cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sentenco
Sentenco estas mallonga frazo enhavanta ĝeneralan moralan principon.
Monergismo
Monergismo, el la grekaj monos (sola), kaj ergo (faro)] en la Kristana teologio estas la teorio laŭ kiu nur la Sankta Spirito estas la agento de konvertiĝo, nome ke nur la suverena agado de Dio persvadas, fakte, personon readresi tutan sian vivon al Dio obeante al Jesuo Kristo. Tiu teologia konceptado estas plejofte asociita al la konvinkoj de Kalvinismo, aparte al la doktrinoj de la Efika graco, kontraŭanta Arminianismon kaj Katolikismon
Difino de Monergismo
Plisimple, Monenergismo estas saturita de la konvinko ke la savo de iu persono dependas ĉiumomente, ekde la komenco ĝis la fino, de la efika agado de Dio, kiu ekscitas en la persono deziron kaj kapablon ekpenti pri siaj pekoj kiu allasas ke en sian vivon eniru persono kaj agado de Jesuo Kristo kiel ili estas prezentitaj en la evangelio.
Tiel monergismo polemike oponas sinergismon, kiu, en sia plej simpla formo, postulas kooperon inter Dio kaj la homa persono serĉanta la savoon. Tiukaze, Dio alproksimiĝas al la homa kreaĵo, ĝin helpante, sed lasante ke ĝi «faru sian parton». La savo, do, estus nekompleta ĝis kiam la homa kreaĵo aldonu tion kio ĝin komplete realigas.
Laŭ monergismo, al la pekuloj estas koncedita la pardono, nome la eterna savo, kiam ili ricevas en sia persono, kun fido, pere de la Sankta Spirito, tion kion Jesuo atingis per siaj perfekta vivo kaj ofera perkrucuma morto. Poste estos ĉiam la Sankta Spirito kiu akompanas la kredanton, lin sanktigante, progresantan en la kristana vivo. Monergistoj apogas sian doktrinon precipe en Sankta Paŭlo de la letero al Romanoj (8,30) : «kaj kiujn Li antaŭdifinis, tiujn Li ankaŭ vokis; kaj kiujn Li vokis, tiujn Li ankaŭ justigis; kaj kiujn Li justigis, tiujn Li ankaŭ gloris», kaj en 1Kor 1,30.
La merito de la savo, tiel, estas tute de Dio, kiu plezuriĝas doni la savan gracon al determinita nombro de pekuloj kondamnindaj, ilin spirite regenerante, al ili liverante tion kio necesas por la savo.
Oponoj al la monergismo
Monergistoj rebatas ke, laŭ la biblia antropologio la homa kreitulo perdis ĉiun kapablon sin rehabiliti antaŭ Dio kaj ke sen ties decida helpo li ne povas esperi ŝanĝi sian kondamnitan sorton laŭ la diaj kriterioj.
Monergismo en la historio
Estis precipe Luteranismo kiu elpensis, en la moderna epoko, kaj difinis kaj disvastigis monergismon. El sia Eta Katekismo, Marteno Lutero skribas: " Mi kredas ke per miaj propraj racio aŭ forto mi ne povas kredi en Jesuo, mia Sinjoro, aŭ alveni lin. La Sankta Spirito, tamen, min alvokis pere de la evangelio, min iluminis per Siaj Donoj, kaj sanktigis kaj konservis en la kredo".
La doktrinon de monergismo plifortigis certe Kalvino.
La Gohannière
La Gohannière estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Game Boy Advance
Game Boy Advance estas videoludilo kreita de Nintendo, lanĉita en 2001. Ĝi postvenas Game Boy Color.
Verduloj de Turkio
La partio Verduloj de Turkio - turke Yeşiller [Jeŝiler] - estas nacia ekologia-alternativa politika partio en Turkio. Ĝi en sia nuna strukturo fondiĝis dum la jaro 2002, kvankam verdaj politikaj aktivuloj jam engaĝiĝis en la lando ekde la 1980-aj jaroj kaj antaŭa verda partio jam funkciis inter la jaroj 1988 kaj 1994. Nuntempe, la agado ĉefe koncentriĝas en la urbegaj regionaj grupoj de Ankaro, Istanbulo, Izmiro plus Kadikoy kaj en kvar pliaj regionaj iniciatoj en Bursa, Bodrum, Marmaris plus Trabzon; individuaj membroj komreneble estas en ĉiuj partioj de la lando. Kvankam la ŝtata teritorio el geografia vidpunktotroviĝas grandparte en Azio kaj nur la pleja nordokcidento apartenas al Eŭropo, sur kontinenta nivelo la partio estas observa membro de la transnacia Eŭropa Verda Partio.
Karlova Koruna
Karlova Koruna (en la ĉeĥa lingvo laŭvorte signifas "Krono de Karolo") estas kastelo en Ĉeĥio. Ĝi situas en urbeto Chlumec nad Cidlinou en regiono Hradec Králové. Pro sia originala arkitektura dispozicio, memoriganta reĝan kronon, ĝi apartenas al la plej rimarkindaj barokaj konstruaĵoj ne nur en Ĉeĥio, sed en tuta Eŭropo.
Historio
La kastelon kiel reprezentan sidejon konstruigis en 1721-1723 la plej alta kanceliero de la Bohemia reĝlando grafo František Ferdinand Kinský, la konstruon realigis famaj arkitektoj Jan Blažej Santini Aichel kaj František Maxmilián Kaňka. La kastelo estis nomita omaĝe al kronigo de la imperiestro Karolo la 6-a, kiu kune kun sia edzino Maria Teresia vizitis la kastelo en 1743, nelonge post sia kronigo je ĉeĥa reĝo.
Kvinesdal
Kvinesdal estas komunumo en la provinco Vest-Agder de Norvegio. Ĝi ampleksas areon de 963 kvadrataj kilometroj (inkluzive de lagoj kaj fjordoj) kaj fine de marto 2013 havis 5883 loĝantojn. Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Liknes.
Karlova Koruna
Historio
En la kastelo okazadis bunta kultura vivo, estis organizataj teatrospektakloj kaj koncertoj. Dum la 2-a mondmilito la kastelo estis okupita de faŝistoj kaj ĝi estis grave damaĝita de incendio. Post la milito komencis ampleksa removigo kaj en 1969 Nacia galerio en Prago instalis en ĝi ekspozicio "Baroko en Bohemio". En 1992 la kastelo estis en restitucio redonita al privata posedo de la nobela familio Kinský.
