cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vazgen Sargsjan
Akuzoj pri eksterlanda partopreno
Iuj analizistoj sugestis, ke eksterlandaj potencoj, inkluzive Rusion, eble estis malantaŭ la pafado. Ili montris la fakton, ke Armenio kaj Azerbajĝano proksime subskribis ian interkonsenton ĉe la OSCE- 1999 Istanbul-pintkunveno pri Karabaĥo, io kio ne interesis al Rusio. Ruso, membro de la sekreta servo kaj transfuĝinto Aleksander Litvinenko, akuzis la Ĉefan Spionan Direkcion de la Plej granda ŝtato de la Armitaj Fortoj de la Rusia Federacio, ke li organizis la pafadon de la armena parlamento, ŝajne por elreligi la pacan procezon, kiu estus solvinta la konflikton pri Montara Karabaĥo, sed li ofertis neniujn pruvojn por subteni la akuzon. Rusaj kaj armenaj oficialuloj neis ĉi tiujn asertojn.
La franc-armena politika rifuĝinto kaj iama apostola pastro Arcruni Avetisjsan (ankaŭ konata per sia religia nomo Ter Girgor) intervjuis la armenan amaskomunikilan reton A1plus, en kiu li asertis, ke la rusaj sekretaj servoj estis malantaŭ la pafado de la 27-a de oktobro 1999. Li ankaŭ asertis ke la pafado estis farita fare de generala leŭtenanto Vahan Ŝirĥanjan, la Vicministro de Defendo de 1992 ĝis 1999, kaj la Ministro de Nacia Sekureco Serĵ Sargsjan. Li insistis, ke la pafado estis helpita de la rusaj sekretaj servoj por enirigi la "nov-bolŝevikan kriman klanon" de Serĵ Sargsjan kaj Robert Koĉarjan en potencon.
Aliaj sugestis, ke estis plej bone por la Okcidento forigi Sargsjan kaj Demirĝjan de la politika sceno, ĉar ili havis intimajn rilatojn kun Rusio. Aŝot Manuĉarjan, unu el la ĉefaj membroj de la Karabaĥa Komitato, la eksa Ministro pri Internaj Aferoj kaj la Nacia Konsilisto pri Sekureco de Ter-Petrosjan kaj lia proksima aliancano ĝis 1993, deklaris en oktobro 2000, ke armenaj oficialuloj estis avertitaj de eksterlanda lando pri la pafadoj. Li ankaŭ deklaris, ke "Okcidentaj specialaj servoj" partoprenis en eventoj de la 27-a de oktobro. Laŭ la vortoj de Manuĉarjan, "la specialaj servoj de Usono kaj Francio agas por detrui Armenion kaj, en ĉi tiu kunteksto, ili multe partoprenas la realigon de la terorismaj agoj en Armenio." Manuĉarjan asertis ke la pafado estis planita de Koĉarjan por seniĝi de siaj du gravaj rivaloj (Sargsjan kaj Demirĝjan), kiuj estis kontraŭ la Goble-plano, implikante teritoriajn koncedojn al Azerbajĝano.
Sekvo
Tuj post la pafado, la Ministroj pri Internaj Aferoj kaj Nacia Sekureco Suren Abrahamjan kaj Serĵ Sargsjan eksiĝis rezulte de premo de la Ministerio de Defendo, gvidata de la tiama aliancano de Sargsjan, Vagharŝak Harutjunjan. Ekde frua junio ĝis malfrua oktobro 1999, la politika sistemo en Armenio baziĝis sur la tandemo Demirĝjan-Sargsjan, kiu kontrolis la militistaron, la leĝdonan kaj la plenuman branĉojn. La murdoj interrompis la politikan ekvilibron en la lando kaj la politika areno de Armenio restis senorda dum monatoj. La "fakta duobla komando" de Sargsjan kaj Demirĝjan transdonita al prezidento Robert Koĉarjan. James R. Hughes asertas, ke la tiel nomata "Karabaĥ-klano" (t.e. Robert Koĉarjan kaj Serĵ Sargsjan) estis "kontrolita" de Vazgen Sargsjan kaj lia "militsekureca aparato", post la pafado de la parlamento ĝi aperis la sola influa grupo kapabla sukcese transpreni la politikan scenon en Armenio. De kiam la gvidantoj de la bloko Unueco estis murditaj, la du partioj en la alianco (la Respublikana Partio de Armenio kaj la Popola Partio de Armenio) iom post iom perdis kunlaborojn kaj, fine de 2000, la bloko Unueco kolapsis. Jerkrapah, la Respublikana Partio, kaj la Popola Partio efike perdis sian influon antaŭ 2001.
Persona vivo kaj fratoj
Sargsjan neniam edziĝis. Laŭ Razmik Martirosjan, amiko kaj la Ministro pri Sociala Asekuro de 1999 ĝis 2003, Sargsjan promesis en decembro 1987, ke li edziĝos iam antaŭ la 8-a de marto de la venonta jaro. La karabaĥa movado komenciĝis en februaro 1988 kaj Martirosjan asertis, ke la populara movado "li faris tion, kion li faris". En intervjuo, (1997) Sargsjan rivelis ke lia plej ŝatata historia armea figuro estis Charles de Gaulle. Kiam oni demandis lin pri kia Armenio li ŝatus vidi post kvin jaroj, li diris "sendependa, memproviza lando kun forta kulturo, lernejo kaj armeo".
Sargsjan havis du pli junajn fratojn, Aram kaj Armen. Aram estis nomumita Ĉefministro fare de prezidento Koĉarjan la 3-an de novembro 1999, semajnon post la morto de Vazgen Sargsjan, plejparte kiel "politika gesto". Li koncedis ke Armenio havas "neniun koncepton de ŝtata sekureco" kaj ke tio kaŭzis la murdon de lia frato. Aram Sargsjan deĵoris en la pozicio de la ĉefministro nur ses monatojn. Li estis eksigita de Koĉarjan la 2-an de majo 2000, pro "nekapablo labori" kun la kabineto de Sargsjan. En sia televida deklaro, Koĉarjan asertis, ke li malpezigis Aram Sargsjan por fini la "malordon" en la armena gvidado. Koĉarjan riproĉis al li esti implikita en "politikaj ludoj".
