cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Liberanimo (Teruela Esperanto Asocio)
La 76a Hispana Esperanto-Kongreso
En universitata centro estis prezentado kaj vendo de esperantaj libroj, intensaj esperantaj kursoj, parolaj ekzamenoj laŭ diversaj niveloj de la Eŭropa referenckadro pri lingvoj, ekspozicio pri la teruela arkitekto kaj socialisma politikulo Francisco Azorín, ankaŭ oni faris omaĝon al kinisto Luis Buñuel, pere de la filmo "Un perro andaluz" (=La andaluza hundo), kun subtitoloj en Esperanto. En la ĉefa sidejo de "Caja Rural" estis ekspozicio pri Dro. Zamenhof, kiu verkis kaj diskonigis ĉi tiun lingvon. Elstaraj estis la muzikaj prezentadoj de la sveda Martin Wiese kaj de la nederlanda muzikgrupo Kajto Kvaropo.
Jenő Janovics
Biografio
Jenő Janovics studis samtempe en teknikuniversitato kaj en aktorakademio. Li aktoris en pluraj urboj en Hungarujo kaj Transilvanio. En 1896 li kontraktis kun Kolozsvári Nemzeti Színház kaj doktoriĝis. Ekde 1902 por tri jaroj li estis direktoro de teatro de Szeged, inter 1905–1930 li gvidis la teatron de Koloĵvaro, poste inter 1930–1932 li estis ĉefreĝisoro. En 1936 li organizis kun siaj pluraj malnovaj kunulaktoroj la Ludojn Liberaerajn en Szeged. En junio 1945 li transprenis denove la direktoradon de la hungara teatro de Kluĵo.
Novi Bezdan
Novi Bezdan, hungare Újbezdán, serbe Нови Бездан estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Petlovac.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara landolimo, laŭ traira flankovojo. Beli Manastir troviĝas 12, Petlovac 6 km-ojn for.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Novi Bezdan 376 da homoj, (hungaroj 329 (88 %), kroatoj 20 (5 %), serboj 3 (1 %) kaj aliaj).
Stacio Musota
Stacio Musota (japane: 六十谷駅 [Musota-eki], angle: Musota Station) estas fervoja stacio en Ŭakajama, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hanwa.
La Granda Trajna Rabo (filmo)
La Granda Trajnrabo (The Great Train Robbery) estas mallonga muta filmo de 1903 en la vesterna ĝenro, kiu estis verkita, produktita kaj reĝisorita fare de Edwin Stanton Porter, iama kinoartisto en la studioj de Thomas Edison. La kinosteloj Alfred S. Abdi, Bronco Billy Anderson kaj Justus D. Burns, kvankam la filmo ne inkluzivas kreditaĵojn. Kvankam la intrigo de la filmo okazas en la Sovaĝa Okcidento, ĝi estis filmita en Milltown, Nov-Ĵerzejo.
Malgraŭ esti mallonga filmo kun daŭro de nur proksimume 10 minutoj, la filmo "The Great Train Robbery" estas konsiderata signifa orientilo en la historio de la filmindustrio, per vastigo de la antaŭa laboro de Porter, The Life of an American Fireman ("Vivo de usona fajrobrigadisto" ). La filmo faris uzon de kelkaj filmaj teknikoj kiuj estis nekutimaj tiutempe, inkluzive de la uzo de krucredaktado, subĉielaj pafoj kaj oftaj fotilmovoj. Ĉi tiu filmo estas unu el la unuaj se temas pri uzi la teknikon de krucredaktado, kie du scenoj estas montritaj kiel okazantaj samtempe, sed en malsamaj lokoj. Kelkaj el la presaĵoj de la filmo eĉ estis koloritaj permane, tiel ke certaj scenoj estis koloraj, dum la plej granda parto de la filmo estis nigrablanka. Kelkaj el la teknikoj uzitaj en "La Granda Trajna Rabo" estis inspiritaj per tiuj viditaj en la brita filmo A Daring Daylight Burglary de Frank Motterseau, publikigita pli frue tiun jaron. Filmhistoriistoj konsideras tiun filmon esti la unua usona agadfilmo, same kiel la unua vakera filmo.
En 1990 "The Great Train Robbery (La Granda Trajna Rabo)" estis elektita por konservado fare de la Biblioteko de Kongreso en la Nacia Filmarkivo de Usono, pro esti "de kultura, historia, aŭ estetika graveco".
Intrigo
La filmo malfermiĝas kun du rabistoj rompantaj en telegrafoficejon ĉe fervoja stacidomo. Per armila forto ili devigas la teknikiston ordoni al la trajno halta. La rabistoj batas kaj ligas la teknikiston. Kiam la trajno haltas — sur ĝi eniras kvar pliaj rabistoj. Du el ili suriras unu el la ĉaroj, mortigas unu el la pasaĝeroj kaj rompas monŝrankon uzante dinamiton. La aliaj du mortigas unu el la lokomotivŝoforoj, kaj devigas alian laboriston malkonekti la lokomotivon de la resto de la trajno. La rabistoj devigas la pasaĝerojn eliri de la trajno, kaj prenas siajn valoraĵojn de ili. Unu pasaĝero provas eskapi, sed li estas pafita fare de la rabistoj kaj mortas surloke. La rabistoj provas eskapi kun sia rabaĵo uzante la lokomotivon, kaj poste haltas en valo, kie ili forlasis siajn rajdĉevalojn.
Dume, la teknikisto asociita kun la telegrafa oficejo rekonsciiĝis. Lia filino alvenas por alporti al li lian manĝon kaj ŝi liberigas lin kaj trinkigas al li akvon por trankviliĝi.
En Komika malstreĉo en la sceno ĉe la dancejo, kie la lokuloj devigas fremdulon danci, pafante ĉe liaj piedoj. La pordo subite malfermiĝis, kaj la telegrafteknikisto ensaltas, rakontante al ili pri la rabo. La viroj rapide formas persekutgrupon, kiu postnelonge atingas la rabistojn, kaj post interpafado mortigas ilin ĉiujn kaj reakiras la tutan ŝtelitan posedaĵon.
Produktado kaj distribuado
La filmo de Porter estis filmita en Edison Studios en Novjorko, dum la subĉielaj pafoj okazis en Nov-Ĵerzejo, en naturrezervejo, en parko kaj laŭ fervojaj reloj. Kvankam la filmado okazis dum la monato novembro 1903, jam en decembro de tiu jaro la filmo jam estis vendebla al distribuistoj.
