cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hjalmar Eklund
De 1906 ĝis 1918, Eklund laboris kiel instruisto en diversaj gimnazioj en Turku kaj Pori. Samatempe li daŭrigis sian studadon: en 1911 li fariĝis laŭreato pri filozofio. Li studis ankaŭ en Germanio: en 1909 kaj 1910 en Göttingen (matematiko), en 1913 en Leipzig (filozofio) kaj en 1914 denove en Göttingen (filozofio). Liaj plej gravaj verkoj estis en 1916 ''Russells antimoni och andra paradoxala motsägelser. Logiska undersökningar kaj en 1918 en la Norvega revuo Nyt Tidskrift for Matematik “Über Mengen, die Elemente ihrer selbst sind''”.
En 1919 Eklund iĝis ĵurnalisto de Demokraatti (“Demokrato”) en Turku. Li skribis multajn artikolojn pri Ido en tiu ĵurnalo. Tiutempe li publikigis sian ĉefan verkon Idistan en la Finna lingvo: Ido-kielen kielioppi (“La Gramatiko de la Ido-lingvo”).
Poste en 1919 li estis nomumita kiel la unua sekretario de la ĵus fondita “Laborista Kleriga Ligo” (Työväen sivistysliitto). En 1926 li revenis de Helsinki al Turku kaj laboris kiel asekurmatematikisto ĉe la kompanio “Sampo” ĝis 1933. Li mortis en 1937 nur 57-jaraĝa.
8717 Richviktorov
8717 Richviktorov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Timur Valerjeviĉ Krjaĉko elde la stacio de Zelenĉukskaja de la Observatorio V. P. Engelgardt de la Ŝtata Universitato de Kazano.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa sovetunia reĝisoro Riĉard Nikolajeviĉ Viktorov (cirile Ричард Никола́евич Ви́кторов, 1929–1983), konata pro liaj sciencfikciaj filmoj.
Molosanoj
La Molosanoj (Μολοσσοί, Molossoi) estis antikv-greka triba popolo, ŝtato kaj regno kiu loĝis en la regiono de Epiro ekde la Mikena Epoko. Ĉe la norda limo ili havis la Kaonianojn kaj en la suda limo la regnon de Tesprotianoj. La Molosianoj estis parto de la Ligo de Epiro ĝis ili frontis kontraŭ Romio en la Tria Macedonia Milito (171–168 a.K.). La rezulto estis katastrofa, kaj la venĝemaj romianoj sklavigis 150,000 el ties loĝantoj kaj aligis la regionon ene de la Romia Respubliko.
Emile Van Damme
Emile VAN DAMME (naskiĝis en Sint-Gillis apud Bruselo la, mortis en Schepdaal la ) estis belga esperantisto kaj verkisto. Li estis instruisto pri ĝermanaj lingvoj en tiu urbo, aktiva kunlaboranto de la loka verdula partio kaj de Oxfam-mondkomerco. Li verkis Esperanto-kurson por afrikanoj. Li estis konstanta kunlaboranto de la revuoj Horizontaal kaj Monato.
Ananko (mitologio)
Laŭ la helena mitologio, Ananko (el la antikva greka Ἀνάγκη Ananke o Αναγκαιη Anankaie) estis la patrino de la Mojroj kaj la personigo de neevitebleco kaj bezono. Laŭ la romia mitologio ŝi estis nomigita Necessitas (bezono).
Ŝi spruĉis el nenio en la komenco de la tempo, kaj estis senkorpa estaĵo simila al giganta serpento kies brakoj povis ĉirkaŭbraki la tutan universon. Ekde sia apero, Ananko estis interligita kun sia kunulo Ĥrono, la dio de la tempo. Kune ili ĉirkaŭbrakis la Originan Ovon, kaj septis ĝin en tri partoj (Tero, Maro kaj Ĉielo), kreante tiel la nunan universon.
Ananko kaj Ĥrono restas ĉiame interligitaj, kiel destina kaj tempa fortoj kiu reĝas sur la mondo kaj kontrolas la turnadon de la ĉielo kaj la eternan pasadon de la tempo. Tiel, Ananko kaj Ĥrono estas eĉ plej potencaj ol la aliaj dioj, kies destinojn ili reĝas.
La grupo de naturaj satelitoj de Jupitero Ananko ricevis sian nomon el ĉi tiu diaĵo.
Subita Atako
Subita Atako (Sudden Attack, 서든어택) estas unupersone pafanta videoludo. Nur uzantoj pliaĝaj ol 15jaroj kun oficiala identiga numero rajtas registriĝi por ludi. La agado okazas en 2017 pri atomatako antaŭvidia por 2019.
Ovanches
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Polimorfismo (zoologio)
Polimorfismo en biologio okazas kiam ekzistas du aŭ pliaj klare diferencaj fenotipoj en la sama populacio de unu specio — alivorte la okazo de pli da unu formo aŭ morfo. Por esti klasita kiel tio, morfoj devas okupi la saman habitaton samtempe kaj aparteni al panmiksita (miksita) populacio (tiu kun hazarda pariĝado).
Beaugeay
Beaugeay [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 750 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Beaugeay situas en la marĉo de Brouage, inter Rochefort kaj Marennes.
Ceintrey
Ceintrey estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Faraona formiko
Faraona formiko (Monomorium pharaonis) estas proksimume 2 mm granda, flava aŭ hele bruna specio de formiko. Temas pri tre konata hejma damaĝanto. Origine ĝi devenas el Indonezio aŭ el okcidenta Afriko, nuntempe ĝi troviĝas en la tuta mondo.
Diference de plimulto de aliaj formikaj specioj en unu kolonio de faraonoj troviĝas pli da reĝinoj (de 2 ĝis 200). La reĝino vivas sole tri monatojn, kio estas la plej mallonga konata tempo ĉe la formikoj. Unu kolonio povas havi centojn da miloj da unuopuloj. La najbaraj kolonioj komune reciproke ne rivalas, kio ankaŭ ne estas ĉe la formikoj kutima.
Formiko faraono estas danĝera precipe pro disportado de malsanoj kaj poluigo de nutraĵoj.
Eŭropa Konstitucio
La Eŭropa Konstitucio (formale: Traktato pri Estigo de Konstitucio por Eŭropo) estas propono por traktato inter la membroŝtatoj de la Eŭropa Unio. Se la traktato estus ratifita de la membroŝtatoj, ĝi formus la novan leĝan bazon de la Unio.
La membroŝtatoj de la Eŭropa Unio proponis la novan traktaton unuavice por anstataŭigi la grandan nombron da diversaj traktatoj sur kiuj la Unio ĝis nun estis bazita kaj duavice celante respondi al la ŝanĝiĝantaj atendoj de la enloĝantaro de la Unio kaj de la ŝanĝiĝanta mondo en kiu la Unio situas.
Enhavaj novigoj de la projekto
Krom la instituciaj reformoj, la konstitucia projekto enhavis serion de aliaj novigoj, kiuj iel modifis la oficojn de la Eŭropa Unio aŭ restrukturis iujn formojn de kunago inter la membroŝtatoj.
