cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francisco de Goya
Grandan popularecon atingis lia Maja desnuda, parte favorita per la polemiko generita ĉirkaŭ la identigo de la portretita virino. De komenco de la 19a jarcento estas ankaŭ aliaj portretoj kiuj ekvojas al la nova burĝa arto. Fine de la konflikto hispan-franca li pentris du grandajn pentraĵojn pri la okazaĵoj de la Insurekcio de la 2-a de majo de 1808, kiuj plifirmigis antaŭaĵon kaj estetikan kaj temaran por la historia pentrarto, kiu ne nur komentas okazaĵojn proksimajn al la aktuala realo vivata de la artisto, sed ankaŭ atingas universalan mesaĝon. Inter aliaj liaj verkoj, lia pinta verkaro estas Los disparates, kun la serio de olepentraĵoj sur seka muro, nome Nigraj Pentraĵoj, per kiu li ornamis sian kampardomon, nome la Quinta del Sordo. En ili Goya antaŭis la nuntempan pentrarton kaj la variajn movadojn de avangardo kiu venos en la 20a jarcento, kaj ili estas, laŭ J. M. Matilla, nome ĉefo de Konservado de Desegnoj kaj Bildoj de la Nacia Muzeo Prado, «la unuaj montroj de la karaktero vere moderna de Goya, kiun sendube oni kvalifiku kiel unua moderna artisto».
La verkaro de Goya konsistas el ĉirkaŭ kvincent olepentraĵoj kaj murpentraĵoj, krom ĉirkaŭ tricent akvafortoj kaj litografioj kaj centoj da desegnoj. La majoritato estas konservata en la madrida Muzeo Prado, kvankam estas granda nombro de verkoj ankaŭ en Francio, speciale en la Muzeo Luvro, same kiel en tiuj de Agen, Bajono, Besançon, Castres, Lille kaj Strasburgo.
(54697) 2001 FA70
(54697) 2001 FA70 estas marsrenkonta duopa asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Francisco de Goya
Post lanta metilernado en sia naskolando, en la stila medio de la malfrua Baroko kaj la religiaj bildoj, li veturis al Italio en 1770, kie li kontaktis kun la naskiĝinta novklasikismo, kiun li adoptis kiam li veturis al Madrido meze de tiu jardeko, kun rokoka pitoreskismo ĝenrisma derivita de sia nova metio kiel pentristo de kartonoj por tapetoj de la Real Fábrica de Tapices de Santa Bárbara. La majstreco en tiu agado kaj en aliaj rilataj kun la kortega pentrarto estis hegemoniita tiuepoke de Anton Raphael Mengs, dum la plej fama hispana pentristo estis Francisco Bayeu, kiu poste estos bofrato de Goya.
Grava malsano en 1793 kondukis lin al alproksimiĝo al pentrarto pli kreiva kaj originala, kiu esprimis temarojn malpli afablajn ol la modeloj kiujn li estis pentrinta por la dekoracio de la reĝaj palacoj. Serio de pentraĵetoj sur ladaĵoj farita dum lia sanrekuperado kiujn li mem nomis «kaprico kaj invento», komencis la maturan fazon de la verkaro de la artisto kaj la transiron al la romantika estetiko.
(54697) 2001 FA70
Orbito
Ĝia discentra orbito tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,314 AU, tie estas 46,974 milionoj da km.
27521 Josschindler
27521 Josschindler estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono),
(54697) 2001 FA70
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de Brian D. Warner, uzinte  observitaj elde la Observatorio de Palmer Divide en Colorado Springs (Koloradio, Usono), anoncita en septembro 2018.
Francisco de Goya
Liaj pentraĵoj estas tre variaj:
27521 Josschindler
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jos Schindler, Ĉefa Edukisto de Publikaj Programoj ĉe la Observatorio Lowell. En tiu rolo, li gvidas la gastojn de la Observatorio en la vizitoj de la historia kampuso, funkciigas teleskopojn por la publiko kaj helpas la infanojn engaĝiĝi en sciencon per la Porinfanaj Tendaroj de la Observatorio Lowell.
Francisco de Goya
Oni povas vidi evoluon al pli akraj kaj pesimismaj temoj, laŭlonge de lia vivo, okazigitan pro lia progresiva surdeco kaj pro la hororoj observitaj dum la milito inter la hispanoj kaj la francaj trupoj de Napoleono. Resume en ĉiuj aspektoj de lia arto li disvolvigis stilon kiu inaŭguris la Romantismon. La goja arto markas en Hispanio la ekon de la nuntempa pentrarto, kaj li estas konsiderata ĝenerale pioniro de la pentrartaj avangardoj de la 20a jarcento.
Frua kariero
Goya naskiĝis en Fuendetodos, Aragón, Hispanio, en 1746 el familio de meza klaso. Lia patro estis José Benito de Goya y Franque, kaj lia patrino nomiĝis Gracia de Lucientes y Salvador. Li pasigis parton de sia infanaĝo en Fuendetodos, kie lia familio loĝis en domo kiu montris la familian blazonon de lia patrino. Lia patro, kiu estis de eŭska origino, gajnis sian porvivaĵon kiel orumisto. Ĉirkaŭ 1749, la familio aĉetis domon en la grandurbo Zaragozo, kaj kelkajn jarojn poste transloĝiĝis tien, sed ĉiam alternis tempon ambaŭloke: fakte la plej aĝa filo (respektive frato) Tomás, kiu sekvis la patran metion, instalos en la vilaĝo sian atelieron en 1789. Fuendetodos situantas je ĉirkaŭ 40 km sude de la regiona kaj provinca ĉefurbo Zaragozo.
(54697) 2001 FA70
Satelito
Tiu satelito havas diametron estimata je 0,6 km kaj de 0,6777 ± 0,0003 tago (16,2648 ± 0,0072 horoj). Ĝiaj orbita periodo, duona grandakso, kaj rotacia periodo estas ankoraŭ nekonataj.
Odnoklassniki
Odnoklassniki aŭ mallonge Ok (Одноклассники, en Esperanto: Samklasanoj) estas interkona retejo kaj socia reto-servo por (eksaj) samklasanoj kaj malnovaj amikoj. Ĝi estas precipe uzata en Rusio kaj iamaj Sovetuniaj Respublikoj. La retejo estis disvolvita de Albert Popkov kaj lanĉita la 4-an de marto 2006.
Francisco de Goya
Frua kariero
Goya eble vizitadis lernejon en Escuelas Pías. Li formis proksiman amikecon kun Martin Zapater ĉe tiu tempo, kaj ilia korespondado de la 1770-aj jaroj ĝis la 1790-aj jaroj estas valora fonto por komprenado de la frua kariero de Goya ĉe la kortego de Madrido. Kiam li estis 10jaraĝa, la familio trapasis ekonomiajn problemojn kaj la infano devis eklabori. En la aĝo de 14, Goya studis kun la pentristo José Luzán, sed tio okazis jam en 1759, kiam la estonta pentristo estis 13jaraĝa, iom malfrua aĝo pli ol kutime. El tiu epoko ĝis 1763, oni scias malmulte, kaj laŭ Bozal, «neniom [el la verkaro de Goya] oni konservas el tiuj jaroj». Tamen oni atribuis al tiu epoko kelkajn pentraĵojn de religia temo kiu montras nuancojn de stilo de malfrua baroko el Napolo de tiu unua majstro, perceptebla en Sagrada Familia con San Joaquín y Santa Ana ante el Eterno en gloria, datita, laŭ José Manuel Arnaiz, inter 1760 kaj 1763. Josep Gudiol i Ricart tamen datas ĝin inter 1768 kaj 1769.
