cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katedralo de Zagrebo
Historio kaj priskribo
La kirko ĉirkaŭatas de tri flankoj per konstruaĵoj kiuj memorigas onin je iama remparego. Nur la fronta fasado sur la Kaptol estas libere alirebla. La kirko mem konsistas el tri navoj kiuj konstruitis en pluraj etapoj inter la jarcentoj 13-a kaj 17-a, kaj renovitis plurfoje. La du horloĝturoj estas nur de la fino de la 19-a jarcento. Militoj, incendioj kaj tertermoj faris ke en la kuro de la tempo multaj eroj devis esti restaŭrataj parte aŭ komplete.
Għajnsielem
Geografio
Għajnsielem situas ĉe la suda flanko de Gozo, la norda insulo de la malta insularo. Al la komunumo apartenas la urboj Għajnsielem kaj Mġarr, kie troviĝas la prama haveno de Gozo, kaj la insuloj Comino kaj Cominotto, kaj la fortikaĵo Chambray. La haveno de Mġarr estas la prodo al Gozo kaj la unua loko, kiun fremdulo vidas, kiam li alvenas per la pramŝipo al la insulo.
Limbourg (Belgio)
Ekde 1977 la municipoj Bilstain, Hèvremont kaj Goé (nl: Gulke) apartenas al Limbourg, la ĉefa municipo.
Katedralo de Zagrebo
El la 9-a jarcento
Antaŭ la enirejo trovis arkeologoj vazojn kaj orelbuklojn, kiuj datumas verŝajne el la jarcentoj 10-a, 11-a kaj 12-a. Sub la katedralo trovitis malgranda kapitelo el la 9-a aŭ la 10-a jarcento. La elfositaĵoj dokumentas ke la preĝeĵhistorio estas eĉ pli longa ol la historio de la episkopujo de Zagrebo.
Limbourg (Belgio)
Atentu ke pli norde, en Flandrio, la nederlandlingva parto de Belgio, ekzistas provinco Limburgo, parto de historia duklando, kies norda parto nun situas en Nederlando - la urbo Limbourg tamen ne situas en la samnoma provinco.
Għajnsielem
Historio
En Għajnsielem jam en la 4-a jarmilo a.K. setlis homoj. Okicente de la vojo al Xewkija troviĝas ruinoj de la neolitika malta templo-kulturo. Kun la escepto de la haveno Mġarr, Għajnsielem fakte estis la lasta parto de la insuolo Gozo, kiu estis evoluita. En popolnombrado de 1667 Għajnsielem ankoraŭ ne estis menciita. La maltlingva nomo Għajnsielem signifas en Esperanto paca fontano. La origino de la nomo datiĝas proksimume el la jaro 1700, kiam Grandmastro Perellos konstruis arkadon kun publika banejo kaj fontanoj kun freŝa akvo. En la jaro 1749 dum la regado de grandmastro Pinto estis konstruita fortikaĵo de la Grafo Francois Chambray. En la jaro 1798 la fortikaĵo Chambray estis centro de la defendo de la gozoanoj kontraŭ la trupoj de Napoleono Bonaparte. Dum la Dua Mondmilito la britoj transformis la insulon en fortikaĵon. Għajnsielem fariĝis suferis plurfoje de gravaj bombatakoj de la germana aerarmeo.
Partnerkomunumo
Partnerkomunumo de Għajnsielem estas la itala komunumo Tolfa en la provinco de Romo en Latio.
Katedralo de Zagrebo
El la 9-a jarcento
La plej malnova kroniko urba raportas ke reĝo Ladislao fondis en la jaro 1094 la episkoplandon. Tiam sur Kaptol fonditis la katedralo. La unua episkopo nomiĝis Duh, benediktano el Bratislavo. Li alportis kelkajn altvalorajn librojn de hejme, i.a. la t.n. Radon-biblion, kiu konservatas hodiaŭ en la Aŭstria Nacia Biblioteko en Vieno. Ĝi verkitis ĉirkaŭ la jaro 800 en Franclando en lingvo karolida lingvo. Aldonitis kelkaj teksteroj en idiomo miksita el la lingvoj praslava, ĉeĥa kaj kroata. Sekve temas verŝajne pri la plej malnova libro en kroata lingvo kie uzatas la latina alfabeto.
Romanikaĵoj kaj gotikaĵoj
Sub la nuntempa kirko oni trovis ankaŭ la fundamentojn de certa antaŭtatara preĝejo. Ĝi konsekritis en la jaro 1217. Tiu kirko verŝajne jam estis trinava detruote baldaŭ poste (1242) far la Tataroj. En la dua duono de la 13-a jarcento la Kaptol-anoj sub la episkopo Timoteo (1263-1287) konstruis gotikan preĝejon kiu nuntempe estas la kerno de la konstruaĵo kirka. En la 14-a kaj la 15-a jarcentoj la katedralo fariĝis hala kirko. La flankaj navoj kun gotikaj volbaĵoj estas samaltaj kiom la ĉefa. Du brulegoj en 1624 kaj 1645 detruis la kirkon multe. Poste oni konstruis laŭ la planoj de ĉefarkitekto Johann Alberthal masivan kvinetaĝan sonoriloturon kiu servis ankaŭ kiel gvatturo kaj defendoturo. Ĝis la tertremo de 1880 ĝi estis la urbosimbolo oficiala.
Elementoj novgotikaj
La menciita tertremo skuis la katedralon ege; parto de la volbaĵoj terenfalis kaj enture videblis pluraj fendoj. Ĉirkaŭ du jardekojn pli poste la katedralo novkonstruitis laŭ la stilo de novgotiko. La dezajnoj estis de la vienaj arkitektoj Friedrich von Schmidt kaj Hermann Bollé. Ĝis 1901 la du sveltaj ogivaj turoj aldonitis. Ili estiĝis baldaŭ la novaj simboloj de la urbo. El tiu tempo de la lasta alikonstruado estas ankaŭ la statuoj ĉefasada kaj la reliefo de Sankta Triunuo, verko de la kroata skulptisto Robert Frangeš-Mihanović.
Ambono, bustaro kaj orgeno
En la interno de la katedralo okulfrapas la baroka ambono el bunta marmoro, verko de la slovena majstro Mihovil Kusa (de 1696). Subtenas ĝin anĝelo el blanka marmoro. La ĉefaltaro estas novgotika, la baldakeno supre faritis eĉ rekte surloke. Ĉe la apsidovando sidas la fideluloj sur gotika benkaro, kiuj estas de la tempo inter 1466 kaj 1499; antaŭ ĝi sur novgotikaj benkoj, en la flankaj navoj sur benkoj kun skulptaĵoj belaj kaj marketroj. Ĝuste tie troviĝas ankaŭ serio da bustoj de eminentuloj el la historio de Kroatio. La bustoj montras i.a. la sinjorojn Petar Zrinski kaj Fran Krsto Frankopan. La du nobeloj taksatas en Kroatio martiroj. Ili provas organizi ribelojn kontraŭ la Habsburgoj, sed arestitis en 1691 en Wiener Neustadt kaj samloke ekzekutitis. La granda orgeno estas de 1885. Fakuloj laŭdas ĝian belsonecon. Sonece grandestimatas ankaŭ la sonoriloj. Ĉe la norda flanko de la katedralo estas la sakristio. Ĉe ĝiaj volbaĵoj kaj muroj videblas freskoj el la 13-a kaj la 14-a jarcentoj. Sur la altaro videblas malfrugotika triptiko kun Krucumo-scenoj kiuj povus esti de Albrecht Dürer.
