cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Usona Konstitucio
Artikolo 4
Artikolo Kvar karakterizas la interrilaton inter la statoj kaj la federala registaro kaj inter la statoj. ekzemple, ĝi postulas statojn doni "plenan fidon kaj krediton" al la publikaj agoj, rekordoj, kaj tribunalo diskutoj de la aliaj statoj. Kongreso estas rajtita reguligi la manieron en kiu pruvo de tielaj agoj, rekordoj, aŭ diskutoj povus esti agnoskita. La paragrafo de "privilegioj kaj imunecoj" malpermesas ŝtatan registarojn diskriminacii kontraŭ civitanoj de aliaj ŝtatoj favorante enloĝantajn civitanojn (ekzemple havi pli fortajn punojn pro loĝantoj de Ohio juĝitaj kulpaj pri krimoj ene de Miĉigano.) Ĝi ankaŭ establas ekstradicion inter la ŝtatoj, kaj ankaŭ preskribas juran bazon por liberan cirkuladon kaj vojaĝadon inter la ŝtatoj. Hodiaŭ, ĉi tiu provizo estas foje antaŭsupozata, precipe de civitanoj, kiuj vivas apud ŝtataj landlimoj; sed en la tagoj de la Artikoloj de Konfederacio, transiranta ŝtatajn liniojn estis ofte multe pli peniga kaj multekosta procezo. Artikolo Kvar ankaŭ antaŭzorgas la kreon kaj agnoskon de novaj ŝtatoj. La Teritoria Paragrafo donas Kongreson la potencon fari regulojn por forigi Federalajn posedaĵojn kaj reganta neŝtatajn teritoriojn de Usono. Fine, la kvara sekcio de Artikolo Kvar postulas Usonon certigi al ĉiu ŝtato respublikan formon de registaro, kaj protekti la ŝtatojn de invado kaj perforto.
Artikolo 5
Iatempe intencita - ĉu propon de Kongreso aŭ de nacia kongreso - ŝanĝoj dev tiam est ratifik de trikvara de la statoj al efektiviĝ. Artikolo Kvin alportas Kongreson la elekton de bezon ratifiko de stato parlamentoj aŭ de speciala kongreso. La kongreso metodo de ratifiko havas sole estitan uz por aprobi la 21an Ŝanĝon. Artikolo Kvin aktuale lokoj nur unu limo sur la ŝanĝanta potenco - ke neniu ŝanĝo povas forpren al stato de ĝia egal reprezentado en la Senato sen tio stata konsento (limoj pri sklaveco kaj impostado hav eksvalidiĝ en 1808.)
Artikolo 7
Artikolo Sep fiksas for la postuloj por ratifiko de la Konstitucio. La Konstitucio ne estus efektiviĝ ĝis almenaŭ naŭ statoj havis ratifikitan la Konstitucion en stato kongresoj speciale kunvenigita tiucelan, kaj estus sole koncern tiuj statoj kiu ratifikis ĝin
Preĝejo Sankta Gregorio (Erfurto)
La Preĝejo Sankta Gregorio, ankaŭ nomita Preĝejo de la komercistoj (Kaufmannskirche) estas unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto.
Usona Konstitucio
La deklaro de rajtoj
Bill of Rights (Usono)
Preĝejo Sankta Gregorio (Erfurto)
Historio
La komencoj de la mallarĝa baziliko sen transepto estas interfakulare iomete disputata. Eble ĝi estis fondo de frisaj komercistoj el la 8-a jc. Pli modernaj esploroj tamen ne plu kredas tiom longan historion. Ĝi estas la sola dutura paroĥa preĝejo en la urbo. La nuna konstruaĵo estis farita post la incendio de 1291 laŭ gotika stilo (ĝis 1368). La malfrurenesanca meblaro ene estas de 1584-1625.
Usona Konstitucio
La 11-a amendo
Klarigis la procedon por procesoj kontraŭ la ŝtatojn, inter la ŝtatojn, inter la popolo de ŝtato kaj alia ŝtato, kaj inter ŝtato kaj fremdulo.
La 12-a amendo
Ŝanĝis la procedon de la prezidanta balotado.
Preĝejo Sankta Gregorio (Erfurto)
Historio
Ekzistas planoj multfunkciigi la preĝejon: krome al liturgia uzo ĝi estu je dispono ankaŭ al kulturaĵoj kaj socialaĵoj. Forigu ene la galerioj kaj la sidbenkoj kaj ĉe la suda flanko en direkto al Anger-placo alikonstruitu moderna ortangula ejeto el diafana vitro.
Tautenburg
Tautenburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Preĝejo Sankta Gregorio (Erfurto)
Ĉefaltaro
La 8.50 m alta kaj 3,60 m larĝa ĉefaltaro faritis el tilioligno fare de la gefratoj Friedemann en 1625. Pentrita kaj ornumita ĝi tamen estas nur en 1671 fare de Michael Kesweiß el Gotha, supoze pro la esplodo de la Tridekjara milito. La originala ĉefaltaro estis damaĝita en 1594 pro terenfalo de volbaĵo.
Usona Konstitucio
La 13-a amendo
Abolis sklavecon kaj devigan laboron, krom punlaboron.
La 14-a amendo
Establis la difinon de civitaneco (oni estus civitano, se oni naskiĝis en Usono), kaj findecidis plurajn nesolvitajn problemojn de la Usona Civila Milito.
Preĝejo Sankta Gregorio (Erfurto)
Ĉefaltaro
Ĝi estas poliptiko kun meza kesto, nemoveblaj flankaj aloj kaj arta surmetaĵo sur predelo. Meze oni vidas la Lastan Vespermanĝon, enkadrigitan de du kolonoj kaj flankaj aloj. Sur la maldekstra alo videblas sube la Anunciacio kaj malsube la naskiĝo de Jesuo. Dekstre oni vidas sube la Cirkumcidon de la Sinjoro kaj malsube la bapton. Ambaŭ flankaj aloj ekstere estas limigitaj per bildoj de evangelistoj. La supra parto montras centre la Krucumon de Jesuo, kiu flankatas maldekstre de la Resurekto de Jesuo kaj desktre de la Ĉieliro. Krome estas maldekstre supre la Lasta juĝo kaj dekstre la damniteco. Sur la plej supra parto estas Jesuo kiel lasta juĝisto sidanta sur ĉielarko kun Moseo kaj Johano kaj anĝelkapoj. La surmetaĵo konsistas el kvar starantaj anĝeloj kun la torturiloj. Sur la predelo estas skribita en la latina, la aramea, la hebrea kaj la greka lingvoj: "Ĉi tio estas mia korpo, ĉi tio estas mia sango." (Mt. 26, 26–28).
Usona Konstitucio
La 15-a amendo
Malpermesis la neadon de voĉdonadon ĉar pro la raso de la voĉdonanto.
