cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ksantoreo
Sistematiko kaj disvastigo
Jen listo de la ĉ. 28 Xanthorrhoea-specioj kun subspecioj: Xanthorrhoea nana D.A.HERB.: Ĝi hejmiĝas en Okcidentaŭstralio. Xanthorrhoea preissii ENDl. (sin.: Xanthorrhoea reflexa D.A.Herb., Xanthorrhoea pecoris F.MUELL.): gi enas el Okcidentaŭstralio
Oni ofte supozas ke la genro Kingia apartenas ankaŭ al tiu familio, sed ĝi apartenas fakte al la familio Dasipogonacoj. Dasypogonaceae.
Listo de senatanoj de Valiso kaj Futuno
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de Valiso kaj Futuno.
En 1962 Valiso kaj Futuno estis integrita en la Francan Respublikon.
Lahavenoj
La lahavenoj (Lahawin) estas minoritata etno en Sudano. Ili estas pli ol 100.000 homoj. Plejparte ili estas muslimoj. La lahavenoj parolas la araban lingvon. Ili estas nomadoj.
Siiri Sinnemäki
Siiri SINNEMÄKI (naskiĝinta 1990) estas finna aktoro. Ŝi aktoris en 1999–2009 en Kotikatu. Ŝi aktoris ankaŭ en du filmoj. Nun ŝi estas juristo. Ŝia patrino estas Anni Sinnemäki.
Ágnes Anna Kovács
KOVÁCS Ágnes Anna [kova:ĉ] estis rumania hungara, poste hungara aktorino. Ŝi naskiĝis en Arado la 14-an de aŭgusto 1975 kaj ŝi mortis en Budapeŝto la 26-an de oktobro 2008.
Biografio
Ágnes Anna Kovács finis en 1997 en Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureș kaj ĝis 2002 en la teatro Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat de Târgu Mureș, pli poste en teatro Honvéd Együttes Kamaraszínház de Budapeŝto ĝis decembro 2007. Ŝi memmortigis.
Kastelo Podmaniczky-Vigyázó
Kastelo Podmaniczky-Vigyázó [podmanicki-vidjAzO] estas baroka historia monumento en Budapeŝto, en distrikto Rákosmente, en kvartalo Rákoskeresztúr.
Historio
Iu barono konstruis la kastelon en 1760, ĉar li okupiĝis pri terpomoj en la najbara bieno. Post morto de la barono familio Podmaniczky uzis plu la konstruaĵon. Dum Inundo de la Danubo (1838) la familio invitis tien suferantojn de la inundo. En 1864 geedziĝo okazis kun familio Vigyázó, poste la kastelo prenis la nomon pri ambaŭ familioj. La korta fasado estis trakonstruita laŭ novbaroko en 1910. En 1928 Hungara Scienca Akademio heredis la kastelon, tiutempe sur la iama bieno 2 loĝkvartaloj estis konstruitaj. Dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 soldatoj, poste loĝantoj prirabis la kastelon, la domego mem ruiniĝis. Dum la socialismo la kastelo estis loĝejo de gemaljunuloj. Depost la socialismo neniu loĝis tie, vandaloj kaŭzis incendion en 1996. La kastelo iĝis privata posedaĵo, en 2011 en flanka alo ekfunkciis kafejo. En 2012 la plena kastelo renoviĝis. Oni luas ĝin por edziĝfestoj, konferencoj.
Proksime situas maŭzoleo, kiel apartenaĵo de la kastelo, kiu renoviĝis en 2008.
Konstruaĵo
La teretaĝa kastelo konsistas el diversaj konstruaĵoj aŭ ties partoj: ĉefkonstruaĵo kun mansardo, apudkonstruaĵo, interliga alo, kiu interligas la iamajn du apartajn domegojn. Restis apartaj la iama stalo kaj la maŭzoleo. Ili troviĝas en parko.
(162120) 1998 SH36
(162120) 1998 SH36 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Ĝi estis malkovrita la 27-an de septembro 1998 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksimaj de la orbita resonanco 5:3 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso kun danĝere febla orbita klineco :
• Ĝia marsa MOID estas 0,07529 astronomia unuo (11,263 milionoj da km),
• ĝia venusa MOID estas 0,01546 astronomia unuo (2,313 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,07781 astronomia unuo (11,640 milionoj da km) de Marso,
• la ĝi pasos al 0,07548 astronomia unuo (11,292 miliono da kilometroj) de la ruĝa planedo.
• La ĝi pasis al 0,01474 astronomia unuo (2,205 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,01153 astronomia unuo (1,725 miliono da km) de nia planedo.
• La ĝi pasis al 0,01878 astronomia unuo (2,809 milionoj da km) de Venuso,
• la ĝi pasos al 0,01942 astronomia unuo (2,905 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
CX
CX povas esti:
Guipavas
(jen france, bretone Gwipavaz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). La teritorio membras en la kunurba komunumaro de Brest, kreita en 1973. Fine de en la komunumo vivis.
Kiskinizs
Kiskinizs [kiŝkiniĵ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Szikszó. Kis signifas: malgranda.
Situo
Kiskinizs situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Hernád, laŭ traira flankovojo. Kiskinizs havas ponton tra la rivero. Szikszó troviĝas 12, Encs 13, Abaújszántó 16, Miskolc (voje) 25 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio devenis el la 13-a jarcento en formo "Keniz". Dum la historio 2 apudaj vilaĝoj formiĝis: Nagykinizs kaj Kiskinizs. La lastan la turkoj senhomigis en 1645. En 1990 defenda digo konstruiĝis ĉirkaŭ la vilaĝo. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Famuloj
En Kiskinizs naskiĝis inĝeniero pri arbaroj Albert Béky.
Logooj
La logooj estas etno en Sudano kaj Demokratia Respubliko Kongo. La logoa lingvo apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. Multaj logooj estas kristanoj. La logooj en la Demokratia Respubliko Kongo estas pli ol 200.000 homoj.
Oiticiko
Oiticiko, Licania rigida, estas specio de arbo de la familio de Krizobalanacoj (Chrysobalanaceae). Ĝi estas endemio de Brazilo kaj Porto-Riko. Oiticiko kreskas dense en inundoj de riveroj kaj riveretoj, formante longajn, mallarĝajn avenuojn al la rando de ravinoj aŭ ebenaĵoj krovante ilin per la malhelverda koloro de sia granda kaj densa foliaro.
Priskribo
Licania rigida estas ĝenerale konsiderata arbo, kaj povas atingi 15 m de alteco. Folioj alternas, estas 12 cm longaj per 6 cm larĝaj. Floroj en diametro de 3 mm, flavaj, aranĝitaj en spikaj branĉoj. Frukto estas drupeca, ovala, de 2–7 cm. La ŝelo de la frukto estas verda eĉ kiam matura sed fariĝas malhelflava kiam seka. La folioj, ekstreme rigidaj kaj ledecaj, oni uzas por poluri artefaktojn el korno.