Konstruaĵo
La kastelo havas rimarkindan kaj originalan dispozicion. Ĝi konsistas kvazaŭ el kvar partoj - en la centro troviĝas ovalforma duetaĝa konstruaĵo, al kiu radiece oblikve aliĝas tri kuboformaj pli malaltaj aloj, ĉiu po tri salonoj. Danke al tiu nekutima solvo la kastelo tute ne bezonas koridorojn. En la konstruaĵon oni eniras inter la aloj el la norda flanko. Proksime al la ĉefa konstruaĵo troviĝas
Ekspozicioj
En la kastelo estas instalitaj originaj internaĵoj el la havaĵo de la familio Kinský, precipe en baroka kaj rokoka stiloj, sed ankaŭ el 19-a jarcento. Kompletigas ĝin portreta galerio, ekspozicio pri ĉevalbredado kaj valora biblioteko kun pli ol 10 mil volumoj. En la 1-a etaĝo estas alirebligita solena marmora salonego, en kiu okazadas geddziĝofestoj, konferencoj kaj aliaj aranĝoj.
Cecile Royer
Cécile ROYER [rŭaje] (25-a de januaro 1876 en Nuits-Saint-Georges, apud Dijon – 1957 en Parizo) estis franca esperantistino kaj ŝtatoficistino.
De 1903 Royer gvidis multajn kursojn kaj varbis multajn anojn. Ŝi estis vicprezidanto de la sekcio „Latina Kvartalo“. Sekretariino de Presa Esperanta Societo (1906-1914). Ŝi direktis la periodaĵon „Juna Esperantisto“. Sekretariino kaj kasistino de diversaj francaj Esperanto-societoj. Royer verkis artikolojn kaj novelojn kaj tradukis: „Johano de Bloch kaj la Muzeo de Milito kaj Paco" en "Estonta Milito laŭ­ la instruoj de Johano de Bloch“, 1907.
Fălcușa
Fălcușa [fəlkuŝa] (Falkosány) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 319 loĝantojn (rumanoj); en 1992 104 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1558. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Poiana Blenchii.
Fălcușa situas lime al la najbara distrikto Cluj kaj estas triflanke ĉirkaŭata de ĝi.
Amantea
Amantea estas komunumo de Italio.
Friederike Zaisberger
Friederike ZAISBERGER (naskiĝinta la en Salzburg, mortinta samloke la  ) estis grava aŭstra historiistino kaj arkivestrino de la Landa arkivo salcburgia.
Vivo
Studis Friederike Zaisberger ĉe la Universitato de Vieno filologion klasikan kaj historion trapasonte poste la ŝtatan ekzameniĝon ĉe Instituto pri aŭstria historiesplorado. Poste ŝi liberprofesiulinis helpante ĉe Aŭstria akademio de la sciencoj. Krome ŝi ĝuis stipendion ĉe la Aŭstra kulturinstituo en Romo. En la jaro 1964-a ŝi doktoriĝis en Vieno ĉe Erich Zöllner danke al disertacio pri la malfrumezepokaj arkiepiskopoj salcburgaj Bernhard von Rohr kaj Johann Beckenschlager. Ekde 1965 ŝi deĵoris ĉe la Landa arkivo salcburga kiun ŝi eĉ estris inter 1981 kaj 1997.
Azuki-faba supo
Similaj manĝaĵoj
Patjuk (koree: 팥죽) estas komune manĝata en vintra sezono.
Friederike Zaisberger
Vivo
En 1992 ŝi ricevis la titolon honoran de Kortega konsilistino (Hofrat). Zaisberger, estante membro de la Societo pri Salcburgia Regionhistorio ekde 1961, vicestrinis tie inter 1983 kaj 1994 kaj estrinis inter 1995 kaj 1996. Ekde 1981 ŝi kunlaboradis kun Weltenburg-akademio de Abensberg kie ŝi ekde 1995 membris al la scienca konsilio. Ekde 1996 ŝi estis koresponda membro de Accademia Roveretana degli Agiati en Rovereto. Sed ŝi ankaŭ apogis societojn aliajn ekz. de ĉasistoj aŭ de Schützen-kompanioj.
Azuki-faba supo
Similaj manĝaĵoj
Chè đậu đỏ estas simila manĝaĵo. Ĝi ofte enhavas kokoslakton.
NGC 495
NGC 495 (aliaj indikoj — PGC 5037, UGC 920, MCG 5-4-35, ZWG 502.58) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Slatina (distrikto Ústí nad Orlicí)
Historio
La plej malnovaj spuroj de homa prisetlado sur teritorio de Slatina estas atestitaj per kelkaj arĥeologiaj trovaĵoj. La unuaj skribaj fontoj el la 12-a jarcento konfirmas, ke en la kontakta najbareco finiĝis ĉi tie regiono de premonstratoj el Litomyšl. La vilaĝo situis ĉe unu el vojoj de penetrado de koloniistoj al Tichá Orlice en ĉirkaŭaĵon de Choceň. La unua historie atestita posedanto de Slatina estis en la jaro 1363 kanoniko de episkopa kanonikaro en Litomyšl Jan el Dubany. Poste la domaro ofte ŝanĝis siajn posedantojn ĝis nuligo de regateco en la jaro 1848. En la jaro 1989 Slatina estis alligita al Vysoké Mýto, sed jam en 1990 ĝi ree memstariĝis. En la jaro 2004 komunuma ofico aperigis pri la vilaĝo libron kun titolo "Slatina", kiu estas ankoraŭ aĉetebla ĉe la eldonisto.
Preĝejo
Origine romanika preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo el la komenco de 13-a jarcento, ofte rekonstruata, precipe en la jaro1760. Ĝi estas ununava kun pli mallarĝa ortangule fermita presbiterejo, kun sakristio en la akso kaj kun prisma turo antaŭ la okcidenta fronto, tiuj el la jaro 1876. La plafonoj estas plataj.
La ekipaĵo estas pseŭdohistoria: la altaro novrenesanca kun statuoj de Sanktaj Cirilo kaj Metodo kaj bildo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo de Jan Umlauf el la jaro 1890, du flankaj altaroj kaj predikejo estas novbarokaj el tempo ĉirkaŭ la jaro 1900, statuetoj de Sanktaj Petro kaj Paŭlo estas frubarokaj el la dua duono de 17-a jarcento el la origina altaro. La Kalvaria vojo estas popolaj pentraĵoj el la komenco de 19-a jarcento transportitaj el Zámrsk. Romanika sabloŝtona baptujo el la komenco de 13-a jarcento estas en privata kolekto post Dr. Tomek en Choceň.
Kruco
Ŝtona kruco kun reliefoj de Sanktaj Petro kaj Paŭlo sur monteto antaŭ la preĝejo.
Stacio Yamanakadani
Stacio Yamanakadani (japane: 山中渓駅 [Jamanakadani-eki], angle: Yamanakadani Station) estas fervoja stacio en Hannan, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hanwa.
Amayé-sur-Seulles
estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas amayens.
