cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
N'gonio
Ĝi kutime havas 4 aŭ 7 nilonajn kordojn. Ĝi kutime agordantas C5, D4, G4, D5 kun 4 kordoj, kaj kutime C4, C5, G4, D5, G5, E5, F5 aŭ C4, C5, D4, G4, D5, E5, F5 kun 7 kordoj.
Langugu
Langugu estas internacia planlingvo kreita en 2017. La lingvo havas simplan gramatikon kaj uzas vortojn de la angla lingvo, kiuj estas algoritme ŝanĝitaj.
Fonemaro
Langugu uzas 19 literojn de la latina alfabeto. Ĉiu litero ĉiam faras la saman sonon. Neniu litero estas silenta.
Sintakso
La lingvo ĉiam uzas la vortordon subjekto - verbo - objekto, krom foje en rilataj subfrazoj, ĉar "wi" povas helpi scii kie subfrazo komenciĝas. Tiam la subfrazo uzas la vortordon objekto - subjekto - verbo.
Ferenc Pankotai
Ferenc PANKOTAI estis hungara eklezia verkisto. Li naskiĝis en 1613 kaj mortis en Nagyszalonta en 1666.
Biografio
Ferenc Pankotai alvenis el lernejo de Nadjvarado en 1635 en Salontan, poste li studis en Lejdeno kaj Franekero. En 1639 li instruis en Nadjvarado, de 1640 li estis pastro en Salonta. En 1650 li eldonis sian tradukaĵon titolitan S. Hilarius de Nicolaus Vedelius el latina lingvo en Nadjvarado.
(18033) 1999 NR4
(18033) 1999 NR4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Stafford elde la Observatorio Zeno en Edmond (Oklahomo, Usono).
Xie Shaoguang
Xie Shaoguang, ĉine 谢韶光 (naskiĝis la 15-an de septembro 1960) estas eksa singapura-ĉina aktoro. Li famiĝis pro siaj roloj en la televidaj serioj de la 8-a televidkanalo de MediaCorp. Li ricevis multajn premiojn ekde sia unua apero en A Mother's Love
Li decidis ne renovigi sian kontrakton kun MediaCorp en 2005. Li hodiaŭ vivas en Permas Jaya, en Malajzio.
Breuer
Breuer:
.vc
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Vc''.
.vc estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Sent-Vincento kaj la Grenadinoj.
Ŝnurbankalsoneto
Vidu ankaŭ
Bikini variants
Ábrahám Wald
Ábrahám WALD, laŭ hungarlingve kutima nomordo Wald Ábrahám (naskiĝis la en Hungara reĝlando en Kolozsvár (nuntempa Cluj en Rumanio), mortis la  en Barato en Travancore) estis hungara-usonana matematikisto, profesoro.
Biografio
Ábrahám Wald devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion kaj universitaton en sia naskiĝurbo (tiam la urbo jam apartenis al Rumanio), poste li doktoriĝis en Universitato de Vieno en 1931. Post siaj studoj li instruis riĉulon, krome li okupiĝis pri matematikaj problemoj. Tuj post Anschluss li migris al Usono, kie komence li lernis, poste jam li instruis en Universitato Kolumbio. Li edziĝis jam en Usono. Dum la 2-a mondmilito kun matematiko li apogis Usonon. Li mortis en flugmaŝina akcidento. Li okupiĝis ekzemple pri geometrio, ekonometrio, statistiko, aroteorio, metrika spaco, ludoteorio.
Honoroj
La asteroido 31956 Wald estis nomita en lia honoro.
Janĉengo
Janĉengo, ĉine 盐城 estas metropolo havanta universitaton en Ĉina Popola Respubliko. Ties pli granda administra unuo (prefektej-ebena areo) estas de 16,920 km² kaj ties populacio en 2008 estis de 8.117.000.
Historio
Janĉengo estis menciita jam en -119, kiel loko de salokolektado kaj tiam kantono fondiĝis. En la 1930-aj jaroj la urba armeo estis tre fama.
Tristrama emberizo
La Tristrama emberizo (Emberiza tristrami) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Janĉengo
Ekonomio
Gravas produktado de mara salo, kio nomigas la urbon. Menciinda estas la agrikulturo en la apudaĵo kaj en la urbo oni produktas partojn de maŝinoj kaj motoroj.
Tristrama emberizo
Ĝi troviĝas en Ĉinio, Japanio, Koreio, Laoso, Birmo, orienta Rusio, Mongolio, Tajvano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas borealaj arbaroj.
Janĉengo
Trafiko
Janĉengo havas novan stacidomon de 2006 kaj aŭtovojon. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Tristrama emberizo
Temas pri specio kun markata seksa duformismo. Nome reprodukta masklo montras buntan kapobildon konsistantan je tre markataj blankaj superokula kaj mustaĉa strioj al la kolflankoj ege kontraste kun nigra fono. El tiu nigra triobla fono (krono, vizaĝo kaj gorĝo) la ino montras nur nigran kronon dum vizaĝo kaj gorĝo estas malhelbrunaj kaj la blankaj strioj similas. Krome la masklo montras grizan malantaŭan kolumon, striecan supran dorson kaj senmarkan helbrunajn suban dorson kaj pugon (same kiel la proksima parenco Brunorela emberizo). La vosto estas malhelbruna. Sub la gorĝareo estas helbruna strieco ĉefe al flankoj sur sablokolora kun helbruna nuanco dum la ventro estas nur sablokolora. La kruroj estas rozkoloraj kaj simile la beko, sed tiu kun griza supra makzelo.
Leandro Cesar de Sousa
Leandro Cesar de Sousa (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu en Japanio kaj ĉe Matonense, Santa Cruz, Araçatuba, Uberlândia, ASA, Goianésia kaj Araguaína en Brazilo.
Ivalo
Ivalo (nordsamee Avvil, inarisamee Avveel, skoltsamee Âˊvvel) estas setlejo kaj administra centro de komunumo Inari en finna Laponio. Ĝi situas ĉe rivero Ivalo-rivero ĉirkaŭ 12 km sude de ties alfluo en la Inari-lagon. Ĉ. 3.400 el 7.000 loĝantoj de la komunumo Inari vivas en Ivalo. Tiel Ivalo estas la plej granda setlejo de norda Laponio. Ĉ. 11 km sudokcidente de la loko troviĝas la flughaveno de Ivalo, la plej norda flughaveno de Finnlando.
Antaŭe kirkvilaĝo de Inari estis la plej grava setlejo kaj administra centro de la komunumo. Danke al rekonstruado de la laponiaj vilaĝoj - post ties detruo fare de la germana Wehrmacht en la laponia milito en 1944 dum ilia retiriĝo - Ivalo evoluis al nova komunuma centro.
Ĉ. 30 kilometrojn sude de Ivalo situas la tre populara vintra sportejo, ripozejo Saariselkä.
