
Bazaj informoj
Rumince, hungare Runya (runja) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Rumince situas sur mildaj deklivoj, laŭ dekstra bordo de Sajó, laŭ traira flankovojo, la fervojo Lenartovce-Tornaľa preteriras. La lasta troviĝas 7 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1266 en formoj "Runya kaj Runa". En 1910 loĝis en Runya 481 da homoj, (476 hungaroj, 5 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Runya apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornalja, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš, dume alvenis slovakoj. En 2001 loĝis en Rumince 426 da homoj, (283 hungaroj, 138 slovakoj, 3 ĉeĥoj, 2 germanoj).
Schur
Schur estas la familia nomo de jenaj personoj:
Le Grau-du-Roi (stacidomo)
Le Grau-du-Roi estas franca stacidomo sur linio - Le Grau-du-Roi, situanta en  Le Grau-du-Roi, en departemento Gard, regiono.
Burgo Greifenstein
La Burgo Greifenstein estas mezepoka burgruino apud Bad Blankenburg. Pro ĝiaj dimensioj (250 x 100 m) ĝi nombriĝas al la plej grandaj en Germanio.
NGC 190
NGC 190 (aliaj indikoj — PGC 2324, UGC 397, MCG 1-2-41, ZWG 409.51, DRCG 2-62, 3ZW 10, HCG 5A) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Burgo Greifenstein
Historio
Elfosoj atestas, ke loĝatigitis la monteto Hausberg jam dum tre fruaj epokoj. La grafoj de Schwarzburg starigis dum la floranta mezepoko la kastelon Blankenburg, kiu unue estis dokumente menciita en 1208.
Le Grau-du-Roi (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Burgo Greifenstein
Historio
Günther la 7-a de Schwarzenburg (+1274) fondis la dinastion Schwarzburg-Blankenburg. El tiu originis Günther la 21-a, kiu en la 30-a de januaro 1349 elektitis reĝo. Post mallonga regado li rezignis jam en la 26-a de majo 1349 pro malsano favore al Karolo la 4-a. Li mortis en Frankfurto, kie videblas lia alta tombo en la Preĝejo Sankta Bartolomeo.
Le Grau-du-Roi (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Césaire - Le Grau-du-Roi (819000).
Burgo Greifenstein
Historio
La komencon de la 16-a jc la burgo estis forlasita. Ĝi kadukiĝis kaj servis kiel brikoliverejo al aliaj domoj.
En la 1625-a jaro unuafoje menciitis la nomo Greifenstein.
Post malgrandaj restaŭradlaboroj en 1821 komenciĝis en 1860 la alikonstruo de la palaca ruino al gastejo kun salono.
Burggemeinde kaj sekvintaj amikaroj
En 1900 fondiĝis la Burggemeinde, asocio de amikoj de la burgo, przizorganta inter 1925-27 la kompletigon de la palaca konstruaĵo. En 1927/28 oni starigis kun la Vertreter-Convent (VC) kaj la Verband der Turnerschaften (asocio de akademiaj sport- kaj politikkluboj) la belfridon. Ĝi estu belvidturo kaj samtempe (teretaĝe) monumento por la falintoj de la Unua mondmilito. Post 1945 la Burggemeinde ĉesigis la agadojn kaj uzitis la burgo kiel feria hejmo por infanoj, kio malhelpis al ĝia evoluo el monumentprotektada vidpunkto.
Ekde 1965 la amikaro Freundeskreis Burgruine Greifenstein prizorgis la burgan komplekson kaj organizis ofte etajn restaŭradojn. Post kelkaj jaroj naskiĝis tiel ege ŝatata ekskurscelo supre de Bad Blankenburg. Inter 1978-90 intensiviĝis la renoviglaboroj.
En 1990 fondiĝis la societo Greifenstein-Freunde Bad Blankenburg e.V.. Ĝi financiĝas per modestaj enirkotizoj, festoj de Valpurgaj noktoj kaj adventaj arangoj. Krome ebligas la oficejo pri civila stato geedziĝojn surburge. Organo aperanta ĉiun triun monaton estas la Greifenstein-Bote.
Falkdresado
De pasko ĝis la fino de oktobro eblas partopreni la spektaklon de la falkistoj, ĉiutage. Oni prezentas la flugon de la birdoj. La vizitantoj povas science informiĝi pri la ĉasfalkoj, akciptroj ktp. kaj aŭdaculoj eĉ mem startigas la aglojn disde la propra brako.
Literaturo
H. E. Müllerott: Geschichte des Schlosses Blankenburg, Arnstadt 1840 (1996), Thüringer Chronik-Verlag, ISBN 3-910132-44-8
Praslin (distrikto)
Praslin estas administra distrikto situanta en la centro de la insulo Sankta Lucio, eta lando de Karibio inter la nordo de Venezuelo kaj Trinidado kaj Tobago. Ĝia ĉefurbo ankaŭ nomiĝas Preslin).
