cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĝermolisto de brazilaj esperantistoj
Jaime Martins de Souza
Jaime MARTINS de SOUZA estas brazila esperantisto de frua 20-a jarcento en Bahia, kie li li kunfondis la societon Bahia Esperanto-grupo en 1910.
Elisabeth Suassuna
Elisabeth SUASSUNA estas brazila esperantisto en la urbo Ribeirão Preto de San-Paŭlio, kie ŝi jam ekde 1963 regule faris Esperanto-kursojn, komence en la lernejo Ginásio Apóstolo Paulo.
Dilermando Teixeira
Dilermando Teixeira (1917-2004) fariĝis esperantisto en la fino de la kvardekaj jaroj. Dum multaj jaroj li laboris en la esperanto-movado. Mortis la 1-an de Novembro 2004 en la urbo Belo Horizonte, kie li loĝis.
Wilson Veado
Wilson VEADO estis brazila esperantisto de Bel-Horizonto. Li estis la unua minasa esperantisto kiu disvastigis Esperanton per radistacio. Studento, advokato, juĝisto, Wilson Veado neniam forlasis Esperanton. Per la apogo de d-ro Couto Fernandes, la 6-an de marto 1938, per la mikrofono de “PRC-7 Sociedade Rádio Mineira de Belo Horizonte”, li komencis, dimanĉe, dekkvinminutan, unufoje semajnan programon, cele al propagando pri ĉio, kio rilatas al Esperanto. En 1949 li kiel ĝenerala sekretario estis membro de la organiza komisiono de la 12-a Brazila Kongreso de Esperanto en Bel-Horizonto.
Gilberto Aquino da Silva Velho
Gilberto Aquino da Silva Velho naskiĝis 1911, mortis 2007. Li estis eldonisto de dulingva bulteno Esperanto Notícias ekde 1986.
Arthur Velloso
Arthur Velloso estis brazila esperantisto de Recife kaj la ĉefa fondanto de Bona Espero en 1957. En 1952 li partoprenis en la organiza komitato de la 13-a Brazila Kongreso de Esperanto. Li estas entombigita en Bona Espero.
Alberto Vieira
Alberto Álvares F. VIEIRA estis brazila esperantisto en frua 20-a jarcento. Li estis redaktoro de Brazila Revuo Esperantista, unua Esperanta revuo en Brazilo.
Walkiria Vernacci Lara Rubio
Walkiria VERNACCI LARA RUBIO membriĝis al Esperanto-Asocio de San-Paŭlo en 1960. Estis ĝia 2-a sekretario en 1992 kaj iĝis efika respondeculino pri la artaj aranĝoj en 29-a Brazila Kongreso de Esperanto.
Francisco Wechsler
Francisco Stefano WECHSLER estas brazila esperantisto, kiu en 1965 estis kunfondanto de Brazila Esperantista Junulara Organizo. Profesia biologo, li estas profesoro pri veterinara medicino en la Universitato de San-Paŭlio en Botucatu.
Marcos Zlóv Zlotovich
Marcos ZLÓV ZLOTOVICH estas brazila esperantisto (1961-) kaj socia sciencisto. Li, interalie, gvidis kursojn de esperanto al miloj da gelernantoj en San-Paŭlo. Aktivulo de EASP (Esperanto-Asocio de San-Paŭlo).
Józef Kowalski
Józef Kowalski (naskiĝis la 2-an de februaro 1900 en Wicyń (Lviva provinco), mortis la 7-an de decembro 2013 en Tursk, apud Sulęcin) – pola kapitano, la plej longe vivanta ekssoldato de la pola-bolŝevika milito, partopreninta batalon de Komarovo.
Vivo
Filo de Wawrzyniec kaj Helena. En 1920 dum la pola-bolŝevika milito batalis en la 22-a Regimento de Subkarpatiaj Ulanoj. Partoprenis batalon de Komarowo, proksime al Zamość, kie la 31-an de aŭgusto 1920 pola kavalerio frakasis ĉefparton de la Ĉevala Armeo de Budjonnij. La konfronto estis la plej granda batalo de ĉeval-armeo en la pola-bolŝevika-milito kaj la lasta granda kavaleria batalo en historio de Eŭropo.
En la 20-aj jaroj de la 20-ajarcento Józef Kowalski finis oficiran lernejon. Dum la intermilita periodo gvidis bienon. La duan mondmiliton pasigis en germana labortendaro, de kie sukcesis forkuri kun alia malliberigito. Post ĝia fino setlis en Przemysław apud Krzeszyce (distrikto Sulęciński). Tie entombigis siajn proksimulojn. Ĝis 1993 hejme mastrumis. Kiam lia sanstato malboniĝis transdonis la teron al Ŝtata Trezorejo kaj la 9-an de decembro 1994 ekloĝis en Domo de Socia Helpo en Tursk. En la tago de sia 110-a naskiĝdatreveno estis honorigita de Oficira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
Laŭ decido de ministro pri nacia defendo Tomasz Siemoniak el la 15-a de februaro 2012 Józef Kowalski estis avancita ĝis grado de kapitano de Pola Soldataro.
La 16-an de aŭgusto 2012, tagon post la 92-a datreveno de la "Miraklo apud Vistulo" oni donis al li la titolon de honora civitano de Wołomin. Józef Kowalski estis ankaŭ honora civitano de Varsovio kaj Radzymin.
La 4-an de aprilo 2013 vizitis lin delegitaro de Radzymin, dum kiu li ricevis de la gastoj cirkonstancan leteron kaj ateston pri membreco en Asocio de la Ŝatantoj de Urbo Radzymin kaj Batalo de Varsovio de 1920 jaro, kaj mem transdonis al la prezidanto Paweł Kozakiewicz la rajton kultivi memoron pri la eventoj de la 1920-a jaro, kadre de kio transdonis al liaj manoj kavalerian sabron. La 9-an de junio 2013 en Radzymin okazis la 1-a Kavaleria Pikniko je la nomo al kapitano Józef Kowalski.
Il Cielo è rosso
Il Cielo è rosso estas itala romanca filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Claudio Gora. Il Cielo è rosso estis originale filmita en la itala lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Marina Berti, Jacques Sernas kaj Anna-Maria Ferrero.
La filmo entute daŭras 100 minutojn.
Observatorio Coats
La observatorio Coats estas unu el la kvar de Britio (ĉiuj situas en Skotlando). La observatorio situas ĉe Oakshaw Street en la urbo Paisley, kaj estis desegnita de la glasgova arkitekto John Honeyman. La konstruaĵo estis financita de la loka teksaĵentreprenisto S-ro Thomas Coats.
Ĝi oficiale malfermiĝis la 1-an de oktobro 1883. La observatorio hodiaŭ restas vizitebla ĉiutage (escepte de lundoj), kaj proponas noktobservadojn dum la vintraj monatoj.
1171
En la jaro 1171 post Kristo okazis, interalie:
Sunbirdo
La Sunbirdo, Eurypyga helias, estas botaŭreca birdo de tropikaj regionoj de Ameriko, kaj la ununura membro de la familio Euripigedoj kaj genro Eurypyga.
