cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Veijo Baltzar
Ekzpozicioj
Baltzar havis multajn ekspoziciojn en diversaj partoj de Finnlando, Svedio kaj Ĉeĥio. Kelkaj ekzemploj de ekspozicioj :
Romanoj
2008 : Sodassa ja rakkaudessa (En amo kaj milito)
2000 :'' Phuro
1990 : Musta tango (Nigra tango)
1988 : Käärmeenkäräjäkivi (Kvartalo de ŝtonaj serpentoj)
1978 : Mustan Saaran kristallipallo (Kristala pilko de nigra Sara)
1970 : Mari
1969 : Verikihlat  (Engaĝiĝo de sango)
1968 : Polttava tie (Sur brulanta strato)
Teatraĵoj
1982 Nälkäkurjet (La malsataj birdoj). Teatro Drom.
1980 Mustan Saaran kristallipallo (Kristala pilko de nigra Sara). Teatra versio por infanoj, prezentita en teatro Verda Pomo en Helsinki.
1983-1985 Taon kivestä hevosen (Mi forĝos ĉevalon el ŝtono),Teatro Drom.
1984 Rautayöt (Feraj noktoj), Teatro Drom.
1991 Jumala on suuri (Dio estas granda), Pasia teatraĵo. 1993
1993 Takapihan Carmen (Malantaŭĝardeno Carmen), Kuopio Studenta Teatro.
1993 Jengi (Bandaĉo)
1993 Tanssi (Danco)
1993 Kaveria ei jätetä (Mi ne forlasos miajn amikojn)
1994-1997 Orli, Popola opero. La dua versio havis premieron en marto 1997 ĉe Finlandia Halo, Helsinki.
1996 Naisten metsä (La arbaro de la virino).
1997 Rakkauteni Maria (Mia amo por Maria).
2005 Mustalaisrunoteatteri (Cigana Poezia Teatro).
2009 Botox
2011 Jumala on suuri (Dio estas Granda), nova versio
2013-2014 Seitsemän kielen kitaralla (Kun la sepŝnura gitaro). Cigana Kabaredo. Premiero ĉe la Alexandra Teatro, Helsinki
2015-2016 Synti (Sintio)
Aliaj
1974 : Mustalaisballadi
1978 : Vappu (Majo)
1979 Muistan eläneeni (Rememoro de mia tuta vivo). Teatro Baltzar
1979 : Punainen puutarha (Ruĝa ĝardeno)
1979 : Verikihlat
1982 : Tie (La strato), Teatro Drom.
1983 : Yön kulkijat (Vagantoj en la nokto), Teatro Drom
1983 : Punainen hevonen (Ruĝa ĉevalo), Teatro Drom.
1988 : Djengiba
1994 : Karma
1997 : Kenen poika (Kies filo)
1999 : Veren juhlat (Festivalo de la sango)
2012 : Sny/Unelmia (Revoj). Nacia Teatro de Prago, Nova Scena
Premioj
Menciindas inter la multaj premioj jenaj ekzemploj:
2002 Arvo Turtiainen literatura premio
2011 honora titolo de Kultura Konsilisto, kulttuurineuvos, donita de Tarja Halonen, prezidento de Finnlando.
2016 Finalisto kaj honora mencio (internacia rekono por 50-jara aktiveco por aktiveco favore al eŭropaj romaoj), European Roma Spirit Award (ERSA). Bratislava, Slovakio
2017 Artista pensio, donita de Arta Antaŭeniga Centro Finnlando kiel rekono por merita artisma aktiveco
Monte Vidon Corrado
Monte Vidon Corrado estas komunumo de Italio.
Banjarbaru
Banjarbaru [banĝarbaru] estas universitata urbego en insulo Borneo, en provinco Suda Kalimantano en Indonezio. Banjarbaru konsistas el 5 distriktoj.
Historio
En la hindu-budhana reĝlando Negara Dipa ekzistis ĉi tie minado de diamantoj ekde la 15-a jarcento. Dum la kolonia epoko la minado daŭris. En la 1950-aj jaroj pro la oftaj inundoj en Banjarmasin, oni sugestis translokiĝi la provincan ĉefurbon al Banjarbaru. Tamen la plano ne realiĝis ĝis 2021. Sovetunio evoluis la industrion en la 1950-aj jaroj. En 1999 Banjarbaru akiris la statuson urbo.
Ekonomio
La ĉefaj ekonomiaj branĉoj estas komerco kun restoracioj kaj hoteloj (21.7%), servoj (16.3%), konstruado (16.3%), industria prilaborado (15.7%), minado (8.7%), agrikulturo (4.9%).
Natria ricinoleato
Natria ricinoleato, ricinoleato de natrio aŭ C18H33NaO3 estas organika kombinaĵo derivita el ricinoleata acido kaj kaŭstika sodo, ĉefa grasacido konsistanta en la ricinoleo, kiu estiĝas en la planto ricino. Ĝi uzatas por sapofabrikado, kiu, pro ĝia molekula strukturo, pli facile ŝaŭmas ol la natriaj sapoj devenantaj el aliaj grasacidoj. Ĝi ankaŭ estas baktericido, surfaktanto kaj elmontras plurajn polimorfajn strukturajn fazojn. Kiel surfaktanto, la natria ricinoleato estas irita al homhaŭto kaj mukozaj membranoj, kaŭzante hipersensivajn respondojn. Tio okazas pro la konstituaĵoj de la ricinoleo, kiu povas foriĝi tiel ke la ingrediencoj atingu nutraĵo-gradon.
Banjarbaru
Religio
La plimulto de la loĝantaro estas islama (94%), krome ekzistas kristanoj (4,6%), hinduoj (0,21%), budhanoj (0,16%).
Amila dujodoacetato
Amila dujodoacetato aŭ C7H14I2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dujodoacetata acido kun amila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Amila dujodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Banjarbaru
Edukado
En Banjarbaru funkcias 14 superaj edukaj institucioj; inter ili publika universitato.
Natria ricinoleato
Proprecoj
Natria ricinoleato apartenas al familio de nesaturitaj grasacidoj konataj kiel ricinoleoj. Ĝi estas blanka solido, preparata per neŭtraligo de ricinoleo kaj uzatas en dentokremoj, tekstilaj elfinaĵoj, surtavolaĵoj kaj fabrikado de sapoj. Biologie natria ricinoleato povas malpliigi la aktivecon de la viruso kiu kaŭzas polimjeliton, kaj ankaŭ kontraŭ gram-pozitivaj ĝermoj.
Banjarbaru
Trafiko
Al Banjarbaru kuras 3 vojoj el Banjarmasin, suda marbordo, respektive el interno de la insulo. Internacia flughaveno troviĝas ne tro for. En la urbo aŭtobusoj, konvenciaj taksioj kaj motorcikloj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Banjarbaru havas tropikan pluvarbaran klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2627 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Eŭrogrupo
Eŭrogrupo estas neformala instanco de Eŭropa Unio por kunordigado de la imposta kaj ekonomia politiko de la Eŭrozono, fondita en 1998. La grupo kunsidas regule antaŭtage de la ECOFIN-konsilio.
