cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Göd
Historio
En la urbo oni trovis fortikaĵrestaĵon de avaroj. Dum la turka erao ĝi senhomiĝis. Longe estis du apartaj setlejoj Alsógöd kaj Felsőgöd (supra kaj suba Göd). Familio Mayerffy portis prosperon en la 19-a jarcento: konstruiĝis haveno, bierofabriko, nobeldomo kaj la unua hungara vaportrajno en 1846. Apartenis al la setlejo bieno, kie ekzercadis la plej fama hungara konkursoĉevalo Kincsem (kinĉem) (=mia trezoro). En la 20-a jarcento ĝi estis ŝatata feriejo.
Nuntempe la urbo havas termalan banejon.
Irén Bartha
Irén BARTHA [barta], edzino de Béla Csata, rumania hungara/hungara instruistino, poetino. Ŝi naskiĝis en Ghindari la 9-an de decembro 1941.
Kariero
Irén Bartha akiris diplomon en 1964 pri hungara-rusa lingvoj en UBB de Kluĵo kaj ŝi instruis en Corund, Joseni, Pusztadaróc kaj en Satmaro. Ŝi kolektis popolbaladojn en Distrikto Satu Mare. De 1994 ŝi vivas kun sia familio en Eger, (Hungarujo), kie ŝi instruis hungaran lingvon kaj literaturon. Ŝi estas gvidantino de Beletristika Sekcio de Hungara Literaturhistoria Asocio de Departemento Heves kaj anino de Amikasocio András Sütő. Ŝi verkis sian unuan poemon, kiam ŝi estis naŭjara. Ŝi ekpublikigis de 1976, kaj de 1990-aj jaroj regule aperigis siajn poemojn. Ŝiaj poemoj aperis sub nomo Csatáné Bartha Irénke.
Listo de ranaj specioj
Ĉi tiu estas listo de specioj de la genro Rana, esperante Rano. Novajn speciojn oni malkovras ofte, kaj sciencistoj ne ĉiam akordas pri ilia biologia klasado, do la listo estas nek plena, nek nepre ĝusta.
Michoacán
Michoacán [miĉŭaKAN] (Esperantigite : Miĉoakano) estas unu el la 32 federaciaj subŝtatoj de Meksiko, ĉe Pacifiko. Ĝia plena nomo estas Estado Libre y Soberano de Michoacán de Ocampo (libera kaj suverena ŝtato de Miĉoakano de Okampo). Ĝi estas apud ŝtatoj de Colima kaj Jalisco al nordoesto, al nordo limigas kun Guanajuato kaj Queretaro, al oriento kun ŝtato de Mexico kaj al sudo kun Guerrero.
Ĝi havas areon de kaj loĝantaron de. Ĝi dividiĝas en 113 komunumojn (municipojn). Vidu la Liston de komunumoj de Michoacan. Ĝia ĉefurbo nomiĝas Morelia. La provinca kodo laŭ ISO 3166-2 estas "MX-MIC".
En la kolonia tempo la provinco estis parto de Nueva Galicia (Nov-Galegio). Ĝia nuna nomo devenas el la purepeĉa lingvo; "Miĉamakŭan" (fiŝkaptista ejo) estis unu el la kvar provincoj de la purepeĉa (aŭ taraska) regno. Plej konata restaĵo de tiu regno estas la ruinoj de Tzintzuntzan, la tiama ĉefurbo. Naturaj vidindaĵoj de la regiono estas vulkano Paricutin kaj lago Pátzcuaro.
La provinco estas dominata de agrokulturo kaj estas signifa produktanto de avokadoj, sed ankaŭ de kikeroj kaj aliaj fruktoj kaj legomoj. Krome ekzistas bestobredado kaj minado.
Historio
La historio de Michoacan estis estudita per arkeologiaj restaĵoj kaj aliaj historiaj rimedoj, kiel la verko literatura Relacion de Michoacan skribita en 1542.
Epoko Prekolonia
En la XIV jarcento la Irecha (" ĉefo de multaj popoloj ; " Caltzontzin en naŭatla lingvo) Tariácuri ("sacerdoto de Vento"), submetitaj al diversaj grupoj en la nomo de Dio Kurikaueri kaj sukcesis firmigi la politika, socia kaj religia statuso en iliaj regadoj. Kiam li mortis, ĝi dividis lian regadoj en tri domajnoj : Kiam la mexica, ordonante Axayácatl provis invadi Michoacán, la tri domajnoj kombinis por protekti sub la komando de la ĉefo de Tzintzuntzan, Tzitzispandácuare, filo de Tangaxuán I kaj ili sukcesis venki la Mexica popoloj.
Ĉe la alveno de la hispanoj en Tenochtitlan, estis Irecha Zuanga, Tzitzispandácuare filo, kiu okazis Tangaxuán II, lasta reĝo de la michhuaques aŭ P'urhépecha.
Sendependeco Milito
La sendependeco milito komenciĝis en Michoacan kun la intevjuo de Miguel Hidalgo kaj Jose Maria Morelos en la urbo de Charo, 20-an de oktoboro de 1810. Hidalgo instruita Morelos fari la revolution al sudo de Mexico, preni ĉeurbojn, preni la havenon de Acapulco.
Sendependeco de Mexico
En Michoacan, la sendependeco milito finiĝis kun la preno de la ĉefurbo Valladolid, por Agustin de Iturbide la 22-an de majo de 1821.
Vasko de Kiroga
Dum la 16-a jarcento la episkopo Vasco de Quiroga, cele savi la lokajn indianojn de tuta ekstermo far la hispanoj, tie kreis Hospital de la Santa Fe, kiu estis unua formo de utopisocialismma (sed tie tre reala) komunumo, inspirita de la verko de Thomas More, kaj forte kaj daŭre (ĝis nun) kontribuis al la disvolviĝo de lokaj metiartoj.
Izobutilamino
Izobutilamino aŭ C4H11N estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la aminoj, blanka, toksa likvaĵo, alte brulema kun amoniaka odoro, uzata en la produktado de sennombraj farmaciaĵoj kaj solvebla en akvo kaj en plejmulto el la organikaj solvantoj. Aliaj aminoj kun kvar karbonatomoj estas butilamino, terc-butilamino kaj sek-butilamino.
Săulești (Hunedoara)
Săulești [səuleŝtj] (hungare Sárfalva, germane Kothdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Deva. Ĝi apartenas administre al la urbo Simeria.
Săulești situas okcidente de la centro de Simeria; ĝi posedas malgrandan flughavenon.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 459 loĝantojn (rumanoj); en 1992 estis nur 289 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis el 1377. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad).
20785 Mitalithakor
20785 Mitalithakor estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mitali Thakor, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri inĝenierarto. Ŝi ankaŭ ricevis la Premion Intel Foundation Achievement Award. Ŝi estis lernantino ĉe la River Hill High Schooll de Clarksville (Marilando, Usono).
