cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lavertezzo
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lavertezzo limas en nordo al Frasco, en nordoriento al Personico, en oriento al Preonzo, en sudoriento al Iragna, en sudsudoriento al Lodrino, en sudo al Vogorno, en sudsudokcidento al Corripo, en sudokcidento al Avegno-Gordevio, en okcidento al Brione (Verzasca), kaj en nordokcidento al la eksklavo Gerra (Verzasca) de la komunumo Cugnasco-Gerra. La eksklavo Riazzino Piano krome limas en nordo kaj oriento al Cugnasco-Gerra, en sudo al eksklavo de Locarno kaj en oriento al Gordola.
Trafiko
La ĉefteritorio de Lavertezzo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Lavertezzo pasas la valvojo de Tenero-Contra tra la Valo Verzasca al Sonogno. Pere de poŝtaŭtolinio de Sonogno al Tenero kaj Locarno la komunumo estas konektita al la publika transportreto. La eksklavo Riazzino Piano kontraŭe trafike tre bone atingeblas. Ĝi situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 13 de Belinzono al Locarno kaj disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Belinzono al Locarno.
Historio
La unua dokumenta mencio de Lavertezzo datiĝas el la jaro 1327 kiel Laverteze. Dum mezepoko Lavertezzo estis flagloko de la Najbararo Verzasca, kaj dividis ties historian sorton. La eksklavo Riazzino Piano, kie nuntempe vivas granda parto de la komunuma loĝantaro dum mezepoko estis la vala vintrorestadejo de la kamparanoj de Lavertezzo, kiuj somere alpopaŝtis en la Valo Verzasca. Nuntempe estas en diskuto kunigo de ĉiuj komunumoj de la Valo Verzasca al nova valkomunumo. Ne klara estas, ĉu al tiu nova komunumo ankaŭ apartenu la eksklavo Riazzino.
526
En la jaro 526 post Kristo okazis, interalie:
Inkaosto
La inkaosto (latine: os incae aŭ os interparietal) estas akcesora osto en la kranio de kelkaj homoj. La osto situas sur la loko de la malantaŭa fontanelo.
Ĝi estis unuafoje priskribita en 1851 de M E Rivero kaj S J Tschudy laŭ perua kranio de Inkaoj. Le Duoble priskribis ĝin en 1903 kiel os interparietal. Ankaŭ ĉe homaj fosilioj (inkluzive de Australopithecus kaj Homo erectus) kaj la frua Homo sapiens la inkaosto estis trovita.
Pliposte oni ankaŭ malkovris la oston ĉe japanoj, koreoj kaj tibetanoj.
Robin Milner
En 1988 li estis nomita membro de Royal Society kaj en 1991 ricevis la Premion Turing. Li forpasis la 20-an de marto 2010 en Kembriĝo.
NGC 3500
NGC 3500 (aliaj indikoj — UGC 6090, MCG 13-8-52, ZWG 351.52, IRAS10582+7528, PGC 33277) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
17744 Jodiefoster
17744 Jodiefoster estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona aktorino kaj reĝisorino Jodie Foster.
Por plejparto el la astronomoj ŝi ĉiam estos Eleanor "Ellie" Arroway en la filmo de Robert Zemeckis "Contact" (1997), bazita sur la samnoma romano de Carl Sagan.
SBD
La vorto havas plurajn signifojn:
Kolosa ordo
Kolosa ordo aŭ giganta ordo estas arkitektura ordo kiu etendas sin en pluraj niveloj de alto aŭ etaĝoj, kaj en kiu la kolonoj aŭ pilieroj trairas almenaŭ du etaĝojn. Samtempe, pli malgrandaj ordoj povas estis disvolvigitaj en arkaroj aŭ kadroj de fenestroj kaj pordoj ene de la etaĝoj kiuj estas enhavataj de la kolosa ordo.
Tiu dispono aperis timide dum la 15-a jarcento, kaj disvolviĝis je la alveno de la renesanco. La unua ekzemplo de kolosa ordo estis ideita de Filippo Brunelleschi ĉirkaŭ 1440 por la fasado de la Palaco de la Gelfoj, en Florenco, kaj tiu estis nefinita. Unua ekzemplo de tiu stilo aperis el 1472 ĉe la baziliko de Sankta Andreo de Mantovo, dezajnita de Alberti. De la dezajnoj fare de Rafaelo por sia propra palaco en Romo sur insulo ŝajne ĉiuj fasadoj devis havi kolosan ordon de pilieroj kiuj estus starigitaj almenaŭ du etaĝojn ĝis la kompleta alto de la ĉefa etaĝo piano nobile. Ŝajne li faris tion en la du jaroj antaŭ sia morto en 1520, kio lasis en nur projekto la edificon. ​ Ĝi estis disvolvigita de Mikelanĝelo en la palaco de la Konservistoj de la monteto Kapitolino en Romo (1564-1568), kie li kombinis gigantajn pilastrojn de korinta ordo kun malgrandaj ionikaj kolonoj kiuj enkadrigis la fenestrojn de la supra etaĝo kaj flankigis la aperturojn de la teretaĝo.
Tamen estis en Francio kun la apero de la Grand style, nome la oficiala stilo de la reĝaj edificoj de Ludoviko la 14-a, kiam ĝi ricevis sian konsekron. La orienta fasado de la Luvro karakterizita ankaŭ per aliaj stilaj elementoj kiel siaj tri etaĝoj, siaj tri elstaraj korpusoj inspiritaj en Pierre Lescot (1515-1578) kaj sia ebena kovraĵo iĝas elstara ekzemplo reprenita post tio en la konstruado de multaj aliaj palacoj.
Sat.1
Sat.1 - ankaŭ literumata SAT.1 - estas privata televida entrepreno, kiu produktas plenan germanlingvan televidan programon en samnoma televida kanalo "Sat.1": pro parte apartaj programoj por Aŭstrio kaj Svislando - vidu sube - eblus diri ke fakte temas pri tri kanaloj, kies programo tamen dum la plejparto de la tago identas. Sidejo de la entrepreno estas la loko Unterföhring proksime de Munkeno.
Sat.1 ekde la jaro 2000 kune kun la televidaj entreprenoj ProSieben, kabel eins kaj multaj pliaj, pli etaj televidaj entreprenoj konsistigas la konzernon ProSiebenSat.1 Media AG, akcia kompanio plejparte en posedo de la kompanio Lavena Holding, po duone posedata de la investaj entreprenoj Permira kaj KKR.
En Aŭstrio kaj Svislando dum partoj de la tago elsendiĝas apartaj landaj programoj, kaj la televida programo tiutempe dissendita en la ĉefa kanalo germania do en tiuj kanaloj ne videblas.
Gary W. Billings
Gary W. BILLINGS estas kanada terfizikisto kaj amatora astronomo en Kalgario (provinco Alberto).
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 6 asteroidojn en 1999.
