cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Africa Proconsularis
Ĝi ampleksis la hodiaŭan ŝtaton Tunizio kaj partojn de la hodiaŭa Libio. La pli okcidentaj teritorioj poste integritaj en la Romian Imperion administriĝis sendepende: Mauretania Caesariensis (okcidente najbare al Africa proconsularis) kaj Mauretania Tingitana (ankoraŭ pli okcidente) ekde la 1-a jarcento post Kristo, kaj aldone la provinco Numidia ekde la jaro 199. Oriente de la regiono najbaris la provincoj Cyrenaica respektive Creta et Cyrene, kaj pli okcidente Egiptio (la romia provinco Aegyptus: la provinco Africa do ampleksis nur etan parton el la tiutempe konata teritorio de la kontinento Afriko, kies nomon ĝi portis (same estas pri la romia provinco Asia, kiu ampleksis nur etan parton de la tiuepoke konata teritorio de Azio). La ĉefurbo de Africa proconsularis estis Kartago, kiun la romianoj post la detruo fine de la Tria Punika Milito rekonstruis.
La provinco konsideriĝis unu el la plej riĉaj provincoj de la Romia Imperio, kaj ĝi estis la plej fekunda regiono por kultivo de greno en la okcidenta parto de la imperio. Kartago post Romo estis la dua plej granda urbo en la okcidenta parto de la imperio, kaj ĉirkaŭ ĝi grupiĝis multaj pliaj grandaj urboj. La regiono plej floris dum la 2-a kaj 3-a jarcentoj post Kristo, kaj ankaŭ plu prosperis dum la 4-a kaj 5-a jarcentoj. La ĝermana popolo de vandaloj konkeris ĝin dum la 30-aj jaroj de la 5-a jarcento kaj tie instalis propran imperion. Tamen dum la 30-aj jaroj de la 6-a jarcento la Bizanca Imperio, kiu daŭre komprenis sin en la daŭrigo de la romiaj tradicioj, "rekonkeris" la regionon por Romio. Fine de la 7-a jarcento, kadre de la ekspansio de la religio Islamo, la araboj konkeris la regionon kaj la romia epoko de ĝi definitive finiĝis.
Willem Marinus Dudok
Willem Marinus DUDOK (naskiĝis je la 6-a de julio, 1884 (Amsterdamo); mortis je la 6-a de aprilo, 1974 (Hilversum Nederlando), estis nederlanda modernisma arkitekto.
Olivarba branĉo
La olivarba branĉo en okcidenta kulturo, devene el la kutimoj de Antikva Grekio, estas simbolo de paco aŭ venko kaj estis portata de edziĝantinoj.
Antikvaj Grekio kaj Romio
En Greka mitologio, Ateno konkurencis kun Pozidono por posedo de Ateno. Pozidono postulis posedon per enbato de sia tridento en la Akropolon, kie aperis puto de marakvo. Atena ekposedis per planto de la unua olivarbo ĉe la puto. La kortego de dioj kaj diinoj regulis, ke Atena havis la plej bonan rajton al la lando ĉar ŝi donis la plej bonan donacon. Olivarba krono estis vestata de fianĉinoj (geedzigantaj) kaj atribuata kiel premio al la venkintoj de olimpikoj.
En Biblio
En la libro de Genezo Noao komprenas ke la diluvo finis kiam revenas al la arkeo kolombo portanta en beko olivarban branĉon.
Oktila dufluoroacetato
Oktila dufluoroacetato aŭ C10H18F2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dufluoroacetata acido kun oktanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Oktila dufluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la dufluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Juna Esperantistaro Argentina
Juna Esperantistaro Argentina (JEA) (hispane Juventud Esperantista Argentina) estas la organizo kiu oficiale reprezentas la junajn esperantistojn en Argentino.
Ĝi estis fondita en 1966 kaj samjare iĝis landa sekcio de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO). La asocio estas la junulara sekcio de Argentina Esperanto-Ligo kaj uzas ties centran oficejon en Bonaero kiel asocia adreso.
Oficiala organo de la organizaĵo estis la bulteno Argent-EJO informas, kiu aperas laŭbezone de 1984 ĝis 1985, eldonita de Néstor R. Kalusky.
Estraro
De oktobro 2013, la asocia prezidantino estas Stephanie Cabovianco.
De 2011 ĝis 2013, estas elektita Gonzalo Sirio kiel membro de la komitato de TEJO.
En 2014 estas elektita Nicolás Aloisio kiel komitatano A.
Flórián Kaló
Flórián KALÓ, hungare Kaló Flórián estis hungara aktoro, voĉoaktoro kaj verkisto.
Flórián Kaló naskiĝis la 1932 en Budapeŝto - mortis la  2006 en Budapeŝto.
Biografio
Flórián Kaló ricevis aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en Budapeŝto en 1954, poste li edziĝis al Edit Domján. Ili aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Szeged). Li aniĝis en Teatro József Attila en 1961, en 1969 li eksedziĝis, poste li edziĝis al Annamária Detre. Li ricevis 3 premiojn inter 1974-1986.
Chlístov (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Chlístov (Chlistau) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Rychnov nad Kněžnou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1545.
20430 Stout
20430 Stout estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj amatoraj geastronomoj Susannah Lazar kaj Walter R. Cooney, Jr. elde la Observatorio de Highland Road Park en Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Earl Douglas Stout (1895 ? – 1985), profesoro pri muziko ĉe la Luiziana Ŝtata Universitato, kiu estis interesigita de la misteroj de la kosmo elmontritaj en tiu tempo kaj ĉiam estis serĉanta novajn ideojn. Li estis la avo de Susannah Lazar.
Meknes
Meknes (مكناس, Meknès, מקנ, מקנאס) estas urbo de la nordo de Maroko situa ĉe la montaroj de la Mez-Atlaso. La nomo devenas el la tribo fondinta la urbon. Meknes troviĝas meze de verda valo, je ĉirkaŭ 130 km de Rabat, la ĉefurbo de Maroko kaj je 65 km okcidente de Fez. Ĝi estas konektata de la aŭtoŝoseo A2 al tiuj du urboj.
Meknes estas la ĉefurbo de la regiono de Meknes-Tafilalet, kaj estas unu de la kvar imperiaj urboj de Maroko. La urbo situas je 552 m super marnivelo.
Geografio kaj demografio
Meknes estas situa en ebenaĵo de Sais, je alto de 552 msmn proksimume, inter la Mez-Atlaso sude kaj la montetoj antaŭrifaj norde.
La rivero Bufekrane kiu trapasas la urbon, separas la medinon (antikva urbo) de la nova urbo (nomata “Hamria”).
La populacio laŭ la censo de 2004 estas de 536,322 loĝantoj. Junuloj sub 25 estas 60 % de la totala populacio. La majoritata lingvo estas la araba, dum la majoritata lingvo de la vilaĝoj ĉirkaŭaj estas berbera.