La oficiala premiero de "The Great Train Robbery" estis ĉe la Hoover Museum en New York, antaŭ ol la filmo daŭriĝis por esti montrita en 11 malsamaj kinejoj ĉirkaŭ la grandurbo. En anonco por la filmo, Edison-reprezentanto laŭdas ĝin kaj nomas ĝin filmo kiu "superas ajnan alian filmon iam faritan, [ ... ] fidela imito de realaj raboj, faritaj fare de diversaj bandoj, kaj kiuj estis publikigitaj en Far West."
Laŭ taksoj, la buĝeto de la filmo estis ĉirkaŭ ‏ 150. Post ĝia liberigo, "The Great Train Robbery (La Granda Trajna Rabo)" iĝis enorma sukceso, kaj estas konsiderita unu el la unuaj vesternaj filmoj. Ĝi ankaŭ estas konsiderita unu el la unuaj furoraĵoj, kaj estis unu el la plej popularaj filmoj de la mutafilma epoko, ĝis la publikigo de la filmo Naskiĝo de Nacio en 1915.
David Brat
David BRAT (kiu kutime uzas la ĉjo-formon "Dave"; n. la 27-an de julio 1964) estas usona profesoro pri ekonomiko en la altlernejo Randolph-Macon College, en Virginio. Li kandidatas kiel respublikana partiano por la posteno de reprezentanto de la 7-a distrikto de Virginio en la usona parlamento; en la respublikana antaŭbalotado je la 10-a de junio, 2014, li venkis la duarangan respublikanon de la landa reprezentantaro, Eric Cantor.
Ĉikago-briĝo
Ĉikago (aŭ kvar-disdona briĝo) estas varianto de la kartludo briĝo (apud robrobriĝo kaj turnirbriĝo). Ĉikagon oni ludas kvarope, sed anstataŭ robro (kun nedifinita daŭro) oni ludas simple kvar disdonojn laŭ la sekva modelo. 1. Disdonas nordo;    vundeblaj: neniu. 2. Disdonas oriento;  vundeblaj: nordo-sudo. 3. Disdonas sudo;     vundeblaj: oriento-okcidento. 4. Disdonas okcidento; vundeblaj: ambaŭ flankoj. Se aŭkcio komencas de kvar pasoj, la disdoninto disdonas denove.
David Brat
Brat naskiĝis en Alma, Miĉigano, kaj pasigis la junaĝon en tiu ŝtato. Li ricevis bakalaŭran diplomon (kun ĉefstudado pri komerca administrado) ĉe Hope College (en Miĉigano) en 1986, teologian gradon ĉe Princeton en 1990, kaj doktoriĝis pri ekonomiko ĉe la katolika universitato American University en 1995. En 1996 li transloĝiĝis al Virginio.
Ĉikago-briĝo
Ekzistas kelkaj sistemoj por determini la gajninton en Ĉikago. Kutime oni kalkulas poentojn kiel en turnirbriĝo, do por ĉiu disdono aparte, sendepende de la antaŭaj, kun 50-poenta premio pro partrezulto kaj 300- aŭ 500-poenta (depende de vundebleco) premio pro partio, gajnita per unu disdono.
Fine oni povas simple sumigi la rezultojn de la 4 (aŭ 8, 12 ktp) disdonoj.
Alia metodo estas sumigi ne la rezultojn, sed internaciajn matĉpoentojn (IMP). Por tio post ĉiu disdono oni kalkulas la forton de ambaŭ flankoj en honorpoentoj: 4 pro ĉiu aso, 3 pro ĉiu reĝo, 2 pro ĉiu damo, 1 pro ĉiu fanto. La forto de la pli forta flanko kaj ĝia vundebleco determinas la "celrezulton", aŭ "atendatan rezulton", laŭ la sekva tabelo. Honorpoentoj        Celrezulto Nevundeble  Vundeble 20                0          0   21                50         50   22                70         70   23               110        110   24               200        290   25               300        440   26               350        520   27               400        600   28               430        630   29               460        660   30               490        690   31               600        900   32               700       1050   33               900       1350   34              1000       1500   35              1100       1650   36              1200       1800   37              1300       1950   38              1300       1950   39              1300       1950   40              1300       1950 La diferenco de la reala rezulto de la pli forta flanko (iufoje la rezulto povas esti negativa) kaj la "celrezulto" determinas, kiu flanko ricevas IMPojn kaj kiom da ili. Por tio oni uzas la saman tabelon, kiel en turnirbriĝo. Poentdiferenco IMPoj 0 -  10        0  20 -   40 	   1  50 -   80 	   2  90 -  120 	   3 130 -  160 	   4 170 -  210 	   5 220 -  260 	   6 270 -  310 	   7 320 -  360	   8 370 -  420 	   9 430 -  490 	  10 500 -  590 	  11 600 -  740 	  12 750 -  890 	  13 900 - 1090 	  14 1100 - 1290 	  15 1300 - 1490 	  16 1500 - 1740 	  17 1750 - 1990 	  18 2000 - 2240 	  19 2250 - 2490 	  20 2500 - 2990 	  21 3000 - 3490 	  22 3500 - 3990 	  23 4000 aŭ pli       24
Talosa lingvo
La talosa lingvo ( aŭ el glheþ Talossan  aŭ ) estas konstruita lingvo kreita de Robert Ben Madison en 1980 por la mikronacio, kiun li fondis, la Reĝlando Taloso. (Oni skribas ĝin per la latina alfabeto.)
Superrigardo
La talosa estas eble unu el la plej konataj ekzemploj de la ĝenro de mikronaciaj lingvoj de konstruitaj lingvoj. La lingvo estas parolata kaj uzata en la Reĝlando Taloso (talose: El Regipäts Talossán), kiu estas "konstitucia monarkio" kun propra parlamento kaj duĉambra leĝdona povo, kiu estas fondita de Madison la 26-an de decembro 1979.
La talosa ankaŭ estas unu el la plej konataj artaj lingvoj ĉe la Interreto. Ĝi ricevas ĉiaman intereson kaj respekton de enretaj kreantoj kaj ŝatantoj de konstruitaj lingvoj. Ilin aparte interesas ĝian grandan vortaron — kun pli ol 28 000 vortoj en ĝia oficiala vortaro, ĝi estas unu el la plej detalaj fikcilingvoj iam inventita.
La lingvo estas observita de la Comità per l'Útzil del Glheþ (CÚG; la komisiono por la uzo de la talosa lingvo), grupo formita en la Reĝlando Taloso de Madison en la 1980-aj jaroj. Ĉi tiu grupo periode eldonas Arestadas (Dekretoj) kiuj priskribas kaj dokumentas ŝanĝojn en la uzo de la lingvo, kaj Pienamaintschen (Suplementoj), kiuj listigas ŝanĝojn al la vortaro. La CÚG prizorgas plurlingvan retejon, kiu provizas aliron al la plej lastatempaj rekomendoj de la komisiono.
