cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Madroñal (Salamanca)
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 1,61 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havas 146 loĝantojn. Ĝi perdis duonon de la loĝantaro dum la dua duono de la 20-a jarcento.
La urbestro estas de la dekstra partio PP.
Pedrola
Pedrola [peDROla] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidenta parto de la komarko Ribera Alta del Ebro kies ĉefurbo estas Alagón, en la nordocentro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Pedrola estas municipa teritorio en la sudokcidenta parto de la komarko Ribera Alta del Ebro, kie ĝi okupas teritorion sude de Luceni, iomete sude de la rivero Ebro. La rivero Ebro suferas fortan osciladon inter malaltaj kaj altaj niveloj kiam okazas pluvsezono foje koincide kun degelado; tio rezultas en inundoj. La rivero Ebro mem ne trapasas la municipon, sed ja la Imperia Kanalo de Aragono.
La municipa teritorio estas trapasata de la Aŭtovojo Vasco-Aragonesa (AP-68) kaj de la Aŭtoŝoseo Autovía del Ebro (A-68). Laŭ tiuj la loĝloko estas inter nordokcidente Mallén kaj oriente Alagón.
Yves Nicolas
Post la teknika altlernejo, li trapasis bakalaŭron (G1-sekretario). Li akiris statuson de konscienceca obĵetanto en 1972. Li estis en situacio de malobeo al la civila servo trudita per Dekreto konata kiel Dekreto de Brégançon. Proceso okazis en 1973 en Caen. Poste li kreis Komitaton por la Lukto de Obĵetantoj kiu subtenos plurajn obĵetantojn ankaŭ procesitajn. Okaze de unu el tiuj procesoj li kontaktis Alphonse Barbé (sindikata CGT-aktivulo el Falaise anarki-sindikatisto, en 1914 en la tranĉeoj, li pafis sin en la kruron por ne militi. Post sia enhospitaligo li dizertis kaj estis procesita) por ebla atesto en tribunalo. Pro sia granda aĝo, tiu malakceptis la inviton sed sendis leteron de subteno.
Pedrola
Geografio
La loĝloko Pedrola mem estas je 34 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 296 msm. La altitudo gamas inter 419 msn kaj 220 msn borde de Ebro kaj lime kun Luceni.
Yves Nicolas
Dum unu jaro li plenumis sian civilan servon kiel gastejestro de junulargastejo en Arpajon, kie li bonvenigis multajn fremdulojn kaj de tie sendube venos la ideo de universala lingvo por komuniki.
Laborinte en CAT (Helpcentro per laboro), li trapasis la konkurson de sociala helpanto, respondecis pri bonvenigado de senhejmuloj ĝis gvidado de CADA (helpcentro por azilpetantoj) ĝis emeritiĝo en 2012.
Pedrola
Historio
La araboj lasis irigacian reton. La konkero fare de Alfonso la 1-a okazis ĉirkaŭ 1110. La loĝantaro post la kristana konkero restis plejparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Tial pro la forpelo de moriskoj en 1610, la loko senhomiĝis kaj devis esti reloĝata entute.
Yves Nicolas
Membro de la Esperantista klubo de Caen, li kreis la klubon Hérouville-Esperanto en 1984. Li helpis en la ĝemeliĝo de urbo Hérouville-Saint-Clair kun Tiĥvin en 1991 kaj memkompreneble li bonvenigis la geamikojn de Tiĥvin inkluzive de Mikaelo Bronŝtejn.
Pedrola
Historio
Pedrola demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio kaj ekkonstruo de fabrikoj, kio pliigis la loĝantaron, sed poste okazis demografia malpliigo. Fakte multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Pedrola restas nunaj pli ol 3 600 loĝantoj pro bona ekonomia situacio.
Yves Nicolas
En 1993 li organizis helpe de asocioj de Hérouville la 48-an kongreson de SAT-Amikaro.
Lia 1-a universala kongreso estis en 1986 en Pekino kie li interalie renkontis esperantiston el Hamburgo kun kiu li restos amiko ĝis la morto. Post Pekino, sekvis aliaj kongresoj inkluzive de la lastaj en 2015 en Lille kaj Teherano.
Li partoprenis kaj/aŭ organizis grupajn vojaĝojn, inkluzive per biciklo. Li estis korektanto de kursoj en Interreto.