Meknes situas en unu de la plej fruktodonaj agrikulturaj kaj produktaj zonoj de Maroko, kio igas ĝin gravan punkton por komerco, agrikulturo kaj manfarado. Ankaŭ la industria sektoro ludas gravan rolon en la ekonomia de la urbo. La ĉefaj industrioj estas tiuj pri nutrado, tekstilaj kaj produktado de cemento kaj aliajn produktojn de konstruado.
Klimato
La urbo de Meknes estas sude de la maro Mediteraneo, tiel ties klimato estas influata de la klimato kontinenta dum somero kaj vintro. Tamen la geografia diverseco de la areo permesas ĝui specifajn klimatajn nuancojn. La klimato estas de la tipo duonkontinenta. Mezaveraĝo de la temperaturo de Meknes estas markata de la distanco de la marbordoj, tiele ĝuas grandan temperatiuran amplekson kiu atingas 25,4 °C. La temperaturo dum la monato aŭgusto (la plej varma) varias inter 29 kaj 38 °C, kaj tiu de la plej malvarma monato varias inter 2 kaj 7 °C. Jare pluvas mezaveraĝ 84 tagoj. La mezaveraĝa pluvokvanto en la regiono estas de 500 mm/jare.
Historio
La zono de la urbo kaj la ĉirkaŭa teritorio havis gravan vivon dum la epoko de la Romia Imperio ekde la jaro 117 a.K. Iom proksime estis la grava urbo Volubilis.
La deveno de la aktuala Meknes estas de la 8-a jarcento, kiam tie oni konstruis Kasbahon, aŭ fortikaĵon. Berbera tribo konata kiel Meknassa setlis en tiu zono en la 10-a jarcento kaj vilaĝo kreskis ĉirkaŭ la fortikaĵo. Meknes vivis epokon hegemonian kiel imperia ĉefurbo de la sultano Mulej Ismael (1672 - 1727). Post lia morto la ĉefurbo estis translokigita al Fez.
Monumentoj kaj vidindaĵoj
Ekde 1996, Unesko proklamis la urbon de Meknes kiel parto de la Monda heredaĵo de Unesko, pro ties reprezenta trajtaro de urba kaj arkitektura komplekso de ĉefurbo de Magrebo de la 17-a jarcento, kiu kombinas armonie elementojn kaj islamajn kaj eŭropajn.
Historiaj monumentoj
Je 33 km nordokcidente de la urbo troviĝas la tre bone konservitajn ruinojn de la romia urbo de Volubilis.
Meknes en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venonta ĉiĉerono estas Akenatono kiu montras interesaĵojn el Afriko kaj poste prezentas la venontan ĉiĉeronon nome Sunĝata Kejta; tiu omaĝas la historian gravon de Meknes:
Tuteco
Tuteco (itale tutti, ĉiuj) estas termino, kiu signifas, ke la tuta orkestro ludas, male al la solo tie, kie (parto de) la orkestro silentas.
La nocio tutti troviĝas ofte en la partituro. Ankaŭ en la barokmuziko oni uzas la terminon, kie la ripieno kaj konĉerteno ludas kune.
Variantoj de la termo tutti estas: tutta, tutte, tutto kaj ankaŭ tiuj signifas 'la tutecon'. Ekzemple en pianomuziko foje menciitas tutte le corde resp 'ĉiuj kordoj', kiam oni ne uzu la dampopedalon (maldekstra pedalo de la fortepiano). Male al una corda, resp. "unu" (fakte ofte 2) kordo, kun la maldekstra pedalo.
Orgentuteco
Alia speco de 'tutti' estas tiu ĉi de orgeno: tiam ĝi rilatas al instalaĵo, kiu ebligas enŝalti ĉiujn registrojn apartenaj al la plena orgeno. Tiu ĉi kelkfoje ne entenas registrojn mallaŭtajn, kiuj ja tamen foruzas venton.
Orienta Bengalio kaj Asamo
Orienta Bengalio kaj Asamo estis administracis subdividaĵo (provinco) de Brita Hindio inter 1905 kaj 1912. Ĝi havis ĉefurbon en Dako, kaj kovris teritoriojn en kiuj estas nuntempe Bangladeŝo kaj Nordorienta Barato.
Orienta Bengalio kaj Asamo havis totalan areon de 111,569 m² kaj estis situa inter 20° 45' kaj 28° 17' N., kaj inter 87° 48' kaj 97° 5' Or. Ĝi limis kun Tibeto kaj la Reĝlando Butano norde, Brita Birmo oriente kaj la Golfo de Bengalo sude. Ene de tiuj limoj, estis princlandoj Tripuro, Cooch Behar kaj Manipuro.
La loĝantaro de Orienta Bengalio kaj Asamo estis de 30,961,459 personoj en 1901.
Malfinia dekliva pluredro
En geometrio, malfinia dekliva pluredro estas etendita nocio de pluredroj, kreita el plurlateraj edroj kun neebenaj verticaj figuroj.
Ĉi tie estas konsiderataj malfiniaj deklivaj pluredroj kun regulaj plurlateraj kiel edroj.
Multaj el ili estas rekte rilatantaj al konveksaj uniformaj kahelaroj de eŭklida 3-spaco, estante la plurlateraj surfacoj de la kahelaro kun parto de la ĉeloj forprenitaj. Ĉi tiaj solidoj estas nomataj kiel partaj kahelaroj.
Regulaj deklivaj pluredroj
Laŭ H.S.M. Coxeter, en 1926 John Flinders Petrie ĝeneraligis la koncepton de regulaj deklivaj plurlateroj (neebenaj plurlateroj) al regulaj deklivaj pluredroj.
Coxeter ofertis modifitan simbolo de Schläfli {l,m|n} por ĉi tiuj figuroj, kun {l,m} implicanta la vertican figuron kun m l-lateroj ĉirkaŭ vertico, kaj n-lateraj truoj. Iliaj verticaj figuroj estas deklivaj plurlateroj, zigzagaj inter du ebenoj.
La regulaj deklivaj pluredroj, prezentataj per {l,m|n}, verigas ĉi tiun ekvacion:
Estas 3 regulaj deklivaj pluredroj, la unua kaj la dua estas inter si dualaj pluredroj:
Ankaŭ solvaĵoj al la ekvacio pli supre estas la eŭklidaj regulaj kahelaroj {3,6}, {6,3}, {4,4}, prezentataj kiel {3,6|6}, {6,3|6}, kaj {4,4|∞}.
Jen iuj partaj prezentoj, vertikalaj projekcioj de iliaj deklivaj verticaj figuroj, kaj partaj respektivaj uniformaj kahelaroj.
Prismaj regulaj deklivaj pluredroj
Estas ankoraŭ du regulaj prismaj formoj, iam ne konsiderataj kiel tute regulaj ĉar ili havas najbarajn samebenajn edrojn.
