cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juan Vitalio Acuña Núñez
Juan Vitalio Acuña Nuñez, «Vilo» aŭ «Joaquín» (1925-1967) estis kamparano de la zono de Purial de Vicara, montareto de la Sierra Maestra. Li estis unu el la kamparanoj kiu helpis la ribelulojn estratajn de Fidel Castro, kiam ili estis luktante kontraŭ la registaro de Batista. Post la venko de la Kastrisma revolucio li akompanis al Che Guevara por iniciati gerilan revolucion en Bolivio, sed tie li trafis la morton.
Vilo Acuña partoprenis en la bataloj de El Uvero, El Hombrito, Mar verde, Oro de Guisa, Las minas. En la batalo de Pino del Agua li salvis la vivon al Camilo Cienfuegos, kiam tiu estis vundita. Li preparis transportilon kaj ŝarĝis li sola ĝis La Pata de la Mesa la vunditan korpon de la gerilano. Poste li iĝis kapitano kaj poste komandanto de sia propra kolumno en la ariergardo de la ribela armeo de Sierra Maestra. En 1959 triumfas la Kuba Revolucio. Fidel eniras en Havanon la 8-an de januaro kaj Vilo Acuña akompanas lin.
Post la venko Acuña prepariĝas kiel politika dirigento, sed ne elposteniĝas. En 1966 Che rekrutas lin por sia gerila aventuro en Bolivion, kie Acuña respondecos pri la zorog de ariergardo kie estas vunditoj kaj amikino de Che nome Tamara Bunke. La 31-an de aŭgusto de 1967 lia roto suferis embuskadon pro perfido de la gvida kamparano kaj li mortis pafita trapasanta riveron kune kun Tamara Bunke, alinome Tania.
Megeces
Megeces [meĤEzes] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudo de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,04 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 433 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 300 el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 35 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉirkaŭita de montetoj.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la romanik-mudeĥara preĝejo de la 16-a jarcento kaj mezepoka unuarka ponto.
Tawhid
Tawhid (arabe, توحيد) estas centra koncepto en islama teologio pri unudiismo. Ĝi estas verbo kiu signifas proklamado de la Ununura, t.e, aserti ke Dio estas nur unu. La tradicia signifo estas: "la kredo je ununura Dio, Kreinto de la tuta Universo, Reganto de ĉio sola, sen kunulo en sia vasta regno. Kvankam la vorto tawhid ne aperas en Korano, ĝi estas principo bazita sur pluraj versoj kiuj diras ke Dio estas nur unu (wahid).
József Bíró (aktoro, 1932-)
József Bíró [jOĵef bIrO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bíró József estas hungara aktoro.
József Bíró naskiĝis la  en Mezőkövesd.
Biografio
Familio de József Bíró estis trude translokigita al Solymár en 1946. Li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1954. Lia ĉefinstruisto estis Magda Olthy. Liaj teatraj stacioj estis Teatro Jókai (Békéscsaba) (1954-1957, 1963-1966), armea teatra trupo (1957-1963), Teatro Déryné (1966-1970). Li apartenis al teatro por infanoj en la ĉefurbo ĝis la emeritiĝo en 1992. Baldaŭe li okupiĝis nur pri verkado de poemoj (pli frue li verkis teatraĵojn). Li edziĝis en 1955.
Reichweiler
Reichweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bukanana emberizo
La Bukanana emberizo aŭ Grizkapuĉa emberizo (Emberiza buchanani) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Ili reproduktiĝas laŭlonge de ampleksa distribua teritorio el Kaspia Maro al Altajo en Centra Azio kaj vintrumas en partoj de Suda Azio. Kiel ĉe aliaj emberizoj, ankaŭ tiu ĉi formas malgrandajn arojn.
Aspekto
Tiu emberizo havas longan rozkoloran bekon kaj estas grizeca supre kaj bruneca sube. La masklo havas distingan blankan okulringon kiu elstaras kontraste kun la griza kapuĉo. La mentono kaj gorĝareo estas helrozaj kaj bordataj de grizaj submustaĉaj strioj. La subaj partoj estas rozbrunaj. La ino estas pli senkolora. La eksteraj vostoplumoj estas blankecaj.
Tiu specio estis priskribata de Edward Blyth baze sur desegno de Francis Buchanan-Hamilton laŭ kiu oni nomigis la specion. Supozata tipa specimeno de la Indian Museum neniam estis trovata.
Habitato kaj distribuado
Afganio, Armenio, Azerbajĝano, Butano, Nepalo, Ĉinio, Barato, Irano, Israelo, Kazaĥio, Mongolio, Omano, Pakistano, Rusio, Sirio, Taĝikio, Turkio, Turkmenio kaj Uzbekio.
Oni priskribis kvar subspeciojn nome - nomiga buchanani, neobscura, ceruttii, kaj obscura.
Tiu palearktisa birdo estas tre rara vaganto norde de sia reprodukta teritorio, kun ĵusaj vidaĵoj el Finnlando kaj Nederlando, kvankam oni povas trovi tro da vagantoj pro simileco, en nereprodukta plumaro, al tre proksime rilata kaj multe pli komuna Hortulano.
Ili vintrumas en partoj de Afriko, Okcidenta Azio, etende al partoj de Suda Azio tiom suden kiom ĝis Srilanko.
Ties natura biotopo estas moderklimata herbejo precipe sub 7000 futojn. Vintre ĝi troviĝas en herbejaj aŭ stoplaj kampoj. Ili nestumas surgrunde sub densa vegetaĵaro. La nesto estas kovrita per herbo kaj haroj. La kanto elsendita el ripozejo estas serio de mallongaj kaj stridaj notoj kiuj plilaŭtiĝas.
Iksodo de la Iksodedoj Hyalomma turanicum estis konstatita sur birdoj el Kazaĥio.
Claud Ticehurst notis ke maskloj kaj inoj migras separate.
Rosa alba
Alba-rozoj (Rosa × alba, latine alba = blanka), ankaŭ nomataj Blankaj kamparanaj rozoj,estas grupo de noblaj kaj speciale malnovaj rozoj.
(24539) 2001 DP5
(24539) 2001 DP5 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rosa alba
Historio
Kune kun Rosa gallica kaj Rosa damascena tiuj prauloj de niaj ĝardenaj rozoj enmigris el Malgrandazio trans Grekio al okcidenta Eŭropo.
Jam la malnovaj grekoj kaj romianoj kultivis la Alba-rozoj en iliaj ĝaredenoj. Ĝi ekiĝis en krucado de ''Rosa canina var. froebelii kaj Rosa damascena''. Albertus Magnus menciis la rozon jam en 1250.
