cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Germana lingvo
Literaturo
La germana lingvo estas uzita en germana literaturo kaj povas esti datita el la Mezepoko, de kiam la plej elstaraj aŭtoroj de la periodo estis Walther von der Vogelweide kaj Wolfram von Eschenbach.
Kurt Schönrich
Kurt SCHÖNRICH, naskiĝis la 4-an de novembro 1885, mortis la 10-an de majo 1979 inter Visbadeno (Wiesbaden) kaj Majenco, estis germana instruisto kaj esperantisto, kiu dum jardekoj agadis sur loka kaj regiona nivelo.
Germana lingvo
Literaturo
La Kanto de la Nibelungoj, kies aŭtoro restas nekonata, estas ankaŭ grava verko de la epoko. La fabeloj kolektitaj kaj publikigitaj fare de Jakobo kaj Vilhelmo Grimm en la 19a jarcento iĝis fama tra la tuta mondo.
Kurt Schönrich
Kiel juna instruisto en Offenbach, li konatiĝis kun Esperanto. En 1914 li translokiĝis al Wiesbaden, membriĝis en la tiea Esperanto-grupo kaj fariĝis ties ĉefa aktivulo. Li prezidis Esperanto-Grupon Wiesbaden de 1925 ĝis 1936 (kiam ĝi devis malfondiĝi) kaj denove de 1946 ĝis sia morto. Fine de la 1920-aj jaroj li ankaŭ prezidis la iaman Sudokcident-germanan Esperanto-Ligon (SOL), al kiu Visbadeno apartenis, kaj ekz. organizis ties ĉefkunvenon en Darmstadt je la 28-a de septembro 1930 (detalojn vd. en Germana Esperantisto 1930, p. 163) aŭ zorgis pri la Esperanto-Adresaro 1932/33 de SOL (vd. Heroldon de Esperanto 1932 n-ro 25 (678), p. 3), ktp.
Germana lingvo
Literaturo
Reformaciisto kaj teologo Marteno Lutero, kiu estis la unua kiu tradukis la Biblion en la germanan, estas amplekse konsiderata kiel tiu kiu metis la bazon por la moderna lingvo "Supra germana". Inter la plej bone konataj poetoj kaj aŭtoroj en germana estas Lessing, Goethe, Schiller, Kleist, Hoffmann, Brecht, Heine, kaj Kafka. Dek kvar german-parolantaj verkistoj ricevis la Nobel-premion pri literaturo: Theodor Mommsen, Rudolf Christoph Eucken, Paul von Heyse, Gerhart Hauptmann, Carl Spitteler, Thomas Mann, Nelly Sachs, Hermann Hesse, Heinrich Böll, Elias Canetti, Günter Grass, Elfriede Jelinek, Herta Müller kaj Peter Handke, kio faras ĝin la dua plej premiita lingva regiono (kun la franca) post la angla.
Germandevenaj Esperantaj vortoj
Inter multaj germandevenaj Esperantaj vortoj estas ekzemple:
Kurt Schönrich
En 1933 li forlasis la lernejon por ne instrui laŭ nazia doktrino.
Germana lingvo
Germandevenaj Esperantaj vortoj
anstatt > anstataŭ
bald > baldaŭ
Kurt Schönrich
Dum multaj jardekoj li gvidis Esperanto-kursojn ekzemple ĉe la loka popola altlernejo. Li tradukis informan broŝuron "Esperanto: lingvo por ĉiuj" en la germanan (ĉ. 1960, 8 p.). Schönrich aktivis ankaŭ en la germana sekcio de Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI). Laŭ propono de la ĉefministro de Hesio, la germana prezidento distingis lin per la Federacia Meritkruco. Tiun ĉi ordenon transdonis al li la urbestro de Wiesbaden, Georg Buch, la 15-an de februaro 1966.
Germana lingvo
Germandevenaj Esperantaj vortoj
bedauern > bedaŭri
danken > danki
Kurt Schönrich
En alta aĝo Kürt Schönrich malesperis pri la estonto de Esperanto. Li mortis dronante en la Rejno, oficiale pro memmortigo, tamen kelkaj el liaj esperantistaj amikoj pridubis tion.
Germana lingvo
Germandevenaj Esperantaj vortoj
halten > halti
Kurt Schönrich
Li estis honora membro de Germana Esperanto-Asocio ekde 1959. Ankoraŭ hodiaŭ ekzistas en arbaro apud Wiesbaden (urboparto Naurod) la kabano "Kurt-Schönrich-Hütte" konstruita post lia morto de la naturamikoj, por kiuj li ankaŭ aktivis.
Germana lingvo
Germandevenaj Esperantaj vortoj
Jahr > jaro
Knabe > knabo
nur > nur
Hund > hundo
Tag > tago
Fräulein > fraŭlino
Schrank > ŝranko
ge- > ge-
-in-
Goethe-Institut
La registar-apogita Goethe-Institut (nomita laŭ la fama germana aŭtoro Johann Wolfgang von Goethe) celas plibonigi la sciaron pri la germanaj kulturo kaj lingvo ene de Eŭropo kaj en la cetero de la mondo. Tio estas farata per la organizo de ekspozicioj kaj prelegoj pri german-rilataj temoj, kaj havigado de trejnado kaj gvidado en la lernado kaj uzado de la germana lingvo. Por ekzemplo, la Goethe-Institut instruas laŭ la atestilo de la Goethe-Zertifikat germanlingva kvalifiko.
Verein Deutsche Sprache
La organizo kun sidejo en Dortmund nome Verein Deutsche Sprache (VDS), kiu estis fondita en 1997, subtenas la germanan lingvon kaj estas la plej granda lingva asocio de civitanoj en la mondo. La VDS havas pli ol tridek kvin mil membrojn en ĉirkaŭ sepdek landoj. Ties fondinto, profesoro pri statistiko Dro. Walter Krämer, restis proparolanto de la asocio ekde ties komencoj.
Deutsche Welle
La radielsendejo de la germana ŝtato nome Deutsche Welle estas la ekvivalento de la brita BBC World Service (Monda Servo) kaj havigas radio kaj televi-elsendojn en germana kaj en 30 aliaj lingvoj tra la tuta mondo. Ĝiaj germanlingvaj servoj estas aranĝitaj por lernantoj de germana lingvo per malrapida kaj klara parolado. Deutsche Welle havigas ankaŭ e-learning (ret-lernadan) retejon por lerni la germanan.
