cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rejdová
Situo
Rejdová situas sub monto 1476 m-ojn alta, laŭ bordo Sajó fondanta en la proksimeco, fine de tre longa sakovojo. Rožňava troviĝas 30 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1551 en formo "Redowa". En 1672 la turkoj bruldetruis la komunumon. Inter 1709-1711 pro pesto 530 vilaĝanoj mortis. En 1828 oni komputis tie 1029 homojn. En 1910 loĝis en Sajóréde 1360 homoj, (1276 slovakoj, 29 hungaroj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rozsnyó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Rejdová 738 homoj, (671 slovakoj, 52 ciganoj, 2 hungaroj).
Michel Bréal
Michel Jules Alfred BRÉAL (n. Landau — Bavario — la 26-an de marto 1832 – m. en Parizo la 25-an de novembro 1915), estis franca filologo, lingvisto, fondinto de la semantiko.
Biografio
Michel Bréal studis en Weißenburg (Bavario), Metz, Parizo kaj en la Supera Porinstruista Lernejo (École normale supérieure : ENS). En 1857, li studis la sanskritan en Berlino kun Franz Bopp, kies Komparan Gramatikon de la hind-eŭropaj lingvoj li poste tradukis. Li tradukis ankaŭ la Komparan lingvistikon de FR Albrecht Weber. Li poste fariĝis profesoro de kompara gramatiko en la Praktika Lernejo de altaj studoj kaj en Kolegio de Francio, de 1866 ĝis 1905, kie li havis kiel lernantojn Antoine Meillet kaj James Darmesteter. Li estis elektita en 1875 kiel membro de la Akademio de enskribiĝoj kaj beletristiko kaj nomumita en 1879 kiel inspektoro de la supera instruado. Li estis distingita je la Honora Legio (Komandoro) en 1890.
Michel Bréal estas konata ĉefe kiel fondinto de la semantiko, kies nomon li mem kreis, per sia verko "Essai de sémantique" (Eseo pri semantiko) aperinta en 1897. Krom lingvistikaj laboroj, li verkis plurajn librojn pri la mitologio. Li estas ankaŭ aŭtoro de studoj pri la instruado en Francio, la instruado de la antikvaj lingvoj kaj la reformo de la ortografio.
Fine, Michel Bréal estas la inventinto de la moderna maratono. En 1894, li sugestis al la barono Pierre de Coubertin enkonduki tiun konkurson en la unuaj modernaj olimpiaj ludoj en 1896.
Oni ŝuldas ankaŭ al li inspiron pri la olimpia devizo "Citius, Altius, Fortius" [1], t.e. "Pli rapide, pli alte, plis forte".
Bibliografio
[1] Michel Bréal – Grenzüberschreitende Signaturen. Hans W. Giessen, Heinz-Helmut Lüger, Günther Volz (Hrsg.). Landau : Verlag Empirische Pädagogik. 2007. ISBN 3-9373-3363-0
La ĉi supraj elementoj fontas el la franca versio de Wikipedia.
Michel Bréal kaj Esperanto
"La ekzistantaj lingvoj miksiĝante provizas la ŝtofon de la nova lingvo. Oni ne devas malestimi tion; se niaj okuloj, per subita kresko de vidkapablo povus ekvidi la elementojn de la lingvo de Racine kaj Paskalo, ili malkovrus tute similan miksaranĝon.[…] La celo ne estas, kompreneble, depreni la lingvon de iu ajn, sed havi komunan helplingvon, t. e. apud kaj krom la indiĝena kaj nacia lingvo, komunan komunikilon memvole kaj unuanime akceptitan de ĉiuj civilizitaj nacioj en la mondo." (El "Revue de Paris", n° 14, 1901)
"Dans un temps où les idiomes servent trop souvent de prétexte et d'aliment aux contestations et aux rivalités, dans un temps où, selon un mot célèbre, le langage, fait pour créer l'accord entre les hommes, a été détourné et employé pour nourrir la discorde, les partisans de l'espéranto représentent l'aspiration vers un temps meilleur et des visées plus hautes pour l'humanité" (M. Bréal)
"En tempo kiam la lingvoj tro ofte utilas kiel preteksto kaj nutrado de kontestoj kaj de rivalecoj, en tempo kiam, laŭ fama diraĵo, la lingvo, farita por starigi interkonsenton inter la homoj, estis devojigita kaj uzita por nutri la malkonsenton, la partianoj de Esperanto reprezentas la aspiron de pli bona tempo kaj pli altaj vizioj por la homaro" (M. Bréal) El la analizo de A. Meillet kaj Michel Bréal en "Revue critique d'histoire et de littérature" (N° 13 — 2 avril — 1908 p. 241-246) pri la broŝuro de K. Brugmann kaj A. Leskien, Zur Kritik der kunstlichen Weltsprachen. Strasbourg (chez Trûbner), 1907. 38 p.
Katalin Török
TÖRÖK Katalin [pr. toeroek] estas rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Kluĵo la 9-an de julio 1930.
Kariero
Ekde 1965 ŝi dungiĝis unue al la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare kaj poste al la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo ĝis 1986. Ŝi estas eterna anino ekde 2007.
Primadono
Originale uzita en opero aŭ artkomedioj, "primadono" fontas el la itala uzo por "unua edzino". La esprimo kutimis indiki la plej elstaran kantistinon en la operartistaro, al kiu oni donas la ĉefajn rolojn. La primadono estis ĝenerale, sed ne nepre, soprano.
Legende, tiuj "primadonoj" ofte estis rigarditaj kiel egoismaj, nejustaj kaj agaciĝemaj, kun sufiĉe alta opinio pri ili mem ne dividite per aliaj. Kvankam la fakto ke ili estas vere pli vanaj aŭ pli ekscititaj ol aliaj kantistoj (aŭ ol iuj aliaj homoj en la operejoj) ne estas objektiva fakto, la esprimo ofte priskribas vantan, abomenan kaj temperamentan personon kiu, kvankam agacante, ne povas esti rezignata.
Sic et Non
Sic et non ("Jes kaj Ne") estas verko de Petro Abelardo (1079-1142), en kiu la teologo kaj filozofo kuraĝe rimarkigis ke la Sanktaj Skriboj kaj la instruaĵaro de la Patroj de la Eklezio entenas diversloke memkontraŭdirajn asertojn kiujn li metis vidalvide ĉe konfronto.
La paskvilo, verkita post la koncilio de Soissons (aprilo 1121), estas dividita laŭ tri partoj: en la unua («Prologo») estas formulitaj la principoj kiuj permesu akordigi inter si la ŝajnajn kontraŭdiraĵojn reliefiĝantajn (plejparte tio estas imputita al plursignifo de la sama vorto); en la dua (verka kerno plurfoje rearanĝita kiel rimarkite de Abelardo mem) estas rikoltitaj la citaĵoj el la Sanktaj Skriboj kaj la diraĵoj de la Ekleziaj Patroj; en la tria, male, registriĝas citaĵoj el la Retractationes (korektoj, revizioj) de Sankta Aŭgusteno de Hipono.
Le senco de la verko (de multaj taksata lerneja ekzercaĵo celanta montri al disĉiploj aplikadon de la dialektika logiko al la teologio) kuŝas en la provo oponi al certa blinda dogmemo en la interpreto, rigide laŭlitera, de la tekstoj, ĉar nur per tia logiko eblas trafi la realan sencon. Klara invito de Abelardo eniri pliprofunden la pritekstan kritikon.
