cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eszter Tari
Biografio
Eszter Tari abiturientis en belarta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1996, somere ŝi lernis en liberlernejo de Zebegény. Ŝi akiris diplomon en Universitato de Pécs en 2004. Ŝia ĉefinstruisto estis Sándor Pinczehelyi. Dum la studentaj jaroj ŝi profitis stipendiojn por plulerni en Indonezio (1998), Germanio (2001), Japanio (2002). En la lernojaro de 2004 ŝi instruis en mezlernejo en Pécs, poste jam en la universitato. En 2007 ŝi estis gastoprofesoro en indonezia universitato. Post 3 jaroj ŝi akiris sciencan gradon DLA en Universitato de Pécs. Ŝi ricevis kelkajn premiojn ekde 1997.
Meromorfa funkcio
Difino
Supozu, ke estas malfermita subaro de la kompleksa ebeno. La notacio signifas la rimanan sferon. Do, funkcio estas meromorfa, se kaj nur se ĝi plenumas la jenajn kondiĉojn:
Ekzemploj
Se p(z) kaj q(z) estas polinomoj, kaj q\ne 0, do la rilatumo estas meromorfa funkcio sur la tuta kompleksa ebeno. La polusoj de la ĉi-supra meromorfa funkcio estas la nuloj de q.
Ĉiu holomorfa funkcio estas meromorfa.
La funkcio \exp(1/z) ne estas meromorfa sur la tuta kompleksa ebeno, ĉar la neordinaraĵo ĉe z=0 ne estas poluso. (Tamen, ĝi estas holomorfa ­— kaj tial meromorfa — sur .)
MMX
MMX povas rilati al:
Valdesalor
Valdesalor (signife Valo de la rivero Salor) estas submunicipo de la urbo de Cáceres, Hispanio, kreita laŭ la planoj de koloniigo de post la duono de la 20a jarcento simila al tiu kiu funkciis en la apuda Provinco de Badajoz en 1963. Ĝi situas sude de la urbo kaj ĉe la nacia ŝoseo N-630 kaj la aŭtoŝoseo A-66, kiuj ligas nordon kaj sudon de la okcidento de Hispanio, nome Ruta de la Plata. Estas ankaŭ fervoja stacio je 5 km. Krome la linio 4 de urba buso de Cáceres haltas tie kvinfoje tage.
La populacio estas de 597 loĝantoj, 298 viroj kaj 299 virinoj (2008).
Plej proksima interesaĵo estas akvorezervejo farita ĉe la rivero Salor, kio estas celo de fiŝkaptistoj kaj someraj banantoj. Krome pilgrimantoj trapasas la lokon kiam ili faras la piediradon laŭ la Jakoba Vojo. Ĉirkaŭe estas monumentoj de romia deveno, restaĵoj de romia ŝtonŝoseo ktp.
Orserĉisto
Orserĉisto aŭ orfosisto estas homo, kiu serĉas oron en riveroj aŭ en la tero.
Nuntempe
Ekzistas nuntempe nur malmultaj individuaj orserĉistoj, ĉar oro estas plej ofte elfosita de grandaj entreprenoj el minoj. La tieajn laboristojn oni nomas kutime ministoj aŭ orministoj. Tamen unuopaj orserĉistoj vivas ankoraŭ laŭ riveroj, kiuj tamen ne plu alportas multe da oro.
Gene DiNovi
Komence de la 1950-aj jaroj DiNovi iris al Los-Anĝeleso kaj laboris kiel akompanmuzikisto por Peggy Lee kaj Tony Bennett, ekde 1955 ĝis 1963 por Lena Horne, krome por Dinah Shore kaj Carmen McRae. Dum ĉi tiu laboro en la studioj li studis pianon kaj kompozicion. Por Lena Horne li verkis aranĝaĵon pri „Out of This World“ de Harold Arlen; la kantistino enkondukis lin en la muzikon de Billy Strayhorn.
En 1972 li translokiĝis al Toronto kaj laboris nun ĉefe kiel soloisto kaj interpretanto de la repertuaroj de Strayhorn kaj Duke Ellington kaj ankaŭ kiel studiomuzikisto por kanadaj film- kaj televid-projektoj. Komence de la 1980-aj jaroj li surdiskigis kun kornetisto Ruby Braff (The Canadian Sessions); en 1984 li kunlaboris kun la kanada klarnetisto James Campbell. En 2002 li duope prezentis kun basisto Dave Young okaze de la naskiĝdatreveno de Duke Ellington en gastejo je Montrealo, je kiu estis sonregistrata la disko Plays Duke Ellington and Billy Strayhorn (Baldwin Street).
DiNovi estas patro de la filmprodukstistino Denise DiNovi (* 1956). Li ne estas konfundenda kun Eugene Dinovi, kiu laboris kun Frank Zappa, k. a. ĉe Freak Out!.
Liaj ĉefaj influoj laŭ All Music Guide estas Teddy Wilson, Mel Powell kaj Ellis Larkins.
Trans-Val-de-Marne
Trans-Val-de-Marne, mallonge Tvm, estas linio de rapida aŭtobusa transporto ekspluatata de RATP sub indico 14. Tiu bus-linio malfermita la, preskaŭ tute veturanta en buskoridoro, estas destinita faciligi transirojn de ĉirkaŭurbo al ĉirkaŭurbo en departemento Val-de-Marne, en Francilio.
Ĝi kunligas stacidomon Saint-Maur - Créteil al stacidomo La Croix de Berny kaj priservas 32 haltejojn laŭlonge de ĉirkaŭ 20 km. Ĝi ĝuas specialan statuton ĉar kvankam temas pri buslinio, el administra vidpunkto ĝi jam estas inkluzivita de RATP en « modo T », kiu grupigas tramliniojn.
2673 Lossignol
2673 Lossignol estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
7066 Neso
7066 Neso estas mezgranda, malhela asteroido de la klaso de la Centaŭroj, korpoj de la ekstera regiono de la Sunsistemo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo David L. Rabinowitz elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak en la kadro de la projekto Spacewatch.
Ĝi estas la tria Centaŭro malkovrita post 2060 Ĥirono kaj 5145 Folo. Ĝi ŝuldas sian nomon al la centaŭro Neso (greke Νέσσος) de la helena mitologio. Tiu nomo estis proponita de astrologoj, kaj konsentita de IAU.
Orbito
Ĝia perihelio situiĝas inter la orbitoj de Saturno kaj Urano kaj ĝia aphelio estas trans la orbito de Neptuno, en la Kujper-zono. Ĝia orbito estas malstabila pro la influo de la gasgigantoj. Neso estas tel dirita "SE Objekto" ĉas Saturno regas ĝian perihelion kaj la zono de Edgeworth–Kuiper regas ĝian aphelion. 50 ciferecaj simuloj de ĝia orbito montras, ke Neso ne pasos pli proksime ol 1 astronomia unuo (150 milionoj da km) je planedo dum almenaŭ 20 000 jaroj.
