cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1025 Riema
1025 Riema estas malgranda sed hela asteroido de la interna ĉefa asteroida zono, ano de la Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Naoki Mori (1977)
Naoki Mori (森 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka kaj Mito HollyHock.
Boualem Sansal
Biografio
Trejinita kiel inĝeniero kun doktoriĝo en ekonomiko, li ekverkis romanojn je aĝo de 50 post retiriĝi el posteno de altranga funkciulo de la Alĝeria registaro. La murdo de la ŝtatestro Mohamed Boudiaf en 1992 kaj la starigo de la Islama fundamentismo en Alĝerio inspiris lin verki pri sia lando. Sansal pluloĝas kun sia edzino kaj du filinoj en Alĝerio spite la polemikon kiun liaj libroj vekis en lia hejmlando. En 2007 en la Internacia Festivalo de Literaturo en Berlino, li estis enkondukita kiel verkisto "ekzilita en sia propra lando." Li plendas ke Alĝerio estas iĝante bastiono de islamisma ekstremismo kaj la lando estas perdanta siajn intelektajn kaj moralajn pilierojn.
Literatura kariero
La romano de Sansal nome Le village de l'Allemand ou le journal des frères Schiller estas la historio de du alĝeriaj fratoj kiuj fosas en la pasinto kaj malkovras ke iliaj patroj estis naziisma oficiro kiu fuĝis al Alĝerio post la milito. La libro esploras la fajnan linion inter Islama fundamentismo kaj Naziismo. Le Village de l'allemand (la vilaĝo de la germano) estis la unua el la romanoj de Sansal kiu estis tradukita en la anglan, kaj estis publikigita en Usono kiel The German Mujahid kaj en Britio kiel An Unfinished Business.
Ekde la publikigo de ''Poste restante: Alger. Lettre de colère et d'espoir à mes compatriotes'' en 2006, la libroj de Sansal estis malpermesitaj en Alĝerio.
Teknika literaturo
1986: La Combustion dans les turboréacteurs, OPU, Alger. 1989: La Mesure de la productivité, OPU, Alger
Guardabosone
Guardabosone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulino, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Ailoche (BI), Borgosesia, Caprile (BI), Crevacuore (BI), Postua, Scopa, Scopello kaj Serravalle Sesia.
Aleksandr Perov
Aleksandr Perov (Александр Валентинович Перов; naskiĝis la, Viljandi, Estona SSR, Sovetunio — mortis la , Beslano, Nord-Osetio, Rusio) estas rusia militisto, estro de la 1-a sekcio de la Administracio «A» («Alfa») de la Centro de Speciala Destino de la Federacia Sekurecservo de Rusio, majoro, pereinta dum liberigo de la ostaĝoj dum la terorisma atako en Beslano. Li estis honorigita kiel Heroo de Rusio (postmorte).
Infanaĝo
Aleksandr Perov naskiĝis la en urbo Viljandi, Estona SSR en familio de kolonelo Valentin Antonoviĉ Perov, oficiro de la specialaj fortoj de la Ĉefa Spiona Administracio,, kandidato pri militsciencoj kaj Zoja Ivanovna Perova, ekonomikisto de la urba ŝtata banko. Li estis la dua infano (pli aĝa frato nomiĝis Aleksej). Li naskiĝis je 7,5 monatoj kaj pezis nur 2400 gramojn, longis 45 cm.
Lia patro servis kiel stabestro de aparta distrikta brigado de speciala destino.
Somere de 1977 la patro estis sendita al urbo Ĉerepoveco (Vologda provinco). Tie Aleksandro pasigis sian infanaĝon kaj la unuan lernojaron. Poste oni direktigis la patron al la Milita Akademio de M. V. Frunze en Moskvo. En la ĉefurbo Aleksandr enmatrikuliĝis en lernejo N 47. Tie li frekventis sportosekciojn. Unue li vizitis tiun pri tabloteniso, sed post unu monato rezignis pro aĉa trejnisto. Do la patro sendis lin al lernejo pri luktoarto, sed ankaŭ tie li malŝatis trejniston, kiu igis lin lukti kontraŭ pli spertaj lernantoj.
En 1985 la familio denove translokiĝis, ĉar la patro ricevis de la akademio loĝejon en la Kaŝira ŝoseo (Moskvo). Do la kvaran lernojaron Alkesandr komencis jam en mezlernejo N 937 en Oreĥovo-Zujevo. Tie li serioze okupiĝis pri skiado. Jam en la kvina lernojaro li plenumis postulojn de la 1-a sportostandarto por plenkreskuloj kaj poste plurfoje gajnis unuajn lokojn en konkursoj de Moskvo kaj partoprenis konkurson «Skivojo de Rusio». Sekvante la patron li entuziasmiĝis pri orientiĝado. Dum ok jaroj li frekventis lernejon de la Olimpika rezervo ĉe la Moskva inĝeniera fizika instituto.
Jam poste, kiel militisto li plu okupiĝis pri sporto kaj plurfoje gajnis premiajn lokojn ĉe konkursoj de FSB pri skikurado, orientiĝado kaj speciala duatlono.
Militlernejo
Jam en mezlernejo li decidis iĝi militisto. La patrino admonis lin iri al la Moskva inĝeniera fizika instituto, surbaze de kiu funkciis la frekventata de li lernejo de la Olimpika rezervo. La patro samopiniis kaj diris, ke prestiĝo de la militista profesio en la lando falas. Tamen Aleksandr firme decidis fari tion, do en majo de 1992 li enmatrikuliĝis en la Moskva Supera Komandestra militlernejo, trapasinte ĉiujn ekzamenojn kun superaj poentoj. En tiu ĉi lernejo iam studis lia patro.
Li estis bona kaj sukcesa lernanto. Printempe de 1994 li ekokupiĝis pri luktoarto. Unue li frekventis sportosekcion en apuda civila institucio, sed poste tia ebleco aperis en la lernejo mem. Lia trejnisto kapitano Drevko rememoras, ke Aleksandr estis obstina sportisto kaj baldaŭ atingis bonajn rezultojn. Li aniĝis la lernejan teamon kaj partoprenis diversajn konkursojn. En 1995 en la konkurso de Moskvo inter kluboj li okupis la trian lokon, malgajninte nur unu batalon.
Taĉmento «Alfa»
Li komencis servon kiel malsupera operaciulo, do deĵoris je periodoj po du-tri diurnoj kaj trejniĝis. Post malpli ol jaro li jam majstre sciis sturmi busojn, konstruaĵojn, aviadilojn kaj loĝejojn por liberigi ostaĝojn. Post unu jaro li estis altigita ĝis operaciulo kaj iĝis supera leŭtenanto. Libertempe li kromlaboris kiel korpogardisto de gravaj komercistoj por kompenci malatan ŝtatan salajron.