Ĉarto de fundamentaj rajtoj kaj adopto de la Eŭropa Konvencio pri Homaj Rajtoj
Signifan novigon konsistigis la Ĉarto de Fundamentaj Rajtoj de la Eŭropa Unio en Parto 2 de la projekto. Tiu ĉarto estis adoptita kaj solene proklamita jam en 2000 de la Eŭropa Parlamento en Nizza, sed dume restis sen leĝa devigipovo.
Per la konstitucia projekto la Ĉarto de Fundamentaj Rajtoj fariĝus deviga en la tuta Eŭropa Unio. Enhave ĝi orientiĝis laŭ la Eūropa Konvencio pri Homaj Rajtoj. Tiel ĝi iris pli longe pri multaj aferoj kaj malpli longe en aliaj ol kompareblaj katalogoj de fundamentaj rajtoj, ekzemple en landaj konstitucioj. Tamen Art. 2-113 eksplice validigis la "avantaĝoprincipon", laŭ kiu en neniu okazo la Ĉarto de Fundamentaj Rajtoj povas malplifortigi la fundamentan rajtaron de individuoj. Do, kie ajn la Ĉarto de Fundamentaj Rajtoj kaj aliaj leĝe validaj katalogoj de fundamentaj rajtoj malsamis, la regulo pli favora al la individuoj principe supervalidus.
Art. 1-9 Par. 2 antaŭvidis la adopton de la EU al la Eŭropa Konvencio pri Homaj Rajtoj (EKHR). Ties adopto estis diskutata jam de jardekoj, je ne malgranda grado ĉar post la Raporto de Birkelbach en 1961 la Eŭropa Unio ĉerpis siajn politikajn valorojn el la fundamentaj reguloj de la Eŭropa Parlamento, kiuj estis malvalidigotaj en la EKHR. Ĉiuokaze por adopti la EKHR la Eŭropa Unio bezonis propran juran personecon, kiu ĝi estis ekhavonta per la konstitucio.
Krome, por ke la EU adoptu la EKHR estis bezonata ŝanĝo al la Konvencio, ĉar tiutempe ĝi nur estis adoptebla de membroŝtatoj de la Eŭropa Parlamento (Art. 59 Par. 1 EKHR). Tiu adekvatigo devis okazi per la 14-a aldonprotokolo de la EKHR, kiun Rusujo, kiel membroŝtato de la EKHR, ankoraŭ ne estis ratifinta kaj kiu tial ankoraŭ ne validis. Aldone, por la antaŭvidita adopto de la EU al la EKHR, adopta interkonsento devis traktiĝi, kiu estus aparta internacia traktato, kaj tial nepre devis esti unuvoĉe decidita de la Parlamento de la Eŭropa Unio kaj ratifita de ĉiuj membroŝtatoj de la EKHR. Fine, ankaŭ ĉe la validiĝo de la konstitucio ĉiu membroŝtato rajtus vetoi la adopton de la EKHR, ĉar ĝi rajtus rifuzi la konkretajn kondiĉojn de la adopto.
Historio kaj ratifo
]] La Europa Konsitucio baziĝas precipe sur la du ĉefaj traktatoj kiuj fundamentas por la Eŭropa Unio, nome la Traktato de Romo (1957) kaj la Traktato de Maastricht (1992). Tiuj du estas modifitaj tra la jaroj, i.a. pere de la traktatoj de Amsterdamo kaj Nico.
La ekon por la konstitucio de Eŭropo oni donis dum la Deklaro de Laken, ĉe kiu oni enkondukis Eŭropan Konvencion kiu havis kiel celon surpaperigi provversion de la konstitucio. En julio 2003 oni publikigis tiun ĉi provversion. Jam dum la unua Eŭropa pinta konferenco pri tiu ĉi teksto klariĝis ke ne estus facile interkonsenti pri la definitiva teksto. Post multe da intertraktado finfine en junio 2004 oni interkonsentis pri ĝi.
La laŭleĝa traktato estis subskribita en Romo la 19-an de oktobro 2004 de la diversaj ministroj pri Eksteraj Rilatoj. Romo ankaŭ estas la urbo en kiu la Eŭropa Komunumo estis fondita en la jaro 1957. Antaŭ ol la traktato ekvalidas, ĝi devas esti ratifita de ĉiuj membraj ŝtatoj. Oni atendis ke tiu proceso daŭros pli malpli du jarojn. En iuj landoj registaroj organizis referendumojn pri la ratifo. En aliaj landoj nur la parlamento (mal)aprobis. La 29-an de majo 2005 la franca popolo voĉdonis kontraŭ la pronono. La 1-an de junio ankaŭ la Nederlandanoj malaprobis ĝin kun 61,6 elcentoj - neatendita nombro. Ne estis certe kio poste okazos kaj la Eŭropa Unio estis en krizego.
Analizoj pri tiu krizo troviĝas ĉe Le Monde diplomatique en Esperanto, aparte Bernard Cassen: Por Eŭropo de demokratia noviĝo, analizo de André Bellon pri la filozofia dimensio de la franca rifuzo. kaj ĉe Monda Asembleo Socia (MAS). Laŭ multaj analizistoj, la rifuzo de la konstituci-traktato signifas la reaperon de la civitano sur la politika scenejo, enmiksiĝanta en la demandojn kiuj koncernas lin.
La Eŭropaj ATTAC kuniĝis en Parizo, la 16-an de junio 2005, kaj faris jenan deklaron, kiu estas samtempe la strategia plano por refondado de sociala kaj demokratia Eŭropo.
La postuloj ne nur de ATTAC, sed ankaŭ de la pli ol 900 francaj kolektivoj (kiuj engaĝiĝis por la NE al tiu konstitucia traktato) kaj de diversaj eŭropaj partioj, estis ellaborado de nova konstitucio kiu temu nur pri la institucioj, kiuj estu aŭtente demokratiaj; krome ke estu nuligataj aŭ komplete reviziataj la lastaj direktivoj, taksataj antisocialaj. Aldone, ili alvokis al kolektiĝo de la civitanoj por komune ellabori konkretajn postulojn por revizii la tuton de la eŭropa politiko.
Ĉar la projekto de Eŭropa Konstitucio pro rifuzoj en du referendumoj (Francio, Nederlando) fiaskis, ĝi estis poste en nur iomete modifita formo ratifita de la membrolandaj parlamentoj kaj fine per referendumo (post unua rifuzo) en Irlando. Vidu pri tiu evoluo Traktaton de Lisbono.
Homforkapto
Homforkapto aŭ kidnapo estas kontraŭvola kaj neleĝa forkapto de homo aŭ malliberigo de homoj kontraŭ ilia volo, sendepende por kiu celo. Eblaj celoj estas amora misuzo, elaĉeta mono aŭ ĉantaĝo. En la plej multaj landoj la punoj por homforkaptintoj estas tre altaj, sed tamen kutime malpli altaj ol tiuj por murdintoj.
Parencaj krimoj estas: Vidu: deportado Vidu: Infandelokado
Spektaklaj kazoj de homforkapto
Homforkapto estas krimo okazanta evidente en ĉiuj epokoj de la homa historio kaj en ĉiuj landoj kaj socioj de la mondo. Jen nur kelkaj kazoj, kiuj fariĝis vaste konataj.
Politika forkaptado
Forkaptado ĉiam ankaŭ estis aplikata kiel politika "rimedo".