NGC 5639
NGC 5639 (aliaj indikoj — NGC 5639A, UGC 9290, MCG 5-34-51, ZWG 163.61, PGC 51730) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Oldman (rivero)
La Rivero Oldman estas rivero en la suda Alberto. Ĝi fluas de okcidento al oriento de la Rok-Montaro tra Fort Macleod, Lethbridge, kaj Taber ĝis Grassy Lake, kie ĝi kuniĝas kun la rivero Bow por formi la Sud-Saskaĉevanan Riveron.
NGC 5639
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 5639, NGC 5639A.
Oldman (rivero)
La Oldman havas longecon de 362 km kaj akvokolektan areon de 26.700 km². Ĝia meznombra trafluo estas 95 m³/s.
NGC 5639
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Oldman (rivero)
Historio
En 1990 la registaro de Alberto provis digi la Oldman, kio (inter alie) estus inundinta pejganan/Blackfoot tombejon. La Blackfoot, gviditaj de Milton Born With A Tooth, responde mem deflankigis la riveron, kio sekvigis armitan plenhalton. Fine oni konstruis la digon tie kie la riversistemoj de la Oldman, Crowsnest, and Castle kuniĝas.
La indiĝenulaj rezervejoj Peigan Timber Limit B kaj IR 145 Peigan de la Nacio Piikani (Pejgana) kaj rezervejo IR 148 Blood de la Nacio Kainai (angle: Blood) troviĝas borde de la Oldman.
Alfluoj
Situo de la Oldman en Alberto De sia fonto ĝis la buŝo, la Oldman ricevas akvon de:
Naturo
La fonto de la Oldman troviĝas en Natur-regiono Beehive, regiono de montara tundro kaj arbaroj de malnova piceo kaj abio. Poste ĝi trafluas Sovaĝejan Parkon Bob Creek kaj Heredaĵan Ranĉlandon Black Creek. Akvobaraĵo Oldman kaj Rivero Oldman estas aliaj Provincaj Distroterenoj kreitaj laŭ la rivero.
Fiŝoj
En la Oldman vivas diversaj fiŝ-specioj, inter ili la ĉielarka truto, truto cutthroat, truto bull, bruna truto, hibridaj trut-specioj (hibridaĵo de trutoj ĉielarka kaj cutthroat), rok-montara blankfiŝo, ezoko, ezoka perko, sturgo, katostomido, kaj fokseno.
(32455) 2000 SW60
(32455) 2000 SW60 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Literaturo de Hispanio
Tamen tre ofte per Literaturo de Hispanio oni povas subkompreni la samon kiel sub la esprimo Hispana literaturo.
(14216) 1999 VW1
(14216) 1999 VW1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tecuo Kagaŭa elde la Observatorio Gekko, proksime de Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Estressin (stacidomo)
Estressin estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en , en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Hirotaku Hagiwara
Hirotaku Hagiwara (萩原 洪拓, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama.
Schenkelberg
Schenkelberg - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Selters. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ruppelstein
La monto Ruppelstein, ankaŭ nomata Ruppenstein estas alta monto de Schwarzwälder Hochwald (Hunsrück) en  la distrikto Birkenfeld en  Rejnlando-Palatinato.
Ĝi situas nordokcidente de la komunumo Börfink.
Dato de la morto de Jesuo
La dato de la morto de Jesuo ne estas precizebla ĉar la informoj esploreblaj en la Evangelioj estas nesufiĉaj kaj kontraŭdiraj.
Laŭ la okcidenta kalendaro la datoj pri la jaro estas la 7-a de aprilo de jaro 30, kaj 27-a de aprilo de la jaro 31, aŭ la 3-a de aprilo de jaro 33; plejprobablas, se oni akceptas la datojn de Johano, la unua.
Historia kornico
La kvar Kanonaj Evangelioj, Agoj de la apostoloj, hebrea historiisto Jozefo Flavio kaj iom pliposta romia historiisto Tacito (verkisto) akorde lokigas la morton de Jesuo en la tempo de la administrado de Poncio Pilato. Kaj historiistoj substance kunvenas en la datado de la administrado de Pilato inter 26 kaj 36 (aŭ komence de la 37a).
Ĉiam en la evangelioj, la morto de Jesuo estas lokigita dum la religia regado de ĉefpastro Kajafas, fakte regata de lia bopatro eksa ĉefsacerdoto Anna. Tiuj informoj aldonas nenion novan: la pontifikeco de Kajafas dateblas inter la 18 kaj la 36, do ĝi paralelis, almenaŭ parte, kun la administrado de Pilato, kvankam ne konatas la dato de la morto de Anna. Fine, laŭ la Evangelio de Luko, Jesuo estis sendita de Pilato al Herodo Antipa kiu regnis sur Galileo kiel vasalo de la Romianoj en la jaroj ekde 4 a.K. ĝis 39 p.K.. Tial, certe, en la epoko de la morto de Jesuo, kiu laŭ historiaj fontoj okazis inter la 26 kaj 36.
Nespecifaj evangeliaj informoj pri la aĝo de Jesuo
En du evangeliaj pasaĵoj oni eksplicite aludas al la aĝo de Jesuo, sed pro iliaj maldetaleco kaj simbola kaj polemika enhavo ili ne utilas por precizigi kronologiajn datojn.
Hipotezante la naskiĝdaton de Jesuo ĉirkaŭ la 7-5 a.K. kaj hipotezante lian publikan agadon inter la 28 kaj 30 (vidu sube) p. K., ni povas konkludi ke Jesuo publike aktivis je la aĝo de 32 aŭ 33 aŭ 34 aŭ 35 aŭ 36 aŭ 37 jaroj, intervalo akordebla kun “ĉirkaŭ tridek jarojn” (Luko) kaj “Vi ankoraŭ ne estas kvindekjara” (Johano).
Publika mesiado de Jesuo
Eblas mallarĝigi la intervalon 26-36 baziĝante sur evangeliaj informoj rilataj al publika agado de Jesuo.
Komenciĝo de la publika agado
La pasaĵo de Luko 3,1-2 estas aparte konsiderinda ĉar prezentas, ene de la tuta Nova Testamento, la unuan alkroĉiĝon inter la eventoj rakontitaj kaj la historio eksterbiblia. Ĝi, fakte, lokigas la komencon de la misio de Johano la Baptisto, ĵus antaŭ la komenciĝo de tiu de Jesuo, en la 15-a jaro de imperiestro Tiberio Klaŭdio Nerono. Spite de sia klareco ambaŭ povas esti varie interpretitaj. La starto de la kalkulo povas referenci al lia asociiĝo al povo (ĉirkaŭ la jaro 12), aŭ al la morto de la antaŭulo Aŭgusto (19-a de aŭgusto de jaro 14), aŭ al la dato de la efektiva nomumo fare de la senato (17-a de septembro de 14). La periodo inter tiuj datoj kaj la novjaro povis esti inkluzivita en la kalkulo kiel la unua de la 15 jaroj (sistemo de la nealiĝa jaro), aŭ la kalkulo povis komenci je la sinsekva novjariĝo (sistemo de aliĝa jaro). Por ne malimplikigi la aferon, en la tiama proksima oriento oni sin servis je diversaj novjariĝoj: julia, unuan de januaro; siromakedona, unuan de oktobro; egipta, la 29a de aŭgusto; hebrea, la unuan de Nisan (marto/aprilo) de Nisan. Apogite sur tiuj variabloj, tamen, virtuale eblas lokigi la 15-an menciitan de Luko inter la 26 kaj 29.
