cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Planta moviĝo
Taksisoj
La espoloristoj plenigis kapilaran tubon per buljono, lokis tion sur objektan vitron kaj fine de la tubo verŝis akvoguton plenan je bakteriokulturo. Oni konstatis per mikroskopo, ke la bakterioj kolektiĝis ĉe la fino de la buljonoplena kapilaro. Oni plenigis alian kapilaron per aceto-acidigita buljono (la acida pH-valoro estas malkonvena por la bakterioj). Ripetinte la eksperimenton per tiu buljono, oni konstatis la koncentriĝon de la bakterioj en konvena proksimeco de la kapilaro (fore de la kapilarofino), kie la pH estis tolerebla.
La lokoŝanĝaj moviĝoj, ekscitodirektitaj de kemiaj kombinaĵoj estas kemotaksisoj. Ni prezentis en nia eksperimento pozitivan kaj negativan kemotaksisojn de bakterioj. La kemotaksiso havas gravan signifon en la seksa reproduktiĝo, kiam la spermatozooj sensas la ellasitajn kemiaĵojn de la ovoĉelo kaj tiuj direktas la spermon survoje al la ovoĉelo.
Ni mencias ankoraŭ:
Airbus A380
Mendoj
La unua aviad-kompanio, kiu ricevis A380 aviadilojn, estis Singapore Airlines (en 2007). Karga versio, nomata A380-800F, estis mendita de usonaj ekspedaj servoj FedEx kaj UPS. Pro malfruiĝo de la produktado de la pasaĝera versio, prilaboro de la karga aviadilo estis suspendita.
Observate kaj video-registrate de alia aviadilo, A380-001 komence flugis proksime de la aerodromo kun radoj eksterigitaj kaj post duona horo ekiris al mezdistanca flugo laŭlonge de Pireneoj.
Planta moviĝo
Tropismoj
La tropismoj estas ekscitodirektitaj, situacioŝanĝaj moviĝoj (pozitivaj aŭ negativaj). La bazo de la tropismaj vivfenomenoj estas la kreskado, do la funkciado de la kreskigaj hormonoj.
Ankaŭ fototropismo estas la situacioŝanĝo de helianto ĉiam al la suno. (La sunradioj vigligas la kolorojn de la heliantofloro kaj tiel altiras la abelojn.) Post la fruktiĝo de la floroj la helianto turniĝas al oriento kaj ne moviĝas plu.
Geotropismo: La situacioŝanĝa moviĝo sub influo de gravito nomiĝas geotropismo (pozitiva g. terocentren). La geotropismo ne estas super ĉiu forto, tion influas aliaj stimuloj, kiuj povas ŝanĝi la kreskodirekton. La flankradikoj de la arbo kreskas suben, sed ĉefe al humidaj lokoj (pozitiva hidrotropismo).
La pozitiva termotropismo, kemitropismo signifas direktiĝon al pli konvena loko.
Nascioj
La nascioj estas ne ekscitodirektitaj sed situacioŝanĝaj moviĝoj. La propreco de la nascio estas la sendependeco de la ekscitodirekto. (En la interna regulado ludas gravan rolon la aŭksino). La fermiĝo-malfermiĝo de tulipfloro okaze de temperatur-ŝanĝiĝo estas termonascio. La turgora moviĝo de mimozo pro ektuŝado estas tigmonascio. Ankaŭ turgora ŝanĝiĝo direktas la kliniĝon de berberisaj stamenoj al la stigmo, se ni ektuŝas ilin (fig. 4). La drozero (sunrozo) kaptas la insektojn per tigmonascio.
La fotonascio signifas, ke la forteco de lumigo stimulas la moviĝon: la floro de oficina taraksako (Taraxacum officinale) sub efiko de lumo malfermiĝas.
Ovamboj
La ovamboj dividiĝas je dek du grupoj. La ok grupoj loĝantaj en la namibia parto de ovambolando estas la kvanjamoj, ndongoj, kvamboj, nganĝeroj, mbalanhuoj, kvaludoj, eundoj kaj kolonkdoj, kiuj en 1994 kune nombris proksimume 670.000 anojn. La ovamba lingvo nomiĝas oŝivambo.
Gandari
Gandari (en Sanskrito: गांधारी, laŭvorte "junulino el Gandaro") estas elstara rolulo de la hindia eposo Mahabarato. Ŝi estis princino de Gandaro kaj edzino de Dritaraŝtro, la blinda reĝo de Hastinapuro, kaj la patrino de cent filoj kaj unu filino. Ĉi tiuj filoj estis konataj kiel kaŭravoj. Durĝodano kaj Duŝasano estis iliaj unuaj filoj. Gandari uzis okulvindaĵojn por senti la doloron kiun ŝia edzo sentas. Ŝia frato Ŝakuno koleriĝis pro tio kaj ĵuris venĝi ŝin kontraŭ la kurua familio. Unu tagon, kiam Panduo ripozis en la arbaro, li aŭdis sonon de sovaĝa besto. Li pafis sagon en la direkto de la sono. Tamen la sago atingis la saĝulon Kindamo, kiu malbenis lin dirante, ke se li okupiĝus pri amorado, li mortus. Tial, Panduo retiriĝis al la arbaro kun siaj du edzinoj, kaj lia frato Dritaraŝtro regis poste, malgraŭ sia blindeco.
Stacio Ōsaki
Stacio Ōsaki (japane: 大崎駅 [Oosaki-eki], angle: Ōsaki Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ŝinagaŭa, Tokio, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Yamanote kaj 1 linion de Tokyo Waterfront Area Rapid Transit: Linio Rinkai.
Cornalba
Cornalba estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Costa di Serina, Gazzaniga, Oltre il Colle, Oneta, Serina kaj Vertova.
Iĵevsko
Iĵevsko (Ижевск aŭ Ижкар, Ižkar aŭ Иж, Iž) estas urbo en Rusio, ĉefurbo de Udmurtio. La urbo situas ĉe la rivero Iĵ en 40 km de ĝia enenfluo en riveron Kama. Ĝi havas 633 000 loĝantojn (2013). La urbo estas granda centro de industrio, komerco, kulturo kaj eduko en la Ĉevolga federacia regiono. Iĵevsko estas fama pro sia defenda kaj metalurgia industrio. Ĝi havas la titolon de armila ĉefurbo de Rusio.
Malregula galaksio
Malregula galaksio estas galaksio kiu ne trafas en la vicon de Hubble. Ĉi tiaj galaksioj estas nek spiralaj nek elipsaj. Ili ofte kaose aspektas, sen nuklea tubero kaj sen spuro de spirala branĉa strukturo. Malregulaj galaksioj ŝajne estas proksimume kvarono de ĉiuj galaksioj. Plejparto de malregulaj galaksioj estis iam spiralaj aŭ elipsaj galaksioj, sed estis misformitaj per gravita ago.