La li edziĝis al Ĵanna Igorevna Timoŝina. Tiujare komenciĝis liaj afervojaĝoj al Norda Kaŭkazio, kie li partoprenis operacojn kontraŭ teroristoj, kaj lernis minadon kaj eksplodadon. Kamaradoj kromnomis lin Lanugo ( Пух), ĉefe pro lia familinomo (pero en la rusa signifas plumo). Por la preskaŭ dumetra specfortulo ĝi sonis ironie.
Dum iu ekspedicio li veturis en kirasita transportilo, sub kiu eksplodis fugaso. Aleksandr estis grave kontuzita, do aŭdkapablo de unu orelo malaltiĝis. Tamen al la gepatroj li diris, ke liaj oreloj doloras pro lernopafado. La duan kapotraŭmon li spertis dum konfrontiĝo kun osetaj banditoj en Moskvo, kiuj estigis danĝeran situacion sur vojo kaj poste atakis la indignitan Aleksandron kun basbalbatiloj. Li devis longan tempon kuraciĝi je cerboskuo. La banditoj estis kaptitaj kaj kondamnitaj.
Post fini la kuracadon li denove ekspediciis al Norda Kaŭkazio. Dum la batalo ĉe vilaĝo Komsomolskoje en 2000 Aleksandr ŝirmis retiriĝon de samtaĉmentanoj kaj poste mem eskapis sub pafado de teroristoj. Pro tio li estis premiita de medalo «Pro kuraĝo».
La terorisma atako ĉe Dubrovka
Aleksandr Perov partoprenis liberigon de ostaĝoj kaj likvidon de teroristoj dum la terorisma atako ĉe Dubrovka. Tiam 40 ĉeĉenaj teroristoj ostaĝigis pli ol 800 spektantojn de la muzikalo «Nord-Ost» en la Teatra centro ĉe Dubrovka (Moskvo).
Matene la okazis la sturmo, dum kiu Perov kun kvin aliaj taĉmentanoj agadis en la plej komplika kaj danĝera tereno — en la spektohalo, kie troviĝis pli ol 800 ostaĝoj kaj sub kies plafono pendis 50 kg peza bombo. Perov devis eksplode trarompi ŝtalan pordon kaj tiel penetri la orkestrejon. Tamen dum la operaco Aleksandr decidis ne eksplodigi la pordon, ĉar sturmogrupoj jam invadis la halon kaj oni povus damaĝi ilin. La teroristoj, kamikazinoj kaj la ostaĝoj troviĝis jam en duonkonscia stato pro efiko de speciala gaso. Post likvidi la teroristojn, la taĉmentanoj komencis evakuadon de la ostaĝoj kaj sesope dum 40 minutoj elportadis homojn. Aleksandr sukcesis elporti proksimume 50 ostaĝojn ĝis alvenis savistoj.
Pro tiu ĉi operaco li estis honorigita je ordeno de Kuraĝo kaj je honorsigno «Pro Nord-Ost».
En julio 2004 li iĝis grupestro kaj baldaŭ povus atingi rangon de subkolonelo.
La lasta batalo en Beslano
La en Beslano (Nord-Osetio) teroristoj kaptis mezlernejon, ostaĝiginte ene de ĝi pli ol 1100 homoj. Aleksandr Perov tiutage troviĝis en Ĥankalo (Ĉeĉenio), kien li forflugis la por partopreni serĉadon kaj likvidon de teroristoj, atakintaj la  Nazranon (Inguŝio). La estis komenciĝonta lernado en la Akademio de FSB, kie li planis enmatrikuliĝi. Do li rajtis resti en Moskvo, tamen preferis akompani siajn subulojn, plejparte novulojn, en danĝera ekspedicio. Tio estis lia deka batalvojaĝo.
La en lerneja sporthalo, kie troviĝis plejparto de ili, okazis eksplodo. Postvivintaj ostaĝoj ekfuĝis, sed la teroristoj pafis post forkurantaj infanoj per mitraletoj kaj bombokanonoj. Oni ordonis al la specialaj taĉmentoj komenci la sturmon.
Grupo de Perov devis liberigi ĉeangulan ejon de la unua etaĝo, inkluzive de la vasta kantino kun kromaj ejoj, necesejo kaj lavejo. Dum la unua provatako li estis vundita de ferkrado, kiu forfalis de fenestro pro eksplodo kaj frakasis lian kruron. Kamaradoj volis forporti lin al ambulanco, sed li kategorie rezignis kaj daŭrigis la batalon. La banditoj skuale pafadis el fenestroj de lernoĉambroj de la unua kaj dua etaĝoj. Perov decidis penetri la lernejon de alia flanko, sed tie el fenestroj jam forsaltis la ostaĝoj, do specfortuloj stariĝis sub la fenestroj por apreni ilin kaj samtempe pafŝirmi de la teroristoj. Li eksplodigis du pordojn, sed la enirejoj estis barikaditaj de lernotabloj kaj benkoj. Oni provis fortiri ilin per graplo, sed alfrontis mitralpafadon. Do oni devis uzi fenestrojn. Perov ensaltis fenestron de la kantino, mortpafigis banditon ĉe kromĉambro kaj de tie, kaŝita de kromĉambra muro, pafŝirmis eniron de aliaj grupanoj. Sur la kantina planko kuŝis ĉirkaŭ 70 senpoviĝintaj infanoj, tamen post unu horo la grupanoj sukcesis forpurigi la ejon de la teroristoj, mortiginte ok banditojn. Perov kun du taĉmentanoj antaŭis, forbarante la banditojn dum aliaj specfortuloj transdonis la infanojn tra fenestroj al savistoj.
Poste Perov ricevis novan ordonon: liberigi la tutan dekstran alon de la lernejo, ĉar alia grupo malsukcesis penetri la konstruaĵon de kontraŭa flanko. La grupo de Perov rapide forpurigis kvar lernoĉambrojn de la dekstra flanko de koridoro kaj komencis liberigon de la solena halo. Lia samtaĉmentano suboficiro Oleg Loskov ĵetis en la halon du grenadojn kaj poste impetis tien pafante per mitraleto, sed tuj estis faligita de bandita mitraletisto. Aleksandr, lamanta pro la frakasita kruro, tamen fortrenis lin al komenco de la koridoro, proksime de ŝtuparo kaj tie kune kun Vjaĉeslav Malarov kaj taĉmentanoj de «Vimpel» Andrej Velko kaj Miĥail Kuznecov provis sukuri lin. Tiumomente el polvonubo elkuris teroristo kaj skuale pafis per mitraleto. Ambaŭ taĉmentanoj de «Vimpel» estis grave vunditaj, majoro Malarov pereis surloke. Aleksandr Perov provis defendi sin, sed en lia mitraleto elĉerpiĝis kartoĉoj kaj lin trafis du kugloj, kiuj eniris ingvenon sub kirasveŝto. Alia taĉmentano de «Alfa» vundis la teroriston, sed tiu ĵetis grenadon al la kantino kaj malaperis en la koridoro. Per lasta sinĵeto majoro Perov sukcesis ensalti la kantinon kaj per sia korpo ŝirmis de la grenada eksplodo tri infanojn, ankoraŭ ne evakuitajn. Alkurintaj savistoj ektrenis lin al fenestro por transdoni al ambulanco, sed li jam estis morta.