Nacia Parko Pujehue
La Nacia Parko Pujehue aŭ en hispana Parque nacional Puyehue estas ĉe Andoj, en la regionoj Los Ríos kaj Los Lagos de Ĉilio aludita ankaŭ kiel 10a regiono. La parko enhavas 220,000 akreojn de naturaj varmaj fontoj, vulkanoj, kaj ĉiamverdaj arbaroj, post esti etendita en 1950 kaj 1981. La parko estas la plej vizitata nacia parko de Ĉilio kun 400,000 vizitantoj ĉiujare. La Nacia Parko Pujehue formas parton de la Biosfera rezervejo Bosques Templados Lluviosos de los Andes Australes. La Ĉilia Ŝoseo 215 pasas tra la parko, kiu konektas kun la argentina ŝoseo 231 tra la Montopasejo Cardenal Antonio Samoré.
Larsa
Larsa estis urboŝtato en la malnova Babilonio, ĉirkaŭ 25 km sudoriente de Uruk. En la Biblio Larsa estas menciita en la Genezo (14:1) kiel Ellasar sub reĝo Arjoch.
Princĉefepiskoplando Salcburgo
La princĉefepiskoplando Salcburgo (Principatus et Archiepiscopatus Salisburgensis, Fürsterzbistum Salzburg aŭ Erzstift Salzburg) estis historia teritorio de la Sankta Romia Imperio, kiu ekzistis de la 14-a jarcento ĝis la sekularigo en 1802/1803. Ĝia reganto estis la ĉefepiskopo de Salcburgo kaj "Primaso de Germanujo". Ĝi apartenis al la bavara imperia cirklo. En 1803 ĝi ŝanĝiĝis al elektoprinclando Salcburgo kaj tri jarojn poste al duklando Salcburgo. La princĉefepiskoplando estas antaŭulo de la hodiaŭa federacia lando Salcburgo en Aŭstrio, kaj havis proksimume la saman teritorion, plus kelkajn partojn en hodiaŭaj Tirolo kaj Bavario.
Larsa
Historio
Larsa estis fondita de sumeroj kaj estis regita en la 2-a jarmilo a.K. de Akado.
Princĉefepiskoplando Salcburgo
Princepiskoplando kompare kun episkopujo
La ĉefepiskopo de Salcburgo havis du rolojn: ŝtatan kaj eklezian. En la ŝtata rolo li estis princo kaj reganto (ŝtatestro) de la princlando (princepiskoplando). En la eklezia rolo li estis la ĉefepiskopo de sia episkopujo (diocezo), la episkopujo de Salcburgo (ekde 789, ĉefepiskoplando ekde 798). Tiu ĉi episkopujo havis alian teritorion ol la princlando mem.
Larsa
Historio
De 1763 a.K. ĝis 1745 a.K. Larsa estis estrita de Babilono kaj iĝis parto de la babilona regno ĉirkaŭ 1740 a.K..
En la monteto de Senkere oni malkovris loĝlokon de okcidentsemita dinastio.
Princĉefepiskoplando Salcburgo
Princepiskoplando kompare kun episkopujo
La ĉefepiskopo de Salcburgo havis altan rangon en la imperio kaj la specialan titolon "primaso de Germanio". Li havis la rajton mem nomumi la episkopon de Chiemsee, kiu estis lia subulo. Ankoraŭ longe post la sekularigo la salcburga ĉefepiskopo plu uzis la (senpovecan) titolon "princĉefepiskopo" Fürsterzbischof kaj demetis ĝin nur en 1951.
Glisflugo
Glisflugo estas sporto, en kiu la sportistoj flugas per senmotoraj aviadiloj (glisiloj) aŭ aliaj senmotoraj flugkapablaj konstruaĵoj (pend-glisilo, glisparaŝuto).
Ekflugo per teknika helpo
La nenatura ekflugo povas okazi per vinĉo desur la grundo aŭ per tirado helpe de alia motora aviadilo. Atingante la necesan alton, la tirita glisflugilo malfermas la vinĉon.
Ĉar la pend-glisiloj kaj paraŝutoj estas pli facile transporteblaj ol la glisiloj, tiel oni ofte ekflugas per ili de monta deklivo.
3073 Kursk
3073 Kursk estas malgranda duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1979 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun en Rusio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la rusa urbo Kursk, kie okazis grava batalo de la dua mondmilito.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de P. Kušnirák, P. Pravec, Š. Gajdoš, A. Galád, W. Cooney, J. Gross, D. Terrell, D. Pray, F. Colas, J. Lecacheux, V. Reddy kaj R. Dyvig sur observoj de ĝia luma kurbo elde diversaj observatorioj inter la 11-a kaj la, anoncita la.
Tiu satelito havas taksatan dimension de 1,53 km kaj ĝi orbitas kun granda duonakso de ĉ. 20 km kaj kun orbita periodo de 44,96 (± 0,02) horoj, aŭ 1,873 ± 0,0008 tago. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Aizpute
La historia centro de Aizpute estas historia monumento de nacia signifo.
Historio
Ĝis la 13-a jarcento, la kasteltumulo Aizpute apud la vojo al Prusion apartenis al la Kuronia ŝtato Bandava. Unue estis menciita en skribaĵoj en Livonia periodo kiel Hasepotten, en la traktato de 1253.
En 1521, post la kolapso de la stato de la Teŭtona ordeno, la episkopujo de Kuronio kun Aizpute fakte sendependiĝis. En 1617 Aizpute iĝis la ĉefurbo de la aŭtonoma regiono Piltene.
En 1795 la Piltene regiono, kune kun Aizpute, estis aneksita al la Rusia Imperio, kaj en 1797 ĝi integriĝis en la Kuronian provincon.
En 1900, la etŝpura fervojo Aizpute-Liepāja estis malfermita (fermita en 1964). Dum la revolucio de 1905, batalado okazis proksime de Aizpute (la tielnomita Aizpute Milito).
Post la Sendependiĝo Milito (1918-1920), Aizpute estis inkludita en la lastatempe establita Respubliko de Latvio.
Geografio
La urbo situas en la Okcidenta Kuronia altebenaĵo sur la bordoj de la rivero Tebra.
Averaĝa temperaturo estas -4,5°C en januaro kaj +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 800-850 mm jare.
Transporto
La ĉefa aŭtovojoj de urbo estas P112 (Kuldīga-Liepāja), P117 (Skrunda-Aizpute) kaj P115 (Aizpute-Kalvene), lokaj vojoj estas V1199 (Aizpute-Saka) kaj V1197 (Aizpute-Ilmāja).
Amaroni
Amaroni estas komunumo de Italio.
Le Grand-Celland
Le Grand-Celland estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cellandais.
22191 Achúcarro
22191 Achúcarro estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la Observatorion de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la hispana euska pianisto Joaquín Achúcarro, admirita instruisto kaj mentoro, kies kariero etendiĝas sur 50 jaroj kaj pli ol 50 landoj.
Benzila alkoholo
Benzila alkoholo estas aromata kaj unu el la plej simplaj grasa alkoholo enhavanta la fenilan grupon (C6H5-). Ĝi povas vidiĝi kiel benzeno ligita al hidroksometila grupo (-CH2OH) aŭ metila alkoholo ligita al fenila grupo.
