cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Situa vektoro
La movado de punkta maso povas esti priskribita per vektoro-valora funkcio donanta la pozicion  r(t) kiel funkcion de la skalara tempa parametro t. Ĉi tio estas uzata por priskribi la trakon de la pozicioj de partikloj, punktaj masoj, aŭ centroj de maso aŭ iuj punktoj de rigidaj objektoj.
Verscio
Geografio
Verscio situas ĉe la enirejo al la valo Centovalli, ĉe la norda flanko de la rivero Melezza, proksimume 5 kilometrojn nordokcidente de la urbo Locarno. Al Verscio apartenas krom la vilaĝo Verscio la kvartalo Pedemonte.
Situa vektoro
Se la objekto moviĝas el punkto P en punkton Q, ĝia delokiga vektoro s de la moviĝo egalas al subtraho de la fina kaj komenca situaj vektoroj,  s=rQ-rP .
Verscio
Najbaraj komunumoj
La iama komunumo Verscio limis en nordo al Maggia, en oriento al Tegna, en sudo al Losone kaj en okcidento al Cavigliano.
Situa vektoro
Vektora rapido estas derivaĵo de la situa vektoro je tempo. Vektora akcelo estas derivaĵo de la vektora rapido je tempo kaj do estas dua derivaĵo de la situa vektoro je tempo.
Verscio
Trafiko
Tra Verscio pasas la kantona ĉefvojo n-ro 560 de Ponte Brolla al la direkto de Domodossola. Tra la komunumaro kondukas la etspura fervojlinio de Locarno al Domodossola, la tiel nomita Centovalli-Fervojo.
Situa vektoro
En geometrio
En diferenciala geometrio, radiusovektoro kiel funkcio de unu reela variablo estas uzata por priskribi kurbon. En ĉi tiu okazo la sendependa parametro ne nepre estas tempo. Unu el specifaj elektoj de la sendependa parametro estas arka longo de la kurbo stratante de certa punkto.
Verscio
Menciindaĵoj
En Verscio situas la teatra lernejo de la svisa Klaŭno Jakob Dimitri. En la jaro 2005 Dimitri fariĝis honora civitano de la komunumo.
Situa vektoro
En geometrio
Simile, radiusovektoro kiel funkcio de du reelaj variabloj estas uzata por priskribi surfacon. Radiusovektoro kiel funkcio de n reelaj variabloj estas uzata por priskribi n-dimensian hipersurfacon.
Chalastinus pantherinus
Chalastinus pantherinus estas koleoptera specio de la familio Cerambycidae. Ĝi estis priskribita de Lacordaire en 1872.
Treroninae
Treroninae estas subfamilio de birdoj de la familio de Kolombedoj aŭ kolomboj, kiuj enhavas 9 genrojn kiuj pli malpli kuniĝas en grupoj de verdaj, fruktokolomboj kaj imperiaj kolomboj.
Tournay (Hautes-Pyrénées)
Tournay [tuʀ.naj] estas franca situanta en departemento Hautes-Pyrénées, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tournayais.
12400 Katumaru
12400 Katumaru estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo en gubernio Jamagata (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Katumaru Okuni, juna frato de la malkovrinto.
Nepas
Nepas [NEpas] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Komarko de Almazán en la sudcentro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 25,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 51 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 230 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 41 km de Sorio, provinca ĉefurbo.
Historio
Estis restaĵoj de keltiberoj kaj de romianoj. La areo post konkero fare de kristanoj apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. Nepas apartenis al Sexmo de la Sierra de la Comunidad de Villa y Tierra de Almazán, kiu poste iĝis Markizlando. Fine de la 12-a aŭ komence de la 13-a jarcentoj oni konstruis la romanikan preĝejon.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo.
Ghedi
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bagnolo Mella, Borgosatollo, Calvisano, Castenedolo, Gottolengo, Isorella, Leno, Montichiari kaj Montirone.
Kristana patrono estas la sankta Roĥo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Richard Huelsenbeck
Richard HUELSENBECK (naskiĝis la 23-an de aprilo, 1892, mortis la 20-an de aprilo, 1974) estis germana verkisto. La estis grava reprezentanto de la dadaismo.
Naskiĝinte en Frankenau (Hesio), li pasigis sian junaĝon en Dortmund kaj Bochum. En Parizo, Zuriko, Berlino, Greifswald, Münster kaj Munkeno li studis medicinon, filozofion, germanistikon kaj arthistorion.
De 1914 ĝis 1916 li vivis en Berlino, poste li – rifuzinte la militservon – ekloĝis en Zuriko. Tie li fariĝis unu el la fondintoj de la movado Dada. En 1917 li reiris al Berlino, kie li fondis plian grupon dadaisman.
Post longaj vojaĝoj li en 1936 elmigris al Novjorko. Uzante la nomon Charles R. HULBECK li tie agis kiel psikiatro kaj psikoanalizisto. En la jaro 1970 li revenis al Eŭropo. Richard Huelsenbeck mortis en Minusio, Svisio.
János Feniczy
János Feniczy [jAnoŝ fenici], laŭ hungarlingve kutima nomordo Feniczy János estis hungara pastro, monaĥo, poeto. Lia origina familia nomo estis Fidicinis-Hegedűs, lia pseŭdonimo estis Csikvándi.
23234 Lilliantsai
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lillian Lee Tsai, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Winston Churchill High School de Potomac (Marilando, Usono).
János Feniczy
Biografio
János Feniczy lernis en pluraj lernejoj (Győr, Eger, Veszprém (urbo), Pest (urbo)). En 1826 li aliĝis al la cistercianoj, sed baldaŭ li forlasis la ordenon. En 1834 li pastriĝis en Esztergom, poste li estis pastro en pluraj lokoj, ekzemple en Hédervár, Bajna, Nagyoroszi, Kemence. Li plej longe estis preĝejestro en Ipolyfödémes (preskaŭ jardekon). En 1854 li estis pastro en Nagybárkány, sed post jaroj li migris al Stirio, kie li aliĝis al la benediktanoj. Post jaroj li revenis al Nagybárkány, kie li pensiuliĝis en la 1860-aj jaroj. Tamen poste li estis pastro en kelkaj lokoj.
Li verkis la debutan poemon en Győr kiel gimnaziano. Baldaŭ li verkis plurajn poemojn kaj aliajn kontribuaĵojn.
5551 Glikson
5551 Glikson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj geedzoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
16920 Larrywalker
16920 Larrywalker estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Larry Walker, mentoro en 2003 de unu finalisto de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Larry Walker instruas ĉe la Oak Ridge High School de Conroe (Teksaso, Usono).
