cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Melduo
Al la askofungoj (Ascomycota) apartenanta damaĝanto, la vera farunroso (melduo) (Erysiphaceae) atakas ĉefe foliojn. Tiukaze, la foliojn kovras farunsimila kovraĵo, kaj la folioj pli poste bruniĝas kaj sekiĝas. Al la veraj farunrosaj fungoj apartenas ekz. Blumeria graminis (atakas diversajn grenacojn kaj paŝtejherbojn) kaj Erysiphe necator (damaĝanto de la vinberbranĉo). Ili estas tipaj ektoparazitoj, ĉar la micelio kreskas sur la surfaco, sed ĝi enpenetrigas suĉfadenojn, per kiuj ĝi prenas el la surfacaj ĉefoj la necesan nutraĵon. Ĝi disvastiĝas tra la aero per konidioj, kiuj dum horoj eligas ĝermohifon kaj tiuj adheras per adherdisko (appressorium) sur la planto.
Al la oomikotoj (Oomycota) apartenanta damaĝanto, falsa farunroso penetras kutime pli profunde en la planton kaj produktas ofte blankan kovraĵon sur la suba folioflanko. La herbo- kaj tuberoputriĝo de terpomo, ekita de terpomŝimo (Phytophthora infestans), kaŭzis meze de la 19-a jarcento gravan malsategon en Irlando. Alia grava planta parazito estas la falŝa farunroso de vinbera Plasmopara viticola kaj la bluŝimo de tabako (Peronospora tabacina). En la hodiaŭaj (ornam)ĝardenoj, la farunroso troveblas preskaŭ ĉiam kiel blanka kovraĵo sur flokso (Phlox paniculata).
Oni batalas kontraŭ la vera farunroso en la agrikulturo per la t.n. fungicidoj, tradicie, plej ofte bazitaj je sulfuro. Kontraŭ la malvera farunroso, tradicie kupro estas uzata.
Eksteraj ligiloj
<!-- Mi kunfandos, narvalo Meldau aŭ farunroso estas komuna nocio por diversaj plantaj malsanoj, kaŭzataj de fungoj. La atakita plantoparto estas kovrita per blankaj ŝimaj miceloj kaj ŝajnas surŝutita per faruno: tiel estiĝis la alia esprimo por la malsano farunroso. La vorto origine derivas el la germane Mehltau (laŭvorte farunroso) kaj verŝajne tiu esprimo kaj vorto disvastiĝis en multaj eŭropaj lingvoj.
La melduon kaŭzas la sola familio de Erysipaceae de ordo Erysiphales (Perisporiales) de askofungoj (askomicetoj, Ascomycetes). Ili estas ektoparazitoj de la semplantoj, ilia micelo disvastiĝas sur la surfaco kaj nur malofte eligas suĉajn flankajn branĉojn ([[haŭsorio]jn) en la epidermajn ĉelojn de la patrina planto.
La senseksa plimultiĝo okazas per barelformaj konidioj (’’oidium’’). Okaze de seksa plimultiĝo, fine de somero aperas etaj, (komence blankaj, sed amturiĝante) malhelaj, globformaj peritecioj, en kiu sidas la askoj. La nombro de la askoj estas ĉiam malgranda, en kelkaj genroj eĉ unu (Sphaerotheca). La melduo povas kaŭzi grandan damaĝon ĉe la kulturplantoj.
La batalo kontraŭ la fungo okazas per fungicidoj, plej ofte bazita je sulfuro.
La plej gravaj genroj:
specioj:
Oni nomas ankaŭ falŝa melduo la speciojn de ordo Peronsporales, apartenanta al (oomicetoj), kiuj penetras en la la interĉelaran sistemon de la planto kaj produktas blankan kovraĵon sur la suba parto de la folio.
3688 Navaho
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la etno de la indianoj Navahoj.
Orbito
Ĝia discentra kometeca orbito tanĝas tiun de Marso kaj proksimas tiun de Jupitero. Ĝi tiom proksimiĝas de Marso, ke oni povus rigardi ĝin kiel marsrenkonta asteroido.
Ĝi estas unu el la maloftaj objektoj en orbita resonanco 2:1 kun Jupitero, kaj trakuras sian orbiton tiamaniere ke ĝi neniam proksimiĝas de tiu-ĉi planedego.
Csaba Kelemen
Csaba Kelemen [ĉaba], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kelemen Csaba estis hungara aktoro.
2283 Bunke
2283 Bunke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1974 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio
Nomo
Ĝia nomo honoras la argentinan revoluciistinon Tamara Bunke.
Csaba Kelemen
Csaba Kelemen naskiĝis la  en Szolnok, li mortis la  en Miskolc.
Biografio
Csaba Kelemen akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1980. Lia ĉefinstruisto estis Imre Kerényi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 1982-1989 li estis membro de Teatro Radnóti, ekde 1989 ĝis sia morto de Teatro Gárdonyi Géza. Li ricevis nuran premion en 2014. Li mortis pro Kronvirusa malsano de 2019.
Vișeu (rivero)
Vișeu [viŝeŭ] (Вішеу, Visó, Wischau) estas rivero en la ru ana distrikto Maramureș, maldekstra flankrivero de Tiso. Ĝi fontas en la montaro Munții Rodnei en altitudo de 1.409 m, longas 77 kilometrojn kaj verŝiĝas en Tison ĉe Valea Vișeului.
La fervoja linio inter Dej kaj Sighetu Marmației kaj la rumana nacia vojo DN18 parte sekvas la valon de la rivero.
NGC 141
NGC 141 (aliaj indikoj — PGC 1918, ZWG 409.27) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stordal
La teritorio havas komunan limon kun.
Raĝastano
Raĝastano (राजस्थान  «Reĝo-lando») estas subŝtato en nord-okcidenta Barato. La ŝtataj loĝantoj estis 56,473,122 en 2001.
Geografio
Raĝastano apudas la landon Pakistano okcidente, kaj la ceterajn baratajn ŝtatojn Guĝarato sud-okcidente, Madhja-Pradeŝo sud-oriente, Utar-Pradeŝo kaj Harjano nord-oriente kaj Panĝabo norde. Ĝi estas la plej granda ŝtato de Barato kun.
La ŝtato estas disiĝebla en du apartaj areoj:
Brenay-Glaĉero
Brenay-Glaĉero (france Glacier du Brenay, germane Brenaygletscher) estas valglaĉero en la Valezaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 5,95 km, averaĝan larĝecon de 0,7 km kaj kovras kun tributglaĉeroj areon de 9,96 km².
Raĝastano
Geografio
La komuna limo inter la du regionoj estas materiigita de la monto-ĉeno Ârâvalli.
