cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kastelo Neuscharfenberg
Historio
La laŭ malnovgermana stilo konstruita loĝadkastelo finkonstruiĝis (krom la turo) sub la gvidado de al arĥitekto Eberhardt. La gimnaziinstruisto kaj (region)historiisto Wilhelm Rein el Eisenach ofte gastis enburge ĉar estis la grafo konata genealogo kakj kolektisto de antikvaĵoj. Al li oni ŝuliĝas interesan priskribon de la kastelo. ''Von den geräumigen und verschiedenen häuslichen Zwecken dienenden Souterrains des Hauptbaues führt eine breite luftige Wendeltreppe, deren Wände mit Hirschgeweihen verziert sind, durch die verschiedenen Stockwerke. Das mittlere enthält den nach Projekten von Pose in Düsseldorf mit dunkelm Eichengetäfel und schöner Architekturmalerei geschmückten Rittersaal, welcher mit mittelalterlichen Waffen, einem reichen Kredenztisch u. s. w. trefflich ausgestattet ist. Links schließt sich das Empfangszimmer an, dessen Schmuck mehrere Statuetten, Gemälde und ein alter von den Familien v. Farnroda und Uetterodt ursprünglich der Kirche von Melborn geweihter, neuerdings wiedererworbener Heiligenschrein bilden, rechts aber das Schlaf- und das Arbeitszimmer. In der Bibliothek finden sich außer historischen, staatswissenschaftlichen und belletristischen Büchern eine ausgewählte Sammlung neuer Pracht- und Kupferwerke, sowie eine beträchtliche Anzahl von Urkunden, Regesten, Siegeln, Wappen und Grabmalkopien, namentlich in Beziehung auf thüringische Geschlechter, deren Geschichte der Besitzer zu schreiben begonnen hat. In dem oberen Stocke gruppieren sich die Wohnzimmer um den Bankettsaal, mit Familienportraits und Landschaftsgemälden geschmückt. Von den Giebelzimmern und der Platte des Turms bietet sich nach Westen und Osten eine ausgedehnte Aussicht auf das liebliche baum- und wiesenreiche Nessetal dar. Zu den Füssen breitet sich der von Hermann Jäger in Eisenach angelegte geschmackvolle Park mit seinen reichen Baumgruppen, weiten Rasenplätzen und mannichfaltigen Blumenpartien aus. Von hier aus ist beiliegende Ansicht aufgenommen worden. Nach Süden sind die pittoresken Formen des Hörselbergs vorgelagert, welche die Fernsicht verschließen, aber mit ihren zaubervollen Erinnerungen und den herüberklingenden Tannhäusermelodien die Phantasie in bunte Träume wiegen. - Ĉe: J. Gersdorf, A. M. Schulze, Bechstein, W. Rein, Fr. Hoffmann (eld.): Album der Residenzen, Schlösser und Rittergüter Thüringens, insbesondere der Sächsischen Lande Ernestinischer Linie. In bildlicher Darstellung.'' Unua kajero. Leipzig, Expedition. (Werl.) Qu.Fol.
Mortis la lasta grafo Ludwig Wolff von Uetterodt en julio 1900 senide. Sekve la tuto vendiĝis kaj venis en la manoj de
Klitzing intencis krei lukran agrikulturcentron kaj starigis ueste de la vilaĝo akvocentralon. Li aĉetis grundojn ĉekastelajn, starigis novajn konstruaĵojn kaj plirektigis stratojn. Al tio li oferis partojn de la parko kiun estis kreita Hermann Jäger. Moderniĝis tiam ankaŭ la muelejo ĉekastela. En 1918 ekposedantis barono de Helldorf sub kies tempo multo moderniĝis kaj ŝanĝiĝis: la pordego enireja, framskeleta etaĝo supre de la muroj ktp. La Granda Depresio kaj inflacio malfaciligis ankaŭ la vivon kamparanan; la kavalirbieno pro tio entreprenis, laŭ ŝtata komisio, labordonprogramojn dundanta ne tute centon da homoj el Eisenach kaj la ĉirkaŭaĵoj. De 1927 Helldorf transdonis la tuton al du administrantoj. Havante multajn ŝuldojn li finfine devis forlasi la vilaĝon, ankaŭ pro politikaj kialoj. Hans Tölke el Quedlinburg malfermis la tuton al la vilaĝanoj; partoj de la bieno iĝis armea spaco. En decembro 1938 ekposedantis la muelisto Walter Natz, kiu vendis ĉion al la urbo Berlino en 1941.
Mauraz (stacidomo)
Mauraz estas fervoja stacidomo en Pampigny, Svislando.
Hornosín
Hornosín estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Bugedo
Bugedo [buĤEdo] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Comarca del Ebro. La loknomo Bugedo estas komprenebla etimologie kiel Evonimejo. Tiukadre aperas evonimo kaj en la flago kaj en la blazono. La nomo "Bugedo" estas literumita ankaŭ kiel "Bujedo" (samprononce), kaj por la nomo de la loĝloko kaj por la nomo de la Monaĥejo de Sankta Maria de Bujedo. Ĉiutaga uzado rezultis en literumado Bugedo, por eviti konfuzon kun Bujedo de Juarros, loĝloko kaj iama konvento samprovinca, kaj por la monaĥejo Bujedo.​
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,93 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 196 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 76 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, dum Vitorio estas je 46 km kaj Logroño je 57 km. Ĝi limas kun Ameyugo, Santa Gadea del Cid, Miranda de Ebro, Foncea (La Rioja) kaj Cellorigo (La Rioja).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Inter vidindaĵoj menciindas la romanika preĝejo de Sankta Maria kaj la monaĥejo.
Pouligny-Notre-Dame
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Montipouret
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Tramtransporto en Reims
Tramtransporto en Reims (Tramway de Reims) konsistas el dulinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Reims.
Montlevicq
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Neuvy-Saint-Sépulchre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Pampigny-Sévery (stacidomo)
Pampigny-Sévery estas fervoja stacidomo en Pampigny, Svislando.
Reĝa Biblioteko de Svedio
La Reĝa Biblioteko de Svedio (Kungliga biblioteket) estas la nacia biblioteko de Svedio. La biblioteko kolektas kaj konservas ĉiujn presitajn kaj aŭdvidajn materialojn en la sveda. Krome, materialoj kaj enhavo rilataj al Svedio kiuj estis publikigitaj en aliaj landoj ankaŭ estas konservitaj. La biblioteko funkcias kiel akademia biblioteko okupiĝanta pri esplorado, kaj ankaŭ enhavas kolektojn en diversaj lingvoj.
