cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
16062 Buncher
16062 Buncher estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 5727
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
16062 Buncher
Nomo
Ĝia nomo honoras David Buncher, mentoron en 2003 de unu finalisto de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search. Li estis instruisto ĉe la Dr. Michael M. Krop High School de Miamo (Florido, Usono).
Moro
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri moro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Emese Balogh
Emese Balogh naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Emese Balogh kiel infano ofte ricevis rolojn en Hungara Radio. Ŝi akiris aktoran diplomon escepte frue en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1959. Ŝia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Miskolc) (1959–1967), poste en Teatro Szigligeti (Szolnok) kaj Teatro Kisfaludy (Győr). Inter 1969–1979 ŝi ne ligiĝis al teatraj trupoj, sed ŝi havis rolojn en la menciitaj teatroj de Győr kaj Miskolc, ankaŭ en Nacia Teatro (Szeged) kaj Teatro Csokonai (Debrecen). Ŝi estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1982 kaj 1994.
Resuttano
Resuttano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Kaltaniseto, (itale provincia di Caltanissetta, sicililingve pruvincia di Caltanissetta, ekde 2015 formale itale Libero consorzio comunale di Caltanissetta. Fine de en la komunumo vivis . Najbaraj komunumoj estas Alimena (PA), Blufi (PA), Bompietro (PA), Petralia Sottana (PA) kaj Santa Caterina Villarmosa.
Lonely Planet
Lonely Planet estas la plej granda gvidlibro kaj bita amaskomunikilo en la mondo. La firmao estas posedaĵo de BBC Worldwide, kiu aĉetis 75% parton de la fondintoj Maureen kaj Tony Wheeler en 2007 kaj la ceteran 25% en februaro 2011. Originale nomita Lonely Planet Publications, la firmao ŝanĝis sian nomon al Lonely Planet en julio 2009 por reflekti la larĝan vojaĝindustrion kaj la emfazon sur bit-produktoj.
Post Let's Go Travel Guides, ĝi estis unu el la unuaj serioj de vojaĝpriskriboj direktitaj al dorsosakuloj kaj aliaj malalt-kostaj vojaĝantoj. En 2010, ĝi publikigis proksimume 500 numerojn en 8 lingvoj, same kiel televidoprogramoj, revuo, poŝtelefonaj aplikaĵoj kaj retejoj.
1050-aj jaroj
La 1950aj jaroj aŭ La kvindekoj, estis la jardeko kiu komenciĝis je la una de januaro, 1950 kaj finiĝis je la 31a de decembro 1959. La jardeko estis la sesa de la 20a jarcento. Ĉe la fino, la mondo jam grandparte reboniĝis de la dua mondmilito kaj la "malvarma milito" evoluiĝis de sia modesta komenco en la malfruaj 1940aj jaroj al intensa konkurenco inter Usono kaj Sovetunio ĉe la komenco de la sekvonta jardeko.
William Rowley
William ROWLEY (n. ĉ. 1585, m. februaron 1626) estis angla aktoro kaj dramisto.
1050-aj jaroj
Konfliktoj inter komunismo kaj kapitalismo estis ĉefa temo de la jardeko, precipe en la norda hemisfero. La konfliktoj inkluzivis la korean militon en la komenco de la jardeko kaj la komenciĝo de la kosmokurado per la lanĉo de Sputnik I.
William Rowley
Plejparte li kunlaboris kun aliaj dramistoj por krei teatraĵojn. Inter liaj kunverkistoj estis Thomas Middleton, John Ford, John Webster, John Fletcher, Thomas Dekker kaj Thomas Heywood.
1050-aj jaroj
Kune kun pliigitaj elprovoj de atomarmiloj (kiel la RDS-37 kaj Upshot-Knothole), ĉi tiu kreis politike konservativan etoson.
William Rowley
Li kontribuis al multaj teatraĵoj, inter kiuj: Kiel aktoro li ofte ludis klaŭnajn rolojn. Kiel dramisto, lia fako estis la verkado de komikaj scenoj, en kiu li mem ofte aktoris, sed de tempo al tempo li ankaŭ verkis alispecajn scenojn de teatraĵoj.
Li entombiĝis la 11-an de februaro 1626.
1050-aj jaroj
Usone, la "ruĝa timigo" (timo de komunismo) estigis publikajn kongresajn aŭskultadojn kaj kontraŭ-komunismo estis la supera sento en Usono tra la tuta jardeko. Ĉi tiu sento ĉefe gvidis la landon interveni en la korea milito kaj poste la vjetnaman militon. La komenco de sendependiĝo en Afriko kaj Azio okazis en ĉi tiu jardeko kaj akceliĝis en la sekvonta jardeko.
Velo (versaĵo)
"Velo" (Па́рус) estas ruslingva versaĵo de Miĥail Lermontov, skribita en 1832 (tiam Lermontov estis 17-jaraĝa).
Esperanta versio de la versaĵo ofte aperas en diversaj eldonaĵoj por unua konatiĝo kun Esperanto kiel ekzemplo de traduko.
Teksto
Originala varianto kaj esperanta traduko (vidu tekston):
Kantono Hidalgo (Teksaso)
Kantono Hidalgo (Hidalgo County en la angla, laŭ la hispana vorto hidalgo, "kavaliro") estas kantono de plej suda Usona ŝtato, Teksaso. Situanta ĉe la valo de la rivero Rio Grande de Suda Teksaso, la kantono Hidalgo estas unu el plej rapide kreskantaj kantonoj de Usono, kaj estas la sepa plej loĝata kantono en Teksaso. Ties populacio en 2010 estis 774,769, kun 35% pliiĝo el 2000. Ĝia nomo rilatas al Miguel Hidalgo y Costilla, la pastro kiu alvokis por la sendependiĝo de Meksiko el Hispanio. La administra ĉefurbo de la kantono Hidalgo estas Edinburg, dum la plej granda urbo estas McAllen.
Louis-Nicolas Vauquelin
Louis-Nicolas Vauquelin (1763-1829) (n. en Saint-André-d'Hébertot, Normandio, 🇫🇷, en la 16-a de majo 1763 - m. en Saint-André-d'Hébertot, Normandio, 🇫🇷, en la 14-a de novembro 1829) estis franca kemiisto, apotekisto kaj malkovrinto de la kemiaj elementoj Kromio (1797) kaj Berilio (1798). Li estis profesoro en la Medicina Fakultato de Parizo, kaj sukcedis al Antoine François de Fourcroy (1755-1809). Li ankaŭ malkovris la pektinon, la Malikan Acidon (HO2CCH2CHOHCO2H), krom izoli la kamforatan acidon ( C10H16O4) kaj la Ĥinatan acidon (C7H12O6).