Ĝi estas travidebla likvaĵo kun karakteriza odoro kaj benzila alkoholo lasata en la atmosfero odoras je amaraj migdaloj pro oksidado. Pro ĝia malalta tokseco kaj pezaj vaporoj ĝi uzatas kiel solvanto, konservaĵo de kelkaj injekteblaj medicinaĵoj, alergenaj ekstraktaĵoj kaj vakcinoj kaj same uzatas sur topikaj produktoj kaj oftalmologaj preparaĵoj.
Ĝi estas tre aktiva kontraŭ gram-pozitivaj bakterioj sed estas relative neaktiva kontraŭ gram-negativaj fungoj. Ĝi estas ne nur konservaĵo sed ankaŭ posedas anestezajn kaj odorajn proprecojn.
En interagado de la jodoacetata acido kaj benzila alkoholo en ĉeesto de sulfata acido rezultas la estero benzila jodoacetato.
Proprecoj
Benzilata alkoholo estas nature trovata en multaj plantoj kaj estas ordinare trovata en fruktoj kaj vegetaloj. Ĝi same trovatas en vasta gamo da esencaj oleoj inkluzive de jasmeno, hiacinto, odora kanango, perua balzamo, kaj sezamoleo. Ĝi ankaŭ troveblas en la kastoreo de segrekciaĵoj de la kastoroj.
Benzila alkoholo uzatas por preparado de spicaĵoj, gustigaĵoj, kiu povas uzati kiel aldonaĵo al sapoj, parfumoj, kosmetikaĵoj kaj aliaj produktoj. Ĉar la kvarco kotonaj fibroj posedas la saman refraktan indicon, ĝi povas uziĝi por identigi ilin.
Krom tio, ĝi uzatas kiel fiksanto kaj parfumodiluanto en industrio. La hidroksila grupo de la benzila alkoholo estas tre aktiva kaj povas reakcii kun la benzeno por estigi la dufenilan metanon. Ĝi ankaŭ reakcias kun fosforaj halogenidoj kaj halogenidaj acidoj por generi benzilajn halogenidojn.
(13355) 1998 TP17
(13355) 1998 TP17 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Giuseppe A. Sala elde la Observatorio Dalai Lama de Promiod, vilaĝo de la komunumo Châtillon, Aosta Valo, Italio.
Benzila alkoholo
Plantoj kiuj enhavas benzilan alkoholon
<Gallery> Myroxylon_balsamum_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-141.jpg| Perua balzamo Hyacinth_-_Anglesey_Abbey.jpg| Hiacinto Myroxylon_balsamum_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-140.jpg| Tolua balzamo </Gallery>
Caterina Valente
Caterina VALENTE (n. 14-a januaro 1931 en Parizo) estas tre fama itala kantistino, dancistino, gitaristino kaj aktorino.
Biografio, filmografio, diskografio
Vidu la oficiala retejo kun biografio en angla, germana kaj itala lingvoj.
Kirchbarkau
Kirchbarkau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Preetz-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
René Lavallée
Franca esperantisto
René LAVALLÉE (naskiĝis 1916 - mortis la 2-an de junio 1978 en Artigues, Francio) estis franca esperantisto.
Lavallée lernis Esperanton en 1914, instruis ĝin i. a. en Alĝerio, funkciis kiel delegito kaj fakdelegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) kaj estis funkciulo en la loka kaj regiona Esperanto-Movado en Bordozo (Bordeaux).
Montfaucon JU
Pri la komunumo
Montfaucon estas komunumo en la distrikto Franches-Montagnes en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 584 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Montfaucon situas sur alteco de preskaŭ mil metroj s.m. sur la altebenaĵo de la Liberaj Montoj en la Ĵurasa Montaro sude de la profunda valo de la rivero Doubs. Al Montfaucon ek de la 1-a de januaro 2009 ankaŭ apartenas la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Montfavergier kaj la vilaĝeto Pré-Petitjean, kie troviĝas la stacidomo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Montfaucon limas en nordo al Clos du Doubs, en nordoriento al Saint-Brais, en oriento al Lajoux, en sudoriento al Les Genevez, en sudo al Tramelan (BE), en sudokcidento al Le Bémont, en nordokcidento al Les Enfers, kaj en nordnordokcidento al Soubey.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 18 de La Chaux-de-Fonds al Delemonto. En la vilaĝeto Pré-Petitjean situas stacidomo de la mallarĝŝpura trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj de Saignelégier al Glovelier.
Historio
La unua dokumenta mencio de Montfaucon datiĝas el la jaro 1139 kiel Mons Falconis.
Dum mezepoko Montfaucon apartenis al la Senjorejo Liberaj Montoj, kiu troviĝis sub la regado de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 Montfaucon apartenis dum unu jaro al la Raŭraka Respubliko kaj tiam de 1793 ĝis 1800 al la franca departemento Mont-Terrible, kiu tiam estis integrita al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la komunumon Montfaucon al la distrikto Franches-Montagnes de la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Montfaucon apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.
Kun efiko de la 1-a de januaro 2001 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Montfavergier estis kunigita kun Montfaucon.
10738 Marcoaldo
10738 Marcoaldo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Walter Ferreri elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marco Aldo Ferreri, filo de la malkovrinto, kiu kunlaboras kun sia patro dum kampanjoj de observo kaj helpas lin verki astronomiajn librojn.
(121005) 1998 YM31
(121005) 1998 YM31 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Măgura (Poiana Blenchii)
Măgura (Poiana Blenchii) [məgura] (hungare: Kishegy) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 185 loĝantojn (rumanoj); en 1992 33 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1590. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Poiana Blenchii.
Flavbeka dikbekulo
La Flavbeka dikbekulo aŭ Ĉina dikbekulo (Eophona migratoria) estas specio de birdo de la familio de Fringedoj. Ĝi povas troviĝi en la jenaj landoj: Ĉinio, Japanio, Koreio, Laoso, Birmo, Rusio, Tajvano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties habitato estas moderklimataj arbaroj.
NGC 496
NGC 496 (aliaj indikoj — PGC 5061, UGC 927, MCG 5-4-36, ZWG 502.60, KUG 0120+332A, IRAS01203+3316) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Flavbeka dikbekulo
Temas pri ĝenerale griza birdo kun klara seksa duformismo facile konstatebla pro la tre nigra kapo de la masklo. Ambaŭ seksoj havas vintre tre flavan bekon (kio nomigas la specion en la komuna nomo), mallonga, larĝega, konusecforma kaj fortika ĉebaze, kun fortegaj muskoloj, kio permesas al ili rompi malmolajn semo- aŭ fruktokernojn. Tiu beko akiras nigrecan pinton somere. Ili estas tre similaj al la plej proksima parenco, la aliaj samgenranoj, nome la Japana dikbekulo, sed diferenco estas ke tiuj havas nigran kapuĉon nur ĝis la okuloj, dum la Flavbeka dikbekulo havas pli etendan nigran kapuĉon kiu enhavas ankaŭ la orelareon.