15453 Brasileirinhos
15453 Brasileirinhos estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la venezuela astronomo Orlando A. Naranjo elde la Nacia Astronomia Observatorio de Llano del Hato en Merido (Venezuelo).
La nomo Brasileirinhos ("Junaj Brazilanoj" en portugala lingvo) estis elektita fare de la gajnantoj de la tria Grande Desafío organizita de la Museu Exploratório de Ciências de la Ŝtata Universitato de Campinas por kuraĝigi ĉiujn brazilajn studentojn en iliaj streboj por atingi la necesajn celojn de iliaj studoj.
Malkovro de Ameriko
La esprimo Malkovro de Ameriko estas uzata ofte por aludi al la alveno al Ameriko de ekspedicia grupo hispana kiu, nome de la Katolikaj Gereĝoj de Kastilio kaj Aragono, eliris el la haveno de Palos de la Frontera, sub estrado de Kristoforo Kolumbo, kaj alvenis la 12-a de oktobro de 1492 al insulo de la Karibo tiam nomita "Gvanahani". La veturadoj de la portugaloj al Barato sekvante la afrikan marbordon signifis spronon por kiuj kredis je vojo al okcidento kiel plej mallonga vojo por alveni al Azio. Kristoforo Kolumbo estis sekvanto de tiu hipotezo. Apogita de la hispana monarkio, li organizis eksploran veturadon kiu kondukis lin al la amerika marbordo en 1492. Kristoforo Kolumbo kredis, ke li estis alveninta al azia kontinento, nomita tiam de la eŭropanoj Indioj kaj li mortis sen ekscii, ke li estis alveninta al kontinento ĝis tiam nekonata de eŭropanoj.
La esprimo "Malkovro de Ameriko" por aludi la alvenon de Kolumbo al la amerika kontinento estis kritikita de diversaj sektoroj, kulturoj kaj fakuloj, kaŭzante ampleksan kaj entuziasman debaton. En tiu ĉi artikolo oni adoptas kiel signifo de la termino, ĉiujn veturadojn realigitajn de Kolumbo al Ameriko, la renkonton de la hispanoj kun la diversaj amerikaj kulturoj kiuj loĝis en tiuj landoj, kaj la rilatojn kaj la tujajn konfliktojn inter indiĝenoj kaj hispanoj kiujn tiu renkonto kaŭzis.
Temas pri unu el la pintaj momentoj de la universala historio ĉar signifis la renkonton de du homaj mondoj kiuj ĝis tiam disvolviĝis aparte kaj tute sendepende, sen ajna kono de unu pri la ekzisto de la alia.
En la artikolo oni distingas klare la akton mem de la malkovro, komprenita kiel serio de veturoj kiujn faris la unuaj hispanoj kiuj alvenis al Ameriko kaj la graveco de la renkonto inter kulturoj kaj de la posta historia procezo konata kiel konkero de Ameriko kiun la eŭropanoj realigis sinsekve. La konsekvencoj de tiu renkonto inter du mondoj estis dramecaj por la amerikaj indiĝenoj, ĉar okazis la morto de milionoj da personoj (pro militoj, sklaveco kaj malsanoj) kaj la malapero de kulturoj.
La veturoj de Kolumbo
Kristoforo Kolumbo, nome de la Katolikaj Gereĝoj de Hispanio, realigis kvar famajn vojaĝojn ekde Eŭropo al Ameriko en 1492, 1493, 1498 kaj 1502. En la unua el ili li alvenis al Amerikon la 12-a de oktobro de 1492, al insulo de la Bahamoj nomita tiam Guanahani, kies preciza lokigo estas ankoraŭ pridisputata. En la tria vojaĝo li alvenis al kontinenta teritorio en la aktuala Venezuelo.
Post la tria vojaĝo de Kolumbo, malkovroj kaj konkero progresis kune. Dum la dudekaj jaroj kiuj separas 1499 de 1519, kiam komencas la magalana entrepreno, okazis la nomitaj « malgrandaj vojaĝoj aŭ andaluziaj», dungitaj de la reĝoj kun aliaj ŝipistoj rompante la pridisputita monopolo kolumba. En la unua de tiuj partoprenis Amerigo Vespucci al kiu oni atribuis esti la unua eŭropano kiu proponis, ke la teroj al kiuj Kolumbo alvenis ne estis vere parto de Azio, sed de nekonata kontinento ĝis tiam por eŭropanoj.
Unua vojaĝo
La 17-a de aprilo de 1492, Kolumbo subsribas kun la Katolikaj Gereĝoj dokumentojn laŭ kiuj oni financas la ekspedicio de Kolumbo al la Indioj tramare al okcidento. Krome Kolumbo ricevis privilegiojn, kiel helpodevigoj, ekzemple rilate la loĝantaro de la vilaĝo Palos, kiuj devis havigi du karavelojn. Tamen li suferis malfacilaĵojn dungi sufiĉajn ŝipanojn.
Tiam kaj danke al la franciskanoj de la monaĥejo de La Rábida kaj al Pero Vázquez de la Frontera, konata ŝipisto de la zono, Kolumbo ekkonis na Martín Alonso Pinzón, riĉa entreprenisto kaj natura estro de la zono. Tiu ekiĝos ankaŭ natura estro de la ekspedicio: li forpuŝas la ŝipojn kiujn Kolumbo ekhavis en Moguer, dungas aliajn pli taŭgajn kaj havigas personan monon, triono de la tuto. Li konvinkas aliajn ŝipanojn por la entrepreno, homoj de Palos, de la najbara Moguer, de Onubo, de la resto de la regioneto eĉ de ekster Andaluzio. La 3-a de aŭgusto de 1492 la kolumba ŝiparo formita de la karaveloj La Pinta, La Niña kaj la nao Santa María eliris el Palos. La ŝipanaro estis formita de ĉirkaŭ 90 homoj.
La ekspedicio iris al la Kanarioj, por viziti aŭtoritatojn kaj ripari erojn de ŝipoj. Poste ili foriris el insulo La Gomera al la Atlantiko la 6-an de septembro.
La vojaĝo ne estis facila kaj okazis ribeloj, sed danke al la estreco de Martín Alonso Pinzón oni sukcesis solvi tiujn situaciojn. Kiam jam ĉiuj estis lacegaj kaj oni elĉerpiĝis la kalkuloj kaj antaŭvidaĵoj de Kolumbo, oni aŭskultis ekde la Pinta la faman krion de Rodrigo de Triana: Tierra a la vista (Tero je vido). La 12-a de oktobro alvenis al insulo Guanahani (en Bahamoj, kies identigo estas ankoraŭ pridisputata), kiun Kolumbo nomigis San Salvador. Poste ili alvenos al insulo Kubo, baptita per la nomo de Juana, kaj poste al Hispaniolo. La 25-an de decembro paneis la karavelo Santa María kaj el ties restaĵoj Kolumbo ordenis konstrui fortikaĵon nomita Navidad (Kristnasko), kie li lasis etan garnizonon. Per la du restantaj ŝipoj, la Pinta kaj la Niña, ili ekrevenis la 16-an de januaro de 1493).
