cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
4259 McCoy
4259 McCoy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 1988 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona mineralogo Timothy J. McCoy, konservisto de la kolekto de meteorŝtonoj de la Nacia Muzeo pri Natura Historio de Vaŝingtono.
Castel Condino
Castel Condino estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Daone, Bersone, Pieve di Bono, Condino, Prezzo kaj Cimego.
Zoltán Salkovits O.
Zoltán SALKOVITS O. [ŝalkoviĉ] rumania hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Arad 1917.
Kariero
Zoltán Salkovits O. studis en Arta Altlernejo de Budapeŝto. Li kreis afiŝojn, scenejdekoraciojn. En 1948 li elmigris en Brazilon, en 1960 en Usonon, kie li malfermis laborejon. Li faris reklamojn, scenejdekoraciojn kaj murpentraĵojn.
Ferenc Antal
Ferenc Antal
Takumi Murakami
Takumi Murakami (村上 巧, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ehime FC kaj Roasso Kumamoto.
Martín Muñoz de la Dehesa
Martín Muñoz de la Dehesa [marTIN muNJOZ delaDEsa] estas municipo en la plej okcidenta pinto de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Martín Muñoz de la Dehesa estas etimologie komprenebla ankaŭ kiel Dehesa de Martín Muñoz, tio estas Malferma Kverkaro de M.M. aŭ inverse.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 244 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 125 el la 1930-aj jaroj, sed poste rekuperis 50 el la 1980-aj jaroj.
Ĝi distas 43 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Arévalo (provinco Avilo], Donhierro, Rapariegos kaj Montuenga.
Ĉefaj arbaroj estas de pinoj, kaj duarange poploj kaj ulmoj.
Historio
Estas restaĵoj de keltoj, romianoj kaj visigotoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
La plej antikva dokumenta mencio datas de 1240 kiam la loko nomiĝis San Juan de la Dehesa dum apude estis alia municipo nomita Palacios de la Dehesa. Aludoj al "dehesa" (malferma kverkaro) rilatis al ampleksa areo malpermesita por agrikulturo kaj rezervita por vaganta brutobredado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, betoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (bovoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Nuestra Señora de la Asunción del Castillo, la Palaceto Villa Jesusa, arkeologia kuŝejo kaj la mudeĥara ponto La Mora survoje al Arévalo.
Lumes
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes, en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas lumichon(ne)s.
Ministerio pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio (Francio)
Ministerio pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio (MEDDE) la ministeria servo de la franca registaro komisiita pri medio ka energio, sed ankaŭ pri daŭriva evoluigo, konstruado kaj transporto.
La ministro kaj ties asistantaro sidas en hôtel de Roquelaure, 246 Bulvardo Saint-Germain en Parizo.
De la, la ministro pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio estas Philippe Martin. Li disponas pri delegita ministro : Frédéric Cuvillier komisiita pri transporto, maro kaj fiŝkaptado.
Borotice (distrikto Znojmo)
Borotice (Borotitz) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Znojmo en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 14 km oriente de Znojmo kaj 12 km okcidente de Hrušovany nad Jevišovkou. Vivas ĉi tie.
Ministerio pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio (Francio)
Ministerio pri daŭriva evoluigo
Ministerio pri medio estis kreita en januaro 1971, kiam Robert Poujade, en registaro Chaban-Delmas estis nomumita ministro delegita al la ĉefministro, komisiita pri naturprotekto kaj medio. En 2002, ministerio pri medio fariĝis ministerio pri ekologio kaj daŭriva evoluigo, ĝia unua estro estis Roselyne Bachelot en 1-a registaro Raffarin.
Borotice (distrikto Znojmo)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1283.
Ministerio pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio (Francio)
Ministerio pri konstruado
En la 1960-aj jaroj, la prezidanto Charles de Gaulle modernigis la ŝtaton, por atingi la objektivojn en rekonstruado de France. En la 3-a registaro Georges Pompidou, Edgard Pisani estis nomumita ministro pri konstruado.
Collonges-lès-Bévy
Collonges-lès-Bévy estas franca komunumo, kiu situas en la Departemento Kostodorio (Département de la Côte-d'Or) en la regiono Burgonjo (Région Bourgogne), ĉirkaŭ 10 kilometrojn okcidente de Nuits-Saint-Georges.
Historio kaj vidindaĵoj
La preĝejo datiĝas el la 12-a jarcento. La kastelo datiĝas ĉirkaŭ de 1720.
Geografio kaj naturo
Oni trovas tie groton.
La malnova tilio datiĝas de la fino de la 16-a jarcento.
Najbaraj komunumoj
Jen estas la samlimaj komunumoj de Collonges-lès-Bévy :
Universitato de Manĉestro
La Universitato de Manĉestro, en angla University of Manchester, estas publika esplor-universitato en Manĉestro, Anglio, formita en 2004 per la kunigo de la Instituto de Scienco kaj Teknologio de la Universitato de Manĉestro kaj la Viktoria Universitato de Manĉestro. La Universitato de Manĉestro estas tiel nomita unu el la "ruĝbrikaj universitatoj", nome produkto de la civila universitata movado de la fino de la 19a jarcento.
La ĉefa kampuso estas en la sudo de la urbocentro de Manĉestro nome en Oxford Road. La universitato posedas kaj funkciigas gravajn kulturajn instalaĵojn kiaj la Manĉestra Muzeo, La Artgalerio Whitworth, la Biblioteko John Rylands kaj la Observatorio Jodrell Bank — nome Monda heredaĵo de Unesko. En 2018/19, la universitato havis 40 250 studentojn kaj 10 400 dungitojn, kio faras ĝin la dua plej granda universitato en la Unuiĝinta Reĝlando (el 169 inklude la Open University), kaj la plej granda unu-loka universitato. La universitato havis stabilan enspezon de 1.1 mil milionoj da pundoj en 2018–19, el kiuj 323.6 milionoj da pundoj estas el esplor-stipendioj kaj kontraktoj (6a loko en la lando malantaŭ la universitatoj de Oksfordo, UCL, Kembriĝo, Imperial kaj Edinburgo). Ĝi havas la kvinan plej grandan buĝeton el ajna universitato en la Unuiĝinta Reĝlando, malantaŭ la universitatoj de Kembriĝo, Oksfordo, Edinburgo kaj King's.