Rasĝastano estas tre seka regiono kiu foje ne ricevas pluvon dum pluraj jaroj. La loĝantaro loĝas plejparte en kamparo, kaj pro sekeco, homoj kaj aliaj bestoj komencas serioze suferi. Malgraŭ grava reto de kanaloj fositaj, ankoraŭ la irigacia demando restas tikla.
Listo de polaj esperantistoj
Jen listo de polaj esperantistoj. Inter ili estas kelkaj esperantistoj famaj por la historio de Esperanto, inter kiuj familio Zamenhof kaj aliaj pioniroj. Tamen la poleco de tiu familio kaj aliaj, konsiderante la histori-politikajn ŝanĝojn de la lando Polujo, estas sub diskuto. Jen ili:
Raĝastano
Raĝputoj
Multaj militemaj gentoj renkontiĝis en tiu vojkruco, ekstercentra en Barato, sed tamen ĉefe grava politike. Sed finfine, la popolo kiu superis la historian fadenon de tiu barata angulo estas la Raĝputoj («Reĝidoj»), fremde devenaj klanoj da fanfaronaj militistoj, energi- kaj honor-plena, kiu krucis glavon kun ĉiuj kiuj iam aŭdacis sieĝi iliajn feŭdojn, kaj ja estis amasoj! Dum laŭlegende, ili devenas de suno, luno kaj fajro, la Raĝputoj estas la heredantoj de la inter-miksaĵo inter la multaj hindianaj triboj kaj la Hunoj. Ekde la 6-a jarcento, por membriĝi en la bunta sed tamen kodo-plena barato, Raĝputoj devis akiri statuton kaj trovi lokon en la kasta sistemo. Diversaj periloj ebligis tiun fieran popolon sur-treti kaj regi la raĝastanan grundon. Interalie por akceptiĝi de la loĝantoj, ili procedis al fajra puriĝo.
Dum pli ol 1000 jaroj, la raĝputaj klanoj ĉef-influis la regionon, precipe la dezertan parton. Tiu epoko estas stampita de senfinaj spitoj inter klanoj kiuj aspiris al pli da potenco kaj bieno, kaj do furioze ekatakis la tujajn najbarojn. Kiam ajn ili trafis malsukceson, ili volonte sin forlasis al Jauhâr (kolektiva sinmortigo) anstataŭ submetiĝi al la kontraŭa klano. Kvankam temis pri kavalerieca vivmaniero, ilia soifo pri batalado malfortigis sin kaj verŝajne igi siajn malvenkojn.
Tamen, kiel dirite, ilia persistemo estas senegala. Post jardekoj de internaj rival-bataloj kaj luktoj kontraŭ la norde devenaj muzulmanoj kiuj celis atingi la maron, alvenis la mogoloj, turkaj migrantoj. Tiuj novuloj donacis al la regiono siajn plej majestajn palacojn kaj konstruaĵojn.
Brita imperio kaj sendependeco
Finfine, la ĉefhindreĝoj estis pli fidelaj al la brita reĝino ol la britoj mem, kaj estis lojalaj militservantoj dum la dua mondmilito. Kiam okazis sendependeco en 1947, la ĉefaj hindaj reĝoj timegis perdi siajn avantaĝojn kaj superecojn, sed male neniel maltrankvilis pri la stato de la lando kaj de ties loĝantoj, kiu estis kompatinda post jarcentoj da miszorgemo. Lordo Louis, la lasta angla vicreĝo kaj fama traktanto de la sendependeco, penegis por atingi kompromison de tiuj favorituloj. La raĵputaj ĉefaj hindaj reĝoj konservis siajn titolojn, siajn bienojn kaj riĉaĵjn ĝis la 1970-oj, kiam Indira Gandhi abolis tiun maljustecon.
Post ilia forestiĝo, la raĝastananoj iom post iom emancipiĝis kvankam la ŝtato restas malriĉa. Tamen, historio estas preskaŭ palpebla tie ĉi kaj la delongaj tradicioj ne estas forgesitaj. La virina kondiĉo restas iom malliberema rilate kun la aliaj ŝtatoj. Tamen, la ŝtato rapide supreniris kaj precipe danke al turismo riĉiĝas.
Politiko
La guberniestro estis aktuale Kalyan Singh. Estas la 20-a guberniestro depost la ŝtatiĝo je la 1-a de novembro 1956. Ashok Gehlot estas la ĉefministro de Raĝastano depost 2018.
La asembleo enhavas 200 parlamentanojn.
Ĉefaj urboj
La ĉefurbo estas Ĝajpuro kaj situas nord-okcidente en la ŝtato. Raĝastano estas la dua plej vizitata ŝtato de Barato. La turistojn allogas la kolorriĉaj urboj: la blua Ĝodhpur, la roza Ĝajpuro, la blanka Udaipur kaj la flava Jaisalmer. Aliaj turist-allogaj urboj estas Puŝkar, eksa hipia loko, kaj Monto Abu.
Bernadett Gregor
Bernadett Gregor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gregor Bernadett estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia patro estis József Gregor, ŝia menciinda edzo estis György Gát.
Bernadett Gregor naskiĝis la  en Szeged.
Ryki
Ryki estas urbo en Lublinio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Ryki en distrikto Rycki.
Luterana preĝejo (Mórichida)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en mezo de vilaĝo Mórichida.
Historio
Bálint Török ricevis la vilaĝon en 1533, kiu ŝanĝis la religion al luteranismo. En 1789 la loĝantoj ricevis permeson konstrui propran preĝejon, sed sen turo. Oni konstruis ankaŭ luteranan lernejon. La turo estis konstruita en 1835. Dum la 2-a mondmilito la preĝejo difektiĝis, la rekonstruon eĉ hungaroj vivantaj en Usono apogis. La lasta renoviĝo okazis en 1996.
Konstruaĵo
Tiu ĉi preĝejon ankaŭ loĝantoj de Árpás uzas.
Hahnbach
Hahnbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Amberg-Sulzbach de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Hahnbach.
Akvobaraĵoj de Subiako
La Akvobaraĵoj de Subiako estis grupo de tri romiaj gravitaj akvobaraĵoj ĉe Subiaco, Latio, Italio, desegnitaj kiel plezuraj lagoj por imperiestro Nerono (54–68 p.K.). La plej granda estis la plej alta akvobaraĵo en la Romia Imperio, kaj eĉ en la mondo ĝis sia akcidenta detruo en 1305.
La loko de tiu akvobaraĵo kuŝas ĉirkaŭ 75 km oriente de Romo. Tiu simpla gravita akvobaraĵo estis konstruita el mortero kaj staris ĉirkaŭ 410 m super marnivelo.
Belince
Belince, hungare Belinc estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
Janville (Eure-et-Loir)
Janville estas malaperinta franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Belince
Situo
Belince situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo (ĉefvojo preteriras), laŭ fervojo Nitra-Radošina. La vilaĝo kontaktiĝas kun Preseľany. Topoľčany troviĝas 12 km-ojn.
