cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Sagrada (Salamanca)
Ĉe la submunicipo Muñoz de La Fuente de San Esteban, okazis la 21an de Decembro 1978 terura trajnakcidento kiam lokomotivo frapis aŭtobuson kiu estis trapasanta la fervojon. Mortis 32 el kiuj 30 infanoj: Ĝi estis ĝis nun la plej mortiga trajnakcidento okazinta en Hispanio pro surveturado en ĉenivela trapasejo. Kelkaj el la viktimoj estis el La Sagrada.
Portugalio en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Portugala Olimpika Komitato, fondita en 1922.
La Sagrada (Salamanca)
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Vega de San Mateo
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis el la dua duono de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
(153083) 2000 RH28
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 1-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Portugalio en la Somera Olimpiko 2012
Kunordigis la teamon la Portugala Olimpika Komitato, fondita en 1922.
Teknologia Universitato Rigo
La Teknologia Universitato Rigo aŭ pli proksime al la latva titolo Riga Teknika Universitato (Rīgas Tehniskā universitāte) situas en la urbo Rigo, ĉefurbo de Latvio. La institucio unue estis establita en 1862 kaj estis la unua instituto de alteduko en la teknika kampo en la Rusia Imperio. La lingvo de studo estis la germana. En 1896, studoj komencis okazi en la rusa lingvo. Dum la Unua Mondmilito, la fakultato de la instituto estis translokigita al Moskvo kaj universitato funkciis tie. En 1918 kelkaj el la prelegantoj revenis al sendependa Latvio kaj ili estis la bazo por la starigo de la Universitato de Latvio, la ceteraj restis en Soveta Rusio. En 1958, estis decidite apartigi la instruadon de inĝenieristikfakoj de la Universitato de Latvio kaj reestabli la Teknikan Universitaton. Ĝia nomo estis la Riga Politeknika Instituto.
En 1990, la institucio ŝanĝis sian nomon al sia nuna nomo. Ankaŭ, studoj en la rusa lingvo estis iom post iom ĉesigitaj kaj nun la studoj estas okazigitaj en la latva kaj por eksterlandaj studentoj en la angla. La universitato estas membro de la Konferenco de Eŭropaj Lernejoj por Altnivela, Eduko kaj Esploro (CESAER).
La 14-an de oktobro 2016 la universitato gastigis la premian ceremonion de la Monda Kultura Konsilio.
Organizo
La universitato inkluzivas 8 fakultatojn :
Grekio en la Somera Olimpiko 2004
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894.
Sando (municipo)
Sando estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cabeza de Diego Gómez, Fuentes de Sando, Iruelo del Camino kaj Sando,krom la senhomejoj Tremedalejo, El Campillo kaj Villagarcía, okupas totalan areon de 60.58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 127 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 550 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 48 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Allos
(jen france, okcitane Alòs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
Sando (municipo)
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. Poste ĝi iĝis senjorlando de la Ordeno de Aŭgustenanoj. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Ĝermolisto de slovenaj esperantistoj
Viktorino Lichtenwallner
Viktorino LICHTENWALLNER laŭ informo de la Enciklopedio de Esperanto el 1934 estis esperantistino kaj instruistino en Maribor] (Slovenio, Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj respektive ekde 1929 Reĝlando Jugoslavio). Ŝi estis la prezidantino de la Esperanto-klubo de Maribor, multe informis en la slovena kaj germana pri Esperanto, kaj vizitis plurajn Universalajn Kongreson de Esperanto. Ŝiaj artikoloj esperantlingve aperis en la revuoj Konkordo, La Suda Stelo ktp.
Nika Siebenreich
Nika SIEBENREICH estas slovena esperantistino ekde la 2010-aj jaroj aktiva en TEJO kaj la junulara Esperanto-movado ĝenerale. Ŝi interalie en la 2010-aj jaroj verkis artikolojn por la revuo Kontakto, kaj la 8-an de julio 2017 edziniĝis al la nederlanda esperantisto Nico Huurman. Jam antaŭe ŝi estis progresinta pri sia studo de l aslovena lingvo en Ljubljano kaj interalie en 2015 publikigis fakan artikolon pri la slovena gramatiko en lingvoscienca revuo. En 2020 ŝi estis inter la organizantoj de la tiujara IJK, kiu pro la kronvirusa pandemio fine povis okazi nur rete.
Angles (Alpoj de Alta Provenco)
Angles (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
San Morales
San Morales estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Zona de Cantalapiedra y Las Villas. San Morales ne estas tradukebla etimologie al iu sanktulo, sed estas popola adapto de Salmorales (salterenoj), kio aperas ankaŭ en la samprovinca municipo Salmoral.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aceña de la Fuente kaj San Morales, okupas totalan areon de 4,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 332 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 240 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj sed poste reakiris 150 pro proksimeco al la provinca ĉefurbo. Ĝi distas 14 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
San Cristóbal de la Cuesta
San Cristóbal de la Cuesta estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. San Cristóbal de la Cuesta estas tradukebla etimologie al Sankta Kristoforo de la Deklivo.
Limas nordokcidente kun La Vellés, okcidente kun Monterrubio de la Armuña, sudoriente kun Castellanos de Moriscos kaj sudoriente kun Villares de la Reina. Ĝi distas nur 9 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis kaj ĉefe funckiado kiel dormurbo.
La urbestro estas de dekstra partio.
Étienne Macdonald
Étienne MACDONALD, plennome Étienne Jacques Joseph Alexandre Macdonald (naskiĝis en Sedan, mortis  en Courcelles-le-Roi) estis franca generalo, Marŝalo de la Imperio kaj Duko de Taranto.
Géza Dukai
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dukai Géza estis hungara naĝisto, paralimpiano, paralimpika ĉampiono.