Aleš Hrdlička
Aleš Hrdlička (naskiĝis la 29-an de marto 1869 en Humpolec, nuna Ĉeĥio, tiama Aŭstrio-Hungario - mortis la 5-an de septembro 1943 en Vaŝingtono, Usono) estas elstara ĉeĥdevena usona kuracisto kaj antropologo.
Biografio
Li naskiĝis kiel la unua el 7 infanoj. Lia origina antaŭnomo estis Alois. Ekde frua aĝo li montris signojn de aparta inteligenteco kaj lernemo. Bazojn de la lerneja kleriĝo donis al li lia patrino, tiel ke li povis akceptita rekte al la 2-a klaso de la bazlernejo. Li sopiris iri al gimnazio, sed kiam li havis 13 jarojn, lia familio transloĝiĝis al Novjorko, kie li devis labori kun sia patro kiel helplaboristo en cigarfabriko. Kiam li kiel 18jara volis ekstudi en mezlernejo, li grave malsaniĝis kaj observante laboron de kuracistoj en la hospitalo li decidis studi poste medicinon. Li finstudis Eclectic Medical College kaj Homeopatic College en Novjorko.
En 1894 li eklaboris en instituto por mensmalsanuloj en Middletown, kie li renkontiĝis kun antropometrio (korpa mezurado de la homo), kio influis lin kaj decidis pri lia plua profesia kariero. Lia ĉefa fako estis precipe nordamerikaj indiĝenoj kaj eskimoj, sed li realigis multajn esplorvojaĝojn ankaŭ al aliaj landoj (Sudafriko, Indonezio, Hindio, Peruo, Ĉinio, Aŭstralio k.a.)
Li tenis daŭrajn kontaktoj kun sia hejmlando kaj subtenis evoluon de antropologio tie. El liaj donacoj kaj subvencioj estis fondita Muzeo de la Homo en Prago kaj Fonduso de Hrdlička kaj subtenita antropologia fako en la Universitato de Karolo en Prago.
Verkaro
Dum sia vivo Aleš Hrdlička verkis pli ol 300 fakajn studojn (plejparte anglalingve):
Malcolm in the Middle
Malcolm in the Middle estas usona televida situacia komedio kreita de Linwood Boomer por Fox Broadcasting Company. La serio unuafoje elsendiĝis la 9-an de januaro 2000 kaj finiĝis la 14-an de majo 2006, post 7 sezonoj kaj 151 epizodoj. Ĝi ricevis tre bonajn recenzojn kaj gajnis premion Peabody, sep premiojn Emmy kaj unu premion Grammy kaj estis nomumita por sep Oraj Globoj.
La serio montras la vivon de familio kun kvar (poste kvin) filoj. La ĉefa rolanto estas Malcolm (Frankie Muniz), pli-malpli normala knabo, kiu estas tre inteligenta. Lia patrino Lois (Jane Kaczmarek) estas tre aŭtoritata kaj estras la familion, dum lia patro Hal (Bryan Cranston) estas senkompetenta sed amema. Liaj fratoj estas Francis (Christopher Masterson), la plej aĝa, ribelema junulo, kiun la gepatroj sendis al armea lernejo; Reese (Justin Berfield), perfortema kaj neinteligenta, kiu ŝatas turmenti siajn fratojn kaj samlernejanojn; Dewey (Erik Per Sullivan), pli juna, inteligenta kaj talenta por muziko; la lasta frato, Jaime (James kaj Lukas Rodriguez), naskiĝas en la kvara sezono. Komence, la serio ĉefe koncentriĝas pri Malcolm, sed ĝi poste interesiĝas pri ĉiuj familianoj.
Vintra Olimpiko 1952
La vintraj ludoj de 1952 altiris 694 atletojn reprezentante 30 landojn, la plej granda nombro ĝis tiam, kiuj partoprenis en kvar disciplinoj kaj 22 eventoj. Sportaj teamoj de Japanio kaj Germanio faris sian revenon al la Vintra Olimpiko post kiam ili ne rajtis partopreni la ludojn de 1948 en la sekvo de la 2-a mondmilito. Germanio estis reprezentita sole fare de okcidentgermanaj atletoj post kiam funkciuloj de Germana Demokratia Respubliko malkonsentis ke ĉiuj germanaj sportistoj konkurus kiel unuigita teamo. Teamoj de Portugalio kaj Nov-Zelando faris siajn Vintroolimpikajn debutojn, kaj virinoj estis unuafoje permesitaj konkuri en skikurado.
La norvego Hjalmar Andersen venkis en tri el kvar rapidsketaj konkuroj kaj fine estis la plej sukcesa atleto de la olimpiko. La germana teamo rekomencis sian iaman eminentecon en bobsledo, kun venkoj en la kvar- kaj dupersonaj konkuroj. La populara nordia sporta disciplino glitpilkado rolis kiel manifestacia sporto, sed nur tri nordiaj landoj konkuris en la turniro. Norvegio dominis la suman medalkalkulon kun 16 medaloj, inkluzive de sep oraj.
Yoshiyuki Hato
Yoshiyuki Hato (波戸 善行, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
Blaine (Vaŝingtonio)
Blaine (prononco: blejn) estas malgranda urbo en Kantono Whatcom, Vaŝingtonio, Usono. Ĝia norda limo estas la landlimo inter Usono kaj Kanado. En Blaine staras la suda duono de la Internacia Pacarko, kies norda duono estas en Surrey, Brita Kolumbio, Kanado.
31360 Huangyihsuan
31360 Huangyihsuan estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Huang Yi-Hsuan, rekompensita kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri plantoscienco. Li ankaŭ gajnis la premion Dudley R. Herschbach de la SIYSS (Stockholm International Youth Science Seminar). Li estis lernanto ĉe la Municipa Altlernejo Jianguo de Tajpeo (Tajvano).
Sándor Torghelle
Sándor Torghelle [ŝAndor torgele], laŭ hungarlingve kutima nomordo Torghelle Sándor estas hungara futbalisto (avanulo), trejnisto.
Sándor Torghelle naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Torghelle debutis kiel profesia futbalisto en 2000 en Budapest Honvéd FC. Li finis la futbalon en 2020. En tiu periodo li ludis en pluraj hungaraj futbalkluboj en 502 matĉoj kun 130 goloj, ankaŭ eksterlande (PAOK, FC Augsburg, Fortuna Düsseldorf). Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 2004-2010 42-foje kun 11 goloj. Li estis helpotrejnisto ekde 2021. Lia edzino naskis unufoje.