Iĵevsko
La urbo estis fondita en jaro 1760. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1918.
Malregula galaksio
Estas du gravaj specoj de malregulaj galaksioj:
Anda blankorela didelfo
Anda blankorela didelfo (latine Didelphis pernigra, la latina adjektivo, preskaŭ diveneble, priskribas la felan koloron kiel "tre nigra") estas biologia specio el la genro de didelfoj - malgrandaj mamuloj el la ordo de marsupiuloj, grimpanta sur arboj.
La specio troveblas en Suda Ameriko, de Venezuelo norde ĝis Bolivio sude. Sian unuan nomeron, klare, ĝi havas el la sudamerika montaro Andoj. Tiu specio kune kun la Gviana blankorela didelfo (D. imperfecta), estis elkategoriigita el la specio blankorela didelfo (D. albiventris) en 2002, post kiam ĝi en 1993 estis enkategoriigita en tiu specio.
Ĝi estas tre ofta kaj ne estas endanĝerita, ĉar ĝi sukcesas vivi eĉ en urboj.
Malregula galaksio
Tria klasifikaĵo de malregulaj galaksioj estas nanaj malregulaj, markitaj kiel dI aŭ dIrrs. Galaksioj de ĉi tiu speco estas nun opiniataj kiel al gravaj por kompreni entute evoluadon de galaksioj, ĉar ili havas malaltan nivelon de kvanto de pezaj elementoj kaj relative altajn nivelojn de gaso, kaj ĉi tiuj kondiĉoj estas opiniataj kiel similaj al tiuj de la plej fruaj galaksioj de la universo. Ili povas prezenti lokan (kaj pro tio pli ĵusan) version de la malhelaj bluaj galaksioj, ekzistantaj en galaksiaj katastroj de malproksima kosmo.
La Magelanaj Nuboj estis iam klasifikitaj kiel malregulaj galaksioj, sed poste en ili estis trovitaj rektokoneksaj spiralaj strukturoj, kaj ili estas reklasifikitaj kiel "SBm" kiu estas speco de rektokoneksa spirala galaksio.
Andreas Silbermann
Andreas SILBERMANN, (* 16-a de majo 1678 en Kleinbobritzsch (Saksio), † 16-a de marto 1734 en Strasburgo) estis orgenkonstruisto de la barokepoko en Alzaco.
Iĵevsko
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Andreas Silbermann
En 1701 Silbermann ekloĝis en Strasburgo kaj ricevis ties civitanecon jaron poste. Sekvajare lia frato Gottfried alvenis al li en Strasburgo kaj ellernis de li la orgenkonstruon. En 1703 li konstruis kune kun sia frato Gottfried Silbermann orgenon por la monaĥejo Sainte-Marguerite.
Iĵevsko
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 285 mil loĝantojn. En jaro 2002 la urbo havis 632,1 mil loĝantojn.
Andreas Silbermann
Kiam lia frato Gottfried reiris al Dresden, Silbermann restis sola en Strasburgo kaj plufunkciigis la metiejon. La sekvontajn jarojn li edziĝis kaj ekhavis tri filojn: Johann Andreas Silbermann, Johann Daniel Silbermann kaj Johann Heinrich Silbermann. Ĉiuj tri filoj decidiĝis ellerni la patran profesion. Johann Andreas eĉ iĝis lia posteulo.
Iĵevsko
La la rusia sciencisto Albert Razin mortis post sinbruligo apud la konstruaĵo de la parlamento en Iĵevsko, protestante kontraŭ malfavorigo de la udmurtaj lingvo kaj kulturo.
Andreas Silbermann
En la aĝo de 56 jaroj Andreas Silbermann mortis la 16-an de marto 1734 en Strasburgo.
Verkoj
Li konstruis ekzemple la orgenojn en Straßburg en la Vilhelmo-preĝejo, preĝejo Sankta Aŭrelia, Rosheim, Colmar kaj Ebersmünster. La orgenoj, kiujn li konstruis kune kun sia frato Gottfried, estas konataj kiel Silbermann-orgeno.
Stacio Shin-Hōsono
Stacio Shin-Hōsono (japane: 新祝園駅 [Ŝin-Hōsono-eki], angle: Shin-Hōsono Station) estas fervoja stacio en Seika, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kyōto.
Georg F. Meier
Georg Friedrich MEIER (naskiĝis la 20-an de novembro 1919 en Nurenbergo,mortis la 20-an de novembro 1992 en Olching ĉe Munkeno) estis germana lingvo-, komunikad-sciencisto, interlingvisto kaj sciencorganizanto. Li instruis en la Universitato de Lepsiko, Universitato Marteno Lutero de Halle-Wittenberg, Humboldt-Universitato en Berlino kaj en la Universitato Ludoviko Maksimiliano Munkeno.
Meier eldonis 1961–1983 la fakrevuon Zeitschrift für Phonetik, Sprachwissenschaft und Kommunikationsforschung (ZSPK - Revuo pri fonetiko, lingvistiko kaj komunikada esploro) kaj ĉefredaktoris  ĝin.
Interlingvistiko/Esperantologio
Jam en 1946 li publike skribis pri Esperanto.
Fine de la 1970-aj jaroj li pli intense okupiĝis pri interlingvistiko kaj esperantologio kaj en la antaŭa GDR helpis evoluon de ĉi-tiuj sciencaj fakoj.
Li prelegis en Esperanto-konferencoj kaj seminarioj pri lingvopolitika j problemoj kaj la monda helplingvo parte en Esperanto (ekzemple dum Internacia Junulara Seminario en Rathenow 1980).
De 1979 ĝis 1985 li partoprenis en la ĉiujaraj Interlingvistikaj Seminarioj, organizitaj de la Fakgrupo Interlingvistiko/Esperantologio en Kulturligo de GDR en Ahrenshoop kaj faris prelegojn tie.
Zoltán Nagy (grafikisto)
Zoltán Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Zoltán estis hungara grafikisto, akvafortisto, poŝtmarkoplanisto. Lia filo estis Gábor Nagy (aktoro).
Zoltán Nagy naskiĝis la en Tapolca, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Nagy akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1941. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Helbing kaj Jenő Haranghy. Jam en 1940 li aliĝis al grafikista grupo de presejo pri monbiletoj. En 1944 li estis soldato, poste militkaptito, li povis hejmenveni en 1946. Li planis inter 1947 kaj 1977 218 da poŝtmarkoj, krome monbiletojn. Li studvojaĝis en Italio, Jugoslavio, Bulgario. Li ricevis 5 premiojn inter 1954-1975.
3192 A'Hearn
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la usona astronomo Michael Francis A'Hearn, de la Universitato de Maryland, ĉefa gvidanto de la NASAa misio Deep Impact.
