cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(13106) 1993 FV48
(13106) 1993 FV48 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Kalendaro de la Tutmonda Latinamerika Agendo
Decembro
26 – Estefano
1864: Komenciĝas la Milito de la Triopa Alianco: Brazilo, Argentino kaj Urugvajo kontraŭ Paragvajo.
1996: Ĝenerala striko en Argentino.
27 – Johano Evangeliisto
1512: Unua leĝa revizio estas farita pro la denuncoj de la misiistoj Petro de Córdoba kaj Antonio de Montesinos.
1985: La ŝtatestro de Rio de Janeiro malpermesas la racian diskriminacion en liftoj de konstruaĵoj.
1996: Unu miliono da sudkoreoj strikas kontraŭ leĝo kiu grandigus la malriĉecon.
2001: Petrena Sánchez, kampara kaj virina ĉefulino, mortigita de la terorgrupo FARC, en Kolombio.
2007: Benazir Butto estas mortigita en Pakistano.
28 – Sanktaj Senkulpaj Infanoj
1925: La komunista grupo Coluna Prestes atakas la urbon Teresina, en brazila ŝtato Piauí.
1977: Masakro de kamparanoj en Huacataz, Peruo.
2001: Edwin Ortega, kamparano, junulara ĉefulo, estas mortigita de la terorgrupo FARC, en Kolombio.
29 – Tomaso Becket
1987: Pli ol 70 prospektantoj de Serra Pelada, Marabá, en brazila ŝtato Pará, estis pafitaj de la policanoj, falis en la akvo kaj malaperis en la ponto de la rivero Tocantins.
1996: Post 36 jaroj, pli ol 100 mil mortintoj kaj 44 vilaĝoj detruitaj, la gerilo kaj la registaro de Gvatemalo subskribas la pac-akordon.
Internacia Tago de la Biodiverseco
30 – Sabino
1502: Eliras el Hispanio la plej granda ŝiparo de sia tempo: 30 ŝipoj kun ĉirkaŭ 1200 homoj, estritaj de Nicolás de Obando.
31 – Silvestro
1384: Forpasas Jonh Wiclyf en Anglio.
1896: En la plej alta momento de la produktado de kaŭĉuko en Manaus, Brazilo, estas inaŭgurita la teatro Amazonas.
1972: Forpasas en San-Paŭlo, en la 4-a tago de torturo, Carlos Danieli, de la Komunista Partio de Brazilo, post paroli nenion.
2009: La jaro finiĝas en Argentino kaj 32 subpremantoj de la diktatoreco estas kondamnitaj.
Jardeko de la UN
Por vidi, ĉu la nuna jaro apartenas al iu el la jardekoj de la UN, vizitu ekz.: United Nation Observances kaj United Nations Conferences, Meetings and Events
Mónica Naranjo
Mónica Naranjo Carrasco konata ĉefe kiel Mónica Naranjo, estas kantistino, komponistino kaj produktoro hispana de pop-muziko. Naskiĝis la 23-a de majo de 1974 en Figeras, urbo de la provinco de Ĝirono (Katalunio, Hispanio). Ŝi vendis pli da 8 milionojn de diskoj, ĉefe en Eŭropo kaj Ameriko.
Unuopaĵoj
1994: Mónica Naranjo 1997: Palabra de mujer 2000: Minage 2001: Chicas Malas 2002: Bad girls 2005: Colección privada 2008: Tarántula
Karen Traviss
Karen TRAVISS estas brita sciencfikcia verkistino. Ŝi verkas romanoj por la "Stelaj Militoj Ekspansida Universo". Ekspansida Universo estas kiel George Lucas nomiĝas la arto de Stelaj Milito krom kina filmoj Stelaj Milito Epizodoj I, II, III, IV, V kaj VI. Tiel komiksoj, mangaoj, videoludoj, libroj, animeoj, k.t.p.
Ŝi naskiĝis en Portsmouth, Britio, sed nun ŝi loĝas en Viltshire, "hejmo de plej bonaj bieroj" - ŝi diris.
Karen kreis la lingvo Mando'a por la libro Republic Commando:Triple Zero; kaj faris vortaroj, gramatikoj kaj tekstoj en Mando'a lingvo.
Eksteraj Ligiloj
Karen Traviss
Piemonto
Piemonto (Piemonte, kiu signifas piedon de la montoj) estas regiono de nord-okcidenta Italio. Ĝi areas km² kaj enhavas proksimume 4,3 milionojn da loĝantoj. Ĝia ĉefurbo estas Torino. Oficiala lingvo estas la itala lingvo, sed preskaŭ duono de la loĝantaro, pli-malpli 2 milionoj, parolas ankaŭ la piemontan lingvon, kiu estas latinida lingvo fakte pli simila al la franca aŭ okcitana lingvoj ol al la norma itala.
Geografio
Fakte Piemonto triflanke estas limigata de la Alpoj, alta montoĉeno, kiu enhavas Monvison, kie fontas la rivero Po, la plej longa de Italio. Piemonto samlimas kun Svislando (norde), Aosta Valo kaj Francio (okcidente), Ligurio (sude), Lombardio kaj Emilio-Romanjo (oriente).
La regiono enhavas ok provincojn (Alessandria, Asti, Biella, Cuneo, Novara, Vercelli, Verbano Cusio Ossola kaj Torino). Aliaj gravaj urboj estas Moncalieri, Rivoli, Bardonecchia, Susa kaj Ivrea.
La Piemonta ebenaĵo estas fekunda agrara lando, kiu produktas tritikon, rizon, maizon kaj valorajn vinberojn, de kiuj devenas famaj vinoj (precipe en la provincoj de Asti, Torino, Cuneo kaj Alessandria). Tiu regiono enhavas ankaŭ plej gravajn industriajn centrojn, elstare Torino, kie estas la fabriko de aŭtomobiloj FIAT, kaj Ivrea, sidejo de la fabriko de komputiloj Olivetti.
Ĉefaj urboj
Sekvas listo de urboj kun pli ol 50 000 loĝantoj.
Brido
Brido estas laŭ PIV rimenaranĝo ĉirkaŭ la kapo de rajdo- aŭ tir-besto por konduki kaj gvidi ĝin. Krome ĝi povas esti ankaŭ haltigilo aŭ bremso. Tiusence, "bridi" povas esti similsignifa al bremsi.
Iuj bridoj inkluzivas okulajn kovrilojn desegnitajn por certigi, ke la besto konservas antaŭan rigardon fokusitan dum la tuta veturo. Aliaj premas la lipon kaj makzelon de la besto tiel malebligante ĝin malfermi sian buŝon por nedezirataj celoj.
Ekzistas ankaŭ bridoj, kiuj povas esti ligitaj al la selo, tiel ke la besto ne povas klini sian kapon tro multe. Tiaj ĉefe celas ĉevalojn, sur kiuj rajdas malgrandaj infanoj, al kiuj mankas la fizika forto tiri la veturrimenoj por levi la kapon de la besto dun rajdado.
