cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(18940) 2000 QV49
(18940) 2000 QV49 estas troja asteroido de Jupitero, ano de la Troja Tendaro, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Drobeta-Turnu Severin
Drobeta-Turnu Severin [drobeta turnu severin] (hungare: Sörény vára, Szörényvár; germane: Turm Severin) estas urbo kaj municipo en la sud-okcidenta Rumanio ĉe la landlimo kun Serbio, 343 km okcidente de București. Loĝantaro: 108 000 en 2007. Ĝi estas ĉedanuba haveno kaj la ĉefurbo de la distrikto (județ) Mehedinți. Ĝis majo 1972, ĝi nomiĝis nur Turnu Severin. Drobeta estas aldono, alude al la samloke ekzistinta daka, poste romia setlejo Drobeta.
Grava vidindaĵo en la ĉirkaŭo estas la restaĵoj de la romia Trajana ponto, konstruita en 103–105 de la romia arkitekto Apolodoro el Damasko. Gravas ankaŭ la ruinoj de romia kastrumo, la bazaj muroj de la plej malnova konata rumana ortodoksa preĝejo kaj la Muzeo de la Fera Pordego (Muzeul Porțile de Fier).
En la mezepoko Turnu Severin estis nomdona administra centro por la hungara Banato de Severin, en 1330 akiris ĝin la rumanoj.
Pál Jászay
Pál Jászay [jAsai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jászay Pál estis hungara historiisto, juristo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1841), membro de Aŭstra Scienca Akademio (1848).
Biografio
Pál Jászay frekventis mezlernejon en Sárospatak, poste li lernis juron. Li eklaboris en juĝejo en Pest (urbo). En 1832 li iĝis sekretario en Vieno. Liaj artikoloj ofte aperis en revuoj, ekzemple en Athenaeum (revuo). Dekomence li apogis la hungaran revolucion en 1848. Post fiasko de la liberecbatalo li forlasis la postenon kaj en sia naskiĝloko li okupiĝis pri historio. En Abaújszántó funkcias ekspozicio pri Pál Jászay ekde 2008.
Miguel Maria Giambelli
Li estis barnabita pastro, kaj emerita episkopo de Bragança do Pará (Brazilo) ekde la.
Biografio
Miguel Maria Giambelli estis ordenita pastro en la Ordeno de Barnabitoj la.
La, Johano Paŭlo la 2-a nomis lin unua episkopo de la diocezo de Guamá, starigita en oktobro 1979 el tio kio ĝis tiam konsistigis la teritorian prelaturon de Guamá. Li estis konsekrita episkopo la de MS-ro Carmine Rocco, tiam apostola nuncio en Brazilo. Kelkajn monatojn poste, en 1981, la diocezo ŝanĝis sian nomon por fariĝi la diocezo de Bragança do Pará.
Hospitaligita en la saman hospitalon la, li mortis la post mallonga malsano. Li estis entombigita en la Katedralo de Bragança.
Disfonio
La disfonio estas perturbo de la voĉo. Ĝin okazas la malsano aŭ funkcia perturbo de la laringo.
La voĉo sonas malbone, ĝi estas raŭka, kruda, aŭ presita. Ĝi povas esti malpli regulebla, ol la sana voĉo; estas la sonkoloro, la tono, kaj la volumeno nur malpli variebla. Por la subjekto estas la parolado malbona, kaj li sentas sian laringon seka. Por la plibonigado de la voĉo ĝi grakas multe, kiu helpas neniun, sed eĉ malplibonigas la disfonion. La malbona teĥniko de la parolado faras nodojn sur la voĉkordoj.
Kaŭzoj
La disfonio povas havi funkciajn aŭ organajn kialojn. La animstato efikas al la streĉo de la voĉkordoj, tiel ankaŭ al la voĉo. La traŭmatoj povas okazi afonion.
La ĉefaj organaj kialoj estas inflamoj, paralizoj, polipoj, nodoj, aŭ kancero de la voĉkordoj. Ĝi povas esti simptomo de ia malsano. La denaskaj anomalioj estas raraj. La ŝanĝiĝado de la voĉo de la adoleskaj aŭ klimaksaj jaroj estas regulita de hormonoj kaj estas normala.
Al la funkciaj kialoj apartenas la forcado de la voĉo, la malbona parolteĥniko, la kantado tro alten aŭ malalten, la malfortaj parolorganoj, aŭ paroltimo.
Rekonado
Por la diagnozo oni spektas per endoskopo en la laringo kun stroboskopo aŭ kun altrapidan kameron. La kuracisto aŭskultas ankaŭ la parol- kaj la kantovoĉon. La gravaj elektrofiziologiaj parametroj estas kvalifikitaj per elektroglotografio.
Kuracado
Oni kuracas la funkcionalajn disfoniojn per voĉterapio. Se la kaŭzoj estas organaj, la kuracistoj helpas per operacio laŭ la fundaĵo. La polipoj, nodoj, kaj kancero estas forigitaj en lokala aŭ generala anestezo. Post la eltranĉado de la kanreco ofte restas la disfonio.
Mijlocenii Bârgăului
Mijlocenii Bârgăului [miĵloĉenij bırgəuluj] (hungare: Középborgó) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 1 257 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 736 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1750. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Josenii Bârgăului.
Pjotr Pavlenko
Pjotr Andrejeviĉ Pavlenko (Пётр Андре́евич Павле́нко, naskiĝis la, Sankt-Peterburgo, Rusia Imperio, mortis la , Moskvo, Sovetunio)), estis soveta verkisto, scenaristo kaj militkorespondanto. Li iĝis membro de la KPSU en 1920. Tiam li komencis politikan laboron en la Ruĝa Armeo kaj poste en Suda Kaŭkazio. Fine de la 1930-aj jaroj li formis parton de delegitaro en Turkio kaj verkis pri turkaj temoj. Li verkis ankaŭ multe pri Centra Azio kaj Oriento ĝenerale. Kunlaboris kun Sergej Eisenstein por la scenaro de la filmo Aleksandr Nevskij en 1938.
Banka (distrikto Piešťany)
Banka, hungare Bánka estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany.
Situo
Banka situas laŭ flankovojoj, laŭ maldekstra bordo de Váh (kontraŭe Piešťany troviĝas, inter ili ponto estas). Piešťany troviĝas je 1 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. Antaŭ la hungara erao la loko apartenis al la Grandmoravia Regno. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1241. En 1599 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bánka 781 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Piešťany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Banka 2087 homoj, (2028 slovakoj).
Marsac (Creuse) (stacidomo)
Marsac estas franca stacidomo sur linio Montluçon -, situanta en , en departemento Creuse, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Montluçon - Saint-Sulpice-Laurière (702000).
Baudonivia
Baudonivia estis franca monaĥino, kiu vivis en la 6-a/7-a jarcento en la Abatejo Sankta Kruco en Potevo.