Pli lastatempe, li direktis vastan kampanion de fotometrio de per CCD en kunlaboro kun tutmondaj observantoj. Li estis konsilanta ano la American Association of Variable Star Observers de 2002 ĝis 2004.
La asteroido 73703 Billings estis nomita en lia honoro.
Fritz Retter
Fritz RETTER (naskiĝis la 2-an de julio 1896, mortis la 1-an de januaro 1965) estis germana futbalisto.
Li ludis por la vira futbalista teamo Sportfreunde Stuttgart, la teamo Dresdner SC kaj poste por la teamo VfB Stuttgart. Nur unufoje li ludis internacie en 1922 kontraŭ Svislando.
Joseph Gärtner
Joseph GÄRTNER (n. la 12-an de marto 1732 en Calw; m. la 14-an de julio 1791 en Tübingen) estis germana kuracisto kaj botanikisto, kiu unue klasifikis la eŭkaliptojn. Lia oficiala botanika aŭtora mallongigo estas G AERTN .
Joseph Gärtner studis medicinon en Tübingen kaj Göttingen. Post la doktoriĝo li faris longajn studajn vojaĝojn al Nederlando, Francio, Italio kaj Anglio.
Dum la jaro 1760 li iĝis profesoro pri anatomio en Tübingen, kaj dum 1768 nomumiĝis profesoro pri botaniko kaj direktoro de la botanika ĝardeno en Sankt-Peterburgo. Tamen jam du jarojn poste, dum 1770 li revenis al Calw, ĉar li malbone eltenis la nordeŭropan, marbordan klimaton de Sankt-Peterburgo. Dum 1772 naskiĝis lia filo Karl Friedrich von Gärtner, kiu mem iĝis botanikisto.
Lia plej grava publikaĵo estis la du-voluma verko De fructibus et seminibus plantarum ("pri plantaj fruktoj kaj semoj"), Stutgarto kaj Tübingen 1789 – 1791, kiu enhavas detalan priskribon de la fruktoj kaj semoj de pli ol 1000 plantaj genroj.
Honorigo
Laŭ Joseph Gärtner poste baptiĝis la biologia genro Gaertnera (L AM .) el la planta familio rubiacoj (rubiaceae).
Noboribecu-Onsen
Noboribecu-Onsen (登別温泉 [noboribecu-onsen]: Hepburn-Transskribo: Noboribetsu-Onsen) estas Onsen en la urbo Noboribecu en Iburi-subprefektujo en Hokkajdo.
Onsen-distrikto
La Onsen-distrikto troviĝas en la valo apud Kusurisambecu
La valo nomata Ĵigokudani estas malnova vulkana kratero kaj havas 15 fontojn de varma akvo. Ĝi provizas sume ĉ. 3000 litrojn da akvo minute. De la onsen-distrikto telfero etendiĝas al Monto Ŝihorei (Kuma-jama). La pinto de ĝi troviĝas urso-ranĉo.
Historio
En pra-historio, ainoj uzis la onsen. En Edo-epoko, Mogami Tokunai priskribis la onsen en sia verko Ezo-sōshi. En 1845 Matsuura Takeshiro prezentis la allogon de la onsen. En 1857, Okada Hambei la komercisto el Omi konstruis vojon al onsen. En 1858, Takimoto Kinzo konstruis la novan vojon, sur kiu oni veturas nun, kaj konstruis la Onsen-Hotelon (nun Dai-ichi Takimoto-kan).
En la Rusa-Japana Milito, Noboribecu iĝis preventejo por vunditaj soldatoj en la milito, kaj famiĝis tutlande.
Je 1-a de decembro 1915, malfermiĝis tramo Noboribetsu-Onsen-Tramo kiel ĉevaltira tramo. La tramokompanio, ekuzis vaporlokomotivon en 1918 kaj elektrigis la tramvojon en 1925. Je 1-a de septembro 1933 la tramo finiĝis kaj anstataŭe komenciĝis buso-servo.
Corpus hermeticum
La Corpus hermeticum (latina sintagmo. Eldiru: Korpus hermetikum) estas kolekto da antikvaj tekstoj kiu reprezentis en la antikvaj epokoj la fonton inspiran de la hermetika penso, kaj enorme influis novplatonisman renesancan kulturon, aparte en Italio.
Antikve la “Corpus” estis juĝata pli antikvaj eĉ ol la moseaj libroj de la Biblio, kaj verko de la mita egipta Hermeso Trismegisto (“tri foje grandega”) kiu priskribante la egiptan dion Toton, fakte ŝajnas ripeti la eventojn de la Genezo; kaj estis, foje, interpretita kiel antaŭanonco de Kristanismo, kies religia revelacio iamaniere aperus tie koncentrita. Marsilio Ficino kun, parte, Johano Piko de la Mirandolo, indikis Orfeon, Pitagoron kaj Platonon kiel la plej malfruaj reprezentantoj de la antikva doktrino entenata en la “Corpus”.
La manuskripta teksto kiel aperas hodiaŭ estas datebla je la jaro 1050 ĉirkaŭ, periodo en kiu ĝi estis kolektita kaj redaktita de Mikaelo Psellos, eminenta bizanca studulo, instruisto pri filozofio, historiisto, teologo kaj ŝtata funkciulo. Mikaelo Psellos eble forigis elementojn strikte magiajn kaj alkemiajn, igante la Corpus pli akcepta ĉe la Ortodoksa Eklezio.
La informo pri ekzisto de la teksto atingis, eble, Oksidenton, kune kun tiu pri aliaj antikvaj tekstoj ankoraŭ nekonataj aŭ perdiĝintaj kiel la Timeo de Platono, okaze de la Koncilio de Florenco kiu devintus sani la Orientan Skismon, okazinta en la Florenco de Kosimo de Mediĉo en 1438. La bizanca imperiestro, Johano la 8-a Paleologo kaj patriarko de Konstantinopolo, Genadio la 2-a alvenis fakte Italion akompanataj de 650 sekvuloj inter spertuloj, erudiciuloj kaj ekleziuloj, kiuj ests por la humanistoj fontoj de kultura nektaro.
En 1460, Kosimo sukcesis akiri originan kopion de la Corpus apartenintan al Mikaelo Psellos, datitan 11-a jarcento pere de itala monaĥo Leonardo el Pistojo kiu ĝin estis malkovrinta ne multe antaŭe en Makedonio. Kozimo ordonis al Marsilio Ficino interrompi la latinigon, eble, de la platona timeo por tuj koncentriĝi sur la latinigon de la Corpus. Marsilio Ficino finis tiun taskon en la aprilo de 1463.
Historio de la Corpus
La “Corpus” divideblas en du partoj: • Pimander – tradukita al la latina nur en 1463 de Marsilio Ficino – konsistas el 14 libroj pritraktantaj elementojn foje akordigeblajn kun la Biblio. Eroj de tiuj tekstoj estis konitaj jam ekde la unuaj jarcentoj de helenismo. • Asclepius – jam cirkulanta en mezepoka epoko en la versio atribuita al Apuleio el Madaŭra - estas eseo pri talismana magio en kiu oni eksponas la praktikojn de la egiptaj sacerdotoj celantaj al la animado de la statuoj per interago de supernaturaj fortoj.
