cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dakridio
Specioj
Dacrydium araucarioides Dacrydium araucarioides Dacrydium balansae Dacrydium beccarii Dacrydium comosum Dacrydium cupressinum Dacrydium cornwalliana Dacrydium elatum Dacrydium ericoides Dacrydium gibbsiae - Gibs-dakridio Dacrydium gracile Dacrydium guillauminii Dacrydium leptophyllum Dacrydium lycopodoides Dacrydium magnum Dacrydium medium Dacrydium nausoriensis Dacrydium nidulum - Denskrona dakridio Dacrydium novo-guineense Dacrydium pectinatum Dacrydium spathoides Dacrydium xanthandrum
Brunkapa psarokolio
Aspekto
La masklo estas 35 cm longa kaj pezas 225 g; la pli malgranda ino estas 28 cm longa kaj pezas 125 g. La flugiloj estas tre longaj. Masklaj plenkreskuloj estas ĉefe nigrecaj (kun malhelverdaj aŭ malhelbluaj brilaj nuancoj en flugiloj) kun malhelbrunaj kapo kaj pugo kaj vosto kiu estas brilflava krom la du malhelbrunaj centraj vostoplumoj. La irisoj estas bluaj kaj la longa beko estas eburblankeca kaj kun tre fortikaj bazoplatoj el kiuj la supra ekzemple kovras la tutan frunton. Inoj estas similaj, sed pli malgrandaj kaj senkoloraj ol maskloj. Junuloj estas pli senkoloraj ol plenkreskuloj kaj havas brunajn okulojn. La populacioj sude de areo ĉirkaŭ la limo de Honduro kaj Nikaragvo estas foje separataj kiel subspecio P. w. ridgwayi, sed la separo de tiu formo estis pridisputata.
La distingaj kantoj de la masklo inkludas gorĝaĵon sekve de akra eksploda guu-guu-PHRRRRTTT. Ambaŭ seksoj havas laŭtajn alvokojn ĉek kaj ĉak.
Teritorio kaj ekologio
La Brunkapa psarokolio loĝas en kanopeo de arbaroj, arbarbordoj kaj malnovaj plantejoj. Ĝi estas tre komuna birdo en partoj de sia teritorio, kaj estas vidata en malgrandaj aroj kiam manĝas en arboj grandajn insektojn, fruktojn kaj berojn.
Ĝi estas kolonia reproduktanto kiu konstruas pendantan teksitan neston de fibroj, 60-100 cm longa, alte en arbo. Povas esti 40-50 inoj kaj nur 4-5 maskloj en kolonio. La ino demetas 2 malhelmarkajn palbluecajn ovojn, kies eloviĝo okazos post 17 tagoj, dum elnestiĝo okazos post 30 tagoj. Parazitaj muŝoj (Oestredoj) estas la ĉefa kaŭzo de idomorto, sed okazas ankaŭ nestoparazitado fare de la Rizovora molotro (Molothrus oryzivorus) kaj tiam la molotridoj manĝas la muŝajn larvojn.
Jatijo Smriti Soudho
Jatijo Smriti Soudho (জাতীয় স্মৃতি সৌধ) aŭ Memorejo de la Naciaj Martiroj estas la nacia monumento de Bangladeŝo estas la simbolo por la memoro de la kuraĝo kaj la memofero de ĉiuj kiuj donis siajn vivojn en la Bangladeŝa Liberigo-Milito de 1971, kiu havigis la sendependecon kaj separis Bangladeŝon el Pakistano. La monumento estas situanta en Savar, ĉirkaŭ 35 km nordokcidente de la ĉefurbo, Dako. Ĝi estis desegnita de Sjed Mainul Hossain.
Arts et Métiers (pariza metrostacio)
Arts et Métiers ​[aʁz‿e metje] (Artoj kaj Metioj) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linioj 3 kaj 11, en la 3-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio eltiras sian nomon el la apuda "Conservatoire national des arts et métiers" (CNAM: Nacia Konservatorio de Artoj kaj Metioj).
En 1994, la stacio sur linio 11 estis kovrita per kupraj platoj okaze de la 200-a datreveno de CNAM por elvoki la etoson de submarŝipo.
Kultura Esperanto-Asocio (Hungario)
Kultura Esperanto-Asocio, KEA, estas esperantista asocio de Hungario. Ĝi estis fondita en 1990 fare de dekkelkaj aktivuloj por havi sendependan organizaĵon, neligitan al la tiama landa E-Asocio.
Inter 1992 kaj 2002 - kunlabore kun LINGVO-Studio - KEA eldonis la faman 2-semajnan internacian Esperanto-gazeton "Eventoj", kiu tiutempe estis la plej ofta Esperanto-periodaĵo, kaj havis abonantojn en pli ol 65 landoj.
Pro la rapida disvastiĝo de interreto ekde 2002 la papera versio de la gazeto ne plu aperas, sed la asocio daŭre funkciigas aliajn servojn. Eksterlande ĝi estas konata kiel "Esperanto-Centro Eventoj".
Servoj de la KEA
La plej konataj nunaj servoj de la KEA estas la sekvaj:
NGC 149
NGC 149 (aliaj indikoj — PGC 2028, UGC 332, MCG 5-2-24, ZWG 500.44) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Buell Neidlinger
Buell Neidlinger (* 2-an de marto 1936 en Westport, Konektikuto,) estas usona kontrabasisto, violonĉelisto kaj altlerneja instruisto.
Vivo kaj verkado
Dum sia infaneco Neidlinger ricevis lecionojn pri violonĉelo-ludo. Plenkreskonte li ludis post lecionoj de Walter Page kontrabason en variaj ĵazbandoj, improvizis tamen ankaŭ kun la ĉikaga pianisto Joe Sullivan. Ĉe la Universitato Yale li tenis propran bandon, ludis tamen ankaŭ kun la muzikistoj de Fats Waller, kun Rex Stewart, Vic Dickenson, Coleman Hawkins, Eddie Condon kaj Johnny Windhurst. Ekde 1955 li muzikis kun Herbie Nichols kaj ankaŭ kun Cecil Taylor, kun kiu li en la fruaj 1960-aj jaroj kunverkis en diversaj ensembloj ankaŭ sonregistraĵojn. Krome li kunmuzikis kun Steve Lacy, kun Gil Evans kaj kun Jimmy Giuffre. Gunther Schuller dungis lin por siaj triafluaj produktadoj.