Preĝejo Sankta Gregorio (Erfurto)
Ambono
La gefratoj Friedemann faris en 1598 ankaŭ la ambonon, altan 7 metrojn, ĉe la suda pilastro de la triumfarko en la ĥorejo. Nur de post la restaŭrado en la 19-a jc datumas la pupitro de ĉe la norda flanko.
Usona Konstitucio
La 16-a amendo
Permesis la registaron kolekti impostoj rekte de enspezoj.
Preĝejo Sankta Gregorio (Erfurto)
Ambono
La ambono prezentas bilde la evangelian doktrinon. Adamo kaj Evo ĉe la piedo simboligas la homaron. Ili estas benataj de Abrahamo, kies beno sterniĝas ankaŭ super Isaakon, Jakobon kaj Jiŝajon (la trio troviĝas super Abrahamo). Sub la ambona korbo estas Davido kiel psalmisto (kun harpo), krome Maria kun Jesuo kaj la prapatroj de Jesuo. Supre rekte sur la korbo estas Jesuo kiel Dolorplenulo. Tie troviĝas ankaŭ Johano la Baptisto. Sur la ambona baldakeno ekstere estas la disĉiploj kun la escepto de Judaso Iskarioto, krome Ambrozio de Milano, Aŭgusteno de Hipono, Sankta Hieronimo, Gregorio la Granda kaj la simboloj de la Sankta Triunuo interne.
Usona Konstitucio
La 17-a amendo
Ŝanĝis la elektojn de Senatanojn al voĉdono de popolo.
Preĝejo Sankta Gregorio (Erfurto)
Ambono
Sur la ŝtuparo al la predika pupitro bildiĝas sur ses reliefoj la kredokonfeso de Kreado tra la Savo ĝis la sanktigo. Krome oni vidas la Lastan Vespermanĝon kaj la Lastan juĝon. Sur la pordo de la ambono estas du aliaj reliefoj: pri ŝtelistoj perforte penetrintaj en ŝafostalon kaj pri la rekonduko de la gregoj. Latina enskribo tekstas: Ego sum ostium ovium - Mi estas la pordo de la ŝafoj. (Joh 10,7). Pordo estas simbolo por la Savanto; la predikanto nur tra ĝi pervenos al la aŭskultanta komunumo.
Baptujo
Laŭ anonima kroniknotico la baptopelvo staris dum pasko de 1608 en la ĥorejo. Ĝi estas el grejso, alta je 1,07 m, larĝa je 55 cm. Ĝia sepopla piedo montras profetojn el la Malnova Testamento, kiuj anoncas la venon de la Mesio. La plej malsuba pelvo enkadritas de puttoj flugilhavaj kun torturiloj. La puttoj signifu la Novan Testamenton. Pro la kompleta mergo de la baptontoj surakven dum pli fruaj jarcentoj, la ŝtona pelvo estas tre profunda. Hodiaŭ troviĝas plata pelveto el latuno sur ĝi, ĉar la baptorito ŝanĝiĝis.
Orgeno
La unua orgeno estis farita en 1511 fare de Barthel Herings kaj en 1686 anstataŭigita per nova modelo de Christoph Junge. Renovigis la instrumenton en 1911 Wilhelm Rühlmann. En 1957 la firmao Schuster & Sohn faris la ĝis nun videblan orgenon. Ĝi estas ĉe la okcidenta vando, alta ja 8 m, larĝa je 9 m.
Usona Konstitucio
La 18-a amendo
Kontraŭleĝigis la fabrikadon, vendon, kaj konsumadon de trinkaĵojn alkoholajn. (Proponita 1917, Aprobita 1919)
La 19-a amendo
Establis balotrajton de virinoj. (Proponita 1919, aprobita 1920)
La 20-a amendo
Ŝanĝis la unuan tagon de prezidanta oficperiodo al 20-a Januaro, kaj la unua tago de kongresana oficperiodo al 3-a Januaro.
La 21-a amendo
Malvalidigis la 18-an amendon. (Proponita kaj aprobita en 1933)
La 22-a amendo
Limigis la oficperiodo de prezidanto al 2 periodoj aŭ maksimumo de 10 jaroj.
La 23-a amendo
Permesis la reprezentado de Vaŝingtono D.K. en la Usona Kolegio de Balotado.
La 24-a amendo
Abolis la neadon de la voĉdonrajto ĉar la nepagado de impostoj de voĉdono.
La 25-a amendo
Difinis la ordon de prezidanta hereda postiro.
La 26-a amendo
Malaltigis la leĝan aĝon por voĉdoni al 18.
La 27-a amendo
Malpermesas tujaj pligrandigoj de la salajro de la Kongreso. Ĉiu pligrandigo komencus en la komenco de nova oficperiodo.
Kritikoj
Prihistoria profesoro en la Columbia University, nome Charles A. Beard, ege influis super la studoj pri la komenca usona politiko ĉefe pri liaj publikaĵoj en la fakoj de historio kaj politika scienco. Liaj verkoj inkludis radikalan re-taksadon de la temo de la Patroj-fondintoj de Usono, pri kiuj li kredis, ke ili moviĝis plie pro ekonomiko ol pro filozofiaj principoj. La plej influa libro de Beard, nome An Economic Interpretation of the Constitution of the United States (1913), estis celo de granda polemiko jam ekde sia publikigo. Kvankam ĝi estis ofte kritikita pro sia metodologio kaj konkludoj, ĝi estis responsa pri ampleksa reinterpretado de la dekomenca usona historio. Ikono de la progresema skolo de historia interpretado, lia reputacio suferis dum la epoko de la Malvarma Milito kiam la kompreno de la ekonomika klasbatalo falis ĉe plej historiistoj. Male, Sir Denis Brogan kredis, ke Beard perdis favoron en la epoko de la Malvarma Milito ne ĉar liaj vidpunktoj rezultis malpravaj sed ĉar la usonanoj ne deziris aŭdi ilin. En 1965, Brogan verkis, "La sugesto ke la Konstitucio estis sukcesa klopodo bremsi troan demokration, ke ĝi estis venko de la posedo (kaj) grandaj negocon aspektis blasfemo al multaj kaj agado de preskaŭ perfido en la danĝera krizo tra kiu la usona politika fido kaj praktiko estis pasanta."
Preĝejo Sankta Gregorio (Erfurto)
Epitafoj
La ĥorejaj muroj havas plurajn epitafojn. La terenfalo de la arkaĵo en 1594 verŝajne damaĝis la aliajn malnovajn. Restis la epitafo de Hans Ziegler (1584), de Wolfgang von Tettau (1585) kaj de la familio de Sigismund von der Sachsen (1592). La post 1594 faritaj epitafoj originas el la ateliero de la gefratoj Friedemann. Ĉie en la kirko troviĝas tombslaboj kaj epitafoj datumantaj de ĝis la 17-a jc.
Suchohrdly u Miroslavi
Suchohrdly u Miroslavi (Socherl) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Znojmo en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.
Loĝantaro
Nombro de loĝantoj
László Haranghy
HARANGHY László (harangi) estis hungara/rumania hungara kuracisto pri patologio naskita en Debrecen la 10-an de aŭgusto 1897 kaj mortinta en Budapeŝto la 8-an de decembro 1975. Lia frato estis Jenő Haranghy.
