cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tobolska prizono
Miĥail Miĥajlov
La al punlaborejo tra Tobolsko sekvis Miĥail Larionoviĉ Miĥajlov, rusia revoluciulo, poeto, tradukisto, publicisto. Li estis akuzita pri disvastigado de revolucia proklamo «Al la juna generacio» kaj kondamnita al punlaboroj en Orienta Siberio. Li iĝis plej populara persono de la urbo, akceptinta vizitojn de almenaŭ 37 gastoj el loka elito. Ofte venis kaleŝoj, kiuj transportis lin al bankedoj, tagmanĝoj kaj vespermanĝoj dum kiuj li konversaciis kun lokaj elituloj kaj intelektuloj. Lia ĉelo estis ĉiam malfermita, nur foje la arestitoj mem fermis ĝin de interne per hoketo. La li forlasis la urbon post solena tagmanĝo ĉe loka kolonelo, kiun ĉeestis pluraj elituloj. Oni permesis al li ne marŝi piede kun sia grupo, sed veturi en kaleŝo, sen katenoj kaj en propraj vestoj. Laŭdire oni disbatis liajn katenojn, kiujn poste oni vidis surtable ĉe vic-guberniestro Sokolov kun alkroĉita tabuleto sur kiu estis skribite: "Al aŭspicianto de subprematoj de Miĥajlov". Dum adiaŭo oni hurais, drinkis ĉampanon kaj eksterurbe la kaleŝon haltigis la vic-guberniestro por persone adiaŭi la politikan krimulon kaj enmanigi al li donacon.
Nikolaj Ĉerniŝevskij
Verkisto kaj revoluciulo Nikolaj Ĉerniŝevskij venis al la prizono la. Lokaj aŭtoritatoj estis grave timigitaj de la komisiono, enketinta "Miĥajlov-tagojn" en Tobolsko, do penis laŭeble plej rapide seniĝi je la fama arestito. La Ĉerniŝevskij estis sendita al Jakutsko.
Zoofilio
La religio kaj leĝo
La Biblio forte malpermesas zoofilion. En pluraj landoj, kiel en Usono kaj Aŭstralio, seksumado kun bestoj estas malpermesata de la leĝo. En aliaj landoj seksumi kun bestoj ne estas malpermesata, almenaŭ leĝe.
Tobolska prizono
Ĝem
Fine de 1984 al la prizono el vilaĝo Labitnango venis Jevgenij Petroviĉ Vasin laŭ kromnomo Ĝem. Li naskiĝis la en la urbo Komsomolsko-ĉe-Amuro kaj jam estis kvinfoje kondamnita, 17 jarojn pasigis en malliberejoj. En 1976-1979 en la sama prizono li agitis la prizonulojn kontraŭ leĝuloj kaj propagandis "Union de veraj arestantoj" (Союз истинных арестантов), kiun li kreis. Pro tio li estis batita en unu el "bonaj" (порядочная) ĉeloj laŭ ordono de leĝuloj. Dum sia reveno li deklaris sin leĝulo, kvankam li estis kondamnita kelkfoje pro huliganaĵoj, traktataj de profesiaj krimuloj malestime, pro kio huliganoj nomiĝas "kormoranoj" (бакланы aŭ бакланьё) kaj ne estis kronita. En alia tempo li estus severe punita, sed tiutempe okazis granda malkontento inter la profesiaj krimuloj kaŭzita de ekstrema dominado de kaŭkazanoj en la plej alta krimularo. Ekzemple komence de la 1970-aj jaroj en la prizono estis sep leĝuloj, el kiuj kvin (Ĥasan, Koko, Ĉizo, Vaĥtang, Dato) estis kaŭkazanoj kaj nur du (Donec, Jakutjonok) ne. Pro tio la aŭtoritata leĝulo Dato la Taŝkenta (Дато Ташкентский) esprimis opinion ke por eviti en Fora Oriento konflikton inter leĝuloj kaj lokaj aŭtoritataj krimuloj, estus bone havi tie lokan leĝulon. Li sendis al la aliaj leĝuloj troviĝintaj en la Tobolska prizono sekretan mesaĝon (малява), en kiu petis ilin pritrakti la aferon diplomatie. Fine Ĝem ricevis rekomendon de leĝulo Koka kaj la estis kronita, kvankam ĉiuj atendis ke oni deklaros lin "aĉulo" (негодяй). Ekde tiam Koka iĝis lia "baptinto" (крёстный отец). En julio 1987 Ĝem estis liberigita, do leĝuloj laŭ malnova tradicio sendis al ĉiuj ĉeloj teon por ke la malliberuloj trinku ĉifiron (ekstreme fortan teon) je la sano de Ĝem kaj deziru al li bonan vojon. Fine de septembro 2001 li estis denove arestita en Komsomolsko-ĉe-Amuro kaj akuzita pri organizado de ekbruligo de la kafejo "Ĉarodejka" pro kio pereis ok adoleskuloj. La li mortis en la arestejo en Ĥabarovsko, laŭ oficiala konkludo — pro akuta korinfarkto. Por funebri kaj adiaŭi lin venis pli ol 2000 krimuloj.
Aliaj
Menciindas ankaŭ Aslan Usojan laŭ kromnomo Ded Ĥasan (Дед Хасан, do Avo Ĥasan), unu el plej aŭtoritataj leĝuloj de la ska Sovetunio. Li ĉiam marŝis kun apogbastono kaj ofte komunikis kun la prizonestro.
14429 Coyne
14429 Coyne estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan jezuitan sacerdoton kaj astronomon George Coyne, ĉe la observatorio astronomia vatikana en Tucson (Arizono) de 1969 kaj ties direktoro de 1978. Li helpis plenumi la grandan vatikanan teleskopon sur Monto Graham (Arizono). Li faras polarimetriajn studoj ĉefe pri kataklismaj variantaj steloj, inter aliaj temoj.
Tobolska prizono
Fuĝoj
Fuĝoj okazis foje, sed preskaŭ ĉiam oni kaptis la fuĝintojn post kelkaj horoj, maksimume tagoj. En la Rusia imperio printempe ĉiam venis cirkuleroj de la Ĉefa Prizona Administracio pri «Kontraŭfuĝaj agoj». Kaze de fuĝo oni ĉiam komencis enketadon transdonotan al juĝejo. Kulpuloj estis maldungataj, oni adiciis ilian salajron kaj forprenis kaŭcion, kiun devis fari ĉiu novdungita gardisto (minimume 10 rubloj). Se malliberuloj estis sendataj en granda grupo por labori ekster la prizono unu gardisto ricevis fusilon. Oni devis skrupule kaj regule esplori ĉelojn, batante kradojn per maleo kaj glitigante tranĉilojn laŭ la kradoj. Se haveblis eĉ eta breĉeto, klingo haltis ĉe ĝi, post kio oni esploris tiun lokon pli atente. Komence de la 1920-aj jaroj funkciis sistemo de kolektiva respondeco, kiam grupoj da malliberuloj garantiis revenon de siaj samvilaĝanoj post forpermeso. Post la unua fuĝo sekvis aldona puntempo, post la dua povis esti mortpuno.
