cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Houghton (Vaŝingtonio)
La centra oficejo de la seatla usonfutbala teamo, Seattle Seahawks (marakcipitroj), estas en Houghton. Houghton havas plurajn parkojn, inkluzive de du plaĝaj ĉe Lago Vaŝingtona (Houghton Beach Park kaj Marsh Park), kaj unu, Watershed Park, apud la interŝtata ŝoseo 405. En Houghton situas ankaŭ Northwest University, altlernejo ligita kun la kristana konfesio Asembleo de Dio.
NGC 2319
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gerardus Croese
Gerardo Krezo (1642-1710) estis nederlanda historiisto, predikisto, latinisto, protestanta teologo kaj aŭtoro de iu "Historio pri la Kvakeroj". Li estis filo de Hendrik Harmense Croese kaj Annetje Reyniersd Foppen, kaj edukiĝis en Amsterdamo kaj Lejdeno, kie li studis beletron kun Johano Frederiko Gronovo la Maljuna (1611-1671) kaj Georgius Hornius (1620-1670), kaj teologion kun Johano Kocejo (1603-1669) kaj Johano Hoornbeko (1617-1666).
Pli malfrue li akompanis la admiralon Michiel de Ruyter (1607-1676) al Smirno, kaj revene, li iris al Anglio, kaj iomete intencis loĝi tie, tamen, li preferis reveni al sia lando, kie li estis nomumita kapelano en la garnisono de Ipro, kaj en la 10-a de julio 1678, fariĝis pastoro en la Preĝejo de Alblas, apud, Dort, kie li restis ĝis iom antaŭ sia morto en la 10-a de majo 1710.
Lia ĉefa verko pri la Historio de la Kvakerismo, estis anglen tradukita en 1696. Tamen, ĝi laŭŝajne ne portis multe da kontentigo al la sekto. Kelkaj el liaj verkoj estas konservitaj en la Reĝa Biblioteko, en Hago.
Houghton (Vaŝingtonio)
Antaŭ jardekoj, Houghton havis plurajn grandajn ŝipfabrikojn, kiuj konstruis ŝipojn por la usona mararmeo kaj por komercaj klientoj. La parto de la lagbordo, kie la ŝipfabrikoj situis, nun estas komercejo nomata Carillon Point.
Muzeo Kastelo Auerstedt
Kolektoj
Unu el la ĉefkomandejoj de la francaj trupoj en Turingio troviĝis en la kastelo de Auerstedt, en kiun hodiaŭ invitas interesa muzeo ĉiujn historiemulojn. Post la venko duko August de Saksio-Gotha-Altenburg sendis fortimpresan kaleŝon al la venkinta batelestro Napoleono kiel signo de subiĝo. Tiu reprezenta droŝkego videblas same kiel pluraj aliaj veturiloj surloke en la iama remizo de la kastelo. Daŭre pruntedonis ĝin la fondaĵo Klassik Stiftung Weimar. Krome aliaj dokumentoj informas pri la tiaman tumultozan tempon.
Vidu ankaŭ
Muzeo 1806 (Jena-Cospeda)
Literaturo
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3'', 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 29.
Eksteraj ligiloj
Informoj sur porturisma retpaĝaro.
Flago de la Salomonoj
La nacia flago de la Salomonoj estis adoptita oficiale la 18-an de novembro 1977. La kvin ĉefaj insulgrupoj estas reprezentitaj de la kvin steloj. La bluo laŭsupoze reprezentas la ĉirkaŭan oceanon, dum la verdo reprezentas la teron. La flava strio estas simbolo de la sunbrilo.
Sainte-Pazanne
Sainte-Pazanne estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pazenais.
San Pedro Ixtlahuaca
San Pedro Ixtlahuaca estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro Ixtlahuaca. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 310.
Geografio
San Pedro Ixtlahuaca apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5321 loĝantojn. El tiuj estis 2583 viroj kaj 2738 virinoj. La komunumo havas surfacon de 40,83 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1640 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 134 indiĝenoj. El tiuj 86 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 86 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Barni
Barni estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Lasnigo, Magreglio, Oliveto Lario (LC) kaj Sormano.
Ĉina Nigroflaga Armeo
La Nigroflaga Armeo (ĉine: 黑旗军; pinjino:  Hēiqí Jūn) estis splitoresto el bandita grupo rekrutita plejparte el soldatoj de la ĝŭanga etno, kiuj transiris la limon de la regiono Gŭangŝio en Ĉinio en Supra Tonkino, en la Imperio Annam (Vjetnamio) en 1865. Ili iĝis konataj plejparte pro la bataloj kontraŭ francaj fortoj kunlabore kun vjetnamaj kaj ĉinaj aŭtoritatoj. La Nigroflaga Armeo estas tiel nomita pro la prefero de ĝia komandanto, Liu Yongfu, por uzado de nigraj komandoflagoj.
Grupa homomorfio
En grupa teorio, grupa homomorfio estas homomorfio inter grupoj, t.e. funkcio kiu konservas la algebran strukturon de grupoj (multipliko, inverso, neŭtrala elemento).
Difino
Se G kaj H estas grupoj, do grupa homomorfio de G al H estas funkcio plenumanta la jenan aksiomon: El tio sekvas, tia funkcio konservas ankaŭ la aliajn strukturojn de la grupo (inverson, neŭtralan elementon):
Berliet
Berliet estis franca entrepreno fondita en 1901 fare de Marius Berliet, absorbita de Renault Industriaj Vehikloj en 1978. Ĝi dediĉis sin kaj al la produktado de aŭtomobiloj, nome de kamionoj kaj de komercaj vehikloj ĝenerale.
Historio
En 1901 li vendis duan aŭtomobilon, nome 22 CV. La komerca sukceso de tiuj aŭtoj venis tuje, kaj devigis Marius Berliet serĉi fabrikon pli grandan: li trovis ĝin en tiu jam uzita de la malgranda entrepreno Audibert et Lavirotte, nome stokejo de 5000 m². La sukceso de liaj vehikloj plue kreskis en 1905 kaj 1906, kaj la entrepreno lanĉis aliajn kvar modelojn, inklude 40 CV kaj 60 CV.
En 1905, Berliet vendis al la usona firmao ALCO (American Locomotive Corporation) la permesilon por la produktado eksterlande de la modeloj 22, 40 kaj 60 CV. Dume li startis ankaŭ sportan karieron: en 1906, Berliet finis en dua loko en la Tourist Trophy, kaj en 1912 teamo de germanaj pilotoj, ŝofore de Berliet-oj, venkis en la ralio de Monako en sia kategorio. Samjare, en 1912, la granda famo de la firmao de Lyon kiun tiom rapide li konkeris, rezultis en 50 % de lia produktado eksportita.