La dato, tamen, povas esti mallarĝigita helpe de novaj konsideroj. La precipaj romiaj historiistoj (Tacito, Svetonio, kaj Diono Casio), uzantaj la julian kalendaron, nombris la jarojn de la regado de Tiberio komencante el lia efektiva regado, nome kun la morto de Aŭgusto. Eble tion oni ekuzis jam ĉe la tempoj de Luko, eble Luko adaptiĝis al tiu uzo.... Se tiel, Jesuo baptiĝis inter 1-a de januaro kaj 31-a de decembro de 28. Ankaŭ se, eventuale, Luko adaptiĝis al la siromakedona kalendaro, kio tamen ne tute respektus la historiografiajn celojn de la verkisto, restas valida ankoraŭ la dato de la jaro 28a.
La tempa daŭro de la publika agado de Jesuo
La datado de la komenco de la agado publika de Jesuo malmulte utilus por fiksi la daton de lia morto se oni ne konas la tempdaŭron de lia publika agado
En la sinoptikoj ne estas liveritaj pritempaj indikoj kiuj permesus skandi la forpason de la tempo. Eblas travidi du printempojn (Mk 2,23, kie estas parolate pri forŝiro de spikoj de tritiko), kaj (Mk 6,39 kie estas aludate pri freŝa herbo kiu povus pensigi pri tri primtempoj). Plue la multaj regionoj vizitataj de Jesuo hipotezigas plujaran agadon.
La Johana evangelio, male, eksplicite aludas al tri paskoj:
Lasta vespermanĝo: malkongruecoj de sinoptikoj se komparataj kun Johano
En la raporto de la kvar evangelioj estas konsento pri la semajna tago de la morto de Jesuo, vendredo. La konsento mankas en la indiko de la jara tago: dum la sinoptikoj, kvankam nerekte, skribas ke temis pri la 15-a de Nisan (hebrea pasko), Johano eksplicite diras ke temis pri la 14-a de Nisan (vigilio de pasko).
Sinoptika kronologio: Jesuo mortis dum la juda paska tago
La tri sinoptikaj evangelioj diras ke Jesuo kun siaj disĉiploj "manĝis la paskon" (nome la paska ŝafido laŭ la hebrea rito Pesaĥo, manĝita ĉe la festkomenciĝo – nome la antaŭ vespero de festa tago (Mt 26,17-20; Mk14,12-17; Lk 22,7-14). Post la vespermanĝo sekvis la aresto kaj komenciĝis la proceso kaj la morto per krucumo.
Laŭ preskribo de Biblio (Eliro 14), oficiala judismo celebradis, kaj celebras nuntempe, la paskan manĝon la vesperon de 14-a de Nisan (kiu estas, jude, la komenciĝo de la 15-a): Jesuo, do, mortis la sekvan tagon (paskan tagon), nome la 15-a.
Laŭ la sinoptikoj la semajna tago de la morto estis vendredo. Unuanime, fakte, ili indikas ke tiu tago estis la Paraskevo, nome la preparado de la sabato.
Kronologio laŭ Johano: Jesuo mortis la tagon de la preparado (paraskevo) de la juda pasko
Ankaŭ la evangelio de Johano priskribas la lastan vespermanĝon (Joh 13,1-11), sed malsame ol la sinoptikoj ĝi ne estas eksplicite priskribita kiel paska juda rito kaj la komenco de la proceso kiu poste daŭros la sekvan matenon (Joh 18,28) kaj finiĝas per la krucumo. La mortotago estas eksplicite indikata kiel la tago antaŭanta la paskon. En la sama pasaĵo estas precizigite ke la Pasko ankoraŭ ne estas konsumita, kaj en la sekva ĉapitro (19,14), je kulmino de la proceso kaj malmulte antaŭ la krucumo, estas dirate ke tiu momento estis la “sesa horo” (tagmezo) de la Preparado (Paraskevo) de la Pasko, do ne pasko.
Provoj de harmoniigo
Antaŭ pri la kronologia sinoptika-johana malkongruaĵo eblas diversaj hipotezoj: a)	Pravas Johano ĉar la sinoptikoj simpligis, post 30/40 jaroj, por plifaciligi katekizadon de homoj malproksimiĝantaj ĉiam pli el la historiaj eventoj. b)	Eble Johano sekvis alian kalendaron (ĉu esena? ĉu farisea?...). Fakte en Qumran oni celebris la paskan riton nekoincide kun la Jerusalema Templo. c)	Ĉiuj pravas ĉar la paskon inkluzivis ankaŭ la Sengistan feston, kaj do la paska periodo estendiĝis laŭlonge de pluraj tagoj. d)	Evangeliistoj kronologiis laŭ la kredelementoj substrekendaj, ne precize atentigante pri eksteraj elementoj. e)	...
Tamen ĉiu solvo trafas ne superfluajn obĵektojn.
Kritikoj
Krom tiuj malkongruaĵoj, la rakontoj pri la vespermanĝo kaj sinsekva pasiono ekscitas diversajn demandojn:
Jaro kaj tago de la morto de Jesuo
Surbaze de tiuj evangeliaj informoj pri la morto, kvankam kontraŭdiraj (14/15 Nisan), eblas hipotezi tagon kaj jaron de la morto de Jesuo laŭ la posta universala julia kalendaro kaj la hodiaŭa gregoria.
La transpaso el la hebrea dato al la dato julia-gregoria ne estas unuavide kalkulebla. Tiuepoke la oficiala hebrea kalendaro estis luna kaj oni ne uzis la oficialajn efemeridojn lunajn: la nova luna monato (ekzemple Nisan) estis proklamita la vesperon de la 29a tago de la antaŭa monato se du fidodignaj atestantoj kapablis serioze atesti antaŭ la koncernata komisiono ke mem vidis la lumon de la nova luno tuj post la vesperiĝo. El tio oni vidas kiel necerta la datadon. Krome, por koherigi la lunan al la suna kalendaro de tempo al tempo necesis proklami la tieldiritan “supertagon”, ĉe kies fino oni, de tempo al tempo, aldonis monaton nomatan 2 Adar (io simila al la hodiaŭa sistemo de la 29a de januaro). La aldonendaj tempaj elementoj de la hebrea kalendaro estis determinitaj laŭ okaza juĝo. Je la lumo de la konstato ke ne ekzistas hebreaj oficialaj informoj rilate la adaptojn de la tiama kalendaro, ne eblas sennecertece koherigi la du kalendarojn (luna kaj julia-gregoria).
