cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Renate Berndt
Esperanto-agado
Ŝi kune kun la edzo Dieter gvidis ekde 1965 surbaze de komune ellaboritaj instrumaterialoj la unuajn Esperanto-kursojn post fondo de Distrikta Laborrondo Esperanto en Berlino (DLE Berlino) kadre de Germana Kulturligo. Ŝi, parte komune kun la edzo, tradukis kaj skribis por la Esperanto-gazetoj der esperantist, PACO kaj Berlina Informilo (Orienta Berlino).
Ŝi ankaŭ sin engaĝis ekde 1986 en Kulturliga Esperanto-grupo en Berlino Lichtenberg,  gvidita de la edzo, kaj por la amikaj rilatoj de tiu ĉi grupo kun Esperanto-Klubo en Pardubice.
Post la unuaj 10 jaroj en 1983 Renate Berndt jam resumis:
„Se ni nun post dek jaroj konsideras niajn rilatojn, ni povas esti kontentaj. Ni reciproke eksciis multe pri la vivo de niaj grupoj, pri la urboj, en kiuj ni loĝas, pri la Esperanto-movado en niaj landoj. Kulminoj ĉiam estas la reciprokaj vizitoj. Jam ofte la berlinaj esperantistoj vizitis la urbon Pardubice kaj la pardubicanoj Berlinon. Dum tiuj vizitoj ni ekkonis unuj la aliajn kaj estiĝis multaj personaj amikecoj inter la unuopaj membroj de ambaŭ grupoj. Ni komune dancis kaj kantis. Komune ni ekskursis piede al Kunětická Hora, per vagonaro al Potsdam, per aŭtoj al diversaj lokoj en la ĉirkaŭaĵo de Pardubice, per ŝipoj sur la berlinaj lagoj. Ni komune surgrimpis la plej altan monton en Krkonoše kaj per lifto leviĝis sur la televidan turon en Berlin. Ni travivis neforgeseblajn semajnfinajn tagojn en montara kabano en Krkonoše kaj vizitis la Internacian Renkontiĝon ĉe Krossinsee, aŭ aliajn grandajn aranĝojn de la Esperanto-movado en niaj landoj."
Le Mesnillard
Le Mesnillard estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Kétvölgy
Kétvölgy, slovene Venca-Ritkarovci estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szentgotthárd. La loknomo hungare estas: du valoj. En 1951 vilaĝoj Permise kaj Ritkaháza unuiĝis, la nova nomo karakterizas la novan vilaĝon.
Historio
En 1919 la vilaĝo abrupte trovis sin ĉe la nova landolimo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Post 1945 ferkurteno konstruiĝis. Ĉe la limo oni faris 5 km-ojn dika zonon, praktike netuŝeblan. La vilaĝo vivis kvazaŭ en kvaranteno. En 1989 oni nuligis la fer-kurtenon kaj oni trovis regionon netuŝitan de homoj dum 40 jaroj. La vilaĝo estas parto de Nacia Parko Őrség kaj Hanság. La loĝantaro estas plejparte slovenaj. Anstataŭ kvaranteno nun trapasejo funkcias al Slovenio. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, la limoj estas traireblaj senĝene.
En Kétvölgy migra poŝto servas.
Lubondai
Lubondai estas malgranda, kampara loko en la Demokratia Respubliko Kongo (Kongo Kinŝasa). Ĝi estas karekterizita per ĝiaj Presbiterianismaj kaj Metodismaj misioj, kiuj konstruis lernejojn, malsanulejojn, kaj staciojn. La loĝloko situas proksimume 120 kilometrojn sude de Kananga.
Tři sestry
Tři sestry (en esperanto Tri fratinoj) estas ĉeĥa muzika grupo, kies muziko estis origine en stilo punko, sed poste la grupo komencis ludi ankaŭ rok-muzikon kaj ankaŭ metalrokon. Lou Fanánek Hagen, oficiale František Moravec estas gvidanto kaj samtempe tekstfaristo. Oni iam parolas pri ilia stilo kiel pubrock ĉar iliaj tekstoj estas ofte pri drinkadoj, vizitadoj de trinkejoj.
Membroj
Membroj de grupo dum tempo ŝanĝis, sed nuntempe membroj de grupo estas :
Záhorská Bystrica
Záhorská Bystrica (hungare Pozsonybeszterce [poĵonjbesterce], germane Bisternitz [bisternic]) estas iama vilaĝo, nun urboparto de Bratislavo en Slovakio.
Situo
Záhorská Bystrica situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Bratislavo-Stupava (aŭtovojo preteriras). Urbocentro de la ĉefurbo troviĝas je 12 km. Záhorská Bystrica estas la plej norda parto de la ĉefurbo.
Historio
La loko estis loĝata jam antaŭ 8000 jaroj. Antaŭ la hungara erao keltoj, avaroj kaj slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1314. En la 16-a jarcento rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1647 la vilaĝo iĝis kampurbo. En 1900 vivis en la urbeto 2195 vilaĝanoj en 331 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pozsonybeszterce 2271 homoj (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Bratislavo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Záhorská Bystrica 2086 homoj (2022 slovakoj, 24 ĉeĥoj, 12 hungaroj, 10 germanoj).
Frederiko (Svedio)
Frederiko de Svedio aŭ Frederiko la 1-a de Hesio-Kaselo (naskiĝinta la en Kaselo, mortinta la  en Stokholmo), de la dinastio Hesio-Kaselo, estis ekde 1730 landgrafo de Hesio-Kaselo kaj de 1720 ĝis 1751 reĝo de Svedio kiel posteulo de sia edzino Ulrika Eleonora post ŝia abdiko.
1713
En la jaro 1713 post Kristo okazis, interalie:
NGC 1334
NGC 1334 (aliaj indikoj — PGC 13001, UGC 2759, MCG 7-8-18, ZWG 541.17, IRAS03266+4139) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ferdinand Schmidt (fotisto)
Ferdinand SCHMIDT (naskiĝinta en la 19-a de junio 1840 en Nürnberg, mortinta samloke en la 22-a de aŭgusto 1909) estis germana fotografisto.
Fotista memvido
Schmidt trejnitis kiel fotisto fare de la patro kaj helpis lin ekde ĉ. 1860 en la familia ateliero. Post la morto de la patro li transprenis la estron de la ateliero en 1867 kaj akiris en la novembro de la sama jaro la licencon praktiki kiel fotisto. En gazetanoncoj li ofertis, krom kutimaj portretfotadoj en ĉiuj formatoj, ankaŭ fotojn de privataj ejoj. Schmidt, kiu vidis sin ĉefe kiel arkitekturan fotiston, ĉiam reklamis siajn fotojn de nurenbergaj konstruaĵoj. Post ŝanĝoj faritaj ĉe la ejoj li kutime fotis ilin denove kaj vendis la produktojn ekde 1885 perkataloge.