Tuilerie (stacidomo)
Tuilerie estas fervoja stacidomo en Pampigny, Svislando.
Reĝa Biblioteko de Svedio
La kolektoj de la biblioteko enhavas pli ol 20 milionojn da eroj. Krom libroj ili enhavas afiŝojn, bildojn, manuskriptojn, gazetojn kaj pli. La aŭdvida kolekto enhavas pli ol sep milionojn da horoj da spektado de registritaj informoj.
Vijon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Reĝa Biblioteko de Svedio
En 1953, la biblioteko aĉetis kvantojn de ruslingva literaturo de Leningrado kaj Moskvo, kiuj formus la bazon de slavona biblioteko en Stokholmo. Tiu akiro kondukis al interkonsento subskribita en 1964 sub kiu la Ŝtata Biblioteko de Rusio kaj la Sveda Nacia Biblioteko interŝanĝus materialojn.
Laŭ sveda juro ĉiuj eldonistoj de presita materialo en la sveda devas sendi unu ekzempleron al la Nacia Biblioteko kaj ses aliaj akademiaj bibliotekoj. Tiu leĝo estis realigita en 1661 kaj ĝia origina celo estis ne konservi la literaturajn materialojn sed kontroli ilian enhavon.
La biblioteko respondecas pri disponigado de informoj al institucioj de pli alta lernado, kaj por kunordigado de la diversaj bibliotekoj en Svedio. Ĝi situas en Homelgarden Parko en centra Stokholmo.
The Night of the Iguana
The Night of the Iguana (La nokto de la igvano) estas usona drama filmo de 1964 reĝisorita de John Huston, bazita sir teatraĵo samnoma de 1961 de la verkisto Tennessee Williams. En ĝi stelulis Richard Burton, Ava Gardner, Deborah Kerr kaj Sue Lyon. Kaj la filmo kaj la reĝisoro ricevis diversajn premiojn kaj persone nomumojn por Grayson Hall, Cyril Delevanti kaj Richard Burton.
Reĝa Biblioteko de Svedio
La bibliotekkonstruaĵo estis ekkonstruita en 1878. En la unua duono de la 1990-aj jaroj, dum la permanenta ofico de Birgit Antonsson kiel la bibliotekdirektoro ŝi spertis longecan renovigadon dum kiu novaj konstruaĵoj ankaŭ estis alkonstruitaj.
Apure (rivero)
Apure estas rivero de Venezuelo, la ĉefa alfluanto en la regiono Los Llanos de la rivero Orinoko. Ĝi estas 820 km longa, sed enkalkulante unu el ties fontoj, nome la sistemo Apure-Uribante ĝi estas 1 095 km longa.
Reĝa Biblioteko de Svedio
Ekde la 1970-aj jaroj, la biblioteko konservis sian LIBRIS-katalogon, kiu nun enhavas pli ol 6,5 milionojn da registraĵoj.
Ekde 2008 la biblioteko ankaŭ administris la sveda nacia arkivo de registrita sono kaj moviĝaj bildoj.
Apure (rivero)
La rivero Apure ekfluas pro la kunfluejo de la rivero Torbes kaj de la rivero Uribante, en la subŝtato Táchira. Fluas orienten tra la ebena regiono Los Llanos, trairas la urbon de San Fernando de Apure (175 056 loĝ. en 2001), antaŭ alveni al la rivero Orinoco tra ses branĉoj je proksimume 17 km okcidente de Cabruta, subŝtato Guárico, ĉe Caicara del Orinoco, subŝtato Bolívar. La rivero Apure estas navigebla ĉirkaŭ 800 km supre de sia enfluejo en Orinokon, kie ĝi havas marĉecan fluadon tra ebenaĵoj, krom rapid-fluaĵoj ĉirkaŭ la kilometro 177.
En la rivero Apure estas nombraj bestospecioj, mamuloj kiel kapibaroj, delfenoj de Amazono, birdoj kiel korokoroj kaj kormoranoj, grandaj reptilioj kiel anakondoj, krokodiloj kaj kajmanoj (Caiman crocodilus), ne enkalkulante la multnombraj fiŝospecioj.
The Night of the Iguana
Intrigo
Iama pastro T. Lawrence Shannon akuzita pro nedeca amafero kun junulino, estas gvidisto de ekskurso de maljunaj sinjorinoj plus bela junulino al Puerto Vallarta, Meksiko. La junulino Charlotte Goodall seksallogas Shannon kaj la estrino de la grupo Judith Fellowes akuzas Shannon seksallogi minoritatulinon Charlotte kaj deklaras, ke ŝi ruinigos lin. Por eviti tion li ŝoforas la grupon anstataŭ al la rezervita hotelo al pli malmultekosta hotelo Costa Verde ĉe la marbordo. Shannon scias, ka la hotelo estas de malnova amiko, sed kiu estas mortinta, kaj la hotelo estas nun regata de lia vidvino, la seksalloga kaj frivola Maxine Faulk. Shannon konvinkas Maxine gastigi la grupo por eviti la minacojn de Judith Fellowes.
Al la hotelo alvenas ankaŭ Hannah Jelkes, vaganta pentristino kiu veturas kun sia maljuna avo, poeto. Ili ne havas monon, sed Shannon konvinkas Maxine gastigi ankaŭ ilin. Dum longa nokto, Shannon batalas kontraŭ allogo al sekso kaj al alkoholo, kaj li sentas sin kvazaŭ "ligita per ŝnuro," simile al igvano kaptita de la junuloj de Maxine. Shannon suferas nervan atakon pro kio oni ligas lin en hamako. La avo de Hannah kompletigas la finan version de la poemo por kiu li delonge laboris kaj tuj poste mortiĝas. Ĉiu rolulo klopodas trovi solvon al sia konfuza vivo: la grupo pluigas la ekskurson, Hannah foriras el la sugestoj de Shannon kaj tiu kaj Maxine decidas kunadministri la hotelon.
Kuriozaĵoj
La filmado en Puerto Vallarta levis gazetaran atenton ĉar Richard Burton kunportis tien Elizabeth Taylor kun kiu li havos longan aman kaj geedzan historion, krom aktoran partenerecon. Kontenta kun la loko li aĉetis multekostan domon tie, kaj tio kontribuis al la famo de Puerto Vallarta kiel turisma celo. Dankeme, lokanoj starigis statuon pri li.
