cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wolfgang Schutzbar
Vivo
En 1543 li iĝis Hochmeister kaj Deutschmeister ("Alta Majstro" kaj "Germana Majstro", ofico duobla) kaj rezidis en Bad Mergentheim. Tie, li konstruis la unuan urbodomon en 1564 kaj ankaŭ la unuan akvoprovizilaron.
2593 Burjatio
2593 Burjatio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Wolfgang Schutzbar
Vivo
Lia blazono montras tri korojn inter si trafiĝantajn en la centro de la ŝildo.
2593 Burjatio
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la tiama Burjata Aŭtonoma Respubliko de Sovetio, nun Burjatio.
Preĝejo Sankta Jakobo (Lengyeltóti)
Historio
La romanika preĝejo por monaĥoj (ne por la vilaĝo!) estis konstruita en la 12-a jarcento. Dum la invado de la tataroj (1242) la kirko ruiniĝis, sed poste renoviĝis. En 1426 ĝi estis menciita jam kiel paroĥa kirko. Post dominado de turkoj ĝi estis renovigita en 1752, rekonstruita en 1778. La nuna eklektikisma aspekto naskiĝis en 1882, tiam oni konstruis krucnavon. La orgeno estis farita en 1884, trakonstruita en 1897. Inter 1989-1996 arkeologiaj esploroj kaj restaŭradoj okazis, tiam oni malkovris la originajn mezepokajn partojn.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en la urbomezo sur tre malalta monteto. Golgoto kuras al la konstruaĵo. La kvadrata turo plene reliefas (origine estis 2 malaltaj turoj, restis el tio nur la fundamentoj). La navo estas neregula kvarangulo, tamen preskaŭ trapezo kaj iomete kvadrato. Finaĵo de la navo estas iomete hufuma absido, sed tuj apude situas po unu duonrondaj malgrandaj absidoj. Interne menciindas origine 18 sidniĉoj por la monaĥoj, el tio kelkaj ankaŭ nun estas videblaj. Ĉiuj sidniĉoj estis 70 cm larĝajn, 40 cm profundajn.
Kermeso okazas en la 25-an de julio.
Rotherham
Rotherham estas kaj urbo kaj metropola distrikto en la angla regiono Yorkshire and the Humber. Loĝantaroj estas (1997 kaj la areo estas.
19820 Stowers
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Josh Stowers, kiu mentoris unu finaliston de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2003, scienca konkurso de mezlernejoj. Li estis instruisto ĉe la Springville Middle School de Springville (Utaho Usono).
Beaumont-de-Pertuis
(jen france, okcitane Bèumont de Pertús) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Ŝaho Ruĥo (Timuridoj)
Ŝaho Ruĥo, Ŝahruĥo Mirza aŭ Shāhru kh Mīrzā (en farsi شاهرخ میرزا Šāhruĥ Mīrzā) (20a de aŭgusto 1377 – 13a de marto 1447) estis la reganto inter Timuridoj de la orienta parto de la imperio establita de sia patro, nome fama militsenjoro de Centra Azio nome Timur (Tamerlano) kiu fondis la timuridan dinastion, regante plej el Persio kaj Transoksiano inter 1405 kaj 1447. Ŝāhruĥo estis la kvara kaj plej juna filo de Timur kaj filo de unu el liaj konkubinoj.
Nacia Revolucia Movado por Disvolviĝo
La Nacia Revolucia Movado por Disvolviĝo (NRMD, france Mouvement révolutionnaire pour le développement, MRND) estas eksa ruanda politika organizaĵo. Ununura partio de Ruando ĝis 1991, ĝi estis ligita al la Centrodemokratia Internacio.
Historio
Unu jaro post sia puĉo de 1973 kaj la dissolvigo de ĉiuj partioj, la prezidanto Juvénal Habyarimana fondis la NRMD-on, kiu iĝis laŭfakte la ununura laŭleĝa partio. La nova konstitucio de 1978 oficialigis la regulon de la ununura partio per sia artikolo 7: « La ruanda popolo estas organizita ene de la Nacia Revolucia Movado por Disvolviĝo, ununura politika organizaĵo ekster kiu neniu politika aktiveco povas esti praktikata ». Ĉiu ruanda civitano estis ekde tiam ano de la partio ekde sia naskiĝo.
La NRMD restis la ununura partio ĝis la promulgado la 10-an de junio 1991 de nova konstitucio kiu ebligis multpartiismon.
La 5-an de julio 1991 la partio ŝanĝis sian nomon al Nacia Respublika Movado por Disvolviĝo kaj Demokratio: NRMD(D). Ĝi alfrontis la partiojn freŝe kreitajn kaj permesitajn.
En 1992 "junulara movado" estis kreita de la partio, nomiĝinta Interahamwe. Ĝi fakte estis armita milico subtenanta la prezidanton Habyarimana.
En 1994 la partoprenado de la plejparto de la estroj kaj respondeculoj de la partio, samkiel ĝia vic-prezidanto Froduald Karamira, en la genocido kontraŭ la tucioj en Ruando kondukis la novajn aŭtoritatojn de la RPF malfondi la partion.
Notoj kaj referencoj
Tiu artikolo estas traduko de la franclingva artikolo « Mouvement révolutionnaire national pour le développement »
Isodomo
En arkitekturo Isodomo (de la greka ισόδομος formita de ισός “sama” kaj δομος “konstruaĵo”), estas regula aŭ ortangula sistemo kaj tipo de kongruigo de murpecoj en kiu la ŝtonoj aŭ brikoj estas samaltaj kaj samlongaj. Tiele la muro akiras formon tute regula.
Temas pri antikva konstrutekniko, de greka deveno aŭ plej verŝajne eĉ antaŭa, tre uzita en la monumenta klasika arkitekturo.
Kiam la longo aŭ alto de la pecolinioj ne estas homogena, aŭ ne estas ligita per simpla aritmetika rilato, oni diras ke temas pri pseŭdo-isodomo.
Stacio Kamaiŝi
Stacio Kamaiŝi (釜石駅 [kama-iŝi-eki], angle: Kamaishi Station) lokiĝas en urbo Kamaiŝi, en Gubernio Iŭate, Japanio. Ĝi havas kromnomon de Esperanto: "La Oceano".
Kinŝaso
Kinŝaso estas la ĉefurbo kaj plej granda urbo de la Demokratia Respubliko Kongo kaj havenurbo. Iam nur loko de vilaĝoj de fiŝkaptistoj, Kinŝaso estas nune urba areo kun loĝantaro (2018) de ĉirkaŭ 13 milionoj da personoj. Ĝi havas la rangon de provinco. Ĉar la administraj limoj de la urbo-provinco kovras ampleksan areon, ĉirkaŭ 90% de la urbo-provinca tero estas rura laŭnature, kaj la urba areo okupas nur malgrandan sekcion en plej okcidenta pinto de la urbo-provinco. Loĝanto de Kinŝaso estas nomata Kinois [kinuA].
