cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Barcarrota
Biblioteko de Barcarrota
Eksterordinara evento famigis la nomon de Barcarrota en la regiono kaj en la tuta lando ekde kultura kaj historia vidpunkto, ĉar en 1992 aperis libraro enmurigita de ege alta kulturhistoria valoro. La novaĵo koniĝis en 1995 kiam la regiona registaro anoncis la aĉetadon de la libraro al la familio kiu trovis ĝin. Inter la libroj rapide ekkoniĝis, ke unu el ili estis nekonata eldono de unu de la plej famaj libroj de la hispana literaturo nome El Lazarillo kiu alportis gravan sciaron al la studo bibliografia de tiu verko. Krome estis elmurigitaj, konservigitaj kaj pristuditaj aliaj verkoj, krom la juvelo de la pikareska romano, kiel manuskripto en itala lingvo kun seksafera enhavo, eta traktato pri ekzorcoj, ekzemplero de malpermesita "Preĝaĵo de la Enmurigita" en portugala, latinlingva eldono de la verko Lingua de Erasmo, traktato de kiromancio, traktato pri ebla unuigo de la religioj kristana, islama kaj juda, do ĉiuj draste malpermesitaj de la Inkvizicio dum la dua kvarono de la 16a jarcento kaj tre verŝajne enmurigitaj ekde tiam. Ĉiuj libroj estis eldonitaj de la regiona registaro en faksimilaj eldonoj.
Sándor Várady
Biografio
Sándor Várady akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1944. Lia ĉefinstruisto estis Ferenc Sidló, sed eksterlerneje li lernis ankaŭ de Ferenc Medgyessy. Post lernado li revenis al sia naskiĝurbo kaj li rearanĝis la urban artan vivon depost la 2-a mondmilito. Li establis ankaŭ liberan artlernejon, eĉ pupteatron. En 1948 li lokŝanĝiĝis al Budapeŝto, ekde 1967 li vivis en la urba artistkolonio. en 1953 li aliĝis al abstraktaj artistoj, tio estis paŝo kontraŭ la reganta politiko. Depost la Hungara revolucio de 1956 la politiko mildiĝis, en 1985 li partoprenis simpozion en Okcidenta Germanio, li studvojaĝis de Aŭstrio ĝis Meksiko. Li ricevis 3 premiojn en 1952; 1972, 1989. Li havis edzinon.
NGC 691
NGC 691 (aliaj indikoj — PGC 6793, UGC 1305, MCG 4-5-19, ZWG 482.23, ZWG 460.31, IRAS01479+2130) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kalvinana preĝejo (Kőszeg)
Historio
Pro proksimeco de la katolika Vieno en Kőszeg la kalvinismo ne radikiĝis. La kalvinana grupo kiel filio estis fondita nur en 1933. Pli frue estis aĉetita domo konvena al preĝdomo en 1932 kaj en 1934 alia domo konvena al paroĥo. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1993-1996. La arkitekto estis György Csete.
Konstruaĵo
La duetaĝa konstruaĵo similas al la malnovtestamenta tendo. La fasado estas simetria, la enkonduka parto plene reliefas, meze estas la enirejo. La plej supre estas vitra supraĵo kun la kalvinana stelo. La centra parto estas oklatera kupolo, meze estas videbla simbola arbo (praktike betona ĉefkolono). Plej supre estas aperturo por venigi la lumon. Malsupre troviĝas la sakrala tablo. En la konstruaĵo la sakrala areo similas al jurto kaj situas sur la etaĝo. Ĝi estas kovrita per vitra kupolo kun ŝtala skeleto. En la teretaĝo funkcias la kunvena halo kun servaj ĉambroj (oficejo, kuirejo, necesejo).
Nathalie Arthaud
Ekde 2008 ŝi estas proparolanto de ekstremmaldekstra partio Lutte ouvrière (Laborista lukto).
Ŝi kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2012 en Francio.
Ŝi kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2017 en Francio.
Ŝi kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2022 en Francio.
Maurienne, valo de la rivero Arc
La rivero Arc fontas sudoriente de la departemento Savojo, ĉe la landlimo kun Italio, fluas laŭ 115 km tute en Savojo, kaj ĵetiĝas en Izeron. En la sudo de tiu franca departemento, ĝi desegnas arkforman valon, kiu nomiĝas Maurienne. Norde staras la masivo Vanoise, kiu entenas samnoman nacian parkon, kaj La montpasejo Iseran ligas Maurienne al Tarentezo. Estas la plej alta vojo en la Alpoj kun 2770 m. Sude ĝi apudas la italian landlimon : la veturon italien ebligas ĉu aŭte tra la montpasejo Mont-Cenis (2080 m) ĉu aŭte kaj trajne tra la tunelo Fréjus. Tial tiu valo estas grava komunikadakso inter la du landoj. Pli ockidente montepasejoj ligas Savojo al du aliaj departementoj : En la valo ankoraŭ vivtenas kelkaj uzinoj en la malata parto. Agrikulturo ankoraŭ estas vigla dank’al la produktado de fama fromaĝo Beaufort. Sed turismo estas la plej grava ekonomia sektoro dank’al multaj skiejoj kaj al la nacia parko, kiuj allogas multajn mont- kaj naturamantojn.
Ludvíkovice
Ludvíkovice (Loosdorf) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Děčín. Vivas en ĝi.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1425. Ekde la 1-a de julio 1980 ĝis la 31-a de decembro 1991 la municipo estis konsisto de urbo Děčín.
Leander Tell
Carl Leander Tell (naskiĝis la 21-an de julio 1895 en Norrköping; mortis la 21-an de septembro 1980 en Norrköping) estis kavernisto aŭ speleologo kaj sveda esperantisto, konsiderata kiel la patro de la speleologio en Svedio.
Leander Tell lernis Esperanton en 1908, 13-jara, kaj fondis klubon en Norrköping, kies honora prezidanto li restis dumvive.
Post ricevo de abiturienta diplomo, li studis en la Universitato de Stokholmo. Tie li estis dum kelkaj jaroj sekretario de la Esperantoklubo de Stokholmo. Li patroprenis teatraĵon en la jarkunveno de Sveda Esperanto-Federacio en Norrköping, 1915, kune kun la estonte konata radioĵurnalisto Sven Jerring. Jam en 1919, 24-jara, li estris grandan librovendejon en Stokholmo kaj mastrumis propran komercan entreprenon. Lia profesia aktivado devigis lin redukti sian partoprenon en la esperantoagado, sed li restis fidela al la internacia lingvo.
Jam junaĝe, lia precipa eksterprofesia pasio estis speleologio kaj scienco pri grotoj. Li eltrovis novajn grotojn kaj rimedojn por venki nekutimajn malfacilaĵojn, pli speciale en la subtera grotara akvosistemo de Lummelunda, sur la insulo Gotlando.
