cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nicolas Dupont-Aignan
Ano de Kuniĝo Por la Respubliko (RPR), de Kuniĝo por Francio kaj Sendependeco de Eŭropo (RPF), de Unuiĝo por Popola Movado (UMP), kiun li forlasis por fondi novan partion, Ekstaru La Respubliko (DLR), li estas urbestro de Yerres (Essonne) de 1995 kaj deputito de 1997. Li elektis « ne » al la referendumo de 2005 pri la traktato stariganta konstitucion por Eŭropo kaj provis poste kandidatiĝi por la prezidanta baloto de 2007.
Ekde sia eliro el Unuiĝo por Popola Movado (UMP) en januaro 2007, li sidas en la nacia Asembleo kiel « nealiĝinta » deputito. Li estas prezidanto de Ekstaru La Respubliko (DLR), politika partio degaŭlisma, kaj kunprezidas la eŭropan partion EUDemokratoj. Kandidato en la prezidenta baloto de 2012, li ricevis 1,79 % de la esprimitaj voĉoj.
Privata vivo
Edziĝinta de 1990 al advokatino Valérie Vecchierini, li estas patro de du filinoj : Victoire kaj Sixtine.
Politika kariero
Li kandidatis por la prezidanteco de UMP la 28-an de novembro 2004, fronte al Nicolas Sarkozy kaj Christine Boutin, kaj ricevis 9,7 % de la voĉoj.
Kreo de Ekstaru La Respubliko
Malkonsente kun Nicolas Sarkozy, li anoncis sian eliron el UMP la kaj kreis la 31-an de marto 2007 la partion Ekstaru La Respubliko.
La, Nicolas Dupont-Aignan estis reelektita en la 8-a deputita distrikto de Essonne en la unua vico de la deputitaj balotoj, kun 57,38 % de la esprimitaj voĉoj, fronte al naŭ kandidatoj, el kiuj neniu el UMP.
Li estis reelektita deputito de la 8-a deputita distrikto de Essonne okaze de la deputitaj balotoj de 2012.
Li kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2022 en Francio.
Zäziwil
Zäziwil estas komunumo en Kantono Berno, Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi estis parto de la distrikto Konolfingen. Ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la nove fondita administra distrikto Berno-Mezlando. Ĝi havis 1566 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Zäziwil situas 17 kilometrojn sudoriente de la federacia urbo Berno en monteta kamparo inter la valoj de Aro kaj Emme. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Zäzwil mem ankaŭ la setlejoj Leimen (sur 712 m s.m.), Länzligen (sur 740 m s.m.), Reutenen (sur 838 m  s.m.) kaj Oberreutenen (sur 880 m  s.m.).
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Oberthal, en oriento al Bowil, en sudo al Oberhünigen, en okcidento al Mirchel, kaj en nordokcidento al Grosshöchstetten.
Trafiko
Zäziwil disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Berno al Lucerno. Paralele al la fervojlinio ankaŭ kondukas la kantona ĉefvojo. Poŝtaŭtolinio al Grosshöchstetten zorgas por la fajna distribuo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Zäziwil datiĝas el la jaro 1299 kiel Cezzenwile.
Dum mezepoko Zäziwil apartenis al la Senjorujo Signau, kiu apartenis al la suvereneco de la Grafoj de Kiburgo. Kun la Senjorujo la vilaĝo fariĝis en la jaro 1399 posedaĵo de la urbo Berno, sed estis pluvendita al la bernaj civitanoj de Büren. En la jaro 1529 Zäziwil estis metita sub la rekta regado de la urbo Berno kaj atribuita al la nove kreita kamparvoktejo Signau kun tribunala loko Konolfingen. Post la kolapso de la malnova reĝimo dum la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la vilaĝo estis atribuita al la nove kreita distrikto Höchstetten. Ek de la jaro 1803 ĝi apartenis al la ĉefdistrikto Konolfingen, kiu estis transformita per la nova kosntitucio de 1831 al la hodiaŭa distrikto Konolfingen.
2728 Yatskiv
2728 Yatskiv estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ukrainan astronomon Jaroslav Stepanoviĉ Jackiv (cirile Ярослав Степанович Яцкив aŭ, ukraine : Яцків) naskiĝinta en 1940.
Grupa geedzeco
Grupa geedzeco estas formo de geedzeco en kiu pli ol unu viro kaj pli ol unu virino formas familian unuon, kaj ĉiuj membroj de la geedzeco kunhavas patran respondecon al ĉiu ajn el la gefiloj kiuj povus esti produktita de la geedzoj. La grupa geedzeco estas foje nomata “vera poligamio” aŭ poligiandrio (de la kombino de la terminoj poliginio kaj poliandrio).
Kelkaj fakuloj konsideras, ke la grupa geedzeco estas rara en la tradiciaj socioj. Aliaj trovas ke tiu senbaza konsidero, ĉar la nuna kompreno de tiaj socioj estas limigitaj. Multaj tradiciaj socioj estas aŭ estis preskaŭ aŭ tute detruitaj pro la koloniismo kaj aliaj faktoroj. Inter la kulturoj priskribitaj de George Murdoch en sia Etnografia Atlaso, unike la kaingangoj de Brazilo praktikas grupan geedzecon kiel akceptebla formo de geedzeco (kaj eĉ inter ili ĝi ne estas hegemonia formo de geedzeco).
Peloritani
La montoj Peloritani estas montara grupo de Nord-orienta Sicilio, en Italio, kiu longas 65 km-ojn de Capo Peloro ĝis la montoj Nebrodi.
La plej gravaj pintoj estas:
Supera Komandanto de la Aliancaj Armeoj
Supera Komandanto de la Aliancaj Armeoj (angle: Supreme Commander of the Allied Powers aŭ mallonge: SCAP ; Japane: 連合国軍最高司令官総司令部 [renggo okugun saiko ŝireikan soŝirebu] ) estis la titolo de la generalo Douglas MacArthur dum la okupo de Japanio post la Pacifika milito. La potenco de la aliancanoj estas sume 200 mil homoj.
Nomoj
Kvankam ekzistis dum kaj post la Dua mondmilito pluraj aliancanaj ĉefkomandantoj, la titolon SCAP/GHQ(General Headquarters) oni uzis nur en Japanio. Ekster Japanio, oni ne ofte uzas ilin. Tie SCAP signifas ne nur la postenon mem, sed ankaŭ la ligitajn okupadadministraciojn.
Resumo
SCAP administraciis per ordonoj al Japana registaro rezervante administracian sistemon de Japanio. Ordonoj de SCAP superis al la japana registaro.
Gala Dalí
Gala Dalí, Gala Éluard Dalí, denaske Elena Ivanovna (Dmitrievna) Diakonova (Елена Ивановна (Димитриевна) Дьяконова; Kazano, la Rusia Imperio, 7a de septembro 1894 - Portlligat, Cadaqués, Hispanio, 10a de junio 1982) estis muzo de variaj artistoj, kaj speciale de Salvador Dalí, kun kiu ŝi edziniĝis en 1932 civile kaj denove en 1958 pere de la katolika ritaro.
