cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akcidento
Oni povas dividi la akcidentojn laŭ la okaza medio (hejma akcidento, trafika akcidento, laborakcidento, sportakcidento). Akcidentoj kun tre gravaj sekvoj nomiĝas katastrofoj.
Pro asekura celo ekzistas pli malvasta senco de akcidento (legu: asekuro pri akcidento).
Chuquicamata
Chuquicamata [ĉukikamAta] aŭ Ĉukikamato estas la nomo de subĉiela minejo de kupro kaj oro kaj de ties iama minsetlejo. Situa je 15 km norde de Calama, kaj je 245 km de Antofagasta en la Dua Regiono de Antofagasta, Ĉilio. Ĝi estas konsiderata unu el la plej grandaj de la mondo (kun la Bingham Canyon Mine, ĉe Sallagurbo en Usono), en sia tipo kaj estas la plej granda laŭ produktado de kupro en la lando.
Ĉukikamato estas administrata de la ŝtata entrepreno, Codelco.
La mino posedas formon de elipso, kun areo de ĉirkaŭ 800 ha kaj ĉirkaŭ 1.250 m de profundo. Oni ekproduktis tie kupron en 1915 ksj ĝis 2007 posedis minsetlejon por la laboristoj kaj ties familioj, kiu lastatempe estis translokigita.
20351 Kaborchardt
20351 Kaborchardt estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kasey Lynn Borchardt, finalistino de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2004, scienca konkurso de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri matematiko. Ŝi estis lernantino ĉe la "Vernon Middle School" de Vernon (Teksaso, Usono).
Orielo
Orielo aŭ korbelfenestro estas fenestro, kiu elstaras sur la malpli supra etaĝo. Ĝi povas etendiĝi tra unu aŭ pluraj etaĝoj. Kontraŭe al balkono ĝi estas fermita kaj havas tegmenton.
Nemeshany
Nemeshany estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Sümeg. La loknomo signifas hungare: nobelo-marĉo.
Orielo
Orielo kutime havas plur-angulan planon; ĝi havas almenaŭ du elstarajn flankojn, sed povas havi pli.
Nemeshany
Situo
Nemeshany situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Sümeg troviĝas 15, Devecser 7 km-ojn for.
Orielo
Iam la konstruantoj de kasteloj emis konstrui orielojn por al altarejoj de la kapelo. La kaŭzo estis, ke la kristana eklezio malpermesis, ke super altaro loĝu homoj. Orielo certigis tion sen perdigi spacon en la kastelo.
Nemeshany
Historio
La unua mencio devenis el 1230. Tiutempe estis 2 vilaĝoj: por nobeloj kaj por servistoj de fortikaĵo. La turkoj preskaŭ senhomigis la vilaĝojn. Poste la vilaĝoj kuniĝis.
En Nemeshany migra poŝto servas.
Saint-Nazaire (Pyrénées-Orientales)
Saint-Nazaire (Sant Nazari de Rosselló) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Nazairiens.
Orielo
Povas esti ke orielo ludas domdividantan rolon kiel avankorpo.
Chesler
Chesler [kesler] (hungare:Keszlér, germane:Kesseln) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Mediaş. En 1910 ĝi havis 940 loĝantojn (rumanoj; en 1992 189 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1439. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Kis-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Micăsasa.
Dmitrij Ĉeĉulin
Dmitrij Nikolajeviĉ Ĉeĉulin (Дми́трий Никола́евич Чечу́лин; naskiĝis en 1901, mortis en 1981) estis vaste konata sovetia arkitekturisto. En 1976 li fariĝis Heroo de Socialisma Laboro.
Otín (distrikto Jihlava)
Otín (Otten) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Jorge Ubico Castañeda
Jorge Ubico Castañeda (Gvatemalurbo, 10-a de novembro de 1878 - Nov-Orleano, Usono, 14-a de junio de 1946), estis politikisto kaj militisto de Gvatemalo. Li estis Prezidento de Gvatemalo de 1931 al 1944. Li pluhavis la povon danke al la apogo de Usono kiu post la falo de Ubico organizis puĉon por forigi la demokratian kaj laŭleĝan registaron de Jacobo Arbenz Guzmán.
Otín (distrikto Jihlava)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1360.
Meester (apartigilo)
Meester estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Virina Futbala Mondpokalo 2015
La ĉampionado pri la Virina Futbala Mondpokalo 2015, oficiale Virina Mondpokalo de FIFA 2015, estis turniro por naciaj teamoj de futbalistinoj - la sepa tiaspeca ĉampionado. Ĝi okazis inter la 6-a de junio kaj la 5-a de julio 2015 en pluraj urboj de Kanado. Laŭ la regularo rajtis partopreni 24 teamoj: Al la turniro komence aliĝis 134 naciaj teamoj kaj en antaŭturniraj matĉoj elektiĝis la 24 plej bonaj. Mondĉampiono la 5-an de julio 2015 iĝis la usona virina nacia teamo de futbalo, la duan pozicion akiris la teamo de Japanio kaj la trian tiu de Anglio.
La jenaj naciaj teamoj partoprenis en la turniro:
La teamoj de Ebur-Bordo, Ekvadoro, Hispanio, Kameruno, Kostariko, Nederlando, Svislando, kaj Tajlando unuafoje partoprenis en la turniro.
Finala fazo
1 venko post matĉofinaj penaloj
2 venko post plilongigo
Burgo Pfarrköpfchen
La burgo Pfarrköpfchen estas ruino de montburgo sur la altaĵo „Pfarrköpfchen“ je la orienta rando de la Soonwald apud Stromberg en la distrikto Bad Kreuznach, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Historio
La burgo Pfarrköpfchen estas supozeble la "malnova Stromburg". Ĉiuj dokumentaj mencioj el la 11a kaj 12a jarcento rilatis al tiu ĉi loko. Ĉ. 1200 oni forlasis la burgon kak konstruigis la nova Stromburg. La burgo finfine detruiĝis pro fosado al kalko en la 19a jarcento.
Arĥitekturo
Laŭ arĥeologiaj elfosadoj kaj laŭ la trovitaj fundamentoj devis estis vasta burga instalaĵo. Troviĝis restaĵoj de romiakvarkoluma kapelo. La mozaika planko de al impona kapelo hodiaŭ troviĝas en la loka muzeo de Stromberg.
Literaturo
• Antje Pöschl: ''"Castrum nostrum Struomburc funditus destrŭit"? Die archäologischen und bauhistorischen Untersuchungen der Stromberger Burg auf dem Pfarrköpfchen im Hunsrück''. In: Horst Wolfgang Böhme, Otto Volk (Hrsg.): Burgen als Geschichtsquelle. Marburg 2003, p. 25−40.