Brido konsistas el:
Idarkopfturm
La turo de Idarkopf en la Hunsruka parto Idarwald en Rejnlando-Palatinato estas 28 m alta elrigardturo  sur la monto Idarkopf (alteco 745,7 m).
Geografia situo
La turo de Idarkopf staras en la Naturparko Saar-Hunsrück ĉirkaŭ 200 m nordokcidente de la pinto de Idarkopf, kiu situas inter la sudorienta vilaĝo Stipshausen (distrikto Birkenfeld) kaj la nordokcidenta Hochscheid (distrikto Bernkastel-Wittlich). Ĝi staras en alto de 744,m. Ĉirkaŭ 320 m nordoriene staras en alteco de 738 melsendoturo.
Historio kaj priskribo
La turo de la Idarkopf estis konstruita en 1980 kiel lignakonstruaĵo. Ĝi anstataŭas la kadukan antaŭantan turon, kiu estis konstruata en 1909 kiel observejo de la artilerio. La turo, kiu tre similas al la turo de la Atzelberg apud Kelkheim (Taunus), havas triangulan projekcion kun eĝa longeco de 7,3 m kaj havas 150 ŝtupojn,, kiu gvidas tra 12 platformoj al la 26,50 m alta elrigadejoplatformo.
Elrigardebleco kaj uzado
Hodiaŭ la turo estas elrigardejo. De elrigarda platformo oni povas rigardi al Stipshausen kaj Hochscheid, respektive ankauŭ el la Großer Feldberg (alteco 881,5 m) en Taunus, al Donnersberg (alteco668,5 m) en la Nordpalatinata montolando, trans Hunsruko kun la Erbeskopf (alteco 816.32), al Hohe Acht (alteco 746,9 m) en la Ejfelo kaj al Fuchskaute (alteco 657,3 m) en Vestervaldo.
Anarki-komunismo
La anarki-komunismo subtenas la abolicion de la ŝtato, de la privata posedo kaj de la kapitalismo; kaj subtenas la komunan proprieton de la produktadaj rimedoj, rektan demokration, kaj horizontalan reton de libervolaj asocioj, laboristajn konsilarantojn kaj/aŭ donacan ekonomion, tra kiuj ĉio estos libero por kontentigi siajn bezonojn.
Anarki-komunismo estas ankaŭ konata kiel anarkiisma komunismo, komunisma anarkiismo, kaj, foje, liberecisma komunismo. Tamen, dum ĉiuj anarki-komunistoj estas liberecisma komunistoj, kelkaj liberecisma komunistoj, kiel konsiliistoj, ne estas anarkiistoj. Tion, kion distingas anarki-komunismo el aliaj formoj de liberecisma komunismo, estas ĝia opozicio kontraŭ ĉiuj formoj de politikaj povoj, hierarĥio kaj mastrado. Tamen, kelkaj verkistoj uzas liberecisma komunismo kaj liberecisma socialismo kiel vortoj samsencaj de anarki-komunismo aŭ eĉ ĝenerala anarkismo.
Evoluado de ideoj
Anarki-komunisma kurentoj aperis dum la Angla Enlanda Milito kaj la Franca Revolucio en la jaroj ĉirkaŭ 1700. Gerrard Winstanley, kiu estas ano de la radikala angla Fosanta movado, skribis en 1649 broŝuro, La nova leĝo de justeco, kiu assertis ke “okazos nek aĉetado, nek vendado, nek foiroj, nek merkatoj; sed la tuta tero estos komuna trezoro de ĉiu”, kaj ke “estos neniu majstro ĉisupre aliaj, sed ĉiu estos majstro de si”. Dum la Franca Revolucio, Sylvain Maréchal, skribis en Manifesto de Samuloj (1796) pledo pri “la komuna ĝuo de teraj fruktoj” kaj antaŭĝoji pri la malapero de “la naŭza distingo de riĉuloj kaj malriĉuloj, de granduloj kaj malgranduloj, de majstroj kaj servistoj, de regantoj kaj regadoj”.
Hendersona reliŝo
Hendersona Reliŝo estas spica kaj frukta kondimento, simila en multaj aspektoj al Vorcestera saŭco, ĉar ĝi ne enhavas anĉovojn ĝi estas konsiderata kiel vegetara alternativo. La produktejo estas en Sheffield, South Yorkshire. Kelkaj adeptoj preferas ĝin pli multe pro regiona lojaleco ol pro gusto.
Anarki-komunismo
Evoluado de ideoj
Frua anaki-komunisto estis Joseph Déjacque, la unua persono kiu priskibis sin kiel “liberecisto”. Kontraŭe kiel Proudhon, li subtenis ke “ne estas la produkto de lia aŭ ŝia laborado tio, kio laboranto rajti, sed tio estas la kontentigo de liaj aŭ ŝiaj bezonoj, kio ajn ili estas”. Kolektivisma anarkistoj subtenas salajroj pro iliaj laborado, sed ankaŭ subtenas la ebleco de post-revolucia transeco al komunisma sistemo kiu havas disdono laŭ bezono. James Guillaume, kiu estas Bakunin-a kuniĝanto, skribas en lia tezo, Ideoj pri Socia Organizacio (1876), “Kiam produktado atangas trerapida finiĝo, ĉiu havigi tio, kio li bezonas, el la sufiĉega socia reservo de varoj sentime maplenecon; kaj morala sentimento kiu estigos inter libera kaj sama laborantoj malebligi, aŭ nepre redukti, misuzon kaj elĵetaĵo.
Unua Internacio
Anarki-komunismo estas unue formulata kiel kohera, moderna, ekonomika-politika filozofio en la Italia fako de la Unua Internacio, de Carlo Cafiero, Errico Malatesta, Andrea Costa kaj aliaj eks-Mazzinian-aj respublikistoj. Respekte al Miĥail Bakunin, ili ne klarigis siajn diferencojn al koletivisma anarkiismo ĝis Bakunin estis mortinta. Kolektivismaj anarkiistoj volis kolektivigi posedadon de la produktadaj rimedoj kaj dume konservi salajrojn pro laboro, sed anarki-komunistoj volis etendi la komunan posedadon ankaŭ al laboraj produktadoj. Dum la du grupoj disputis kontraŭ kapitalismo, anarki-komunistoj malproksimiĝis de Proudhon kaj Bakunin, kiuj subtenas ke homoj havas rajton je la produktaĵo de sia laboro, kaj esti pagataj pro sia laboro, dum anarki-komunistoj subtenas ke ĉiuj devis esti liberaj por atingi varojn laŭ siaj bezonoj, sendepende de kiom da laboro tiu faris.
Hendersona reliŝo
Kuriozaĵo
Interese, la entrepreno mem uzas du diversajn skribojn por la nomo de la produkto: "Henderons Relish" kaj "Henderson's Relish". En la unua la vortfina "s" estas pluraliga, en la dua genitiviga. Ne estas klare, kiu formo estas preferinda.