NGC 496
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bari
Bari estas komunumo en Italio kun iom pli ol tricent mil loĝantoj; ĝi ĉefurbas la samnoman provincon de Bari kaj la regionon Apulio.
Flavbeka dikbekulo
La nuko estas grizeca kiu nuanciĝas al pli grizbruna en dorso. Ĝenerale la supraj partoj estas pli malhelgrizaj, dum la subaj partoj estas pli helgrizaj kun markataj helbrunaj ventroflankoj. Pugo kaj subpugo estas blankaj. Flugilplumoj estas nigraj kun malgrandaj blankaj markoj, ne tiom etendaj kiom la blankaj flugilzonoj de la Kokotraŭstoj. Ankaŭ la vosto estas nigreca. La irisoj estas malhelbrunaj kaj la kruroj ruĝecaj.
Bari
Ĝi ankaŭ estas konata pro esti la urbo, kie ripozas la restaĵoj de Sankta Nikolao. Pro tio Bari kaj ĝian bazilikon iĝis aparte interesaj por la Ortodoksa Eklezio kaj ankaŭ grava centro de interkonfesia komunikado inter Ortodoksismo kaj Katolikismo.
Flavbeka dikbekulo
Ili manĝas ĉefe semojn, sed ankaŭ vermojn.
Bari
Bari havas solidan komercan-entreprenistan tradicion kaj ĉiam estis nerva centro en la kampo de komercaj kaj politikaj-kulturaj kontaktoj kun Mezoriento. Ĝia haveno estas la plej granda pasaĝera haveno en la Adriatika Maro. Ekde 1930 la Foiro de la Oriento okazas en Bari, unu el la ĉefaj foiroj en Italio.
Geografio
Bari estas havenurbo, kiu situas laŭ la sudokcidenta marbordo de la Adriatika Maro.
La landinterno estas ebena; nur post pluraj kilometroj estas mildaj altaĵoj, komenco de la karstaj montetoj nomataj Murge.
Ofte oni similas la geografion de la urbo al aglo kun etenditaj flugiloj, kies kapo estas malgranda duoninsulo enhavanta la plej malnovan parton de la urbo.
La klimato estas tipe mediteranea: vintroj estas sufiĉe varmaj (kutime la temperaturo estas super la nulo) kaj riĉaj je pluvoj; someroj estas varmaj (ĉiun jaron estas ĉirkaŭ 30 tagoj en kiuj la maksimuma temperaturo superas 30°C) kaj sekaj (pluvoj ja okazas sed malofte).
Historio
Verŝajne estis jam prahistoria vilaĝo en la duoninsulo de la malnova urbo. Certe la antikvaj grekoj jam konis Bari sub la nomo de Βαριον (Barion). Barium iĝis romia urbo en la 3-a jarcento a.K. kiel municipium cum suffragio: ĝiaj urbanoj havis la samajn rajtojn kaj devojn kiel la urbanoj de Romo mem.
Post la falo de la Romia Imperio, Bari apartenis al Ostrogotoj dum kelkaj jardekoj, ĝis ĉirkaŭ 540, kiam la Bizanca imperio forprenis la urbon de ili. La nova regado ankaŭ ne daŭris; dum preskaŭ tri jarcentoj Bari estis disputata inter bizancianoj kaj lombardoj.
En 841 ĝi estis konkerita de berberoj, aliance al araboj, kaj ekestis la emirlando de Bari, kies unua emiro estis Ĥalfuun. Eĉ la emirlando ne longe daŭris, ĉar en 871 Ludoviko la 2-a, regante armeon de frankoj kaj lombardoj kaj helpata de kroataj ŝipoj, konkeris la urbon kaj kaptis ĝian lastan emiron.
Baldaŭ (875) Bari iĝis denove parto de la Bizanca Imperio, kaj ankaŭ ĉefurbo de la regiono (Thema). Ĝi restis sub la bizancanoj, kun etaj paŭzoj, ĝis 1071, kiam la Normandoj konkeris ĝin post longa sieĝo.
Lingvoj kaj dialektoj
La bara dialekto, influata de la napola lingvo, kreiĝis surbaze de latina lingvo kaj estis influita de multaj lingvoj kaj popoloj, kiuj okupis Sudan Italion. Ĝi estas parolata en Urbo Subtero de Bari, provinco Barleto-Andrio-Trano, kaj en provinco Taranto.
Ĝi estas malfacile komprenebla por aliaj italoj, ĉar ĝi enhavas grandan nombron da "schwa". Nuntempe ĝi revivas kun teatraj spektakloj, gravaj por lokaj tradicioj
Moviĝi
Aŭtomobile, la urbon servas la aŭtovojoj A14 kaj A16, kiuj konektas ĝin al Bolonjo kaj Napolo norde kaj okcidente kaj kun Taranto sude.
Estas pluraj stacidomoj en la urbo, la ĉefa estas la stacidomo Bari-Centrale;
La metroo havas du linioj; la linio 2 konektas la flughavenon al la centra stacidomo kaj la nacia fervoja reto.
Inter la ĉefaj de la Adriatika Maro, la haveno de Bari (en 2007) prizorgis 1,8 milionojn da pasaĝeroj, el kiuj ĉirkaŭ 350.000 krozad-pasaĝeroj.
La flughaveno Bari-Palese "Karol Wojtyła" situas ĉe la norda periferio de la urbo, ĉe la limo inter la kvartaloj "Palese-Macchie" kaj "San Paolo". En 2005 la nova fin-stacio inaŭguriĝis. La metroa linio, kiu ligas la flughavenon al la centra stacio, estas aktiva ekde 2013.
Baziliko de Sankta Nikolao
En la urbo troviĝas la baziliko de Sankta Nikolao kun ties tombo. Liaj restaĵoj estis portitaj tien en 1087, multajn jarcentojn post lia morto (334), kaj ege pligrandigis la signifon de la urbo, kiu emocie identiĝis al sia nova patrono. La preĝejo, finkonstruita en 1103, ankoraŭ gardas plejparte la formon de tiu tempo.
La historiisto Raffaele Licinio, el la Universitato de Bari, eĉ deklaris, ke antaŭ la alveno de la relikvoj de Sankta Nikolao Bari "ne ekzistis", kvankam ĝi jam antaŭe (de 970 al 1071) estis ĉefurbo de suda Italio.
Aliaj vidindaĵoj
La kastelo estas eble sur la loko de antikva fortikaĵo romia. En 1132 tie la normanda reĝo Roĝero la 2-a konstruis kastelon, kiun tamen la urbanoj detruis en 1156. En 1233 la imperiestro Frederiko la 2-a ordonis ke ĝi estu rekonstruata - pro tio ĝi estas nomata "kastelo normanda-ŝvaba". La nuna aspekto enhavas partojn de la tempo de Frederiko la 2-a kaj postajn aldonaĵojn faritaj plejparte dum la 14-a kaj 15-a jarcento. En tiu kastelo mortis Bona Sforza, edzino de Sigismondo la 1-a kaj sekve reĝino de Pollando.