Miklos Udvardy
Miklos Dezso Ferenc Udvardy [miklOŝ deĵO ferenc udvardi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio Udvardy Miklós Dezső Ferenc ( la 23-an de marto 1919 - la 27-an de januaro 1998 ) estis biologo kaj biogeografo. Li estis naskita la 23-an de marto 1919 en Debrecen ( Hungarujo ) al Miklos Udvardy kaj Elizabeth Komlossy. Malgraŭ frua intereso en birdoj, lia patro instigis lin por studi juron, sed poste Miklos Udvardy daŭrigis la studadon por gajni doktorecon en biologio de la Universitato de Debrecen en 1942. Lia unua pozicio estis kiel esploradobiologo ĉe la Tihanyi Biologia Stacio sur Balatono en okcidenta Hungarujo. Udvardy forlasis Hungarujon en 1948, kaj ricevis postdoktoriĝan titolon en Helsinki-Universitato ( Suomujo ) ĉe Profesoro P. Palmgren, ornitologo kaj zoologo. Li renkontis sian estontan edzinon Maud Bjorklund en 1950, kaj moviĝis al Upsalo en Svedujo. Li estis Kuratoro de Maraj Senvertebruloj ĉe la Sveda Muzeo de Natura Historio) en Stokholmo dum mallonga tempo.
Miklos kaj Maud geedziĝis en 1951 kaj elmigris al Kanado. Udvardy alvenis ĉe la Universitato de Brita Kolumbio en Vankuvero, Brita Kolumbio en 1952 kaj estis nomumita lektoron en la Sekcio de Zoologio en 1953, kie li prelegis en kompara anatomio kaj ornitologio ĝis 1966. Li estis alvojaĝanta profesoro ĉe la Universitato de Havajo dum la 1958-1959-akademia jaro, kaj estis Lida Scott Brown-lektoro pri ornitologio ĉe la Universitato de Kalifornio ( Los-Anĝeleso ) en la 1963-1964-akademia jaro. Li funkciis kiel profesoro pri biologiaj sciencoj ĉe la Kalifornia Ŝtata Universitato ( Sakramento ), de 1967 ĝis sia emeritiĝo en 1991. Tie li mentoris ok gradstudantojn, kaj pasigis jaron kiel vizitanta profesoro ĉe la Universitato de Bonno en Germanujo, kaj jaron kiel Fulbright-lektoro ĉe la Universitato Nacia Aŭtonoma de Honduro.
Emeritigita, li restis konsilianto por la Internacia Unio por la Konservo de Naturo ( angle : IUCN ). Li estis membro de la Amerika Societo por la Progresigo de la Sciencoj, de la Amerika Unio Ornitologia ( AUO ) kaj la Scienca Hungara Akademio lin aljuĝis la honoran membrecon en 1993.
D-ro Udvardy kontribuis 191 artikolojn, 8 librojn, kaj 3 mapojn al la scienca literaturo, plejparte en la kampoj de ornitologio, biogeografio, kaj vegetaĵaroklasifiko. Speciale li estas aŭtoro en 1975 por la UICN de raporto al UNESKO proponante zonecon de homogenaj ekoregionoj de la diversaj kontinentoj por la Programo pri Homo kaj Biosfero.
Miklos Udvardy mortis pro kirurgiaj komplikaĵoj en Sakramento, la 27-an de januaro 1998. Li estis postvivita fare de sia edzino, Maud, kaj iliaj tri infanoj kaj du genepoj. Li iĝis membro de Hungara Scienca Akademio en 1993.
Samsung Electronics
Samsung Electronics Co. Ltd. estas sudkorea multnacia elektronika firmao, bazita en Yeongtong Provinco, Suvon, kiu estas la elektronika dividado de Samsung kiu produktas la elektronikajn aparatojn de la firmao, inkluzive de televidekranoj, fridujoj, duonkonduktaĵoj, memorpetoj kaj poŝtelefonoj.
La enspezoj de la firmao konsistigas gravan parton de la totalaj enspezoj de la Samsung- konzerno. En 2012, la enspezoj de la firmao konsistigis proksimume 70% de la enspezoj de la Samsung-konzerno. Samsung Electronics havas produktserion de muntaj plantoj kaj vendoretoj disigitaj en 74 landoj ĉirkaŭ la mondo kaj la firmao laborigas ĉirkaŭ 290,000 homojn. Ĝi estas unu el la plej grandaj elektronikproduktantoj en la mondo kaj estas la due plej granda teknologiofirmao en la mondo laŭ enspezo.
Samsung estas grava produktanto de elektronikaj komponentoj kiel ekzemple litiojonaj baterioj, duonkonduktaĵoj, sensiloj, fotiloj kaj ekranoj por kompanioj kiel Apple, Sony, HTC kaj Nokia. Krome, la firmao estas la plej granda produktanto de la monda de saĝtelefonoj, kie la Samsung Solstice-serio de aparatoj estas la unua el ĝiaj produktoj en tiu kampo, kaj poste la firmao evoluigis kaj produktis la popularan Samsung Galaxy- vicon de aparatoj. La firmao ankaŭ estas grava provizanto de tabulkomputiloj, precipe Galaxy Tab Android- aparatoj kaj estas konsiderita la ellaboranto de la phablet merkato kun la Samsung Galaxy Note-familio de aparatoj. Ĝi ankaŭ evoluigis dolortelefonojn kapablajn je 5G ricevo inkluzive de la Galaxy S10 kaj Galaxy Note 10 kaj faldeblajn telefonojn de la Galaxy Fold- modeloj. Samsung ankaŭ estas la plej granda produktanto de televidilo en la mondo ekde 2006 kaj, kiel menciite, la plej granda produktanto de poŝtelefonoj de la mondo ekde 2011. Ĝi ankaŭ estas la plej granda fabrikanto de memorpecetoj de la mondo kaj de 2017 ĝis 2018 estis la la plej granda monda fabrikanto de duonkonduktaĵoj.
Administra estraro
En 2012, Kwon Oh-hyun estis nomumita Ĉefoficisto de la firmao, sed li sciigis en oktobro 2017 ke li eksiĝos en marto 2018, pro "senprecedenca krizo". En marto 2018, la firmao konservas skizon de tri ĉefoficistoj, Kun Ki Nam Kim, Hyun Suk Kim kaj Dong Jin Ko; Krome, H.S. Hong funkciis kiel aparta ĉefoficisto por Sudorienta Azio ekde 2015.
Saĝtelefonoj kaj tabulkomputiloj
En februaro 2010, Samsung sciigis la lanĉon de saĝŝtelefono bazita sur la Androida operaciumo, kiu estis nomita la Samsung Galaxy S-serio. La telefono komencis esti vendita la 25-an de junio 2010.