Li estis unu el la kolonoj kaj animantoj de Normanda Esperanto-Asocio. Li fariĝis redaktoro de la normanda bulteno en 2015 kaj, danke al lokaj kluboj, li starigis turismajn tagojn en la 5 normandaj departementoj. La lasta estis okazonta en Dives-sur-Mer la 15-an de oktobro 2022 sed devis esti nuligita pro manko de benzino ĉe multaj partoprenantoj - jen malkutima kialo nuligi esperantan eventon.
Yves estis unu el la gvidantoj de la klubo de Hérouville, li precipe ŝatis tabulludojn kaj teatraĵojn. Li prizorgis la kursojn de la unua nivelo kun afableco kaj konfido al la junuloj, kies lernfacilecon kaj efikecon li laŭdis. Li partoprenis en ĉiuj festoj de asocioj en Hérouville-Saint-Clair, en poliglotaj kafejoj. Dum la kronvirusa kvaranteno aŭ pli ĝuste la devigita socia distancado, estis li, kiu ĉiumarde organizis renkontiĝojn per zoom, en kiuj partoprenis esperantistoj el Francio kaj aliloke.
De 2002 ĝis sia morto li organizis por UEA la vojaĝojn de esperantistoj, eksterlandaj aŭ ne. Ne malpli ol 59 turneoj de 2002 ĝis 2019 kaj la klubo de Hérouville akceptis multajn prelegantojn, muzikistojn...
Esperantisto, ĝardenisto, abelbredisto, tiel difinis lin lia nekrologo: En 2014 kun la loka asocio "les Petits Carrés de Caen", li animis la pedagogian abelejon Calmette kaj helpis starigi aliajn abelejojn. Ĝardenisto, birdkalkulanto, li eĉ semis dipsakojn por la kardeloj.
Humanisto, pacifisto, senperfortulo, du datoj de du manifestacioj markis lin: en 1973 kontraŭ la puĉo kontraŭ Salvador Allende en Ĉilio kaj la lasta, en kiu li partoprenis la 22-an de februaro 2022 kontraŭ la agresa milito kontraŭ Ukrainio.
Yves mortis la 25-an de oktobro 2022 ĉirkaŭita de sia familio kaj geamikoj. N.B: Yves havis la projekton venigi muzikiston Armel Amiot "Banĝo Esperanto": Memore al Yves Nicolas la loka Esperano-klubo kvin monatojn post la morto de Yves bonvenigis Armel la 24-an de marto 2023 ĉe Café des Arts en Hérouville-Saint-Clair.
Le Broc (Alpes-Maritimes)
Le Broc (jen france, okcitane Lo Bròc) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Grasse kaj al la kantono .
Baptista preĝdomo (Szigetszentmiklós)
La baptista preĝdomo estas sakrala konstruaĵo en Szigetszentmiklós (Hungario).
Konstruaĵo
La teretaĝa kaj parte unuetaĝa konstruaĵo situas sola en korto. La moderna domo ne havas ian simplan geometrian formon. La eksteraj kaj parte la internaj muroj estas kovritaj per ruĝaj brikoj. La formo ne impresas preĝejon, eĉ kruco ne estas videbla. Meze la enireja parto iomete reliefas, en ambaŭ flankoj estas aloj en literformo v, kiuj gvidas la alvenintojn al la enirejo. Interne la ĉefa loko estas la halo por la diservoj, krome pluraj aliaj ĉambroj ekzistas. Malsupre lokhistoria muzeeto estas videbla.
Luceni
Luceni [luZEni] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidenta parto de la komarko Ribera Alta del Ebro kies ĉefurbo estas Alagón, en la nordocentro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
La municipa teritorio estas trapasata de la Aŭtovojo Vasco-Aragonesa (AP-68) kaj de la Aŭtoŝoseo Autovía del Ebro (A-68). Krome la loĝloko estas inter apuda Boquiñeni kaj Pedrola kaj Alagón sudoriente laŭ ŝoseo VP-024.
Historio
Estis setlejo de romianoj kaj poste de visigotoj, ambaŭ atestitaj per trovitaĵoj de moneroj el respektivaj epokoj.
La loĝantaro post la kristana konkero restis plejparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Fakte en la fino de la 15-a jarcento el 39 familioj (ĉirkaŭ 200 loĝantoj) nur unu ne estis de moriskoj. Tial pro la forpelo de moriskoj en 1610, la loko senhomiĝis kaj devis esti reloĝata entute.