Ĝi havis 9 milionojn da loĝantoj, la aglomeraĵo 9,3 milionojn (taksoj respektiva je 2006-01-01), kaj tial ĝi estas la tria plej granda metropola regiono en Afriko post Kairo kaj Lagoso. Ĝi estas ankaŭ la dua plej granda urba areo de "Franclingvio" en la mondo post Parizo; la franca estas la lingvo de regado, lernejoj, gazetaro, publikaj servoj kaj alta komerco en la urbo, dum lingala estas uzata kiel lingvafrankao surstrate. Se pluas la demografiaj tendencoj, Kinŝaso preterpasos Parizon laŭ loĝantaro ĉirkaŭ 2020. Kinshasa gastigis la 14an Pintokunvenon de la Internacia Organizo de la Franclingvio en oktobro 2012.
Geografio
Kinŝaso situas ĉe rivero Kongo, aliflanke de Brazavilo, sudokcidente de la Larĝiĝo Malebo kaj la insulo Mbamu. Ili estas duoblaj urboj. Tio estas la nura loko en la mondo, kie du ĉefurboj frontas kontraŭ unu la alia kaj en vido de unu la alian sur kontraŭaj bordoj de rivero.
Kinŝaso estas urbo de akraj kontrastoj, kun aktivaj rezidejaj kaj komercaj areoj kaj tri universitatoj kune de troloĝataj ĉirkaŭurboj. Ĝi situantas laŭlonge de la suda bordo de la rivero Kongo, rekte antaŭ la urbo Brazzaville, ĉefurbo de la Respubliko Kongo.
La rivero Kongo estas la dua plej longa rivero en Afriko post la Nilo, kaj havas en la kontinento la plej grandan akvokvanton. Kiel akvovojo ĝi havigas rimedojn de transporto por multe de la Konga baseno, estante navigebla dum grandaj riverareoj inter Kinŝaso kaj Kisangani, kaj ankaŭ multaj el ties alfluantoj estas navigeblaj. La riveroe estas grava fonto de hidroelektra energio, kaj malsupre de Kinŝaso ĝi havas la eblon generi energion ekvivalentan al la uzado de ĉirkaŭ duono de la loĝantaro de tuta Afriko.
Historio
La urbo estis fondita en 1881 de Henry Morton Stanley, kiu nomis ĝin Léopoldville, laŭ Leopoldo la 2-a de Belgio, kiu dekretis la regionon sia privata posedaĵo kaj regis ĝin kruele. La urbo prosperis pro apudrivera haveno. En 1898 ankaŭ la fervojo helpis la evoluon. Fakte la poŝta stacio floris kiel unua navigebla haveno ĉe la rivero Kongo trans la Akvofaloj Livingstone, nome serio de rapidfluejoj ĉe 300 km sub Leopoldville. Dekomence ĉiuj varoj alvenantaj el maro aŭ senditaj tramare devis esti portitaj de portistoj inter Léopoldville kaj Matadi, la haveno malsupre de la rapidejoj kaj je 150 km el la marbordo. La kompletigo de la fervojo Matadi-Kinŝaso en 1898 havigis alternativan vojon ĉirkaŭ la rapidejoj kaj eksplodigis la rapidan disvolvigon de Léopoldville.
Ekde 1920 Léopoldville iĝis ĉefurbo de la Belgia Kongo, anstataŭante la urbon Boma en la estuaro de la rivero Kongo. En 1966 Mobutu Sese Seko ŝanĝis la nomon ene de sia afrikiga politiko, uzante la nomon de loka tribo Kinĉaso kiu iam loĝis tie. En tiu epoko la urbo kreskiĝis pro alveno de enmigrintoj kiuj serĉis pli bonan vivniveon aŭ fuĝis el etnaj militoj. Tio neeviteble ŝanĝis la tradician etnan kaj lingvan komponojn de la urbo. Kvankam ĝi estas situanta sur teritorio kiu tradicie apartenas al popoloj de Batekeoj kaj Bahumbuoj, la lingvafrankao inter afriklingvanoj en Kinŝaso estas la lingala dum la administra kaj ĉefa verkita lingvo estas franca. Kinŝaso ege suferis pro la troe persona politiko de Mobutu, amaskoruptado, nepotismo kaj enlanda milito kiu kondukis al lia falo. Tamen la urbo daŭre evoluis kaj iĝis kultura kaj intelekta centro de Meza Afriko (kun grava komunumo de muzikistoj kaj artistoj) kaj ankaŭ industria centro, kiu procezas multajn el la naturaj produktoj alportitaj el la interno. La urbo ĵus suferis tumultajn de soldatoj kiuj protestis kontraŭ nericevo de siaj salajroj.
Klimato
Kinŝaso havas tropikan klimaton. La pluva sezono estas longa kaj daŭras inter oktobro-majo. La seka vetero daŭras inter junio-septembro. Inter la temperaturoj ne estas grandaj diferencoj. Jare pluvas po 1358 mm.
Administrado
Kinŝaso estas kaj urbo (ville en franca) kaj provinco (province en franca), unu el la 26 provincoj de la Demokratia Respubliko Kongo. Ties statuso estas simila al tiu de Parizo kiu estas kaj urbo kaj unu el la 101 departementoj de Francio. La Demokratia Respubliko Kongo estas dividita en 25 regionoj krom la ĉefurbo.
Administra divido
La ville-province Kinŝaso estas dividita en kvar distriktoj kiuj estas siavice dividitaj en 24 komunumoj (municipoj).
Demografio
En 1945, ĉefurbo de Belgia Kongo, Leopoldville havis ĉirkaŭ 100.000 loĝantojn. Post la sendependiĝo de la lando, en 1960, tiu cifero altiĝis al ĉirkaŭ 400.000 personoj, kaj jam estis la ĉefa urbo de Centra Afriko. Post dekkvin jaroj, post la renomigo de la urbo kiel Kinŝaso en 1966, ties loĝantaro jam estis atinginta ciferon kiu ĉirkaŭis du milionojn da loĝantoj. La urbo kreskis konsiderinde, el duonmiliono da loĝantoj fine de la 1960-aj jaroj al 4.787.000 en 1998. La lastaj ĉirkaŭkalkuloj de 2005 montras ciferon ĉirkaŭ 7.500.000 loĝantoj. Laŭ tiuj kalkuloj la urbo povus superi la 10 milionojn da loĝantoj en 2015, situante inter la 30 plej grandaj urboj de la mondo. Laŭ la Monda Banko, la volumeno de ĝiaj dungoj kreitaj eksterleĝe estas senegala en la resto de urbaj zonoj de Afriko, kun 95% (kompare al 45 kaj 50% de urboj kiaj Fritaŭno aŭ Vagaduguo).
Laŭ studo de la Reto de edukistoj de infanoj kaj junuloj surstrataj (Réseaux des éducateurs des enfants et jeunes de la rue, REEJER) prilaborita en 2006, 13.877 geinfanoj loĝis kaj laboris surstrate en Kinŝaso, ĉefe en la komunumoj Masina, Kimbanseke kaj Limete.
Ekonomio
Grandaj kompanioj kiel Marsavco S.A., All Pack Industries kaj Angel Cosmetics havas sidejojn en la urbocentro (Gombe) en Kinŝaso.