Janville (Eure-et-Loir)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Janvillois.
Belince
Historio
La nomo "Bullad" estis unue menciita en 1318, apartenanta al episkopejo de Nyitra. En 1828 vivis tie 109 homoj en 15 domoj. En 1835 incendio okazis. En 1910 loĝis en Belinc 254 homoj, (244 slovakoj, 6 hungaroj, 4 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Belince 268 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Janville (Eure-et-Loir)
Ĝi nun formas parton de Janville-en-Beauce.
(14920) 1994 PE33
(14920) 1994 PE33 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Libro de Ester
Libro de Ester (hebree: מגילת אסתר, megíllat Estér "volvaĵo de Ester") estas libro de la Tanaĥo (laŭ judisma teologio) aŭ de la Malnova Testamento (laŭ kristanisma teologio) en la Biblio. La libro rakontas pri tio, kiel judino de nomo Ester, kiu fariĝis reĝino en Persa imperio, savis sian popolon de pogromo. La libro kaŭzigas la estiĝon de la juda festo Purimo.Por la kristanoj la verkaĵo apartenas al la historiaj libroj de la Malnova Testamento kaj estas envicigita post la Libro de Judit.
Por la judoj ĝi apartenas al la tria parto de la Tanaĥo (nomata Ketuvim, כְּתוּבִים, "la skribaĵoj"). Ene de tio, ĝi estas unu el la kvin solenaj volvolibroj (ְּמגלות Megilot), malgrandaj libroj, kiujn oni legas okaze de kelkaj festoj:
Aŭtoro
Skribis ĝin nekonata aŭtoro ĉ. 300 a. K. en la hebrea lingvo. Oni tradukis ĝin al la greka en 178 a. K., kaj pliampleksigis ĝin per aldonoj, kiuj do troviĝas nur en la greka LXX kaj la latina Vg, sed ne en la hebrea biblio. Estas t. n. duakanonaj partoj aŭ Apokrifoj.
Enhavo kaj strukturo
Jen resumo de la enhavo:
Kiam Aĥaŝveroŝo repudiis sian edzinon Vaŝti pro malobeemo, oni serĉis alian belan knabinon anstataŭ ŝi. Inter la virgulinoj, venigitaj al la palaco, estis Hadasa, nomata ankaŭ Ester, prizorgatino de Mordeĥajo, fakte filino de lia morta onklo. Mordeĥajo konsilis, ke ŝi ne malkaŝu sian judecon kaj la reĝo elektis ŝin kiel sian edzinon. Tiutempe du korteganoj planis atencon kontraŭ la reĝo. Mordeĥajo eksciis tion, informis Ester kaj tiu la reĝon.Post certa tempo la reĝo eminentigis Hamanon kaj altigis lin super ĉiuj princoj kaj servantoj, kiuj antaŭ Hamano ĵetis sin vizaĝaltere. Nur Mordeĥajo rifuzis tion fari. Hamano ekkoleris kontraŭ la juda popolo, kalumniis ĝin antaŭ la reĝo kaj atingis permeson ekstermi ĝin en unu tago samtempe en la tuta regno. Kvankam estis malpermesite iri al la reĝo nevokite, Ester vizitis lin, kaj ŝi trovis favoron. Dum festeno la reĝo ordonis al ŝi eldiri sian deziron, kaj ŝi petis savadon por sia popolo. La reĝo, informiĝinte pri la meritoj de Mordeĥajo, plenumis ŝian deziron, pendigis Hamanon kaj revokis la leterojn pri la ekstermo de la Judoj. Poste Ester kun Mordeĥajo elpetis de la reĝo la permeson, ke en la sama tago, kiam ili estu pereontaj, la judoj povu ekstermi siajn malamikojn. Ili mortigis sepdek mil homojn, sed la havaĵon ili ne tuŝis.
Efiko
La libro inspiris al Lion Feuchtwanger ideon pri la fama romano Judino de Toledo, kiu okazas en la 12-a jarcento kaj rakontas pri amo de la hispana reĝo kaj bela juda konkubino.
Valenteno de Terni
Valenteno de Terni – latine Valentinus – estas kristana sanktulo kaj martiro de la Romkatolika eklezio. Dum la 3-a jarcento post Kristo li estis kuracisto kaj episkopo de urbo en Italio, kiu tiam latine nomiĝis Interamna kaj hodiaŭ havas la nomon Terni.
Laŭ kristanaj tradiciaj informoj, la episkopo Valenteno de Terni la 14-an de februaro estis mortigita fare de la romiaj aŭtoritatuloj, kiuj kontraŭbatalis la disvastiĝantan kristanismon en la Romia Imperio. Kvankam la romia imperiestro Claudius la 2-a severe malpermesis geedziĝojn laŭ kristana rito, la episkopo aparte volonte kristane geedzigis enamiĝintojn, tiel daŭre riskante sian vivon. Al la ĵus geedziĝintaj paroj li laŭ la legendo ĉiam donacis florojn el la propra ĝardeno. Laŭ la kristanaj tradiciaj informoj, la geedziĝoj benitaj de li estis aparte feliĉaj kaj harmoniaj.
Tial post lia martira morto Valenteno iĝis patrono aparte de la enamiĝintoj kaj de junaj geedzoj. En la alpaj landoj la memoro pri li estis same vivtenata kiel pri alia, samnoma historia kristano, kiu nomiĝis "Valenteno de Raetia", kiu laŭ la legendo kapablis mildigi la suferojn de infanoj suferantaj je epilepsio: dum la jarcentoj la bildoj de ambaŭ personoj en preĝejoj de suda Germanio, Svislando, Aŭstrio, Slovenio kaj norda Italio ĉiam pli similiĝis unu al la aliaj kaj fine ne distingeblis. La tradiciaj atribuaĵoj de Valenteno de Terni estas glavo (pro la martira morto per senkapigo) kaj koko (kiel simbolo de la ofero de sia vivo). Oficiala memortago iĝis la 14-a de februaro – la Sankt-Valentena tago, kiu dum la 20-a jarcento sendepende de la originaj kristanaj tradicioj iĝis moda tago de la enamiĝintoj en kelkaj landoj.
La ostoj de la sanktulo Valenteno de Terni konserviĝas en la urba preĝejo de Krumbach en la distrikto Günzburg de Bavario en suda Germanio.