Aram Sargsjan fondis la Partion Hanrapetutjun (Respubliko) en aprilo 2001, kune kun pluraj influaj membroj de Jerkrapah, kiel ekzemple la antaŭa Urbestro de Erevano Albert Bazejan kaj iama Ministro de Defendo Vagharŝak Harutjunjan. Ĝia kunfondinto Bazejan deklaris, ke la partio estas la "portanto de la politika heredaĵo de Vazgen Sargsjan kaj provos realigi la programojn abortitajn de la krimo de la 27-a de oktobro kaj ĝiajn sekvojn". La partio subtenis Stepan Demirĝjan kontraŭ Koĉarjan en 2003 kaj Levon Ter-Petrosjan kontraŭ Serĵ Sargsjan en la prezidentaj elektoj en 2008. En intervjuo de 2013, Aram Sargsjan parolis pri la pasintaj 14 jaroj post la morto de sia frato :
La alia frato de Vazgen Sargsjan, Armen, subtenis Serĵ Sargsjan en la prezidenta elekto en 2013. La 5-an de marto 2013, Aram Sargsjan estis demandita pri la politika sinteno de sia frato, al kiu li respondis, "Mi tre ŝatus fari al Vazgen tiun demandon. Mi ne scias, kion li respondus. Mi ne scias la respondojn de Vazgen al tre malmultaj demandoj. Bedaŭrinde niaj amikoj kaj parencoj ne ĉiam estas tiel, kiel ni volas, ke ili estu. Mi ne estas la unua, nek mi la lasta; la historio de la mondo estas plena de tiaj ekzemploj komencante per la Biblio. "
Heredaĵo kaj tributo
Vazgen Sargsjan ricevis la titolon Heroo de Arcaĥo, la plej alta premio de la Arcaĥa Respubliko, en 1998. La 27-an de decembro 1999, du monatojn post la parlamenta pafado, Sargsjan ricevis postmorte la titolon Nacia Heroo de Armenio. Li estas vaste agnoskita kiel la fondinto de la armena armeo
Prezidenta dekreto eldonita la 28-an de decembro 1999, renomis la Erevanan militistan akademion kiel Militista Universitato Vazgen Sargsjan en lia honoro. La Respublikana Stadiono en Erevano estis nomita laŭ Vazgen Sargsjan per la sama dekreto. Multaj stratoj en Armenio kaj Arcaĥo, inkluzive de unu en la distrikto Kentrono de Erevano kaj en Stepanakerto,  kaj parko en Kapan nomiĝas laŭ Sargsjan. Statuoj estis starigitaj honore al li en Erevano (2007), Ararat (2009), Vanadzor, Ŝuŝo kaj aliaj lokoj. En 2000, la 27-a de oktobro estis deklarita memortago de la armena registaro. En 2002, la Armena Ministerio de Defendo kreis la Medalon de Vazgen Sargsjan, kiu estas aljuĝita pro "multmeritaj servoj al armea edukado kaj plibonigoj en vivservoj". Ĉiujare, la 5-an de marto (lia naskiĝtago) kaj la 27-an de oktobro (la tago de lia murdo), Sargsjan estas memorita en Armenio kaj Arcaĥo. Liaj kamaradoj de la Jerkrapah Volontula Unio, altaj ŝtataj oficialuloj kaj multaj aliaj vizitas la tombejon de Jerablur, kie Sargsjan estas entombigita apud multaj armenaj militistoj. .
La muzeo de Vazgen Sargsjan estis malfermita en lia hejmurbo Ararato la 5-an de marto 2001 per la decido farita de la armena registaro. Famaj ĉeestantoj de la malferma ceremonio de la muzeo inkluzivis Ĉefministron Andranik Margarjan, parlamentanon de la Nacia Asembleo Armen Kaĉajrjan, Ministron de Defendo Serĵ Sargsjan, kaj aliajn altrangajn armeajn kaj diplomatiajn reprezentantojn, kiel ekzemple la eksa rusa Ministro de Defendo Pavel Graĉev, kiu malkaŝis en sia parolado ĉe la ceremonio, ke Sargsjan iam estis lia studento.
Sargsjan ofte estas referita kiel Sparapeto, armea rango kiu ekzistis ekde la praa Armena reĝlando. La frazo "Սպարապետ Հայոց" Sparapet Hajoc (laŭlitere kun la signifo "Komandanto de la la armenoj") estas gravurita sur la monumento de Sargsjan en la tombejo de Jerablur. La kanto "Sparapet" de Alla Levonjan estas dediĉita al lia memoro.
Publika bildo kaj rekono
En Armenio, Arcaĥa Respubliko kaj, laŭ pli malgranda mezuro, en la armena diasporo, Vazgen Sargsjan estas agnoskita kiel popola heroo. Pluraj enketoj faritaj de Gallup, Inc., Internacia Respublikana Instituto kaj la Armena Sociologia Asocio de 2006 ĝis 2008, malkaŝis, ke Vazgen Sargsjan superis la liston de naciaj herooj laŭ publika percepto, kun 15% -20% de la enketitoj donante sian nomon. Li postlasis la du eminentajn armeajn komandantojn de frua 20-a jarcento Andranik Ozanjan kaj Garegin Nĵdeh. Sargsjan estas ĝenerale konsiderata kiel karisma gvidanto. Li estis ĝenerale perceptita kiel viro de "grandega potenco kaj karismo", konata pro sia "brutaleco, humoro kaj senzorga sinteno al la leĝo".
Liaj kontribuoj estis agnoskitaj de liaj kolegoj kaj kamaradoj. En 1997, prezidento Ter-Petrosjan deklaris, ke Sargsjan estas iu, kiu meritas la titolon Nacia Heroo de Armenio. Li aldonis, ke "se ĉiuj membroj de nia registaro laborus tiel konscience kaj sindoneme kiel Vazgen Sargsjan, ni vivus en perfekta ŝtato." La dua prezidento de Armenio Robert Koĉarjan diris en sia parolado dum la entombigo de Sargsjan, "la historio donos sian pritakson pri Vazgen Sargsjan kiel politikisto, kiu staris ĉe la naskiĝo de la armena ŝtato. Lia rolo en la kreo de la nacia armeo superas taksadon. Per sia vivo kaj sindevontigo, Vazgen Sargsjan faris grandegan kontribuon al la starigo de potenca lando. " En 2007, parolante okaze de la 15a datreveno de la Armena Armeo, la Ministro de Defendo Serĵ Sargsjan (kaj posta prezidento) rimarkis, ke li "estis kuraĝa soldato dediĉita al la afero de nia ŝtatiĝo, kaj kiu respektis la forton de Armenio kaj forton de la armena soldato, kaj kiu havis fervoran kredon je nia estonta sukceso". Manvel Grigorjan, gvidanto de la Jerkrapah Volontula Unio, rekonis la kontribuojn de Sargsjan, deklarante ke Sargsjan "estis forta individuo kaj lia grandeco sentiĝis ne nur dum la milito, sed dum la naci-konstruaj jaroj post la milito". Laŭ Grigoryan "lia ĉeesto sufiĉis por ke la fremdaj estroj estu atentemaj." D-ro Ara Sanjian, la direktoro de la Armenaj Studoj en la Universitato Haigazian, skribis tuj post la murdo de Sargsjan :
En Okcidento Sargsjan estis ĝenerale priskribita kiel forta naciisto. La brita ĵurnalisto Jonathan Steele skribis pri Sargsjan kiel "furioza naciisto, kiu ĉiam preferis agon kaj forton al vortoj kaj diplomatio". Encyclopædia Britannica priskribas Sargsjan kiel "armenan naciiston kiu dediĉis multon da sia vivo al la armena batalo kun Azerbajĝano por superrego de la enklavo Montara Karabaĥo". Politika sciencisto Razmik Panossian esprimis la opinion ke li estis "la lasta signifa naciisma politikisto kies engaĝiĝon al Karabaĥo kaj Armenio neniu pridubis".