Seksologo
Seksologo estas la homo, kiu science okupiĝas pri seksologio. Seksologo ofte estas psikologo, kuracisto aŭ socilaboristo. Seksologo helpas homojn pri iliaj seksaj problemoj. Ili povas trakti personajn problemojn rekte ĉe la interesato, ekzemple en konsultejojm klinikoj ktp., aŭ ankaŭ dediĉi sin al ĝenerala disvastigado de konoj kaj problemsolvoj, ekzemple pere de amaskomunikiloj (radiaj kaj televidaj programoj, gazetaraj artikoloj, foje en regulaj rubrikoj, ktp.), prelegoj, fakaj kongresoj, kunsidoj ktp.
Helika febro
Helika febro (Schistosomosis, en Esperanto faktermine ankaŭ nomebla skistosomozo, kvankam tiu en ĉiutaga lingvouzo tre malofta termino bone eviteblas kaj evitindas) estas infekta homa malsano, kiun disvastigas helikoj. La malsano suferigas la homojn ĉefe en Afriko.
Seksologo
Elstaraj seksologoj
Famaj seksologoj estas jenaj:
Pulma embolio
Pulma embolio aŭ pulma embolozo estas embolio (baraĵo) de pulma arterio (latine:arteria pulmonalis), pro kio la de ĝi prizorgata pulmhisto ne aŭ nur parte estas provizata per sango. Tio havas negativajn sekvojn por la oksigenliverado al la pulmo, por la trafita parto de la pulmo mem, kaj -okaze de tre grandaj baraĵoj- por la koro. La baraĵo preskaŭ ĉiam konsistas el embolo, kvankam sub tre specialaj kondiĉoj aliaj embolioj povas okazi (ekz. per aero)
Helika febro
Simptomoj ĉe homoj: laciĝemo, alta febro kaj internaj vundiĝoj, ŝtreciĝo, pufiĝo de la organoj.
Pulma embolio
Kaŭzoj
La kaŭzo de pulma embolio plej ofte estas trombozo kiu ekestas en la arterioj de la femuro aŭ en la subventro. Tiuj sangokoagulaĵoj povas malfiksiĝi kaj poste atingi la pulmojn tra la koro. Trombozo kaj pulma embolio oni konsideras kiel malsano. Ĉe kelkaj malsanoj, kiel kancera tumoro kaj post gravaj operacioj, speciale en la ventro, pli facile ekestas trombozo pro kio tiuj pacientoj havas pli grandan eblon por evoluigi pulman embolion. Gravaj aŭ ripetaj pulmaj embolioj povas esti fatalaj: precipe la tiel nomata 'rajdista embolo', ĉe kiu granda sangokoagulaĵo baras samtempe ambaŭ pulmarteriojn, kondukas al kompleta kaj tuja ĉeso de la pumpado de la koro kun subita morto kiel ebla sekvo. Alie ol oni ofte pensas embolioj preskaŭ neniam venas el arterioj sub la nivelo de la genuo, la loko kie oni tamen plejofte perceptas la simptomojn de trombozo.
Helika febro
Damaĝanto estas la vermoj de la genro Schistosoma, kiu infektas la dolĉakvajn helikojn. La larvoj de la vermo infektas la akvotuŝantajn vertebrulojn, ĉefe la bovedojn kaj la homojn. Post tiam la larvoj plimultiĝas en la viktimo, kiu kunfekas la larvajn ovojn.
Pulma embolio
Diagnozo
La elektrokardiogramo ofte donas, precipe ĉe grandaj embolioj, nerektajn indikojn pro troŝarĝo de la dekstra duono de la koro, en la sangogasoj ofte okulfrapas malalta pCO2 ĉe preskaŭ normala pO2. (La paciento ekhiperventoladas por niveligi sian O2 )
Helika febro
Konstruado de grandaj akvobaraĵoj favorigas la malsanon. Tiel ekzemple en Ĉinio la malsano signife plioftiĝis post finkonstruo de la Baraĵo Tri Gorĝoj, aŭ en Egiptio post finkonstruo de la Asuana Baraĵo.
Pulma embolio
Flegado
Pulma embolio estas flegata de pneŭmologo aŭ specialisto pri internaj malsanoj en hospitalo per kontraŭ-koaguliĝiloj (kumarinaj derivaĵoj aŭ bas-molekula heparino). La flegado estas celata al prevento de novaj embolioj; al la jam estiĝintaj plejofte nemulte fareblas. Oni esploras la eventualajn kaŭzojn kaj la paciento devas uzi dum kelkaj monatoj kontraŭ-koagulaĵon post tia epizodo; ĉe ripetaj pulmaj embolioj eĉ dumviva uzo plejofte necesas.
Frondo (botaniko)
Frondo estas tiu organo, kiu ludas la rolon de folio en kelkaj plantoj kiel palmoj kaj filikoj aŭ grandaj algoj (ekzemple de laminario).
La frondoj estas ĝenerale grandaj (krom en kelkaj specioj, precipe ene de le genro Asplenium).
Priskribo de la filikaj frondoj
La frondoj en filikoj estas ankaŭ la organo, kiu portas la reproduktajn aparatojn.
Formo de la konturo de la limbo
fa:برگ
Regiono Stutgarto
La regiono Stuttgart - germane Region Stuttgart - estas unu el 12 administraj regionoj en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Ĝi troviĝas ene de la samnoma distriktaro Stutgarto, en la centro de la federacia lando.