Trezorejo kaj palaco
Super la sakristio en la unua etaĝo troviĝas la trezorejo kun altvaloraĵoj de ekde la 11-a jarcento. La kolektoj komenciĝis jam en la 12-a jarcento, la vitrinoj hodiaŭaj fariatis en 1870 en Lepoglava. Ĉirkaŭfortikaĵo faritis inter 1510-1521 por protekti sin kontraŭ la Turkoj. De tiam estas du grandaj turoj.
Sude de la katedralo troviĝas la Episkopa palaco farita ĝis 1748. En ties suda alo troviĝas eta Stefano-kapelo.
Lanthes
Lanthes estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Lanthes la vilaĝeton Le Meix kaj la bieno Pluvault.
Bence Forró
Bence Forró, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Forró Bence László estas hungara prezentisto. Bence Forró naskiĝis la en Budapeŝto.
Jonna Tervomaa
Jonna Marika Tervomaa (n., 1973, Forssa) estas finna pop-kantisto kaj kantoverkisto. Ŝi famiĝis en la aĝo de dek, kiam ŝi gajnis la kantan konkurson "Syksyn Sävel" per la kanto "Minttu sekä Ville". Tervomaa startis sian novan, adoltaĝan karieron en 1998 per sia memtitolita albumo.
Alemañol (lingvo)
La Alemañol (vorto formita el la hispanaj vortoj por la germana alemán kaj la hispana español) estas supozata mikslingvo, parolata de hispanparolantoj en germanaj regionoj, kiu formiĝis de germana kaj hispana lingvoj. Ĝi aperis en la 1960-aj jaroj kaj estas uzata hodiaŭ de sudamerikaj enmigrintoj en germanaj regionoj. Kritikistoj asertas, ke temas nur pri limigita uzado de miksaj esprimoj kaj vortoj de ambaŭ lingvoj sen gramatika reordigo.
Verboj
La germanaj vortoj an kaj melde estas uzita ĉi tien por fari la verbon anmeldear en alemañol.
Přemyslovice
Přemyslovice (Premislowitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Štarnov.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Preĝejo Sankta Katarino (Zagrebo)
La preĝejo Sankta Katarino (kroate: Crkva sv. Katarine) estas baroka preĝejo romkatolika en la sudo de la Supera urbo de Zagrebo, Kroatio (placo Katarinski Trg).
Priskribo
La preĝejo lindega konstruitis inter 1620-32 fare de la jezuitoj kies monakejo kun renesanca korto troviĝas nur kelkajn metrojn en la nordo (placo Jezuitski Trg).
La interno estas tre riĉe ornamita per stukaĵoj kaj reliefoj de A.S. Quadrio (1723) kaj kelkaj volbofreskoj de F. Quaglio (1721). Krom iluzia pentraĵo de A. Jelovšek (1762) indas admiriĝi ankaŭ la marmoraj altaroj de F. Robba, la skulptitaj barokaj altaroj kaj kelkaj epitafoj.
Eksteraj ligiloj
Porturistaj informoj
Verden (Aller)
Verden (prononco "Ferdn" respektive laŭ la Internacia Fonetika Alfabeto []) estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Verden de la federacia lando Malsupra Saksio kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Verden situas borde de la rivero Aller, kiu proksime de la urbo enfluas la pli grandan riveron Weser. La urbo kaj najbara federacia lando Bremeno foras 35 kilometrojn nord-okcidente.
Grava vidindaĵo estas la Katedralo de Verden.
8400 Tomizo
8400 Tomizo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Okamoto Tomizo, kiu aliĝis en la Observatorio de Tokio en 1954 por observi la koronon kaj la elde la suna observatorio de la Mont Norikura. Post sia emeritiĝo en 1994, li helpis popularigi la astronomion kiel ano de la Oficejo de Publika Informado de la Nacia Observatorio de Japanio.
Keita Ishii
Keita Ishii (石井 圭太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC kaj Iwate Grulla Morioka.
25898 Alpoge
25898 Alpoge estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Levent Alpoge, finalisto en 2010 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Half Hollow Hills High School West en Dix Hills (Nov-Jorkio).
Tenno
Tenno estas komunumo de Italio.
Yohei Takaoka
Yohei Takaoka (高丘 陽平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC kaj Sagan Tosu.
NGC 6479
NGC 6479 (aliaj indikoj — UGC 10996, ZWG 278.32, IRAS17473+5409, PGC 60890) estas galaksio en konstelacio Drako.
Philip Herbert Cowell
Philip Herbert COWELL (naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1870 en Kolkato, mortis la 6-an de junio 1949 en Aldeburgh) estis brita astronomo.
Li lernis en Eton College kaj en Trinity College de Kembriĝo (Britio). Li iĝis dua ĉef-helpanto en la Reĝa Observatorio de Greenwich en 1896 kaj poste ĉef-intendanto de la "HM Oficejo pri Mararmea Almanako" de 1910 al 1930.
Li laboris pri la ĉiela mekaniko kaj la orbitoj de la kometoj kaj de la asteroidoj. Li zorge studis la malakordon kiu tiam ekzistis inter la teoria kaj la observata lokalizo de la Luno.
Li malkovris la asteroidon 4358 Lynn la elde la Observatorio de Greenwich.
Li estis elektita Kamarado de la Reĝa Societo de Londono en majo 1906 kaj ricevis la Oran Medalon de la Royal Astronomical Society en 1911.
La asteroido 1898 Cowell estis nomita en lia honoro.
Spa
Pri la aliaj signifoj de SPA rigardu en SPA.
Estas akvofonto kaj kuracejo kiuj altiradas multe da turistoj al Spa. En la angla lingvo la vorto spa eĉ iĝis ĝenerala termino por loko kun kuraca akvo. Jam en 14-a jarcento oni venis al Spa por bani.
La germanimperia ĉefkazerno estis tie en 1918, kie oni konversaciis pri la armistico, kaj el kie la germanaj delegitoj iris al la franca situo por rendevui marŝalon Ferdinand Foch kaj pledi pacon.