Anarki-komunismo
Unua Internacio
Cafiero eksplikis en Anarkiismo kaj komunismo (1880) ke privata propriedo de la laborada produktado kondukos al la malsaman akumuladon de kapitalo, kaj, pro tio, nedezirindaj klasaj distingoj: “Se ni konservas la nekomunan posedon de la laborada produktado, ni devos konservi monon, do riĉeco estos akumulita laŭ merito, ne laŭ bezono”. En la Florenca Konferenco de la Itala Federacio de la Internacio de 1876, kiu estas fariĝita en arbaro, el Florenco, pro policista agado, ili deklaris la principoj de anarki-komunismo, kiu ekis:
“La Italia Federacio subtenas ke la komuna propriedo de la laborado produktado estas la bezona kompletigo al la koletivisma programo, ke la helpo al ĉiuj por la kontento de la bezonoj de ĉiuj estas la nura regulo de produktado kaj konsumado kiu korespondas al la principo de solidareco. La federala kongreso en Florenco elokvente demonstraciis la opinion de la Italia Internacio pri ĉi tio…”
La supra informo estas faranta en artikolo por Malatesta kaj Cafiero en la svisa Ĵurasa Federacia bulteno, tiu jaro pli malfrue.
Petro Kropotkin
Petro Kropotkin, kiu estas ofte estimata kiel la plej grava anarki-komunisma teoriisto, skizis siajn ekonomikajn ideojn en La konkero de la pano kaj Kampoj, fabrikejo kaj metiejoj. Kropotkin sentis ke kunlaboro estis pli benefica ol konkuro, subtene en Reciproka helpo: Evoluada fakto ke ĝi estas ilustrita je naturo. Li subtenas la abolicion de la privata posedo tra “senposedigo de la tutaj sociala riĉaĵoj” de la personoj, kaj la kunordigadon de la ekonomio tra horizontala reto de volontaj asocioj, kie varoj estas disdonita laŭ korpa bezonoj de la indivuduoj, anstataŭ laŭ laboro. Li pli detale subtenas ke ĉi tiu “bezonoj”, dun societo progresos, estus ne nur korpa bezonoj sed “tuj kiam liaj materiaj bezonoj estas sataj, aliaj bezonoj, kun artista karakterizaĵo, puŝos pli ardege. Vidaj celoj ŝanĝas laŭ individuo, kaj, ju pli societo estas civilizita, des pli ĉiuj individuoj estos estigita, kaj des pli diversaj estos deziroj.
Li subtenas, ke en anarki-komunismo:
...domoj, kampoj, kaj fabrikejo jam ne estos privata posedo, kaj ili apartenos al la komunumo aŭ nacio, kaj mono, pagoj, salajroj, kaj komerco estos nuligita.
Individuoj kaj grupoj uzus kaj regus kia ajn rimedoj ili bezonus, ĉar anarki-komunisma celo estis loki “plukita aŭ fabrikita produktado al ĉiuja dispono, donace ĉiuj libereco por laŭplaĉe konsumi ĝi hejme”. Li subtenas la senposedigo de la propedo por certi ke ĉiuj havos ĉiu kion ili bezonos sen esti altrudita al vendi sian laboro por ekhavi ĝi.
Ni ne volas rabi nenies frakon, sed ni volas al laborantoj donaci ĉiuj tio, kion, ne have, igi sin kaptaĵo de la ekspluatantoj, kaj ni faros ĉio, kio ni povas, por fari ke neniu malhavas ion, por fari ke nenio estas altrudita al vendi la forto de sia dekstra brako por ekhavi sian kaj sian familian vivtenan minimumon. Ĉi tio estas tio, kio ni volas diri kiam ni parolis de senposedigo…
Li diris ke en “kamparano kiu posedas ĵus la sumiĝi de lando kiu li povas kultivi”, kaj en “familio loĝanta en domo kiu donas ĵus sufiĉa spaco… bezona je ĉi tiu nombro da personoj”, kaj en metiisto “laboranta kun liaj iloj aŭ manteksilo” oni ne enmiksiĝus, rezone ke “landproprietulo posedas liajn riĉaĵojn per la kamparana malriĉeco, kaj la riĉeco de kapitalisto venas el la samaj fontoj”.
Dum multaj anarki-komunistoj kontraŭas komercon, kelkaj post-maldestraj kaj post-manko anarki-komunistoj, kaj tiuj, kiuj havas sindikatista kunsento, ne kontraŭas komercon. Iuj subtenas nemona komercmaniero kun nemona varoj. Aliaj, kiel Tiziana Terranova, faĉile vidi anarki-komunismo kongrue kun nehierarĥia, malfermita koda, libera asocia, nemona, komercmaniero kiel P2P.
Nurlat
Nurlat (ruse Нурлат) estas urbo en Tatarstano en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 92437.
La urbo estis fondita en jaro 1905 dum konstruado de fervojo.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1961.
Flughaveno San-Francisko
La Internacia Flughaveno San-Francisko (San Francisco International Airport) situas sude de San-Francisko en Kantono San Mateo, okcidente de la Golfo de San-Francisko.
Nurlat
La interurba telefona kodo estas 84345, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Flughaveno San-Francisko
La flughaveno estas la plej granda de la golfa areo kaj la dua plej uzata en Kalifornio (post tiu de Los-Anĝeleso). En 2006 ĝi havis laŭ la nombro de pasaĝeroj la 13-an lokon en Usono kaj la 23-an monde.
Nurlat
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Flughaveno San-Francisko
La flughaveno havas propran enirejon al apuda aŭtovojo 101 kaj propran stacion de BART (Bay Area Rapid Transit). Per BART estas facile atingi la stacion Millbrae de fervojo Caltrain.
Nurlat
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Flughaveno San-Francisko
En la flughaveno ekzistas kvar kurejoj, el kiuj po du estas paralelaj inter si kaj ortaj al la aliaj du. Tiel eblas adapti la uzon al la direkto de la vento. Sed kutime oni uzas alterne po unu el la paralelaj paroj, ĉar uzi du paralelajn kurejojn samtempe ne eblas pro la malgranda distanco de nur 235 metroj. Je forta vento povas okazi, ke nur unu kurejo estas uzebla.
Nurlat
La urbo estas ĉe rivero Kondurĉa (Кондурча) (baseno de rivero Volgo).
En la urbo estas fervoja stacio kaj flughaveno.
En jaro 1959 la urbo havis 12,7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 32,5 mil loĝantojn.
Henry Sanfourche
Henry Sanfourche, naskita en Sarlat-la-Canéda la 24-an de marto 1775 kaj mortinta en Sarlat la 10-an de aprilo 1841, estis kolonelo de la Franca Imperio. Komandanto de la Honora Legio kaj Kavaliro de la Ordeno de Sankta Luiso. Li nombris 24 kampanjojn sub Napoleono Bonaparte. Li estas entombigita proksime al la generalo kaj rajdanto François Fournier-Sarlovèze.