Kariero
László Haranghy diplomiĝis en 1923 en Debreceno kaj de 1932 li fariĝis privat- kaj eksterordinara profesoro de Universitato de Peĉo. De 1940 li estis profesoro de la Universitato de Koloĵvaro, poste de OGYI de Târgu Mureș. Li revenis Hungarion en de 1952.
NGC 5833
NGC 5833 (aliaj indikoj — ESO 42-3, FAIR 840, IRAS15066-7240, PGC 54250) estas galaksio en konstelacio Paradizeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rumelio
Rumelio (turke kaj albane: Rumeli, bosne: Rumelija; serbe: Rumelija; makedone: Румелија, bulgare: Румелия, greke: Ρωμυλία) estas turka nomo, uzita ekde la 15-a jarcento, por la sudaj balkanaj regionoj de la Otomana Imperio. "Rumeli" laŭlitere tradukeblas kiel "tero de la romianoj", reference al la Orientromia imperio (la esprimo "bizancanoj" estas moderna ĉar ili mem neniam uzis ĝin, sed "romianoj"), la antaŭa domina povo en la areo.
Dum la 11-a kaj 12-a jarcentoj, ĝi estis vaste uzita por Anatolio dum ĝi iom post iom estis konkerita de la bizancanoj. Rumelio inkludis la antikvajn regionojn de Konstantinopolo, Tesaloniko, Trakio, Makedonio kaj Moezio, la hodiaŭa Bulgario kaj turka Trakio, norde ĝi limas kun la Danubo, okcidente proksime de Albanio kaj sude de Morea duininsulo. La nomo Rumelio estis fine uzita por provinco kunmetita el centra Albanio kaj nordokcidenta Makedonio, kun Bitola por ĝia ĉefurbo.
Pro administraj ŝanĝoj realigita inter 1870 kaj 1875, la nomo ĉesis por tiu politika dividado. Orienta Rumelio estis konsistigita kiel aŭtonoma provinco de la Otomana Imperio per la Berlina Traktato de 1878, se la 6-an de septembro 1885, post senperforta revolucio, ĝi estis unuigita kun Bulgario. La Kosova Vilajato estis kreita en 1877.
Hodiaŭ, en Turkio, la vorto Trakio plejparte anstataŭigis Rumeliion kiam temas pri la parto de Turkio kiu estas en Eŭropo (regionoj Edirne, Kırklareli, Tekirdağ, la norda parto de provinco Çanakkale kaj la okcidenta parto de la provinco İstanbul. En Grekio, la esprimo ρούμελη (Rumeli) estis uzita ekde otomanaj tempoj rilate al Centra Grekio, aparte sen la Morea duoninsulo. La vorto "rumeli" ankaŭ estas uzita en kelkaj kazoj (plejparte fare de istanbulanoj) ekskluzive por la eŭropa parto de Istanbulo, situanta okcidento de la Bosporo.
Sperlinga
Sperlinga estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Enna. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Gangi (PA) kaj Nicosia.
Raimonde Clarac
Raimonde CLARAC estas franca esperantisto. Ŝi naskiĝis en Gvadelupo (Francaj Antiloj) kaj transloĝiĝis al Venezuelo en 1952. Ŝi eksciis pri Esperanto antaŭ 10 jaroj kaj post multaj poresperantaj laboroj mem eklernis la lingvon kaj en 1982 sukcese partoprenis porintruistan Esperanto-kurson. Ŝi estas fratino de Brigitte Clarac.
Ernő Hátszegi
HÁTSZEGI Ernő (ha:tsegi), familinomo Zuckermandel estis rumanihungara ĵurnalisto naskita en Hátszeg la 25-an de marto 1904 kaj mortinta en Aŭŝvico en 1944.
Kariero
Hátszegi de 1922 ĝis 1926 estis kunlaboranto de ekonomikgazeto Consum de Kluĵo. Li finis en Parizo ĵurnalistakademion kaj komerckurson. De 1928 ĝis septembro 1940 li estis redaktoro eksterpolitika de la oficiala rumana presagentejo RADOR kaj roportisto de Bukareŝto de gazeto Új Kelet.
Distrikto Habiganj
La distrikto kovas areon de 2636,58 kvadradaj kilometroj. Ĝi limas norde al la distrikto Sunamganj, oriente al la distriktoj Moulvibazar kaj Silheto, en la sudo al la barata subŝtato Tripuro kaj okcidente al la distriktoj Brahmanbaria kaj Kishoreganj.
Kvankam la teritorio estis kreita jam en 1874 kiel administra subunuo de la dividaĵo Silheto, ĝi nur en 1984 ricevis la statuson de sendependa nacia administra distrikto. Habiganj estas dividata en ok subdistriktojn: Ajmiriganj, Baniachang, Bahubal, Chunarughat, Habiganj Sadar, Lakhai, Madhabpur kaj Nabiganj. Ene de la teritorio estas kvar sinregantaj urbaj municipoj (angle municipalities), 77 Uniaj Unuiĝoj (angle Union Parishads, vilaĝaj konsilioj) kaj 1241 vilaĝoj.
La ĉefaj agrikulturaj produktoj estas rizo, teo, tritiko, terpomoj, juto, arekoj, legomaj oleoj kaj fruktoj, aparte mangoj, jakvoj, bananoj, ananasoj, liĉioj, kokosoj kaj citronoj. Eksterlanden vendiĝas precipe rizo, teo, arekoj kaj bambuo.
Adriano Ferreira Martins
Adriano Ferreira Martins (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Gamba Osaka, Tokushima Vortis kaj Ventforet Kofu.
Pierre Tossanus
Pierre Toussain aŭ Petrus Tossanus (1499-1573) estis teologo, reformisto, humanisto, helenisto. Li faris siajn unuajn studojn en Bazelo, Kolonjo, Parizo kaj Romo. En 1515 li fariĝis kanoniko en Metz kaj tie li faras kontaktojn kun la protestantaj doktrinoj kaj supozeble li adoptas la novajn konceptojn pri la reformo. Kaŭze de persekutoj li estas devigata fuĝi al Bazelo. Dum kelka tempo li restas en Parizo kaj provas enkonduki en Metz la novajn doktrinojn, tamen li estas arestita en Pont-à-Mousson. En la 11-a de marto 1526, li estas senigita je siaj beneficoj kaj forpelita el Metz.
Li tiam reiras al Parizo, kie li iĝis kapelano de Margareta de Navaro (1492-1549), sed en 1531 li ree estas devigata fuĝi el Francio. Post fari viziton al Ulriko Zvinglo (1484-1531), en Zuriko, al Guillaume Farel (1489-1565), en Grandson, kaj al Simon Sulzer (1508-1585) en Bazelo - kie li enamikiĝis al Erasmo de Roterdamo (malgraŭ ke Erasmo estis katoliko) kaj Johano Okolampado (1482-1531) (kiu estis lia iama kunstudento en la Universitato de Bazelo, kaj kun kiu li dividis kelkajn klopodojn rilate al reformo)-, li restas en Wittenberg. En sia revena vojo, li trapasas Tübingen kaj la duko Ulriko el Württemberg (1487-1550) lin invitas por daŭrigi en Montbéliard la reformon komencitan de Johann Gayling (1495-1559) kaj Guillaume Farel (1489-1565).
