cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krimĉaka lingvo
La komunumo tre malplimultiĝis dum la nazia Holokaŭsto dum la dua mondmilito. Kiam dum majo 1944 preskaŭ ĉiuj krime-tataroj estis deportitaj al sovetia Uzbekio, inter ili estis multaj parolantoj de la krimĉaka, kiuj ĵus pretervivis la naziajn persekutojn - kelkaj el ili restis en Uzbekio. Nuntempe la lingvo preskaŭ ne plu uzatas. Laŭ la ukraina popolnombrado de la jaro 2001, malpli ol 300 krimĉakoj vivas en Krimeo, kaj nur proksimume 100 homoj ankoraŭ parolas la lingvon.
Vidu ankaŭ
Krimĉakoj
Eksteraj ligiloj
(en) Etnologia raporto
Ŝimonoseki
Ŝimonoseki (Shimonoseki, japane 下関市) estas urbo sur sudokcidento de ĉefinsulo Honŝu, Japanio, apartenas al Gubernio Jamaguĉi.
Geografio
Ŝimonoseki situas kontraŭ urbo Kitakjuŝu sur insulo Kjuŝuo, kun kiu ĝi estas ligata tra tuneloj, kampoj kaj la Kammon-ponto.
Historio
Ĝis novepoko, oni nomis la komunumon Akamagaseki, mallonge Bakan. La alinomado okazis la 1-an de junio 1902 al Ŝimonoseki.
En la urbo okazis en 1895 la subskribo de traktato de Ŝimonoseki, kiu finis la unuan japanan-ĉinan militon (daŭris de 1894 ĝis 1895).
Ekonomio
Ŝimonoseki estas grava fiŝada haveno. Krom la prilaboro de la fiŝoj (precipe fuguoj) estas ekonomie gravaj branĉoj: ŝipkonstruado, kemiaj fabrikoj, inĝenieraj burooj kaj ankaŭ turismo. La plej grava turisma alogaĵo estas la Akama-jingū, kiu estas dediĉita al la japana infana imperiestro Antoku.
Esperanto
Ŝimonoseki estas konata de la plej frua tempo en Esperantujo danke al la du aktivuloj Nohara Kiuiĉi kaj Ueyama Masao. De 2013 Ŝimonoseki estas la hejmo de la Esperanto-Biblioteko en Ŝimonoseki, fondita kaj prizorgata de Nitta Takamichi.
Osterburken
Osterburken estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neckar-Odenwald kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĝemeligita ekde 1979 kun Hondschoote en norda Francio
MWB
La vorto havas plurajn signifojn:
Ferme Neuve (Tramtrajno en Francilio)
Ferme Neuve estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta en, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Fazil Iskander
Fazil Iskander (Фазиль Абдулович Искандер; naskiĝis la en Suĥumo) estas abĥazdevena rusa verkisto, famiĝinta pro siaj tre vivaj priskriboj de kaŭkazia ĉiutaga vivo.
Li estas la plej vaste konata abĥaza intelektulo, tamen dum la abĥaz-kartvela konflikto li distanciĝis de ambaŭ flankoj, kritikante ilin. Dum multaj jaroj li loĝas en Moskvo.
La plej konata verko de Iskander estas ciklo "Sandro el Ĉegem", en kiu li priskribas vivon de fikcia abĥaza vilaĝo ekde la komenco de la 20-a jarcento ĝis 1970-aj jaroj. Amuza kaj ironia verkomaniero de la aŭtoro igis komentantojn nomi lin "Marquez de Abĥazio".
31380 Hegyesi
31380 Hegyesi tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Benzenschwil (stacidomo)
Benzenschwil estas fervoja stacidomo en Benzenschwil, Svislando.
Ciuchici
Ciuchici [ĉukiĉ] (hungare: Tyukó) estas komunumo en Rumanio sudkcidente de Oravița. En 1910 ĝi havis 1 785 loĝantojn [rumanoj), en 1992 639 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skribe estas en 1464. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Macoviște, Nicolinț kaj Petrilova.
Per sia okcidenta pinto la komunuma teritorio tuŝas la limon al Serbio. La plej proksima limtransirejo estas en la sude najbara komunumo Naidăș.
Ŝtata distriktmuzeo pri popola arĥitekturo kaj kutimoj (Ĉernivco)
La Ŝtata distriktmuzeo pri popola arĥitekturo kaj kutimoj (ukraine: Чернівецький обласний державний музей народної архітектури та побуту) estas liberaera muzeo regionhistoria en Ĉernivco, Ukrainio (kvartalo Kempingu, Svitlovodska-strato nr. 2). Direktoras Ivan Vasiloviĉ Pilat. Ĝin vizitas po 35 miloj da vizitantoj por jaro.
Ofertoj
La nuna ekspozicio konsistas el du arkitekturaj kaj etnografiaj areoj Hotinŝina (kun konstruaĵoj kaj ekspoziciaĵoj de la areo ĉirkaŭ Ĥotin, Kelmentsi kaj Sokirjan) kaj Okcidenta Dnestro (Kizman, Zastavna, Novoselitsja) (9.38 ha). Konstruado de aliaj areoj estas planita: Hutsulĉina (Putila kaj parte Viŝnitsja), Karpatoj (Storoŝinets kaj Viŝnitsja) (6.4559 ha) kaj la arkeologia sektoro de Malnova Bukovino. Ekzistas 35 konstruaĵoj sur la muzeogrundoj. Ili estas tipaj ekzemploj de popolarkitekturo de la dua duono de la 17-a ĝis la unua duono de la 20-a jarcento. Inkludiĝas i.a. loĝdomaj kaj komercaj konstruaĵoj, grenejoj, staloj, kokejoj, grenejoj, industriaj kaj publikaj konstruaĵoj, muelejoj, forĝejoj, gastejo, urbodomo kaj preĝejo kun sonorilturo. La arkitekturaj monumentoj estas provizitaj per epoke kaj funkcie taŭga meblaro.
La muzeo havas pli ol 8000 ekspoziciaĵojn, inkluzive de popolkostumoj, teksaĵoj, kamparanaj iloj, mastrumaj objektoj, mebloj, vazaroj, manfaritaĵoj, dekoraciaj artaĵoj, presaĵoj, fotoj, ktp. La muzeo enhavas konstantajn ekspoziciojn kaj provizorajn ekspoziciojn pri la popola kulturo de Bukovino: pri arto kaj metioj, tradicia vestaro, tapiŝoj, teksitaj zonoj, brodaĵo, bidoj/perloj ĉe popolkostumoj, ledaj produktoj, ceramikaĵo, lignaj bovloj, paskaj ovoj, popolaj muzikaj instrumentoj kaj ikonpentraĵoj.
Teorio de centraj lokoj
Teorio de centraj lokoj (angle Central place theory), iam ankaŭ Teorio de centraj lokoj laŭ Walter Christaller, estas geografia teorio, kiu volas klarigi kvanton, grandecon kaj dislokigado de sidejoj en sideja strukturo. La teorio estis kreita en jaro 1933 fare de germana geografo Walter Christaller kun ekzemplo de ebenaĵa suda Germanio, por kio li sekvis teorion de Johann Heinrich von Thünen.
