cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historio de Azio
Mongola Imperio
La mongola Imperio konkeris grandan parton de Azio en la 13-a jarcento, areon de Ĉinujo al Eŭropo. Mezepoka Azio estis la reĝlando de la Ĥanoj. Neniam antaŭe ajna persono kontrolis tiom multe da lando kiom Ĝingis-Ĥano. Li konstruis lian potencon unuigante apartajn mongolajn tribojn antaŭ vastigi lian reĝlandan suden kaj okcidenten. Li kaj lia nepo, Kublaj-Ĥano, kontrolis landojn en Ĉinujo, Birmo, Centra Azio, Rusujo, Irano, Okcidenta Azio kaj Orienta Eŭropo. Taksoj estas ke la mongolaj armeoj malpliigis la loĝantaron de Ĉinujo preskaŭ je triono. Ĝingis-Ĥano toleris preskaŭ ĉiun religion, kaj ilia kulturo ofte suferis la plej severan trakton de mongolaj armeoj. La ĥanaj armeoj puŝis okcidenten ĝis Jerusalemo antaŭ esti venkitaj en 1260.
Moderna periodo
La Rusa Imperio komencis vastiĝi en Azio ekde la 17-a jarcento kaj poste ekregis la ĉioman Siberion kaj plejparton de Centra Azio ekde la fino de la 19-a jarcento.
La Otomana Imperio kontrolis Anatolion, Okcidentan Azion, Nordan Afrikon kaj la Balkanojn ekde la 16-a jarcento.
En la 17-a jarcento, la Manĉuroj konkeris Ĉinujon kaj establis la Qing-Dinastion.
En la 16-a jarcento, la Mogola Imperio kontrolis multon de Bharato kaj komencis la duan oran aĝon por Bharato.
Ĉinujo estis la plej granda ekonomio en la mondo dum multe de la tempo, sekvite de Bharato ĝis la 18-a jarcento.
Nuntempa historio
La Eŭropaj potencoj havis kontrolon de aliaj partoj de Azio je la frua 20-a jarcento, kiel la Brita Bharato, la Franca Hindoĉinujo, la Hispanaj Orientaj Hindujoj kaj la Portugalaj Makao kaj Goao. La Granda Ludo inter Rusujo kaj Britujo estis la lukto por potenco en la Centrazia regiono dum la deknaŭa jarcento. La Transsiberia fervojo, transiranta Azion trajne, estis kompleta ekde 1916. Partoj de Azio restis liberaj de Eŭropa kontrolo, kvankam ne de influo, kiel Persujo, Tajlando kaj plejparto de Ĉinujo.
En la dudeka jarcento, la Japana Imperio vastiĝis en Ĉinujo kaj en Sudorienta Azio dum la Dua mondmilito.
Post la milito, multaj Aziaj landoj iĝis sendependaj de Eŭropaj potencoj.
Dum la Malvarma milito, la nordaj partoj de Azio estis komunismaj kaj kontrolitaj de Sovetunio aŭ de Popola Respubliko de Ĉinujo, dum okcidentaj alianculoj formis paktojn kiel CENTO kaj SEATO. Konfliktoj kiel la Korea milito, la Vjetnama milito kaj la Soveta-afgana milito estis batalitaj inter komunismanoj kaj kontraŭ-komunismanoj.
En la jardekoj post la Dua Mondmilito, masiva restrukturada plano igis Japanujon la monda dua plej granda ekonomio, fenomeno konata kiel la Japana post-milita ekonomia miraklo.
La araba-israela konflikto superregis multe de la lastatempa historio de Okcidenta Azio.
Post la disfalo de Sovetunio en 1991, estis multaj novaj sendependaj nacioj en Centra Azio.
Sep belecoj
Klasika antikva tempo
Jam en la Greka mitologio oni parolis pri virinaj belec-karakterizaĵoj. Ankaŭ dum la Romia tempo beleco estis - sed tiam tiu de la viro - grava afero.
17-a jarcento
En Francio de la 17-a jarcento ekestis la sep klasikaj belecoj:
Kvankam titolitaj kiel "belecoj", ĝuste la devio de tio estas konsiderata kiel bela. Estas io estetika kio okulfrapas.
Preĝejo de la Savinto (Prago)
La Preĝejo de la Savinto (kostel sv. Salvátora) estas interesa gotikrenesanca konstruaĵo el la jaroj 1611-1614. Origine luterana, post la batalo sur Blanka monto en la jaro 1626 transdonita al la ordeno de Paŭlanoj, al kiuj apartenis al la jam supre menciita monaĥejo en la Malnovurba placo (1). La preĝejo estis rekonstruita en la dua parto de la 17-a jarcento en barokstilo. Nuntempe ĝi estas posedaĵo de eklezio de l' Bohemaj Fratoj.
Miklós Nagy (bibliotekisto)
NAGY Miklós (nadj) estis hungara bibliotekisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1927 – 49) naskita en Dés la 27-an de januaro 1881 kaj mortinta en Budapeŝto la 12-an de marto 1962.
Frankenberg (Eder)
Frankenberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Waldeck-Frankenberg de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Historio
En 1879/1880 tie okazis grava epidemio de ergotismo. .
Róza Bogya
Róza Bogya [bodja], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bogya Róza, ekster Hungarlando Rosa de Ruda estis hungara operkantisto, (soprano), muzikinstruisto. Ŝia familia nomvarianto estis Bogyai.
Róza Bogya naskiĝis supozeble en 1835 en Transilvanio (Aŭstra Imperio), ŝi mortis supozeble en oktobro de 1919 en Berlino (Germanio).
Biografio
Róza Bogya prenis kantolecionojn en Vieno kaj Italio de Catalano kaj Arlet. Inter 1854–1857 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pest), poste pro persona konflikto kun Ferenc Erkel ŝi kantis en Vieno. Ŝiaj sekvaj stacioj estis pluraj italaj urboj, Arad (urbo), Győr, Parizo, Berlino kaj Londono. Fininta la kantadon ŝi instruis operkantadon en Berlino.
NGC 7771
NGC 7771 (aliaj indikoj — UGC 12815, IRAS23488+1949, MCG 3-60-35, KCPG 592B, ZWG 455.58, KAZ 348, KUG 2348+198C, PGC 72638) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Champagné
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Le Mans, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas champagnéens.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Bitter Lake (Seatla kvartalo)
Bitter Lake (t.e. "Amara Lago") estas la nomo de loĝkvartalo en norda Seatlo. Ĝia nomo devenas de la samnoma lago, kies indiĝena (laŝucida) nomo estis cHálqWadee, "rubusetoj ĉe la flankoj", pro la iam abundaj rubusetoj tie.