Ĝi estas klara ekzemplo de kamuflimito.
La ceremonia memmontrado de la Sunbirdo imitas grandan predanton.
Oberhambach
Oberhambach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Hotelo Kings Head (Monmouth)
La Hotelo Kings Head (King's Head Hotel, Gwesty’r (King’s Head Hotel) estas hotelo staranta vid-al-vide al Shire Hall sur Glyndŵr Steet, Agincourt Square, Monmouth, Kimrio. Ĝi datiĝas el la meza 17-a jarcento, kaj kiel unu el la ĉefaj gastejoj en Monmouth estis reputacie vizitita de Karlo la 1-a (Anglio) en 1645. Ĝi havas fajne nigre-blanke farbitan ŝtonan fasadon kaj fariĝis grava poŝta gastejo en la malfrua 17-a jarcento, kun korto tra arkopasejo kie ĉevaloj de vizitantoj povis enstaliĝi kaj kie regula servo de diliĝencoj haltis. En la 18-a kaj 19-a jarcentoj, diliĝencoj por Londono eliris el la gastejo. La tipo de konstruaĵoj laŭlonge de Agincourt Street nun inkluzivas la antaŭan Bankon de Monmouth kaj la County Club, dum la gastejo mem estas nun parto de la trinkeja ĉeno de J D Wetherspoon. Ĝi estas unu el la 24 vidindaĵoj de la Monmouth Heritage Trail, kaj estas listigita konstruaĵo de Grado II.
Örkény
Örkény [orkEnj], estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Dabas.
Situo
La urbo situas laŭ la fervojo kaj ĉefvojo Budapeŝto-Lajosmizse-Kecskemét, aŭtoŝoseo M5 estas ne tro for. Dabas troviĝas 13, Lajosmizse 18, Albertírsa 23, Monor kaj Ócsa po 30 km-ojn.
Menciindaĵoj
La urbo estas tipe agrara. Ĉi tie naskiĝis József Miletz. Famaj nomportantoj estas:
Tom Lanoye
Tom Emiel Gerardine Aloïs Lanoye (naskiĝis en Sint-Niklaas la ) estas flandra verkisto. Li laboras en Antverpeno kaj en Kaburbo.
Lanoye komencis kiel poeto laŭ la stilo de John Cooper Clarke. Kune kun James Bordello li ekde 1981 prezentis siajn verkojn neanoncite en studentaj trinkejoj de la urbo Gento kaj fine de la sama jaro li prezentis sin en la Nokto de la poezio en Utreĥto. Kun la sama vervo li eldonis proprakoste kelkajn libretojn kaj li verkis polemikajn tekstojn por la gazetoj De Zwijger, Propria Cures kaj Humo.
En 1986 aperis lia rakontaro Een slagerszoon met een brilletje (Buĉista filo kun okulvitretoj). Tio kaŭzis lian renomon ĉe la granda publiko. Lia famo pligrandiĝis per pluaj opini-artikoloj en Humo, per lia adapto de War of the Roses de Shakespeare kaj per Monstertrilogie (Monstra trilogio), satiro pri lia amata Flandrio.
Lanoye iĝis la unua "urba poeto" de Antverpeno. Lia kompleta verkaro kiel urba poeto (poemoj, sed ankaŭ paroladoj) estis eldonita en aprilo 2005 sub la titolo Stadsgedichten (Urbaj poemoj).
Slovena nacia teamo de futbalo
La  Slovena nacia teamo de futbalo oficiale naskiĝis en 1992, kvankam antaŭ tio slovenaj futbalistoj aktive partoprenis en la nacia futbala teamo de la Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj (1922-1943) kaj nacia futbala teamo de la Socialisma federacia respubliko Jugoslavio (1943-1991). La unua internacia matĉo de la nur-slovena nacia teamo estis kontraŭ Estonio en la fondojaro 1992. Dufoje la teamo kvalifikiĝis por la Futbala Mondpokalo - tiu de 2002 kaj 2010, kvankam ĝi ambaŭkaze ne progresis post la unua rondo.
922 Schlutia
922 Schlutia estas asteroido de la ĉefa zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo, "Schlutia", estis konstruita elde la nomoj de du monhelpantoj: Hermann Schlubach kaj Henry Frederick Tiarks.
ASK
La vorto havas plurajn signifojn:
Aethelberht (Kent)
Aethelberht (n. ĉirkaŭ 560, m. la 24-an de februaro 616) estis reĝo de Kent kaj la unua anglosaksa reĝo kiu konvertiĝis al kristanismo. Laŭ la anglosaksa historiisto Bede li estis la plej potenca anglosaksa reĝo de Anglio.
Altroniĝo
Li heredis la tronon de Kent de sia patro Eormenric, sed ne certas la jaro: eble ĝi estis ĉirkaŭ 580 aŭ 590.
Kristanismo
Aethelberht edziĝis (eble ĉirkaŭ 580) al Bertha, merovida princino kiu estis filino de Ĉaribert la 1-a, reĝo de Parizo. Ŝi estis kristana, kaj estis akompanata al Kent de franka episkopo.
En 597 papo Gregorio la 1-a sendis kristanan mision al Kent sub Aŭgusteno de Canterbury. Aethelberht konvertiĝis kaj subtenis kristanismon en sia regno: sed ŝajne lia influo ne sufiĉis por persvadi aliajn reĝojn konvertiĝi, krom Saeberht de Essex kaj Raedwald (East Anglia) (kvankam ŝajne Raedwald veneris ankaŭ paganajn diojn). Eĉ en Kent, dum lia vivo lia filo kaj sekvanto Eadbald (Kent) kaj multaj korteganoj restis paganoj. Post lia morto paganismo mallonge refortiĝis, ĝis la konvertiĝo de Eadbald. Tamen estis pro la konvertiĝo de Aethelberht kial la roma varianto de kristanismo ekgajnis influon en Anglio.
Leĝaro
Ĉirkaŭ 602 aŭ 603 Aethelberht eldonis leĝaron, de kiu restas manuskriptoj. Ĝi estis inter la unuaj dokumentoj skribitaj en la anglosaksa lingvo, kaj grava fonto pri la leĝaj kutimoj de la unuaj anglosaksoj kaj de ĝermanaj popoloj. Punoj pro krimoj variis laŭ la rango de la viktimo, kaj krimoj kontraŭ la eklezio ricevis la plej altajn punojn - eĉ pli ol krimoj kontraŭ la reĝo.
Kanoniziĝo
Aethelberht kanoniziĝis pro sia rolo rilate la kristanigon de Kent.
Froideville
Froideville estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Castelmoron-d'Albret
Castelmoron-d’Albret [] estas franca komunumo en la departemento Gironde, en la regiono Akvitanio. Ĝi havis 55 loĝantojn en la jaro 2009.
Geografio
Castelmoron-d’Albret troviĝas en la oriento de la departemento Gironde, oriente de Bordeaux. La najbaraj komunumoj estas Caumont norde, Rimons sudoriente kaj Saint-Martin-du-Puy sudokcidente.