Nokte de la 10-a al la 11-a de septembro 1893 je la 1-a horo el punlabora prizono N 1 tra subfoso fuĝis sep malliberuloj, kiuj eliris sur placo apud la preĝejo de Cirilo kaj Metodo. Gardistoj rimarkis ilin, ekpafis kaj mortigis unu, la aliaj forkuris. La subfoso komenciĝis sub tabullitoj en la ĉelo N 7 kaj daŭris je pli ol 40 saĵenoj, tra kvin brikaj muroj kun fundamentoj, korto kaj prizona preĝejo. Dum traserĉado oni trovis subtere pliajn 11 homojn, kiuj estis preparintaj fuĝi. La enketado malkovris ke la subfoso estis kreata dum jaroj, el kiuj tri lastaj monatoj estis plej intensaj. Renkontine fundamenton oni fosis profunden sub ĝin, do la subfoso kelkloke estis tre profunda. Paŝon post paŝo en la ĉelo N 7 kolektiĝis ĉiuj 36 malliberuloj, kiuj planis fuĝi tiel.
La fuĝis malliberulo Miĥail Redkin, kiu estis sekvan tagon kaptita dum grimpi malsupren de la mallibereja preĝejo. Dum enketado oni eltrovis ke al la fuĝo lin instigis eksa supra gardisto Dmitrijev, kiu helpe de alia gardisto konvinkis lin fari tion. La gardistoj esperis ke pro tio estos maldungita prizonestro Dorengovskij, kiun ili malŝatis.
La tri malliberuloj fuĝis raminte la nordan rezervan pordegon per kamiono ZIL-131. Ŝtala kablo, streĉita antaŭ la pordego, damaĝis la motoron kaj fortranĉis la stirejon, do post 200 metroj la kamiono haltis. Surstrate la fuĝintoj trovis alian kamionon, ZIL-157 el kiu ili elĵetis ŝoforon-soldaton. La areo estis blokita, milico ĉasis la fuĝintojn ĉie, oni lanĉis helikopteron. Fine oni decidis alivesti la persekutantojn civile kaj sendi al arbaro kun bastokorboj enmane kvazaŭ por kolekti fungojn. La plano "Fungokolektantoj" (Грибники) sukcesis kaj la la fuĝintoj mem aliris la kaptogrupon, konsiderante ilin lokaj kamparanoj.
La kvin prizonuloj fuĝis tra subtera koridoro, kiun ili fosis dum kvar monatoj. Ĝi komenciĝis en elektroŝranko en metiejo, iris vertikale 4 metrojn suben, sekvis horizontala pasejo 14 metrojn longa, poste 4 metrojn ĝi iris oblikve, sume 22 metrojn. Ĉiutage la fuĝintoj fosis po 20-30 cm. Ili planis fuĝi printempe, kiam vetero estos pli varma, sed finis la fosadon pli frue, do decidis ne prokrasti, timante ke la koridoro estos malkovrita. Ĉirkaŭ la 3-a nokte ili eliris surteren en korto, 10 metrojn for de proksima gardoturo, kaj ŝanĝis siajn vestojn al tiuj civilaj el apuda stokejo. Post kiam ilia foresto estis rimarkita, prizonistoj longan tempon ne povis trovi enirejon de la koridoro, ĝis finfine al ili helpis malliberulo el "humiligitoj" (обиженный, do seksperfortita pario). Sekvan tagon ili ĉiuj estis kaptitaj en la urbo.
Avenuo de la Elizeaj Kampoj
La Avenuo de la Elizeaj Kampoj (L’Avenue des Champs-Élysées) estas la nomo de la plej fama bulvardo en Parizo, Francio. Ĝi estas 1880 m longa kaj 71 m larĝa. En ĝi estas sidejoj kaj vendejoj de gravaj organizoj, muzeoj kaj luksaj varmarkoj, kiaj Louis Vuitton.
La straton oni nomis laŭ la Elizeaj Kampoj, laŭ la greka mitologio la loko, kien iris la animoj de la bonuloj post la morto.
Vuisternens-en-Ogoz
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,19 km², de kiuj 28,4% estas kovritaj de arbaro, 64,5% servas por agrikulturo kaj 7,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Vuisternens-en-Ogoz limas en nordoriento al Farvagny, en sudoriento kaj sudo al Pont-en-Ogoz, kaj en okcidento al Le Glèbe.
Trafiko
La komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la vojo 1320 de Farvagny al Villorsonnens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 4 kilometrojn nordoriente de la komunumo en Rossens. Per la buslinioj de la entrepreno Transporto Publika Friburga de Friburgo al Bulle kaj de Romont al Vuisternens-en-Ogoz la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
Dum mezepoko Vuisternens-en-Orgoz apartenis al la Senjorujo Pont, kiu en la jaro 1483 fariĝis havaĵo de Friburgo kaj parto de la Voktejo Pont-Farvagny. Dum la tempo de la Helveta Revolucio de 1798 ĝis 1803 ĝi apartenis al la distrikto Romont, poste ĝis 1848 al la distrikto Farvagny, kaj tiam surbaze de la nova kantona konstitucio fariĝis parto de la distrikto Sarino.
Internacia Flughaveno Murtala Muhammed
La Internacia Flughaveno Murtala Muhammed, en angla Murtala Muhammed International Airport (MMIA) (IATA: LOS, ICAO: DNMM) estas internacia flughaveno en Ikeja, Ŝtato Lagoso, Niĝerio, kaj estas la ĉefa flughaveno en la tuta ŝtato. La flughaveno estis dekomence konstruita dum la Dua Mondmilito kaj estas nomita laŭ militistestro Murtala Muhammed, nome la kvara militista reganto de Niĝerio.
29 flugkompanioj de pasaĝeroj funkcias el tiu flughaveno al 34 urboj en Afriko kaj al 11 aliaj urboj el aliaj kontinentoj. En 2017 estis 5 367 234 pasaĝeroj. Dek flugkompanioj funkciigas kargo-servojn.
Sorgà
Sorgà estas komunumo en norda Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
6164 Gerhardmüller
6164 Gerhardmüller estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Ochoz (distrikto Prostějov)
Ochoz estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Elierce Barbosa de Souza
Elierce Barbosa de Souza (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalas ĉe Cerezo Osaka.
6164 Gerhardmüller
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana historiisto kaj etnologo Gerhard Friedrich Müller (1705–1783), kun-fondinto de la Rusia Akademio de Sciencoj (tiam, Imperia Akademio de Sciencoj) kaj historiografiisto de la Rusia Imperio.
