cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valdestillas
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.
Banejo
Banejo estas domo, loko aŭ ĉambro, en kiu oni sin banas aŭ sin duŝas celante purigadon aŭ ripozon.
Por hejma banejo, vidu banĉambro.
Publikaj banejoj enhavas pli ofte plurajn basenojn (nomitajn ankaŭ bankuvoj aŭ banujoj), kiuj povas enhavi akvon de malsamaj temperaturoj.
Japanio
Sentō, japana koncepto de publika banejo, kiu ricevas akvon el nature varmega fonto (Onsen).
Roma imperio
La romianoj kredis ke bona sano venis de banado, manĝado, masaĝoj, kaj ekzerco. La banoj do havis ĉiujn tiujn aferojn abunde. En antikva Romo, thermae (el la greka θερμός termos, "varma") kaj balneae (el la greka βαλανεῖον balaneion) estis instalaĵoj por banado. Thermae kutime referencas al la granda imperiaj banokompleksoj, dum balneae estis pli malgrandskalaj instaladoj, publikaj aŭ privataj, kiuj ekzistis grandnombre ĉie en Romo. -> Banejoj de Karakalo en Romo.
Sento (banejo)
Sento aŭ sentō (japane: 銭湯, sentō; "ō" estas elparolata kiel longa "o" ) estas tradicia japana banejo en urbaj kvartaloj. La japana bankulturo ludas gravan rolon en la ĉiutaga japana vivo. Pro la kontraŭincendiaj reguloj longtempe privataj domoj ne rajtis havi banejon, ĉar la nura eblo hejtigi la akvon estintus malfermitaj fajrejoj. Tial sento-oj disvastiĝis tra Japanio. Ekde la dua duono de la 20-a jarcento la kvanto de sento-oj daŭre malpligrandiĝis, ĉar pli kaj pli da apartamentoj havas banejojn. Sed kiel kunvenejo sento-oj daŭre havas socian rolon hodiaŭ.
Enurbe oni facile rekonas publikajn bandomojn pro la alta kameno, ĉar kiel tradicie oni daŭre hejtas per ligno. La enirejo ofte similas al tiu de sanktejo. Modernaj banejoj havas ŝloseblajn ŝranketojn en la ŝanĝejoj, malnovaj disponeblas korbojn por enmeti vestojn. Modernaj sento-oj havas apartajn banejojn por virinoj kaj viroj. La strikta disigo de seksoj okazis nur dum la 19-a jarcento. Ŝovebla pordo inter ŝanĝejo kaj banejo malhelpas eskapon de la varmega aero. Escepte en Okinawa, kie la klimato estas sufiĉe varma.
Tradicie la banejo estas tegita de ligno. Sur unu el la flankaj muroj troviĝas plej ofte pentrita pejzaĝo (ekzemple kun monto, ofte la Fuĵi-Monto. Tiel sento similas al onsen, kiu havas kutime rektan vidon al pejzaĝo. Antaŭ la vera banejo necesas purigi sin ĝisfunde. Por tio disponeblas malgrandaj benketoj antaŭ vico de kranoj kun varma kaj malvarma akvo. Oni postulas ke ĉiu purigas sin per sapo kaj gargaras sin antaŭ ol enakviĝi en la banejon. Kutime estas du aŭ tri basenoj kun malsamaj akvotemperaturoj. Ĉiukaze japana bano estas sufiĉe varmega, la temperaturo estas almenaŭ 40 gradoj.
Sentō-etiketo
eta|dekstra|240px| Por vizito de sento ekzistas certaj reguloj, kiuj estu respektataj ankaŭ de eksterlandanaj banontoj. Ĉiu vizitanto kunportu [[mantukon, sapon kaj ŝampuon. Kutime eblas aĉeti tiaĵojn ĉe la enirejo. Multaj japanoj zorgas en sento pri tuta korpoprizorgado de kapo ĝis piedo, purigas la dentojn, razas sin, ktp. Iuj kunportas siajn proprajn lavujojn.
Enirinte la banejon oni tuj, kiel en ĉiu japana apartamento, formetas la ŝuojn kaj enŝrankigas ilin. Ĉiu banonto ricevos banŝuojn. Kutime oni banas sin nude, bankostumoj ne estas permesitaj. Post formeto de la vestaĵoj oni zorgas purigas la tutan korpon, ĉar japanoj alte taksas ne malpurigi la banakvon. La bano utilas ne al purigado, sed al malstreĉiĝo. Neniel sapŝaŭmo eniru la basenon! Japanaj banantoj ne tolerus tion. La sento-estro devus defluigi la tutan akvon, purigi la basenon kaj plenigi ĝin denove. Oni povus esti forpelita el la banejo pro tio. Ankaŭ bantukoj ne estu enakvigitaj, kvankam foje japanoj faras tion.
Enirrajto
La plej multaj sento-oj indikas per ŝildoj, ke eniro estas malpermesita al tatuitaj personoj. Oficiale oni diras pro higienaj kialoj, sed la vera kialo estas por ne akcepti membrojn de la japana mafio, nomitaj Yakuza, kiu kutime estas tre tatuitaj kaj do facile rekoneblaj nudaj. Pli malgrandaj tatuoj, kiujn foje havas eŭropanoj estas kutime akceptitaj.
Historio
La unuaj banejoj ekestis en Japanio dum la Nara-epoko (710-784) en budhismaj monaĥejoj kaj estis unue rezervitaj al monaĥoj, antaŭ ol esti malfermitaj al malsanuloj kaj povruloj dum la Kamakura-epoko. Temis ĉefe pri vaporbanoj. La unua publika banejo en Japanio estas menciita en 1266. En Tokio (tiam Edo) la unua sento estis kreita en la jaro 1591. La unuaj banejoj estis vapor- aŭ ŝvitbanoj, nomitaj Iwaburo (japane: 岩風呂, ŝtonbanoj) aŭ Kamaburo (japane: 釜風呂, fornobanoj). Temas pri naturaj aŭ manfaritaj rok- aŭ ŝtonkavoj. En Iwaburo laŭ la marbordo, rokoj estis hejtitaj bruligante lignon, poste oni verŝis marakvon super la rokojn kaj tiel estigis vaporon.
La enirejo de tiuj banejoj estis malgrandega por ke la vaporo ne eskapu. Ne estis fenestroj kaj tial la eno estis mallumega, kaj la uzantoj daŭre tusetis por indiki al novenvenintoj kiuj lokoj jam estis okupitaj. La mallumo utilis al seksumado, ĉar ne estis disigo laŭ sekso, kaj tial tiuj banejoj misfamiĝis. Fine en 1870 ili estis neniigitaj pro higienaj kaj moralaj kialoj.
Komence de la Edo-epoko (1603–1867) ekzistis du tipoj de banejoj. En Edo oni kutime trovis varmegakvajn banojn (japane: 湯屋, yuya), dum en Osako ekzistis vaporbanoj (japane: 蒸し風呂, mushiburo). Tiam la kuna banado de virinoj kaj viroj estis kutima. Viraj vizitantoj, ĉefe inter la samurajoj ŝatis banejojn, kiuj dungigis "banknabinojn" (japane: 湯女, yuna), kiu purigis la dorson aŭ harojn de la gastoj, ktp. Iuj ŝajne ofertis ankaŭ seksumadon kontraŭpage. Ankoraŭ hodiaŭ ekzistas bordeloj, kie la virinoj banas la klientojn aŭ banas sin kun ili (Soapland). En 1841 la dungado de yuna-oj estis malpermesita kiel ankaŭ la kuna banado de ambaŭ seksoj. La seksdisigo estis kvankam ne farita de banejestroj, aŭ la partoj por viroj kaj virinoj estis nur simbole disigitaj de fadenego. Tial alvenis denove oficialaj malpermesoj. Nuntempe viroj kaj virinoj banas sin en preskaŭ ĉiuj sento-oj en apartaj ejoj. Ekzistas ankaŭ unuopaj banujoj.