Liaj fotoj tiel eminente atestas la ŝanĝiĝo de Nurenbergo al grandurbo kaj la detruo de ne malmultaj belaj malnovaj ejoj. Kelkaj eĉ post la disfaligo ankoraŭ servis kiel bildkartmotivoj kaj inspiris artistojn kiel Lorenz Ritter, Wilhelm Ritter kaj Paul Ritter fari historigantajn aŭ romantikismajn pentraĵojn kaj grafikaĵojn de Nürnberg.
Krome Schmidt fotis laŭkomisie ejojn de privatuloj, vendejojn kaj uzinojn troviĝantajn ene kiel ankaŭ ekstere de la urbomuroringo nurenberga. Inter la plej konataj serioj nombriĝas la ĉ. la jaroj 1865, 1885 kaj 1905 faritaj kaj el unuopaj fotoj de sama perspektivo kunmetitaj rondpanoramoj disde Spittlerpordo-turo. Kun po 20 jaroj da tempa intervalo la serioj dokumentas la rapidan kreskon de la antaŭurboj Gostenhof, Steinbühl kaj Johannis ĉirkaŭ la bazarplacego Plärrer.
Komisioj publikaj
Historie gravegaj estas la parte tre detalozaj dokumentoj de modernaj, en la kuro de urbanizado estiĝantaj publikaj institucioj. Por ties dokumentado Schmidt komisiitis fare de la urbo aŭ de la landaj aŭtoritatoj. Inter ili nombriĝas la bildserioj de la prizono Nürnberger Zellengefängnis (ĉ. 1870), de la moderna buĉejo, de la nova gasejo, de la (ĉevala) tramvojo, de la moderna malsanulejo de ĉe Flur-strato de 1897 aŭ de multaj novkonstruitaj lernejoj. Inter 1892-96 li dokumentis la konstruon de la muzeo Bayerisches Landesgewerbemuseum, en 1902 – okaze de la 50-a datreveno fonda de la Germana Nacia Muzeo – kelkajn muzeosalonojn kaj ekspozicierojn. La 262 fotojn ampleksanta serio (ekde 1904) honore al la elmontrado Nürnberger Landesgewerbeausstellung (1906) en la novplanita Luitpold-arbaro estas unu el la plej gravaj dokumentilaj pri bavara industrihistorio. Imponaj bildoj, ekz. de la duonmalkonstruo de la ĉirkaŭfortikaĵo, de la meto de fundamentŝtono por nova urbodomo, de inaŭugroj de novaj konstruaĵoj aŭ de la forbrulo de Nägelein-muelejo (1875) estas fruaj ekzemploj de fotoĵurnalismo.
Graveco
Schmidt sendube estis la plej grava fotisto de Nürnberg en la 19-a jarcento. Kvankam ekde la 1880-aj jaroj la multe pli komoda tekniko de sekaj gelatenoplakoj disvastiĝis, Schmidt ĉiam preferis la plej malnovan kaj malsekan kolodio-sistemon kiu postulis tujan prilaboradon. Por tio Schmidt havis kaleŝon kiel mobilan atelieron kaj laboratorion. Ne malofte interesiĝantaj spektantoj kaj infanoj enkorpigitis en la fotomotivojn. Liaj ĉ. 2000 verkoj, la plej gravaj fotoserioj pri Nürnberg por la periodo de 1860-1909, estas de elstara kvalito. En ili rimarkeblas ankaŭ propra, nova stilo bone reprodukti interesajn teknikaĵojn kaj modernan arkitekturon.
Fera montaro
Fera montaro (Železné hory) estas montaro en Ĉeĥio.
Limigo
Železné hory (Fera montaro) etendas en centro de Bohemia masivo, estas okcidenta montarkabo de Bohemiamoravia montetaro. Proksimume oni povas limigi ĝin per urboj Heřmanův Městec, Slatiňany, Hlinsko, Ždírec nad Doubravou, Chotěboř kaj Třemošnice. En la suda parto ĝi ligas al Žďárské vrchy, sudoriente al Hornosázavská Pahorkatina. Okcidente kaj sude ĝi falas malmilde per rompa deklivo en ebenaĵon apud la rivero Doubrava. De urbo Kutná Hora ĝi aspektas kiel murego leviĝanta super la relativa ebenaĵo en alton de 200 metroj. Ĝi estas tipa rompokampa montaro, malgraŭ fakte temas pri montetaro. Norde ĝi milde transiras en ebenaĵon apud la rivero Elbo, sed per sia pinto apud Týnec nad Labem ĝi fluon de Elbo transiras, kaj tiu el vasta valo subite ĉi tie troviĝas en relative profunda roka intermonto.
Temas pri tre interesa kaj valora regiono, kie ni trovos riĉe kalejdoskopan kaj plurforman pejzaĝon. Estas ĉi tie originaj fagaj arbaroj, profundaj valoj, herbejoj, kampoj. Pro tio ankaŭ ĉi tie estis en la jaro 1991 deklarita Protektata pejzaĝa regiono Železné hory. Harmonia pejzaĝo, kie alternas prefere piceaj arbaroj, herbejoj, akvospacoj kaj malgrandaj vilaĝoj, estas agadrezulto de homoj, kiuj okupis sin prefere per terkulturado. De la 19-a jarcento alveturadis ĉi tien vico da pentristoj serĉi inspiron (A. Chittussi, J. Prucha, F. Kaván k.a.).
Geologia konsisto
Malgraŭ Fera montaro morfologie pli-malpli apartenas al Bohemiamoravia montetaro, per sia geologia konsisto kaj konstruo ili reciproke apartiĝas. Nomo de Fera montaro ekestis danke al ruĝeta koloro de la rokaĵoj estiĝanta per apero de feraj oksidoj. Parto de Fera montaro estas konstruata per antaŭpaleozoikaj rokaĵoj de bohemia kristaliniko - granitoj, gnejsoj, filitoj, sĥistoj. El paleozoikaj formoj ree granitoj kaj sĥistoj, plue konglomeraĵoj, kvarcitoj, sed ankaŭ kalkŝtonoj kaj tuta vico de pluaj petroj. La kretaceaj rokaĵoj de mezozoika erao estis komplete forigitaj per intensa forporto en plua geologia periodo, post kiam Fera montaro estis levitaj super la ĉirkaŭa supraĵo. Restis nur monadrokoj el ondofrapa zono de kretacea maro.
Kalkfabrikado
Krom minado de ŝtono estas industrie uzata nur stratumo de bonkvalita silurio-devona kalkŝtono inter Prachovice kaj Vápenný Podol, kiu ĉi tie estas 2,5 km longa kaj 600 m larĝa ĝis 450 m dika. La plej malnovaj mencioj pri ekspluatado de kalkŝtono en la regiono de Prachovice kaj Vápenný Podol devenas el la jaro 1398. Sed fakta disvolvo de la produktado ekestis nur en la lasta triono de la 19-a jarcento kiam en la regiono estis konstruitaj kelkaj rondaj kaj ŝaktaj kalkfornoj. En Prachovice ili estis du, en Vápenný Podol tri kaj en Kostelec u Heřmanova Městce, Závratec apud Třemošnice, Chrudim kaj en Pardubice po unu forno. Post la dua mondmilito ekestis granda postulo pri konstrumaterioj kaj pro tio estis en Prachovice konstruita granda kalk- kaj cementfabriko. Konstruo de tiu ĉi entrepreno gvidis poste al halto de fabrikado en la malnovaj farejoj.