Eblas nur konkludi:
Koncedinte ke la evangeliaj datenoj estas validaj, koncedinte ke la hebrea oficiala kalendaro laŭiris efektive la lunajn fazojn ekzakte rekonstrueblajn, oni povas facile rekonstrui, pere de astronomiaj kalkuloj, la eblajn datojn de la morto de Jesuo, en kiuj la vendredo estis la 14-a aŭ 15-a de Nisan, ene de la tempa intervalo de la administrado de Pilato (26-36 p. K) kaj post 15-a de la regado de Tiberio (28 p.K.):
Mortotuko de Torino
Usonaj esploristoj Alan kaj Mary Whanger fiksis la jarojn de la morto de Jesuo en 30 apogiĝante sur datoj videblaj en la funebra tolaĵo kiu kelkaj scienculoj kaj historiistoj – el kiuj ĝin rekte pristudis – resendas al la tempoj de Jesuo, kaj kiu reproduktas perfekte – kvankam senkoheraj... - la evangeliajn datenojn.
Ili atentigas pri stampo sur la mortotuko de du moneroj forĝigitaj de Pilato en la jaro 29: do la morto de Jesuo ne povis okazi antaŭ tiu dato. Kaj per rezonadoj pri la stila kanono de la pentraj verkoj tiutempaj imitantaj la mortotukan bildon, ili konvinkiĝis ke ĝi ne povis okazi ankaŭ post la 31, dato en kiu aperis la samstila basreliefo reprezentanta Zeŭzon. Laŭ ili en la mortotuko ne estas konstruita laŭstile: ĝi estas, eventule, stampo de vera homa figuro. Sed sindologoj (mortotukoloj) skeptikas pri tiu “deduktaĵo”, kvankam problablas la stampo de moneroj. /Pubblicazioni/Mortotuko.
Minetaĝo
Minetaĝo signifas en la minado altonivelo (plejparte horizonta ebenaĵo) de minejo, sur kiu estas konstruitaj minkavoj.
Minetaĝo kiel konstruaĵo
Minetaĝoj estas konstruataj je la alirebligo de geologia kuŝejo per ŝaktoj en la profunda minado. La minetaĝoj subpartigas la subteran monton. La avantaĝo de la minelkonstruo per etaĝoj kompare kun la konstruo per galerioj estas, ke oni povas destini la vertikalajn distancojn de la etaĝoj laŭ teĥnika prijuĝo. Ekzemple en la minado en la Ruhr-Regiono la etaĝoj havas distancojn unu de la alia de 200 ĝis 400 metroj. Per la individuaj etaĝoj oni povas krei sekciojn en la kuŝejo, kiuj utilas al la ekspluato de la kuŝejo, al la transporto, al la aerumado kaj al la akvomastrumado. Sur ĉiu etaĝo ekzistas ĉefa vojreto, kiu estas subdividita en ĉefvojo kaj flankaj vojoj. Oni diferencas inster unuetaĝa kaj duetaĝa konstruaĵo. Je la pluretaĝa konstruaĵo ĉiam almenaŭ du etaĝoj estas en funkcio, unu transportetaĝo kaj unu aerumetaĝo. Kiel aerumetaĝo je tio ĉiam servas la pli supra etaĝo. La montokorpo, kiu troviĝas inter du etaĝoj en la kampo de flankvojo, nomiĝas flankvojosekcio. Kondiĉo estas je tio, ke la mineralstoko en la montokorpo estas solvata kaj tranportata ekde la sama flankvojo. Minetaĝoj ofte nomiĝas laŭ siaj taskoj. Krom la transporta kaj la aeruma etaĝoj ekzistas ankaŭ la minekspluato-etaĝo. Maŝino- aŭ marĉoetaĝo nomiĝas la etaĝo, sur kiu kolektiĝas la minakvo. Inter la ĉefaj minetaĝoj ankaŭ ekzistas interetaĝoj.
Aranĝado
Je la aranĝado de la apartaj minetaĝoj oni devas konsideri la lokajn cirkonstancojn. Aparte je la ekkonstruo de la unua profundetaĝo oni devas atenti jam ekzistajn galeriojn. Se oni ekkonstruas la unuan profundetaĝon tro dense sub jam ekzista galerio, povas okazi enrompiĝo de la galerio. Ankaŭ eblas, ke la akvo forkondukata de la galerio penetras tra fendoj en la profundajn etaĝojn. Ankaŭ problemaj estas akvoriĉaj rokaĵoj kaj ŝtontavoloj. Kiel eble oni konstruas la etaĝojn tiaj, ke ili estas akvoportaj. Tio evitas, ke la kolektiĝanta mineja akvo sur la respektiva etaĝo trapenetras al pli profundaj etaĝoj.
Partaj minetaĝoj
En kelkaj minoj ofte ne eblas ekspluati la geologian kuŝejon nur trans malmultaj ĉefaj minetaĝoj. Precipe se la distancoj inter la ĉefaj etaĝoj estas tre grandaj, la minmonto ne estas sufiĉe subdividebla por la ekspluato. Jen estas necese, konstrui konvenan nombron da partaj minetaĝoj. Tiuj ĉi partaj etaĝoj plejofte estas mallongaj kaj estas konstruataj nur trans flankaj galerioj. Kutime je tio ne estas konstruataj ĉefvojoj. Per tio la apartaj partetaĝaj flankgalerioj de la diversaj sekcioj ne havas interligon. Depende de la geologia kuŝejo la nombro de partetaĝoj estas diferenca en la apartaj sekcioj. Povas esti, ke en la unu sekcio sufiĉas unu partetaĝo, sed samtempe en la alia sekcio estas konstruendaj pluraj partetaĝoj. La partetaĝoj de la apartaj sekcioj ankaŭ ofte lokas en malsamaj profundecoj. La partetaĝoj devas estis interligitaj por aerumado, transporto kaj veturado kun la ĉefaj etaĝoj. La ligo kun la ĉefetaĝo okazas per oblikvaj transportgalerioj aŭ blindŝaktoj. Partetaĝoj estas uzataj en la kaliominado je krutaj mintavoloj kaj en la ercminado je dikaj krutaj kuŝejoj. En modere klinita kaj ebena pozicio de la mintavolo oni ne uzas partajn minetaĝojn.
Tamins
Pri la komunumo
Tamins (en la romanĉa lingvo Tumein) estas komunumo de la komunumaro Trins kaj la distrikto Imboden en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1163 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
1996 Adams
1996 Adams estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan astronomon kaj matematikiston John Couch Adams.
Tamins
Najbaraj komunumoj
La komunumo Tamins limas en nordo al Pfäfers (SG), en oriento al Felsberg, en sudoriento al Domat/Ems, en sudokcidento al Bonaduz, kaj en okcidento al Trin.