Kun 4 hektaroj, ĝi estas la plej malgranda komunumo en Francio.
Biéville-Beuville
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas boevillais.
Arnhem
Arnhem (nederlanda prononco (  arnem) aŭ  ( arnhem), esperante Arnhemo) estas municipo en Nederlando kaj ĉefurbo de la provinco Gelderlando. Ĝi konsistas el la urbo Arnhem kaj la vilaĝoj Elden kaj Schaarsbergen. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Dum la mezepoko la urbo apartenis al la komerca ligo Hanso. En Arnhem i.a. okazis la Batalo de Arnhemo ene de la Operaco Market Garden, iu grava agado de la Dua mondmilito.
Historio
Arnhemo ekestis ĉe altejo proksime de la Ijssel je la vojkruciĝo de la komercostratoj inter Utreĥto, Nimego kaj Zutphen. Nur post la ŝanĝo de la Rejnfluo proks. 1500 Arnhemo situas ĉe ĉi tiu rivero.
En la jaro 1233 Grafo Oto la 2a de Geldern donis al Arnhem la urboprivilegion. En la 15a jarcento la urbo havis proks. 4000 loĝantojn kaj ricevis urbomuregojn kaj turojn por la defendo. La urbo apartenis al Duklando Geldern kaj fariĝis en 1472 habsburga, antaŭ ol ĝi aniĝis al la Respubliko de Nederlando. En la Franca-Nederlanda Milito Arnhem estis okupata de 1672 ĝis 1674 fare de francaj trupoj, same en la Koaliciomilitoj de 1795 ĝis 1813, je kio Arnhem estis ekde 1811 ĉefurbo de la Departemento Supra Iselo. En 1813 prusaj trupoj liberigis la urbon, kiu denove ekapartenis al Nederlando.
Proks. 1850 pli malpli 9000 homoj loĝis en Arnhemo. Tiam la regiono ĉirkaŭ Arnhemo kaj Nimego fariĝis ŝatata loĝlokoj de la altburĝaro el la okcidentaj provincoj de Nederlando. Sekvatempe oni kreis imponajn parkojn, al kiuj la urbo eĉ hodiaŭ dankas sian kromnomon „parkurbo“. Parkoj kiel Sonsbeek kaj Zijpendaal (en la nordo de la urbo) karakterizas la aspekton de la urbo.
En la jaro 1929 fondiĝis la nederlanda kontrolejo de la elektroindustrio KEMA en Arnhemo.
Dum la Dua Mondmilito aliancanaj trupoj provis konkeri septembron de 1944 kadre de la Operaco Market Garden la ponton de Arnhemo trans la Rejno, por tiamaniere malfermi al si vojon al Germanujo. En unu el siaj lastaj venkaj bataloj la Wehrmacht tamen povis decidi la batalon por si, kio kontribuis al la fiasko de la aliancana operaco „Market Garden“. Tiu ĉi batalo grave difektis la urbon. Post la batalo la Wehrmacht devigis la tiam 95.000 loĝantojn forlasi la urbon. Vidu artikolon Batalo de Arnhemo.
La 16an de septembro 1978 la plej aĝa kaj plej konata Rejnponto estis alinomata al John-Frost-Brug, laŭ la brita kolonelo, kiu dum la sensukcesa atako komandis tiun batalionon, kiu kiel ununura atingis la ponton kaj defendis la nordan parton dum kvar tagoj. Memortabulo memorigas pri la batalo kaj pri ĝiaj multaj viktimoj.
Post la milito okazis energia rekonstruo. La urba loĝantaro kreskas ĝis nun.
Kiel ununura urbo de Nederlando Arnhem tenas reton da elektraj busoj („trolebusoj“), kiu donas al la urbo la kromnomon „Trolleystad“.
Pontoj kaj aliaj konstruaĵoj
La du pontoj trans la Nederrijn (Malalta Rejno) proksime de la urbocentro ofte ankoraŭ estas nomataj Oude Rijnbrug (Malnova Rejnponto, John Frostbrug, konata de la filmo “A Bridge Too Far”) kaj Nieuwe Rijnbrug (Nova Rejnponto, Nelson Mandelabrug). La kvar pontoj estas laŭflue:
La sendoturo alta je 145metroj (KEMA Toren) ne estas alirebla por vizitantoj.
Vidindaĵoj
Arnhem havas multajn altrangajn kulturestablaĵojn.
Kulturo
Mezurite je la grando de la urbo Arnhem havas konsiderindan kulturan oferton. Ĉefa muzikprezentejo estas la koncertejo nome Musis Sacrum, kie provludas kaj prezentas la simfonia orĥestro de Gelderlando, kaj kie ĉiusemajne okazas ĵazkoncertoj. Ekde 2008 la iama koncertejo kaj nun rekonstruita Luxor prezentas distran muzikon kaj popmuzikon. La teatrejo Schouwburg prezentas platformon al nederlandaj kaj eksterlandaj ensembloj.
La arta altlernejo je Arnhem (ArtEZ) estas renoma ankaŭ trans la nederlanda landlimo pro sia malferma kaj eksperimentema fakultejo por ĵazo kaj popmuziko, kie je granda parto studas germanaj studentoj, sia renoma dancfkultejo kaj la tradicioriĉa teatrofakultejo. Interalie organizite de studentoj okazas du fojojn por semajno ĵazkoncertoj en la trinkejoj „Cafe de Kroeg“ same kiel „Stella by Starlight“.
1172
En la jaro 1172 post Kristo okazis, interalie:
Arnhem
Kulturo
La urbo organizas unu fojon ĉiujare festivalon por stratstatuoj („Vivantaj Statuoj“), kaj ĉiun duan jaroj la Arnheman „Modebiennale“.
Regulaj eventoj
Airborne marŝoj
Esperanto en Arnhem
Arnhem laŭ la Enciklopedio de Esperanto de 1934 estas loko kie Arie Leopold Moreau loĝis kaj propagandis. En 1929 tie okazis la 4-a Nederlanda Esperanto-Kongreso. Tie estis Esperanto-Domo ekde frua 20-a jarcento gvidita de Andreo Cseh kaj Julia Isbrücker. En la apuda urbo Nijmegen estas Esperantoklubo al kiu aliĝas esperantistoj el Nijmegen kaj apudaj urboj/urbetoj/vilaĝoj. Ĝi havas 14 membrojn kaj 9 donacantojn. Klubvesperoj estas la 2-an merkredon de la monato escepte en julio kaj aŭgusto.
Informoj: Esperanto Nederland aŭ lokaj informejoj pri Esperanto en la UEA-vikio.
Ibere libere
Ibere libere estas poemaro kuniganta verkojn de Gonçalo Neves, Georgo Kamaĉo (nuntempe Jorge Camacho), Liven Dek (Miguel Gutiérrez) kaj Miguel Fernández. Ĝin eldonis la aŭstra E-eldonejo Pro Esperanto en 1993.
