cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kvinlatera dutrunko
Ĉi tiu pluredro povas esti konstruita per preno de kvinlatera dupiramido kaj senpintigo de la apeksaj (polusaj aksaj) verticoj, farante el ĝi kunaĵon de du trunkoj bazo al bazo.
Nagarĝuno
Nagarĝuno (Devanāgarī: नागार्जुन; ĉ. 150 - 250) estas unu el la plej gravaj budhismaj filozofoj, kaj estas konsiderita la iniciatinto de la skolo Madhyamaka, aŭ skolo de la Meza Vojo —unu el la skoloj de Mahajana budhismo—, kune kun sia disĉiplo Arjadevo.
Biografio
Malmulte estas konata pri la vivo de Nagarĝuno, ĉar la ankoraŭ ekzistantaj tekstoj estis verkitaj en Ĉinio kaj Tibeto post kiam li forpasis. Laŭ kelkaj tekstoj, li venis el suda Barato. Laŭ biografio de la 4-a aŭ 5-a jarcentoj tradukita de la bikŝuo Kumaraĝivo, Nagarĝuno naskiĝis en bramana familio en Vidarbha —regiono en Maharaŝtro—, kaj poste li fariĝis budhisto kiam infano, post parkere memori budhismajn tekstojn. Li studis bramanismon en la bikŝuejego Nalando, kie li bikŝuiĝis.
Laŭ Kalupahana, Nagarĝuno kredeble estis konsilisto ĉe raĝo de la Satavahana dinastio, kaj se tio estas ĝusta, tiu raĝo povintus esti Yajña Śrī Śātakarṇi, kiu regis inter la jaroj 167 kaj 196. Tial li konkludas, ke Nagarĝuno vivis ĉ. la jaroj 150 kaj 250.
Laŭ Hirakawa Akira, Nagarĝuno loĝis ĉe la monto Śarīparvata dum siaj lastaj jaroj, proksime de la urbo poste nomita Nāgārjunakoṇḍa (la holmo de Nagarĝuno). La ruinoj de Nāgārjunakoṇḍa troviĝas en la distrikto Guntur, Andra-Pradeŝo, kie membroj de la skoloj Caitika kaj Bahuśrutīya havis bikŝuejojn, sed laŭ arĥeologia esplorado en Nāgārjunakoṇḍa, oni ankoraŭ ne trovis indikaĵojn, kiuj povus ligi la lokon kun Nagarĝuno. Laŭ Krishna Murthy, la loko nomiĝis Vijayapuri, laŭ epigrafo de la 3-a aŭ 4-a jarcentoj trovita tie, kaj prenis la nomon Nāgārjunakoṇḍa nur dum la mezepoko.
Verkaro
La verkaro de Nagarĝuno inkluzivas tekstojn adresitajn al grupo de laikoj, konsilajn leterojn al raĝoj kaj epistemologiajn traktatojn kiuj reprezentas la fundamenton de la skeptika kaj dialektik-analiza filozofia skolo Madhyamaka. Estas pluraj influplenaj tekstoj atribuitaj al li, kvankam. ĉar ankaŭ estas multaj pseŭdoepigrafioj atribuitaj al li, ekzistas polemiko pri kiuj aŭtente estas liaj verkoj.
Mūlamadhyamakakārikā
La Mūlamadhyamakakārikā (Fundamentaj versoj pri la meza vojo) estas lia plej grava verko, ankaŭ lia plej longa kaj plej konata. Ĝi ne nur estas komentario pri la parolado de la budho Gotamo al Kaccayana Gotta, sed ankaŭ detala analizo de gravaj paroladoj el la Nikajoj kaj la Agamoj, ĉefe tiuj el la Aṭṭhakavagga de la Suttanipāta.
La Mūlamadhyamakakārikā inspiris plurajn komentariojn en Sanskrito, la tibeta, la ĉina, la korea kaj la japana, kaj malsamaj interpretoj de la teksto determinis la disiĝon de gravaj filozofiaj Mahajanaj skoloj, kiel tiu de la tibetaj Svatantrika kaj Prasaṅgika.
Gravaj verkoj atribuitaj al li
Laŭ David Seyfort Ruegg, la Madhyamakasastrastuti atribuita al Ĉandrakirtio (ĉ. 600-650) parolas pri la jenaj ok tekstoj de Nagarĝuno:
Laŭ Christian Lindtner, la verkoj atribuitaj al Nagarĝuno estas la jenaj:
El la supra listo, la tibeta historiisto Buton Rinchen Drub konsideris la unuajn ses kiel la ĉefajn traktatojn de Nagarĝuno kaj nomis ilin la Korpuso Yukti (rigs chogs), sed laŭ Tāranātha nur la unuaj kvin estas verkoj de Nagarĝuno. Laŭ T. R. V. Murti, nur Ratnāvalī, Pratītyasamutpādahṝdayakārika kaj Sūtrasamuccaya estas verkoj de Nagarĝuno, ĉar la unuaj du estas ofte cititaj de Ĉandrakirtio, kaj la tria de Ŝantidevo.{{sfn|Mūrti|2003|pp=89-91}}
Aliaj verkoj
Aldone al la verkoj menciitaj supre, kelkaj aliaj verkoj estas atribuitaj al Nagarĝuno, sed studado de tiuj ĉi verkoj sugestas, ke ili apartenas al pli malfrua periodo, ĉu la 8-a ĉu la 9-a jarcentoj, do ili ne povas estis verkoj de Nagarĝuno. Kelkaj gravaj verkoj en Vaĝrajano estas atribuitaj al Nagarĝuno fare de historiistoj, kiel Tāranātha en Tibeto de la 17-a jarcento. Tiuj ĉi historiistoj klopodas solvi kronologiajn problemojn per diversaj teorioj, kiel mistikaj revelacioj. Ĉe kelkaj fontoj, la rivelon de tiuj ĉi skribaĵoj al ordinaraj homoj post lerni ilin de la nagoj, kiuj lernis ilin de la budho Gotamo mem kaj konservis ilin por centoj da jaroj.
Laŭ Ruegg, en tibetaj tradukoj ekzistas tri stanzaroj atribuitaj al Nagarĝuno:
Aliaj verkoj nur ekzistas en la ĉina, kiel la Dvādaśanikāyaśastra (Dekdutema traktato), unu el la tri fundamentaj traktatoj de la skolo Sanlun (Orientazia Madhyamaka).