Odnoklassniki
La retejo nuntempe havas pli ol 200 milionojn da registritaj uzantoj kaj 45 milionojn da ĉiutagaj unikaj vizitantoj. Uzantoj devas aĝi almenaŭ sep jarojn por krei konton. Odnoklassniki estas la dua plej populara socia reto en Rusio, malantaŭ VKontakte, sed antaŭ Facebook, kiu estas en tria loko. Enspezoj en la unua trimonato de 2008 por la servo sumiĝis al 3,3 milionoj da usonaj dolaroj.
Francisco de Goya
Frua kariero
Li transloĝiĝis Madriden, kie li studis kun Anton Raphael Mengs, pentristo kiu estis populara inter la hispana reĝa familio. Li interbatalis kun sia majstro, kaj liaj ekzamenoj estis nekontentigaj. Goya alsendis konkursaĵojn por la Reĝa Akademio de Belartoj en 1763 kaj 1766, sed ili estis malakceptitaj.
Saint-Pierre-le-Viger - Fontaine-le-Dun (stacidomo)
Saint-Pierre-le-Viger - Fontaine-le-Dun estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Pierre-le-Viger, apud Fontaine-le-Dun, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Francisco de Goya
Frua kariero
Li tiam transloĝiĝis Romen, kie en 1771 li gajnis la duan premion en pentraĵokonkurso aranĝata fare de la Grandurbo Parmo. Poste dum tiu jaro, li revenis al Zaragozo kaj pentris partojn de la kupoloj de la Baziliko de la Kolono (inkluzive de Adoro de la Nomo de Dio), ciklon de freskoj en la monaĥa preĝejo de la Kartuzio de Aula Dei, kaj la freskojn de la Sobradiel Palaco. Li studis kun Francisco Bayeu y Subías kaj lia pentrarto komencis montri signojn de la delikataj nuancoj pro kiuj li iĝis fama.
Goya geedziĝis kun fratino de Bayeu, Josefa (li kromnomis ŝin "Pepa"), je la 25-an de julio 1773. Tiu edziĝo, kaj la membreco de Francisco Bayeu en la Reĝa Akademio de Belartoj (ekde la 1765-a jaro) helpis al Goya akiri laboron kiel pentristo de desegnoj por la Reĝa Tapeta Fabriko. Tie, dum la daŭro de kvin jaroj, li kreis proksimume 42 desegnaĵojn, multaj el kiuj estis uzitaj por ornami (kaj varmigante izoli) la ne-kovratajn ŝtonmurojn de El Escorial kaj la Reĝa Palaco El Pardo, la ĵuskonstruitajn loĝejojn de la hispanaj monarkoj, proksimaj de Madrido. Tio ĉi alportis lian artan talenton al la atento de la homoj kiuj poste donis al li aliron al la reĝa kortego. Li ankaŭ pentris tolon por la altaro de la Preĝejo de San Francisko La Granda en Madrido, verko kiu rezultigis lian nomumon kiel membro de la Reĝa Akademio de Belartoj.
La reĝa familio
En 1783, la Grafo de Floridablanca, favorato de reĝo Karolo la 3-a, komisiis Goya pentri sian portreton. Goya ankaŭ amikiĝis kun Kronprinco Don Luis, kaj pasigis du somerojn kun li, pentrante portretojn de kaj la Infanto kaj lia familio. Dum la 1780-aj jaroj, lia cirklo de patronoj kreskis ĝis inkludi la Gedukojn de Osuna, kiujn li pentris, la Reĝon, kaj aliajn famulojn de la regno. En 1786, Goya ricevis salajron kiel pentristo de Karolo la 3-a. Post la morto de la Reĝo en 1788 kaj la franca revolucio en 1789, kaj dum la regado de Karolo la 4-a, Goya atingis la pinton de sia populareco kun reĝfamilianoj. En 1789 li fariĝis la kortega pentristo de Karolo la 4-a, kaj en 1799 li estis nomumita la unua kortega pentristo, kun salajro de 50 000 realoj, kaj 500 dukatoj por kaleŝo. Li pentris la reĝon kaj la reĝinon, la tutan reĝfamilion, la Princon de la Paco, kaj multajn aliajn nobelojn. Liaj portretoj estas rimarkindaj pro ilia malinklino kaĵoli, kaj en la okazo de Karolo la 4-a kaj lia familio, la manko de vida diplomatio estas timiganta. Postaj interpretistoj estis vidintaj tiun portreton kiel satiron; ĝi supozeble malkovras la koruptecon sub Karolo la 4-a. Dum lia regado, lia edzino Louisa laŭsupoze havis la veran potencon, pro kio ŝi estas poziciigita ĉe la centro de la grupportreto. Ĉe la malantaŭa maldekstro de la pentraĵo vidiĝas la artisto mem, strabante eksteren al la spektanto; kaj la bildo-en-bildo malantaŭ la familio prezentas Lot'on kaj liajn filinojn, tiel denove eĥigante la suban mesaĝon de korupto kaj kadukiĝo.
Saint-Pierre-le-Viger - Fontaine-le-Dun (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Dieppe - Fécamp (357000).
Makkoshotyka
Makkoshotyka (makoŝhotjka) estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Sárospatak. Makkos signifas: glana.
Francisco de Goya
La reĝa familio
Dum iu tempo inter malfrua 1792 kaj frua 1793, grava malsano (kies preciza naturo ne estas sciata), Goya'n surdigis, kaj li iĝis malparolema kaj introspektiva. Dum lia resaniĝo, li entreprenis aron de eksperimentaj pentraĵoj. Lia eksperimenta arto — kiu inkludis pentraĵojn, desegnaĵojn, kaj amaran serion de akvafortoj, eldonitaj en 1799 sub la titolo Caprichos — estis farata paralele kun liaj pli oficialaj komisionoj de portretoj kaj religiaj pentraĵoj. En 1798 li pentris lumajn kaj aerecajn scenojn por la pendentivoj kaj kupolo de la Real Ermita (Reĝa Ermitejo) de San Antonio de La Florida en Madrido. Multaj el ili metas miraklojn de Sankta Antonio de Padovo en la mezon de tiutempa Madrido.
Makkoshotyka
Situo
Makkoshotyka situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Sárospatak troviĝas 7, Sátoraljaújhely 14, Pálháza 15, Miskolc 80 km-ojn.