Poste li intense okupiĝis pri la nova sonlingvo de la Nova Muziko (John Cage, Mauricio Kagel, Robert Crumb). Li estis dungita kiel altlerneja instruisto komence ĉe la Konservatorio je Nov-Anglujo, poste ĉe la Kalifornia Instituto de Teknologio. En Los-Anĝeleso li kunverkis sonregistraĵojn kun Jean-Luc Ponty kaj Frank Zappa. Dum la 1970-aj jaroj li estis kontrabasisto de la ĉambrorkestro de Los-Anĝeleso. Krome li fondis kontreo-bandon nome Buellgrass. Poste li produktis aron da ĵazdiskoj, kiuj aperis parte je la diskeldonejo K2B2 fondita de li kune kun tenorsaksofono Marty Krystall. Li ankaŭ surdiskigis kun Anthony Braxton kaj kun Ivo Perelman.
Károly Nemcsák
Károly Nemcsák [kAroj nemĉAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nemcsák Károly estas hungara aktoro, teatrestro.
Károly Nemcsák naskiĝis la  en Mocsolyástelep (ekstera parto de Kisgyőr).
Ŝebergan
Ŝebergan troveblas proksimume 390 kilometrojn nordokcidente de la urbo Kabulo, proksime de la limo al Turkmenio. La urbo situas 250 metrojn super la marnivelo, borde de la rivero Safid. Plimulto de la loĝantoj estas uzbekoj kaj sekve denaske parolas la uzbekan, kaj temas pri la sola granda uzbeklingva urbo de Afganio, sed fakte la urbo aparte de tiu plimulto estas plurlingva: ankaŭ granda nombro da taĝikoj, hazaroj, paŝtooj kaj perslingvaj araboj loĝas en la urbo. Ŝebergan situas ĉe la historia silka vojo.
Laŝkar Gah
Laŝkar Gah (perse kaj paŝtoe لشگرگاه, estas urbo en la nordo de Afganio. La urbo estas la administra centro de la provinco Helmand. Laŭ takso en la jaro 2006 Laŝkar Gah havis proksimume 35 900 loĝantojn (laŭ la lasta oficiala censo, antaŭ jam pli ol 30 jaroj, en 1979 temis nur pri 21 600).
Laŝkar Gah situas proksimume 550 kilometrojn  sudokcidente de la urbo Kabulo, 773 metrojn super la marnivelo. La urba nomo en la persa lingvo signifas "armeaj barakoj": la loĝloko ekestis antaŭ ĉirkaŭ mil jaroj kiel restejo por la soldatoj akompanantaj la nobelojn de la Gaznavida Imperio al sia granda vintra rezidejo en Bost, nun ruiniĝinta fortikita loko proksimume kvin kilometrojn sude de la nuna urbocentro de Laŝkar Gah.
Egallatera triangulo
Egallatera triangulo estas triangulo, kiu havas ĉiujn tri laterojn egale longajn.
Ecoj
Krom ecoj de triangulo komunaj por ĉiu triangulo la egallatera triangulo havas plie tiujn ĉi ecojn:
Perimetro
Perimetron de egallatera triangulo o oni kalkulas laŭ formulo:
Vidu ankaŭ
Triângulo
Jonas Hämmerle
Jonas Hämmerle (naskiĝis en Ditzingen-Heimerdingen, Germanio, do nun -jara) estas germana infana aktoro.
Biografio
Jonas Hämmerle komencis sian filman karieron per reklamaj filmoj en 2007. En oktobro 2007 li havis sian unuan malĉefan rolon en televida filmo, en la produktaĵo Vater aus Liebe de la germanlingva televida kanalo ARD. En printempo 2008 sekvis aktorado por la fantasta porinfana kineja filmo Das Morphus-Geheimnis: en tiu filmo li havis la ĉefrolon de la timida muziklernejano Nicki, kiu dum la vintra ferio hazarde trovas nefinitan komponaĵon de Ludwig van Beethoven, kiu profunde dormigas la aŭskultantaron. La filmo Das Morphus-Geheimnis kineje spekteblis ekde la 22-a de januaro 2009.
Pli vaste li konatiĝis finde de julio 2008, kiam la germana komediisto kaj reĝisoro Michael „Bully“ Herbigal la tiam 10-jara knabo donis la rolon de la timida kaj malforta, sed inteligenta kaj inventema vikinga knabo Vicke Viking (germanlingve "Wickie") en la ne-animacia kineja filmo Wickie und die starken Männer. En septembro publikiĝis la daŭriga kineja filmo Wickie auf großer Fahrt, en kiu Jonas same havis la ĉefrolon. Kaj por la jaro 2012 planatas la produktado de tria kineja filmo el la serio - ĝi nomiĝu Wickie und der große Wettkampf, do "Vike kaj la granda konkuro", kaj ankaŭ en ĝi ĉefrolas Jonas.
Li havas tri pli aĝajn gefratojn kaj krom diversaj sportaj hobioj praktikas ludi violonĉelon.
1414 Jérôme
1414 Jérôme estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, ano de la Dora familio.
Ubikvitino
Ubikvitino estas eta proteino troviĝanta en ĉiuj eŭkariotaj ĉeloj (tial ilia latindevena nomo, el la vorto ubīque, kiu signifas ĉiuloke). Ĝia ĉefa funkcio estas markado de aliaj proteinoj por ilia posta malkombino (procezo konata kiel proteinolizo).
9486 Utemorrah
9486 Utemorrah estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ubikvitino
Historio
Ubikvitino estis identigita unufoje en 1975; tiutempe oni nur sciis, ke temis pri proteino kun maso ĉirkaŭ 8.5 kDa kDa trovebla en preskaŭ ĉiuj ĉeloj, sed oni sciis nenion pri ĝia funkcio. Dum la 1980-aj jaroj Aaron Ciechanover, Avram Hershko, kaj Irwin Rose klarigis ĝian funkcion, kaj pro tiu ĉi tasko ili meritis la 2004-an Nobel-premion pri kemio.
9486 Utemorrah
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstralia indiĝena poetino  Daisy Utemorrah (1922–1994), rakontintino de fabeloj el la sonĝa tempo.
Ubikvitino
Primara strukturo
Ubikvitino konsistas el 76 aminoacidoj kun relativa atommaso de ĉ. 8.5 kDa. La sinsekvo estas unu el la plej difinita en la naturo, kaj apenaŭ okazas mutacioj en ĝi. La sekvenco de specioj sufiĉe apartaj, kiel ekzemple gisto kaj homo, diferenciĝas nur tri nukleotidoj:
1414 Jérôme
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Ubikvitino
Primara strukturo
gista ubikvitino : MQIFVKTLTGKTITLEVE S SDTI D NVK S KIQDKEGIPPDQQRLIFAGKQLEDGRTLSDYNIQKESTLHLVLRLRGG homa ubikvitino : MQIFVKTLTGKTITLEVE P SDTI E NVK A KIQDKEGIPPDQQRLIFAGKQLEDGRTLSDYNIQKESTLHLVLRLRGG
1414 Jérôme
Malkovro
Ĝi ricevis la antaŭnomon de Jérôme Boyer, patro de la malkovrinto.