La lingvo kaj ĝia rilata mikronacio estas menciitaj en la libro Conquering Consumerspace: Marketing Strategies for a Branded World de Michael R. Solomon kaj la lingvo estas dokumentita en du memeldonitaj gramatikoj.
Klasifikado
La talosa estas konstruita gaŭlo-latinida lingvo, kiu estas inspirita de la franca kaj okcitana, kaj kiu estas tre naturalisma (kun kelkaj malregulaĵoj). Penante krei ian "nacian mitologion" por lia mikronacio, Madison malkovris en 1985, ke unu el la berberaj subtriboj de Maroko nomiĝas Talesinnt, kaj decidis ke talosanoj estas "neklarigeble kaj nemalimplikeble konektita iel al berberoj." El tio rezultis, ke la talosa lingvo estis inspiritaj de la berberaj lingvoj. Tamen pli lastatempe, vortoj estas derivitaj de la latinidaj radikoj kaj ricevas francan/provencan influon (kelkaj ankaŭ vidas rumanan influon), sed ne ekzistas regularo pri derivado per kiu ĉiuj vortoj povas esti antaŭdiritaj. La vorto "Talossa" mem ne estas latinida, sed origine finna: ĝi venas de la finna vorto por "en la domo" (Taloso komenciĝis en la dormĉambro de Madison).
Fonetiko kaj fonologio
La elparolo de la talosa estas priskribita en kelkaj fontoj. La ĉi-tieaj tabeloj estas bezitaj sur la priskriboj en tiuj fontoj.
Skribsistemo
La talosa lingvo uzas la latinan alfabeton. Jen la literoj de la moderna talosa alfabeto: a, ä, b, c, ç, d, ð, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, ö, p, q, r, s, ß, t, u, ü, v, w, x, z, þ
Nekutimaj trajtoj
Ĝenerale la talosa estas simpla latinida lingvo, fidela je ĝia mita heredaĵo kiel latina derivaĵo. Tamen ĝi ankaŭ havas kelkajn unikajn trajtojn, ne tipe trovita en latinidaj aŭ aliaj lingvoj. Kelkaj ekzemploj:
Jenő Pilch
Jenő Pilch [pilĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pilch Jenő estis hungara historiisto, oficiro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1935). Lia frato estis Dezső Pécsi-Pilch. Jenő Pilch naskiĝis la  1872 en Pécs, li mortis la  1937 en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Pilch frekventis akademion en Budapeŝto inter 1886-1890, poste li ricevis la rangon serĝento. En 1901 pro malsano li devis forlasi la armeon. Li komence instruis soldatojn en sia naskiĝurbo, krome inter 1911-1913 li plulernis en universitato de Pécs, poste li instruis en la militakademio en Budapeŝto. Li havis postenon ankaŭ en la akademia biblioteko. Li okupiĝis pri la milithistorio ekde Napoleono. En 1925 li pensiuliĝis.
Natria fluorido
Natria fluorido, fluorido de natrio aŭ NaF estas neorganika fluora kombinaĵo rezultanta el reakcio inter la fluorida acido kaj natria hidroksido. Ĝi estas senkolora solido, fonto de fluorido por diversaj aplikoj, kaj natria fluorido estas malpli kosta ol ĝia parenco kalia fluorido.
Talosa lingvo
Leksiko
La plena vortaro de la talosa lingvo enhavas pli ol 28 000 vortoj. La talosa bezonas nur unu vorton (fieschada) por diri "amon je la unua vido".
Kritiko
La jenoj estas kelkaj kritikoj de la talosa:
Stato de la lingvo
La plej vasta studo de la talosa estas farita en la anglalingva eldono de la libro A Complete Guide to the Talossan Language (Ün Guizua Compläts àl Glheþ Talossan), eldonita unue en 2008 kaj kiel reviziita dua eldono en 2011. Pli frua gramatiko (La Scúrzniâ Gramáticâ del Glhetg Talossán), reviziita laste en 1996, estis eksterretigita de ĝia aŭtoro.
Vastaj lernmaterialoj estas ankaŭ disponeblaj enreta.
Ekzemplo de la lingvo
La jeno estas la komenco de la odo Ode to the West Wind de Percy Bysshe Shelley tradukita al el glheþ Talossan:
Post-Arestada:
Antaŭ-Arestada:
Angla:
Metila 4-hidrokso-3,5-dumetilbenzoato
Metila 4-hidrokso-3,5-dumetilbenzoato aŭ metila 4-hidrokso-3,5-dumetilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Hidrokso-3,5-dumetilbenzoata acido kaj metanolo. Metila 4-hidrokso-3,5-dumetilbenzoato estas rozkolora solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 4-hidrokso-3,5-dumetilbenzoato prezentas du metilajn grupojn, 1 hidroksilan grupon kaj 1 metokso-karbonilan grupojn ligitajn respektive en la 3-a, 5-a, 4-a kaj 1-a pozicioj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Ĥamsino
Ĥamsino (arabdevena vorto por "kvindek") aŭ ŝaravo (hebredevene) estas tre varma kaj sekega dezerta vento, kiu aperas en Norda Afriko kaj la Araba duonisulo kaj kunportas grandan amason da polvo.
Ĝi estiĝas fine de vintro kaj en frua printempo kaj blovas de sudo kaj sudokcidento. Ĝia temperaturo superas ofte la 40 °C kaj daŭras senĉese dum 3-4 tagoj. Tion sekvas pli malvarma ventofluo.
La ĥamsino aperas kiam la malaltprema centro (ciklono) - super la Saharo aŭ suda Mediteraneo - ekas en orientan direkton. Ĝi kunportas antaŭe sekan (10-20%), varman aeron el la dezerto al la nordo, samtempe grandan amasan el polvo kaj sablo. Ĝia posta flanko portas malvarmetan mediteranean aeron al sudo.
Rueyres
Rueyres estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ĉeĥoslovaka milita ŝiparo
Ĉeĥoslovaka milita ŝiparo principe limiĝis sole al riveraj navigaciiloj. Ĉeĥoslovakio, kiel enlanda ŝtato, neniam havis plenvaloran militan ŝiparon.
En majo de 1918 estiĝis en Vladivostoko la unua "surmara taĉmento" de la ĉeĥoslovaka legio sur Malproksima Oriento. Ĝi havis je dispono du vaporŝipojn kaj glacirompilon. La ŝipoj estis uzataj precipe por transportaj celoj. En la sama jaro la legianoj uzis dum okupigado de havenoj sur Bajkalo du vaporŝipojn, kiujn ili armigis per kvar haŭbizoj. La agado de marista taĉmento estis finigita en la jaro 1920.