La norda limo estas la strato N 145th St, trans kio estas la urbo Shoreline; la orienta limo estas la strato Aurora Ave N (trans kio estas la kvartalo Haller Lake); la okcidenta limo estas la strato Greenwood Ave N (trans kio estas la kvartalo Broadview); kaj la suda limo estas la strato N 105th St (trans kio estas la kvartalo Greenwood). Inter 1930 kaj 1961, tiu ĉi kvartalo estis tre konata pro la granda distrejo Playland, kun kilometron longa onda fervojo nomata The Dipper, kaj 370 metrojn longa senluma "Venecia Kanalo", kiu fariĝis furora rendevuejo por junaj geseatlanoj.
Bitter Lake aneksiĝis en la urbon en la jaro 1954.
Tayac
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Taiac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Metroo en San-Paŭlo
Metroo en San-Paŭlo estas la metroo de la urbo San-Paŭlo, Brazilo. La metrosistemo konsistas el kvin metrolinioj, 60 metrostacioj kaj 69,0 kilometroj longe.
Luc de Clapiers
Luc de CLAPIERS, markizo de Vauvenargues (naskiĝinta la en Aix, mortinta la  en Parizo) estis  franca verkisto kaj fama moralisto.
Károly Mihály
Károly MIHÁLY [miha:j] estis rumania hungara pastro, poeto. Li naskiĝis en Teremiújfalu la 21-an de aprilo 1910 kaj mortis la 12-an de novembro 1975 en Kluĵo.
Kariero
Károly Mihály akiris diplomon de pastro en Reformita teologio de Kluĵo (1933). Li estis pastro en Huedin, Sic (Cluj), Cuzăplac, Someșeni (1932-73).
Luc de Clapiers
Vivo
Estante profunde religia kaj karaktere firma sed ankaŭ plena de sinpuŝigo je la veresploro, Vauvenargues nombriĝas inter la plej noblaj kaj moralaj personaĵoj de tiu malmorala tempo.
Lia skribostilo estas lara kaj simpla, ofte delikata kaj alloga estante gramatike iomete malperfekta. Gloron li akiris per la verko Introduction à la connaissance de l'esprit humain  kaj al la kun tio ligiaj Réflexions et maximes (1746). Forme li ne devancis la verkon Caractères de Jean de La Bruyère, kvankam li purece varmece sincerece superis la brujeraĵojn. Liajn verkojn eldonis Gilbert (Paris 1857) kaj Plon (1874).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 19. Leipzig 1909, p. 1022, kio legeblas tie ĉi interrete.
Osaka
Osaka havas diversajn signifojn:
Okcident-nordia lingvaro
Lingvo > Lingvaj familioj > Hindeŭropa > Ĝermana > Nordĝermana > Okcident-nordia lingvaro
Distrikto Plzeň-urbo
Distrikto Plzeň-urbo estas distrikto situanta en Regiono Plzeň (Ĉeĥio). La distrikto estas unu el sep distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 11 urbopartoj.
Fekado
Fekado estas faro de eliminigo de densa aŭ duondensa forfalaĵa materialo el digesta sistemo. Ĝia frekvenco ĉe homo estas alta dum lakso, dum kutimaj cirkonstancoj 3foje tage preskaŭ 3 foje semajne. Kiel ofte oni iradas feki estas individua. Ondoj de muskolaj kontrakcoj en muroj de la dika intesto, kiuj nomiĝas peristaltikoj, ŝovas ekskrementojn tra digesta vojo al rektumo. Per tiu ĉi maniero povas esti ankaŭ eliminita ankaŭ nedigestita nutraĵo.
Okcident-nordia lingvaro
Lingvoj: Islanda - Feroa - Norvega Mortintaj lingvoj: Norena (pralingvo de la ceteraj) - Norna
Fekado
Kutime homoj kontrolas la momenton de fekado, sed diversaj simptomoj de diversaj malsanoj povas kompliki aŭ malhelpi tiun kontrolon. Same infanoj lernas kontroli kaj regi tiun agadon el la 1-a aŭ 2-a jaro de la vivo, sed ankaŭ iom poste, depende de la kulturoj, klimato, familiaj kutimoj, individuoj ktp.
Socie temas pri agado kiu en plej parto de kulturo realigiĝas tute private for de la rigardo, aŭdo kaj ĉefe flarado de aliuloj.
Okcident-nordia lingvaro
Norvege, islande, feroe: stein(n) ("ŝtono") - dane, svede: sten (sed gotlande: stain)
Norvege: hauk ("akcipitro"); islande, feroe: haukur - dane: høg; svede: hök (sed gotlande: hauk)
Progreso (filozofio)
Progreso estas supozita kontinua evoluo de homo aŭ homa socio al ĉiam pli altaj morala kaj kultura niveloj. La koncepto de progreso estas ideo kiu indikas la ekziston de sento de plibonigo en la homa kondiĉo.
Okcident-nordia lingvaro
Ankaŭ konservis tri gramatikajn genrojn la okcidenta, praktike perditaj oriente (krom en la gotlanda).
Ĉiukaze, la norvega multpli evoluis ol arkaikecaj feroa kaj islanda, kiuj male al ĝi ne estas interkompreneblaj por Danoj kaj Svedoj. Tial, kelkaj lingvistoj distingas anstataŭe inter Skandinava kaj Atlantika lingvaroj Nord-Ĝermanaj.
Progreso (filozofio)
Ekde historia vidpunkto
La simple konsidero de tia eblo estis fundamenta por la superigo de la mezepokomezepoka feŭdalismofeŭdala ideologio bazita en la dicentrismo ĉu kristana ĉu islama kaj priesprimita en la filozofio de la Skolastikismo. Ekde tiu vidpunkto la progreso ne havas sencon se la homa historio devenas el la falo de la homo pro la peko aŭ la submeto al la volo de Allaho. La mezepokfina krizo kaj la Renesanco, kun la antropocentrismo, solvas la debaton de antikvuloj kontraŭ modernuloj, kaj oni superas la aserton de la aŭtoritato kaj de la Rivelado el Dio kiel ĉefa fonto de kono. Ekde la konscienca krizo de la fino de la 17-a jarcento kaj la Klerismo de la 18-a jarcento, progreso estas temo kiu esprimas la dominan ideologion de la kapitalismo kaj la moderna scienco.
Kantono Cambrai-Ouest
La kantono Cambrai-Ouest (france canton de Cambrai-Ouest) estas franca kantono lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi estas unu el la 7 kantonoj de la arondismento de Cambrai.
Progreso (filozofio)
Ekde historia vidpunkto
La dua duono de la 19-a jarcento estas la optiisma momento de ties triumfo, per la teknika antaŭenigo de la Industria Revolucio kaj la eŭropa imperiismo kiu etendigas sian ideon de civilizo (progreso) al ĉiu angulo de la mondo. La plej klara esprimo estas la pozitivismo de Auguste Comte. Kvankam oni povas trovi praulojn, ĝis post la Unua Mondmilito ne komencos la vera demandaro pri la ideo de progreso, inkludante la ŝanĝon de scienca modelo, la avangardoj en arto, kaj la eblo tute ŝanĝi la ekonomian, socian kaj politikan sistemojn kiu estas la Oktobra Revolucio de Rusio, la Granda depresio de 1929 kaj la Faŝismo.
