cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esperanto-kulturo
Interreto
Elektronikaj retoj, precipe la interreto, estas la plej rapide disvastiĝantaj komunikiloj inter uzantoj de la internacia lingvo. Ekzistas kelkcentoj da diskutgrupoj pritraktantaj diversajn temojn, de familia uzo de Esperanto ĝis la ĝenerala relativeca teorio. Esperanto estas uzata ankaŭ en diversaj tujmesaĝiloj, kiel Telegram, IRC, Skype, ICQ, Jabber aŭ Paltalk. Troveblas miloj da internacilingvaj retpaĝoj. Multaj komputilaj programoj, ekzemple literumiloj, gramatik-kontroliloj kaj klavar-aranĝoj, estis kreitaj en kaj iam ankaŭ por Esperanto. Programoj kiel LibreOffice, Fajrovulpo, IrfanView, la grafikaj labormedioj GNOME kaj KDE, kaj la operaciumoj Ubuntu kaj Mandriva estas haveblaj en Esperanto. Popularaj retejoj kiel Guglo, Vikipedio, Vizaĝlibro kaj Ipernity havas ankaŭ Esperanto-versiojn.
Publika ĉeesto de Esperanto
Esperanto hejmiĝis en pluraj sferoj de la vivo. Pluraj brazilaj vortaroj enhavas ekzemple la kapvorton samideano. En dekoj da landoj Esperanto nomas stratojn, avenuojn, ejojn (-> Lingva pejzaĝo). La libro Monumente pri Esperanto vaste dokumentas plurspecajn monumentojn honore al Esperanto aŭ L. Zamenhof en la tuta mondo. La brazila esperantisto Ismael Gomes Braga donis al sia filo la nomon Zamenhof kiel familian nomon. La la pollanda ministrino pri kulturo kaj nacia heredaĵo Małgorzata Omilanowska subskribis dokumenton, laŭ kiu Esperanto estas enmetita en la Polan liston de nemateria kultura heredaĵo.
Marko-nomoj
Pli kaj pli da asocioj kaj firmaoj malkovras ke ili povas distingi sin en la amasego de markonomoj per la elekto de Esperantlingva nomo. Inter la kialoj ili mencias : pli facila troveblo en interreto, nomo kiu en aliaj lingvoj ne havas strangan signifon, sed kelkfoje ankaŭ ideologian kialon, ĉar la ideo de Esperanto kongrueblis kun ilia aktiveco. Jam nur en Belgio troveblis pli ol 100 markonomoj kiuj uzis nomon en Esperanto.
Gufujo
Gufujo nomiĝas la trankvila nokta teo-trinkejo dum esperanto-aranĝoj, precipe junularaj. Ĝi estis inventita en la 1990aj jaroj kiel alternativa trinkejo (strikte sen fumado kaj sen alkoholo ), Tiu kutimo ekestis en 1995 por kontrasti al la pli ofta kutimo de post-kongresa festado je drinkejo. Gufujo estas metaforo : la gufoj estas la noktemaj partoprenantoj de junaj festivaloj kiuj ariĝas en speciala loko, ĉefe lumigitia per kandeloj, kie oni trinkas senalholaĵojn kiel teo. La etoso estas trankvila kaj senbrua. Koncertmuziko, poeziolegado, aŭ literaturlegado estas kutimaj agadoj en tiaj kafejoj.
Ĉar Esperanto havas vivan komunumon, la parolantoj produktas kulturaĵojn kiam ili interagas eĉ senkonscien. Tiel ili ankaŭ kutimas krei gufujon kiel improvizita sukeraĵejo uzante Esperanto-monon same kiel realan monon por pagi por manĝaĵo kaj trinkaĵo.
Religio
Kelkaj religiemaj figuroj, kiel ekzemple budhistmonaĥoj kaj kristanaj pastroj, emas ĝui Esperanton kiam peras la mesaĝon ke ĉiuj estas samaj kaj ĉiuj pensoj gravas sendepende de kie ili venas. Tio signifas, ke relative parolante, homoj venas de ĉiuj malsamaj religioj al Esperanto kaj tamen ne alifrontas. Oomoto, mezgranda japana religio, multe diskonigas Esperanton kaj la lingvo ludas grandan rolon en la religio mem.
Slango, eŭfemismoj kaj fimalbenoj
La plej bone konata slango estas “samideano”, laŭlitere “sam-idea membro; konsent-membro” sed kun la signifo “kolega Esperanto-parolanto”. Aliaj estas kabei, mojosa kaj “krokodili”, kiu signifas paroli nacian lingvon inter Esperantistoj: ekzemple, se infano ŝanĝas al la sveda ĉe Esperanto-koncerto, la patrino eble diros al li “ĉesu krokodili”. La plej konata eŭfemismo estas “necesejo”, laŭlitere “necesa loko”, kiu signifas urin-/fekejon. Multe pli da eŭfemismoj ekzistas, kiel ekzemple “kaĉo" – avenkaĉo, pulpeca manĝaĵo, anstataŭ “kako" – malĝentila vorto por feko. Fivortoj povas asimili famajn Esperanto-libronomojn aŭ verkistojn — la plej klara ekzemplo estas “Zamenfek!”, kombino de "Zamenhof" (la nomo de la kreinto de Esperanto), kaj “fek”.
Kuirado kaj receptoj
Ĉar Esperanto-parolantoj venas el malsamaj landoj ĉirkaŭ la mondo, kaj familioj, kies infanoj parolas Esperanton denaske, kutime havas gepatrojn de du tre malsamaj landoj, tial ekzistas receptoj asimilantaj elementojn de malsamaj landoj. Tradiciaj manĝaĵoj estas miksataj aŭ manĝataj ankaŭ en tia maniero, kiel indiĝeno ordinare ne farus. Internacie kuiri de Maria Becker-Meisberger, publikigita de FEL (Flandra Esperanta Ligo), Antverpeno 1989, ISBN 90-71205-34-7, estas ekzemplo de Esperantlingva kuirlibro. Alia estas Manĝoj el sanigaj plantoj de Zlata Nanić, publikigita de BIO-XRNO, Zagrebo 2002, ISBN 953-97664-5-1. Kelkaj Esperanto-periodaĵoj, kiel ekzemple Monato, kelkfoje inkludas receptojn. La revuo Esperanto sub la redaktoreco de Attila Kaszás ekhavis rubrikon por receptoj.
Modo
Face-to-Face estas kolekto de altmodaj vestaĵoj de la modo-dezajnistino Lorena Winkler (Germanio) kiu provis redoni la signifon de Esperanto en sia modokolekto. Ĝi baziĝas sur baza Esperanta ideo de interesiĝo pri aliaj kulturoj kaj tradicioj kiujn ĝi interligas per amikeco. La kolekto ne celas malkonstrui kulturajn diferencojn, male ĝi volas akceli buntan kulturan diversecon en la modo. Ĝia kolora paletro varias de bunta al unukroma, kun memcertaj nuancoj inter verdo kaj kremo.
Kuniri estas kudra laborejo, metiejo kun nomo en Esperanto en kiu rifuĝintoj kreas modon kiu dezajne ligas malsamajn etnajn fonojn de gestudentoj kaj dezajnistoj.