Konfuzo
En medicino, konfuzo estas la kvalito aŭ stato de esti konfuzita aŭ nekapabla klare pensi. La vorto en psikiatrio estas ofte uzata interŝanĝeble kun deliro en la  Internacia Statistika Klasifiko de Malsanoj por priskribi la patologion. Tiuj rilatas al la perdo de mensa orientiĝo, aŭ la kapablo meti sin ĝuste en la mondon laŭ tempo, loko kaj persona identeco. Mensa konfuzo foje estas akompanata de malorda konscio (la perdo de lineara pensado) kaj perdo de memoro (la malkapablo ĝuste rememori antaŭajn eventojn aŭ lerni novan materialon).
Kaŭzoj
Konfuzo povas rezulti de drogaj kromefikoj aŭ de relative subita cerba misfunkcio. Akuta konfuzo ofte nomiĝas deliro (aŭ "akuta konfuza stato"), kvankam deliro ofte inkluzivas multe pli larĝan aron da malordoj ol simpla konfuzo. Ĉi tiuj malordoj inkluzivas la malkapablon enfokusigi atenton; diversaj difektoj en konscio, kaj tempa aŭ spaca malorientiĝo. Mensa konfuzo povas rezulti de kronikaj organikaj cerbaj patologioj, kiel ekzemple demenco.
Saint-Christophe-en-Boucherie
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Ĉilakaluripet
Ĉilakaluripet (చిలకలూరిపేట) estas urbego, municipo en orienta Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo, en distrikto Palnadu, kie Ĉilakaluripet estas la administra sidejo.
Demografio
Laŭ la censo en 2011 Ĉilakaluripet havis populacion de. La legopovo estas 72%, kiu estas sub la landaveraĝo 73%.
Geografio
Ĉilakaluripet etendiĝas laŭ la marborda ebenaĵo en alteco de 25 metrojn de la marnivelo. Narasaraopet troviĝas 20, Guntur 38, Tenali 53, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 56, Ongole 67, Vijayawada 70, Gudivada 96, Hajderabado 229, Mumbajo 842, Kolkato 1122, tutlanda ĉefurbo Delhio 1427 kilometrojn (aere).
Historio
La oficiala dum dominado de britoj estis Chikpet. Ĉilakaluripet akiris municipan rajton en 1964 kun triagrada statuso, en 1980 kun triagrada statuso, en 2001 kun unuagrada statuso. Nova distrikto estis establita en 2022 kun la sidejo Ĉilakaluripet.
Ekonomio
En Ĉilakaluripet funkcias muelejoj pri tritikoj, kotonoj kaj oleaj grenoj. Menciindaj la aŭtoripajejoj.
Edukado kaj lingvoj
En Ĉilakaluripet pluraj kolegioj funkcias. Menciindas la prestiĝa anglalingva mezlernejo. La instruaj lingvoj estas la angla kaj telugua.
Religio
Preskaŭ 73% de la populacio estas hinduoj, proksimume 24% estas islamanoj.
Trafiko
Al Ĉilakaluripet kuras 4 ĉefvojoj kaj 2 flankovojoj, en la urbo aŭtobusa stacidomo funkcias. La plej proksima fervoja stacidomo troviĝas en Narasaraopet.
Minice (apartigilo)
Nomon Minice havas pluraj setlejoj:
Sarzay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Saint-Denis-de-Jouhet
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Guberniestro de Mato Grosso do Sul
Guberniestro de Mato Grosso do Sul (Governador do Mato Grosso do Sul) estas la registarestro de la brazila subŝtato Mato Grosso do Sul. Ĝi estas publika pozicio elektita per la du-raŭnda plimulta balotsistemo.
Se kandidato ricevas pli ol 50 en la unua baloto % de la totalaj voĉoj, li estas elektita sen plua voĉdonado. Tamen, se neniu kandidato ricevus absolutan plimulton, okazus dua baloto, en kiu partoprenus nur la du kandidatoj kiuj ricevis la plej multajn voĉojn en la unua baloto. La gajninto de la dua raŭndo estus elektita guberniestro. La parlamento daŭras 4 jarojn kaj la guberniestro havas la rajton al reelekto sen mandatlimo.
Registaro
La sidejo de registaro (Gubernio de Mato Grosso do Sul) situas en la Parque dos Poderes, en la subŝtata ĉefurbo Campo Grande. La konstruaĵo estas okupita ankaŭ fare de la ĉefsidejo de la Ministerio por Eksteraj Aferoj kaj la Subsekretariaro por Komunikadoj.
La konstruaĵo, dezajnita fare de la arkitekto Élvio Garabini, kiu ankaŭ dezajnis grandan parton de la konstruaĵoj de la parko, estis inaŭgurita kun la tuta komplekso en 1983.
Kiam la komplekso malfermiĝis, la registaro provizore estis loĝigita en tiu konstruaĵo, kiu estis intencita por gastigi nur sekretariejon. La konstruado de registarpalaco estis planita, sed la ideo estis forigita fare de guberniestro Pedro Pedrossian. Tiel, la gubernio estis definitive ligita al la sama sidloko kie ĝi situis kaj kiun ĝi okupas ĝis hodiaŭ. En la 2000-aj jaroj oni pripensis la eblecon konstrui kastelon, sed la ideo denove estis malakceptita. La guberniestro havas neniun oficialan personan loĝejon.
Bonto van Bijlevelt
Bonto van Bijlevelt - je plena nomo Willem Victor Bonto van Bijlevelt aŭ Bylevelt, naskiĝis la 11-a de aŭgusto 1874 en la insulo Celebeso en Nederlanda Hindio, vivis grandparte en Haarlem kaj en Bruselo, mortodato nekonatas - estis nederlanda volapukisto kaj volapukologo. Li interalie redaktiste kontribuis al la gazetoj Nuns blefik se Volapükavol kaj Gased al pakam Volapüka.
Reĝo de la Monteto
King of the Hill (Reĝo de la Monteto) estas usona animacia televida serio de situacia komedio kreita fare de Mike Judge kaj Greg Daniels kiuj funkciis de la 12-an de januaro 1997 al la 6a de Majo 2010 per Fox. Ĝi centras sur la Monteto, etburĝa usona familio en la fikcia grandurbo de Arlen, Texas (Arlen, Teksaso). Ĝi provas konservi realisman aliron, serĉante humuron en la konvenciaj kaj sekularaj aspektoj de ĉiutageco.