La eksplodo de la Dua Mondmilito okazigis la definitivan interrompon de la produktado de aŭtomobiloj Berliet.
Sankt Stefan im Rosental
Sankt Stefan im Rosental estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Sudorienta Stirio (germane Südoststeiermark). Fine de en la komunumo vivis.
Johann von Tiefen
Hans von Tiefen estis la 35-a grandmajstro de la Teŭtona Ordeno inter 1489 kaj 1497.
Surava
Pri la komunumo
Surava estas komunumo kaj ĉefloko de la komunumaro Belfort en la distrikto Albulo de Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 208 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Johann von Tiefen
Biografio
Lia eniro en la Teŭtona Ordeno komenciĝas en Elbing, kie li estis la ĉefo de la granda hospitalisto, Heinrich Reuss von Plauen. En 1474 li fariĝis la Komandoro de Memel kaj du jaroj poste, la Granda Komandoro. Li reprezentis la teŭtonan ordon en pluraj diplomatiaj misioj en multaj eŭropaj tribunaloj.
Isakoj
La isakoj (skribformoj: Isaaq aŭ Ishak, somale: Reer Sheikh Isaxaaq) estas unu el la kvin grandaj klanegoj de la somaloj. Ili konvinkiĝas esti idaro de araba ŝejko, sia praavo; ili konsistigas proksimume 22 % de la loĝantaro de Somalio.
Surava
Geografio
Surava situas ĉe la bordo de la rivero Albulo. La plej granda parto de la komunuma teritorio troviĝas sude de la rivero, sed la vilaĝocentro situas je ĝia norda bordo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Surava limas en nordo al Brienz/Brinzauls, en oriento al Alvaneu, kaj en sudo kaj okcidento al Tiefencastel.
Lingvoj
Ankoraŭ en la jaro 1900 en Surava pli ol 80% de la loĝantaro parolis la romanĉan lingvon. Dum la 20-a jarcento la nombro de romanĉlingvanoj konstante malkreskis, dum almigris germanlingvanoj. Okaze de la popolnombrado en la jaro 2000 nur ankouraŭ 27 personoj respektvie 10,80% de la loĝantaro en Surava parolis la romanĉan, dum 78,40% parolis la germanan.
Trafiko
Tra Surava pasas la kantona ĉefvojo n-ro 417 de Tiefencastel al Davos kaj oriente de la vilaĝo komenciĝas la vojo n-ro 749 tra la Albulopasejo al La Punt en Engadino. La komunumo disponas pri stacidomo de la Retia Fervojo, kiu konektas ĝin al la publika transportreto.
Deklaracio pri Homaranismo
Deklaracio pri Homaranismo estas 14-paĝa broŝuro verkita de L.L. Zamenhof kaj eldonita en Madrido en 1913.
Surava
Historio
La unua dokumenta mencio de Surava okazis relative malfrue en la jaro 1580 kiel Surraguas. Surava estis ekloĝita de romanĉoj ek de la 10-a jarcento. Dum mezepoko en Surava regis la Senjoroj de Vaz, kies Kastelo Belfort situis rekte norde de la hodiaŭa vilaĝo Surava sur teritorio de Brienz/Brinzaus. La Senjorujo Belfort, al kiu Surava apartenis fariĝis en la jaro 1436 membro de la Dektribunala Federacio kaj fariĝis en la jaro 1477 posedaĵo de Aŭstrio. En la jaro 1652 la civitanoj de la Senjorujo Belfort sin liberaĉetis de la aŭstria servuteco. En la jaro 1851 Surava fariĝis komunumo de la komunumaro Belfort en la distrikto Albulo. En la jaro 1869 Surava aliĝis al la komunumo Brienz/Brinzauls, sed jam 14 jarojn poste la du komunumoj de nove disiĝis, kaj tiel Surava en la jaro 1883 denove fariĝis aŭtonoma komunumo.
Deklaracio pri Homaranismo
Kompleta teksto
<Gallery> Dosiero:1913 Homaranismo 01.jpg Dosiero:1913 Homaranismo 03.jpg Dosiero:1913 Homaranismo 04-05.jpg Dosiero:1913 Homaranismo 06-07.jpg Dosiero:1913 Homaranismo 08-09.jpg Dosiero:1913 Homaranismo 10-11.jpg Dosiero:1913 Homaranismo 12-13.jpg Dosiero:1913 Homaranismo 14-15.jpg Dosiero:1913 Homaranismo 18.jpg </Gallery>
Isakoj
Loĝregiono kaj subklanoj
Ili vivas precipe en la nordo de Somalio (Somalilando), kie ili konsistigas la plejmulton de la loĝantaro, kaj en la allimanta Somali-Regiono de Etiopio. Ili estas dividitaj je jenaj subklanoj:
Ayub kaj Arab estas pliaj, malgrandaj subklanoj.
Historio
La regiono de la isakoj fine de la 19-a jarcento plejparte kiel Brita Somalilando estis koloniigita. Tiu en 1960 sendependiĝis kaj unuigis sin kun la de aliaj klanoj dominata, sude situanta Itala Somallando al Somalio. Multaj isakoj baldaŭ sentis sin marĝenigitaj kiel klano kaj regiono en la komplekso Somalio. Precipe sub la regado de Siad Barre ekde 1969 ili estis subpremataj. Ekde la 1980-aj jaroj batalis la Somali National Movement (Somala Nacia Movado) kiel ribelmovado de la isakoj kontraŭ la registaro de Bare. Tiu reagis per diversaj venĝoagoj kontraŭ la isakoj.
Post la faligo de Barre la nordo de Somalio sub gvido de la isakoj unuflanke deklaris sin kiel Somalilando sendependa, kia ĝi fakte estas tia ekde tiam.
Konataj isakoj
Konataj isakoj estas interalie Mohammed Haji Ibrahim Egal (ĉefministro de Somalio 1960 kaj 1967–1969 kaj prezidento de Somalilando 1993–2004) kaj Umar Arteh Ghalib (ministro por eksteraj aferoj de Somalio 1969–1977 kaj ĉefministro 1991).
Johann von Tiefen
Biografio
Dum la tempo de la grandmajstro Martin Truchseß von Wetzhausen, von Tiefen provis liberigi la premon inter la teŭtona ordeno kaj la reĝlando de la Pollando. En 1480 li fariĝis la Komandoro de Brandenburgio (Frisches Haff, nuna Uschakowo, Kaliningrado) kaj la Granda Hospitalisto de la Ordeno. La 25-an de junio, 1487, von Tiefen publikigis ĉarton en Drengfurt por establi preĝejon en Alt Jucha.