Vestoj estas akademia revuo pri modo kun titolo en Esperanto. Vestoj en unu de ĝiaj numeroj interalie esploris kiel pli bone kompreni kiel la reprezentadoj de povo estas montrataj ene de la moda industrio kaj kial tiom malmultaj homoj emas defii ilin. Ĉu ebla paralelo kun Esperanto en la lingva mondo?
En la revuo 'Esperanto sub la suda kruco ' numero 134, marto 2019, aperis artikolo 'Somerlernejaj esperantistaj kapkovraĵoj' kun la emblemo de la kanguruo kaj la vorto Esperanto, surhavebla kaj uzebla diversmaniere.
Okazis ke iuj homoj portis tradician veston de sia lando dum Esperanto-kongresoj sendepende ĉu jes aŭ ne ili portas ĝin en sia propra lando. Svedio, ekzemple, estis kulture kontraŭ portado de la propra tradicia robo ekde la dua mondmilito. Tamen svedoj daŭre povas uzi tradician vestaĵon okaze de Esperantistaj aranĝoj. (ref ?). Esperanto emas reliefigi kulturajn tradiciojn kiel dum la dua mondekspozicio de pupoj en Japanio (2012), organizita de esperantistoj, kie okazis parado kun 200 diverslandaj kostumoj.
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
Kongreso anoncita por Blackpool en 1917, kaj numerita 10a, ne okazis.
Esperanto-kulturo
Zamenhofa Tago
Estas komuna celo akiri aŭ legi Esperantan libron en tiu tago. Zamenhof mem estis forta rekomendanto de la ideo, ke por disvastigi Esperanton ĉirkaŭ la mondo, ĝiaj parolantoj devus krei grandan korpon de literaturo.
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
En 1949 ne okazis Brita Kongreso pro okazigo de Universala Kongreso en Bournemouth, kaj simile en 2021 pro la planita Universala Kongreso en Belfasto, kiu estis nuligita pro KOVIM-19.
Esperanto-kulturo
Zamenhofa Tago
La poemo La Espero, verkita de Zamenhof, fariĝis la Esperanta himno, kaj la plejmulto da Esperanto-parolantoj scias ĝin, almenaŭ parte. Ĝi ofte estas kantata ĉe Esperanto-aranĝoj. Ĉu oni ŝatas la kantotekston aŭ ne, la himno estas ĝenerale io, kio ligas la Esperanto-parolantojn ekde la fruaj jaroj de la lingvo, kaj estas jam parto de ĝia kulturo. Revuo Esperanto, kaj aliaj, ordinare raportas pri tio, kiel Esperantistoj festas tiun tagon tra la mondo. Similan raporton oni legas ankaŭ en IPR, oficiala organo de ILEI.
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
1917, 1918 - London
1942 - Birmingham
Damián Forment
Damián FORMENT (Valencio, ĉ. 1480 - Santo Domingo de la Calzada, La Rioja, 1540) estis hispana skulptisto, konsiderita la plej fruktodona de la Krono de Aragono kaj unu de la unuaj enkondukantoj de la Renesanco en Hispanio.Li laboris por la retablo de la Baziliko Pilar kaj por la preĝejoj de Sankta Paŭlo kaj de Sankta Mikaelo de la Navaranoj de Zaragozo. Li laboris ankaŭ por la Katedralo de Huesko kaj por la Katedralo de Santo Domingo de la Calzada. Lia laboro por la monaĥejo de Poblet iĝis polemika ĉar oni akuzis lin ĉar li uzis nebonkvalitan marmoron, kio okazigis nepagon.
Jesuo kaj Magdalena
Pri Jesuo kaj Magdalena iuj romanistoj kaj intelektuloj opiniigas ke ili estis geedzaj, male ol tio kio dedukteblas el la kanonaj evangelioj kaj aliaj dokumentoj de la Nova Testamento kaj male al konvinko de la tradicio de la kristanaj eklezioj.
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
1943 - Southport
Jesuo kaj Magdalena
Por kompreni kiu estas Magdalena utilas priskribi ties pozicion ene de la grupo kiu servis kaj travivis kun Jesuo (Mt 27,55; Mk 15,40-41; Lk 23,55-56; Joh 19,25). Pri ŝi estas skribite (Lk 8,2-3), ke Jesuo ŝin sanigis forigante de ŝi sep demonojn: dirmaniero por aludi al persona misordo kiu povis esti ankaŭ je morala konduto. Poste ŝin oni trovas ĉe la piedoj de la Krucumito kaj en la unua apero de Jesuo resurektinta. Kelkuloj, inter kiuj unuas (Gregorio la Granda), ŝin identigis kun la pekulino, kiu, en la domo de fariseo Simono (Lk 7,26-50), elverŝis preciozan ungventon kaj viŝis per siaj haroj la piedojn de Jesuo banitajn per siaj larmoj. Alia ŝin identigis kun Maria fratino Lazaro, resuretigita de Jesuo: tiel ke la tri fariĝis unu! Sed ĉiutempaj bibliistoj, pro la cirkonstancoj tro malsamaj kaj diversaj motivoj, allasas ke la tri vivu je sia propra sendipendeco.
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
1944, 1945 - Birmingham
Jesuo kaj Magdalena
Sed kial suspektigi ke ŝi estis la edzino de Jesuo? Kelkaj altiriĝis al tiu konvinko el la apokrifaj gnostikaj evangelioj, surfaciĝintaj el la sablo de la egiptuja dezerto de Hamadi en la dekoka jarcento. Temas pri iuj papirecaj kodeksoj entenantaj tri evangeliojn, nome tiu de Tomaso, tiu de Filipo kaj tiu de Judaso. Tiuj evagelioj elstarigas la gravecon de Maria Magdalena kaj ŝin priskribas tiom intima al Jesuo ke facile imagigas, por nesciuloj pri la gnostika pensmaniero, geedzaj iliajn rilatojn. Fakte ĝuste gnostikismo forigas tiajn rilatojn ĉar ĝin karakterizas profunda malŝato pri ĉiuspecaj seksrilatoj kaj pri ĉio korpa: la korpo estus la karcero en kiun neprudenta kaj aĉa dikunlaboranto, klare identigita kun la Dio de la Malnova Testamento, faligis la homojn! Sed venis Jesuo, sendita de la Dio bona, por ilin liberigi, por la ĉiela savo, el la opresanta korpa materio, kaj la elektitoj tion jam ĝuas evitante ĉiuspecajn seksrilatojn por ne transdoni la saman misordon. Kaj nenimaniere en tiun misordon povus fali la liberiganto, la gnostika Jesuo!
Sed kial, male, tiuj evangelioj parolas pri Magdalena kiel la favoritino de Jesuo kiu ankaŭ ŝin kisas sur la buŝo [www.ueci.it]? - Jesuo el la Magdalena volas fari veran viron kaj do veran disĉiplon (ho masklismo!), similan al la aliaj dekdu!
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
1946 - Bristol
Jesuo kaj Magdalena
Kaj la kiso? Se oni atente legas la Paŭlajn epistolojn, alpenas ke la kristanoj de la unuaj komunumoj sin kisis reciproke flugtuŝante la lipojn; krome en la gnostika literaturo la kiso sur la lipoj signifas la volon transdoni la saĝecon kaj la mision, neniam seksesprimon.