Luceni demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio. Oni konstruis sukerfabrikon en 1911, kio pliigis la loĝantaron, sed posta fermo de la fabriko en 1985, rezultis en grava demografia malpliigo en Luceni. Fakte multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Luceni oni malaltiĝis el 1 957 loĝantoj en 1940 ĝis nunaj 973 loĝantoj.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe de irigacio ekzemple de luzerno, sed ankaŭ cerealoj) brutobredado (ŝafoj, bovoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado kaj forstado de poploj por industrio de lignaj skatoloj. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj la palaco de la Grafoj de Fuenclara, la rivero Ebro, naturaj lokoj kaj pejzaĝo.
Montejo (Salamanca)
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Montejo kaj Pantano de Santa Teresa, okupas totalan areon de 29,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havas 218 loĝantojn. Ĝci perdis 900 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento.
Ĝi estas ĉe la Aŭtoŝoseo Ruta de la Plata, je 38 km de Salamanko, provinca ĉefrubo, kaj je 10 km de Guijuelo. Kun 29,11 km² de etendo ĉirkaŭitaj de akvo de la akvorezervejo de Santa Teresa, la baraĵo kaj parto de la rezervejo esta en ĝis municipa teritorio. La monto Atalaya estas la plej alta montopinto kun 1005 m de alto.
La urbestro estas de la dekstra partio PP.
(99328) 2001 UY123
(99328) 2001 UY123 estas malgranda, ne tre hela, troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT (Near Earth Asteroid Tracking) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero; ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Conservatoire national supérieur d'art dramatique
Conservatoire national supérieur d'art dramatique estas grava franca lernejo pri teatro en Parizo.
En 1806 la interpreto iĝis grava. En 1946 la konservatorio estis disigita, permesante al la teatro konservi la Théâtre du Conservatoire, kiu estis dezajnita kiel koncertejo en 1811, kaj la muzikistoj pluiris. La konservatorio havas sian nunan nomon ekde 1968.
Montemayor del Río
Montemayor del Río estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar. Montemayor del Río estas tradukebla al Plej Granda Monto de la Rivero.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 15,30 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havas 272 loĝantojn. Ĝi perdis 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento.
Vidindaĵoj
Ĉirkaŭe hegemonias la kaŝtanarboj kio rezultas en grava fonto por la ekonomio kaj metiartoj (ĉarpentado, kestoj ktp.). Proksime estas interesaj lokoj por altiri turismon, kiel Béjar, Baños de Montemayor, Hervás, Candelario, La Alberca, Miranda del Castañar, Barco de Ávila, Santibáñez de Béjar kaj Puente del Congosto.
La urbestro estas de la dekstra partio PP.
Universitato de Houston
La Universitato de Houston (University of Houston; en inicialoj : UH ) estas publika esploruniversitato situanta en Houston, en Teksaso en Usono. La universitato estis establita en 1927 kaj estas la tria plej granda universitato en la lando, kun ĉirkaŭ 46,000 studentoj, kaj ĝia areo estas disigita super ĉirkaŭ 66 Hektaro. La institucio havas proksimume 282 malsamajn studprogramojn, kaj proksimume 40 esplorinstitutojn. La ekonomia efiko de la universitato kontribuas pli ol $ 3 miliardojn ĉiujare al la Teksasa ekonomio, dum generas proksimume 24,000 laborlokojn. Ĉirkaŭ 400 studentorganizoj kaj 17 sportteamoj funkcias tie.
La universitato estas membro de la universitatoj de la grandaj urboj (angle Great Cities' Universities) kaj membro de la Asocio de Esploraj Universitatoj.
Envulto
En folkloro, envulto estas magia metodo suferigi aliulojn. Por similaj aferoj, oni uzas ankaŭ la esprimon simpatia magio.
Priskribo
En magio, oni envultas per diversaj manieroj kaj metodoj. Unu metodo, ofte konata en filmoj ktp, estas uzo de pupeto, kiu prezentas aŭ simbolas la viktimon. Do, laŭ la magia kredo, suferigo de la pupo (tranĉado, pikado ktp) kaŭzas, per magia rito, analogajn suferojn de la reala viktimo.