Eksterlandaj ostaĝoj en Irako
Depost aprilo 2004, ribelantoj en Irako komencis forkapti eksterlandajn civilistojn. De tiam pli ol 200 fremduloj kaj miloj da irakanoj estis forkaptitaj, 30 eksterlandaj ostaĝoj estis mortigitaj. La motivoj por ĉi tiuj forkaptoj estas influi la fremdajn registarojn kun trupoj en Irako aŭ entreprenojn kun laboristoj tie, ĉantaĝi monon aŭ fortimigi eksterlandanojn el la lando. En 2004 ekzekutoj de forkaptitoj ofte estis filmitaj (pluraj senkapigoj) kaj disvastigataj per televido kaj interreto. Intertempe la mortigo de ostaĝoj kutime nur estas anoncita per deklaro, sed por multaj ostaĝoj mankas ĉia informo pri ilia sorto.
En somero de 2004 la usona registaro starigis Hostage Working Group in Bagdad, kiu sekvu ajnajn spurojn pri ostaĝoj en Irako, tamen ĝis hodiaŭ mankas pluaj informoj pri 21 forkaptitoj.
Jen statistiko pri la viktimoj inter la eksterlandaj ostaĝoj en Irako.
Jena eksterlandaj virinoj estis forkaptitaj en Irako:
Kidnapo en fikcio
Ĉielo kaj infero aŭ Supre kaj malsupre (天国と地獄) estas pripolica prikrima filmo de 1963 reĝisorita de Akira Kurosawa, en kiu stelulas Toshiro Mifune, Tatsuya Nakadai kaj Kyōko Kagawa. Tiu filmo estas iom bazita sur la romano de 1959 nome King's Ransom (Kidnapo de reĝo) de Ed McBain.
Listo de riveroj en Ceará (Brazilo)
Listo de Riveroj en Cearao, Brazilo
Josef Kainz
Josef Gottfried Ignaz KAINZ (naskiĝinta la en Mosonmagyaróvár, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra aktoro.
Vivo
Estante filo de leŭtenanto, fervojisto kaj amatora aktoro Josef jam frue kontrontiĝis je teatrado. Fakte li havis sian unuan publikan surscenejan sinprezenton en la aĝo de 15 jaroj: la burgteatrejanoj Friedrich Krastel kaj Charlotte Wolter jam ekde la junuleco estis idoloj liaj. Aktoran trejniĝon li ricevis ĉe la viena aktorino Cesarine Kupfer-Gomansky. Post malsukceso en Kaselo li engaĝiĝis en oktobro 1875 en Maribor; kiam li unue gastaktoris ĉe Burgteatrejo li ricevis la atenton de la reĝisoro August Förster en Vieno kiu venigis lin en 1876/77 je Lepsiko (ĉe Neues Stadttheater). Sukceson veran Kainz ekhavis tamen poste en la trupo de la Teatro je Meiningen. Dum la turneoj de la majninganoj tra tuta Germanujo li famiĝis inter 1877 kaj 1880. Poste li sevis vokon de Ernst von Possart Munkenon (Hof- und Nationaltheater). Tie li amikiĝis kun la reĝa moŝto Ludoviko la 2-a (Bavario) por kiu li ludis ankaŭ private. En 1883 li venis Berlinon je Deutsches Theater kie li rolis ekz. kiel Carlos, Romeo, Prinz von Homburg, Tasso, Hamleto, Franz Moor, Rikardo la 3-a, Cyrano, reĝo Alfonso, Leon.
Intertempe li evoluigis tute propran aktoran stilon; por malrutinismemo li ŝanĝis la dunganton kaj sekvis la reĝisoron Ludwig Barnay je la ĵus malfermiĝinta teatro Berliner Theater de kie Kainz tuj volis fuĝi pro malkonsentegoj. Pro malvolo je dungokontraktmalfaro Kainz, jam ne ludante, kondamnitis kaj forpelitis de la societo Bühnenverein. Pro tio li ne plu rajtis aktori ĉe grandaj teatrejoj kaj laboris kiel preleganto kaj recitisto respektive ĉe malgravaj teatrejoj. En 1891 li troviĝis en Usono kaj unu jaron poste li revokitis Berlinon fare de Adolph L'Arronge je Deutsches Theater. Post la morto de Friedrich Mitterwurzers Kainz iris Vienon en 1899 kaj iĝis baldaŭ oficiale kortega aktoro.
Graveco kaj honoroj
Li pli kaj pli ekpreferis karakterajn rolojn, malantaŭenpuŝante heroajn. Ene de unu jardeko li perfektigis 28 novajn rolojn i.a. de Oresto, Rikardo la 2-a, Mefisto, Shylock. Jam en la 12.11.1910 starigitis por li monumento farita de Alexander Jaray en Währing kaj en 1931 kaj la parko kaj la placo tieaj nomitis por li.
Mazerny
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Döberitz
Döberitz estas la nomo de pluraj loĝlokoj en Germanio.
Pinto de Grouin
Pinto de Grouin estas kabo plej norde de Cancale. Plilongige al ĝi estas Lumturo de Pierre-de-Herpin. Tiu kabo utilas por konkretigi la deirlinio de la ŝipkonkurso Rumvojo.
Döberitz
Krome Alt Döberitz estis la nomo de historia loĝloko, ekde 1946 pole nomata Stara Dobrzyca, kiu estis parto de la tiutempa komunumo Regenwalde, ekde 1946 pole Resko en nuna okcidenta Pollando.
Pinto de Grouin
Sur tiu kabo estas semaforo konstruita en 1861, kiu utilis por prigardi la pason de la ŝipoj bordfore. Ĝi estis aĉetita en 2000 de la departementa konsilio por akcepti publikon kaj certigi la konservadon de la naturaj lokoj de côte d’Émeraude, per senpaga konstanta ekspozicio. Ĝi ofertas belan vidon al la suda parto de Monteto Sankta-Mikaelo.
Vegetala restaŭrado kaj konservado de marbordo
Salvento, ondoŝprucaĵoj, tretado, grundmalriĉeco profitas al iuj plantoj. Halofitaj (adaptiĝintaj al salmedio) plantoj tie kreskas tre bone.
Tiu flaŭro interplektita kun faŭno (insektoj, reptilioj, birdoj, ktp.) estas unu el la riĉaĵoj de pinto de Grouin kaj, ankaŭ tie, konservado kaj protektado de la loko trudiĝas.
Ornitologia rezervejo de insulo des Landes
Fronte al pinto de Grouin staras insulo des Landes, ornitologia rezervejo
Geologio
La plutonitaj rokoj, kiuj konsistigas pinton de Grouin, ĉefe estas granitoidoj el tipo granodiorito (trondhjemite ?) starigitan en ĉirkaŭ - 555 ± 16 Milionoj da jaroj.
Ili suferis grandan tranĉrompojn (tektonika akcidento de Plouer-Cancale), kio klarigas la aspekton de la rokoj ĉe la pinto, kun ties longaj paralelaj feneoj, kiuj estas elemento konsistiganta pli kompleksajn strukturojn; al kiuj aldoniĝas pli maldikaj tavoloj el skisto videblaj je pli malgranda skalo inter la mineraloj, kaj laŭ direkto iomete malsama ol tiu de la grandaj fendoj; sufiĉe karakterizaj, nomitaj "strukturoj C/S".