Dum la Meiji-epoko (1867–1912) oni konstruis la novajn sento-ojn multe pli altaj. Ĉar la plej multaj banejoj havis nun akvobasenojn anstataŭ vaporbanojn, la konstruaĵoj ricevis fenestrojn kaj ŝoveblajn pordojn anstataŭ la malgrandan enirpordeton. Tamen ankoraŭ ne ekzistis fluanta akvo por antaŭa korpopurigado. Ĉiu banonto ricevis post malvestiĝo sian akvoporcion por tio. La 1-an de septembro 1923 la granda Kanto-tertremo neniigis grandajn partojn de Tokio kaj ankaŭ la plej multaj banejoj. Post tio la novaj sento-oj estis tegitaj ne de ligno, sed de kaheloj kaj ekkutimis kranoj en la purigejo.
Ĉar dum la 2-a mondmilito multaj japanaj urboj estis bombarditaj kaj parte aŭ tute detruitaj, la plej multaj japanoj ne plu havis eblon bani sin. La tuj post la milito rapide konstruitaj domoj ofte ne havis banejojn. Tial la novkonstruitaj sento-oj furiozis tiam. Ĉirkaŭ 1970 la vizitoj atingis pinton. Post tiam denove estis konstruitaj privataj banejoj kaj la nombro de vizitantoj de publikaj banejoj daŭre malkreskiĝis. Intertempe multaj estroj proponas aldone al tradicia banado masaĝojn, ŝlimsurmeton, trejniĝilojn aŭ medicinajn terapiojn. Iuj sento-oj estas grandegaj konstruaĵoj kun hotelo, restoracioj kaj karaokeejoj.
Hardislimo
Homa anatomio
Ĉe la homo la verto estas formita de kvar ostoj de la kranio – de la fruntosto, de la du parietaloj kaj de la okcipitalo. Tiuj ostoj estas ligitaj de la suturo.
Sudafrika pingveno
La Sudafrika pingveno aŭ Okulvitra pingveno (Spheniscus demersus), konata ankaŭ kiel Afrika pingveno, Mergiĝa sfenisko laŭ la latina scienca nomo, aŭ Nigrapieda pingveno estas specio de pingveno, limigita al sudafrikaj akvoj. Ĝi estas ankaŭ amplekse konata kiel azen-pingveno pro sia azeneca bleko aŭ iao, kvankam ankaŭ kelkaj specioj de sudamerikaj pingvenoj produktas similan sonon.
Kiel ĉiuj pingvenoj ankaŭ tiu ĉi estas nefluga birdo, kun aerodinamika korpo, kaj flugiloj rigedecaj kaj ebenaj konvertitaj en naĝiloj konvenaj por mara habitato. Plenkreskuloj pezas averaĝe 2.2–3.5 kg kaj estas 60–70 cm altaj. Ĝi havas distingajn rozkolorajn makulojn de haŭto super la okuloj kaj nigran vizaĝan maskon; la korpaj supraj partoj estas nigraj kaj klare limigitaj el la blankaj subaj partoj, kiuj estas punktecaj kaj markitaj de nigra bendo. Tiu rozkolora glando super la okuloj helpas ilin elteni ŝanĝantan klimaton. Kiam la temperaturo iĝas pli varma, la korpo de la Sudafrika pingveno sendas pli da sango al tiuj glandoj por esti plimalvarmigita de la aero ĉirkaŭa. Tio poste faras, ke la glando ricevas pli malhelan nuancon de rozkoloro.
La Sudafrika pingveno estas persekuta plonĝanto kaj manĝas ĉefe fiŝojn kaj kalmarojn. Iam tre nombra, nune la Sudafrika pingveno malpliiĝantas pro kombino de minacoj kaj estas klasita kiel endanĝerita. Ĝi estas alloga specio kaj populara inter turistoj en la regiono.
Yandex (retserĉilo)
Yandex (Яндекс) estas retserĉilo posedata de la rusia korporacio Yandex.
1996
La estis prezentitaj programoj el la serio Яndex: iloj por plenteksta indicado kaj serĉado en tekstaj datumoj konsiderante morfologion de la rusa lingvo. La okazis la unua instalado de la sistemo Яndex.Site, kio ebligis serĉi informojn kun konsidero de la rusa morfologio en Retservilo de la eldonejo "Malfermitaj Sistemoj" (Открытые Системы). La aperis senpaga ruslingva serĉado en Interreto, okazinta helpe de retserĉilo AltaVista kun konsidero de la rusa morfologio.
Sudafrika pingveno
Taksonomio
La Sudafrika pingveno estas membro de la grupo de bendopingvenoj, lokita en la genron Spheniscus. La aliaj bendopingvenoj estas la plej proksimaj parencoj de la Sudafrika pingveno, kaj ĉiuj troviĝas ĉefe en la Suda Hemisfero: nome Humboldta pingveno kaj Magelana pingveno kiuj troviĝas en plej suda Sudameriko, kaj la Galapaga pingveno troviĝanta en la Pacifika Oceano ĉe la ekvatoro. Ĉiuj estas similaj laŭ formo, koloro kaj kutimaro.
Yandex (retserĉilo)
1997
La ekfunkciis senpaga versio de Яndex.Site por FreeBSD, la  — por Sun Solaris. La estis prezentita aplikaĵo Яndex.CD. La estis enkondukita pli ampleksa informpeta lingvaĵo, aperis ebleco modifi paĝojn kun serĉorezultoj. La aperis versio de Яndex.Site por operaciumoj Windows 95 kaj Windows NT, la  — por Linux (i386).
Sudafrika pingveno
Taksonomio
La Sudafrika pingveno estas membro de la klaso Aves (birdoj), kaj de la ordo Sfeniskoformaj. Ĝi apartenas al la pingvena familio Sfeniskedoj. Ĝi estas klasita kiel Spheniscus demersus, kio estas iome priskriba pri ties kutimaro se analize kun etimologio.
Etimologio
La genro al kiu apartenas la Sudafrika pingveno nome Spheniscus, derivas el la vorto de antikva greka nome sfen, kio signifas kojno. Tio aludas al ties aerodinamika korpoformo. Ties specinomo demersus, estas latina vorto por "plonĝi".
Aspekto
Sudafrikaj pingvenoj kreskas ĝis 60–70 cm alte kaj pezas 2.2–3.5 kg. Ili havas nigrajn strion kaj punktojn sur brusto, kaj la bildo de la punktoj estas unika ĉe ĉiu unuopa pingveno, kiel homaj fingrospuroj. Ili havas rozkolorajn glandojn superokule, kiuj estas uzataj por termoregulado. Ju pli varma iĝas la pingveno, des pli da sango estas sendita al tiuj glandoj por ke ĝi refreŝiĝu danke al la ĉirkaŭa aero, kaj tio igas la glandojn pli rozkoloraj.