Apud Spa troviĝas aŭtokurejo Spa-Francorchamps, sur kiu okazas la ĉiujara Granda Premio de Belgio de Formulo Unu. La kurejo ekzistas de 1920 kaj estis fifama pro longaj rektaj partoj, kiuj permesis altegajn rapidojn kaj igis la veturadon tre danĝera. Pro tio oni en 1970 fermis la kurejon kaj reduktis ĝin de 14 km al 7 km. De 1983 denove okazas konkursaj veturadoj.
Famuloj
En Spa mortis:
Henk Diender
Henk DIENDER (naskiĝis la, mortis en 2002 post longa malsano) estis unu el la plej gravaj aktivuloj de la Nederlanda Esperanto-Junularo inter 1977 kaj 1983 kaj estis la unua redaktoro de Jongeren Esperanto Nieuws.
Movado Ennahda
La Movado Ennahda (حركة النهضة; Mouvement Ennahda, ankaŭ konata kiel "renesanca partio" حزب النهضة aŭ simple Ennahda) estas modera Islamisma politika partio en Tunizio.
Shunsuke Kikuchi
Shunsuke Kikuchi (菊地 俊介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare.
Movado Ennahda
La 1-an de marto 2011, post kiam la registaro de Zine El Abidine Ben Ali kolapsis sekve de la tunizia revolucio de 2011, la provizora registaro de Tunizio koncedis al la grupiĝo permeson formi politikan partion. Ĝenerala sekretario fariĝis la ĵurnalisto Hamadi Ĝibali. De tiam ĝi fariĝis la plej granda kaj plej bone organizita partio en Tunizio, ĝis komenco de la jaro 2013 superante la pli nereligiajn konkurencajn partiojn. La 23-an de oktobro 2011, en la elekto por la Konstituciiga Asembleo de Tunizio, la unua libera demokratia elekto en la landa historio, kiun partoprenis 51,1 procentaĵoj de ĉiuj principe balotrajtaj civitanoj, la partio akiris 37,04 procentaĵojn de la voĉdonoj kaj 89 (41 procentaĵoj) el la entute 217 asembleaj sidlokoj, multe pli ol iu ajn alia partio. Hamadi Ĝibali sekve iĝis ĉefministro de la lando.
San Pedro (Filipinoj)
Geografio
San Pedro situas sur la marborda ebenaĵo laŭ Laguna de Bay. Muntinlupo troviĝas 6, Dasmariñas 13, Bakoro 16, Calamba 21, Manilo 25, Kezonurbo 36 kilometrojn (aere).
Barangay
🇨🇴
Historio
La iama San Pedro de Tunasán fariĝis urbeto en 1725 laŭ dekreto de reĝo Karlo la 2-a de Hispanio. Pli frue aŭgustenaj monaĥoj posedis la bienojn en Tunasán. Dum tiu periodo agrikulturo, fiŝkaptado, anasoj kaj aliaj fruktarboj estis la enspezoj de la loĝantoj. En la jaro 1902 oni simpligis la loknomon al San Pedro. La urbeto ricevis unuaklasan municipon aŭ urban statuson en 2013.
Ekonomio
Ekonomio de San Pedro konsistas el komerco, industrio kaj agrikulturo.
Eduko kaj religio
San Pedro havas plurajn kampusojn kaj kolegiojn.
La ĉefa religio estas la katolika, krome metodistoj, presbiteroj, eĉ islamo.
Trafiko
En San Pedro la pasaĝeroj uzas aŭtobusojn, busetojn, triciklojn. Estas ankaŭ fervojaj stacidomoj.
Veringenstadt
Veringenstadt - prononco - estas urba komunumo en sudokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sigmaringen kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Al la teritorio apartenas ankaŭ la komunumopartoj Hermentingen kaj Veringendorf.
San Pedro (Filipinoj)
Klimato
La klimato de San Pedro estas klasifikita kiel tropika. Jare pluvas po 2015 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter majo-novembro ili estas pli oftaj. La averaĝa jara temperaturo varias inter 26-32 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
La Montagne (Loire-Atlantique)
La Montagne (esperante La Monto) estas franca komunumo en la departemento Loire-Atlantique, en la regiono Luarlandoj. Ĝi estas parto de historia Bretonio. Ĝi estis kreita en 1877 per divido de la komunumo de Saint-Jean-de-Boiseau.
En la franca lingvo, la loĝantoj nomiĝas Montagnards kaj Montagnardes.
En la jaro 2014, La Montagne havis 5 995 loĝantojn.
Nomo
La nomo de la urbo devenas de la samnoma vilao konstruita inter 1839 kaj 1841 de Aristide Demangeat, dua filo de la eksa direktoro de la arsenalo de Indret. Tiu vilao nun estas la urbodomo.
En la galoa lingvo (loka lingvo de Oïl) ĝi nomiĝas La Montàeyn (en la ELG-skribsistemo) kaj ĝia nomo estas tradukita Ar Menez en la bretona (kvankam ni havas neniun historian ateston de uzado de tiu nomo).
Urbestroj
__NEINDEKSU__ __SENLIGILOALNOVASEKCIO__
Tréhorenteuc
(jen france, bretone Trec'horanteg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Mats Arehn
Mats Arehn, origina familia nomo Hagmann, naskita la 19-an de junio 1946 en Stokholmo, estas sveda reĝisoro, scenaristo kaj produktoro.
Biografio
Post iom da tempo de laborado kiel maristo, Mats Arehn frekventis teatran lernejon dum la periodo 1963–1965, poste li laboris ĉe Stokholma Urba Teatro, Regna Teatro kaj Lerneja Teatro. Li faris grandan nombron da mallongaj filmoj por sveda televido kaj debutis en plenlonga filmo kiel reĝisoro per la filmo Maria (1975), produktita per la filmoproduktada kompanio Nordisk Tonefilm. Li estis kundirektoro de la komedio s-ro Gunnar Papphammar, kiu estis farita por televido, sed ankaŭ aperis en filmversio en 1981. En 1987 aperis lia filmo En film om kärlek ("filmo pri amo"), kiu fariĝis unu el la plej profitodonaj filmoj de la jaro.
Mats Arehn estas la filo de la artisto Palle Hagmann kaj la aktorino Ingrid Arehn kaj la nepo de la aktoro Nils Arehn. En sia libro Vita lögner ("blankaj mensogoj"), Mats Arehn parolas pri la aventura geedzeco de siaj gepatroj kaj pri la revoj de sia patro pri la granda promeso, kiu ŝanĝos ĉion.
Ekde 1979 li estis edziĝinta al Margareta Feldt Arehn (same naskita en 1946).
Franglais
La Franglais estas supozata mikslingvo uzata ĉefe en Francio. Ĝi estas mikso de la angla kaj franca lingvoj, kvankam plej ofte temas pri mikso de vortoj aŭ esprimoj sen vera gramatika fandiĝo en unu vera nova lingvo. Por kelkaj lingvistoj tiu termino tamen uzatas por denunci la nunan staton de la franca lingvo kiu populare estas tre poluata de anglalingva influo ekde la mezo de la 20a jarcento.
