cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karbona disulfido
Vaporoj de karbona disulfido estigas eksplodajn miksaĵojn en la aero kaj ĝiaj miksaĵoj kun fluoro aŭ kloro estas brulemaj ĉe mediaj temperaturoj. Grandaj kvantoj da karbona disulfido uzatas en la manufakturo de la rajona fibro, celofano kaj karbona tetraklorido.
Pli etaj kvantoj uzatas en procezoj je solvanto-ekstraktado aŭ konvertiĝas en aliaj kemiaĵoj, ĉefe kiel akceliloj en la kaŭĉuko-vulkanizado kaj agentoj uzataj en floto-procezoj por erco-koncentrigo. Karbona disulfido estas solvebla en etanolo, benzeno, kloroformo kaj karbona tetraklorido. Ĝi estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj, azidoj, aluminio kaj zinko.
Montceau-et-Écharnant
Montceau-et-Écharnant estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Montceau kaj la vilaĝeton Écharnant.
13112 Montmorency
13112 Montmorency estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Philippe de Montmorency, Grafo de Hoorne (1524–1568), ŝtatestro de la Duklando Gelre kaj admiralo de Flandrio. Kune kun Vilhelmo de Oranje kaj la grafo de Egmont, li rezistis kontraŭ la enkonduko de la hispana Inkvizicio en Nederlandon. Li kaj la Grafo de Egmont estis kondamnitaj al mortpuno kaj senkapigitaj en Bruselo.
10424 Gaillard
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan amatoran astronomon kaj programara inĝeniero Boris Gaillard. Li pasis du sinsekvajn kaj sukcesajn somerojn ĉe la Schmidt-teleskopo de Caussols, kaj realigis efikan programaron por la aŭtomata malkovro de malgrandaj planedoj. Tiu programaro estas uzita de multenombraj anoj de la grupo "AUDE".
Champfrémont
Champfrémont estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Kungfua Kunikleto
Kungfua Kunikleto, fakte Savu la Planedon kun Kungfua Kunikleto, estas titolo de animacia filmo. La ideo de tiu kunikleto estas de la hispana reĝisoro Miguel Herberg en 2006. La plano fari tiun filmon dormis ĝis 2017, kiam CCTV—la ĉina televido "China Central Television (CCTV) Animations Inc."— eksciis pri ĝi kaj reagis pozitive, kaj kiam en 2020 alia filmisto kaj manaĝero Maximiliano Garcia venis al Italio por partopreni en la evento “Teo kaj Amo: Interkultura Dialogo”, kiu estis organizata fare de la Esperanto-grupo Giorgio Canuto de Parmo, itala Ĉefurbo de Kulturo 2020. Alessandra Madella venis en kontakto kun Garcia kaj alportis la projekton al ILEI, kies prezidanto Mireille Grosjean reagis pozitive. Kuncerbumado komenciĝis kaj preparlaboroj por krei dosieron survojas.
La stelulo de tiu animacio estas la Kungfua Kunikleto, blua stelulo kiu luktas por savi la planedon kun siaj geamikoj, uzante saĝajn vortojn eĉ pli ol batalartaj movoj. Ĝiaj malamikoj estas la dezertigado de la Tero, la malapero de abeloj, la fandado de la glacimontoj, la poluiga rubforigo kaj ĝenerale ĉio, kio malebligas al infanoj pli aŭtentan sperton de la naturo. Sciencaj fakuloj helpis en la verkado por garantii la pedagogian valoron de la serio.
Tiu projekto Savu la Planedon kun Kungfua Kunikleto aperas en la informilo de UEA por Unuiĝintaj Nacioj verkita de Humphrey Tonkin (novembre 2020).
AmigaOS
AmigaOS estas la operaciumo de la Amiga persona komputilo. Ĝi inklusivas la baza kerno, nomata exec, sur kiu restas diskoperaciumo AmigaDOS, GUI Intuition kaj grafika labormedio Workbench. Oni kutime dividas la operaciumon en du partojn; la Kickstart ROM-o kaj la surdiska porcio Workbench.
Kickstart
Sur la ROM-o estas la plej gravaj partoj de la operaciumo - exec, Intuition kaj la plej bazaj elementoj de AmigaDOS. Tial ĉi, eĉ sen disko AmigaOS havas multe de la operaciumo - ekzemple la fenestra sistemo - kaj povis starti rapide de diskedo, kontraste al la Vindoza sistemo kiu nur havas tre malgranda porcio de la operaciumo ĉe ROM-o.
Ĝis AmigaOS 3.1, la versioj de Kickstart kaj Workbench ĉiam kongruis; AmigaOS 3.5, eldoninta post longa paŭzo inter ĝi kaj versio 3.1, uzas Kickstart 3.1 ROM-oj kaj nur la softvara parto ŝanĝis, kaj same por eldono 3.9.
26442 Matfernandez
26442 Matfernandez estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
AmigaOS
Workbench
La grafika labormedio de AmigaOS uzas metaforo de labor; anstataŭ dosieroj Workbench havas tirkestoj; programoj estas iloj kaj tiel plu. Unikaĵo de AmigaOS estas ebleco havi plurajn ekranojn samtempe, ĉui kun aliaj specoj de grandeco ktp, kiu estas tre utile por grafikaj aplikaĵoj kaj por ne tro plenigi unu ekranojn kiam oni uzas multajn programojn samtempe. Oni ŝangas inter ekranojn aŭ per butono ĉe la supra-dekstra angulo aŭ tirante la ekrantitolon ĉe la supro.
26442 Matfernandez
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Matthew Fernandez, kiu gajnis la "Plej bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Oregon Episcopal School de Portlando (Oregono, Usono).
AmigaOS
Eksteraj Ligiloj
Oficiala retejo de Amiga.com (angle)
Samdaŭra orbito
En astronomio, samdaŭra orbito estas orbito tia, ke la orbitperiodo de la satelito ĉirkaŭ la ĉefa astro egalas al la turniĝperiodo de la astro mem.
Se la orbito ankaŭ estas cirkla kaj situas en la ekvatora ebeno de la ĉefa astro, oni tiam parolas pri fiksa orbito, ĉar la satelito ĉiam situos super la sama punkto de la supraĵo de la ĉefa astro; aliperspektive, vidate el la supraĵo de la ĉefastro, la satelito ĉiam aperos en la sama loko en la ĉielo.
Se la orbito ne situas en la ekvatora ebeno, tiam la satelito ŝancelos de nordo al sudo kaj reen, vidate el la supraĵo de la ĉefastro. Se la orbito ne estas cirkla, la satelito ŝanĉelos de oriento al okcidento kaj reen. Sumo de la du efikoj igos la sateliton ŝajne moviĝi en la ĉielo de la orbitata astro laŭ la formo de la cifero 8.
En la okazo de Tero, oni ofte uzas la pliprecizigajn esprimojn tersamdaŭra orbito kaj terfiksa orbito. Tiaj orbitoj ankaŭ ekzistas ĉirkaŭ astroj malsamaj ol Tero, kvankam proksimeco de aliaj ĉielkorpoj povas malebligi tiajn orbitojn en la praktiko. Ekzemple, la planedo Merkuro situas tiom proksime al la Suno, ke satelito neniam povus akiri merkursamdaŭran orbiton; la altirforto de la Suno estus tie pli granda ol tiu de Merkuro.
