cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
86-a SAT-Kongreso 2013
Al Toledo
En la Muzeo El Greko ĝueblas pentraĵoj de la fama greka pentristo Doménikos Theotokópoulos (1541-1614), alnomata “El Greco” (la Greko), kiu vivis kaj mortis en ĉi urbo kaj senmortigis ĝin per kelkaj el siaj verkoj. Tie videblis lia Vidaĵo kaj mapo de Toledo, unu el la unuaj konataj turismaj mapoj, kaj liaj portretoj de kelkaj apostoloj; krome la aliaŭtoraj pentraĵoj en ĝi helpas la vizitanton spiri la etoson propran al la epoko de la greka majstro. Por aranĝi ĉi muzeon oni rekonstruis domon laŭe al la modelo de tiutempaj nobelaj domoj, sed la loĝejo de la pentristo fakte staris apude, ĝuste sur la sama loko, kie nun troviĝas la ĝardeno. Krom rigardi la pentraĵojn, eblis tie ankaŭ spekti filmetojn pri la pentrarto de El Greko. Dum la unua grupo de la kongresanoj vizitis tiun muzeon, la dua grupo povis viziti apudan lokon, kie videblas nur unu pentraĵo, sed certe la plej fama el la verkoj de la Greko, nome La entombigo de la grafo Orgaz kaj ankaŭ aliaj povis viziti la apudan preĝejon kie nun estis sinagogo de arabstila arkitekturo (Sinagogo la Blanka).
Posttagmeze oni trakuris la urbon, oni rigardis la interesajn fasadojn de la Katedralo de Toledo, kaj de tie al la urbocentra areo Placo Zocodover-Alkazaro-Sankta Kruco. Ĉe la Alkazaro, oni parolis pri la fama sieĝo al ĝi farita en 1936 kadre de la hispana enlanda milito kaj pri aliaj aferoj rilataj al la urbo. Sur la renesanca fasado de la Muzeo Sankta Kruco vidiĝas kuglo-spuroj el la menciita epizodo de la hispana enlanda milito. Interne, viziteblis muzeeto pri ceramikaĵoj kaj pli ampleksa muzeo kun, inter aliaj kuriozaj objektoj, kelkaj interesaj veraj pentraĵoj de la Greko, kune kun aliaj sam-etosaj. De tie, profitante descendan deklivon, oni ankoraŭ faris belan promenadon por viziti kvar pordegojn kaj unu apudan moskeon, interesajn ankaŭ de ekstere. La pordegoj jenas: Alarcones, Suno (apud la moskeo), Nova Bisagra kaj Malnova Bisagra aŭ de Alfonso la 6-a.
Postkongresaj ekskursoj
La 5-an de aŭgusto oni vojaĝis... al la Mezepoko, nome en apartaj vilaĝoj de la nordo de la provinco Madrido kaj iome al la provinco Segovio. La celo de la vojaĝo estis koni la lokojn ligitajn al la tiel nomata "concejo abierto" (malferma konsilio) kaj al la forua leĝaro, al la komunuma reĝimo, al la interhelpaj sistemoj, al la popola romanika arto, kaj la historian kadron ene de kiu ĉio ĉi disvolviĝas, relative proksime de Madrido. Oni vizitis, de oriento al okcidento : Talamanca de Jarama kaj Torremocha de Jarama (enhavanta romanikan surmuran pentraĵon de la 13-a jarcento, kiu entenas, enskribita, la vorton "concejo" (konsilio)), ĉio ĉi ene de la Madrida Komunumo. Poste oni transpasis la montaron tra monto-pasejo kaj, jam en la provinco Segovia, oni vizitis la romanikajn preĝejojn de Perorrubio kaj Duratón kaj, vojaĝ-fine, oni atingis Sepúlveda (Preĝejo de El Salvador, de la jaro 1093, kaj promenado tra la urbo, vere mezepokeca). La ĉiĉerono estis Félix Rodrigo Mora, aŭtoro de la libro "Tiempo, historia y sublimidad en el románico rural" (Tempo, historio kaj sublimeco en la ĉekampara romanika arto).
La 6-an de aŭgusto oni vojaĝis al Segovio, nome negranda urbo situanta ĉirkaŭ 100 km norde de Madrido, apud montaro Guadarrama. La urbo havas altecon de 1.000 metroj super la marnivelo kaj 55.000 loĝantojn. En ĝi kiel romia urbo, por provizi ĝin per abunda kaj bonkvalita akvo oni konstruis la akvedukton, superban monumenton kiu ankoraŭ staras preskaŭ netuŝita de la vetero, de la tempo kaj de la agado de la homo. En ĝia alkazaro (arab-devena vorto por reĝa kastelo) sidis dum la 15a jarcento la kortego de la reĝoj de la dinastio Trastamara. Nome oni vizitis la faman akvedukton, kaj tra la urbo la turegon Lozoya, la portikojn de la preĝejo San Martín (Sankta Marteno), la iaman judan kvartalon, la antikvan sinagogon (nun katolika preĝejo Corpus Christi); la placon Plaza Mayor (Ĉefplaco), la katedralon, la alkazaron kaj ties internan muzeon. Posttagmeze post ripozo ĉe la areo de la alkazaro oni stratumis tra malnovaj kvartaloj kaj la urbocentro.
La 7-an de aŭgusto oni vojaĝis al Avilo, nome la plej alta ĉefurbo super marnivelo el la tuta lando, el kio sekvas, ke tie multe neĝas dum vintro. Apartaĵo de la urbo estas ke ĉirkaŭ la tuta historia urbo-kerno ĝi plue tenas muregon kun 88 turoj kaj naŭ monumentaj pordegoj, krom aliaj arkitekturaj elementoj. Allogis promenado sur stratoj plenaj je palacoj, domegoj, preĝejoj kaj monaĥejoj, kiuj memorigas pri mezepoka gravo de tute kastilia urbo. El tiuj monaĥejoj elstaras la figuroj de katolikaj gegravuloj, nome Tereza el Avilo kaj Johano de la Kruco, kiuj sukcesis defendi sin el atakoj de Inkvizicio restante inter heterodokseco kaj reformismaj intencoj. La centra historia parto de la urbo estas Monda Kulturheredaĵo de Unesko ekde 1985. La katedralo montras komencan konstruon en la romanika stilo kaj finajn elementojn de gotiko (unua gotika katedralo en la lando). La ĝenerala aspekto memorigas fortikaĵon kvazaŭ temus pri aludo al la milit-rilata pasinteco de la urbo. En kapelo de Mosén Rubí videblas strangaj blazonoj, kiuj motivis esoterajn interpretojn. Fakte en la urbo ege gravis la juda kvartalo, kaj la propra katolika sanktulino Tereza estis de juda deveno. La preĝejo de San Martín (Sankta Marteno) montras turon mikse kaj romanikan kaj mudeĥaran kvazaŭ evidentigante la intencon unuigi ambaŭ kulturojn. Simila kuriozaĵo rimarkeblas en la preĝejo de Santa María de la Cabeza (Sankta Maria de la Kapo).