Francisco de Goya
Post la invado
Francio invadis Hispanion en 1808, okazo sekvita de la Milito de Hispana Sendependiĝo de 1808 ĝis 1814. La rilato inter Goya kaj la kortego de la "entrudiĝinto-reĝo", Jozefo la 1-a, nome frato de Napoleono Bonaparte, ne estas konata; li pentris por francaj patronoj kaj simpatiantoj, sed konservis neŭtralecon dum la batalado. Post la restarigo de la hispana reĝo, nome Ferdinando la 7-a, en 1814, Goya neis iun ajn implikon kun la francoj. Kiam lia edzino Josefa mortis en 1812, li estis mense kaj emocie prilaboranta la militon per pentrado de La atako de mamelukoj kaj La Tria de Majo 1808, kaj preparado de la serio de presaĵoj poste konata kiel La Katastrofoj de Milito. Ferdinando la 7-a revenis al Hispanio en 1814, sed rilatoj kun Goya ne estis amikaj. Goya pentris portretojn de la Reĝo por vario da organizaĵoj, sed ne por la reĝo mem.
Leocadia Weiss Zorrilla (kiu naskiĝis 1790), nome la domservistino de la artisto, pli juna per 35 jaroj, kaj malproksima parenco, loĝis kun Goya kaj prizorgis lin post la morto de Bayeu. Ŝi restis kun li en lia vilao "Quinta del Sordo" ĝis 1824, kun sia filino Rosario. Leocadia aspektis verŝajne tre simile al la unua edzino de Goya, Josefa Bayeu, jel la mezuro ke unu el liaj pli famaj portretoj portas la singardan titolon de Josefa Bayeu (aŭ Leocadia Weiss).
Makkoshotyka
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio devenis el 1262. La loĝantoj dekomence okupiĝis pri vinkulturo. La vinkeloj estis rifuĝejoj dum la militaj jaroj. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el bieno de familio Meczner (mecner). Vilaĝservoj estas lernejo, somera arbara lernejo, kuracejo.
Francisco de Goya
Post la invado
La verkoj de Goya de 1814 ĝis 1819 estas plejparte komisiitaj portretoj. En 1819, pro volo sin izoladi, li aĉetis kamparan domon proksime de la rivero Manzanaro ekster Madrido. Ĝi estis konata kiel la "Quinta del Sordo" (proksimume, "Domo de la Surdulo") sed la titolo devenis de ĝia antaŭa posedanto kaj ne de Goya mem. Tie li kreis la tielnomatajn "nigrajn pentraĵojn" kun intensaj, plagantaj temoj, kiuj rilatas al la timo de la artisto pri freneziĝo, kaj lia kredaro pri la homaro. Pluraj el tiuj, inkluzive de Saturno formanĝas sian filon, estis pentritaj rekte sur la muroj de liaj loĝoĉambroj.
Goya perdis fidon je (aŭ iĝis minacata de) la kontraŭliberala politiko kaj socia sinteno de la restaŭrita hispana monarkio, kaj li eliris el Hispanio en majo 1824. Li heredigis la "Quinta del Sordo" al sia nepo Mariano kaj veturis al Bordozo, kaj poste Parizen. Li revenis al Hispanio en 1826, sed ree vojaĝis al Bordozo, kie li mortis pro apopleksio en la 16a de aprilo 1828, je la aĝo de 82 jaroj. Li estis de katolika kredo, kaj estis entombigita en Bordozo, sed en 1919 liaj restaĵoj estis transdonitaj al la Reĝa Kapelo de Sankta Antonio de La Florido en Madrido.
Al Leocadia estis lasita nenio de la testamento de Goya; verŝajne li neniam volis pensi pri sia morto, do neniam reviziis la dokumenton. Ŝi skribis al kelkaj amikoj de Goya por plendi pri sia ekskludo, sed multaj el ŝiaj amikoj estis ankaŭ amikoj de Goya, kaj en tiu tempo ili estis maljunuloj aŭ mortintoj, aŭ mortis antaŭ ol ili povis respondi. Malriĉega, ŝi transloĝiĝis en luatan loĝejon kaj fordonis sian kopion de la Caprichos senpage.
Brandivy
(jen france, bretone Brandevi) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Imamo Reza
Reza aŭ Ridha (plena nomo en araba skribo علي بن موسى الرضا‎, araba prononco ˤAlī ibn-Mūsā al-Riđā aŭ ..al-Ridhā, persa prononco ˤAlī ibn Mūsā al-Rezā, ankaŭ nomata abu al-Hasan, kutime laŭ la persa tradicio pli mallonge nomata Ali al-Reza (perse علي رضا ع) aŭ imamo Reza (perse امام رضا), estis ido de la profeto Mohamedo kaj la oka imamo de ŝijaisma islamo, post lia patro Musa al-Kadhim kaj antaŭ lia filo Muhammad al-Ĝaŭad (aŭ al-Ĝavad). Li naskiĝis ĉirkaŭ la 29 de decembro 765 kaj martire mortis la 23-an de aŭgusto 818.
La alevoj, la skoloj de zajdismo kaj sufismo konsideras lin "imamo de scio". Reza vivis en periodo kiam la kalifoj de la Abasida Kaliflando frontis multajn problemojn, inter kiuj aparte seriozis ŝijaismaj ribeloj. La kalifo Al-Ma'mun tial taktike nomumis la imamon Reza lia posteulo, en la intenco enplekti lin en la praktikan regadon kaj sekve malaltigi lian popularecon. Tamen, laŭ la ŝijaisma vidpunkto, kiam Al-Ma'mun vidis ke la imamo eĉ pli popularigixis, li decidis ĝustigi sian eraron per tio ke li ordonis per venenigo mortigi la imamon. Reza estis entombigita en vilaĝo en la regiono Ĥorasano, kiu poste iĝis grava ŝijaisma pilgrimejo kaj urbo, kaj ricevis la nomon Maŝhado, "loko de martiriĝo".
Koresponde al la postmorta adoro de la imamo, la nomo Reza fariĝis aparte populara vira persona nomo en Persio/Irano.
Afoŝeo
Afoŝeo (portugale: afoxé [afu∫e:]) signifas en brazila muziko ujstertorilon, ritmon kaj dancistaron kaj muzikistaron dum karnavalo. Alia nomo estas ŝekereo. La instrumento devenas el okcidenta Afriko, de kie ĝi disvastiĝis en pluraj landoj de meza kaj suda Ameriko kaj de kie ekzistas diversaj variaĵoj kaj nomoj. La vorto afoxé devenas el la joruba lingvo kaj rilatas al religiaj kredoj pri tio kio dirita povas okazigi aferojn. Kiel muzikilo temas pri kukurbo ene de reto kiu portas semojn kiuj sonas kontraŭ la seka kukurbokorpo.
