cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rozália Mészáros Jakab Zsigmondné
Biografio
Rozália Mészáros akiris diplomon de bazlerneja instruisto en Odorheiu Secuiesc en 1948 kaj ŝi instruis en pluraj vilaĝoj, laste kaj plej longe en la naskiĝvilaĝo de sia edzo, Lupeni (Harghita). Ŝi publikis ĝis 2011 dekunu librojn. Ŝia lasta libro temas pri memoro de verkisto Áron Tamási en la naskiĝvilaĝo (Tamási Áron a csillaggá énekelt szülőfaluban). Pluraj el ŝiaj libroj estas ilustraciitaj kun grafikaĵoj de ŝia edzo Zsigmond Jakab.
NGC 7055
NGC 7055 estas grupo de steloj en konstelacio Cefeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Robin Simović
Robin Simović (n. ) estas sveda futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus kaj Omiya Ardija.
Listo de foliarboj de la modera klimatzono
La listo de foliarboj de modera klimatzono enlistigas la plej konataj specioj de foliarboj de la modera klimatzono de la mondo.
Ryo Takahashi
Ryo Takahashi (高橋 諒, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus, Shonan Bellmare kaj Matsumoto Yamaga FC.
Leonhard Frank
Leonhard FRANK (naskiĝis en Würzburg, Germanio; mortis  en Munkeno) estis germana verkisto. Li famiĝis kiel verkisto de socialismo kaj pacismo. Lia stilo estis preciza, sobra kaj kunligita kun klasa aparteno de protagonistoj kaj influita de ekspresionismo.
Vivo
Li estis la kvara filo de geedzoj de meblofaristo Johan Frank kaj edzino Marie Bach. En infanaĝo li frekventis la evangelian bazlernejon en Würzburg Münzstr. 19, de 1889 ĝis 1896. Poste li eklernis profesion de bicikloriparisto. Dumtempe li laboris en laboratorio kiel asistanto. En 1904 li enskribiĝis en art-pentrarta akademio en Munkeno post akiro de stipendio. Li ligiĝis al bohemia rondo de kvartalo Schwabing kaj kun Otto Gross k.a. li vizitis la faman monton Verita en svisa urbo Ascona.
Foje li loĝis en komunumo de artistoj kun lirikisto Johannes Becher - la posta kulturministro de GDR. En 1910 li transloĝiĝis al Berlino, kie li enamiĝis kun Lisa Ertel (Luise Elisabeth Erdelyi) kaj edziĝis en februaro 1915. Li trovis aktivistojn en artista rondo de novaj "patosuloj" kun Kurt Hiller, Jakob von Hoddis, Georg Heym, Ernst Blass k.a. En literaturaj gazetoj Schaubühne kaj PAN li publikigis rakontojn. En 1914 sukcesis lia romano: "La rabista bando". Li ricevis premion de 1000 germanaj markoj (regnaj markoj) kiel premio de Fontane.
En 1915 post eksplodo de unua mondmilito okazis incidento. La socialdemokrata ĵurnalisto Felix Stössinger publike laŭdis la dronigon de militŝipo RMS Lusitania fare de germana submarŝipo SM U 20. Pro la atako pereis 1198 maristoj. Leonard Frank ekfurioziĝis kaj tial vangofrapis la ĵurnaliston. Pro tiu delikto li devis elmigri Svislandon. Ĉi tie li finis sian novelon: "La kaŭzo" la enhavo pledas por abolo de mortpuno. Krome li verkis plurajn novelojn kontraŭ milito. Sub titolo "La homo ja estas bona", tiu ĉi verko estis kompreneble malpermesita en Germanio. Sed pacistoj kaŝe disvastigis ĝin. Fama aktorino Tilla Durieux en Berlino antaŭ 300 aŭskultantoj publike legis el tiu libro. Ĝi tiel forte kortuŝis ĉiujn, ke preskaŭ okazis manifestacio sur placo de Potsdam. Unu el la aŭskultantoj estis Käthe Kollwitz.
En jaro 1918 novembro enmanigis aŭtoro Heinrich Mann la literaturan premion Kleist al L. Frank. En la munkena konsilia respubliko  L. Frank kunlaboris kun la registaro sub Kurt Eisner kaj Gustav Landauer. Dumtempe li membris en konsilantaro de soldatoj kaj kamparanoj. Li vundiĝis dum la perforta renverso de la ruĝa registaro. Li reveturis al Berlino, kie li plu daŭris kiel sendependa verkisto ĝis 1933. Lia unua edzino mortis en 1923 - okazaĵo kiu dronis lin en psikan krizon.
Li retrovis sian forton en kultura scenejo de Berlino, ekz. en kafejo Eden proksime de Zoo-placo. Frank engaĝis sin en solidara helpservo por laboristoj (IAH) de Willi Münzenberg kaj la rondo de grupo 1925 kun R. Becher, Alfred Döblin, Bertoldt Brecht.
En 1928 li estis alelektita membro de "prusa akademio de arto". En 1929 li denove edziĝis al Elena Maquena Pewsar tradukisto el Kievo-Odeso kaj naskiĝis ilia filo Andreas. Ekde 1928 li verkadis kin-dramojn: elstara estis lia realigo de "La murdisto" de Dimitri Karamasoff. Ĉefprotagonistis: Fritz Keutner. Li kunlaboris por la pacista filmo "Nenies lando" sub reĝisoro Victor Trivas, kun muzikaranĝo de H. Eisler, kaj aktoro E. Busch. La filmo provokis akran kritikon de naciisma registaro el Weimar kaj finfine estis malpermesita.
Komence de jaro 1933 pro enpotenciĝo de nazia reĝimo li fuĝis unue al Munkeno kaj poste al Zuriko, Londono, kaj Parizo. Lia verkaro estis bruligata la 10-an de majo 1933. S-ro Gottfried Benn ekskludis lin el la prusa akademio. En novembro L. Frank perdis eĉ sian germanan civitanecon. Kun Thomas Mann li en 1936 vizitis la faman psikologon Sigmund Freud en Vieno okaze de lia 80 jariĝo.
Dum 1939 kaj komenciĝo de la dua mondmilito li estis internigita en Parizo, kaj en Blois. Denove arestita post invado de faŝista armeo en Belgio kaj Nederlando, li pasigis malliberecon en fabriko ĉe Adierne, Quimper, en Bretonio. Li sukcese eskapis kun ĵurnalisto Leo Lania k.a. al urbo Marsejlo. La aŭtoro kaj dancistino Maria Meinen subtenis lin el Svisio. En Marsejlo li restis sen validaj dokumentoj minacata de sekreta polico eĉ el Germanio. Per helpo de M. Meinen li finfine sukcesis fuĝi per falsa pasporto  en jaro 1940.