La ligno estas blanka kaj fibre interplektita, tre rezistema al dispremado. Ĝia valoro en la pasinteco devenis de siaj semoj, riĉaj je oleo (60%) taŭgaj por farbo kaj glazuro. Averaĝe, unu oiticika planto produktas 75 kg da nuksoj por sezono, sed escepte oni registris specimenojn produktantajn ĝis 1500 kilogramoj.
Habitato
Licania rigida estas planto endemia en la kaatingo (biomo) kaj en la tipa vegetaĵaro de la transira strio inter la duonarida landinterno de nordoriento kaj la amazona regiono de palmara arbaro. En ĉi tiu arbaro estas la babasu-palmo, el kiu oni ĉerpas la oleon uzatan en la fabrikado de kosmetikaĵoj, margarinoj, sapoj kaj lubrikaĵoj. Ĝi nature okazas de Piauio kaj Cearao ĝis Bahio, en la kaatinga kaj en la palmar-arbaro, ĉiam proksime al riveraj inundaj ebenaĵoj, alta tero, karnaûba kaj babasuoa lokoj (nur Piauio kaj Cearao, en ĉi tiuj du lastaj kazoj).
Karakterizaĵoj
Arbo, kiu povas atingi ĝis 15 metroj alte, ĉiam verda, simplaj folioj kun densa kutiklo kaj rezinaj vejnoj. Subaj stomatoj protektitajn en kriptoj sur malsupra supraĵo de la folioj (videblaj nur uzante optikan mikroskopon).
Uzoj
La oiticikaj nuksoj estas uzataj por fari oiticikan oleon (Brazilo). Oiticika-oleo trovas limigitan uzon kiel anstataŭanto de tungoleo aŭ linoleo kiam la prezo de iu el ĉi tiuj produktoj malpermesas ĝian uzon. Oiticika oleo estas multe pli malhela en koloro kaj permesas transformadon en pastecan, duon-solidan staton ĉe ĉambra temperaturo, ĉi tio postulas hejtadon antaŭ uzo. Ĝiaj fruktoj povas esti uzataj por ĉerpi naturajn tinkturaĵoj kaj produkti biodizelon. Ĝi havas grandan uzon kiel ornama arbo, pro sia ĉiamverda foliaro kaj flavaj infloreskoj.
L'Hospitalet de Llobregat
La urbo L'Hospitalet de Llobregat (pron.~ Luspitalet de JubreGAT, signifo: Malsanulejeto de la rivero Llobregat), estas urbo lokita en la mara ebenaĵo kaj apartenas al la kataluna regioneto «Barcelonès» (pron.~ Barsalunes'), inter la komunumoj Barcelono (Barcelona), Esplugues de Llobregat, Cornellà de Llobregat kaj El Prat de Llobregat, kaj je la maldekstra flanko de la Llobregat rivero.
Loĝantaro
L'Hospitalet de Llobregat havas ĉirkaŭ 260.000 loĝantojn. Ĝi estas la dua plej loĝata urbo de Katalunio, kaj la deksesa de Hispanio; ĝi estas la urbo plej loĝata de Hispanio kiu ne estas ĉefurbo de provinco. Ĝi multe kreskis dum la jardekoj 60 kaj 70 de la pasinta jarcento, pro la enmigrado de eksterkataluniaj laboristoj por la industrio ĉirkaŭ Barcelono. Ĝi fariĝis parto de la aglomeraĵo de Barcelono, de kiu ĝin disigas nur unu strato.
Madonna
Madonna (naskiĝis kiel Madonna Louise Veronica Ciccone en Bay City, Miĉigano) estas usona kantistino/kantoverkistino popmuzika kaj aktorino. Ŝi ricevis famegon en la 1980‑aj jaroj. Ŝia dua edzo estis Guy Ritchie, kun kiu ŝi vivis dum 8 jaroj kaj divorcis en 2008. Laŭ la stato de 2023 ŝi vivas en la protektita urbeto Hidden Hills, iom pli ol 40 kilometrojn nordokcidente de la urbocentro de Los-Anĝeleso kaj de Holivudo, kun multaj same socie konataj najbaroj.
Air Algérie
La entrepreno Air Algérie (jen france, arabe الخطوط الجوية الجزائرية‎, latinliterigo laŭ sistemo DMG al-Khuṭūṭu l-Jawwiyyatu l-Jazā’iriyyah, berbere Aeriverdan idzayriyen), estas la nacia flugkompanio de Alĝerio. La kompania sidejo estas en Alĝero.
La flugkompanio aparte fokusiĝis en internacia atento la 24-an de julio 2014, kiam apud la urbeto Gossi de Malio kraŝis aviadilo de la kompanio dum sia flugo 5017, kiun pretervivis neniu pasaĝero kaj neniu stabano. Inter la 112 personoj pereintaj estis la juna franca esperantistino Maëna Volant, komitatanino (estraranino) de JEFO.
En septembro 2021, Post la aresto de unu el ĝiaj administrantoj, kiuj transportis drogojn inter Francio kaj Alĝerio, la nacia kompanio striktigis siajn regulojn.
Suguru Hino
Suguru Hino (日野 優, n. ) estas japana futbalisto.
Waldemar Rosenberger
Waldemar ROSENBERGER [ROznberga] (ruse Владимир Карлович РОЗЕНБЕРГЕР, Vladimir Karloviĉ ROZENBERGER), naskita en 1848, mortinta en 1918, estis inĝeniero el Sankt-Peterburgo kaj de 1892 direktoro de la Akademio de Volapuko. Sub lia estreco la akademio okupiĝis pri naturismaj reformoj de la lingvo kaj en 1902 proponis reformitan projekton, kiu poste iĝis Idiom Neutral.
Edgar De Wahl mencias siajn kontaktojn al Rosenberger en siaj Interlinguistic reminiscenties (interlingvistikaj memoroj), dirante ke "sr Rosenberger self … ne esset grand mastro in ti arte" (s-ro Rosenberger mem … ne estis granda majstro en tiu arto [paroli Volapukon]); tion li prenis kiel pruvon pri la malfacileco de Volapuko.
Nena
Nena (naskiĝis kiel Gabriele Susanne Kerner la 24-an de marto 1960 en Hagen, Nordrejn-Vestfalio, Okcidenta Germanio) estas kantistino, aktorino kaj kunfondinto (kun tri aliaj) de Neue Schule Hamburg, lernejo sekvanta modelon el Sudbury. Ŝi akiris internacian famon en la jaro 1984 per la germana kanto 99 Luftballons (99 aerbalonoj), kies angla versio titoliĝas 99 Red Balloons (99 ruĝaj balonoj). "Nena" estis ankaŭ la nomo de ŝia muzika grupo en la 1980-aj jaroj.
Intervala trejnado
Intervala trejnado estas metodo por elformi la eltenivon per serio de samspecaj intensaj ekzercoj (ripetaĵoj) kiuj alternas kun malintensaj ekzercoj (intervaloj). Anstataŭ la malintensaj ekzercoj eblas ankaŭ simplaj paŭzoj, sed tio ĝenerale montriĝas malpli efika.