Kritiko
Sargsjan estis kritikita por esti nedemokratia, precipe por uzi sian influon en antaŭdestinado de la balotrezultoj. La Komisiono pri Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo sugestis en 1999, ke lia "rekordo ne inspiras fidon pri lia sindevontigo al demokratio." La libro Religious Freedom in the World (2008) priskribis lin kiel "brutulon" kaj respondecigis lin por la atakoj en 1995 al religiaj malplimultoj en Armenio (precipe tiuj kiuj malinstigas militservon), aranĝita, supozeble, de Jerkrapah.
Thomas de Waal priskribas Sargsjan kiel "feŭdan baronon", kaj asertas ke Jerkrapah regis "grandajn areojn de la ekonomio". Laŭ Philip Remler, Sargsjan estis unu el la ĉefaj profitantoj de la kontraŭleĝa enspezo de la landlimo Irano-Armenio kaj la "baptopatro de translima komerco kaj kontrabando".
Arden (lingvo)
Arden estas arta lingvo kreita de Jean-François Smith kaj Tommaso Donnarumma en 1998 kun nekonata celo, sed kun kopirajto. Ĝia gramatiko estas tre detala, sed la vortprovizo estas malgranda, inkluzive kun distingo de "dialektoj".
Specimeno:
Eksteraj ligiloj
http://www.glossopoiesis.net/Arden/
Maharishi Mahesh Yogi
Maharishi Mahesh Yogi (Jogio Mahariŝi Maheŝ) (Jabalpur, Brita Hindio, 2-an de januaro 1918 kiel Maheŝ Prasad Varma - Vlodrop, Nederlando, 5-an de februaro 2008) estis spirita sciencisto, kiu okupiĝis pri hinda filozofio kaj transcenda meditado.
Biografio
Li naskiĝis en bonhava kaj intelektula barata familio. Li diplomiĝis en 1940 pri fiziko en la Universitato de Allahabad kaj en 1941 iĝis lernanto kaj sekretario de Svami Brahmananda Sarasvati (spirita gvidanto de Norda Hindio), kiu donis al li la nomon Bal Brahmaĉari Maheŝ. Lia majstro mortis en 1953, poste foriris al la Valo de la Sanktuloj en la himalaja Uttarkaŝi, por du jaroj. Li forlasis la lokon en 1955 kaj publike prelegis pri la praa veda, tradicia meditada teĥniko, kion li nomis pli poste Transcenda Meditado. Lia mesaĝo estis, ke ĉiu povas akiri la senliman ĝojon per tiu teĥniko.
Li fondis la Spiritan Regeneradan Movadon (Spiritual Regeneration Movement) dum la Seminario de la Granduloj, en 1958. La jogano ekiris dissemi la ideon, lia unua stacio estis ĉefurbo de Birmo, Ranguno. Mahariŝi plenumis ĉ. ses monatojn en lando de la orienta Azio, kaj instruis la meditadon. La jogano fondis plurajn meditadajn centrojn en tiuj landoj.
Tra Havajo li veturis al Usono, kie li ekde 1959 agadis en San Francisko. Poste li instruis en Eŭropo, lastatempe li vivis en Nederlando.
Mahariŝi instruis meditadon al famuloj kiel membroj de Beatles kaj Beach Boys, la muzikisto Jason Donovan, la komikisto Andy Kaufman, la magiisto Doug Henning, la aktoro Clint Eastwood kaj la produktisto David Lynch kaj aliaj kiel Howard Stern, Mia Farrow kaj Shirley MacLaine.
736
En la jaro 736 post Kristo okazis, interalie:
Isidoro de Mileto
Isidoro de Mileto (Ἰσίδωρος) estis unu el la du ĉefaj bizancgrekaj arkitektoj (Antemio de Tralles estis la alia) al kiuj la imperiestro Justiniano la 1-a komisiis desegni la preĝejon de Hagia Sofia en Konstantinopolo en 532-537. Li ankaŭ kreis la unuan kompletan kompilaĵon de la verkoj de Arkimedo. Li jam estis grava sciencisto kaj matematikisto antaŭ la dungo fare de la imperiestro.
János Frivaldszky
János Frivaldszky [jAnoŝ frivaldski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Frivaldszky János estis hungara zoologo, entomologo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1873). János Frivaldszky naskiĝis la  1822 en Rajec. Li mortis la 1895 en Budapeŝto.
Biografio
János Frivaldszky frekventis gimnaziojn en diversaj urboj de Supra Hungarujo, fine li ricevis abiturienton en Vác. Inter 1840-1847 li lernis en universitato de Pest (urbo) por iĝi inĝeniero, sed samtempe li iomete laboris en Hungara Nacia Muzeo. Baldaŭe li akiris pli gravajn postenojn en la Nacia Muzeo. Li okupiĝis precipe pri insektoj, kelkfoje li kolektis ilin en Balkano.
Champagnolles
Champagnolles [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 592 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Champagnolles situas sude de Saintes.
Pougues-les-Eaux
Pougues-les-Eaux estas franca situanta en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pouguois.
Karbonmikrofono
La karbonmikrofono, ankaŭ konata kiel karbona butonmikrofono, butonmikrofono, aŭ karbondissendilo, estas speco de mikrofono, transduktilo kiu transformas sonon al elektra sonsignalo. Ĝi konsistas el du metalaj platoj apartigitaj per grajnetoj de karbono. Unu plato estas tre maldika kaj alfrontas direkte al la parolanta persono, funkciante kiel diafragmo. Sonondoj frapantaj la diafragmon por ke ĝi vibru, farante ŝanĝiĝantan premon sur la grajnetoj, kiu en victurno ŝanĝas la elektran rezistancon inter la platoj. Pli alta premo malaltigas la reziston kiam la grajnetoj estas puŝitaj pli proksimen kune. Stabila kontinua kurento estas pasita inter la platoj tra la grajnetoj. La ŝanĝiĝanta rezisto rezultigas moduladon de la fluo, kreante ŝanĝiĝantan elektran kurenton kiu reproduktas la ŝanĝiĝantan premon de la sonondo. En telefonio, tiu monteta fluo estas rekte pasita tra la telefonaj kabloj al la centrejo. En laŭtparolilaj sistemoj aŭ registradaj aparatoj ĝi estas plifortigita per aŭdio-amplifilo. La frekvencrespondado de la karbonmikrofono, aliflanke, estas limigita al mallarĝa gamo, kaj la aparato produktas signifan elektran bruon.