Instrumento
Ĉiuj tri signifoj dekuktiĝas de la stertorilo Afoxé , kiu portas ĉi tiun nomon tamen nur en kandomblea muziko de nordorienta Brazilo kaj alikaze nomiĝas ŝekereo. La korpo de la skuinstrumento, kiu hejmas en multaj afrikaj kaj latinamerikaj muzikaj kulturoj, konsistas el kalabaso, malplenigita, sekiĝinta kaj malmoliĝinta ŝelo de kukurbo, kiu utilas kiel resonkorpo kaj ĉirkaŭ kiu estas streĉita reto el semoj, perloj, ŝeloj de cipreedoj aŭ plastobuletoj. Je la afrika variaĵo ĉi tiu reto estas fermita malsupren, dum kiam en la kuba variaĵo la fundo restas malferma, servante kiel frapofaco, kaj je la brazila versio la reto estas tute malferma. Je ŝekereo la kolo de la kalabaso estas forigita. Anstataŭ la kukurbaj instrumentoj nun ankaŭ estas akireblaj industrie produktitaj instrumentoj el vitroplasto. Afoŝeo destinas la pulson de la muziko.
Ritmo
Nomi afoŝeon ritmo estas ne ĝusta, serioze dirite, ĉar tiu ĉi en kandomblea muziko fakte nomiĝas ijexá. Nur la tuteco de muziko, danco kaj kantado dum procesio nomiĝas afoxé. Tamen ankaŭ brazilanoj ofte samsignifas afoŝeon kun la ritmo de ijexá.
La muzikistoj transmetas la ritmon ijexá, en angola kandombleo ludata per la manoj sur atabakoj kaj sonorilo, sur la instrumentojn de granda frapinstrumentistaro: surdoj, timboj, afoŝeoj (ŝekereoj), knartamburo kaj agogoo.
Bloco
Bloco estas aro („bloko“) da tamburistoj kaj dancistoj, kiuj procesias dum karnavalo. Kantoj, ritmo kaj dancoj estas dediĉataj al la kandomblea diino Oŝuno, la koloro de la kostumoj estas pro tio blanka kun ora aŭ blua ornamo. La kantoj estas kantata en joruba lingvo, lingvo de la afrika deveno de kandomblo. Antaŭ procesio plejofte okazas religia ceremonio en la respektiva kandombleejo. La deveno el la kandomblea religio estas ankaŭ ekkonebla de la alternativa nomo candomblé de rua (strata kandombleo). Ĝi ekestis pro la deziro de la membro de kandombleejo, ĉeesti dum karnavalo ankaŭ surstrate.
Afoŝeaj blokoj troviĝas en la nordoriento de Brazilo, precipe en Salvador de Bahio, sed ankaŭ en Fortalezo kaj Pernambuco, kelkaj ankaŭ establiĝis en Rio-de-Ĵanejro kaj San-Paŭlo. La grupo Filhos de Gandhy („filoj de Gandhi“) jam fondita en 1948 estis la unua afoŝeo-grupo dum karnavalo en Salvador de Bahio. Ĝis kiam en 1975 Ilê Aiyê kiel unua bloco afro metis la nigrulan konscion en la centron de karnavala procesio, la grupo Filhos de Gandhy estis la ununura karnavala grupo, kiu sin apogas sur siajn afrikajn radikojn.
Kalvinana preĝejo (Szeged)
La Kalvinana preĝejo, aŭ Preĝejo de Nova Hungara Aŭroro estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Szeged.
Historio
Pli nova preĝejo konstruiĝis dum la 2-a mondmilito, ĉar la malnova preĝejo jam ne sufiĉis por la kalvinanoj. La unua meso okazis en 1947. La benkoj estis faritaj en 1958.
Konstruaĵo
La preĝejo havas iomete similecon al Vota Katedralo de Szeged. Fundamento de la interna parto formas kvinangulon, kies supro estas kupolo. Super la enirejo estas videbla ŝafido de Dio. La turo estas kvadratforma, sed la pinto estas piramido. Interne laŭ la kutimoj oni konstruis galerion. József Palka kreis la vitralojn.
Simfonio n-ro 8 (Beethoven)
La Simfonio n-ro 8 en F-maĵoro, op. 93, estas simfonio de kvar movimentoj de la germana komponisto Ludwig van Beethoven en 1812. Beethoven aludis al ŝi fiere kiel «malgranda simfonio en F», distingante ŝin el la Sesa Simfonio, verko pli daŭra ankaŭ en F-maĵoro.
La Oka Simfonio estis komencita fine de 1811 kaj finigita en oktobro 1812. Ĝia premiero okazis sub la dirigentado de la propra komponisto la 27an de februaro 1814, en Vieno.
La orkestro necesa por ludi la verkon devas havi du flutojn, du hobojojn, du klarnetojn en si♭, du fagotojn, du kornojn en fa kaj si♭, du trumpetojn en fa, timbalojn kaj arĉinstrumentojn.
La Oka Simfonio havas kvar movimentojn:
Lingva justeco
Lingva justeco klopodas ke ĉiuj komunumoj havu la samajn ŝancojn kompreni kaj partopreni nian socion, pledante por diversa kaj vere inkluziva socio, kie plurlingvaj komunumoj ricevas la ilaron por partopreni kaj kompreni samrajte. Ĝi ankaŭ pledas por socio kie la rajto komuniki en sia preferata lingvo estas konsiderata kiel homa rajto, kiu estas plene jure protektata kiel fundamenta komponanto de vera parollibereco.
Lingva justeco estas relative nova, sed kreskanta interfaka studkampo al kiu apartenas politika filozofio, ekonomiko , socilingvistiko, interlingvistiko, esperantologio, lingvaj rajtoj, edukadscienco ktp.
Dum kelkaj teorioj interesiĝas pri la subtenado de lingva diverseco, aliaj donas plian gravecon al aliaj temoj, kiel egaleco de ŝancoj aŭ al la diversgrada redukto de malegalecoj pere de Esperanto aŭ de la angla kiel lingvafankao (latine: lingua franca).
Difino de lingva justeco
Ne ekzistas en la scienca literaturo iu ĝenerala difino de 'lingva justeco'. Ĉar neniu normiga teorio de justeco ekzistas, la kampo de lingva justeco ankaŭ restas dividita rilate al la difino aro de normigaj gvidlinioj kiuj konsistigus justecon inter parolantoj de malsamaj lingvoj.
Zdravko Zemunović
Zdravko Zemunović (n. ) estas serba futbalisto kaj trejnisto.
Aubry-en-Exmes
Aubry-en-Exmes estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Gouffern en Auge
Lingva justeco
Difino de lingva justeco
En la raporto "Linguistic Justice: An Interdisciplinary Overview of the Literature", Javier Alcalde celas doni interdisciplinan analizan superrigardon al la nocio de “lingva justeco” kaj pli ĝenerale al justeco en multlingvaj kuntekstoj. Ĝi plej forte fokusiĝas je politika filozofio, sed ĝi ankaŭ prezentas plurajn kontribuojn el ekonomiko, socilingvistiko, interlingvistiko kaj juro. La celo de la raporto estas nek pritraksi la internan konsekvencecon de alternativaj (ofte kontrastaj) teorioj, nek peni trovi komunan grundon inter ili. Ĝia celo estas emfazi la politikajn rekomendojn kiuj fontas el diversaj aliroj. La raporto ankaŭ pridiskutas kiel diversaj teorioj aŭ aliroj al lingva justeco aplikiĝis al la kazo de la mastrumado de multlingvismo en la Eŭropa Unio.