1051 Meropo
1051 Meropo estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (la 15-an de septembro, laŭ la lokala horo).
Nomo
Ĝia nomo "Merope", estas tiu de pluraj virinoj kaj nimfoj de la helena mitologio ; inter kiuj Meropa : unu el la Plejadoj, Meropa : patrino (laŭ iuj mitoj) de Faetono, Meropa : reĝino de Korinto en la verkaro de Sofoklo, ktp.
Turo YPF
La Turo YPF estas oficeja konstruaĵo situanta en la kvartalo Puerto Madero, en Bonaero, Argentino. Estas la ĉefa sidejo de la argentina naftentrepreno YPF. Ĝi estis inaŭgurita fine de 2008.
Schmallenberg
Schmallenberg estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hochsauerland de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Turo YPF
Priskribo
La fermo de la supra parto estis konstruita pere de traboj kaj tuboj fabrikitaj kun plastaj kontruoj plifortigitaj per vitrofibro. Tiu materialo estis uzita ĉar ĝi estas enpenetrebla de la elektromagnetaj ondoj de la komuniksistemoj instalitaj en la turo.
Bildaro
-34.60544°N, 58.36225°W
Schmallenberg
Schmallenberg estas parto de la regiona pejzaĝo kaj mezalta montaro Sauerland [prononco "Saŭalant"], al kio aludas la distrikta nomo.
Flavkapa parulio
La Flavkapa parulio (Teretistris fernandinae) estas specio de birdo de la familio de Paruliedoj. Ĝi estas endemia de la okcidenta duonparto de la insulo de Kubo dum la alia ununura specio de la sama genro distribuiĝas en la mala parto de tiu insulo.
Ties natura habitato estas sekaj arbaroj kaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, kie ĝi estas komuna, ĉefe en subaj kaj mezaj tavoloj kaj pli malofte eĉ en altaj. En Kubo oni nomas ĝin kiel “chillina” [ĉijIna], tio estas “krietuletino”.
Kiel la komuna nomo sugestas, tiu specio ja havas tre flavajn kapon kaj kolon (pli helflava ĉe la gorĝareo kaj kun iomete da oliveca nuanco kape), dum la tuta resto de la korpo estas griza, iom pli hela sube kaj iom pli malhela ĉe flugiloj kaj vosto. La beko estas longa, pintakra, iom subenkurveca kaj metalecgriza. En la flava kapo ege videblas tre helflava okulringo ĉirkaŭ malhela okulo. Ankaŭ la kruroj estas grizaj.
Rozália Klein Schodelné
SCHODELNÉ KLEIN Rozália [pr. ŝodelne:] estis hungara kantistino (soprano) naskiĝinta en Kolozsvár la 29-an de septembro 1811 kaj mortinta en Nyáregyháza la 19-an de septembro 1854.
Ŝia kariero
Rozália Klein Schodelné debutis en Pressburg en 1829 en rolo de Agáta (Weber: A bűvös vadász). Ekde 1833 ŝi estis membro de la Kärtnerthor Theater, poste de la Josephstädter Theater de Vieno. En 1837 ŝi gastkantis en Pest (urbo) kaj germane kaj hungare. Ekde 1838 dungis ŝin la Hungara Teatro de Pest. En 1841–42 ŝi kantis en Hannover, Mainz, Köln kaj en Londono (Covent Garden). Ŝi estis la unua fakece instruita altnivela hungara operkantistino.
Águas de Lindóia
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campinas kaj en la mikroregiono Amparo. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Lindóia, Itapira, Socorro kaj Monte Sião (MG).
Kastelo de Doba
La Kastelo de Doba (Hungario) (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Erdődy [erdOdi]) estas historia monumento, nun hospitalo (psikiatriejo) en Hungario, en vilaĝo Doba.
Águas de Lindóia
La loĝloko fondiĝis kaj estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 180 kilometroj.
Eksteraj ligiloj
<!--
Kastelo de Doba
Konstruaĵo
La unuetaĝa konstruaĵo situas sur monteto (174 metrojn alta) en mezo de granda parko. La kastelo formas larĝan brikon. La fasado estas simetria, sed en la maldekstra parto etendiĝas aparta malgranda konstruaĵo. Du koridoroj ligas la kastelon kaj la domon. En mezo de la fasado etaĝa portiko etendiĝas, la plej supre estas timpano (arkitekturo). Ambaŭ randoj de la kastelo iomete reliefas.
Parko
La pejzaĝa parko estas protektata kun etendiĝo de 92 hektaroj. Ene fluas rojo, helpe de tio oni kreis 4 fiŝlagojn. Antaŭ konstruado de la kastelo origine estis tie granda arbaro pri kverkoj. Oni kreis ankaŭ senarbarejojn, kiuj helpas al panoramoj el la kastelo. En la parko kreskas specialaj kverkoj, liriodendronoj, diversaj juglandoj, fagoj, alnoj, pinoj, fraksenoj, salikoj, poloj, tilioj kreskas. En 2008 oni trakonstruis la parkon, kiu ricevis eĉ eŭropan premion. Apud la kastelo kreskas sola Sophora japonica ’Pendula’.
Vanuatua nestamasulo
Ĉiuj specioj de la familio de nestamasuloj kovas la ovojn ne per rekta sidado sur ili, sed per enterigo en amasnestoj, el kio devenas la komuna nomo de la familio. La latina scienca nomo kaj de la genro kaj de la familio devenas el kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka signife respektive granda kaj piedo, alude al ties grandaj, fortikaj kruroj kaj piedoj necesaj por rasti enormajn kvantojn de tero kaj vegetala materialo, kies putriĝo poste varmigos la ovojn.
En tiu specio tiuj fortaj kruroj estas flavecaj, dum ĉe kelkaj specioj samgenraj estas malhelbrunaj. Krome ankaŭ la plumaro estas malhelbruna al nigreca. En vizaĝo estas ruĝeca areo nuda (senpluma) kaj la beko estas flava.
Norda Parko (Madrido)
La Norda Parko aŭ en hispana Parque Norte estas pinaro situanta en la kvartalo La Paz (La Paco), en la distrikto Fuenkaralo-Pardo, en Madrido, Hispanio.
Ene de la parko troviĝas la kultura centro Valle-Inclán, kaj proksime la Universitata Hospitalo La Paz, la Medicina Altlernejo de la Aŭtonoma Universitato de Madrido kaj la komplekso Kvar Turoj Negoc-Areo.
Kaspia mevo
Kaspia mevo estas nomo por la taksono Larus cachinnans aŭ Larus (argentatus) cachinnans, membro de la mevaro inter Arĝentmevo kaj Malhela mevo komplike klasebla mevo, ĉiukaze birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.