En ĝi membras la ministroj pri financaj de la landoj de Eŭrozono. Prezidantoj de la grupo:
5697 Arrhenius
5697 Arrhenius estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Amanda Peet
Amanda PEET [amanda p:it] (naskiĝis la 11-an de januaro 1972 en Novjorko, Novjorkio, Usono) estas usona teatra kaj filma aktorino.
5697 Arrhenius
Por tiu enketo, Tom Gehrels faris 130 fotojn de la ĉielo en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono). Tiuj estis senditaj en Leiden (Nederlando) por esti ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Amanda Peet
Biografio
Ŝi studis en Columbia University amerikan historion, sed samtempe vizitis ankaŭ teatran kurson. Ŝi finstudis en 1994, poste studis teatradon, kion ŝi financis per kelnerina laboro.
5697 Arrhenius
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la norvegia fizikokemiisto Svante August Arrhenius (1859–1927), Nobel-premiita pri kemio en 1903.
Amanda Peet
Biografio
Ŝia filma debuto okazis en 1995 en sciencfikcia Animal Room, la trarompon alvenis por ŝi per la aktorado kun Bruce Willis kaj Matthew Perry en 2000 en krimkomedio.
Amanda Peet havas pli aĝan fratinon; ŝiaj gepatroj divorcis en 1990. Ŝi geedziĝis en 2006 kun la scenlibra verkisto David Benioff. Ili havas du filinojn (* 2007, 2010) kaj vivas en Los Angeles.
DEA
La mallongigo DEA povas referenci al
Latreo
Latreo (Lathraea) estas genro en la familio orobankacoj. Ĝi entenas inter 5 kaj 7 speciojn - laŭ la fakuloj - el Eŭropo kaj mezvarma Azio. Temas pri senklorofilaj, parazitaj plantoj, tre parencaj al orobankoj. Male al tiuj ĉi, la rizomo havas karnecajn skvamojn kaj la kaliko estas regule 4-loba.
Béla Gróf
Béla Gróf, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gróf Béla estis hungara biologo, agronomo, altlerneja instruisto.
Béla Gróf naskiĝis la en Farád, li mortis la  en Magyaróvár.
Biografio
Béla Gróf maturiĝis en gimnazio en Győr en 1902, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1906, post 5 jaroj li doktoriĝis. Li akiris plian diplomon en 1909 en Ekonomia Akademio (Debrecen). En la lernojaro 1906 li estis asistanto en la universitato, poste 5 jarojn en la akademio, pli poste en Ekonomia Akademio de Kolozsvár. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li instruis en akademio de Debrecen. Inter 1922 kaj 1927 li estis institutestro en Szeged, poste ĝismorte li estis katedrestro en Ekonomia Akademio (Magyaróvár). Li okupiĝis precipe pri protektado de kreskaĵoj kontraŭ insektoj. Li havis edzinon.
Sesdeko
Sesdeko (sexagena) estas sinonima esprimo por sesdek, hodiaŭ jam malofte uzata kaj en tiu ĉi signifo sentata kiel arkaismo. Ties uzado cedis paralele kun uzado de pluaj arkaikaj kvantaj markigoj, kun kiuj ĝi kreas bone rekalkuleblan sistemon (sesdeko estas kvin dekduoj aŭ kvar mandeloj).
Santiago (Nuevo León)
Santiago estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago. Al Santiago apartenas entute 121 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19049.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 37 886 loĝantojn. El tiuj estis 19026 viroj kaj 18860 virinoj. La komunumo havas surfacon de 763,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 480 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En Santiago loĝis en la jaro 2000 25478 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 24799 scipovis legi kaj skribi, sed 1003 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 3,9 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 3,63 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 4,17 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 28794 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1737 personoj al la protestantisma religio. 1 apartenis al la judisma relegio kaj 1882 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Oliverio Girondo
Octavio José Oliverio GIRONDO, plej bone konata kiel Oliverio Girondo (Bonaero, 17-a de aŭgusto 1891 - Samloke, 24-a de januaro 1967) estis argentina poeto, ligita al la bonaera avangardo de la 1920-aj jaroj. Li estis edzo de la verkistino Norah Lange.
Biografio
De riĉa familio, li studis en Anglio kaj Francio. Li amikiĝis kun poetoj kaj artistoj de Eŭropo, kaj li konis novajn estetikajn tendencojn, kiel superrealismo, kun kiu kontaktis tra la franc-urugvaja verkisto Jules Supervielle. Tiam li legis la francaj poetojn de la simbolismo, la eseojn de Remy de Gourmont, Los raros de Rubén Darío kaj la filozofion de Nietzsche. Poste li veturis tra Hispanio, Francio, Italio, Nordafriko kaj Brazilo. La esperto de tiuj vojaĝoj rezultis en lia unua poezilibro, Veinte poemas para ser leídos en el tranvía (Dudek poemoj legotaj tranvía), eldonita en 1922 en Francio kun ilustraĵoj de Girondo mem. La apero de tiu libro, unu jaron antaŭ Fervor de Buenos Aires de Jorge Luis Borges, markis ilin kiel reprezentantoj de la bonaera avangardo de tiuj jaroj, kiuj etosis ĉirkaŭ la revuojn Proa (1922) kaj Martín Fierro (1924 - 1927). En la grupo, krom Girondo kaj Borges, estis Evar Méndez, Samuel Glusberg, Jacobo Fijman, Xul Solar, Leopoldo Marechal, Raúl González Tuñón kaj Macedonio Fernández, plej parto el ili el la Grupo de Florida, karakterizita de sia elitisma kaj avangarda estetiko. Post nova vojaĝo tra Hispanio, kie li interkonatiĝis kun Ramón Gómez de la Serna, li publikigis sian duan poemaron, nome Calcomanías, en 1925. Dum tiu tempo li vizitis Ĉilion, Peruon, Kubon, Meksikon kaj Usonon kiel reprezentanto de diversaj avangardaj organismoj.
En 1926, en manĝokunsido organizita de la Sociedad Rural omaĝe al Ricardo Güiraldes, ekkonis la verkistinon Norah Lange, kun kiu li fianĉiĝis en 1934 kaj edziĝis en 1943.​
Observatorio Kleť
Observatorio Kleť (Hvězdárna Kleť) estas astronomia observatorio en Ĉeĥio (Sudbohemia regiono), je altitudo de 1070 metroj, nord-oriente de la kulmino de la Kleť, ĉirkaŭ je 20 km sud-okcidente de la urbo České Budějovice.
Ĝi estis konstruita en 1957 kaj dependas de la ĉeha Planetario kaj Observatorio de České Budějovice. Ĝi ĉefe laboras sur la projekto KLENOT (anglismo por KLEť Observatory Near Earth and Other unusual objects observations Team and Telescope, kiun oni povus traduki per: KLEť observado de Nekutimaj Objekoj kaj Terrenkontaj asteroidoj).
La ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos estis direktoro de la observatorio inter 1966 kaj 1991 kaj elde tie malkovris la asteroidon 2199 Kleť, kies nomo honoras la observatorion kaj la monton, sur kiu ĝi staras.
Nune laboras en la Observatorio Kleť la geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý.
Instrumentoj
Du ĉefaj teleskopoj:
Malkovroj
Multenombraj asteroidoj estis malkovritaj elde la Observatorio Kleť. Minor Planet Center atribuas al la observatorio mem 331 malkovrojn kaj 21 al la teleskopo KLENOT.
Eksteraj ligiloj
// oficiala paĝaro de la observatorio
Tamás P. Balassa
Tamás P. Balassa [tamAŝ pE balaŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balassa P. Tamás estis hungara komponisto, dirigento, pianisto, instrumentadisto.
Tamás P. Balassa naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás P. Balassa frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo inter 1936 kaj 1943, samtempe li lernis private de pluraj muzikistoj. Liaj plej gravaj instruistoj estis Pál Kadosa (piano, komponado), Tamás Bródy (ĵazpiano), kaj János Ferencsik (dirigentado). Inter 1950 kaj 1954 li estis teatra dirigento kaj instrumentadisto, poste ĝis 1959 li estis membro de dancorkestro de Hungara Radio, fine ĝis 1985 li estis samloke studiestro. Inter 1977-1982 li estis studiestro ankaŭ en alia studio. Lia muzika kariero situis en larĝa skalo (ekzemple klasika muziko, ŝlagroj, kanzonoj, ĵazo).
Aurél Kern
Aurél Kern naskiĝis la 1871 en Pest (urbo). Li mortis la 1928 en Budapeŝto.
Biografio
Aurél Kern frekventis gimnazion, poste universitaton pri jurokaj ankaŭ Muzikakademion Franz Liszt en Budapeŝto. Ekde 1890 li verkis artikolojn en enlandaj kaj eksterlandaj (francaj kaj germanaj) revuoj. En 1910 li studvojaĝis al Germanio kaj Francio, kie li studis funkciojn de la operejoj. Inter 1915-1917 li estis direktoro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde 1925 li havis muzikan postenon de Hungara Radio.
Nižný Lánec
Bazaj informoj
Nižný Lánec, hungare Alsólánc (alŝOlAnc), germane Unter-Lanzdorf estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. Unter, alsó kaj nižný signifas: suba.
Situo
Nižný Lánec situas laŭ la hungara landlimo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 27 km-ojn.
Hans Walther
Vidu ankaŭ
Hans Walter
Ribeirão Preto (mikroregiono)
La mikroregiono de Ribeirão Preto estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas 16 municipojn.
Episkopa kastelo (Dirmstein)
La episkopa kastelo en la rejnlando-palatinata komunumo Dirmstein estis somera rezidejo de la princelektisto-episkopoj de Worms. Ekzistas nur malmultaj originaj restaĵoj kiuj estas integritaj en la bieno kaj estas sub monumentprotekto.
Manon de la fontoj
Manon des sources estas itala-franca dramofilmo el la jaro 1986, direktita fare de Claude Berri. La filmo estas bazita sur la du-parta romano de Marcel Pagnol de 1966 kaj estas daŭrigo de la filmo Jean de Florette.
En 1987 Emmanuelle Béart gajnis la premion César por la plej bona virina apoga rolo.
Rakonto
Dek jarojn post la morto de Jean, aferoj irantas bone por Ugolin kaj lia onklo César 'Papet' Soubeyrans (Yves Montand). La fonto kiun oni kaŝis por Jean estas nun prospera dianta kultivejo. Manon (Emmanuelle Béart), la filino de Jean, laboras en la regiono kiel hejma kapro-gardistino kaj intertemp plenkreskis kiel bela, ŝajne senkulpa, juna virino. Ŝia beleco  'frenezigas' la kapon de Ugolin. Poste ŝi venĝis sin por la malĝustaĵoj kiuj kondukis al la morto de ŝia patro.
Eksteraj ligiloj
Gian Piero Savio rakantas pri la filmo Manon des Sources en la Esperanta Retradio, 7-a julio 2017.
Noto
Tiu ĉi artikolo estas preskaŭ ekskluzive bazita sur la nederlanda versio de Vikipedio je la 7-a julio 2017.
Pál Kenyeres
KENYERES Pál [kenjereŝ] (ĝis 1947 ĝia familinomo estis Gutbrod) estis rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro, poeto, verkisto, kulturorganizinto. Li naskiĝis en Arad la 31-an de aŭgusto 1913 kaj mortis en Arado la 24-an de februaro 2004.
Kariero
Pál Kenyeres de 1948 ĝis 1952 li estis vicĉefredaktoro de gazeto Romániai Magyar Szó, poste oficisto. Li estis unu el fondintanoj kaj gvidantoj de la Literaturo Rondo Tóth Árpád.
Harry Potter
Harry POTTER (esperantigita kiel Hari POTER) estas fantasta romano-serio kreita de la brita verkistino J. K. Rowling kun samnoma heroo. Unue nur literatura verko, Hari Poter fariĝis tre rapide fikcia universo kaj estis disponebla per franĉizo ankaŭ filme, videolude, kaj tiel plu. Laŭ la ĉi-suba tempsekvo, li naskiĝis ĉirkaŭ 1980. La unua romano de la serio, Hari Poter kaj la Ŝtono de la Saĝuloj (Harry Potter and the Philosopher's Stone), eldoniĝis en 1997. La libroj estas verkitaj per la tria persono, kun limigita ĉioscio, laŭ la vidpunktoj de Harry. Estas du esceptoj: la unua ĉapitro de la unua libro estas verkita laŭ la vidpunkto de Vernon Dursley, la onklo de Harry, kaj la unua ĉapitro de la kvara libro estas verkita laŭ la vidpunkto de malgrava rolulo, nome Frank Bryce.
Trarigardo
La libroj pri Hari Poter celas precipe al pliaĝaj infanoj sed iliaj ŝatantoj estas ĉiuaĝaj. Estas ankaŭ filmserio samnoma, senpere bazita sur la libroj. La unua filmo eldoniĝis en 2001.
Laŭ Rowling, la historioj estiĝis en ŝia kapo, plenformaj, kiam ŝi trajnis el Manchester ĝis Londono. La vendoj de la libroj, kun la aŭtortantiemoj el la filmo kaj komercaĵoj, (laŭ nekonfirmita fonto) igis ŝin pli riĉa ol la Brita Reĝino.
Ĉiu libro en la serio rakontas unu jaron en la vivo de Harry ĉe Hogwarts, kie li lernas magion. Estas plano pri sep libroj, kaj ĉiu estos iom pli malhela ol la antaŭa, laŭ tio ke Harry pli aĝas kaj lia malamikego Voldemort plifortiĝas. En 2007 aperis la sepa libro de la serio.