Kiel 'Blanka rozo el Jorko' ĝi estas la simbolo de la domo York kaj la graflando Yorkshire. Je la alia flanko staris en la 15a jarcento dum la tiel nomata rozmilito la domo Lancaster kun la ruĝa gaŭla rozo en sia blazono. Ambau domoj batalis pri la angla krono.
(24539) 2001 DP5
Ĝi estas ano de la "Greka Tendaro": ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Gheorghieni
Gheorghieni [gjorgjenj] (Györgyfalva djoerdjfalva, germane: Gergesdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Feleacu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 2 087 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 1 226 (93% hungaroj).
(17944) 1999 JF7
(17944) 1999 JF7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Pezzana
Pezzana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Asigliano Vercellese, Caresana, Palestro (PV), Prarolo, Rosasco (PV), Stroppiana.
Johann Nepomuk Hummel
Johann Nepomuk HUMMEL (n. 14-an de novembro 1778, Bratislavo – m. 17-an de oktobro 1837, Vajmaro) estis aŭstria muzika komponisto, pianisto, kapelestro ka pedagogo.
Lia patro estis teatra kapelestro en Preßburg kaj en Vieno. Hummel estis lernanto de Franz Paul Rigler en Bratislavo, kaj inter 1785 kaj 1787 eĉ de Wolfgang Amadeus Mozart en Vieno, kiu estis lia kunloĝanto kaj kiu instruis lin senpage.
Li agadis certan tempon kiel sekvanto de Franz Joseph Haydn en Eisenstadt, poste en Stuttgart kaj en Vajmaro. Hummel famiĝis pro la brilanta ludo kaj improvizado.
Krom multnombraj komponaĵoj por piano (sonatoj, variaĵoj, rondoj, fantazioj kaj pianaj koncertoj) li verkis ankaŭ kamerajn komponaĵojn, operojn, kantatojn kaj mesojn. Liaj proksimume 130 komponaĵoj karakterizas sin pli prefere per virtuoza bravureco kaj ludemo kiel senta profundaĵo.
Frugilego
La Frugilego aŭ Kampokorvo (Corvus frugilegus) estas birdospecio membro de la familio de Korvedoj en la ordo de paserinoj. Ĝi ricevis de Linnaeus en 1758, la nomon frugilegus kiu signifas en la latina "manĝokolektanto".
Aspekto
Tiu palearktisa specio estas simila laŭ grando (45 al 47 cm longa) aŭ iom pli malgranda ol la Nigra korniko kun nigraj plumoj ofte montrantaj bluecan aŭ bluecpurpuran nuancon sub brila sunlumo. La plumoj de la kapo, koloj kaj ŝultroj estas pli densaj kaj silkecaj. La gamboj kaj piedoj estas ĝenerale nigraj kaj la beko griznigra.
Frugilegoj distingiĝas el similaj membroj de la familio de korvoj pro la nuda grizblanka haŭtaĵo ĉirkaŭ la bazo de la beko de plenkreskulo antaŭ la okuloj; la beko estas iom pli maldika kaj tre pinteca. Krome la plumaro ĉirkaŭ la femuroj aspektas pli malkombita kaj pufa ol ĉe la samgenra Nigra korniko, ĉefe videbla dum piedirado. Junuloj estas surface pli similaj al la aliaj korvoj ĉar ili ne havas la nudan haŭtaĵon ĉe la bekobazo, sed ili perdas tiujn plumojn post ĉirkaŭ ses monatoj.
Distribuado kaj vivejo
Kvankam loĝanta en Britio kaj en plej parto de norda kaj centra Eŭropo, vaganta eĉ al Islando kaj norda Skandinavio, ĝi povas ankaŭ ĉeesti kiel orientaj rasoj en Azio (ĝis Ĉinio, Japanio, Koreio, Manĉurio kaj sudorienta Siberio) kie ĝi diferenciĝas pro ioma malgrandeco averaĝe, kaj iom pli plumeca vizaĝo. Norde de la teritorio la specio havas emon moviĝi suden eĉ ĝis Iberio kaj Italio dum aŭtuno kvankam pli sudaj populacioj pretas nemigradi. La specio estis enmetita en Novzelando, ĉar oni liberigis kelkajn centojn da birdoj en 1862-1874, kvankam nuntempe ties teritorio estas tre limigita. Tie la specio estas agrikultura plago kaj oni forigas ĝin.
Dieto
Ili manĝas ĉefe vermojn kaj larvojn de insektoj, kiujn la birdo trovas per bekoplukado engrunde per sia forta beko. Ĝi manĝas ankaŭ kultivitan grenon de cerealoj, malgrandajn kvantojn de fruktoj, etajn mamulojn kiel kamporatoj, glandojn kaj la ovojn de grundonestumantaj birdoj. En urbaj lokoj, ili manĝas ankaŭ restaĵojn de rubujoj kaj stratoj, kutime frumatene kiam estas ankoraŭ trankvilo. Ĝi estas vidata ankaŭ ĉeplaĝoj, manĝanta insektojn, krustulojn kaj aliajn taŭgajn manĝeblajn flosantajn restaĵojn.
Nestumado
Nestumado estas ĉiam kolonia, kutime en la plej altaj pintoj de arboj. Ili forprenas branĉojn kaj bastonetojn el la arboj (tre rare ili prenas ilin elgrunde), kvankam multajn ili ŝtelas el najbaraj nestoj, se ili estis kolektitaj el arboj. La ino demetas kutime 3 al 5 ovojn, fine de februaro aŭ frue en marto kaj tiuj estas kovataj dum 16 al 18 tagoj. Ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn, kiuj elnestiĝas post 32 aŭ 33 tagoj.
Aŭtune, la junuloj de tiu somero ariĝas en grandaj birdaroj kun nepariĝintaj birdoj de antaŭaj sezonoj, ofte ankaŭ kun Monedoj. Ankaŭ aŭtune okazas aeraj montroceremonioj fare de plenkreskuloj kiuj ŝane ĝuas la aŭtunajn ventojn.
Voĉo
La voĉo estas kutime priskribita kiel "kaah", simila al tiu de la Nigra korniko, sed kutime pli monotone. Tiun voĉon faras dumfluge kaj ripoze, kiam la birdo malfermas sian voston kaj kliniĝas je ĉiu krako. Alvokon dumfluge faras kutime soleca birdo, kontraste kun la Nigra korniko, kiu faras ĝin kiam flugas laŭ aroj de 3 aŭ 4. Solaj birdoj ofte "kantas" ŝjane al si mem per strangaj klakoj, spiroj kaj preskaŭ homecaj notoj.