En kelkaj antaŭindustriaj kulturoj, oni supozas, ke se iu havas portreton de supozebla viktimo, tiu povas uzi ĝin kiel envultaĵo, kaj tiel oni malakceptas esti fotita.
Etimologio
La termino devenas de la franca vorto envoûter, el en “en” kaj vultus “mieno, vizaĝo”, montranta la ago piki la vizaĝon de la pupeto per pinglo ktp.
Csaba Pindroch
Csaba Pindroch [ĉaba pindroh], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pindroch Csaba estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Csaba Pindroch naskiĝis la  en Salgótarján.
Biografio
Csaba Pindroch maturiĝis en franciskana gimnazio en Esztergom en 1990, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1998. Lia ĉefinstruisto estis László Marton (reĝisoro). Inter 1997-2002 li estis membro de malgranda teatro, inter 2002-2012 de Gaja Teatro escepte inter 2006-2011, inter 2012-2021 de Teatro Thália (Budapeŝto). Intertempe li havis ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis premiojn inter 2004-2019. Li edziĝis en 2006, lia edzino naskis 3 gefilojn en 2008, 2014 kaj 2015.
Kovářská
Kovářská (Schmiedeberg) estas kampurbo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Chomutov. Ĝi situas proksimume 25 kilometrojn okcidente de Chomutov sur montardorso de Ercmontaro en supermara alteco ĉirkaŭ 800 metroj en valo de rojo Černá voda. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1555. En la sistemo de partimonia administrado la vilaĝo apartenis al senjorujo Přísečnice.
La 24-an de aprilo 2013 estis al la municipo donita statuso de kampurbo.
Alcalá de Ebro
Alcalá de Ebro [alkaLA dEbro] estas municipo de Hispanio, en la centra parto de la komarko Ribera Alta del Ebro kies ĉefurbo estas Alagón, en la nordocentro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Alcalá de Ebro estas municipa teritorio en la centra parto de la komarko Ribera Alta del Ebro, kie ĝi okupas teritorion inter Pedrola sudokcidente kaj Torres de Berrellén nordoriente, iom sude de la rivero Ebro, sur la suda (dekstra) bordo. La rivero Ebro suferas fortan osciladon inter malaltaj kaj altaj niveloj kiam okazas pluvsezono foje koincide kun degelado; tio rezultas en inundoj.
La loĝloko Alcalá de Ebro mem estas je 34 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 223 msm ĉe la rivero Ebro. Sude de la loĝloko ĉe Pedrola estas la Aŭtovojo Vasco-Aragonesa (AP-68) kaj la Aŭtoŝoseo Autovía del Ebro (A-68) inter Alagón sudoriente kaj Gallur nordokcidente.
Historio
La araboj lasis irigacian reton kaj havis defendokastelon; fakte la loknomo Alcalá signifas en araba kastelon. La konkero de Zaragoza fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ tiu loko estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. La loko apartenis al la familio Luna kaj poste al la dukoj de Villahermosa, instalitaj en Pedrola.
Alcalá de Ebro demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio, fekundeco de la valo kaj instalo de industrio. Sed poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Alcalá de Ebro oni malaltiĝis ĝis nunaj 239 loĝantoj.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe de irigacio: ĉefe cepoj, luzerno, maizo ktp.) brutobredado (ŝafoj, bovoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Granda parto de la laboristaro laboras en industrio ekster la loko, ĉefe kiel salajruloj, kaj precipe en Opel España en Figueruelas.
(99334) 2001 VC92
(99334) 2001 VC92 estas ne tre granda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
159974 Badacsony
159974 Badacsony estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la hungara astronomoj Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la regiono Badacsony ĉe la norda bordo de Balatono en okcidenta Hungario kaj al unu urbo en tiu regiono. La tuta areo estas rekonita pro sia vino, kun vitejo datiĝanta de la romia epoko. La apudaj bazaltaj montoj estas unikaj geologia reliktoj.
Florida Internacia Universitato
Florida Internacia Universitato (Florida International University ; en inicialoj : FIU) estas universitato situanta en Miamo en Usono, kiu estis establita en 1965. Ĝi estas la dua plej granda universitato en Florido, kaj la kvara plej granda en Usono kun proksimume 59,000 studentoj. La universitato apartenas al State University System of Florida kaj estas unu el la ĉefaj esploraj universitatoj de Florido.