Supozoj
Rezulto de teorio de Christaller estas konkludo, ke laŭ neoklasikaj supozoj de ĉiam iajn ebla migrado, estas ideala solvo por spaco reto de regulaj sesanguloj, kiuj estas tuj apud si reciproke (najbaroj) kaj en kies mezoj situas centroj – centraj lokoj. Christaller decidis uzi sesangulojn, ĉar ili ideala dividas spacon kompare kun cirkloj. En kazo de uzado de cirkloj ekzistas lokoj, kiuj ne estas priservitaj de centro aŭ estas priservitaj de du centroj. La sube priskribitaj principoj montras eblajn kvantojn de centroj bezonataj pro priservado de regiono.
Orienta Uusimaa
Orienta Uusimaa estis administra provinco de Finnlando en la jaroj 1997–2010. Ĝi estis malfondita la 1-an de januaro 2011 kaj ĝia tuta areo nun apartenas al la provinco Uusimaa. La ĉi-suba artikolo pritraktas la provincon tia, kia ĝi estis ĝis la jarfino 2010.
Teorio de centraj lokoj
K = 3, Merkata principo
Laŭ la merkata principo k=3 ĉiu ĉefcentro de regiono en sesangulo priservas trioble pli grandan spacon ol centroj kun malpli grava signifo (tiuj situas je verticoj de sesanguloj).
K = 4, Trafika principo
Laŭ la trafika principo k=4 ĉiu ĉefcentro de regiono en sesangulo priservas kvaroble pli grandan spacon ol centroj kun malpli grava signifo (tiuj situas en mezo de eĝoj).
Orienta Uusimaa
La provinco ekestis kadre de la novordigo de la finnlandaj gubernioj en la jaro 1997 kaj konsistas el la orienta parto de la eksa gubernio Uusimaa (svede Nyland, "Novlando"). La teritorio situas ĉe la suda marbordo de Finnlando, kiu riĉas je apudmarbordaj insuletoj. La regiono estas agrikulture strukturigita. Triono de la loĝantoj de Orienta Novlando estas svedlingvanoj. El la dek komunumo du estas dulingvaj kun la sveda kiel ĉefa lingvo, ses dulingvaj kun la finna kiel ĉefa lingvo kaj du unulingve finnaj.
Teorio de centraj lokoj
K = 7, Administra principo
Laŭ la administra principo k=7 ĉiu ĉefcentro de regiono en sesangulo priservas sepoble pli grandan spacon ol centroj kun malpli granda signifo (tiuj situas en la regiono, ne sur limoj).
Stipito
Stipito, termino devena de la latina stipes (paliso metita en tero), estas speco de kolono aŭ pilastro piramidtrunka invertita kiu foje havas funkciojn de subtenilo kaj foje estas ankaŭ antropomorfa ornamaĵo. Ili estas ofte surmetitaj unu sur alia. Ĝia origino estas en la mikenaj kolonoj de invertita entaso.
Orienta Uusimaa
Komunumoj
Al la provinco apartenas 10 komunumoj, el kiuj 2 (en pli dika literaro) estas urboj. La nomo estas indikita en la lingvo de la urba plimulto, en la kazo de dulingvaj komunumoj la urbonomo en la malplimulta lingvo estas aldonata inter krampoj. La nombroj de loĝantoj estas laŭ la stato de la fino de la jaro 2008.
Teorio de centraj lokoj
K = 7, Administra principo
Ekzistas ankaŭ principoj k=9 kaj k=19.
Stipito
Laŭ Francisko Azorín stipito estas Piramidforma pilastreto, kies pli granda bazo estas supren. Li indikas etimologion el la greka stipos, kaj de tie la latina stipes, stipitis (stipito).
Fervojo
Fervojo estas transportsistemo, en kiu la veturiloj moviĝas per radoj sur reloj, kaj kies sekurigado respondas al atingebla granda kineta energio. La trajnoj estas pelataj dekomence per vapormaŝinoj, hodiaŭ precipe per elektraj kaj termikaj motoroj. La rado-relo-sistemo distingas fervojon de magnetvojo. La grando de atingebla kineta energio diferencigas inter fervojo kaj tramvojo aŭ funikularo. Dum ĉe tramvojo la kondukisto povas haltigi tramon en videblecdistanco al obstaklo (precipe en surŝosea trafiko), por fervojaj trajnoj necesas garantii liberan trakon ĝis sufiĉe frue anoncata haltsignalo. Ankaŭ ĉe funikularo la kineta energio estas tre limigita. Estas ankaŭ unurela fervojo, en kiu la veturiloj moviĝas aŭ sur unu relo, aŭ pendante de unu relo (ofte ne el fero).
Doman
Doman (hungare Domány (doma:nj)) estas vilaĝo en Rumanio sude de Reşiţa. Administre ĝi apartenas al Reşiţa.
Fervojo
Fervojtipoj
Transkontinenta fervojo estas sinsekva fervojo, kiu trapasas kontinentajn teramasojn kaj havas terminalojn en diferencaj oceanoj aŭ kontinentaj limoj. Tiaj retoj povas esti de diversaj vojoj de unusola fervojo aŭ tiuj poseditaj aŭ kontrolitaj de pluraj fervojaj kompanioj laŭlonge de kontinua itinero. Kvankam Eŭropo estas trapasata de fervojoj, tiuj ene de Eŭropo estas kutime nekonsiderataj kiel transkontinentaj, kun la ebla escepto de la historia Orient Express.
Doman
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 192 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 813 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis.
Fervojo
Fervojtipoj
Altrapida fervojo estas fervojo kun vojaĝa rapido rimarkinde pli alta ol la tradiciaj rapidoj ĉe fervojo, difinita laŭkuntekste, ofte kiel almenaŭ 200 Km/h aŭ almenaŭ 250 Km/h.
Doman
Historio
La unua skriba mencio de Doman okazis en 1370. Ĝis 1919 Doman apartenis al Hungario (departemento Krassó-Szörény).
Fervojo
Fervojo kaj Esperanto
István Gulyás en sia artikolo Pri la faka agado de la fervojistaj esperantistoj ; la agado por kaj per Esperanto fare de fervojistoj ekis jam en Hungario en 1898. Poste ĉefe profitante UK-ojn (kaj ekde la 5a en Barcelono) fervojistoj de diversaj landoj ekkunlaboris unue por "Internacia Asocio de la Esperantistaj Fervojistoj" (IAEF), el 1948 por "Internacia Fervojista Esperanto-Federacio" (IFEF). En 1949 okazis kongreso en Aarhus, Danio, kaj ekde tiam ĉiujare diverslande. Oni deklaras 700 membrojn de 19 landoj. Grava celo dum la tuta historio estas la kompilado kaj redaktado de teknikaj terminaroj pri fervojoj ĉu dulingvaj, plurlingvaj ktp. En 1989 la "Fervoja Terminaro en Esperanto" listigis kaj klarigis 10 000 nociojn. En 1995 aperis "RailLexic" en dek unu lingvoj (poste dek kvar) kiel datumbanko en CD-ROM. Fine de la jarcento oni koncentris al la terminologiaj principoj de ISO. Fakaj tekstoj aperis en la gazetoj "Fervoja Esperantisto" (jam en 1910), "La Fervojisto", "Bulteno" kaj finfine "Internacia Fervojisto". Dum kongresoj oni organizis fakaj ekskursojn, inter kiuj menciindas en Ŝanhajo (2006) por viziti la magnetvojon kaj veturi per tiu (431 km/h), en Parizo (2007) por viziti la rapidtrajnon TGV, kiu atingis rekordon de 574 km/h ktp. La kontribuo finiĝas per listo de esperantaj fervoj-terminaroj.