Detaloj
Temis pri al unua porvirina klostro en Eŭropo kiun fondis en 558 Radegundo de Turingio. Ŝi mem mortis tie en la jaro 587. Baudonivia estis ties priorino kaj hagiografo.
Baudonivia famiĝis pro sia biografio de reĝino Radegundo, Liber secundus unu el la plej malnovaj de virino skribitaj kaj ĝis nun konserviĝintaj sanktulvivpriskriboj. La verko, kiu aperis inter 609 kaj 614 (post la morto de lia episkopa moŝto poteva Venantius Fortunatus, kiu tuj post la morto de Radegundo estis verkinta la biografion Liber primus) estis iel korektado de la unua biografio. Baudonivia eĉ aludas al la vivo de Fortunatus; ĉiuokaze la akĉentoj en la vivo radegunda tute alie metatas de ŝi. Dume Fortunatus, kiu konis bone kaj ŝatis ege kaj Radegondon kaj la abatinon Agnesa el Potevo ne raportis pri iu monaĥejfondo fare de la sanktulino, Radegundo taksatas ĉe Liber secundus grava klostrofondantino kaj miraklofara religiulino.
Interpreto moderna
Judy Chicago dediĉis al Baudonivia enskribaĵon sur la triangulaj plankaj kaheloj de Heritage Floor ĉe sia instalaĵo The Dinner Party. La kaheloj porcelanaj envicigitis je placo kun la telero por Hrosvitha.
Lesogorskij
Lesogorskij (Лесого́рский, Jääski, Jäskis) estas urbo en la distrikto Viborgskij de Leningrada provinco, Rusio, sur la maldekstra bordo de la rivero Vuoksi, sur la Karelia istmo, proksime al la limo inter Rusio kaj Finnlando. La pejzaĝoj estas multflankaj. La plej grandaj lagoj en la komunumo estas Jääskijärvi, Mertjärvi kaj Pytäräjärvi.
Kiam ĝi nomiĝis Jääski, Jäskis, ĝi estis komunumo de Finnlando plejparte en cedita areo. Jääski estis loko kun notinda agrikulturo. Tamen en la komunumo estis industria centro Enso. Ankaŭ ĝi devis esti cedita al Sovetunio. En 1938 Jääski havis 20,879 loĝantojn. La terareo estis 400,6 km². La plej konata homo el Jääski estis Riitta Uosukainen. Proksimume nur 15 % da la areo restis en Finnlando. Jääski estis sendependa komunumo plu mallonge postmilite, sed la komunumo estis nuligita en 1948, kiam estis fondita kampurbo Imatra, kies areo plejparte estas areo de eksa komunumo Jääski.
Hodiaŭ ĝi estas en Rusio kaj nomiĝas Lesogorskij.
Rimarko: datumoj el censoj
Heidesee
Heidesee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la urbo havis  loĝantojn. De la norda komunuma limo ĝis la suda limo de la urbo kaj federacia lando Berlino (pli ekzakte ĝis la norda bordo de la lago Crossinsee) estas 8 kilometroj.
Administra divido
Heidesee laŭ sia statuto dividiĝas je la sekvaj 15 komunumopartoj (11 Ortsteile kaj 4 bewohnte Gemeindeteile):
Aldoniĝas la loĝlokoj (laŭ la komunuma statuto Wohnplätze): Bergschäferei, Bindow-Dorf, Bindow-Süd (Bendow połdnjo), Dudel, Forsthaus Dubrow, Forsthaus Frauensee, Forsthaus Prieros, Forsthaus Sauberg, Kolberger Ablage, Neubrück-West, Neustadt, Pläns, Prieros-Ziegelei, Prierosbrück, Prieroser Mühle, Sandschäferei, Schliebenbusch, Siedlung am Dolgenhorst, Siedlung Uhlenhorst, Siedlung Waldfrieden, Streganz-Pechhütte, Streganzberg kaj Wolziger Kolonie.
Pri la tiutempe memstaraj paroĥoj Gräbendorf kaj Gussow en la 17-a jarcento kiel luterana pastro zorgis la teologo Paul Gerhardt.
Georg Neumark
Georg NEUMARK (naskiĝinta la en Bad Langensalza, mortinta la  en Vajmaro) estis germana poeto.
Dampniat
Dampniat estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 648 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Georg Neumark
Vivo
Neumark frekventis la gimnazion Ernestinum (Gotha) kaj paralele tre okupiĝis pri muziko kaj poezio (li mastris la ludadon de gambovjolo). Kiam li forlasis la patrujon por iĝi studento li priŝtelitis kaj perdis ĉion. Do li komencis migradon de unu loko al alia (Magdeburg, Lüneburg, Hamburgo) serĉante vane postenon por perlabori monon por povi vivi. Finfine li liberigitis el la mizerego danke al deĵoro kiel privata instruisto en Kiel. Ĝojante prie li verkis la faman kanton »Wer nur den lieben Gott läßt walten«.
En 1643 li iris al Kenigsbergo por studi jurscienon. En 1652 li estis duka bibliotekaro kaj registristo en Vajmaro. Sub la nomo "Der Sprossende" li membriĝis al la Fruktodona Societo, kies historion li priskribis en »Neusprossender Teutscher Palmbaum« (Nürnberg 1668).
Dampniat
La vilaĝo estas trafluata de la rivero Rouanne.
Geografio
Dampniat etendiĝas sur 15,38 km², kaj havis 648 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 42 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Georg Neumark
Graveco verkisto
KIel ne malmultaj de la kleraj poetoj de la 17-a jarcento li estis iel malfekunde kaj komplike skribanta. Nur kelkaj el liaj edifaj poemoj el »Poetischer Lustwald« (Jena 1657) estas pli agrablaj kaj malkomplikaj. Antologion de li enhavis kolekto de M. Müller, nome »Bibliothek deutscher Dichter des 17. Jahrhunderts« (11-a volumo, Leipzig 1828). Lia busto staras en la ĝardeno de la Memorigloko Menantes en Wandersleben.
Literaturo
Knauth, Georg Neumark nach Leben und Dichten, Langensalza 1881
Fragagnano
Fragagnano estas komunumo de Italio.
Georg Neumark
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 14. Leipzig 1908, p. 566, kio legeblas tie ĉi interrete.
Dampniat
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Dampniat antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Pierre Bernardie, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Ferdinand Verbiest
Ferdinand VERBIEST (naskiĝis la en Pittem; mortis la  en Pekino) estis Flandra jezuito.
Li studis en Loveno kaj en Meĥleno; teologion en Romo kaj Sevilla. Li akceptiĝis en la ordenon de la jezuitoj en 1641. Kiel misiisto li estis sendita al Ĉinio (1659). Alia jezuito vokis lin al la imperiestra palaco por esti asistanto.