Aktuale en 2020, la internacia universitato ofertas proksimume 191 studprogramojn, el kiuj proksimume 81 programoj estas por magistroj kaj 34 programoj por doktoraj studoj. La Universitato de Florido estas membro de la Asocio de Grandaj Urboj-Universitatoj (angle Great Cities' Universities).
Inter la konataj diplomiĝintoj de la universitato estas Eliana Ross-Latinen, Andy Garcia kaj Carlos Arroyo kaj Richard Blanco.
István Pion
István Pion [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pion István estas hungara ĵurnalisto, poeto.
Florida Internacia Universitato
Historio
La unua fakturo se temas pri establi universitaton en Suda Florido estis levita en 1943 sed ne pasis. En la fino, la decido establi la universitaton estis farita en 1964. En septembro 1972, proksimume 5,667 studentoj jam studis en la institucio.
La 15-an de marto 2018, unu el la novaj pontoj konstruitaj en la universitato kolapsis, katastrofo kiu kaŭzis plurajn mortojn.
István Pion
István Pion naskiĝis la  en Vác.
Biografio
István Pion estis edukita en Letkés. Li maturiĝis en franciskana gimnazio en Esztergom en 2002, poste li akiris komunikadan diplomon en Katolika Universitato Péter Pázmány. Ekde 2008 li estis ĵurnalisto kaj redaktoro en pluraj ĵurnaloj, gazetoj en kulturaj rubrikoj. Ekde 2006 liaj poemoj aperis en revuoj, antologioj. Kelkfoje li estis amatora filma aktoro. Li ricevis premiojn inter 2009-2013.
Saint-Nazaire-le-Désert
- jen france, aŭ Sant Nazari dau Desert aŭ Sant Nasari de Pradèla - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Sainte-Croix (Drôme)
Sainte-Croix - jen france, aŭ Santa Crotz - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Pradilla de Ebro
Geografio
La loĝloko Pradilla de Ebro mem estas je 46 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 228 msm ĉe la rivero Ebro.
Historio
La araboj lasis irigacian reton. La konkero de Zaragoza fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ Pradilla de Ebro estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro.
Pradilla de Ebro demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio, fekundeco de la valo kaj instalo de industrio. Sed poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Pradilla de Ebro oni malaltiĝis ĝis nunaj 541 loĝantoj.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe de irigacio: ĉefe cepoj, luzerno, maizo ktp.) brutobredado (ŝafoj, bovoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Ĉirkaŭ 34 % de la laboristaro laboras en industrio ekster la loko, ĉefe kiel salajruloj. Ĉirkaŭ 70 % de homoj, kiuj laboras en industrio, faras ĝin en Opel España en Figueruelas.
Cabañas de Ebro
Cabañas de Ebro [kaBAnjas dEbro] estas municipo de Hispanio, en la centra parto de la komarko Ribera Alta del Ebro kies ĉefurbo estas Alagón, en la nordocentro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Cabañas de Ebro estas municipa teritorio en la centra parto de la komarko Ribera Alta del Ebro, kie ĝi okupas teritorion inter Figueruelas sude kaj Torres de Berrellén norde, borde de la meandro de la rivero Ebro, sur la suda (dekstra) bordo. La rivero Ebro suferas fortan osciladon inter malaltaj kaj altaj niveloj kiam okazas pluvsezono foje koincide kun degelado; tio rezultas en inundoj.
Torres de Berrellén
Torres de Berrellén [TOres debereLJEN] estas municipo de Hispanio, en la plej nordorienta parto de la komarko Ribera Alta del Ebro kies ĉefurbo estas Alagón, en la nordocentro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Matthieu Ricard
Matthieu RICARD (naskiĝis la en Aix-les-Bains, Francio) estas franca tibetbudhana bikŝuo, fotisto, aŭtoro, tradukisto kaj genetikisto. Li ĉefe loĝas en la monaĥejo Ŝeŝen de Katmanduo (Nepalo).
Torres de Berrellén
Geografio
Torres de Berrellén estas municipa teritorio en la plej nordorienta parto de la komarko Ribera Alta del Ebro, kie ĝi okupas teritorion oriente de Pradilla de Ebro kaj Remolinos, iom sude de la rivero Ebro proksime de la alfluejo de la rivero Jalón, sur la suda (dekstra) bordo. La rivero Ebro suferas fortan osciladon inter malaltaj kaj altaj niveloj kiam okazas pluvsezono foje koincide kun degelado; tio rezultas en inundoj. La municipa teritorio limas norde kun Tauste kaj Pradilla de Ebro, okcidente kun Remolinos, Alcalá de Ebro kaj Cabañas de Ebro, sude kun Alagón kaj La Joyosa kaj oriente kun Sobradiel kaj Zaragozo.