Stefano Ronchetti-Monteviti
Stefano Ronchetti-Monteviti (1814–1882) estis itala komponisto, muzikedukisto, kaj lernejadministraisto. Naskiĝinta en Asti, li aliĝis altlernejon de Milana Konservatorio en 1850 kiel profesoro de Kontrapunkto. Li iĝis la lerneja direktoro en 1878, postenon kiu li tenis ĝis malsano devigis lin rezigni en Novembro 1881. Li mortiĝis la venontan jaron en Casale Monferrato. Kelkaj elstaraj liaj lernantoj estis ekzemple Franco Faccio, Giacomo Puccini, kaj Ivan Zajc. Lia kompona produktaĵo ĉefe konsistas el religia muziko. Lia opero Pergolese premierisĉe La Scala la 16an de marto 1857. Li uzis libreton de Temistocle Solera kaj stelulis sopranino Maria Spezia-Aldighieri.
Batalo apud Nancio
La Batalo de Nancio estis batalo inter Reneo la 2-a, duko de Loreno kaj Karlo la Brava, duko de Burgonjo. Ĝi okazis la 5-an de januaro 1477 norde de la vilaĝo Jarville proksime de la urbo Nancio. Ĝi estas unu el la tri grandaj bataloj de la Burgonja Milito
Kunteksto en la fino de la jaro 1476
En 1475, Nancio estas la centro de Burgonjo sed en 1476 la forpelita duko de Loreno, Reneo la dua ribelis, rekonkeris la duklandon kaj sieĝis la urbon Nancio. La 8-an de oktobro la duko Reneo eniris en la urbon. La 25-an de oktobro la duko karlo estis antaŭ la urbon por denove sieĝi la urbon. Finon 1476, Nancio rezistis ankaŭ kaj Reneo formis armeon por liberigi la urbon.
La fortoj la 5-an januaro 1477
Karlo armeo enhavis 10 000 homojn, laŭ la soldo pagita sed konsekvence malvarma vintro kaj atakoj dum la sieĝo la homoj kiuj restis estis ĉirkaŭ 6000. La artilerio estas grava. La militistoj parolis kvar lingvojn : franca, germana, angla kaj italia.
Reneo armeo enhavis 20 0000 homojn ĉefe lorenaj, alzacaj kaj svisaj. La garnizono de Nancio enhavis 2 000 homojn. La militistoj parolis du lingvojn : franca kaj germana.
Disvolviĝo
Je 8-a horo post ceremonia meso la trupoj de la duko Reneo ekmovis. Trupoj transiris kaŝitaj tra la arbaro kaj surprizis la dekstra flanko de la burgonja armeo. Je 17-a horo la batalo finis.
Konsekvencoj
La batalo estis eta sed la konsekvencoj estis gravaj. Kun la morto de Karlo la Brava, Francio kaj Germanio iĝis rekte najbaraj.
NGC 142
NGC 142 (aliaj indikoj — PGC 1901, ESO 473-21, MCG -4-2-14, AM 0028-225, IRAS00286-2253) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eisbach (Rejno)
La rivereto Eisbach, ankaŭ nomata Eis kaj je la malsupra parto Altbach, estas 38 km longa alfluanto de la rivero Rejno en la nordorienta parto de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas apud Ramsen en la norda parto de la Palatinata Arbaro kaj fluas orienten al la Rejno, en kiu ĝi fluas de maldekstre en Worms. Najbaraj riveretoj estas la Eckbach kaj la Pfrimm.
Rivervojo
La plej forta fontrojo de la Eisbach venas el Hohe Bühl (alteco de 443 m super marnivelo) en la norda Palatinata arbaro sudokcidente de la komunumo Ramsen. La rojo enfluas la baraĵlagon Eiswoog kaj poste ĉe la domareto Kleehof alfluas la 3,5 km longa rojo Bockbach. Ĉi tie la Eisbach turnas sin nordorienten. Poste la rivereto pasas Ramsen kaj la urbeton Eisenberg. Malsupre de Ebertsheim enfluas de dekste la 5 km longa Seltenbach kaj post nur malmultaj pliaj metroj de maldekstre la 10 km longa Rodenbach. Post la domareto Quirnheim-Tal kaj la komunumo Mertesheim la Eisbach atingas la Malaltebenaĵon de Supra Rejno apud Grünstadt- Asselheim.
Nomo
La unua mencio de Eis estis el 766 en dokumento de Lorscher Codex, kie la rivero nomiĝas Isina. La nomo Eis rilatas al fererco, kiun oni fosis iam en la regiono. La dua hipotezo eszas ,ke la vorto venas de la ĝermana radiko īs kiu signifas "moviĝi rapide, rapidi, rapide flui“. Aliaj tradukas la nomon al "Eisenbach" (= fera rojo) ĉar la iama nomo de la ĉefa loko Eisenberg estis Isenberg.
Historio
Jam en la paleolitiko en la regiono homoj ĉasis kaj kolektis tie. Artefaktoj el tiu epoko troviĝis en Asselheim. Plia trovaĵoj el Asselheim estas el la mezolitiko kaj neolitiko. Sed nur ekde la neolitiko homoj daŭre loĝis en la valo de la Eisbach. Neolitikaj setlejo ekzistis ĉe la Adlerberg en Worms, en Weinsheim, Horchheim, Wiesoppenheim, Albsheim kaj Asselheim. Ekde la romia epoko oni fosias ferercon ĉikaŭ Ramsen kaj la ferfarado en Eisenberg komenciĝis. En la romia tempo staris en la valoj de Eisbach kaj Pfrimm multajn romiaj vilaoj Villa Rustica. Ekde la unua duono de la 5-a jarcento finiĝis la romia regado. La frankoj ekloĝis la valon jam en la dua duono de la 5-a jarcento. Preskaŭ ĉiu loko apud Eisbach estis frankaj setlejoj el la fino de la 5-a jarcento kaj la 8-a jarcento. Centra rolo ludis tiam la strato de Metz trans Kaiserslautern kaj tra la valo de la Eisbach al Worms.
La akvoenergio de Eisbach estis jam uzata en mezepoko por funkciigi akvomuelejojn,, ekzemple la muelejoj Papiermühle, Krausmühle kaj Schiffermühle en Albsheim aŭ Stegmühle en Offstein. Antaŭ la detruo de la urbo en 1689 la riverezto donis energion al 11 akvomuelejoj nur en Worms kaj de Worms riversupren pliajn 19 muelejoj.
Hägar
Hägar the Horrible (angle, "Hägar la Terura") estas fikcia vikingo kaj la heroo de samnoma humura bildstria serio kreita en 1973 de Dik Browne kaj daŭrigita ekde 1988 de lia filo Chris Browne.
Fokuso de la bildstrio estas Hägar kaj lia familio. Profesie li havas la reputacion esti "terura", sed enkore li estas milda kaj bonvolema, kvankam iom necivilizita, familia patro. Kun varma humuro la serio satiras pri stereotipoj kaj de la malklera Mezepoko kaj de la moderna socio.