Étienne Macdonald
Sincera respublikano, li distingiĝis en la Francaj Revoluciaj Militoj, batalante kun braveco kaj lerteco, en Nederlando, ĉe Rejno kaj en Italio; flankenmetita de Napoleono Bonaparte pro sia kontraŭstaro al la diktatoreco, li estis revokita de la imperiestro en 1809 kaj, nomumita marŝalo pro tio, ke li decide kontribuis al la venko de Wagram, li partoprenis kun grava rolo la lastajn kampanjojn de la Napoleonaj Militoj.
Z 20900
Z 20900 estas franca du-etaĝa elektrotrajno veturanta en Francilio. Tiuj trajnoj estas evoluo de la Z 20500 de kiu ili plejparte diferencas per sia elektroprovizo kaj sia interna aranĝo. En 2012, ili veturas sur linio C de RER sed malaperis de linio H de Transilien. Ili havas la saman motorbruon kiel la Z 23500 ĉar ili dividas la saman elektroprovizon OnIX.
Géza Dukai
naskiĝis la en Berhida, li mortis la.
Biografio
estis edukita en en sia naskiĝurbo. Li lernis naĝi, tamen li estis sukcesa juna luktisto. Li akiris licencon pri faklaboristo en 1973, poste li eklaboris en kemia uzino. Post 2 jaroj li perdis siajn piedojn pro motorakcidento, poste li provis plurajn parasportojn, ekde la 1980-aj jaroj li estis paranaĝisto. Li estis paralimpiano en Somera Olimpiko 1984 kaj Somera Olimpiko 1988 kun po tri oraj kaj bronzaj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje en 1986. En 1985 li estis la unua paranaĝisto, kiu tranaĝis la Balatonon. Lia edzino naskis filon.
(153107) 2000 SY55
(153107) 2000 SY55 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Troja Tendaro » : ĝi orbitas, kun ne tre granda orbita klineco, ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Grekio en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894.
(153107) 2000 SY55
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Grekio en la Somera Olimpiko 2012
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894.
Grekio en la Somera Olimpiko 2016
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894.
Preĝejo Sankta Johano (Neustadt an der Orla)
Preĝejo Sankta Johano (germane: Stadtkirche St. Johannis) estas protestantisma kirko en Neustadt an der Orla, Germanujo. Ĝi estiĝis inter 1470 kaj 1538 post pligrandigo de kapelo ekzistinta jam ekde la 13-a jarcento.
Historio
La plej malnova dokumento mencianta Neustadt datumas de 1287. Kapelo aperinta en 1294 promociiĝis je preĝejo paroĥa ĉirkaŭ 1400. Post ekonomia ekfloro malantaŭ 1450 necesis konstruo de nova preĝejo. Komenciĝis la konstrulaboroj altareje kaj ture. Finfaro de la ĥorejo kun ĉiuj volboj estis nur en 1503, konsekro jam en 1476. Novkonstruo el briksthonaĵo anstataŭis ekde 1517 la malnovan navon. Per turospajro kaj suda, baldakenkovrita portalo finitis la novkonstruo en 1538. En 1686 kaj 1769 estis ampleksaj alifaroj; en 1893/94 iĝis restaŭradoj laŭ novgotika gusto. Tiam ankaŭ alvenis instalo de galerioj. Dua galerio kun baroka balustrado gastigis la orgenon. La enirejo ĉe la uesta fasado pligrandiĝis kaj inter la internaj pilastroj metitis arkado-arkoj. Inter 1981 kaj 1983 oni malkovris restojn de malfrugotika vandpentrado. La altarejo ricevis buntajn vitralojn kun la temoj de naskiĝo de Jesuo kaj de ĉieliro. Historia orgeno el la 18-a jarcento rekonstruitis en 1993 fare de la potsdam-a firmao Schuke.
Altareje
Tri altaj, tristriaj fenestroj kun buntaj bibliaj temigoj enlasas luon en la trapezan spacon. Antaŭ la meza fenestro troviĝas la fama triptiko de Lucas Cranach la Maljuna. En la orientaj kampoj de la kruconervura volbo de la apsido trovitis freskoj de la kvar evangeliistoj kun liaj atributoj. La ŝlosoŝtonoj montras la tuko de Veronika, la Dipatrinon kun la bebo Jesuo, Johano kaj Sankta Anna.
Cranach-altaro
La plej granda altvaloraĵo estas Cranach-altaro (Neustadter Altar) en la altarejo Cranach komisiitis en 1511 ĉe la Foiro de Lepsiko; konsekriĝo altara estis en la 24.6.1513. La artaĵo ne forigitis dum Reformacio ĉar Marteno Lutero povis en 1524 en Neustadt konvinki Andreas Bodenstein ke bildoj de sanktuloj estu permesataj kiel ornamaĵoj. . Rakontatas bilde scenoj el la vivo de Sankta Johano. Dum malfermiĝo oni vidas Johanon kun la sanktuloj de Orla-malebenaĵo, Simono Zeloto kaj Judaso Tadeo kiel plastikaĵoj antaŭ pentrita ora tuko. La internaj triptikaj aloj enhavas pentraĵojn pri la bapto de Jesuo kaj la senkapigo de Johano. Eksteralare oni spektas la adiaŭon de Jesuo Kristo de sia patrino Maria, sur la starozonoj (pentritaj) apostoloj. Plastike "gvardiantas" Sankta Georgo kaj Floriano de Lorch. En la supera altarbazo estas filigrana dekoracia skulptaĵo kun la rajdanta Marteno de Tours flankate de sanktaj Katerino kaj Maria Magdala kaj supre de Anna Triopa. La predelo bildigas la lastan juĝon. La posto de la sankta kesto havas Veronika-tukon dume la predelo mem montras la lastan vespermanĝon. La retablo verŝajne dum la Tridekjara milito marode difektitis kaj renovigitis dum baroko-tempo. Almenaŭ du aliaj restaŭradoj sekvis. En julio 2019 malfiniĝis la lastpasintaj tre ampleksaj renovigoj.