La libro estas fama i.a. pro la ekesto de la literatura grupo nun nomata Ibera Skolo. Tiu nova kvaropo proponis, ĉefe, du agadliniojn. Unue: indas labori grupe. Due: endas pripoemi la nunon per la poeziiloj propraj al la nuno.
Se lasi aparte la signifon de la tiamaj ankoraŭ vivaj postrestantoj de jam estingita ora epoko (la majstroj William Auld, Baldur Ragnarsson...), kiam tiu kvaropa poemaro vidis la lumon, la ĝenerala panoramo de la E-poezio, kun kelkaj respektindaj esceptoj, estis deknaŭajarcentece ŝima pri poeziaj teknikoj, iloj kaj temoj. La apero de Ibere libere agis tiukadre kiel trablovo de freŝa aero. La kvaropo kuraĝe kaj efike ekspluatis multajn el la poeziaj ebloj de la lingvo Esperanto.
La aron el la poeziemuloj ĉiutempe konsistigis vera malplimulto en Esperantujo, sed la antaŭenira parto de ĝi bonvenigis kaj aplaŭdis la enhavon de Ibere libere kaj la agadliniojn proponitajn de ĝiaj aŭtoroj. La alia parto, ĉefe, ignoris la aferon, kiel kutime. Nur partianoj de tio praktiki plue deknaŭajarcentecan poezion atakis, kaj nun kelkfoje atakas plue kiel avangardisman, la poezion proponitan de la aŭtoroj de Ibere libere.
(5604) 1992 FE
(5604) 1992 FE estas malgranda, neordinare hela atona asteroido, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝia spektra klaso "V" indikas "ŝtonan" asteroidon, entenantan piroksenojn kaj aliaj silikatoj de fero kaj de magnezio, de komponiĝo simila al tiu de 4 Vesta. Verŝajne, ĝi estas elŝirita ero de 4 Vesta.
Ĝi estas venusrenkonta kaj terrenkonta asteroido, kies orbito krucas tiujn de Venuso kaj Tero kun malgranda orbita klinangulo. Ĝi povas proksimiĝi je 5 milionoj da km de Tero: malgraŭ ĝia malgrandeco (inter 550 kaj 750 metroj), ĝi estas klasifikata potence danĝera objekto.
(19891) 3326 T-2
(19891) 3326 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
ASL
La vorto havas plurajn signifojn:
13822 Stevedodson
Nomo
Ĝia nomo honoras la kanadan amatoran astronomon Steve Dodson, instriston en altlernejo de Norda Ontario. De 1982 ĝis 1992, li estis en la estraro de Science North de Granda Sudbury. Komencante en 1994, li faris milojn da malgrandaj "Stargazer Steve"teleskopoj.
Castroponce
Castroponce [kastroPONze] (ankaŭ Castroponce de Valderaduey) estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Castroponce estas etimologie komprenebla kiel Fortikaĵo de Ponce alude al iama loĝanto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 25 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 148 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 74 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
En 1961 vintre, la malsupra parto de la municipo detruiĝis pro la inundo fare de la rivero Valderaduey; poste oni konstruis la Pueblo Nuevo (Nova Vilaĝo), ĉe la antaŭa, pro kio en la aktualo ĝi estas komponita de du vilaĝoj: nome la Malnova kaj la Nova.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo (trinava kaj kun gravaj pentraĵoj kaj skulptaĵoj) kaj la festoj.
Bb
La vorto havas plurajn signifojn:
59417 Giocasilli
59417 Giocasilli estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne tre malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Giovanni Casilli, kiu aniĝis al la teamo de la Observatorio de Romo en 1989. De tiam; li laboris ĉe la Stacio de Campo Imperatore kiel teknikisto, alportante helpon al la Campo Imperatore Near Earth Object Survey.
Masato Koga
Masato Koga (古賀 正人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos, Sagan Tosu kaj Sagawa Express Chukyo.
78535 Carloconti
78535 Carloconti estas tre malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 6-an de septembro 2002 en la kadro de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la popularan italan televidan prezentiston Carlo Conti, kiu komencis sian karieron kiel radia prezentisto. Li iris al la televido en 1985 kaj liaj plej famaj spektakloj inkludas Discoring, Aria fresca kaj L´eredità.
Sergej Ŝojgu
Sergej Kuĵugetoviĉ Ŝojgu (Сергей Кужугетович Шойгу; tuve: Сергей Күжүгет оглу Шойгу; naskiĝis ), estas rusia politikisto kaj generalo de la armeo, kiu servas kiel defendministro de la Rusia Federacio ekde 2012. Ŝojgu ankaŭ estas la prezidanto de la Konsilio de Ministroj pri Defendo de la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj ekde 2012. Antaŭe, Ŝojgu estis ministro por kriz-situacioj de 1991 ĝis 2012 kaj nelonge oficis kiel guberniestro de Moskva provinco en 2012. Proksima konfidulo kaj aliancano de Vladimir Putin, Ŝojgu apartenas al lia proksima rondo.
Aristilo
La luna kratero Aristilo estis nomita omaĝe al li.
Balatonvilágos
Balatonvilágos [balatonvilAgoŝ] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Balatonalmádi. Világos signifas hela, la vilaĝo ricevis la nomon pro la hela tero.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ suda bordo de Balatono, laŭ ĉefvojo, fervojo kaj aŭtoŝoseo Budapeŝto-Siófok.
Historio
Dum la historio estis 2 najbaraj komunumoj Balatonaliga kaj Balatonvilágos. La lasta ĝis 1961 estis ekstra parto de Balatonfőkajár. Ambaŭ estas ŝatataj someraj banlokoj, ĉar ili troviĝas la plej proksime de Budapeŝto. La vilaĝo apartenas al vinregiono de Balatonfüred-Csopak.
Křeptov
Křeptov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Běleč en distrikto Blansko. Ĝi troviĝas en Suprasvratka montetaro, en Naturparko Svratka montetaro, proksimume 1 km nordokcidente de Běleč. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 26 adresoj.
Křeptov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,56 km².
Futuna
Futuna estas la nomo de du insuloj en la Pacifika Oceano:
Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko
La Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko aŭ SSR Azerbajĝano estis la nomo de Azerbajĝano kiam ĝi estis membro de Sovetio de 1936 ĝis 1991 kaj de la Transkaŭkaza Federacia Soveta Socialisma Respubliko kune kun la SSR Armenio kaj la SSR Kartvelio, de 1922 ĝis 1936. Ĝi sendependiĝis post la malapero de Sovetunio en 1991.
La Naĥichevana Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko aŭ pli mallonge Naĥiĉevana ASSR (Naxçıvan Muxtar Sovet Sosyalist Respublikası, ekde la 1940-aj jaroj per cirila alfabeto Нахчыван Мухтар Совет Сосјалист Республикасы) estis aŭtonoma respubliko ene de la Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko (Azerbajĝana SSR), unu el la respublikoj de Sovetunio.
Armeo
En la unuaj du jaroj la respubliko havis la Azerbajĝanan Ruĝan Armeon.