Aspekto
Ĝi estas granda mevo (59–67 cm longa, 680–1330 g peza) kun longa, maldika beko, longeco plimarkita de klinita fronto. Kruroj, flugiloj kaj kolo estas pli longaj ol tiuj de Arĝentmevo kaj de Flavkrura mevo. La okulo estas eta kaj ofte malhela. La kruroj estas ĉu helrozkoloraj ĉu helflavecaj. La dorso kaj la flugiloj estas iomete pli malhelgrizaj ol tiuj de Arĝentmevo, sed iomete pli palaj ol tiuj de Flavkrura mevo. La flugiloj havas blankan malantaŭan bordon. La kapo, kolo, brusto, ventro kaj vosto estas blankaj. La lastaj flugilplumoj havas grandan rimarkindan nigran pinton kun blanka makulo aŭ spegulo. La beko estas flava kun ruĝa makulo en suba makzelo.
Unujaruloj havas palan kapon kun helaj strioj ĉenuke. Subaj partoj estas palaj kaj la dorso estas grizeca. Grandaj kaj mezaj kovrilplumoj havas blankajn punktojn kiuj formas du palajn liniojn tra la flugilo.
Reproduktado
Tiu birdo tipe nestas en ebena grundo kun malalta herbo ĉe akvo malkiel la Flavkrura mevo kiu ĉefe nestas en klifoj en zonoj kie koincidas ambaŭ. La reprodukta sezono startas el frua aprilo. La ino demetas 2 aŭ 3 ovojn kiuj estos kovataj dum 27 ĝis 31 tagoj.
Manĝo
Ili manĝas restaĵojn aŭ predojn tre diversajn. Dum la reprodukta sezono ili ofte manĝas ronĝulojn kiel sciurojn, fluginte iom al stepoj pot trovi ilin.
Klasado kaj subspecioj
Tiu formo havas komplikan taksonomian historion, (vidu la artikolon de Arĝentmevo). Lastatempe ĝi estas konsiderata kiel kompleta specio de kelkaj fakuloj kaj kiel subspecio de la Arĝentmevo de aliaj (ekz. la Asocio de Britaj Ornitologoj). Kelkaj fakuloj inkludas la specion Flavkrura mevo (Larus michahellis) kun tiu ĉi Larus cachinnans sed nune ĝi estas pli komune konsiderata kiel aparta specio.
La Stepa mevo aŭ Baraba mevo (Larus (cachinnans) barabensis) povas esti konsiderata kiel subspecio de la Kaspia mevo aŭ kiel aparta specio. Ĝi estas ankaŭ tre simila genetike al sia norda najbaro, la raso taimyrensis de la Heŭglina mevo. La Stepa mevo reproduktiĝas en centra Azio, ĉefe en norda Kazaĥio. Oni ne konas multe pri la nereprodukta teritorio sed oni supozas, ke ili vintras en sudokcidenta Azio el Persa Golfo al nordokcidenta Barato. Eble ili povas ĉeesti en Hongkongo kaj Suda Koreio.
La Mongolia mevo (Larus (vegae/cachinnans) mongolicus) povas esti klasita kiel subspecio de Kaspia mevo, kiel subspecio de Siberia arĝentmevo aŭ kiel specio aparta. Ĝi reproduktiĝas en Mongolio kaj nakbaraj zonoj kaj migras sudoriente vintre.
Guipronvel
(jen france, bretone Gwiproñvel) estas loĝloko kaj ekde komenco de 2017 parto de la komunumo Milizac-Guipronvel de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la loĝloko vivis.
Flughaveno Guaymaral
Ĝi funkcias ankaŭ kiel la bazo kontraŭdroga de la Nacia Polico de Kolombio, kie troviĝas la bazoj por la helikopteroj UH-60 kaj Bell 212. Tie troviĝas ankaŭ la bazoj de AvioCharter kaj AvioPartes, Aeroclub de Colombia, Aeroandes, Sicher Helicopters, kaj, pli ĵuse de Helistar de Aviación.
La liverado de fuelo estas havigita de Globe Air Fuel kaj Energizar Aviación, per tipo JET A-1 kaj 100/130 por la diversaj tipoj de aeronavoj kiuj funkcias en tiu aerodromo.
La dimanĉojn estas glisiloj kaj ultramalpeziloj en tiu zono de Bogoto kiuj funkcias en la ĉirkaŭoj de la ATZ de la flughaveno kaj/aŭ en ties trejnzonoj.
Lourdes
Lourdes [lurd], okcitanlingve Lorda [lurdo], esperantlingve Lurdo, estas pilgrim-urbeto situanta piede de la montaro Pireneoj en suda Francio, en la departemento Hautes-Pyrénées. Ĝi havas ĉirkaŭ 17 000 loĝantojn.
Pilgrimado
Lourdes allogas ĉiujare milionojn da vizitantoj, ĉar ĝi estas unu el la plej gravaj pilgrimceloj por la katolikoj de la tuta mondo, konsiderata kiel sankta loko. Katolikoj kredas ke la Virgulino Maria aperis en 1858 antaŭ juna knabino, Bernardeta Soubirous, por deklari al ŝi, ke ŝi estas la Senpeka Koncipiteco. Tiu iom enigma frazo apogis la dogmon ĵus proklamitan de Pio la 9-a en 1854, laŭ kiu la Sankta Virgulino estis per speciala graco liberigita el la Origina Peko en la ventro jam en la momento de sia koncipiĝo. Poste la junulino fariĝis monaĥino kaj estis sanktigita de la katolika Eklezio.
Geraldo Alckmin
Geraldo José RODRIGUES ALCKMIN Filho (naskiĝinta la 7-an de novembro 1952) estas brazila kuracisto kaj politikisto. Li estis ŝtatestro de San-Paŭlio inter 2001 kaj 2006, kaj ree inter 2011 kaj 2018.
Lourdes
Pilgrimado
La religia komplekso entenas plurajn preĝejojn, kapelojn, krucvojojn, kaj centojn da hoteloj kaj vendejoj. Krom tiu religia komplekso, la urbo posedas interesan mezepokan fortikigitan kastelon staranta sur alta rokego.
Geraldo Alckmin
En 2006, li estis kandidato por prezidanteco de Brazilo, per la Partio por la Brazila Social-Demokratio (sama partio de Fernando Henrique Cardoso, kiu prezidis Brazilon inter 1995 kaj 2002). Li ricevis 39.968.369 balotojn (41,64% de la validaj balotoj) en la unua balotado kaj 37.543.178 (39,17% de la validaj balotoj) en la dua (kontraŭ Luiz Inácio Lula da Silva).
Lourdes
Pilgrimado
Tute laŭ natura kopiado de la lurdogroto troviĝas en la pilgrimejo Maria Gugging, katastrala komunumo (loko) de la urbo Klostronovburgo (germane Klosterneuburg), Urbo de la Interpopola Kompreniĝo, Aŭstrio.
Geraldo Alckmin
En neformalaj interparoloj, multaj maldekstruloj nomas lin picolé de chuchu ("ĉajota stang-glaciaĵo"), tio estas, aĵo sengusta, nek agrabla nek malagrabla, io, kion oni apenaŭ rimarkas. Tamen, la politikaj planoj de Alckmin estas ja malagrablaj al maldekstro. En la portugallingva Vikipedio, la artikolo kun tiu titolo direktas al la artikolo pri li.