Katerino-altaro kaj baptujo
Konserviĝis el la antaŭula kirko la meza kesto de la skulptita Katarina el Aleksandrio sur kiu videblas Anna Triopa, Katerino kaj Sankta Doroteo. Tiu ĉi altaro troviĝas sur la suda flanko de la kaliko-forma kaj kolora baptujo de 1494. La baptujo sesangula estas laboraĵo donacite fare de la bakista gildo. Ĝi estiĝis el kalkŝtono kaj sabloŝtono kaj ĉirkaŭe ripetiĝas figuroj de la evangeliistoj. La donacintajn indikas knabo kun krakeno enmane.
Orgeno
La orgeno estiĝis fabrikitis inter 1726 kaj 1728 en la ateliero de Johann Georg Fincke la maljuna kaj alikonstruitis en 1936 fare de Jehmlich. Novan restaŭron faris en 1993 la potsdama firmao Schucke. Posedas tiu ĉi instrumento 24 registrojn sur du klavaroj kaj pedalon. La ludaj kaj registraj traktilaroj estas mekanikaj.
Sonoriloj
Surture pendas tri sonoriloj el la erfurta muldejo de Hans Sideram.
Ankaŭ ĉi du lastaj estas historie gravaj.
Tamás Darnyi
Tamás Darnyi [tamAŝ darnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Darnyi Tamás estas hungara naĝisto, dufoja olimpiano, kvarfoja olimpika ĉampiono, kvarfoja mondĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
dum junaĝo lian okulon trafis naĝglobo, poste lia okulo signife difektiĝis. Depost fino de sia aktiva sporta kariero parte li havis postenojn en la hungara akvasporta vivo, parte li fondis naĝlernejon. Li edziĝis dufoje, lia unua edzino naskis dufoje (2002, 2004), la dua naskis unufoje. Li ricevis premiojn inter 1986-2013.
Sporta kariero
inter 1975-1995 estis naĝisto en diversaj ĉefurbaj sportkluboj. Lia plej signifa trejnisto estis Tamás Széchy. Li estis hungara ĉampiono 57-foje inter 1984-1995, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1984-1993. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kun po 2 oraj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje en 1986 kaj 1991. Li naĝis mondrekordojn sesfoje.
Annot
Annot (jen france, okcitane Anòt) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
Aubenas-les-Alpes
(jen france, okcitane Aubenàs deis Aups) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Archail
(jen france, okcitane Archalh) estas aparte malgranda komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis ne pli ol. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Digne-les-Bains kaj al la kantono .
Sigüés
Sigüés [siGŬES] estas municipo de Hispanio, en la plej okcidenta parto de la komarko Jacetania (ĉefe de la Provinco Huesca) sed apartenanta al la plej norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La municipo enhavas ankaŭ la teritoriojn de iamaj Asso-Veral ekde 1845, Escó kaj Tiermas ekde 1970, kaj la nordan parton de la iama teritorio de Ruesta -kiun ĝi kunhavas kun Urriés. Ĝi estas unu de kvar zaragozaj municipoj, kun la najbaraj Salvatierra de Esca, Artieda kaj Mianos, kiuj estis parto de la komarko Prepirineo​ kaj post la nova komarkigo aprobita en 1996 estas parto de Jacetania.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la plej okcidenta parto de la komarko Jacetania, norde de la komarko Cinco Villas, sude de tiu de Salvatierra de Esca kaj okcidente de Canal de Berdún. La loĝloko mem (521 msm) estas komunikata laŭ la aŭtoŝoseo A-21 kiu komunikas inter Jaca oriente kaj Pamplona okcidente, dum la akvorezervejo Yesa estas tute apude sude kaj Salvatierra de Esca norde.
Granda parto de ĝiaj teroj estas inunditaj de la Akvorezervejo de Yesa. Oni inkludas ankaŭ la paŝtejojn Miramón kaj Rienda. La loĝloko estas borde de la rivero Esca kaj tial ĝi povus esti konsiderata kiel la unua loĝloko de la Valo Roncal, sed en la praktiko neniam okazas tio, ĉar la valo apartenas al la provinco Navaro. La teritorio estas sur malgranda kaj fruktodona ebenaĵo inter la Akvorezervejo de Yesa sude, la montaro Leyre (konata kiel Oil en Sigüés​) kaj la montaro Orba norde kaj la montaro Nobla sude.
La loĝloko distas de Zaragozo ĉirkaŭ 165 km, de Jaca ĉirkaŭ 50 km kaj de Pamplona ĉirkaŭ 68 km.
Historio
La pasinteco de la aktuala municipo Sigüés estas fakte la pasinteco de multaj el la loĝlokoj kiuj poste estis integrita en Sigüés: nome Sigüés mem, Escó, Tiermas, Aso-Veral, Miramón kaj Rienda. Laŭ la nomo Sios, ĝi estis menciita en 1016 en dokumento de la Monaĥejo de San Juan de la Peña. Siaflanke, Aso-Veral jam estis citita en alia dokumento de 912. Escó aperis citita por la unua fojo fine de 1047 en la dokumentaro de la Monaĥejo de Leyre. Rienda, kiu en 1219 ankoraŭ estis loĝloko, ŝajne senhomiĝis fine de la 13-a jarcento. ​
Tra Sigüés pasis tri itineroj de la Jakoba Vojo: po uno ĉe ĉiu bordo de la rivero Aragón kaj tria kiu, ekde Francio, malsupreniris tra la valo Roncal. Pro tio ĝi havis hospitalon por pilgrimantoj. Tiukadre la urba kerno estas deklarita Interesa Komplekso de la Jakoba Vojo. ​
Kiel natura elirejo de la Valo Roncal, ĝi estas trapasejo de la balzistoj kiuj cirkulis laŭ la rivero Esca kaj iliamemore estas monumento en la centro de la loĝloko.