Lingva teritorieco kaj lingva justecco
Hodiaŭ jam parolantoj de lingvoj nefrankaoj, kutime jam dulingvanoj kaj poliglotoj, spertas tutmonde lingvan mal-justecon pro tio ke parolantoj de la ne-lingvafrankaoj ĝentile akceptas adapti sin al parolantoj de la lingvafrankao "kvazaŭ ĉiam la samaj personoj devus cedi sian lokon sur la trotuaro".
Zdravko Zemunović
Post fnĝo de la aktiva sportista kariero en 1986, li interalie inter la jaroj 1999 kaj 2002 funkciis kiel trejnisto de la 1-a vira teamo de la japana klubo Shimizu S-Pulse kaj de 2008 ĝis 2011 estis teknika konsilanto de la klubo.
Lingva justeco
Lingva teritorieco kaj lingva justecco
Akceptigi la plian uzon de simbole potenca lingvofrankao (angla, franca, hispana, portugala, rusa, ĉina,..) kondukas al situacioj en kiuj la pli malfortaj kaj pli regataj lingvoj pli kaj pli devaluas kaj ilia reala uzo malkreskas, samkiel ilia lingva kapitalo. Tial Philippe Van Parijs ne estas favora al "libera lingva merkato" kaj pledas por limigo kaj korekto de la merkato per politikoj de lingva teritorieco, eĉ lingva imposto, por ke la regataj lingvoj ne nur povas postvivi, sed ankaŭ atingi egalan dignon.
Kritiko
Jacqueline Mowbay, profesoro ĉe la universitato de Sidnye kaj fakulo pri lingva justeco, en sia libro Linguistic justice - international law and language policy (lingva justeco - internacia juro kaj lingvopolitiko) asertas ke kvankam "internacia juro povas havigi ilon por defii malegalecojn en la lingva kampo, ĝi samtempe povus limigi ĝian emancipan potencialon pro la limigoj esence propraj al tiu diskurso".
Helder De Schutter, asista profesoro pri socia kaj politika filozofio ĉe la Katholieke Universiteit Leuven (KUL, Belgio), kritikas la modelon de lingva justeco pere de lingva teritorieco de Philippe van Parijs kaj opinias ke se ni volas realigi tutmondan lingvan justecon, ni devus tutmonde reklami version de la "Bruselo-modelo".
Esperanto kaj lingva justeco
La internacia lingvo Esperanto naskiĝis ĝuste por ebligi pli justan komunikadon kaj redukti la malegalecon inter parolantoj de grandaj kaj malgrandaj lingvoj.
En 2018 eldoniĝis verko en la angla (Language Policy and Linguistic Justice) al kiu kontribuis pluraj fakuloj kiuj scipovas Esperanton.
Universala Esperanto-Asocio (UEA) pledas por lingva justeco kaj informas ankaŭ en plej eble multe da lingvoj pri lingvaj rajtoj pere de la retejo Linguistic Rights (lingvaj rajtoj) kaj diversaj CED-eldonaĵoj. Laŭ Esther Schor lingvaj homaj rajtoj rilatas al Esperanto ankaŭ en la senco ke konversacioj ebligitaj de Esperanto potenciale ebligis al ĝiaj uzantoj ekvilibrigi homajn rajtojn kaj ideojn de boneco je multe pli granda skalo ol eblas en mondo de suverenaj ŝtatoj kaj limigitaj internaciaj federacioj.
Blazono de Nederlando
La granda regna blazono, ( "Grote Rijkswapen"), estas la blazono de la reĝa familio de Nederlando. La komponentoj de la blazono estis regulitaj fare de Reĝino Vilhelmina en reĝa dekreto de la 10-a de julio 1907.
Priskribo
La ŝildo estas kronita per la nederlanda reĝa krono kaj subtenata de du leonoj. Ili staras sur lazura rubando kun la teksto "Je Maintiendrai" (mezepokfrance por "Mi firmtenos" aŭ "Mi konservos".)
Historio
La nuntempa versio de la blazono valdidas ekde 1907.
Tensfeld
Tensfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bornhöved, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas en la komunumo Trappenkamp.
Cryptobranchoidea
La Cryptobranchoidea estas subordo de salamandroj troviĝantaj en orienta Usono, Ĉinio, Tajvano, kaj Japanio. Ili estas konataj kiel primitivaj salamandroj aŭ prasalamandroj, kontraste al Salamandroidea, aŭ antaŭenigitaj salamandroj.
Kelkaj specioj de la tute akvoloĝanta familio Kriptobranĥedoj estas konataj kiel gigantaj salamandroj pro ties enorma grando.
Taksonomio
Tiu subordo enhavas nur du familiojn nuntempe. Aliaj familioj formortiĝis en la pasinto kaj estas konataj nur kiel fosilioj.
Priskribo
Nombraj fosiliaj kriptobranĥedoj estis trovitaj, sed estas nur tri vivantaj specioj, nome la Ĉina giganta salamandro (Andrias davidianus), la Japana giganta salamandro (Andrias japonicus) kaj la Amerika giganta salamandro (Cryptobranchus alleganiensis) el Nordameriko. Tiuj grandaj amfibioj retenas kelkajn larvajn karakterojn en sia stato de plenkreskuloj; estas brankaj fendoj kaj la okuloj estas senharaj. Unika trajto estas ties kapablo manĝi per suĉado, premante aŭ la maldekstran flankon de sia malsupra makzelo aŭ la dekstran. La maskloj elfosas nestojn, allogas inojn demetadi siajn ovokordojn ene de ili, kaj konservas ilin. Krom spiradi per pulmoj, ili spiras tra multaj faldoj en siaj fajnaj haŭtoj, kio havas kapilarojn proksime al la surfaco.
Hinobiedaj salamandroj praktikas eksteran fekundadon, aŭ frajado. Kaj, malkiel aliaj salamandraj familioj kiuj reproduktas interne, maskloj de hinobiedoj zorgas pri la ovosakojn pli ol inoj dum la reproduktado. La ino demetas du ovosakojn samtempe, el kiuj ĉiu enhavas ĝis 70 ovojn. Patra zorgado estas komuna.
(6003) 1988 VO1
(6003) 1988 VO1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
La taksado de ĝia rotacia periodo, 5 horoj, baziĝas sur fragmentaj, kaj povas esti tute falsa.
Ĝi ankoraŭ ne ricevis nomon.
NGC 5906
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ventŝarĝo
Ventŝarĝo apartnas al la klimate kaŭzitaj ŝanĝiĝemaj efikoj sur konstruaĵojn aŭ konstruaĵajn partojn. Ĝi rezultas el la premo-dispartigo ĉirkaŭ konstruaĵo, kiu estas atakata de ventofluo.
Maria Michał Sitek
en la Malnov-katolika Eklezio Mariavitisma kaj plenumis postenon de Ĉefa Episkopo dum la jaroj 1957-1965, fervora esperantisto.