Nothomyrmecia macrops
Nothomyrmecia, konata ankaŭ kiel dinosaŭra formiko aŭ mateniĝa formiko, estas rara genro (kaj eble subfamilio Notomirmekienoj, Nothomyrmeciinae) de formikoj kiu konsistas el unusola specio, nome 'Nothomyrmecia macrops'. Tiuj formikoj vivas en Suda Aŭstralio, nestas en arbaroj de malnovaj malioj kaj eŭkaliptoj. La tuta distribuado de Nothomyrmecia neniam estis difinita, kaj oni ne konas kiom disvastigita estas vere la specio; ties ebla teritorio povas esti pli ampleksa se ĝi favoras praarbarojn de malioj. Eblaj minacoj por ties survivado estas habitatodetruo kaj klimata ŝanĝo. Nothomyrmecia estas plej aktiva kiam malvarmas ĉar laborformikoj trafas malpli da konkurencantoj kaj predantoj kiel la ĉarpentoformikoj "Camponotus" kaj la ĉielarkaj formikoj "Iridomyrmex", kaj tio ankaŭ pliigas sian ĉassukceson. Tiel, la plialtigo de temperaturo povas malhelpi sian manĝeblon kaj tre malmultaj areoj restus taŭgaj por la vivo de tiuj formikoj. Kiel rezulto, la IUCN listigas tiujn formikojn kiel Draste endanĝerita.
Bolcistikolo
La Bolcistikolo (Cisticola bulliens) estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj ĉefe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.
Nothomyrmecia macrops
Mezgranda formiko, Nothomyrmecia estas 9.7–11 mm longa. Laborformikoj estas unuformaj, montrante malmultan morfologian diferencigon unu de alia. Maturaj kolonioj estas tre malgrandaj, kun nur 50 al 100 individuoj en ĉiu nesto. Laborformikoj estas strikte noktuloj kaj solemaj manĝantoj, kiuj kolektas artropodajn predojn kaj dolĉajn substancojn kiel mielroso el kokkoideoj kaj aliaj hemipteroj. Ili fidas en sia vidkapabo por navigi kaj ne estas pruvoj kiu sugestas, ke la specio uzas kemiaĵon por komuniki dum manĝado, sed ili ja uzas kemiajn alarmosignalojn. Formikoreĝino pariĝas kun unu aŭ pliajn masklojn kaj, dun la kolonifondado, ŝi ĉasos por manĝi ĝis la ovaro demetita estu tute disvolvigita. Formikoreĝinoj estas unuvoltenaj (ili produktas ĝuste unu generacion de formikoj ĉiujare). Du formikoreĝinoj povas establi unu kolonion kune, sed nur unu el ili restos post la unua generacio de laborformikoj estas maturaj.
Betpak-Dala
Betpak-Dala (Бетпақдала) estas dezerto en provincoj Karagando, Suda Kazaĥio kaj Ĵambilo de Kazaĥio. Ĝi situas inter malsupra fluo de rivero, rivero kaj lago Balkaŝo. Norde ĝi limas kun.
Nothomyrmecia macrops
Nothomyrmecia estis por la unua fojo priskribita de la aŭstralia entomologo John S. Clark en 1934 el du specimenoj de laborformikoj. Tiuj estis laŭinforme kolektita en 1931 en la montaro Russell, interne el Israelite Bay en Okcidenta Aŭstralio. Post tiu dekomenca malkovro, la formiko ne estis vidita denove dum kvar jardekoj ĝis grupo de entomologoj remalkovris ĝin en 1977, je 1300 km for el la dekomenca informita loko. Kromnomita kiel la 'Sankta gralo' de mirmekologio, tiu formiko estis celo de granda scienca intereso post sia remalkovro, altirante sciencistojn el la tuta mondo. En Poochera (la loko de la remalkovro), estas bildoj de la formikoj surstrate, kaj ĝi estas eble la nura urbo en la mondo kie estas formikobazita turismo. Kelkaj entomologoj sugestis rilaton kun fosilioj en sukceno de la Balta Eoceno de la genro Prionomyrmex baze sur morfologiaj similecoj, sed tiu interpreto ne estas amplekse akceptita de la entomologia komunumo. Pro sia korpostrukturo, Nothomyrmecia estas konsiderata la plej pleziomorfa vivanta formiko, nome 'vivanta fosilio', stimulante studojn pri ties morfologio, kutimaro, ekologio kaj kromosomoj.
Betpak-Dala
Geografio
La areo de la dezerto estas ĉirkaŭ 75 mil kvadrataj kilometroj. Longo (okcident-oriente) estas 500 km, larĝo ĝis 170 km. Betpak-Dala estas sufiĉe plata ebenaĵo kun averaĝa alto 300—350 m kaj sud-okcidenta kliniĝo. Orienta, pli alta parto de Betpak-Dala estas daŭrigo de strukturoj de Kazaĥia montetaro, formiĝintaj dum Kaledonia orogenezo — paleozoikaj sedimentaj kaj magmaj rokaĵoj. La plej alta punkto estas monto Ĵambul (974 m) en la sud-oriento de la dezerto.
Bolcistikolo
Ĝi estas endemio de Angolo kaj de sudo de Demokratia Respubliko Kongo. Ties natura habitato estas seka savano kaj subtropikaj aŭ tropikaj herbejoj de malaltaj teroj.
Malkovro de Ameriko
Unua vojaĝo
Dum la veturado la du ŝipoj separiĝis pro ŝtormo. Fine Kolumbo, per la Niña, sukcesis alveni malfacilege en Lisbonon, Martín Alonso Pinzón faras same en la havenon de Bajono, Galegio. La ŝipoj, finfine, revenis al Palos la 15-an de marto je malmultaj horoj de diferenco, kaj Kolumbo iris al Barcelono por informi la gereĝojn pri la malkovro.
Betpak-Dala
Geografio
La klimato estas kontinenta, kun seka varma somero kaj modere malvarma vintro. Meza januara temperaturo estas –12...–14 °C, la julia +24...+26 °C. Multas grundakvoj, kies nivelo povas atingi 10—30 m. Falas 100—150 mm da precipitaĵoj jare, inter kiuj nur 15 % somere. Neĝa tavolo vintre ne superas 10—15 cm. En la dezerto plej oftas brunaj kaj grize-brunaj grundoj. En malaltaj lokoj aperas takiroj kaj solonĉakoj. Apud riveroj, sur sabloj kreskas saksauloj.