Ferenc Antal (presisto)
Ferenc ANTAL rumania hungara tipografo, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Oradea la 16-an de novembro 1933.
Kariero
Ferenc Antal post fino de liceo laboris en Oradea ĉe la presejentrpreno ĝis sia pensiuliĝo en 1990, poste li estis kulaboranto, redakcia sekretario de monatrevuo Szeretet eldonita de Hungaraj Baptistaj Kongregacioj de Rumanio, pli poste de la 2000-aj jaroj li ankaŭ redaktis.
Amonia perklorato
Amonia perklorato aŭ NH4ClO4 estas neorganika kombinaĵo, rezultanta el reakcio inter la perklorata acido kaj amoniako. Ĝi estas potenca oksidanto, kaj tio klarigas ĝian ĉefan uzon kiel solida propulsanto. Pluraj akcidentoj jam okazis pro ĝia maladekvata uzo kaj la plej fama estas la katastrofo de PEPCON, en la 4-a de majo 1988.
Produktado
Amonia perklorato estiĝas per reakcio inter la amoniako kaj perklorata acido, kaj ĝi estas la ĉefa kialo por industria produktado de perklorata acido. Ĝi same estas produktebla per reakcio inter la amoniaj saloj kun natria perklorato. Ĉi-procezo faras uzon el la solvebleco de la NH4ClO4 kiu estas dekfoje malpli ol tiu de la natria perklorato.
NH4OH + HClO4 → NH4ClO4 + H2O
aŭ
2 NaClO4 + NH4Cl → 2 NH4ClO4 + NaCl
HClO4 + NH4Cl → 2 NH4ClO4 + HCl
Uzoj kaj reakcioj
Amonia perklorato estas la malpli solvebla salo el ĉiuj kombinaĵoj de amonio: ĉirkaŭ 20 gramoj dissolviĝas en 100 ml da akvo. Kiam varmigita supra ol 200 °C ĝi malkomponigas kun estigo de klorida acido, oksigeno, nitrogeno kaj akvo.
Amonia perklorato uzatas, kune kun aglutinaĵo, kiel solida raketo-propulsilo; en la fajro-artefaritaĵoj kiel eksplodaĵo. La eksplodaj produktoj rezulte de la malkomponiĝo de la amonia perklorato ekspansiiĝas pro la varmo kreita en la reakcio. La amonia jono agas kiel reduktagento, kaj la perklorata anjono kiel oksidanto. La oksigeno kaj nitrogeno rezultanta povas interreakcii.
Tiamaniere ke, oni povas aldoni 30% da aluminia polvo kiu servas kiel aktiva brulaĵo, kaj pro la alta temperaturo de la reakcio, la interago de la substancoj daŭras. La specifa impulso estas la plej malgranda ol la plejmulto de la likvaj brulaĵoj. La senkontrola brulado de la amonia perklorato estas tre danĝera. Ekzemple, la kemia akcidento en PEOCON, urbo Henderson, Nevado, Usono sentiĝis 45 km-oj malproksima.
NGC 6271
NGC 6271 (aliaj indikoj — MCG 5-40-16, ZWG 169.21, PGC 59365) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Samir Lima de Araújo
Samir Lima de Araújo (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Sanŝo
Sanŝo, ĉina boksado, aŭ ĉina piedbatbokso estas ĉina memdefenda sistemo kaj luktosporto. Sanŝo estas luktoarto kiu estis originale disvolvigita de la Popola Liberiga Armeo. Ĝi estas baziĝita de la studado kaj praktikoj de uŝuo kaj modernaj batalartaj teknikoj. Ĝi kunmiksas piedbatbokson kun luktado.
Fresnes (Yonne)
Fresnes estas franca komunumo en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 80 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Fresnes etendiĝas sur 4.97 km², kaj havis 80 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 16 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Hervé Pascault, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Fresnes apartenas al la kantono de Noyers, kies ĉefurbo estas Noyers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
D-AMO 10
D-AMO 10 estas gvidilo por la programo Aktivula Maturigo de UEA.
Dokumenta celo
Klarigi plej diversajn aspektojn de la organizado de AMO-seminarioj por doni praktikan helpon al potencialaj organizaj teamoj kaj instancoj, krome al gvidontoj de seminarioj. Ĝi estas dinamika dokumento, do ĝi estos aktualigata laŭ spertoj.
Difino de la AMO-programo
La Esperanta komunumo devas mem krei siajn novajn generaciojn. Tio bezonas celkonscian agadon en kiu Universala Esperanto-Asocio (UEA) ludu avangardan rolon. La programo pri AMO (Aktivula Maturigo) estas realigata per intensa serio da seminarioj en ĉiu mondparto. Granda celo de la AMO-programo estas laŭgrade enkonstrui en la komunuman organizadon meĥanismojn por zorgi pri la generacia rejunigo. Legu pli detale en dokumento: <D-AMO 01 Enkonduko al Aktivula Maturigo>
Difino de AMO-seminario
AMO-seminario daŭras inter du kaj sep tagojn kun partoprenantoj inter 20 kaj 60. UEA decidas pri la listo de okazontaj seminarioj * tipe ili estas organizatja lige kun alia E-aranĝo. AMO-seminario estas interne (kaj iom ŝerce) nomata SPAMO (Seminario Pri Aktivula Maturigo). La ĉefa celgrupo kutime temas pri junuloj, sed tio ne estas deviga ĉiukaze. Oni celas nur seminarianojn kun bona lingva nivelo, parole kaj skribe – minimume B2 laŭ la KER-klasifiko.
Legu pli detale en dokumento: <D-AMO 02 Seminarioj Pri Aktivula Maturigo – principoj>
Petado de seminarioj por la sekva jaro
Seminariojn UEA organizas laŭ kalendaraj jaroj. Reta formularo (D-AMO-07) estas uzenda por peti seminarion. UEA decidas pri seminarioj por la sekva jaro ĝis plejlaste la 31a de aŭgusto de la antaŭa jaro. Ĝi tamen rajtas aldoni seminariojn post tiu dato. Sekve, la seria numerado okazos nur komence de aŭ eĉ dum la koncerna jaro. Eblas proponi seminarion kiu prizorgos la propran financadon, tiel, ke povu okazi ene de unu jaro pli ol ses seminarioj.
Lokoj
AMO-seminarioj rajtas okazi nur en lokoj, kie la politika kaj socia stabileco sufiĉas por sekura okazigo de seminario kun internacia partoprenantaro. Konvena alireblo estas unu el la kriterioj por aljuĝo de seminario.