La per la ukazo de la prezidanto de Rusio li estis honorigita kiel Heroo de Rusio (postmorte).
La li estis entombigita en la Nikolo-Arĥangela tombejo de Moskvo.
Familio
Aleksandr Perov, laŭ familia legendo, devenas de la antikva milita klano de strelecoj, kiuj estis persekutitaj de imperiestro Petro la 1-a post la streleca ribelo en 1698. Do iu antaŭulo fuĝis al vilaĝo Kolpakovo (Kostroma provinco) — nun tio estas vilaĝo Miĥalenino de Niĵegoroda provinco kaj enradikiĝis tie, edziĝis kaj okupiĝis pri agrikulturo. Vilaĝanoj kromnomis lin Strelcov, do tio iĝis lia familinomo. Praavino de la heroo, Anna Afanasjevna, insistis ke kelkaj ŝiaj idoj ricevu ŝian denaskan familinomon kaj ŝia edzo Andrej Timofejeviĉ aprobis tion. Tiel en ilia familio aperis familinomo Perov.
Onkloj de lia patro, Matvej, Nikonor kaj Fjodor, same kiel lia avo Anton Andrejeviĉ batalis dum la Unua mondmilito. Fjodor Andrejeviĉ transiris al la Ruĝa armeo kaj militservis en ĝi preskaŭ 40 jarojn. Li partoprenis en la Ĉina-soveta konflikto de 1929, bataloj ĉe lago Ĥasano en 1938, la Vintra milito kaj la Granda patriota milito. Li eksiĝis kiel kolonelo, premiita de la Lenin-ordeno, ordeno de la Ruĝa Stelo kaj aliaj. Fratoj de lia patro, Aleksandr kaj Nikolaj ankaŭ militservis. Aleksandr pli ol sep jarojn servis en aerarmeo. Nikolaj preskaŭ kvin jarojn servis en la Radioteknikaj trupoj de la Mararmeo en Balta maro. Pli aĝa frato finis la Leningradan ĝeneralarmean komandestran lernejon de S. M. Kirov. La patro servis en specialaj fortoj de la Ĉefa spiona administracio.
Vilaĝo Miĥalenino estis naskiĝloko de lia patro, do ekde la dua naskiĝjaro oni alportadis Aleksandron tien por ferioj. Post emeritiĝo de la patro, la gepatroj de Aleksandr translokiĝis tien. Lastan fojon li vizitis gepatrojn en tiu ĉi vilaĝo somere de 2004. Lia patrino mortis en 2012. Lia patro ĉiujare vizitas Beslanon kaj partoprenas memorceremoniojn. Li renkontiĝas kun tri infanoj, kiujn ŝirmis per sia korpo lia filo, kaj ankaŭ ili vizitas lian domon.
En februaro 1999 (laŭ aliaj informoj — la ) Aleksandr edziĝis al Ĵanna Timoŝina. En 2001 naskiĝis lia filo Vjaĉeslav.
En aprilo 2008 oni priŝtelis loĝejon de lia vidvino, forportinte monon, multekostajn felpeltojn, brakhorloĝon kun diamandoj. Ŝtelistoj forprenis ankaŭ medalojn kaj ordenojn de la heroo, sed poste forĵetis ilin surstrate.
1743
1743 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1743 post Kristo okazis, interalie:
Eckartsau
Eckartsau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gänserndorf. La komunumo situas oriente de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Slovakio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel [VAJNfirtel] (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
(17854) 1998 JC4
(17854) 1998 JC4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia amatora astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).
Amália D. Berde (Amál Dóczy Berde)
Biografio
Amália D. Berde komencis siajn studojn en Nagyenyed, la instruistdiplomon ŝi akiris en 1906 en Kolozsvár. Inter 1913-18 ŝi instruis desegnon en Koloĵvaro. Post pluraj vojaĝoj en okcidenta Eŭropo en 1930 ŝi loksidiĝis en Kluĵo. Ŝi estis ano de Kemény Zsigmond Társaság kaj de Belartista Asocio de Bukareŝto. Ŝi estis unu el tiuj, kiuj plej bone konis la popolarton de Torockó, Kalotaszeg kaj Székelyföld. Ŝi publikis desegnojn kaj artikolojn en Zord Idő, Ellenzék, Keleti Újság kaj de tiu de lasta ŝi estis interna kunlaborantino inter 1938 kaj 1940. Ŝi studis en München en privatlernejo de Debsitz; inter 1914-20 en la Libera Pentristlernejo de Nagybánya ĉe János Thorma.
Anjou (exo)
Anjou estas stacio de sur linio exo5 - Mascouche, situanta inter arondismentoj Anjou kaj Rivière-des-Prairies–Pointe-aux-Trembles de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
El Desalmado
El Desalmado ("la senanima") estas meksika krima filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Chano Urueta. El Desalmado estis originale filmita en la hispana lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj David Silva, Lilia Prado kaj Crox Alvarado.
La filmo entute daŭras 90 minutojn.
Eppe-Sauvage
Eppe-Sauvage estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 218 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Ĝi estas trafluata de la rivero Helpe Majeure.
Geografio
Eppe-Sauvage estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Fourmies. Ĝi situas en la norda parto de natura regiono nomita Thiérache, inter la landlimo de Belgio kaj la departemento Aisne.
La vilaĝo Eppe-Sauvage troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Eppe-Sauvage etendiĝas sur 16,67 km².
Vidindaĵoj
En Eppe-Sauvage viziteblas la preĝejo Saint-Ursmar kaj la kapelo Linières. La "kastelo de Willies" aŭ "kastelo Cavrois" estis fakte eksa forĝejo, kiu estis detruita okaze de la konstruado de la akvobaraĵo de Val Joly.
Lokaj famuloj
S-ro Gilbert Tilmant (1921-2006) longdaŭre restis urbestro de Eppe-Sauvage, ekde 1977 ĝis 2001.
Administrado
Eppe-Sauvage apartenas al la kantono de Trélon, kies ĉefurbo estas Trélon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Villy (Ardennes)
Villy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan (prononco [], ) kaj al la kantono .
