cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Patriarko de Konstantinopolo
Otomana imperio kaj poste
Dum la jaro 1833 la ortodoksa eklezio de Grekio - kiu kovras preskaŭ la tutan teritorion de la nuna ŝtato Grekio, kun la esceptoj de la insulo Kreto, la sankta monto Athos kaj la insularon Dodekanoj - deklaris sian sendependecon de la Patriarkejo de Konstantinopolo, al kio ĝi antaŭe apartenis. Dum la jaro 1850 tiun sendependiĝon ankaŭ rekonis la konstantinopola patriarko.
Stacio Haginodai
Stacio Haginodai (japane: 萩の台駅 [Haginodaj-eki], angle: Haginodai Station) estas fervoja stacio en Ikoma, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ikoma.
Kastelo Nideck
La kastelo Nideck (france château du Nideck) estas kastelo lokita en la franca komunumo Wangenbourg-Engenthal, en la departemento Bas-Rhin kaj la regiono Alzaco. Ĝi situas super la vojo, kiu iras el Oberhaslach al Wangenbourg.
Historio
La kastelo Nideck sekve iĝis la bieno de lokaj landsinjoroj en la 14-a kaj 15-a jarcentoj, depende de la variaj regionaj konfliktoj. Ĝi estis sieĝita de la strasburganoj en 1448. La familio Müllenheim akiris la kastelon, kaj konservis ĝin ĝis 1509. Ĝi estis definitive detruita de incendio en 1636.
Vizito
La kastelo elstaras super la akvofalo Nideck, kaj estas facile alirebla por piedirantoj.
Waterville (Majno)
Waterville estas urbo en Kantono Kennebec, Majno, apud la maldekstra flanko de la Rivero Kennebec. La universitatoj Colby kaj Thomas troviĝas ĉi tie.
Kastelo Nideck
La legendo de Nideck
En 1816 aperis la legendo de Nideck en la legendaro verkita de la fratoj Grimm. El tiu teksto inspiriĝis la poeto Adelbert von Chamisso por verki Das Riesenfräulein ("La Filino de la Giganto"). Laŭ la legendo, la kastelo estis malnovtempe loĝata de gigantaj geedzoj kaj ties filino. Pro tedo, la junulino iam promenis ĝis la alzaca ebenaĵo, kaj malkovris tion, kion ŝi konsideris kiel vivantajn ludilojn. Kiam ŝi revenis al la kastelo, ŝia patro klarigis al ŝi, ke la ludiloj fakte estis homoj, kaj ili estis neperturbendaj pro tio, ke ili kultivadis kampojn por nutri la gigantojn.
San Pedro Mártir Quiechapa
San Pedro Mártir Quiechapa estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro Mártir Quiechapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 316.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 22 indiĝenoj. El tiuj 20 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 20 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Biassono
Biassono estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
Ŝtupoteorio
La ŝtupoteorio, kiun evoluigis Jacob Gottfried Weber (1779–1839) kaj pluevoluigis pli Simon Sechter (1788–1867), estas same kiel la funkcioteorio, kiun Hugo Riemann (1849–1919) fondis fine de la 19-a jarcento, rimedo por priskriba analizo de la harmoniaro de muzikpeco. Ambaŭ sistemoj konserviĝis ĝis nun kun modifoj kaj plilarĝigoj.
Helpe de la ŝtupoteorio la harmonia strukturo de peco estas ĝeneraligeble klarigebla, tiel ke komparoj kun aliaj pecoj en aliaj tonaloj fariĝas pli facilaj, ĉar la simboloj estas legendaj lige kun la respektiva bazotonalo. Oni do povas meti muzikpecojn rilate la harmonioj „sur komunan denominatoron“. Samtempe la ŝtupoteorio siaflanke disponigas harmoniajn turniĝojn, kiuj estas transigeblaj sur ĉiujn tonalojn.
Fundamentoj
La fundamenton de la ŝtupoteorio formas ajna gamo, kiu disponigas la tonmaterialon de la bazotonalo de muzikpeco. Ĉi tio povas esti ekzemple maĵora aŭ minora gamo, sed ankaŭ ĉia alia(tradicia aŭ novinventita) gamo kiel kvintona gamo, modalo, plentona gamo ktp.
Numerado
Oni nomas komence la unuopajn tonojn, rigardate ekde la bazotono supren, ŝtupoj kaj numeras ilin ekde la 1-a ĝis la 7-a ŝtupo. Diversnaciaj muzikkulturoj kiel la germana ofte uzas romiajn ciferojn; la angla uzas eĉ majusklajn (por maĵoraj akordoj) kaj minusklajn romiajn ciferojn (por minoraj kaj dimiuitaj akordoj). La numerado estas per tio relativa al la bazotono, male al la absolutaj notonomoj.
Jen ekzemple la ŝtupa numerado de la C-maĵora gamo laŭ la angla skribmaniero (la veziko post la 7-a ŝtupo distingas la akordon kiel diminuitan):
Nomado
Krom ĉi tiuj numeroj ankaŭ oni uzas la nomojn konataj el la funkciteorio. La unua ŝtupo (baza tono) nomiĝas toniko, la kvara ŝtupo (kvarto) nomiĝas subdominanto, kaj la kvina ŝtupo (kvinto) nomiĝas dominanto.
Trisonoj sur la ŝtupoj de maĵorgamoj
Sur ĉiu el ĉi tiuj ŝtupoj nun estas konstruebla trisono per tavoligo de du tritoj unu sur la alian. La tonoj bezonataj por tio ankaŭ devenas el la tonaro de la gamo, estas do gam-apartenaj.
Pro la malsamaj tritodistancoj ene de la akordoj jen ekestas tri malsamaj specoj de trisonoj, je kio la kadra intervalo kaj en maĵoro kaj minoro restas la perfekta kvinto.
Trisonoj sur la ŝtupoj de minorgamoj
Se oni rigardas la akordformadon por (natura) minoro (ekz. c-minoro), rezultas jena disdivido:
(Rimarko: En la praktiko tamen oni ludas ankaŭ la 5-an ŝtupon ofte kiel maĵorakordo – pli precize kiel maxjora dominanta septakordo. En tiu tamen la trito ne estas ero de la minorgamo.)