En 1489 la Kapitulo de la Ordeno nomumis von Tiefen Grandmajstron. Tuj post lia elekto, li iris al Pollando kaj faris la bezonatan omaĝon kiel vasalon al reĝo Kazimiro la 4-a Jagiellon el Pollando en Radom la 18-an de novembro, 1489.
Solvi la politikan situacion kun Pollando helpis lin koncentriĝi pri la internaj aferoj de la ordo. Tamen Lucas Watzenrode, la episkopo de Varmio, provis sendependiĝi de la pola krono kaj ankaŭ de la granda majstro. En majo 1490 von Tiefen sendis skriban peton al Watzenrode por ke la episkopo permesu al li konsekri kapelon de Johano Baptisto en Groß Stürlack (nuna Sterławki Wielkie, en Pollando), samkiel permesi pastron de Schwarzstein fari meson.
En 1492, la reĝo Johano la 1-a Alberto de Pollando proponis movi la Teŭtonan Ordenon el Prusio al Podolio, sed von Tiefen kontraŭis la ideon. Li komprenis, ke ĉi tio signifus la finon de la suvereneco de la teŭtona ordeno. Li apelaciis al Maksimiliano la 1-a, kaj la plano estis forlasita.
Kunvokita de Johano la 1-a Alberto, von Tiefen devis gvidi krucmiliton kontraŭ la Otomana Imperio por konkeri havenojn laŭ la marbordo de Nigra Maro. Li havis armeon kun 400 kavaliroj, sed malsano komencis disvastiĝi interne. Vojaĝante laŭ la rivero Dniestr, la granda majstro malsaniĝis pro disenterio. Li decidis reveni al Lembergo, kie li neniam resaniĝis. Von Tiefen mortis en 1497 kaj estis entombigita en la Katedralo de Königsberg.
Lia heredaĵo estis la koncepto elekti imperian princon kiel grandmajstron, kiu pro tio ke li estas submetita al la imperiestro, li povas rezisti al omaĝoj al Reĝoj de Pollando.
Broye-les-Loups-et-Verfontaine
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Savang Vatthana
Savang aŭ Sisavang Vatthana (n. en Luangprabango la 13-an de novembro 1907 - m. en Sam Neŭa, la 13-an de majo 1978; aŭ eble en 1984) estis la lasta reĝo de la Reĝlando Laoso. Li regis de 1959 post la morto de lia patro, ĝis lia kontraŭvola abdiko en 1975. Savang Vatthana iĝis nekapabla administri landon en politika tumulto. Lia regado finiĝis per la transpovigo de la Pathet Lao en 1975, post kiu li kaj lia familio estis senditaj al reedukadotendaro fare de la Pathet Lao.
33871 Locastillo
33871 Locastillo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lourdie Castillo, mentoron de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2017, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Li instruas ĉe la Hunter College High School de Novjorko (Novjorkio).
Flago de Papuo-Nov-Gvineo
La nacia flago de Papuo-Nov-Gvineo estis adoptita la 1-an de julio 1971. En la hisflanko ĝi prezentas la Sudan Krucon; en alia kontraŭa parto Raĝana paradizbirdo estas siluetita. La dizajnisto de la flago estis 15-jaraĝa lerneja knabino Susan Huhume kiu venkis en tutlanda konkurado por nova flagodizajno en 1971.
Ruĝa kaj nigra estis tradiciaj koloroj de multaj triboj de la lando. Nigra, blanka kaj ruĝa estis la koloroj de la flago de la Germana Imperiestra Regno, kiu koloniis Nov-Gvineon antaŭ 1918. La paradizbirdo estas ankaŭ trovita sur la nacia blazono.
Hazarde la koloroj kaj distribuo de tiu flago koincidas kun pli malnova flago de anarkosindikatismo.
Straden
Straden estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Sudorienta Stirio (germane Südoststeiermark). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 2320
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Piraquara
Piraquara estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 93.279 loĝantojn en 2010.
Brotteaux (stacio en Liono)
Brotteaux estas stacio sur linio B de la Metroo de Liono, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Liono. Ĝi estis malfermita la.
Batalo sur Morava kampo
Batalo sur Morava kampo okazis la 26-an de aŭgusto de 1278 en la teritorio de la Morava kampo kaj influis la historion de meza Eŭropo por pluraj jarcentoj.
Borodino (urbo)
Borodino (Бородино) estas urbo en Krasnojarska regiono en Rusio.
Batalo sur Morava kampo
La batalo okazis sur la dekstra bordo de la rivero Moravo inter la vilaĝoj Dürnkrut kaj Jedenspeigen, situantaj en Aŭstrio Malsupra, 30 km de la ĉeĥa urbo Břeclav. En la batalo staris kontraŭ si soldataroj de la germana reĝo Rudolfo la 1-a de Habsburgo kaj tiuj de la ĉeĥa reĝo Přemysl Otakar la 2-a. En longe egalita batalo la venko fine alkliniĝis al la flanko de la Habsburgoj. Dume la ĉeĥa reĝo, forlasita de multaj siaj proksimuloj, en la batalo falis. La rezulto de la batalo estis definitiva konfirmo de la nove surtroniĝinta regado de la Habsburgoj en Aŭstrio, kiu daŭris ankoraŭ dum preskaŭ ses kaj duono da jarcentoj.
Borodino (urbo)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 04407.
La urbo estis fondita en jaro 1949.
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°54' norde, longitudo 94°54' oriente.
En jaro 1959 la urbo havis 9.8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 19.2 mil loĝantojn.
Sofia de Palatinato
Sofia de Palatinato, Sophie von der Pfalz, (naskiĝinta, mortinta ), filino de Elizabeto Stuart kaj Frederiko la 5-a de Palatinato (la "vintra reĝo"), estis edzino de princo-elektisto Ernesto Aŭgusto de Hanovro, kaj prapatrino de ĉiuj britaj monarĥoj ekde Georgo la 1-a.
Sofia ludas gravan rolon en la historio de Britio kaj ties tronsukcedo. Kiel filino de Elizabeto Stuart kaj nepino de Jakobo la 1-a de Anglio ŝi estis la plej proksima ne-katolika parenco de Vilhelmo la 3-a post lia sen-ida bofratino Anna Stuart. Per la leĝo Act of Settlement en 1701 ŝi kaj ŝiaj idoj estis do elektitaj kiel tronheredontoj de la brita trono. Reĝino Anna tamen vivis pli longe ol Sofia, do finfine la tronon heredis ne Sofia, sed ŝia filo Georgo la 1-a.