Kantono Cambrai-Ouest
Komunumoj
Apartenas al la kantono Cambrai-Est la jenaj 17 francaj komunumoj :
Progreso (filozofio)
Progreso ekde la filozofa kaj sociologia aspektoj
En filozofio kaj sociologio, la konceptoj de progreso kaj ties malo, regreso, suferas diferencajn interpretadojn. La sciencistoj de la periodo kiam la kapitalismo disvolviĝis progrese (Vico, Herder, Hegel kaj aliaj) agnoskis la progreson kaj klopodis interpreti ĝin racie. La sciencistoj de la periodo de la krizo de la kapitalismo, aŭ ĉirkaŭmetas la koncepton de progreso ene de la limoj de kulturoj kaj izolitaj civilizacioj (Oswald Spengler, Arnold J. Toynbee) aŭ ne agnoskas eĉ la eblon mem pristudi la progreson de la historio. Ili klopodas ekspliki la regreson laŭ la agado de kondiĉoj pure subjektivaj: ili eksplikas, ekzemple, la regreson de la Nazia Germanio laŭ la karakteroj de la personeco de Hitler kaj laŭ la agado de la Nazia Partio. La dialektika materiismo marksisma klopodas science pristudi la progreson, laŭ kio la progreso kiel ascenda disvolvigo eblos nur en futura komunisma socio.
Progreso ekde la politika aspekto
En politiko, la ideo de progreso identiĝas ekde la Franca Revolucio kun la Politika maldekstro kaj la transformo, dum estas defendo de la Antikva Reĝimo la Politika dekstro kaj la reakcio. La terminoj progresisto kaj progresismo kontraŭstaras ankaŭ al konservativulo kaj konservativismo. La eliro de la Laborista movado organizita ekde mezo de la 19-a jarcento produktas ŝanĝon en la politika lokigo kiu transformas la maldekstrularon en dekstrularon kaj la revoluciulojn (la burĝaro nun en la socia kaj politika povoj) en konservativuloj. La devizo de la Brazila flago Ordem e Progresso (Ordo kaj Progreso), kiu en la tuta Latinameriko aplikiĝis en la nomitaj diktaturoj de ordo kaj progreso, simbolas perfekte la signifan malplenigon de la koncepto.
Altendorf (Saksa Svislando)
Elba Grejsmontaro > urboj kaj vilaĝoj > Altendorf < Saksio < Germanio
Historio
....
Turismo
Altendorf proponas sin kiel elirpunkto al la turismaj celoj:
Administra aparteno
Altendorf estas parto de la komunumo Kirnitzschtal. Al ĝi ankaŭ apartenas Lichtenhain, Mittelndorf, Ottendorf kaj Saupsdorf.
10367 Sayo
10367 Sayo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Sajo en gubernio Hjogo, kie troviĝas la Observatorio Niŝi-Harima. La urbo estis deklarita la Urbo dela Steloj en 1990.
Bonnie and Clyde
Bonnie and Clyde ("Bonnie kaj Clyde") estas krimfilmo de 1967 pri la aventuroj de Bonnie Parker kaj Clyde Barrow, du bankrabistoj, kiuj vagis mezan Usonon dum la granda depresio. La filmo estis direktita de Arthur Penn, kaj aperis en la filmo Warren Beatty kiel Clyde Barrow kaj Faye Dunaway kiel Bonnie Parker. Ankaŭ en la filmo aperis Michael J. Pollard, Gene Hackman kaj Estelle Parsons.
La filmo estas konsiderata pionira filmo el kino-historio. Ĝi estas rigardita kiel la unua filmo de la Nova Hollywood-a epoko, ĉar ĝi kontraŭis multajn tabuojn kaj estis populara kun la junularo.
Viperedoj
Viperedoj (Viperidae) estas familio de venenaj serpentoj. Al ili apartenas i.a. vipero kaj krotalo.
Tverko
Tverko (Perreo) estas danco-stilo. La dancist(in)o (plej ofte virino) skuas kaj balancas siajn gluteojn (pugon) je sekse provoka maniero dum ŝi troviĝas en malalta kaŭranta sinteno. Tverkado (angle: 'twerking' estas en la oksforda angla vortaro: "danco je populara muziko per sekse provoka maniero kun antaŭenpuŝanta koksmovado kaj malalta, kaŭranta sinteno". La tverkado altiris multe da atento en Usono kiam Miley Cyrus tverkis je la tutlanda televido dum la MTV Video Music Awards-programo en aŭgusto 2013.
Crissé
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Mamers, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas crisséens.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Galla Placidia
Aelia Galla Placidia, naskita inter 388 kaj 392 en Konstantinopolo, mortinta la en Romo, estis la patrino de la okcident-romia imperiestro Valentiniano la 3-a kaj fakta regentino dum ties infaneco (425–437).Dum sia regenteco ŝi oficiale deklaris, ke eĉ imperiestroj estas sub la leĝo kaj ke ilia aŭtoritato deriviĝas de la juro. En 437, kiam ŝia filo estis 18-jara, ŝi retiriĝis el la politiko. En 450 ŝi mortis en Romo, kie ŝi estis entombigita. La tiel nomata "Maŭzoleo de Galla Placidia" en Raveno ne estas ŝia tombo.
Nader Khalili
Biografio
Nader Khalili studis konstruarton en la Universitato de Teherano, en la Teknika Universitato de Istanbulo kaj en Novjorko, San Francisco kaj Los Angeles. Post kiam li ricevis licencon en 1970 por labori kiel arĥitekturisto en Kalifornio, li agadis en Usono kaj dismonde. Khalili iĝis konata pro la novigaj sistemoj „Geltaftan Earth-and-Fire System“, pro Ceramik-Domo, same pro konstrukta tekniko „Super Adobe“ (superadobo). Li okupiĝis ekde 1975 pri ter- kaj kavernodomoj kaj estis konsilisto de la Unuiĝintaj Nacioj pri agado en la Tria Mondo. Li estis ekde 1980 profesoro en la SCI-Arc. En 1991, li fondis California Institute of Earth Art and Architecture (Cal-Earth). Pro laij esploroj, li ricevis en 1984 „Excellence in Technology“ de la California Council of the American Institute of Architects (CCAIA). Lin distingis en 1987 la UN. Li gajnis en 2004 la premion Aga Khan Award for Architecture pro la konstrutekniko „Super Adobe“.