Trafiko
Tra Tamins pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 al Oberalppasejo, kiu komenciĝas apud Tamins aliflanke de Rejno. Aliflanke de la rivero pasas sur teritorio de la komunumoj Domat/Ems kaj Bonaduz la kantona ĉefvojo n-ro 13 kaj la svisa aŭtovojo A13 kaj la fervojlinio de Retia Fervojo, kies stacidomo fakte ankaŭ situas sur teritorio de Domat/Ems. Tra la vilaĝo Tamins mem pasas la poŝtaŭtolinio de Koiro al Flims kaj Laax.
Historio
La unua dokumenta mencio de Tamins datiĝas el la jaro 1224 kiel Tuminne.
Dum mezepoko Tamins formis kun Trin kaj Reichenau la Senjorujon Trins, kiu nomiĝis ek de 1616 Senjorujo Reichenau kaj ekzistis ĝis 1803. En la jaro 1799 Tamins kun escepto de la preĝejo estis komplete bruligita de francaj trupoj. En la jaro 1905 denove inscendio detruis grandan parton de la vilaĝo.
Mazzarino
Mazzarino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Kaltaniseto, (itale provincia di Caltanissetta, sicililingve pruvincia di Caltanissetta, ekde 2015 formale itale Libero consorzio comunale di Caltanissetta. Fine de en la komunumo vivis . Najbaraj komunumoj estas Barrafranca (EN), Butera, Caltagirone (CT), Caltanissetta, Gela, Niscemi, Piazza Armerina (EN), Pietraperzia (EN), Ravanusa (AG), Riesi, San Cono (CT), San Michele di Ganzaria (CT) kaj Sommatino.
Károly Szentiványi
Károly Szentiványi [kAroj sentivAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szentiványi Károly estis hungara politikisto, departementestro, parlamentano, parlamentestro. Lia nobela antaŭnomo estis szentiváni. Károly Szentiványi naskiĝis en 1802 en Hungara reĝlando en Besztercebánya (nuntempa Banská Bystrica en Slovakio). Li mortis la 1877 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Szentiványi lernis komence hejme, poste en piarista lernejo, fine li lernis juron en kolegio de Sárospatak. En 1824 li estis nomumita titulara notario, post 3 jaroj subnotario, en 1832 ĉefnotario, en 1836 nobela juĝisto. En 1839 kaj 1847 li estis parlamenta deputito. Dum la Hungara revolucio de 1848 li estis departementestro, eĉ senatano, fine en 1849 komisaro pri Transilvanio. Post falo de la revolucio li estis kondamnita je morto, tamen li ricevis amnestion. Inter 1861 kaj 1872 li estis parlamentano, eĉ parlamentestro ĝis 1869. Li ĉiam estis fidelulo de Ferenc Deák. En 1872 li retiriĝis.
Denens
Geografio
La komunumo Denens situas tri kilometrojn okcidentnordokcidente de la distriktĉefurbo Morges sur altigita tavolo inter la valoj de la riveroj Morges kaj Boiron de Morges en la Vaŭda Mezlando proksimume 120 metrojn super la nivelo de la Lago Lemano, kiu bele videblas de la komunuma teritorio. Al la komunumo krom la vilaĝo Denens apartenas la du loĝokvartaloj Bonderex oriente kaj Ropre okcidente de la vilaĝo, kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,29 km², de kiuj 1,5% estas kovritaj de arbaro, 86,3% servas por agrikulturo kaj 11,6% por setlado.
Bonifacio Byrne
Bonifacio Byrne estas kuba poeto, naskiĝis en Matanzas, Kubo la 3an de marto 1861 kaj forpasis en sia naskiĝurbo la 5an de julio 1936.
Denens
Najbaraj komunumoj
La komunumo Denens limas en nordo al Bussy-Chardonney,en oriento al Vufflens-le-Château, en sudoriento al Lully, en sudo al Lussy-sur-Morges, en sudokcidento al Villars-sous-Yens, kaj en okcidento al Yens.
Bonifacio Byrne
Granda nombro de liaj poemaj verkaĵoj restis senpublikigitaj aŭ arigataj en bone merita antologio. Raimundo Lazo nomas lin "la lasta patriota poeto de la koloniaj tempoj".
Eble lia plej fama poeziaĵo estas Mi Bandera (mia flago). Ĝi estis verkita de la aŭtoro je lia reveno al Kubo post la fino de la Hispana-usona milito, kaj en ĝi Byrne esprimas lian angoron antaŭ la necerteco de la estonteco de la patrio, minacita de eksterlanda flago, kiun li povis vidi ekde la ŝipo per kiu li eniris en la kuban teritorion tra Havano, hisita en la Fortikaĵo Morro kune al la kuba flago. Mi bandera estas konsiderata kiel la plej kuba patriota poemo kaj ĝi estas deklamata dum oficialaj aŭ popularaj manifestacioj en Kubo
Denens
Historio
La unua dokumenta mencio de Denens datiĝas el la jaro 1005 kiel Disnens. Ĝis 1300 Denens apartenis al la havaĵo de la Baronlando Vufflens-le-Château. Poste ĝiaj posedantoj plurfoje ŝanĝiĝis. Al ili apartenis inter aliaj la familioj de Compey, von Tavel kaj von Büren. La kastelo sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 estis plurfoje renovigita kaj transformita. Tamen esencaj partoj de la malnova burgo estas konservitaj. Sub la berna epoko la komunumo apartenis al la Voktejo Morges.
Buranovo (Udmurtio)
Buranovo (ruse Бураново, udmurte Брангурт) estas vilaĝo (ruse село, selo) en Udmurtio, respubliko en la Ĉevolga federacia regiono de Rusio.
En januaro 2011 la vilaĝo havis 658 loĝantojn, el kiuj 123 laboris en la eduka sektoro.
La loĝloko konatiĝis per la muzikgrupo Buranovskije Babuŝki (ruse Бурановские бабушки, udmurte Брангуртысь песянайёс, en Esperanto "avinoj el Buranovo"), kiu reprezentis Rusion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo, Azerbajĝano.
(41464) 2000 OL22
(41464) 2000 OL22 estas marsrenkonta asteroido, foje rigardita kiel asteroidon de la hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia klinita orbito restas ekstere de tiu de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,324507 AU, tie estas 48,546 milionoj da km.
NGC 5639B
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Anja Kling
Anja Kling (naskiĝis la en Potsdam, do nun -jara) estas germana aktorino kaj verkistino.
Vivo kaj kariero
Anja Kling pasigis sian infanaĝon kune kun la 5 jarojn pli aĝa fratino, la nuna aktorino Gerit Kling, en Wilhelmshorst, parto de la komunumo Michendorf tuj sude de Potsdam.
Post la fino de la mezlernejaj jaroj, ŝi origine volis studi medicinon, sed en 1987/88 ricevis ĉefrolon kiel juna patrino en la GDR-a kineja filmo Grüne Hochzeit kaj post ties sukceso pluaktoris. Plurfoje ŝi ricevis renomajn filmpremiojn, kaj ŝi konatiĝis kaj en krimfilmoj, seriozaj filmdramoj kaj en pli malpezaj porinfanaj kinejaj filmoj.
