cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skulptarto
Celoj kaj temoj
Bestoj estas, kun la homa formo, la plej frua temo por skulptaĵo, kaj ĉiam estis popularaj, foje realismaj, sed ofte imagaj monstroj; en Ĉinio bestoj kaj monstroj estas preskaŭ la nuraj tradiciaj temoj por ŝtona skulptarto ekster tomboj kaj temploj. La regno de plantoj estas grava nur en juveloj kaj dekoraciaj reliefoj, sed tiuj formas preskaŭ la tutan grandan skulptarton de bizanca arto kaj islama arto, kaj estas gravegaj en la plej multaj eŭraziaj tradicioj, kie ĉeftemoj kiel ekzemple la palmeto kaj la vitorulo pasis orienten kaj okcidenten por pli ol du jarmiloj.
Unu formo de skulptaĵo trovita en multaj prahistoriaj kulturoj ĉirkaŭ la mondo estas speciale pligrandigitaj versioj de ordinaraj iloj, armiloj aŭ ŝipoj kreitaj en nepraktikaj altvaloraj materialoj, por iu formo de ceremonia uzo aŭ montrado aŭ kiel oferoj. Jado aŭ aliaj specoj de valorŝtonoj estis uzitaj en Ĉinio, de Olmekoj en Meksiko, kaj Malnoveŭropo, kaj en frua Mezopotamio grandaj ceramikformoj estis produktitaj en ŝtono. Bronzo estis uzita en Eŭropo kaj Ĉinio por grandaj aksoj kaj klingoj, kiel ĉe la Oxborough Longponardo.
Materialoj kaj teknikoj
Skulptaĵoj ofte estas pentritaj, sed ofte perdas sian farbon al tempo, aŭ al restaŭristoj. Multaj malsamaj pentroteknikoj estis uzitaj en farado de skulptaĵo, inkluzive de tempero, oleo-pentrado, orumado, domofarbo, aerosolo, emajlo kaj sabloblovumado.
Multaj skulptistoj serĉas novajn manierojn kaj materialojn por fari arton. Unu el la plej famaj skulptaĵoj de Pablo Picasso inkludis partojn de biciklo. Alexander Calder kaj aliaj modernistoj faris sensacian uzon el pentrita ŝtalo. Ekde la 1960-aj jaroj, ankaŭ akrilŝtofo kaj aliaj plastoj estis uzitaj. Andy Goldsworthy faras siajn nekutime efemerajn skulptaĵojn el preskaŭ totale naturmaterialoj en naturaj kuntekstoj. Iu skulptaĵo, kiel ekzemple glacio-skulptaĵo, sablo-skulptaĵo, kaj gaso-skulptaĵo, estas konscie mallongdaŭra. Lastatempaj skulptistoj uzis vitralon, ilojn, maŝinpartojn, hardvaron kaj konsum-pakadon por formi siajn verkojn. Skulptistoj foje uzas trovitajn objektojn, kaj la ĉinaj ŝtonoj nome gongŝi estis aprezitaj dum multaj jarcentoj.
Ŝtono
Ŝtona skulptarto estas antikva agado kie pecoj el malglata natura ŝtono estas formitaj per la kontrolita forigo de ŝtono. Pro la konstanteco de la materialo, indico povas esti trovita ke eĉ la plej fruaj socioj engaĝiĝis pri iu formo de ŝtonlaboro, kvankam ne ĉiuj areoj de la mondo havas tian abundon de bona ŝtono por ĉizado kiel Egiptujo, Grekio, Hindio kaj la plej granda parto de Eŭropo. Petroglifoj (ankaŭ nomitaj rokgravuroj) eble estas la plej frua formo: bildoj kreitaj per forigado de parto de roksurfaco kiu restas surloke, per incizado, bekumado, ĉizado, kaj deskrapado. Monumentaj skulptaĵoj kovras grandajn verkojn, kaj arkitekturajn skulptaĵojn, kiuj estas fiksitaj al konstruaĵoj. Ŝtonĉizado estas la ĉizado por artaj celoj de gemoj kiel ekzemple jado, agato, onikso, kvarco, karneolo, kaj ĝenerala esprimo por objekto farita laŭ tiu maniero. Alabastro aŭ minerala gipso-ŝtono estas mola mineralo kiu estas facile ĉizebla por pli malgrandaj verkoj kaj krome relative daŭreca. Gravuritaj gemoj estas malgrandaj ĉizitaj gemoj, inkluzive de kameoj, origine utiligitaj kiel sigelringoj.
La kopiado de origina statuaro el ŝtono, kiu estis gravega por malnovgrekaj statuoj, kiuj estas preskaŭ ĉiuj konataj el kopioj, estis tradicie realigita per "punktomaŝino", kune kun pli nurmanaj metodoj. Punktomaŝino implikis starigi kradon de kordenataj kvaranguloj sur lignoframo ĉirkaŭanta la originalon, kaj tiam je la pozicion sur la krado kaj la distancon inter krado kaj statuo de serio de individuaj punktoj, kaj tiam utiligantaj tiujn informojn por ĉizi en la blokon de kiu la kopio estas farita.
Metalo
Bronzo kaj rilataj el kupro alojoj estas la plej malnovaj kaj daŭre la plej popularaj metaloj por gisitaj metalskulptaĵoj; fandita bronza skulptaĵo estas ofte nomita simple "bronzaĵo". Oftaj bronzalojoj havas la nekutiman kaj dezirindan trajton disetendiĝi iomete ĵus antaŭ ol ili solidiĝas, tiel plenigante la plej bonajn detalojn de muldilo. Ilia forto kaj manko de rompiĝemo (muldebleco) estas avantaĝo kiam oni kreas agantajn figurojn, aparte kiam komparite kun diversaj tipoj de ceramiko aŭ ŝtonoj (vidu artikolon marmora skulptarto por pluraj ekzemploj). Oro estas la plej mola kaj plej multe valora de la valormetaloj, kaj gravega en juvelarto; arĝento estas sufiĉe mola por esti laborita per marteloj kaj aliaj iloj same kiel por ĉizado; martelreliefigo estas inter la teknikoj uzitaj en orarto kaj arĝentarto.
Gisado estas grupo de produktadaj procezoj laŭ kiu likva materialo (bronzo, kupro, vitro, aluminio, fero) estas (kutime) verŝita en muldilon, kiu enhavas kavaĵon de la dezirata formo, kaj tiam permesas solidiĝi. La solida gisado tiam estas elĵetita aŭ forigita por kompletigi la proceson, kvankam fina stadio de "malvarma laboro" povas sekvi sur la preta gisaĵo. Gisado povas esti utiligita por formi varmajn likvajn metalojn aŭ diversajn materialojn kiuj malvarmas post miksado de komponentoj (kiel ekzemple rezinoj, betono, gipso kaj argilo). Gisado plejofte estas utiligita por farado de kompleksaj formoj kiuj estus alie malfacile aŭ multekoste fareblaj per aliaj metodoj. La plej malnova pluviva gisado estas kupra Mezopotamia rano de 3200 a.K. Specifaj teknikoj estas vaksoperda gisado, engipsa gisado kaj sablogisado.