En la jaroj 1918 ĝis 1939 la ĉeĥoslovaka armeo havis en armilaro tutan vicon de militŝipoj. Tio estis precipe diversaj patrolaj kaj gardistaraj boatoj, kanonboatoj kaj minportilo. La plej granda milita ŝipo estis patrola ŝipo President Masaryk, armilekipita per kvar kanonoj de kalibro 66 mm.
Ĉiuj navigaciiloj estis en la jaroj 1919 ĝis 1921 envicigitaj en Taĉmenton de armea ŝiparo por Elbo kaj en Taĉmenton de armea ŝiparo por Danubo. En la jaro 1921 la taĉmentoj estis unuigitaj kaj estiĝis akva bataliono, kiu estis parto de la 4-a pionirara regimento.
Post la dua mondmilito estis en la jaro 1946 en Bratislavo fondita la 14-a pionirara bataliono kun ŝipa kaj mina roto. Ekde la jaro 1950 la formacio estis parto de la 52-a ponta regimento. En ties kadro agadis la ŝipa roto, kiun kreis roto de batalboatoj kaj trupo de minboatoj. En la jaro 1957 la roto estis reorganizita je roto de rivera barikadigado kaj en la jaro 1959 ĝi estis nuligita.
Wolfisberg
Wolfisberg estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Wangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 194 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Wolfisberg situas sur la suda deklivo de la Soloturna Ĵuraso, proksimume 12 kilometrojn nordoriente de Soloturno. La komunumo konsistas el la setlejoj Wolfisberg, Schürche kaj Walde. Al suoriento la vilaĝa rojo senakvigas la okcidentan parton de la komunuma teritorio rekte al Aro, dum la orientan parton senakvigas la rojo de Bipp, alfluanto de Dünnern. La plej alta punkto de la komunumo estas la monto Höllchöpfli (Inferokabeto) kun alteco de mit 1231 m s.m. en nordo sur la kresto de la Ĵuraso.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,44 km², de kiuj 51,2% estas kovritaj de arbaro, 42,6% servas por agrikulturo kaj 5,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wolfisberg limas en nordo al Laupersdorf (SO), en oriento al Niederbipp, en sudo al Oberbipp, en okcidento al Rumisberg, kaj en nordokcidento al Matzendorf (SO).
Historio
Dum mezepoko Wolfisberg apartenis al la Senjorujo Bipp, kies sorton ĝi dividis. En la jaro 1413 la senjorujo fariĝis komuna havaĵo de la urboj Berno kaj Soloturno, kaj en la jaro 1463 ĝi fariĝis plena posedaĵo de Berno. Post la Helveta Revolucio de la jaro 1798 Wolfisberg estis atribuita al la distrikto Wangen, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Supra Argovio.
Karolina kanbirdo
La Karolina kanbirdo (Acrocephalus syrinx) estas birdo de la genro Acrocephalus aŭ kanbirdoj kiuj estas brunecaj birdoj kiuj loĝas en kareksejoj kaj apartenas al la familio de Akrocefaledoj, sed iam estis inkludataj en la grupo de Silviedoj.
Ĝi troviĝas kiel endemismo nur en Mikronezio en la Karolina insularo.
Monsters at Work
Monsters at Work estas usona desegnofilma serio. Ĝin kreis, verkis Bobs Gannaway. La serion ekelsendis la televida kanalo Disney Channel en 2021.
Antonio de Cabezón
Antonio de Cabezón (30-a de marto 1510 en Castrillo Mota de Judíos; 26-a de majo 1566 en Madrid) estis Hispana komponisto, orgenisto kaj klavicenisto. Li validas kiel la plej grava hispana komponisto por klavarinstrumentoj de sia tempo.
Vivo
Cabezón estis blinda ekde sia infanaĝo, verŝajne ekde la oka vivojaro. En Palencia lin edukis la García de Baeza, orgenisto de la tiea katedralo. Kiel kortegorgenisto de Karlo la 5-a kaj poste de Filipo la 2-a li partoprenis vojaĝojn tra Eŭropo kaj kontiĝis kun gravaj muzikistoj de aliaj kortegoj. Ĉe tio evidente estis reciprokaj influoj, tiel ke Cabezón grave kontribuis same al la Hispana muziko kiel al la muziko por klavarinstrumentoj. Lia verkaro influis la Anglan virginalmuzikon (virginalo: speco de klaviceno)
Verkaro
Inter liaj verkoj troviĝas multnombraj entabulaturigoj, do aranĝoj de polifonia voĉkanta muziko por klavarinstrumentoj (speciale de verkoj de Josquin Desprez), kelkajn tientojn (motetoj instrumentaj surbaze de imitado), kiuj laŭas tiun stilon, kaj krome diferencias (variacioj pri kanzonoj kaj dancoj Francaj kajHispanaj). En lia muziko ekkoneblas pluevoluinta polifonio samkiel aparta skribmaniero por klavarinstrumentoj, kvankam la muzikaĵoj ankaŭ estis ludeblaj per harpo aŭ Vihuela (speco de pragitaro). Li ankaŭ komponis kelkajn sakralajn muzikaĵojn.
Lia filo Hernando eldonis lian tutan verkaron en 1578, tiel ke ĝi servu sekvantajn orgenistaj generacioj kiel modelo. En 1557 jam Luis Venegas de Henestrosa publikis en unu kolekto 40 verkojn de Cabezón. En la jaro 1966 oni publikis en Barcelono dank‘ al Higini Anglés novan eldonon, kiu ne estas kompleta, kaj jarojn poste la muzikologisto María Asunción Ester Salas publikis pluan volumon kun la antaŭe mankantaj verkoj.
En lia naskiĝovilaĝo Castrillo de Matajudíos oni dediĉis al li platŝildon sur la centra placo (plaza Mayor). La naskiĝdomon oni konservas, kaj oni ankaŭ povas viziti lian mortlokon.
RL-cirkvito
RL-cirkvito estas elektra cirkvito konsistanta el rezistilo kaj bobeno serie (aŭ paralele, sed konsiderota poste) konektitaj. Oni devas memori ke bobeno kontraŭas iu ajn ŝanĝojn de kurento (aparte pri iniciato de kurento).
Seria cirkvito RL
La diferenciala ekvacio kiu regas la serian cirkviton estas la sekvanta:
kie :
-Pri kontinua fonto, laŭ la komencaj kondiĉoj: V(t) = 0 kaj = 0 antaŭ t = 0, kaj tuj poste V(t) = V_0 (tensio-ŝtupo)
Tial la solvaĵo de la ekvacio estas: kun : kie :
La valoro de la kurento i_{bobeno} kreskas; post tempo, la kurento estas ĉe 0,7% de la fina stabila kurento (asimptota valoro):
-Pri alterna fonto: Oni povas konsideri kompleksan impedancon : por kalkuli la kurenton: Post la nedaŭra kurento (ligita al la komencaj kondiĉoj), la amplitudo de la oscilada kurento stabilas al tia: plie okazas delokigo de la fazo de la kurento rilate al la tensio de la fonto, laŭ tia kvanto: la minus signo signifas ke la kurento estas malfrua respektive al la gvidanta tensio.