Poľanovce
Poľanovce (hungare Polyánfalu [pojAnfalu], germane Polanowitz [polanovic]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Poľanovce situas fine de sakovojo. Spišské Podhradie troviĝas je 8 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1270 en formo "Polank". En 1787 305 vilaĝanoj loĝis en 36 domoj, en 1828 397 vilaĝanoj en 55 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa (=eminenta). En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Polyánfalu 212 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Poľanovce 191 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Mézy-sur-Seine
Mézy-sur-Seine estas franca situanta en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Méziacois.
Schwedeneck
Schwedeneck estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Dänischenhagen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Ytrac
Ytrac estas franca situanta en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ytracois.
Luperkaloj
Luperkaloj, latine Lupercalia, estis tre antikva, eble antaŭromia, paŝtisma festo celebrata en antikva Romo. Ĝi celebriĝis de la 13-a ĝis 15-a de februaro por eviti malbonajn spiritojn kaj purigi la urbon, liberigante sanon kaj fekundecon. La festo subsumigis la ankoraŭ pli fruan tradicion februa, februalia aŭ februatio, antaŭ-printempa purigada ceremoniaro okazigita en la sama dato, kiu kaŭzis la nomon de la monato februaro.
Laguna (metroo de Madrido)
Laguna (Laguno) estas interŝanĝejo inter de la Metroo de Madrido kaj linio  de Proksimaĵoj Madrido, situanta sub la interkruciĝejo de Stratoj Alhambra kaj Cuart de Poblet, en kvartalo Laguna, disktrikto.
Luperkaloj
En la antikva epoko oni kredis ke la nomo havas rilaton al la antikva greka festivalo de Arkadio, nomata Λυκαία [Lukaía] (de la malnovgrekaj vortoj λύκος [Lukos], "lupo", do latine lupus), en kiu adoriĝis la greka diaĵo Pajno, la greka ekvivalento al la romia diaĵo Faunus. Laŭ la tradicio la greko Εὔανδρος [Euandros], legenda heroo el Arkadio kiu portis la konojn pri la grekaj dioj, la grekaj leĝoj kaj la grekan alfabeton al Italio ses jarojn antaŭ la komenciĝo de la Troja milito kaj fondis borde de la rivero [Tibero]] loĝlokon poste latine nomatan Pallantium, en la loko en kiu poste ekestis Romo.
Laŭ la roma mitologio, Lupercus estas diaĵo kelkfoje identigita kun la romia dio Faunus: Lupercus estas la dio de paŝtistoj. Lia festo, okazigita en la datreveno de la fondo de lia templo la 15-an de februaro 15, ricevis la nomon Lupercalia. En la celebraĵoj liaj pstroj vestiĝis per kapraj feloj. Kapro kaj hundo estis oferitaj, kaj salaj kukoj preparita de la vestalaj virgulinoj estis bruligitaj.
Post la kristaniĝo de Romio, la kristana kandelfesto iĝis iusenca daŭrigo de la antaŭkristana celebraĵo.
Mojroj
Mojroj (helene Μοῖραι, latine Parcae), Parcoj aŭ Fataloj estis en la helena mitologio aŭ filinoj de la diino de sortoplena neceso Ananko, aŭ estas prezentataj kiel filinoj de Zeŭso kaj diino Temiso. Ili estas diinoj de sorto, vivdestinaĵo.En pli malnovaj mitoj oni diras, ke cedas al ili eĉ la plej alta dio, kiu ne kuraĝas rezisti al ilia decido. Sed pli malfruaj mitoj sciigas, ke Zeŭso informas Mojrojn pri siaj decidoj, povas ŝanĝi iliajn intencojn kaj povas forturni distondon de la vivofadeno, se li volas iun el la homoj savi.
Mojroj havas en mitoj apartan pozicion, parte rolas ankaŭ en homeca formo. Oni parolas pri unu aŭ tri Mojroj, kiuj "ŝpinas fadenon de la sorto". Iam ili estas similigataj al niaj sortfeinoj.
Mojroj onidire konas ĉiujn sekretojn. Pli ol certigi sorton de homoj, ilia tasko estas zorgi pri ili. Mojroj estas bildigataj kiel maljunulinoj aŭ pesaj virgulinoj. Kloto kutime havas ŝpinilon en la mano, Laĥeso globuson kaj Atropo libron de la vivo aŭ sunhorloĝon sur kiu ŝi montras horon de la morto.
NGC 4792
NGC 4792 (aliaj indikoj — NPM1G -12.0432, PGC 43999) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Émilion (stacidomo)
Saint-Émilion estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Émilion, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
5820 Babelsberg
5820 Babelsberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Fleurus
Fleurus (france, prononco [], aŭ Fleuru) estas municipo en Belgio, unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en 1985. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Charleroi.
Ekde 1977 la municipoj Heppignies, Lambusart, Wangenies, Saint-Amand, Brye, Wagnelée kaj Wanfercée-Baulet apartenas al Fleurus, la ĉefa municipo.
La 29-an de aŭgusto 1622 kadre de la Tridekjara Milito armeo de protestantoj sub la germanaj armeestroj Christian von Braunschweig kaj Ernst von Mansfeld proksime de Fleurus venkis la hispanan armeon.
5820 Babelsberg
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la loĝa kvartalo Babelsberg de Potsdamo, fama pro la sumera loĝejo de la imperiestro Vilhelmo la 1-a kaj la filma studio Babelsberg. La observatorio de Berlino, fondita en 1711 estis translokita sur la monteton Babelsberg en 1914.
Saint-Émilion (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Libourne - Le Buisson (629000).
Fentanilo
Fentanilo estas potenca drogo kiu kreas efektojn simile kiel heroino. Ĝi estas pova, sinteza opioida analgeziko kun rapida efiko kaj mallongdaŭra agado. Ĝi povas uzi diversajn firmaajn nomojn kiaj Sublimaze, Actiq, Durogesic, Duragesic, Fentora, Matrifen, Haldid, Onsolis, Instanyl, Abstral, Lazanda kaj aliaj.
Kvaruma sistemo
La kvaruma sistemo estas pozicia nombrosistemo, kies bazo estas 4. La sistemo havas nur 4 signojn por skribi nombrojn, nome: 0, 1, 2, 3.
La nombro 4 (kun kutima dekuma skribo) estas skribata kiel 10 (legu: unu-nulo). Ĉiu unuo de sekva grado estas 4-oble pli granda ol la antaŭa, t.e. la uniuj de kvaruma sistemo sin prezentas vico de nombroj: 1, 4, 16, 64, 256, …, 4n, …
Konvertado el dekuma al kvaruma sistemo
Por skribi dekuman nombron al kvaruma sistemo, oni ĝin dividas konsekvence per 4 kaj skribas ricevitajn restojn 0, 1, 2 kaj 3 en ordo de la lasta ĝis la unua. Ekzemplo:
Tiamaniere, la kvaruma skribo de la nombro 43 estas: 223
Kalkulado per kvarumaj nombroj
12321 +  213 -  13200    Tabelo de multiplikado estas montrita sube:
Flobecq
Flobecq (france: [FLObek] aŭ Vloesberg [VLUSberĥ]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Ath.