La regiono konsistas el la
eksterdistrikta urbo
kaj la distriktoj
Administra centro estas la urbo Stuttgart, kiu same estas centro de la tuta distriktaro kaj de la federacia lando. Ĝis la jaro 1992 la regiono nomiĝis "Region Mittlerer Neckar" (regiono meza rivero Neckar).
La teritorio kovras areon de 3.654,0 kvadrataj kilometroj. Fine de la jaro 2011 en la regiono vivis 2 691 666 loĝantoj. La averaĝa loĝdenso de la teritorio do estas 731 loĝantoj po km², tio estas signife pli ol en la en kompareble germaniaj urbaj teritorioj regiono Munkeno (458) aŭ la regiono Frankfurto (558 loĝantoj po km²).
Plej gravaj urboj (germane Mittelzentren) de la regiono estas
Lernejo Gresham
Lernejo Gresham (angle Gresham's School) estas fama lernejo (angle public school) de Anglio. Ĝi funkcias en Holt, Norfolk kaj fondis ĝin sir John Gresham en 1555, por antaŭprepari lernejojn por Universitatoj.
La lernejon vizitas 740 junuloj en aĝo inter 8-18. La plej multaj el ili vivas en internulejo de la lernejo. La vizito de la lernejo estas pagdeva, la jara kotizo estas 22 000 britaj pundoj. Eĉ la stipendiitaj devas pagi mem duonon de la lerneja mono.
La lernejanoj vivas en 7 domoj po 70 junuloj.
Hidatidozo
Hidatidozo (Lat. Hydatidosis) estas homa, mortokaŭza malsano, kiu disvastiĝas per hunda fekaĵo. En la homo ĝi kaŭzas hepatan kiston.
Ĝi estas apenaŭ kuracebla (30%), la prevento estus la ekstermado de la infektitaj hundoj, sed tion malhelpas la budhistoj.
Ildikó Antal Tövissi
ANTAL TÖVISSI Ildikó (pro. toeviŝi) estis rumania hungara ĵurnalistino naskita en Kluĵo la 27-an de majo 1958 kaj mortinta en Kluĵo la 18-an de aprilo 2011. Ŝi estis la filino de József Tövissi, la fratino de Zsolt Tövissi, la edzino de Áron Antal Tövissi, la patrino de Anna Antal Tövissi,
Hidatidozo
La malsano okazas sur la Tibeta Altebenaĵo kaj okcidenta Sichuan.
Ildikó Antal Tövissi
Kariero
Ildikó Antal Tövissi finis la universitaton en la UBB de Kluĵo en 1982 kaj ŝi instruis hungaran lingvon en Odorheiu Secuiesc, kie ŝi redaktis la gazeton Hídfő en 1990. De decembro de la sama jaro ŝi laboris ĝis sia morto en la hungara redakcio de la rumana televido de Bukareŝto.
Vevelstad
Vevelstad estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Hősök tere (metrostacio)
La Hősök tere [hOŝok] (=Placo de Herooj) estas grava stacio de la M1 metrolinio en Budapeŝto. La stacio troviĝas sub la placo sub la krusto. La metrolinio apartenas al Monda heredaĵo, kiel parto de Avenuo Andrássy.
Kirasŝipo Maine
Maine, la unua usona mararmea militŝipo esti nomumita pro la ŝtato Maine. Ĝi havis 6,682 longajn tunojn.
Hősök tere (metrostacio)
Historio
Tiu metrostacio estis konstruita en 1896 pro miljara datreveno de alveno de la hungaraj triboj al la Karpata baseno. La konstruado estis simpla: oni elfosis la teron, poste oni muntis la relojn sube kaj la elektran relon pli supre, oni faris la betonajn murojn, fine oni kovris la elfosaĵon. La ŝtuparoj al la peronoj estis kovritaj per po unu dometoj, post jaroj ili estis malkonstruitaj. La muroj de la peronoj estas kovritaj per blankaj kaheloj. Post la ekfunkcio la oficiala nomo estis "subtera elektra fervojo". En 1941 plena Hungario ŝanĝis la trafikan direkton al la dekstra flanko, tamen la subtera tramo restis laŭ la maldekstra sistemo ĝis 1973. En 1970 ekfunkciis jam la vera metroo, tial ĉi tiu linio estis nomita jam metrolinio, ja ĝi trafikas sub la tero, pli precize sub la krusto. En 1973 kaj 2005 plenaj renovigaj laboroj okazis. Ĝis 1973 post la placo la vagonoj trafikis jam en la ternivelo, poste la linio estis plilongigita jam subkruste.
Kirasŝipo Maine
La Kongreso rajtigis ĝian konstruon la 3-an de aŭgusto 1886. Ĝi estis lanĉita la 18-an de novembro 1889, sponsorita de Ms. Alice Tracey Wilmerding (nepo de Navy Secretary Benjamin F. Tracy), kaj komisiita la 17-an de septembro 1895, sub la ordonrajto pri kapitano Arent S. Crowninshield.
Hősök tere (metrostacio)
Situo
La stacio situas en fino de Avenuo Andrássy, samtempe en rando de Placo de Herooj.