Restas tamen diskutata la problemo ĉu enhavoj de la “Corpus hermeticum” estus de la sama tempo de la redakto, aŭ ĉu ili reirigeblaj al epokoj antaŭaj. En la ksdro de la debato pli la graveco de la influo de la antikva Egiptio sur la antikva grekio, Martin Bernal, en sia libro “Ateno nigra”, kontestis la rezultojn de Casaubon, reasertante la egiptan originon de la “Corpus hermeticum”, akceptante, do, la egiptan originon almenaŭ rilate la enhavon.
Filozofio en “Pimander”
Estis ĉi tie supre asertate ke la “Corpus Hermeticum” estis interpretita kiel antaŭanonco de kristanismo. Ĉu fundita tia interpreto?. Malfacilas tion subteni se verus ke Corpus, atribuita al Hermeso, sed reale estus formulita de grupo de pensistoj paganaj de la 3-a jarcento, celantaj dementi la diecon de Jesuo Kristo: tiu ilia streĉo estus facile malvenkita ĉar kristanoj tiom modifus la verkon ke ĝi fariĝus preskaŭ apologio de kristanismo. Fine la Pimander aparte paŭsas la eventoj de la Genezo, utiligante malsamajn metaforojn kaj alegoriojn kaj alvenante al la konkludo ke Jesuo estas vera frato de la homo. Tiu opinio, elpensaĵo de fruaj aŭdaculoj, parte troviĝas en la enkonduko de Valeria Schiavone al ”Corpus Hermeticus””Ed. BUR, Milano,2001.
Laŭ esploristaj skoloj, restas malfermita, almenaŭ parte, la problemo de la pozicioj proksimaj al kristanismo de la Corpus.
Ĝenerale Patroj de la Eklezio argumentis kontraŭ la du tekstoj de la Corpus.
La historio de la «Corpus Hermeticum»» ankoraŭ prezentas surprizojn: ĝiaj tri tekstaj eroj estis malkovitaj en 1945 inter la gnostikaj skribaĵoj de la biblioteko de Kodeksoj de Nag Hammadi. Temas pri danka preĝo kaj pri longa ero de la «Perfekta Parolado», kiu parte troviĝas en Asclepius, kaj pri aliaj tekstaj fragmentoj
Bibliografio
• Ermete Trismegisto “Corpo ermetico e Asclepio’ “SE edizioni, Milano 2006” • Baigent, Michael e Leigh, Richard “L’elisir e la pietra”, Milano 1998 • Caterina Marrone, “I geroglifici fantastici di Athanasius Kircher”, Viterbo: Stampa Alternativa & Graffiti, 2002, p. 160 ISBN 88-7226-653-X. • Jean-Pierre Mahé Hermès en Haute-Égypte, t. 2 : Le fragment du Discours parfait et les Définitions hermétiques arméniennes (Bibliothèque copte de Nag Hammadi, textes 7), Québec-Louvain (PUL, Peeters), 1982.
The Lancet
The Lancet estas ĉiusemajna reviziita ĝenerale gazeto pri medicino. Ĝi estas unu el la plej antikvaj el mondo kaj unu el la plej bone konataj medicinaj gazetoj.
The Lancet estis fondita en 1823 de Thomas Wakley, angla kirurgo kiu nomigis ĝin laŭ la kirurgia instrumento nome angle lancet (skalpelo), same kiel laŭ la anglalingva termino de gotika arkitekturo "lancet arch" (ogiva fenestro), nome fenestro kun akrapinta arko, kiu indikas la "lumon de saĝo" aŭ "lumigi".
The Lancet publikigas originalajn esplorajn artikolojn, revuajn artikolojn ("seminarioj" kaj "revuoj"), redaktajn angulojn, librorezencojn, korespondadon, same kiel novaĵojn kaj informojn. The Lancet estis posedo de Elsevier ekde 1991. Je 2015, la ĉefradaktoro estas Richard Horton. La gazeto havas eldonejajn oficejojn en Londono, Novjorko, kaj Pekino.
Bohain-en-Vermandois
Bohain-en-Vermandois estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Bohainois.
Letur
Letur [leTUR] estas municipio en la Provinco Albaceto, Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kun areo de 263,56 km². Ĝi apartenas al la komarko Sierra del Segura en la sudokcidento de la provinco. Estas je 720 msm. Letur havas 919 loĝantojn (2019) kun denseco de nur 3,6. Sude oni limas kun la Regiono Murcio (municipo Moratalla). Letur estas kromnomita kiel "perlo de la Sierra del Segura".
Geografio
La municipo Letur enhavas la jenajn submunicipojn:
Historio
La areo estis loĝata jam en prahistorio, kion pruvas rokpentraĵoj de la Surroka arto ĉe la Mediteranea Arko. De postaj civilizacioj restis ĉefe la tipa urbanizado fare de islamanoj dum Al Andalus. Post la konkero fare de kristanoj, la regado de la urbo dependis de la Ordeno de Santiago.
En la 1940-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 4000 lokanoj, sed poste okazis elmigrado kaj oni malaltiĝis ĝis la nunaj nur malpli ol milo.
Ekonomio
Ties ekonomio estas fundamentata sur agrikulturo kaj brutobredado kaj inkludas elstaran entreprenon de produktado de lakto kaj fromaĝo per biologiaj sistemoj nome Cantero de Letur.
Ekde finoj de la 20a jarcento akiris gravecon la rura turismo: en la aktualo estas pli ol 40 ruraj gastejoj kaj eblo realigi multajn agadojn en naturaj etosoj.
Episkopujo Treviro
La episkopujo Trier aŭ episkopujo Treviro (Bistum Trier, Dioecesis Trevirensis) estas la plej malnova germana rom-katolika diocezo en la eklezia provinco Kolonjo. Sidejo de la episkopo estas la urbo Treviro (Trier) kun la katedralo. Ekde 2009 la episkopo estas Stephan Ackermann.
La episkopujo entenas grandajn partojn de la germanaj federaciaj landoj Rejnlando-Palatinato kaj Sarlando kaj la eksklavo Kirchen (Sieg). Ĝi estas la plej malnova rom-katolika episkopujo de Germanio. Episkopo Eucharius fondis ĝin (plej frue) en la 3-a jarcento. Ĝis la 19-a jarcento Treviro estis ĉefepiskopujo. La ĉefepiskopo de Treviro estis princelektisto de la Sankta Romia Imperio kaj estis samtempe (sekulara) reganto super la elektoepiskopujo Treviro, Kurtrier, kiun oni ne konfuzu kun la ĉefepiskopujo Treviro, kie li estis eklezia reganto. Tiuj du havis malsamajn administrajn strukturojn kaj malsamajn teritoriojn.
