cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Modelo de Ising
G(r) for de krita punkto
Ĉi tiu estas G, ekde la transformo de Fourier de ĉi tiu integralo estas simpla. Ĉiu fiksata τ kontribuo estas Gauss-a en x, kies transformo de Fourier estas alia Gauss-a reciproka amplekso en k.
La interpreto de la integrala reprezento super la propra tempo τ estas ke la dupunkto funkcio estas la sumo sur ĉiuj vojoj de hazarda promenado, kiuj ligas pozicio 0 al pozicio x dum la tempo τ. La denseco de ĉi tiuj vojoj ĉe la tempo τ ĉe pozicio x estas Gauss-a, sed la hazarda promenanto malaperas je kostanta rapideco proporcia al t tiel ke la Gauss-o ĉe tempo τ estas malpliigita pri alto de faktoro, kiu stabile malpliiĝas eksponente. En la kunteksto de la kvantumkampteorio, ĉi tiuj estas la vojoj de relativece lokita kvantumo en la formalismo kiu sekvas la vojojn de individuaj partikloj. En kunteksto pure statistika, ĉi tiuj vojoj ankoraŭ aperas per la matematika reciprokado kun la kvantumaj kampoj, sed ilia interpreto estas malpli rekte fizika.
La integrala reprezento tuj montras ke G(r) estas pozitiva, ekde ĝi estas reprezentita kiel pezita sumo de pozitivaj Gauss-oj. Ĝi ankaŭ donas la rapideco de la dekadenco ĉe grandaj r, ekde la propra tempo, kiun hazarda promenado bezonas por atingi pozicio τ, estas r2 kaj dum ĉi tiu tempo, la Gauss-a alto dekadencas de. La dekadenca faktoro, ĝusta por pozicio r, do estas.
Heŭristika proksimumado por G(r) estas:
Ĉi tiu ne estas ekzakta formo, krom en tri dimensioj, kie interagoj inter vojoj iĝas gravaj. La ekzaktaj formoj en altaj dimensioj estas variadoj de funkcioj de Bessel.
Symanzik-a polimera interpreto
La interpreto de la korelacioj kiel fiksata grando kvantumo vojaĝanta sur hazardaj vojoj donas metodon por kompreni kial la krita dimensio de la H^4 interago estas 4. La termo H4 povas esti pensita kiel la kvadrato de la denseco de la hazardaj promenantoj ĉe ĉiu punkto. Por ke tia termino ŝanĝi la finiorda-korecio funkcioj, kiuj nur enkondukas kelkajn novajn hazardajn promenadojn en la variadanta medio, la novaj vojoj devas intersekciĝi. Alimaniere, la kvadrato de la denseco estas nur proporcia al la denseco kaj nur formovas la H2 koeficienton per kostanto. Sed la intersekcia probableco de hazardaj promenadoj dependas de dimensio, kaj hazardaj promenadoj en dimensioj pli altaj ol 4 ne intersekciĝas.
La fraktala dimensio de ordinara hazarda promenado estas 2. La nombro de sferoj de grando ε bezonata por kovri la vojo pliiĝas kiel. Du objektoj de fraktala dimensio 2 interagos per racia probableco nur en spaco de dimensio 4 aŭ pli maltalta, la sama kondiĉo kiel por ĝenerala paro de ebenoj. Kurt Symanzik argumentis ke ĉi tiu implikas ke la kritaj Ising-aj variadoj en dimensioj pli altaj ol 4 devas esti priskribitaj de libera kampo. Ĉi tiu argumento fine iĝis metematikan pruvon.
Referencoj
.
Joaquín Almunia
Joaquín ALMUNIA AMANN (naskiĝis la 17-an de junio 1948 en Bilbao) estas hispana politikisto. Li interalie estis komisionano en la Eŭropa Komisiono Barroso, kiu gvidis la Eŭropan Union ekde la 22-a de novembro 2004. Joaquín Almunia estas membro de la socialista partio PSOE de Hispanio.
Joaquín Almunia studis juron kaj ekonomikon en la Universitato de Deusto de Bilbao. Li kompletigis studojn en Parizo kaj en la Universitato Harvard. Li estis profesoro pri labora juro kaj pri socia asekuro en la Universitato de Alcalá de Henares. Inter 1972 kaj 1975, li laboris kiel ekonomikisto en la oficejo de la hispanaj Komerckameroj en Bruselo.
Li okupis diversajn postenojn en la socialista sindikato UGT (tradicie rilatita al la socialista partio PSOE), kaj estis la ŝarĝito pri ekonomiaj aferoj inter 1976 kaj 1979. En tiu jaro li fariĝis deputito.
Post la venko de la socialista partio en la ĝeneralaj balotoj de 1982, Felipe González nomumis lin ministro pri Laboro kaj Socia Asekuro. En 1986 ĝis 1991 li estis ministro pri Publika Administrado.
Inter 1994 kaj 1997 li estis la proparolanto de sia partio en la hispana Parlamento (Congreso de los Diputados).
En 1997, post la anonco de Felipe González ke li ne prezentos sian kandidatecon por la reelekto kiel ĝenerala sekretario en la 34-a Kongreso de la Partio, Almunia estis apogita de la antaŭa estraro, kaj fariĝis nova ĝenerala sekretario, kaj do ĉefa gvidanto de la partio. Tamen, por konfirmi sian popularecon, li preferis organizi internajn demokratajn balotojn por elekti la kandidaton de la partio al la sekvaj parlamentaj balotoj. Je granda surprizo, aperis alia kandidato, la ankaŭ eksa ministro kaj tre populara Josep Borrell, kiu venkis lin kun pli ol 55% de la balotoj. Tamen, Borrell ne sentis sin sufiĉe apogata kiel kandidato de la partio fare de ties estraro, kaj krome estis damaĝita de skandalo de koruptado de du liaj eksaj proksimaj kunlaborantoj, kaj fine decidis rezigni.
Li demisiis de sia partio, post tiu malvenko. Post provizora periodo, en la 35-a Kongreso estis elektita nova ĝenerala sekretario José Luis Rodríguez Zapatero.
En 2004, post la venko de sia partio en la ĝenerala balotado, Rodríguez Zapatero nomumis tiaman eŭropan komisionanon pri ekonomio Pedro Solbes kiel novan vicprezidanton de la registaro kaj ministron pri ekonomio, kaj Almunia estis elektita por lin anstataŭi en la Komisiono Prodi. En novembro li estis konfirmita post la prezidantiĝo de José Manuel Durão Barroso. En la Komisiono, li estis vicprezidanto kaj prezidis la fakon ekonomiaj kaj monaj aferoj.
40447 Lorenzoni
40447 Lorenzoni estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la itala astronomo kaj sciencisto Giuseppe Lorenzoni (1843–1914), helpanto de Giovanni Santini ĉe la Observatorio de Padovo. Li estis direktoro de tiu observatorio de 1877 ĝis 1912. Li estis ankaŭ profesoro pri astronomio kaj geodezio.