32 regulaj deklivaj pluredroj ekzistas en hiperbola 3-spaco, derivitaj de la 4 regulaj hiperbolaj kahelaroj (vidu en listo de regulaj hiperpluredroj).
Pseŭdopluredroj
J. Richard Gott en 1967 publikigis pli grandan aron de sep regulaj pseŭdopluredroj, inkluzivante la tri tiujn de Coxeter, la du aĵoj kun du paralelaj ebenoj {3,8}, {4,5}, kaj du novajn {3,10}, {5,5}.
Gott nomis la plenan aron de regulaj pluredroj, regulaj kahelaroj, kaj regulaj pseŭdopluredroj kiel regulaj ĝeneraligitaj pluredroj, prezenteblaj per simbolo de Schläfli {p,q}, kun p-lateraj edroj, q ĉirkaŭ ĉiu vertico.
{3,10} estas ankaŭ formita el paralelaj ebenoj de triangulaj kahelaroj, kun alternaj okedraj truoj irantaj je ambaŭ direktoj perpendikulare al la ebenoj.
{5,5} estas komponita el 3 samebenaj kvinlateroj ĉirkaŭ vertico kaj du perpendikularaj kvinlateroj enspacantaj la restan parton de la plena cirklo.
Li ankaŭ agnoskis la aliajn periodajn formojn de la regulaj ebenaj kahelaroj. Ambaŭ kvadrata kahelaro {4,4} kaj triangula kahelaro {3,6} povas esti volvitaj ĉirkaŭ aproksimantaj malfiniaj je longo cilindroj en 3-spaco.
Li skribis teoremojn:
A.F. Wells publikigis liston de pseŭdopluredroj en la 1960-aj, inkluzivante malsamajn formojn kun la samaj simboloj: {4,5}, {3,7}, {3,8}, {3,10}, {3,12}.
Urbano la 6-a
Urbano la 6-a (latine Urbanus Sextus, naskonome Bartolomeo Prignano) estis papo de la katolika eklezio, elektita en la jaro 1378. Li oficis ĝis sia morto la 15-an de oktobro 1389, dum ekzakte 11 jaroj, 6 monatoj kaj 8 tagoj. Sume temis pri la 202-a papo.
Vivo
Prignano iĝis ĉefepiskopo de Acerenza en 1364 kaj en 1377 de Bari. Baldaŭ post la papiĝo li tiom severe agis kontraŭ la kardinaloj ke ili en Fondi elektis la kontraŭpapon Klemento la 7-a. Tamen Urbano superis kaj agnoskitis en Germanujo, Hungarujo kaj Anglujo.
Li subtenis Karolon de Durazzo kontraŭ la reĝino Johanna de Napolo, sed tamen poste distanciĝos de li - tiel ke li estis forpelita de Romo. Li fuĝis al Ĝenovo, kie li ekzekutigis en 1385 kvin kardinalojn planintajn perfidon kontraŭpapan.
Baldueno la 4-a (Jerusalemo)
Baldueno la 4-a aŭ Baldueno la Leprulo (naskiĝis en 1161; mortis en 1185) estis reĝo de Jerusalemo de 1174 ĝis 1183. Li mem kronis sian nevon Baldueno la 5-a sian posteulon.
Lycia et Pamphylia
Ĝi ampleksis parton el la sudo de la hodiaŭa ŝtato Turkio, aŭ pli ekzakte - kiel jam videbligas la nomo - kunigis la regionojn Lycia (Likio) kaj Pamphylia (Pamfilio). La provinco instaliĝis dum la jaro 74 sub la romia imperiestro Vespasiano. Lycia tamen jam ekde la jaro 43 estis memstara imperiestra romia provinco. Pamphylia antaŭ la fondo de la komuna provinco ekde la jaro 25 apartenis al la romia provinco Galatia, parto de ĝia marbordo ekde la jaro 43 al la romia provinco Asia. Antaŭ ĉio tio, ekde la jaro 101 antaŭ Kristo la marbordo de Likio kaj Pamfilio apartenis al la romia provinco Cilicia, La ĉefurbo de Lycia et Pamphylia estis la havena urbo Patara ĉe la Mediteranea Maro.
Lili Hajdú Gimesné
Lili Hajdú Gimesné [gimeŝnE], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gimesné Hajdú Lili estis hungara kuracisto, psikiatro, psikologo, neŭrologo. Ŝia origina familia nomo estis Hochmann, kiu ŝanĝiĝis al Hajdú (foje Hajdu), post la geedziĝo ŝi uzis la edzan nomon Gimesné; ŝia persona nomo aperis ankaŭ en formoj Livia aŭ Lilly.
Lili Hajdú Gimesné naskiĝis la  1891 en Miskolc. Ŝi mortis la 1960 en Budapeŝto.
Biografio
Livia Hochmann devenis el juda familio. Ŝi frekventis universitaton en Budapeŝto ekde 1909, krome ŝi apartenis al Rondo Galilei, kie ŝi konatiĝis ekzemple kun Endre Ady. En 1914 ŝi eklaboris en la universitata neŭrologia instituto. Ŝi kuracadis eĉ Gyula Juhász-on. En 1915 ŝi edziniĝis, post jaroj ŝi naskis 2 gefilojn. Inter 1918 kaj 1933 la geedza paro funkciigis specialan pedagogian instituton. En la 1930-aj jaroj ŝi okupiĝis pri skizofrenio. Dum la nazia erao ŝi kaŝiĝis kaj restis viva. Post la 2-a mondmilito ŝi aliĝis al la komunistoj. Post jaroj ŝi estis ĉefkuracisto en ĉefa psikiatria hospitalo. En 1957 ŝi pensiuliĝis. Ŝi sinmortis, ĉar ŝi neniam ricevis pasporton.
Hannelore Henze
Hannelore HENZE (naskiĝinta la en Plauen) estas germana fakverkistino kaj arĥitektino.
Vivo
Post pasigo de la junulaj jaroj en Vajmaro kaj trapaso de la abiturienta ekzameno ŝi studis inter 1954 kaj 1960 arkitekturon Vajmare, poste ekzamenitis pluse en artohistorio kaj pejzaĝarkitekturo. Ekde 1972 ŝi aktivis kiel ĝardena kaj pejzaĝa arĥitektino kun fokuso pri tombejoj. Tio senteblas ankaŭ en liaj literaturaĵoj.
Vivante en Vajmaro ŝi ankaŭ deĵoris (ekde la mezo de la 1970-aj jaroj) ĉe oficiala informadoservo pri manĝeblaj fungoj. En oktobro 2010 ŝi eĉ honoritis fare de Thüringer Ehrenamtsstiftung per la titolo de turingianino de la monato oktobro 2010. De ŝi ekzistas ĉe Schardt-palaco kolekto de historiaj ludiloj.