Marŭan la 1-a
Marŭan la 1-a, مروان بن الحكم (623-685) estis la kvara kalifo de la Umajida Kaliflando, kiu ekhavis la regadon de la dinastio post lia kvazaŭkuzo Mu'aŭija la 2-a abdikis en 684. La ascendo de Marŭan, nome la plej influa membro de la klano, markis ŝanĝon en la branĉo de la umajida dinastio el posteuloj de Abu Sufjan ibn Harb por iĝi posteuloj de Al-Hakam ibn Abi al-'As, estinte ambaŭ nepoj de Umaja ibn Abd Ŝams (kiu nomigis la dinastion). Al-Hakam estis nevo-kuzo de la tria el la Kvar Justaj Kalifoj nome Uthman ibn Affan.
La profeto Mahomedo sendis ambaŭ kaj ilian patron, Hakam ibn al-'As, al ekzilo, kun la ordono nereveni. Dum la regado de Uthman, li ordonis la revenon de Marŭan kaj eble de lia patro. Marŭan profitis sian rilaton kun la kalifo kaj estis nomumita guberniestro de Medino. Variaj postaj historiistoj kiel Ibn Tajmija kaj la sunaistoj ĝenerale demandas sin pri la aŭtenteco de tiu historio, ĉar ĝi ne venas de verkisto post la morto de Mahomedo.
Oni diras, ke dum la "Kamel-batalo" Marŭan ibn al-Hakam pafis sagon al la femuro de la generalo Talha, pro kio li mortis. Marŭan mortigis Talha revenĝe pro lia perfido al la tria kalifo Uthman.
Marŭan estis elpostenigita de Ali, kaj estis reenpostenigita de Mu'aŭija la 1-a. Marŭan perdis finfine sian urbon kiam Abd Allah ibn al-Zubajr ribelis kontraŭ Jazid la 1-a. De tie, Marŭan iris al Damasko, kie li estis proklamita kalifo post la abdiko de Mu'aŭija la 2-a.
La mallongdaŭra regado de Marŭan estis markita de interna milito inter la Umajidoj same kiel de milito kontraŭ Abd Allah ibn al-Zubajr kiu plue regis en Heĝazo, Irako, Egiptio kaj partoj de Sirio. Marŭan venkis en la interna milito de la Umajidoj, kies rezulto estis ke la nova dinastio de la Umajida Kaliflando venis al marŭanidoj, kiuj anstataŭis la linion de sufjanidoj. Li povis rekonkeri Egiption kaj Sirion el Abdullah, sed li ne povis definitive venki lin tute. La Ĥariĝistoj, dume, estis establintaj sendependan ŝtaton en Centra Arabio kaj estis okazintaj tumultoj en la teritorioj de la aktualaj Irano kaj Irako.
Li estis la patro de Abd al-Aziz (patro de Umar la 2-a), de Abd al-Malik, kiu sukcedis lin kaj de Al-Himar (patro de Marŭan la 2-a).
Pierre Filliatre
EdE-F - francaj
Pierre FILLIATRE (filiatr), franco, ĉefo-komizo de PTT. Nask. 2 okt. 1897 en Paris. Kun sia frato li starigis la fakan revuon "Le Relais". Kun la frato fondis en 1922 kaj eldonas la E-an fakorganon La Interligilo de l' P.T.T. : centra organo de fakinformoj. La du fratoj verkis la PTT-artikolon de Enciklopedio de Esperanto (1934).
Pietracupa
Pietracupa estas komunumo de Italio en la provinco de Campobasso, regiono Molise. Ĝi situas ĉirkaŭ 20 km nordokcidente de Campobasso. En 2005 ĝi havis 259 loĝantojn.
Pietracupa havas limojn kun jenaj komunumoj: Bagnoli del Trigno, Duronia, Fossalto, Salcito, Torella del Sannio.
La adreso de la urbodomo estas: Via Casaleno, 1 - 86020 Pietracupa - Italio. La urbestro en 2008 nomiĝas: Felice Di Risio
Pizzone
Pizzone estas komunumo de Italio.
(60328) 2000 AH7
(60328) 2000 AH7 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro », tie estas de la grupo da korpoj kiuj orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero,
MWI
La vorto havas plurajn signifojn:
Votuporanga (mikroregiono)
La mikroregiono de Votuporanga estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas naŭ municipojn.
Esperanto-movado en la Filipinoj
La Filipinaj insuloj neniam havis grandan Esperanto-movadon.
Informoj laŭ Enciklopedio de Esperanto
La unuaj pioniroj estis (1901) d-ro Jemans, S. García Roxas, f-inoj Felicidad kaj María Paz Zamora, ĉiuj en Manilo. Aktiva propagando kaj vigla agado montriĝis en 1907, kiam estis fondita en Manila Esperanto-Societo, kiu eldonis la gazeton Filipina Esperantisto. Samjare la administranto de Popola Klerigo W. Shuster kaj komitatano pri la klerigado C. Torbes fariĝis membroj de la societo; granda ilustrita revuo "The Far Eastern Review" presis lecionojn de Esperanto, eĉ oni povis legi tiam pri lernejo, kie oni volas instrui Esperanton al lepruloj. Dum la sekvaj jaroj la movado preskaŭ tute formortis. Laŭ la Dietterle-statistiko en 1928 estis esperantistoj nur en du lokoj. En 1933 estis UEA-delegito kaj Esperanto-grupo en Manilo.
Hedwig Dohm
Marianne Adelaide Hedwig DOHM, origine: SCHLESINGER (naskiĝis la 20-an de septembro 1831, mortis la 1-an de junio 1919) estis germana verkistino kaj pionirino de la virina movado en Germanio.
Kiel filino de tabak-fabrikanto ŝi naskiĝis en Berlino. Ŝiaj gepatroj en la jaro 1817 transiris de la judismo al la protestantismo. Ili havis 18 idojn, kaj la patrino ofte batis la infanojn. En sia romano Schicksale einer Seele (1899) Hedwig Dohm priskribis siajn suferojn dum tiu ĉi tempo.
Kiel junulino Hedwig ege multe legis – plej ofte kaŝite, ĉar la familio postulis, ke ŝi koncentriĝu al la dommastrumado. Kiam ŝi havis 18 jarojn, ŝi fine rajtis viziti seminarion por instruistinoj. Tamen ŝi post ioma tempo ĉesigis la studadon por edziniĝi al Ernst Dohm, ĉefredaktoro de la satira ĵurnalo Kladderadatsch.