Ochoz (distrikto Prostějov)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1351.
Antaŭ la 1-a de januaro 1974 estis konsisto de la katastra teritorio Ochoz u Konice ankaŭ proksimume duono de la proksima Michnov, nomata '''Michnov 2. díl''', kiu enkadre de Ochoz havis postenon de domaro.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Universitato de Lagoso
La Universitato de Lagoso, en angla University of Lagos, populare konata kiel UNILAG, estas publika esplora universitato en Lagoso, Niĝerio. Ĝi estas unu el la kvin unuageneraciaj universitatoj en Niĝerio kaj estis fondita en 1962. Ĝi estas rangigita inter la pintaj universitatoj en la mondo en gravaj eduk-publikaĵoj. La Universitato nuntempe havas tri kampusojn en Kontinenta Lagoso. Dum du el la kampusoj estas en Jaba (la ĉefa kampuso en Akoka kaj la ĵus kreita kampuso en la iama Lernejo de Radiografio), ties Lernejo de Medicino estas en Idi-Araba, Surulere. Ties ĉefa kampuso estas amplekse ĉirkaŭita de la Lagosa Laguno kaj havas 802 akreojn de tereno. La Universitato de Lagoso nuntempe akceptas ĉirkaŭ 9 000 subgradajn studentojn jare kaj gastigas ĉirkaŭ 57 000 studentojn.
6165 Frolova
6165 Frolova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Natalija Borisovna Frolova, helpantino profesorino pri astronomio en la Ŝtata Universitato de Uralo. Ŝi laboris pri detala katalogo de steloj sur la vojo de la Haleja kometo, tio, kiu kontribuis al la sukceso de la misioj Vega kaj Giotto.
Izopropila metilksantato
Izopropila metilksantato aŭ izopropila metildutiokarbonato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la karbona dusulfido, metanolo kaj izopropanolo. Ĝi estas flava solidaĵo, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo. Izopropila metilksantato posedas 5 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, kaj 1 oksigenatomon. Izopropila metilksantato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de metilksantataĵoj kaj izopropilaj derivaĵoj. Ksantatoj estis malkovritaj de William Christopher Zeise (1789-1847) en 1823. Solvaĵoj de ksantatoj ne estas stabilaj en acida medio. Mineralaj acidoj reakcias kun solvaĵoj de ksantatoj por produkti liberajn ksantatajn acidojn kiuj estas nesolveblaj en akvo kaj malstabilaj.
NGC 7119B
NGC 7119B (aliaj indikoj — NGC 7119-2, ESO 288-1, AM 2143-464, IRAS21430-4644, PGC 67322) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Weston-super-Mare
Weston-super-Mare estas urbo en North Somerset en Anglio. Ĉi tiu banloko ĉe la Kanalo de Bristol havas 71 758 loĝantojn.
Weston-Super-Mare mem plejparte estas ebena, sed tuj norde de ĝi situas Worlebury Hill (109 m.) kaj tuj sude Bleadon Hill (176 m.). Je la suda flanko la rivero Axe elfluas al la maro.
Coulombiers (stacidomo)
Coulombiers estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Saint-Benoît - La Rochelle-Ville (538000).
Julian Semjonov
Julian Semjonov (esperante: Julio Semjonov; Юлиан Семёнович Семёнов; naskiĝis la en Moskvo, kaj mortis la  en Moskvo, Rusio) estis sovetia kaj rusa verkisto, scenaristo, ĵurnalisto kaj poeto.
Kiel aŭtoro de verkoj li debutis en 1958, kaj unua lia sukcesa romano estis Petrovka-strato 38. Baze de ĝi estis farita detektiva filmo Petrovka-strato 38 (estis filmita ankaŭ lia kontinuigo de ĝi Ogarjov-strato 6). Tamen veran famon li gajnis per 12 romanoj pri sovetia spiono, kiu agas en hitlera stabo militista dum dua mondmilito. Baze de unu el lia verkoj (publikigita en 1969) pri spiono Ŝtirlic Tatjana Lioznova reĝisoris filmserion Deksep momentoj de printempo (1973) (ĉefrolon ludis Vjaĉeslavo Tiĥonov).
Semjonov ludis gaste en filmo de Andreo Tarkovski Solaris (1972).
En 1990 li travivis klinikan morton post korinfarkto kaj neniam revenis al skribado.
Bruno Meneghel
Bruno Meneghel (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Kele Okereke
Kelechukwu "Kele" Rowland OKEREKE (naskita la 13-an de oktobro 1981 en Liverpool, Unuiĝinta Reĝlando), estas brita muzikisto plej konata kiel la ĉefkantisto kaj ritmogitaristo de la sendependroka grupo Bloc Party. Li publikigis entute kvar plenlongojn kun Bloc Party. La unua soloa albumo The Boxer ("la boksisto") de Okereke estis publikigita en 2010.
Burpio
Burpio ( angle : burpee, kaj tiel en multaj aliaj lingvoj; esperante povas esti stariĝu-malleviĝu) estas ekzerco en fizika taŭgeco (eltenemo) farita kadre de serio de forttrejnado aŭ aeroba ekzercado.
La baza movado plenumiĝas en kvar stadioj:
Historia fonto
Laŭ la oxforda vortaro, la ekzerco estas nomita laŭ la usona kuracisto nomita Rojal Huddleston Burpee kiu en 1939 evoluigis ekzerca testo nomita la "stariĝu-malleviĝu provo" bazita sur la puŝleva ekzerco. Li doktoriĝis pri fiziologio de Universitato Kolumbio en 1940. Lia doktora disertaĵo esence estis rapida kaj simpla maniero taksi fizikan taŭgecon per la "preskaŭ-komenca" ekzercado. La originala ekzercado de Barpee estis pli simpla, kaj ne implikis puŝlevi kaj salti supren.
La ekzercado populariĝis en 1942 post kiam la usona militistaro adoptis ĝin por taksi la fizikan taŭgecon de soldatoj, antaŭ la eniro de usona trupo en la duan Mondmiliton. La testo konsistis el serio de ekzercoj faritaj en rapida sinsekvo, kaj estis dezegnita por doni rapidan takson de facilmoveco, kunordigo, kaj forto.
Versioj de la ekzerco
Estas multaj versioj de ĉi tiu ekzerco. Jen kelkaj versioj de la ekzerco:
Mondaj rekordoj
La 17-an de majo 2014, Cameron Dorn rompis du mondajn rekordojn en Greenwood (suda Karolino ) laŭ la nombro da ripetoj de la ekzerco "stariĝu-malleviĝu" sen puŝlevo: li plenumis 5 657 ripetojn en 12 horoj, kaj 10 105 ripetojn en 24 horoj.
