cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Burunda enlanda milito
La interkonsento de Arusha kaj sekvintaj eventoj
La en Itaba (provinco Gitega) dum operaco de la Armitaj fortoj de Burundo estis murditaj inter 173 kaj 183 civiluloj (hutuoj). Sub premo de la enlandaj kaj internaciaj organizaĵoj la registaro fondis la enketan komisionon, kiun estris la komandestro de la dua milita regiono kaj guberniestro de Gitega. La ĝi publike agnoskis, ke dum militaj operacoj estis murditaj 173 civiluloj.
La paciĝo kun CNDD-FDD (Pierre Nkurunziza)
La 2002 la registaro subskribis la interkonsenton kun CNDD-FDD (la gvidanto — Jean-Bosco Ndayikengurukiye) kaj PALIPEHUTU-FNL (la gvidanto — Alain Mugabarabona). Laŭ tiuj ĉi interkonsentoj CNDD-FDD (Jean-Bosco Ndayikengurukiye) kaj PALIPEHUTU-FNL (Alain Mugabarabona) eniris la registaron, ricevinte po unu ministeria posteno, kaj eniris en la Nacian Asembleon, ricevinte po 4 deputitaj mandatoj.
La 2002 estis subskribita simila interkonsento kun alia flanko de CNDD-FDD, gvidita de Pierre Nkurunziza. La 2003 la transira registaro kaj CNDD-FDD (Pierre Nkurunziza) subskribis la komunan deklaracion pri efektivigo de la interkonsento pri pafĉesigo de la 2-an decembro 2002. La estis subskribita protokolo pri divido de la politikaj plenpovoj kaj povoj en la sfero de defendo kaj sekureco (Pretoria protokolo). Laŭ ĝi CNDD-FDD ricevu 4 ministeriajn postenojn, inkluzive la postenon de la ŝtata ministro en la prezidanta kancelario, kiu estu respondeca pri la bona regado kaj ŝtata kontrolo. La prezidanto konsultu ĝin pri ĉiuj plej gravaj aferoj. Ankaŭ CNDD-FDD ricevu postenojn de la dua vic-prezidanto de la Nacia kunveno kaj de la subestro de la ĝenerala sekretario de la Nacia kunveno. Krome CNDD-FDD ricevu 2 postenojn de konsilistoj kaj 15 lokojn en la Nacia kunveno.
En aprilo CNDD-FDD intense bombardis Buĵumburon.
La estis subskribitaj la dua Pretoria protokolo kaj la Teknika interkonsento pri armitaj fortoj. Laŭ ĝi CNDD-FDD ricevu 40 % altajn oficirajn postenojn, ĉe tio la Armitaj fortoj havu proporcian etnan konsiston (50/50). Ankaŭ estis interkonsentite, ke CNDD-FDD ricevu 35 % postenojn en la polico, en kiun ankaŭ eniru ĝendarmaro. Observadon pri senarmiĝo de la ribeluloj faru la Misio de Afrika Unio en Burundo. La registaro promesis ene 3 monatoj inkluzivigi reprezentantojn de CNDD-FDD. La movado mem ricevu la rajton registriĝi kiel la politika partio post kiam komenciĝos kunveno de la batalantoj. La gvidantoj kaj anoj de CNDD-FDD, kaj kunlaborantoj de la registaraj sekurecfortoj ricevu portempan imunecon. La Naciaj defendaj fortoj, la Nacia polico kaj la Nacia esplorservo estu establitaj dum unu jaro.
La 2003 estis subskribita la Universala interkonsento pri pafĉesigo. Poste Pierre Nkurunziza iĝis la ŝtata ministro pri la bona regado kaj ŝtata kontrolo. Anoj de lia movado ricevis tri aliajn ministeriajn postenojn. Ankaŭ estis farita la listo de personoj, kiuj ricevu mandatojn en la transira Nacia kunveno.
Pli malfrue, rezulte de prezidanta balotado la 2005 venkis Pierre Nkurunziza, kiu estis enpostenigita la  kiel la unua demokratie elektita prezidanto de la lando post 1993. Tio signifis la finon de la 3-jara transira periodo.
La paciĝo kun FNL
Post paciĝo kun aliaj ribeluloj restis nur unu grupo, kiu daŭrigis la bataladon — FNL. Ĝia gvidanto Agathon Rwasa deklaris, ke la interkonsento de Arusha celis nur dividi potencon inter politikaj elitoj, kaj ke ĝi ignoris la problemojn de la malriĉaj burundanoj. Kontraŭ ĝi bataladis la komunaj fortoj, kiuj konsistis el la Armitaj fortoj de Burundo kaj CNDD-FDD (Pierre Nkurunziza). La kvanto de la ribeluloj estis taksata en julio 2004 jene: CNDD (Léonard Nyangoma) — 1000 homoj, PALIPEHUTU (Etienne Karatasi) — 1000, FROLINA — 1000, CNDD-FDD (Jean-Bosco Ndayikengurukiye) — 3000, PALIPEHUTU (Alain Mugabarabona) — 1000, CNDD-FDD (Pierre Nkurunziza) — 25 000, FNL (Agathon Rwasa) — 3000. Ĉiuj (krom FNL) venis al 11 kunvenejoj por senarmiĝi. La armitaj fortoj de Burundo nombris 45 000 homojn kaj agadis en 5 militaj distriktoj. Ili bataladis precipe kontraŭ FNL en provinco Bujumbura Rural kaj kontraŭ banditaj grupoj en provinco Cibitoke. La armitaj fortoj de Burundo havis pezan armilaron, dum la ribeluloj — precipe malpezan pafilaron, bombokanonojn kaj minojn. Krome la registaro havis la Fortojn de sekureco (inkluzive la ĝendarmaron), kiuj nombris 7 000 homoj.
La 2003, la prezidanto Pierre Buyoya anoncis transdonon de la potenco al sia vic-prezidanto Domitien Ndayizeye. Samtage UPRONA kaj FRODEBU subskribis la interkonsenton pri interagado dum la unua etapo de la transira periodo. La, post kiam UPRONA kaj poste la parlamento elektis Alphonse-Marie Kadege la nova vic-prezidanto, li kaj la nova prezidanto Domitien Ndayizeye faris ĵuron. La burunda armeo subtenis ĉi tiun decidon, same subtenis ĝin plejmulto da politikaj partioj. Tamen CNDD-FDD (Pierre Nkurunziza), FNL (Agathon Rwasa) kaj Charles Mukasi (la gvidanto de la frakcio de UPRONA, kontraŭstara al la interkonsento de Arusha) reagis negative. Pierre Nkurunziza deklaris, ke la transdono de la potenco ne havas gravan sencon sen stabila interkonsento pri pafĉesigo, kiun sekvu justa kaj libera balotado.