Ili havis kvin idojn: La sola filo mortis en la aĝo de 11 jaroj, sed Hedwig Dohm ebligis al siaj kvar filinoj bonan klerigon. La geedzoj havis viglajn rilatojn al la Berlina intelektularo, krome Hedwig aŭtodidakte lernis ĉion necesan por verki sian unuan publikaxjon: Die spanische Nationalliteratur in ihrer geschichtlichen Entwicklung (= La hispana nacia literaturo en sia historia evoluo), kiu aperis en 1867.
Komence de la 1870-aj jaroj Hedwig Dohm ekokupiĝis pli profunde pri la rajtoj de la virinoj. Ŝiaj idealoj estis pli radikalaj ol tiuj de la tiutempa virina movado, kaj ŝiaj unuaj kvar verkoj rikoltis aŭ malatenton aŭ akran kritikon.
En la jaro 1883 Ernst Dohm mortis. Dum pluraj jaroj Hedwig Dohm nenion publikigis, nur ekde 1890 ŝi denove verkis: ĉefe romanojn, teatraĵojn kaj rakontojn. En 1888 ŝi estis unu el la fondintinoj de la virina asocio Reform, kiu interalie postulis, ke virinoj rajtu studi en universitatoj.
Ŝi publikigis du pliajn verkojn: En Die Antifeministen (= La kontraŭfeministoj), kiu aperis en 1902, ŝi humure komentis la ideologion de siaj kontraŭuloj. Die Mütter (= La patrinoj), el ja jaro 1903, temis pri patrina amo, kiu laŭ Hedwig Dohm ne estas natura instinkto, sed konduto edukata al la virinoj. Ŝi proponis, ke por ebligi al la patrinoj labori profesie, la endomajn laborojn kaj la infanvartadon transprenu institucioj. Ŝi estis konvinkita, ke ekonomia sendependeco de la virinoj estas la sola vojo al samrajta partnereco. Krome ŝi postulis la balotrajton por virinoj.
Dum la Unua Mondmilito ŝi iĝis fervora pacifistino. Ŝia verko Der Missbrauch des Todes (=La misuzo de la morto) esprimis profundan pesimismon kauzatan de la milita kruelo.
Hedwig Dohm mortis en Berlino. El ŝiaj posteuloj menciindas ŝia nepino Katharina Mann, kiu en la jaro 1905 edziniĝis al la verkisto Thomas Mann.
Amédée Gordini (Tramtrajno en Francilio)
Amédée Gordini estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta inter j Viry-Châtillon kaj, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Tisaaŝvanj
Bazaj informoj
Tisaaŝvanj, ukraine Тисаашвань, ruse , hungare Tiszaásvány estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo. Ĝis 1995 la ukraina nomo estis Мінєралноє (minjeralnoje). Ankoraŭ Tisaujfalu apartenas al la municipo.
Suseks-garantiaĵo
La Suseks-garantiaĵo estas promeso de Germanio en 1916 al Usono, ne sinkigi pluajn pasaĝerajn ŝipojn kaj por ke Usono ne/pli poste eniru la militon.
Tisaaŝvanj
Situo
Tisaaŝvanj situas sur ebenaĵo, inter riveroj Latorica kaj Tiso, laŭ hungara limo, laŭ ĉefvojo Ĉop-Berehove, laŭ fervojo Mukaĉeve-Ĉop. La lasta troviĝas 3, Uĵhorodo 25 km-ojn.
Suseks-garantiaĵo
Komence de 1916, Germanio uzis la politikon de senlima submarŝipa milito, laŭ kiu ili torpedis ĉiujn komercajn ŝipojn, sen atentigo. Spite al tio, la franca pasaĝera ŝipo Sussex estis torpedita - sen atentigo - la 24-an de marto, 1916. Mortis 50 pasaĝeroj, inter ili usonaj ŝtatanoj. Usona prezidento Woodrow Wilson tuj minacis Germanion per militdeklaro, se Germanio daŭrigas la atakojn.
Tisaaŝvanj
Historio
La hungaraj gentoj setlis eke 895. Post la mezepoko la loko foje apartenis al Habsburga Imperio, foje al Transilvanio. En 1890 loĝis en Tiszaásvány 316 da homoj, (309 hungaroj kaj 7 germanoj). Ĝis 1920 Tiszaásvány apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio. Tiszaásvány rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La Ruĝa Armeo okupis la vilaĝon post unumonata batalo fine de 1944; poste tuj ili deportis 53 hungarojn al gulago, 17 mortis tie. Ekde 1945 Minjeralnoje apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Ekde 1948 kolĥozo pri Miĉurin funkciis. En 2001 loĝis en Tisaaŝvanj 852 da homoj, (815 hungaroj). Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, vendejoj, kafejetoj.
Suseks-garantiaĵo
Esenco de la promeso
En 1917, Germanio konvinkiĝis, ke ĝi malvenkos, se ne uzos la senliman submarŝipan militon, antaŭ ol Usono eniros la militon.
La Suseks-promeso malvalidiĝis en januaro de 1917, post ekbrulo de la atlantika milito. Usono deklaris militon al Germanio la 6-an de aprilo, 1917.
Feminismo
Feminismo aŭ inismo estas socia teorio kaj politika movado, kiu kritikas la neegalecon inter la seksoj kaj strebas akcenti kaj antaŭenigi la rajtojn de virinoj. Ekzistas multaj direktiĝoj de feminismo, sed la baza elirpunkto de feminismo estas, ke la nuna socia ordo donas aŭtomatajn avantaĝojn al viroj. Feminismo estas kolekto de movadoj kaj ideologioj direktitaj al difinado, establado, kaj defendado de starigo de politikaj, ekonomiaj, kaj sociaj rajtoj por virinoj. Tio inkludas serĉi establadon de egalŝancigoj por virinoj en eduko kaj dungado. Feministo rekomendas aŭ apogas la rajtojn kaj egalecon de virinoj.
Feminisma teorio, kiu eliris el tiuj feminismaj movadoj, planas kompreni la naturon de seksa malegaleco ekzamenante la sociajn rolojn de virinoj kaj vivitan sperton; ĝi evoluigis teoriojn en gamo da fakoj por reagi al temoj kiaj ekzemple la socia konstruado de sekso kaj ĝenro. Kelkaj el la pli fruaj formoj de feminismo estis kritikitaj por enkalkulado de nur blankaj, etburĝaj, kleraj virinoj. Tio kaŭzis la kreadon de etne specifaj aŭ multkulturismaj formuladoj de feminismo.
Feminismaj aktivuloj kampanjas por la virinaj rajtoj - kiaj ekzemple kontrakta juro, posedado, kaj balotrajto - dum ankaŭ antaŭenigante korpan integrecon, aŭtonomion, kaj generajn rajtojn por virinoj. Feminismaj kampanjoj ŝanĝis sociojn, precipe en Okcidento, atingante virinan balotrajton, seksan neŭtralecon, egalan salajron por virinoj, generaj rajtoj por virinoj (inkluzive de aliro al kontraŭkoncipiloj kaj aborto), kaj la rajto eniĝi en kontraktoj kaj posedi posedaĵon. Feministoj laboris por protekti virinojn kaj knabinojn for de hejma perforto, seksa ĉikanado, kaj seksa atako. Ili ankaŭ luktas por laboraj rajtoj, inkluzive de akuŝferio, kaj kontraŭ ĉiaj formoj de diskriminacio kontraŭ virinoj. Feminismo estas plejparte dediĉita al temoj pri virinoj, sed ĉar feminismo serĉas seksan egalecon, multaj feministoj argumentis ke la liberigo de viroj estas necesa parto de feminismo kaj ke viroj ankaŭ estas tuŝitaj per seksismo kaj obeo al seksaj roloj.