1857
En la jaro 1857 post Kristo okazis, interalie:
Predikisto
Predikisto kutime identigas personon kiu predikas aŭ faras predikojn aŭ homiliojn de religiaj temoj plej ofte al asembleo de personoj. Malplej oftaj estas predikistoj kiuj predikas surstrate, aŭ tiuj kies mesaĝo ne necese estas religia, sed kiuj predikas komponantojn kiaj el morala aŭ socia aŭ sociala vidpunktoj aŭ filozofio. En preĝejoj la agado de predikistoj ludas gravan rolon en la disvolvigo de la liturgio. Ili predikas el predikejo.
Ili prezentas diversajn formojn laŭlonge de la historio kaj tra la diversaj civilizacioj. En kelkaj el tiuj ili estas konsiderataj gravuloj de la socio kaj eĉ la plej povegaj estroj de diversaj reĝimoj.
Kreŝimir Barkoviĉ
Kreŝimir BARKOVIĈ naskiĝis en Zagrebo la. Li estas redakciano de la revuo Zagreba Esperantisto.
Juneco en Zagrebo
Kreŝo Barkoviĉ pasigis sian junecon en Zagrebo kaj tie studis medicinon. Li esperantiĝis en la jaro 1965 en la Zagreba Studenta Esperanto-Klubo, kie li mem poste gvidis plurajn kursojn, same kiel en diversaj zagrebaj mezlernejoj. Li estis unu el la fondintoj de PIF (Pupteatra Internacia Festivalo) kune kun aliaj gekamaradoj. Lia unua Esperanto-kongreso estis en la jaro 1966 TEJO-kongreso en Pécs (Hungario). En la jaro 1971, li partoprenis kiel studento al la kroata printempo, dum kiu pluraj el liaj kamaradoj estis arestitaj. Laŭ la propono de lia edzino, kiu studis en Parizo, li forlasis Kroation kaj venis en 1972 al Parizo.
Elasmobrankuloj
Elasmobrankuloj estas subklaso de Chondrichthyes aŭ Kartilagaj fiŝoj, kio inkludas la ŝarkojn (Selachii) kaj la rajojn (Batoidea). "Ili similas al la veraj fiŝoj en la ekstera formo, sed diferencas el ili tiom amplekse laŭ strukturo ke ili estas lokitaj en klaso de si mem."
Kreŝimir Barkoviĉ
Dungito de SAT en Parizo
Li akceptis postenon de oficisto dungita de SAT, ĉar ne eblis al li daŭrigi la medicinajn studojn. Li unue helpis en la administrado al Lucien Bannier kaj Bartelmes, kaj iom post iom alprenis pli kaj pli da respondecoj. Interalie, ekde 1981 li estis trejnita de Bartelmes por redaktado de Sennaciulo, kaj ekde januaro 1983 plene transprenis la redaktan laboron. Li estis la ĉefa aktoro de la transiro de la asocio al novaj komunikiloj, enkondukante la komputilan prilaboradon de Sennaciulo, kaj pli poste la uzadon de interreto. Li ankaŭ rolis kiel deĵoranto por SAT-Amikaro, kiu havis sian sidejon samloke kiel SAT ĝis 2002. En 2002, li ricevis la OSIEK-premion por la traduko de 7000 tagoj en Siberio. En 2003, li faris trisemajnan prelego-turneon tra Japanio, kiun organizis la tieaj SAT-anoj. Ekde 2006 estis ekplanita la iom post ioma dispartigo de la taskoj, kiujn li ĝis nun plenumis, prepare al lia emeritiĝo. La plej grava paŝo estis la ampleksigo de la redakto-skipo de Sennaciulo kaj la kreskigo de ĝia rolo, en kiu aldoniĝis aktiva serĉado de kontribuantoj. Li forlasis la ĉefredaktadon, daŭre enpaĝigante la gazeton, dum la unua duono de 2007, poste reiĝis ĉefredaktoro kaj enpaĝigisto dum tuta jaro, antaŭ ol transdoni ambaŭ taskojn al Jakvo Schram okaze de la SAT-Kongreso en Kazanlako en aŭgusto 2008. Li poste koncentriĝis dum la lastaj monatoj al transdono de siaj spertoj pri diversaj administraj taskoj al ceteraj parizaj aktivulo de la plenumkomitato.
Emerito
Post sia oficiala emeritiĝo la, Kreŝo Barkoviĉ kompletigas sian pension deĵorante en la Muzeo Jacquemart-André. Li krome restas membro de SAT, ĝis 2012 restis membro de la korektoskipo de de Sennaciulo kaj nun plu foje helpas en diversaj taskoj rilataj al la loka prizorgado de la sidejo.
Verkoj
Tradukoj:
Duronia
Duronia estas komunumo de la provinco Kampobaso de la regiono Molizo de Italujo. Ĝi havas 393 loĝantojn (en decembro 2019), sed en la malfrua 19-a jarcento kaj frua 20-a ĝis la Dua Mondmilito, la loĝantaro estis pli ol 2000. Ĝi situas en la Apenina montaro, proksimume 20 kilometrojn okcident-nordokcidente de la urbo Kampobaso, kaj limas kun la provinco Isernio.
Filignano
Filignano estas komunumo de Italio.
Duronia
Geografio
La ĉefa vilaĝo de Duronia staras sur monteto. Malpli ol kilometron al la sudoriento estas pli granda, frape elstara monteto nomata La Civita. Ĝi konsistas plejparte el supra-Triasa dolomitpetro kaj dolomita kalkopetro neordinaraj por la zono. La malpli elstara tero ĉirkaŭ La Civita konsistas el malsupra-Kretacea kotpetro konsistiganta la bazon de la Samnia Kovraĵo. La petroj de La Civita estis aligitaj al la Samnia Kovraĵo dum ties rompo disde la origine subkuŝanta Lagonegra Unuaro antaŭ proksimume 7 milionoj da jaroj. La dolomitigo detruis fosiliojn, sed iuj nedolomitaj partoj entenas fosiliojn de duvalvuloj kaj radiuloj. Ĉe la plej malsupra bazo de la monteto estas kotpetroj kies mez-Triasan originon garantias fosilioj de la radiulo Meandrospira pusilla. La plej malalta parto de la komunumo estas la valo de la rivero Trigno, kiu fluas tra la nordokcidenta ekstremo.
Historio
La ruino de antikva Samnia fortikaĵo estas sur La Civita. La moderna vilaĝo origine havis la nomon Civitavecchia, sed en 1875 ĝi estis ŝanĝita pro kredo, verŝajne erara, ke la fortikaĵo estis la Duronia kaptita de la Roma konsulo Lucio Papirio Kursoro en 293 a.K. dum la Samniaj Militoj.