Biografio
Vauquelin komencis labori kiel apoteklernanto en Rueno. Inter 1783 kaj 1791, li fariĝis prilaboratoriasistanto de Antoine-François de Fourcroy, kun kiu li kunlaboris. En 1791, li membriĝis al la franca Akademio de Sciencoj, kaj, en 1795, li nomumiĝis profesoro pri kemio en la Minlernejo. En 1799, li publikigis "Manuel de l'essayeur", kies rezulto estis ofico kiel eksperimentisto en monfarejo, en 1802, krom posteno kiel profesoro pri kemio en la Universitato de Parizo, en 1809.
Vauquelin famiĝis kiel malkovrinto de la elementoj Kromio kaj Berilio. En 1797, kiam li faris eksperimentojn kun ruĝa plumba mineralo el Siberio, konata kiel krokoito, li izolis la novan elementon kromion, tiele nomata dank'al ties kombinaĵoj tre kolorplenaj. Martin Klaproth plenumis similan malkovron iom poste. En la sekvanta jaro, li izolis novan elementon en la mineralo berilo. Principe, li nomis ĝin "glucinum" dank'al dolĉeco de ties komponaĵoj, sed pli malfrue tiu nomo sanĝiĝis je berilio. Dum iom da tempo, li sukcesis likvigi la amoniakon sub atmosfera premo. En 1806, li, kunlabore kun Pierre Jean Robiquet (1780-1840), estonta malkovrinto de la alizarino, unue izolis la aminoacidon asparaginon el la asparago. En 1816, li elektiĝis kiel membro de la Reĝa Akademio de Sciencoj de Svedio.
La planta genro "Vauquelinia" nomitas liaomaĝe, same kiel la mineralo "vauquelinito", malkovrita en la sama minejo de la krokoito, el kiu Vauquelin ekstraktis la kromion.
Libkov (distrikto Domažlice)
Libkov (Lipkau) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Domažlice, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Lungern (stacidomo)
Lungern estas fervoja stacidomo en Lungern, Svislando.
Libkov (distrikto Domažlice)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
7373 Stashis
7373 Stashis estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), en tiama Sovetunio (nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ukraina juristo Vladimir Vladimiroviĉ Staŝis (cirile: Владимир Владимирович Сташис, 1925–2011), fakulo pri jurisprudenco, vic-rektoro de la Nacia Akademio pri Leĝo de Ukraino kaj ano de la Internacia Kortumo de la Unuiĝintaj Nacioj. Li ankaŭ ŝatis poezion kaj arton kaj havis grandan kolekton da pentraĵoj de klasikaj rusaj pentristoj.
Canapville (Orne)
Canapville estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Canapvillais.
NGC 5728
NGC 5728 (aliaj indikoj — MCG -3-37-5, IRAS14396-1702, PGC 52521) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Tulešice
Tulešice (Tulleschitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
NGC 5728
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tulešice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1365.
Steinfeld (Meklenburgo)
Steinfeld estas eksa administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de 2011 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 557 loĝantojn. Ekde la jaro 2013 la teritorio estas parto de la komunumo Broderstorf.
Ĥentkaus la 1-a
Ĥentkaus la 1-a estis reĝino de antikva Egiptio fine de la 4-a dinastio (malnova imperio de Egiptio), kiu ĉirkaŭ la jaro 2500 antaŭ nia erao estis la edzino de la faraono Ŝepseskaf. Ŝi entombiĝis en la "kvara el la piramidoj de Gizo", kies plej granda piramido konatiĝis kiel unu el la sep mirindaĵoj de la antikva mondo, kaj tial ricevis apartan atenton ankaŭ de neegiptoj longe post sia morto.
La nekutime longa mortokulto pri ŝi en Egiptio kaj la reĝaj titoloj supozigas ke eble ŝi mem dum iom da tempo estis memstara regantino de Egpitio. Ĉiukaze ŝi havis signifan influon pri la historiaj evoluoj dum la ŝanĝo de la 4-a al la 5-a dinastio de Egiptio.
Ribera
Ribera estas komunumo de Italio, borde de la Mediteranea Maro. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bivona, Calamonaci, Caltabellotta, Cattolica Eraclea, Cianciana kaj Sciacca.
Los Huertos
Los Huertos [losŬERtos] estas municipo en la centrosudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierras de Segovia (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco. La loknomo Los Huertos estas etimologie komprenebla kiel La Fruktoĝardenoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de La Atalaya, Sonsoto kaj Trescasas, okupas totalan areon de 17,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 171 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male post malgranda malaltiĝo post la 1960-aj jaroj ĝi fakte akiris 800 el la 2000-aj jaroj pro sia funkciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 16 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Armuña, Roda de Eresma, Garcillán, Valverde del Majano, Hontanares de Eresma kaj Valseca. Ĝi estas ligita ŝosee kun Hontanares de Eresma (3 km), kaj kun Roda de Eresma (4 km).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Frua mencio estis Sancta María de los Huertos, kaj la pli mallonga nomo aperis fine de la 16-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj, kiel la preĝejo kaj ermitejo.
Nuntempe estas granda provinca rubdeponejo.
Guvahati
Guvahati (en loka lingvo: গুৱাহাটী) estas milionurbo, universitata urbo kaj riverborda havenurbo en Barato, en subŝtato Asamo.
Guvahati estas la plej granda urbo en Asamo aparte kaj en la Sep fratinoj regiono de Barato (nordorienta Hindio) ĝenerale. La ĉefurbo de Asamo, Dispur, estas antaŭurbo de Guvahati.
Geografio
Guvahati situas en nordorienta parto de la lando inter maldekstra bordo de Bramaputro kaj montetoj.
3532 Tracie
Ĝi riicevis la virinan antaŭnomon "Tracie" en omaĝo al Tracie Lynn Rosberg Ojakangas, edzino de Gregory W. Ojakangas.
Guvahati
Historio
Guvahati estas unu el la pratempaj urboj de Azio laŭ la supozoj kaj laŭ arkeologiaj trovaĵoj. La urbo longe estis centro de diversaj dinastioj.
Klimato
En Guvahati jare pluvas po 1700 mm, precipe inter aprilo-oktobro. Tiam la temperaturo estas preskaŭ 40 °C, dum la ceteraj monatoj ĝi foje falas al 10 °C.
Ekonomio
En Guvahati la plej grava estas la komercado, transportado kaj servoj. En la urbo naftorafinejo funkcias.
Trafiko
La internacia flughaveno troviĝas je 30 km. La vojaj kaj fervojaj kontaktoj estas bonaj. La haveno funkciis jam en la historiaj jaroj. En la urbo aŭtobuso liveras la pasaĝerojn.
Simboloj
La Hindia riverdelfeno estas la oficiala animalo de la urbo Guvahati.