Dum 2006, okaze de la balotado por prezidanteco, Alckmin fariĝis tre malbonfama inter vegetaranoj kaj veganoj pro tio, ke antaŭ la oficiala kandidatiĝo, en foiro pri brutbredado, li vestis ĉemizon de la kampanjo Coma Carne ("manĝu viandon") de la Instituto Procarne kaj deklaris sian apogon al la klaso de brutbredistoj.
Ksenofobio
Ksenofobio (de la greka vorto ξενοφοβία, kiu laŭvorte signifas „timo de la stranga“) estas fobio, malamo aŭ timo al fremduloj aŭ nekonataj aferoj.
Almenaŭ en la angla, la vorto xenophobia fojfoje ankaŭ sugestas rasismon ĝenerale, kaj similajn malamojn, ekzemple kontraŭ samseksemo aŭ aliaj religioj, kaj oni uzas ĝin kiel politikan insulton kontraŭ rasistoj, izolistoj, kaj naciistoj. Tio ŝajne okazas en Esperanto ankaŭ.
Geraldo Alckmin
Notoj
https://www.youtube.com/watch?v=rHKYs8Gfr4Q
Ksenofobio
Bibliografio
Martin Solly. Ksenofobia gvidlibro al la italoj, Tradukis A. Löwenstein. Geografio, vojaĝoj. Eld. IEF, Milano, 2006, amuzstila libreto kun faktoj kaj fantazioj pri italoj.
Rodney Bolt, Ksenofobia gvidlibro al la nederlandanoj, Tradukis S. Davies. Geografio, vojaĝoj. Eld. Bero, Rotterdam, 2008.
17940 Kandyjarvis
17940 Kandyjarvis estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kandy S. Jarvis, geologinon, kiu faris fundamentajn kontribuojn al la scienco pri la komponiĝo de la sunsistemaj objektoj kaj subtenis la entrepenojn de homa kosmoflugo. Ŝi estis ĉefa enketistino kaj verkinto de la "Raporto pri la Postvivo de la Ŝipanaro al la akcidento de Columbia".
NGC 4278
NGC 4278 (aliaj indikoj — UGC 7386, MCG 5-29-62, ZWG 158.77, IRAS12175+2933, PGC 39764) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aubussargues
(jen france, -) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Klára Sebők
SEBŐK Klára [pr. ŝeboe:k] rumania hungara/hungara aktorino naskiĝinta en Szentegyházasfalu la 15-an de aŭgusto 1941. Ŝi estas edzino de Sándor Héjja.
Ŝia kariero
Klára Sebők komence estis dancistino de la Székely Népi Együttes de Târgu Mureş, poste ekde 1967 ŝi ludis en la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo. En 1988 kune kun sia edzo Sándor Héjja ŝi translokiĝis en Hungarujon. Ŝi fariĝis gvidantaktorino de la Nacia Teatro (Pécs).
Liv Ullmann
Ekde 1992 Liv Ullmann laboras ankaŭ kiel reĝisorino. Krome ŝi engaĝiĝas por la internacia organizo UNICEF.
Préverenges
Préverenges estas svisa komunumo en la Kantono Vaŭdo, ĉe la bordo de Lago Lemano malproksima je ĉirkaŭ 29 km norde-oriente de Nyon kaj je ĉirkaŭ 8 km okcidente de Laŭzano.
Rivero Venoge estas ĝia orienta limo kun Saint-Sulpice. La orienta parto de la komunumo, sur la delto de Venoge estas famkonata ornitologia rezervejo.
La najbaraj komunumoj estas okcidente: Morges; norde Lonay kaj Denges; kaj oriente Saint-Sulpice.
Préverenges estas ĝemelurbo kun:
Alma Karlin
Alma Maximiliana KARLIN (naskiĝinta la en Celje (iame nomata Cilli), mortinta la  en Pečovnik apud Občina Štore, nun Slovenio) estis germanlingva aŭstra-hungara kaj jugoslavia verkistino, etnografo, poeto, ĵurnalistino, tradukistino, poliglotino, mondvojaĝantino, kolektanto, teozofo, spiono kaj esploristino. Ŝi famiĝis en la periodo inter la du mondmilitoj kiel la plej legata germanlingva vojaĝverkistino. Alma Karlin vojaĝis kvin kontinentojn en la 1920-aj jaroj malgraŭ severa handikapo.
Kvankam ŝi estis nomumita por la Nobel-premio pri Literaturo (1933) fare de la sveda verkistino Selma Lagerlöf, tamen ŝi restis dum la komunista periodo (1945-1991) malbone konata. Tiu malbona konateco okazis ĉar en ka tiutempa Regno Jugoslavio, la mondvojaĝanto estis konsiderata suspektinda kaj ĉar ŝi parolis kaj verkis en la germana, kaj malgraŭ ke ŝi estis la sola germanlingvanino en Celje kiu malkaŝe kontraŭbatalis la naziojn, sed ŝi ankaŭ malkaŝe kondamnis komunismon. Tiu forgeso daŭris ĝis Slovenio akiris sendependecon ke ŝi kaj ŝiaj libroj estis retrovitaj kaj tradukitaj al la slovena.
Centra Biblioteko de Celje kaj Esperanto-Societo Ljubljana eldonis la libron Alma – La mondo antaŭ la hejma sojlo kiu pritraktas la vivon de Alma Karlin, unu el la unuaj eŭropaj virinoj, kiuj sole vojaĝis tra la tuta mondo.
Vivo
Post infaneco kun malsanoj la filino de frue mortinta aŭstra oficiro kaj instruistino. Kvankam Alma estis de slovena deveno, la hejma lingvo estis la germana, kio tiutempe estis ofta fenomeno, precipe ĉar ambaŭ ŝiaj gepatroj estis ŝtatoficistoj en la aŭstra-hungara regno. Alma kreskis en medio en kiu la germana lingvo dominis, sed konsideris sin plejparte aŭstra, prefere ol etne germana aŭ slovena.
Okcitanio
Okcitanio (okcitane: Occitània; elp. [utsiˈtanjɔ], [uksiˈtanjɔ], [usi'tanjɔ], [ukʃiˈtanjɔ], [uksiˈtanja], dependante de la dialekto) aŭ Okcitanujo estas vasta teritorio situanta en la suda parto de Francio. Ĝi etendiĝas sur pli ol 30 francaj departementoj (190 000 km2), do pli-malpli unu triono de la tuta franca teritorio. Ĝi etendiĝas ankaŭ sur parto de la italaj Alpoj kaj unu valo de la hispanaj Pireneoj (Val d'Aran), kie la okcitana lingvo estas oficiala kun la kataluna kaj la kastilia (hispana).
Alma Karlin
Vivo
Ŝi trapasis la ekzamenon pri instruista kapableco jam en la aĝo de 18 jaroj por la lingvoj angla kaj franca. En 1908 ŝi forlasis la domon de siaj gepatroj kaj ekiris al Londono kie ŝi vivtenis ŝin kiel tradukistino kaj instruistino de la germana. Tie ŝi ankaŭ studis la norvegan, svedan, danan, anglan, francan, hispanan, italan kaj rusan kaj lernas la ĉinan, la japanan kaj la sanskriton.