Iacobeni (Ceanu Mare)
Iacobeni (Ceanu Mare) [jakobenj] (Mezőszentjakab) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Turda. En 1910 ĝi nombris 810 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 783 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1341. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario, al departemento Torda-Aranyos. Administre ĝi apartenas al Ceanu Mare.
Raul-Jurij Ervier
Raul-Jurij Ervier (Рауль-Юрий Георгиевич Эрвье; la, Tifliso, la Rusia imperio — la , Moskvo, Sovetunio) estis sovetia geologo, estro de la Ĉefa Tjumena Geologia Administracio (Ĉeftjumengeologio), gvidanto kaj organizanto de grandskala geologia prospektorado dum kiu estis malkovritaj grandaj gasaj kaj naftaj minejoj en Okcidenta Siberio, Heroo de Socialisma Laboro, laŭreato de la Lenin-premio.
Prauloj
Lia avo estis franco Jean Francis Ervier, en la rusaj dokumentoj ofte nomata Ivan Ivanoviĉ (Иван Иванович), transloĝiĝinta al la Rusia Imperio kun sia edzino Anna Maria (Анна Петровна) en 1860-aj jaroj. Ili loĝis en la urbo Tifliso (nun Tbiliso), kie li estis negocisto de la 1-a rango. En 1896 li iĝis rusia civitano. Li estis elektita deputito de la urba dumao kaj la estis prezentita al la imperiestro Aleksandro la 2-a dum lia vojaĝo laŭ Kaŭkazo kaj premiita per medalo "Pro fervoro" (За усердие). Jean Francis Ervier estis premiita ankaŭ per la rusia ordeno de Sankta Stanislavo de la 3-a rango kaj de la persa ordeno de Leono kaj Suno de la 3-a rango, arĝenta medalo sur la bendo de Vladimir de la 2-a rango. Lia patro Georgij Ivanoviĉ Ervier naskiĝis en Rusio kaj la estis baptita en la Tiflisa katolika preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭl, ĉe tio lia baptopatro estis la kavaleria generalo Ivan Giviĉ Amiloĥvori. Interalie Georgij Ervier okupiĝis pri nafta industrio, posedante naftominejojn.
Biografio
Raul-Jurij Ervier naskiĝis la en Tifliso. La familio havis kvin infanojn. “La gepatroj divorcis kiam mi havis du jarojn kaj mi loĝis jen kun la patro, jen kun la patrino, sed plejparte kun la avino laŭ la patrina linio” rememoris li poste.
Post fini lernejon li multe vagadis tra la lando, provante diversajn laborojn, ĉefe nekvalifikitajn. Li estis helpanto de sapfaristo en Tifliso (1923-1927), karĝisto en haveno de Batumo (1927-1928). Post fini en 1927 rabfakon (faklernejo por laboristoj), Ervier forveturis sur tegmento de fervoja vagono al Uzbeka SSR, kie li interalie laboris kiel akceptisto de semoj en kotonpuriga uzino en Termezo (1928-1929). Tie li malsaniĝis pro malario kaj revenis al Leningrado esperante plenumi sian antaŭlongan revon — studentiĝi en la Leningrada Monta Instituto.
En 1929-1930 li laboris al la Melitopola tergasa sekcio, servis kiel laboristo en diversaj geologiaj grupoj en Ukraina SSR. De la ĝis la  li estis supera boristo en Krivoroga brunkarba sekcio, poste laboris en la Zinovjeva brunkarba sekcio. En 1933 li kun distingo finis la Superajn Inĝenierajn Kursojn de Geologoj-Prospektoroj en Kievo. Poste ĝis 1941 li laboris en diversaj geologiaj sekcioj en Ukraina SSR.
Post komenco de la Granda Patriota Milito, Raul-Jurij Ervier estis mobilizita en aŭgusto 1941 kiel sapeisto, poste komandestro de aparta taĉmento pri profunda borado de sapeista bataliono. En la sieĝita Odeso fine de aŭgusto la faŝistoj okupis ĉefajn konstruaĵojn de akvokondukilo kaj la urbo transiris al la akvoprovizado el subteraj fontoj. Akvo malabundis kaj estis distribuata per kuponoj, same kiel manĝaĵoj. Helpe de tri moveblaj borinstalaĵoj kaj simplega instrumentaro la taĉmento de Raul-Jurij Ervier boris kaj restarigis 58 putojn, profundeco de kiuj atingis 40 metrojn (artezaj putoj eĉ pli ol 120 metrojn). Meze de oktobro la taĉmento estis evakuita el la baldaŭ forlasota urbo. Pro senĉesa bombardado el 86 taĉmentanoj nur 31 sukcesis forlasi Odeson, sorto de aliaj por ĉiam restis nekonata. En tiuj tagoj Raul-Jurij Ervier komencis sian militan taglibron, kiu nun troviĝas en la Tjumena Muzea Komplekso de Ivan Slovcov same kiel centoj da aliaj dokumentoj el la familia arkivo de Ervier. Ĝi estis publikigita fare de la tjumena historiisto Stanislavo Belov en la rusa kaj Esperanto. En decembro 1944 li estis malmobilizita en la rango de inĝeniero-majoro, kiun li ricevis en 1943.
En 1945-1952 Raul-Jurij Ervier estis estro de la Sud-Moldavia naftoprospektora trusto Moldavnaftogeologio.
En aŭgusto 1952 li estis sendita al la Tjumena Naftoprospektora Sekcio. En 1955 li estis nomumita la ĉefinĝeniero de la Tjumena Naftoprospektora Trusto, en 1956-1966 estis estro de tiu ĉi trusto, post paso de tempo transformita je la administracio Tjumennaftogeologio. En 1966-1977 li estis estro de la Ĉeftjumengeologio, kiu gvidis kaj plenumis ĉiujn geologiajn laborojn en Okcidenta Siberio. En tiu periodo en la regiono estis malkovritaj la plej grandaj gasaj kaj naftaj minejoj, surbaze de kiuj kreiĝis la Okcidentsiberia naftogasa komplekso. Sume estis malkovritaj 250 minejoj, el ili 112 grandaj kaj unikaj, el kiuj 30 unikaj. La li estis honorigita per la titolo de la Heroo de Socialisma Laboro, akompane de la Lenin-ordeno kaj la ora medalo "Serpo kaj Martelo". En aprilo 1964 li kaj grupo de aliaj sciencistoj iĝis laŭreatoj de la Lenin-premio "pro argumentado de la perspektivoj de la Okcidentsiberia malaltebenaĵo".
Laŭ rememoroj de la geologo Farman Salmanov, la novfondita urbo Neftejugansko ricevis sian nomon laŭ propono de Raul-Jurij Ervier.
En 1977 Raul-Jurij Ervier iĝis vic-ministro pri geologio de Sovetunio, do forlasis Tjumenon. En 1981 li emeritiĝis.
Raul-Jurij Ervier mortis la en Moskvo kaj estis sepultita, laŭe al sia testamento, en la Ĉerviŝeva tombejo (Tjumeno), dekstre de la ĉefa enirejo.