Dum la antikva, meza, kaj frumoderna epokoj la homoj de la regiono bredis ŝafojn kaj migrigis ilin ĉiujare laŭ tradiciaj vojoj. Antikve Duronia estis ĉe la Marsa ŝafovojo, kaj frumoderne ĉe vojo inter Castel di Sangro kaj Lucera.
Post la 19-a jarcento multaj homoj migris de Duronia al Ameriko. 36 elmigrintaj Duronianoj mortis en la minkatastrofo de Monongah en la usona ŝtato Okcidenta Virginio en 1907. Post la Dua Mondmilitoj granda nombro da Duronianoj ekloĝis en Mar del Plata, Argentino, kaj laboris kiel agrikulturistoj. Nuntempe, la loĝantaro de Duronio konsistas ĉefe el maljunuloj kies parencoj formigris.
Scienco
Duronia estas la loko de unu el la tri termagnetismaj observejoj de la Nacia Instituto de Terfiziko kaj Vulkanologio. Ĝi ekfunkciis en 2008 kaj situas en pinarbaro du kilometrojn for de la vilaĝo. La loko estis elektita pro la malintenso de elektromagneta bruo.
Metropola Areo de Granado
La Metropola areo de Granado konata ankaŭ kiel Areo de Granado estas demografia ento kiu integras la granadan ĉefurbon kaj ties najbarajn municipojn. Laŭ la difino de la Plan de Ordenación del Territorio de la aglomeración urbana de Granada  (Urbaniza plano) enhavas populacion de 500.469 loĝantoj kaj etendon de 891,0 km². Oni povas konceptigi ĝin dumaniere nome kiel oficiala ento de la loka Publika Administrado aŭ kiel demografia ento, konstituita de la aglomeraĵo kiu transiras la najbarajn municipojn kun Granado kiel centro.
La Metroo de Granado (hispane Metro de Granada - oficiale Metropolitano de Granada) estas metrosistemo kiu servas al la urbo Granado kaj ties Metropola Areo.
Philip Jaisohn
Philip Jaisohn (7-a de januaro 1864 – 5-a de januaro 1951) estis koreia politikisto, aktivulo por sendependeco, filozofo, kuracisto. Lia korelingva nomo estas, latinlitere, Seo Jae-pil(서재필;徐載弼) kaj lia amerika nomo estas Philip Jaisohn kaj Philip Jason. Lia kromnomo estas Songjae (송재;松齋) kaj Ssangkyung (쌍경;雙慶).
MNE
La vorto havas plurajn signifojn:
Vuoritsalo
Vuoritsalo estas insulo de Päijänne en Jyväskylä, apud norda pinto de Päijänne, ĝis 2008 en Kampara komunumo de Jyväskylä. Ĝi havas areon de. Oni povas iri al la insulo per ŝipo el Lutakko, el haveno de Jyväskylä. La insulo estas proksimume longa. En Vuoritsalo estas unu lageto. Ĝi estas en valo. En Vuoritsalo sur strando de Päijänne estas somerloĝejoj. Tamen en Vuoritsalo estas ankaŭ libera bordo. En interna parto de la insulo estas multe medikonservadaj areoj. Kunigo Vuoritsalo, Nuorison Hyväksi ("Vuoritsalo, por la junularo) aranĝas en la insulo porjunularan agadon. La plej granda loko de Vuoritsalo estas en nordeta parto de Vuoritsalo. Apud-insuloj estas kun aliaj Siikasaari, Kalasaari kaj Pieni-Vuoritsalo ("malgranda Vuoritsalo").
Saint-Ciers-du-Taillon
Saint-Ciers-du-Taillon [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 563 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Ciers-du-Taillon situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Saintes.
Osann-Monzel
Osann-Monzel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Katarina de Sieno
Sankta Katarina de Sieno (naskiĝis la 25-an de marto 1347 en Sieno, mortis la 29-an de aprilo 1380 en Romo) estis triaordena dominikanino, kaj skolastika filozofo kaj teologo. Ankaŭ konata kiel Katerina el Sieno, ŝi multe laboris por revenigi la papon Gregorio la 11-a el Francio kie li troviĝis al Romo, la tradicia papejo, kaj en la establado de la paco inter la urboj-ŝtatoj en nuna Italio. Katarina de Sieno estis proklamita Doktoro de la Eklezio de la papo Paŭlo la 6-a en 1970. Ŝi estas unu el la du sanktaj patronoj de Italio, kune kun Francisko el Asizo, kaj unu el la ses patronoj de Eŭropo.
Ladislav Šaloun
Ladislav ŠALOUN (naskiĝis la 1-an de aŭgusto 1870 en Prago, mortis la 18-an de oktobro 1946 en Prago) estis ĉeĥa skulptisto.
Estante disĉiplo de Tomáš Seidan, Bohuslav Schnirch kaj Josef Václav Myslbek, li apartenis al la plej gravaj reprezentantoj de simbolismo en la periodo de la ĉeĥa secesio.
Fuente Álamo de Murcia
Fuente Álamo de Murcia estas urbeto kaj municipo apartenanta al la Murcia Regiono. Ĝi situas en la sudo de tiu regiono kaj en la komarko Campo de Cartagena. La municipio limas al Kartaĥeno, Torre-Pacheco, Murcio, Alhama de Murcia kaj Mazarrón. Laŭ la loĝantarregistro personoj rezidas en la municipo. La 60% de la lokanoj koncentriĝas en la urba kerno (INE 2019). Estas forta tradicio de agrikulturo kaj brutobredado, industria agado centrita en la Teknologia Parko de Fuente Álamo kaj de La Candelaria, krom turismo.
Arena (eldonejo)
Arena - germane Arena Verlag - estas germanlingva libroeldonejo de porinfana literaturo. Ĝi fondiĝis en 1949 fare de Walter Popp kaj havas sian centran oficejon en Würzburg. Inter la aŭtoroj, kies verkoj germanlingve publikiĝas en la eldonejo, estas la germano Knister (aŭtoro de libroj pri la infana sorĉistino Lili) kaj la svedlingva finnlandanino Tove Jansson (aŭtorino de libroj pri la fikcia universo de mumintroloj), Jo Pestum (aŭtoro de proinfanaj krimromanoj) kaj Willi Fährmann (kies romano Der lange Weg des Lukas B. en 1981 ricevis la germanan junularan literaturan premion). Ekde la jaro 2006 la eldonejo ankaŭ produktas porinfanajn sondramojn.
Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.
Rincón de Ballesteros
Rincón de Ballesteros (laŭvorte Angulo de arbalestistoj) estas submunicipo de Cáceres, Hispanio, kiu situas je 39 km sude de la urbo, inter la provincaj limoj de Cáceres kaj Badajoz. Ĝi estas sur deklivo de la montaro Sierra de San Pedro kiu preskaŭ faras limon inter la du provincoj de la regiono Ekstremaduro. Temas pri eta vilaĝo kiu havas 219 censitajn loĝantojn en 2006 kaj realan populacion de nur iom pli da 150.