Redaktoj de la verko
La kodeksoj en kiuj la verko atingis nian epokon transdonas kvar sinsekvajn versiojn, laŭ la historia rekonstruo de Constant Mews. Kronologiorde ili estas:
Germana aŭtovojo A93
La vojo estas parto de la eŭropaj ŝoseoj kaj.
Rezső Solymos
Rezső Solymos [reĵO ŝojmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Solymos Rezső estis hungara inĝeniero pri arbaroj, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).
Rezső Solymos naskiĝis la  1929 en Bejcgyertyános, li mortis la  2019.
Biografio
Rezső Solymos frekventis universitaton en Arbara kaj Lignoindustria Universitato en Sopron inter 1947-1951. Post la diplomo li ricevis postenon en arbaro ĉe Szombathely, en 1961 en priarbara instituto. En 1953 li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn. Inter 1983-1990 li laboris en la ministerio, poste jam kiel laboranta pensiulo li revenis al Szombathely. En 1974 li doktoriĝis antaŭ la akademio. Ekde 1983 li instruis en la universitato kiel titulara profesoro. Li ricevis premiojn inter 1979-2004.
Dekono
En matematiko kaj aritmetiko, dekono estas unu parto de unuo dividita egale enen de dek partoj. Dekono estas la inverso al dek. Dekono estas skribita kiel dekuma frakcio kiel 0,1 kaj kiel kvocienta frakcio kiel 1/10.
Dolní Loučky
Dolní Loučky estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 5 kilometrojn nordokcidente de Tišnov. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Střemchoví. Vivas ĉi tie.
Geografio
Dolní Loučky troviĝas surrande de Křižanova montetaro, ĉe la limo kun Suprasvratka montetaro.
Tra la municipo fluas du akvaj fluantoj, Libochůvka kaj Bobrůvka, per kies kunfluo en la municipo estiĝas rivereto Loučka, kiu enfluiĝas ĉe Předklášteří ĝis Svratka.
Historio
Ĝis la 31-a de decembro 2004 Dolní Loučky apartenis en distrikton Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina, sed post protestoj de la lokaj loĝantoj okazis ŝanĝo de regionaj limoj, ĉar enfala municipo estas la proksima urbo Tišnov.
La ĉirkaŭaĵo de Dolní Loučky plaĉis al arkitekto Bohuslav Fuchs, kiu ĉi tie kreis kelke da konstruaĵoj.
Pagadiano
Pagadiano, - Lungsod ng Pagadian - estas kvaraklasa urbego, ankaŭ diocezo ekde 1971 kaj komponenta urbo en Filipinoj, en insulo Mindanao, en regiono Zamboanga Duoninsulo, kie ĝi estas ĉefurbo de provinco Suda Zamboango.
Geografio
Pagadiano situas laŭ la marbordo de la insulo precipe sur montetoj kaj iomete sur ebenaĵo. Iligan troviĝas 100, Kotabato (urbo) 113, Cagayan de Oro 147, Dumaguete 164, Zamboanga 181, Dabao 254, ĉefurbo Manilo 798, Kezonurbo 805 kilometrojn (aere).
Historio
La origina loknomo estis "Talpokan" (indiĝene "loko de multaj risortoj"), sed alvenis islamaj migrantoj ĉefe ekde la 14-a jarcento, kiuj konvertis la indiĝenojn al Islamo, eĉ ekzistis sultanlando. Estis multaj, kiuj rifuzis la novan religion, ili ekloĝis sur la altebenaĵoj. Kristanoj komencis alveni en la frua parto de la 20-a jarcento precipe el Cebuo. Ili establis paroĥon en 1938 kun helpo jezuitoj jam dum dominado de Usono. Pli frue en 1937 la komunumo akiris la statuson municipo. La japanoj regis ankaŭ ĉi tie inter 1942-1944. Pagadiano iĝis ĉefurbo de la ĵus establita provinco Suda Zamboango en 1952. La urbo atingis pli altan statuson en 1969 kaj la internacian klasifikadon grandurbo en la 1980-aj jaroj. Intertempe en 1976 katastrofa cunamo atingis la urbon.
Ekonomio
Pagadiano estas agrikultura urbo, kie oni kultivas rizojn, maizojn, fruktojn, kokosojn kaj ankaŭ oni bredadas. La industria branĉo estas produktado de mebloj, la loka industrio konsistas el prilaboroj de lignoj, bambuoj, rotangoj kaj fiŝkaptado.
Religio kaj eduko
En Pagadiano kaj kirkoj kaj moskeoj funkcias. La pej altnivelaj edukejoj estas kampuso kaj kolegioj.
Trafiko
Pagadiano estas atingebla laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭflanke. La trafiksimbolo de Pagadian estas la tricikloj, kiuj konformas al la monteta tereno. Nature estas ankaŭ busetoj, aŭtobusoj. La loka flughaveno donas eblecon flugi al Manilo kaj Cebuurbo, la loka haveno servas por pasaĝeroj, varoj kaj fiŝkaptistoj.
Klimato
Pagadiano situas en la tropika klimato. Jare pluvas inter 2,500 - 3,000 mm. Inter januaro kaj marto daŭras la seka sezono, sed ankaŭ tiam pluvas iomete. La averaĝa temperaturo varias inter 22-33 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj. Tifonoj estas maloftaj.
Plej aĝa homo
La antropologia fenomeno plej aĝa homo ĉeestas prominente en la historio de la homo. La plej fruaj mencioj de tre maljumaj homoj datas el la antikvaj tempoj.
Jam en mitoj kaj malnovaj rakontoj aperas menciojn de homoj kiuj fariĝis tre maljunaj. Ekzemplo estas la Biblia rakonto de la prapatroj, Genezo 5, en kiu oni mencias aĝojn de pli ol 900 jaroj, kun kiel plej aĝa Metuŝelaĥ, kiu fariĝus 969 jaroj.
Aírton Graciliano dos Santos
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Verdy Kawasaki.
Rikardo Cash
Rikardo CASH, usondevena esperantisto, loĝinta en diversaj eŭropaj landoj. Nun aktiva en Esperanto-Kultur-Centro en Tuluzo. Li edziĝis al Jeanne-Marie LIOUVILLE. La hejmo de gesinjoroj Cash estis iam menciita kiel rekorda gastiganto de Pasporta Servo.
Li publikis en La Kancerkliniko klopodon rekonstrui la gramatikon de Pra-Esperanto.
Denys de La Patellière
Denys de LA PATELLIÈRE (naskonome: Denys Dubois de la Patellière) (naskiĝis en Nantes, Francio, mortis  en Dinard) estis franca reĝisoro kaj scenaristo.
31179 Gongju
31179 Gongju estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Gongju en provinco Sud-Ĉungĉongo de Sud-Koreio, kun ĉirkaŭ 120 000 loĝantoj. Estis la ĉefurbo de la dinastio Baekje en la 5-a jarcento kaj la sidejo de la provinca registaro de Sud-Ĉungĉongo ĝis 1932.