Ventŝarĝo
Ĝi kutime efikas kiel surfaca ŝarĝo vertikale al la atakata faco kaj konsistas ĉefe el premaj kaj suĉaj efikoj. Tiel ĉe konstraĵo ekestas je la fronte alfluataj facoj per fluo-malrapidiĝo superpremo (ventopremo). En la regiono de la tegmentaj kaj flankaj facoj la aerfluo dissolviĝas je la konstruaĵaj eĝoj kaj efikas tie subpremon (ventosuĉon). La postkura kirlo estigas je la konstruaĵa dorsflanko ankaŭ subpremon.
(89959) 2002 NT7
(89959) 2002 NT7 estas malgranda, hela, apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera.
Maria Michał Sitek
Pastro Sitek estis dum pluraj jaroj paroĥestro de mariavitisma Paroĥejo de Sankta Anna kaj Sankta Marteno en Stryków. Titolon episkopo li ricevis la 4-an de oktobro 1957 (t.e. la Tago de Sankta Francisko el Asizo. Dum lia konsekrado je episkopo partoprenis krom la episkopoj mariavitismaj ankaŭ du episkopoj el Pol-Katolika Eklezio: pastro-episkopo Julian Pękala kaj pastro-episkopo Adam Jurgielewicz kaj du reprezentantoj de la Eklezio Evangeli-Reformita.
Li estis la ĉefa Episkopo ĝis la jaro 1965, kaj poste revenis al sia Paroĥejo de Sankta Anna kaj Sankta Marteno en Stryków. Tie ankaŭ subite mortis la 24-an de novembro 1970, en la aĝo. Episkopo Sitek estis fervora esperantisto. Li tradukis al Esperanto liturgion de la Sankta Meso. Dum la Universala Kongreso de Esperanto en Varsovio en la jaro 1959 li celebris la Ekumenan Diservon en la Evangeli-Aŭgsburga Preĝejo de la Sankta Triunuo en Varsovio.
Dezső Baltazár
Dezső Baltazár [deĵO baltazAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baltazár Dezső estis hungara pastro, kalvinana episkopo.
Dezső Baltazár naskiĝis la  1871 en Hajdúböszörmény. Li mortis la 1936 en Debrecen.
Biografio
Dezső Baltazár lernis teologion, poste li estis familia edukisto de Lajos Tisza, dume li doktoriĝis pri juro. En 1898 li eklaboris en la ministerio. Post 2 jaroj li estis jam pastro en Hajdúszoboszló kaj Hajdúböszörmény. En 1911 li estis elektita kalvinana episkopo. En 1914 li ricevis membrecon en la senato. En 1917 li estis prezidanto de la sinodo.
(89959) 2002 NT7
Orbito
Ĝia tre discentra kaj tre klinata orbito krucas tiun de la Tero kaj etendiĝas pli malproksimen ol la orbito de Marso, ĝi estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de Marso, sed ĝia suprenira nodo troviĝas danĝere proksimiĝa de la orbito de la Tero.
Ĝia tera MOID estas, laǔ la fontoj, inter 0,00003 kaj 0,00054 astronomia unuo (inter 4 500 kaj 80 800 kilometroj) : tio, kiu lasis kredi je minaco de baldaǔa kolizio. Tamen, postaj observoj montris, ke estas nenia danĝero de alfrapo dum la venontaj 100 jaroj.
Pordo de Filipo la 5-a
La Pordego aŭ Pordo de Filipo la 5-a aŭ en hispana puerta de Felipe V estas historia arkitektura elemento de la municipo de Arundo, Andaluzio, Hispanio.
Historio
Post la falo de la unua nova ponto en 1741, oni planis la neceson plibonigi tiun enirejon al la urbo pro la granda fluo de personoj kaj varoj kiuj denove devis uzi ĝin. La malnova Araba Pordego de la Puente estis anstataŭita kaj pligrandigita per tiu aktuala dum la regado de la unua burbuna hispana reĝo nome Filipo la 5-a, en 1742, laŭ indikita en la surskribo sur ŝtono ĉe la pordego.
Priskribo
Tiu simbola monumento de la urbo konsistas el duobla arko el ŝtono, kronita per tri pinakloj kaj ornamita per la konkoj de la familio Anjou kaj la reĝa blazono de la Burbonoj ekstere.
5194 Böttger
5194 Böttger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Frisco (Teksaso)
Frisco estas grandurbo en Usono, en subŝtato Teksaso, en kantonoj Collin kaj Denton. Ĝi estas rapide kreskanta antaŭurbo de Dallas.
5194 Böttger
En la kadro de la Palomar–Leiden survey, Tom Gehrels fotis la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). La poste estis senditaj en Leiden (Nederlandon), por estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Frisco (Teksaso)
Geografio
Frisco situas sur montetaro en suda parto de Usono, en nordorienta parto de Teksaso, en la okcidenta parto de Collin. Plano (Teksaso) situas 12 km.
5194 Böttger
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana kemiisto Johann Friedrich Böttger (1682–1719). Li malkovris la sekretojn de la ĉina porcelano kaj kreis la manufakturon de porcelano de Meißen.
Frisco (Teksaso)
Historio
En 1860 la diliĝenco-poŝto jam trairis tiun lokon. En 1902 anstataŭ deliĝencoj jam trajnoj trafikis. La lokomotivoj ankaŭ tie ricevis akvon. Komunumo kreskis ĉirkaŭ tiu trajnohalto, kiu komence havis la nomon Emerson. Frisco uziĝis ekde 1904.
Medicina Heroldo
Medicina Heroldo estis esperantlingva faka magazino pri medicino. Unua serio komenciĝis en julio 1924, en eldono de la esperantista kuracisto G. Georgiev en Bulgario. Dua serio sekvis post perforta interrompo per la Dua Mondmilito: Almenaŭ en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj ĝi publikiĝis en Bel-Horizonto, Brazilo; unu el pluraj redakcianoj en tiu dua serio estis Carlos Lima Melo. La magazino aperis sub aŭspicio de Universala Medicina Esperanto-Asocio.
Frisco (Teksaso)
Trafiko
Internacia flughaveno (de Dallas) troviĝas ĉirkaŭ 25 minutojn. La urbego havas gravajn aŭtovojojn al ĉiuj direktoj.
Klimato
Frisco situas en subtropika klimato. La averaĝa temperaturo en julio estas 30 °C (sed estis rekordo 48 °C). La malvarmo kulminas en januaro averaĝe 6 °C, rekorde -22 °C. Jare oni mezuras precipitaĵojn 856 mm.
Lučivná
Lučivná, hungare Lucsivna [luĉivna], germane Lautschburg estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Lučivná situas inter montoj 886, 850, 817 kaj 922 m altaj, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Liptovský Mikuláš-Poprad. La lasta urbo troviĝas je 12 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1321 en formo "Lutzina". Matiaso la 1-a konstruigis ĉaskastelon. En la 18-a jarcento malvarmakva banejo ekfunkciis. En 1787 472 vilaĝanoj loĝis en 55 domoj, en 1828 471 vilaĝanoj loĝis en 65 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lucsivna 447 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Szepesszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1937 la banejo pligrandiĝis je kuracloko. En 1946 la municipo funkciis en Svit. En 2001 vivis en Lučivná 943 homoj, (871 slovakoj, 55 ciganoj).