Ekonomio
La vilaĝo estis kreita laŭ la planoj de koloniigo de post la duono de la 20a jarcento simila al tiu kiu funkciis en la apuda Provinco de Badajoz en 1952. Ties riĉo estas, krom agrikulturo, en la elkolektado de korko, bredado de iberaj porkoj pere de anzinoglanoj (la plej bonkvalitaj), kaj en la organizado de sesioj de ĉaso kaj malgranda kaj granda.
Takuya Suzumura
Takuya Suzumura (鈴村 拓也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
Gotthard Heinrici
Gotthard Fedor August HEINRICI (25a de decembro 1886 – 10a de decembro 1971) estis germana generalo dum la Dua Mondmilito. Heinrici estis konsiderata la unua fakulo pri defenda militarto de la Wehrmacht. Li estis la ĉef-komandanto de la Armegrupo Vistula, formita el la restaĵoj de la Armegrupo Centro por defendi Berlinon el la sovetaj armeoj avancantaj el la rivero Vistulo.
En 1941, dum la Operaco Barbaroso, Heinrici servis en la 4a Armeo sub Günther von Kluge kiel komandanta generalo de la 43a Armea Korpuso dum la Batalo de Białystok–Minsk, la Batalo de Kievo kaj la Batalo de Moskvo.
En la 20-a de marto 1945 Gotthard Heinrici anstataŭis Heinrich Himmler kiel komandanto de la Armegrupo Vistula, nome armegrupo rekte opozicianta la sovetan avancon al Berlino.
MNF
La vorto havas plurajn signifojn:
Vufflens-la-Ville
Vufflens-la-Ville (malnova germanlingva nomo Wolflingen) estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1,183 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Rybitví
Municipo Rybitví situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de rivero Elbo, 7 km nordokcidente de urbo Pardubice, 3 km sudoriente de urbo Lázně Bohdaneč. Vivas ĉi tie.
Vufflens-la-Ville
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,38 km², de kiuj 21,0% estas kovritaj de arbaro, 63,0% servas por agrikulturo kaj 13,6% por setlado.
Rybitví
Historio
La unua skriba mencio pri vilaĝo Rybitví devenas el la jaro 1377, kiam Albrecht de Cimburk, posedanto de burgo Blatník, vendis la burgon kun urbeto Bohdaneč kaj vilaĝoj Bystřec, Rybitví, Černá u Bohdanče kaj Lhotka Blatníkovská al Jan el Orel, abato de monaĥejo de Opatovice. En posedaĵo de la monaĥejo la vilaĝo Rybitví restis ĝis detruo de la klostro fare de husanoj. Poste ĝi fariĝis havaĵo de Diviš Bořek el Miletínek, pli malfrue de familiaro Pernštejn ktp. Sed la origina vilaĝo Rybitví devis fine de 1930-aj jaroj cedi al disvolvo de ĥemia produktado, konstruo de ĥemia fabriko. La vilaĝon ligas kelkfoje en ĉiu horo kun la regiona urbo Pardubice kaj kun baneja urbo Lázně Bohdaneč trolebusaj lineoj. Proksima ĉirkaŭaĵo, la arbarriĉa fiŝlaga baseno de Bohdaneč kaj la regiona urbo Pardubice proponas vastajn eblecojn de aktiva ripozo.
Vidindaĵoj
La vilaĝo Rybitví estas konata aparte kiel naskiĝloko de kuzoj František kaj Václav Veverka, kiuj en la jaro 1827 inventis "ruchadlo-n", simplan antaŭformon de ĉarplugilo. Sur estinta forĝejo estas memorplato, sur la korto de ĝi monumento de la kuzoj kaj proksime memoraĵo "al la unua sulko" el la jaro 1927 de arĥitekto Josef Gočár.
Esperanto
En Rybitví estas konstruista mezlernejo kaj metilernejo kun bone ekipita loĝhejmo. En tiu ĉi institucio organizis Klubo de Esperantistoj D-ro Schulhof Pardubice jam kejkajn internaciajn Esperantajn renkontiĝojn, ekzemple 10-tagan seminarion pri Freinet-pedagogio de ICEM - Internacia Celado por Edukado Moderna per Esperanto en la jaro 1993 kaj solenan renkontiĝon okaze de centjariĝo de Esperanto en Pardubice.
Vufflens-la-Ville
Trafiko
En oriento de Vufflens-la-Ville pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Laŭzano al Vallorbe. De la kantona ĉefvojo du konektaj vojoj kondukas al la vilaĝocentro kaj alia vojo kondukas al Aclens. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A1 estas Cossonay sur la teritorio de Penthaz 2 kilometrojn nordoriente kaj Villars-Sainte-Croix 2 kilometrojn sudoriente de la komunumo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Laŭzano al Yverdon-les-Bains.
Historio
La unua dokumenta mencio de Vufflens-la-Ville datiĝas el la jaro 1011 kiel villa Vuolflinges. En Vufflens-la-Ville estis trovitaj tombomonteto el la bronzepoko, restaĵoj de setlejo el la La-Tène-epoko, de romiaj konstruaĵoj kaj de tombokampo el la frua mezepoko. en la jaro 1011 la Abatejo Romainmôtier de la reĝo Rudolfo la 3-a de Burgonjo ricevis naŭ komunumteritoriojn en Vufflens-la-Ville. En la jaro 1096 en Vufflens-la-Ville estis fondita priorejo por administri la havaĵon de Romainmôtier en la regiono. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Vufflens-la-Ville apartenis al la Voktejo Laŭzano. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Cossonay, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.
Motherland (filmo de 2010)
Motherland (en Esperanto: patrina lando; እናት ሀገር ˀənatə hägär) estas sendependa dokumentofilmo reĝisorita kaj verkita de Owen 'Alik Shahadah. Motherland estas la daŭrigo en 2010 de la dokumentfofilmo 500 Years Later (500 Jaroj Poste).
Sinoptiko
Motherland estas dokumentofilmo pri la afrika kontinento de antikva Egiptio ĝis la nuntempo. Ĝi donas superrigardon de la afrika historio kaj de nuntempaj temoj, sed kun afrikaj homoj en la centro de la rakonto.
Rolantaro
La rolantaro prezentas kernajn figurojn de la afrika politika mondo kiel ekzemple Amiri Baraka, Barack Obama, Meles Zenawi, Desmond Tutu...
Vidu ankaŭ
Sona Jobarteh (komponis la muzikon por la filmo)
Panafrikanismo
Maafa, afrika holokaŭsto
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la artikolo Motherland (2010 film) en la angla vikipedio, listo de aŭtoroj.