(24472) 2000 SY317
(24472) 2000 SY317 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun sufiĉe granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kalkanumo
La kalkanumo estas la parto de ŝuo aŭ alia piedvesto kiu troviĝas je la suba flanko de ĝi, tutposte. La kalkanumo estas muntita sur la plandumo, aŭ tuj lokita kaj muntita sur la tordiĝinta ledo, aŭ formas unu tutaĵon kun la plandumo. Dum starado aŭ irado la tuta korpopezo premas sur la kalkanumo kaj plandumo.
Blanka urbo (apartigilo)
Blanka urbo havas kelkajn signifojn:
Taquara (Suda Rio-Grando)
Taquara estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 54.643 loĝantojn en 2010.
Vladimir Evgrafoviĉ Tatlin
Vladimir Evgrafoviĉ Tatlin  (Владимир Евграфович Татлин; la en Ĥarkovo, Rusia imperio — la  en Moskvo, Sovetunio) estis rusa kaj sovetunia pentristo. Samkiel Kasimir Malewiĉ li estis grava reprezentanto de la rusa avangardo.
Biografio
Tatlin naskiĝis en 1885 en la ukraina urbo de Ĥarkovo. Lia patro estis fervoja inĝeniero kaj poeto. Je la aĝo de 14 jaroj li forkuris el sia hejmo kaj vojaĝis dum du jaroj kiel ŝipknabo sur vaporŝipo. En 1902 li iris al Moskvo, kie li  vizitadis la lernejon de pentrarto, skulptaĵo kaj arkitekturo. Tie li studis ĝis 1903 kaj pli poste en la jaroj 1909/1910. En 1904 li laboris kiel matroso sur ŝipo en la Nigra maro. De 1905 ĝis 1909 li studis la pentradon de rusaj ikono j en la artlernjo de  Penza. En 1912 li iĝis membro de la artista grupo Azena vosto en Moskvo.
En 1914 li staris dum kelka tempo en  Berlin o kaj Parizo. En Parizo li konatiĝis kun la kubismo kaj la futurismo kaj estis influita de la verkoj de Picasso. De 1918 ĝis 1921 li instruis en la ŝtata art-teknika instituto (Wchutemas/Вхутемас) en Moskvo kaj sekve li iris al  Sankt-Petroburgo, kie li instruis en la art-akademio.
De 1925 ĝis 1927 li instruis en Kievo ĉe la tiea artinstituto. Inter 1927 kaj 1930 li denove laboris en Moskvo, ĉe la ŝtata art-teknika instituto (Wchutemas/Вхутемас).
Verko
Tatlin estis multflanka artisto, dediĉita al pentrarto, arkitekturo kaj al la popola muziko. Danke al lia pasio por la kubisma kaj futurisma pentrarto  inter sia amikaro estis Gonĉarova kaj Larionov, kun kiuj li partoprenis al pluraj ekspozicioj. Li realigis reliefo jn abstraktajn el pluraj materialoj (la kontraŭreliefoj), inaŭgurante tiel la konstruktivismon, per kiu li priskribis la funkcian arton, kiu enkondukis novajn materialojn kaj industriajn teknikojn. ''
Aparte fama li iĝis pro sia projekto de la Monumento de la tria internacio 0 10  el la jaro 1919. La tiel nomata Turo de Tatlin devus iĝi giganta maŝino alta 400 metrojn, enhavanta ŝtuparo n, lifto n, konferencejojn kaj radiodissendilon. Interne estis planita turniĝanta kolono. Pro la altaj kostoj la turo ne estis konstruita, sed ĝi estas konsiderata ĝis hodiaŭ mejloŝtono de la arkitekturo.
Dônage
Dônage (donaĵ' - t.e. donado) estis tradicio en regionoj de orienta Francio, Ĉampanjo, Loreno, Franĉ-Konteo, kiu konsistigis el fantazia fianĉigo de la "edziniĝendaj" fraŭlinoj kun "edziĝendaj" fraŭloj de la vilaĝo. Ofte tiu falsa parigo rezultis al veraj geedziĝoj, kaj kutime diratis, ke la geedziĝoj el la dône estis feliĉaj.
Tiuj tradicioj havis lokon kutime dum februaro, antaŭ la printempaj eklaboroj, ĉu dum Karesmo, ĉu okaze de la Sankt-Valentena tago (14-a de februaro), pli malkutime de la Sankt-Johana festo.
Jen priskribo en vilaĝo de Haute-Saône /otson/ : Post finbrulado de la fajro de Sankta Johano (24-a de junio) la junulinoj rehejmiĝas kaj pretigas vaflojn. Sed la virjunuloj plurestas, partiĝas laŭ du aroj lokitaj ĉe du ekstremoj de l'vilaĝo, kaj dialogas krie: "Mi dônas, mi dônas - Kiun vi donas ? - knabo Umo al knabino Umino." ktp. Kaj la dialogo iras ĝis kiam la listo de edzinendaj knabinoj estos elĉerpita. Tiam la knaboj dissemiĝas en la domojn, ĉiu al tiu kie loĝas la al li dônata knabino. Se la knabo ne plaĉas al ŝi, ŝi donas nenion. Se li plaĉas, ŝi alportas vaflojn kun loka vino. Dône kaj lokaj vinoj malaperis ĉirkaŭ 1890.
Komence de la 20-a jarcento tiuj kutimoj estis malaperintaj ĉie.
Finfajfilo
Finfajfilo estas slovaka popola ligna suprotona fajfilo. Rilate al sia longo havas finfajfilo relative mallarĝan enan truon. Dank' al tio ĝi facile superblovas al pli supraj suprotonoj. En finfajfilo muziko estas kutime uzata lidia modalo.
Finfajfiloj estas laŭ la dezirata gamo elfarataj en diversaj longoj. Kutima materialo por elfari ĝin estas ligno de Nigra sambuko.
Uzado
Finfajfiloj estas uzataj precipe en popola muziko en Slovakio kaj Moravio. Nuntempe oni revenas al uzado de finfajfilo kaj verkas novajn kantojn en kiuj ĝi estas uzata, precipe en monda muziko, etna muziko kaj folka metalroko.
Lažany (Černošín)
Lažany (Losau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Černošín, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Černošín. Estas ĉi tie registritaj 83 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Lažany situas en katastra teritorio Lažany u Černošína kun areo 5,71 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Memorindaĵoj
Nordokcidente de la vilaĝo troviĝas naturrezervejo Pod Volfštejnem.
Nizza Monferrato
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Karlo Boromeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Sainte-Colombe-de-la-Commanderie
Sainte-Colombe-de-la-Commanderie (Santa Coloma de Tuïr) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sainte-Colombans.
Muŝbatilo
Muŝbatilo estas ilo, kiu estas uzata por mortbati muŝojn kaj aliajn ĝenajn insektojn kiel vespojn kaj moskitojn. La ilo estas kutime proksimume 30 centimetrojn longa.