Lia granda intereso kaj entuziasmo pri grotoj estis aparte rimarkebla. Internacie konata en fakaj rondoj, li havis vastan senliman reton da kontaktoj pri grotesplorado. Tutmonde agnoskata estas ankoraŭ nun la graveco de lia kontribuo al akiro de scioj pri la grotoj, tre utilaj en serĉado de solvoj al misteroj en diversaj sciencoj, interalie geologio, biologio, paleontologio, arkeologio, esploroj pri glaciigo, kristaliĝo, ktp.
Ekde 1950, li verkis dudekon da sciencpopularigaj libroj, precipe pri grotoj, kaj traktaĵojn, kiuj aperis plejparte en la sveda, sed ankaŭ en Esperanto, la germana, kaj la angla. Li strebis laŭeble aldoni Esperanto-resumon al alilingvaj verkoj, inte alie en almenaŭ du svedlingvaj broŝuroj, pri grotoj en Svedio ĝenerale (1963), kaj pri tiuj de Lummelunda (1974).
En 1955 aperis Underjordens Vackra Värld, en kiu li prezentis al la sveda publiko siajn sciojn kaj spertojn. Versio de tiu ĉi libro, ne traduko, kvankam esence sama, pli adaptita al internacia publiko, aperis en Esperanto en 1959 sub la titolo La Bela Subtera Mondo. En 1969 aperis Estiĝo de la Tero kaj de la Homo.
En 1960 Tell kun la grotesploristo Yngve Freij (1941–2016) kaj Ebbe Johansson esploris la groton de la monto Balsberg en Skanio. En 1966, li fondis la Svedan Asocion pri Speleologio kaj fariĝis ties unua prezidanto. Li fondis ankaŭ klubon (Östgöta grottklubb) en la praprovinco de Östergötland. Li estis patro de la bibliotekisto Björn Tell, la bildartisto Lillemor Tell, kaj inĝeniero kaj inventisto Lasse Tell.
Bibliografio
Vidu Vikifontaro sub ’Eksteraj ligiloj’ por kelkaj tradukaĵoj farita de Tell. Sub kelkaj titoloj trovigas proksimumaj tradukoj de alilingvaj titoloj.
Fontoj
Aldone al la originala versio, pliaj informfontoj fontas esence el la sveda versio de tiu artikolo en Wikipedia (sv:Leander Tell) kaj el kovrilpaĝoj de la libroj La Bela Subtera Mondo kaj Estiĝo de la Tero kaj de la Homo.
The Best Years of Our Lives
The Best Years of Our Lives (anglalingve signifas "La Plej Bonaj Jaroj de niaj vivoj") estas 1946-a drama filmo de reĝisoro William Wyler, kiu rakontas pri tri soldatoj reparintaj siajn vivojn rekte post la Dua mondmilito. Aperas en la filmo gesteluloj Fredric March, Myrna Loy, Dana Andrews, Teresa Wright, Virginia Mayo kaj Hoagy Carmichael.
Premioj
La filmo gajnis 7 Akademiajn Premiojn. Malgraŭ sia emocia Oskar-kandidiĝan ludadon, Harold Russell ne estis profesia aktoro sed li estis eks-soldato sen manoj. Tial la Film-Akademio konsiderata lin kiel neverŝajne kandidato por gajni. Do, al li estis donita honora Oskaro por "porti esperon kaj kuraĝon al aliaj veteranoj per sia apero". Tamen, li gajnis la premion por plej bona subtena aktoro laŭ granda laŭdado. Do, li estas la sola aktoro ricevanta du Akademiajn Premiojn por la sama ludado.
Max Horkheimer
Max HORKHEIMER (en angla /ˈhɔːrkhaɪmər/; en germana [ˈhɔɐ̯kˌhaɪmɐ]; 14a de Februaro 1895 – 7a de Julio 1973) estis germana filozofo kaj sociologo kiu estis fama pro siaj verkoj en kritika teorio kiel membro de la Frankfurta Skolo de sociologia esplorado. Horkheimer studis pri aŭtoritatismo, militismo, ekonomiaj malfacilaĵoj, mediaj krizoj, kaj la povreco de la amaskulturo uzante la filozofion de historio kiel kadro. Tio iĝis la fondo de la kritika teorio. Liaj plej gravaj verkoj estas Eclipse of Reason (1947), Between Philosophy and Social Science (1930–1938) kaj, kunlabore kun Theodor Adorno, Dialectic of Enlightenment (1947). Kun la subteno de la Frankfurta Skolo, Horkheimer planis, disvolvigis kaj faris eblaj aliajn gravajn verkojn.
Áron Kötő
KÖTŐ Áron [koetoe:] estas rumania hungara pupaktoro. Li naskiĝis en Kluĵo en 1977. Li estas la filo de teatrohistoriisto, politikisto Zsolt Kötő, pli juna frato de kameristo Zsolt Kötő.
Biografio
Áron Kötő estis inter 1995 kaj 1999 ano de Pupteatro Puck.
Miĥail Lazarev
Admiralo Miĥail Petroviĉ Lazarev (Михаил Петрович Лазарев; la – la 11-an de aprilo 1851) estis rusa mararmea komandanto kaj esploristo. Li trifoje ĉirkaŭnavigadis la terglobon. Kiel komandanto de la ŝipo Mirnij kaj kun Fabian Gottlieb von Bellingshausen en 1819–1821 (Bellingshausen komandis la ŝipon Vostok), Lazarev partoprenis en la malkovro de Antarkto kaj de nombraj tieaj insuloj. La la ekspedicio malkovris la antarktan kontinenton, alproksimigante al la antarkta marbordo ĉe la koordinatoj 69°21′28″S 2°14′50″W kaj vidannte glacikampojn tie. Dum la 1820-aj kaj 1830-aj jaroj li estis militista komandanto en la mararmeoj de Mediteraneo, poste en la Balta Maro kaj poste denove en la Nigra Maro.
Andreas Hinterstoisser
Andreas Hinterstoisser (n. la 3-an de oktobro 1914 en Bad Reichenhall, m. la 21-an de julio 1936 inter montoj) estis germana alpisto kiu pereis iom antaŭ la Dua mondmilito provante grimpi la nordan krutaĵon de la alpa monto Eiger. Li sukcese transiris malfacilan parton de la monto, sed li mem kaj siaj akompanantoj devis reveni laŭ tiu vojo post kiam vundo de Angerer malebligis la supreniron, kaj ili trovis la vojon neebla en la revena direkto, sen la ŝnuro kiun ili estis jam forigintaj post la antaŭa transiro. Ne povante malsupreniri laŭ sia origina vojo, ili devis subiĝi laŭ danĝerega vojo rekte malsupren, kaj farante tion ili estis batitaj de neĝolavango, kiu faligis Hinterstoisser de sur la monto ĝis lia morto.