Kulturo kaj mitologio
Kiel multaj aliaj membroj de la familio de Korvedoj, frugilegoj aperas ofte en folkloro. Tradicie, oni diris, ke frugilegoj antaŭkonas la veteron kaj proksimon de morto. Se frugilegejo -kolonia nestareo de frugilegoj- estus abandonita, oni dirus, ke tio alportos malbonan sorton por la familio kiu posedas la teron. Alia legendo asertas, ke frugilegoj responsas por eskortado de animoj al ĉielo. William Butler Yeats eble aludas tion en sia poemo The Cold Heaven (La malvarma ĉielo).
En la serio de Stephen King nome The Dark Tower en la ĉapitro Wizard and Glass, unu el la roluloj, Cuthbert Allgood, surportas frugilegan kranion ligitan ĉirkaŭ sia kolo, postulante bonan sorton.
Kornusaloj
La kornusaloj (Cornales) estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 6 familiojn, ĉirkaŭ 50 genrojn kaj preskaŭ 700 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kornuso.
Tiuj plantoj kutime havas florojn kun kvar petaloj, drupecajn fruktojn, kaj malsuprajn ginoeciojn pintitajn kun diskoformaj nektarujoj.
Taksonomio
La membroj de kornusaloj estas altagrade geografie disaj kaj morfologie variaj, kio kondukis al konsiderinda konfuzo koncerne la bonordan priskribon de la grupoj ene de la ordo kaj la rilatoj inter ili.
Ĉe la Cronquist-sistemo la ordo konsistis el la familioj kornusacoj, nisacoj, Garryaceae, kaj Alangiaceae, kaj estis metita inter la Rozedoj, sed tiu interpreto jam ne estas sekvita. Multaj familioj kaj genroj antaŭe asociitaj kun Kornusaloj estis forigitaj, inkluzive de Garryaceae, Griselinia, Corokia, kaj Kaliphora, inter aliaj.
Molekulaj datumoj indikas ke ekzistu kvar kladoj ene de la Kornusaloj: Cornus-Alangium, Nisoidoj-mastiksoidoj, Hidrangeacoj-Loasaceae, kaj Grubbia-Curtisia, kun Hydrostachyaceae en necerta pozicio, eventuale baza. Tamen, la rilato inter tiuj kladoj estas neklara, kaj kiel rezulto de multaj historiaj taksonomiaj interpretoj kaj malsamaj opinioj koncerne la signifon de morfologiaj varioj, rangotabeloj de klasifik-grupoj ene de la ordo estas malkonsekvencaj. Tiuj malfacilaĵoj en interpretado de la sistematiko de Kornusaloj povas reprezenti fruan kaj rapidan diversiĝon de la grupoj ene de la ordo.
Ĉe la APG sistemo, Kornusaloj inkludas la sekvajn familiojn:
Laŭ WFO kaj TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (15 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Joseph Alcock
Joseph  (n. la 20-an de februaro 1790 - m. la 7-an de novembro 1864) estis franca politikisto.
Tombejo de Picpus
La Tombejo de Picpus [pikpys] (Cimetière de Picpus) estas la plej granda privata tombejo en Parizo, lokita en la 12-a arondismento. En la tombejo estas enterigitaj la restaĵoj de francaj aristokratoj, kiuj estis ekzekutitaj per gilotino dum la Franca revolucio. Unu el la plej famaj lokoj en la tombejo estas la tombo de la markizo de Lafayette.
Joseph Alcock
Li unue entreprenis de 1813 karieron de magistratano en la tribunalo de Roanne, kies civilan ĉambron li prezidis en 1830. Li estis deputito de la departemento Loire en la periodo de la julia monarkio, de 1830 ĝis 1832 kaj de 1839 ĝis 1842. Li unue subtenis la reĝimon, sed progrese malproksimiĝis de ĝi, ĉefe pro la influo de la opoziciulo Jacques Charles Dupont de l'Eure. Li prezidis la tiel nomitan opozician "bankedon" de Liono en 1847.
Joseph Alcock estis membro de la konstitucia asembleo de la Dua Respubliko, kaj estis denove deputito de Loire de 1848 ĝis 1849.
Kochanovce (distrikto Humenné)
Situo
Kochanovce situas ĉe kunfluejo de Laborec kaj rojo, laŭ vojo kaj fervojo Medzilaborce-Humenné. La lasta urbo troviĝas je 4 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1377 laŭ tiama hungara ortografio "Kochanfalua". En 1427 oni komputis tie 25 familiojn, en 1600 nur 6 domojn. En 1787 loĝis tie 176 homoj en 25 domoj, en 1828 229 homoj en 28 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőkohány 392 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kochanovce 257 vilaĝanoj (ĉiuj slovakoj).
Famuloj
En la vilaĝo naskiĝis hungara verkisto kaj politikisto András Fáy.
San Antonio (Teksaso)
San Antonio estas la ĉefurbo de Kantono Bexar, Teksaso, Usono. Originale fondita de Kanariaj Insulanoj en 1731, San-Antonio estis unu el fruaj hispanaj setlejoj en la Amerikoj. La Batalo de la Alamo okazis apude dum 1836 kaj la urbeto fine kreskis ĝis ĝi entenis la misiejon. Hodiaŭ, la Alamo estas en la koro de centra San-Antonio.
Fama pro gia Rivermarŝejo (Riverwalk, Paseo del Rio) kaj la Alamo, estante hejmo de Sea World, Six Flags, Casa Navarro, El Merkado, la Tower of the Americas, aliaj misiejoj, muzeoj, kaj la Institute of Texas Cultures(Instituto de Teksasaj Kulturoj), San-Antonio estas vizitita de dudek milionoj da turistoj jare. La urbo estas ankaŭ la hejmo de Fuorto Sam Houston, Aerarmea Bazo Lackland, Aerarmea Bazo Randolph, kaj Urba Bazo Brooks. La estrejoj de SBC Communications kaj Clear Channel Communications estas en San-Antonio.
San-Antonio estas servata de la San Antonio International Airport.
Geografio
San-Antonio lokiĝas en sud-centra Teksaso sur la Rivero San-Antonio. Laŭ la Usona Censo, la urbo havas areon de 1 067,3 km2, el kiu 1 055,6 estas tera kaj 11,7 km2 estas akva.