Ekleziaj Lernejoj
-, Ĉefaj Lernejoj
Pilgrimejoj
en Treviro:
Kristana erao
La Kristana Erao komenciĝas kun la naskiĝo de Jesuo Kristo, laŭ la kalkulo de Dionysius Exiguus. Ĝi estas la erao de la gregoria kalendaro kaj, depost 527, de la julia kalendaro.
Dionysius inventis la eraon en la 6-a jarcento por faciligi la kalkuladon de la dato de Pasko. Ĝi estis popularigita en la 8-a jarcento en la historio de Bede.
La mallongigo estas a.K (antaŭ Kristo) kaj p.K. (post Kristo).
Vd. ankaŭ: Vikiarbo > Universo > Abstrakta Mondo > Tempo > Tempintervalo > Erao > Kristana Erao
Agnesa de Kastro
Agnesa de Kastro (portugallingve: Inês de Castro) (Galegio, 1320 aŭ 1325 - Koimbro, en la 7-a de Januaro 1355) estis galega nobelino, amatino de la estonta reĝo Petro la 1-a el Portugalio, kun kiu ŝi havis tri gefilojn. Ŝi estis ekzekutita laŭ ordonoj de lia patro, Dom Alfonso la 4-a, sepa reĝo de Portugalio. Ŝi estis senpera devenanta de la reĝo Sanĉo la 1-a el Aragono (1042-1094), kaj ŝi estis trinepino, laŭ maskla flanko, de la portugala nobelo Fernão Gutierrez de Castro, el la Regno de Kastilio.
Amafero kun Petro la 1-a
Dona Agnesa de Kastro estis filino de Dom Petro Fernandes de Kastro, Ĉambelano de la reĝo Dom Alfonso la 11-a de Kastilio (1311-1350), kaj de portugala damo, Aldonça Loŭrenzo de Valadares. Ŝia patro, nepo tra leĝa vojo de Sanĉo la 4-a el Kastilio, estis unu el la plej povohavaj nobeluloj el la regno de Kastilio.En la 24-a de Aŭgusto 1339, okazis, en la sidejo de Lisbono, la edziĝo de la Infanto Petro la 1-a el Portugalio, heredanto de la portugala trono, kun Dona Konstanza Manuel, filino de Dom Johano Manuel de Kastilio , princo el Viljena kaj Eskalona, duko de Peñafiel, mentoro de Alfonso la 11-a el Kastilio, potenca kaj klopodema magnato de Kastilio, kaj nepo de la reĝo Fernando la 3-a de Kastilio.
Tamen, estus al unu el la ĉambristinoj de Dona Konstanza, nome al Agnesa de Kastro, al kiu Petro la 1-a enamiĝis. Ĉi-fama amafero ekis esti komentita kaj malbone akceptita kaj de la kortega flanko kaj de la popola vidpunkto. Sub la preteksto zorgi pri la moraleco, Dom Alfonso la 4-a ne aprobis tian amrilaton, ne nur pro motivoj de diplomatio kun Johano Manuel de Kastilio, sed ankaŭ pro la intima amikrilato de Dom Pedro kun la fratoj de Agnesa - nome, Dom Fernando de Kastro kaj Dom Álvaro Pirez de Kastro. Tiele, en 1344, la reĝo ekziligis la bofilinon en la Kastelo de Alburkerke, situinta en la kastilia ĉirkaŭaĵo, kie ŝi estis kreita de sia onklino Dona Tereza, edzino de duonfrato de Alfonso la 4-a. Tamen, la distanco ne sukcesis forviŝi la amon inter Petro la 1-a kaj Agnesa, kiuj laŭlegende ofte tenadis korespondadon.
En Oktobro de la sekvanta jaro Dona Konstanza mortis ĉe la nasko de la estonta reĝo Fernando 1-a (1345-1383). Vidve, Petro la 1-a malobeis la ordon de sia patro, kaj revenigis Agnesan el la ekzilo kaj la du geenamiĝintoj ekis vivi kune, kaj tio portis grandan skandalon en la kortegon, kaj kaŭzis al lia patro grandan elreviĝon. Do, kverelo estiĝis inter la reĝo kaj la Infanto. Alfonso la 4-a provis mildigi la situacion per edziĝo de sia filo al damo kun reĝa deveno. Tamen, Petro rifuzis tian projekton, pretekstante ke li multe sentis la perdon de sia edzino, Dona Konstanza, kaj ke li ne sukcesis daŭre pensi pri nova edziĝo. Tamen, danke al la amo dediĉita al li, Dona Agnesa havis plurajn filojn kun Petro la 1-a: nome, Alfonso, naskiĝinta en 1346 (kiu mortis baldaŭ post sia naskiĝo); Johano naskita en 1349; Denizo en 1354 kaj Beatrica en 1347. La naskiĝoj de tiuj infanoj kreis malkomfortan situacion dum la regado de Dom Denizo, ĉar Alfonso la 4-a sentis la riskon esti preterlasita en la sinsekvo al la trono flanke de unu el la bastardaj filoj de sia patro. Meze de tiuj onidiroj, oni suspektis pri konspiro flanke de la familio Kastro, rilate la eblon murdi la infanton Dom Fernando, heredinto de Petro la 1-a, tiamaniere ke la trono estus okupita de la plej aĝa filo de Agnesa de Kastro.
Ekzekutado de Agnesa de Kastro
Post kelkaj jaroj en la nordo de Portugalio, Petro kaj Agnesa estis reirinta Koimbron kaj instaliĝis en la Monaĥejo de la Malnova Sankta Klara (portugallingve:Paço de Santa Clara-a-Velha). Konstruigita de la avino de Petro la 1-a, la Reĝino Sankta Izabel, la sanktulino tie vivis siajn lastajn tagojn, kaj elesprimis sian lastan deziron, ke tiu monaĥejo fariĝas ekskluzivan loĝejon de reĝoj, princoj kaj ties devenantoj, same kiel de iliaj laŭleĝaj edzinoj. Onidiroj cirkulis ke la princo estis edziniĝinta kun la adorata Agnesa. Por la reĝa familio, tiaspeca incidento prenis plej gravajn konsekvencojn. Sentante sin minacita de la fratoj Kastro, la nobeluloj de la portugala kortego premis la reĝon Alfonso la 4-a por forigi ĉiinfluon el lia heredinto. Alfonso la 4-a decidis do ke la plej bona solvo estas la murdo de la galega damo. Dum la provo scii la veron, la reĝo ordonis al siaj du konsilistoj diri al la princo Pedro tion, ke li povas libere edziĝi al Agnesa, se tion lia filo intencas. Petro la 1-a rimarkis ke tio temis pri insido kaj diris ke li neniam pensis pri edziĝo kun Agnesa.