Dua Karlisma Milito
La Dua Karlisma Milito estis hispana enlanda milito, kiu okazis inter 1846 kaj 1849. La Dua Karlisma Milito okazis ĉefe en Katalunio el septembro de 1846 al majo de 1849 pro, almenaŭ teorie, la malsukceso de la klopodoj edzinigi la reĝinon Isabel kun la pretendanto karlista, Karlo Ludoviko Burbono kaj Braganco kio estis iniciatita de diversaj sektoroj moderisabelanoj, ĉefe Jaime Balmes kaj Juan Donoso Cortés, kaj de la karlismo. Tamen Isabel fine edziĝis kun sia kuzo Francisko de Asizo de Burbono.
La konflikto, pridiskutita de multaj historiistoj kiel vera militio, estis ĉefe popola insurekcio en diversaj lokoj de Katalunujo. La rotoj de Matiners lunktis kun kun rotoj de respublika ideologio, per alianco karlisma-progresista.
Kantono Fisher (Teksaso)
La malurba kantono Fisher situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis sume  loĝantojn. Laŭ la lasta censo de 2010, la oficiala ĉefloko kaj administra centro Roby havis 643 loĝantojn, sed plej multaj kantonanoj, 1503, vivis en la loĝloko Rotan.
Geografio
La kantono situas nordokcidente de la geografia centro de Teksaso kaj havas areon de 2336 kvadrataj kilometroj, el kiuj 2 kvadrataj kilometroj estas akvo. Laŭ horloĝa direkto ĝi limas al la sekvaj kantonoj: kantono Stonewall, kantono Jones, kantono Nolan, kantono Scurry kaj kantono Kent.
Tecknau
Pri la komunumo
Tecknau (prononcu teknaŭ en la loka alemana dialekto Däggnau) estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 834 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Tecknau situas ĉe la suda fino de la Ei-Valo ĉe la bordo de la rivero Ei, alfluanto de Ergolz. En Technau situas la sudportalo de la Hauenstein-Bazotunelo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Tecknau limas en nordoriento al Ormalingen, en oriento al Wenslingen, en sudo al Kilchberg, en okcidento al Rünenberg, kaj en nordokcidento al Gelterkinden.
Trafiko
Tecknau disponas pri stacidomo ĉe la fervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Olten al Bazelo, kiu estas servata per la regiona trajnlinio S3. La komunumo disponas ankaŭ pri poŝtaŭtokonekto al Gelterkinden.
Historio
La unua dokumenta mencio de Tecknau datiĝas el la jaro 1296 kiel Tegnow.
En mezepoko la vilaĝo apartenis al la Senjorujoj de Homburg kaj Frohburg, kiu estis heredita de la Grafoj de Thierstein, kiu en la jaro 1461 akiris la urbo Bazelo. Post la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo apartenis al las distrikto Gelterkinden kaj ek de 1814 al la distrikto Sissach, kun kiu ĝi en la jaro 1833 fariĝis parto de la nove fondita Kantono Bazelo Kampara. Esenca evento por la evoluo de la vilaĝo estis la konstruado de la Hauenstein-Bazotunelo de 1912 ĝis 1916.
Cep
Cep estas municipo situanta en distrikto Jindřichův Hradec en Ĉeĥio. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1404.
4825 Ventura
4825 Ventura estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Ventura (vera nomo San Buenaventura) en Kalifornio (Usono), kie la malkovrinto kaj sia familio pasis ferian tempon en domo de amikoj, post konferenco pri la terrenkontaj asteroidoj en San Juan Capistrano.
Procezo Bayer
La procezo Bayer estas la ĉefa industria metodo por rafini baŭksiton por obteni aluminon.
Baŭksito estas la plej grava aluminia erco sed entenas nur 30-54% de aluminon (Al2O3). La aliaj elementoj estas silicio (SiO2), feraj oksidoj kaj titana dioksido (TiO2). Oni devas purigi la baŭksiton por poste povi obteni aluminion per procezo Hall-Héroult.
Dum la procezo Bayer oni unue lavas kaj pulvorigas la baŭksiton. Poste oni metas ĝin en kuvon kune kun natrian hidroksidon je premo de 6 atmosferoj kaj temperaturo de 200 °C. Tiel oni obtenas natrian aluminiaton (Na2O·Al2O3) kaj miksaĵon el feraj, titaniaj kaj siliciaj oksidoj, nomata ruĝa koto. Tiam oni dekantas la ruĝan koton. Poste la natria aluminiato malkombiniĝas per mekanika agitado, obtenante aluminian trihidraton:
Poste oni filtras la aluminian trihidraton en filtrokuvoj. Fine oni kalcinas ĝin je 1200 °C por obteni aluminon.
La plejparto de la alumino obtenita estas poste uzata laŭ la procezo Hall-Héroult por obteni aluminion.
Ĉi tiun procezon inventis en 1987 la aŭstra kemiisto Karl Bayer. Nuntempe oni uzas ĉi tiun procezon preskaŭ sen ŝanĝoj, kaj produktas la tutan aluminon por la obtenado de aluminion.
Nicolas Barnaud
Nicolas Barnaud Delphinas (1538-1604) estis franca kuracisto, alkemiisto, pamfletisto kaj hugenoto. Li estis amiko de homoj kiuj batalis kontraŭ la povo de la monarkoj tiaj kiaj Teodoro Beza kaj la franca juristo Francisko Hotomanus (1524-1590). Li eble estas la aŭtoro de la verko "La vekhorloĝo de la francoj" eldonita en 1574 kun la pseŭdonimo "Eusèbe philadelphe Cosmopolite". En tiu verko li atakis la francan kronon pro la rajtigo en la nokto de Sankta Bartolomeo.
Dirk Sacré
Dirk SACRÉ, latinigite Theodoricus Sacré aŭ eĉ duone helenigite Theodoricus Hosius (naskiĝinta en 1957) estas belga filologo klasika kaj profesoro en la Katolika universitato de Loveno.
Nicolas Barnaud
Vivo
Inter 1597 kaj 1601 li troviĝas en Lejdeno, kie li publikigas kvin etajn alkemiajn verketojn, kaj pli malfrue li agadas kiel kuracisto en Gouda. El lia alkemia verketaro, la unua enhavis sian interpretadon pri iu enigma tomboŝtono konata kiel ŝtono de Bolonjo aŭ ŝtono de Ælia Lælia Crispis, tiel kiel iu alkemia meso datita de la jaro 1525 far Melchior de Sibiu.
Dirk Sacré
Krome li mem verkis en la latina kaj nombriĝis inter la stile plej perfektaj nuntempaj latinistoj. Krome li membras ĉe la Academia Latinitati Fovendae. En lia honoro skribis poemon la latinlingva verkisto Alain van Dievoet, "Quae te Musa favens, ..." .
Nicolas Barnaud
Vivo
La dua verketo "Triga Chemica" enhavas la latinan tradukadon de la poemo "Lapide philosophico de Lambspring", kiu, cetere estas la unua publikaĵo, kvankam sen la ilustraĵoj. En la "Quadriga aurifera" li donas la latinajn versiojn de la verkaro atribuita al la angla alkemiisto George Ripley (1415-1490). La du lastaj libretoj valoras malpli pro la anonimaj fragmentaj tekstoj, mallongaj kaj obskuraj, kiuj publikiĝas kiel prefacoj kaj politikaj dediĉoj kiuj reprezentas verajn propagandojn de la kalvinismaj kaj alkemiaj ideoj preskaŭ miljaraj.