La serio debutis sur la Fox-reto kiel mez-sezona anstataŭaĵo en 1997, rapide iĝante sukceso. La populareco de la serio kaŭzis tutmondan sindikatiĝon, kaj reelsendoj aperis nokte por plenkreskuloj. La spektaklo iĝis unu el la plej long-aktualaj serioj de Fox (tria plej longa kiel animacia serio, post La Simpsonoj kaj Family Guy), kaj nelonge estis la dua plej longa aktuala animacia serikomedio en historio. En 2007, ĝi estis nomita proksime de Time-revuo kiel unu el la supraj 100 plej bonkvalitaj televidspektakloj de ĉiuj tempoj. King of the Hill (Reĝo de la Monteto) gajnis du Premiojn Emmy kaj estis nomumita por sep.
Totalo de 259 epizodoj estis elsenditaj dum ĝiaj 13 sezonoj. La fina epizodo elsendiĝis ĉe Fox la 13-an de septembro 2009. Kvar epizodoj de la fina sezono devis esti elsenditaj per Fox, sed poste premieris en nokta sindikatiĝo de la 3a ĝis la 6a de Majo 2010.
Urciers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Sazeray
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Verneuil-sur-Igneraie
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Minice
Minice (Minitz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312. La municipo akiris la memstarecon en la jaro 1990, antaŭe ĝi estis parto de municipo Kakovice.
Parseierspitze
Parseierspitze - prononco - estas monto en Aŭstrio. Ĝi altas metrojn kaj situas en la federacia lando Tirolo. La monto apartenas al la Nordaj Kalkŝtonaj Alpoj, la montaro de la Orientaj Alpoj norde de la Centraj Orientaj Alpoj.
Beaulieu (Indre)
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la kantono .
Pouligny-Saint-Martin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento La Châtre kaj al la kantono .
Tramtransporto en Valenciennes
Tramtransporto en Valenciennes (Tramway de Valenciennes) konsistas el dulinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Valenciennes.
-770
La jaro 770 a.K. estis jaro de antaŭ la Julia kalendaro. La nomigo 770 a.K. (antaŭ Kristo) por tiu jaro estis uzata ekde la frumezepoka periodo, kiam la kalendara epoko de Anno Domini (post Kristo) iĝis la hegemonia metodo en Eŭropo por nomigi la jarojn. Nun oni ofte pli neŭtrale nomas la jaron 770 antaŭ nia erao.
Bélâbre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
-770
En la jaro 770 antaŭ nia erao okazis, interalie:
T-Butila nitrato
t-Butila nitrato aŭ nitrato de t-butilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj t-butanolo. t-Butila nitrato estas senkolora likvaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. t-Butila nitrato prezentas nitratan grupon ligitan al t-butila grupo. Ĝi konsistas je 4 karbonatomoj, 9 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Sveda nacia arkivo de registrita sono kaj moviĝaj bildoj
La Sveda Nacia Sono- kaj Filmarkivo (Statens ljud- och bildarkiv, mallongigita SLBA) estas arkivo en Svedio dezajnita por kolekti kaj konservi ĉiujn registritajn filmojn kaj sonojn produktitajn en la lando.
La arkivo estis establita en 1979 kaj estis prizorgita kiel sendependa institucio, sub la inspektado de la sveda edukministerio. Laŭleĝe, ĉiu plurmedia produktaĵo en Svedio, inkluzive de televidprogramoj, devigas ĝiajn kreintojn sendi kopion al la arkivo.
Ekde 1979, la leĝo pri devigaj kopioj ankaŭ validas por aŭd- kaj video-propraĵoj kaj komunikiloj kaj tiuj devas esti liveritaj al la Reĝa Biblioteko.
La kolektoj de la arkivo konsistas el kaj materialoj de privataj donacintoj kaj materialoj de la Sveda Elsenda Korporacio. La arkivo klopodas vaste pri ciferecigo, kaj multaj el ĝiaj materialoj estis transdonitaj al cifereca formato.
Registara enketo, trovis en 2004 ke la kosto estus proksima al SEK 900 milionoj por ciferecigi la tutan arkivon de SLBA de preskaŭ ses milionoj registritaj horoj.
Sándor Ivády
Sándor Ivády [ŝAndor ivAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ivády Sándor estis hungara akvopilkisto (defendisto), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, oficisto. Lia nobela antaŭnomo estis ivádi, lia patro estis Béla Ivády.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 21-a) en Vieno.
Biografio
Li edziĝis en 1944, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1945 kaj 1948. Li ricevis solan hungaran ŝtatan premion (ĝustatempe ankoraŭ viva) en 1998.
Sporta kariero
estis akvopilkisto en signifa ĉefurba sportklubo inter 1921-1934, poste pro ŝultrodoloroj li finis sian aktivan sportan karieron. Inter 1924-1934 li estis membro de la hungara nacia teamo 67-foje. Li estis nur rezervo en Hungario en la Somera Olimpiko 1924, sed en Hungario en la Somera Olimpiko 1928 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1932 li estis olimpiano kun arĝenta kaj ora medaloj, krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua en 1931 kaj 1934. Li estis trejnisto de la hungara nacia teamo inter 1934–1937.
Chitray
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Biblioteko Trinity College (Dublino)
La Biblioteko de Trinity Kolegio (Dublino) (Leabharlann Choláiste na Tríonóide) estas akademia biblioteko en Irlando, la ĉefbiblioteko de Trinity College en Dublino kaj la plej granda biblioteko en la lando. Ĝi servas Trinity Kolegio kaj la Universitato de Dublino. Ĝi estas deponeja biblioteko aŭ "kopirajta biblioteko", sub kiu, eldonejoj en Irlando devas deponi kopion de ĉiuj iliaj eldonoj tie, sen kosto.
Ĝi havas milionojn da eroj, kaj la bibliotekaj kolektoj inkludas librojn, inkunablojn aŭ malnovajn presaĵojief, mapojn, historiajn manuskriptojn, revuojn, gazetojn, muzikdokumentojn, kaj fotojn.