En 2011, la firmao vendis pli ol 300 milionojn da poŝtelefonoj tutmonde por la unua fojo en sia historio, de kiuj, laŭ la esplorfirmao Strategy Analytics, proksimume 36.5 milionoj da dolortelefonoj estis venditaj.
Tamen, en septembro 2011 la firmao suferis baton kiam ĝi estis malpermesita de distribuado de siaj popularaj tabeloj: la Galaxy Tab 7.7 kaj la Galaxy Tab 10.1 en Germanio. En la unua jarkvarono de 2012, la firmao vendis proksime al 100 milionoj da aparatoj, de kiuj 44.5 milionoj estis saĝtelefonoj, iĝante la gvida firmao en la mondo laŭ la nombro da poŝtelefonoj kiujn ĝi vendis, kun Apple (en dua loko) kaj Nokia (en tria loko) malantaŭ ĝi.
En la dua kvaronjaro de 2012, laŭ IDC-datumoj, Samsung vendis 50,2 milionojn da saĝtelefonoj (18,4 milionoj en la antaŭa ekvivalenta kvarono) kaj la firmao tenis 32,6% de la merkato de saĝtelefonoj en la mondo (17% en la antaŭa responda kvarono). Samsung daŭre gvidis la konkuradon kun Apple, kiu vendis 26 milionojn da IFonoj en la lasta kvarono kaj tenis 16.9% de la monda merkato de saĝtelefonoj (18.8% en la antaŭa responda kvarono). Analizo farita de IDC deklaris, ke Samsung povis ekgvidi komence de 2012 utiligante la novajn aparatojn de Apple anoncaj datoj kaj precipe kun la lanĉo de la Galaxy S3 aparato (el kiu pli ol 10 milionoj da unuoj estis venditaj ene de du monatoj), kiam la aliaj aparatoj kiujn ĝi produktis ankaŭ helpis ĝin en ĉi tiu kaj ĉefe The Note-aparato.
En aŭgusto 2016, la kompanio lanĉis la phablet-aparaton Galaxy Note 7, multaj aparatoj de ĉi tiu tipo ekbrulis pro la varmiĝo de la aparatoj, ĉar la ekrano premis la kuirilaron kaj ĝi ŝveliĝis, kio rezultigis alvokon por la riparo de 2.5. milionoj da aparatoj, kaj post la ripetiĝo de la misfunkcio kun anstataŭaj aparatoj, la kompanio anoncis la ĉesigon de produktado. En aŭgusto 2017, la firmao lanĉis la phablet- aparaton Galaxy Note 8, ĝian unuan frontmontran aparaton kun du malantaŭaj fotiloj kiuj kombinas sofistikan skribilon kaj grandan ekranon.
La Galaxy Note 9 venas en du modeloj kun memorkapablo de 128 GB kaj 512 GB. La memoro povas esti vastigita aldonante SD-karton de ĝis 512 gigabajtoj, tio estas, ĝis 1 terabajto. Krome, la kompanio anoncis kunlaboron kun Epic Games, la programisto de la ludo Fortnite.
La serioj de aparatoj produktitaj de la kompanio inkluzivas Galaxy S, Galaxy C, Galaxy A, Galaxy Note, Galaxy Grand kaj aliajn seriojn.
En aŭgusto 2019, Samsung lanĉis la Galaxy Note 10 kaj Note 10 Plus en Novjorko.
En aŭgusto 2020 Samsung lanĉis la Galaxy Note 20, Note 20 Plus kaj Note 20 Ultra.
En oktobro 2020, Samsung lanĉis la Galaxy S20 Fan Edition.
En februaro 2021, Samsung lanĉis la Galaxy S21, S21 Plus kaj S21 Ultra.
En februaro 2023, la firmao lanĉis la S23 serion, S23 plus, S23 ultra.
Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev
Aleksandr Nikolajeviĉ JAKOVLEV (Александр Николаевич Яковлев) estis konata rusia politika kaj socia aganto. Oni nomis lin la plej proksima kunlaboranto de Miĥail Gorbaĉov, kiel "arkitekto de Perestrojko" kaj "patro de la glasnosto". Jakovlev estis unu el la malmultaj, kiu montris necesecon de profundaj kaj iom-post-iomaj reformoj en Rusio, kiun la bolŝevikoj, laŭ lia opinio, senigis de la dudeka jarcento.
En novembro de jaro 1972 Jakovlev publikigis en "Literaturnaja gazeta" artikolon "Kontraŭ la antihistoriismo", en kiu li kritikis ideologion de la grupo da nacionalismaj patriotoj, kiu ariĝis ĉirkaŭ literaturaj revuoj "Oktjabr" kaj "Molodaja gvardija". Post la publikigo laŭ decido de la Sekretarejo kaj la Politika buroo de KPSU Jakovlev estis sendita en Kanadon kiel ambasadoro, kie li loĝis dum 10 jaroj. Jakovlev revenis en Moskvon en jaro 1983 post vizito de sekretario de CK KPSU Miĥail Gorbaĉov en Kanadon. Jakovlev ekestris Instituton de tutmonda ekonomiko kaj internaciaj rilatoj de la Akademio de sciencoj de Sovetunio. Sub gvidado de Jakovlev oni kunmetis raporton al CK KPSU pri laŭceleco krei en la lando entreprenojn kun partopreno de eksterlanda kapitalo kaj raporto al Ŝtata plana komisiono pri venonta ekonomika krizo kaj kreskanta malprogreso de Sovetunio kompare kun la ocidentaj landoj.
En printempo de jaro 1989 Jakovlev estis elektita kiel popola deputito de Sovetunio de KPSU kaj en decembro de sama jaro en dua kongreso de popolaj deputitoj de Sovetunio Jakovlev faris raporton pri konsekvencoj de la Pakto pri neatako inter Sovetunio kaj Germanio en jaro 1939 kaj pri aldonitaj al ĝi sekretaj protokoloj. Post dua voĉdonado la kongreso akceptis rezolucion, kiu unuafoje agnoskis ekziston de la sekretaj protokoloj de la pakto (originaloj de la dokumentoj estis trovitaj nur en aŭtumo de jaro 1992) kaj kondamnis subskribon de ili.
Ekde marto de jaro 1990 ĝis januaro de jaro 1991 Jakovlev estis membro de la Prezidenta konsilio de Sovetunio. Sekvatage post nomuno sur ĉi tiun postenon Jakovlev petis pri eliro el konsisto de la Politika buroo kaj lasis postenon de sekretario de CK. Samjare Jakovlev fariĝis efektiva membro de la Akademio de sciencoj de Sovetunio pri Fako de problemoj de la tutmonda ekonomiko kaj internaciaj rilatoj. Post malorganizo de la Prezidenta konsilio en januaro de jaro 1991 Jakovlev estis nomumita konsilisto de la Prezidento de Sovetunio pri specialaj komisioj.