Moralo laika
Moralo laika estas nocio moderna (kaj postmoderna) kiu ĝenerale subtenas, ke ne estas bezonata religia moralo por ke homo realigu sian humanecon.
Dekomence la konfesantoj de la laika moralo pensis ke sufiĉu la natura morala leĝo por instigi kaj ilumini la konsciencon kaj direkti la ĝustan agadmanieron inter la homoj. La natura morala leĝo estas por kredantoj ankaŭ la bazo kaj la forto de la moralo religia ĉar tiu ĉi fariĝas deviga ĉe ili nur pro tio ke la natura morala leĝo ordonas obei al Dio (se tiu ĉi vere revelaciiĝis); ĉe modernuloj, kaj precipe ĉe postmodernuloj, la koncepto de la natuta morala leĝo fiaskas kiel fonto de religia moralo pro tio ke ĝi, se akceptita, reirigas al ordono kun fone ordonanto krizigante ateismon.
Historio de la koncepto
De ĉiam la filozofio sin demandis, sin turnante al la racio, pri la plej grandaj moralaj problemoj, kaj la klasikaj filozofoj ofte metis gravajn bazojn por la esploro pri la bono kaj la vero. Sed, laŭ la moderna lingvaĵo, por moralo laika oni aludas al moralo “nereligia”, kiu ne referencu al neniu formo de teologia moralo. Tia sendependo el religio signifas, almenaŭ en Okcidento, sendependeco el la kristanismo kaj el ties valoroj. La laika moralo celas sin montri kiel libera konkero de la racio kiu, senankrigita el la Dia Vorto, estus el si mem kapabla difini la bonon kaj la malbonon. La Ordonoj kaj la Evangelioj ne plu estas konsiderataj kiel normoj por la konduto, male ili estas taksataj kiel malhelpoj al la atingo de formuloj je universa aprobindeco. Ankaŭ la kristanaj eklezioj estas rigardataj kiel institucioj kiuj limigas la liberon de elekto.
La moralo laika ne ŝatas, tamen, sin difini “moralo nereligia” aŭ “moralo nekristana”, ĉar ĝi agnoskas al si la rajton povi esti agnoskata eĉ fare de kristanoj, pretendante por si rolon “super la partoj”, kaj tial sin starigante kiel universalan referencon akcepteblan far ĉiuj. Estas la homa racio – laŭ tiu moralo – kiu starigas la metron de morala mezuro de homaj agoj. Aparteno al iu religio estus ĝeno kaj ŝtopo al la kompreno de la vera moralo.
Kiel oni povas vidi, la laika moralo uzas la saman principon de religianoj: estas la racio kiu esploras, trovas kaj juĝas. Sed dum la religianoj aldonas al ĝi, kaj obee al ĝi, la diajn ordonojn, por la laika moralo sufiĉas la unua principo.
Rezultoj
Se ne estas bezonata la moralo transcenda (Dio ktp), kaj estas sufiĉa kaj bezonata laika moralo, kio estas fakte tiu moralo? Kiam kriziĝis teismo kaj deismo, kaj supreniris vasta ateismo, la emo al sendependo kreskis ĝis krizigi la saman koncepton de natura morala leĝo kaj iom post iom, ĉe novkulturaj avangardoj, moralo fariĝis varia afero, eĉ individua afero. Kaj, fakte, la koncepto de laika moralo modifiĝis ĝis fariĝi unusola principo: “moralo estas la rajto konstrui por si la propran moralon”. Nome la sama laika moralo penas resti morala. Sennombraj ideologioj aŭ politikaj sistemoj kreis sian moralon kaj per ĝi provis modifi la koncepton mem pri homo.
La supra skizo kompletigendas per la aserto, ke multege da eminentuloj de la laika morala intelektularo klopodas defendi la originan koncepton pri laika moralo: tiu ankrita al la konstanta natura morala leĝo.
Se la moralo laika akcentas la aspektojn de esploro, diskuto, dubo... por alveni al komuna moralo, la religianoj tiun samon asertas: ke mem alvenis al la moralaj principoj kaj leĝoj post dubo, esploro, debato ktp.
Sekularigita morala principo estas la Imperativo kategoria de Kant, kiu tamen sentis poste bezonon postuli la ekziston de Dio por igi fondita la Imperativon mem.
Inter la sistemoj de laika moralo taksendas ankaŭ Homaranismon de L.L. Zamenhof, kiu apogiĝas nur sur la morala natura leĝo. Vidu MI ESTAS HOMO, Kalinigrado, Sezonoj, 2006.
Ŝatas la koncepton pri laika moralo, apogita tamen sur natura morala leĝo, ankaŭ humanismo devota.
Kuncerbumado
Kuncerbumado estas tekniko por trovi ideojn kaj solvojn en grupo. La origina formulo en la angla estas brainstorming. Laŭ www.vortaro.net: kuncerbumado estas klopodo trovi solvon al problemo per seninterrompa kolektiva cerbumado.
Por labori kaj kunpensi efike, oni devas limigi la grupon al 12 personoj. La unua etapo estas libera parolado, kie iu ĵetas iun ideon kaj la aliaj ne rajtas komenti aŭ bremsi aŭ kritiki. Tiel naskiĝas bukedo da ideoj kaj solvoj. En dua etapo oni ordigas la ideojn kaj analizas ilian fareblecon, iliajn pozitivajn ecojn, negativajn efikojn, prezon, bezonojn, k.s. Sekve de tio oni atingas la trian etapon, kiam la grupo finfine ion decidas.
Kleštěnice
Kleštěnice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,51 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1586.
Mizda
Mizda aŭ Mizdah (arabe مزدة) estas urbeto en distrikto Al Ĝabal Al Garbi en nordokcidenta Libio. Ĝi estis administra centro de la iama distrikto Mizda. Okcidente de Mizda situas la Armea Bazo Mizda.
Vantablack
Vantablack (ankaŭ Esperantigita kiel vantanigro ) estas kemiaĵo farata el vertikalrektigitaj karbonnanotubaroj kaj estas la plej malluma artefarita substanco konata, absorbante ĝis 99,965% radiaĵon en la videbla spektro. La "vantablack"-nomorajto estas posedo de Surrey NanoSystems Limited.
Nomo
La nomo venas el la angla esprimo "Vertically Aligned NanoTube Arrays" (vertikalrektigitaj nanotubaroj) kaj la koloro nigro.
Blankfrunta abelmanĝulo
La Blankfrunta abelmanĝulo, Merops bullockoides, estas preskaŭpaserina birdo de la familio Meropedoj aŭ abelmanĝuloj tre amplekse disvastigita en subekvuatora Afriko.