Turismo
San-Antonio estas populara turisma celo. La juvelo de la urbo estas la Rivermarŝejo (angle: Riverwalk, hispane: Paseo del Rio)kiu meandras tra la urbocentra areo. Borderita kun multaj vendejoj, drinkejoj, kaj restaŭrantoj kaj krome kun la Arneson-a Rivera Teatro, tiu ĉi altirejo transformiĝas en imponan festivalon de lumoj dum la Kristnaska kaj Novjara feria periodo.
La urbocentra areo ankaŭ elmontras HemisFair-a Parko (hejmo de la Turo de la Amerikoj) kaj la Instituto de Teksasaj Kulturoj, La Villita, El Mercado, kaj la plej larĝe rekonita gvidosigno, la Alamo.
Aliaj lokoj de intereso inkludas Brackenridge Park (hejmo de la Zoologia Ĝardeno de San-Antonio), la Nacia Historia Parko de la Misiejoj de San-Antonio, Sea World de Teksaso, kaj la tema parko Six Flags Fiesta Texas.
Tom Roca
Tom ROCA [ROka], naskita kiel Antoni Roca Palacios, (Barcelono, 23 julio 1953) estas grafika humuristo, scenaristo, administra produktoro kaj televidprograma reĝisoro. Li subskribis siajn verkojn sub la pseŭdonimoj Toni kaj Tom.
San Antonio (Teksaso)
Turismo
Ĉiun aprilon, San-Antonio gastigas la Fiesta San Antonio, 10-taga festivalo pri la diversaj kulturoj de la urbo kaj honore al la herooj de la Batalo de la Alamo kaj la Batalo de San Jacinto.
Tom Roca
Li kunlaboris en multnombraj revuoj kaj estis la fondinto aŭ kunfondinto de multaj humuraj eldonaĵoj, kiel ekzemple Matarratos (konsiderata la unua hispana subgrunda komikso). Kiel televidproduktoro kaj scenaristo li partoprenis en multnombraj produktadoj por TV3, TVE, Cuatro, Tele 5 kaj Antena 3 kun serioj kaj programoj kiel Locos por la tele, Historias de la puta mili, Médico de familia, Al salir de clase, ktp. Li ankaŭ estis unu el la plenumaj produktoroj de la dokumenta filmo Balseros, de Carlos Bosch.
San Antonio (Teksaso)
Turismo
Preter sentado de la vidaĵoj kaj la sonoj de San-Antonio, turistoj povas provi iom da ĝia mondfama Tex-Mex kuirarto ĉe multaj fajnaj restaŭracioj dise en la urbo. Al San-Antonio ankaŭ ne mankas manĝejoj kiuj ofertas la Teksas-stilan barbecue (fajrorostaĵon), kaj por la vere kuraĝa adepto, taga ekskurso al la pli bone sciataj fajrorostejoj kaj fumaĵejoj estas kaj necesa kaj facile farebla.
Tom Roca
Eldonaĵoj
Barrabás, Claro de Luna, Clímax, Club del humor, Eco, El Jueves, El Papus, El Periódico de Catalunya, Fábula, H Dios O, Histeria, Lib, L'Infantil, Mari Noticias, Matarratos, Mi amigo el whisky, Muchas gracias, Nacional Show, Oriflama, Patufet, Penthouse, Play Boy, Por Favor, Pulgarcito, Romántica, TBO, Telele, Vibraciones.
San Antonio (Teksaso)
Edukado
San-Antonio gastigas kelkajn kolegiojn kaj universitatojn kiuj ofertas bakalaŭrojn kaj pli altajn diplomojn:
Tom Roca
Serioj
El bar de Paco (El Jueves, 1977), El Safari Llorenç (L’infantil/Tretzevents), Les aventures de Robin Hood (Patufet, 1972), En aquellos tiempos, la música (Vibraciones, 1974).
San Antonio (Teksaso)
Demografio
Laŭ la censo de 2000, San-Antonio estas la 9-a plej granda urbo en Usono kaj la tria plej granda en Teksaso. Kelkaj faktoj pri San-Antonio estas:
Tom Roca
"Mi puta vida"
Kiel humorista grafiko eldonis 8 librojn. Ekzemplojː ''¡Somos bestias, no máquinas! (Estrip, Barcelono, 1991), Mi puta vida (Astiberri, 2015) aŭ ǃApaga y vámonos!'' (Diminuta, Barcelono, 2019).
Uzovce
Uzovce (hungare Úszfalva [Usfalva]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Uzovce situas laŭ traira flankovojo. Sabinov troviĝas je 7 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1280 laŭ tiama hungara ortografio "Wzfalua" (aŭ jam en 1280 en hungara formo "Uzfalva"). La kampoj longe apartenis al familio Úsz. En 1427 11, en 1715 8 familioj pagis impostojn. En 1787 239 vilaĝanoj loĝis en 23 domoj, en 1828 346 vilaĝanoj en 45 domoj. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Úszfalva 276 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Sabinov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1958 kolĥozo formiĝis. En 2001 vivis en Uzovce 478 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Haugsdorf
Haugsdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Membriĝo de la municipo
La municipo konsistas el kvar domaroj:
Transporto
Ĉe domaro Kleinhaugsdorf estas limpasejo el Aŭstrio ĝis Ĉeĥio: Hatě – Kleinhaugsdorf.
Bertalan Karlovszky
Spite la informkeston li neniam estis ukrainiano!
Bertalan Karlovszky [karlovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Karlovszky Bertalan estis hungara pentristo, altlerneja instruisto. Lia frato estis Geyza Karlovszky.
Bertalan Karlovszky naskiĝis la  en Munkács (Hungara reĝlando, nuntempa Mukaĉeve en Ukrainio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Bertalan Karlovszky frekventis kadetan lernejon en Pest (urbo), sed tiam jam li estis talenta desegnisto. Komence li lernis pentradon en Desegna Lernejo, poste en akademio de Munkeno, kie lia plej grava instruisto estis Gyula Benczúr. Post siaj studoj Mihály Munkácsy invitis lin al Parizo. Li lernis de la plej granda hungara pentristo jaron, liaj pentraĵoj estis facile vendeblaj, tamen Karlovszky trovis eblecon vendi en Usono por pli kara prezo. En 1894 li hejmenvenis, komence li ilustradis, poste li pentradis portretojn. Intertempe li fondis privatan pentristan lernejon, sed ekde 1928 li instruis en la Belarta Altlernejo. Li ricevis 4 premiojn inter 1908-1935. Li havis edzinon, kiu naskis gefilojn.