Aliaj verkoj atribuitaj al Nagarĝuno estas:
Lindtner opinias, ke la influhava Mahāprajñāpāramitāupadeśa (Komentario pri la granda perfekteco de saĝo - Tajŝo 1509) ne vere estas verko de Nagarĝuno. Tiu ĉi verko nur ekzistas en ĉina traduko de Kumaraĝivo, kaj estas konata nek en la tibeta nek en la hinda tradicioj. Étienne Lamotte samopinias, sed la bikŝuo Yìnshùn tamen opinias, ke Nagarĝuno povintus esti la verkisto.
Li ankaŭ supoze verkis traktatojn pri Rasāyana de Ajurvedo.
Filozofio
Nagarĝuno uzis la teorion de la budho Gotamo pri dependa ekesto (pratītyasamutpāda) por demonstri la vanecon de metafizika spekulativado. Tiu ĉi metodo trakti metafizikon estas nomita meza vojo (madhyama pratipada), kaj per tiu ĉi meza vojo li evitis kaj la substancismon de la skolo Sarvastivada kaj la nominalismon de la skolo Sautrāntika. Laŭ Nagarĝuno, fenomenoj estas kiel revoj aŭ projektaĵoj de konscio, kiuj povas esti spertita, tial ili ne estas nur nominalaj (prajñāpti), kiel opiniis la skolo Prajñāptivāda, aŭ Bahuŝrutijo-Vibaĝjavado.
Laŭ li, ĉiu fenomeno (dharma) estas vakueco (śūnyatā). Tio signifas, ke ili estas vakuaj je esenco (svabhāva) ĉar ili havas dependan ekeston (pratītyasamutpāda), kaj tiu vakueco estas ankaŭ vakua.
Kastelo de Csetény
La Kastelo de Csetény (konata ankaŭ pri la iama posedanto Holitscher [holiĉer]) estas historia monumento en vilaĝo Csetény.
Nagarĝuno
Filozofio
Laŭ la filozofo Umehara Takeshi, Nagarĝuno refutis la budhismon de la budho Gotamo kaj iniciatis Mahajanan budhismon, sed aliflanke, laŭ la filozofo Nakamura Hajime, Mahajanon karakterizas la teorio de vera esenco de fenomenoj (dharmatā) kaj la aldono de la signo de la reala esenco de fenomenoj kiel kvara sigelo al la tri sigeloj de ekzisto originale proponitaj de Hinajano, sed laŭ Nakamura, Nagarĝuno neniam proponis aldoni novan sigelon.
Kastelo de Csetény
Konstruaĵo
La teretaĝa (maldekstre unuetaĝa) kastelo situas sola en granda parko. La fasado estas malsimetria, sed la dekstra flanko tamen simetrias. En mezo de la dekstra parto la ĉefenirejo funkcias, en ambaŭ flankoj po unu terasoj troviĝas kun enirejoj. Tiu kastelparto estas teretaĝa kun mansardo. Meze estas duetaĝa kvadrata turo. La maldekstra kastelparto estas sentegmenta kaj unuetaĝa, ankaŭ tie estas enirejo. En la unua etaĝo super la enirejo malgranda teraso estas videbla.
Parko kaj kapelo
Oni supozas, ke en loko de la parko origine etis arbaro, ĉar ankaŭ nun estas videblaj 250-300 aĝaj arboj. La parko estis menciita unue en 1846. Laŭ la nuna stato nur la oftaj arbospecoj kreskiĝas en la parko. Supozeble en 1847 la familio Esterházy konstruigis en la parko katolikan kapelon. En 1877 ĝi estis renovigita, denove depost la socialismo.
Nagarĝuno
Filozofio
Nagarĝuno ŝajnis bone koni la filozofiojn de Ŝravakajano kaj Mahajano, sed determini al kiu tradicio li inklinis pli estas malfacile. Se la tekstaro atribuita al li de Christian Lindtner estas ĝusta, Nagarĝuno klare estis Mahajanisto, sed lia filozofio tamen klopodas resti ene de la limoj de la kanono de Ŝravakajano. Laŭ Lindtner, Nagarĝuno rigardis la budhon Gotamon ne kiel nuran antaŭulon, sed kiel la iniciatinton mem de la sistemo de la meza vojo (madhyamaka).
István Bársony
István BÁRSONY [iŝtvAn bArŝonj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bársony István estis hungara verkisto, ĵurnalisto, ĉasisto, membro de Societo Petőfi (1894), membro de Societo Kisfaludy (1898). István Bársony naskiĝis la 1855 en Sárkeresztes. Li mortis la 1928 en Budapeŝto.
11001 Andrewulff
11001 Andrewulff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Hans-Emil Schuster elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
István Bársony
Biografio
István Bársony frekventis lernejojn en Nagykároly, Pozsony, Szatmárnémeti, universitatojn en Pozsony kaj en Budapeŝto. Ekde 1881 li aliĝis al staboj de diversaj periodaĵoj, kie li diligente verkis artikolojn. Li debutis novelisto en 1886. Poste li aperigis ankaŭ romanojn kun temoj pri ĉasado.
Stacio Yanagi
Stacio Yanagi (japane: 柳駅 [Janagi-eki], angle: Yanagi Station) estas fervoja stacio en Suzuka, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Suzuka.
11001 Andrewulff
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan amatoran astronomon Andre Wulff, partopreninton al multenombraj jaroj de observo de kometoj kaj asteroidoj. Li ankaŭ servis ĉe la estraro de la Socio de Popola Astronomio de Hamburgo kiel kun-redaktoro de ties trimonata revuo Der Sternkieker  kaj responsulo pri la funkcio de ties observatorio.
Nagarĝuno
Filozofio
Kalupahana rigardas Nagarĝunon kiel postanton de Moggaliputta-Tissa kiel probatalanto de la meza vojo kaj kiel revigliganto de la originaj filozofaj idealoj de la budho Gotamo.
Vakueco
La plej grava temo pri kiu Nagarĝuno fokusas sian atenton estas la koncepto de śūnyatā (vakueco), kiu estas ligita al aliaj kernaj budhismaj konceptoj, ĉefe anātman (nememo) kaj pratītyasamutpāda (dependa ekesto), kiujn li uzas por refuti la metafizikon de kelkaj el liaj samtempanoj. Li proponas, ke ĉio estas vakueco, ĉar ĉio ekestas ne pro sia propra povo, sed depende de kondiĉoj, kiuj kaŭzas ties ekeston. Laŭ Nagarĝuno, kaj ankaŭ la budho Gotamo, ne nur estaĵoj estas vakuaj, sed ĉiu fenomeno estas vakua je esenco kaj sendependa ekesto, tial li refutis la malortodoksajn teoriojn pri esenco (svabhāva) de sia epoko surbaze de la teorioj de frua budhismo.
Nagarĝuno nomas reala nur tion, kio havas propran esencon (svabhāva), nekaŭzitan (akṛtaka) kaj nedependan de kio ajn alia (paratranirapekṣa).