Vitro
Vitro povas esti uzata por skulptarto tra larĝa gamo de laborado kun diversaj teknikoj, kvankam ties uzado por grandaj verkoj estas lastatempa evoluo. Ĝi povas esti ĉizita, kun konsiderinda malfacileco; la romia Pokalo de Likurgo estas unika. Varma gisado povas esti farita ĉerpante vitrofandaĵon en muldilojn kiuj estis kreitaj premante formojn en sablo, ĉizanta grafiton aŭ detalajn gipso-/silicoksidajn muldilojn. Forno gisanta vitron implikas hejtadon de vitro en forno ĝis ĝi estas likva kaj fluas en atendomuldilon sub ĝi en la forno. Vitro ankaŭ povas esti blovita kaj/aŭ varme skulptita per maniloj aŭ kiel solida maso aŭ kiel parto de blovita objekto.
Ceramiko
Ceramiko estas unu el la plej malnovaj materialoj por skulptarto, same kiel argilo estas la medio en kiu multaj skulptaĵoj gisitaj en metalo estas origine modeligitaj por gisado. Skulptistoj ofte konstruas malgrandajn preparlaborojn nomitajn makvetoj de efemeraj materialoj kiel ekzemple gipso, vakso, ne bruligita argilo, aŭ modlopasto. Multaj kulturoj produktis ceramikon kiu kombinas funkcion kiel ujo kun skulpta formo, kaj malgrandaj statuetoj ofte estis same popularaj kiel ili estas en moderna okcidenta kulturo. Sigeloj kaj muldiloj estis uzitaj fare de la plej multaj pratempaj kulturoj, de Romio kaj Mezopotamio ĝis Ĉinio.
Lignoĉizado
Lignoĉizado estas formado de ligno per akra ilo. La formado povas esti realigata per tranĉilo en unu mano aŭ per ĉizilo en du manoj aŭ kun unu mano sur ĉizilo batata per martelo en alia mano. La rezulto estas ligna figuro aŭ statueto, aŭ skulptita ornamaĵo de ligna objekto.
La kreado de skulptaĵoj el ligno estis kaj estas disvastigita tra la tuta mondo. Sed ili pluvivas multe malpli bone ol tiuj el aliaj materialoj kiel ekzemple ŝtono kaj bronzo. Fakte ili facile kadukiĝas pro malsekeco, insekto-infestiĝo (anobioj) kaj fajro. Subĉiele la lignaj skulptaĵoj ne vivas longe en la plej multaj mondopartoj. Pro tio ni havas malgrandan ideon kiel formiĝis la tradicio de totemaj palisoj. Multaj el la plej gravaj skulptaĵoj de Ĉinio kaj Japanio estas faritaj el ligno, kiel la granda plimulto de afrika skulptarto kaj tiu de Oceanio kaj aliaj regionoj. Ligno estas malpeza, kaj tiele taŭga por maskoj kaj aliaj tipoj de skulptaĵoj intence faritaj por esti portataj, kaj povas ankaŭ montri tre fajnan detalaron. Ĝi estas ankaŭ multe pli facile prilaborebla ol ŝtono.
Socia statuso de skulptistoj
Tutmonde, skulptistoj kutime estis metiistoj kies laboro estis sennoma; en kelkaj tradicioj, ekzemple enĈinio, kie skulptarto ne kundividis la prestiĝon de literaturo aŭ pentrarto, tio influis la statuson de skulptarto mem. Eĉ en Antikva Grekio, kie skulptistoj kiel ekzemple Fidio iĝis famaj, ili ŝajne estis reteninta multe la saman socian statuson kiel aliaj metiistoj, kaj eble ne multe pli grandajn financajn kompensojn, kvankam kelkaj subskribis siajn verkojn. En la mezepoko artistoj kiel ekzemple la 12-a-jarcenta Gisleberto foje subskribis sian laboron, kaj estis dezirataj de diversaj grandurboj, precipe de la Trecento pluen en Italio, kun figuroj kiel ekzemple Arnolfo di Cambio, kaj Nicola Pisano kaj lia filo Giovanni. Oraĵistoj kaj juvelistoj, traktante altvalorajn materialojn kaj ofte duobliĝante kiel bankistoj, apartenis al potencaj gildoj kaj havis konsiderindan statuson, ofte plenumante civitan oficon. Multaj skulptistoj ankaŭ praktikis en aliaj artoj; Andrea del Verrocchio ankaŭ pentris, kaj Giovanni Pisano, Mikelanĝelo, kaj Jacopo Sansovino estis ankaŭ arkitektoj. Kelkaj skulptistoj konservis grandajn atelierojn. Eĉ en la Renesanco la fizika naturo de la laboro estis perceptita de Leonardo da Vinci kaj aliaj kiel tirado malsupren de la statuso de skulptarto en la artoj, kvankam la reputacio de Mikelanĝelo eble metis tiun longe aktualan ideon kiu restos.
El la alta renesanco artistoj kiel ekzemple Mikelanĝelo, Leone Leoni kaj Giambologna povis iĝi riĉaj, kaj nobeliĝis, kaj membriĝis en la etoson de princoj, post periodo de akra disputo pri la relativa statuso de skulptarto kaj pentrarto. Multe da dekoracia skulptarto sur konstruaĵoj restis komerco, sed skulptistoj produktantaj individuajn pecojn estis rekonitaj sur simila nivelo kun pentristoj. Ankaŭ de la 18-a jarcento aŭ pli frua skulptarto altiris etburĝajn studentojn, kvankam estis pli malrapide farita tio ol ĉe pentrarto. Virinaj skulptistoj prenis pli longe por ekaperi ol virinaj pentristoj, kaj estis malpli elstaraj ĝis la 20-a jarcento.
Antikva Grekio
Praksitelo el la greka: Πραξιτέλης, etimologie: kiu finigas siajn verkojn) el Ateno, nome filo de Kefisodoto la Plejaĝa, estis la plej fama el la atikaj skulptistoj de la 4a jarcento a.K. Li estis la unua konato kiu skulptis la nudajn virinajn formojn en normalgranda statuo.
Lisipo (en greka: Λύσιππος) estis greka skulptisto de la 4a jarcento a.K. Kun Skopas kaj Praksitelo, li estas konsiderata unu el la tri plej grandaj skulptistoj de Klasika Grekio, alportante transiron en la Helenisma Epoko.
Branĉoj
Krom al la konstruintegrita plastiko la romanika skulptado koncentriĝas al la libroornamo kaj al malgrandaj artobjektoj religiaj. Ni ne konas artistojn el tiu ĉi tempo, ĉar ili kreis serve al la disvastigo de la kristana mesaĝo kaj metis sian personecon en la ombron de siaj verkoj.
Konstruintegrita plastiko
Ĉe la konstruintegrita plastiko la proporcioj de la korpo restas sen signifo; dominas la simbola enhavo de la figuroj. La vestofaldoj estas forte troakcentitaj, pro kio oni parolas pri la romanika vestofiguro. Ĉi figurojn preskaŭ ĉiam akompanas ornamaĵoj en la formoj de plantoj...