Esperanto
Stariĝis Esperanto-grupo en Bari en 1921.
La partner-urboj
(eblas la kontaktoj pere de Esperanto ĉar urbestro de Słupsk Robert Biedroń estas esperantisto).
Miel Cools
Miel COOLS (15a de aprilo 1935) estas flandra kantisto kaj kabareta artisto. Oni lin foje nomas "La nestoron de la kabareta arto" en Flandrio.
Li komencis sian karieron en la kabareta arto en 1954 kiel verkisto de studenta opereto De misbakken student [la misformita studento] (laŭ libreto de Roger Hendriks). Ekde 1960 li koncertis kun kantoj de Toon Hermans, Jules De Corte kaj aliaj, sed ne longe poste ankaŭ ekverkis propran muzikon je tekstoj de i.a. Jaak Dreesen kaj Louis Verbeeck. Konatoj kantoj de Miel Cools estas Boer Bavo kaj Houden van.
Je la 10a de oktobro 2004 oni festis en la kultura centro de Haselto la 50-jaran karieron de Miel. Ekde februaro 2005 li havas novan programon titolita "D'r was toch nog iets!!." Li estas akompanata je ĝi de la flandraj muzikistoj Jokke Schreurs (gitaro) kaj Ivan Smeulders (akordiono).
Skolo de Puteaux
Skolo de Puteaux estas grupo de post-kubismaj pentristoj: Gleizes, Kupka, Léger, Metzinger, Picabia, Marcel Duchamp, regule kunvenintaj en la ateliero de Raymond Duchamp-Villon en Puteaux, de kie venas la nomo de la grupo, al kiu aliĝis pentristoj La Fresnaye kaj Tobeen, kaj arĥitekto Auguste Perret.
Tiu grupo iniciatis la organizon de Salono de la Ora Sekcio en 1912, nomo sugestita al Duchamp-Villon de la Traktado de Pentrado de Leonardo da Vinci.
Damdin Suĥbataro
Damdin Süĥbaatar (mongole: Дамдин Сүхбаатар) n. la 2-an de februaro 1893 - m. la 20-an de februaro 1923, estis mongola armea gvidanto de la revolucio en 1921. Li estas memorita kiel unu el la plej gravaj figuroj en la batalo de Mongolio por sia sendependeco.
En 1912, rusaj konsilistoj organizis armean lernejon ĉe Ĥujirbulan, kaj Suĥbataro estis unu el la soldatoj translokigitaj tie. Lia talento por armeaj taktikoj kaj liaj kapabloj ĉe rajdado kaj pafado donis al li la respekton de siaj kamaradoj, kaj post la trejnado li iĝis gvidanto de la firmao kiu produktis la pafilojn en Khujirbulan.
Komence de junio 1914, Suĥbataro estis implikita en la tumulto de soldatoj kontraŭ la malbonaj vivkondiĉoj kaj korupto en la armeo, sed tiu epizodo ŝajnas ne havi negativajn konsekvencojn por li. La tielnomita sendependa periodo estis sufiĉe neregebla kaj en 1917 Suĥbataro estis movita al la orienta limo de Mongolio, sub ordono de de Ĥatanbaatar Magsarjav.
Du sekretaj grupoj kuniĝis frue en 1920, kaj komencis konstrui afiŝojn en kiuj ili kritikis la novajn regantojn. Ili komencis kolekti inteligentecon ĉe la ĉinaj fortoj en Ĥüree, kaj ĉe la sintenoj de Bogd Ĥano, aliaj altaj lamaoj, kaj la nobeloj. Ankaŭ, ili establis kontaktojn kun kelkaj revoluciuloj inter la rusa komunumo de Ĥüree. En la mezo de 1920, pluraj agentoj de la Tria Internacio konvinkis la sekretan grupon sendi delegacion al Irkutsk. Sekve, la grupo estis renomita Partio de la Mongoloj la 25-an de junio 1920, kaj multaj estis allogitaj por vojaĝi al Rusio por ricevi sovetan subtenon. Danzan kaj Ĉoibalsan forvojaĝis komence de julio, kaj poste sekvis ilin Bodoo kaj Ĉagdarjav meze de julio. La 25-an de julio, la restanta grupo sukcesis, pere de akirado de letero en kiu Bogd Ĥano petis al Soveta Rusio subtenon kontraŭ la ĉinoj. Kun tiu letero, Suĥbataro, Losol kaj Dogsom forvojaĝis al Rusio fine de julio, 1921.
En la honoro de Suĥbataro, oni renomis la ĉefurbon de Mongolio ("Ruĝa heroo") en 1924. En 1954, li estis elfosita de lia tombo ĉe Altan Ölgii kaj reenterigita en la lastatempe finkonstruita maŭzoleo ĉe placo Suĥbataro. Kiam la maŭzoleo estis malmuntita en 2005, li estis kremaciita kaj lia cindraro entombigita en Altan Ölgii denove. La kremacio estis kontrolita de budhanaj monaĥoj.
Hodiaŭ Suĥbataro estas memorita kiel heroo en Mongolio por venkado kontraŭ la ĉinoj kaj kiel reestablinto de la sendependecon de Mongolio.
Kantono Limoges-Couzeix
La kantono Limoges-Couzeix (france canton de Limoges-Couzeix) estas franca kantono lokita en la departemento Haute-Vienne kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 28 kantonoj de la arondismento de Limoĝo. Ĝia ĉefurbo estas Limoĝo.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Limoges-Couzeix la jenaj 2 francaj komunumoj :
(1) fragmento de komunumo.
Personismo
Personismo – nomo de kelkaj (kelkiam traigantaj sin) nuntempaj filozofiaj direktoj, inklinaj al aŭtonomia valoro de personeco, kun aparta atento al nocio de persono (latine: persona).
La terminon unuafoje uzis Friedrich Schleiermacher por difini koncepton de persona Dio, kontraste al panteismo.
Yvonne Thooris
Yvonne THOORIS (naskiĝis la en Bruĝo, mortis la  en Oostkamp, apud Bruĝo, Belgio) estis esperantistino.
Ŝia patro estis Albert Thooris, advokato, ano de familio de juristoj kaj altrangaj oficistoj kaj framasono (membro de la bruĝa loĝio La Flandre). Ŝia patrino, Marie Raick, naskiĝis en Lieĝo. Ŝia avo, Louis Thooris, estis urba sekretario.
Ŝi aliĝis al la Bruĝa Grupo Esperantista en 1906 kaj estis ties prezidanto ekde la fino de la unua mondmilito ĝis la jaro 1946 (kun interrompo inter 1925-1929, en tiu periodo pro personaj cirkonstancoj anstataŭita de s-ro Sylvain Dervaux), poste honora prezidanto. Inter la du mondmilitoj ŝi estis ankaŭ vicprezidanto de la Reĝa Belga Ligo Esperantista. Dum multaj jaroj ŝi estis Delegito de UEA.