Andaluza dialekto
La andaluza dialekto estas variaĵo de la hispana lingvo parolata en Andaluzio (Hispanio) kiu laŭ la uzataj kriterioj povas etendiĝi al iuj sudaj partoj de Ekstremaduro, al parto de Murcia regiono kaj al aŭtomaj urboj Ceŭto kaj Melilo.
Ĝi havas kelkajn trajtojn malsamajn de la hispana kaj pro tio, kelkaj personoj diras ke andaluza estas lingvo. Tiu idiomo havas projektojn de gramatikoj kaj ortografio sed ne havas oficialajn regulojn.
Kelkaj (multaj) trajtoj de tiu idiomo estis alportita al Ameriko fine de la 15-a jarcento kune kun trajtoj el la insuloj Kanarioj (proksimume similaj aŭ eĉ samaj) kaj estos poste la bazo de la diferencigo inter la hispana lingvo de Hispanio kaj la hispana de Hispanameriko. Tiu andaluzaj parolantoj eleŭropiĝis el la zono inter Cádiz, Sevilla kaj Huelva.
Svinov (Ostrava)
Svinov (Schönbrunn) estas eksa urbo, ekde la 20-a de majo 1957 urba kvartalo de Ostrava, ekde la 24-a de novembro 1990 urba parto de la statuta urbo Ostrava en Ĉeĥio. Ĝi etendiĝas sur la maldekstra bordo de rivero Odra en silezia parto de Ostrava. Svinov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj mastrumaj konstruaĵoj estis fonditaj en valo de rojo Porubka, la maldekstre-flanka alfluanto de rivero Odra. La setlejo kun la jaroj disvastiĝis ĉiudirekten. Estiĝis ankaŭ solejoj, el kiuj unu Dubí situas nur ĉe la rivero Odra.
La silezia vilaĝo Svinov unuafoje estas menciata en dokumento de olomouca episkopo Bruno el la jaro 1265. En 1936 Svinov estis avancita je urbo, ekde 1957 ĝi estas unu el urbaj partoj de Ostrava. La urbo estis dum la dua mondmilito liberigita de Ruĝa Armeo la 30-an de aprilo 1945.
Ekde la jaro 1847, kiam Svinov fariĝis fervoja stacio sur grava internacia linio Vieno-Krakovo de Norda fervojo de Ferdinando. Kiam la Norda fervojo de Ferdinando estis finkonstruita, en Svinov-on komenciĝis transloĝiĝi fervoja personaro, komenciĝis sukcesi lokaj entreprenistoj, estis fonditaj industriaj entreprenoj. La stacio estas ankaŭ signifa transporta nodo. Konstruado de fervojlinio Svinov-Opava komencis en la jaro 1855 kaj konstruado de Vítkovica uzina tramvojo ĝis Svinov en la jaro 1887. Al ĝi ligis en la jaro 1907 ankoraŭ tramvojo el Moravia Ostrava kaj sekve loka tramvojo el Klimkovice (1911), kiu estis elektrizita en la jaroj 1947-1948. Hodiaŭ la stacidomo Ostrava-Svinov el vidpunkto de persona transporto la plej signifa fervoja stacio sur la teritorio de urbo Ostrava. Ĝi servas krom alia ankaŭ por la urba parto Poruba.
Erna Rubinstein
Erna Rubinstein, laŭ hungarlingve kutima nomordo Rubinstein Erna estis hungara-usona violonisto. Ŝia origina persona nomo estis Ernesztina, ŝia nomo en Usono estis Edna Ford. Ernesztina Rubinstein naskiĝis la  (laŭ alia informo la naskiĝdato estas la 2-a) en Nagyszeben (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sibiu en Rumanio), ŝi mortis la  en Los Anĝeleso (Kalifornio, Usono).
Georg Christoph Lichtenberg
Georg Christoph Lichtenberg ([geog kristof LIĤtenbeg]; naskiĝis la 1-an de julio 1742 en Ober-Ramstadt apud Darmstadt, mortis la 24-an de februaro 1799 en Göttingen) estis germana natursciencisto kaj verkisto.
Georg Christoph Lichtenberg estis la plej juna el 17 gefiloj de protestantisma pastoro. Krom li nur kvar gefratoj travivis la unuajn vivojarojn. Kiel infano li pro rakitismo akiris kurban dorson, sed li frekventis gimnazion kaj ekde 1763 li studis matematikon, astronomion kaj naturhistorion en Göttingen, kie li en la jaro 1770 fariĝis profesoro pri filozofio. Ekde la 1780-aj jaroj li jam estis konsiderata grava fakulo i.a. pri astronomio, kemio, geofiziko, meteorologio kaj statistiko, sed plej grandan renomon li gajnis pro siaj esploroj sur la kampo de la elektra fiziko.
El lia literatura agado ĉefe elstaras la ekde 1764 verkitaj Sudelbücher, t.e. taglibroj plenaj de ironie-spritaj aforismoj, kiuj bone respegulas la personecon de la aŭtoro kaj la epokon en kiu li vivis. Krome li verkis satirajn artikolojn por la Göttinger Taschen Calender, kiun li mem eldonis kaj por la revuo Göttingisches Magazin der Wissenschaften und Litteratur. Li ankaŭ desegnis (ĉefe karikaturojn) kaj li dediĉis parton de sia energio al la kritiko de belartaĵoj.
Dum sia tuta vivo Lichtenberg vivis kun la malekvilibro de misformita korpo kaj brila spriteco. Li dufoje edziĝis al ege junaj virinoj kaj havis entute ses idojn. Per sia eksterordinara kapablo, peri sciencajn sciojn amuze kaj facile kompreneble, li logis amason da studentoj al siaj prelegoj kaj li havis kontaktojn al famuloj kiel ekz. Alessandro Volta, Immanuel Kant kaj Alexander von Humboldt.
Fulgurito
Fulguritoj (el la latina fulgur, signife "fulmo") estas naturaj tuboj, kernopecoj aŭ masoj de kalkoŝtonigitaj vitrigitaj, kaj/aŭ fuziita grundo, sablo, roko, organikaj ruboj kaj aliaj sedimentoj kiuj foje estis formitaj kiam fulmo falas surgrunden. Fulguritoj estas klasitaj kiel variaĵo de mineraloido "leŝatelierito" (el Henry Louis Le Châtelier). Kiam fulmo de ordinara negativa poluseco nubo-grunda falas sur grunda tavolo, pli ol 100 milionoj da voltoj (100 MV) de potenciala diferenco povas esti pontigitaj. Tia kurento povas esti propagita en silicio-riĉa kvarco-hava sablo, miksita grundo, argilo, aŭ aliaj sedimentoj, rapide vaporiĝante kaj fandante rezistantajn materialojn en komuna disip-reĝimo. Tio rezultas en la formado de ĝenerale malplenaj kaj/aŭ tubecaj, branĉecaj arigoj de vitrecaj tuboj, krustoj, kaj kernomasoj. Fulguritoj ne havas fiksitan komponon ĉar iliaj kemiaj komponoj estas determinitaj de la fizikaj kaj kemiaj proprecoj de ajna materialo sur kiu la fulmo falas.