Personaj trajtoj
Kolegoj rememoris, ke ĉiujare li persone inspektis ĉiujn geologiajn ekspediciojn, navigaciante en sia persona skutro Fersman kun du aŭ tri aliaj geologiaj estroj. Kutime li persone inspektis ankaŭ lokon, elektitan por starigo de nova geologia ekspedicio, post kio vizitis lokajn aŭtoritatojn kaj informis ilin ke en tiu loko aperos ekspedicio. Li nome informis ilin, ne petis permeson kaj ŝanĝi lian decidon jam povis neniu.
Familio
Li havis edzinon Ksenija Vasiljevna, al kiu estis dediĉitaj pluraj enskriboj en lia milita taglibro, tre diferencaj de lia kutima parolo, kiu estis rekta, afereca kaj foje kruda.
Ili havis filon Jurij, kaj ĝemelojn Aleksandr kaj Maria. Filino Maria iĝis geologo.
Solanum incanum
Solanum incanum ankaŭ nomata jeriĥo-tomato aŭ amara pomo) estas plantospecio el la subgenro Leptostemonum en la genro de la Solano (Solanum). La ĝis  120 cm alta planto troviĝas de la nordoriento de Afriko ĝis Hindio.
Raul-Jurij Ervier
Premioj kaj honorigoj
Raul-Jurij Ervier estis premiita per la titolo Heroo de Socialisma Laboro, Ordeno de Lenin (1963, 1976), ordeno de Oktobra revolucio (1971), ordeno de Labora Ruĝa Standardo (1959, 1968), ordeno de la Patriota milito de la 2-a rango (1985), ordeno de la Ruĝa Stelo (1943), medalo "Pro defendado de Odeso", "Pro defendado de Kaŭkazo", "Pro la venko super Germanio en la Granda Patriota milito de 1941-1945".
Solanum incanum
Priskribo
Solanum incanum estas ĝis 120 cm alta arbusto, kies tigo kaj branĉoj estas kovrataj per flavecverdaj, stelformaj triĥomoj. La planto havas pikilojn, kiuj havas konusan formon kaj flavan koloron. Ili longas ĝis 8 mm. La folioj longas 3,5 ĝis 8 cm kaj larĝas 2,5 ĝis 6,5 cm. La foliplato estas ovoforma ĝis larĝe ovoforma. La folirando estas onda. La folio estas dense pelta kaj kovrita kun stelformaj triĥomoj.
Raul-Jurij Ervier
Premioj kaj honorigoj
Li estis premiita de diplomo kaj brustosigno "Malkovrinto de minejo" (la Ust-Balika minejo en 1969, la Urengoja minejo en 1974, la Vatjegana minejo en 1988), titoloj Honora Prospektoristo (1979), Honora Naftisto (1979), Honora Naftisto de Tjumena provinco (1989), Honora Civitano de Tjumeno (1984), Honora Civitano de Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto — Jugra.
Solanum incanum
Priskribo
La partaj floraroj staras ofte tro malproksimaj, kaj la floroj de unua parta floraro havas nur duseksajn florojn kaj dua estas grapolo kun tri ĝis kvin masklaj floroj. La tigo de la floraroj longas 10 ĝis 20 mm. Kaj la flortigoj kaj la flor-kaliko de la floroj estas kovrataj per stelformaj triĥomoj kaj malmultaj pikiloj. La kaliko longas 6 ĝis 7 mm kaj estas en matura stato ofte dika. La petaloj havas purpur-bluan koloron, la kronorlo havas diametron de 3 ĝis 3,5 cm kaj konsistas el 9 ĝis 11 mm longaj, triangulaj pintoj. La ekstera flanko havas densan pelton kun stelformaj triĥomoj, la interna flanko nur havas malmultajn triĥomoj. La anteroj longas 5 ĝis 6 mm. Stiluso kaj ovario havas fajnajn harojn.
Raul-Jurij Ervier
Memoro
Memore al Raul-Jurij Ervier estis nomitaj stratoj en Tjumeno kaj la bonfara fonduso de la rusiaj geologoj.
Solanum incanum
Priskribo
La fruktoj estas kugloformaj, flavaj beroj kun diametro de 25 ĝis 30 mm. La semoj estas ĉ. 2,5 mm larĝaj, preskaŭ renfoma kaj malintense brunaj.
Raul-Jurij Ervier
Memoro
En strato Respubliko en Tjumeno, antaŭ la eksa ĉefsidejo de Ĉeftjumengeologio la aperis la fondoŝtono kaj la  estis malfermita la monumento de Raul-Jurij Ervier, fare de la tjumenaj skulptisto Viktor Afanasjev kaj arkitekto Viktor Stankevskij. La ŝtono estis alportita al la sidejo antaŭ multaj jaroj, ankoraŭ laŭ ordono de Raul-Jurij Ervier. Nun ĝi simbolas la riĉajn mineralajn resursojn de Tjumena provinco. La figuro alta 2,8 metrojn staras sur la podio el nigra granito — la simbola "naftorivero".
Granda Lago
Granda Lago havas diversajn signifojn:
Raul-Jurij Ervier
Memoro
La aviadilo Airbus A320-232 de la flugkompanio Jamal, registrita sub numero VP-BHW, estas nomita omaĝe al Raul-Jurij Ervier.
En junio 2019 omaĝe al la 110-a datreveno de Raul-Jurij Ervier la gasonafta Ourja minejo estis alinomita je Ervier-minejo.
Solanum incanum
Priskribo
La kromosomnombro estas 2n = 24, malofte 48.
Disvastigo
La disvastiga regiono estas Etiopio, Sudano, Egiptujo, la araba duoninsulo, Irano, Pakistano kaj Hindujo. Tie ĝi estas trovebla precipe sur ebenaĵoj kaj sur malaltaj montaraj regionoj ĝis alteco de 1400 m super marnivelo.
Uzado
La fruktoj estas uzataj por fari kompoton. La planto estas uzata en la popola medicino. La arbustoj estas plantitaj kiel heĝoj.
Municipoj de la Madrida Regiono
La Madrida Regiono estas aŭtonoma regiono de Hispanio. En ĝi troviĝas Madrido, la ĉefurbo de Hispanio. La teritorio dividiĝas en municipoj:
Pavel Sittauer
Pavel SITTAUER (naskiĝis la 4-an de januaro 1934 - mortis la 31-an de marto 2018) estis ĉeha esperantisto, honora membro de ĈEA.
Municipoj de la Madrida Regiono
{| class="wikitable" border="1" ! Nomo ! Nombro (Jaro 2008)
Pavel Sittauer
Multjara ĉefa organizanto de Set Lančov, zorganto pri eldonado de lerniloj de Theodor Kilian kaj Josef Vondroušek, gvida persono en EK Třebíč. Lia organiza, ekonomia, kaj ankaŭ permana laboro rezultigis administran konstruaĵon, kuirejon, lavejon kaj kabanojn en Set Lančov, klubejon en Kilian-domo en Třebíč, la nomon de ties strato "de esperantistoj" ("esperantistů").