Verbiest estis tre estimata ĉe la imperiestra kortego en Ĉinio. Li konstruis instrumentaron por la observatorio en Pekino kaj kunrespondecis pri la reformo de la Ĉina kalendaro, bazita je propraj observoj. Li projektis etajn pafilegojn por la armeo de la imperiestro K'ang-si. Aliaj inventoj estis vapor-aŭtomobilo kaj termometro. Li ankaŭ desegnis alian mondomapon. Pro siaj meritoj li estis nomumita mandareno.
En Ĉinio li estas konata kiel Nan Huairen (南懷仁).
Liberiga Armeo de la Sudana Popolo
La Liberiga Armeo de la Sudana Popolo (plej konata per la literoj SPLA) estas ribela, precipe kristana movado kaj membro de la opozicia Nacia Demokrata Alianco en Sudano. La armeo estis kreita en 1983 kiel ribela grupo de John Garang, Salva Kiir, William Nyuon Bany kaj Kerubino Kuanyin Bol. Ĝi ekde tiam batalis kontraŭ la registaroj de Gaafar Nimeiry, de Sadiq al-Mahdi kaj de la prezidanto Omar al-Baŝir, okaze de la tiel nomata dua sudana enlanda milito.
Hendrik-Ido-Ambacht
Nomo
Ĝis 1855 la municipo nomiĝis Hendrik-Ido-Schildmanskinderen-Ambacht en de Oostendam. Tiam, kiam la municipo unuigis kun Sandelingen-Ambacht la nuna nomo ekestis. Laŭ la nederlanda lingvo societo Genootschap Onze Taal la municipo eble iam nomiĝis Hendrik-Ido-Oostendam-Schildmanskinderen-Groot-en-Klein-Sandelingen-Ambacht.
Liberiga Armeo de la Sudana Popolo
La armeo restis estrita de John Garang ĝis ties morto la 30-an de julio 2005. La politika branĉo de la armeo estas la Liberiga Movado de la Sudana Popolo (Al-Harakat Ash-Shaabia Le Tahreer As-Sudan), kiu hodiaŭ estas politika partio.
Hendrik-Ido-Ambacht
Nomo
La tradukvortaro Majstro esperantigas la nomon kiel Hendrikidoambaĥto.
Liberiga Armeo de la Sudana Popolo
La 2011 Oni sciigas, ke la Liberiga Armeo de la Sudana Popolo deklaris pafĉesigon kaj konsentis intertrakti kun la registaro de Sud-Sudano. Tiam SPLA estris Peter Gadet.
Hariĉavank
Hariĉavank aŭ Monaĥejo de Hariĉ (armene: Հառիճավանք ) estas armena monaĥejo de la 7-a jarcento situanta proksime de la vilaĝo Hariĉ, en Ŝirako, Armenio. La vilaĝo troviĝas je 3 km sudoriente de la urbo Artik.
Hariĉavank estas konata kiel unu el la plej famaj monaĥaj centroj en Armenio kaj ĝi estis aparte fama pro sia lernejo pri manskribado kaj bildigado dum la mezepoko. Arkeologiaj elfosadoj de 1966 indikas ke Hariĉ ekzistas ekde la 2-a jarcento a.K., kaj estis unu el la plej konataj fortikaĵurboj en Armenio.
La plej malnova parto de tiu armena monaĥejo estas la preĝejo sankta Gregorio la Iluminanto. La fonda dato de la monaĥejo estas nekonata, sed verŝajne oni konstruis ĝin post la 7-a jarcento, kiam la preĝejo Sankta Gregorio estis starigita.
Jana Nagyová
Jana NAGYOVÁ (n. 9-an de januaro 1959 en Komárno, Slovakio) estas slovaka aktorino.
Ŝi altlerneje studis muzikon kaj per la teatro venis al filmaktorado. Al la plej famaj el ŝiaj roloj apartenas la reĝidino Arabela en la porinfana televidserio »Arabela« (»Arabela«).
Jana Nagyová havas du filinojn.
József Bölöny (advokato)
József Bölöny, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bölöny József, estis hungara advokato, altlerneja instruisto, ĵurnalisto. Lia nobela antaŭnomo estis nagybölöni [nadjboloni].
Li naskiĝis la en Kismarton (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Eisenstadt en Aŭstrio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Bölöny maturiĝis en gimnazio en Pécs en 1921, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1925. Li estis advokato-kandidato en Budapeŝto (1930–1933), poste plenrajta advokato (1933–1948). Intertempe li ekinstruis en Universitato Erzsébet en 1937, kie li estis publika eksterordinara profesoro (1943–1948). Ekde 1938 li konstante verkis artikolojn en ĵus fondita ĵurnalo, baldaŭ en aliaj gazetoj. Li ankaŭ instruis en la Jura Akademio (Szabadka) (1941–1944). Dum la nazia erao (1944) li partoprenis en la demokrata rezisto, oni kaptis lin, sed li rifuĝis. Komence de la socialismo (1948) lia universitata statuso ĉesis, poste li vivtenis sin el tradukaĵoj artikolaj verkoj. Li edziĝis en 1942, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1944-1948, li vidviĝis en 1963.
Tutmonda revolucio
Mondrevolucio estas la marksista koncepto de faligado de kapitalismo en ĉiuj landoj tra la konscia revolucia ago de la fakorganizita laborista klaso. Tiuj revolucioj ne okazus samtempe sed nur kie lokaj kondiĉoj permesus al revolucia partio sukcese anstataŭigi burĝan proprieton kaj regi, instali ŝtaton de laboristoj bazitan sur socia proprieto de la produktadrimedoj. En la plej multaj marksistaj skoloj, kiaj ekzemple Trockiismo, la esence internacia kvalito de la klasbatalo kaj la neceso de tutmonda ampleksigo estas kritikaj elementoj kaj ĉefa klarigo de la fiasko de socialismo en unu lando.
La fincelo estas atingi tutmondan socialismon, kaj poste, sennacian komunismon.
Verda Masko
Verda Masko estis amatora aktora grupo de la junulara Esperanto-klubo en Brno en la jaro 1952-1955.
En 1952 estis likvidita tutŝtata organizo de ĉeĥoslovakaj esperantistoj (ĉar la internacia lingvo de laboristaro devis esti la rusa), la poresperanta laboro restis nur en kluboj kaj rondetoj, sed la malfacilaj kondiĉoj kreskigis la entuziasmon. En Brno tiam aktivis ĉirkaŭ dudek junuloj, sed ankaŭ spertaj plenskreskuloj, kiel tradukanto Josef Vondroušek, muzikisto Vilibald Scheiber, operkantistino Věra Borská, plue Marie Adamcová, Arnošt Baláš kaj aliaj.