Fulguritoj estas strukture similaj al la Lichtenberg-figuroj (el Georg Christoph Lichtenberg), kiuj estas la branĉarformaj modeloj produktitaj sur surfacoj de izoliloj dum sparko fare de alt-voltaraj disŝarĝoj, same kiel pro fulmoj.
Templo de Vernal
La templo de Vernal estas la templo 51 de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Ĝi estas la 10a templo konstruita en la ŝtato de Utaho.
NGC 4384
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Relsberg
Relsberg - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj ekde julio 2014 apartenas al administra Lauterecken-Wolfstein kreita el du antaŭaj grupiĝoj de najbaraj komunumoj. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Alba
Alba estas la nomo de pluraj lokoj:
7195 Danboice
7195 Danboice estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona sciencisto Daniel Craig Boice, instruisto kaj fakulo pri la kometoj. Li estis ano de la misio de Deep Space 1 al la kometo 19P/Borrelly.
Butila acetato
n-Butila acetato aŭ C6H12O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetata acido kaj 1-butanolo, senkolora, brulema likvaĵo kun fruktodoro, uzata kiel odorigagento kaj gustigagento en la fabrikado de parfumoj, nutraĵoj kaj kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer en ĉeesto de ftalata acido kiel katalizilo. n-Butila acetato estas nesolvebla en akvo, sed solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj en la plejmulto el la organikaj solvantoj.
n-Butila acetato reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe altan por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj. n-Butila acetato estas modere toksa per ingestado kaj irita per haŭtokontakto. Kiam varmigita ĝi malkomponiĝas eligante akrajn kaj iritigajn fumojn.
Nelzir Allard
Li estis maldekstra deputito de la departemento Deux-Sèvres en la periodo de la julia monarkio, de 1837 ĝis 1848, samtempe plenumante militistan karieron. Li profesie ekspertiĝis pri militfortikaĵoj, precipe tiuj de Parizo. Li atingis la rangon de brigadgeneralo en 1851 kaj diviziogeneralo en 1857.
Nelzir Allard plie fariĝis membro de la Ŝtatokonsilio, kies sekcion pri milito kaj kolonioj li prezidis. En la lasta parto de sia vivo, Allard estis elektita kiel ĝenerala konsilanto kaj por lasta mandato de deputito en 1877. Li tiam apartenis al la bonapartisma politika partio Appel au peuple.
Břetislav la 1-a
Břetislav la 1-a de la kronikisto Kosmas nomita la ĉeĥa Aĥilo (naskiĝis inter 1002 ĝis 1005, mortis la 10-an de januaro 1055 en Chrudim) estis ĉeĥa princo el la dinastio Přemyslidoj, reganta en Bohemio dum la jaroj 1034 – 1055.
La juneco
Břetislav la 1-a estis eksteredza filo de princo Oldřich kaj lia konkubino (kaj poste eble dua edzino) Božena. Ĉirkaŭ la jaro 1002, versimila naskiĝjaro de Břetislav, Oldřich ne havis veran ŝancon ekokupi la princan tronon kaj kvankam li jam estis edziĝinta, fakte nenio obstaklis naskigi bastardon.
La patro de Břetislav destinis lin administranto de Moravio, freŝe denove aligita al Bohemio. Edzigi lin tamen estis ne facile, la nelegitima filo estis ne tro atraktiva fianĉo. Fine Břetislav mem solvis la problemon, forrabinte en la jaro 1021 el monaĥejo Guta-n von Babenberg, filinon de Henriko la 1-a, margrafo de Nordgau, kaj baldaŭ edziĝis al ŝi. Kronikisto Kosmas skribas: „Do Břetislav, el junuloj la plej bela kaj la heroo plej brava, aŭdinte de multaj rakonti pri ŝiaj kromordinara belo, nobleco kaj nobela deveno, ne kapablis priregi sian spiriton kaj komencis cerbumi, ĉu li provu forrabi ŝin perforte, aŭ regule postuli ŝin, sed li decidis prefere virece agi ol klini la kolon por humila peto.“ Břetislav kaj Guta (ankaŭ Judita) kunvivis tiam en moravia urbo Olomouc, kie naskiĝis ankaŭ ilia unua filo Spytihněv.
La konflikton inter la patro kaj la filo eble akrigis, ke Břetislav ŝajne subtenis sian onklon.
Post la morto de sia patro Břetislav iĝis la unusola vivanta Přemyslido krom sia onklo Jaromír. Tiu, elektita princo, tuj post la elekto rezignis favore al Břetislav. Sian vivon li tamen ne protektis per tio. Post unu jaro Jaromír estis murdita, ŝajne de la gento Vršovci.
La regado
Břetislav la 1-a baldaŭ montriĝis tre forta kaj memfida reganto. Post kiam li firmigis kaj certigis la internan pozicion kaj ekhavis unuan sekvonton, li eklarĝigis sian potencon direkte al pola teritorio.
Sed lia kontraŭpola atako vekis atenton de romia-germana reĝo kaj pli poste imperiestro Henriko la 3-a. Li ne povis koncedi kreskon de la najbara reganto, eĉ de sia vasalo, same kiel pligravigon de Bohemio kiel ĉefepiskopejo kaj eble eĉ reĝlando. Tial li ekspedis en Pollandon ekzilitan princon Kazimiron la 1-an kun taĉmento de siaj soldatoj kaj samtempe postulis, ke Břetislav redonu la polan predon kaj lia armeo malaperu el Silezio, kiun Břetislav antaŭe konkeris preskaŭ senreziste. Per tiu ĉi ultimato li intencis provoki la princon al batalo, al kiu li sentis sin bone preparita. Břetislav penis pacigi la konflikton kaj sendis sian filon kiel garantiulon.
Fontoj
• KRZEMIENSKA, B. Břetislav I. - Čechy a střední Evropa v prvé polovině XI. století. Praha: Garamond, 1999.
• ŽEMLIČKA, J.: Čechy v době knížecí 1044–1198. Praha, NLN, 2002. 660 s. ISBN 80-7106-196-4.
Inocento la 2-a
Inocento la 2-a (civile Gregorio Papareschi di Guidoni; naskiĝis antaŭ 1116; mortis la 24-an de septembro 1143 en Romo) estis papo de 1130 ĝis 1143. La nomo Inocento signifas latine "la senkulpulo".
Post la morto de la papo Honorio la 2-a, la papa kanceliero, kardinalo Haimerich, deklaris la 14-an de februaro 1130 la kardinalvikaron de Sant'Angela papon. Tamen ankoraŭ samtage la plimulto de la kardinaloj elektis la kontraŭpapon Anakleto la 2-a, tiel estigante ok-jaran skismon.