Ĉiuj tiuj traktaĵoj estos inkludataj en la tria volumo de la granda alkemia antologio konata kiel "Theatrum Chemicum", eldonita en 1602. Minacita je ekskomuniko pro lia asocio al Faŭsto Socino (1539-1604) kaj liaj malpermesitaj konceptoj, en 1604, li vendis sian domon kaj eble li mortis iom poste.
Dirk Sacré
Biografio
Li doktoriĝis en Lovano en 1986 ankoraŭ sub la estrado de profesoro Jozef IJsewijn. De 1987 ĝis 1998 Sacré instruis la latinan lingvon ĉe la universitato de Antverpeno paralele deĵorante ekde 1994 en Loveno. Ekde 1998 li tute estis en Loveno. Liaj prelegoj kaj seminarioj traktas ofte ankaŭ pli novajn latinajn literaturojn. Li specialiĝis pri la vastega kampo de novlatinaj beletraĵoj - ekz. frua moderna epistolografio, novlatina poezio (de la 16-a jarcento ĝis nun), manieroj de dumjarcenta flegado de klasikaj tradicioj.
Kunlaborado internacia fakgazete/komitate
Li estas unu el la ĉefeldonistoj de la internacia fakgazeto ''Humanistica Lovaniensia. Journal of Neo-Latin Studies (Loveno), kuneldonigas la serion Supplementa Humanistica Lovaniensia (Loveno) kaj Officina Neolatina (Brepols, Turnhout) kaj Pluteus Neolatinus'' (Bruselo). Krome li apartenas al la eldonistaro de Wiener Studien (Vieno), de ''Calamus Renascens. Revista de humanismo y tradición clásica (Alcañiz), de Palmyrenus. Colección de textos y estudios humanísticos (Alcañiz - Madrid), de Vox Latina (Saarbrücken), de Kleio. Tijdschrift voor oude talen en antieke cultuur (Leuven), de Aulos (Leuven), de Handelingen van de Koninklijke Zuid-Nederlandse Maatschappij voor Taal- en Letterkunde en Geschiedenis''.
Krome li estas vicprezidanto de la roma Academia Latinitati Fovendae, prizorgas grupe la eldonadon kompletan de la verkoj de Erasmo de Roterdamo kaj estas membro ĉe Projectcommissie-Erasmus (Huygens Instituut, Den Haag), ĉe Consiglio direttivo of the Centro Europeo di Studi Umanistici (Torino), ĉe Scientific Advisory Board of the Ludwig Boltzmann Institute for Neo-Latin Studies (Innsbruck - Vieno). Finfine li estas la latina skribisto (scriptor Latinus) de la lovena universitato.
Ekzemploj de aktualaj esploroj
Nuntempe Sacré okupiĝas pri la latinlingva literaturo dum la tempo de papo Aleksandro la 7-a. Krome li daŭre konatigas la latinaĵojn de post 1700. Li estas preparanta eldonon de Specimen de fortuna Latinitatis de Marcus Faustinus Gagliuffius. Kune kun la bruselano M. Verweij li estas prezentonta la manuskriptojn de la korespondado de Erycius Puteanus troviĝanta en la Reĝa Biblioteko en Bruselo.
Eldomigo
La eldomigo aŭ elhejmigo estas perforta, truda plenumo de eldomiga procezo. Tiukaze la domo, loĝejo jam ne estas (aŭ neniam estis) en laŭjure posedo de la tie loĝanta persono, kiu aŭ nur luis la loĝejon aŭ perdis la posedajn rajtojn. La elhejmigo okazas, se la (originala aŭ nova) posedanto volas akiri sian posedaĵon neloĝata.
Pri eldomigo de la persono decidas juĝistaro, laŭ peto de la posedanto. La kostojn de la juĝprocezo kaj kostojn de la seruroŝanĝo, elhejmigo, ktp. devas pagi poste la elhejmigita persono. La eldomigo okazas ofte kun ĉeesto de policanoj, ekzekuciistoj.
La ŝtato povas doni moratorion je eldomigo ekz. dum certa periodo (vintro), sed la tiurilataj leĝoj varias laŭ landoj.
Kritikaro
Tre ofte la eldomigo okazas kiel konsekvenco de malbona ekonomia situacio foje maljusta kaj foje sensolva. Bankoj ekzemple decidas eldomigojn se la ĝis tiam eĉ jura posedanto kaj samtempe loĝanto ne povis finpagi la hipotekon, eĉ se la monkvanto jam pagita estus estinta sufiĉa por pagi dekomence la totalan valoron de la loĝejo. Tiukaze la banko, ne ciam justege, volas ricevi eĉ ĝis la lastan groŝon de prunto, interezoj kaj tarifoj, sen konsideri la malfacilan situacion de la loĝinta familio.
Tiakaze en kelkaj landoj sociaj movadoj klopodas malhelpi la juĝistan decidon kaj apogi la loĝintojn por malakcepti tian maljustan decidon. Ekzemple tio okazis en Hispanio per la agado de movado 15-M.
Supera Tribunalo de la Apostola Signaturo
La Supera Tribunalo de la Apostola Signaturo (Supremum Tribunal Signaturae Apostolicae) estas ministerio de Roma kurio kaj estas la Supera tribunalo de la Apostola seĝo; ĝin konsistigas nedefinita nombro de episkopoj, ĉefepiskopoj kaj kardinaloj de la Apostola seĝo, kies unu funkcias kiel Prefekto kun rajto utiligi “sekretarion; konsultaj organismoj de al Tribunalo estas la Kolegio de la voĉdonantoj” kaj tiu de la referendarioj.
La Supera tribunalo de la Apostola Signaturo dividiĝas laŭ du sekcioj.
Erevono
Erevono aŭ ...Trans la Montaro (en: Erewhon or ...Over the Range) estas romano de Samuel Butler, anonime eldonita en 1872. La titolo ankaŭ estas nomo de lando, laŭrakonte malkovrita de la protagonisto. En la romano ne evidentiĝas en kiu parto de la mondo situas Erevono, sed estas klare, ke temas pri fikcia lando. Butler celis, ke la titolo legiĝu kiel la Angla vorto Nowhere (eo:Nenie) vost-antaŭe, eĉ kvankam la literoj h kaj w ne intertranslokiĝas. Probablas, ke tion li faris por sin protekti kontraŭ akuzoj esti malpatriota; Erevono okulfrape estas satiro pri la socio de la Viktorina epoko en Britio.
La unuaj kelkaj ĉapitroj de la romano, traktantaj la malkovron de Erevono, fakte baziĝas sur la propraj spertoj de Butler en Nov-Zelando kie, kiel juna viro, li laboris kiel ŝafisto por ĉirkaŭ kvar jaroj (1860-1864) kaj esploris partojn de la interno de Sud-Zelando. (Unu el la plej grandaj ŝaf-bienoj de la lando, situanta proksime al kie loĝis Butler, estas nomita "Erewhon" (Erevono) honore al li. Ĝi proksimas al Mesopotamia Station (eo:Mesopotamia Stacio aŭ Interrivera Stacio), alia granda ŝaf-bieno.)