Antaŭ la proliferado de elektrontubaj amplifiloj en la 1920-aj jaroj, karbonmikrofonoj estis la nuraj praktikaj rimedoj de akirado de altnivelaj sonsignaloj. Ili estis vaste uzitaj en telefonaj sistemoj ĝis la 1980-aj jaroj, dum aliaj aplikoj utiligis malsamajn mikrofonajn dezajnojn multe pli frue. Ilia malalta kosto, esence alta produktaĵo kaj frekvencrespondaj karakterizoj estis bone konvenitaj por telefonio. Por ebenaj malnovaj telefonaj servoj, karbonmikrofono funkciis super telefonoj kiuj povas daŭre esti uzita sen modifo. Karbonmikrofonoj, kutime modifitaj telefonodissendiloj, estis vaste uzitaj en fruaj AM radiodisaŭdigaj sistemoj, sed ilia limigita frekvencrespondado, same kiel sufiĉe alta brueco, kaŭzis ilian rezignon en tiuj aplikoj de la malfruaj 1920-aj jaroj. Ili daŭre estis vaste uzitaj por malluksa publika celo, kaj militistar- kaj amator-radiaj petskriboj dum kelkaj jardekoj poste.
Valle de los Ingenios
La Valle de los Ingenios (esperante: Valo de la Sukerfabrikoj) estas vasta plataĵo trianguloforma sur 250 kvadrataj kilometroj kaj enhavas en ĝi la valojn San Luis, Agabama-Méyer kaj Santa Rosa, krom la marborda suda plataĵo, delto de la rivero Manato. La Valo de la Sukerfabrikoj troviĝas en la provinco Sancti Spíritus, en la centro de Kubo, kaj estis enlistigita kiel Monda heredaĵo de Unesko, kune kun la urbo Trinidad en 1988.
La valo havas 65 arkeologiejojn, inkluzive de 13 biendomoj el kiuj kelkaj ankoraŭ konservas la malnovajn industriajn sistemojn de la sukerproduktado, de la 18-a ĝis 19-a jarcentoj.
Marc Bonfils
Marc BONFILS estis franca ekologo kaj grajnkultivisto. Li disvolvadis la neplugan metodon de grajnkultivado en Francio, paralele kun japana kultivisto Fukuoka Masanobu en Japanio. Pli pri lia metodo estas priskribita en libro (The Harmonious Wheatsmith de Mark Moodie (ISBN 0951789007) - angle).
Salva
La komunumo Salva konsistas nur el la samnoma vilaĝo. Ĝis la 25-a de marto 2005 apartenis al ĝi Runcu Salvei; ĝi iĝis propra komunumo per leĝo n-ro 251.
Louvigné
Louvigné estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Louvignéens.
Klasika mitologio
Klasika mitologio aŭ Grek-romia mitologio estas la korpo de mitoj de la malnovgrekoj kaj romianoj kiel ili estas utiligitaj aŭ transformitaj per kultura ricevo. Kune kun filozofio kaj politika pensaro, mitologio reprezentas unu el la plej gravaj supervivoj de grek-romia antikvo ĉie en pli posta okcidenta kulturo.
Klasika mitologio disponigis temon por ĉiuj formoj de vida, muzika, kaj literatura arto en la Okcidento, inkluzive de poezio, teatro, pentrarto, skulptarto, opero, kaj baleto, same kiel por formoj de popola kulturo kiel ekzemple Holivudaj filmoj, televidprogramoj, komiksoj, kaj videoludoj. Klasikaj mitoj ankaŭ estas aluditaj en scienca nomado, precipe en astronomio, kemio, kaj biologio, kaj en la psikanaliza teorio de Freud kaj la arketipa psikologio de Jung.
Dum la Mezepoko kaj Renesanco, kiam la latina restis la domina lingvo en Eŭropo por internacia klera diskurso, mitologiaj nomoj preskaŭ ĉiam aperis en latinigita formo. Kun la greka reanimado de la 19-a jarcento, aliflanke, grekaj nomoj komencis esti utiligitaj pli ofte, kaj "Zeŭso" povas esti pli konata ol "Jupitero" kiel la nomo de la supera dio de la klasika panteono.
Kechnec
Kechnec, hungare Kenyhec (kenjhec) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Kechnec situas sur tre mildaj deklivoj, Hernád preterfluas, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Košice. Košice troviĝas 19 km-ojn. Kechnec sude kontaktiĝas kun Milhosť, norde kun Seňa.
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1220 en formo "Felnémet", tiutempe germanoj vivis tie. En 1860 la fervojo atingis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Kenyhec 473 homoj, (425 hungaroj, 39 slovakoj, 8 germanoj, unusola rumano). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Košice, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Kenyhec rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la judoj deportiĝis. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Kechnec 1054 da homoj, (876 slovakoj, 133 hungaroj). Apud la vilaĝo industria parko troviĝas.
Whakatane (urbo)
Whakatane estas urbo kun ĉ. loĝantoj en la regiono Golfo de Abundeco en Nov-Zelando. En la Whakatane-distrikto loĝas pliaj homoj, per tio Whakatane havas  loĝantojn.
Historio
La Maoria-setlejo en tiu areo datas el ĉ. 1200. Laŭ Maorio-rakontoj Toi te Huatahi, ankaŭ nomata Toi Kairakau, surteriĝis apud Whakatane, ĉirkaŭ 1150, por serĉi sian nepon Whatonga. Li ne trovis Whatonga-n kaj decidis konstrui pa-on (vilaĝon) je la plej alta pinto.
La regiono ĉirkaŭ Whakatane estis grava dum la Maorimilitoj meze en la 19-a jarcento.
Ferenc Nopcsa
NOPCSA Ferenc [nopĉa] barono, estis hungara grandbienulo, paleontologo, geologo, ano de MTA. Li naskiĝis en Déva la 3-an de majo 1877 kaj mortis Vieno la 23-an de aprilo 1933.
Biografio
Siajn altlernejajn studojn Nopcsa faris en Theresianum de Vieno. En bieno de sia familio Szentpéterfalva en tiu tempo li trovis restaĵojn de pralacerdo el kreta aĝo. Li trairis la tutan Eŭropon. En 1902 li estis en Italujo, en 1903 en insulo Kreto, pli poste en Anglujo kaj Francujo. En 1903 lian interesiĝon kaptis Albanujo, kie li faris esplorojn plurfoje kaj kolektis valorajn etnografiaĵojn. En 1912 li iĝis ano de geologia asocio en London. En 1925 li iĝis direktoro de Geologia Instituto en Hungarujo. En tiu tempo li komencis okupiĝi pri tektoniko. En 1929 li translokiĝis Vienon. Li memmortigis. Liaj ĉefaj esplorkampoj estis la dinosaŭroj kaj la geologio de Albanujo. Li estis mondkonata fakulo de prareptilioj.