Sicana odorifera
Sicana odorifera, kurugvao aŭ sikano estas planto el Kukurbacoj. Ĝi estas monoika kaj plurjara herbo. Ĝi estas rapide kreskanta grimpplanto kun ĝis 15 m longaj grimptigoj. La junaj tigoj estas haraj. La folioj havas grizajn harojn kaj estas kor- aŭ renformaj kaj trilobaj, ĉirkaŭ 30 cm larĝaj, funde entranĉitaj ĉe la bazo. La rando estas denta aŭ onda. La folioj havas 4-12 cm longajn tigojn.
La odorantaj floroj staras solaj en la akseloj de la folioj. La floroj estas blankaj, kvinlipaj kaj urnoformaj. De masklaj floroj estas ĉirkaŭ 2 cm longaj kaj la inaj floroj ĉirkaŭ 5 cm longaj.
La fruktoj estas manĝataj freŝe. Ĝi ankaŭ taŭgas al marmelado, kompotoj kaj kareo-sauco. Nematuraj fruktoj povas esti manĝataj kiel legomo.
Sikano ests indiĝena en la tropika Brazilo. La planto jam estis kultivata en Meza kaj suda Ameriko jam en la antaŭkolumbia tempo. Ĝin oni ankaŭ plantas por ornami la ĝardenon. Multobligado eblas per elsemado aŭ stikado.
Citadelo Hohensalzburg
La Fortikaĵo Hohensalzburg (Festung Hohensalzburg) troviĝas sur la Festungsberg, malgranda monteto en la aŭstra grandurbo Salcburgo. Starigite laŭ peto de la salcburgaj princĉefepiskopoj kun longo de 250 m (820 ft) kaj larĝo de 150 m (490 ft), ĝi estas unu el la plej grandaj mezepokaj kasteloj en Eŭropo.
Komencoj
Konstruado de la fortikaĵo komenciĝis en 1077 sub ĉefepiskopo Gebhard von Helfenstein. Tiu origina dezajno estis nur baza kastelmuro kun ligna muro. En la Sankta Romia Imperio, la ĉefepiskopoj de Salzburg jam estis potencaj politikaj figuroj kaj ili vastigis la kastelon por protekti siajn interesojn. La konflikto de Gebhard kun imperiestro Henriko la 4-a dum la Investitura polemiko influis la vastiĝon de la kastelo, ĉar la ĉefepiskopo prenis la flankon de Gregorio la 7-a kaj la germana kontraŭ-reĝo Rudolf de Rheinfelden. La kastelo estis iom post iom vastigita dum la sekvaj jarcentoj. La ringaj muroj kaj turoj estis konstruitaj en 1462 sub princo-ĉefepiskopo Burkhard la 2-a von Weißpriach.
Princo-ĉefepiskopo Leonhard von Keutschach dum sia periodo de 1495 ĝis 1519 plue vastigis la kastelon. Lia helpanto Matthäus Lang von Wellenburg, kiu estis pli poste sukcedanto al Leonhard, en 1515 skribis priskribon de Reisszug, tre frua kaj primitiva funikularo kiu disponigis frajtaliron al la supra korto de la kastelo. La linio daŭre ekzistas, kvankam en ĝisdatigita formo, kaj estas verŝajne la plej maljuna funkcia fervojo en la mondo.
La nura tempo kiam la fortikaĵo fakte venis sub sieĝon estis dum la Germana Kamparana Milito en 1525, kiam grupo de ministoj, farmistoj kaj urbanaro provis forpeli Princo-ĉefepiskopon Matthäus Lang, sed ne konkeris la kastelon. En 1612 la senpovigita ĉefepiskopo Wolf Dietrich von Raitenau mortis ĉi tie en malliberejo. Dum la Tridekjara milito ĉefepiskopo Paris von Lodron fortigis la defendojn de la urbo, inkluzive de Hohensalzburg. Li aldonis diversajn partojn al la fortikaĵo, kiel ekzemple la pulvbutikoj kaj kromaj enirdometoj. La fortikaĵo estis transcedita sen batalo al francaj soldatoj sub generalo Jean Victor Marie Moreau dum Milito de la Dua koalicio en 1800 kaj la lasta princo-ĉefepiskopo Hieronymus von Colloredo fuĝis al Vieno. En la 19-a jarcento, ĝi estis utiligita kiel kazerno, stokaddeponejo kaj kelkarcero antaŭ funkciĉeso kiel armea antaŭposteno en 1861.
Novaj funkcioj lastatempe
Hohensalzburg-kastelo estis plibeligita ekde la malfrua 19-a jarcento kaj iĝis grava vidindaĵo kun la Festungsbahn-funikularo: ĝi malfermiĝis en 1892, gvidante supren de la urbo ĝis Hasengrabenbastei. Ĝi hodiaŭ staras kiel unu el la plej bonaj konservitaj kasteloj en Eŭropo.
Dum la frua 20-a jarcento ĝi estis utiligita kiel malliberejo, tenante italajn militkaptitojn dum la Unua mondmilito kaj naziajn aktivulojn antaŭ Anschluss.
Salcburga virbovo
La Krautturm (pulvoturo) enhavas grandan aerofonon de pli ol 200 pipoj kiu estas nomita la "Salcburga virbovo" (Salzburger Stier). Tiu enorma mekanika orgeno estis konstruita en 1502 fare de ĉefepiskopo Leonhard von Keutschach. Ĝi estis renovigita fare de Rochus Egedacher en 1735. De Palmofesto ĝis la 31-a oktobro la "Salcburga virbovo" estas ludata ĉiutage je la 7-a, 11-a kaj 18-a horoj. La aerofono tiel iniciatis la ludadon de la kariljono ĉe Residenz-placo kaj finis ĝin denove. Unu el la plej famaj kabaredpremioj de Germanlingvio, Salzburger Stier, estas nomita laŭ ĝi.
Ora Halo
Komencante en 1498, ĉefepiskopo Leonhard von Keutschach havis la grandiozajn ŝtatloĝejojn instalitaj sur la tria etaĝo. La ĉambroj en kiuj la ĉefepiskopoj normale vivis estis unu plankon malsupre. La ŝtatloĝejoj estis ĉefe uzitaj por reprezentaj celoj kaj por festadoj. La Ora Halo estis riĉe ornamita kaj indikas ke la fortikaĵo servis la ĉefepiskopojn ne nur kiel rifuĝo dum krizo, sed ofte ankaŭ kiel loĝejo ĝis la 16-a jarcento.
Amonia persulfato
Amonia persulfato (APS), persulfato de amonio aŭ (NH4)2S2O8 estas neorganika kombinaĵo de oksigeno kaj sulfuro rezultanta el reakcio inter la persulfata acido kaj amonia hidroksido. Ĝi estas senkolora kristalo, alte solvebla en akvo, pli ol la rilata salo de kalio.