La skulptaĵo ĉiam restas ligita al la arkitekturo, kio kaŭzas ĝian kolonforman karakteron. Krom ĉe la ornamado de kolonoj, la ŝtonskulptistoj trovas plian taskokampon ĉe la kapiteloj.
Ornamo de librokovriloj
La ornamaĵon de la librokovriloj de valoraj manuskriptoj oni ofte skulptas el eburo.
Metalmetiaĵoj
troveblas ĉe la portaloj de la grandaj katedraloj, aŭ komplete gisitaj aŭ bositaj popece (Bernvarda Pordo en Hildesheim).
Ankaŭ en la skulptarto rekoneblas la blokeca formlingvo de la romanika arkitekturo.
Gotika skulptarto
Gotika skulptarto aŭ gotika plastiko koncernas la mezepoka skulptarton, kiu ekestis en la epoko de kaj plejparte lige kun gotika arĥitekturo. Deire de la portalskulptaĵoj de la abatopreĝejo de Sankta Denizo (ekde 1137) kaj de la katedralo de Chartres en Francujo gotika skulptarto disvastiĝis en Eŭropo, antaŭ ol la renesanca stilo ĝin anstataŭis en la frua novepoko, kiu orientiĝis je la antikvo.
Polch
Polch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Sociedad de Tasación
Ties Ĝenerala Sidejo estas en Madrido kaj disponas de 14 delegaĵojn kiuj kovras la tutan teritorion hispanan kun pli da 180 dungitoj el kiuj pli da 50 (arkitektoj kaj inĝenieroj) dediĉas sin realigi la teknikan kontrolon de las valorigoj por certigi la kvaliton de la fina produkto.
Deutschlandfunk
En 1994 la stacio kun la historia radiostacio RIAS de okcidenta Berlino unuiĝis al nova stacio Deutschlandradio, kiu nun estas komuna propraĵo de la institucioj ARD kaj ZDF, kaj malmembriĝis el la komunumo ARD.
La programa fokuso estas kaj informa kaj prikultura. Ekde la jaro 2009 la programo "Deutschlandfunk" paralele al la radioprogramoj "Deutschlandradio Kultur" (aparte fokusita pri kulturo) kaj "Dradio Wissen" (aparte fokusita pri informoj) estas unu el tri programoj de la instucio "Deutschlandradio". Centra oficejo de la stacio estas la urboparto Marienburg de Kolonjo.
Aladár Elfer
Kariero
Aladár Elfer estis universitata profesoro en Universitato de Koloĵvaro (1905-19), poste li havis privatan praktikon. Li publikigis pri medicinkemio kaj pri internaj malsanoj en enlandaj kaj en eksterlandaj fakrevuoj.
Le Soler
Le Soler (El Soler) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Solériens.
Panzer
Panzer nomigas la serio de germanaj tankoj, kiuj uziĝis dum la Dua Mondmilito kaj daŭras ĝis hodiaŭ. Tiu nomo enhavas sep multproduktitajn tankojn (Panzer I, II, III, IV, V Panther [pantero], VI Tiger [tigro] I kaj II (ĉi tio nomis Königstiger [hinda tigro])), unu prototipon (Panzer VIII Maus[muso]), tri (Panzer VII Löwe [leono], IX kaj X), kioj ne superis la statuton de desegno, sed ankaŭ unu frenezegan projekton (Panzer 1000 Ratte [rato], 1000 estanta sia pezo je tunoj). Rapide pri la duamondmilitaj germanaj tankoj:
Oni povas diri, ke la du, eble la kvar unuaj Panzerkampfwagen ne meritis la pridiro de fortaj kaj nevenkeblaj tankoj, kion la Germanaj tankoj havis. La du unuaj Panzer estis malpezaj (inter 5 kaj 10 tunoj) kaj senkanonaj, ili havis du fusiladiloj (por la unuo 7,92 mm kaj por la duo unu de 20 mm kaj la alio de 7,92), ili do ne povis ataki aliajn tankojn, nur piedajn soldatojn, almenaŭ ili tre bone plenumis tion.
La du sekvantaj tankoj estis armita de kanonoj (37mm por la tria Panzer, 75 por la kvara). Jam bona sed ne bonega. Ili ne tre bone estis protektata(iliaj pezoj: 21 tunoj kaj 25), sed ja ili povis defendi sin kontraŭ aliaj tankoj. Ili tamen ne estis kiel fortaj tiel Francaj kaj Rusaj T-34, B-1 bis, Somua...
La unua vere bona Panzer aperis nur en mezo de 1942, per la Panzer VI Tiger I. Pezanta preskaŭ duobla ol la antaŭaj Panzer (57 tunoj), tiranta per bonega kanono de 88 mm, protektata per defendaĵo de 25 mm malantaŭe ĝis 110 mm antaŭe, jen per kio ĝi rapide akiris la respekton de siaj malamikoj. Sed ĝi havis malkvalitojn: pro sia pezo ĝi estis malrapida, kaj ne tre fidinda: multaj tankistoj ekmalhavis ĝin pro malfunkcioj. Plu, ia monstro kostis multe: anstataŭ unu Tigro oni povis aĉeti du Panteroj.
Iuj diras pri ĉi tio, ke ĝi estas verŝajne la plej bona el la duaj mondaj militaj tankoj. Jam peza sed ne kiel Tigro(45 t), ĝia kanono larĝas 75 milonmetrojn, siaj du fusiladiloj 7,92 mmjn, sia protektaĵo ekde 13 ĝis 120 mmj. Kaj unu novaĵo, tiu ĉi-lasta estis inklinita, kiel la rusa T-34. La pantero inspiriĝis de ĉi tio.
Je la jaro 1941, kiam la nazia Germano atakis la Rusion, la unuaj, malgraŭ ke sia taktiko taktiko Blitzkrieg funkciis, havis malbonan surprizon: la tankoj de la duaj estis pli fortaj ol ĉion ili jam vidis, enmetante siaj propraj armiloj. Do oni irigis fakulojn en Rusujo por kompreni kial la T-34 estis tiel fortaj. Ili rimarkis ekzemple la inklinita protektaĵo, kiu farigis la armoj mistuŝi la tanko. Tiel la pantero aperis je Julio 1943, kiam komencis la militero de Koursk.
Oni povas diri fine, ke la Germana en la unua duono de la dua monda milito sukcesis tiel bone ne pro la poveco de siaj tankoj, sed pro sia nova taktiko Blitzkrieg.
Wundschuh
Wundschuh estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Graz aŭ formale distrikto Graz-Umgebung ("ĉirkaŭaĵo de Graz", germane: Bezirk Graz-Umgebung). La komunumo ampleksas kvin vilaĝojn, nome Gradenfeld, Forst, Kasten, Wundschuh kaj Ponigl. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Eksteraj ligiloj
'
Albert Somodi
Albert SOMODI [ŝomod:] estis rumania hungara aŭtoro de lernolibro, etnografia kolektanto. Li naskiĝis en Székelycsóka la 7-an de majo 1916 kaj mortis ?.