Elektra muŝbatilo
Ekzistas ankaŭ elektraj muŝbatiloj, kiuj uzas pilojn. La gazo de tiaj muŝbatiloj enhavas elektran tension. La tensio estas ĉirkaŭ 1000 voltoj kiam la kondensilo estas kunigita laŭ paralela reto. Kiam homoj tuŝas la gazon ĝi nur pikas kaj ĝi estas sendanĝera. Sed insektoj senkonsciiĝas kiam ili tuŝas la gazon. Ili povas konsciiĝi krom se ili ne estas rostitaj sur la gazo.
Sorriso
Sorriso estas urbo kaj municipo en la stato de Mato-Groso en la Centra-Okcidenta Regiono de Brazilo. La nomo de la grandurbo signifas laŭlitere "rideto" (itale sorriso). Ĝi fakte venis de la italaj enmigrintoj, kiuj kultivis nur rizon en la regiono ("nur rizo" = itale "so(lo) riso"). La vortoj fine kunfandiĝis por formi la nomon de la urbo.
Sorriso estas planita urbo en kelkaj aspektoj. Ĝiaj ĉefaj avenuoj estas larĝaj. Parkoj, ĝardenoj kaj verdaj areoj estas bone distribuitaj. La kvartaloj estas liverataj el akvo, kloakoj kaj elektra energio, permesante al la loĝantoj havi bonegan kvaliton de vivo.
(53435) 1999 VM40
Ĝi estas spektre klasifikata kiel "S": "ŝtona" asteroido, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
NGC 4215
NGC 4215 (aliaj indikoj — UGC 7281, MCG 1-31-31, ZWG 41.55, ARAK 352, VCC 166, PGC 39251) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Kropff
Kropff estas la nomo de jenaj personoj:
70716 Mehall
70716 Mehall estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Nomo
Ĝi estas nomita en omaĝo al de Greg Mehall, Projekta Inĝeniero por la Spektrometro de Varmoradiado de la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx. Li estas ankaŭ Administranto pri Instrumento, Sistema Inĝeniero kaj Administranto de Misio por la Infraruĝa Spektrometro (TES) de Mars Global Surveyor, la Bildiga Spektrometro (THEMIS) de 2001 Mars Odyssey kaj la Miniaturaj Varmoradiadaj Spektrometroj (Mini-TES) de la Marsaj Esploraj Roveroj Spirit kaj Opportunity.
Reher
Reher estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
31711 Suresh
31711 Suresh estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
2777 Shukshin
2777 Shukshin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1979 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Okcitana nacia teamo de futbalo
La okcitana nacia teamo de futbalo, establita en 2004, estas futbalteamo el viraj futbalistoj, kiu reprezentu la regionon Okcitanio, nomo donita al vasta parto de suda Francio, plej okcidenta parteto de Italio kaj la malgranda Arana Valo en Katalunio (Hispanio), kie la okcitana lingvo historie estis la precipa lingvo kaj nun ankoraŭ vaste uzatas kiel dua lingvo. La teamo estas parto de la Asocio Okcitana de Futbalo, okcitane Associacion Occitania de Fotbol. Ĉar Okcitanio internacie ne konsideratas suverena ŝtato kaj ne estas membroŝtato de Unuiĝintaj Nacioj, la Asocio Okcitana de Futbalo nek estas membro de la Federacio Internacia de Futbalo Asocia, mallongigata FIFA, nek de ties kontinenta konfederacio UEFA. Anstataŭe ĝi ĝis 2013 membris en alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata esperantlingve NF-Ligo (longigo aŭ Nova Federacia Ligo aŭ Ne-FIFA-Ligo) respektive angle NF-Board. En 2013 ĝi membriĝis en tiam nove fondita nova alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata ConIFA (akronimo de la angla nomo Confederation of Independent Football Associations, en Esperanto Konfederacio de Sendependaj Futbalaj Asocioj). Ĉu la membreco en NF-Ligo paralele al tio plu daŭras, ĝis nun ne klare dokumentiĝis. La NF-Ligo en novembro 2006 en Hyères, Okcitanio unuafoje organizis Futbalan Pokalon VIVA, en kiu la okcitania teamo atingis la 3-an lokon. En 2009 ĝi en tiu turniro akiris la 5-an lokon, en 2010 la 3-a kaj en 2012 la 5-an pozicion.
7164 Babadzhanov
7164 Babadzhanov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Okcitana nacia teamo de futbalo
Teamo 2014
Teamo en 2014:
2777 Shukshin
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa aktoro, verkisto kaj reĝisoro Vasilij Makaroviĉ Ŝukŝin (cirile Василий Макарович Шукшин, 1929–1974).
7164 Babadzhanov
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la taĝika sovetunia astronomo Pulat Babaĝanoviĉ Babaĝanov (cirile : Пулат Бабаджанович Бабаджанов), direktoro de la Instituto de Astrofiziko de la Taĝikia Akademio de la Sciencoj de Duŝanbeo. Liaj esploroj ampleksas la fotografian studon de la meteoroj, ties fizikon kaj dinamikon, la evoluon de la meteorfluoj, la asocioj de la kometoj kaj asteroidoj kun la meteorfluoj. Li estis rektoro de la Taĝikia Ŝtata Universitato, vic-prezidento de la Taĝikia Akademio de la Sciencoj kaj prezidento de la Komisiono 22 de la Internacia Astronomia Unio.
(4953) 1990 MU
(4953) 1990 MU estas tre hela, malgranda apolona asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio). Oni ne ankoraŭ ne nomis ĝin.
4956 Noymer
4956 Noymer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
(4953) 1990 MU
Orbito
Ĝia discentra orbito trairas la orbitojn de Tero kaj Venuso. Ĝi trairas ankaŭ la marsan orbiton, sed pro ĝia klineco, la asteroido ne tre alproksimiĝa al Marso. Ĝi do estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta asteroido.
4956 Noymer
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Andrew J. Noymer, por celebri ties 20-an naskodaton la.
(4953) 1990 MU
Orbito
Ĝi estas apud-tera kaj potence danĝera objekto: Dum proksima paso, ĝi povas atingi minimuman videblan magnitudon de 8,7.
Ĝi pasas proksime ankaŭ de Venuso: la ĝi pasis al 0,0429 AU (6,412 milionoj da km) de ĉi-tiu planedo.
Niterói
Niterói estas urbo en subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, Brazilo. Ĝi povas nomiĝi Niterojo esperante. La municipo havas 131,8 km² kaj ĉirkaŭ 450 mil loĝantojn.