Ubikvitino
Funkcio kaj agado
Kiel oni diris, la ĉefa konata funkcio de ubikvitino estas proteinolizo. La ubikvitinigado, aŭ markado de proteino per ubikvitino havas la sekvajn paŝojn:
E1 (ubikvitin-aktiviga enzimo) kaj E2 (ubikvitin-konjugita enzimo) estas kutime sufiĉe bone konservitaj proteinoj, dum E3 (ubikvitin-ligazo) ne estas ununura proteino sed granda familio de proteinoj, kaj fakte kelkfoje unu enzimo E3 partoprenas en digestigado de nur unu speciala proteino kaj ne aliaj.
Malsanoj rilate al ubikvitino
Plurfoje, mutacioj aŭ malbona regulado de ubikvitino rilatas al diversaj malsanoj. Jen la ĉefaj, kiujn oni konas:
Escobar de Campos
Escobar de Campos [eskoBAR deKAMpos] estas municipo en la sudoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Sahagún, en la sudoriento de la provinco kaj en la tradicia areo "Campos". Escobar de Campos estas komprenebla etimologie kiel Genistejo de Kampoj, kie Kampoj estas aludo al la tradicia areo "Campos".
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 17,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis nur 33 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 360 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, tio estas, resti malpli ol 10% el iama loĝantaro. Ĝi distas 68 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
(16495) 1990 SR8
(16495) 1990 SR8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kantono Waukesha
Kantono Waukesha - angle Waukesha County - estas kantono en la usona subŝtato Viskonsino. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Waukesha. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantono estis fondita la.
La kantono havas partnerajn rilatojn kun la distrikto Offenbach en Germanio.
Sykkylven
estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la provinco Møre og Romsdal, kaj situas en la okcidenta parto de Norvegio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Serock
Laŭ la datenoj de la 31-a de decembro 2014 la loko havis 4.175 loĝantojn.
En la loko konserviĝis mezepoka urba arĥitektuko kun ringstrata placo kaj urbodomo en la centro. Superregas unufamiliaj kaj urbetaj domoj.
De 1954 Serock estas la administra centro de la komunumo Zegrze.
Venka Tago (Bangladeŝo)
Venka Tago (বিজয় দিবস Bijôj Dibôs) estas nacia ferio en Bangladeŝo celebrata en la 16a de Decembro por rememori la venkon de Mitro Bahini (nome aliancaj fortoj de Barata Armeo kaj Bangladeŝaj geriloj) super la armeo de Pakistano en la Bangladeŝa Liberigo-Milito en 1971. La ĉefkomandanto de la Pakistana Armeo Generalo AAK Niazi submetiĝis kun siaj fortoj al la ĉefkomandanto de la Mitro Bahini nome Lt. Gen. Jagjit Singh Aurora, kio markis la finon de la naŭmonata Bangladeŝa Liberigo-Milito kaj de Bangladeŝa genocido de 1971 kaj oficiale la secesion de Orienta Pakistano en Bangladeŝon.
Ferenc Némethy
Ferenc Némethy [nEmeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Némethy Ferenc estis hungara aktoro, operkantisto.
Ferenc Némethy naskiĝis la  en Hajdúdorog, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Némethy akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1950, sed li lernis ankaŭ kantadon. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde 1951 li apartenis al Nacia Teatro (Miskolc). En 1954 li akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo laŭ koresponda lernado. Ekde 1969 li estis membro de Teatro Madách. Li ricevis 4 premiojn inter 1961-2002.
Béla Visky S.
Béla VISKY S. [viŝki] rumania hungara teologia verkisto, tradukisto. Li naskiĝis en Medieşu Aurit la 16-an de julio 1961. Li estas la patro de filmreĝisoro Ábel Visky.
Kariero
Béla Visky S. finis teologion en 1985 en Protestanta Teologio de Kluĵo. Li estis pastro en Bacău, poste en Porumbeni. De 1996 li estas instruisto de teologio en UBB de Kluĵo. Li publikigis en Látó, Keresztény Szó, Népújság, Studia Theologica Transylvaniensis, Református Szemle.
Ekofaŝismo
Ekofaŝismo aŭ pli ĝuste ekologia faŝismo estas teoria politika modelo en kiu totalisma registaro postulas al individuoj oferdoni siajn proprajn interesojn favore al la "organika tutaĵo de naturo" kaj kiu fidus "militarismon, ekspansiismon kaj eble rasismon cele al defendo de la lando".
La termino estas ankaŭ uzata kiel retorika malestima vorto cele al kritiko de troigoj ene de la ekologiisma movado, kaj specife en Britio, ĝi estis uzita por priskribi klopodojn el la ekstrema dekstro akiri influon ene de la Verda Partio. Kelkaj verkistoj uzis ĝin koncerne al la hipoteza danĝero de estontaj malutopiaj registaroj, kiuj povus apelacii al ekstremaj aŭ "faŝismaj" politikaĵoj pritraktante ekologiajn aferojn. Aliaj verkistoj uzis ĝin koncerne al segmentoj de historiaj kaj modernaj vere faŝismaj movadoj kiuj emfazis ekologiajn aferojn, kiel ekzemple dum la Tria Regno.
Difino
Aliaj aŭtoritatoj pri la afero, kiel la ekologiisto David Orton, asertas ke la termino estas deradike malestima vorto kiu celas kalumnii kontraŭ la profunda ekologia movado kaj ĝiaj apogantoj, krom pli ĝenerale la mediprotektisma movado. Tiel, 'ecofascist' kaj 'ecofascism', estas uzitaj ne cele al klerigo aŭ klarigo, sed kiel 'ŝmiraj, kalumniaj vortoj'.
Gordaliza del Pino
Gordaliza del Pino [gordaLIza delPIno] estas municipo en la sudoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Sahagún, en la sudoriento de la provinco. Estas Birdoprotekta Areo ZEPA.
Geografio
Trapasas la municipan teritorion rojoj kiuj alfluas al la rivero Cea. Ĝi limas kun Bercianos del Real Camino norde, kun Calzada del Coto nordokcidente, kun Sahagún kaj San Pedro de las Dueñas oriente, kun Galleguillos de Campos, Arenillas de Valderaduey kaj Melgar de Arriba sudoriente, kun Valdespino de Vaca kaj San Miguel de Montañán sude, kun Villeza al sudokcidente, Vallecillo okcidente kaj Las Grañeras al nordokcidente.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Milana Konservatorio
Historio
La konservatorio estis establita pere de reĝa dekreto de 1807 en Milano, ĉefurbo de la Napoleona Reĝlando Italio. Ĝi malfermiĝis la venontan jaron ĉe la klostro de la baroka preĝejo de Santa Maria della Passione. Estis dekomence 18 anoj, inklude studentojn de ambaŭ seksoj. Nuntempe estas la plej granda institucio de muzika instruado en Italio.