Oni komparas la librojn kun tiuj de Ursula K. Le Guin ("A Wizard of Earthsea"), de C. S. Lewis ("Kronikoj de Narnio") kaj ankaŭ de Diana Wynne Jones kaj Philip Pullman. Ili estas ankaŭ parto de Brita genro romana pri vivo en edukpensiono, kaj la sekcio pri la geonkloj de Hari, la Durslejoj, pensigas iujn legantojn pri la verkoj de Roald Dahl. Surbaze de la komuna fantazia elemento, la Brita deveno de la aŭtoroj, la ŝato de kaj infanoj kaj plenkreskuloj, la ĝenerala populareco, kaj la filma adapto, oni ankaŭ komparas ĝin kun "La Mastro de l' Ringoj" de Tolkien.
Iujn aĵojn viditajn en la filmo, ekzemple la faboformajn bombonojn "Bertie Bott's Every Flavour Beans" ("Ĉiugustaj Faboj de Berti Bot"), nun povas aĉeti en la vera mondo la ŝatantoj de la serio.
Estas nemalmultaj derivitaj, nepermesitaj libroj, en kiuj rolas Harry Potter aŭ similnoma persono. J. K. Rowling kaj ŝia eldonisto nunteme klopodas haltigi la disdonon de tiaj libroj.
Romanoj kaj filmoj
La libroj iĝis tiel ŝategataj, ke librovendejoj nun festas "meznoktan eldonan feston" je la tago de eldono de nova libro en la serio Harry Potter.
En 2001, supoze oni eldonis du librojn kopiitajn de tiuj en la librejo de Hogwarts, plene prinotitajn en la marĝeno fare de Hari Poter kaj amikoj liaj. Ili estas "Fantastic Beasts and Where to Find Them" (de "Newt SCAMANDER") kaj "Quidditch Through the Ages" de "Kennilworthy Whisp". Tiujn verkis J. K. Rowling ; la monon ŝi donacis al "Comic Relief".
La historio
Laŭ la tempofadeno donita en la unua libro, tiu libro okazas en la lerneja jaro 1991-1992; la dua, "Chamber of Secrets" en 1992 kaj 1993; "Prisoner of Azkaban" en 1993 kaj 1994; "Goblet of Fire" en 1994 kaj 1995; "Order of Phoenix" en 1995 kaj 1996. La sekva libro rakontas pri 1996 ĝis 1997. La sepa kaj fina libro iras de 1997 ĝis 1998, kaj Harry finas la lernejon en 1998, aĝa je 17 jaroj.
Laŭdoj
En 2002, sociologo Andrew Blake nomis Harry Potter "ikono de brita popkulturo" kune kun similaĵoj de James Bond kaj Sherlock Holmes. En 2003, kvar el la libroj estis nomitaj en la supraj 24 de enketo de la televida korporacio BBC pri la plej ŝatataj romanoj en Britio, nomata The Big Read ("La Granda Legado"). Pedagogia studo de 2004 trovis ke libroj en la serio estis ofte voĉlegitaj en bazlernejoj en kantono San Diego de Kalifornio. Surbaze de reta balotenketo de 2007, la usona Nacia Eduka Asocio (National Education Association) listigis la serion en sia "Pintaj 100 Libroj de Instruistoj por Infanoj". Tri el la libroj metiĝis inter la "Pintaj 100 infanaj romanoj" de ĉiuj tempoj (Top 100 children's novels) en enketo (2012) publikigita fare de la usona Lerneja Biblioteka Revuo (School Library Journal). En 2012, la malferma ceremonio de la Somera Olimpiko 2012 en Londono prezentis 30-metrojn altan interpreton de Lord Voldemort en segmento dizajnita por montri la kulturajn ikonojn de Britio. En novembro 2019, la BBC listigis la serion pri Harry Potter en sia listo de la 100 plej influaj romanoj.
Akuzoj pri sorĉartaĉo
The American Library Association ("La Usona Biblioteka Asocio") kontrolas la ĉiujaran kiomon da formalaj skribaj plendoj al biblioteko aŭ lernejo pri la enhavo aŭ deco de libroj. La serio "Harry Potter" estas la plej ofte priplendataj libroj ekde 1998 ĝis nun.
La plendantoj asertas, ke la libroj havas okultajn aŭ satanajn temojn, estas perfortemaj kaj kontraŭfamiliaj.
KMF
La vorto havas plurajn signifojn:
Harry Potter
Akuzoj pri sorĉartaĉo
Iuj kristanaj grupoj en Usono estas denuncintaj la serion pri antaŭenigo de sorĉartaĉo aŭ satanismo. "Ĝi enhavas potencajn kaj valorajn lecionojn pri amo kaj kuraĝo kaj la fina venko de bono super malbono," diris Paul Hetrick, proparolanto de Focus on the Family, nacia Kristanisma-fundamentista grupo bazita en Colorado Springs. "Tamen, la pozitivaj mesaĝoj estas pakitaj en medio - sorĉartaĉo -, kiu estas rekte kondamnita en la Sankta Skribo.".
Iuj grupoj bruligis aŭ penis bruligi (tio necesigus permesilon en la plimulto de lokoj) la librojn de J.K. Rowling, ofte kun aliaj libroj kiujn oni juĝas kontraŭdiraj al la instruo de la Biblio.
Kontraste, la Katolika Eklezio aprobis la serion, dirante ke ĝi estas plena je Kristanaj moralaĵoj kaj ke la intrigo de bona kontraŭ malbona estas tre evidenta. John Killinger, pastro en la eklezio Congregationalist Church, ankaŭ argumentis ke, anstataŭ korupti la mensojn de infanoj, la romanoj kuraĝigas la junajn legantojn sekvi la instruon de Jesuo Kristo. La libro "The Hidden Key to Harry Potter: Understanding the Meaning, Genius, and Popularity of Joanne Rowling's Harry Potter Novels" ("La Kaŝita Sloŝilo al Harry Potter: Kompreni la Signifon, Genion, kaj Popularecon de la romanoj Harry Potter de Joanne Rowling"), verkita de John Granger (lektoro en la Ortodoksa Eklezio) pretendas malkovri la kristanajn temojn en sia analizo de la historio.
Akuzo pri plagiato
Ŝatanto de bildstriaj serioj estas notintaj ke serio, unue eldonita en 1990 de DC Comics, nomita "The Books of Magic" ("La Libroj de Magio") de Neil Gaiman, enhavas multajn similaĵojn kun la libroj de Rowling. Ili inkluzivas malhelharan junulon nomitan Tim Hunter kiu malkovras sian potencon kiel la plej pova sorĉisto de sia epoko renkontinte magiopovulojn, el kiuj la unua donacas al li sian magian strigon. Oficiale, Rowling neas scion pri tiu serio, kaj Gaiman diris, ke li kredas la similojn aŭ koincidencon, aŭ tiritaj el la samaj arketipoj de fantasto. Ĉar AOL Time Warner estas kaj la produktoro de la filmoj Harry Potter kaj la posedanto de DC Comics, estas tre malprobable ke estos ia leĝa proceso.
Fikcio verkita de ŝatantoj
En la reto troviĝas nekalkuleblaj historioj verkitaj de ŝatantoj kaj dediĉitaj al Harry Potter, kaj multaj hejmpaĝoj dediĉitaj al tia fikcio.