Ĝi atingis maksimuman loĝantaron komence de la 20-a jarcento (713 loĝantoj en 1930). Poste la rura elmigrado malaltigis la loĝadon ĝis nunaj 73 loĝantoj (2022). Ĝi estas kun la najbara Mianos unu de la aragonaj municipoj kies loĝantaro dum la 20-a jarcento plej malpliiĝis, nome je pli ol 80%. ​ La demografia evoluo de Sigüés inter 1842 kaj 2016 estas jena: ​
Ekonomio
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al turismaj servoj.
Vidindaĵoj
Estas restaĵoj de iamaj muregoj, Palaco de la Senjoroj, iama Hospitalo de Sankta Ana (nune konata kiel Casa La Venta), romanika preĝejo de Sankta Stefano de la 11-a jarcento, Turo de Pomar (konata ankaŭ kiel Casa Palacio) kaj la Ermitejo de Sankta Johano.
San Pedro del Valle
San Pedro del Valle estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. San Pedro del Valle estas tradukebla etimologie al Sankta Petro de la Valo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Carrascal de Velambélez, La Narra, San Pedro del Valle, Santibáñez kaj Torrecilla del Río, okupas totalan areon de 15,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 148 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Ödön Uher (pli juna)
Ödön Uher [odon] pli juna, laŭ hungarlingve kutima nomordo Uher Ödön, ekster Hungario konata kiel Edmund Uher estis hungara reĝisoro, kameraisto, inventisto, negocisto. Lia patro estis Ödön Uher (pli aĝa).
San Pedro del Valle
Limas kun loĝlokoj Vega de Tirados, Juzbado, Almenara de Tormes, Zarapicos kaj Carrascal de Barregas. Ĝi distas 23 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ödön Uher (pli juna)
Ödön Uher naskiĝis la en Nagykanizsa (laŭ alia informo la  en Budapeŝto), li mortis la  en Cap d'Antibes (Francio).
San Pedro del Valle
Ĝi fondiĝis en la 14-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Ödön Uher (pli juna)
Biografio
Ödön Uher maturiĝis en gimnazio, dum lia patro instruis lin pri la fotarto kaj filmado.Baldaŭ apud la patro li estis reĝisoro, arta gvidanto kaj kameraisto. Dum la 1-a mondmilito li estis armea raportisto. Li edziĝis en 1916, lia edzino naskis filon. Li fondis filmakademion, kie li instruis. En la 1920-aj jaroj li translokiĝis al Munkeno, kie li okupiĝis pri prestekniko. Li fondis firmaon, kiu produktis novajn presilojn. Dum la 2-a mondmilito li produktis flugmaŝinojn, post la paco magnetofonojn. En 1970 li pensiuliĝis kaj lia filo transprenis la taskojn.
San Pedro del Valle
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis same kiel enspezo pro sunpanelaro.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Sud-Afriko en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991.
Dominik Kozma
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kozma Dominik estas hungara naĝisto, trifoja olimpiano. Lia patro estis István Kozma (futbalisto).
naskiĝis la en Dunfermline (Skotlando, Britio).
Biografio
edziĝis en 2018, post 3 jaroj filo naskiĝis. Li ricevis ŝtatan premion en 2012.
Sporta kariero
estis naĝisto en diversaj sportkluboj en Budapeŝto. Li estis hungara ĉampiono 30-foje inter 2007-2019. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008, Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medaloj, sed en mondĉampionumo li estis la tria en 2017.
San Muñoz
San Muñoz estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. San Muñoz ne estas tradukebla etimologie al iu sanktulo sed devenas per popola adapto de persona nomo Sancho Muñoz, kiel reloĝestro; estas najbara vilaĝo Muñoz en La Fuente de San Esteban kun sama etimologia deveno.
Limas kun Castillejo de Huebra, je 8,4 kilómetros norde. Nordokcidente kun Muñoz, je 13,2 km. Nordoriente kun Aldehuela de la Bóveda, je 11,8 km. Sude kun Abusejo, je 13,6 km. Sudokcidente kun Cabrillas, je 8,7 km. Sudoriente kun La Sagrada je 7,5 km. Oriente kun Carrascal del Obispo je 15,1 km. Kaj okcidente, je 12,7 km, kun La Fuente de San Esteban. Ĝi distas 48 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis (piedirado).
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Aubignosc
(jen france, okcitane Aubinhòsc) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Sud-Afriko en la Somera Olimpiko 2012
Kunordigis la teamon la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991.
Izokarvakrolo
Izokarvakrolo estas senkolora likvaĵo kiu flaviĝas kun la tempopaso. Izokarvakrolo posedas antimikrobajn proprecojn. La antibakteria aktiveco de karvakrolo atribuatas al la konsiderindaj efikoj sur la struktura kaj funkcia proprecoj de la citoplasma membrano. Datumoj raportitaj en kelkaj literaturoj, provizas superrigardon de la publikigita dokumento pri la antimikrobaj proprecoj de la karvakrolo kaj izokarvakrolo kaj la lastatempaj patentoj postulitaj por reliefigi ĝiajn estontajn aplikojn kiel nova kontraŭmikroba agento. Ĉi tiuj povas koncerni aŭ la naturan konservadon en la kosmetikaj kaj manĝindustrioj aŭ alternativon kiu subtenas la konvenciajn kontraŭmikrobajn protokolojn. Interese, karvakrolo aŭ izokarvakrolo sole aŭ asociita kun unu aŭ pluraj sinergiaj produktoj povas esti enkorpigita en malsamaj formuliĝoj por biomedicinaj kaj manĝpakaj aplikoj. Tamen, pli detalaj sekurecaj esploroj kaj en vivaj studoj devus esti faritaj por ke ĉi tiu molekulo povu esti uzata estonte.