Sofia, ano de la dinastio Vitelsbaĥoj, fariĝis prapatrino de la dinastio Hanovro, kaj prapatrino de ĉiuj postaj britaj monarĥoj ĝis nun.
Idoj
Sofia kaj Ernesto Aŭgusto havis ses filojn kaj unu filinon:
Popola Fronto (Francio)
La Popola Fronto de Francio (Front populaire) estis balotkoalicio de politikaj partioj en la gamo de maldekstro kunformita en 1935, kiu regis inter 1936 kaj 1938.
Estis formita de la Franca Sekcio de la Laborista Internacio (SFIO, socialistoj), la Radikala Partio kaj la Franca Komunista Partio, kiu apogis la koalicion sed ne eniris kiel parto de la registaro. Ili ricevis la apogon ankaŭ de movadoj formitaj grandparte de intelektuloj kiel la Ligo de la Homaj Rajtoj, la Movado kontraŭ la Milito kaj la Faŝismo kaj la Komitato de la Kontraŭfaŝistaj Intelektuloj.
La ĉefministro de la Popola Fronto estis Léon Blum, estro de la SFIO. Lia registaro estis la unua en Francio kiu enhavis virinojn (3 totale) dum ili ankoraŭ ne havis balotrajton.
(6706) 1988 VD3
(6706) 1988 VD3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda (gubernio Gunma, Japanio).
Bangor (Francio)
Geografio
Bangor situas en la sudo de la insulo Belle-Île-en-Mer.
Aurél Vajkai
Biografio
Aurél Vajkai akiris diplomon de kuracisto en Universitato Pázmány Péter (1927), sed li interesiĝis pri la popola kulturo, kamparana vivo. Unue en Veszprém, sekve en Keszthely li estis muzea praktikanto kaj priokupiĝis la vivmanieresploradon. En 1939 li laboris en Etnografia Muzeo de Budapeŝto. En 1942 li laboris iomtempe en sia naskiĝurbo en la Erdélyi Tudományos Intézet, en 1942-45 en Magyarságtudományi Intézet, ekde 1945 ĝis 1949 en Néptudományi Intézet. Inter 1946 kaj 1948 li estis preleganto en Universitato Pázmány Péter. En 1949 li translokiĝis al Veszprém. Li fondis tie la Muzeon Bakony (1949), kies li estis direktoro ĝis 1955, pli poste ĝis 1965, ĝis sia pensiiĝo li estis scienca sekcigvidanto.
Preĝejo Sankta Triunuo (Kéked)
La preĝejo Sankta Triunuo estas katolika monumento historia en vilaĝo Kéked (Hungario).
Historio
Tiu ĉi kirko estis konstruita en la 15-a jarcento, sed laŭ alia eklezia fonto en 1332 ĝi jam ekzistis. Inter 1550 kaj 1729 la kalvinanoj uzis la preĝejon, post redono la katolikoj tuj barokigis ĝin. La orgeno estis farita en 1860. La paroĥa rango estis aldonita en 1925.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turopinto estas barokeca. La enirejo funkcias tra la turo. La navo havas apogpilierojn kaj finiĝas en duonronda absido. Interne la ĉefaltaro kaj instalaĵoj estis faritaj ĉirkaŭ 1700. En la sankltejo eterna flamo estas videbla.
Petljakov Pe-2
La Petljakov Pe-2 estis soveta milita aviadilo dum la dua mondmilito. Ĝi estis tute el metalo, la kabino ne estis aerpremita.
La aviadilo baziĝis je PB-100 kaj havis la unuan flugon la 22-an de decembro 1939. Kun komenciĝo de la germana atako en 1941, ĝi estis uzata fare de la soveta armeo. Ĝia ĉefa tasko estis la apogo de surteraj militaj manovroj, la dumtaga kaj dumnokta ĉasado.
Ĝi havis grandajn ĉelojn en la mantelo, tiel la maŝino estis uzebla eĉ kiel falataka bombaviadilo.
Post la dua mondmilito, Pe-2 uziĝis en Aerarmeo de Orienta Bloko, kiel Sovetunio, Pollando, ktp.
Noveloj (André Maurois)
Noveloj estas 68-paĝa kolekto de rakontoj fare de la franca verkisto André Maurois, tradukita de Hervé Gonin, Raymond Gonin kaj Roger Bernard, kaj eldonita en la jaro 1984 de Unuiĝo Franca por Esperanto kiel speciala literatura numero (356) de Revue Française d' Espéranto.
7831 François-Xavier
7831 François-Xavier  estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa piloto François-Xavier Bagnoud (1961–1986), kiu iĝis plej juna profesia piloto kaj de aviadilo kaj de helikoptero. Li mortis en la kraŝo de helicoptero de la 8-a Ralio Parizo-Dakaro, en kiu ankaŭ Thierry Sabine kaj Daniel Balavoine mortis.
Ambundoj
La ambundoj, propralingve plurale Ambundu, en neformala lingvouzo foje Akwambundu („Ni Mbundu“) estas etno de Angolo kaj ampleksas proksimume kvaronon de la angola loĝantaro. Ili loĝas plejparte en larĝa teritoria strio, kiu okcidente tuŝas la marbordon kaj inkluzivas la angolan ĉefurbon Luando, kaj oriente etendiĝas ĝis la norda centro de la lando kaj ĝis la provinco Malanje. La lingvo de la ambundoj estas la kimbunda lingvo. Etnologoj nomas la ambundojn, precipe en la angla lingvo, ofte "nordaj Mbundu", kontraste al la "sudaj Mbundu", do la ovimbundoj parolantaj la umbundan lingvon.
Sofia Imber
Frua vivo
Ŝi naskiĝis en Soroca, Moldavio de judaj gepatroj. Imber translokiĝis al Venezuelo kun sia familio kiam ŝi estis 4-jara. Imber edziniĝis kun venezuela ĵurnalisto kaj diplomato Guillermo Meneses. Ŝia fratino estis Lya Imber, la unua virino kiu ricevis medicinan diplomon en Venezuelo. Imber havas tri filinojn Sara, Adriana, Daniela Meneses Imber kaj filon Pedro Guillermo kiu mortis en 2014.
Kariero
Imber komencis sian karieron kiel ĵurnalistino. Imber starigis rilatojn kun la mondo de arto dum Meneses estis postenita en Parizo, Francio kaj Bruselo, Belgio kiel diplomato. Kun sia dua edzo, Carlos Rangel, ŝi gastigis politikan debaton Buenos Dias.
Imber estas la fondinto de la "Museo de Arte Contemporáneo de Caracas" (Muzeo de Nuntempa Arto de Caracas). En 2001, Venezuela Prezidento Hugo Chávez demisiis Imber kiel ĉefon de la muzeo.
