cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villalaco
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 52 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 30 loĝantojn nur el la jaro 2000. Ĝi distas 34 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La loĝloko estas ĉe la valo de la rivero Pisuerga, proksime al ties kuniĝo kun Arlanza. Ĝi estas inter Cordovilla la Real kaj Astudillo kaj antaŭ Valbuena de Pisuerga, separate per la rivero Pisuerga.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, pilorio, urbodomo ktp.
Lancaster (Pensilvanio)
Lancaster, pensilvanigermane Lengeschder, nomebla ankaŭ esperantlingve Lankastro, estas urbo de Pensilvanio, subŝtato de Usono. Ĝi estas la administra centro de samnoma kantono Lancaster kaj situas en la sudorienta parto de la subŝtato. La urbo fondiĝis en 1730 kiel setlejo de pensilvanigermanoj kaj nun konsideriĝas la centro de Amiŝismo. Fine de en la urbo vivis.
Villaconancio
Villaconancio [biljakoNANzjo] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Villaconancio estas etimologie komprenebla kiel Urbo, aŭ plej verŝajne Vilao de Konancio, alude al praloĝanto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 34,06 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 60 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 450 loĝantojn el la 1930-aj jaroj. Ĝi distas 42 km de Palencio, provinca ĉefurbo, 4 km de Cevico Navero, 7 de Castrillo de Onielo kaj 11 de Baltanás.
Villahán
Villahán [biljaAN] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Villahán estas etimologie komprenebla kiel Bieno aŭ Vilao de Fanio, alude al iama praloĝanto.
Villaconancio
Geografio
La municipa teritorio limas kun Hérmedes de Cerrato, Cevico Navero, Castrillo de Don Juan, Castrillo de Onielo, kaj Baltanás. Ties plej alta punkto estas la monto Mazorra (915 m).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la 9-a aŭ 10-a jarcentoj. La toponimo Villa-Conancio (Villa de Conancio), en kiu aperas la persona nomo Conancio, kiu jam apartenis al la hispan-gota nomaro, ekzemple ĉe la palencia episkopo Konancio (jaro 639), sugestas, ke spite la fakton ke la toponimo datas nur de la 9-a aŭ 10-a jarcentoj, ties tradicio, eble fruas eĉ ĝis tempo de visigotoj aŭ mozaraboj.
Villahán
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 31,02 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 95 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 500 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. Ĝi distas 43 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio limas norde kun la municipo Palenzuela; nordokcidente kun Quintana del Puente; oriente kun Herrera de Valdecañas; kaj sude kun Tabanera de Cerrato; ĉiuj el la provinco Palencio. Oriente tamen ĝi limas kun Peral de Arlanza, municipo kiu apartenas al la provinco Burgoso.
Villaconancio
Historio
El la 12-a ĝis la 13-a jarcento, oni konstruis la primitivan preĝejon de Sankta Juliano, romanika, el kiu oni konservas absidojn kaj aliajn elementojn. En 1352, "Villa Conancio" apartenis kiel senjorlando al Ruy González de Castañeda, poste al Doña Juana, edzino de Juan Rodríguez de Sandoval, la filoj de Sancho Manuel kaj al la Ordeno de Santa María de la Vid.
Villahán
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La loknomo Villahán estas etimologie komprenebla kiel Bieno aŭ Vilao de Fanio, alude al iama praloĝanto, nome “Fanius” poste “Hanni” kaj poste “Han”.
En la 10-a jarcento Villafán apartenis al la komunumaro "alfoz" de Palenzuela, de la Graflando Kastilio kun aliaj nun senhomejoj najbaraj kiel Castillejos, Quintanilla Albilla, ktp. Post unu jarcento ĉe Villafán estis monaĥejo. En la 13-a jarcento Villa Han apartenis eklezie al Palenzuela kaj Burgoso. Meze de la 14-a jarcento Villahán estis de Palenzuela, kiu siavice apartenis al la reĝino Maria de Portugalio, patrino de la reĝo Petro la 1-a de Kastilio. Meze de la 16-a jarcento estis senjoro de Villahán de Palenzuela Luis Ossorio, frato de Doña Inés kaj en 1675 la Admiralo Enríquez.
Villaconancio
Historio
En la 18-a jarcento estis du muelejoj ĉe la rojo Maderón (aŭ Maderano) kaj du dek abelujaroj dise tra la kamparo. La urbestro estis nomumita de la Markizo de Peñafiel. En 1833 ruiniĝis la romanika prapreĝejo de Sankta Juliano, kiu estis rekonstruita nur en 1902, konservante kelkajn el ties elementoj. Dume oni uzis ermitejon.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj abelbredado). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel legenda kruco, la preĝejo, la ermitejoj, aviadila monumento, monumento al Lance Armstrong ktp.
Villahán
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.
Kaduna (rivero)
Kaduna estas alfluanto de la rivero Niĝero kiu fluas 550 kilometrojn tra Niĝerio. Ĝi ricevas sian nomon el la krokodiloj kiuj vivas en la rivero kaj en ĉirkaŭa areo. "Kaduna" en la loka lingvo, Haŭsa, estas la vorto por "krokodiloj". La rivero ekfluas en la Jos-Altebenaĵo nome en la Ŝtato Altebeno 29 kilometrojn sudokcidente de la urbo Jos, fluas tra sia nomita Ŝtato Kaduna kaj tra ties ĉefurbo Kaduna, kaj kuniĝas kun la rivero Niĝero en la Niĝera Ŝtato. Plej el ĝia fluejo trapasas malfermajn arbarojn de savano, sed ĝia plej malsupra parto havas kelkajn ĉizitajn gorĝojn super ties enirejo en la etensaj Niĝeraj inundebenaĵoj.