Aelia Capitolina
Aelia Capitolina [AJlia kapitoLIna]; en kompleta latina nome: COLONIA ÆLIA CAPITOLINA) estis romia kolonio, starigita en tempo de la imperiestro Hadriano en la loko de Jerusalemo, kiu estis en ruinoj ekde la sieĝo de la jaro 70, kio kondukis parte al la ribelo de Simon Bar Koĥba de 132–136. Hadriano planis rekonstrui Jerusalemon kiel donaco al la Judoj. Sed por eviti novan ribelon, li decidis rekonstrui la urbon kiel romia kolonio, kie loĝi liaj soldatoj legianoj.
NGC 4837-1
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gábor Berényi
Gábor Berényi [berEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berényi Gábor estis hungara reĝisoro, teatrestro.
Gábor Berényi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Berényi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris reĝisoran diplomon en Teatra Akademio en 1949. Post siaj studoj li preparis sian kandidatiĝon en Leningrado. Hejmenveninta en 1953 li havis reĝisoran postenon en Budapeŝto, inter 1955 kaj 1959 li estis ĉefreĝisoro de Teatro Csokonai (Debrecen). Lia sekva stacio estis Teatro Szigligeti (Szolnok), kie li estis ankaŭ teatrestro. Sekvis Budapeŝto Teatro József Attila (1971–1982), fine pli malgranda ĉefurba teatro, kie li estis ankaŭ teatrestro. Li pensiuliĝis en 1992, tamen li retis aktiva reĝisoro. Li ricevis premiojn en 1957 kaj 1977. Li edziĝis en 1950, post 2 jaroj li havis filon. En 1975 li denove edziĝis.
Lygus
Lygus estas genro de Miridae.
Schnebelhorn
Schnebelhorn estas monto de la Antaŭalpoj. Ĝi estas la plej alta punkto de la Kantono Zuriko ĉe la limo kun la Kantono Sankt-Galo. La montopinto situas sur la teritorio de la komunumo Fischenthal. Je gixa deklivo troviĝas la fonto de la rivero Töss.
Yspertal
Yspertal estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Valts Ernštreits
Valts Ernštreits (ankaŭ Valt Ernštreit; naskiĝis la 26-an de majo 1974 en Rigo, Latvio) estas latva lingvisto, tradukisto, poeto kaj aktivulo por la livona lingva revivigo. En 1994 li fondis la Centron de Livonia Kulturo ( Liv. Livõ Kultūr sidām ) kaj ĝis 1996 li gvidis ĝin.
Li publikigis la latvan monografion "Lībiešu rakstu valoda", kiu ankaŭ inkludis ĝisdatigitan kaj korektitan estonan tradukon de la "Livona literatura lingvo" (Tartu: Eldonejo Universitato Tartu, 2013).
Ernštreits estas unu el la kreintoj de la portalo livones.lv kaj la retejo niceplace.lv kaj la redaktoro de la estona-latva vortaro.
Rusio en la Somera Olimpiko 2012
La eventoj okazis de la 27-a de julio ĝis la 12-a de aŭgusto 2012.
Kunordigis la teamon la Rusia Olimpika Komitato.
La sekva Vintra Olimpiko 2014 estis en Rusio, en Soĉio, kaj sekve en Londono aktivuloj de la Rusia Olimpika Komitato aparte intense varbis kaj informis pri sportado en Rusio.
Medalistoj
Anastasia Grishina Viktoria Komova Aliya Mustafina Maria Paseka || Gimnastiko ||Virinoj artistic team all-around || julio 31 Evgeny Kuznetsov|| Plonĝado ||Viroj synchronized 3 metre springboard ||aŭgusto 1 Inna Deriglazova Kamila Gafurzyanova Larisa Korobeynikova || Fencing ||Virinoj team foil || aŭgusto 2 Tatyana Firova Yuliya Gushchina Anastasiya Kapachinskaya Antonina Krivoshapka Natalya Nazarova || Atletiko || Virinoj 4 × 400 metres relay || aŭgusto 11 Andrey Grechin Danila Izotov Yevgeny Lagunov Nikita Lobintsev Vladimir Morozov || Naĝado || Viroj 4 x 100m freestyle relay || julio 29 Nina Vislova|| Badminton ||Virinoj doubles ||aŭgusto 4 Nadia Petrova || Teniso || Virinoj Doubles || aŭgusto 5 Ilya Pervukhin || Canoeing || Viroj C-2 1000 metres || aŭgusto 9
-->
Sándor Lázár
LÁZÁR Sándor (la:za:r) estas rumanuja hungara psikologo. Li naskiĝis en Iernuţeni la 27-an de marto 1933.
Biografio
La mezlernejon Sándor Lázár finis en Reghin, la fakon pri pedagogio-psikologio en la Bolyai Tudományegyetem de Kluĵo(1956). Li instruis en Reghin, pli poste en Târgu Mureş en la Pedagogia Altlernejo li estis adjunkto (1961-69), sekve scienca esploristo de la Filio de Rumana Akademio samloke. Al invito de UNESCO li partoprenis internaciajn esplorojn. Li ĉeestis en internaciaj kongresoj (Varsovio 1969, Parizo 1973, 1986, Toulouse 1980, Québec 1981, Budapest 1982, Helsinki 1982, Madrid 1985, Poitiers 1987, Antwerpen 1985, Praoa 1989, Oslo 1989). Li estas katedrestro en Universitato Sapientia.
Acipenseroformaj
Acipenseroformaj estas ordo de bazaj aktinopterigaj fiŝoj kiu inkludas la familiojn de acipenseredoj kaj de poliodontedoj (kun po tri subfamilioj), same kiel kelkajn formortintajn familiojn.
Trajtoj
Elstaraj trajtoj de Acipenseroformaj estas jenaj:
Cesarina Ricci de Tingoli
Cesarina RICCI de Tingoli (ĉikaŭ 1573) estis itala komponistino, eble poetino kaj kantistino.
Vivo
Malmulte oni sciis pri ŝia biografio, ĉar delonge la nekompleta madrigalo kaj la prologo de ŝia libro estis la solaj informoj pri la vivo kaj laboro de ĉi tiu komponistino. Pli aktualaj esploroj montras, ke Cesarina Ricci de Tingoli estis filino de Giovanni Ricci, filo de la samnoma kardinalo.
Giovanni Ricci, la patro de Cesarina, estis aktiva kantisto, muzikisto, kaj ankaŭ mecenato. Li gastigis muzikistojn en sia domo, inter ili la komponiston kaj orgeniston Giovanni Piccioni (1550 - 1619). Pluraj komponistoj dediĉis siajn madrigalajn librojn al la patro de Cesarina, kiel la konata itala komponisto Ruggiero Giovannelli (ĉ. 1560 - 1625), kiu dediĉis al li du kolektojn. Ĉio ĉi sugestas, ke Cesarina Ricci vivis en muzikama medio kaj Ruggiero Giovannelli povus esti ŝia instruisto pri muziko kaj komponado ekde ŝia junaĝo.