Morfologio
La plej alta montopinto en Železné hory estas Pešava (697 m s. m. sudoriente de Hlinsko) aŭ ankaŭ ofte estas nomata Vestec (668 m s. m. sude de Horní Bradlo) - dependas de limigo de Železné hory. Pluaj signifaj montopintoj estas Spálava apud Horní Brado (663 m s. m.), Bučina super Vápenný Podol (606 m s. m.), Krkaňka apud Ronov nad Doubravou (567 m s. m.) kaj Kaňkovy hory apud Třemošnice (557 m s. m.).
Trans la regiono fluas du riveroj. Prefere temas pri Chrudimka. Ĝi kreas diversloke profunde entranĉitajn valojn, kiuj estas ie protektataj kiel naturaj memorindaĵoj. Ili estas Krkanka kun ŝtonaj maroj kaj kaskadoj sur alfluoj de la rivero kaj Strádovské peklo en Slavická barita ĉasarbaro. En Železné hory estis sur Chrudimka konstruitaj kvin valbaraĵoj, nome Hamry, Seč, Seč II, Křižanovice kaj Práčov. Plue temas pri rivero Doubrava, sur kiu staras ŝtona valbaraĵo Pařížov el la jaro 1913. Super Ronov nad Doubravou la rivero fluas trans bela Chittussi valo kun samnoma natura parko. Ankaŭ pli malgrandaj riveretoj ĉi tie kreis belajn valojn, ekzemple en ĉirkaŭaĵo de la burgo Lichnice profundajn ravinojn Pekelská kaj Lovětínská, apud la burgo Rychmburk valon de rivereto Žejbro kaj pluajn.
Naturo kaj turismo
Origine estis Železné hory surkreskitaj prefere per acidofilaj kaj termofilaj kverkarbaroj, eventuale per kverkkarpenaj boskoj. Kun kreskanta altitudo kaj pli malvarma klimato oftiĝis acidofilaj kaj floraj fagarbaroj. Nuntempe kovras arbaroj, plejparte picearbaroj, proksimume 60% de la tuta areo. Natura rezervejo Polom apud Horní Bradlo protektas restojn de praarbaro.
En Železné hory estas konservitaj kelkaj burgoj ekzemple Lichnice, Oheb, Vildštejn, Rabštejnek, Žumberk. En ĉirkaŭaĵo de Skuteč estas Rychmburk kaj Košumberk.
Sub la ĉefa kresto de Železné hory ekzistis jam en la 10-a jarcento pado el Bohemio al Moravio. Kun Železné hory estas ankaŭ ligitaj keltoj, kun kies spuroj el la 2-a kaj 1-a jarcentoj a.K. oni renkontiĝos ekzemple ĉe Nasavrky kaj Bojanov.
Gravaj turismaj centroj:
16649 Masayasu
16649 Masayasu estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en insulo Hokajdo (Japanio).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Nomo
Ĝia nomo honoras Masayasu Miyahara, japanan, kiu estis observanta Jupiteron dum 50 jaroj. Li komence pervide faris skemojn de Jupitero kaj poste faris bildojn de la supro de la nuboj de la planedo, kombinante multnombrajn individuajn kadrojn.
Ĝardeno de parokestro
Origine « ĝardeno de parokestro » estas fermita ĝardeno apud preĝejo kaj parokestrejo, unue cele al utileco. Tiu ĝardeno de parokestro, de episkopo aŭ de religia kongregacio celis havigi vivrimedojn al kelkaj personoj provizante ilin per legomoj kaj fruktoj. Baze tio estas legomĝardeno, sed ankaŭ kun floroj, por ornami la altaron kaj laŭdire kun vito por la mesvino, kun ankaŭ kelkaj kuracaj plantoj.
Pro sia diverseco ĝi estas agrabla loko por ripozi aŭ pensadi. Ĝi ofte konsistas el kvar kvadrataj bedoj kun meze puto aŭ baseno alloganta la birdojn.
Le Puy (Doubs)
Le Puy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
(15136) 2000 EE93
(15136) 2000 EE93 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Samtgemeinde Lengerich
Samtgemeinde Lengerich estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland, proksime de la limo al Nederlando. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj de la komunumaro estas (nombroj de loĝantoj laŭ stato de inter krampoj):
Paduli
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Apice, Benevento, Buonalbergo, Pago Veiano, Pietrelcina, San Giorgio del Sannio, San Giorgio La Molara, San Nicola Manfredi kaj Sant'Arcangelo Trimonte.
Eksteraj ligiloj
kaj
Blériot XI
La Blériot XI estis unusideja aviadilo de la franca aviada pioniro Louis Blériot.
Louis Blériot skizis en 1908 sian plej sukcesan aviadilan modelon, la Blériot XI, monoplanon.
Fine de 1913, Blériot vendis jam 800 aviadilojn. Al tiu nombro, oni devas alkalkuli aliajn aviadilojn, konstruitajn laŭ lia licenco en Italio kaj Britio (Humber-kompanio). Je komenco de la unua mondmilito, Blériot konstruis skoltajn aŭ artileri-observajn aviadilojn ĉar ĝi donis al la spektantoj bonan vidkampon.
Konstruo
La maŝino konsistis el fraksena korpo, estis stabiligita per apogŝtreboj (kontraŭapogiloj) kaj streĉigaĵo. La portaj surfacoj estis el ligno. La ĉefaj elementoj estis la du grandaj radoj (de motorrado), kompletigante per malgranda posta rado.
Ĉe la unua flugo, la maŝino estis antaŭ ekipita per plusa stabiliga parto, kiun Blériot - pro manko de la efikeco - poste forigis.
La aviadilo tiutempe estis movita per R.E.P.-flugmotoro kun povumo de 21 kW (28 ĈP), kiu estis antaŭ la dua flugo (27-an de majo 1909) ŝanĝita al Anzani-motoro kun 18,4 kW (25 ĈP).
Ekonomia sukceso
La flugo super la Markola kanalo alportis grandan debiton je la aviadilo, tiel Blériot ekzemple nur en 1913 vendis ĉ. 800 ekzemplerojn, dum la tuta franca aviadila produktado estis ĉ. 1.300. Por plenumi la debiton, li permesis produkti la aviadilojn ankaŭ fare de subentreprenoj.