Lernantoj
En sia 200-jara historio, la konservatorio edukis kelkajn el plej elstaraj muzikistoj kaj dirigentoj de Italio, kiaj Fausto Romitelli, Oscar Bianchi, Luca Francesconi, Stefano Gervasoni, Marco Stroppa, Giacomo Puccini, Alfredo Piatti, Arrigo Boito, Giovanni Bottesini, Alfredo Catalani, Riccardo Chailly, Amelita Galli-Curci, Vittorio Giannini, Bruno Maderna, Pietro Mascagni, Gian Carlo Menotti, Francisco Mignone, Riccardo Muti, Kurken Alemshah, Italo Montemezzi, Feliciano Strepponi, Alceo Galliera, Arturo Benedetti Michelangeli, Giuseppe Andaloro, Mario Nascimbene, Maurizio Pollini, Ludovico Einaudi, Antonino Fogliani, Vittorio Parisi, Riccardo Sinigaglia, kaj Claudio Abbado. Aliaj elstaraj studentoj estas la komponisto Margrit Zimmermann kaj la kantisto Florin Cezar Ouatu. Inter pasintaj profesoroj estas la bone konata voĉinstruistoj Francesco Lamperti kaj lia filo Giovanni Battista Lamperti. Inter elstaraj profesoroj de la Milana Konservatorio estas Giorgio Battistelli, Franco Donatoni, Lorenzo Ferrero, Riccardo Muti, Enrico Polo, Amilcare Ponchielli, kaj Salvatore Quasimodo.
Hahnstätten
Hahnstätten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Dang Thuy Tram
Đặng Thùy Trâm (naskiĝis la en Huế, Vjetnamio; mortis la  en Đức Phổ, Quảng Ngãi-provinco, Vjetnamio) estis vjetnama civila doktoro laborinta kiel batalkirurgistino por Norda Vjetnamio dum la vjetnama milito.
Ŝi estis mortigita, en pridisputataj cirkonstancoj, en la aĝo de 27 jaroj, de usonaj fortoj survoje en la Ba Tơ-ĝangalo, Quảng Ngãi-provinco de sudcentra Vjetnamio. Ŝiaj dummilitaj taglibroj, kiuj rakontas la lastajn du jarojn de ŝia vivo, allogis internacian atenton post sia publikigo en 2005.
Unu el la manskribitaj taglibroj de Trâm estis kaptita de usonaj fortoj en decembro 1969. Post ŝia morto en interpafado la 22-an de junio 1970, la dua taglibro estis prenita de Frederic (Fred) Whitehurst, tiam 22-jaraĝa militista specialisto de la usona sekreta servo. Whitehurst spitis ordonon bruligi la taglibrojn, male, li sekvis la konsilon de sudvjetnama tradukisto kiu konsilis, ke li ne difektu ilin. Li konservis ilin dum 35 jaroj, kun la intenco resendi ilin al la familio de Trâm, se eble.
La serĉado de Whitehurst pri la familio de Trâm komence montriĝis malsukcesa. En marto 2005, li kaj lia frato Robert (ankaŭ vjetnama milito-veterano) kunportis la taglibrojn al konferenco pri la vjetnama milito ĉe Texas Tech University. Tie ili renkontis la fotiston Ted Engelmann (ankaŭ Vjetnamio-veterano), kiu proponis sin serĉi la familion dum sia vizito al Vjetnamio la sekvontan monaton. Danke al la helpo de Đỗ Xuân Ánh, stabano en la Hanoja Kvakera oficejo, Engelmann povis trovi la patrinon de Trâm, Doãn Ngọc Trâm, kaj familion.
En julio 2005, la taglibroj de Trâm estis eldonitaj en la vjetnama sub la titolo Nhật ký Đặng Thùy Trâm (Taglibro de Đặng Thùy Trâm), kiu rapide fariĝis furorlibro. En malpli ol unu jaro, la libro vendiĝis je pli ol 300,000 ekzempleroj kaj komparoj estis faritaj inter la skribo de Trâm kaj tiu de Anne Frank.
En aŭgusto 2005, Fred kaj Robert Whitehurst vojaĝis al Hanojo, Vjetnamio, kaj renkontis la familion de Trâm. Komence de oktobro de la sama jaro, la familio vojaĝis al Lubbock, Teksaso, por vidi la taglibrojn, kiuj estas arkivitaj ĉe Texas Tech University Vietnam Archive, poste vizitis Fred Whitehurst kaj lian familion en lia hejmŝtato de Norda Karolino.
La taglibro estis tradukita en almenaŭ dek naŭ diversajn lingvojn. La angla versio estis publikigita en septembro 2007. La Esperanta versio aperis okaze de la 96-a Universala Kongreso de Esperanto, en 2011 en Kopenhago. En 2009 aperis filmo pri Trâm de la vjetnama direktoro Đặng Nhật Minh, titolita Đừng đốt (Ne bruligu).
Oliveca psarokolio
La Oliveca psarokolio aŭ Malhelverda psarokolio (Psarocolius atrovirens) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de Psarokolioj, kiu enhavas grandajn brunecajn paserinajn birdojn kun rimarkindaj bekoj. Ĝi troviĝas en la orienta deklivaro de Andoj laŭ mallarĝa linio al Bolivio tra tuta Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.
Ĝi estas monotipa specio sen agnoskataj subspecioj.
Ĝi estas tre oliveckolora specio, kio nomigas la specion en la komuna nomo, kun pli malhelbrunaj subaj partoj kaj ĉefe tre malhelbrunaj flugilplumoj, kio nomigas la specion en la latina scienca nomo kie atrovirens enhavas du radikojn kiuj signifas respektive “nigra” kaj “verda”, kvankam ambaŭ koloroj troas simplece kaj oni devas konsideri pliaj nuancojn al ĝenerale oliveca koloro. Kaj sama ideo kuŝas en la alternativa komuna nomo.