Ŝi estis unue muzo de sia unua edzo: nome Paul Éluard, kun kiu ŝi translokiĝis al Parizo kaj kun kiu ŝi havis filinon nome Cécile, kiu neniam estis amita aŭ zorgita de Gala. Ŝi estis iniciatita en la superrealismo fare de Salvador Dalí kaj krome ŝi estis muzo ankaŭ de Louis Aragon, Max Ernst aŭ André Breton, ĉefa ideologo de la superrealismo kiu poste malaprezos ŝin.
Kastelo Saalfeld
La Kastelo Saalfeld troviĝas en Saalfeld, Germanio. Ĝi estas posteula ejaro de la iam gravega Abatejo de Saalfeld.
Historio
La dukoj Albrecht kaj Bernhard von Sachsen-Gotha metis ekde la 29-a marto 1677 la fundamentan ŝtonon por la konstruo de nova rezideja kastelo sur la Petra monto. Ĝis junio 1679 faritis sub la gvidado de ĉefarkitekto Gundermann la skeleto de la meza konstruaĵo. De 1675 ĝis la finkonstruo rezidis tie ĉi duko Albrecht. Nur en la 1690-aj jaroj oni daŭrigis la konstruon (prokrasto ŝuldita al financaj kialoj). Ĝis 1720 la kastelo pligrandigitis kaj ricevis ankaŭ kapelon barokstilan. Duko Johann Ernst, fondinto de la dinastio Sachsen-Saalfeld kaj prapatro de kelkaj eŭropaj reĝaj dinastioj (Belgujo, Bulgarujo, Unuiĝinta Reĝolando, Portugalo) rezidis ekde 1680 ĝismorte (1729) en Saalfeld. Ĝis la jaro 1735 loĝis tie ĉi lia filo Franz Joseias. La alia filo, duko Christian Ernst, mortis en la 4.9.1745 senida. Post la konkero fare de Napoleono Bonaparte kaj sekva franca adminstrado (1806-97) la kastelo pro la fino de la Sachsen-Gotha-linio venis sub la egido de la duklando Sachsen-Meiningen (1826-1918). Inter 1919-22 la iama rezidejo alikonstruitis al oficejo gastiginte ekde 1921 la Landan administrejon (Landratsamt). Tiam multo el la interna strukturo detruitis respektive ege damaĝitis.
Kasteloparko
Planis la ĉirkaŭantan ĝardenon en 1677 la el Altenburg originanta ĉefarkitekto Johann Wilhelm Gundermann en severa franca simetria stilo. Jam en 1680 menciis kroniko la finkonstruitan plezurĝardenon. Meze troviĝas ekde 1708 granda puto. Enkadritis la ĝardeno per pluraj ejoj konstruitaj inter 1695-1710. En la centra akso je la suda fino troviĝis la Kavalira dometo (ankaŭ: Tepavilono, restaŭrita en 2006), oriente la oranĝerio (hodiaŭa utiligo: ekspozicihalo por lokaj etbestbredantoj) kaj je la rando de la Princina ĝardeno la Ejo de la kastelaj ĝardenistoj (hodiaŭ privata loĝ- kaj komercdomo, restaŭrita en la 2005-a jaro). Ĉe la orienta rando de la ĝardeno estiĝis la Ĉevalejo (ekde 1921 loĝdomo) kun rajdejo.
En la jaroj 1678-90 alvenigis oni partojn de la plantaj kolektoj el Altenburg al Saalfeld, tiel ke riĉeco de sitelkreskaĵoj estis garantiita. Por deponi ilin oni uzis, antaŭ la konstruo de la Nova oranĝerio (1713-15), verŝajne etan forcejon situantan ĉe la suda flanko de la ĝardenista domo. Ekde 1700 iĝis la aliaranĝo de la ĝardeno en baroka stilo. La vojoj dividis la rektangulan tuton en diversajn parcelojn kiuj siaparte estis dividitaj inter si per heĝvojetoj (aleetoj kun karpenoj, taksusoj kaj poploj). Kondukis la centra akso de la ĝardeno disde la kastelo tra ebeno kun akvopelvo kaj fontano kaj kaŝtanarbareto al la Kavalira dometo. Sekvis en la jaroj 1763 kaj 1824 profunda novigo de la oranĝejo konstruita el ligno. De 1850 ĝis 1870 oni ne nur pli aktivis en la flegado de la ĝardeno sed ankaŭ faris novan dividon de ties ebenaj partoj.
Egaj damaĝoj faritis dum la Unua mondmilito pro la necesoj de civitanoj suferantaj mizeron. Ankaŭ la malvarmega vintro de 1928/29 forigis multajn plantojn. En printempo 1942 urbanoj faris etĝardenparcelojn por provizi al si freŝajn legomojn. En la jaroj 1963/64 iĝis granda aliaranĝo de kastela parko al vere socialisma kulturparko! Faritis lageto, birdobredejoj kaj ĉasbestobredejo. Por la emuloj de etĝardenoj kaj etbestoj aranĝitis en la nove konstruita oranĝerio kunsidosalono. Sed la historia aspekto per tiu ĉi socialismigo grandparte detruitis. En 2002 validis sekve la devizo preni historiajn statojn de dokumentoj el la 1870-aj jaroj kiel modelojn por reprodukto de la stereoskopio de la parko.
Lulilo de Saalfeld
Sur la teritorio de la hodiaŭa kastelo menciitis jam en la 899-a jaro reĝa kortego nome Salauelda. Ĝi pligrandiĝis kja faritis unu jarcenton poste palatinejo: al la Liudolfinoj ĝi servis kiel administradejo sub la nomo provincia Salaveld. En 1071 la kolonja ĉefepiskopo Anno la 2-a de anstataŭigis la komplekson per abatejo benediktana. La monakoj okupiĝis tie ĉi i.a. pri vin- kaj fruktoarboplantado. En la kuro de la kamparana ribelo en 1525 iĝis grandaj damaĝoj. La Wettinoj akiris la monakejon en 1536 kaj transformis ĝin en princ-elektistan administradejon. En 1676 ĉiuj iamaj monakejaj ejoj malkonstruitis.
Literaturo
Stadtverwaltung Saalfeld/Presseamt (eld.): "Residenzschloß und Schloßpark", en la faldfolia serio: Saalfeld/Saale - Stadtgeschichte(n) erleben, aŭgusto 2012 [fonto por la broŝuro: G. Werner, Die Geschichte der Stadt Saalfeld]
Eksteraj ligiloj
Informoj pri la kastela preĝejo.
Somerville
Somerville havas diversajn signifojn:
Kinderszenen
Kinderszenen, Op.15 (Infanaĝaj scenoj) esta ciklo konstista el dek tri mallongaj pianopecoj de Robert Schumann.