La familio de la kardinalo Ricci, avo de Cesarina, jam havis parencajn rilatojn al la familio Tingoli de la urbo Rimini. Eble Cesarina edziniĝis al membro de ĉi tiu sama familio, ĉar ĝuste la urbo Rimini estas menciita kiel unu el la du urboj en kiuj ŝi verkis la madrigalan kolekton; la alia urbo estis Romo.
Ĝi enhavas 14 kvinvoĉajn madrigalojn kaj unu okvoĉan dialogon de Ricci, kaj du madrigalojn de Alberto Ghirlinzoni, kiuj nur estas konataj de ĉi tiu eldonaĵo. La tekstoj estas de la renomaj italaj poetoj Torquato Tasso (1544 – 1595), Giovanni Battista Guarini (1538 - 1612) kaj Antonio Ongaro (1560 - 1593), ĉiuj ili ligitaj al la akademio, kiun la kardinalo Cinzio Aldobrandini havis en Vatikano en la 1590-aj jaroj. Cesarina dediĉis la eldonaĵon al kardinalo Aldobrandini, kiu estis fervora arta amanto kaj unu el la plej gravaj romaj mecenatoj de sia tempo.
El la antaŭparolo de Cesarina Ricci oni povas konkludi, ke ŝiaj madrigaloj estis verkitaj iom da tempo antaŭ sia publikigo, post ‘testado’ de la komponaĵoj kaj nur danke al la instigo de la kardinalo Cinzio Aldobrandini. Ĉu la testado okazis en la akademio de Aldobrandini? Ŝiaj du avoj estis kardinaloj… Ĉu Cesarina Ricci havis aliron al la vatikana akademio kaj povis mem prezenti siajn komponaĵojn? Tio ankoraŭ ne estas pruvita.
La libro de Cesarina Ricci de Tingoli estis publikigita en ‘peca’ libroformato, populara dum la renesanca kaj la baroka periodoj. Ĝi estis formato por presi aŭ kopii muzikon en kiu ĉiu libro enhavis la parton de unu voĉo aŭ instrumento. La aro da ‘pecaj’ libroj de la madrigaloj de Cesarina Ricci de Tingoli estas nekompleta: la libroj pri la alda, basa kaj tenora partoj konserviĝas en la Biblioteko de la Universitato de Gento, dum la libroj cantus kaj quintus perdiĝis.
En la Bavara Ŝtata Biblioteko en Munkeno estas manuskripto de tabulaturoj por klavarinstrumentoj. Ĝi enhavas motetojn, madrigalojn kaj dancojn. Inter ĉi tiuj komponaĵoj estas manskribite la madrigalo ‘Ĉe sunleviĝo’ ("Nel discostarsi il sole") de "Il primo libro" de Cesarina Ricci.
En ĉi tiu komponaĵo, Ricci de Tingoli montras rimarkindan sencon por la interpretado de tekstoj kaj kontraŭpunktaj kapabloj. Rilate al la manierismaj tendencoj de la madrigalo, jam ĉeestanta en la tempo de tiu kolekto, la komponistino uzis pli simplajn stilajn rimedojn.
Cesarina Ricci de Tingoli estas unu el la unuaj virinoj kiu havis muzikon presita sub sia propra nomo.
Bowers kaj Newcomb en 1987 opiniis, ke la fenomeno de la forta publika ĉeesto de virinoj rilate al artaj agadoj en Italio en la dua duono de la 16-a jarcento, estas ligita al la humanisma eduka idealo kaj la rilata perdo de la instrua monopolo de la Katolika Eklezio.
(5818) 1989 RC1
(5818) 1989 RC1 estas asteroido de la asteroida zono ; ĝi ankoraŭ ne ricevis nomon.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Tekapo, Suda Insulo (Nov-Zelando).
François-Xavier Ortoli
François-Xavier ORTOLI (16-an de februaro 1925 en Ajaccio (Korsiko - 29-an de novembro 2007 en Parizo) estis franca politikisto. Li inter alie kiel prezidanto gvidis la Eŭropan Komisionon inter la jaroj 1973 kaj 1977, kaj poste inter la jaroj 1977 kaj 1985 membris en la Eŭropaj Komisionoj Jenkins kaj Thorn. Ekde 1977, li prezidis la fakojn ekonomiaj kaj valutaj aferoj.
François-Xavier Ortoli estis membro de la Gaŭlista Partio de Francio.
Universala Ekspozicio en Knoxville 1982
En 1982 la Universala Ekspozicio okazis en Knoxville en la usona ŝtato de Tennessee. La temo de la ekspozicio estis "Energio, turnigas la mondon". La foiro malfermis je la 1-a de Majo, 1982 kaj fermis je la 31-a de Oktobro de la sama jaro,bonveniginte pli ol 11 milionoj da visitantoj.
Partoprenantaj landoj estis inter aliaj: 🇦🇺, 🇧🇪, 🇨🇦, 🇨🇳, 🇩🇰, 🇪🇬, 🇫🇷,, 🇭🇺, 🇮🇹, 🇯🇵, 🇰🇷, 🇱🇺, 🇲🇽, 🇳🇱, 🇵🇦, 🇵🇪, 🇵🇭, 🇸🇦, 🇬🇧, 🇺🇸, kaj Okcident-Germanujo (tiama Federala Republiko).
Grek-katolika preĝejo (Nyírcsászári)
La grek-katolika preĝejo Teofanio estas historia monumento en Hungario, en vilaĝo Nyírcsászári.
Historio
En tiu loko estis konstruita katolika, gotika kirko Epifanio supozeble en la 15-a jarcento. La vilaĝo senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataladoj kaj epidemioj. Proksimume en 1700 grekokatolikoj refondis la vilaĝon. Ili plurfoje trakonstruis aŭ renovigis la preĝejon laŭ la bizanca rito kaj laŭ baroko. El la orogina gotiko restis nur ĉefe la malsupraj partoj. La turo konstruiĝis en 1938. La nun videbla ikonostazo estis farita en 1984.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en mezo de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, plej supre la turo altiĝas kaj reliefas. Post la navo estas la plurlatera absido, kiu estas pli mallarĝa, ol la navo kaj estas apogitaj per 4 pilieroj.
Gubben Noak
Gubben Noak estas svedlingva infankanto kaj drinkkanto, kiun komponis Carl Michael Bellman. Laŭ la kanto Noa plantis planton. La kanto estas populara ankaŭ en Finnlando, kvankam kun iomete malkongrua teksto. Laŭ la plej konata finna versio, Gubben Noak frekventis saŭnon.
Sveda teksto:
Finna teksto:
Sombernon
Sombernon estas franca komunumo en la Departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis 9,078 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
La rivero Brenne trafluas tra la komunumo.
Famuloj
La pentristo Bénédict Masson naskiĝis tie en 1819.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,38 % de voĉoj) en 2004.
10184 Galvani
10184 Galvani estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala fizikisto kaj kuracisto Luigi Galvani (1737–1798), kiu elpensis la elektran econ naturo de nervaj impulsoj. Liaj malkovroj kondukis al la invento de la Volta pilo. Liaj trovaĵoj estis eldonitaj en De viribus electricitatis en motu musculari commentarius (1791).