(16837) 1997 WM39
(16837) 1997 WM39 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Seiersberg-Pirka
Seiersberg-Pirka estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Graz aŭ formale distrikto Graz-Umgebung ("ĉirkaŭaĵo de Graz", germane: Bezirk Graz-Umgebung). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Spiros Sarafian
Spiros Sarafian (Σπύρος Σαραφιάν, naskiĝis en Ateno, estas greka esperantisto, kiu publikigis ne nur greklingvajn lernolibron kaj ampleksan vortaron de Esperanto, sed ankaŭ al Esperanto tradukis plurajn verkojn el la klasika helena literaturo. En 2014 li prezentis detalan studon pri la troja milito, unuavice konatigita pere de la versaro Iliado de Homero.
NGC 2538
NGC 2538 (aliaj indikoj — UGC 4266, MCG 1-21-19, ZWG 31.67, IRAS08087+0347, PGC 22962) estas galaksio en konstelacio Malgranda Hundo.
Chen Jingrun
Chen Jingrun (naskiĝis la 22-an de majo 1933, mortis la 19-an de marto 1996) estis ĉina matematikisto, kies studkampo estis nombroteorio.
Lia plej granda atingo estis tiel nomata teoremo de Chen estanta pli malforta versio de la fama konjekto de Goldbach. Laŭ tiu ĉi hipotezo ĉiun primon parecan oni povas prezenti kiel sumon de du primoj. La supozo ĝis hodiaŭ ne estas pruvita. La teoremo de Chen diferencas nur per tio ke la dua elemento de la sumo povas estis duonprimo. La teoremo de Chen estis pruvita en 1966 kaj ne estas hipotezo. Ankaŭ ekzistas nocio de la primo de Chen, kiu havas formon p+2 kie p estas laŭplaĉa primo, p+2 povas esti primo aŭ duonprimo.
Jen la komencaj elementoj de vico de la primoj de Chen: 2 3 5 7 11 13 17 19 23 29 31 37 41 47 53 59 67 71 83 89 101
Ekzemple 7 estas primo, 9 estas duonprimo.
Laŭ nomo de Chen Jingrun estis nomita asteroido Chenjingrun malkovrita en 1996.
Tibor Sekelj/Bibliografio/indekso
Indekso de verkoj de Tibor Sekelj kiuj aperis en pluraj lingvoj
Ĉi tiu indekso utilas por rekte atingi priskribon de iu eldonaĵo, alklakante ties jaron en la ĉelo troviĝanta ĉe interkruciĝo de titollino kaj de eldonlingvo. Ĝi estas pretigata por esti uzata en paĝoj Tibor Sekelj/Bibliografio kaj Tibor Sekelj
William Tyndale
William TYNDALE (1494-1536) esperantigita Vilhelmo Tindalo; estis angla helenisto, latinisto, religiulo, teologo, tradukisto de la Biblio, protestanta reformisto kaj biblitradukisto en la anglan. Kvankam serio da partaj anglaj tradukaĵoj jam estis faritaj subtere ekde la 14-a jarcento, vidu Johano Viklifo, la Biblio de Tindalo estis la unua, kiu komplete tradukis el la origino de la hebrea por la malnova testamento kaj el la greka por la malnova, kaj interalie profitis el la avancoj de la presado, permesante ties distribuon larĝaskale.
En 1535, Tindalo estis arestita, kaj izolita en la Kastelo de Vilvoorde, ekster la bordoj de Bruselo, en Belgio, dum pli ol unu jaro, juĝita pri herezo kaj perfido, kaj poste senkapigita kaj bruligita en brulŝtiparo, en la korto de la kastelo. Liaj lastaj paroloj estis: "Sinjoro, malfermu la okulojn de la reĝo de Anglio". Tiuepoke, la Eklezio kredis ke, se laikaj homoj havus senperan aliron al Biblio, ili povus miskompreni kaj misinterpreti tion, kion ili legas. Tre eble, ili eksuspektus pri la instruoj de la Eklezio kaj la aŭtoritateco de la sacerdotoj. La traduko ankaŭ trudis la kronajn leĝojn, kiuj tiam subtenis katolikismon.
Tenante la Biblion en la latina, kie malmultaj krom sacerdotoj kaj erudiciuloj povus legi ĝin, la rolo de la sacerdotoj kiel vortogardistoj estus protektata. Sed nur kvar jarojn poste, reĝo Henriko la 8-a de Anglio adoptis la Biblion de Tindalo por la Anglikana Eklezio. La Biblio de Reĝo Jakobo de 1611 ankaŭ estis forte influita de la traduko de Tindalo. Li estis influita de la verkaro de Erasmo de Roterdamo (1467-1536), kiu disponebligis la grekan Novan Testamenton en Eŭropo, de Marteno Lutero (1483-1546) kaj Johano Viklifo (1330-1384).
Unuaj laboroj
Johano Reuchlin (1455-1522) publikigis sian hebrean gramatikon en 1506. Tindalo laboris en epoko kiam la greka estis disponebla al la klera Eŭropa Komunumo je la unua fojo antaŭ jarcentoj. Erasmo kompilis kaj eldonis la Grekajn Skribaĵojn en la Textus Receptus sekve al la Falo de Konstantinopolo, en 1453, kaj al la disigo de la grekparolanta intelektularo kaj tekstoj al Eŭropo, kiu antaŭe havis aliron al nenio. Kiam unu kopio de "La obeado de Kristana homo" falis en la manojn de Henriko la 8-a (1491-1547), la reĝo opiniis racia disigi la anglan Eklezion el la Romkatolika Eklezio, en 1534.
Lia preĝo ĉe la mortohoro, por ke Dio malfermu la okulojn de la reĝo de Anglio, laŭŝajne tute plenumiĝis post du jaroj, kiam Henriko la 8-a rajtigis la publikigon de "La Granda Biblio" por la Eklezio de Anglio, kies laboroj larĝe apartenis al Tindalo. Tiam, la Biblio de Tindalo, kiel ĝi estis konata, plue plenumis gravan rolon en la disvastigado de la prireformaj ideoj tra la angleparolanta mondo. En 1611, la 54 fakuloj kiuj produktis la Biblion de Reĝo Jakobo, signifoplene baziĝis sur Tindalo, samkiel el la tradukaĵoj de li faritaj. Kelkaj spertuloj diras ke 83% de la Nova Testamento, en la versio de la Reĝo Jakobo, kaj 76% de la Nova Testamento estis klopodoj de Tindalo. Per lia tradukaĵo de la Biblio, la unua presita en la Angla lingvo, kiu servis kiel modelo por la sinsekvaj anglaj tradukoj, Tindalo estas konsiderata la 26-a plej grava brito, laŭ enketo de BBC, farita en 2002.
La sola kompleta ekzemplero de la angla traduko de la Biblio troviĝas en la Ŝtata Biblioteko Virtembergo en Stutgarto.