La bildstrio aperas en pli ol 1900 gazetoj en 58 landoj en 13 lingvoj. En la 1980-aj jaroj ekzistis eĉ versio en latino, Haegar Terribilis.
Unio de Sud-Afriko
Unio de Sud-Afriko (USA = Unio de Sud-Afriko) estis antaŭulo de nuntempa Sud-Afriko. La Unio estiĝis post la dua bura milito (1899 - 1902). La 31-an de majo 1910 ĉiuj provincoj estis unuigitaj en Sudafrikan union, kiu akiris statuton de dominio. La Unio pereis la 31-an de majo 1961, kiam estis proklamita respubliko kaj la nomo ŝanĝiĝis al Sud-afrika respubliko.
Pria
Pria (hungare:Perje) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Zalău. En 1910 ĝi havis 1228 loĝantojn (rumanoj); en 1992 594 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1481. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Cizer.
Vivo de Joseph Smith, Jr. de 1831 al 1834
La vivo de Joseph Smith, Jr., de 1831 al 1834 kovras la periodon de tempo de kiam Smith movis kun lia familio al Kirtland, Ohio, Usono en 1831, al lia reveno de Tendaro de Ciono en 1834. De 1831, Smith jam tradukis la Libron de Mormon establita la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Li fondis ĝin kiel la Eklezio de Kristo, sed estis poste vokita de rivelo ŝanĝi ĝian nomon al la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.
Vivo en Kirtland, Ohio
La frua Eklezio kreskis rapide.
Templo en Kirtland
En Kirtland, estis konstruita la unua templo. La laboroj estis komencitaj en 1833 kaj la templo estis dediĉita en 1836. Ĉe kaj ĉirkaŭ la dediĉo, multaj eksterordinaraj eventoj estis raportitaj: aperoj de Jesuo, Moses, Elija, Elias kaj anĝeloj; parolanta kaj kantado, ofte kun tradukoj; profetoj; kaj alia spirita spertos. Kelkaj mormonoj kredis ke la milenia reĝado venis. Smith povas havi unue praktikadita poligamion dum la konstruaĵo de la Templo en Kirtland.
Marne-la-Vallée - Chessy (stacidomo)
Marne-la-Vallée - Chessy estas franca stacidomo sur linio A de RER kaj sur LGV Interconnexion Est, situanta en komunumo, departemento Seine-et-Marne, en regiono Francilio.
6414 Mizunuma
6414 Mizunuma estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Marne-la-Vallée - Chessy (stacidomo)
Ĝi estas komuna stacidomo de RATP (kiu nomas ĝin Marne-la-Vallée Chessy - Parcs Disneyland) kaj SNCF priservata de trajnoj de linio A de RER kaj ankaŭ TGV kaj Eurostar.
6414 Mizunuma
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Mizunuma, kvartalo de Kurohone (urbeto nun kunfandita en la urbo Kirju, gubernio Gunma). Mizunuma estas fama pro sia fervoja stacidomo en kiu troviĝas termofonto.
Le Puiset
Le Puiset estas malaperinta franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Marne-la-Vallée - Chessy (stacidomo)
Ĝi rolas kiel finstacio de branĉo A4 de RER.
Le Puiset
Ĝi nun formas parton de Janville-en-Beauce.
King's College (Kembriĝo)
Kapelo
La kapelo de la Reĝa Kolegio ĝenerale estas la distingilo de la urbo kaj estas eble la plej fama kaj bela konstruaĵo de gotika arĥitekturo en Kembriĝo. Ĝi estis konstruata dum tempospaco de proksimume cent jaroj en tri fazoj kaj havas la tutmonde plej grandan ventumilvolbon en la rektangula stilo), multajn vitralojn kaj la pentraĵon „La Adorado de la Saĝuloj el Oriento“ von Petro Paŭlo Rubens. La kapelo servas plue por diservoj kaj aliaj aranĝoj.
Friedrich Schultze
Friedrich Schultze estas nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Rákóczi-ponto
Rákóczi-ponto estas grava ponto en Budapeŝto (inter Újbuda kaj Ferencváros) trans la Danubo.
Historio
La ponto pretiĝis en 1995. Ĝi konstruiĝis apud Suda interliga fervoja ponto. Ĝis 2011 la oficiala nomo estis Lágymányosi-ponto, poste honore al Francisko Rákóczi la 2-a la ponto ricevis novan nomon.
Ĉe la pontofinaĵo en Pest Nacia Teatro konstruiĝas en 2002, Palaco de Artoj en 2005. Ĉe la alia pontofinaĵo en Buda universitataj konstruaĵoj kaj diversaj informadaj institutoj konstruiĝis (kelkaj jam en 1996).
Vilmos Albert
Biografio
Vilmos Albert havigis diplomon en Universitato de Koloĵvaro pri hungara-latina lingvoj. Ekde 1920 li estis instruisto de la ĉefgimnazio de Miercurea Ciuc. Li estis kunlaboranto de Csíki Lapok, Erdélyi Tudósító.
Muzeo de Kompara Zoologio
Multaj el la montraĵoj en la publika muzeo havas ne nur zoologian intereson sed ankaŭ historian gravon. Pasintaj ekspozicioj montris fosilion de plata eĥino kiu estis trovita de Charles Darwin en 1834, la drepanon de la kapitano Cook, kaj du fazanojn kiuj iam apartenis al George Washington.
La Harvard Muzeo de Natura Historio estas fizike konektita kun la Muzeo Peabody de Arkeologio kaj Etnologio; por vizitanto, unika enirbileto permesas liberan aliron al ambaŭ muzeoj. La sciencaj kolektoj de la Museum of Comparative Zoology ne estas malfermaj al la publiko. Muzeo de Kompara Zoologio estas malfermita ĉiutage de 9:00 a.m. ĝis 5:00 a.m.
Referencoj
42.37847°N, -71.11556°W
Höchheim
Höchheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhön-Grabfeld kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Teridiosomatedoj
La radiaraneoj (familio Teridiosomatedoj aŭ Theridiosomatidae) estas araneuloj plej rekoneblaj pro sia konstruado de konusformajn araneretojn. Je oktobro 2015, tiu familio konsistis el 106 specioj en 18 genroj.
Genroj
Je Oktobro 2015, la Aranea Mondokatalogo akceptis 18 genrojn:
Nod-sur-Seine
Nod-sur-Seine estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Historio
La 12-an de septembro 1944 tie militistoj de Jean de Lattre de Tassigny kaj militistoj de Philippe Leclerc kuniĝis.
Smøla
estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la provinco Møre og Romsdal, kaj situas en la okcidenta parto de Norvegio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Gallinuloides
Gallinuloides estas prahistoria genro de praKokoformaj birdoj. Ili vivis antaŭ ĉirkaŭ 48 mj en Nordameriko. La tipa specimeno estis trovita en kuŝejo de la Formacio Verda Rivero en Vajomingo, Usono.