Lola Gere
Lola Gere, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gere Lola estis hungara operkantisto, (mezosoprano). Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Gaizler Lola [gejcler], ŝiaj edzoj estis laŭvice Antal Páger kaj Lajos Laurisin.
Lola Gere naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Novjorko.
Biografio
Lola Gere frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Reĝa Muzikakademio de Budapeŝto en 1923. Ŝia plej grava instruisto estis Laura Hilgermann. Ŝi komencis sian kantistan karieron en Nacia Teatro (Miskolc). Baldaŭ ŝi kantadis en Nacia Teatro (Pécs), Oradea, ekde 1926 en Nacia Teatro (Szeged). En 1929 en Berlino ŝi plulernis, en la sekva jaro ŝi aliĝis al Reĝa Operejo de Budapeŝto, kie ŝi estis membro ĝis fino de la 2-a mondmilito. Antaŭ alveno de la Ruĝa Armeo ŝi rifuĝis al la Nazia Germanio, sed ŝi ne havis rolojn, ŝi private instruis estontajn kantistojn. En 1950 ŝi kun Lajos Laurisin translokiĝis al Usono. Gere iĝis vendisto, ŝi kantadis nur hejme. La geedza paro ligiĝis al la nazioj, tial ili ne ricevis rolojn.
Tajvano (apartigilo)
Tajvano povas signifi:
Ciklono Gonu
Ciklono Gonu (ankaŭ konata kiel 02A, kaj Superciklona Ŝtormo Gonu) estis la plej forta tropika ciklono registrita en la Araba Maro, kaj egaliĝis al la plej forta tropika ciklono en la norda Hinda Oceano. La dua nomita tropika ciklono de la Ciklona Sezono de la Norda Hinda Oceano de 2007, Gonu disvolvis de persista regiono de konvekto en la orienta Araba Maro je la 1-a de Junio. Kun favora medio ĉe la supera nivelo kaj varmaj marsurfacaj temperaturoj, ĝi rapide plifortiĝis atingante maksimumaj 10-minutaj ventrapidoj de 240 km hore (150 mejloj hore) je la 3-a de junio, kiel avertita de la Barata Meteologia Fako. Gonu pli malfortiĝis post renkontiĝo de seka aero kaj pli malvarma akvaro; kaj malfrue je la 5-a de junio, ĝi alteriĝis ĉe la plej orienta pinto de Omano fariĝante la plej fora tropika ciklono, kiu frapis la Araban Duoninsulon. Intensaj ciklonoj kiel Gonu estas ĝis nun ekstreme malofaj super la Araba Maro. Plejmultaj ŝtormoj en tiu ĉi regiono emas esti malgrandaj kaj disiĝi rapide. Almenaŭ 35 homoj estas sciataj mortiĝi pro Ciklono Gonu.
Lopušné Pažite
Lopušné Pažite [lopuŝnE paĵite], (hungare Pázsitos [pAĵitoŝ]) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Nutraĵa industrio
La Nutraĵa industrio estas la parto de la Industrio kiu dediĉas sin al la prilaborado, transformado, preparado, konservado kaj enpakado de la nutraĵoj por homa kaj bestas konsumo. La krudaj materialoj de tiu industrio konsistas el la produktoj de vegetala deveno (Agrikulturo), animala (Brutobredado) kaj funga, ĉefe. La progreso de tiu industrio gravas aktuale por tio, ke de ĝi dependas la ĉiutaga nutrado, kaj pligrandigas la nombron de eblaj nutraĵoj disponeblaj en la dieto. La pligrandigo de produktado venis kune kun progresa klopodo por kontrolado de la higieno kaj de prinutraj leĝoj de la landoj kiuj intencas reguli kaj unuigi la procezojn kaj la produktojn.
Lopušné Pažite
Situo
Lopušné Pažite etendiĝas laŭ traira flankovojo. Kysucké Nové Mesto troviĝas je 4, Žilina je 13 km.
Nutraĵa industrio
La procezoj de fabrikado
Kvankam ekzistas granda diverseco de Nutraĵa industrio la procezoj de fabrikado povas klasiĝi en la jenaj ses diferencaj: manipulado de nutraĵoj, stokado de tiuj kaj de la krudaj materialoj, la elprenado de ties proprecoj, la prilaborado ĝis fina produkto, la enpakado kaj la konservado de la nutraĵoj.
Lopušné Pažite
Historio
Dum la hungara dominado (pli precize ĝis 1911) 2 apartaj vilaĝoj menciitaj malsupre estis tie. Ĝis Traktato de Trianon la unuigita komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kysucké Nové Mesto, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lopušné Pažite 466 homoj, (458 slovakoj).
Nutraĵa industrio
Procezoj de Manipulado
La procezoj de homa manipulado de nutraĵoj evoluas al malpliiĝo en la Nutraĵa industrio, oftas vidi elementojn en la fabrikoj kiuj aŭtomatigas la procezojn de manipulado.
Lopušné Pažite
Lopušná
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1598 en formo "Lopussina". En 1784 164 vilaĝanoj loĝis en 22 domoj, en 1828 236 vilaĝanoj loĝis en 24 domoj.
Nutraĵa industrio
Procezoj de Stokado
La stokado de krudaj materialoj orientiĝas al malpliigo de la efekto de sezoneco de kelkaj nutraj produktoj. Ĝenerale oni uzas por la stokado silojn, magazenojn kondiĉitajn al specifa tipo de industrio (hermetaj, sub la aero, fridujoj, ktp), fridejoj, ktp.
Lopušné Pažite
Pažite
La unua mencio okazis pri la tiama bienocentro en 1662 en formo "Pazittje". En 1784 92 vilaĝanoj loĝis en 15 domoj, en 1828 157 vilaĝanoj loĝis en 20 domoj.
737
En la jaro 737 post Kristo okazis, interalie:
Anoushka Shankar
Ŝia patro Ravi Shankar instruis ŝin ludi sitaron de la oka vivjaro. Ŝiaj debutoj estis ligitaj kun la artisma agado de la patro.
Nun ŝi jam notis kelkajn sukcesojn. Krom la patro ŝi ludas kun kelkaj muzikistoj – Philip Glass, Sting kaj kun la duonfratino Norah Jones.
Nutraĵa industrio
Procezoj de Elprenado
Kelkaj nutraĵoj bezonas procezojn de elprenado, ĉu el pulpoj (kaze de fruktoj), el kernoj aŭ likvidoj. La industriaj procezoj por realigi la elprenadon povas konsisti el pistado de la nutraĵo, disbatado aŭ muelado (cerealoj por pano, olivoj por oleo, ktp), elprenado pere devarmigado (grasoj, rostado de pano, ktp. ), sekigado kaj filtrado, uzado de solviloj.
Procezoj de Prilaborado
La kutimaj procezoj de prilaborado de nutraĵoj celas la komencan transformon de la kruda nutraĵo por la elproduktado de alia diferenca produkto jam transformita, ĝenerale pli taŭga por englutado. Kelkaj el la procezoj de prilaborado havas bazon en la konservado de la nutraĵo.