Blériot evoluigis el XI dusidejan modelon kun pli grandaj mezuroj kaj pli forta motoro, nomita XI-2. El tiu tipo (Bleriot XI-2), produktis - laŭ licenco - Britio 104 kaj Italio 70 aviadilojn. Komence de la unua mondilito, oni uzis la Bleriot XI-2 por ĵeti bombojn kaj flugsagojn (permane) je surteraj celoj.
Komence de 1915, oni eltiris la XI el la fronto kaj ili servis ĉefe en fluglernejoj.
Pál Vasvári (gitaristo)
Pál Vasvári [vaŝvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vasvári Pál estis hungara ĵazmuzikisto (gitaristo, kontrabasisto).
Pál Vasvári naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
Pál Vasvári maturiĝis en muzikarta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1981. Jam dum la lernejaj jaroj ekde 1979 li ludis en diversaj ĵazorkestroj antaŭ ol fini siajn studojn. Post siaj studoj li aliĝis al pluraj ĵazorkestroj, li muzikis ekzemple kun Béla Szakcsi Lakatos kaj Gyula Babos. Li estis la kunfondinto de ĵazkvarteto en 1986, li fondis alian ĵazorkestron post 3 jaroj, triopon en 2001. Tiutempe li ankaŭ komponadis kaj instrumentadis. Ĉefe eksterlande li ludis ankaŭ kun famaj eksterlandaj ĵazistoj, ekzemple Dave Samuels.
Viktoria Tolstoy
Viktoria Tolstoy (naskiĝis la 29-an de julio 1974 proksime de Stokholmo; vera nomo: Viktoria Kjellberg) estas sveda ĵazkantistino.
Vivo
La kantistino enviciĝas en la aron de ĉiam denove multatentataj skandinavaj ĵazkantistinoj. La ido (prapranepino de la patrina flanko) de la fama rusa verkisto Lev Tolstoj trovis dum la lasta tempo multan atenton eĉ sen aparta kantedukado.
Sur sia sondisko "Shining on You" aperinta en 2004 ŝi prezentas sin per sia rekta, svinga voĉo kiel multetalentito. Sur la menciita lumdisko ŝi prezentas kantojn de Esbjörn Svensson (e.s.t.), Toots Thielemans kaj Nils Landgren ŝin akompanas.
La sondisko "My Russian Soul" publikigita aŭtunon de 2008 baziĝas sur rusaj muzikpecoj, kies selekton inspiris same klasikmuzikaj komponistoj kiel Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij kiel rusaj popolkantoj. Jacob Karlzon kaj Joakim Milder aranĝis la kantojn; la tekstoj plejparte devenas de Anna Alerstedt.
Le Puy
Le Puy estas la nomo de la sekvaj komunumoj en Francio:
Krome ankaŭ povas esti mallongiga aludo al pluraj pliaj komunumoj, ekzemple
659 Nestoro
Orbito
Ĝi orbitas en la tiel nomata Greka Tendaro, tie estas apud la Punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno - Jupitero, antaŭ Jupitero laŭ ties orbita movo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la reĝo Nestoro de la helena mitologio, la plej maljuna kaj plej saĝa el la grekaj batalantoj de la troja milito.
Nagyrákos
Geografio
Nagyrákos situas laŭ Zala (rivero) sur malaltaj montetoj. Őriszentpéter troviĝas 3, Zalalövő 12 km.
Historio
La unua mencio okazis en 1204. Nagyrákos ricevis rangon kampurbo kun doganprena rajto en 1404. Tie konstruiĝis la plej longa fervoja viadukto en Hungario. Ĝi estas 1400 m-ojn longa.
En Nagyrákos migra poŝto servas. La vilaĝo estas parto de Nacia Parko Őrség kaj Hanság.
AH
La mallongigo AH povas signifi unu el jenaj:
Ah estas:
aH estas:
Akonkagvo
Akonkagvo (Cerro Aconcagua) estas la plej alta monto sur Tero ekster Azio (nome ekster Karakorumo kaj Himalajo). Ĝi havas altecon de 6.962 metroj kaj apartenas al la Andoj. Akonkagvo estas de vulkana deveno, situas en Argentino proksime al la limo al Ĉilio kaj apartenas al la montaro Andoj.
Kiel partoprenanto de ekspedicio de Edward Fitzgerald la 14-an de januaro 1897 Matthias Zurbriggen (Svislando) estis la unua homo, kiu surgrimpis tiun ĉi monton.
Esperanto-Movado
Tibor Sekelj atingis ĝian pinton en la jaro 1944 kun la ekspedicio de Johann Georg Link (en hispanlingvaj fontoj ankaŭ Juan Jorge Link). Priskribon de la surgrimpo Sekelj donas en sia libro Tempesto sur Akonkagvo.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:Aconcagua.jpg|Akonkagvo Dosiero:AconcaUnten.JPG|Rigardo de sudo proksime de la limpasejo "Cristo Redentor" al la monto Dosiero: 1959 Tempesto super Akonkagvo.jpg|Tempesto sur Akonkagvo, 1959 </Gallery>
Yayoi Kobayashi
Yayoi Kobayashi (小林 弥生 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1999 ĝis 2004 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estis aktiva teamano kiu partoprenis en 54 matĉoj kaj atingis 12 golojn.
Ezzatolah Entezami
Ezzatolah Entezami (:, 21a de junio, 1924 - 17a de aŭgusto, 2018) estis irana teatra aktoro, dramisto kaj reĝisoro, kaj kina kaj televida aktoro.
Kariero
Diplomiĝinta de teatro kaj kineja lernejo en Hanovro, Germanio en 1958, Entezami komencis sian karieron sur teatra scenejo ekde 1941. Li estis rolludanta en filmoj ekde 1969. Lia debuta aktorado en filmo de Darjuŝ Mehrĝui, La Bovino, ricevis la Arĝentan Hugon en Ĉikago Internacia Filma Festivalo en 1971. Li brilis en la rolo de naiva vilaĝano, kiu ne povas elteni la morton de sia amata bovino kaj komencas kredi ke li mem estas la bovino.
Entezami estas konata kiel unu el la plej eminentaj aktoroj en irana kinejo kaj estis etikedita kiel la plej granda aktoro en historio de la kinejo de Irano. Li laboris kun plejparto de la eminentaj iranaj film-direktoroj, inkluzive Darjuŝ Mehrĝui (ok filmoj), Ali Hatami (kvar filmoj), Naser Tagvai, Mohsen Mahxmalbaf, Behrouz Afhxami kaj Rahxshan Bani-Etemad. Li estis premiita la Kristalan Simorgon por la Plej Bona Aktoro dufoje de la Internacia Fagxr-Film-Festivalo, pro filmoj Grand-Kinejo kaj La Tago de Anĝelo. Liaj laboroj kaj atingaĵoj estis rekonitaj en oktobro 2006 ĉe Irano kultura centro en Parizo.
Persona vivo
Lia filo, Magxid Entezami estas irana famulo kiel film-muzika komponisto.