La manuskriptoj en tiu biblioteko inkludas la naŭjarcentan Libron de Kells. Tiu libro estas konstante konservita ĉi tie ekde la malfrua 17-a jarcento, ekde kiam Henry Jones, anglikana Episkopo de Distrikto Meath deponis ĝin en Kolegio Triunuo.
Konstruaĵoj
La bibliotekkonstruaĵo estis dum tempo etendita al pluraj konstruaĵoj, kvar el kiuj situas sur la kampuso de Trinity College
La malnova biblioteko inkluzivas La Berkeley-Lecky-komplekso inkluzivas Hamilton Biblioteko de Scienco-kaj-Inĝenierarto
Legejo de 1937
Tramtransporto en Nancy (TVR)
Tramtransporto en Nancy (TVR) (Transport léger guidé de Nancy) konsistas el unulinia tramvojo sur pneŭoj (aŭ gvidata buso) kiu priservas la francajn urbojn Nancy, Essey-lès-Nancy, Saint-Max, Vandœuvre-lès-Nancy.
Bonneuil (Indre)
Bonneuil estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Prélionne (stacidomo)
Prélionne estas fervoja stacidomo en Morges, Svislando.
Chazelet
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Hoher Dachstein
Hoher Dachstein - prononco - estas monto en Aŭstrio. Ĝi altas metrojn kaj situas en la federaciaj landoj Supra Aŭstrio kaj Stirio. La monto apartenas al la Nordaj Kalkŝtonaj Alpoj, la montaro de la Orientaj Alpoj norde de la Centraj Orientaj Alpoj.
Chaillac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Concremiers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
-771
La jaro 771 a.K. estis jaro de antaŭ la Julia kalendaro. La nomigo 771 a.K. (antaŭ Kristo) por tiu jaro estis uzata ekde la frumezepoka periodo, kiam la kalendara epoko de Anno Domini (post Kristo) iĝis la hegemonia metodo en Eŭropo por nomigi la jarojn. Nun oni ofte pli neŭtrale nomas la jaron 771 antaŭ nia erao.
En la jaro 771 antaŭ nia erao okazis, interalie:
Club Alpin Français
Club Alpin Français estas la franclingva nomo de la unuiĝo de asocioj por montogrimpado en Francio. Ĝia fondodato estas la kaj la nuna centra oficejo situas en. Alpaj kluboj aŭ alpaj asocioj estas unuiĝoj plej diversspecaj, kies hodiaŭa celo estas antaŭ ĉio subteni montogrimpadon, montaran migradon kaj la mediprotekton. La lokaj aŭ regionaj asocioj de montogrimpado, kiuj precipe rilatas al la Alpoj, nomiĝas plej ofte alpoklubo, alpa asocio aŭ montara asocio. Origine la landa unuiĝo kaj la lokaj asocioj havis kiel precipajn taskojn la sciencan esploradon de la Alpoj kaj la turisman evoluadon per la konstruado de alpaj kabanoj kaj montaraj vojoj.
Österreichischer Alpenverein
Österreichischer Alpenverein estas la germanlingva nomo de la unuiĝo de asocioj por montogrimpado en Aŭstrio. Ĝia fondodato estas la kaj la nuna centra oficejo situas en. Alpaj asocioj estas unuiĝoj plej diversspecaj, kies hodiaŭa celo estas antaŭ ĉio subteni montogrimpadon, montaran migradon kaj la mediprotekton. La lokaj aŭ regionaj asocioj de montogrimpado, kiuj precipe rilatas al la Alpoj, nomiĝas plej ofte alpoklubo, alpa asocio aŭ montara asocio. Origine la landa unuiĝo kaj la lokaj asocioj havis kiel precipajn taskojn la sciencan esploradon de la Alpoj kaj la turisman evoluadon per la konstruado de alpaj kabanoj kaj montaraj vojoj.
Liechtensteiner Alpenverein
Liechtensteiner Alpenverein estas la germanlingva nomo de la unuiĝo por montogrimpado en Liĥtenŝtejno. Ĝia fondodato estas la kaj la nuna centra oficejo situas en. Alpaj asocioj estas unuiĝoj plej diversspecaj, kies hodiaŭa celo estas antaŭ ĉio subteni montogrimpadon, montaran migradon kaj la mediprotekton. Origine la landa unuiĝo samkiel la samspecaj asocioj en la aliaj landoj de la alpa regiono havis kiel precipajn taskojn la sciencan esploradon de la Alpoj kaj la turisman evoluadon per la konstruado de alpaj kabanoj kaj montaraj vojoj.
Lajos Fridrich (maŝininĝeniero)
Lajos Fridrich [lajoŝ fridriĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Fridrich Lajos estis hungara maŝininĝeniero, instruisto, amatora muzikisto.
Lajos Fridrich naskiĝis la en Kiskunhalas, li mortis la  en Kiskunhalas.
Biografio
Lajos Fridrich maturiĝis gimnazio en sia naskiĝurbo en 1904, poste li akiris maŝininĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1908. Post la diplomo li eklaboris en la loka firmao pri servoj en Kiskunhalas. Baldaŭ li instruis en sia naskiĝurbo, krome li donacis maŝinojn al la lernejo. Li estis ankaŭ muzikisto en la preĝejo.
Club Alpino Italiano
Club Alpino Italiano estas la itallingva nomo de la unuiĝo de asocioj por montogrimpado en Italio. Ĝia fondodato estas la kaj la nuna centra oficejo situas en. Alpaj kluboj aŭ alpaj asocioj estas unuiĝoj plej diversspecaj, kies hodiaŭa celo estas antaŭ ĉio subteni montogrimpadon, montaran migradon kaj la mediprotekton. La lokaj aŭ regionaj asocioj de montogrimpado, kiuj precipe rilatas al la Alpoj, nomiĝas plej ofte alpoklubo, alpa asocio aŭ montara asocio. Origine la landa unuiĝo kaj la lokaj asocioj havis kiel precipajn taskojn la sciencan esploradon de la Alpoj kaj la turisman evoluadon per la konstruado de alpaj kabanoj kaj montaraj vojoj.
Lajos Fridrich (arkitekto)
Lajos Fridrich [lajoŝ fridriĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Fridrich Lajos Vilmos Károly [vilmoŝ kAroj] estis hungara arkitekto.