Danke lian eldonan agadon aperis verkoj:
Kim Hyun-joong
Kim Hyun-joong (jen en revizia latinliterigo, koree 김현중, per ĉinaj karaktroj 金賢重, naskiĝis en Seulo, do nun -jara) estas sudkorea aktoro, kantisto kaj kantaŭtoro. Li konatiĝis kiel membro de la popmuzika boy band SS501. Krome li aperis en pluraj televidserioj, inkluzive de Knaboj sur floroj (koree 꽃보다 남자, Kkotboda namja) en 2009.
Nitva (urbo)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 57234501.
La urbo estis unue menciita en jaro 1623 kiel vilaĝo, oficiala jaro de la fondo estas 1756, kiam estis konstruita kupra uzino.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1942.
La interurba telefona kodo estas 34272, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur okcidenta deklivo de meza Uralo, ĉe rivero Nitva Нытва, apud ĝia enenfluo dedekstre en riveron Kama Кама.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 2002 la urbo havis 20,7 mil loĝantojn.
Ekvizeto
Ekvizeto (Equisetum) estas genro de plurjaraj senfloraj herboj kun rizomoj kaj multartikaj, ĝenerale verdaj, fotosintezantaj tigoj, kiuj ĉe ĉiu artiko surhavas ingon, konsistantan el kuniĝintaj skvamformaj folioj kun liberaj pintoj. Ekvizeto estas la sola holocena genro en la divizio de pteridofitoj ene de traĥeofitoj en la regno plantoj.
Ekvizetoj ofte kreskas sur malsekaj grundoj aŭ eĉ en akvo. La ordinara ekvizeto (E. arvense) estas ofte rigardata kiel trudherbo, sed ĝi estas ankaŭ grava kuracplanto.
Priskribo
Ekvizetoj havas tre reduktitajn, kutime ne-fotosintezajn, foliojn, kiuj aranĝiĝas en verticiloj kunfandiĝintaj en ingoj sur la tigo. La tigoj estas verdaj kaj fotosintezaj. Produktiĝas sporoj en strobiloj, konusecaj strukturoj pinte de iuj tigoj, sed ekvizetoj disvastiĝas ankaŭ pere de siaj multjaraj rizomoj.
Sistematiko
La genro enhavas dudekon da specioj. La nuntempajn speciojn de la genro Equisetum oni dividas en du apartajn branĉojn, kutime rigardatajn kiel subgenroj. Hibridoj oftas, sed ĝis nun hibridiĝo estas konstatita nur inter specioj de la sama subgenro.
Equisetum arvense L. – ordinara ekvizeto
Equisetum bogotense Kunth – anda ekvizeto
Equisetum diffusum L. – himalaja ekvizeto
Konstantin Schuster
Konstantin Schuster, laŭ hungarlingve kutima nomordo Schuster Konstantin estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, preposto, abato.
Ekvizeto
Sistematiko
Equisetum fluviatile L. – akva ekvizeto
Konstantin Schuster
Konstantin Schuster naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Szakolca (nuntempa Skalica en Slovakio). Li mortis la en Vác.
Biografio
Konstantin Schuster frekventis gimnazion ekde 1825 en Nyitra, dum lernado li aliĝis al la piaristoj en 1831. Li plulernis en Vác, foje li instruis en diversaj lernejoj, poste li studis teologion en Nyitra, filozofion en Pest (urbo), eĉ li doktoriĝis. En 1840 li pastriĝis, poste ĝis 1857 li estis ĉefamilia edukisto, poste li havis postenojn en ĉefdiocezo de Kalocsa, ekzemple li estis notario, sekretario, bibliotekisto, arĥivisto. En 1866 li estis nomumita kanoniko, en 1873 abato, en 1875 preposto. Post 2 jaroj li iĝis episkopo de Kassa, en 1866 episkopo de Vác. Li multe okupiĝis pri la katolikaj konstruaĵoj, edukejoj. Li ricevis ŝtatajn premiojn en 1869, 1882, 1888, 1896, dume li ricevis la titolon vera interna sekreta konsilisto en 1881.
Ekvizeto
Sistematiko
Equisetum palustre L. – marĉa ekvizeto
Equisetum pratense Ehrh. – kampa ekvizeto
Equisetum sylvaticum L. – arbara ekvizeto
Equisetum telmateia Ehrh. – granda ekvizeto
Subgenro Hippochaete
Equisetum giganteum L. – suda giganta ekvizeto
Equisetum hyemale L. – vintra ekvizeto
Equisetum laevigatum A. Braun – glata ekvizeto
Equisetum ramosissimum Desf. – multbranĉa ekvizeto
Equisetum scirpoides Micĥ. – nana ekvizeto
Equisetum variegatum Schleich. ex Weber & Mohr – bunta ekvizeto
Ramuno
Ramuno (japane ラムネ) estas japana refreŝiga trinkaĵo kun karbondioksido. Ĝi estas por la unua fojo fabrikita en 1876 fare de Alexander Cameron Sim en Kobeo, Japanio.
Laŭ gusto ĝi tre proksimiĝas al limonado. La vorto Ramune deriviĝis fonetike de la angla vorto lemonade (limonado). Okulfrapa estas la speciala globofermilo, kiu ĉirkaŭ 1900 estis mondvaste disvastiĝinta kaj nun nur por Ramuno kaj la hindia Banta estas uzata. En la botelo troviĝas ludglobeteca vitra globeto (vidu foton), kiu servas kiel korko. Por malfermi la botelon oni malsuprenpuŝas la globeton en la botelon. Konataj Ramune-mikstrinkaĵoj estas i.a. kun liĉio-, frago-, melono- kaj citruso-gusto.
Internacia Flughaveno Toronto Pearson
La Internacia Flughaveno Toronto Pearson (Toronto Pearson Internation Airport, Aéroport international Pearson de Toronto, (IATA: YYZ, ICAO: CYYZ)) estas internacia flughaveno en Mississauga, Ontario, urbo apud Toronto. Tiu flughaveno estas la plej uzata de Kanado.
43224 Tonypensa
43224 Tonypensa estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anthony Pensa, kiu alportis estrecon kaj spertecon al la komunumo de kosma gvato depost sia aliĝo al la Laboratorio Lincoln en 1969. Kiel estro de la Aerospaca Dividaĵo de la Laboratorio (1996 - 2001), li supervidis la lanĉon de la programo LINEAR. La asteroido estis nomita okaze de lia emeritiĝo kiel helpanta direktoro.
Eva Seemannová
Eva SEEMANNOVÁ, (naskiĝis la 21-an de marto 1920 - mortis la 21-an de januaro 1999) estis ĉeĥa esperantistino kaj aktorino, honora membrino de UEA kaj de ĈEA.
Ŝi naskiĝis en Prago kaj la tutan vivon aktivis en ĉeĥa teatra arto.