Altoona (Pensilvanio)
Altoona estas urbo de Pensilvanio, subŝtato de Usono. Ĝi apartenas al la kantono Blair kaj situas en la centra parto de la subŝtato. Fine de en la urbo vivis.
Bilohorivka (stacidomo)
Bilohorivka (Білогорівка) estas varstacidomo en Lisiĉansk (Luhanska provinco), la 43-a plej granda urbo en Ukrainio.
Vovĉojarska (stacidomo)
Vovĉojarska (Вовчоярська, Волчеярская) estas fervoja stacio en Lisiĉansk (Luhanska provinco), la 43-a plej granda urbo en Ukrainio.
Wilmington (Delavaro)
Wilmington estas urbo de Delavaro, subŝtato de Usono. La grandurbo estis konstruita sur la loko de fortikaĵo Christina, la unua sveda setlejo en Nordameriko - la urba flago ankoraŭ nun aludas pri tio. Ĝi kuŝas ĉe la kunfluejo de la riveroj Christina kaj Brandywine, proksime de kie la Christina fluas en la Delavaron. La urbo estas la ĉefloko de la kantono New Castle kaj unu el la plej gravaj grandurboj en la metropola areo Delavara valo (Delaware Valley). Fine de en la urbo vivis. Same svedajn radikojn cetere havas la proksima urbo Ĉester en la najbara subŝtato Pensilvanio.
En Wilmington estas la sidejo de DuPont.
Villamediana
Villamediana [biljameDJAna] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato.
Du kuriozaĵoj: en la blazono aperas erinaco, kiu esta tute malofta besteto en heraldikaj blazonoj de la lando; en la preĝejo estas kaj sonorilmuro sur sonorilturo, dum en preskaŭ ĉiuj preĝejoj de la regiono estas ĉu sonorilturo ĉu sonorilmuro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 58,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 182 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 750 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 18 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio liams kun Amusco, Monzón de Campos, Astudillo, Torquemada, Valdeolmillos, Villalobón, Magaz de Pisuerga, Reinoso de Cerrato kaj Villaviudas, La rivero Pisuerga faras limon.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En la Mezepoko estis murego.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la interesa preĝejo (kun aspekto kaj de katedralo kaj de fortikaĵo, kun sonorilmuro kaj sonorilturo) de Sankta Kolumba, kordova sanktulino, ĉu el mozaraboj?; la ermitejo La Esclavina, la restaĵoj de la murego ktp.
Nacia Parko Bouba Njida
La Nacia Parko Bouba Njida estas nacia parko de Kameruno. Totalo de 23 antilopaj specioj ekzistas en la parko. La Makul-likaono, Lycaon pictus, estis observita en la parko ekde la komenco de la 21-a jarcento. Tiu populacio de endanĝerigata specio de kanisedoj estas unu el malmultaj kiuj restis en Kameruno ĉirkaŭ la jaro 2000.
En 2012, tre forte armitaj ĉevalrajdantaj ŝtelĉasistoj el Ĉado kaj Sudano masakris ĉirkaŭ 200 elefantojn kaj tiel formortis pli ol duono de la elefanta populacio de la Nacia Parko Bouba Njida.
La Nacia Parko Bouba Njida kovras areon de 220 000 hektaroj. Dekomence ĝi estis establita kiel rezervejo en 1932. Ĝi estis plialtigita al la kategorio de parko en 1980.
Notoj
8.62361°N, 14.65667°W
Nasviteviĉ (stacidomo)
Nasviteviĉ (Насвітевич, Насветевич) estas fervoja stacio en Lisiĉansk (Luhanska provinco), la 43-a plej granda urbo en Ukrainio.
Paul Frommer
Paul Robert Frommer (naskiĝis la 17 -an de septembro 1944 en Novjorko, Nov-Jorkio, Usono) estas usona lingvisto.
Kariero
Li estas Profesoro pri Klinika Administrada Komunikado ĉe la Universitato de Suda Kalifornio (USC) Marshall School of Business kaj Linguistic Advisor por Lightstorm Entertainment, la produktentrepreno de reĝisoro James Cameron.
Frommer studis ĉe la Universitato de Roĉestro kaj ĉe la Universitato de Suda Kalifornio; li verkis sian disertaĵon pri la sintakso de persa parollingvaĵo kun Bernard Comrie en 1981.
Laŭ Frommer, li lernis dek kvin lingvojn pli-malpli bone, inkluzive de la hebrea, la germana kaj la ĉina, sed ĉefe la persa, pri kiuj li ankaŭ verkis sian disertaĵon. Li lernis la malajan dum dujara restado en Malajzio. Tamen, Frommer emfazas ke li povas nur vere paroli la anglan flue.
Paul Frommer iĝis konata al pli granda publiko kiel la kreinto de la Na'vi-lingvo, artefarita lingvo kiun li evoluigis inter 2005 kaj 2006 specife por la filmo Avatar, kies vortprovizon li kontinue vastigis de proksimume 300 vortoj ekde la komenco. Ĝis nun (novembro 2018) ĝi konsistas el ĉirkaŭ 2400 vortoj kaj ampleksa gramatiko.
Malšín
Malšín (Malsching) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie.
Partoj de municipo
Malšín havas du partojn, la propran Malšín kaj Ostrov. Ambaŭ tiuj ĉi vilaĝoj situas sur katastraj teritorioj kun nomo Ostrov na Šumavě (krom ili ĝi ensumigas ankaŭ solejojn Zadní Ostrov kaj Větrná, kiu antaŭe nomiĝis Nesselbach). Sed la teritorio de municipo krom tio konsistas el pluaj kvin katastraj teritorioj, kiuj enfalas sub parto Ostrov: Boršov u Loučovic, Horní Okolí, Horní Dlouhá (ĝi ensumigas domarojn Dolní Dlouhá kaj Lhotka), Šafléřov (ĝi ensumigas solejojn Chvalín kaj Vojtín) kaj Běleň (ĝi ensumigas domaron Branná).