En 2014, la Venezuela Amerika Fonduso por Artoj atribuis al Imber la Medalon Páez de Arto 2014 pro sia laboro kiel advokato por arto ĉirkaŭ Latin-Ameriko.
Pallottianinoj
La Pallottianinoj estas virina katolika ordeno. Ĝi konsistas el la fratinoj de la Katolika apostolato (itale: Suore dell'Apostolato Cattolico, mallongigo: CSAC) kaj el la Misiaj fratinoj de la Katolika apostolato (mallongigo: SAC, pli malfrue: CMP).
Historio
Kiam la sankta Vincenzo Pallotti fondis post epidemio de ĥolero en Romo en 1838 la domon "Pia Casa di Carità" por orfaj knabinoj li samtempe organizis komunumon spiritan de virinoj edukontaj samloke. La fratinoj fondis en 1891 misian kolegion kun ĉefe germanlingvaj novicinoj. Ili dediĉu sin al la misia laboro en Kameruno (tiam germana kolonio). En 1895 senditis fratinoj al Germanlando mem por fondi la unuan domon en Limburg. El tio evoluis misia fratina ordeno de katolika apostolato kiuj estas hodiaŭ internacia instituto de apostola juro. Ili agadas en diversaj landoj de Eŭropo kaj Afriko, sed ankaŭ en ĉiuj partoj de Ameriko kaj en Barato. Al la germana provinco apartenas ĉ. 100 fratinoj en Germanlando, Brazilo kaj Romo.
Caenorhabditis elegans
Caenorhabditis elegans (C. elegans) estas libera vivanta, travidebla nematodo kaj estas ĉirkaŭ 1 milimetro. Ĝi estas model-organismo koncerne molekula biologio kaj disvolviĝ-biologio kaj estis la unua besto kies genaro vicriveliĝis (tio estis en 1998).
Biologio
C. elegans prezentas sin sur tergrundo kaj manĝas bakteriojn kan gistojn. La genaro de 97 miliona baza paroj konsistus el ĉirkaŭ 20470 genoj kodantaj por proteinoj.
Du seksoj ekzitas, la hermafrodita sekso kaj la vira sekso. Nur 0.05% de C. elegans estas vira. La viroj havas unu seksan kromosomon kaj 959 ĉelojn, la hermafroditoj havas du seksajn kromosonojn kaj 1031 ĉelojn. Averaĝe viroj estas tamen malpli grandaj ol hermafroditoj. Ambaŭ seksoj havas kvin duoblajn homologajn kromosomojn. La viro ne estas necesa por la reproduktado, la ekzistado estus utila por havi genitikan diversan populacion.
Theo van Gogh
Theo van GOGH (la 23-a de julio 1957 - la 2-a de novembro 2004) estis nederlanda reĝisoro, televidisto kaj kolumnisto. Van Gogh estis konata nerasista kritikanto de islamo. La konata pentristo Vincent van Gogh estis prapraonklo lia.
Keszőhidegkút
Keszőhidegkút [kesOhidegkUt] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási. Hidegkút signifas: malvarma puto.
Caenorhabditis elegans
Vivo
2,5 tagoj ĉe 25 °C post kiam la vermoj iras el ĝiaj ovoj, ili estas seksmatura. Poste ili vivas ĉirkaŭ 14 horoj kiel embrio. Post tio ili havas la unua larva stadio (L1) daŭre de ĉirkaŭ 12 horoj. Kiam sufiĉa manĝo ĉeestas la vermoj havas daŭre de ĉirkaŭ 7 horoj la dua larva stadio (L2), poste ili havas ĉirkaŭ 8 horoj la tria (L3) kaj finfine ĉirkaŭ 10 horoj la kvara (L4).
Theo van Gogh
Unu el la lastaj filmoj kiujn faris Van Gogh estis Submission, provokocela mallonga filmo laŭ scenaro de liberala somalidevena parlamentanino Ayaan Hirsi Ali pri turmentado de virinoj en islama kulturo. Ĝi vidigas torturitajn virinojn en travideblaj vestaĵoj; arabaj tekstoj el la Korano kiuj estas negativaj por virinoj estas kaligrafitaj sur ilia haŭto. Post la elsendo de la filmo televide, ambaŭ Van Gogh kaj Hirsi Ali ricevis mortminacojn.
Keszőhidegkút
Situo
Keszőhidegkút situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Dombóvár. Simontornya troviĝas 23, Tamási 14 kilometrojn.
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la bronzepoko. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis, en ĉirkaŭ 1720 germanoj refondis la vilaĝon. La loĝantaro okupiĝas precipe pri vinkulturo.
Vilaĝservoj estas aŭtonomio de germanoj, biblioteko, apoteko, migra poŝto, gastejo.
Caenorhabditis elegans
Vivo
Kiam ili ne estas en "dauer"-a stadio, la vermoj postvivos ĉirkaŭ 3 sematojn ĉe 25 °C.
En la esploro
C. elegans ofte uziĝas kiel model-organismo. Ĝi estas tre taŭga pro ĝia malgrandeco, ĝia rapida kaj ofta reproduktado kaj la simpleco por fari mutaciojn kaj konservi. Aliparte la besto estas travidebla, pro tio ĝi eblas por observi la mutaciojn in vivo. RNA-interfereco (RNAi) estas ankaŭ ofte uzita, ĉar la vermo rapide akceptas dsRNA post ekz. injekto aŭ dsRNA en manĝitaj bakterioj. En 2006 gajnis Craig Cameron Mello kaj Andrew Zachary Fire la Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino pro siaj laboroj de 1998 en la Carnegie Instituto pri RNAi.
Koncentrejo de Drancy
La koncentrejo kaj transirejo de Drancy estis dum certa tempo fifama koncentrejo en la urbo Drancy 20 km nordoriente de Parizo, la loko de la gentekstermo en Francio, kie proksimume 65.000 precipe francaj judoj per fervojo estis transportataj en la germanajn ekstermejojn, precipe en okupata de germanoj Pollando al Aŭŝvico forveturis 58 transportoj kaj al Sobibor 4 transportoj, kaj po unu aliloke: al Kovno kaj Talino.