Estas multaj aliaj industrioj kaj ekonomiaj sektoroj, kiel la Trust Merchant Bank, situaj en la kerno de la urbo. Manĝoprocezado estas grava industria sektoro, kaj ankaŭ konstruado kaj aliaj ekonomiaj sektoroj de servoj ludas gravan rolon en la ĝenerala ekonomio de la areo.
Kvankam hejmo nur de 13% el la loĝantaro de la lando, Kinŝaso tenas 85% el la tuta ekonomio de la Demokratia Respubliko Kongo mezurita per la MEP. Esplorado de 2004 trovis 70% el la loĝantoj laborantaj neformale, 17% en la publika sektoro, 9% en la formala privata sektoro, kaj 3% en aliaj postenoj, el totalaj 976 000 laboristoj. Plej parto de novaj laborpostenoj estas klasitaj kiel neformalaj.
Ĉinio ludis tre gravan rolon en la disvolvigo de la Demokratia Respubliko Kongo ekde la 1970-aj jaroj, kiam la ĉinoj financis la konstruadon de la Palaco de la Popolo kaj apogis la registaron kontraŭ la ribeluloj en la milito de la Provinco Katanga. En 2007–2008 Ĉinio kaj Kongo subskribis interkonsenton por totalo de 8.5 mil milionoj da usonaj dolaroj en pruntoj por disvolvigo de infrastrukturo. Ĉinaj entreprenistoj estas akirantaj pli kaj pli grandan parton de la lokaj bazarlokoj en Kinŝaso, anstataŭante en la procezo iamajn sukcesajn komercistojn el Kongo, Okcidenta Afriko, Barato, kaj Libano.
La averaĝa familia elspezo en 2005 estis la ekvivalento de 2 150 usonaj dolaroj, kio estas 1 usona dolaro por tago kaj por persono. La averaĝa familia elspezo estis 1 555, 66 centonojn por persono por tago. Inter malriĉuloj, pli ol duono de tiu elspezo iris al manĝo, speciale al pano kaj cerealo.
Zsombor Bartos-Elekes
Zsombor BARTOS-ELEKES [bartoŝ-elekeŝ] rumania hungara kartografo naskita en Tetuano (Maroko) la 28-an de marto 1976.
Kariero
Zsombor Bartos-Elekes finis la mezlernejon en Oradea en 1994, la fakon pri kartografio en ELTE de Budapeŝto en 1999. Li frekventis partinstruadon en angla lingvo pri spacinformatiko en Universitato de Utrecht (Nederlando) en 1998. Li doktoriĝis en 2005 en ELTE. Li estas de 2006 universitata adjunkto en UBB de Kluĵo en la katedro pri Socigeografio.. (Lingvouzo sur la mapoj: Transilvanio, 19-a kaj 20-a jarcentoj)
Bôrka
Bôrka, hungare Barka estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava.
Situo
Bôrka situas en strikta valo inter montoj 831 kaj 924 m-ojn altaj, laŭ rojo, fine de longa sakovojo. Rožňava troviĝas 20 km-ojn.
Eduardo la 5-a (Anglio)
Eduardo la 5-a (n. la 2-an de novembro 1470, m. verŝajne en 1483) estis reĝo de Anglio de la 9-a de aprilo 1483 ĝis la 25-a de junio la saman jaron.
Bôrka
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1409 en formo "Barka". En 1828 oni nombris 72 domojn kaj 591 homojn. En 1873 pesto, en 1879 inundo okazis. Tiutempe en la vilaĝo segejo, ferofarejo kaj minejo pri ercoj funkciis. En 1910 loĝis en Barka 464 da homoj, (449 hungaroj, 15 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Barka apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rozsnyó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Bôrka 418 da homoj, (22 hungaroj, 135 ciganoj, 47 slovakoj).
Famuloj
En la iama Barka naskiĝis hungara pastro, universitata profesoro Béla Breznay.
Eduardo la 5-a (Anglio)
Frua vivo
Eduardo naskiĝis en Abatejo Westminster, kie lia patrino Elizabeth Woodville fuĝis por rifuĝo post kiam la lankastroj portempe detronigis lian patron Eduardon la 4-an. Junion 1471, post la retronigo de sia patro, la estonta Eduardo la 5-a nomumiĝis Princo de Kimrujo. Anthony Woodville (2-a grafo Rivers), kiu estis klerulo kaj frato de Elizabeth Woodville, prizorgis lian edukon.
En 1480 Eduardo la 4-a fianĉigis la junan Eduardon al la tre juna Ana de Bretonio.
Reĝo
La 9-an de aprilo 1483 Eduardo la 4-a mortis. Lia testamento nomumis lian fraton Rikardon (dukon de Gloucester) kiel protektanto de la juna reĝo ĝis li plenaĝis. Eduardo la 5-a estis tiam en Ludlow, Shropshire, kaj lia onklo Rikardo en norda Anglio. Ili ekiris al Londono, kaj la du grupoj kuniĝis en Northamptonshire. La 29-an de aprilo Rikardo vespermanĝis kun grafo Rivers kaj Richard Grey, duonfrato de Eduardo la 5-a. La sekvantan tagon li arestis ambaŭ virojn kune kun Thomas Vaughan, kiu estris la domanaron de Eduardo, kaj poste tiuj ekzekutiĝis. Rikardo forsendis la aliajn sekvantojn de Eduardo. Tiu akre protestis sed estis eskortata de Rikardo al la Turo de Londono. Tien, la 16-an de junio, ankaŭ alvenis Rikardo de Shrewsbury (1-a duko de Jorko), la pli juna frato de Eduardo.
Detronigo kaj morto
Rikardo prokrastis la kronadon de Eduardo. La 22-an de junio, dum prediko, pastro asertis ke la geedziĝo de Eduardo la 4-a kaj Elizabeth Woodville estis bigama pro antaŭa edziĝkontrakto de Eduardo la 4-a kaj Damo Eleanor Talbot. Tio igus la du princojn nelegitimaj. La filoj de Georgo Plantaĝeneto (duko de Clarence) ne rajtis surtroniĝi pro deklaro dum la regado de Eduardo la 4-a ke ilia patro estis ŝtatperfidisto. Pro tio, la 25-an de junio la angla parlamento detronigis Eduardon la 5-an kaj deklaris ke Rikardo la 3-a estis la rajta reĝo de Anglio. Sekvis statuto konfirmanta tion, titulus regius. La 26-an de junio Rikardo la 3-a surtroniĝis.
La du princoj malpli kaj malpli videblis en la Turo de Londono, kaj post pluraj semajnoj ili tute malaperis. La ĝenerala kredo estas ke Rikardo ordonis ilian mortigon. En 1674 laboristoj kiuj rekonstruis ŝtuparon en la Turo eltrovis ostojn, kiujn oni metis en ĉerkon en Abatejo Westminster sub la nomoj Eduardo kaj Rikardo: tamen estas neniam pruvite ke la ostoj fakte estis tiuj de la princoj, kaj eĉ nun restas iom da spekulado pri la sorto de la du knaboj.
En 1483 Elizabeta de York, fratino de Eduardo la 5-a, edziĝis al Henriko la 7-a, tiel unuigante la reĝajn familiojn de Jorko kaj Lancaster.