Restaĵoj de la dua mondmilito
Pro la strategia pozicio de la pinto, la germana armeo tie starigis grandan reton de bunkroj, en la dua mondmilito, ĉiam videbla.
Palmeiras de Goiás
Palmeiras de Goiás estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 23.338 loĝantojn en 2010.
Peer Gynt
Peer Gynt (, Esperantigite Per Gjunt) estas versa teatraĵo (dramo) de Henrik Ibsen, nomita laŭ sia ĉefrolulo.
Enhavo
Verkita en 1867, la rakonto estas bazita sur norvega popolrakonto, sed Ibsen aldonis multon al la origina motivo. Dramo estas influita de romantismo (precipe per akcentado de la norvega naturo kaj mitologio) kaj ĝi estas tre simboleca, havante multajn signifohavajn nivelojn. La precipa temo de la verko estas malsameco de vivvaloroj de unuopaj homoj. Ĝi havas rilaton al Brand, la antaŭa teatraĵo de Ibsen, kaj ĝi estus devinta krei ĝian artan kontraŭon. Kelkaj motivoj de la verko satirigas konfliktojn en la tiutempa socio.
Pro la specifa versa stilo de Ibsen (la teksto havas formon de foje nur asonancaj tonaj versoj) la tuto iĝis impona, poezia verko.
La unua surscenigo de la dramo okazis en la norvega teatrejo Nationalteatret i Kristiania la 24-an de februaro 1876.
La dramo Peer Gynt estas tradukita al multaj lingvoj, i.a. al Esperanto (fare de E.A. Haugen).
Ekde 1928 estas en Vinstra en la distrikto Gudbrandsdalen organizata Festivalo de Peer Gynt, konsiderata kiel unu el la plej gravaj kulturaj aranĝoj en Norvegio. La verko estis multfoje adaptita kaj filmita.
4725 Milone
4725 Milone estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).
Peer Gynt
Enhavo
Por la teatraĵo estis verkita ankaŭ akompana scena muziko - krom la plej fama de Edvard Grieg (vidu apartan ĉapitron) kreis ĝin ekz. norvegaj komponistoj Harald Sæverud (1947), Arne Nordheim (1969), Ketil Hvoslef (1993) kaj Jon Mostad (1993-4). Gunnar Sønstevold (1966) estigis muzikon por Peer Gynt kiel baleton.
4725 Milone
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la argentina astronomo Luis Ambrosio Milone, kiu studis la fizikon de la steloj de tridek jaroj. De 1964 li instruis pri astronomio kaj astrofiziko en la Nacia Universitato de Kordobo. Li estis plurfoje direktoro de la Observatorio de Kordobo inter 1972 kaj 2005.
Peer Gynt
Muzika suito Peer Gynt
La scena muziko estis unuafoje prezentita dum premiero de la teatraĵo. La origina partituro sub op. 23 havis 26 partojn kaj kiel kompleto ĝi estis eldonita nur en 1908, unu jaron post la morto de Grieg, fare de Johan Halvorsen. Tamen poste, ĝis 1980 ĝi estis konsiderata esti perdita, kaj nur tiujare estis denove trovita kaj reeldonita.
Jos Deckkers
Jos DECKKERS (1903-1979) estis flandra esperantisto kaj verkisto, unu el la triopo, kiu verkis sub la pseŭdonimo Deck Dorval. Li esperantistiĝis en 1941 kaj laboris en la maldekstra Internacia Proleta Esperantistaro (IPE). Krom Esperanto, li perfekte regis la nederlandan, francan, germanan kaj anglan.
NGC 3258
NGC 3258 (aliaj indikoj — ESO 375-37, MCG -6-23-32, PGC 30859) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Maróc
Ne konfuzu kun Markóc!
Maróc [marOc] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Letenye.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1408 en formo "Maroth". En la 17-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataloj. En 1828 vivis tie 167 homoj en 14 domoj. En 1945 ne okazis terdisdono. En Maróc migra poŝto servas. La municipa administracio en Bázakerettye funkcias.
Boncourt (Eure)
Boncourt estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Boncourtois.
Franz Karl Conradi
Franz Karl CONRADI (naskiĝinta la en Reichenbach im Vogtland, mortinta la  en Helmstedt) estis germana juristo.
Vivo
Post gimnazifrekventado en Zwickau li ekstudis en 1720 en Lepsiko filozofion kaj jursciencojn. Post bakalaŭriĝo (1722) li habilitiĝis kiel privata docento la sekvintan jaron kaj doktoriĝis pluse pri juraĵoj en Erfurto en 1725. En 1728 li iĝis eksterordinara profesoro en Wittenberg, en 1730 ordinara en Helmstedt.
En 1743 li nomumitis kortega konsiliisto de la duklando Braunschweig-Lüneburg kaj - post la morto de Johann Wilhelm von Göbel - profesoro ĉefa ĉe la Altlernejo de Helmstedt.
Verkoj kaj graveco
En multaj ĉefe akademiaj skribitaĵoj li ege antaŭenpuŝis la konojn pri Romia juro. Al tio apartenas aparte liaj Parerga en kvar volumoj (1735-39; noveldono sub alia titolo kaj antaŭparolo en 1740). Liajn Scripta minora komencis kolekti Ludwig Pernice.
La germanan juron Conradi ankaŭ komentis koncerne feŭda juro kiel ankaŭ per anonimaj Grundsätze der Teutschen Rechte in Sprüchwörtern, 1745 (nova eldono en 1759 far lia disĉiplo Eisenhart; tio estas unika verko - lernolibro jura per proverboj!) Conradi ankaŭ eldonis diversaĵojn de aliaj jurscienculoj, kiel ekzemple de Georg Beyer, Brissonius, Bynckershoek, Jacobus Gothofredus.
Sándor Vincefi
Sándor VINCEFI [zadjva] rumania hungara/sveda skulptisto, pentristo. Li naskiĝis en Bukareŝto la 25-an de septembro 1952.
Kariero
Sándor Vincefi akiris diplomon en Arta Altlernejo de Kluĵo en 1979. Inter 1982 kaj 1987 li partoprenis en la Artistkolonio de Lăzarea. De 1988 li vivas en Svedujo.
Tria Kabineto Orbán
Tria Kabineto Orbán estis la deka registaro depost fino de la socialismo. Tiu kabineto gvidis la landon Hungario inter 2014-2018.
Historio
La pli frua Dua Kabineto Orbán kun 2/3 da plimulto rajtis ŝanĝi iujn ajn leĝojn, ekzemple ĝi ŝanĝetis la balotan sistemon, tial nemirinde en 2014 denove Kabineto Orbán venkis, eĉ ĝi gardis la 2/3-an plimulton. En la sama jaro la Orbán-istoj venkis en la municipaj balotoj, same en la baloto pri Eŭropa Parlamento. Tamen post la triopa venko aperis internaj krizoj, strangaĵoj, nekompreneblaĵoj. Gazetoj trovis koruptojn, bankoj bankrotis, oni volis enkonduki altan imposton pri interreto, hungara filio de RTL ricevis 50% impostojn. Okazis granda marŝo por la libera interreto, ankaŭ RTL faris jurajn paŝojn, fine la kabineto nuligis tiujn leĝojn. Okazis ankaŭ intertempaj parlamentaj balotoj, kie la kabineto perdis, eĉ ĝi perdis la 2/3-an plimulton. La plej granda bruo okazis pro tio, ĉar oni malpermesis la aĉetadon dimanĉe. En 2015 amase trairas la landon rifuĝuloj, tial oni konstruis barilon laŭ la serba kaj kroata landlimoj.