17104 McCloskey
17104 McCloskey estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Je la epoko 2457000.5 TDB, ĝia orbita granda duonakso estis 3,201392062, tio signifas, ke ĝi tiam orbitis 208 250 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la ekstera kaj la meza asteroida zono.
Hans Herrmann
Vivo
Herrmann faris la unuajn artostudojn inter 1874–79 ĉe la berlina akademio, ĉefe ĉe Karl Gussow kaj Christian Wilberg. Poste li trejniĝis inter 1880-83 ĉe la duseldorfa akademio ĉe Eugen Dücker por iĝi bona pejzaĝpentristo. Lia unua studvojaĝo de 1880 estis en Nederlandon. Ĝi iĝis decida por estonteco artista lia. Li elektis al si la vivon de nederlandaj urboj kaj marbordaj respektive fiŝkaptistaj vilaĝoj. Ĉe li la pejzaĝo, la medio kaj la figuroj vere kunfandiĝis je unuo. Regnas la tuton la forto de aeraj kaj lumaj scenoj. Lia speciala talento unuafoje montriĝis en 1883 ĉe la bildo pri fiŝbazaro de Amsterdamo, motivo kiu ankaŭ pli malfrue traktitis de li.
El liaj multaj postaj bildoj laŭ holandaj motivoj menciindas ankoraŭ: Ein Novembermorgen in Amsterdam; Fischerboote im Hafen von Amsterdam; Holländische Fischauktion; Auf den Wällen von Vlissingen; Der Dom von Veere in Holland; Das Innere der Fleischhalle in Middelburg; Die Scheldemündung; Der Milchmarkt; Die Fischhalle und der Trödelmarkt in Amsterdam; Abend in Maasluis; Blumenmarkt in Leiden.
En 1888 li entreprenis vojaĝojn al Italujo kies fruktoj videblas en verkoj pri fiŝbazaro de Chioggia kaj diversaj scenoj veneciaj en oleo kaj akvaforte. Sed en 1889 ĉeftemis por li la marbordaj vilaĝoj Zuiderzee. Poste li tre sukcese pentris stratojn kaj placojn de Berlino en printempo kaj aŭtuno: Die Potsdamer Brücke; Der Potsdamer Platz; Blick auf das Reichstagsgebäude. En 1900 Herrmann ricevis la grandan oran medalon de Berliner Ausstellung. Inter 1886 kaj 1890 li faris ilustraĵojn por la gazeto Die Gartenlaube. Li ankaŭ estis fondomembro de la asocio Vereinigung der XI kune kun Max Liebermann kaj Walter Leistikow.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 9. Leipzig 1907, p. 234-235, kio legeblas tie ĉi interrete.
Martin Lavallée
Martin Lavallee estas kanada esperantisto kaj interlingvaisto.
Li iĝis Idisto en 1997, forlasis kelkajn jarojn la internacilingvan movadon kaj nun estas interlingvaisto depost 2010. Li scipovas relative bone Esperanton kaj Interlingvaon. Li estas membro de la ortodoksa Bahaa Kredo.
Lavallee studis literaturon kaj administradon en kolegio André-Laurendeau, en urbo LaSalle en provinco Kebekio (Kanado). Depost esperantiĝo en 1987 ĝis idistiĝo en 1997, li publikigis plurajn artikolojn favorajn al Esperanto kaj partoprenis Esperantajn aranĝojn lok-, provinc-, naci- kaj internaci- nivele.
Li kreis ampleksajn retajn Idajn vortarojn kaj kursojn, kaj nacilingvajn paĝojn, kio konkukis al lia forpelo el la Esperanto-Societo Kebekia. En 2014, li kaj Pierre Morin tradukis enkondukan kurson de interlingvao en la francan lingvon ĉe http://www.interlingua.com/fr/curso.
Stacio Nijō (Kioto)
Stacio Nijō (japane: 二条駅 [Niĵō-eki], angle: Nijō Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nakagjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio San'in (ĉefa) kaj 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Tōzai.
(37152) 2000 VV56
(37152) 2000 VV56 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ne traira ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,184024 astronomia unuo, tie estas 27,530 milionoj da km.
Marinado
Marinado (el la franca verbo mariner, mariné, konservi en salakvo) origine estis metodo konservi manĝaĵojn en salakvo por longaj ŝipaj vojaĝoj. Hodiaŭ la verbo marini kaj la substantivo marinado laŭ PIV signifas "trempi dum kelkaj tempo en vinagro, vino aŭ oleo kun spicoj viandon aŭ aliajn manĝaĵojn poste kuirotajn", fritotajn aŭ rostotajn, kaj marinaĵo do estas la manĝaĵo tiel preparita.
Nordĝermana lingvaro
Dum la feroa kaj islanda lingvoj evoluis relative izolite, pro la insula situo de siaj loĝantoj, kontraste la dana, norvega kaj sveda lingvoj ĝis antaŭ nelonge estis tiom interkompreneblaj ke ŝajnis esti nur tri variaĵoj de unu sola skandinava lingvo. Dum la lastaj jardekoj de la 20-a jarcento la malsimilaĵoj kreskis, precipe inter la dana kaj la aliaj du. Tamen, norvegoj, svedoj kaj danoj ankoraŭ bone komprenas unu la aliajn. Tial eblas aserti, ke temas pri unu, iom-post-iome aliiĝanta dialektaro, kion oni pro potencecaj celoj oficialigis diversmaniere en la tri regnoj. Simila situacio ekestis en la 1990-oj en Balkana duoninsulo, kie oni alstrebis disigi la serbokroatan lingvon al unu lingvo serba kaj unu kroata. Vere, kvankam sufiĉe malsame sonas dialektoj dana kaj norvega, gramatike kaj vortoprovize malpli grandas la klafto ol tiu inter norda kaj suda dialektoj en Germanio.
Lev Rafailoviĉ Zinder
Fininte Sankt-Peterburgan Ŝtatan Universitaton, Zinder la tutan vivon laboris tie (kun interrompo por la Granda Patria Milito (nomo de la Dua mondmilito en Rusio), interalie li estris la fonetikan laboratorion de la filologia fakultato. Dum longa tempo Zinder estis konservanto de tradicioj de la Leningrada fonologia skolo. Li faris multajn esplorojn en la kampoj de fonetiko, fonologio, germana lingvo, aplikata lingvistiko ka.
Nordĝermana lingvaro
Historia superrigardo de la nordĝermana lingvaro
Praskandinavia (mortinta)
Schwändi
Schwändi estas la nomo de la sekvantaj loko:
Fera (II) oksido
La fera (II) oksido (ankaŭ konata kiel feroza oksido) estas unu el la feraj oksidoj, kies formulo estas FeO. La feroza oksido estas polvo de nigra koloro. En ĉi tiu komponaĵo la valento de la fero estas +2.
Reaktiveco
La fera (II) oksido estas malstabila termodinamike sub 575 °C, produktante metalan feron kaj ruston de fero (II,III), laŭ la sekva reago:
Uzoj
La feroza oksido estas uzata kiel pigmento. La Manĝaĵa kaj Droga Administracio aprobis ĝin por ĝia uzo en kosmetikaj  produktoj kaj en iuj inkoj de tatuoj.
