cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marie Minářová
Marie Minářová (naskiĝis en 1938) estas ĉeĥa esperantistino, laŭ profesio sanzorgistino. Ŝi esperantiĝis en 1956 kaj en 1969 ŝi fariĝis unu el la fondaj membroj de ĈEA. Ekde 1979 ĝis 2012 ŝi agis kiel prezidantino de la Esperanto-klubo en Svitavy, ĝis 2014 gvidis lingvokursojn en la loka bazlernejo, nuntempe ŝi instruas kadre de la klubo. En la Esperanto-Muzeo en Svitavy ŝi okupiĝas precipe pri la muzeaj gastoj kaj ĉiĉeronado tra la urbo.
11666 Bracker
11666 Bracker estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Steve Bracker, partiklan fizikiston, klaviceniston, astronomon, naturcienciston kaj guruon pri programaro. Tute unua programisto ĉe la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio, li daŭrigis sian partoprenon al la astronomio kun la Sloan Digital Sky Survey.
Herculândia
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Marília kaj en la mikroregiono Tupã. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
NGC 6028
NGC 6028 (aliaj indikoj — NGC 6046, 1ZW 133, UGC 10135, ZWG 108.63, MCG 3-41-43, PGC 56716) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 6028, NGC 6046.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Ferté-sous-Jouarre (stacidomo)
La Ferté-sous-Jouarre estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  La Ferté-sous-Jouarre, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita la de "Compagnie du chemin de fer de Paris à Strasbourg". Temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio P de Transilien kaj Vallée de la Marne.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
Kirgizlingva Vikipedio
La kirgizlingva Vikipedio (kirgize Кыргыз Википедиясы) estas kirgizlingva aŭtonomeca eldono de Vikipedio. Ĝi komenciĝis la 3-an de junio 2002. Inter la vikipediaj eldonoj en la tjurkaj lingvoj la kirgizlingva vikipedio estas inter la kompare malgrandaj. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn. Laŭ la stato de aŭgusto 2016 estis 4 administrantoj.
Pola Nacia Komitato
Pola Nacia Komitato (pole: Komitet Narodowy Polski) - fondita la 15-an de aŭgusto 1917 en Laŭzano de Roman Dmowski pola politika organizaĵo aganta en la jaroj 1917–1919. Kiel sidejon elektis Parizon. Celo de la Komitato estis rekonstruo de la pola ŝtato helpe de ŝtatoj de Triopa Entento. PNK estis agnoskita de la registaroj de Francio, Britio kaj Italio kiel anstataŭaĵo de la pola registaro en ekzilo kaj reprezentantaro de la aferoj de Pollando.
PNK gvidis eksterlandan politikon de la renaskiĝanta pola ŝtato kaj organizis Polan Armeon en Francio. Estis agnoskita de la registaroj de Francio (20-a de septembro), Britio (15-a de oktobro), Italio (30-a de oktobro), Usono (10-a de novembro 1917) kiel oficiala reprezentanto de renaskiĝanta ŝtate Pollando. PNK havis siajn reprezentantojn en Belgio, Italio, Svedio, Brazilio, Britio, Usono. PNK agnoskis fonditan la 16-an de januaro 1919 registaron de Ignacy Jan Paderewski kaj malfondiĝis.
Senpera kaŭzo de ĝia ekesto estis venko de februara revolucio en Rusio, kiu kontraŭstaris al kreo de iuj ajn polaj armitaj fortoj ĉe la ŝtatoj de Triopa Entento.
Kantono La Crosse
La kantono La Crosse - angle La Crosse County, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas kantono de Usono en la subŝtato Viskonsino. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono fondiĝis en.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Suckow
Suckow estas komunumo en Germanio. Ekde la 4-a de septembro 2011 ĝi troviĝas en la pligrandigita distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, antaŭe ĝi situis en la tiutage malfondita distrikto Parchim. Suckow apartenas al la administra komunumaro Amt Eldenburg Lübz. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dětkovice (distrikto Prostějov)
Dětkovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Suckow
En la distrikto situas dua vilaĝo similnoma, Sukow, kiu prononce distingiĝas per pli longa unua vokalo.
Dětkovice (distrikto Prostějov)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1355.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
Armășeni
Armășeni (hungare: Csíkménaság[ĉikmenaŝag]) estas vilaĝo en Rumanio en la Montaro de Ĉiko laŭ la rivereto Fiŝago, kiu enfluas en Oltn, oriente de Miercurea Ciuc. Proksime de ĝi troviĝas mineralakva fonto. Administre ĝi apartenas al la komunumo Ciucsângeorgiu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 178 loĝantojn, kaj en 1992 1 327 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1567. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario.
(90147) 2002 YK14
(90147) 2002 YK14 estas apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia orbita periodo estas proksima de tiu de Marso.
Ĝia tre klinata orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Marso, ĝi estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la Tero, sed ĝia suprenira nodo estas proksima de la orbito de Marso.
Homkapro
Homkapro (Goatman, Người dê), estas infanoj aŭ infaninoj, kiuj laŭ urba legendo, povas esti priskribitaj per korpo, kiu estas duone de homo kaj duone de kapro, nome la malsupra parto. Kelkaj onidiroj aludas al okazo de sciencisto kiu laboris en esplora instituto de Marilando, Usono, kaj suferis mutacion. Aliaj onidiroj aludas al diablo.
Portet-Saint-Simon (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Toulouse - Bayonne (650000).
Ĉurigera
La stilo Ĉurigera, estas etapo, kaj stilo arkitektura de Hispanio okazinta en la epoko de la baroko kaj alvenis ĝis Nova Hispanio, kie ĝi estas konata kiel baroko estípite, atingante grandan disvolvigon.
La termino Ĉurigera devenas el la familinomo Churriguera [ĉurigEra]. La membroj de tiu familio Churriguera estis klano de barokaj arkitektoj kies verkaro karakteriĝis ĉar ĝi prezentis tre ŝarĝitan ornamaĵon. Etende, la termino estis uzata por nomigi la hispanan barokon de la unua triono de la 18a jarcento. Estis konsiderataj curigeraj ĉiuj kontrueroj kiuj montris markatan movŝajnon kaj buntan ornamon, ĉefe ĉe retabloj. Tiu stilo estas varianto de la stilo baroko, kiu prezentas pli da ornamo. Temis pri konstruo de retabloj efemeraj kaj simile pri arkitekturo.