Paralela RL cirkvito
La paralela RL-cirkvito estas malpli interesa ol la seria, ĉar la elira tensio egalas al la enira.
-Pri sinusa tensio de la fonto: tiel la kurento de la induktilo estas delokiĝita de 90 gradoj pli malfrue ol la fazo de la enira tensio (kaj do ankaŭ de la rezistilo-tensio).
Najtingala kanbirdo
La Najtingala kanbirdo (Acrocephalus luscinia) estas birdo de la genro Acrocephalus aŭ kanbirdoj kiuj estas brunecaj birdoj kiuj loĝas en kareksejoj kaj apartenas al la familio de Akrocefaledoj, sed iam estis inkludataj en la grupo de Silviedoj. Ĝi estas draste endanĝerita kantobirdo de la Marianoj. La nomo en Ĉamora lingvo de tiu birdo estas ga`ga` karisu (birdo de la kanoj).
Tiu specio estas ĉirkaŭ 17 cm longa, kaj estas grizecolivbruna supre tre kontraste kun palflavaj subaj partoj en kies vizaĝo kontrastas ankaŭ tre malhelbruna traokula strio. La ino estas iom pli malgranda ol la masklo, sed ambaŭ seksoj havas longan bekon kompare kun aliaj kanbirdoj.
Ili loĝas en humidejoj, arbustaroj kaj arbarbordoj.
La Najtingala kanbirdo troviĝas en la insuloj de Nord-Marianoj de Saipano kaj Alamagano. Ĝis fino de 1960-aj jaroj troviĝis ankaŭ en Gvamo. Invadintaj specioj, ĉefe la bruna arboserpento kulpas pro ties malapero en tiu insulo. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke restas nur inter 2000 kaj 2500 birdoj, el kiuj 2200 en Sajpano kaj 300 en Alamagano.
Historie estis tri subspecioj de la Acrocephalus luscinia kiuj estas nun ĉu formortintaj ĉu supozeble formortintaj.
Marija Pilepić
Marija PILEPIĆ (1871-1962) estis la unua kroata esperantisto. Ŝi aperas en la unua adresaro de L.L. Zamenhof (1889) kun aliaj kvar amikinoj, kiuj same vivis en la orient-kroatia urbo Osijek (tiuepoke Essegg en Aŭstrio-Hungario). Kune ili estas la t.n. Osijeka Kvinopo.
Hispana laborista movado
La laborista movado en Hispanio komenciĝis ĉefe en Katalunio en la 1830-aj kaj 1840-aj jaroj, kvankam fakte estis dum la Demokratia Sesjaro (1868-1874) kiam oni povas aserti, ke reale ĝi naskiĝis pere de la fondo en la Laborista Kongreso de Barcelono de 1870 de la organizaĵo Hispana Regiona Federacio de la Unua Internacio (FRE-AIT). Dum la Burbona restaŭrado en Hispanio (el 1874) oni fondis la du grandajn hispanajn sindikatajn organizojn, nome la socialisma Unión General de Trabajadores (1888) kaj la anarkosindikatisma Confederación Nacional del Trabajo (1910), kun ioma hegemonio de tiu lasta ĝis la Dua Hispana Respubliko (1931-1939). CNT kaj UGT ludos gravan rolon en la socia revolucio kiu okazis en la respublika zono dum la unuaj monatoj de la Hispana Enlanda Milito. Dum la Frankisma diktaturo ambaŭ historiaj sindikataroj estis ĝismorte subpremataj ĝis preskaŭ praktika malapero. En la fina epoko de la frankismo aperis nova sindikata organizo nome Comisiones Obreras de komunismema tendenco, kiu kun la rekonstituita UGT, estis la du majoritataj sindikataroj kun publika konsidero en la epoko de la Hispana Transiro al demokratio por kiu fakte ili ludis gravan rolon kun aliaj multaj pli minoritataj, sed luktemaj sindikataroj. En la aktualo aperis multaj korporaciaj sindikatoj, kiel CSIF por ŝtataj funkciuloj; sed pro la propra korporacia karaktero de tiaj organizoj, ili ne devus esti konsiderataj kiel organizoj de la laborista movado, kvankam ja kiel simplaj sindikatoj.
Post la maltrankvila epoko de la 1970-aj jaroj, kaj la instituciigo de la majoritataj sindikataroj, ĉefe CC.OO. kaj UGT, la luktemo de la hispana laborista klaso malaltiĝis kune kun procezoj, kiel senindustriigo, ekonomia krizo, plialtigo de sociala protekto ktp. Tiel la iama luktemo de la hispana laborista movado iel translokiĝis al aliaj sektoroj, kiel ekologiismo, sendependismo, minoritata eksterparlamentismo, domokupado ktp. Dume la agado ene de la laboristaj medioj ege burokratiĝis, escepte pormomentaj eksplodetoj en precizaj sektoroj: fervojoj, sansistemo, eduksistemo, ktp.
Surĵiko
Surĵiko (ukraine kaj ruse суржик) estas mikslingvo, kiu konsistas el miksaĵo de la ukraina kaj rusa lingvoj, la nomo devenas de ukraina vorto, kiu signifas farunon el diversaj tipoj de greno de miksita deveno.
Laŭ sociologiaj esploroj (ekz., tiu de Ĥmelko, 2004) ĉ. 15-20% de la ukrainia loĝantaro parolas en surĵiko. Malgraŭ tiel vasta disvastiĝo, surĵiko plu restas nekodigita lingvo kun tre malalta prestiĝo. Kaj rusparolantoj, kaj ukrainparolantoj konsideras ĝin malpura lingvaĵo de senkleruloj.
NGC 471
NGC 471 (aliaj indikoj — PGC 4793, UGC 861, MCG 2-4-24, ZWG 436.29, IRAS01173+1431) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Plenumanta komunumo
Verwaltungsgemeinschaft (Thüringen)
Yacolt (Vaŝingtonio)
Yacolt /ˈjækoʊlt/ estas urbeto en Kantono Clark, Vaŝingtonio, Usono. La nomo Yacolt signifas "hantloko", "loko de malbonaj spiritoj". en la lingvo klikitata, aŭ eble "loko de perditaj infanoj". En 1902, do ses jarojn antaŭ la municipiĝo, la urbeto Yacolt (tiam nur 15 konstruaĵoj) preskaŭ detruiĝis en la plej granda incendia evento en la historio de Vaŝingtonio, la t.n. "Yacolt Burn".