Ideologiaj tendencoj kontraŭaj al feminismo estas virismo kaj maĉismo aŭ seksismo.
Feminisma teorio
Feminisma teorio estas la etendaĵo de feminismo en teoria aŭ filozofia diskurso. Ĝi planas kompreni la naturon de seksa malegaleco. Ĝi ekzamenas la sociajn rolojn de virinoj, sperton, interesojn, kaj feminisman politikon en gamo da kampoj, kiaj ekzemple antropologio kaj sociologio, komunikado, psikanalizo, ekonomiko, literaturo, eduko, kaj filozofio. Dum ĝenerale disponigas kritikon de sociaj rilatoj, multe de feminisma teorio ankaŭ temas pri analizado de seksa malegaleco kaj la apogo al la interesoj de virinoj. Temoj esploritaj en feminismo inkludas diskriminacion, objektigadon (aparte seksa objektigado), subpremadon, patriarkecon, stereotipigon, arthistorion kaj nuntempan arton,  kaj estetikon.
En la kampo de literaturscienco, Elaine Showalter priskribas la evoluon de feminisma teorio kiel havado de tri fazoj. La unuan ŝi vokas "feminisma kritiko", per kiu la feminisma leganto ekzamenas la ideologiojn malantaŭ literaturaj fenomenoj. La duan Showalter vokas "ginokritiko", per kiu la "virino estas produktanto de teksta signifo". La lastan fazon ŝi vokas "seksa teorio", per kiu la "ideologia surskribo kaj la literaturaj efikoj de la sekso/seksa sistemo estas esploritaj".
Tio estis egalita en la 1970-aj jaroj fare de francaj feministinoj, kiuj evoluigis la koncepton de écriture féminin (kiu tradukiĝas kiel 'ina aŭ virineca skribo'). Helene Cixous argumentas ke skribo kaj filozofio estas falocentraj kaj kune kun aliaj francaj feministinoj kiaj ekzemple Luce Irigaray emfazas "skribon de la korpo" kiel subfosa praktikado. La verko de Julia Kristeva, feminisma psikanalizistino kaj filozofo, kaj Bracha Ettinger, artistino kaj psikanalizisto, influis feminisman teorion en ĝenerala kaj feminisma literaturscienco aparte. Tamen, kiel la akademiulo Elizabeth Wright indikas, "neniu el tiuj francaj feministoj akordigas sin kun la feminisma movado ĉar ĝi aperis en la anglalingva mondo".
Io, kion ĉiuj verkoj de la feminisma pensado havas en komuno - kaj oni parolas pri tre vasta vario, kiu cetere inkluzivas marksisman malplimulton kaj liberalan plimulton, kaj alispecajn instruajn kritikajn poziciojn, kiuj daŭre argumentas ĉiuj unu kun la alia – estas ĝuste la rekono, ke esencaj kvalitoj ne estu atribuataj nek al viroj nek al virinoj pro ilia sekso.
Krome, la feminisma pensado okupiĝis ekde sia komenco pri la demando, kia estas virino, kia estas viro, kaj montras, ke ĉia, kia estas perceptata kiel esenca por tio kaj tio - por tiel diri, masklo kaj ino, estas fundamente malsamaj kaj ke eblas alkroĉi al ĉiu el ili korbon da supozoj, kondutmanieroj, rajtoj, devoj kaj ĉiukaze respondeco kaj kulpo - Ĝi fakte ne estas esenca en biologia aŭ genetika maniero aŭ de naskiĝo entute, kaj prefere meritas ekzamenon kaj komprenon en kulturaj, ekonomiaj, edukaj kaj politikaj kuntekstoj.
Movadoj kaj ideologioj
Multaj koincidantaj aŭ preskaŭ koincidantaj feminismaj movadoj kaj ideologioj formiĝis tra la jaroj.
Liberala feminismo estas individuisma formo de feminisma teorio, kiu koncentras sin al la kapablo de virinoj bonteni sian egalecon per siaj propraj agoj kaj elektoj. Liberalaj feministoj argumentas, ke la socio false kredas, ke virinoj estas nature malpli intelekte kaj fizike kapablaj ol viroj; tial ĝi tendencas diskriminacii kontraŭ virinoj en la akademio, la forumo, kaj la merkato. Liberalaj feministoj kredas, ke "virina subordigo radikas en aro de kutimaj kaj juraj limigoj, kiuj obstruas la eniron kaj sukceson de virinoj en la tiel nomata publika mondo." Ili strebas al seksa egaleco per politikaj kaj juraj reformoj.
Marksisma feminismo estas skolo de feminismo, kiu koncentras sin al la enketado kaj klarigado de la manieroj kiel virinoj estas subpremitaj per sistemoj de kapitalismo kaj privata proprieto. Laŭ marksismaj feministoj, la liberiĝo de la virino eblas nur per radikala rekonstruo de la hodiaŭa, kapitalisma ekonomio, en kiu la plimulto el la laboro de virinoj estas nekompensita.
Radikala feminismo estas vidpunkto en feminismo, kiu subtenas radikalan reordigon de la socio, kie vira supereco estas forigita en ĉiuj sociaj kaj ekonomiaj kuntekstoj. Radikalaj feministoj klopodas aboli patriarkecon per defiado de ekzistaj sociaj normoj kaj institucioj, anstataŭ per pure politika procedo. Tio inkludas defion al la nocio de tradiciaj seksaj roloj, kontraŭon al la seksa objektigado de virinoj, kaj plivastigon de la publika konscio pri aferoj, kiaj seksperforto kaj perforto kontraŭ virinoj. Radikalaj feministoj lokas la radikan kaŭzon de la subpremado de la virino en patriarkecaj seksaj rilatoj, kontraŭe al juraj sistemoj aŭ klaskonflikto.
Intersekcisma feminismo (aŭ pluraneca feminismo), kiu evoluis el kritiko de radikala feminismo nome la "reviziisma feminisma teorio," studas la efektojn de samtempaj formoj de diskriminaciado, precipe rilate al neblankaj virinoj. Tiu teorio elmerĝiĝis el la historia malinkludo de nigraj virinoj, ne nur de la feminisma movado sed ankaŭ de la movado por la civilaj rajtoj de afrik-usonanoj, kaj subtenas la pretendojn de neblankaj virinoj, ke ili apartenas al ambaŭ tiuj politikaj sferoj. Kiel lesba feminismo, nigra feminismo, postkolonia feminismo, kaj transfeminismo, la intersekca skolo disputas la ideon, ke virinoj estas kategorio de samuloj esence kunhavante la samajn vivajn spertojn kaj radikas en la konstato, ke blankaj mezklasaj virinoj ne servas kiel aŭtentika reprezentaĵo de la tuta feministaro. Rekonante, ke la formoj de subpremado, kiujn spertas blankaj mezklasaj virinoj, malsamas al tiuj spertataj de nigraj, malriĉaj, aŭ handikapaj virinoj, intersekcismaj feministoj klopodas kompreni la manierojn kiel sekso, raso, kaj klaso kombiniĝas por "determini la virinan sorton."