La 21-an de oktobro 2013, Lloyd Wima el Portlando (Oregono) rompis mondan rekordon pri la nombro da ripetoj de la ekzerco "stariĝu-malleviĝu" kun puŝleviĝo: li plenumis 9 480 ripetojn en 72 horoj.
La 23-an de julio 2018, Charlie Guard en Tasmanio rompis mondan rekordon de 851 "stariĝu-malleviĝu" ekzercoj en unu horo.
Florensac
(jen france, Floreçac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Fontès
(jen france, Fontés) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Hvozd
Hvozd povas esti:
Brive-la-Gaillarde
Brive-la-Gaillarde [briv la gajard] (aŭ okcitanlingve Briva la Galharda) estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la geografia regiono Limoĝio. Tiu franca urbo estas unu el la subprefektejoj de la departemento. Ĝi havis 49.600 loĝantojn en 1999 (51.686 kun ĉirkaŭurbo).
Geografio
Brive troviĝas sudokcidente de la departemento, sur la rivero Corrèze : la vorto "Brive" fakte devenas de la gaŭla vorto Brivis, kiu signifas "ponto". Tiu ligna ponto trapasis grandan marĉon. Brive estas pli multhoma ol Tulle, la prefektejo de la departemento.
Salzburger Verkehrsverbund
Salzburger Verkehrsverbund (mallongigo: SVV) estas koopera societo pri sekurigo de funkcianta publika transportado en Salcburgio (Aŭstrujo) kaj parte najbaraj regionoj en Malsupra Aŭstrio kaj Supra Bavario.
Brive-la-Gaillarde
Historio
Malnovtempe, Brive unue fariĝis trairejo de la rivero Corrèze, kiel manifestas sia gaŭla nomo Briva. La primitiva travadejo estis anstataŭita de romia ponto (la pont du Bouy), kiu estis parto de vojo el Liono al Bordozo per la valo de la rivero Corrèze. Je la nuntempa loko de Brive, tiu vojo trafis alian vojon el Poitiers al Cahors : tie naskiĝis eta vilaĝo, kiel pruvas kelkaj ruinoj de potfarejoj. La urbeto estis kristanigita dum la 5-a jarcento, fare de iu Martin, alinomita "la Hispano".
Salzburger Verkehrsverbund
Entreprenoj partoprenantaj
La jenaj entreprenoj ofertas siajn servojn (stato de julio 2021)
Regiono kovrita kaj nombro da pasaĝeroj
Krom la landa ĉefurbo Salzburg kaj la kompleta federacia lando Salcburgio ampleksatas ankaŭ partoj de Malsupra Aŭstrio (Innviertel ĝis Braunau am Inn, Hausruckviertel ĝis Attnang-Puchheim, Salzkammergut ĝis Bad Ischl) kaj Distrikto Berchtesgadener Land en [[Bavario.
Brive-la-Gaillarde
Historio
Brive fariĝis regiona ĉefurbo de la franca partizanaro dum la Dua Mondmilito, kaj estis plie la unua franca urbo, kiu liberigis sin mem el la Germanoj.
Salzburger Verkehrsverbund
Regiono kovrita kaj nombro da pasaĝeroj
Servatas pli ol duona milionoj da homoj. En 2015 transportitis:
Brive-la-Gaillarde
Ekonomio
Danke al variaj ekonomiaj, komercaj aŭ industriaj firmoj, Brive-la-Gaillarde estas hodiaŭ la dua ekonomia centro de Limoĝio, post Limoĝo. Ekde la 1-a de januaro de 2016 ĝi estas kun ĝia departemento inkludata en la regiono Nova Akvitanio.
Salzburger Verkehrsverbund
Regiono kovrita kaj nombro da pasaĝeroj
Ĉiutage uzas pliol 188.800 la servojn. Ĉirkaŭ 550 busoj kaj kvin fervojentreprenoj veturas po ĉ. 28 milionojn da kilometroj por jaro.
Commercy
Commercy (komersi) estas malgranda franca komunumo lokita en la departemento Meuse kaj en la regiono Loreno. Ĝi estas ĉefurbo de arondismento kaj unu el la subprefektejoj de la departemento.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas la commercien (Komersja) kaj commercienne (komersjen) en la franca lingvo.
Geografio
Commercy estas trafluita de la Mozo, kaj situas en la valo de tiu rivero. La urbo troviĝas meze de la vojo inter Bar-le-Duc (okcidente) kaj Nancy (oriente).
Darth Vader
🇵🇷Darth Vader estas figuro en Star Wars, kiu aliĝas al la malbonuloj, sed finfine savas la vivon de sia filo kaj mortas. Li estas Sita novico, uzanto de malluma parto de la Forto kaj batalanto de la ĵedajoj. La vera nomo de Darth Vader estas Anakin Skywalker, kaj li estis ĵedajo antaŭ ol li iĝis Sito.
Leĝo de pureco
La Leĝo de pureco (germane: Reinheitsgebot) estas germana ordono kiu havas sian originon en Ingolstadt en la duklando Bavario en 1516. Ĝi estas la plej frua varoleĝo en la mondo.
Coulombiers (Vienne)
Coulombiers estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Leĝo de pureco
Reguligo
Laŭ tiu ordono biero nur rajtas enteni akvon, hordeon kaj lupolon. Laŭ favorantoj la biero farita laŭ la Reinheitsgebot havas pli bonan guston ol biero kiu enhavas aldonitan sukeron aŭ spicojn. La ordono ankaŭ malpermesas la aldonon de spicoj kaj fruktoj.
Coulombiers (Vienne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Colombériens.
Ricardo Santos
Ricardo Santos (n. ) estas brazila futbalisto.
NGC 7120
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Luxeuil-les-Bains (stacidomo)
Luxeuil-les-Bains estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Luxeuil-les-Bains, en departemento Haute-Saône, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Blainville-Damelevières - Lure (042000).
Móðuharðindin
Móðuharðindin (laŭlitere, La Nebulaj Malfacilaĵoj) estis natura disastro en Islando dum la jaroj 1783-1785 post la vulkana erupto de la Vulkano Laki.
La malfacilaĵo komenciĝis per la erupto de la vukano ĉe Lakagígar je la 8-a de junio, 1783, kiu estis unu el la plej grandaj vulkanaj eruptoj en historiaj epokoj. La erupto dolorigegis Islandon kaj la ekologiaj efikoj senteblis en multaj mondpartoj pro la severaj termeteologiaj efikoj de la leviĝantaj sulfuraj fumoj. Samtempa rakonto de la erupto troveblas en la Eldrit de pastro Jón Steingrímsson, printita en 1788.
Post la vulkano eruptis, venena nebulo setlis super la tuta lando, kiu bruligis tanĝejojn kaj mortigis bovojn. Onikrede, 75% de ĉiuj bovoj mortis, kaj unu el kvin Islandanoj (proksimume 10.000) pereis.