Biografio
Albert Somodi akiris diplomon pri latina-helena lingvoj en Universitato de Kluĵo. Li estruis en Târgu Mureș, Kluĵo kaj Deĵo. De 1952 li estis lernejinpektisto ĝis sia pensiuliĝo (1978) en Kluĵo. Li redaktis latinajn lingvolibrojn kune kun György Szabó.
Fasola notacio
Fasola notacio, aŭ kvarforma notacio, estas tradicia usona sistemo de prezentado de muzikaj notoj. Kune kun la sepforma notacio (aŭ "doremia" notacio) ĝi apartenas al la kultura heredaĵo de usonaj popolaj artoj. La kvarforma notacio kreiĝis en Novanglio ĉirkaŭ 1800. Oni trovis ke se la muziknotoj skribiĝas per formoj kiuj respondas al la tonoj de la gamo, lernantoj pli facile lernas legi kaj kanti la notojn. La notacio, kiu plej populariĝis, estis tiu de Little kaj Smith en libro nomata The Easy Instructor (1801). Ili uzis kvar nomojn por la notoj de la gamo: fa sol la mi (la serio fa sol la ripetiĝas): La nova notskriba sistemo disvastiĝis tra tuta Usono. Ĝi uziĝis en pluraj tre gravaj kaj daŭre uzataj kantlibroj, ekzemple, Missouri Harmony (1820), Southern Harmony (1835), kaj plej daŭre kaj fame Sacred Harp. La forma notacio baldaŭ formortis sub eŭropaj influoj en la urba kulturo, sed ĝi restis ĝis hodiaŭ vigla precipe en la ruraj regionoj de la sudusonaj ŝtatoj. Lastatempe ĝi disvastiĝis en ĉiujn partojn de Usono kaj ankaŭ eksterlanden.
Senpintigita granda dekduedro
En geometrio, la senpintigita granda dekduedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U37.
Ĉi tiu pluredro estas la tranĉo de la granda dekduedro. Ĝi komunigas sian situon de verticoj kun la unuforma granda rombo-dudek-dekduedro, kaj kun la unuformaj kombinaĵoj de 6 aŭ 12 kvinlateraj prismoj.
Taĝiklingva Vikipedio
La taĝiklingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la taĝika lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Википедиа (ба забони тоҷикӣ), vidu la apudan emblemon, kvankam en taĝiklingvaj tekstoj pri vikipedio oni ofte trovas varian formon Википедия. La projekto fondiĝis en juanuaro 2004. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn. Notu, ke ĉi tiu Vikipedio uzas du alfabetojn: la cirilan kaj la latinan.
Forma notacio
Forma notacio estas muzika notacio, en kiu la notoj reprezentiĝas per diversaj formoj depende de la tonoj de la gamo. La du plej konataj aktuale uzataj sistemoj de forma notacio estas fasola notacio, kiu uzas kvar formojn: kaj doremia notacio, kiu uzas sep formojn:
Fonto
La informoj estas ekstraktitaj el la anglalingva vikipedio ĉe Shape note.
Stalin-premio
La Stalin-premio estis la plej altranga civila distingo en la Sovetunio dum la Stalin-epoko. Ĝi estis fondita en decembro 1939 honore de 60-jara jubileo de Stalin. Unua premio estis atribuita en 1941. La premio estis utilita por honorigi elstarajn atingojn en scienco, literaturo, arto kaj muziko. Ofte oni donis la premion pro unuopaj artaĵoj de artisto.
Konataj premiitoj estis Sergej Prokofjev, Sergej Ejzenŝtejn, Ilja Erenburg, Anatolij Ribakov, Miĥail Kalaŝnikov, Dmitrij Ŝostakoviĉ, Lev Termen, Pablo Neruda, Manfred von Ardenne, Andrej Saĥarov, Igor Tamm, Igor Kurĉatov. La lastaj 3 fizikistoj ricevis la premion en 1954. Ekde 1966 oni transdonis la Ŝtatan premion de Sovetunio.
Pudingo
Pudingo (el la angla ) estas dolĉa zakusko, kiu estas preparata el lakto, sukero kaj pudinga pulvoro (kiu konsistas ĉefe el amelo). Plej oftaj gustumoj estas: vanila kaj kakaa, sed ekzistas ankaŭ framba, banana, ĉeriza, karamela, migdala ktp. Varma pudingo estas tuj enverŝata sur telerojn aŭ en formujojn.
La pudingo estas kredencata memstare - renversita sur telero kaj kovrita ekzemple per vipita ŝaŭmo kaj fruktoj. Ofte ĝi estas kombinita kun biskvitoj, likvoro, siropo aŭ oni faras el ĝi kremon en tortojn.
Moufdi Zakaria
Moufdi Zakaria; (denaske, Zekri Cheikh. مفدي زكرياء), estis alĝeria poeto kaj verkisto. Li verkis "Kassaman", nome la Alĝeria nacia himno estante en prizono en 1955.
Lia universitata edukado okazis en Tunizo kie li renkontis nombrajn poetojn kiaj Abu al-Kasim Aŝabbi. Lia unua poezio estis publikigita en tunizia gazeto en 1925. Li asociiĝis kun alĝeriaj naciistoj kaj estis enprizonigita pro siaj idearoj en 1937 kaj 1938.
En 1956 li estis denove enprizone en Serkadji fare de la francoj pro sia politiko. Tie li verkis poemon nome Kassaman aŭ La promeso. Oni diras, ke li verkis tiun poemon sur la muroj de sia ĉelo uzante sian propran sangon. La poemo estis poste muzikigita fare de Mohamed Triki en 1956 kaj poste de Mohamed Faŭzi. La fina kanto estis aŭdita en 1957. Tiu poemo iĝis la alĝeria nacia himno tuj post la 5a de Julio 1962 kiam oni atingis la sendependecon.
Kalvinana preĝejo (Vörösberény)
La kalvinana preĝejo estas mezepoka religia historia monumento kaj fortresopreĝejo en Hungario, en urbo Balatonalmádi, en loĝkvartalo (iam aparta vilaĝo) Vörösberény [voroŝberEnj].
Historio
Oni konjektas, ke tiu ĉi romanika preĝejo estis konstruita inter la 11-a kaj 13-a jarcentoj, poste ĝi estis pligrandigita. La unua mencio okazis nur en 1297. Tiutempe tombejo funkciis apude. gotikaj turo kaj sakristio aldoniĝis en nekonata tempo. En 1567 la turkoj okupis la vilaĝon. Laŭ dokumento en 1618 jam kalvinana pastro predikis en la kirko. En 1700 armeo de Habsburgoj okupis la kirkon kaj transdonis ĝin al la jezuitoj. Post 7 jaroj armeo de Francisko Rákóczi la 2-a reakiris ĝin. Inter 1737 kaj 1745 la kalvinanoj trakonstruis la kirkon, eĉ en 1739 ĉirkaŭis ĝin per defenda muro. En 1789 interne renoviĝo kaj barokiĝo okazis. La renoviĝo en 1967 donis historian impreson pri la kirko. La orgeno estis farita en 1899, sed en 1969 la galerio estis malkonstruita, tial la orgeno trovis novan lokon en Budakeszi.