Historio kaj esplorado
Betpak-Dala estis antaŭ longe konata kiel Norda Malsata Stepo pro sia maltaŭgeco por loĝado. Tamen, nomadaj triboj sukcesis kompreni la naturon de la areo, alkutimiĝi al ĝi kaj uzi por siaj celoj. Kvankam la dezerto aspektas tute senviva, en ĝi kreskas iom da plantoj, kiuj nutras bestojn.
En 1905—1915 fama rusa fotisto Sergej Miĥajloviĉ Prokudin-Gorskij vizitis la lokojn kaj dokumentis ordinaran vivon de tieaj loĝantoj.
Historio de esplorado de la dezerto Betpak-Dala pere de ekspedicioj sub gvido de zoologo Viktor A. Selevin estas priskribita en la libro de M. D. Zverev "Fino de la blanka makulo". Lia ekspedicio en 1936 faris arkeologiajn esplorojn apud solonĉako Askanzor.
Aŭtune 2014, angla esploristo Jamie Bunchuk organizis ekspedicion por trapasi la dezerton Betpak-Dala laŭlonge, de la lago Balkaŝo oriente ĝis la rivero Sarisu okcidente. Li trakuris ĉirkaŭ 300 kilometrojn, do pli ol sep maratonojn, unu post la alia, dum ok tagoj.
Epizootio de Pasteurellosis okazis en Betpak-Dala en majo 2015, dum kiu mortis pli ol 120 000 altnazaj antilopoj — pli ol triono de la tutmonda populacio.
Propedeŭtika valoro de Esperanto
La propedeŭtika valoro de Esperanto signifas la valoron de la lernprepara efiko kaj la interesiĝo pri posta lernado de aliaj lingvoj, kiun Esperanto havas. Tiu ĉi efiko estis unue priskribita de Antoni Grabowski per konkretaj praktikaj ekzemploj en 1908. Diversaj studoj (Rubagumya 1994, Tickoo 1996 , Dutcher 1998 ) ankaŭ montras, ke la kono de dua lingvo ĉiam helpas la lernadon de tria lingvo. Inter la plej konataj sciencaj studoj kiuj esploris la avantaĝon de Esperanto kiel preparilo al la lernado de aliaj lingvoj, estis tiuj de Helmar Frank ĉe la Universitato de Paderborn, Germanio (pliaj detaloj sub Metodo Paderborn) kaj ĉe la Akademio Internacia de la Sciencoj en San Marino kaj Italio. Ili venis al la konkludo ke unu jaro da studado de Esperanto en lernejo, kio povas doni Esperantan lingvokonon kompareblan al tiu, kiun meza lernanto de eŭropa lingvo povas atingi post ses aŭ sep jaroj da lernado, sekve ankaŭ plibonigas la lingvokapablon en plia nova lingvo por la lernanto. Alivorte, lerni Esperanton dum unu jaro kaj poste, ekzemple, la francan dum tri, povas doni kompareblan aŭ eĉ pli bonan lingvokapablon en la franca ol se oni lernas sole la francan dum kvar jaroj. Ekzempla estas ankaŭ atesto de aŭstraliano kiu lernis la japanan dum kvar jaroj.
Malkovro de Ameriko
Dua vojaĝo
La dua ekspedicio eliris de Cádiz la 25-an de septembro de 1493. Tiu vojaĝo celis setligi la hispanian ĉeeston en la malkaŝitaj teritorioj kaj trovi la vojon al Barato kaj Katajo. La unua insulo al kiu alvenis estis La Deseada (Deziraĵo) (3 a de novembro); sed poste oni malkovris Puertorikon kaj alvenis al La Española, kie oni trovis detruitan la fortikaĵon pro atako de Kaonabo. En la sama insulo fondis la urbon de la Isabela (la 6-an de januaro de 1494). Kolumbo pludaŭris la eksploradon laŭ la marbordoj de Juana (Kubo) kaj Santiago (Jamajko). Fine de 1494 aŭ komence de 1495 li iris suden.
Propedeŭtika valoro de Esperanto
Lingvokonsciaj lernejoj
Lingvokonsciaj lernejoj (valor)taksas la lingvan diversecon de siaj lernantoj, agnoskas iliajn komencajn lingvajn kapablojn kaj uzas ilin kiel lernrimedon. Lingvokonsciaj lernejoj subtenas instruistojn trakti la uzon de specifaj lingvoj en siaj respektivaj fakoj, inkluzive per konsciigo pri malsamaj lingvoregistroj kaj vortprovizo.
Malkovro de Ameriko
Dua vojaĝo
Post tiu vojaĝo li dediĉis sin al konsolidadon de la hegemojio ĉe La Española. En 1496 li revenis en Hispanion, kaj alvenis al Cádiz la 11-an de junio.
Propedeŭtika valoro de Esperanto
Lingvokonsciaj lernejoj
Se oni agnoskas kaj utiligas aliajn lingvojn en lernejaj klasoj, ankaŭ internaciaj kontaktoj inter lernejaj klasoj helpe de Esperanto povas kontribui al sentivigo pri lingvoj kaj al lingva diverseco. Tiel internaciaj kontaktoj inter lernejaj klasoj helpe de Esperanto ankaŭ povas kontribui al lingvokonscio pri aliaj lingvoj se oni agnoskas kaj utiligas ĉi tiujn.
Bolcistikolo
Estas malgranda grizeca birdo supre kun pli malhelaj flugiloj kaj vosto, bruneca nuanco en vizaĝo kaj hela gorĝo kaj supra brusto, dum estas pli helgrizaj la flankoj kaj resto de subaj partoj. La kruroj estas longaj.
Propedeŭtika valoro de Esperanto
Springboard to languages (saltotabulo al lingvoj), Britio
D-ro Angela Tellier el Britio prizorgis vastan eksperimenton kun Springboard to languages : ekis pilotprojekto en du britaj lernejoj: Bar Hill Community Primary School, Cambridgeshire kaj en la lernejo Scorton C of E, Lancashire. Kadre de tiu eksperimento la celo estis, ke la malkovro de Esperanto helpu al infanoj kompreni la funkciadon de lingvoj (angle: language awareness, tio estas "lingvokonscio" aŭ "konscio pri la lingvo" aŭ "prilingva konscio") por poste ebligi ke ili pli facile lernu aliajn lingvojn kaj estu pli sentivaj al lingva diverseco precipe en klasoj kun infanoj ne parolantaj la anglan kiel sian unuan denaskan lingvon kaj por instigi respekton kaj intereson pri iliaj lingvoj kaj kulturoj.