Kafofiltrilo
Kafofiltrilo estas kuirilo kiu havas la funkcion filtri la varman akvon el muelitaj grajnoj el kafo por la kuirado de trinkebla kafo. Tiu filtrilo kutime fabrikatas el papero, kaj estas uzataj ĝenerale unusolan fojon, sed ekzistas versioj de rustorezista ŝtalo, kiaj tiuj uzataj por kuiri kafon en Barato.
Burunda enlanda milito
La paciĝo kun FNL
La la Afrika Unio decidis establi sian mision en Burundo.
Kafofiltrilo
La unua Kafofiltrilo estis inventita en 1908 de la entreprenistino Melitta Bentz en Dresdeno (Germanio). La intenco de tiu inventistino estis forigi la amaran guston de kafo kaŭzita de la troa boligado dum ties kuirado.
Burunda enlanda milito
La paciĝo kun FNL
Komence de julio FNL atakis Buĵumburon, 300 homoj pereis. En novembro FNL denove atakis la ĉefurbon.
Kafofiltrilo
Estas variaj grandoj kaj similaj dezajnoj; sed ekzistas ankaŭ Kafofiltriloj kiuj, kiel pakaĵeto, envolvas kvanton da kafo jam antaŭdifinita.
Burunda enlanda milito
La paciĝo kun FNL
En 2004 estis aprobita Nacia programo de malarmado, demobilizado kaj reintegrado (ĝi finiĝis la 2008, kiam estis lanĉita nova Transira programo de demobilizado kaj reintegrado).
La 2004 la Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj aprobis la ĉesigon de la Misio de Unuiĝintaj Nacioj en Burundo, unue por ses monatoj, ekde la. En oktobro 2005 la burunda registaro postulis forigi la mision, kaj dum sekvinta intertraktado oni interkonsentis ke la misianoj foriros la 2006. La misio funkciis ĝis la 2007, kiam ĝi estis anstataŭita de la Integra oficejo de Unuiĝintaj Nacioj en Burundo.
La 2004 FNL atakis la rifuĝejon en Gatumba (provinco Bujumbura Rural), je 4 km de la landlimo kun Demokratia Respubliko Kongo (DRK). Tie loĝis 870 konganoj el subetna grupo da tutsioj konataj kiel banjamulengoj, kiuj en junio fuĝis el sia lando por eviti la tiean militon. Atakintoj bruligis domojn kaj mortigis ties loĝantojn. Entute estis murditaj 158 kaj vunditaj 105 rifuĝintoj. Mortigitaj estis nur la rifuĝintoj-banjamulenge, dum rifuĝintoj de aliaj etnoj ne estis damaĝitaj. Parto da tutsioj, kiu pli frue subtenis pli rigidan pozicion, post tio komencis la propagandon, timigante la samgentanojn per la perspektivo de nova genocido. Rezulte de tio en la mezo de oktobro ĉ. 3000 burundanoj (precipe tutsioj) fuĝis al Ruando. Pro tio UPRONA kulpigis CNDD-FDD (Pierre Nkurunziza) pri okazigo de la «terora kampanjo». La respondecon pri ĉi tiu ago tuj prenis al si FNL. Ĝi deklaris, ke ĉi tiu atako estis punago rilate al la banjamulengoj, kiuj subtenis la Armitajn fortojn de Burundo, kiam tiu estis atakita de FNL.
La 2004 komenciĝis la transira periodo.
La 2005 estis mortpafitaj la guberniestro de la provinco Bubanza kaj lia korpogardisto. La registaro kulpigis FNL, sed ĝi kategorie neis tion.
La FNL diris, ke ĝi pretas rekomenci la pacan intertraktadon kun la transira registaro. Ĉi tio okazis unuafoje post kiam la registaro interrompis antaŭan intertraktadon pro tio, ke FNL prenis al si respondecon pri mortigo de rifuĝintoj en Gatumba. La registaro diris, ke ĝi ne rifuzos novan proponon.
La FNL kaj la registaro subskribis en Daresalamo interkonsenton pri pafĉesigo. Tamen antaŭtage 15 batalantoj de FNL estis murditaj. La armeo asertis ke tio okazis dum batalado, sed laŭ FNL temis pri intenca mortigo. Do interpuŝiĝoj daŭris. La la flankoj denove renkontiĝis en Daresalamo kaj la  estis publikigita la komuna komunikaĵo pri neceso sekvi la interkonsenton de la 15-a de majo. Tamen tio ĉi ne donis fruktojn.
La 2006 en Daresalamo komenciĝis la intertraktado inter la burunda registaro kaj FNL (Agathon Rwasa). La la flankoj subskribis la Interkonsenton pri la principoj de la atingo de la firma paco, sekureco kaj stabileco en Burundo.
La 2006 estis subskribita la Universala interkonsento pri pafĉesigo kun FNL. Tamen la flankoj malsame traktis punktojn de tiu ĉi interkonsento, kio kaŭzis multajn rompojn de la pafĉesigo. La 2007 la ĉefo de la deligitaro de FNL subite eliris el la Komuna mekanismo pri reviziado kaj kontrolado kaj lasis Buĵumburon. La lin sekvis aliaj 11 delegitoj de FNL. Poste FNL pravigis siajn agojn per enmiksiĝo de la Speciala taktika grupo de Afrika Unio, kio kvazaŭ estigis iujn limigojn por agado de la delegitaro de FNL. Post tio ĉ. 2500 batalantoj de FNL forlasis ĝin kaj alparolis al la registaro kun peto malmobilizi kaj integri ilin. FNL akre kritikis kaj eĉ atakis disidentojn, kulpiginte la registaron pri la agitado de ili por tia defalo.
La 2008 la registaro kaj FNL okazigis interkonsiliĝon kaj denove konfirmis pretecon sekvi la interkonsentojn de junio kaj septembro 2006. Tamen FNL rifuzis rekomenci la partoprenon en la Komuna mekanismo pri reviziado kaj kontrolado, referencinte al manko de la juraj garantioj por siaj anoj. La FNL disvastigis komunikaĵon pri sia rajto por memdefendo, okaze de atako fare de la registaraj fortoj. Samtage rekomenciĝis la batalado. Batalado okazis en provincoj Bujumbura Rural, Bubanza, Kayanza kaj Cibitoke. Armeaj gvidantoj diris, ke tio komenciĝis post grava atako de la ribeluloj en la urbo Bubanza, 50 km nordokcidente de la ĉefurbo. Siaflanke proparolanto de FNL kulpigis pri la nova perforto la armeon, kiu, laŭ li, devigis la ribelulojn sin defendi. La FNL elvokis haltu la ofensivon de la registaraj fortoj kaj rekomencu intertraktadon.
Danke al enmiksiĝo de la internacia komunumo la la delegitaro de FNL gvidata de Pasteur Habimana, revenis al Buĵumburo kaj sekvonttage intertraktado rekomenciĝis. La estis aprobita la komuna deklaro pri la pafĉesigo kaj la  Agathon Rwasa revenis en Buĵumburon. La en Magaliesburg estis aprobita la komuna deklaro, en kiu la burunda registaro kaj FNL rezignis perforton kaj devigis sin reguligi siajn kontraŭdirojn surbaze de dialogo.