Li trovis efemeran dungadon en studio de Holivudo. En Usono li estis gvatata de sekreta servo FBI kiel violenta pacisto kaj komunisto.
Ryuji Izumi
Ryuji Izumi (和泉 竜司, n. ) estas japana futbalisto.
Leonhard Frank
Vivo
En 1950 li revenis en Germanion, kie denove spionis lin la FBI. Li verkis romanon "La disĉiploj de Jesuo", realisma priskribo de postmilita realaĵo en Würzburg kaj provon de novfaŝistoj fondi partion. Lia romano trovis malvarman akcepton en granda tavolo de nova respubliko FRG. En Munkeno li membriĝis en akademio de belartoj kaj sciencoj. Li kunlaboris en literatura rondo "Turkam" kun Erich Kästner. En 1952 li edziĝis trian fojon, tiam kun aktorino Charlotte London. La ceremonion ĉeestis lia multjara amiko Fritz Kortner. En sama jaro aperis lia fama romano "Maldekstre batas la koro".
Lian plenan verkaron publikigis eldonejo en GDR kun gvido de Walter Janka. Tio konfliktis kun reĝimo de GDR kaj estis arestita. L. Frank provis liberigi sian amikon kun helpo de Katia Mann kaj Hermann Hesse, sed vane.
Schottikon (stacidomo)
Schottikon estas fervoja stacidomo en Elsau, Svislando.
Leonhard Frank
Vivo
Leonhard forpasis la 18-an de aŭgusto 1961 en Munkeno. Kvin tagoj antaŭ sia morto li informiĝis pri konstruo de murego en Berlino kaj komentis: "Finfine GDR sin protektas kontraŭ ekspluatantoj el Okcidento!"
Global Biodiversity Information Facility
Tutmonda Informa Servo pri Biodiverseco aŭ Tutmonda Sistemo pri Biodiverseca Informado (angle Global Biodiversity Information Facility, mallongigite GBIF) estas internacia organizaĵo kiu temigas kreado de sciencaj datenoj pri biodiverseco haveblaj tra la interreto per Interretaj servoj.
Rovigo
Rovigo estas urbo de Italio, en la historia regiono Veneto. Ĝi estas la administra kaj kultura centro de samnoma provinco.
Global Biodiversity Information Facility
La datumoj estas provizitaj de multaj institucioj el la tuta mondo; la informa arkitekturo de GBIF igas tiujn datumojn haveblaj kaj serĉeblaj tra ununura portalo. La datumoj haveblaj tra la GBIF-portalo estas plejparte distribuaj datumoj pri plantoj, bestoj, fungoj kaj mikroorganismoj (mikroboj) por la mondo, kaj sciencaj nomdatenoj por ĉiu vivanto.
Caussiniojouls
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Global Biodiversity Information Facility
Celoj
La celo de GBIF estas ebligi liberan kaj malferman aliron al biodiversecaj datumoj tutmonde por subteni daŭripovon. La organizo havas prioritatojn, kun emfazo de antaŭenigado de partopreno kaj laborado per partneroj, inkluzive de kolektado de informoj pri biologia diverseco, evoluigado de protokoloj kaj normoj por certigi sciencan integrecon kaj reciprokan kunfunkcieblecon, konstruado de malsamaj dizajnitaj retejoj kiuj permesas ligi diversajn specojn de datumoj de malsamaj fontoj., kaj similaj.
Chen Ji
Chen Ji estas ĉina esperantistino. Ŝi laboras en la informilo "China Report" kaj estas Direktoro de Oficejo de Ĉina Esperanto-Ligo kaj ĉefredaktoro de la Esperanto-sekcio de la gazeto "El Popola Ĉinio". Krome ŝi rolas kiel Komitatano A de UEA kaj estas ano de la Azia-Oceania Komisiono por Ĉina Esperanto-Ligo. Tiukadre ŝi gvidas seminariojn, ekzemple AMO-71 de UEA, estras kongresajn ceremoniojn kaj partoprenas en alitipaj eventoj, kiel ceremonio de subskribado pri kuneldonado de Esperanta versio de Unesko-Kuriero.
Maria da Fé
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Itajubá. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
János Tüdős
János Tüdős [jAnoŝ tudOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tüdős János estis hungara prokuroro, parlamenta deputito. Lia filino estis Klára Zsindelyné Tüdős.
János Tüdős naskiĝis la en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto (laŭ hungara Vikipedio la  en Debrecen)
Biografio
János Tüdős studis juron en kalvinana kolegio de Debrecen, poste li spertiĝis Budapeŝto, kie li akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Ekde 1890 en Debrecen li ĉeestis en la urba vivo, post 3 jaroj li estis prokuroro. En 1909 kaj 1910 li estis elektita parlamentano. Lia edzino naskis filinon.
Géza Bereményi
Géza Bereményi [beremEnji], hungare Bereményi Géza estas hungara verkisto, scenaristo kaj reĝisoro. Lia filino estis Anna Pásztor.
Géza Bereményi naskiĝis kiel Vetró Géza la 1946 en Budapeŝto.
Biografio
Géza Bereményi frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris. Ekde 1978 li estas liberprofesia verkisto. En 1964 li studvojaĝis al Parizo, sed en 1995 li reĝisoradis Teatro Szigligeti (Szolnok), inter 1997–2006 en Teatro Hevesi Sándor. Li ofte faris taskojn kune kun Tamás Cseh. Li resume edziĝis kvarfoje kaj li havas 2 filojn kaj 2 filinojn. Li ricevis premion Kossuth en 2001, inter 1979-2011 ankaŭ aliajn premiojn.
Takamasa Sugiyama
Takamasa Sugiyama (杉山 天真, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
NGC 7056
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rovolon
Rovolon estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Boldin (filmo)
Boldin (pole: Bołdyn) – pola filmadapto de samtitolita romano de Georgo Putrament reĝisorita de Eva Petelska kaj Ĉeslavo Petelski el 1981. La filmintrigo okazas en Podlaĥio dum dua mondmilito inter gerilanoj komanditaj de legenda generalo Boldin.
Rubano
Rubano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
14-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Konsisto de la nacia Asembleo
155 virinoj estis elektitaj aŭ reelektitaj, t.e. 26,86 % el la 577 deputitoj :
Le dojeno estas François Scellier, radikala deputito ligita al la frakcio UMP de la 6-a distrikto de Val-d'Oise, naskiĝinta la. La plej juna estas Marion Maréchal-Le Pen, deputito de Nacia Fronto (FN) de la 3-a distrikto de Vaucluse, naskiĝinta la.
Caux
Caux - prononco, jen france, Caus - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Caux nun estas parto de kunurba komunumo de Agde, kreita en 2003. Fine de en la komunumo vivis.