Troviĝante sur ĉi tiu posteno, je la 18-a de aprilo de jaro 1991 Jakovlev sendis leteron al la prezidento Gorbaĉov, en kiu li avertis pri minaco de ŝtata renverso. En 1 de julio Jakovlev kune kun Arkadij Volskij, Gavriil Popov, Anatolij Sobĉak, Eduard Ŝevarnadze, Nikolaj Petrakov, Ivan Silajev kaj Stanislav Ŝatalin subskribis proklamon pri kreo de Movado de demokratiaj reformoj. La nomo de la movado estis proponita per Aleksandr Jakovlev, kiu ankaŭ aliĝis al ĝia Politika konsilio. Em la 29-a de julio Jakovlev demisiis de la posteno de prezidenta konsilisto kaj je la 15-a de aŭgusto, 4 tagoj antaŭ la puĉo, Centra Kontrola komisiono de KPSU rekomencis eksigi Jakovlev el la partio pro agoj, direktitaj al skismo de KPSU. Sekvatage Jakovlev deklaris pri eliro el la komunista partio. Du diurnojn antaŭ komenco de la aŭgusta puĉo de jaro 1991 Jakovlev publike deklaris pri neevitebleco de renverso. Dum la eventoj de la 19-a de aŭgusto ... la 21-a de aŭgusto Jakovlev elpaŝis sur mitingoj ĉe la kosntruaĵo de Moskva Soveto, sur Lubjanka (ĉe kosntruaĵo de KŜS) kaj ĉe konstruaĵo de la registaro de Rusia Federacio. Jakovlev subtenis la efektivan registaron kaj kritikis la puĉanojn, nominte iliajn agojn bolŝevisma kontraŭrevolucio. Monaton post la puĉo Jakovlev estis nomumita kiel membro de Politika konsultada konsilio ĉe la Prezidento de Sovetunio. Jakovlev daŭrigis agadon enkadre de kreita antaŭ la puĉo movado de demokratiaj reformoj kaj en decembro de jaro 1991 Jakovlev estis elektita unu el ĝiaj kunprezidantoj. En la 23-a de decembro en la Kremlo okazis renkontiĝo, dum kiu prezidento de Sovetunio Miĥail Gorbaĉov formale transdonis potencon al prezidento de Rusio Boris Jelcin. Inter la ĉeestantoj estis ankaŭ Aleksandr Jakovlev.
Post likvido de Sovetunio Jakovlev ekde januaro de jaro 1992 okupis postenon de vicprezidanto de Fondo de socie-ekonomikaj kaj politologiaj studadoj ("Gorbaĉov-Fondo"), kaj en fino de sama jaro Jakovlev estis nomumita prezidanto de Komisiono pri repravigo de viktimoj de la politikaj reprezalioj, kies agado daŭras ĝis nun. Jakovlev gvidis analogian komisionon ankoraŭ estante membro de la Politika buroo de CK KPSU, tamen en tiu tempo ĝia laboro estis limigita per esploro de la politikaj procesoj de 1930aj-1950aj jaroj. Nune mandato de la komisiono disvastiĝis al la tuta periodo de la soveta potenco. Dum laboro de la ambaŭ komisionoj oni repravigis pli ol kvar milionojn da homoj.
En jaro 1993 Jakovlev per prezidenta ordono estis nomumita estro de Federala servo pri televido kaj radiodisaŭdigo kaj estro de Ŝtata televidradiokompanio "Ostankino". Jakovlev rememoris:"Kiam mi venis al la televido en decembro de jaro 1993 post malsukceso por la demokratia baloto (baloto en la unuan Ŝtatan Dumaon), mi ekvolis liberigi la televidon de vulgareco".
Ĝis la plej lasta tempo Aleksandr Jakovelv gvidis Internacian fondon "Demokratio" (Fondo de Aleksandr N. Jakovlev), kiu estis kreita en jaro 1993 kiel bonfaranta, neŝtata kaj nekomerca organizo. Krome, Jakovlev estis prezidanto de Publika konsilio de gazeto "Kultura" kaj kunprezidanto de Kongreso de inteligencio de Rusio kaj ankaŭ gvidis Internacian fondon de korfavoro kaj sano kaj klubon "Leonardo". Jakovlev ankaŭ estis en konsisto de observanta konsilio de gazeto "Moskovskije novosti", kiu malorganiziĝis rezulte de konflikto kun la nova ĉerfedaktoro de la gazeto Jevgenij Kiselov. En februaro de jaro 1995 Jakovlev fariĝis prezidanto de direktora konsilio de Publika rusia televido. Post tri jaroj en kunveno de ĝiaj akciuloj Jakovlev estis promulgita honora prezidanto de la direktora konsilio.
Jakovlev havis titolon de akademiano de la Rusia akademio de sciencoj kaj estis honora doktoro de Durham universitato, Exeter universitato (Britio), Soka universitato (Japanio).
López
López (prononco en kastilia hispana, en plejparto de Andaluzio kaj Sudameriko ) estas familia nomo de hispanlingva origino. Ĝi estis origine patronomo, kiu signifas filo de Lope, Lope mem estante hispanlingva persona nomo derivita el la latina vorto lupus, do lupo.
Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev
Dum sia vivo Jakovlev publikigs pli ol 25 librojn, tradukitajn en anglan, ĉinan, francan, germanan, hispanan. japanan kaj aliajn lingvojn. La plej rimarkindaj inter ili estas "De Truman ĝis Reagan. Doktrinoj kaj realoj de la nuklea epoko" (1985), "Realismo estas tero de la perestrojko" (1990), "Suferoj legi la estadon" (1991), "Antaŭparolo. Falego. Postparolo" (1992), "La maldolĉa kaliko"(1994), "Balzamo taŭgu por relikvo" (1995), "Konceptado" (1998), "Krucsemado" (1999), memoraĵoj "Profundejo de la memoro" (2000). Krome, Jakovlev estas aŭtoro de dekoj da artikoloj, en kiuj li analizas teoriajn kaj praktikajn aspektojn de la reformoj en Sovetunio kaj la postperestrojka Rusio.
López
La familia nomo estas unua atestita en Malnova Kastilio (Castilla la Vieja) en la koro de Hispanio, kie la nomo originis en la epoko de visigotoj; tamen la nomo ne estas de ĝermana deveno, sed de latina. La portugala ekvivalento estas Lopes, ĝia franca ekvivalento Loupé, la itala ekvivalento estas Lupo, kaj la rumanaj ekvivalentoj Lupu aŭ Lupescu. En la provinco Lugo, parto de la hispania aŭtonoma komunumo Galegio, López cetere estas la plej ofta familia nomo (vidu la mapon dekstre).
Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev
Aleksandr Jakovlev havis profundan, filozofan pensadon. Esplorante konkretajn politikajn procesojn de la tiutempa Rusio, Jakovlev ĉiam serĉis komencajn kaŭzojn de la fenomenoj kaj antaŭdiris iliajn konsekvencojn. Speciale, Jakovlev asertis, ke ne estas korekte atribui la tutan malbonon al la gvidantoj de la sovetia sistemo, ĉar ili estas idoj de la carisma epoko, "kun siaj monoideologio, monopotenco kaj monoposedaĵo".
López
Homoj
Politikistoj
Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev
Jakovlev difinis la perestrojkon kiel jeno: "Tio estas spontanee maturiĝinta en profundo de la socio strebado finigi la senleĝecon kaj senmoralecon de la krima socia ordo favore al kreanta fundamento - spirita kaj materia" Malsimile al aliaj patroj de la perestrojko Jakovlev dekomence komprenis, ke necesas ne nur modernigo de la ekzistintaj politika, ekonomika kaj socia sistemoj, kiu finfine ne sukcesis. En la perestrojko Jakovlev vidis eblecon krei "principe malsimilaj al la antaŭaj fundamentojn de la socia vivo".
Izberbaŝ
Izberbaŝ (Избербаш) estas urbo en Dagestano en Rusio.
Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev
La socian eksplodon, kiu sekvis la perestrojkon, Jakovlev klarigis per tio, ke por "normala homa disvolviĝo" ne estis sufiĉe da "racio kaj kulturo". Laŭ liaj vortoj, post "iluzia disvolviĝo" ĉiam venas simila pago laŭ leĝoj de la historio. Ĝuste ĉi tiu kompreno de la historiaj procesoj helpis al Jakovlev kompeni neeviteblecon de la puĉo en aŭgusto de jaro 1991. En unu el intervjuoj Jakovlev konfesis, ke li havis neniujn faktojn, li nur sentis proksimiĝantan minacon. Tamen, malgraŭ Jakovlev ne aprobis konkretajn decidojn de Gorbaĉov, lia nomo por plimulto da homoj estas tutegale ligita kun la krizo de Sovetunio en fino de 1980aj jaroj.
Izberbaŝ
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 82415.
Les Herbiers
Les Herbiers estas franca situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev
Post la aŭgusta puĉo, kiun Jakovlev firme kritikis, li fakte lasis la politikon. Ŝanĝoj, okazintaj en Rusio, malĝojigis lin. Jakovlev kun firmaj esprimoj kritikis la tiutempan politikan sistemon. Ekzemple, Jakovlev asertis, ke "nia oficistaro ĝis nun revas pri aŭtoritara reĝimo, plifirmigo de sia propra potenco kaj malamas la popolon per la tuta animo". En jaro 2001 Jakovlev deklaris, ke en Rusio forestas malfermita, civila socio, kaj tio estas ligita, laŭ lia opinio, kun ĉeesto de homoj "el la estinto" en la potenco. Enirante en la novan jarcenton, Jakvolev ekvidis Rusion kiel "malrica, kun kaduka ekonomiko, savaĝa socia stato, anarkia libereco en politiko". Tamen laŭ li ideologo de la perestrojko ĝis fino ne lasis certecon pri "libera estonto" de Rusio, kiam "homo estos liberigita de sufoka arbitro de burokrato, de lies nesatigebla soifo pri potenco kaj mono".
Les Herbiers
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Herbretais.
Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev
Jakovlev forpasis je la 18-a de oktobro de 2005 en Moskvo estante 81-jara post longa kaj peza malsano.
La artikolo estas farita laŭ informo de Novaĵoj el Rusio
Izberbaŝ
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1949.
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe bordo de Kaspia Maro.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 11,2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 39,4 mil loĝantojn.
NGC 2827
NGC 2827 (aliaj indikoj — IC 2460, MCG 6-21-9, ZWG 181.15, PGC 26342) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Moskovskaja (metrostacio en Niĵnij-Novgorodo)
Moskovskaja estas stacio de la Avtozavodskaja kaj Sormovo-Meŝĉerskaja linio de la Metroo de Niĵnij-Novgorodo. Stacio situas inter la stacioj "" kaj "" (sur la Avtozavodskaja linio); inter la stacioj "" kaj "". "Moskovskaja" estis malfermita la. Longo de la platformo estas 102 metroj. Stacioj kun "Moskovskaja" ĝis "Proletarskaja" estas unua sektoro de la Niĵnij-Novgorodo metropoliteno. Stacio kun nomo "Moskovskaja" estas en Metroo de Samara, Rusio.
Cornale
Cornale estas komunumo de Italio.
Plan-d'Orgon
(jen france, okcitane Lo Plan d'Orgon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
3899 Wichterle
3899 Wichterle estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 17-an de septembro 1982 de la ĉeĥa astronomino Marie Mahrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉehan kemiiston Otto Wichterle (1913–1998), kies plej fama eltrovaĵo estas la ĝelo per kiu oni faras la modernajn kontaktlensojn.
28583 Mehrotra
28583 Mehrotra estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pavan N. Mehrotra, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri inĝenierarto. Li lernis ĉe la Sierra Canyon School de Chatsworth (Kalifornio).
Hamstroj
Hamstroj (Cricetinae) estas biologia subfamilio de malgrandaj (ĉ. 20 cm, malpli ol 10 cm ĉe nanohamstroj) mamuloj el la ordo de ronĝuloj, subordo de musuloj. En la naturo la ora hamstro vivas ĉerande de dezerto, tial ĝi dum la suna varmega tago dormas en sia subtera kavo kaj nur nokte eliras serĉi nutraĵon. La vorto "hamstro" origine venas el la germana lingvo (Hamster) kaj penetris ne nur en Esperanton, sed ankaŭ en multajn aliajn lingvojn ne parencajn al la germana, kiel ekzemple la turka, indonezia, java aŭ vjetnama.
Ĝi devas ofte kuri eĉ plurajn kilometrojn por ion trovi. Ĝiaj vangoj estas transformitaj en saketojn, en kiuj ĝi portas la manĝaĵon. Ĝi kuras reen al sia kavo, kie ĝi kolektas grandan provizon por la vintro, kiun ĝi tradormas. Sekve ankaŭ hejme bredataj oraj hamstroj dum la tago dormas kaj nokte kuras en karuselo (aŭ tra la ĉambro, se la posedanto permesas) por kuri kelkajn kilometrojn. Manĝaĵon ili metas en siajn vangajn saketojn kaj forportas al sia dometo. Laŭ ĉi tiu ilia kvalito estas ankaŭ la homaj avidado, avarado kaj ŝakrado nomataj hamstrado, precipe amasigado de provizoj pro timo al krizo, striko aŭ milito.