La 2008 rezulte de la konferenco estis aprobita la Deklaracio pri interkonsento de la etapoj kaj agoj, bezonataj al ambaŭ flankoj, por antaŭenigo de la pacprocezo inter la registaro kaj FNL (ofte nomata Buĵumbura interkonsento aŭ Buĵumbura deklaracio). En la komuna deklaracio FNL kaj la registaro interkonsentis respekti la pac-interkonsenton subskribitan en 2006. La prezidanto Pierre Nkurunziza promesis doni al membroj de FNL 33 politikajn postenojn kaj liberigi ĉiujn kaptitajn ribelulojn. Agathon Rwasa siaflanke konsentis ŝanĝi la nomon de FNL, por transformi ĝin en politikan partion (laŭ la burunda konstitucio politika partio ne havu etnajn indikojn). La 2009 ĉi tiu promeso estis plenumita kaj PALIPEHUTU-FNL ŝanĝis sian nomon al pli neŭtrala: la Nacia-liberegiaj fortoj — FNL ( Forces nationales de libération).
La la unua grupo da batalantoj de FNL el 3 457 homoj, propravole senarmiĝis kaj estis veturigita al la kunvenejo en Rubira. La Agathon Rwasa fordonis personan armilon kaj registris sin por malmobilizado dum speciala ceremonio. La batalantoj de FNL fordonis armilon al la Speciala celgrupo da Afrika Unio. Samtage peranto oficiale konfirmis, ke FNL senarmiĝis kaj la burunda ministerio pri internaj aferoj agnoskis ĝin la 42-a politika partio de la lando. La 2009 batalantoj de FNL, elektitaj por integrado, estis veturigitaj al militaj kaj policaj objektoj.
Tio ĉi estis la lasta etapo de la Burunda enlanda milito.
Infanoj en la enlanda milito
La Unuiĝintaj Nacioj akuzis en 2002 la burundan registaron kaj ties oponantojn (PALIPEHUTU-FNL, CNDD-FDD) pri uzado de infanoj kiel militistoj. La registaro ratifikis en junio 2008 la Fakultativan protokolon al la Konvencio pri infanaj rajtoj, laŭ kiu en armitajn fortojn povas esti matrikulitaj nur junuloj almenaŭ 18-jaraj.
Poste UNICEF dum kelkaj jaroj organizadis malmobilizadon de la infanoj el militaj teamoj kaj ties lernadon.
La 2-an kaj 2009 estis liberigitaj 340 infanoj, ligitaj al FNL (Agathon Rwasa), kaj la  samjare en Randa kaj Buramata estis liberigitaj la lastaj 40 infanoj, ligitaj al tiu grupo. Ne haveblas pliaj informoj pri la infanoj, retenitaj de la armitaj grupoj.
Nitrica (apartigilo)
Nitrica povas esti:
Ruĝventra ruĝvostulo
La Ruĝventra ruĝvostulo, Ruĝventra fenikuro aŭ Blankaflugila ruĝvostulo (Phoenicurus erythrogastrus) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj la genro de Phoenicurus, Ruĝvostuloj laŭ popola nomigo aŭ Fenikuroj laŭ adapto de la scienca nomo. La latina scienca nomo de la genro devenas el latinigitaj vortoj de la antikva greka kiuj signifas “purpura” aŭ “ruĝa” (feniko) kaj “vosto” (uros) kaj fakte la plej karaktera eco de la genro estas longa ruĝeca vosto el la nuanco de brikopulvoro pli malpli.
La specifa parto de la scienca nome erythrogastrus estas latinigitaj vortoj el la antikva greka kiuj signifas “ruĝventra”, kio tute kongruas kun la nomo en Esperanto kaj vere estas unu el la plej karakteraj ecoj de la specio, sed ne multe utilas por diferencilo, ĉar multaj aliaj specioj de la sama genro havas saman ruĝajn subajn partojn. En la angla oni uzas la nomon de Blankaflugila ruĝvostulo (White-winged Redstart), sed tio aludas al centra blanka flugilzono tre kontrasta kun la ĝenerala nigra flugilo, sed ankaŭ aliaj specioj havas similan markon, sed ja vere en tiu specio estas tre rimarkinda kaj kontrasta.
La aliaj karakteroj estas nigraj vizaĝo, gorĝo, supra brusto, kaj dorso, super kiu elstaras kaj kontrastas tre blankaj krono kaj nuko. Krom la subaj partoj estas ruĝeckoloraj (el nuanco de brikopulvoro) ankaŭ la pugo kaj la vosto, kiel ĉe la aliaj membroj de la grupo. La ino estas ĝenerale grizeca kaj montras nur la ruĝecan voston, karakteran de la genro; estas klara kazo de seksa duformismo.
Temas pri mezgranda birdo 18 cm longa kun enverguro de 28–30 cm kaj pezo de 50-55 g, sufiĉe fortika.
La krioj estas milda 'lik' kaj rulanta 'trr'. La alarmilo estas energia 'cii-ek, cii-ek, cii-ek'. La kanto, el alta roka ripozejo aŭ dum nupta flugado, estas serio de mallongaj notoj interrompitaj de raŭkaj notoj.
Ĝi troviĝas en Afganio, Armenio, Azerbajĝano, Butano, Ĉinio, Kartvelio, Barato, Irano, Kazaĥio, Mongolio, Nepalo, Pakistano, Rusio, Sauda Arabio, Taĝikio, Turkmenio kaj Uzbekio. Temas pri specio de alta montaro je 2200 al 5000 m de altitudo kaj aŭtuno malsupreniras al valoj ĝis 500 m aŭ plej ofte ĝis 900 m.
Temas pri soleca specio kiu grupiĝas iomete aŭtune. Ili ŝatas ripozi sur altaj rokaj ripozejoj kaj skuas sian voston ofte. Ilil manĝas ĉefe insektojn kaj aliajn senvertebrulojn somere; aŭtune kiam ili grupiĝas ili iĝas majoritate vegetaranoj kaj manĝas ĉefe berojn.
Ili nestumas inter rokoj kaj konstruas neston el sekaj herberoj kaj kovras ĝin per lano, haroj kaj kelkaj plumoj. La ino demetas 4 al 5 kremokolorajn ovojn, kiujn plej verŝajne kovas nur la ino.
Sandra Toft
Sandra TOFT, naskiĝinta la 18a de oktobro 1989 en Gribskov, estas dana internacia manpilkistino kiu ludas en la pozicio de golulo.