Reus
Reŭzo aŭ Reus (prononco en la kataluna: [rɛʊz]) estas municipo de Katalunio, Hispanio. Ĝi estas la ĉefurbo de la komarko (distrikto) de Baix Camp en Tarragona kaj en la metropolita areo nome Camp de Tarragona, kun alteco inter 114 kaj 142 m sur la marnivelo. Ĝia loĝantaro estas 107,770 loĝantoj (2008). Ĝi situas je 14 km de Tarragona.
La urbo
La centro de la urbo estas la Placo Prim. La Urbodomo estas en la alia placo de la centro: Placo de Mercadal (antaŭe Placo Hispanio). La Placo de la Llibertat (antaŭe Placo de Martiroj), renovigita en 2003, ne estas tiom vigla. La antikva kerno estas inter la Ravales de Robuster, de Sant Pere, de Jesús, de Martí Folguera, de Pallol kaj de Santa Anna, zono konata kiel "Tomb de Ravals". La du senaŭtaj stratoj kiuj ligas la Placon Prim kun la Placo Mercadal formas la komercan akson de la urbo: strato Monterols kaj strato Llovera, kiu kun la "Tomb de Ravals" donas al Reus grandan komercan karakteron. Oni ĵus inaŭguris komercejon nome "Pallol" situa en la antikva centro de la urbo.
Loĝantaro
Ekde 1857 ĝis 1910 ĝi estis laŭ la loĝnataro la dua urbo de Katalunio, post Barcelono, sed ties gravo kiel centro de la provinco falis profite de Tortosa kaj poste de Tarragona. La populacio apenaŭ plialtiĝis el 30.266 de 1920 al 35.950 de 1950.
Ekde tiam ĝispliiĝis denove de 41.014 loĝantoj en 1960 al nunaj 108.100. La enmigrado, ĉefe el Maroko, kreskis la populacio, kiu estas jam de islama religio je 6% kaj eksterlanda je 8%
Provincoj de Madagaskaro
Madagaskaro estas dividita en ses aŭtonomaj provincoj (malagase: faritany mizakatena) :
La provincoj baldaŭ malaperos pro la nova, regiona subdivido establita de la konstitucia referendum de 2007. La ŝanĝo estos progresa, kaj daŭros teorie 30 monatojn (ĝis oktobro 2009).
Historio
La provincoj estis kreitaj en 1946, kiam Madagaskaro estis franca kolonio. Ekzistis unue kvin provincoj, kaj la sesa (Antsinara) estis kreita poste, sed antaŭ la provinca baloto de 1957. La samaj provincoj plu ekzistadis post la sendependiĝo de Madagaskaro, en 1960.
Vidu ankaŭ
Madagaskar
Sieĝo de la komunista ĉefsidejo
Sieĝo de de la komunista ĉefsidejo apartenis al la plej gravaj okazintaĵoj dum Hungara revolucio de 1956. Tio okazis en la 30-an de oktobro 1956 en Budapeŝto. Gravaj cirkonstancoj restis nebulaj, la okazintaĵo ne konformas al la plena revolucio. Pri tio estas kontraŭaj diversaj opinioj.
Antaŭaĵoj
La ĉefsidejo estis konstruita post la 2-a mondmilito, pri la konstruaĵo oni komencis etendiĝi nekontrolitaj informoj. Vespere de la 23-an de oktobro 1956 laŭ ordono 46 specialaj policanoj-gvardianoj (ili servis la partion) alvenis por defendi la komunistan ĉefsidejon. Tago post tago alvenis komunistoj kun ties familianoj, ĉar la domego estis forte defendata. Resume 150 homoj vivis en la ĉefsidejo. Preskaŭ kontraŭe situas Teatro Erkel, kiun Ruĝa Armeo okupis, krome ankaŭ 3 sovetiaj tankoj defendis la placon kun la ĉefsidejo.
En la 28-an ĉefministro Imre Nagy (politikisto) nuligis la ŝtatodefendan gvardion (komprenu. partia gvardio), samtempe li establis revolucieman gvardion. En la sekva jaro laŭ pakto Ruĝa Armeo forlasis Budapeŝton, la ĉefsidejo perdis gravajn defendantojn. Tamen la defendantoj kolektis plu homojn trairantajn sur la placo, ili parte estis transdonitaj al la ordinara polico, aliaj estis ĵetitaj en kelojn.
Kelkaj opinias, ke en la ĉefsidejo oni planadis puĉon, sed nepre menciindas, ke inter la defandantoj estis stalinistoj, sed ankaŭ reformemaj komunistoj.
La sieĝo
Antaŭtagmeze en la 30-an alvenis armitaj revoluciuloj alvenis kaj pro konflikto daŭraj pafadoj kaj uzoj de mangrenadoj okazis. La defendantoj telefone petis helpon, sed neniu scias - kial? - ne alvenis helpo. Eĉ alvenis tanko, kiu helpis la la revoluciulojn. Fine por apogi la defendantojn el Újpest ekiris 3 tankoj. Inter la tankoj ne estis radia ligilo, tial laŭ la kutimo la 2 tankoj plene imitis la ĉeftankon, kies gvidanto ne estis budapestano, li ne konis lokon de la ĉefsidejo, kelkfoje la tankoj vojeraris. Fine ili alvenis, sed la ĉeftanko vidis la revolucian tankon atakanta la ĉefsidejon, tial la ĉeftankestro supozis, ke ankaŭ li devas ataki la sidejon. La defendantoj vidis, ke batali plu estas vane.
Triopo komencis eliri kun blanka flago. Pri tio estas 2 kontraŭaj opinioj: Estas fakto, ke ili ricevis la kuglojn al la dorsoj. Ĉiuj batalantoj uzis samajn sovetiajn kuglojn, estas enigmo la mortoj.
Laŭ atakantoj ili ekvidis la blankan flagon, tial ili malkaŝiĝis, tiam el la fenestroj ili ricevis pafojn. Tio kaŭzis grandan koleron, ili tuj okupis la domegon. Komenciĝis linĉadoj kaj krudaj murdoj, kelkaj defendantoj estis pendumitaj tre kruele. Kelkaj mortintoj estis batitaj eĉ post la morto.
Resume 25 defendantoj mortis, cento rifuĝis tra la najbara loĝdomo. La atakantoj perdis ĉ. 20-30, resume en la hospitaloj estis 50 vunditoj.
Post la sieĝo
Inter la revoluciuloj etendiĝis opinio, ke sub la ĉefsidejo sekretaj keloj etendiĝas. Ili trovis nenion, nur kutimajn kelojn, sed ankaŭ nun estas opinio, ke tio ekzistas. Estas opinio, ke enirejo de la sekretaj keloj estas en la unua etaĝo.