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio, plus foto el la Komunejo.
Valvasone Arzene
Valvasone Arzene - jen itale, friule Volesòn Dàrzin - estas komunumo de Italio, kreita la 1-an de januaro el la antaŭaj sendependaj komunumoj Valvasone kaj Arzene respektive friule Volesòn kaj Dàrzin.
Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
Dániel Nagy
NAGY Dániel (nadj) estis hungara verkisto, redaktoro naskita en Battonya la 11-an de aŭgusto 1886 kaj mortinta la 14-an de marto 1944 en Budapeŝto.
Biografio
Dániel Nagy lernis nur kvin gimanziajn klasojn, li kantis kaj violonludis bele, li aliĝis al vagantaktoroj. En 1915 li gajnis la unuan premion en militnovel-konkurso de Érdekes Újság. Inter 1924-27 li redaktis la gazeton Magyar Újság, en 1928-29 la gazeton Reggeli Újság. En 1926 aperis en la eldono de ESZC lia ĉefverko, Cirkusz. En la fino de 1929 li translokiĝis Hungarujon. En Budapest li subtenis lin per artikolpagoj.
Gabriello Chiabrera
Gabriello CHIABRERA estis itala (liguria) poeto kaj dramisto; li naskiĝis de aristokrata familio.
En sia maljuneco li loĝis ĉefe en la vilao de la kampara savona vilaĝo Legino, la Musarum opibus.
Lia tombo estas ene de la eksa preĝejo de Sankta Jakobo en Savono. Je lia nomo estas nun titolitaj liceo de Savona, la teatro Gabriello Chiabrera, kaj elementa lernejo inaŭgurita en 1873 en Fassolo (Genova) (loko kiun li prikantis en la poemareto Galatea o le grotte di Fassolo, de 1622, kiam li estis gasto de la ĝenova familio Giustiniani).
Literaturo
Admiranto de la antikva greka arto (malgraŭ li ne scipovis la grekan) kaj de la baroka klasikismo, li verkis multnombrajn vers-verkojn kiu estas parto de la itala klasika literaturo.
Li estas fama precipe pro la poeziaĵo “Riso di bella donna” (Rido de bela virino), konata ankaŭ (laŭ la komenca verso) kiel “Belle rose porporine” (Belaj rozoj purpurbrilaj).
La poezaĵo estis tradukita duoble al Esperanto: - komplete, de Gaudenzio Pisoni, kiu per ĉi tiu versio gajnis la unuan premion en la Belarta Konkurso de UEA en 1970; - parte, de Enrico Dondi por la “Itala Antologio”, 1987, paĝoj 213-214.
Hörscheid
Hörscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ratkaptisto de Hameln
Laŭ malnova legendo, la Ratkaptisto de Hameln (der Rattenfänger von Hameln) estis stranga viro, kiu vivis en la urbo Hameln kaj allogis en la jaro 1284 per sia ŝalmo unue ratojn kaj musojn. Sed fine li forkondukis de la urbo 130 infanojn. Oni rakontas, ke la infanoj sekvis lin en kavernon kaj fine eliris en Transilvanio.La legendo estas temo de multaj infanlibroj. Ĝi troviĝas ankaŭ en la kolekto de fabeloj de la fratoj Grimm.
Jenő Plank
Jenő PLANK, laŭ hungarlingve kutima nomordo Plank Jenő estis hungara kemiisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1945).
Jenő Plank naskiĝis la  1890 en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1974 en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Plank studis en Reĝa Teknika Universitato József en Budapeŝto inter 1908-1912. Post la diplomo li laboris en agrara instituto en Magyaróvár, poste li instruis en la menciita universitato en Budapeŝto. Li estis katedrestro inter 1936-1949. Post la 2-a mondmilito li dufoje estis dekano. Inter 1921-1943 li redaktis fakrevuon Magyar Chemiai Folyóirat. Li pensiuliĝis en 1949.
19165 Nariyuki
19165 Nariyuki estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kiyoshi Nariyuki, kiu aktive partoprenis en la astonomiaj kluboj de sia regiono, ofte fariĝinte ties gvidanto en sia streboj en amatora astronomio dum pli ol 30 jaroj. Teleskopo de 0,25 m estas intalata en la privata observatorio, kiun li finkonstruis en 2005.
Nacifaŝisma Partio
La Nacifaŝisma Partio (Partito Nazionale Fascista, PNF) estis itala politika partio, kreita de Benito Mussolini kiel politika esprimo de faŝismo (antaŭe reprezentata de grupoj konataj kiel Fasci). La partio regis en Italio el 1922 kiam la faŝistoj kaptis la povon pere de la Marŝado al Romo, ĝis 1943, kiam Mussolini estis elpovigita pere de la Granda Konsilio de Faŝismo.
Morro do Chapéu
Morro do Chapéu estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 35.164 loĝantojn en 2010.
György Vashegyi
György Vashegyi [djordj vaŝhedji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vashegyi György estas hungara dirigento, klavicenisto, korusestro, orkestrestro, altlerneja instruisto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio, ties prezidanto ekde 2017. Li specialiĝis pri la antikva muziko.
György Vashegyi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
György Vashegyi maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo, krome li lernis ankaŭ muzikon. Li aĝis 16, kiam li debutis en koncerto. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1993, lia ĉefinstruisto estis Ervin Lukács. Post la diplomo li fondis koruson, en la sekva jaro orkestron por la plej aŭtentike prezenti la antikvan muzikon. Jam dum la studentaj jaroj li instruis en la Muzikarta Altlernejo, post jaroj li atingis la instruan rangon docento. En la sekvaj jaroj li partoprenis en majstrokursoj, krome inter 1994-1997 li studis en Dresdeno. Ekde 1998 li partoprenis en festivalo en Fertőd. Vashegyi plej ofte muzikas-dirigentas kune kun la menciitaj koruso kaj oekestro, sed ankaŭ kun aliaj orkestroj. Li ricevis premiojn inter 2008-2018.
Urba biciklo
La urba biciklo, ankaŭ priskribita kiel utilecobiciklo, estas komforta biciklo kiu estas precipe taŭga por ĉiutaga praktika uzo, kiel iri al lernejo, laboro kaj vendejoj. La pneŭoj de la urba biciklo estas malpli profilita kaj ĝenerale pli mallarĝaj ol tiuj de la montbicikloj, sed pli larĝaj ol tiuj de vetkuraj bicikloj. Ili ne taŭgas por partopreni en vetkurso aŭ por bicikli en arbaroj aŭ kampoj. Temas pri speco de utileca biciklo iom ĉie uzata tra la mondo produktita por facila biciklado kun la kutimaj vestaĵoj en varieco de veterstatoj.