Ora (III) hidroksido
Ora (III) hidroksido aŭ hidroksido de oro (III) estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la ora oksido aŭ hidrolizo de oraj saloj kaj esteroj. Ora (III) hidroksido estas vivantaj, malhelhelflavaj, lumsensivaj kristaloj, nesolveblaj en akvo kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Ora (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitan al oratomo. Ĝi konsistas je 1 oratomo, 3 hidrogenatomoj kaj 3 oksigenatomoj ĉiuj interkonektitaj per jonaj ligaĵoj. Ora hidroksido malkomponiĝas tiam kiam ekspoziciata al lumo. Ĝi estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj. Oraj kombinaĵoj estas forte toksaj pro iliaj ekstremaj oksidigaj potencoj.
Ganzedijk
Ganzedijk (Anserdigo) (groninge: Ganzediek) estas setlejo kun proksimume 170 loĝantoj (2009) en la municipo Oldambt en la provincio Groningeno (Nederlando). Ĝi situas iom nordoriente de Finsterwolde.
Historio
La setlejo Ganzedijk ekestis je la fino de la 18-a jarcento kiam kamparlaboristoj, fiŝkaptistoj kaj etfarmistoj setlis laŭlonge la Dolarddigo.
Eksteraj ligiloj
Historio kaj malnovaj fotoj de Ganzedijk
Castejón de las Armas
Castejón de las Armas [kasteĤON delaSARmas] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Castejón de las Armas estas etimologie komprenebla kiel Kasteleto de la Armiloj pro iama fortikaĵo kaj historia fabrikado de armiloj, inter kiuj precipe glavoj. Tiukadre aperas pafarko en la municipaj flago kaj blazono.
Geografio
Castejón de las Armas estas municipa teritorio en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas inter Ateca norde kaj Carenas sude.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Calatayud. Dekomence la loko nomiĝis Castejón de Ateca, sed en la 16-a jarcento ĝi eknomiĝis "de la Armiloj". Jam en la komenco de la 16-a jarcento Fernando la Katolika vizitis kaj favoris la lokon.
Iam estis paperfabriko.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Castejón de las Armas kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 82 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Aliaj altiraĵoj estas la gotika preĝejo de la 13-a jarcento, la restaĵoj de la kastelo, la ermitejo, fontoj, rigardejo kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la riveroj.
Lititz
Lititz (jen germane) estas logloko de Pensilvanio, subŝtato de Usono. Ĝi apartenas al la kantono Lancaster kaj situas 14 klometrojn norde de la urbo Lancaster (Pensilvanio). Lititz estis fondita fare de membroj de la Moraviaj fratoj en 1756 kaj estis nomita laŭ kastelo (nun ĉeĥe nomata Litice) en Bohemio proksime de la vilaĝo de Kunvald kie la historia movado de Moraviaj fratoj estis fondita en 1457.
La pensilvanigermana poetino Louise Adeline Weitzel estis morava kaj kreskis en Lititz.
Ciklopentila nitrato
Ciklopentila nitrato aŭ nitrato de ciklopentilo estas organika kombinaĵo konsistanta je unu ciklopentila grupo ligita al alia nitrata grupo. Ĝi estas likvaĵo nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj en la produktado de nitro-derivaĵoj.
Boris Pahor
Boris PAHOR (naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1913 en Triesto, Aŭstrio-Hungario (en la nuna Italio), mortis la 30-an de majo 2022 en Triesto ) estis slovena verkisto, poeto kaj politikisto kun itala civitaneco. Li estis unu el la plej influaj verkistoj en la slovena lingvo kaj estis proponita por la Nobel-premio pri Literaturo.
Li estas konsiderata unu el la plej gravaj nuntempaj slovenaj aŭtoroj. Premiita per la plej grava literatura premio en sia lando, la Premio Preseren, Pahor suferis persekutojn pro sia sloveneco, pro kio li sindediĉis al defendo de minoritatoj. Lia verkaro estis publikigita en pli ol ok lingvoj, interalie en Esperanto.
Dum sia infanaĝo, Pahor atestis la aperon de naciismaj kaj totalismaj ideologioj kontraŭ kiuj li faris dumvivan intelektan lukton en la nomo de kristanaj humanismaj valoroj. En 1953 li komencis regule instrui slovenan literaturon en mezlernejoj. Poste li ankaŭ instruis italan literaturon, poste, kaj ĝis 1975, li instruis en mezlernejoj kun la slovena kiel instrulingvo en Triesto. En 2009, Pahor rifuzis akcepti premion de la urbestro de Triesto Roberto Dipiazza, ĉar la urbestro ne menciis italan faŝismon kune kun naziismo kaj komunismo.
Verkaro (elekto)
La franca literaturrecenzisto Jean-Luc Douin komparis la nomon de Pahor kun tiu de aliaj grandaj verkistoj de eŭropa holokaŭsta literaturo de la dudeka jarcento, kiel ekzemple Primo Levi, Robert Antelme kaj Aleksandr Solĵenicin.
Tradukoj en Esperanto
Pilgrimanto inter ombroj
Villodre
Villodre [biLJOdre] estas municipo en la oriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 8,70 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 17 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 200 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 33 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Oni sugestis, ke eble Villodre estis la iama urbo Autrarca Vaccea. La registro Becerro de las Behetrías de Castilla (1352) mencias Villa Odre kaj la Becerro de los Beneficios de la Katedralo de Palencio (1345) jam mencias Villodre.