San Pedro de Rozados
San Pedro de Rozados estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. San Pedro de Rozados estas tradukebla etimologie al Sankta Petro de Rozados (eble Rozados kiel senarbigejoj).
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aldealgordo de Abajo, Aldealgordo de Arriba, Bernoy, Carrascal del Asno, Cemprón, Continos, Esteban Isidro, Rozados, San Pedro de Rozados, Terrubias, Tordelalosa, Tornadizos, Torre de Juan Vázquez, Torre de Nueva Banca kaj Torrecilla de San Benito, krom la senhomejoj Barcial, Beconuño, Cequeña, Gueribáñez kaj Valmucina, okupas totalan areon de 102,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 311 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 900 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 22 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Lennart Carleson
Lennart Axel Edvard CARLESON (18-an de marto 1928) estas sveda matematikisto konata pro siaj kontribuoj en harmona analizo.
Premioj
Li estis premiita per la Premio Wolf en Matematikoj en 1992, la Ora medalo Lomonosov en 2002, la Medalo Sylvester en 2003, kaj la Premio Abel en 2006 pro siaj profundaj kaj fundamentaj kontribuoj al la harmonia analizo kaj la teorio de dinamikaj sistemoj.
Santa María de Sando
Santa María de Sando estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Santa María de Sando estas tradukebla etimologie al Sankta Maria kaj Sando estas referenco al la najbara Sando.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 13,89 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 114 loĝantojn. Ĝi perdis pli ol 400 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 50 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Muzeo de Hund
La Muzeo de Hund (هنډ لرغونتون) estas arĥeologia muzeo kiu troviĝas en Hund, proksime al la bordo de la rivero Induso norde de Atok, en la distrikto Svabi en provinco Ĥajber-Paŝtulando de Pakistano. Ĝi estas vizitita de po miloj de vizitantoj ĉiujare.
Elfosadoj kaj starigo de la muzeo
La projekton pri arĥeologia kaj turisma situo en Hund oni aprobis en 1994 kun buĝeto de 14,6 milionoj da rupioj. La elfosadoj ĉe Hund komencis en junio 1996. Dum la esploraj elfosadoj la arĥeologoj eltrovis belajn domojn, monerojn, juvelojn kaj aliajn familiajn ilojn de la Hindogreka periodo, kune kun konstruaĵoj de la Kuŝana, hindu-ŝahia kaj islama epokoj. La malkovritaj domoj kaj konstruaĵoj montris la kapablojn en terminoj de inĝenieriaj teĥnologioj de la prahomoj kiuj vivis an Hund dum tiuj epokoj. La konstruaĵo enhavas belajn ĉambrojn kaj halojn, vicojn da kolonoj, ŝtupojn, plurajn etaĝojn kaj bakfornojn. Oni ankaŭ povas admiri enirejojn kaj planitajn stratojn.
Por starigi la muzeon, oni aĉetis kvadratajn metrojn de lando en 2002. Por ĉi tiu dua fazo oni uzis buĝeton de 49,386 milionoj da rupioj; la projekto inkluzivis la establon de kafejo, vojon, gastejon kaj la elspezojn por la elfosadoj. La elfosadoj rekomencis en 2009 sub la profesoro d-ro Abdur Rahman, eks-prezidanto de la Departemento pri Arĥeologio de la Universitato de Peŝavaro: oni eltrovis artefaktojn el la fino de la Kuŝana epoko ĝis la Mogola Imperio.
La muzeo estis inaŭgurita en 2009 de la arĥeologo d-ro Ahmad Hasan Dani kaj de la tiama provinca sekretario pri kulturo Arŝad Sami Ĥan.
Historio
Hund estas la plej malnova urbo de la distrikto Svabi, kaj troviĝas ĉe la dekstra banko de la rivero Induso. Ĝi havas riĉan historion kaj spertis malsamajn epokojn, kiel la Gandara civilizacio, la hindu-ŝahi dinastio, kaj la islama periodo. Aleksandro la Granda pasis tra ĉi tiu loko dum 327 aKE kaj pasigis nokton en la vilaĝo antaŭ ol eniri en la baratajn ebenaĵojn. Korintika kolumno estis starigita apud la hodiaŭa muzeo por rememorigi lian vojaĝon en Hund.
Xuánzàng, fama ĉina budhisma monaĥo, sciencisto, vojaĝanto, tradukisto kaj pilgrimanto, pasis tra ĉi tiu areo en 644 NE. Post Peŝavaro kaj Ĉarsada, Hund estis la tria ĉefurbo de la hindu-Ŝahi dinastio dum la 9-a jarcento NE, post la urboj Ĉarsada — la tiama Puŝkalavati — kaj Peŝavaro — antaŭe konata kiel Puruŝapura. Eĉ Mahmud de Gazni, Mahometo Guri kaj Babur verŝajne vojaĝis al ĉi tiu loko, dum iliaj kampanjoj por invadi la regionon. Ĝingis-Ĥano laŭdire postkuris Khwarzim Shah ĝis la urbo Hund, kie la lasta el la du saltis en la Induson.
Syed Ahmad Barelvi estis ricevita de la tiama loka reganto Ĥadi-Ĥan ĉi tie post lia venko kontraŭ la Siĥaj fortoj, en 1826. Tamen, la armeoj de Syed Ahmad Barelvi invadis Hundon post kiam Ĥan konspiris kontraŭ li.
Sud-Afriko en la Somera Olimpiko 2016
Kunordigis la teamon la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991.