Sekvaj jaroj
Tindalo devenis de antikva familio el Nortumbrio, studis en Oksfordo, pli malfrue en Magdalen College School kaj Kembriĝo, kaj proksimume en 1520 li fariĝis mentoro de la familio de Siro Johano Walŝ, en Little Sodbury, Gloucestershire. Alianciĝinta al la doktrino pri la reformo, li sin donis al la studo de la Skribaĵoj, la plej malferma konfeso de liaj sentimentoj en la domo de Walŝ, liaj disputoj kun Romkatolikaj altranguloj tie, kaj specife, liaj predikadoj, tre agitis la opozicion, kaj tio rezultis en lia forigo al Londono (1523), kie li komencis prediki, kaj faris multajn amikojn inter la laikularo, sed neniu inter la ekleziularo. Li estis amike akceptita en la domo de Siro Humphrey Monmouth, kiu finance helpis lin kaj aliajn en la plenumo de siaj celoj pri tradukado de la Skribaĵoj en la nacian lingvon. Nekapablante fari tion en Anglio, li komencis vojaĝi tra la kontinento, kaj laŭŝajne vizitis Hamburgon kaj Vitenbergon, tamen, la urbo kie li tradukis la Novan Testamenton, kvankam oni konjektas esti Vitembergo, ne povas esti konata kun certeco. Oni hipoteze kredas ke li estis helpata de Marteno Lutero kaj William Roy.
Luktoj kaj persekutoj
La opinioj de Tindalo montriĝis polemikaj al siaj klerikaj kolegoj, tiom ke li estis alvokita antaŭ John Bell, kanceliero pri la Diocezo de Vorĉestro, kvankam tiame ne ekzistis formalaj akuzoj. Tindalo lasis Londonon, en 1523, serĉe de permeso por traduki la Biblion en la anglan. Li petis helpon de la Episkopo Cuthbert Tunstall (1474-1559), tre konata klasikulo, kiu tre ŝatis Erasmon post longe labori kun li en la greka Nova Testamento. Tamen, la episkopo, deklinis sian patronecon kaj diris al Tindalo ke ne plu eblis gasti lin hejme. Dum kelka tempo, Tindalo predikis kaj laboris en sia tradukaĵo, en Londono, fidante je la helpo de vestaĵo-komercisto, Humphrey Monmouth. Tiuepoke li vaste instruis, inklude ĉe St Dunstan-in-the-West.
En 1525, la publikigo pri la verkoj de Peter Quentell, en Kolonjo, interrompiĝis pro la ŝoko de la kontraŭ-luteranismo. Nur en 1526, la kompleta eldono de la Nova Testamento estas lanĉita de la presisto Peter Schöffer la juna (1475-1547), en Vormio, impera liberurbo, tiam provante ĝiajn unuajn paŝojn por adopti la luteranismon. Pli da kopioj estis faritaj en Antverpeno.
La libro estis kontrabandita al Anglio kaj Skotlando, kaj kondamnita de la Episkopo Tunstall, en oktobro 1526, kiu elsendis avertojn al librokomercistoj por publike bruligi la kopiojn. Richard Marius, iu akademiulo pri la reformo, rimarkigas ke la "spektaklo de la skribaĵo-bruligado ... provokis dubojn kaj polemikojn eĉ inter la fideluloj." La kardinalo Thomas Wolsey (1475-1530) kondamnis Tindalon kiel herezulon, en januaro 1529.
Oponado al la divorco de Henriko la 8-a
En 1530, li verkis "La Praktikado de la prelatoj", kie li eldiras sian kontraŭan pozicion al la divorco de Henriko la 8-a (1491-1547) kun Katerina de Aragono (1485-1536) favore al Ana Boleno (1507-1536), kredante ke ĝi estis ago kontraŭ la Skribaĵoj kaj estis ruza komploto de la kardinalo Wolsey por implikigi la reĝon en la papan kortegon de Julio de Mediĉo (1478-1534). Tamen, la reĝa malamo direktiĝis al Tindalo kaj Henriko petis al Karlo la 5-a (1500-1558) aresti la gloran tradukiston kaj revenigi lin al Anglio sub la kondiĉoj de la "Traktado de Kambrajo", tamen, la imperiestro respondis ke formalaj evidentaĵoj necesus por la ekstradicio. Tindalo registris sian kazon per "Respondo al Dialogo de Siro Thomas More".
Perfido kaj morto
Eventuale, Tindalo estis perfidita de Henry Phillips al la imperiaj aŭtoritatuloj, kaptita en Antverpeno en 1535, kaj tenita en la Kastelo de Vilvoorde, apud Bruselo. Li estis juĝita kaj akuzita pri herezo, en 1536, kaj kondamnita al morto en la brulŝtiparo, malgraŭ la klopodoj de Thomas Cromwell (1485-1540) liafavore. Tindalo estis ĝismorte strangolita sur brulŝtiparo, kaj tiam lia senviva korpo estas bruligita. Liaj lastaj vortoj, diritaj ĉe la brulŝtuparo kun fervora sento, kaj laŭtvoĉe, estis "Sinjoro, malfermu la okulojn de la reĝo de Anglio". La tradicia tago pri memorfesto al li estas la 6-a de oktobro, tamen, registroj pri la aresto de Tindalo sugestas ke la vera dato de lia ekzekuto povus esti kelkajn semajnojn antaŭajn. John Foxe (1516-1587) mencias la 6-an de oktobro kiel lia memordato, tamen lia ekzakta mortodato ne estas konata. Ene de la venontaj kvar jaroj, laŭpete de la sama reĝo, kvar anglaj tradukaĵoj de la Biblio estis plublikigitaj en Anglio, inklude de la oficiala "Granda Biblio" de Henriko. Ĉiuj surbaze en la verko de Tindalo.
Vidu ankaŭ
<Center>
</Center>
Kvadrata dutrunko
En geometrio, kvadrata dutrunko aŭ kvadrata senpintigita dupiramido estas pluredro, la (sekundo, dua) en malfinia serio de dutrunkaj pluredroj. Ĝi havas 4 trapezajn kaj 2 kvadratajn edrojn.
Peter Sloterdijk
Peter SLOTERDIJK (/ˈsloʊtərdaɪk/; en germana: [ˈsloːtɐˌdaɪk]; 26a de junio 1947) estas germana filozofo kaj kulturteoriulo. Li estas profesoro de filozofio kaj teorio pri amaskomunikiloj en la Universitato de Arto kaj Desegno de Karlsruhe. Ĝi kun-hejmigas programon de germana televido nome "Im Glashaus: Das Philosophische Quartett" el 2002 ĝis 2012.
Li studis filozofion, germanajn studojn kaj historion en la Universitato de Munkeno kaj en la Universitato de Hamburgo el 1968 ĝis 1974. En 1975 li ricevis sian doktoriĝon el la Universitato de Hamburgo.
Sloterdijk malaprobas la ekzistadon de duismoj —korpo kaj animo, subjekto kaj objekto, kulturo kaj naturo ktp.— ĉar iliaj interagadoj, "spacoj de kunekzistado", kaj la komuna teknologia progreso kreas hibridajn realaĵojn. Sloterdijk proponis la kreadon de "ontologia konstitucio" kiu aligus ĉiujn estaĵojn — homoj, animaloj, plantoj kaj maŝinoj.
Kolombangara
Kolombangara (foje literumita Kulambangara kaj Kolombangaro en Esperanto) estas insulo de la arkipelago Novgeorgia Insularo de la Salomonoj en sudokcidenta Pacifika Oceano. La nomo estas el loka lingvo, iela traduko estus "Sinjoro Akvo" rilate al proksimume 80 riveroj kaj rojoj fluantaj trae.