Esperanto en Niterói
En 1906 Everardo Backheuser, tiama prezidanto de Brazila Klubo de Esperanto, aperigis serion da trafaj artikoloj kaj eĉ kurson li publikigis en la ĵurnalo “O País”, en Niterói, Backheuser multe faris por Esperanto en la urbo. En Septembro 1906 estis fondita “Niteroja Grupo”, kies unua estraro estis: Bonfaranto: Artur Calheiros de Miranda; Prezidanto: Severino Soares de Freitas; Vicprezidanto: Ricarda Backheuser; Sekretario kaj Kasisto: Manoel de Paiva Araújo; Bibliotekistoj: Antônio Caetano Júnior kaj F-ino Oliveira Portela de Figueiredo; Konsilantaro: Ana Luiza Leal, Cecília Muniz, Ermelinda Jardim, Nair Barrão dos Santos, Terezinha Rocha, Álvaro Fontenelli, Francisco Almeida, Jaime Faria, Lindolfo Fernandes, José Pinto Bastos kaj Silvio Rego.
En la 10-a de Oktobro 1906 okazis la enoficigo de la aklamita estraro ĉe la komunuma niteroja teatro “João Caetano”, kiu tiam tute pleniĝis ĉar ĉeestis ĉirkaŭ 1.500 personoj.
En 1907 Niteroja Grupo estis gvidata de Francisco Almeida Júnior, kiu malgraŭ esti blinda, tre facile lernis Esperanton kaj fariĝis unu el la plej viglaj batalantoj, inkluzive, helpata de lia kuzino, F-ino Ruth de Carvalho, li gvidis Esperanto-kurson.
En 1912 Backheuser prezentis al la Ĉambro de la deputitoj projekton enkondukantan Esperanton en la lernejoj. La projekto fariĝis aprobita leĝo kiu estis sankciita de la subŝtatestro Oliveira Botelho. La niteroja esperantistaro montris sian dankon per tagmanĝo honore al Horácio Magalhães, subŝtata sekretariestro, pro lia favora agado al tia grava leĝo.
En septembro 1913 Severino de Freitas gvidis Esperanto-kurson ĉe Spiritisma Federacio, en Niterói.
La 9-an de julio 1914 komenciĝis la unua kurso ĉe la Ŝtata Normala Lernejo, kaj ĝi estis gvidata de Couto Fernandes; Everardo Backheuser faris la inaŭguran paroladon.
En 1934 la niteroja beletristika gazeto “O Pharol” publikigis kurson kaj komencis serion da informoj pri Esperanto. En 1938 tiu gazeto aperigis artikolon de Carlos Imbassaí pri Esperanto-libroj de Ismael Gomes Braga; Adinar Antunes Pinheiro fariĝis delegito de UEA. En la sama jaro Antônio Espanha fondis dulingvan monatan gazeteton pri Esperanto kaj novspiritualismaj informoj, kiun li nomis “Aura”, ĉar li diradis, ke el ĝi disradiiĝas spirita lumo; la ĉefa redaktoro estis la vigla kaj tre konata esperantisto Jozefo Joels, kvankam tre malgranda la gazeto aspektis bele.
En 1941 fariĝis delegito de UEA Mario Ritter Nunes, kiu fariĝis ligilo inter la brazila Esperanto-movado kaj Brazila Instituto pri Geografio kaj Statistiko al kiu la esperantistoj ŝuldas multe da valoraj publikigaĵoj. Post kiam Mario Ritter ricevis la ateston pri lernado li starigis kurson ĉe “Faculdade Fluminense de Comércio”.
En 1947, ĉe kunveno de Brazila Klubo, Mario Ritter konatiĝis kun Octávio Vianna Peixoto, de tio naskiĝis la ideo restarigi la malaperintan kaj antaŭe gloran Niterojan Grupon. Laŭ propono de Peixoto, tuj akceptita de Mario Ritter, ili serĉadis tra la urbo izolitajn esperantistojn kaj kunigis ilin, pere de tio ili sukcesis kunigi dek-ok interesatojn inter ili malnovaj esperantistoj kiel Edith Wehrs, Balbina de Moraes, Maria Hees, Antônio Espanha kaj Marino Rangel Brígido. Inter la neesperantistoj menciindas, pro la dediĉo al la movado, Ivan Ferreira de Morais, Ivan Madeira Coelho kaj Carlos Castanheira. Kun tiaj elementoj Mario Ritter kaj Octávio Peixoto fondis novan grupon sub la nomo “Clube Esperantista de Niterói” laŭ propono de José Alberto Morais e Silva, kiu pravigis sian proponon per la argumento, ke la titolo en la portugala estas pli taŭga kaj efika por la propagando inter la neesperantistoj. Malgraŭ tio, kelkaj jaroj poste, aliiĝis tiu titolo, laŭ propono de Paulo Oliveira Ludka, al “Niteroja Esperanto-Klubo”, ne nur por esti konforma la emo de la Internacia Lingvo, sed ankaŭ por sekvi la ekzemplon de “Brazila Ligo Esperantista”, kies nomo estis ŝanĝita al “Brazila Esperanto-Ligo”. Post kiam Esperanto-movado estis restarigita okazis Esperanto-kurso ĉe “Gimnazio Bittencourt Silva”, kies direktoro, Francisco Bittencourt Silva, tre afable cedis salonon ne nur por la kurso sed ankaŭ por sidejo de la klubo. La unua estraro de “Clube Esperantista de Niterói” estis: Prezidanto: Mario Ritter Nunes; Sekretario: Octávio Vianna Peixoto; Kasisto: Ivan Madeira Coelho. Konsilantaro: Marino Rangel Brígido, Carlos Castanheira kaj Edith Wehrs.
En 1948, okaze de disdonado de diplomoj antaŭ granda ĉeestantaro, Prof-o Bittencourt Silva solene deklaris, ke senkondiĉe apogas la klubon, ĉar kiel rotariano li ne povas agi alimaniere, kaj la esperantistoj havas permeson uzi la tutan lernejon por iliaj tre indaj laboroj. De tiam Esperanto-kursoj okazis ĉe Lernejo Bittencourt Silva eĉ dufoje jare; la unuan kurson gvidis Mario Ritter kaj Octávio Peixoto, la unua instruis gramatikon kaj la dua praktikan paroladon.
En 1953 la gazeto “O Estado” publikigis intervjuon de Mario Ritter pri la organizo de la 1-a Esperanto-Kunveno de Ŝtato Rio de Janeiro, kies prezidanto li estas.
Kiel propaganda laboro antaŭ la kunveno la fame konata verkisto Malba Tahan estis invitita de Niteroja Esperanto-Klubo por parolado ĉe Instituto pri Edukado kaj li elektis la trafan temon “La Turo Babela kaj la Orientaj Legendoj”, kiu vekis grandan intereson. La frato de Malba Tahan, samideano João Batista Melo e Souza, ankaŭ faris memorindan paroladon en la sama salono, titolita “Ĉe la Lando de Amikeco”; la granda salono estis tute plena; niteroja gazetaro detale kaj longe aperigis notojn pri tiuj du paroladoj. Inter la kursfinintoj de tiu jaro estis Sabino Mangeon, iama niteroja urbestro kaj Joaquim do Couto, malnova skolta gvidanto.