En la 7-a de Januaro 1355, la reĝo cedis al la trudoj de siaj konsilistoj, kaj profitante la foreston de Petro, kiu en tiu momento faris ekskurson por ĉasi, ili (la reĝo kaj la tri konsilistoj, nome Pero Coeljo, Álvaro Gonsalves kaj Diogo Lopes Paŝeko, inter aliaj), uzis la okazon por ekzekuti Agnesan de Kastro en la Monaĥejo de la Malnova Sankta Klara, laŭ decido prenita dum la konsilio. Laŭ la legendo, la larmoj verŝitaj sur la Rivero Mondego, okaze de la morto de Agnesa, kreis la Fonton de la Amoj (aŭ Amfonton) en la Korto de la Larmoj , kaj pri kelkaj ruĝaj fungoj tie kreskantaj, oni diras ke temas pri la sango de ŝi elverŝita.
La morto de Agnesa provokis la ribelon de Petro la 1-a kontraŭ sian patron Alfonso la 4-a. Post monatoj da konflikto, la reĝino Dona Beatrica sukcesis interveni kaj ordonis sigelfermi la pacon en aŭgusto 1355.
Petro la 1-a fariĝis la oka reĝo de Portugalio en 1357. En junio 1360 li protokoligis la deklaracion de Katanjede, kiu legitimis siajn gefilojn, kiam li asertas ke li sekrete edziĝis al Agnesa, en 1354, en Braganzo, en tago de li ne rememorita. La atestoj de la reĝo, de sia kapelano, kaj de servisto estis la necesaj pruvoj por la legitimiĝo de tiu geedziĝo.
Tuj poste, li komencis persekuti la murdintojn de S-ino Agnesa, kiuj estis fuĝintaj al la Kastilia Reĝlando. Pero Koeljo kaj Álvaro Gonsalves estis arestitaj kaj ekzekutitaj en Santarém. Laŭlegende, la reĝo ordonis fortiri la koron de la unua tra la brusto kaj de la alia tra la dorso, ĉeestante la ekzekutadon dum grava bankedo. Diogo Lopes Paŝeko sukcesis fuĝi en Francion kaj poste estis pardonita de la reĝo en sia mortolito.
SBF
La vorto havas plurajn signifojn:
Neuenkirchen (Land Hadeln)
Neuenkirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas parto de komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, nomata Samtgemeinde Land Hadeln. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Agnesa de Kastro
Ekzekutado de Agnesa de Kastro
Petro la 1-a konstruigis du belegajn tombojn (unu por li kaj alia memore al Agnesa) en la Monaĥejo de Alkobasa, kien li transportis la korpon de sia amatino Agnesa, en 1361 au 1362. Li kuniĝis al ŝi en 1367. La unua pozicio de la tomboj estis flanko ĉe flanko, kun la piedoj turnitaj al la sunleviĝo, fronte al la unua kapelo de la suda transepto, tiam dediĉita al Sankta Benedikto. Dum la jardeko en 1780, la tomboj estis translokitaj al la ĵus-konstruita reĝa panteono, kie ili estis fronte kunmetitaj. Kiam la tomboj estis fronte kunmetitaj en la 18-a jarcento, legendo ekestis dirante ke la geamantoj tiel kuŝis por ke ili povu rigardi reciproke en la okulojn, kiam venos tago de la fina juĝado. La terura ceremonio pri kronado kaj mankisado omaĝe al la mortinta reĝino Agnesa, kiun Petro la 1-a supozeble altrudis al sia kortego kaj kies bildo estis unu el la plej vivantaj en la imago de la popolo, estis unue enmetita en la raportoj en la fino de la 16-a jarcento.
Familio
El la rilato inter Dona Agnesa kaj la infanto Petro de Portugalio naskiĝis:
531
En la jaro 531 post Kristo okazis, interalie:
10066 Pihack
10066 Pihack estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Nomo
Ĝia nomo honoras Brian Pihack, kiropraktikiston kaj, kiu servis kiel Prezidento de la Niagara Centro de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado. Li donis centojn da lekcioj kaj enkondukaj kursoj pri astronomio al infanoj, studentoj kaj adoltoj en la regiono de Niagara Falls kaj St. Catharines en suda Ontario.
Lissieu
Lissieu estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lissilois.
SBH
La vorto havas plurajn signifojn:
Bélmegyer
Bélmegyer (bElmedjer) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Békés (urbo). Megyer estas tribo de hungaroj, Bél estas praa nomo, rolanta ankaŭ en Bélapátfalva.
Situo
Bélmegyer situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, Vésztő estas proksime.
Historio
La unua mencio okazis en 1346 en formo "Meger". La vilaĝo fondiĝis nur en 1946.
Vidindaĵoj
Ne menciitaj vilaĝservoj estas kuracejo, lernejo, infanĝardeno, sportejo.
NGC 3501
NGC 3501 (aliaj indikoj — UGC 6116, MCG 3-28-51, ZWG 95.97, FGC 1187, KCPG 263A, PGC 33343) estas galaksio en konstelacio Leono.
Mi eĉ renkontis feliĉajn ciganojn
Mi eĉ renkontis feliĉajn ciganojn (serbe : Skupljači perja, en esperanto : plumportanto) estas jugoslava filmo el la jaro 1967, kiun reĝisoris Aleksandar Petrović.
Biografio kaj verkaro de Aleksandar Petrović
Vlastimir Sudar,  The life and work of Aleksandar Petrovic: A portrait of the artist as a political dissident (La vivo kaj laboro de Aleksandar Petrović : portreto de la artisto kiel politika disidento – Intellect, Bristol, Intellect, Chicago 2013)
Hakettabelo
Hakettabelo estas datumstrukturo, realiganta asocian tabelon uzante haketfunkcion.
La principo
Kiel ĉia asocia tabelo, hakettabelo estas aro da datumoj atingeblaj per rultempe komutata ŝlosilo (plej ofte, signoĉeno). Haketfunkcio transformas ajnan ŝlosilon en entjeron uzeblan kiel indico de ordinara unudimensia paŝtabelo.
Kolizioj
Ĉar la nombro de ŝlosiloj estas pli granda ol la nombro de haketaĵoj — kaj, sekve, ol la nombro de lokoj en la indicata paŝtabelo — oni devas antaŭvidi koliziojn, okazojn kiam la loko (indico, haketaĵo) por ĵusveninta ŝlosilo estas okupita de aliŝlosila paro. Estas pluraj strategioj por solvi koliziojn, interalie per la metodo de pendaj ligillistoj.
Slavkov u Brna
Slavkov u Brna (Austerlitz) estas historia urbo en Ĉeĥio, situanta 20 kilometrojn okcidente de Brno en la Sudmoravia regiono, kaj konata pro la "Batalo de la tri imperiestroj" okazinta apud la urbo je la 2-a de decembro 1805.
Slavkov u Brna havas  kaj estas turisma celo pro siaj baroka kastelo (ĉirkaŭita de ĝardenoj), la batalo de 1805 kaj la proksimeco al aliaj vidindaj naturaj kaj historiaj lokoj.
Francoj por memoro al venko nomis post la batalo fervojstacion en Parizo - Gare d'Austerlitz kaj ankaŭ apudan ponton Pont d'Austerlitz kaj kajon - Quai d'Austerlitz.