Ŝia fraŭlina nomo estis Schubertová, edziniĝinta kiel Vinařová, poste Suchardová kaj fine Seemannová, do trifoje ŝi edziniĝis.
Unue ŝi lernis en „Gymnase real france prague“, poste en Knabina realgimnazio Krásnohorská, kie ŝi abiturientiĝis. Poste ŝi aliĝis al la jura fakultato de Universitato de Karolo en Prago, sed tiun ŝi ne finis, ĉar ŝin logis teatro kaj ĉar naskiĝis filino Jana.
Post sia esperantistiĝo en 1946 ŝi dediĉis gravan parton de sia arto ankaŭ al Esperantujo. Ŝi komencis per verkado de poemoj (plurfoje premiitaj en Belartaj Konkursoj de UEA). Tamen ŝiaj plej gravaj meritoj ligiĝas al Esperanto-teatro. En 1954 ŝi kun Antonín Seemann fondis ĉe Praga Esperanto-klubo artisman kolektivon, subtenatan de Julio Baghy, kies nomon ĝi poste transprenis kiel "Verda Ĉaro de Julio Baghy". Kun pluraj membroj ĝi komencis sian agadon per deklamado kaj mallongaj teatraĵoj, kiuj poste maturiĝis en tutvesperaj prezentoj de famaj dramaj verkoj:
La grupo surscenigis la verkojn en la praga teatro Malá scéna (= Malgranda scenejo), kiu tiam fariĝis renkontejo de esperantistaj teatro-amantoj. La verkojn ŝi ankaŭ tradukis. La sukcesojn de la teatra grupo ĉesigis perdo de la scenejo kaj posta disiĝo de la membroj. Sed ankaŭ poste Eva Seemannová ne laciĝis kaj preparis kaj mem prezentis nekalkuleblan nombron de artaj programoj, kiujn ŝi prezentis multfoje dum enlandaj renkontiĝoj, sed ankaŭ eksterlande pere de vojŝnuro tra Esperantaj kluboj. Ankaŭ en 1999 oni kredis vidi ŝin en programo de la 9-a kongreso de ĈEA ŝi jam ne plu povos regali esperantistojn per sia arto.
Ŝiaj poemoj aperis en Esperantaj gazetoj, ŝi plurfoje ricevis premiojn en Belartaj Konkursoj, kaj du el ili troviĝas en Esperanta antologio.
Njurba
Njurba (ruse Нюрба) estas urbo en Jakutio en Rusio.
La urbo estis fondita en jaro 1930.
La interurba telefona kodo estas 41134, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 6 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Viluj (Вилюй).
Judith Davis
Judith DAVIS estas franca aktorino. Ŝi estas ĉefe konata pro sia interpretado de Lina en la filmo Jacquou le Croquant de Laurent Boutonnat, aperinta en 2007.
Biografieto
Post teatraj kursoj kun Gil Benoît, Judith Davis reĝisoris La misère du monde de Emmanuel Bourdieu kaj denove trejnis sin en Atelier du Chemin. En 2003, ŝi eniris lernejon Claude Mathieu, kiun ŝi vizitis ĝis 2005. En 2004, ŝi ricevis Diplomon de Filozofio en Sorbono.
Huichapan
Huichapan estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Huichapan. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13029.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 39734 loĝantojn. El tiuj estis 18708 viroj kaj 21026 virinoj. La komunumo havas surfacon de 668,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2100 metroj super la marnivelo.
Gjarrda
Gjarrda [ĝarda] estas arta lingvo. Ĝi estas ergativa lingvo kun fantazia, sed simpla gramatiko. La fonetiko estas tre influita de angla lingvo, kurioze la litero W havas la nomon "eu", same kiel en portugala lingvo antaŭ la 19-a jarcento.
Huichapan
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Gjarrda
Ekzemploj:
Eksteraj ligiloj
http://www.io.com/~hmiller/lang/Jarda/index.html
Suðuroy
Suðuroy (Suderø) estas plej suda insulo de Ferooj. La nomo signifas Suda insulo. Sur la insulo loĝas ĉirkaŭ 5000 homoj.
Geografio
Suðuroy situas sude de Sandoy, tiel ĝi estas la plej suda insulo de Ferooj. Ĝi estas ties kvara plej granda insulo, kun areo de 163,7 km². Tie estas 55 montopintoj, el kiuj la plej alta estas Gluggarnir (610 m), sed la plej fama certe Beinisvørð, kiun prikantis eĉ la feroa poeto, Nólsoyar Páll. Su la plej suda loko de la insulo troviĝas la lumturo Akraberg.
La okcidenta parto konsistas el kruraj rokmuroj, birdorokoj, nur ĉe du lokoj interrompas ilin – ĉe Hvalba kaj Vágur – plata terolango. Pro tio, plimulto de la komunumoj troviĝas sur la orienta parto.
La plej malnova komunumo de la insulo estas Froðba, la plej grava Tvøroyri.
Trafiko
La insulo estas atingebla post duhora ŝipado el aliaj partoj de Ferooj.
Estraro de UEA 1992-1995
En Estraro de UEA dum la oficperiodo 1992-1995 oficis jenaj personoj:
Trimetilamino
Trimetilamino estas terciara organika amino kie tri metilaj grupoj (-CH3) ligiĝas al nitrogenatomo. Ĝi estas brulema senkolora higroskopa gaso kun malagrabla fiŝodoro en malaltaj koncentriĝoj kaj kvazaŭamoniaka odoro ĉe altaj koncentriĝoj. Ĝi estas gaso sub media temperaturo sed ĝenerale komercatas sub subpremataj cilindroj aŭ en akva solvaĵo 40%.
Estraro de UEA 1992-1995
Aliaj estraranoj
Notoj: Ian Jackson demisiis en marto 1994. En Seulo 1994 estis elektita Mark Fettes nova ĝenerala sekretario apud siaj jamaj fakoj.
Trimetilamino
Trietilamino estas produkto je malkomponado de plantoj kaj bestoj. En homoj ĝi ekskluzive sintezatas de mikroorganismoj konataj kiel gastrointestaj mikrobiotoj kiu vivas en la digesta sistemo de homoj kaj aliaj bestoj, inkluzive de insektoj, ekde dietaj nutraĵoj tiaj kiaj kolino kaj karnitino.
József Fodor (pentristo)
József Fodor naskiĝis la  en Hódmezővásárhely, li mortis la  en Hódmezővásárhely.
Trimetilamino
En homoj, trimetilamino estas produktata en la intestoj, kaj poste ĝi transportiĝas al la hepato kie tiam konvertiĝas en trietilamina oksid (kiu cetere ne estas odorhava) de la enzimo trimetilamino oksidazo.
Lengg
Lengg estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Elsterwerda
Elsterwerda estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kosovo en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 2016 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, ĝis nun partoprenis en du someraj eldonoj de la sporta evento, kaj same ekde 2018 en du vintraj eldonoj.