Eksterlandaj ĵurnalistoj fotis la sieĝon kaj la linĉadon. En la sekva jaro János Kádár sendis taĉmenton al eksterlando, ili kolektis ĉiujn fotojn pri la sieĝo. Laŭ tio estis kondamnitaj je morto 36 revoluciuloj, en la praktiko restis neniu pluviva atestanto.
La ĉefsidejon longe profitis la socialistoj, fine estis vendita, sed la nova posedanto ne profitas la konstruaĵon.
Nord-Koreio
Nord-Koreio aŭ Nord-Koreujo (hangule: ; M–R: Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk ), oficiale Korea Demokratia Popola Respubliko estas lando en orienta Azio, en la norda parto de la Korea duoninsulo. Ĝi limas la Ĉinan Popolan Respublikon en la nordo kun grandparte limo formita per la rivero Jalu, kaj Rusion en la nordoriento. En la sudo ĝi limas Sud-Koreion. En ĝia okcidento situas la Flava Maro kaj en ĝia oriento — la Japana Maro. La ĉefurbo estas Pjongjango.
Nord-Koreio kreiĝis la kiel popoldemokratia ŝtato proklaminta sin je la tuta teritorio de la duoninsulo (ĝis kaj dum la dua mondmilito — japana kolonio). La potenco apartenas al la Korea Laborista Partio sub gvido de la ĉefa sekretario Kim Ĝong-un.
Ŝtata nomo
Konata laŭ neoficiala nomo Nord-Koreio, la ŝtato nomas sin Korea Popol-Demokratia Respubliko (KPDR).
12909 Jaclifford
12909 Jaclifford estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jack Clifford de Scottsdale (Arizono), pioniran entrepreniston en kabla televido, fervoran amatoran astronomon kaj ĉefan kontribuanton por multenombraj institucioj pri scienco kaj eduko. Li alportis grandan servon al la administranta konsilantaro de Lowell, precipe per financakiro.
Nord-Koreio
Ŝtata nomo
En korea lingvo de Nord-Koreio la koncepto de la tutkorea ŝtato plej ofte nomiĝas Ĉoson, dum en la sudo — Hanguk, pro historiaj kialoj kaj aludoj al diversaj historiaj koreaj reĝlandoj.
Historio
Ekde la komenco de la 20-a jarcento ĝis 1945 Koreio estis sub la rego de Japanio. Post la Dua mondmilito la liberigitan Koreion okupis denorde sovetiaj trupoj kaj desude – usonaj. Ĉar la du ŝtategoj ne sukcesis interkonsenti, en ambaŭ partoj formiĝis registaroj, proklamintaj sian tutlandan potencon (1948). La tensioj inter la nordo kaj la sudo kreskis ĝis eko de interna milito kun grandioza internacia partopreno.
Korea milito 1950–1953
Neŭtraleco de la ĉi-suba alineo estas diskutata.
En 1950 Nord-Koreio atakis Sud-Koreion kaj okupis preskaŭ la tutan landon. Tiam Usono kaj aliancanoj decidis en la UN (Sovetunio ne partoprenis) milithelpi Sud-Koreion. Post tio Sud-Koreio okupis preskaŭ la tutan Nord-Koreion kaj atingis eĉ la limon de Ĉinio. Tiam Ĉinio sendis "volontulojn" por helpi Nord-Koreion. La milito daŭris en 1951–1953 preskaŭ ĉe la nuna limo. Meze de 1953 oni silentigis la armilojn.
32549 Taricco
32549 Taricco estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Angela Taricco, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Massachusetts Academy of Math and Science de Worcester (Masaĉuseco).
Nord-Koreio
Korea milito 1950–1953
Ĝis nun neniu pactraktato ekzistas. Nur ĉeso de batalo inter la du koreaj landoj. En novembro 2010 la bombado de Jonpjongo plistreĉigis la interrilatojn.
En la plej norda stacidomo de Sud-Koreio Imjingang oni vidas multajn paperetojn, kiuj entenas mesaĝojn, kiuj esprimas deziron pri reunuiĝo de la duoninsulo.
Ekzistas turismaj ekskursoj por iri al Panmunjom el Seulo (80km), sed sudaj koreoj devas obteni permeson ĉe sia registaro por aliĝi, kaj tio ne ofte okazas.
Nukleaj armiloj
La testa nuklea eksplodo kun potenco de kilotunoj indignigis loĝantojn de multaj landoj. Samtempe Nord-Koreio insistas pri sia rajto posedi nukleajn armilojn kaj klarigas, ke ĝi okazigis la teston pro la premo kaj milita minaco flanke de Usono. Aludante la usonajn trupojn en la sudo de la duoninsulo, kiuj disponas pri nukleaj armiloj, respondeculo de la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj anoncis la, ke “kvankam KPDR okazigis nuklean teston pro Usono, ĝi plu senŝanĝe deziras malnukleigi la Korean duoninsulon per dialogo kaj interparoloj”.
Timo antaŭ progreso de la nuklearmila programo de Nord-Koreio dum longa tempo mildiĝis danke al manko de misiloj, kapablaj liveri nordkoreajn nukleajn bombojn je mezaj kaj longaj distancoj. Tamen ankaŭ tiukampe la nordkoreaj militistoj atingas ĉiam pli grandajn sukcesojn. La Nord-Koreio testis balistikan misilon faritan por lanĉo el submarŝipo. La sudkoreaj militistoj supozis, ke temas pri la Bukkeukseong-tipo lanĉebla el submarŝipo. La lanĉo okazis en la maro apud la marborda urbo Vonsano en la provinco Kangŭon. Seulo asertas, ke la misilo flugis ĉirkaŭ 450 kilometrojn, sed atingis altecon de 910 kilometroj, kio signifas ke ĝi estis lanĉita laŭ alta trajektorio kaj ke ĝia flugdistanco povus esti multe pli longa. Se ĝi flugus laŭ ordinara trajektorio kun la sama ŝarĝo, la plej longa flugdistanco de la misilo estus ĉirkaŭ 1900 kilometroj, do temas pri la mezdistanca (1000 ĝis 3500km) misilo.
Registaro
La funkcianta konstitucio difinas la ŝtaton kiel suverenan socialisman ŝtaton, kiu reprezentas interesojn de la tuta korea popolo. La potenco en la ŝtato, laŭ la konstitucio, apartenas al laboristoj, kamparanoj, labora intelektularo (laŭ tiu difino estas la uzata en KPDR simbolo kun peniko, vidu la foton).
Korea Laborista Partio gvidas Nord-Korean ŝtaton kaj socion, ekzistas tamen du aliaj partioj. Gvidanto de la Laborista Partio estas komandanto Kim Ĝong-un kaj li samtempe estas ĉefkomandanto de la popola armeo.