Kinŝaso
Transporto
La urbo-provinco havas 5000 km de ŝoseoj, sed nur 10% el kiuj estas pavimitaj. La Bulvardo de la 30a de Junio ligigas la ĉefajn areojn de la centra distrikto de la urbo. Ankaŭ aliaj ŝoseoj konverĝas en Gombe. La orient-okcidentena ŝosereto liganta la plej distajn kvartalojn estas malforta kaj tiele transiri tra multo el la urbo estas malfacila. La kvalito de la ŝoseoj estis iomete plibonigita, disvolvigita parte pere de monpruntoj el Ĉinio, ekde 2000.
La publika buskompanio por Kinŝaso, kreita en 2003, estas Transco (Transport au Congo).
Kelkaj kompanioj funkciigas registritajn taksiojn kaj taksi-busojn, identigeble per flava koloro.
Aertransporto
La urbo havas du flughavenojn: la Flughaveno Ndjili (FIH) estas la ĉefa flughaveno kun konektoj al aliaj afrikaj landoj same kiel al Istanbulo, Bruselo, Parizo kaj al kelkaj aliaj destinoj. La Flughaveno N'Dolo, situa pli proksime al la urbocentro, estas uzata por enlandaj flugoj nur per malgranda turbopropelitaj aviadiloj. Kelkaj internaciaj flugkompanioj servas en Flughaveno Ndjili kiel Kenya Airways, South African Airways, Ethiopian Airlines, Brussels Airlines, Air France kaj Turkish Airlines. Averaĝo de dek internaciaj flugoj eliras ĉiutage el la Flughaveno Ndjili. Malgradna nombro de flugkompanioj havigas enlandajn servojn el Kinŝaso, por ekzemplo Congo Airways kaj flyCAA (Compagnie Africaine d'Aviation). Ambaŭ proponas laŭhorarajn flugojn el Kinŝaso al limigita nombro de urboj ene de la DR Kongo.
Fervojo
La Fervojo Matadi–Kinŝaso konektas Kinŝason kun Matadi, nome haveno de Kongo al la Atlantiko. La linio remalfermiĝis en Septembro 2015 post ĉirkaŭ unu jardeko sen regula servado. Estas intermita servado, kun malbonaj sekurecaj registroj.
Laŭ la Komerca Korporacio de Transporto kaj Havenoj (SCTP), la Fervojo Matadi–Kinŝaso (CFMK) havas la plej altan kvanton de transporto de varoj de importado, nome 8 746 tunoj en Januaro, 11 318 tunoj en Februaro, 10 032 tunoj en Marto, 7 244 tunoj en Aprilo, 5 024 tunoj en Marto kaj 7 745 tunoj en Junio. La ĉiumonata tunaro de eksportitaj varoj atingis nur 1 000 tunojn en la monato de Marto 2018. En Januaro ĉirkaŭ 284 tunoj de varoj estis eksportitaj el la havenoj de Boma kaj Matadi, tra la fervojo, kaj 711 tunoj en Februaro, poste 1 058 tunoj en Marto, 684 tunoj en Aprilo, 818 tunoj en Majo kaj 853 tunoj en Junio.
La monata statistiko por pasaĝera trafiko estas la jena: 2 294 personoj en Januaro, 1 836 en Februaro, 2065 en Marto, 2 660 en Aprilo, 1 952 en Majo kaj 2 660 en Junio.
Seridó (rivero)
Rivero Seridó estas en nordoriento de Brazilo, ĝi fluas tra subŝtatoj Paraibo kaj Rio Grande do Norte kaj enfluas riveron Piranhason. Ĝi estas kelktempa rivero, t. e., ĝi havas akvon nur dum kelkaj tagoj en jaro. Ĝi estas grava, ĉar ĝi transiras tre sekan teritorion kaj provizas multajn artefaritajn lagetojn en la regiono.
Kinŝaso
Fervojo
La linio kiu konektas la havenon de Matadi al Kinŝaso estas 366 km longa. Tiu fervojo apartenas fakte al la Nacia Societo Fervojoj de Kongo (SNCC). Ĝi estas ekspluatita nur fare de SCTP, iama ONATRA, laŭ interkonsento subskribita de du kompanioj. Sed tiu linio perdis grandajn kvantojn de varoj de la merkato, konsekvence de ties bedaŭrinda stato, pro nesekureco de la fervojo (kelkaj trajnoj estis atakitaj) kaj la rehabilitigo de la ŝoseo laŭlonge de 2000. Laŭ kongaj fontoj, interkonsento kun ĉina konstrukompanio estis subskribita en 2006; laŭ tiu, tiu ĉina kompanio financos la plinovigon de la fervojo, de la trakaro, de la komunikaj kanaloj, de la signalaro kaj de la elektra energio, la eks-ONATRA siaflanke elektis agreseman komercan politikon por revivigi la aktivecon de la fervojo. La 30an de Junio, 2018, la SCTP ricevis du lokomotivojn kaj 50 vagonojn el la afrika firmao ARSS (African-Rolling Stock Solution).
Pertica Alta
Pertica Alta estas komunumo de Italio.
Kinŝaso
Fervojo
En 2017, ĉirkaŭ 2.2 milionoj da tunoj de cemento estis produktitaj fare de du novaj aperintaj kompanioj, PPC Barnet kaj Kongo Cement Factory (CIMKO). La SCTP ja transportis parton de tiu produktado al Kinŝaso, sed la preciza kvanto ne estis komunikita fare de la fervoja departemento de la kompanio, dum la iama DG Kimbembe Mazunga komunikis interkonsentitan protokolon de interkonsentoj kun la cementfabrikantoj de Kongo-Centra por la transporto de siaj produktoj.
Ekstera transporto
Kinŝaso estas la ĉefa river-haveno de Kongo. La haveno, nomita 'Le Beach Ngobila' etendiĝas al ĉirkaŭ 7 km laŭlonge de la rivero, kio enhavas areojn de varfoj kaj ĝetoj kun centoj de boatoj kaj barĝoj ligitaj al la bordo. Pramoj trapasas la riveron Brazzaville, je distanco de ĉirkaŭ 4 km. Rivertransporto ankaŭ konektas al dekoj da havenoj supren, kiel al Kisangani kaj Bangui.
Estas kaj ŝoseoj kaj ligiloj al la Fervojo Matadi–Kinŝaso por atingi Matadi, nome marhaveno en la estuaro de la rivero Kongo je 150 km el la Atlantika Oceano.
Ne estas fervojaj ligiloj el Kinŝaso pli internen, kaj la ŝosekonektoj al multo de la cetero de la lando estas malabundaj kaj en tre malbona stato.
Krimo kaj puno
Ekde la Dua Konga Milito, la urbo baraktis por klopodi rekuperiĝi el malordo, dum multaj bandoj de junuloj sturmas el malriĉaj kvartaloj de Kinŝaso. La Usona Ŝtata Departemento en 2010 informis al veturantoj, ke Kinŝaso kaj aliaj gravaj kongaj urboj estas ĝenerale sekutaj dumtaga veturado, sed ke oni devas atenti pri ŝtelistoj, speciale fum trafik-ŝtopaĵoj kaj en areoj proksime de hoteloj kaj vendejoj.