Chauvirey-le-Vieil
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Pedro de Sintra
Pedro de Sintra estis portugala malkovrinto de la 15-a jarcento. Dum unu el siaj vojaĝoj en 1460/61 li donis al la montaro sur la peninsulo de Fritaŭno la nomon Serra Leoa (portugala por montaro de leonoj), kiu sekve estis adoptita por la tuta regiono kaj por la nuna ŝtato Sieraleono.
Dum alia ekspedicio li atingis la Beninan Imperion kaj Niĝerion.
Laŭdire De Sintra mortis 1484 proksime al Gvineo.
Preĝejo Naskiĝo de Johano Baptisto (Zsámbék)
Preĝejo Naskiĝo de Johano Baptisto estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Zsámbék.
5535 Annefrank
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la juna knabino Anne Frank (1929–1945), kiu lasis kortuŝan ateston pri la vivo de ŝi kaj ŝia familio, kaŝitaj dum la nazia okupado de Nederlando.
Preĝejo Naskiĝo de Johano Baptisto (Zsámbék)
Historio
La unua mencio pri la preĝejo okazis en 1332, kiun la turkoj okupis en la 1540-aj jaroj. La katolika movado estis reorganizita en 1686 helpe de franciskanoj. La paroĥo refondiĝis en 1716. Tiutempe la mesoj okazis en kapelo aŭ en la ruina preposta preĝejo. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1745 kaj 1754. La orgeno estis farita en 1764, ĝi renoviĝis en 1963 kaj 1998.
5535 Annefrank
Esploro
La, la usona kosmosondilo Stardust pasis apud la asteroido je distanco de 3079 km. Dum 25 minutoj, la sondilo faris 60 fotografiojn de la asteroido. La senditaj bildoj montras korpon en formo de kruda triangula prismo de 6,6 km x 5,0 km x 3,4 km (duoble pli granda ol oni opiniis). Ĝia albedo estis kalkulata inter 0,18 kaj 0,24.
Preĝejo Naskiĝo de Johano Baptisto (Zsámbék)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, sed en la korto troviĝas ankaŭ ŝtona kruco, obelisko pri falintoj de la 1-a mondmilito kaj skulptaĵo pri Johano Nepomuko. La fasado estas simetria, meze la turo reliefas, ankaŭ la enirejo tie funkcias. Super la enireja pordo niĉo kun skulptaĵo estas videbla. Interne la predikejo estis farita en 1754, la ĉefaltaro en 1818.
5535 Annefrank
Esploro
Tiu preterpaso utilis testi la diversajn instrumentojn de la kosmosondilo, kies celo estis la perioda kometo 81P/Wild.
Preĝejo Naskiĝo de Johano Baptisto (Zsámbék)
Konstruaĵo
Kermeso okazazas en la 24-an de junio.
Pedro de Sintra
Raporto pri iliaj vojaĝoj estis transdonita de la veneciano Alvise Cadamosto kaj unuafoje publikigita en 1507 kadre de la antologio "Paesi novamente retrovati" eldonita de Fracanzano da Montalboddo.
Literaturo
Ankenbauer, Norbert (2010): ''"das ich mochte meer newer dyng erfaren". Die Versprachlichung des Neuen in den Paesi novamente retrovati (Vicenza, 1507) und in ihrer deutschen Übersetzung (Nürnberg, 1508)''. Berlin: Frank & Timme.
Steigerkopf
Geografia situo
La monto situas en la orienta parto de la Palatinata Arbaro en la Naturparko Palatinata Arbaro. Ĝia pinto altiĝas ĉ. 7 km okcidentnordokcidente de la urbeto Edenkoben ĉe la orienta rando de grupo da montoj, ĉiuj pli ol 600 m alta; 4 km nordoriente altiĝas la plej alta monto de la Palatinata Arbaro, la Kalmit (alteco 672,6 m). Ka montopinto kaj la nordaj montopartoj apartenas al la teritorio de Gommersheim, kiu kiel Eksklavo situas ĉ. 17 km okcidente de la komunumo Gommersheim. Geologie la Steigerkopf estas la norda etendaĝo de la Kesselberg (alteco 661,8 m) kies pinto malproksimas je  2 km. Ĉe la nordokcidenta flanko de la monto sur la  arbaro de Gommersheim fontas la rivereto Modenbach, dekstra alfluanto de la  Speyerbach.
Schänzel
La popolo ankaŭ nomas la monton „Schänzel“, ekde  1794, kiam tie 4500 prusaj soldatoj somere starigis kelkajn  skansoj. La nomo Schänzel signifas „eta skanso. Ilia tasko estas bremsi la avancon de la francaj revoluciaj trupoj, kiuj nombras 7000 soldatoj. La prusoj planis konkeri la teritorioj maldekstre de la Rejno. En la perdoriĉa batalo je la 12a kaj 13a de julio 1794 la francoj gajnis, post kiam iu loka ĉasisto gvidis ilin proksime de Dernbach en la dorsoflankon de la Prusoj. La prusa armeestro generalo Theodor Philipp von Pfau (1727–1794) estis malliberĝinta grave vundita kaj mortis la saman tagon.
Schänzel-turo
Memore al la venkitaj prusoj estis konstruita 100 jaroj post tiu okazintaĵo iun turon sur la montopinto, la Schänzelt-turo. Ĝi ests okangula elrigardturo, kun alteco de 13 m kaj konsstruita el pribatita sabloŝtono.
En la jaro 1894 tabulo kun jena teksto estis fiksata: citaĵo:Memore al la bravaj prusaj batalantoj, kiuj en la batalo kontraŭ la franca invada armeo je la 13a de julio 1794 ĉie tie mortis heroan morton por la gemana patrio
Andělka (Višňová)
Andělka (Engelsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Višňová en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km nordokcidente de Višňová. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 64 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Andělka estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 9,66 km². En la katastra teritorio Andělka situas ankaŭ Filipovka, Loučná kaj Saň.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1340. Ĝis la jaro 1946 la vilaĝo portis nomon Engelsdorf. Fine de julio de 2002 okazis proksime de la vilaĝo nepermesita dancfestivalo CzechTek.
NGC 2376
NGC 2376 (aliaj indikoj — MCG 4-18-17, ZWG 117.39, IRAS07235+2310, PGC 21015) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Carrollton (Teksaso)
Geografio
Carrollton situas sur ebenaĵo en la suda landparto de Usono, en la nordorienta parto de Teksaso. Dallas troviĝas 18 mejlojn.