Okcitanio
La Okcitania teritorio ne ĝuas juran agnoskon sed nur lingvan (kaj diversgrade, surbaze de la respektivaj Ŝtatoj). La okcitanaj naciismaj grupoj estas ankoraŭ ĝermaj sed la okcitana afero iom po iom enradikiĝas socie kiel oni povis spekti okaze de la sukceso en la manifestacioj en la urbo Karkasuno kiu kunigis ĉirkaŭ 10.000 manifestaciantoj la 22-an de Oktobro 2005, en Besièrs kiu kunigis ĉ. 18.000 homoj la 17-an de Marto 2007 kaj denove en Karkasuno la 24-an de Oktobro 2009 kunigante pli ol 20.000 manifestaciantoj.
Alma Karlin
Vivo
Dum la Unua mondmilito ŝi devis fuĝi kaj vivis provizore en Svedio kaj Norvegio kie ŝi studis etnologion kaj natursciencojn. Reveninte hejmen ŝi fondis lingvolernejon kaj verkis eseojn, artikolojn kaj romanojn. En 1919 ŝi revenis hejmen, al Celje, kiu jam estis parto de la Regno de Jugoslavio.
Okcitanio
Malgraŭ tio, la okcitana estas nur protektata, promociita kaj agnoskita kiel oficiala lingvo en valo Aran. La Itala Ŝtato nur konsentas la statuson de protektata lingvo kaj en la Franca Ŝtato, kie troviĝas la plej multnombra parolantaro, nur ĝuas aprobon ĉe la Eduka sistemo sed havas neniun oficialan agnoskon. Necesas aldoni, ke malgraŭ ĝia nestabila sociala pozicio la okcitana estis unu el la oficialaj lingvoj dum la vintraj Olimpiaj Ludoj en Torino.
Alma Karlin
Vivo
Inter 1919 kaj 1927 ŝi entreprenis vojaĝon tra la tuta mondo de kiu ŝi alportis multon interesan kiu videblas hodiaŭ en muzeo en Celje. Dumvojaĝo ŝi konfrontiĝis al neĉesanta monomanko, ofta malsato, perdo de komenca naiveco koncerne pacon interrasan kaj rolon virinan. Kaŭzo de reveno estis la informo pri malsaniĝo de la patrino. Ŝi ankaŭ konatigis novajn aferojn kaj esplor-rezultojn etnologiajn hejme - sed ankaŭ ekmalsaniĝis pro la longaj itineroj. Ekde 1932 ŝi kunvivis kun sia sveda amikino, helpantino kaj ilustristino Thea Gamelin. Karlin faris multajn prelegojn en tuta Eŭropo, ankaŭ en feminismaj kluboj, vivante dum la Dua mondmilito en Dalmatio. En 1934 ŝi finis la verkadon de ekzotikaj romanoj kaj koncentriĝis pri okultismo kaj prahistoriaj civilizoj. En pli postaj jaroj, precipe dum 2-a Mondmilito, ŝi konvertis al katolikismo.
Rezisto kontraŭ la germana nacisocialismo kaj komunismo
Por protesti kontraŭ la nacisocialismo ŝi ne plu volis verki en la germana kaj por la germana gazetaro. En la jaroj 1937–1938, la franc-germana ĵurnalisto kaj kontraŭ-nazia verkisto Hans Joachim Bonsack trovis rifuĝon en ŝia domo.
Okcitanio
La Tuluza (aŭ okcitana) kruco aperas hodiaŭ ĉe la oficiala flago de la urbo Tuluzo kaj de la francaj regionoj de la „Midi-Pyrénées” (Suda Francio/Pireneoj); apud la blazono de Katalunio en la flago la franca administra regiono Langvedoko-Rusiljono kaj ankaŭ ĉe la blazono de la departemento Altaj Alpoj. Estis ankaŭ sukcese enkondukita ĉe la Okcitanaj Valoj de la italia regiono Piemonto kaj ankaŭ en Valo Aran sur kies flago ĝi aperas.
Historio de Okcitanio
Okcitanio, pro ĝia geografia situo, ĉiam troviĝis en strategia vojkruciĝo inter ĉiuspecaj kulturoj (precipe grekaj kaj latinaj, orient- kaj nord-eŭropaj kaj, evidente, mediteraneaj). Heredanto de kulturo latina kaj influata de keltoj, iĝis unu el la kernaj punktoj de la latinida kulturo ekde la 10-a jarcento. La okcitana estis unu el la unuaj lingvoj kiuj anstataŭis la latina en pluraj dokumentoj, literaturaĵoj kaj sciencaj verkoj. Fakte, la unuaj gramatikoj latinid-lingvaj antaŭaj al tiu de Nebrija ([nebriĥa]) estas okcitanaj (kiel, ekz-e la Leys d'Amors (Leĝoj de Amo), 14-a jarcento).
Ulrichskirchen-Schleinbach
Ulrichskirchen-Schleinbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Mistelbach. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
(24528) 2001 CP11
(24528) 2001 CP11 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la "Greka Tendaro" ; tie estas, ke ĝi orbitas, kun notinda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Alma Karlin
Rezisto kontraŭ la germana nacisocialismo kaj komunismo
Ekde 1941 ŝiaj verkoj estis malpermesitaj kaj bruligitaj en Germanio. Ŝi estis arestita dum la nazia okupado kaj sendita al tendaro, sed kun la helpo de la kontaktoj de sia kunulino Thea Schreiber-Gamelin, ŝi eskapis la vojon al nazia koncentrejo kaj povis reveni al Celje, kie ŝi restis sub hejmaresto. En aŭtuno 1944 ŝi aniĝis al la partizanoj malfavorante komunismon por havi la ŝancon esti sendita al Bari (Italio), kiu estis jam kontrolita de la britoj tiutempe, sed la komunistaj gerilanoj ne permesis al ŝi fari tion.
Okcitanio
Historio de Okcitanio
La jarcentoj 11a, 12a kaj 13a estis la epoko de plej granda apogeo por la kulturo kaj politiko okcitanaj. La okcitana lingvo, dank'al ĝia rafinita kaj brila kulturo, iĝis ne nur speco de kultura interlingvo tut-eŭropa (dank'al la influo de la trobadoroj) sed ankaŭ politika interlingvo uzita por la redaktado de aragona kaj navara Leĝaro.
Tiuj jarcentoj estas konsiderataj la ora epoko por la okcitan-lingva literaturo; tiam naskiĝis la trobadora literaturo kiu disvastiĝis tra la plejparto de okcidenta Eŭropo. Ankaŭ temis pri ora epoko el politika vidpunkto ĉar la Okcitana Landaro ĝuis politikan faktan sendependecon (ne juran, tamen). Vidu graflando Tuluzo, graflando Fois, vicgraflando Karkasuno, duklando Akvitanio, graflando Provenco kaj Hispana markio (katalunaj graflandoj). Tamen, ĉi ora epoko rapide finiĝis ĉar malgraŭ ekzisti kulturan kaj lingvan unuecon la okcitana landaro ne sukcesis realigi tiun politikan.