Carpe diem
Carpe diem estas latina esprimo (sentenco) kies rekta signifo estas "Rikoltu ĉiun tagon". La ĝenerala intenco estas alvoko por ĝui la nunan momenton. Tiu esprimo tre uzata ĉefe dum la Renesanco, indikas ke oni profitu ĉiun momenton de la vivo kaj ne maltrafu okazon.
Tiu esprimo estis stampita de la romia poeto Horacio (Odoj, 11.8): Carpe diem quam minimum credula postero = Rikoltu ĉiun tagon, ne fidu je morgaŭo.
Oni povas kompreni kiel "Ne lasu tion al morgaŭ kion vi povas fari en hodiaŭ". Aŭ "vivu ĉiun momenton de vian vivon kvazaŭ tiel kiel ĝi estas la lasta via ekzistado" aŭ ktp.
Tiu estas literatura temo ripetita kaj ripetebla en la universala literaturo kiel ne permesita aspiro ke la tempo ĉesas aŭ alvoko kiel plezuro de la vivo. Ĝi estis grava ĉefe en la renesanco en la baroko kaj en la romantikismo.
Amiena Ĉarto
La Amiena Ĉarto estas grava referenca dokumento de la franca sindikatismo.
Historio
En oktobro 1906, la kongreso de la ĜKL (Ĝenerala Konfederacio de la Laboro, france CGT) akceptis tekston, kiu ekde 1912 estis nomita « Amiena Ĉarto », kaj plu restas la teoria referenco de la sindikatismo, precipe de ĝia revolucia branĉo, en Francio. Tiu mocio, redaktita de Viktoro Grifuelo [Victor Griffuelhes] kaj Emilo Puĝeto [Emile Pouget], indikas fortan influon de la anarĥisindikatisma tendenco en la tiama laborista sindikatmovado.
Tiu-ĉi ĉarto donas al la sindikatismo duoblan celon : la defendon de tujaj ĉiutagaj postuloj, kaj la batalon por ĝenerala transformiĝo de la socio plene sendepende de la politikaj partioj kaj de la Ŝtato. En Francio, la sindikata unuiĝo « Solidaires » plu referencas al la Amiena Ĉarto, same kiel la CNT, kaj, iom pli teorie, FO kaj FSU.
Teksto
La konfederacia kongreso en Amieno konfirmas la artikolon 2 el la statuto de la ĜKL :
László Tompa (aktoro)
TOMPA László [pr. tompa] estas hungara deklamisto kaj aktoro naskiĝinta en Covasna la 14-an de aprilo 1931.
Kariero
László Tompa pristudis komrnce juron en Kluĵo, poste li diplomitiĝis en 1955 la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş. Li estis ĝis 1964 li estis ano de la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház de Sfântu Gheorghe. De 1964 li vivas en Hungarujo. Liaj deklamrecitaloj konsistas el verkoj de Áron Tamási, Endre Ady, András Sütő, László Németh, Gyula Illyés kaj Dezső Szabó.
Nama lingvo
La nama lingvo estas kojsana lingvo parolata de la Namoj kaj Damaroj en Namibio. Pli ol 175.000 homoj parolas la naman kiel gepatra lingvo.
Aliaj nomoj de la lingvo estas interalie nama/damara, namakŭa, namakva, bergdamara kaj tama.
La nama apartenas al la kojsanaj lingvaroj, ĝi estas parenca al la lingvo de la etno hajǁom.
Javůrek
Javůrek estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 25 kilometrojn nordokcidente de Brno surrande de naturparko Valo de Blanka rojo. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Šmelcovna, kiu havas statuson de baza setlejunuo kaj kiu situas norde de la propra Javůrek, en valo de Bílý potok.
Javůrek najbaras norde kun Maršov, oriente kun Hvozdec kaj Veverské Knínice, sudokcidente kun Říčky, Domašov kaj okcidente situas Lesní Hluboké.
Transporto
Tra la teritorio de municipo kondukas aŭtostrado D1. En la municipon kondukas ŝoseo III/00212 el Domašov.
Thomas Strunz
Thomas STRUNZ (n. 25-a de aprilo 1968 en Duisburg) estas eksa germana futbalisto.
Li ludis en meza kampo unue por la MSV Duisburg poste por la VfB Stuttgart kaj Bayern München. Kune kun la bavara teamo li fariĝis germana ĉampiono en la jaroj 1990, 1997, 1999, 2000 kaj 2001, 1998 kaj 2000 gajnanto de la DFB-Pokalo kaj en 1996 gajnanto de la UEFA-Cup. En 2001 la bavara teamo krome fariĝis gajnanto de la Champions League kaj ankaŭ en 2001 gajnanto de la mondpokalo
Entute li ludis 41-foje inter 1990 kaj 1999 or la germana nacia teamo. Kune kun la nacia teamo li gajnis en la jaro 1996 la eŭropan ĉampionecon.
Thomas Strunz finis sian karieron en 2001.
Leandro Vieira
Leandro Vieira (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga, Coritiba, Deportivo Pasto, J.Malucelli, Veranópolis, Thun kaj Teplice. Tiel lia kariero disvolviĝis en Brazilo, Japanio, Kolombio, Svisio kaj Ĉeĥio.
.ve
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Ve''.
.ve estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Venezuelo.
Flicka och hyacinter
En la filmo interalie aperas la aktoroj Eva Henning, Ulf Palme, Anders Ek, Birgit Tengroth.
La filmo entute daŭras 89 minutojn.
Batŝeba bane (Rembrandt)
Batŝeba bane (Bathseba met de brief van koning David), konata ankaŭ kiel Batŝeba kun la letero de la reĝo Davido, estas ole-pentraĵo de la nederlanda artisto Rembrandt, farita en 1654, kaj nun ekspoziciata en la Muzeo Luvro, Parizo.
Kvankam la sceno de Davido spiante Batŝeba estis jam pentrita de pli fruaj artistoj, la priskribo de Rembrandt diferencas pro sia klara bilda fokuso kaj erota vigleco, atingita per larĝaj, dikaj penikfrapoj kaj vibra koloraro. La pentraranĝo montras du duonon dividitajn per diagonalo kun dekstra malsupra hela parto tre kontrasta kun la maldekstra supra duono. En la hela parto la figuro de Batŝeba montras sian nudecon kontraste kun melankolia, meditada sinteno, kio aĵigas en letero ricevita el Davido (kio ne aperas en la biblia rakonto), kiu prezentas al ŝi la moralan elekton inter fidelo al edzo kaj obeo al reĝo. Davido mem ne aperas en la sceno, kvankam li ja aperas en aliaj versioj de la temo fare de aliaj pentristoj. Por marki la solecon de la morala situacio de Batŝeba, nur unu servistino en umbra angulo sekigas piedon de Batŝeba, kio fakte aperas ankaŭ en aliaj versioj de la sceno fare de aliaj artistoj, precize ĉe la piedo.