Kiam oni demandas al J.K. Rowling pri la fikcio de la ŝatantoj, ŝi diris, "Mi legis iujn el ili. Mi pensas ke estas tre flate, ke oni tiom amas la personojn." Ĝenerale ŝi subtenas la ŝatanto-fikcion, sed ŝi petas ke la hejmpaĝoj kun plenkreskula enhavo estu ŝlositaj per pasvorto por ke infanoj aĝaj malpli ol 18 ne povu legi ilin.
Multo da historioj, skribitaj de ŝatantoj, romance parigas diversajn personojn, por montri la subtenon de la aŭtoro por tiun kuno. La paroj, kiujn ŝatantoj subtenas kaj priskribas, varias de tute "kanonaj" (ekzemple Lily kaj James Potter, la gepatroj de Harry; aŭ Arthur kaj Molly Weasley, la gepatroj de Ron) ĝis la eblaj (Harry kaj Hermione aŭ Ron kaj Hermione) - kaj kelkaj ŝatantoj subtenas eĉ tiajn parigojn, kiuj - laŭ la ĝisnunaj indikoj - ne estas tre probablaj (Lily Potter kaj la Loligego). Okazas daŭra opinienketo, ĉe la retejo "Fiction Alley", pri tio, kiun Harry finfine elektos, kaj nun la voĉoj dividiĝas jene: 45.96 % por Ginny Weasley, 23.83% por Hermione, 13.19% por Luna Lovegood (malgraŭ intervjua diro de JKR, ke Harry finos kun iu kunestinta ekde la komenco), kaj 8.94 kredas ke estos neniu. Kiam oni demandas al Rowling, ĉu estos nekutimaj paroj en la venontaj libroj, ŝi diris: "Mi ne vere volas diri, ĉar tio ruinigus la retpaĝarojn de la ŝatantoj." Laŭ ŝiaj retpaĝoj, eĉ iom plaĉas al ŝi la debatoj pri la diversaj kunigoj.
La historioj verkitaj de la ŝatantaro ofte havas interesajn vidpunktojn pri la temoj kaj karakteroj de la libro. Iuj kredas, ekzemple, ke la ĉe-retaj ŝatantoj havas multe pli da simpatio por Draco Malfoy ol la ordinara ŝatanto.
Arto de la ŝatantoj
Retpaĝaroj, ekz. ArtisticAlley, entenas milojn da artaĵoj faritaj de artistoj de ĉiu nivelo de lerteco, aranĝitaj laŭ libroĉapitroj kaj personoj. Troviĝas ankaŭ unuopaj retejoj, kiuj estas montrofenestroj de verkoj de talentaj artistoj.
La karaktero de Harry
La plej granda deziro de Harry estas ke li estu normala kaj ĉiuj, kiuj estas karaj al li, estu sekuraj kaj feliĉaj. Ofte Harry riskas sin por aliaj homoj kaj penas konvinki aliajn ne sin meti en danĝeron. Ekzemple, en la unua libro li ne volis, ke Ron kaj Hermione iru serĉi la ŝtonon kun li. La samo okazis en "Harry Potter and the Order of the Phoenix", kiam Ginny, Neville kaj Luna volis aliĝi al la savmisio de Harry, Ron, kaj Hermione.
Sed tio ne signifas ke Harry estas perfekta. Li povas facile koleriĝi, kiam oni insultas liajn gepatrojn, aŭ aliajn homojn karajn, aŭ kiam oni ne kredas lin.
Harry Potter kaj Esperanto
La unua libro estis tradukita al Esperanto sed ankoraŭ ne publikigita. Krome la verko estis komentita en diversaj esperantaj gazetoj kaj publikaĵoj.
Produto de lineara kaj logaritma funkcio
En matematiko, produto de lineara kaj logaritma funkcio estas funkcio de formo n · log n, kio estas, produto de lineara kaj logaritma partoj.
Laŭ la ordo de kresko, produto de lineara kaj logaritma estas ω(n) aŭ o(n1+ε) por ĉiu ε > 0, kaj Θ(n · log n). Tial, produto de lineara kaj logaritma eroj kreskas pli rapide ol lineara funkcio sed pli malrapida ol kvadrata funkcio.
Komparo (ordigo) postulas almenaŭ produtan de lineara kaj logaritma kvanton de komparoj en la plej malbona okazo ĉar
Produto de lineara kaj logaritma funkcio ankaŭ ofte aperas de la rekursieca rilato
Iuj algoritmoj kiuj ruliĝas en produta de lineara kaj logaritma tempo estas:
Ági Szirtes
Ági SZIRTES [sirteŝ], laŭ hungarlingve kutima sistemo Szirtes Ági estas hungara aktorino. Ŝia patro estis Ádám Szirtes, ŝia edzo Zoltán Pálmai, ŝia filino Anna Pálmai.
Ági Szirtes naskiĝis la 1955 en Budapeŝto.
Biografio
Ági Szirtes studis en Teatroarta Altlernejo inter 1974-1978 en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét. Ŝi apartenis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1979-1982. Baldaŭe ŝi apartenis al fondintoj de Teatro Katona József. Ŝi longe loĝas en Nagykovácsi. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2008, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
ARCI
ARCI (prononcu "arĉi") estas akronimo por Associazione Ricreativa e Culturale Italiana (Itala Kultura kaj Distra Asocio).
Alpreninte en 1994 la nomon "Arci Nuova associazione" (ARCI Nova Asocio), ĉe la Nacia Kongreso en Cervio (itale Cervia) de la 23a/26a de februaro 2006 la asocio alprenas la nomon "Associazione ARCI" (Asocio ARCI), donante pli grandan emfazon al la historia akronimo A.R.C.I., adoptita en 1957.
Arci havas sian nacian sidejon en Romo kaj ĝi estas asocio por socia antaŭenigo laŭ la Leĝo 383/2000. Arci havas siajn radikojn en la historio de la itala mutualismo kaj solidarismo, kaj reprezentas la historian kaj politikan kontinuecon kun Arci fondita en Florenco la 26an de majo 1957. Arci rekonas sin en la demokrataj valoroj naskiĝintaj el la liberiga lukto kontraŭ nazifaŝismo, valoroj kiuj trovas plenan asertadon en la respublikana Konstitucio. Arci referencas, krome, al la Universala Deklaracio pri Homaj Rajtoj kaj al la Konvencio pri infanaj rajtoj de Unuiĝintaj Nacioj (UN) kaj agadas en lokaj, naciaj kaj internaciaj kadroj por ties efektivigo; ĝi partoprenas en la konstruado de Eŭropo de la civitaninoj kaj de la civitanoj.
Aliĝas al ĝi (en 2004) ĉirkaŭ 1.100.000 personoj, dividitaj laŭ ĉirkaŭ 6.000 lokaj kluboj aŭ asocioj, kiuj okupiĝas pri diversaj temoj: kulturo (arto, kino/ televido, literaturo/ poezio, muziko, teatro/ danco), turismo, rajtoj, socia engaĝiteco, civila servo, kaj internacia solidareco.