Uzo de la nomo AMO
La siglo AMO uzeblas kun la signifo ‘Aktivula Maturigo’ nur kun la konsento de Universala Esperanto-Asocio, kiu akceptas seminariojn kaj asignas al ili serio-numeron. Oni rajtas reklami aŭ anonci seminarion nur post ĝia akcepto flanke de UEA. Ĝis tiu punkto ĉiaj mesaĝoj rilatu nur al proponoj kandidatiĝi al la programo.
Rolo de UEA
UEA diskonigados la seminarion kaj laŭbezone liveras financan subtenon ene de la (severaj) buĝetaj limoj. Ĝi liveros gvidilojn kaj aron da dokumentoj el pli fruaj seminarioj por helpi en la seminaria pretigo. La grado de plektiĝo de UEA varias de unu seminario al alia (vidu sube).
Rolo de la organizanta grupo
Tipe la loka organizanto estas Landa Asocio (LA) de UEA, aŭ Landa Sekcio (LS) de TEJO aŭ ILEI; ĝi tamen povos esti loka klubo aŭ serio da unuopuloj. La organiza instanco starigas etan laborgrupon por pretigi la aranĝon; tio nomiĝu LAST (Loka AM-Seminaria Teamo); ĝi nomumu por UEA kontaktpersono(j)n. Tiu loka teamo prizorgu la trovon de ejo kun sufiĉaj kaj konvenaj ĉambroj, tranoktado kaj manĝebloj – tipe tio okazas kadre de alia aranĝo, kun la seminario paralele (kiel AMO-3 en la IJK en Brazilo, AMO-5 en Italio), sinsekve (kiel AMO-2 en Kanado kaj AMO-4 en Ĉinio), aŭ partparalele (kun komunaj kaj apartaj tagoj, kiel AMO-1 en Hungario). Ĝis nun ne okazis solstara seminario, sed tio ja eblas.
Rolo de la organizanta grupo pri la enhavo
LAST rajtas proponi la seminarian temon, iujn aŭ ĉiujn el la gvidantoj, kaj la specifajn temojn de unuopaj gvidantoj. En landoj for de la centro de UEA, kie estrarano aŭ konsiliano de UEA ne povos ĉeesti, LAST havos grandan sendependecon pretigi la programon kaj decidi, kiel disdividi la monsumon de UEA (nuntempe po €500 por ĉiu seminario – do ses en jaro).
En seminarioj, kie estrarano aŭ konsiliano aŭ nomumito de UEA gvidos, tiu ludos pli fortan rolon en la pretigo de la programo, elekto de pliaj gvidantoj kaj uzo de la monsumoj. Tamen, en ĉiuj kazoj la AMO-administranto volas ricevi la planatajn programojn kaj retenas interven-rajton.
Foje ĉiu gvidanto prezentas nur unufoje (kiel en AMO-4 en Italio), kelkfoje pere de pluraj sesioj (kiel en AMO-1 en Hungario). La sesia aranĝo dependos de la nombro de seminariaj tagoj je dispono, kaj la nombro da horoj tage (gamas inter 4 kaj 8). Se eble evitu paralelajn sesiojn, tiel ke ĉiu gvidanto ricevu la plenan publikon. Seminario konsistu el pli ol nur la sesioj de unuopaj gvidantoj – enestu ankaŭ komuna forumo, panel-diskuto aŭ similaĵo. Ĉiu seminario finiĝu per pritaksa sesio, kiu inkluzivu strategiojn por prizorgi la afiŝadon de la materialoj, plus eventuale la fondon de laborgrupoj por realigi planojn el la seminario. Foje, eblas organizi seminarifinan konkludan prezentaĵon de la atingoj de la seminario al la partoprenantoj de la ligata aranĝo (kiel okazis en la 81a itala kongreso kun AMO-5).
Temsugestoj
Jen listo de jam traktitaj temoj aŭ temoj trakteblaj. Novaj temoj restas bonvenaj. Jen kelkaj ideoj:
AMO-administranto
Kiel eble plej baldaŭ estu nomumita AMO-administranto aŭ organiza grupo (TreAM’ TeAM’). Tiu persono aŭ grupo ricevu modestan honorarion pro la enorma laborkvanto bezonata funkciigi la programon efike. Buĝeto de UEA ekde 2016 nepre enhavu tiucelan sumon. Aparta dokumento (D-AMO-09) listigas taskaron, kiun povus plenumi tiu persono aŭ teamo.
Celoj de la AMO-programo ĝis la fino de 2016
La jena teksto estas ĉerpita el la koncerna gvidilo, kiu ekzistas en ilustrita formo kiel PDF-dokumento.
Daisuke Ishizu
Daisuke Ishizu (石津 大介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka kaj Vissel Kobe.
Svingrajdado
Svingrajdado estas korpoekzercado konsistanta el starado sur mallonga tabulo (kutime rultabulo) kiu pendas el kadro kiu ebligas ke la tabulo svingu libere, ekzemple kiel ludeja pendolilo.
Historio
Oni ne scias precizan devenon aŭ inventinton de la sporto de svingrajdado. Supozeble, ĝi ekestiĝis en la 1970aj jaroj fare de enuaj adoleskantoj ludintaj per rultabuloj dum ili pasis tempon en ludejoj ludintaj per pendoliloj. La originala aktiveco estas primitiva kaj mallongdaŭra, ĉar ĝi konsistas je metado de la rultabulo sur la pendolilan plankon kaj sekve je tio ke la rajdanto svingas sin mem tien kaj reen starante sur la planko kaj tenante la du flankajn ĉenojn. Ĉi tiu aktiveco kutime finiĝas en akcidento ĉar la rultabulo falas de la pendolilo sekvate de tuja falo de la rajdanto. Sekve unua modifo estis la aldono de aparte konstruita tabulo alfiksita al la pendolilo kaj malhelpanta rultabulan defalon.
La plej grava modifo ekestiĝis kiam Alan Colk kaj Michael Hill de Aŭstralio aldonis harnison kaj enmezan pendopunkton kiuj igis la aktivecon sekuran sporton. La sportindustrio ekuzigis la aktivecon por plibonigi ekvilibron, korpocentran fortecon kaj propriocepton. La uzo de pivotanta tabulo aldonas la fizikajn avantaĝojn de ekvilibra tabulo.