Historio
En la 1840-aj jaroj muelejo ekfunkciis en tiu areo, ja daŭre alvenis terkultivistoj. En 1878 la fervojo atingis tiun lokon. Carrollton oficiale urbiĝis en 1913. La loĝantoj komence okupiĝis pri kultivado de kotonoj kaj grenoj, poste la metalo-industrio aperis. Post la 2-a mondmilito la urbo kreskis rapide kiel antaŭurbo de Dallas.
Trafiko
Carrollton profitas la proksimajn aŭtoŝoseojn de Dallas. Inter ili la plej proksima ŝoseo kuras al Oklahomaurbo.
Klimato
Carrollton havas humidan subtropikan klimaton. La temperaturo averaĝe varias inter 13-25 °C. La varmo kulminas en julio kaj aŭgusto ofte kun 36 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun ĉ. frostopunkto. Jare pluvas po 942 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en majo, plej malofte januare.
Tlajomulco de Zúñiga
Tlajomulco de Zúñiga estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlajomulco de Zúñiga. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 097.
Geografio
Tlajomulco de Zúñiga apartenas al la regiono Centro kiu situas, kiel jam diras la nomo, en la centro de la subŝtato Jalisco (la ĉefa urbo estas Guadalajara). Al tiu regiono apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 220630 loĝantojn. El tiuj estis 109677 viroj kaj 110953 virinoj. La komunumo havas surfacon de 636,93 km². La meza alteco estas 1560 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,7 C. En la komunumo estas 821,9 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 30186 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 27529 scipovis legi kaj skribi kaj 2609 viroj estis analfabetoj. Do 8.64 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 31333 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 28404 sciis legi kaj skribi kaj 2873 virinoj estis analfabetoj. Do 9,17 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tlajomulco de Zúñiga vivis 87245 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 136 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,156 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ĉefrolulo
Ĉefrolulo (ankaŭ protagonisto, el la greka: πρωτος - protus, unue; άγωνιστής - agonistis, militisto; ĉefrolanto) estas tiu aktoro, rolanto aŭ alia centra figuro de libro, teatraĵo aŭ filmo (historieto), kiu staras en fokuso de la rolludo.
La greka vorto "protagonisto" estas kreita el "prótos", unua, antaŭa, kaj "agónistés", batalanto, konkursanto, do origine temis pri unua batalanto aŭ konkursanto.
Szilárd Sziklavári
SZIKLAVÁRI Szilárd (siklava:ri sila:rd) estis rumanihungara operkantisto naskita en Jibou la 29-an de julio 1980 kaj mortinta en Kluĵo la 30-an de marto 2012. La kantisto memmortigis.
Kariero
Szilárd Sziklavári inter 2001–2006 studis en Muzikakademio Gheorghe Dima de Kluĵo, poste li fariĝis membro de Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo.
Makaono (mitologio)
En la Troja milito, li estris tridek tesaliajn ŝipojn kun sia frato Podalirio. Ambaŭ fratoj estis kirurgoj por la grekaj trupoj. Makaono notinde kuracis Menelason kaj Filokteton. Li estis unu el la batalantoj kaŝitaj en la Troja ĉevalo.
Li estas sepultita fare de Hektoro en Gerenio en Mesenio, kaj ricevis kultojn de la loka loĝantaro.
Benzoizotiazolino
Benzoizotiazolidino estas heterocikla kemia kombinaĵo konsistante je unu benzena ringo kaj unu saturita 1,2-izotiazolidina ringo. Ĝi estas konstrubloko por multaj farmaciaĵoj kaj biologiaĵoj.
Reinheim
Reinheim estas urbo en centra Germanio. Ĝi situas en la distrikto Darmstadt-Dieburg, en federacia lando Hesio. Fine de la urbo havis  loĝantojn. Tra la teritorio fluas la rivereto Gersprenz.
Trafiko
La urbo konektatas norde al la federacia vojo 26, kiu gvidas al Darmstadt okcidente, Dieburg kaj Aschaffenburg oriente, kaj al la federacia vojo 38 suden al Weinheim kaj de tie al Mannheim kaj Ludwigshafen en la metropola regiono Rhein-Neckar.
Botanika ĝardeno Merido
La botanika ĝardeno Merido estas botanika ĝardeno en la venezuela subŝtato Merido en la ĉefurbo Merido. Ĝi estis fondita en 1991 por la Universitato de La Andoj por la konservado kaj la enketado.
Ĝi estas malferma al la publiko ekde la 8-a de decembro 2002 kaj okupas areon de 44 ha, donacita de la universitato; por ĝia evoluado estis disigita en zonoj dependantaj de la tipo de vegetaĵaro kiu estas en ĝi loke. Plejparto de la areo estas okupata de arbaro de pinoj indiĝenaj.
Ĝi estas troviĝinta en la norda parto de la urbo de Merido en la riveroj Albarregas kaj Mucujún.
La plej konata kolekto de la ĝardeno formas la sciencan kolekton de bromelio kun pli ol 100 specioj kaj 600 individuoj estante la plej granda kolekto de bromelioj je nacia nivelo kaj de Sud-Ameriko.
Samseksemo kaj spiritismo
Rilato inter samseksamo kaj Spiritismo estas kompleksa. Ne estas ia mencio de tio en bazaj verkoj de Spiritismo, sekve, ĉiuj povas havi sian propran opinion pri la temo, sed ĉiuj homoj devas esti karitatemaj.
Spiritismo ne donas oficialan klarigon pri samseksamo.
Waterville (Minesoto)
Waterville esta urbo en Kantono Le Sueur, Minesoto. Ĝi situas proksime al Rivero Cannon kaj Lago Sakatah.
Gaultier
Gaultier estas familia nomo de jenaj pesonoj:
Gaultier estas nomo de jenaj lokoj:
Vidu ankaŭ:
Éva Borbély-Bartis
BORBÉLY-BARTIS Éva [borbe:j bartiŝ] estas rumania hungara etnografino. Ŝi naskiĝis en Reghin la 19-an de novembro 1972.
Kariero
Éva Borbély-Bartis akiris diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en 1996 en UBB de Kluĵo. Ŝi estas aferadministrantino de la Kriza János Néprajzi Társaság de Kluĵo. Ŝi esploras la kalendarajn kaj karnevalajn popolkutimojn.
Károly A. Tettamanti
Károly A. Tettamanti [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dr. Tettamanti A. Károly estis hungara kemiisto kaj profesoro.