Detaloj
Schumann komponis la pianaĵojn ne laŭ programaj konceptoj, sed titolis ilin nur poste. Ili estas komprenendaj ne kiel ĉarmaj, sed kiel profunde seriozaj. Kaj la sente akcentata, lirika karaktero de la muziko kaj ankaŭ la individua kaj tuja travivado de la unuopaĵo validas kiel tipe romantismaj.
El origine 30 pecoj Schumann elektis printempe 1838 jenajn 13:
Kinderszenen (Op.15) de Schumann havis eksternorman historian gravecon, ĉar ili influis la romantisman programminiaturon por piano kiel neniu alia antaŭe verkita ciklo. La plej fama peco el ĉi tiu ciklo estas „Träumerei“ (revado). La miniaturaro Kinderszenen konsistas el pecoj komponitaj ne por infanoj, sed kiel "respegulado de pliaĝulo por pliaĝuloj" (R.Schumann), male al Albumo por la junularo (Op.68). La lasta peco „Der Dichter spricht“ (parolas la poeto) klarigas en malmultaj taktoj romantisman mondkomprenon, kia preskaŭ neniel pli koncentrite estas trovebla.
Blenio (distrikto)
La distrikto Blenio estas administra unuo de Kantono Tiĉino. Ĝi havis 5477 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉeloko estas la komunumo Acquarossa.
Geografio
La distrikto Blenio konsistas el la tri komunumaroj en la montara Valo de Blenio, kiu situas en nordoriento de Kantono Tiĉino. Tra la valo fluas la rivero Brenno, unu el la plej gravaj alfluantoj de Tiĉino.
Trafiko
Tra la Valo Blenio kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 416 trans Lukomagno-Pasejo al Disentis en Kantono Grizono. Antaŭ la konstruo de la veturebla vojo en malfrua mezepoko trans Gotardo-Pasejo la Lukomagno-Pasejo estis unu el la ĉefaj vojoj trans la Alpoj, ĉar ĝi krom la Gotardo-Pasejo estas la unika vojo, tra kio eblas de nordo al sudo transiri la Alpojn per nur unu pasejo. Pere de poŝtaŭtolinio de Biasca al Disentis la distrikto estas konektita al la publika transportreto.
Komunumoj de la distrikto Blenio
La distrikto Blenio konsistas el 3 komunumaroj kies komunumoj inter la jaroj 2003 ĝis 2012 kuniĝis al po unu grandkomunumo. Jen la listoj:
Historio
Dum mezepoko la Valo Blenio apartenis al la Grafolando Stazzona kaj en la jaro 948 estis donacita al la katedrala kapitolo de Milano. En la jaro 1495 la loĝantaro de la valo pere de fideleca ĵuro submetiĝis al la regado de Urio. La valo konservis sub la ĵurkomunuma regado certan aŭtonomion kaj ĝuis pri impostaj privilegioj. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 ĝi formis distrikton de la tiama Kantono Belinzono. En la jaro 1803 ĝis fariĝis surbaze de la Mediacia Akto distrikto de la tiam fondita Kantono Tiĉino.
Ekonometrio
Ekonometrio laŭvorte signifas mezuradon de ekonomiko. Ĝi estas branĉo de ekonomiko, kiu uzadas statistikajn metodojn pro studado de ekonomikaj teorioj kaj interrilatoj. Ekonometrio estas kombinado de matematika ekonomiko, statistiko, ekonomika statistiko kaj ekonomika teorio.
Clueso
Clueso (prononcu: kluzó), vere Thomas Hübner naskiĝis la 9-an de aprilo 1980 en Erfurto, estas kantisto, repisto, komponisto kaj muzikproduktisto germana.
Ekonometrio
Du ĉefaj celoj de ekonometrio estas doni empirian enhavon al ekonomika teorio kaj provi ekonomikan teorion.
Clueso
Elementoj biografiaj
Clueso, nomita laŭ inspektoro Clouseau, la protagonisto de la ŝerca kriminalfilmserio Roza panter, komencis komponi muzikaĵojn en 1995. En 1998 li renkontis sian manaĝeron Andreas Welskop kaj finis sian trejnadon de frizisto. Lia unua disko "Clüsolo" aperis ĉe BMG Ufa en la sama jaro.
Ekonometrio
Eble la plej grava ilo en ekonometrio estas regresanalizo.
Clueso
Elementoj biografiaj
En 1999 li aliĝis al 10vor10-Studios en Kolonjo, danke al la perado de Welskop. Unu jaron poste li subskribis kontrakton ĉe Four Music kaj publikigis sian unuan albumon kun la titolo Text und ton en 2001.
Koncertoj
De post la eldono de la disko Gute Musik la artisto havis ĉ. 260 koncertoj kun aŭkultantaro de inter 300 ĝis 60.000 homoj pokoncerte.
Komisiono MONA
La Komisiono pri Meza Oriento kaj Norda Afriko de UEA (MONA) estas komisiono de la Universala Esperanto-Asocio pri agado en la landoj de Meza Oriento kaj Norda Afriko. De la fino de la 90-aj jaroj de la pasinta jarcento Universala Esperanto-Asocio starigis komisionon por zorgi pri Esperanto en arablingvaj landoj. Ĝia antaŭa nomo estis « Araba Komisiono ». En la lastaj jaroj la nomo ŝanĝiĝis laŭ la kutimoj en Unuiĝintaj Nacioj al « Komisiono pri agado en la landoj de Meza Oriento kaj Norda Afriko », mallonge « Komisiono MONA ».
Ĝiaj membroj estas (Julio 2019-2022):
Keyhan Sayadpour, Irano (gvidanto)
Annie Grente, Francio (Mezorientaj Kunvenoj, kursoj)
Wael Almahdi, Barejno (landa agado)
Park Chung Kil, Kuvajto (landa agado)
Vasil Kadifeli, Turkio (komunikado),
Murat Özdizdar, Turkio (instruado),
Hamzeh Shafiee, Irano (helpanto al la gvidanto)
Amri Wandel, Israelo (translimaj kontaktoj)
Stefan MacGill, Hungario (kunordigo)
Ilia komuna adreso estas: Komisiono de UEA pri agado en la landoj de Meza Oriento kaj Norda Afriko, ĉe UEA, Nieuwe Binnenweg, 176, NL-3015 BJ Rotterdam, Nederlando, araba.komisiono@esperanto.org. Kompreneble ĉirkaŭ la komisiono estas multaj aktivuloj.
La laborplano de la komisiono
La laborplano de la komisiono dum la lastaj jaroj konsistis el kelkaj punktoj:
La nuna situacio de Esperanto en Meza Oriento kaj Norda Afriko
Kvankam ne ekzistas landaj asocioj krom en Israelo, tamen malgrandaj grupeto da esperantistoj ekzistas en praktike ĉiuj arablingvaj landoj, eble kun la escepto de Sudano.