En la 12-a jarcento Villodre apartenis al la komunumaro alfoz de Astudillo kaj poste al la merindad de Castrojeriz kaj poste al tiu de El Cerrato. En la 18-a jarcento, ĝi estis reĝa posedo, apartenanta al Partido de las Nueve Villas de Palencio. En la 15-a jarcento estis tie turo kaj palaco de la blazondomo de la familio Vega.
La preĝejo estas de romanika deveno, sed plejparte de la 15-a jarcento kun reformoj de la 17-a jarcento, dediĉita al Sankta Romano Abato. Tiu preĝejo havas barokan ĉefretablon de la 18-a jarcento kaj la tomboj de la familianoj García Fernández (15-a jarcento) kaj la kuŝ-statuojn de la familianoj Martín Fernández de la Riva.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj legomoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.
Germantown (Filadelfio)
Germantown estas kvartalo de la urbo Filadelfio de Pensilvanio, subŝtato de Usono.
Historio
Antaŭ dominado de britoj indianoj havis tie urbeton. William Penn fondis por britoj la urbon en 1682. En 1683 13 germanaj familioj de kvakeroj kaj menonitoj el la urbo Krefeld alvenis per la ŝipo Concord al Filadelfio kaj gvide de la germana juristo Franz Daniel Pastorius fondis la unuan germanan urbon en Nordameriko, kiu origine en la pensilvanigermana lingvo ricevis la nomon Deitscheschteddel (prononco, "germana urbeto") kaj poste la anglalingvan nomon Germantown - ekde 1854 ĝi estas urboparto de Filadelfio.
Eŭropia (III) hidroksido
Eŭropia (III) hidroksido aŭ hidroksido de eŭropio (III) estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la eŭropia oksido aŭ hidrolizo de eŭropiaj saloj kaj esteroj. Eŭropia (III) hidroksido estas blanka aŭ rozkola solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj. Eŭropia (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitan al eŭropiatomo. Ĝi konsistas je 1 eŭropiatomo, 3 hidrogenatomo kaj 3 oksigenatomoj.
Alphabet Inc
Alphabet Inc. (ˈælfəbɛt) estas usona kompanio bazita en Kalifornio, kreita en 2015 kiel konglomeraĵo de firmaoj antaŭe posedataj de la kompanio Google. Laŭ la fondintoj de Google, la celo de ĉi tiu strukturo estas malpezigi la historian firmaon de agadoj, kiuj ne reprezentas ĝian kernan komercon, nome Interretaj servoj kiel paĝo-indeksado, Jutubo aŭ Gmail, kiuj ricevas enspezojn el reta reklamado. Laŭ la kompanio, la kontoj de Google eliras klarigitaj kaj la riskoj nun estas distribuitaj inter la filioj. La malpliigo de misuzo de domina pozicio estis menciita, interalie.
Alphabet Inc. estas nuntempe gvidata de Sundar Pichai (Ĉefa afergvida oficisto).
La kompania nomo Alphabet estis elektita ĉar ĝi reprezentas lingvon, la plej gravan novigon de la homaro, kiu estas en la koro de la Gugla serĉilo, laŭ la fondintoj. Larry Page ankaŭ mencias, ke la nomo de la kompanio reprezentas vortludon kun "alfa" kaj "bet", kio signifas "veti" en la angla.
Jarsy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Adrar des Ifoghas
Adrar des Ifoghas (ankaŭ Adrar des Iforas; en tamaŝeka: ⴰⴷⵔⴰⵔ ⵏ ⵉⴼⵓⵖⴰⵙ, en tifinagh; Adrar n Ifoghas; en araba: أدرار إيفوغاس‎ Ifoghas' Montoj) estas montarmasivo en la Regiono Kidal de Malio, kiu atingas ĝis Alĝerio. Ĝi havas areon de ĉirkaŭ 250 000 kvadrataj kilometroj.
Jarrier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Adrar des Ifoghas
La areo estas karakterizata per larĝaj, neprofundaj valoj el kiuj elstaras amasoj de eroditaj blokoj el granito.
Tiu areo estas riĉa en arkeologiaj restaĵoj, ĉefe de petroglifoj kiuj montras ĉasistojn, agrikulturistojn kaj brutobredistojn.
34492 Swasthikpadma
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 23-a de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Swasthik Padma, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri translacia medicino. Li estis lernanto ĉe la Antaù-Universitata Kolegio Vivekananda de Dakŝina Kanara (Karnatako, Barato).
Carenas
Carenas [kaREnas] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Videohelpa arbitracio
En futbalo, la video asistado al arbitracio estas videomekanismo kiu permesas al arbitraciistoj (en angla Video Assistant Referees aŭ VAR) interveni en iuj situacioj de arbitracio. Ofta esprimo «video-arbitracio» estas netaŭga, ĉar la fina decido revenas al la centra arbitraciisto.
Laissaud
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Videohelpa arbitracio
Historio
La videohelpa arbitracio estis uzita por la unua fojo en oficiala matĉo organizita de FIFA la 14an de decembro 2016, dum la duonfinalo de la Mondpokalo de la kluboj de FIFA inter la Atlético Nacional kaj la Kaŝima Antlers fare de la hungara arbitraciisto Viktor Kassai. Surbaze de la bildoj kiujn li povis konsulti, li povis decidi penalon.
La videohelpa arbitracio povas interveni en kvar situacioj nur, kun la celo de minimuma interfero por maksimuma profito:
Carenas
Geografio
Carenas estas municipa teritorio en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas inter Castejón de las Armas norde kaj la Akvorezervejo La Tranquera sude.