Biografio
Lajos Fridrich akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1915. Post la diplomo li studvojaĝis en eksterlando helpe de stipendio. En la lernojaro 1908 kaj inter 1911–1914 li estis asistanto en la universitato. Intertempe li ricevis postenon en municipo de la ĉefurbo, krome li studis desegnadon en Akademio Julian. Dum la 1-a mondmilito li soldatiĝis, sed li faris planojn pri armeaj konstruaĵoj. En la pacaj tempoj li denove studvojaĝis, poste li estis grava figuro en konstruadoj de la ĉefurbaj loĝdomoj. Li pensiuliĝis en 1943.
László Jeney
László Jeney [lAslO jenei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jeney László estis hungara akvopilkisto (golulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia familia nomvarianto estis Jenei.
naskiĝis la en Cluj, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
apartenis al la hungara minoritato en Rumanio, sed li frue translokiĝis al Budapeŝto, kie li maturiĝis en 1942. Li estis oficisto, depost la aktiva sporta vivo li estis restoraciestro. En 1991 li donacis tiun flagon kun funebra strio, kiun la hungara teamo portis dum la Olimpiko en Melburno. Li edziĝis en 1956. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.
Sporta kariero
dum la mezlernejaj jaroj li estis atleto, sed inter 1937-1960 li estis akvopilkisto en pluraj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje (1943, 1947, 1949, 1953), dum li estis membro de la nacia hungara teamo inter 1947-1960 65-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948, Hungario en la Somera Olimpiko 1952, Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kun 2 oraj, arĝenta kaj bronza medaloj, krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua dufoje.
Nacia Biblioteko de Tajlando
La Nacia Biblioteko de Tajlando (หอสมุดแห่งชาติ) estas la deponejo kaj kopirajtobiblioteko de Tajlando. Ĝi estis establita en 1905, post la fuzio de la tri reĝaj bibliotekoj kiuj ekzistis tiutempe, kaj estas unu el la plej malnovaj naciaj bibliotekoj en Azio. Ĝi funkcias sub la Sekcio de Belartoj ĉe la Ministerio de Kulturo en Bangkoko, Tajlando.
Aktuale en 2013 la biblioteko en Bangkok havas pli ol tri milionojn da eroj, kaj ĝi inkludas 11 provincajn branĉojn. Ĝia buĝeto estas 87 milionoj da bahtoj kaj ĝi laborigas proksimume 200 homojn.
Muzikbiblioteko
Muzikbiblioteko estas loko kie materialoj rilataj al muziko estas bonorde kolektitaj por konservi ilin kaj permesi efikan uzadon de ili. Tia biblioteko povas enhavi presitajn materialojn, kiel vortarojn, enciklopediojn, indeksojn kaj manlibrojn, aŭ nepresitajn materialojn, kiel ciferecajn muziknotojn aŭ son- kaj aŭd- registraĵojn.
Chalais (Indre)
Chalais estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Muzikbiblioteko
Specoj de muzikbibliotekoj
Muzikbibliotekoj povas akompani muzikstudojn en lernejoj, altlernejoj, universitatoj kaj konservatorioj. Aliflanke, ili povas esti uzataj sendepende por krei novan muzikon por privataj uzantoj kaj institucioj.
Bibliotekoj de muzikinstrumentoj
Muzikinstrumentaj bibliotekoj permesas pruntedoni aŭ dividi la uzon de muzikaj instrumentoj. Tiaj bibliotekoj disponigas instrumentojn intervalantajn de oftaj muzikaj instrumentoj, ĝis unikaj instrumentoj por specifa etna muzikstilo.
Signifaj muzikinstrumentaj bibliotekoj troveblas en Kanado, Perto (Aŭstralio), Masaĉuseco, Vaŝingtono, Ohio kaj aliaj ŝtatoj en Usono.
Ciferecaj muzikdeponejoj
Kun la evoluo de la plurmedia industrio, muziko kreita per ciferecaj rimedoj iĝis pli populara, kio kaŭzis la kreskon de bibliotekoj ofertantaj ciferecajn muzikdeponejojn (stock "stokeja" muziko).
Tiuj deponejoj enhavas kolektojn de muzikaj pecoj, inkluzive de sonefektoj por uzo en filmoj, televidserioj, reklamvideoj, ktp. Tiuj kolektoj povas inkluzivi larĝan muzikan gamon inkluzive de cifereca kaj analoga muziko kiel ekzemple diskoj.
Inter la grandaj nomoj estas "Spitfire", "Cinesamples", "Heavyocity", ‏ "Native Instruments".
Condado de Treviño
Condado de Treviño [konDAdo detreBInjo] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Comarca del Ebro, fakte en eksklavo nomita Enklavo de Treviño, foje nomita per la municipa nomo, enklavo en la provinco Alavo, Eŭskio. La municipa ĉefurbo estas la loĝloko Treviño mem.
Muzikbiblioteko
Ciferecaj muzikdeponejoj
Aliaj firmaoj ankaŭ ciferecigas registritajn sonojn de muzikaj instrumentoj tiel ke ili povas esti uzataj ciferece.
Condado de Treviño
Dum la tuta 20-a jarcento, la lokanoj petis aligon al la provinco Alavo, Eŭskio, kun kiu sentas sin pli identigitaj. Fakte en ambaŭ municipoj la urbestroj estas de naciismaj eŭskaj politikaj partioj, kio estas unika okazo en la tuta regiono Kastilio kaj Leono kaj de naciismaj politikaj partioj regantaj en teritorioj ekster sia propra devenareo. Paralele la lernado kaj uzado de la eŭska lingvo, kiu estis tre malofta en la enklavo, dum la lastaj jardekoj pliiĝis.
Nacia Biblioteko de Tajlando
Fono
La ĉefaj taskoj de la Nacia Biblioteko de Tajlando estas la kolekto, konservado, protekto kaj organizado de ĉiuj naciaj intelektaj propraĵoj ĉie. La kolektoj inkludas tajlandajn manuskriptojn, ŝtonsurskribojn, palmfoliojn, tradiciajn tajlandajn librojn kaj presitajn publikaĵojn same kiel aŭdvidajn kaj ciferecajn materialojn. La biblioteko estas nacia informrimedo kiu servas civitanojn tutlande.