La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte tri medalojn: Temas pri 3 oraj medaloj, ĉiuj atingitaj en virinaj konkursoj de ĵudo - arĝentaj aŭ bronzaj ankoraŭ ne atingiĝis. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj havas la 84-an rangon.
Kunordigas la teamon la Olimpika Komitato de Kosovo.
Historio
En aprilo 2013, la Brusela Interkonsento estis finita inter la serba kaj kosova registaroj. Kosovo estis rekonita kiel plena membro la 9-an de decembro 2014. Tiutempe, Kosovo ne estis membro aŭ observanta ŝtato de la Unuiĝintaj Nacioj, sed ĝi akiris diplomatian rekonon kiel suverena ŝtato de 97 el 193 UN-membroŝtatoj. Kelmendi, kiu daŭriĝis por iĝi monda kaj eŭropa ĵudoĉampiono en 2013 kaj 2014, portis la flagon de Kosovo dum la Parado de Nacioj en la malfermaj ceremonioj en kaj Rio 2016 kaj Tokio 2020.
Serbio protestis kontraŭ la akcepto de Kosovo al la IOK, ĉar ĝi oficiale asertas ke Kosovo estas aŭtonoma provinco de Serbio. Tamen, Serbio, konsiderante la malutilajn efikojn de la elpelo de Jugoslavio en 1992, decidis kontraŭ bojkotado de la Somera Olimpiko 2016 kiel sekvo.
Kosovo konkuris por la unua fojo kiel agnoskita olimpika nacio ĉe la Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro. Entute ok atletoj konkuris en diversaj sportoj por Kosovo. Kosovo gajnis unu oran medalon de Kelmendi en la virina klaso de ĵudo ĝis 52 kilogramoj, la unua olimpika medalo por Kosovo en ĝia historio. Kosovo finis sian debuton en la Someraj Olimpikoj en Rio-de-Ĵanejro en la 54-a loko.
La Olimpika Komitato de Kosovo faris sian vintran debuton ĉe la olimpiko 2018 en Pjonĉango. Albin Tahiri tiam estis la flagoportanto ĉe la malferma ceremonio.
Birdobredejo
Birdobredejo aŭ birdarkaĝo estas granda fermita ejo por enhavi breditajn birdojn. Male al kaĝoj, birdarkaĝoj permesas al birdoj pli grandan loĝan spacon kie ili povas flugi; de tie, birdarkaĝo estas ankaŭ foje konataj kiel flugokaĝoj. Birdobredejoj ofte enhavas ankaŭ plantojn kaj arbustojn por ŝajnigi naturan medion.
(26379) 1999 HZ1
(26379) 1999 HZ1 estas tre malgranda apolona asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(120061) 2003 CO1
(120061) 2003 CO1 estas meze granda, malhela saturnrenkonta, uranorenkonta kaj neptunrenkonta asteroido de la klaso de la centaŭroj, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Usono).
(26379) 1999 HZ1
Ĝi estas marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido; ĝia minimuma distanco al Marso (marsa MOID) estas nun 0,14828 astronomia unuo tie estas 22,182 milionoj da km; ĝia tera MOID estas nun 0,131228 AU sed varios en la estonto pro perturboj ŝuldataj al la gravita altiro de planedoj.
(120061) 2003 CO1
Orbito
Ĝia estas en orbita resonanco 9:8 kun Urano.
(26379) 1999 HZ1
Ĝi estas ĉefe venusrenkonta asteroido : ĝia venusa MOID estas nun 0,02217 AU (3,317 milionoj da km):
Matica slovenská
Matica slovenská (en Esperanto pli-malpli "Slovaka Fondaĵo") estas la Nacia Kultura Instituto de Slovakio. Ĝia sidejo estas la urbo Martin. La fondaĵo financiĝas plejparte el privataj donacoj.
La fondaĵo Matica ekestis dum la jaro 1863 kiel simbolo de la slovaka nacia kultura konscio sub hungara regado. La fonda statuto estis aprobita la 21an de aŭgusto 1862 fare de la aŭstra-hungara imperiestro Francisko Jozefo la 1-a. Unua prezidanto iĝis la katolika episkopo Štefan Moyzes, vicprezidanto la protestanto Karol Kuzmány. Dum 1875 la hungara registaro fermis la fondaĵon kaj konfiskis la kapitalon, kolektitan de donacoj de la imperiestro samkiel de multaj slovakaj privatuloj. Post la ekesto de la ŝtato Ĉeĥoslovakio ĝi nove fondiĝis dum la jaro 1919 kaj ĝis la ekesto de Slovaka Akademio de Sciencoj dum la jaro 1942 plenumis la taskojn de nacia Akademio de Sciencoj: interalie ĝi reguligis la slovakan lingvon. Post ekrego de komunisma reĝimo en Ĉeĥoslovakio dum 1948 la taskoj de la fondaĵo Matica estis forte reduktitaj, tiel ke ĝi restis nur iuspeca asocio kaj biblioteko por flegado de la slovaka lingvo. Post la "velura revolucio" de 1989 la taskaro nur parte estis re-ampleksigita.
Ĉefa celo de la fondaĵo daŭre estas la flegado de la slovaka kulturo.
Al la nacia fondaĵo Matica slovenská apartenas inter alie
1225 Ariane
1225 Ariane estas astroido de la asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Ariane", alude al la rolulino Ariane Leprieur, el la teatraĵo "Le Chemin de crête" de la franca filozofo Gabriel Marcel.
Gravina
Gravina estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Silikatnaja (stacio)
Silikatnaja (Силикатная) estas haltejo sur la Linio MCD-2 Kursko–Riĵskij de la Moskvaj centraj diametroj. Ĝi situas sur la teritorio de Nov-Moskva administra arondismento (setlejo Rjazanovskoje). La haltejo situas sude sur la norda periferio de la urbo Podolsko, Moskva provinco.
Suntory Mermaid II
La Suntory Mermaid II (mermaid, angle por sireno) estas la unua 9,5 metrojn longa, 3 tunojn peza katamarano, kiu havas du "vostojn", kiuj sorbas la energion de la ondoj supren- kaj malsuprenmoviĝante pro la tajdo.
La ŝipo estis dezajnita de Hiroshi Terao de la universitato Tokai. La 18-an de marto 2008, la ŝipo kaj ties kapitano Kenichi Horie forlasis Havajon por sia unua vojaĝo survoje al Japanio. La 17-an de aprilo Yomiuri Shimbun intervjuis Horie per satelita telefono. Tiu respondis ke la ŝipo antaŭeniris ĉ. 100 kilometrojn ĉiutage.
Monda rekordo
La 4-an de julio 2008 Suntory Mermaid II atingis la celon, la kabon Hinomisaki de la duoninsulo Kii en la prefektujo Ŭakajama senprobleme. Horie, 69-jaraĝa, tiel faris la plej longan solan vojaĝon tra la okcidenta Pacifiko en ondo-povigita ŝipo uzanta verdan teknologion. Horie manĝis ĉefe rizon kaj kareon, kalmarojn kaj volantajn fiŝojn, kiujn li kaptis.