Atleta ekzercado
Svingrajdado ĉefe helpas en la jenaj areoj de ekzercado:
Energio - Plirapidigata korritmo inkluzive de malaerobiema kaj aerobiema ekzercado. Muskola Funkciado - trejnado de forto kaj eltenivo. Ekvilibro kaj Propriocepto - Daŭra retrosensado el artikoj kaj muskoloj. Korpocentra Trejnado - trejnado de korpokerna stabilemo.
Cibotiacoj
La cibotiacoj (Cibotiaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo ciatealoj (Cyatheales). Ĝi entenas ununuran genron (cibotio) kaj 8 speciojn.
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (5 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Kuruco
Kuruco estas historia regiona esprimo por liberecbatalanto kontraŭ la Habsburgoj en Hungario en 15-a kaj 16-a jarcentoj. Kontraŭ la centriga politiko de la Habsburgoj formiĝis nova politika movado kaj okazis kelke da ribeloj. En la jaro 1703 eksplodis lasta kontraŭhabsburga ribelo, gvidata de Ferenc Rákóczi la 2-a. Ĝi diferenciĝis de la ceteraj per tio, ke batalis en ĝi popolamasoj. Ĝi estis finita en la jaro 1711 per la paco de Satu Mare.
Etimologio
La deveno de la vorto „kuruco“ ne estas ĝis hodiaŭ kontentige eksplikita. Laŭ historiistoj, la vorto „kuruco“ estas derivita el la hungara vorto por „krucmilitisto“ (kruckavaliro), latine crutianus. La kurucoj (pluralo) estis origine anoj de armeo, kiuj batalis kadre de krucarmeo kontraŭ la Otomana imperio. Povas eble esti ankaŭ, ke la vorto „kuruco“ havas originon en la germana vorto Kruztürken (laŭvorte kructurkoj, „kristanaj otomanoj“).
Ferenc Antal (pastro)
Ferenc ANTAL rumania hungara/aŭstrala reformita pastro, juristo, redaktoro. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 18-an de aprilo 1912 kaj mortis en Melburno la 13-an de julio 1993.
Kariero
Feren Antal studis en Kluĵo kaj Nederlando, oni konsakris lin pastro en Kluĵo. Li akiris diplomon pri ankaŭ juro. Li fondis en Aŭstralio en la gazeton Austáliai Magyar Újság en kongregacio de Fitzroy, (Viktorio), suburbo de Melburno.
Codex Guelferbytanus B
La Codex Guelferbytanus B (Gregory-Aland: Q aŭ 026; Soden: ε 4) estas greklingva unciala manuskripto paleografie datita je la 6-a jarcento aŭ anraŭe kaj entenanta iujn kanonajn evangeliojn. . Ĝi precize entenas la Evageliojn laŭ Luko kaj laŭ Johano kiuj iuj lakunoj.
Priskribo
La kodekso entenas 13 densajn pergamenajn folioj kies dimesioj estas 26,5 x 21,55 cm, enhavantajn tekston preskaŭ kompletan de du kanonaj evangelioj. Ĝia teksto etendiĝas laŭ du kolumnoj ĉiupaĝe kun 28 linioj ĉiukolumne.
En ĝi, kompreneble, ne ĉeestas la divido en ĉapitro laj l moderna sistemo, se tiu de la eŭsebia sistemo kun marĝenaj signoj. Ĉar temas pli palimpsesto, supera teksto estas latinlingva kaj gastigas la verko “Etymologiarum Libri Viginti (aŭ Origines) de Isidoro de Sevilo kaj ties leteroj /kiel en la Codex Guelferbytanus A). La Sanktaj Nomoj (Nomina sacra) estas skribita mallongige.
Priteksta kritiko
la priteksta kritiko rimarkigas ke la kodekso estas reprezentanto de la bizanca teksta tipo kun nombro (20%) de stilskribaj malasamaĵoj (kutime de Aleksandria teksta tipo. Kurt Aland ĝin klasikis en Kategorio 5-a.
Franz Anton Knittel ĝin trovis en la Duka Biblioteko de Wolfenbüttel.
Historio
Tiu kodekso de la Nova Testamento estis malkovrita en la 18-a jarcento de Franz Anton Knittel en la Duka Biblioteko de Wolfenbüttel. La kodekso estis ekzamenita kaj studita de Constantin von Tischendorf]].
Kompetentuloj diskutas pri la origina loko.
La Codex Guelferbytanus B nun estas protektata en la Herzog August Bibliothek (Weissenburg 64) en Wolfenbüttel.
Akordoj malakordoj inter Codex Guelferbytanus B kaj A
F. H. A. Scrivener serĉis vortajn laj literajn malsamaĵojn inter la du samaj tekstoj de la sama libro. Jen ekzemplero de malsamaĵoj (dekstre A): In John 12:4 it reads λεγει ουν εις των μαθητων αυτου Ιουδας Σιμωνος Ισκαριωτης;
John 12:6 ειπεν δε τουτο ουχ οτι ] omitted
John 12:6 εβασταζεν ] εβαωζεν
John 12:7 τηρηση ] τηρησεν
John 12:9 εγνω ουν ο οχλος πολυς ] εγνω ουν οχλος πολυς
John 12:12 ο ] forlasita
John 12:13 — ] λεγοντες
John 12:16 αυτου οι μαθηται ] οι μαθηται αυτου
John 12:19 ειπαν ] ειπον
John 12:19 ο κοσμος ] ο κοσμος ολος
Amila sulfato
Amila sulfato aŭ C10H22O4S estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la sulfata acido kaj amila alkoholo. Amila sulfato estas analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Amila sulfato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Amila sulfato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Kastelbell-Tschars
Kastelbell-Tschars - por kiu aldona itallingva nomo Castelbello-Ciardes estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo.
En la komunumo kiel gepatra lingvo 98,72 procentaĵoj parolas la germanan, 1,28 procentaĵoj la italan. Estas du elementaj lernejoj kaj du infanĝardenoj, ĉiuj germanlingvaj.
Geografio
Kastelbell-Tschars troviĝas en la meza Venosta Valo je distanco de proksimume 20 km de Meran.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Latsch, Naturns, Schnals kaj Ulten.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (98%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 2% parolas denaske la italan kaj 0,5% la ladinan.