Inter 1535 kaj 1539, la protestantismo definitive establiĝas en Montbéliard, kaj la meso aboliciita, kvankam la plejgranda parto de la kanonikoj fuĝis al Besançon. Toussain fariĝas la nova ĉefo de la eklezia organizacio kaj franca kaj svisa, kaj subite li implikiĝis en serioza polemiko kun la kapelanoj (respondecaj pri la financaj aferoj) de Christoph el Württemberg (1515-1568), kiu stariĝis en Montbéliard, en 1542. Konsekvence, li retiriĝas al Bazelo en 1545, sed li revenas al Montbéliard kiam la kazo jam estis solvita.
Li estas unu el la raraj ekleziuloj pardonitaj dum la Interna Rezolucio de Aŭgsburgo (1548-52), kaj okaze de la dua forpelo de katolikoj el Montbéliard, en 1552, li reprenas sian pozicion kiel superintendanto kaj estro de la protestanta klerikaro. En 1559, sub la ordoj de la nova grafo Frederiko la 1-a el Württemberg (1557-1608), la ritoj reenkondukiĝis, sed la obstina rezisto de Tusano kaj de sia klerikaro devigis la reprezentantojn de la grafo fari koncesiojn, kaj super ĉio ili provizore permesis la uzadon de la liturgio de Tusano. En 1568, tamen, ĉiuj sacerdotoj rifuzantaj adopti la ritojn de Württemberg estis deponitaj. En 1571, Jakob Andreae (1528-1590) estis sendita de la registaro de Württemberg al Montbéliard por esti enketitaj. Daniel Tossanus (1541-1602), filo de la reformisto, estis ekzilita, lia patro retiriĝis kaj estis anstataŭita de luterano. Ĉiuj membroj de la klerikaro, kiuj kredis sin sekvantoj de Ulriko Zvinglo (1484-1531) kaj Johanno Kalvino (1509-1564) estis laŭgrade forigitaj, kaj la dogmoj de Tübingen fariĝis devigaj.
14277 Parsa
14277 Parsa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Steve Parsa, mentoro de unu finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge de 2001. Li estis instruisto ĉe la Palos Verdes Intermediate School de Palos Verdes Estates, Kalifornio, Usono.
Kantono Hartford
La kantono Hartford - angle Hartford County - estas kantono de Usono en la subŝtato Konektikuto. La formala ĉefurbo estas la samnoma urbo Hartford, sed en Konektikuto ĉiuj administraj servoj estas transdonitaj al la unuopaj komunumoj, do la ĉefurbeco estas nur simbola. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
(18260) 5056 T-2
(18260) 5056 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Ágnes Bánfalvy
Ágnes Bánfalvy [Agneŝ bAnfalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bánfalvy Ágnes estis hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro, instruisto. Ágnes Bánfalvy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ágnes Bánfalvy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1976. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Szinetár kaj László Babarczy. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. Inter 1978–1981 ŝi estis aktoro de la filma produktejo, poste ŝi disidis kun la unua edzo al Svedio. Iom poste ili vivis en Parizo, kie ŝi ricevis filman rolon. Pli poste ili vivis en Novjorko, kie ŝi studis en Universitato Kolumbio. Post la anglalingva diplomo (1984) ŝi instruis en California State University en Los-Anĝeleso. En 1992 ŝi hejmenvenis jam eksedziniĝinta kaj daŭris la aktoran karieron. Ŝi denove edziniĝis kaj naskis filon. En 2007 ŝi fondis aktoran mezlernejon. Ŝi ricevis premiojn inter 1978-2012.
Lipina (Valašské Klobouky)
Lipina estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Valašské Klobouky en distrikto Zlín. Ĝi situas sur komunikilo kuniganta Valašské Klobouky kaj proksiman Slavičín. Estas ĉi tie registritaj 94 adresoj kaj vivas ĉi tie.
Lipina estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,43 km².
Alfredo Portillo
Alfredo PORTILLO (naskiĝis en Escuque (subŝtato Trujillo, Venezuelo) en 1958) estas venezuela esperantisto. Li eksciis pri Esperanto pere de libro de Pierre Janton en 1980 kaj memlernis la lingvon la sekvantan jaron. Li estis membro de Venezuela Esperanto-Asocio dum pluraj jaroj.
Liba Gabalda
Liba GABALDA estas ĉeĥa kaj franca esperantisto. Ŝi naskiĝis en Ĉeĥoslovakio. Tie ŝi eklernis Esperanton en Česká Třebová en la kurso gvidata de Jindřich Štanel en la jaro 1967. Post la studado ŝi laboris kiel oficistino ĉe la fervojo.
En la jaro 1969 ŝi partoprenis la 21-an Kongreson de la Internacia Fervojista Esperanto-Federacio (IFEF) en Avinjono en la suda Francio. Ŝi ankaŭ partoprenis la Internacian Esperanto-Skisemajnon de Slovakio kaj plurfoje la Someran Esperanto-Universitaton okazanta ĉiujare en Gyula, Hungario.
En la jaro 1978 ŝi ĉeestis la 63-an Universalan Kongreson en Varna, Bulgario, kie ŝi konatiĝis kun sia estonta edzo. Dum pluraj jaroj ŝi aktivis en la fervojista Esperanto-rondeto "Amikeco" en Česká Třebová ĝis ŝi transloĝiĝis al Venezuelo por kuniĝi kun sia edzo Floreal Gabalda en marto 1980. Post tiam ŝi estis membro de Venezuela Esperanto-Asocio kaj partoprenis multfoje en la kulturaj agadoj de ĉi tiu asocio, poste ŝi kaj ŝia edzo translokiĝis al Francio.
Listo de asteroidoj (46001–47000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 46001 al 47000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Plejparte el la asteroidoj restas sennomaj kaj havas nenian menciindecon.
Kanto firma
Historio
La plej fruaj melodioj polifoniaj prezentis kanton firman kiel la gregorian ĉanton, kvankam la terminon oni ne uzis ĝis la 14-a jarcento. La komponaĵoj polifoniaj plej antikvaj, kiujn oni konservas kiel ekz. musica enchiriadis (en la 14-a jarcento), havas la melodion en la plej alta voĉo kaj la aranĝita parto estas sube. Ĉ. 1100 la kanto firma komencas aperi en la malsupra parto. Pli malfrue la kanto firma aperas dispoziciita en la tenorvoĉo (de la latina 'tenere', teni) en notoj longdaŭraj, voĉo, ĉirkaŭ kiu disvolviĝas melodiaj linioj pli ornamitaj, estu ili voĉkantaj aŭ instrumentoj.