La loĝloko Carenas mem estas je 109 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 653 msm en la Iberia Sistemo, sude de la valo de la rivero Jalón kaj fakte ĉe la rivero Piedra. La loko estas ĉe turisma triangulo formata de la Monaĥejo de Piedra, la Akvorezervejo La Tranquera (ĉe la kunfluejo de la riveroj Piedra kaj Ortiz) kaj la Banlokoj de Alhama de Aragón kaj de Jaraba. La plej proksimaj loĝlokoj estas Castejón de las Armas, Ateca, Alhama de Aragón, Ibdes kaj Nuévalos. La Akvorezervejo La Tranquera estas en la municipa teritorio de Carenas, kunhavante ties komencon kun Nuévalos. Al tiu akvorezervejo oni povas alveni laŭ devojiĝo de la ŝoseo A-1501 en direkto al Alhama/Nuévalos.
Historio
Oni trovis restaĵojn de Neolitiko, Bronzepoko, keltiberoj kaj de romianoj. Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Calatayud. La plej frua dokumento konata kun mencio pri Carenas estas de la jaro 1128, en donaco de Alfonso la 1-a de Aragono al unu de liaj nobeloj, Pere Ramón, pro liaj servoj, kun la literumado ‘Carengena’. En dua dokumento, de 1169, ĝi aperis kiel ‘Carenis’, kaj en tiu la konsilantaro de Calatayud donas kanejon de Carenis al Andrés Iben Fabib (probable judo) kaj samjare, Alfonso la 2-a donis al la lokanoj de Carenis, paŝtejon. En 1174, Andrés Iben Fabib kaj lia edzino María, rajtigas sian filon Domingo eniri kiel monaĥo en la Monaĥejon de Santa María de Juncería, kaj donis kiel doto la kastelon de Carenas. En 1174, Andrés Iben pliiĝis la doton de sia filo Domingo, por la Monaĥejo, pere de bieno de Carenis. En 1119, la abato Jimeno, de la Monaĥejo de Juncería, vendis la heredaĵon kaj la kastelon de Carenis al la abato Gaufrido, de la Monaĥejo de Piedra, kaj la monaĥo Domingo, filo de Andrés Ibn Fabib, translokiĝis al Piedra pli proksime de siaj gepatroj kunportante la doton de Carenas kun ĉiuj ĝiaj havaĵoj. En 1257, Jakobo la 1-a rajtigis Piedra loĝigi kaj konstrui en Carenis. En 1258, la lokanoj de Carenis subskribis en Piedra la loĝĉarton; en tiu dokumento oni postulis de la 30 novaj loĝantoj de Carenas loĝi en la urba kerno por helpi la kreskon de la loko. En 1260, pro kreskomanko, oni subkribis novan loĝĉarton por franc-katalunaj alvenintoj.
En 1508, Fernando la Katolika donas al Carenas la titolon de "villa". Dum la 16-a jarcento funkciis en Carenas la Inkvizicio. En 1627, Carenas ekklopodis por sendependigo disde la Monaĥejo de Piedra; kaj atingis favoran decidon en 1664. En 1674, Carenas estis atakita de 300 homoj el Ibdes kaj Munébrega pro aferoj de gregopasado en Somet; en 1682, la supera instanco decidis favore al Carenas. En tiu epoko estis forno, muelejoj, abelujo, ceramiko, konstrumaterialoj, ŝtonminado ktp.
En Aŭgusto 1834 okazis epidemio de ĥolero, kiu damaĝis la loĝantaron. De 1890 ĝis 1900, la filoksero detruis la vitejojn, kio devigis novan replantadon. En 1899 oni instalis elektron devenan de la fabriko de Nuévalos. En 1917, estis 995 loĝantoj sed okazis rapida descendo, pro elmigrado, post la fino de la verkoj de la Akvorezervejo La Tranquera.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Carenas kie oni malaltiĝis el 1 169 loĝantoj en 1940 ĝis nunaj 182 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
El iamaj elementoj rimarkinde viziteblas la restaĵoj de la malfruromanika preĝejo, la klostro, la kunvenejo, kaj la turo. Krome tre altira estas la natura parko Monasterio de Piedra kreita de Juan Federico Muntadas kiel sinsekvo de akvofaloj, kies kreadon helpas la karsta agado de la kalcia karbonato propra de la rivero Piedra, kiu ĉefe dum sekega sezono akumulas materialon kiu plialtigas la akvofalajn nivelojn. La parko enhavas ankaŭ kelkajn grotojn, malkovritajn de la fondinto de la parko. Inter ĉefaj altiraĵoj estas akvofaloj La Caprichosa kaj Cola de Caballo kaj la nomita Lago Espejo (Spegulo). Estas markitaj padoj kiuj kondukas tra la parko, laŭlonge de ĉirkaŭ 5 km, al ĉiuj interesaĵoj.
Aliaj altiraĵoj estas la preĝejo de Sankta Juliano, la restaĵoj de la kastelo de Somet, la ermitejoj, la urbodomo, la Akvorezervejo La Tranquera, kaj la Salejoj de Nuévalos.
Akva rezervujo Žermanice
Akva rezervujo Žermanice (ĉeĥe Žermanická přehrada) estas valbaraĵo sur rivero Lučina ĉe Žermanice. Ĝi estis konstruita en la jaroj 1951 ĝis 1958 por provizado de ostrava industrio per trafika akvo. Por digo estis uzita 116 600 m³ da betono. Ĝi estas longa 314 m kaj alta 38 m. La akva areo prenas 248 ha kaj la suma volumento de valbaraĵo faras 25 300 000 m³ da akvo. La maksimuma profundeco estas 28 m. Sekve de la konstruado de valbaraĵo estis inundigitaj vilaĝoj Horní kaj Dolní Soběšovice. Dum la konstruado de la valbaraĵo estiĝis natura memorindaĵo Minejo de Žermanice, kiu estis en la jaro 1992 proklamita kiel natura memorindaĵo.