Lomagna
Lomagna estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Petro kaj Paŭlo.
Najbaras la komunumoj Carnate (MI), Casatenovo, Missaglia, Osnago kaj Usmate Velate (MI).
Montrouge
Montrouge [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Hauts-de-Seine, en la regiono Francilio. Ĝi havis 48,410 loĝantojn en la jaro 2009.
Geografio
Montrouge havas du metrostaciojn: (linio 13) kaj  (linio 4) malfermita la. Tria metrostacio (linio 4) situanta inter komunumoj Montrouge kaj  estis malfermita la.
Essener Hof
Essener Hof (eo: korto aŭ kortego je Essen) estas ekde 1975 la nomo de la plej malnova ankoraŭ ekzista hotelo en la urbo Essen. Ĝi nomiĝis ĝis tiam unue Herberge zur Heimat (Gastejo al la Hejmo) kaj poste Hotel Vereinshaus (Hotelo Asocio-Domo). Ĝis meze de la 1970-aj jaroj la privata hotelo ĉe Limbecker Platz de familio Krupp nomiĝis Essener Hof. Ĝi estas intertempe malkonstruita.
Situo
La domo troviĝas rekte en la urbocentro de Essen, norde de la ĉefa stacidomo kaj de Haus der Technik. Okcidente de la Essener Hof troviĝas la Hotelo Handelshof.
La fondaĵo-fondado
La 27-an de setembro 1883 pastro Lenssen postulis de la protestanta paroĥo de Essen la fondadon de gastejo. Post tio la 10-an kaj 11-an de novembro de la jaro fondiĝis la fondaĵo okaze de la solenayjoj pro la 400-a naskiĝdatreveno de Martin Luther. Post aĉeto de terpeco oni decidis la 15-an de februaro 1887 la konstruadon, kiu komcenciĝis la 7-an de junio 1887.
Jam aŭtunon de 1887 en la ĵus finkonstruita kunvenohalo okazis kunsido de protestantaj paroĥanoj, jaron poste ĉefurbestro Erich Zweigert inaŭguris je la 10-a de novembro 1888 la domon kun la nomo Gastejo kaj Restadejo je la Hejmo per solena parolado. Sed jam julion de 1889 la domo montriĝis kiel malprofita, kaj oni dungis la 13-an de oktobro 1891 August Bosse, kies idoj ankoraŭ nun tenas la entreprenon. Tiutempo la domo havis ecepte kelkajn malmultajn salonojn kun dupersonaj litoj kaj lavejo plurlitajn dormĉambregojn kaj komunajn banejojn sur la koridoroj. Iom post iom la negoco pliboniĝis, kaj tio ebligis al la fondaĵo kromaĉeti la najbaran terpecon ĉe Teichstraße en la jaro 1893. Kvin jarojn pli malfrue komenciĝis alkonstruo kaj alikonstruo de la ekzistanta domo, kaj finfine la 11-an de januaro 1904 okazis la inaŭgurado de Hotels Vereinshaus (Hotelo Asociodomo). En 1912 oni malkonstruis la antaŭdomon kaj konstruis novan. La valoro de la gastejo-hotelo tiam estis taksata je 1,5 markoj.
Inter la Mondmilitoj
Post la malvenkinta Unua Mondmilito verpflichtete la Traktato de Versajlo el 1919 devigis la Vajmaran Respublikon al kontribucioj. En 1922 tiu devis esti ŝanĝataj pro ekonomiaj problemoj je malfinancaj pagoj per ekzemple karbo kaj ŝtalo. Sed ankaŭ januaron de 1923 ankaŭ tiuj pagoj restis ankoraŭ ŝuldataj, pro kio 60.000 francaj kaj belgaj soldatoj enmarŝis en la Ruhr-Regionon. Je la okupado de la regiono la 11-an de januaro 1923 kaj 22-an de aŭgusto la francoj plene okupis ankaŭ Hotelon Vereinshaus escepte la asociodomon. Je tio ili uzis la akceptejon kiel ĉevalejon. La okupantoj forlasis la hotelon la 1-an de septembro 1924. Post forigo de la difektoj ekestintaj pro la okupadoj la hotelo remalfermiĝis la 3-an de januaro 1925.
Vereinshaus loĝigis nun la ligon de ĉiuj protestantaj paroĥoj de Essen. La 1-an de oktobro 1928 la hotelo povis disponigi du novajn etaĝojn de la hotelo kun dudek aldonaj ĉambroj. Tio okazis laŭ petego de la urba administrado. La restadejo, kiu ekde la komenco servis al multaj vagantaj metiistoj, devis fermiĝi la 1-an de oktobro 1935 pro financaj kaŭzoj, je kio partoj de ĝi estis ligataj al la hotelo.
Postmilita epoko ĝis nun
En la iama granda kazino ĉe Teichstraße la 18-an de aprilo 1958 ekloĝis la kinejo Astra-Filmtheater. Komence de la 1960-aj jaroj ĉiuj ekleziaj institucioj forloĝiĝis el la domo. En 1964 la hotelo estis modernigata, pligrandiĝe je nun130 komfortaj ĉambroj, kaj la fasado novfasonata.
En 1975 la hotelo ricevis sian nunan nomon Essener Hof. Tiu ĉi nomo estis disponebla, post kiam la samnoma privata hotelo de Krupp estis malkonstruita. Kompleta riparado de la hotela alo komenciĝis en 1985 kaj finiĝis nur dek jarojn pli malfrue.
Essener Hof, privata hotelo de Krupp
Ĝis meze de la 1970-aj jaroj la privata hotelo de Krupp malfermita en 1898 ĉe la nuna placo Limbecker Platz tenis la nomon Essener Hof. Konstruiganto estis Friedrich Alfred Krupp. Ĝi ekestis pro ekonomiaj kaŭzoj, ĉar okcidente lokis la granda Krupp Gussstahlfabrik en Essen. Arĥitekto Robert Schmohl, estro de la konstru-administrejo de Krupp, planis la hotelon aparte por gastoj de la industriistoj kaj starigis ĝin en la jaroj 1896 ĝis 1898. Tamen ĝi kun siaj proksimume 40 ĉambroj, socia kaj manĝa ĉambroj estis alirebla sen limigoj por la publiko. Jam en 1890 Krupp deklaris la konstruadon de asociejon por la ses jarojn antaŭe fondita für den sechs Jahre gimnastiko- kaj skermo-asocio en Essener Hof. Meze de la 1970-aj jaroj la domo estis malkonstruata.
Mandajoj
La mandajoj rekonas kvar grandajn profetojn: Adam, Set, Ŝem kaj Johano la Baptisto.
La profeto Maniĥeo laŭdire devenis el ilia rondo.
Ilia ĉefa sankta libro estas la Ginza Raba - 'La Granda Trezoro'.