Izera montetaro
Izera montetaro (pole: Pogórze Izerskie, [elparolu pogúĵe izerskie], germane Isergebirgsvorland [elparolu Ízagebirksforlant], ĉeĥe Frýdlantská pahorkatina) estas montetaro en Pollando kaj apartenas al Sudetaj montaroj. Ĝi estas norda malplialta antaŭparto de la Izera Montaro kaj pera tereno inter montoĉenoj de Okcidentaj Sudetoj kaj “Silezia–Luzacia Malaltaĵo”.
Ĝi situas sur tereno de 1685 km2, okcidente limigita de la rivero Nysa Łużycka, oriente limigita de la rivero Bóbr, norda limo estas konvencia kaj tio estas stratumo de 200 metroj (super la mara nivelo) proksime de la urbo Bolesławiec. La rivero Kwisa estas akso de ĉi-tiu regiono kaj trafluas la urbojn: Mirsk, Gryfów Śląski, Leśna, Lubań kaj Nowogrodziec.
Tuta tereno “Izerskie Montetaro” estas strukturata de gnejsoj, granito - gnejsoj, grizorokoj kaj ardezoj. En larĝaj valoj troviĝas miocenaj sedimentoj el sub kiuj jen kaj jen traiĝas bazaltaj vulkanaj konusoj. Mankas pligrandaj arbaraj terenoj. Malkrutaj deklivoj ĝis la pintoj estas destinitaj al agrikulturo. Laŭlonge torentaj valoj situas multekilometrajn ĉenajn vilaĝoj, en kiuj oni povas trovi ekzemploj de popolaj konstruaĵoj.
Vidindaĵoj
Pitoreska trafluo de rivero Kwisa kun Leśniańskie Lago kaj Złotnickie Lago, Lwówek Śląski, Lubomierz, kastelo Czocha, kastelo Gryf, kastelo Rajsko, kastelo Świecie, palaco en vilaĝo Biedrzychowice.
Oľšavce
Situo
Oľšavce situas laŭ flankovojoj. Bardejov troviĝas je 14 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1383. En 1600 oni komputis tie 7 domojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Orsós 165 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Oľšavce 172 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Asino
Asino (Асино) estas urbo en Tomska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 69208501.
La urbo estis fondita en jaro 1896.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1952.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 38241, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 57°00' norde, longitudo 86°09' oriente.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Ĉulim (Чулым) (kiu enenfluas en riveron Obj (Обь)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 24.7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 28.1 mil loĝantojn.
Dejtár
Dejtár estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat.
Epizodoj de Cleopatra 2525 (dua sezono)
La dua sezono de Cleopatra 2525 estis elsendita en Usono ekde la 29-a de januaro ĝis la 5-a de marto 2001 en syndication.
Dejtár
Geografio
Dejtár situas sur mildaj deklivoj, proksime de maldekstra bordo de Ipeľ (kiu samtempe estas ankaŭ la slovaka landlimo), laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Vác-Balassagyarmat. La lasta troviĝas 13, Budapeŝto 70 km-ojn. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla ie ajn senĝene.
Jílovec (Fulnek)
Jílovec (Eilowitz) estas vilaĝo, apartenanta administrative al la urbo Fulnek en Ĉeĥio. En la jaro ĉi tie daŭre loĝis. Estas ĉi tie 34 adresoj.
Jílovec estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,8802 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1293.
22732 Jakpor
22732 Jakpor estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Otana Agape Jakpor, finalistino de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Woodcrest Christian School de Riverside (Kalifornio).
12282 Crombecq
12282 Crombecq estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michelle Crombecq, sekretariino en la haveno de Antverpeno. Ŝi estis ankaŭ unu el la unuaj anoj en 2001, de la antverpena filozofia "Cercle Holbach", metante multe da strebo kaj entuziasmo en tiu humanitara fondaĵo.
Mária Bándy
Biografio
La bazlernejan instruistklerigejon Mária Bándy finis en Ĉikŝomjoú] kaj [[Satmaro. Ŝia pli grava verko estas la volumo Székely táncok (Sikulaj dancoj) (kun desegnoj de Géza Vámszer, muziknotoj de Sarkadi Elek, Kv. 1937). Ĝi estas la ununura rumanuja hungara danckolekto inter la du mondmilitoj. Ĝ entenas 20 priskibojn tekstajn kun melodioj, ilustraĵoj, fotografaĵoj, kun enkondukparolo pri kelkaj momentoj de sikula dancvivo.
Rudolf Christoph von Gersdorff
Rudolf Christoph Freiherr von Gersdorff, naskiĝis la en Lüben, mortis la  en Munkeno, estis oficiro de la germanaj armeoj en la unua duono de la 20-a jarcento.
En 1923 li aliĝis al la regna armeo (Reichswehr) kiel oficiro-aspiranto. En 1926 li iĝis leŭtenanto kaj en 1938 kapitano. En 1938 kaj 1939 li studis en la milita akademio (Berlino), en la dua mondmilito li servis kiel general-staba oficiro.
Je sia kuzo Fabian von Schlabrendorff li iĝis membro de la rezista grupo ĉirkaŭ generalo Henning von Tresckow.
Kiam je la Adolf Hitler malfermis ekspozicion en la arsenalo de Berlino, Gersdorff planis eksplodigi lin, sin mem kaj pluraj aliajn (Hermann Göring, Heinrich Himmler, Wilhelm Keitel, Karl Dönitz); tiucele li portis minon en la poŝo de sia mantelo. Kiam Hitler surprize foriris post du minutoj, li rezignis pri la plano kaj lastmomente sukcesis malaktivigi la fuzon de la mino en necesejo.
En 1944 Gersdorff kaŝis eksplodaĵon kaj eksplodigilon por la atenco de la 20-a de julio 1944. Post ties malsukceso li eskapis persekuton pro la silento de la aliaj konspiruloj.
Joutsa
Joutsa estas komunumo en la provinco Meza Finnlando de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiutempa gubernio Okcidenta Finnlando. Joutsa estas la plej sudorienta komunumo de la regiono. Areo de Joutsa estas 656,45 km², el kio 165,12 km² estas akvo. Joutsa havas 4051 loĝantojn.
Borde estas lago Jääsjärvi.
Rudolf Christoph von Gersdorff
Distinginte sin je la Atlantika fronto en 1945 oni promociis lin generalo-majoro. Li estis kaptita de la usona armeo kaj liberigita en 1947.
Post la fondo de la germana federacia armeo (Bundeswehr, 1955) Gersdorff provis aniĝi en ĝi, sed malsukcesis, ĉar kelkaj oficiroj konsideris lin perfidulo.