Laŭ la Konstitucio de DPRK, ŝtata supera kaj leĝdona organo estas la Supera Popola Asembleo kaj ĝia Prezidio. La Supera Popola Asembleo (parlamento) konsistas el 687 deputitoj, kiujn elektas ĉiuj loĝantoj de 17-jara aĝo. Laŭdire, la elektoj estas plej ofte senalternativaj, do ĉiu kandidato ricevas 100-elcentan subtenon de la voĉdonintoj. La nuna konsisto de la Supera Popola Kunveno estis elektita en marto de 2019. Prezidanto de la Prezidio de Supera Popola Asembleo estas ŝtatestro de la lando. Nuna prezidanto estas Kim Jong-nam.
Spike Hughes
Patrick Cairns Hughes, nomita Spike Hughes (n. 19-an de oktobro 1908 en Londono; m. 2-an de februaro 1987) estis brita ĵazmuzikistoj (aranĝisto, bandestro, basisto), komponisto, ĵurnalisto kaj verkisto.
Nord-Koreio
Registaro
Plenuma kaj administra supera organo de la lando estas Konsilio de Ministroj (registaro). Ĉefministro estas k‑do Pak Pong-ju.
Spike Hughes
Vivo
Lia patro Herbert devenis el Ulster (Nordirlando) kaj estis redaktisto de la Daily Telegraph, muzikisto kaj fondinto de la Irish Folk Song Society. Lia patrino havis artajn ambiciojn kaj vojaĝis kun li dum lia infanaĝo tra tuta Eŭropo al teatraj kaj operaj prezentadoj. Hughes mem infektiĝis de ŝia oper- kaj teatrofebro kaj verkis en 1923 sian unuan operon. Li sekvis privatajn lecionojn en Vieno ĉe komponisto Egon Wellesz kaj entuziasmiĝis tie ne nur por la operoj de Richard Strauss, sed ankaŭ aŭskultis en 1924 unuan ĵazmuzikon de Arthur Briggs. Ree en Anglujo li planis, komence studi en Kembriĝo, sed iris ja al Londono, por trempiĝi tie en la klasikan muzikkulturon, kie li ankaŭ konatiĝis kun komponisto William Walton. Li verkis muzikajn recenzojn, sed ankaŭ denove ekinteresiĝis pri la ĵazmuziko transflua el Usono kaj instruis al si mem en 1928 la basludon, kun la fina celo labori en dancbandoj kiel aranĝisto. Walton peris kontaktojn al Decca, kiu volis fondi eldonejan bandon. Li faris sonregistraĵojn per siaj bandoj The three blind mice kaj Decca-Dents. En 1931 li aranĝis kaj ludis en la 1931 Revue de Charles B. Cochran. Saman jaron li fariĝis ĝis 1945 recenzisto por Melody Maker, kio famigis lin trans la limoj de Anglujo. Samtempe li direktis plue orkestron de Decca kaj aranĝis por la diskeldonejo. En 1931 li estis basisto en la orkestro de Jack Hylton, kun kiu li ankaŭ koncertvojaĝis al Parizo, Amsterdamo kaj Bruselo. En 1932 li komponis la baleton High Yellow, kiu enhavas ĵazelementojn kaj estis plensukcese prezentita en Londono. Samtempe li komponis Harlem Symphony. En la sama jaro li komponis kaj aranĝis kun Hyam Greenbaum la muzikon por la revuo Words and Music de Noel Coward en Manchester. En 1933 li iris al Novjorko, ĉefe por renkonti Johanon Hammond. Li aŭskultis Besion Smith, Arturon Tatum, al kiu li kaj Hammond peris soloregistraĵojn ĉe eldonejo Brunswick Solo, Benion Goodman kaj la fratojn Dorsey en klubejo Onyx, kaj Bilion Holiday kiel kantistino en Monettes Supper Club. Tie li aŭdis ŝin kun John Hammond, kiu ĝenerale validas kiel ŝia „malkovrinto“. Kun la bando de Benny Carter li faris sonregistraĵojn de propraj ĵazkomponaĵoj por Decca, kiuj dokumentas lin kiel ne-maltro-taksenda lernanto de Duke Ellington.
Post sia reveno al Anglujo li forturnis sin ekde 1934 ĵazo kiel muzikisto kaj sindediĉis al sia kariero kiel verkisto. Li verkis ĉefe pri klasika muziko, sed verkis ankaŭ recenzojn pri ĵazo, kiuj en la 1930-aj jaroj ekzemple tre plifaciligis la akceptemon de la angla publiko pri Duke Ellington. En 1946 kaj 1951 li publikigis sian vivhistorion. En 1954 li edziĝis trian fojon kaj ekloĝis proksime de Lewes en Graflando Sussex. Li verkis konoplenajn kaj spritajn librojn pri operoj, sed ankaŭ mallongajn gvidlibrojn pri etwa über kriketo kaj briĝo, vojaĝraportojn, kuirartajn gvidlibrojn kaj laboris regule por BBC-Radio kaj raportis pri la operfestivaloj de Glyndebourne en la televido. Li verkis ankaŭ la historion de la festivaloj kaj ties programkajerojn.
Nord-Koreio
Registaro
La tendenco transdoni la plej gravan postenon de patro al filo jam igis multajn komentantojn nomi Nord-Koreion fakta absoluta monarkio. Oni ankaŭ supozas, ke aparteno al la loka elito ofte estas heredata.
Socio
La Junaj Pioniroj de Norda Koreio (en la korea lingvo: 조선 소년단) estas nordkorea junulara movado de pioniroj.
2885 Palva
2885 Palva estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku (Finnlando).
Nomo
Ĝia nomo honoras la finnan naz-gorĝ-orelan kirurgon Tauno Palva, bofilo de la malkovrinto.
Ponto trans la Malaka Markolo
La ponto estas projekto. Ĝi estos inter la urboj Telok Gong proksime de Masjid Tanah, Malakka, kaj Rupat sur la duoninsulo Malaysia kaj Dumai sur Sumatro, Indonezio.
Ĝis finiĝo la konstruo probable daŭros dek jarojn. La ponto estos la plej longa ponto de la mondo trans maro. Estos du kablopontoj kaj unu pendanta ponto, ambaŭ estante la plej longaj de la mondo.
25510 Donvincent
25510 Donvincent estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Don Vincent, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2009, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝ Li instruas ĉe la West High School de Madison (Viskonsino).