NGC 150
NGC 150 (aliaj indikoj — PGC 2052, ESO 410-19, MCG -5-2-18, UGCA 7, AM 0031-280, IRAS00317-2804) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Penika kormorano
La Brandta kormorano aŭ Penika kormorano (Phalacrocorax penicillatus) estas strikte mara birdospecio de la familio de kormoranoj nome marbirdoj de la familio de Falakrokorakedoj kiuj loĝas ĉe la marbordo de Pacifiko en Nordameriko (el Kanado al Baja California en Meksiko). Ties teritorioj somere estas el Alasko al la Golfo de Kalifornio, sed la populacio norde de la Vankuvera Insulo (sudokcidenta Kanado) migras suden dum vintro. Ties specifa nomo, penicillatus estas latina por pentrobruŝo (peniko el haroj), reference al la blankaj plumoj de ties kolo kaj dorso dum la komenco de la reprodukta sezono. La komuna nomo honoras al la germana naturalisto Johann Friedrich von Brandt de la Akademio de Sciencoj de Sankta Peterburgo, kiu priskribis la specion el specimenoj kolektitaj en ekspedicioj al la Pacifiko dum la komenco de la 19a jarcento. Laŭ la IUCN la specio estas klasita kiel Malplej Zorgiga. La populacio estas stabila, sedfoje dependas el la klimataj malbonaĵoj el la marfluo El Niño.
Oudoleň
Oudoleň (Audolen) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1397.
Penika kormorano
Aspekto
Temas pri nigra kormorano kun ankaŭ nigreca al malhelbruneca brido male al rilataj specioj, dum flava nuda senpluma haŭtaĵo estas pli suba ol ĉe parencaj specioj kiaj tiu de Japana kormorano, kiu havas ĝin sub kaj malantaŭ la okulo, dum la Brandta kormorano havas ĝin pli sube el la vango al la gorĝareo. Estas ankaŭ blankaj harplumoj el la orelareo al la nuko kaj alia tufo sur la dorso. La nigreca plumaro havas tre fortan irizecon ĉefe bronzkoloran sur dorso kaj malhelverdecan en kapo kaj brusto. La okulirisoj estas bluaj kaj la beko malhelbruneca (kornokolora), tre rekta, longa kaj hokoforma pinte. La retecaj piedoj kaj kuroj estas nigrecaj. La vosto estas mallonga, fortika, naĝileca kaj utilas por faciligi ekvilibron stare. Tiu kormorano estas 84 ĝis 89 cm longa kun enverguro de ĝis 124 cm. Ties pezo povas atingi 2,450 g.
Reproduktado
Tiu specio nestumas surgrunde aŭ sur rokaj elstaraĵoj kolonie kun aliaj marbirdoj. La reprodukta sezono komencas en marto al majo kaj pluas ĝis julio. La nesto estas el bastonetoj kaj kovritaj el algoj, herboj kaj alia milda materialo. La ino demetas 3 al 4 ovojn. Kovado daŭras 30 tagojn. Kutime oni produktas 1 al 2 idojn.
Manĝado
La Brandta kormorano manĝas ĉu sola aŭ en aroj, kaj estas adapteblaj en pred-elekto kaj submara habitato. Ili manĝas malgrandajn fiŝojn (ekzemple perkoj, anĉovoj) el la surfaco aŭ el la marfundo, akirante ilin, kiel ĉe ĉiuj aliaj kormoranoj, per persekuta plonĝado uzante siajn piedojn por elpelado; ankaŭ senvertebrulojn kiaj kraboj, palinuroj, kaj kalmaroj. Predo estas ofte kio estas plej komuna: en centra Kalifornio, rokfiŝoj el la genro Sebastes estas la plej komune kaptataj, sed ĉe Brita Kolumbio, ĝi estas Pacifika haringo. Oni observis la Brandtan kormoranon manĝante je profundoj de ĉirkaŭ 40 futoj.
Tardes
Tardes estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 127 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Soragna
Soragna estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Parma.
Tardes
Geografio
Tardes etendiĝas sur 21,4 km², kaj havis 127 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 5 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Tardes situas je alteco de 514 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Tardes apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gabriel Rouchon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Tardes apartenas al la kantono de Chambon-sur-Voueize, kies ĉefurbo estas Chambon-sur-Voueize. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Ĝanaparo
Ĝanaparo (armene ճանապարհ - vojo) estas markita pado tra montoj, valoj kaj vilaĝoj (i.a. Karintak) de Montara Karabaĥo, kun monaĥejoj kaj fortikaĵoj survoje. La pado estas dividita en unutagaj tagomigradoj, kiuj alportas al malsama vilaĝo ĉiun nokton, kie la ekskursantoj povas aŭ resti kun vilaĝa familio aŭ munti tendaron proksime. La padoj ekzistis dum jarcentoj, sed nun estas markitaj specife por turistaj kaj lokaj migrantoj. La simbolo de la pado estas skizo de Montara Karabaĥo, kun 5 cirkloj el kreskanta grandeco sur pinto, kiu aspektigas ĝin kiel piedspuro.
Vidu ankaŭ
Acaĥa Respubliko
Sankta Nerses la Granda
Sankta Nerses la 1-a la Granda (armene: Սուրբ Ներսես Ա. Մեծ) estis Katolikoso de Armenio kiu vivis en la 4-a jarcento. Li estis la patro de alia Katolikoso, Sankta Sahako la 1-a. Lia patro estis Atanagenes kaj lia patrino estis Bambiŝ, la fratino de la reĝo Tiran.
Naskita de la nobela familio Gregoridoj, li pasigis sian junecon en Cezareo en Kapadokio kie li geedziĝis kun Sanduĉt, princino de la Mamikonjan familio. Post la morto de la edzino, li estis nomumita glavportisto de la reĝo Arŝako la 2-a. Kelkajn jarojn poste, li eniris la eklezian vivon kaj estis elektita katolikoso en 353.
Lia patriarkeco markas novan epokon en la armena historio. Tiam la eklezio estis iamaniere identigita kun la reĝa familio kaj la nobeluloj; Nerses alportis ĝin en pli proksiman ligon kun la homoj. Ĉe la Konsilio de Aŝtiŝato li promulgis multnombrajn leĝojn pri geedziĝo, fastotagoj, kaj dia kultado. Li konstruis lernejojn kaj malsanulejojn, kaj sendis monaĥojn al ĉiuj partoj de Armenio por anonci la Evangelion.
Kelkaj el tiuj reformoj ne estis ŝatataj de la reĝo, kaj li estis ekzilita, supozeble al Edeso. Ĝi estis verŝajne en iu momento dum la lastaj jaroj de la regado de Arŝako kiam Nerses iris al Konstantinopolo por certigi la subtenon de la imperiestro de Armenio kontraŭ la persoj. Laŭ Faŭsto de Bizancio la reĝo Valento ekziligis Nerses ĉar ĉi tiu sekvis la instruon de Ario. Dum Nerses estis en ekzilo Ĥad estis la gvidanto de la eklezio en Armenio.