(8920) 1996 VZ29
(8920) 1996 VZ29 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Malgranda dekdu-duon-dudekedro
En geometrio, la malgranda dekdu-duon-dudekedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U62.
Ĝi komunigas la saman situon de lateroj kaj 12 kvinangulajn edrojn, kun la konveksa dekdu-dekduedro.
24305 Darrellparnell
24305 Darrellparnell estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usonaj amatoraj astronomoj Gary Hug kaj Graham E. Bell elde la Observatorio Farpoint proksime de Eskridge (Kansaso, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Darrell Parnell, instruisto pri astronomio ĉe la Universitato Washburn de Topeka dum preskaŭ 40 jaroj. Dum tiu ofico, li inspiris multenombrajn studentojn pri astronomio per siaj spritaĵoj kaj talento por fari, ke malfacilaj konceptoj estu facile komprenitaj. Li estas escepta edukisto kaj astronomo.
1751
1751 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1751 post Kristo okazis, interalie:
11278 Telesio
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala filozofo kaj natursciencisto Bernardino Telesio (1509–1588), kiu senindulge kontraŭis la praktikon de rezonado sen referenco al konkretaj datumoj. Liaj studoj pri plantoj kaj bestoj kondukis lin kredi, ke la varmo estas la fonto de la vivo. Francis Bacon nomis lin "la unua el la modernuloj".
Camargo
Camargo estas la nomo de kelkaj lokoj:
Esperantigite, Kamargo samas al franca regiono Camargue.
1837 Osita
1837 Osita estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomo James B. Gibson elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝia nomo, "Osita", kiu signifas "ursineto" en hispana lingvo, estas la traduko de "Ursula" : antaŭnomo de la edzino de la malkovrinto.
31640 Johncaven
31640 Johncaven estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Blake Caven, finalisto en 2015 de la Broadcom MASTERS : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj, pro lia projekto pri komputado kaj programara inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Julia Landon College Preparatory de Jacksonville (Florido).
Polling (distrikto Mühldorf am Inn)
Polling estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mühldorf am Inn kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kutima aristolokio
La kutima aristolokio (Aristolochia clematitis) estas herbeca staŭdo kiu apartenas al la aristolokiacoj (Aristolochiaceae). La planto havas iometan frutecan odoron. De origine ĝi troviĝas nur en la regiono de Mediteraneo, sed de tie ĝi disvastiĝis al Meza kaj Okcidenta Eŭropo.
La planto fariĝas 20-90 cm alta kaj formas subterajn stolonojn. La senharaj folioj estas rondformaj kun korforma piedo kaj elrandita pinto. En la foliakseloj de la supraj folioj estas po du ĝis ok floroj.
La kutima aristolokio floras en majo kaj junio per helflavaj floroj.
Blokakordo
Blokakordoj estas elnotitaj akordoj aŭ voĉoj ene de okto sub la melodio, por konstrui kvarvoĉan harmoniigitan melodion. La ludado de blokakordoj sur la piano ankaŭ nomiĝas ligitmana ludo, ĉar dekstra kaj maldekstra mano dividas inter si la unuopan akordon, kiu je tio ofte havas pli ol kvar voĉojn, kaj kondukas ĝin paralele en la saman direkton. Blokakordojn kun okte duobligita melodio oni uzas por subteni svingajn melodiliniojn, tiel ke ĉi tiuj povas kontrasti kun la ritma fono. Kiel evoluinto de la blokakorda ludmaniero validas pianisto Milt Buckner. Frua majstro de ĉi tiu tekniko estis pianisto George Shearing, kiu donis al ĝi sian nomon: „Shearing Voicings“.
Blokakordoj ofte troviĝas en la ludo de Oscar Peterson, Count Basie, Duke Ellington, Red Garland kaj Lennie Tristano.
Metodo
Se la melodinoto jam estas akorda tono de la baza akordo, oni uzas por la restaj tri voĉo ankaŭ tonojn proprajn de la akordo.
Principe oni povas harmoniigi la tutan diatonan gamon per sestakordoj. Por la simpla baza principo oni pliampleksigas simplan trisonon al sestakordo, tiam oni havas jam kvar akordotonojn de la gamo. Oni povas preni anstataŭ la simplaj akordoj pli komplikajn, ekz. maj7, maj7 add 9 ktp.La diminuitaj akordoj transprenas la funkcion de dominanto; havas do funkciharmonie la sinsekvon de la akordŝtupoj|I - V - I - V - I ... Pro tio oni ankaŭ povas uzi por tio ankaŭ alteraciitajn dominantojn kaj eĉ minorakordojn de la dua ŝtupo, ĝis oni ricevas la harmonian sinsekvon bIII - II - V - I. La akordo bIII – diminuita aŭ ne – anstataŭas je tio la akordon de la sesa ŝtupo (VI). Tiam oni ekhavas kadencon de la ŝtupoj VI - II - V - I. Tio tamen jam estas pliampleksigo de la supre priskribita tekniko.
Alia pianisto fama por sia blokakordoj estis Red Garland, kiu uzis sep- ĝis okvoĉajn blokakordojn, ritme kunfrapante certan akordon en la maldekstra mano (malaltajn tonojn), dum kiam li duobligis en la dekstra mano la melodion al okto; ofte li enmetis interen ankoraŭ unu ĝi du aliajn notojn. Tio ne estas virtuoza variaĵo, ĝi tamen povas soni bele. Je sonregistraĵoj de la kvinopo de Miles Davis ekzistas kelkaj belaj ekzemploj por tio.
Eĉ por junaj ĵazpianistoj (ekz. Geoff Keezer) nuntempe apartenas al la normo, paralele harmoniigi la melodion akorde. Je tio oni povas ankaŭ teni distancon inter la malalta kaj la alta akordo de unu aŭ pli oktoj.
Miloš Tichý
Miloš TICHÝ, naskita en 1966 estas ĉeha astronomo. Kun sia edzino Jana Tichá, li laboras en la Observatorio Kleť.
En 1994, lia teknika ekspertizo permesis provizi la Observatorion Kleť per CCD lumkaptiloj.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris aŭ kunmalkovris 198 asteroidoj el kiuj 89 kun sia edzino Jana Tichá. (ĝisdatita en 2012).
Li malkovris ankaŭ la 197/Tichý (aŭ P/2000 U6).