Sossano
Sossano estas komunumo de Italio.
Rickenbach-Attikon (stacidomo)
Rickenbach-Attikon estas fervoja stacidomo en Rickenbach, Svislando.
Soverzene
Soverzene estas komunumo de Italio.
Atilio Orellana Rojas
Atilio ORELLANA ROJAS (naskiĝis en 1963) estas argentina-nederlanda esperantisto.
En 1988 li komencis instrui Esperanton laŭ la rekta metodo kaj multe kunlaboris en la rejuniĝo kaj renovigo de "Argentina Esperanto-Ligo", unue per la organizado de someraj tendumadoj kaj poste kun la renaskiĝo de AEA, "Argentina Esperanto- Asocio", kiu post 1995 reunuiĝis en la nuna AEL.
Olšany u Prostějova
Olšany u Prostějova estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Atilio Orellana Rojas
Kiel instruisto komencis vojaĝi en Argentino kaj al Brazilo, Bolivio, Kubo, ktp por partopreni kongresojn. Fine li plurjare loĝis en Nederlando, kie li eklaboris en Den Haag. Tiel komenciĝis lia kariero kiel "vojaĝanta instruisto", gvidante kursojn dum UK-oj kaj en pli ol okdeko da landoj.
Olšany u Prostějova
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1141.
Atilio Orellana Rojas
Multe verkis en Esperanto, la hispana kaj la angla pri indiĝenaj temoj, speciale pri lingvistikaj aspektoj, muziko, religio kaj arto por specialigitaj revuoj kaj por la Esperanto-gazetaro.
Plenumis diversajn postenojn en la E-medio: Prezidanto de Argentina E-Asocio (1989-1991); C-Komitatano de TEJO (1992-1994) UEA-Komisiito por Ameriko (1994-2002) ; A-Komitatano de UEA (1996-1998), (2004-2006), (2006-2008), (2008-2010) kaj B-Komitatano (1999-2001), (2001-2003). Estrarano de ILEI (1995-1999), (2003-2006), (2006-2009), Komitatano de ILEI (1999-2001), (2001-2003), (2004-2007), (2007-2009), (2009-2011); Prezidanto de la Internacia Ekzamena Komisiono de UEA/ILEI (1997-2000); Membro de la Internacia Rajtigita Ekzamenantaro (2000-2003), (2003-2006), (2006-2010).
En 2003 estis la UEA-Komisiito pri Agado Espero.
Kunlaboris kun la organizo Indiĝenaj Dialogoj ekde ĝia naskiĝo en 1998 instruante hispanlingvanojn kaj zorgante pri fonetika ekzercado kaj laste kiel konsilanto kaj helpanto en la redakta teamo de ĝia reta bulteno "Tamtamo".
Li loĝis en Higashikagawa, Japanio kie li estis la privata sekretario de la konata japana esperantisto Etsuo Miyoshi, krome en la Korporacio Swany kie li instruis Esperanton, la hispanan kaj la anglan.
Fouzilhon
(jen france, Fosilhon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Otida renesanco
La Otida renesanco estis renesanco de bizanca kaj malfruantikva arto en Centra kaj Suda Eŭropo kiu akompanis la regadojn de la unuaj tri Sanktromiaj Imperiestroj de la Otida (aŭ Saksia) dinastio: Oto la 1-a (936–973), Oto la 2-a (973–983), kaj Oto la 3-a (983–1002), kaj kiu grandparte dependis el ilia patronado. La ĉefaj figuroj en tiu movado estis la papo Silvestro la 2-a kaj Abbo de Fleury.
Safo
Safo estas "empira" pasigrafio proponita de André Eckardt en 1962. Oni opinias ĝin unu el la plej bonaj kaj detalaj pasigrafioj.
Inspirita en la ĉina skribo, ĝi havas 180 bazajn signojn por la plej gravaj nocioj de ĉiutaga vivo. La nociaro estas kunmetita respektante la strukturon de eŭropaj lingvoj, i. a. gramatikajn kategoriojn. Tial al bazaj signoj aldoniĝas kromsignoj (ekz. al granda streko kromstreketo) por indiki pluralon, kazon, preteriton, imperativon ktp.
=Bibliografio=
Guéret
Guéret [gere] (aŭ okcitanlingve Garait) estas franca komunumo lokita en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi estas la prefektejo de la departemento Creuse.
Historio
Je la 7-a jarcento, iu Lantarius, grafo de Limoges, persvadis la monaĥon Pardulphe (alikonata kiel Sankta Pardoux) enloĝiĝi sur sia kampara tereno nomita Garactus. Pardulphe, ĝis tiam ermito famkonita pro siaj kuracistaj talentoj, konstruis tie monaĥejon, kaj vilaĝo naskiĝis ĉirkaŭ la konstruaĵo. La tuta urbeto estis detruita de la Normanoj dum la 9-a jarcento, kaj nova urbo, Guéret, estis rekonstruita.
La nomo de la urbo verŝajne devenas de la malnova franclingva vorto guéret, kiu signifas ke agro estas plugita sed ne ankoraŭ prisemita. En 1514, Guéret fariĝis ĉefurbo de la provinco Haute Marche. Ĝia administra rolo estis konfirmita en 1790, kiam la malgranda urbo estis elektita kiel prefektejo de la nova, ne tre multhoma departemento Creuse.
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Vidaillat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
La verkisto Marcel Jouhandeau (1888-1979) devenas de Guéret. Ekde 1924, liaj pikparolaj libroj vortpentris la privatan vivon de la loĝantoj de tiu malgranda urbo, kiun Jouhandeau renomas "Chaminadour".
Ekonomio
La flughaveno Montluçon Guéret troviĝas proksime de Guéret, en Lépaud.
Fozières
(jen france, Fosièiras) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Mitsuru Maruoka
Mitsuru Maruoka (丸岡 満, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, V-Varen Nagasaki kaj Renofa Yamaguchi FC.
Sovizzo
Sovizzo estas komunumo de Italio.
Sunpanelo
Sunpanelo estas uzmaniero de fotovoltaiko, ĝi transformas radiadan energion al elektra energio. Kiel plej gravajn konstruelementojn entenas ĝi plurajn sunĉelojn. La sunpanelo estas karakterizita per la elektra kunresponda valoro. Tiu dependas de la interligo de la sunĉeloj interne de la panelo. La sunpanelo estas kunŝaltita unuope aŭ grupe en fotovoltaika instalaĵo.
Produkto de sunpanelo
La produktado okazas de la optike aktiva flanko al subo. La kunpremo de la supre menciitaj partoj (ĝis poliestero) okazas per subpremo je 150 celsiusoj. Poste oni almuntas la liberfluajn diodojn.