Post la surtroniĝo de la pro-aria reĝo Pap de Armenio (369) li revenis al lia sidejo. Pap estis diboĉema kaj malinda reganto kaj Nerses malpermesis al li la membriĝon en la eklezio. Sub la preteksto je repaciĝo, Pap invitis Nerses al lia tablo kaj laŭdire venenis lin en 373.
Siechnice
Siechnice (ĝis 1945 germane Tschechnitz) estas urbo en la provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo Siechnice (inter la jaroj 1946-1954 kaj 1973-2009 al pli granda komunumo Święta Katarzyna, do "sankta Katarina") en distrikto Vroclavo.
Dorka Gryllus
Biografio
Dorka Gryllus kantis inter 1990-1995. Ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1998. Ŝia ĉefinstruisto estis Miklós Benedek. Dum la studentaj jaroj ŝi praktikadis en Gaja Teatro. Inter 1998–2003 ŝi estis membro de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), poste ŝi preferas la filmojn. Ŝi longe vivis en Berlino. Ŝi ricevis filmajn premiojn inter 2005 –2011. Ŝi naskis dufoje (lastfoje en 2020).
Sorbolo
Sorbolo estas komunumo kun 9.484 loĝantoj en Provinco de Parmo, en Italio.
Imre Salusinszky
SALUSINSZKY Imre (ŝaluŝinski) estis hungara ĵurnalisto, redaktoro naskita en Balázsfalva la 27-an de februaro 1883 kaj mortinta en Bp. la 24-an de majo 1946. Lia frato estis Gyula Salusinszky.
Biografio
Imre Salusinszky finis juron en la Reĝa Universitato de Budapeŝto. De 1902 li estis kunlaboranto de gazeto Magyar Szó, poste rubrikestro politika de gazeto Budapest, pli poste ĝia helpredaktoro. De 1910 li estis ano de la redaktoraro de gazeto Az Est, ĝia vicredaktoro, poste respondecredaktoro, de 1933 ĉefredaktoro. Li estigis raportistretaron de la gazeto por pli rapida novaĵservo. De 1918 li estis prezidanto de la malsankaso de ĵurnalistoj de Budapest (Újságírók Egyesülete Betegpénztára). En 1927 li havis gravan rolon en la refondado de ĵurnalistaj pensiinstituto (Magyarországi Hírlapírók Nyugdíjintézete).
Montenegra lingvo
La montenegra lingvo estas sudslava lingvovariaĵo kaj la oficiala nomo de lingvo de la ŝtato Montenegro. Iuj homoj konsideras ĝin parto de plurcentra serbokroata lingvo aŭ de la serba lingvo, aliaj tamen konsideras ĝin aparta lingvo.
Interkompreniĝo kun parolantoj de la serba, bosna aŭ kroata lingvoj kutime funkcias senprobleme, ĉar la diferencoj fakte malgrandas.
Internacia Organizaĵo por Normigado rigardatas montenegran kiel saman lingvon. Gramatikaj diferencoj de la serba kaj montenegra ne ekzistas.
Nigra vespobuteo
La Nigra vespobuteo (Henicopernis infuscatus) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kiu estas malmulte konata endemia de la insulo de Nova Britio en Papuo-Novgvineo.
Disvastiĝo
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montarbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Christopher Zervic
D-ro Christopher Matthew Anthony ZERVIC [KriZe] (naskiĝis la ) estas usona esperantisto.
Nigra vespobuteo
Disvastiĝo
La Nigra vespobuteo estas kutime konstatita flugoglitadante super unuarangaj montetarbaroj ĝis maksimumo de 1,300 m. Estas malmultaj vidaĵoj el lignoproduktaj aŭ degraditaj arbaroj, sed ties habitataj postuloj estas malmulte konataj.
Christopher Zervic
Lia esperanta agado
Zervic eklernis Esperanton la 26-an de julio, 1994. Li estis prezidanto de Esperanto-Societo de Ĉikago 1998-1999, 2002-2003, Sekretario de E-Societo de Ĉikago, 1997-1998, 2000-2001. Li estas estrarano de Esperanto-USA.
Nigra vespobuteo
Aspekto
Ĝi estas granda (50 cm longa) arbara rabobirdo, preskaŭ tute kovrata je nigra kun escepto de tre markata strieco de blankaj bendoj en flugo- kaj vostoplumoj.
Christopher Zervic
Lia esperanta agado
Instruisto de Esperanto, verkis kun R. Kent Jones unu el la plej fruaj retaj lerniloj. Podkastisto de Ĉi Tie Nun.
Nigra vespobuteo
Aspekto
Kutime estas vidata dumfluge kiam la longa vosto kaj la longaj flugiloj kun elstaraj duarangaj kaj larĝaj flugilpintoj estas tre distingaj.
Christopher Zervic
Vivo
Naskiĝis 1973 ĉe Arlington Heights, Ilinojo, Usono. Loĝis en Buffalo Grove, Ilinojo dum juneco. Ĉeestis Illinois-State-Universitaton ĉe Normal, Ilinojo, bakalaŭriĝis 1995 studinte publikrilaton kaj politiksciencon. Ĉeestis Advokatlernejon John Marshall ĉe Ĉikago, Ilinojo, doktoriĝis 2000, advokatiĝis samjare. Nun loĝas en Richland, Miŝigano.
Zervic havas tri gefilojn, Stefanjo (naskiĝinta 1994), Karlota (naskiĝinta 2004) kaj Kupero (naskiĝinta 2006). La lastaj du estas denaskaj parolantoj de Esperanto. Zervic edziĝis en 2001 kun Laŭra Brinkman.
La pseŭdonimo "KriZe" estas simpla malongigo de lia nomo en Esperanto Kristoforo Zervic, simila al la formo uzata de Esperanto aŭtoro Kabe.
St. Albert
St. Albert estas urbo en norda Alberto (Kanado), nord-okcidente de (kaj tuj apud) Edmontono. Ĝi estas parto de la Aglomeraĵo Edmontono.
Natria 3,5-dumetilbenzoato
Natria 3,5-dumetilbenzoato aŭ natria 3,5-dumetilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3,5-Dumetilbenzoata acido kaj natria hidroksido. Natria 3,5-dumetilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Natria 3,5-dumetilbenzoato prezentas 3,5-Dumetilbenzoata acido grupon ligitan al natria grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn. 09.08.2022
Schoonrewoerd
Schoonrewoerd estas vilaĝo kun ĉ. 1600 loĝantoj en la municipo Leerdam de Nederlando. Ĝi estas fondita en 1023 de Jan van Arkel.