Pli grandaj grupoj ekzistas en la okcidenta parto de la teritorio de la komisiono, Maroko, kaj en la oriento, Turkujo, kaj en la emirlandoj. En Maroko estis organizitaj lastatempe kursoj, aparte en Fez. En Turkujo la evoluo de la lando kuntrenas evoluon de Esperanto, jam de jaroj instruata en liceo en Istanbulo kaj en retaj kursoj. En ambaŭ landoj estas paĝoj de la esperantistoj en Facebook: Esperanto en Maroko kaj Esperanto Türkiye, kaj ili estas tre viglaj. Alia regiono en kiu esperantistoj abundetas estas la emir-landoj de la Persa Golfo, kien veturas kaj okcidentaj kaj aziaj laboristoj esperantistaj.
Retaj kursoj pri Esperanto jam ekzistas de iom da tempo: Lernu en la araba, Kurso.com, kiu ekzistas ankaŭ en la turka, aŭ pli modesta kurso, kiun oni povas ricevi per sendado de mesaĝo al: <duurus-al-lughati-ad-dualyti-al-esperanto-subscribe@yahoogroups.com>.
7113 Ostapbender
7113 Ostapbender estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio).
Komisiono MONA
La nuna situacio de Esperanto en Meza Oriento kaj Norda Afriko
Lastatempe la komisiono sukcesis aranĝi prezentadon de Esperanto en Tunizo (Tunizio), okaze de la Monda Socia Forumo okazinta tie.
La Monda Socia Forumo en Tunizo
Bone okazis prezentado pri Esperanto dum la Monda Socia Forumo en 2013 kaj en 2015. La ĉeesto de Esperanto en tiu forumo estis iniciatita de la Komisiono pri Meza Oriento kaj Norda Afriko de UEA kaj subtenata de la organizaĵoj « Esperanto Internacia » kaj SAT-Amikaro. Dorota Parzyszek (poldevena tunizianino) estis la surloka organizanto kaj multe laboris por konigi ĝin, interalie per evento kiun ŝi kreis en Facebook, per afiŝoj gluitaj kaj broŝuroj disdonitaj helpe de Muriel Lefort (esperantistino el Grupo Esperanto de Le Mans, Francio). Estis de la 26a ĝis la 30a de marto 2013 laŭdire 60 000 partoprenantoj kaj miloj da organizaĵoj, budoj, debatoj kaj prelegoj, sur giganta universitatejo de Tunizo, do malfacilis vidigi sin en tiu granda amaso.
Oni disponis pri salono, en kiu okazis prelego pri Esperanto, La lingvo de la printempo en la tuta mondo. Dorota enkondukis kaj vivigis la renkontiĝon. FaMo el Parizo kantis esperantlingve kun du tuniziaj amikoj muzikistoj. Ahmed Mansur el Maroko prelegis franclingve pri Esperanto. Ĉiuj aldonis detalojn kaj precizigojn responde al la demandoj de la publiko. Konklude Dorota prezentis librojn, revuojn kaj KD-ojn. Ankaŭ helpis Jean-Jacques M'u, franca instruisto, libroeldonisto kaj esperantoparolanto. Aldone li parolis pri esperanto dum tri aliaj prelegoj kiujn li iniciatis kadre de sia eldonista laboro (ABC'éditions).
Certe partoprenis en la forumo aliaj esperantistoj, ekzemple alia franca esperantisto el pariza regiono, ano de La Amikoj de La Paco ĉeestis. Malgraŭ la preskaŭ unupersona laboro surloka de Dorota, kiu ĉion iniciatis kaj pretigis, la atingo estis tre pozitiva. Partoprenantoj el Tunizio diris ke ili intencas lerni Esperanton, krome ĵurnalisto el Radio Campus (Parizo) intervjuis. Fakte la komisiono de UEA pri Meza Oriento kaj Norda Afriko jam ricevis la unuajn kontaktojn de tunizianoj, kiuj estas lernantaj Esperanton.
Strukturo
La komisiono laboras per du listoj en Yahoo:
Ĝia provizora paĝaro estas en la vikio de UEA.
Ĝia konto ĉe UEA por eventualaj subvencioj estas la konto « arabio ».
Kreuz
Kreuz havas en la germana lingvo la signifon de kruco. La nomo estas uzata kun pluraj signifoj, ekzemple:
Unua Kadra Kompanio
Unua Kadra Kompanio (pole: Pierwsza Kompania Kadrowa) – subtaĉmento de infanterio kreita la 3-an de aŭgusto 1914 en Krakovo de Józef Piłsudski per unuiĝo de la membroj de Związek Strzelecki (Fusilista Asocio), pola kvazaŭarmea soci-eduka organizaĵo establiĝinta en 1910 en Lvovo kaj aganta ĝis 1914 - estanta fundamento por kreo de militistaj strukturoj de Polaj Legioj en la Dua Pola Respubliko - kaj membroj de Polskie Drużyny Strzeleckie (Polaj Fusilistaj Taĉmentoj), pola sendependiga organizaĵo fondita en 1911 en Lvovo ene de tiutempa aŭstra aneksaĵo laŭ klopodoj interalie de Eugeniusz Romer.
Komandantoj
La kompanio konsistis el 164-165 soldatoj, formigitaj en plotonoj kaj patroloj.
Dum formarŝo, tuj post transpaŝo de landlimo kun Kongresa Pollando en Miechów aliĝis grupo de 8 skoltoj - distingitaj de Józef Piłsudski per emblemo projektita de pola artisto Tetmajer. La plej juna soldato de Józef Piłsudski estis 14-aĝa.
Nebrodi
La montoj Nebrodi aŭ "Caronie" estas montara ĉeno kiu, kune kun la Madonie (okcidente) kaj kun la Peloritani (oriente), formas la siciliajn Apeninojn en Italio. La plej alta pinto estas Monto Soro (1,817 m). En 1993 partoj de tiu montaro iĝis nacia parko kaj kovras 856.87 km²-ojn.
Kalvinana preĝejo (Szőlősardó)
Historio
La katolika gotika preĝejo unue estis menciita en 1324. En 1567 la loĝantoj ŝanĝis la eklezion al kalvinismo, tial poste ili uzis la kirkon. En 1726 ĝi plene trakonstruiĝis, en 1870 la unukolora ligna plafono estis konstruita. Denovaj trakonstruoj okazis en 1948 kaj inter 1964-1968. El la mezepoko nur la fundamento restis.
Konstruaĵo
La kirko situas ĉe stratangulo sola en korto, kiu estas ĉirkaŭita per ŝtona muro. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turopinto estas plurlatera piramido. La navo finiĝas en duonronda absido. En flanko de la navo antaŭĉambro plene reliefas. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj. Estas 2 galerioj, malgranda en la absido, pli granda kontraŭe.
Românași
Românaşi (, hungare Alsóegregy) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 847 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1956 1169. Ĝia unua mencio estas en 1310. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre apartenas al ĝi Chichişa, Ciumărna, Păuşa, Poarta Sălajului, Romita.