Authon (Alpoj de Alta Provenco)
Authon (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Ĉeĥa Universitato Teknika ĉe Prago
La Ĉeĥa Teknika Universitato en Prago (České vysoké učení technické v Praze; akronime: ČVUT) estas publika universitato en Prago, Ĉeĥio, kiu estis fondita en 1707. Aktuale en 2021, ĉirkaŭ 18,000 studentoj studis en la institucio. La Teknika Universitato estas konsiderata unu el la plej grandaj en Ĉeĥio, kaj unu el la plej malnovaj teknikaj institucioj en Mezeŭropo. Ĝi ankaŭ estas la plej malnova nemilitista teknika universitato en Eŭropo.
La Ĉeĥa Teknika Universitato en Prago estas membro de la Konferenco de Eŭropaj Lernejoj por Altnivela Inĝenieristiko Eduko kaj Esploro (CESAER).
Historio
La Teknika Universitato estis establita kiel instituto por inĝenieristika eduko en 1707 fare de imperiestro Jozefo la 1-a. La instituto iĝis universitato en 1920.
En 1955, la fakultato de Fizika Inĝenierado kaj Nuklea Esplorado estis establita. En 1976 oni komencis instrui arkitekturon.
Organizo
La universitato estas organizita en ok fakultatojn, kvin esplorinstitutojn kaj aliajn stud- kaj evolucentrojn: komputiko kaj informcentro, teknologio kaj novigadocentro, industria heredaĵo esplorcentro, radiokemio kaj radiada kemiocentro kaj centra biblioteko. La universitato ankaŭ havas eldonejon. En la akademia jaro 2022/2021, la Teknika Universitato en Ĉeĥio ofertis 227 gradprogramojn en la ĉeĥa kaj 94 en la angla.
San Pelayo de Guareña
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cañedo de las Dueñas, Espino Rapado kaj San Pelayo de Guareña, okupas totalan areon de 27,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 96 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 27 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Internacia Marksisma Tendenco
La Internacia Marksisma Tendenco (IMT) estas marksisma politika internacio. Ĝi estis fondita de trockiisma politika teoriisto Ted Grant kaj liaj subtenantoj sekvante ilian rompiĝon disde la Komitato por la Internacio de Laboristoj en 1992. La retejo de la organizo, «Marxist.com» aŭ «In Defence Of Marxism» (esperante: En defendo de marksismo), estas redaktita de Alan Woods. La retejo estas plurlingva kaj eldonas internaciajn artikolojn pri nunaj aferoj, skribite de marksisma perspektivo, tiel kiel multaj historiaj kaj teoriaj artikoloj. La IMT estas aktiva en ĉirkaŭ 40 landoj tutmonde.
Teknologia Universitato de Ĉalmers
Chalmers Universitato de Teknologio (Chalmers tekniska högskola) estas privata universitato situanta en Göteborg, Svedio, kiu estis establita en 1829. Pli ol 11,000 studentoj studas en la universitato. La institucio temigas la kampojn de teknologio, natursciencoj, arkitekturo kaj matematiko.
Internacia Marksisma Tendenco
Historio
«Militant» (esperante: Radikala) estis enirista grupo ene de la Brita Laborista Partio bazita ĉirkaŭ radikala gazeto kiu estis fondita en 1964. En 1974, Radikala kaj ties alianculoj en Svedio, Irlando kaj aliaj landoj formis la «Komitaton por la Internacio de Laboristoj». La organizo akiris pli da membroj dum la 1970aj jaroj kaj komencaj 1980aj jaroj kaj superregis la Laboristan Partion en Liverpool. Ĝi fariĝis la plej granda trockista grupo en Eŭropo. En 1983, la kvin membroj de redakcia tabulo de la Radikala ĵurnalo estis elpelita pro malobservo de la statuto de la Laborista Partio kaj elpelo de "Radikala"-membroj daŭris dum la cetero de la jardeko.
Teknologia Universitato de Ĉalmers
Inter la konataj diplomiĝintoj de la universitato, oni povas nomi Malin Berggren, Nobel-premiiton Gustaf Dalén, Sigfrid Edström kaj PewDiePie. Proksimume 10% de gradstudantoj venas de ekster Svedio. La universitato havas kunlaborojn kun multaj industriaj kompanioj inkluzive de Volvo kaj Ericsson.
Universitato Chalmers estas membro de la Konferenco de Eŭropaj Lernejoj por Altnivelaj Inĝenieraj Eduko kaj Esploro (CESAER), la N5T alianco kaj la IDEA ligo.
Organizo
En majo 2017, la sekcioj de la universitato estas :
Internacia Marksisma Tendenco
Historio
La factional batalo ene de Radikalulo kiu gvidis al la elpelo de Grant kaj Woods ankaŭ ludis ĝin mem ekstere ene de la CWI, kun subtenantoj de la Gratifika frakcio lasanta formi la Komitaton por Marksisma Internacio en pluraj landoj, precipe Hispanio.
Ĉe ties Monda Kongreso en 2006, la organizo estis renomita la Internacio Marksisma Tendenco (IMT).
Woods estas redaktoro de revuode la brita sekcio Socialista Pledo kaj de la IMTa retejo, En Defendo de Marksismo.
Teorio kaj taktiko
La Internacio Marksisma Tendenco (IMT) aliĝas al Ortodoksa Trockiismo, emfazanta la edukadon de kadroj de laboristoj kaj junularo. En aparta, la organizo asertas la sciencan socialismon de Karl Marks kiel la fundamenta bazo de ties politika kaj filozofia teorio. Ĝi aldonas aliajn aŭtorojn al ties teoria tekstaro, plejparte Lenin kaj Trockij, sed ankaŭ Friedrich Engels kaj Rosa Luksemburg.