En Hispanio
La unua Churriguera estis José de Churriguera (1665-1725), kiu formiĝis kiel muntisto de retabloj, prilaborante kelkajn ege gravajn por diversaj temploj de Salamanko, Madrido, Valadolido kaj aliaj urboj de Hispanio. Kelkaj malaperis kaj el ili nune restas nur kelkajn trajtojn:
En Meksiko
En Meksiko estas konsiderataj majstroverkoj de la stilo Ĉurigera la Katedralo de Zacatecas, Zacatecas, ĉefurbo de la ŝtato de Zacatecas, same kiel la preĝejo de Sankta Priska, situanta en Taksko, ŝtato de Guerrero. La Antikvua Preĝejo en Salamanca, fondita la 24-an de aŭgusto de 1603; oni konkludis la konstruon de la verko en la jaro de 1690, kaj la pordego de stilo ĉurigera en 1740. La retablo de la templo de Sankta Francisko Ksaviero (Nacia Muzeo de la Virreinato), en Tepotzotlán, Estado de México, estas konsiderata, kun ties fasado, unu de la ĉefaj barokaj ĉurigeraj verkoj plej gravaj fare de la jezuitoj en Nova Hispanio. Ankaŭ estas reprezentaj la Altaro de la Reĝoj de la katedralo de Meksikurbo kaj la pordegoj de la Sagrario Metropolitano, apuda al sama Katedralo.
Andreas Wiß
Johann Nikolaus Andreas WISS (naskiĝinta la en Brotterode, mortinta la  en Schmalkalden) estis germana poeto.
Vivo kaj agado
Andreas estis la plej juna filo de protestantisma pastora familio el Brotterode kiu tiam apartens al la hesia-kasela enklavo Schmalkalden. Ekde 1801 li frekventis Ernestinum en Gotao kaj ekde 1806 la liceon en Schmalkalden. Ekde 1807 li studis en Rinteln teologion kaj kontinuigis (post ties malfermo) la studojn ĉe la universitato de Marburg. Ekde 1811 li laboris ĉe Kastelo Wilhelmshöhe apud Kaselo (la tiama rezidejo de Jérôme Bonaparte). Inter 1812 kaj 1814 li krome estis helppredikisto en Kaselo. Pro grava malsano li mortis en la aĝo de nur 27 jaroj.
Liaj dumvivtempe malpresitaj poemoj aperis jam en la mortojaro eldonate fare de la frato Christoph Wiß. Familio, naturo, religio kaj amo estas la temoj de lirikaĵoj liaj kiuj ŝvebas en sinteno romantika-religia.
Lisa Marie Presley
Lisa Marie PRESLEY (naskiĝis la en Memfiso, mortis la 12-an de januaro 2023 en Los-Anĝeleso) estis usona kantistino.
Ŝi naskiĝis naŭ monatojn post la geedziĝa festo de la gepatroj Elvis Aron Presley kaj Priscilla Ann Beaulieu, kaj estis naŭjaraĝa kiam ŝia patro mortis en Graceland. Sed ŝi tiutempe ne vivis tie, ĉar ŝiaj gepatroj jam pli frue divorcis (1973) kaj dise vivis.
Lisa-Marie edziniĝis kvinfoje, interalie kun Danny Keough (unue), la aktoro Nicolas Cage kaj la kantisto Michael Jackson. Ŝi havas du gefilojn, filino Danielle kaj filo Benjamin.
Teri Földi
Teri Földi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Földi Teri estas hungara aktorino, voĉoaktoro.
Teri Földi naskiĝis la 1934 en Martonvásár.
Biografio
Teri Földi frekventis aktoran ĉeflernejon inter 1951-1955 en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Kisfaludy en Győr. Inter 1958–1964 ŝi apartenis al Nacia Teatro (Szeged), poste ŝi aktorludas en Budapeŝto. Ŝi ricevis 2 premiojn en 1963 kaj 1990.
Jacopo Bellini
Survivis malmultaj el la pentraĵoj de Bellini, sed liaj survivintaj skiz-libroj (unu en la Brita Muzeo kaj unu en Luvro) montras intereson en pejzaĝo kaj en prilaborita arkitektura desegno kaj estas lia ĉefa heredo. Liaj survivintaj verkoj montras kiel li uzis la linian perspektivon por ornamaj modeloj kaj la riĉan koloraron de la venecia pentrarto.
Slovena Olimpika Komitato
La Slovena Olimpika Komitato (slovene Olimpijski Komite Slovenije, OKS) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Slovenio. Ĝi kreiĝis en oktobro 1991 kaj estis internacie agnoskita sekvajare. Kiel NOK, la Slovena Olimpika Komitato celas subteni slovenajn atletojn, sporton en Slovenio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Slovenio, kvankam ĝis la jaro 2023 ankoraŭ nek okazis nek estonte antaŭvidatas Olimpikaj Ludoj en la lando
Ishøj
estas komunumo de Danio. Ĝi situas en la ĉefurba regiono de la lando (regiono Hovedstaden), en la nord-oriento de la insulo Sjælland. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
NGC 6047
NGC 6047 (aliaj indikoj — MCG 3-41-87, ZWG 108.111, DRCG 34-62, PGC 57033) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tunku Aminah Maimunah Iskandariah
Yang Amat Muila Maimunah Iskandariah Tunku Aminah bint Sultan Ibrahim Ismail (naskiĝis ) estas la ununura filino de la geedzoj Ibrahim Ismail kaj Raja Zarith Sofia. Ŝi havas ses fratojn kaj plejofte nomiĝas "Tunku Inah". Ŝi naskiĝis en Johor Bahru kaj edukiĝis en Tadika Hiltop, Educatief Sri Utama Johor Bahru kaj Johor Bahru Convent School. ŝi daŭrigis la edukadon je A-nivelo ĉe Salle College kaj la Australian International School Singapore. Pro tio ŝi diplomiĝis kaj akiris "Higher School Certificate". Ŝi ankaŭ lernis rajdi ĉevalon je aĝo de 11 jaroj kaj heredis de ŝia patrino la arton de pentrado.
Oni kritikis ŝin pro senkaptukaj fotoj de ŝi. Pro tio ŝia konto ĉe Instagram fermiĝis.
Je la 14-a de aŭgusto 2017 ŝi edziniĝis kun la nederlanda eks-futbalisto/eks-modelo Dennis Verbaas.
Paul-Jean Toulet
Biografio
Paul-Jean Toulet perdis sian patrinon ĉe sia naskiĝo. Dum sia patro reiris al insulo Maŭricio, li estis konfidita al onklo de Bilhères, en la valo de Ossau. Li restadis tri jarojn en Maŭricio (1885-1888) kaj unu jaron en Alĝero (1888-1889), kie li publikigis siajn unuajn artikolojn. Li alvenis en Parizon en 1898.
Tie li vere formiĝis, sub la protekto de la verkisto Willy, de kiu li estis unu el la multnombraj subverkistoj. Li vizitadis la mondumajn salonojn kaj la duon-mondumajn buduarojn kiujn li elvokis en Mia amikino Nane. Li multe laboris kaj sin allasis al pluraj troaĵoj, de kiuj la alkoholo kaj la opio. Li kunlaboris en multnombraj revuoj, el kiuj la kritika Revuo de la ideoj kaj de la libroj de Jean Rivain kaj Eugène Marsan. De novembro 1902 ĝis majo 1903, li vojaĝis ĝis Hindoĉinio.