Enhavo
La plej granda parto de la romano konsistas el priskribo pri Erevono. La naturo (aŭ esenco) de tiu lando estas laŭcele ambigua. Je la unua vido Erevono aspektas utopio, sed baldaŭ evidentiĝas, ke tio foras de la vero. Tamen, spite al ĉiuj malperfektaĵoj de Erevono, ĝi klare ankaŭ ne estas distopio (malutopio), maldezirinda socio tia, kian bildigas Mil Naŭcent Okdek Kvar de George Orwell. Kiel satira utopio, Erevono fojfoje komparatas al Vojaĝoj de Gulivero (1726), klasika romano de Jonathan Swift; la aspekto de utopio en tiu lasta kazo entenas fortajn paralelojn kun la sinimago de la Brita Imperio tiutempa.
Erevono satiras diversjn aspektojn de la socio de la Viktorina epoko, inkluzive de kriminala punado, religio, kaj antropocentrismo.
Multaj kuriozaj ideoj
Multaj kuriozaj ideoj troviĝadas en Erevono. Ekzemple, vaste akceptata inter la Erevonanoj estas la kredo ke infanoj elektas iĝi naskotaj. Kaj laŭ la leĝo Erevona, leĝo-rompintojn oni traktis malsanuloj, dum malsanulojn oni traktis krimuloj.
Manko de maŝinoj
Alia trajto de Erevono estis la manko de maŝinoj, kio estas rezulto de la opinio de multaj Erevonanoj, ke maŝinoj estas potenciale danĝeraj. Tiu lasta aspekto de Erevono montras influon de la teorio pri evoluismo de Charles Darwin; Butler estis leginta la libron Origino de Specioj baldaŭ post ties eldonado en 1859.
La Libro pri Maŝinoj
La tri ĉapitrojn de Erevono kiuj konstituas La Libro pri Maŝinoj Butler elverkis el nombro da artikoloj kiujn Butler antaŭe kontribuis al loka periodaĵo dum li estis en Nov-Zelando. Butler estis la unua kiu skribis pri la eblo, ke maŝinoj evoluigos al si konscion. Al li tio estis ŝerco, sed hodiaŭ sciencistoj kaj filolosofoj serioze debatas, ĉu komputiloj kaj robotoj povus evoluigi ian inteligentecon (artefarita intelekto, AI) kaj konscion (artefarita vivo) kiel homaj estaĵoj. Tio ankaŭ estas populara temo en sciencfikciaj romanoj kaj filmoj; iuj metas tiun saman demandon (ekzemple, Butlera Ĝihado en la romano Dune far Frank Herbert, dum aliaj scivolas kia estus la rilato inter homoj kaj maŝinoj kun artefarita intelekto, kaj ĉu AI estus iel ajn dezirinda.
La katedralo kaj la muzikaj bankoj
En la ĉapitro, Muzikaj Bankoj, Butler komparas la praktikadon de la katedralo al tiu de la bankoj atakante la religian hipokriton de sia tempo.
Butler mencias, ke tiuj bankoj ĉiuj havas propran valuton, kiun ne honoras la "aliaj" bankoj. Tio aludas al malnova kutimo rilatanta monerojn. Dum la epoko kiam la tuta esenco de mono estis tio, ke ĝi estis farita el altvalora metalo, tiam multaj homoj tondadis aŭ razadis la monerojn post ties eldono al la publiko, eĉ kvankam la homojn oni atendis akcepti la reduktitajn monerojn laŭ ties stampita mempretenda valoro. Tiujn erojn (tondaĵojn kaj razaĵojn) oni kaŝvendis al titristo (?? en:assayer). Vastdise okazis monfalsado. La bankoj tiu-eraaj estis malmultaj kaj sufiĉe riĉimponaj.
Ricevado
Post ĝia unua eldono, la libro vendiĝis multe pli bone ol ĉiuj aliaj verkoj de Butler — eble ĉar la Brita publiko supozis, ke la anonima aŭtoro estis ia pli bone konata figuro (la favorato estis Lord Lytton, kiu eldonigis La Venonta Raso-n (en:The Coming Race), du jarojn antaŭe). En 1901, Butler eldonigis sekvaĵon, Erevono Revizitata (en:Erewhon Rvisited), kune kun reviziita kaj pliampleksigita eldono de Erevono.
Bagatelaĵoj
Erevona Prizono (Erewhon Prison) estas neoficiala prizono en filmo de 1997, Face/Off.
The Martian (filmo)
The Martian estas usona sciencfikcia filmo de 2015 reĝisorita de Ridley Scott kaj kun ĉefaktoro Matt Damon. Ĝi estas bazita sur la samnoma romano de 2011 de Andy Weir. Matt Damon ludas rolon de kosmonaŭto erare forlasita sur Marso, kiu klopodas transvivi ĝis oni povos revenigi lin. La filmo strebas esti science realisma kaj ricevis tre pozitivajn recenzojn.
Intrigo
Kiam la mars-esplora homa misio Ares 3 estas trafita de forta ŝtormo, la kosmonaŭto Mark Watney perdiĝas, kaj oni kredas lin mortinta. La misiestro Melissa Lewis decidas foriri de la planedo por ne endanĝerigi la vivojn de la ceteraj kosmonaŭtoj, lasante Watney-on. Watney tamen transvivis, sed liaj komunikiloj estis detruitaj. Sen eblo kontakti NASA, li uzas siajn plantosciencajn konojn por kreskigi manĝaĵon en la surmarsa bazeto, kun la celo vivteni sin dum almenaŭ tri jaroj kaj veturi al la loko de la misio Ares 4, kiu jam estas planita.
Dume, la inĝenieroj de NASA Vincent Kapoor kaj Mindy Park analizas satelitajn bildojn kaj ekkonscias, ke Watney plu vivas. NASA tiam klopodas kontakti lin kaj elpensi planon por revenigi lin viva.
Bromo-anizolo
Bromo-anizolo aŭ C7H7BrO estas organika aromata kombinaĵo, apartenanta al la familia grupo de la bromidoj, senkolora likvaĵo kun penetranta odoro, uzata kiel kemia reakciaĵo en organikaj sintezoj. Ĝi estas produktebla per interagado de la anizolo kaj hipobromita acido krom aliaj manieroj. Kiel ĉiuj bromidoj ĝi estas solvebla en akvo kaj iom post iom reakcias kun ĝi. Ĝi prezentas la fenilan ringon inter metoksa grupo (H3C-O-) kaj bromatomo.
Awn Al-Khasawneh
Awn Shawkat Al-Khasawneh (en araba: عون الخصاونة‎; en Esperanto: Aŭn Ŝaŭkat Al-Ĥasaŭneh) (22a de februaro 1950) estis ĉefministro de Jordanio el oktobro 2011 ĝis aprilo 2012. Li estis ankaŭ iama juĝisto de la Internacia Kortumo.
Kariero
Li estis elektita por la Internacia Kortumo en 1999 kaj reelektita en 2008. Li servis en tiu posteno el la 6a de februaro 2000 ĝis la 31a de decembro 2011. Li servis ankaŭ kiel vic-prezidanto de la Kortumo el 2006 ĝis 2009. Li rezignis el la Kortumo per letero datita el la 20a de novembro 2011.
La 26an de aprilo 2012, Al-Khasawneh havigis sian rezignon al la reĝo Abdullah, kiu, siavice, akceptis la rezignon. Fayez al-Tarawneh sukcedis al Khasawneh kiel ĉefministro.