7122 Iwasaki
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Kazuaki Iwasaki, fama pentristo de kosmaj artistaj bildoj.
Rivero Cojedes
La Rivero Cojedes [koĥEdes] aŭ [kohEdes] (en hispana Río Cojedes) estas alfluanto de la Rivero Orinoko en centra Venezuelo. La rivero Cojedes originiĝas en la subŝtato de Lara, kaj fluas sudorienten tra valo inter la Cordillera de Mérida kaj la Cordillera de la Costa kaj tra la herbejoj de Llanos de la Orinoka Baseno por enflui en la Rivero Apure, kiu fluas orienten por kuniĝi al Orinoko. Tiu rivero ricevas akvon el la subŝtatoj de Lara, Yaracuy, Portuguesa, Cojedes, Barinas kaj Guárico.
Tiu rivero hejmigas la ĉefan populacion de Orinoka krokodilo (Crocodylus intermedius) en Venezuelo kaj en la tuta mondo.
(133862) 2004 BR38
(133862) 2004 BR38 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Romildo Santos Rosa
Romildo Santos Rosa (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel defendanto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight.
Ora Ĉevaleto
La Ora Ĉevaleto (germane: Goldenes Rössl) estas la ĉefa juvelo de la trezorejo de Altötting kaj majstraĵo de la pariza oraĵista kaj emajla arto de la 15-a jarcento. Ĝi altas 62 centimetrojn, larĝas 45 centimetrojn kaj profundas 27 centimetrojn; ĝi havas surkonstruaĵon el orumita arĝento surmetitan per gemoj kaj orajn figurojn, kiuj estas tegitaj per emajlo. Ora Ĉevaleto apartenas al la plej altvaloraj artotrezoroj en okcidenta Eŭrazio kun altega asekura valoro.
Historio
De 1992 ĝis 1995 la metiejo de la Bavara Nacia Muzeo en Munkeno elspeze kaj ĝisfunde riparis la Oran Ĉevaleton je spertula kunlaboro fare de arthistoriistoj de la pariza Luvro, de la Brita Muzeo en Londono same kiel el Germanujo kaj Aŭstrujo. La trezoraĵo revenis, post ekspozicio en aprilo de 1995 en Munkeno, sur sian lokon en la trezorejo de la kolegiatopreĝejo de Altötting.
Priskribo
Antaŭ laŭbo abunde ornamita per grandaj rubenoj kaj safiroj same kiel perloj tronas sur soklo, dekoraciita per blazoniridoj, Maria kun fileto Jesuo. Tuj antaŭe genuas Johano la Baptisto kaj Johano la Evangeliisto, maldekstre apude Katarina de Aleksandrio, kiu de Jesuo ricevas ringon kiel indiko pri la "mistika gefianĉiĝo". Antau la soklo genuas sur kuseno preĝanta reĝo Karlo la 6-a en mantelo, ankaŭ riĉe dekoraciita per blazonirido, vidalvide ties kavaliro kun la kasko de la reganto enmane. La laŭbo baziĝas sur malalta volbo portata de kvar dikaj kolonoj, akompanata de du flankaj ŝtuparoj. Sub la volbo staras selita kaj orname bridita grizoĉevalo, kiun tenas rajdservisto. La laŭboinstalaĵo kaj ĉiuj figuroj konsistas el 24-karata (= pura) oro. La maldikege martelformitaj figuroj estas tegitaj per emajlo el blanko, ruĝo, verdo kaj bluo. La arĥitekturo de la sokloetaĝo estas farita el orumita arĝento.
22-a de septembro
La 22-a de septembro estas la 265-a tago de la jaro (la 266-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 100 tagoj restas.
Je la 22-a de septembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 22-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Kostoľany nad Hornádom
Situo
Kostoľany nad Hornádom situas en valo, laŭ dekstra bordo de Hernád, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 10 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1423. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1960-2002 formiĝis unuigita vilaĝo el Malá Vieska, Tepličany kaj Kostoľany nad Hornádom. La nova nomo estis Družstevná pri Hornáde. Kostoľany nad Hornádom forlasinta la unuiĝon iĝis municipo en 2002.
Radio Corporation of America
La Radio Corporation of America (RCA) estas hodiaŭ (2005) komerca marko, kiun uzas la firmaoj Thomson Consumer Electronics of France kaj Bertelsmann AG (ekde 2004 Sony BMG) por parto de siaj produktoj.
Thomson produktas televidilojn, aŭdio- kaj satelit-aldonaĵojn, same similajn produktojn de la distriĝa elektroniko kun muziketikedo RCA Records. Ekde 2002, la televidila branĉo de RCA apartenas al ĉina firmao TCL.
La Bertelsmann AG posedas RCA Victor kaj vendas dismonde Audio-KDj kun RCA-etikedo.
Antaŭhistorio de RCA
Dum la unua mondmilito, la patentoj de la pli grandaj firmaoj (en radiotekniko) de Usono estis kun gviditaj por pli efektive produkti por la armeo.
Tiutempe la sendrataj komunikaj aparatoj estis grandparte produktitaj por la usona armeo. La bazon de RCA formis la itala-usona entrepreno American Marconi, kies uzinajn posedaĵojn deproprigis la Usona Mararmeo kaj kunlaborigis la firmaojn General Electric, Westinghouse kaj United Fruit Company.
Post la unua mondmilito, multaj usonaj civitoj rigardis la radiofonon kiel naturan monopolon. La Usona Mararmeo provis akiri tiun monopolon, sed sensukcese. Owen Young povis konvinki la usonan kongreson, ke General Electric (GE) kaj American Telephone and Telegraph (AT&T) formu internacian radiomonopolon.
RCA iĝas granda konzerno
La Radio Corporation of America iĝis Akcia Kompanio en 1919 en plimulta posedo de General Electric (GE), kies afergvidanto iĝis David Sarnoff. RCA transprenis posedaĵojn de American Marconi kaj respondecis pri surmerkatigo de radioaldonaĵoj de GE kaj Westinghous. RCA ankaŭ akiris patentojn de United Fruit kaj Westinghouse reciproke al posedaj rajtoj.
RCA aĉetis la radiostaciojn WEAF kaj WCAP de AT&T kaj kunfandis ilin kun la propraj sendaj stacioj kiel WJZ el Novjorko kaj WRC el Vaŝingtono al nova elsenda ĉeno National Broadcasting Company (NBC).
RCA aĉetis en 1929 Victor Talking Machine Company, la tima plej grandan sondiskan kompanion de la mondo, kiu produktis krom la diskoj - marko "Victrola" - ankaŭ disk-ludilojn. RCA nomis tiun nun RCA-Victor. Kun Victor akiris RCA ankaŭ la rajtojn je tiam plej konata komerca marko de la amerika kontinento, je hundo Nipper. La eŭropajn kaj la Commonwealth-rajtojn de la logoo, aĉetis la His Master's Voice, kiu hodiaŭ apartenas al EMI Group. RCA-Victor produktis multajn radiofonografojn. La firmao evoluigis ankaŭ novajn teknikojn por tonigo de filmoj.