25417 Coquillette
25417 Coquillette estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Elizabeth Charlotte Coquillette, finalistinon de la Intel Science Talent Search de 2009, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Hathaway Brown School de Shaker Heights (Ohio).
12881 Yepeiyu
Nomo
Ĝia nomo honoras Ye Peiyu , finaliston de la Intel Excellence in Teaching Award 2002 kaj instruiston ĉe la Northern Secondary School ligita al la Orient-Ĉina Normala Universitato, Ŝanhajo, Ĉinio.
Ryo Nojima
Ryo Nojima (野嶋 良, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama.
Kövenig
Kövenig estas malgranda vinvilaĝo ĉe la meza Mozelo kun ĉirkaŭ 170 loĝantoj. Ĝi estas komunumparto de la komunumo Kröv kaj situas en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato en la distrikto Bernkastel-Wittlich.
Situo
La ĉefa komunuma loko Kröv situas nur 2,5 Kilometrojn okcidente, sed nter Kröv kaj ties komunumparto Kövenig situas montokrespon. La strata distanco tial estas multe pli granda. La komunumo Enkirch situas je la dekstra riverordo de la Mozelo.
Șesuri (Hunedoara)
Șesuri [ŝesurj] (hungare: Seszur) estas vilaĝo en Rumanio norde de Deva. En 1910 ĝi havis 916 loĝantojn (rumanoj); en 1992 532 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1439. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Bucureșci.
Monaĥejo de Sankta Johano de Doŭro (Sorio)
Sankta Johano de Doŭro, konata ankaŭ kiel Arkoj de Sankta Johano de Doŭro, estas aro de romanika arkitekturo situa en la ĉirkaŭurbo de Sorio, Kastilio-Leono (Hispanio). Kio nun estas vizitebla, nome la preĝejo kaj la klostro, estas la restaĵoj de monaĥejo de la Militordeno de la Hospitalanoj de Sankta Johano de Jerusalemo aŭ sanktajohananaj kavaliroj, starigita en la unua duono de la 12-a jarcento ĉe la bordo de la rivero Doŭro kiu estis loĝata ĝis la 18-a jarcento. Ĝi allogas nuntempe turistojn kaj aliajn vizitantojn ĉefe pro sia impresa romanika klostro (nune subĉiela) de orienta influo, kun apartaj partikularaĵoj kiel interplektitaj arkoj. En la interno estas ankaŭ romanikaj kapiteloj kaj du templetoj de orienta influo, kiuj povis estis uzataj kiel bazo por ikonostazo.
Ludwik Waryński
Ludwik WARYŃSKI ([LUDvik vaRINski] ; naskiĝis la 24-an de septembro 1856 en Martynówka, mortis la 2-an de marto 1889 en Ŝlisselburg) estis pola socialisto kaj revoluciisto.
Aŭtoro de la kanto Katenmazuro publikigita en Proletaria Kantaro.
Nastasja (filmo de 1994)
Nastasja (japane: ナスターシャ; pole: Nastazja) - japana-pola filmo – adapto de lasta ĉapitro de novelo La idioto de Fjodoro Dostojevskijo – reĝisorita de Andreo Vajdao el 1994.
Doboj
Doboj (serbe: Добој) estas urbo kaj komunumo en Respubliko Serba.
George F. Slavin
George F. SLAVIN (1916-2001) estis usona verkisto kaj scenaristo ĉe kino kaj televido. Li verkis por ĉirkaŭ 300 filmoj, epizodoj kaj provepizodoj por usona televido. Li ankaŭ uzis variaĵojn de sia nomo kiel George P. Slavin aŭ simple George Slavin.
Doboj
Historio kaj gravo
Laŭ la takso de 1991 loĝantaro de la komunumo estis 102.549 de kiuj 27.498 loĝantoj en la urbo.
George F. Slavin
Li komencis sian karieron ĉe radio dum la 1940-aj jaroj verkante scenarojn por radioserioj kiel "Lux Radio Theater" kaj ankaŭ scenarigis por kinofilmoj Intrigue kaj The Woman on Pier 13.
En la jaro 1950 li scenarigis por kvin kinofilmoj, nome The Nevadan, Peggy, Experiment Alcatraz, Mystery Submarine kaj The Fighting Stallion. En la sekvaj 1950-aj jaroj, li daŭre verkis por multaj filmoj kiel Red Mountain, Week-End with Father, Thunder Bay, City of Bad Men, Big House, U.S.A., Smoke Signal. Uranium Boom, The Halliday Brand, Son of Robin Hood kaj Desert Sands. Por televido li verkis por televidserioj My Friend Flicka, Tales of the 77th Bengal Lancers kaj The Texan inter aliaj.
Doboj
Geografio
Doboj havas favoran geografian lokon. Ĝi estas apud la rivero Bosnio, inter du enfluoj - tiu de la Usora al la Bosnio kaj la Spreĉa al la Bosnio. Norda parto de la komunumo havas multajn malaltajn montetojn kaj la suda parto havas pli grandajn montojn.
George F. Slavin
Dum la 1960-aj jaroj li verkis por televidserioj kiel The Untouchables, Bat Masterson, Bronco, Maverick, Laramie, The Virginian, Combat!, Bonanza, Tarzan. Hondo, Star Trek, Daniel Boone, Love, American Style kaj The Flying Nun.
Doboj
Historio
La nomo de la urbo aperas en historiaj dokumentoj en la jaro 1415 unue, pri la batalo de Turka kaj Hungara armeoj kiu okazis apud Doboj.
George F. Slavin
En 1970-aj jaroj li verkis por televidaĵoj The Name of the Game, Mission: Impossible, Mannix, Barnaby Jones, S.W.A.T. kaj Charlie's Angels inter aliaj.
Pelvo (ujo)
Pelvo estas neprofunda ujo kiu povas havi diversajn funkciojn. Pelvo estas pli malprofunda ol vazo kaj pli profunda ol telero.
Pelvoj estas uzataj por trinkaĵoj, sed ankaŭ por manĝaĵoj (fruktoj, mueslio, ĉipsoj kaj simila) aŭ por konservi ĉiutagaj uzaĵetoj.
Pelvoj konsistas el diversaj materialo: ekzemple el ligno, ostoj, vitro, porcelano, plasto, nobla ŝtalo, ceramiko k.a. materialoj. Pelvo havas ofte artajn patroneojn aŭ malsimplajn formojn, ekzemple ekzistas fruktpelvoj kun ununura aŭ pluraj piedoj.
Oferpelvoj
Oferpelvo estas pelvo, en kiu la sango de oferbestoj estas kolektita. Tiajn pelvojn jam estis menciata en la Malnova testamento de la Biblio.