Citadelo Hohensalzburg
Ora Halo
Por akiri pli da spaco, ĉefepiskopo Leonhard von Keutschach konstruigis kvar masivajn marmorkolonojn sur la dekstra ekstera muro kaj alkonstruigis verandon. Kiel en la aliaj ĉambroj la plafono estas kasona, ĉiu kasonero ornamita per orbutonoj simbolantaj la stelojn sur la ĉielo. La 17 metrojn longa trabo, apoganta la plafonon, estas precipe menciinda. La blazono de Leonhard von Keutschach kune kun tiuj de la Sankta Romia Imperio, la plej potencaj germanaj urboj kaj la episkopejoj kiuj estis ligitaj al Salzburg, estas pentrita sur ĝi.
Amonia persulfato
Ĝi estas forta oksidagento, uzata en polimera kemio, kuprogravurado, kiel puriga kaj blankiga agentoj, traktado de metalsurfacoj, tekstila kaj papera industrioj, procedo por akvopurigo, ktp. La dissolviĝo de la salo en akvo estas varmoeniga procezo.
(11671) 1998 BG4
(11671) 1998 BG4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
6137 Johnfletcher
6137 Johnfletcher estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Akira Natori kaj Takeŝi Urata elde la Stacio Yakiimo, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Verl
Verl estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gütersloh de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Citadelo Hohensalzburg
Kapelo de ĉefepiskopo Leonhard von Keutschach
Ĉefepiskopo Leonhard von Keutschach (1495-1519) starigis la kapelon en pli posta tempo. Riĉe ornamita stelvolbaĵo ornamas la plafonon de la kapelo. La interna parto de la pordo ĉe la enirejo estas kovrita per stuko. La pentrita kadro montras ruĝajn kolonojn sur alta soklo kun grizaj kapitaloj. La blazono de Salzburg kaj de Leonhard von Keutschach estas reproduktita en la timpano sub la mitro, legatokruco kaj glavo. Speciala kvalito de la blazono estas la rapo kaj en multaj lokoj en la fortikaĵo tio povas esti trovita kiel indiko de la konstruado de princ-ĉefepiskopa Keutschach. En la norda muro de la kapelo ekzistas du malfermaĵoj kiuj faris ebla partopreni la diservon de la flankoĉambro.
7459 Gilbertofranco
7459 Gilbertofranco estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Vincenzo Zappalà elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Citadelo Hohensalzburg
Ora kamero
La Ora Kamero estas la plej imponege meblita ĉambro de la princaj kameroj. La du longaj muroj estas alprenitaj per benkoj kiuj estas riĉe ornamitaj kun reboj, vinberoj, foliaro kaj bestoj. Tiuj benkoj kutimis esti kovritaj per ŝtofo aŭ ledo, sed la remburaĵo ne pluvivis en la modernan aĝon. La muroj ankaŭ kutimis esti kovritaj en oro-reliefornamita ledgobelino kiu ornamis la subaĵon de la muro.
Dormoĉambreto
La dormoĉambreto estas la plej intima ĉambro de la princaj kameroj. La origina meblaro kaj altvaloraj tekstiloj, kiel ekzemple gobelino, estis en la kuro de tempo anstataŭigita per pli "modernaj". La kompleksa panelo por teni for la malvarmon daŭre ekhavas atestanton al la grandiozeco de la pasinteco. La supraĵo de la paneloj estas ornamita kun gilded butonoj kaj rozetoj, dum la subaĵo, kiu estas nuda hodiaŭ, estis verŝajne kovrita per ledo aŭ velurgobelino. La pordo kaŝas necesejon, kio estas baze truo en la planko kun lignoframo. Reen en la pasinteco tio estis tre moderna sanitara instalaĵo kaj estis alirebla de ĉiu planko.
David A. R. White
David Andrew Roy White, aŭ David A. R. White, naskiĝinta en Dodge City (Usono), estas usona aktoro, produktoro, reĝisoro. Li okupiĝas precipe pri filmoi temantaj pri kristanismo. Tiele la religia temaro estas la ĉefa celo de liaj filmoj, fokuse al la figuro de Kristo.
(14324) 1979 MK6
(14324) 1979 MK6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Kastelo Dyck
Kastelo Dyck estas unu el la plej gravaj akvokasteloj de Rejnlando. La ensemblo konsistas el altfortikaĵo kaj kaj du antaŭfortikaĵoj, kiujn ĉirkaŭas akvofoso. La kastelo havas trioblan fososistemon. Trans ĉi tiu kaj ekstera same kiel interna antaŭfortikaĵo oni alvenas al la regantodomo el la jaroj 1636 ĝis 1663. La kvar-ala kastelo, limigata de anguloturoj, ĉirkaŭas preskaŭ kvadratan internan korton.
Horloĝopoŝeto
Norma ĝinzo havas kvin poŝojn, du malantaŭe kaj du je la fronto. Je la dekstra frontflanko situas poŝeto, kie oni antaŭe konservis poŝhorloĝon. Ĉar la horloĝo tro suferis en normala poŝo la poŝeto speciale estis farata por tiu celo.
Kastelo Dyck
La kastelo estis ekipita per malnova, selekta meblaro kaj disponis pri eminenta kolekto de ĉasarmiloj. La domoj originas esence el la stato post la detruoj en la Tridekjara Milito. La kastelo troviĝas nordokcidente de Aldenhoven en la civito Jüchen en la Rhein-Kreis Neuss, inter Grevenbroich kaj Mönchengladbach. Ne malproksime troviĝas la monaĥejo Sankta Nikolao, kiu apartenas al la kastelo.
Horloĝopoŝeto
Nuntempe ĝi nur estas ornamaĵo aŭ por enteni monerojn.
Malmodernaj veŝtoj ofte ankaǔ enhavas horloĝopoŝeton.
2933 Amber
2933 Amber estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Amonia persulfato
Sekureco
Aerodevena polvo enhavanta amonian persulfaton povas esti irita al okuloj, nazoj, gorĝo, pulmoj kaj haŭto per kontakto. Altaj polvokoncentriĝoj povas kaŭzi spirmalfacilecon, kapdololon kaj naŭzon. Oni plu rimarkas ke la saloj de persulfato estas la ĉefa kaŭzo de astmo en virinoj. Aliflanke, oni daŭre sugestas ke ekspozicio de amonia persulfato povas kaŭzi astmefektojn en gekombistoj kaj geatendistoj laborantaj en industrio por hararaĵoj. La astmo-efektoj supozeble kaŭzatas de oksidado de cisteinaj kaj metioninaj restaĵoj.
2933 Amber
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Amber" en honoro de la nepino de la malkovrinto.