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
1949 - Hoddesdon
Jesuo kaj Magdalena
Oni aldonas ankaŭ ke Jesuo estis edzo de Maria Magdalena pro la fakto ke la hebreaj rabenoj edziĝis kaj ne akceptis rabenojn senedzinaj. Tion asertas ankaŭ Dan Brown en la fama romano "La Kodo Da Vinci". Sed se Dan Broum estus uzinta aliajn informojn, nedubeblajn, perdintus ja jes, ion da fascino de la noveco, sed estus informiĝinta, ke inter tiutempaj rabenoj moviĝis tri malsamaj ideoj: tiu sadukea, kiu certe ne disdegnis la geedziĝon, tiu farisea rigide observanta, kaj tiu esena kies spiritualeco, preskaŭ rigide vira, konfesis, ĉe multaj, senedzinecon kiel atestite de Filono kaj Josefo Flavio kaj konfermite de Qumranaj dokumentoj. La afinecoj inter Jesuo kaj la esenoj estis multaj.
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
2001- London
Jesuo kaj Magdalena
Krome, Jesuo celebris la paskon ĝuste en la esena kvartalo laŭ la laŭsuna kalendaro de la esenoj, kiu anticipis la paskon je du tagoj. Kaj Jesuo en tiu kvartalo indikas la lokon en kiu manĝi la paskon, nome la domo atingata de portanto de la akvokruĉo: estas viro kiu portas, ne virino kiel kutime! Ja, oni trovigas en kvartalo de senedzina esenaro!
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
La "79a Kongreso" (1995), kvankam numerita, estis formale nur Jarkunveno. La 77a (1993) kaj 85a (2003) estis samtempe 88a, resp. 98a, Skotaj Kongresoj de Esperanto. Same la Edinburga kongreso (2012) estis "Kunkongreso" de la brita kaj skota asocioj.
Jesuo kaj Magdalena
Eĉ el diversaj evangeliaj aludoj kompreneblas ke Jesuo estis edzo de neniu virino. Ekzemple “estas kiuj pro la ĉiela regno rezignis seksrilatojn”...
Brita Kongreso de Esperanto
Listo de la ĝisnunaj kaj planitaj BK-oj
Kongreso anoncita por Lestero en 2020, kaj numerita 101a, ne okazis pro pandemio.
Jesuo kaj Magdalena
Fine, Jesuo ne malŝatas, certe, kiel la gnostikoj,la geedziĝon: li partoprenas nuptofeston, li ne disdegnas mencii la patriniĝantan virinon kaj fraŭlinojn atendantajn la edziĝonton kaj parabolas ĉerpante el familia vivo.
Kressbronn am Bodensee
Kressbronn am Bodensee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bodensee kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
110294 Victoriaharbour
110294 Victoriaharbour estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 25-an de septembro 2001 de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Eagle en Benson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la natura haveno Victoria Harbour, inter la Honkonga Insulo sude kaj Kaŭluno norde. Ties akvo estas profunda kaj ĝi esta ŝirmita kaj bone situta, tio, kiu faras de ĝi unu el plej frekventataj komercaj havenoj en la mondo. La konstruaĵoj ĉe ambaŭ bordoj estas tre belaj, meritigante al Honkongo la kromnomon "Perlo de Oriento".
Györgyi Kari
Györgyi Kari [djordji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kari Györgyi estas hungara aktoro.
Györgyi Kari naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pri lernejaj jaroj de Györgyi Kari mankas informoj. Ŝi estis membro de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (1977-1985), de Gaja Teatro (1985-2000). Ekde 2001 ŝi apartenas al malgranda teatro en Budapeŝto, sed dekomence ŝi ofte estas videbla en filmoj. Kelkfoje ŝi ankaŭ reĝisoris.
Ferendia
Ferendia (hungare:Ferend) estas vilaĝo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1880 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 577 (rumanoj, 8% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1717. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Jamu Mare.
Mesterháza
Mesterháza [meŝterhaza] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár. La loknomo hungare signifas: domo de majstro.
Situo
Mesterháza situas laŭ flankovojoj. Bük troviĝas 8, Csepreg 15, Sárvár 18, Szombathely 32, Budapeŝto 198 kilometrojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1426 en formo Vesterháza. La hodiaŭa formo aperis en 1479. Inter 1913 kaj 1974 la vilaĝeto havis fervojan kontakton. En Mesterháza migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
En Mesterháza estas kapelo omaĝe al Sankta Anna kaj klasikisma kastelo de Jekelfalussy [jekelfaluŝi].
Famuloj
En Mesterháza naskiĝis inĝeniero Zoltán Skriba.
3105 Stumpff
3105 Stumpff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo August Kopff, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Kampbela tufkormorano
La Kampbela tufkormorano (Phalacrocorax campbelli), konata ankaŭ kiel Kampbela kormorano, estas birdospecio de la familio Falakrokorakedoj. Ĝi estas endemia de Kampbela Insularo, nome arkipelago je ĉirkaŭ 650 km sude de la Suda Insulo de Novzelando. Ties natura habitato estas malferma maro kaj rokaj bordoj. En 1975, ties populacio estis ĉirkaŭkalkulata je 2,000 paroj aŭ 8,000 birdoj (Marchant kaj Higgins 1990, Heather kaj Robertson 1997). Tamen eble okazis subkalkulo (P. Moore in litt. 1999). La birdoj kutime manĝas en la maro ĝis 10 km for el la ĉefa insulo (Taylor 2000).
Temas pri specio tre simila al la Bronzkormorano, nome nigrecaj supraj partoj kaj blankaj subaj partoj kaj ŝultra strio. Estas ruĝecaj al rozkoloraj kruroj kaj tre ruĝa brido sub la bekobazo. Tamen ne estas tiom brila malhelverdeca nuanco (ĉiukaze blueca) nek blua vizaĝa ĉirkaŭaokula areo, kio estas pli malhelbruna. La kolo estas pli nigreca ol ĉe la Bronzkormorano, ĉar la nigra areo okupas la tutan kolringon. Kiel aliaj parencoj, ankaŭ tiu havas tufkreston propran de la grupo.
Ili reproduktiĝas en kolonioj de ĝis 150 nestoj en neatingeblaj klifokornicoj, markavoj aŭ rokaĵoj.
La Meyze
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio.Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Joshua Abraham Norton
Joshua Abraham NORTON (naskiĝis ĉirkaŭ 1815, mortis la ) estis usona entreprenisto, loĝanta en Sanfrancisko.En li 1859 proklamis sin mem kiel la unuan kaj nuran Imperiestron de Usono.
NGC 1279
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Joshua Abraham Norton
Kvankam ĝenerale li estis opiniata kiel frenezulo, aŭ almenaŭ strangulo, la anoj de Sanfrancisko (kaj multe de la mondo) en la 19-a jarcento celebris lian ĉeeston, lian humuron, kaj liajn farojn, precipe lian "mandaton" ke la Kongreso de Usono estu malunuigita per forto, kaj liajn dekretojn, kiuj petis ke ponto estu konstruita trans la Golfo de Sanfrancisko. Verkisto Mark Twain estis loĝanto en Sanfrancisko dum parto de la "reĝado" de Imperiestro Norton, kaj la Reĝo en La Aventuroj de Huckleberry Finn estas parte bazita pri Norton.