Gerd Koenen
Gerd KOENEN (nask. la 1944, Marburg) estas germana publicisto kaj liberprofesia historiisto. Lia ĉefa kampo de okupiĝo estas la germanaj-rusaj rilatoj en la 20-a jarcento kaj la historio de la komunismo. Li fariĝis konata al iom larĝa publiko per la libroj Kommunismus als Utopie der Säuberung [Komunismo kiel utopio de purigo] (1998) kaj la aŭtobiografieca priskribo de la radikalmaldekstra medio de la 70-aj jaroj Das rote Jahrzehnt [La ruĝa jardeko] (2001).
Penetro (seksumo)
En seksaj rilatoj, penetrado estas la enmeto de korpoparto, dildo, vibrilo aŭ alia seksa akcesoraĵo, en korpomalfermaĵon, kiel ekzemple la vagino, anuso aŭ buŝo, kiel parto de homa seksumado aŭ seksa konduto de bestoj.
La termino okazas plej ofta en juro, kiam leĝoj malpermesantaj certajn seksajn agadojn. Terminoj kiel ekzemple "koito" estas pli oftaj en pli malnovaj statutoj, dum multaj modernaj krimaj statutoj uzas la terminon "penetro" aŭ "preteksto" ĉar ĝi estas larĝa termino kiu ampleksas, krom se alie difinite, ajnan specon de penetra seksa agado, inkluzive de fingrumado. aŭ kun objekto, kaj povas impliki nur la plej minimuman penetron. Ekzistas kelkaj jurisdikcioj kiuj nomas certajn formojn de penetro " maldecaj agoj ", aŭ alia terminologio.
Kontraŭleĝeco
Ĝenerale, penetraj seksdeliktoj estis konsideritaj pli gravaj ol ne-penetraj, kaj penetro de infanoj estis konsiderita eĉ pli grava. Ĝenerale, infano sub la laŭleĝa aĝo de konsento ne povas konsenti pri agoj implikantaj penetron. Ĝenerale dirite, kiam kontraŭleĝa penetrado okazas en certa lando, ĝi estas krimo sendepende de la profundo de la penetrado kaj sendepende de ejakulo de la spermo.
Leĝoj povas distingi certajn formojn de malobservo kiel parto de la delikto. Ekzemple, la leĝo en la stato de Oregono en Usono deklaras tion
Nöchling
Nöchling estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Said Atthoumani
Said ATTHOUMANI estis komora politikisto. Li nedaŭre oficis kiel ministro pri internaj aferoj dum la jaro 1975, kiam la Komoroj sendependiĝis, sed devis rapide rezigni sian postenon, kiam Ali Soilih ekregis la landon. La 13-an de majo 1978, Atthoumani helpis organizi puĉon, okaze de kiu Soilih estis eksigita. Atthoumani fariĝis membro de politika-militista direktoraro, kiu ekde tiam regis la insularon. Dek tagojn poste, li rezignis tiun postenon kaj cedis ĝin al alia direktoraro, estrita de Ahmed Abdallah kaj Mohamed Ahmed. Ekzistas malmultaj aliaj informoj pri Atthoumani krom tio, ke pluraj aliaj membroj de lia familio ankaŭ estis politikistoj.
Surducu Mare
Surducu Mare (surduku mare, hungare:Nagyszurdok, germane:Gross-Surduk) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 1119 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj), en 1992 514 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1324. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Forotic.
Antikva Makedonio
Antikva Makedonio aŭ Antikva Makedonujo (de la greka vorto Μακεδονία, do Makedonía) estis antikva reĝolando en la plej norda parto de la antikva Grekio, limigita per la reĝolando Epiro okcidente kaj Trakio oriente. Por mallonga periodo ĝi estis la plej potenca regno en la antikva mondo de suda Eŭropo kaj okcidenta Azio, post kiam la imperiestro Aleksandro la Granda konkeris plej multon de tiuj mondopartoj, kiuj por iliaj loĝantoj tiam ŝajnis la kompleta konata mondo. Tiuj konkeroj inaŭguris la periodon de Helenismo en la historio de Grekio.
Frua historio
La praaj makedonoj loĝis en la pli sudaj partoj de Makedonio ekde antaŭ la antikva epoko. La unua makedona ŝtato formiĝis dum la 8-a kaj frua 7-a jarcentoj antaŭ Kristo sub la dinastio de Argeadoj, kaj oni supozas, ke la makedonoj dum tiu tempo migris al sia pli posta kerna loĝoloko de pli okcidente. La unua reĝo estis Perdiccas la 1-a. Dum la epoko de Aleksandro la 1-a de Makedonio, la makedonoj ekspansiis en la regionojn Eordaia, Beotio, Pierio, Mygdonia kaj Almopia. Proksime de la nuna urbo Veria, la reĝo Perdiccas la 1-a aŭ pli probable lia filo Argaeus la 1-a, konstruis sian ĉefurbon, Aigai (la moderna Vergina).
Post mallongva periodo de Persa domino super Makedonion sub la persa imperiestro Darius la 1-a, la ŝtato reatingis sendependecon sub la reĝo Aleksandro la 1-a de Makedonio (495 ĝis 450 antaŭ Kristo). Ĝis la 4-a jarcento antaŭ Kristo, la reĝolando kovris regionon proksimume korespondan al la provinco de Makedonio de la moderna Grekio. La makedonoj iĝis pli kaj pli kulture grekigitaj dum tiu periodo, kvankam iuj pli sudaj grekoj rigardis la makedonojn nekulturitaj.
Unuiĝinta makedona ŝtato establiĝis sub reĝo Amyntas la 3-a (ĉirkaŭ 393 ĝis 370 antaŭ Kristo), kvankam restis fortaj kontrastoj inter la bestoriĉaj marbordaj ebenaĵoj kaj la malgastigema roka montara regiono malmarborda, kies izolitaj triboj estis ligitaj al la makedonia reĝo per geedziĝoj de lokaj gvidantoj. Tiuj izolitaj montaj triboj kontrolis la pasejojn tra kiuj invadoj de popoloj en Ilirio pasis al la nordo kaj nordokcidento de Makedonio. Amyntas havis tri filojn: Aleksandro la 2-a de Makedonio kaj Perdiccas la 3-a regis nur mallonge. La filo de Perdiccas estis sentronigita fare de la tria filo de Amyntas, Filipo la 2-a de Makedonio, kiu reĝigis sin mem kaj preparis periodon de makedonia domino en Grekio.
Ekspansio
Sub Filipo la 2-a (359 ĝis 336 antaŭ Kristo), Makedonio ekspansiis en la teritorion de la Paionianoj, Trakoj kaj Iliroj.
Makedonio pli politike interplektiĝis kun la sudaj kaj centraj urboŝtatoj de antikva Grekio, sed ĝi ankaŭ tenis arkaikajn karakterizaĵojn - ekzemple la palacoj pli similis al tiuj arkaikaj en Miceno ol al tiuj de la klasikaj helenismaj urboŝtatoj. PLia arkaika trajto ekzemple estis, ke la reĝo Filipo havis plurajn edzinojn aldone al la unua edzino Olimpia, la reĝino de Epiro, kiu iĝis la patrino de Aleksandro la Granda. Filipo la 3-a Arideo regis kiel reĝo de Makedonio el post la [[11-a de junio] 323 a.K. ĝis sia morto. Li estis la filo de la reĝo Filipo la 2-a kun Filina de Lariso, kaj tiele pli aĝa duonfrato de Aleksandro la Granda.