László Sajó
László SAJÓ [ŝajo:], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sajó László estis hungara inĝeniero pri mekaniko, politikisto naskita en Máramarossziget en aprilo 1877 kaj mortinta en Astraĥano (Sovetunio) en julio 1943. Lia origina familia nomo estis Schwalb.
(19114) 1981 EP37
(19114) 1981 EP37 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Kráľ
Kráľ (krAlj), (hungare Sajószentkirály (ŝajOsentkirAj)) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. La slovaka kráľ kaj la hungara király signifas: reĝo.
Situo
Kráľ situas sur ebenaĵo kaj sur tre mildaj deklivoj, laŭ maldekstra bordo de Sajó, laŭ la hungara landlimo, laŭ ĉefvojo Tornaľa-Miskolc, laŭ fervojo Lenartovce-Tornaľa. La lasta troviĝas 11 km. Kráľ najbaras kun Riečka.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1282 en formo "Zenthkyral". En 1680 la turkoj senhomigis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Sajószentkirály 661 da homoj, (escepte 3 germanojn ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Sajószentkirály apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornaľa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Sajószentkirály rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš, dume alvenis slovakoj. En 2001 loĝis en Kráľ 932 homoj, (649 hungaroj, 199 slovakoj, 80 ciganoj kaj aliaj). Limpasejo funkciis ĝis 2007, poste Slovakio kaj Hungario apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla ie ajn senĝene.
Norda Karelio
Norda Karelio (Pohjois-Karjala) estas provinco de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Orienta Finnlando, kaj antaŭe estis propra gubernio de 1960 ĝis 1997. Norda Karelio havas loĝantojn kaj ĝia areo estas  el kiu  estas akvo. El la loĝantoj parolas la finnan kaj  la rusan.
Historie, kiel la nomo indikas, la teritorio estis parto de la historia finna regiono Karelio, kies plej granda parto kadre de la Vintra Milito de novembro 1939 ĝis marto 1940 estis konkerita kaj prenita de Sovetunio.
Komunumoj
Norda Karelio havas 13 komunumojn, el kiuj kvin estas urboj (per dikaj literoj).
Ryn
Ryn estas urbo en Varmio-Mazurio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Ryn en distrikto Giżycki.
Internacia kunlaboro
http://www.fotoryn.com
Archid
Archid [arkid] (hungare: Szilágyerked) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Cehu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 584 loĝantojn (hungaroj); en 1992 523 (hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1368. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Közép-Szolnok, poste Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Coşeiu.
Guderian
Guderian estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
8676 Lully
8676 Lully estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nouhant
Nouhant estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 323 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
8676 Lully
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ital-franca komponisto Jean-Baptiste Lully (1632–1687), kiu kreis vivplenan stilon, enkondukante viglajn dancojn, kiel la burreon, la gavoton kaj la ĝigon, en siajn baletojn.
Nouhant
Geografio
Nouhant etendiĝas sur 25,75 km², kaj havis 323 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 12 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Nouhant apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Nicolas Simonet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Nouhant apartenas al la kantono de Chambon-sur-Voueize, kies ĉefurbo estas Chambon-sur-Voueize. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Valpurga
Ŝi estis angla misiisto en Germanio kaj en popolaj legendoj ŝi estas protektantino kontraŭ sorĉado kaj magio. Ŝiaj fratoj estis la ankaŭ sanktuloj Vilibaldo kaj Vinibaldo kiu iĝis abato de monaĥejo ĉe Heidenheim (Meza Frankonio): la monaĥejo enhavis kaj virojn kaj virinojn, kaj post la morto de Vinibaldo, ŝi iĝis abatino.
Antonio Bazzini
Antonio Joseph Bazzini (11a de marto 1818 - 10a de februaro 1897) estis itala violonisto, komponisto kaj instruisto. Kiel komponisto lia ĉefa verkaro estas ĉambra muziko kiu havigis al li centran lokon en la itala instrumenta renaskiĝo de la 19a jarcento. Tamen lia sukceso kiel komponisto estis superita de lia reputacio kiel unu el plej fajnaj koncertviolonistoj de la 19a jarcento. Li kontribuis al parto de Messa per Rossini, specife la unua sekcio de ''II. Sequentia, Dies Irae''.
Márton Pécsi
Márton PÉCsI [pEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pécsi Márton estis hungara geografo, geologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1976).
Márton Pécsi naskiĝis la  1923 en Budafok. Li mortis la 2003 en Cegléd.
Biografio
Márton Pécsi frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1943-1949, kie li lernis ekzemple pri Jenő Cholnoky, Tibor Mendöl. Li instruis jam dum la studjaroj en bazlernejo, poste mezlernejo, inter 1949-1954 en Universitato de Budapeŝto. En 1952 li ricevis postenon en geografia instituto, kiun li gvidis inter 1954-1990. Li doktoriĝis en 1962. Li pensiuliĝis en 1990. Li okupiĝis interalie pri la leŭso. Li estis ĉefredaktoro de fakrevuo Studies in Geography in Hungary inter 1967-1998. Li ricevis medalojn kaj premiojn inter 1959-1990.
Gullfoss
Gullfoss (Or-akvofalo) estas akvofalo en Islando. Ĝia alteco estas 32 m kaj la pli alta de 2 ŝtupoj estas 21 m. Gullfoss estas unu de la plej vizitataj turistlokoj islandaj, kaj kun Þingvellir kaj Geysir parto de la plej ofta turisma vojo islanda, la Ora cirklo.
Komence de lasta jarcento privataj entreprenistoj intencis utiligi ĝin por produkti hidroelektron, sed intertempe ĝi estas publika posedo.
La averaĝa akvokvanto estas 140 m³/s somere kaj 80 m³/s vintre. La plej granda mezurita kvanto estis 2000 m³/s.
Thomas kaj Ann Borrow
{| Thomas Borrow kaj Ann Borrow estas du pentraĵoj de Joseph Wright of Derby.
Priskribo
Thomas Borrow estis la plej aĝa filo de Isaac kaj Honor Borrow kaj naskiĝis la. Lia patro kiu loĝis en Castlefield, tre granda kampara domo, estis dufoje urbestro de Derby en 1730 kaj 1742. Ankoraŭ ekzistas pentraĵo de Isaac Borrow kaj la domo de Borrow estas inkludita en pentraĵo de 1725 titolita A Prospect of Derby. Borrow eniris Grays Inn en 1727. La jaron post kiam Bonnie Prince Charlie venis al Derby, Borrow estis farita Urba Oficisto en 1746. En 1757 li edziĝis kun Anne Ault de Loughborough kaj heredis 4,000 pundojn kaj terojn kaj posedaĵon en Litchurch kaj la paroĥon de St Peters. La paroĥo de St Peters estas nun en la centro de Derby. Joseph Wright of Derby pentris Borrow kaj lian edzinon, Anne (aŭ Ann). Ambaŭ pentraĵoj troviĝas en la koleto de Muzeo kaj artgalerio de Derby same kiel anonima pentraĵo de ilia domo nomita Castlefields. Ambaŭ pentraĵoj datiĝas de 1762-1763 kaj estas 40 per 50 colojn grandaj.