Pastro Hugo Montedônio Rego tre interesiĝis pri Esperanto. Post klarigo pri gramatikaĵo kaj elparolado, li tuj komencis lerni la lingvon; post monatoj li starigis kurson en la urbo Itaboraí.
En la jaroj 1954-56 estis interesaj okazaĵoj, Esperanto-kursoj dufoje jare; ĉe Lernejo Plínio Leite, Mario Ritter faris paroladon pri Esperanto al ĉirkaŭ 200 lernantoj, ĉeestis la direktoro, Plínio Leite; Prof-ro Evaristo Manoel da Silva, de la Lernejo Nilo Peçanha, instruis Esperanton al aro da tieaj lernantoj kaj poste li fondis esperantan Rondon al kiu li nomis “Esperantaj Geamikoj”, tiu malgranda aro da novuloj estis tre aktiva kaj aperigis multobligitan gazeteton nomata “Pindorama”. Niteroja Esperanto-Klubo havas sian propran ekzameno-komisionon ekde la supera diplomiĝo de F-ino Edith Wehrs. En la jaro 1957 la niterojaj esperantistoj senlace laboris por efektivigo de la XV Brazila Kongreso de Esperanto.
Esperanto-grupoj en Niterói
Nuntempe funkciantaj Esperanto-grupoj en Niterói:
Carlos Castillo
Carlos CASTILLO Armas (Santa Lucía Cotzumalguapa, 4-a de novembro de 1914 - Gvatemalurbo, 26-a de julio de 1957), estis militisto kaj politikisto de Gvatemala. Li estis prezidento de Gvatemalo el 8-a de julio de 1954 ĝis sia murdo en julio de 1957. Li kunlaboris por la elpostenigo de la iama diktatoro Jorge Ubico Castañeda, sed post kelkaj komplotoj, kiam la ĵus elektita prezidento Jacobo Arbenz ekplanis maldekstran politikon kaj agraran reformon, li konspiris kun la kontraŭrevolucia movado de 1954, apogata kaj inspirata de la ŝtata agentejo de la CIA de Usono, kiu organizis puĉon kontraŭ Arbenz. Post la puĉo Castillo Armas estis la nova diktatoro kaj nuligis la projektojn de agrara reformo.
Amselsee
La malgranda lago Amselsee [Amzəlze] situas en Amselgrund, profunda valo en Elba Grejsmontaro proksime al la urbeto Rathen. La lago estas ĉirkaŭ 550 metrojn longa artefarita akvaĵo. Ĝi ekestis en la jaro 1934, kiam la komunumo Rathen retenis la akvon de la rojo Grünbach per konstruo de 6 metrojn alta akvobaraĵo. Bizara kuliso el rokoj ĉirkaŭas la lagon. Eblas veturi sur ĝi per luitaj remboatoj. Ekde 1969 ekzistas vojo por ĉirkaŭiri la lagon. Amselsee estas uzata ankaŭ por bredi fiŝojn kaj kiel protekto kontraŭ inundoj.
Keroj
Keroj estas kartoprena kartludo por kvar personoj. La celo estas eviti preni kerajn kartojn aŭ la pikan reĝinon. Keroj estas posteulo de la kartluda familio visto, kiu ankaŭ inkluzivas briĝon kaj pikojn.
La ludo Keroj troveblas en multaj versioj de Vindozo.
Sangogrupo
Temas pri priskribo de la individua konsisto de la glikolipidoj aŭ proteinoj sur la surfaco de la eritrocitoj de pli kompleksaj bestoj, aparte de la homoj. La diversaj glikolipidoj aŭ proteinoj sur la surfaco de la eritrocitoj efikas kiel antigenoj.
Transfuzo de ruĝaj globuloj
La du sekvantaj tabeloj estas absolute respektendaj dum sangotransfuzo: Tiele, konsiderante la ABO-sistemon kaj resusosistemon (Rh), la uloj AB+ estas agnoskitaj universalaj ricevantoj, kaj la uloj O- universalaj donantoj de  ruĝaj globuloj.
1866 Sizifo
1866 Sizifo estas malgranda, meze hela apolona asteroido, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Sizifo, kondamnita ruligi rokon en infero, en la helena mitologio.
Kun 8,44 km de diametro, ĝi estas la plej granda el la konataj apolonaj asteroidoj; ĝi estas de sama grando kiel la objekto, kiu okazigis la kretacean-terciaran eventon.
Orbito
Ĝia rimarkinde klinata kaj discentra orbito passas inter la orbitoj de Marso kaj de la Tero: ĝi estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido:
Satelito
Observoj per radaro en decembro 1985 elde la radioteleskopo de Arecibo montris, ke ĝi estas duopa asteroido.
Ĝia satelito havas diametron de 0,84 ± 0,44 km, orbitan de taksita je 19 km kaj orbitan periodon de 27,12 horoj (1,13 tago), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
-172
En la jaro 172 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Flandra Brabanto
La provinco Flandra Brabanto ( Vlaams-Brabant) estas unu el la kvin provincoj de Flandrio, en la mezo de ties sudo. Komence de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefurbo estas Loveno (nederlande Leuven).
Flandra Brabanto ĉirkaŭas la belgan ĉefurbon Bruselo kiel enklavon. Pro la signifo de Bruselo en la administrado de Eŭropa Unio en la regiono ekloĝis konsiderinda nombro da eksterlandanoj. En kelkaj municipoj ĉe la limo al (dulingva) Bruselo kaj al Valona Brabanto franclingvanoj multnombras kaj en ses da ili, ili ĝuas specialajn lingvajn rajtojn nomatajn faciligojn (france facilités kaj nederlande faciliteiten).
Provinco Flandra Brabanto: 65 municipoj
(Sube estas distingo inter urbo (grase) kaj municipo)
Sainte-Marie-la-Mer
Sainte-Marie-la-Mer (Santa Maria la Mar) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saintes-Marinois aŭ Saint-Marinois.
Eduard Albert Bielz
Kariero
Eduard Albert Bielz finis juron en Sibio en 1848. De 1849 li estis oficisto imperiestra, de 1873 lernejinspektisto.
Hans Fallada
La germana verkisto Hans FALLADA [hans FAlada] naskiĝis je la 21-a de julio 1893 en Greifswald kaj mortis je la 5-a de februaro 1947 en Berlino. Lia reala nomo estis Rudolf DITZEN.
La vivo de la verkisto estas karakterizita de psikaj problemoj kaj alkoholmisuzo. Fininte la lernadon antaŭ la abiturienta ekzameno, li vivtenis sin per diversaj okupoj. La tempon de 1917 ĝis 1919 li pasigis ĉefe en hospitaloj por drogmaniuloj kaj en la 1920-aj jaroj li dufoje estis arestita pro defraŭdo. En la jaro 1929 li ediziĝis al Anna ISSEL, kies personeco fariĝis la modelo por la protagonistinoj de pluraj romanoj.