Kelkaj fontoj diras, ke Kinŝaso estas tre danĝera, kaj unu fonto havigas murdindicon de 112 por 100 000 personoj jare. Alia fonto citas murdindicon de 12.3 por 100 000 personoj. Je kelkaj rakontoj, krimo en Kinŝaso ne estas tiom pliiĝanta, pro la relative bonaj rilatoj inter loĝantoj kaj eble pro la severeco per kiu eĉ minimumaj krimetoj estas punataj.
Kvankam la militista kaj Nacia Polico funkciigas siajn proprajn malliberejojn en Kinŝaso, la ĉefa arestejo sub la jurisdikcio de la lokaj tribunaloj estas la Kinŝasa Karcero kaj Re-eduka Centro en Malaka. Tiu prizono estas hejmo de pli ol duoblo de sia teoria kapacito de 1 000 "klientoj". La konga militista spiona organizado, Détection Militaire des Activités Anti-Patrie (DEMIAP) funkciigas la Uagadugua prizono en la kinŝasa distrikto Kintambo uzante laŭdire akran kruelecon.
ĈByirkaŭ 2017 la populacio de la Malaka prizono estis registrita kiel de 7000–8000 personoj. El tiuj, 3600–4600 fuĝis dum prizonfuĝo en Majo 2017.
Stratbuboj
En la 2010-aj jaroj, stratbuboj aŭ "Shegués", ofte orfoj, estas subjektoj de misuzo fare de la polico kaj militistaro. El ĉirkaŭkalkulitaj 20 000 infanoj vivante sur la kinŝasaj stratoj, preskaŭ kvarono estas almozuloj, kelkaj estas stratvendistoj kaj ĉirkaŭ unu triono havas ioman tipon de laboro. Kelkaj estas fuĝintoj de fizike misuzaj familianoj, elstare duon-patroj, aliaj estis rekte elpelitaj el siaj familioj ĉar oni konsideris ilin sorĉistoj, and have become outcasts. Iam grava nombro estis orfoj el la enlandaj militoj.
Stratbuboj estas ĉefe knaboj, sed la procento de junulinoj estas pliiĝanta laŭ UNICEF. Ndako ya Biso havigas subtenon por stratbuboj, inklude noktan loĝadon por junulinoj. Estas ankaŭ dua generacio de stratbuboj: "ili referencas al sia sub-kulturo de violento kiel kindoubill".
Tiuj stratbuboj estis celo de konsiderinda eksterlanda studo.
6901 Roybishop
6901 Roybishop estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, en la kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Roy L. Bishop, emeritiĝintan profesoron pri fiziko en la Universitato Akadia en Nov-Skotio, (Kanado).
Jukagiroj
Jukagiroj estas lingve izolita grupo de popoloj. Ĝi estas prezentita de jukagiroj kaj ĉuvanoj.
Ormes (Loiret)
Ormes estas urbeto en franca departemento Loiret, lime de la grenkreska ebenaĵa regiono Beauce. Ĝi estas banala enkampa urbeto, sed tenas unu apartan gravecon: enkadre de la KAP-sistemo de Eŭropa Unio, kiu aranĝis sistemon cele helpi kaj protekti merkatajn prezojn, estas difinitaj du apartaj punktoj : tiu kie la merkato pri grenoj estas la plej superprodukta - tiu ĉi estas Ormes - kaj alia, kiu estas la plej malsuper-produkta (tiu ĉi estas la riverhaveno de Duisburg).
foto de la grenejoj en Ormes:
Esperanto en Ormes
En Ormes troviĝas la sidejo de la departementa asocio, Esperanto-Loiret
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 37 voĉojn (4,36% de voĉoj) en 2004, 19 voĉojn (1,93% de voĉoj) en 2009 kaj 25 voĉojn (2,35% de voĉoj) en 2014.
Tatsuya Ai
Tatsuya Ai (阿井 達也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos, Otsuka Pharmaceutical, Denso kaj Ventforet Kofu.
Ernő Balogh
BALOGH Ernő estis rumania hungara geologo, grotesploristo naskita en Köröskisjenő la 24-an de julio 1882 kaj mortinta en Kluĵo la 11-an de julio 1969.
Biografio
Ernő Balogh finis la universitaton en Koloĵvaro, unue li estis muzeologo, poste ekde 1906 asistanto de Gyula Szádeczky-Kardoss. En la unua mondmilito li falis militkaptitecon. Ekde 1919 li instruis en Gheorgheni, poste en Kluĵo en Marianum. En 1940 oni nomumis lin profesoro de la geologia katedro de la Universitato de Koloĵvaro. Ekde 1936 ĝis 1946 li estis prezidanto de la Sekcio pri Mineralogio kaj Petrologio de Erdélyi Múzeum, same de la Erdélyi Kárpát-Egyesület. En 1941 li estis redaktoro de revuo Erdély. Post 1944 li estis unu el fondintoj-organizintoj de la Bolyai Tudományegyetem kaj poste profesoro katedrestro. Li verkis 300 studaĵojn kaj artikolojn, kvin lernolibrojn por mezlernejoj.
Eŭrovido-Kantokonkurso 2008
La Eŭrovido-Kantokonkurso 2008 estis la 53-a eldono de la Eŭrovido-Kantokonkurso. Ĝi okazis en Beogrado, la ĉefurbo de Serbio, inter la 20-a kaj 24-a de majo 2008.
Ĉi tiu eldono estis markita de la debuto de Azerbajĝano kaj San-Marino en la historio de la Festivalo, entute 43 reprezentantoj (unu pli ol la antaŭa pro la foriro de Aŭstrio). Krome, unuafoje estis aldonataj du duonfinaloj (20 kaj la 22-an de majo 2008), kiu 19 partoprenanto po nokto, kun la celo klasifi en la finalo la (24-an de majo), en kiu ankaŭ partoprenis la Kvar Grandajn (Germanio, Hispanio, Francio kaj Britio). Same kiel en la antaŭaj eldonoj, la telespektantoj povis voĉdoni al ĝiaj plej ŝatataj kantoj per telefonado aŭ poŝtelefonaj mesaĝetoj. Ĉiu lando liveris de 1 al 8, 10 kaj 12 poentoj respektive al la 10 plej voĉdonataj partoprenantoj.
Dek landoj el ĉiu duofinalo kvalifikis la finalon. La naŭ landoj kun la plej poentoj kvalifikis, kaj ĵurioj elektis la dekan landon. En la unua duofinalo, la ĵurioj elektis Pollandon, sed Pollando vicis deka kun 42 poentoj kaj kvalifikintus sendistinge. En la dua duofinalo tamen, la ĵurioj elektis Svedion, kiu vicis dek-dua kun 54 poentoj, dum IJR Makedonio vicis deka kun 64 poentoj.
En la finalo, Rusio gajnis la konkurson kun 272 poentoj.
2-a duonfinalo
La dua duonfinalo okazis la 22-an de majo en Belgrado. Francio, Serbio kaj Unuiĝinta Reĝlando voĉdonis en ĉi tiu duonfinalo.