Nestumado kaj Reproduktado
La Blankfrunta abelmanĝulo nestumas en kolonioj averaĝe de 200 individuoj, kie ili elfosas ripozan kaj nestan tunelojn en klifoj aŭ riverbordoj terecaj. La loĝantaro de tiuj abelmanĝuloj povas havi teritorion tra multajn kvadratajn kilometrojn de savano, sed revenas al la sama kolonio por ripozi, grupiĝi kaj reproduktiĝi. La Blankfrunta abelmanĝulo havas unu el la plej kompleksan socian sistemon bazitan sur familio trovebla en birdoj.
Kolonioj inkludas socian monogamion, tio estas ampleksigitajn familigrupojn kun koincidantaj generacioj, konataj kiel "klanoj" kiu montras kooperativan reproduktadon. Nereproduktantaj individuoj iĝas helpantoj al samfamilianoj kaj zorgas la idaron. Ĉe la Blankfrunta abelmanĝulo, tiu helpokonduto estas tre disvastigita kun helpantoj zorgantaj en duono de la nestoklopodoj. Tiuj helpantoj povas helpi ĉe ĉiu tasko de la reprodukta klopodo, el elfosado de la ripoz- kaj nestotunelo, ĝis manĝigado de la ino, kovado kaj manĝigado de la idaro; tiu kutimaro produktas grandan favoregan efekton por pliigi la nombron de la idaro atingita.
Nur 50% de nereproduktuloj en kolonio tipe iĝas helpantoj, kaj ĉu individuo iĝas helpanto aŭ ne kaj ĝis kioma grado ĝi havigas helpon ege dependas el la grado de Parenceco. Nereproduktuloj ju pli iĝas helpantoj kiam la reproduktaj paroj estas proksimaj genetikaj parencoj.
Manĝado
La dieto el tiu ĉi specio komponiĝas ĉefe el abeloj, sed ili povas kapti aliajn flugantajn insektojn depende de la sezono kaj la disponeblo de predoj. Oni observis du ĉasmetodojn. Ili povas gvati kiel rabobirdoj el malaltaj branĉoj de arboj aŭ arbustoj, aŭ gliti malalte el siaj gvatejoj kaj ŝvebi mallonge por kapti insektojn.
Nemezo
Ŝi estas filino de Nikso kaj Okeano aŭ Erebo, kaj patrino de Eriso, Hipno, Ker, Momo kaj Tanato. Ŝin eskortas la diino Ajdoso (honto, humileco). Nemezo punas principe la homan memtrotaksadon (Hibriso) kaj malatenton de Temiso – la diino de moraleco kaj justeco.
Zoologia ĝardeno de Berlino
La zoologia ĝardeno de Berlino (Zoologischer Garten Berlin) estas la plej malnova zoo de Germanio kaj la internacie plej konata el la germanaj zooj. Malfermiĝinte en 1844 ĝi havas areon de 35 ha en Berlina kvartalo Tiergarten.
La zoo kaj ĝia akvario nombris 3,2 milionojn da vizitintoj en 2007, tiel estanta la plej vizitata zoo en Eŭropo.
Historio
Malfermiĝinta la la Zoologischer Garten Berlin estis la unua zoo en Germanio. La akvario malfermiĝis en 1913. Ĝiaj unuaj bestoj estis donacitaj de reĝo Frederiko Vilhelmo la 4-a de Prusio.
Fine de la Dua mondmilito, la zoo estis komplete detruita kaj nur 91 de 12.000 bestoj transvivantaj. Postmilite zoo kaj akvario estis rekonstruitaj laŭ la plej modernaj principoj, t.e. montrante la bestojn en sia natura ĉirkaŭaĵo. La zoo atingis bonegajn rezultojn en bestobredado, kio manifestadis la efikon de la novaj metodoj.
Zoo
La Berlina Zoo estas la plej vizitata en Eŭropo kun ĉ. 3 milionoj jare. Ĝi estas vizitebla dum la tuta jaro. Ĝi estas facile atingebla per ĉiaj transportiloj (trajnoj haltas ĉe stacio Berlin Zoologischer Garten trajnstacio (populare: Berlin Zoo), pluraj U-Bahn-, S-Bahn- kaj bus-linioj interkonektiĝas tie). Ĉefa enirejo kun la Elefanto-pordego troviĝas en Budapesta Strato, alia enirejo kun Leona pordego ĉe Hardenbergplatz.
La zoo subtenas la bredadoregistrojn por blankaj kaj nigraj rinoceroj kaj gaŭroj. Raraj specioj de Cervedoj kaj porkoj partoprenas en specialaj programoj de bredado en kaptiteco. Berlina Zoo subtenas konservadistojn en Madagaskaro kaj estas partnero de Fondaĵo Specioprotekto.
Bestoj
Knut estas vira blanka ursido naskiĝinta en kaptiteco en la Berlina zoo la. La patrina urso ne akceptis sian novan idon, tiel la bestoflegistoj kreskigis lin. Knut kaptis la atenton kaj intereson de la amaskomunikiloj kaj estigis veran "Knutmanion" tra la tuta mondo (rapide produktiĝis Knut-ludiloj, Knut-specialaj eldonoj, Knut-lumdiskegoj kaj Knut-libroj. Pro ursido Knut kreskegis la nombro de vizitantoj je 30% kaj ĝenerale la enspezoj de la zoo, taksita al ĉ. 5 milionoj € en 2007.
Bao Bao (* 1978) estas vira Granda pando (Ailuropoda melanoleuca), la sola besto de tiu specio en germana zoo kaj la plej aĝa granda pando en zoologia ĝardeno de la mondo. Kiel multaj liaj samspeciuloj li estas daŭre pruntita de Ĉinio pro la celo de bredado, sed spite al pluraj provoj eĉ de artefarita inseminado kun femala pando "Yan Yan" ne jam estiĝis idoj.
Langkap
Langkap estas urbeto en la ŝtato de Perak, Malajzio. Langkap estas meze de la vojo de Teluk Intan al Kampar.
Ĉefa industrio estas pri tabako.
Esperanto kaj Langkap
Kelkaj loĝantoj kaj lernantoj de San-Min sendependa lernejo estas lerni Esperanton nun.
Hopfgarten
Hopfgarten havas diversajn signifojn:
Hopfgarten
21471 Pavelchvykov
21471 Pavelchvykov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Botanika Ĝardeno de Berlino
Botanika ĝardeno de Berlino (germane Botanischer Garten und Botanisches Museum Berlin-Dahlem pli precize en Eo: Botanika Ĝardeno kaj Botanika Muzeo Berlin-Dahlem) estas unu el la plej gravaj botanikaj ĝardenoj en la mondo, kun areo de 43 hektaroj kaj ĉ. 22.000 diversaj plantospecioj.
La ĝardeno estas lokita en Dahlem, najbare al distrikto Steglitz-Zehlendorf. Ĝi estis konstruita inter 1897 kaj 1910, sub gvido de botanikisto Adolf Engler.
Hodiaŭ, la ĝardeno estas parto de la Libera Universitato de Berlino.
La ĝardena komplekso konsistas el diversaj konstruaĵoj kaj vitrodomoj, kiel la Kakta Pavilono kaj la Pavilono Viktoria. La tuta areo de vitrodomoj estas 6,000 m². La ĝardenaj subĉielaj areoj havas la areon de 13 hektaroj. La ĝardena arboreto etendiĝas sur 14 hektaroj.