Springboard to languages multe taŭgas por la instruistoj en elementaj lernejoj kiuj, ne ricevinte specialan trejnadon por instrui lingvojn, deziras instrui fremdan lingvon. Springboard to languages uzas Esperanton, ne por produkti nacion de Esperanto-parolantoj, sed kiel preparilon por lerni aliajn lingvojn helpe de lernolibro kun frazoj, vorttrezoro, strukturoj.
Uzante regulan fonetikan lingvon kiel saltotabulon al lernado de aliaj lingvoj la projekto celas:
- sentivigi la lernanton pri la strukturo de lingvo pere de taskoj, kiuj instigas gelernantojn koncentriĝi sur la similecoj kaj diferencoj inter lingvoj.
- reliefigi la ligojn inter lingvoj. Esperanto estas ideala 'gustumilo al lingvolernado' aŭ 'komenca' lingvo kuniganta elementojn de aliaj lingvoj kun vortkonstruaj trajtoj kiuj allogas junajn gelernantojn. Multaj vortoj kaj frazoj estas tuj rekoneblaj. La regula gramatika strukturo helpas al lernantoj disvolvi senton por ekzemple substantivoj, verboj, adjektivoj kaj adverboj.
- stimuli per kreiva manipulado de la lingvo ke la lernantoj ŝatu kaj interesiĝu pri lingvolernado.
- kuraĝigi pozitivan mem-bildon en ĉiu lernanto kiel sukcesa lingvolernanto.
Multilingual Accelarator (Internacie)
Multilingual Accelarator (MLA) aŭ multlingva akcelilo estas projekto por akceli plurlingvismon kadre de la EU-interŝanga programo Erasmus+ funkciis en 6 elementaj lernejoj: en Slovenio (Šentilj), Slovakio, Bulgario (Vraca), Germanio, Danlando kaj Kroatio (Zagreb) kaj koncernis la "propedeŭtikan aliron", t.e. lerni limigitan kaj zorge elektitan kvanton de Esperanto por plibonigi, rapidigi kaj akceli postan lernadon de aliaj lingvoj.
La celo de MLA estas instrui al 8-jaraĝaj infanoj la bazojn de Esperanto, kio servu kiel enkonduko al la lernado de aliaj lingvoj, ĉar ĝi helpas al infanoj kompreni (i.a. per ludoj) ĉiujn esencajn elementojn en la strukturo de lingvoj. Ĝi baziĝas sur atingoj de la Zagreba Metodo, kiu havas sian bazon en scienca esploro de la plej oftaj morfemoj en Esperanto.
Bolcistikolo
Tiu specio formas superspecion kun la tre proksimaj Trilcistikolo, C. woosnami, kaj la Babilcistikolo, C. anonymus. Oni agnoskas du subspeciojn, kiuj estas la jenaj: nomiga septentrionalis Tye, 1992 – nordokcidenta Angolo (Kabindo suden al Suda Kuanzo) kaj malproksima sudokcidenta DRKongo kaj bulliens Lynes, 1930 – okcidenta kaj centra Angolo (el Gabela suden al Namibe).
Propedeŭtika valoro de Esperanto
Eŭropunian kvalitan markon por lingvoj
La “Multilingual Accelarator" (akcelilo de plurlingvismo) ricevis la Eŭropunian kvalit-markon por lingvoj en 2021 pro tio ke ĝi permesas akceli je 25-30% la lernadon de pliaj fremdaj lingvoj.
Ĝi estas unu el la civitanaj proponoj en la kadro de la Eŭropa Konferenco pri la Estonteco de Eŭropo.
Bolcistikolo
Ĝi grimpas inter herboj por kapti insektojn. La kanto estas tre boleca trilado kio utilas kaj por distingi kaj por nomigi la specion, kaŝema kiel siaj samgenranoj kaj pli facile aŭdebla ol vidata.
Propedeŭtika valoro de Esperanto
Italio: Projekto "30 Ore d'oro" (2021-2022)
Projekto 30 ore d'oro ("30 oraj horoj") estas projekto kiu celas trejni instruistojn pri la instruado de Esperanto en la 2-a klaso mezlernejoj de la itala regiono Toskanio por plibonigi la kapablojn de gelernantoj en la gepatra lingvo kaj aliaj lingvoj. En decembro 2021 ekos la unuaj lecionoj por instruistoj.
Malkovro de Ameriko
Tria vojaĝo
Poste li eksploras la tri insulojn de la aktuala ŝtato de Nueva Esparta; la ĉefa insulo principal estis nomita Asunción, la aliaj estas la aktualaj Kubagvo kaj Koĉe. Poste Cristóbal de la Guerra ŝanĝis la nomon Asunción kontraŭ nova nomo insulo Margarita.
Vital Lehodey
Vital LEHODEY (naskiĝinta la en Hambye, mortinta la  en Bricquebec) estis franca trapisto, abato kaj mistikulo.
Vivo kaj agadoj
Kiel abato li ege engaĝiĝis pri kelkaj klostroj en Ĉinio kaj Japanio estantaj sub la respondeco de Bricquebe (Monaĥejo de Konsolado/Ĉefepiskopujo Pekino); Phare-monaĥejo en Hokuto/Subgubernio Oŝima; Tenshien-klostro en Hakodate).
El siaj personaj mistikaj renkontroj kun infano Jesuo (ekde 1895) estiĝis libroj tradukitaj en plurajn lingvojn (ankaŭ en la japanan) kaj ĝuantaj plurajn eldonojn ĝis la nuntempo.
Malkovro de Ameriko
Tria vojaĝo
Fine li alvenis al Hispaniolo. En tiu insulo la hispanoj insurekciis pro manko de supozitaj riĉecoj. En unu de la negocadoj, Kolumbo proponis, al grupo de hispanoj la revenon al Kubagvo por komerco de perloj. Oni fondis perlolaborejon kaj poste, en 1528, de tiu setliĝo naskiĝis la unua vera urbo fondita de hispanoj en amerika kontinento, Nueva Cádiz. Je la alveno de la reĝa administranto, Francisco de Bobadilla, Kolumbo estis arestita. Je sia alveno al Hispanio, la 25an de novembro de 1500, li estis liberigita, sed li perdis siajn prestiĝon kaj povojn.