Novembre de 2016, Al-Khasawneh estis nomumita fare de la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj Ban Ki-moon al alta posteno pri medicino, kun Ruth Dreifuss, iama Prezidentino de Svisio, kaj Festus Mogae, iama Prezidento de Bocvano.
Borkovice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1354.
Naturrilatoj
Norde de la vilaĝo troviĝas naturrezervejoj Kozohlůdky kaj Borkovická blata kaj naturmemorindaĵo Veselská blata. Borkovická kaj Veselská blata estas alirebligitaj helpe de instrupado Borkovická blata.
5642 Bobbywilliams
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Bobby G. Williams, fakulo pri ĉiela mekaniko kaj kosma navigacio ĉe la Jet Propulsion Laboratory. Li gvidis la misionon NEAR Shoemaker al 253 Matildo kaj 433 Eroso.
Zenevredo
Zenevredo estas komunumo de Italio.
14 Ireno
14 Ireno estas granda, meze hela asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
14 Ireno estis malkovrita de la brita astronomo John Russell Hind la elde la Reĝa Observatorio de Greenwich (Britio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon "Ireno", ina antaŭnomo inspirita de tiu de unu el la Horoj de la helena mitologio : Ejreno (greke Εἰρήνη), personiĝo de la paco. Tiun nomon sugestis John Herschel, ĉar jus komencis la Granda Ekspozicio de la Laboroj kaj Industrio, la internacia ekspozicio de 1851.
Kiel la "grandaj" planedoj, la unue-trovataj asteroidoj ricevis astronomian simbolon. Por 14 Ireno, Hind sugestis kolombon portanta olivarbobranĉon, kun stelo supre de la kapo : sed oni neniam uzis ĝin : la astronomiaj simboloj eksmodiĝis.
Ecoj
Ĝi estas riĉa je metaloj (fero, nikelo). La analizo de ĝia luma kurbo, glata, montras objekton pli malpli sfera.
István Lipka
István LIPKA [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lipka István estis hungara matematikisto, profesoro, inĝeniero, instruisto. István Lipka naskiĝis la  en Újpest. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
István Lipka faris abiturienton en 1917, poste li plulernis en Reĝa Universitato de Budapeŝto, ankaŭ en Reĝa Teknika Universitato József. Li akiris en 1923 pedagogian diplomon kun doktoriĝo. Post siaj studoj li instruis 3 jarojn en gimnazio en Várpalota, ekde 1926 li estis vicprofesoro en Scienca Universitato de Szeged. En 1929 li plulernis duonjaron en universitato en Hamburgo. En 1933 li estis nomumita privata profesoro en Szeged. Li trude pensiuliĝis en 1946 (komprenu: li ne rajtis instrui plu). Post 2 jaroj li ekhavis postenon en signifa fabriko en Csepel, kie li multe okupiĝis pri dentradoj. En 1954 li daŭris la laboron en instituto en Halásztelek. Li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio en 1976.
Sekseco
Sekseco estas laŭ PIV tuto de la anatomiaj kaj fiziologiaj ecoj, kiuj karakterizas ĉiun sekson. Jen estas homaj seksecoj:
Konceptoj de seksemo
Estas diversaj seksemoj en homa socio.
Étienne Flaubert Batangu Mpesa
Étienne Flaubert Batangu Mpesa (Yenne-Kilanda la 4-an de novembro 1942 - la 5-an de marto 2021) estis elstara esperantisto kaj prezidanto de la Konga E-asocio.
Li estis patro de 6 gefiloj, li esperantistiĝis en 2015 kaj de tiam elstare kontribuis al la Demokrata-Kongolanda Esperanto-Asocio (DKEA), per verkado kaj tradukado kaj per redaktora kaj eldonista laboroj.
Batangu multe tradukis kaj verkis en Esperanto. Kelkaj el liaj titoloj estas: Esperanto mu Kikongo (E-lernolibro per Kikongo); Kontraŭ plasmodiaj plantoj (rilate al plantoj kontraŭplasmodiaj); Leksiko E-Klist (Leksiko Esperanto-Kikongo-Lingala-Tshiluba); El konga saĝumo (rakontoj); Sendependeco (kompilo de diversaj nacilingvaj paroladoj kadre de la sendependiĝo de DR Kongo en 1960). Li estis ankaŭ la iniciatinto kaj ĉefredaktoro de la kvarmonata periodaĵo Vekiĝo de DKEA. Unu el liaj lastaj tradukitaj laboraĵoj kaj eldonaĵoj en Esperanto estas la libro Historio de la Profeto Simon Kimbagu, al kio li dediĉis preskaŭ jaron.
Malavare Batangu donacis finance al la nacia E-movado. Inter 2015 – 2020 li estis la precipa mecenato de la asocio, kies 6-a prezidanto li iĝis en 2018. Batangu i.a. oferis al DKEA sidejon en sia granda konstruaĵo sur la ĉefa strato By–Pass, kie estis organizitaj pluraj E-renkontiĝoj, nome klubkunvenoj, estrarkunvenoj, Ĝeneralaj Asembleoj, AMO-seminario, Zamenhof-Tagoj kaj eĉ la unua nacia kongreso en 2017. Li ankaŭ financis la tutan eldonon de Vekiĝo.
Liaj kontribuoj ekster la E-movado estis same riĉaj kaj kolose impresaj. Diplomito de la montreala universitato pri farmaciaj sciencoj, li estis esploristo, administranto 1990–2013 de la publika universitato de Kongo. Li fondis, kunfondis esplorcentrojn kaj membris en pluraj fakaj asocioj, i.a la nacia asocio de farmaciistoj, kaj 1976–1977 estis ĝia prezidanto, Nacia Konsilio de Ordo de Farmaciistoj, kies prezidanto li estis 2013–2018. Batangu Mpesa malkovris multajn rimedojn kontraŭ diversaj malsanoj, pri kio li ricevis plurajn premiojn. Multaj el liaj malkovraĵoj estas grandskale konataj i.a. Zengaver (vermifugo); Manadiar (kontraŭ diareo); Makindangolo (korfortigilo); Manalaria kaj lastatempe Manacovid, konga molekulo kontraŭ KOVIM-19, ĵus aprobita kaj ricevinta surmerkatan rajtigon de la Sanministerio, atendante la saman aliron de Monda Organizo pri Sano. Batangu estis ankaŭ deputito 1987–1997 kaj 2003–2006.
Entute Batangu valore kontribuis al la utilo de la homaro. Tion aparte ilustris pluvoj de kondolencaj kaj omaĝaj mesaĝoj de diversaj teranguloj, tuj post la anonco de lia morto. Lia forpaso estas tre grava perdo ne nur por la familianoj, sed ankaŭ por la konga Esperantujo kaj la tuta DR Kongo.
Milionono
En matematiko kaj aritmetiko, milionono estas unu parto de unuo dividita egale enen de miliono da partoj, estas la kialo pro kiu uzatas en fiziko la termino ppm (parto por miliono). Milionono estas la inverso al miliono. Milionono estas skribita kiel dekuma frakcio kiel 0,000 001 kaj kiel kvocienta frakcio kiel 1/1000000.