Geografio
Ĝi estas preskaŭ perfekte rondoforma kaj ĉirkaŭ 15 km longa, nome stratovulkano kiu atingas alton de 1770 m ĉe Monto Veve. La insulo formas parton de la suda limo de la Novgeorgia Markolo; nordokcidente la Golfo Vella separas ĝin el Vella Lavella kaj Gizo, dum sudoriente Novgeorgio kuŝas tra la Golfo Kula. Okcidente-sudokcidente de Kolombangara estas la insulo Ghizo, kie estas la okcidenta provinca ĉefurbo nome Gizo.
Kolombangara estas tre arbara, kun malmultaj loĝantoj. Kolombangara havas du elstarajn setlejojn, nome Ringgi kaj Mongga, la unua pli granda. Plej grava industrio en la insulo estas lignoproduktado, ĉefe ĉe Poitete.
Sajólászlófalva
Sajólászlófalva [ŝajOlAslOfalva] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Miskolc. La loknomo signifas: vilaĝo de Sajó-Ladislao (Ladislaon komprenu: Ladislao la 1-a (Hungario).
Situo
Sajólászlófalva situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Miskolc troviĝas 20 km-ojn.
12341 Calevoet
12341 Calevoet estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝeto Calevoet, sud-oriente de Uccle. La nomo signifas "sen-herba vadejo". Tamen la nomo ankaŭ signifas "nudaj piedoj", tiu, kiu naskis la legendon, laŭ kiu Karolo la Granda trairis nud-piede la rivereton ĉe Calevoet.
Listo de urboj de Jamajko
Jen listo de urboj de Jamajko laŭ la loĝantaronombro:
Flago de Valiso kaj Futuno
La oficiala flago de Valiso kaj Futuno estas la franca trikoloro, ĉar ĝi estas franca teritorio.
7-a jarcento
La 7-a jarcento komenciĝis la kaj finiĝis la. La tutmonda loĝantaro estas taksata inter 200 kaj 300 milionoj. En Eŭropo stabiliĝas la ĝermane-romie regataj regnoj de la frankoj, visigotoj kaj langobardoj, estiĝintaj el la popolmigradoj. Post la ekesto de islamo sekvis la islama ekspansio, kiu profunde ŝanĝis la situacion en Proksima Oriento kaj Mediteraneo. Antaŭe la greka-romia kulturo unuigis la ŝtatojn ĉirkaŭ la Mediteraneo, sed nun ne plu. Kontraste, ekde la 7-a jarcento, la Mediteraneo pli fariĝis limo inter kristana nordo kaj islama sudo. Eŭropo nun estis en la Frua Mezepoko. La orient-romia imperio perdis pli ol duonon de sia areo al la islamaj konkerantoj. La islamanoj sub la unuaj kvar (la "justaj") kalifoj kaj poste la Umajada dinastio konkeris vastan imperion ekde norda Afriko ĝis okcidenta Azio.
Flago de Valiso kaj Futuno
La neoficiala flago de Valiso kaj Futuno havas ruĝan andreokrucon sur blanka kvadrato, kiu en svingo estas metita sur ruĝa kampo. La flago de Francio skizis en blanka sur du flankoj en la supra hisflanka kvadrato. Por oficialaj okazoj, la franca flago estas uzita. Tamen, la neoficiala loka flago estas vaste uzita de la insulanoj por lokaj eventoj.
7-a jarcento
En la Hinda subkontinento regis pluraj konkurencantaj princlandoj. La reganto Harshavardhana sukcesis unuigi multon de norda Hindio sub sia regado kaj subtenis budhismon, sed post lia morto meze de la jarcento lia regno disfalis, kaj hinduismo plifortiĝis.
Ĉinio gajnis potencon kaj influon sub la dinastio Tang, kaj kulture signife influis la aliajn regnojn de Orienta Azio.
En Centra Ameriko floris la regno de la Majaoj.
Kauko Röyhkä
Kauko RÖYHKÄ estas finna rokmuzikisto kaj verkisto. Kariero de Kauko Röyhkä kiel diskigita muzikisto kaj romanverkisto komencis en 1980-aj jaroj. Liaj plej konataj kantoj estas k.a. Lauralle, Talo meren rannalla kaj Paha maa. Li eldonis 26 albumojn. Lia romano Kaksi aurinkoa estis kandidato por Premio Finlandia en 1996.
1750
1750 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1750 post Kristo okazis, interalie:
Malnova Danubo
Malnova Danubo (germanlingve Alte Donau) estas eksa riverbrako de Danubo en Vieno. Ĝi estas postrestaĵo de la eksa "sovaĝa" Danubo, kiun oni reguligis inter 1868 kaj 1875. Ekde tiu reguligo ĝi estas tamen tute aparta de Danubo kaj do fakte konsistigas lagon. La parton norde de la ponto Kagraner Brücke, la sola strata ponto trans Malnova Danubo, oni nomas Supra Malnova Danubo, la alian parton Malsupra Malnova Danubo.
Ĝi estas hodiaŭ uzata kiel ripozejo kaj estiĝis pluraj naĝejoj ĉe ĝi, la plej fama estas la Gänsehäufel sur insulo en Malnova Danubo.
Girton College (Kembriĝo)
Girton College estas kolegio de la Universitato de Kembriĝo. Ĝi estis fondita en 1869 de Emily Davies kaj Barbara Leigh Smith Bodichon kiel nurvirina kolegio. Ĝi nuntempe akceptas kaj virajn kaj virinajn studentojn.
Nuntempa kolegio
La kolegio troveblas ĉirkaŭ 4 kilometrojn nordokcidente de la centro de Kembriĝo, en la vilaĝo de Girton laŭ kiu ĝi estis nomita. En 2010, la nuna mastrino de la kolegio estas Susan J. Smith. Ĝi enhavas 503 antaŭdiplomajn kaj 201 postdiplomajn studentojn.
Nacia Observatorio de Japanio
Ĝi estis establita en 1988 per kunfandigo de tri organizaĵoj de esploro :
Girton College (Kembriĝo)
Nuntempa kolegio
Ĝia devizo estas: Better is wisdom than weapons of war (Pli bona estas saĝeco ol militarmilo).
Nacia Observatorio de Japanio
- la Observatorio de Tokio de la universitato de Tokio ;
- la Latituda Internacia Observatorio de Mizusaŭa ;
Girton College (Kembriĝo)
Historio de la kolegio
La kolegio estis fondita je la 16-a de oktobro 1869 de Emily Davies kaj Barbara Leigh Smith Bodichon, kiel la unua internula kolegio en Britio, en Benslow House, Hitchin, Hertfordshire. Ĝi unue nomiĝis la College for Women (Kolegio por virinoj), kaj la unua estro estis Charlotte Speir Manning. En 1873 la kolegio translokiĝis al la vilaĝo Girton, apud Kembriĝo, kaj renomiĝis kiel Girton College.
Nacia Observatorio de Japanio
- parto de la Instituto de Atmosfera Esploro de la Universitato de Nagojo.
Post la reformo en 2004 de la naciaj esploraj organizaĵoj, la NAOJ iĝis divido de la Nacia Instituto de Naturaj Sciencoj.
Girton College (Kembriĝo)
Historio de la kolegio
En 1924 la kolegio ricevis reĝan ĉarton. Ĝi estis agnoskata kiel institucio por la altnivela eduko de virinoj, sed ankoraŭ ne estis oficiala kolegio. Ĝi finfine fariĝis plena membro de la universitato je la 27-a aprilo 1948.