Ekzistas ankaŭ Feminisma Esperanta Movado, ekde 2004.
Anarki-feminismo
Anarki-feminismon inspiris aŭtoroj kaj teoriantoj de la malfrua 19-a kaj frua 20-a jarcentoj, kiel la anarki-feministinoj Emma Goldman, Voltairine de Cleyre kaj Lucy Parsons. Dum la Hispana Enlanda Milito anarki-feminista grupo Mujeres Libres (Liberaj Virinoj) organiziĝis por defendi kaj anarkiismajn, kaj feminismajn ideojn.
Anarki-feministoj kritikas la vidojn de iuj el la tradiciaj anarkiistaj teoriantoj kiel Pierre-Joseph Proudhon aŭ Miĥail Bakunin, ĉar tiuj ĉi vidis patriarkecon kiel malgrava problemo integra nur al kapitalismo, kiu malaperus kun ĝi. Kelkaj eĉ subtenis patriarkecon. Proudhon, ekzemple, vidis la familion kiel la plej baza unuo de socio kaj sia moraleco, kaj pensis, ke virinoj havas respondecon plenumi tradician rolon en ĝi.
Aliaj tendencoj
Diferenca feminismo estis disvolvigita de feministoj en la 1980-aj jaroj, parte kiel reago al la "egaleca feminismo". Kvankam la diferenca feminismo ankoraŭ celas al egaleco, ĝi emfazas la diferencojn inter viroj kaj virinoj kaj argumentis, ke identeco aŭ sameco ne necesas por viroj kaj virinoj, kaj viraj kaj virinaj valoroj estu traktitaj egalece. Kelkaj tendencoj de diferenca feminismo, por ekzemplo tiu de Mary Daly, argumentas, ke viroj kaj virinoj ne estas diferencaj kaj havas diferencajn valorojn aŭ diferencajn manierojn por sciaro, sed ke virinoj kaj iliaj valoroj estas superaj al tiuj de viroj.
Ekofeminismo argumentas, ke estas konekto inter virinoj kaj naturo kiu venas el ilia komuna historio de subpremado fare de patriarkeca okcidenta socio. Vandana Shiva postulas, ke virinoj havas specialan konekton kun la medio tra sia ĉiutaga interagado kun ĝi, kio estas ignorita. Ŝi diras, ke "virinoj en vivtenadaj ekonomioj, produktante kaj reproduktante riĉon en partnereco kun la naturo, estis espertuloj en sia propra rajto de holistika kaj ekologia sciaro de la naturaj procezoj. Sed tiuj alternativaj manieroj de sciaro, kiuj estas orientitaj al la sociaj profitoj kaj vivtenadaj necesoj ne estas agnoskitaj de la kapitalisma reduktisma paradigmo, ĉar ĝi malsukcesas percepti la interkonektecon de naturo, aŭ la konekton de la vivoj, laboroj kaj sciaroj de virinoj kun la kreado de riĉo." Tamen, feminista kaj soci-ekologisto Janet Biehl kritikis ekofeminismon ĉar ĝi fokusis tro multe al mistikisma konekto inter virinoj kaj naturo kaj ne sufiĉe al la veraj kondiĉoj de virinoj.
Postkolonia feminismo aŭ triamonda feminismo estas intersekcisma formo de feminismo, kiu evoluis kiel respondo al akuzita fokuso en la dominanta formo de feminismo nur pri la spertoj de virinoj en okcidentaj kulturoj. Postkolonia feminismo strebas inkludi en sia ekzamenado la manierojn, kiel rasismo kaj la longdaŭraj politikaj, ekonomiaj, kaj kulturaj efektoj de koloniismo tuŝas neblankajn, neokcidentajn virinojn en la postkolonia mondo. Postkolonia feminismo originis kiel kritiko de feminismaj teoriistoj en evoluantaj landoj, rimarkante la universaligan tendencon de popularaj feminismaj ideoj kaj argumentante, ke virinoj, kiuj loĝas en neokcidentaj landoj, estas misreprezentataj.
Postkolonia feminismo argumentas, ke kiam oni uzas la terminon "virino" kiel universalan grupon, virinoj iĝas difinitaj nur laŭ sia sekso kaj ne laŭ socia klaso, raso, etno, aŭ seksa prefero. Postkoloniaj feministoj ankaŭ klopodas inkludigi la ideojn de indiĝenaj kaj aliaj triamondaj feminismaj movadoj en popularan okcidentan feminismon. Postkolonian feminismon ofte kritikas anoj de la dominanta formo de feminismo laŭ la rezono, ke ĝi malfortigas la pli vastan feminisman movadon per divido de ĝi. Ĝi ofte estas kritikata ankaŭ en la postkolonia mondo pro akuzitaj propraj okcidentaj biasoj.
Socialismo kaj Marksismo
Marx sentis, ke kiam klassubpremado estos superita, ankaŭ ĝenra subpremado foriros; tio estas Marksisma feminismo. Kelkaj socialismaj feministoj, multaj de la feminisma movado "Radical Women" kaj de la "Freedom Socialist Party", indikas al la klasikaj marksismaj verkoj de Friedrich Engels kaj de August Bebel kiel forta klarigo de la ligilo inter ĝenra subpremado kaj klas-ekspluatado. Por kelkaj aliaj socialismaj feministoj, tiu rigardo al la ĝenra subpremado estas naiva kaj multo de la verkaro de socialismaj feministoj iris al separado de ĝenraj fenomenoj el klasfenomenoj. Kelkaj kontribuantoj al socialisma feminismo kritikis tiujn tradiciajn marksismajn ideojn ĉar estis ege silentaj pri ĝenra subpremado escepte por inkludi ĝin sub pli larĝa klasa subpremado.
Fine de la 19a jarcento kaj komenco de la 20a jarcento, kaj Clara Zetkin kaj Eleanor Marx estis kontraŭ la demonigo de viroj kaj subtenis proletaran revolucion kiu superis tiom multajn maskl-femalajn malegalecojn kiel eble. Ĉar ilia movado jam havis la plej radikalajn postulojn de la egaleco de virinoj, plej marksismaj estroj, kiel Clara Zetkin kaj Aleksandra Kolontaj  kontraŭmetis marksismon kontraŭ feminismo, pli ol klopodi kombini ilin.
Gravaj virinoj
El la historio de feminismo interalie elstaras:
Kontraŭfeminismo
En la historio, kaj tra malsamaj kulturoj, kontraŭfeminismo havis diversajn formojn. Ekzemple, okcidentaj kontraŭfeministoj en la malfrua 19-a jarcento kaj frua 20-a jarcento rezistis la virinan balotrajton, kaj kelkaj okcidentaj grupoj ankoraŭ kontraŭstaras tion, kiaj la novreakcio kaj la usonaj prakonservistoj. Postaj kontraŭfeministoj kontraŭstaras rajton al egalaj salajroj, rajton al vire malaprobitaj sanaj operacioj, kaj aliajn egalajn rajtojn. Sed kontraŭstarado de egalaj rajtoj povas esti farata ankaŭ de revoluciemaj feministoj (ĉefe anarki-feministoj; ne konfuzu ilin kun radikalaj feministoj), ekzemple Emma Goldman dum la frua 20-a jarcento, pro tio, ke ili ne volas partopreni en la sistemo, kiun ili opinias la radiko de la subpremado de virinoj. Simile, kontraŭstarado de egalaj salajroj povas radiki en la rezono, ke laboristoj rajtas ricevi ĉiom da la profitoj de sia propra laboro, do salajroj estu abolitaj anstataŭ egaligitaj.