Post ĉevalrajda akcidento Gersdorff estis paralizita. Siajn lastajn jarojn li dediĉis al komunutila agado ene de Johana Ordeno, kies honora majstro li estis.
Lian nomon portas kazerno en Euskirchen.
Le Marais
Le Marais estas kvartalo de Parizo. Ĝi etendiĝas sur la dekstra bordo de la Sejno, parte sur la 3-a kaj parte sur la 4-a arondismento de la franca ĉefurbo. En la franca, Marais signifas "marĉo".
Le Marais estas tradicie tre burĝa areo, sed estas hodiaŭ ankaŭ famkonata pro siaj geja kaj juda komunumoj. Oni kutime rigardas la placon de la Vogezoj kiel la centron de la kvartalo.
Katherine Pancol
Katherine PANCOL (naskiĝis la en Kazablanko (Maroko)) estas franca romanistino.
Biografio
Post literaturaj studoj, Katherine Pancol fariĝis profesoro pri franca kaj latina lingvoj, vojaĝis, antaŭ ol turni sin al ĵurnalismo post renkontiĝo kun Juliette Boisriveaud de Paris Match.
Eldonisto rimarkis ŝin kaj en 1979 aperis ŝia unua romano, Moi d'abord (Mi unue), sukceso kiu ebligis al ŝi vivi en Novjorko, kie ŝi sekvis kursojn de « creative writing » en Universitato de Columbia. Ŝia dua romano, La Barbare (La Barbarino), konfirmis ŝia alvokiĝon. Ŝi ekde nun estas plentempa verkistino, partigante sian laboron inter siaj romanoj kaj redaktado de artikoloj por Paris Match kaj Elle (Ŝi egale intervjuas Ronald Reagan kaj Jacques Chirac kiel Johnny Hallyday aŭ Louise Brooks...).
En 2006, ŝia romano Les Yeux jaunes des crocodiles (La Flavaj okuloj de krokodiloj) denove lanĉis ŝin en la supron de vendo-listoj. Sukceso, kiun ne malgarantias la du aliaj libroj de la serio: La Valse lente des tortues (La lanta valso de testudoj) kaj Les Écureuils de Central Park sont tristes le lundi (La Sciuroj de Central Park estas tristaj lunde). Pli ol 3 milionoj da ekzempleroj venditaj, inkluzive ĉiujn eldonojn. Tradukitaj en 25 lingvojn, interalie la anglan (Britio kaj Usono), la hispanan, la germanan, la ĉinan...
Furoraj vendoj
La lastaj romanoj de Katherine Pancol estas grandaj librejaj sukcesoj. Dum la unua semestro 2010, ŝi alvenas, laŭ Kabineto GFK, al la unua rango de francaj aŭtoroj antaŭ Marc Levy, Guillaume Musso kaj Anna Gavalda.
Béla Teleki
TELEKI Béla grafo, estis rumanuja hungara politikisto naskita en Koloĵvaro la 16-an de majo 1899 kaj mortinta en Novjorko la 7-an de februaro 1990.
Katherine Pancol
Furoraj vendoj
Les Yeux jaunes des crocodiles, publikigita en 2006 trafis grandegan sukceson. Vendita en pli ol unu miliono da ekzempleroj, tiu romano gajnis "Premion de Maison de la presse" en 2006. En 2007, eldonejo Gorodets Publishing atribuis premion por plej bona aŭtoro 2007 al la romanistino. La Flavaj okuloj de krokodiloj estis tradukita en la rusan, ĉinan, ukrainan, italan, polan, korean, vjetnaman.
Béla Teleki
Lia agado
Li estis la prezidanto de la Erdélyi Magyar Gazdasági Egyesület (EMGE) (1942-44) kaj de la Erdélyi Párt. En somero de 1944 gvide de li establiĝis la Erdélyi Magyar Tanács (Transilavanuja Hungara Konsilantaro), kiu decide postulis, ke Hungarujo tuj petu batalpaŭzon. En 1950 li translokiĝis Usonon, kaj li establis la ligon Amerikai Erdélyi Szövetség (Amerika Transilvanuja Ligo) (AESZ), kies li estis prezidanto ĝis 1989. Li estis unu el la fondintoj de New York-i Magyar Ház Társaskör (Gruprondo de Hungardomo en Novjorko). li redaktis kaj eldonis dum pli ol 30 jaroj la revuon kvaronjaran Transsylvania.
Provinco Artemisa
La Provinco Artemisa estas nova provinco de Kubo establita ekde la 1-a de januaro 2011, kiel dividado de la antaŭa provinco Havano el kiu naskiĝis la nunaj Artemisa kaj Mayabeque. La provinco Artemisa konsistas el la okcidenta duono (8 municipoj) de la iama Havano plus tri apudaj municipoj el Pinar del Río. La ĉefurbo estas Artemisa, kiu estis la plej granda municipo kaj plej loĝata de la iama provinco Havano (1976-2010).
La ĉefaj urboj de la provinco (pli ol 20 000 loĝantoj) estas: Artemisa (44 174), San Antonio de los Baños (32 582) kaj San Cristóbal (26 953).
La unuaj setlejoj fonditaj en la nuna teritorio estis Alquízar (1616) kaj Guanajay (San Hilarión de Guanajay, 1650). En la 18-a jarcento estis fonditaj la urboj San Cristóbal (1743), Bauta (Hoyo Colorado, 1750), Mariel (1768), San Antonio de los Baños (San Antonio Abad, 1775; urbo en 1794), Güira de Melena (1779), Bahía Honda (1779). En la 19a jc. fondiĝis Candelaria (1809), Artemisa (1810) kaj Caimito (1827). La nuna provinca ĉefurbo estiĝis pro translokiĝo de havananoj damaĝitaj de incendio. La urba ekonomio rapide kreskis surbaze de la kafo, kaj poste kansukero kaj aliaj kultivaĵoj.
Ostrý Kámen
Ostrý Kámen (Rausenstein) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Karle en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas 4 km okcidente de Svitavy kaj ties katastra teritorio etendiĝas sur ambaŭ flankoj de historia bohemia-moravia landa limo. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 29 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Ostrý Kámen estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,75 km².