Borrow mortis la. Li havas filon nomitan Thomas kiu literumis sian nomon Borough.
NGC 143
NGC 143 (aliaj indikoj — PGC 1911, ESO 473-22, MCG -4-2-15, AM 0028-225) estas galaksio en konstelacio Baleno.
FC Vaduz
La Fussball Club Vaduz estas la futbalteamo de la urbo Vaduz, la ĉefurbo de Liĥtenŝtejno. La koloroj de la teamo estas ruĝa kaj blanka. La teamo de FC Vaduz nun ludas en la svisa Challenge Leage.
La asocio fondiĝis en la jaro 1931, post kiam la urba administacio de Vaduz decidis konstrui futbalkampon en la urbo. Unu jaron poste la klubo aliĝis al la Schweizerischen Fussballverband, la svisa futbalasocio.
27301 Joeingalls
27301 Joeingalls estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joseph Ingalls, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2011, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Saint Margaret's Episcopal School de San Juan Capistrano (Kalifornio Usono).
Unuaj Libroj por Esperantistoj
Unuaj Libroj por Esperantistoj estas libro kompilita de Ito Kanzi. Tiu ĉi eldonis ĝin en 1973 en Kioto ĉe "Eldonejo Ludovikito". Temas pri la "Iam kompletigota plena verkaro de L.L. Zamenhof", kajero 1.
Hahnenbach
Hahnenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Lieberwirth
Lieberwirth estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Babol
Babol, konata ankaŭ "urbo de oranĝaj floroj" estas universitata urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Provinco Mazandarano, en norda Irano.
Geografio
Babol situas laŭ la samnoma rivero Babol sur ebenaĵo. La urbego troviĝas ĉirkaŭ 20 kilometrojn sude de la Kaspio kaj sude komenciĝas nordaj deklivoj de la Elborz-Montaro. Babol estas 30 kilometrojn oriente de Amol, 34 kilometrojn okcidente de la provinca ĉefurbo Sario (urbo), 148 kilometrojn de Teherano, 620 kilometrojn de Maŝhado, 1095 kilometrojn de marhaveno Bandar Abaso.
Ekonomio
Babol estas la plej granda komerca centro de la provinco, krome Babol produktas manĝaĵojn, tekstilojn kaj aliajn prilaboritajn varojn, inkluzive oranĝojn, citronojn. Ekzistas bienoj ĉirkaŭ la grandurbo, kie kultivas rizojn, ekde la 21-a jarcento ankaŭ teojn, tabakojn kaj kotonojn.
Eduko
Krom Universitato de Teknologio Babol Noshirvani en Babol funkcias multe da aliaj universitatoj, kampusoj, kolegioj.
Klimato
Babol situas en mediteranea klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (Csa). Jare pluvas po 775 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 16,7 °C.
Trafiko
Babol situas laŭ la ĉefvojo Amol-Sario, alia ĉefaj vojoj kuras al Kaspio kaj interno de la lando. La urbego havas aliron al flughaveno 55 km fore kaj al fervoja stacidomo 15 km fore. Babol iam havis apartan havenon nun nomata Babol Sar laŭ la Kaspio, sed ĝi perdis sian funkcion post kiam la akva nivelo falis. Ĝi nun estas moda feriejo kun ŝipaj aliroj.
Famuloj
La suda urboparto estas naskiĝloko de Reza Ŝaho Pahlavi.
Kuniĝo Blua Marina (Francio)
La Kuniĝo Blua Marina ( "Rassemblement bleu Marine" aŭ "RBM") estas franca politika koalicio de suverenismaj partioj, por balota celo, anoncita de Marine Le Pen la en Parizo en la fonda kongreso de la partio Suvereneco, Sendependeco kaj Liberecoj (SIEL), kaj oficiale lanĉita la sekvanta 8-an de majo. Ĝi asocias diversajn partiojn kaj homojn, kiuj sin deklaras patriotoj. Tiu koalicio estis fondita por la kampanjo de la deputitaj balotoj de 2012 de la Nacia Fronto (FN) de Marine Le Pen, flanke de Suvereneco, Sendependeco kaj Liberecoj (SIEL) de Paul-Marie Coûteaux, de Respublikana Interkonsento (ER) de Jacques Peyrat, de la Respublikana Kuniĝo de Jean-Yves Narquin, kaj kun subteno (sen partopreno) de la Partio de Senmaliceco de Renaud Camus. Poste, ankaŭ la eksa ĉevenementisto Bertrand Dutheil de La Rochère aliĝis al la Kuniĝo Blua Marina.
Ĝia proparolanto estas Florian Philippot, politika konsilanto de Marine Le Pen, poste nomumita vicprezidanto de la Nacia Fronto (komisiita pri komunikado kaj strategio).
Okaze de la deputitaj balotoj de 2012, du deputitoj de la Kuniĝo Blua Marina estis elektitaj : Marion Maréchal-Le Pen, en Vaucluse, kaj Gilbert Collard, en Gard. Marine Le Pen identigas ilin kiel « marinistaj », aŭ « blumarinaj », deputitoj kaj ne « frontistaj ».
Okaze de la municipaj balotoj de 2014, la Kuniĝo Blua Marina prezentis pli ol 500 kandidatojn.
Organizado
Kun la depono de la statutoj de la Kuniĝo Blua Marina la 26-an de septembro 2012, post la somera universitato de la Nacia Fronto, la unua estraro estis publikigita :
Strukturoj, membroj de la Kuniĝo Blua Marina :
Proksimaj strukturoj (ne anoj de RBM) :
Abenaka lingvo
La abenaka aŭ abnaka estas endanĝerigita lingvo apartenanta al la algonkena lingvaro de Kebekio kaj la nordaj ŝtatoj de Nov-Anglio. La lingvo havas orientajn kaj okcidentajn formojn kiuj malsamas laŭ leksiko (vortprovizo) kaj fonologio kaj estas foje konsiderataj kiel malsamaj lingvoj.
Ĝi estis unue parolita en Vermonto, norda Masaĉuseco kaj Majno.
La okcidenta abenaka lingvo estas parolata de kelkaj maljunaj abenakoj en Odanak, Kebekio. Oni nuntempe konsideras ĝin esti mortinta lingvo. En 2015 estis registritaj 12 parolantoj de la okcidenta abenaka.