Károly A. Tettamanti naskiĝis la 1912 en Makó. Li mortis la 1983 en Budapeŝto.
Biografio
Károly A. Tettamanti frekventis lernejojn en Makó kaj Szeged, universitatojn en Szeged kaj Budapeŝto, poste li eklaboris en la universitato apud Géza Zemplén. En 1939 li eklaboris en uzino kemia en Büdszentmihály (nuntempa Tiszavasvári), kiun li gvidis ekde 1941. Poste li fondis uzinon pri morfinoj en Hlohovec, kie li suferis akcidenton, ambaŭ piedoj grave rompiĝis, li malsaniĝis dum 8 jaroj. En 1945 li denove eklaboris en Tiszavasvári. Ekde 1949 li direktis produktadon de penicilino en Debrecen. En la sekva jaro li komencis instrui en la unoversitato en Budapeŝto. En 1952 li ricevis la rangon kandidato. Li ricevis premion Kossuth en 1962, sed li havis ankaŭ aliajn premiojn.
Ernest Drezen
Ernest (Karloviĉ) DREZEN (naskiĝis kiel Ernests-Vilhelms Drezinjŝ la en Liepāja-Libau (Latvio), mortpafita en 1937 dum la Stalina "Granda Purigo") - latvo, rusiano, sovetia ŝtata kaj socia aganto, sciencisto. Inĝeniero, elstara fakulo pri scienc-teknika terminologio, interlingvistiko kaj esperantologio. Ĝenerala sekretario de Sovetrespublikara Esperantista Unio, ĉefa figuro de la antaŭmilita sovetia Esperanto-movado. Membro de la Lingva Komitato (minimume 1929).
Vivo
Drezen lernis en reallernejo en Kronŝtadt kaj en teĥnologia instituto en Petrogrado, kie li aktive agadis en studenta esperantista Grupo. En 1915-17 li estis standardisto de rusa armeo kaj en 1918-21 li okupis diversajn postenojn en Ruĝa Armeo. Li membriĝis en 1918 en la komunista partio. En 1921-24 li laboris en Centra Plenumkomitato de Sovetoj. Ekde 1924 li laboris en scienca kampo pri racia labororganizo kaj pri lingvistiko. En 1926-30 li estis direktoro de la instituto de komunikado (poŝto, telegrafo, telefono, radio), poste vicdirektoro de trusto "Orgenergo", speciala redaktoro de la eldonejo pri administra teĥniko, profesoro de Moskva universitato kaj de aliaj teĥnikaj altlernejoj, estrarano de Sovetia societo por kulturaj rilatoj kun eksterlando (VOKS) k.a.
Esperanta agado
Drezen esperantistiĝis en 1910. Drezen estis prezidanto de Peterburga Societo "Espero" 1917-19, unu el iniciatintoj de ESKI en 1919. Dum la 3-a Tutruslanda Esperantista Kongreso en Petrogrado en 1921 li estis elektita Ĝenerala sekretario de SEU tiam fondita. De tiam li estis senŝanĝa gvidanto. Laŭ Kuznecov (antaŭparolo al Historio de la Mondolingvo), Drezen konstruis SEUn kiel centralisman organizon kun rigida disciplino kaj militema ideologio, pli simila al la komunista partio ol al lingva, kultura unuiĝo.
Komence en SAT, en 1932 konfliktis kun Eŭgeno Lanti, kaj fondis IPE (Internacio de Proleta Esperantistaro).
Drezen estis arestita la. Surbaze de falsaj akuzoj pri kreo kaj gvidado de kontraŭsovetia terorista organizaĵo de esperantistoj, pri efektivigo de sabot-terorista agado enkadre de ĝi kaj pri spionado por Germanio, li estis kondamnita al mortpuno kaj pafekzekutita la. Li estis rehonorigita postmorte, "pro absoluta manko de krimkonsisto", la.
Lia portreto videblas sur la titolpaĝo de la premiita romano Mi stelojn jungis al revado  verkita de Miĥail Bronŝtejn.
Drezen kaj terminologio
Drezen permesis la kreadon (en 1936) de tutmonda spertulo-grupo pri terminologio (nun ISO/TC 37) kadre de internacia normiga organizaĵo (tiam ISA, nun ISO). Efektive, li gvidis tradukon al la rusa de la germanlingva disertacio de Eugen Wüster (aperis en 1931), la baza verko (aperis en 1934) kiu naskis terminologion. Danke al tiu traduko, la sovetia membro de ISA interesiĝis pri la disertacio kaj proponis kreadon de tutmonda normiga grupo pri la temo.
Verkoj
Aŭtoro de diversaj gravaj verkoj pri Esperanto:
Lingve kontrolis la novelon La Submarinistoj.
Pilarczyk
Pilarczyk estas familia nomo de jenaj personoj:
3-a Ŝakolimpiko
La 3-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 13-an de julio kaj la 27-an de julio 1930, en Hamburgo, Germanio. La 2a virina mondĉampionumo ankaŭ okazis dum la turniro.
NGC 2377
NGC 2377 (aliaj indikoj — UGCA 132, 3C 178, IRAS07225-0933, CGMW 1-839, PGC 20948) estas galaksio en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Péter Tasnádi-Sáhy
Péter TASNÁDI-SÁHY  [taŝnAdi-sAhi] rumania hungara ĵurnalisto, verkisto. Li naskiĝis en Budapeŝto en 1981.
Kariero
Péter Tasnádi-Sáhy pristudis ekonomikon. Li vivas en Temeŝvaro kaj li estas kunlaboranto de semajngazeto Erdélyi Riport kaj de Ŝtata Teatro Csiky Gergely de Temeŝvaro. En 2009 li instruis kiel volontulo dek monatojn la anglan lingvon en Barato en malriĉa kvartalo de la ĉefurbo.
Valo Waterville (Nov-Hampŝiro)
Valo Waterville estas urbeto en Kantono Grafton, Nov-Hampŝiro. La urbeto ricevas multaj turistojn dum la vintra sezono pro sia skiejo.
Dolní Lhota (distrikto Zlín)
Municipo Dolní Lhota en Ĉeĥio troviĝas en distrikto Zlín, regiono Zlín. En ĉi tie vivis.