Historio
La vilaĝo estis antaŭe administre dividita en du partojn, sed kiuj havis la saman ĉeĥan nomon Ostrý Kámen. La malpli granda okcidente situanta parto apartenas en Bohemion, en la germana lingvo oni markis ĝin kiel Böhmisch Rausenstein kaj kreas ĝin orientigaj numeroj de domoj 14, 15, 16 kaj 21. Tiu ĉi parto estis domaro de municipo Karle kaj ĝi ne havis la propan katastran teritorion. La pli granda orinte situanta parto apartenas en Moravion, germane ĝi estis markata kiel Mährisch Rausenstein kaj ĝi kreis memstaran municipon, kies katastra teritorio havis areon 291 hektaroj.
Ambaŭ partoj situis en teritorio de la plej granda germana lingva insulo sur teritorio de hodiaŭa Ĉeĥa respubliko - la tn. Hřebečsko. Post Munkena interkonsento tial estis ambaŭ Ostrý Kámen enmembrigitaj en Nazian Germanion kaj en la jaro 1939 en ties kadro envicigitaj en nazian regionon Sudetenland kiel konsisto de Opava registara rondo. Post fino de la dua mondmilito ili denove fariĝis konsisto de la liberigita Ĉeĥoslovakio. Somere de la jaro 1953 okazis al forŝiro de la bohemia parto de Ostrý Kámen de la katastra teritorio Karle kaj ties kunigo kun la moravia parto.
Interesaĵo
En la bohemia parto de la katastro troviĝas ventoelektrejo, ensumiganta tri ventoturbinoj.
Santa Olalla (Toledo)
Santa Olalla [santaolAja] (Sankta Eŭlalia) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Santolareños. La censita populacio en 2010 estis de 3.522 loĝantoj kaj la denseco estas de 48,92 loĝ/km². Dum la lasta jardeko plialtiĝis je pli da milo da loĝantoj pro proksimeco kaj bona komunikadebloj al Madrido.
Situo
Santa Olalla estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 492 m; je 41 km el Toledo, provinca ĉefurbo, kaj je 80 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. Ĝi estas ankaŭ tre proksima de Talavera de la Reina (je 32 km). La areo de ties teritorio estas de 72 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°1′25″ N 4°26′9″ Ok. Ĝi limas norde kun Hormigos; oriente kun Maqueda, Val de Santo Domingo kaj Alcabón; sude kun Carmena, La Mata kaj Carriches; okcidente kun Domingo Pérez, Erustes, Otero kaj El Casar de Escalona.
Klimato
Santa Olalla ĝuas klimaton mediteranean kontinentan. La temperaturoj estas ekstremaj. En vintro oftas subnulaj temperaturoj, kaj ĉefe frostas tagiĝe. Vintre oni superas la 30º gradoj amplekse dum julio kaj aŭgusto. La precipitaĵoj koncentriĝas en aŭtuno kaj vintro. La neĝo malabundas kaj ĉefe en januaro.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Sektoro servoj lastatempe: komerco, industrio de dolĉaĵoj kaj konstruado.
Historio
De antikva deveno kiel ĉevoja setlejo, fakte unue de keltoj kaj poste de iberoj karpetanoj ĝuste antaŭ la alveno de la romianoj, kiuj tie starigis setlejon survoje el Toledo al tiama ĉefurbo romia Mérida; fakte tiam ĝi ricevis la nomon laŭ la tiama martirino de kristanismo el Merido. La visigotoj konstruis preĝejon je ŝia omaĝo. Poste la araboj detruis ĝin kaj rekonstruis moskeon plej verŝajne samloke.
En 1083 ĝi estis konkerita de la reĝo Alfonso la 6-a kaj rehavas sian antikvan nomon kiu pro evoluo de la kastilia lingvo iĝis Santa Olalla, dum en la eklezia lingvaĵo restis Eulalia. Santa Olalla iĝis ĉefurbo de la tiama jurisdikcio kaj ekgraviĝis, enmuregiĝis, kies unua referenco al murego aperis en 1127 en papa buleo. Necesis enmuregigi ĝin por protekto kontraŭ arabaj invadoj, kiaj tiu de Miramamolín en 1196. La militestro de almohadoj alvenis ĝis ĉe Toledo.
En la mezepoko estis ĉefurbo kaj eklezia kaj de senjorlando. Diversaj povos konfliktis pro ties dominado kaj inter tiuj la militaj ordenoj de Calatrava kaj Santiago. Finfine ĝi iĝis civila senjorlando de diversaj nobelaj familioj kiaj Castro, Lope de Haro, Martín Fernández, Guzmán, kaj senjoroj de Orgaz kaj ekde 1529 Grafoj de Orgaz laŭ permeso de Karlo la 5-a.
Tiu urbeto havis, krom la murego kun ties tri pordegoj (Madrid, Toledo kaj Badajoz sed konataj kiel Maqueda, Alcabón kaj Talavera), kvar preĝejojn (San Pedro, San Julián, San Miguel kaj San Juan), unu konventon, la palacon de la Grafoj de Orgaz de stilo herera, hospitalon de karitato kun kapelo, kaj tri ermitejojn (San Sebastián, San Roque, San Blas), inter aliaj monumentoj kiuj meritigis la urbeton esti jurisdikcia ĉefurbo de la 50 domaroj de la komarko kiuj apartenis al la senjorlando (el kiuj nune restas nur 12).
Okazis konfliktoj inter la jurisdikcio de Santa Olalla kaj Talavera kio kondukis inter alia al nomumado de la populacio de Illán de Vacas kiel neŭtraluloj fare de la Katolikaj Gereĝoj; la problemoj ne finis ĝis 1498.
Ruĝkrura tringo
Disvastiĝo
Tiu estas disvastigita reproduktanta birdo tra tuta Eŭropo kaj norda Azio ĝis norda Ĉinio kaj Manĉurio. Ĝi estas migranta birdo kiu vintras marborde ĉe Mediteraneo, suda Azio kaj ĉe marbordoj de Atlantiko en Eŭropo el Britio suden.
Ĝi estas anstataŭita en la Arkto de la Malhela tringo, Tringa erythropus, kiu havas pli longajn bekojn kaj krurojn kaj estas preskaŭ entute nigra dum reprodukta plumaro kaj tre pala vintre.
Aspekto
La Ruĝkrura tringo estas mezgranda vadbirdo de ĉirkaŭ 28 cm de longeco, enverguro de 45 al 50 cm kaj pezo de 110 ĝis 155 g la ino kaj la masklo de 85 ĝis 140 g. Ili havas oranĝruĝajn krurojn kaj montras blankajn dorson kaj flugilajn striojn dumfluge. Ili estas malhelbrunaj -ĉefe dorse kaj kape- kaj blankaj sube, sed brunpunktitaj; ili iĝas pli palaj vintre. Se estas sufiĉe brunaj kape, videblas blanka ĉirkaŭokula ringo. Ĝi montras ankaŭ blankan pugan strion. La bekbazo estas ruĝa kaj ties pinto nigra. Junuloj havas grizflavajn krurojn.