Condado de Treviño
Geografio
Ĝi distas 76 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, sed nur 20 km de Vitorio. La teritorio kuŝas sur la valo de la rivero Ayuda, alfluanto de la rivero Zadorra, kaj la ĉirkaŭaj montoj, nome norde estas la Montoj de Vitorio, oriente la natura parko Izki kaj la Alava Montaro, inter 800 kaj 1000 metroj de altitudo. Sude estas la Montaro de Kantabrio. La municipa teritorio limas kun Ribera Alta (Álava), La Puebla de Arganzón, Vitoria (Álava), Bernedo (Álava), Armiñón (Álava), Ribera Baja (Álava), Berantevilla (Álava), Zambrana (Álava), Peñacerrada (Álava) kaj Lagrán (Álava).
Condado de Treviño en 2008 enhavis 36 submunicipojn, nome la jenaj: Aguillo, Albaina, Añastro, Argote, Armentia, Arrieta, Ascarza, Bajauri, Burgueta, Busto de Treviño, Cucho, Dordóniz, Doroño, Franco, Fuidio, Golernio, Grandival, Imiruri, Laño, Marauri, Muergas,   Obécuri,  Ocilla y Ladrera, Ogueta, Ozana, Pangua, Pariza, Samiano, San Martín Zar, San Vicentejo, Saraso, Taravero, Torre, Treviño,    Uzquiano kaj Villanueva Tobera. Same estas loĝlokoj Ajarte, Araico, Arana, Mesanza, Moraza, Moscador de Treviño, Pedruzo, San Esteban de Treviño, San Martín de Galvarín, Sáseta kaj Zurbitu, same kiel senhomejoj Arceina, Arna, Atazabal, Berguisona, Bustia, Caricedo,   Doso, Faido, Franco de Yuso, Galbarin, Granado, Gueruca, Gurbandiz, Lezana, Meana, Nunuri, Ochate, Piedrahíta, Pociela, San Martín,  San Vicente, Sebastián, Taraita, Uralde, Uríbarri, Valderrutia, Uzquiano de Suso, Zahar.
Fritz Baedeker
Fritz BAEDEKER (naskiĝinta la en Koblenz, mortinta la  en Lepsiko) estis germana eldonisto kaj plej juna filo de Karl Baedeker. Post ties morto li transprenis la eldonejan estradon ekde 1869.
Condado de Treviño
Historio
En Laño estis elfositaj kavaĵoj de ermitoj de malfrua romia epoko aŭ de visigotoj. En Las Gobas estas gravuraĵoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Fritz Baedeker
Vivo
Post frekvento de gimnazio en Koblenz ĝis 1863 li studis ĉe la Universitato de Hajdelbergo kie li iĝis en 1864 membro de la studenta korporacio Corps Vandalia. Poste li iris Berlinon kaj iĝis en 1866 volontulo kanonpafista ĉe la Unua rajdista baterio de la Gvardia kampartileriregimento. Li partoprenis la batalon ĉe Hradec Králové. Poste li startigis trejniĝon librovendistan en Ĝenevo. En al 1.3.1869 li iĝis, kun la frato Karl, kompaniano ĉe la patra eldonejo. En 1870 ambaŭ forlasis en 1870 la kutiman sidejon kaj transloĝiĝis Lepsikon kie reekis la eldonejo en la jaro 1872-a. La afergvidantoj ege koncentriĝis pri eldonejaj aferoj kaj la pligrandigo de la gamo de porturistaj gvidlibroj gravis. En 1878 Fritz sole ekrespondecis pri la tuto post retiriĝo de Karl pro sanecaj kialoj.
Condado de Treviño
Historio
La fondo de Treviño estis farita en 1161 de la reĝo de Navaro Sanĉo la 4-a, kie iam estis monaĥejo de Sankta Faŭsto, sed en 1200 ĝi venis al Kastilio post la venko de la reĝo kastilia Alfonso la 8-a en milito kontraŭ Navaro. Estante vojkruciĝo dum la Mezepoko, disvolviĝis floranta komunumo de judoj. Saseta estis unu el plej disvolviĝintaj domaroj, estante ĉe enirejo al komercvojo de vino kaj fiŝo, tio estas komunikejo de la valo de Ebro kun la kantabra marbordo.
Fritz Baedeker
Vivo
En 1873 li edzinigis Flöry Landfermann kiu naskis kvin infanojn. La filoj Ernst (1878–1948), Dietrich (1886–1969) kaj Hans (1874–1959) daŭrigis la eldonejan gvidadon dume Karl (1877–1914) iĝis fizikisto. En 1909 Fritz Baedeker iĝis honora doktoro de la Universitato de Lepsiko. Li entombigitis sur la Suda tombejo (Lepsiko).
Condado de Treviño
Historio
La 8an de Aprilo 1366, Henriko la 2-a donis al Pedro Manrique Treviño de Uda, pro kio la komarko kiu estis reĝlanda iĝis senjorlanda. Posteulo de Pedro, nome Diego Gómez Manrique, ricevis de la reĝo Johano la 2-a en 1453 la titolon de Grafo de Treviño. Lia filo, nome Pedro Manrique de Lara y Sandoval, ricevis de la Katolikaj Gereĝoj la titolon de duko de Nájera.
Fritz Baedeker
Gvidlibroj kun etaj ŝanĝoj
La tiam tre vigla fremdultrafika manio memkompreneble ankaŭ plivivigis la spezojn per gvidlibroj. La pligrandiĝantaj postuloj de la vojaĝemuloj necesigis samtempe kaj pli altan kvaliton de la libraj helpiloj kaj pli mallongan, pli precizan skribmanieron. Ofte paralelis al la germana eldono fremdlingvaj (ekz. en la angla kaj la franca). Post eksplodo de la Unua mondmilito tuj ĉesis tiu ĉi epoko de ekfloro entreprena.
Planinska Zveza Slovenije
Planinska Zveza Slovenije (Montgrimpada Asocio de Slovenio) estas la slovenlingva nomo de la unuiĝo por montogrimpado en Slovenio. Ĝia fondodato estas la kaj la nuna centra oficejo situas en. Ĝi kalkuliĝas inter la alpaj asocioj, unuiĝoj plej diversspecaj, kies hodiaŭa celo estas antaŭ ĉio subteni montogrimpadon, montaran migradon kaj la mediprotekton. Origine la landa asocio, kiu fondiĝis kiel regiona asocio kiam Slovenio formale estis kultura regiono ene de la Habsburga Imperio, samkiel la samspecaj asocioj en la aliaj landoj de la alpa regiono havas kiel precipajn taskojn la sciencan esploradon de la Alpoj kaj la turisman evoluadon per la konstruado de alpaj kabanoj kaj montaraj vojoj.