Socia Ĉambro de la Rusia Federacio
La Socia Ĉambro de la Rusia Federacio (ruse Общественная палата Российской Федерации, latinliterigite Obŝĉestvennaja palata Rosijskoj Federacii) estas ŝtata institucio kun 126 membroj kreita en 2005 en Rusio por analizi planatajn novajn leĝojn kaj observi la agadojn de la parlamento, registaro kaj aliaj registaraj institucioj de la Rusia Federacio kaj ties administraj unuoj. Ĝi havas rolon simila al kontrola komitato kaj havas konsultajn povojn. La membraro de la ĉambro estas en potenco dum dujara oficperiodo. La kreo de la ĉambro estis sugestita fare de Vladimir Putin, prezidanto de Rusio, la 13-an de septembro 2004, sekve de la terorisma atako en Beslano.
Coaș
Coaș [koaŝ] (Kovás) estas vilaĝo kaj komunumo en Rumanio sude de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 1385 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1488 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1405. xis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye).
Administre ĝi apartenis al Săcălășeni ĝis 2004, kiam ĝi estis fondita kiel aparta komunumo per la leĝo 84/2004 ; al la komunumo apartenas ankaŭ Întrerâuri.
Bogarra
Bogarra estas municipio en la Provinco Albaceto, Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kun areo de 166,01 km². Ĝi apartenas al la komarko Sierra del Segura en la sudokcidento de la provinco. Estas je 820 msm kaj je 75 km de Albacete. Bogarra havas 842 loĝantojn (2019) kun denseco de 5,47.
Ĝi enhavas la submunicipojn El Altico, Cañadas de Haches de Arriba, Cañadas de Haches de Abajo, Las Mohedas, Las Casas de Haches, La Dehesa del Val, Potiche kaj Yeguarizas.
Historio
La areo de Bogarra estis okupita jam de iberoj en la 6a jarcento a.K. kiel pruvis la trovon de la enigma sfinkso de Haches, trovita ĉe la samnoma gvatoturo. Ties stiligita bildo aperas en la suba duono de la blazono.
Dum la milito inter romianoj kaj kartaganoj, Bogarra suferis la rezultojn de la milito.
11207 Black
11207 Black estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Maribeth Joanne Black , finalistinon de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro ŝia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estas lernantino ĉe la  Hedgesville High School de Falling Waters (Okcidenta Virginio, Usono).
Bosia
Bosia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Borgomale, Castino, Cortemilia, Cravanzana, Lequio Berria, Torre Bormida, Alba, Niella Belbo kaj Feisoglio.
Avena abyssinica
Avena abyssinica estas specio de la subfamilio de Pooideae. La specia nomo signifas abisena.
Priskribo
Ĝi estas unujara. Ĝi altas ĝis 1,5 m.
Uzo
Ĝi estas kultivata aŭ trudherbo. Claviceps purpurea en Avena abyssinica kaŭzis gravajn gangrenojn
7049 Meibom
7049 Meibom estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la dana geologo (kaj iama futbalisto) Anders Meibom, scienca esploristo ĉe la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo. Lia laboro pri la metalo en ferometeoritoj kaj kondritoj vekis novajn ideojn pri la frua historio de la sunsistemo.
Piroska Jakab (1894)
JAKAB Piroska, edzino de Dro Nagy, estis hungara pentristino, desegnistino naskita en Gyergyószentmiklós en 1894 kaj mortinta ?.
Kariero
Piroska Jakab studis ĉe la pola kortega pentristo en Bukareŝto Tadeusz Ajdukiewicz, en Brassó ĉe Frigyes Mikes, poste ĉe Gyula Rudnay en Budapeŝto.
ProSieben
ProSieben aŭ Pro7 estas privata televida entrepreno, kiu produktas plenan germanlingvan televidan programon en samnoma televida kanalo "ProSieben": pro parte apartaj programoj por Aŭstrio kaj Svislando - vidu sube - eblus diri ke fakte temas pri tri kanaloj, kies programo tamen dum la plejparto de la tago identas. La kanala programo aparte konatiĝis pro la dissendo de televidaj filmoj, parte aparte produktitaj por la kanal(ar)o. Sidejo de la entrepreno estas la loko Unterföhring proksime de Munkeno.
ProSieben ekde la jaro 2000 kune kun la televidaj entreprenoj SAT.1, kabel eins kaj multaj pliaj, pli etaj televidaj entreprenoj konsistigas la konzernon ProSiebenSat.1 Media AG, akcia kompanio plejparte en posedo de la kompanio Lavena Holding, duono posedata de la investaj entreprenoj Permira kaj KKR.
En Aŭstrio kaj Svislando dum partoj de la tago elsendiĝas apartaj landaj programoj, kaj la televida programo tiutempe dissendita en la ĉefa kanalo germania do en tiuj kanaloj ne videblas.
(23987) 1999 NB63
(23987) 1999 NB63 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la grupo tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Birdekologiaj kampometodoj
Ekzistas multaj kampometodoj haveblaj por farado de birdekologia esplorado. Ili povas esti dividataj en tri tipojn: kalkulaj, nestomonitoradaj, kaj kaptomarkaj.
Bazaj kalkuloj
Bazaj birdokalkuloj estas bona maniero taksi loĝantaron, detektas ŝanĝojn en loĝantaro aŭ specio-diverseco, kaj determinas la kialon de la ŝanĝoj ĉu mediaj aŭ vivejaj. Bazaj birdokalkuloj povas esti kompletigataj sufiĉe facile kaj nekoste, kaj ili disponigas ĝeneralajn informojn pri la statuso de birdopopulacio.
Punktokalkuloj kaj areoserĉoj
Eble la plej simpla metodo por nombrado de birdoj estas nomita "punktokalkulo", en kiu edukita observanto registras ĉiujn birdojn viditajn kaj aŭditajn el kalkulpunkto por metita tempodaŭro. Serio de punktokalkuloj kompletita super fiksa itinero povas tiam esti komparataj al la rezultoj de la samaj punktokalkuloj en aliaj sezonoj aŭ jaroj. Simila metodo, nomita areoserĉo, implikas serĉi ĝenerale en fiksa areo arokvanton de tempo registrante la nombron da birdoj viditaj kaj aŭditaj.
Nestomonitorado aŭ nestokontrolado
Nestomonitorado estas esenca por mezurado de la reprodukta sukceso de populacio, kio estas grava por identigado de ŝanĝoj en naskofrekvenca populacio. Nestoj povas esti trovataj aŭ tra sistema serĉado de la preferata vivejo de la birdoj aŭ per observado de birdoj por kondutismaj indicoj. Esploristo tiam povas spuri la sukceson de ĉiu nesto per regula kontrolado de nestoj por signoj de haĉado, flugpretigado, aŭ predado.