Procezoj de Konservado
Tiu fazo estas gravega en kelkajn tipojn de produktado de nutraĵoj, parte pro tio, ke la procezoj de konservado en la Nutraĵa industrio celas la interrompon de la mikrobia agado kaj plilongigi la utilan vivon de la nutraĵoj. Por tio eblas labori per du variantoj:
Kelkaj procezoj de konservado de nutraĵoj celas tamen malhelpi la disvolvigon de la mikrorganismoj, kiel la jenaj:
Procezoj de Enboteligo
Ili suferas pro la krizo pro akvomanko kaj la impakto kiun kaŭzas la industrio de enboteligo. Akvo estas pli kaj pli pli kosta kaj malabunda. La agadprocezoj en industrio de trinkaĵoj postulas konsiderindan kvanton de tiu resurso. Ekzistas sennombraj kalkuloj pri kiom da litroj de akvo estas necesaj por produkti unu litro de gaslimonado. Ciferoj devanaj el enboteligejoj de kelkaj landoj indikas, ke la dezirinda numero estas 2,1 litroj de akvo por ĉiu litro de enboteligita trinkaĵo; kvankam kutime tio estas inter 2,2 kaj 2,4 litroj de akvo por ĉiu litro de enboteligita trinkaĵo.
En enboteligejo oni uzas diversajn tipojn de industria akvo laŭ la uzo:
Sektoroj de tiu industrio
Ĝenerale la Nutraĵa industrio estas konsiderata kiel aro de industrioj konsistantaj el:
Viandindustrio
Tiu tipo de Nutraĵa industrio prilaborasla krudajn materialojn de la viando devenaj el la mortigado de grego por la homa konsumo de porko kaj bovo ĉefe. En kelkaj okazoj ankaŭ ŝafo, ĉevalo kaj kameloj. La mortigejo estas la komenca elemento de la procezo de prilaborado kaj ties specifaj procezoj estas mortigo kaj senostigado. La laboristoj de tiu industrio, sendepende de la tipo de viando, estas kutime tre specializitaj en la dispecigo de la viando. Parto de la viando estas destinita rekte al homa konsumo, kaj parto estas alportita al aliaj industrioj de procezado de diversaj kolbasoj, fumaĵitaĵoj, enladigitaĵoj, bestonutrado, ktp.
Peskado
La fiŝkapta industrio aŭ peskado havas kiel krudan materialon ĉiujn produktojn devenajn el la maro. Temas pri industrio de tre specializita laboristaro kaj propra de marboradaj lokoj, maraj havenoj, kaj riveroj de ĉiu lando. Laŭlonge de la jaroj ĝi industriiĝis pli kaj pli kaj nuntempe oni konsideras eĉ la kultivon aŭ bredadon de kelkaj specioj en fiŝobredejoj.
Laktindustrio
La laktindustrio havas kiel krudan materialon la lakton devenan de la bestoj. Temas pri unu el la plej bazaj nutraĵoj de la homaro. La laktindustrio havas kiel unua kondiĉo manipuli la lakton sub la 7 °C kaj la limdato por stokado ne devas esti pli da tri tagoj. La specifaj procezoj de tiu industrio estas senkremigado kaj pasteŭrizado (varmigo je temperaturo de 72 °C dum 15 sekundoj). Parto de la lakto destiniĝas al nutrado kiel likvido kaj kiel laktopulvoro, aŭ al prilaborado de fromaĝoj, buteroj kaj margarino.
Birdobredado
La birdindustrio havas kiel krudan materialon la birdon breditajn en farmoj aŭ birdobredejoj. Temas ĉefe pri kokoj (kio estas la bazo de grandega birdindustrio lastatempe), sed ankaŭ anasoj, anseroj, meleagroj kaj aliaj pli etaj birdoj. Je la fino de la 20-a jarcento etendiĝis en kelkaj landoj de Eŭropo nekutima birdo al tiu listo, kiel la struto, bazo de farmoj kaj birdobredejoj por plumoj, ovoj, viando, ktp.
Industrio de trinkaĵoj
La industrio de trinkaĵoj havas kiel celon la prilaboradon kaj enujigadon de trinkaĵoj ĝenerale. Estas tre diversigita tiu industrio pro la granda vario de trinkaĵoj industrieblaj. Tamen la procezoj estas ĝenerale la samaj: unu una fazo de kolektado de greno aŭ aliaj vegetaloj (hordeo, kakao, teo, ktp.) kiu uzas ne tre specializitan laboristaron, kaj poste serio de aŭtomataj procezoj kiu postulas duonspecializitan laboristaron. Laŭ la karakteroj de la trinkaĵoj tiu industrio dividiĝas en du ĉefaj kategorioj:
Edukado pri nutraĵoj
La Nutraĵa industrio aŭ agronutraĵa postulas fakulojn profesie preparitaj kaj por tio la instruado kaj formado ĉirkaŭ la areo de nutraĵoj en ties diversaj tipoj kaj niveloj, kio dividiĝis la industrion en kvin grandaj areoj de specialeco, Kemio kaj Analizoj de Nutraĵoj (KAN), Sanigo kaj nutraĵa mikrobiologio (SNM), Inĝenierado pri nutraĵoj (IN) kaj Teknologio de nutraĵoj (TN), kompletigata per serio de ilaro por la sukceso (IPS) (Morgan, Ismail kaj Hayes, JFSE Vol.5 2006) (Membroj ANIIA DITD 2005).
Bibliografio
(En angla)
Eksteraj ligiloj
(En hispana)
Salono (muziko)
Salono en lingvaĵo de muziko aŭ salona muziko - angle Lounge aŭ Lounge music kaj en plej multaj aliaj lingvoj ankaŭ nomata laŭ nomo similsona kiel la angla "lounge" - estas tipo de muzika populara muziko en la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj, aparte disvastiĝinta en Ameriko. Oni kutime per ĝi intencas elvoki en la aŭskultantoj la senton de esti en loko de trankvila etoso, kiel hejmeca salono eble ĉe kameno, insula paradizo aŭ alia natura loko kie ne aŭdeblas la bruo de la moderna civilizo, aŭ ekstera spaco. La gamo de salono ĉirkaŭprenas instrumentajn komponaĵojn angle foje nomataj beautiful music (do simple "bela muziko"), modernan elektronikon (aparte la subgenron distran, angle chillout, kun trankvilaj, malrapidaj ritmoj), restante teme enfokusigita sur kulturaj elementoj de la "spacepoko" de la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj. La plej frua speco de salona muziko aperis dum la 1920-aj jaroj kaj 1930-aj jaroj, kaj estis angle konata kiel "light music" ("malpeza muziko"). En la 21-a jarcento, la termino "lounge music" ankaŭ povas esti uzata por priskribi la muzikajn muzikojn en hotelaj antaŭhaloj, em kazinoj kaj en iuj restoracioj kaj trankvilstilaj trinkejoj, kie foje tre mallaŭte kaj fone muzikas pianisto aŭ disaŭdiĝas trankvila muziko en speco de "salono".