Skifo-pelvoj
Skifopelvoj estis relative profundaj trinkpelvoj kun ringpiedo kaj du horizontalaj manumoj. Tiaj pelvoj estis uzataj en la 6a ĝis 4a jarcento a. K. Tiam ili estas popularaj trinkvazoj. La grekoj havis ankaŭ aliajn trinkujojn, kiujn oni povas nomi pelvojn, ekzemple la trinkujoj kalikso, patero kaj fialo.
Pelvoj en la ĉiutaga vivo
Putopelvo Vidu ankaŭ: puto Florpelvo
Ofte pelvoj estas el argilo aŭ plasto, kiuj estas plenigitaj de grundo por enplanti plantojn. Ili ornamas privatajn aŭ publikajn ĝardenojn kaj estas starigitaj antaŭ dompordoj aŭ sur ŝtupoj.
Fruktpelvo servas por teni fruktojn. La fruktoj ne estas manĝataj rekte el la pelvo. La fruktpelvoj servas al ornamado de la kuirejo aŭ loĝejo.
Ornamaĵpelvoj
Ornamaĵpelvoj servas al stokado de ornamaĵoj kaj de uzaĵetoj (de oro, moneroj, ŝlosiloj, butonoj, k. s. aĵoj). Pesilpelvoj
Vidu ankaŭ
Metafore, la "pelva hararfasono" aŭ "bovla hararfasono" respondas al haroj tranĉitaj rondirante, la nuko kaj la tempioj razitaj per razilo, ekzemple kiel Johana de Arko.
Mazzarrone
Mazzarrone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, itale provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Acate (RG), Caltagirone, Chiaramonte Gulfi (RG) kaj Licodia Eubea.
Listo de francaj ministroj pri ŝtatoficistaro
La sekvanta tabelo listigas la ministrojn kaj subministrojn de francaj registaroj respondecajn pri ŝtatoficistaro.
La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.
Profunda minado
La profunda minado estas en la subtera minado la ekspluato de krudmaterialoj en pli granda profundo, je kio la minkonstruaĵoj lokas tute aŭ parte malsupre de la mingaleria planko plejeble profunda sur la loko. Akvo alfluanta do ne plu estas nature forkondukebla kiel je la galeria minado, sed devas esti levata per maŝina subteno al la tersurfaco.
Yohei Nakada
Yohei Nakada (中田 洋平, n. ) estas japana futbalisto.
Max Gandolf von Kuenburg
Vivo kaj pozitivaĵoj
Post studoj en Graz kaj ĉe Collegium Germanicum en Romo li iniciatis diversajn agojn kontraŭreformaciajn: Li fondis konventon en Seekirchen am Wallersee (1679), konstruigis la unuan pilgrimkirkon en Maria Plain, fondis la kortegan bibliotekon kaj la aŭgustenanajn monakejojn en Hallein kaj Tittmoning, krome la kajetanan klostron en Salzburg. Krome li restaŭrigis la Imberg-preĝejon en Salzburg; laŭ lia instigo konstruitis Preĝejo Sankta Erhard kaj Kajetana preĝejo. Estante ankaŭ sekulara suvereno li ordonis multegon, ekz.:
Malpozitivaĵoj
Max Gandolf ofte montris sin maltolerema, tradiciema kaj inklina je nepotismo. Li ankaŭ responsis pri la forpelo de protestantismaj ministoj el Dürrnberg apud Hallein gvidataj de Joseph Schaitberger kaj de la nekatolikoj el la Defereggen-valo (Distrikto Lienz). Inter 1675 kaj 1690 laŭ ĉefepiskopa instigo fariĝis procesoj kontraŭ (laŭdiraj) magiistoj kiuj poste estis ekzekutitaj. Inter la 153 personoj estis ankaŭ infanoj kaj junuloj; Gandolf per tio ankaŭ volis bremsi la almozpetadon. Konatas la sorto de Barbara Koller kaj de ŝia filo Jakob Koller, kromnome Schinderjackl. En la urbo Salzburg multaj junaj kunalmozpetantoj estis enkarcerigitaj en la t.n. Sorĉistina turo. Felix Mitterer verkis prie la teatraĵon Die Kinder des Teufels. Sub tiu ĉi episkopo okazis ankaŭ la lasta ĉasado de sorĉistinoj en Salcburgio; la lasta viktimo estis Maria Pauer el Mühldorf am Inn kiu estis ekzekutita en Salzburg-Gneis en la jaro 1750.
Seán MacBride
Seán MacBride (naskiĝis en Parizo kaj mortinta  en Dublino) estis irlanda advokato, ĵurnalisto, diplomato, pacaktivulo kaj politikisto, ĉeestinta la internacian medion.
Li estis stabestro de la Irlanda Respublika Armeo kiun li forlasis en 1936 por iĝi politikisto. Li estas kunfondinto de Amnestio Internacia kaj en 1974, li ricevis la Nobel-premion pri paco pro esti homo kiu "mobilizis la konsciencon de la mondo en la batalo kontraŭ maljusto". Li estis la Alta Komisaro de Unuiĝintaj Nacioj por Namibio.
Eksteraj ligiloj
La Macbride raporto "Komunikado kaj Socio Hodiaŭ kaj Morgaŭ, Multaj Voĉoj Unu Mondo, Al nova pli justa kaj pli efika monda informo- kaj komunikado-ordo". Kogan Page, London/Uniput, Novjorko/Unesko, Parizo. Unesko, 1980.
NGC 5640
NGC 5640 (aliaj indikoj — ZWG 353.35, NPM1G +80.0106, PGC 51263) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Blazono de Sorio
La Blazono de Sorio havas la jenan heraldikan priskribon:
La fono estas gorĝo (ruĝa), sur kiu montriĝas kastelo, de arĝento, kun tri krenelturoj, kun nigraj linioj kaj pordo kaj fenestroj de lazuro (blua) kaj el ties ĉefturo eliras busto de reĝo kronita el oro kun siaj atributoj; la randobendo estas arĝenta kun la jena diraĵo: "Soria Pura Cabeza de Estremadura", skribita per nigraj literoj. Tio aludas al la grava rolo kiun ludis la urbo en la epoko de la Reconquista de Kastilio kontraŭ la araboj kaj ĉefe de la teritorioj sude de la rivero Doŭro, kies trairon ĝi kontrolis.
Staven
Staven estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Neverin. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Henrik Pontoppidan
Vivo
Henrik Pontoppidan naskiĝis en Fredericia, kiel filo de pietisma pastro. Li deziris fariĝis inĝeniero, sed ĉesigis la studadon kaj eklaboris kiel instruisto. Ekde 1881 li plene dediĉis al la verkado. Li multe vojaĝis ene de Eŭropo.
Henrik Pontoppidan estas grava reprezentanto de la dana naturalismo. En sia verkaro li priskribis la kontrastojn inter urboj kaj vilaĝoj, inter riĉuloj kaj malriĉuloj, naturo kaj kulturo. En la jaro 1917 li kune kun Karl Gjellerup gajnis la Premion Nobel de Literaturo.