Christian Julius Wilhelm Mosche
Christian Julius Wilhelm MOSCHE (naskiĝinta la en Arnstadt, mortinta la  en Lübeck) estis germana pedagogo kaj rektoro de la instruadejo Catharineum en Lübeck dum la okupado franca.
Vivo
Mosche estis la filo de la superintendanto de Arnstadt Gabriel Christoph Benjamin Mosche (1723–1791). Post la voko de la patro je senioreco al Frankfurt am Main la tuta familio transloghighis en 1773. Mosche studis filologion kaj teologion ĉe la universitato de Jena. Inter la tre ŝatataj instruistoj nombriĝis la teologo Johann Jakob Griesbach, la filozofo Carl Leonhard Reinhold kaj la filologo Christian Gottfried Schütz.
Post la magistriĝo Mosche revenis Frankfurton kaj deĵoris unue kiel privata instruisto. Wilhelm Friedrich Hufnagel, posteulo de la patro de Mosche, iĝis mentoro kaj amiko de li. Li ordinis lin en 1793 pastoro; la unua deĵorloko estis Frankfurt-Hausen. Li rezignis post nur 2 jaroj iĝis - tiutempe Hufnagel estis reformanta la lernejojn - vicrektoro kaj instruisto pri malnovaj lingvoj ĉe la Lessing-gimnazio. Li verkis plurajn skribitaĵojn pri lernejaj reformoj enkondukante la fakon "Naturscienco" lernejen. Pro lia instigo iĝis unau instruisto pri matematiko kaj fiziko en 1805 Johann Heinrich Moritz Poppe. Poppe iĝis la unua kolegarano kiu ne estis klasika filologo. Krom la lerneja agado li daŭre donis privatajn horojn, ekz. al Karoline von Günderrode.
En 1806 Mosche akceptis venigon al Lübeck kie li iĝis post la morto de la antaŭulo Friedrich Daniel Behn rektoro de la lernejo Catharineum. Mosche kontinuigis la de Behn komencitajn reformojn ŝanĝante la lernejon de malnovstila gimnazio de kleruloj al "gimnazio kaj porburĝa edukejo". Kreitis ankaŭ novaj instruadtabuloj kiuj kombinis la malnovajn lingvojn kun natursciencaĵoj. Liaj teorioj pri la "korekta lernado de la latina lingvo ankaŭ por nescienculoj" legitis en pliaj lernejaj programoj Unuafoje en 1806 okazis lernigistaj konferencoj, baldaŭ venis la unuaj klaskatalogoj. Mosche estis la unua persono kiu volis esti titolita direktoro anstataŭ rektoro.
Mallonge post la eklernejestrado Mosche devis barakti por la lernejo dum la franca okupado. La ejoj de Katharineum iĝis lazareto kiel ankaŭ la najbara Kirko Sankta Katerino. Laŭ la ekzemplo de diversaj kolegoj Mosche docentis en la privata lernejo ĝis li sukcesis denove rekuperi la klasĉambrojn.
Kiam en 1811 post la enkorpigo de Lübeck en la Franca Imperio la franca lingvo iĝis deviga por ĉiuj li mem venis en la klasojn kaj lernis modeldonante kun la lernantoj. La francaj kontrolistoj Georges Cuvier kaj François Noël ja laŭdis la engaĝiĝosn de Mosche, kiu igus la Katharineum-instituton kun ne tute 3 centoj da plejparte nobelaj filoj la plej renomita kolegio de la tri hansaj urboj. Parto alia de la kolegoj estis pli kritikaj koncerne la agojn de la franca okumpantoj, precipe lia pli posta biografiisto Friedrich Wilhelm Herrmann kaj Heinrich Kunhardt. Hermann publikigis diversajn pamfletojn publikajn liberigi la urbon. Kiam en marto 1813 la francoj retiriĝis li faris grandan publikan paroladon al la Legiono hansa, voluntuloj batalantaj. Krome Kunhardt kaj Mosche verkis adiaŭajn poemojn por ili. Post la nelongdaŭra reveno de la francoj inter junio kaj decembro 1813 Hermann fuĝis al Mecklenburg.
Graveco
Mosche, kiu apartenis al la komunutila societo "Gesellschaft zur Beförderung gemeinnütziger Tätigkeit" kaj ankaŭ faris prelegojn, mortis pro pulmona malsano je kiu li eksuferis jam en Frankfurto. Lia entombigo estis unu el la lastaj ene de kirkoj, car baldaŭ poste oni malpermesis enpreĝejajn sepultadojn. Apud li oni enterigis Herrmann. La filo Karl Mosche (1796–1856) iĝis muzikinstruisto ĉe la Katharineum-lernejo kaj komponis ia. muzikon al la poeziaĵoj de Emanuel Geibel.
Petrov
Petrov estas nomo por pluraj municipoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Petrov aperas en nomoj:
Leopoldo O'Donnell
Leopoldo O'Donnell y Jorís (Santa Cruz de Tenerife, 12-a de januaro de 1809 – Biarritz, 5-a de novembro de 1867) estis hispana nobelo, militisto kaj politikisto, duko de Tetuano, grafo de Luceno kaj vicgrafo de Aliaga.
Maurizio Ferraris
‘’’Maurizio Ferraris’’’ estas fakulo pri Teoria filozofio ĉe la fakultato de Literaturo kaj Filozofio de la Universitato de la Studoj de Torino kaj, ĉe la samloka ateneo, direktoro de la CTAO (Interuniversitata Centro pri Ontologio Teoria kaj Aplikata) kaj de la LABONT (Laboratorio de Ontologio). Nun (2011) profesoro M. Ferraris estre redaktas la Rivista di Estetica (Revuon de Estetiko) kaj membras en la estrara komitato de Critique kaj de la revuo aut aut. Ekde 2010 li kunlaboras en kulturaj paĝoj de prestiĝaj ĵurnaloj kiel Il Sole 24 ORE; La Repubblica. Liaj areoj de kompetenteco estas hermeneŭtiko, estetiko kaj ontologio.
Leopoldo O'Donnell
Li prezidis la Ministraron de Hispanio, post la progresisma jarduo de Baldomero Espartero en 1856, kaj ankaŭ en 1858–1863, kaj en 1865–1866, dum la regado de Isabel la 2-a.
Maurizio Ferraris
Biografio
M. Ferraris naskiĝis en Torino (Italio) en 1956, kaj studis en Torino, Parizo kaj Hejdelbergo kaj lekciis en la plej prestiĝaj eŭropaj universitatoj. Li doktoriĝis pri filozofio en Torino en 1979, gvidite de Gianni Vattimo. Post du lekciadaj jaroj en Maĉerata (1982-83, Italio), ĝi iris en Trieston (Italio) kie tamen alternigas instruan aktivecon kun restadoj en Hejdelbergo kie, estante en kontakto kun Gadamer, entreprenis studojn pri hermeneŭtiko.