En la jaro 1932 Hans Fallada subite gajnis internacian famon: pro la socikritika romano Kleiner Mann, was nun?, temanta pri juna familio, kiu malgraŭ gravaj ekonomiaj problemoj majstris la vivon. Kuraĝigite de la sukceso, Fallada aĉetis bienon en Norda Germanio kaj daŭrigis la verkadon de similaj romanoj, sed li transiris al politike neŭtrala kaj amuza temaro, kiam la naziaj regantoj akre kritikis liajn verkojn.
En la jaro 1944 Hans Fallada eksedziĝis. Post lia provo mortigi la eksedzinon, oni denove kondukis lin al hospitalo por drogmaniuloj. Unu jaron poste li edziĝis al virino, kiu same kiel li luktis kontraŭ sia manio. En 1947 - la jaro de lia morto - finfine aperis nova socikritika romano de la aŭtoro. Postmorte (1950) eldoniĝis lia membiografia romano Der Trinker (= La drinkulo).
En 1911 li pasigis 8 semajnojn en la sanatorio Kastelo Harth.
1867 Deifobo
1867 Deifobo estas granda, malhela troja asteroido kun granda orbita klinangulo, malkovrita la de la argentinaj astronomoj Carlos Ulrrico Cesco kaj A. G. Samuel, elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Jupitero-Suno, (do en la "Troja Tendaro") kaj ricevis la nomon de Deifobo, filo de Priamo kaj troja batalanto en la Troja milito.
NGC 4216
NGC 4216 (aliaj indikoj — UGC 7284, MCG 2-31-72, ZWG 69.112, VCC 167, IRAS12133+1325, PGC 39246) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nacia himno de Kiribato
Teirake Kaini Kiribati - en Esperanto Ekstaru Kiribato - estas la nacia himno de la insulara ŝtato Kiribato en Oceanio. La tekston kaj la melodion verkis Tamuera Ioteba Uriam en 1979, kiam la ŝtato akiris sendependecon.
Teksto
Teirake kaini Kiribati
Reken te kabaia ma te rau Ibuakoia kaain abara Bon reken abara Bon reken te nano ae banin Ma te i-tangitangiri naba. Ma ni wakina te kab'aia, Ma n neboa abara. Ma ni wakina te kab'aia, Ma n neboa abara.
Ti butiko ngkoe Atuara Kawakinira ao kairika Nakon taai aika i maira. Buokira ni baim ae akoi. Kakabaia ara Tautaeka Ma ake a makuri iai. Kakabaia ara Tautaeka Ma aomata ni bane.
František Bílek
František BÍLEK (naskiĝis la en Chýnov, mortis la  en Chýnov) estis ĉeĥa skulptisto, grafikisto, mistikulo kaj religia pensulo, la plej elstara ĉeĥa reprezentanto de simbolisma generacio. Li studis en Figurarta akademio en Prago, sed pro okuldifekto (daltonismo - malebliganta al li perceptis kelkajn kolorojn) li sekve komencis koncentriĝi pri skulptoarto. En la 1890-aj jaroj li kreis esprimivajn plastaĵojn karakterizatajn per kulposento kaj angoro (Orba je naší viny trest (Plugado estas puno por nia kulpo)), transiras komence de la 20-a jarcento al temoj de espero kaj savo (Slepci (Blinduloj), Úžas (Mirego), Krása mládí ve svém boji (Beleco de la juneco en sia batalo)). Li kreis ankaŭ ceramikaĵojn, arkitekturajn studojn kaj lignajn plastaĵojn kaj lignogravuraĵojn akcentigantajn lumon kiel esencan elementon de la kreado.
Lažánky (distrikto Brno-provinco)
Lažánky estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 25 kilometrojn nordokcidente de Brno surrande de naturparko Valo de Blanka rojo. Lažánky najbaras okcidente kun Maršov, oriente kun Veverská Bítýška kaj sude kun Javůrek. Norde etendiĝas arbaroj en valo de rivero Svratka. Vivas ĉi tie.
Municipo Lažánky konsistas el du lokaj partoj, la propra Lažánky (sur la katastra teritorio Lažánky u Veverské Bítýšky) kaj vilaĝo Holasice (sur la katastra teritorio Holasice u Veverské Bítýšky).
Historio
La unua skribmncio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1236.
Natria apokoleato
Natria apokoleato, apokoleato de natrio aŭ C24H37NaO4 estas natria salo de la apokoleata acido, produktata de la hepato kaj trovata en la galo de mamuloj kaj vertebruloj. La apokoleata acido estis unue priskribita en 1920. Galacidoj konjugiĝas de taŭrino kaj glicino en la hepato formantaj la galajn salojn.
Fleurey-sur-Ouche
Fleurey-sur-Ouche estas franca komunumo situanta en Departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La rivero Ouche kaj la kananao Burgonjo trapasas la komunumon.
Pu Songling
Pu Songling (1640-1715) estas la plej granda ĉina klasika novelisto, kiun oni komparas kun Maupassant kaj Ĉeĥov.
Fleurey-sur-Ouche
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Pu Songling
Li naskiĝis en intektula familio, sed lia patro devis sin vivteni per komercado. La juna Pu Songling sukcesis ĉe la ŝtata ekzameno, sed pro koruptado de la burokratoj lia nomo ne aperis en oficiala listo de sukcesintoj. Unue li laboris kiel asistanto de guberniestro, poste kiel instruisto en nobelaj familioj.
Fleurey-sur-Ouche
Najbaraj komunumoj
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Pu Songling
Li verkis 554 novelojn, 1295 poemojn, pli ol 400 eseojn, tri operojn, 14 kantrakontojn kaj manlibron por agrikulturo.
Schlesen
Schlesen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 31-an de decembro 2003 la komunumo havis 525 loĝantojn.
Pu Songling
Pu Songling per ĉirkaŭ 500 noveloj priskribis la maljustecon de la feŭda socio, la ŝtata ekzamena sistemo kaj la malfaciloj de la libera amo. En tiu epoko kritikantaj intelektuloj riskis persekutadon kaj malliberigon, kaj tial Pu verkis pri pri "fantomoj, feoj, spiritoj de vulpoj kaj aliaj bestoj" por eviti politikan subpremadon. Lia novelo "Grilo" rakontas historion de Cheng Ming kiu ne povis liveri grilojn deziratajn de la imperiestro kaj suferis pri tio malfacilaĵojn. Iam li trafis bonkvalitegan grilon, sed lia infana filo senvole mortigis tiun; pro la ekonomia risko, la infano memmortigis por eviti la patran koleron, sed poste reviviĝis mem en alian bonkvalitegan grilon, kiu portita al palaco savis la familion el la ruino.