Kutimoj
La Ruĝkrura tringo nestumas en iu ajn humidejo el malsekaj herbejoj ĝis salaj marĉoj, ofte laŭ grandaj grupoj. Ili demetas 3-5 ovojn. Ambaŭ gepatroj kovas dum ĉirkaŭ 3 semajnoj. Unu tagon post eloviĝo la idoj manĝas ili meme. Foje la gepatroj disprenas la idojn por zorgi, foje la ino foriras unue kaj la masklo restas. Ili estas monogamaj kaj revenas al samaj nestejoj. La masklo ceremonias antaŭ pariĝo.
Tiuj palearktisaj birdoj vivas ĝis 17 jarojn.
La Ruĝkrura tringo estas vadbirdo protektita de internacia traktato por konservado de afrikeŭraziaj migrantaj akvobirdoj (AEWA). Oni ne konsideras la specion minacata; nur en Eŭropo estas ĝis ĉirkaŭ 400,000 paroj.
Liselund
Kastelo Liselund estas klasikisma kampara vilao en anglastila pejzaĝa parko proksime de la kreta klifaro Møns Klint sur la insulo Møn, kiu apartenas al Danio kaj situas en la Balta Maro. Temas pri unu el la sidejoj de la Dania Nacia Muzeo.
Historio
La plej eta dania konstruaĵo nomata "kastelo" laŭ siaj dimensioj kaj aspekto pli estas kampara vilao ol vera kastelo. Sed malgraŭ ke la nomo povas aspekti iom trodimensia, la aspekto de la konstruaĵo en monteta ĉirkaŭaĵo, ĉe la rando de alta faga arbaro flanke de la impresa kreta klifaro estas pitoreska kaj sukcesa arkitektura komponaĵo. La unua posedanto de la teritorio estis nobela familio, kiu posedis multan grundon sur la insulo, kaj kies origina familia rezidejo estis la bieno Marienborg en distanco de ĉirkaŭ 20 kilometroj. En la loko, kie poste konstruiĝis la vilao, dum la mezepoko jam estis historia domo kun la nomo Sømarkegaard. La domo ekde la jaro 1636 estis posedaĵo de la dana reĝo. Dum la jaro 1783 ĝi vendiĝis al la kavaliro Antoine de la Calmette, kies familio estis veninta el Nederlando al Danio, kaj kies patro, ministro en la dania ĉefurbo Kopenhago, nur ses jarojn pli frue, dum 1777, jam aĉetis la bienon Marienborg. La nobelo Calmette renomis la teritorion Sømarkegaard tuj post la aĉeto al "Liselund", laŭ sia edzino neformale nomita Lisa. Ambaŭ entuziasmis pri la stilo de la tiuepoka franca kulturo, kaj aldone simpatiis al la naturemo kaj simplemo de la franca filozofo Jean-Jacques Rousseau. Antaŭ ol Calmette konstruigis la vilaon, li dum ok jaroj planis kaj realigis la parkan pejzaĝon de Liselund. Parto de ĝi, impresa kanjono kun ruinoj kaj akvofalo en la Baltan Maron, perdiĝis dum ŝtormego de la jaro 1905, kiam parto de la klifaro glitis en la maron. La vilao planiĝis vaste, kun interalie naŭ dormoĉambroj por gastoj, kaj pluraj reprezentaj grandaj salonoj, sed kamparece kun pajla tegmento, kaj duonrondaj malaltaj fenestroj. La meblaro kolore kaj stile bone harmonias kun la dekoroj de la unuopaj ĉambroj, kaj plejparte origine konserviĝis.
Post la morto de la lasta nobelo Calmette, la vilao Liselund dum la jaro 1843 iĝis posedaĵo de tre malnova dana nobela familio, la baronoj Rosenkrantz. Dum 1877 Gottlob Rosenkrantz starigis aldonan novan bienejon en deca distanco de la reprezenta vilao. Dum la jaro 1938 la kastelo kaj parto iĝis parto de fondaĵo kaj ekde tiam publike viziteblas.
Tumulo de la Monaĥoj
Monk's Mound (en esperanto Tumulo de la Monaĥo), estas la plej granda tumulo situanta en la nordo de Mezameriko. Ĉi tiu monteto estis starigita en la centro mem de la indiana popolo de la regiono Cahokia. Ĝi estis enlistigita kiel monda heredaĵo de Unesko. La teritorio de Cahokia etendiĝis en la sudokcidento de la subŝtato Ilinojso, proksime al la urbo Sankta Luiso kaj en la najbara subŝtato Misurio.
La loko Tumuloj de Cahokia, je 13 km oriente de Sankta Luiso en Ilinojso, reprezentas la plej grandan antaŭkolumban loĝlokon norde de Meksiko. Ĝi estis loĝata precipe dum la Misisipo-kulturo (800-1400), periodo kiam ĝi ampleksiĝis sur 1600 hektaroj kaj havis 120 tumulojn aŭ templojn. La Tumulo de la Monaĥo situas proksime de la urbo Collinsville en Ilinojso. La monteto mezuras 30 metrojn alte, 291 metrojn longe kaj 236 metrojn larĝe. Tiu ĉi piramida monumento estas same granda ĉe la bazo kiel la piramido de Keopso en Egiptio ekaj estas pli larĝa ol la piramido de la Suno de Teotiŭakano en Meksiko. Ĝi troviĝas en centra placo el 25 hektaroj.
Male al la egipta piramidoj, tiu ĉi tumulo kvarnivela finiĝas supre per teraso en la pinto. Kun la tempo, la monteto, konstruita el koto kaj arguilo, akumulis grandan kvanton da pluvakvo kiu fine detruis la supran parton kie la akvo estis akumulita.
La tumulo estis starigita en la 10a jarcento ĉirkaŭ la jaroj 900-950 dum la Misisipo-kulturo. La arkeologiaj restaĵoj pruvis ke la monteto estis pli malgranda komence kaj ke ĝi estis plialtigita dum la 12a jarcento.
Tadeusz Lehr-Spławiński
Tadeusz Lehr-Spławiński (naskiĝis la 20-an de septembro 1891 en Krakovo, mortis la 17-an de februaro 1965 samloke) – pola lingvisto, slavisto, profesoro de Jagelona Universitato kaj rektoro en la jaroj 1938–1939 kaj 1945–1946, viceprezidanto de porkomunisma Komisiono de Intelektuloj kaj Katolikaj Aktivuloj.