Kontaktoj
La Placo de Herooj estas unuaranga turisma vidindaĵo kun pluraj muzeoj. Ĝuste apud la stacio ambasadorejo de Jugoslavio/Serbio funkcias, sed estas tre proksime ankaŭ ambasadorejo de Francio. La pasaĝeroj havas trafikajn kontaktojn al troleoj kaj aŭtobusoj.
Vanelo
Eŭrazia vanelo aŭ pli simple Vanelo (Vanellus vanellus), estas birdo specio de la familio de Ĥaradriedoj de la ordo de Ĥaradrioformaj.
Tamen “vanelo” estas pli ĝenerala vorto kiu utilas ankaŭ por ĉiu membro de la genro Vanellus, iom simila al genro Charadrius de la sama familio; oni uzas ĝin specife por tiu ĉi specio, ĉar ĝi estas la plej disvastigata en Eŭrazio, dum la plej granda parto de la aliaj vaneloj loĝas ĉu en Azio, ĉu en Afriko, kaj malpli en Oceanio aŭ Ameriko.
Disvastiĝo
Tiu birdo estas komuna tra mezvarma Eŭropo, kaj tra mezvarma Azio. Ĝi eventuale estas vaganta ĝis Norda Ameriko.
Temas pri specio plej kutime migranta en preskaŭ sia tuta teritorio. Tiele ili bredas en Eŭropo escepte la mediteraneaj regionoj, Rusio, centra Azio, Mongolio kaj Manĉurio kaj vintras en mediteraneaj regionoj -ekde Francio, Hispanio kaj Maroko ĝis Egiptio kaj Meza Oriento, Arabio, Irano, nordokcidenta Hindio kaj suda Ĉinio. Ili migras ĉefe dumtage, plej ofte laŭ grandaj aroj. Okcidentaj reproduktantoj, kiel en Britio, Francio, centra kaj suda Hispanio aŭ eĉ Turkio, estas loĝantaj kaj ne migras pli suden vintre.
Aspekto
Tiu specio de la genro Vanellus estas mezgranda birdo 28-35 cm longa kun 67-72 cm de enverguro. Ĝi havas rondformajn larĝajn flugilojn kaj fajnan kreston. Ĝi estas el la plej mallongkruraj inter vaneloj. Ĝi estas ĉefe blanka kaj nigra -pli precize fronto, kresto, ĉebeko kaj subokula strio, gorĝo kaj supra brusto nigraj kaj vizaĝo, suba brusto kaj ventro blankaj-, sed dorso estas brilverda kun rozkoloraj nuancetoj belegaj antaŭ sunlumo; krome nuko kaj malantaŭa kolo estas brunverdaj kaj sub vosto estas iom avelbruna, kio estas pli videbla kiam la birdo kliniĝas antaŭen por manĝi.
Dumfluge supraj partoj aperas precipe verdaj ĉekorpe kaj malhelbrunaj la flugiloj -kun tri blankaj pintoj-, dum vosto aperas blanka kun nigra fina larĝa strio kaj finfina blanka mallarĝega strieto. Desube videblas klare la kontrasto inter nigraj kaj blankaj partoj, precize blankaj estas vizaĝo, korpo kaj ĉekorpa flugilduono kaj nigraj gorĝo, pintaj flugilduonoj kaj malantaŭa strio.
Inoj kaj junuloj havas pli mallarĝajn flugilojn kaj mallongan kreston kaj havas ne tiom markitan kapon, sed plumaro estas sufiĉe simile.
Reproduktado
Temas pri vadbirdo kiu reproduktiĝas en kultivitaj teroj kaj similaj medioj kun malalta plantaro, kiel stepoj. Dum pariĝado okazas akrobataj ceremonioj kun laŭta pepado. La ino demetas 3 aŭ 4 verdecajn ovojn en surplanka nestotruo -kun herbo ŝtopita de la ino- elektita inter tiuj kiujn faris la masklo ĉu en eta deklivo ĉu proksime de akvo. Tio kaj la idoj estas defenditaj brueme kaj agreseme kontraŭ ĉiu fremdulo, eĉ kontraŭ ĉevaloj kaj alia brutaro. Kovado daŭras malpli ol monato. Tiuj zorgoj estas tasko de ambaŭ gepatroj, sed ĉefe ino plenumas ilin. La idoj elnestiĝas post eloviĝo kaj ekflugas post pli ol monato.
Kutimoj
La multnombreco de tiu specio estis malpliigita de intensaj agrikulturaj teknikoj. Vintre ili formas grandajn arojn sur malferma kamparo, precipe en plukebla aŭ plukita terpecaro kaj kotaj zonoj. Tie ili manĝas ĉefe insektojn kaj aliajn etajn senvertebrulojn, kiel moluskoj, vermoj, araneoj kaj iom da vegetalo. Sed kiam la vintro estas tro seka kaj ne sufiĉe pluvas, la tero malmoliĝas kaj ili ne povas trovi manĝaĵojn; tiam ili malfortiĝas kaj ne povas facile ekflugi, pro tio ili povas esti atingitaj de kuranta homo.
Tiu specio estas socia ĉefe vintre kaj tre ofte manĝoplukas en miksitaj aroj kun Orpluvio kaj Ridmevo, kvankam tiu mevo ofte rabas la du karadrioformajn, sed ŝanĝe oferas protekton kontraŭ eventualajn predantojn.