Diademruĝvostulo
La Diademruĝvostulo (Phoenicurus moussieri) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj la genro de Phoenicurus, Ruĝvostuloj laŭ popola nomigo aŭ Fenikuroj laŭ adapto de la scienca nomo. La latina scienca nomo de la genro devenas el latinigitaj vortoj de la antikva greka kiuj signifas “purpura” aŭ “ruĝa” (feniko) kaj “vosto” (uros) kaj fakte la plej karaktera eco de la genro estas longa ruĝeca vosto el la nuanco de brikopulvoro pli malpli.
Tiu birdo estas 13 cm longa. La masklo de Diademruĝvostulo havas nigran kapon kun larĝa blanka strio super ĉiu okulo kaj suben al la kolflankoj; el tiu strio devenas la nomo de Diademruĝvostulo. La supraj partoj estas nigraj krom la blankaj flugilmakuloj, kaj la tre ruĝecbruna vosto. La gorĝo kaj subaj partoj estas tre oranĝaruĝaj.
La pli malgranda kaj mallongvosta ino havas palbrunajn kapon kaj suprajn partojn, kaj la subaj partoj estas pli paloranĝaj ol ĉe la masklo, kvankam ĝenerale pli ruĝaj ol la subaj partoj de la simila sed iomete pli malgranda ino de la Komuna ruĝvostulo.
La rilatoj de tiu specio estas malklaraj. Ĝi ne estis inkludita en la studo de Ertan (2006), kaj ĝia biogeografio kaj kolorbildo estas partikularaj. Laŭ tiuj ĝi ŝajnas pli proksima al la Nigra ruĝvostulo kaj ties parencoj ol al aliaj specioj de ties genro tiaj kiaj la Komuna ruĝvostulo.
Ili estas endemiaj loĝantaj birdoj en la Atlasoj de nordokcidenta Afriko. Ties habitato estas malferma arbaro de rokaj areoj ĝis 3000 m de altitudo en montaro. La nesto estas konstruita en arbusto aŭ surgrunde kaj la ovodemetado estas tipe de 3-6 ovoj.
La kanto de la masklo estas miksaĵo de aspraj sonoj kaj notoj kiel svii-svii. La alvoko estas plendema soleca noto, hiih.
La Diademruĝvostulo manĝas kiel muŝkaptulo, farante aerajn eksaltojn super preterpasantajn insektojn.
Pehr Kalm
Pehr KALM (naskiĝinta la en Ångermanland, mortinta la  en Åbo) estis sveda botanikisto, esploristo, naturalisto kaj agrikultura ekonomikisto.
Kalm famiĝis ĉar li unue priskribis la Niagaran Akvofalaron kaj publikigis la unuan detalan studon de la natura historio pri Nordameriko. En 1747, li estis komisiita de la Reĝa Akademio de Scienco de Svedio pri vojaĝo al la nordamerikaj kolonioj por alporti semojn kaj plantojn kiuj povas uziĝi en la agrikulturo. Krom tio, li unue publikigis sciencan priskribon de multaj trovaĵoj en Nordameriko, interalie la unuan sciencan priskribon de la "17-jara cikado" Magicicada septendecim.
Biografio
Liaj gepatroj devenis de Finnlando kaj establiĝis en Svedio kaŭze de la Granda Nordia Milito. Lia patro mortis ses semajnojn post lia naskiĝo. Kiam la bataloj finiĝis, lia patrino revenis al urbo Närpes, Ostrobotnio, en Finnlando, kie lia patro estis luterana pastro. Kalm komencis, em 1735, siajn studojn en la Reĝa Akademio de Åbo, nune Turku, kaj ekde 1740 li enmatrikuliĝis en la Universitaton de Upsalo, kie li konatiĝis kun Karolo Lineo, kaj fariĝis unu el liaj unuaj lernantoj. En Upsalo, Kalm ekoficis kiel estro de eksperimenta plantaro kies proprietulo estis la barono Sten Carl Bielke (1709-1753).
Kalm faris esplorojn en Svedio, Rusio kaj Ukrainio inter 1742 kaj 1746, kiam li ekoficis kiel asista-profesoro pri Natura Historio kaj ekonomio en la Akademio de Åbo, kies funkcio li ekzercis plentempe ekde 1747, en la sama jaro kiam Lineo lin indikis por membriĝi al la Reĝa Akademio de Sciencoj en Svedio.
Antaŭ ol iri al Filadelfio, Kalm pasigis ses monatojn en Anglio, kie li renkontis multajn gravajn botanikistojn. Kalm alvenis en Pensilvanio en 1748, kaj tie li estis helpata de Benjamin Franklin kaj John Bartram (1699-1777). Tie li starigis sian laboroficejon ĉe la sveda-finna komunumo, en Raccoon, nuna Swedesboro, Nov-Ĵerzejo.
Li aktivis kiel anstataŭanto de la pastro de la Triunua Preĝejo, kiu estis loka luterana preĝejo fondita de svedoj. Post nemulte da tempo, Kalm edziĝis al vidvino de Johan Sandin, eksa pastro kiu estis mortinta. En Raccoon, li restis ĝis la 19-a de majo 1749. Antaŭ ol reiri al Finnlando, Kalm vizitis la Niagaran Akvofalaron krom viziti Montrealon kaj Kebekion en Kanado.
(19503) 1998 KE65
(19503) 1998 KE65 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Baumbach-domo (Kranichfeld)
La Baumbach-domo (germane: Baumbachhaus) estas la naskiĝdomo de la germana verkisto Rudolf Baumbach kun muzeo, troviĝante en Kranichfeld, Baumbachplatz nr 1.
Baumbach kaj Kranichfeld
Meze en la vilaĝo en la ombro de giganta tilio troviĝas muzeo pri la poeto Baumbach, estante samtempe lia naskiĝdomo. Baldaŭ post la naskiĝo la familio transloĝiĝis al Meiningen. De tiam li foriris studi en Leipzig kaj Würzburg. Siajn migrajn jarojn li financis per privataj horoj kiel instruisto: tio estis fakte lia plej kreiva epoko. En Triesto li verkis sian plej popularan tekston, la kantoteksto Hoch auf dem gelben Wagen kies originalo videblas ĉi tie en Kranichfeld. Samloke estiĝis ankaŭ la ĝis nun precipe en Slovenio konata alpa epopeo pri Zlatorog kaj la kantoj Lieder eines fahrenden Gesellen (el kiuj ĉiu konas la kanton pri la Linden-gastejestrino).