Villiers-Vineux
Villiers-Vineux estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 246 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Villiers-Vineux etendiĝas sur 11.18 km², kaj havis 294 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 26 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Alain Jambon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Nagarĝuno
Vakueco
Jen ekzemplo de tetralemo el la unua verso de la Mūlamadhyamakakārikā:
Diri, ke ĉio estas vakueco neas kiun ajn ontologian fundamenton, tial la filozofio de Nagarĝuno estas rigardita kiel ontologia kontraŭfundamentismo aŭ kiel metafizika kontraŭrealismo.
Fjodor Ŝĉerbackoij kaj T. R. V. Mūrti rigardis Nagarĝunon kiel la iniciatinto de la teorio de vakueco, sed Choong Mun-keat, Yin Shun kaj Dhammajothi Thero argumentas, ke tiu teorio ne estis novaĵo en tiu epoko, nek la ligo inter vakueco kaj dependa ekesto.
Duvereco
Nagarĝuno estis grava ellaboranto de la teorio de duvereco, kiu asertas ke estas du niveloj de vero—absoluta vero (paramārthasatya) kaj konvencia vero (saṃvṛtisatya). Absoluta vero estas tio, ke ĉio estas vakua je esenco, eĉ vakueco mem (la vakueco de vakueco).
Kelkaj interpretas tion rigardante Nagarĝunon kiel novkantanon, traktantan la absolutan veron kiel noumenon. Aliaj, kiel Mark Siderits kaj Jay L. Garfield, argumentis ke lia absoluta vero estas tio, ke ne ekzistas absoluta vero, kaj, laŭ Sidertis, ke li estas semantika dualisto, kiu opinias ke nur estas konvenciaj veroj. Laŭ Garfield, se oni analizas konvencian aferon, kiel tablon, por demonstri ties vakuecon, trovante ke ne estas tablo krom ĝiaj partoj, oni povas konkludi, ke ĝi estas vakua. Sed poste, se oni analizas tiun vakuecon mem, oni trovos nenion krom la mankon de imanenta ekzistado de la tablo. Por esprimi tion en la Mūlamadhyamakakārikā, Nagarĝuno uzis kiel fonton la Kaccānagottasuttaṃ, kiu distingas inter definitiva kaj interpretebla signifoj:
Kaŭzeco
Nagarĝuno alproksimiĝis kaŭzecon el la kvar noblaj veroj kaj dependa ekesto. Li distingas inter du tipoj de dependa ekesto: tiu, kiu kaŭzas efikojn; kaj tiu, kiu kaŭzas kondiĉojn.
Konvencia vero kaj absoluta vero, kune, estas ambaŭ vakuaj je ekzisto. Laŭ Nagarĝuno, kaŭzo estas evento aŭ stato, kiu havas la povon krei efikon; kaj kondiĉo estas kaŭzo, kiu kaŭzas pluan eventon, staton aŭ procezon.
Relativeco
Nagarĝuno ankaŭ instruis la ideon de relativeco. En la Ratnāvalī, li donas la ekzemplon, ke la ideo de mallongeco nur ekzistas rilate la ideon de longeco, ne pro imanenta naturo (svabhāva). Tiu ĉi ideo ankaŭ troviĝas en la Nikajoj kaj en la Agamoj, en kiuj la ideo estas simile esprimita:
Skeptikismo
Nagarĝuno, kiel okcidentaj skeptikistoj, sisteme evitas defendi pozitivajn metafizikajn doktrinojn pri la naturo de aferoj, demonstrante ke tiaj pozitivaj tezoj estas nekoheraj, kaj ke niaj konvencioj kaj koncepta framo ne povas esti pravigita de sendependa realo.
Pro la simileco inter la filozofio de Nagarĝuno al tiu de okcidentaj skeptikoj, kiel Pirono, kaj ĉefe Seksto Empiriko. Thomas McEvilley suspektas, ke Nagarĝuno estis influita de grekaj pironismaj tekstoj enportitaj en Baraton. Sed, laŭ Christopher I. Beckwith, la instruoj de Pirono estas bazitaj sur budhismo, ĉar adiaphora, astathmēta kaj anepikrita estas tre similaj al la tri sigeloj de ekzisto. Laŭ li, la kernaj principoj de skeptikismo de Pirono troviĝis nur en la hinda filozofio en tiu epoko, kaj ne en la greka.
Hinduisma filozofio
Nagarĝuno bone konis la klasikajn verkojn de hinduisma filozofio, kiel tiuj de la skoloj Sāṃkhya kaj Vaiśeṣika. Li ankaŭ konis la priskribojn de la dekses kategorioj de la sutroj de la skolo Nyāya, kaj verkis traktatojn pri la pruvoj (pramāṇa), per kiuj li reduktas la silogismon de kvin membroj al unu de tri. En la Vigrahavyāvartanīkārikā, Nagarĝuno kritikas la teorion de la skolo Nyāya pri pruvoj. La skolo Nyāya havas komunajn metodojn kaj fundamentojn pri sufero kiel budhismo; sed, laŭ kelkaj verkistoj, kerna malsameco estas ke laŭ budhismo ne estas ātman. Nagarĝuno verkis pri la refuto de la metafizika estaĵo nomita ātman, asertante en la 18-a ĉapitro de la Mūlamadhyamakakārikā, ke ne estas tia estaĵo, kaj ke la budho Gotamo instruis la doktrinon de nememo (anātman).
Laŭ Mahajanaj skoloj
Nagarĝuno estas kerna figuro en Mahajana budhismo kaj pluraj skoloj lin konsideras patriarkon.
En Ŝingono, Nagarĝuno estas konsiderita la tria patriarko.
En purlanda budhismo, li estas la unua patriarko el la sep altrangaj bikŝuoj.
Ikonografio
Nagarĝuno estas ofte reprezentita kun homaj kaj nagaj trajtoj, ofte kun nago ŝirmanta lian kapon.
Navalmoral de la Sierra
Navalmoral de la Sierra [nabalmoRAL delaSJEra] estas municipo en la sudcentro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Alberĉe ĉe la deklivaro de la Montaro Paramera, inter la Sierra de Gredos kaj la Natura Rezervejo de la Iruela Valo; kaj administracie al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo Navalmoral de la Sierra estas komprenebla etimologie kiel Altebenaĵo de la Morusarbo en la Montaro. Morusarbo aperas en la blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 43,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 340 loĝantojn (multe plie somere). Ĝi perdis 1 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 31 km de Avilo, provinca ĉefurbo, kaj 110 km de Madrido.