14-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Modifoj de la konsisto de la Asembleo
Pro nerajto okupi registaran kaj parlamentan oficojn, la ministroj disponas unu monaton por elekti unu el la oficoj. Por tiuj, kiuj decidis resti en la registaro, la artikolo 7 de la regularo de la Asembleo antaŭvidas ke la prezidanto petu de la registaro la nomon de la personoj elektitaj samtempe kiel ili, kaj deklaru ilian anstataŭiĝon.
La ministroj de la dua registaro de Jean-Marc Ayrault estintaj nomumitaj per dekreto de la 21-a de junio 2012, la 24 el ili, kiuj estis elektitaj la 10-an aŭ la 17-an de junio 2012, vidis sian mandaton finiĝi la 21-an de julio 2012. Iliaj anstataŭantoj anstataŭis ilin ekde la 22-a de julio 2012 je 0:00 horo.
La konsisto de la Asembleo estis modifita en 2012 kaj 2013 per vico da ok partaj parlamentaj balotoj sekve de balotaj kontencioj deciditaj de la Konstitucia Konsilio kaj de demisio de Jérôme Cahuzac. Ili konkludis al gajno de unu seĝo por la plejmulto kaj de kvar seĝoj por la opozicio.
Elekto de la prezidanto de la nacia Asembleo
La prezidanto de la nacia Asembleo estis elektita en la 26-a de junio 2012, okaze de malferma kunveno de la nova parlamento. Ĝi estis prezidata de la dojeno, François Scellier, helpata de anaro konsistanta el la ses plej junaj deputitoj, t.e. Marion Maréchal-Le Pen, Gérald Darmanin, Laurent Marcangeli, Damien Abad, Virginie Duby-Muller kaj Razzy Hammadi. La socialista frakcio elektis Claude Bartolone kiel kandidaton per 127 voĉoj. Jean Glavany (59 voĉoj), Élisabeth Guigou (50 voĉoj) kaj Daniel Vaillant (22 voĉoj) estis ankaŭ kandidatoj. La nura alia kandidato estis la eliranta prezidanto, Bernard Accoyer. La dudek sep deputitoj nomumitaj ministroj, povis nek voĉdoni, nek esti anstaŭataj de siaj anstataŭantoj, kiuj sidos nur unu monaton post la nomumo de la registaro, t.e. la 22-an de julio 2012.
Le Caylar
Le Caylar - prononco, jen france, Lo Cailar - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
9023 Mnesto
9023 Mnesto estas troja asteroido malkovrita la de la usonaj geastronomoj geedzoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
NGC 7057
NGC 7057 (aliaj indikoj — ESO 287-17, MCG -7-44-4, AM 2121-424, PGC 66708) estas galaksio en konstelacio Mikroskopo.
9023 Mnesto
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Mnesto, troja militisto, kui venis en Italion kiel oficiro de Eneo por batali kontraŭ la Latianoj.
NGC 7057
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sándor Jakabházi
JAKABHÁZI Sándor [jakabha:zi] estas rumania hungara garfikisto. Li naskiĝis en Deĵo la 2-an de marto 1954.
Biografio
Sándor Jakabházi akiris diplomon pri grafikarto en 1981 en arta altlernejo de Kluĵo. Li estas universitata instruisto en Okcidenta Universitato de Temeŝvaro. Li laboris precipe kiel dizajnisto.
Saccolongo
Saccolongo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Hiroto Goya
Hiroto Goya (呉屋 大翔, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Tokushima Vortis kaj V-Varen Nagasaki.
NGC 7058
NGC 7058 estas grupo de steloj en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hradčany (Hradčany-Kobeřice)
Hradčany estas vilaĝo en Ĉeĥio, sudorienta parto de municipo Hradčany-Kobeřice en distrikto Prostějov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 87 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hradčany situas en katastra teritorio Hradčany u Prostějova kun areo 3,6 km².
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Monumentoj ĉe Rudelsburg
Dum la Germana Imperiestra Regno kaj ankoraŭ post la Unua mondmilito starigis la ligoj de studentaj korporacioj KSCV kaj VAC kvar gravajn monumentojn antaŭ Rudelsburg en Bad Kösen, Germanujo. En julio 1951 komunistoj eksplodigitis ilin.. La kadukaj kaj veprekovritaj restoj post Turniĝo ĝis 2007 liberigitis, renovigitis, rekonstruitis laŭeble. Simila reviviĝo faritis ĉe la monumento de la studentaj korporacioj (Eisenach) en najbara Turingio.
Studentaj tradicioj tieaj promociiĝis ankaŭ danke al la agado de la gastejestro Gottlieb Wagner. Konata estas studenta kanto laŭdanta la najbarajn burgojn Rudelsburg kaj Saaleck Dort Saaleck, hier die Rudelsburg.
Obelisko imperiestra (Kaiserobelisk)
Je la honoro de la en 1888 mortinta unua germana imperiestro Vilhelmo la 1-a senvualigitis en la 25.5.1890 Kaiserstein. Ĝin kreis Ernst Paul el Dresdeno. Ĝi reprezentas la fazon de vilhelmismo de la germanaj korporacioj. Kovrite dum GDR-tempo ĝi liberigitis de arbustoj en 1990 kaj restaŭritis inter 1996 kaj 1998. La portretoreliefo kaj la dediĉvortoj detruite en 1953 nove faritis.
Monumento por en 1870/71 falintoj (Gefallenendenkmal)
Por memori la falintajn korporacianojn de la Francia-Prusia Milito KSCV komisiis monumentokreon. Konatas nomoj kaj korporaci-apartenecoj de 145 viroj. Financis ĝin nur la tiam aktivaj studentoj pro ankoraŭa manko de studintaj sekcioj ene de la korporaciaro. Finite en nur du monatoj ĝi estis en tuta Germanujo la unua specife studentomonumento tiutema. Inaŭguro solena estis ĉe Kösener Congress de 1872.
Ĝia iam 14,5 alta superkonstruaĵo estis simbola: la kvar platformaj anguloj reprezentis la germanajn reĝolandojn, la 25 balustroj la federaciajn shtatojn. La postamento ĉiuflanke montris enskribaĵojn sur marmoraj platoj kun dediĉoj kaj nomoj de 138 (aŭ 234) militpartoprenintoj. La 6,5 metrojn alta venkokolono kun la Horaco-citaĵo pri dolĉa merito morti por la patrujo (Dulce et decorum est pro patria mori) dekoraciitis de orumita regna aglo kun diametro de 2,3 metroj.