Teknikaj ecoj
Legu ĉe sunĉelo.
La enpenetranta humideco povas kaŭzi korodon kaj mallongiĝon de la vivdaŭro.
Liberflua diodo
Se oni kunmuntas plurajn panelojn, oni devas alŝalti paralele je ĉiu panelo unu diodon. La maksimuma kurento kaj tensio de diodo konvenas al kurenta kaj tensiaj valoroj de unu panelo, kutimaj rektifilaj diodoj konvenas kun 3A / 100 voltoj. La liberflua diodo estas tiel alŝaltita je paneloj, ke ĝi en normala funkcia stato (panelo liveras kurenton) estas polusita al la bara direkto (katodo = ĉe pluspoluso de la panelo). Se la panelo difektiĝas aŭ venas sub ombron kaj tiel ĝi ne liveras kurenton, la tensio je klemoj alipolusiĝas kaj damaĝas la panelon aŭ malpliigas la povumon de la ĉen-ŝaltitaj paneloj. La liberflua diodo malhelpas la alipolusiĝon.
Reciklado
La reciklado povas okazi ĉe temperaturo de ĉ. 600 °C, kiam la plastaĵoj de la panelo forbruliĝas kaj restas vitro, metalo, plenigaĵoj kaj la sunĉelo. Tiujn oni povas denove uzi por novaj sunĉeloj.
A Beautiful Mind (filmo)
A Beautiful Mind ("Bela Menso") estas filmo aperinta en 2001 kiu gajnis Akademiajn Premiojn inkluzivante Premion de "la plej bona filmo". Ĝi estis direktita de reĝisoro Ron Howard kaj estas inspirita de la Nobel-Premiita ekonomikisto John Nash kaj lia lukto kun skizofrenio. La filmo estas bazita de la pli fakta biografio de la sama nomo, kiu estis verkita de Sylvia Nasar kaj publikigita en 1998.
Steluloj aperintaj en la filmo inkluzivas Russell Crowe, Jennifer Connelly kaj Ed Harris.
NGC 7121
NGC 7121 (aliaj indikoj — MCG -1-55-8, IRAS21422-0351, PGC 67287) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Islikon (stacidomo)
Islikon estas fervoja stacidomo en Gachnang, Svislando.
The Da Vinci Code (romano)
La kodo de Da Vinci (origina titolo angle: The Da Vinci Code) estas fikcia romano verkita de Dan Brown en 2003 kaj estas la dua volumo de la triopo pri Robert Langdon. Ekzistas samnoma filmo The Da Vinci Code laŭ la libro, adaptita en 2006 de Ron Howard.
Roluloj
La ĉefaj roluloj de la rakonto estas:
Temoj pritraktitaj
Evangelioj kanonikaj
NGC 7122
NGC 7122 estas duopa stelo en konstelacio Kaprikorno.
The Da Vinci Code (romano)
Temoj pritraktitaj
Historaj personoj
NGC 7122
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
The Da Vinci Code (romano)
Temoj pritraktitaj
Dogmoj kaj kristanaj konstruaĵoj
Paganaj religioj
Matematiko kaj kriptografio
Diversaĵoj
Kritikoj
En noto komence de la libro, la aŭtoro, Dan Brown, deklaras: "ĉiuj priskriboj pri arto, arkitekturo, dokumentoj kaj sekretaj ceremoniaroj en ĉi tiu romano estas fidindaj."
Malgraŭ tia noto, la realo estas tute mala.
La verko ricevis kritikojn de la Katolika Eklezio kaj de multaj historiistoj. Ekzemple la libro prezentas monaĥon de la katolika ordeno Opus Dei, tamen tute ne ekzistas monaĥoj en tiu organizaĵo. En alia punkto legeblas ke Jesuon oni ne konsideris kiel filon de Dio ĝis proklamo de la romia imperiestro Konstantino; kontraste, la evangelioj jam multfoje tion asertas. La Priorato de Siono estas priskribita kiel mezepoka institucio, tamen ĝi fondiĝis en 1956.
Pli ol dek libroj estis eldonitaj kiuj enhavas riproĉoj pri la tezoj el la libro. Unu el ili, skribita de Regino Cortes, diras ekzemple:
Aliaj kritikoj pri tiu libro rilatas al teknikaj kaj geografiaj misoj.
Ĉar la libro multe sukcesis la polemiko multe eĥis.
Fontoj
Kiel baza fonto oni rigardas la libroj Holy Blood, Holy Grail (1982) kaj The Messianic Legacy (1983) de Michael Baigent, Henry Lincoln kaj Richard Leigh, kiuj siaflanke baziĝas sur la falsigitaj dokumentoj de Pierre Plantard. Li intencis pruvi, ke li devenas de la merovigoj, kiuj siaflanke estas posteuloj de malnova juda dinastio, perata de Jesuo Kristo, kiu ne mortis, sed vivis en suda francio.
Dendrobates azureus
Dendrobates azureus ("dendrobato lazura") estas specio de rano trovebla en suda Surinamo kaj norda ĝis centra Brazilo. Ĝi en iuj naciaj lingvoj nomatas "blua venensaga rano" (ekzemple en la angla, blue poison dart frog, kaj nederlanda, blauwe pijlgifkikker), en aliaj titoliĝas "blua arbogrimpanto" (ekzemple en la germana, blauer Baumsteiger, aŭ litova, mėlynoji medlaipė).
The Da Vinci Code (romano)
Fontoj
Baigent, Lincoln und Leigh estas la fonto por la dokumentoj pri la Prieuré de Sion, kiuj estis trovitaj de pastro Bérenger Saunière en la preĝejo Sainte Marie-Madeleine en Rennes-le-Château.
Dendrobates azureus
En ambaŭ kazoj kaj ankaŭ la botanika, latina nomo temas pri aludo al la forte blueca, lazura haŭto koloro, kaj la nomo "venensaga rano" aludas al la fakto ke ĉiuj ranoj de la genro dentrobates estas iugrade venenaj, kaj haŭtaj sekretaĵoj de la (brile flava) genra specio phyllobates vaste uzatas de indiĝenaj sudamerikaj etnoj por kanpafilaj sagoj - kvankam do la "blua venensaga rano" ne mem uzatas por venenaj sagoj, ĝia parenceco al la specio phyllobates en la rana genro dendrobates do kaŭzis la danĝere sonan nomon. En la loka tirioa lingvo, la rana specio nomatas okopipi.
The Da Vinci Code (romano)
Fontoj
Baigents kaj Leigh estis konvinkitaj, ke la utiligo de materialo kaj motivoj el iliaj libro estus kontaŭleĝa sed malsukcesi antaŭ angla kortumo.