Oberpinzgau
La Oberpinzgau estas la okcidenta parto de la distrikto Pinzgau en la aŭstria federacia lando Salcburgio kun la ĉefloko Mittersill.
Chipping Norton
Chipping Norton [ĉIpin nOten] estas urbo en la brita graflando Oxfordshire. Ĝi estas la plej alte situa urbo en tiu graflando. En 2001 ĝi havis 5.972 loĝantojn.
Ĝi situas 30 km nord-okcidente de Oksfordo. Ĝiaj koordinatoj estas 51,94° N kaj 1,54° U.
La nomparto "Chipping" signifas "bazaro" kaj indikas la iaman gravecon de tiu bazara loko.
Kantono Wright (Iovao)
Kantono Wright (Iovao) estas unu el la 99 kantonoj de la usona subŝtato Iovao (Iowa).
Eleganta paruo
La Eleganta paruo (Periparus elegans iam Parus elegans kaj nun foje Pardaliparus elegans) estas specio de birdo de la familio de Paruedoj. Tiu specio estis iam inkludita en la multe pli granda genro Parus, kaj kelkaj fakuloj sugestis, ke kun la tre proksima Palavana paruo kaj kun la Flavventra paruo estu lokita en nova genro, Pardaliparus. La specio havas naŭ agnoskitajn subspeciojn, unu el kiuj, la raso P. e. panayensis el Panay, estas eble separata specio. Ĝi estas endemia de Filipinoj, kun teritorio tra plej parto de ties insuloj.
La Eleganta paruo similas al la Palavana paruo, ĉar havas nigrajn kapon, gorĝon, kolon kaj supran bruston kaj flavajn subajn partojn. La flugiloj estas nigraj kun blankaj punktoj kiel la dorso de la masklo, dum tiu de la ino estas olivgriza. Tiu specio varias el la Palavana paruo je tio ke ĝi havas flavajn vangojn, kiuj kuniĝas ambaŭflanke kun la flava brusto, anstataŭ blankajn (malkutime en la genro kaj en la familio) kaj flavan strion en la malantaŭa kapo, kie aliaj membroj de la genro havas blankan strion.
Ĉajoto
Ĉajoto aŭ Kajoto (Sechium edule) estas sudamerika verda aŭ blanka frukto de planto el la familio de kukurbacoj. Ĝi estas piroforma kun faldetoj.
Ĝi unue troviĝis en Jamajko, kaj poste disvastiĝis al aliaj partoj de Ameriko, ekzemple Meksiko, kaj de tie al la mondo.
La planto havas grandajn foliojn super la frukto.
Deveno de la vorto
La vorto « ĉajoto » devenas de la hispana chayote, kiu devenas de la Naŭatla chayotli, kion oni uzas por nomi la frukton .
La hispanan vorton chinchayote oni uzas por nomi la kreskaĵon.
enhavo
100 g da freŝa produkto: krome kalio, vitaminoj C kaj B6, folia acido, kupro, magnezio kaj fero.
Kultivado
Ĝi estas kultivata en meza kaj suda Ameriko. En Eŭropo ĝi estas kultivata en la sudo.
Le Mesnil-Opac
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Opaciens.
Fumay
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes, en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Le Mesnil-Opac
Ĝi nun formas parton de Moyon Villages.
Fumay
Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas fumacien(ne)s.
Wannes Van de Velde
Willy Cecile Johannes (Wim) VAN DE VELDE pli bone konata sub la nomo Wannes Van de Velde (naskiĝis la en Antverpeno, mortis la  samurbe) estis flandra kantisto, muzikisto, poeto kaj aktoro. Ĉefe li iĝis konata pro siaj kantoj en la antverpena. Lia plej fama estis Ik wil deze nacht in de strate verdwale (Mi volas perdiĝi en la stratoj ĉi-nokte).
Yoshie Kasajima
Yoshie Kasajima (笠嶋 由恵 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1999 ĝis 2002 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Wannes Van de Velde
Kvankam neniam li havis la oficialan titolon Urba poeto de Antverpeno, multaj konsideris lin tia. Kiel instruisto en la fama lernejo pri teatro Studio Herman Teirlinck, li inspiris multajn aktorojn kaj kabaredistojn de Flandrio kaj Nederlando.
La antverpena kvartalo Klein-Antwerpen (Malgranda Antverpeno), kie li loĝis pli ol 30 jarojn, nomis lin honora loĝanto en 2006.
(15137) 2000 EL93
(15137) 2000 EL93 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
António Dacosta
António DACOSTA (naskiĝinta ĉe Angra do Heroísmo en 1914 - mortinta en Parizo en 1990) estis portugala pentristo kaj poeto. Li naskiĝis sur la Insulo Terceira en la Acoroj, kie li komencis siajn unuajn artistajn studojn. Poste li daŭre studis en Lisbono. Li kuniĝis kun António Pedro ĉe la Ekspozicio de 1940 en Lisbono, kiu signifis la oficialan enplekton de superrealismo en Portugalio. La unua fazo de sia pentrado aspektas tre drame, kaj referencas la insulon sur kiu li plenkreskis.
Li forlasis la pentradon en 1949 kaj sin dediĉis al esti arta kritiko dum la venintaj 26 jaroj. Li reiris al pentrado en 1975, kaj en sia nova fazo, la subjektoj de sia arto estiĝis pli poeziaj kaj saŭdadaj.
Arkimeda punkto
Arkimeda punkto (Punctum Archimedis) estas hipoteza vidpunkto laŭ kiu kelkaj objektivaj veroj perfekte povas esti perceptitaj (ankaŭ sciitaj kiel Di-okula vido) aŭ fidinda komencanta punkto laŭ kiu homo povas rezonadi. Alivorte, vido el Arkimeda punkto priskribas la idealon forigi sin de la objekto de studo por ke la obervanto povu vidi ĝin en rilato al ĉiuj aliaj aferoj dum restado sendepende de ili.
La termino devenas de la granda matematikisto Arkimedo, kiu supozate asertis, ke li povus levi la Teron de ties fundamento se li ricevas lokon por starigi unu solidan punkton kaj longan sufiĉan levilon.
Ĉimborazo
Ĉimborazo (Chimborazo) estas la plej alta pinto de Ekvadoro.
Ĝis la komenco de la 19-a jarcento, oni pensis ke Ĉimborazo estis la plej alta monto en la Tero, mezurite super marnivelo kaj tial ekzistis multaj provoj ĝin surgrimpi. Tion provis en 1802 la esploristo barono Alexander von Humboldt, sed li devis rezigni je alteco de 5.875 metroj pro la altmalsano ('‘soroĉo’’). Fine, tion sukcesis fari la grimpisto Edward Whymper kun la fratoj Carrel en 1880. Ĉar multaj ne kredis lian version, la sekvan jaron li denove atingis la pinton per alia malsama vojo.