Okcitanio (franca regiono)
Okcitanio, (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]) provizore nomita Langvedoko-Rusiljono-Sudo-Pireneoj (Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées) estas regiono de Francio. Ĝi estas subtitolita kiel « Pyrénées-Méditerranée » (esperante: Pireneoj-Mediteraneo) per la regiona konsilio sed ne en la Oficiala Gazeto de la Franca Respubliko. Ĝi estis kreita de teritoria reformo de Francaj Regionoj en 2014 per kunigo de Langvedoko-Rusiljono kaj Sudo-Pireneoj. La nova regiono validis ekde la.
(7374) 1980 DL
(7374) 1980 DL estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (de 1993, en Ĉeĥa Respubliko).
Ŝepseskaf
Ŝepseskaf estis faraono de antikva Egiptio fine de la 4-a dinastio, (malnova imperio de Egiptio). Li estis la filo de la antaŭa faraono Menkaure kaj regis proksimume inter la jaroj 2510 ĝis 2500 antaŭ nia erao. Pri li ekzistas nur malmultaj dokumentitaj informoj. Sole konatas, ke en lia relative mallonga regotempo kompletiĝis la piramido de Menkaure, la tria el la piramidoj de Gizo, por ebligi mortokulton pri la patro, ke lia edzino Ĥentkaus la 1-a apud la piramido de Menkaure ricevis propran pompan tombejon, la kvaran el la piramidoj de Gizo, kaj ke Ŝepseskaf mem ricecis tombon en la nekropolo Sakkara. La nekutime longa mortokulto pri lia edzino Ĥentkaus la 1-a aj la reĝaj titoloj de ŝi supozigas ke eble ŝi mem post lia morto dum iom da tempo estis memstara regantino de Egpitio. Ĉiukaze ŝi havis signifan influon pri la historiaj evoluoj dum la ŝanĝo de la 4-a al la 5-a dinastio de Egiptio.
San Nicolás de los Arroyos
San Nicolás de los Arroyos (kutime mallonge San Nicolás) estas urbego, diocezo kaj grava haveno en Argentino en Provinco Bonaero.
Geografio
San Nicolás situas sur ebenaĵo laŭ Parano dumvoje inter Bonaero kaj Rosario. Tiu lasta urbo troviĝas 59, Bonaero 200, Quilmes 238, La Plata 275, Mar del Plata 573, San Miguel de Tucumán 869, Saltaurbo 1076 km.
Historio
San Nicolás estis fondita en 1748 honore al Sankta Nikolao. Ĝi estis deklarita urbo en 1819. San Nicolás foje estas nomita "Urbo de María" pro registritaj aperoj de Sankta Maria portanta la infanon Jesuo en la 1980-aj jaroj.
Klimato
San Nicolás situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1029 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, en marto plej ofte, en aŭgusto malplej ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 11-25 °C. La varmo kulminas en januaro, malkulminas en julio.
Trafiko
San Nicolás havas aŭtovojan kontakton kun Rosario kaj Bonaero. Gravas la haveno, krome estas ankaŭ fervojo. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Justyna Moniuszko
Justyna Moniuszko (naskiĝis la 6-n de julio 1985 w Bjalistoko, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – pola stevardino, laboristino de la 36-a Speciala Aviada Regimento, inĝeniero pri aviado.
Vivo
Filino de Danuta kaj Zdzisław. En 2004 Justyna Moniuszko finis la 3-an Ĝeneralklerigan Liceon je la nomo al Krzysztof Kamil Baczyński en Bjalistoko kaj daŭrigis lernadon en Mekanika Fakultato de Energetiko kaj Aviado en Varsovia Politekniko. En 2006 elektiĝis la unua en Politekniko Miss, samjare gajnis konkurson pri Miss de Publiko. Ŝi estis plurjara membrino de paraŝutista filio de Bjalistoka Flugo-Klubo (pli ol 250 paraŝutaj saltoj ŝi faris), glisil-piloto kaj skoltistino en Skolta Teamo je la nomo al Robert Baden-Powell. Dum la studado estis praktikistino de Engineering Design Center en Aviada Instituto. De la 1-a de majo 2008 ĝis la 30-a de novembro 2008 laboris kiel stevardino en Polskie Linie Lotnicze LOT. La 1-an de decembro 2008 komencis labori en la 36-a Speciala Aviada Regimento en la posteno de stevardino. Ŝi flugis ĉ. 425 horojn. Justyna Moniuszko pereis la 10-an de aprilo 2010 en la kraŝo de pola aviadilo Tu-154M en Smolenck sur la vojo al celebrado de la 70-a datreveno de Soveta Krimo en Katin. Dum la flugo troviĝis inter la skipo de la aviadilo.
La 20-an de aprilo estis solene entombigita sur la urba tombejo en Bjalistoko, la ceremonion partoprenis Reprezenta Kompanio de Pomeria Militista Distrikto, super la tombejo flugis blanka-blua aviadilo "Antek" (Antonov An-2) apartenanta al la Bjalistoka Flugo-Klubo, el kiu Justyna Moniuszko elsaltadis kun paraŝuto. La funebran ceremonion partoprenis reprezentantoj de la registaro, granda grupo de studentoj kun profesoro de la politekniko, bjalistokaj skoltoj kaj junularo.
Ŝi kunverkis referaĵon: Modelling Dynamics and Aerodynamic Tests of a Sport Parachute Jumper During Flight in Sitfly Position por internacia konferenco de Pola Biomekanika Asocio "Biomechanics 2010" en Varsovio (25–28 sierpnia 2010)
Distingoj
La 16-an de aprilo 2010 estis postmorte distingita de Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta pro eminentaj meritoj serve al la ŝtato kaj socio.
11533 Akebäck
11533 Akebäck estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda paroko Akebäck en centro de Gotlando. Onidire, loĝanto de tiu vilaĝo nomata Botair estus konstruinta la unuan veran kirkon en Gotlando.
Vizaĝoj
Vizaĝoj estas 60-paĝa novelaro verkita de Ivo Andrić kaj publikigita en Sarajevo en la jaro 1981 fare de Esperanto-Ligo de Bosnio kaj Hercegovino. La verko en la serbokroata lingvo estas tradukita de Roger Imbert.
Temas pri ok mallongaj rakontoj aŭ noveletoj.
Enhavo
La kvina, Sur la stadiono, temas pri solulo kiu sentas sin komforte en la anonimeco de plenplena stadiono kie okazas sporta evento; tiam li aŭdas virinon diri "morgaŭ" kaj tio venigas al li memorojn. La sesa, Striko en la tekseĵo de tapiŝoj rakontas pri unua striko en Sarajevo; laboristinoj estis arestitaj kaj dum restado en prizono ili kantas, kio kaŭzas maltrankviligon de policestro kaj solidarecon el konatuloj. La sepa, Somerumado en la sudo, nome la plej longa, temas pri paro kiu ferias en marborda loko; la natura etoso iel allogas kaj la edzo malaperas. La oka kaj lasta, Pontoj, estas meditado pri la bildo kaj signifo de tiaj konstruaĵoj.