Demografio
Laŭ enketo de 2014 de Ipsos kiu kovris 15 disvolvigitajn landojn, 53 procento de respondintoj identigis sin kiel feministoj, kaj 87% konsentis, ke "virinoj estu egale traktitaj al viroj en ĉiuj areoj bazitaj sur ilia kompetenteco, ne sur ilia ĝenro". Tamen, nur 55% el virinoj konsentis, ke ili havas "plenan egalecon kun viroj kaj liberon por atingi plenajn sonĝojn kaj aspirojn". Kunprenitaj, tiuj studoj respegulas la gravon diferenci inter postulado de "feminisma identeco" kaj subtenado de "feminismaj sintenoj aŭ kredoj."
Usono
Laŭ enketo de 2015, 18 procento de usonanoj konsideras sin feministoj, dum 85 procento informis, ke ili kredas en "egaleco por virinoj". Spite la popularan kredon en egalaj rajtoj, 52 procento ne identigis sin kiel feministo, 26 procento estis necerta, kaj kvar procento​ ne havigis respondon.
Sociologia esplorado montras ke en Usono pliiĝantaj edukaj atingoj estas asociaj kun pli granda subteno por la feminismaj aferoj. Aldone, politike liberalaj personoj pli verŝajne subtenas feminismajn idealojn kompared kun tiuj kiuj estas konservismaj.
Britio
Laŭ nombraj enketoj, 7 procento de Britoj konsideras sin feministoj kaj 83% diras, ke ili subtenas egalecon de oportunoj por virinoj – tio inkludis eĉ pli altan subtenon el viroj (86%) ol el virinoj (81%).
Publikaĵoj
En Esperanto regule aperadas la feminisma revuo Femina.
Krome ekde 2014 ekzistas la blogo Egalecen, kiu "celas blogi pri pluraneca feminismo en Esperanto."
Hirotoshi Yokoyama
Hirotoshi Yokoyama (横山 博敏, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara, Jokohama FC, Ventforet Kofu kaj TDK.
144552 Jackiesue
Jackiesue estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Robert E. Holmes elde la Observatorio de Astronomia Esploro en Charleston (Ilinojso, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jackie Sue, edzinon de Robert Holmes kaj aktivan en la komerca komponanto de la Instituto de Astronomia Esploro. Ŝi estas tre aktiva ankaŭ en eduko kaj publika informo ĉe la instituto.
OCA-DLR Asteroid Survey
Tiu projekto komencis en oktobro 1996 kaj ĝiaj observoj ĉesis en aprilo 1999 por renovigo. Tamen, la teleskopo de tiam ne plu funkciis.
La observoj estis faritaj dum po 15 noktoj ĉiu monato, kiam la lunlumo estis minimuma, de lasta ĝis la unua kvaronlunoj. Ili uzis Schmidt-teleskopon de 90 cm lokita proksime de Nico (Alpes-Maritimes, Francio). CCD-lumkaptilo, kombinata kun programaro , estis uzitaj por aŭtomate malkovri movantajn objektojn.
Robert Ervin Howard
Robert Ervin Howard (22-an de januaro, 1906 - 11-an de junio, 1936) estis usona verkisto de populara literaturo. Li estas ĉefe konata kiel la kreinto de Konano la barbaro, sovaĝa heroo de fantazia prahistorio sed li ankaŭ kreis aliajn karakterojn kiel Solomono Kano kaj Kullo, ĉiuj kinigitaj aŭ -otaj.
(52340) 1992 SY
(52340) 1992 SY estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Tero kaj krucas tiun de Marso kun malgranda orbita klinangulo. Ĝia tera MOID estas 0,0980636 AU (14,670 milionoj da km) kaj ĝia marsa MOID estas 0,11681 AU (17,475 milionoj da km).
Turgi (stacidomo)
Turgi estas fervoja stacidomo en Turgi, Svislando.
Palaco Infantado
La palaco de la Dukoj de Infantado estas palaco de stilo izabela gotiko kun elementoj renesancaj situanta en Guadalajara (Hispanio) kaj kiu estis konstruigita de Íñigo López de Mendoza y Luna, dua duko de Infantado, fine de la 15a jarcento.
Historio
La palaco de Infantado estas situanta en la sama loko kiun okupis la "casas principales" (ĉefdomoj) de don Pedro González, unua Mendoza el la regiono. Ĉirkaŭ 1480 la dua Duko de Infantado, Íñigo López de Mendoza y Luna, malkonstruis la antikvajn domojn de la familio kaj decidis konstrui novan palacon. En 1483 oni finigis la fasadon, tuj poste la korton kaj fine de la jarcento la palaco jam estis kompletigita en sia baza strukturo. Fine de la 15a jarcento la monumento jam montris sian plejan hegemonion pri gotika arto, kasonaroj kaj riĉoj.
En 1560 edziĝis en tiu palaco la reĝo de Hispanio Filipo la 2-a kun Isabel de Valois.
Jorge Carlos Della Fávera
Kariero
Della Fávera finis sian karieron ĉe Petrobras en 1990. Ekde 1994 ĝis la lastaj jaroj de sia vivo, li dediĉis sin al kundivido de siaj vastaj scioj kiel profesoro ĉe la Geologia Fakultato (FGEL) de UERJ. Li ankaŭ laboris kiel konsultisto por la angola nafto-kompanio Sonangol pri la brazilaj sedimentaj basenoj Santos, Campos, Espírito Santo, Recôncavo, Sergipe-Alagoas kaj Potiguar.
Pro sia kariero de preskaŭ 60 jaroj, li fariĝis brazila kaj internacia referenco pri Sedimentologio kaj Stratigrafio, ĉefe se oni konsideras, ke la studado de Geologio formale struturiĝis en Brazilo dum la mandato de la Prezidento Juscelino Kubitschek (1956-1961), kiu per dekreto kreis la "Kampanjon por Formado de Geologoj" (en la portugala Campanha de Formação de Geólogos, CAGE). Pri tiu strukturigo ankaŭ forte rolis Petrobras, fondita la 3-an de oktobro 1953, kiu inaŭguris trejnpolitikon pri Nafto-geologio. La juna Della Fávera aktive atestis tiun periodon kaj konkretigis ĝiajn celojn.
Senĝenaj Dialogoj
Senĝenaj Dialogoj estas libro originale verkita de Alberto Fernández kaj eldonita ĉe Eldonejo Stafeto en La Laguna en 1971.