Hundorozo
La hundorozo aŭ ordinara rozo (Rosa canina) estas dukotiledona kuracplanto, alveninta en Eŭropo el Persio. Arbedo alta 200-350 cm kun pendantaj branĉoj, kovritaj per densaj dornoj, kun kvinpetalaj blankaj aŭ helaj rozkoloraj floroj. Fruktoj estas rozberoj, post maturiĝo ruĝaj aŭ rozkoloraj. Hundorozo kreskas sur sekaj kaj sunplenaj deklivoj, kamplimoj kaj arbustejoj ĝis 1000 metroj s.m. Trovitaĵoj en kolonaj konstruaĵoj en Svislando atestas pri antikva prilaborado de rozberoj.
Apliko
Rozberoj estis jam en antikvaj tempoj konsiderataj bona rimedo kontraŭ urinvezikaj ŝtonoj. Rozberojn oni kolektas mane, en gantoj, maturajn, antaŭ aŭtunaj frostoj, en septembro-oktobro. Unue oni sekigas ilin en libera aero, en unu tavolo, poste arte, ekzemple sur lado en malfermita elektra tubo. Rozberoj enhavas multajn vitaminojn, precipe la vitaminon C, provitaminon A, komplekson de vitaminoj B-B1, B2, vitaminon K, sukerojn, kalcion, fosforon, magnezion, kalion, pektinon, fruktajn acidojn, karotenon, taninon, silicon, oleon, aromajn substancojn, vitaminon E. Freŝaj rozberoj estas unika fonto de askorba acido (vitamino C). Se oni atente sekigas ilin, konserviĝas unu kvarono. Plej ŝpara konservado estas produktado de marmelado kun 59% da sukero. Askorba acido bone influas kontraŭ sangado de gingivoj kaj printempa laciĝo – ĝi fortigas imunecon de la organismo. Pro granda enhavo de pektino rozberoj iom laksigas kaj urinigas. Popola medicino rekomendas manĝi rozberan farunon (unu kulereton post manĝo) ĉe diabeto, malfacilaĵoj ĉe urinado, laciĝo, forta menstruo. Por rozbera tizano taŭgas kompletaj beroj, inkluzive la semojn. Unu kulereto por taso, 3-4-foje tage. Eblas maceri hakitajn berojn unu horon en malvarma akvo, infuzi en bolanta akvo aŭ boligi 10 minutojn. Plej ŝpara por vitamino C estas la unua maniero. La teon trinku en varma stato, poste malaperas la vitaminoj.
La folierojn de la floro, oni uzas en salatoj, dolĉaĵoj. Oni gustigas per ili siropojn, vinagron, dolĉaĵon.
Ĝia frukto estas rozbero, kiun oni kolektas, se ĝin pikis jam la prujno. Tiam la fruktokorpo moliĝas, la surfaco ondiĝas. Ĝi estas uzebla diversmaniere: seke (sen la pikaj grajnoj) kiel kuracteo aŭ krude por fruktovino, siropo, kaj marmelado.
Se oni pretigas el la frukto per malvarmaj traktoj trinkaĵojn, en ili restas multe da C-vitamino, tiel la taga konsumado el tio fortigas la korpan rezistokapablon.
ASM
La vorto havas plurajn signifojn:
Secugnago
Secugnago estas komunumo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Turano Lodigiano, Mairago, Brembio kaj Casalpusterlengo. Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Gaudentius de Novara, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
12497 Ekkehard
12497 Ekkehard estas asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la Ekkehard Kührt estro de la Departemento pri Asteroidoj kaj Kometoj de la Instituto de Planeda Esplorado ĉe la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado (DLR). Li estis tre aktiva en esploro pri malgrandaj korpoj dum jardekoj kaj engaĝiĝis en multenombrajn kosmaj misioj. Ekkehard estis estro de projekto por la kontribuo de la DLR al la instrumentoj de la misio Rosetta.
Kanceliero
Kanceliero estas ministro aŭ ŝtata ĉefoficisto, al kiu estas konfiditaj la ŝtataj sigeliloj kaj kiu zorgas precipe la juĝan administracion. Multaj ordenoj, episkopejoj, eklezioj, universitatoj kaj aliaj organizoj ankaŭ havas kancelierojn.
En Germanio kaj Aŭstrio oni nomas kanceliero (Kanzler) la estron de la registaro. Esperante oni povas nomi lin au ŝin ankaŭ ĉefministro. Vidu Federacia Kanceliero (Germanio) kaj Federacia Kanceliero (Aŭstrio)
Miranda (subŝtato)
Miranda estas subŝtato de Venezuelo. Ĝi situas en la centro de la lando. Ĝin limigas norde la Ĉefurba Distrikto kaj la subŝtato Vargas, oriente la Kariba Maro, sude la subŝtatoj Guárico kaj Aragua, kaj okcidente la subŝtato Aragua.
Ĝia ĉefurbo estas Los Teques. Petare, Baruta kaj Chacao apartenas al Karakaso, la ĉefurbo de la lando. Aliaj gravaj urboj estas Charallave, Cúa, Higuerote, Río Chico, Ocumare del Tuy, Guatire kaj Guarenas.
Kanceliero
Por la listo de oficuloj vidu kanceliero (Germanujo) kaj kanceliero (Aŭstrujo)
En Brazilo, kanceliero estas la ministro pri eksteraj rilatoj.
Dumpalmo
La dumpalmo (Hyphaëne thebaica) kreskas en Supra Egiptio, Sudano, Kenjo kaj Tanzanio. Ĝi altas ĝis 15m, la svelta trunko disbranĉiĝas, fine de la branĉoj situas eta, dura, verda, foliaro el ventumiloformaj folioj.
Atommasa unuo
Laŭdifine, unu atommasa unuo (1 u) aŭ unuigita atommasa unuo (laŭ la CODATA, Committee on Data of the Interrnational Council for Science, de 2010) egalas al 1/12 de la maso de unu atomo de karbono-12.
Dumpalmo
La nukso estas polarebla al brila, oni nomumas ties duran, blankan planton planta eburo kaj uzas por produktado de butonoj, surigato de la vera eburo.
Atommasa unuo
Historio
La kemiisto John Dalton (1766 – 1844) unue proponis la mason de unu atomo de hidrogeno kiel la unuo de atoma maso (fruan 19-an jarcenton). Malfrue, Francis Aston (1877 – 1945), inventinto de la maso-spektrometro, uzis 1/16 de la maso de unu atomo de oksigeno-16 kiel sia unuo. Ekde 1961 la unuigita atommasa unuo estas akceptita i.a., de la International Union of Pure and Applied Physics (Internacia Unio pri Pura kaj Aplikata Fiziko), kaj de la International Union of Pure and Applied Chemistry (Internacia Unio pri Pura kaj Aplikata Kemio).
Dumpalmo
El folioj de la dumpalmo oni produktas ŝnurojn, tapiŝon kaj eĉ paperon.
Oni trovis dumnujkson jam en antikvaj tomboj en Egiptio.