Leopoldo O'Donnell
Deveno
Li estis la plej malgranda de la du filoj de la geedzoj Carlos O'Donnell y Anethan kaj Josefa Joris de Casavilla. Lia familio estis de irlanda deveno, kaj descendis el Calvagh O'Donnell, estro de la klano O'Donnell kaj chieftain de Tyrconnell meze de la 16a jarcento. Naskiĝis el familio de granda militista tradicio: lia patro estis ĉefgeneralo de Kanarioj; lia onklo estis Enrique José O'Donnell, grafo de La Bisbal. Li plusekvis tiun tradicion per eniro en infanterio kiel lieŭtenanto.
Maurizio Ferraris
Biografio
En 1995 Ferraris eklekciis en Torino kiel ordinarulo pri Estetiko por transiri, iomposte, al aktiveco kiel profesoro pri Teoria filozofio en 1999; post lekcia parentezo en Collège international de philosophie ekde 1998 ĝis 2004, li fondis en 2001 la Laboratorion de ontologio (Labont) kaj la “interuniversitatan centron de Ontologio teoria kaj aplikata” (CTAO).
Leopoldo O'Donnell
Karlisma milito
Post la morto de Fernando la 7-a en 1833, ekis la Unua Karlisma Milito inter la partianoj de la filino de Fernando, Isabel la 2-a (isabelinos) kaj tiuj de ŝia onklo, frato de Fernando la 7-a, Karlo Maria Isidro de Burbono (carlistas). O'Donnell, kiu havis tiam nur la rangon de kapitano, aliĝis al la isabela flanko, spite havi fratojn kaj patron en la karlista flanko. Pro sia partopreno en diversaj luktoj, li ascendis sekve al rangoj de kolonelo, kaj pli supre en junio de 1837 kaj en 1839 estis nomumita ĉefkapitano de Aragono, Valencio kaj Murcio. Post la venko de la generalo Cabrera en Lucena del Cid, oni donis al li la titolon de grafo de Lucena kaj ascendis al rango de Generalleŭtenanto.
Maurizio Ferraris
Filozofia penso de Maurizio Ferraris
M. Ferraris precizigas sian penson praktike en la 1980-aj jaroj. Ĝi distanciĝas, kaj eĉ kontraŭas, el tiu de siaj majstroj aŭ de parto de postmodernaj pensliverantoj; kaj ellaboras filozofian sistemon kaj metodon difinendan, kaj fakte de li mem difinita kiel Novaĵa Realismo (News Realism). La vorto mem “realismo” aŭ “objektivismo” konfliktas kun la plej parolata kaj parolanta filozofia pensado de la Postmoderneco.
Leopoldo O'Donnell
Ekzilo kaj insurekcio
Ĉar li estis modera liberalo, devis elmigri al Francio, post la progresista revolucio de septembro de 1840 kiu provokis la rezignon de Maria Kristina Burbono (patrino de Isabel la 2-a) al la regenteco.
Maurizio Ferraris
Filozofia penso de Maurizio Ferraris
Fakte, laŭ la postmoderna penso, almenaŭ tiu plej ekstariĝanta, la ’’moderneco’’, intencita kiel periodo kvalifikita per la altiro al la konstruado de grandaj filozofiaj sintezoj (kleriga, ideista kaj marksista), siavice karakterizitaj per la pretendo liveri komprenadon veran pri la mondo kaj legitimi la agadon establante tion kio estas progreso, ’’devas esti superita kaj ignorita’’.
Leopoldo O'Donnell
Ekzilo kaj insurekcio
En 1841 li partoprenis en la modera insurekcio fare de la generalo Diego de León, kontraŭ la regenteco de la generalo Espartero. En tiu, O'Donnell estis ricevinta la mendon kuraĝigi la militistan insurekcion de Pamplono, sed, kiam malsukcesis en Madrido la atako al la Reĝa Palaco, fare de León la 7-a de oktobro, li devis denove rifuĝiĝi en Francio.
En 1844, kiam estis la generalo Narváez en la povo, oni nomumis lin ĉefkapitano de Havano, posteno kiun li okupis ĝis 1848. Post la reveno al Hispanio li estis nomumita senatano kaj generala direktoro de la Altlernejo de Infanterio de Toledo.
Maurizio Ferraris
Realismo kaj kritika ontologio
Ferraris, do, forlasas la relativismon hermeneŭtikan kaj dekonstruismon de Darrida (kiun li laŭkelke da tempo stude frekventis) kaj feblismon (de sia unua majstro Gianni Vattimo) por aliĝi al formo de objektivismo realisma, laŭ kiu la objektiveco kaj realeco, konsiderata de la radikala alo de la hermeneŭtiko principo-instigo de violento kaj superfortado, estas fakte la “unika defendo’’ kontraŭ la ‘’diskrecio’’ de la interpreto. . Tiu principo, valida en la morala sfero, havas en la agnosko de la sfero de realeco sendependa de la interpretoj sian teorian fundamenton. La ekstera mondo, agnoskenda kiel nenuligebla, kaj la rilato inter la konceptaj skemoj kaj la sensa sperto (en “l’estetica” (estetiko) revenigita al ĝia origina etimologia signifo de “scienco de la sensa percepto”) akiras unuagradan gravon estas la dominantaj temoj de la dua fazo de la penso de Ferraris.
Leopoldo O'Donnell
Ekzilo kaj insurekcio
Ekde 1853, li ekinteresiĝis al la politiko aktive kaj en junio de 1854, estre de infanteria bataliono kun la generalo Domingo Dulce y Garay, puĉis kontraŭ la registaro; tiu sendis la generalon Anselmo Blaser kontraŭ li. La trafo okazis en Vicálvaro kaj post nur ŝajna lukto (konata kiel la Vicalvarada), ambaŭ militistoj retiriĝis, ĝis kiam la 7-a de julio oni publikigis la Manifeston de Manzanares, fare de Antonio Cánovas, kiu allogis al sia flanko grandan parton de la armeo. Post la revolucia venko, Espartero estis nomumita ĉefministro kaj O'Donnell iĝis Militminiistro.
Maurizio Ferraris
Realismo kaj kritika ontologio
La ’’kritika ontologio’’ de Ferraris agnoskas la mondon de la ĉiutaga sperto kiel abunde neprenetreblan kompare kun konceptaj skemoj katalogantaj kaj ordinantaj la realon. La preterlaso de agnosko de tiu principo imputeblas al la kunfandiga konfuzo inter ontologio (la sfero de la esto) kaj epistemologio (la sfero de la scio), pri kiu Ferraris disvolvas kritikan temadon funditan sur la karaktero de nenuligeco kiu apartenas al la esto kompare kun la scio. Lia rezonado pri realismo albordiĝas, en 2011, al la ellaborado de la “Manifesto de New Realism“.
Leopoldo O'Donnell
Puĉo kaj Prezidentecoj
En la nova parlamento li formis novan politikan grupon konata kiel Unión Liberal. Partio per kiu li klopodis unuigi moderulojn kaj progresistojn.