Biblioteko Bodleian
Biblioteko Bodleian (The Bodleian Library, pli ofte nomata simple The Bod) estas la plej grava biblioteko de la Universitato de Oksfordo en Anglio kaj unu el la plej malnovaj en Eŭropo. Ĝi estas unu el la ses bibliotekoj en Britio en kiujn oni metas ĉiun libron publikigita en la lando.
Historio
La biblioteko en ĝia nuna stato fondiĝis en 1602 pere de Thomas Bodley, kiu ofertis helpi renovigi la antaŭan bibliotekon. Li ankaŭ donacis multajn librojn de lia persona libraro. Post nur ok jaroj, en 1610, Bodley faris konkordon kun pres-kompanio en Londono, por ke ili transdonu ekzempleron de ĉiu libro registrita kun la kompanio al la biblioteko.
La Nuna Biblioteko
La Biblioteko Bodleian prizorgas pli ol ok milionoj da eroj sur 188 km da bretoj, kaj dungas pli ol 400 homoj. Ĝi estas la dua plej granda biblioteko en Britio, malantaŭ la Brita Biblioteko en Londono. Multaj eroj nun ne restas en Oksfordo mem, pro manko de spaco, sed 1,5 milionoj libroj estas storataj en diversaj lokoj, inklusive neuzita salminejo en Cheshire.
Uzantoj de la biblioteko - kio inkluzivigas ĉiun studenton de la universitato - devas ankoraŭ plenumi formalan deklaron, same kiel antaŭ jarcentoj. Latine ĝi estas:
Mi tiel entreprenas ne forigi el la Biblioteko, nek marki, damaĝi aŭ difekti iel ajn, ajn iun volumon, dokumenton aŭ alian objekton kiu apartenas al ĝi aŭ kiun ĝi prizorgas; ne porti en la Bibliotekon, nek ekbruligi en ĝi, iu ajn fajro aŭ flamo, kaj ne fumi en la Biblioteko; kaj mi promesas obei ĉiujn regulojn de la Biblioteko
Tradicie en la latina ĝi estas:
Konstruaĵoj
La nuna biblioteko inkusivas multajn diversajn konstruaĵoj en kaj ĉirkaŭ Oksfordo:
Enges
Pri la komunumo
Enges estas komunumo en la distrikto Neŭŝatelo en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Ĝi havis 271 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Jurca
Jurca [ĵurka] (Gyurkapataka) estas vilaĝo en Rumanio norde de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi nombris 160 loĝantojn (rumanoj), en 1992 81. Ĝia unua skriba mencio estis en 1378. Ĝia hungara loĝantaro inter 1703 kaj 1712 pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Recea-Cristur.
Enges
Geografio
Enges situas 9 kilometrojn nordoriente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo sur teritoria teraso ĉe la suda deklivo de la Neŭŝatela Ĵuraso. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 1270 m s.m. sur la monto Grand Chaumont. La komunumo konsistas el la vilaĝo Enges kaj la setlejoj Brisecou kaj Lordel.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,59 km², de kiuj 51,6% estas kovritaj de arbaro, 45,7% servas por agrikulturo kaj 2,2% por setlado.
Najbarj komunumoj
La komunumo Enges limas en nordoriento al Lignières, en oriento al Le Landeron, en sudo al Cressier, en sudokcidento al Neŭŝatelo, en okcidento al Val-de-Ruz.
Kablotramo Keihan
Kablotramo Keihan (japane: 京阪鋼索線 [Kejhan Kōsaku-sen], angle: Keihan Cable Line) estas kablotrama linio de Elektra Fervojo Keihan en Kinki-regiono.
Enges
Trafiko
Enges situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas la kantona vojo n-ro 2186 de Saint-Blaise al Nods. Per poŝtaŭtolinio de Saint-Blaise al Lignières la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Enges datiĝas el la jaro 1178 kiel Enge. Estis sur la komunuma teritorio malkovritaj tomboj el la tempo de la Hallstatt-kulturo kaj restaĵoj de la romia vojo Vy d'Etra. De la 14-a jarcento ĝis 1848 Enges apartenis al la kastelvoktejo Le Landeron. Religie Enges apartenis al la paroĥo Cressier kaj konservis kiel Cressier la katolikan kredon. La kapelo estis konstruita en la jaro 1678. En la jaro 1856 ĝi forbruliĝis kaj poste estis rekonstruita. Ek de la jaro 1973 la kapelo estas ekomena.
6375 Fredharris
6375 Fredharris estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la CERGA : Centre de recherches en géodynamique et astrométrie (Centro de Esploro pri Terdinamiko kaj Astrometrio) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usonano Frederick Harlan Harris, fakulo pri la. Li laboris dum pluraj jaroj ĉe la Kalteko por la Observatorio de la Monto Palomar, kaj poste iri ĉe la Mararmean Observatorion de Usono, kie li kontribuis je la Sloan Digital Sky Survey. Frederick Harris estas bona amiko de la franca astronomo Alain Maury.
Mlýnický Dvůr
Mlýnický Dvůr (Hoflenz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Červená Voda en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas 4 km sude de Červená Voda. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Ústí nad Orlicí – Międzylesie. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 52 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mlýnický Dvůr estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,18 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1481.
Ramon Muntaner
Ramon Muntaner (naskiĝis en 1265 en Perelada, Provinco Ĝirono, Katalunio, mortis en 1336, Balearoj) estis kavaliro kaj verkisto de Kronlando de Aragono. Li verkis la Kronikon de Muntaner, kiu konsistas el la koncepto de Jakobo la 1-a (1207) ĝis la kronado de Alfonso la 4-a de Aragono (1328). Li apartenis al nobela familio, kiu gastigis Jakobon la Konkeranto kaj Alfonson la Saĝulo, kiu poste estis ruinita de la militoj kontraŭ Francio. En 1285, lia vilaĝo de naskiĝo estis brulita de la invadintoj, pro kio Muntaner iris vivi al Valencio kun sia patro. Iom post sia 20-jara datreveno, li partoprenis en la konkero de Minorko (1286). Ni ne havas informojn pri lia vivo ĝis dek jaroj poste, kiam ni renkontas lin en Sicilio luktante kontraŭ francoj.Li apartenis al la Granda Kataluna Kompanio, regimento de malpeza infanterio formita de aragonaj kaj katalunaj dungsoldatoj, nomitaj Almogàveroj, kiuj restis lojalaj ĝis la fino en Grekio al Kronlando de Aragono. Li estis sendita al Konstantinopolo por helpi al grekoj lukti kontraŭ la turkoj, sub la komando de Roger de Flor. En 1300 li partoprenis en la sieĝado de Mesino, ĉe lia flanko. Li estis administranto de la Kompanio de Roger de Flor. Li redaktis la traktaton inter la bizanca imperiestro kaj la katalunoj kaj li defendis kiel kapitano, kun kuraĝo kaj prudento, la urbon Galipolo el la atako de la Ĝenovanoj. Li sekvis Roger de Flor kaj liajn Almogaverojn en liaj agadoj tra la landoj de Anatolio kaj li estis la eksperto de la kompanio, kune kun nobelaj kavaliroj kiel Berenguer de Entenza kaj Bernat de Rocafort.