La komponado uzanta la kanton firman estas la normo dum la 13-a jarcento: ankaŭ la muziko de la skolo de S-ta Martial kaj de Notre Dame utiligas ĝin samkiel la plimulto el la motetoj de la 13-a jarcento. Multaj el tiuj motetoj estis skribita en variaj lingvoj kun la kanto firma en la voĉo plej malalta. La tekstoj de la poemoj kun amora temaro povis esti kantata en dialekto super teksto sakrala en la latina en formo de tropo respektive sakrala teksto povis esti kantata kun profana melodio.
La mesciklo, kiu estiĝis la normo por muzika formo meze de la 15-a jarcento, aplikis la teknikon de la kanto firma kiel organiza principo. Komence la fontoj por kanto firma limitiĝis je la gregoria ĉanto, sed la sortimento de eblaj fontoj kreskis, tiel ke ankaŭ servis kiel kanto firma aliaj sakralaj kantoj kaj eĉ popularaj kantoj profanaj. Ankaŭ komence oni limitiĝis je la tenorvoĉo, sed je la fino de tiu jarcento multaj komponistoj eksperimentis per aliaj formoj de procedo, enkondukante ekz. temon en kontrapunkto inter ĉiu voĉo aŭ uzantaj diferencajn ritmojn. Dum la 16-a jarcento la tekniko de la kanto firma iom post iom estis abandonata, anstataŭiĝata per la tekniko de la parodio, en kiu variaj voĉoj de antaŭe ekzista melodio estis enkorpigitaj sakralan komponaĵoj kiel en la kazo de la meso. Dum kiam la komponistoj el Italio, Francio aŭ el la Malupraj Landoj utiligis la parodion kaj la parafrazon, la muzikaŭtoroj de Hispanio, Portugalio kaj Germanio daŭrigis la uzadon de la kanto-firma-metodo laŭ iliaj apartaj naciaj karakteroj.
Ekzistas aliaj ekzemploj de kantoj firmaj secularaj uzataj por la komponado de mesoj. Jen kelkaj el la plej famaj: 'Fortuna Desperata' (atribuite al Antoine Busnois), 'Fors seulement' (Johannes Ockeghem), 'Mille regretz' (Josquin), kaj 'The western wynde' (anonima).
La germanaj komponistoj de la barokepoko, speciale Johann Sebastian Bach, utiligis ĥoralmelodiojn kiel kantoj firmaj. En la komenca movimento de lia Pasiono laŭ Sankta Mateo la ĥoralo "O Lamm Gottes, unschuldig" (en la germana, "Ho Dia ŝafid‘ senkulpa") aperas en grandvaloraj notoj, kantataj de ĥoro de sopranoj "in ripieno". Multaj el liaj ĥoralpreludioj por orgeno enhavas kanton firman, jen en la soprano, jen en meza voĉo (tenoro, aldo) aŭ jen en la baso, ludata per pedalo.
12912 Streator
12912 Streator estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la usona urbo Streator (Ilinojso), kie loĝis Clyde Tombaugh (1906–1997), malkovrinto de Plutono.
Franz Gerhard Wegeler
Franz Gerhard WEGELER (22a de Aŭgusto 1765 - 7a de Majo 1848) estis germana kuracisto el Bonn, kiu estis juna amiko de Ludwig van Beethoven. Li estis la patro de la historiisto Julius Stephan Wegeler (1807-1883).
Li studis medicinon ĉe la Universitatoj de Bonn kaj de Vieno. Post fini sian studadon en Aŭstrio, li revenis en Bonn, kie li iĝis titolita profesoro de jurmedicino kaj obstetriko (1789). En 1794 li eliris el Bonn dum la Francaj Revoluciaj Militoj, kaj revenis en Vienon, kie li renovigis sian amikecon kun Beethoven. Post pasigi du jarojn en Vieno, li revenis al Bonn kiel instruisto kaj ĝenerala praktikisto de medicino.
En 1807 li translokiĝis al Koblenco, kie li aliĝis al la prusia civila servo kaj ricevis kelkajn prestiĝajn premiojn.
Wegeler estis framasono; Beethoven korespondis kun li pri la temo de la muziko de Beethoven (ne framasona muziko) kiu estis uzata en loĝiaj ceremonioj. Beethoven proponis komponi pli bonkvalitan pecon ol tiu kiu laŭdire estis uzita.
Kiel distinga doktoro, Wegeler estis rememorita pro sia biografio de 1838 pri Beethoven (Biographische Notizen über Ludwig van Beethoven), kiu estis publikigita kun la komponisto Ferdinand Ries (1784-1838) dekunu jarojn post la morto de Beethoven. Historiistoj konsideras tiujn memorojn grava kaj fidinda fonto de informaro pri la vivo de la granda komponisto.
Szczecin Niebuszewo
Szczecin Niebuszewo (germane: Stettin Zabelsdorf ) estas fervoja stacidomo en la pola urbo Szczecin. Ĝi situas ĉe la strato de Eliza Orzeszkowa 28a en la norda parto de la setlejo Niebuszewo-Bolinko. Ĝi troviĝas sur la linio Szczecin Główny – Trzebież Szczeciński, 8,3 km de la stacidomo Szczecin Główny. Ekde la 30-a de septembro 2002, la linio 406 kaj tiu stacidomo estas fermitaj al paŝagera servo.
La nuntempa konstruaĵo de la stacidomo estis konstruita en la jaro 1927. Post finkonstruado de la stacidomo, ĝi akiris nomon Stettin Zabelsdorf. Post la Dua Mondmilito, ĝi akiris nuntempan nomon Szczecin Niebuszewo.
Kiel parto de la konstruado de la Metropola Fervojo de Szczecin estas planita la renovigo de ĉi tiu stacio.
Interkonektoj
Ĉe la stacidomo situas la komencaj haltejoj de tramlinioj kaj buslinioj; ili havas la nomon Dworzec Niebuszewo. Fronte de la stacidomo lokiĝas la taksihaltejo.
Ernesto Aŭgusto la 1-a (Saksio-Vajmaro-Eisenach)
Ernesto Aŭgusto la 1-a (naskiĝinta la en Vajmaro, mortinta la  en Eisenach) estis duko de la Duklando Saksio-Vajmaro-Eisenach. Inter aliaj germanaj suverenoj siatempaj li furoris per diversaj specialaj trajtoj, ĝuste ne per imitado de la franca reĝo Ludoviko la 15-a.
Vivo
La plej maljuna filo de duko Johano Ernesto la 3-a (Saksio-Vajmaro) kiu kunregadis kun la frato Vilhelmo Ernesto (Saksio-Vajmaro). Nur 15-jaraĝa li ekstudentis ĉe la Universitato de Halle kie li restis ĝis 1705 antaŭ translokiĝo al Jena kiu li lernas de François Roux la francan lingvon. Ekde aŭtuno 1706 li vojaĝis tra Nederlando kaj Francio revenonte an 1708 al Vajmaro. Intertempe estis mortinta lia patro kaj en 1709, post atingo de la plenaĝeco, li iĝis kunreganto de la onklo. Tio tamen apenaŭ funkciis en praktiko pro la obstina malvolo de la onklo iel kaj vere potencpartoprenigi la nevon. La kvereloj inter la du princoj ektiomis ke en 1723 necesis interveno de la imperiestro mem por trankviligi la landon.