La filo de Filipo, Aleksandro la Granda (356 ĝis 323) sukcesis, por mallonga tempo ampleksigi la regadon de Makedonio ne nur super la centraj grekiaj urboŝtatoj, sed ankaŭ super la Persa Imperio, inkluzive de Antikva Egiptio kaj oriente ĝis la limregionoj de Hindio. Liaj konkeroj estis akompanitaj per la disvastiĝo de greka kulturo kaj lernado tra la vastega imperio. Kvankam la giganta regno dispeciĝis la multiplaj helenismaj reĝimoj mallonge post la morto de Aleksandro, kiu kultura influo restis por jarcentoj.
Malgraŭ la divido de la Aleksandra imperio al feŭdaj reĝolandoj regataj fare de la generaloj de Aleksandro, Makedonio mem restis ŝlosila teritorio, aparte akre pribatalata. La regantoj Antipater kaj lia filo Cassander kontrolis la landon, sed post la morto de la filo dum 279 mankis fortaj regantoj. ''Demetrius la 1-a de Makedonio ankoraŭ kontrolis ĝin de 294 ĝis 288, sed tiam ekis civila milito.
Post 11 jaroj, Antigonus la 2-a, filo de Demetrius, inter la jaroj 277 kaj 239 sukcese restarigis ordon kaj prosperon, kaj repuŝis invadon el Galatio, kvankam li perdis multajn el la antaŭe kontrolitaj grekiaj urboŝtatoj. Li establigis stabilan monarkion kaj fondis la dinastion de Antigonidoj. Lia posteulo, Antigonus la 2-a, plukonstruis sur tiu fundamento.
(18044) 1999 RS89
(18044) 1999 RS89 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Izarra (likvoro)
IZARRA estas dolĉa likvoro farata en Bayonne en Nord-Eŭskio. La distilejo troviĝas en Bayonne, ĉe rivero Adour, kaj estas malfermita al vizitantoj. Tamen la kompania sidejo Distillerie de la Côte Basque troviĝas en Saint-Jean-de-Luz.
Tipo
Ekzistas du variantoj de Izarra:
Pireneaj herboj kaj aliaj flavoroj estas uzataj en la 15-monata procedo por produkti la likvoron. Kvar malsamaj likvaĵoj estas produktataj: alkoholo distilita per herbaj flavoroj; likvaĵo rezultanta el trempado de prunoj kaj juglandaj ŝeloj en Armagnac; siropo de sukero kaj loka akacia mielo; kaj kolora infuzaĵo de safrano por la flava kaj pluraj plantoj por la verda variantoj. La likvoro maturiĝas dum ses monatoj en bareloj antaŭ enboteligo.
En la lastaj jaroj la kompanio komencis diversigi sian produkton kaj aldonis variantojn kiel Izarra Manzana Verde.
Izarra estas trinkebla memstare, kun glacio aŭ en kokteloj, ofte kun ĝino. Ĝi ankaŭ troveblas en ĉokoladoj kaj desertoj. La trinkaĵo troveblas ĉie en Nord-Eŭskio kaj ankaŭ en cetera Francio kaj partoj de Eŭropo. La kompanio uzis la tradician sloganon Le soleil et la neige des Pyrénées ("La suno kaj neĝo de Pireneoj").
Historio
Joseph Grattau, botanikisto, en la malfrua 19-a jarcento, aĉetis la recepton de tradicia eŭska likvoro datiĝanta almenaŭ de 1835. Li alinomis ĝin Izarra ("La stelo" en la eŭska) kaj komencis vendi ĝin ekde 1904. Li akiris la nunan produktejon ĉe 9 Quai Bergeret en Bayonne en 1913. Izarra fariĝis posedaĵo de Rémy Cointreau ekde la fruaj 1980-aj jaroj.
NGC 4837-2
NGC 4837-2 (aliaj indikoj — UGC 8068, MCG 8-24-12, ZWG 245.6, 1ZW 46, PGC 44198) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Rudimentaĵo (frapinstrumentaro)
Rudimentaĵoj estas elementaj ekzercoj por la ludado de tambureto, kiuj celas la antaŭenigon de la lerteco de tamburisto.
Sanford A. Moeller unuafoje prezentis ilin en sia instrulibro. La usona National Association of Rudimental Drummers (N.A.R.D) eldonis en la 1950-aj jaroj 26 ekzercojn kiel „usonaj normrudimentaĵoj“. Ili servas ĉefe la ludon de armemuziko, sed kelkaj figuroj, ekz. kirlo aŭ muelilo ankaŭ venkis en rokmuziko, popmuziko kaj rokĵazo.
La nombro de rudimentaĵo pligrandiĝis per 14 pluaj ekzerco al entute 40.
31996 Goecknerwald
Nomo
Ĝia nomo honoras Claire Goeckner-Wald, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri fiziko kaj astronomio. Ŝi estis lernantino ĉe la Plano Senior High School de Plano (Teksaso, Usono).
Kvazaŭnomo
Kvazaŭnomo, anoikonymum (laŭlokaj propraj nomoj), antaŭe ankaŭ mikrotoponimo, loka propra nomo nemikrorajona. Per kvazaŭnomoj ni komprenas ĉiujn proprajn nomojn de la nevivaj objektoj sur planedo Tero (ekz. montaro) kaj de ĉiuj fare de homo kreitaj objektoj sur planedo Tero, kiuj ne estas destinitaj por loĝado (ekz. aŭtostrado).
Inter kvazaŭnomojn apartenas ekzemple hidronomoj (la nomoj de ĉiuj akvaj fluantoj, areoj kaj laboraĵoj), oronomoj (montarnomoj - montaroj, montetoj, valoj, pasejoj, malaltebenaĵoj ktp.), parcelaj nomon (agrinomoj - nomoj de la herbejoj, arbaroj, hodonomoj (nomoj de vojoj) kaj urbonomoj (nomoj de stratoj, publikaj spacoj kaj nesidejaj konstruaĵoj en konstruitaj mikrorajonoj), nomoj de unuopaj naturformacioj (roko, arbo), nesidejaj konstruaĵoj en la naturo ktp.
Grupa rapido
La grupa rapido de ondo estas la rapido kun kiu la entuta formo de la ondaj amplitudoj propagas tra spaco. La formo de la ondaj amplitudoj estas sciata kiel la modulado aŭ koverto de la ondo.