59970 Morate
59970 Morate estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Morate, postdoktora esploristo ĉe la Nacia Observatorio (Rio-de-Ĵanejro, Brazilo), kiu studas la spektrajn karakterizojn de la primitivaj en la interna asteroida zono.
Kunvald
Kampurbo Kunvald situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en valo de rivereto Rokytenka 5 km norde de la urbo Žamberk. Vilaĝo estas fama pro fondo de la komunumo de "Unueco de fratoj" en ĝi. Vivas ĉi tie.
Historio
En la dua duono de 13-a jarcento estis la regiono sub Orlické hory koloniigata de germanaj koloniistoj. En la sama tempo ekestadis urboj Žamberk, Rychnov nad Kněžnou, Ústí nad Orlicí kaj pliaj urboj kaj vilaĝoj. Sed jam en la unua duono de 14-a jarcento superis en Kunvald ĉeĥa loĝantaro.
La unua skriba mencio pri Kunvald estas el la jaro 1363, kiam estis paroĥestro el Kunvald starigita plenumanto de decido pri nove nomumita paroĥestro en Nekoř.
Pri origino de la nomo Kunvald (germane Kunwald) estas tri versioj. Laŭ unu koloniistoj ĉi tien venis el Luzacio, kie estas urbo Cunewalde (en suprasoraba lingvo "Kumwald"). Alia versio rememoras kavaliron Kuna, kiu povis esti ĉi tie lokigisto kaj la tria versio derivas la nomon de ĉeĥa vorto "kuna" (marteso) kaj germana Wald (arbaro).
Al Kunvald apartenas sep domaroj. Ili estis fondataj pro tio, ke homoj el la vilaĝa centro havis siajn kampojn tre malproksimaj kaj fondo de nova malgranda vilaĝeto estis pli komforta. La vilaĝoj estis sinsekve alligataj al Kunvald.
Oravská Lesná
Oravská Lesná (hungare Erdőtka pole Erdutka aŭ Herdućka) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Kunvald
Dometo Ĉe Komunumo
Pri ekesto kaj sortoj de la Unuiĝo de fratoj rakontas ekspozicio lokigita en dometo n-ro 238, Ĉe Komunumo. La dometo estas tipa por ĉi tiea popola arĥitekturo. Ĉe la dometo staras monumento de lasta episkopo de Bohemiaj Fratoj J. A. Komenský (Johano Amoso Komenio), kiun laŭ modelo de Josef Strachovský elhakis ŝtonhakistoj O. Fiedler kaj J. Svoboda. Komenion ĝi prezentas kun gesto kaj atributoj de verkisto.
Oravská Lesná
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1731 en hungara formo "Erdőd", la fondinto estis bienulo Georgo Erdődy. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa (=malbona). En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Erdőtka 2088 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námestovo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Oravská Lesná 3106 homoj, (3076 slovakoj).
Kunvald
Preĝejo
Meze de la tombejo troviĝas preĝejo de Sankta Georgo, devenanta el la komenco de 17-a jarcento, pli mafrue, en la jaro 1746, rekonstruita baroke. En la jaro 1833 ĝi estis pligrandigita per alkonstruo de okcidenta parto de la navo kaj de turo super la fronto. La turo estis ankoraŭ plialtigita en la jaro 1901. La preĝejo estas simpla ununava oblonga konstruaĵo kun trilatere fermita kaj barele volbita presbiterejo. La navo estas platplafona. Survandaj pentraĵoj estas de I. Nejedlý el la jaro 1891.
La ekipaĵo estas malfrurokoka el la lasta kvarono de 18-a jarcento. La ĉefaltaro estas kadra kun malfrubarokaj statuoj de Sankta Johano Nepomuka kaj de Sankta Adalberto, ambaŭ de A. Cyriák, bildo de Sankta Georgo de viena J. Greippel el la jaro 1783. Flankaj altaroj estas el la sama tempo de A. Cyriák. Rokoka predikejo estas el la jaro 1783. Eksterordinara estas granda kalvaria vojo el la jaro 1780 de J. Greippel. Lignoskulptaĵoj estas el la jaro 1883 de Purgr el Gröden.
Kapelo
En malsupra Kunvald, en loko kie pli frue staris kolono kun sonorilo "Tagmezulo", estis en la jaro 1865 konstruita koste de kelkaj loĝantoj masonita kapelo kaj en ĝi pendigita nova sonorilo. La sonorilo estis fandita en Hradec Králové, kaj ĝia pezo estis 79 funtoj. La kapelo estis konsekrita al Sankta Maria. Dum germana okupado estis la sonorilo konfiskita por militaj celoj. Nova sonorilo estis pendigita nur en la jaro 1999. Ĝi pezas 35 kg.
Tilio
Rememoraĵo al adiaŭo de Bohemiaj Fratoj antaŭ ilia foriro eksterlanden estas t.n. Frata tilio, unu el tri arboj enplantitaj tiuokaze en la jaro 1547.
Naturo
Naturo en ĉirkaŭaĵo de Kunvald estas tre diversspeca pro grandaj altitudaj diferencoj kaj pro profundaj ombraj malvarmaj valoj kaj diferencoj en humileco de sekaj herbejoj kaj valaj kaj arbaraj marĉejoj kaj torfejoj. Naturo estas riĉa ĉefe je flaŭro. Kreskas ĉi tie leŭkojo printempa (Leucojum vernum), orĥido maja (Dactylorhiza majalis), kardo nigrakola (Carduus personata), circeo alpa (Circaea alpina), alkemilo kalva (Alchemilla calviflora), geumo kliniĝanta (Geum rivale), cirsio herbeja (Cirsium rivulare), latreo skvama (Lathraea squamaria), primolo svelta (Primula elatior), lilio martagona (Lilium martagon) kaj veroniko arbara (Veronica montana L.). Plejparto da ili kreskas ĉefe en valo de Záhorský rivereto. El animaloj tio estas trituro alpa (Mesotriton alpestris), trituro kutima (Triturus vulgaris) kaj bufo kutima (Bufo bufo), melo kaj granda koncentriĝo de muflonoj.
Forstista domo en Zaječiny
En la unua duono de 19-a jarcento estis konstruita vidinda empira forstista domo en Zaječiny.
Garbejoj
En la vilaĝo estas du ĉarpentitaj garbejoj. Unu estas ĉe la n-ro 189, ŝafejo ĉe familio Kořínek, kaj la dua, konstruita en la jaro 1771 ĉe n-ro 147, bieno de familio Bílek.
Muelejo de Keprt
Apud la ŝoseo el Žamberk estas konstruaĵo kun alta fumturo. Temas pri estinta muelejo kun segejo n-ro 211. Ĝi estas valora teĥnika memorindaĵo, atentinda atesto de industriigo de bohemia kamparo. Originan kamparanan konstruaĵon rekonstruis en muelejon ĉirkaŭ la jaro 1800 Kašpar Buchtele. La segejo funkciis ĝis la jaro 1992.