Biografio
Fine de la sezono 2014, post 7 sezonoj en sia formiga klubo, ŝi forlasis Team Tvis Holstebro por la norvega klubo de Larvik HK kie ŝi sukcedis al la fabela Lene Rantala, ĵus emeritiĝinta. Ankaŭ emeritiĝis Cecilie Leganger ĵus antaŭ la komenco de la sezono kio ebligis al ŝi rapide integriĝi en la golejoj de ŝia nova klubo. Ŝi atingis la finalon de la Ligo de Ĉampionoj dum sia unua partopreno kun la klubo Larvik HK. Sandra akiris tiam la titolon de plej bona golulino de la Ligo de Ĉampionoj fine de la sezono 2014-2015.
En marto 2016, Sandra kaj la nacia teamo ne atingis kvalifikon por la Olimpiaj Ludoj 2016 en Rio de Janeiro post la turniro de kvalifiko enlande ludita. La dana teamo finiĝis tamen en la 4a rango de la ĉampionado de Eŭropo 2016 kie Sandra ricevis la titolon de plej bona golulino de la ĉampionado.
Dum la somero 2017, ŝi revenas en Danio kaj ludas denove en la dana ĉampionado. Post du jaroj kun la dana klubo de Team Esbjerg inter 2017 kaj 2019, kun kiu ŝi venkas en la pokalo de Danio, ŝi malkovras novan ĉampionadon engaĝante sin por unu sezono kun Brest Bretagne Handball eke de la somero 2019. En novembro 2019, kelkaj semajnoj antaŭ la Mondkonkurso en Japanio, ŝi subskribas kun la BBH por du pliaj jaroj.
Malgraŭ bonegaj matĉoj de Sandra Toft en la mondkonkurso 2019   (plej bona ludanto de la matĉo 5 fojoj sur la 8 matĉoj luditaj), la dana teamo perdis la rajton partopreni en la turniro de kvalifiko al la Olimpiaj Ludoj 2020 en Japanio.
George E. Fox
George Edward FOX (17a de Decembro, 1945) estas esploristo de la Universitato de Houston kaj, kun Carl Woese komence de la 1970-aj jaroj, estis la unua sciencisto kiu klasigis Arkeojn kiel apartan regnon de vivuloj ene de la tri-regna sistemo. Fox kaj Woese enkondukis ankaŭ la ideon de progenoto kiel unuaranga ento en la evoluo de vivo. Kvankam kun Woese, li pioniris la uzadon de la kompara analizo por la antaŭvido de la duaranga strukturo de RNA. Uzante komparan analizon, li ankaŭ agnoskis la limigojn kiujn la sekvencoj de RNA povus havigi okaze de identigo de tre proksimaj rilataj specioj. Lia esoplorado centriĝas ĉirkaŭ la kompreno de la frua evoluismo. Fox asertas ke unu el la plej fruaj komponantoj de la genetika maŝinaro kiu aperas en formo montranta similon kun sia moderna ekvivalento estis la ribosomo. Lia esplorado estas aktive engaĝiĝinta en la serĉado de spuroj de vivuloj en Marso.
Medellín
Medellín estas:
Pugfrapado
Pugfrapado estas korpa puno kio konsistas el, per la malfermita mano aŭ per objekto, frapi sur la (nuda) pugo de infano aŭ kondamnito. Krom tio ĝi ankaŭ estas bdsm-fetiĉa ago.
Korpa puno
Pugfrapado varias de korektiga frapo per la mano ĝis pli dolora frapado, ofte per objekto (liniilo, vipo, vergo ktp.); ĝi povas esti pli dolora aŭ humiliga pro la frapado sur la nuda pugo. En multaj landoj nuntempe pugfrapado estas malpermesata.
Sadomasoĥismo
La frapado sur la pugo ankaŭ povas veki seksan pasion. Por kelkiuj doni aŭ ricevi "pugofrapadon" estas formo de seksa ĝuo.
Jódar
Jódar [ĤOdar] estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
Priskribo
La areo de la municipo estas 119 km2 kie loĝas 2 642 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 23,17 loĝ./km2.
Jódar situas sur la nordoriento de la komarko Sierra Mágina en la centro de la provinco, lime kun Baeza, Úbeda, Cabra del Santo Cristo, Bélmez de la Moraleda, Huelma kaj Bedmar y Garcíez. Estas sur 627 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj de la provinco Ĥaeno.
Geografio
Ĝi estas sur la deklivo de la monteto de San Cristóbal, ene de la Serrezuela, nome duaranga montareto norde de la masivo de Sierra Mágina. Ĝi havas privilegian lokon, en la centro de la suda duono de la provincio, apud la urboj Heredo de la Homaro, nome Úbeda kaj Baeza; same kiel proksime de la natura parko de Sierra Mágina kaj de la natura parko de Cazorla, Segura y las Villas, deklarita Biosfera rezervejo fare de la UNESCO.
Jódar estas la municipo plej loĝata de la komarko Sierra Mágina, kies ĉefurbo ĝi estas. Pro sia situacio nordoriente de la komarko, estas enirejo al la komarko Sierra Mágina lime kun la provinco Granado sude. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la riveroj Gvadalkiviro, Jandulilla kaj Arroyo de la Condesa (Rojo de la Grafino). Norde de la municipo estas tri akvorezervejoj nome la jenaj: Doña Aldonza, Pedro Marín kaj Puente de La Cerrada.
En la norda duono estas la montoj Cerro Gordo, Serrezuela de Jódar kaj Bedmar (Cerro de San Cristóbal) kaj Cerro Nando aŭ Hernando kaj en la suda duono Sierra de la Cruz, Golondrina aŭ Miramontes, Atalaya, Altarillas, Carboneras kaj Dos Hermanas. Inter ili estas mallarĝaj kaj ampleksaj ebenaĵoi, el la urba kerno norde kaj oriente, ĉar la cetero estas de kruta topografio. Estas agrikulturaj ebenaj zonoj jenaj: Dehesas del Príncipe, Heredad de los Olivos, Cipreses, Obispo, Llano Molino kaj Llano de Quesada; kaj kun pli malebena topografio jenaj: La Partición, Salinas, Cañada de los Habares, Arroturas. La ĉefaj altaĵoj de la teritorio estas la montopintoj Carboneras (1.511 m), La Golondrina (1.258 m), Jódar (1.200 m) kaj Altarillas (1.066 m).
Historio
Estis homa okupo jam en la 3-a jarmilo a.K. Meze de la 1-a jarmilo a.K. jam estis iberoj. La kuŝejo Las Quebradas estis datita el la Ĥalkolitiko en la 3-a jarmilo a.K. Estis abundaj la restaĵoj de epokoj de iberoj kaj de romianoj.
Dum la Mezepoko la areo de Jódar estis tre loĝata en kampardomaroj de islamanoj kiuj disponis el kastelo. En la 10a jarcento jam estis konsiderata grava urba kerno kaj kun la aktuala Garcíez unu de la ĉefaj produktantoj de olivoleo de la teritorio de la nuna provinco. Ĝi estis ankaŭ politika centro kun granda moskeo de kolonoj el marmoro kaj ĝardenoj.