Maurizio Ferraris
De la socia ontologio al la Dokumentebleco
La funda tezo estas: la distingiĝo de la ontologio el la epistemologio, kunigita kun la agnosko de la ‘ontologio’ de la aŭtonomio de la sfero de la socialaj objektoj (regulita de la konstrua leĝo “objekto = akto evidenta“), rajtigas rompi la tezon derridan laŭ kiu “ne ekzistas eksterteksto” (fundamenta tezo por la dekonstruismo) por teoriumi ke “nenio sociala ekzistas ekstere de la teksto”. Alvenas tiel la fazo plej matura de la penso de Ferraris, komplete sistemigita en tiu kiu povas esti konsiderita ties “sumo”, nome ''Documentalità. Perché è necessario lasciar tracce'' (2009) (Dokumentebleco. Ĉar necesas lasi spurojn”.
Leopoldo O'Donnell
Prezidenteco de 1858 al 1863
Li revenis al povo en julio de 1858. Dum tiu registaro li deklaris militon kontraŭ Maroko la 22-a de oktobro de 1859, kaj O'Donnell ekestris la truparon, kaj okupis Tetuanon (februare de 1860). La traktato de Ŭad-Ras finigis la militon kaj agnoskis la hispanajn posedojn en norda Afriko kaj ampleksigis la teritorion de Sebto. La vvenko havigis al li la titolon de duko de Tetuano.
En 1862, post aprobo de la reĝino Isabel la 2-a, li sendis al Sudameriko ekspedicion de scienca studaro helpita de kvar militŝipoj sub ordonoj de ĉefoficiro Luis Hernández-Pinzón Álvarez (posteulo de la familio de la fratoj Pinzón kiuj navigis kun Kolumbo). Tiu helpo celis apogi serion de reklamoj prezentitaj de hispanoj en Ameriko. Tio derivis al Militio Hispan-Sudamerika (1864–1883– finita ĉiakaze en 1871–).
Li registis ĝis marto de 1863, kiam pro premo fare de la Modera Partio prezentis demision, kaj estis anstataŭata de Manuel Pando Fernández de Pinedo, markizo de Miraflores.
Lasta registeco de 1865-1866 kaj morto en 1867
El tiu registepoko menciindas la rapida etendo de fervojoj en Hispanio, kaj la milito kontraŭ Maroko, kiu redonis al hispanoj patriotismon. En 1865, studenta protestoj (pro elpostenigo de Emilio Castelar) kaj la sangoverŝa subpremado fare de la registaro, enpovigis denove O'Donnell al la ĉefministrecon kaj al la militministerio. Post la insurekcio de sergentoj de San Gil, la 22-a de junio de 1866, kaj malamike kontraŭ la reĝino Isabel, O'Donnell rzignis kaj eliris al Biarritz, kie li mortiĝis la 5-a de novembro de 1867.
Kuriozaĵo
Post la Milito de Afriko (Maroko) la venkinta armeo kampadejis norde de Madrido, atendante preparojn por triumfa enirado en la ĉefurbo, kiu poste neniam okazis. Ĉirkaŭ tiu kampadejo — kiu el provizora iĝis longdaŭra — instaliĝis komercistoj kaj kreiĝis la kvartalo konata ĝis nune kiel Tetuano de las Victorias (de la venkoj).
Sándor Köleséri
Sándor Köleséri [ŝAndor koleŝEri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Köleséri Sándor estas hungara aktoro, nano-viro (132 centimetrojn alta).
Sándor Köleséri naskiĝis la en Miskolc.
Biografio
Sándor Köleséri post la naskiĝo estis edukita en Tarcal, sed li jam frekventis bazlernejon en Budapeŝto, poste li maturiĝis en 1990. Li faris diversajn laborojn laŭ la eblecoj. En 1995 György Klapka (negocisto) malkovris lin kiel rolanto en nana rolo. Depost tio li restis en teatra, filma kaj reklama vivoj kiel liberprofesiulo.
Betula albosinensis
La  ĉina betulo aŭ Betula albosinensis estas malgranda foliarbo el la genro de la Betulacoj (Betulaceae). Ĝia hejmregiono estas pluraj ĉinaj provincoj.
Priskribo
La ĉina betulo estas 10 ĝis 20 m alta arbo kun maldensa, larĝe konusforma neregula krono. Ĝia ekstera tavolo de la arboŝelo forruliĝas en grandaj blankaj-rozkoloraj kaj maldikaj ĉifonoj. La folioj estas ovoformaj ĝis oblonge ovoformaj, 3 ĝis 8 cm longaj kaj 2 ĝis 5 cm larĝaj kun rondigita bazo kaj pinta fino - la rando estas duoble segilforma. La folitigeto longas 0,6 ĝis 2 cm. La koloro en aŭtuno estas flava. La inaj floraroj konsistas el 2 ĝis 4 cm longaj, cilindr-ovoformaj ametoj. La fruktoj estas ovoformaj, 2 ĝis 3 mm grandaj nuksetoj kun haŭtecaj flugiloj. La specio floras de majo ĝis junio. La fruktoj maturiĝas de julio ĝis aŭgusto.
Disvastigo kaj ekologio
La disvastigejo de la speco estas en la ĉinaj provincoj Gansuo, Hebejo, Henano, Hubejo, Ningxia, Qinghai, Shaanxi kaj Siĉuano. Tie la arbo kreskas en arbaroj kaj arbogrupoj en altecoj de 1000 ĝis 3400 m super marnivelo. La kreskejo estu seka kaj suna. La grundoj estu sablaj ĝis humozaj. La planto estas frostotolera.
Sistematiko
Betula albosinensis estas specio el la genro de la betuloj (Betula) ene de la familio de la Betulacoj (Betulaceae). La unua priskribo okazis en la jaro 1899 fare de Isaac Henry Burkill en la ''Journal of the Linnean Society. Botany. London''. Burkill distingis du variojn:
Uzado
La densan lignon havas rozkoloran duremon. Tial ĝi nomiĝas ankaŭ ruĝa ĉina betulo. La ligno estas uzata por multaj aferoj.
Grand Canyon Skywalk
Ĝi estas vitra promenejo, longanta ĉirkaŭ 21 m internen kaj pendante ĉirkaŭ 1220 m super la Granda Kanjono. Ĝi estas fiksita sur rando de la kanjono, ĉirkaŭ 12 m profunde en la grundon.
Afrika filozofio
Afrika filozofio estas la filozofia diskurso produktita de indiĝenoj el Afriko kaj iliaj posteuloj, inklude Afrik-usonanojn. Afrika filozofio prezentas ampleksan gamon de temoj simile al la Okcidenta kaj Orienta filozofioj. Afrikaj filozofoj povas troviĝi en la variaj akademiaj fakoj de filozofio, kiel metafiziko, epistemologio, morala filozofio kaj politika filozofio. Partikulara temo pri kiu multaj afrikaj filozofoj verkis estas pri libereco kaj kion signifas esti libera aŭ kiel propra sperto. Filozofio en Afriko havas riĉan kaj varian historion, sed multo el tio perdiĝis laŭlonge de la historio. Unu el la plej frua konata afrika filozofo estis Ptahhotep, nome antikva egipta filozofo. Komence kaj meze de la 20a jarcento, kontraŭkoloniismaj movadoj havis enorman efikon sur la disvovligo de diferenca afrika politika filozofio kiu havis rezulton kaj en la kontinento kaj en la afrikana diasporo. Bone konata ekzemplo de ekonomi-filozofiaj verkoj aperintaj el tiu periodo estis la socialisma filozofio Ujamaa proponita en Tanzanio kaj aliaj partoj de Orienta Afriko. Tiuj afrikaj kaj politikaj kaj ekonomikaj filozofiaj tendencoj havis rimarkindan efikon ankaŭ super la kontraŭkoloniismaj movadoj de multaj ne-afrikaj popoloj ĉirkaŭ la mondo.