Muelejo de Fišer
Bela demonstraĵo de popola arĥitekturo en la regiono sub Orlické hory estas pentrinda muelejo n-ro 188. Estis konstruita en la jaro 1698 de Jan Bulíček kaj origine ĝi havis du padelradojn, kiuj pelis ankaŭ segilejon.
Vilao de Bílek
Ĉe piedo de Monto de Krejsa konstruigis sian vilaon ĉeĥa sciencisto Prof. PhDr. kaj MUDr. František Bílek, Dr.Sc, Dr.h.c., kiu devenis el ĉi tiea familiaro Bílek. Li famiĝis per sia "Lernolibro de ĝenerala zootekniko", per kiu li starigis ĉeĥan zooteknikon sur sciencaj fundamentoj. Prof. Bílek plie establis hipologian muzeon en Slatiňany, regeneris karakulan ŝafon, nigran malnovkladruban ĉevalon kaj savis ĉevalon de Przewalski. Li mortis en la jaro 1972 en Kunvald, kie li estas ankaŭ entombigita. La vilao kaj ĉirkaŭanta ĝardeno de raraj arbospecioj estas nun en malbona stato kaj bezonas rekonstruon.
Zaječiny
En Zaječiny troviĝas kapelo el la fino de 19-a jarcento. Mariakulta bildo estas de pentristo Umlauf el Letohrad. En arbaroj super domaro Zaječiny kaŝadis sin ĉirkaŭ la jaro 1550 sektanoj Adamanoj. Ili vivis nudaj kaj en libera amo. Onidire ili atencis havaĵon kaj sekurecon de pretervojaĝantoj. Pro tio estro de la sinjorejo Jaroslav el Pernštejn sendis siajn soldatojn fari ordon. Ili trovis sektanojn en gastejaĉo apud vojo al Kladsko. La domon soldatoj sieĝis kaj kun sektanoj bruligis.
Bubnov
Vilaĝeto Bubnov estis fondita sur loko de t.n. Horský dvůr (Monta korto), kiu verŝajne portis al posedantoj malgrandan gajnon kaj estis nuligita. La grundo estis farmigita al t.n. familiantoj, kiuj ĉi tie konstruis al si ĉarpentitajn dometojn.
Esperanto
En Kunvald naskiĝis František Heikenwälder.
Susannah Lazar
Susannah LAZAR (naskiĝis la ) estas usona amatora astronomino, profesie medicina fizikistino.
Laŭ Minor Planet Center ŝi kunmalkovris la asteroidon 20430 Stout la , kun Walter R. Cooney, Jr.
László Szutter
László Szutter naskiĝis en 1891 en Potyond, li mortis la.
Biografio
László Szutter maturiĝis en gimnazio en Sopron en 1910, poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1915. Li preskaŭ ĉiam laboris en la armeo ĉe ĉevalaroj, kie fine li atingis la altan rangon kolonelo. En 1923 li doktoriĝis en la altlernejo. Li iĝis privata instruisto en 1939 en la fakultato (iama altlernejo) kaj li ricevis la titolon titulara profesoro en 1969. Intertempe li kandidatiĝis en 1953, doktoriĝis en 1960 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia esplortereno estis la ĉevala okulo. Li pensiuliĝis en 1959.
Gyula Kelemen
Gyula Kelemen [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kelemen Gyula estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, laboristo. Gyula Kelemen naskiĝis la  1897 en Újpest. Li mortis la 1973 en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Kelemen frekventis bazlernejon, poste lernejon pri komerco, fine metilernejon. li iĝis instrumentisto. Li aliĝis al la sindikato kaj socialdemokratoj en 1918. Post falo de la Hungara Sovetrespubliko li translokiĝis al Parizo ĝis 1921. Li estis elektita municipa deputito de Újpest en 1929, en 1944 li aliĝis al la rezista movado. Li estis elektita parlamenta deputito en 1945, en la sama jaro li estis subministro de ministerio pri industrio. En 1948 li false estis kondamnita je tutviva mallibero. Antaŭ la Hungara revolucio de 1956 li liberiĝis, dum la revolucio li estis vicĉefministro, poste li vivis tre simple. En 1963 la plej supera juĝejo nuligis la akuzojn kaj la ŝtato redonis liajn havaĵojn.
Tera tribuluso
La Tera tribuluso (Tribulus terrestris) estas plantspecio en la genro tribulusoj el la familio cigofilacoj (Zygophylaceae). Ĝi estas disvastigita en la tropikaj kaj subtropikaj landoj en Azio, Afriko, Sudeŭropo kaj en la norda Aŭstralio kaj estas enportita en la Neotropikon.
8149 Ruff
8149 Ruff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geedzoj kaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jan Ruff, tre kapabla, bonkora kaj entuziasma estrino de la Oficejo pri Publika Aferoj de la Goddard Space Flight Center; kaj de Steve Ruff, imagema, kreiva kaj klera mezlerneja instruisto kun mirinda humuro.
Alila fluoroacetato
Alila fluoroacetato aŭ C5H7FO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fluoroacetata acido kun alila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Alila fluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trifluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
24211 Barbarawood
24211 Barbarawood estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Barna Éltes
Barna ÉLTES [Elteŝ] rumania hungara skulptisto. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 9-an de marto 1981.
Kariero
Barna Éltes akiris diplomon en Budapeŝto en Hungara Arta Universitato en 2005.
11256 Fuglesang
11256 Fuglesang estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Christer Fuglesang, unuan svedan kosmonaŭton.
Giebułtów (Malsupra Silezio)
Giebułtów [elparolu: giebuŭtuv]; (Gebhardsdorf, Gebhardtsdorf, 1570 – Göppersdorf, 1753 – Geppersdorf ĝis 1945) estas ĉena vilaĝo en Pollando en Malsupra Silezio en Distrikto Lwówecki en Komunumo Mirsk en Izera montetaro.
Al Giebułtów apartenas loĝloketoj, kiuj estis eksaj vilaĝoj:
Preĝejo patronata de sankta Arkianĝelo Mikaelo
Preĝejo patronata de sankta Arkianĝelo Mikaelo estis ekkonstruita en 1530 surloke de kapelo, kiu ekestis en 1508. La preĝejo estis plukonstruita en 1668 kaj alikonstruita en la jaroj 1703 – 1707 laŭ baroka stilo. Sur la turo de la preĝejo troviĝas sunhorloĝo el 1727 kun blazona kartuŝo kaj mekanika horloĝo el la fino de la 19-a jarcento (la plej probable el 1862), kaj faris ĝin G.Henkel. Eno de la preĝejo devenas el la 18-a jarcento. Vidindaj estas tomboŝtonoj el la 17-a kaj el la 18-a jarcento. La plej valora estas tute figura tomboŝtono de von Üchtritz († 1693). Kiam aŭstraj ordonpovuloj malordonis al kredantoj el Silezio partopreni en protestantaj mesoj (1654 – 1744), tiam la preĝejo en Giebułtów servis al tiuj evangelianoj, kiuj multenombre venadis ĉi tie el Silezio. Ĉi tio estis ĉelima preĝejo, kiu staris jam sur la tereno de la Saksio. Post la dua mondmilito la preĝejo ekservis al katolikoj.