Nacia Observatorio de Japanio
Instalaĵoj
Instrumentoj : Historiaj instrumentoj :
Girton College (Kembriĝo)
Historio de la kolegio
En 1977 ĝi unue dungis virajn profesorojn, kaj en 1979 ĝi unue akceptis virajn studentojn.
Nacia Observatorio de Japanio
Aliaj instalaĵoj
La Nacia Astronomia Observatorio de Japanio administras plurajn observatoriojn, radio-observatoriojn kaj observajn staciojn en Japanio kaj en Havajo; inter kiuj :
La suna observatorio de la Monto Norikura, iame dependa de la NAOJ, estis fermita en 2010, kaj ties konstruaĵo estas reuzita de la Nacia Instituto de Naturaj Sciencoj por agadoj inkludantaj ne-astronomiajn esplorojn.
NINS
En 2004, NAOJ aliancis kun kvar aliaj naciaj institutoj :
- La Nacia Instituto de Baza Biologio (Japane 基礎生物学研究所),
- La Nacia Instituto de Scienco pri Fuzio (Japane 核融合科学研究所),
- La National Instituto de Fiziologiaj Sciencoj (Japane 生理学研究所),
- La Instituto de Molekulaj Sciencoj (Japane 分子科学研究所),
por establi la Nacian Instituton de Naturaj Sciencoj (NINS, Japane 自然科学研究機構) por promocii kunlaboron inter la esploristoj de la kvin konsistuantoj institutoj.
Lichtenberg (Hesio)
Lichtenberg (prononcu pli-malpli Liĥtnberg) estas parto de komunumo Fischbachtal (prononcu Fiŝbaĥ-Tal') en centra Germanio. Ĝi situas en la distrikto Darmstadt-Dieburg, en federacia lando Hesio.
Vale, rekte apud la kastela monto, troviĝas kampadejo kun somere plaĉa natura naĝejo kun flugpilka, tablotenisa kaj ŝaka ludejoj plus herbejoj por kuŝado, piedpilko kaj pliaj ludoj. La naturan naĝejon de junio ĝis fino de aŭgusto malmultekoste (kontraŭ 1 € po tago por pli-ol-12-jaruloj, duono por pli junaj infanoj) eblas uzi ankaŭ ne tie kampadante.
La nomon portas pluraj konataj homoj, interalie la germana aŭtoro, filozofo kaj unua profesoro pri eksperimenta fiziko Georg Christoph Lichtenberg, kiu naskiĝis dum 1742 en Ober-Ramstadt tutproksime de Lichtenberg kaj mortis dum 1799 in Göttingen).
Paserkolombo
Disvastigo
Ĝi estas loĝanta kaj reproduktanta el Bermudo, tra la plej suda Usono, Meksiko kaj Karibio, ĝis Sudameriko, kaj troviĝas tiom sude kiom ĝis norda Brazilo.
Lichtenberg (Hesio)
Eksteraj ligiloj
Fischbachtal
Paserkolombo
Disvastigo
La Paserkolombo loĝas arbustejojn kaj aliajn malfermajn kamparojn.
Aspekto
Paserkolombo estas eta mallongvosta kolombo 17cm longa. Ties pezo estas kutime ĉirkaŭ 32g. Plenkreskuloj havas grizbrunajn dorson kaj subflugilojn, kun grizverda nuanco en plej alta dorso kaj nigraj punktoj (eble iun bluan aŭ verdan) en malalta dorso (flugilkovriloj). Ili havas skvamecan aspekton en brusto kaj kapo. La vosto estas bruna centre, kun nigraj bordoj kaj blankaj anguloj. La beko estas oranĝoflava kun la pinto nigra. Dumfluge, la subflugiloj montras ampleksan avelkoloran plumaron.
Masklaj plenkreskuloj havas rozkolorecajn kapon, kolon kaj bruston kaj rozkoloran neskvamecan ventron. Lia nuko estas blueca. La ino kaj la junuloj estas helgrizaj kie la masklo estas rozkolora kaj havas grizajn nukojn.
Kutimaro
Ili konstruas feblan neston el bastonetoj en arbo, kie la ino de metas du blankajn ovojn. La flugo estas rapida kaj rekta, kun regula frapado kaj eventuala vipado de fligiloj karaktera de kolomboj ĝenerale.
Tiu nearktisa kaj neotropisa specio manĝas ĉefe semojn, sed ankaŭ kelkajn insektojn. Ties voĉo estas milda kverado ŭo-ap.
Lily-Rose Depp
Lily-Rose Depp (naskiĝis en Parizo) estas franca-usona manekeno kaj aktorino.
Biografio
Lily-Rose Melody Depp estas la pli aĝa filino de Johnny Depp kaj Vanessa Paradis. Ŝi havas fraton, Jack, tri jarojn pli juna ol ŝi.
NGC 2539
NGC 2539 (alia indiko — OCL 611) estas malfermita stelamaso en konstelacio Pobo.
Ž
Žž (s kun haĉeko) estas litero de latina alfabeto, uzata en slavaj, baltaj kaj kelkaj aliaj lingvoj. Ĝi signifas la sonon ĵ (laŭ IPA [ʒ]).
Lily-Rose Depp
Biografio
Ŝi debutis karieron de aktorino en 2014, per apero en la filmo Tusk, en kiu ludis ŝia patro. Ŝi daŭrigis poste en 2016 per Yoga Hosers kaj Planetarium, je la flanko de Natalie Portman.
Canonica d'Adda
Canonica d'Adda estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Brembate, Capriate San Gervasio, Fara Gera d'Adda, Pontirolo Nuovo kaj Vaprio d'Adda (MI). Kristana patrono estas la sanktulo Johano la Evangeliisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
NGC 2539
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lily-Rose Depp
Biografio
Tre aktiva sur sociaj retoj, ŝi kalkulas interalie pli ol du milionoj da sekvantoj en sia konto Instagram ,.
Ž
Deveno de litero
Žž devenas de litero Zz de klasika latina alfabeto kaj estas kreita per aldono de supersigno (ˇ) (haĉeko). Same, kiel literoj Čč, Šš kaj Řř, Žž estis enkondukita de ĉeĥa reformisto Jan Hus en sia verko De Ortographia Bohemica (1412). Unue la litero havis punkton (•) anstataŭ haĉekon kaj aspektis kiel moderna pola litero Żż. Ĉar punktetoj super la literoj Cc, Ss, Zz estis malbone videblaj, en mezo de 15-a jarcento supersigno punkto estis substituita per haĉeko.
Lily-Rose Depp
Biografio
Ekde 2015, ŝi estas egerio de marko Chanel.
Ž
Historio de disvastiĝo
Ekde 19-a jarcento ĉeĥaj literoj kun haĉekoj komencis esti uzataj en kodifitaj alfabetoj de diversaj naciaj "malgrandaj" lingvoj, kiuj pli frue ne havis siajn proprajn alfabetojn kaj uzis diversajn skribsistemojn bazitaj je latinaj alfabetoj de "pli grandaj lingvoj" (la germana, la hungara ktp.), kio ofte estis konektita kun tiutempa politika situacio en Eŭropo.