Diorito
La diorito estas plutona roko el intermeza konsisto ĝenerale konsistanta el du trionoj da plagioklaso kaj triono da malhelaj mineraloj kiaj hornblendo, biotito kaj kelkoje pirokseno. La vulkana ekvivalento de la diorito estas la andezito. Komparita kun aliaj magmorokaĵoj la diorito kaj la magma diorita-andezito estas akvoriĉa (H2O) kiel videblas en la 1.15 wt% de akvo kiun la dioritoj mezume havas. La dioritoj oftas en orogenezaj zonoj. Kutime ili estas konsiderataj la plej primitivaj rokoj el la familio de la granitoj.
Mineralogio kaj kemio
La diorito ĝenerale konsistas, volume, el du trionoj da plagioklaso kaj triono da malhelaj mineraloj kiaj hornblendo, tazito kaj kelkfoje pirokseno. Tamen, la kvanto da plagioklaso povas esti tiel malalta kiel 50% el la volumo, sed ne pli ol tio.
La diorito ankaŭ povas havi kvarcon, magnetiton, titaniton, sulfidajn mineralojn, zirkonon, apatiton kaj ilmeniton kiel akcesoraj mineraloj.
La precipa diferenco inter la diorito kaj la gabro estas ke ĉi lasta havas variaĵojn de plagioklaso pli riĉaj je kalko. Diorito kun feldspato estas nomata monzodiorita.
Kemia komponaĵo mezuma de la andezitoj laŭ maso-procento de oksidoj estas: La ciferoj estas mezumoj de 2600 analizoj de dioritoj.
Malgraŭ tio ke ĝiaj proprecoj tre similas al tiuj de la granito, ĉi tiu roko ne oftas en la konstruado.
Adelardo López de Ayala
Adelardo López de Ayala (kompleta nomo Adelardo López de Ayala y Herrero) (Sevilla, 1828 - Madrido 1879) estis hispana verkisto kaj politikisto. Li estis membro de la Real Academia Española, kaj servis kelkajn fojojn kiel ministro pri kolonioj, dum la Demokratia Jarseso kaj la Restaŭrado de Burbonoj, nome regado de Alfonso la 12-a.
Biografio
Li ekkarieris en teatro per historia dramo Un hombre de estado, premierita en Madrido en 1851. Sekvis komedio Los dos Guzmanes, je stilo de Pedro Calderón de la Barca, kiun li admiris. En 1851 li verkis sian unuan zarzuelon, nome Guerra a muerte. Li ankaŭ kunlaboris en ĵurnalismo ĉefe satira: nome ĉe El padre Cobos. En 1857 li reprezentis Mérida kiel liberala deputito kaj la sekvan jaron por la distrikto de Castuera, loĝanta en Cabeza del Buey. Inter 1857 kaj 1861 li verkis El tejado de vidrio kaj El tanto por ciento.
Li devis ekziliĝi al Portugalio pro sia opozicio al la reĝimo de Isabel la 2-a kaj unu jaron poste li kunredaktis la Manifeston de Kadizo en la kunteksto de ŝia eltronigo. Li estis en la provizora registaro de 1868 kaj estis nomumita ministro pri kolonioj en la regado de Amadeo de Savojo, sed denove liaj politikaj opinioj kondukis lin al demisio. Kun Alfonso la 12-a, li plue estis deputito kaj ministro. En 1878 li estis nomumita prezidanto de la Kongreso kaj publikigis Consuelo, kiu estis ludita de lia amatino Elisa Mendoza Tenorio, premierita en Madrido la 30an de marto 1878 kun ĉeesto de la reĝo, kiu mendis al li funebran diskurson por la reĝino María de las Mercedes. En decembro 1879 la reĝo proponis lin kiel ĉefministro, sed li malakceptis favore al Antonio Cánovas del Castillo, ĉar li jam estis tre malsana kaj fakte tiun saman jaron li mortis en Madrido.
Besain
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono Poligny.
Geografio
La vilaĝo situas sur la unua altebenaĵo de Ĵuraso, inter Poligny kaj Champagnole.
Demografio
fonto : Datumbazo Cassini de la EHESS ĝis 1962 kaj Insee ekde 1968.
Historio
5 viroj el la Forces Françaises de l'Intérieur estis pafitaj de la germana armeo dum la dua mondmilito en kampo kelkcent metrojn for de la vilaĝo la 3-a de aŭgusto 1944: Auguet Michel (kapitano), naskita ĉe Saïda (Alĝerio), 33 jaroj, Deroussin Henri (soldato), naskita ĉe Pierre de-Bresse (Saône-et-Loire), 19 jaroj, Giraudo Georges (serĝento), naskita ĉe Chamblanc (Côte-d'Or), 21 jaroj, Guéraud Louis (serĝento), naskita ĉe Longwy-sur-le-Doubs (Jura), 26 jaroj kaj Perrin André (soldato), naskita ĉe Bondy (Seine), 18 jaroj.
Administrado
Kiu zorgos pri aktualigo post 2026?
festoj
La dua okazis la 10-an de aŭgusto 2013 (oficiale 739 personoj, laŭ kalkulo de la organizantoj, vizitis ĝin) kun partopreno de Altertour. Tiu eko-festo okazis ĉiuj jaroj poste (2014,2015 : ĉeestis pli ol 1000 partoprenantoj al koncertoj, asocio-vilaĝo, debatoj ktp).
Esperantio
De 2006 ĝis fino de majo 2013 Besain estis la sidejo de Jura-Esperanto.
Olivier Buisson prezentis sian vojaĝon tra Sud-Ameriko danke al esperanto. vidu : http://vojaghoensudameriko.en-escale.com/
Eksteraj ligiloj
En la franca kaj la esperanta lingvoj la retejo de Jura-Esperanto :
Pri Besain kiel etapo de Altertour 2013 :
Husia
Husia (hungare: Hosszúújfalu) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Jibou. Administre ĝi apartenas al Jibou.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 411 loĝantojn (rumanoj); en 1992 272 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szilágy).
Motta San Giovanni
Motta San Giovanni estas komunumo de Italio.
Kunbaja
Kunbaja, germane Kumbaj estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en distrikto Bácsalmás.
Situo
Kunbaja situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara-serba landlimo (sen limpasejo), fine de sakovojo.
Historio
Vilaĝservoj estas germana kaj cigana aŭtonomioj, lernejo, infanĝardeno, kuracejo, apoteko, familihelpa servo.
Idesheim
Idesheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Jan Rambousek
La persona nomo Jan RAMBOUSEK povas signifi la jenajn:
Béla Andrásfai
Béla Andrásfai [andrAŝfai], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Andrásfai Béla Ottó estis hungara matematikisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Holenda ĝis 1935.