Li forlasis definitive Parizon en 1912 por sin instali ĉe sia fratino, en Saint-Loubès, apud Libourne, poste en Guéthary, kie li edziĝis. Liaj lastaj jaroj  ombriĝis pro malsano. Intertempe, grupo da junaj poetoj, el kiuj Francis Carco kaj Tristan Derème, prenante lian verkon kiel modelon, sin titolis «fantaziemaj poetoj».
La famaj Contrerimes aperis dise ekde la fino de la jaroj 1900 en revuoj kaj en la romanoj de Toulet. La libro kiu kunigis ilin aperis fine nur kelkajn monatojn post la morto de la aŭtoro.
Paul-Jean Toulet havis, ekde 1902, projekton kun Claude Debussy ĉirkaŭ Kiel plaĉas al vi (As you like it) de William Shakespeare. Debussy estis dezirema rediskuti pri tio en 1917, sed la malsano de la komponisto ne permesis la realigon de tiu projekto.
Kantono Winkler (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Winkler situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Kermit.
Portet-sur-Garonne
Portet-sur-Garonne estas franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Portésiens.
Adolf Spitteler
Friedrich Adolf SPITTELER (7a de junio 1846 en Liestal; 12a de januaro 1940 en Zuriko) estis svisa entreprenisto kaj kemiisto.
En la 1870-aj kaj 1880-aj jaroj laboris en Hindio kaj revenis al Eŭropo en 1893; poste el 1893 ĝis 1895 estis redaktoro de Fachblattes en Berlino.
En 1897 Wilhelm Krische kaj Friedrich Adolph Spitteler, eltrovis la galaliton, nome malmolan plaston devenantan de kazeino.
Adolf Spitteler estis frato de la verkisto Carl Spitteler, kiu ricevis la Nobel-premion pri literaturo.
Kalvinana preĝejo (Beregsurány)
La Kalvinana kirko estas eklezia signifa historia monumento en Hungario, en vilaĝo Beregsurány.
Historio
Kirko de Beregsurány estis menciita 1363, arkeologoj supozas, ke la gotika kirko estis konstruita ne pli frue, ol 1335. Same laŭ la arkeologoj en la malfrua 15-a jarcento trakonstruo okazis. En la sekva jarcento la sakristio estis malkonstruita, ĉar jam la kalvinanoj uzis la preĝejon. La navo estis pligrandigita en 1715, en 1828 ankaŭ kripto kreiĝis. La turo estis konstruita en 1893. Renovigaj laboroj okazis en 1930 kaj en la 1970-aj jaroj, arkeologiaj esploroj okazis en 2001.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, kiu kuŝas en mezo de la vilaĝo. En mezo de la fasado la turo reliefas, ĉe la piedo la enirejo funkcias. La navo estas pli larĝa, ol la turo kaj ol la plurlatera absido. Ekstere pilieroj apogas kaj la absidon kaj la turon. Interne menciindas niĉo por sidi el la 14-a jarcento. La predikejo estis skulptita el ŝtono.
Tokiaj specialaj kvartaloj
Specialaj kvartaloj (特別区 [toku-becu-ku]) estas kvartaloj de la urbego Tokio en Japanio. Ĉi tiujn metropolajn kvartalojn difinas la 1-a sekcio de 281-a artikolo de Loka Aŭtonoma Juro. En la jaro 2004 en la Tokia Metropolo ekzistas 23 kvartaloj (japane: "東京２３区 [tō-kjō niĝū-san ku]").
Kvartaloj (区 [ku]) estas fonditaj en multaj aliaj urboj en Japanio. Ĝis 1943 la kvartaloj en la urbo Tokio ne diferencis de la kvartaloj de la urboj Osako kaj Kioto. En 1943, kiam Tokia Gubernio (東京府 [Tōkjō-fu]) kaj Tokia Urbo (東京市 [Tōkjō-ŝi]) kunfandiĝis en Tokian Metropolon (東京都 [Tōkjō-to]), la kvartaloj lokiĝis sub la rekta kontrolo de la metropola registaro. Ekde la 1970-aj jaroj, la specialaj kvartaloj de Tokio oficis konsiderinde plialtan laboron, ol kvartaloj en Urbo aldifinita de registara dekreto. Ĉiu speciala kvartalo havas sian propran elektitan kvartalestron (区長 [ku-ĉō]) kaj kvartalkonsilion (区議会 [ku-gikai]).
Camaleño
Camaleño estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (Hispanio). Ĝi situas en la historia komarko Liébana, ĉe la montaro Picos de Europa. En ĝi estas la Monaĥejo de Sankta Toribio de Liébana, kristana prilgrimejo.
Geografio
Ties najbaraj municipoj estas: sude Vega de Liébana, oriente Potes, norde kaj oriente Cillorigo de Liébana, nordokcidente Cabrales (Asturio) kaj okcidente Posada de Valdelón kaj Boca de Huérgano en provinco Leono.
La municipo situas ene de la montaro Picos de Europa kaj tra ĝi fluas la rivero Deva.
Ekonomio
La ĉefan ekonomian rolon ludas brutobredado kaj agrikulturo, sed ankaŭ kreskanta serva sektoro pro la granda nombro de vizitantoj de la Nacia Parko Picos de Europa. En la municipo estas la telfero de Fuente Dé, kiu veturigas vizitantojn 700 m superen al monta pinto.
En Camaleño oni produktas fromaĝon konatan kiel quesuco de Liébana (fromaĝeto el Liébana) kaj lokan drinkaĵon orujo, kiu estas brando el rekremento de teo kultivata en altaj montpasejoj de Picos de Europa.
Kulturo
En Camaleño estas la Monaĥejo de Sankta Toribio de Liébana, unu el la kvin sanktaj lokoj de Kristanismo kaj populara pilgrimejo. En ĝi estas la plej granda parto de la kruco de Jesuo, kio estas reprezentata en la municipa lbazono, laŭ la Romkatolika Eklezio.
Vilaĝoj
La municipo ampleksas 33 vilaĝojn. Preskaŭ duono el ili havas malpli ol 20 loĝantoj. La municipa registaro estas en la samnoma vilaĝo Camaleño, ĉeborde de la rivero Deva, je alteco 380 super la marnivelo.
Sieĝo de Ĝenovo (1800)
Dum la Sieĝo de Ĝenovo (6a de Aprilo – 4a de Junio 1800) la Aŭstrianoj sieĝis kaj kaptis Ĝenovon. Tamen, tiu estis pirha venko ĉar la pli malgranda trupoj de Francoj en Ĝenovo estre de André Masséna estis reteninta sufiĉe trupojn de Aŭstrio kio permesis al Napoleono venki en la Batalo de Marengo kaj superi la Aŭstrianojn.