Lamothe (stacidomo)
Lamothe estas fermita franca stacidomo sur linioj -  kaj Lamothe -, situanta en  Le Teich, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
NGC 7772
NGC 7772 (alia indiko — OCL 230) estas malfermita stelamaso en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Josef Opatoŝu
Josef OPATOŜU (Jide: יוסף אָפּאַטאָשו, Pole: Józef Opatoszu) estis la plumnomo de Josef Meir Opatovski (naskiĝis la 1-an de januaro 1887 en Mława; mortis la 7-an de oktobro 1954 en Novjorko), fama verkisto kaj ĵurnalisto en la jida lingvo. Opatoŝu estis unu el la plej gravaj jidlingvaj aŭtoroj en la unua duono de la dudeka jarcento.
Biografio
Opatoŝu naskiĝis en Mława, en la Kongresa Pollando, el ĥasida familio. En sia infaneco Opatoŝu lernis en rusaj kaj polaj lernejoj, laŭ la volo de sia patro, rabeno kiu partoprenis en la Haskala movado. En 1905 Opatoŝu moviĝis al Nancio por kompletigi siajn inĝenieriajn studojn al Politekniko, sed devis haltigi ĝin pro manko de mono. Post sia reveno al Pollando, li elmigris al Novjorko en 1907, kie li kompletigis siajn studojn en 1914. El 1914 li skribis dum kvardek jaroj por la jida ĵurnalo "Der Tog" (La Tago).
En 1910, lia unua rakonto aperis en Novjorka jidlingva ĵurnalo. Post la publikigado de aliaj rakontoj en jidlingvaj ĵurnaloj kaj revuoj, Opatoŝu dediĉis sin al literatura skribado. Entute li skribis pli ol sepdek volumoj de rakontoj kaj romanoj en la jida, iuj tradukitaj en la angla kaj en la hebrea.
Josef Opatoŝu mortis en Novjorko en 1954, kaj estis enterigita en la malnova tombejo de la "Arbeter Ring" (la cirklo de jidaj laboristoj) flanke de aliaj gravaj jidaj verkisotj.
Verkaro
La unua periodo de la verkado de Opatoŝu estas karakterizita per realisma stilo, kaj li estis ege influita de la rusaj kaj skandinavaj realist-verkistoj. Sub la influo de la hebrea verkisto Miĥa Josef Berdiĉevski, Opatoŝu verkis pri nepriskribita roluloj en la jida literaturo: marĝenaj homoj, loĝantoj de stratetoj kaj fortaj judoj kiuj ne timas uzi sian forton. Tiuj temoj jam evidentas en lia unua libro, "Romano de Ĉevalŝtelisto kaj aliaj rakontoj", eldonita en 1917.
Dum la dudekaj jaroj Opatoŝu skribis multajn historiajn romanojn kaj rakontojn pri la vivo de la pola judaro. La plej rimarkinda de tiuj romanoj estas la trilogio "En polaj arbaroj", skribita en 1921. La vasta trilogio temas pri la Ĥasidismo en orienta Eŭropo kaj ĝia malpliiĝo. La hebrea traduko de la romano aperis en la sama jaro de sia publikigado, kaj la angla versio aperis en 1938.
El la mezdudekaj jaroj Opatoŝu ĉefe priskribis je la judaj enmigrantoj al Usono. Li ankaŭ skribis pri judaj komunumoj ĉirkaŭ la mondo, inter aliaj Israelo, Sovetunio, Sudameriko kaj Pollando. Dum siaj lastaj jaroj li reskribis romanojn pri la juda historio, kiel la libro "La lasta ribelo" (skribita en 1948), kiu okazas dum la ribelo de Bar-Koĥba.
Filmo
Filmo bazita sur la libro de Opatoŝu "Romano de Ĉevalŝtelisto" estis publikigita en 1971. Lia filo, David Opatoŝu, skribis la scenaron kaj Abraham Polonsky direktis ĝin. La rolantaro inkludas, inter aliaj, Yul Brynner, Eli Wallach, Jane Birkin kaj David mem.
Duklando Jülich-Berg
Jülich-Berg signifas la personunian ligon de la duklandoj Jülich kaj Berg en la tempo inter 1423 ĝis 1795. Ambaŭ teritorioj havis komunajn dukojn kun unu voĉo en la Imperia Princo-Konsilantaro.
Jülich kaj Berg estis ĉiam denove ligitaj kun pluaj teritorioj, formis je tio tamen ĝis la fino de la 18-a jarcento ĉiam la kernajn landojn kaj havis jam pro la geografia proksimeco kaj baldaŭ ankaŭ pro tradicio la tre intimajn ligojn unu kun la alia. Tamen ili estis laŭforme ĉiam du malsamaj duklandoj.
La lasta duko estis princo-elektisto Karolo Teodoro.
Santa Luzia do Norte
Santa Luzia do Norte estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 6.891 loĝantojn en 2010.
Santa Luzia do Norte, kiu signifas en la portugala "Sankta Lucia de la Nordo", emancipiĝis en 1650.
Paneŭropa Unio
Paneŭropa Unio estas internacia movado klopodanta por unueca Eŭropo.
La movadon fondis Richard Coudenhove-Kalergi, kiu aperigis en 1923 verkon kun titolo Paneŭropa. La verkinto vidis solan solvon por la disfalanta Eŭropo en la unuiĝo, integrado. La libro entenis aliĝilon, kiun plenigis dum unu monato pli ol 1000 personoj, aliĝis ankaŭ influaj politikistoj. La signo de Paneŭropo estas ruĝa kruco sur ora suno, internacia humaneco kaj venka spirito.
La movado popularis en la 1920-aj jaroj en Germanio, Aŭstrio, Ĉeĥoslovakio, sed apogis tion eĉ Aristide Briand, prezidento de pluraj francaj registaroj. La fondinto agadis en la 1930-aj jaroj ĉefe kontraŭ la nacisocialismo kaj stalinismo, atentigis pri iliaj danĝeroj.
Post la dua mondmilito, fondiĝis Eŭropa Konsilio (1949), Eŭropa Komunumo pri Karbo kaj Ŝtalo (1951), poste la Eŭropa Ekonomia Komunumo (1957), kiuj ĉiu direktis al samaj celoj kiel la Paneŭropa Unio. Post morto de Coudenhove-Kalergi (1973), prezidanto de la asocio iĝis Otto von Habsburg kaj li igis tion amasmovado. La plej granda sukceso de la movado estis en 1979, la unua kunsido de la demokratie elektita Eŭropa Parlamento, en Strasbourg. Alia grava evento estis la t.n. Tuteŭropa pikniko la 19-an de aŭgusto 1989, apud Sopron, ĉe la aŭstra-hungara limo. Tiam malfermiĝis la fera kurteno, kaj la estiĝinta fendo pli kaj pli larĝiĝis kaj kaŭzis finfine kolapson de la komunistaj diktaturoj.