Ĝi limas kun Sotalbo, San Juan de la Nava, San Juan del Molinillo, Burgohondo kaj Navaluenga. Tra la teritorio fluas alfluanto de la rivero Alberĉe.
Historio
Estas restaĵoj de romia ŝoseo. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Plej fruaj mencioj estas de 1090 1110, kaj de 1250 respektive. En 1293 Sanĉo la 4-a konfirmis la limojn de la teritorio. En la 14-a jarcento en Libro pri Montoĉasado oni mencias ĉasejojn en Navalmoral de ursoj kaj aproj de Navalmoral.
Estas preĝejo de la 16-a jarcento kaj estis ankaŭ ermitejo kaj aliaj vizitindaĵoj.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), brutobredado kaj mielproduktado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, kuirarto).
Flago de la Pitkarna Insularo
La Flago de la Pitkarna Insularo estis adoptita la 2-an de aprilo 1984. Ĝi estas Blue Ensign, kun la Union Jack en la kantono kaj la blazono de la Pitkarna Insularo. La dizajno reprezentas la praan historion de la insulanoj, la plejmulto el ili devenas de la maristoj kiuj ribelis en la ŝipo Bounty en 1789.
La Guberniestro de la Pitkarna Insularo konservas apartan flagon. Tiu flago de la guberniestro konsistas el la Union Jack kun la blazono.
L'Isle - Fontaine-de-Vaucluse (stacidomo)
L'Isle - Fontaine-de-Vaucluse, plennome L'Isle-sur-la-Sorgue - Fontaine-de-Vaucluse, estas franca stacidomo sur linio Avignon -, situanta en L'Isle-sur-la-Sorgue, apud Fontaine-de-Vaucluse, en departemento Vaucluse, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Avignon - Miramas (925000).
NGC 2540
NGC 2540 (aliaj indikoj — UGC 4275, MCG 5-20-4, ZWG 149.4, KUG 0809+265, IRAS08097+2630, PGC 23017) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ruĝeca grundokolombo
La Ruĝeca grundokolombo, aŭ Ruĝeca turteto (Columbina talpacoti), estas specio de birdoj de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Ĝi vivas en la tropika Nova Mondo.
Disvastigo
Ĝi estas loĝanta kaj reproduktulo el Meksiko sude ĝis Peruo, Brazilo kaj Paragvajo kaj norda Argentino, krom ĉe Trinidado kaj Tobago. Individuaj birdoj estas foje vidataj en sudokcidenta Usono, el suda Teksaso ĝis plej suda Kalifornio, ĉefe dum vintraj monatoj.
La Ruĝeca grundokolombo estas tre komuna en arbustejoj kaj aliaj malfermaj kamparoj, inkludante terkultivejojn.
Aspekto
La Ruĝeca grundokolombo estas eta mallongvosta kolombo 17 cm longa. Ties pezo estas kutime ĉirkaŭ 47g. Plenkreskuloj masklaj havas helgrizajn kapon kaj kolon kaj tre ruĝecajn suprajn partojn, kun nigraj punktoj en flugilkovriloj. La subaj partoj estas pli helbrunaj, la vosto havas nigran bordon kaj la subflugiloj estas cinamokoloraj kaj nigraj. La ino estas pli grizbruna ol ruĝeca, kaj havas malpli da kontrasto inter kapo kaj korpo ol la masklo.
La subspecio C. t. rufipennis de Centrameriko, Kolombio, Venezuelo, Trinidado kaj Tobago montras multe pli da cinamokoloro en subflugiloj ol la nomiga C. t. talpacoti.
Kutimaro
La Ruĝeca grundokolombo manĝas ĉefe semojn. La voĉo estas milda kverado kur-ŭuu.
Ili konstruas solidan pokalforman neston el bastonetoj en arbo, kie la ino demetas du blankajn ovojn. Kovado daŭras 12 aŭ 13 tagojn kun aliaj 12 aŭ 14 pliajn tagojn por zorgado. Povas okazi dua aŭ eĉ tria ovodemetado en unu jaro.
La flugo estas rapida kaj rekta, kun la regula frapado kaj eventuala vipado karaktera de kolomboj ĝenerale.
Tiu ĉi specio povas estis alproksimigebla. Maskloj ofte minacas unu la alian kaj povas okazi mallongajn kverelojn.
Sándor Kőmíves (1897)
Sándor Kőmíves [ŝAndor kOmIveŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőmives Sándor estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia origina familia nomo estis Baumann, lia fratino estis Erzsi Kőmíves, lia avo estis Imre Kőmíves.
Biografio
Sándor Kőmíves frekventis akademion por komercistoj, poste li laboris komence en fabriko, poste en ministerio. En 1919 li komencis aktoradi, kiam li estis soldato, poste ĝis 1924 li aliĝis al migranta trupo en la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio. Inter 1924 kaj 1936 li apartenis al Teatro Magyar, poste 2 jarojn al Teatro Csokonai (Debrecen), fine al Gaja Teatro. Depost la 2-a mondmilito komence li estis membro de Teatro Belvárosi, poste de Nacia Teatro (Budapeŝto), fine ekde 1951 de Teatro Madách.
Li ricevis premiojn en 1957 kaj 1971. Li havis edzinon ekde 1939, kiu naskis 2 gefilojn.
Laterotranĉo (geometrio)
En geometrio, laterotranĉo estas operacio kiu tranĉas laterojn kaj verticojn de hiperpluredro aŭ kahelaro, kreante la novajn facetojn anstataŭ ĉiu latero kaj vertico.
Dum la laterotranĉo, lateroj kaj verticoj estas tranĉataj nur ĝis minimuma bezonata grado, kiam en la lateroverticotranĉo la verticoj estas tranĉataj ankaŭ plu.
La operacio aplikas al hiperpluredro en 3 aŭ pli multaj dimensioj kaj al kahelaroj en 2 aŭ pli multaj dimensioj.
La operacio je la regula hiperpluredro aŭ kahelaro estas priskribata per etendita simbolo de Schläfli t0,2{p,q,...}.
Ĉi tiu operacio por pluredroj kaj 2-kahelaroj estas ankaŭ nomata kiel ekspansio aŭ elvolvaĵo, ĉar ĝi povas esti farita ankaŭ per preno de edroj de la fonta formo kaj dismovo ilin foren kaj enigo de la novaj edroj en la breĉoj por ĉiu malfermita vertico kaj latero. Noto ekspansio por la aliaj dimensioj ne estas la samo kiel laterotranĉo. Ekzemple por plurĉeloj kaj 3-kahelaroj ekspansio estas la samo kiel edrotranĉo.
Por pluredroj, laterotranĉa operacio donas direktan vicon de la fonta pluredro al ĝia duala pluredro.