Laŭ stato de la jaro 2018, la asocio havis 287 sekciojn kaj sume 58 000 membrojn.
Condado de Treviño
Historio
En la 16-a jarcento la grafoj de Treviño, ekde 1482 dukoj de Nájera, konstruis sian palacon, nun urbodomo. Fine de la 18-a jarcento formis parton de la partido de Miranda de Ebro kaj estis formita de Treviño kaj ties kvar kvaropoj: nome Abajo, Somoayuda, Val de Lauri kaj Val de Tobera.
Añastro, Pariza kaj Saseta, estis municipoj sendependaj fine de la Antikva Reĝimo. Inter la censo de 1857 kaj la antaŭa, la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Pariza kaj Saseta, kaj inter 1930 kaj la antaŭa Añastro.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas jeno:
Bludov (distrikto Kutná Hora)
En distanco 15 km nordoriente situas urbo Čáslav, 17 km norde urbo Kutná Hora, 18 km sude urbo Světlá nad Sázavou kaj 25 km norde urbo Kolín.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1550.
La Châtre-Langlin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Karel Otčenášek
Karel OTČENÁŠEK (naskiĝinta la en České Meziříčí/Distrikto Rychnov nad Kněžnou, mortinta la  en Hradec Králové) estis ĉeĥa romkatolika episkopo de Hradec Králové. En 1998 li nomumiĝis fare de papo Johano Paŭlo la 2-a persone ĉefepiskopo. Li estis aĝe la plej maljuna ano de la monda episkoparo, post la nordkorea ekleziulo Francisko Hong Yong-ho.
Vivo
Estante filo de radfaristo li frekventis ekde 1931 la ĉefepiskopan gimnazion en Prago. En 1939 li komencis studon de teologio en Hradec Králové. Eĉ antaŭ la eksplodo de la Dua mondmilito sendis lin lia episkopa moŝto Mořic Pícha Romon je studoj. Tie li studentis ĉe la pontifika kolegio Nepomucenum licencion kaj estis ordinita sacerdoto la 17-an de marto 1945.
Persekuto
Pro ke la ordinacio iĝis kaŝe kaj sen permeso de la ŝtataj aŭtoritatoj la komunistoj malliberigis Otčenášek kaj venigis lin en 1951 en la specialan porpastran kaj pormonaĥan internigejon en eksa monaĥejo en Želiv. Post nesukcesa cerbolavado Otčenášek estis transmetita en 1953 al la pridemando-prizono de Pardubice. En 1954 li estis kondamnita je 13 jaroj pro ŝtatperfido, en parodia proceso post pridemandadoj, izoliteco, psika kaj fizika premoj. La sekvantajn jarojn li pasigis en prizonoj de Hradec Králové, Mírov, Leopoldov kaj alie. Eĉ post amnestio en majo 1962 li ne rajtis denove animzorganti laboronte ĝis 1965 en laktejo en Opočno.
Post interveno papa li rajtis ekde 1965 denove sacerdoti en Trmice observate daŭre de la kaŝpolicanoj. Ankaŭ forlaso de la loko al li ne estis permesata. Dum la politika degelo sub Alexander Dubček li deĵoris inter 1968 kaj 1973 en sia diocezo kiel paroĥestro de Plotiště nad Labem (urbokvartalo de Hradec Králové). Malgraŭ plena jura rehabilitiĝo lia laboro ekde 1973 denove estis restriktita. Do Otčenášek devis reiri en la negrandurban ĉirkaŭaĵon je Trmice.
Episkopeco
Nur post la Ĉeĥoslovaka revolucio en 1989 Otčenášek povis transpreni sian episkopan tronon por kiu li estis ordinita ne tute kvar dekojn da jaroj pli malfure. La oficialan ekdeĵoron en la 27.1.1990 partoprenis i.a. prezidanto Václav Havel kaj la pariza arkiepsikopo Jean-Marie Lustiger.
Episkope li ege engaĝiĝis revivigi la spiritan vivon. Ankaŭ pri la necesaj restaŭradoj de kirkoj, kapeloj kaj paroĥestrejoj li tre zorgis. Kun financa subteno de la aŭstra diocezo de St. Pölten eblis resplendigi la porepiskopan palacon. En al iama kolegio de la jezuitoj enstaliĝis centro pri kulturo, animzorgado kaj evangelizado: ĝin oni nomis laŭ la landa sanktulo Adalberto el Prago Nové Adalbertinum. Aliaj sponsoroj venis el Aŭstrujo, Germanujo kaj la svisa kantono Turgovio. La en 1992 fondita episkopa gimnazio ricevis la nomon de la surloka jezuito Bohuslav Balbín.
Otčenášek konsekris sian helpepiskopon Josef Kajnek (1992) kaj sian posteulon Dominik Duka (1998) kaj ĉeestis la kuna konsekro de la helpepiskopoj de Olomouc, Jan Graubner kaj Josef Hrdlička en aprilo 1990.
Post retiriĝo
Pro maljunuleco li retiriĝis en septembfro 1998. Ĝismorte li estis estro de la komisiono Justico kaj paco de la ĉeĥa episkoparo kaj engaĝiĝs pri rekompencoj por maljuste persekutitaj kaj kondamnitaj sekularaj respektive ordenaj pastroj, monaĥinoj kaj politikaj prizonuloj. Krome li invitis ilin surpaperigi la spertojn en la libroserio Kaminky.
La Puebla de Arganzón
La Puebla de Arganzón [laPŬEbla dearganZON] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Comarca del Ebro, fakte en eksklavo nomita Enklavo de Treviño, foje nomita per municipa nomo Condado de Treviño, enklavo en la provinco Alavo, Eŭskio.
Dum la tuta 20-a jarcento, la lokanoj petis aligon al la provinco Alavo, Eŭskio, kun kiu sentas sin pli identigitaj. Fakte en ambaŭ municipoj de la enklavo la urbestroj estas de naciismaj eŭskaj politikaj partioj, kio estas unika okazo en la tuta regiono Kastilio kaj Leono kaj de naciismaj politikaj partioj regantaj en teritorioj ekster sia propra devenareo. Fakte la urbestro de La Puebla de Arganzón estas de la naciisma maldekstra partio Euskal Herria Bildu.
Paralele la lernado kaj uzado de la eŭska lingvo, kiu estis tre malofta en la enklavo, dum la lastaj jardekoj pliiĝis.