La 6-an de novembro 1939 estis arestita de germanoj kadre de Intelektulkampanjo de Krakovo. Liberigita februare 1940 partoprenis en sekreta instruado.
Li okupiĝis pri historia gramatiko de slava lingvaro, historio de slavoj kaj etnografio, engaĝita al laboroj de Slava Komitato en Pollando (kunlaboranta kun slavoj en Sovetunio). Asertis, ke prapatrujo de slavoj estas teritorio inter Odro kaj Vistulo - adepto de la teorio pri indiĝena deveno de slavoj. Membro de Pola Akademio de Scipovoj, Pola Scienca Akademio, Slava Instituto en Prago, Scienca Societo en Lvovo. Honora doktoro de universitatoj en Prago kaj Sofio.
En 1951 estis distingita per Oficira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
Verkoj
Li verkis aŭ kunverkis pli ol 400 laboraĵoj, interalie:
Bea Simóka
[ŝimOka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Simóka Bea estis hungara moderna pentatlonisto, trifoja mondĉampiono, advokato. Ŝia persona nomvarianto estis Beáta.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris juran diplomon, baldaŭ ŝi havis postenon en ministerio, pli poste ŝi estis advokato. Ŝi havis edzon. Ŝi ricevis ŝtatan premion en 2002.
Sporta kariero
estis moderna pentatlonisto en signifa ĉefurba sportklubo. Ŝi estis la unua en mondĉampionumoj trifoje en 2000 kaj 2002 unuoble, teame kaj stafete, krome ŝi estis eŭropa ĉampiono teame en 2000. Ŝiaj plej konataj trejnistoj estis Péter Kelemen kaj Tamás Kancsal.
Onzo
Onzo estas komunumo de Italio.
Revolucio de Majo
Revolucio de Majo aŭ Maja Revolucio estas nomoj por la serio de revoluciaj okazaĵoj okazintaj en majo de 1810 en la urbo Bonaero, ĉefurbo de la tiama Vicreĝlando Rivero Plata, dependa ankoraŭ de la Reĝo de Hispanio, kaj kiuj havis kiel konsekvencon la elpostenigon de la vicreĝo Baltasar Hidalgo de Cisneros kaj ties anstataŭon per la Unua Junto de regado.
La eventoj de la Revolucio Maja sinsekvis dum la Semana de Mayo (maja semajno), de la 18-a de majo, dato de la oficiala konfirmo de la falo de la Junta Suprema Central (supera instanco hispana kontraŭa al la napoleona reĝimo hispana) ĝis la 25-a de majo, dato de akceptado de la Unua Junto.
La maja semajno
La 20an de majo Castelli kaj Martín Rodríguez alvenis al Cisneros kaj petis de li kunvokon de malferma konsilantaro (vidu bildon). Tiu okazis la 22an de majo kaj decidis formon de Junta, kies prezidanto Cisneros intencis esti. Cornelio Saavedra jam malakceptis. La 25an la homamaso sur la placo kiu poste estos la Maja Placo petis demizion de Cisneros kaj formon de Junta. Cisneros demiziis, sed sendis helpopeton al Liniers al provincoj (Kordobo). Ĉiukaze li kun aliaj reĝistaj aŭtoritatoj estis senditaj per ŝipo al Kanarioj.
Géza Boncz
Géza Boncz [bonc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Boncz Géza estis hungara humuristo.
6659 Pietsch
6659 Pietsch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Stacio de Ooira de la Observatorio de Nihondaira en la kvartalo Ŝimizu de Ŝizuoka).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de germana astrofizikisto Wolfgang Pietsch, de la Max-Planck-Institut für extraterrestrische Physik (Max-Planck-Instituto pri ekstertera fiziko).
De Dolle Brouwers
De Dolle Brouwers (La frenezaj bierfaristoj) estas belga bierfarejo en Esen en la municipo Diksmuide.
La bierfarejo ekzistas, sub la nuna nomo, ekde 1980. En tiu jaro kvaropo da amikoj transprenis la antaŭ nelonge fermitan bierfarejon Costenoble. La nomo De Dolle Brouwers deriviĝis de bicikloklubeto de la amikoj, De Dolle Dravers (La frenezaj trotantoj). De la kvaropo nur la hodiaŭ bierfaristo Kris Herteleer ankoraŭ aktivas en la bierfarejo.
La bierfarejo havas enlandan kaj internacian konatecon kun bieroj kiel Oerbier, Arabier kaj Stille Nacht. Ĉiuj bieroj estas suprefermentaj kun postfermentado en la botelo. La jara produktado estas ĉirkaŭ 1000 hektolitroj aŭ proksimume 300.000 boteloj. Karakterizaj estas la okulfrapaj, de Herteleer fasonitaj etikedoj.
Moutier-Rozeille
Moutier-Rozeille estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 435 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Moutier-Rozeille etendiĝas sur 19,66 km², kaj havis 435 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 22 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Moutier-Rozeille situas je alteco de 671 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Moutier-Rozeille apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Paul Burjade, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La "turo Catinaud" ne estas restaĵo de eksa feŭda kastelo, sed estis fakte konstruita komence de la 20-a jarcento fare de S-ro Pierre Catinaud, proprietulo de la samnoma hotelo, kiu situas 400 metrojn el la turo.
Administrado
Moutier-Rozeille apartenas al la kantono de Felletin, kies ĉefurbo estas Felletin. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Sentier (pariza metrostacio)
Sentier [sɑ̃tje] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 3, en la 2-a arondismento de Parizo.
Stacio
Metrostacio Sentier estas unu el la maloftaj stacioj kies enirejo troviĝas en domo. Ĝia nomo devenas de Strato du Sentier, apud la stacio.
Alirejoj
La stacio disponas pri du alirejoj el kiuj unu en domo en n-ro 97 Strato Réaumur kaj alia en kruciĝejo de Strato des Petits-Carreaux kaj Strato Réaumur.
Zlaté Klasy
Zlaté Klasy, hungare Nagymagyar, germane Gross-Magerdorf estas granda vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda. La slovakaj historiaj nomoj estis Veľký Mager kaj Rastice.