Tiu palearktisa specio uzas tre laŭtan fajfadon kiel ia "fuiii" precipe dum bradaj ceremonioj, kun konstantaj alvokoj dum masklo akrobatas. Alia voĉo dum manĝoplukado sonas kiel kata miaŭo aŭ beba plendokrio.
Flugado estas tre specifa per malrapida kaj neregula flugilfrapado kiel de papilio.
Ili povas vivi ĝis 22 jaroj.
Kunhomaj rilatoj
En Nederlando okazas tradicia kultura konkurenco por trovi la unuan vanelovon de la jaro (het eerste kievitsei). Tio estas specife popola en regiono Frislando.
La Eŭrazia vanelo estas protektita birdo.
Referenco
Shorebirds de Hayman, Marchant kaj Prater ISBN 0-7099-2034-2
Bildaro
(PIV)
NGC 190A
NGC 190A (aliaj indikoj — PGC 2325, MCG 1-2-42, ZWG 409.51, 3ZW 10, HCG 5B, DRCG 2-61) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ante Marinović
Ante MARINOVIĆ (naskiĝis 1895 - mortis la 27-an de septembro 1976 en Janjina) estis jugoslava esperantisto.
Li lernis Esperanton en 1922 kaj du jarojn pli poste fondis en sia loĝloko Esperanto-societon. Ankaŭ lia filo Miče, mortpafita de italaj faŝistoj en 1943, estis esperantisto. Marinović estis dum multaj jaroj delegito de UEA.
Hof (Saale)
Hof estas eksterdistrikta urbo en Germanio. Ĝi apartenas al la federacia lando Bavario kaj al ties distriktaro Supra Frankonio. La 1-an de aŭgusto 2006 la urbo havis 48.414 loĝantojn. Kvankam ĝi ne estas en ties teritorio, la urbo estas la administra centro de la ĉirkaŭa distrikto Hof, kiu ankaŭ portas la urban nomon.
Hof situas borde de la rivero Saale kaj en la mezalta montaro Fichtelgebirge.
Industrio
Ekonomie gravas en Hof la industrioj tekstilaĵaj kaj bierfaradaj.
Historio
Unue la urbo menciitis en la 1214-a jaro kaj estis antaŭe sidejo de Regna vokto. En 1373 ekregis la burggrafoj de Nürnberg. En 1810 la urbo bavariĝis. Fajrego de 1823 detruis grandan parton de la urbocentro malnova.
La paroĥa preĝejo Sankta Mikaeolo el la 14-a jc rekonstruitis dum 1826-29 laŭ novgotika stilo. La Hospitala kirko, kies kerno datumas el la 14-a jc, ricevis en la 17-a jc barokan kasonan plafonon.
La urbodomo konstruitis inter 1563 kaj 1566.
Partneraj rilatoj
La urbo havas amikajn rilatojn interalie kun
Beĉmen
Beĉmen, serbe Бечмен, kroate Bečmen estas granda vilaĝo en Serbio, en distrikto Beogrado (sed geografie en Srem (regiono)), en municipo de Surĉin.
Geografio
Beĉmen etendiĝas laŭ traira flankovojoj, sed ĉefvojo kaj fervojo estas proksime. Surĉin troviĝas 6, Beogrado 25 km.
Historio
Ekde la 16-a jarcento la loko apartenis al Osmana Imperio (pli frue al Hungara reĝlando). Post la turka dominado la vilaĝo apartenis al Limgarda zono de Habsburgoj ekde 1739. Ĝis Traktato de Trianon aŭstria-hungara kontrolo okazis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. En 2002 loĝis en Beĉmen 3214 serboj (94 %), 60 ciganoj kaj aliaj.
Ungheni
Ungheni [ungenj] (hungare: Nyárádtő [nja:ra:dteo:]) estas urbo en Rumanio sudokcidente de Târgu Mureș. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Cerghizel, Cerghid, Morești, Recea, Șăușa kaj Vidrasău.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 171 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 3 731 (65 % da rumanoj, 18 % da hungaroj, ciganoj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1264. De 1332 ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Boeing YAL-1
La Boeing YAL-1 Airborne Laser Testbed (ABL) estas aerdevena lasera kontraŭbalistika armila sistemo por defendo de misilo (MD: Missile Defense). Surbaze de Boeing 747-400F, en kies interno enkonstruita aparato povas produkti grandenergian laseran faskon kaj povas trafi flugantan celon.
Regiono Orienta Virtembergo
La regiono Orienta Virtembergo - Region Ostwürttemberg - estas unu el 12 administraj regionoj en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Ĝi troviĝas ene de la distriktaro Stutgarto, en la nordo de la federacia lando.
Boeing YAL-1
Laŭ la planoj, la aviadilo povas eligi radiojn kun ondolongo de 1,3-3,8 mikronoj, kun povumo de 20 megavattoj, je maks. 250 km. Tiu povumo sufiĉas eksplodigi raketojn post 5-8-sekunda radiado. La energion donas gaso da 106 tunoj.
Regiono Orienta Virtembergo
La regiono konsistas el la distriktoj
Boeing YAL-1
La direktadon de la laser-radioj helpas 341 hidraŭlikaj pivotoj, kiuj ebligas eĉ 1000-fojan direktadon en unu sekundo.