Lily-Rose Depp
Biografio
En 2016, Lily-Rose Depp ludis unu el la ĉefaj roloj de la filmo La Danseuse, prezentita en la selekto "Un certain regard" en Festivalo de Cannes 2016. Por la okazo, ŝi unuafoje supreniris la ŝtuparon de la festivalo, tre atentata de amaskomunikiloj.
Ž
Slavaj lingvoj
Por ekzemplo, kroata ligvisto Ljudevit Gaj kreinte en 1830 kroatan alfabeton enkondukis en ĝi literojn Čč, Šš, Žž por signifi sonojn ĉ, ŝ kaj ĵ. Pli frue estis uzataj diversaj kombinaĵoj de literoj - sch, sh aŭ ss por š, tsch, tsh aŭ ſh por č ktp. Tiu alfabeto nomiĝas gajevica kaj pere ĝi litero Žž estis enkondukita en alfabetojn de aliaj sudslavaj lingvoj - en slovenan (en mezo de 19-a jarcento), bosnan, montenegran lingvojn kaj en serban latinan alfabeton. Literon Žž ankaŭ uzas soraba lingvo.
Mallongbeka urieto
La Mallongbeka urieto aŭ Kitlitza urieto, (Brachyramphus brevirostris) estas eta marbirdo de la familio de aŭkedoj kiu troviĝas en akvoj ĉe Alasko kaj orienta Siberio. Tiu ĉi endanĝera specio estas, kiel la proksima parenco marmora urieto, nekutima inter marbirdoj pro reproduktiĝi for de kolonio de marbirdoj, en izolitaj lokoj de montopintoj, kie la nestoj estis konataj de Indiĝenoj dum multaj jaroj antaŭ skeptikaj ornitologoj priskribis kaj fotis ilin. Temas pri ne tre konata kaj pristudata specio (pro siaj malatingeblaj reproduktejoj kaj malstabila vivo en maro), kvankam ties statuso kaj la rilato kun la Marmora urieto kreskis la intereson pri tiuj studoj.
Ž
Baltaj lingvoj
Baltaj lingvoj enkondukis Žž en siajn alfabetojn en komenco de 20-a jarcento: litova lingvo en 1901 kaj latva lingvo en 1908.
Aliaj lingvoj
Literon Žž ankaŭ uzas estona lingvo kaj tri sameaj lingvoj: nord-samea, anar-samea kaj skolt-samea lingvoj. Ili enkondukis la literon Žž dum 20-a jarcento (por ekzemplo: la nord-samea en 1978).
Mallongbeka urieto
Aspekto kaj teritorio
La mallongbeka urieto estas, kiel la Marmora urieto, eta fortika aŭketo, 25 cm longa kun maldikaj kruroj kaj kamufla plumaro dum la reprodukta sezono. La koloro de la reprodukta plumaro, grizbruna, respegulas la kutimon reprodukti surgrunde ĉe neĝokampoj. Vintre ili adoptas la blankonigran plumaron tipan de multaj marbirdoj, krom nigran strion ĉebruste. Ambaŭkaze la supraj partoj (ĉefe plej supra krono kaj dorso) estas malhelaj kaj subaj partoj (kaj vizaĝo) blankaj vintre kaj helaj (brunpunktitaj) dum reprodukta sezono); vintre la granda nigra okulo havas blankan okulringon kaj pli eksteran nekompletan nigran ringon, dum reprodukta sezono estas bruna makulo malantaŭ la okulo. Ambaŭsezone la malhela dorso montras helan strion komence de la dorso. La beko estas pli malgranda ol tiu de la Marmora urieto.
La mallongbeka urieto ĉefe reproduktiĝas kaj loĝas en marbordaj areoj de Alasko, kaj en tero ĉe Prince William Sound, duoninsulo Kenai, kaj disigite ĉe okcidenta marbordo kaj laŭlonge de Aleŭtoj (90 % de la tuta loĝantaro). Ĝi nestumas ankaŭ en Siberio kaj eble en insulo Wrangel. Oni supozas, ke vintre ili estas iom pli sude en akvoj senglaciaj.
Ž
Elparolo kaj loko en alfabeto
Kutime, la litero Žž troviĝas en alfabeto post la litero Zz kaj signifas sonon similan al Esperanta ĵ (IPA [ʒ]).
Mallongbeka urieto
Kutimaro
La mallongbeka urieto manĝas ĉe marbordoj, ĉefe ĉe akvoj glaciproksimaj. Ili manĝas ĉefe larvajn fiŝojn, krilon kaj alian etan zooplanktonon. La idoj estas manĝigataj el pli grandaj fiŝoj kunportitaj en la beko.
Ž
Elparolo kaj loko en alfabeto
Lingvoj, kiuj ne uzas literon Žž por signifi sonon ĵ, ofte uzas diversajn digrafojn aŭ aliaj literoj anstataŭ. Por ekzemplo, hungara lingvo uzas digrafon zs (rózsa). Pola kaj kaŝuba lingvoj uzas literon Zz kun alia supersigno - punkto: Żż (żaden, niż). Krome, multaj lingvoj uzas aliajn literojn por signifi sonon ĵ: franca kaj portugala lingvoj uzas literojn Gg kaj Jj (genre, jarro), literon Jj ankaŭ uzas turka lingvo kaj rumana lingvo.
Tibor Erdős
Tibor ERDŐS [erdOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Erdős Tibor estis hungara ekonomikisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (1993).
Hazardigita algoritmo
Hazardigita algoritmo aŭ probableca algoritmo estas algoritmo kiu uzas iun gradon de hazardon kiel parto de sia logiko. En komuna praktiko, ĉi tio signifas ke la maŝino realiganta la algoritmon havas atingon al kvazaŭstokasta generilo. Por ĉi tiuj algoritmoj la plej malbona okazo estas tipe malverŝajna kaj tiel povas esti ignorita.
Motivado
Konsideru problemon de trovo de valoro a en tabelo de n eroj, se duono de la eroj estas a' kaj la alia duono estas b' La evidenta maniero estas trarigardi ĉiu eron de la tabelo ekde komenco, sed ĉi tio prenas n/2 operaciojn se la tabelo estas ordigita tiel ke b estas unuaj. Eblas kontroli en la rea ordo, aŭ kontroli ĉiun duan eron, sed por ĉiu ĉi tia strategio ekzeistas ordo de eroj en la tabelo je kiu bazonatas n/2 operaciojn. Do kun determinisma algoritmo, se malica atakanto kiu intence penas nutri malbonan enigon al la algoritmo, oni ne povas garantii pli bonan tempon ol n/2.
Tibor Erdős
Tibor Erdős naskiĝis la  1928 en Budapeŝto, li mortis la 6-an de septembro 2022.
Tenaserima pino
La tenaserima pino (Pinus latteri), estas pinospecio indiĝena en Kontinenta Sudorientazio. Ĝi vegetas en la montaroj de sudorienta Birmo, norda Tajujo, Laoso, Kamboĝo, Vjetnamujo, kaj en la ĉina insulo de Hajnano. Ĝi ĝenerale troviĝas ĉe moderaj altitudoj, plejofte ekde 400–1000 m, sed okaze tiom malalte kiom 100 m kaj ĝis 1200 m.