Tiu specio montras iome da seksa dimorfismo: la maskloj estas pli grandaj ol la inoj kaj havas pli grandajn bekojn. Junuloj ne havas la klarajn, precizajn markojn de plenkreskulo sed anstataŭe havas malhelajn suprajn partojn kiuj varias el grizec-blua al bruna; la palaj subaj partoj havas nek punktojn nek bendon. La beko estas pli pinteca ol tiu de la Humboldta. Ties distinga blankanigra koloraro estas nepra formo de kamuflo nomita kontraŭlumo – blanka por subakvaj predantoj kiuj rigardas supren kaj nigran por predantoj kiu rigardas suben al malhela akvo.
Sudafrikaj pingvenoj aspektas simile kaj oni supozas, ke estas rilataj al la Humboldta, Magelana, kaj Galapaga pingvenoj. Sudafrikaj pingvenoj havas tre facile rekoneblan aspekton kun dika nigra bendo kiu havas la formon de invertita hufofero. Ili havas nigrajn piedojn kaj unikajn nigrajn punktojn kiuj varias laŭ grando kaj formo ĉe ĉiu pingveno. Magelanaj pingvenoj kunhavas similan karakteron kiu ofte konfuzigas inter ambaŭ, la similaĵo estas duobla strio sur la gorĝo kaj la brusto.
Distribuado
La Sudafrika pingveno troviĝas en la sudokcidenta marbordo de Afriko, vivante en kolonioj de 24 insuloj inter Namibio kaj Golfo Algoa, ĉe Port Elizabeth, Sudafriko. Ĝi estas la ununura pingvena specio kiu reproduktiĝas en Afriko kaj ties estis tialo por la nomigo de la Pingvenaj Insuloj.
Du kolonioj setlis fare de pingvenoj en la 1980-aj jaroj en kontinenta tereno ĉe Kaburbo, nome ĉe Rokostrando ĉe Simonurbo kaj Stony Point en Golfo Betty. Kontinentaj kolonioj probable eblis ĵuse nur pro redukto de nombroj de predantoj, kvankam la kolonio de la Golfo Betty estis atakita de leopardoj. La ununura alia kontinenta kolonio estas en Namibio, sed oni ne konas kiam tiu setlis.
Rokostrando (Boulders Beach) estas turisma allogaĵo, pro la strando, la naĝado kaj la pingvenoj. La pingvenoj permesas la homojn alproksimiĝi tiom proksime kiom ĝis unu metro.
Krom la reproduktaj areoj tiu specio povas esti vidata ĉe la marbordoj de la apudaj landoj, ekzemple Angolo kaj Mozambiko.
Dieto
Sudafrikaj pingvenoj manĝas en malferma maro, kie ili persekutas pelagajn fiŝojn kiaj sardinoj kaj anĉovoj (ekz. Engraulis capensis), kaj marajn senvertebrulojn kiaj kalmaroj kaj malgrandaj krustuloj. Pingvenoj normale naĝas ĝis 20 km el la marbordo. Pingveno povas konsumi ĝis 540 gramojn de predo ĉiutage, sed tio povas pliiĝi ĝis ĉirkaŭ 1 kg dum zorgado de plej aĝaj idoj.
Pro falo de komerca sardina fiŝkaptado en 1960, la Sudafrika pingveno ŝanĝis al manĝo de anĉovoj. Kvankam tio tenas vivaj la pingvenojn, tiu ne estas ties ideala manĝo pro malalta koncentro de graso kaj proteino. Ties dieto ŝanĝas tra la jaro kaj oni supozas, ke ties aspekto de reproduktado helpas la pingvenojn pluhavi la grandon de sia populacio. Dum idozorgado la patraj pingvenoj protektas la idojn, sed la gepatroj ne memoferos sian apetiton por siaj idoj. Kaze de manĝa malabundo, la patroj permesos malsategon de la idoj antaŭ malsategi ili mem.
Reproduktado
La Sudafrika pingveno estas monogama. Ili reproduktiĝas en kolonioj, kaj paroj revenas al la sama loko ĉiujare. La Sudafrika pingveno havas etendan reproduktan sezonon, kun nestopintoj kutime el marto al majo en Sudafriko, kaj el novembro al decembro en Namibio. La ino demetas du ovojn ĉu en nestotruoj elfositaj en guano, aŭ ĉe skrapaĵoj en sablo sub rokoj aŭ arbustoj. Kovado estas farata de ambaŭ gepatroj dum ĉirkaŭ 40 tagoj. Almenaŭ unu el la gepatroj gardas la idojn ĝis ĉirkaŭ 30 tagoj, kiam la ido aliĝas al infanvartejo kun aliaj idoj, kaj ambaŭ gepatroj direktas sin al maro por manĝi jam ĉiutage.
Sendependiĝo okazas post 60 al 130 tagoj, kaj tiu tempovario dependas el mediaj faktoroj kiaj kvalito kaj disponeblo de manĝo. Sendependaj idoj tiam iras al maro per si mem kaj revenas al sia naska kolonio post longa periodo de 12–22 monatoj por plumoŝanĝadi al plumaro de plenkreskulo.
Kiam pingvenoj mudas, ili malkapablas manĝi ĉar ties novaj plumoj ne estas ankoraŭ akvimunaj; tiele ili fastas dum la tuta mudoperiodo, kio ĉe Sudafrikaj pingvenoj daŭras ĉirkaŭ 20 tagoj.
La inoj de Sudafrikaj pingvenoj restas fekundaj dum 10 jaroj.
Pingvenoj pasas plej el siaj vivoj mare ĝis estas tempo por la ovodemetado.
Yandex (retserĉilo)
1997
La kompanio CompTek prezentis en ekspozicio Softool en Moskvo retserĉilon yandex.ru, kreitan surbaze de programado de Яndex (Яndex.Site, Яndex.CD, Яndex.Dict, Яndex.Lib). Ĝi serĉis informojn en ruslingvaj retejoj, inkluzive ekster la domajnoj .su kaj .ru. La retserĉilo konsideris morfologion de la rusa kaj angla lingvoj kaj estis komplete ellaborita de CompTek. Ĉiusemajne la serĉoroboto vizitadis po servilojn, indicante po 4 Gb da tekstoj. La roboto kontrolis unikecon de la dokumentoj, do ĉiu dokumento aperis nur po unufoje en la serĉorezultoj. Algoritmoj de morfologia analizado, bazitaj sur gramatika vortaro, sciis eltrovi originajn vortoformojn kaj konstrui hipotezajn vortarajn artikolojn por analizi kaj sintezi nekonatajn vortojn same kiel tiujn konatajn. Informpeta lingvaĵo krom kutimaj logikaj operatoroj KAJ kaj AŬ inkluzivis operatoron KAJ NE, eblis serĉi ene de alinejo, dokumento, titolo kaj aliaj kampoj, indiki distancon inter serĉataj vortoj aŭ serĉi laŭ preciza vortoformo. La serĉataj vortoj estis elstarigataj en la dokumento.
La kompanio CompTek sciigis ke yandex.ru iĝis defaŭlta serĉilo en la ruslingva versio de retumilo Internet Explorer 4.
Bismarck-turo
Bismarck-turo estas speciala formo de Bismarck-monumento.
Yandex (retserĉilo)
1998
La paĝo kun natura lingvaĵo de informpetoj iĝis defaŭlta dum la antaŭa formo iĝis aldona (advanced). La aperis ebleco limigi priserĉatan areon, serĉante en la jamaj trovaĵoj.