La plej konata parto de la ĝardeno estas la Granda Pavilono (La granda tropika domo), la plej granda vitrodomo de la mondo. La konstruaĵo estas ŝtalskeleta, kovrita per vitro. Ĝi altas 25 metrojn kaj larĝas 30x60 metrojn en la paŝzono. La interna temperaturo estas daŭre ĉe 30 °C kaj la aera humideco estas same granda.
Henrik Gyurkó
Henrik Gyurkó [djurkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyurkó Henrik estas hungara pupteatristo, laboristo.
Henrik Gyurkó naskiĝis la  en Miskolc.
Biografio
Henrik Gyurkó iĝis post la 2-a mondmilito simpla laboristo en Diósgyőr. En la fabriko li aliĝis al la amatoraj pupteatristoj, kie li havis rolojn inter 1950 kaj 1960. Li partoprenis ankaŭ en pupteatraj kursoj. En 1960 li edziĝis (baldaŭ li havis filinon). En la sama jaro li estis membro de Pupteatro (Budapeŝto), samtempe li studis en la pupteatra lernejo. Li akiris diplomon post 2 jaroj kaj plian diplomon en 1976 pri ideologio de marksismo-leninismo. Li estis subpupteatrestro inter 1988-1992. Li ricevis premiojn inter 1978-2009.
Mutějovice
Mutějovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 10 km norde de urbo Rakovník. Vivas ĉi tie.
Eŭropa Privata Kompanio
Eŭropa Privata Kompanio, mallonge SPE (de la latina Societas Privata Europaea), estas nova jura statuso de entrepreno, kiun Eŭropa Unio intencas enkonduki ekde 2010.
Boulay-les-Ifs
Boulay-les-Ifs estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Mutějovice
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1325.
Eŭropa Privata Kompanio
Kontraste kun Eŭropa Akcia Kompanio, la Eŭropa Privata Kompanio estas statuso ĉefe por malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj.
Saint-Cyr-en-Pail
Saint-Cyr-en-Pail estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Horbach
Horbach havas diversajn signifojn:
Irsawa
Irsawa estas OSV apriora lingvo. Ĝi estas algluema kun substantivoj disigitaj en 13 genroj, aŭ vortklasoj, inspiritaj en svahila kaj Bantuaj lingvoj: homo, surtera besto, akva besto, ĉiela besto, flaŭro, homfaritaj objektoj, abstraktaj konceptoj, vermoj, nevivaj objektoj, grandaj naturaj objektoj, lokoj, manĝeblaj aĵoj kaj aliaj.
Barcelos (Amazonio)
Barcelos estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 25.718 loĝantojn en 2010.
Jivina
Nomon Jivina havas pluraj sidejoj:
Meyer Lansky
Meyer LANSKY (naskiĝis Meier SUCHOWLAŃSKI la 4-an de julio 1902 en Grodno, mortis la 15-an de januaro 1983 en Novjorko), konata kiel la "Librotenisto de la Mafio", estis usona gravulo de la organizita krimo, kiu, kune kun sia asociito Charles "Lucky" Luciano, ĉefe rolis en la evoluo de la Nacia Krima Sindikato en Usono.
Asociata kun la juda mafio, Lansky evoluigis vetludan imperion, kiu etendiĝis trans la mondo. Laŭdire li estis parta posedanto de kazinoj en Lasvegaso, Kubo, Bahamoj kaj Londono. Kvankam juda, Lansky sendube havis fortan influon al la ital-usona mafio kaj grave rolis en la solidigo de la krimista mondo. La plena etendo de tiu rolo estis temo iom disputata, ĉar Lansky mem neis multajn el la akuzoj kontraŭ li.
Malgraŭ preskaŭ kvindek jaroj kiel membro-partoprenanto en la organizita krimo, Lansky neniam juĝiĝis kulpa pri io ajn pli grava ol kontraŭleĝa vetludado. Li ankoraŭ hodiaŭ havas famon kiel unu el la plej finance sukcesaj gangsteroj en la usona historio. Antaŭ ol li fuĝis Kubon oni diris, ke li valoras proksimume US$20 milionojn (ekvivalente al $189 milionoj en 2018). Tamen, kiam li mortis en 1983, lia familio ŝokiĝis lerninte, ke lia posedaĵaro valoris ĉirkaŭ US$57,000.
5286 Haruomukai
Nomo
Ĝi estis nomita en momoro de Haruo Mukai (1949–1986), juna frato de la unua malkovrinto.
Patrick Dewaere
Patrick Bourdeaux, konata kiel Patrick DEWAERE [patʁik dəvɛʁ] (naskiĝis la, mortis la ) estis franca aktoro.
Li emancipis sin ene de la trupo de la Café de la Gare, poste estis rivelita al la ĝenerala publiko kun Gérard Depardieu en la filmo Les Valseuses en 1974, iĝante kreskanta stelo en franca kino, turnante sin por diversaj reĝisoroj kiel Claude Miller, Yves Boisset, Jean-Jacques Annaud, André Téchiné, Alain Corneau, Henri Verneuil aŭ por lia amiko Bertrand Blier.
Konsiderita unu el la plej brilaj aktoroj de sia generacio, lia ludado estas karakterizita per natureco, ekzakteco kaj vero en la esprimoj, en la gestoj kaj en la sintenoj proksimaj al la Actors Studio, inventema kaj malavara eĉ se ĉe la fino de la 1970-aj jaroj, kritikistoj preferis la "kurbojn" kaj la teatraĵon de lia profesia dua identeco, konkuranto kaj amiko Gérard Depardieu. Li estas tiel unu el la grandaj forgesitoj de la César-ceremonio, neniam rekompencita, malgraŭ nomumo al plej bona aktoro en akompana rolo kaj kvin nomumoj al la César kiel plej bona aktoro.
Mignères - Gondreville (stacidomo)
Mignères - Gondreville estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Mignères, apud , en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-Saint-Georges - Montargis (745000).
Tisa Nouă
Tisa Nouă (nouax) (hungare: Réthát (ĝis 1828 Wiesenhaid), germane: Wiesenheid) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Arad administracie apartenanta al komunumo Fântânele (Arad). En 1910 ĝi havis 965 loĝantojn (germanoj), en 1992 903 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1359. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Temes vármegye).
Horhausen
Horhausen havas diversajn signifojn:
Marina de Cudeyo
Geografio
Ĝi limas norde kun Ribamontán al Mar kaj la Golfo de Santandero, oriente kun Ribamontán al Monte, Entrambasaguas kaj la alfluejo de la rivero Miera, konata kiel rio de Cubas, sude kun Medio Cudeyo kaj okcidente kun El Astillero separata per la rio San Salvador. Ĝi estas je 5 km de Santandero, sude de la Golfo de Santandero.