Regiono Orienta Virtembergo
Administra centro estas la urbo Schwäbisch Gmünd.
Plej gravaj urboj (Mittelzentren) de la regiono estas
Arba
Arba estas komunumo de Italio.
Troja asteroido
Troja asteroido (aŭ Trojano) estas asteroido, kiu orbitas proksime de unu el la punktoj de Lagrange L4 aŭ L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas, sur la Jupitera orbito, 60° "antaŭ" aŭ "malantaŭ" la planedo, laŭ ties orbita movo. Oni povas diri, ke troja asteroido estas en orbita resonanco 1:1 kun Jupitero.
Masklaro
Masklaro, Masklarejo aŭ pli internacie Lek (de la sveda lek, aktivecoj, ludaj ĉefe, agrablaj aŭ malmulte reguligitaj) estas terminoj uzataj por ekologia fenomeno kiu konsistas en grupigo de viroj kiuj konkurencas por la pariĝado kun inoj.
Troja asteroido
Pli vastasence, oni tiel nomas : troja asteroido aŭ troja satelito, korpon kiu orbitas proksime de punkto de Lagrange de sistemo de du pli grandaj korpoj (steloj, planedoj aŭ naturaj satelitoj). Ekzemple, la trojanoj de Marso aŭ de Neptuno. Tamen, ĉar la Trojanoj de Jupitero estas la unuaj malkovritaj kaj la plej multenombraj el la nun konataj trojanoj de ĉuj planedoj, la termino "Troja asteroido" subkomprenigas "Trojano de Jupitero".
Masklaro
En la specioj kiuj prezentas ĉi tiun sistemon de pariĝado de lek, la viro ne kutimas okupiĝi pri la idaro, kaj ĉiuj viroj kolektiĝas en specifaj lokoj por la ceremoniaj elmontradoj kaj la inoj selektas la virojn kun kiuj ili seksumos, de kiuj ili nur eltirus la gametojn.
Kutimas aperi antaŭe aŭ dum la reproduktado, tio estas ĉiam je la reprodukta sezono. Ia grupo de viroj lokiĝus ie kie ĉiu protektas malgrandan teritorion en kiu provas deloki aŭ superregi sur liaj najbaroj kun malsamaj tipoj de memmontradoj. La termino aplikiĝis por la unua fojo ĉe la urogaloj, kvankam estas sufiĉe ofta ĉe aliaj birdoj. Ĝi aperas ankaŭ ĉe fiŝoj kaj insektoj kaj inkluzive la pariĝa ceremonio de la cervoj estas simila.
Troja asteroido
La termino "Trojano" venas de la fakto, tiuj objektoj ricevas la nomojn de roluloj de la mita Troja Milito.
Historio
En 1772 la matematikisto Joseph-Louis de Lagrange serĉis solvon al la problemo de tri korpoj, se oni neglektas la mason de la tria korpo. Li trovis, ke en kvin punktoj, (al kiuj oni donis lian nomon: punktoj de Lagrange aŭ Lagranĝaj Punktoj), objekto povus resti en ekvilibro. En du el tiuj punktoj, L4 kaj L5, la ekvilibro estas stabila, kaj korpoj povus esti tie "kaptitaj". Tamen, nenia asteroido estis tiam konata en la punktoj de Lagrange de ajna planedo: necesis atendi unu jarcenton antaŭ la malkovro de la unuaj jupiteraj trojanoj.
Estas opiniate, ke la usona astronomo Edward Barnard la unua observis trojanan asteroidon en 1904, sed tiu observo estis neglektita. Oni tiam supozis, ke estis la ĵus malkovrita saturna luno Febo, aŭ stelo. Nur en 1999 la observaĵo de Barnard estis identigita kun (12126) 1999 RM11
En februaro 1906, la germana astronomo Max Wolf de la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl malkovris asteroidon en la punkto L4 de la sistemo Jupitero-Suno, kaj nomis ĝin 588 Aĥilo, laŭ la nomo de la greka heroo Aĥilo, rolulo de la Iliado.
Vazektomio
Tiu metodo estas teorie inversigebla: eblas religi la tranĉitajn duktojn per operacio tielnomata vazovazostomio. Sed ĝi pliofte malsukcesas restarigi la fekundecon (25 % de ŝanco de refekundigo). La kialo estas, ke la organismo de vazektomiito produktas antikorpojn kontraŭ siaj propraj spermatozooj.
Troja asteroido
Historio
En 1906 kaj 1907, du pliaj trojanoj, 624 Hektoro kaj 617 Patroklo estis malkovrita de la germana astronomo August Kopff (ankaŭ de Hejdelbergo). 624 Hektoro, kiel 588 Aĥilo, orbitas apud la lagranĝa punkto L4 ("malantaŭ" Jupitero), dum ke 617 Patroklo situas proksime de la punkto L5("antaŭ" Jupitero). En 1938, 11 trojanoj estis malkovritaj, kaj 14 en 1961. Per pli efikaj instrumentoj la nombro da malkovroj kreskis kaj en julio 2011 oni konis 3 141 objektojn en L4 kaj 1 626 objektojn en L5.