Ekzemple, imagu kio okazas se ŝtono estas ĵetita enen la mezon de lago. Kiam la ŝtono batas la surfacon de la akvo, cirkla ŝablono de ondoj aperas. Ĝi baldaŭ iĝas cirklan ringon de ondoj kun senmova centro. La elvolvanta ringo de ondoj estas la onda grupo, en kiu povas esti distingaj apartaj ondosimilaĵoj de malsamaj ondolongoj vojaĝantaj je malsamaj rapidoj. La pli longaj ondoj vojaĝi pli rapide ol la grupo entute, sed ili estingiĝas kiam ili proksimiĝas la antaŭ rando de la grupo (ekstera rando de la ringo). La pli mallongaj ondoj vojaĝi pli malrapide kaj ili estingiĝas kiam ili aperi de la malantaŭa rando de la grupo (ena rando de la ringo).
Difino
La grupa rapido vg estas difinita per la ekvacio
kie ω estas la onda angula frekvenco (kutime esprimita en radianoj por sekundo);
La funkcio ω(k), kiu donas ω kiel funkcio de k, estas sciata kiel la varianca rilato. Se ω estas proporcia kun k, do la grupa rapido estas akurate egala al la faza rapido. Alie, la koverto de la ondoj estos malformigita kiam ĝi propagas. Ĉi tiu "grupa rapida varianco" estas grava efiki en la disvastigo de signaloj tra optika fibro kaj en la dizajno de alta-povumaj, mallonga-pulsaj laseroj.
La pli supre donita difino de grupa rapido estas nur utila por ondopakaĵoj, kiu estas pulsa tio estas kompakte lokigita en ambaŭ reala spaco kaj frekvenca spaco. Ĉar ondoj je malsamaj frekvencoj propagas je malsamaj fazaj rapidoj en disverŝantaj mediumoj, por granda frekvenca limigo (mallarĝa koverto en spaco) la observita pulso devas ŝanĝi sian formon dum vojaĝado, farante grupan rapidon neklaran aŭ sentaŭgan kvanton.
Fizika ekzegezo
La grupa rapido estas ofte konsiderata de kiel la rapido je kiu energio aŭ informo estas alveturigata laŭ ondo. En plej parto de okazoj ĉi tio estas vera, kaj la grupa rapido povas esti konsiderata kiel la signala rapido de la ondformo. Tamen, se la ondo estas vojaĝanta tra absorba mediumo, ĉi tiu ne ĉiam veras. Ekde la 1980-aj jaroj, diversaj eksperimentoj kontrolis ke eblas por la grupa rapido de laseraj lumaj pulsoj senditaj tra speciale preparitaj materialoj grave superi la lumrapidon en vakuo. Tamen, superluma komunikado estas ne ebla en ĉi tiu okazo, pro tio ke la signala rapido restas malpli granda ol la lumrapido. Estas ankaŭ eble malpligrandigi la grupan rapidon al nulo, haltante la pulson, aŭ havi negativan grupan rapidon, farante la pulson al propagi malantaŭen. Tamen, en ĉi ĉiuj okazoj, fotonoj daŭre propagi je la atendita lumrapido en la mediumo.
Anomalia varianco okazas en areoj de rapida spektra variado kun respekto al la refrakta indico. Pro tio, negativaj valoroj de la grupa rapido okazas en ĉi tiuj areoj. Anomalia varianco ludas fundamentan rolon en atingo de dorsen propaganta kaj superluma lumo. Anomalia varianco povas ankaŭ esti uzata por produkti grupon kaj fazan rapidojn kiuj estas en malsama direktoj.
Aliaj esprimoj
Por lumo, la refrakta indico n, vakua ondolongo λ0, kaj ondolongo en la mediumo λ estas ligitaj per
La grupa rapido pro tio estas
Historio
La ideo de grupa rapido malsama de onda faza rapido estis unue proponita de William Rowan Hamilton en 1839, kaj la unua plena konsidero estis de John William Strutt Rayleigh en lia "Teorio de Sono" en 1877.
Grupa rapido de partikloj
Albert Einstein unua eksplikis la ondo-partikla dualeco de lumo en 1905. Louis de Broglie hipotezis ke ĉiu partiklo devus ankaŭ eksponi ĉi tian dualecon. La rapido de partiklo, li konkludis tiam (sed ĉi tio povas esti demandita hodiaŭ, vidu pli supre), devus ĉiam esti egala la grupa rapido de la respektiva ondo. De Broglie konkludis ke se la dualecaj ekvacioj jam konataj por lumo estas la samaj por ĉiu partiklo, tiam lia hipotezo devus esti vera. Ĉi tiu signifas ke
kie E estas la tuteca energio de la partiklo;
Herrera, Sevilla
Herrera estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas kie loĝas  geloĝantoj, do loĝdenso estas  loĝ./km². Herrera situas je 120 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Grupa rapido
Grupa rapido de partikloj
Por libera ne-relativisma partiklo de ĉi tio sekvas ke
14074 Riccati
14074 Riccati estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de itala familio da matematikistoj : Jacopo Francesco Riccati (1676–1754) kaj liaj filoj Vincenzo (1707–1775), Giordano (1709–1790) kaj Francesco (1718–1791). Ili verkis ĉefe pri la, la geometrio kaj la verko de Isaac Newton. La diferenciala ekvacio de Riccati estas fama.
Grupa rapido
Grupa rapido de partikloj
kie m estas la maso de la partiklo;
Familio Bach
La familio Bach estis vaste disbranĉiĝinta muzikista familio, el kiu ekde la dua duono de la 16-a jarcento ĝis fine de la 18-a jarcento en meza Germanio devenis multaj urbomuzikistoj, orgenistoj kaj komponistoj. La plej fama kaj influa inter ili estis Johann Sebastian Bach.
Oni distingas de ĉi tiu artista familio la du ĉefliniojn:
La familio Bach dominis en Erfurto trans tuta jarcento la muzikan vivon tiamaniere, ke ankoraŭ en 1793 ĉiuj urbofajfistoj estis nomataj „Bachoj“, kvankam delonge neniu de ĉi tiu nomo vivis inter ili. Nur en la paroĥaj registroj de la preĝejo Kaufmannskirche estas registritaj pli ol infanbaptoj, geedziĝoj kaj entombigoj de la familio.
Administracia juĝistaro en Germanio
En Germanio la administracia juĝistaro dividiĝas en tri nivelojn:
Grupa rapido
Grupa rapido de partikloj
Ankaŭ en speciala teorio de relativeco ni trovi (tiu, ke, kiu)
kie m estas la kvietmaso de la partiklo;
Administracia juĝistaro en Germanio
Krome fakaj tribunaloj zorgas pri fiskaj kaj socialaj jurkonfliktoj.
Principe la Federacia Administracia Kortumo rolas kiel kasacia tribunalo. En iuj kazoj ĝi verdiktas unua- kaj last-instance, ekz. en publikajuraj konfliktoj inter la federacia ŝtato kaj la federaciaj landoj.
Grupa rapido
Grupa rapido de partikloj
Grupa rapido egala al elektrona rapido devus ne esti konfuzita kun faza rapido (egala al la produto de la elektrona frekvenco kaj ĝia ondolongo).
Administracia juĝistaro en Germanio
La Federacia Kortumo povas nuligi reglamentojn kaj individuajn administraciajn aktojn, kaj ordoni al la administracio.