Věra Borská (naskiĝinta en 1927) instruis Esperanton en sia loĝejo varbinte junajn lernantinojn, kun kiuj ŝi fondis grupeton Verda Masko - la kolektivo preparis diversajn amuzajn programojn por la klubo, ekz. vesperojn de poezio kaj kantado, teatraĵojn kaj prezentis ilin ne nur en Brno, sed ankaŭ en Přerov, Ostrava, Olomouc k.a. urboj. En ilia programo estis ankaŭ teatraĵoj (Andreo kaj drako de Viktor Dyk, Lasta viro de František Xaver Svoboda k.a.). Ni rememoru kelkajn nomojn: (Hana Bachtíková, Josef Cink, Jarka Čejková, František Frýbert, Olda Kaláb, Věra Kořínková-Novobilská, Jarka Novotná, Irena Petrželková, Věra Podhradská, D-ro Valjan, Milada Vondroušková, Jan Werner, poste Aleš Bednařík. Oferemaj gvidantinoj estis unue Drahomíra Chlubnová, poste Marta Lorková, Františka Fojtíková, Dáša Zorka kaj aliaj. Multaj el ili studis en nia urbo kaj post studado revenis al siaj hejmoj kaj tie plu aktivas en la movado.
Hidroksobenzaldehido
p-Hidrokso-benzaldehido aŭ  C7H6O2 estas kemia kunmetaĵo, flaveca solidaĵo, izomero de la salikilaldehido, kaj nature trovata en la orkidoj de la familo de la Gastrodia elata kaj "Galeola faberi". Ĝi estas produktebla per la "reakcio de Reimer-Tiemann" kie aldehidoj produktiĝas per hidroformiligoj de fenoloj. Tiu reakcio estis malkovrita de Karl Reimer (1845-1883) kaj Ferdinand Tiemann (1848-1899)
Bapto
Bapto estas sakramento de kristaniĝo. La baptoto pentas pri siaj pekoj, konfesas la kristanan kredon kaj ricevas pardonon de la estintaj pekoj, precipe de la origina peko. Katolikaj pastroj baptas en la nomo de la Patro, de la Filo kaj de la Sankta Spirito (la Triunuo).
Iuj eklezioj baptas per la verŝado de akvo, aliaj per subakvigo. La vorto "bapto" devenas de la antikva greka verbo : βαπτίζειν / baptizein ("trempi").
Iuj eklezioj baptas bebojn, donante al ili kristanan nomon, aliaj nur baptas tiujn, kiuj konscie kaj mature komprenas la riton.
La rito memorigas la bapton de Jesuo Kristo fare de Johano Baptisto en rivero Jordano.
Sigmund von Hollenegg
Sigmund von Hollenegg (ankaŭ Sigismund von Holneck; mortis la en Mühldorf) estis de la  ĝis sia morto arkiepiskopo de Salcburgo. Li estis taksata ege klera kaj estis respektata de siaj samtempuloj.
Bapto
En katolikismo kaj ortodoksismo, la pastro ankaŭ ŝmiras la frunton per sankta oleo.
Bebobapto
Bebobapto estas la doktrino de kristanaj grupoj kiuj permesas la bapton de infanetoj. La plej malnovaj eklezioj kaj eĉ multaj protestantaj grupoj permesas tion.
Bapto de Kredantoj
Oni nomas "Bapto de Kredantoj" la doktrinon laŭ kiu oni baptu nur la plenkreskulojn aŭ nur tiujn, kiuj povas respondeci pri sia fido. Tion defendas multaj kristanaj grupoj, kiel la Baptistoj.
Sanga Bapto
En la katolikismo kaj ortodoksismo oni kredas ke se iu suferas martirigon pro la kristana fido, eĉ se tiu ankoraŭ ne estis baptita, la elverŝo de ties sango valoras kiel la bapto mem.
Dezira Bapto
En la katolikismo, dezira bapto estas la kredo laŭ kiu la deziro de bapto estas sufiĉa por tiuj kiuj mortis antaŭ ol esti baptitaj. Tiu nocio supozas, ke bapto estas esenca al savo. En ĝia ekstrema formo, tiu nocio certigas, ke nekristanoj, kiuj praktikas la plinoblajn elementojn de iliaj religioj, ricevas la benojn de la bapto eĉ sen koni Kriston.
Malbapto
Neniigo de la bapto ne eblas. Oni tamen povas per helpo de Actus Formalis Defectionis ab Ecclesia Catholica sciigi la kompetentan episkopon ke oni volas forlasi la eklezion (fakte do malkonvertiĝi). Tio tiam estas menciata en la baptoregistro. La eklezio konsideras tian peton kiel ago de apostatiĝo, herezo aŭ skisma ago, por kio la kanono 1364 §1 de la kanona juro estas aplikata. La bapto mem, kiel ligo kun la Korpo de Kristo, laŭ la eklezio ne povas esti neniigata ĉar tio estas ontologia kaj daŭra ligo kaj tial oni ne forigas nomojn el la baptoregistro. En Flandrio en 2010 altiĝis la nombro da homoj kiuj estis baptitaj laŭ la rom-katolika rito kaj volis esti "malbaptataj". Grava kaŭzo de tio estas la ekscio de infana seksa misuzo fare de servantoj de la eklezio.
En ne-kristanaj grupoj
"Bapto" ankaŭ estas uzita en kelkaj kristanaj influitaj religioj kiuj neas la doktrinon de la Triunuo. Tiuj estas kristanaj influitaj religiemaj grupoj kiuj konsideras sin kiel kristanaj grupoj sed ne estas kutime kristanaj ekster ili, ekz. Atestantoj de Jehovo, Mormonoj. Ekstere, tiuj ceremonioj similas al la baptoj de kristanaj komunumoj kiuj nur baptas kredantojn. Tamen, ĉi tiuj "baptoj" ne estas konsiderataj validaj de iuj kristanaj komunumoj ĉar la komunumoj, kiuj ilin administras, ne rekonas la Triunuon (ne konsideru Jesuon egala en la Dieco kun la Patro).
Markus Lüpertz
Markus Lüpertz (naskiĝinta la 25an de aprilo 1941 en Reichenberg (Bohemujo) en norda Ĉeĥujo) estas germana pentristo, grafikisto kaj skulptisto. Li apartenas al la plej famaj artistoj germanaj de la nuntempo. Liaj bildobjektoj distingiĝas per sugesta forto kaj arĥaika monumenteco. Lüpertz insistas pri tio, fiksi la objekton per pratipa eldiro de ĝia esto. Multaj el liaj verkoj estas atribuendaj al noveksprimismo. De 1988 ĝis 2009 Lüpertz estis rektoro ĉe la Ŝtata Artakademio en Duseldorfo. En publiko li sin prezentas kiel stranga pentristo, kiu tenas sian propran geniokulton.
Oranĝa (koloro)
Ne konfuzu kun oranĝo (frukto)
Oranĝkolora, aŭ oranĝa , difinas la komplementan koloron de bluo. El la videbla spektro, tiu koloro rilatas al ondolongoj inter 590 kaj 625 nm. La termino deriviĝas de la frukto oranĝo. Oranĝan koloron oni ekhavas miksante la farbojn ruĝan kaj flavan.