UTC-02:00
UTC−02:00 estas horzono en kelkaj landoj kiu havas tempodiferencon de du horoj al la Universala Tempo Kunordigita. Tiu tempo uzatas en:
Kiel somera tempo (somero en la norda hemisfero)
Časové pásmo Huso horario
Sándor Pósta
Sándor Pósta [ŝAndor pOŝta], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pósta Sándor estis hungara dentkuracisto, skermisto. Ŝia dua edzino estis ekde 1923 Margit Lux.
Kilogramo en kuba metro
Kilogramo en kuba metro estas derivata SI unuo de denseco. Oni mallongigas ĝin kg/m³, kie kg signifas "kilogramoj", kaj m³ signifas "kubmetro". La denseco de akvo estas proksimume 1000 kg/m3.
Sándor Pósta
Biografio
Sándor Pósta frekventis gimnazion en Baja, universitaton en Kolozsvár, kiun li interrompis pro la 1-a mondmilito. Li vundiĝis, post la resaniĝo li denove skermadis. Dum Somera Olimpiko 1924 li atingis idividue la unuan lokon en skermo, krome la nacia teamo kun li atingis duan kaj trian lokojn. Li estis ankaŭ dentkuracisto, li havis eĉ signifan postenon en ministerio pri sano.
Memorigiloj
Havas la nomon Pósta Sándor sporta halo en Baja kaj strato en Dunaharaszti.
Taglaboristo
La nomo venas el tio, ke taglaboristo estas pagata ne laŭ laborhoroj, sed laŭ labortago. Ili plej ofte laboras en la agrikulturo, en la sezonaj laboroj (ĉefe rikolto) aŭ ĉe konstrulaboroj.
Kiam ne venas sufiĉe da dungoj taglaboristo ne povas enspezi por vivteni sin aŭ la familion. Tiel ili dependas el ŝtataj helpopagoj (subvencioj) aŭ devas lukti por premi ĉu dungistojn ĉu la ŝtaton ke ili estu dungata. Komence de la 20a jarcento ekzemple en suda Hispanio miloj da taglaboristoj kiuj estis dungataj por labori nur junie al julio kaj decembre al januaro (por rikolto de tritiko kaj olivoj) devis malsategi la reston de la jaro (ok monatoj).
Triiliardo
Triiliardo (mil triilionoj, 1021, aŭ (21 nuloj)) estas natura nombro. En fizikaj unuoj estas uzataj - en senco de miliardo - la antaŭsilabo zeta (ekzemple zetavebero).
Udmurta lingvo
La udmurta lingvo (удмурт кыл - udmurt kyl) estas ano de la Urala lingvaro, Finn-ugra lingvaro. Ĝia plej proksima parenco estas la komia lingvo.
La udmurtoj nombras ĉirkaŭ 670 mil, sed la lingvon parolas nur 72,8 %. Ili vivas en la Rusa Federacio, en la Udmurta Respubliko kaj en la ĉirkaŭaĵo. Ili disiĝis de la plej proksimaj parencoj (komioj kaj zurjenoj) en la 12-a ĝis 15-a jarcento. Komia lingvo estas la plej proksima lingvo de la udmurta.
Gramatiko
La udmurta lingvo havas 15 kazojn kaj 4 tempojn.
Skribo
La lingvo uzas la cirilan alfabeton:
А/а, Б/б, В/в, Г/г, Д/д, Е/е, Ё/ё, Ж/ж, Ӝ/ӝ, З/з, Ӟ/ӟ, И/и, Ӥ/ӥ, Й/й, К/к, Л/л, М/м, Н/н, О/о, Ӧ/ӧ, П/п, Р/р, С/с, Т/т, У/у, Ф/ф, Х/х, Ц/ц, Ч/ч, Ӵ/ӵ, Ш/ш, Щ/щ, Ъ/ъ, Ы/ы, Ь/ь, Э/э, Ю/ю, Я/я
Udmurtoj aldonis literojn Ӝ/ӝ, Ӟ/ӟ, Ӥ/ӥ kaj Ӵ/ӵ. Ili estas unikaj kaj uziĝas nur en la udmurta langvo.
Statuso
La la rusia sciencisto Albert Razin mortis post sinbruligo apud la konstruaĵo de la parlamento en Iĵevsko, protestante kontraŭ malfavorigo de la udmurtaj lingvo kaj kulturo.
Granda Siria Ribelo
La Granda Siria Ribelo (en araba: الثورة السورية الكبرى) aŭ Granda Druza Ribelo (1925–1927) estis ĝenerala ribelo en la Mandataj Sirio kaj Libano kiu celis liberiĝi el la francoj, kiuj estis kontrolintaj la regionon ekde la fino de la Unua Mondmilito. Tiu insurekcio ne estis centre kunordigita; anstataŭe, ĝi estis klopodita fare de multaj frakcioj – inter kiuj Sunaistoj, Druzoj, Alavitoj, Kristanoj, kaj Ŝijaistoj – kun la komuna celo finigi la regadon fare de Francio. La ribelo finfine estis venkita fare de la Francaj fortoj.
Nord-Bordio
Nord-Bordio (Côte-Nord, areo ) estas la due plej granda administra regiono en Kebekio, Kanado, post Nord-Kebekio. Ĝi ampleksas la plejparton de la norda bordo de la estuaro de la rivero Sankta Laŭrenco kaj la golfo de Sankta Laŭrenco preter Tadoussac.
Loĝantaro
En 2006 ĝi havis loĝantaron de, proksimume de la provinca loĝantaro. La plej grandaj urboj, Baie-Comeau kaj Sept-Îles, reprezentas iomete pli ol duono de la loĝantaro.
Geografio kaj ekonomio
Nord-Bordio kreiĝis kiel administra regiono en 1966.
Ekzistas teritoria malkonsento inter Kebekio kaj Labradoro pri la landlimo inter Nord-Bordio kaj Labradoro depost 1927.
Gravaj landformoj en Nord-Bordio inkluzivas la insulon Anticosti, la insularon Mingan, kaj la grandegan rezervujon Manicouagan.
La regiona ekonomio baziĝas je minado (plejparte de fero), arbsegado, rafinado de aluminio, kaj turismo. Krome, la 14 hidroelektraj centraloj de la regiono, interalie la centralaro Manic-Outardes sur la rivero Manicouagan kaj rivero Outardes, ĝeneras 10 500 megavatojn por Hydro-Québec.
Subdividoj
Nord-Bordio konsistas el 53 municipoj : 5 regionaj municipoj, 5 sendependaj municipoj, kaj 10 indianaj rezervejoj.
Sendependaj municipoj
Indianaj reservejoj
Ruslan Ponomarjov
Ruslan PONOMARJOV (naskiĝis ) estas ukraina ŝakisto, grandmajstro kaj FIDE mondĉampiono en 2002-2004. Li estis la plej juna ĉampinon 18 jaraĝa. Li estis la 11an de oktobro 2003, la unua ĉampiono, kiu perdis matĉon ĉar sonoris al li la poŝtelefono.
Kiyomitsu Kobari
Kiyomitsu Kobari (小針 清允, n. ) estas japana futbalisto.
Perfekta nombro
En matematiko, aŭ pli precize en aritmetiko, perfekta nombro estas pozitiva entjera nombro n, strikte pli granda ol 1, kiu estas sumo de ties dividigoj, krom la nombro mem.