Akva reĝimo
Nesufiĉa akvoabundeco de la propra Lučiny necesigis konstruadon de alkondukilo Morávka-Žermanice el rivero Morávka, kiu estis finita en la jaro 1959. La sistemon de akvoekonomiaj laboraĵoj en akvejo de Morávka kaj Lučina plenigis pli poste konstruita rezervujo sur Morávka.
Uzo
La celo de la akva laboraĵo Žermanice estas provizi entreprenojn en la ostrava regiono per trafika akvo, plu poste plibonigi trafluojn en fluo sub la valbaraĵo kaj produkti elektran energion. Ĝi estis solene trafikigita la 8-an de novembro 1958 kaj de komence ĝi donis la akvon al la ostrava Nová huť kaj al paperfarejo en Vratimov. La akva rezervujo ankaŭ servas kiel provizujo por firmao Biocel Paskov, ĝi estas konvena kaj abunde eluzata por refreŝigado, al baniĝado, al akvaj sportoj kaj fiŝkaptado. En la rezervujo vivas granda nombro de fiŝoj, eblas ĉi tie ĉasi tradician karpon aŭ albramon, sed eĉ grandajn ezokojn kaj sanderojn, tinkojn, angilojn kaj multajn aliajn speciojn de fiŝoj.
COVID-19-protestoj en Ĉinio en 2022
Serio de protestoj kontraŭ COVID-19-ŝlosado komenciĝis en Ĉinio la 15an de novembro 2022.
Akva rezervujo Žermanice
Uzo
La valbaraĵo estas riĉa refreŝigeja rifuĝejo de la ostrava aglomeraĵo. En la ĉirkaŭaĵo estas konstruitaj multaj privataj kabanoj kaj hoteloj, kampadejoj, aŭtokampadejo kaj kelke da restoracioj. En proksima ĉirkaŭaĵo troviĝas sur areo 1,95 ha forlasita kaj parte inundigita minejo kun rara flaŭro kaj faŭno. . Limojn de la valbaraĵo kreas municipoj Lučina, Dolní Domaslavice, Soběšovice kaj Žermanice.
COVID-19-protestoj en Ĉinio en 2022
Enkonduko
La protestoj komenciĝis en respondo al iniciatoj prenitaj de la ĉina registaro por malhelpi la disvastiĝon de COVID-19 en la lando, inkluzive de efektivigo de nul-COVID-politiko. Malkontento pri la politiko kreskis ekde la komenco de la pandemio, kiu enŝlosis multajn homojn al siaj hejmoj sen laboro kaj lasis kelkajn nekapablaj aĉeti ĉiutagajn necesaĵojn.
Dum malgrand-skalaj protestoj komenciĝis komence de novembro, ĝeneraligita civiltumulto erupciis post mortiga fajro en Urumĉio kiu mortigis dek homojn, post tri fermomonatoj en Ŝinĝango. Manifestacianoj postulis la finon de la registara nul-COVID-politiko kaj serumado, kaj kelkaj etendis sian proteston direkte al la gvidado de Xi Jinping kaj la Ĉina Komunista Partio.
Arondismento Vierzon
La arondismento Vierzon (france arrondissement de Vierzon) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Cher kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Vierzon. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kantonoj
Ekde 2015 apartenas al la arondismento la jenaj 5 kantonoj:
Norvegio en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Norvega Olimpika Komitato.
Lépin-le-Lac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Arondismento Bourges
La arondismento Bourges (france arrondissement de Bourges) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Cher kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Bourges. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kantonoj
Ekde 2015 apartenas al la arondismento la jenaj 11 kantonoj.
Landry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Norvegio en la Somera Olimpiko 1956
Kunordigis la teamon la Norvega Olimpika Komitato.
La Léchère (Savojo)
La Léchère estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Lescheraines
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Loisieux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Piridino-sulfonila klorido
Piridino-4-sulfonila klorido estas organika-sulfura funkcia grupo apartenanta al la familio de la sulfonilaj kloridoj. Ĝi estas senkolora aŭ bruna likvaĵo tre sensebla al akvo, bazoj, aminoj, fortaj oksidigagentoj. La sulfuro de la molekulo okupas la centron de la strukturo ĉirkaŭita de la kloro, du oksigenatomoj kaj la piridino. Sulfonilaj kloridoj hidroliziĝas al la ekvivalenta sulfonata acido. Kun amoniako ĝi donas sulfonamidon kaj kun hidroksidoj ĝi produktas la respektivan salon.
Villamuriel de Cerrato
Villamuriel de Cerrato [biljamuRJEL dezeRAto] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Villamuriel de Cerrato estas etimologie komprenebla kiel Bieno de Maurelli (praloĝanto) de Cerrato, alude al la komarkonomo.
(152094) 2004 RO71
(152094) 2004 RO71 estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.
Villamuriel de Cerrato
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 40,02 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 6 470 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte akiris 5 000 loĝantojn el la 1900-aj jaroj pro proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj instalado de aŭtomobila industrio en 1978, nome fabriko de Renault. Ĝi distas nur 8 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
(152094) 2004 RO71
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 8-an de septembro 2004 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Villamuriel de Cerrato
Geografio
La loĝloko estas ĉe la rivero Carrión kaj inter brakoj de la Kanalo de Kastilio. La municipa teritorio limas kun Palencia, Magaz de Pisuerga, Venta de Baños kaj Dueñas; kaj enhavas la kvartalojn Calabazanos, Ciudad Jardín Virgen del Milagro kaj Los Olmillos.