Offenhausen (Meza Frankonio)
Offenhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nürnberger Land, la regiono oriente de la historia urbo Nurenbergo, kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Marín
Marín estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Marín. Al Marín apartenas entute 52 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19034.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5398 loĝantojn. El tiuj estis 2797 viroj kaj 2601 virinoj. La komunumo havas surfacon de 129,0 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 400 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 700 ĝis 1200 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4067 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 102 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,03 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
En Marín loĝis en la jaro 2000 3078 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2927 scipovis legi kaj skribi, sed 170 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 5,48 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 5,8 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 5,15 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 3524 personoj apartenis al la katolika religio kaj 215 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 328 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ervigio
Ervigio alvenis al la trono post konspiro dum kiu oni trompis kaj narkotigis la reĝon Vambo, por post falo en tiu stato tondi ties hararon kaj monaĥigi lin, ĉar tio malpermesis lin reiĝi reĝo. Ervigio probable estris tiun konspiron, kun la arkiepiskopo de Toledo, Juliano la 2-a (680-690), kiu kronigis tiun kiel novan reĝon.
Károly Novobátzky
NOVOBÁTZKY Károly (pro. novoba:cki) estis hungara fizikisto, universitata profesoro, ano de MTA, laŭreato de Kossuth-premio naskita en Temeŝvaro la 3-an de marto 1884 kaj mortinta en Bp. la 20-an de decembro 1967.
Kariero
Károly Novobátzky finis la lernadon en la Universitato de Budapeŝto, poste li instruis en mezlernejo, inter 1919–1945 en Gimnazio Kölcsey Ferenc de Budapeŝto. Post 1945 li gvidis la Instituton de Teoria Fiziko de la Universitato de Budapeŝto. La Acta Physica Academiae Scientiarum Hungaricae en 1964 eldonis memorlibron okaze la lia 80-a naskiĝdatreveno. Li ricevis premion Kossuth en 1949.
Al Sears
Biografio
Al Sears komencis sian profesian karieron en 1927, kiam li laboris ĉe Pul Craig en Buffalo. Poste li transloĝiĝis al Novjorko; tie li kontatiĝis, kiam li en 1928 anstataŭis Johnny Hodges en la ensemblo de Chick Webb. Poste li vojaĝis kun la spektaklo Keep Shufflin´, ludis en la teritoria bando de Zack Whyte, ĉe Elmer Snowden (1931-32) kaj komencis estri proprajn ensemblojn inter 1933 kaj 1941 en Bufalo, Newport (Rhode Island) kaj Kentukio, i.a. kun kantistino Helen Humes.
Metila dujodoacetato
Metila dujodoacetato aŭ C3H4I2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dujodoacetata acido kun metanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Metila dujodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Al Sears
Biografio
Komence de la 1940-aj jaroj li laboris en la bandoj de Andy Kirk (1941-42) kaj tenis en 1943 mallongvivan orkestron, al kiu apartenis ankaŭ Lester Young. Poste li ludis en 1943/44 ĉe Lionel Hampton, antaŭ ol li membriĝis en Duke Ellington Orchestra, kie li en 1944 anstataŭis Ben Webster. Li apartenis al la pli konataj soloistoj de Duke Ellington kaj restis ĉe li ĝis 1949, kiam Paul Gonsalves transprenis lian postenon. Li estis aŭdebla en „The Blues“ el la suito Black Brown and Beige (1944), en „Carnegie Blues“ kaj „It Don't Mean a Thing“ (1945), „Swamp Fire“, „Hiawatha“ (1946) kaj en la „Liberian Suite“ (1947).
Poste Sears ludis en 1951/52 ĉe Johnny Hodges kaj surdiskigis kun li la sukcesan titolon „Castle Rock“. En la 1950-aj jaroj li laboris finance tre sukcese kiel studiomuzikisto kaj partoprenis multajn surdiskigojn de ritmenbluso. En 1960 li sonregistris por diskeldonejo Swingville du diskojn. En 1961 li estis membro de Prestige Blues Swingers, al kiu apartenis ankaŭ Vic Dickenson, Pee Wee Russell kaj Buddy Tate (Jam Session in Swingville ĉe diskeldonejo Prestige). En 1961 li ankaŭ akompanis kantistinon Aretha Franklin.
8832 Altenrath
8832 Altenrath estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Henricus Hubertus Altenrath (1832–1892), iniciatinto kaj unua direktoro de la "Nijverheidsschool", konata lernejo de Antverpeno por la instruado pri teknikaj profesioj. Sub lia direkto, la lernejo komencis instrui en flandra lingvo, kiu ne estis komuna en tiu tempo. Lia nomo daŭre estas honorita de la Asocio "Henric Altenrath". La malkovrinto instruis dum multaj jaroj en tiu lernejo.
Mineralakva farejo de Hyam
La Mineralakva farejo de Hyam (Hyam's Mineral Water Works, Gwaith Dŵr Mwynol Hyam) estas konstruaĵo el la 19-a jarcento sur 23 Glendower Street, Monmouth, Kimrio. Antaŭe Mineralakva farejo, ĝi estas uzata nun kiel rezidejaj apartamentoj. La konstruaĵo surhavas unu el la 24 bluaj platoj atribuitaj de la "Monmouth Civic Society" al konstruaĵoj de speciala historia kaj sociala intereso, kaj aperas en la Monmouth Heritage Trail.
Montflours
Montflours estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Montflourais.
738
En la jaro 738 post Kristo okazis, interalie:
Jakob Gretser
Jacob Gretser (1562-1625) estis renoma fekunda germana jezuito, historiisto, dramverkisto, filologo, latinisto, erudiciulo kaj profesoro pri filozofio kaj teologio en la Universitato de Ingolstadt. Dank'al sia profunda erudicio li defendis, per longa historia dokumentaro, la teologion de Roberto Bellarmino (1542-1621) kaj ankaŭ aliaj verkoj pri la jezuitoj kaj Ignaco Lojola (1491-1556) rilate al la rajto je herezokondamno kaj havaĵoforigo de la viktimoj. Li same verkis pri la grekaj Patroj de la Eklezio samkiel tekstoj pri eklezia kaj civila historioj.
Vivo
Li ekpartoprenis en la Societo de Jesuo en 1578 post vizitado de seminario en Innsbruck. Li ĉefe vivis en Ingolstadt, kie li instruis filozofion dum tri jaroj, dogman filozofion dum dekkvar jaroj kaj moral-teologion dum sep jaroj. Dum kelka tempo li profesoris beletron en Friburgo, Svisio.