12413 Johnnyweir
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan artan sketiston Johnny Weir, olimpian ĉampionon kaj talentan en pluraj fakoj de la arta sinteno. Li estas konata pro sia unika stilo de sketado, sia libera parolado kaj sia amo por la rusia kulturo. La nomo estas sugestita per la TTT-ejo de liaj rusiaj fervoruloj.
Listo de komunumoj en Jalisco
En la meksika federacia subŝtato Jalisco ekzistas 125 komunumoj.
Francisco de Vergara
Francisko Vergaro (1484-1545) estis hispana humanisto, helenisto, profesoro pri la greka en la Universitato de Alcalá de Henares, instruanto de Juan de Valdés (1500-1541), lernanto de Nuñez de Guzman (1475-1553), kaj Demetro Duko el Kreto, kiu estis kunlaboranto de Aldo Manuzio. Li ankaŭ estis amiko kaj admiranto de Erasmo de Roterdamo (1467-1536); aŭtoro de sennombraj verkoj pri la greka lingvo, kiu, kune kun sia frato Juan Vergara (1492-1557), kunlaboris pri la eldonado de la Poliglota Biblio, sub la gvidado de Francisco Jiménez de Cisneros (1436-1517).
Kiel sekvanto de Nuñez de Guzman (1475-1553), pli konata kiel Pinsiano, li reprezentis la plej kvalifikitan ikonon de la hispana humanismo en la helena areo dum la unua triono de la 16-a jarcento. Unuafoje tradukis al la kastelana la verkon Historia de Teágenes y Cariclea, bizancan novelon de Heliodoro de Emeso, kies versio perdiĝis. La influo de tiu romano estis rimarkinda sur Los trabaljos de Persiles y Sigismunda de Miguel de Cervantes (1547-1616).
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Alcalá de Henares (RPS 08-08-2015) Colegio Mayor de San Ildefonso, fachada.png| Komplutensa Universitato Cisneros%27_original_complutensian_polyglot_Bible_-1.jpg| Plurlingva Biblio Matías Moreno (c. 1878) El cardenal Francisco Jiménez de Cisneros (Museo del Prado).jpg| Cisneros (1436-1517) Retrato_de_Antonio_de_Nebrija_(fondo_blanco).jpg| Antono de Nebriho (1441-1522) Holbein-erasmus.jpg| Erasmo de Roterdamo (1467-1536) Fernando_Nu%C3%B1ez_de_Guzman.jpg| Hernán Núnez (1475-1553) Frontispiece_of_Zamora%E2%80%99s.jpg| Alfonso de Zamora (1476-1544) Cisneros%27_original_complutensian_polyglot_Bible_-1.jpg| Juan de Vergara (1492-1557) Nuvola apps bookcase.svg| Miguel de Eguia (1495-1544) Nicolaus_Clenardus_(1493-1542).jpg| Nikolaus Clenardus (1495-1542) Attributed to el Greco - Portrait of Juan de Ávila - Google Art Project.jpg| Juán de Ávila (1500-1569) Vald%C3%A9s_Dialogo.gif| Juan de Valdés (1500-1541) Francisco_Sánchez_de_las_Brozas_(1523-1601)_2.png| De las Brozas (1523-1601) Johannes_Posselius_der_%C3%84ltere.jpg| Johannes Posselius (1528-1591) Miguel de Cervantes (1605) El ingenioso hidalgo Don Quixote de la Mancha.png| Miguel de Cervantes (1547-1616) Gretser_Jakob1.jpg| Jakob Gretser (1562-1625) </Gallery> </Center>
BonkEnc
BonkEnc estas libera aŭdio-ripilo kaj konvertilo por Vindozo en Esperanto kaj en 36 aliaj lingvoj.
Kun tiu programo vi povas ripi KDojn / konverti dosierojn al:
Kompreneble vi povas rete demandi al CDDB-datumbazon la titolojn de la trakoj, kaj la programo ankoraŭ legas KD-titolinformojn. Tiuj povas konservigi sin kiel ID3v2- aŭ VorbisComment-etiketoj.
Vidu ankaŭ: esperantolingvaj programoj.
Petrolina de Goiás
Petrolina de Goiás estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 10.283 loĝantojn en 2010.
Karsa Provinco
Karsa Provinco (Карсская область) estis unu el la transkaŭkazaj gubernioj de la Rusa Imperio inter 1878 kaj 1917. Ĝia ĉefurbo estis en la urbo Kars, nuna Turkio. La gubernio limis kun la Otomana Imperio, Batuma Provinco, Tiflisa Gubernio, Erevana gubernio, kaj de 1883 al 1903 al la Kutaisa gubernio.
Historio
Karsa Provinco estis kreita en 1878 de kelkaj el la teritorioj konkeritaj de Rusio al la Otomana Imperio kaj transdonita al Rusio per la Traktato de Sankta-Stefano (1878). La teritorio de la provinco antaŭe apartenis al la Otomana Karsa Ejaleto kaj al la provinco Samcĥo antaŭ 1845 kaj Erzurum Ejaleto post 1845.
Kun la enkadrigo de la regiono en la Rusa Imperio, granda parto (82 000 dum 1878-81, laŭ rusaj fontoj) de la loka islama (turka) loĝantaro foriris al Turkio. Anstataŭe, armenoj, kartveloj, kaj la rusoj (inkluzive de molokanismo kaj duĥoboraj religiaj malplimultoj) migris ĝis la lastatempe konkeritaj teritorioj de la aliaj transkaŭkazaj provincoj de Rusio.
Post la Oktobra Revolucio de 1917 kaj la disrompiĝo de Rusa Imperio, la teritorio de la Karsa Provinco estis kontrolita de la Armena Demokratia Respubliko kaj, en ĝia norda parto, de Kartvela Demokratia Respubliko. Tamen, Turkio baldaŭ reokupis la areon. La reintegrado de la plejmulto de la teritorio de antaŭa Karsa Provinco en la turka ŝtato estis oficiale konfirmita per la Traktato de Kars (1921).
Glaŭko (mitologio)
Glaŭko - (latine Glauce) estis filino de korintia reĝo Kreono. En iuj versioj de la mito pri Argonaŭtoj ŝi estas nomata ankaŭ Kreŭso.
Kiam Jazono gajnis en Kolĥido oran ŝaffelon kaj fuĝadis kun sia posta edzino Medea, ĝisatingis ilin ŝiparo de ŝia patro, kolĥida reĝo Eeto. Per perfido kaj ruzaĵo de Medea Jazono atakis ŝian fraton Apsirton kaj mortigis lin. Post tiu ĉi terura ago ili rapide fuĝadis en Jazonan naskiĝurbon Jolkon. La reĝo Pelio rifuzis redoni regadon al Jazono kaj Medea la reĝon Pelion kun nekonscia kontribuo de liaj filinoj pereigis. Poste ili devis denove fuĝadi en forajn regionojn.
Post longaj vojaĝoj ili trovis rifuĝejon ĉe korintia reĝo Kreono. Ĉi tie naskiĝis al ili du filoj Mermero kaj Fero kaj Medea esperis en familian feliĉon. Ne tiel Jazono, kiu daŭre sopiris pri reĝa potenco.