Referencoj
Comórtas Amhránaíochta na hEoraifíse
Mikaelo
Mikaelo, aŭ etimologie kaj laŭfundamente Miĥaelo, estas vira persona nomo.
Deveno kaj signifo
La nomo devenas de la aramea kaj signifas „Kiu estas kiel Dio?“ en la senco de „Nenio estas tiel, kiel estas Dio“. La figuro de la arkianĝelo Sankta Mikaelo, kies karaktero estas kontraŭi ĉiun, kiu dubas pri la pozicio de Dio, certe estas la kialo de tiu nomo.
31873 Toliou
31873 Toliou estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Athanasia (Sissy) Toliou, post-doktora esploristino ĉe la Teknika Universitato de Luleå (Svedio), kies studoj inkludas la orbitan dinamikon de kaj primitivaj asteroidoj kaj kometoj.
Malegalaj notoj
Malegalaj notoj (laŭ la franca „notes inégales“) estas prezentadmaniero kutima en la franca muziko de la 16-a – 18-a jarcentoj.
Ĉe malegalaj notoj sinsekvo de egalaj notitaj okonoj aŭ deksesonoj estas realigataj malegalaj, t.e. punktigitaj. Je tio la karaktero de muzikpeco decidas kaj pri la grado de punktigo, do la longigo resp. mallongigo de la notvaloroj, kaj pri la ofteco de ĝia uzado.
Meschede
Meschede estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hochsauerland de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Meschede estas parto de la regiona pejzaĝo kaj mezalta montaro Sauerland [prononco "Saŭalant"], al kio aludas la distrikta nomo.
Esperanto en la urbo
La urbo havas Esperanto-klubon, en kiu interalie aktivas la familio Schönberner, kies patro Bernd organizis multajn kursojn kaj filo Till plurajn Internaciajn Seminariojn de Germana Esperanto-Junularo. Inter la 27-a de decembro 2007 kaj la 6-a de januaro 2008 en la urboparto Föckinghausen okazis la 6-a Novjara Renkontiĝo de eŭropaj esperantistoj.
Nigra falko
La Nigra falko (Falco subniger) estas rabobirdo membro de la genro de falkoj kaj familio de Falkedoj, troviĝanta kiel endemio nur en Aŭstralio. Ĝi troviĝas ĉefe en malfermaj herbejoj kaj arbaroj en duonaridaj internaj partoj de Aŭstralio. Unujaraj falkoj estas malhele nigrecaj kaj nuanciĝas al malhelbrune nigrecaj en sekvaj jaroj. Ĝi estas rapida fluganto per longaj pintecaj flugiloj.
La inoj estas kutime ĉirkaŭ 55 cm el beko al vosto (pezas de 610 g al 1000 g), dum la plej malgrandaj maskloj estas nur 45 cm longaj (pezas de 510 g al 7100 g). La enverguro estas de ĉirkaŭ 93 cm. Ambaŭ seksoj estas tre similaj escepte pro grando. Ili estas kompare pli helaj ol la Migra falko kun iome pli ampleksa enverguro kaj pli longaj kruroj. Ili estas pli viglaj surgrunde ol la Migra falko kvankam malpli ol la Bruna falko.
Ties rilatoj estas enigmaj, kiel ĉe multaj falkoj. Ili povus esti frua posteulo de la malnovmondaj hierofalkoj kiel la Tatarfalko. (Wink et al. 2004)
Oni ne konas subspeciojn de tiu aŭstralazia birdo.
Jemeno
Jemeno (arabe اليمن al-Jaman) estas lando en la sudokcidento de la Araba duoninsulo.
Historio
Kataban (arabe مملكة قتبان, latinliterigata foje ankaŭ Qataban) estis antikva regno en la teritorio de la nuna ŝtato Jemeno. Ĝia centro estis en la valo Bajhan. Kiel iuj aliaj regnoj de la suda Araba Duoninsulo ĝi gajnis grandan riĉecon de la komerco de olibano kaj mirho, incensoj kiuj estas bruligataj ĉe altaroj. La ĉefurbo de Kataban estis nomita Timna kaj situis sur la komerca vojo kiu trapasis la aliajn reĝlandojn Hadramaut, Ŝeba kaj Ma'in.
La Jemena Respubliko kreiĝis dum la jaro 1990 rezulte de unuiĝo de la du ŝtatoj Jemena Araba Respubliko en Norda Jemeno kaj Demokratia Popola Respubliko Jemeno en Suda Jemeno. Unuigo de la ŝtataj strukturoj okazis en 1993.
Biogeografio
Biogeografie la lando troviĝas plejparte en la sudaraba ekoprovinco el la afrotropiso laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi i.a. enhavas ekoregionon kiu estas nomata : sudokcident-arabaj montaraj duonarbaroj. La insularo de Sokotro apartenas al la sahela-sudana ekoprovinco de la sama ekozono kaj konsistas el la sokotraj kserofitaroj. La nordoriento de Jemeno situas en la sahar-arab-dezerta ekoprovinco de la palearktiso, nome en la ekoregiono arabaj-sinajaj dezertoj kaj kserofitaroj.
Religio
Preskaŭ senescepte ĉiuj jemenaj enlandanoj estas moslemoj. La plejmulto de la loĝantaro estas sunaistaj ŝafiitoj.
Interna milito ekde 2013
Sekve de la politikaj perturboj en Tunizio kaj Egiptio komence de la jaro 2011, ankaŭ en Jemeno ekestis tumultoj: Ekzemple la 3-an de februaro 2011, pli ol 20 miloj da homoj manifestacias en la nacia ĉefurbo Sanao, postulante tujan eksiĝon de la prezidanto Ali Abdula Saleh, kiu seninterrompe prezidis la ŝtaton ekde la jaro 1990. Samtempe ĉirkaŭ 2 miloj da liaj subtenantoj kolektiĝis ĉe la randoj de la ĉefurbo. La antaŭan tagon, do la 2-an de februaro, li estis anoncinta ke li ne rekandidatos kiel ŝtata prezidanto fine de la nuna oficperiodo en 2013, kaj ke li ankaŭ ne transdonus la potencon al sia filo. En prezidanta baloto de 2012 elektiĝis nova prezidanto Mansur Hadi. Ekde 2013 ribeluloj de la grupiĝo Huthi (ŝijaismaj membroj de zajdisma islamo), subtenantoj de la nuna eksprezidanto Ali Abdula Saleh, subtenantoj de separatisma suda Jemeno, kaj landa branĉo de la terorisma movado Al-Kaida batalas kontraŭ la armeo de la centra registaro pri al potenco en la ŝtato. La Huthi-ribeluloj sukcesis okupi la ĉefurbon Sanao kaj grandajn partojn de la ŝtato, kaj ili jam proksimis al konkero de la provizora ĉefurbo Adeno, kiam la armeo de la sunaisma Sauda Arabio kun partopreno de la armeoj de ok pliaj ŝtatoj la 25-an de marto 2015 komencis armeon intervenon favore al la elektita ŝtata prezidanto Mansur Hadi kaj ties ĉefministro Ĥalid Bahah.
Ekstera ligilo
(eo)
Skomer
La insulo Skomer longas proksimume 2.4 km norde-suden kaj 3.2 km oriente-okcidenten.