Dume la kolono detruitis en 1953 restis la soklo. Laŭ peto de la VAC-komisiito pri monumentoj serĉis kaj trovis pioniroj de Bundeswehr el Weißenfels en la jaro 2000 la suprajn kolonerojn ene de la rivero Saale. La aglo dissplitiĝis. La regajno de la aĵoj el la rivero estis komplike ĉar Saaletal-fervojtaluso malebligis la uzon de ĉiaj sav-instrumentoj. Pecetoj de la krono trovitis ankoraŭ antaŭ 1990 de svisa studentkorporacia historiisto ĉe la piedo de la monumento. Lia ŝtataneco faciligis esplorojn siajn. En 1977 li donacis la trovitaĵojn al la nuna posedanto kiu petis skulptiston kunmeti ĉiujn pecojn. La iam kvar kronoj de la nemortontoj havis bendojn kaj ornmis la angulpalistbukoj de la balustrado.
La restaŭradoj ekis en 1995 daŭrinta ĝis 2007. Tiam muntitis ankaŭ novaj granittabuloj kun la nomoj de la soldatoj. Por lasi videbla la detrubarbarecon komunisman oni intence rezignis pri kompleta rekonstruo.
Monumento de la juna Bismarck (Jung-Bismarck-Denkmal)
En 1895/96 starigitis de la malaktivula unuiĝo Verband Alter Corpsstudenten kune kun VAC monumento por Otto von Bismarck okaze de la 80-a datreveno naskiĝtaga pri li dum studentaj tagoj. Bismarck mem mebmris ĉe la korporacio Corps Hannovera Göttingen. De ĉiuj skulpturoj bismarck-aj temis pri la unusola bildiganta la junan Bismarck-on en bronzo dum li sidas en leĝera pozicio kun la korporacirubando ĉebruste kaj portas studentan spadon. Apudas lia dogo nome Ariel. Tia monumento de juna studento vekis diskutadojn: sed li mem konsentis al tio en la 27.4.1895. Faris ĝin la skulptisto Norbert Pfretzschner. En 1951/52 damaĝis ĝin politike blindigitaj anoj de Freie Deutsche Jugend. Ankoraŭ dum GDR-tempo savis la fundamentan ŝtonon kun dokumentoj kaj studenta ĉapo de Bismarck eostaj historiemaj studentoj el la soklo. Post Turniĝo ili transdonitis al Kösener SC-Verband. En la 29.5.1998 anoj de la korporacio Corps Hannovera Göttingen donacis por la sama loko memorkonstruaĵon.
Postgisado originalo inaŭguritis en la 1.4.2006 fare de KSCV en ĉeesto de Curt Becker, ministro pri justico de Saksio-Anhaltio; la laboraĵon faris Kunstgießerei Otto Strehle el Winhöring. Tiam ĉeestis pluse multaj embroj de la menciita korporacio el Göttingen. Suvenirŝtelistoj kaj vandaloj intertempe redamaĝis la artaĵon. En la ĉirkaŭbarilo encizelitis ĉiuj emblemoj de la korporacioj financintaj la rekonstruon.
Alianco-ŝtono (Allianzstein)
De la korporacioj anantaj ĉe Rudelsburger Allianz starigitis en 1997 memorŝtono okaze de la 10-a datreveno de la unua publika sinprezento de GDR-korporacioj ĉe Rudelsburg. Jam en 1987 troviĝis apud la bismarck-aĵo eta betonsthono: tiu ĉi malnova aliancŝtono daŭre estas tie.
Kugler-tabulo
Pri Franz Theodor Kugler ankaŭ memoratas, kiu verkis en 1826 sur Rudelsburg la faman popolkanton An der Saale hellem Strande.
Kazunari Ichimi
Kazunari Ichimi (一美 和成, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka kaj Kyoto Sanga FC.
Germana Ido-Societo
Germana Ido-Societo (GIS, germane Deutsche Ido-Gesellschaft) estas la nacia asocio de la Ido-movado en Germanio. GIS estis fondita en Berlino en 1960 kaj en 2021 havis 47 membrojn. Ĝi eldonas la revuon Ido-Saluto!, kiu aperas kvarfoje jare.
Antaŭ la fondo de GIS ekzistis Germana Ido Federuro.
Tamás Eötvös
Tamás Eötvös [tamAŝ otvoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Eötvös Tamás estis hungara oficiro, departementa oficisto, parlamenta deputito, nobela juĝisto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis vásárosnaményi [vAŝAroŝnamEnji].
Tamás Eötvös naskiĝis la en Vásárosnamény, li mortis la  en Pest (urbo).
Biografio
Tamás Eötvös akiris juran diplomon, poste li laboris en la a departementa administracio. Politike li estis aktiva en la reforma movado de István Széchenyi. En 1832 li iĝis nobela ĉefjuĝisto, ankaŭ parlamentano en Pozono. En 1841 li revenis al Vásárosnamény, kie li estis juĝisto. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis tuj aktiva kaj li aranĝis patrujdefendajn taĉmentojn kaj havis la rangon majoro. Li estis estro de Munkács kaj komisaro de la departemento. Post fiasko de la revolucio (1849) li kaŝiĝis, pli poste li aperis, fine li estis kondamnita je prizono. Li liberiĝis en 1856 kaj li okupiĝis pri la bieno. En 1860 la reĝo komencis redoni la rajtojn al Hungarlando, tial li denove laboris en la administracio. La parlamento denove funkciis en 1861, kie li denove estis parlamentano, same inter 1865 kaj 1867. Lia edzino naskis dufoje, baldaŭ li vidviĝis. Ambaŭ estis entombigitaj en Beregsurány.
Salara
Salara estas komunumo de Italio.
Sceaux - Boëssé (stacidomo)
Sceaux - Boëssé estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en Boëssé-le-Sec, apud Sceaux-sur-Huisne, en departemento Sarthe, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Selenocisteino
Selenocisteino estas la 21-a proteinogena aminoacido: reakcia analogo de cisteino. Mallongigo: "Sec"; unulitera kodo: "U"
La genetika kodo validas principe por ĉiu formo de la organismoj, fakte ekzistas kelkaj diferencoj. Dum la normala kodo de la ĉeloj ebligas la produkton de proteinoj el la 20 konataj aminoacidoj; la bakterioj, arĥeoj kaj eŭkariotoj povas enkonstrui dum la traduko 21-an aminoacidon per ‘’“rekodiga”’‘ mekanismo: la Selenocisteinon (Sec). Sec similas al cisteino, sed entenas anstataŭ sulfuro selenatomon.
Biokemie ĝi estiĝas post ligo de aminoacido serino (Ser) je specifa transfer-RNA (tRNA; paŝo 1). Tiu tRNA estos selenizita, t.e. la serino transformiĝas al selenocisteino (paŝo 2) kaj estiĝas tRNASec. La tRNASec pariĝas kiel kodono UGA, kio normalokaze signifas "tradukan stopon".
Grado (signo)
La gradosigno en la itala ankaŭ indikas nombron aŭ rangon, kiel ŝtupetaro (#) en Usono, aŭ numerita nombro (№) en la resto de Eŭropo.