Situo
Zlaté Klasy situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. La plej proksima urbo estas Šamorín 14 km-ojn for. Ponto estas al Senec tra la Danubo-branĉo.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1232. La vilaĝo iĝis kampurbo kun foirorajto en 1699. En la 18-a jarcento ĝi havis bierofarejon. En 1910 loĝis en la urbeto 1325 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Somorja, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. En 1960 2 proksimaj vilaĝoj aliĝis al Zlaté Klasy. En 2001 loĝis tie 3475 da homoj (2352 hungaroj, 853 slovakoj kaj 247 ciganoj).
Famuloj
En la iama Nagymagyar mortis hungara juristo-profesoro Gábor Nittray.
NGC 2058
NGC 2058 (alia indiko — ESO 56-SC173) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Nyquist (programlingvo)
Nyquist estas programlingvo por sonaj sintezo kaj analizo bazita sur la  programlingvo Lisp. Ĝi estas etendaĵo de XLISP, kio estas dialekto de Lisp.
Kun Nyquist, programisto kreas  muzikajn instrumentojn per kombinado de funkcioj kaj povas voki ĉi tiujn instrumentojn kaj produkti sonon per nura entajpo de simpla esprimo. Programisto povas kombini simplajn esprimojn en kompleksajn por krei tutan kompozicion kaj ankaŭ povas produkti diversajn aliajn specojn de muzikaj kaj ne-muzikaj sonoj.
Interpretilo de Nyquist povas legi kaj skribi sonajn dosierojn, MIDI-ajn dosierojn kaj teksto-bazitajn muzikajn partiturajn dosieroj Adagio. En multaj platformoj ĝi povas produkti rektan sonan eliron en reala tempo.
La programlingvo Nyquist ankaŭ povas esti uzita por programi kromprogramajn efikoj por la cifereca sonredaktilo Audacity.
Unu rimarkinda diferenco inter Nyquist kaj pli tradicia lingvoj MUSIC-N estas, ke Nyquist ne apartigas sintezajn funkciojn de "partituraj" funkciojn. Ekzemple Csound estas efektive du lingvoj, unu por kreado de "orkestraĵoj" kaj la alia por verkado de "partituroj". En Nyquist estas ĉi tiuj du domajnoj kombinitaj.
Nyquist funkcias sub Linukso kaj aliaj Uniksaj medioj, Mac OS kaj Microsoft Windows.
La programlingvo Nyquist kaj ĝia interpretilo estis evoluitaj de Roger Dannenberg ĉe Universitato Carnegie Mellon, kun subteno de Yamaha Corporation kaj IBM.
Zsófia Kondákor
Zsófia Kondákor naskiĝis la en Nagykanizsa.
Biografio
Zsófia Kondákor frekventis mezlernejojn en Szeged kaj Budapeŝto, poste ŝi akiris aktoran diplomon en privata lernejo de Mária Gór Nagy en 2005. Ŝi lernis ankaŭ dancon 6 jarojn. Ŝi estis modelo en reklamoj kaj inter 2002-2004, respektive en 2006 kaj 2007 ŝi estis korusa kantisto en ŝlagrorkestro. Post la diplomo ŝi ricevis rolojn precipe en Gaja Scenejo kaj kelkfoje ŝi aperis en televizioj kiel prezentisto. Ŝi estas eksedziniĝinta kaj naskis 2 gefilojn.
Francisko Nádasdy
Francisko Nádasdy, Nádasdy Ferenc, estas la nomo de pluraj personoj, inter ili:
Essert-Pittet (stacidomo)
Essert-Pittet estas fervoja stacidomo en Essert-Pittet, Svislando.
Poussanges
Poussanges estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 145 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006. La komunumo apartenas al la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj: la plej alta punkto de Poussanges situas je alteco de 861 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Poussanges apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Marc Bujon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Poussanges apartenas al la kantono de Felletin, kies ĉefurbo estas Felletin. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Orco Feglino
Orco Feglino estas komunumo de Italio.
Lourches
- prononco - estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes respektive okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas lourchois(es).
Anna Brüggemann
Anna Brüggemann (naskiĝis la 24-an de marto 1981 en München) estas germana aktorino de kinejaj kaj televidaj filmoj.
Anna Brüggemann kreskis en Sudafriko, Stutgarto kaj Regensburg. En la televida krimfilmo Virus X ŝi en 1996 unuafoje profesie aktoris. Sekvis ĉefaj roloj en multaj germanlingvaj kinejaj kaj televidaj filmoj, kiel ekzemple Ein Dorf sucht seinen Mörder ("vilaĝo serĉas sian murdiston", reĝisoro Markus Imboden), Polizeiruf 110 – Resturlaub ("polica telefonnumero 110 - resta ferio", reĝisoro Hannu Salonen), Kleinruppin forever (reĝisoro Carsten Fiebeler), Oktoberfest ("oktobrofesto", reĝisoro Johannes Brunner) kaj Berlin am Meer ("Berlino marborde", reĝisoro Wolfgang Eissler).
Intertempe ŝi vivas en Berlino. Ŝia frato estas la kinproduktoro Dietrich Brüggemann, kiu jam engaĝigis sian fratinon por roloj en siaj produktajoĵ kaj kune kun ŝi verkis la scenaron por sia unua propre verkita filmo, Neun Szenen ("naŭ scenoj"), en kiu ŝi ankaŭ havas la inan ĉefrolon.
University of East Anglia
La universitato University of East Anglia (UEA), troviĝas en Norwich, Norfolk, Anglio.
Ĝia nomo signifas proksimume universitato de orienta Anglio, sed pli precize East Anglia estas regiono kiu konsistas nur el kelkaj anglaj provincoj: Norfolk, Suffolk, Cambridgeshire, kaj parto de Essex.
Ĝi fondiĝis en 1963, ĉe la okcidenta flanko de la urbo.
La universitato havas internacian reputacion pri studado, kaj precipe la departamento de Naturmediaj Sciencoj famas pro siaj fruaj kaj nuntempaj studoj pri klimataj ŝanĝoj.
La studentaro nombriĝas je 13000 studentoj, el kiuj proksimume 1000 devenas de ekster la Eŭropa Unio (j. 2003).
GIEB
La GIEB (Granda Interligita Esperanto-Babilejaro) estas unu de la plej konataj esperantaj babilejoj interrete. Ĝin konsistas Karelia, la VEKejo, kaj IRC. Interretaj robotoj konektas la babilejojn per la VEKejo. La GIEB robotaro nuntempe ĉefe estas programita de Michiel Meeuwissen (babileje: miĥil) kaj Lars Sözüer (babileje: sencay). La unuan version de la Karelia roboto faris Joost Witteveen (babileje: joosteto), ĉirkaŭ januaro 2001 (sed lia kodo ne plu uziĝas).