La IMT estas internacia organizo kies objektivo estas la demisiigo de la kapitalisma sistemo kaj la establo de socialista socio, sen sociaj klasoj kaj sen Stato, kie produktado estus administrita kolektive de kaj pro tio ke, la utilo de ĉiuj. Tamen, la poziciode la organizo estas ke en ĉi tiu procezo, tie nepre ekzistos staton de transiraj laboristoj kiu la la borista klaso volas demokratie kontrolon: «Dum la kapitalistoj devas staton daŭrigi klasan regulon, la laboristoj devas unu ĝuste fini ĝin.»
Tiel la Komitato por la Internaciode Laboristo plutraktis politikon de eniriismo ene de tradicia amasa sociaj demokrataj partioj supre ĝis la frua 1990aj jaroj, IMT grupigas tra la mondo plutrakti ĉi tiun metodon en iliaj respektivaj Laboraj Partioj (kie ili ekzistas). La organizo konsideras ke ĝi estas necesa disvastigi la ideojn de Marksismo ene de antaŭekzistanta politikaj organizoj ĉar ĝi permesas atingi la plej radikalaj elementoj de la laborista klaso. Ties ĝenerala sinteno estas tio tranĉi ĝin mem de de ĉi tiuj organizoj estas sectarian sinteno kiu limigas la Marksismajn ideojn al la marĝenoj de la movado. Sekve, en generalo, la radikaluloj de la IMT provos porti sur ilia politika laboro ene de komunista aŭ socia-demokrataj partioj.
Ĉi tiu ĉefa strategio estas aplikita en fleksebla vojo dependanta sur la kunteksto. Prefere ol rigida doktrino, ĝi estas ĝenerala linio esti uzita kiel gvidilo por ago. Ekzemple, la franca sekcio de la IMT (Franca: Révolution) laboroj ene de La Francio Insoumise, la brita sekcio (Socialista Pledo) uzita labori kiel kolektiva ene de la Laborista Partio kaj la amerika sekcio (Socialista Revolucio) ne plutraktas eniriismon en la Demokrata Partio kaj male subtenas kreon de unio-subtenita Laboristan Partion.
Ĉi tiu aktiveco estas tipe kombinita kun sendependa laboro ekster ĉi tiuj partioj, kiel organizanta publikajn konferencojn aŭ Marksismajn literaturajn budojn kaj ĉiam kun forta observo de ne likvidanta la organizon ene de la aktivismo.
Naciaj sekcioj
La IMT havas sekciojn en multaj landoj tutmonde, inkluzivanta Esquerda Marxista en Brazilo, Sinistra classe rivoluzione en Italio, Revolutie (antaŭe Vonk) en Nederlando, Socialist Fightback en Kanado kaj Socialist Appeal en Britio.
Ties sekcio en Francio, Révolution (antaŭe La Riposte), praktikadis eniriismon en la franca Komunista Partio. En 2008, La Riposte subtenis alternativan platformon ĉe la PCFa partia konferenco kiu ricevis la subtenon de 15% el balotantoj, sekvanta kiun Révolution lasis la francan Komunistan Partion kaj fariĝis membro de La Francio Insoumise dum La Riposte restita ene de la PCF kaj estas ne pli longa sekcio de la Internacia Marksisma Tendenco.
Brazila sekciode la IMT, Esquerda Marksista (Marksisma Maldekstro) estis antaŭe rekonita tendencon ene de Partio de la regantaj Laboristoj kaj havas plimulton en la Movimento Negro Socialista (Socialista Nigra Movado, MNS). La 5an de majo, 2015, la brazila sekcio anoncis ties retiron de la Partio de la Laboristoj, citanta la malsukceson de ĉi tiu partio stari ĝis ŝparemeco kaj ties subteni por polica subpremo de protestaj movadoj.
Du membroj de la greka sekcio, Κομμουνιστική Τάση (Komunista Tendenco), estis elektita al la Centra Komitato de SYRIZA dum ties fondanta kongreson en julio 2013. Ĉi tiu frakcio poste puŝis ene de SYRIZA por la malakcepto de ŝparemeco kaj por la partio efektivigi socialistajn politikojn. La poziciojde ĉi tiu organizo akiris la atenton de la Mura Strata Revuo, kiu intervjuis kelkajn membrojn kiel parto de artikolo la 23an de junio, 2015. La Komunista Tendenco aliĝis la lastatempe fondita Popularan Unuecon sekvanta ties fendita de SYRIZA. En la somero de 2016, Komunista Tendenco fendo de Populara Unueco post la lasta-a fondanta konferencon.
La meksika sekcio, La Izquierda Socialista, estis aktiva en la Nacia Regenerada Movado. Pluraj membroj de la meksika sekcio estis menciita de nomo en artikoloj de la Konservativa ĵurnalo La Razón. Ĉi tiuj artikoloj prenis noton de ĉi tiuj membroj granda rolo en studentaj luktoj ĉe Instituto Politécnico Nacional kaj akuzis ilin de estanta ekster agitators ligis maldekstre-flugila verkisto kaj politikisto Paco Ignacio Taibo II. La 26an de aŭgusto, 2015, membroj de La Izquerda Socialista estis vundita en alfrontiĝo kun tumultaj policoj post kiam lasanta «Ayotzinapa» protesto en Meksika urbo. Inter la vundita estis Ubaldo Meneses, redaktoro de la ĵurnalode la organizo kaj membro de la nacia konsilio de MORENA.
En preparo por la itala ĝenerala balotado en 2018, itala sekciode la IMT, Sinistra Classe Rivoluzione (Lasita, Klaso, Revolucio), lanĉis la Por Revoluciulo Lasis balotadan aliancon kun Komunista Partio de la Laboristoj, la itala sekcio de la Kunordiganta Komitato por la Refoundation de la Kvara Internacia (CRFI). La alianco ricevis 0.08% el la voĉdono.