Alma Karlin
Rezisto kontraŭ la germana nacisocialismo kaj komunismo
Ĝis la fino de la milito, ŝi vivis en Dalmatio, post kiu ŝi moviĝis reen al Zagrad. Tamen ŝia vilao estis konfiskita de la ŝtato kaj ŝi devis vivi en tre modestaj kondiĉoj en la vilaĝeto Pečovnik apud Celje kune kun ŝia sveda kunulino Thea Schreiber-Gamelin.
Verkaro
Ŝi aŭtoris pli ol 37 librojn kaj multaj ŝiaj artikololoj, poemoj, notskriboj, noveloj kaj skizoj ankoraŭ ne estas publikigitaj.Kune kun tradukoj ĝis nun aperis 78 ŝiaj verkoj. Multaj el ŝiaj verkoj ankoraŭ devas esti publikigitaj; la plej multaj el ili estas konservitaj en la Nacia kaj Universitata Biblioteko de Slovenio kaj en la Ŝtata Biblioteko de Berlino.
Poligloto
Aldone al ŝia denaska lingvo la germana, ŝi lernis 14 fremdajn lingvojn interalie dum ŝi studis en Graz, Parizo kaj Londono. En Londono ŝi studis ok lingvojn: angla, franca, itala, dana, norvega, hispana, rusa kaj la latinan. Ŝi ellernis ankaŭ Esperanton. Pli poste ŝi ankaŭ komencis studi la araban, la persan, la japanan, la ĉinan kaj la sanskriton. Ŝi fondis lingvan lernejon kaj komencis kompili vortaron en 10 lingvoj. Si plej multe verkis en la germana kaj angla lingvoj, sed ankaŭ en la slovena, kiu estis la lingvo de ŝia socia medio.
Honoro
Post 1990 ekestis nova publika intereso pri ŝi en la hodiaŭ sendependa Slovenio. En Celje estis starigita antaŭ la stacidomo ĉefa statueto de ŝi kun kofro.
En Germanio, Svislando kaj Aŭstrio oni fondis societojn de Alma Karlin kie kunvendadis admirantoj de ŝiaj verkoj.
En 2015 la slovena poeto, verkisto kaj tradukisto Milan Dekleva publikigis "Civitanino de la mondo" ( germane: Die Weltbürgerin), biografian romanon pri la vivo de Alma Karlin, kiu estis publikigita en la germana en 2017 de la eldonejo Klagenfurt Drava Verlag en traduko de Klaus Detlef Olof.
En 2021/2022, la Weltmuseum Wien prezentis ekspozicion pri Alma M. Karlin kunlabore kun la regiona muzeo de Celje.
Rilataj artikoloj
Vojaĝverkisto
Popola balado
Popolaj baladoj estas baladoj, kiuj originis de la 13-a jarcento kaj disvolviĝis en la Skotlanda Regno kaj estis komponitaj en Italio, Francio kaj Norda Eŭropo. En popularaj baladoj kutime aperas valoroj kiel lojaleco, amo, modesteco kaj serĉado de justeco kaj vero. La persono, ĉirkaŭ kiu la komploto okazas, estas kutime kavaliro, al kiu estis farita grava maljusto, kiu implicas perfidon aŭ murdon. La popola balado kutime disvolviĝas per dialogo, temigante elstaran kazon aŭ eventon, dum la eventoj antaŭantaj ĉi tiun okazon kaj tiujn, kiuj sekvis, estas kutime implicitaj aŭ tute ne menciitaj. La ĉeffiguroj aperantaj en skotaj baladoj estas plejparte de la supra klaso.
Eposaj rimedoj
La rakontanto en la popola balado peras inter la materialo de la rakonto kaj la aŭskultantoj. La rakontanto en la balado ofte transsaltas detalojn en la balado, kiuj kaŭzas breĉojn en la informo. Tra la interspacoj en la rakonto li konservas la intrigan streĉitecon. Regulaj ŝablonoj, kaj implicitaj aludoj inter la malkaŝita kaj kaŝita signifoj, konstruas la ironina subtekston en la balado.
Dramaj mezuroj
La balado prezentas heroojn, kiuj estas meze de alfrontiĝo. La rakontanto komencas la baladan rakonton meze de la drama momento, sen vortoj pri la fono. La eventoj estas prezentitaj en serio de "ekbriloj" kies ligo inter si estas pli implica ol dirite kaj ili konstruas la streĉon en la intrigo, kiu disfalas ĉe la kulmino.
Idealaj rimedoj
La ĉefroluloj en la popola balado estas herooj, kiuj reprezentas certajn valorojn, ideon, pozicion kaj mondkoncepton. La balado estas ĵetita al la koro de la aŭskultantoj per kombinado de la ritma formo de populara esprimo, la mistera atmosfero, la ironia tono kaj la kolizio inter la kontraŭaj perceptoj.
La baladoj finiĝas per intrigo, sed neniam fermiĝas laŭ koncipa diskuto.
Karakterizaĵoj de popolaj baladoj
Popolaj baladoj havas komunajn trajtojn, kiuj konsistigas la baladon :
Malešov (Hoštka)
Malešov (Maleschau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Hoštka, troviĝanta en distrikto Litoměřice proksimume 3 km norde de Hoštka. Vivas ĉi tie .kaj estas ĉi tie registritaj 76 adresoj.
Malešov situas en katastra teritorio Malešov u Hoštky kun areo 7,19 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1088.
20366 Bonev
20366 Bonev estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Arsuf
Arsuf aŭ Apollonia (Απολλωνία; en אפולוניה‎), konata ekde la frua islama periodo kiel Arsuf (أرْسُوف‎, latinigite: Arsūf) kaj en la krucmilita epoko de la Jerusalema reĝlando kiel Arsur, estis iama urbo sur la marbordo de Mediteraneo en Palestino, en tio kio estas nuntempe Israelo. Por la israela arkeologio ĝi estas konata kiel Tel Arŝaf (תֵּל אַרְשָׁף). Fondita de fenicianoj dum la Persia periodo fine de la 6-a jarcento a.K., ĝi estis loĝata sinsekve ĝis la krucmilita epoko, tra la Helenisma, Romia kaj Bizanca periodoj, kaj dum tiu lasta estis renomita Sozusa (Σώζουσα, aŭ Sozusa en Palestino por diferencigi ĝin el Sozusa en Libio). Ĝi estis sur sableca areo kiu finas ĉe la maro per klifo, ĉirkaŭ 34 kilometrojn sude de Cezareo.
20366 Bonev
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Boncho P. Bonev, profesoro helpanto de esploro ĉe la Katolika Universitato de Ameriko, kiu progresigis la komprenon pri la kemio de la kometoj.