NGC 6272
NGC 6272 (aliaj indikoj — ZWG 169.22, KUG 1656+280, PGC 59367) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Kodblokado
En programara inĝenierarto, kodblokado aŭ blokado (angle freeze, kiu laŭvorte signifas "frostigon") estas tempopunkto dum programara disvolvado post kiam la reguloj pri ŝanĝi la fontkodon aŭ rilatajn rimedojn fariĝos pli striktaj, aŭ la periodo kiam tiuj reguloj efektivas. Kodblokado helpas progresigi la projekton al delasiĝo aŭ al iteracia finiĝo per reduktanta la skalon aŭ oftecon de ŝanĝoj, kaj povas helpi plenumi teknikan vojmapon. La precizaj reguloj dependas de la tipo de blokado kaj de la specifa procezo de disvolvado kiun oni uzas; ekzemple, ĝi povas permesi nur ŝanĝojn kiuj riparas misaĵetojn aŭ permesi ŝanĝojn nur post ĝisfunda revizio far aliaj anoj de la disvolviga skipo. Ĝi povas ankaŭ specifi tion kiu okazos, se ŝanĝo kontraŭe al la reguloj necesos; ekzemple, rekomenci la blokadan periodon.
NGC 6272
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kostelany nad Moravou
Kostelany nad Moravou estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště proksime de Uherské Hradiště. La municipo estas konsisto de ampleksa apudrivera ebenaĵo de rivero Moravo. Vivas ĉi tie.
La municipo estas konsisto de projekto "Agentejo por evoluo de turismo sur Kanalo de Baťa". Kiel konsisto de la projekto estis en la municipo konstruita varfo, kiu situas sur rivero Moravo.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1131.
Miguel Wansing Lorrio
Miguel Wansing Lorrio (naskiĝis en 2001, denaska parolanto kaj de la germana kaj la hispana) estas germana infana aktoro. Li unuafoje aktoris en epizodo de 2008 el la televida serio "112 - Sie retten Dein Leben" pri fajrobrigada aktivado, kaj tri jarojn pli poste publike revideblis en la filmoj Die Könige der Straße kaj Nina Undercover - Agentin mit Kids de 2011. Aparte li tamen konatiĝis per la porinfana kineja filmo Hexe Lilli - Die Reise nach Mandolan, filmita en somero 2009 kiam Miguel estis ok-jara, kaj kineje publikigita post intensa animaciigo nur du jarojn poste, en 2011. En la filmo li havis la rolon de Leon, la eta frato de la ĉefrolo Lilli. En unua volumo de la filma sukceso, filmo nomata Hexe Lilli - Der Drache und das Magische Buch, lian rolon havis la unu jaron pli aĝa kolego Sami Herzog.
Ebersbach-Neugersdorf
Ebersbach-Neugersdorf estas urba komunumo en Germanio, kiu ekestis la 1-an de januaro 2011 per kunigo de la antaŭe memstaraj najbaraj urboj Ebersbach kaj Neugersdorf. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Fine de 2010, tuj antaŭ la kuniĝo, la urba komunumo Ebersbach havis 7963 loĝantojn, la urbo Neugersdorf 5854: Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ambaŭ urboj, kaj Ebersbach kaj Neugersdorf, dokumente unuafoje menciiĝis en 1306 kaj do havas signifan historion. Jam en 1925 estis planoj administre kunigi la du loĝlokojn, sed praktike la plano tamen nur efektiviĝis en 2011.
Osmar Francisco
Osmar Francisco (n. ) estas brazila futbalisto.
Franciska Törőcsik
Franciska Törőcsik [franciska torOĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Törőcsik Franciska estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Franciska Törőcsik naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Franciska Törőcsik frue studis aktorteknikon en privata lernejo de Margit Földessy en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2013. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Eszter Novák kaj György Selmeczi. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár). Ekde 2017 ŝi ne ligiĝas al teatro, ŝi havis rolojn en pluraj lokoj. Ŝi ricevis premion en 2020.
Vaganta hundo
Vaganta hundo (野良犬) estas japana prikrima drama nigra filmo de 1949 reĝisorita de Akira Kurosawa en kiu stelulas Toshiro Mifune kaj Takashi Shimura. Ĝi estis la dua filmo de Kurosawa de 1949 produktita de la Kinartasocio kaj publikigita de Shintoho.
Ĝi estis ankaŭ ricevita kiel pripolica filmo (inter la unuaj japanaj filmoj en tiu ĝenro) kiu esploras la sintenon de Japanio dum ties pena postmilita rekuperado tra la historio de juna detektivo, ludita de Mifune, kaj lian obsedon por la rekupero de sia manpafilo, kiu estis ŝtelita de malriĉa militveterano kiu intencas uzi ĝin por ŝtelado kaj murdo.
Adaptita el nepublikigita romano de Kurosawa en la stilo de lia preferata verkisto, nome Georges Simenon, ĝi estis la unua kunlaborado de la reĝisoro kun la scenaristo Ryuzo Kikushima, kiu poste helpos por la scenaro de ok aliaj filmoj de Kurosawa. Fama, preskaŭ senvorta sekvenco, kiu daŭras ĉirkaŭ ok minutojn, montras la detektivon, maskita kiel malriĉigita militveterano, vaganta la stratojn serĉe de la pafil-ŝtelisto; ĝi uzis realan dokumentan filmadon de la milit-detruitaj kvartaloj de Tokio filmita de la amiko de Kurosawa, nome Ishirō Honda, estonta reĝisoro de Godzilo. La filmo estas konsiderata pioniro de la nuntempaj subĝenroj de polica proceduro kaj de policanparaj filmoj.
25706 Cekoscielski
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Caitlyn Elizabeth Koscielski, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Marian High School de Mishawaka (Indianao, Usono).
Castelfondo
Castelfondo estas eksa komunumo de Italio, kiu ekde januaro 2020 apartenas al nova komunumo Borgo d'Anaunia. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Nikolao, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj ĝis la fino de 2019 estis St. Pankraz, Unsere Liebe Frau im Walde-St. Felix (BZ), Laurein en la najbara, plejparte germanlingva provinco Sudtirolo, krome la trentaj komunumoj Fondo kaj Brez.