Bismarck-turo
De la 240 Bismarck-turoj hodiaŭ ekzistas ankoraŭ 173.La turoj estis konstruitaj je memoro de la unua germana regna kanceliero Otto Eduard Leopold von Bismarck-Schönhausen.
Yandex (retserĉilo)
1998
La estis anoncita ebleco publikigi reklamon. La kompanio diris ke ĉiutage ĝi montras pli ol paĝojn kaj ĉiusemajne nombro de la uzantoj kreskas je 10%. Eblis montri reklamon al serĉantoj de respektivaj informoj, spuri statistikon de la montroj, flekse modifi la enhavon kaj oftecon de la montroj.
Sudafrika pingveno
Reproduktado
Pro alta predado fare de grandaj mamuloj en kontinenta tero, la pingvenoj iras al insuloj por protekto el mamuloj kaj pro naturaj vetoj.
Sudafrikaj pingvenoj kutime reproduktiĝas dum la sudafrika vintro kiam la temperaturoj estas pli malvarmaj. Kvankam estas vintro, malvarmo en insuloj estas ankoraŭ arda, kaj tiele la pingvenoj elfosas truojn en tavoloj de guano kaj kovas la ovojn tie. Pro homa agado tamen, la kvanto de guano surtere grave falis. Por kompensi tion, pingvenoj elfosas truojn en sablo. Kvankam efika, la sablo tenas varmon kaj pleniĝas el akvo dum pluvo facile.
Pingvenoj pasas tri semajnojn surtere por zorgi siajn idojn. La ovoj estas 3–4 fojojn pli grandaj ol tiuj de kokinoj. Gepatroj kutime nutras siajn idojn dum krepusko aŭ mateniĝo.
Predado
La averaĝa vivodaŭro de Sudafrika pingveno estas 10 al 27 jaroj en naturo, kaj eble pli longe en kaptiveco. Tamen, la Sudafrika pingveno povas ofte esti predata.
Ties predantoj en oceano estas ŝarkoj, fokoj de la specio Bruna arktocefalo kaj, foje ankaŭ la Granda orcino. Surteraj predantoj estas mungotoj, genotoj, hejmkatoj kaj la Dominika mevo kiuj rabas ties ovojn kaj ĵus naskitajn idojn.
Dum siaj vivoj, pingvenoj estas ĉasataj de ŝarkoj en akvo kaj de grandaj mamuloj surtere. Ili suferas ankaŭ pro ingestado de nafto el naftoverŝado kaj ŝipvrakoj. Fine ili estas ĉasataj etende de homoj pro multaj tialoj.
Konservado
La ĉefa projekto por protekti la Sudafrikan pingvenon estas farata kiel The Baywatch Marine Conservation Project. Ili estas la nura organizo kun permeso por esplorado ĉe la insulo Sankta Kruco, nome la plej granda kolonio de Sudafrika pingveno. Ili ricevas financadon de Raggy Charters kaj estis fondita de Lloyd Edwards de Port Elizabeth.
Minacoj
El la populacio de 1.5 milionoj da Sudafrikaj pingvenoj ĉirkaŭkalkulita en 1910, restis nur ĉirkaŭ 10 % fine de la 20a jarcento. La populacioj de Sudafrikaj pingvenoj, kiuj reproduktiĝas en Namibio kaj Sudafriko, malpliiĝis je 95 % ekde antaŭindustriaj tempoj.
Yandex (retserĉilo)
1998
La oni anoncis ke Light-versio de la programo Яndex.Site, ebliginta serĉadon en servilo, estos diskonigata senpage.
2000
La estis anoncita plenskala lanĉo de la kunlabora programo Regiona Яndex, kadre de kiu la serĉilo kunlaboris kun lokaj katalogoj ebligante al la uzanto limigi serĉadon je certa regiono. En majo ekfunkciis serĉado laŭ WAP-resursoj.
La estis prezentita nova versio de la retserĉilo. Ĝi ebligis serĉadon ne nur en retejoj, sed ankaŭ ene de specifaj datumbazoj. La serĉobazo tiutempe enhavis 20 milionojn da dokumentoj je pli ol 200 gb, novaj dokumentoj estis aperantaj en serĉorezultoj 15 minutojn post ilia aldono al la datumbazo. Aperis klienta parto de la programo Яndex.Site, ebliginta al posedanto de servilo aŭtomate informi serĉoroboton pri ĉiuj ŝanĝoj en sia servilo. Aperis opcio Novaĵa Yandex (Новостной Yandex), ebliginta serĉadon en novaĵoj kun precizigaj agordoj. Novan dezajnon kreis studio de Artemij Lebedev.
La aperis ebleco serĉi informojn uzante virtualan klavaron, kio estis speciale aktuala por ruslingvanoj el eksaj respublikoj de Sovetunio.
2002
La la Arbitracia kaj Mediacia Centro de la Monda Organizaĵo de Intelekta Propraĵo verdiktis ke domajna nomo yandex.com devas esti forprenita de malhonesta posedanto kaj transdonita al Yandex. La la domajno estis transdonita al Yandex. Origine ĝia posedanto estis advokata kompanio ArbitraĵSudPravo (АрбитражСудПраво), kiu registris centojn da domajnoj, neniel rilataj al ĝi.
2003
Ekde la Yandex serĉas dokumentojn ne nur en HTML, sed ankaŭ en RTF kaj PDF. Eblas ankaŭ vidi la konservitan version de la dokumento, kio perdigas ĝian formaton, sed ebligas limiĝi je uzado de krozilo, sen aldonaj programoj. La aldoniĝis serĉado en dokumentoj de Microsoft Word. Ekde la la serĉilo proponas la serĉorezultojn je formato XML, kio ebligas komplete apartigi la trovitajn datumojn kaj dezajnon.
2004
La estis ŝanĝita algoritmo de serĉado, kiu ekkonsideris socian strukturon de Interreto, distingante teknikajn, reklamajn, personajn kaj aliajn informojn kaj elektante inter ili plej aŭtoritatajn por altigi ilian  rangon en serĉorezultoj. Aperis aldona forigo de duoblaĵoj kaj ebleco limigi la serĉadon je certa regiono. Al la rusa kaj anga lingvoj aldoniĝis la ukraina, belorusa, franca kaj germana, elekteblaj en agordoj. La ekfunkciis interfaco por poŝkomputiloj kaj katalogo de retejoj adaptitaj por ili. La aperis interfaco por blinduloj kaj malbonvidantoj laŭa al la postuloj de Web Content Accessibility Guidelines 1.0.
La Yandex lernis montri koncizan respondon al informpeto pri vetero en la retserĉilo kaj pli ampleksan — en Yandex Vetero. Ekde la ĝi serĉas en geografiaj mapoj kaj montras rezultojn en Yandex Mapoj.
La aldoniĝis serĉado en Flash-dokumentoj, la  — en elektronikaj tabeloj Microsoft Excel kaj prezentaĵoj Microsoft PowerPoint. La aperis ebleco elekti serĉadon je blogoj kaj retforumoj.
2006
La estis subskribita interkonsento pri strategia partnereco kun retejo Mail.ru, kadre de kiu ĝi uzos retserĉilon de Yandex kaj kuntekstan reklamon de Yandex Direct. Antaŭa partnero de la rejeo estis Google.
La estis anoncita serĉa kromprogramo, kreita por movtelefonoj Nokia surbaze de platformo S60en.