RCA en 1939 prezentis 441-vican televidan sistemon sur la Novjorka Monda ekspozicio. Post standardigo de la usona televida sistemo je 525 vicoj kaj 30 bildoj po sekundo, startis la 1-an de julio 1941 la unua transmisio de komerca televidado en Usono. La dua mondmilito plidaŭrigis evoluigon de la televidado, sed tuj post la milito, RCA komencis tuj vendi televidilojn.
La monopola stato de RCA estis rigardata pli kaj pli kiel malamika al konsumantoj kaj al merkataj rilatoj. Tio kondukis fine al disbato de ambaŭ NBC-Radionetwork per FCC. La Supera Kortumo de Usono konfirmis la decidon. La 12-an de oktobro 1943, la NBC Blue-Network estis vendata al Life Savers (posedanto estis la dolĉaĵa magnato Edward J. Noble) kontraŭ 8.000.000 dolaroj. NBC Blue estis alinomata al The Blue Network kaj en 1946 al American Broadcasting Company (ABC). La NBC Red-radioreto ricevis la nomon NBC kaj restis posedaĵo de RCA.
RCA-Victor evoluigis en 1949 la unuan 45 rpm-sondiskon kaj surmarketigis tion kiel respondon al sondisko kun 33 1/3 "LP" de CBS/Columbia.
NGC 3954
NGC 3954 (aliaj indikoj — UGC 6866, MCG 4-28-91, ZWG 127.98, ARAK 331, PGC 37291) estas galaksio en konstelacio Leono.
Radio Corporation of America
RCA iĝas granda konzerno
La kolortelevida sistemo de RCA en 1953 estis deklarita fare de NTSC al standardo por la usona televidado. La RCA-Kameraoj kaj TV-produktaj aparatoj iĝis standardoj por multaj subfirmaoj la Big Three (ABC, CBS kaj NBC).
NGC 3954
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Radisleben
Radisleben estas eksa komunumo kaj nuna parto de la urbo Ballenstedt en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Quedlinburg. Fine de la jaro 2009 la loĝloko havis 453 loĝantojn.
Latour-Bas-Elne
Latour-Bas-Elne (La Torre d'Elna, La Torre del Bisbe) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Torrellans.
Loewe
La literatura eldonejo Loewe - germane Loewe-Verlag - estas germanlingva eldonejo de literaturo por infanoj kaj adoleskuloj. Ĝi fondiĝis en 1863 en Lepsiko, tiutempe la germanlingva centro de libroproduktado. Komence la eldonejo ne havis specifan programan fokuson, sed ede la jaro 1869 ĝi principe publikigis porinfanajn romanojn, fabelon kaj bildlibrojn. Komence de la 20-a jarcento tri libroj de la eldonejoj en Germanlingvio iĝis tre sukcesaj klasikaĵoj de infana literaturo: "Hänschen im Blaubeerenwald" (1903, "Joĉjo en la mirtela arbaro", traduko de la sveda libro Puttes äventyr i blåbärsskogen de Elsa Beskow el 1901), "Die Heinzelmännchen" (1910, pri mitologiaj helpaj fantomoj en Kolonjo) kaj la eduka bildlibro "Struwwelpeter", ("Struvelpetro") de Heinrich Hoffmann en Germanlingvio vendiĝis en pluraj milionoj da ekzempleroj kaj tradukiĝis en multegajn mondajn lingvojn.
En 1965 la eldonisto Fritz Carl decidiĝis retiriĝi el la profesia vivo, kaj ne havante infanojn, li vendis la eldonejon al la eldonisto Adolf Gondrom, kiu laŭ la stato komence de la jaro 2013 ankoraŭ gvidas la eldonejon. En la sekvaj jardekoj la eldonejo iĝis unu el la gvidaj germanlingvaj produktejoj de literaturo por infanoj kaj adoleskuloj.
Ĉiam la eldonejo aparte atentis la infanojn de la unuaj kvar lernejaj klasoj, kaj klopodis publikigi librojn kiuj subtenus la lernadon de memstara lernado, kaj ne necesigus ke plenkreskulo laŭtlegus la librojn al interesitaj infanoj. Aparte sukcesa "legiga" libroserio nomiĝas Leselöwen kaj grupigas tre diversstilajn porinfanajn librojn. Sed ankaŭ la germanlingva traduko de la origine usona libroserio Magia arba domo de la verkistino Mary Pope Osborne estas ekonomie tre sukcesa, kaj pluaj sukcesaj serioj interalie estas la serio Tatort pri krimromanoj aŭ Lola de la verkistino Isabel Abedi. Por pli aĝaj, adoleskulaj legantoj ekzistas multaj sukcesaj fikciaj publikaĵoj, kaj pri scienc-fikcio kaj pri fantasto plus alispece fantaziaj temaroj. Ekzemplaj aŭtoroj de tiu aĝgrupo (en alfabeta ordigo de la familiaj nomoj) estas Joe Donnelly, Nancy Farmer, Anthony Horowitz, Derek Landy, Derek Meister, Michael Rothballer kaj Thomas Thiemeyer''.
Inter la nefikciaj libroj aparte elstarigindas la libroj "Leonardo da Vinci", "Julius Caesar" de "Napoleon Bonaparte" de Susanne Rebscher: ili ne nur baziĝas je bonaj sciencaj esploroj, sed aparte facile kompreneblas kaj per multaj optikaj efikoj interese proksimigas la biografiojn de tiuj elstaraj historiaj personoj al la adoleskaj legantoj.
Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.
Administranto de Fervojaj Infrastrukturoj
La fervojoj kaj retstacioj de iberia larĝo estas mastrumataj de ADIF. En ĝi ofertiĝas la servoj de la ŝtata fervojkompanio Renfe Operadora (ĝis jaro 2001 temis pri unu ŝtata kompanio kun nomo RENFE, poste ĝi estis dividita). ADIF signifas Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (Administranto de fervojaj strukturoj) kaj estas publika ekonomia ento de Hispanio, kiu dependas de la Ministerio de Fomento kaj celas la konstruon de fervojaj linioj kaj la administradon de ties espluatado.
Khami
Khami aŭ Ĥami estis urbo de Suda Afriko, situanta sur la teritorio de la nuna Zimbabvo. Ĝi staras 22 kilometroj oriente de Bulawayo, ĉefurbo de la provinco de Norda Matabelelando. Tiuj ruinoj estas registritaj kiel nacia monumento en Zimbabvo. Ĥami same estas registrita kiel monda heredaĵo ĉe la listo : Monda heredaĵo de Unesko de1986.
Ĥami ĉefurbis de la dinastio Torwa de 1450 ĝis 1683.
Eksponenta funkcio
Kiel funkcio de la reela variablo x, la grafikaĵo de ex estas ĉiam pozitiva (super la absciso (x-akso)) kaj rapide pligrandiĝas por x>0.
Inversa funkcio de eksponenta funkcio, la natura logaritmo, ln(x), estas difinita por ĉiuj pozitivaj x.