Ruino de la palaco
En la vilaĝo troviĝas ruino de la baroka palaco, kiu estis konstruita sur la tute nova, senkonstruita loko en la jaroj 1661 – 1665 (laŭ dato sur la portalo 1760). Christopf von Üchtritz – proprietulo de la vilaĝo estis fondinto de la palaco.
Bibliografio kaj fontaĵo
Vilaĝoj de Komunumo Mirsk:
Brzeziniec • Gajówka • Giebułtów • Gierczyn • Grudza • Kamień • Karłowiec • Kłopotnica • Kotlina • Krobica • Kwieciszowice • Mlądz • Mroczkowice • Orłowice • Proszowa • Przecznica • Rębiszów
NGC 3822
NGC 3822 (aliaj indikoj — NGC 3848, IRAS11395+1033, UGC 6661, HCG 58B, MCG 2-30-15, ZWG 68.33, PGC 36319) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Magnus Brostrup Landstad
Magnus Brostrup Landstad (naskita la en Måsøy, mortis la  en Oslo) estis norvega pastro, verkisto de himnoj, folklor-kolektanto kaj himnara kompilisto/eldonisto. Li estis la kuzo de Hans Peter Schnitler Krag.
NGC 3822
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Formulo de duona rivolua sinuso
En sfera trigonometrio, formulo de rivolua sinuso aŭ formulo de haversin estas ekvacio kun funkcio haversin pri anguloj aŭ distancoj inter punktoj sur sfero.
Magnus Brostrup Landstad
Landstad transloĝiĝis kun sia patro Hans Landstad (1771-1838) kiu ankaŭ estis pastro, unue en 1806 al Øksnes, al Vinje en 1811 kaj Seljord en 1819. Li prenis teologian gradon (Cand. theol.) en 1827, kaj poste funkciis kiel asistanta pastro en Gausdal. Li edziĝis al Wilhelmine Margrete Marie Lassen, filino de pastro en Hadeland, en 1828. Magnus Brostrup Landstad iĝis vikario en Kviteseid en 1834, kie li kaj lia familio suferis severan pulman malsanon en la unua jaro. En 1839 li ekprenis la pastrecon en Seljord post morto de sia patro. En 1849 li transloĝiĝis kun sia edzino kaj dek du infanoj al Fredrikshald (Halden), kie li ricevis paroĥon. Landstad pastris en Sandar en 1859. Li ricevis la Ordenon de S-ta Olav en 1870. Post apopleksio en 1874, li transloĝiĝis al Christiania.
Formulo de duona rivolua sinuso
La uzata funkcio estas difinita kiel:
Magnus Brostrup Landstad
Landstad restas konata ĉefe kiel himnoverkisto kaj kolektanto de folkloraĵoj. En Seljord troviĝas Landstad-Instituto, nomita laŭ li.
Formulo de duona rivolua sinuso
Ankaŭ veras ke:
Magnus Brostrup Landstad
Folklor-kolektado
Landstad lasis ĉirkaŭ 30.000 manskribitajn paĝojn inkluzive de kolektitaj receptoj, kutimoj, popolkantoj kaj legendoj. Proksimume 4.500 paĝoj da materialo estas eldonitaj. Li savis multajn popolajn poemojn.
Formulo de duona rivolua sinuso
Malsimile al la kosinuso cos, uzo de haversin por malgrandaj θ ne donas grandan perdon de precizeco.
Varianto kun longitudoj kaj latitudoj
Estu du punktoj sur sfero de radiuso R kun latitudoj φ1 kaj φ2, latituda apartigo Δφ = φ1 − φ2, kaj longituda apartigo Δλ, kie anguloj estas en radianoj. Tiam la ĉefcirkla distanco d inter la du punktoj estas:
Estu h = haversin(d/R) kaj do
Dum uzo de ĉi tiuj formuloj, se h proksimiĝas al 1 la flosanta punkta eraro pligrandiĝas. h proksimiĝas al 1 nur por antipodaj punktoj (sur transaj flankoj de la sfero). Tamen, ĉar d estas tiam granda, proksimiĝas al πR, duono la perimetro, la eraro estas ofte ne tiel grava. La formuloj povas esti skribitaj ankaŭ per la tangentarko, sed ankaŭ ĉi tiu varianto suferas de similaj ciferecaj problemoj se h proksimiĝas al 1.
Ĉi tiu formulo estas nur proksimuma kalkulado por distancoj sur Tero, ĉar Tero estas ne perfekta sfero. Ĝia radiuso R varias inter duono de distanco inter la polusoj 6356,78 km kaj radiuso de la ekvatoro 6378,14 km. Se uzi la geometrian meznombron 6367,45 km, la maksimuma eraro estas proksimume 0,1%.
Varianto kun sfera triangulo
Simila formulo povas ankaŭ esti skribita por okazo la sama kiel en la sfera leĝo de kosinusoj, sen latitudoj kaj longitudoj.
Estu unuobla sfero, estu sfera triangulo sur la sfero difinita per la ĉefcirkloj konektantajn tri punktojn u, v kaj w sur la sfero. Se la longoj de ĉi tiuj tri lateroj estas a (de u al v), b (de u al w), kaj c (de v al w), kaj la angulo kontraŭa al c estas C, tiam la leĝo de haversin estas:
La longoj a, b, kaj c estas simple egalaj al la centraj anguloj (en radianoj) al la lateroj el centro de la sfero (por ne-unuobla sfero, la longoj egalas al la centraj anguloj multiplikitaj per radiuso de la sfero).
Por ke ricevi la lastan formulon el la formulo de la antaŭa sekcio, oni prenu ke u estas la norda poluso. Tiam a = π/2 − φ1 kaj b = π/2 − φ2, C = Δλ, kaj c = d/R. Kun tio ke sin(π/2 − φ) = cos(φ), la formulo kun haversin tuj sekvas.
La alia varianto de ricevado de la formulo estas startanta kun la sfera leĝo de kosinusoj:
Oni anstataŭigu per cos(θ) = 1 − 2 haversin(θ) dufoje kaj per cos(a − b) = cos(a) cos(b) + sin(a) sin(b), kaj la formulo kun haversin tuj sekvas.
Jarosław Parzyszek
Jarosław (Jarek) Parzyszek, estas pola esperantisto, naskiĝinta en 1963 en Przasnysz (Pollando).
Li eklernis Esperanton en 1981 kadre de la universitata-kurso en Nikolao-Kopernik Universitato (UMK) en Toruń, kiel lernanto de Teresa Nemere. En junio 1982 li estis elektita prezidanto de Studenta Scienca Asocio de Esperantistoj de UMK en Toruń kaj en 1983 li eniris la estraron de PSEK (Pola Studenta Esperanto-Komitato de Asocio de Polaj Studentoj). Li partoprenis la 39-an Internacian Junularan Kongreson en Debrecen (Hungario), la 40-an IJK en Swanwick (Britio) dum kiu li eklaboris en la Komitato de TEJO kaj en la Komisiono por Aktivula Trejnado (KAT), kunorganizante TEJO/PSEK seminariojn por Esperanto-aktivuloj.