Zbýšov (distrikto Vyškov)
Zbýšov (Spischow, antaŭe ankaŭ Zbejšov) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1211.
Alejo Menchon
Alejo Menchon (n. ) estas argentina futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Avispa Fukuoka. Aliaj teamoj liaj estis Ateneo Estrada, Santamarina kaj Grupo Universitario de Argentino.
Sanga venĝo
Sanga venĝo (osete туг исыны æгъдау "moro preni sangon"; ruse кровная месть "sanga venĝo") estas ĉe plej diversaj popoloj neskribita leĝo venĝi pro ofendo aŭ mortigo de parenco per reciproka mortigo de iu el la malamika familio (do, ofte oni mortigis senkulpulojn).
Sanga venĝo estis karakteriza por preskaŭ ĉiuj popoloj de Kaŭkazio kaj por kelkaj popoloj de Eŭropo.
Sanga venĝo inter osetoj
Osetoj sekvis la leĝon de sanga venĝo ĝis komenco de la 20-a jarcento. La moro estis vera plago por la popolo, reciproka venĝado foje finiĝadis per plena interbuĉo de ambaŭ malamikaj familioj. Tamen ekzistis kelkaj tradiciaj manieroj repaciĝi, inter ili: kaj kelkaj aliaj manieroj.
Alia, pli kulture specifa, nomo en Esperanto estas vendetto (en PIV kun duobla t, ne korektu).
Grunta
Grunta estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kolín 2,5 km nordokcidente de centro de Kutná Hora kaj 6 km sudoriente de centro de distrikta urbo Kolín. En ĝi havis.
Mnichov (Velké Chvojno)
Mnichov (München) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Velké Chvojno en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi troviĝas proksimume 3 km oriente de Velké Chvojno. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 13 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mnichov situas en katastra teritorio Mnichov u Lučního Chvojna kun areo 1,97 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1544.
Dávid Gruby
Dávid Gruby [grubi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gruby Dávid estis hungara-franca kuracisto, mikrobiologo. Dávid Gruby naskiĝis la  1810 en Hungara reĝlando en Kiskér (nuntempa Baĉko Dobro Polje en Serbio). Li mortis la 1898 en Parizo.
Biografio
Dávid Gruby devenis el juda familio. Li frekventis piaristan mezlernejon en Pest (urbo), poste li plulernis en Reĝa Universitato de Pest, sed li akiris diplomon en Vieno en 1839. Post siaj studoj li esploris en bestkuracista altlernejo en Francio. Li muntis mikroskopon, helpe de tio li fotis fungetojn kaj similajn erojn. Dum Hungara revolucio de 1848 li hejmenvenis kaj li apartenis al stabo de Jozefo Bem, kie li eĉ vundiĝis. Post jaroj li revenis al Francio. En 1856 li instalis laboratorion kun astronomia instituto. Post jaroj li forlasis la esploradon kaj li komencis kuracadi kremon de Parizo (Heinrich Heine, Frédéric Chopin, George Sand, Charles Gounod, Honoré de Balzac, ambaŭ Alexandre Dumas, Franz Liszt, Mihály Munkácsy, Mihály Zichy), eĉ li estis en kortumoj de Francio kaj Britio. En 1859 li estis la unua, kiu uzis vaton dum kuracado. Dum sieĝo de Parizo en 1871 li instalis armean hospitalon kun ambulanco, kie li mem kuracadis sola. Li frue uzis eteron dum kuracado.
Listo de plej altaj nubskrapuloj de Moskvo
Ĉi tie estas listigitaj plej altaj domoj de Moskvo (kun alto ekde 200 metroj). Domo estas konstruaĵo dividita je niveloj (etaĝoj) por loĝado aŭ estado de homoj; do, al la listo ne apartenas turoj kaj aliaj teknikaj konstruaĵoj.
Alconaba
Alconaba [alkoNAba] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco. La loknomo Alconaba estas etimologie komprenebla kiel Kanabejo (el la araba al-qunnaba, 'kanabo', 'kanabejo').
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 52,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 196 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 270 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 11 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Alconaba, Cubo de Hogueras, Martialay kaj Ontalvilla de Valcorba. Ĝi limas kun Velilla de la Sierra, Renieblas, Soria, Candilichera, Los Rábanos kaj Aldealafuente.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes, okupanta 21 hektarojn, nome 1 % de la teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Cubo de Hogueras, Martialay kaj Ontalvilla de Valcorba.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.
Schrattenthal
Schrattenthal estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Tupelo (Misisipio)
Tupelo (angla prononco ˈ|t|uː|p|əl|oʊ) estas la kantona sidejo kaj plej granda urbo de la Kantono Lee, Misisipio, Usono. Ĝi estas ankaŭ la sepa plej granda urbo en la ŝtato. Ĝi estas situanta en nordorienta Misisipio, inter Memphis (Tenesio), kaj Birmingham (Alabamo), kaj estas aligita pere de la usona ŝoseo 78. Ĉe la usona censo de 2010, la urbo havis 34,546 loĝantojn, dum la ĉirkaŭaj areoj de Lee, Pontotoc kaj Itawamba enhavas loĝantaron de 138,976.
Tiu urbo estas plej bone konata kiel naskoloko de Elvis Presley. Kiam li estis unujaraĝa en Tupelo en la 5a de aprilo 1936, Presley kaj sia familio survivis tornadon kiu estis rangigita kiel la kvara plej mortiga en la historio de Usono. Ĝi forprenis 216 vivojn.
Faustina Hasse Hodges
Faustina Hasse HODGES (la 7-a de aŭgusto 1822 - 4-a de februaro 1895) estis usona orgenisto kaj komponistino.