Vazektomio
Perspektivo
Oni rekomendas ke paciento povos rekomenci koitadon je unu semajno post vazektomio (depende de resaniĝo); tamen gravedigo ankoraŭ eblas dum la nombro da spermatozooj elĵeititaj estas pli ol nulo. Necesas uzi alian kontraŭkoncipan metodon ĝis spermanalizo je du monatoj post la vazektomio aŭ post 10-20 spermelĵetoj. La British Andrological Society (brita andrologia socio) rekomendas ke sufiĉas unu spermanalizo, kiu konfirmas la mankon de spermatozooj, post 16 semajnoj.
Biologiaj konsekvencoj
Vazektomio esence certigas, en plejmultaj kazoj, ke la paciento estos sterila post la kirurgio. Konsilindas konfirmi la sukceson de la procedo per spermanalizo. Kuracistoj konsideras ke la procedo estas porĉiama, ĉar inversigi vazektomion estas multekoste kaj ne restaŭras la spermnivelon al antaŭvazektomiaj niveloj.
Troja asteroido
Nomenklaturo
La kutimo nomi tiujn asteroidojn laŭ roluloj de la Troja Milito estis sugestita de la austria astronomo Johann Palisa, kiu la unua precize kalkulis iliajn orbitojn, La asteroidoj de la lagranĝa punkto L4 estis tiel diritaj de la "Greka Tendaro", kaj ricevis la nomojn de grekaj herooj, dum ke la asteroidoj apud la lagranĝa punkto L5, tiel diritaj de la "Troja Tendaro", estas nomitaj laŭ nomoj de trojanoj aŭ de tiuj kiuj batalis ĉe ties latero.
Vazektomio
Biologiaj konsekvencoj
Viro post vazektomio havas preskaŭ nulan ŝancon gravedigi virinon, sed li ankoraŭ havas la saman riskon ricevi kontaĝan seksmalsanon.
Troja asteroido
Nomenklaturo
Tamen, en ambaŭ tendaro estas po unu "perfidanto" (aŭ "spiono") : 617 Patroklo, kiu ricevis la nomon de la greka batalinto Patroklo, orbitas en la Troja Tendaro, dum ke 624 Hektoro, nomita laŭ la trojano Hektoro, situas en la Greka Tendaro. Iliajn nomojn donis, kiel dirite, August Kopff, kiam ankoraŭ ne estis klare, ke temas pri du grandaj apartaj aroj.
Vazektomio
Biologiaj konsekvencoj
Post vazektomio la testikoj restas en la skroto, kie Leydig-ĉeloj daŭras produkti testosteronon kaj aliajn virajn hormonojn, kiuj estas daŭre sekreciataj en la sangofluon. Unu esploro trovis ke la seksimpulso estis malplia en 6% da viroj post vazektomio, dum aliaj studoj trovis pliajn reduktojn, ĝis 20%.
Troja asteroido
Orbitoj
La orbitoj de la nun konataj trojanoj havas grandan duonakson inter 5,051 AU (por (63176) 2000 YN59) kaj 5,358 AU (por (22049) 1999 XW257). Por komparo, la granda duonakso de la jupitera orbito estas 5,203 AU.
Vazektomio
Biologiaj konsekvencoj
Kiam la vazektomio estas kompleta, spermo ne povas eliri el la korpo tra la peniso. La testikoj ankoraŭ produktas spermatozoojn, sed la korpo malkombinas ilin kaj resorbas ilin. Membranoj en la epididimo sorbas multan fluidon, kaj la rilataj makrofaĝoj disrompas la solidajn komponantojn, kiuj sorbiĝas en la sangofluon. Post vazektomio, la membranoj devas pligrandiĝi por sorbi kaj konservi fluidon; tio instigas la imunsistemon rekruti pluajn makrofaĝojn por malkomponigi kaj sorbi la solidojn. Ĝis unu jaro post vazektomio, en sesdek ĝis sepdek elcentoj da viroj estiĝas kontraŭspermaj antikorpoj. En iuj kazoj, vazito noda, benigna dismultiĝo de la dukta epitelio, povas ankaŭ rezulti. La akumulo de spermo pliigas la premon en la spermoduktoj kaj epididimo. Enigo de spermo en la skroton kaŭzas spermajn granulomojn formiĝi por enhavi kaj sorbi la spermon, kiun la korpo traktas kiel fremdan substancon. Homaj studoj montras longdaŭran damaĝon al, kaj ŝrumpado de, la testikoj. Bestaj studoj implicas 40%-falon de testosteronaj niveloj, kaj aliaj hormonaj ŝanĝoj estigitaj de vazektomio ĝis ĉirkaŭ ok monatoj.