Proksimume 63.000 da ili estis murditaj aŭ mortis antaŭe pro la katastrofaj kondiĉoj de loĝado, transporto kaj pritrakto. Inter ili troviĝis ĉirkaŭ 6.000 infanoj. Nur 1.467 travivintoj estis liberigitaj, pere de sveda sendita kaj reprezentanto de la Ruĝa Kruco kune kun la Aliancitaj Militfortoj la 18-an de aŭgusto 1944. Naŭ el dek transportitaj francaj judoj estis deportitaj tra Drancy al Oriento. El la ĉirkaŭ 200.000 deportitoj, ĉirkaŭ 76.000 estis forkondukitaj de la germanaj nazioj. La koncentrejo, unue sub franca administracio, estis ekde la 2-a de julio 1943 gvidata de Alois Brunner, asistata de kvar SS-oficiroj. La franca personaro estis maldungita. Ili nomumis malliberigitojn kiel koncentrejan policon ("Membres du Service d'Ordre"). La ceteraj grandaj francaj kolektejoj por judoj troviĝis en la koncentrejo Royallieu en la departemento Oise, la transitejo Pithiviers (departemento Loiret) kaj, en la sama departemento, Beaune-la-Rolande.
Estiĝo
Dum la germana okupacio de Francio en majo kaj junio 1940, granda konstruaĵo, la Cité la Muette, unue planita kiel publika loĝkonstruejo, sed poste uzata kiel polica kazerno, estis konfiskita de la germana armeo Wehrmacht kaj transformita en la ĉefan malliberejon por judoj, sed ankaŭ por anoj de aliaj etnaj aŭ sociaj malplimultoj.
Kiel aliaj malliberejoj en Francio, la transira koncentrejo Drancy estis starigita laŭ ordono de la okupadforto sub respondeco de la alta SS-policgvidanto kaj estis submetita al la kontrolo de la SS ĝis julio 1942 sub Theodor Dannecker, ĝis junio 1943 Heinz Röthke kaj ekde la 3-a de julio Alois Brunner. Ĝi estis elektita pro sia proksimeco al la granda stacidomo. La koncentrejo estis malfermita post homĉasado kontraŭ parizaj judoj en aŭgusto 1941, kiam 4.000 homoj estis arestitaj. Pluaj ondoj de arestoj kontraŭ judoj estis faritaj de la franca polico laŭ decido de la Reĝimo de Vichy de marŝalo Philippe Pétain ekde 1941 ĝis 1944 ne nur en la okupata zono, sed ankaŭ en la "neokupata" suda zono. Tiuj direktiĝis ankaŭ kontraŭ la judoj fuĝintaj el Germanio kaj Aŭstrio al Suda Francio, kiuj en koncentrejoj atendis sian vizon, sian ŝipvojaĝon aŭ sian eliron en landon sen persekutado (plej ofte Usono aŭ Meksiko, Kubo, Ĉinio aŭ transiran vizon por Hispanio aŭ Portugalio.
Theo van Gogh
Van Gogh murdiĝis per sep pafoj kaj du tranĉpikoj matene je la 2-a de novembro 2004 en homplena strato en la centro de Amsterdam. La poste kondamnita murdinto estis 26-jara amsterdamano kun nederlanda-marokana civitaneco ligita je terorismaj organizaĵoj.
Koncentrejo de Drancy
Estiĝo
La koncentrejo en Drancy estis kvaretaĝa U-forma konstruaĵo ĉirkaŭ proksimume 400 m longa, proksimume 40 m larĝa interna korto de la arĥitektoj Marcel Lods kaj Eugène Beaudoin, origine konceptita por 700 homoj, en kiu tamen, dum sia kulmina tempo, pli ol 7.000 homoj estis enfermitaj. Ĝi servis ankoraŭ en oktobro 1939 al la franca polico por internigi aktivajn komunistojn, kaj komence de la milito oni enfermis tie francajn militkaptitojn, poste kaptitajn jugoslavajn kaj grekajn civilulojn. La koncentrejo estis ĉirkaŭata de pikdrato kaj ĉe ĉiuj kvar anguloj de gvatturoj kaj gardata de francaj ĝendarmoj. Surbaze de dokumentoj kaj atestoj, la malhumanaj kondiĉoj kaj la brutaleco de la francaj gardistoj en Drancy estas pruvitaj, interalie la tuja disigo de etaj infanoj disde iliaj gepatroj ekde ilia alveno.
Klaus Barbie, la fifama buĉisto de Liono, forkondukis ĉiujn judajn infanojn kiujn li povis kapti ĉe traserĉadoj de francaj infanhejmoj, al Drancy, de kie ili estis por murdiĝo senditaj al Aŭŝvico (vidu ankaŭ: Infanoj de Izieu).
Ankoraŭ en novembro 1941, proksimume 800 internigitaj malsanuloj sub 18 jaroj estis liberigitaj. En decembro 1941, kiel venĝo pro franca atako al germana policoficiro, 40 malliberuloj de Drancy estis ekzekutitaj. La armeestro en Francio, Otto von Stülpnagel, ricevis de la ĉefstabo de la Wehrmacht en Berlino ade postulojn mortpafi ostaĝojn kiel venĝo pro atencoj de la rezistado kontraŭ germanaj soldatoj kaj policistoj. Responde, Stülpnagel postulis siavice en 1941 la deportadon de "pli grandaj amasoj da judoj kaj komunistoj al Oriento", ĉar tiu "efikas multe pli malinstige al la franca loĝantaro ol la amasaj mortpafadoj kiujn ĝi ne komprenas".
En la sama monato, la majoro Walter Bargatzky, juristo, kiu apartenis al la germana arme-administrado en la hotelo Majestic, faris unuafoje detalan raporton de okulatestanto pri la amasaj mortigoj norde de Kievo en Babi Jar. Tiu priskribo rapide cirkulis en la germana stabo. Komence oni ankoraŭ opiniis, ke temas eble pri amasmortigoj pro lokaj kialoj kaj limigitaj al lokaj kondiĉoj. Sed kiam Reinhard Heydrich post la Wannsee-konferenco faris ekskluzivan prelegon antaŭ altranguloj de la Hotelo Majestic, la 7-an de majo 1942, en kiu li parolis pri provoj mortigi judojn per speciale preparitaj ŝarĝaŭtomobiloj, kies ellasgasoj devis mortigi la deportitojn kaj en tiu kunteksto unuafoje uzis la vorton gasumado, por la ĉeestantoj jam ne estis dubo pri la sorto de la judoj de Drancy. Ĉe tiu okazo, Heydrich enkondukis la novan polic- kaj SS-gvidanton de Parizo, Carl Oberg, kiu jam ne, kiel liaj antaŭuloj, dependis de ofica helpo de la armekomandanto de la francaj instancoj, sed havis nun rektan permeson je deportado. Li estis fifama pro sia ĉikana konduto, ekz-e malpermeso de muziko, de kartludado aŭ danco aŭ la rifuzo de helppakaĵoj de parencoj kaj helporganizaĵoj al la malliberuloj.