Formalobjekto
Sub formalobjekto (latine: obiectum formale) oni komprenas la metodon esplori objekton (la tielnomatan materialobjekton) de scienca fako. Kompleksajn faktojn oni analizas je pluraj formalobjektoj. Je tio ludas gravan rolon la metoda abstraktado.
Sekve ofte diversaj sciencoj esploras la saman materialobjekton, sed el diversaj vidpunktoj kaj kun malsama ekkongvidanta intereso, tio signifas, ke ili diversas je la formalobjekto. Estas la celo de vera interfakeco, kombini la diversajn alirvojojn de la specialfakoj pri certa materialobjekto kaj tiel kontribui al plena kompreno.
Sándor Dominich
DOMINICH Sándor estis hungara komputilsciencisto naskita la 12-an de julio 1954 en Aiud kaj mortinta en Sopron la 13-an de aŭgusto 2008.
Kariero
Sándor Dominich finis la fakon pri komputilscienco en UBB de Kluĵo en 1978, en 1988 en ELTE de Budapeŝto. Li studis ankaŭ en universitato de Graz en 1989. Li doktoriĝis pri matematiko en 1994. Li estis la fondinto de Fakultato pri Informatikteknologio en la Universitato de Panonio en Veszprém (urbo).
Šumperk
Historio
Šumperk estis fondita komence de la 70-aj jaroj de la 13-a jarcento, sed la unua mencio el la jaro 1281 parolas pri ĝi kiel pri la urbo. Fine de la 14-a jarcento la urbo akiris multajn privilegiojn kaj je cent jaroj pli malfrue (1496) ĝi fariĝas posedaĵo kaj pli malfrue sidejo de Žerotín-anoj. Al la tempo de ilia regado rememorigas restaĵoj de ŝtonaj remparoj. Šumperk prosperis ankaŭ kiel reĝa kamera urbo. Post batalo sur Blanka Monto kaj post gravaj damaĝoj dum la tridekjara milito, kaŭzitaj de la sveda soldataro, fariĝis en la tempo de dura rekatoligo kaj germanigo ties administrantoj ĝis la jaro 1848 Lichtenštejn-anoj. Ĝis la 2-a duono de la 17-a jarcento estas de tie konataj sorĉistaj procesoj. Nur fondado de teksmanufakturoj alportis al la urbo disvolviĝon, pli malfrue estis fondataj fabrikoj, kiuj komune kun maŝinindustriaj uzinoj kaj uzinoj por prilabori lignon ŝanĝis la urbon en modernan industrian urbon. En la 2-a duono de la 19-a jarcento kontribuis al kresko de la urbo malfondo de la remparoj kaj la urbaj portaloj, same kiel alfikso al fervojlinio kaj ĝia disvastiĝo al montaro Jeseníky.
Ĉirkaŭaĵo
En la ĉirkaŭaĵo de la urbo situas grava banloko Velké Losiny kaj malpli granda banloko Bludov. Norde de la urbo estas en romantika pejzaĝo Městské skály (Urba rokaro) kun rokaj kreaĵoj.
Esperanto en Šumperk
En la urbo aktivas Esperanto-klubo, kiu havas propran retpaĝaron - vidu en Eksteraj ligiloj.
Žabčice
Žabčice estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas proksime de rivero Svratka en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie. En la 20-a kaj la 21-a jarcentŝanĝo okazis preskaŭ al la tuta kunigo de konstruareo de Žabčice kaj la najbara Unkovice. Ankaŭ en la suda limo de la katastro de Žabčice elkreskis stratoj, kies konstruareo estas de la propra municipo apartigita, sed ĝi senpere najbaras kun la najbara municipo Přísnotice.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Velké Pavlovice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1356.
Transporto
Tra Žabčice kondukas fervojlinio Břeclav–Brno.
Leny Escudero
Leny Escudero, naskonome Joaquín Leni Escudero (naskiĝis en Aurizberri (Navaro), mortis  en Giverny (Eure), estis franca  aktoro, kantisto, komponisto kaj kantaŭtoro.
Rudolf Kirchschläger
Rudolf Kirchschläger (naskiĝinta la 20-an de marto 1915 en Kirchberg ob der Donau, mortinta la 30-an de marto 2000 en Vieno) estis aŭstra politikisto.
Li studis jursciencon kaj iĝis juĝisto. En 1955 li partoprenis la finan diskutrondon en Moskvo antaŭ la faro de la Aŭstria Ŝtattraktato kaj kunverkis la leĝon pri la neŭtraleco de la Respubliko Aŭstrio.
En 1956 li transprenis la estron de la Sekcio pri internacia juro de ministerio pri eksteraj aferoj. Li reprezentis sian patrujon ĉe multaj internaciaj konferencoj. De 1963-66 li estis kabinetestro de la ministro pri eksteraj aferoj, de 1967-70 ambasadoro en Prago kaj de 1970-74 finfine ministro pri eksteraj aferoj sub Bruno Kreisky.
Kiel kandidato de la socialdemokratoj - kvankam li mem apartenis neniam al iu partio - li estis elektita en junio de 1974 prezidanto de Aŭstrujo. En 1980 li estis reelektita kaj deĵoris tiufunkcie ĝis julio 1986.
Parras
Parras estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Parras de la Fuente. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05024.
Georges Guynemer
Georges Marie Ludovic Jules Guynemer [ɡinmɛʁ] (naskiĝis en Parizo, mortis  en Poelkapelle, Belgio), estis unu el la plej famaj francaj aviadistoj de la unua mondmilito.
Parras
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 44715 loĝantojn. El tiuj estis 22649 viroj kaj 22066 virinoj. La komunumo havas surfacon de 9271,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1520 metroj super la marnivelo.
Carlo Maderno
Carlo MADERNO (Maderna) (1556 – 30an de Januaro 1629) estis itala arkitekto, naskiĝinta en la aktuala Tiĉino, kiu estas rememorata kiel unu el patroj de la Baroka arkitekturo. Liaj fasadoj de la preĝejo de Sankta Suzana, de la Baziliko Sankta Petro kaj de Sant'Andrea della Valle estis de ŝlosila gravo en la evoluo de la Itala Baroko. Li estas ofte referencata kiel la frato de la skulptisto Stefano Maderno, sed tio ne estas akceptita de cxiu fakulo.
Parras
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 37981 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 15 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,039 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Georges Guynemer
Kapitano en la franca aerarmeo, li gajnis 53 konfirmitajn venkojn, plus tridek probablajn venkojn en aerbatalo, flugante per malsamaj tipoj de "Morane-Saulnier", "Nieuport", "SPAD" (VII, SPAD XII canon, SPAD XIII). Estas notinde, ke li postvivis sep fojojn post kiam li estis faligita. Li estis asignita dum sia tuta kariero al skadrono numero 3 (MS 3, N 3 kaj SPA 3), tiel nomita « Escadrille des Cigognes » (Skadrono de Cikonioj), la plej sukcesa batal-unuo de franca aviado en 1914-1918.