Por pli alte dimensiaj hiperpluredroj, laterotranĉo donas direktan vicon de fonta hiperpluredro al ĝia rektigita formo.
1741
1741 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1741 post Kristo okazis, interalie:
Tatev (vilaĝo)
Tatev (Տաթև) estas kampara komunumo en la provinco Sjuniko en la sudo de Armenio. Proksime de la vilaĝo troviĝas la monaĥejo Tatev. Laŭ la Nacia Statistika Servo de la Respubliko Armenio en ĝi loĝis 892 en 2010, sed 1,042 laŭ censo de la jaro 2001, kun signifa malkresko de la loĝantaro.
La vilaĝo gastigas la stacion de la telfero "Flugiloj de Tatev", unu el la plej longaj telferoj en la mondo.
22919 Shuwan
22919 Shuwan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Primeca provo
Primeca provo estas algoritmo por kontroli ĉu eniga nombro estas primo aŭ komponita.
Noto ke estas grava diferenco inter provo de primeco kaj entjera faktorigo. Kiel en 2008, faktorigo estas kompute peza problemo, sed primeca provo estas kompare facila.
Simpla maniero
La plej simpla primeca provo estas jena: estu donita eniga nombro n, oni kontrolu ĉiun entjeron m ekde 2 ĝis n-1, ĉu ĝi dividas na n. Se n estas dividebla per iu m tiam n estas komponita, alie ĝi estas primo.
La rula tempo estas O(√n), aŭ O(2b/2), kie b estas kvanto de bitoj en la nombro. Ĉi tio estas eksponenta tempo de kvanto de bitoj (pli ĝenerale kvanto de ciferoj) en la nombro.
Probablecaj testoj
Plej popularaj primecaj provoj estas probablecaj testoj. Ĉi tiuj testoj uzas, krom la testata nombro n, iujn aliajn nombrojn a kiuj estas elektataj je hazarde de iu aro. Kutima hazardigitaj primecaj provoj neniam pri reale primo diras ke ĝi estas komponita, sed eblas ke la algoritmo pri reale komponita nombro diras ke ĝi estas primo. La probablo de eraro povas reduktiĝas per ripetado de la provo kun multaj sendepende elektitaj a; por du kutime uzataj testoj, por ĉiu komponita n almenaŭ duono de la a detektas komponitecon de n (tiam a estas nomata kiel atestanto por la komponiteco). Tiel k ripetadoj reduktas la eraran probablon al maksimume 2−k, kiu povas esti farita sufiĉe malgranda per pligrandiĝo de k.
La baza strukturo de hazardigita primeca provo estas jena:
n, kiu ne aperis kiel komponita nombro en ĉi tia testo povas esti deklarita kiel verŝajna primo.
La plej simpla probableca primeca provo estas la primeca provo de Fermat. Ĝi estas nur heŭristika provo; iuj komponitaj nombroj (nombroj de Carmichael) estas deklarataj kiel "verŝajne primo" por ĉiu a. Tamen, nombroj de Carmichael estas sufiĉe malmultaj kaj la testo estas iam uzata se rapida elekto de nombroj estas bezonata, ekzemple en kreo de ŝlosiloj de la RSA.
La primeca provo de Miller-Rabin kaj primeca provo de Solovay-Strassen estas pli malnaivaj variantoj kiu detektas ĉiujn komponitajn nombrojn (por ili ne ekzistas analogo de nombroj de Carmichael). Por ĉiu komponita nombro n, almenaŭ 3/4 (por primeca provo de Miller-Rabin) aŭ 1/2 (por primeca provo de Solovay-Strassen) de nombroj a estas atestantoj de komponiteco de n). Ili estas ofte la manieroj de elekto, ĉar ili estas multe pli rapidaj ol la aliaj ĝeneralaj primecaj provoj. Por alta fido, la pseŭdoprimeca provo de Frobenius detektas almenaŭ na 99.987% de komponitaj, kvankam ĝia rula tempo estas tipe trifoje pli granda ol tempo de primeca provo de Miller-Rabin kaj primeca provo de Solovay-Strassen.
Leonard Adleman kaj Huang prezentis seneraran (sed kun atendita polinoma tempo) varianton de la elipsa kurba primeca provo. Malsimile al la aliaj probablecaj testoj, ĉi tiu algoritmo produktas ateston por primeco, kaj tial povas esti uzata por pruvi ke nombro estas primo. La algoritmo estas tro malrapida en praktiko.
Rapidaj determinismaj testoj
La unua determinisma primeca provo grave pli rapida ol la simplaj manieroj estis la primeca provo de Adleman-Pomerance-Rumely; ĝia tempo povas esti pruvita al esti O((log n)c log log log n), kie n estas la testata nombro kaj c estas konstanto sendependa de n.
La elipsa kurba primeca provo povas estas pruvita al ruliĝi en O((log n)6), sed nur se iuj ankoraŭ nepruvitaj (sed larĝe alprenita al esti vera) propozicioj de analitika nombroteorio estas uzataj. Ĝi estas unu el la plej ofte uzataj determinismaj testoj en praktiko.
La realigo de ĉi tiuj du manieroj estas iom malfacila, kreanta riskon de programadaj eraroj, ĉi tio estas unu kaŭzoj de tio ke ili estas ne preferataj.
Se la ĝeneraligita Rimana hipotezo estas alprenita, la primeca provo de Miller-Rabin povas esti ŝanĝita en determinisman version kun tempo Õ((log n)4). En praktiko, ĉi tiu algoritmo estas pli malrapida ol la alia du por ampleksoj de nombroj kiuj povas esti prilaboritaj per la ajna.
La primeca provo AKS, estas pruvita al ruliĝi en Õ((log n)12), poste plibonigita al Õ((log n)6). Ĉi tiu estis la unua determinisma primeca provo kun pruvita polinoma tempo. En praktiko, ĉi tiu algoritmo estas pli malrapida ol probablecaj manieroj. <!--
(Kompliko, Komplekseco)
En komputa komplikteorio, la formala lingvo (korespondanta, respektiva) al la primoj estas signifita kiel _PRIMES_. Ĝi estas facila al montri (tiu, ke, kiu) _PRIMES_ estas en _coNP_: ĝia komplemento _COMPOSITES_ estas en (Np, NP) ĉar unu povas decidi komponiteco per _nondeterministically_ (konjektanta, divenanta) faktoro.
En 1975, _Vaughan_ _Pratt_ montris (tiu, ke, kiu) tie ekzistis dokumento por (primeco, plejparte) (tiu, ke, kiu) estis kontrolebla en polinoma tempo, kaj tial (tiu, ke, kiu) _PRIMES_ estis en (Np, NP), kaj pro tio en (Np, NP) ∩ _coNP_. Vidi (primeco, plejparte) dokumento por (detaloj, detalas).