En la jaro 1716 li edziĝis kun la vidvinigita dukino Eleonora Vilhelmina de Anhalt-Köthen, kaj post ŝia morto (en 1726) denove kun princino Sophie Charlotte Albertine (Brandenburg-Bayreuth) en 1732. Ambaŭ geedzecoj estis infanriĉaj.
Novaj enkondukoj
Aparta merito ŝuldiĝas al Aŭgusto Ernesto per la intertraktoj faritaj ĝis 1725 kiuj ebligis la vojojn al la rajto de unuenaskiteco en lia familio. Kiam mortis Vilhelmo Ernesto en la jaro 1728 maldividenda regado ekeblis. Komence li kondukis la landon laŭ la stilo de la antaŭulo pro ke malsano malebligis propran akĉentometon regadan. Sed ekde 1730 lia emego je gloro kaj fortimpreso ja senteblis kaj ankaŭ la soldataraĵoj troigitis. En 1733 li fondis la Ordenon de la atentemo/Ordenon de la blanka falko (Orden der Wachsamkeit oder vom weißen Falken) por substreki sian fidelecon al lia imperiestra moŝto. Sed ankaŭ administracie kaj leĝdonade li ne forgesis severan inspektadon helpite ĝis 1739 fare de ministro Georg Wilhelm von Reinbaben. Ŝategon li ankaŭ montris antaŭ ĉiuj religiaĵoj kaj li evidentiĝis toleremulo tiukoncernen.
Ordonaroj eklezia (1730) kaj instruada (1733) montregas intereson lian por tiaĵoj. Ankaŭ justicen li intervenis diversmaniere, oftege en favoro de la subuloj. La maniero laŭ kiu la duko reguligis enduklande administradon, trafikon, industrion, agrikulturon sendube rimarkindas. Multan tempon li oferis al flegado de ĉasado kaj soldata imitado; krome gravis por li alkemio kaj magio kio forprenis gigantajn monsumojn kaj ne vere kontentigis lin. Tiaĵoj kaŭzis observadojn teozofiajn-filozofiajn kiuj surpaperigitis anonime en 1742 en libro kun bildo de la Belvedere-kastelo kovrilpaĝe.
Diversaj kasteloj (ekz. Rokokokastelo dornburga, Ĉaskastelo Hohe Sonne, Belvedere-kastelo vajmara) kiujn li jen novkonstruigis jen alikonstruigis garantiis al li memoron eternan enlande. Li mortis en Eisenach, lia preferita komunumo; la ajzenaĥajn regionojn li estis heredinta post la morto de la lasta duko Vilhelmo Henriko.
Mária Zádori
Mária Zádori, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zádori Mária estis hungara kantisto (soprano), membro de Hungara Arta Akademio (korespondanta en 2013, ordinara en 2017). Ŝia origina familia nomo estis Horváth (ŝi ŝanĝis la nomon al Zádori pro troa ofteco de Horváth).
(89922) 2002 EV45
(89922) 2002 EV45 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero; do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Mária Zádori
Mária Zádori naskiĝis la  en Nagykanizsa.
Sumida
Sumida povas esti
Sutera
Sutera estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Kaltaniseto, (itale provincia di Caltanissetta, sicililingve pruvincia di Caltanissetta, ekde 2015 formale itale Libero consorzio comunale di Caltanissetta. Fine de en la komunumo vivis . Najbaraj komunumoj estas Acquaviva Platani, Bompensiere, Campofranco, Casteltermini (AG), Milena kaj Mussomeli.
Marja-Sisko Aalto
Marja-Sisko AALTO, antaŭe Olli-Veikko AALTO, estas finna luterana pastro kaj verkisto. Aalto naskiĝis viro. En 1986–2010 li/ŝi estis vikario en Imatra. Li venis en Finnlando al publikeco en novembro 2008, kiam li rakontis, ke li estas transseksulo kaj transformos siajn seksajn ecojn al virinaj. Li/ŝi uzis virinan hormonon kaj estis en seksa transformada operacio. Ŝi publikigis sep romanojn. Ŝi estas la unua publika transseksula finna pastro.
Karl Friedrich Scheithauer
Karl Friedrich Scheithauer (naskiĝis la 21-an de septembro 1873 en Xion ĉe Ostrowo (nuntempe Pollando, Provinco Posen; mortis la 12-an de januaro 1962 en Leipzig) estis germana eltrovinto de propra stenografisistemo, stenografiisto kaj verkisto.
20898 Fountainhills
20898 Fountainhills estas mezgranda malhela jupiterrenkonta asteroido, kiu provas proksimiĝi al 0,52828 AU (79,029 milionoj da km) de Jupitero.
Karl Friedrich Scheithauer
Karl Friedrich Scheithauer lernis en 1886 de sia instruisto Kothlinski ties alfaron de la germana stenografisistemo Stolze al la pola lingvo. En 1891 Scheithauer transloĝiĝis al Berlino por labori kiel stenografiisto en la tajpil-negoco de la fama stenografisistemkreinto Ferdinand Schrey, nome Schrey & Sporken. En 1894 li forlasis tiun postenon.
20898 Fountainhills
Orbito
Ĝi havas discentran kaj tre klinitan orbiton, similan al tiu de kometo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Karl Friedrich Scheithauer
En postaj jaroj Scheithauer vivis kun sia familio en Leipzig, kie li fondis sian malgrandan stenografian eldonejon en Burgau-Strato (nun Nathanaelgasse) 6, Leipzig-Lindenau, en la 4a etaĝo. Ekde tie li negocadis kun la politikaj aŭtoritatoj de la Tria Regno kaj poste la Germana Demokratia Respubliko.
2895 Memnono
2895 Memnono estas mezgranda troja asteroido de la Troja Tendaro, kiu do orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero. Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono) en Usono.
Karl Friedrich Scheithauer
Malriĉiĝinte pro la nazia longjara malpermeso verki kaj eldoni, li ricevis rekompence de la orientgermana registaro “honoran” pension de 200 orientgermanaj markoj.
Scheithauer mortis la 12-an de januaro 1962 en Lejpciga maljunulejo. Li estas enterigita en la tombejo Lindenau, Merseburga strato kune kun siaj patrino, edzino kaj filino Gertrud. Sur la tomboŝtono videblas lia komerco-marko, la “stenografia kapo”, konata ankaŭ kiel "vizaĝo de Scheithauer". La tombo konserviĝis kiel kultura memorobjekto dank’ al la klopodoj de la estraro de la stenografiaj kolektoj en Dresdeno.