La pentraĵo estas ekspoziciata en Luvro; ĝi estas unu el 583 verkoj donacitaj de Dro. Louis La Caze en 1869. For Kenneth Clark, la pentraĵo estas "la plej granda pentraĵo de Rembrandt pri nudeco". Ĝia enrigardo en la morala problemo de Batŝeba estis priskribita kiel "unu el la plej grandaj atingoj en okcidenta pentraĵo."
Dry Dock Complex (Detrojto)
La Dry Dock Complex konsistas el ses interkonektitaj konstruaĵoj situaj ĉe 1801–1803 Atwater Street (Apudakva Strato) en Detroit, Miĉigano, same kiel la restoj de najbara seka doko ĉe 1900 Atwater Street. La komplekso The Atwater de 1801-1803 estis konata ankaŭ kiel Globe Trading Company Building. La komplekso estas grava kiel historia marfabriko. La plej frua strukturo, nome maŝinvendejo de 1892, estis ankaŭ grava kiel frua ekzemplo de industria konstruaĵo entute eltenita de sia ŝtalskeleto, sed uzante tradiciajn brikojn kaj normigajn fenestrojn por plenigi la kurtenajn murojn. Tiu komplekso estis listita en la National Register of Historic Places (listo de historiaj lokoj) en 2009. En 2012, la Department of Natural Resources (naciaj rimedoj) ricevis financon por historia redisvolvigo de la komplekso, kun la promenejo ĉe la urba oriento.
Bezedek
Bezedek, germane Berseneck [berzenek] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Mohács.
Situo
Bezedek situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ landlimo de Kroatio (kontraŭe Kneževo troviĝas. Villány troviĝas 13, Bóly 15, Beremend 18, Mohács 20, Siklós 27 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1296 laŭ tiama hungara ortografio "Bezedegh". Post la mezepoko La komunumo apartenis al la Osmana Imperio dum 150 jarojn. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 vivis en Bezedek 8 % da germanoj. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de germanoj, kuracejo, migra poŝto, interretejo (la infanĝardeno kaj lernejo en Lippó funkcias).
Ella Tompos
TOMPOS Ella [pr. tompa] estas hungara aktorino naskiĝinta en Kolozsvár la 19-an de septembro 1898 kaj mortinta ?.
Kariero
Ella Tompos debutis en 1922 en Arad, poste ĝis 1929 ŝi ludis en trupoj de Transsilvanujo: en Nagyvárad, Marosvásárhely, Nagyszeben, Szatmár, Temesvár. En 1929 ŝi aperis en la Teatro Blaha Lujza de Újpest. En 1935 ŝi elpŝis en la Teatro de Placo Bethlen.
.vg
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Vg''.
.vg estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Britaj Virgulininsuloj.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Afrotropiso
La afrotropiso aŭ afrotropisa ekozono estas unu el la ok ekozonoj aŭ biogeografiaj regnoj de la tersupraĵo. La ekozono ne kovras la tutan afrikan kontinenton kaj estas nek ekskluzive afrika nek ekskluzive tropika laŭ la ĝenerala aŭ nuntempa geografia signifo. La termino fakte ne estas analizebla. Tial la Esperanta nova vorto, senpere derivata de la latina-scienca termino Afrotropis (ankaŭ tiele germane uzata), estas kaj bone internacie rekonebla kaj ne erariga kiel laŭvorta traduko. La ekozono ampleksas Afrikon sude de Saharo, la pli sudajn kaj pli orientajn randaĵojn de Araba Duoninsulo, la insulon de Madagaskaro, sudan Iranon kaj ekstreme sudokcidentan Pakistanon, kaj la insulojn de okcidenta Hinda Oceano. Antaŭe ĝi estis nomata Etiopa zono.
Sahela-sudana ekoprovinco
Sude de Saharo, du zonoj de tropikaj malalt-gresaj herbejoj kaj savanoj etendiĝas transe de la kontinento, ekde Atlantiko ĝis Etiopaj Altaĵoj. Ĝuste sude de Saharo troviĝas la Sahela zono, transira zono de duonaridaj herbejoj kaj akaciosavanoj. Precipitaĵo plialtiĝas pli suden en la sudanaj savanoj, ankaŭ konata kiel la Sudana Regiono, zono de plialt-gresaj herbejoj kaj savanoj. La sudanaj savanoj gastigas du grandajn inunditajn herbejojn, la saharajn inunditajn herbejojn (la t.n. regiono Sudd) en Sud-Sudano, kaj la niĝeran landinternan delton en Malio. La arbara-savana mozaiko estas transira zono inter la herbejoj kaj la zono de tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj apud la ekvatoro.
Sudaraba ekoprovinco
Tiu ĉi ekoprovinco enhavas montarajn duonarbarajn ekoregionojn : tiun de Al Hajar Al Gharbi (Omano) kaj la sudokcident-arabaj montaraj duonarbaroj en Sauda Arabujo kaj Jemeno.
Afrik-arbara ekoprovinco
Ĝi estas teritorio de malaltaĵaj tropikaj humidaj foliarbaroj, kiuj trairas plejparton de la ekvatora zono de konverĝo intertropika. La gvineaj arbaroj de Okcidentafriko etendiĝas laŭlonge de la marbordo ekde Gvineo ĝis Togolando, kaj preter la Benina Senarbejo, suden ĝis Angolo. Landinterne troviĝas la vastaj kongaj arbaroj. Alia zono de humida arbaro estas la orientafrikaj marbordaj arbaroj kiuj etendiĝas ekde la sudo de Somalujo ĝis Sud-Afriko.
Orientafrik-altaĵara ekoprovinco
Montara regiono de Afriko, ekde Etiopaj Altaĵoj ĝis Drakensbergoj en Sud-Afriko, inkluzive de la Okcident-Rifta Valo. Okulfrapa flaŭro, tiel podokarpo kaj afrokarpo, kiel ankaŭ gigantaj lobelioj kaj senecioj.
Kablanda ekoprovinco
Tiu ĉi ekoprovinco kongruas kun la Kablanda Flaŭra Provinco, kaj konstituas la plej sudan pinton de Afriko. Ĝi havas mediteranean klimaton kaj karakteriziĝas de multe da endemiaj taksonoj kiaj la familio Proteaceae kaj la genro vidringtonio, kiuj ankaŭ troviĝas en la aŭstralazia ekozono.
Madagaskara ekoprovinco
Madagaskaro kaj la najbaraj insuloj konstituas apartan ekoprovincon de la ekozono, kun multaj endemiaj taksonoj kiaj la lemuroj. Madagaskaro kaj la Sejŝeloj estas partoj de la praa superkontinento de Gondvano, kiuj derompiĝis de Afriko antaŭ milionoj da jaroj. Aliaj insuloj de Hinda Oceano, kiel Komoroj kaj Maskarenoj, estas vulkanaj insuloj kiuj formiĝis pli freŝdate. Madagaskaro ampleksas plurajn gravajn ekosistemojn, pro tio ke siaj biodiverseco kaj grado de endemiismo estas ekstreme altaj.