2007
La Yandex iĝis defaŭlta retserĉilo en la ruslingva versio de krozilo Opera (ekde versio 9.2).
Sudafrika pingveno
Minacoj
Komerca fiŝkaptado devigis tiujn pingvenojn serĉi predon pli for el marbordo, same kiel manĝi malpli nutrajn predojn, ĉar ties preferitaj predoj iĝis malabundaj. Tutmonda klimata ŝanĝo estas ankaŭ tuŝanta la predabundon de tiuj pingvenoj.
Tio donis al laboristoj sufiĉan tempon por purigi la petroligitajn akvojn kaj strandojn antaŭ la birdoj povu kompleti siajn longajn naĝadojn hejmen (por kio necesis al la pingvenoj inter 1 kaj 3 semajnoj). Kelkaj el la pingvenoj estis nomigitaj kaj radio-kontrolitaj dum ili reennaĝis al siaj reproduktejoj. Dekoj da miloj da volontuloj venis al Kaburbo por helpi al savado kaj rehabilitado, kiu estis kontrolita de IFAW (Internacia Fondaĵo por Animala Bonfarto) kaj la Sudafrika Fondaĵo por Konservado de Marbordaj Birdoj (SANCCOB), kaj necesis pli ol tri monatoj por kompleti ĉion.
Pro la pozitiva rezulto ke la Sudafrika pingveno estas bredata en kaptiveco post tragedioj, kiaj tiu de la Treasure, la specio estas konsiderata bona “kandidato por kaptiv-reprodukta programo kiu celas liberigi idojn al naturo;” tamen priokupoj pri la etendo de novaj branĉoj de birda malario estas ĉefa koncerna faktoro en tiu situacio.
Alporto de la birdoj surtere interne okazigis ekspono al parazitoj kaj endanĝerigaj specioj kiaj moskitoj, ĉefe al birda malario kio kaŭzis la mortojn de 27 % el la rehabilitataj pingvenoj jare.
Konservostatuso
La Sudafrika pingveno estas specio al kiu aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African–Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA). La Sudafrika pingveno estas listita en la IUCN Ruĝa Listo kiel endanĝerita specio.
Ekzistis ĉirkaŭ 4 milionoj da pingvenoj en la komenco de la 20a jarcento. La totala populacio falis al 200,000 en 2000; dek jarojn poste, en 2010, la nombro estis ĉirkaŭkalkulita je nur 55,000. Se tiu malpliiĝo ne estas bremsata, oni supozas, ke la Sudafrika pingveno estos formortinta post 15 jaroj.
Oni ĉirkaŭkalkulis 5,000 reproduktajn parojn loĝantajn en Namibio en 2008; en 2009, ĉirkaŭ 21,000 paroj estis kalkulitaj en Sudafriko.
Yandex (retserĉilo)
2007
En novembro 2007 komenciĝis kunlaboro kun produktanto de poŝkomputiloj HTC, kadre de kiu kromprogramo kun retserĉilo Yandex aperis en la aparatoj destinitaj por rusia merkato.
La Yandex ekserĉis bildojn ekster Runet.
2008
En aŭgusto 2008 oni raportis ke somere Yandex lerni serĉi pliajn internaciajn notmojn de datumtransdonado: al XML, RSS kaj Atom aldoniĝis Sitemaps, protokolo Gzip, Media RSS kaj FOAF.
La en la retserĉilo aperis sugestoj, kiuj proponis fini la nekomplete tajpitajn vortojn aŭ frazojn por rapidigi la serĉadon.
2009
La movtelefona versio de la retserĉilo ekkonsideris situon de la uzanto, ebligante trovi apudajn servojn ks.
La aperis avertoj ke trovita retejo enhavas danĝeran kodon kaj povos damaĝi la komputilon de la uzanto.
La Mozilla lanĉis novan version de sia krozilo — Firefox 3.5, kie por la rusiaj uzantoj defaŭlta retserĉilo estis Yandex.
La alilingvaj retejoj komencis aperi en rezultoj de retserĉado kun aŭtomata traduko al la rusa.
2010
La aperis ebleco serĉi nur en eksterlandaj retejoj, uzante respektivan filtrilon.
La aperis ebleco en la tatara lingvo kaj uzi tataran interfacon. Serĉado por la uzantoj en Tatario estis lokalizita, en la regiono instalita servilaro konektita al la Interreto-interŝanĝejo KZN-IX.
La ekfunkciis teknologio, ebliganta serĉi datumojn realtempe, do tuj post ilia apero en Interreto. La teknologio kaj roboto Orange estis kreitaj de usona oficejo Yandex.Labs (Kalifornio) kunlabore kun kolegoj el Moskvo.
La estis lanĉita serĉoteknologio Spektr (Спектр), kiu montras rezultojn laŭe al supozeblaj serĉodeziroj de la uzanto, do responde al ekzemple suŝioj ĝi montras lokojn kie eblas aĉeti suŝiojn kaj receptojn de ilia kuirado kaj informojn pri ilia apero ks. Surbaze de tiu ĉi teknologio estis kreita serĉilo Krasnodar.
2011
La estis lanĉita nova serĉoplatformo Rejkjavik (Рейкьявик), uzanta lingvajn preferojn de la uzanto tiel ke homoj plej ofte serĉantaj anglalingvajn retejojn vidos en serĉorezultojn ĉefe ligilojn al ili, ne al la rusaj.
2012
La Yandex komencis serĉadon laŭ sociaj retoj kaj blogoj, trovante profilojn de homoj. La kompletan aliron al siaj datumoj donis ankaŭ Tvitero.
La ekfunkciis dialogaj sugestoj, ĝustigantaj la serĉopeton. La la serĉilo komencis montri respondojn al la demandoj antaŭ ol uzanto komplete tajpis ilin.
La ekfunkciis personigita serĉilo surbaze de serĉomaŝino Kaliningrad (Калининград), konsideranta personajn preferojn de la uzanto.
2013
La ekfunkciis serĉilo Dublin (Дублин), kiu konsideras momentajn preferojn de la uzanto. Ekzemple, se la uzanto serĉis informojn pri urboj de Anglio, do al serĉopeto Manchester venos unue respondo ligita al la urbo kaj nur poste al la futbala teamo.
2018
La ŝanĝiĝis traktado de recenzoj fare de la uzantoj: ili ekapris en serĉorezultoj kaj surbaze de ili formiĝas rangoj de la organizoj kaj retaj ludoj.
2019
La aperis ebleco mendi loĝadon en hoteloj rekte en la serĉorezultoj per Yandex Vojaĝoj (Яндекс.Путешествия), sen iri al hotelaj retejoj.
La estis prezentita serĉilo Vega (Вега), kiu altigis rapidecon de la serĉado kaj plibonigis ĝian kvaliton. Ĝi enhavis plibonigojn je 4 kampoj. Helpe de artefaritaj neŭroretoj la serĉilo anticipe eltrovas dokumentojn, proksimajn unu al alia laŭ senco, kaj arigas ilin je grupoj, kaj post ricevi respektivan serĉopeton ĝi serĉas ne en la tuta Interreto, sed en lla respektiva grupo. Tio akcelis la serĉadon kaj ebligis uzi liberiĝintajn resursojn por trovi paĝojn uzatajn malpli ofte. Alia plibonigo rilatis al enkonduko de teknologio de antaŭmontro de la serĉorezultoj, kiam la serĉilo supozas laŭ unuaj tajpitaj vortoj aperontan serĉopeton kaj tuj montras koncernajn serĉorezultojn, parto de kiuj aperas forme de tekstaj respondoj tuj sub la serĉokampo. Parto de la paĝoj funkciis en turbo-reĝimo, ebliginta prezenti la paĝon trovitan en la serĉilo je unu sekundo. Estis enkondukita rangigo de la paĝoj fare de ekspertoj je diversaj kampoj, kies pritaksoj influas edukadon de algoritmo. Ekfunkciis Yandex Q, proponanta demandojn kaj respondojn verkitajn de la uzantoj mem. La serĉado iĝis pli ligita al situo de la serĉanto, konsiderante ne nur setlejon, sed ankaŭ urboparton. En Yandex Servoj aperis ebleco serĉi fakulojn ankaŭ surmape.