(62730) 2000 TE59
(62730) 2000 TE59 estas tre malgranda sed eksterordinare hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,231749 astronomia unuo, tie estas 34,669 milionoj da km.
Kardinalo ŝtatsekretario
La kardinalo ŝtatsekretario, oficiale Ŝtatsekretario de Lia Sankteco la Ĉefpontifiko, prezide estras ĉion de «Ŝtatsekretaria ofico, kaj ties stabo, de la Apostola Seĝo en Romo, la plej antikva kaj grava eklezia administrofako de la Roma Kurio.
Ekde la papado de Inocento la 10-a (1644-1655) la ŝtatsekretario estas ĉiam membro de la Kardinala Kolegio.
Se la ofico fariĝas vaka, ekleziulo nekardinala povas okupis la postenon sed kiel vicŝtatsekretario (prosecretarius) kun ĉiuj, tamen, prerogativoj. Ofte okazas ke la vicŝtatsekretario fariĝas kardonalo en la sekva Konsistorio.
La kardinalo ŝtatsekretario, kiel respondeculo de la politikaj aktivecoj kaj diplomatiaj de la Apostola Seĝo, estas konsiderata la "ĉefministro" de la Vatikanurbo. Li komencas kaj finas sian mandaton kun la papado de tiu kiu lin nomumis.
Ĝis nun nur du ŝtatsekretarioj estis ne italoj: la hispana Rafael Merry del Val y Zulueta (1903-1914) kaj la franca Jean-Marie Villot (1969-1979).
Tiu lasta estas ankaŭ, ĝisnun, la ŝatatsekretario kiu servis la plej grandan nombron de papoj, tri entute: Paŭlo la 6-a, kiu lin nomumis, kaj la posteuloj Johano Paŭlo la 1-a kaj Johano Paŭlo la 2-a, kiuj lin retaskigis.
Branko Babić
Branko Babić (serbe Бранко Бабић, n. ) estas serba futbalisto kaj trejnisto.
Li en 2000 trejnis ĉe Mito HollyHock en Japanio, poste estis trejnisto en 2001–02 ĉe Shimizu S-Pulse (asista), en 2003–04 ĉe FK Čukarički, en 2004–05 ĉe OFK Beograd, en 2006–07 ĉe FK Čukarički, en 2007–08 ĉe FK Budućnost Podgorica, en 2009–10 ĉe FK Vojvodina, en 2011 ĉe FK Persis Solo, en 2012 ĉe OFK Beograd kaj en 2014 ree ĉe FK Vojvodina.
Stolk
Stolk estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Südangeln, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Böklund.
Avernes-sous-Exmes
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Avernais.
Ĝi nun formas parton de Gouffern en Auge
Petro de Aliarko
Pierre d'Ailly (* Compiègne, en la 1351 - Avignon, en la 9-a de aŭgusto 1420) estis teologo, astrologo, kardinalo de la katolika romia eklezio. Li estis profesoro pri filozofio kaj teologio en la Kolegio de Navaro, de 1375, kaj granda majstro ekde 1384, kaj ankaŭ interesiĝis pri la reformo de la kalendaro juliana, proponante forigi la diferencon inter la civilaj kaj la astronomiaj jaroj, tamen, la eklezio havis aliajn maltrankvilojn kaj la kalendara reformo estus adoptita nur en la jaro 1582 de la papo Gregorio la 13-a.
Biografio
Li studis en la Kolegio de Navaro de la Universitato de Parizo inter 1384 kaj 1389, kaj tie li estis kanceliero (1389-1395) kaj profesoro de Jean de Gerson kaj de la humanisto Nicolas de Clémanges (1362-1437). En 1375 li instruis la Biblion kaj la Sentencojn de Petro Lombarda inter 1376-77. En 1381 li ricevis sian licenzion kaj sian diplomon pri teologio. En 1389, li fariĝis konfesanto de la reĝo Karlo la 7-a (Francio) el Francio. En 1389, li estis sendita de la reĝo kaj de la Universitato de Parizo por peti al la antipapo Klemento la 7-a (1342-1394) la kanonizadon de Petro de Luksemburgo (1369-1387).
En 1394, li estis ree sendita de la reĝo al Avignon en diplomatia misio ĉe la antipapo Benedikto la 13-a. En la 2-a de aprilo 1395 li fariĝis episkopo de Le Puy-en-Velay, en la 14-a de septembro 1381 li fariĝis kanoniko en la ĉapitro de la katedralo de Noyon kaj en novembro 1396 episkopo de la sama katedralo, kaj en marto 1397 episkopo de Cambrai obee al la buleo datita de la 15-a de novembro 1396.
Li elektiĝis kardinalo en la konsistorio de la 6-a de junio 1412. En la 1-a de decembro 1412 li komencis partopreni de la papa administrantaro, finante lian promocion kiel kardinalo en la 19-a de decembro 1412. En la 21-a de decembro 1412 li estis nomumita administranto de la diocezo de Uzés, ĉar lia antaŭulo estis forigita al la diocezo de Limoĝo. En 1417 li partoprenis en la konklavo kiu elektis la papon Marteno la 5-a (1368-1431).
(6004) 1988 XY1
Ĝi ankoraŭ ne ricevis nomon.
Saadianoj
La Saadianoj (arabe,عديون (saʿdīyūn), tamazirte ⵉⵙⵄⴷⵉⵢⵏ (Isɛdiyen) estis islama dinastio kiu regis de 1549 ĝis 1664 super Maroko.
Regantoj
Sub la regado de la vatasidoj (1465–1549) Maroko estis en granda krizo, ĉar la dinastio nur havis malgrandan aŭtoritaton kaj povis kontraŭstari Portugalujon. Finfine la vatasidoj sub ĝia ŝerifo Abu Abdallah al-Qaim (1509–1517) tranprenis la potencon. Per la konkero de la portugala Agadiro la Saadianoj gajnis grandan subtenon kaj povas konkeri en la 1549 la ŭattasidojn.
La sultanoj Mohammed eŝ-Ŝejĥ (1549–1557) kaj Abdallah al-Galib (1557–1574) devis batali unue kontraŭ la osmanoj, kiuj intervenis en la okcidenta Magrebo kaj konkeris 1554 dum ia tempo Feson. La tronon povis konkeri Abu Marŭan Abd al-Malik (1576–1578) kun la helpo de ka Osmanoj. Kiam la portugala reĝo Sebastiano la 1-a volis reentronigi Abu Abdallah (1574–1576) la invada armeo malvenkis apud Ksar el-Kebir.
Post la morto de Abu Marŭan Abd al-Malik en la batalo, Ahmad al-Mansur fariĝis reganto de 1578 ĝis 1603. Sub ties regado Maroko atingis ekonomie kaj kulture tre prosperajn jarojn. La regno vigle komercis kun Anglujo. Por pli bone kontroli la trasaharan komercon al Mansur detruis la konkurencon de la Sonhaja regno ĉe la Niĝero kaj detruis la komercajn centrojn Gaon kaj Timbuktuon en la jaroj 1590–1591.