Ĝi viziteblas, kvankam privata posedo de la familio Codd kiu loĝas tie la tutan jaron. Ĝi estas naturrezervejo kaj Protektita birda areo.
Norris Turney
Norris Turney (naskiĝis la 8-an de septembro 1921 je Wilmington en Ohio; mortis la 17-an de januaro 2001 je Kettering en Ohio) estis usona muzikisto de ĵazo, kiu ludis aldan kaj tenoran saksofonojn, klarneton kaj fluton).
Sheffield
Sheffield estas la 4-a plej granda urbo en Britio. Kun 560,000 loĝantoj ĝi estas meza grandurbo. Sed pli grave, la urbo spertis realan metamorfoson dum la lastaj 20 jaroj. Ĝi evoluis de industria ŝtalurbo al moderna universitata urbo, same kiel Liverpool kaj Manchester.
Norris Turney
Vivo kaj verkado
Turney komencis sian muzikistokarieron en la meza okcidento de Usono en teritoriaj bandoj kiel ekzemple en la Orkestro Jeter-Pillars, muzikis mallongan tempon ĉe Tiny Bradshaw en Ĉikago kaj transloĝiĝis poste al Novjorko. En 1945/46 li apartenis al la orkestro de Billy Eckstine. Post reveno al Ohio li muzikis plejofte en lokaj bandoj. En 1967 li koncertvojaĝis kun Ray Charles. Pli grandan konatecon li atingis, kiam li ekde 1969 ĝis 1973 laboris ĉe Duke Ellington kaj estis la unua flutosolisto en ties orkestro, kio estas aŭdebla interalie sur la albumoj Up In Duke's Workshop (1969), The Afro-Eurasian Eclipse (1971) kaj New Orleans Suite (1972). En la sekvaj jaroj li muzikis kun la ensembloj Savoy Sultans, Newport All-Stars de George Wein kaj diversaj dancorkestroj.
Sheffield
Esperanto en Sheffield
Fondiĝis Esperanto-Societo de Sheffield en februaro 1906. La komerca ĉambro en Sheffield organizis klason por lernado de Esperanto en 1931. Tie okazis kongreso de SAT en 1953, de BEA en 1914 kaj 1974, kaj de EAB in 1992 kaj 2014. Dum la kongreso en 1974, oni inaŭguris straton kun la nomo "Esperanto Place".
Norris Turney
Vivo kaj verkado
Je sia propra nomo li dufoje havis eblecon surdiskigi; en 1978 la studioregistraĵon (I Let A Song) kun la elingtonaj muzikistoj Booty Wood, Aaron Bell, Sam Woodyard samkiel pianisto Raymond Fol, kio ja aperis ĉe Black & Blue. En 1993 ekestis la albumo Big Sweet N' Blue (diskeldonejo Mapleshade) kun ritmosekcio el Larry Willis, Walter Booker kaj Jimmy Cobb. Turney krome surdiskigis kun Nina Simone (Sings the Blues, 1967), Paul Gonsalves/Ray Nance (Just A-sittin' And A-rockin, 1970), Snooky Young, Roy Eldridge (1976), Alberta Hunter (Amtrak Blues, 1980) kaj la ensemblo American Jazz Orchestra (Ellington Masterpieces, 1989), Phyllis Hyman, Randy Weston (Tanjah, 1995) kaj Jodie Christian (Front Line, 1996). Li mortis en 2001 pro reno-malfunkcio. Kiel aldosaksofonisto li ricevis fortajn influojn de Johnny Hodges.
Sheffield
Vidu ankaŭ
Loka regado kaj administrado en Britio
Universitato de Sheffield
Giovanni Mocenigo
Giovanni Mocenigo (1409-1485) estis 72-a Doĝo de la Respubliko de Venecio kaj frato de Pietro Mocenigo (1406-1476). Laŭ kelkaj kronikistoj li elektiĝis dank'al la altaj meritoj de sia frato ol siaj propraj, sed, kontraŭe al la kronikoj de la historiisto Alvise Cadamosto (1429-1483) li estas pentrata kiel homo trankvila, humana, liberala, kapabla kaj justa.
Li estis doĝo inter la 18-a de majo 1478 kaj la 14-a de septembro 1485, kaj en la 24-a de januaro 1479, li devis alfronti militon kontraŭ la turkojn, komanditan de la sultano Mehmedo la 2-a, tasko kiun li plenumis kun energio kaj sekureco, kaj la milito daŭris ses jarojn. En la 14-a de septembro 1483, okazis granda fajro en la Duka Palaco, kie oni perdis grandan kvanton da pentraĵoj kaj artaĵoj. La historiisto Marin Sanudo (1466-1536) asertis ke multaj valoraĵoj povus saviĝi se la doĝo ne estus neinta la malfermon de siaj dormoĉambroj pro timo je rabistoj.
Familio Mocenigo
<Gallery> Doge_Pietro_Mocenigo.png| Pietro Mocenigo (1406-1476) Doge_Tommaso_Mocenigo.png| Tommaso Mocenigo (1414-1423) Alviseimocenigo.jpg| Alvise la 1-a Mocenigo (1507-1577) Alvise Mocenigo la 2-a (1626–1709).jpeg| Alvise la 2-a Mocenigo (1628-1709) Alvise Mocenigo la 3-a (1722–1732).jpg| Alvise la 3-a Mocenigo (1662-1732) Alvise IV Mocenigo.jpg| Alvise la 4-a Mocenigo (1701-1778) </Gallery>
Vidu ankaŭ
<Gallery> Andrea_Vendramin,_by_Gentile_Bellini_cropped.jpg| Andrea Vendramino (1393-1478) Marco_Barbarigo.jpg| Marco Barbarigo (1413-1486) Melozzo_da_Forl%C3%AC_001.jpg| Siksto la 4-a (1414-1484) Basaiti_Portrait_of_Doge_Agostino_Barbarigo.jpg| Agostino Barbarigo (1420-1501) Ferdinando_I_Napoli.JPG| Ferdinando la 1-a Reĝo de Napolo (1423-1494) Gambie_carte.gif| Alvise Cadamosto (1429-1483) Ercole_I_d%27Este.jpg| Herkulo la 1-a Duko de Ferrara (1431-1505) Gentile_Bellini_003.jpg| Mehmedo la 2-a (1432-1481) Marin_Sanudo.jpg| Marin Sanudo (1466-1536) </Gallery>
San Esteban del Valle
San Esteban del Valle [sanesTEban delBAlje] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo San Esteban del Valle estas etimologie komprenebla kiel Sankta Stefano de la Valo, alude al la valo de Tiétar.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 39,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 736 loĝantojn. Ĝi perdis 1 400 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 71 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Navalosa, Serranillos, Pedro Bernardo, Mombeltrán, Santa Cruz del Valle kaj Villarejo del Valle. San Esteban del Valle estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 806 msm.
Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. San Esteban del Valle estis domaro de la senjorlando de Mombeltrán. La unua klopodoj sendepeniĝi fare de San Esteban del Valle okazis en 1434, kio estis malakceptita, sed Álvaro de Luna akceptis havigi al la loĝloko la rajton havi duarangan urbestron por nur malgrandaj deliktoj. En 1693 la loĝloko ja ricevis la titolon de villa el la reĝo Karolo la 2-a.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (olivarboj, vitejoj, fruktarboj ktp.) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaĵoj estas preĝejo de la 15-a jarcento, ermitejoj, parko, pilorio ktp.