La ĉefsekretariejo de la Internacia Paneŭropa Unio agadas en Munkeno. La asocio difinas sin mem liberpensa, kristana, sociala kaj eŭropeca. Kontraŭuloj opinias ĝin ekstremdekstra.
Paneŭropa Unio agas ankaŭ por komuna eŭropa lingvo: la latina, sed la vicprezidanto de Aŭstria Paneŭropa-Movado, d-ro Paul Rübig (Paul RUEBIG) MEP, opinias: "Kompreneble mi jam ofte pripensis la temon de pli facila komunikado ene de la Eŭropa Unio kaj principe mi favoras komunan lingvon por Eŭropo. Jam nun la peno por interna komunikado estas ege granda kaj ĉiu plia membro tion eĉ pli grandigas. Volonte mi pretas subteni la enkondukon de Esperanto ene de la Eŭropa Unio." (El letero de d-ro RUEBIG al AFEF 1996.)
En la aŭstria urbo Klostronovburgo, kun la titolo "Urbo de la Interpopola Kompreniĝo", okazas ekde 1990 prelegoj de pinteminentuloj pri diversaj aktualaj temoj, okazigata de Aŭstria Societo por Interpopola Kompreniĝo komune kun Paneŭropa Unio.
El EDE
EdE-P
Paneŭropo. Movado, kiu celas unuigon de ŝtatoj de Eŭropo kiel ŝtatligo kaj doganunuiĝo por la intereso de la eŭropaj paco, libereco kaj ekonomio. La ĉefa iniciatinto de la movado estas grafo Richard Coudenhove-Kalergi, kiu en 1923 eldonis sian unuan broŝuron pri P. La P-movado volas atingi sian celon „per kreo de nova publika opinio, per konvinkigo kaj entuziasmigo de l‘ eŭropaj gvidantoj kaj popoloj por la eŭropa ideo; per amasmovado, kiu kreskante instigos la partiojn, organizojn kaj registarojn en senco de eŭropa unuiĝo.“ La int. organizo estas: P-Unio, (en Wien), kiu en 1926 aranĝis sian unuan kongreson. P-Unio havas sekciojn en multaj landoj. La programo de P. diras pri la multlingveco de Eŭropo: „Svisujo donas la plej vivan pruvon, ke anoj de tri plej grandaj nacioj de l' eŭropa kontinento povas kune vivi pace, libere kaj egalrajte kiel politika-ekonomia komuneco, ke do la multlingveco ne estas nevenkebla malhelpo por P.“ Laŭ Coudenhove-Kalergi E-n oni intencos nur tiam akcepti kiel oficialan lingvon de P. se amasoj postulos tion (El parolado en Budapest, 6 majo 1930). Inter la E-istoj P. havas tre multajn adeptojn. Plej fervora batalanto por P. estis d-ro Edmund Sós, kiu faris por la ideo vastan propagandon, aperigis multajn artikolojn precipe en HDE. Li fondis E-Sekcion de la P-Unio, tradukis E-en la P manifeston kaj eldonigis la 16 paĝan broŝuron „Kion volas Paneŭropa Unio?“ en ĉ. 10.000 e-roj. Dum la UK en Budapest, Oxford kaj Kraków (1929-31) okazis fakkunvenoj, el kiuj tiu en Budapest estis tre sukcesa manifestacio, ĉeestis preskaŭ 300 personoj; aranĝinto estis L. Kökeny. Estas notindaj ankoraŭ; memorando de la „E-anara Fajro“ en Barcelona (okt. 1930) al la hispana ministro por eksteraj aferoj por adopto de E ĉe starigo de la Eŭropa Konfederacio, kelkaj artikoloj de G. Waringhien, kaj kiel pionira verkaĵo la broŝuro de V. Zielmski „Eŭropo unuigita“ en E kaj franca lingvoj, 1921, Konstantinopolo (Komp. UŝE.)
Lison
Lison estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
NGC 7770
NGC 7770 (aliaj indikoj — UGC 12813, KUG 2348+198B, MCG 3-60-34, KAZ 347, ZWG 455.57, NPM1G +19.0594, PGC 72635) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Itala florino
La itala florino (itale fiorino) estis mezepoka itala monunuo, produktita seninterrompe inter 1252 kaj 1523 sen grava ŝanĝo rilate al sia aspekto aŭ metalkvanto. Ĉiu monero entenis 54 grajnojn da oro, tio estas 3,5 gramoj. La fiorino d'oro de la Respubliko de Florenco estis la unua eŭropa ormonero produktita je sufiĉe larĝa kvanto por ludi signifan komercan rolon, kio ne okazis depost la 7-a jarcento. Ĉar florencaj bankoj tiam estis internaciaj kompanioj kun branĉoj tra la tuta Eŭropo, la florino rapide superfortiĝis kaj fariĝis la plej grava monero de Eŭropo por internacia negoco, tiel anstataŭante arĝenton.
Arthur Koepchen
Arthur KOEPCHEN (30-an de aŭgusto 1878 - 27-an de majo 1954) estis ekde 1917 teknika prezidanto de la iama Rejna-Vestfalia Elektroproduktejo (hodiaŭ RWE) kun sidejo en Essen (Ruhr-regiono) kaj kiu karakterizis la ekonomian kaj teknikan entreprenan evoluon en la sekvaj tri jardekoj.
Li faris pioniran laboron, kiam li instigis interligi la energioproduktajn konzernojn tra la regionoj. El historia vidpunkto, li havis gravan parton en tio, ke la prizorga centralo de la urbo Essen iĝis monda konzerno
Li teknike efektivigis pumprezervan akvoenergian centralon en 1927-1930 ĉe Hengsteysee ĉe Herdecke. Oni nomumis tion post la planinto al Koepchenwerk. Tiel li helpis solvi la energiorezervajn problemojn de la RWE-karbocentralo.
Oni nomumis post li eĉ lernejon en Pulheim-Brauweiler.
Familio
Arthur Koepchen geedziĝis kun Marie Koepchen (nask. Zollinger) kaj ili havis 2 filinojn kaj 4 filojn. La pli aĝa filo, Hans Koepchen agadis same ĉe la RWE AG.
Niĵnij Bistrij
Niĵnij Bistrij estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust. En ĉiuj lingvoj la unua parto de la loknomo signifas: suba.
48.36278°N, 23.52722°W
Situo
Niĵnij Bistrij situas laŭ rojo laŭ traira flankovojo.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1668 laŭ tiama hungara ortografio "Bisztra". En 1910 vivis en Alsóbisztra 1979 loĝantoj, (1757 rumanoj, 195 hungaroj, 27 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Huszt, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio kun ĉefurbo de la proksima Ĥust. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Niĵnij Bistrij. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Jorkoj
Jorkoj, York, reĝa dinastio en Anglio en 1461-85, branĉo de Plantaĝenetoj, devenanta el la urbo York.
Ili militis en la rozaj militoj kontraŭ la Lankastroj.