Celsius-gradoj kaj Fahrenheit
Kiam la signo specifas temperaturon, estas kutime lasi spacon inter la supra signo kaj la nombro, kaj indiki la temperaturan skalon kiam la signalo C reprezentas la skalon Celsio kaj la litero F reprezentas la skalon Fahrenheit, ekz. 10 ‎C aŭ 10‎ F.
Kelvin
Kiam temas pri mezurado de temperaturo en kelvinaj unuoj, la grado-signo ne estas registrita. La kelvina signo, la litero K, indikas, ke temas pri mezurunuoj por temperaturo. Ekzemple: 273.15 K.
Salcedo
Salcedo estas komunumo de Italio.
Tomoki Kamioka
Tomoki Kamioka (上岡 朋樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Ĵang Guotao
Ĵang Guotao, Zhang Guotao (26a de Novembro, 1897 – 3a de Decembro, 1979), aŭ Ĉang Kuo-tao, estis fonda membro de la Komunista Partio de Ĉinio (ĈKP) kaj rivalo de Mao Zedong. Dum la 1920-aj jaroj li studis en Sovetunio kaj iĝis grava kontakto kun la Kominterno, organizante kunlaboran movadon en Unuigita Fronto de la ĈKP kun la Kuomintango. En 1931, post la Partio estis forigita el la urboj, li establis la E-Ĝu-Ŭan Soveton.
Ede
Pri la aliaj signifoj de EDE rigardu en EDE.
Ĵang Guotao
Kian liaj armeoj estis forigitaj el la regiono, li aliĝis al la Longa Marŝado sed perdis konfliktan lukton por la partia estreco en kiu venkis Mao Zedong. La armeoj de Ĉang iam faris diferencan vojon disde tiu de Mao kaj estis akre atakitaj de lokaj fortoj en Gansuo. Kiam liaj venkitaj fortoj finfine alvenis al kuniĝo kun Mao en Janan, Ĉang plue perdis sian defion al Mao, kaj lasis la partion en 1938. Ĉang finfine retiriĝis al Kanado, en 1968. Li iĝis kristano tuj antaŭ sia morto en Toronto, Ontario, en 1979. Liaj memoroj havigas valorajn kaj rektan informaron pri sia vivo kaj pri la historio de la Komunista Partio.
Ede
Ede estas urbo kaj municipo en Nederlando, en la provinco Gelderlando. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĉirkaŭ Ede troviĝas multe da erikejoj (kompare al la resto de Nederlando). Ede estas internacie konata pro:
Je ĉiu jaro unu semajno estas Heideweek (Erika semajno) en Ede. Tiam estas Heidekoningin (Erika reĝino) kiu ĉiam nomiĝas Erika (!) kaj Heideprinses (Erika princino) kiu nomiĝas Caluna (Kaluno!).
Grek-katolika preĝejo Sankta Elija (Demecser)
La grek-katolika paroĥa preĝejo profeto sankta Elija (origine hungare Szent Illés próféta-templom) estas eklezia konstruaĵo en urbo Demecser (Hungario).
Historio
Iu loĝanto donacis parcelon por konstrui kapelon en 1987. Post 3 jaroj jam estis preta la kirko kaj estis konsekrita en 1991 fare de Szilárd Keresztes. Tiam kaj pli frue la grekkatolikoj apartenis al paroĥo de Nyírtass. En 1992 Demecser estis levita paroĥo kun 3 filioj. Kampanilo estis konstruita en 2007.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en korto, maldekstre troviĝas la menciita kampanilo, dekstre ŝtona kruco. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, kiu komenciĝas kun antaŭĉambro. La plej supre simbola turo (ornamaĵo) estas videbla. Depost la navo supozeble la pastra loĝejo troviĝas. Interne la ikonostazo kun 28 bildoj estis kreita en 1997. La unua bildo prezentas Sanktan Antonion.
Kermeso okazas en la 20-an de julio.
NGC 7059
NGC 7059 (aliaj indikoj — ESO 145-5, IRAS21236-6013, PGC 66784) estas galaksio en konstelacio Pavo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Insulo Blumine
La insulo Blumine, aŭ Oruavairua en Maoria lingvo, estas ĉe Riaro Marlborough en la Suda Insulo de Novzelando.
Priskribo
La insulo Blumine kovras areon de 337 ha kaj estas ĉefe monteta lando. La insulo situantas ĉe ĉirkaŭ 22 km norde de Picton. Ĝi estas loko de spektakla rezervejo.
Vizito fare de kapitano James Cook lasis la insulon infestita el invadaj specioj, kiuj de tiam estis nuligitaj pere de la uzado de helikoptera venenfaligado, fare de la Departmento por Konservado. En Majo 2008 la insulo estis deklarita senpredanta kaj revenis klopodojn reenmeti indiĝenajn speciojn en la insulon.
Kivioj
La 29an de junio 2010, oni liberigis tri parojn de la plej rara kivio, nome Rovia kivio en la insulon.
Saint-Nazaire-sur-Charente
Saint-Nazaire-sur-Charente [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,146 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Saint-Nazaire-sur-Charente troviĝas ĉe la maldekstra bordo de la rivero Charente, proksime al ĝia enfluejo. Ĝi najbaras la komunumojn Port-des-Barques, Saint-Froult, Moëze, Soubise kaj, trans la rivero, Rochefort, Vergeroux kaj Saint-Laurent-de-la-Prée.
Sceaux-sur-Huisne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Mamers, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas scelléens.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Saletto
Saletto estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
NGC 7060
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ryo Hatsuse
Ryo Hatsuse (初瀬 亮, n. ) estas japana futbalisto.
Dezső Mészöly
Dezső Mészöly [mEsoj deĵO], hungare Mészöly Dezső estis hungara verkisto, poeto, tradukisto, dramaturgo kaj profesoro.
Dezső Mészöly naskiĝis la 1918 en Budapeŝto. Li mortis la 2011 en Budapeŝto.
Biografio
Mészöly Dezső frekventis mezlernejojn en Szeged kaj Sárospatak, poste en diversajn altlernejojn kaj universitatojn en Budapeŝto kaj Kolozsvár. En 1946 li eklaboris kiel dramaturgo en Nacia Teatro (Budapeŝto), sed dume li plulernis en Parizo. En 1948 li aliĝis al Teatro Madách. Li instruis en altlernejo en Budapeŝto. Inter 1963-1978 li apartenis al Hungara Televizio. Li ricevis premion Kossuth en 1999, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Hauptwil (stacidomo)
Hauptwil estas fervoja stacidomo en Hauptwil-Gottshaus, Svislando.