Brown kaŝe mencias la nomojn el la fonto: La nomo de la eksperto pri Grailo estas Leigh Teabing, anagramo de la aŭtoroj Leigh und Baigent. La tria indiko, tio al Henry Lincoln kiel la tria aŭtoro estas la korpa stato de la malsana Teabing, kiu similas al tiu de Lincoln. Krome estis menciita Holy Blood, Holy Grail en la 60. ĉapitro de la romano.
Mistřice
Mistřice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Uherské Hradiště. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1247.
Luxeuil-les-Bains
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas luxoviens.
Morogoro
Morogoro estas urbo en Tanzanio kaj ĉefurbo de regiono Morogoro (svahile Mkoa wa Morogoro). Ĝi situas en la sudaj altejoj de la lando, ĉirkaŭ 190 km okcidente de Daresalamo. La urbo havas iom pli ol 100.000 loĝantojn, ĝia aglomeraĵo ĉirkaŭ 200.000.
Grava fervoja linio ligas la urbon al Daresalamo kaj al la internaj partoj de la lando.
Montaro Uluguru, sude de la urbo, portas praarbarojn, kiujn oni taksas inter la plej aĝajn sur Tero, kun aĝo de ĉirkaŭ 25 milionoj da jaroj.
Kuriozaĵo
La sonkasedo la vojo de Ĝanfranko surhavas la svahilan kanton "la ŝipestro de Morogoro", en traduko de Renato Corsetti kaj Nino Vessella.
Perdita Paradizo
La Perdita Paradizo (origina titolo: Paradise Lost), publikigita en 1667, estas la blankversa epopeo de John Milton, kiu rakontas la biblian epizodon de la falo de la homo, nome la tento de Adamo kaj Eva sugestita de Satano kaj ilia forpelado el la edena ĝardeno.
La celo de la poemo, kiel esprimite en la unua libro, estas konsciigi la homon pri la eterna Dia providenco (I, 26) kaj komprenigi la motivojn de la konflikto inter tia eterna Providenco kaj la libera volo.
La precipa protagonisto estas Satano, la falinta anĝelo. Milton portretas Satanon ambicia kaj orgojla estulo, kiu defias la ĉiopovan Dion, nome sian tiranecan kreinton, kaj militas kontraŭ la paradizo, sed estas venkita kaj surteren faligita.
Alia lia celo, komplementa al la unua, estis: provi alproksimigi la paganan tradicion al tiu kristana kiel Vilhelmo Ŝekspiro, Milton taksis, laŭ iuj kritikistoj, la kristanan teologion nesufiĉa por enteni en la historio paganismon, kristanismon kaj la grekan klasikan penson: li multe admiris la klasikaĵaron sed li intencis transiri eĉ ilin. En la poemo travideblas lia religia kredo: estante sekvanto de arianismo, li montras ne kredi je la Sankta Triunuo kaj refutas la faton kaj antaŭdestinismon. Lia legado de Biblio ignoras la komunajn interpretajn kriteriojn, pro kiuj Dio rezultas antropomorfe militema, kolerema.
La rakontata evento
La plej longa libro estas la 9-a kun 1187 versoj, dum la plej mallonga estas la 7-a kun 640 versoj. Ĉiu libro estas antaŭata de resumo titolita La Temo. La poemo, sekvante la eposan tradicion de la aristotelaj unuecoj, plonĝas tuj in medias res ("en la mezon de la eventoj"), dum la antaŭfakto alestiĝos en la libroj V-VI.
La verko de Milton rakontas du eventojn: tiu de Satano kaj tiu de Adamo kaj Eva. En la "Pandemonio", Satano devas elingigi ĉiujn siajn retorikajn sagacojn por bridi kaj ordigi siajn sekvantojn, helpata de siaj fidelaj leŭtenantoj Mamono kaj Belzebubo.
Ĉe la fino de la diskuto, Satano pretiĝas venenigi la teron ĵus kreitan.
Adamo kaj Eva prezentas malsaman eventon. Ili naĝas, unuan fojon en la kristana literaturo, en kutima familia vivo antaŭ ol vepriĝi en la peko: ili montras pasiojn, personecon kaj seksaltiron; Adamo ne estas pentrata kiel heroa rolulo, kaj kun sia edzino ekspertas novan specon de sensa-seksa forto kiujn antaŭe ili ne sentis. Ili baraktas inter la konscio pri la peko kaj la espero esti pardonitaj kaj, fone, ili travidas la elaĉetinton... kaj ili sin trovas ekstere de la Edena ĝardeno.
Satano
Li estas glorinda kiel vera heroo kaj luktas por venki siajn proprajn dubojn kaj feblojn, kaj sukcesas atingi sian celon, nome korupti la homan specion. Satano surfaciĝas la plej interesa kaj fascina inter la personoj de la perdita Paradizo, precipe pro siaj komplekseco kaj ruzo. Certasence li similas al la figuro de Jago en la dramo Otelo de Ŝeskspiro. Oni vidas en tiu persono la ofenditan Aĥilon, la ruzojn de de Odiseo, la vojaĝon de Eneo; aliaj travidas en Satano la spiriton de la angla respublikana revolucio…
Dekomence Satano estas konvinkita, ke li venkos Dion, kaj li sukcesas siaflanken treni trionon de la anĝeloj. La venko, koncedita de Dio, tamen, limiĝas altiri la homojn al la ribelo kontraŭ la dia ordo, en kiu tamen estas travidigita la homa peko el kiu la sama homo, helpata de Dio mem, estos kapabligita sin liberigi.
Adamo kaj Eva
Adamo estas forta, inteligenta kaj raciema, sed ankaŭ montranta malperfektaĵojn kiel ĉiuj homoj kaj krome, kiel sekvo de la peka falo, li konstatas, ke lia pura racio kaj lia intelekto estas ĉe li febligitaj, ‘’’’kaj ke ne plu kapablas senĝene konversacii kun la anĝeloj’’’, kion li jam estis farinta kun la ĉefanĝelo Rafael. Lia defektiĝinta punkto estas ankaŭ la amo al Eva: li konfidas al Rafael ke lia altiro estas nerezistebla, nevenkebla.
Eva, la patrino de ĉiuj vivantoj, malsupera al Adamo en intelektaj fakultoj (ĉar la viro estas konsiderata pli proksima al Dio. Dotita per tenereco kaj per dolĉa afabla inklino, Eva estas ja jes inteligenta, sed, malsame al Adamo, estas malpli dezirema lerni: ŝi, fakte, ne emas partopreni en la konversacioj kun ĉefanĝelo Rafael.
Fine, la pekinta paro post la peko spertas fortan unuiĝemon, sin sentas unu komplementa al la alia: subtiuaspekte ŝajnas, ke la falo riveliĝis felix culpa! (feliĉa kulpo).