Dekomence la Francoj havis ĉirkaŭ 60,000 soldatojn, sed pro malsano ili estis limigitaj al ĉirkaŭ 36,000 lukteblaj homoj. la Aŭstria komandanto Melas havis ĉirkaŭ 120,000 soldatojn disponeblaj en Italio. Post unuaj kunfrontoj, spite la kuraĝo de la Francoj komanditaj de Suchet kaj Soult, Ĝenovo tuj estis tranĉita el ekstera helpo kaj ĉirkaŭ la 6a de Aprilo la Francoj estis ĉirkaŭitaj ne nur tere, sed ankaŭ mare kie situis forta ŝiparo de Britio.
Dum la monatoj Aprilo kaj Majo diversaj bataloj sekvis per kiuj la Francoj kuraĝe rezistis ĝis komence de Junio la situacio ene de la urbo estis nehumana kaj ili devis retiriĝi.
Bactris gasipaes
Bactris gassipaes (sin. Guilhielma speciosa) aŭ peĵibajopalmo ( portugala.: Pupunheira; hispana: Chonta,Pejibaye, Pijuayo; angla: Peach Palm), estas vaste disvastigita palmo, kiu originas en la tropika Ameriko. La ĉ. 20 m alta trunko kaj la folioj parte havas pikilojn. Bactris gassipaes estas plantospecio apartenanta al la familio Arakacoj, kultivita de la sudamerikaj praloĝantoj. La frukto estas drupfrukto kun manĝebla fruktokarno, kiu ĉirkaŭas la ununuran kernon je dikeco de 3 ĝis 5 cm. La fruktoj (peĵibajoj) estas ruĝaj, oranĝkoloraj aŭ oranĝflavaj. Tio dependas de la maturecgrado kaj de la kultivaro.
La granda avantaĝo de la planto estas ĝia alta kresko. Oni povas kultivi plantidojn en la ombro de la plantkrono. La planto kreskas rapide. Jam post 18 ĝis 24 monatoj oni povas rikolti la unuajn fruktojn. Ankaŭ birdoj ŝatas la fruktojn, precipe la papagoj. La palmo stas kultivata en Brazilo, Trinidado kaj Tobago, Kostariko, Nikaragvo, Ekvadoro, Peruo, Venezuelo, Bolivio, Panamo kaj Kolombio.
Peonidino
Peonidino aŭ peonidolo estas organika kombinaĵo kiu apartenas al la familio de la antocianidinoj kaj prezentanta grupon de flavonoidoj. Ĝi estas vegetala pigmento tre grava kiu, asociita al la flavono aŭ flavonoloj, donas ekzemple la rozkoloron al certaj kultivaroj de Paeonia lactiflora en Ĉinio, el kie fontas ĝia nomo. Peonidino ankaŭ ĉeestas en pluraj blufloroj de certaj specioj de Ipomoea tricolor.
Proprecoj
La peonidino partoprenas en la grupo de ses ĉefaj antocianidinoj trovataj en plantoj, kune kun cianidino, delfinidino, pelargonidino, malvidino kaj petunidino. En ĉi-familio, ĝi karakteriziĝas pro la ĉeesto de grupiĝo OH− en la pozicio 4 de la aromata ringo krom alia grupiĝo metoksila (R-O-CH3) en la pozicioj 3 de la aromata ringo.
Kaŭze de ĝia flaviliuma nukleo, kiu posedas fortan reakciemon kun la nukleofilaj substancoj, la peonidino estas molekulo rilative malstabila, kaj do malfacile troviĝas en ĝia pura formo en la vegetalaj histoj. La aldono de iu sukero en la karbono-3 donas al ĝia strukturo pli grandan stabilecon kaj solveblecon. Ĝenerale, la heterozidoj estigitaj per kondensiĝo de la peonidino kaj unu aŭ pluraj ozoj (eventuale aciklaj) produktas antocianozidojn multe pli stabilajn.
En laboratorio, la substanco estiĝas en ĝia pura formo kiel solido kies koloroj varias inter flavgriza kaj ruĝo-bruna, solvebla en etanolo kaj akvo. Ĝi devas enstokiĝi for de la lumo.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Anthocyanidine.svg| Antocianino Cyanidin_3D.png| Cianidino Delphinidin_3D.png| Delfinidino Malvidin_3D.png| Malvidino Pelargonidin 3D.png| Pelargonidino Petunidin_3D.png| Petunidino Syringic_acid_3D.png| Siringata acido </Gallery> </Center>
Montuno
Montuno (hispane: de la monto) estas la nomo de instrumenta parto en kuba muziko; krome ankaŭ dancostilo de kuba sono. Montuno ankaŭ nomiĝas la skemo de kuba muziko en la piano.
Deveno
La termino montuno ligiĝas kun la orienta parto de Kubo, trapenetrita per montoĉenoj: la Sierra Maestra, kiu pasas inter Cabo Cruz kaj la porto de Santiago de Kubo laŭlonge de la suda marbordo kaj limiĝas norde kun la valo de la Rivero Kaŭto kaj etendiĝas pli orienten en la Sierra de Cristal, en la regiono inter Mayarí, Guantánamo kaj Baracoa kun la plej altaj altaĵoj de Kubo (Pico Turquino, Pico Martí kaj La Gran Piedra). La vorto tamen ne celas verasence la montoĉenojn, sed la malproksimajn montarajn regionojn kaj senvojajn terenojn, en kiuj nur dise vivas kamparanoj. Montuno - kampara – per tio malas al urbana.
Signifo
Montuno estas kuba vortkreaĵo, alikaze ne ekzistanta en la hispana lingvo kaj havas plej diversajn signifojn kaj kromsignifojn:
Montuno kiel pianakompana skemo
Montuno nomiĝas ankaŭ la akompana skemo de kuba muziko fare de la piano. La tipaj voĉoj por pianomontunoj estas oktoj. Sonny Bravo, pianisto de ĵazo kaj latinida muziko, klarigis montunon jene: Kiam montunoskemoj eniris ĵazon, ĵazaj harmonioj siaflanke adaptiĝis al la montunoj de la dancmuziko: la interŝanĝo inter populara muzikokuba kaj ĵazo funkciis ambaŭdirekten.
Regiono Vardar
La regiono Vardar (Makedono: Vardarski region, Вардарски регион) estas unu el ok statistikaj regionoj en Norda Makedonio. En 2015 ekzistis 153.487 loĝantoj. La plej granda sidejo de la regiono estas la urbo Veles.
Loko, priskribo
Ĝi situas en la centra parto de la lando kaj ĝia areo estas 4.042 km².
La regiono konsistas el 9 komunumoj, kiuj estas:
Najbaraj regionoj estas regiono Skopjo en la nordo, Orienta regiono en nordoriento, Sudorienta regiono en oriento, Pelagona regiono en okcidento kaj Sudokcidenta regiono en nordokcidento. En la sudo ĝi limas kun Grekio.
La balkana aŭtovojo A1 / E 75 trapasas la regionon. Ĝi iras de la ĉefurbo Skopjo al Veles, Negotino kaj Demir Kapija ĝis Gevgelija kaj Grekio.