La sinsekva malkovro de la _Solovay_-_Strassen_ kaj Muelisto-_Rabin_ (algoritmoj, algoritmas) meti _PRIMES_ en _coRP_. En 1992, la _Adleman_-_Huang_ algoritmo reduktis la (kompliko, komplekseco) al _ZPP_ = RP ∩ _coRP_, kiu _superseded_ _Pratt_'s rezulto.
La _cyclotomy_ provo de _Adleman_, _Pomerance_, kaj _Rumely_ de 1983 meti _PRIMES_ en QP (kvazaŭ-polinoma tempo), kiu estas ne sciata al esti komparebla kun la klasoj menciis pli supre.
Pro ĝia agordiĝemo en praktiko, polinomo-tempo (algoritmoj, algoritmas) alprenanta la Rimana hipotezo, kaj alia simila indikaĵo, ĝi estis longa suspektis sed ne pruvita (tiu, ke, kiu) (primeco, plejparte) povis esti solvita en polinoma tempo. La ekzisto de la _AKS_ primeca provo fine kvitiĝis ĉi tiu longa-staranta demando kaj lokita _PRIMES_ en P. Tamen, _PRIMES_ estas ne sciata al esti P-(plenumi, kompleta), kaj ĝi estas ne sciata ĉu ĝi (mensogoj, mensogas, kuŝas) en klasoj (kuŝas, situas) ene P tiaj L aŭ Nc.
Nombro-teoriaj manieroj
Certaj nombro-teoriaj manieroj ekzisti por (testante, testado) ĉu nombro estas primo, tiaj la _Lucas_-_Lehmer_ provo kaj _Proth_'s provo. Ĉi tiuj testoj tipe postuli faktorigo de n + 1, n − 1, aŭ simila kvanto, kiu signifas ke ili estas neutila por ĝenerala-celo (primeco, plejparte) (testante, testado), sed ili estas ofte sufiĉe pova kiam la testita nombro n estas sciata al havi speciala (formo, formi).
La _Lucas_-_Lehmer_ provo fidas sur la fakto (tiu, ke, kiu) la multiplika (mendi, ordo) de nombro a module n estas n − 1 por primo n kiam a estas primitiva radiko module n. Se ni povas montri a estas primitivo por n, ni povas montri n estas primo.
Mikulovice (distrikto Pardubice)
Vilaĝo Mikulovice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, 5 km sude de la urbo Pardubice kaj 5 km norde de la urbo Chrudim, ĉe la ŝoseo n-ro 37 kaj ŝoseo n-ro 324 el Pardubice al Chrudim. Vivas ĉi tie.
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Historio
La unua historia mencio pri la vilaĝo datiĝas al la jaro 1384. Tamen arĥeologiaj esploroj, ĉefe faritaj en la jaroj 2008 kaj 2009 pruvas, ke la teritorio estis prisetlita jam antaŭ multaj jaroj. Temis pri sava esploro antaŭ konstruo de familiaj domoj. La lokaĵo estas polikultura: trovaĵoj estas el la jaroj de 2 mil a.K. ĝis komenco de nia erao. La trovaĵoj apartenas al t.n. unětická kulturo, al bronza kaj roma eraoj.
Preĝejo kaj tombejo
Ĝi estas ununava kun malpli larĝa kvadrata presbiterejo, apuda sakristio kaj kun prisma turo fronte. La ĉefa fasado estas kronita per voluta ŝildo. Presbiterejo kaj sakristio estas volbitaj per plataĵo, la navo havas ebenan plafonon. Sur plafono de presbiterejo estas pentraĵo de Kronado de Virgulino Maria kaj scenoj el la vivo de Sankta Venceslao. Iluzia pentrita arĥitekturo de ĉefaltaro estas de Kramolín el la jaro 1792, statuoj de du sanktuloj sur norda altaro, suda altaro, predikejo, benkoj, orgeno kaj krucifikso devenas el la duono de 18-a jarcento. Stana baptujo estas datita 1483. Forĝita krucifikso sur la tombejo estas el la jaro 1781.
Paroĥejo
Domo n-ro 1, estinta malfrubaroka paroĥejo, estas duetaĝa kun neriĉe dividita fasado.
Clavijo
Clavijo [klaBIĥo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. La municipo estas formita de loĝlokoj Clavijo kaj La Unión de los Tres Ejércitos, lastatempe pli loĝata ol la ĉefa kerno pro sia proksimeco al la ĉefurbo.
Geografio
Ĝi estas sur montoĉeno de Kameroj kiu separas la valojn de la riveroj Leza kaj Iregua, same kiel la komarkojn Malnova Kamero kaj Nova Kamero. Limas norde kun Alberite, sude kun Soto en Cameros (domaro Trevijano) kaj kun Leza de Río Leza, oriente kun Ribafrecha kaj okcidente kun Nalda kaj kun Albelda de Iregua.
Polevsko
Polevsko (Blottendorf) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Ĝi troviĝas norde de Nový Bor en nordorienta terlango de Bohemia mezmontaro en najbareco de Luzacia montaro, en supermara ateco 490 metroj. Ĝi havas cismontaran karakteron kaj ĝi situas en montoriĉa tereno, meze de montoj kaj arbaroj. Nordokcidente super la municipo elstaras montoj Polevský vrch (626 m s. m.) kaj Medvědí hůrka (643 m s. m.). La municipo situas en PPR Luzacia montaro. Vivas ĉi tie.
Clavijo
Geografio
Ĝi estas atingebla nur laŭ la regiona ŝoseo LR-345; laŭ tiu estas norde la submunicipo La Unión de los Tres Ejércitos, poste Alberite, Villamediana de Iregua kaj Logronjo.
Polevsko
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1461.
Clavijo
Historio
La batalo de Clavijo estas mito kiu estis konsiderita historia, gvidita de la reĝo Ramiro 1-a de Asturio kontraŭ la islamanoj de Abd ar-Rahman la 2-a. Ĝi estus okazinta en la tiel nomata Campo de la Matanza (Kampo de la Amasmurdado), proksime al Clavijo, la 23-an de majo 844. Ĝiaj mitaj trajtoj (la mirakla interveno de la apostolo Jakobo) kaj posta uzado por la tiukadra mito por pilgrimado ktp., kaj manko de historiaj fidindaj referncoj, faras ke nuntempe oni ne kosnnideras ĝin vere reale okazinta.
En la jaro 960 García Sánchez la 1-a de Navaro malliberigis la grafon Fernán González en Cirueña, kaj enprizonigis lin en la kastelo de Clavijo, kio estas la plej frua dokumenta referenco de la kastelo. La urbo aperas menciita en la dokumento Votos de Fernán González a San Millán de la Cogolla.