Gurĝaroj
Gurĝaroj aŭ Gujĝaroj (konata ankaŭ kiel Gojaroj kaj Gujaroj) estas etna agrikultura kaj brutobreda komunumo de Barato, Pakistano, kaj Afganio. Ili estas konataj kiel Gurjaraoj dum la mezepoko, nomo supozata kiel etnonimo en la komenco same kiel demonimo poste. Kvankam tradicie ili dediĉis sin al agrikulturo (ĉefe al brutobredado de bovoj), Gurĝaroj estas granda heterogena grupo kiu estas interne diference laŭ kriterioj de kulturo, religio, okupo, kaj soci-ekonomia statuso. La historia rolo de Gurĝaroj estis tre diversa en socio, unuflanke ili estis fondintoj de kelkaj regnoj, distriktoj, urboj kaj vilaĝoj, kaj aliflanke, ili ankaŭ estas nomadoj sen propra tero.
Wolvega
Wolvega (frise: Wolvegea) estas la ĉefloko de la komunumo Weststellingwerf. Je la 1-a de januaro 2006 la vilaĝo havis 12 107 loĝantojn. Ĝi havas stacidomon ĉe la fervojlinio inter Zwolle kaj Leeuwarden.
En la grenmuelejo Windlust ankaŭ estas muzeo. Alia ventmuelejo en Wolvega estas De Gooyer.
Kispest
Kispest (kiŝpeŝt) (=malgranda Pest) estas iama urbo de Hungario, kiu estas la 19-a distrikto de Budapeŝto.
Historio
Antaŭ la hungaroj sarmatoj kaj avaroj vivis tie. La evoluo komenciĝis en la 19-a jarcento. La loko disiĝis de Vecsés kaj memstara etvilaĝo fondiĝis en 1871. Post 2 jaroj la komunumo iĝis grandvilaĝo, antaŭ la 1-a mondmilito distriktejo. Tiutempe fondiĝis modela kolonio de Wekerle. Post la mondmilito Kispest iĝis urbo, post la 2-a mondmilito distrikto de Budapeŝto.
Esperanto
Kispest estas la loko, kie József Miletz kaj Mihály Zsámboky propagandis Esperanton.
Hibriso
Hibriso (greke: Ὕβρις ) laŭ la moderna senco estas emocio de troa fiereco kaj aroganteco, kiu kunportas punon kaj malvenkon. En la antikva Grekio la signifo de la termino estis iomete malsama, rilate al la evidenta malobservo de la rajtoj de aliaj, kio kaŭzas ĝian humiligon.
En greka mitologio
En la greka mitologio, Hibris estis nimfo, kiu kune kun Hermeso kreis la duondion Pajno.
La klasika signifo
Aristotelo difinis la emocion de la hibriso jene: "La hibriso estas la farado aŭ dirado de aferoj por humiligi sian subjekton, ne por ia gajno diri ilin, sed nur por memkontento. La hibriso ne celas venĝi pasintecon. insultoj; tiu estas venĝo. La Hibriso devenas de la ĝojo de memkontento. Homoj pensas, ke se ili malĝentile traktas aliajn, ilia korno leviĝos."
El Cielo en las manos
El Cielo en las manos estas argentina drama filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Homero Cárpena. El Cielo en las manos estis originale filmita en la hispana lingvo.
Hibriso
La klasika signifo
Hibriso estis krimo en klasika Ateno. La hibrisaj deliktoj inkluzivis diversajn deliktojn, ekzemple tiujn, kiuj nuntempe nomiĝus atenco, seksa perforto, fraŭdo kaj ŝtelo. Du famaj kazoj aperas en la prelegoj de Demosteno. La unua estas kazo, en kiu Medias batis Demostenon en la vizaĝon ĉe teatro (de "Kontraŭ Media"). La dua kazo (de "Kontraŭ Konon"), estas kazo, en kiu akuzito atakis alian homon kaj kriis al li kiel koko; laŭ li la hibriso estis malkaŝita ĉi-kaze pli en la insultaj krioj ol en la atako mem.
El Cielo en las manos
En la filmo interalie aperas la aktoroj Lea Conti, Oscar Casco kaj Perla Mux.
Hibriso
La klasika signifo
Fruaj okazoj de hibriso en la klasika greka literaturo de Homero: ĉe Odiseo kaj liaj homoj en Iliado, kiuj ne agnoskis dankon al la dioj kaj precipe al Pozidono - al la maro pro sia granda venko en Trojo. Tion kaŭzis turmenta vojaĝo meze de la maro, en kiu ĉiuj krom Odiseo (kiun Ateno defendis) estis mortigitaj. Aliokaze kun la impertinentaj svatantoj de Penelopo, ĉe Odiseado, kiuj estis devigitaj pagi ĉe la fino de sia morto, pro sia aroganta trudado en la domon de Odiseo.
La hibriso ofte estas priskribita kiel la eraro (άμαρτία) de la roluloj en la greka tragedio, kaj la kialo de ilia detruo, aŭ ilia nemezo. Sed tragedio reprezentas nur malgrandan proporcion de hibridaj okazoj en greka literaturo; plejofte la hibridoj rilatas al ofendoj inter persono kaj ties amiko. Oni nun scias, ke la grekoj kutime ne pensis pri hibriso kiel religia afero, pro kiu la dioj punis.
Opština Želino
Opština Želino estas unu el la 80 komunumoj de Norda Makedonio. En 2002 tie vivis 24.390 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas de la loĝloko Želino.
Hibriso
Moderna signifo
En la moderna senco, hibriso signifas troan fieron kaj arogantecon. Li estas ligita kun manko de scio pri historio kaj manko de humileco. Estas kutime puno de iu, akuzita pri hibriso, simile al la klasika rilato inter hibriso kaj nemezo en la greka mondo kaj la biblia citaĵo "antaŭ frakturo - geniulo, kaj antaŭ fiasko - alteco".
Memorigloko Heldenberg
Priskribo
Ĝi gastigas bustojn kaj statuoj de aŭstraj regantoj kaj armea personaro kaj estis starigitaj en 1849 fare de Joseph Gottfried Pargfrieder, grava provizanto al la imperia armeo, kiu asertis esti ekstergeedza filo de imperiestro Jozefo la 2-a. Josef Radetzky von Radetz, aŭstra feldmarŝalo kaj popola heroo, mortis la 5-an de januaro 1858 post akcidento en Milano. La 19-an de januaro 1858, li estis entombigita en Heldenberg. La imperiestro deziris ke li estu entombigita en la Imperia Kripto en Vieno ĉe la kapucenoj: aliflanke, Radetzky mem testamentis siajn terajn restaĵojn, kaj la rajton entombigi lin al Joseph Gottfried Pargfrieder. Li jardekojn pli frue estis pagintaj monŝuldojn de Radetzky. Radetzky restas entombigita sub monumenta obelisko proksime al feldmarŝalo Maximilian von Wimpffen kaj Pargfrieder mem.
Hibriso
Moderna signifo
"Hubris" estas la nomo de la unua parto de la biografio de Adolf Hitler, de Ian Kershaw (la nomo de la dua parto estas "Nemesis").