WhatsApp
WhatsApp (elparolo Ŭacap, kelkfoje esperantigita kiel Vacapo) estas senpaga plursistema tujmesaĝilo por saĝtelefonoj. Aldone al servo de mallongaj mesaĝoj, la uzantoj povas kundividi bildojn, filmetojn kaj aŭdvidaĵojn. La programaro de la kliento estas havebla por Android, BlackBerry Os, iOS kaj Symbian.
Historio
La firmao WhatsApp Inc. fondis ĝin en Santa Clara, Kalifornio en 2009, Brian Acton kaj Jan Koum, ambaŭ veteranoj de Yahoo!.
En februaro 2014 estis anoncita transpreno de la firmao fare de Facebook kontraŭ 19 miliardoj da dolaroj
Mavilly-Mandelot
Geografio
La komunumo enhavas du vilaĝojn : Mavilly kaj Mandelot.
Historio
Neolitikaj homoj de "neolitiko meza burgonja" vivis en la groto de Molle-Pierre. Dum la romia epoko okazis gravajn pilgrimadojn apud la fonto de Mavilly. Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis neniun voĉdonon. La urbestro Jacques Collenot abdikis la 31-an de Decembro de 2009. La nuna urbestro estas Thierry Lainé.
Urbestroj
! Datoj ! Nomo
Keiichi Zaizen
Keiichi Zaizen (財前 恵一, n. ) estas japana futbalisto.
Norath
Norath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Provinco Kohkilujeh kaj Bujer Ahmad
La provinco Kohkilujeh kaj Bujer Ahmad - - estas unu el tridek provincoj en la nuntempa ŝtato Irano. Ĝia administra centro estas la urbo Jasuĝo; alia grava urbo estas Guŝarano. La provinco kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ la stato de oktobro 2006 havas  loĝantojn. Ĝi troviĝas en la sudokcidento de la ŝtato. La teritorio estas tre montara kaj ampleksas parton de la Zagros-Montaro. La plej alta monto de la provinco havas la nomon Dena kaj altas 4 409 metrojn.
Historio
Ĝis la 23-a de junio 1963 parto de la provinco apartenis al la regiono Fars kaj la alia al Ĥuzestano.
Pertica Bassa
Pertica Bassa estas komunumo de Italio.
Nablus
Nablus (نابلس, latinliterigo laŭ DMG Nāblus, שכם Šəḵem aŭ [Ŝaĥem]) estas urbo en la nuna Palestina Aŭtonomio. Laŭ stato de la jaro 2007, la urbo havis sume 126 132 loĝantojn.
La urbo strategie situas inter du montoj, kiuj arabe nomiĝas Ibāl kaj Ĝirzim, kaj en la tanaĥo respektive biblio nomiĝis Ebal kaj Garizim.
Nuntempe inter la islamana kaj kristana loĝantaro krome vivas proksimume 400 samarianoj. La urbo estas sidejo de la universitato de Nablus, ankaŭ nomata Nacia Universitato An-Naĝah. En senpera proksimeco de la urbo situas la historia tombo de Jozef (filo de Jakob).
Demografio
En la distrikto Nablus inkluzive de la rifuĝejoj Askar kaj Balata kaj inkluzive de la vilaĝoj ĉirkaŭ la urbo Nablus vivas pli ol 205 000 palestinaj loĝantoj. En la distrikto krome situas 14 israelanaj koloniaj loĝlokoj.
Partneraj urboj
La urbo havas la sekvajn partnerajn urbojn:
Zufre
Zufre estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio. La urbo kies toponimo devenas el la araba vorto "Sufre" (imposto), posedas la klasikan dezajnon de la malnovaj islamaj urboj. El ĝia arta heredaĵo elstaras urbodomo de 1570.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas zufreños aŭ moclinos. La censita populacio en 2009 estis 973 loĝantoj kaj la denseco estas 2,85 loĝ./km².
Situo
Zufre estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordokcidento de la provinco de Onubo, je altitudo de 450 m; je 131 km el Onubo, provinca ĉefurbo kaj ene de la Natura Parko de la Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche. La areo de ties teritorio estas de 341 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 50' N, 6º 20' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Erdélyi Kárpát-Egyesület
Erdélyi Kárpát-Egyesület (Transilvanuja Karpat-Asocio) mallongigite ErKE estas hungara turisma asocio fondita en 1891 en Koloĵvaro.
Historio
De 1892 ĝis 1948 li eldonis la revuon Erdély. En la naskiĝdomo de reĝo Matiaso la 1-a en 1902 oni malfermis la etnografian kaj popolartan eskpozicion de János Jankó en klostro. Tie oni metis la sikulajn, ĉangajn kaj transilvanujajn armenajn melodiojn, same la turisman fakbibliotekon enhavantan pli ol 10.000 volumojn kaj maparon. Oni eldonis gvidlibron en franca, germana kaj angla lingvoj (Transilavnuja Vojaĝlibro) kaj plurajn aliajn eldonaĵojn. En 1945 sub prezidanteco de Géza Vámszer ĝi daŭrigis sian agadon sub nomo Erdélyi Népi Kárpát Egyesület (ENKE), poste ĝi enfandiĝis en la organizo de Oficiul Naţional de Turism (Nacia Ofico pri Turismo). Post la falo de komunista diktaturo en 1989 oni reorganizis ĝin.
Yoshinori Hiroma
Yoshinori Hiroma (広間 義則, n. ) estas japana futbalisto.
19821 Caroltolin
19821 Caroltolin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Carol Tolin, kiu mentoris unu finaliston de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2003, scienca konkurso de mezlernejoj. Li estis instruisto ĉe la Honey Creek Middle School de Terre Haute (Indianao Usono).
Václav Neckář
Václav NECKÁŘ (naskiĝis la 23-an de oktobro, 1943) estas ĉeĥa aktoro kaj kantisto.
Fine de la 60-aj jaroj de la lasta jarcento membro de la fama triopo Golden Kids (kun Marta Kubišová kaj Helena Vondráčková), li kantis kun la muzika grupo Mefisto kaj kun la Dancorkestro de ĉeĥoslovaka radio, poste kun propra akompananta grupo Bacily. En duono de la 1970-aj jaroj sukcesa kunlaboro kun rockaj komponistoj enfluis en unu el la plej bonaj albumoj de la ĉeĥa rock-muziko kaj pop-muziko entute.
Li rolis en filmoj Ostře sledované vlaky (Akre observataj trajnoj), Šíleně smutná princezna (Freneze malĝoja princidino), Skřivánci na niti (Alaŭdoj sur ŝnuro) ka.
Mescherin
Mescherin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uckermark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(8748) 1998 FV113
(8748) 1998 FV113 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
(37715) 1996 RN31
(37715) 1996 RN31 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la far'de la teamo de la kampanjo Uppsala-DLR Trojan Survey (UDTS), elde la La Silla (Ĉilio).