Ĝenerale, la variablo x povas esti reela aŭ kompleksa nombro, aŭ eĉ de tute alia speco de matematika objekto; vidi la formalan difinon pli sube.
Proprecoj
Uzanta la naturan logaritmon, oni povas difini pli ĝeneralajn eksponentajn funkciojn. La funkcio difinita por iu ajn a > 0, kaj iuj ajn reelaj nombroj x, nomiĝas eksponenta funkcio kun bazo a.
Notu ke la ekvacio pli supre evidente veras ankaŭ por a = e, ĉar
La proprecoj:
Esprimoj enigantaj frakciojn kaj radikojn povas ofte esti simpligitaj per la skribmaniero de eksponenta funkcio, ĉar: kaj, por ĉiu a > 0, reelaj nombroj b, kaj entjeroj n > 1:
Por iu ajn reala konstanto c, la sekvanta formulo validas: pri :
Derivaĵoj kaj diferencialaj ekvacioj
La graveco de eksponentaj funkcioj en matematiko kaj en sciencoj originas ĉefe pro propreco de iliaj derivaĵoj, aparte:
Tio estas, ex estas sia propra derivaĵo, propreco unika inter reelaj funkcioj de reela varianto.
Oni povas skribi alimaniere ke
Fakte, multaj diferencialaj ekvacioj elkovi eksponentajn funkciojn, inkluzivantaj la ekvacion de Schrödinger kaj la laplacan ekvacion, kaj ankaŭ la ekvaciojn pri simpla harmona delokigo.
Pri eksponentaj funkcioj per aliaj bazoj:
Do se kreskanta aŭ malkreskanta deklivo estas proporcia kun ĝia amplitudo — tiel estas la kazo de senfina loĝantara kresko (vidu novmaltusanismo, de fruktuzanta kapitalo per kontinua interezo, aŭ de radioaktiva kadukiĝo — tiam la variablo povas esti skribita kiel produto de konstanto kun eksponenta funkcio de tempo.
Sed pli ĝenerale, por ĉiu diferencialebla funkcio f(x):
Formala difino
La eksponenta funkcio ex povas esti difinita diversmaniere, ekzemple per senfina serio. Aparte ĝi povas esti difinita per potencoserio:
aŭ per la limigo de vico:
Cifereca valoro
Por ricevi la ciferecan valoron de la eksponenta funkcio, la malfinia serio povas esti reskribita tiel :
Ĉi tiu esprimo konverĝos rapide, se oni povas certiĝi ke x valoro estas malpli ol unu.
Dank'al ĉi tiu certiĝo, por pli altaj valoroj de x, oni povas uzi jenan identon:
La valoro de la konstanto ez povas esti kalkulita antaŭe per kalkulo de e kun eksponento z.
Sur la kompleksa ebeno
Konsiderante funkciojn sur la kompleksa ebeno, oni retenas ĉi tiajn gravajn proprecojn pri la eksponenta funkcio: por ĉiuj z kaj w.
Ĝi estas holomorfa funkcio kiu estas perioda kun imaginara periodo 2 \pi i, kaj povas esti skribita tiel kie a kaj b estas reelaj valoroj. Ĉi tiu formulo trakonektas la eksponentan funkcion kun la trigonometriaj funkcioj kaj al la hiperbolaj funkcioj. Tial ni vidas ke ĉiuj elementaj funkcioj, krom la polinomoj, permesas eksprimi la eksponentajn funkciojn.
Vidu ankaŭ jenon: Eŭlera formulo.
Etendanta la naturan logaritmon al kompleksaj argumentoj (ln(z)), oni povas tiam difini pli ĝeneralan potencigon: por ĉiuj kompleksaj nombroj z kaj w.
Ĉi tiu estas vera ankoraŭ pri ne nur kompleksaj nombroj, sed ankaŭ pri funkcioj. La pli supre eksponentaj funkciaj leĝoj veras, kiam oni interpretas pozitive tiujn formulojn pri diversaj funkcioj kiel argumentoj. Tamen ĝenerale, la regulo pri la multipliko de pozitivaj reelaj eksponentoj ne validas:
La eksponenta funkcio konvertas ĉiun rekton en la kompleksa ebeno al logaritma spiralo en la kompleksa ebeno kun la centro je la fonto. Notindaj estas du kazoj: rekto paralela kun la reala akso kondukas al duonrekto, aŭ rekto paralela kun la imaginara akso transformiĝas al cirklo. <!--
Matricoj kaj Banaĥaj algebroj
En la ĉirkaŭteksto de ne-komutaj Banaĥaj algebroj, kiel (algebroj, algebras) de matricoj aŭ (operatoroj, operatoras) sur Banaĥo aŭ Hilbertaj spacoj, la eksponenta funkcio estas ofte (konsiderita, konsideris) kiel funkcio de (reala, reela) argumento: kie A estas (fiksita, neŝanĝebligita) ero de la algebro kaj t estas (ĉiu, iu) reela nombro. Ĉi tiu funkcio havas la gravaj propraĵoj
Sur (Mensogi, Kuŝi) (algebroj, algebras)
La "eksponenta funkcia surĵeto" sendanta (Mensogi, Kuŝi) algebro al la Grupo de Lie (tiu, ke, kiu) donis pligrandiĝo al ĝi (kotizoj, kotizas, kvotoj, kvotas, akcioj, akcias, komunigas, partoj, partas) la pli supre propraĵoj, kiu eksplikas la terminologio. Fakte, ekde R estas la (Mensogi, Kuŝi) algebro de la Grupo de Lie de ĉiuj pozitivaj reelaj nombroj kun multipliko, la ordinara eksponenta funkcio por (reala, reela) (argumentoj, argumentas) estas speciala okazo de la (Mensogi, Kuŝi) algebra situacio. Simile, ekde la (Mensogi, Kuŝi) algebro M(n, R) de ĉiu kvadrato (reala, reela) matricoj apartenas al la Grupo de Lie de ĉiuj inversigeblaj kvadrataj matricoj, la eksponenta funkcio por kvadrataj matricoj estas speciala okazo de la (Mensogi, Kuŝi) algebra eksponenta funkcia surĵeto. -->
Duopa eksponenta funkcio
La termino duopa eksponenta funkcio povas havi du signifojn:
Faktoriala funkcio kreskas pli rapide ol eksponenta funkcio, sed malrapide ol duopa eksponenta funkcio.
Malgranda steligita senpintigita dekduedro
En geometrio, la malgranda steligita senpintigita dekduedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U58.
Ĝi komunigas sian situon de verticoj kun la malgranda rombo-dudek-dekduedro, kaj kun la unuformaj kombinaĵoj de 6 aŭ 12 stelokvinlateraj prismoj.
Esploraj stacioj en Antarkto
Diversaj landoj instalis kaj funkciigas konstantajn esplorajn staciojn en la Antarkta Kontinento. Multaj el la stacioj estas loĝataj dum la tuta jaro, dum aliaj funkcias nur en sezona formo. Plejmulto estas uzataj ekskluzive celante sciencajn studojn, kiuj povas esti biologiaj, klimataj, geologiaj, maraj, mediaj kaj eĉ spacaj. Nuntempe, ankaŭ estas permesita iu komerca aktiveco sed sub strikta media kontrolo.