Ĉar okazis aeratakoj de la aliancanoj al la parizaj stacidomoj, tra kiuj la deportaj trajnoj veturis tage kaj nokte, okazis ke ŝlositaj vagonoj pro la bombado rompiĝis kaj malliberuloj fuĝis. Por povi pli rapide distingi ilin disde aliaj homoj, la respondeculoj havis la fian ideon transporti judojn jam nur nudaj. Pro tio, tiuj transportoj ricevis la kromnomon "nudtransportoj". Bargatzky, kiu apartenis al la germana rezistado kontraŭ la naziismo (atenco de la 20-a de julio 1944) kaj kiu, ĉe sukceso de la atenco estis elektita kiel reprezentanto de la akuzo kontraŭ la respondeculoj de la okupad-krimoj, estis kolektinta tiujn detalojn, por fari ilin bazo de akuzo je "subfosado de la armespirito".
Laŭ esploroj de Serge Klarsfeld, 42 trajnoj kun 40.450 deportatoj forlasis Drancy tra la stacidomo Bourget-Drancy inter la 17-a de marto 1942 kaj la 23-a de junio 1943. 21 trajnoj transportis 22.450 deportatojn en la morton tra la stacidomo en la nordo. 58 el tiuj transportoj atingis la koncentrejon Aŭŝvico-Birkenau, po du morttrajnoj iris al la koncentrejo Majdanek kaj al la ekstermkoncentrejo Sobibor kaj unu al Kaŭno kaj Talino. Ĝis julio 1943, la trajnoj estis akompanataj de SS-gardistoj kaj de francaj ĝendarmoj. Poste aldoniĝis ankaŭ polico el Germanio.
Multaj francaj judaj intelektuloj kaj artistoj estis tenataj kaptite en Drancy, ekz-e Max Jacob, la filozofo Tristan Bernard kaj la koreografo René Blum.
La koncentrejo hodiaŭ
En 1976 la skulptisto Shlomo Selinger kreis memore al la ĉi tie enfermitaj francaj judoj la monumenton pri la deportado, kiu troviĝas en la kvartalo La Muette.
Komunista Partio de Hispanio
Komunista Partio de Hispanio aŭ Hispana Komunista Partio (PCE, Partido Comunista de España, ) estas la pli multnombra Komunista Partio de Hispanio, fondita en 1921, kiu nun estas parto de Unuiĝinta Maldekstro (IU, Izquierda Unida), ligo fondita en 1986 de pluraj maldekstraj partioj.
Ĝi naskiĝis en la 1920-aj jaroj kiel apartiĝo de la socialisma partio PSOE kaj kiel alproksimiĝo al la politiko de la tiama Sovetunio. La partio estis relative modesta dum la 20-aj kaj komenco de la 30-aj jaroj, kaj ege kreskis dum la Hispana Enlanda Milito fine de tiu jardeko, kiam ĝi profitis la ĝeneralan engaĝon en la intercivitana milito (partoprenis la kontraŭfaŝisman lukton multaj komunistoj ĉe la Internaciaj Brigadoj), la rivalecon inter diversaj tendencoj, la maĥiavelismon kaj la apogon kaj politikan kaj perarmilan de la Sovetunio.
Dum la reĝimo de la generalo Francisco Franco, la partio havis siajn estrarojn for en ekzilo, sed supervivis ankaŭ en la interno kaj dum precizaj epokoj hegemoniis la kontraŭfrankisman lukton kiel fine de la 1950-aj jaroj kaj fine de la 1960-aj jaroj. Tiun hegemonion ili profitis je la fino de la 1970-aj jaroj je la komenco de la demokratia epoko por instaliĝi kiel la plej forta maldekstra politika partio. Ĝi forlasis la sovetian radikalecon kaj en ĝi pligraviĝis la tendenco konata kiel eŭrokomunismo. En la unuaj demokrataj balotoj, tamen, la rezulto ne estis tiom sukcesa, kaj ĝi akiris malpli da deputitoj ol la Socialista Partio. Tio kondukis al sinsekvo de internaj krizoj kaj al la perdo de influo en la ĝenerala politiko.
En 1986 la partio faciligis la formiĝon de koalicio nomata Unuiĝinta Maldekstro, en kies sino ĝi plu funkcias nuntempe. Post pli ampleksa koalicio kun la partio Podemos, nomata Unidas Podemos, du membroj de la partio deĵoras kiel ministroj en la nuna hispana registaro.
Ĝeneralaj sekretarioj
La ĉefa respondeculo de la partio estas la ĝenerala sekretario, dum la prezidanteco havas pli reprezentan rolon. Jen la listo de ĝeneralaj sekretarioj dum la historio
Regöly
Regöly [regoj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Dombóvár.
Historio
La vilaĝo estis loĝata daŭre ekde la neolitiko. La keltoj konstruis terfortikaĵon, kiun poste ankaŭ la hungaroj uzis. La unua mencio devenis el 1009. En la 18-a jarcento Regöly iĝis kampurbo, ekde 1871 grandvilaĝo.
Kirchberg an der Raab
Kirchberg an der Raab estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Sudorienta Stirio (germane Südoststeiermark). Fine de en la komunumo vivis.
San Pedro Jaltepetongo
San Pedro Jaltepetongo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro Jaltepetongo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 311.
Geografio
San Pedro Jaltepetongo apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 271 loĝantojn. El tiuj estis 118 viroj kaj 153 virinoj. La komunumo havas surfacon de 44,66 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 579 indiĝenoj. El tiuj 510 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 510 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 2321
NGC 2321 (aliaj indikoj — UGC 3663, MCG 8-13-53, ZWG 234.51, NPM1G +50.0072, PGC 20141) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Étival-Clairefontaine (stacidomo)
Étival-Clairefontaine estas franca stacidomo sur linio - Saint-Dié, situanta en  Étival-Clairefontaine, en departemento, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lunéville - St-Dié (067000).
Bernard Comment
Bernard COMMENT (n. la 20-an de aprilo 1960 en Porrentruy) estas svisa verkisto. Li estas la filo de la pentristo Jean-François Comment, kaj patro de infano nomita Thomas. Bernard Comment lernis literaturon ĉe Jean Starobinski en Ĝenevo kaj ĉe Roland Barthes en Parizo. En 1986, li enloĝiĝis en Toskanon, kie li dum kvar jaroj lernigis ene de la universitato de Pizo kaj cetere laboris kiel sportĵurnalisto. Li sekve vivis en Parizo dum tri jaroj, kiel serĉisto en Sorbono. Dum en Parizo, li publikigis sian unuan romanon en 1990, sub la titolo L'ombre de mémoire. El 1993 ĝis 1994, li profitis el unujara restado en la vilao Mediĉo de Romo, kiu apartenas al la Franca Akademio depost 1803.