Proksima nuanco estas Orkoloro.
Puente de Vadillos
Puente de Vadillos [PŬENte de baDIjos] (Ponto de Vadetoj) estas vilaĝo apartenanta al la municipo de Cañizares en la provinco Kvenko, Hispanio.
Puente de Vadillos iĝis ĵus aperiganta kaj surpriza industria kerno meze de la kvenka montaro, pro la elstara moderna fabriko de "carborundum" aŭ silicia karbonido. Krome, pro la belo de la ĉirkaŭaj pejzaĝoj (kun la apuda elfluejo de la rivero Cuervo en Guadiela) ĝi disvolvis la sektoron servoj, kio allogis turistojn.
(14808) 1981 EV27
(14808) 1981 EV27 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Listo de spionorganizaĵoj
Politiko > Spionado
(Vidu ankaŭ Iamaj spionorganizaĵoj)
Jen, laŭ regnoj, listo de spionorganizaĵoj uzataj de ŝtatoj por informiĝi kaj spioni eksterlande. Kelkaj ŝtatoj, tamen, uzas la saman organizaĵojn por spionado eksterlande, kontraŭspionado enlande, kaj batalo kontraŭ enlandaj ŝtatomalamikoj.
Bobangui
Bobangui (aŭ Boubangui) estas granda M'Baka-vilaĝo lokita en la prefektujo Lobaye, en Centr-Afrika Respubliko. Ĝi situas ĉe la limo de granda ekvatora forsto, 80 kilometrojn sudokcidente de la ĉefurbo Banguo. La prezidantoj Barthélemy Boganda kaj Jean-Bédel Bokassa ambaŭ naskiĝis en tiu vilaĝo.
Dmitri Ivanoviĉ Vasiljev
Dmitri Ivanoviĉ Vasiljev (Дмитрий Иванович Васильев; naskiĝinta la 21an de oktobro 1900, mortinta la 5an de januaro 1984) estis soveta kinreĝisoro. Li reĝisoris en 9 filmoj inter 1931 kaj 1960. Li ekzemple estis ekzemple asista reĝisoro por Aleksandr Nevskij kun Sergej Eisenstein en 1938. Li kunreĝisoris ankaŭ kun Vsevolod Pudovkin en 1943 kaj 1950.
Bobangui
Inter proksimaj urboj kaj vilaĝoj estas Botoko, Karawa, Zende, Gbokopeteme kaj Bogombe.
Grésy-sur-Isère (stacidomo)
Grésy-sur-Isère estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Grésy-sur-Isère, en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Pierre-d'Albigny - Bourg-St-Maurice (899000).
Jiří Dohnal (aktoro)
Jiří Dohnal (12-a de aŭgusto 1905 Holoubkov – 9-a de septembro 1984 Prago) estis ĉeĥa aktoro kaj reĝisoro.
Vila do Bispo
Vila do Bispo (signife Urbo de la episkopo) estas portugala komunumo en la distrikto Faro. La komunumo havas areon de 178 km2 kaj havis 5349 loĝantojn en 2001.
Bungard
Bungard estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Gregorio la 6-a (kontraŭpapo)
Kontraŭpapo Gregorio la 6-a estis neoficiala papo de la katolika eklezio.
Jiří Dohnal
Personan nomon kaj familian nomon Jiří Dohnal uzas pluraj personoj:
Gregorio la 6-a (kontraŭpapo)
Biografio
Kontraŭpapo Gregorio la 6-a estis neoficiala papo de la katolika eklezio. Li tiel eksidiĝis sur la seĝo de Sankta Petro: post la morto de papo Serĝo la 4-a, "iu ulo Gregorio" ekoponis al la partio de la Tuskuloj (aŭ “Teofiloj”), kiuj estis kanonike nomumantaj papo Benedikton la 8-an, tuj antaŭe elektita papo kun la nomo de “Gregorio la 6-a”, subtenite de la nobelara familio de Krescencoj kiuj, per la influo de la patricio Johano Krescenco la 2-a kiu tuj poste mortis, eble sukcesis influi frakcion de elektantoj.
Dekomence li sukcesis forkurigi la ĵusan elektitan kanonikan papon, nome Benedikto la 8-a, sed neklaraj cirkonstancoj lin devigis forlasi Romon. Tiam Gregorio iris al Germanio (decembro 1012) kie li helpopetis al Henriko la 2-a, imperiestro de la Sankta Romia Imperio. La imperiestro dekomence promesis konsidere pritrakti la kazon kaj kribri la kanonan leĝon senneglektante, tamen, la roman tradicion, sed fine senigis lin je liaj papaj blazonoj kaj aŭtoritate ordonis forlasi ĉiun pretendon sur la papado. Post tiu epizodo la fontoj ne pli informas pri li.
Rilate la laŭleĝecon de la nomumo de Gregorio, rimarkendas ke li estis la unua proklamita posteulo de Serĝo la 4-a kaj ke la papproklamado de Benedikto la 8-a estis posta. Efektive, la Katolika Eklezio rekonas ke katoliko povas fariĝi papo laŭleĝa ankaŭ se pere de neleĝaj manovroj, eĉ per simonio, pro la principo de la posedo: en la historio troviĝas diversaj kazoj similaj en kiuj la eklezio rekonis valida la elekton.
Kurioze, ankaŭ Johano Graziani, kiu kelkajn dekojn poste estis elektita papo kun la sama nomo de la kontraŭpapo, akiris la papadon danke al simonio, asertante ke mem sin sentis morale devigita forpreni la papadon al papo Benedikto la 9-a, juĝata morale netaŭga al la alta ofico: papo kiu tion akceptis kontraŭ kvanto da oro. Nu, tiu simonia papo, kiu aĉetis la papadon, estas taksata vera papo malgraŭ simonio.
Se li estas ekskluzivita el la oficiala listo de papoj, tio povas dependi el la fakto ke eble li estis elektita de ebla malplimulto aŭ pro la fakto ke post la malakceptiĝo ĉe la imperiestro Henriko li fakte elsceniĝis. Konsiderindas, tamen, ke tiu oficiala listo estas, ĉiukaze, nura memoraĵo fundita sur malmultaj fontoj.
Ĉiuj lin akuzantoj, tamen, unuanime konvenas ke rilate la katolikan doktrinon la kontraŭpapo estis ĉiam en la ortodoksio.
Kantono Château-Thierry
La kantono Château-Thierry ( canton de Château-Thierry) estas franca balotdistrikto en la departemento Aisne kaj en la regiono Hauts-de-France. La kantono konsistas el 21 komunumoj. Ĝi havas entute loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en. Ĝia centraliza oficejo situas en Château-Thierry.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Château-Thierry la jenaj 21 francaj komunumoj :
Historio
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. La departementaj konsilantoj estas, eke de tiu baloto, elektataj per duvica plurnoma majoritata balotsistemo.