Cabañas de Ebro
Geografio
La loĝloko Cabañas de Ebro mem estas je 32 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 219 msm ĉe la rivero Ebro. Sude de la loĝloko ĉe Pedrola estas la Aŭtovojo Vasco-Aragonesa (AP-68) kaj la Aŭtoŝoseo Autovía del Ebro (A-68) inter tute apuda Alagón sudoriente kaj Gallur nordokcidente. Estas ankaŭ fervojo kaj fervoja stacio.
Matthieu Ricard
Tradukisto el la tibeta al la franca kaj la angla, li estas ekde 1989 la oficiala tradukisto de la Dalai-lamao por la franca.
Cabañas de Ebro
Historio
La plej antikvaj restaĵoj de loĝado estas la nomita Cementerio de los Moros (Tombejo de la Maŭroj), sed fakte el castellum de romia vilao, parto de iama riverhavena komplekso. La araboj lasis irigacian reton kaj uzis defendokastelon. La konkero de Zaragoza fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ tiu loko estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. En diversaj dokumentoj aperis diferencaj literumadoj kiel Cabanyas, Cabannas, Cabammyas, Capannas kaj Capambis.
Torres de Berrellén
Historio
La araboj lasis irigacian reton kaj havis defendokastelon en El Castellar, trans la rivero. La konkero de Zaragoza fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ tiu loko estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. La loĝloko ŝajne fondiĝis kiam lokanoj de El Castellar (transrivere) devis trairi la riveron por kultivi la terojn de la nuna Torres. Ili en la 12-a jarcento konstruis kampardomojn (Torres, turoj en loka parolmaniero) por resti tie dum kultivlaboro, kaj finfine restis.
Matthieu Ricard
En 2000, li kunfondis la karitatan organizaĵon Karuna-Shechen. Li samjare aniĝis al la Instituto Spirito kaj Vivo, asocio kiu celas alproksimigi sciencon kaj budhismon.
Cabañas de Ebro
Historio
Cabañas de Ebro demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio, fekundeco de la valo kaj instalo de industrio. Sed poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Cabañas de Ebro oni malaltiĝis ĝis nunaj 491 loĝantoj.
Torres de Berrellén
Historio
Torres de Berrellén demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio, fekundeco de la valo kaj instalo de industrio. Sed poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Torres de Berrellén oni malaltiĝis el 1 768 loĝantoj en 1960 ĝis nunaj 1 476 loĝantoj.
Matthieu Ricard
Familio
Matthieu Ricard estas la filo de la pentristo Yahne Le Toumelin kaj de la filozofo, aŭtoro, ĵurnalisto kaj akademiano Jean-François Revel (nasknome Jean-François Ricard).
Cabañas de Ebro
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe de irigacio: ĉefe cepoj, luzerno, maizo ktp.) brutobredado (ŝafoj, bovoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Granda parto de la laboristaro laboras en industrio ekster la loko, ĉefe kiel salajruloj, kaj precipe en Opel España en apuda Figueruelas.
Torres de Berrellén
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe de irigacio: ĉefe cepoj, luzerno, maizo ktp.) brutobredado (ŝafoj, bovoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Ĉirkaŭ 34 % de la laboristaro laboras en industrio ekster la loko, ĉefe kiel salajruloj, kaj precipe en Opel España en Figueruelas.
Matthieu Ricard
Familio
Li ankaŭ estas la frato de la poeto kaj aŭtoro Ève Ricard kaj la duonfrato de la alt-ŝtatoficisto Nicolas Revel.
Spiriteco
Matthieu Ricard studadis en la prestiĝa liceo Janson-de-Sailly (Parizo). Li malkovris la spiritecon tra la verkaro de René Guénon dank'al sia onklo. Li ekde tiam provis pasi el teorio al praktikeco.