Insulo Ré
Insulo Ré (île de Ré) estas insulo de la franca atlantika bordo. Ré estas feria insulo, kiu estas ekde 1988 ligata kun la ĉeftero de Francio per paga 3-kilometra ponto, kiu konektas ĝin al La Rochelle. Tipaj por la insulo estas la blankaj dometoj kun siaj verdaj lignaĵoj kaj oranĝkoloraj tegolaj tegmentoj, la ankoraŭ metia salproduktado, la loka vinkultivado kaj fiŝkaptado.
Geografio
La insulo havas longon de ĉirkaŭ kaj larĝon variantan inter  kaj. La marbordo longas ĉirkaŭ. La areo estas.
Administrado
Ré apartenas al la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝia teritorio konsistas el 10 komunumoj: Ars-en-Ré, Le Bois-Plage-en-Ré, La Couarde-sur-Mer, La Flotte, Loix, Les Portes-en-Ré, Rivedoux-Plage, Saint-Clément-des-Baleines, Saint-Martin-de-Ré, Sainte-Marie-de-Ré.
Karl Friedrich Scheithauer
Tiu kolekto konservas liajn skribojn, leterojn, notaĵojn kaj aliajn postlasaĵojn same kiel la portreton de la jaro 1942.
Krom la stenografia agado Scheithauer estis tradukisto el 12 eŭropaj lingvoj, kiujn li ellernis memstare. Sub la plumnomo Kallistophanes de Tebo li eldonis multnombrajn poemojn, novelojn kaj baladojn.
=Agado sur stenografa kampo=
Frujunaĝe Karl Scheithauer estis parlamenta stenografiisto, kaj lia filo Richard (naskita en 1898) sekvis liajn paŝojn.
Poste Scheithauer enposteniĝis en 1891 kiel stenografiisto en la tajpil-negoco de Ferdinand Schrey. Ĝuste tiam li ekpensis pri kreado de popola stenografio, facile lernebla kaj alirebla por la popolo, kiu estonte anstataŭigus la kutiman longskribon.
En 1891 Scheithauer prezentis malneton de sia laŭvorte "por ĉiuj facile legebla" stenografio. Ĉar tiu projekto ne sukcesis, li eldonis en 1893 lernolibron de la sistemo de Ferdinand Schrey.
Pli sukcesa ol la antaŭa projekto de 1893 fariĝis lia lernolibro de popola rapidskribo bazita sur la trajtoj de Gabelsberger, Stolze kaj Faulmann. Tio estis malgrava reformo de la sistemo de Schrey. Scheithauer revenis al la kursiveco enkondukita fare de Gabelsberger forigante la plidikiĝon per premo kiel ĉe Leopold Arends kaj skribante sendepende de la linio sen iaj ajn mallongigoj kiel ĉe Faulmann.
32603 Ariaeppinger
32603 Ariaeppinger estas mezgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
8982 Oreshek
8982 Oreshek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malnova burgo Oreŝek (cirile : Орешек). Tiu fortikaĵo, konstruita en 1323, estis posedata de Svedio de 1612 ĝis 1702 ; Petro la Granda tiam reakiris ĝin por Rusio. Ĝi estas senkompara arkiterktura kaj historia monumento.
Karl Friedrich Scheithauer
1913 Scheithauer eldonis la alfabetan stenografion, enhavantan kompare kun la antaŭa sistemo de 1896 ŝanĝojn de 14 signoj. La versio enhavis 31 konsonantajn kaj 11 vokalajn signojn. La slogano de lia novaĵo fariĝis "kun 42 signoj sen dikiĝo, nek maldikiĝo kaj sen parkerendaj mallongigoj".
Scheithauer prezentis la formon de 1913 al la komitato pri interkonsento por la kreo de germana unueca stenografio.
32603 Ariaeppinger
Ĝia orbita periodo, 1857,551 tagoj, estas preskaŭ 3/7 de tiu de Jupitero (4 331,572 tagoj) ĝi do estus en orbita resonanco kun ĉi-tiu planedo.
2895 Memnono
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Memnono, reĝo de Etiopio en la helena mitologio, kiu, laŭ la Iliado, batalis en la troja tendaro dum la troja milito. Li mortigis Antilokon kaj estis mortigita de Aĥilo.
32603 Ariaeppinger
Nomo
Ĝia nomo honoras Aria Rosalee Eppinger, finalistinon en 2016 de la Broadcom MASTERS, matematika kaj scienca konkurso por studentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri medicino kaj sciencoj de la sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Winchester Thurston School en Pittsburgh (Pensilvanio).
NGC 5824
NGC 5824 (aliaj indikoj — NGC 5834, ESO 387-SC1, GCL 31) estas globa stelamaso en konstelacio Lupo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 5824, NGC 5834.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kvartalo Sumida
Kvartalo Sumida aŭ Sumida-ku (japane: 墨田区 [sumida-ku]) estas speciala kvartalo de Tokio. Ĝi situas inter riveroj Sumida kaj Arakaŭa, norde de ĉegolfa kvartalo Koto, tio estas nord-oriente de centro de Tokio. La kvartalo Sumida bordas kun kvartaloj Adaĉi norde, Arakaŭa nord-okcidente, Kacuŝika (nord-)oriente, Edogaŭa sud-oriente, Tajto okcidente, Ĉuo sud-okcidente kaj Koto sude.
Preĝejo Sankta Nikolao (Rábaszentmiklós)
Preĝejo de episkopo Sankta Nikolao estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Rábaszentmiklós.
Historio
La rotondo estis konstruita supozeble inter 1060-1070. Ŝajnas, en la 13-a jarcento oni alkonstruis 3 lobojn, sekve la kirko formis kvar rondofoliojn. En la 17-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataladoj, la rotondo iom kadukiĝis. En 1701 novaj loĝantoj alvenis, kiuj renovigis la preĝejon. En la 18-a jarcento oni malkonstruis unun el la loboj kaj oni konstruis turon, krome oni konstruis ŝtuparon al la galerio. En 2000 oni malkonstruis la ŝtuparon.
Karl Friedrich Scheithauer
Lia sistemo estis alfarita al multaj lingvoj: al la angla, franca, nederlanda, itala, portugala kaj hispana. Oni trovas alfarojn por la antikva greka, latina kaj Esperanto, kaj Scheithauer mem aplikis en 1887 stenografion por Volapuko. La disvastigita opinio, ke la rusa unuecstenografio baziĝas sur la skribo de Scheithauer, ne estas ĝusta.
Post la nazia malpermeso uzi sistemojn aliajn ol la unueca, la lernolibro de Scheithauer estis reeldonita en 1946.
Oszkár Gáti
Oszkár GÁTI [oskAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gáti Oszkár estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Oszkár Gáti naskiĝis la  en Szekszárd.
Biografio
Oszkár Gáti akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1977, sed inter 1970–1972 li jam ekzercadis en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto). Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Madách ĝis 1989. En la sekvaj jaroj li ne ligiĝis al trupoj, la baldaŭaj teatraj stacioj estis: En 2015 li fondis privatan teatreton, kie kremo de la aktoraro ricevis rolojn. Li ofte deklamas, krome li konstante ricevas rolojn en filmoj. Li ricevis premion en 1986.