Christopher Zervic
Kongresoj
Junulara Esperanto-Semajnfino (USEJ)
Schoonrewoerd
Schoonrewoerd estas konata pro la Lageto de Schoonrewoerd aŭ la lageto de Bassa, kiu ekestis dum la digorompiĝo en 1573. La digo kiu rompiĝis estis la Diefdijk, la limo inter Holando kaj Gelre. La Diefdijk estis konstruita en 1284 por protekti Vijfherenlanden kontraŭ la akvoĝeno el Gelre. La fama fromaĝo Leerdammer estas produktata tie.
Christopher Zervic
Kongresoj
Jarkongreso de Kanada_Esperanto-Asocio
Internacia Junulara Kongreso
Universala Kongreso de Esperanto
Nigra vespobuteo
Aspekto
La voĉo de tiu specio estas pepeca serio de ĉ. 12 akcelaj trenataj notoj.
Ties manĝokutimoj povas esti similaj al tiuj de la samgenra H. longicauda kiu ĉasas super aŭ en la kanopeo artropodojn, lacertojn, birdojn kaj birdovojn.
Furukaŭa
古川 Furukaŭa (Hepburn: Furukawa) povas esti:
Vulkankuniklo
La vulkankuniklo konata ankaŭ kiel teporingo aŭ zakatuĉe (Romerolagus diazi) estas malgranda kuniklo kiu loĝas en la montoj de Meksiko. Ĝi estas la dua plej malgranda kuniklo de la mondo, dua nur post la nana kuniklo. Ĝi havas malgrandajn rondoformajn orelojn, mallongajn krurojn, kaj mallongan, dikan felon kaj pezas proksimume 390–600 g. Ĝi havas vivodaŭron de 7 al 9 jaroj. La vulkankuniklo loĝas en grupoj de 2 al 5 animaloj en truoj (subgrundaj nestoj) kaj moviĝas inter herbotufoj. La trunestoj povas esti tiom longaj kiom ĝis 5 m kaj tiom profundaj kiom ĝis 40 cm. Estas kutime 2 al 3 idoj por idaro, naskiĝintaj en la trunesto.
Malkiel ĉe multaj specioj de kunikloj (kaj simile al Ochotona), vulkankunikloj elsendas tre altatonajn sonojn anstataŭ piedfrapi sur la grundo por averti aliajn kuniklojn pri danĝero. Ili estas krepuskemaj kaj estas tre aktivaj dum la sunsubiro, sunapero kaj aliaj epokoj intermeze. Populacioj estis ĉirkaŭkalkulitaj je 150–200 kolonioj kun totala populacio de 1.200 individuoj en la tuta teritorio.
1415 Malautra
1415 Malautra estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Helmut Kohl
Helmut Josef Michael KOHL (naskiĝis la en Ludwigshafen am Rhein, mortinta samloke la  ) estis germana kristandemokrata politikisto.
De 1969 ĝis 1976 li estis ministro-prezidanto de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. De 1982 ĝis 1998, li estis kanceliero de Federacia Respubliko Germanio. Li estas rigardata kiel patro de la Germania reunuiĝo; krome li multe engaĝigis por la Eŭropa Unuiĝo.
Vivo
Post frekventoj lernejaj en Ludwigshafen kaj maturiĝekzamenpasigo en 1950 li studis jursciencon, ŝtatajn sciencojn kaj historion en Frankfurto ĉe Majno kaj Heidelberg. Li studante laboras kaj iĝas scienca helpanto de la Politika semiinaro ĉe la Alfred-Weber-instituto de la alternejo hejdelberga. En 1958 li doktoriĝis pri historio kaj eklaboris en ekonomia asocio. Li havis du infanojn. Kohl engaĝiĝis ĉe Politik- und Strategie-Beratung P & S GmbH (Ludwigshafen), Deutsche Vermögensberatung AG (Frankfurto), kaj la fondaĵoj Guardini-Stiftung e.V. (Berlino), Käthe-Kollwitz-Museum e.V. (Berlino), Konrad-Adenauer-Stiftung e.V., St. Augustin.
Politika kariero
Partiano de la CDU li fariĝis en 1947. En 1957 li estis ano de la afergvidanta estraro de CDU en Palatinato, en 1954 vica landestro de la junula sekcio de CDU en Rejnlando-Palatinato, en 1955 membro de la landa estrarano de CDU samlande. En Ludwigshafen li partie ekestris en 1959, inter 1966 kaj 1973 li estris CDU en Rejnlando-Palatinato. En 1966 li ekanis ĉe la federacia estrarano de CDU kaj iĝis ties vicestro en 1969. Federacia partiestro li estis inter 1973 kaj la 4-a de novembro 1998. Inter 1960 kaj 1966 li estis membro de la CDU-konsilantarfrakcio en Ludwigshafen respektive ties estro. En 1959 li iĝis membro de la landa parlamento de Rejnlando-Palatinato, en 1961 vicestro parlamenta. Inter 1963 kaj 1969 li estis estro de la landa frakcio CDU en Rejnlando-Palatinato. Inter 1969 kaj 1976 li estis ministroprezidento.
Bundestag-deputito li estis ekde 1976; inter decembro 1976 kaj oktobro 1992 li estris la frakcion de CDU/CSU. Federacian kancelierecon li havis inter la 1.10.1982 kaj la 27.10.1998.
Rilato al Esperanto
Helmut Kohl estis membro de la Honora Komitato por la 84-a Universala Kongreso de Esperanto 1999 en Berlino.
En la akcepta letero de lia oficejo tekstas:
„Per tio la Federacia Kanceliero deziras esprimi sian estimon por la germana kaj mondvasta Esperanto-movadoj. Dum ĝia longa historio ĉiam estis la celo de tiu ĉi movado progresigi la pacan kunvivadon de la homoj kaj servi al la dialogo de la kulturoj.
Krome estas grave por li aprezi la fakton, ke la Universala Esperanto-Kongreso decidiĝis por la ĉefurbo de la denove unuigita Germanio kiel kongresloko.”
NGC 151
NGC 151 (aliaj indikoj — NGC 153, PGC 2035, MCG -2-2-54, IRAS00315-0958) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 151, NGC 153.
Mulĉo
Mulĉo estas laŭ NPIV vegetaĵa materialo, ekzemple pajlo, herbo, disŝutita piede de la kultivataj plantoj, por malpliigi la elvaporiĝon de akvo, alporti al tiu ĉi organikan materialon kaj malebligi de iuj fruktoj (ekzemple fragoj, melonoj) kun la grundo.
Kaĉarevo
Kaĉarevo, serbe Качарево, germane Franzfeld estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Panĉevo. La historia serba loknomo estis Kraljevićevo.
Situo
Kaĉarevo situas sur ebenaĵo. Panĉevo troviĝas je 11, Beogrado je 21 km-oj.