Béla Andrásfai naskiĝis la en Kám, li mortis la  en Budapesto.
Biografio
Béla Andrásfai maturiĝis en gimnazio en 1951 en Szombathely, poste li akiris pedagogian diplomon en altlernejo en Budapeŝto en 1954, post 3 jaroj ankaŭ en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1953–1955 li asistanto en la altlernejo, poste en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Li akiris la instruajn rangojn lektoro en 1963, docento post 2 jaroj. Li emeritiĝis en 1996. Li verkis plurajn studentajn lernolibrojn kaj artikolojn pri la grafeoj. Li ricevis premiojn ekde 1975.
Mansidão
Mansidão estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 12.592 loĝantojn en 2010.
Enkonduko al lingvo de alia mondo
Enkonduko al lingvo de alia mondo: mi reenkarnis, sed mi ne povas komuniki en la japana (japane: 異世界語入門 〜転生したけど日本語が通じなかった 〜 [Isekaigo njūmon: tensei ŝitakedo nihongo ga cūĝinakatta]) estas japana mangailustrita romano verkita de Fafs F. Sashimi kaj ilustrita de Fuzichoco.
Tivoli (Gotha)
Tivoli estas iama gastejo en Gotha, Am Tivoli nr 3. Ĝi estas la fondodomo de Sozialistische Arbeiterpartei Deutschlands (1875) (SAP), la senpera antaŭula frakcio de la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD). La jaro 1875 konsideratas la vera fondodato, kiam je la fino de la Unuiĝpartitago (de la 22-a ĝis la 27-a de majo) Allgemeiner Deutscher Arbeiterverein (ADAV) kaj Sozialdemokratische Arbeiterpartei (SDAP) kunfandiĝis al SAP.
Historio de la konstruaĵo
En la tiama Sundhäuser-aleo konstruitis en 1830 la domo kiel gastejo kun elverŝejo, gastsalonoj kaj salonego kun galerio. Unue ĝi nomiĝis Kautz'sches Wirtschaftslocal. Ekde 1848 la Kaltwasser'sche Saal kondukitis de Ottilie Kaltwasser kiel restoracio. La nomo Tivoli venis ne antaŭ la 1885-a jaro, pro la kontraŭe troviĝinta bierfarejo Tivoli-Brauerei Gotha; krome eblis konsumi Tivoli-bierojn en la gastejo. Je la komenco de la 20-a jarcento la urbo Gotha iĝis nova posedanto. De 1909-18 la gastejo iĝis fakte bierfareja gastejo. Ĝis la Dua mondmilito estis ankaŭ infanĝardeno en la konstruaĵo. La salonegon oni uzis pro diversaj kunvenoj oficialaj de la urbo. En 1953 ĝi alinomitis Laborista memorigloko Tivoli kaj plenumis ĝis la Turniĝo tiun rolon. Dum la sekvintaj jaroj necesis fari profundajn restaŭradlaborojn. Tiam la salonego Kaltwasser reproduktitis laŭ la originala versio.
La gotha-ano Wilhelm Bock
Wilhelm Bock (1846–1931) estis delegito de la gotha-a loka grupo de ADAV kaj partoprenis la Partitagon de Eisenach en la jaro 1869-a. Grandajn meritojn li gajnis per bonega preparado de la Unuiĝpartitago de 1875 en Gotha. Sen li la tuto ne okazus. Li krome fondis la gazeton Gothaisches Volksblatt. En 1946 honore nomitis strato por li.
La fondo de SAP ĉe Tivoli
En 1873 SAP kaj ADAV komencis reciprokan enhavan alproksimiĝon. Oni serĉis vojojn je unuiĝo kaj sukcesis. Tio havis diversajn kialojn - ekz. la fondo de la Germana Imperiestra Regno, la regado de Otto von Bismarck kaj ne laste la kreskanta ekonomia krizo en Germanlando. Antaŭkonferenco okazis en la 14-a kaj en la 16-a de februaro 1875. Oni ellaboris programskizon. Traleginte ĝin August Bebel verkis kontraŭulan koncepton; tiun la plejmulto de la SDAP-anoj reĵetis. Ankaŭ Karl Marx kritikis ĝin. En letero adresita al Wilhelm Bracke li skribis Randglossen zum Programm der deutschen Arbeiterpartei. . Tiuj randaj glosoj famiĝis kiel teoria skribaĵo sub la titolo Kritik des Gothaer Programms. La programo akceptitis unuanime en la 25-a de majo - kio markis la faktan fondon de SAP.
Kun 129 delegitoj, kiuj reprezentis ĉ. 25000 membrojn, la okazo estis la origino de germana socialdemokratio. Ĉe la balotoj je Reichstag en 1877 la socialdemokratiaj politikistoj rekompencitis per la voĉdonado de duono da miliono da civitanoj. Postulis la Programo de Gotha liberan ŝtaton kaj socialisman socion.
Amikara societo
La subtena organizaĵo Förderverein Gothaer Tivoli e.V. havas ĉ. 40 membrojn fondite en 1992 en Gotha. Celo de ĝi estas i.a. konservi la historian domon kaj alirebligi ĝin por interesatoj el Germanlando kaj el la tuta mondo.
Latinamerika literaturo
En Latinameriko, la du plej gravaj lingvoj laŭ nombro da parolantoj estas la portugala kaj la hispana. Krom ĉi du, ekzistas diversaj aliaj precipe de indiĝenaj popoloj, sed ankaŭ oni verkas tie en la franca, angla, papiamento.
Vortgrupaj gramatikoj
vortgrupaj gramatikoj prezentas apartan modelon de sintakso. en lingvoscienca ĵargono oni nomas ilin ankaŭ sintagmaj gramatikoj.
Latinamerika literaturo
Tiel la du plej gravaj branĉoj estas la jenaj:
Vortgrupaj gramatikoj
historio
vortgrupaj gramatikoj estas la tipa klasika modelo de la generisma skolo de lingvoscienco. iliajn principojn prezentis Noam Chomsky en la 1950aj kaj 1960aj jaroj. en tiu skolo ili ĝenerale estas ankaŭ transformaj gramatikoj.
Latinamerika literaturo
Magia realismo estas latinamerika literatura movado ĉefe manisfestiĝinta per la genro rakontado (kiu inkluzivas romanojn kaj novelojn, kaj do prozon). Kiel stilo (kaj etoso) magia realismo estas frato aŭ "kvazaŭĝemelo" de la tielnomata miriga realismo. Kompreneble, ankaŭ troviĝas poetoj en la magia realismo, sed ĝi ĉefe manifestiĝas en rakontado. La plej konata reprezentanto de la magia realismo estas Gabriel García Márquez; tiu de la miriga realismo estas Alejo Carpentier.