En 1885 Baumbach revenis por ĉiam en Turingion, kie li distingitis per la titolo Hofrat - kortega konsilisto. La naskiĝurbon li lastfoje vizitis en 1893, kie li estiĝis honora civitano unu jaron pli frue. En Meiningen troviĝas alia Baumbach-muzeo.
La domo
La domo menciitis unuafoje en 1435 kaj estas unu el la plej malnovaj konstruaĵoj de Kranichfeld. Plurfoje alikonstruite kaj pligrandigite la domo prezentas sin de post la muzeo-malfermo en 1999 kiel linda bieno kvarangula. Sed dum la GDR-tempo ekzistis planoj malkonstrui la kadukiĝintan domon. Amikaro de la domo sukcesis konvinki la tiaman prezidenton de Okcidenta Germanio Walter Scheel, granda ŝatanto de la kanto Hoch auf dem gelben Wagen, engaĝiĝi pri muzea uzo de la domo.
La aĝo de la tilio antaŭ la domo taksitis je 350 jaroj.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de la muzeo kun fotoj de la domo.
Plumbomilvo
La Plumbomilvo, Ictinia plumbea, estas malgranda rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ la aglojn, akcipitrojn kaj vulturojn.
La Plumbomilvo reproduktiĝas en tropika Ameriko, el orienta Meksiko tra Centrameriko al Peruo, Bolivio kaj Argentino. Ili reproduktiĝas ankaŭ en Trinidado.
Birdoj de nordo kaj sudo de la reprodukta teritorio, inklude la populaciojn de Centrameriko, Trinidado, norda Venezuelo kaj Kolombio, kaj sudaj Argentino kaj Brazilo, estas migrantaj, kiuj moviĝas al tropika Sudameriko dum la norda vintro.
La Plumbomilvo havas longajn, pintecajn flugilojn. Plenkreskuloj estas ĉefe ardezgrizaj (kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo), kun pli helaj kapo kaj subaj partoj. La mallonga nigra vosto havas 2-3 blankajn bendojn. La okuloj estas ruĝaj kaj la kruroj estas oranĝaj. Dumfluge tiu milvo montras ruĝecan unuarangan makulon (antaŭ flugilpinto).
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed nematuruloj havas blankestriecajn grizajn suprajn partojn kaj malhelstriecajn blankecajn subajn partojn. Ili ne havas la ruĝecajn flugilmakulojn. La alvoko de la Plumbomilvo estas fajfa si-sii-uu.
La flugmaniero estas malrapida, kun ofta glitado, kaj la predoj estas preskaŭ nur insektoj kaptatajn dumfluge. Tiu milvo ofte ripozas rimarkinde sur mortintaj branĉoj, havante siajn longajn flugilojn preter sia vostopinto.
Cornelis Christiaan Droogendijk
Cornelis Christiaan DROOGENDIJK (naskiĝis la en Stavenisse, mortis la  en Stavenisse) estis nederlanda esperantisto. Li estis Esperanto-propagandisto en la provinco Zelando. Droogendijk sukcese laboris interalie por Esperanto ĉe la Konsilantaro Nederlanda kontraŭ la milito kaj tradukis por ĝi artikolojn en Esperantaj gazetoj. Li estis aŭtoro de Esperantaj kantoj, kaj de Esperantaj Poemoj, Goes, 1917.
Flago de Aŭstralio
La Flago de Aŭstralio konsistas el blua fono, kun Union Jack en la dekstra supera kantono hisil-flanke. Sub tiu ĉi troviĝas blanka seppinta stelo, konata kiel la stelo de Commonwealth (ses pintoj reprezentas la ses originalajn ŝtatojn kaj la sepa por la teritorioj kaj estontaj ŝtatoj de Aŭstralio). En la ekstera duono de la flago, estas reprezentita la konstelacio Suda Kruco (Crux Australis) konsistanta el kvar blankaj seppintaj steloj de sama grandeco kaj unu malpli granda kvinpinta stelo, aranĝitaj ekzakte kiel ili aperas en la ĉielo.
Stacio Minami-Ikoma
Stacio Minami-Ikoma (japane: 南生駒駅 [Minami-Ikoma-eki], angle: Minami-Ikoma Station) estas fervoja stacio en Ikoma, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ikoma.
Will Steger
Will Steger (27a de Aŭgusto, 1944 en Richfield (Minesoto) ) estas elstara parolanto por la kompreno kaj konservado de Arkto kaj li kondukis al plej gravaj faroj en la kampo de ekspedicioj per hundosledo; same kiel la unua konfirmita hundosleda veturado al la Norda Poluso (sen reprovizo) en 1986, la 1,600-mejla sud-norda trapasado de Gronlando - la plej longa nehelpita hundosleda ekspedicio en la historio tiame en 1988, la historia 3,471-mejla Internacia Trans-Antarkta Ekspedicio - la unua hundosleda trapasado de Antarkto (1989–90), kaj la Internacia Arkta Projekto - la unua kaj nura hundogleda trapasado de Arkta Oceano el Rusio al la Insulo Ellesmere en Kanado dum 1995.
Tubož
Tubož estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,78 km². Ĝi estas konsisto de teritorio PPR Kokořínsko. En la katastra teritorio Tubož situas ankaŭ Blatečky kaj Konrádov.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo estas el la 15-a jarcento.
Naturrilatoj
En la jaro 1995 estis en la katastra teritorio de Tubož, Blatce kaj Houska proklamita naturmemorindaĵo, malsekejoj Fontoj de Pšovka kaj trafas ĝin malgranda parto de naturrezervejo Kokořínský Důl. Inter Tubož kaj Houska estas plua naturmemorindaĵo, malsekejo Černý důl, kies akvoj fluas al Tuboži ĝis Pšovka.
22874 Haydeephelps
22874 Haydeephelps estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Haydee Phelps, mentorino de unu finalist(in)o de la scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006. Ŝi estas instruistino ĉe la Summit Middle School de Boulder (Koloradio).
A Greek-English Lexicon
A Greek–English Lexicon (grekangla vortaro) estas norma vortaro de Antikva greka lingvo.
Vortaro de Liddell kaj Scott
Tiu leksikono ekis en la 19a jarcento kaj estas nune en sia naŭ (reviziita) eldono. Baze sur la pli frua Handwörterbuch der griechischen Sprache de la germana leksikografiisto Franz Passow (unuafoje publikigita en 1819, kvara eldono 1831), kiu siavice estis bazita sur la verko de Johann Gottlob Schneider Kritisches griechisch-deutsches Handwörterbuch, ĝi utilis kiel bazo por ĉiuj postaj leksikografiaj verkoj pri antikva greka, kia la Grek–Hispana vortaro Diccionario Griego–Español (DGE).