En la departemento Aisne, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 42 al 21. La nuna kantono Château-Thierry estis kreita per aldono de komunumoj de la eksaj kantonoj Neuilly-Saint-Front (3 komunumoj), kaj Fère-en-Tardenois (2 komunumoj). La kantono plene situas ene de la arondismento Château-Thierry.
Herbert Wehner
Herbert Richard WEHNER (naskiĝinta la en Dresdeno, mortinta la  en Bonn) estis germana politikisto, eksa komunisto kaj grava postmilita socialdemokratulo.
Kaspars
Kaspars estas latva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la persona nomo Kasparo. Festotago en Latvio estas la 9-a de januaro.
Rusu Bârgăului
Rusu Bârgăului [rusu bırgəuluj] (hungare: Oroszborgó) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 949 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 258. Ĝia unua mencio skribe estas en 1733. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Josenii Bârgăului.
Asunción Tlacolulita
Asunción Tlacolulita estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Asunción Tlacolulita. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 008.
Bábonymegyer
Bábonymegyer estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Tab.
Asunción Tlacolulita
Geografio
Asunción Tlacolulita apartenas al la distrikto Yautepec al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 699 loĝantojn. El tiuj estis 342 viroj kaj 357 virinoj. La komunumo havas surfacon de 244.96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 450 metroj super la marnivelo.
Bábonymegyer
Situo
Bábonymegyer situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Kaposvár–Siófok. Tab troviĝas 9, Tamási 22, Siófok 23 km-ojn.
Spegula terapio
La spegula terapio estas terapio, kiu uzas spegulon, komence por mildigi fantoman doloron de membro.
Bálint Sárosi
SÁROSI Bálint (ŝaroŝi) estas hungara popolmuzik-esploristo, komponisto. Li naskiĝis en Racu la 1-an de januaro 1925.
Neringa Gaus
Neringa GAUS (antaŭ 2008 Neringa ZASAITĖ ) estas litovia komputikisto kaj esperantisto. Ŝi estas unu el la ĉefkreantoj de lernu!, por kiu ŝi prilaboras enhavon kaj programas. Enkadre de Studio Gaus ŝi laboras ankaŭ pri aliaj interretaj projektoj, kiel ekz. Slovake.eu, Deutsch.info, Lingvo.info kaj Monda.eu.
Spegula terapio
Historio
Vilayanur S. Ramachandran kaj Dina Rogers-Ramachandran prezentis unuafoje en scienca publikaĵo en 1996 la uzadon de spegula skatolo por mildigi dolorojn. Ili celis mildigi fantomajn dolorojn de pacientoj, kies brakon aŭ kruron oni amputis antaŭ kelkaj semajnoj aŭ jaroj. En tiu publikaĵo la aŭtoroj raportis nur kazostudojn kaj ne komparis la efikecon de la spegula terapio kun aliaj kutimaj kontraŭdoloraj terapioj aŭ kuraciloj.
Je la fino de la 19-a jarcento, la psikologo George Malcom Stratton jam priskribis la uzadon de spegulo por pli bone konscii la korposentojn.
Priskribo
Movoflegisto aŭ alia terapiisto proponas tiun terapion al paciento. Post la unua uzado kun terapiisto, la paciento mem povas uzi la terapion, sen ia ajn homa helpo. Oni ĝenerale uzas skatolon, en kiun la paciento eniras sian flegindan membron. La paciento samtempe rigardas la spegulon, en kiu staru la respeguliĝo de sia sana membro. La paciento movu sian sanan membron. Tiel la pacienta cerbo vidas bildon kun du sanaj kaj plenaj membroj. Por flegi malsupran membron, kiel piedo aŭ kruro, oni ĝenerale uzas piedospegulon.
Neringa Gaus
Persona vivo
Neringa estas edzino de Jevgenij Gaus kaj loĝas en Berlino.
Spegula terapio
Mekanismo
Malgraŭ multaj esploroj, la fundamentaj neŭronaj mekanismoj de spegula terapio estas ankoraŭ neklaraj.
Efikeco
La spegula terapio estas uzata ekde la 1990-aj jaroj por pluraj kialoj dum reedukado. Recenzoj de esploradoj duoble blindaj kaj kontrolataj kun placebo pri spegula terapio ekzistas. Ili montras la efikecon de tiu terapio precipe por apopleksio ĉe la plenkreskuloj, kaj cerba paralizo ĉe la infanoj.
Ekde la 2000-aj jaroj, spegula terapio ankaŭ estis havebla tra virtuala realeco aŭ robotoj. Tamen, ĉi tiuj multekostaj teknologioj ne pruvis plian efikecon ol tradiciaj spegulaj skatoloj.
Asunción Tlacolulita
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 74 indiĝenoj. El tiuj 62 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 62 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). Entute 8.06 % de la loĝantoj estis indiĝenoj.
Vézannes
Vézannes estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 53 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Asunción Tlacolulita
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vézannes
Geografio
Vézannes etendiĝas sur 9.01 km², kaj havis 53 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 5.9 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Daniel Copin, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Herbert Wehner
Estante iama membro de la Komunista Partio de Germanio inter 1927-42 li aniĝis al Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD) en 1946. Li servis kiel federacia ministro pri ambaŭgermanaj aferoj inter 1966 kaj 1969 kaj prezidanto de la socialdemokratia frakcio en Bundestag ĝis 1983. Dum lia deĵoro bundestag-a inter 1949 kaj 1983 Wehner iĝis fama pro sia morda retoriko kaj malkutima stilo, ofte ĵetante personajn insultojn kontraŭ parlamentanoj kundisputantaj. Li tenis la rekordon pri oficialaj cenzuroj (inter 77 kaj 79) aljuĝitaj fare de la parlamentestro.
11886 Kraske
11886 Kraske estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Bábonymegyer
Historio
La unua mencio pri vilaĝo Megyer devenis el 1193. Municipoj Koppánymegyer [kopAnjmedjer] kaj Nagybábony [nadjbAbonj] en 1927 unuiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, poŝto.
11886 Kraske
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana politikisto Konrad Kraske, ano de la kontrolkonsilio de la germana publika televidkanalo ZDF ekde ties fondo en 1962, kaj ties direktoro de 1992 ĝis 2002. Kraske grave engaĝiĝis en la disvolvo de tre postulantaj televidkanaloj.
Zakinto
Zakinto (Ζάκυνθος, Zante, dum la antikva tempo Ὕρια - Hýria) estas insulo en la okcidento de Grekio. Ĝi kovras areon de 410 km² kaj laŭ la censo de 2011 havis 40 758 loĝantojn. Temas pri la plej suda kaj post Korfuo kaj Kefalonio tria plej granda insulo el la ioniaj insuloj. Kune kun la neloĝata insularo Strofades Zakinto krome ĝis administra reformo efektivita komence de 2011 estis unu el la 51 grekaj provincoj ("prefektujoj", kiuj greke nomigas Νομός, do "nomos"). Tiu provinco estas parto de la administra regiono ("periferio") Ioniaj Insuloj. Ĉefa loĝloko de la insulo estas la samnoma urbo Zakinto, kiu de la lokuloj tamen plej ofte nomatas "Ĥora" kaj kiu havas proksimume 13.000 loĝantojn.