Vortgrupaj gramatikoj
principoj
kontraste al la dependogramatikoj vortgrupaj gramatikoj ne uzas gramatikajn rolojn, kiaj subjekto, objekto, epiteto kaj similaj. por vortoj ili uzas vortklasojn, ekzemple o-vortoj, a-vortoj kaj tiel plu. por vortgrupoj ili uzas aliajn klasojn, ekzemple o-grupo, verbgrupo, kaj tiel plu.
tradicie vortgrupaj gramatikoj rigardas la subjekton kiel memstaran nomgrupon, dum aliaj komplementoj de la verbo estas subpartoj de la verbgrupo.
sintezo
unu gramatiko prezentas unu eblan modelon de iu lingvo. ĝi konsistas el reguloj. en sintezo (alivorte generado, farado) de frazoj, la reguloj transskribas grupsimbolojn kiel pli elementajn grupsimbolojn, kiel vortklasojn, kaj fine kiel vortojn. ekzemple:
frazo -> nomgrupo verbgrupo nomgrupo -> artikolo a-vorto o-vorto verbgrupo -> verbo artikolo -> la a-vorto -> nigra o-vorto -> kato verbo -> oscedas
ĉi tiu gramatiko generas nur la frazon la nigra kato oscedas.
se oni aldonos al ĝi la regulon:
nomgrupo -> a-vorto o-vorto
Falguière (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita en 1910.
Vortgrupaj gramatikoj
sintezo
tiam ĝi generos ankaŭ la frazon nigra kato oscedas.
Falguière (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝi situas en la nord-orienta ekstremo de Strato Falguière kies nomo omaĝas al Alexandre Falguière, franca skulptisto de la 19-a jarcento.
Vortgrupaj gramatikoj
analizo
en analizo de frazoj, la reguloj renversiĝas kaj el la sinsekvo de vortoj hierarkie rekonstruas pli kaj pli grandajn grupojn.
la rezulto de analizo estas prezentebla per tielnomata grafika arbo, aŭ ekzemple per krampoj:
se la reguloj ne sukcesas finkonstrui frazon, la frazo estas ekstergramatika. se la reguloj sukcesas finkonstrui la saman frazon laŭ du aŭ pluraj grupigoj, la frazo estas sintakse (kaj eventuale sence) ambigua, alivorte ĝi havas plurajn eblajn interpretojn.
evoluo
la vortgrupaj gramatikoj havas matematike simplan bazon. ili ŝpare kaj efike priskribas multon de izola lingvo, en kiu nevariaj vortoj kunmetiĝas en frazojn laŭ norma ordo. por aliaj lingvoj kaj apartaj fenomenoj, oni tamen devis ilin kompletigi per diversaj rimedoj, ĉar ili ofte estas tro potencaj farante aŭ akceptante ankaŭ frazojn malĝustajn.
RPG-29
La RPG-29 estas rusa manuzebla kontraŭtanka armilo, grenado-lanĉilo. Ĝi estis ekuzita en 1989, en la rusa armeo. Ĝi estis sukcese uzita en la Israela-Libana krizo de 2006, fare de Hizbulaho.
Philippe Poutou
Philippe Poutou (naskiĝis la ) estas franca politikisto.
Li estas membro de ekstremmaldekstra partio Nouveau Parti anticapitaliste (Nova Partio Kontraŭkapitalisma).
Li kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2012 en Francio.
Li kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2017 en Francio.
Historiaj Studoj
Historiaj Studoj estas 167-paĝa libro kiu konsistas el tri studoj de Ernest Drezen: "Analiza Historio de Esperanto-Movado" (1931), "Zamenhof" (1929) kaj "En batalo por SEU" (1932). Ĝi estas kompilita de Aleksander Korĵenkov kaj estas antaŭparolo de Nikolaj Stepanov. La libro estas eldonita en la jaro 1992 de eldonejo Sezonoj el Jekaterinburgo.
Philippe Poutou
Li kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2022 en Francio.
Valensole
(jen france, okcitane Valençòla) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Pavel Rak
Pavel Rak (naskiĝis la 24-an de novembro 1939 en Prago) estas ĉeĥa ilustristo kaj karikaturisto kaj ankaŭ esperantisto.
Post studado de fajna mekaniko kaj optiko ĉe li venkis amo al desegnado kaj admiro al majstroj kiel Jiří Trnka, Walt Disney, Sempé k.a.
Pavel Rak kontribuis per siaj desegnitaj anekdotoj al gazetoj kaj per siaj ilustraĵoj al multaj eldonejoj. Ekzemple li ilustris lernolibron de la franca lingvo por ĉeĥaj adoleskantoj.
Kiel esperantisto li ofte kontribuis al Juna Amiko, ilustris lernolibron de Esperanto por geknaboj, sed ankaŭ poezion de Eli Urbanová.
Specimenoj de lia tutviva verkaro estas ekde 12.6.2010 ĝis. 3.6.2011 prezentataj kadre de la ekspozicio "Desegnita humuro de Pavel Rak" en Muzeo de Esperanto en Svitavy.
Motta Santa Lucia
Motta Santa Lucia estas komunumo de Italio.
Fimbulisen
La Fimbul Glacikampo, Fimbul Glacitero aŭ Fimbulisen estas glacikampo proksimume 120 mejlojn (200 km) longa kaj 60 mejlojn (100 km) larĝa, nutritaj fare de la glaĉero Jutulstraumen, limante la marbordon de Lando de Maud de 3°W ĝis 3°E. Ĝi estis fotita de la aero fare de la Tria Germana Sudpolusa Ekspedicio (1938-39), mapita fare de norvegaj kartografoj de enketoj kaj aerfotoj de la Norvega-Brita-Sveda Antarkta Ekspedicio (1949-1952) kaj de aerfotoj de la norvega ekspedicio (1958-59) kaj nomita Fimbulisen (la grandega glacio).
Hradiště (Chlum)
Hradiště (Radisch) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chlum. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km okcidente de Chlum. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hradiště situas en katastra teritorio Drchlava kun areo 3,77 km².
Ostrów Lubelski
Ostrów Lubelski estas urbo en Lublinio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Ostrów Lubelski en distrikto Lubartowski.
En mezepoko en la jaroj 1386 – 1611 tra la urbo trapasis Jagelona Itinero.
Dua mondmilito
Dum la mondmilito Ostrów estis konata kiel centro de partizana agado de la taĉmentoj de Popola Gvardio (poste Popola Armeoj) kaj de Kamparanaj Batalionoj.
NGC 692
NGC 692 (aliaj indikoj — PGC 6642, ESO 197-3, FAIR 712, IRAS01467-4853) estas galaksio en konstelacio Fenikso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Du supernovaoj eksplodis en NGC 692: SN 2007st kaj SN 2010aa.
Seltz (stacidomo)
Seltz estas franca stacidomo sur linio Strasbourg -, situanta en Seltz, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg - Lauterbourg (145000).