Steinfeld (Oldenburgio)
Steinfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vechta de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
El Mühlen, parto de la komunumo Steinfeld, venas aparte sporte sukcesaj ĉevaloj kaj rajdistoj, kiuj gajnis plurajn olimpikajn medalojn.
Urbodomo de Rennes
La urbodomo aŭ urbopalaco de Rennes, ( 'mairie de Rennes' aŭ 'hôtel de ville de Rennes'), estas la konstruaĵo kie laboras la administracio de la urbo kaj kie kunvenas la elektitaj urbaj konsilianoj.
La urbodomo de Rennes estis konstruata de 1734 ĝis 1743 de Jacques V Gabriel sekve de la granda incendio de Rennes en 1720 tiam Toussaint-François Rallier du Baty estis urbestro.
En ĝia norda pavilono loĝis la jura fakultato kaj la scienca fakultato de 1840 ĝis la inaŭguro de la universitata palaco en 1855.
Ĝi estis ege rearanĝita de Emmanuel Le Ray dum la unua mandato de Jean Janvier ; kiu okaze de sia ekestrado konsideris ĝin « maldigna de ĉefurbo, eĉ de multe malpli grava urbo ol Rennes ». Grandega ŝtuparo estis konstruita en la suda pavilono kaj internaj aranĝoj estis faritaj por pliuzebligi la ĉambrojn.
La konstruaĵo estis klasita 'Monumento Historia' por la unua fojo en 1922, iniciatita de Jean Janvier. Tiu decido pri la klasado de la fasadoj estis nuligita. La tuta monumento estis registrita per decido la, poste du decidoj pri klasado okazis en la kaj en la.
Niĉo
Centre de la konstruaĵo, sub la horloĝturo troviĝas niĉo. Ĝi origine enhavis statuon de la franca reĝo Ludoviko la Dekkvina, sed ĝi estis detruita dum la revolucio. Ĝi estis anstataŭigita per grupo de skulptaĵoj de Jean Boucher montrante la unuiĝon de Bretonio al Francio kun Anna de Bretonio surgenua antaŭ ino, kiu estis alegorio de Francio. Tiu « monumento de la nacia honto » laŭ Breiz Atao estis detruita en 1932 okaze de la festoj por la 400-a datreveno de la unuiĝo de Bretonio al Francio. La atenco estis postulata de nekonata grupo nomata Gwenn ha Du. La monumento neniam estis restaŭrita.
Situo
Ĝi situas sur la placo de la urbodomo fronte al la operejo de Rennes.
La plej proksima metrostacio estas République
Benjamin B. Ferencz
Benjamin Berell FERENCZ (naskiĝis la 11-an de marto 1920 en Transilvanio, Rumanio – mortis la 7-an de aprilo 2023 en Usono ) estis usona advokato de jud-hungara deveno. Li estis enketisto de militaj krimoj fare de la nazioj post la Dua Mondmilito kaj la ĉefa prokuroro por la usona armeo ĉe la procezo de la Einsatzgruppen, unu el la dek du militistaj procezoj gvidataj de la usonaj aŭtoritatoj en Nuremberg, Germanio.
Poste, li iĝis rekomendanto de la kreado de internacia jursistemo kaj de la Internacia Puna Kortumo. De 1985 ĝis 1996 li estis asista profesoro pri internacia juro ĉe la Universitato Pace.
Ferencz estis intervjuita de Lesley Stahl dum la usona televida elsendo 60 Minutoj pri lia rolo ĉe la procesoj de Nuremberg. Li estis 99-jaraĝa kiam okazis la televida intervjuo.
La 4-an de marto 2022, li donis intervjuon en kiu li deklaris ke la prezidento de la rusa Federacio Vladimir Putin meritus esti malantaŭ baroj kiel milita krimulo.
Ferencz mortis en Florido, la 7-an de aprilo 2023, ĉe la aĝo de 103. Li estis la lasta supervivanta prokuroro ĉe la Nurembergaj procesoj.
Honoro
En aprilo 2017 la urbestraro de Hago sciigis ke la urbo volis honori al Benjamin Ferencz donante lian nomon al la piedvojo ĉe la Palaco de Paco (nederlande: la "Benjamin Ferenczpad", pro tio ke li estis unu el la ĉefaj personecoj de internacia juro.
Noto
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la samtitola artikolo en la vikipedia paĝo en Simple English, listo de aŭtoroj.
Sest-akordo
Sestakordo estas la unua inversigo de trisono Plej malalta tono de la akordo ne estas la bazotono, sed ties trito: super la plej malalta akordotono ne plu lokas trito kaj kvinto, sed trito kaj sesto. Je tio nur la aranĝo de la tonoj ŝanĝiĝas, sed la akordo konsistas plue el la samaj tonoj!
La nomo sestakordo devenas el la notado de la ĝeneralbaso: diference de la kutima tavoligo de trito kaj kvinto al tritokvinta akordo jen trito kaj sesto estas tavoligitaj al tritosesta akordo resp. sestakordo. En ĝeneralbaso tiun akordostrukturon indikas 6 sub la bas-tono.
Sonvaloro
La sestakorda formo malpliigas la unusensencon de la sono: ĉar ĉi tiu ne staras sur sia bazotono, ĝi estas pli malfacile identigebla. Al la respektiva harmonia funkcio mankas parto de sia valoro. Precipe en la toniko la sestakorda formo malebligas la finpunktan efikon.
Sestakordo kiel sontavoligo
Proksimume 1600 akordoj estis precipe komprenataj kiel sontavoligoj super bas-tono. Sestakordo do estis prefere alia speco da akordoj, kiun oni tamen ne interpretis kiel trisona inversigo nek kiel funkciharmonia. Je la tiamaniere ekestintaj sestakordoj oni povis duobligi ĉiun ajn tonon.
(Duobligo de tono en kvarvoĉa tonmetado estas necesa, ĉar kvar voĉoj estas disdonendaj sur nur tri tonojn.)
Sestakordo kiel trisona inversigo
La vidmaniero, interpreti sestakordojn kiel trisono-inversigoj, venkis nur en la vienklasikisma muziko. Ĉi tiu klare favoris la duobligon de la bazotono kaj malpermesis duobligon de la trito. (Per tritoduobligo la akordo plue perdas stabilecon kaj unusencecon rilate la  funkciteorian interpretadon.)
Tonduobligo
Depende de la stilepoko rezultas do malsama traktado de la duobligo de trisonaj tonoj.