La orientabenakaj lingvovariantoj estas parolataj de pluraj loĝantaroj, inkluzivanta de la mikmakoj kaj estis parolata ĝis la 1990-aj jaroj en Majno.
Lingva revigligo
Nova generacio aktive konservas kaj revigligas la lingvon. Ili kreis plurajn abenakajn librojn, aŭdaĵojn, filmetojn kaj retajn instruilojn por helpi aliajn lerni la lingvon. En julio 2013, la Nacio Penobscot, la Universitato de Majno kaj la American Philosophical Society ricevis subvencion de la National Endowment for the Humanities (Nacia Fonduso por la homaj sciencoj) por pligrandigi kaj eldoni la unuan vortaron de la penobskota varianto. En Majno, estas ĉirkaŭ 3.000 penobskotaj indianoj, kaj ĉi tiu grupo estas granda movada forto por la lingva revivigo.
En Esperanto
Robert Dutil, "Nanatasis", tradukita al Esperanto el la franca originalo fre de pluraj anoj de ESK. Post la rakontoj troviĝas dupaĝa abenaka-Esperanta glosaro, kiu klarigas la signifojn de la abenakaj vortoj uzitaj en la rakontoj.
Orobolo
Orobolo, (4',5',5,7-kvarhidrokso-izoflavono) aŭ C15H10O6 estas natura izoflavonolo, flaveca solidaĵo nesolvebla en akvo kaj solvebla en etanolo. Ĝi estas antioksidiga, neŭroprotektiva kaj uzata en traktado de neŭrodegenerigaj malsanoj. Orobolo ĉeestas en plantoj kaj arboj tiaj kiaj blanka santalo, sekvojadendro, Trifolium pratense, kaj aliaj. Orobolo kaj aliaj izoflavonoloj inhibas la produktadon de la faktoro pri vaskula endotelia kreskado, do ili estas antikarcinomogenaj ĉar ili kontrolas la formiĝon de novaj sangovazoj.
Abenaka lingvo
Vidu ankaŭ
Indiĝenaj lingvoj
Indiĝenaj lingvoj de Ameriko
Ekstera ligilo
(en) Who are the Cowasuck - Pennacook / Abenaki People? (kiu estas la kovasuka / penakuka / abenaka popolo?)
(14923) 1994 TU3
(14923) 1994 TU3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Kenneth J. Lawrence elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Scandiano
Scandiano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Emilio-Romanjo kaj en la provinco Reggio Emilia. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Albinea, Casalgrande, Castellarano, Reggio nell'Emilia kaj Viano.
Listo de rusiaj esperantistoj
En la listo familinomo antaŭas nomon kaj (ne ĉie menciitan) patronomon.
Valso
Valso estas turnodanco laŭ tritakta ritmo aŭ muzikaĵo por tia danco.
Famaj estas la rapida viena valso kaj la valsoj de Strauss. La angla valso estas multe malpli rapida, kaj konas pli da figuroj ol la viena valso.
En arto
La filmo “Vienaj valsoj” farita de Alfred Hitchcock en 1934, prezentas la fantazian version de la apero de la valso La blua Danubo.
Chilioara
Chilioara (kilioara) (hungare:Szilágykirva) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Cehu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 751 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 388 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1368. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Közép-Szolnok, poste Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Coşeiu.
Darci Ross
Darcy (Darsi) ROSS - naskiĝis en 1990 - estas usona esperantistino. Ŝi aktivas en USEJ, la landa sekcio de TEJO en Usono. En la oficperiodo 2011 ĝis 2013 ŝi nome de tiu nacia asocio elektiĝis kiel membro de la komitato de TEJO. Darcy Ross loĝas en Lockport kaj Champaign, Ilinojso, kaj studas biologion en la Universitato de Ilinojso en Champaign. Laŭ propra informo ŝiaj laŭ la stato de 2012 ĉefaj aktivaĵoj en la Esperanto-movado estas gvidi Esperantan klubon en ŝia universitato, disvastigi konon pri Esperanto en la universitato, ŝia hejmurbo kaj ĉie alie: ŝi komencis revivigi USEJ-on, volus ke USEJ estu vigla, aktiva kaj konata, kaj kiel pli malgranda celo, ankaŭ volus ke ŝia universitata klubo de Ilinojso pluvivu post ŝia foriro.
Getlink
Getlink, antaŭe Eŭrotunelo (Eurotunnel, prononcata angle [JUrotanl], france [erotiNEL]) estas societo brita-franca, kiu ekspluatas koncesion pri utiligo de la Manika Tunelo, fervoja tunelo inter Kalezo kaj Folkestone.
Eŭrotunelo zorgas pri la personaj trajnoj Eurostar inter Londono, Bruselo kaj Parizo, pri la navedaj trajnoj le shuttle (prononco laŭplaĉa) kaj pri la vartrajnoj de la franca fervoja kompanio SNCF kaj de la angla-kimra-skota kompanio EWS inter Francio kaj Anglio.
Pro la altiĝintaj konstru-kostoj de la tunelo la societo havas grandajn ŝuldojn, kies jaraj interezoj superas duonon de ĝia jara buĝeto. Ĝiaj akcioj, kiuj en 1987 valoris 35 francajn frankojn (5,83 eŭroj), intertempe (30-a de majo 1989) atingis 13,95 eŭrojn, sed de 1995 malsuperas unu eŭron.
Serramazzoni
Serramazzoni estas komunumo kun 7.618 loĝantoj en Provinco de Modena en regiono Emilio-Romanjo, en Italio.
NGC 144
NGC 144 (aliaj indikoj — PGC 1917, ESO 473-23, MCG -4-2-16, AM 0028-225) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de estonaj esperantistoj
Listo de estonaj esperantistoj
Valtero
Valtero (Walter) estas esperantigo de vira persona nomo aŭ familinomo. Eblaj variaĵo estas "Walters".
Skodje
estas loĝloko kaj eksa komunumo de Norvegio. Per administra reformo en Norvegio, Skodje, Haram, Sandøy kaj Ørskog la 1-an de januaro 2020 fariĝis partoj de Ålesund, la plej granda urbo de la provinco Møre og Romsdal. Ankaŭ la malfondita komunumo apartenis al Møre og Romsdal, kiu situas en la okcidenta parto de Norvegio. Laŭ la stato de en  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Jelenice (Vítkov)
Jelenice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vítkov en distrikto Opava. Ĝi troviĝas proksimume 6,5 km nordoriente de Vítkov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 30 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Jelenice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,47 km2. Katastro Jelenice kun la ceteraj partoj de la urbo Vítkov teritorie ne koneksas, ĉar ĝi estas apartigita de interkuŝanta municipo Větřkovice.