Historio
Oni trovis restaĵojn de la epoko de la Romia Imperio sude de Calabazanos; sed ne de postaj epokoj de visigotoj aŭ araboj.
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a aŭ komence de la 10-a jarcento. Plej frua mencio estas de 1141, en kiu Alfonso la 7-a de Leono donis la lokon al la episkopo de Palencio retenante komunumon de paŝtejoj en la montoj de Dueñas. En 1162 la episkopo Raimundo la 2-a havigis foruon al la loko. La episkopo Arderiko de Palencio (1185-1207) ekkonstruis la preĝejon de Sankta Maria kaj la palac-fortikaĵon kiel somerloko por la palencia pastraro. Pluigis tiujn vorojn la episkopo Tello Téllez de Meneses (1208-1247). En 1308 estis tie gastigita la reĝino María de Molina. Al Petro de Kastilio, nepo de la reĝo Pedro la 1-a de Kastilio oni atribuas la konstruadon de la turo, de granda parto de la palaco kaj la finkonstruadon de la preĝejo meze de la 15-a jarcento.
La 25an de septembro 1520, kadre de la Milito de Komunumoj de Kastilio, komunumanoj de Palencio opoziciantoj de la senjorlando episkopa (de Pedro Ruiz de la Mota) bruligis la palacon, detruis parton de la turo kaj forhakis la arbaron de Santillana. En 1524 la episkopo Antonio de Rojas pardonis la komunumanojn kaj la urbo Palencio donis 925 000 maravedojn por rekonstrui la turon kaj la palacon. En 1802 la palenciaj episkopoj donis la fortik-domon al la paroĥejo de Sankta Stefano (nun malaperinta).
En 1812 dum la Milito de Hispana Sendependigo en la areo luktis anglaj (de Lord Wellington) kaj francaj trupoj. Je la desamortización oni perdis iom post iom la palacajn dependaĵojn (nun jam malaperintaj).
Ekde 1978, la loĝloko estas sidejo de fabriko de aŭtomobiloj Renault. Je 2017, oni fabrikis la kvaran generacion de Renault Mégane kaj de Renault Kadjar.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Maria, la Monaĥejo Nuestra Señora de la Consolación, la Palaco de la Reĝino Isabel la Katolika, la Kanalo de Kastilio, la mezepoka ponto ktp.
Giuliano da Empoli
Giuliano da EMPOLI (naskiĝis en 1973 en Neuilly-sur-Seine). Li estas itala kaj svisa verkisto kaj politika konsilisto. Li estas la prezidanto de Volto, pensfabriko bazita en Milano, kaj instruas al Universitato Sciences-Po Parizo.
Biografio
Giuliano da Empoli naskiĝis en 1973 en Neuilly kaj kreskis en pluraj eŭropaj landoj. Lia patro, Antonio da Empoli, estis viktimo de terorisma atenco en Romo en 1986.
Li diplomiĝis en juro en la universitato La Sapienza en Romo kaj en politikaj sciencoj de la Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo.
Eksa adjunkto de la urbestro de Florenco pri kulturo, li estis la politika konsilisto de la Ĉefministro de la Itala Respubliko Matteo Renzi.
Li same estis membro de la administrad-konsilio de la Bienalo de Venecio.
De 2006 ĝis 2008, li estis la konsilisto de la ministro pri kulturo kaj itala vicĉefministro Francesco Rutelli.
Li estas membro de la Fondaĵo Italio-Usono.
En 2016, li fondis la pensfabrikon "Volta" en Milano, membro de la ĝenerala reto Progress.
Verkisto kaj ĵurnalisto
Ekde 1996, li publikigas regule artikolojn en la ĉefaj italaj ĵurnaloj, inter kiuj Il Corriere della Sera, La Repubblica, Il Sole 24 Ore kaj Il Riformista.
Estante 22 jaraĝa, li publikigis sian unuan libron "Granda estonteco antaùe de ni" pri la malfacilaĵoj renkontitaj de la italaj junuloj. Tiu eldono tre animis la nacian debaton en Italio kaj premis la ĵurnalon La Stampa nomi lin "Viro de la jaro".
De tiam, li publikigis multnombrajn aliajn librojn kiuj analizas la sociajn moveblecojn, la sociajn ŝanĝojn, kaj la trafon de la nova ekonomio kaj ĝiajn efektojn en politiko.
Villodrigo
Villodrigo [biljoDRIgo] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Villodrigo estas eble etimologie komprenebla kiel Bieno de Rodrigo, alude al iama praloĝanto. Villodrigo estas eksklavo de la provinco Palencio en la provinco Burgoso.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,03 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 109 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 250 loĝantojn el la 1940-aj jaroj. Ĝi distas 46 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Kiel eksklavo ĝi limas nur kun municipoj de la provinco Burgoso, nome Vizmalo, Revilla Vallejera, Villaverde-Mogina kaj Valles de Palenzuela. La rivero Arlanzón trafluas la teritorion.
Historio
Oni trovis restaĵojn de la epoko de la Romia Imperio.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Frua mencio estis de Villa de Rodrigo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, rura turismo kaj piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.
Allouis
[alŭí] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vierzon kaj al la kantono .
Petermaniacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (8 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Fileziacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (8 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Gréville-Hague
Gréville-Hague estis malaperinta komunumo en la departemento Manche en Normandio nome en nordokcidenta Francio. La 1an de januaro 2017, ĝi estis kunigita en la nova komunumo La Hague. Domaro (Gruchy) de la vilaĝo estis la naskoloko de Jean-François Millet, elstara impresionista pentristo. Kelkaj el liaj plej gravaj pentraĵoj priskribas lokajn pejzaĝojn aŭ ruran laboron.