Inocento estis subtenita de Francujo kaj Anglujo, Anakleto tamen de la sicilaj normanoj, kio donis al li pli grandan potencon ene de Italujo.
La germana reĝo Lotaro la 3-a ne havis opinion en tiu afero. Laŭ postulo de la ĉefepiskopo de Magdeburg Norbert li tamen subtenis Inocenton kaj iris al Italujo. La 4-an de junio 1133, en Romo li estis kronita de Inocento imperiestro.
La 29-an de marto 1139 la papo Inocento konfirmis la fondiĝon de la Ordeno de la Templo per la buleo Omne datum optimum.
En 1139 okazis la dua Laterana Koncilio, kiu kondamnis Anakleton kaj ties disĉiploj, inter kiuj estis la reĝo de la normanoj, Roger la 2-a. Iom poste Inocento iris kun armeo kontraŭ Roger, sed estis kaptita kaj devis sin submeti al la postuloj de Roger.
Li mortis la 24-an de septembro 1143.
(29075) 1950 DA
(29075) 1950 DA estas malgranda, malhela, rapide rotacianta apolona asteroido, terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Carl Alvar Wirtanen elde la observatorio Lick (oriente de San Jose en Usono).
(14045) 1995 VW1
(14045) 1995 VW1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
(29075) 1950 DA
Danĝero de alfrapo
(29075) 1950 DA estas la apud-tera objekto, kiu havas plej grandan ebleco de alfrapo kun Tero, laŭ la Palerma skalo. Ĝi estis mallonge preterpasita nur de 99942 Apophis en decembro 2004.
Ĝia rapida rotacio montras kompaktan komponiĝo (ŝtona aŭ duone-ŝtona). Kun la tempo, tiu rotacio ŝanĝos la orbiton pro la efiko de Yarkovsky. Analizo montras, ke du orbitoj estas eblaj : unu pasos je deko da milionoj da kilometroj de tero, la alia donas probablon de alfrapo de 1/300 en 2880.
2068
2068 estos superjaro komenciĝanta je dimanĉo (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2068 post Kristo okazos, interalie:
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Zoltán Borbély
Zoltán Borbély [borbEj] rumania hungara muzikredaktoro, muzikinstruisto. Li naskiĝis en Porumbenii Mici la 22-an de novembro 1934.
Goldbach-Altenbach
(jen germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Zoltán Borbély
Kariero
Zoltán Borbély akiris diplomon de bazlerneja instruisto en Cristuru Secuiesc en 1952, poste en 1957 diplomon de muzikinstruisto en Konservatorio Gheorghe Dima de Kluĵo. De 1959 ĝis 1990 li estis muzikredaktoro de la hungara elsendo de Radio Târgu Mureș.
Maroka himno
Al-naŝid al-ŝarif estas la Maroka himno aŭ Himno ŝerifa (en araba, النشيد الشريف Al-naŝid al-ŝarif) aŭ ŝtata himno de Maroko. Ĝi estis verkita de Ali Squalli Husaini (naskiĝintaj en 1932 kaj kiu komponis ankaŭ la himnon de Omano); la muzikon faris Léo Morgan. Ĝi estis proklamita nacia himno la jaron de la sendependigo de la lando (1956).
Ripieno
La ripieno (itale: plena) estas nomo devena el la 18-a jarcento por la tuteco en granda konĉerto, kiu estas muzikata de la tuta orkestro male al la solistaj partoj (konĉerteno). Nuntempe oni ankaŭ uzas la vorton por la latunblovinstrumentoj en la orkestro. La basso ripieno postulas la plifortigon de la tutti-partoj resp. ritorneloj. Senza ripieno signifas, ke nur la solistoj ludu. Ofte la vorto estas fuŝita kiel repiano.
En la orgenkonstruo ripieno estas la itala nomo por pleno de orgeno.
Kantono Jones (Teksaso)
La kantono Jones situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Anson.
Srđan Baljak
Srđan Baljak (n. ) estas serba futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Consadole Sapporo. Aliaj teamoj liaj estis FK Teleoptik, FK Partizan, FK Radnički, FK Budućnost Banatski Dvor kaj FK Banat de Serbio, AZAL PFC Baku de Azerbajĝano, kaj 1. FSV, MSV Duisburgo kaj Wormatia Worms de Germanio.
Salim Chartouni
Nabih Salim CHARTOUNI KURI (Meksik-urbo, 20-a de decembro de 1973) estis meksika futbalisto. Li partoprenis (de golulo) en Puebla Fútbol Club, kaj estas prisporta ĵurnalisto.
Hu Guopeng
Hu Guopeng ankaŭ kiel Ardo (Esperanta nomo) ĉine:胡国鹏 (n. 1963) estas ĉina esperantisto. Iam li estis kiel soldato en la Ĉina popola liberiga armeo, poste li fariĝis oficisto en registara institucio en Jingchuan-Gubernio.
Li estas verkema esperantisto, precipe en la Esperanta poezio; li kaj aliaj provis verki poemojn en la formo Ĉinesko, kaj eldonis seriajn verkarojn de Ĉinesko. Ankaŭ aperis liaj tradukoj el la tradicia poemo.
24637 Olʹgusha
24637 Olʹgusha estas asteroido de la ĉefa zono malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasiljevna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Quarona
Quarona estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Borgosesia, Breia, Cellio kaj Varallo Sesia.
NGC 4385
NGC 4385 (aliaj indikoj — UGC 7515, IRAS12231+0050, MCG 0-32-9, ZWG 14.34, MK 52, UM 499, PGC 40564) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Preĝejo Sankta Laŭrenco (Nagylózs)
Kirko martiro Sankta Laŭrenco estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Nagylózs.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sed proksime situas loĝejo por pastroj. La plurfoje trakonstruita preĝejo havas po 1 turon kaj brikoforman navon. Plurlatera absido fermas la navon. Sakristio aliĝas al la sanktejo. La ĉefaltaro venis el Sopron en 1805, krome la bildo ŝanĝiĝis en 1900-aj jaroj. Ĝi prezentas Sanktan Laŭrencon, apude estas videblaj 2 skulptaĵoj. Sub la galerio troviĝas la alia altaro dediĉita al Sankta Maria. La predikejo estis farita el marmoro depost 1863.
Essam Ŝaraf
Essam ŜARAF (naskiĝis en 1952) estas la ĉefministro de Egiptio kaj iama Ministro pri transportado de la lando. Li atingis Ph.D. pri inĝenierado en Universitato Purdue.
Li laboris kiel Ministro pri transportado de 2004 ĝis 2006, antaŭ kiam li demisiis pro protesto sekvanta fervojan akcidenton. Li estis petita la 3-an de marto 2011 fare de la militista konsilantaro por formi registaron, post kiam rezignis Aĥmed Ŝafik.