Julia Domna
Julia Domna (naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 170, mortis en 217) estis la dua edzino de la romia imperiestro Septimo Severo kaj la patrino de imperiestro Karakalo. Ŝi estis fratino de Julia Maesa, filino de Julius Bassianus kaj sacerdoto de la sun-dio Heliogabalus, aŭspica dio de Emeso en Sirio. Ŝi estis inter la plej gravaj virinoj tenintaj la potencon neoficiale je la trono de Romia imperio.
Duomo di Oderzo
La duomo de San Giovanni Battista estas la ĉefa preĝejo de Oderzo, en la provinco Trevizo kaj diocezo de Vittorio Veneto.
Interno
Interne estas kelkaj valoraj verkoj de Pomponio Amalteo, Domenico Tintoretto, Jacopo Palma la Pli Juna kaj la kopio de retablo de Cima da Conegliano ŝtelita en la napoleona epoko, la Sacra Conversazione, nun ekspoziciita en la Pinakoteko de Brera en Milano.
Freskoj:
Pentraĵoj :
Muraj statuoj :
Muzeo
Apud tiu ĉefpreĝejo estas muzeo, kiu nomiĝas "Museo del Duomo"
Songs of Silence
Songs of Silence (angle: "Kantoj de silento") estas la unua vive muzikalbumo de la finnlanda muzikgrupo Sonata Arctica, publikigita en 2002.
Centra merkato (Tjumeno)
La Centra merkato (Центральный рынок) estas la merkato en Tjumeno (Rusio), kiu situas rande de placo de Unueco kaj Konsento.
Situo
La merkato situas sudan flankon de placo de Unueco kaj Konsento ĉe strato Lenin. Ĝi limas norde kun la menciita placo, okcidente kun la aĉetcentro La Centra, sude kun strato Herzen kaj oriente kun la aĉetcentro CUM.
Historio
Komence de la 20-a jarcento tio estis urborando, premita inter Moskovskij trakt (Moskva landvojo) kaj branĉo de Transsiberia fervojo, kiu iris laŭlonge de la nuna strato Maurice Thorez. En la 1920-aj jaroj strato Lenin estis daŭrigita ĝis la menciita fervojo, disiginte la terenon disde la skvaro Nemcov. Iom post iom tie aperis lignaj domoj. Komence de la 1960-aj jaroj oni komencis forigi ilin por formi la novan placon, ankoraŭ sennoman.
La merkato estis konstruita laŭ dezajno de la tjumena arkitekto Valerij Ginkul, kiu elektis specifan formon de la tegmento, por aludi orientajn tendojn.
Post totala privatigo okazinta en la 1990-aj jaroj ĝi restis la sola municipa merkato en la urbo. Tamen reale ĝin regis grupo da azeraj komercistoj, devenaj el unu vilaĝo en Azerbajĝano. Internaj konfliktoj de la azera diasporo kaŭzis plurajn konfrontiĝojn, interalie la en ŝtuparejo de sia domo estis pafmurdita Galandar Aĥmedov, vic-direktoro de la merkato. La merkato estas ofte kritikata pro rompo de reguloj, inkluzive de sanitaraj.
Priskribo
La merkato havas du etaĝojn. En la unua etaĝo aĉeteblas fruktoj, legomoj, specioj kaj funkcias pluraj vendejoj kun manĝaĵoj. En la dua etaĝo funkcias kafejo, vendejoj de hejmaj kemiaĵoj, floroj, ktp. Haveblas du enirejoj — de la placo kaj de strato Herzen. Ĉe ĝia rando tutjare funkcias subĉiela vendado en tendoj.
La merkato funkcias ĉiutage de la 8a matene ĝis la 7a vespere.
Planoj
En 2015 la tjumena arkitekto Aleksej Ivanov preparis dezajnon por rekonstruo de la merkato, sed ĝi estas ankoraŭ ne realigita.
Armand Hammer
Armand HAMMER (n. 21-an de majo 1898, Novjorko, Usono - m. 10-an de decembro 1990, Los Angeles, Kalifornio) estis usona naftomagnato, entreprenisto kaj artkolektisto. Li estis la sola homo, kiu havis konatecon al Lenin kaj Ronald Reagan.
Familio
Lia prapraavo, Vladimir, estis konstruisto de militista ŝiparo de cero Nikolao la 1-a. Ties filo ŝanĝis al komercado kun salo, ĝis kiam la deponitan salon ĉe la Kaspia maro forviŝis la akvo. Tiam la familio iĝis senmona, la familio elmigris al Usono.
Lia patro estis kuracisto kaj maldekstrulo, kiu nomis sian filon laŭ inspiro de la simbolo de la socialisma partio "Arm & Hammer".
Komencaj komercistaj jaroj
Kvanakm li studis kuracadon, sed neniam praktikis sian profesion. Kiam lian patron - Julius - oni enprizonigis en 1919 je du jaroj en prizono Sing Sing - pro nepermesita aborto je edzino de rusa diplomato -, la medikamenta uzino de la patro preskaŭ bankrotis. La filo, Armand ekhelpis en la uzino kaj tio sukcesis tiel bone, ke la 12-membra uzino iĝis 1500-membra dum kelkaj jaroj. Antaŭ la diplomitiĝo, li jam kolektis la unuan milionon da USD.
En 1921 li vojaĝis al Sovet-Rusio, por doni kuracistan helpon por viktimoj de la malsatego. Tiam mem Vladimir Iljiĉ Lenin persvadis lin, ke li pli prefere uzu lian negocajn kapablojn. Li estis la unua eksterlandano, kiu ricevis koncesion en la bolŝevika Rusio.
Li ricevis en 1925 koncesion pri la krajono-produktado kaj baldaŭ lia firmao iĝis la plej granda liveranto de malmultekostaj, fidindaj krajonoj en la Sovetunio. Fine de la 1920-aj jaroj, la sovetoj elaĉetis la entreprenajn negocojn kaj Hammer reveturis en 1930 al Usono plene kun pentraĵoj, juvelaĵoj kaj aliaj artaĵoj. Tiuj trezoraĵoj estis pli frue posedaĵoj de la cara familio Romanov, sed la sovetoj suferis je mono tiel vendis ilin.
Ekde la 1930-aj jaroj
En la 1930-aj jaroj, Hammer vendis plimulton de la pentraĵoj kaj komencis bovobredadon, viski-produktadon (kaj barelojn por la viskio).