Malavantaĝoj
Urbaj bicikloj estas relative pezaj, ofte pli ol 18 kg pro al la ŝtala framo. Aliflanke, kun urba distanco oni faras kutime nur malgrandajn distancojn, ofte malpli ol 5 km, do la ekstra pezo de la urba biciklo efektive ludas neniun rolon.
(74561) 1999 LE18
(74561) 1999 LE18 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Urba biciklo
Panja biciklo
La plej fama kaj plej populara modelo de urba biciklo estas la panja biciklo.
(74561) 1999 LE18
Ĝia discentra orbito malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,2712 AU, tie estas 40,571 milionoj da km.
Urba biciklo
Pruntbiciklo
Ĉefartikolo sub pruntbiciklo Temas pri luebla biciklo ofte ankaŭ trovebla apud stacidomoj por atingi vian cellokon kaj reenveni al tiu stacidomo. La selo estas facile adaptebla en alteco kaj la V-forma framo estas uzebla de ambaŭ sinjorinoj kiel de sinjoroj. Tiel ĉiu persono scias bicikli kun ĝi.
Persona biciklo
La personigita biciklo estas urba biciklo kun unika numero kiu estas parto de la framo. Sekve, ne estas facile forigi kaj tiel estas la personigita biciklo malpli alloga al biciklo telisto. Alispeca urba biciklo estas la ŝarĝbiciklo: krom pakaĵportilo super la malantaŭa rado, ankaŭ super la antaŭa rado povas troviĝi pakaĵportilo utila al butikumado. Sur la antaŭa pakaĵportilo ofte troviĝas konstante korbo aŭ plasta skatolo. Iiuj virinoj beligs sian urban biciklon estas kun plastaj floroj aŭ estas pentritaj en koloroj, ofte kun unika dezajno.
Telchac Pueblo
Telchac Pueblo estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Telchac Pueblo. La komunumo situas en la norda, centra parto de Yucatán en la regiono 3 "Litoral Centro". La regiono "Litoral Centro" limas norde al la Meksika Golfo. Sude estas la regiono 4 "Centro". Oriente troviĝas la regiono 1 "Litoral Oriente" kaj okcidente situas la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31082.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3404 loĝantojn. El tiuj estis 1730 viroj kaj 1674 virinoj. La komunumo havas surfacon de 81,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 4 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 37 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25,8 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2375 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2101 scipovis legi kaj skribi kaj 273 personoj estis analfabetoj. Do 11,49% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Hameln
Hameln (esperantigite: Hameleno ) estas urbo ĉe la rivero Weser en la distrikto Hameln-Pyrmont de la germana federacia lando Malsupra Saksio. Ĝi troviĝas ĉirkaŭ 50 km sudokcidente de Hanovro. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
La urbo estas konata pro la legendo pri la ratkaptisto de Hameln. Ĝia pitoreska malnova urboparto kun multaj trabfakaj domoj allogas multajn turistojn.
Dum la mezepoko, la urbo apartenis al la komerca ligo Hanso.
Esperanto-movado
En la distrikto funkcias Esperanto-grupo, nomata "La Ratkaptista Bando", kiu kunvenas regule ĉiun duan semajnon en kultura centro de la urbo Hameln kaj intense kunlaboras kun la najbaraj samcelaj grupoj. Sian administran adreson la grupo havas en la apuda komunumo Hessisch Oldendorf. En la urbo ankaŭ estas gastiganto de Pasporta Servo.
Dum la pentekostaj tagoj de 2015 okazis surloke la 92-a Germana Esperanto-Kongreso.
Denis Papin
Denis PAPIN (22-an de aŭgusto 1647, Blois, Francio – ĉ. 1712 Londono, Anglio) estis francdevena brita fizikisto, kiu inventis la "prempoton" kaj lanĉis eĉ ideon pri cilindra-piŝta vapormaŝino. Kvankam lia konstruaĵo ne estis uzebla, aliaj perfektigis kaj tiel naskiĝis grava maŝino de la industria revolucio, la vapormaŝino.
Papin helpis ĉe aerpumpilaj eksperimentoj de la nederlana fizikisto Christiaan Huygens, poste translokiĝis en 1675 en Londonon, kie iĝis kunlaboristo de angla fizikisto Robert Boyle. Li inventis en 1679 la prempoton, kiu aplikis tropremon por altigi la bolpunkton de la akvo. Lia inventaĵo estis la sekureca ventilo por eviti la eksplodon. Post kiam li rimarkis, ke la vaporo altigas la potkovrilon, aperis ĉe li la ideo, ke oni povus movi per la vaporo piŝton en cilindro.
La germana fizikisto kaj filozofo Gottfried Wilhelm Leibniz sendis en 1705 al Papin skizon de la unu funkcianta vapormaŝino, konstruita fare de la angla Thomas Savery. Tiu desegni instigis Papin por novaj laboroj kaj eĉ eldoni la verkon Ars Nova ad Aquam Ignis Adminiculo Efficacissime Elevandam (La nova metodo de trans-levigo de akvo per vaporo; 1707).
Li konstruis en 1709 padelradan ŝalupon, movita per muskola forto. Tiel li pruvis, ke la padelrado konvenus por vaporŝipoj.
Vidu ankaŭ
Ottoneum
Horná Štubňa
Horná Štubňa (hungare Felsőstubnya [felŝOŝtubnja], germane Ober-Stuben) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Horná Štubňa situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Martin-Kremnica. Turčianske Teplice troviĝas je 6, Kremnica je 15, Martin je 33 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1390 en formo "Wylehota". La unuaj loĝantoj estis germanaj ministoj. La hungara loknomo "Felsewstubna" aperis en 1493. En 1785 989 vilaĝanoj loĝis en 79 domoj, en 1828 1530 vilaĝanoj loĝis en 128 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőstubnya 2528 homoj, (1974 germanoj, 484 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 preskaŭ ĉiuj germanoj deportiĝis al Germanio. En 2001 vivis en Horná Štubňa 1606 homoj, (1488 slovakoj, 82 germanoj).
Brandenburgia Teknologia Universitato
La Brandenburgia Teknologia Universitato Cottbus-Senftenberg (Brandenburgische Technische Universität Cottbus-Senftenberg, pli mallonge Brandenburgia Teknologia Universitato, tutmallonge ofte BTU aŭ b-tu) estas teknologia universitato en la urboj Cottbus kaj Senftenberg de la federacia lando Brandenburgio en Germanio. Ĝi fondiĝis nur la 1-an de julio 2013 per fuzio el la antaŭaj teknologia universitato (TU) Cottbus kaj faka altlernejo (FH) Senftenberg. Laŭ nombro de studantoj la institucio nun estas la pli granda el la du teknologiaj universitatoj de la federacia lando kaj entute la 2-a plej granda universitato de ĝi.