Arci partoprenas en la monda socia forumo kaj ĝia nuna prezidanto estas Paolo Beni.
Tradicie konsiderata proksima al la maldekstrularo ĝia flago konsistas el ses horizontalaj strioj el samaj dimensioj, kies unuopaj koloroj reprezentas unu aŭ plurajn elementojn de la medio kaj la kolorojn de la diversaj homaj gentoj (nigro, flavo, ruĝo kaj blanko).
Historio
Post la balotoj de la 18a de aprilo 1948 sinsekvas fortaj centrulaj registaroj. La Ŝtato kruelas al la rondoj de la Maldekstrularo. La cenzuro kontraŭ la mondo de kulturo denove agadas. Estas en ĉi tiu kunteksto ke, dum la maldekstruloj klopodas konservi la unuecon de la klubeca movado interne de ENAL, celante ĝian demokratigon, unue la katolikoj, poste la respublikanoj, starigas proprajn organizojn por la libera tempo; naskiĝas ACLI, ENDAS, ktp, al kiuj oni agnoskas ĉiujn leĝajn avantaĝojn kaj oni konsentas la utiligon de instalaĵoj kaj ekipaĵoj apartenantaj al ENAL kaj al la Komisariato pri junularo. En 1955 Ministro Mario Scelba subskribas la novan statuton de ENAL, kiu akceptas neniun el la postuloj por ĝia demokratigo.
Tiel maturiĝas la ideo starigi tutlandan organizon el ĉiuj rondoj, popoldomoj, societoj por interhelpo, kiuj rekonas sin en la valoroj demokrataj kaj kontraŭfaŝistaj. En kelkaj italaj provincoj formiĝas interligoj inter la rondoj kaj en en 1956 ili stariĝas al "Alleanza per la ricreazione popolare" (Ligo por popola distro). Nacia iniciata komitato, akcelita kun aparta vigleco de la rondoj de Bolonjo, Florenco, Novaro, Pizo kaj Torino lanĉas kunvenon "por nacia konvencio pri distrado".
La kunveno okazas en Florenco kaj pridiskutas dokumenton preparitan de la "Iniciata Komitato", en kiu oni konstatas ke "mankas tutlanda organismo kiu, super ĉiu partieca intereso kaj konscia pri la plej profundaj aspiroj civilaj kaj kulturaj de la popolo, reprezentu la demokratan esprimon de ĉio vitala ekzistanta en ĉi tiu kampo. Mankas, nome, unueca organizo por la distro de la laboristoj…".
La nacia konvencio aprobas la statuton de la starigota Associazione Ricreativa Culturale Italiana (ARCI) kaj elektas nacian Estraron el 35 membroj, kiu oficos ĝis la kunvoko de la nacia kongreso. La "Konvencio" estas, laŭfakte, la unua nacia kongreso de ARCI.
1994: "ARCI nova asocio"
En 1994 komenciĝas la vojo, kiu kondukas al la starigo de "Arci Nuova Associazione", asocia subjekto kiu naskiĝas el la sintezo de du gvidaj ideoj de la itala asocia movado, nome mutualeco kaj solidareco, kaj fondas sur la valoroj de longatempa asocia sperto projekton por reala partopreno de la civitanoj en la publika vivo, por reformo, sed kun je la centro la persono, de la sistemo de bonstato, de antaŭenigo de civila socio kapabla proponi justajn hipotezojn de kunvivado al la multenombraj komunumoj kiuj konsistigas ĝin.
La heredaĵo de ARCI, tia kia ĝi naskiĝis en 1957, esprimiĝas hodiaŭ en ARCI Nuova Associazione, kien kunfluis kelkaj spertoj de ARCI confederazione/ ARCI konfederacio (arcisolidarietà/ arcisolidareco, solidarietà internazionale/ internacia solidareco ktp) kaj ARCI NOVA, ĝia subtena strukturo. La mondo de la asociaj spertoj, kiujn ARCI vivigis en sia historio, kiaj Legambiente/ Mediprotekta Ligo, Arcigay/ Arcigejoj, Arciragazzi/ Arciknaboj, Movimento Consumatori/ Movado de la Konsumantoj ktp, kaj tiuj, kun kiuj ĝi dividis iun vojon kian UISP, hodiaŭ estas interligitaj per federacia pakto, malfermita al la akcepto de aliaj spertoj, devenantaj el aliaj asociaj historioj.
Kontraŭ la milito en eksa Jugoslavio, subtene al ĝiaj viktimoj (de la Karavano por la Paco, ĝis la kandidatiĝo por la Nobel-premio por la Paco), kontraŭrasismo kaj iniciatoj celantaj la integriĝon de la enmigrintoj (de la gastigaj kampoj ĝis la publika renkontiĝo kun Nelson Mandela post lia liberigo), antaŭenigo de la valoroj de solidareco kontraŭ la socia egoismo kaj la emoj al secesio, antaŭenigo de kulturo (mil koncertoj en pluraj partoj de Italio, la 21an de junio, Festo de Muziko), la aktiva partopreno en la etika Banko (Banca etica) kaj en la Forumo pri la Tria Agadfako (Terzo Settore).
2006: "Asocio ARCI"
En 2006 okaze de sia Nacia Kongreso, la asocio elektas alpreni la nomon "Asocio ARCI" emfaze al la historia akronimo de la asocio.
Saman jaron kreiĝas nova rondo, Arci Esperanto, kiu aktive laboras por esperanto en la kadro de la asocio.
1731 Smuts
1731 Smuts estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Ernest Leonard Johnson elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝia nomo honoras la generalon Jan Smuts, dufoja ĉefministro de Sud-Afriko.
Lincoln (ŝafo)
Lincoln, foje nomita Lincoln Longwool aŭ en Esperanto Linkolnulo aŭ Linkolna Longlanulo, estas raso de aldomigitaj ŝafoj el Anglio. La Linkolna estas la plej gran brita ŝafraso, disvolvigita specife por produkti la plej pezan, plej longan kaj plej brilan lanaĵon de ĉiu ajn ŝafraso en la mondo. Grandaj nombroj estis eksportitaj al multaj landoj por plibonigi la grandon kaj kvaliton de la lano de ties indiĝenaj ŝafrasoj. Tia utila lano estas de granda petego por ŝpinado, teksado kaj multaj aliaj metioj.
Ĝi estas nune unu el plej raraj ŝafrasoj de Britio, kategoriigita kiel "sub risko" fare de la Rare Breeds Survival Trust ekde kiam estas malpli ol 1500 registritaj reproduktaj inoj en Granda Britio.
Karakteroj
Plenkreskaj virŝafoj pezas el 110 al 160 kg, dum plenkreskaj ŝafinoj pezas el 91 al 113 kg. LA tondebla lanxjo estas enorma kompare kun aliaj rasoj kaj kvankam krispa kaj iome hareca, tia lano havas konsiderindan brilon.