Ĉimborazo estas ankaŭ provinco de Ekvadoro.
Karlsfeld
Karlsfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dachau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 1335
NGC 1335 (aliaj indikoj — PGC 13015, UGC 2762, MCG 7-8-19, ZWG 541.18) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Amerika marteso
Amerika marteso (Martes americana) estas marteso de Nordameriko. Ĝi havas delikatan flavbrunan ĝis nigran hararon; makuloj sur la gorĝo kaj brusto kremkoloraj ĝis oranĝaj.
Korala maro
La Korala maro aŭ Koralmaro troviĝas nord-oriente de Aŭstralio, kiu posedas samnoman insularon, la Koralmaraj Insuloj kun la Willis-insuloj, Coringa kaj Tregosse.
La Koralmaro estas tiel nomita pro sia ĉefa eco, la granda barilrifo, la plej granda korala rifo en la mondo.
Ĝi estas limigita okcidente de Aŭstralio, norde de la Salomonoj, oriente de Vanuatuo kaj sude de Nov-Kaledonio. Ĝi komunikas kun la Arafura maro per la Torres-markolo inter Aŭstralio kaj Nov-Gvineo kaj malfermiĝas nordokcidente al la Salomona maro.
La teritorio de la Koralmaraj Insuloj estas aŭstralia propraĵo, administrita el Canberra de la aŭstrala departemento pri medio.
Historio
La Batalo en Korala Maro, luktata el la 4a al la 8a de Majo 1942, estis grava marbatalo inter la Imperia Japana Ŝiparmeo kaj la ŝiparmeaj kaj aerarmeaj fortoj el Usono kaj Aŭstralio, okazinta en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito. Tiu batalo estas historie grava kiel la unua militago en kiu aviadilŝipoj batalis unu kontraŭ alia, same kiel la unua en kiu ŝipoj de ambaŭ flankoj nek vidis nek pafis rekte unu kontraŭ la alia.
4648 Tirion
4648 Tirion estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda ĉiela kartografiisto Wil Tirion. Lia ĉiela atlaso Sky Atlas 2000.0 estas fama inter la astronomoj por sia precizeco.
Sublima Pordo
Sublima Pordo (turke باب عالی = Bab-ı Ali), ankaŭ Alta Pordo, estis kromnomo de la otomana registaro.
Ĝi deriviĝas de reala pordego tiunoma, kiu situas en Istanbulo proksime de la palaco Topkapi kaj de la rezidejo de la Granda Veziro (ĉefministro), kie laŭ malnova tradicio okazis bonvenigaj ceremonioj de la sultano por eksterlandaj ambasadoroj. Eble ĝi aludas ankaŭ la situon de Istanbulo inter Azio kaj Eŭropo.
La pordo nun utilas kiel administrejo (urbodomo). Ĝiaj koordinatoj estas.
Vanoise Express
Vanoise Express aŭ Vanoise-ekspreso estas du telferoj sendependaj kaj paralelaj, kiuj ligas ekde decembro 2003 la skiejojn de Les Arcs kaj de La Plagne inter Les Coches (1548 m) kaj Peisey (1612 m).
Ĉiu duetaĝa telfera ĉelo veturigas 200 personojn plus kondukiston. La vojaĝo daŭras 3 minutojn kaj 50 sekundojn. Ĝi estas la plej granda telfero en la mondo.
La ligo inter tiuj du skiejoj estas la bazo de la granda skiejo Paradiski, la tria plej granda post Les Trois Vallées kaj Portes du Soleil. La ĉefa eco estas du stacioj ĉe preskaŭ sama alto kaj longeco de 1824 m je 380 m super la valo. La telfero atingas 45 km hore kaj povas transporti ĝis 2000 personojn hore.
La kosto estis 16,5 milionoj da eŭroj.
Pro difekto de la kablo la Vanoise Express ne funkciis dum la skisezono 2007/2008.
660 Crescentia
660 Crescentia estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco).
Nomo
Ĝia nomo, "Crescentia" (eble inspirata de la literoj de la provizora nomo 1908 CC) venas de mezepoka germana rakonto "Historie von der geduldigen Konigin Crescentia" (alia versio de la legendo de Genoveva de Brabanto).
Heksakordo
En la mezepoka muzikteorio heksakordoj (supozeble deduktitaj de la tonoj de la seskorda liro) formis la bazon por ellerni la gregorian ĉanton. Dum tio la heksakordoj estas pensendaj kiel speco de gamoj supermetantaj unu la alian. En ĉiu heksakordo ambaŭ mezaj tonoj diferencas nur je duontono, ĉiuj aliaj atingas la najbartonon per plentonopaŝo. La heksakordoj estis konstruita sur C, G aŭ F, tiel ekestis tri specoj de heksakordoj: la hexachordum naturale (natura heksakordo) C-D-E-F-G-A, la hexachordum durum (malmola heksakordo) G-A-H-C-D-E kaj la hexachordum molle (mola heksakordo) F-G-A-B-C-D. Per entute sep heksakordoj (sur G, c, f, g, c', f' kaj g') la tonamplekso de la mezepoka muziko estis kovrita kaj organizita per preskaŭ tri oktavoj Oktaven (G-e").
Pardaliparus
Pardaliparus estas genro de birdoj de la familio de paruedoj kiu estas agnoskata de kelkaj fakuloj kiel la Interreta Birdokolekto Handbook of the Birds of the World (Gvidlibro de la birdoj tutmondaj) (2004–2007). Ĝi estis ofte konsiderata kiel parto de la genro Periparus (kiun kelkaj fakuloj eĉ konsideras kiel subgenro de Parus). La jenaj specioj estas lokitaj tie:
Heksakordo
Guido von Arezzo metis sub la tonojn de la heksakordo la solmizacisilabojn ut, re, mi, fa, sol, la, kiun li elprenis la Johano-himnon Ut queant laxis.
Pardaliparus
La Flavventra paruo loĝas Ĉinion kaj la aliaj du specioj loĝas en Filipinoj. La Eleganta paruo estas probable parafiletika.
Pagani
Najbaras la komunumoj Nocera Inferiore, San Marzano sul Sarno, San Valentino Torio, Sant'Egidio del Monte Albino kaj Tramonti.
Guaraqueçaba
Guaraqueçaba estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 7.870 enloĝantojn en 2010.
Sennaja ploŝĉad (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Sennaja ploŝĉad (Сенная площадь) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Moskovsko-Petrogradskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo. Ĝia antaŭa nomo estis Ploŝĉad Mira.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Eksplodo de la 3-a de aprilo 2017
La okazis eksplodo en vagonaro sur la linio inter la stacioj  kaj Sennaja ploŝĉad. La potenco de la eksplodaĵoj estis proksimume 200-300 gramoj da TNT-ekvivalento.