Post la morto de al-Mansur ekestis bataloj inter la sekvantoj. Dum tiu tempo Maroko akceptis multajn moriskojn, kiuj estis forpelitaj el Hispanio. Parto de ili eksetlis en Sale, kie ili de 1603 kaj 1668 fondis sendependan Bou-Regreg (DMG Abū Raqrāq). En la jaro 1626 la dila frataro perdis Feson kaj en la jaro 1659 la Alavidoj konkeris Marakeŝon. Per tio finiĝis la regado de la saadianoj.
Krepovo
Krepovo (aŭ kreivo) estas la kapablo estigi ion novan kaj celtaŭgan, ĉu novan solvon por problemo, ĉu novan metodon aŭ ilon, ĉu novan artan objekton aŭ formon. La kreita novaĵo ekestas per rekombino de konataj scieroj en nekutima maniero. Pro tio oni perceptas krepovan laboron ofte nelogika, kvankam la rezulto impresas tre logika.
Psikologiaj eksperimentoj en la kampo de motivigo kaj lernado montris ke la forto de la novigo estas faktoro instiganta al ago. Evidente ĉe pli alte evoluintaj organismoj ekzistas grava kaj kontinua tensio inter la establo kaj konservo de konstantaĵoj de la ĉirkaŭaĵo unuflanke kaj la interrompo de atingitaj ekvilibroj favore al novaj eblecoj por spertoj aliflanke.
Psikologiaj studoj pri altagrade krepovaj homoj observis ĉi tiun tension en la kadro de tiaj duecoj kiaj estas intelekto kaj intuicio, konscio kaj subkonscio, mensa sano kaj mensa perturbo, konvenciaĵoj kaj nekonvenciaĵoj, komplekseco kaj simpleco.
La sciencan pristudo de krepovo nomiĝas krepovoscienco, sed tiu ĉi termino ne estas vaste uzata (nek en Esperanto, nek ĝiaj ekvivalentoj (ekzemple "creatology" en la angla) en aliaj lingvoj).
Por la plibonigo de krepovaj kapabloj per lerno kaj trejnado estis proponitaj pluraj metodoj, interalie:
Testo kiu provas mezuri la kvanton de socia konformeco estas demandi ĉu montrita linio sur ekrano estas pli longa aŭ mallonga ol aliaj linioj montritaj antaŭe.
La kreiva individuo donas sian opinion post tio ke iu nombro da personoj donis la sian. Laŭ ĝi, la aliaj estas vere komplicaj de la testanto, kaj iliaj opinioj estas eraraj kaj eĉ absurdaj. Tamen, multaj homoj ripetos la opinion de la plimulto, eĉ se tio signifas nei kion ili mem vidas. Tiuj, kiuj restas certaj pri siaj opinioj, indiferentaj al tio kion aliaj diras, ankaŭ emas sukcesi pli dum testoj pri kreivo.
Per Esperanto
La avantaĝoj de Esperanto evidentiĝas des pli ju pli lernanto enprofundiĝas en la lingvon. Eblas tiel pli rapide progresi en la regado de la lingvo. Tiu avantaĝo estas esenca: Post kompare mallonga tempo kapabla homo povas verki tekstojn en Esperanto aŭ povas traduki artikolojn, do povas apliki la lingvon je sufiĉe alta nivelo. Tio plialtigas la memfidon. Tio ankaŭ vastigas la socian horizonton.
Esperantistoj estas homoj kiuj jam sufiĉe progresis en la akiro de Esperanto kaj kiuj tiel volonte esprimas sin per tiu lingvo.
Radmilo Ivančević
Radmilo Ivančević (n. ) estas serba futbalisto kaj trejnisto.
NGC 5907
NGC 5907 (aliaj indikoj — UGC 9801, ZWG 274.38, MCG 9-25-40, ZWG 297.10, IRAS15146+5629, FGC 1875, PGC 54470) estas galaksio en konstelacio Drako.
Radmilo Ivančević
Li trejnis ĉe Consadole Sapporo.
Panské Dubenky
Panské Dubenky (Herrn Dubenken) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie. La municipo situas 14 km oriente de Telč, 7 km sudoriente de Žirovnice kaj 5,5 km de Počátky. Geomorfologie la municipo situas en dislimejo de Montetaro Křemešník kaj Javořica montetaro.
Church Stretton
Church Stretton estas urbeto kaj administra komunumo de Anglio, Britio. Ĝi situas en la regiono West Midlands kaj en la historia graflando Shropshire, proksimume 254 kilometrojn (158 mejlojn) nordoriente de Londono. Fine de en la komunumo vivis. La loko situas en monteta pejzaĝo, loke nomata "malgranda Svislando", kaj interalie konatas pro observatorio, el kiu iuj asteroidoj estis unuafoje viditaj.
Panské Dubenky
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1350.
NGC 5907
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Chambois (Orne)
Chambois estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chamboisiens.
Ĝi nun formas parton de Gouffern en Auge
Amonia jodato
Amonia jodato aŭ NH4IO3 estas kemia salo rezultanta el reakcio inter la amonia hidroksido kaj la jodata acido. Iodato de amonio estas oksidagento fajrodanĝera kaj eksplodema kiam en kontakto kun organikaj materialoj. Ĝi estas blankaj aŭ senkolora polvo. La stabileco de la halogenidoj pliigas ekde la NH4BrO3 < NH4ClO3 < NH4IO3. Pro ĝia malstabileco, jodatoj uzatas kiel perantoj en kemiaj reakcioj.
Sintezo
En laboratorio, la amonia jodato prepareblas reakciante jodatan acidon kun amoniako. Laŭ la jena ekvacio:
NH3 + HIO3 → NH4IO3
Granda Ĥingan-Montaro
Granda Ĥingan-Montaro (simplaĉine 大兴安岭, tradiciĉine 大興安嶺, pinĝine Dà Xīng'ānlǐng; en mongola Их Хянганы нуруу; en manĉura: Amba Hinggan), estas vulkana montarĉeno en nordorienta Ĉinujo. La montarĉeno etendas al ĉirkaŭ 1 200 km el nordo al sudo, mallarĝe al sudo. Ĝi dividas la manĉuran ebenaĵon de nordorienta Ĉinujo oriente el la Mongola Altebenaĵo de Interna Mongolujo okcidente.
Geografio
La montaron kovras vastaj arbaroj. Tiu regiono estas notinda por sia daura flaŭro, kiu estas influata ekde la najbaraj siberia kaj manĉura flaŭroj. La montaro konstituas gravan klimatan disigon. Ĝi kaptas la plejmulton de la precipitaĵo el la sudorientaj ventoj kaj produktas relative humidan klimaton (la jara precipitaĵo superas 500 mm) kiu kontrastas kun la arida regiono en la okcidento. La norda sekcio de la montaro estas la plej malvarmaj parto de orienta Ĉinujo, kun ekstreme severaj vintroj (averaĝa temperaturo de -28 °C) kaj kun vastaj areoj de ĉiamfrosta grundo.