Referencoj
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Surprise (Arizono)
Surprise estas grandurbo en Usono, en subŝtato Arizono, en Kantono Maricopa. Ĝi apartenas al la urbaro de Fenikso (Arizono).
Geografio
Surprise situas sur montetaro en sudokcidenta parto de Usono, en meza parto de Arizono. Peoria (Arizono) situas 13, Glendale (Arizono) 20, Fenikso 32 km.
Historio
En 1938 fondiĝis Surprise. Komence oni konstruis domojn por agrikulturaj laboristoj kaj benzinstacion. Ĝi oficiale urbiĝis en 1960 kaj ĝi evoluis kiel antaŭurbo de Fenikso.
Klimato
En Surprise la averaĝa temperaturo averaĝe varias inter 15-30 °C. La varmo kulminas en junio kun rekordo 50 °C. Inter novembro-marto okazas eĉ frostoj. Jare oni mezuras precipitaĵojn iom pli, ol 200 mm.
Ciproterona acetato
Ciproterona acetato estas kontraŭandrogenaĵo kaj progestogeno uzata por kuraci androgen-rilatajn malsanojn kiel aknon, hirsutismon (troan haran kreskon), trofruan puberecon, kaj prostatan kanceron, kiel komponaĵo de hormona terapio por transgenraj virinoj, kaj en buŝaj kontraŭkoncipiloj. Ĝi estas formulata kaj uzata kaj sole kaj kombinite kun oestrogeno kaj disponeblas por uzo kaj buŝe kaj enmuskole.
CPA blokas la efikojn de androgenoj kia testosterono en la korpo, kion ĝi faras per antaŭmalhelpado de ilia interago kun sia biologia celo, la androgena ricevanto (AR), kaj per redukto de ilia produktiĝo per la gonadoj kaj sekve iliaj koncentriĝoj en la korpo. Aldone, ĝi havas progesteronecajn efikojn per aktivigo de la progesterona ricevanto (PR). CPA estas bone sorbita, vaste ligiĝas al plasmaj proteinoj, kaj havas eliminan duoniĝan tempon ĉirkaŭ 40 horoj.
Oftaj kromefikoj de nekontraŭkoncipilaj (t.e. altaj) dozoj de CPA en viroj inkludas ginekomastion (maman ekkreskon) kaj iniĝon ĝenerale. Sendepende de sekso, oftaj kromefikoj inkludas hipogonadismon (malaltajn nivelojn de sekshormonoj), inversigeblan nefekundecon, seksan malfunkcion, psikajn simptomojn kiaj deprimo, laceco, kaj koleremo, nesufiĉecon de vitamino B12, kaj altajn hepatajn enzimojn. Maloftaj sed seriozaj reagoj al CPA inkludas trombojn, hepatan damaĝon, kaj iujn formojn de benigna cerba tumoro (specife prolaktinomojn kaj meningiomojn). CPA ankaŭ povas kaŭzi adrenalan nesufiĉecon kiel drogeltira efiko se oni subite ĉesas uzi altan dozon de ĝi.
CPA enkondukiĝis en 1973 kaj estis la unua kontraŭandrogenaĵo, kiu medicine uziĝis. Aliaj gravaj kontraŭandrogenaĵoj krom CPA inkludas spironolaktonon kaj bikalutamidon. La drogo vaste disponiĝas tra la mondo, sed rimarkinde ne aprobiĝis por uzo en Usono.
Montecatini Val di Cecina
Montecatini Val di Cecina estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Pisa. Najbaraj komunumoj estas Bibbona (LI), Guardistallo, Lajatico, Montescudaio, Monteverdi Marittimo, Pomarance, Riparbella kaj Volterra. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Blazio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Heinrich Wilhelm Ludolf
Heinrich Wilhelm LUDOLF (naskiĝinta en la 20-a de decembro 1655 en Erfurto, mortinta en la 25-a de januaro 1712 en Londono) estis germana filologo kaj nevo de la orientalisto Hiob Ludolf. Li skribis la unuan gramatikon de la popola rusa lingvo.
Vivo
Frue orfiĝinte, li pasigis ne tro ĝojajn junulajn jarojn. Ĉe la onklo Hiob Ludolf li lernis orientajn lingvojn kaj frekventis la Konsilantargimnazion. Ekde 1674 li studis en Jena. En 1678 li iris al Anglujo, kiu iĝis sia dua patrujo.
En diplomatiaj servoj
En Danio li diplomatiĝis, iĝis en 1686 sekretario de la princido Georgo. Maldungiĝinte li ricevis en Kopenhago kaj Londono la financajn rimedojn entrepreni vojaĝon al Rusio (1692-94), pro ekonomiaj interesoj. De Lübeck li iris tra Talino al Narva, kie li longtempe devis atendi por ricevi pasporton por pluvojaĝi Moskovon. Dum tiu tempo li lernis la rusan lingvon. Meze de vintro li veturis Moskvon, kie li renkontis multajn influajn personulojn (i.a.Gordon, Lefort, Weyde) kaj havis la honoron muziki antaŭ la caro Petro. Poste li ĉefe vojaĝis norden kaj nordorienten, sed troviĝis ankaŭ en Ukrainio.
Filologo idealisma
Post la reveno al Anglujo li skribis en Oxford la unuan gramatikon de la rusa ĉiutaga lingvo (neeklezia). Ĝi helpu al la komercistoj, sed fakte ĝi furoris ankaŭ ĉe fakuloj. Specialan eldonon kun indekso da soldataj fakterminoj li faris por la caro (kun dediĉo latinlingva). Dum la vojaĝo de lia cara moŝto eksterlanden Ludolf havis la honoron de akompanado.
Dum tiu tempo venis ankaŭ la pietisto August Hermann Francke al Halle (Saale), kiu ege impresadis. De tiu tempo gvidis lin la ideo pri universala eklezio. Por gajni la fervoron de la ortodoksujoj, li faris vojaĝon al oriento en 1698/99, helpate de anglaj kaj nederlandaj diplomatiistoj, kaj serĉis la intiman kontakon kun grekaj animzorgantoj - sed vane.
Por antaŭenigi la mision, li igis Francke fondi en 1702 la instituton Collegium Orientale, en kiu instruataj estu la lingvoj slavaj kaj orientaj. Li instigis tradukon de la Nova Testamento en la novgrekan lingvon kaj korespondis kun multaj influohavajn personojn (i.a. kun Carl Hildebrand von Canstein, fondinto de la plej malnova biblia societo en la mono; kun Leibniz kaj anoj de ties skolo; kun la ekleziulo Glück en Moskvo). Tamen lia idealo pri universala eklezio - kies realigo faciligu lingvaj studoj - restis nuraj sonĝoj.
Sed ege gravas liaj esploroj filologiaj - ĝis hodiaŭ. Dum liaj lastaj jaroj li prizorgis - komisiite de reĝino Anna - 10000 elmigrontoj el Palatinato. Tamen ili nur interesiĝas pri ties mona helpo kaj ne estis ricevemaj koncerne religiajn aspektojn. Tamen li sukcesis parte - pere de la institutoj de Francke.
Poliamido
Poliamido estas tipo de polimero kiu enhavas kuplojn de la amidotipo. Poliamidoj troviĝas en la naturo, kiel lano aŭ silko, kaj povas ankaŭ esti sintezaj, kiel nilono aŭ kevlaro.
Poliamidoj kiel nilono ekuzatis kiel sintezaj fibroj, kvankam finfine estas uzataj dum la fabrikado de ĉiu plasta materialo.
Elizabeth Perkins
Elizabeth PERKINS (18-an de novembro 1960 en Novjorko (Queens), estas usona aktorino. Ŝi plenkreskis en Vermont, lernis aktoradon en Goodman School of Drama en Chicago, Perkins ludis en 1984-85 en pluraj teatraĵoj. Ŝi filma debuto okazis en 1986 en About Last Night kun Demi Moore. Ŝi atingis daŭran sukceson ekde 2005 per la rolo de Celia Hodes en serio Weeds, pro kio ŝi estis nomumita plurfoje al Emmy, Golden Globe Award kaj Screen Actors Guild Award.
Thulendorf
Al la teritorio apartenas ankaŭ la komunumopartoj Hohenfelde, Klein Lüsewitz, Neu Fienstorf, Neu Thulendorf kaj Sagerheide.
Arto de Barato
La arto de Barato (कला भारत, kalā bhārata) karakterizas ĉefe ĉar estas montro de la komplika socio barata, multetna kaj multkultura. Krome ĝi havas karakteron ĉefe religia, ĉar arto utilis kiel transmitilo de la diversaj religioj kiuj uziĝis en Barato: hinduismo, budhismo, islamo, kristanismo ktp. Menciindas kiel distinga trajto de la barata arto ties integremo kun la naturo, kiel adapto al la universa ordo, konstatinte ke la plej parto de naturaj elementoj (montoj, riveroj, arboj) havas por baratanoj sanktan karakteron.
Laŭ Francisko Azorín Hinda arto estas ''Tipa arto disvolviĝinta en sudazia duoninsulo. De la 3 jc. a.K. komencis uzi la ŝtonojn k. starigis tre skulptornamitajn konstruaĵojn. Li indikas etimologion el persa sindhu (rivero) kaj de tie la greka indos''.
Priskribo
Barato estis lulilo de granda civilizacio kiu etendis, ĉefe pere de la etendo de budhismo, tra la tuta centro kaj sudoriento de Azio, influante eĉ sur povaj kulturoj kiaj la ĉina kaj la japana. En Okcidento ĝi estis konata ĉefe post la ekspedicio al Hindio fare de Aleksandro la Granda, kiam alvenis novaĵoj pri la teknikaj, kulturaj kaj artaj progresoj disvolvigitaj en la hinda subkontinento. La barata arto tendencas al la simbola sanktigo de ĉiuj ties elementoj, kaj al la rakonta karaktero de ties vidartaj esprimoj kiu tendencas ĝenerale al la trascendo de sia signifo, esprimita tra bildoj de granda sensualeco kiu konotacias grandan estetikan rafinadon. Arto floris en Barato dum la antikveco ĉefe pro la Induso-civilizacio; tamen, post la alveno de la arjaj popoloj okazis periodo de arta vakuo pri kiu oni scias nenion, ĉar ne restis spuroj kiu montras la tiamajn realigojn, inter 1500 kaj 300 a.K., ĝis la starigo de la Maŭrja imperio. Poste, la apero de budhismo kaj de ĝajnismo, kiuj kunvivis pace kun hinduismo ĝis la alveno de islamanoj, fundamentis la kulturajn, estetikajn kaj artajn bazojn de la barata arto ĝis la moderna epoko.
Attila Csáji
Attila Csáji [ĉAji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csáji Attila estas hungara pentristo, grafikisto, lumartisto (artisto pri holografioj kaj laseroj), ordinara membro de Hungara Arta Akademio (2011), subprezidanto de Societo Szinyei Merse Pál.
Attila Csáji naskiĝis la  en Szepsi (Hungario nuntempa Moldava nad Bodvou en Slovakio).
Biografio
La familio Csáji estis deportita al Budapeŝto pro Dekretoj de Beneš. Attila Csáji akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo de Eger en 1964. Jam tiutempe li estis grava figuro de la hungara avangardo, en la sekva jardeko jam ties gvidanto. Li ekspoziciis unue en 1966 en privata ĉambro. Ekde la 1970-aj jaroj li interesiĝis pri spektakloj helpe de laseroj. Li ricevis italan, polajn, ĉeĥoslovakian, hungaran, francan, usonan stipendiojn, kiuj helpis studadon de la lumtekniko. En la sekva jardeko li studis en Budapeŝto en 2 fizikaj institutoj la laserojn, poste en Masaĉuseca Instituto de Teknologio. Li kreis ankaŭ grafikaĵojn kaj monumentojn. Li ricevis 4 premiojn inter 2009-2018.
Metz
Metz ([], esperante Meco, Metzo aŭ Messo) estas urbo en nordorienta Francio ĉefurbo de departemento Moselle. En la jaro 2005 ĝi havis 123.914 loĝantojn.
Geografio
Metz havas 3 insulojn loĝatajn: Petit Saulcy, Grand Saulcy kaj Chambière. La insuloj estas ligitaj inter si kaj al la urbo per pontoj: la Moyen Pont (la Meza Ponto), la Pont des Morts (la Ponto de la Mortintoj), la Pont de la Préfécture (la Prefekteja Ponto), la Pont Moreau, la Pont Saint-Georges kaj la Pont des Grilles.
La plej gravaj urboj ĉirkaŭ Metz situas:
Demografio
La loĝantaro de Metz regule kreskis de post la dua mondmilito. Tiu demografia kreskado neniam interrompiĝis, eĉ se ĝi estis tre malrapida ekde la 1970-aj jaroj. Tio esceptigas Metz inter la grandaj urboj de Francio, kiuj preskaŭ ĉiuj renkontis demografie-retrokreskajn fazojn dum la 1970-aj aŭ 1980-aj jaroj.
Prahistorio
La plej malnovaj okupspuroj en la ejo de Metz datiĝas 200.000 jarojn antaŭ Jesuo Kristo. En 1882, la plej grava kaj antikva trovaĵo de Mozelo okazis: oni trovis pugnokojnon aŭ bifacon, malkaŝigitan de paleolitika sablotrabo en Montigny-lès-Metz, kaj kiu datiĝus la 3an glaciigon de la kvaternara erao (inter ĉ la -300 000aj ĝis -120 000aj jaroj). La homoj kiuj vivis tiuepoke estis ĉasantoj kaj plukantoj, ili vivis laŭ la malhejmosida vivmaniero propra ĉe la migrantoj kaj delokiĝis laŭ la nutraĵtrovado.
Ĉefurbo de Aŭstrazio
Messo estis ĉefurbo de Aŭstrazio de 561 ĝis 751. La unua reĝo de Aŭstrasio en Messo estis Sigisbert la 1-a. En 566 ĉe Messo li edziĝis kun la visigota princino Brunehault. Sankta Sigisbert la reĝo Sigibert la 3-a fondis apud la urbo la abatejo Sankta Marteno.
De la eliro el Loreno ĝis la eniro en Francio
En 959 Messo eliras el Loreno kiam Bruno la frato de Oto la 1-a dispartigis la Lorenon. En 1234 la urbanoj forpelis ĝian episkopon do Messo iĝis respubliko. En 1356 en Messo Karolo la 4-a aprobis la kiu organizis la unuan germanan imperion. En 1427 Messo militas kontraŭ Loreno. Oni nomas ĉi-tiu milito, la poma korbopleno militon. Ĝia deveno estis kverelo por pomoj. En 1552 Messo eniras en Francio kiam la reĝo Henriko la 2-a ekokupis la tri episkopujojn (Metz, Toul kaj Verdun).
Nuntempa epoko
En 1861 okazis la Universala ekspozicio de agrikulturo, industrio, hortikulturo kaj belarto. Metz estis sieĝita dum la franco-germana milito de 1870. Forlasita de la plimulto de la francaj deputitoj, inkluzive la lorenaj deputitoj de la Meurthe, kiuj voĉdonis preskaŭ unuanime ĝian aneksigon, Metz estis religita al la nova germana imperio, ratifita per la traktato de Frankforto kaj iĝis ĉefurbo de la distrikto Loreno (Lothringen) en la Reichsland Alzaco-Mozelo de 1871 ĝis 1919.
Post la aneksado kaj la foriro de la Metz-anoj korligitaj al Francio, la urbo daŭris pligrandiĝi kaj transformiĝi. Aperis grandegaj konstruaĵoj de nov-romana aŭ nov-gota stilo. Okupita kaj aneksita denove dum la dua mondmilito, Metz-on liberis la 95a divido de usona infanterio je la 18a de novembro 1944. Post la malfacilaj bataloj, germana generalo donis la kromnomon "The Iron Men of Metz" (La ferhomoj de Metz) al usonaj soldatoj pro esti la unua armeo kiu kaptis tiun urbon perforte.
Nuntempe, la milita rolo de Metz malkreskis, kaj la urbo diversigis siajn agadojn. Ĝi tiel povis plue kreski malgraŭ la malfaciloj ekonomikaj kiu daŭre frapis la Lorenon.
Kulturo
Kiel urbo de la Granda Regiono, Metz partoprenis la programon de la Eŭropa jaro de la Kultura Ĉefurbo 2007.
Granda literatura festivalo, nomata La Libra Somero, okazas en Metz ĉiujare ekde 1987.
Esperanto
Metz estas la naskiĝurbo de Marie Larroche kaj Raymond Schwartz. En la urbo ekzistas Esperanto-klubo.
Hiva Oa
Hiva Oa estas insulo en la Pacifiko kiu apartenas al la Markizinsuloj (Franca Polinezio). Hiva Oa estas la dua plej granda insulo de tiu arkipelago. La ĉefloko nomiĝas Atuono. Turismo estas grava fonto de enspezoj.
La franca pentristo Paul Gauguin kaj la belga kantisto Jacques Brel trapasis la lastan parton de sia vivo sur la insulo. Ambaŭ tie entombiĝis, kelkajn paŝojn unu de la alia. Sur la insulo troviĝas muzeo kiu parte temas pri Gauguin kaj parte pri Brel.
Ankaŭ la loka polinezia dialekto de Hiva Oa nomiĝas Hiva Oa.
Laŭ la loka kreado-rakonto la dioj kreis la insulojn kiel siaj domoj, tial ĉiuj insuloj en la arkipelago havas nomojn kiuj rilatas kun la konstruo de domo. La signifo de Hiva Oa estas "longa firstotrabo".
NGC 6048
NGC 6048 (aliaj indikoj — UGC 10124, MCG 12-15-38, ZWG 338.32, PGC 56484) estas galaksio en konstelacio Malgranda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Easy Street (filmo)
Easy Street (Facila strato) estas mallonga komedia filmo de 1917 de Charlie Chaplin.
En la filmo, la polico malsukcesas konservi leĝaron kaj prizorgi publikan ordon kaj tiel Chaplin, kiel rolulo de Malgranda Vagabondo, estas tiu kiu sin proponas (sufiĉe kontraŭvole) por senigi la straton de ĉikanantoj, helpi al malriĉuloj, savi virinojn disde frenezuloj kaj ĝenerale konservi la pacon.
Intrigo
Kiam la rakonto komenciĝas, la Malgranda Vagabondo dormas subĉiele ekster misio proksime de la stratoj de senleĝa slumo. Li estas reedukita iom ĉe Misio kie okazas kantado kaj religia edukado. Lia religia vekiĝo estas inspirita de bela juna virino kiu pledas ke li restu ĉe la Misio.
Ekvidante anoncon pri helpolaboro ĉe la policejo, Chaplin heziteme akceptas kaj ricevas la bataleman Easy Street kiel sian taskejon. Dum enirado al la strato, li trovas ĉikananton, draŝante la lokulojn kaj trompŝtelante ilian monon. Chaplin ekkverelas kun ĉikananto kaj post ĉasado la du poste ekluktas. Kulmino estas ke Chaplin inventeme uzas gaslampon, por bati la ĉikananton senkonscia. La ĉikananto estas forprenita fare de polico sed eskapas kaj persekutas Chaplin. La filmo daŭriĝas kun Chaplin helpanta homojn de Easy Street, savante junulinon en aflikto de minacaspekta drogulo kaj submetante la ĉikananton unufoje por ĉiam.
Lyngby-Taarbæk
estas komunumo de Danio. Ĝi situas en la ĉefurba regiono de la lando (regiono Hovedstaden), en la nord-oriento de la insulo Sjælland. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Parto de la areo estas la urbo Kongens Lyngby.
Kantono Yoakum (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Yoakum situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Plains.
Altenburg (Wolfstein)
La Altenburg estas de Ernst Christmann supozita burgo, de kiu mankas ls scio pri la ĝusta loko. La burgo troviĝis apud la bieno Reckweilerhof proksime de Wolfstein en la distrikto Kusel en la germana federaciia lando Rejnlando-Palatinato.
Ne temas pri Altenburg apud Schalkenmehren kaj Daun en la distrikto Vulkaneifel.
La nomon ’Altenburg’ portas nur kamparo kiu rilatas al la kampo proksime de la bieno Reckweilerhof. La plej frua mencio estas el la jaro 1560. Videblaj spuroj de la iama burgo ne ekzistas. Christmann supozas frumezepokan burgon. Eble estis spronburgo sur la mallarĝa montetendaĵo supre de Reckweilerhof.
Ladisto
Ladisto estas metiisto, kiu fabrikas aŭ riparas ladajn objektojn preĉipe per faldado kaj lutado. La faldado povas okazi aŭ mane kun taŭgaj iloj, aŭ per faldomaŝino.