2021
La estis prezentita serĉilo Y1 kun pli ol  plibonigoj, plejparte koncerne rapidecon de la respondoj. Video estas prezentata en serĉorezultoj je la momento, kie troviĝas informoj petitaj de la uzanto. Reage al plej oftaj serĉopetoj aperas aro de respondoj, inkluzive al similaj kaj rilataj petoj. Inteligenta kamerao kvinoble pli rapide rekonas la objektojn kaj montras rilatajn informojn. Recenzoj pri organizoj kaj servoj estas analizataj kaj prezentataj forme de rangoskalo. Aperis aŭtomata identigilo de telefonnumeroj, kiu povas bloki aŭ mallaŭtigi nedezirindajn vokojn. Unuafoje estis aplikitaj novaj generaj artefaritaj neŭroretoj YaLM.
La registaro de Rusio listigis la retserĉilon Yandex inter defaŭlte instalendaj el ĉiuj movtelefonoj surbaze de Android kaj iOs kaj en la komputiloj ekde la.
La responde al ruslingva serĉopeto ekaperis ankaŭ aŭtomataj tradukoj de anglalingvaj retejoj.
La aperis serĉado inter la varoj kaj prezoj, kiuj aperas en konvena formo kun bazaj informoj rekte sub la serĉokampo.
2022
La ekfunkciis alidirektado de retejo yandex.ru al dzen.ru dum la ĉefpaĝo de la retserĉilo iĝis ya.ru. Tio okazis samtempe kun definitiva subskribo de la kontrakto, laŭ kiu Yandex transdonis al VK servojn Yandex Dzen kaj Yandex Novaĵoj interŝanĝe al Delivery Club. Inter la kondiĉoj estis ke retejo yandex.ru ankaŭ transiras al VK.
La estis prezentita serĉilo Y2. En la ĉefpaĝo ya.ru estis nenio krom serĉokampo, serĉado eblas per teksto, voĉo aŭ bildo. Serĉorezultoj estas prezentataj en strukturita kaj komforte esplorebla formo, ĉar la serĉilo serĉas ne nur retejojn, sed objektojn en ili. Aperis ebleco vidi historion de siaj serĉopetoj, kiuj estas pli aktive uzataj por kompreni intencojn de la serĉanto, klasifikante la temojn surbaze de artefarita neŭroreto YaLM. Eblas tuj traduki videojn. En la serĉilo estas integrita neŭroreto-transformilo CS YATI, kiu helpas al la informadikistoj pli rapide serĉi respondojn al la specifaj demandoj.
2023
La denove aperis ebleco publikigi sian reklamon sub la serĉokampo.
Nomo
Komence de la 1990-aj Arkadij Voloĵ kaj Ilja Segaloviĉ diskutis kiel nomi sian retserĉilon. Ili kombinis la anglajn vortojn search kaj index tiel ke kreiĝis "yet another indexer" (unu plia indeksilo), mallongigita ĝis Yandex, en kiu Voloĵ proponis anstataŭigi la unuajn du anglajn literojn Ya per la rusa litero Я tiel ke aperis Яndex.
Statistiko
En aprilo 2001 nombro de ĉiutagaj informpetoj superis 1 milionon, en decembro 2001 — 1,5 milionojn, en aprilo 2002 — 2 milionojn.
Rototamo
Rototamo estas tamburo sen kaldrono. Ĝi konsistas el turnebla streĉringo el metalo, kiu streĉas unuopan felon. Per simpla turnado de la streĉringo oni povas ŝanĝi la felstreĉon. Oni ludas rototamon per bastonetoj.
Pro la manka kaldrono rototamoj sonas pli klare kaj pli mallaŭte ol normalaj tamoj, pro kio ili plej ofte aldoniĝas triope al normala frapinstrumentaro. Frapinstrumentaroj konsistaj nur el rototamoj estas maloftegaj.
Logos en la fino
Logos en la fino, aŭ Logos sin realiganta, aludas al lasttempa filozofia mondrigardo laŭ kiu la evoluiĝanta fizika kaj bioetika mondo perfektiĝas ĉiam pli ĝis atingi, en la kulmino de la evoluo, la pliiĝntan perfektecon kiun oni atribuas, aŭ atribuis, al la Logos konceptita de pasinta filozofio.
Ĉe la fino estos la Logos ! Fortikiĝas ĉiam pli, en la nuna kulturo, scienca-filozofia tendenco, matrice ne-kristana plibone kontraŭkristana (sed ankaŭ kontraŭa al ĉiuj monoteismoj), kiu ne hezitas paroli pri Dio kun rigardo se ne panteisma certe, plipropre, panenteisma: Dio ne koincidas ja jes kun la Universo (kosmo), sed la Universo fariĝas ĉiam pli ero de Dio-Logos, kiu lokiĝas ne propre en la origino-komenco de la mondo-kosmo-universo, sed en ties tuj baldaŭa evoluiĝa destino. Kaj okazas kvazaŭ tiu Dio “forpuŝita” el lia rolo de originanto, kiun la homaro al li tradicie atribuis (“En la komenco Dio kreis la Ĉielon kaj la Teron”), “revenus” kun la nova rolo de plenumanta fariĝanto. Iu Dio pli “Omega” ol “Alfo, do, pli resumanto kaj perfektiganto ol fonto, pli, se diri laŭ latina sintezo, reditus ol exitus (pli konkludo ol komenco).
Kálmán Németh (skulptisto)
Kálmán Németh naskiĝis la en Podolin (Hungara reĝlando, nuntempa Podolínec en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Logos en la fino
La antikvaj, helenismaj kaj kristanaj filozofioj metis la Logoson ĉe la komenciĝo de la kosmo, kristanismo eĉ lin konceptis kiel dian personon (vidu ĉe Evangelio laŭ Johano ĉap. 1).
Kálmán Németh (skulptisto)
Biografio
Kálmán Németh frekventis metilernejon, sed pro Traktato de Trianon la familio translokiĝis al Fót. Li studis en Reĝa Industriarta Altlernejo, iom poste en Reĝa Belarta Altlernejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Lajos Mátrai, Ferenc Sidló, Jenő Bory kaj Károly Lyka. Li debutis en ekspozicio en 1929. Dum la 2-a mondmilito li estis soldato kun interrompoj, fine li estis militkaptito ĝis 1946. Hejmenveninta li instruis jaron en mezlernejo en Újpest, poste li estis restaŭristo de Belarta Muzeo (Budapeŝto) ĝis la pensiuliĝo en 1965. Li ricevis premiojn en 1963 kaj 1978.
Logos en la fino
Epigonoj de la Logos-fina teorio
La proponantoj de tiu doktrino estas multaj.