Grupa rapido
Grupa rapido de partikloj
Ambaŭ en relativisma kaj ne-relativisma kvantuma fiziko, oni povas identigi la grupan rapidon de partikla ondfunkcio kun la partikla rapido. Kvantummekaniko tre precize demonstracias ĉi tiun hipotezon, kaj la rilato estas montrita eksplicite por partikloj tiel granda kiel molekuloj.
Eksteraj ligiloj
Vitesse d'une onde Voortplantingssnelheid
Administracia juĝistaro en Germanio
La germana konstitucio (Grundgesetz) estigas la eblon por ĉiu civitano jurkontesti ĉian administracian decidon.
Herrera, Sevilla
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 6450 geloĝantoj de la municipo Herrera estas 3258 inoj kaj 3192 viroj. En la urbeto verdire loĝis 6402 geloĝantoj, kaj aliaj 48 geloĝantoj loĝis dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 68, 40 inoj kaj 28 viroj, kaj mortis 73, 35 inoj kaj 38 viroj. Tiel la natura kresko estis -5 (-0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 2545 homoj (39.5%).
Administracia juĝistaro en Germanio
Kontraŭe al la superaj administraciaj kortumoj franca kaj itala, la germana Federacia Administracia Kortumo neniel rolas kiel konsilanto.
Gigantmontarulo
Legendoj
En legendoj, Gigantmontarulo aperas kiel kaprica giganto, gnomo, aŭ monta spirito. Kun bonaj homoj li amikiĝas, instruante ilin medicinon kaj donante al ili donacojn. Se iu mokas lin, li venĝa. Li foje ludas la rolon de mistifikulo en popolaj fabeloj.
La rakontoj devenas de paganaj tempoj. Gigantmontarulo estas la Mirinda Sinjoro de la Vetero de la montoj kaj estas simila al la Sovaĝa Ĉasado. Neatendite aŭ ŝercante, li sendas fulmon kaj tondron, nebulon, pluvon kaj neĝon de la monto, eĉ kiam la suno brilas. Li povas preni la aperon de monaĥo en griza robo (kiel Odino en lia mantelo de nuboj); li tenas kordan instrumenton en sia mano (la ŝtorman harpon), kaj piediras tiel forte, ke la tero tremas ĉirkaŭ li.
Proksime de la monto Sněžka, sur la ĉeĥa-pola landlimo, botanika loko kun precipe granda vario de plantoj havas la nomon "Ĝardeno de Gigantmontarulo". Kelkaj nekutimaj konstruaĵoj el ŝtono en la areo havas lian nomon, ekzemple "Rübezahlkanzel an den Schneegruben".
La legendo pri la montospirito
Sur la mapo la montaro Karkonoŝe aspektas modesta: malgranda areo, alteco ĝis 1600 metrojn super marnivelo. Laŭ plej alta montodorso iras la limo inter Ĉehio kaj Pollando. Sed super zono de arbaroj altiĝas rokoj kaj ŝtonoj kovritaj de muskoj, likenoj kaj malaltaj montpinoj, kiuj pene rezistas kontraŭ ventegoj. La klimato estas severa, frue alvenas vintro, la neĝo kuŝas ĝis majo. Se vi deiros de ĉefaj migraj vojoj, vi trovos lokojn senhomajn kaj sovaĝajn. Tre densaj arbaroj, falintaj arbotrunkoj, altaj multformaj rokoj. Foje oni rimarkas kaŝkurantajn bestojn, ĉu cervoj, ĉu kapreoloj, aŭ vulpoj...en malsekejoj videblas spuroj de aproj.
Dum jarcentoj, ĉi tiu areo estis preskaŭ neloĝata, kun malmultaj loĝantoj en malgrandaj arbaraj setlejoj, ili identigis la naturajn leĝojn kun agado de diaĵoj, ili kolektiĝis ĉe maljunaj arboj, akvofaloj, arbaraj lagoj por omaĝi kaŝitajn en ili potencoj. Multaj nomoj ankoraŭ nun memorigas ĉi tiun antikvan kredon. Estas lokoj: La Bona Fonto, La Pagana Valo, Fonto de la Vivo.
Ĉeestis kredo pri Spirito de la Montoj reganta tutan areon de Karkonoŝe. Tiu kredo postvivis la paganajn kaj mezepokajn jarcentojn kaj ankaŭ nun ĝi vivas en legendoj, rakontoj, desegnaĵoj, skulptaĵoj.
La Montspirito decidas pri la vetero, regas pri vento, pluvo, nebulo... Li kelkfoje montras sin al homoj vagantaj por serĉi fungojn, nigrajn aŭ ruĝajn berojn, sanigajn herbojn. Plej ofte li prenas formon de maljunulo kun longa barbo kaj granda bastono. Kutime li ne faras malbonaĵon, sed li tre malŝatas se oni nomas lin Liczyrzepa, kio signifas Rapkalkulanto. La nomo estas moka, ĝi rememorigas embarasan aventuron. Junulino, kiu tre plaĉis al li, ordonis ke li kalkulu rapojn. Vere hontinda afero! Sed enamiĝinta viro pretas fari stultaĵojn. Ĉu ne? Kiam Montspirito aŭdas tiun nomon li koleras kaj sendas fulmotondron, pluvegon, aŭ densan nebulon por misigi la vojon. Malnovaj legendoj rakontas, ke li punis avidajn serĉantojn de oro kaj juvelaj ŝtonoj, kiuj estas kaŝitaj sub la tero, Montspirito prizorgas la trezoron.
Tute nova onidiro rakontas, ke turisto elĵetis el sia dorsosako plastajn sakojn kaj botelojn. La dorsosako tamen estis tre peza. Reveninte hejmen li trovis ŝtonojn en sia dorsosako. Oni kredas, ke tio estis puno de la Spirito.
Veverská Bítýška
Veverská Bítýška estas urbo en Ĉeĥio, en distrikto Brno-provinco en Sudmoravia regiono. Ĝi situas en Boskovica sulko inter naturparkoj Valo de Blanka rojo (okcidente) kaj Podkomoraj arbaroj (oriente), proksimume 25 km nordokcidente de la mezo de Brno. Ĉe la urbo, etendiĝanta sur kunfluejo de Svratka kaj Blanka rojo, komenciĝas levigo de digolago de Brno, proksime troviĝas burgo Veveří. Dominaĵo de Veverská Bítýška estas placo Na Městečku kun urbodomo, lernejo kaj paroĥa preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa. Vivas ĉi tie. Krom la propra Veverská Bítýška la konsisto de la urbo estas ankaŭ domaro (la memstara baza setlejunuo) Nový Dvůr, kiu situas en subburgejo de burgo Veveří.
Historio
La ofica nomo Veverská Bítýška validas ekde la 20-a de oktobro 1921. Ĝis tiu tempo, sed ankaŭ post tiu ĉi dato eblis renkontiĝi kun diversaj variantoj de ortografio: Byteška, Bytýška Veverská, Veveří Bytýška, Veverská Bitiška kaj pluaj.