Lia moto estis « Faire face » (alfronti) kaj liaj aviadiloj estis kutime flave farbitaj kaj nomitaj « Vieux Charles » (Maljuna Karlo). Kiel postlasaĵo Georges Guynemer fariĝis emblema heroo de Aerarmea lernejo, en Salon-de-Provence.
Parras
Sociogeografio
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 32665 personoj apartenis al la katolika religio kaj 673 personoj al la protestantisma religio. 463 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 754 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Döttingen
Döttingen estas geografia nomo de diversaj lokoj:
León (Guanajuato)
León estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas León de los Aldama.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1278087 enloĝantojn. El tiuj estas 622226 viroj kaj 655861 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1219,67 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1800 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 697.6 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 21° 7′ norda latitudo kaj 101° 41′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 987083 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 2425 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,25 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11020a.htm
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Döttingen AG
Pri la komunumo
Döttingen estas urbo komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 3629 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Döttingen situas ĉe la orienta bordo de la rivero Aro. En nordoriento de la komunumo toviĝas la Baraĵlago de Klingnau. Sur la teritorio de la komunumo paralele al Aro fluas kanalo, kiu formas sur la rivero la artefaritan insulon Beznau.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,92 km², de kiuj 2,41 km² estas kovritaj de arbaro kaj 1,81 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 515 m s.m. sur la monteto Aemmeribuck, dum la plej malalta punkto situas sur 318 m s.m. ĉe la bordo de la Baraĵlago de Klingnau.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Döttingen limas en nordo al Klingnau, en nordoriento al Bad Zurzach, en oriento al Tegerfelden, en sudo al Würenlingen, kaj en okcidento aliflanke de la rivero al Böttstein.
Trafiko
La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Turgi al Koblenz kun rektaj trajnoj al Waldshut, Baden kaj Bad Zurzach. De la stacidomo ekzistas poŝtaŭtolinioj al Baden, Brugg, Laufenburg, Mandach kaj Niederweningen.
En la jaro 1915 ekzistis planoj por la konstruo de fervolinio tra la Surb-Valo al Niederweningen, kie finas fervojlinio de Zuriko. La planoj bedaŭrinde neniam realiĝis.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Koblenz al Baden. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas proksimume 18 kilometrojn sude en Dättwil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Döttingen datiĝas el la jaro 1239 kiel Totingen.
En mezepoko Döttingen troviĝis sub la regado de la Habsburgoj. Gravaj bienposedantoj estis la Monaĥejo Sankt-Blasien kaj la Episkopejo Konstanco, kiu lasta posedis la malaltan jurisdikcion pri la vilaĝo.
Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Döttingen fariĝis parto de la voktejo Klingnau en la Grafejo Baden.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden.
Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Döttingen fargiĝis nun komunumo de la argovioa distrikto Zurzach.
1747 Wright
1747 Wright estas malgranda hela marsrenkonta asteroido de la intera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Carl Alvar Wirtanen elde la observatorio Lick, sur la Monto Hamilton, apud San Jose (Kalifornio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo William Hammond Wright (1871–1959).
Nikito la Goto
Li mortis en 372, martirigita laŭ ordono de Atanariko, pagana reĝo de la gotoj, kiu konfrontiĝis kun la kristana reĝo Fritigerno. La sanktulo estis enterigita de sia amiko, Mariano, en Kilikio. Kiam la relikvoj estis trovitaj, ili estis translokitaj al Konstantinopolo. Hodiaŭ ili troviĝas en la serba monaĥejo Visoki Deĉani en la okcidento de Kosovo.
Zoltán Toborffy
Biografio
Zoltán Toborffy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Ekde 1902 li estis asistanto de József Sándor Krenner. Post 2 jaroj li doktoriĝis el mineralogio, en 1907 li akiris ankaŭ pedagogian diplomon. En 1912 li estis nomumita privata profesoro, sed li instruis ankaŭ en mezlernejo ĝis sia frua morto. Ekde 1923 li havis postenon ankaŭ en biblioteko. Li ricevis premion kaj memormedalon. Li esploris ĉefe la Malgrandajn Karpatojn.
Bärschwil
Geografio
Bärschwil situas en la Soloturna Ĵuraso. La rivero Birs formas la nordan limon de la komunumo. Al la komunumo apartenas krom la Bärschwil la vilaĝo Wiler en nordo de la komunumo kaj diversaj izolitaj bienoj. Tra la komunumo fluas de sudo al nordo la rojo Modlenbach kiu apud la stacidomo de Bärschwil alfluas al Birs. La plej alta punkto de Bärschwil situas sur la monto Rechtenberg sur alteco de 947 m s.m. ĉe la limo al Kantono Ĵuraso. En sudo la monto Nider Fringeli havas altecon de 913 m s.m.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bärschwil limas en nordoriento al Laufen (BL), en oriento al Grindel, en sudoriento al Montsevelier (JU), en sudo al Corban (JU), en sudsudokcidento al Courchapoix (JU), en sudokcidento al Vicques (JU), en okcidento al Courroux (JU), kaj en nordokcidento al Liesberg (BL).
Trafiko
La kantona ĉefvojo n-ro 18 pasas laŭlonge de Birs ĉe la norda komunuma limo. Bärschwil mem atingeblas per flanka vojo de la kantona ĉefvojo. La stacidomo ĉe la fervojlinio de Bazelo al Delemonto ek de kelkaj jaroj jam ne plu estas servata de personaj trajnoj. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝataŭtolinio al Laufen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bärschwil datiĝas el la jaro 1194 kiel Bermeswile. En mezepoko la Monaĥejo Beinwil posedis bienojn en Bärschwil. En la jaro 1527 la episkopo de Bazelo koncedis la lokon Beinwil kun la alta kaj malalta jurisdikcio kaj la interezprivilegioj al Soloturno.
Bourcq
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Harry Turtledove
Harry Norman Turtledove (naskiĝis la ) estas usona verkisto de ukronio, fantasto kaj sciencfikcio. Li verkas kaj seriojn kaj sendependajn librojn. Liaj plej konataj titoloj estas Southern Victory, Worldwar, Crosstime Traffic, The Guns of the South kaj The Two Georges.
Ejaka lingvo
La Ejaka Lingvo estas nun mortinta Na-denéa lingvo, kiu estis historie parolata en sudcentra Alasko, proksima al la buŝo de la rivero Kupro. La 21-an de januaro 2008, la lasta denaska parolanto mortis, tribestro Marie Smith Jones.