La 12an de februaro 1285, Sancho la 4-a de Kastilio, estante infanto, konfirmas la donacon de la loko kun la kastelo al la urbo Logronjo. En 1311 Fernando la 4-a redonas la posedon de la zono al la Monaĥejo de Sankta Marteno de Albelda. En 1396 Diego López de Zúñiga donis la lokoj kun Baños de Rioja, Huércanos kaj Bobadilla al sia filo Iñigo Ortiz de Zúñiga, pro geedziĝo kun Juana, ekstergeedza filino de Karolo la 3-a de Navaro. En 1476, Pedro de Zúñiga, filo de Diego López de Zúñiga, vendis la lokon kun la kastelo al la grafoj de Aguilar kontraŭ 400 000 maravedoj.
En 1478 la lokanoj de Clavijo kaj Lagunilla (apartenantaj al la senjorlando de Cameros) forhakis la teritorion de Ribafrecha (de Gómez Manrique) reprezalie pro la detruo de la fortikaĵoj de Entrena (tiam Cameros) fare de la lokanoj de Navarrete (Gómez Manrique).
Aktualo
La rura elmigrado okazis el la 1950-aj jaroj kaj tial oni malaltiĝis el 418 loĝantoj ĝis sub 200 en 2000 kaj poste oni plialtiĝetis ĝis nunaj 300.
La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado (bovoj, ŝafoj, kaproj), agrikulturo (cerealoj, vitoj, olivarboj), kaj la kultura kaj rura turismo.
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, kaj la ermitejo, kaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.
Kastelo Lichtenberg (Hesio)
La renesanca kastelo Lichtenberg en Hesio, en komunumo Fischbachtal (prononcu Fiŝbaĥ-Tal'), distrikto Darmstadt-Dieburg, estis konstruigita fare de la grafo Georg la Unua de Hesio inter 1570 kaj 1581 sur la fundamentoj de antaŭa kastelo konstruigita ĉirkaŭ la jaro 1200 fare de la grafoj de Katzenelnbogen. La kastelo estas simbolo kaj kultura centro de la valo Fischbach, nun hejmigas la muzeon pri pejzaĝo Odenwald sur tri kastelaj etaĝoj, kaj krome ofte gastigas koncertojn.
Vale, rekte apud la kastela monto, troviĝas kampadejo kun somere plaĉa natura naĝejo kun flugpilka, tablotenisa kaj ŝaka ludejoj plus herbejoj por kuŝado, piedpilko kaj pliaj ludoj. La naturan naĝejon de junio ĝis fino de aŭgusto malmultekoste (kontraŭ 1 € po tago por pli-ol-12-jaruloj, duono por pli junaj infanoj) eblas uzi ankaŭ ne tie kampadante.
La nomon portas pluraj konataj homoj, interalie la germana aŭtoro, filozofo kaj unua profesoro pri eksperimenta fiziko Georg Christoph Lichtenberg, kiu naskiĝis dum 1742 en Ober-Ramstadt tutproksime de Lichtenberg kaj mortis dum 1799 in Göttingen).
Navalosa
Navalosa [nabaLOsa] estas municipo en la sudcentro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo Navalosa estas komprenebla etimologie kiel Altbieno de la Kahelroko.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 30 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 322 loĝantojn (plie somere). Ĝi perdis 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 57 km de Avilo, provinca ĉefurbo, kaj 139 km de Madrido.
Ĝi limas kun Hoyocasero, Navaquesera, Navatalgordo, Villanueva de Ávila, Villarejo del Valle, Serranillos, San Esteban del Valle kaj Navarrevisca. Tra la teritorio fluas la rivero Alberĉe sur la Sierra de Gredos.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, karnavalo).
Seslatera dutrunko
En geometrio, seslatera dutrunko aŭ senpintigis dupiramido estas pluredro, la kvara en malfinia serio de dutrunkaj pluredroj. Ĝi havas 12 trapezajn kaj 2 seslaterajn edrojn.
Ĉi tiu pluredro povas esti konstruita per preno de seslatera dupiramido kaj senpintigo de la apeksaj (polusaj aksaj) verticoj, farante el ĝi kunaĵon de du trunkoj bazo al bazo.
Safiro aŭ rubena kristalo estas ekzemploj de seslatera dutrunko.
Auriat
Auriat estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 113 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Auriat etendiĝas sur 21,66 km², kaj havis 113 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 5 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Auriat situas je alteco de 628 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Auriat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Franck Simon-Chautemps, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La loka preĝejo datiĝas de la 15-a jarcento, kaj estis parte renovigita.
Administrado
Auriat apartenas al la kantono de Bourganeuf, kies ĉefurbo estas Bourganeuf. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
34028 Wuhuiyi
34028 Wuhuiyi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Huiyi Wu, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri energio. Ŝi estis lernantino ĉe la Ichikawa Gakuen de Iĉikaŭa (Ĉiba, Japanio).
Kunratice (distrikto Děčín)
Historio
Post ,la dua mondmilito okazis en la municipo ellandigo de devenaj germanaj loĝantoj.
Tamás Kátai
Tamás Kátai [tamAŝ kAtai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kátai Tamás estis hungara avangarda muzikisto (komponisto, sintezilisto, gitaristo, tekstopoeto), fotisto.
Tamás Kátai naskiĝis la en Makó.
Biografio
Tamás Kátai unue interesiĝis pri elektronika muziko fine de la 1980-aj jaroj fare de praaj komputiloj ZX Spectrum, Commodore 64 kaj Amiga. Li fondis sian unuan muzikan projekton "Darklight" en 1993. Post 5 jaroj li fondis muzikgrupon en:Thy Catafalque kaj eldonis sondiskojn. En 2005 aperis lia sondisko "Erika Szobája". Li eldonis poemarojn, el kiuj li ĉerpis tekstojn por la komponaĵoj, sed li ĉerpas ankaŭ de signifaj hungaraj poetoj. En nepublikita tempo li elmigris al Edinburgo, kie li trovis pli bonajn vivkondiĉojn, ol en Makó. Li ankaŭ fotadas. En 2007 li ricevis hungaran premion.
9786 Gakutensoku
9786 Gakutensoku estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Gakutensoku (japane : 學天則), la unua japana roboto kreita en 1929 fare de Niŝimura Makoto (japane : 西村真琴). Gakutensoku estis montrita en pluraj sed estis perdita en germanio en la 1930-aj jaroj. Kopio de Gakutensoku estas montrita en la Osaka Scienca Muzeo.
Egaleco
Egaleco estas koncepto en politiko kaj en sociologio, kiu komparas reciprokan statuson de homoj.