Premio Cervantes
La Premio Cervantes estas literaturpremio, kiun la Hispana Kulturministerio disdonas por honori aŭtoron verkantan en la hispana lingvo. La premion oni anoncas ĉiujare, kaj memore al la mortotago de Miguel de Cervantes la transdono de la premio okazas la 23-an de aprilo de la sekva jaro.
La premio estas konsiderata la plej prestiĝa en la hispanlingva literaturo. En la komenco oni disdonis alternative al aŭtoro de Hispanio kaj de Hispanameriko alternative, sed tiu regulo nun ne estas fiksa, kvankam pli-malpli sekvata. En la jaro 1979 oni donis du premiojn, sed poste oni ŝanĝis la regularon kaj nun povas ĝin ricevi unu homo ĉiu jaron.
Listo de premiitoj
La oficiala listo de gajnintoj troviĝas en la retejo de la Premio 'Miguel Cervantes'.
Kapelo de sankta Huberto (Areo de Lednice-Valtice)
Kapelo de sankta Huberto en novgotika stilo estas la plej juna el la etaj konstruaĵoj en areo de Lednice-Valtice. Ĝi estas protektita kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.
Historio kaj priskribo
Triflanka, per tri gotikaj arkoj trarompita kapelo envolbita de reta kruconervura volbo estis konstruita meze de arbaro Boří les laŭ propono de Jiří Wingelmüller dum regado de Aloiso la 2-a princo el Liĥtenŝtejno en la jaro 1855. Konstrue antaŭis multjaraj preparoj. La planoj devenas el la jaro 1846, la ŝtono por la konstruaĵo estis kunveturigata ekde la jaro 1847. La konstruaĵon realigis post morto de la arkitekto Jan Heidrich. Ĉe la kapelo okazis solenaj mesoj antaŭ komenco de ĉasado je tago de sankta Huberto.
Ĝi estis konstruita el grejsaj kvadroj havigitaj per fikciaj mezepokaj ŝtonistaj markoj, kies tasko estas alporti senton de antikveco de la konstruaĵo. La malfermitan kapelon sur bazplano de regula triangulo kreas tri grandegaj pilieroj kunigitaj per profilitaj rompitaj arkoj. La ĉefa kornico portas la profilitajn balustradojn kun atiko, en la anguloj estas lokigitaj pinakloj kun gargojloj en aspekto de hundo. La tegmento de la kapelo en formo de la regula piramido estas ornamita per dekoraj ripoj kaj finita per kruco.
Alirebleco
La kapelo troviĝas sur maldensejo en arbaro Boří les inter Valtice, Lednice kaj Břeclav. Ĉirkaŭ la kapelo kondukas flave markita vojo el Břeclav ĝis Hlohovec kaj ruĝe  markita vojo el Valtice ĝis Lednice. Ĝi estas libere alirebla.
Kinding
Kinding estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichstätt kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
The Wild Wild West
The Wild Wild West estas usona vakera televidserio pri sciencfikcio produktita de CBS kiu elsendis ĝin dum kvar sezonoj el septembro 1965 ĝis aprilo 1969. Oni faris du televidajn filmojn kun la origina aktoraro en 1979 kaj 1980 kaj la serio estis adaptita por kina filmo en 1999.
Szemely
Szemely [semeej], kroate "Semelj" estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécs.
Situo
La vilaĝo situas sur tre mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Kozármisleny troviĝas 5, Pécs 13, Bóly 19, Siklós 21, Villány 22, Pécsvárad 23 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1266 laŭ tiama ortografio "Schemel". Post la turka erao kroatoj alvenis. En la 16-a jarcento slovakoj refondis la vilaĝon. Inter 1918-1921 la serboj okupis la komunumon.
En Szemely migra poŝto, vendejo kaj drinkejo servas.
Universitato de Vinipego
La Universitato de Vinipego estas publika kanada universitato, kiu troviĝas en la urbocentro de Vinipego, Manitobo. La universitato proponas ĉefe programoj de la unua universitata ciklo, sed ekzistas ankaŭ kelkaj programoj de la dua ciklo.
Aalten
Aalten estas municipo en la orienta parto de la nederlanda provinco Gelderland, kaj situas ĉe la limo kun Germanio. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Universitato de Vinipego
La universitato de Vinipego estis fondita en 1938 post kunigo de la Kolegio de Manitobo (fondita en 1871), de la Flava Kolegio (fondita en 1875) kaj de la Kolegio Wesley (fondita en 1888), por formi la United College (Unuigitan Kolegion), kolegio asociita al la Universitato de Manitobo. Ĝi iĝis sendependa universitato sub la nuna nomo en 1967.
Aalten
La teritorio havas komunan limon kun.
Universitato de Vinipego
La universitato de Vinipego estis klasita en la revuo Maclean's de siaj iamaj studentoj inter la dek plej bonaj kanadaj universitatoj rilate al lernejaj spertoj (Entire Educational Experience).
Aalten
La municipo vivas ĉefe de agrikulturo, etkomercado kaj turismo. En la urbo estas eta stacio de la regiona fervojo Arnhem-Winterswijk.
La blazono de Aalten estas arĝentkolora ŝildo kun verda tilio. La nomo "Aalten" venas de la origina nomo Aladna, unue menciita en akto el 823.
Krom Aalten ankaŭ la sekvaj urboj, vilaĝoj kaj vilaĝetoj situas en la municipo: Barlo, Bredevoort, Dale, Dinxperlo, Haart, Heurne, De Heurne, IJzerlo, 't Klooster, Lintelo. La lasta komunuma reformo okazis en 2005 kiam la municipo Dinxperlo estis dissolvita kaj venis al Aalten.
Premmarmito
Premmarmito aŭ premkuirilo, prempoto, rapidkuira poto estas hermete fermebla kuirpoto, en kiu la manĝaĵoj pretiĝas pro la estiĝanta vaporpremo (vidu premo) pli rapide ol en kutima kuirpoto. En la premmarmito, la vaporo povas varmiĝi eĉ ĝis 130 °C, tiel pli rapide kuiriĝas la manĝaĵo, restas pli da vitaminoj kaj mineralaj materialoj.
La prempotoj havas kutime du premvalvojn: la ĉefan valvon kaj la valvon de sekureco. La ĉefa valvo agas (malfermas), se la premo ene de prempoto iĝas pli alta ol la antaŭregulita premo. La valvo de sekureco agas ĉe pli alta premo se pro iu kialo la ĉefa valvo ne funkcias norme kaj tiel malebligas eksplodon de la poto.