Plantoj
La afrotropisa ekozono gastigas iom da endemiaj plantfamilioj. Ekoregionoj de Madagaskaro kaj la insuloj de Hinda Oceano gastigas dek endemiajn familiojn de angiospermoj; ok estas endemiaj al Madagaskaro, (Asteropeiaceae, Didymelaceae, Didiereaceae, Kaliphoraceae, Melanophyllaceae, Physenaceae, Sarcolaenaceae, kaj Sphaerosepalaceae), unu al Sejŝeloj (Mesdusagynaceae) kaj unu al Maskarenoj (Psiloxylaceae). Dek du plantfamilioj estas endemiaj aŭ kvazaŭ endemiaj al Sud-Afriko ( inkluzive de Curtisiaceae, Heteropyxidaceae, Penaeaceae, Psiloxylaceae kaj Rhynchocalycaceae) de kiuj kvin estas endemiaj al la Kablanda Flaŭra Provinco (inkluzive de Grubbiaceae). Aliaj endemiaj afrotropisaj familioj inkluzivas Barbeyaceae, Montiniaceae, Myrothamnaceae kaj Oliniaceae.
Bestoj
La Orientafrikaj grandaj lagoj (Viktoria-lago, Malavio, kaj Tanzanio) estas la centro de biodiverseco de multaj dolĉakvaj fiŝoj, precipe cikledoj. Ili gastigas pli ol du trionojn de la taksitaj 2 000 specioj en la familio. La okcidentafrikaj riveroj el la marborda regiono nur kovras etan parton de Okcidentafriko, sed gastigas 322 de okcidentafrikaj fiŝspecioj, kun 247 limigitaj al tiu ĉi areo kaj 129 limigitaj al pli malgrandaj areoj.
La faŭno de la centraj riveroj ampleksas 194 fiŝajn speciojn kaj nur 33 limigitajn al malgrandaj areoj.
La ekozono havas diversajn endemiajn birdajn familiojn, inkluzive de strutojn (Struthionidae), nektariniedojn, vangaedojn, sekretaribirdon (Sagittariidae), Numida meleagris (Numididae), kaj kolioformajn birdojn (Coliidae). Do, pluraj familioj de paseroformaj birdoj restriktiĝas al la afrotropisa ekozono; tiuj inkluzivas Chaetopidae kaj pikatartedojn (Picathartidae).
Afriko havas tri endemiajn ordojn de mamuloj, la Tubetodentulojn (orikteropo), Afrosoricida (Tenrecidae kaj Chrysochloridae), kaj Makroscelidulojn. La tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj estas bone konataj por siaj diversecoj de grandaj mamuloj. Kvar specioj de Homedoj (Hominidae) estas endemiaj al la afrotropisa ekozono : ambaŭ specioj de gorilo (okcidenta gorilo, Gorilla gorilla, kaj orienta gorilo,Gorilla beringei) kaj ambaŭ specioj de la ĉimpanza genro, ĉimpanzo (Pan troglodytes), kaj bonobo (Pan paniscus). Homoj kaj iliaj prapatroj originis en Afriko.
Río Polochic
Speciala problemo estas la inundoj kiuj kaŭzas la rivero dum la pluva sezono.
Rastislavice
Rastislavice, hungare Dögös estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky. La slovaka historia nomo estis Degeš.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Nové Zámky troviĝas 24 km-ojn for.
Historio
En 896 hungaraj triboj alvenis, kiuj fondis reĝlandon en 1000. La loko apartenis al familio Komjáthy en la 13-a jarcento. La turkoj atakis la vilaĝon en 1533 kaj havis ĝin inter 1555-1608 kaj inter 1660-1685. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1730 fondiĝis Újdögös (=Nova Dögös), sed ne iĝis vilaĝo. Ĝis 1919 la loko apartenis al Nyitra (reĝa departemento), poste al Ĉeĥoslovakio. En 1936 la komunumo iĝis vilaĝo. Inter 1938-1945 ĝi aliĝis al Hungario. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj vilaĝoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 1948 la vilaĝo prenis novan nomon Rastislavice. Rastislav estis princo. En 2001 loĝis tie 928 da homoj (914 slovakoj).
7263 Takayamada
7263 Takayamada estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Takashi Yamada, scienca edukisto kaj iama direktoro de la planetario de la Scienca Muzeo de Nagoja Urbo. Li estas konsilisto ĉe pluraj muzeoj kaj unu publika observatorio. Lia ĉefa laboro estas instruo kaj popularigo pri astronomio, li publikigis plurajn librojn pri astronomio.
Kabila sito
La kabila sito estas eta paseroforma birdo. Ĝi estas indiĝena de Alĝerio, kie estas nur unu sola sita membro de sita genro.
Disvastiĝo
Ĝi estas nemigranta birdo de montaj arbaroj de Alĝerio. La birdo estas aperita por scienco de belga botanikisto Jean Pierre Ledant en 5. oktobro 1975, sur la monto Djebelbabor kun pinglaj arbaroj. La birdo vivas en 4 montaraj regionoj (Unua estas monto Djebelbabor alia estas Guerrouh arbaro en Taza nacia parko (1989) kaj Tamentout kaj Djimal en kiu la birdoj estis ankoraŭ aperita en 1990. (Tri lastaj estas ĉiamverdaj foliaj arbaroj)). Ĝia disvastiĝo estas senpere ligita kun arbaroj en montaro super 1.000 m. s. m. Populacio pligrandiĝas laŭ alteco.
Nutrado
Ĝi manĝas insektojn, semojn kiuj kolektas en "provizejon" por vintro. Neflugkaptanta.
Vivmaniero
Ĝi havas kapablecon, kiel aliaj sitoj - grimpi "kaposuben" sur la trunkoj de arboj.
Nestado
Ĝi estas teritoriema birdo kaj nestumas simile kiel aliaj sitoj en kavoj de trunko. Sed malsame de ili, ĝi povas ĉizi nestkavon en mola (putrita) ligno. Argilo ne estas uzata de ĝi por malgrandigi enflutruon. Ofte por nesto ĝi uzas nefinitajn nestkavojn de buntpegoj. Ĝia nesto estas sternata per fibroj, hajroj, musko kaj plumoj. Ino demetas de 5 ĝis 8 ruĝpunktatajn ovojn kaj nestumas nur unu foje jare. Idoj estas en nesto dum 22-25 tagoj antaŭ elfluo.
Aspekto
Estas iomete pli malgranda ol eŭropa sito. Ĝi estas grizblua supre kaj sube hela malpurblanka. Malino havas nigran kronon sur la kapo (ĝi kovras duonon de kapo malsame kiel Korzika sito) kaj okulstripeon. Inter ili (super okulo) estas blanka supraokula strieto. Ino havas simile kolorigitan kapon sed brune. Junaj estas helaj versioj de maturaj.
Voĉo
Kanto estas ripetado de tri tonoj, du unuaj estas mallongaj kaj dua estas konekta kun tria longa tono. La tempo de kanto estas malrapida, de tri ĝis kvar "strofoj" dum sekundo. Kanto estas priskribita kiel belsona iom fluta aŭ pli naza kaj rememoras kanton de koltordulo. Ĝi estas tute diferenca ol la kanto de aliaj sitaj specioj.