(134077) 2004 XW71
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Scholen
Scholen - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Diepholz centre de la federacia lando Malsupra Saksio, sude de la urbo Bremeno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Schwaförden, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Robb (apartigilo)
Robb estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Listo de la gazetoj kaj revuoj de Svislando
En rekta demokratio kiel Svislando libera, sendependa kaj multfaceta gazetaro estas esenca piliero de la socio kaj publika vivo. La gazetara libereco estas unu el la ĉefaj atingaĵoj de la Helveta Revolucio de la jaro 1798 kaj ĝi estas garantiita kiel ne tuŝebla rajto en la Federacia Konstitucio de 1848 kaj ĉiuj postaj versioj.
La gazetara pejzaĝo de Svislando en iu senco estas spegulo de la politika strukturo de la lando. Eĉ la plej granda svisa gazeto ne 20 Minuten ne atingas pli ol 10% de la loĝantaro de la lando. Ĉiu regiono, ĉiu kantono ja preskaŭ ĉiu vilaĝo disponas pri almenaŭ unu loka gazeto. Jam sole en la Kantono Zuriko aperas pli ol 10 taggazetoj, kaj la semajnaj gazetoj kaj revuoj estas apenaŭ pretervideblaj.
Eksteraj ligiloj
WEMF - Varbadmediespolrado kun eldonstatistiko
Ĝengiŝ Ĉokusu
Ĝengiŝ Ĉokusu (Жеңиш чокусу ; ĝis la jaro 1991 Пик Победы, Tömür, 托木尔峰) estas kun siaj 7439 metroj la plej alta monto de Kirgizio kaj la tuta montaro Tianŝan. Ĝi troviĝas en oriento de la lando sur limo kun Ĉinio, sudoriente de lago Issik-Kul kaj 16 km sudokcidente de la dua plej alta monto de montaro Ĥan Tengri.
Kalikoro (luno)
Kalikoro estas neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Ĝin malkovris astronoma teamo estrita de Scott S. Sheppard, de la Universitato de Havajo post observoj inter la 6-a de februaro kaj la.
Ili anoncis la 7-an de marto 2003 la malkovron de kvar jupiteraj lunoj nomataj J/2003 J 9 al J 12. Inter kiuj Kalikoro, kiu, estante tiam la dekunua jupitera satelito malkovrita en 2003, ricevis la maldaŭran nomon S/2003 J 11:
Ĝiaj grando kaj maso (2 km kaj 1,1 × 1013 kg) estas proksimume taksataj laŭ ĝia videbla magnitudo, 23,7; hipotezinte ke ĝiaj denso kaj albedo estus 2,6 × 103 kg/m3 kaj 0,04.
Nomo
La, IAU aprobis por ĝi la nomon Kalikoro, (greke; Καλλιχόρη: Kalliĥore). Kalikoro, en la helena mitologio, estis unu el la nimfoj kiuj vartis Dionizon infanon.
Orbito
Kalikoro estas ano de la karmea grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 900 000 kaj 24 100 000 km, klinecojn inter 164,9° kaj 165,5° rilate al la Jupitera ekvatoro, kaj discentrecojn inter 0,23 et 0,27.
Kurejo de Pescara
La cirkvito de Pescara estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Italio.
Kurbiĝoj: nekonata
Stacio Iseda
Stacio Iseda (japane: 伊勢田駅 [Iseda-eki], angle: Iseda Station) estas fervoja stacio en Uĝi, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kyōto.
Péter Hannich
Péter Hannich [haniĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hannich Péter estas hungara futbalisto (mezulo), trejnisto.
Péter Hannich naskiĝis la en Győr.
Biografio
Péter Hannich futbalis en la loka junulara teamo inter 1967-1977, sed la lastan 3 jarojn ankaŭ en la plenkreska futbalklubo, pli poste en la sama urbo sed en prestiĝa teamo inter 1977-1986 en 231 matĉoj kun 116 goloj. En la sekvaj jaroj li ludis en pluraj kluboj ankaŭ eksterlande. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono dufoje kaj golreĝo unufoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1982-1987 27-foje kun 2 goloj. Li estis trejnisto inter 1992-2019.
Tetsuya Abe
Tetsuya Abe (阿部 哲也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Leo Ieiri
Leo Ieiri (japane 家入レオ, hepburne Ieiri Leo, naskiĝis la en Kurume) estas japana kantistino.
Pro la cirkonstancoj de la familio en la momento kiam ŝi estis infano, ŝi translokiĝis de la gepatroj al aliaj parencoj. Aŭskultante la kanton "nokto de 15" de Yutaka Ozaki, ŝi volis esti kantisto en la aĝo de 13 jaroj kaj venis por studi en muziklernejo kie produktis Yui. Ŝi forlasis la familion kaj iris al Tokio sola, por efektivigi produktadajn agadojn kaj por viziti mezlernejon tie.
La 15-an de februaro 2012, ŝi debutis kiel kantistino de unua unuopaĵo, "Sabrina".
La 30-an de decembro ŝi gajnis premion de la plej bona komencanto de la 54-a Japana Konkurso de Rekordoj per la dua unuopaĵo, "Shine".
La 30-an de decembro 2013, ŝi gajnis premion de la plej bona verko de la 55-a Japana Konkurso de Rekordoj per la kvara unuopaĵo, "Taiyō no megami".
Ŝi prezentiĝas per koncerto en la renoma kunvenejo Nippon Budokan.
Geodinamiko
Geodinamiko estas subfako de geofiziko, kiu studas la dinamikon regantan la tektonojn de Tero kaj aliaj planedoj.
Priskribo
Geodinamiko temas pri la procezoj, kiuj movas materion tra Tero kaj aliaj planedoj. En la interno de Tero, movo okazas kiam rokoj likviĝas aŭ deformiĝas kaj fluas responde de premoj. La deformo povas esti rompa aŭ elasta aŭ plasta, depende de la grando de la premo kaj la fizikaj kvalitoj de la materio. Petro povas esti nehomogena strukture kaj enhave; tial, ne malofte videblas diversaj specoj de deformo en spaca aŭ tempa proksimeco.
Metodoj
Geodinamiko estas vasta studfako, kiu uzas observajn datenojn el diversaj studfakoj por skizi la dinamikon de Tero.
Etimologio
La termino geodinamiko devenas de la helenaj radikoj γῆ gê “tero” kaj δῠ́νᾰμῐς dúnamis “potenco, forto”.
La Serna del Monte
La Serna del Monte estas hispana municipo de la Madrida Regiono. Ĝi havas areon de 5,44 km² kun loĝantaro de 111 homoj kaj denseco de 20,04 loĝ / km². La setlejo estas el mezepoka origino; la kolonianoj konstruis siajn hejmojn apud la teritorioj por kiuj ili laboris, sed dum longa tempo ĝi havis neniun enton kiel loĝloko, havante la servojn de la konsilio kaj kirko en Braojos.