Dum la 41a IJK en Eringerfeld, Parzyszek estis elektita TEJO-estrarano respondeca pri aktivula trejnado kaj pri Pasporta Servo. Li kunredaktis "Pasportan Servon" kun Bertilo Wennergren (Svedio) en 1986 kaj en 1987. Parzyszek estis vicprezidanto de la LKK de la 43-a IJK en Krakovo kaj samtempe LKK-ano de la 72-a UK en Varsovio, respondeca pri la junulara programo. Dum la jaroj 1987-89 Parzyszek estis prezidanto de PSEK kaj estrarano de PEA (Pola Esperanto-Asocio), kunredaktante "Pola Esperantisto" kaj "Studenta Gazeto", la organon de PSEK.
En 1989 Parzyszek finstudis juron en Nikolao-Kopernik Universitato kaj eklaboris en Bjalistoko. En 1988 Parzyszek respondecis pri "La Jaro de Antoni Grabowski", okaze de la 100-a naskiĝdatreveno de la "Patro de Esperanto-poezio", la tradukinto de la pola epopeo de Adam Mickiewicz - "Sinjoro Tadeo".
Li estis prezidanto de BES (Bjalistoka Esperanto-Societo) de 1991 ĝis 1993. Dum la jaroj 1988-2009, kun unujara paŭzo, Parzyszek estis: komitatano, estrarano kaj prezidanto de Fondumo-Zamenhof en Bjalistoko, kiu helpe de la urbestro de Bjalistoko - Tadeusz Truskolaski, en 1989 sukcesis inaŭguri la Zamenhof-Centron en Bjalistoko, kie troviĝas tradukita de li ekspozicio pri juna Ludoviko Zamenhof. Parzyszek kuniniciatis kaj kunorganizis la 94-an Universalan Kongreson de Esperanto en Bjalistoko en 2009. Li tradukis gvidlibron de Bjalistoko, plurajn urbajn kaj regionajn gvidlibrojn kaj en 2014 la poemvolumon de Hanna Szczęsna. Samjare kune kun la aŭtorino, ili prezentis kadre de ARKONES (Artaj Konfrontoj en Esperanto) en Poznań, la poemaron. En 2009 Parzyszek rezignis pri ĉiuj publikaj funkcioj en la Esperanto-movado.
Persona defendo
La teknikoj de persona defendo estis prenitaj en komenco de la luktoartoj tradiciaj kaj perfektigitaj kaj puriĝataj kun la celo plibonigi ĝian efikon kaj adapti ĝin al la hipotezo de konflikto en la kondiĉoj aktualaj de vivo.
En persona defendo oni uzas teknikojn malkomplikajn kaj oni klopodas eviti la movojn malsimplajn.
Principe oni uzas blokadojn, retenojn kaj levilojn por neŭtraligi la kontraŭulon laŭ modo plej rapida ebla kaj mallongiganta la tempojn de lukto por eviti riskojn kaj lasi en dua plano diferencojn fizikajn.
La defendo per manplato sen armiloj, povas komplementiĝi per armiloj propraj aŭ nepropraj, aŭ tranĉiloj aŭ pafa armilo aŭ ia elemento kiun oni povas atingi en la momento de la konflikto.
Fako civila
En la fako civila oni povas neŭtraligi la kontraŭulon laŭ modo sekura kaj sen provoki supermezurajn vundojn donantajn la civilan respondencon de la defenda agado kiam oni ekscesas la limigojn de la legitima defendo. La persona defendo apogiĝas sur la fundamentoj de kelkaj sportoj aŭ luktoartoj kiel la ĵudo, la aikido aŭ la karateo. La ĉefa karaktero de la persona defendo estas la evito de la forto, tiam kiam, ĝenerale, la kontraŭuloj povas esti individuoj de dimensioj pli vastaj aŭ kun muskolaj fortoj pli granda ol la nia. Estas por tiu ĉi kialo, ke teknikoj bazaj kiel la batoj unikaj (tiuj kiujn oni realigas kontraŭ la kontraŭulo per zono specifa de nia korpo) kiel la uzo de la manplato, la fingraj artikoj kaj la fingroj en zonojn delikatajn aŭ genubatoj, pasante krom tio ĉi per teknikoj pli profesiaj kiel diversaj tipoj de piedbatoj, kaj ankaŭ pli plirangigataj kiel senigoj de ekvilibro aŭ nemovebligoj (oni alkutimigas uzi ĝin en persona defendo de polico aŭ en sportoj kiel la karateo) estas la aplikoj en tiuj kiuj konas la personan defendon.
Fako militista
En la fako militista oni uzas teknikojn kun pli granda povo ofenda kaj mortiga valida inkluzive de armiloj.
4917 Yurilvovia
4917 Yurilvovia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 28-an de septembro 1973 (laŭ la JPL Small-Body Database, de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ) elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Krimeo, Ukrainio).
(13996) 1993 FH20
(13996) 1993 FH20 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
4917 Yurilvovia
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa biologiisto kaj fitogeografo Jurij Aleksejeviĉ Lvov (cirile : Юрий Алексеевич Львов) (1932 – 1994), de la Universitato de Tomsk.
Divignano
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Salvador Dalí i Cusí
Salvador Dalí i Cusí (Cadaqués, Alt Empordà, Katalunio, Hispanio 1872 - Figueres, Empordà, 1950) estis kataluna notario, liberpensulo, federalisto kaj esperantisto. Li estis konata kiel tiu kiu verkis la unuajn paĝojn pri Esperanto en kataluna lingvo. Li estis la patro de Salvador Dalí i Domènech, kies artisman intereson li helpis ĝis kiam la eksterordinara kondutaro de la pentristo apartigis ilin.
Divignano
Najbaras la komunumoj.
Salvador Dalí i Cusí
Kiel esperantisto, Salvador Dalí i Cusí estis unu de la pioniroj de la disvastigo de la internacia helpolingvo Esperanto en Katalunio. Tiel, en 1905 li verkis artikolon tripaĝan en la unua revuo de asocio esperantista kataluna, eldonita en Ceret de Paul Berthelot, kiu grupigis esperantistojn de ambaŭ flankoj de la Pireneoj. Li partoprenis ankaŭ en la 5a Universala Kongreso de Esperanto, okazinta en Barcelono en 1909, kun gravuloj kiel Pujulà i Vallés, Jaume Grau, Inglada Ors aŭ la propra Zamenhof, kiu estis kreinta la lingvon en 1887.
Quarnstedt
Quarnstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ekde la komenco de 2008 la malgranda loĝloko apartenas al la komunuaro Amt Kellinghusen de pluraj najbaraj komunumojn kun la celo komune plenumi difinitajn taskojn.