Memorigloko Heldenberg
Priskribo
Sur la tereno estas ankaŭ planitaj sekcioj por vunditaj soldatoj (1 ofirico kaj 12 soldatoj) kiu estu honore gardstarantoj; tiaj pluaj etendigoj de la komplekso neniam realigitis.
La tuto restaŭritis kaj ricevis informcentron por vizitantoj okaze de ekspozicio en 2005 sub la egido de la federacia lando Malsupra Aŭstrio. Similaj kompleksoj en Germanlando estas Walhalla proksime de Regensburg, Befreiungshalle en Kelkheim aŭ Ruhmeshalle en Munkeno.
Shaolin (komikisto)
Shaolin, kies vera nomo estas Francisco Jozenilton VELOSO (naskiĝis en Coremas, Paraibo, Brazilo, la 8-an de majo 1971) estas brazila humuristo, komikisto kaj radiofonisto.
Opština Želino
Loko, priskribo
Opština kun areo de 201,04 km² situas en la orienta parto de la regiono Polog. La nordokcidenta parto kuŝas en la malaltebenaĵo de la rivero Vardar, ĉirkaŭ 450 metrojn super marnivelo. Sude, la areo estas monta kaj la alteco atingas ĝis 1700 m. En la sudo, laŭ mallonga sekcio, fluas la rivero Treska. Ĉi tie, la alteco estas ĉirkaŭ 360 m. La digo Kozjak kun hidroelektra centralo estas konstruita sur la rivero.
Shaolin (komikisto)
Biografio
Naskiĝinta en Coremas, ŝtato de Paraíba en 1971, Shaolin komencis sian karieron ĉe  Teatro Severino Cabral de Campina Grande.
Opština Želino
Loko, priskribo
Ĉe la norda rando ĝi transiras la ŝoseon A2 / E65. Ĝi ligas la ĉefurbon Skopje en la oriento kun Tetovo en la okcidento. La vilaĝo Zelino estas ĉirkaŭ 30 km de Skopje, sed de Tetovo nur 10 km.
Ĥorezma Imperio
La Ĥorezma Imperio estis la nomo de la imperio fondita de la ĥorezma dinastio (perse خوارزمشاهیان, "Reĝoj de Ĥorezmo") islama (sunaismo) dinastio el mamluka kaj tjurka deveno, kiu regis super la Granda Irano, unue kiel vasaloj de la selĝukoj kaj pli malfrue kiel sendependaj regantoj en la 12-a jarcento. La imperio ekzistis ĝis la mongola invado de 1220.
Opština Želino
Loko, priskribo
Opstine Zelina konsistas tuta de 18 vilaĝoj:
Shaolin (komikisto)
Biografio
Li estas karikaturisto por ĵurnaloj A Palavra, Jornal da Paraíba kaj Revista do Nordeste; tiam ankaŭ gastigis radioaparatajn antenojn Rádio Campina Grande. Lia edzino estas Laudiceia Veloso ekde decembro 1994, kun kiu li havas du infanojn.
Opština Želino
Loko, priskribo
Želino, Gornja Lešnica, Grupčin, Dobrce, Donja Lešnica, Kopačin Dol, Lukovica, Larce, Merovo, Novo Selo, Ozormište, Palatica, Roglje, Sedlarevo, Strimnica, Treboš, Cerovo, Čiflik.
Shaolin (komikisto)
Biografio
Dum la jaro 2000, li partoprenis en pluraj spektakloj kiel Domingão do Faustão, A praça è nossa kaj Show do Tom. Lia lasta spektaklo estas nomata Tudo è possível (Ĉio eblas) kun Ana Hickmann kie li imitas moke famajn rolulojn, kiel ekzemple Leonardo da Banda Calypso, Joelma Zezé aŭ Camargo.
La aŭtoakcidento
En la nokto de la, Shaolin estis implikita en serioza aŭtoakcidento en Campina Grande sur la vojo BR-230: lia aŭto koliziis kun kamiono kaj Shaolin estis grave vundita. , . La sekvantan majon, li estis liberigita de intensiva zorgo al simpla ĉambro, dum ankoraŭ en komato. Kiam li revenis hejmen, li sukcesis, ekde septembro 2012 parte komuniki per la palpebroj, uzante mekanismon kiun donis al li lia amikino Ana Hickmann.
Opština Želino
Loko, priskribo
Laŭ la lasta censo en 2002, ili vivis en la komunumo ĉefe albanoj - pri 99%.
Najbaraj municipoj estas:
Opština Jegunovce en la nordo, Opština Saraj oriente, Opština Sopište en la sudoriento, Opština Makedonski Brod en la sudo, Opština Brvenica la sudokcidento kaj Opština Tetovo en la okcidento.
Referencoj
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Insulo Northbrook
La insulo Northbrook (ruse Остров Нортбрук) estas insulo apud la suda limo de la lando Francisko Jozefo, en Rusio. Ĝia plej alta punkto estas 344-metrojn alta.
La insulo Northbrook estas unu el la plej facile alireblaj lokoj de la insularo. Ĝi do ofte fariĝis ĉefbazo por variaj polusaj ekspedicioj, fine de la 19-a jarcento kaj komence de la 20-a jarcento. La insulo estis nomita laŭ Thomas Baring, 1-a grafo de Northbrook, kiu estis la prezidanto de la Reĝa Geografia Societo inter 1890 kaj 1893.
Elle
Elle povas esti:
1173
En la jaro 1173 post Kristo okazis, interalie:
Bd
La vorto havas plurajn signifojn:
Sano (bulteno)
Sano estis bulteno de iama Medicina Sekcio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio, redaktata de medicina d-ro Josef Hradil.
Komence la bulteno aperadis sub titolo Medicinistaj novaĵoj kaj estis stencilita (formato A4), en la 1970-aj jaroj ĝi ŝanĝis sian nomon je Sano kaj aperis ja ankaŭ tajpita, sed malgrandigita je formato A5 kaj multobligita ofsete.
ASN
La vorto havas plurajn signifojn:
Sano (bulteno)
En la bulteno aperadis sciigoj por la sekcianoj, diskutoj inter ili, sed ankaŭ fakaj artikoloj, originaj kaj tradukitaj, kiuj povas ĝis nun kontribui al ellaboro de faka medicina lingvaĵo en Esperanto.
Mohrkirch
Mohrkirch (dane: Mårkær) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Süderbrarup, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Bracha L. Ettinger
La verkaro de Ettinger konsistas ĉefe el olepentrarto kaj verkado. Ettinger estas nune konsiderata elstara figuro inter kaj francaj pentristoj kaj israelaj artistoj. La arto de Ettinger estis ĵus detale analizita en la libro Women Artists at the Millennium, en la verko de Griselda Pollock nome Encounters in the Virtual Feminist Museum kaj en la antologio de Catherine de Zegher nome Women's Work is Never Done. Ŝiaj ideoj en kultura teorio, psikoanalizo, kaj feminismo en Francio (vidu artikolon Feminisma teorio) atingis agnoskon post la publikigo de Matrix and Metramorphosis (1992), fragmentoj el siaj notlibroj (Moma, Oxford, 1993) kaj The Matrixial Gaze (1995). Dum la lastaj du jardekoj ŝiaj verkoj estis influaj en artohistorio, kinarta teorio (inklude feminisman kinteorion), psikoanalizo, estetiko kaj genrostudioj.