Gravaj dinastianoj:
Andorf
Andorf estas komunumo en Supra Aŭstrio en la distrikto Schärding kun ĉ. 5.300 loĝantoj. Ĝi apartenas al al tribunala distrikto de Schärding.
Historio
Post la fondo de la Duklando Bavario la vilaĝo ĝis 1780 estis bavara. Post la Paco de Teschen ĝi fariĝis aŭstra. Dum la Napoleonaj Militoj denove bavara dum mallonga tempo, ĝi de 1814 fine apartenas al Supra Aŭstrio. Post la aliĝo de Aŭstrio al la Germana Regno je la 13-a de marto 1938 la vilaĝo apartenis al la "Gau Oberdonau". Post 1945 oni restarigis la aŭstran federacian landon Supra Aŭstrio, al kiu Andorf apartenas ĝis hodiaŭ.
Frankenberg (Saksio)
Frankenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Lajos Glaser
Lajos Glaser [glazer?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Glaser Lajos estis hungara geografo, kartografo, arkivisto. Lajos Glaser naskiĝis la en Rétság, li mortis la  en Gombos (Hungara reĝlando, nuntempa Bogojevo en Serbio).
Carazinho
Carazinho, prononco: /ka.ɾaˈzi.ɲʊ/, en Esperanto: Karazinjo, estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 59 317 loĝantoj.
Lajos Glaser
Biografio
Lajos Glaser devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1931. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Cholnoky kaj Pál Teleki. En la sekva studjaro li plulernis en Karlsruhe helpe de stipendio. Hejmenveninta li estis asistanto kaj esploristo en la universitata instituto, poste li laboris en la Hungara Nacia Muzeo, ekde 1940 en la Tutlanda Arkivejo. En 1944 germanaj nazioj forportis lin kiel trudlaboriston. Li mortis en nekonataj cirkonstancoj. Li okupiĝis precipe pri historiaj mapoj. Li havis edzinon.
(8514) 1991 PK15
(8514) 1991 PK15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Christian B. Luginbuhl
Christian B. LUGINBUHL (naskiĝinta en 1955) estas usona astronomo.
Filadelfio (Egiptio)
Filadelfio  estis antikva urbo en la oaza baseno Fajum - iom okcidente de la rivero Nilo - en Egiptio. La ruinoj nuntempe nomatas Kom el-Ĥaraba el-Kebir, Kom el-Hamam, Darb Girza, Kom Darb Gerza aŭ er-Rubajat kaj situas proksimume 40 kilometrojn nordoriente de la urbo Madinat al-Fajum.
Christian B. Luginbuhl
La asteroido 7393 Luginbuhl estis nomita en lia honoro.
Filadelfio (Egiptio)
La urbaj ruinoj kovras areon de proksimume 1000 × 500 metroj. La loko estis fondaĵo de la helenisma ptolemea epoko, konkrete de la reganto Ptolemeo la 2-a. Ne klaras, ĉu antaŭ tiu tempo jam en la faraona epoko tiuloke situis loĝloko. Ĉirkaŭ la jaro 1900 la ruinaro estis plurfoje la celo de arkeologiaj esploroj, kiuj aparte celi trovi papirusojn kaj relative malmulte atentis pri la ruinoj de la historia urbo kaj ties arkitekturo. En la nekropoloj de la urbo trovigeblis multaj portretoj de mumioj.
Fruaj elaeraj fotoj kaj skiza plano de la germana egiptologo Ludwig Borchardt el la jaro 1924 montras, ke la urbo havis ortangulajn stratajn kruciĝojn. En la sudo de la urbo troveblis templo de egipta stilo.
NGC 7773
NGC 7773 (aliaj indikoj — UGC 12820, MCG 5-56-15, ZWG 498.22, IRAS23496+3059, PGC 72681) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Orient-nordia lingvaro
La Orient-nordia lingvaro estas subgrupo de la Nordĝermana lingvaro kiu ankaŭ ampleksas la Okcident-nordian.
Lingvoj: Dana - Gotlanda - Sveda
Unu el la plej trafaj malsimiloj inter la du grupoj estas, ke la plejparto de la praaj diftongoj monoftongiĝis en la dana kaj sveda normlingvoj, dum konservis ilin la okcidentaj lingvoj; kelkaj sudsvedaj/orientdanaj dialektoj kaj la gotlanda lingvo tamen ofte konservis la diftongojn kaj eĉ lanĉis novajn. Ekzemplojn vidu je Okcident-nordia lingvaro.
La danaj kaj svedaj normlingvoj (ne ĉiuj dialektoj) iom post iom perdis la diferencon inter ina kaj vira genroj de la Praskandinavia lingvo, sed tamen restas laŭgenra vort-pronomigo en la sveda. La gotlanda konservas la tri genrojn, kun apartaj formoj de la adjektivoj (por "varma" ekzemple vire varmar, ine varm, neŭtre varmt).
Pro la dana 400-jara regno super Norvegio, la vortprovizo de la dana kaj la norvega similecigas ilin unu al la alia pli ol al la sveda; tial multaj lingvistoj ankaŭ juĝas la lingvo-grupigon eksmoda, kaj opinias ke nur ekzistas unu skandinava lingvo, de kiu la interkompreneblaj Dana, Norvega kaj Sveda estas nuraj dialektoj. Aliflanke, la norvega elparolo estas pli simila al la sveda ol al la dana; do kelkaj norvegoj duonŝerce diras ke "ekzistas nur unu skandinava lingvo, sed la danoj elparolas ĝin erare, kaj la svedoj literumas ĝin erare".
Ekzemple: dane, norvege: pølse, gotlande: pyls, svede: korv ("kolbaso")
dane, norvege: le, smile - svede: skratta, le ("ridi", "rideti")
Fojfoje la diferenco estas laŭgenra: dane, norvege: krigen - svede: kriget, gotlande: kreige ("la milito")
...aŭ laŭsignifa: dane, norvege: rolig/roleg ("kvieta"), kunstig ("artefarita") - svede: rolig ("amuza"), konstig ("stranga")
Conlie
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Mamers, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas conlinois.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
István Koncz
KONCZ István (pr. konc iŝtva:n) estis hungara inĝeniero pri elektro naskita en Koloĵvaro la 7-an de decembro 1907 kaj mortinta Budapeŝto la 26-an de septembro 1978.
Biografio
István Koncz diplomitiĝis en la Technische Hochschule de Vieno (1932). Inter 1932–41 li laboris en Koloĵvaro en privatsanatorio. Dum jaroj 1941–49 li laboris en Budapeŝto ĉe Magyar Philips Művek. Li doktoriĝis pri tekniko (1949). Li havis rolon en komenco de la radioelsendoj de Magyar Rádió Lakihegyi Állomása (1946). Inter 1949–59 li prelegis en la teknikuniversitato de Budapeŝto. De 1959 ĝis 1968 li estis sekciestro en la instituto Híradástechnikai Ipari Kutató Intézet.