Sekurkopio
En komputiko, sekurkopio, rezervkopio aŭ savkopio (anglalingve backup) estas kopio de la datumoj kiuj troviĝas en komputilo sur alia memorejo (disko transportebla aŭ firma, bendo, mp3-ilo, ktp) kutime portebla por konservi ilin. Per ĝi eblas restaŭri datumojn kaze de rompiĝo, ŝteliĝo, detruo pere de fajro aŭ akvo de la komputilo aŭ kaze de vola aŭ nevola neniigo de datumoj. Tial ĝi estas ankaŭ nomata "restaŭrkopio".
Senĝenaj Dialogoj
Ĝi entenas facilajn klarigojn ilustritajn pri natursciencaj fenomenoj per dialogoj. La dialogoj de tiu verko estas vere pura literatura ĝenro, tre uzata ekde la Renesanco kiel metodo disvastigi ideojn (vidu Sokrata metodo kaj Dialektiko). La verko celas altniveligi popularsciencon en Esperanto kaj, eble, estas unu el nuraj sciencaj verkoj en nia lingvo, tiu faras la verko esenca al kiuj volas plene posedi Esperanton aŭ eĉ ekscii pri sciencaj temoj, kvankam la verko jam iom ĝisdatiĝis science post pli da 35 jaroj: por fakuloj povas esti iom banala aŭ erareteca, sed por novuloj tre interesa kaj faciliga.
Eksteraj ligiloj
</Br>
Sekurkopio
La sekurkopion oni konservas kutime de kelkaj tagoj ĝis kelkaj monatoj. Kiam temas pri pli longa daŭro oni nomas ĝin arkivkopio.
Robert Julien Filliatre
Robert Julien FILLIATRE (pseŭdonimo Hugues Lerisloy; naskiĝis la en Parizo) estis franca esperantisto kaj poŝtoficisto.
Li estis ĉefredaktisto de la franca revuo Le Relais kaj verkis multajn studojn pri diversaj branĉoj de PTT. Li estis ĝenerala sekretario de ILEPTO, en kies organo La Interligilo de l' P.T.T. : centra organo de fakinformoj li aperigis multajn artikolojn precipe teknikajn. Krome li estis aŭtoro de la Poŝt-telekomunika Vortaro, 1934.
Muzeo 1806 (Jena-Cospeda)
La Muzeo 1806 (germane: Museum 1806) troviĝas en Jena-Cospeda kaj memorigas onin pri la bataloj surlokaj de la tempo de Napoleono Bonaparte, Jenaer Straße nr 12.
Priskribo de la loko
Dediĉas sin la muzeo al eventego el la eŭropa historio: la Duobla batalo ĉe Jena kaj Auerstedt dum la Tria napoleona milito, en la 14-a de oktobro 1806.
Estinte privata kolekto, la ekpozicio publiken ekmontritis en 1999 en nova formo kaj kun nova enhavo. Tenadas kaj prizorgas ĝin la Instituto pri milithistoria esplorado de Jena (Institut zur militärgeschichtlichen Forschung Jena 1806 e.V.) kun daŭra subteno - ankaŭ kolektere - de la Urba muzeo de Jena. Ĝi situas rekte sur la iama batalkampo.
Ekpozicia travivaĵo
Elmontritaĵoj pri la batalo kaj la militoj de 1806/07 inter Prusio kaj Franclando, riĉa kartaro kaj bildaro kiel ankaŭ raportoj de tiutempuloj informas rave la vizitantojn. Tia ĉio ebligas onin konkrete imagi al si la spacajn kaj strategiajn kondiĉojn de la historia luktado.
Krom detaloj pri la antaŭa historio, la kialoj, la paso de la eventoj, la mondpolitikaj sekvoj kaj la armila tekniko gravas ankaŭ la ŝanĝoj en la ĉiutaga vivo de la tuŝitaj homoj en la regionoj kaj la soldatoj kiel unuopuloj.
La rondiradon tramuzean plibonigas aŭd-vida eksplikilo. Akompanas la daŭran ekspozicion dum la tuta jaro multaj pluaj aranĝoj de la menciita societo (i.a. prelegoj, individuaj rondgvidadoj enmuzea kaj sub libera ĉielo).
Malay-le-Petit
Malay-le-Petit estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 346 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Malay-le-Petit etendiĝas sur 11.04 km², kaj havis 346 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 31 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Martine Charetie, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Malay-le-Petit apartenas al la kantono Sens-Sud-Est, kies ĉefurbo estas Sens. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Zaporiĵo
Zaporiĵo (Запоріжжя, Запорожье [zəpɐˈroʐɪ̯ə]) estas urbo en suda Ukrainio, samtempe administra centro de la Zaporiĵa provinco.
Situo
Zaporiĵo situas laŭ Dnepro.
Historio
La loko estis loĝata jam de jarmiloj. Komence skitoj vivis tie. En 1770 fortikaĵo konstruiĝis havanta la nomon Aleksandrovsk. En 1806 la loko urbiĝis. En 1921 la urbo ricevis novan loknomon Zaporoĵe. La nuna nomo oficialiĝis en 1991. La urbo estas granda industria centro. Apude funkcias hidroelektra centralo kaj atomcentralo.
James D. Wolfensohn
Sir James David WOLFENSOHN KBE (1a de Decembro 1933 - 25a de Novembro 2020) estis aŭstrali-usona advokato, investista bankisto, kaj ekonomikisto kiu servis kiel la naŭa prezidanto de la Grupo de la Monda Banko (1995–2005). Dum sia postentempo en la Monda Banko, li estis konsiderita kiel fokusanto al mildigo de malriĉeco kaj repensulo por la financado de la evoluigo, kio havigis al li rekonon kiel la bankisto de la malriĉuloj de la mondo. En aliaj taskoj, li entreprenis agadojn kiuj savis at brought Chrysler Corporation el la rando de bankroto, kaj ankaŭ plibonigis la financojn de la ĉefaj usonaj kulturaj institucioj, kiel Carnegie Hall kaj la Kennedy Center. Li servis du regotempojn kiel Prezidento de la Monda Banko pro nomumo de la usona prezidento Bill Clinton, kaj krome tenis kelkajn variajn sintenojn en bonfaraj organizoj kaj en pensesplora institucio Brookings Institution.
Li naskiĝis en Sidnejo, Aŭstralio, kaj estis gradigito en la Universitato de Sidnejo kaj en la Harvard Business School; li estis ankaŭ olimpia skermisto. Li laboris por kelkaj kompanioj en Britio kaj Usono antaŭ formi sian propran investofirmaon. Wolfensohn iĝis usona ŝtatano en 1980 kaj rezignis pri sia aŭstralia ŝtataneco, kvankam li finfine reakiris ĝin en 2010.
Filozofia Vortaro
Filozofia Vortaro. Kompilis Stanislav Kamarýt. 1934, 171 p. "La aranĝo de la artikoloj: post la titolo sekvas la terminoj en angla, ĉeĥa, slovaka, franca kaj germana lingvoj. Poste sekvas difinoj de la termino. Se ili estas pluraj, ili sekvas laŭeble laŭ la ordo de ilia graveco, ne laŭ la historia evoluo "(El la Enkonduko.)
The Squire of Gothos
"The Squire of Gothos" [La Varleto de Gothos] estas la deksepa epizodo de la Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Paul Schneider, kaj reĝisorita de Don McDougall, ĝi unue elsendiĝis la 12-an de januaro 1967.