Eli Urbanová
Biografio
Eli Urbanová naskiĝis en Časlav kie ŝi studis en elementa lernejo, gimnazio kaj instruista instituto. Ŝi komencis labori en la privata muziklernejo de Stepan Urban, kun kiu ŝi geedziĝis en 1942 kaj kunvivis ĝis 1955. En la lernejo ŝi instruis pianon, violonon kaj violonĉelon.
Micula
Micula (Mikola) estas komunumo en Rumanio nord-nordoriente de Satu Mare. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Bercu Nou kaj Micula Nouă.
Eli Urbanová
Biografio
Post kompletigado de siaj studoj en Časlav, Urbanová debutis en la jaro 1940, kiam librovendisto Malý en Čáslav eldonis ŝian lirikaĵon en la ĉeĥa lingvo Zrcadlo (Spegulo).
Urbanová esperantistiĝis en 1948. Ŝi kune kun Štefo Urban (aŭtoro de la versa fablaro Nova Ezopo (1961), membriĝis en la Praga Esperanto-Klubo en 1949 kaj baldaŭ Urbanová ekverkis en Esperanto. Urbanová multe artikolis pri Esperanto en la ĉeĥa kaj instruis la lingvon.
Micula
La komunumo limas nord-okcidente al Ukrainio. Ĝi havas fervojan stacion ĉe la linio inter Satu Mare kaj Halmeu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1896 loĝantojn (hungaroj), en 1992 2883 (49,5 % da hungaroj).
Eli Urbanová
Biografio
Ŝi verkis multajn originalajn poemojn, el kiuj la plej bonaj atingis aprezon en Belartaj Konkursoj de UEA.
Micula
Loĝantaro
En la censo de 2002 la 3.783 loĝantoj de la komunumo deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1339. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szatmár).
Eli Urbanová
Biografio
En la periodo 1952-1957 ŝi ricevis dek premiojn, i.a. la unuan premion pri poezio en la Belartaj Konkursoj de UEA en 1954. Fortan impulson al Urbanová donis ŝia amikiĝo kun Julio Baghy, kun kiu ŝi ekkorespondis en 1952 kaj kiu vizitis Pragon en 1956.
En 1997 Eli Urbanová kunfondis la Internacian Verkistan Asocion ĝis ekestis en 1983 la Esperantlingva Verkista Asocio, en kiu ŝi ankaŭ membriĝis.
En 1996 ŝi fariĝis Honora Membro de UEA. La saman distingon ŝi ricevis de Ĉeĥa Esperanto-Asocio en 1982.
Persone
Jan VRZÁK, patro de Eli Urbanová mortis la 8-an de aŭgusto 1956 (Bulteno de EK Praha 41/1956)
Ĉeĥe
Jam en 1940 Urbanová aperigis poemaron en la ĉeĥa: Zrcadlo (Spegulo) sub la pseŭdonimo Eliška Doubravská.
Ŝi aperigis la poemarojn Nur tri kolorojn (1960), El subaj fontoj (1981), Verso kaj larmo (1986), Vino, viroj kaj kanto (1995), Peza vino (1996; dulingva, kun ĉeĥa traduko de J. Rumler), El mia buduaro (2001), Rapide pasis la temp’ (2003) kaj Prefere ne tro rigardi retro (2007).
Ŝiaj poemoj aperis ankaŭ en la kolektoj Kvarfolio (1976) kaj Eli Urbanová - nuntempa Esperanta poetino (2005), kaj en Esperanta antologio (1958 kaj 1983).
En 2005 aperis la prelegaro, intimaj temoj en Esperanto-beletro.
Eksteraj ligiloj
https://www.webcitation.org/query?id=1256546873579031&url=www.geocities.com/origlit/roman/urbanova.html
http://www.esperanto.net/literaturo/roman/urbanova.html
http://www.esperanto.net/literaturo/poem/libr/rapidpastemp.html
Verkoj de kaj pri Eli Urbanová en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
Nami Otake
Nami Otake (大竹 七未 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1994 ĝis 1999 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estas aktiva kaj tre utila teamano kiu partoprenis en 46 matĉoj kaj atingis 29 golojn.
Olimpika vilaĝo
Olimpika Vilaĝo estas konstruaĵaro ĝenerale trovita en Olimpika Parko, kiu gastigas la delegitarojn de la Naciaj Olimpikaj komitatoj partoprenantaj en Olimpikoj.
Vojaĝo de James Caird
La vojaĝo de James Caird estis veturo de malgranda boato el Insulo Elefanto en Sud-Ŝetlandoj al Suda Georgio en suda Atlantika Oceano, nome al distanco de 800 marmejloj (1,500 km). entreprenita de Sir Ernest Shackleton kaj kvin kompanoj. Ties celo estis savi la ĉefan korpon de la Imperia Transantarkta Ekspedicio de 1914–17, surterigita sur la insulo Elefanto post la perdos de ties ŝipo Endurance. Polusaj historiistoj konsideras la veturon kiel unu el plej grandaj malgran-boataj veturadoj iam entreprenitaj.
Insulo Princo de Kimrio (Alasko)
Insulo Princo de Kimrio (Prince of Wales Island, ) estas usona insulo, parto de la Aleksandera Arkipelago en la Pacifiko antaŭ la bordo de alaska pattenilo. Kun longo de 217 km kaj larĝo de 72 km la insulo havas areon de, per kiu ĝi estas la kvara plej granda insulo de Usono. La plej alta punkto sur la insulo estas la alta Kupra Monto (Copper Mountain). En la jaro 2000 tie vivis ĉ. 6,000 personoj. Craig estas la plej granda loĝloko kun proksimume 1,000 loĝantoj. Insulo Princo de Kimrio estas la naskiĝejo de la Haida popolo, kiuj ankaŭ loĝas sur la Arkipelago Reĝino Karloto en Kanado.
Holly Madison estas antaŭa loĝanto de la Insulo Princo de Kimrio.
NGC 1280
NGC 1280 (aliaj indikoj — PGC 12262, UGC 2652, MCG 0-9-50, ZWG 390.51, IRAS03154-0021) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kroatlingva Vikipedio
La kroatlingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la kroata lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Wikipedija na hrvatskom jeziku, do "Vikipedio en la kroata lingvo". La projekto fondiĝis en februaro 2003 kaj atingis 100 000 artikolojn en julio 2011. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Vall d'Hebron (Metroo de Barcelono)
Vall d'Hebron estas stacio sur linio 3 kaj linio 5 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Gherman
Gherman [german] (Ermény) estas vilaĝo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 664 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 358 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1323. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Jamu Mare.