Pankow
Pankow estas unu el 12 urbodistriktoj de Berlino, la ĉefurbo de Germanio, kaj samteme ene de la urbodistrikto estas samnoma kvartalo. La urbodistrikto kovras areon de 103,01 kvadrataj kilometroj kaj fine de novembro 2009 havis 365 228 loĝantojn - tio rezultigas loĝdenson de 3 542 loĝantoj po km². La distrikto Pankow inter la jaroj 1949 kaj 1990 situis en orienta Berlino, la ĉefurbo de GDR. En la reunigita urbego ĝi troviĝas nordoriente de la urbocentro kaj etendiĝas norden ĝis la urbolimo.
Prenzlauer Berg [prenclaŭa BERK] estas kvartalo de la urbodistrikto Pankow [PANko:] de Berlino. Post la reunuiĝo de Germanio kaj de Berlino iom de lu studenta kaj artista karaktero de la kvartalo restis.
Partneraj urboj
Kołobrzeg, Pollando La esperantistoj de EDE-PL pretas kunlabori kun esperantistoj de Pankow
Aŝkelon, Israelo
Mohamed Boudiaf
Mohamed Boudiaf (23-a de junio 1919 - 29-a de junio 1992 محمد بوضياف; araba literumado: Muḥammad Bū-Ḍiyāf), nomita ankaŭ Si Tajeb el Ŭatani, estis alĝeria politikestro kaj unu el la fondintoj de la revolucia Naciliberiga Fronto (FLN) kiu kondukis al la Alĝeria Milito de Sendependeco (1954-1962).
Post partopreno en la milito kaj komencaj rivalecoj post la sendependiĝo li iris al ekzilo.
Reveno kiel ŝtatestro
Eĉ kiel teoria ŝtatestro, Boudiaf estis komplete dependa de la fortoj kiuj estis alportintaj lin al la potenco, kaj liaj povoj estis limigitaj de la militista kaj sekureca establado. Aldone, la lando plue iris al enlanda milito, kun pliiĝanta perforto fare de Islamistoj en la regionoj ĉirkaŭ Alĝero kaj ankaŭ la brutala militista kontraŭagado pliakrigis la situacion. La politika scenejo iĝis ĥaosa, la ekonomio malaltiĝis, kaj Boudiaf aspektis malkapabla efektive plenumi la reformojn kiujn li estis promesinta.
Murdo kaj heredo
La 29-an de junio, 1992, la regotempo de Boudiaf estis finigita kiam li estis murdita de korpo-gardisto dum televida publika prelego je la inaŭguro de kultura centro en Annaba, en sia unua vizito ekster Alĝero kiel ŝtatestro. La murdo frapis Alĝerion, kaj iĝis momento de simbola graveco en la moderna historio de la lando. Boudiaf mem akiris konsiderindan politikan gravecon post sia morto, kaj nuntempe estas referancata de multaj politikaj komentistoj kiel martiro por Alĝerio, kaj multaj vidas ke li estus povinta iĝis la savanto de la lando.
(39693) 1996 ST1
(39693) 1996 ST1 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Misty
Misty estas ĵaza titolo, kiun komponis en 1954 pianisto Erroll Garner. Per la poste aldonita teksto de Johnny Burke la kanto fariĝis ankaŭ daŭra ero de la repertuaro de la popularmuziko.
La kanto
Misty ekestis onidire dum flugo ekde San-Francisko trans Denvero al Ĉikago dumvide de impona ĉielarko kaj fajnaj pluvokurtenoj, kiuj preterpasis. Garner komence ne notis la baladon kaj ŝanĝis je fruaj prezentadoj eĉ la akordan kaj taktan sinsekvojn. Nur en 1955 la kanto estis finfine fiksita laŭ la kantoformo A-A'-B-A' en 32 taktoj kaj la tonalo E♭-maĵoro. La akoddsinsekvo de la partoj A similas al tiu de Cherokee.
En 1955 Johnny Burke verkis tekston, kiu estis konceptita per la titolo Misty („nebula“) de komence sentimentala, sed akcentis, ke amo kaj karesemo estas pli bonaj ol zorgo aŭ orientiĝo pri la hieraŭo. Tiam ankaŭ ludos mil violonoj.
Graveco
La peco jam frue evoluis al ĵaza normkanto, de kiu liveris novversiojn Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan (1959), Billy Eckstine (1960), Frank Sinatra, Peggy lee, Dakota Staton, Etta James, June Christy kaj Carmen McRae. Pianistoj kiel Ahmad Jamal, Duke Jordan, George Shearing, Oscar Peterson aŭ John Hicks novinterpretis la pecon. Aŭdindajn saksofonversiojn surdiskigis Ben Webster, Benny Waters, Dexter Gordon, Eddie Lockjaw Davis, Ricky Ford kaj Dave Koz. Bob Brookmeyer surdiskigis la kanton en 1964 kun Stan Getz kaj Herbie Hancock. La Five Trombones ĉirkaŭ Frank Rosolino interpretis la kanton Misty kun la kantensemblo The Four Freshmen. Ankaŭ gitaristoj kiel Jim Hall (1976) kaj Larry Coryell (1993) prezentis ĝin.
1767
1767 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1767 post Kristo okazis, interalie:
NGC 3976
NGC 3976 (aliaj indikoj — UGC 6906, MCG 1-31-1, ZWG 41.6, IRAS11533+0701, PGC 37483) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Möller & Borel
Möller & Borel estis eldonejo de Esperanto-Literaturo en Berlino, fondita en 1903. Ĝia adreso estis Prinzenstraße 95, (kie okazis ankaŭ la fondo de la Berlina Esperanto Grupo 1903), poste ''Lindenstr. 18-19, Berlin S.W.'' Ĝin posedis Wilhelm Möller kaj Jules Borel. Ĝi i.a. eldonis Esperantan Bibliotekon Internacian, la revuon Germana Esperantisto kaj multajn lernolibrojn, vortarojn kaj gramatikojn de Esperanto.
Jean Borel laŭ propraj rememoroj de 1924 povis konvinki sian fraton Jules al la fondo de Esperanto-branĉo en la eldenejo sub la kondiĉo, ek li restos en Berlin kaj mem zorgos pri la afero. La eldonejo okupiĝis pri diversaj temoj, ekz. naturkuracado, informoj por bankistoj
La presejo de Möller & Borel laboris ankaŭ por aliaj klientoj.
Eble la presejo regule kaj dum jardekoj laboris por la "Deutscher Bund der Vereine für naturgemäße Lebens- u. Heilweise", kies estro Paul Schirrmeister eldonis la revuon "Der Naturarzt" kaj aliajn verkojn, kiuj apartenas al la vivreforma movado.