Siegerland
Situo
La historia Siegerland en Germanujo konsistas el la malnova distrikto Siegen, nome la hodiaŭa distrikto Siegen-Wittgenstein en Nordrejn-Vestfalio. La distrikto Altenkirchen (Westerwald), kiu apartenas al Rejnlando-Palatinato, estas ekonomie ligita al Siegerland.
Geologie la regiono Siegerland apartenas al la dekstrarejna parto de la Rejnlanda Ardeza Montaro, kies plej grava centro estas la grandurbo Siegen. Kaj la nomo de la regiono kaj de la urbo venas de la rivero Sieg, flankrivero de la  Rejno, kiu fontas en Rothaargebirge.
Faustina Hasse Hodges
Vivo
Kvankam ŝi naskiĝis en Anglio, Faustina Hodges estis tutamerika esprimo. Ŝia patro faris multon por levi la novjorkan muzikan vivon dum la pli ol du jardekoj loĝanta en tiu grandurbo. Faustina povis lerni multon pri la praktika kaj vivanta aspektoj de la muziko dum siaj multaj jaroj apud sia patro. Post lia morto, ŝi verkis detalan biografion pri lia vivo kaj laboro. Dum multaj jaroj ŝi engaĝiĝis kiel orgenisto en preĝejoj de Nov-Jorko kaj Filadelfio. Krome ŝi instruis orgenon, pianon, kaj kantadon ĉe la “Troja Virina Seminario”, la unua lernejo establita speciale por la eduko de virinoj en Nov-Jorko, fondita kaj direktita de la aktivulino pri la edukado de virinoj Emma Willard.
Siegerland
Situo
La Siegerland same kiel la Sauerland estas tre arbarriĉa. Plej ofte en la regiono nur troviĝas malgrandaj rojoj, kiu fluas tra valoj ĉirkaŭitaj de herbejoj kaj kampoj. Foliarbaroj ofte estas regiontipa Hauberg. Tio estas koperative mastrumataj arbaroj, tie por la regiono de Siederland kaj la najbara Westerwald
Faustina Hasse Hodges
Vivo
La jardeko 1850 estas turnopunkto rilate al verkado de virinaj komponistoj en Usono: “''ĝis 1850, multaj virinaj komponistoj en Usono publikigis muzikon anonime kiel “Sinjorino el…” aŭ kiel "Mary...", sen familia nomo. Tiuj verkoj estis plejparte amatoraj aŭ studentaj klavarpecoj, dancoj, salonkantoj,'' kaj aroj de tiutempaj ŝatataj ĝenroj de piana muziko.”
Siegerland
Situo
Najbaraj regionoj estas Westerwald en la sudo, Sauerland en la nordo kaj Wittgensteiner Land en nordoriento kaj  Wildenburger Land kaj Bergisches Land en la okcidento.
Faustina Hasse Hodges
Vivo
“Post la 1850-aj jaroj, virinaj komponistoj pli proksimiĝis al verkado de serioza muziko.” Dum kelkaj virinoj daŭre komponis salonmuzikojn, “aliaj esploris novajn limojn de pli grandaj formoj, vastigitan instrumentadon, kaj pli kompleksan muziklingvon”.
Velenice
Nomon Velenice havas pluraj setlejoj:
aŭ plua geografia objekto:
Siegerland
Montoj
La centra Siegerland havas la formon de ronda muldilo, kies plej altaj montoj troviĝas rande.
Faustina Hasse Hodges
Vivo
Kune al Jane Sloman, Faustina Hodges estis membro de "la unua generacio de komponistinoj" en Usono; ŝi komencis komponi en la 1850-aj jaroj, skribante ĉefe por piano kaj orgeno. Precipe ŝi verkis religian muzikon, inkluzive himnajn melodiojn. Tamen ŝiaj sekularaj kantduetoj ankaŭ estis alte laŭditaj. Ŝiaj sentimentalaj baladoj, plejparte estis komponitaj antaŭ la Civita milito, kaj pli sofistikajn artkantojn, en la 1870-aj jaroj.
Du el ŝiaj sekularaj sentimentalaj komponaĵoj “Revoj” kaj “La Rozarbusto”, iĝis aparte popularaj: “La Rozarbusto” vendis pli ol 100,000 ekzemplerojn. Ŝi ankaŭ skribis komikajn verkojn kiel ekzemple la kanton “La indignita sinjorino”.
El aro de tri pecoj titolita “Revoj ĉe akvobordo” elstaras “Sonĝi pri la lagobordo” en kiu “post flora arpeĝa enkonduko, ĝi prezentas kantitan melodion, subtenata de fluanta kaj eleganta akompano.”
Ŝiaj kanzonoj, kaj kortuŝaj kaj naivaj, komencis esti publikigitaj tuj kiam ŝi komencis komponi. Ŝi daŭre verkis kaj publikigis muzikon ĝis sia morto. Pluraj el ili klare meritis esti la favorataj de la publiko pro la talento kaj dediĉo kun kiuj ili estis verkitaj. Sendube la muziko de Faustina Hodges spegulis la impetan junan nacion kiun ŝi elektis kiel sian duan patrujon.
László Zombori
László Zombori [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zombori László estas hungara pentristo, instruisto.
László Zombori naskiĝis la en Szeged.
Biografio
László Zombori frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, samtempe pentristan kurson, poste li akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász en 1958. Lia majstro estis László Vinkler. Post la diplomo li instruis 4 jarojn en Csongrád (urbo), poste en Szeged. Ekde 1979 li okupiĝas nur pri pentrado, proksimume tiam li emeritiĝis. Li ricevis premiojn ekde 1962.
Siegerland
Montoj
En la oriento troviĝas Rothaargebirge, kie la montoj Riemen, Oberster Henn kaj Jagdberg, tri montoj kun alteco de pli ol 670 m.
En la sudo estas la Westerwald havas altecojn super 600 m. La pejzaĝoj en la nordokcidento estas entute pli alta ol la Siegerland.
La Siegerland estas enkadrigita de jenaj montoj (alteco en metroj, montoj sur la limo al la najbaraj regionoj estas signita per stelo):
Véska
Nomon Véska havas pluraj setlejoj:
similan nomon havas ankaŭ:
1313
En la jaro 1313 post Kristo okazis, interalie:
5055 Opekushin
5055 Opekushin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (tiam en Sovetunio, nun en rusia Respubliko de Krimeo).
Chleby (distrikto Benešov)
Chleby estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov proksimume 12 km nordokcidente de Benešov. Vivas ĉi tie.
5055 Opekushin
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan skulptiston Aleksandr Miĥajloviĉ Opekuŝin (cirile: Александр Михайлович Опекушин, 1838–1923), ĉefe konata kiel skulptinto de la statuo de Puŝkin en Moskvo.