Tibor Erdős
Biografio
Tibor Erdős frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1948-1952, poste li ekinstruis samloke en la universitato. En 1972 li doktoriĝis. En 1975 li ekhavis postenon en ekonomia filio de MTA, kie li ĉefe okupiĝis pri inflacio. En 1998 li emeritiĝis, sed li estis konsiliano de Hungara Nacia Banko inter 1992-2000. Li ricevis diversajn premiojn inter 1978-2010.
Spremberg
La urbo Spremberg (sorabe Grodk ) situas en la regiono Luzacio en la germana lando Brandenburgio ĉe la rivero Spree. Ĝi apartenas al la distrikto Spree-Neisse (ĉefurbo Forst / Baršċ). Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝia meza alteco super mara nivelo estas ĉirkaŭ 112 metroj.
La historiaj informoj pri la urbo estas tre nekompletaj. Tial oni iam festis 1000-jaran jubileon, sed poste konstatis, ke temis pri eraro.
Tenaserima pino
Priskribo
La tenaserima pino estas mezgranda al granda arbo, atingante alton de  25-45 m kaj kun trunkdiametro de ĝis 1,5 m.  La ŝelo estas oranĝruĝa, dika kaj profunde fendetata ĉe  la bazo de la trunko, kaj maldika kaj skvama en la supra krono. La folioj ('pingloj') estas duopaj, modere sveltaj, 15-20 cm longaj kaj iom pli ol 1 mm dikaj, verdaj ĝis flavece verdaj. La strobiloj estas mallarĝe konusformaj, 6-14 cm longaj kaj 4 cm larĝaj ĉe la bazo kiam fermite, verdaj komence, maturiĝante brile ruĝbrunaj. Ili malfermiĝas ĝis larĝo de 6-8 cm, ofte iom da tempo post matureco aŭ sekvante hejtadon per arbaraj brulegoj, por liberigi la semojn. La semoj estas 7-8 mm longaj, kun flugilo de 20-25 mm, kaj estas vente dissemataj.
Taksonomio
La tenaserima pino estas ege parenca al la Merkus-pino (Pinus merkusii), kiu troviĝas pli fore suden en Sudorientazio en Sumatro kaj en Filipinoj; iuj botanikistoj konsideras la du kiel unuspeciajn (sub la nomo P. merkusii, kiu estis unue priskribita).
Sed la Merkus-pino havas pli mallongajn (15-20 cm) kaj pli maldikajn (malpli ol 1 mm dikajn) pinglojn, pli malgrandajn strobilojn kun pli maldikaj skvamoj, la strobiloj malfermiĝas ĉe matureco, kaj la semoj estas nur duone tiom pezaj. Ĝi ankaŭ estas parenca al la grupo de mediteraneaj pinoj inkluzive de la halepa pino kaj la malgrandazia pino, kaj samhavas multajn ecojn kun ili.
Spremberg
La regiono iam estis fama pro vitrofarado kaj teksado, sed ambaŭ metioj preskaŭ ne plu ekzistas.
Spremberg havas la ĝemelajn urbojn Szprotawa (Pollando, www.szprotawa.pl) kaj Grand Forks (Kanado, www.city.grandforks.bc.ca ).
Ž
Elparolo kaj loko en alfabeto
Litero Žž samtempe estas uzata en transliterumo de cirila litero Жж.
Hazardigita algoritmo
Motivado
Aliflanke, se kontroli tabelajn erojn hazarde, tiam oni rapide trovas na a kun alta probablo.
En ĉifrikaj aplikoj, pseŭdo-stokastoj ne povas esti uzataj, pro tio ke la atakanto povas antaŭdiri ilin, farante la algoritmon efike determinisman. Pro ĉi tio fonto de veraj stokastoj aŭ ĉifrike sekura pseŭdo-stokasta generilo estas bezonata. Alia tereno en kiu hazardo estas nepra estas kvantumo komputado.
En la ekzemplo pli supre, la hazardigita algoritmo ĉiam donas korektan respondon, sed estas malgranda probablo de preno de longa tempo por ruliĝi. Ĉi tiu speco estas algoritmo de Las Vegas. Iam oni bezonas algoritmon kiu ĉiam ruliĝas rapide, sed permesas malgrandan probablon de eraro. Ĉi tiu speco estas montekarla algoritmo. Algoritmo de Las Vegas povas esti konvertita en montekarlan algoritmon, per haltigo de ĝi post certa tempo kaj rezultigo de ajna, eble malĝusta, respondo.
Hazardigita montekarla maniero estadas uzata por integralado.
Plej popularaj primecaj provoj estas hazardigitaj algoritmoj. Ĉi tiuj testoj uzas, krom la testata nombro n, iujn aliajn nombrojn a kiuj estas elektataj je hazarde de iu aro. La probablo de eraro povas reduktiĝas per ripetado de la provo kun multaj sendepende elektitaj a; por du kutime uzataj testoj, por ĉiu komponita n almenaŭ duono de la a detektas komponitecon de n. Tiel k ripetadoj reduktas la eraran probablon al maksimume 2−k, kiu povas esti farita sufiĉe malgranda per pligrandiĝo de k.
La baza strukturo de hazardigita primeca provo estas jena:
En praktiko, taŭgas akcepti malgrandan probablon de eraro, kiu povas esti farita astronomie malgrandan. Kaj, eĉ kvankam determinismaj polinomo-tempaj primecaj provoj estas ellaboritaj, ili ne anstataŭigas la pli malnovajn probablecajn testojn en ĉifrika programaro, kaj ĉi tiu anstataŭigo ne estas atendata por la antaŭvidebla estonto.
Se la probablo de eraro de hazardigita maniero estas ekzemple 2−1000, ĝi estas klare pli malgranda ol la probablo de eraro en la aparataro ruliganta ĝin.
Rapida ordigo estas familiara, kutime uzita algoritmo en kiu hazardo povas esti utila. La determinisma, versio de ĉi tiu algoritmo postulas tempon O(n2) por ordigi n nombrojn por iu degenera enigoj. En la plej simpla varianto, temas pri tabelo kies eroj estas jam en ordigitaj, kaj en ĉiu okazo atakanto povas krei ĉi tian tabelon. Tamen, se la algoritmo elektas erojn hazarde, ĝi havas tre altan probablon de ruliĝo en tempo O(n log n).
1748
1748 estis superjaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1748 post Kristo okazis, interalie:
Mallongbeka urieto
Kutimaro
La mallongbeka urieto estas unu el la malpli konataj aŭkedoj, kvankam almenaŭ oni konas, ke ili ne nestumas en kolonio de marbirdoj, sed en arbaroj de internaj montoj malproksime de maro. La nestoj situas en sudaj deklivoj surgrunde, ofte proksime de neĝo. La ino demetas ununuran ovon (kiu estas kovata dum nekonata tempospaco). La idoj estas manĝigataj dumtage kaj atingas sendependan pezosufiĉon post ĉirkaŭ 25 tagoj. La danĝera naturo de la nestoteritorio implicas, ke la idoj devas pluhavi la kamuflan lanugon dum pli da tempo ol aliaj samfamilianoj, fakte ĝis 12 horojn antaŭ elnestiĝo. Oni supozas, ke ili ekflugas al la maro, sed ankaŭ oni supozas, ke ili povas atingi la maron laŭlonge de riveroj. Post elnestiĝo, oni supozas, ke la ido jam ne plu ricevas gepatran zorgadon, neniam idon oni vidis en maro kun plenkreskulo.