Dio
Kiel la hebrea Dio, la Miltona Dio konturiĝas ĉioscia, ĉieĉeesta kaj ĉiopova: tio komprenigas, ke li antaŭscias la estontajn eventojn, kiujn li ne determinas (se tio estus la konscio de libera volo estus trompo). Tamen, li aperas pli kiel personigo de abstraktaĵoj ol reala estulo; li similas al enkarniĝo de puraj ideoj, kiuj ne markas la amon al la homo priskribitan en la deklaroj de Jesuo. Sed esploristoj malsame opinias kaj citas versajn elementojn, kiuj liveras pli evangelian fizionomion de Dio, kiel faris literaturisto William Empson (1906-1984), kiu klarigis multajn demandojn pri la Dio de Milton per influa verko, kiu portas lian nomon.
La Filo
Jesuo La Difilo estas, laŭ Milton, la manifestiĝo de Dio en la agado, la fizika kunligo inter la Patro kaj lia kreo, formanta kun Li iun Dion perfektan kaj kompletan. La filo personigas la amon kaj la kompaton kaj aŭtonome decidas morti por la homaro, por ĝin elaĉeti. Pere de la homa formo, la Filo, descendanta de Adamo, estos dua Adamo, kiu savas ĉiujn homojn same kiel la unua ĉiujn mortkondamnigis.
Neniu aludo al la Sankta Spirito. Milton, kiel ariana ne estis triunuista.
Kompilado
Milton kreis la tutan verkon estante komplete blinda kaj bezonanta kopiistojn pagendajn, dum li asertis, ke dumnokte dia spirito diktadis la versojn, kiujn matene li recitis al la kopiistoj. Estas diskutate, ĉu li povis sugesti ankaŭ la interpunkcion.
Kunteksto
Sekve Milton verkis la Rekonkeritan Paradizon, en kiu li versas pri la tento de Kristo provokita de Satano: la fararo de la elaĉetinto formas la bazon por la rekonkero de la paradizo por la homaro.
Reagoj kaj kritikoj
Tiu poemo estas taksata de literaturistoj ĉefverko de la angla literaturo, kiu grave influis ankaŭ aŭtorojn de aliaj lingvoj.
Kritikoj naskiĝis, ĉe iuj esploristoj, pro la fakto, ke Satano estas pentrata kiel admirinda heroo; sed alian tamen juĝas senefika en la leganto tiun aspekton, ĉar tiu diablo fine estos venkita kaj reduktita al “serpento”.
Iuj opiniis, ke per tiu verko Milton iamaniere intencus oponi al la komenciĝanta laikismo, sed (rebatis aliaj) tio ne kredeblas en aŭtoro, kiu distanciĝis el la komuna religia kredo inkliniĝante al arianismo.
La vojo (kasedo)
La Vojo estas sonkasedo de Ĝanfranko (Gianfranco Molle), eldonita de la nuova frontiera en 1977 (poste ĉe Edistudio: dua eldono en 1979, tria en 1986). Ĝi estis inter la unuaj komerce vendataj sonkasedoj en Esperanto, do iusence klasikaĵo.
La kasedo prezentas 15 kantojn tute malsamspecajn. Kelkaj estas movadaj kaj originalaj, ekzemple Verda Ĉapo kaj Ludoviko, aliaj politikaj kaj tradukitaj, kia Franca Majo, laŭ itala originalo de Fabrizio de André (Canzone di Maggio). La nomon de la kasedo donis la kanto La Vojo, poemo de Zamenhof lerte muzikigita de Ĝanfranko.
La kasedon akompanas tekstlibreto kun enkonduko de Humphrey R. Tonkin. La libreto uzas por ĉiuj nomoj minusklajn komencajn literojn, do ankaŭ « la vojo » kaj « ĝanfranko » estas skribitaj minuskle.
La homo sur trako
La homo sur trako (pole: Człowiek na torze) – pola filmadapto de rakonto de Georgo Stefano Stavinski (Sekreto de lokomotivestro Oĵeĥovski) reĝisorita de Andreo Munk el 1956.
Müllheim-Wigoltingen (stacidomo)
Müllheim-Wigoltingen estas fervoja stacidomo en Wigoltingen, Svislando.
Sovramonte
Sovramonte estas komunumo de Italio.
Fraisse-sur-Agout
(jen france, Fraisse d'Agot) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Salvadoro (planlingvo)
Salvadoro (Salvador) estas planlingvo proponita de fama verkisto Francisco Gavidia (1863-1955) el Salvadoro en 1909. Ĝi estas bazita sur hispana lingvo.
=Bibliografio=
Gavidia, Francisco Gramatica de idioma Salvador o sea un posible lenguaje internacional San Salvador: 1909
Bollo la urso
Bollo estas la maskoto de Landal GreenParks ekde 1989. Bollo estas urso kaj havas brunan felon, flavan bluzon kaj verdan ĉapelon. Bollo kelkfoje promenas tra la parko kaj celas distri infanojn ekzemple kantante kantojn kaj per siaj propraj televidserioj nomataj "La aventuroj de Bollo". Bollo troveblas sur scenejo dum la Bollo Show, Bollo Disco kaj Bollo Voorleetijd. Bollo havas sian propran domon en la parkoj kaj ankaŭ havas sian propran programon por IOS kaj Android.
6166 Univsima
6166 Univsima estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Aillevillers (stacidomo)
Aillevillers estas franca stacidomo sur linioj -,  Corbenay - Faymont kaj Aillevillers - , situanta en  Corbenay, en departemento Haute-Saône, apud Aillevillers-et-Lyaumont, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
6166 Univsima
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la Ŝtata Universitato de Simferopolo, je la okazo de la 80-jara jubileo de ties kreo. Tiu universitato estas la unua fondita en Krimeo.
Aillevillers (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
6167 Narmanskij
6167 Narmanskij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la krimea amatora astronomo Vladimir Yakovlevich Narmanskij, fondinto de la amatora laboratorio "Heliorythm", kie oni esploras pri la resonancoj en la sunsistemo kaj pri la rilatoj Tero - Suno.
Pendoĝardenoj de Babilono
Iuj eblaj arkeologiaĵoj de la elkavigado de la palaco de Babilono estis trovitaj, sed nenio tute pruvas ĝiajn fantaziajn priskribojn. Tra la epokoj, la loko eble estis konfuzita kun la ĝardenoj tie ekzistintaj ĉe Ninevo, tial tabuletoj de tie klare montras ĝardenojn. Skribado en ĉi tiuj tabuletoj priskribas la eblan uzon de io simila al Arkimeda Ŝraŭbo por levi akvon al la bezona alteco.
9054 Hippocastanum
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la arba familio Hippocastanaceae, kiu entenas du genrojn kaj 15 speciojn, el kiuj la Hipokastano (Aesculus Hippocastanum), konatata pro ĝiaj krem-flavaj floroj en grandaj konusaj staraj grapolaroj.
NGC 7123
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.