Kiel arda polemikisto, li forte envolviĝis en la plej gravaj religiaj kaj politikaj demandoj de sia epoko, montrante sin kiel granda admiranto de la papo Klemento la 8-a kaj l imperiestro Ferdinando la 2-a. Multaj el la plej altrangaj kaj povoplenaj de lia epoko konsultis lin antaŭ ol preni decidojn krom teni korespondaĵojn kun li.
Faux (Ardennes)
Faux - prononco laŭ sistemo IFA simple [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Epipaleolitiko
La termino Epipaleolitiko, kiu signifas "super Paleolitiko", estis ne trolonga etapo en la prahistorio, kiu ekzemple en Iberio daŭris nur ekde la 8000 a.K. ĝis la 6000 a.K. kaj ŝanĝis la vivmanierojn kiel por ekzemplo la brutobredado kaj la agrikulturo kiuj markis la komencon de la transiron el kadavromanĝantoj al agrikulturistoj kaj ankaŭ la komencon de la novaj tombejoj. La termino estis stampita komence de la 20a jarcento por difini fazon de la Ŝtonepoko kiu ĝis tiam estis nomita Mezolitiko. Tiu nova termino intencis rimarki la kulturan kontinuecon kiu laŭ pruvoj estis ekzistinta inter ambaŭ periodoj, tre malproksima de la percepto de trarompo kaj dekadenco kiu ĝis tiam hegemoniis pri tiu epoko.
(124985) 2001 TK131
(124985) 2001 TK131 estas malgranda, malhela, troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero; do estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Mercatello sul Metauro
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Angicos (mikroregiono)
Angicos estas unu el la 19 mikroregionoj de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Ĝi estas en la mezoregionoj Central Potiguar.
Mercatello sul Metauro
Najbaras la komunumoj.
Angicos (mikroregiono)
Municipoj
Tiu mezoregiono enhavas 8 municipojn:
Mercatello sul Metauro
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Augustin (Brașov)
Augustin (Ágostonfalva, Augustindorf) estas komunumo en Rumanio norde de Braŝovo. En 1910 ĝi havis 984 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 025. Ĝia unua skriba mencio estas el 1606. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye).
Gigantaj petreloj
Gigantaj petreloj estas genro, Macronectes, el la familio Procelariedoj kaj konsistas el du specioj. Ili estas la plej grandaj birdospecioj el tiu familio. Ambaŭ specioj estas limigitaj al la Suda Hemisfero, kaj kvankam ties distribuadoj ege koincidas kun ambaŭ specioj reproduktantaj sur la insuloj Princeduardaj, Krozetoj, Kergelenoj, Makvora Insulo kaj Sud-Georgio, multaj Sudaj gigantaj petreloj nestumas pli suden, kun kolonioj tiom for sude kiom ĝis Antarkto. Gigantaj petreloj estas agresemaj predantoj kaj kadavromanĝantoj.
Taksonomio
La Gigantaj petreloj estas du grandaj marbirdoj el la genro Macronectes. Dumlonge konsideritaj samspeciaj (ili ne iĝis separataj specioj ĝis 1966), ambaŭ specioj, nome la Suda giganta petrelo, Macronectes giganteus, kaj la Norda giganta petrelo, Macronectes halli, estas konsiderataj kun la du fulmaroj, de la genro Fulmarus, formantaj distingan subgrupon ene de la Procelariedoj, kaj se oni aldonas ankaŭ la speciojn de la Antarkta petrelo, la Kaba petrelo, kaj la Neĝopetrelo, ili formas separatan grupon disde la resto de la familio.
Priskribo
La Gigantaj petreloj meritas sian nomon. La Suda giganta petrelo estas iome pli granda ol la Norda giganta petrelo, kun 3 al 8 kg, 180 al 210 cm inter flugiloj kaj 86 al 100 cm. La Norda giganta petrelo estas 3 al 5 kg peza, 150 al 210 cm intter flugiloj kaj 80 al 95 cm de flugillongo. Ili supraĵe similas al albatrosoj, kaj estas la ununuraj procelariedoj kuj povas egali al ili laŭgrande. Ili povas esti separataj el la albatrosoj pro siaj bekoj; la du tubaj naztruoj estas kunigitaj ĉe la supro de la beko, malkiel ĉe la albatrosoj kie ili estas separataj kaj ĉe la bekoflankoj. Ili estas ankaŭ la nuraj membroj de la familio de Procelariedoj kiuj havas sufiĉe fortajn krurojn por efike piedire aktive surtere. Ili estas ankaŭ multe pli malhelaj kaj pli makulecbrunaj (escepte pro la blanka morfo de la Suda, kiu estas pli blanka ol ĉiu ajn albatroso) kaj havas pli ĝibecdorsan aspekton.
Kiel membroj de la Procelarioformaj, ili kunhavas kelkajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko, kvankam la naztruoj ĉe la albatrosoj estas flanke de la beko. La bekoj de la Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ ĉe tio ke ili disiĝas en 7 al 9 kornecaj platoj. Ili produktas stomakoleon faritan el vaksecaj esteroj kaj trigliceridoj kiuj stokiĝas en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj same kiel energiriĉa manĝofonto por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj. Fine ili havas ankaŭ salglandojn kiuj situiĝas ĉe la naza trapasejo kaj helpas al sensaligo de ties korpoj, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ili elpelas la salan solvaĵon tra sia nazo.
Ili estas malfacile distingeblaj, ĉar posedas similajn longajn paloranĝecajn bekojn kaj uniformajn makulecgrizajn plumarojn (escepte pro 15% el la Sudaj petreloj, kiuj estas preskaŭ tute blankaj). La bekopinto de halli estas ruĝecrozkolora kaj tiu de giganteus estas palverdeca, kaj aspektas iomete pli malhela kaj pli hela ol la resto de la beko, respektive. La subaĵo de plej maljunaj halli estas pli pala kaj pli uniforma ol giganteus, kaj tiu lasta montras kontraston inter pli palaj kapo kaj kolo kaj pli malhela ventro. Aldone, plenkreskuloj de halli tipe aspektas palokulaj, dum plenkreskuloj de giganteus de la normala morfo tipe aspektas malhelokulaj (foje makulece pli palaj). Klasikaj ekzemploj de Norda giganta estas identigeblaj en kelkaj teritorioj. Bedaŭrinde junaj birdoj de ambaŭ specioj estas tute malhelaj kaj estas tre malfacile distingeblaj se ne oni povas vidi la koloron de la bekopinto. Kelkaj relative junaj Nordaj gigantaj petreloj povas aspekti pli palaj ĉekape kvazaŭ Sudaj gigantaj petreloj kaj tiele tiu specio iĝas pli malfacile konfirmebla.
Etimologio
Macronectes devenas el la grekaj vortoj makros signife longa kaj nēktēs signife naĝanto. Ankaŭ petrelo derivas el Sankta Petro kaj la historio de lia piedirado surakva ĉar ili ŝajnas kurantaj surakve dum eklfugo.