Dum multaj jarcentoj la insulo estis regata de la historia Respubliko Venecio, kiu nomis la insulon "Fior di Levante" ("Floro de Levanto"). Nuntempe la insulo post Korfuo estas la dua plej frekventata turisma feriocelo de la ioniaj insuloj.
Herbert Wehner
Vivo
Wehner karieris rapide kaj estis elektita al la saksia parlamento landa en 1930. Tamen, li jam en 1931 eksiĝis por labori por iri al la KPD-politburoo Berlinon ĉe Walter Ulbricht. Post nazia potencopreno en 1933, Wehner partoprenis la komunistan rezistan batalon kontraŭ la nazireĝimo disde la Sarlanda protektorato. Kiam Sarlando regermaniĝis en 1935, Wehner iris en ekzilon, unue al Parizo, poste en 1937 al Moskvo, kie li vivis en la fifama Hotelo Luks skribante por la gazeto germanlingva Deutsche Zentralzeitung. Li ja endanĝeriĝis dum la Granda purigo en 1937 kaj 1938. Post la morto de Wehner, la germana novaĵmagazino Der Spiegel faris akuzojn ke li informadis NKDV pri pluraj partiuloj (ekz. Hugo Eberlein, supozeble por savi la propran vivon. Sendite al neŭtrala Svedio en 1941 por kaŝe reeniri Germanion, li estis arestita en Stokholmo kaj internigita pro spionado en 1942. Ĉu li konscie iris en prisonon malcertas; ĉiuokaze li estis ekskludita de KPD fare de politburoĉefo Wilhelm Pieck mem.
Bábonymegyer
Komunumoj pri Megyer en Hungara reĝlando
Megyer estis la plej grava hungara gento. En Budapeŝto troviĝas iamaj komunumoj Békásmegyer kaj Káposztásmegyer.
Herbert Wehner
Vivo
Post lia reveno al Germanio en 1946, Wehner aliĝis al SPD en Hamburgo kaj iĝis baldaŭ asistanto de Kurt Schumacher. Post la federaciaj elektoj en 1949 li membriĝis al Bundestag-parlamento kaj restis parlamentano ĝis sia emeritiĝo en 1983, de 1952 ĝis 1958 al la Eŭropa Parlamento. En 1957/58 kaj denove de 1964 ĝis 1966 li funkciis kiel vicprezidanto frakcia de SPD. Wehner antaŭenpuŝegis la adopton de la t.n. Godesberg-programo fare de la partianoj, per kiu la socialdemokratoj malkonfesis fiksadon sur marksistan ideologion kaj tiamaniere plilarĝigis la partian alogon por voĉdonontoj el aliaj politikaj kampoj. En 1966 li nomumitis ministro federacia por ambaŭgermanaj aferoj (koncernantaj la rilatonj inter libera Okcidenta Germanio kaj diktatura GDR) en la granda koalicio de Kurt Georg Kiesinger. La kunlaboro inter la eks-komunisto kaj la antaŭa membro de NSDAP tute bonis. Wehner eĉ promesis la CDU-partnerojn stabiligi la koalicion favorante la efektivigon de majoritata balotsistemo. Memorigon je tiu ĉi fakto li poste ne tro ŝatis.
Francavilla Fontana
Francavilla Fontana estas komunumo de Italio.
Gröden (Brandenburgio)
Gröden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Monaĥejo Vanevan
La monaĥejo Vanevan (armene: Վանեվան) estas armena monaĥejo situanta ĉe kanjono sude de la vilaĝo Arcvanist iomete sudoriente de lago Sevan en Gegharkunik, Armenio. Ĝi estis la ĉefpreĝejo de sankta Gregorio, konstruita en la jaro 903 fare de la princo Ŝapuh Bagratuni kaj lia fratino Mariam, gefratoj de la reĝo Smbat la 1-a. Ĝi estis renovigita kaj reestigita fare de la reĝo Gagik la 1-a de la Bagratida dinastio en la malfrua 10-a jarcento. Dum tiu restarigo ĉirkaŭa muro estis konstruita.
Malantaŭ la monaĥejo estas fonto kaj kaverno kiu kondukas eksteren al la pinto de la interkrutejo. Estas dirite ke ĝi foje estis utiligita kiel eskapa vojo de turkaj invadantoj. En la najbareco sude de Artsvanist estas frua tombejo kaj restaĵoj de preĝejo. Je tri kilometroj sude troviĝas la preĝejo Sankta Dipatrino de la 9-a kaj 10-a jarcentoj kaj Hnevank de la 10-a jarcento. Proksime ankaŭ estas la fortikaĵo Bruti Berd.
Branná (apartigilo)
Nomon Branná havas kelkaj lokoj:
Araxá
(oficiale Município de) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono Araxá. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Esperanto en Araxá
Eble la unua esperantisto en Araxá estis Johny Nolli en 1940. En 1945 Sebastião Alves Moreira komencis lerni la lingvon, sed mankis interparolanto. La 17-an de oktobro 1971 José Ribeiro Chaves Filho, Maria Lúcia Ribeiro, Maria Lúcia Assis, Sebastião Alves Moreira, Weima Watson Renault kaj Ivani Damasceno fondis la “Esperanto-Domon de Araxá”. Ili aliĝis al perkoresponda baza kurso de Esperanto, de Brazila Esperanto-Ligo, kaj organizis, de la 25-a ĝis la 27-a de februaro 1972, “Unuan Renkontiĝon de Esperantistoj de Centra Brazilo”, helpe de Onézimo Costa e Faria, el la urbo “Belo Horizonte”.
Bedaŭrinde, el la Esperanto-Domo de Araxá, kies lasta protokolo estas de la 2-a de februaro 1985, restis nur José Ribeiro Chaves Filho, kiu fojfoje publikigas artikolojn pri Esperanto en loka religia gazeto. Bianca Rosa de Mesquita Mucci ekde decembro 1987 gvidis plurajn bazajn Esperanto-kursojn.
En aprilo 1995 Raul Conde, kiu translokiĝis de Goiânia al Araxá, daŭre gvidas bazan kurson kaj rezulte de la unua kurso Patrícia Angélica Alexandre fariĝis Junulara delegito de UEA kaj Raimundo de Araújo Chaves aktiva instruanto de baza kurso.
Ekde 1998 Raul Conde kaj Bianca Rosa de Mesquita Mucci fariĝis respektive delegito kaj vicdelegito de UEA.
432 Pythia
432 Pythia estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono. Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.
En la antikva Grekio, la Pizia, aŭ Pitia (el la greka Πυθία), estis la oraklino de la Orakolejo de Delfo.