Ekzemple verko de la aŭxtorino Rose Stolle, kiu publikikis en la jaro 1900 en la eldonejo de Möller verkon kun la titolo Schönheits-Pflege : Winke und Ratschläge zur Erhaltung der Schönheit des Weibes (Flegado de beleco: Konsiloj por konservi la belecon de la virino), aperis en traduko de Jean Borel kiel N-ro 17 en la serio Esperanta Biblioteko Internacia sub la titolo Konsiloj pri Higieno
En 1944 la kvartalo, kie troviĝis la eldonejo, estis detruita per aviadila bombardado. En la proksimeco estis multaj eldonejoj kaj presejoj, interalie de la socialdemokrata gazeto "Vorwärts", pri kiu ekde 2013 informas memortabulo, kiu informas pri la strukturo kaj historio de la kvartalo.
Masahiro Momitani
Masahiro Momitani (籾谷 真弘, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Thespa Kusatsu kaj AC Nagano Parceiro.
Granda dekdu-duon-dudekedro
En geometrio, la granda dekdu-duon-dudekedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U65.
Rivière-des-Prairies (exo)
Rivière-des-Prairies estas stacio de sur linio exo5 - Mascouche, situanta en arondismento Rivière-des-Prairies–Pointe-aux-Trembles de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
114828 Ricoromita
114828 Ricoromita estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Enrico Romita, kies esploroj centriĝas en la aŭtomata struktura kalkulo kun aplikoj al finitaj elementoj. Li laboris ankaŭ pri la dinamiko de la sunsistemo, por kiu li disvolvis tiucelan programaron.
Maskofesto
Maskofesto aŭ maskerado estas amuza societa okazaĵo kun muziko kaj danco, kies partoprenantoj kaŝas siajn vizaĝojn malantaŭ maskoj kaj ofte aldone portas vestojn ŝajnigantajn alian identecon. Maskofestojn ŝatis precipe la aristokratoj de la 16-a kaj 17-a jarcentoj.
Lajos Asbóth
Lajos Asbóth [lajoŝ aŝbOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Asbóth Lajos estis hungara generalo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio. Lia filo estis János Asbóth, lia frato estis Sándor Asbóth. Lajos Asbóth naskiĝis la  1803 en Keszthely. Li mortis la 1882 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Asbóth frekventis lernejon en Vieno, en 1820 li membriĝis al armeo de Habsburga Imperio. En 1844 kiel kapitano interrompis la karieron kaj en Transilvanio li komencis okupiĝi pri terkultivado. En 1848 li aliĝis al la hungara armeo havanta rangon majoro. En la sekva jaro li jam estis kolonelo. Post fiasko de la liberecbatalo li estis kondamnita je morto, kiu estis prokrastita. En 1856 li ricevis amnestion.
Alizée
Alizée [alize] (naskiĝis en Ajaccio, Korsiko), estas franca kantistino.
Junaĝo
Alizée (propranome: Alizée JACOTEY) naskiĝis la ĉe marbordo, en la bonodoro de korsika makiso. Deveninta de Ajaccio, ŝi travivas feliĉan infanecon en t.n. insulo de beleco. Rapide, Alizée provas esprimi sian artisman inklinon.
Pasiigita de danco, ŝi ekzercas ĝin ekde la kvara jaro kaj familiariĝas kun la mondo de spektaklo kiu allogas ŝin tiom per teatraj kursoj kiom per kantado.
Je la 11-a jaro, ŝi ricevas la unuan premion de desegno-konkurso, ilustrante aviadilon sur formularo. Krom la eksterordinara vojaĝo al Maldivoj kiun ŝi gajnas, ŝia desegnaĵo estos reproduktita je plena grando sur ŝelo de aviadilo, kiu estos baptita "Alizée". Jen komenco de bela artista kariero.
Famiĝo
Julio 2000.
Alizée ankoraŭ ne estas 16-jara kiam aperas ŝia unua titolo, "Moi... Lolita". Renkontiĝo inter la juna korsikanino kaj la duopo Mylène Farmer-Laurent Boutonnat ŝanĝos ŝian vivon. Frukto de tiu renkontiĝo fariĝos "Gourmandises", ŝia unua albumo.
Du jarojn poste, pli ol 4 milionoj da diskoj estos venditaj tra la mondo. Alizée ankaŭ ricevos plurajn premiojn : NRJ awards, World Music Awards, M6 awards, kaj aliajn eŭropajn rekompencojn...
Ŝia dua albumo "Mes Courants Electriques...", kies unua unuopa eltiraĵo estas "J'en ai marre !", estis ankaŭ produktita kaj verkita de Mylène Farmer kaj Laurent Boutonnat. "Mes Courants Electriques..." eliris la en Francio.
Ŝi edziniĝis kun kantisto Jérémy Chatelain la en Las Vegas. La ŝi naskis ilian filinon nomitan Annie-Lee (aŭ Annily). Ili eksgeedziĝis en 2012.
La Alizée edziniĝis kun Grégoire Lyonnet.
Filipovice (Bělá pod Pradědem)
Filipovice (Philippsdorf) estas domaro (loka parto) de municipo Bělá pod Pradědem, en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie. Temas pri malgranda domaro (en la jaro 2001 ĝi havis 10 domojn kaj 21 loĝantojn) sur norda deklivo de monto Točník, sude de mezo de la municipo.
Historio
Filipovice estis fondita en la jaro 1779 kiel domaro sur katastro de municipo Domašov, en kiu ĝi estis ekde la komenco ties parto. La loĝantoj de la vilaĝo vivtenis sin precipe per laboroj en arbaroj. Nun la vilaĝo servas precipe por refreŝigado, precipe por la vintra (skiareo).
Loĝantaro
En Filipovice estas registritaj 49 adresoj: 15 daŭre loĝigitaj domoj kaj 32 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 10 domoj, el tio 7 daŭre loĝigitaj.
Lapeyrouse (stacidomo)
Lapeyrouse estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  -, situanta en  , en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
NGC 3976A
NGC 3976A (aliaj indikoj — MCG 1-31-1A, ZWG 41.7, ARAK 333, PGC 37490) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Kubaj humidaj arbaroj
La kubaj humidaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la kariba ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la terminologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj. La ekoregiono estas parto de la tutmondaj 200-regiono "Grand-antilaj humidaj arbaroj".
Priskribo
La ekoregiono okupas 21 400 kvadratajn kilometrojn sur Kubo kaj Insulo de la Junularo. Jare ĝi ricevas pli ol 2 000 milimetrojn da precipitaĵo, kaj ne havas sekan sezonon. Kutime grundoj estas derivitaj el kvarco, kalko, aŭ serpentenoj. La Kubaj humidaj arbaroj povas esti diferencigitaj en malaltaĵajn arbarojn, submontarajn arbarojn, kaj nubarbarojn.