Kipra kuirarto
Kipra kuirarto estas kuirarto de Kipro kaj proksime rilata al la greka kaj turka kuirartoj; ĝi ankaŭ estis influita de bizanca, franca, itala, kataluna, otomana kaj mezorienta kuirartoj.
Ofte uzataj ingrediencoj estas freŝaj legomoj kiel kukurbetoj, verdaj piproj, okro, verdaj faboj, artiŝokoj, karotoj, tomatoj, kukumoj, laktuko kaj vinberaj folioj, kaj legomoj kiel fazeoloj (por fasolio), larĝaj faboj, pizoj, kikeroj kaj lentoj. Piroj, pomoj, vinberoj, oranĝoj, mandarenoj, nektarinoj, mespiloj, rubusoj, ĉerizoj, fragoj, figoj, akvomelono, melono, avokado, citrusoj, citrono, pistako, migdalo, kaŝtano, juglando, avelo estas iuj el la plej oftaj fruktoj kaj nuksoj.
La plej bone konataj spicoj kaj herboj inkludas pipron, petroselon, erukon, celerion, freŝan koriandron, timianon kaj origanon. Tradicie semoj de kumino kaj koriandro konsistigas la ĉefajn kuiradajn aromojn de la insulo. Mento estas tre grava herbo en Kipro. Ĝi kreskas abunde, kaj la lokanoj uzas ĝin por ĉio, precipe en pladoj enhavantaj viandon.
La deserto estas kutime frukto aŭ glika – tradicia suker-konservitaj fruktoj kaj nuksoj.
Por grekaj kipranoj, estas multaj fastaj tagoj difinitaj de la Greka Ortodoksa Eklezio, kaj kvankam ne ĉiuj aliĝas, multaj fastas. En ĉi tiuj tagoj efektive ĉiuj bestaj produktoj ne devas esti konsumitaj. Legomoj estas manĝitaj anstataŭe, foje kuiritaj en tomata saŭco (greka: yiahni aŭ turka: yahni) sed pli kutime simple pretaj per olivoleo kaj citrono. Iuj tagoj eĉ ne estas oleo. Ĉi tiuj manĝoj ofte konsistas el kruda cepo, kruda ajlo kaj seka ruĝa kapsiko, kiu manĝeblas kune kun ĉi tiuj aŭsteraj pladoj por aldoni diversajn gustojn, kvankam ĉi tiu praktiko ekmalaperas.
Salamanka skolo
La termino Salamanka skolo estas ĝenerale uzata por nomumi la renesancon de la pensmaniero en diversaj kampoj fare de gravaj hispanaj kaj portugalaj universitataj profesoroj, sed ĉefe por la teologoj, ekde la intelekta kaj pedagogia laboro de Francisko de Vitorio en la nuna Universitato de Salamanko. La salamanka skolo ankaŭ influis en aliaj nacioj ĉar multaj el tiuj profesoroj ankaŭ instruis ekster Hispanio.
Otto Weininger
Otto Weininger (naskiĝis la 3-an de aprilo 1880, mortis la 4-an de oktobro 1903) estis aŭstria filozofo konata pro siaj polemikaj ideoj. Li estis plej fama por sia lasta libro Geschlecht und Charakter (Sekso kaj Karaktero, 1903). Inter nunaj akademiaj filozofoj la libro estas ĝenerale rigardata kiel mizogina kaj antisemita ; tamen, ĝis nun ĝi estas konata kaj populara en la interreto Weininger mem mortigis sin preskaŭ tuj post publikiĝo de Sekso kaj Karaktero, tiam li aĝis nur 23.
Vivo
En aŭtuno de jaro 1901 Weininger verkis sian seksologian verkon Eroso kaj Psikeo kaj provis publikigi ĝin. Tiam li renkontiĝis kun Sigmund Freud, sed Freud ne ŝatis la verkon kaj ne rekomendis ĝin al publikigisto. Pli poste Weininger faris la tekston sia disertacio kaj prezentis ĝin al siaj profesoroj Jodl kaj Müllner en 1902. La verko estis akceptita kaj Weininger ricevis titolon de Ph.D.. Baldaŭe post la doktoriĝo li fiere kaj entusiasme forlasis judan kredon kaj iĝis protestanto.
En junio de 1903, post multaj monatoj de sindona laboro, Weininger publikigis sian fundamentan verkon Sekso kaj Karaktero, kiun li prezentis kiel "provo meti seksajn rilatojn en novan kaj decidan lumon". La libro eldoniĝis en Viena firmao Braumüller & Co. Ĝi enhavis prilaboritan disertacion de Weininger kun aldono de tri novaj radikalaj ĉapitroj: (XII) Naturo de Virino kaj ŝia Rilato kun la Universo, (XIII) Judismo, (XIV) Virinoj kaj Homaro.
Kvankam la reago al la libro ne estis forte negativa, ĝi ne tuj iĝis granda sukceso. Paul Julius Moebius, fiziologiisto en Leipzig kiu, interalie, skribis libron Pri Fiziologiaj Mankoj de Virinoj, atakis na Weininger kaj akuzis lin je plagiato. Torturita pro duboj kaj seniluziiĝo, Weininger iris al Italio.
En fino de septembro li revenis al Vieno kaj spendis la lastajn kvin tagojn kun siaj gepatroj. Je la 3-a de oktobro, li mendis ĉambron en fama domo je Schwarzspanierstraße 15, kie Ludwig van Beethoven, lia plej ŝatata komponisto, mortis. Li diris al la dommastrino ke oni ne ĝenu lin ĝis mateno ĉar li planas labori ĝis malfrue. Tiun nokton li skribis du literojn, unu por sia patro kaj la dua por sia frato Richard, dirante, ke li emas mortpafi sin.
En la 4-a de oktobro Weininger estis trovita kun morta vundo, pafinte sin tra la koro. Li mortis en malsanulejo Wiener Allgemeines Krankenhaus je la deka kaj duono la saman matenon. Otto Weininger estas enterigita en Protestanta Tombejo Matzleinsdorf en Vieno. La epitafio sur la tombo estas skribita far lia patro. En traduko ĝi estas:
Sekso kaj Karaktero
En la libro Sekso kaj Karaktero Weininger asertas, ke menso de ĉiu homo estas miksaĵo de malinaj kaj inaj "substancoj" kaj provas subteni tiun aserton per sciencaj faktoj. Laŭ Weininger, malinaj ecoj estas aktivaj, produktaj, konsciaj kaj moralaj/logikaj (Weininger ade asertis, ke moralo kaj logiko estas efektive sama afero). Inaj ecoj, do, estas pasivaj, neproduktaj, nekonsciaj kaj malmoralaj/mallogikaj. Weininger proponas ke emancipiĝo estu nur por "virecaj inoj", kiel, ekzemple, aktivaj lesbaninoj, kaj ke esenco de la vivo de ĉiu ino estas seksuma funkcio - ambaŭ je la ago, kiel putino kaj svatino, kaj je la produkto, kiel patrino. Kontraste, la celo de viro, aŭ de la malina aspekto de iu persono, estas iĝi genio kaj preterpasi seksumecon por atingi abstraktan amon por absoluto, la Dio, kiun li trovas en si.