Handikapula skotero
Handikapula skotero estas trirada aŭ kvarrada skotero kun elektra propulso kiu nuntempe ĉefe estas uzata de handikapuloj aŭ homoj kun limigita movebleco. Kun maksimuma rapideco de po ĉ. 19 km-oj en horo kaj atingoradiuso de pli ol 100 kilometroj ĝi hodiaŭ estas ŝatata veturilo de naveduloj kaj personoj kiuj volas komforte veturi kaj eviti trafikŝtopiĝojn aŭ publikan transporton. Oni povas sekure kaj facile moviĝi en strato, renkonti kun amikoj, familianoj kaj konatoj, veni al oficejo aŭ vendejoj.
Bracha L. Ettinger
Ettinger estas profesoro en la Eŭropa Gradiglernejo en Saas-Fee, Svisio.
Handikapula skotero
Tekniko
Rapideco de la veturilo estas 6–25 km/h, meze 8–12 km/h. Oni povas regi la rapidecon per mantenilo, pedalo aŭ potenciometro. Ĝi povas esti strita maksimume en 10-15%-aj deklivoj. Ĝia efika distanco estas 25–50 km.
Pleje fabrikoj estas en Ĉinio kaj Usono, sed la veturiloj estas popularaj ankaŭ en Austrálio kaj Eŭropo. Ili povas esti faldeblaj aŭ komposeblaj; kun ŝanĝebla antaŭparto; kun enkonstruita ŝarĝilo por akumulatoroj kaj tiel plu.
Konstruo
Kutime estas la loko por akumulatoroj sub seĝo. Ilia kapacito kaj kurintenso definias gravajn parametrojn post kial longa vojo ĝi necesas esti resarĝita, maksimuman rapidecon, kaj pli krutan deklivon, kiun ĝi povas esti stirita. Pleje la ŝarĝilo estas apartigite, sed pli kaj pli veturiloj estas fabrikitaj kun integrigita ŝarĝilo. Tiu estas pli opurtuna, ĉar la uzanto serĉas elektran reton, kaj post ŝarĝo li veturas plu.
La uzanto povas kontroli rapidecon, indiki, ŝalti lumojn kaj hupi en instrumentpanelo. Li povas vidi tie vidi nivelon de ŝarĝo, kaj tie estas loko por kruconavo. Iuj Amerikaj tipoj havas digitalan instrumentpanelon.
Iloj por stirado dependas de tipo, sed tiuj ebliĝas unumanan stiradon. Ankaŭ stirado antaŭe kaj malantaŭe povas esti ŝaltigita per unu mano. Oni povas ankaŭ halti la veturilon. Post tiu bremsoj manas ŝlosite, ĝis kiam oni startas; do la veturilo manas en ĝia loko. Se ĝi elŝarĝas, oni povas malfermi bremsojn, kaj ŝovi ĝin.
Ĝi havas lumojn por ŝtiri en mallumo. Pleje ĝi povas esti ŝarĝita kun 140 kg; pezaj tipoj povas veturi 280 kg.
Historio
La unuan handikapulan skoteron faris Allan R. Thieme en 1968 en Michingan. Tiel helpis li al unu familiano, kiu suferis je multloka sklerozo. Li nomis la unuan markon Amigo, kiu estis stirita per antaŭaj radoj, kaj estis uzebla hejme.
Malavantaĝoj
Oni povas pli malfacile transporti ĝin, ol rulseĝon. Oni povas disparti ĝin, sed tiu bezonas fortan helpanton kaj mezgrandan aŭ grandan veturilon. En mezgrandaj aŭtoj ĝi bezonas la plejan lokon. Ĝi estas tre malfacile transportebla en flugmaŝinoj. Iuj modeloj estas faldeblaj kaj malpli pezaj, sed tiuj estas tre raraj.
Ĝi estas pli granda ol rulseĝo, ĝi ne povas en malgrandaj liftoj, ŝtuparoj estas malhelpoj, kiujn oni povas tre malfacile uzi. Nur veturiloj kun malalta planko estas vetureblaj. Nur tiuj stacioj de metroo estas uzeblaj, kiuj havas sufiĉe grandan lifton aŭ rampon. Stratrandoj estas problemoj, kiujn oni povas solvi nur per helpanto, aŭ post surterado. Ankaŭ parkantaj aŭtoj malfacilas la vojon. Ĝi estas tre malfacile uzeblaj en malgrandaj lokoj aŭ en etaĝaj domoj kun malgranda lifto.
En iuj landoj, oni devas stirpermesilon por stiri ĝin.
Superokula glando
Superokula glando estas tipo de flanka naza glando troviĝanta en kelkaj specioj de marbirdoj, ĉefe pingvenoj, kiu forigas la salon el la sangofluo. La glanda funkcio estas simila al tiu de renoj, kvankam ĝi estas multe pli efika por formovi salon, permesante pingvenojn survivi sen aliro al nesala akvo. Kontraŭe al populara kredo, tiu glando ne rekte konvertas salan akvon al nesala.
1174
En la jaro 1174 post Kristo okazis, interalie:
Périers-sur-le-Dan
Périers-sur-le-Dan estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Périésains.
Cinco grandes y una chica
Cinco grandes y una chica estas argentina filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Augusto Cesar Vatteone. Cinco grandes y una chica estis originale filmita en la hispana lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Tono Andreu, Lucía Barause kaj Juan Carlos Cambón.
Bnej-Brak
Ĝis la 1980-aj jaroj, Bnei Brak estis la nura ultra-ortodoksa grandurbo en Israelo.
Geografio
Bnei Brak situas en la marborda ebenaĵo oriente de Tel-Avivo. Ĝi estas antaŭurbo de Tel-Avivo.
Historio
La unua mencio okazis en 701 antaŭ Kristo. Bnei Brak estis fondita kiel agrikultura vilaĝo fare de polaj judoj en 1924 en proksimeco de la iama biblia loko. Pro manko de necesaj kampoj multaj el la fondintoj elektis aliajn okupojn kaj la vilaĝo komencis preni urban karakteron. Laŭ popolnombrado en Palestino en 1931 en la vilaĝo loĝis 956 homoj (ĉiuj judoj) en 155 domoj. En 1950 Bnei Brak urbiĝis.
Ekonomio
En Bnei Brak la plej grava produkto estas la Coca-cola, aliaj produktoj estas la cigaredoj kaj manĝaĵoj.
ASO
La tri-litera kombinaĵo ASO havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Sablotabulado
Tiu sporto estas malpli populara ol neĝtabulado, ĉar praktike ne eblas konstrui skilifton sur sabloduno, do la tabulantoj devas ĉiufoje piediri supren, aŭ per veturilo suprenveturi. Aliflanke eblas sablotabuladi en ĉiu sezono, kontraŭe al neĝtabuladi, kio farendas en la vintro.