8403 Minorushimizu
8403 Minorushimizu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Minoru Shimizu, kiu laboris en la Observatorio de Tokio dum 40 jaroj unue ĉe la Suna-tura teleskopo de Mikata, partoprenante al pluraj ekspedicioj por eklipsoj, kaj poste kiel estro de la teknika estraro de Okajama. Li ankaŭ laboris en la Observatorio Kiso, kaj en publikaj observatorioj kiel Bisei, Rikubetsu kaj Gunma.
Preĝejo Stefano la 1-a (Ozora)
Preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Ozora.
Historio
En 1332 jam estis tie kirko, kiu detruiĝis dum dominado de la turkoj. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1728. La orgeno estis konstruita origine en 1914, sed en tiu preĝejo funkcias ekde 1970. La preĝejo estis renovigita en 1965 kaj en 1977.
Konstruaĵo
La konstruaĵo havas 3 partojn. La fasado estas nur la turo (sube estas la ĉefenirejo), kiun sekvas la unusola navo. La tria parto estas la multflanka sanktejo, sed en ambaŭ flankoj estis alkonstruitaj ĉambroj por sakristio kaj oratorio. Interne pilieroj tenas galerion por la orgeno.
Kermeso okazas la 20-an de aŭgusto.
Sijtje Christine Mabesoone-Visser
Sijtje Christina MABESOONE-VISSER (naskiĝis la, mortis la 21-an de januaro 2002) estis nederlanda esperantisto. Ŝi estis dumviva membro de UEA kaj edzino de la honora membro P. M. Mabesoone, kiu donis ŝian nomon al la fonduso subtenanta projektojn de lokaj sekcioj de Esperanto Nederland.
Kotka
Karhula estas eksa kampurbo ligita al Kotka en 1977.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas:
Duetila tritiokarbonato
Duetila tritiokarbonato aŭ duetila karbonotritioato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la etanolo kaj tritiokarbonata acido. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Duetila tritiokarbonato posedas 5 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn, kaj 3 sulfuratomojn. Duetila tritiokarbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tritiokarbonataĵoj kaj duetilaj derivaĵoj.
Eder Silva Ferreira
Eder Silva Ferreira (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare.
József Budenz
József BUDENZ [jOĵef bunenc], origine germane Josef Budenz, laŭ hungarlingve kutima nomordo Budenz József (naskiĝis la en Rasdorf, Germanio; mortis la  en Budapeŝto, Hungario ) estis germandevena hungara lingvisto, instruisto, membro de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
József Budenz frekventis universitatojn en Marburg kaj Göttingen inter 1855-1858. Dum lernado li konatiĝis kun hungara studento kaj li interesiĝis pri la stranga hungara lingvo kaj li eklernis ĝin. En 1858 li alvenis al Pest (urbo). Inter 1858-1860 li instruis en gimnazio de Székesfehérvár la germanan kaj grekan lingvojn, poste li estis bibliotekisto de MTA. Tie li science okupiĝis pri deveno de la hungara lingvo. Li estis unu el la pioniroj, kiuj konstatis la similecon inter la finna kaj hungara.
Ingemar Ejve
Ingemar Ejve, naskita la 26-an de julio 1930 en okcidenta Stokholmo (Västerled), mortinta la 1-an de majo 2006 samloke, estis sveda reĝisoro, filmmuntisto, scenaristo kaj filmproduktisto.
En junio 1973 li savis kaj revivigis la filmoproduktadan kompanion Nordisk Tonefilm, je la nomo Nya Svenska AB Nordisk Tonefilm. La unua registrado estis Maria (1975) reĝisorita de Mats Arehn. La kompanio ŝanĝis sian nomon al "Nordisk Tonefilm AB" en septembro 1976. En 1984, Ingemar Ejve administris sian kompanion kune kun William Aldridge, Björn Henricson kaj Lennart Norbäck. Nordisk Tonefilm kaj Ingemar Ejve estis produktantoj de Mio, mia Mio (1987), malfacile majstrebla kunproduktado inter Svedio, Norvegio kaj Sovetunio. La filmo fariĝis la plej multekosta ĝis nun en la sveda filmhistorio.
Li estas entombigita en la norda tombejo de Nacka, orienta antaŭurbo de Stokholmo.
Treffléan
(jen france, bretone Trevlean) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Suizei
Imperiestro Suizei (綏靖天皇) (naskiĝis -632, mortis je -549) estis dua imperiestro de Japanio de tradicia listo de imperiestroj. Li regis ekde -581 ĝis -549. Li estis Antaŭ-Yamato-Period imperiestro. La historio pri Antaŭ-Yamato imperiestroj estas verkita je japana plej antikvaj libroj, kojiki kaj nihonŝoki ĉar nuntem oni ne scias se Antaŭ-yamato imperiestroj vere ekzistis. Nomo signifas "ĝojige sana paco".
NGC 6480
NGC 6480 estas grupo de steloj en konstelacio Skorpio.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Samal (Norda Davao)
Samal - Lungsod ng Samal - estas kvinaklasa marborda komponenta urbego en Filipinoj, en Dabaa Regiono, en la samnoma insulo Samal, en provinco Norda Davao. Samal apartenas al urbaro de Davao kaj havas 46 distriktojn. Ĝi estas la sola urbo en la lando, kiu ampleksas du tutajn insulojn (insulo Samal kaj la pli malgranda insulo Talikud).
Historio
En Samal indiĝena popolo vivis, sed fine de la 1840-aj jaroj hispanoj konkeris la insulojn. La hispana regado finiĝis en 1898, poste usonanoj, inter 1942 kaj 1945 la japanoj regis. Dum dominado de la japanoj la filipinoj estis trudlaboristoj. En 1948 estis kreita municipo Samal, tio estas la oficiala fondo de la komunumo. En 1953, respektive en 1966 po unu municipoj estis kreitaj sur la insulo. En 1998 la municipo ricevis la urban statuson laŭ filipina kriterio kune kun la menciitaj municipoj kaj en la fruaj 2010-aj jaroj Samal atingis la internacian statuson urbego (pli granda, ol cent mil). En 2015 politikaj banditoj kaptis eksterlandanon por ostaĝo, sed li liberiĝis.
Ekonomio
Samal estas agrikultura produktejo de koproj, mangoj, rizoj, maizoj, legomoj, citrusoj kaj fiŝoj. Gravas ankaŭ la bredado. Tamen la turismo estas la ĉefa enspezofonto pro la senfinaj plaĝoj.
Trafiko
Haveno de Samal povas akcepti nur barĝojn, pramojn kaj pasaĝerajn boatojn. En interno de la insulo motorcikloj, tricikloj, aŭtoj kaj busoj trafikas.
Klimato
La klimato de Samal estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Jare pluvas averaĝe 1297 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter majo-novembro pluvas pli ofte. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Warszawa Centralna (fervoja stacio)
Warszawa Centralna (varsovia centra) estas la plej grava longdistanca fervoja stacio en Varsovio. Ĝi estas subtera kaj havas ok trakojn ĉe kvar kajoj. Piediraj tuneloj ligas ĝin al la apudaj mallongdistancaj stacioj Warszawa Śródmieście kaj Warszawa Śródmieście WKD.