Inter 1227 kaj 1229 okazis la konkero de la urbo fare de kristanoj, je la konto de la reĝo Fernando la 3-a. En 1272, Alfonso la 10-a havigas al Jódar la titolon "Villa Leal" kaj la foruon de Lorca. Laŭlonge de la 15a jarcento la urbo dependis de diversaj senjoroj: nome Dávalos e Iranzo, Zúñiga, Girón ktp. La industrio de esparto favoris la prosperon de multaj lokanoj. En 1520 -aŭ 1521, depende de la fonto- Jódar suferis detruon de la kastelo pro konflikto inter nobeloj. Poste la urbo rekuperiĝis. En la 17a kaj 18a jarcentoj la urbo suferis konstantajn krizojn pro malsatego, elmigrado kaj epidemio de pesto en 1681.
En la 19a jarcento la loĝantaro duobliĝis, mankis loĝejoj kaj kelkaj familioj devis loĝi en nesanaj kavoj. La etendo de la kultivo de olivarboj favoris la industrion de esparto, kiu estas uzata por la olivmuelado, ka tio favoris la alvenon de migrantoj. En tiui jarcento la urbo estis implikita en la lukto inter liberaluloj kaj konservativuloj aŭ kacikoj. Fine de la 19a jarcento alvenis la fervojo kaj novaj ŝoseoj. Venis pliaj migrantoj, kio okazigis pliajn problemojn pro manko de laborpostenoj kaj de loĝejoj. Kiam oni superis la 10 000 loĝantoj, Alfonso la 13-a havigis en 1919 la titolon de urbo.
En la 1960-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 14 5000 loĝantoj, sed apero de novaj materialoj okazigis definitivan abandonon de la esparto kaj ekis la dekadenco de la urbo. Ekde tiam okazis forta elmigrado ĝis la nunaj sub 13 000. Ekde la Hispana Transiro al la Demokratio komunistoj kaj socialistoj estis la urbestroj.
Oksidanto
Oksidanto estas – en la plej larĝa senco – materialo, kiu povas akcepti elektronojn (redukto), en mallarĝa senco signifas nur tiujn materialojn kiuj povas fordoni oksigenon, sed tiukaze oni povas paroli pri oksigen-transdonanto. En al unua, larĝa senco, oni nomas la oksidantojn ankaŭ kiel elektron-akceptantoj.
Ekzemplo estas la hidrogena peroksido (ankaŭ oksigena akvo!) kaj ties aduktoj kiel natria perkarbonato, oksigenentenaj anjonoj de trairaj metaloj en la altaj oksidiĝaj statoj kiel permanganato MnO4− (legu kalia permanganato) aŭ diĥromato Cr2O72−, metaljonoj kiel Ce4+, anjonoj de haloida acido kiel bromato BrO3−, aŭ elemento kiel oksigeno, sulfuro, fluoro, kloro, bromo, jodo.
La oksidanto reagas kun reduktantoj en redoksa reakcio.
Annicco
Annicco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Cappella Cantone, Casalmorano, Grumello Cremonese ed Uniti, Paderno Ponchielli, Sesto ed Uniti kaj Soresina.
Epifizo (osto)
En ostologio, epifizo estas la ekstremaĵo de longa osto, kiu dum sia kresko elvolvas aparte de osto kaj kunligas al ĝi dum adoltoaĝo. La centra parto de tia osto nomiĝas diafizo kaj la interaĵo metafizo. Epifizo konsistas el ekstera maldika tavolo de kompakta histo kaj interna parto el spongeca osto. Spongeca osto estas dividita en interspacoj, kiuj permesas dissendi la fortojn agantajn sur la ekstrema parto de la diafizo; ĝi enhavas ostan medolon kie ruĝaj globuloj kaj aliaj globuloj estas abunde generitaj. En la junto de ostoj en artikoj, epifizoj estas kovritaj (almenaŭ parte) de artika kartilago.
Tanneron
(jen france, okcitane Tanaron) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Oriente en distanco de 12 kilometroj de la komunuma limo situas la urbocentro de Cannes, sude en distanco de 7 kilometroj de la komunuma limo atingeblas la bordo de la Mediteranea Maro, kaj okcidente la komunumon limigas la akvobaraĵo Saint-Cassien. Fine de en la komunumo vivis.
Epifizo (osto)
Noto
La termino epifizo estas ankaŭ uzata por priskribi la pinealan glandon, kiu produktas melatoninon.
Katedralo Sankta Bazilio
Katedralo de la Perado de la Virgulino sur la Monteto (Собор Покрова, что на Рву), plej konata kiel Katedralo de Sankta Bazilio, estas katedralo situanta sur Ruĝa Placo centre de Moskvo, Rusio. Ĝi estas tutmonde konata pro ĝiaj diverskoloraj kupoloj ne similantaj unu alian.
Konstruado de la katedralo estis ordonita de caro Ivano la Terura por memorigi subigon de Ĥanlando de Kazan. La katedralo estis konstruata dum 1555 - 1561 jaroj.
La katedralo troviĝas en la sudorienta ekstremo de la Ruĝa Placo, tuj fronte de la turo Spaskaja de la Kremlo. La Katedralo Sankta Bazilio ne apartenas al komplekso de Kremlo, kvankam iuj amaskomunikiloj erare konsideras ilin kiel unu komplekso.
La Katedralo Sankta Bazilio en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montros al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. Jen kiel ŝi prezentas Moskvon kun kvin grandaj vidindaĵoj nome la Kremlo, la Ĉielporto, la Facetita Palaco, la Placo Ruĝa kaj la Katedralo de Sankta Bazilo:
Marquillies (stacidomo)
Marquillies estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Marquillies, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Abbeville (289000).
NGC 2251
NGC 2251 (alia indiko — OCL 499) estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Mike Tyson
La sukcesa kariero
Li konatiĝis en aĝo de 12 jaroj kun la profesia boksisto Bobby Stewart, kiu volis lin instrui, nur se li plibonigas la lernejajn notojn. Tyson faris tion kaj Stewart komencis ekzerci lin en la boksado. Stewart baldaŭ konatigis lin kun legenda trejnisto Cus D'Amato. Kiam Stewart demandis D'Amato pri lia opinio, li respondis: "Mi kredas, ke li estas la sekva mondmajstro en la pezpezo".
Ekde tiam okupiĝis pri li D'Amato, poste la trejnistoj Teddy Atlas, Kevin Rooney.
Li ne povis partoprenis la somerajn Olimpikojn de 1984 en Los Angeles, ĉar li dufoje estis venkita fare de Henry Tillman, olimpika ĉampiono. Li venkis lin en 1990 kiel profesiulo en la unua raŭndo, per nokaŭto.
Li iĝis plej juna pezpeza majstro de la boksa historio, la 22-an de novembro 1986, en aĝo de 20 jaroj kaj 144 tagoj, per KO-venko en la dua raŭndo kontraŭ WBC-mondmajstro Trevor Berbick. Berbick venis sur la plankon post unusola plentrafo, provis kelkfoje ekstari, sed li ĉiam refalis, kiel li starintus sur glita glacio.