Stacio Hatchōnawate
Stacio Hatchōnawate (japane: 八丁畷駅 [Hatĉōnaŭate-eki], angle: Hatchōnawate Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kaŭasaki, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Nambu kaj 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Ikonografio
Ikonografio estas la branĉo de arthistorio, kiu temas pri la identigo, priskribo kaj interpretado de bildoj. La vorto "ikonografio" laŭlitere signifas "bildo-skribado", kaj originas de la greka εικον (bildo) kaj γραφειν (skribi). Dua difino de la sama vorto rilatas al la pentrado de ikonoj laŭ bizanca kaj ortodoksa tradicioj. Krom arthistorio, la vorto estas ankaŭ uzita en aliaj fakoj, ekzemple semiotiko aŭ por la studado de amaskomunikiloj.
Laŭ Francisko Azorín Ikonografio estas Priskribo de bildoj, ilia stilo k. simboleco. Li indikas etimologion el greka eikon + graphos (bildo priskribo) kaj el tie la latina iconographio, kaj li aldonas terminon ikonologio, por Traktato pri ikonoj.
Aprezo kaj perikonografia kulto en kristanismo
Rilate aprecon kaj kulton al la kaj per la bildoj en kristanismo, rimarkindas diversaj konceptaj pozicioj, kvankam ĉiuj kuniĝantaj al la sama definitiva konkludo, kiu rekonas ke, laŭ la Dua Nicea Koncilio (8a jarcento), la adorado «pere de la bildo pasas al prototipo», nome al Jesuo Kristo. Eblas pri tio distingi kvar poziciojn:
1) Laŭ kristanaj ortodoksuloj kaj orientaj eklezioj, sen bildoj (ikonoj kaj relikvoj) ne eblas realigi la aŭtenta ortodoksion.
3) Laŭ protestantal fluoj, kaj eble, ankaŭ katolikaj, opinias ke eblas vivi sian fidon sen nenia alia «ikono» de Kristo (aŭ aliaj kristanaj bildato) ol la Parolo de Kristo, escepte foje de la kruco.
4) Aliaj kristanoj eliminas, praktike se ne principe, ĉiujn bildojn (kaj relikvojn) por ne forŝteli la atenton al la unika adorinda Jesuo Kristo. Eblus, fakte, per tiu kulto cedis al superstiĉo. Foje oni diras, kaj en tio ĉiuj kunvenas, ke Dio estas ĉie adorebla en «spirito kaj vero» (Johana evangelio).
Do, la kristana tradicio komplekse – kaj aparte katolikismo – rilate ikonografaĵojn kaj bildojn kaj relikvojn, sin prezentas vere pluralista. Se pliprecizigi la katolikan pozicion, oni vidu la oficialan katolikan instruaĵon rilate la nemanfaritan bildon de Kristo en la tuko dirita mortotuko de Kristo, nun protektita en Torino. (Vidu Francesco Pieri docento pri historio de antikva eklezio kaj patristiko)
Ferenc Kolbenheyer
KOLBENHEYER Ferenc estis hungara arkitekto naskita en ? 1848 kaj mortinta Buziás en januaro de 1881.
Biografio
Ferenc Kolbenheyer studis en la teknikuniversitato de Charlottenburg. Li projektis en Budapeŝto plurajn publikkonstruaĵojn en historiaj stiloj. Liaj ĉefaj projektaĵoj: ĉefgimnazioj en strato Markó kaj en 2-a distrikto, la estinta Instituto Ferenc József en la 1-a distrikto, la angulkonstruaĵo de la Kirurgia Kliniko de Vojo Üllő (1874–79), estinta Instituto pri Porrabeninstruado el strato Somogyi Béla (1875–78) kaj Protestanta Orfejo en Placo Rózsák.
Vörå
Vörå (en la finna Vöyri) estas eksa komunumo en la provinco Ostrobotnio de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ estis parto de la gubernio Okcidenta Finnlando. Komence de 2007 komunumoj Vörå kaj Maxmo estis kunigitaj al nova komunumo Vörå-Maxmo. Vörå havis svedlingvan plimulton.
Pecica
Pecica [peĉka] (hungare: Ópécska [opeĉka], Oláhpécska) estas urbo en Rumanio sur la maldekstra bordo de rivero Mureș okcidente de Arad. Oni aligis al ĝi Rovine. Ĝi administras ankaŭ la vilaĝojn Bodrogu Vechi, Sederhat kaj Turnu.
Tra Pecica pasas la rumana nacia vojo DN 7 (samtempe eŭropa vojo E 68) kaj la loka fervojo inter Arad kaj Nădlac. Norde de la urbo preterpasas la aŭtovojo A 1 inter Arad kaj Hungario. La urbo havas ponton super Mureș, la vojo iras suden al Sânpetru German.
Loĝantaro
En 1910 Ópécska havis kune kun Rovine 20 562 loĝantojn (hungaroj, rumanoj, slovakoj, serboj) kaj en 1992 12 930 (rumanoj, hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1335. Ĝis 1919 Magyarpécska apartenis al Hungario, (Arad).
Uĥao
Ingrediencoj por 4 porcioj: malgrandaj fiŝoj (perĉo, perko k.a.) - 400g; grandaj fiŝoj (sandro - 250g kaj lojto - 250g); 5-6 mezgrandaj terpomoj; 2-3 cepbulboj; 1 petrosela radiko; 10-12 pizoj da piprarbedo; verdaj petroselo kaj aneto po 25g; 3 laŭraj folioj; akvo -2 litroj; salo laŭguste.
Preparo: Senskvamajn kaj senviscerajn malgrandajn fiŝojn metu en staminon kaj nodu ĝin. Metu ĝin en gamelon kun malvarma akvo. Post kiam akvo ekbolas, forigu ŝaŭmon, aldonu distranĉitan petroselan radikon, senŝelajn cepbulbojn, laŭrajn foliojn, pizojn de piprarbedo kaj kuiru 30 minutojn. Poste eligu la staminan saketon kaj aldonu distranĉitajn terpomojn kaj pecojn de grandaj fiŝoj. Kuiru 15 minutojn. Dum preparado la gamelon ne necesas kovri, do 0,5 litroj da akvo kutime vaporiĝas kaj sekve buljono iĝas pli densa kiel konsomeo. En ĉiun teleron metu distranĉitajn verdan petroselon kaj aneton.
Kiam oni piknikas en naturo, do lertaj kuiristoj fine de kuirado metas en la gamelon brulnigran ŝtipon el la lignofajro por bona gusto.
Jacques Castérède
Jacques Castérède (* 1926 en Parizo; 2014 en Dijono) estas franca komponisto.