Li elektis por si Glaŭkon, filinon de Kreono, kaj decidis edziĝi kun ŝi kaj tiel akiri postenigan rajton por la trono. Li gajnis konsenton dc Glaŭko kaj de ŝia patro. Sciigis al Medea, ke li volas tiel al siaj filoj certigi estontecon. Sed Medea tion ne akceptis kaj ŝia amo ŝanĝiĝis en malamon. Pereigis Glaŭkon, tiel, ke sendis al ŝi belegan robon impregnitan per veneno kaj brilan diademon, kiu premegis ŝian kapon. Kiam ĉagrenita Kreono ĉirkaŭprenis sian mortantan filinon, ankaŭ lin mortigis veneno el la robo.
Medea kronis sian venĝon per murdo de siaj du filoj. Jazono fariĝis proskribulo, kiu nenie trovis rifuĝejon. Pli poste li trovis sian morton sub disfaliĝanta ŝipo Argo.
La Chapelle-du-Bois-des-Faulx
La Chapelle-du-Bois-des-Faulx estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chapellois.
Horní Police
Horní Police (Oberpolitz aŭ Ober Politz) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Trafluas ĝin rivero Ploučnice. Vivas ĉi tie. Partoj de la municipo estas la centra loĝloko Horní Police, kaj la setletoj Na Výšině, Podlesí, Pod Školou, grupo da domoj ligantaj al strato Školní en Žandov, kaj Dvorsko.
Industrio
En la jaroj 1894 ĝis 1946 ĉi tie havis sidejon firmao Achilles Fahrrad- und Motorfahrzeugfabrik A. Schneider & Co., produktisto de bicikloj, motorcikloj kaj aŭtomobiloj.
La nomo
En la jaro 2018 ricevis enkadre de merkatika agado ĉiuj loĝantoj de la municipo premian konton al servero Pornhub, pro simileco de la nomo de municipo kun angla vortkunigo "horny police". Vicstarosto de la municipo protestis kontraŭ tio kun tio, ke la municipo estas pilgrimloko kun kristana historio.
Teatro de Gera
La granda domo de la Teatro de Gera (Großes Haus Theater Gera) troviĝas proksime de la ĉefa stacidomo de Gera, Germanio, Küchengartenallee nr 2.
Priskribo
La teatrejo konstruitis inter 1900-02 laŭ la planoj de la arkitekto berlina Heinrich Seeling. La gigantaĵo, financite precipe de privatuloj, nombriĝas inter la plej gravaj novaj teatrejoj de la 20-a jarcento en Germanlando. Malgraŭ multaj historiaj formaj citaĵoj estiĝis klare strukturita ejo kun etaj aludoj al la antikveco. Super kolona balkono, kiu antaŭ la ĉefa enirejo metitis, estas en granda rondarka niĉo bustegoj de Friedrich Schiller kaj Johann Wolfgang von Goethe. Ĉe la pli supra gablo de la mezo estas genio el oro kun flugiloj.
Ankaŭ la interno kaj la meblaro igas la teatrejon de Gera gravega tiutempa artaĵo. La teatra spektantarejo invitas hodiaŭ 670 homojn, la koncerta halo kun Sauer-orgeno (1977) eĉ 960 kulturemulojn spekti kaj aŭskulti. La lastajn jarojn oni refaris la eksterajn kolorojn laŭ la historia stato.
Historio
En la 1920-aj jaroj estis ĉefe princo Henriko la 27-a (Reuß) kaj teis adoptita filo Henriko la 45-a (Reuß pli junla linio) respektive kelkaj reformemaj intendantoj kiuj famigis la scenejojn de Gera ankaŭ trans ekster la urbo. Itner la plej gravaj verkistoj kaj komponistoj, kies verkoj havis la premieron en Gera, estis: Barlach, Bartók, Boetticher, Brecht, Bronnen, Brust, Gide, Hindemith, Janácek, Laskser-Schüler, Rilke, Strindberg, Wagner-Régeny, Weill, Welesz, Zuckmayer.
Post gravaj financaj problemoj je la fino de la 1920-aj jaroj kaj la sekvaj politikaj ŝanĝoj la kulmino de la teatra historio de Gera estis jam finita.
Hodiaŭ la impona granda teatrejo estas unu el du ĉefaj scenejoj de la en 1995 unuigitaj teatroj de Gera kaj Altenburg (Landestheater Altenburg). La tuto nomiĝas nun "Theater und Philharmonie Thüringen". Ĝi nombriĝas inter la plej frekventataj scenejoj de la Liberŝtato Turingio.
Acerolo
Acerolo (Malpighia emarginata) estas arbeto (altas 2-6 m) de la familio Malpigiacoj kiu altiĝas ĝis 3m kaj kreskas sovaĝe en Karibio, Centra Ameriko kaj en la norda parto de Sudameriko. Ĝiaj fruktoj estas du aŭ 3 cm grandaj kaj kiam maturaj estas ruĝaj aŭ vinkoloraj. Ili gustas acide kaj mezdolĉe kaj ilia odoro similas al tiu de la pomo. En Brazilo la Acerolo estas tre populara. Tie ili estas manĝataj laŭnature aŭ en sukoj. La acerolo estas riĉa je vitamino C, ĝia fruktokarno povas enteni eĉ 5% da C-vitamino.
Aspekto
Ĝi estas arbeto aŭ arbusto, abunde disbranĉiĝanta. Ĝiaj branĉoj estas milde vilaj, la folioj estas malhelverdaj, kontraŭ-starantaj. La folia plato estas pinta aŭ ovala, kun lanca aŭ kojna ŝultro. La folia rando estas nesegita, milde onda, kun brile sur la supra parto. La folio estas junaĝe arĝente vila.
La floroj estas duseksaj, kreskas sur maldikaj tigoj en la akseloj. La perianto estas kvinmembra, la sepaloj estas lancaj, longas 2,5 mm, vilaj surpinte, sur ili troveblas 2-2 grandaj, sidantaj glandoj. La glandoj kovras la suban parton de la sepaloj. La petaloj estas rozkoloraj aŭ ruĝaj, larĝe kulerformaj kaj longaj maksimume 5 mm.
Frukto
Ĝia frukto estas maturiĝinte brile oranĝe aŭ malhele ruĝa, drupa, pomoforma, grande 2 x 2,5 cm. Sur la supra kaj suba partoj, ĝi estas forte profundiĝinta, neregule tubera kaj long-direkte ripa. Sur la suba parto de la frukto restas la sepaloj, surpinte la fadenforma stiluso, ĝis maturiĝo.
La ŝelo de la frukto estas maldika, sed forta, glata kaj brila. La fruktokarno maturiĝinte similas al tiu de la ĉerizo, sed pro la c-vitamino ĝi estas tre acida. En la fruktoj troveblas tri 3 helaj, oranĝaj grajnoj, kiuj kunkreskis kun la karno.
Uzo de la frukto
Oni konsumas ĝin kiel freŝan frukton, oni forĵetas la grajnojn. Ĝi estas kuirebla kun sukero al gusta deserto. El la suko oni pretigas ĵeleon aŭ siropon, kiun oni aldonas al manĝaĵoj kaj fruktosalatoj. Por riĉigi la c-vitamin-enhavon, oni miksas la sukon al aliaj fruktosukoj. La konfititaj fruktoj iĝas brunruĝaj.