Oni distingas
dsungara nanohamstro (Phodopus sungorus),
Campbell-nanohamstro (Phodopus campbelli) kaj
Roborovski-nanohamstro (Phodopus roborovskii)
Écouflant
Écouflant estas franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Szanda
Szanda (sanda) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat. Setlejo Szandaváralja apartenas al la municipo.
Graflando Kilkenny
La graflando Kilkenny (Contae Chill Chainnigh) estas unu el la graflandoj de la Respubliko Irlando, lokita en la provinco Leinster. Ĝi havas la nomon de Kilkenny, la plej grava urbo de tiu regiono.
Historio
La graflando estis malnovtempe la reĝlando de Osraige, kiu ekzistis ekde (almenaŭ) la 2-a jarcento ĝis la 13-a jarcento. La loka episkopejo ankoraŭ nomiĝas Ossory.
Szanda
Situo
La vilaĝo situas inter montoj, laŭ flankovojoj, laŭ tutlanda turista vojeto. Szécsény, Pásztó kaj Balassagyarmat troviĝas preskaŭ po 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio konata estas pri la fortikaĵo, kaj datas el 1301 en formo Zonda. La apuda komunumo iĝis kampurbo en la 15-a jarcento. Inter 1546-1551 la turkoj havis la fortikaĵon. Post la reokupo la hungaroj malkonstruis la fortikaĵon. Vilaĝservoj estas kulturdomo, poŝto, vendejoj, drinkejo.
Mother Jones
Mother JONES (Patrino Ĝoŭnz) estas la kromnomo de Mary Harris Jones, estis socialisma aktivulino, kiu estis usona instruistino kaj kudristino de irlanda deveno, kiu fariĝis elstara gvidanto en la kampo de profesia asocio kaj laboristaj rajtoj. Ŝi estis unu el la organizantoj de pluraj gravaj strikoj en Usono, kaj unu el la fondintoj de la Monda Industria Laborista Organizo (IWW) en 1905.
Vivo
La du gravaj ŝanĝpunktoj en ŝia kariero estis la perdo de ŝiaj edzo kaj ĉiuj siaj infanoj pro epidemio de flava febro en Tenesio en 1867, kaj la perdo de ĉiuj ŝiaj posedaĵoj dum la Granda Fajro de Ĉikago en 1871. Poste, ŝi devis sin subteni.
Aktivismo
En 1902 ŝi sukcesis organizi protestojn de multaj ministoj kaj iliaj familioj kontraŭ la minposedantoj. Ĉe sindikatoj, ŝi aparte organizis protestojn de la edzinoj kaj infanoj de strikantoj. En 1903, post kolerego pro la malstrikta plenumado de la leĝo kontraŭ infanlaboro en la Pensilvaniaj minoj, ŝi organizis la Krucbatalon de Infanoj, en kiu infanlaboristoj el minejoj kaj uzinoj marŝis de Pensilvanio al la Novjorka hejmo de la prezidento Theodore Roosevelt. Ili portis standardojn kiuj postulis: "Ni deziras tempon por ludado" kaj "Ni volas ĉeesti la lernejon". Kvankam la prezidento rifuzis renkonti la marŝantojn, la afero portis la demandojn pri infanlaboro al la plejfronto de la publika atento.
Ŝi partoprenis la labormovadon kaj aniĝis en la Knights of Labor (Kavaliroj de Laboro), antaŭiranto de la organizo Industriaj Laboristoj de la Mondo, kiun ŝi helpis starigi en 1905. Ŝi agadis kiel instruanto kaj organizanto ĉe strikoj tralande, kaj aparte subtenis la Unigitajn Ministojn (UMW) kaj la Socialistan Partion de Usono.
En 1913, dum la striko ĉe Paint Creek Cabin en Okcidenta Virginio, Mother Jones kaj tri aliaj sindikataj organizistoj arestiĝis, akuzitaj pri konspiro por murdo, post kiam ili organizis pluan marŝon de infanoj. Ŝi estis 83-jaraĝa, la aresto kreis bruegon, kaj ŝi baldaŭ liberiĝis, post kiam la Senato ordonis esploron pri laborkondiĉoj en karbonminejoj. Post kelkaj monatoj, ŝi reaperis en Kolorado, organizante karbonministojn. Denove ŝi arestiĝis kaj post periodo en malliberejo ŝi deportiĝis, en la monatoj tuj antaŭ la Buĉado de Ludlow.
Mother Jones daŭre organizis por UMW ĝis siaj 90-jaroj kaj elparolis pri sindikataj aferoj preskaŭ ĝis sia 100-a naskiĝtago. Post sia oficiala emeritiĝo, 95-jaraĝa, ŝi aperigis la rakonton de siaj propraj spertoj en la labormovado sub la titolo La Aŭtobiografio de Mother Jones (1925).
Opinioj
Jones diferencis de aliaj virinoj en la laborista movado de ŝia tempo kontraŭbatalante kaj aborton kaj virinan balotrajton, kaj eĉ dirante "ke vi ne devas voĉdoni por kaŭzi skandalon!". Ŝia opozicio al la partopreno de virinoj en politiko devenis de ŝia kredo, ke patrina neglekto estas grava faktoro en la disvolviĝo de junula delikteco. Ŝi estis konata kiel talenta parolanto kaj oratoro, plena de pasio kaj talento por vortumado kaj esprimo. Ŝi kutimis kombini rakontojn, humuron kaj foje eĉ profanaĵojn kaj malestimajn ĉantojn.
Ŝi kredis, ke "laboristo devas ricevi salajron, kiu permesos al lia edzino resti hejme kaj prizorgi iliajn infanojn." Ŝi ankaŭ komencis partopreni en la Socialista Partio de Ameriko. Ŝi komencis organizi laboristajn edzinojn kaj infanojn por manifestacioj por subteni laboristajn luktojn.
Memoro
Multajn jarojn post ŝia morto, dungitoj daŭre citas ŝin kaj gardas ŝian memoron. Frazo, kiun ŝi diris, "Preĝu por la mortintoj kaj batalu kiel demonoj por la vivantoj", estas uzata kiel laborista slogano. Ŝi estas konata pro respondado al la alnomo, kiun ŝi gajnis en la Senato "Avino de Ĉiuj Incitantoj" responde: "Mi esperas, ke mi vivos sufiĉe longe por esti la praavino de ĉiuj instigantoj!"
Dum la laborista striko de 1989-1990 en Virginio, la edzinoj kaj filinoj de la strikistoj organiziĝis en organizon, kiu ludis decidan rolon en la lukto, sub la nomo "La filinoj de Mother Jones".
Nuntempe multaj homoj konas ŝin per la Usona revuo Mother Jones, kiu rekomendas similan socialistan vidpunkton.
4720 Tottori
4720 Tottori estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
Ĝi estas nomita refere al la urbo Tottori (japane 鳥取市, Tottori-shi) en samnoma gubernio kaj ĝemelurbo de Kuŝiro de 1963.