Malaltaĵaj arbaroj
Malaltaĵaj arbaroj troviĝas je altitudoj ekde mara nivelo ĝis 400 metroj. La arboj altas ĝis 40 metroj. Tiuj arbaroj ampleksas tri arbajn etaĝojn. La supra etaĝo inkluzivas Alchornea latifolia, Carapa guianensis kaj Manilkara valenzuelana; la meza etaĝo entenas Diospyros caribaea, Ocotea floribunda, Oxandra laurifolia, Talauma minor, Terminalia spp. kaj Ficus spp.; kaj la suba etaĝo nombras iom da specioj de Cyatheales (arbaj filikoj), Myrtaceae kaj Melastomataceae. Epifitoj abundas kaj estas variigeblaj, inkluzive de la endemiaj  Hymenodium crinitum, Oleandra articulata, Columnea tincta, kaj Psychotria pendula. Tipaj palmoj estas Calyptronoma plumeriana, Prestoea acuminata var. montana kaj Kuba baktriso (Bactris cubensis). Heliconia specioj, muskoj, kaj hepatikoj ankaŭ estas rimarkindaj.
Submontaraj arbaroj
Submontaraj arbaroj situas inter 400 kaj 800 metroj. Karakterizaj submontaraj arbaroj konsistas el du arbaj etaĝoj kaj suba arbizaĵo ; la arboj atingas altecon de 30 metroj. Alchornea latifolia, Buchenavia capitata, Guatteria blainii, Licaria jamaicensis, Tabebuia hypoleuca kaj Zanthoxylum elephantiasis vegetas en la supra etaĝo. Amyris lineata, Prunus myrtifolia, Ditta myricoides, Laplacea spp., Oxandra laurifolia, Ocotea spp., Rapanea ferruginea kaj Podocarpus specioj povas esti trovataj en la suba etaĝo. Cyatheales, Myrtaceae, Melastomataceae kaj Rubiaceae abundas en la suba arbizaĵo.
Submontaraj arbaroj kreskantaj sur ultisol (tipo de ruĝ-argila grundo de humidaj tropikaj kaj subtropikaj regionoj laŭ usona klasifiko) atingas altecon de 20 m kaj havas du etaĝojn kun arbospecioj kiaj Calophyllum  utile, Guatteria cubensis, Magnolia cristalensis, Tabebuia dubia, Zanthoxylum cubense kaj Kuba baktriso.
Faŭno
Birdoj de la kubaj humidaj arbaroj inkluzivas Todus multicolor, Mellisuga helenae, Kuban trogonon (Priotelus temnurus), Myadestes elisabeth, Chondrohierax uncinatus, Cyanerpes cyaneus, Aratinga euops, Stigian orelstrigon (Asio stygius) kaj Accipiter gundlachi (Akcipitredoj). La malofta Solenodon cubanus, malgranda mamulo, estas endemio de la orientaj nubarbaroj. Aliaj rimarkindaj mamuloj inkluzivas speciojn de la Capromidae, endemia familio de la Kariba ekoprovinco, kiuj estas mez-grandaj, brunaj ronĝuloj
Nándor Deák
Biografio
En 1899 kaj 1900 Nándor Deák lernis en belarta altlernejo de Budapeŝto, en 1902 en pentristlernejo de Simon Hollósy en Munkeno. Ekde 1905 li vivis en Kluĵo, en la 1920-aj jaroj li loĝis en Baia Mare.
Aŭdienco
Aŭdienco estas postinvita oficiala akcepto de vizitanto(j) fare de persono, kies socia rango estas multe pli alta ol tiu de la vizitanto(j). Dum la aŭdienco la invitinta persono dediĉas al la gasto(j) individuan aŭskultadon. La vorto aŭdienco devenas de la latina vorto "audire", kiu signifas "aŭdi". El tiu etimologio devenas ankaŭ simila vorto uzita en la hispana jursistemo por aludi jurisdikcion de granda regno (kaj ties jura sidejo) ekzemple en la hispanamerikaj kolonioj. Vidu ekzemple artikolon Real Audiencia de Quito.
Rain (Lech)
Rain estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donau-Ries kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Iom norde de Rain la rivero Lech, veninte el la federaciaj landoj Vorarlberg kaj Tirolo de Aŭstrio al Bavario, enfluas la Danubon.
Bohy
Bohy (antaŭe Zbohy) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 8 km sudoriente de Kralovice sur dekliva komenco de promontoro ĉirkaŭfluata de rivero Berounka el sudo, oriento kaj nordo. En la municipon apartenas ankoraŭ vilaĝo Rakolusky kaj mastruma korto Rohy. Vivas ĉi tie.
Ĉirkaŭaĵo
Bohy najbaras kun vilaĝo Rakolusky sudoriente, kun Kozojedy okcidente kaj nordokcidente kun vilaĝo Brodeslavy. Bohy situas sur limo de teritorioj de naturparkoj Horní Berounka kaj Hřešihlavská sur la maldekstra bordo de rivero Berounka.
János Nyéki
János Nyéki [jAnoŝ njEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyéki János estis hungara migra aktoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis Beinrohr.
János Beinrohr naskiĝis la en Ipolynyék (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Vinica en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Nyéki debutis en teatra trupo de József Kétszery en 1859 en Balassagyarmat. En la sekva jaro li apartenis al trupo de Gerő Aradi (1860), baldaŭ de Mihály Pázmán, György Nyiry (1866), Jakab Gerő, Bálint Barna (1870), Károly Fehér, László Homokay Kocsis (1871), Mihály Szegedi kaj Sándor Csóka (1872-1874). Li estis teatrestro inter 1874-1888 kaj li prezentis teatraĵojn nur en urboj de Transilvanio. En la sekvaj jaroj li denove apartenis al trupoj de György Kárpáthy kaj György Völgyi. Li pensiuliĝis en 1900. Li edziĝis trifoje.
The Desert Hawk
The Desert Hawk estas la nomo de pluraj artikoloj.
Filozofo je lamplumo
Filozofo je lamplumo (: A Philosopher by lamplight) (ankaŭ konata kiel Ermito studanta anatomion) estas pentraĵo farita de Joseph Wright of Derby. Oni ne scias kiam Wright pentris la bildon, sed ĝi estis unue ekspoziciita en 1769 en Londono de la Societo de Artistoj. Ĝi estis unu el la plej fruaj el la multaj lamplumaj aŭ kandellumaj pentraĵoj kaj portretoj pro kiuj Wright famiĝis.
Priskribo
Ĉi tiu bildo estis priskribita en la katalogo de la vendo de 1801 kiel akompananto de Alĥemiisto malkovranta fosforon. Ĉiu el ili havas ĉefan figuron en la antaŭo kaj du malĉefajn malantaŭe, ambaŭ estas dumnoktaj scenoj kaj montras maljunulojn okupitaj en scienca priserĉo.