Jacob van Ruisdael
Jacob van Ruisdael (Harlemo, 1628 aŭ 1629 - Amsterdamo, verŝajne Harlemo, (entombigita je la 14-a de marto 1682) estis nord-nederlanda pentristo, desegnisto kaj akvafortisto, konata pro liaj pejzaĝoj kaj marvidaĵoj. Li apartenis al la plej bonaj pentristoj kiujn la Ora jarcento produktis.
Spadfiŝo
Spadfiŝo aŭ ksifio (Xiphias gladius) estas granda migranta senskvama karnovora fiŝo karakterizita per longa plata beko, kiu mezuras trionon de ĝia korpo. Tiu mara fiŝo estas el la ordo de perkoformaj, subordo de skombroidoj.
Ĝi povas atingi longon de 4,3 m kaj pezon de 540 kg.
Brunetto Casini
.
Li eklernis Esperanton en 1970.
Tilman Riemenschneider
Tilman RIEMENSCHNEIDER [tilman RImenŝnajde] (n. ĉ. 1460 en Heiligenstadt, m. en Würzburg) estis germana skulptisto.La filo de kupraĵisto pasigis sian junaĝon en Osterode. Plej malfrue en la jaro 1483 li ekloĝis en Würzburg, kie li en la jaro 1520 fariĝis urbestro. En 1525 oni malliberigis kaj torturis lin, ĉar li subtenis ribelantajn kamparanojn.
Brunetto Casini
En 1972 li organizis, kune kun Giuseppe Martini, la 43-an Italan Kongreson de Esperanto en Pizo (poste, ili tie denove okazigis la Kongreson en 1987 kaj en 2007).
Tilman Riemenschneider
La skulptaĵoj de Tilman Riemenschneider montras elementojn de la Gotiko kaj de la frua Renesanco. Famaj kreaĵoj de li estas la altaroj Heiligblutaltar (altaro de la sankta sango) en Rothenburg ob der Tauber, la Marien-Himmelfahrt-Altar en Creglingen, la Kreuzigungsaltar en Dettwang kaj la tomba monumento pri la episkopo Rudolf von Scherenberg en la katedralo de Würzburg.
Brunetto Casini
En 1973 li estis elektita en la estraro de la Itala Esperantista Junularo (IEJ), kaj en 1974 li iĝis Ĝenerala Sekretario de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo, posteno kiun li tenis, daŭre reelektita, ĝis 1980. De 1980 ĝis 1981 li estis Vicprezidanto de TEJO.
En 1977, kiel estrarano de IEJ, li ankaŭ lanĉis la Internacian Junularan Festivalon (IJF), kiu rapide fiksiĝis kiel unu el ĉefaj internaciaj junularaj kunvenoj de esperantistoj.
Dum tiuj kaj sekvantaj jaroj li estis en la komitato de UEA kiel reprezentanto de TEJO kaj poste de ISAE. Tie li rolis kiel membro de la Financa Komisiono kaj poste kiel Kontrevizoro.
La 13an de decembro 2009 la Konsilio de Fondumo Zamenhof (Bjalistoko, Pollando) elektis lin prezidanton de la Fondumo por la trijara periodo 2010-2012.
Kastelo Wleń
La kastelo Wleń [elparolu: vlen], Burg Lehnhaus, ĉe la urbo Wleń (germane Lähn ĝis 1945) ekde la Dua Mondmilito troviĝas en distrikto Lwówek Śląski en la provinco Malsupra Silezio de Pollando.
Brunetto Casini
Historio kiel eldonisto kaj ĵurnalisto
En 1975, kunlabore kun la eldonejo La Nuova Frontiera, Brunetto Casini eldonis en Esperanto la poemkolekton La doloro de la itala poeto Giuseppe Ungaretti.
Kastelo Wleń
La kastelo Wleń estas belege situanta sur la monto ĉe la urbo. Ĝi konkuras kun kastelo en Legnica pri la titolo de plej malnova en nuntempa Pollando. Probable la kastelo en Wleń ekestis en la 10-a jarcento, dum la regado de Boleslavo la 1-a la Valianta. La ligna konstruaĵo estis grava ĉenero en sistemo de fortresoj proksime de landlimo inter la Pollando kaj Ĉeĥio. En 1108 jaro la pola princo Bolesław la 3-a Krzywousty donis al ĝi rangon de kasteldistrikto. La rango “kasteldistrikto” farigis la kastelon kiel fortreso en kiu regis anstataŭ princo - kastelmastro. La kastelmastro estris pri iu tereno kaj pri iu loĝantaro. Eble post la 1163-a jaro dum la princado de Boleslavo la 1-a Wysoki, aŭ eble post la 1201-a jaro dume la princado de Henryk la 1-a Brodaty oni komencis masoni la kastelon. Komence ĉi-tiu estis defenda muro kaj sesangula turo. En komenco de la 13-a jarcento ofte en la kastelo estadis princo Henryk la 1-a Brodaty kune kun sia edzino Hedviga (kiu poste estiĝis sanktulino, patronanta al Silezio). La princo konstruigis loĝan turon kaj kapelon. Baldaŭ oni konstruigis cirklan turon (diametro – 12 metroj kaj dikeco de muregoj – 3 metroj). La turo ĉi-forme restis ĝis nun kaj hodiaŭ havas 12-metran altecon.
Brunetto Casini
Historio kiel eldonisto kaj ĵurnalisto
Poste, en 1977, li fondis propran eldonejon, Edistudio, kiu dum pli ol 30 jaroj eldonis centojn da libroj en kaj pri la internacia lingvo.
En 1982, por la Universala Kongreso de Esperanto en Antverpeno, li aranĝis kontrakton kun la monda kompost-firmao CompuGraphic, kiu pruntis fotokompostilon al la UK por prepari ĉiutagan eldonon de Heroldo de Esperanto, redaktita de Ada Fighiera Sikorska kaj presita de Torben Kehlet. La kutimo dumkongrese publikigi tagan informilon, kutime kun titolo Kongresa Kuriero, de tiam fariĝis tradicio. Li poste denove redaktis la Kongresan Kurieron dum UK 1990 (en Havano), UK 1991 (en Bergeno), UK 2008 (en Roterdamo), UK 2009 (en Bjalistoko).
Kastelo Wleń
La masonadon de la kastelo daŭrigis princo Henryk la 2-a Pobożny, kaj poste lia filo Bolesław la 2-a Rogatka (Łysy).Dum la regado de la piastidaj princoj la kastelo estis uzata kiel malliberejo por iliaj politikaj kontraŭuloj. Ekzemple Bolesław la 2-a Rogatka malliberigis ĉi-tie en 1256-a jaro vroclavan episkopon Tomaso’n, de kiu postulis ŝanĝon de ricevita dekonaĵo de naturaĵa al mona. Poste la princo Bolesław la 2-a Rogatka en 1277-a jaro malliberigis sian nevon Henryk la 4-a Probus por devigi lin al rezigno pri parto de sia havaĵo.
Brunetto Casini
Historio kiel eldonisto kaj ĵurnalisto
En 2017 li formulas interkonsenton kun Fabricio Valle por fikse kunlabori al lia "Heroldo de Esperanto".