Ĝi pu-pu loĝas. Ĝia voĉo estas pli silenta kiel eŭropa s. aŭ roka sito.
Rilatoj
Ĝi estas parenca kun aliaj "supercilaj" (havantaj blankajn superokulajn stripetojn) sitedoj - S. kruperi, s. whiteheadi, S. canadensis, S. vilosa kaj S. junanensis.
Stato de protektado
Tiu palearktisa specio estas en stato de endanĝero. Populacio estas estimata je ĉ. 1500 - 2.000 paroj. Grava endanĝero estas fajro, kiu detruas vivejojn - biotopojn kaj paŝtado por sinsekva detruado de arbaroj.
(18034) 1999 NF6
(18034) 1999 NF6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 4793
NGC 4793 (aliaj indikoj — UGC 8033, IRAS12522+2912, MCG 5-31-3, ZWG 159.116, ZWG 160.11, KUG 1252+292, PGC 43939) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lucero (metroo de Madrido)
Lucero (Brilastro) estas stacio sur de la Metroo de Madrido situanta sub la Vojo de las Higueras [iGEras] (Figarboj), en kvartalo, distrikto.
La stacio estis malfermita la.
Lautaro
Lautaro (1535 - 1557) estis mapuĉia militistestro dum la Araŭko-milito. Lia nomo en la mapuĉa lingvo estas Leftraru.
György Méhes
György Méhes
Lautaro
Poste li ekdetruis la hispanajn urbojn. Li dufoje brulis kaj ŝtelis el la urbo Concepción, tiame la plej grava urbo el la hispana sudĉilia urbaro. La hispana gubernatoro Francisco de Villagra kreis armeon por kontraŭbatali Lautaron, kaj venkis.
Post kelkaj jaroj, Lautaro rimarkis ke se la hispanoj apud Santiago sin montras fortaj, ili certe kapablus sendi novan armeon por batali la mapuĉojn, taj tiele, la mapuĉa popolo neniam havos pacon. Do, Lautaro komencis krei grandan armeon por detrui Santiagon kaj finfine forpeli la hispanojn el Ĉilio. La aliaj mapuĉaj ĉefoj, tamen, neis la subtenadon al Lautaro, ĉar milito tiel granda, ne enireblas en ilia komprenkapablo. Kiam la batalo jam komencis kaj Lautaro sukcese trairas norden detruante hispanajn urbojn, mapuĉa perfidulo helpas la hispanojn embuski Lautaron, proksime al Peteroa, nur 200 kilometroj sude al Santiago, Lautaro estis mortigita kune al siaj samlandanoj (1557).
Kvankam Lautaro malsukcesis en sia forpelado de la hispanoj. La Hispanoj post lia morto, ekantaŭzorgis je la fondado de novaj urboj kaj je la trairado tra la lando mapuĉia.
Rafaelaj Ĉambroj
La kvar Rafaelaj Ĉambroj (en itala Stanze di Raffaello) formas serio de akceptejaj ĉambroj, nome la publika parto de la papaj apartamentoj en la Palaco de Vatikano. Ili estas famaj pro siaj freskoj, pentritaj de Rafaelo kaj lia ateliero. kun la plafonaj freskoj de Mikelanĝelo en la Siksta Kapelo, ili estas la grandaj fresko-serioj kiuj markas la pinton de la Alta Renesanco en Romo.
La Stanze, kiel ili estas komune nomataj, estis origine destinitaj al aro da apartamentoj por la papo Julio la 3-a. Li komisiis Rafaelon, tiam relative juna artisto el Urbino, kaj lian atelieron en 1508 aŭ 1509 por redekori la ekzistantajn internojn de la cambroj entute. Eble Julio intencis pretersuperi la apartamentoj de sia antaŭanto (kaj rivalo) la papo Aleksandro la 6-a, ĉar la Stanze estas rekte super la Borgia Apartamento de Aleksandro. Ili estas en la tria etaĝo, ĉe la suda flanko de la korto Cortile del Belvedere.
El oriento al okcidento, laŭ vizitanto eniras en la apartamento, sed ne laŭ la sekvenco laŭ kiu la Stanze estis freskigitaj, la ĉambroj estas la Sala di Costantino ("Konstantina Ĉambro"), la Stanza di Eliodoro ("Heliodora Ĉambro"), la Stanza della Segnatura ("Subskriba Ĉambro") kaj la Stanza dell'Incendio del Borgo ("Ĉambro de la Incendio de la Borgo").
Post la morto de Julio en 1513, kun du ĉambroj freskigitaj, la papo Leono la 10-a pluigis la programon. Post la morto de Rafaelo en 1520, liaj helpantoj Gianfrancesco Penni, Giulio Romano kaj Raffaellino del Colle finigis la projekton per la freskoj de la Sala di Costantino.
Hiroki Nakayama
Hiroki Nakayama (中山 博貴, n. ) estas japana futbalisto.
Sebranice
Nomon Sebranice havas pluraj municipoj:
Hiroki Nakayama
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC.
Kantono Mersch
La kantono Mersch situas en la centro de la Grandduklando Luksemburgio. Ĝi kaj la kantono Luksemburgo estas la solaj luksemburgiaj kantonoj sen limoj je aliaj ŝtatoj.
Administra divido
La kantono Mersch ampleksas dek unu komunumojn (nombroj de loĝantoj laŭ la stato de ).
3463 Kaokuen
3463 Kaokuen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉindevena brit-usona inĝeniero Kao Kuen (ĉine : 高錕, konata en okcidento sub la nomo de Charles K. Kao), Nobel-premiita por fiziko en 2009.
UK 2018
La 103-a Universala Kongreso de Esperanto (UK) okazis ekde la 28-a de julio ĝis la 4-a de aŭgusto 2018 en Lisbono. UK neniam antaŭe okazis en Portugalujo.
La kongresa temo estis “Kulturoj, lingvoj, tutmondiĝo: Kien nun?”.
REZOLUCIO
de la 103-a Universala Kongreso de Esperanto en Lisbono
konfirmas la grandan aktualecon de la kongresa temo «Kulturo, lingvoj, tutmondiĝo: kien nun?», kiu estis traktita tra la semajno en kvar diversaj sesioj kun abunda partopreno;
notas la koincidon de ĉi tiuj diskutoj kun la 100-a datreveno de la fino de la Unua Mondmilito, kiu markis turnopunkton en la tutmondiĝa procezo;
atentigas, ke la neŭtrale homa lingvo Esperanto estas potenca rimedo por mensa malkoloniado, ebliganta reciprokan interkonatiĝon kaj kompreniĝon ekster la kutimaj kadroj de privilegio kaj ekskludado;
deklaras la pretecon de la parolantoj de Esperanto kunlabori en agadoj por helpi kaj protekti homojn kaj popolojn kontraŭ tia perfortado kaj kontribui al la procedo de mensa malkoloniado en ĉiuj landoj de la mondo,
Rodenbek
Rodenbek estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Molfsee, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
UK 2018
REZOLUCIO
kaj alvokas la aktivulojn por Esperanto al praktika solidareca agado kun la suferantoj inkluzive de migrantoj kaj rifuĝintoj laŭ la plej noblaj tradicioj de nia movado.