Poste li sukcesis kontraŭ WBA–majstro James Smith kaj kontraŭ la pli frua WBC-majstro Pinklon Thomas. La unuigo de la titoloj okazis la 1-an de aŭgusto 1987 per venko kontraŭ IBF-majstro Tony Tucker, kiu forte kontraŭstaris.
Li venkis en 1987 eĉ kontraŭ la superpezpeza majstro Tyrell Biggs, post 7 raŭndoj. En 1988 venkis li Larry Holmes, Ken Norton, Gerry Cooney, Trevor Berbick, Earnie Shavers, Muhammad Ali. Poste venkis li Tony Tubbs en Tokio, Michael Spinks (27-an de junio 1988).
Lia rezulto post la Spinks-batalo estis 35-0 kun 31 nokaŭtoj.
Li edziĝis samjare kun aktorino Robin Givens. Robin kaj ŝia patrino volis transpreni kontrolon pri la administrado kaj financoj, ili akuzis Mike pri frapado de sia edzino, ili finfine divorcis post unu jaro.
Mike Tyson en 1989 forlasis sian longjaran trejniston Kevin Rooney kaj kontraktis ĉe Don King. Por Don King pli gravis mono ol trejnado, tiel Mike venis sur deklivon. Li troestimis sin, prokrastis la trejnadojn. Li ricevis eĉ la nespertan trejniston Aaron Snowell.
En 1989, Tyson boksis nur dufoje. La 25-an de februaro kontraŭ Frank Bruno, sed li montris malboniĝon en la boksado, Bruno batis lin plurfoje. Alia boksado okazis kontraŭ Carl Williams per unuaraŭnda nokaŭto.
La Douglas-batalo
Li boksis kun James Douglas en Tokio, la 10-an de februaro 1990 kaj je granda surprizo, malvenkis. Douglas venis sur la plankon en la 8-an raŭndon – je lia feliĉo - 6 sekundojn antaŭ la raŭnda fino. En la 10-a raŭndo Tyson venis surplanken, sed lin ne savis raŭnda fino, li restis duonkonscia.
Denove al la pinto
Li venkis Henry Tillman, Alex Stewart en la unua raŭndo, Donovan Ruddock dufoje. En la dua batalo kontraŭ Ruddock, Ruddock venis dufoje sur la plankon, rompis la makzelon. Oni deprenis entute kvar punktojn de Tyson pro tro subaj batoj.
Li volis boksi por la titolo en novembro de 1991 kontraŭ Evander Holyfield, sed oni dufoje forŝovis la tempopunkton. Dumtempe, printempe de 1992, "Miss Black America" akuzis Tyson je seksperforto. Oni juĝis lin kulpa kaj je 6-jara prizono, laŭ solaj eldiroj de la viktimo.
Novaj sukcesoj post la prizono
En la prizono, li konvertis al la islamo kaj ŝanĝis sian nomon al „Abdul Aziz", sed li ne oficialigis tion.
Li liberiĝis el la prizono post tri jaroj pro bona konduto, sed li neniam akiris la pli fruajn sukcesojn.
Li venkis Peter McNeely en februaro de 1996 per nokaŭto en 89 sekundoj. Li akiris denove la WBC-titolon la 16-an de marto 1996, kiam li venkis Frank Bruno en la tria raŭndo per KO. En septembro de 1996 li venkis WBA-titolportanton Bruce Seldon en unua raŭndo.
La Holyfield-bataloj
Tyson malvenkis la 9-an de novembro 1996 per teknika KO kontraŭ Evander Holyfield en la 11-a raŭndo.
La rebata batalo okazis la 28-an de junio 1997 kaj finiĝis tiam, kiam Tyson en la tria raŭndo demordis parton de dekstra orelo. Lin tiam minacis denova punkta malvenko.
Li devis pagi kompense 3 milionojn da USD al Holyfield.
Reveno, prizono, reveno, skandaloj
Post lia ne tro konvinka venko (januaro 1999) kontraŭ Francois Botha, oni arestis lin pro afero el 1998. Tiam post trafika akcidento li kaŭzis korpajn vundiĝojn. Li liberiĝis post kelkaj monatoj kaj revenis en la ringon kaj venkis kontraŭ Orlin Norris, Julius Francis kaj Lou Savarese. En la batalo kontraŭ Savarese, surplankigis ne nur la boksiston sed ankaŭ la juĝiston John Coyle, tiel tiun venkon oni ne validigis.
Li venkis la 20-an de oktobro 2000 kontraŭ la pola Andrzej Gołota, sed oni pruvis konsumon de marihuano de Tyson, tiel oni poste deklaris la batalon nevalida („No Contest").
Li venkis Brian Nielsen en oktobro 2001 en Danio.
Tyson estis venkita en la 8-a raŭndo, kiam li surplankiĝis kaj ne povis ekstari. Komence li estis tre agresiva, sed li pli kaj pli laciĝis kaj iĝis pli kaj pli rigidmova. Tyson ricevis 17 milionojn da USD.
Post la malvenko kontraŭ Lewis, Tyson venkis kontraŭ Clifford Etienne en la unua raŭndo. Li volis ankoraŭfoje boksi kun Lewis, sed tiu retiriĝis post malvenko fare de Vitalij Kliĉko, en junio de 2003. En septembro de la sama jaro, Tyson sciigis pri bankroto.
Pro la monmanka mizero, Tyson boksis denove en julio de 2004 kontraŭ la nekonata Danny Williams, sed lin trafis en la 4-a raŭndo pli ol 20 plentrafoj kaj Tyson venis surplanken. Tyson boksis kun genua vundiĝo. Li ricevis pro la boksado 8 milionojn da USD, kiujn li disdonis al fiduloj kaj iama edzino.
Lia lasta boksado okazis – kontraŭ 5 mio da USD – la 11-an de junio 2005 kontraŭ la mezklasa, irlanda boksisto Kevin McBride. Li komence gvidis je punktoj, sed trafis lin malfacilaĵoj en la 6-a raŭndo. Li provis rompi kruron de la kontraŭulo, kapalkape frapis lin, oni tiris de li 2 punktojn kaj oni anoncis lian diskvalifikon. Mallonge antaŭ finiĝo de la raŭndo, li venis surplanken post dekstra hoko. Lin premis la kontraŭulo al la planko. Tyson rezignis pri la plua batalo por la sepa raŭndo.
Post tiu malvenko, li deklaris sian finfinan retiriĝon por „la boksosporto, al kiu mi povas tiom multe danki" „ne iĝu ridinda pro similaj ludoj".
Kvankam li lukris pli ol 300 milionojn da USD, li ne havas sufiĉon por rento.
Boksado de Tyson
Li neniam surhavis iun ajn sportan ĉemizon, ŝrumpeton, kiam li altretis la ringon.