Fleurey-sur-Ouche
Vidindaĵoj
Estas bela ŝtonego en formo de ĉapela fungo.
Eksteraj ligiloj
Paĝaro Écho des commmunes
Pierre Zaccone
Pierre ZACCONE (naskiĝis en Douai la 2-an de aprilo 1817, mortis la en Morlaix) estis populara franca romanisto de la 19-a jarcento. Li verkis plurepizodajn romanojn, inkluzive de kelkaj krimromanoj. Li cetere kaj kunlabore verkis dramojn : Les Nuits du boulevard ("La Noktoj de la bulvardo", 1880) baziĝas sur unu el liaj romanoj.
Três Coroas
Três Coroas estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 23.848 loĝantojn en 2010.
Ildikó Novák
Ildikó NOVÁK [novAk] rumania hungara tekstilartistino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la.
Kariero
Ildikó Novák akiris diplomon pri tapiŝdizajnado en Arta Altlernejo lon Andreescu de Kluĵo en 1973.
István Pál Valkó
István Pál VALKÓ [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Valkó István Pál estis hungara matematikisto, inĝeniero. Liaj fratoj estis Imre Valkó kaj Iván Péter Valkó. István Pál Valkó  naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Bergen-Belsen.
Biografio
Imre Valkó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1926. Jam dum la studentaj jaroj li kreis pruvon de matematika teoremo kun Dénes Kőnig. Antaŭ la diplomo unu jaron li jam estis asistanto. Post la diplomo li estis inĝeniero en fabriko, kie li olupiĝis pri elektrotekniko. En 1944 li estis deportita al la nazia Germanio, kie li mortis en koncentrejo.
Aidan
Aidan estis kristana sanktulo kaj misiisto kiu enkondukis kristanismon en Northumbria. Li mortis la 31-an de aŭgusto 651. Li estis la unua episkopo de Lindisfarne.
En 642 Oswald mortis dum batalo. En 644 Oswin iĝis reĝo, kaj li kaj Aidan tuj ekĝuis amikajn rilatojn. Tamen en 651 Oswin estis murdata. Aidan mem mortis nur dekdu tagojn poste, la 31-an de aŭgusto, en la preĝejo de Bamburgh. Li entombiĝis en Lindisfarne.
Aidan vivis tre simple, kaj vojaĝis piede tra Northumbria por ke li renkontu ordinarajn homojn sen aspekti kiel superulo. Laŭ legende, Oswin donis al li ĉevalon, kaj Aidan donis ĝin al almozulo: la reĝo koleriĝis kaj Aidan demandis al li ĉu ĉevalo pli valoras ol homo. Oswin formetis sian glavon, kaj petis pardon de la sanktulo.
Aidan ofte fastis, kaj li uzis la multajn donacojn kiujn li ricevis por helpi malriĉulojn kaj por liberigi sklavojn. Ĝenerale li pasis kvaresmojn ermite en Farneoj. Laŭdire kiam li loĝis tie dum kvaresmo 651, li vidis Bamburgh ekbrulantan pro atako de pagana armeo de Mercia. Li preĝis, kaj la ventdirekto tiel ŝanĝis ke la flamoj bruligis la atakantojn.
La anglosaksa historiisto Bede verkis biografion de Aidan.
Champigny-sur-Marne
Champigny-sur-Marne (Ĉampinio-ĉe-Marno) estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Valo-de-Marno kaj en la regiono Francilio. Ĝi havas proksimume 75 000 loĝantojn (franclingve nomataj Campinois).
Geografio
Champigny-sur-Marne estas grava ĉirkaŭurbo lokita sudoriente de Parizo. Kiel montras ĝia nomo, la urbo etendiĝas laŭlonge de la rivero Marno.
Vidindaĵoj
Ekzistas memormonumento pri la batalo de Champigny, kiu okazis dum la Franca-Prusa milito de 1870-1871. La monumento entenas la postrestaĵojn de pli ol mil francaj militistoj kaj ĉirkaŭ 400 germanaj militistoj.
Champigny-sur-Marne cetere gastigas muzeon pri franca partizanaro dum la Dua mondmilito.
Esperanta movado
Nun (en 2012), okazas esperanto-kursoj en Champigny-sur-Marne ĉiusemajne danke al la asocio Esperanto 94, en urbodoma salono situanta je jena adreso: 4 rue Eugène Brun, de la 18a30 ĝis la 20a30 merkrede por progresantoj.
Ferenc Rákos
Ferenc Rákos naskiĝis la en Füzesgyarmat, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Rákos jam en 1910 aliĝis al la socialdemokratoj, en la sekva jaro ankaŭ al Rondo Galilei. Li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1916, poste li batalis dum la 1-a mondmilito. En 1918 li aliĝis al la komunistoj kaj li ricevis altan partian postenon. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis estro de la tutlanda gvardio. Post falo de la respubliko li rifuĝis al Aŭstrio, kie li estis deportita (1919-1921), poste li estis ĵurnalisto en Vieno kaj Prago. Inter 1925 kaj 1946 li havis plurajn laborlokojn en Sovetunio, sed inter 1938–1946 li estis deportita. En 1948 li revenis al Hungario, inter 1951-1956 li estis eldonejestro, poste li laboris en la prokurorejo ĝis la emeritiĝo en 1960. Intertempe en 1952 li kandidatiĝis ĉe Hungara Scienca Akademio.
Kvartalo Konan
Kvartalo Konan aŭ Konan-ku (港南区 [konan-ku]) estas kvartalo de Jokohamo (Japanio).
Orimattila
Orimattila estas komunumo de Finnlando en provinco Päijät-Häme apud Lahti. La komunumo estis fondita en 1865 kaj fariĝis urbo 1992. Ĝia areo estas 814.01 km², el kio 785.26 km² estas tero kaj 28.75 km² akvo. En 30-a de junio 2021 la urbo havis 15 900 loĝantojn. Najbaraj komunumoj de Orimattila estas Hollola, Iitti, Kärkölä, Lahti, Lapinjärvi, Myrskylä, Mäntsälä kaj Pukkila. Komunumo Artjärvi estis ligita al Orimattila en komenco de jaro 2011.
I, Mudd
"I, Mudd"	[Mi, Mudd] estas la oka epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Stephen Kandel, bazita sur rakonto de Gene Roddenberry kaj reĝisorita fare de Marc Daniels, ĝi estis unue elsendita la 3-an de novembro 1967. David Gerrold prezentis nekredititan reverkon, sed malmulte de lia materialo estis uzata.
NGC 4217
NGC 4217 (aliaj indikoj — UGC 7282, MCG 8-22-87, ZWG 243.53, PGC 39241) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Andrew Lloyd Webber
Andrew Lloyd WEBBER (naskiĝinta la 22-an de marto 1948) estas tre sukcesa brita komponisto de muzikteatro. Li estas la pli maljuna frato de la violonĉelisto Julian Lloyd Webber.