Nestomonitorado ankaŭ povas disponigi ekstreme valorajn informojn pri nestado de konduto, vivejoselektado, kaj nestopredado. Fotiloj povas studi birdon nestantan pri kondutoj, aŭ eĉ kapti nestopredantojn dum la ago. La tempo de reprodukado rilate al veterovariabloj povas esti studata, same kiel la grandeco de ovoj kaj birdidoj rilate al manĝokvalito kaj abundo. Notoj pri vivejovariabloj ĉe ĉiu nesto disponigas helpajn informojn pri la nesta ejoselektkriterioj de la birdoj, kaj mapoj de ĉiuj nestoj trovitaj en studareo permesas por ekzameno de kiel teritorioj estas distribuitaj tra la vivejo.
Kaptado kaj markado
Kapti kaj marki birdojn permesas ke individuoj estu identigitaj kiam ajn aŭ kie ajn ili estu vidita aŭ kaptita denove. Ĝi estas potenca metodo por studado de birdomigrado, taksado de loĝantaroj kaj survivoprocentojn, kaj por rekoni ŝanĝojn en produktiveco. Ekzistas multaj malsamaj manieroj kapti birdojn, sed la plej vaste uzata metodo estas nebulo-reto, reto produktita de bonkvalita nilonomaŝo kiu estas preskaŭ nevidebla. Birdoj flugas en la reton kaj estas eltiritaj fare de esploristoj. Birdoj tiam povas esti identigataj, mezurataj, pesataj, kaj markataj per malgranda aluminia ringo portanta unikan nombron. La nombro estas raportita al centra datumbazo tiel ke informoj pri la birdo povas esti ĝisdatigata se la birdo iam estas rekaptita ie alie. Birdoj ankaŭ povas esti markitaj kun loke unika kombinaĵo de neblankaj plastaj gambogrupoj, gamboflagoj, etikedoj, aŭ tinkturfarboj kiuj permesas al la birdo esti rekonita en la kampo sen postulado rekapti. Finfine, birdo povas esti ekipita per radio aŭ satelitodissendilo, kiu ebligas la birdon esti sekvata kiel ĝiaj movoj ĉirkaŭe ene de la loka pejzaĝo aŭ eĉ kiam ĝi migras ĉirkaŭ la mondo.
570
En la jaro 570 post Kristo okazis, interalie:
Bosio
Bosio estas komunumo de Italio.
Carl Ludwig Willdenow
Vivo
El Parizo li sekvajare revenis pro malsano al Berlino kaj mortis tie mallonge post la reveno. Carl Willdenow estis inter la plej signifaj sistematikistoj de biologio de sia epoko kaj konsideriĝas inter la modernaj (re)fondintoj de la botanika subfako "arboscienco" aŭ fake dendrologio.
Honorigoj
Honore al la sciencisto, la biologia genro Willdenowia (T HUNB .) el la planta familio de restionaceoj baptiĝis laŭ li. Ankaŭ la biologia faka gazeto Willdenowia, kiu aperas ekde la jaro 1953, estas nomata laŭ li.
La botanika ĝardeno de Berlino regule honorigas meritajn botanikistojn per la "Willdenow-medalo".
Silvio Micali
Silvio MICALI (Palermo, 13-an de oktobro 1954) estas itala komputikisto kiu estas instruisto de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio MIT. Lia esploro koncentriĝas en teorio de Kriptologio kaj sekureco de la informo.
Micali diplomiĝis pri matematiko en La Sapienza de Romo en 1978 kaj doktoriĝis en komputiko en la Universitato de Kalifornio en Berkeley en 1982; lia direktoro de disertacio estis Manuel Blum.
Li ricevis la Premion Turing en 2012 kune kun Ŝafi Goldwasser pro sia laboro kiu temis pri la teoriaj bazoj de la scienco kriptografio kaj novaj metodoj por la efika kontrolo de la matematikaj provoj en la teorio de la komputa komplekseco.
8106 Carpino
8106 Carpino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Marco Cavagna kaj Piero Sicoli elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italian astronomon Mario Carpino, de la Observatorio de Brera en Milano. De siaj komencaj studoj geodezio per satelito, li gardis guston por grandega precizo en determino de orbito, aplikante siajn talentojn al la studo de la dinamiko de sunsistemaj korpoj en projektoj kiel "LONGSTOP" kaj "SPACEGUARD". Kiam The Spaceguard Foundation establiĝis en Romo en 1996, li fariĝis ties sekretario.
Chýstovice
Chýstovice (Cheystowitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1360.
Erste Bank
Erste Bank (ankaŭ konata kiel Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG) estas la plej malnova banko de la financa grupo Erste Group Bank AG.
Imre Mikes
MIKES Imre (mikeŝ) origina nomo Győri, pseŭdonimo Gallicus estis hungara ĵurnalisto, redaktoro naskita en Budapeŝto la 9-an de februaro 1900 kaj mortinta en Kihei, (Hawaii), Usono la 30-an de marto 1990.
Erste Bank
Post la detruaj Napoleonaj militoj imperiestro Francisko la 1-a proponis establi ŝparkasojn similajn al tiuj en Skotlando. Al la alvoko reagis la tiama prezidanto de la Nacia Banko Bernhard Ritter von Eskeles kaj la komercisto Unternehmer Ignaz Ritter von Schönfeld establis tiun ĉi ŝparkason. Kiel la ĉefan ideologon de la afero oni nomas pastron de la apuda Leopoldskirche Johann Baptist Weber.
La banko, sur kies blazono oni bildigis simbolon de la ŝparemo — abelojn ĉe abelujo — sukcese travivis ĉiujn ekonomiajn kaj politikajn perturbojn kaj nun havas pli ol 55 mil kunlaborantojn en pli ol 3200 filioj en ok landoj de Centra kaj Orienta Eŭropo.
Imre Mikes
Biografio
La mezlernejon Imre Mikes finis en Budapeŝto kaj en Szeged kaj komercan akademion en Fiume. Inter 1919-22 li laboris ĉe Wiener Nachrichtenburo. Li estis kunlaboranto de 5 órai Újság, Új Kelet, Keleti Újság kaj Esti Lloyd, ekde 1924 de Brassói Lapok. Ekde 1935 li estis la raportisto el Parizo, respektive Budapeŝto de la Erdélyi Lapok. Ekde 1936 li redaktis la gazeton Nagyváradi Napló. Li estis dufoje juĝita al malliberejo pro unu artikolserio kaj unu libro en Rumanujo. Li forlasis Rumanujon en decembro de 1937. La gazeto Az Újság sendis lin Francujon en 1938 por esti ĝia raportisto kaj li sendis raportaĵojn el Parizo ankaŭ al gazeto Nagyváradi Napló, Magyar Nemzet. Li komencis subskribi siajn artikolojn dum la dua mondmilito per nomo Gallicus. Post la milito li laboris por Magyar Nemzet. En la somero de 1947 li elmigris kaj redaktis la semajngazeton Nyugati Hírnök kaj ties francan version Courrier de l' Occident. Ambaŭ ĉesis en oktobro 1952. Ekde aŭgusto de 1951 ĝis aŭgusto 1976 (sub nomo Gallicus) li laboris al Radio Libera Eŭropo en Munkeno kaj li redaktis la programon Reflektor. En 1982 li retiriĝis al insuloj Hawaii. En la tridekaj jaroj li aperigis tri politikajn studvolumojn kaj unu romanon. La plej grava estas el ili la duvoluma historia verko Erdély útja Nagymagyarországtól Nagyromániáig (Vojo de Transilvanujo ekde Grandhungarujo al Grandrumanujo).