Oni distingas interalie jenajn specojn de egaleco:
1739
1739 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1739 post Kristo okazis, interalie:
Natria persulfato
Natria persulfato, persulfato de natrio aŭ Na2S2O8 estas neorganika kombinaĵo de natrio kaj persulfata acido, blanka solido, kiu dissolviĝas en akvo, ne estas higroskopa kaj ne degradiĝas kun la tempopaso. Ĝi estas forta oksidiganto, substanco noca, irita kaj alergiogenera. Ĝi uzatas en gravurado de elektraj cirkvitoj por dissolviĝo de kupro.
(5499) 1981 SU2
(5499) 1981 SU2 estas asteroido de la asteroida zono, kiu, ĝis nun, restas ankoraŭ sen nomo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 21-an de septembro 1981 elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Dueto
Dueto (de lat. duo = "du") estas muzika verko, kiu estas prezentata de du muzikistoj (ensemblo) aŭ estas komponita tiucele:
La personaron realigantan dueton oni nomas duopo.
Komponado
En dueto ambaŭ prezentistoj havas la saman gravecon en la muzikaĵo.
"Dueto" ankaŭ estas utiligita kiel verbo por la ago de prezentado de muzika dueto, aŭ ordinarlingve kiel substantivo por rilati al duetprezentistoj, do duopo.
Muzikaĵo prezentita fare de du pianistoj sur la sama piano estas nomita "piana dueto" aŭ "piano kun kvar manoj". muzikaĵo por du pianistoj kunprezentantaj sur apartaj pianoj estas "pianduopo". Muzika komponaĵo kun pli ol du solinstrumentoj aŭ voĉoj nomiĝas triteto, kvarteto, kvinteto, seksteto, septeto, okteto ktp.
Historio
Kiam Mozart estis juna li kaj lia fratino Maria Anna ludis dueton de lia komponaĵo en 1765. La kvar manoj, priskribitaj kiel dueto, estis en multaj el liaj verkoj kiuj inkluzivis kvin sonatojn; Aro de variacioj, du prezentistoj kaj unu instrumento, kaj sonato por du pianoj. La unua publikigita soneto aŭ dueto estis en 1777.
En renesanca muziko, dueto speciale celita kiel instruilo, farota de instruisto kaj studento, estas nomita bicinio (vidu etudo).
Opero
Duetoj ĉiam estis parto de la strukturo de operoj. Operoj de la frua 16-a jarcento kiel ekzemple L'Orfeo kaj L'incoronazione di Poppea inkluzivas duetojn dum la prezento. En 17-a jarcento Italio, duetoj ofte estis uzitaj en komikaj scenoj ene de gravaj operoj. En baroka Francio la dueto estis populara en tragedioj, kiel venĝo- kaj konfliktokantoj. La amdueto estis karakterizita per kantado kun proksimaj harmonioj de 3 kaj 6, simbolante unuecon post konflikto.
En popmuziko
Dum la 20-a jarcento duetoj estis oftaj en la populara muziko de la tempo. Kelkaj kantoj estis skribitaj por soni kiel konversacio j, kiel "Honey, It's Cold Outside." Aliaj estis prezentitaj ĉirkaŭ temo, ekzemple Novjorko en "Empire State of Mind". Foje duetoj estas improvizoj inter artistoj, kiel ekzemple "Under Pressure". David Bowie kaj Freddie Mercury laŭdire komponis la kantotekston dum unu tago improvizante kune.
Favoratulo
La Favoratulo aŭ Privatulo, en hispana origine valido, privado aŭ favorito, estis politika figuro (la valimiento) propra de la Antikva Reĝimo en la Hispana Monarkio, kiu atingis sian plenecon sub la nomitaj Malgrandaj Habsburgoj en la 17a jarcento. Ĝi ne povas esti konsiderata kiel institucio, pro tio ke en neniu momento oni celis oficialan postenon, ĉar ĝi utilis al la reĝo nur dum ĉi tiu fidis en la persono elektita.
Kvankam ne estis posteno kun formala nomumo, tiu de valido estis la posteno de plej granda konfido de la monarko en konkretaj aferoj. Estas grava la nuanco, ĉar la spiritaj temoj estis respondeco de la reĝa konfesisto, figuro de politika graveco neniel disdegnebla. La funkcioj kiujn praktikis la valido estis de maksimuma nivelo en la politika decidado, pli ol konsilisto, ĉar en la praktiko regis en nomo de la reĝo, en momento en kiu la aŭtoritata monarkio koncentris enorman povon en sia figuro. Se la reĝo ne povas aŭ ne volas regi por si mem, estas nepra la valido.
Oni uzas kiel sinonimojn la terminojn favorito aŭ privado. Konvenas eviti la terminon ĉefministro kiu en iu okazo (ĉefe fine de la 17a jarcento) oni uzis por loki la favorito-n super ajna alia ministro aŭ funkciulo, sed kiu konfuziĝas kun la tute malsama koncepto de ĉefministro en la brita monarkio ekzemple, ekvivalenta al kio en Hispanio oni nomas prezidanto de la konsilantaro de ministroj, propra posteno de la Konstitucia Monarkio aŭ la Parlamenta Monarkio, ne ekzistanta en Hispanio antaŭ la 19a jarcento.
Sajómercse
Sajómercse [ŝajOmerĉe] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Putnok.
Situo
Sajómercse situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo fervojo Putnok-Eger preteriras. Putnok troviĝas 7, Ózd 17, Miskolc 45, Budapeŝto 169 kilometrojn.
Guachochi
Guachochi estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Guachochi. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08027.
Sajómercse
Historio
La unua mencio devenis el 1330. En Sajómercse migra poŝto servas.
Guachochi
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 45881 loĝantojn. El tiuj estis 22974 viroj kaj 22907 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4340,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2400 metroj super la marnivelo.
Garmna
Garmna irlande aŭ Gorumna estas insulo ĉe la okcidenta marbordo de Irlando en la graflando Galivo.
Guachochi
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 540,4 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 13,7 °C.
Garmna
Geografio
Garmna estas ligita kun la ĉefa insulo per la « Béal an Daingin”- ponto. Garmna mem konsistas el tri insuloj tre proksime unu al la alia: nome Lettermullen, Tír an Fhia kaj Lettermore.
Guachochi
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Garmna
Demografio
La suba tabelo montras la evoluon de nombro de loĝantoj sur Garmna.
Guachochi
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 32600 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 19974 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 61,27 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Elemér Zágoni
Elemér ZÁGONI [za:goni] estas rumania hungara apotekisto. Li naskiĝis en Csíkkarcfalva la 24-an de septembro 1941.