Harry Turtledove
Biografio
Turtledove naskiĝis en Los Angeles kaj kreskis en Gardena, alia kalifornia urbo. Liaj patraj avoj, kiuj estis rumanoj judoj, translokiĝis al Usono post ilia enmigro al Kanado.
Ejaka lingvo
Marie Smith (1918-2008) de Cordova estis la lasta parolanto de la lingvo. Ŝi ankaŭ estis la lasta plen-sanga ejak(in)o. Pro la formortado de siaj aŭtoĥtonaj parolantoj, la ejaka iĝis afiŝ-infano por la batalo kontraŭ lingva estingiĝo.
Harry Turtledove
Biografio
Li eldonis siajn unuajn du romanojn, Wereblood kaj Werenight, en 1979 kun la pseŭdonimo "Eric G. Iverson". Li uzis sian realan nomon unuafoje en 1985 en Herbig-Haro kaj And So to Bed.
Ejaka lingvo
Historio
Notendas, ke la disvastigo de la angla kaj subpremo de indiĝenaj lingvoj far usonaj aŭtoritatoj ne estis la sola kaŭzo de la malkresko de la ejaka lingvo. La alnorda migrado de la popolo Tlingit ĉirkaŭ Yakutat en antaŭkontaktaj tempoj kuraĝigis la uzon de la tlingita prefere al la ejaka laŭ multe el la Pacifika Bordo de Alasko. La ejaka estis ankaŭ sub premo de siaj najbaroj okcidentaj, la popolo Alutiiq de Princo William Sound, aldone al ioma premo de la popolo de la valo de la rivero Kupro. La ejaka kaj la tlingita kulturoj komencis kunfandi laŭ la Golfa Bordo, kaj nombro da ejake parolantaj grupoj iĝis absorbitaj de tlingitaj loĝantaroj de la Golfa Bordo. Ĉi tio rezultigis la anstataŭon de la ejaka per la tlingita inter la plejparto de la miksitaj grupoj post kelkaj generacioj, kiel raportita en tlingitaj buŝaj historioj de la areo. Ĉi tiu procezo estis tamen tute libervola, en akra kontrasto al la perfortaj klopodoj de la usona registaro dum la epoko teritoria.
Kartvelio en la Eŭrovido-Kantokonkurso
Kartvelio debutis en 2007 en la 52-a Festivalo de la Eŭrovido-Kantokonkurso. La 27-an de oktobro 2006, Kartvelio, lando en Kaŭkazio, en la orienta ekstremo de Eŭropo, konfirmis ke ĝi volis partopreni en tiu kantokonkurso. Antaŭe la Eŭropa Radio kaj Televido Unio ankoraŭ limigis la festivalon al 40 landoj kiel maksimume. Tamen, en marto 2007 ĝi ampleksigis la nombron de partoprenontaj landoj en Helsinko kaj Kartvelio preprariĝis por ĝia unua apero en la Festivalo.
Ejaka lingvo
Klasifiko kaj parencaj lingvoj
La plej proksimaj parencoj de la ejaka estas la Atabaska lingvaro. La ejak-atabaska aglomero, kune kun la tlingita, formas bazan dividon de la na-denéa lingva filumo.
Kartvelio en la Eŭrovido-Kantokonkurso
La kartvela televido interne elektis al Sopho Ĥalvaŝi, kaj la publiko rajtis elekti la kanton. Per la kanto Visionary dream ĝi sukcesis trapasi la duonfinalon (en la 8-a loko), kaj restis en la 12-a pozicio (el 24) en la finalo. En la festivalo de 2008, ĝia reprezentahnto estis la blindulino Diana Ghurckaja, kiel en la duonfinalo restis en 5-a pozicio kaj en la finalo en la 11-a. Ŝia kanto estis el paca stilo Peace will come, (La paco alveno).
Harry Turtledove
Biografio
Li verkis multajn librojn kun aliaj verkistoj.
László Bálint
László Bálint [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bálint László estas hungara futbalisto (defendisto), olimpiano, trejnisto.
Kartvelio en la Eŭrovido-Kantokonkurso
Armenio estis la lando kiu pli ricevis la poentojn de Kartvelio, kaj en 2007 kaj 2008 ĝi donis la 12 poentojn al la najbara lando.
Ejaka lingvo
Klasifiko kaj parencaj lingvoj
Multaj tlingitaj lok-nomoj laŭ la Golfa Bordo estas derivitaj de nomoj en la ejaka; ili havas obskurajn aŭ eĉ sensencajn signifojn en la tlingita, sed buŝa tradicio konservas multajn ejakajn etimologiojn. La ekzisto de ejake-derivitaj tlingitaj nomoj laŭ la plejparto de la bordo al sudorienta Alasko estas forta indikaĵo, ke la antaŭhistoria areo de la ejaka estis iam treege pli granda ol ĝi estis je la tempo de eŭropa kontakto. Ĉi tio konfirmas kaj tlingitajn kaj ejakajn buŝajn historiojn de migrado ĉie en la regiono.
Kartvelio en la Eŭrovido-Kantokonkurso
Kvankam en la komenco Kartvelio ne volis partopreni en Eŭrovido en Moskvo pro la konflikto kun Rusio pro la sendependismaj respublikoj Abĥazio kaj Sud-Osetio, fine ĝi decidis sendi reprezentantojn. Tamen ĝi ne partoprenis en 2009 pro la kanto interpretita de la muzikgrupo Stephane & 3G. Ĝi estis forigata post kiam la delegacio de ties lando malakceptis ŝanĝi aŭ modifi la kanton We don't wanna put in, pro la supozeblaj aludoj al la unua rusa ministro Vladimir Putin.
László Bálint
László Bálint naskiĝis la en Budapeŝto.
Kartvelio en la Eŭrovido-Kantokonkurso
Ĵuse, Kartvelio anoncis ke ĝi partoprenos en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2010.
133068 Lisaschulze
133068 Lisaschulze estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Lisa Schulze, Responsulino pri Aĉetoj por la teamo de la instrumento OTES (Spektrometro por Termika Elsendo de la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx). Lisa estas Responsulino pri Projekto ĉe la Ŝtata Universitato de Arizono, partoprenante al diversaj esploraj projektoj.
Forlì del Sannio
Forlì del Sannio estas komunumo de Italio.
Neetzka
Neetzka estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
7026 Gabrielasilang
7026 Gabrielasilang estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la filipina revoluciulino María Josefa Gabriela Cariño Silang (1731–1763), gvidintino de la lukto por la sendependeco de Filipinoj disde Hispanio. Statuo en ŝia honoro en Manilo montras ŝin sur baŭmanta ĉevalo, svingante bolo-tranĉilon.