Pro tio ke la rapida kresko de la Demokrataj Socialismoj de Ameriko pro tio ke la 2016 prezidenta balotado en Usono, Usonaj membroj de la IMT aliĝis DSAajn ĉapitrojn ĉirkaŭ la lando.
Ĉe ties XIIIa Kongreso sur 3–4 majo 2019, Partio de la Revoluciaj Laboristoj voĉdonita fuzii kun la rusa sekcio de la Internacia Marksisma Tendenco kaj formi Marksisman tendencon. La unueca partio filiiĝi al la IMT. En 2019, la rusa IMTa sekcio gvidis la anti-oficeja kampanjo en Moskvo kaj sukcese subtenita la balotadan kampanjon de unu el la Komunistaj Partiaj kandidatoj por la Moskva Urbo Duma (urbodomo). En la urbaj balotadoj en Moskvo en 2022, aktivulo de la Marksisma tendenco, Boris Izrailev, estis elektita al la konsilio de la Zyuzino distrikto, fariĝanta la nura reprezentanto de la kontraŭstaro en ĝi, tiel kiel la unua Trockiisto elektita al reprezentaj korpoj en la poŝto-sovetia historio de Rusia [citaĵo devis]. En majo 2023 Marksisma Tendenco kaj «Novaj Ruĝecoj» (fenda organizo de Unio de Marksistoj) fuziita en Organizo de Komunistaj Internaciistoj.
Internacia Aktiveco
La IMT disvastigis al partoj de Latin-Ameriko, kie ĝi nun havas grupojn en Venezuelo, Peruo, Argentino, Meksiko, Bolivio, Brazilo kaj El Salvador. Fine de 2002 ĝi antaŭenigis la lanĉon de la solidarecaj kampanjaj Manoj De Venezuelo, kiu estas nun aktiva en 30 landoj kaj havis rezoluciojn pasita ene de la komercaj uniaj movadoj en Britio, Kanado, Italio kaj aliaj landoj. IMTaj aktivuloj ankaŭ ludas gravan rolon en la FRETECO (Fronto de Fabrikoj Sub la Kontrola movado) de Laboristoj en Brazilo kaj Venezuelo. Ili estis precipe aktivaj en Venezuelo, kie ilia sekcio uzita subteni Hugo Chávez dum antaŭeniganta la ideojn de Marks, Lenin kaj Trockij. En 2010, Ramon Muchacho, gvidanto de la ĉefa Venezuela kontraŭstara partio Primero Justicia, asertita ke Alan Woods de la IMT estis la «ĉefa ideologia konsilisto kaj propra amiko» de Chávez, aserto ludis malsupren de Alan Woods.
Unufoje ĉiu du jaroj, la IMT organizas ties Mondan Kongresan (WC) la lasta unu okazis en 2021. Ĝi kunvenigis enretan pro la 2019 tutmonda COVID-19 pandemic. La lasta en-persona WC estis tenita en 2018 en la italaj Alpoj kaj estis ĉeestita de 370 Marksistoj de 25 landoj. La funkcio de la kongreso estas diskuti la progreson de IMT en la mondo, nunaj raportoj kaj plani estontajn aktivecojn. Kutime, sur jaroj sen WC, la IMT tenas Internacian Marksisman Universitatan IMU (, antaŭe Monda Lernejo) kiu konsistas en serio de prezentoj sur Marksisma teorio, la historio de la movado de la laboristoj kaj la perspektivoj por la monda socialista revolucio. Denove, pro la pandemic, la 2022 IMU estis escepte tenita ciferece.
Krom ĉi tiuj ĉiujaraj renkontiĝoj, la IMT regule organizas internaciajn renkontiĝojn sur kontinenta aŭ sub kontinenta skalo. En 2008, ekzemple, la Internacio organizis vintran universitaton en Berlino sur la okazo de la 90a datreveno de la morto de Rosa Luksemburg kaj Karl Liebknecht. En 2009, la IMT organizis ties unuan Paton-amerika konferenco, kunveniganta Marksismajn aktivulojn de dekduo amerikaj landoj. La kanada sekcia (Socialista Rebatalo/La Riposte socialiste) tenis la Montreal Marksisma Vintra Lernejo ĉiujare ekde 2013.
En 2012, la IMT eldonis artikolon kondamnanta la nesukcesan murdon de Malala Yousafzai, asertanta ŝin estas IMTa subtenemulo kaj montranta bildon de ŝia parolanta ĉe IMTa lernejo en Swat, Pakistano. lakomunikaĵo de Woods estis uzita interpreti lapolitikon de Yousafzai kaj konjekti sur ĉu ŝi havas komunistan aŭ anti-religia tagordo. Yousafzai sendita salutojn al la marto 9, 2013 kongreso de la Pakistana sekcio de la IMT, en kiu ŝi diris, «mi estas konvinkita Socialismon estas la nura respondo kaj mi instigas ĉiuj kamaradoj preni ĉi tiun lukton al venkinta konkludo. Nur tio ĉi liberigos nin de la ĉenoj de maltoleremo kaj ekspluato.»
Fendoj
En lasta 2009 disputo evoluigita inter la IMTa gvidantaro kaj la gvidantaroj de ties sekcioj en Hispanio (El Militante), Venezuelo (Corriente Marksista Revolucionaria) kaj Meksiko. En januaro 2010, ĉi tiuj organizoj, kune kun la grupo en Kolombio kaj parto de la sekcio en Meksiko, rompis kun la IMT kaj establita novan internacian korpon, la Izquierda Revolucionaria (Revoluciula Maldeksto). Malplimultoj en Venezuelo kaj Hispanio elektis resti kun la IMT kaj instalita novajn sekciojn. La nova IMT Venezuela sekcio lanĉis ilian ĵurnalon, Lucha de Clases, en aprilo 2010.
Barles
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.