Bítýška estas nomata Veverská laŭ la proksima burgo Veveří. Burgo Veveří estis laŭ mito fondita en la dua duono de la 11-a jarcento de princo Konrado la 1-a de Brno; la unua skribdokumento pri Veveří estas el la jaro 1213. Veverská Bítýška estiĝis verŝajne nur post la fondo de la burgo, la unua mencio aperas en la jaro 1376, en la jaro 1521 ĝi estas jam indikata kiel kampurbo. La teritorio de burgo Veveří eĉ kun la apuda ĉirkaŭaĵo estis dum longa tempo la konsisto de municipo, sed al la 1-a de januaro 1957 ĝi estis almembrigita al Brno, kaj hodiaŭ ĝi kreas la plej okcidentan parton de la katastro de urba parto Brno-Bystrc.
La historio de Veverská Bítýška kaj de burgo Veveří estas kunigita ankaŭ kun kapelo de Patrino Dia, kiu servis kiel paroĥa preĝejo antaŭ konstruado de preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa en la jaro 1481 en Bítýška. Antaŭ la fondo de la municipa tombejo en la jaro 1837 la tombejo ĉe la kapelo servis kiel sepultejo por la loĝantoj de la municipo.
Transporto
Veverská Bítýška situas sur vojkruciĝo de ŝoseoj de la dua klaso 384 (el Brno), 386 (el Rosice kaj Kuřim) aj ŝoseoj de la tria klaso el Lažánky, Hvozdec kaj Chudčice (Tišnov). Surveturejo al aŭtostrado D1 ĉe Ostrovačice estas de la urbeto en distanco 7 km.
Kelnero
Kelnero estas la persono, kiu havas kiel metion zorgi pri la klientoj de trinkejo, gastejo aŭ simila negoco de gastado, havigante al ili manĝojn, trinkaĵojn, kaj helpon dum ties restado tie. Kelnero kutime kontrolas kvanton de diversaj tabloj en grandaj negocejoj aŭ ĉiujn tablojn en malgrandajn trinkejojn. Ili kontrolas ankaŭ la pagon de la servoj. Ulon kiu precipe preparas kaj vendas bieron aŭ alkoholaĵojn, oni nomas bierkelnero aŭ drinkisto.
Veverská Bítýška
Transporto
Veverská Bítýška estas ŝanĝa nodo de Integrita transporta sistemo de Sudmoravia regiono en zono 325. La komunikon sekurigas aŭtobusoj de linio 153 (kun Rosice kaj Tišnove), 303 (kun Brno) kaj 312 (kun Kuřim kaj Tišnov).
Kelnero
Kelneroj estas en la sektoro serva. Multaj restoracioj elektas uniformon por siaj kelneroj. Kelneroj povas ricevi trinkmonon por sia laboro.
Veverská Bítýška
Transporto
La ŝipan transporton sur digolago de Brno inter Veverská Bítýška, burgo Veveří kaj Brno trafikas en someraj monatoj Transporta entrepreno de urbo Brno.
Tra Veverská Bítýška kondukas granda kvanto de biciklovojoj, el tio kelkaj markitaj:
Parte markitaj kaj preparataj vojoj:
Memorindaĵoj
Rekte en la placo Na Městečku katenas la atentemon la paroĥa preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa.
En sudokcidenta rando de la urbo, ĉe vojo ĝis Hvozdce, estas penta ŝtono el la jro 1559.
La eksa ĥolera tombejo situis en kampoj en sudorienta rando de Veverská Bítýška, survoje al burgo Veveří. La tombejo estis dum komunismo iom post iom displugita; ĝia renovigo kaj starigo de memorkruco okazis nur en la jaroj 2000–2001.
Valo de Blanka rojo
Granda kvanto de la vizitantoj de Veverská Bítýška celas al piediranta ekskurso aŭ biciklista elveturo sur biciklovojo 5189 ĝis valon de Blanka rojo. Ankoraŭ en la urbo ili preterpasas muelejon de Jaroš, kulturmemorindaĵon kaj ununuran lokan muzeon. La muelejo estis konstruita sur loko de malnova mulejeo kaj segejo en la jaro 1938. La muelejo estis al la devenaj posedantoj redonita en la jaro 1991 kaj tiuj en la jaro 2003 alirebligis ĝin al la publiko.
Digolago de Brno kaj la ĉirkaŭaĵo
Sub la vejro sur Svratka, kiu retenis la akvon por la eksa mulejo de Tejkal, komenciĝas la levigo de Digolago de Brno. Sur ĝia maldekstra bordo estas ampleksa arbara ĉasrezervejo kun krucvojo eliranta el la najbara Chudčice. Sur la dekstra bordo de la valbaraĵo etendigas Podkomoraj arbaroj kun Fabelo de majo (la loko, kie Vilém Mrštík travivis kaj kien li semis okazintaĵojn de samnomata romano) kaj la reo de Grand Prix. La tuta ĉirkaŭaĵo de la valbaraĵo estas tre ŝatata loko por biciklado kaj turismo.
Burgo Veveří kaj kapelo de Patrino Dia troviĝas super Digolago de Brno, proksimume 2,5 km de Veverská Bítýška. Ekde komenco de la establo de la katastraj teritorioj ili estis en la katastro de la municipo. Sed la ĉirkaŭaĵo de la valbaraĵo, eĉ kun la burgo kaj la kapelo, estis en la jaro 1957 alligitaj al Brno kaj ekde tiu tempo ili situas en la katastra teritorio de Bystrc.
Alba Trissina
Alba TRISSINA, (1590-?) (aŭ Tressina) estis itala muzikistino kaj komponistino de la 17-a jarcento. Ŝi pasigis sian vivon en la riĉa karmelanina monaĥejo Sankta Maria de Araceli en Viĉenco, je 80 km okcidente de Venecio. Dum la jaroj de sia restado tie, ŝi atingis monaĥan hierarkion kaj fariĝis abatino de 1636 ĝis 1638.
Vivo
Kiel komponistino, ŝi estas plej konata pro la nobleco de siaj komponaĵoj kaj la esprimplena maniero per kiu ŝi prezentis sian muzikon.
Ĉe Sankta Maria, ŝi studis sub la ‘maestro di cappella’ Leone Leoni, populara pastro kaj komponisto, kiu estis konata pro sia kapablo muzikigi tekstojn. Li publikigis multajn librojn pri siaj motetoj. Kiel ofte okazis en tiu epoko, la verkistoj inkludis kelkajn verkojn de siaj plej talentaj lernantoj. Estas tiel, ke komponaĵoj de Trissina estas inkluzivitaj en la Kvara Libro publikigita de Leoni: ‘Sanktaj floroj‘ (Sacri fiori – Venecio 1622).
La verkoj de Alba Trissina en tiu libro konsistis el kvar motetoj, ‘Libro quarto de motetti a 1-4 vocce’. Ŝia plej rimarkinda el la prezentitaj verkoj estas titolita ‘Vulnerasti cor meum’, kiu uzas la tekston de la biblia verko ‘Kanto de la kantoj’, ankaŭ konata kiel ‘La Alta Kanto de Salomono’.