Henrik Pontoppidan mortis en Kopenhago.
Reichenau (apartigilo)
Reichenau - prononco, signifo "riĉa herbejo" aŭ "herbejo de riĉuloj" - havas plurajn signifojn:
Golești (komunumo, Vâlcea)
Golești [goleŝtj'] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el 11 vilaĝoj (el kiuj neniu nomiĝas kiel la komunumo): Aldești, Blidari, Coasta, Drăgănești, Gibești, Giurgiuveni, Opătești, Poenița, Popești (la sidejo), Tulei-Câmpeni kaj Vătășești.
Golești limas oriente al la najbara distrikto Argeș.
Tra Golești pasas la nacia vojo DN73C, kiu iras nord-orienten al Curtea de Argeș kaj sud-okcidenten al la nacia vojo DN7. Ĝi kaj la iama fervojlinio Vâlcele – Bujoreni Vâlcea parte sekvas la riveron Sâmnic, kiu fontas en la komunumo.
Pozlovice
Pozlovice estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Ĝi situas proksimume 2 kilometroj norde de la centro de Luhačovice. Oriente ĝi najbaras kun katastroj de municipoj Dolní Lhota kaj Petrůvka, okcidente kun Ludkovice, Řetechov kaj domaro Pradlisko, sude kun Luhačovice kaj norde kun Horní Lhota kaj Podhradí. Vivas ĉi tie.
En ĝia katastro etendiĝas valbaraĵo Luhačovica valbaraĵo, nomata ankaŭ Pozlovica valbaraĵo, kies unueca celo estis malebligi al inundoj kaj kiu estas hodiaŭ uzata por refreŝigejaj celoj.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1287.
Ekde la 23-a de aprilo 2008 estis al la municipo renovigita statuso de kampurbo.
Șteia
Șteia [ŝteja] (hungare: Steja, germane: Stipid) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Baia de Criș. Administre ĝi apartenas al la komunumo Tomești.
Șteia situas ĉe la distrikta vojo DJ673A inter Tomești kaj la nacia vojo DN76.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 429 loĝantojn (rumanoj); en 1992 325 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1760. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Hunyad).
Hernádpetri
Situo
Hernádpetri situas en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo, fine de longa sakovojo. Gönc troviĝas 11, Encs 20, Abaújszántó 27, Miskolc 55 km-ojn.
Historio
La unua mencio okazis en 1234 en formo "Gradna", poste en 1295 en formo "Petry". Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Tetsuya Funatsu
Tetsuya Funatsu (舩津 徹也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama, Cerezo Osaka, Montedio Yamagata kaj Thespakusatsu Gunma.
Latinida literaturo
Latinida literaturo estas la literaturo verkita en la latinidaj lingvoj, kaj ĉefe en unu el la ĉefaj tiaj lingvoj, nome la franca, la hispana, la itala, la portugala kaj la rumana. Ĉar temas pri tuta familio de lingvoj, foje oni povas establi rilatojn inter la diversaj ĝenroj kaj epokoj, sed plej ofte la rilatoj povas esti unudirektaj aŭ laŭ areoj, pli ol por la tuta latinida komunumo, tro ampleksa por tio. Tiele oni povas studi la disvastiĝon de la kulturo de la Renesanco ekde la 14-a jarcento kaj ekde Italio al la tuta latinida mondoregiono, sed ankaŭ al aliaj teritorioj kiaj de germana aŭ angla lingvoj. Same estas pli da rilatoj inter la portugala literaturo kaj la hispana literaturo ol inter tiu kaj la rumana literaturo, dum estas sufiĉe forta rilataro inter tiu laste menciita kaj la franca literaturo spite la distanco danke al la kultura rilataro.
Kronologie ĉar oni ĉirkaukalkulas la definitivan separon el tiuj lingvoj disde la patra latina ĉirkaŭ la 10-a jarcento, pli mal pli kaj spite diferencojn, oni povas subkompreni, ke tiuj literaturoj naskiĝis proksimume ĉirkaŭ tiu mezepokaj jarcentoj.
(20786) 2000 RG62
(20786) 2000 RG62 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi tanĝas, sed ne trairas, la orbiton de Marso.
Eva Kemlein
Eva KEMLEIN [eva kemlajn], origine: Eva Ernestine GRAUPE (naskiĝis la 4-an de aŭgusto, 1909, mortis la 8-an de aŭgusto, 2004) estis germana fotistino.
Kiel filino de juda familio ŝi naskiĝis en Charlottenburg (nuntempe parto de Berlino). Ŝi fariĝis medicin-teknika asistantino kaj pro medicinaj fotoj ŝi fine de la 1920-aj jaroj ekinteresiĝis pri la fotado.
En 1937 ili devis forlasi Grekion. Ili revenis al Berlino, kaj Herbert Kemlein forlasis sian edzinon por denove povi labori. Eva Kemlein restis ĉe sia patrino en Berlino. La patro intertempe mortis kaj ŝiaj du fratoj vivis eksterlande.
Eva Kemlein dum tiu tempo konatiĝis kun la aktoro Werner Stein. Kun li – politika maldekstrulo – ŝi vivis mizeran vivon. Ili perdis preskaŭ ĉion, krom la fotilon, per kiu Eva Kemlein fotis sian detruatan hejmurbon.
Post la Dua mondmilito ambaŭ restis en Orienta Berlino. Per la fotilo, kiu travivis la militon, ŝi tiam dokumentis la detruojn, kaj jam en majo 1945 ŝiaj unuaj fotoj aperis en nov-fondita Berlina gazeto.
Influite de sia vivpartnero, ŝi poste koncentriĝis al fotoj en la teatra medio. Ŝi dokumentis la teatran ensemblon forigantan la ruinojn de la milito kaj poste ĉiujn surscenigojn de Bertolt Brecht.
Grandan atenton ŝia laboro akiris, kiam oni en 2002 decidis rekonstrui la urban kastelon, eksplodigitan en 1950. Ŝi dum la tempo de la detruo dokumentis ĉiun angulon de la kastelo kaj la fotoj povas fariĝi gravaj bazoj por la planita rekonstruo.
Eva Kemlein mortis en Berlino.
Áron Vass
Áron VASS [vaŝ] rumania hungara skuptisto pri bestoj. Li naskiĝis en Makfalva la 17-an de januaro 1891 kaj mortis en Ghindari la 24-an de oktobro 1979.
Kariero
Áron Vass naskiĝis kiel 13-a infano de siaj gepatroj. Li finis ses klasojn en Wesselényi-speca popollernejo de sia naskiĝvilaĝo. Li deziris plulerni, sed li devis hejmeniri el Argilindustria Faklernejo de Székelyudvarhely. Sia ununura konsolado restis hejme la legado. Li plej ofte skulptadis ursojn kaj bubalojn. Kompozicioj: Ursondanciganto, Pluganta sikulo, Sikula poteristo, Kaldronflikista cigano. Li ekspoziciis de la 1920-aj jaroj.