Troja asteroido
Orbitoj
Tamen, la orbitaj klinanguloj de la trojanoj rilate al la ekliptiko varias de 0,1° ĝis 55,4° (por (83983) 2002 GE39),
Vazektomio
Efikeco kiel kontraŭkoncipa metodo
La brita Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (asocio pri obstetriko kaj ginekologio) deklaris ke oni ĝenerale agnoskas malsukceson en 1 el 2000 vazektomioj, kiu estas signife pli bona ol por la ekvivalenta operacio ĉe virinoj, en kiu malsukcesas 1 el 200 ĝis 300 kazoj. Frua gravedigo ene de kelkaj monatoj post vazektomio tipe rezultas de koitado tro frue post la operacio kaj manko de kontraŭkoncipo. Malfrua malsukceso, t.e. gravedigo post rekanaligo de la spermoduktoj estas dokumentita, sed rara. Sistema rekonsidero de 28 studoj en 2005 priskribis entute 183 malsukcesojn aŭ rekanaligojn el proksimume 43.642 vazektomiaj pacientoj (0,4%), kaj 20 studoj en la sama referaĵo priskribis 60 gravedigojn post 92.184 vazektomioj (0,07%)
Troja asteroido
Orbitoj
La trojaj asteroidoj formas du longajn kaj kurbajn nubojn ĉirkaŭ la punktoj L4 aŭ L5. Observate en koordinatsistemo, en kiu Jupitero aperas fiksa, ili ŝajnas "orbiti" ĉirkaŭ unu el tiuj punktoj sekvante "orbitojn" nomatajn "ranidaj orbitoj", pro iliaj formoj de ranido: kurba kaj malsimetria ovalo. Ĉiu asteroido trakuras tian "orbiton" en ĉirkaŭ 150 jaroj
Vazektomio
Efikeco kiel kontraŭkoncipa metodo
Plejmultaj kuracistoj kaj kirurgoj kiuj faras vazektomiojn rekomendas unu (foje du) postoperacian spermanalizon por konfirmi sukcesan vazektomion; tamen multaj viroj ne revenas por konfirmaj testoj, citante malkonvenecon, embarason, forgesemon, aŭ certecon de steriligo. En 2008 la usona FDA aprobis teston nomitan SpermCheck Vasectomy, kiu ebligas al pacientoj mem plenumi la teston; tamen plenumo por postvazektomia spermanalizo ĝenerale restas malalta.
Troja asteroido
Fizikaj ecoj
Ili estas ĝenerale malhelaj asteroidoj, kun albedo inter 0,03 kaj 0,1. La averaĝa albedo de la asteroidoj pli grandaj ol 57 km estas 0,056 ± 0,003 kaj tiu de objektoj malpli grandaj ol 25: 0,121 ± 0,003.
Vazektomio
Inversigi vazektomion
Kvankam viroj kiuj havis vazektomion devus ne pensi ke ĝi estas inversigebla, kaj plejmultaj viroj kaj ilia partnero kontentas pri la operacio, vivaj cirkonstancoj kaj perspektivoj povas ŝanĝiĝi, kaj ekzistas kirurga procedo por inversigi vazektomion, unue farita de Earl Owen en 1971 ). Inversigoj estas sukcesaj por ebligi gravedigon en diversaj elcentoj da kazoj. La tipa elcento da sukcesaj gravedigoj estas ĉirkaŭ 55% se farita ene de 10 jaroj, kaj falas al ĉirkaŭ 25% post 25 jaroj. Post inversigo, spermanalizo kaj moviĝemo kutime estas pli malaltaj ol antaŭ vazektomio. Pruvo montras ke viroj kiuj havis vazektomion, produktas pliajn nenormalajn spermatozoojn, kiu eble klarigas kial eĉ fizike bona inversiga operacio ne ĉiam restaŭras fekundecon.
Troja asteroido
Fizikaj ecoj
Plej hela konata trojano estas 4709 Enomo kun albedo de 0,18.
Vazektomio
Koncipigi post vazektomio
Por ebligi reprodukti per provtuba fekundigo post vazektomio, konsilindas ke ĉiuj viroj, antaŭ steriligo, konsideru kriogenikan konservadon de spermo. Ofte viroj kiuj havis malsukcesan operacion por inversigi vazektomion, bedaŭras ke ili antaŭe ne sciis ke ili povus konservigi spermatozoojn. La kosto de konservado en t.n. spermbanko eble estus signife malpli ol por inversigi vazektomion. Tamen oni devas konsideri la koston de provtuba fekundigo, kiu povas esti alta. Provtuba fekundigo eble estas malpli kosta por unu provo ol inversigo de vazektomio, sed unu provo ofte ne sufiĉas por gravedigi. Malavantaĝe necesas procedo ĉe la virino, kaj la eblaj flankefikoj ĉe la patrino kaj la bebo.
Troja asteroido
Fizikaj ecoj
Spektroskopie, ili similas la D-tipajn asteroidojn, tre oftajn en la eksteraj regiono de la asteroida zono. Kelkaj el ili estas klasifikitaj kiel P-tipaj aŭ C-tipaj asteroidoj. Iliaj spektroj estas "ruĝaj" (tie estas, ili pli reflektas la lumon de pli grandaj ondolongoj) aŭ neŭtraj, sen rimarkinda strukturo. Nenia serioza pruvo de la ĉeesto de akvo aŭ organikaj komponaĵoj estis trovita. Tamen, 4709 Enomo havas pli grandan albedon ol averaĝe, kio povus indiki la ĉeeston de akva glacio. Aliaj trojanoj, 911 Agamemno kaj 617 Patroklo, montras sorbon ĉirkaŭ 1,7 kaj 2,3 μm, kiu povus indiki la ĉeeston de organikaj komponaĵoj.