Kálmán Németh (skulptisto)
Biografio
Li propramene renovigis la penan vinberejan dometon de András Fáy. Lia hejmo estis vivanta muzeo, ankaŭ renkontejo de artistoj.
Logos en la fino
Epigonoj de la Logos-fina teorio
Ray Kurzweil, konata scienco-vulgariganto kaj teoriulo pri aplikitaj sciencoj, en la lastaj paĝoj de sia The Singularity is Near, post grandioza fresko pri la stato de la genetikaj kaj alisciencaj tendencoj, konklude aldonas “La evoluo iras en la direkton de pli grandaj komplekseco, eleganto. scio, inteligento, belo, kreeco kaj pli altaj niveloj de noblaj atribuoj kie la amo”. Tiujn kvalitojn iam oni atribuis al Dio, nun ili estas atingeblaj, kvankam en maniero ĉiam pli perfektiĝanta, en la historio de la Universo. “Ni povas pensi ke liberigi nian penson el la gravaj limigoj de sia biologia formo estas substance spirita entrepreno”.
Travojo tre simila estas haĉita de Kevin Kelly, eksa direktoro de la revuo Wired en lia What Technology Wants kie estas uzata la termino “teknologio” laŭ la ampleksa senco de la etimo, téchne, kiu etendiĝas al la tuta homa artfarado kaj tial, notas Kevin, okazas kvazaŭ nun ĝi ricevus aŭtonomion kaj tendencus “pro neevitebla strukturo” al preciza direkto, kie la hazardeco de la darvina ortodoksio estas anstataŭigita per la meĥanismoj de la mem-organizado, kiel imperativoj de evoluo kiu daŭre reestiĝus, ankaŭ se la “bendo-mapo” de la vivo estus rebobinita”, okazas kiel “se forto stampita en la teksaĵoj de materio kaj de la energio” se ne panteisme almenaŭ penenteisme konstitue kunfandiĝas kun Dio. Kevin alvokas ankaŭ la teologion de la procezo
Aliro fronta al tiu pensmatrico estas, krome, proponita de Stuart Kauffman, biologo, kiu en sia ““Reinventing the Sacred” (Reinventi la sanktan) senkaŝe skribas: “Mi prezentos novan koncepton pri Dio – iu Dio kunfandiĝanta en la naturo – kaj pri la senso-sento de la sankteco kiujn mi kunfandiĝos en novan kaj emerĝantan sciencan rigardon pri la mondo”. La nova scienca rigardo baziĝas sur la fakto ke la biologio kaj evoluo ne povas esti komplete eksplikataj per la leĝoj fe la fiziko. En la posteno de tiuj lastaj, plibone apud ili, staras la mira natura kreemo... kaj Dio estas la nomo elektita, ĉe ni, por tiu senĉesa kreemo de la natura universo, de la biosfero kaj de la homaj kulturoj”''. Li, post citoj de renomaj pensuloj samopiniantaj, invitas ŝati sian perspektivon kiel taŭgan por “malfermi al la laikaj humanistoj la pravecon de ilia apirita pozicio”.
Reagoj antaŭ la teorioj de la Logos en la fino
Kiel facile vidiĝas, temas pli Dio ‘speciala’ en kiu estas ne bezonataj, ĉukaze certe evitataj, la konceptoj pri 'persono' kaj pri 'konscienco'. Iuj parolis pri “preskaŭ-Dio” aŭ “sufiĉe Dio”
Emil Schultheisz (juristo)
Emil Schultheisz [ŝultejs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schultheisz Emil estis hungara juristo, profesoro.
Logos en la fino
Reagoj antaŭ la teorioj de la Logos en la fino
Monoteistoj trovas senracia fundamento tiun novan nocion pri Dio ĉar li aspektas pli fantazia ol reala, pli natura ol dia. Estis ankaŭ notite ke mankas, foje, klara distingo inter kreo kaj evoluo kvazaŭ la du eventoj ne povu konceptiĝi sinsekvaj kaj devenantaj el la sama aganto: Dio kreinto, fakte, ne ekskludas Dion alceliganton, nome Dio kreintus kaj la naturon kaj ĝian laŭcelan evoluemon.
Emil Schultheisz (juristo)
Emil Schultheisz naskiĝis la  1899 en Miskolc. Li mortis la 1983 en Siófok.
Biografio
Emil Schultheisz frekventis universitatojn en Pozsony kaj Budapeŝto. Li ricevis juran diplomon en 1922. Komence li okupiĝis pri la soldata juro. En 1937 li ekinstruis en Universitato de Debrecen. Post la 2-a mondmilito li estis juĝisto de soldatoj 2 jarojn, poste li revenis al Debrecen por instrui. Ekde 1949 li estis katedrestro en Scienca Universitato de Szeged, en 1957 ankaŭ dekano.
Logos en la fino
Reagoj antaŭ la teorioj de la Logos en la fino
Oni kredis vidi en tiuj teorioj similecon aŭ disvolviĝon de la kosmologiaj ideoj de Pierre Teilhard de Chardin, sed oni rebatis, ke laŭ Teilhard de Chardin Dio ne miksiĝas kun la perfektiĝe evoluanta naturo (la Punkto Omega) kaj estas la naturo kiu alproksimiĝas al la punkto de la perfektiĝo laŭ la “programisto”, nome al Dio.
Voĉoj kunligitaj
Logos nous Panenteismo Panteismo
Unieux
Unieux estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Unieutaires.
Tomoyoshi Tsurumi
Tomoyoshi Tsurumi (鶴見 智美, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Shimizu S-Pulse kaj Cerezo Osaka.
Fumiaki Uto
Fumiaki UTO (japane : 宇都文昭, Uto Fumiaki) estas japana astronomo.
Centra-meksika kserofitaro
La centra-meksika kserofitaro estas tersupraĵa ekoregiono kiu situas en la nord-meksika ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al la dezertoj kaj kserofitaroj de centra Meksiko.
Priskribo
La centra-meksika kserofitaro kovras areon de 59 400 da kvadrataj kilometroj en la suda parto de Meksika Altebenaĵo. Tiu ĉi estas limigita oriente de Orienta Patrinmontaro, sude de Neĝmontaro, kaj okcidente de Okcidenta Patrinmontaro. La centra-meksika kserofitaro kovras multon de la altebenaĵo, etendiĝante ekde Valo de Meksiko sudoriente al rivero Bolanjoso nordokcidente.
La centra-meksika kserofitaro oriente kaj nordoriente limtuŝas la orient-patrinmontarajn pinarojn-kverkarojn, sudoriente la neĝmontarajn pinarojn-kverkarojn kaj nordokcidente la okcident-patrinmontarajn pinarojn-kverkarojn. Izolita enklavo de la centra-meksika kserofitaro okupas Tolukan Valon. La pli altaj montaroj de la altebenaĵo enhavas ĉielinsulojn de pinaroj-kverkaroj, izoligitaj per kserofitaro je pli malaltaj altitudoj.
Sudokcidente, la centra-meksika kserofitaro estas limigata de subtropikaj sekaj arbaroj : la baĥiaj sekaj arbaroj en la akvokolekta areo de Lermao, kaj la sinoloaj sekaj arbaroj en la pli malaltaj altitudoj de Santiago-Baseno. Nordokcidente, la centra-meksika kserofitaro transiras al la centra-meksikaltebenaĵa kserofitaro, kiu kovras la mezan parton de Meksika Altebenaĵo.