Historio
Dum regado de Osmana Imperio la loko ne estis loĝata. Ŝvaboj fondis la vilaĝon en 1792. En 1921 la germanoj estis 98 %. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Pancsova, poste al estonta Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Inter 1941-1944 la germana armeo okupis la vilaĝon. En 2001 loĝis en Kaĉarevo 7624 homoj (5042 serboj 66 %, 1467 makedonoj 19 %, 322 jugoslavianoj, 100 montenegranoj, 19 hungaroj, 18 slovakoj kaj aliaj).
Skolo de Notre Dame
La grupon de komponistoj, kiuj verkis apud la katedralo de Notre Dame en Parizo de ĉirkaŭ 1170 ĝis ĉirkaŭ 1250, oni nomas Skolo de Notre Dame.
La solaj komponistoj, kies nomo alvenis al ni, estas Leonin kaj Pérotin. Ilin mencias Anonymous IV, anonima angla muzikteoristo de la dua parto de la 13-a jarcento, kiel "la plej bonajn komponistoj de organumo", kiuj kompilis la kolektaĵon Magnus Liber. Anonymous IV donas ankaŭ valorajn informojn pri la muziko kaj la principoj de ĝia komponado. Pérotin estas la unua komponisto de organumo kvarobla — kvarvoĉa polifonio — almenaŭ la unua tia komponisto, kies muziko transvivis.
Leonin, Pérotin kaj la aliaj anonimaj komponistoj, kies muziko transvivis, estas reprezentantoj de la epoko de eŭropa muzikhistorio konata kiel la ars antiqua. La moteto estis unue disvolvita dum ĉi tiu periodo el la klozulo, kiu estas unu el la plej oftaj specoj de komponaĵoj en la Magnus Liber.
Kvankam muziko kun notacio transvivis en abunda kvanto, la interpretado de tiu ĉi muziko, aparte rilate la ritmon, restas disputata. Tri muzikteoriistoj priskribas la tiaman praktikon: Johannes de Garlandia, Franco de Kolonjo, kaj Anonymous IV; tamen ili ĉiuj skribis pli ol du generaciojn post kiam la muziko estis verkita, kaj eble ili trudis la siatempan praktikon, kiu tiam rapide evoluadis, al muziko kiu naskiĝis malsame. En multaj verkoj de la Skolo de Notre Dame la malsupraj voĉoj kantas longajn notojn dum la supra(j) voĉo(j) kantas treege ornamitajn liniojn, kiuj ofte uzas ripetajn ŝablonojn el longaj kaj mallongaj notoj konataj kiel "ritmaj modaloj".
Nuntempaj komponistoj kiel Steve Reich kaj Arvo PÄRT asertas, ke ili estas influitaj de la muziko de la skolo de Notre Dame.
Matthias Platzeck
Matthias PLATZECK (naskiĝinta  en Potsdam, do nun -jara) estas germana politikisto. Lia partio estas la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD).
Ekde la ĝis  li estis ministroprezidanto de la federacia lando Brandenburgio de Germanio. De la 15-a de novembro 2005 ĝis la 10-a de aprilo 2006 li krome estis nacia prezidanto de sia partio. Jam antaŭ la akcepto de la posteno de ministroprezidanto, li de 1990 ĝis 1998 estis ministro en du landaj registaroj de la antaŭa ministroprezidanto Manfred Stolpe - komence li estis membro de la partio Alianco '90/La Verduloj, poste estis senpartia kaj ekde 1995 membro de la socialdemokratia partio.
Spilamberto
Spilamberto estas komunumo kun 12.154 loĝantoj en Provinco de Modena en regiono Emilio-Romanjo, en Italio.
Hochscheid
Hochscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Tingvoll
estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la provinco Møre og Romsdal, kaj situas en la okcidenta parto de Norvegio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Verneiges
Verneiges estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 90 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Verneiges etendiĝas sur 7,59 km², kaj havis 90 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 12 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Verneiges situas je alteco de 453 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Verneiges apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gilles Chassagne, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Verneiges apartenas al la kantono de Chambon-sur-Voueize, kies ĉefurbo estas Chambon-sur-Voueize. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Oba Joŝifuĝi
EdE-O
OBA (ooba) Joŝifuĝi, japano, mara oficiro. Naskiĝis en la 10-a de julio 1886 en Hukuoka-ken (福岡県), mortis en la 28-a de decembro 1925 en Tibaken (千葉県 ). Verkis ,Maristan Terminaron' (Esperanto-Japana kaj Japana-Esperanto), 1922.
(16496) 1990 SS8
(16496) 1990 SS8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
3053 Dresdeno
3053 Dresdeno estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun en Rusio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana urbo Dresdeno.
Savitri Devi
Savitri Devi Mukherji (30 septembro 1905 – 22 oktobro 1982) estis la pseŭdonimo de la greka-franca-itala verkistino Maximiani Portas (prononcita; ankaŭ literumita Maximine Portaz), elstara proponanto de la 'profunda ekologio' movado kaj naziismo, kiu deĵoris por la Akso-potencoj dum la dua mondmilito kiel spiono ĉe la aliancanaj fortoj en Barato. Ŝi verkis pri bestrajtaj movadoj kaj estis elstara ano de la nazia kaŝmedio dum la 1960-aj jaroj.
Savitri asociiĝis dum la post-militaj jaroj kune kun Françoise Dior, Otto Skorzeny, Johannes von Leers kaj Hans-Ulrich Rudel. Ŝi estis ankaŭ unu el la fondantaj membroj de la Monda Unio de Naci-Socialistoj.
Trinkŝalmo
Trinkŝalmo aŭ suĉoŝalmo (laŭ NPIV) estas maldika tubeto por la suĉado de trinkaĵo.
Komence oni uzis pajlerojn tiucele (trinkpajlo), tamen hodiaŭ preskaŭ ĉiuj trinkŝalmoj estas el plasto (plej ofte polietileno aŭ polipropileno), kaj kutime ĝi estas fleksebla. Plastaj trinkŝalmoj nombras pri eta kvoto (0,022%) el la tutaj plastaj forĵetaĵoj, kiuj estas elsenditaj al en oceanoj ĉiujn jarojn. Tamen dum la 2010-aj jaroj, nombraj kampanjoj postulis anstataŭigi ilin per paperaj trinkŝalmoj kaj trudi landojn malpermesi la uzadon de plastaj trinkŝalmoj.
Arkeologoj trovis trinkŝalmojn jam ĉe la Sumeranoj, kiuj uzis ĝin por trinki bieron. En Argentino kaj najbaraj landoj oni uzas metalajn trinkŝalmojn (bombilla) por trinki mateon kaj samtempe kribri la teon.
Terenzo
Terenzo estas komunumo de Italio.