Iam la areo de Marina de Cudeyo estis pli malgranda, ĉar oni akiris teron el maro pere de malgrandaj digoj, kaj tio iĝis etendaj kampoj kaj herbejoj, dediĉitaj al brutobredado; tial malabundas arbaroj. Ĉe Pontejos, en la golfo, estas la insulo Pedrosa, aktuale hejmo de malsanulejo por rehabilitado de drogodependuloj.
Ĝi estas bone komunikita ĉefe pro la Aŭtoŝoseo de la Kantabra Maro, fervojo kun kelkaj stacioj en la municipo, kaj boatoj al Santandero, Pedreña kaj Somo, tre populara ĉefe somere. Ankaŭ la haveno kaj flughaveno de Santandero estas tre proksimaj.
9405 Johnratje
9405 Johnratje estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Marina de Cudeyo
Demografio
Fonto: INE
9405 Johnratje
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John R. Ratje, helpanta direktoro kaj lokala mastrumanto de la Internacia Observatorio de Monto Graham, filio de la Observatorio Steward. Antaŭ aliĝi al la Observatorio Steward en 1984, li estis inĝeniero kaj mastrumanto en nafta firmao.
Marina de Cudeyo
Historio
En la Moderna Epoko, oni konstituis komunumaron Junta de Cudeyo, formita per tri "trionoj", el kiuj la teritorio nomita "Tercio de la Marina" estis la ĝermo de la aktuala Marina de Cudeyo. Tiu Junta integrigis en la komunumaro Merindad de Trasmiera.
En 1753, laŭ la Catastro del Marqués de la Ensenada, la loĝloko Pontejos estis ligita al senjorlanda jurisdikcio kaj en la 18-a jarcento oni kreis la unuajn industriajn entreprenojn, bazitajn sur fiŝkaptado, kiuj estis konstruitaj sur tero akirita el maro.
Heredo
De ĝia heredo elstaras du Havaĵoj de Kultura Intereso, nome:
Krome, estas tri katalogitaj havaĵoj nome jenaj:
Ekonomio
La unuaranga sektoro, iam hegemonia, nun malpliiĝis ĝis 9,6% de la laboristaro, ĉefe dediĉita al brutobredado de bovinoj; industrio ekgraviĝis el 1966, post la konstruado de la ponto super la rio San Salvador, kiu konektas tiun municipon kun El Astillero kaj kun la ĉefaj komunikvojoj. Hegemonias la tria sektoro ĉefe ligita al turismo, strandoj kaj golfo (sporto).
Guatapará
Guatapará estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 6.966 loĝantojn en 2010.
Bodolyabér
Bodolyabér [bodojabEr], kroate Đabir estas malgranda unuigita vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló.
Situo
Bodolyabér situas en valo de rojo sur mildaj deklivoj en montaro Mecsek, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Dombóvár-Komló (la haltejo troviĝas je 1 km-oj). Komló troviĝas 17, Pécs 27, Budapeŝto 193 km.
Historio
Kisbodolya kaj la apuda Egyházasbér menciiĝis unuafoje en 1332. En 1950 la komunumoj unuiĝis. En Bodolyabér migra poŝto servas.
Imre Kapusi
KAPUSI Imre [kapuŝi] estis rumanuja hungara ekonomikisto. Li naskiĝis la 18-an de junio 1884 en Szászrégen kaj mortis la 17-an de aŭgusto 1978 en Seattle, (Usono).
Biografio
Imre kapusi estis komerclerneja instruisto en Marosvásárhely. Li disertaciis pri la instruado de ekonomiko kaj sociologio. Li estis pioniro de lernejtipo Sanderson en Transsilvanujo. En la 20-aj jaroj li laboris en Győr.
Kantono de Villebois-Lavalette
Villebois-Lavalette estas kantono en la franca departemento Charente. Kantono Villebois-Lavalette estas parto de la Arondismento Angoulême. Ĝi havis 7 177 loĝantojn (1999).
Sakarozo
Saĥarozo aŭ sakarozo estas la kemia nomo de la tabla sukero. La sakarozo estas disakarido; ĉiu molekulo konsistas el du "simplaj" sukeroj (el unu glukozo kaj unu fruktozo), nomataj monosakaridoj.
Konstruo
Sakarozo estas disakarido konstruata el unu molekulo de glukozo ligita per α(1-2)-glikozida ligo al unu molekulo de fruktozo.
Produktado
La sakarozo estas ĝenerale ekstraktata, purigita, kristaligita el sukerkano aŭ sukerbeto. Plia sukera (sed komerce negrava) fonto estas la sorgo kaj sukeracero. (pli detale ĉe sukero)
Uzado
La pura sakarozo estas la plej ĝenerala dolĉigaĵo en la moderna, industriiĝinta mondo. La homo kaj la plimulto de la mamuloj volonte akceptas la nutraĵojn dolĉigitajn per sakarozo. La prilaboritaj kaj ĝuaj nutraĵoj ofte enhavas sakarozon.
Kila Kanalo
La Kila Kanalo aŭ Kiela Kanalo (Nord-Ostsee-Kanal, do "Nordmara-Baltmara Kanalo") ligas la Nordan Maron kun la Baltan Maron. Pro la kanalo la ŝipoj ne devas vojaĝi la pli longan vojon tra la Skagerrak kaj laŭlonge de la norda pinto de Jutlando (Danio). La kanalo estas preskaŭ 99 km longa kaj trairas la germanan federacian landon Ŝlesvig-Holstinion de la enfluo de la rivero Elbo en la Nordan Maron ĝis la mar-branĉo kila fjordo (Kieler Förde) apud Kilo ĉe la Balta Maro. Ĝi estas la plej ofte frekventita homfarita akvo-vojo de la mondo, inaŭgurita en 1895 kiel Kaiser-Wilhelm-Kanal (Imperiestro-Vilhelmo-Kanalo, laŭ Imperiestro Vilhelmo la 1-a), nomon kiun ĝi havis ĝis 1948.
Priskribo
La kanalo estas mar-kanalo. Kluzoj ĉe ambaŭ finoj egaligas la ŝanĝantan akvo-alton kaŭzitan de tajdo aŭ vento. La finpunktoj situas en Brunsbüttel ĉe la Elbo kaj en Kilo, en la urboparto Holtenau ĉe la Kila Fjordo je distanco de 98,637 km (rekta linio 85,5 km). Plej grava havenurbo laŭlonge de la kanalo estas Rendsburg.
Serafimo de Sarov
La sankta Serafimo de Sarov (ruse Серафи́м Саро́вский [Serafím Saróvskij], naskiĝis la 19-an de julio 1759 laŭ julia kalendaro, la 30-an de julio laŭ gregoria kalendaro en Kursk, mortis la 2-an de januaro 1833 laŭ julia respektive 14-an de januaro laŭ gregoria kalendaro en Sarov, naskonomo Proĥor Moŝnin (прохор мошнин), estas unu el la plej famaj rusaj monaĥoj kaj mistikuloj en la Ortodoksismo. Li estas ĝenerale konsiderata la plej elstara el la ortodoksaj saĝaj aĝuloj (старец [starec]) de la 19-a jarcento, kaj, verŝajne, la unua. Li provis komprenigi la monaĥajn regulojn de kontemplado kaj altruismo al nemonaĥoj, kaj instruis ke la celo de la kristana vivo estu "akiri la Sanktan Spiriton".Serafim estis deklarita sanktulo fare de la Rusa Ortodoksa Eklezio en 1903. La dato de lia morto estas plej grava festotago de la eklezio. Respekto por li ne estas limigita al la ortodoksa eklezio; la papo Johano Paŭlo la 2-a nomis lin sanktulo en sia libro "Krucante la Sojlon de Espero". Unu el liaj "spiritaj infanoj", Nikolao Motovilov, verkis la plej grandan parton el tio, kion ni scias pri li hodiaŭ.