Oni ne konfuzu ĝin kun 10160 Totoro.
Cinobaňa
Cinobaňa, hungare Szinóbánya [sinObAnja], germane Frauenberg estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ eksteraj domaroj apartenas al la municipo.
Geografio
Cinobaňa situas en valo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Katrínka Huta-Breznička. Poltár troviĝas je 12, Lučenec je 16 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1279 en latina formo "Villa Suine". Oni longe minadis tie oron, arĝenton kaj feron. Inter 1554-1594 la mineja vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. En la 17-a jarcento ĝi ricevis rangon kampurbo kun bazarada rajto. En 1715 oni komputis tie 12 slovakajn kaj 6 hungarajn familiojn, post 5 jaroj 11 slovakajn kaj 7 hungarajn familiojn. En 1828 loĝis tie 600 vilaĝanoj en 91 domoj. En 1836 en ekstera parto Katalinhuta/Katrínka Huta vitrofarejo ekfunkciis, kiu ankaŭ nun produktas. En 1873 pro ĥolero mortis 184 da loĝantoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szinóbánya 2571 homoj, (2107 slovakoj, 384 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Cinobaňa 2399 homoj, (2266 slovakoj, 108 ciganoj).
Pagny (stacidomo)
Pagny, plennome Pagny-le-Château, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Pagny-le-Château, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dijon-Ville - St-Amour (860000).
(7880) 1992 OM7
(7880) 1992 OM7  estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la hispana astronomo Álvaro López-García elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Sobíňov
Sobíňov (Sobinau) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie. Municipo Sobíňov konsistas el bazaj setlejunuoj Sopoty, Markvartice, Nová Ves kaj Hlína.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1358.
58534 Logos
58534 Logos estas granda treege hela duopa transneptuna objekto de la klaso de la kubevanoj, tie estas, objektoj kiuj ne estas en orbita resonanco kun ia sunsistema planedo (precipe Neptuno).
Trocadéro (pariza metrostacio)
Trocadéro [tʁɔkadeʁo] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linioj 6 kaj 9, en la 16-a arondismento de Parizo.
58534 Logos
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde unu el la Observatorioj de Mauna Kea sur la vulkano Mauna Kea en Hawaii, (Usono).
Trocadéro (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita en 1900.
58534 Logos
Malkovro
Ĝia ĉefa komponanto ricevis la nomon de Logos kaj la malĉefa (satelito), tiun de Zoe. En la gnostikisma tradicio, Logos (vorto, racio) kaj Zoe (vivo, ekzisto) estas ambaŭ emanoj de la Diaĵo kaj parto de la mito de la Kreo, en tiu tradicio.
Trocadéro (pariza metrostacio)
Stacio
Placo du Trocadéro ŝuldas sian nomon al Batalo de Trocadero, fortikigita loko de la golfo de Kadizo kiu estis prenita de la franca soldataro komandita de Duko de Angulemo, la.
Antaŭ 1914, la stacio estis ekipita de unu al la unuaj rulŝtuparoj kiu ekzistis ĝis 1959.
58534 Logos
Duopa sistemo
Zoe, la satelito, estis malkovrita la 17-an de novembro 2001 de Keith S. Noll, Denise C. Stephens, William M. Grundy, John Spencer, Robert L. Millis, Marc William Buie, Dale Cruikshank, Stephen C. Tegler kaj William Romanishin, uzinte observojn per la kosmoteleskopo Hubble, anoncita la.
Logos kaj Zoe havas proksimume samajn grandojn kaj masojn (respektive : 82 kaj 67 km de diametro; 2.7 × 1017 kaj 1,5 × 1017 kg de maso); la kombinata maso de ambaŭ korpoj estas taksata je 4.58×1017 ± 6.9×1015 kg kaj ilia denso estas proksima de 1 g/cm³. Ili sekvas discentrajn orbitojn ĉirkaŭ komuna baricentro, kun granda duonakso de 8217 km, orbita periodo de 309,9 tagoj kaj discentreco de 0,546.
La de ambaŭ korpoj estas ankoraŭ nekonata.
Pacifika pufino
La Pacifika pufino aŭ Kojnvosta pufino, Puffinus pacificus, estas mezgranda birdospecio de la familio de pufinoj nome Procelariedoj. Ĝi estas unu el la pufinospecioj kiuj estas foje menciitaj en anglalingvaj landoj kiel muttonbird (ŝafopetreloj), kiaj la Griza pufino de Novzelando kaj la Fajnbeka pufino de Aŭstralio. Ili havas teritoriojn tra la tropikaj Pacifiko kaj Hinda Oceano proksimume inter latitudoj 35°N kaj 35°S. Ili reproduktiĝas en insuloj kaij ĉe Japanio, la Insuloj Revillagigedo, la Havajaj Insuloj, la Sejŝeloj kaj ĉe Okcidenta Aŭstralio.
Aspekto
La Pacifika pufino estas la plej granda el la tropikaj pufinoj. Estas du kolormorfoj de tiu specio, kaj malhela kaj hela; la helaj morfoj hegemonias en Norda Pacifiko, dum la malhelaj morfoj aliloke. Tamen, ambaŭ morfoj ekzistas en ĉiuj populacioj, kaj ne montriĝas rilato al sekso aŭ reprodukta kondiĉo. La pala morfo havas grizbrunan plumaron dorse, kapo kaj supraflugiloj, kaj pli blankan plumaron sube. La pli malhela morfo havas la saman malhelan grizbrunan plumaron en la tuta korpo. La alternativa specia komuna nomo devenas el la granda kojnforma vosto, kiu povas helpi la specion glitadi. La beko estas malhela kaj la kruroj estas karnokoloraj, kun la kruroj tre malantaŭe en la korpo (komuna al aliaj pufinoj) kiel adapto por naĝado.
Tiu specio estas rilata al la tutpacifika Bulera pufino, kiu diferencas multe laŭ kolorbildo, sed ankaŭ havas kojnforman voston kaj fajnan nigran bekon (Austin, 1996; Austin et al., 2004). Ili formas la grupon Thyellodroma, nome superspecion inter la grandaj pufinoj de la proponita genro Ardenna (Penhallurick & Wink, 2004).
Reproduktado
La Pacifika pufino reproduktiĝas en kolonioj sur malgrandaj tropikaj insuloj. La reprodukta sezono varias depende el la loko, kun sinkroniaj reproduktaj sezonoj plej komune ĉe plej altaj latitudoj. Birdoj de norda hemisfero ekreproduktiĝas ĉirkaŭ februaro, dum sudhemisferaj birdoj ekreproduktiĝas ĉirkaŭ septembro. La Pacifika pufino montras naskan filopatrion, tio estas revenas al la naskokolonio por ekreproduktiĝi je aĝo de kvar jaroj.