En la 1920-aj jaroj ŝi posedis punto-komercon en Noordzandstraat en Bruĝo.
Post la dua mondmilito ŝi malaperis el la publika vivo. La lastajn jarojn de sia vivo ŝi pasigis en Kapellestraat in Oostkamp.
Nekrologoj aperis en Esperanto Panorama, januaro-februaro 1979, p. 3, kaj en Brugsch Handelsblad, la 29-an de septembro 1978.
Le Guislain
Le Guislain estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Guislenais.
Francisko el Dietrichstein
Juneco
Li naskiĝis en Madrido kiel filo de Adamo el Dietrichstein, la plej signifa diplomato de la aŭstriaj Habsburgoj de la dua duono de la 16-a jarcento, kaj Marketa el Cardona, la filino de aragona familio parenca kun la hispanaj Habsburgoj.
H. C. Timmer
H. C. TIMMER (naskiĝis en 1910; mortis la 2-an de oktobro 1978) en Groningen, Nederlando) estis nederlanda esperantistino.
Nur kelkajn semajnojn antaŭ sia morto ŝi pagis dumvivan kotizon al UEA, konsciante pri sia grava malsano.
Takeuĉi Naoko
Naoko TAKEUĈI (武内直子 [Takeuĉi Naoko]) estas japana manga-verkistino naskiĝinta la 15-an de marto 1967 en Kofu, kaj loĝanta en Tokio. Ŝi estas fama pro sia plej elstara mangao, Maristo Luno, kiu rikoltis multe da ŝatantoj kaj laŭdoj tra la tuta mondo.
Privata vivo
Ŝia patro nomiĝas Kenji kaj ŝia patrino nomiĝas Ikuko, ŝi havas plijunan fraton nomatan Shingo (nomo, kiun ricevis la plijuna frato de Usagi en Maristo Luno).
Naoko diplomiĝis pri apoteka kemio en la Universitato de Keio, ŝi komencis sian verkistan karieron sen antaŭa lernado aŭ preparado.
Nuntempe, ŝi estas edziniĝinta kun la manga-verkisto Joŝihiro TOGAŜI.
Kantoteksto
Naoko Takeuĉi verkis tekstojn por multaj kantoj sonantaj en la animeo Sailor Moon, kaj ankaŭ en la samnoma doramao:
Kcynia
Kcynia estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Kcynia en distrikto Nakielski.
Dua mondmilito
En 1939 en la urbo vivis 5,5 mil personoj. En la periodo 1939–1945 Kcynia estis sub la germana okupado — en la jaroj 1939–1940 sub la nomo Prien am Berge. Dekkelkaj loĝantoj pereis, multaj estis forveturigitaj al Ĝenerala Gubernio. La 22-an de januaro 1945 la urbo estis liberigita de germanoj. Germandevenaj loĝantoj ankaŭ de najbareco estis devigitaj forlasi la urbon aŭ akcepti polan civitanecon.
13.11.1939: Germana Selbstschutz murdis apud Kcynia 7 polojn.
Bibliografio
Tadeusz Pietrykowski, Z przeszłości Kcyni: z okazji 666 rocznicy założenia miasta (El pasinteco de Kcynia: okaze de 666-a jardatreveno de la urbo-fondo), Kcynia 1928 [1]
Bailo
Bailo [BAJlo] estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudo de la komarko Jacetania (kies ĉefurbo estas Ĥako) apartenanta al la nordokcidenta pinto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudo de la komarko Jacetania. Ĝi estas sude de Canal de Berdún kaj de Puente la Reina de Jaca. La municipa teritorio estas inter la riveroj Aragón kaj Asabón; meze estas la montoj Cerro de las Colladas (1181 m) kaj Castiel Mayor (1111 m), trapasata per la montopasejo Santa Bárbara (858 m). Parto de la municipa teritorio estas okupita de la Protektita Pejzaĝo de San Juan de la Peña kaj Monte Oroel. La municipo enhavas la loĝlokojn Bailo mem, Alastuey, Arbués, Arrés, Larués kaj la senhomejon Paternoy.
La loĝloko Bailo mem (714 msm) estas je 70 km nordokcidente de Huesca ĉe la ŝoseo A-132 kiu kondukas norde al Puente la Reina de Jaca.
Historio
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Bailo: oni malaltiĝis el 866 loĝantoj en 1887 ĝis nunaj 273 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealo, vitejoj, olivarboj kaj fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, kortobirdoj) al irigaciaj kultivoj, plus natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas preĝejo, ermitejo, kaj ekstere naturaj lokoj.
Waltheof (Northumbria)
Waltheof (n. 1050, m. la 31-an de majo 1076) estis grafon de Northumbria, Anglio.
Li estis filo de Siward (Northumbria) kaj Aelflaed, filino de Ealdred, grafo de Bernicia. En 1054 lia multe pli aĝa frato Osbearn mortis dumbatale kaj Waltheof iĝis la heredonto de Siward. Tamen kiam tiu mortis en 1055 Waltheof tre junis kaj Eduardo la Konfesanto nomumis Tostig Godwinson grafo de Northumbria. En 1065 Waltheof iĝis grafo de Northamptonshire kaj Huntingdonshire. Post la Batalo de Hastings li omaĝis al Vilhelmo la Konkerinto kaj retenis sian rangon kaj bienojn.
En 1069 Svein la 2-a invadis Anglion por subteni Edgar Aetheling kaj Waltheof aliĝis al la ribelo. La sekvantan jaron li reomaĝis al Vilhelmo la Konkerinto, al kies nevino Judita de Lens li edziĝis (en 1070). Judita estis filino de Lambert la 2-a, grafo de Lens, kaj Adelaida de Normandio, filino de Roberto la 1-a, duko de Normandio.
En 1072 Vilhelmi senigis Gospatric de la graflando de Northumbria. Gospatric fuĝis el la regno kaj Vilhelmo anstataŭenigis Waltheof. Tamen Waltheof havis multajn malamikojn en Northumbria, inter kiuj estis la posteuloj de familio kiu mortigis Uhtred la Kuraĝa, avon de Waltheof, kune kun lia praavo. Sekvantoj de Waltheof embuskigis la familion kaj mortigis du fratojn.
En 1075 Roĝero de Breteuil (2-a grafo de Hereford) kaj Ralph de Gael komplotis kaj ribelis, kune kun aliaj nobeloj, kontraŭ Vilhelmo. Waltheof partoprenis la aferon sed forlasis la konspiron kaj malkaŝis la komploton al Lanfranc. La ribelo fiaskis kaj sekvis procesoj antaŭ la reĝa konsilio. Malgraŭ la petoj de Lanfranc, Vilhelmo ekzekutis Waltheof en 1076: li estis la sola grafo ekzekutita proksime al Winchester pro la ribelo, kaj Lanfranc diradis ke li mortis pro la krimoj de aliaj. Unue oni ĵetis la korpon de Waltheof en fosaĵon sed poste ĝi entombiĝis en Abatejo Croyland.