Minacoj
La mallongbeka urieto estas konsiderata tre endanĝera, ĉefe pro perdo de medio (ŝajne ankaŭ dependas de malpliiĝantaj glaĉeroj), ĝenado el ŝipoj kaj oleoverŝado. Ĉirkaŭ 7-15 % de la tutmonda loĝantaro, oni supozas, mortis dum la oleoverŝado de la ŝipo Exxon Valdez. Nuntempe oni supozas, ke la tutmonda loĝantaro estas inter 15.000 kaj 35.000 birdoj.
Cantello
Cantello estas komunumo de Italio.
Jenő Adorján (violonisto)
Jenő ADORJÁN [adorja:n] estis hungara violonisto, komponisto, koncertmajstro. Li naskiĝis en Nagykároly (Hungara reĝlando) la 24-an de marto 1874 kaj mortis en Gödöllő (Hungara reĝlando) la 18-an de septembro 1903.
Kariero
Jenő Adorján lernis violonadon de Joseph Joachim kaj Jenő Hubay. Li laboris en Parizo, Lübeck, en operejo kaj urba orkestro kiel koncertmajstro de Düsseldorf.
Hermeto Pascoal
Hermeto Pascoal (* 22-an de junio 1936 en Lagoa da Canoa en la brazila subŝtato Alagoaso) apartenas nuntempe al la plej famaj multinstrumentaj muzikistoj kaj pioniraj muzikistoj de Brazilo. Li validas kiel brazila „ĵazkorifeo“; „Per sia kombinaĵo de melodia fantazio, libera ĵazo kaj komplika brazila ritmaro, de elcerbumita instrumentado kaj libera evoluo en malfermaj provoformoj“ Pascoal kontribuis pli grave al la evoluo de nuntempa ritmema muziko kun improvizelementoj ol multaj komponistoj kaj aranĝistoj el la rektaĵazaj rondoj. Karl Lippegaus nomis lin okaze de lia 75-a naskiĝdatreveno eĉ „La respondo de Brazilo al Sun Ra.“
Vivo kaj verkado
Hermeto Pascoal estas albino kaj laŭ sia aspekto kaj laŭ siaj muzikaj esprimeblecoj eksterordinara aperaĵo. Li ludas aron da muzikinstrumentoj kiel akordiono, saksofono, fluto, gitaro same kiel perkutinstrumentojn kajklavarinstrumentojn. En Brazilo oni nomas lin „O Bruxo“ (la sorĉisto), „ĉar li povas fari muzikon per ĉio, kio lin ĉirkaŭas“. Krome lia modernigo de la ĉoro-muziko dum la malfruaj 1960-aj jaroj donis al la brazila muziko„gravajn impulsojn kaj inspiritajn artistojn kiel Laurindo Almeida“.
Siajn unuajn muzikajn spertojn Hermeto Pascoal kolektis en la aĝo de 10 jaroj per la instrumentoj akordiono kaj fluto. Sekvis unuaj surscenaj prezentadoj kune kun sia pli aĝa frato José Neto. En 1950 lia familio transloĝiĝis al Recife, kaj tie la du ludis kune akordionojn ĉe surlokaj radiostacioj.
Nur malmulte Hermeto Pascoal komencis serĉe al novaj sonoj fari muzikajn eksperimentojn kaj lerni ĉiun instrumenton, kiun li povis ekhavi. Pascoal estas sininstruanto kaj miksas multajn diversajn stilojn kiel la muziko de Brazilo, ĵazon aŭ Novan Muzikon kaj alvenis je tio ĉiam denove al surprizaj rezultoj. Unu el liaj projektoj estas lia Calendário do Som, projekto (fakte muzika taglibro), pri kiu li dum unu jaroj ĉiun tagon komponis novan pecon.
En la 1960-aj jaroj li laboris en Rio-de-Ĵanejro en sia bosanovo-ensemblo kaj ĉe Sérgio Mendes kaj Antonio Carlos Jobim. En 1964 li fondis Trio Sambrasa; Airto Moreira tie fariĝis lia plej grava kunulo, kun kiu li ankaŭ muzikis en la Quartetto Novo. Dum la postsekvaj jaroj li komencis trans multaj jaroj kunlaboron kun muzikistojkiel Edu Lobo, Miles Davis, aŭ Elis Regina, kio famigis lin en multaj landoj. Nur en 1972 aperis lia unua albumo je propra nomo, al kiu rapide sekvis pluaj albumoj. Lia albumo A Música Livre de Hermeto Paschoal (1973), publikigita dum la tempo de la militista diktaturo fariĝis la albumo de la brazila opozicio. Por la albumo Slave Mass li utiligis kiel perkutinstrumentojn vivantajn porkojn, al kiuj li tiris la vostojn. La albumon Eu E Eles (1999) li registromuzikis unuope kun dekumo da instrumentoj.
Pascoal laboras kun konstanta ensemblo. La provlaboro kun ĝi – ero de proceza kompreno de kompozicio – okazas ĉiutage; dum multaj jaroj li vivis kun sia ensemblo en loĝkomuno.
Muzika akceptado
Liajn komponaĵojn ankaŭ prezentis la Simfoni-Orkestro je Kopenhago, la Berlinaj Filharmoniistoj kaj la Junulara Simfoni-Orkestro São Paulo. En 2009 la bandego de Heslanda Radio (HR) produktis la lumdiskon Viva o som! kun komponaĵoj de Hermeto Pascoal. La aranĝaĵoj devenas de saksofonisto Steffen Schorn.
Flago de la Nord-Marianoj
La Flago de la Konfederacio de Nord-Marianoj estis adoptita la 4-an de julio 1976.
(19549) 1999 JS58
(19549) 1999 JS58 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gran Morelos
Gran Morelos estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas San Nicolás de Carretas. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08026.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3092 loĝantojn. El tiuj estis 1567 viroj kaj 1525 virinoj. La komunumo havas surfacon de 424,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1680 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 496,7 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,4 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 4328 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 14 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,32 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Balázs Juhász
Balázs Juhász [balAĵ juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Juhász Balázs estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.
Biografio
Balázs Juhász maturiĝis en gimnazio en Szentes en 1936, poste li akiris bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1941, li doktoriĝis en la sekvanta jaro. Post la diplomo li estis praktikanto samloke apud Dezső Deseő, inter 1942-1944 asistanto, pli poste soldato kaj militkaptito en Sovetunio (1945-1947). Hejmenveninta li revenis al la fakultato kaj ties instituto, ankaŭ al la kliniko, kie li estis lektoro inter 1948–1953, docento (1954–1958). Inter 1958 kaj 1961 li estis docento kaj katedrestro en Agrikultura Akademio de Debrecen, poste li laboris en instituto. Intertempe li kandidatiĝis en 1955, doktoriĝis en 1964 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 1987, poste tamen li estis konsilisto jardekon. Li ricevis kelkajn premiojn. Li edziĝis en 1948, vidviĝis en 1991, lia edzino naskis filinon kaj 2 ĝemelinojn.
Kvinlatera dutrunko
En geometrio, kvinlatera dutrunko aŭ kvinlatera senpintigita dupiramido estas pluredro, la tria en malfinia serio de dutrunkaj pluredroj. Ĝi havas 10 trapezajn kaj 2 kvinlaterajn edrojn.