Bodo Ramelow
Bodo RAMELOW (naskiĝinta la en Osterholz-Scharmbeck) estas germana politikisto kaj estis ekde decembro 2014 ĝis la  ministroprezidento de la Liberŝtato Turingio. Lia posteulo estas la liberalulo Thomas Kemmerich. Jam la Ramelow denove iĝis ministroprezidanto.
Vivo
Li frekventis la 10-an klasŝtupon de la Profesia plukleriĝlernejo (Kaufmännische Schule Marburg, orientiĝo "vendado") kaj ekzamenitis ĉe la supera faklernejo kiel vendisto. Li iĝis krome fare de la Ĉambro industria-komerca ekzamenita trejnisto. Poste li trapasis la abiturientan ekzamenon (fakaltlerneja nivelo). Li trejnitis kiel vargrupgvardanto kaj laboris i.a. ĉe la firmao Karstadt. Li iĝis filiestro ĉe Jöckel Vertriebs-GmbH Marburg. De 1981 ĝis 1990 li estis sindikata sekretario en Meza Hesio, poste ĝis 1999 landa estro de la sindikato HBV Thüringen. Li estas membro ĉe la sindikato de la servopretantoj ver.di, ĉe la Germana-israela societo DIG, ĉe Volkssolidarität. De 1991-99 li krome estis unua vicestro en la Kultursocieto Mauernbrechen.
Membriĝo al la Maldekstruloj
En aprilo de 1999 Ramelow ekmembriĝis al la partio La Maldekstro (antaŭa nomo ĝis 2007: PDS). En 2004 li kandidatis por la ministroprezidenteco kaj elektitis membro de la frakciestraro. En 1999 li iĝis deputito en la Turingia Landa Parlamento kie li estis de 1999-2001 vicestro kaj de novembro 2001 ĝis oktobro 2005 estro de la maldekstra frakcio. Membro de la Federacia Parlamento li iĝis en 2005 (ĝis septembro 2009, kiam li rezignis favore al Frank Tempel). Krome li estis/estas membro de la Etika komitato, estro de la Germana-hispana parlamentanaro, vicfrakciestro, komisiito pri religiaj aferoj de La Maldekstro kaj tutgermana balotbatalestro de la Maldekstruloj .En junio 2006 Ramelow eksciis ke li ekde multaj jaroj observatas fare de la Federacia Oficejo pri Protekto de Konstitucio, i.a. pro siaj funkciulaj deĵoroj en la partio La Maldekstro kun suspekto je ekstremismaj agadoj.
En la 5-a de decembro li elektitis ministroprezidento de Turingio kaj ekestris registaron koalician kun la Alianco '90/La Verduloj kaj Socialdemokratia Partio de Germanio. Lia antaŭulo estis la kristandemokratino Christine Lieberknecht. Li estas la unua ministroprezidento de germana federacia lando apartenanta al la posteula partio de SED.
Die Bürgschaft (Schubert)
La kanton Die Bürgschaft (D 246) Franz Schubert komponis en 1815 pri la samnoma balado Die Bürgschaft de Friedrich Schiller. En 1816 Schubert komponis samnoman operon triaktan, (D 435 pri libreto de nekonata verkisto), kiu restis fragmenta. Kun la origina balado kaj ties muzikigo kiel lido la muzikigo kiel opero tamen preskaŭ ne havas ion komunan.
La ne kompletigita opero estis unuafoje prezentata en 1908 je Vieno. Kadre de la Schiller-Jaro 2005 la Friedrich-Schiller-Universitato Jena unuafoje faris scenan prezentadon, kiu kompletigis la fragmenton per muziko de Schubert laŭ tekstoj de Schiller.
Mizuki Ichimaru
Mizuki Ichimaru (市丸 瑞希, n. ) estas japana futbalisto.
VHV
La VHV-Grupo (Unuiĝinta Hanoveria Asekuro Grupo) en Hannover (Germanio) estas germana kompanio pri asekuroj, pensioj kaj posedaĵoj, kiu funkcias kiel ĉefa asekuro kaj reinsignanto ene de Germanio kaj eksterlande. VHV-Grupo posedas reton de filioj (ekz. Múnich, Berlino) kaj reprezentaj oficejoj kun totala personaro de proksimume 3,100. La asekura grupo estas unu el la supraj 20 primaraj asekuroj kaj la plej grandaj kvin aŭto-asekuroj en Germanio. Krome, la VHV-Grupo estas konsiderata kiel la ĉefa germana konstruo kaj kredito-asekuristo. En 1875 kaj 1919, la kernaj kompanioj de hodiaŭa VHV-Grupo estis fonditaj kiel reciproka asekura kompanio en Hanovero. Ekde 1973, VHV funkciis en Aŭstrio kun la asekura kompanio VAV. En 2007, VHV starigis komunan entreprenon, la Al Ahli Takaful Company, kun FWU AG en Saud-Arabio. En 2008 la VHV eniris la Francan Asekuron-Merkaton. Kiel rezulto de la pliigo de la nombro da dungitoj, nova Grupo-Grupo ĉe VHV Platz 1 estis kompletigita en 2009. La subula VHV Re funkciis kiel reinsignanto en Turkio ekde 2015.
Metionino
La aminoacido metionino (simbolo Met aŭ M) aperas en du spegulizomera (ĥiraleco) formo. La L-metionino estas esenca por la homo, proteinogena aminoacido, kiu nomiĝas ankaŭ post IUPAC kiel Alfa-Amino-Gama-metiltiobuteracido. Entute ekzistas nur du aminoacidoj (ambaŭ hidrofoboj), kiuj ligas sulfuron (metionino kaj cisteino). Ĉe metionino, la sulfuro estas ligita tra Tioetera ligo kaj pro tio ĝi estas malpli reakciema.
La kemia formulo estas C5H11NO2S. CH3-S-CH2-CH2-CH-NH2-COOH
La homa taga bezono estas ĉ. 1-2 gramoj.
Metionino estas grava kiel metilgrupo-donanto ( CH3) por la biosintezo de ĥolino, kreatino, adrenalino, karnitino, nukleaj acidoj kaj histidino, taŭrino.
La materialŝanĝe aktiva formo de metionino estas S-adenozila metionino (SAM), kiu troveblas fakte en ĉiu korpa histo kaj likvaĵoj.
Metionino estas sulfurentena.
Troviĝejoj
Metionino troviĝas n multaj manĝaĵoj. Oni trovas tion antaŭ ĉio en fiŝoj (salmo,garnelo), karno kaj legomo (brokolo, verda pizo, brusela brasiko, spinaco), ovo, plengrajna pano kaj rizo.
Sintezo
Metionino estas sintezita el cisteino kaj homoserino. la industria sintezo okazas el petrokemiaj materialoj kiel propeno, sulfuro, metano kaj amoniako. laŭ la kutima procedo, oni produktas la interproduktojn HCN (blua acido), akroleino kaj metilmerkaptano, kies iompostioma kunligo donas aminoacidon.