Konsekvencoj
La alveno de Kolumbo al Ameriko estas konsiderata kiel unu el plej gravaj eventoj de la universala historio pro la konsekvencoj sinsekvaj kaj rilatiĝas kun la unua vojaĝo ĉirkaŭ la mondo realigita de la ŝipanaro de Fernão de Magalhães post kelkaj jaroj, kiu malfermis pasejon al la konkero de la mondo farita de Eŭropo.
La alveno de Kolumbo kaŭzis la komencon de la konkero de Ameriko, kies unua kampanjo estis tiu de Kubo farita de Velázquez, al kiu sekvis tiu de la Meksika Imperio farita de Hernán Cortés, tiu de la Inkaa Imperio farita de Francisco Pizarro, ktp., ĝis ties definitiva finfinigo post la dekretoj de Filipo la 2-a pri abolo de la konkero. Post tio ekis la nomita koloniigo de Ameriko, farita ankaŭ de nederlandanoj, francoj, ktp., kies diferenco baziĝas sur la fakto, ke ili ne setlis laŭ kampanjoj, sed laŭ komercaj faktorioj (dum Hispanio deziris krei aliajn Hispaniojn ĉiusence, kaj jure, kaj administre, ktp.)
La kontaĝo de la malsanoj kiujn la eŭropanoj kunportis (variolon, tifon, flava febron, ktp.) produktis kolapson de la amerika loĝantaro kio produktis draman pliigon de la morteco.
La postaj lingoj kiuj hegemoniiĝis devige estis la hispana lingvo kaj la portugala en ties respektivaj influataj zonoj kaj la katolika eklezio oficialiĝis; oni kreis loĝantaron kun altaj niveloj de genetika kaj kultura mestizado inter indiĝenoj, subsaharaj afrikanoj, kaj eŭropanoj.
La ĉefa riĉeco produktita ĉe la hispanaj teritorioj kaj portugalaj kolonioj en Ameriko estis la elfosado de oro kaj arĝento. "En la unuaj 150 jaroj de konkero, 17 mil tunoj da arĝento kaj ĉirkaŭ 200 tunoj da oro alvenis al Hispanio".
La alveno de Kolumbo al Ameriko kaŭzis ankaŭ gravan disvastigon de navigado kaj komerco inter popoloj kiuj igixs tutmondaj.
La britiaj kolonoj en Ameriko organizis post 1776 novan tipon de socion surbaze de novegaj konceptoj kiel sendependeco, konstitucio, federismo kiuj farigis novan ŝtaton kiel Usono kiu, dum la 20-a jarcento, anstataŭigos Brition kiel monda potenco hegemonia.
Nomiga debato
La esprimo "malkovro de Ameriko" por signifi la alvenon de Kolumbo al la amerika kontinento estis kritikita de diversaj sektoroj, kulturoj kaj fakuloj, kaŭzante ampleksan kaj pasian debaton. Tiu ĉi debato, aludas ĉefe al la uzado de terminoj Tago de Hispaneco, "Tago de Indiĝena Rezistado" kaj aliaj kreitaj por aludi la saman eventon. La debato ĝeneraliĝis en 1992, kiam oni festis la kvincentjariĝon de la alveno de Kolumbo al Ameriko.
Propedeŭtika valoro de Esperanto
Italio: Projekto "30 Ore d'oro" (2021-2022)
La projekto estas inspirita de unu el la 17 "Celoj por Daŭripova Evoluig o" (celo 4) fiksitaj de Unuiĝintaj Nacioj antaŭ 2030. Ĉi tiu kvara celo substrekas la gravecon de "egala aliro al kvalita edukado" kiu estas justa, inkluziva kaj antaŭenigas lernŝancojn por ĉiuj.
837 Schwarzschilda
837 Schwarzschilda estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astrofizikiston Karl Schwarzschild, kiu ĵus mortis je la jaro de la malkovro.
Propedeŭtika valoro de Esperanto
Italio: Projekto "30 Ore d'oro" (2021-2022)
La koncepto ankaŭ reflektas la "Rekomendojn de la Konsilio de Eŭropo de la 22-a de majo 2019 por ampleksa aliro al lingvoinstruado kaj lingvolernado", kiuj ankaŭ substrekas la gravecon de plurlingveco preter tradiciaj edukaj studplanoj en socio karakterizita de pliigita moviĝeblo kaj cifereciĝo.
Premioj
"30 Ore d'oro" (30 Oraj Horoj) ricevis de Erasmus kaj INDIRE la prestiĝan premion pri kvalito de instruado.
Historio de la pedagogiaj eksperimentoj
Jam en 1908 la pola esperantisto Antoni Grabowski verkis artikolon pri "Esperanto kiel preparilo por la instruado de lingvoj". Poste multaj studoj pruvis la valoron de Esperanto kiel preparilo por la lernado de aliaj lingvoj, kiel David Kelso, eksa ĉefinspektoro de lernejoj en Britio, notis:
“''Various studies since the 1920s have confirmed that learning Esperanto improves the motivation of learners (because of their relatively rapid progress in the language) and improves subsequent learning of other languages. The first documented experiment was in Bishop Auckland (Britain) from 1918 to 1921. Later studies, each concentrating on different aspects of the question, but coming to broadly similar conclusions, have been conducted in New Zealand (1924), New York (1931), Manchester (1948-1968), Sheffield (1951), Finland (1963), Hungary (1970), Germany (1980), 5 European countries (1990), Italy (1993) and Australia (2000).''
''The 1931 work was by a team led by eminent educational psychologist Edward Thorndike of Columbia University. The plain facts are that young people enjoy learning Esperanto; they learn it up to 5 times more quickly than other languages and the skills learned are readily transferable. (David Kelso, cited in “Springboard to languages”)''”
Traduko. ''Diversaj studoj ekde la 1920-aj jaroj konfirmis, ke lerni Esperanton plibonigas la motivadon de gelernantoj (pro ilia relative rapida progreso en la lingvo) kaj plibonigas la postan lernadon de aliaj lingvoj. La unua dokumentita eksperimento estis en Bishop Auckland (Britio) de 1918 ĝis 1921. Postaj studoj, ĉiu el ili koncentriĝinta sur diversaj aspektoj de la temo, sed alveninta al larĝe similaj konkludoj, estis faritaj en Nov-Zelando (1924), Novjorko (1931), en Britio (Manchester, 1948-1968 + Sheffield, 1951), Finnlando (1963), Hungario (1970), Germanio (1980), 5 eŭropaj landoj (1990), Italio (1993) kaj Aŭstralio (2000).''