Li jam en la unua raŭndo brutale atakis la kontraŭulon kaj provis akiri nokaŭton aŭ gravan malfortigon de li. 22 el liaj nokaŭtoj okazis en la unua raŭndo. Liaj dekstraj kaj maldektraj hokoj estis minacaj.
Longtempa boksado elĉerpis lin kaj taktike malrapidiĝis.
Belle-Île-en-Mer
Belle-Île-en-Mer (franca elparolo: [], laŭvorte “bela insulo en maro”, bretone: Ar Gerveur) estas franca atlantika insulo, situanta sude de Bretonio. Ĝi havis 5,270 loĝantojn en 2012.
Geografio
Belle-Île-en-Mer situas en suda Bretonio, sude de Quiberon. Ĝi estas proksimume longa kaj  larĝa.
Administrado
La teritorio de la insulo kongruas kun la kantono Belle-Île-en-Mer, kiu inkluzivas kvar komunumojn:
Historio
Ekde de 1765, 78 familioj (iom pli ol ) de akadianoj rifuĝintoj de la « Elpelo de la akadianoj » de 1755 ekloĝis en Belle-Île.
Megalitoj kaj tumuloj
El la vico de menhiroj kiuj konsistigis unikan linion trairantan la insulon laŭ ties larĝo kaj kiu estis atestita en 1701, nur tri estas ankoraŭ videblaj (Tiu de Kervarigeon, la du de Kerlédan : Jean (ĉi bildo), kaj Jeanne) : la aliaj megalitoj estis detruitaj, iuj tajlitaj por konstruŝtonoj.
Havenoj
Belle-île havas du ĉefajn havenojn, tiun de Le Palais kaj tiun de Sauzon, kaj ankaŭ dudekon da naturaj havenoj por ŝirmi boatojn.
Lumturoj
La granda lumturo de Belle-île estas vizitebla.
Estro (vidilaj ludoj)
En vidilaj ludoj, la estro (el la angla Boss) aŭ (laŭ pluraj aliaj naciaj lingvoj) la fina kontaŭulo estis origine la lasta venkenda fikciulo, fine de ĉiu nivelo. Ŝi aŭ li nepras esti pli fortika (ŝi aŭ li posedas pli da vivpotenco) kaj kutime estas la estro de la pli facile venkeblaj malamikoj antaŭe eliminitaj. Estroj aperas en multaj vidilaj ludoj, kiel Objektivaj kaj subjektivaj pafludoj, platformaj ludoj, Rolludoj kaj mitraladaj ludoj.
Tiu esprimo ĝeneraliĝis por esprimi ĉiuj aparte fortikaj AI-uloj. Ekzemple en kelkaj agludoj, oni povas mortigi kvantojn da malamikoj kiu pereas post kelkaj kugloj, sed por ritmi la ludadon, oni devas foje-foje maleviti estrojn, kiuj postulas pli da tempo kaj lerteco por venki. Ofte la estroj ŝtupe plifortikas. La lasta estas do la Estrego, dum la aliajn oni nomas la Estretojn. Estroj povas ankaŭ havi pli da personeco, scenara gravo en la intrigo, dum la aliaj malamikoj estas nur sublakeoj.
Ankaŭ la estro eblas konsisti el la kaŝita malamiko, kiun oni ne batalas, sed kiu regas la aliajn kontraŭulojn (Monkey Island).
En plejparto de vidilaj ludoj, ne ĉiam necesas mortigi ĉiun por antaŭeniri, sed male nepras venki la estrojn por finfini la nivelon, aŭ eĉ la tutan vidilan ludon. Ili tamen kelkfoje malaperas per si mem post tempolimo (Tumiki Fighters).
Nervokrizo
Nervokrizo, Mensa kolapso (ankaŭ konata kiel nerva krizo) estas familiara esprimo (ne medicina) por akuta, temp-limigita psika malsano kiu manifestiĝas ĉefe tiel severa kiel stres-induktita depresio, timo aŭ disocio en antaŭe funkciinta individuo, laŭ la mezuro ke ĝi jam ne povas funkcii sur daŭra bazo ĝis la malsano estas solvita. Mensa kolapso estas difinita memstare kiel de provizora naturo, kaj ofte proksime ligita al psikologia ellaciĝo, severa trostreĉiĝo, maldormiĝemo kaj similaj stresoj, kiuj kombinas por provizore superforti individuon kun alie solida intelekto. Mensa kolapso ankaŭ partumas multajn simptomojn kun la akuta fazo de post-traŭma stresmalsano.
Provinco Zambezia
Zambezia (Zambézia) estas provinco de Mozambiko. Ĝi situas en la centra parto de la lando inter la limo al Malavio kaj la Hinda Oceano. Ĝia ĉefurbo estas Quelimane.
Allo
Allo estas urbeto kaj municipo en la provinco kaj aŭtonoma komunumo de Navaro en norda Hispanio.
Ĝi havis en 2010 1 071 loĝantojn sur areo de de 37,03 km².
La popoldenseco estis en 2010 28,92 loĝ/km².
Horní Životice
Horní Životice estas vilaĝo en Moraviasilezia regiono en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Cayo
Cayo estas unu el la ses distriktoj de Belizo en Mezameriko. Ĝi situas en la okcidento de la lando, je la limo al Gvatemalo.
La ĉefurbo de la distrikto estas San Ignacio. En Cayo troviĝas ankaŭ la ĉefurbo de Belizo, Belmopano.
Allín
Allín estas urbeto kaj municipo en la provinco kaj aŭtonoma komunumo de Navaro en norda Hispanio.
Ĥajbar-pasejo
La Ĥajbar-pasejo aŭ Kajbar-pasejo (دَرۂ خَیبَر‎ Darā-e-Xaibar, د خیبر درہ‎), estas vojkruciĝo situanta en la montoĉeno Spīn Ghār ĉe la landlimo inter Afganio kaj Pakistano en la mezo de la Silka Vojo.
Duobla subdominanto
Duobla subdominanto estas en la muzika funkcia teorio estas la subdominanto de la subdominanto de tonalo. Aparte ofte oni trovas la duoblan subdominanton en akordsinsekvo, en kiu post la duobla subdominanto sekvas la subdominanto kaj post tio la toniko (muziko). Duobla subdominanto do povas anstataŭi dominanton. Ekzemplo:
Ĥajbar-pasejo
Kun proksimume 53 kilometroj da longeco, historie ĝi estis la plej grava alirejo por la invadoj de la Hinda subkontinento ekde la nordokcidento. Ĝi estis transirata de la persoj, grekoj, mogoloj kaj afganoj ekde la nordo kaj de la britoj ekde la sudo. La paŝtooj Afridi de la areo Ĥajbaro rezistis dum longa tempo la eksterlandan regadon, sed dum la Dua angla-afgana milito en 1879, la Ĥajbaraj triboj falis sub la brita regado.