Arsuf
La areo estis konkerita de islamaj araboj en 640, estis fortikita kontraŭ atakoj de Bizanco kaj ekde tiam estis konata kiel Arsuf. En 1101 ĝi estis siavice konkerita de la Jerusalema reĝlando, kaj estis strategie grava loko por la luktoj de la Tria Krucmilito, dum kiu okazis apude la Batalo de Arsuf (1191). La fortikaĵo kaj la urbo mem estis konkeritaj de la Mamlukoj en 1265, kaj ekde tiam ambaŭ ruiniĝis.
La loko de Arsuf (ankaŭ kiel Apollonia–Arsuf אַפּוֹלוֹנְיָה-אַרְסוּף) estas nuntempe en la municipo Herzlija, Israelo (ĝuste norde de Telavivo). La loko estis intense elfosita ekde 1994. En 2002 la Apolonia Nacia Parko malfermiĝis al la publiko.
4977 Rauthgundis
4977 Rauthgundis estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). Tiuj platoj, poste senditaj en Leiden, estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Rauthgundis" en honoro de Rauthgundis Seitz, amikino de la gemalkovrintoj.
Wágner Pires de Almeida
Wágner Pires de Almeida (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Cerezo Osaka. Aliaj teamoj liaj estis XV de Piracicaba, União São João, Mirassol, Botafogo, Santo André, São Caetano, Guarani, Atlético Mineiro, Figueirense, Adap Galo Maringá, Uberlândia, Comercial kaj América de Brazilo kaj Pogoń Szczecin de Pollando.
Blanzay-sur-Boutonne
Blanzay-sur-Boutonne [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 90 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Blanzay-sur-Boutonne situas en la oriento de Charente-Maritime, sude de Niort.
Șaroș pe Târnave
Șaroș pe Târnave [ŝaroŝ pe tırnave] (Szászsáros, Scharosch) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Dumbrăveni. Administre ĝi apartenas al Dumbrăveni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1,646 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj); en 1992 1,671 (rumanoj, 5 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas en 1283. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye). En la unua duono de la 14-a jarcento la vilaĝanoj konstruis tri-navan gotikan preĝejon, kiu en la 15-a jarcento estis detruita, kiel la tuta vilaĝo, de turkoj. Nova preĝejo, fortikigita kaj unu-nava, en formo de kruco, estis finkonstruita en 1422.
Famuloj
Ĉi tie naskiĝis Sándor Kiss (skulptisto).
Reichenberg (Malsupra Frankonio)
Reichenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Würzburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Jacob Isaacsz. van Swanenburg
Jacob Isaacszoon van Swanenburg (nederlandlingva prononco: [ˈjaːkɔp fɑn ˈsʋaːnə(m)bʏr(ə)x]; 1571, Leiden – 1638, Utreĥto) estis nederlanda pentristo, desegnisto kaj artokomercisto. Li estis konata pro siaj urbopejzaĝoj, historiaj pentraĵoj, kristanaj religiaj scenoj kaj portretoj. Li pasigis gravan parton de sia fria kariero en Italio antaŭ reveni al sia denaska Leiden. Li estis instruisto de juna Rembrandt.
Swanenburg estis en Venecio ĉirkaŭ 1591. En Italio li pasigis iom da tempo ankaŭ en Romo: li ekzemple pentris roman scenon ĉe Vidaĵo de la placo de Sankta Petro en Romo. Li setliĝis en Napolo ĉirkaŭ 1598. Li edziĝis la 28an de Novembro 1599 al Margaretha De Cardone, nome filino de loka vendisto.
Li vendis siajn pentraĵojn rekte el sia ateliero en Napolo. En 1608 li estis akuzita ĉe la Napola Inkvizicio pro montrado de pentraĵoj priskribantaj scenojn de sorĉado en sia vendejo. La akuzo rilatis al granda olepentraĵo priskribanta nombrajn sorĉistinojn kaj diablojn engaĝintaj en maldeca agado, kion li estis montrinta ekster sia vendejo. Dum la proceso van Swanenburg klarigis, ke li nur prenis la pentraĵon kiun li estis komencinta tri jarojn antaŭe por purigi ĝin. Li deklaris, ke li estis studinta pentrarton en Venecio sen instruisto. Li povis konvinki la inkviziciiston pri sia bona volo kaj liberiĝis nur je severa admono. Se la inkviziciisto estus koninta, ke van Swanenburg ne estas katolika, la puno estus estinta pli severa.
Post reveno en Nederlandon, li estis registrita kiel instruisto de la juna Rembrandt en 1620. Kvankam la temoj de van Swanenburg (ĉefe urbaj pejzaĝoj kaj inferaj scenoj) ne lasis notindan influon super la verkaro de Rembrandt, la uzado fare de Rembrandt de klaroskuro kaj lia intereso por artefarita lumo eble havas siajn radikojn en la inferaj scenoj de van Swanenburg.
NGC 4279
NGC 4279 (aliaj indikoj — MCG -2-32-3, NPM1G -11.0329, PGC 39812) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1875 Neruda
1875 Neruda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan verkiston kaj poeton Jan Neruda (1834–1891).
(11327) 1995 SL2
(11327) 1995 SL2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
The Scarlet Empress
The Scarlet Empress (La skarlata imperiestrino) estas usona antaŭkoda historia filmo de 1934 fare de Paramount Pictures pri la vivo de Katerina la Granda. Ĝi estis reĝisorita kaj produktorita de Josef von Sternberg el scenaro de Eleanor McGeary, iel bazita sur la taglibro de Katerina aranĝita de Manuel Komroff.
Embrach
Pri la komunumo
Embrach estas komunumo en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 8577 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Embrach disponas pri bela malnova vilaĝcentro kun diversaj konstruaĵoj bone konservitaj el la mezepoko.
The Scarlet Empress
Kvankam oni uzis gravajn historiajn liberecojn, la filmo estis rigardita pozitive de modernaj kritikistoj. The Scarlet Empress estis partikulare elstara pro sia atenta lumigo kaj ekspresionisma arta desegno kiun von Sternberg kreis pri la rusa palaco.
Traktriangulo
Traktriangulo estas fervoja instalaĵo, kiu kunigas tri trakojn per trakforkoj. Almenaŭ du el la flankoj de la triangulo estas kurbaj; ofte ĉiuj tri.
The Scarlet Empress
En la filmo stelulas Marlene Dietrich kiel Katerina, helpita de John Davis Lodge, Sam Jaffe, Louise Dresser, kaj C. Aubrey Smith. La filino de Dietrich nome Maria Riva ludas la rolon de Katerina kiel infano.
Embrach
Geografio
Embrach situas en la Zurika Unterlando inter Bülach kaj Vinterturo, kvin kilometre norde de la interkontinenta Flughaveno Zuriko ĉe la bordo de la rivero Töss.
Traktriangulo
Estas du diversaj kialoj por konstrui traktriangulojn:
Embrach
Najbaraj komunumoj
La komunumo Embrach limas en nordo al Freienstein-Teufen, en nordoriento al Dättlikon, en oriento al Pfungen, en sudoriento al Oberembrach, en sudo al Lufingen, en sudokcidento al Winkel, en okcidento al Bülach, kaj en nordokcidento al Rorbas.