Chleby (distrikto Benešov)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1284.
Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de armea ekzercejo de Armiloj de SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.
Kalvinana preĝejo (Somogytúr)
La kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en vilaĝo Somogytúr (Hungario).
Historio
La unua kalvinana preĝdomo estis konstruita en 1721 el adoboj. Vera kirko konstruiĝis en 1750 (laŭ alia fonto la navo en 1787, la turo en 1832). Spite tion, arkeologoj trovis mezepokajn partojn el la 13-a jarcento. La preĝejo estis renovigita en la 1990-aj jaroj.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la ĉefvojo en korto. En la fasado la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo estas tra la turo, sed estas ankaŭ alia enirejo ĉe la navo tra vestiblo. La navo havas resume 4 apogpilierojn. Interne 2 galerioj troviĝas.
Paradokso
Paradokso esta esprimita opinio kontraŭa al komune akceptita, kaj tial ŝajnanta ofte absurda, kvankam ĝi povas finfine montriĝi ĝusta.
Giovanni Boccaccio
Giovanni BOCCACCIO (naskiĝis  aŭ en Florenco aŭ en Certaldo apud Florenco, mortis la  en Certaldo) estis itala poeto.
Lovečkovice
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1396.
Giovanni Boccaccio
Li estas unu el la tri “kronoj” (kun Dante Alighieri kaj Francesco Petrarca) de la itala lingvo kaj literaturo, konata precipe pro la novelaro “Dekamerono”, kies enhavo naskis (ne nur en la itala) la terminon “boccaccesco” (malpruda).
Giovanni Boccaccio, kiu verkis itallingve kaj latine, estis la majstro de la novelo. Lia Dekamerono - kolektaĵo de noveloj ligitaj per kadra rakonto - esence influis la eŭropan literaturon kaj nuntempe estas konsiderata unu el la plej gravaj verkoj de la tutmonda literaturo.
Aperis en Esperanto
- antaŭmilite, la novelo “Kikibjo”, trad. Rinaldo Orengo, en “[[L’Esperanto” 1923-3, paĝoj 48-49;
- antaŭmilite, pluraj eroj en la broŝuro “Anekdotoj pri Dante”, zorge de Elio Migliorini laŭ la biografio de Dante verkita de Bokaĉo;
- en 1987, tri noveloj el Dekamerono (tradukitaj de Amerigo Luigi Reni kaj [[Gaston Waringhien), en la “Itala Antologio”, paĝoj 92-113;
Andreĉjo el Perugia ... (kvina novelo de la dua tago) ;
Itala antologio : ekde la XIII-a ĝis la XIX-a jarcento / Hrsg.: Azzi, Giordano. – Milano, 1987. - p. 92 - 113.
- en 1995, tuta volumo (unuaj tri tagoj de Dekamerono) zorge de Perla Martinelli, Gaston Waringhien kaj Giulio Cappa, prefaco de Mario Luzi tradukita de Giorgio Silfer, kunlaboris Paola Gozzi Gorini kaj Kiril Velkov. - Prilly: Kooperativo de Literatura Foiro, 1995. - 320 p. : ilustr. ISBN 3-906595-10-2
Eŭrovido-Kantokonkurso 1997
La 42-a Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 3-an de majo 1997 en Dublino (Irlando). Ĝi estis prezentata per Carrie Crowley kaj Ronan Keating.
Kaŭze de la malkontenteco de multaj landoj la sistemo de rotacio estis ŝanĝata denove. Nun oni kalkulis la poentoj ke la landoj atingis en la antaŭaj kvin jaroj por fiksi la partoprenuloj. Ankaŭ nova ŝanĝo venis el kvin landoj: Germanio, Svislando, Britio, Svedio kaj Aŭstrio atribuis siajn poentojn ne per juĝistaro sed per telefona balotado. En la sekvantaj jaroj la telefona balotado atingis ĉiujn landojn de la konkurso kaj devenis la sola ebleco pri la atribuaĵo.
La venkantoj Katrina & The Waves el Britio kreis novajn rekordojn: 10 landoj atribuis 12 poentojn al Love shine a light kaj la kanto havis 70 poentojn pli ol la dua vico.
Viktor Coj
Viktor Coj (Виктор Робертович Цой; — ) estas koredevena ruslingva poeto, roka kantisto kaj kinoaktoro. Li estis ekstreme populara en la 1980-aj, sed ankaŭ nun liaj kantoj restas ŝatataj kaj aŭskultataj. Ĉirkaŭ lia persono formiĝis vera kulto, kiu 30 jarojn post lia tragika morto plu ekzistas en ĉiuj rusparolantaj landoj.
Ekzistas provoj traduki la kantojn de Coj en Esperanton, ekzemple tiuj de moskva denaskulo Dmitrij Ŝevĉenko ("Saluton, la lasta hero'" kaj aliaj).
Kino (Кино) estis bando de sovetunia rok-muziko formita en Leningrado en 1982. La bandon kunfondis kaj estris Viktor Coj, kiu verkis la muzikon kaj vortumojn por preskaŭ ĉiuj el la kantoj de la bando.
Biografio
...
Post la morto de Coj
La rusa vikipedio, malgraŭ kelkaj protestoj, pri la morto de Coj daŭre citas la ofendan rimŝercon Coj podavilsja macoj (Coj misglutis macon), kiu onidire estis iam populara en malvastaj interretaj rondoj.
Celso Vieira
Celso Vieira (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Vegalta Sendai. Aliaj teamoj liaj estis Internacional, Ituano kaj Portuguesa de Brazilo.
1375
En la jaro 1375 post Kristo okazis, interalie:
Hegemono (luno)
Hegemono estas neregula satelito de Jupitero. Ĝi havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Ĝin malkovris la teamo de Scott S. Sheppard, observinte fotojn de la 8-a de februaro al la. Ili anoncis ĝian malkovron la 6-an de marto. Ĝi tiam ricevis la maldaŭran nomon S/2003 J 8
Nomo
La, IAU aprobis ke ĝi ricevu la nomon Hegemono, (greke; Ηγεμόνη: Hegemone). Egemono estis unu el la praaj Gracioj de la helena mitologio.
Orbito
Hegemono estas ano de la pazifaa grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 800 000 kaj 24 100 000 km, klinecojn inter 144,5° kaj 158,3° rilate al la Jupitera ekvatoro kaj discentrecojn inter 0,25 kaj 0,43.