En Centralna haltas ankaŭ mallongdistancaj trajnoj, ekzemple de/al la flughaveno.
La stacio situas ĉe la pli-malpli orient-okcidenta fervoja akso inter la stacioj Okcidenta (Warszawa Zachodnia) kaj Orienta (Warszawa Wschodnia). Trajnoj komenciĝantaj en Varsovio kutime komenciĝas en unu el ĉi-lastaj. Tiel la ok trakoj sufiĉas por la kutime mallongaj haltoj en Centralna. Surtere Warszawa Centralna havas ampleksan halon, apud kiu haltas pluraj tramaj kaj multaj busaj linioj. 500 metrojn oriente haltas la metroa linio 1 (stacio "").
Mezurebla spaco
Je analitiko, mezurebla spaco estas aro ekipita per sigma-alĝebro, kiuj indikas tiujn arojn, sur kiuj mezuro povas esti difinita.
Difino
Mezurebla spaco (X,\Sigma) konsistas el la ĉi-suba dateno: Tiuj subaroj de X, kiuj estas elementoj de \Sigma, nomiĝas mezureblaj aroj de X.
Ekzemploj
Sur topologia spaco, oni ofte konsideras la sigma-alĝebron de borelaj aroj; tiel ekipita, la topologia spaco fariĝas mezurebla spaco.
Gábor Csőre
Gábor Csőre [ĉOre], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csőre Gábor estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Gábor Csőre naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Csőre ekde sia aĝo 11 ricevis rolojn en Hungara Radio. Ekde 1985 li studis ankaŭ en pluraj aktorstudioj aŭ akademioj. Fine li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1997. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Marton (reĝisoro) kaj Géza Hegedűs D. Inter 1997-2020 li estis membro de Gaja Teatro, poste de Teatro Thália (Budapeŝto), dum li havis filmajn rolojn kaj teatrajn rolojn ankaŭ en aliaj teatroj. Li ricevis premiojn inter 2002-2016. Lia edzino naskis dufoje.
Krummenau (stacidomo)
Krummenau estas fervoja stacidomo en Nesslau-Krummenau, Svislando.
(11683) 1998 FO11
(11683) 1998 FO11 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Barna Mezey
Barna Mezey [mezei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mezey Barna estas hungara juristo, profesoro.
Barna Mezey naskiĝis la  1953 en Debrecen.
Biografio
Barna Mezey abiturientis en Budapeŝto en 1971, poste li estis soldato unu jaron. Li akiris juran diplomon en Universitato Eötvös Loránd en 1977. Post la diplomo li laboris en Hungara Scienca Akademio, sed li ankaŭ lernis sociologion 2 jarojn. En 1983 li komencis instrui en la menciita universitato, kie li atingis la instruan rangon docento en 1991, profesoro en 2000. En 1991 li kandidatiĝis, en 2011 li doktoriĝis. Li estis nomumita katedrestro en 1993, post 3 jaroj vicdekano, dekano en 2000, rektoro en 2010. Li okupiĝas precipe pri jurhistorio kaj konstituciohistorio. Li ricevis premiojn aŭ memormedalojn inter 1989 kaj 2008.
Kumaraĝivo
Kumaraĝivo (344-413) estis bikŝuo el la reĝlando Kuĉo. Li estas konata kiel tradukisto de budhismaj tekstoj el Sanskrito en la ĉinan. Li studis la instruojn de la skolo Sarvāstivāda kaj poste fariĝis disĉiplo de Buddhasvāmin kaj fariĝis Mahajanisto, studante la skolon Madhyamaka de Nagarĝuno. Li transloĝiĝis al Ĉangan dum la epoko de la dekses regnoj.
Bibliografio
La patro de Kumaraĝivo estis el Barato, kredeble el nuna Kaŝmiro kaj lia patrino estis Kuĉana princino, kiu influis lian lernadon.
En la jaro 379, la famo de Kumaraĝivo atingis Ĉinion de dinastio Qin kiam la bikŝuo Sengjun vizitis la reĝlandon Kuĉon kaj malkovris liajn kapablojn, kaj la imperiestro Fú Jiān klopodis porti lin al la tiama ĉefurbo Ĉangan.
Tradukitaj tekstoj
Inter la plej gravaj tekstoj tradukitaj de Kumaraĝivo troviĝas la Diamanta sutro, la Sutro de Amitabo, la Lotusa sutro, la Sutro de Vimalakirtio, la Mūlamadhyamakakārikā, la Aṣṭasāhasrikāprajñāpāramitāsūtra kaj la Mahāprajñāpāramitāupadeśa.
Gerard van der Horst
Gerard VAN DER HORST (naskiĝis en 1924; mortis la en Hago) estis nederlanda esperantisto. Li estis la edzo de Mila van der Horst-Kolinska kaj kunlaboranto de SAT, TANEF kaj Esperanto-radioelsendoj.
Versmold
Versmold estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gütersloh de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vitristo
Vitraĵisto estas metiisto kiu traktas vitraĵojn kiel fiksi vitraĵojn en kadroj kaj fenestroj, anstataŭigante vitraĵon kaj ripari ĝin. Vitraĵisto ankaŭ estas implikita en la konstruado kaj anstataŭigo de vitraj muroj kaj pordoj, same kiel la konstruado de diversaj vitraj mebloj, kiel tabloj, speguloj kaj similaj. Li krome preparas vitrajn konstruaĵojn, kiuj estas ĉefe uzataj por konstruado de oficejaj konstruaĵoj, sed ankaŭ uzataj por la dezajno de loĝkonstruaĵoj.
Vitraloj estas konceptitaj kaj desegnitaj de artistoj, sed la produktado kaj la muntado estas laboro de vitristo.En sia laboro, vitristo ĉefe uzas kelkajn laborilojn, inkluzive de tiuj estas la vitrotranĉilo, sablopapero, pinĉilo kaj segilo. En Usono la metilernanto de la vitristo studas kaj talentas de ĉirkaŭ tri jaroj
Toshiki Ishikawa
Toshiki Ishikawa (石川 俊輝, n. ) estas japana futbalisto.
Vitristo
Tipajn taskojn por vitristo estas:
Toshiki Ishikawa
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare kaj Omiya Ardija.
Hieronymus von Colloredo
Hieronymus von Colloredo, plena nomo Hieronymus Joseph Franz de Paula Graf von Colloredo-Waldsee (naskiĝinta en la 31-a de majo 1732 en Vieno, mortinta samloke en la 20-a de majo 1812) estis la lasta salcburga princĉefepiskopo.