István Huszák
István Huszák [iŝtvAn husAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Huszák István estis hungara kuracisto, neŭrologo, profesoro. István Huszák naskiĝis la  1906 en Székesfehérvár. Li mortis la 1995 en Szeged.
Biografio
István Huszák akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1931. Post siaj studoj li laboris en universitata neŭrologia kliniko en Szeged, poste en la sama urbo en similiaj klinikoj aŭ institutoj. Li estis katedrestro en Scienca Universitato de Szeged inter 1944 kaj 1977, poste li pensiuliĝis, tamen kiel konsilisto li helpis plu la universitaton. En 1943 li atingis la instruan rangon privata profesoro en 1943, publika eksterordinara profesoro en 1947, ordinara profesoro en 1950. Li doktoriĝis en 1952, li estis dekano en la studjaroj 1950 kaj 1960. Li studvojaĝis al Stokholmo en 1941, li instruis ankaŭ en Kanado en 1961, en Londono en 1970, en la sekva jaro en Barato. Li ricevis premion Kossuth en 1960, ĉefe poste ankaŭ memormedalojn aŭ aliajn premiojn.
Estraro de UEA 2010-2013
En la Estraro de UEA dum la oficperiodo 2010-2013 oficis la jenaj personoj, elektitaj la de la Komitato de UEA dum la 95-a Universala Kongreso en Havano:
Quassolo
Quassolo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Settimo Vittone, Tavagnasco, Brosso kaj Borgofranco d'Ivrea.
Otto Fritzsche
Otto Fritzsche estas la nomo de jenaj personoj:
Aŭniso
Aŭniso estas franca historia kaj kultura regiono, respondanta al malnova provinco kaj kies ĉefurbo estas La Rochelle, tiu ĉi anstataŭis Castrum Allionis (Châtelaillon), la malnova ĉefurbo, kiu verŝajne donis sian nomon al la provinceto. La teritorio de Aŭniso kovras la nordokcidentan kvaronon de departemento Charente-Maritime. Aŭniso estis la plej malgranda provinco de Francio laŭ superficio.
Tiu provinco estis oficiale agnoskita de reĝo Karolo la Kvina en 1374 : « ''En 1374, Karolo la Kvina deprenis La Rochelle el Santonĝo por estigi apartan distrikton, kiu entenis Rochefort, Marennes kaj dum tempo Benon. Tiam Aŭniso aperis laŭleĝe kiel nova provinco'' ». Kiel la aliaj francaj provincoj, Aŭniso malaperis en 1790 okaze de la kreo de departementoj.
Krom ties ĉefurbo La Rochelle, la provinco enhavis la urbojn Rochefort, Marennes, Surgères kaj ankaŭ Marans. Ĝi enhavis ankaŭ la tri insulojn de Charente-Maritime : Aix, Oléron kaj Ré.
Toponimio
La nomo de tiu provinceto okcidente en Francio aperis por la unua fojo en 785. Sekve de la partigo de reĝlando Akvitanio en naŭ graflandojn, decidita de Karolo la Granda en 778, la nomo de Aŭniso, skribita « pagus Alnensis », aperis tiam en la testamento de grafo Roger.
Ĉefaj monumentoj
En La Rochelle :
En Surgères :
Kalia stanato
Kalia stanato (IV)  aŭ K2SnO3.3 H2O estas neorganika kombinaĵo de kalio, stano kaj oksigeno, senkolora aŭ blanka substanco kun orto-romba kristala strukturo, dum ĝia analogo K4SnO4 estas triklina. Stanatoj troviĝas sub du formoj: metastanatoj prezentantaj la jonon SO3-2 kaj ortostanatoj (IV) aŭ SO4-2.
Nanopartiklo
Nanopartiklo estas kutime difinita kiel partiklo de materio, kiu estas inter 1 kaj 100 nanometroj (nm) de diametro. La termino estas foje uzata por pli grandaj partikloj, ĝis 500 nm, aŭ fibroj kaj tuboj kiuj estas malpli ol 100 nm en nur du direktoj. Tamen, je pli malalta skalo, metalpartikloj pli malgrandaj ol 1 nm estas kutime nomataj "atomagregaĵo".
Nanopartikloj estas kutime distingataj el mikropartikloj (1-1000 µm), "fajnaj partikloj" (kun grando inter 100 kaj 2500 nm), kaj "krudpartikloj" (game el 2500 ĝis 10,000 nm), ĉar ilia malgrando rezultas en tre diferencaj fizikaj kaj kemiaj proprecoj, kiel koloidaj proprecoj kaj optikaj aŭ elektraj proprecoj.
Iaj povas kaŭzi inflamajn pulmajn problemojn pli akrajn ol partiklaj materialoj kaj estas forte suspektataj, ke ili havas negativajn efikojn al la medio kaj al la sano, kiam oni inhalas ilin aŭ eniras la korpon tra la haŭto, aŭ ankoraŭ per akvo kaj manĝaĵo.
Hella Haasse
Vivo
Hella Haasse elkreskis en la nederlanda kolonio Nederlanda Hindio, pliposte en Amsterdamo.
Multe da ŝiaj verkoj pentras la vivon en Indonezio.
Krom tio ŝi publikigis historiajn romanojn. En Huurders en onderhuurders (Luantoj kaj subluantoj, 1971) ŝi denove ironiigis la historian romanon. Ripetiĝanta motivo estas la homo serĉante sin mem.
Haasse ricevis multnombrajn literaturpremiojn, inter kiuj la P.C. Hooft-premio (1983) kaj la Prijs der Nederlandse Letteren (Premio de la nederlanda literaturo) (2004). En 1988 ŝi fariĝis honordoktorino de la Universitato Utrecht.
Hella Haasse apartenas al la plejlegataj nederlandaj aŭtoroj.
En Esperanto
Ŝia romano Oeroeg (Urug) aperis en 2012 en du malsamaj tradukoj: unu de Gerrit Berveling, alia de Piet Buijnsters.
Kantono Karnes (Teksaso)
La kantono Karnes situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Karnes City.
Glaruso Sudo
Glaruso Sudo (germane Glarus Süd) estas la nomo de la nova politika komunumo en Kantono Glaruso, kiu estiĝis kun efiko de la 1-a de januaro 2011 per kunigo de la ĝis tiamaj malnovaj politikaj komunumoj Betschwanden, Braunwald, Elm, Engi, Haslen, Linthal, Luchsingen, Matt, Mitlödi, Rüti, Schwanden, Schwändi, kaj Sool. Ĝi nombros laŭ la ciferoj de 2009 en la momento de ĝia fondiĝo 9930 loĝantojn.