La orienta parto de la centra-meksika kserofitaro estas drenata per rivero Panuko (Pánuco) kaj ĝiaj alfluantoj, la centra parto per Lermao kaj ĝiaj alfluantoj, kaj la orienta parto per la nordaj alfuantoj de Santiago, inkluzive de Verda Rivero kaj Bolanjoso.
Flaŭro
La superregantaj specioj estas Yucca filifera, Yucca carnerosana, Yucca decipiens kaj Larrea tridentata. Aliaj troveblaj plantoj estas Vachellia farnesiana, Bouteloua gracilis, Echinocactus horizonthalonius, Echinocereus conglomeratus, Jatropha dioica, Mimosa zygophylla, Opuntia engelmannii, Prosopis juliflora kaj Tridens pilosus.
Faŭno
La vertebrula faŭno konsistas el 248 da specioj kiuj estas endemiaj en Mezameriko, sed 20 el ili estas krize endanĝerigataj.
La ekoregiono ampleksas mamulajn populaciojn inkluzive de tiuj de Orthogeomys spp., la kojoto (Canis latrans), la Sosura soriko (Sorex saussurei) kaj la tre minacata meksika cinomuso (Cynomys mexicanus).
Rilate al la avifaŭno, tiu arida regiono de Meksiko estas eksteme riĉa kaj ĝi gastigas interalie : la grandan vojkurulon (Geococcyx californianus), la skvamokoturnon (Callipepla squamata), Strix occidentalis, la reĝan aglon (Aquila chrysaetos canadensis), la grandan kornostrigon (Bubo virginianus), la migran falkon (Falco peregrinus), la jamajkan buteon (Buteo jamaicensis) kaj Spizella wortheni (emberizedoj).
NGC 4473
NGC 4473 (aliaj indikoj — UGC 7631, MCG 2-32-93, ZWG 70.125, VCC 1231, PGC 41228) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Centra-meksika kserofitaro
Minacoj kaj konservado
En la subŝtato Sanktluis-Potosio, la plej granda minaco por la plantoj el la arida medio estas la konversio en agrikulturajn terenojn por brutaro, kapra kaj ŝafa paŝtado. Fajroj uzataj por senarbarigo grave difektas la naturan vegetaĵaron aŭ neniigas ĝin. La kakto Ariocarpus kotschoubeyanus estas endanĝerigata en Sanktluispotosio kaŭze de terenokonversio en maizajn plantejojn.
Alia minaco estas la neleĝa nacia kaj internacia komerco de dezerto-plantoj.
Ariel Toaff
Ariel TOAFF (naskiĝis en 1942 en Ankono, Italio) estas ano de la itala juda komunumo, historiisto de la 21a jarcento kaj fino de la pasinta; li interesiĝas pri enciklopedioj kaj la medioj kulturaj kaj la nunaj informiloj pro siaj interpretoj pri la tieldiritaj «Sangaj Paskoj».
Biografio
Ariel Toaff estas filo de la eksa ĉefa rabeno Elio Toaff, kiu akademie lekciis pri «Mezepoko kaj Renesanco» ĉe Universitato Bar-Ilan (Israelo) ĝis la publikigo de sia libro «La sangaj Paskoj», kie asertoj provokis lian eksigon. Li publikigis nombrajn kaj gravajn eseojn, inter kiuj, per la itala eldonejo Il Mulino, la plurdiskutita supremenciita libro, haste retirita el la vendejoj iniciate de ĝia aŭtoro mem pro la fortegaj detruigaj kritikoj ricevitaj el pluraj landoj de aliaj historiistoj kaj ankaŭ de kristanaj kaj judaj religiuloj.
La libro (2007-2008) analizas kulturan kaj historian medion, tiun de la mezepoka aŝkenaza juda diasporo, kie naskiĝis la kontraŭjuda akuzo pri praktiko de mortigoj de kristanaj infanoj dum la paskaj ritoj kaj sin servi je ilia sango por per tiaj ritoj moki la kristanajn ritojn. Male ol la onia opinio de la oficiala historiografio kiu markas la akuzon tute troŝveligo de kelkaj tiutempaj regantaj kristanaj aŭtoritatoj, Toaff, se unuflanke reasertas kiel la ritaj mortigoj havas iusence originon en kristanismo, aliflanke subtenas ke ekzistas dokumentitaj pruvoj pruvantaj pri la magia kaj superstiĉa uzo de la sango cele de sangaj ritoj ĉe ekstermismaj franĝoj de la aŝkenazaj judaj komunumoj. Post la unua presado, limigita al 3000 kopioj, tuj elĉerpiĝinta, jam oni pretigis la duan, kiam ĉio estis bremsita.
Post profunda prilaboro la libro estis reeldonita en 2008. En la nova versio, Toaff firme rifuzas la aserton ke judoj faris iujn ritajn murdojn de kristanoj: "Jews were not involved in ritual murder, which was an entirely Christian stereotype."
Sendricevilo
Sendricevilo estas aparato, kiu enhavas sendilon kaj ricevilon en unu kesto. Ambaŭ uzas cirkvitojn kune. La agordado por la sendilo kaj la ricevilo okazas sur la sama frekvenco por ambaŭ. Se diferenco inter send- kaj ricev-frekvenco estas bezonata, tio eblas. La uzanto ŝaltas de ricevo al sendado. Samtempa parolado de ambaŭ stacioj ne eblas.
Ariel Toaff
Sangaj Paskoj – Dua Eldono
Februaron de 2008 eliris la dua eldono de «Sangaj Paskoj» ĉiam eldonita de Il Mulino. En ĝi la aŭtoro alportis modifojn kaj aldonaĵojn por klarigi kaj igi plieksplicita sian penson «por malebligi ĉiuspecajn miskomprenojn». Ĉeestas ankaŭ postparolo kie estas insistite pri fundaj konceptoj proponitaj el la unua eldono:
Sendricevilo
Preskaŭ ĉiu moderna amatora radioaparato nun estas sendricevilo. Apartaj riceviloj estas uzataj de ricevantoj (angle SWL).
Ariel Toaff
Sangaj Paskoj – Dua Eldono
1) Ne ĝustas la senvalorigo de procesaj dokumentoj. Troviĝas, ekzemple, klara kongruaĵo inter la tekstoj de la konfeso de la proceso de Trento (Simonĉjo) kaj la judaj fontoj pri la magia kaj simbola uzo de la sango en apartaj ritoj kaj liturgiaĵoj en la celebrado de la juda pasko, karakterizantaj ekstremistajn grupojn aŝkenazajn. Tio konfirmas ke el la subtorturaj konfesoj eblas eltiri aŭtentajn elementojn de la persekutita kulturo (indica paradigmo). Krome, en la konfesoj de la Trenta proceso aperas frazoj tipaj de la juda aŝkenaza lingvaĵo (veoj kontraŭkristanaj kiuj trovas similaĵon en aliaj fontoj) transkribitaj, laŭ neĝusta maniero, de notarioj: tio pruvas ke la juĝistoj konis nek la hebrean nek la jidan lingvon. Tio demonstras la aŭtentecon de tiuj frazoj.
Sendricevilo
En CB radio ankaŭ sendriceviloj estas uzataj.
Sendrataj telefonoj estas sendriceviloj. Je tiuj oni volas samtempe paroli kaj aŭskulti. Tial la sendilo kaj la ricevilo estas samtempe enŝaltitaj. En tiu kazo la sendfrekvenco devas esti alia ol la ricevfrekvenco.