Norda botelnazulo
La Norda botelnazulo aŭ norda botelnaza baleno (Hyperoodon ampullatus) estas specio de bekobaleno en la familio de zifiedoj, kie ĝi estas unu el du membroj de genro Hyperoodon. La norda botelnazulo estis troe ĉasita de Norvegio kaj Britio en la 19a kaj komenco de la 20a jarcentoj. Ĝi estas unu el la plej profunde loĝantaj mamuloj konataj, kaj atingas profundojn de 1,453 m.
Serafimo de Sarov
Eble la plej populara citaĵo de Serafimo inter ortodoksaj kredantoj estas "Akiru pacan spiriton, kaj miloj da homoj ĉirkaŭ vi estos savitaj."
Kila Kanalo
Trafiko
La maksimuma rapideco por ŝipoj de certa klaso estas 12 km/h (6,5 nodoj) kaj por ĉiuj aliaj 15 km/h (8,1 nodoj). Vojaĝo tra la kanalo daŭras 6 ĝis 8 horojn. Ŝipoj rajtas esti maksimume 235 m longaj, 32,5 m larĝaj kaj 40 m altaj. Krom malgrandaj veturiloj kiel vel-boatoj aŭ motor-jaĥtoj ĉiu ŝipo devas esti gvidata de kanala piloto.
Serafimo de Sarov
Naskita la 19-an de julio 1759, li estis baptita je la nomo Proĥor, laŭ Sankta Proĥoro, unu el la unuaj sep diakonoj de la frua kristana eklezio kaj disĉiplo de la Sankta Johano la Evangeliisto. Liaj gepatroj, Isidoro kaj Agatia Moŝnin, vivis en en la urbo Kursk de la Rusa Imperio. Lia patro estis komercisto, sed Serafimo havis malgrandan intereson en komerco. Anstataŭe, li jam junaĝe komencis vivon dediĉitan al la ortodoksismo. Laŭ ortodoksa tradicio, kiel malgranda knabo li estis resanigita per mirfunkcia ikono de la Dipatrino "Nia Sinjorino de Kursk". Estas raportoj ke dum lia vivo li travivis kelkaj viziojn.
En 1777, en la aĝo de 19 jaroj, li kiel novico (posluŝnik) eniris la monaĥejon de Sarov. En 1786 li estis oficiale tonsurita, do prenis siajn monaĥpromesojn, kaj por li estis fiksita religia nomo "Serafimo", laŭ hebrea vorto kiu signifas "fajra" aŭ "bruliganta". Baldaŭ poste, li estis konsekrita monaĥa diakono. En 1793 li estis konsekrita kiel monaĥa pastro kaj iĝis la spirita gvidanto de la Divejevo-monaĥejo, kiu intertempe laŭ lia nomo estas konata kiel Serafimo-Divejevo-Monaĥejo. Baldaŭ post tio, li retiriĝis al trabkabano en la arbaro ekster ls monaĥejo de Sarov kaj dum 25 jaroj havis izolitan vivstilon kiel ermito. Dum tiu tempo liaj piedoj iĝis tiom ŝvelintaj ke li havis problemon paŝi.
Unu tagon, hakante lignon, Serafimo estis atakita fare de ŝtelista bando kiuj batis lin senindulge ĝis ili opiniis ke li estis mortinta. Li neniam rezistis kaj estis batita kun la tenilo de sia propra hakilo. La ŝtelistoj serĉis monon, sed ĉio kion ili trovis en lia kabano estis ikono de la Dipatrino. La okazaĵo lasigis al Serafimo kurban dorson por la resto de sia vivo. Tamen, ĉe la proceso de la ŝtelistoj li pledis al la juĝisto kompati pri la atakintoj.
Post tiu okazaĵo Serafimo pasigis 1 000 sinsekvajn noktojn sur roko en kontinua preĝo kun liaj brakoj levitaj al la ĉielo, preskaŭ superhoma atingo de asketismo, aparte pripensante la doloron de liaj vundoj.
En 1815, en obeemo al laŭdira spirita travivaĵo kiun li atribuis al la Dipatrino Maria, Serafimo komencis allasi pilgrimojn al sia ermitejo. Li baldaŭ iĝis popularega pro lia reputacio pri resanigoj kaj profetaj kapabloj. Li ofte estis vizitita fare de centoj da pilgrimoj je tago kaj havis la renomon kapabli respondi la demandojn de siaj gastoj antaŭ ol ili povis demandi.
Kiom eksterordinare severa Serafimo ofte estis al li mem, tiom ĝentila kaj indulga li estis direkte al aliaj - ĉiam salutanta siajn gastojn kun brakumo, kiso, kriante "Ke Kristo estas leviĝinta!", kaj nomante ĉiun "mia ĝojo". Li mortis surgenuiĝante antaŭ ikono de la Dipatrino en la aĝo de 74 jaroj.
Post lia morto
Post la morto de Serafimo la gvidantaro de la rusa ortodoksa eklezio komence klopodis ignori kiom multaj seimplaj kredantoj plu adoris la mortinton. Monaĥoj detruis meblojn el lia arbara kabano kaj la ŝtonon sur kiu li genue kaj stare pasigis 1000 noktojn. La eklezio prisubis liajn mirfarojn kaj deklaris ilin "danĝero je ĝusta kredo".
La eklezia sinodo pretis post la morto de la monaĥo komenci esploron pri ebla sanktigo, sed ne pretis agnoski proksimume 80 dokumentitajn mirfarojn kiel pruvo. Nur pro la engaĝiĝo de la rusa caro Nikolao la 2-a, de ties edzino Aleksandra de Hesio-Darmstadt kaj dela episkopo kaj metropolito Ĉiĉagov, verkinto de la libro "la vivpriskribo de la honorinda Serafimo de Sarov", fine en 1903, Serafimo de Sarov estis sanktigita fare de la Rusa Ortodoksa Eklezio. Kiel parto de tiu procezo, la 3-an de julio 1903, liaj ostoj estis transportitaj de ilia origina tombo ĝis la eklezio de Sanktuloj Zosimus kaj Sabatius, kie ili restis ĝis la tago de la glorado. Caro Nikolao la 2-a kaj Carino Aleksandra provizis novan cipresolignan ĉerkon por li. La 18-an de julio 1903, en la ĉeesto de la cara familio plenumiĝis funebra ceremonio en la katedralo de Sarov. Tiuj estis la lastaj preĝoj direktitaj al Serafimo kiel foririnta "servisto de dio"; de tiam, preĝoj anstataŭe estus direktitaj al li kiel sanktulo.