Alfred Löw-Beer
Alfred Löw-Beer [alfred lef bér] (la 16-an de majo 1872 en Vieno – la 10-an de aprilo 1939 proksime de Stříbro) estis juda, germane parolanta entreprenisto. Li trafikis kelke da fabrikoj, precipe teksaj, en periodo de Aŭstrio-Hungario kaj ekde la jaro 1918 de la unua Ĉeĥoslovaka respubliko.
Familio Löw-Beer
Alfred Löw-Beer naskiĝis en Vieno al geedzoj Max kaj Pauline Löw-Beeroj, kio estis familio de la judaj germanaj industriistoj devene el Boskovice. La dinastio de Löw-Beeridoj venis al Moravio jam en la 17-a jarcento. Pli poste la familio karakterize partoprenis en la industria evoluo en Moravio. Ĝi konstruis iom post iom industrian koncernon, specializita por produktado de lanaj ŝtofoj, kaj sekurigis tiel por la homoj grandan nombron da laborlokoj., dank' al kio loke principe malaltiĝis senlaboreco. Ili eĉ lasis konstrui por siaj okupitoj oficistajn kaj laboristajn dometojn, por iliaj infanoj poste infanĝardenon. Dum Kristnasko la infanoj de familio de Löw-Beeridoj ĉiam (kvankam ili estis de judaisma konfeso) iradis donaci pli malriĉajn infanojn per ludiloj, sukeraĵoj, fruktoj aŭ vestaro. La kvalitajn lanajn ŝtofojn produktataj en la familiaj fabrikoj ricevis ĉiujare kiel kontribuo ankaŭ iliaj okupitoj.
Alfred Löw-Beer geedziĝis en siaj 29 jaroj en Vieno. Lia edzino fariĝis Marianne Wiedmann. Li havis kun ŝi tri infanojn, unu el ili estis Grete Tugendhat, al kiu post ŝia dua edziniĝo kun ankaŭ teksa industriisto Fritz Tugendhat donacis en la jaro 1929 parton de sia parcelo en Brno-Černá Pole kiel doto. Grete sur tiu ĉi parcelo lasis kun sia edzo kaj kun granda financa helpo de sia patro konstrui faman vilaon Tugendhat, proponita de la germana arkitekto Ludwig Mies van der Rohe, kiu estas jam dum longa tempo enskribita en liston de Monda heredaĵo de UNESCO.
Arestigo kaj fino de la vivo
La familioj de Löw-Beeridoj kaj Tugendhatidoj devis post Munkena interkonsento pro sia juda deveno timi pri sia sorto, tial plimulto el iliaj anoj elmigris en eksterlandon, tra Svisio ĝis Granda Britio kaj pli poste ĝis Venezuelo. Sed Alfred Löw-Beer restis en la tenajlita Ĉeĥoslovakio, por ke li provu savi almenaŭ parton de la familia posedaĵo. Li estis unuafoje arestita jam la 15-an de marto 1939 ankoraŭ antaŭ la alveno de naziistoj. Post baldaŭa tralaso li estis denove arestita jam la 16-an de marto 1939 "pro instrukcio de doganeja sekureca servo" kaj denove donita en malliberejon de Polica direkcio en Brno, de kie li estis denove tralasita la saman tagon. Li poste intencis el Protektorato Bohemio kaj Moravio sub falsa nomo eskapi, sed li estis murdita kaj lia kadavro estis trovita proksime de fervojlinio proksime de Stříbro. Liaj sortoj senpere antaŭ la morto estis tre dramaj kaj ĝis hodiaŭ ili ne estis fidinde klarigitaj.
Nemovebla posedaĵo
Krom kelke da fabrikoj Alfred Löw-Beer proprumis ankaŭ parcelojn kaj sur ili konstruitaj reprezentantaj vilaojn aŭ domoj (krom alia domo en Vieno).
Vilao de Löw-Beer en Brno-Černá Pole
Alfred Löw-Beer proprumis kelke da parceloj, dum kio en la plej fama el ili estas en adreso Drobného 22 en Brno konstruita vilao de Löw-Beer. Lasis ĝin en la jaro 1903 konstrui Moritz Fuhrmann. Kiam li mortis, la vilaon vendis iliaj heredantoj al Alfred Löw-Beer. Tiu lasis ĝin en la 1930-aj jaroj reguligi.
Malgranda vilao de Löw-Beer en Svitávka
Plua konata konstruaĵo, kiun Alfred Löw-Beer ekkonstruis, estas malgranda vilao de Löw-Beer en Svitávka. Aŭtoro de la arkitektura propono eksidis la vilaon, kiu havas karakteron de ĉeurba plezurkastelo, en ĉarman naturkadron de la ampleksa parko.
Granda vilao de Löw-Beer en Svitávka
Kiel plej reprezentanta sidejo de la familio de Löw-Beeridoj estas konsiderata granda vilao de Löw-Beer en Svitávka. La vilao estis konstruita inter la jaroj 1900 kaj 1902 laŭ propono de konstruisto el Brno Josef Nebehosteny.
Onay
Onay estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Bettina Balàka
Bettina Balàka (n. 1966) estas premiita aŭstria romanisto, poeto, eseisto, dramaturgo kaj novelisto. Ĵusaj romanoj estas Eisflüstern (glacisusuro, 2006), Kassiopeia (2010) kaj Unter Menschen (interhome, 2014).
Premioj
Inter la multaj premioj ricevitaj de Balàka estas la Salzburger Lyrikpreis (Salcburga Poezipremio, 2006) kaj la Friedrich-Schiedel- Literaturpreis (Friedrich Schiedel Literaturpremio, 2008).
(15538) 2000 BW14
(15538) 2000 BW14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
NGC 3258A
NGC 3258A (aliaj indikoj — ESO 375-32, MCG -6-23-30, PGC 30815) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
11105 Puchnarová
11105 Puchnarová estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Jana Tichá elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉehan pentristinon Dana Puchnarová. Ŝia abstrakta arto inspiriĝas el naturaj kaj kosmaj strukturoj. Grava parto de ŝia laboro estas instruado; kaj la malkovrinto, kiel juna knabino, estis unu el ŝiaj disĉiploj.
Henry Meulen
Henry Meulen (1882–1978) estis idisto Brita, anarkiisto, membro de Idista grupo anarkiista; prezidinto de la Ido-Societo di Britania (cirkaŭ 1972–1977). Li mortis 96-a jaraĝa, kaj esis aktiva ĝis liaj lastaj monatoj.
Meulen ne povis studi en universitato, ĉar lia patro estis malriĉa, sed li lernis multe per legado, kaj li studis dum dek jaroj en la British Library (Brita Biblioteko), kie studadis Karl Marx, irante tie post sia laboro. Meulen skribis "Free Banking - An Outline of a Policy on Individualism", libro remarkinda pri mono, pri ĝia historio kaj teorio. Post la dua eldono, universitato oferis al li honora doktoreco, sed pro humileco li refuzis ĝin.
Elsteraj ligoj
Part I of Instead of a Magazine Correspondence between Beckerath and Muelen Part II  Part III  Part IV  Part V  Part VI
Bankedo
Ĝenerale, en bankedo estas multaj diversaj pladoj, hierarkie, ofte enir- kaj ĉefpladojn kaj deserton, metatajn unu post la aliaj antaŭ la manĝantoj, sekve, bankedoj daŭras longe.