En 1092 post incendio en la abatejo oni malfermis la ĉerkon. Laŭdire la korpo sendifektis kaj la fortranĉita kapo estis reunigiita al la kolo. Pro tiu miraklo, la abatejo iĝis pilgrimcelo, kaj sekvis raportoj pri miraklaj resanigoj.
Waltheof kaj Judita de Lense havis tri filinojn, el kiuj la plej aĝa estis Maud de Northumbria, kies dua edzo estis Davido la 1-a (Skotlando).
Dango
Dango (japane: 団子) estas la japana vorto por buleta manĝaĵo. Tiu estas dolĉe preskaŭ. La eble plej konataj dango estas moĉio, el rizfaruno kaj akvo faritaj buletoj kiujn oni ofte prezentas kun verda teo.
La vorto dango tamen povas signifi iajn buletojn, kiel ekzemple viandbuletojn.
Dango-j estas manĝataj dum la tuta jaro, sed dum specifaj okazaĵoj aŭ sezonoj oni manĝas diversajn specojn. Dango-j estas ofte pikitaj sur lignan pikilon (kushidango). Speco de dango el Hokkajdo estas farita el terpomfaruno, kovrita de shoyu (sojsaŭco) kaj bakita.
Specoj de dango-j
La nomo plej ofte indikas la specialaĵon de la dango:
12062 Tilmanspohn
12062 Tilmanspohn estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Profesoron Tilman Spohn, iaman direktoron de la Instituto de Planeda Esploro de la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado (DLR) de Berlino. Li estis pioniro en ĉeloka mezuro de la termikaj kaj fizikaj ecoj de la planedaj surfacoj kaj estis Ĉefa Sciencisto por la instrumento MUPUS ĉe la alterigilo Philae de Rosetta.
Aéroport Charles-de-Gaulle 1 (stacidomo)
Aéroport Charles-de-Gaulle 1 estas franca stacidomo sur linio B de RER, situanta en Flughaveno Roissy-Charles-de-Gaulle, en komunumo Tremblay-en-France (departemento Seine-Saint-Denis).
Malgraŭ sia nomo, la stacidomo, kiu troviĝas sur la ejo de Roissypôle, rekte priservas terminalon 3 (perpiede alirebla) kaj nerekte terminalon 1 kiun eblas aliri per aŭtomata metroo CDGVAL elde stacio starigita flanke de la stacidomo kaj nomita Terminal 3 - Roissypole.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF). Ĝi ankaŭ estas priservata de CDGVAL, aŭtomata metroo interna al la flughavena platformo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Aulnay-sous-Bois - Roissy 2-RER (076000).
Městys Bílá Voda
Městys Bílá Voda (1880 Bílá Voda (městec), Weißwasser Markt, Miasteczko Biała Woda) estas parto de municipo Bílá Voda en distrikto Jeseník en Ĉeĥio. Ĝi situas en katastra teritorio de Bílá Voda u Javorníka kun areo 12,83 km². Vivas ĉi tie.
Historio
Memstara domaro Městys Bílá Voda estiĝis en la jaro 1748 pro avanco de norda parto de ĝisnun memstara municipo Bílá Voda al kampurbo (urbeto). En tiu ĉi parto troviĝis ĉefa institucio de la vilaĝo, la piarista hejmo kun preĝejo. Sed sekve de randa situo la urbeto neniam akiris urban karakteron. Ĝi principe estis kunligita kun historio kun Ves Bílá Voda (priskribita komune en artikolo Bílá Voda).
En Městys Bílá Voda estas registritaj 48 adresoj, plejparte numeroj orientigaj (daŭraj objektoj). Dum kalkulado de popolo en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 40 domoj, el tio 30 daŭre loĝigitaj.
Departemento Alibori
Alibori estas la plej granda kaj plej norda departemento (france: département) de Benin. La departemento randiras la landojn de Burkina Faso, Niĝero kaj Niĝerio kaj interne la departementoj de Atakora kaj Borgou. La departemento de Alibori estis kreita en 1999 kiam ĝi estis fendita de Borgou kaj estas nomita post la Alibori Rivero.
Kandi estas la departementa ĉefurbo; aliaj gravaj loĝlokoj inkluzivas Banikoara, Gounarou, Guénè, Malanville kaj Ségbana.
Administracia divido
Alibori estas sudividita en ses distriktoj, ĉiu centrita ĉe unu el la ĉefaj urboj: Banikoara, Gogounou, Kandi, Karimama, Malanville kaj Ségbana.
Horstmar
Horstmar estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinfurt de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, al kiu ankaŭ apartenas tri najbaraj distriktoj kaj la urbo Monastero, Münster (Westfalen); la historia regiono ne havas fikse difinitajn limojn - pli-malpli limoj estas la mezalta montaro Teŭtoburga Arbaro nordoriente, la rivero Lippe sude kaj la limo al la najbara ŝtato Nederlando okcidente.
Mušov
Mušov (germane: Muschau) estas solejo, katastra teritorio kaj pereinta vilaĝo en distrikto Brno-provinco en Sudmoravia regiono. La katastra teritorio de la eksa Mušov kun areo 14,25 km², etendiĝanta en Dija-svratka valego, apartenas al municipo Pasohlávky.
Historio
La unua skribmencio pri Mušov devenas el la jaro 1276. La vilaĝo estis fondita de germanaj kolonigistoj en la 13-a jarcento sur malnova nordosuda landa pado el spaco de hodiaŭa Brno ĝis Vieno.
Mušov estis likvidita eĉ spite al rezisto de siaj loĝantoj fine de la 1970-aj jaroj surbaze de decido de tiamaj socialismaj organoj el motivo de konstruado de akva laboraĵo Nové Mlýny. Ĝis la jaro 1976 Mušov estis memstara municipo.
Zeleno Polje
Zeleno Polje, serbe Зелено Поље estas tre malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Petlovac.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo.
563 Suleika
563 Suleika estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita de la germana astronomo Paul Götz elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Zeleno Polje
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Zeleno Polje 122 da homoj, (kroatoj 73 (60 %), serboj 30 (25 %), hungaroj 1 (1 %) kaj aliaj).
Carl Orff
Carl Orff (10-a de julio 1895 – 29-a de marto 1982) estis germana komponisto. Lia plej vaste konata verko estas la kantato Carmina Burana (1937). Krom lia kariero de komponisto, Orff estas konata kiel aŭtoro de influa metodo de muzikedukado.
Fruaj jaroj
Orff naskiĝis en Munĥeno je 10-a de julio 1895. Lia familio estis civitanoj de Reĝlando de Bavario kaj havis fortajn ligojn kun Bundeswehr.