Listo de francaj oficialaj markoj
Francaj oficialaj markoj estas markoj atribuitaj al persono, loko, teritorio aŭ varo, kiu posedas apartajn kvalitojn listigitaj kaj difinitaj per leĝo aŭ reglamento. Tiuj atribuoj, kiuj estas nomumaj kaj individuaj, estas publikigitaj per Oficiala Gazeto (aŭ per Oficiala Bulteno).
Nun, en Francio ekzistas du oficialaj markotipoj : tiuj atribuitaj de la ŝtato kaj tiuj atribuitaj de internaciaj organizaĵoj.
Carzano
Carzano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Telve, Scurelle kaj Castelnuovo.
Grimault
Grimault estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 118 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Grimault etendiĝas sur 23.77 km², kaj havis 118 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 5 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacques Montenot, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Grimault apartenas al la kantono de Noyers, kies ĉefurbo estas Noyers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Permeskulturo
Permeskulturo - angle permission culture - estas termino en sia angla formo ofte uzata fare de la usona juristo kaj verkisto Lawrence Lessig kaj aliaj aŭtorrajtaj aktivistoj por priskribi socion en kiu kopirajtaj limigoj estas ĉieaj kaj plifortigitaj tiel ke ĉiuj uzoj de kopirajtitaj verkoj devas esti eksplicite luataj kaj kontrakte permesataj. Tiu havas kaj ekonomiajn kaj sociajn implikaĵojn: en tia socio, posedantoj de kopirajto povus postuli pagon por ĉiu uzo de laboro kaj, eble pli grave, jure procesi kontraŭ aliaj verkistoj kiuj verkis ion iom similan al la propra verkaĵo, akuzante ke la alia verkaĵo estus "derivita laboro", do prilaboraĵo de la propra ideo.
Lawrence Lessig priskribas permeskulturon en kontrasto kun libera kulturo. Dum permesulturo priskribas socion en kiu antaŭaj kreintoj aŭ tiuj kun potenco devas koncedi al homoj permeson uzi materialon, libera kulturo certigas, ke ĉiu ajn povas krei sen limigoj de la pasinteco.
Červený Újezd (distrikto Benešov)
Červený Újezd (nomata ankaŭ Červený Újezd ĉe Votice aŭ Červený Újezd ĉe Miličín) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie. En distanco 18 km sude situas urbo Tábor, 18 km nordokcidente urbo Sedlčany, 21 km sude urbo Sezimovo Ústí, 23 km sudokcidente urbo Milevsko, 5 km orient-nordoriente municipo Miličín, 9 km norde urbo Votice kaj 6 km okcident-nordokcidente urbo Sedlec-Prčice.
Tra Červený Újezd tradicie kondukas unu aŭ pluraj vojoj de marŝado Prago-Prčice.
George Abbott
George Francis ABBOTT (la 25an‏ de junio 1887 - la 31-a de januaro 1995) estis usona teatra produktanto, teatro- kaj kinoreĝisoro, dramisto kaj scenaristo, kies kariero daŭris dum naŭ jardekojn.
Červený Újezd (distrikto Benešov)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.
Lyssach
Pri la komunumo
Lyssach (prononcu lisaĥ) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Burgdorf kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1449 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Červený Újezd (distrikto Benešov)
Partoj de municipo
Ekde la 1-a de januaro 1980 ĝis la 23-a de novembro 1990 apartenis al la municipo ankaŭ Báňov.
Lyssach
Geografio
Lyssach situas en la Svisa Mezlando, norde de la urbo Burgdorf sur la flotebenaĵo de la rivero Emme, kiu formas la orientan limon de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Lyssach kaj Schachen kaj la industriaj setlejoj Schachenguet (apud la rivero Emme), Brämacher, Chappeli kaj Grossmatt (la tri lastaj rekte sude de la aŭtovojo).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,06 km², de kiuj 31,6% estas kovritaj de arbaro, 53,0% servas por agrikulturo kaj 14,7% por setlado.
George Abbott
Vivo
Abbott naskiĝis en Forestville, Novjorko kaj poste translokiĝis al la urbo Salamanca, kiun lia patro estis elektita por publika ofico. En 1898 lia familio translokiĝis al Cheyenne, Vajomingo, kie li studis ĉe la Kearney Militista Akademio. Plurajn jarojn poste lia familio revenis al Novjorko, kaj li studentiĝis ĉe mezlernejo en Hamburgo en 1907. Kvar jarojn poste li ricevis sian BA de la Universitato de Roĉestro kie li skribis sian unuan teatraĵon, Certainly Harmless, por la drameca klubo de la universitato. Abbott iris al Universitato Harvard kaj prenis kurson en dramverkado de George Pierce Baker. Sub la gvido de Baker li verkis la teatraĵon The Head of the Family ( La Kapo de la Familio), kiu estis prezentita en 1912 ĉe la Harvard Drameca Klubo. Post tio, li laboris dum jaro kiel reĝisoro en kompakta teatro en Bostono, kaj lia teatraĵo The Man in the Sewer estis surscenejigita.
Lyssach
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lyssach limas en nordo al Rüdtligen-Alchenflüh, en nordoriento aliflanke de Emme al Kirchberg, en sudoriento al Burgdorf, en sudo al Rüti ĉe Lyssach, en sudsudokcidento al Mötschwil, en sudoriento al Hindelbank, en oriento al Kernenried, kaj en nordoriento al Fraubrunnen.
George Abbott
Vivo
Abbott komencis agi sur Broadway en 1913. Post aktorado en pluraj teatraĵoj en New York, li komencis skribi. Lia unua sukcesa teatraĵo estis "Autumn Ravine" en 1925. Abbott akiris reputacion kiel sagaca "scenvulpo", kaj ofte estis vokita sur kontroli ŝanĝojn en enscenigo kiam spektaklo renkontis malfacilaĵojn en provludoj kaj kuroj antaŭ malfermiĝado sur Broadway. Lia unua furoraĵo estis la spektaklo Broadway, kiun li skribis kaj reĝisoris en kunlaboro kun Philip Dunning, malfermiĝis ĉe la Broadhurst Teatro en septembro 1926, kaj kuris por 603 prezentoj. Aliaj produktadoj ankaŭ estis sukcesaj, kaj tio estis la komenco de la kreado de multaj Broadway-spektakloj. Li ankaŭ laboris en Holivudo kiel scenaristo kaj reĝisoro, daŭrante labori kun lia teatro.
Lyssach
Trafiko
La kantona ĉefvojo n-ro 1 de Berno al Zuriko kaj la svisa aŭtovojo A1 pasas norde de la komunumo. Tra la ocidenta flanko de la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 23 de Burgdorf al Fraubrunnen. La alveturejo Kirchberg al la aŭotvojo situas unu kilometron norde de la komunumo en Rüdtligen-Alchenflüh. En la centro de la komunumo troviĝas stacidomo de la tranjnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Burgdorf al Berno. La nordaj komunumpartoj (Schachenguet kaj Schachen) estas servataj de buslinio de Burgdorf al Fraubrunnen.
George Abbott
Vivo
En 1957 li reĝisoris kaj produktis kune kun Stanley Donan la muzikan filmon The Pajama Game.
Inter tiuj kiuj ŝuldas la komencon de siaj karieroj al Abbott estis Leonard Bernstein, Stephen Sondheim, Bob Fosse, Elaine Stritch, John Kander, Fred Ebb kaj Liza Minnelli.
En 1963, li publikigis sian aŭtobiografion, Mr. Abbott.
Abbott estis edziĝinta al Edna Lewis de 1914 ĝis ŝia morto en 1930 kaj ili havis unu infanon. Aktorino Mary Sinclair estis lia dua edzino de 1946-1951. Li havis longan amaferon kun aktorino Maureen Stapleton de 1968 ĝis 1978, kiam ŝi estis 43-jaraĝa kaj li estis 81-ajaraĝa, kaj post jardeko Abbott forlasis ŝin por pli juna virino. Li tiam edziĝis je la tria.
Abbott estis vigla viro kiu restis aktiva ĝis sia 100-a naskiĝdatreveno, ludante golfon kaj dancante. Li mortis pro apopleksio en 1995, en Miami Beach, Florido, 107-jaraĝa. The New York Times skribis en lia nekrologo: "Sinjoro Abbott diris ke semajnon kaj duonon antaŭ sia morto li ankoraŭ diktis reviziojn al la dua akto de The Pajama Game en klara menso, krom labori pri la reviviĝo de Dame Yankees. Antaŭ unu jaro, 106-jaraĝa, li promenis laŭ la koridoro ĉe la premiero de Dame Yankees kaj ricevis ovacion. Oni aŭdis lin diri al siaj kolegoj: „Ĉi tie devas esti iu grava”.
Escalquens (stacidomo)
Escalquens estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Escalquens, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Daiki Watari
Daiki Watari (渡 大生, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Giravanz Kitakyushu, Tokushima Vortis kaj Sanfrecce Hiroshima.
Godzilo (1954)
Godzilo aŭ Godzilla (ゴジラ) estas japana kaiju filmo de 1954 reĝisorita de Ishirō Honda, kun specialaj efektoj de Eiji Tsuburaya. Produktorita kaj distribuita de Toho Studioj, ĝi estas la unua filmo de la franĉizo Godzilla kaj de la Ŝova-epoko. En la filmo stelulas Akira Takarada, Kōchi Momoko, Akihiko Hirata kaj Takashi Shimura, kun Haruo Nakajima kaj Kacumi Tezuka kiel Godzilla. En la filmo, la aŭtoritatoj de Japanio baraktas kontraŭ la subita apero de giganta monstro, kies atakoj sugestas timojn de nuklea holokaŭsto dum la postmilita Japanio.
Godzilla ekproduktiĝis post Japan-Indonezia kun-produktorado kolapsis. Cuburaĝa origine elektis gigantan polpon antaŭ la filmistoj decidiĝis por dinosaŭr-inspirita kreitaĵo. Godzilla pioneris formon de specialaj efektoj nome "kostumimito", en kiu figuranto vestante kostumon interagadas kun miniaturaj scenejoj. Ĉefa filmado daŭris 51 tagojn, kaj la specialaj efektoj 71 tagojn.
Godzilla estis publikigita en kinejoj en Japanio la 3an de Novembro, 1954, kaj enspezis 183 milionojn da enoj (1.6 milionoj da usonaj dolaroj) dum sia origina prezentado en kinejoj. En 1956, tre re-eldonita "usonigita" versio, titolita Godzilla, King of the Monsters! (Godzilo, Reĝo de la Monstroj!) estis publikigita en Usono. La filmo etendiĝis al multrimeda franĉizo, agnoskita de Guinness World Records kiel la plej longa filmofranĉizo en la historio. La rolulo Godzilo ekde tiam iĝis ikono de la internacia pop-kulturo, kaj la filmo de 1954 estis konsiderita kiel tiu kiu plej establis la modelon por la tokusacu komunikrimedoj. Ekde ties publikigo, la filmo estis konsiderata kinematografia atingo kaj unu el la plej grandaj monstrofilmoj iam faritaj.
Preĝejo Sankta Cecilio (Arundo)
La Preĝejo Sankta Cecilio de Arundo, Hispanio, estas katolika kirko, kiu apartenis al la ordeno de "Senŝuaj Triunuanoj" (fondita en 1594) ĝis kiam en 1663 ili konstruis novan pregeĵon sur la Ermitejo de Kristo de la Rokoj. En 1836 ĝi iĝis eduka centro kaj en 1875 ĝi iĝis paroĥejo de Sankta Cecilio.
Amagne - Lucquy (stacidomo)
Amagne - Lucquy estas franca stacidomo sur linioj -,  - Amagne - Lucquy kaj Amagne - Lucquy - , situanta inter j Lucquy kaj Novy-Chevrières, apud Amagne, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Escalquens
Escalquens estas franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Escalquinois.
Napoleona ŝtono (Jena)
Kunteksto historia
Post tri malsukcesaj koalicioj kontraŭ la milite fortega Franclando okazis la Milito de la Kvara Koalicio. La nova alianco ekde 1806 konsistas el la armeoj de Rusio kaj Prusio kiel (pli malfrue) ankaŭ de la Unuiĝinta Reĝolando kaj Svedio. Komenciĝis tiu ĉi milito per la unuiĝo de la ĉefaj armeoj de Prusio kaj de la soldataro de generalo Hohenlohe-Ingelfingen; la tuto okazu en Turingio. Ĉar oni ne atendis la alvenon de la rusaj trupoj la franca tirano povis reagi rapidege. Li ekkampanjis al Turingio por malhelpi la unuiĝon de la du trupoj. Sekve liveris la unuaj bataloj en la 9./ 10.10.1806. Poste la francoj retiriĝis kun la celo Berlino ekde la 12.10. laŭlonge de Saale norden por eviti batalon kaj ne esti forbaritaj de Berlino. Por Napoleono malklaris la situo de la prusiaj trupoj: li supozis ke ili estis norde en la regiono inter Naumburg (Saale) kaj Lepsiko. Lia marŝalo Jean Lannes malkovris la malamikojn nur unu tagon pli poste apud Jena. Pro tio Napoleono gvidis la soldatojn tien ĉi kaj okupigis tie la strategie gravajn montojn, ĉefe Landgraf kaj Windknollen. La zono de ĉe Windknollen historie gravas kiel elirpunkto de la menciita batalo en la jaro 1806. De tie ĉi Napoleon ekpafigis la soldatojn je la horo sesa matene post pasigo de la nokto al la 14-a de oktobro surloke. Pafado estas sur la urbon Jena kaj la vilaĝon Jena-Closewitz. Tio subtenitis fare de la artilerio kiu estis surmetita dum la antaŭinta nokto sur la Windknollen-altebenaĵo. La prusiaj trupoj ĉiuokaze malsufiĉe estis pretigitaj; krome ili ne disponis pri kompleta nombro da soldatoj pro la antaŭaj bataloj ĉe Schleiz kaj Saalfeld, nur kvar tagojn pli malfrue. La hohenlohe-oj troviĝis je kelkaj kilometroj ueste de la urbo proksime de Jena-Isserstedt kaj Vierzehnheiligen kaj devis reen formarŝi pro daŭra atako fare de la franclandanoj. Sume falis respektive vunditis dum la batalo apud Jena ĉ. 10.000 prusiaj kaj saksiaj soldatoj. Aliaj dek miloj kaptitis.
Iama formo monumenta
La Napoleona ŝtono windknollen-a estis en sia unua formo landlimŝtono inter Jena kaj la najbara setlejo Jena-Cospeda, kiel multaj aliaj similaj markiloj en la 18-a kaj la frua 19-a jarcento. Sed post la batalo de Jena/Auerstedt cizeligitis ene granda litero N por Napoleono, laŭ ordono de la franca tirano mem. En la 19-a jarcento la ŝtono anstataŭigiis dufoje; la dua portis eĉ imperiestran kronon.
Post la Dua mondmilito la tuta regiono iĝis armea spaco de la Ruĝa Armeo. En la 1960-aj jaroj eĉ malaperis la memorŝtono. Post Turniĝo kaj forigo de la medipoluantaj spuroj de la sovetiaj okupintoj en 1991, la societo Academica & Studentica Jenensia e. V., la vilaĝa administrantaro de Cospeda kaj la societo Jena 1806 e. V. prizorgis la meton de la nuna ŝtono.
Enskribitaĵoj
Norde estas citaĵo de Golo Mann : In Deutschland labte man sich an größerem Hasse wie an heißerer Bewunderung Napoleons ein gutes Jahrhundert lang. Eoste troviĝas diversaj distancoj de vivstacio napoleonaj disde Windknollen, laŭ alfabeto ordo: Sude videblas la fama N-litero, simbolo por Napleono, kaj krono: ambaŭ ore. Malsupre estas la dato de la batalo terura, la 14.10.1806. Ueste finfine oni informatas pri societoj kaj administradoj kiuj post 1989 ebligis la restarigon monumentan.
Castello Tesino
Castello Tesino estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Canal San Bovo, Pieve Tesino, Scurelle, Cinte Tesino, Lamon (BL), Grigno kaj Arsiè (BL).
Esperantigo de vortoj el hispana fonto
Por esperantigo el aliaj lingvoj, vidu ĉe: Esperantigo de vortoj
Por la sonoj de la hispana lingvo, vidu ĉe: Hispana literumado
Smržice
Smržice estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Ĝi troviĝas 3 km nordokcidente de Prostějov. Vivas ĉi tie.
Esperantigo de vortoj el hispana fonto
Ĉu grafisme aŭ fonetisme?
Kvankam Golden (vidu la bibliografion ĉi-sube) asertas, ke "estas eble sistemigi la transskribadon kaj asimiladon per starigo de kohera regularo", en la praktiko tamen ne eblas esperantigi vortojn el la hispana lingvo uzante unu solan ĉionsolvan regul(ar)on aŭ sistemon. Foje konvenas transskribi grafisme, foje fonetisme, foje laŭ la tradicio, foje kompromisante inter lingvoj aŭ inter kriterioj, foje kombinante du aŭ pli da sistemoj.
Ekzemple, ofte okazas, ke oni esperantigas fonem(ar)on ne ekzistantan en esperanto per esperanta fonem(ar)o, kiu ne identas kun ĝi, tamen ebligas konservi distingon.
Smržice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
Esperantigo de vortoj el hispana fonto
Ĉu grafisme aŭ fonetisme?
Precize tiel okazas kiam la literon c (prononcatan [θ] antaŭ e kaj i, sed [k] antaŭ a, o kaj u) oni redonas respektive per la esperantaj c [ʦ] kaj k. En la unua kazo, fonemo ne ekzistanta en la hispana ([ʦ]) respondas al fonemo ne ekzistanta en esperanto ([θ]), kio konservas la distingon.
Golden mem akceptas, ke "plurfoje estas necese akcepti kompromisajn formojn" kaj ke "la bazo de tiu kompromiso estas proporcia aplikado de fonetismo kaj grafismo tiel, ke asimilaĵoj plej fidele prezentas la skribbildojn de siaj etimoj kaj samtempe estas facile prononceblaj."
La fontoj de hispanlingvaj vortoj
Antaŭ ol esperantigi vorton el la hispana lingvo, necesas studi la devenon mem de la vorto, ĝian etimologion. Eble ĝi estas vorto de latina origino, ekzistanta ankaŭ en almenaŭ aliaj latinidaj (konkrete iberaj) lingvoj. Eble ĝi devenas de la araba, de la eŭska, aŭ de latin-amerikaj lingvoj kiel la navatla aŭ la keĉua.
Ekzemple, por esperantigi la nomon de la iama romia urbo kies hispana nomo estas Numancia (kaj adjektivo — numantino) oni povus pensi pri la sekvaj formoj: Numancio (simila al "Valencia" = Valencio) aŭ, laŭ ĝia latina etimo Numantia, Numanco (simile al Florentia = Florenco).