Loko de grava artileria loko en la Dua Mondmilito, same kiel de amasaj francaj fortikaĵoj (neniam finkompletigitaj) por protekti la stokejon de profunda akvo por Ĉerburgo.
Inter ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo Sainte-Colombe, la kastelo Vendon, la naskodomo de Jean-François Millet ktp.
Nacia Parko Benue
La Nacia Parko Benue aŭ Bénoué estas nacia parko de Kameruno deklarita de Unesko kiel Biosfera Rezervejo. Ĝi estas 180 000 ha granda. La parko havas ampleksan trairadon de la rivero Benue, kiu etendas al ĉirkaŭ 100 km, formante la orientan limon. La publika ŝoseo al Tcholliré trairas la nordan parton de la parko. La okcidenta limo estas formata de la ĉefa ŝoseo kiu ligas la urbojn Garoua norde kun Ngaoundéré sude. La parko povas esti alirita venante norden el Ngaoundéré.
En 1932, la areo estis establita kiel Faŭna Rezervejo. Ĝi estis plialtigita al kategorio de Nacia Parko en 1968, kaj en 1981, ĝi iĝis Biosfera Rezervejo.
La Nacia Parko estas en la nordorienta parto de Kameruno en la Bénoué Departemento de la regiono Norda Kameruno. Ĝi kuŝas en la Bénoué savana zono, nome humida savanarbara areo inter la urboj Garoua norde kaj Ngaoundéré sude. La ĉefa rivero estas la Bénoué. La altitudo de la parko gamas el 250 ĝis 760 m super marnivelo. La plej altaj altaĵoj estas karakterizitaj per grandaj rokaroj, dum la ondecaj ebenaĵoj kaj arbaroj estas karakteraj de pli malaltaj teroj. Ok ĉasrezervejoj, totale 520 378 ha, ĉirkaŭas la parkon escepte laŭlonge de la ĉefa ŝoseo.
Flaŭro kaj faŭno
Elefantoj, makulhienoj, akvantilopoj, fakoĉeroj kaj simioj estas troveblaj en la parko. La ĉefaj grandaj hufuloj en la parko estas antilopoj kiel la kob, la okcidenta buselafo, la giganta taŭrotrago kaj la akvantilopo, same kiel la Afrika bubalo. La nura loko en Afriko kie eblas realisme vidi la gigantan taŭrotragon, nome Taurotragus derbianus, la plej granda antilopo de Afriko, estas ene de la Nacia Parko Benue. La Makul-likaonoj loĝas en la nacia parko, kvankam malpli abunda ol ĉe la Faro Nacia Parko. La Nacia Parko Benue estas konata pro siaj kolonioj de hipopotamoj. Kun hipopotamoj, ankaŭ krokodiloj estas oftaj en la riveroj.
Ekde 2005, la protektita areo estas konsiderata Leonkonserva Unuo. En 2011, la populacio de leonoj estis ĉirkaŭkalkulita en 200 plenkreskaj individuoj.
La Nacia Parko Benue estas Grava Birdareo (#CM007) kaj ĵusaj esploroj identigis 306 birdospeciojn. En la seka sezono, sablejoj eksponitaj de la fluktuado de la niveloj de la sableca rivero Bénoué havigas habitaton por pluvioj kaj aliaj akvobirdoj. Oftaj specioj estas la Kameruna turto, la krokodilbirdo, la ruĝgorĝa meropo, la drimociklo, la ŝtonperdriko, kaj la violturako.
34496 Viswanath
34496 Viswanath estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR », la 24-an de septembro 2000, elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Siddharth Viswanath, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri terscienco kaj mediscienco. Li estis lernanto ĉe la Internacia Akademio de Bengaluro (Karnatako, Barato).
Klifpenda fino
Klifpenda fino estas rakontada truko en kinarto, televidaj serioj, literaturo kaj simile, kie iu verko aŭ parto de verko – ekz-e (ĉapitro en) romano, (sceno en) filmo, (epizodo en) televida serio – finiĝas en stato de drama suspenso, ne fermante la intrigon, sed ofte eĉ surprize pliintensigante ĝin. Tipa klifpenda fino povas esti ekz-e sceno kie la protagonisto trafiĝas en subitan mortodanĝeron. La malferma, suspensa fino logu la leganton/vidanton reveni al la rakonto eĉ post ioma paŭzo por ekscii kiel la rolantoj elturniĝos el la drama situacio.
Cerbois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vierzon kaj al la kantono .
Klifpenda fino
Multaj lingvoj uzas la anglan cliffhanger ("klifpendo"). Tiu termino devenas de la romano A Pair of Blue Eyes de Thomas Hardy el la jaro 1873, kie en iu sceno la heroo Henry Knight riskas fali morten de sur la klifoj de Bristol Channel kaj povas savi sin nur firmtenante fasketon da kreskanta herbaĵo.
Berry-Bouy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vierzon kaj al la kantono , kaj aldone ĝi apartenas al la kunurba komunumo de Bourges, kreita en 2003.
Klifpenda fino
Kvankam la termino estas moderna, la truko mem ne estas. Jam en Mil kaj unu noktoj, Ŝehrazado savis sian vivon per serio da (mil kaj unu?) klifpendaj finoj.
Bir Taŭil
Bir Tawil aŭ Bir Taŭil (en egipta araba: بير طويل‎, latinigita: Bīr Ṭawīl, laŭlitere 'alta akva puto', [biːɾ tˤɑˈwiːl]) estas 2060 km2 areo apud la bordo inter Egiptio kaj Sudano. Ĝi estas sen loĝantoj, kaj nek Egiptio nek Sudano postulas ĝin. Bir Tawil lokiĝas apud la Triangulo Halaib, kiun ambaŭ Egiptio kaj Sudano pretendas.