Grava parto de la libro priskribas naturon de genio. Weininger asertas, ke ne ekzistas genioj nur pri, ekzemple, matematiko aŭ muziko, sed ke genio estas universala perfekta estaĵo, en kiu ĉio ajn ekzistas kaj havas sencon. Li asertas, ke, verŝajne, tiu genio je certa grado ekzistas en ĉiu homo.
Apartan ĉapintron Weininger (mem judo, kiu konvertiĝis al kristanismo nur en 1902) dediĉis al analizo de judismo. Li prezentas tipan judon kiel ineca, kaj do profunde malreligiema, sen vera individuo (animo) kaj sen rigora sento de bono kaj malbono. Kristanismon li priskribas kiel "la plej supera esprimo de la plej supera kredo", dum judismo estas nomata "la ekstremaĵo de malkuraĝeco". Weininger priskribas dekadencon de novaj tempoj kaj akuzas je ĝi la inajn (kaj, do, judajn) influojn. Laŭ Weininger, ĉiu persono havas certan gradon de ineco kaj "judeco".
Sinmortigo de Weininger en la sama domo kie mortis Beethoven, la viro kiun li rigardis kiel unu el la plej grandaj genioj, iĝis polemika kaj multe pridisputata okazo en Vieno. Kelkaj junuloj eĉ provis fari imitajn sinmortigojn en la sama domo. Kiel flanka efiko, la libro de la skandala aŭtoro iĝis tre populara kaj ekhavis grandan sukceson. Ĝi ricevis admiran revuon de August Strindberg, kiu diris ke ĝi "probable solvis na unu el la plej malfacilaj problemoj" - t.e. la problemon de virino.
Weininger kaj la nazioj
Kiel judo, Weininger ne povas esti akceptita dum nazia rego. Krome, dum sia vivo li ĉiam forte kontraŭdiris la rasan teorion, sur kiu la nazia ideologio estis bazota. Laŭ li, la kulturo havis multoble pli fortan influon al personeco ol rasa (genetika) deveno. Tamen, kelkaj insulitaj partoj de liaj verkoj sonis sufiĉe rasismaj por esti uzataj (sen montro de la fonto) en nazia propagando:
Hitler foje diris: "Dietrich Eckart rakontis al mi, ke dum tuta sia vivo li konis nur unu bonan judon: Otto Weininger, kiu mortigis sin la sekvan tagon post kiam li komprenis, ke judoj vivas je detruo de aliaj popoloj" Hitler mem, tamen, malakceptis ideon ke judo povis havi indajn ecojn, eĉ en raportita sinmortigo de Weininger. Li daŭrigis: "Estas rimarkinde, kiel duon-judoj, en la dua aŭ la tria generacio, ree komencas flirti kun puraj judoj. Sed ekde la sepa generacio, ŝajne, pureco de la arja sango restariĝas kaj la naturo mem eliminas malutilajn elementojn". Ironie, nur kelkajn jarojn post kiam li diris tion, Hitler mem estis finonta sian propran vivon.
Tino Insana
Silvio Peter "Tino" Insana (n. – 31a de majo 2017) estis populara usona komikulo, produktoro, verkisto, voĉartisto, kaj aktoro. Li estas plej bone konata kiel la voĉo de Uncle Ted en Bobby's World, de Bushroot en Darkwing Duck, kaj de Pig en Barnyard kaj en Back at the Barnyard. En 1971, Insana kun-fondis lokan komeditrupon konata kiel West Compass Trio, kun Steve Beshekas kaj John Belushi.
(125059) 2001 TB233
(125059) 2001 TB233 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero; do estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Onokleacoj
La onokleacoj (Onocleaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo polipodialoj (Polypodiales). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj 9 speciojn. Ĝia tipa genro estas onokleo.
Karakterizaĵoj
La rizomoj estas longaj ĝis mallongaj rampantaj ĝis elstarantaj, kelkfoje ili formas stolononj (Matteuccia, Onocleopsis). La folioj estas dimorfaj: la fekundaj folioj estas komplete alimaniere konstruitaj kiel la sterilaj. La folitigo havas du faskojn kiuj kuniĝas al kanelforma fasko. La foliplato estas plumaj ĝis pinataj. Na nervuroj finas libere aŭ estas anastomozaj. La sporoj estas renformaj, brunaj ĝis verdaj. La soroj estas enfermitaj de enrulitaj folirandoj. Kelkfoje krome ekzistas veraj induzioj.
La kromosomonombro estas x = 37 ĉe Onoclea kaj 39 aŭ 40 ĉe la aliaj genroj.
Disvastigo
La familio precipe troviĝas en la nordaj moderaj regionoj kaj la filikoj kreskas surgrunde.
Taksonomio
La familio onokleacoj estas unufiluma. Ĝia najbaraj taksonoj estas la bleknacoj.
1/ Laŭ The Plant List kaj World Flora Online (8 apr. 2020), , jen la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
2/ Laŭ SMITH ET AL. 2006 la familio Onokleacoj konsistas el kvar genroj kunentute ok specioj:
Federación de Radioaficionados de Cuba
La Federación de Radioaficionados de Cuba (FRC) (Federacio de Radioamatoroj el Kubo) estas nacia neprofitcela organizaĵo por radioamatoroj el Kubo fondita. La membroj de FRC estas organizitaj en 180 lokaj radioamatoraj kluboj, kiuj estas aligitaj kun la FRC. Membroj de FRC inkludas QSL-buroon por tiuj radioamatoroj kaj aŭskultantoj en regulaj komunikadoj kun aliaj amatorradiaj funkciigistoj en eksterlando kaj sponsorado de premioj, ekspedicioj kaj radioamatoraj konkursoj. FRC funkcias kiel partnereco inter kubaj radioamatoroj kaj kubaj reguligaj aŭtoritatoj (MIC Ministerio pri Komunikado). FRC estas la nacia membrosocio reprezentanta Kubon en la IARU.
Jeane Dixon
Jeane L. Dixon (naskiĝis la 5-an de januaro 1904 en Medford, Viskonsino, mortis la 25-an de januaro 1997 en Vaŝingtono) estis usona astrologino kaj parapsikologino. Ŝi famiĝis pro kelkaj dokumentitaj antaŭdiroj kaj biografia verko de Ruth Montgomery sub la titolo A Gift of Prophecy: the Phenomenal Jeane Dixon publikigita en 1965.
Dietmar Feichtinger
Dietmar FEICHTINGER (18an de Novembro 1961 en Bruck an der Mur) estas aŭstria arkitekto loĝanta ekde 1989 en Parizo.
Post gradiĝo en 1988 el la Teknika Universitato en Graz kun honoroj, li translokiĝis en Parizon en 1989 kie li fondis la studioj Dietmar Feichtinger Arkitektoj en 1994. Nuntempe, la entrepreno havas 35 dungitojn. Granda vario de konstruaĵoj estis realigitaj de la kompanio, kiel lernejoj, publikaj naĝejoj, oficejoj kaj loĝejoj.