Post sia abituro ĉe gimnazio Buffon Castérède studis ekde 1944 ĝis 1953 ĉe la Konservatorio de Parizo ĉe Tony Aubin kaj Olivier Messiaen. En 1953 li gajnis la Rompremion kaj restis ekde 1954 ĝis 1958 en la Vilao Mediĉo je Romo. Ekde 1960 li estis profesoro ĉe la Pariza Konservatorio. Ekde 1988 li ankaŭ prezentis kompozicikursojn ĉe la centra konservatorio je Pekino.
Sântana
Sântana [sıntana] (hungare: Újszentanna ujsentana, germane: Neu St Ana) estas urbo en Rumanio nordoriente de Arad.
Loĝantaro
En 1910 estis 5 814 loĝantoj (germanoj, hungaroj, germanoj) kaj 1992 10 877 (rumanoj, ciganoj, germanoj, 2,5 % hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1828. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Arad ).
Mittelndorf (Saksa Svislando)
La vilaĝo Mittelndorf troviĝas en Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro dekstre de rivero Elbo. Mittelndorf situas sur altebenaĵo inter la valoj de la riveretoj Kirnitzsch kaj Sebnitz.
Turismo
Mittelndorf estas bona elirpunkto al la turismaj celoj:
Administra aparteno
Mittelndorf estas parto de la komunumo Kirnitzschtal. Al ĝi ankaŭ apartenas Lichtenhain, Altendorf, Ottendorf kaj Saupsdorf.
Infanaĝo
La infanaĝo aŭ infaneco estas la unua fazo en la vivo de homo. Ĝeneralsence ĝi inkludas la bebecon, do komenciĝas kun la naskiĝo kaj finiĝas kun la komenco de la seksa maturiĝo, kiu jam apartenas al la junaĝo.
Post la naskiĝo la infano komencas integriĝi en la socio. Ĝin la infano unue konfrontas en primaraj grupoj: familio, parencaro, najbararo, ludogrupo. En ĉi tiuj grupoj okazas ensociigo per perado de konduto- kaj pensmanieroj, valoroj, kiujn la infano alproprigas per lernado.
En la familio okazas la dua naskiĝo de la infano kiel socikultura personeco.
Komparu kun: sociologio, psikologio, pedagogio, infano, junulo, junaĝo
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri infano/infanaĝo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Falopio
La genro estas nomita laŭ Gabrielo Falloppio, aŭ Fallopius (1523–1563), kiu estis la administranto de la Botanika ĝardeno de Padovo.
La specioj de tiu genro antaŭe oni klasifikis inter Polygonum. Tiu genro estas dividita en Persikario (Persicaria), Poligono (Polygonum) kaj Falopio (Fallopia).
Specioj
En Eŭropo inter aliaj troviĝas:
Homaj uzoj
La Ĉina falopio (Fallopia baldschuanica) estas multkultivata kaj povas sovaĝiĝi.
Gyula Kiss Kovács
Gyula Kiss Kovács [djula kisŝ kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss Kovács Gyula estis hungara skulptisto, medalisto. Gyula Kiss Kovács naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Zsennye.
Biografio
Gyula Kiss Kovács komence studis en privata skulptolernejo, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1949. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Sidló kaj Pál Pátzay. Inter 1952-1954 li estis membro de studio de Hungara Armeo. Li kreis ĉiuspecajn skulptaĵojn. En la lasta periodo li akceptis inviton de Sándor Kiss (skulptisto) kaj li kreis en Zsennye. Li ricevis 4 premiojn inter 1947-1977. Li havis edzinon.
Ekspozicioj
Ekde 1950 li partoprenis en kaj enlandaj kaj eksterlandaj ekspzicioj.
Biobutanolo
Biobutanolo (C4H10O) estas nomataj tiuj butanoloj, kiuj estas produktitaj per fermentado el biomaso, ekz. sukero, amelo, pajlo aŭ ligno. Se oni uzas celuloz-riĉajn bazmaterialojn kiel pajlo aŭ ligno, oni parolas pri celuloza butanolo.
La diversaj izomeroj de la butanolo (ekz. 1-butanolo kaj izobutanolo) povas esti uzeblaj kiel aldonaĵoj en fuel-miksaĵoj por la eksplodmotoroj, sed same la simpla butanolo. Butanolo havas pli grandan energian denson kompare al la etanolo kaj estas uzebla senmikse en la aŭtomobilaj motoroj.
La produkta metodo, proceso de biobrulaĵoj kiel tiu de biobutanolo estas dum evoluigo, sed oni ligas al tio grandajn esperojn. La nuna plej konata proceso produktas 1-butanolon, per bakterio Clostridium acetobutylicum.
44717 Borgoamozzano
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malnova itala komunumo Borgo a Mozzano en provinco Luko, Toskanio. Sur proksima arbara monteto estas la Observatorio de Monte Agliale, elde kiu multenbraj asteroidoj kaj supernovaoj estis malkovritaj.
Yukawa Hideki
YUKAWA Hideki [jukava] (23-an de januaro 1907, Tokio, Japanio – 8-an de septembro 1981, Kioto) estis la unua japana fizikisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1949 pro aldono de la teorio pri la mezonoj de piono.
Li studis en la Universitato de Kioto, finis ĝin en 1929 kaj ekinstruis tie. Li doktoriĝis en la Imperiestra Universitato de Usaka en 1939. Li reiris al Kyuto kiel profesoro de la teoria fiziko kaj laboris tie inter 1939–50. Pli poste li laboris en la princetonia (New Jersey, Usono) Institute for Advanced Study. Li instruis en la novjorka Universitato Kolumbio kaj de 1953 ĝis 1970 direktoro de la Instituo pri la Fizikaj Bazesploroj, en Kioto.
Yukawa en 1935 ellaboris novan teorion pri la atomforto. Li tiam elmontris ekziston de mezonoj, kiuj estas korpuskloj kaj kiuj pezas inter elektrono kaj protono. Kiam la usonaj fizikistoj en 1937 malkovris mezontipon en la kosma radiado, Yukawa iĝis abrupte fama.
Li laboris ekde 1947 pri pli ĝenerala teorio de la bazaj korpuskloj.
Celuloza etanolo
Celuloza etanolo aŭ lignoceluloza etanolo estas produktita el plantaj defalaĵoj kaj tiel estas nomata duageneracia biofuelo (bioetanolo). La produktada metodo estas dum evoluigo, ekzistas nun ankoraŭ testoj. Oni nun esploras eblecojn por industria apliko.
La graveco de la celuloza etanolo estas en tio, ke ĝi ne uzas bazajn plantajn materialojn (uzeblaj kiel furaĝo, homa nutraĵo) por produktado de bioetanolo. La pli frua amasa produktado de bioetanolo el maizo ekzemple kaŭzis altiĝon de la maiza prezo, kio kaŭzis politikajn problemojn en amerikaj landoj, kie la maizo estas baza manĝaĵo.