En la sekva nokto, plena je solena preĝado, liaj ostoj estis transportitaj de la eklezio de sanktuloj Zosimus kaj Sabbatius en la katedralon, kaj maten la ĉerko estis malfermita. Post la Fruprediko-Evangelio, la gvidantaro de la rusa ortodoksa eklezio honorigis la restaĵojn, kaj poste tiel faris la reĝa familio, la plenuma pastraro, kaj ĉiuj homoj en la katedralo. En sekva liturgio li estis deklarita sanktulo kaj lia ĉerko estis metita en specialan sanktejon kiu estis konstruita por ĝi. Fine konsekriĝis de la unuaj du preĝejoj dediĉitaj al sankta Serafimo. La unua el tiuj preĝejoj estis konstruita super lia monaĥa ĉelo en la arbaro de Sarov, kaj la dua estis konsekrita la 22-an de julio ĉe la Divejevo-monaĥejo. Laŭdire la cara paro en la sanktiga celebraĵo ricevis leteron, kiun la sanktulo skrivbis 70 jarojn antaŭe. La letero havis la titolon "al la caro kiu venos al Sarov". En la teksto la sanktulo priskribis la vivofinon de la caro kaj li profesis "ke Rusio fine de la jarcento denove estos libera".
Sekve de la bolŝevisma revolucio la sovetuniaj instancoj grave persekutis ĉiujn religiajn grupojn en Rusio. Kiel parto de la persekuto de kristanoj, ili konfiskis multajn restaĵojn de la sanktuloj, inkluzive de Sankta Serafimo, kaj la restadejo de liaj restaĵoj iĝis forgesita. En 1991, la restaĵoj de Sankta Serafimo estis retrovitaj post sepdek-jara kaŝo en sovetia kontraŭ-religia muzeo. Tio kaŭzis sensacion en post-sovetia Rusio, kaj efektive ĝenerale en la ortodoksa mondo. Religia procesio formiĝis por eskorti la restaĵojn, piede, la tutan vojon de Moskvo ĝis la Divejevo-monaĥejo, kie ili restas ĝis nun.
Memortagoj
Memortagoj pri la sanktulo estas la 1-an de aŭgusto, 15-an de januaro kaj la 2-an de januaro.
Sakarozo
Sanecaj efikoj
La sakarozo havas tre malfavorajn efikon je la sano. La plej ĝenerala estas la denta kario, ĉe kiu la acido produktata de bakterioj kaŭzas difektiĝon de la emajlo. La sakarozo havas grandan energienhavon, kiu povas kaŭzi dikiĝon. La homoj suferantaj je diabeto devas ĉiam kontroli sian sukerkonsumadon.
Franĝo
Franĝoj estas nomataj tiuj ŝtofaj fadenoj, kiuj estiĝas el teksaĵoj. Ili estiĝas plej ofte per deŝirado, tranĉado aŭ alikaza damaĝiĝo de la teksaĵo. Oni uzas la franĝojn ofte por plibeligi vestopecojn aŭ tapiŝojn.
Laŭ Francisko Azorín franĝo estas Ornamaĵo el pendantaj fadenoj, por borderi randon de vestoj, mebloj, k.c. Li indikas etimologion el latina fimbria (fadenaĵo), kaj li aldonas terminon franĝi, por ornami per franĝoj.
Sakarozo
Sukera anstataŭaĵo
Pro la malsanigaj efikoj de la sukero estis ellaboritaj sukeraj anstataŭaĵoj, kvankam ili ŝajnas ne tiel vaste uzeblaj kiel sukero kaj ili havas aliajn malbonajn efikojn je la sano.
Birján
Birján, kroate Birjan estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécs.
Situo
Birján situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de sakovojo el ĉefvojo Pécs-Mohács. Urboj Kozármisleny troviĝas je 9, Bóly 14, Pécs 17, Villány 19, Siklós 21, Harkány 24, Mohács 29 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la kuprepoko kaj bronzepoko. En 1295 abatejo fondiĝis, kiu ĝis 1543 funkciis. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1307 laŭ tiama hungara ortografio "Beran". En 1543 la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En la 17-a jarcento komence bosnoj, poste hungaroj alvenis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 1930 vivis en Birján 356 hungaroj, 105 germanoj, 95 kroatoj kaj 11 ceteraj.
En Birján migra poŝto servas.
Aachener Nachrichten
Aachener Nachrichten (prononco, mallonge AN) estas germana nacia gazeto. Ĝi fondiĝis en la urbo Akeno (germane Aachen) kaj havas sian centran redakcion tie. Gazetaj eldonoj ekde la 24-a de januaro 1945 aperas ĉiun lundon ĝis sabaton. Kune kun la parenca gazeto Aachener Zeitung ĝi publikiĝas en eldonejo nomata Aachener Zeitungsverlag.
Historio
La gazeto estas publikigita ekde la 24-a de januaro 1945 kaj estas la plej longe kontinue publikigita gazeto en Germanio. Ĝi estis la unua germania gazeto publikigita fare de la brita armeo, ekde la 27-a de junio 1945 daŭrigita laŭ licenca permeso de la armeo, ĉar Aachen jam en oktobro 1944 estis kaptita fare de la Aliancanoj. Tiel ĝi estis la sola ĵurnalo en Germanio, kiu sen nazia propagando povis raporti pri la senkondiĉa kapitulaco de Nazia Germanio la 8-an de majo 1945. Unua eldonisto de la gazeto post la milito estis la socialdemokrata printisto Henry Holland, kaj la unua germana ĉefredaktoro estis Otto Pesch.
11765 Alfredfowler
11765 Alfredfowler estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita astronomo Alfred Fowler (1868–1940), kiu mezuris la en laboratorio, en la tera atmosfero, en kometoj kaj en steloj. Li estis la unua ĝenerala sekretario de la Internacia Astronomia Unio.
Myslechovice
Myslechovice (Michlowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Litovel en distrikto Olomouc. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 107 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Myslechovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,1 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.
En fruaj matenaj horoj la 16-an de marto 2020, en la tempo, kiam Ĉeĥa respubliko baraktis sin en pandemio de kronviruso COVID-19, higienistoj decidis rilate al abrupta kresko de pacientoj kun tiu ĉi malsano fermi urbojn Uničov kaj Litovel komune kun ties ĉirkaŭaĵoj. Polico gardis la regionojn kaj malebligis al neniu enpaŝi en la regionon nek forlasi ĝin. Unu el tiel ĉi trafitaj municipoj estis ankaŭ Myslechovice.
Amt Plessa
Amt Plessa estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster en la federacia lando Brandenburgio kaj ekestis en 1992. Fine de ĝi havis  loĝantojn. La administra centro de la komunumaro situas en la samnoma urbo Plessa.
Membraj komunumoj
(inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de )
Lignières-Orgères
Lignières-Orgères estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lignièrois.
Pedaliacoj
La pedaliacoj (Pedaliaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lamialoj (Lamiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 15 genrojn kaj preskaŭ 70 speciojn,. Ĝia tipa genro estas pedalio.