Ladistoj produktas tubojn kaj ujojn el lado, kaj antaŭe ili riparis ankaŭ la karoseriojn de aŭtoj.
Nuntempe plejmultaj ladistoj laboras en domkonstruado. Ili produktas kaj muntas ladajn tegmentkovrilojn, defluilojn, tegaĵojn ĉirkaŭ kamentuboj, la tubaron por klimatiziloj ktp.
Kantono Portage (Viskonsino)
La kantono Portage - angle Portage County, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas kantono de Usono en la subŝtato Viskonsino. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono fondiĝis en.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Infanzorgado
Infanzorgado estas zorgado kaj superrigardo de infano aŭ infanoj, kutime el aĝo de ses semajnoj al aĝo de dek tri jaroj. Infanzorgado estas la agado aŭ kapablo zorgi infanojn kutime ĉe infanzorgejo, infanĝardeno, fare de infanvartisto aŭ de aliaj farantoj. Infanzorgado estas larĝa temo kiu kovras ampleksan gamon de kuntekstoj, agadoj, sociaj kaj kulturaj konvencioj, kaj institucioj. La majoritato de infanzorgaj institucioj kiuj estas disponeblaj postulas ke farantoj de infanzorgado havu etendan trejnadon en sukuro kaj korpulma revivigo. Aldone, kutime oni postulas historifonan esploradon, analizon pri drogoj aŭ aliajn postulojn.
Montelupo Fiorentino
Montelupo Fiorentino estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Florenco, kiu ekde la jaro 2015 oficiale nomatas metropola urbo Florenco. Fine de en la komunumo vivis.
Hipofiza malsano
Hipofiza malsano estas perturbo kiu ĉefe influas la hipofizon.
Südbrookmerland
Südbrookmerland estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aurich de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La teritorio konsistas el la sekvaj loĝlokoj (ordigitaj laŭ nombroj de loĝantoj fine de 2008):
Hipofiza malsano
Superproduktado aŭ subproduktado de hipofiza hormono influos la respektivan finan organon. Ekzemple, subproduktado (hiposekrecio) de tiroidostimula hormono (TSH) en la hipofizo kaŭzos hipotiroidismon, dum superproduktado (hipersekrecio) de TSH kaŭzos hipertiroidismon. Sed, tiroidismoj kiuj estas kaŭzitaj de la hipofizo estas malpli oftaj, ili konsistas el malpli ol 10 % de ĉiuj okazoj de hipotiroidismo kaj multe malpli ol 1 % de ĉiuj okazoj de hipertiroidismo.
Joachim Haspinger
Joachim HASPINGER (vere: Johann Simon; naskiĝinta en la 28-a de oktobro 1776 en Sankt Martin im Gsies, mortinta en la 12-a de januaro 1858 en Salcburgo) estis pastro kaj rezistadmovadano tirola.
Vivo
Jam dum la studoj Hasinger trifoje batalis ene de tirolaj kompanioj bravure kontraŭ la francoj. En 1802 li membriĝis al la kapucenoj kaj ordinitis sacerdoto en la 1805-a jaro. La militon de 1805 li partoprenis samtempe kiel batalkampa animzorganto kaj taĉmentestro. Lia monakejo en Schlanders nuligitis sub la bavara regado; tial li venis en la monakejon en Klausen. Krom Andreas Hofer kaj Josef Speckbacher li estis la plej grava personulo de la Tirola ribelo de 1809. Lia impona aspekto en froko kaj kun ruĝa barbo neforgeseblis kaj kiam li antaŭenmarŝis kun kruco la kompaniojn. Lia retoriko temperamenta kaj popolproksima substrekis la religian aspekton de la ribelo. Tamen li plej gravis kiel milita direktisto kun rafinitaj taktikoj kiu ŝatis esti petata fare de Hofer ŝanĝi la rolon de klerikulo! Li plurfoje ŝanceligis bavarojn kaj francojn per siaj nekutimaj strategiaj ideoj. La venkoj de la 3 unuaj bataloj ĉe Bergisel, la por la mezgermanaj trupoj de la Rejna Federacio tiom katastrofa malvenko ĉe Sachsenklemme proskime de Franzensfeste, la persekuto de la fuĝanta malamiko ĝis Rattenberg kaj la konkero neimagebla de la Montpasejo Lueg estis grandparte liaj meritoj. Lia maltimo antaŭ la morto kaj lia kapablo majstri la situaciojn la plej malfacilajn asignis al li la famon de nevenkebleco ĉe kunbatalantoj kiel ankaŭ ĉe malamikoj. La franca marŝalo François Joseph Lefebvre ekzemple dum certa tempo nur tiam lasis ekbatali kiam li certis ke Haspinger ne estus la gvidanto de la kontraŭuloj.
Post la Packontrakto de Schönbrunn (14.10.1809) montris sin la personaj karakteroj kaj kapabloj pli klare. En la 29.10.1809 Andreas Hofer konvinkitis pri la nesenchaveco de plua rezistado kaj ordonis la ĉeson de pafado. Intencis Hofer deklari sian subiĝon skribe - kaj persone aperi antaŭ la tirolema tronheredanto Ludwig von Bayern. En tiu ĉi momento venis Haspinger kaj sukcesis ruze kaj lerte persvadi la amikon Hofer pri nepra kontinua rezisto kaj pri verŝajna neaŭtentikeco de la letero de Ludwig sendita al Hofer kie tiu ĉi petis de Hofer la armilforĵeton kaj pacfaradon. Malantaŭaj malbonaj agadoj de la imperiestra registaro en Vieno certe ankoraŭ helpis tiun memiluziigon de la tirolanoj. Post la malsukcesa 4-a Batalo de Berg Isel (1.11.) Hofer ankoraŭ dufoje rifuzis pac- kaj amnestiofertojn (dirotas ke Haspinger pri la tiama obstineco nur unukaze responsis). Hofer ankoraŭ du fojojn glore venkis la francojn kaj italojn ĉe la Batalo ĉe Merano (16.11.) kaj kontraŭ bavara taĉmento en sangoza batalado ĉe St. Leonhard in Passeier (22.11.), kie li sukcesis savi 800 kaptitajn bavarojn antaŭ murdigo fare de radikaluloj. Sed poste la tirola ribelo fiaskis pro la multe pli granda potenco de la kontraŭuloj - kaj nun ankaŭ Haspinger mem volis la malmiliton. Post unu jaron daŭrinta fuĝo li sukcesis veni al Aŭstrio tra Tirolo kaj Svislando tiel ke li ne havis la saman kortuŝantan sorton kiel Hofer kaj aliaj - pri kio ankaŭ li, Haspinger, sendube kulpis.
Danielle Riley Keough
Ŝi aperis en 2004 kiel modelo kaj rilkoltis tuj grandan sukceson, kvankam ŝi estis tiam nur 15-jara.