Li kunverkis kun Alain Tanner la scenaron de la filmo Fourbi (1995), kaj tiun de Le pied dans la fourmilière (1998) kun S-ro Bertrand Theubet.
En 1999, li estis nomumita direktoro pri fikcio en la franca radiostacio France Culture.
Tieschen
Tieschen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Sudorienta Stirio (germane Südoststeiermark). Fine de en la komunumo vivis.
Bratsko
Bratsko (Братск) estas urbo en Irkutska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 25414.
La urbo estis fondita en jaro 1955.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1955.
La interurba telefona kodo estas 3953, la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (en jaro 2005).
La urbo estas sur bordo de Bratska akvorezervejo (Братское водохранилище), 490 kilometrojn for de la provinca ĉefurbo Irkutsko.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 43 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 259,3 mil loĝantojn.
Barzago
Barzago estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktula apostolo Bartolomeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Punaa ibiso
La Punaa ibiso (Plegadis ridgwayi) estas specio de birdoj de la familio de Treskiornitedoj. Ĝi troviĝas en Sudameriko nome en Argentino, Bolivio, Ĉilio, kaj Peruo. Ties natura habitato estas marĉoj kaj aliaj humidejoj eĉ ĉe la lago Titikako. Oni ne konas subspeciojn. Surloke ĝi nomiĝas yanavico [janavIko] aŭ punaa korveto.
Barzago
Najbaras la komunumoj Barzanò, Bulciago, Castello di Brianza, Cremella, Dolzago, Garbagnate Monastero, Sirone kaj Sirtori.
Punaa ibiso
Aspekto
La Punaa ibiso estas nigra ibiso mezgranda (45 al 60 cm) kun briloj kaj verdaj kaj purpuraj. La kapo kaj la kolo montras longecajn plumojn kiuj normale prezentas fajnajn blankecajn strietojn intermikse kaj en reprodukta plumaro estas tute ferkoloraj. Junuloj estas nigrecaj kun malpli da metala brilo kaj kun kapo kaj kolo brunecaj aŭ striecaj fajne kun blankeca koloro. La kurba beko estas bruneca al ruĝeca, la kruroj estas nigrecaj kaj la iriso estas brunecruĝa (Koepcke kaj Koepcke 1963, Gonzales 1998). Estas mallarĝa bridareo rozkolora el la grizeca bekobazo al la ĉirkaŭokulo.
Habitato
Estas gregema specio de Peruo, Bolivio, Argentino kaj Ĉilio, kiu faras migradojn altitudajn el Andoj al la marbordo. Ties monda populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 13,000 individuoj, kaj ĝi estas konsiderata en la kriterio A4.
Temas pri specioj karaktera de la regiono altanda (3500-4800 m), kutime malsupreniras al la perua marbordo de majo al septembro, kaj tie venas ĉefe junuloj. Ili loĝas ĉe marĉoj, herbejoj, paŝtejoj, bordoj de lagetoj kaj riveroj, foje ĉe montetoj malproksime el akvo (Fjeldsa & Krabe 1990). Estas gregema birdospecio, kiu formas arojn de centoj da ekzempleroj; kiam ĝi manĝas ofte videblas kurva dorso el kiu leviĝas kelkaj plumoj; flugas en grupoj ofte ne alte supergrunde (Fjeldsa & Krabe 1990).
33872 Kristichung
33872 Kristichung estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kristi Chung, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2017, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Stratford Middle School de San Jose (Kalifornio).
Chantenay (stacidomo)
Chantenay estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Tours - St-Nazaire (515000).
Brussey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Antal Reischl
Antal Reischl [rejŝl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Reischl Antal estis hungara arkitekto, inĝeniero, profesoro.
Antal Reischl naskiĝis la  1916 en Budapeŝto. Li mortis la 1978 en Budapeŝto.
Biografio
Antal Reischl akiris diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1939, poste li eklaboris en la ĉefurbo. Post jaroj li soldatiĝis, militkaptitiĝis, sed ankaŭ tie li ricevis arkitektajn taskojn en Sovetunio. Li hejmenvenis en 1947. En la sekva jaro li ekinstruis en la teknikuniversitato, kie li estis katedrestra docento en 1951, post jardeko katedrestro kaj kandidato. Li planadis ĉefe loĝdomojn. Li ricevis premiojn en 1970 kaj 1972.
30257 Leejanel
30257 Leejanel estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jihyeon (Janel) Lee, finalistino de la Intel STS de 2015, kaj kiu gajnis la duan rangon en la Intel ISEF de 2014 pro sia projekto pri komputado. Ŝi estis lernantino ĉe la Amador Valley High School de Pleasanton (Kalifornio).
Liège-Guillemins
La ĉefstacidomo en Lieĝo, Belgio, Liège-Guillemins estas grava haltejo por la grandrapida trajno Thalys inter Parizo kaj Kolonjo.
Historio
Post konkurso, oni atribuis la taskon al hispana renoma kaj sperta arkitekto Santiago Calatrava. Oni ekkonstruis en 1998 je 200 metroj de la malnova stacidomo, tiel ke tiu ĉi povis daŭre funkcii dum la laboroj. La nova konstruaĵo finiĝis je la 18a de septembro en 2009. La realigaĵo el aluminio, vitro kaj blanka betono estas imponega. Super la reloj troviĝas kupolo kun libera spano 190 metrojn longa kaj 35 metrojn alta. Sed ĝi etendiĝas plie super kaj preter la centra halo. La kupolo entute estas 410 metrojn longa kaj 160 metrojn larĝa. Eĉ la kajaj kaheloj estas vitraj, tiel ke la suba pasaĝerhalo ankaŭ ricevas taglumon de supre. Je unu flanko oni povas admiri la viglan placon antaŭ la ĉefenirejo kaj la komercan centron ĉirkaŭ ĝi kaj je la alia flanko oni vidas la monteton Cointe kun la baziliko de la Dipatrino. Malantaŭ la stacidomo, pere de nova aŭtoŝosea elirejo, oni povas atingi parkejon por 800 veturiloj.
Ĉar necesis ne nur konstrui tiun monumenton sed ankaŭ adapti la trakojn, la alveturejojn kaj eĉ parton de la urba aspekto antaŭ la stacidomo, la tuto de la kostoj por tiu projekto ege altas: 445 milionojn da eŭroj.
La nomo de la urbokvartalo Guillemins venas de la ordeno de la Vilhelmanoj.