Estas pli ol 250 babilemuloj de pli ol 40 landoj kiuj partoprenas en iu babilejo. Oni povas vidi la aktualajn partoprenantojn en monda mapo. Ankaŭ, oni povas vidi la plenan galerion kiu enhavas pli ol 200 bildojn de babilemuloj. La Galerio de babilemuloj unue estis farita de sencay (februare/marte 2001), kaj poste joosteto transprenis, kaj faris la paĝon.
85196 Halle
85196 Halle estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la granda urbo Halle (Saale), kiu entenas la Universitaton Marteno Lutero de Halle-Wittenberg, la Akademion de Arto kaj Dezajno kaj la Franckesche Stiftungen. En tiu urbo naskiĝis Händel.
Patvarc
Bazaj informoj
Patvarc estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat.
Shanachie Records
Shanachie Records estas usona sendependa diskeldonejo, kun sidejo en Nov-Ĵerzejo fondita en 1975 fare de Richard Nevins kaj Dan Collins. La marko estis nomita laŭ la vorto Shanachie, nome Irlanda rakontisto.
Patvarc
Situo
La vilaĝo situas sur mildaj deklivoj, proksime de maldekstra bordo de Ipeľ (kiu samtempe estas ankaŭ la slovaka landlimo), laŭ traira flankovojo (ĉefvojo preteriras), laŭ fervojo Vác-Balassagyarmat. La lasta troviĝas 7, Szécsény 16, Rétság 27 km-ojn. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla ie ajn senĝene.
Historio
Antaŭ la hungaroj slavoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1335 en formo "Potvorch". Meze de la 16-a jarcento Patvarc apartenis al la Osmana Imperio, fine de tiu erao ĝi senhomiĝis. Post Traktato de Trianon Patvarc trovis sin apud al nova landlimo. Inter 1973-1990 la vilaĝo ne estis municipo.
142758 Connolly
142758 Connolly estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Shanachie Records
Ĝi estas distribuata de Entertainment One Distribution.
142758 Connolly
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Andy Connolly, kontribuanton de Sloan Digital Sky Survey. Li estas bone konata pro sia laboro pri la statistika alpaŝo al la formiĝo de galaksioj.
Nádasd
Nádasd (nAdaŝd) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La loknomo signifas hungare: kanejo, tiu vilaĝo donis nomon al historia familio Nádasdy.
Situo
Nádasd situas laŭ la ĉefvojo Körmend-Zalalövő proksime de Körmend.
Historio
Dum la romia epoko la vilaĝon trairis la Sukcena Vojo inter Baltio kaj Romo. La unua mencio okazis en 1233. La hungaroj konstruis fortikaĵon. Okazis detruoj fare de tataroj (1242), turkoj (1532, 1600).
Komunumoj Nádasd en Hungara Reĝlando
En la nomo oni rekonas la vorto nád (=kano), pri kio oni nomumis komunumojn. Pro la tutlanda poŝta servo oni distingis ilin: Abaújnádasd, Árvanádasd, Csallóköznádasd, Egyházasnádas, Szepesnádasd, nun en Slovakio, Fraknónádasd nun en Aŭstrio, Borsodnádasd kaj Tornanádaska en Borsod-Abaúj-Zemplén, Mecseknádasd en Baranya, Nádasdladány en Fejér, Nádasd en Vas (Hungario), Alsónádasd, Felsőnádasd, Görgénynádas, Hadadnádasd, Nádasdia, Nádaspapfalva, Szilágynádasd nun en Rumanio.
Prenila izobuterato
Prenila izobuterato aŭ prenila izobutanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izobuterata acido kaj prenolo. Prenila izobuterato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Prenila izobuterato prezentas Izobuterata acido grupon ligitan al prenila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Savannaĥet
Savannaĥet estas la ĉefurbo de la Provinco Savannaĥet en Laoso. Ĝia nomo venas de la vortoj Savanh Naĥone, kio estas "urbo de la paradizo", kiu estis la origina nomo de la urbo.
Savannaĥet estas la dua plej grava urbo en Laoso, post la ĉefurbo, Vjentiano. Ĝi havas ĉ. 120 mil loĝantojn el pluraj etnoj: laosanoj, tajoj, ĉinoj kaj aliaj lokaj etnoj. Inter ĝiaj plej gravaj konstruaĵoj troviĝas budhisma templo de la 15-a jarcento, ĉina templo, katolika preĝejo kaj moskeo. La urbo havas flughavenon.
Laŭoj
La Laosanoj, laŭoj aŭ Laosa popolo estas etno el Sud-Orienta Azio. La plejparto de ĉi tiu popolo loĝas en Laoso (ĉ. kvar milionoj) kaj en Tajlando (ĉ. 15 milionoj). En Tajlando, la laosanoj loĝas ĉefe en la regiono Isano, kvankam ili ekloĝas en la tuta lando en la serĉado de laboro, ĉefe en Bangkoko. La laosanoj parolas plurajn dialektojn de la propra lingvo, la laosa kaj de la isana, lingvoj kelkfoje konsiderataj kiel nur unu lingvo. Kiel rezulto de la tajigada politiko entrerenita dum la 20-a jarcento, multaj laosanoj preferas nomi sin "isananoj". Oni ne konfuzu la apartenandon al la ŝtato Laoso, kie ĉiuj civitanoj estas laosanoj kaj la apartenado al la laosa etno, la plej grava de Laoso.
La lingva grupo kiu parolas la laŭan
Google
Google (esperante ofte Guglo ) estas entrepreno kreita de Larry Page kaj Sergey Brin en 4-an de septembro 1998, estintaj tiam studentoj de Stanford. Ĝi ofertas multajn servojn, sed la unua kaj la ĉefa estas serĉilo, per kiu google ordigas paĝojn trovitajn laŭ la rekursia algoritmo PageRank, kiu (inter aliaj sekretaj aferoj) favorigas paĝon al kiu ligas multaj aliaj paĝoj.
La serĉilo
Je la 11-a de junio 2008, la retpaĝo ricevis la premion "Príncipe de Asturias" (Princo el Asturio) el Hispanio
Google funkcias per linuksaj maŝinoj, kiuj serĉas tra:
Google ankaŭ tenas multajn paĝojn en konservejo, do vi povas vidi eĉ paĝojn, kiuj malaperis de la TTT. Tamen Internet Archive havas pli da versioj de plej da paĝoj.