Bruselo
Bruselo (Bruxelles, Brussel, Brüssel) estas la ĉefurbo de Belgio kaj de Flandrio (la nederlandlingva regiono de Belgio). La Regiono Bruselo estas dulingva kun plimulto da francparolantoj (85–90%), sed ĝi estas ĉirkaŭita de teritorio kie la plimulto estas flandroj (nederlande parolantoj). Bruselo gastigas la sidejon de NATO kaj de multaj institucioj de Eŭropa Unio. Ĝi estas la dua plej granda vojkruciĝo de diplomatia retaro en la mondo.
Bruselo estas populara nomo por la Regiono Bruselo, (France: Région de Bruxelles-Capitale, flandre: Brussels Hoofdstedelijk Gewest), estas regiono de Belgio kiu enhavas 19 municipojn, inklude la propran Urbon Bruselon mem, kiu estas la ĉefurbo de Belgio. La Brusela Ĉefurba Regiono situas en la centra parto de la lando kaj ĝi mem estas parto kaj de la Franclingva Komunumo de Belgio kaj de la Flandra Komunumo de Belgio, sed ĝi estas separata el Flandrio (ene de kio ĝi formas enklavon) kaj el Valonio. Ĝi kovras areon de 161 km², nome relative malgranda areo kompare al la du aliaj regionoj, kaj ĝi havas 1.2 milionojn da loĝantoj. La metropola areo tamen enhavas ĉirkaŭ 2.1 milionojn da loĝantoj, kio faras ĝin la plej granda en Belgio. Ĝi estas ankaŭ parto de pli granda kunurbaro etenda al Gento, Antverpeno, Loveno kaj Valona Brabanto, kiu estas hejmo de ĉirkaŭ 5 milionoj da personoj.
Bruselo kreskiĝis el malgranda rura setlejo sur la rivero Seno kaj iĝis grava urbo-regiono en Eŭropo. Ekde la fino de la Dua Mondmilito, ĝi iĝis grava centro de la internacia politiko kaj iĝis hejmo de nombraj internaciaj organizoj, politikistoj, diplomatoj kaj funkciuloj. Bruselo estas de facto ĉefurbo de la Eŭropa Unio, ĉar ĝi gastigas nombrajn gravajn eŭropuniajn instituciojn (la du aliaj ĉefurboj estas Luksemburgo kaj Strasburgo)  kaj ĝia nomo estas foje uzata metonimie por priskribi la EU kaj ties instituciojn. Ankaŭ la sekretariaro de Benelukso kaj la stabanaro de NATO estas situa en Bruselo. Kiel ekonomia ĉefurbo de Belgio kaj unu el la ĉefaj pintaj financaj centroj de Okcidenta Eŭropo kun Euronext Brussels, ĝi estas klasita kiel Alfa (unuaranga) mondurbo. Bruselso estas nodo de fervoja, ŝosea kaj aviada trafiko, kio foje havigas al ĝi la kromnomon “Ŝosekrucejo de Eŭropo”. Kaj ĝia flughaveno kaj ĝiaj fervojaj stacioj estas la plej grandaj kaj la plej aktivaj de la lando.
Oficiale en franca la Urbo Bruselo, nome Ville de Bruxelles [vil də bʁysɛl] aŭ alternative Bruxelles-Ville [bʁysɛl vil] kaj en nederlanda Stad Brussel [stɑd ˈbrɵsəl] aŭ Brussel-Stad, estas la plej granda municipo kaj historia centro de la Brusela Ĉefurba Regiono, kaj la ĉefurbo de jure de Belgio. Krom la centro mem, ĝi kovras ankaŭ la tujajn ĉirkaŭajojn en la nordo kie ĝi limas kun municipoj de Flandrio. Ĝi estas la administracia centro de la Eŭropa Unio, tiele ofte kromnomita kun la regiono kiel ĉefurbo de EU.
La 1an de Januaro 2017, la Urbo Bruselo havis totalan loĝantaron de 176,545 personoj. La totala areo estas de 32.61 km² kio havigas loĝdensecon de 5 475 loĝ/km². En 2007, estis proksimume 50,000 registritaj ne-Belgoj en la Urbo Bruselo. Komune kun ĉiuj aliaj Bruselaj municipoj, ĝi estas laŭleĝe dulingva (Franc–Nederlanda).
Fakte historie flandra-parolanta, Bruselo profitis lingvan ŝanĝon al la franca el la fino de la 19a jarcento, kiam la franca havis ĝenerale ege altan prestiĝon. Kvankam nuntempe oficiale Bruselo estas dulingva en flandra kaj en franca, la franca estas hodiaŭ la ĉefa lingvo de facto kaj ĉirkaŭ 90% de la loĝantaro parolas ĝin. Bruselo estas ankaŭ pli kaj pli iĝante multlingva. La angla estas parolata kiel dua helpolingvo fare de ĉirkaŭ unu triono de la loĝantaro kaj granda nombro de migrantoj kaj rifuĝintoj parolas aliajn lingvojn.
Bruselo kiel belga kaj eŭropa centro
Bruselo apartenas al la Brusela Ĉefurba Regiono. Pro la internacieco de la multaj internaciaj institucioj kaj la granda nombro de eksterlandanoj, apenaŭ plu troveblas veraj bruselanoj. Tiuj ĉi eĉ ekhavis propran nomon, Ketje en la brusela lingvo. La origine parolata lingvo estas brabanta dialekto de la nederlanda lingvo. Ĝi lingve sin karakterizas i.a. je la multaj fremdvortoj de la franca lingvo. Ankaŭ ekzistas brusela varianto de la franca lingvo parolata en Bruselo. En ĝi troveblas pluraj fremdvortoj de la nederlanda lingvo kaj certa influo je la prononco.
Historio
La nomo Bruselo devenas de Broekzele, terpeco en la marĉo. La urbo ekestis ĉirkaŭ kelta fortikaĵo (latine: castrum) ĉe la rivero Seno en la 10a jarcento. La distrikto Brabanto konsistis el kvar graflandoj, de kiuj la graflando Bruselo situis plej oriente (probable limigita ĝis la regiono inter la riveroj Seno kaj Dejlo. Jam antaŭ la fino de la jaro 1000 la graflando Bruselo ekapartenis al la grafo de Loveno.
La grafoj de Loveno kaj Bruselo ĉirkaŭ 1085/1086 ankaŭ ekestis landgrafoj de Brabanto. En 1229 Bruselo ekhavis urbajn rajtojn el Henriko la 1-a de Brabanto. La urbo ekhavis aŭtonomion kaj la industrio kaj komerco de drapo iĝis gravaj. La urbo Bruselo sub la aŭstri-hispania regado ankoraŭ pligraviĝis kaj povis plifortigi sian funkcion kiel ĉefurbo sub la franca kaj nederlanda reĝimoj.