Ĝi kelkfoje estas nomata sezamacoj, pro sia plej konata genro, sezamo (Sesamum)
Kun escepto de genro Sesamothamnus, ĉiu pedaliacoj estas moltigaj plantoj, kiu oftas en Afriko. La floroj estas kvinpartaj, ĉe multaj genroj (Rogeria, Holubia) la korolo portas dorsoflanke etan spronon.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (26 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
János Nepomuk Dercsik
János Nepomuk Dercsik [jAnoŝ derĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dercsik Nepomuk János estis hungara pastro, titulara episkopo, kanoniko, profesoro, abato, lektoro. Lia familia nomo laŭ malnova ortografio estis Dertsik.
János Nepomuk Dercsik naskiĝis la  1785 en Hungara reĝlando en Csaca (nuntempa Čadca en Slovakio). Li mortis la 1842 en Buda.
Biografio
János Nepomuk Dercsik frekventis pastran mezlernejon, poste li lernis teologion en Vieno. Li doktoriĝis en 1806, en la sekva jaro li pastriĝis. Inter 1806 kaj 1809 li estis prefekto en la pripastra lernejo en Pest (urbo), poste li instruis en liceo de Nagyszombat ĝis 1814, fine en Reĝa Universitato de Pest. Li instruis orientajn lingvojn en la universitato, li estis dekano en la studjaro 1833, rektoro en 1835. Pli frue en 1826 li estis nomumita kanoniko de Esztergom, en 1829 lektoro en Buda, en 1830 abato, en 1836 titulara episkopo.
Guzolândia
Guzolândia estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 4.754 loĝantojn en 2010.
Duobla monaĥejo
La duobla monaĥejo (aŭ ankaŭ, sinsekve, duobla abatejo) estas monaĥeja establaĵo kiu gastigas, en disigitaj strukturoj, monaĥojn kaj monaĥinojn, sub unusola gvido de abato aŭ abatino. El tiuj ekzistis en kristana Oriento ekde la unua duono de la 4-a jarcento. En Okcidento oni konstatas du grandajn ondojn de alestiĝo de tiu tipo de monaĥejoj: tiu de la kelta kristanismo, nome en la 7-a kaj 12-a jarcentoj, kaj tiu de la reformo de la 11-a jarcento kaj de la 12-a jarcento.
Oriento
Tiu tipo de monaĥa organizo kreiĝis en Oriento samtempe kun la alestiĝo de la kristana cenobitismo: ĝia kreiĝo suldiĝas al la neceso por la virinoj havi ĉe si virojn, la solaj habilititaj celebri la Dian oficon kaj administri la sakramentojn Ŝajnas ke la miksitaj monaĥejoj en Oriento en la unuaj monaĥaj jarentoj estis nombraj.
Inter tiu tipo de monaĥejoj estas kalkulitaj ankaŭ la "familiaj monaĥejoj", en kiuj iuj membroj de la komunumo estis unuiĝintaj per parencaj ligiloj: la edzo direktis la monaĥan komunumon kaj la edzino tiun de la monaĥinoj, aŭ la du roloj estis funkcie respektive plenumitaj de frato kaj fratino.
La latina tradicio vidas en sankta Pakomjo (292 - 348) la patron de cenobitismo, nome de la komunuma religia vivo. La unua fondaĵo efektigita de Pakomjo estis miksa: li starigis porviran monaĥejon en Tabennensis, en Tebaido, riverborde de Nilo, dum lia fratino Maria fondis virinan monaĥan komunumon sur la kontraŭa riverdordo. Pakomjo allasis instruaĵojn pri la rilatoj inter monaĥoj kaj monaĥinoj observantaj sian pormonaĥan regulon, kiu estis la unua inter tiuj konataj. Ekzemple, la monaĥoj engaĝiĝis pri la konstruaj laboroj dum la monaĥinoj pri la konfekcio de la vestoj.
La monaĥejo de la Olivarba monto en Jerusalemo estis starigita en 380 ĉirkaŭ de Melania la Pliaĝa kaj la vira komunumo estis konfidita al Tiranio Rufino.
Pri aliaj sennombraj tiaj monaĥejoj informas la historio.
Okcidento
La duobla monaĥejo estus estigita en Kildare (Irlando), en 470 ĉirkaŭ, de sankta Birgita de Irlando, kiu ĝin gvidigus de nobelfamilia abatino, sed historiistoj pri tio dubas.
La Alta Mezepoko estas karakterizita per la stampo de la kelka kristanismo (ekde la 5-a ĝis la 12-a jarcento, kiu atingis sian apogeon en la 7-a jarcento. Senlacaj irlandaj misiistoj, kun siaj disĉiploj, kreis tiajn monaĥejojn preskaŭ en ĉiuj nordeŭropaj landoj. Ĉar la kelta tradicio alte respektis la virinon, oni gvidigis la duoblajn monaĥejojn de abatinoj (al abatino preskaŭ ĉiam posteulis abatino).
El nordaj kristanaj landoj la kutimo de la duoblaj monaĥejoj svarmis al la aliaj eŭropaj landoj. Ekzemplo estu la Abatejo de Remiremont en la Vogezoj fondita de Sankta Amato (disĉiplo de Kolombano) kaj de Sankta Romariko ĉirkaŭ 620. La monaĥinoj vivis sur la altaĵa parto, la monaĥoj en la vala parto.
Organizado de la vivo
Ne multe estas konata pri la organizado de la vivo de tiaj monaĥejoj. Ĝi certe evoluis laŭlonge la jarcentoj kun la variado de la ideoj pri ĉasteco kaj fraŭleco.
Klauzuro
Rilate virinojn, la reguloj de la klauzuro de la duoblaj monaĥejoj ege sekvis la evoluon de la virinaj monaĥejo ĝenerale: dekomence ĝi ne ekzistis kaj kiam ĝi aperis, ĝi estis nur "pasiva" (ekskludo de eksteruloj kaj vizitantoj). Poste ĝi fariĝis ankaŭ "aktiva" (malpermeso de eliro, ankaŭ por la abatinoj); fine ĝi fariĝis pli/malpli rigida laŭ la reguloj de la unuopa ordeno.
En la 4-a jarcento, en la regulo de sankta Pakomjo, oni ne parolis pri klauzuro. Tamen la rilatoj inter monaĥoj kaj monaĥinoj estis eksplicite normigitaj: oni ne povis eliri senrajtige, oni ne povis kombini renkontojn se ne en ĉeesto de aliaj personoj ktp. En 529 imperiestro Justiniano la 1-a dekretis iujn normojn koncerne la duoblajn monaĥejojn. La ĉambroj, ekzemple, de la du seksoj devis esti en disaj konstruaĵoj. La monaĥinoj povis eliri kaj loĝi aliloke, sed ne en viraj monaĥejoj. La monaĥoj ŝargitaj helpi en la aferoj de la monaĥinoj rajtis paroli nun kun la abatino….
Hodiaŭ
En la Katolika Eklezio tiaj monaĥejoj ne estas konsiderataj en la Kanona Kodo.
Saal
Saal havas diversajn signifojn: