cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kisszőlős
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la kuprepoko, antaŭ la hungaroj romianoj alvenis. La unua mencio devenis el 1266 en formo Villa Scevleus. La kampoj longe apartenis al la katolika eklezio. En 1566 la turkoj okupis kaj detruis la vilaĝon. Ekde 1698 lernejo funkciis. Kiel la vilaĝonomo montras, la vinkulturo estis grave. La vilaĝo ekhavis kurenton ekde 1932, akvodukton ekde 1995, gasodukton ekde 2001. Kolĥozo pri Honesto formiĝis en 1959.
Vilaĝservoj estas kulturdomo, sportejo, kuracejo, migra poŝto.
Quincieux
Quincieux estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Quincerots.
TLM
La vorto havas plurajn signifojn:
Guadalupe (Puebla)
Guadalupe estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Guadalupe.
Geografio
La komunumo laŭ la popolnombrado de la instituto INEGI en 2005 havis 6355 loĝantojn. El tiuj estas 2896 viroj kaj 3459 virinoj. La komunumo havas surfacon de 66.35 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 5′ norda latitudo kaj 98° 7′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1100
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21066a.htm
Muhaĝiroj
La Muhaĝiroj (foje ankaŭ literumita Mahaĝiroj kaj Mohaĝiroj) estas islamanaj enmigrintoj, de pluretna deveno, kaj iliaj posteuloj, kiuj migris de diversaj regionoj de Barato al Pakistano, post la sendependeco de Pakistano. Kvankam multaj el ili devenas de regionoj kun origine diversaj etnaj lingvoj, ili estas ordinare identigitaj kiel parolantoj de la urdua lingvo.
TLO
La vorto havas plurajn signifojn:
NGC 3619
NGC 3619 (aliaj indikoj — UGC 6330, MCG 10-16-115, ZWG 291.54, IRAS11164+5802, PGC 34641) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
András Hegedüs
HEGEDÜS András [hegedueŝ andraŝ] (naskiĝis la en Szilsárkány; mortis la ) estis hungara komunista politikisto, ekonomikisto, sociologo. En 1955 kaj 1956 li estis ĉefministro.
Lia nomo signifas laŭvorte VIOLONISTA, kiu hungare nun skribiĝas HEGEDŰS, sed la familia nomo de la iama ĉefministro estas skribenda per mallonga Ü.
Neukirch (Luzacio)
Neukirch (jen germane, suprasorabe Wjazońca) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio, en la historia regiono Supra Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
TLP
La vorto havas plurajn signifojn:
RVB (kolormodelo)
RVB (ofte ankaŭ RGB - laŭ la angla: Red-Green-Blue) estas la nomo de kolormodelo uzata por adicia reprezento de koloroj, t. e. por koloraĵoj, kiuj mem elsendas lumon. Ĝi deriviĝas de siaj bazaj koloroj ruĝa (R), verda (V) kaj blua (B) kaj estas uzata por - ekzemple - televidiloj, komputilaj ekranoj kaj ankaŭ en la konvencia kolorfotografio.
La teorio pri la RVB-kolormodelo jam antaŭ la elektronika epoko estis evoluigita pro la homa trikromata percepto de koloroj.
Tipaj RVB-bildregistriloj estas
Tipaj RVB-bildprezentiloj estas
Kontraŭe printiloj kaj presiloj funkcias ne laŭ adicia sed laŭ subtraha kolormodelo, ili do ne estas RVB-iloj sed CMFN-iloj.
Internacia Tago de la Afrika Infano
Internacia Tago de la Afrika Infano, angle: Day of the African Child - estas internacia tago kaj festo celebrata ĉiujare la 16-an de junio ekde 1991. Iniciatinto de la evento estis Organizaĵo por Afrika Unueco (nuntempe Afrika Unio) kune kun la Fonduso de Unuiĝintaj Nacioj por Urĝa Helpo al Infanoj - UNICEF. La tago memorigas infanmasakrojn en Soweto apud Johanesburgo en Sud-Afriko, faritajn en 1976 de tiama rasisma reĝimo, kiam miloj da negraj infanoj eliris la 16-an de junio al stratoj en la protesto kontraŭ malalta nivelo de edukado kaj postulante rajton lerni en la gepatra lingvo. La polico mortpafis multajn knabojn kaj knabinojn: dum du semajnoj murdiĝis pli ol cent personoj, kaj vundiĝis pli ol mil.
Józef Banek
Józef Wilhelm Banek (naskiĝis la 8-an de januaro 1892 en Varsovio, mortis samloke la 15-an de julio 1985) – pola librotenisto, agento de Pola Enlanda Armeo, justulo inter la popolo savinta esperantiston Isaj Dratwer.
Vivo
Li devenis de protestanta familio, filo de August kaj Katarzyna el domo Brude. Lia pli aĝa frato Henryk Banek estis ekziligita al Siberio.
Dufoje edziĝinta – kun Teresa Elza kaj Anna, nomata Andzia, filino de rusa generalo, kiu pereis apud Varsovio en la januara ribelo kontraŭ Rusia Imperio.
Dum la germana okupado li savis en sia loĝejo ĉe la strato Stalowa 46 m 33 en la Varsovia kvartalo Praga judan esperantistan familion Dratwer, kaj Izaak Miller kun fratino.
Kune kun la dua edzino ricevis la titilon Justulo inter la popoloj.
Carpignano Sesia
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la kristana festo sankta kruco, kies tago, la 14-a de septembro, sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Oberried ĉe la Lago de Brienz
Geografio
Oberried situas en Berna Oberlando ĉe la norda flanko de la Lago de Brienz. En sudo la komunumo leviĝas ĝis al la monto Tannhorn, kiu kun alteco de 2221 m m.s. estas la plej alta punkto de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Oberried kaj la setlejoj Ey, Rieden, Gummla, Wychel, Derfli kaj Biel.
Dawson's Creek
Dawson's Creek estas usona televidserio elsendata inter la jaroj 1998 kaj 2003, de la populara ĉeno Warner. La televidserio rakontas pri la vivo de kvar geknaboj kiuj loĝas en la fikcia marvilaĝo Capeside, en la ŝtato Masaĉuseco. Ĝi ankaŭ montras la evoluon de iliaj turbulentaj vivoj, ekde la unuaj jaroj en la gimnazio ĝis la universitato, ampleksigante al ĉiaj dramoj kaj adoleskaj problemoj.
Oberried ĉe la Lago de Brienz
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 20,12 km², de kiuj 43,3% estas kovritaj de arbaro, 38,2% servas por agrikulturo kaj 2,4% por setlado.
Dawson's Creek
Roluloj
En la serio ĉefrolas 4 geknaboj en la komenco, Dawson Leery (James Van Der Beek), Pacey J. Witter (Joshua Jackson), Jennifer "Jen" Lindley (Michelle Williams), kaj Josephine Lynn "Joey" Potter (Katie Holmes); al kiuj poste aldoniĝis en la dua sezono Jack McPhee (Kerr Smith) kaj lia fratino "Andie" McPhee (Meredith Monroe) kaj Audrey Liddell (Busy Philipps) en la kvina.
Oberried ĉe la Lago de Brienz
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oberried ĉe la Lago de Brienz limas en nordoriento al Flühli (LU), en oriento al Brienz, en sudo al la Lago de Brienz, en okcidento al Niederried ĉe Interlaken, kaj en nordokcidento al Habkern.
Dawson's Creek
Roluloj
La serio ankaŭ havis grandajn sekundarajn geaktorojn kiuj rolis kiel familianoj kaj geamikoj kiuj eventuale aperis en la epizodoj: Evelyn 'Grams' Ryan (Mary Beth Peil), avino de Jen, Gale Leery (Mary-Margaret Humes), Patrino de Dawson, Mitch Leery (John Wesley Shipp), patro de Dawson, Bessie Potter (Nina Repeta) fratino de Joey, aŭ Doug Witter (Dylan Neal), frato de Pacey inter aliaj.
Oberried ĉe la Lago de Brienz
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6/11 de Interlanken al Brienz. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la etspura trajnlinio de Interlaken tra Brünig-Pasejo al Lucerno.
Celesteno la 3-a
Celesteno la 3-a (latine Coelestinus Tertius, naskonome Giacinto Bobone Orsini) estis papo de la katolika eklezio, elektita en la jaro 1191. Li oficis ĝis sia morto la 8-an de januaro 1198, dum 6 jaroj, 9 monatoj kaj 18 tagoj. Sume temis pri la 175-a papo.
Oberried ĉe la Lago de Brienz
Historio
La unua dokumenta mencio de Ried datiĝas el la jaro 1291 kiel Riede. La unua dokumenta mencio de Oberried datiĝas el la jaro 1303 kiel Obirnriet. Dum mezepoko Oberried apartenis al la Senjorujo Ringgenberg kun kiu ĝi en la jaroj 1411 kaj 1439 fariĝis havaĵo de la Monaĥejo Interlaken. Post la mondigo de la monaĥejo pro la reformacio de 1528 Oberried fariĝis parto de la Voktejo Interlaken, kiu post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 fariĝis la distrikto Interlaken kaj en la jaro 2010 integrita en la nova administra distrikto Interlaken-Oberhasli.
Jean-François Carteaux
Jean Baptiste François CARTEAUX (31a de Januaro 1751 – 12a de Aprilo 1813) estis franca pentristo kiu iĝis Generalo en la Franca Revolucia Armeo. Li famas ĉefe ĉar li estis la juna komandanto kun Napoleono Bonaparte dum la Sieĝo de Toulon en 1793. Tamen li ne estis tre lerta kaj perdis energion ĉe Ollioules.
Carteaux postvivis la Regnon de Teroro kaj estis poste sendita lukti en la Milito de Vendée. Kiam Bonaparte estis elektita Unua Konsulo, li nomumis Carteaux kiel Administranto de la Reĝa Loterio de Francio. Carteaux mortiĝis en 1813.
NGC 3620
NGC 3620 (aliaj indikoj — ESO 38-10, IRAS11143-7556, PGC 34366) estas galaksio en konstelacio Ĥameleono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Littenseradiel
Littenseradiel (Littenseradeel) estas antaŭa municipo en la provinco Frislando (Nederlando, kies partoj ekde la komenciĝo de 2018 dividiĝis al la municipoj Leeuwarden, sudokcidenta Frislando kaj la nova municipo Waadhoeke. Laŭ la stato de  ĝi havis  loĝantojn kaj areon de, de kiu  akvo.
La municipo estas formita pro komunuma rearanĝo je la per kunfandiĝo de la antaŭaj municipoj Baarderadiel kaj Hennaarderadiel.
En 2007 la nederlanda gazeto proklamis la municipon kiel la plej sekura municipo de Nederlando. La plej malsekura municipo estas Eindhoven laŭ tiu gazeto.
Egoismo
Oni povas rigardi ĝin kiel la radika malvirto. De ĝi venas ĉia malbono, sur la fundo de ĉiuj malvirtoj kuŝas egoismo. Egoismo estas neakordigebla kun justeco, amo kaj karitato; ĝi nuligas ĉiuĵn ceterajn bonkvalitojn. El ĉiuj homaj neperfektaĵoj, la plej malfacile elradikigebla estas egoismo, ĉar tiu ĉi naskiĝas la malforto de la karno de kiu la homo ne povis liberiĝi. Por la daŭrado de influo de materio ĉiu kunhelpas: leĝoj, sociaj organismoj kaj edukado. Egoismo malfortiĝos ĉe la supereco de la morala vivo antaŭ la materia vivo.
Ofte faras la homon ankaŭ egoista ĝuste la pikvundo kiun li ricevas de la egoismo de aliaj, ĉar li sentas la neceson preni defendan teniĝon. Vidante ke aliaj pensas pri si mem kaj ne pri li, la homo estas alkondukata al zorgado pri si, prefere ol pri la aliaj.
Tiro (urbo)
Tiro (fenicie cur, latine Tyrus, akade curru, hebree צר cur, greke Τύρος Týros, arabe الصور as-súr) estas antikva fenicia urbo en Libano sur marbordo de Mediteraneo. La novepoka urbo senĉese nomiĝas Sur. La nomo de tiu ĉi urbo signifas Roko, ĉar la urbo originale estis konstruita sur roko.
La novepoka Tiro havas 117 000 loĝantojn (en 2003), situas ĉe bordoj de la Mediteraneo, 80 km sude de Bejruto. Ĝi estas hodiaŭ la kvara plej loĝata urbo de Libano, kie la ĉefa ekonomia branĉo estas la turismo. Tion helpas, ke la antikvaj partoj de la urbo en 1984 ricevis la titolon pri monda heredaĵo.
Tiro havis orepokon en la antikvo, kiam ĝi estis plej grava urboŝtato de Fenicio, grava faktoro de la Mediteraneo. Laŭ la legendoj tie naskiĝis Eŭropa kaj Dido. Ĝiaj ŝipveturistoj fondis en 814 a.K. Kartagon.
Gerd Müller (politikisto)
Gerd Müller (naskiĝis en la urbo Krumbach (Ŝvabio) de Bavario, do nun -jara) estas germana politikisto, kiu membras en la konservativa politika partio CSU. Ekde 2005 li estis parlamenta ŝtata sekretario, fakte vic-ministro, en la ministerio pri nutro, agrikulturo kaj protekto de konsumantaro, gvidita de la sampartia nacia ministrino Ilse Aigner. La 15-an de decembro 2013 li nomumiĝis ministro pri ekonomia kunlaboro kaj evoluo en la nova registaro de Germanio. Gerd Müller transprenis la ministran postenon de la liberalulo Dirk Niebel. Ankaŭ en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 kaj 2021 li havis tiun ministran postenon.
Autostrada Wielkopolska S.A.
Autostrada Wielkopolska S.A. (AW SA) - estas firmao (akcia kampanio) kiu estas koncesiulo de aŭtovojoj en Pollando. Ĝi estis verkita en 1993j kun kampanejo en Poznań. Ĝi koncesias kelkaj partoj de Pola aŭtovojo A2.
Publika Televido de Armenio
Publika Televido de Armenio (Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն, 1TV ), Hajastani Hanrajin Herustaenkerutjun; ankaŭ konata kiel Armenio 1 aŭ ARMTV, estas la publika televida stacio de Armenio, kiu komencis elsendojn en 1956.
Unuaj jaroj
Publika Televido de Armenio devenas de la 5-a de septembro 1955, kiam la Konsilio de Ministroj de Sovetunio decidis konstrui 27 programcentrojn kaj kvin staciojn en la sovetaj respublikoj. La 29-an de novembro 1956, la dato de sovetiĝo de Armenio, estis transdonita la unua programo de armena televido.
La oficiala malfermo de la armena televido okazis la 9-an de februaro 1957, kiam regulaj programoj komencis elsendiĝi. Poste tiun jaron la 6-an de aŭgusto 1957, la unua novaĵprogramo estis elsendita, titolita Novaĵoj de la Semajno. Unue la novaĵa programo ne estis perioda, sed ĝis februaro 1958 la novaĵa programo fariĝis perioda, kio rezultigis la kreon de la novaĵa redakcio.
La 13-an de oktobro 1957 formiĝis la Ŝtata Komitato pri Radiaj kaj Televidaj Programoj de la Konsilio de Ministroj de la Armena Soveta Socialisma Respubliko. Laŭ la dekreto de Sovetunia Supera Soveto eldonita en decembro 1970, la Ŝtata Komitato pri Radio kaj Televido estis renomita al Tut-Unia Respublikana Ŝtata Komitato pri Televido kaj Radio-Dissendo.
En marto 1973 la televidstacio komencis siajn preparojn por la transiro al koloraj dissendoj. Inĝenieroj por kolora movebla stacio, televida produkta laboratorio, videoregistradaj unuoj estis akiritaj por komenci ĉi tiun procezon. La 1-an de majo 1973, la stacio faris sian unuan koloran transdonon ekde la Placo Lenino por la Maja Parado. Unue la koloraj programoj estis transdonitaj nur de la telefona stacio, de la grandaj festoj, koncertoj, sportaj eventoj de la lando. Ekde 1978 ĉirkaŭ 50 procentoj de la programoj de la unua kaj la dua armenaj kanaloj estis koloraj. Ekde aŭgusto 1973 estis elsenditaj la unuaj videoregistradoj, kiuj faris 70 procentojn de la programoj en 1978.
En novembro 1977 nova 311,7 metrojn alta televida turo estis starigita, same kiel "Orbita-2", spaca komunika stacio, kiu transdonis la duan programon de la Centra Televido de Moskvo. En 1978 eblis vidi ankaŭ la kvaran kanalon de la Centra Televido en Armenio.
1990 ĝis hodiaŭ
Ĉar politikaj potencoj ekŝanĝiĝis en 1990, la tiama ĉefministro, Vazgen Manukjan, nomumis Henrik Hovhannisyjan, nekomuniston, estri la programojn de la Ŝtata Departemento de Televido kaj Radio. Li komencis la reformadon de la armena televido, kaj laŭ enhavo kaj strukturo. Tiuj ŝanĝoj celis kovri la situacion de la karabaĥa movado, kaj la disfalo de Sovetunio.
Armenio deklaris sian sendependecon la 21an de septembro 1991. Monaton poste, la prezidento de la lando subskribis la Leĝon de la Armena Respubliko "Pri Amaskomunikiloj". Unuafoje en Armenio la informa sistemo havis okazon disvolviĝi en libera kaj favora medio. La sinesprimlibereco kaj pure nacia propagando superregis por la armena televido.
La ekonomia krizo de la lando serioze influis la funkciadon de la nacia televido. La buĝeto estis grave reduktita kaj la kvanto de spektantoj malpliiĝis. Laŭ la datumoj de novembro-decembro 1993, la statistika televida spektantaro estis 27,4%.
En 1996 la dua kanalo de la armena televido disiĝis kaj fariĝis aparta programo. Robert Mavisakaljan estis nomumita direktoro de televido Nork. En mallonga periodo "Nork" povis altiri la atenton de la plejparto de la spektantaro.
Laŭ la Leĝo de la Respubliko Armenio "Pri Televido kaj Radio" en vigleco ekde 2000, la Publika televido komencis dissendi ĉiujn siajn programojn, filmojn en la armena ekde la 1-a de januaro 2005. La publika televido eklaboris pri la tradukado de programoj en la armena eĉ antaŭ ol la leĝo estis adoptita. Traduka studio ekipita per speciala akustika kaj filmotranĉa ekipaĵo estis kreita.
Novaj vojoj kaj perspektivoj malfermiĝis por la Armena Publika Televido en 2005. La Armena Publika Televido kaj Radio estis agnoskitaj plenrajtaj kaj egalaj membroj de la Eŭropa Unio de Radio kaj Televido ĉe la 56-a Ĝenerala Asembleo de la Eŭropa Dissendada Unio okazinta en Dubrovnik la 7-an kaj la 8-an de julio. Fariĝante Aktiva Membro de Eŭropa Dissenda Unio, Armenio akiris la rajton partopreni en la Eŭrovido-Kantokonkurso, kiu dum 50 jaroj jam fariĝis plej ŝatata evento por la eŭropanoj.
Saint-Grégoire-d'Ardennes
Saint-Grégoire-d’Ardennes [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 140 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Grégoire-d’Ardennes situas en la sudo de Charente-Maritime, sudoriente de Pons.
Eugen Roth
Eugen ROTH (naskiĝis la 24-an de januaro 1895, mortis la 28-an de aprilo 1976) estis germana verkisto.
Eugen Roth naskiĝis en Munkeno. En sia naskiĝurbo li studis germanistikon, historion kaj arthistorion, en la jaro 1922 li doktoriĝis. Ekde 1927 li laboris kiel redaktoro, kaj post kiam la naziaj regantoj maldungis lin en 1933, li plene dediĉis sin al la verkado. Grandan sukceson li atingis per siaj satire humurecaj poemaroj. Eugen Roth mortis en Munkeno.
Diego Andrada de Payva
Diogo Andrada de Payva (1528-1575) estis portugala teologo, polemikisto kaj profesoro pri teologio de la Universitato de Koimbro. Tiel granda estis lia reputacio ke la portugala reĝo Sebastiano sendis al la Koncilio de Trento, kie li elstariĝis dank'al la forto de sia retoriko. Lia verko "De Conciliorum Auctoritate" estis bone akceptita en Romo ĉar en ĝi li ekzaltis la papan aŭtoritatecon.
Granda Kazino Sardinero
La Granda Kazino Sardinero estas kazino en la urbo Santandero (norda Hispanio). Ĝi situas en la kvartalo El Sardinero, ĉe la Kantabra Maro.
Historio
Oni konstruis kaj inaŭguris la nunan kazinon en 1916, laŭ projekto de la arĥitekturisto Eloy Martínez del Valle. Komence, oni ludis ruleton kaj bakaraton kaj ankaŭ organizis balojn, festojn, teatron, muzikalojn aŭ operojn. Post la Hispana Enlanda Milito la kazino estis tre malaktiva. De la fino de milito ĝis 1978 oni uzis nur la teatrejon kiel kinejon.
La 1-an de decembro 1978 oni remalfermis la kazinon kiel vetludejon, post reformado laŭ desegno de la arĥitekturisto Ricardo Lorenzo, kiu konservis la novklasikan stilon kun secesia influo.
Nun en la kazino estas vetludejo, ejo de aŭtomatoj, restoracio, tri manĝejoj, du trinkejoj, kafejo, festejo kaj ekspoziciejo pri arto.
Damo (ŝako)
La damo (ankaŭ reĝino) estas la plej forta peco en ŝako. Ĉiu ludanto komencas la ludon kun unu damo centre de sia unua linio apud la reĝo kaj la dama kuriero. Ofta eraro de ŝaka komencantoj estas misinterŝanĝo de la reĝo kaj la damo, tial oni uzas la mnemonikon, "Metu la damon sur ĝian koloron." Laŭ "algebra" notacio, la blanka damo komencas ĉe d1 kaj la nigra damo komencas ĉe d8. Oni povas movi la damon rekte en ĉiu direkto (vertikala, horizontala aŭ diagonala), tiel kunigante la trajtojn de ambaŭ la turo kaj kuriero. Kiel ĉiuj pecoj, damo kaptas per okupado de la ĉelo, kie kontraŭa peco estas.
Oni taksas la damon iomete pli forta ol turo plus kuriero, kaj iomete malpli forta ol du turoj. Ĉar la damo estas pli valora ol iu ajn peco, tiel preskaŭ ĉiam estas malavantaĝe interŝanĝi la damon kun iu ajn peco escepte de la kontraŭa damo, escepte se la interŝanĝo kondukas al formacio, kie oni povas devigi la kontraŭulon en ŝakmaton.
Kerak
Kerak (eblas ankaŭ Karak, aŭ Al Karak, arabe الكرك) estas urbo en hodiaŭa Jordanio kun glora krucista burgo Krak des Moabites. Hodiaŭ ĝi estas ĉefurbo de Keraka gubernio
Situo
Kerak estis dum krucista milito parto de Jerusalema reĝlando, ĝi situas sude de Amano sur Reĝa aŭtostrado. La antikva fortikaĵo, prenita fare de krucistoj, troviĝas en alteco ĉirkaŭ 1000 metroj super maro kaj ĝi estas el tri flankoj ĉirkaŭita per valo. La komandanto de burgo havis belegan vidon al Morta Maro. La urbo kun proksimume 20000 loĝantoj fieras per kvanto da konstruaĵoj, restoracioj aŭ lokoj por ripozo el osmanida arkitekturo de la 19-a jarcento. La urbo okupas triangulan plataĵon kun burgo en suda angulo, kiu dominas al la regiono.
Christophe Saliceti
Antoine Christophe SALICETI (baptita kiel Antonio Cristoforo Saliceti: Antoniu Cristufaru Saliceti en korsika; 26a de Aŭgusto 1757 – 23a de Decembro 1809) estis korsika franca politikisto kaj diplomato de la Revolucio kaj de la Unua Imperio.
Kiel deputito de la Nacia Konvencio, Saliceti iĝis Montagnard kaj la 15an de Januaro 1793 voĉdonis por la mortigo de la reĝo Ludoviko la 16-a, kaj estis sendita al Korsiko en misio por superrigardi Pasquale Paoli kaj plifortigi la Regno de Teroro; tamen, li estis pelita al retiriĝo al Provenco, kie li partoprenis en la subpremado de la ribeloj de Marsejlo kaj Toulon. Dum tiu tempo li renkontis kaj helpis sian samlandanon Napoleono Bonaparte.
TLS
La vorto havas plurajn signifojn:
3360 Sirinkso
3360 Sirinkso estas tre malgranda, meze hela apolona asteroido malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj R. Scott Dunbar elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi ricevis, en 2006 la nomon de la nimfo Sirinksa de la helena mitologio.
Orbito
La ĝi pasis al 0,1474 AU (22,052 milionoj da km) de Tero kaj la  ĝi pasos al 0,09625 AU (14,400 milionoj da km) de nia planedo.
Honorio la 3-a
Honorio la 3-a (latine Honorius Tertius, naskonome Cencio Savelli) estis papo de la katolika eklezio, elektita en la jaro 1216. Li oficis ĝis sia morto la 18-an de marto 1227, dum ekzakte 18 monatoj. Sume temis pri la 177-a papo. Interalie li ordonis la unuigon de du antikvaj kristanaj preĝejoj de Romo al nova Baziliko Sankta Laŭrenco antaŭ la Muroj. Li estis subtenanto de la Kvina krucmilito, kaj akceptis ke la Ordeno de germanaj kavaliroj estu rekte subigata al la papo.
Lia blazono estas la sama kiel tiu de papo Honorio la 4-a, kiu estis lia pranevo, ankaŭ el la familio Savelli.
Papertabulo
Papertabulo estas speco de tabulo uzata dum prezentadoj, prelegoj, laborgrupaj sesioj, diskutoj aŭ debatoj. Ĝi similas al blanka tabulo, sed kutime inkluzivas plurajn grandajn paperajn paĝojn forpreneblajn.
Modernaj versioj de la papertabulo estas
Hanequin de Bruselo
Hanequin de Bruselas (Flandrio, ? - Toledo, 1494), arkitekto kaj skulptisto de flandra deveno de la 15a jarcento, konsiderita la enkondukinto de la flandraj formoj en Toledo. Li alvenis en Hispanion ĉirkaŭ 1440, kaj setlis en Toledo por labori kiel ĉefmajstro de la ties katedralo en 1448 y 1470, kie estris ekzemple la Pordon de la Leonoj. Li ankaŭ finigis la katedralan turon kaj eble ankaŭ ekkonstruis la kapelon de Álvaro de Luna kaj tiun de lia frato, ambaŭ en la katedralo; pro tio eble li laboris ankaŭ ĉe la Kastelo de Escalona.
Papertabulo
Faks-tabulo
Hanequin de Bruselo
En 1454 li translokiĝis kun sia frato Egas Cueman por realifi la verkon de la seĝaro de la Katedralo de Kvenko, kaj oni kredas ke li ankaŭ reformis la absidon de la templo imitante la modelon toledan. EStas lia verko ankaŭ la kapelo de ordenestro Pedro Girón.
Papertabulo
Tiu estas identa al papertabulo. Sed inkluzigita estas faksilo. Post finigo de paĝo oni simple puŝas butonon de la faksilo kaj kopio de la paĝo en formato A4 estas farita.
Hanequin de Bruselo
Plej verŝajne en 1456 li desegnis la skizon de la Kastelo de Belmonte en Kvenko por don Juan Pacheco. Temas pri kastelo unika en en sia ĝenro laŭ la ekstera aspekto, kun naŭ muregeroj kaj ses turegoj kiuj el aero impresias kiel tenajloj.
En 1465 aperas en Cuéllar kun sia filo Hanequin de Cuéllar por fari la verkoj de renovigo kaj ampleksigo de la kastelo, posedo de Beltrán de la Cueva, unua duko de Alburquerque, kiu estis ekposedinta la vilaĝon antaŭ unu jaro, kaj volis plifortigi la konstriaĵon pro la konstanta reklamado kiun la princino Isabel faris pri la posedrajto de Cuéllar. Por tio oni konstruis barbakanon kiu ĉirkaŭas la konstruaĵon, kaj ampleksigis la ĉefkorton.
Papertabulo
Komputila versio
Oni ne skribas sur papero, sed sur komputilo. Pligrandigite la teksto kaj desegnoj aperas per projekciilo sur granda blanka tabulo. Post finigo ĉio povas esti stokita kaj kopioj povas esti disigitaj papere aŭ rete.
Pelm
Pelm estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
La burgo aŭ kastelo Kasselburg estas la restaĵo de altaĵburgo sur 490 m alta bazalta roko supre de la komunumo Pelm, proksime de Gerolstein.
Marakvariejo Ostrava
Marakvariejo Ostrava estas akvariejo, kie oni ekspozicias marfiŝojn kaj aliajn speciojn de flaŭro kaj faŭno. Ĝi troviĝas proksime de urbocentro de Ostrava, proksime de placo de Masaryk, en Nigra herbejo sur vojlinio al Sileziaostrava burgo.
Historio
La akvariejon fondis pasia kolektanto de fiŝoj kaj ceteraj maranimaloj Oleg Cedivoda en la jaroj 1999-2000. Kaŭzo de la fondo estis, ke jam hejme li ne povis lokigi tiom da akvarioj. Tiu ĉi akvariejo estas la plej malnova privata publike alirebla kolektejo de sia speco en Ĉeĥio. Dank' al bona lokigo de la akvariejo ties viziteco kreskas.
Specialigo de la marakvario en Ostrava
La specialigo de la marakvario estas marflaŭro kaj marfaŭno. Kiel la unua organizaĵo en Ĉeĥio ili ĉi tie komencis kun bredado de ŝarko de ordo Carcharhinus. La marakvario en Ostrava estas tenanto de atesto por bredado de precipe danĝeraj animaloj. La tuta konstruado kaj trafiko de tiu ĉi instituto estas pagata eksplicite el privataj financoj (nenia subteno de ŝtato, regiono, urbo aŭ municipo). Al pluaj aktivecoj apartenas bredado kaj rebredado de animaloj endanĝerigitaj pro pereo.
Animaloj
Krom la fiŝoj en la akvariejo estas bredataj ankaŭ aliaj specioj de animaloj.
Fiŝoj
Estas bredataj ĉi tie ekzemple la jenaj fiŝoj: rifa nigrangula ŝarko (Carcharhinus melanopterus), barakudo (Sphyeaena barracuda), Paracanthus hepatus, Canthigaster solandri, Ostracion cibicus, Ostracion meleagris, Rhinecanthus aculeatus, Odonus niger, Lo vulpinus, Amphiprion clarkii, Pomacanthus navarchus, Pomacanthus imperator, piranjoj kaj aliaj.
Testudoj
Chelydra serpentina, Macroclemys temminicki, Chelodina longicollis, Caretochelys insculpta
Carrega Ligure
Carrega Ligure estas komunumo de Italio.
Abadla
Abadla estas urbo de Alĝerio kiu situas en la regiono de Béchar.
Bocicoiu Mare
Bocicoiu Mare [boĉkoju mare] (hungare: Nagybocskó [nagjboĉko], Újbocskó, Великий Бичків [velikij biĉkiv]) estas komunumo en Rumanio oriente de Sighetu Marmației. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Crăciunești, Lunca la Tisa kaj Tisa.
Bocicoiu Mare situas sur la maldekstra bordo de rivero Tiso, kiu tie formas la limon al Ukrainio. Ĝi estas la plej malgranda loko en la komunumo, sed situas centre en ĝi.
Loĝantaro
En 1992 ĝi havis 804 loĝantojn (ukrainoj, rumanoj, 21 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1364. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi Nagybocskó apartenis al Hungario (Máramaros).
Impostkabano
Impostkabano (nederlande Sarrieshut) estis la domo de oficisto, enoficigita de la ŝtatoj de la provinco Groningen (Urbo kaj Landoj). Oficiale tiu loĝejo estis priskribita kiel cherchershuis (ĉerĉer-domo) aŭ cherchershut (ĉerĉer-kabano) kaj la oficisto havis la titolon de chercher.
La vorto chercher deriviĝis de la malnovfranca vorto sarchier, kun la signifo imposti. En la groninga dialekto la nomo jam baldaŭ degeneris al sarries kaj la cherchershut al sarrieshut.
Alexander Gottlieb Baumgarten
Alexander Gottlieb Baumgarten (Berlino, 17a de julio 1714 – Frankfurto ĉe Odro, 27a de majo 1762) estis germana filozofo kaj profesoro.
Baumgarten estis sekvanto de Christian Wolff kaj de Gottfried Leibniz. En sia verko Meditationes philosophicae de nonnullis ad poema pertinentibus (1735) li enkondukis por unua fojo la terminon "estetiko", per kiu li referencis la sciencon kiu temas pri la sensa konaro kiu alvenas al la kapto de tio bela kaj esprimas sin en la bildoj de arto, male al la logiko kiel scienco de la kogna sciaro. Al problemoj de la sensa konaro li dediĉis sian nefinitan verkon Aesthetica (v. I, 1750; v. II, 1758). Baumgarten ne estas konsiderata la fondinto de la estetiko kiel scienco, sed la termino enkondukita de li mem en la filozofia kampo plenumas la necesojn de la esplorado en tiu fako de la sciaro, kaj tiele ĝi atingis ampleksan disvastigon.
Pri belo
En sia Metafiziko (1735), kaj poste por la titolo de libro (1850), Alexander Baumgarten proprigis la vorton aesthetica (sentopovo, ricevemo je sentoj) al la studado de arta gusto (aprezo), aŭ la jam delonge ekzistanta filozofio koncerne sagacan kaj ĝustan sencon pri la kvalitoj kaj mankoj de artaj verkoj.
Toti Soler
Jordi Soler i Galí, konata artiste kiel Toti Soler (Vilasar de Dalt, Provinco Barcelono; 7a de junio 1949) estas hispana gitaristo kaj kantisto, muzikisto kaj komponisto, unu de la plej elstaraj figuroj de la nuntempa muziko en Katalunio, ligita al la Nova Cançó. Li havis klasikan edukadon kun influoj de bluso, ĵazo kaj flamenko.
Li studis muzikon en la Supera Konservatorio de Muziko de Barcelono kaj poste en la "Spanish Guitar Center" de Londono en 1969 kaj komence de la 1970-aj jaroj, veturis al Morón de la Frontera, Provinco Sevilo, por studi flamenkan gitaron kun Diego del Gastor. Kun la grupo Pic-nic li ege sukcesis en 1967, kantante kun Jeanette. Poste li formis la grupon Om, kun la klavaristo Jordi Sabatés, la drumisto Peter Hodkingson, kaj la kontrabasisto Manuel Elías.
En 1973, li ekkunlaboris kun la kantisto Ovidi Montllor kiu estos estonte unu de la artaj rilatoj plej riĉigaj de la panoramo de la kataluna kantaro. ​ Dum jarcentkvarono ili registris diskojn, faris koncertojn, inklude mitan koncerton en la Teatro Olympia de Parizo. Krome li kunlaboris kun aliaj kantistoj kaj muzikistoj kiel Léo Ferré, Taj Mahal, Jordi Sabatés, Cinta Massip, Ester Formosa, Francesc Pi de la Serra, Pascal Comelade, Maria del Mar Bonet, Pau Riba kaj Gemma Humet. Toti Soler estas la plej fama reprezentanto de la gitaro en Katalunio.
Ekde la 2000-aj jaroj li plue publikigis registraĵojn kaj ricevis plurajn omaĝojn.
4065 Meinel
4065 Meinel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 per kunlaboranta esploro de la usona astronomo Tom Gehrels, de la observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden,
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiaj platoj eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlandon), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon kaj fizikiston Aden Meinel (1922–2011).
Ţ
La Ţ, ţ (t kun subhoko) estas litero de la latina alfabeto. Ĉi tiu litero formas parton de la alfabeto de pluraj tjurkaj lingvoj. Ofte oni uzas kiel anstataŭo de la rumana litero Ț (t kun komo), kiu reprezentas la sonon de la esperanta c.
Heidenröslein
Ekesto
La poemo baziĝas sur kanto el la 16-a jarcento. Ĝi aperis en 1773 en la kantaro Blättern von Deutscher Kunst und Art kiel „fabelkanto“. Same ĝin publikigis Johann Gottfried Herder en 1778 kun la fontindiko „el la buŝa fabelo“ en sia kantokolekto Stimmen der Völker in Liedern (Voĉoj de la popoloj en kantoj). Goethe verkis sian version dum sia studrestado en Strasburgo proksimume 1770. Tiutempe 21-jara Goethe tenis mallongan, sed akran amaferon kun la alzaca pastrofilino Friederike Brion, al kiu li direktis ĉi tiun poemon. Kune kun aliaj poemoj kaj lidoj direktitaj al Brion (Majkanto k.a.) „Heidenröslein“ apartenas al la grupo de la „Kantoj el Sessenheim“.
Esperanta traduko
La poemo estis tradukita de L. L. Zamenhof al Esperanto, sub la titolo La rozeto. La traduko troviĝas en la Fundamenta Krestomatio.
Muzikigoj
Komponisto Franz Schubert konceptis je sia muzikigo de ĉi tiu dusenca poemo kun eta postludo; tio ĉi estas krom „Lindenbaum“ la verŝajne plej konata lido de Schubert.
Krom la ŝuberta versio ekzistas tre multaj melodioj de aliaj komponisto por ĉi tiu poemo. La plej populara kaj ankoraŭ nuntempe tre ofte kantata kiel popolkanto devenas de Heinrich Werner el Kirchohmfeld. La 20-an de januaro 1829 li direktis la unuan prezentadon de sia lidversio dum koncerto de la brunsviga lidorondo.
Ankaŭ Franz Lehár muzikigis la tekston en sia opereto Friederike, kiu temas pri la alzaca amafero el la junaĝo de Goethe.
Zadní Milíře
Zadní Milíře situas en katastra teritorio Milíře u Tachova kun areo 13,1 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1778.
Listo de senatanoj de Calvados
De 1962 ĝis 1971
Post la morto de Jean-Marie Louvel la, la seĝo estis vaka. Ĝi fariĝis la seĝo de Philippe de Bourgoing sekve de parta baloto la.
Ferenc Rajna
Ferenc Rajna, laŭ hungarlingve kutima nomordo Rajna Ferenc estis hungara ĵurnalisto, kritikisto, scenaristo, tradukisto. Lia origina familia nomo estis Reiner ĝis 1900.
Guadalupe Victoria (Puebla)
Guadalupe Victoria estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Guadalupe Victoria.
Ferenc Rajna
Ferenc Reiner naskiĝis la en Solt, li mortis la  en Budapeŝto.
Guadalupe Victoria (Puebla)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15041 loĝantojn. El tiuj estas 7296 viroj kaj 7745 virinoj. La komunumo havas surfacon de 239.83 kvadratkilometroj. Ĝi okupas la lokon 45 kompare al la aliaj komunumoj de la subŝtato Puebla laŭ la areo.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 17′ norda latitudo kaj 97° 20′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2440
Ferenc Rajna
Biografio
Ferenc Rajna devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejojn en Budapeŝto kaj Vieno, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Ekde 1833 li estis ĵurnalisto en Budapeŝto, baldaŭ redaktoro, pli poste kritikisto en pluraj gazetoj. En la teatra jaro 1900 li estis teatrestro de Teatro Magyar. Li multe tradukis teatraĵojn, eĉ li verkis tekstojn de operetoj. Li kreis la unuan hungaran teatran revuon. Li edziĝis en 1911.
Guadalupe Victoria (Puebla)
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Listo de riveroj en Piauí (Brazilo)
Listo de riveroj en Piauí, Brazilo
Belga Esperanto Fervojista Asocio
Belga Esperanto Fervojista Asocio (BEFA), landa asocio de IFEF
En 1951 BEFA ekĝermis pro vizito de suomaj kolegoj en Bruselo. El tio evoluis kursoj, kaj la 4an de septembro 1952 okazis la fondkunveno en la suda stacio de Bruselo. 29 membroj aliĝis al IFEF.
BEFA organizis la IFEF-kongresojn de 1964 (en Bruselo kaj 1983 (en Ostendo).
Ĝi eldonis ekde 1959 la revueton TAMEN (ankaŭ nomita Belga Fervojisto).
Konataj aktivuloj de BEFA estas Leo De Bruyne (1924-1994), Raimond Steenhout (1925-2018), Yolande Steyaert (1944-2016) kaj Lucien De Sutter (1924-2021).
BAFE
BEFA ĉesis funkcii la 31.12.2016. En 2019 fondiĝis BAFE kiu estis akceptita de IFEF en 2020. BAFE (Belga Amikaro de Fervojistoj Esperantistaj) estas do la posteulo de BEFA. BEFA mortis kaj en 2019 naskiĝis nova organizo por ke amikoj de fervojoj en Belgio povu membriĝi en la internacia organizo IFEF (Internacia Fervojista Esperanto-Federacio). En la printempo de 2020 BAFE estis akceptita de IFEF kiel la landa asocio de Belgio. En 2023 BAFE intencas organizi IFEF-kongreson en Loveno.
TLX
La vorto havas plurajn signifojn:
Albizio
Albizio estas genro de plantoj apartenanta al la subfamilio Mimozedoj, kiu apartenas al la familio Fabacoj. La genro estas tuttropika kaj troviĝas en Azio, Afriko, Madagaskaro, Ameriko kaj Aŭstralio, sed plejofte en la tropikoj de la malnova mondo. En kelkaj lokoj, oni konsideras iujn speciojn trudherbo.
Palestinaj rifuĝintoj
La termino "Palestina rifuĝinto" origine aludis al kaj Araboj kaj Judoj kies normalaj loĝlokoj estis en in Brita Palestino sed estis translokigitaj pro la perdo de siaj loĝejoj kiel rezulto de Palestina milito de 1948. Evidente laŭlonge de la jaroj, ĉar la evoluo de la diversaj militoj estis pli kaj pli malfavoraj al araboj, la termino referencas ĉefe al araboj kaj ne tiom al judoj.
La difino de la koncerna agentejo por Palestinaj rifuĝintoj de Unuiĝintaj Nacioj de la termino aludas al gepatraliniaj descendantoj de la originaj "Palestinaj rifuĝintoj", sed limigite al personoj loĝantaj en la areoj de funkciado de tiu agentejo UNRWA en la Palestinaj teritorioj, Libano, Jordanio kaj Sirio.
Priskribo
En 2012, estis ĉirkaŭkalkulitaj 4,950,000 registritaj gepatraliniaj descendantoj de la originaj "Palestinaj rifuĝintoj", baze sur la registropostuloj de la UNRWA,   el kiuj ĉirkaŭkalkulitaj 1.5 milionoj loĝis en kampadejoj de UNRWA. La nombro de originaj rifuĝintoj "kiu kongruas kun la kriterioj de Palestinaj rifuĝintoj ĉe UNRWA" estis 711,000 en 1950 el kiuj proksimume 30,000–50,000 estis ankoraŭ vivaj en 2012.
Dum la Palestina milito de 1948, ĉirkaŭ 85% (720,000 personoj) el la Palestina Araba loĝantaro de kio iĝis Israelo estis elpelitaj el siaj hejmoj, al Cisjordanio, la Gaza Sektoro, kaj al la landoj Libano, Sirio kaj Jordanio. Ili, kaj ties descendantoj, kiuj estis same registritaj, estis iel helpitaj de UNWRA en 59 registritaj kampadejoj, 10 el kiuj estis establitaj post la rezultoj de la Sestaga Milito en 1967 por la novaj Palestinaj rifuĝintoj. Temas pri la nuraj rifuĝintoj en la mondo kiuj estas ĉefe heredaj, inklude neregistritaj, translokigitaj personoj kaj descendantoj de rifuĝintoj, la Palestinarabaj rifuĝintoj kaj translokigita loĝantaro kreskiĝis ĝis esti la dua plej granda en la mondo, post ĉirkaŭkalkulitaj 11,000,000 da Sirianoj translokigitaj pro la Siria Enlanda Milito. Ili estas ankaŭ la plej antikva nesetlita loĝantaro de rifuĝintoj en la mondo, kiu estis sub la konstanta regado de arabaj ŝtatoj post la Palestina milito de 1948, krome de loĝantaro de Cisjordanio sub israela regado ekde la Sestaga Milito, kaj de Gaza Sektoro administrata de la Islama Rezistomovado (Hamas) ekde 2007. Ŝtataneco aŭ laŭleĝa rezideco en gastaj landoj estis ofte malpermesata en Libano kie la akcepto de Palestinanoj estus rompinta la delikatan laŭreligian ekvilibron, sed estas atingebla en Jordanio kie proksimume 40% el la Palestinaj rifuĝintoj registritaj de UNWRA estis akirintaj plenajn ŝtatanecajn rajtojn.
La 11an de Decembro 1948, la Ĝenerala Asembleo de UN per la Rezolucio 194, Artikolo 11 solvis ke la rifuĝintoj kiuj deziras "loĝi pace kun siaj najbaroj .. estu rajtigitaj" reveni al siaj hejmoj je "plej frua praktikebla dato". Tio formis bazon por la Palestina politika postulo por 'Palestiniana rajto al reveno'.
Sendependa enketo en 2003 ĉe la Palestina loĝantaro de Gaza, Cisjordanio, Jordanio kaj Libano montris ke majoritato (54%) akceptus financan kompenson kaj lokon por loĝi en Cisjordanio aŭ Gaza anstataŭ reveni al la sama loko en nuntempa Israelo kie ili aŭ iliaj prauloj estis loĝantaj (tiu eblo setlado estas observata en la Rezolucio 194). Nur 10% diris ke ili loĝus en Israelo ricevinte tiun rajton.
Bibliografio
(franca) Abdelwahab Meddeb kaj Benjamin Stora, "Histoires des relations entre juifs et musulmans, des origines à nos jours" (Historio de la rilatoj inter judoj kaj islamanoj, de la originoj ĝis hodiaŭ), Parizo, eld. Albin Michel, 2013, 1145 p., ISBN : 978-2-226-24851-0.
Tovy, Jacob (2014). Israel and the Palestinian Refugee Issue: The Formulation of a Policy, 1948 - 1956. Routledge.
Bowker, Robert P. G. (2003). Palestinian Refugees: Mythology, Identity, and the Search for Peace. Lynne Rienner Publishers. ISBN 1-58826-202-2
Esber, Rosemarie M. (2008) Under the Cover of War: the Zionist Expulsion of the Palestinians. Arabicus Books & Media ISBN 978-0-9815131-7-1
Gerson, Allan (1978). Israel, the West Bank and International Law. Routledge. ISBN 0-7146-3091-8
McDowall, David (1989). Palestine and Israel: The Uprising and Beyond. I.B.Tauris. ISBN 1-85043-289-9.
Morris, Benny (2003). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-00967-7
Morris, Benny, 1948: A History of the First Arab-Israeli War, (2009) Yale University Press. ISBN 978-0-300-15112-1
Reiter, Yitzhak, National Minority, Regional Majority: Palestinian Arabs Versus Jews in Israel (Syracuse Studies on Peace and Conflict Resolution), (2009) Syracuse Univ Press (Sd). ISBN 978-0-8156-3230-6
Pappe, Ilan (2006). The Ethnic Cleansing of Palestine, London and New York: Oneworld, 2006. ISBN 1-85168-467-0
Segev, Tom (2007) 1967 Israel, The War and the Year that Transformed the Middle East Little Brown ISBN 978-0-316-72478-4
Seliktar, Ofira (2002). Divided We Stand: American Jews, Israel, and the Peace Process. Praeger/Greenwood. ISBN 0-275-97408-1
Eksteraj ligiloj
UNRWA Palestinian refugee statistics
Google map of 58 UNRWA camps with descriptions and photos
UN refugee agency unveils Palestinian archive
Stalexport Autostrada Małopolska S.A.
Stalexport Autostrada Małopolska S.A. (SAM SA)- estas firmao (akcia kampanio) kiu estas koncesiulo de aŭtovojoj en Pollando. Ĝi havas kampanejon en Mysłowice. Ĝi koncesias de Pola aŭtovojo A4.
Colin Powell
Colin Luther POWELL [kolin luter paŭel] (5-a de aprilo 1937 - 18-a de oktobro 2021) estis la 65-a usona ministro pri eksteraj aferoj (usonangle: Secretary of State). Li estis konfirmita je la 20-a de januaro 2001. Powell estis la plej altnivela nigrulo, kiu estis registara oficialulo en la historio de Usono, ĝis la elektiĝo de Barack Obama kiel ŝtatprezidanto en 2008. Li estis nomumita de George W. Bush je la 16-a de decembro 2000 kaj estis unuanime konfirmita de la Usona Senato. La prezidento akceptis lian rezignon je la 12-a de novembro 2004 (antaŭ la komenco de la dua periodo en ofico de BUSH), sed POWELL daŭros en ofico ĝis la konfirmo de sia sekvonto. POWELL ankaŭ servis kiel estro de la usona Konsilio pri nacia sekureco (1987 - 1989) kaj prezidanto de la usona stabestraro.La antaŭulo de Powell estis Madeleine Albright, la unua virino, kiu iam havis tiun oficon. Lia posteulo estas Condoleezza Rice, la dua virino en tiu ofico.
Powell je la 14-a de februaro 2003 prezentis al la Konsilio pri Sekureco de UNO pruvilojn, laŭ kiuj Irako amasigis amas-mortigajn batalilojn. Per tio la usona registaro celis motivi UNO-n aprobi militon kontraŭ Irako. La Powell, jam ne oficanta, en publika intervjuo deklaris, ke tiutempe li eraris kaj ke tiu eraro estas hontinda.
Slověnice
Slověnice (Slowenitz) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov proksimume 15 km oriente de Benešov kaj proksimume 6 km norde de urbo Vlašim. Vivas ĉi tie. En valo, proksimume 500 metrojn sude de la municipo, sur la maldekstra bordo de rivereto Chotýšanka troviĝas muelejo Slověnský mlýn.
NGC 3621
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de riveroj en Rio de Janeiro (Brazilo)
Listo de riveroj en Rio-de-Ĵanejrio, Brazilo.
Fervojlinio Szczecin Wstowo – Szczecin Turzyn
Fervojlinio Szczecin Wstowo – Szczecin Turzyn estas pola elektrizita fervojlinio, lokita entute sur teritorio de la pola urbo Szczecin, ĉefurbo de la Okcidentpomeria Provinco. Ĝi kunigas stacion Szczecin Wstowo kun Szczecin Turzyn. Nuntempe la linio estas aktiva nur por vara transporto.
Rue de la Pompe (pariza metrostacio)
Rue de la Pompe [ʁy də la pɔ̃p] (Strato de la Pumpilo) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 9, en la 16-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1922.
Ĝia nomo devenas de Rue de la Pompe (Strato de la Pumpilo).
Akvotruo (radio-frekvencoj)
La akvotruo, angle waterhole, estas speciale kvieta bendo de la elektromagneta spektro inter 1,420 kaj 1,666 MHz, kio estas ondolongoj inter 21 kaj 18 cm. La esprimo estis uzata de la usona sciencisto Bernard Oliver en 1971. La plej forta spektra linio, tiu de OH, aperas je la ondolongo 18 cm, kaj la linio de hidrogeno, H, je 21 cm. Tiuj du kune formas akvon. Akvo estas probable necesa por ekstertera vivo.
Bernard M. Oliver pensis, ke la akvotruo estus taŭga frekvencbendo por komunikado kun ekstertera inteligento. La nomo akvotruo estas vortludo. En la angla a watering hole estas ĵargona esprimo por komuna ejo por kuniĝi kaj babili. Kelkaj projektoj okupiĝantaj pri la serĉado de ekstertera inteligento, inkluzive SETI@home, serĉas en la akvotruo.
Eksteraj ligiloj
-->
Otrhánky
Otrhánky, hungare Eszterce [esterce] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1598 en formo "Otrhane Ztrece". La kampoj apartenis al familio Esztercei. En 1784 loĝis tie 116 vilaĝanoj (24 familioj) en 22 domoj, en 1828 219 vilaĝanoj en 18 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Rongyos-Sztricze, poste ĝi ricevis novan nomon honore al la bienestro pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Eszterce 204 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Otrhánky 418 homoj, (415 slovakoj).
Cheryl
Cheryl Ann Tweedy (30a de Junio 1983) estas angla kantistino kaj televidfamulino. Naskiĝinta kaj edukita en Newcastle upon Tyne, ŝi famiĝis fine de 2002 ricevinte postenon en Girls Aloud, grupo de junulinoj kreita pere de la programo Popstars: The Rivals de ITV. Estante ankoraŭ en la grupo, ŝi ekfaris soloan karieron en Aprilo 2009, kaj ekde tiam ĝis 2014, ŝi publikigis kvar studialbumojn – 3 Words (2009), Messy Little Raindrops (2010), A Million Lights (2012) kaj Only Human (2014). Are, la albumoj inkludis dek unuopaĵojn, kvin el kiuj – "Fight for This Love", "Promise This", "Call My Name", "Crazy Stupid Love" kaj "I Don't Care" – atingis pintan rangon en la brita pintolisto de unuopaĵoj. Cheryl estis la unua brita soloa artistino kiu havis kvin ununumerajn unuopaĵojn en UR, kaj ŝi tenis la rekordo por la brita soloa artistino kun plej multnombraj britaj ununumeraj unuopaĵoj ĝis Jess Glynne superis ŝin en 2018.
Cheryl iĝis juĝistino en la brita versio de la programo The X Factor en 2008. Ŝi tutoris du el la finaj venkintoj de la konkurenco (Alexandra Burke en la kvina serio kaj Joe McElderry en la sesa serio), antaŭ rezigni en 2011 post la sepa serio kaj aliĝo al la stabanaro de la usona programo, kiun ŝi forlasis dum la komenca etapo. Ŝi revenis al juĝistaro en la dekunua kaj dekdua serioj en 2014 kaj 2015 de la brita programo. El 2019 ĝis 2020, Cheryl estis juĝisto en The Greatest Dancer.