Ĉar li laciĝis en la negocoj, decidis retiriĝi en 1956, sed amiko persvadis lin financi riskajn boradojn de du naftoputoj en Bakersfield, Kalifornio. La naftoputoj estis en posedaĵoj de la antaŭ-bankrota Occidental Petroleum Corporation. Hammer investis kaj abrupte la putoj elŝprucis nafton. Tiam la investisto kreskigis kapitalan proporcion en Occidental kaj eĉ en 1957 li iĝis ĉefgvidanto kaj ĝenerala direktoro. Je meze de la 1960-aj jaroj, la jara malneta enspezo de la Occidental superis 650 milonojn da usonaj dolaroj. Li ankaŭ ekis profitdonajn naftoentreprenojn en Libio (tiujn oni poste ŝtatproprigis) kaj ankaŭ produktadon de kemiaĵoj, tiel la jara enspezo de Occidental en 1970 superis 2 miliardojn da USD.
Ĉar li havis personajn kaj negocajn kontaktojn kun la sovetoj, en la mildiĝo de la 1970-aj jaroj, Hammer kaj ties entreprenoj havis gvidantan rolon en plilarĝigo de la sovetaj-usonaj komercaj rilatoj.
Li fondis en 1990, en Los Angeles la Armand Hammer Museum of Art and Cultural Center kaj tie li lokigis plimulton de lia kolektaĵaro.
Lia pranepo estas la aktoro Armie Hammer.
Piroska Balogh B.
BALOGH B. Piroska, [balog] estis rumanuja hungara aktorino naskita en Deva la 6-an de januaro 1904 kaj mortinta en Temeŝvaro la 2-an de decembro 1975.
Kariero
Piroska Balogh B. debutis kiel amatora aktorino en 1953 kaj ŝi restis ano de Temesvári Állami Csiky Gergely Színház ĝis sia pensiiĝo.
Ostroróg
Ostroróg estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Ostroróg en distrikto Szamotulski. La urbo situas ĉe la rivero Varto kaj estas la administra sidejo de komunumo Ostroróg.
Ostroróg estas unu el la plej malgrandaj urboj en Pollando, ĝia areo estas 1,25 km². Je la fino de 2014 la loĝantaro egalis 1989.
Historio
La unua mencio de la urbo devenas de 1383. Ostroróg ekhavis urborajtojn antaŭ 1412. De 1472 ekzistis la unua malsanulejo, poste la dua estis konstruita. Dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj ĝi fariĝis religia centro de Unueco de fratoj, kiuj gvidis arkivon, bibliotekon, lernejon, seminarion kaj de 1555 preĝejon. En 1636 preĝejo estis donita al kristanoj. En 1793 la urbo iĝis parto de la germana ŝtato Prusio, poste inter la jaroj 1807 kaj 1815 ĝi estis la parto de Varsovia Duklando kaj en 1918 Ostroróg denove iĝis pola. En 1907 la urbo ekhavis fervojan kontakton kun Szamotuły kaj Binino.
Sporto
En Ostroróg funkcias sporta klubo UKS Nałęcz Ostroróg. En la klubo estas du sekcioj:
Gondero
Gonder aŭ Gondar estas urbo en orient-okcidenta parto de Etiopio, kun ĉirkaŭ 146.000 (2004) loĝantoj. Gonder estis ĉefurbo de Etiopio inter 1632 kaj 1855. Ĝi situas 2300 m super la marnivelo, en bazalta montaro.
La plej gravaj konstruaĵoj de la urbo estas la fortikaĵo de Fasilidas kaj palaco de Granda Jassu (regis 1682–1706). Tiuj ŝtonaj konstruaĵoj montras portugalan efikon, sed ankaŭ stilelementojn de palacoj de la Aksuma Imperio kaj tiujn de la sud-arabaj moskeoj. Gravas ankaŭ la preĝejo de Debre Berhan Selassie.
La urbo eĉ nun estas centro de la Etiopa Ortodoksa Eklezio.
Jean Lassalle
Jean Lassalle (naskiĝis la ) estas franca politikisto.
Fine de 2016, li nomis sian politikan movadon « Résistons ! »
Li kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2017 en Francio.
La 21-an de novembro 2018, tiam deputito, Jean Lassalle vestis sin per flava veŝto ĉe la Nacia Asembleo por subteni ĉi tiun movadon.
Li kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2022 en Francio.
Aubigny (Calvados)
estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
(6495) 1992 UB1
(6495) 1992 UB1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Champagney (Doubs)
Champagney estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ośno Lubuskie
Ośno Lubuskie estas urbo en Lubuŝio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Ośno Lubuskie en distrikto Słubicki.
Preĝejo Sankta Ludoviko (Felsőnyék)
La Kirko Sankta Ludoviko estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Felsőnyék.
Historio
Gotika preĝejo Sankta Maria kun 2 turoj kaj 4 flankokapeloj estis konstruita dum la mezepoko (eble en la 15-a jarcento) en tiu loko. Dum dominado de turkoj ĝi ruiniĝis, nur malofte oni aranĝis mesojn. Laŭ priskribo en 1722 estas nur la muroj sen tegmento. Fülöp Batthyány-Strattmann konstruis el la ruinoj pli novan preĝejon inter 1830-1836, sed plejparte la muroj restis. La kirko estis renovigita en 1896 kaj 1911.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola apud tombejo, kiu funkciis jam en la 10-a jarcento. Apud la preĝejo estas krucifikso. La fasado estas simetria, meze enirejo funkcias, la plej supre kvadrata turo altiĝas. La navo kaj la plurlatera absido estas apogitaj per pilieroj. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido. Estas alia enirejo en flanko de la navo. Interne la muroj kovras freskojn, sed mankas arkeologiaj laboroj.
Klein Kussewitz
Al la teritorio apartenas ankaŭ la komunumopartoj Groß Kussewitz kaj Volkenshagen.
NGC 693
NGC 693 (aliaj indikoj — PGC 6778, UGC 1304, MCG 1-5-35, ZWG 412.33, IRAS01479+0553) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rona (Jibou)
Rona (hungare: Szilágyróna) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Jibou. Administre ĝi apartenas al Jibou.
Mottafollone
Mottafollone estas komunumo de Italio.
Rona (Jibou)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 421 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 425 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1338. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szilágy).
Kazuo Saito
Kazuo Saito (japane 斉藤 和夫, n. 27-an de julio 1951) estas japana futbalisto. Li de 1976 ĝis 1984 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Schwindratzheim (stacidomo)
Schwindratzheim estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Schwindratzheim, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
Pál Kocsis
Pál KOCSIS ([koĉiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kocsis Pál, naskiĝis la en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto) estis hungara agronomo, vitisto, presbitero.