La ofta postulo, ne duobligi je ĉiuj stiloj la triton (do ne la bas-tonon), montriĝas je analizo de koncernaj tonmetaĵoj kiel eraro. Trito estas senprobleme duobligebla, kondiĉe ke ĝi en la harmonia kunteksto ne estas strebotono (ĉi-kaze la du strebotonoj estus kondukendaj en samajn sonojn; per tio ekestus malpermesitaj oktoparaleloj).
La regulo pri la movo de la baslinio (en la sestakordon kaj el ĝi) estas tamen vastaparte valida: Ĝi estu kondukata aŭ en dutojn aŭ, je salto pli grandan ol duto, denove enbuŝiĝi en sestakordon.
Tipan uzadon de sestakordoj oni trovas en seko-recitativoj. La malstabila sonkvalito jen necesigas progresadon de la harmonio, kio bone konvenas kun la flua linio de agado aŭ rakonto.
"Kvintsesta akordo"
En ĵazo la nomo "sestakordo" signifa ankaŭ la kvintsestan akordon. Tiu ĉi tamen estas kvarsono, kiu ekestas per aldonado de sesto (kiel subdominanto ankaŭ nomata aldona sesto) resp. kiel unua inversigo de septakordo.
20846 Liyulin
20846 Liyulin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Li Yu-Lin, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto en teamo pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la  Dominic High School de Kaoŝiung (Tajvano).
ISO 3166-2:VU
ISO 3166-2:VU estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Vanuatuon. Ĉiu kodo konsistas el du partoj. La unua estas VU, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Vanuatuo. La dua parto estas tri literoj.
2014 Vasilevskis
2014 Vasilevskis estas malgranda, nerapide rotacianta, asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Arnold Richard Klemola elde la Observatorio Lick apud San Jose (Kalifornio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la latv-usonan astronomon Stanislaus Vasilevskis.
Riesi
Riesi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Kaltaniseto, (itale provincia di Caltanissetta, sicililingve pruvincia di Caltanissetta, ekde 2015 formale itale Libero consorzio comunale di Caltanissetta. Fine de en la komunumo vivis . Najbaraj komunumoj estas Barrafranca (EN), Butera, Mazzarino, Pietraperzia (EN), Ravanusa (AG) kaj Sommatino.
Champosoult
Champosoult estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Champosulfiens.
Tirola Landa Muzeo
La Tirola Landa Muzeo (Tiroler Landesmuseum) en Innsbruck estas ankaŭ konata kiel Ferdinandeum (nomita laŭ arkiduko Ferdinando) kaj estis fondita en 1823 fare de la societo Verein Tiroler Landesmuseum Ferdinandeum.
Profeto (versaĵo de Lermontov)
"Profeto" (Проро́к) estas ruslingva versaĵo de Miĥail Lermontov.
Tirola Landa Muzeo
Ekde 2007 ĝi estis grava sekcio de Tiroler Landesmuseen-Betriebsgesellschaft, kiu transprenis la prizorgon. Ankaŭ transdonita al la funkciigadfirmao en la sama tempo estis la Tirola Muzeo de Populara Arto / Volkskunstmuseum, la Kaiserschützen-muzeo, la Kortega kirko / Hofkirche kaj la Arkivo pri tirola popola kantado /Tiroler Volksliedarchiv. La firmao estas prizorgita fare de Wolfgang Meighörner, kiu ankaŭ estas la kuratoro de Ferdinandeum.
La muzearo konsistas el sep kolektoj, jen:
La konstruaĵkomplekso estis renovigita en 2003 kaj kelkaj partoj estis aldonitaj al ĝi. La natura kaj homa sciencaktiveco de la muzeo estis dokumentita ekde 2008 en la fakgazetserio Wissenschaftlichen Jahrbuch der Tiroler Landesmuseen. Ĝi estas posteulo al la pli malnovaj publikaĵoj nomitaj Zeitschrift des Ferdinandeums für Tirol und Vorarlberg (1853-1920) kaj Veröffentlichungen des Museum Ferdinandeum (1921-2007).
Krome Ferdinandeum eldonas la referenclibron pri dokumentoj nomitan Tiroler Urkundenbuch kiu igas la historiajn fontojn de la tirolano Mezepoko alireblaj.
Jack Hylton
Jack HYLTON (naskiĝinta kiel John Greenhalgh Hilton; n. 2-an de julio 1892 en Bolton en Lancashire; m. 29-an de januaro 1965 en Londono-Marylebone) estis angla ĵazbandega direktisto kaj produktisto pri koncertoj kaj muzikaloj.
Vivo kaj kariero
La patro de Hilton laboris en kotonŝpinejo kaj estis aktiva sindikatano, ŝatokupa kantisto kaj poste gastejestro, Lia patrino estis instruistino. Jack Hilton jam frue havis unuajn prezentadojn kiel kantisto kaj piana akompanisto en la patra trinkejo kaj privojaĝis la marbordajn ripozlokojn kun pantomimo-ensemblo.
Proks. 1909 li transprenis la estradon de la bando kaj de similaj ensembloj. Tie li ankaŭ trafis en 1913 sian postan edzinon, kiun li edzinigis komence de la 1920-aj jaroj. Ekde 1914 li ankaŭ laboris en Londono kiel silentfilma pianisto kaj kiel pianisto en dancbandoj. Dum la Unua Mondmilito li direktis bandon por soldato-distrado. En 1918 komencis prezenti komediaĵojn kun Tommy Handley, jaron poste li laboris kiel kantverkisto kaj muzikeldonisto en Blackpool kaj Londono. Post kiam li aŭskultis diskojn de Paul Whiteman, ili organizis similan bandon, por kiu Hylton aranĝis la pecojn laŭ la diskoj. En 1921 la tiel nomata „Queens Hall Roof Orchestra“ unuafoje surdiskigis. En 1923 li havis propran orkestron. Baldaŭ ĝi apartenis al la plej popularaj londonaj dancbandoj, ludis en la klubejoj Kit-Kat kaj Alhambra kaj en 1926 eĉ – ampleksigita per arĉinstrumentoj – en la koncertejo Royal Albert Hall, je kio Hylton nun ne plu akompanis per piano, sed direktis kiel Paul Whiteman. En 1927 la bando unuafoje koncertvojaĝis en Eŭropo (Koncertoj en Usono de 1929 ne okazis pro malfacilaĵoj kun la sindikatoj, en 1932 tamen tieaj radiostacioj transsendis ilin). Nur en 1929 ĝi vendis pli ol 3 milionojn da diskoj.
Icogne
Icogne estas komunumo en la distrikto Sierre en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 533 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 24,81 km², de kiuj 26,9% estas kovritaj de arbaro, 16,8% servas por agrikulturo kaj 2,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Icogne limas en nordo al Lenk en Simme-Valo (BE), en nordoriento al Randogne, en oriento al Lens, en sudo al Saint-Léonard, kaj en okcidento al Ayent.