Duobla subdominanto
En la tonalo A-maĵoro estas
Ĥajbar-pasejo
Ankaŭ oni diras ke la arjoj eniris en Hindion tra tiu ĉi legenda pasejo ĉirkaŭ la jaro 1,500 a.K. Nuntempe preskaŭ la tuta zono estas regata de Pakistano.
Duobla subdominanto
La akordsinsekvo estus do G-maĵoro → D-maĵoro → A-maĵoro aŭ A-maĵoro → G-maĵoro → D-maĵoro.
Ĥajbar-pasejo
La armeoj profitis ĉi tiun vojon ekde la jaro 330 a.K., kiam Aleksandro la Granda kaj liaj trupoj uzis ĝin por atingi Hindion. La Ĥajbar-pasejo estas unu el la plej konataj tutmonde, kun pasinteco violenta kaj akra, ĉar plurfoje ĝi estis uzata por militkampanjoj. La persoj, mogoloj kaj tataroj same uzis ĝin por la plivastigo de Islamo en Barato.
Duobla subdominanto
Ĉi tiun akordsinsekvon ĉefe uzas la popularmuziko. Ĝi aperas tamen jam en ege pli malnova muziko (ekz. en la kanzono „Bonjour mon cœur“ el la 16-a jarcento: ĝin malfermas la akordaro C-maĵoro/B♭-maĵoro/F-maĵoro).
En protestanta diservo oni ofte kantas la finan "Amenon" jene:
Jen la akordsinsekvo: toniko (A-maĵoro), subdominanto (D-maĵoro), duobla subdominanto (G-maĵoro), subdominanto (D-maĵoro), dominanto kun sinkopo, dominanto (E-maĵoro), toniko (A-maĵoro).
Aliaj ekzemplo:
Nyírbogát
Nyírbogát (njIrbogAt) estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en subregiono Nyírbátor.
Duobla subdominanto
Ĉi tiun oni trovas en kantoj
Nyírbogát
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojoj, kaj fervojo Debrecen-Mátészalka. Nyírbátor estas proksime. Apud la setlejo la malgranda monteto estas la plej alta natura elstaraĵo en la hungara ebenaĵo 183 m-ojn alta.
Duobla subdominanto
La duobla subdominanto ankaŭ povas rekte solviĝi en la tonikon.
Nyírbogát
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio okazis en 1310. Rutenoj grandigis la loĝantaron en 1785. En 1911 la fervojo ekfunkciis. Dum la socialismo kolĥozo pri Rákóczi formiĝis. La loĝantoj okupiĝas precipe pri pomo kaj mielo.
Duobla subdominanto
Ekzemplo:
Blufrunta ruĝvostulo
La Blufrunta ruĝvostulo aŭ Blufrunta fenikuro (Phoenicurus frontalis) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj la genro de Phoenicurus, Ruĝvostuloj laŭ popola nomigo aŭ Fenikuroj laŭ adapto de la scienca nomo. La latina scienca nomo de la genro devenas el latinigitaj vortoj de la antikva greka kiuj signifas “purpura” aŭ “ruĝa” (feniko) kaj “vosto” (uros) kaj fakte la plej karaktera eco de la genro estas longa ruĝeca vosto el la nuanco de brikopulvoro pli malpli.
La specifa parto de la scienca nomo frontalis aludas al la frunto, ĉar vere ĝi estas la plej rimarkinda karaktero kaj distingilo, ĉar montras tre brilan bluan koloron, kiu etendiĝas ne tiom brile kaj iom malhelblua al la resto de la kapo, gorĝo, nuko kaj supra dorso. La subaj partoj, la resto de la dorso kaj la pugo estas helruĝoranĝaj. La ruĝeca vosto, karaktera de la genro, en tiu specio montras supre nur ruĝecajn eksterajn vostoplumojn dum la centraj estas malhelbrunaj kaj preskaŭ nigrecaj. La flugiloj estas brunaj.
Ĝi troviĝas en Butano, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Pakistano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj.
22830 Tinker
22830 Tinker estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joel Jack Tinker, finalisto de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro lia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Covenant Christian Academy de Huntsville.
Prša
Prša, hungare Perse [perŝe] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Prša situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Lučenec-Fiľakovo (ĉefvojo en la sama direkto preteriras). Fiľakovo troviĝas je 5 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Antaŭ la hungara dominado keltoj, avaroj kaj slavoj vivis tie laŭvice. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1439 laŭ tiama hungara ortografio "Perzehaza". Inter 1554-1593 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio, pro la militadoj ĝi plene detruiĝis en 1655. La rehomiĝo okazis post 15 jaroj, en 1725 ĝi rericevis sian rangon municipo. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon triaklasa. En 1828 loĝis tie 237 vilaĝanoj en 25 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Perse 450 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Fülek, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Perse rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Prša apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 195 homoj, (177 slovakoj).
Stacio Takidanifudō
Stacio Takidanifudō (japane: 滝谷不動駅 [Takidanifudoo-eki], angle: Takidanifudō Station) estas fervoja stacio en Tondabajaŝi, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nagano.
28531 Nikbogdanov
28531 Nikbogdanov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Nikita Michael Bogdanov, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li lernis ĉe la Albuquerque Academy de Albuquerque (Nov-Meksiko, Usono).
Korpopsikoterapio
Korpopsikoterapio aŭ „korpe orientigita psikoterapio“ estas la nomo por malsamaj metodoj de psikoterapio, kiuj samrange traktas la psikajn kaj korpajn dimensiojn de homa spertado. La diversaj metodoj dividas la konvinkon, ke korpo kaj psiko estas nedisigebla unuo. Preskaŭ ĉiuj metodoj de korpopsikotherapio estas orientigitaj laŭ la konceptaro de profunda psikologio kaj uzas la korpan percepton kiel eblecon, porti nekonsciajn psikajn procesojn al la homa konscio. Dum la terapio la momenta kaj ĉefe korpe perceptata spertado de la paciento estas en la fokuso de la atento.
Aliro al la nekonscio
Psikoterapiaj skoloj orientitaj laŭ la idearo de profunda psikologio havas la bazan koncepton, ke senkonsciaj psikaj procesoj esence influas la homan agadon, pensadon kaj sentadon, kaj ke la konsciigo de tiuj nekonsciaj procesoj estas esenca antaŭkondiĉo por psika ŝanĝo aŭ sanigo. Sigmund Freud nomis la interpredadon de sonĝoj la "reĝa vojo", do preferinda metodo, por la aliro al la nekonscio de paciento. Lia metodo de "libera pensa asociigo" kompletigis kaj plivastigis tiun aliron. En la nuntempaj psikoterapiaj skoloj orientigitaj laŭ la profunda psikologio, la analizo de la emocia interago inter paciento kaj terapiisto havas pli centran rolon por la konsciigo de nekonsciaj psikaj procesoj. En la skoloj de korpopsikoterapio oni serĉas aliron al la nekonscio pere de la perceptado de la korpo.