Ĉirkaŭ 30 landoj, ĉiuj subskribinte la Antarktan Traktaton, funkciigas laŭsezonan (someron) aŭ jaran esplorstaciojn sur la kontinento kaj en ĝiaj ĉirkaŭaj oceanoj.
La loĝantaro de homoj farantaj kaj subtenantaj sciencon sur la kontinento kaj ĝiaj apudaj insuloj varias de proksimume 4.000 dum la somera sezono al 1.000 dum vintro. Krom ĉi tiuj konstantaj stacioj, proksimume 30 kampaj tendaroj estas establitaj ĉiun someron por subteni specifajn projektojn.
Alektoro
Alektoro (el la greka Ἀλέκτωρ) estis la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:
Alektoro, reĝo de Argolando
Alektoro estis reĝo de Argolando, filo kaj heredinto de Anaksagoro. Lia patro disdividis la regnon en tri partojn (li donacis du trionojn al Melampo kaj Biaso), do Alektoro regis nur trionon de Argolando, inkludite la ĉefurbon Argo. Lin heredis sia filo Ifiso, kvankam kelkaj versioj konsideris Kapaneon filo kaj sekvanto lia.
Poliniko venis al lia kortego por preni konsilon pri la plej taŭga maniero konvinki Amfiarao partopreni la ekspedicion de la Sep kontraŭ Tebo, kvankam pliaj versioj asertas ke estis lia filo Ifiso, tiun kiu gastigis la filon de Edipo. Fine Alektoro konsilis lin subaĉeti la edzinon de Amfiarao per la fama koliero de Harmonio por ke ŝi konvinku sian edzon aliĝi la ekspedicion, kun fatalaj konsekvencoj.
Alektoro, reĝo de Eliso
Li estis reĝo de Eliso, en Peloponezo. Lia patro estis Epejo, do Alektoro estis frato de la princino Hirmino. Li estis aliancanto de Forbaso, kiu venis el Tesalio por kune batali kontraŭ Pelopso, la najbara reĝo kiu volis unuigi la tutan Grekion. Dankeme, Alektoro donacis duonon de sia reĝlando al Forbaso kaj edziĝis al lia filino, Diogenio, kiu naskis al li filon nomiĝintan Amarinkeo. Siavice, Forbaso edziĝis al Hirmino, kun kiu li patriĝis de Aŭgeo (laŭ malmultnombraj fontoj) kaj Aktoro.
Aliaj roluloj same nomiĝintaj
Krom la antaŭe priskribitaj, Alektoro estis ankaŭ la nomo de la jenaj roluloj de la helena mitologio:
Referencoj
.
Grana (Italio)
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Konfisko
Kiel puno, ĝi devias de monpuno en tio ke ĝi ne estas ĉefe intencita por egali la krimon sed prefere kiel reatributojn de la figajnita akiro fare de la krimulo (ofte kiel komplemento al la fakta puno por la krimo mem; daŭre ofta kun diversaj specoj de kontrabando, kiel ekzemple ĉe protektitaj vivantaj organismoj) al la komunumo aŭ eĉ celoj elpreni ilin de ilia sociekonomia statuso, en la ekstrema kazo reduktante ilin por eldiri malriĉecon, aŭ se li estas kondamnita al morto eĉ neas al ili heredon al la laŭleĝaj heredantoj. Dume, limigita konfisko ofte estas en funkcio de la krimo, la racio ke al la krimulo devas esti neitaj la fruktoj de lia fiago, dum la krimo mem estas sufiĉe punita en iu alia, sendependa maniero, kiel ekzemple per fizikaj punoj aŭ eĉ konsenta monpuno.
Ofte, polico aŭkcios erojn konfiskitajn per policaŭkcio aŭ investaĵpuncedaĵo kaj konservas la enspezon. Teorie, estas eble ke posedantoj aĉetus reen konfiskitajn erojn.
En flughavenoj, eblaj danĝeraj eroj (kiel ekzemple danĝeraj kemiaĵoj, armiloj, kaj akraj objektoj) estas kutime konfiskitaj ĉe inspektadoj. Aliaj eroj, kiel ekzemple certa manĝaĵo, ankaŭ povas esti konfiskitaj, depende de importleĝoj. Depende de la naturo de la eroj, kelkaj povas esti resenditaj ĉe la fino de la flugo, dum la plej granda parto estas forĵetita aŭ foraŭkciita.
Origine, en romia juro, ĝi estis la forkapto kaj translokigo de privatproprieto al la fiscus fare de la imperiestro; tial la transpreno, sub leĝa aŭtoritato, de privatproprieto al la ŝtato.
En moderna tempo, ekz. angla juro, la esprimo apogas puncedaĵon koncerne varojn, kaj originposediĝon koncerne terojn, por krimo aŭ en foresto de heredantoj (vidu ankaŭ artikolon eksproprietigo). Varoj ankaŭ povas esti konfiskitaj fare de la ŝtato por rompoj de statutoj rilatigantaj al dogano, akcizo aŭ eksplodaĵoj. En Britio konfiskordo estas verdikto farita laŭ parto 2 (Anglio & Kimrio), parto 3 (Skotlando) aŭ parto 4 (Nord-Irlando) de la Leĝo pri Enspezo de Krimo de 2002 postulante kondamnitan akuziton pagi precizigitan monsumon al la ŝtato antaŭ precizigita dato.
En Usono inter la "militiniciatoj" dum la Usona Enlanda Milito, agoj kondukis en 1861 kaj 1862 en konfiskadon, respektive, kaj posedaĵo estis uzita por "insurekciaj celoj" kaj la posedaĵo ĝenerale de tiuj dediĉiĝis al ribelo.
Ĝizia
Ĝizia, literumita ankaŭ Jizya aŭ jizyah (جِزْيَة; [d͡ʒizjah]) estas por persono kaj por jaro imposto historie starigita en la formo de financa ŝarĝo sur permanentan ne-islamaj subjektoj ((dhimm)) de ŝtato regata pere de Islama juro. Islamaj juristoj postulas, ke plenkreskaj, liberaj, sanaj viroj inter la "dhimma" komunumo pagu la ĝizia-n, sed oni esceptigas virinojn, infanojn, maljunulojn, handikapulojn, malsanulojn, frenezulojn, monakojn, ermitojn, sklavojn,  kaj "musta'min" — eksterlandaj ne-islamanoj kiuj nur provizore loĝas en islamaj landoj. Ankaŭ "dhimmi" kiu elektas aliĝi al militservo estis liberigitaj el tiu pago,  same kiel tiuj kiuj ne povas pagi.
La Korano kaj la haditoj mencias "ĝizia" sen specifi sian proporcion aŭ kvanton. Tamen, fakuloj amplekse interkonsentas, ke la fruaj islamaj regantoj adaptis la ekzistintajn sistemojn de impostoj, kiuj estis establitaj dum la regadoj de antaŭaj regantoj de la konkerataj taroj, kiel tiuj de la Bizanca kaj de la Sasanida imperioj.