Rilataj renkontiĝoj
En la sama jaro la 74-a Internacia Junulara Kongreso okazis en Badaĥozo, Hispanujo, je ĉirkaǔ 200 km el Lisbono kaj je malpli ol unu km el la landlimo inter ambaǔ landoj. Ankaŭ Nitobe-simpozio okazis en Lisbono, tuj post la UK.
Gargojlo
Gargojloj (laŭ la franca lingvo; vd. malsupren) aŭ akvosputiloj (laŭ la germana Wasserspeier) estas finaĵoj de akvo-defluilo, kondukantaj akvon foren de la tegmentaj defluiloj, ofte timige skulptitaj por forpeli la demonojn for de preĝejoj. Trans ĝia simbola signifo, ĝi estas nun aparte ŝatita kiel arkitektura kuriozaĵo.
Priskribo
La funkcio de gargojlo estas forkonduki pluvakvon laŭeble for de la konstruaĵa fundamento. Laŭ PIV gargojlo estas Elstaranta kanaleto, ofte skulptita en formo de vomanta besto aŭ homo, el kiu la akvo de tegmentoj falas eksteren, distance de la muroj. Kaj de tie oni markas sinonimojn defluilo, vomtubo.
La nomo devenas la franca gargouille, origine signifanta gorĝo, komparu la latinajn gurgulio, gula, kaj similaj vortoj derivataj de la radiko gar = gluti, reprezenti la sonon de akvo. Laŭ Francisko Azorín gargojlo aŭ gargolo (!) estas Elstaranta tegmenta kanaleto. Li indikas etimologion el latina gargula (gorĝo).
La esprimo Gargojlo pli precipe aplikatas pri mezepokaj verkaĵoj, sed similaj troviĝas en ĉiuj epokoj. En Egiptio estas gargojloj por elĵeti la akvon uzatan dum la lavo de sanktaj kruĉoj; en helenaj temploj, la akvo de la tegmento fluis tra la buŝoj de leonoj. En Pompejo, granda kvanto da gargojloj terakotaj estis trovataj, formitaj laŭ la formo de diversaj bestoj.
Ĥimeroj
Gargojloj sen akvoforgvidaĵo - do, pli ĝuste ĥimeroj - estis uzataj kiel dekoraĵoj en konstruaĵoj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj en urboj kiel Novjorko (kie famas la aluminaj gargojloj sur la Chrysler Building), Ĉikago ktp. La ĥimero de Notre Dame ne estas gargojlo, nur imagu kiel ĝi kapablu forfluigi akvon. La misuzo de la vorto (anstataŭ ĥimero, monstro, drako) estas anglismo.
Zamenhof ne esperis vane
Zamenhof ne esperis vane ( Zamenhof no ha esperado en vano) estas titolo de artikolo farita en 1975 de Ludovikof en la revuo de la Antjokia Universitato.
Lípy
Lípy estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Slatinice en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas sub la plej alta monto de Hanakio – Velký Kosíř, laŭlonge laŭ ŝoseo el Litovel ĝis Prostějov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 134 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Lípy estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,34 km².
Historio
La vilaĝo estis fondita nur en la jaro 1786 sur parceloj de korto de grafo Filip el Andlern-Witten en katastra teritorio de municipo Slatinky. Laŭ la fondinto la nova familiana domaro estis nomita Andlersdorf – Vilaĝo de Andler. Ekde la unua duono de la 19-a jarcento oni uzis ofice nomon Andlerka. En parcelaj libroj de la 19-a jarcento la municipo estas ankaŭ sub nomo Ples, tiu ĉi nomigo vivas en popola parolado ĝis hodiaŭ. N ur en la jaro 1958 la vilaĝo estis nomita Lípy. Al distrikto Olomouc ĝi estis alligita nur en la jaro 1960, samtempe la ĝis nun memstara municipo Lípy estis alligita al Slatinice.
Kvadoj
La kvadoj, germane Quaden, estas sueba popoltribo el la ĝermanoj. Unuaj spuroj de ili aperis en la 21-a jarcento a.K. ĉe la rivero March. Ilia setlejo etendiĝis pli poste super la nuntempa okcidenta Slovakio. En tempo de imperiestro Antonino Pia, la romianoj enoficigas kvadan reĝon (monera surskribo rex Quadis datus) kaj uzas tiel sian influon al la tuta popolo. En la markomanaj militoj (166-180) ili estis gravaj aliancanoj de la markomanoj. En la 4-a jarcento oni mencias la kvadojn kun la sarmatoj; ilin venkas multfoje Romio. En la 6-a jarcento ili malaperas; supozeble ili asimiliĝis al lombardoj. Princo frua estis Agilulf.
.vi
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Vi''.
Afganio en la Somera Olimpiko 2012
Afganio konkurencis en la Somera Olimpiko 2012 en Londono (Britio), de la 27-a de julio ĝis la 12-a de aŭgusto 2012. La afgania teamo tiujare havis 6 sportistojn. Ili partoprenis en 4 fakoj. Flagtenanto de la afgania teamo estis Nesar Ahmad Bahave. La sportistoj atingis unu bronzan medalon, la duan kaj ĝis nun lastan en la afgania olimpika historio. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 79-an rangon.
.vi
.vi estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Usonaj Virgulininsuloj.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Distrikto Plaines Wilhems
Distrikto Plaines Wilhems estas unu el la naŭ distriktoj de Maŭricio situanta en la centro, sen aliro al maro. Ĝi inkluzivas lokojn kiel Beau Bassin-Rose Hill, Quatre Bornes, Curepipe kaj Vacoas-Phoenix.
James B. Gibson
Pluraj homoj havas la nomon James B. Gibson
James B. Gibson (astronomo)
James B. GIBSON estas usona astronomo.
Satoshi Hashida
Satoshi Hashida (橋田 聡司, n. ) estas japana futbalisto.
James B. Gibson (astronomo)
Li malkovris, laŭ la Minor Planet Center, 25 asteroidojn, el kiuj 4 kun Carlos Ulrrico Cesco.
Satoshi Hashida
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC, Kataller Toyama kaj Thespa Kusatsu.
James B. Gibson (astronomo)
Li interaliae malkovris 2309 Mr. Spock kaj 100000 Astronautica.
La astroido 2742 Gibson estas tiel nomita en lia honoro.
Sekalo
Sekalo (1) (Secale) estas genro en la familio de poacoj (Poaceae). Ekzistas nur ĉirkaŭ 6 specioj, kiuj kreskas en Mediteraneo kaj Afriko.