Berta Kornai
Berta Kornai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kornai Berta estis hungara operetkantisto, subreto. Ŝia origina familia nomo estis Kolber, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Tóth Elemérné (pli malofte T. Kornai Berta).
Berta Kolber naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Berta Kornai devenis el juda familio. Ŝi akiris aktoran diplomon en privata lernejo de Szidi Rákosi en 1902 (en aĝo 17!). Post la diplomo ŝi havis rolojn en pluraj teatroj, scenejoj, kie la repertuaro estis ankaŭ operetoj aŭ muzikaj teatraĵoj. Aparte menciindas Teatro Magyar kaj Gaja Teatro (1907-1910). Ŝi senprobleme solvis ankaŭ la dancajn rolojn. Ŝi edziniĝis en 1912, poste ŝi nur malofte akceptis rolojn (Operetoteatro (Budapeŝto), 1929), lastfoje en 1931.
Griesheim
Griesheim estas urbo en centra Germanio, iom okcidente de la urbo Darmstadt. Ĝi situas en la distrikto Darmstadt-Dieburg de la distriktaro Darmstadt, en la sudo de la federacia lando Hesio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Partneraj urboj
Griesheim havas partnerajn ligojn al la urboj:
Hula danco
Hula danco estas havaja danco.
"Hula-Kahiko" estas dancoj tradiciaj. "Hula-'Aŭana" estas modernaj dancoj. "Ĉanten" en havaja lingvo estas modo kanti: oni kantas pri sanigo de homoj kaj oni dancas "sanigajn dancojn". La hula danco estas ankaŭ modo de saniga danco por homoj.
Sur aliaj polineziaj insuloj ekzistas samspecaj dancoj.
Valfermoso de Tajuña
Valfermoso de Tajuña [balferMOso detaĤUNJa] (Bela Valo de T.) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 58 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,97 loĝ/km².
Situo
Valfermoso de Tajuña situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordo de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 961 m super marnivelo; je 30 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 29,45 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°37′16″N 2°57′13″Ok.
Historio
Valfermoso de Tajuña, estis konata antikve kiel Valfermoso de las Sogas (de la ŝnuroj), ĉar ties loĝantaro vivtenis sin majoritate el tiu industria fabrikado. Ĝi estis konkerita de kristanoj fine de la 11a jarcento. Kaj ĝi apartenis al teritorio "Común de Villa y Tierra" de Hita.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 58, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valfermoso de Tajuña, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Valfermoso de Tajuña kie oni falis al la nunaj 58.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Ramforinkoideoj
La Ramforinkoideoj (Rhamphorhynchoidea) formas unu el la du flugsaŭraj subordoj kaj reprezentas la primitivajn membrojn de ĉi tiu ordo de flugantaj reptilioj. Ĉi tiu subordo estas parafilia rilate la pterodaktiloideoj, kiu estiĝis de en la ramforinkoideoj kaj ne de komuna praulo. Pro tio ke ĝi ne estas plene natura grupiĝo, oni ne uzas ĝin en la plimulto de la scienca literaturo, kvankam iuj sciencistoj okupiĝantaj sin kun flugsaŭroj daŭre uzas ĝin neformale en sciencpopularigaj verkoj, kiel The Pterosaurs: From Deep Time de David Unwin (2006). La ramforinkoideoj estis la unuaj flugsaŭroj, aperintaj en la malfura triaso. Malkiel iliaj posteuloj, la pterodaktiloideoj, la ramforinkoideoj plejparte havis dentojn kaj longajn vostoj, kaj al la plimulto de la specioj mankis osteca kresto, kvankam ni scias ke iuj havis kreston de keratino. Ĝenerale ili estis malgrandaj, kaj iliaj fingroj ankaŭ estis taŭgaj por grimpado. Ili malaperis fine de la ĵurasio.
Taksonomio
Listo de familioj kaj superfamilioj en la subordo de Ramforinkoideoj, laŭ Unwin 2006.
Filogenezo
Kladogramo laŭ Unwin (2003).
Island (Yonne)
Island estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 182 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007. La vilaĝo malnovtempe ankaŭ nomiĝis Island-le-Saulsois.
Ramforinkoideoj
Filogenezo
Flugsaŭroj |-?Komodaktilo Comodactylus |-?Laopterigo Laopteryx |-?Odontorinko Odontorhynchus |-?Rhamphinion |-?Preondaktilo Preondactylus `--Macronychoptera |--Dimorfodontedoj Dimorphodontidae `--Caelidracones |--Anurognatedoj Anurognathidae `--Lonchognatha |--Kampilognatoidedoj Campylognathoididae `--Breviquartossa |--Ramforinkedoj ''Rhamphorhynchidae | |--Skafognatenoj Scaphognathinae | `--Ramforinkenoj Rhamphorhynchinae `--Pterodaktiloideoj ''Pterodactyloidea
Island (Yonne)
Geografio
Island etendiĝas sur 20,64 km², kaj havis 182 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 9 homoj en kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Gérard Fèvre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Island apartenas al la kantono de Avallon, kies ĉefurbo estas Avallon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
François Drudin
François DRUDIN [drüden] (naskiĝis la en Riom apud Clermont-Ferrand; mortis la  en Liono) estis franca esperantisto kaj borsa kunagento. Dum preskaŭ 25 jaroj li batalis por Esperanto, propagandis precipe per tre multaj paroladoj en la Liona regiono. Li estis prezidanto de la "Amicale Esperantiste" de 1909 ĝis la morto, kaj de la Federacio Esperantista Rodana, kiun li fondis en 1908.
Chassey-lès-Montbozon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Bienno
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bagolino, Berzo Inferiore, Bovegno, Breno, Cividate Camuno, Collio kaj Prestine.
Kristana patrono de la komunumo estas la legendaj martiroj Faustinus kaj Jovita, kies komuna religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Bazaj verkoj de Spiritismo
La bazaj verkoj de Spiritismo estas kvin libroj publikigitaj de la Allan Kardec. Laŭ spiritismo ili estis rivelitaj de superaj spiritoj al multaj mediumoj en malsamaj lokoj, kaj organizitaj de Allan Kardec en la 19-a jarcento. Ĉar ili estas kvin, oni nomas ilin ankaŭ "Spiritisma Pentateŭko". Ili ne havas absolutan aŭtoritaton, sed oni havas grandan respekton al ili. Ili estas la "ŝlosilo" por la ĉefaj punktoj de la spiritisma doktrino.