Malkonstruo
La - por proteina sintezo – ne necesa metionino estas malkombinita per cistationin-sintetazo al cisteino. La malaktiveco de tiu enzimo kaŭzas homocistinemion, urinadon de homocistino kaj same remetiligon de homocisteino al metionino.
NGC 7061
NGC 7061 (aliaj indikoj — ESO 236-13, AM 2123-491, PGC 66785) estas galaksio en konstelacio Indiano.
Metionino
Medicina apliko
Oni uzas metioninon ĉe infekto de la urinaj vojoj por eviti denovan infektadon. La akcepto de metionino igas la pH-valoron de urino acida, kio malebligas la setliĝon de la bakterioj kaj same la estiĝon de la fosfataj ŝtonoj en la renoj.
NGC 7061
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Salgareda
Salgareda estas komunumo de Italio.
VHV
La VHV estas grupo mult-marka. La komerca asekura komerco estas operaciita de VHV-Grupoj, kiuj staras sendepende en klare difinitaj sub-merkatoj. La sekvaj ŝlosilaj kompanioj estas 100% de la VHV-Grupo:
La Roche-en-Ardenne
La Roche-en-Ardenne (france:[la ROŜ'-a:n-arDEN']) estas municipo en Belgio, unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en la jaro 1825. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Beausaint, Samrée, Ortho, Hives kaj Halleux apartenas al La Roche-en-Ardenne, la ĉefa municipo. Ĝi estas turisma loko ĉe la rivero Ourthe.
Mizutaniacoj
La mizutaniacoj (Mizutaniaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo jungermanialoj (Jungermanniales). Ĝi enhavas ununuran genron (mizutanio) kaj ununuran specion.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (12 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (12 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Jane Sloman
Jane SLOMAN (1824- ?) estis usona komponistino, koncertpianisto kaj kantistino, kiu havis aktivan koncertan karieron en Usono dum la 1840aj jaroj. Ŝi estas plej bone konata por skribanta la kantojn Roll on Silver Moon (Ruliĝi sur arĝenta luno), Forget Thee? kaj Maiden's Farewell. Ŝia muziko estis ankaŭ eldonita sub la nomo Jane Sloman Torry .
Vivo
Ŝi naskiĝis en Anglio. De frua aĝo ŝi elstaris kiel mirinfana pianludanto sub la instruado de Louise Dulcken kiu estis la pianinstruisto de la reĝino Viktorio. Estas dirite ke Jane ludis operajn uverturojn sur la piano en la aĝo de kvin, kaj ankaŭ tre frue kaj aŭtodidakte komencis komponi.
Kiam ŝi estis 15 jaraĝa Jane kune kun sia familio translokiĝis al Usono, kie ŝi havis kelkajn pianolernantojn. Sed du jarojn post sia alveno al la lando, ŝi jam faris koncertan debuton en Novjorko ĉe Niblo’s Gardens. Tiel ŝi komencis sian aktivan kaj sukcesan karieron en Usono kiu daŭris dum la 1840-aj jaroj.
Ŝi turneis tra grandaj urboj kiel Filadelfio kaj Bostono, kie ŝiaj prezentoj estis tre bone ricevitaj. La eĥoj de ŝia koncerto en Bostono atingis Anglion kie la semajna angla muzikĵurnalo “La Muzika mondo” (The Musical world) (jan/1842) raportis ke “''La Boston-gazetoj estas plenaj je laŭdoj por fraŭlino Jane Sloman, la filino de sinjoro Sloman, antaŭe de la Tunbridge Wells Theatre, nun direktoro de la New Orleans Theatre. Tiu ĉi juna virino estis studento de sinjorino Dulcken kaj estas nur deksepjara. Ŝi estis prezentita kiel koncertistino, kreante sufiĉe da ekscito pro sia pianludado. Oni diras, ke ŝi montras grandan guston, senton kaj potencon en la interpretado de la komponaĵoj de Helz, Döhler, Thalberg kaj Liszt.''”
La Norton Grove Vortaro pri Virinaj Komponistoj notas ke "ŝiaj fruaj koncertoj estis akompanitaj per biografia skizo kiu priskribis ŝin kiel mirinfanon kiu estis plene memlerninta en komponado." Oni raportis ŝiajn plurajn prezentojn ĉe la brita reĝa kortego, kaj ŝiajn neformalajn ludojn kun la violonvirtuozo Niccolò Paganini kaj la talenta pianisto Sigismond Thalberg.
Jane Sloman kune kun Augusta Browne (V en M 152), Marion Dix Sullivan (V en M 135), Faustina Hodges (V en M 158), kaj Susan Parkhurst estis identigitaj kiel membroj de la “unua generacio de profesiaj virinaj komponistoj” en Usono, aperintaj en la 1850-aj jaro j. Tio okazis kiam kelkaj komponistinoj lasis la salonmuzikon kaj komencis komponi kaj publikigi pli ambiciajn verkojn, esplorante “novajn limojn de pli grandaj formoj, vastigitan instrumentadon, kaj pli kompleksan muziklingvon”, kiel notas la publikaĵo American-Women-Composers.
Sloman verkis de simplaj popularaj melodioj ĝis la pli klasikaj kromataj stiloj kiuj karakterizis romantikajn komponistojn de la mez-dek naŭa jarcento. “La Favourite” estas virtuoza oktava-studo en formo de mazurko. El pluraj siaj eldonitaj komponaĵoj, ŝi estas plej konata pro la verko de la kanzonoj “Ruliĝi sur arĝenta luno” (Roll on Silver Moon) kortuŝa popolkanto kies melodio kaj kantoteksto havas melankolian senton, kaj ankaŭ “Forgesi vin” (Forget Thee) kaj “Adiaŭo de fraŭlino” (Maiden's Farewell). Ŝi ofte verkis siajn proprajn tekstojn por siaj pianaj komponaĵoj, kaj ŝi estis konata por montri la virinan perspektivon pri amo en siaj kantoj, kiel en “Mi paroligos lin” (I'll Make Him Speak Out).
Ŝi ankaŭ eldonis The Melodist, voĉan kolekton da popularaj kantoj kaj pluraj originaj korusmelodioj kun pianaj akompanaj verkoj; ĉio ĉi dezajnita por uzo en lernejoj de junaj virinoj.
Post 1862 ŝiaj komponaĵoj estis publikigitaj sub la nomo de Sloman Torry. Kvankam ŝia lasta publika koncerto kiel pianisto okazis en 1850, ŝiaj kantoj kaj komponaĵoj daŭre estis publikigitaj ĝis 1902, kio parolas pri ŝia daŭra populareco.
Martijn
Martijn estas nederlanda asocio de la pedofilia aktivismo, la plej grava kaj longedaŭra el tiu speco en Eŭropo kaj la plej multenombra en la mondo post NAMBLA. Ĝis 1994 ĝi apartenis al la Internacia Asocio de Lesbaninoj kaj Gejoj.
Jane Sloman
Verkaro
Elektitaj verkaĵoj inkluzivas:
Martijn
Ideologio
Martijn defendis la eblecon reciproka konsento kaj plezuro en seksrilatoj inter plenkreskuloj kaj infanoj aŭ adoleskantoj kaj neis, kiel baza premiso, ke ĉi tiuj estas nocaj por la neplenaĝuloj, kontraŭ tio, kion ĝi konsideris kiel "dogmo" sen scienca fundamento. El ĉi tiu vidpunkto, la asocio petis la socian akcepton de pedofilio kaj de seksrilatoj inter plenkreskuloj kaj neplenaĝuloj.
Martijn proponis etikan kodon bazita sur kvar reguloj, kiujn oni devus konsideri en ĉiuj interagadoj kun neplenaĝuloj:
Ĉi tiu tipo de rilatoj devus okazi, laŭ Martijn, en "libera kaj humana" socio, kie estus malpermesite "perforton, trudado kaj dominado en la rilatoj" kaj kie regus "honesteco, spirita sincereco, plezuro kaj amo". La franca filozofo Roger-Pol Droit asertis, ke la filozofio de Martijn estis tre proksima al la doktrinoj de la seksa revolucio: libereco por ami, kontraŭ la aŭtoritato.
Malgraŭ ĝia defendo de pederastiaj rilatoj, la asocio malkonsilis ian ajn kontraŭleĝan agon ĉi-rilate, interalie por protekti la neplenaĝulojn kontraŭ la negativajn sekvojn kiu havus sur ilin ebla jura interveno. Ĝia deklaro tiusence estis malambigua: "La asocio Martijn konsilas ĉiujn respekti la leĝon".
Historio
En 1986 Martijn ŝanĝis ĝian nomon al OK magazine, pro "Ouderen-Kinderen" (Plenkreskuloj-Infanoj), kun la volo komenci adresi sin al la pedofiloj ĝenerale, ne nur al la tiuj samseksemaj, kiel ĝi estis farinta ĝis tiam.
En 1994, post obteni konsultiĝan statuson ĉe Unuiĝintaj Nacioj, la Internacia Asocio de Lesbaninoj kaj Gejoj, urĝita de la Usona Senato, elpelis la pedofiliajn asociojn aparteniĝintaj al ĝi ekde ĝia komenco, inter ili Martijn.
Post la alveno de interreto la retloko de la asocio iĝis la ĉefa platformo por la disvastiĝo de ĝia idearo. Krom intervjuojn, aktualaĵojn kaj aliajn informojn rilatantajn al pedofilio, la retloko enhavis cifericigitan arkivon de pedofiliaj revuoj kiaj Pan: A Magazine About Boy-Love, NAMBLA Bulletin, Koinos aŭ Kalos, inter aliaj. Ĝi ankaŭ enhavis forumon kiu en aŭgusto 2009 sukcesis havi po 186 registritajn membrojn.
En 2012, kvankam ĝiaj aktivaĵoj ĉiam restis en la valida leĝo, la tribunalo de Assen mallegalizis la asocion Martijn. La prokurorejo argumentis, ke "[la] aktivaĵoj kaj ideoj de la asocio estas kontraŭaj al la publika ordono kaj la moralo". Marthijn Uittenboogaard, eksa membro de la direkcia konsilo de Martijn, deklaris ke tiu estis “nigra tago por la parollibereco kaj la jur-ŝtato". La asocio tuj malfondiĝis kaj ĝia retloko estis malfermita. La 2an de aprilo 2013 la malpermeso estis nuligita de la tribunalo de Leeuwarden, post ol la asocio prezentis apelacion. La tribunalo fundamentis sian decidon sur la rajto al libereco de asociado kaj sur la fakto, ke la aktivaĵoj de Martijn ne povas esti konsideritaj kiel kontraŭleĝaj.
En la 18a de aprilo de 2014 la suverena kortumo de Nederlando, t.e. la plej alta juĝa ofico en la lando, nuligis la decidon de la tribunalo kaj deklaris finan malpermeson de la asocio. La juĝistoj deklaris ke, kvankam en demokratia socio malpermeso de iu libera asocio de civitanoj estas ĝenerale neakceptebla kaj nur eblas kiel escepto, ĉi-okaze tia malpermeso estas ĝustigebla.
OK Magazine
OK Magazine estis la oficiala revuo de Martijn. Publikigita ekde 1982, ĝi estis la plej longedaŭra pedofilia revuoj le revista post la NAMBLA Bulletin de NAMBLA.
Kun zorga printado kaj ĉirkaŭ 40 paĝoj, ĉiu numero enhavis artikolojn pri aktualaĵoj riltantaj al pedofilio, intervjuojn, eseojn, rakontojn, poemojn, libro-recenzojn, leteroj de la legantoj, illustraĵojn kaj utilajn adresojn. Ĝi ankaŭ ekhavis laŭleĝajn kaj kvalitajn fotografiojn pri infanoj kaj adoleskantoj, precipe viraj, en malmulta vesto aŭ nudaj.
Ĝia kutima eldono estis po 500 ekzempleroj kaj ĝia periodeco, kvankam komence dumonata, iĝis iom neregula ekde 1994. Ĝi estis poŝte sendita al ĉirkaŭ 200 membroj de Martijn kaj ankaŭ povis esti akirita en limigita nombro da librejoj. Kvankam publikigita en la nederlanda, ĝi havigis tradukojn en la anglan de la plej gravaj artikoloj laŭpete de la fremdaj membroj.
Mariana (Brazilo)
Mariana (oficiale Município de Mariana) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Ouro Preto (esperante: Oŭro Preto, kiu signifas Oro Nigra). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Kobeřice (apartigilo)
Nomon Kobeřice havas pluraj setlejoj:
Polná (apartigilo)
Nomon Polná povas porti:
Yudai Konishi
Yudai Konishi (小西 雄大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka kaj Tokushima Vortis.
Boëssé-le-Sec
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Mamers, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas boësséens.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Couches
Couches estas franca komunumo, kiu situas en departemento Saône-et-Loire kaj en regiono Burgonjo.
Ĥorol (stacidomo)
Ĥorol (Хорол) estas fervoja stacio en (Poltava provinco), urbo en Ukrainio.
Kobeřice (Hradčany-Kobeřice)
Kobeřice (Koberitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, nordokcidenta parto de municipo Hradčany-Kobeřice en distrikto Prostějov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 92 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kobeřice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,31 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilĝo devenas el la jaro 1399.