Pontifika katolika universitato de Ekvadoro
Bildaro
kampuso Kito
Tomaso Esze
Tomaso ESZE [ese] estis militestro de Francisko Rákóczi la 2-a.
Biografio
Liaj gepatroj estis servutuloj. Tomaso naskiĝis supozeble en 1666 en Tarpa. Proksimume en 1696 li aliĝis al sekreta grupo de ribeluloj, tial li arestiĝis. En 1703 li kaŝiĝis en arbaro kun kunuloj. Poste li konatiĝis kun Francisko Rákóczi, kiu nomumis lin estro. Esze sen permeso de Rákóczi tuj deklaris ribelon en Tarpa kaj Beregszász, sekve komenciĝis la liberecbatalo.
Li partoprenis sieĝon de Tokaj en 1703, defendon de Kassa en 1706, li bataladis en Supra Hungarujo kaj en Transilvanio. Laŭ deklaro de Rákóczi en 1703 li ne plu estis servutulo kaj ekde 1708 li iĝis nobelo. Poste li mortis en tendaro apud Nyitra, la cirkonstancoj ankaŭ nun estas nebulaj. Poste Rákóczi donacis al Tarpa privilegion pri hajduka urbo.
La minuto preskribita por la sturmo
La minuto preskribita por la sturmo estas romano de la franca verkisto Jérôme Leroy, origine publikigita en franca en 2008 kiel La Minute prescrite pour l'assaut kaj tradukita en Esperanton de Armela LeQuint kaj Ĵak Le Puil, kaj eldonita de Eldona Fako Kooperativa de SAT en decembro de 2014. La romano prezentiĝas en tri partoj kaj epilogo. Temas pri apokalipsa rigardo al la moderna socio kiel historio inter du ĵus amantoj Kleber kaj Saraho, li verkisto kaj ŝi policano. Aliaj roluloj estas la Kolĥozanino je nudaj mamoj, blogistino kaj eldonisto, kaj la iamaj amantinoj de Kleber, nome Kloe kaj Kardjatu, aŭ la vinvendisto. La agado okazas ĉefe en Lilo, nordfranca urbo, kaj ne hazarde la libro aperis dum 2015 kiam okazis tie la Universala Kongreso de Esperanto. De tie la ĉefroluloj Kleber kaj Saraho veturas al ĉemara fuorto de Ambletezo, kie ili paŝas sian unuan amnokton. Post tio oni komprenas ke venas la fino kaj oni devas forlasi la urbon, neeltenebla post la tuta klimata ŝanĝo, alproksimiĝo de radioaktiva nubo, socipolitikaj tumultoj, kune kun polica subpremado, krom internacia ĝenerala militsituacio.
Ris-Orangis (stacidomo)
Ris-Orangis estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en Ris-Orangis, departemento Essonne, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).
Universitato de Tilburg
La Universitato de Tilburg (en la angla: Tilburg University) estas Nederlanda publika universitato specialigita en la kampoj de la Administrado, Artoj, Sociaj Sciencoj, Juro, Ekonomio kaj Homa scienco, situigita en la urbo de Tilburgo, parto de la provinco de Norda Brabanto, en la sudo de Nederlando.
La institucio gajnis reputacion tiel en esploro kiel en instruado al monda nivelo. En la medio de akademiaj eldonoj, Research Papers in Economics klasifikis sian Fakultaton de Ekonomio kaj Administrado de Entreprenoj kiel la 23° departementon de esploro plej produktiva de la mondo kaj la 6a de Eŭropo. Laŭ la Ranking Shanghái 2020, la Universitato de Tilburg okupas la lokon 6° en la kampo de la Administrado de Entreprenoj kaj la 24° en la kampo de la Financoj en la tuta mondo. En la kampo de la juro, la Universitato de Tilburg akiras la lokon 28° de la mondo kaj 2° en Nederlando konsentite al la akademia klasifiko de universitatoj de la THE 2021. Krome la Fakultato pri Sociaj kaj Kondutismaj Sciencoj ofertas unikan dujaran magistran programon pri medicina psikologio (instruita en la nederlanda), en kiu studentoj estas trejnitaj kiel sciencaj profesiuloj en la medicina kampo.
Malgraŭ la kresko de la aliaj fakultatoj, Komerca Administrado kaj Administrado restas hodiaŭ la plej granda el ĉiuj, kiuj konsistigas la universitaton laŭ nombro de studentoj.
Kroataj kavaliroj
Kroataj kavaliroj estis mercenarioj je la servo de la Katolika Ligo dum la Tridekjara milito.
Prahistorio
Post la batalo apud Sisak en 1593 kaj la sekvanta milito, kiu daŭris ĝis 1606, proksimume 7000 mercenarioj estis tiutempe utiligitaj por protekti la landlimojn de la Habsburga Imperio. Proksimume 30 procentoj el ili estis kroatoj, kiuj deĵoris en diversaj batalunuoj. Kaze de grava milita danĝero pro la Otomana Imperio, pliaj miloj da soldatoj estis mobilizeblaj pere de vokoj de la kroata parlamento kaj de la Eklezio.
Fina fazo
Fine de la Tridekjara milito, kelkaj kroataj altranguloj, kiel Petar Zrinski alprenis la direkton de militaj batalunuoj. Kelkaj taĉmentoj metis sin je la servo de la franca reĝo Ludoviko la 14-a, kie ili konsistigis reĝan reĝimenton de 1643 ĝis la franca revolucio.
Harper Lee
Nelle Harper LEE (naskiĝis la en Monroeville, Alabamo, mortis la ) estis usona verkistino.
Ŝi famas pro sia romano "To Kill a Mockingbird" (1960), kiu el la perspektivo de malgranda knabino montras la etnajn konfliktojn en la Usona sudo en la 1930-aj jaroj. tiu libro estas klasikaĵo de la usona literaturo kaj legata kiel tia en multaj usonaj mezlernejoj. En la jaro 1961 la aŭtorino gajnis la Premion Pulitzer pro la libro "To Kill a Mockingbird".
Dum ŝia vivo, Lee diris, ke ŝi neniam publikigos alian romanon. Tamen, en 2015, Lee anoncis Go Set a Watchman, sekvo de To Kill A Mockingbird.
Ekstera ligilo
Harper Lee, Gregarious for a Day, The New York Times
Wissembourg
Wissembourg [visabUr] (germane Weißenburg, alzace Wisseburi) estas franca komunumo en Alzaco. Ĝis la fino de 2014 la urbo estis la administra centro de samnoma arondismento, ekde 2015 ekzistas pli granda arondismento Haguenau-Wissembourg.
Wissembourg situas landlime al Germanio. Trafluas ĝin la rivereto Lauter, kiu fontas en Germanio kaj ĉirkaŭ 25 km oriente de la urbo fluas en la Rejnon.
József Tellmann (pentristo)
József TELLMANN estis rumania hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Braŝovo la 24-an de julio 1923 kaj mortis la 21-an de majo 2001 en Lupeni (Petroșani).