Ekzemploj
La unua perfekta nombro estas 6, ĉar 1, 2, kaj 3 estas dividigoj de 6, kaj 1 + 2 + 3 = 6. La sekvanta perfekta nombro estas 28 (28 = 1 + 2 + 4 + 7 + 14). La unuaj kvar perfektaj nombroj estis jam konataj kaj studitaj de la antikvaj helenaj matematikistoj. Ekde tiam, la nombro de konataj perfektaj nombroj nur atingis 44. La 44-a perfekta nombro troviĝis je Septembro 2006. La unuaj 12 perfektaj nombroj estas:
La tuta listo troviĝas ĉe la retejo de J. Pedersen.
La nuna pli granda konata perfekta nombro estas 232.582.656x(232.582.657 − 1), kaj ĝi havas 19.616.714 ciferojn.
Ecoj
La matematikisto Eŭklido, en la III-a jarcento a.K., malkovris kaj pruvis, ke se M=2^p-1\, estas primo, tiam
estas perfekta.
Leonhard Euler, en la XVIII-a sekolo pruvis, ke ĉiu perfekta nombro, kiu estas para, sekvas la formulon de Euclide. Pro tio, serĉado de paraj perfektaj nombroj estas ligita al la serĉado de primoj de Mersenne (tio estas primoj laŭ la formo 2^p-1\,). La distribua interreta komputa projekto GIMPS celas serĉi novajn primajn nombrojn de Mersenne.
Estas pruvita, ke ĉiu perfekta nombro finiĝas aŭ per 6 aŭ per 8. Oni longe supozis, ke perfektaj nombroj alternas kun lasta cifero 6 kaj 8, sed ne veras: ambaŭ la kvina perfekta nombro (33.550.336) kaj la sesa (8.589.869.056) finiĝas per 6.
Paraj perfektaj nombroj
La unuaj 39 paraj perfektaj nombroj estas 2n-1(2n-1) por La aliaj 5 sciataj estas por n = 20996011, 24036583, 25964951, 30402457, 32582657. Ne estas sciate ĉu estas aliaj inter ili.
Ankaŭ, estas malcerte ĉu estas malfinie multaj primoj de Mersenne kaj perfektaj nombroj. La serĉo por novaj primoj de Mersenne estas la celo de la distribuita komputanta projekto GIMPS.
Pro tio ke ĉiu para perfekta nombro havas formon 2n-1(2n-1), ĝi estas triangula nombro, kaj, simile al ĉiuj triangulaj nombroj, ĝi estas sumo de ĉiuj naturaj nombroj supren al certa punkto; en ĉi tiu okazo 2n-1. Plue, ĉiu para perfekta nombro escepte de la unua estas sumo de la unuaj 2(n-1)/2 neparaj kuboj:
Para perfekta nombro (escepte de 6) donas reston 1 kiam estas dividita per 9. Ĉi tiu povas esti reskribita kiel sekvas. Se adicii ciferojn de ĉiu para perfekta nombro (escepte 6), tiam adicii la ciferojn de la rezultanta nombro, kaj ripeti ĉi tiun procezo ĝis kiam la sola cifero estas ricevita, la rezulta ripetita cifereca sumo estos 1. Ekzemple la ripetita cifereca sumo de 8128 estas 1, pro tio ke 8 + 1 + 2 + 8 = 19, 1 + 9 = 10, kaj 1 + 0 = 1.
Neparaj perfektaj nombroj
Estas nekonate ĉu ekzistas iuj neparaj perfektaj nombroj. Diversaj rezultoj estas ricevitaj, sed neniu helpas trovi ĝin aŭ alie malkomponi la demandon de ilia ekzisto. Carl Pomerance prezentis heŭristikan argumento kiu sugestas ke neparaj perfektaj nombroj ne ekzistas. Ankaŭ, estas konjekto ke ne ekzistas neparaj harmonaj nombroj. Se estas vera, ĉi tio devus enhavi ke ne ekzistas neparaj perfektaj nombroj.
Ĉiu nepara perfekta nombro N devas kontentigi jenajn kondiĉojn:
Konjektoj
«Ne ekzistas nepara perfekta nombro» estas konjekto. Oni ne scias, ĉu estas neparaj nombroj. Tamen, oni ne malesperas malkovri iam neparan perfektan nombron.
Oni ne scias, ĉu ekzistas malfinia kvanto de perfektaj nombroj.
Rilatantaj konceptoj
Paro de nombroj, ĉe kiuj sumo de propraj divizoroj de unu el ili egalas al la alia estas amikeblaj nombroj, kaj pli granda cikloj de nombroj estas societemaj nombroj.
Laŭ la difino, perfekta nombro estas fiksa punkto de la limigita dividanta funkcio s(n) =σ(n)−n, kaj la obla vico asociita kun perfekta nombro estas konstanta vico.
Naŭzo
Naŭzo aŭ abomeno estas esprimo por sento de forta neado, abomeno, vomsento rilate al objektoj kiel nutraĵoj, ekskrementoj kaj putriĝantaj organikaj materialoj aŭ odoroj. Naŭzo povas direktiĝi al personoj aŭ ia konduto. La naŭzo - kompare al aliaj malpli fortaj formoj de neado - aperas ofte kun korpaj, fizikaj reagoj kiel malbonfarto, vomsento, ŝvitado, falanta sangopremo, kaj eĉ kapturniĝo, sveno. Science la naŭzo estas emocio kaj ne instinkto (ĝi estas lernita).
Mirkovce
Mirkovce, hungare Mérk estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Mirkovce situas sur mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 17 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1320 en formo "Myrk". En 1427 13 familioj pagis impostojn. En 1764 apude nova vilaĝo "Supra Merk" fondiĝis, sekve la malnova vilaĝo nomiĝis "Malsupra Merk". En 1787 331 vilaĝanoj loĝis en ambaŭ vilaĝoj, en 1828 435 vilaĝanoj en 56 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Malsupra Mérk 202, en Supra Mérk 305 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Mirkovce 929 homoj, (569 ciganoj, 356 slovakoj).
GEM
La vorto havas plurajn signifojn:
HAA
La vorto havas plurajn signifojn:
Eksa
Eksa- estas prefikso uzata antaŭ unuoj kaj signifanta "triiliono" (1018), ĝia simbolo estas: E.
Grizuo
Grizuo estas ordinara nomo de eksplodema mingaso. Ĝi estas miksaĵo de metano kaj aero, aperante en la karbominejoj. La metano formas bruleman, eksplodeman miksaĵon kun la aero en larĝa konsista spektro. La eksplodon kaŭzas ofte malferma flamo aŭ elektra fajrero.
Academia Latinitati Fovendae
Academia Latinitati Fovendae, mallongigite ALF (laŭvorte: Akademio por la flegado de latinaĵoj) estas internacia organizaĵo, fondita en la 1967-a jaro.
Peta
Peta- estas prefikso uzata antaŭ unuoj kaj signifanta "duiliardo" (1015), ĝia simbolo estas: P.
Grizuo
Oni povas eviti akumuliĝon, eksplodon de la metano en la karbominado per diversaj metodoj: aerumado, forkonduko.
Giovanni Filoteo Achillini
Johano Filoteo Akilino (1466-1538) (naskiĝis en Bolonjo, 1466 - mortis en Bolonjo, en la 13-a de aŭgusto 1538) estis itala humanisto, filozofo, muzikisto, beletristo, teologo kaj poeto.