''La esploro de 1931 en Novjorko konsistis el teamo gvidita de Edward Thorndike, eminenta eduka psikologo de Columbia University. La simplaj faktoj estas ke junuloj ĝuas lerni Esperanton; ili lernas ĝin ĝis 5 fojojn pli rapide ol aliajn lingvojn kaj la akiritaj kapabloj estas tuj transdoneblaj. (Kelso, citita en "Springboard to languages")''
Lingvo-Orientiga Instruado (LOI) laŭ sciencaj esploroj en Paderborn, Germanio
La mezurmetodojn por LOI evoluigis la Instituto pri Kibernetika Pedagogio de la Universitato de Paderborn (Germanio) sub la gvido de prof. Helmar Frank.
Pri la teorio kaj metodologio legu: Lingvo-Orientiga Instruado (LOI) cele al rapidigo de la lernado de fremdlingvoj.
Pli detala superrigardo sub Metodo Paderborn
Vidu ankaŭ
Esperanto kiel propedeŭtiko de lingvoj de Antoni Grabowski en Vikifontaro
Metodo Tomatis kiel akcelilo de lingvolernado
Metodo Paderborn
ALTE
Malkovro de Ameriko
Nomiga debato
En tiu privorta debato pri la maniero nomigi la eventon okazintan la 12an de oktobro de 1492 disvolviĝis kelkaj sintenoj, kaj samtempe oni kreis diversajn signifojn por tiuj:
Propedeŭtika valoro de Esperanto
Eksteraj ligiloj
(angla) Multilingualism Accelerator - A method to boost foreign language learning and raise language awareness, European Commission.
(Esperanto) Akcelilo por multlingveco (MLA): http://www.lernu.net/eo/instruado Se vi deziras traduki la materialojn en la retejo al via lingvo, vi povas fari tion registriĝinte kiel tradukanto de la tradukejo de lernu.net - https://traduko.net/
(itala) Projetto 30 ore d'oro, ILEI kaj Istituto italiana di Esperanto, 2023
(eo) Brunetto Casini, 30 Oraj Horoj: Projekto de instruado de Esperanto, YouTube
(angla) Jennifer Bishop, Esperanto as a propaedeutic language in the primary school, AFMLTA llth Nat Languages Conf - Hobart, Hobart Tas Australia, la 27-an de sept. 1997 → 30-an de sept. 1997.
(angla) Esperanto and Education: Toward a Research Agenda, Esperantic Studies Foundation, 1992
(angla) Esperanto: a joke, or a serious option? (Esperanto, blago aŭ serioza opcio?), John C. Wells, University College London.
(germana) Cyril Brosch, Der spezifische Beitrag des Esperanto zum propädeutischen Effekt beim Fremdsprachenlernen (mit Schwerpunkt auf der Erwachsenenphase, Jahrbuch GIL 2017, Academie.edu
(Esperanto) Lingvo-Orientiga Instruado (LOI) Cele al rapidigo de la lernado de fremdlingvoj, Kibernetik-pedagogia teorio de la lingvo-orientiga instruado (LOI), magistriĝa tezo ĉe Akademio Internacia de Sciencoj, San Marino, 1996.
(germana) Günter Lobin: ''[http://wwwcs.uni-paderborn.de/extern/fb/2/Kyb.Paed/SMOD/ Ein Sprachmodell für den Fremdsprachenunterricht. Der propädeutische Wert einer Plansprache in der Fremdsprachenpädagogik] '' (kun detala scienca analizo de sep – laŭ la aŭtoro tre malbone dokumentitaj – lernejaj eksperimentoj inter 1924 kaj 1988; komplete legebla en la reto)
(Esperanto) Edward Symoens: Al nova internacia lingvopolitiko: La propedeŭtika valoro de Esperanto, Esperanto-dokumentoj 28-29 (1992), Universala Esperanto-Asocio.
(Esperanto) Katalin Smidéliusz: Projektoj, eksperimentoj, propedeŭtika valoro (PDF) - el la legejo de www. edukado.net
30533 Saeidzoonemat
30533 Saeidzoonemat estas malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Saeid Zoonemat Kermani, programara inĝeniero ĉe la Observatorio Lowell, kiu disvolvis programaron por ĉiuj instrumentaj interfaco kaj plejparton el la instrumentaj regadaj programaroj por la Discovery Channel Telescope. Lia programaro estas uzata ankaŭ en ĉe-aviadila laboro kun HIPO (High Speed Imaging Photometer for Occultations) de SOFIA.
Fagnon
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Výrov
Nomon Výrov portas kelke da setlejoj:
Rudolf Ungváry
Rudolf Ungváry [ungvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ungváry Rudolf estis hungara informatikisto, novelisto. Lia filo estas Krisztián Ungváry.
Rudolf Ungváry naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Rudolf Ungváry maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1955. Li studis en Pezindustria Teknika Universitato Mátyás Rákosi inter 1955-1957, dum li partoprenis en la hungara revolucio de 1956. Post fiasko de la revolucio li estis deportita. En la jaroj 1958 kaj 1959 li estis ferlaboristo, inter 1959–1965 li estis teknika kontrolisto kaj en 1965 li akiris diplomon laŭ koresponda lernado en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Ekde 1965 liaj noveloj sporade aperis, inter 1967–1973 li estis kritikisto de katolika revuo. Inter 1974–1979 li estis informatikisto en instituto, ekde 1973 li havis postenon en Tutlanda Biblioteko Széchényi. Ekde 1988 li estis aktiva en la kontraŭsocialisma politiko. Ekde 1989 li instruas en 2 universitatoj. Li ricevis premiojn nur depost fino de la socialismo inter 1991-2019. Li edziĝis en 1966, lia edzino naskis 3 gefilojn.
Paseky (apartigilo)
Nomon Paseky havas pluraj municipoj:
Surfacakvo
Surfacakvo aŭ supraĵa akvo nomiĝas akvo, kiu nekovrite kaj neligite troviĝas sur la tersurfaco. Al tio apartenas surfacakvaĵoj kiel riveroj aŭ lagoj kaj ankoraŭ ne forsinkinta precipitakvo.
Surfacakvo plejofte estas malpurigita per ŝvebsubstancoj aŭ solvitaj damaĝsubstancoj kaj nur post akvoplibonigado povas esti uzata kiel trinkakvo aŭ uzakvo por industriaj celoj.
Santo Tomás Ocotepec
Santo Tomás Ocotepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santo Tomas Ocotepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 532.
Geografio
Santo Tomás Ocotepec apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3789 loĝantojn. El tiuj estis 1765 viroj kaj 2024 virinoj. La komunumo havas surfacon de 72,72 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2130 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3315 indiĝenoj. El tiuj 2811 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2811 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Tomandandy
tomandandy (ĝuste minuskla) estas a muzika grupo kreita en 1989 en Novjorko de Thomas Hajdu kaj Andy Milburn. La paro estas plej fama por laboro en filmomuziko kaj televidaj reklamoj.