Rodolphe Salis
Louis Rodolphe SALIS (naskiĝis en Châtellerault [ŝatelRO] la 29-an de majo 1851, mortis en Naintré la 20-an de marto 1897) estis la fondinto, animanto, proprietulo kaj animo de la kabaredo de Parizo nomata franclingve Le Chat Noir [La Nigra Kato / Elparolu pli malpli leŝanŭAR].
Ambrozio (apartigilo)
Ambrozio, el ἀμβροσία, greke senmorteco, estas:
Vidu ankaŭ:
NGC 3503
NGC 3503 (aliaj indikoj — OCL 833, ESO 128-EN28, AM 1059-593) estas emisia nebulozo kun malfermita stelamaso en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Panschwitz-Kuckau
Panschwitz-Kuckau (jen germane, suprasorabe Pančicy-Kukow) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio, en la historia regiono Supra Luzacio, kaj estas la centro de komunumaro Am Klosterwasser el pluraj najbaraj komunumoj proksime kunlaborantaj. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Laŭ statistiko el 2001, en la tuta komunumaro 69 procentaĵoj de la loĝantaro regas la suprasoraban lingvon.
Assumpta Serna
Ŝi studis juron kaj poste dramon en Institut de Teatre. Ŝi estis aktorino en multaj filmoj kaj skribis du librojn (El trabajo del actor de cine kaj Monólogos en V.O.). Ŝi estis la prezidanto de la AISGE (Actores e Intérpretes - Sociedad de Gestión de España).
(17745) 1998 BG34
(17745) 1998 BG34 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
SBS
La vorto havas plurajn signifojn:
Michael Hainisch
Michael HAINISCH (naskiĝinta la 15-an de aŭgusto 1858 en Gloggnitz, mortinta la 26-an de februaro 1940 en Vieno) estis aŭstra politikisto.
Socialpolitika idealisto
La filo de Marianne Hainisch, aktivulino por virinaj rajtoj, okupiĝis jam frue pri agrikulturaj kja socialpolitikaj temokompleksoj kaj fondis popolajn bibliotekojn. Li apartenis al la societo de la socialreformemuloj Fabier.
Prezidanteco
Hainisch, kiu favoris moderajn grandgermanajn ideojn, estis de 1920-28 prezidanto de Aŭstrujo. Li aparte progresigis la komercon kaj la ekonomion. De 1929-30 li estis ministro pri komerco. Same kiel Karl Renner li favoris en 1938 la nuligon de Aŭstrujo (Anschluss).
Malklereco
Malklereco estas la manko de scio kaj edukado pri gravaj aferoj. Tamen determini kion estas grava afero, estas subjektiva determino. Tial, diversaj homoj konsiderus malsamajn grupojn kiel malkleruloj. Ekzemple estas tiuj, kiuj konsiderus kiel malkleruloj tiuj, kiuj havas malmultajn sciojn pri matematiko; Aliaj konsiderus tiujn, kiuj ne konas la historion de sia popolo, kiel malkleruloj; kaj estas tiuj, kiuj konsiderus nur tiujn, kiuj studis preskaŭ neniu temo kiel malkleruloj. Tiuj, al kiuj mankas gravaj informoj por ĉiutaga vivo ene de siaj ĉiutagaj vivkadroj, povus esti konsideritaj kiel malklerulo, sendepende de la ĝenerala amplekso de la scio de tiu homo. La fakto ke en civilizacio kiu daŭre evoluantas pli kaj pli novan teknologion socianoj kiuj estas iam antaŭlonge kleraj povas resti malkleraj ĉar la labora aŭ komunikada teknologio evoluas tiom kiom ili ankoraŭ ne sukcesis atingi la novajn sciojn kaj kapablojn.
La kaŭzoj de malklereco povas esti ekonomia aŭ socia mizero sed foje ankaŭ konscia prefero de malklereco super scio, pro ideologiaj aŭ religiaj kialoj.
Analfabeteco
Vidu Analfabeteco
Granda parto de homa scio, precipe en la periodo antaŭ la kreo de elektronika komunikado pri la afero, estis transdonita skribe, kaj tial analfabeteco (manko de legopovo ) estas konsiderata la plej ekstrema formo de malklereco. UN difinas malklerecon kiel la nekapablon legi kaj skribi simplan frazon en iu ajn lingvo. Samtempe la normoj pri malklereco varias de socio al socio. Iuj eksluzivas homojn kun aliaj kapabloj, kiel bazaj komputilaj kapabloj aŭ baza aritmetiko, ĉar ekzistas multaj homoj, kiuj ne povas legi vortojn sed ja povas legi nombrojn, kaj eĉ povas lerni uzi komputilon je limigita nivelo kvankam ili ne povas legi tekston. Ĉi tiuj novaj difinoj, kaj la inkludo de aŭdio kaj video kaj aliaj grafikaj elementoj por cifereca komunikado, levas la eblon, ke la koncepto de malklereco devas esti grave ŝanĝita.
La fenomeno de analfabeteco pli oftas en landoj de la Tria Mondo ol en evoluintaj landoj. Multaj maltrankviliĝas pri la fenomeno de analfabeteco en la monda loĝantaro, malgraŭ la fakto, ke analfabetismoj falis konstante en la lastaj jardekoj, precipe en la Tria Mondo. Inter la triamondaj landoj, la plej signifaj malpliiĝoj en la nivelo de analfabeteco estis observataj en Ĉinio, Vjetnamujo, Barato, Kubo kaj Sudafriko.
Datumoj el 1998 montras, ke 16% de la monda loĝantaro laŭ UN-difino suferas analfabetecon. Nur en Usono ĉirkaŭ 5% de la loĝantaro estas analfabeta laŭ la usona registara difino laŭ la censo de 1990. 7 milionoj da britaj civitanoj estas analfabetoj laŭ registaraj datumoj En arabaj landoj pli ol 25% de viroj kaj ĉirkaŭ 50% de virinoj estis analfabetoj en 2000.
Ideologia
Ekstrema prezento de malklereco kiel ideologio estas prezentita en la romano de George Orwell, 1984, en kiu malklereco estas unu el la tri principoj de "soc-ang", kiu estas la reganta doktrino, kaj ĝia moto: "malklereco estas potenco". Alia spektaklo por ĉi tiu fenomeno estas en la angla nomo al malklereco, ignorance, kiu devenas de la vorto malatento. Tio estas, laŭ la lingva-angla vidpunkto, malklereco ne estas hazarda manko de scio aŭ manko de ŝanco lerni sed intenca malatento pri informoj kaj manko de volo scii.