Biografio
Pál Kocsis interrompis la studadon pri pentrado en Parizo pro malsano de la patro. Hejmenveninta li komencis labori en la familia bieno aŭ vitejo. Lia biena najbaro estis János Mathiász, de kiu li lernis multe. En 1913 li edziĝis, pro vidviĝo denove en 1935. Kocsis kreis pli novajn vinberspecojn ekde 1915. Resume li kreis 2500 hibridojn, el tio 67 disetendiĝis. Dum la 2-a mondmilito lia domo estis prirabita, poste en komenco de la socialismo li trovis sin en la fifama listo pri kulakoj. Li donacis la bienon al la ŝtato, kie li rajtis labori kiel simpla vitisto. Post 2 jaroj li estis altrangigita laborestro. Li ricevis memorbedalon en 1966, premion Kossuth en 1959. Li ĝismorte estis presbitero. Li estis entombigita en sia naskiĝurbo, ĉe la tombo ankaŭ nun vinbero kreskas.
Dependogramatikoj
Dependogramatikoj kontribuas al lingvoscienco per aparta modelo de sintakso.
Historio
Dependogramatikoj venas de la eŭropa gramatika tradicio, sistemigita de strukturismo ekde la 1920aj jaroj. Ilin tre konkurencis de la 1960aj ĝis la 1980aj jaroj la vortgrupaj gramatikoj, kiujn favoris generismo. Tamen dependogramatikoj pruvis sian efikon por sintaksa priskribo, kaj konservis uzantojn.
Bazoj
Dependogramatikoj karakterizas vortojn per vortklasoj, kiaj o-vortoj, a-vortoj kaj tiel plu, kaj rilatigas ilin per gramatikaj roloj, kiaj subjekto, objekto, epiteto kaj similaj.
La verkantoj de dependogramatikoj kritike esploris la listojn de klasoj kaj roloj. Ili unuigis distingojn, kiuj koncernas semantikon sed ne sintakson (loka komplemento, tempa komplemento ...). Ili aldonis klasojn aŭ rolojn necesajn por ke ĉiu ero de frazo ricevu iun (determina rolo por artikoloj, nombriloj ...).
Dependo
En verbhava frazo dependistoj kutime rigardas la verbon kiel kapon, tio estas kiel la ĉefan vorton, kiu ne dependas de alia, sed de kiu dependas aliaj. Siavice la vortoj, kiuj dependas de la ĉefverbo povas havi dependajn vortojn, kaj tiel plu. Tiu hierarkia analizo de frazo estas prezentebla per tielnomata grafika arbo aŭ per aliaj rimedoj, ekzemple:
kantis --subjekto-> petro --objekto--> kanzonon
Evoluo
Bazaj dependogramatikoj provizas nur kategoriojn, lasante al la lingvisto la taskon, ke li trovu la dependojn en frazo. Pli ampleksaj teorioj provis metodigi tion per diversaj provoj: forpreni vorton, anstataŭigi ĝin per aliklasa vorto, enmeti alian, modifi la vortordon ... por evidentigi la dependojn kaj rolojn.
Pro la konkurado de la generisma skolo kaj la apero de lingvokomputiko dependogramatikaj modeloj alprenis formalajn regulojn de analizo kaj sintezo. Ili tiel iĝis sintaksa ero en ampleksaj lingvomodeloj, ekzemple la distribuita lingvo-tradukado aŭ la senco-teksta teorio.
IAB
Konsilio pri la arkitekturo de Interreto (Internet Architecture Board, IAB) estas grupo de teknikaj konsilantoj de ISOC, okupiĝanta pri:
Eksteraj ligiloj
La retejo de Internet Architecture Board
12117 Meagmessina
12117 Meagmessina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ibadioj
La ibadioj estas la ĉefa islama sekto de Omano. En tiu lando ili ampleksas tri kvaronojn de la loĝantaro, kaj la lando estas la sola, en kiu ili konsistigas civitanan plimulton. Malpli grandaj komunumoj krome estas en norda kaj okcidenta Afriko: komunumo de la tunizia insulo Ĝerbao, pluraj, origine berberaj komunumoj en Libio, kaj komunumo de la tanzania insularo Zanzibaro.
12117 Meagmessina
Nomo
Ĝia nomo honoras Meagan Elizabeth Messina, finalistinon de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro ŝia projekto pri scienco de la Tero kaj kosmo. Ŝi estas lernantino ĉe la Saint Joseph's Academy en Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Ibadioj
Kiel aliaj ŝijaoj, la ibadioj kredas ke Mohamedo elektis Ali ibn Abi Talib (la nepo kaj bofilo de la profeto) kiel ĉefestron de islamanoj post lia morto. Tamen kiam la fruaj islamanoj elektis Abu Bakr por ĉi tio rolo, Ali permesis. Do la ibadioj kredas, ke Ali iĝis nekredanto, kaj ili ne honoras lin.
Nunatempe la ibadioj estas relative libera sekto de la islama mondo.
56100 Luisapolli
56100 Luisapolli estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 24-an de januaro 1999 de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Thanet (insulo)
Thanet estas iama insulo kiu situis ĉe la orienta marbordo de Kent, Anglio. Nun ĝi estas ligata al la ĉeflando per marĉoj. En 1672 velis la lasta ŝipo inter Thanet kaj la ĉeflando. La ĉefaj urboj estas Ramsgate, Margate kaj Broadstairs. Oficiale la ĉefloko estas la vilaĝo Minster, nomata pro antaŭa abatejo fondita dum la anglosaksa epoko. (Restaĵoj de la abatejo troveblas en domo ankoraŭ nomata Minster Abby, kiu eble estas la plej antikva konstruaĵo de Anglio loĝata seninterrompe.
Kiam la brita reĝo Vortigern estis atakata de aliaj triboj, li petis helpon de la jutoj Hengest kaj Horsa, kaj laŭdire donis al ili Thanet kiel pago.
En 597 Aŭgusteno de Canterbury, kiam li venis al Anglio, alteriĝis unue ĉe Thanet.
Laŭ impost-registroj, Thanet havis la plej grandan popol-densecon de Kent en 1334-35. Ĝis lastatempe, ĝiaj kampoj produktis multe da greno: hodiaŭ la ĉefa industrio estas turismo, sed ankoraŭ restas grenkampoj.
En 1485 konstruiĝis la unua ponto liganta Thanet al la ĉeflando.
588 Aĥilo
588 Aĥilo estas granda malhela troja asteroido malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la. Ĝi ricevis la nomon de Aĥilo, heroo de la helena mitologio (nomo proponita de Johann Palisa)
Ĝi estis la unua malkovrita el la trojaj asteroidoj. Ĝi orbitas ĉirkaŭ la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Kiam pluraj el tiaj asteroidoj estis malkovritaj, stariĝis la regulo, laŭ kiu la punkto L4 estu la "Greka Tendaro", kie la asteroidoj havu nomojn de grekaj batalantoj de la Troja milito, dum la punkto L5 estu la "Troja Tendaro", kie asteroidoj havu nomojn de trojanoj.
Sed en ambaŭ tendaroj estas po unu "spiono" : 624 Hektoro estas en la Greka tendaro, dum 617 Patroklo estas en la Troja tendaro.