Únětice (distrikto Plzeň-sudo)
Únětice (antaŭe Ounětice, Aunietitz) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň proksimume kvin kilometrojn okcidente de urbo Blovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1358.
Karl Friedrich Scheithauer
=Publikaĵoj=
2896 Preiss
2896 Preiss estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan scienciston Günther Preiss.
Podocarpus
Podocarpus, esperante podokarpo, estas genro el podokarpacoj de monoikaj aŭ dioikaj pinglarboj.
Brigitte Clarac
Brigitte CLARAC estas franca kaj venezuela esperantisto. Ŝi naskiĝis en Martiniko (Francaj Antiloj) la 20-an de aprilo 1950. Ŝi eklernis esperanton en kurso gvidita de Rafael Mejías en 1981 kaj en 1982 sukcese partoprenis en porinstruista e-kurso. Ŝi estas fratino de Raimonde Clarac. Ankaŭ ŝi estis membro de Venezuela Esperanto-Asocio dum kelkaj jaroj kaj partoprenis en kultura agado de ĉi tiu asocio, tradukis la faman venezuelan kanton "Endrina".
Podocarpus
Prikribo
Ili estas arboj aŭ trunkarbustoj kun nadloformaj, larĝlimbaj aŭ skvamformaj folioj kaj kun unuovolaj karpeloj, kies ovolo surhavas alpendaĵon (arilon) ruĝan aŭ bluan.
Uzo
Ili estas kultivataj por ornamo, ĉarpentado kaj meblofarado.
Ĉio
Ĉio estas ĉiuj estaĵoj kiuj ekzistas; la malo de nenio, aŭ ĝia kompletigo. Ĝi estas la tuto de aferoj koncerna al iu submetata afero. Sen esprimita aŭ implicaj limoj, ĝi povas direkti al io ajn. La Universo estas ĉio kiu ekzistas teorie, kvankam multuniverso povas ekzisti laŭ teoriaj kosmologiaj antaŭdiroj. Ĝi povas direkti al antropocentra mondkoncepto aŭ al la sumo de homa sperto, historio kaj la homa sperto en ĝeneralo. Ĉiu objekto kaj ento estas parto de ĉio, inkluzivanta ĉiujn fizikajn korpojn kaj en kelkaj okazoj ĉiujn abstraktajn objektojn.
Habiganj
Habiganj (bengale হবিগঞ্জ, Habigañj) estas urbo de Bangladeŝo. Ĝi estas la administra centro de samnoma distrikto Habiganj kaj situas en la regiono dividaĵo Silheto, en la nordorienta parto de la ŝtato. La urba komunumo estis fondita en 1913. La areo de la urbo estas 8,97 km². Laŭ la censo de 2001, la urbo havis loĝantaron de 54 178 personoj, el kiuj 52,59 procentaĵoj estis viroj kaj 47,41 procentaĵoj virinoj. Laŭ la censo de 2011 la urba loĝantaro estis 69 512 personoj - kaj laŭ la loĝantara evoluo de tuta Bangladeŝo supozeblas ke intertempe la nombro ankoraŭ kreskis. Laŭ la stato de 2001, 59,9 procentaĵoj el la plenkreskuloj scipovas skribi kaj legi, tio estas signife super la tutlanda averaĝo de nur 43,1 procentaĵoj. Habiganj konsistas el naŭ urbodistriktoj.
Listo de francaj ministroj pri esplorado kaj teknologioj
La sekvanta tabelo listigas la ministrojn kaj subministrojn de francaj registaroj respondecajn pri esplorado, teknologio, spaco. Ofte ili estis asociitaj al "supera instruado" (vidi : Listo de francaj ministroj pri supera instruado), aŭ al aliaj temoj.
La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.
Polánka
Nomon Polánka aŭ Polanka havas pluraj setlejoj:
Polanka
Polanka kiel konsisto de nomo de setlejo:
Hnátnice
Vilaĝo Hnátnice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, ĉe flankvojo de la ŝoseo n-ro 360 inter Ústí nad Orlicí kaj Letohrad, 7 km de Ústí nad Orlicí kaj 7 km de Letohrad. Vivas ĉi tie.
Historio
La vilaĝo estis fondita fine de la 13-a aŭ komence de la 14-a jarcentoj, okaze de koloniigo, kiun por la reĝo faris anoj de familiaro el Žampach. Ĝi estis tipa huba apudrivereta vilaĝo kaj koloniistoj estis grandparte ĉeĥoj. Dum tuta mezepoko kaj ankaŭ poste ĝis nuligo de patrimonia reĝimo Hnátnice apartenis al la sinjorejo Žampach. Nomo Hnátnice estas verŝajne derivita de familia nomo de iu koloniisto aŭ de estinta nomo de la rivereto, kiu onidire rememoradis kruroston (ĉeĥe "hnát"). La germana nomo Friedrichswald estis kreita artefarite de jezuitoj, sed ĝi en la ĉeĥa medio neniam penetris en spiritojn. Vivon en la vilaĝo grave influis konstruo de fervojo el Ústí nad Orlicí al Vroclavo en la jaro 1874. Post tiam oni konstruis en la vilaĝo eĉ du teksajn fabrikojn. En la dua mondmilito teksa fabrikado estis haltigita kaj de la jaro 1953 en tiuj objektoj estis maŝinkonstrua produktado.
Preĝejo
Preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo estis origine gotika el la dua duono de 14-a jarcento, kiam ĝi estis fondita de Karolo la 4-a, rekonstruita en la jaro 1845. Ĝi estas ununava kun trilatere fermita presbiterejo, kun sakristio sur norda flanko kaj antaŭĉambreto sur suda flanko, kun prisma turo en okcidenta fronto. Fasadoj estas simplaj, nemembrigitaj, fenestroj en navo kaj presbiterejo pintarkaj. En la navo kaj presbiterejo estas plataj plafonoj, en sakristio kaj en subturejo estas barelaj volboj. En okcidenta parto de la navo estas masonita ĥorejo sur du toskanaj kolonoj.
La ĉefaltaro estas novtempa, flankaj altaroj de Resurekto de Lazaro kaj Ĉieliro de Maria estas kadraj, akantaj, el tempo ĉirkaŭ la jaro 1700, la ŝtona predikejo devenas el 16-a jarcento, Kalvaria vojo el la jaro 1801 kaj ŝtona baptujo el 1787.
Řasnice (Strážný)
Řasnice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,95 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.
Jetsun Pema (Tibeto)
Jetsun Pema (tibete: རྗེ་བཙུན་པདྨ, transliterume: rje btsun padma; naskiĝis la 7-an de julio 1940 en Lasao), tibeta socia kaj sporta aktivulino, politikistino, fratino de Tenzin Gjaco, la 14-a Dalai-Lamao