Sekalo en la ĉiutaga parolo (2) (Secale cereale, kiel specio sekalo (1)) estas la plej disvastiĝinta grenspecio. Ĝi ne estas klasika genro de la antikva epoko. Oni supozas ties originon en Anatolio (Malgranda Azio) antaŭ 2000–3000 jaroj kiel trudherbo de tritikkampoj. Unuafoje menciis ĝin Plinio.
Ĝi estas membro de la tritika tribo (Triticeae) kaj estas tre proksime rilata al la hordeo (Hordeum) kaj al la tritiko (Triticum). La greno el sekalo estas uzata por produkti farunon, sekalan panon, sekalan bieron, kukopanon, kelkajn viskiojn, kelkajn vodkojn, kaj animalan furaĝon. Ĝi povas ankaŭ esti manĝata tute, ĉu boligita kiel sekalberoj, aŭ grenigitaj, simile al avenflokoj.
Cikloheksila aminoacetato
Cikloheksila aminoacetato aŭ C8H15NO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la aminoacetata acido kun cikloheksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheksila aminoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Sekalo
Priskribo
Ĝi estas unujara (travintruma) graminaco kun dufloraj spiketoj, ĉirkaŭitaj de du akre pintaj glumoj. Laŭ la regulo THAS klarigita en artikolo cerealo, sekalo dum herba stadio rekoneblas per havi nek ligulon, nek oreletojn flanke de la foliobazo. Ĝi estas fremde polenita. Se dum polenado la vetero estas malkonvena, fekundiĝo okazas nekompleta. Nefekonditaj floroj povas esti facile parazitataj de ergoto.
Sekalo bone toleras monokulturon, malkonvenajn agrojn, ĉefe tiujn kun alta pH, kaj malvarmetan klimaton.
Sekalo pli bone alkutimiĝis al malvarmeta kaj seka klimato ol tritiko. La moderna krucigo de tritiko kaj sekalo, nome la tritikalo unuigas la bonajn ecojn de ambaŭ specioj.
Historio
Sekalo estas unu el nombraj specioj kiuj kreskis nature en centra kaj orienta Turkio, kaj en apudaj areoj. Elnaturigo de sekalo okazis en malgrandaj kvantoj en nombraj lokoj de Neolitiko en (Malgranda Azio) Turkio, kiel ĉe PPNB Can Hasan III, sed aliloke malesta el la arkeologiaj registroj ĝis la Bronzepoko de centra Eŭropo, antaŭ ĉ. 1800–1500 a.K. Eble sekalo veturis okcidenten el (Malgranda Azio) Turkio kiel neatentata aldonaĵo de tritiko (eble kiel rezulto de Vavilovia kamuflimito), kaj estis nur poste kultivata je si mem. Kvankam arkeologia pruvaro de tiu greno troviĝis en romiaj etosoj laŭlonge de la riveroj Rejno, Danubo, kaj en la Brita Insularo, Plinio la Maljuna malaprezis sekalon, verkinte ke ĝi "estas tre malriĉa manĝo kaj utilas nur por eviti malsategon" kaj spelto miksiĝas kun ĝi "por malpliigi ties amaran guston, kaj eĉ tiam ĝi estas plej malagrabla al la stomako".
Ekde la Mezepoko oni kultivis sekalon amplekse en Centra kaj Orienta Eŭropo. Ĝi utilas kiel ĉefa pano-cerealo en plej areoj oriente de la limo inter Francio kaj Germanio kaj norde de Hungario. En Suda Eŭropo, ĝi estis kultivata en marĝenaj teroj.
Postuloj pri multe pli frua kultivado de sekalo, ĉe la loko de Epipaleolitiko nome Tell Abu Hurejra en la valo de Eŭfrato ĉe norda Sirio restas polemikaj. Kritikoj indikas nefidindecon de la datoj laŭ Karbono-14, kaj la identigoj baziĝis sole sur greno, pli ol sur glumo.
Produktado
Sekalo estas precipe eŭropa cerealo kultivata ĉefe en Orienta, Centra kaj Norda Eŭropo. Ĉirkaŭ 75% de produktado kreskas en zono etenda el norda Germanio tra Pollando, Belorusio, Latvio, Litovio kaj Ukrainio al centra kaj norda Rusio. Sekalo estas kultivata ankaŭ en Nordameriko (Kanado kaj Usono), en Sudameriko (Argentino, Brazilo), en Turkio, en Kazaĥio kaj en norda Ĉinio.
La niveloj de produktado de sekalo falis en plej el la produktaj landoj, ĉe 2005. Ekzemple, produktado de sekalo en Rusio falis el 13.9 milionoj da tunoj (Mt) en 1992 al 3.4 Mt en 2005. Korespondaj kvantoj ĉe aliaj landoj estas la jenaj: Pollando – falante el 5.9 Mt en 1992 al 3.4 Mt en 2005; Germanio – 3.3 Mt al 2.8 Mt; Belarusio – 3.1 Mt al 1.2 Mt; Ĉinio – 1.7 Mt al 0.6 Mt; Kazaĥio – 0.6 Mt al 0.02 Mt. Plej sekalo estas konsumita surloke aŭ eksportita nur al najbaraj landoj, pli ol enŝipigita tutmonden.
Uzado
Sekalo estas kultivita precipe en Mez- kaj Orienta Eŭropo kiel panogreno. La bak-proprecoj de sekalo subas tiujn de tritiko pro la malgranda gluten-enteno.
Ĝi estas ofte uzata por produkto de miks-pano, aŭ de brunaj panoj ege ŝatataj en kelkaj landoj, ekzemple en Germanio, ankaŭ bazo por elfaro de mielkuko. Sekalpano estas tipo de pano farita el la faruno de sekalo, kiu post bakado montras pli malhelan paninternon ol la tritikpano. En la aktualo ĝi estas kutime komercita kun mikso de aliaj farunoj cele al plibonigo de ties gustoproprecoj.
Pro la kompareble alta lisin-enhavo, sekalo iĝas grava ero de la ekvilibra nutrado.
Sekalo uzatas en la alkoholproduktado. Ekzemple la bonaj vodko-tipoj produktiĝas el sekalo. Uzatas ankaŭ kiel furaĝo.
Parazitaj fungoj
Ekzemple Rhynchosporium secalis, Claviceps purpurea, Puccinia recondita, ''Puccinia graminis f.sp. secalis kaj Fusarium sp'' parazitas sekalon.
IIona Toszó
TOSZÓ Ilona [pr. toso:] rumania hungara aktorino naskiĝinta en Marosvásárhely la 18-an de aŭgusto 1944. Ŝi estas la edzino pentristo istván Árkossy kaj la patrino de ekonomikisto, fotisto Zsolt Árkossy.
Kleobulo el Lindo
Kleobulo el Lindo (greke: Κλεόβουλος) estis unu el la sep saĝuloj de Grekio kiu vivis dum la 6-a jarcento a.K..
Kleobulo estis la filo de Evagoras, kaj civitano de Lindos en Rodiso, Grekio. Klemento de Aleksandrio diris pri li, ke li estis la reĝo de la Lindosanoj, kaj Plutarko priskribis lin kiel tiranon.