La pentraĵo montras maljunulon konsiderata kiel filozofon aŭ pilgrimanton, ekzamenanta aron da homaj ostoj en lamp-lumigita kaverno. Du malpli grandaj viroj, aŭ knaboj, vestitaj kiel prilgrimantoj (tiel identigitaj per Jakobaj konkoj sur iliaj ĉapeloj: la emblemo de S-ta Jakobo) ŝajnas alproksimiĝi al li. La dimensio de tiuj figuroj estas iom malpli granda ol la ĉefa karaktero en la pentraĵo. Ekster la kaverno la malluma pejzaĝo estas lumigita de lunlumo trarompanta la nubojn. Konkoj estis la signo de pilgrimantoj sed ili estis ankaŭ la emblemo de Darwin familio kiu enhavis Erasmus Darwin kiu estis gvida membro de la Luna Societo kaj Filozofia Societo de Derby kiuj ligis ŝlosilajn homojn en la Jarcento de la Lumoj. Fakuloj opinias ke ĉi tiu pentraĵo estis bazita laŭ Demokrito en meditado de Salvator Rosa. Amiko de Wright, John Hamilton Mortimer estis disĉiplo de Rosa, tial eblas ke Wright vidis la verkon de Rosa aŭ gravuraĵon de ĝi. Demokrito estis helena filozofo memorita pro lia amuziĝo pri frenezeco de la homaro.
Kvankam la subtitolo de la pentraĵo estas Ermito studanta anatomion (: A Hermit Studying Anatomy), lia sinteno al ostoj kiujn li tenas ne sugestas apartan seriozan esploron. Li estas ĉirkaŭata de la simboloj de la efemera naturo de homa kondiĉo kiuj inkluzivas la skeleton, lampon kiu forbruligos sian tutan oleon, la lunon kiu devas renaskiĝi post ĉiu kvara semajno kaj sablohorloĝon. La luno estis ankaŭ la simbolo de la Luna Societo kun kiu Wright estis forte asociita kvankam li neniam fariĝis membro.
La priokupo de la filozofo kaj trepidado de la du pilgrimantoj povus esti respegulo de priprenso pri la nova scienca kompreno kaj la Jarcento de la Lumoj en kiu Wright vivis.
Féron
Féron estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 519 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Féron estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Fourmies. Ĝi situas en la norda parto de natura regiono nomita Thiérache, inter la landlimo de Belgio kaj la departemento Aisne.
La vilaĝo Féron troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Féron etendiĝas sur 13,39 km².
Vidindaĵoj
Ĉiudujare okazas meze de aŭgusto kultura festivalo nomita "Féron’Arts".
Administrado
Féron apartenas al la kantono de Trélon, kies ĉefurbo estas Trélon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
39699 Ernestocorte
39699 Ernestocorte estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Vittorio Goretti elde la privata Observatorio de Pianoro, proksime de Bolonjo, Italio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Ernesto Corte, de La Jolla, Kalifornio, entrepreniston kaj fondinton de Gamma-Metrics, pioniron en la apliko de la fiziko de la radiadoj kaj elementa analizo de materialoj. Li estas kolego de la Instituto de Elektraj kaj Elektronikaj Inĝenieroj, agnoskita por sia gvidado kaj kontribuoj en teknologioj de la radiadoj.
Peña Cabarga
Peña Cabarga (elparolu pEnja kabArga) estas karsta montaro en Kantabrio (Hispanio). Ties areo estas kaj ties plej alta pinto estas pinto Llen (569 m super marnivelo)
La montaro situas paralele al la suda bordo de la Golfo de Santandero. Ĝia norda flanko estas okupita de kultivoj kaj herbejoj en la suba parto kaj kalkŝtono-rokoj en la plej alta areo. En la meza nivelo kreskas home plantitaj eŭkaliptoj.
Guazzora
Guazzora estas komunumo de Italio.
Peña Cabarga
La deponaĵoj de fera oksido sur la sudokcidenta deklivo estis ekspluatataj ekde Romia epoko (fakte klasikaj fontoj nomis la lokon "fera montoj") ĝis 1988. Por protekti la minejojn, en 1988 la Registaro de Kantabrio faris gravan pejzaĝan renoviĝon. Oni konvertis la sudan parton je amuza kaj ripoza areo per la Naturparko Cabárceno, kio estas vasta parko kie, kvazaŭ bestoĝardeno, pluraj specioj de bestoj vivas duon-libere en pitoreske ruĝeca medio.
Sur la supro de Peña Cabarga, apud la Monumento al Indiano, ekzistas observejo de kie oni povas panorame vidi la bordon de la Kantabra Maro, Santanderon, ties golfon kaj la montaron Picos de Europa. Ankaŭ estas senluma kamero per kiu oni povas, kaze de tre bona vetero, vidi eĉ la apudajn provincojn Biskajo kaj Burgoso.
4965 Takeda
4965 Takeda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de profesoro Hiroshi Takeda, de la Universitato de teknologio de Ĉiba. Li studis la lundevenajn meteorŝtonojn kaj la primitivajn aĥondritojn; tiuj studoj helpis kompreni la procezojn de planeda diferenciĝo de la malgrandaj korpoj de la sunsistemo.
Piĝino
Piĝino estas simpla lingvo, kiu pli-malpli hazarde estiĝas kiam diverslingvaj homgrupoj devas subite (aŭ sufiĉe rapide por malebligi reciprokan lingvolernadon) interrilati, kunloĝi, kunlabori ktp. Ĝi havas tre simplan gramatikon kaj malgrandajn vortprovizon (normale ne pli ol 1500 vortoj).
Malgraŭ la simpleco, oni ne konfuzu piĝinojn kun simpla kunigo de vortoj aŭ frazoj, kio povas okazi en kontakto inter homoj de malsamaj etnoj kiel urĝa komunikrimedo. Ekzemple, en landlimo de Brazilo kaj Paragvajo okazas la fenomeno kiun oni nomas "portunhol", tiel estas la interkomuniko inter brazilanoj kaj paragvajanoj per mikso de frazoj kaj vortoj de ambaŭ lingvoj, sed "portunhol" ne estas piĝino, ĉar ne estas reguloj, oni ne scias ĉu uzi portugallingvajn aŭ hispanlingvajn pronomojn, verbojn aŭ substantivojn, sekve, oni povus diri "eu soy brasileiro" aŭ "yo sou brasileño" [mi estas brazilano]. En unua kazo oni uzis pronomon kaj substantivon el la portugala lingvo kaj verbon el hispana lingvo, en la dua kazo, oni faris malon. Ankaŭ en Usono estas simila fenomeno, la "spanglish", senregula mikso de la angla kaj la hispana. Eble tiu fenomeno estas unua etaĝo de piĝino, sed ankoraŭ ne estas piĝino.