Bigarello
Bigarello estas komunumo de Italio.
Ramforinko
Ramforinko (Rhamphorhynchus = "beko-makzelo") estas genro de long-vostaj flugsaŭroj de la ĵurasio. Nur 17,5 cm longa sed kun flugetendiĝo de 100 cm, la ramforinko estis malpli specialigita ol postaj pterodaktiloideoj. Ĝi havis longan voston rigidigita de ligamentoj kun diamanto-forma padelo ĉe-fine.
Ramforinko verŝajne manĝis fiŝojn kaj oni kredas ke ĝi ĉasis trenante sian makzelon en la akvo, kaptante fiŝojn, kaj ĵetante ilin en sian kolopoŝon, strukturon simila al tiu en pelikanoj, kiu konserviĝis en iuj fosilioj. Ankoraix hodiaŭ rinkopedoj uzas ĉi tiun metodon por kapti fiŝojn.
Kvankam oni trovis ramforinkajn fosiliojn en Anglio, la plej bone konservitajn oni trovis en ŝtonminejo ĉe Solnhofen en Bavario; multaj ĉi tiuj fosilioj konservas ne nur la ostojn sed ankaŭ premsignojn de molaj histoj kiel la aloj kaj vosto.
Specioj
Oni nun rekonas tri ramforinkajn speciojn:
Pluraj aliaj specioj estis proponitaj, sed nuntempe oni konsideras la proponojn nevalidaj:
Henry Baker Tristram
La pastro Henry Baker TRISTRAM (11a Majo 1822 - 8a Marto 1906) estis angla religiulo, biblia studento, veturanto kaj ornitologo.
Tristram naskiĝis en la pastrejo de Eglingham, ĉe Alnwick, Northumberland, kaj studis ĉe Lernejo Durham kaj Lincoln College, Oxford. En 1846 li iĝis prasto, sed li suferis pro tuberkulozo kaj deviĝis vivi ekstere. Li estis sekretario de la guberniestro de Bermudo el 1847 al 1849. Li esploris la dezerton de Saharo kaj en 1858 vizitis Palestinon, revenante tien en 1863 kaj 1872, kaj dividante sian tempon inter natura historio kaj bibliaj lokoj. En 1881 li veturis denove al Palestino, Libano, Mezopotamio kaj Armenio. Li veturis ankaŭ al Japanio por viziti sian filinon, Katherine Alice Salvin Tristram (1858–1948), kiu estis misiisto kaj instruistino en Osako, Japanio, kie la fama inlernejo Church Missionary Society (CMS) malfermiĝis en 1879, kaj disvolvigis ties gvidon el 1888 al 1925.
Edward Bartlett (1836–1908) kiu estis angla ornitologo, (filo de Abraham Dee Bartlett, akompanis al Henry Baker Tristram al Palestino en 1863–1864.
Tristram estis fondinto kaj origina membro de la British Ornithologists' Union, kaj membro de la Reĝa Societo de Londono en 1868. Lia veturado kaj kontaktoj permesis lin arigi etendan kolekton de birdohaŭtaĵoj, kiun li vendis poste al la World Museum Liverpool.
Tristrama verkoj inkludas tiujn de The Great Sahara (1860), The Land of Israel, a Journal of Travels with Reference to Its Physical History (1865), The Natural History of the Bible (1867), The Daughters of Syria (1872), Land of Moab (1874), Pathways of Palestine (1882), The Fauna and Flora of Palestine (1884), Eastern Customs in Bible Lands (1894) kaj Rambles in Japan (1895).
Multaj birdoj ricevis lian nomon ekzemple la Tristrama sturno, Atlassilvio aŭ Tristrama silvio, Tristrama pego kaj Tristrama petrelo.
NGC 2378
NGC 2378 estas duopa stelo en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
San Pedro Mártir Yucuxaco
San Pedro Mártir Yucuxaco estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro Mártir Yucuxaco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 317.
Geografio
San Pedro Mártir Yucŭaco apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1360 loĝantojn. El tiuj estis 627 viroj kaj 733 virinoj. La komunumo havas surfacon de 51,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2250 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 16 indiĝenoj. El tiuj 11 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 11 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
77318 Danieltsui
77318 Danieltsui estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Beaver en Eloy (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina-usona fizikisto Daniel C. Tsui, diplomigita de la Mezlernejo Pui Ching de Honkongo Li estas fama pro siaj esploroj pri la elektraj ecoj de maldikaj membranoj, pri la mikrostrukturoj de duonkonduktaĵoj kaj la solid-stata fiziko. En 1998, li ricevis la Nobel-premion pri fiziko.
Lakŝmio
Lakŝmio (लश्रमी, Lakṣmī) estas la edzino de Viŝnuo kaj estas alinome la diino de fortuno. En la okcidenta vajŝnava slango oni uzas la vorton lakṣmī anstataŭ mono. Alakŝmio estas ŝia pli maljuna fratino.
La vorto Lakṣmīpati estas uzata de Arĝuno por Kriŝno, ĉar li havas ĉiujn riĉecojn. Ankaŭ la vorto Śrī indikas Lakŝmion.
Sito estas konsiderata avataro (enkarniĝo) de Lakŝmio.
Escaudain
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
68410 Nichols
68410 Nichols estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj astronomoj Michael Collins kaj Minor White elde Anza (Kalifornio, Usono).
Moderna sudaraba lingvaro
La moderna sudaraba (ankaŭ orienta sudŝemida kaj orienta sudaraba) lingvaro estas familio de lingvoj, ĉefe parolataj de malgrandaj popoloj, kiuj loĝas en la araba duoninsulo, en Jemeno kaj Omano. Ili hodiaŭ ne estas konsiderataj idoj de la malnovsudaraba lingvaro, kiel oni iam pensis, sed pli kiel "nevoj."
Klasifiko
En sia lingvokronologie bazita klasifiko, Alexander Militarev prezentas la modernan sudaraban lingvaron kiel sudŝemidan branĉon kontraŭ norda ŝemida branĉo, kiu inkludus ĉiujn aliajn ŝemidajn lingvojn.