NGC 3115
NGC 3115 (aliaj indikoj — MCG -1-26-18, UGCA 199, PGC 29265) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aleje-Zátiší
Aleje-Zátiší estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Františkovy Lázně, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas nordoriente de Františkovy Lázně. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/21. En daŭre vivas ĉi tie. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj.
Aleje-Zátiší situas en katastra teritorio Františkovy Lázně kun areo 6,26 km².
Historio
La registra parto Aleje-Zátiší estiĝis la 24-an de novembro 1990 kaj kreas ĝin vilaĝo Aleje kaj solejo Zátiší (nun hotelo sur ŝoseo I/21).
Julius von Pflug
Julius von PFLUG, ankaŭ skribite PFLUGK, (naskiĝis 1499 en Eythra, mortis la en Zeitz) estis historiisto kaj la lasta katolika episkopo de Naŭmburgo de 1542 ĝis sia morto kaj unu el la plej elstaraj reformistoj en la protestanta reformacio.
Biografio
Li estis filo de Cæsar von Pflug (1450-1524), kiu aktivis kiel komisaro de la princo-elektisto en Saksio dum la Lepsika Debato en 1519. Li studis en la Universitato de Lepsiko (1510-1517) kaj Bolonjo (1517-1519), kaj reiris al Germanio en 1519 por fariĝi kanoniko en Meissen. Ĉagrenita pro la religiaj polemikoj en tiu urbo, li reiris al Bolonjo, kaj el tie al Padovo, tamen, en 1521, instigita de la proponoj de duko Georgo de Saksio (1471-1539), li reiris al sia naskiĝlando, unue al Dresdeno kaj poste al Lepsiko, kie li daŭre sin dediĉis al la humanismaj temoj.
En 1528-29 li denove troviĝis en Italio, kaj en 1530 li akompanis la dukon Georgon al la Dieto de Aŭgsburgo. Dum tiu epoko li fariĝis korespondanto de Erasmo, kaj en liaj leteroj li montris sian planon por restarigo de la religia paco en Germanio. Ĉio eblis, li pensis, pere de la influo de moderaj homoj kiel Erasmo kaj Melanktono. Erasmo rediris ke la aferoj venis al tia punkto, ke eĉ konsilio ne povus helpi: parto de la kunvenantaro deziris revolucion, kaj la alia toleris eĉ ne reformon. En 1532, Pflug fariĝis dekano de Zeitz, kie li devis prizorgi la praktikan aferon de la reformo, ĉar malĉeestis ne nur la episkopo, Filipo de Palatinato, kiu samtempe ankaŭ estis episkopo de Freising kaj restadis nur tie, sed la protestanta princo-elektisto de Saksio pretekstis ke li havas jurisdikcion sur la episkopa sidejo.
Pflug estis favora al la dutipa komunio, edziĝo de la pastroj, kaj ĝenerala morala reformo. En 1534, li partoprenis en la Lepsika Kolokvo, kaj kiel dekano de Meissen, li pretigis por la klerikaro de la diocezo la konstituciojn kiuj estis represitaj en lia verko: Leges seu constitutiones ecclesiæ Budissinensis (1573). Kiel unu el la senditoj de Johano la 7-a, Episkopo de Meissen (1470-1537), Pflug penis konkeri la apogon de la papa nuncio, Aleksandro, kiu tiuepoke troviĝis en Vieno al la reformo de la Katolika Eklezio, male li devus atendi la decidon de la papo.
Thuilley-aux-Groseilles
Historio
Tie estis preĝejeto omaĝe al sankta Gibrien.
Oni mortigis sorĉistinojn en 1603 kaj en 1614.
Julius von Pflug
Biografio
La teologoj de la princo-elektisto, kvankam tre dubaj pri la prenotaj mezuroj, fine cedis kaj Johano Frederiko elektis Nikolaus von Amsdorf por la posteno kaj Lutero ordinis lin. En la 15-a de januaro 1542 Pflug akceptis la episkopelektadon de la duko, kaj serĉis ke liaj rajtoj estu protektitaj de la Dietoj de Speyer (1542, 1544), Nurenbergo (1543) kaj Worms (1545). En la lasta dieto, la imperiestro postulis ke Johano Frederiko akceptu Pflug-on kiel episkopon, kaj forigu Amsdorf-on kaj la sekularajn direktorojn de la kanonikejo. Johano Frederiko rifuzis; kaj la afero estis solvita nur pere de la Ŝmalkalda Milito.
Thuilley-aux-Groseilles
Historio
En 1623 oni pendigis porkinon, kiu manĝis knabon.
La preĝejo datiĝas de 1854.
Demografio
De 1973 ĝis 1986 Thuilley-aŭ-Groseilles kuniĝis kun Ochey.
Liligiloj eksteren
Lavejo
Mours
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Moursiens.
Julius von Pflug
Biografio
Ĝis tie ĉi Pflug estis plenfavora al reformo de la Katolika Fido, kiel oni povas konstati dum la Konferenco de Regensburgo (1541), kie li diskutadis kun Johannes Eck kaj Johann Gropper (1503-1559), sed la politikaj kondiĉoj kaj liaj problemoj kun la elektisto de Saksio faris lin la plej amara kontraŭulo de la reformo. En 1547, la Ŝmalkalda Milito finiĝis, Pflug ekposedis sian episkopecon sub la protektado de la imperiestro. Li estis elstara faktoro en la negocaro kiu rezultis en la Provizora Deklaracio de Aŭgsburgo, kies bazo estis formita dank'al la revizio de lia "Formula sacrorum emendandorum" farita de li mem, kaj aliaj kunlaborantoj kiel Michael Helding (1506-1561) , Johannes Agricola, Domingo de Soto (1494-1560) kaj Pedro de Malvenda (1505-1561).
Saint-Rémy-lès-Chevreuse
Geografio
Saint-Rémy-lès-Chevreuse troviĝas en la oriento de la departemento Yvelines, ĉe la landlimo kun Essonne, proksimume sudokcidente de la centro de Parizo,  sudokcidente de Versailles kaj  nordoriente de Rambouillet.
La najbaraj komunumoj estas Magny-les-Hameaux norde, Villiers-le-Bâcle nordoriente, Gif-sur-Yvette oriente, Gometz-la-Ville sudoriente, Les Molières sude, Boullay-les-Troux sudokcidente, Chevreuse okcidente kaj Milon-la-Chapelle norde.
Saint-Rémy-les-Chevreuse havas stacidomon, kiu estas la suda finstacio de la regiona linio RER B.