Vivo
Colloredo jam kiel 15-jaraĝulo estis katedralano en Salcburgo. En 1751 li iĝis membro de la katedrala kapitularo en Passau kaj studis kelkan tempon en Romo. En 1759 li nomumitis fare de la imperiestro auditor Rotae Romanae por la germana nacio. En 1761 Colloredo estis provosto en Kroměříž kaj en 1762 episkopo de Gurk. Kiam la salcburga arkiepiska seĝo vakas en 1771 li estis la kandidato favorita fare de la viena kortego dum la balotoj en 1772. Sed nur post la 11-a voĉdonado Colloredo elektitis.
Colloredo estis lerta kaj saĝa diplomato kaj parolis plurajn lingvojn. Li estis bona kaj preskaŭ avara administranto kiun la popolo ne tro ŝatis: la kontraŭa tipo al sia antaŭulo Schrattenbach.
Kun Colloredo komenciĝis nova epoko por Salcburgo karakterizita per: klerismo, ŝtata kontrolo pri ekleziaĵoj, fiskismo/ĉambrismo, policaj kontroloj, kolapso de la mezepoka mondo danke al la ideoj de la Franca Revolucio kaj la militoj de Napoleono Bonaparte. Estante en favoro de febronianismaj ideoj Colloredoj partoprenis la kunvenon de episkopoj en Bad Ems (Emser Punktationen) en 1782 por plifortigi episkopan memstarecon kontraŭ troo da centralismo fare de la Sankta Seĝo. En cirkulero publikigita en la sama jaro li prezentis sian reformprogramon: li malpliigis la nombron de la monaĥoj, nuligis ĉiujn fratiojn kaj plimultigis la animzorgadejojn. Li plialtrangigis la elementan instruadon, zorgis pri alta nivelo en la universitata instruado kaj sendis multajn salcburgianojn por lerni eksterlanden. Por la arto li ne tiom okupiĝis. Por Colloredo plej gravis la sekulara suvereneco de la episkopo, ja ĝi ŝajnis al li nepra por sukcesa ekzerco de la paralela eklezia povo. Tamen eĉ li ne sukcesis malhelpi la malekfloron de la episkopujo, sed oni ŝuldas al li "almenaŭ" la pluekziston de la episkopujo en la jaro 1807 kiam estis la minaco ke ĝi fariĝi nura filio de la viena ĉefepiskopujo!
La Colloredo forlasis sian rezidejon en Salcburgo pro la alproksimiĝantaj francoj kaj reiris Vienon tra Brunno. La li rezignis pri la sekulara povo de la salcburgaj ĉefepiskopoj, tiel li estis la lasta suverena eklezia princo de Salcburgo. Pri ties moderna impostoreformo verkis fundamentan verkon Hans Katschthaler.
25899 Namratanand
25899 Namratanand estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ingeborg M. J. Dijkhoff-Lenze
En 1963 socialdemokrata ĵurnalo Het Vrije Volk enmetis du kolumnetojn de Dijkhoff-Lenze en ĝia ĵurnalo. Dijkhoff-Lenze loĝis kun sia edzo Karel Dijkhoff kaj ilia filino Nicolette sub la adreso Van Trigtstraat 20 en Hago.
Terenten
Terenten - por kiu aldona italigita formo Terento estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Kiens, Mühlwald kaj Vintl.
William Aldridge
William Aldridge, naskita la 15-an de aprilo 1950 en Londono, Anglio, mortinta la 21-an de decembro 2013 en Fayence, Francio, estis brita scenaristo, tradukisto kaj reĝisoro. Li venis al Svedio fininte sian edukadon ĉe la Rusa Filma Lernejo en Moskvo en la fruaj 1980-aj jaroj kaj verkis la filmajn scenarojn por la filmoproduktada kompanio Nordisk Tonefilm. Post periodo ĉe Nordisk Film en Kopenhago, li aktivis kaj loĝis en Francio.
La specialaĵo de Williams estis internaciaj produktadoj kiel ekzemple Slagskämpen ("la batalanto", angla filmtitolo The Inside Man) kun Dennis Hopper, Mio, mia Mio laŭ romano de Astrid Lindgren kun la knabaj aktoroj Christian Bale kaj Nick Pickard, kaj la sveda-brita trilero Hamilton. William Aldridge estis la filo de la premiita aŭtoro James Aldridge. Danke al sia lingva talento, William Aldridge povis variigi sian laboron kiel scenaristo per multaj tradukaj taskoj. Pluraj svedaj filmoj kun internaciaj ambicioj estis tradukitaj al anglalingva versio per William Aldridge kadre de financado.
Margit Szécsi
Margit SZECSI [sEĉi], hungare Szécsi Margit estis hungara poetino. Ŝia edzo estis László Nagy. Margit Szécsi naskiĝis la 28-an de majo 1928 en Budapeŝto. Ŝi mortis la 23-an de novembro 1990 en Budapeŝto.
Biografio
Margit Szécsi frekventis gimnazion kaj universitaton en Budapeŝto. Dum la universitataj jaroj ŝi komencis poemadi en revuoj. En 1952 ŝi laboris en konstruado de Sztálinváros kaj en la sama jaro ŝi edziniĝis. Post unu jaro ŝi naskis filon. En 1955 ŝia unua poemaro aperis, baldaŭe ŝi ricevis premiojn.
Vestenbergsgreuth
Vestenbergsgreuth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Erlangen-Höchstadt kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mahendranath Gupta
Mahendranath Gupta (bengale: মহেন্দ্রনাথ গুপ্ত ) (naskiĝis la 12-an de marto 1854, mortis la 4-an de junio 1932) – bengala verkisto, jogano kaj hinduisma sanktulo, disĉiplo de Ramakriŝna. Siajn verkojn subskribis nur per bengala litero "M". Lia domo, nomata nuntempe Kathamrita Bhavan, troviĝanta en Kolkato (Okcidenta Bengalujo) estas loko de pilgrimado de hinduoj.
Vivo
Filo de Madhusudana Gupta kaj Swarnamayi Devi, la kolkata familio. Post fundamenta lernejo (Hare School), en 1874 finis Presidency College, fariĝante kun la tempo instruisto de la angla lingvo, psikologio kaj ekonomiko en diveraj lokaj lernejoj. Dum kvin jaroj estis profesoro en Surendranath College. Li fondis lernejon nomatan Ishwar Chandra Vidyasagar's high school, kie oni nomis lin Guruo Mahaŝaja. En 1874 nuptis Nikunja Devi.
Spirita vojo
Mahendranath Gupta apartenis al Brahmo Samaĝ. En 1882 estis prezentita al Paramahansa Ramakriŝna estanta tiam ĉefa sacerdoto de Kalio. Li ofte vizitis tiun ĉi sanktulon. Post lia morto finance helpis al la familio de Vivekananda kaj de Sarada Devi. Komence estis spirita gvidanto de Jogananda. Kiel Majstro Mahaŝaja estis de li priskribita en la 9-a ĉapiro de la libro Aŭtobiografio de Jogano.