Li estis la plej populara teatra komponisto de la malfrua 20-a jarcento, kaj debateble la plej populara teatra komponisto de la historio, kun pluraj spektakloj kiuj ampleksis pli ol jardekon ĉe Broadway kaj West End. Li komponis 13 muzikalojn kaj multajn aliajn muzikajn verkojn. Li ankaŭ ricevis multajn honorojn, inkluzivantajn tri Premiojn Tony, tri Premiojn Grammy, Premion Oskaro, Internacian Premion Emmy, ses Premiojn Olivier, Premion Golden Globe kaj aliaj. Multaj liaj verkoj ankaŭ estis furorkantoj ekster la muzikaloj.
Verkoj
Noto: Krom se kontraŭe deklarata, Muziko de Andrew Lloyd Webber
Anschluss
Anschluss (germana vorto kiu signifas "aneksiĝo") estis la aneksado en 1938 de Aŭstrio ene de la nazia Germanio kiel provinco de la Tria Regno, kaj ricevis novan nomon: de la origina Österreich al Ostmark (Orienta Markio).
La okazintaĵoj de la 12-a de marto 1938 estis la unuaj grandaj paŝoj por la ekspansio de Germanio longtempe dezirata de Adolf Hitler. Ĉi tiu ago sekvis la redonon al Germanio de la regiono Sarlando, sub kontrolo de la Ligo de Nacioj dum 15 jaroj kiel interkonsentiĝis en la Traktato de Versajlo, kaj antaŭis la aneksadon de la Sudetio pli malfrue en 1938, la invado de Ĉeĥoslovakio en 1939, kaj fine kondukis ĝin al la Dua Mondmilito per la Invado en Pollandon fare de trupoj de Germanio, Sovetio kaj Slovakio.
La Anschluss estis antaŭata de periodo de kreskanta politika premo sur Aŭstrion, okazigita de Germanio, postulante la agnoskadon de la Nazia Partio, malpermesita en Aŭstrio, kaj poste ĝian partoprenadon en la regado. Kiam la Kanceliero de Aŭstrio Kurt Schuschnigg, en lasta intenco konservi la sendependecon de Aŭstrio, anoncis referendumon por determini la sendependecon aŭ aliĝon al Germanio, ĉi tiu premis al al Schuschnigg por ke li cedu la regadon al la Nazia Partio. Ĉi tiu ŝtatpuĉo estis bone planita de la Nazia Partio de Aŭstrio, pro kio ne estiĝis rezistado kiam la trupoj de la Wehrmacht invadis Aŭstrion por okazigi la Anschluss (aneksadon). La 10-an de aprilo, referendumo validigis la aneksadon per 99,73% de la loĝantaro favore al ĝi.
La internacia respondo al la Anschluss estis frida: La aliancitoj de la Unua Mondmilito nur prezentis diplomatiajn protestojn, sed prenado de konkretaj agoj kiuj povos kontraŭi la Anschluss-on, eĉ kiam la aliancitoj estis la respondeculoj de la plenumado de la Traktato de Versajlo, kiu specife malpermesis la union inter Aŭstrio kaj Germanio. Aŭstrio ne plu estis sendependa nacio ĝis la 27-a de aprilo 1945 kiam kreiĝis aŭstria registaro, agnoskata de la aliancitoj kelkajn monatojn poste.
I, Mudd
Intrigo
La USS Enterprise (NCC-1701) estas prenita fare de Norman (Richard Tatro), androido kiu ŝajniĝas leŭtenanton. Norman fermas inĝenierion kaj redirektigas la kosmoŝipon al nekonata planedo, avertante, ke ajna provo malfari tion detruos la stelŝipon.
Kiam oni alvenas al la planedo, Kapitano Kirk malkovras, ke Harry Mudd (Roger C. Carmel), ulo, kiun Kirk renkontis antaŭe (epizodo Mudd's Women), estas la "reganto" de la androidoj, kiuj popolas la planedon. Mudd, aŭ "Mudd la 1-a", kiel li vokas sin mem, informas al Kirk, ke li kaj la anaro Enterprise devas elspenzi la reston de siaj vivoj tie.
McCoy rimarkas mallumigitan vitran panelon, kiun Mudd diras "sanktejo" al sia edzino Stella (Kay Elliot). La sanktejo enhavas androidon, kiun faris Mudd kiel sia edzino, sed ŝi haltu tuj kiam li ordonas "silentigu".
Dum la kosmoŝipanaro estas iom post iom anstataŭigita de androidoj, en respondo al la demandoj de Kirk, la androidoj rakontas, ke ili estis konstruitaj de homoj de la Andromeda Galaksio, kiuj estis detruitaj de supernovao.
Spock (Leonard Nimoy) malkovras, ke ekzistas pli ol 200 mil el tiuj androidoj, kaj konkludas, ke devas esti iu centra kontrolo. Spock notas, ke ĉiuj androidoj apartenas al diversaj serioj, krom tiu, nomata Norman, kiu estas unika. Kirk raportas, ke unu el la androidoj vokis Normanon por "kunordigi" la analizon de "nelogika" deklaro. Spock konkludas, ke Norman estas la centra loko de komuna androida menso, kaj Kirk sugestas, ke "sovaĝaj, neraciaj nelogikaĵoj" direktitaj al Norman povus esti potenca armilo kontraŭ tiu menso.
La kosmonaŭtoj tiam provas konfuzi la androidojn per kontraŭdiroj kaj serio da bizaraj teatraĵoj. Por la finalo, Mudd kaj Kirk prezentas la mensogan paradokson al Norman: Kirk diras ke ĉio, kion Mudd diras, estas mensogo kaj Mudd deklaras, ke li mensogas. Nekapabla solvi la kontraŭdiron, Norman ekbruliĝas, kaŭzante la ke aliaj androidoj ankaŭ difektiĝas.
La androidoj estas reprogramataj por reveni al siaj originalaj taskoj. Mudd estas informita, ke li restu kun la androidoj, kaj ke speciala androido estis planita por siajn bezonojn. Mudd estas dankema ĝis li malkovras, ke ĉi tiu androido estas Stella, kaj nun ekzistas almenaŭ 500 kopioj de ŝi - neniu el ili respondas al sia komando "silentigu".
Sorède
Sorède (Sureda) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sorédiens.
2778 Tangŝano
2778 Tangŝano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Parko Nicolae Romanescu
La Parko Nicolae Romanescu troviĝas en Craiova estante la plej granda kaj plej konata ĝardeno de la urbo. Ĝi estas deklarita monumento historia.
Historio
Lau iniciativo de la tiama urbestro Nicolae P. Romanescu la franca arkitekto Edouard Redont planis tiun ĉi parkon. En la 1900-a jaro la planoj gajnis ormedalon dum la Universala Ekspozicio de Parizo.