Li unuafoje vojaĝis en Barato en 1967, kaj tie renkontis bikŝuojn el kiuj sia estonta majstro Kangjur Rinpoĉe. Post lia genetika tezo ĉe Instituto Pasteur, gvidita de la Nobel-premiito François Jacob, li decidis transloĝiĝi al Himalajo, kie li vivas de 1972, meditante, studante kaj praktikante la Tibetan Budhismon ĉe gravaj spiritecaj majstroj: Kangjur Rinpoĉe poste Dilgo Khjentse Rinpoĉe .Li rakontas: "Kiam mi forlasis la Instituton Pasteur en 1972, mi estis ŝparinta la proksimumaĵon de ses monatoj da salajro, tio kio helpis min vivi dekkvin jarojn surloke. Tiam, mi vivis po tri dek eŭroj por monato, farante nenion alian krom mediti.".
Li iĝis monaĥo en 1979. En 1980, dank'al Dilgo Khyentse Rinpoche, li renkontiĝis unuafoje kun la Dalai-Lamao kaj iĝis lia tradukisto al la franca lingvo en 1989.
Li estas la aŭtoro, kune kun sia patro, de dialogo, Le Moine et le philosophe (La monaĥo kaj la filozofo), premiita kaj tradukita al 23 lingvoj, dank'al kiu li famiĝis, kaj kune kun la astrofizikisto Trinh Xuan Thuan en 2000 de L'infini dans la paume de la main (La infinito ĉe la manplato). Li verkis ankaŭ Plaidoyer pour le bonheur (Pledo por feliĉo) (2003), la spiritecan fabelon La Citadelle des Neiges (La citadelo de la neĝoj) (2005), de L'art de la méditation (La arto de la meditado) (2008), de Plaidoyer pour l'altruisme (Pledo por malegoismo) (2013), de Plaidoyer pour les animaux (Pledo por la bestoj) (2014). Li kunverkis kun siaj amikoj la psikologiisto Christophe André kaj la filozofo Alexandre Jollien Trois amis en quête de sagesse  (Tri amikoj serĉantaj saĝecon) (2016) kaj À nous la liberté! (La libereco estas por ni!) (2019).
Li ankaŭ tradukis el la tibeta lingvo multajn verkaĵojn.
Engaĝiĝo en organizaĵoj
Li dediĉas ĉiujn siajn kopirajtojn al la bonfara asocio Karuna-Shechen kiun li kunfondis en 2000, kiu aktivas en Barato, Nepalo kaj Tibeto por sano, edukado, komunuma daŭripova disvolviĝo kaj povigo de virinoj.
En 2000, li aniĝis al la Instituto Spirito kaj Vivo, fondita de la neŭrosciencisto Francisco Varela, kiu faciligas renkontojn inter sciencoj kaj budhismo. Li tiel partoprenis al esploroj pri influo de longtempa trejnado de la menso al la cerbo. Ĉi-tiuj esploroj kunlaborigis lin kun institucioj el multaj landoj:
Matthieu Ricard ankaŭ engaĝiĝis por protektado de naturmedio. Li estas amiko de Jane Goodall.
Fotarto
Matthieu Ricard komencis fotadi kiam 13-jaraĝa. "Mi komencis la fotarton tre junaĝe. Mi ne estis urba infano kaj ĉiam pli bonfartis en naturo. Proksimume 15-jaraĝe, mi estis gvidata de André Fatras, pioniro de la pribesta fotarto en Francio. Mi ankaŭ bonŝancis 18-jaraĝe renkonti Henri Cartier-Bresson. Mi poste daŭrigis la lernadon memsperte. Post loĝigô en Himalajo, en 1972, mi fotis miajn spiritajn majstrojn kaj la ĉirkaŭaĵon, kie ili vivas. Mia celo estis komuniki la belecon, la fortecon kaj la profundecon de ilia mensa universo. Mi esperas uzi fotarton kiel fonto de espero, por refidigi al homa naturo kaj revivigi nian miron pri la belegoj de la naturo."
Li de 50 jaroj fotas spiritajn majstrojn, monaĥejojn, pejzaĝojn, homojn kaj artaĵojn de Nepalo, Buthano kaj Tibeto, kaj publikigis multajn fotartajn librojn. Liaj fotoj ankaŭ estis publikigitaj en ĵurnaloj el kiuj National Geographic, Géo, L'Express, Le Figaro kaj ekspoziciiataj en muzeoj, festivaloj aŭ galerioj.
Ordenoj
Matthieu Ricard estas ordenita de Nacia Ordeno de Merito de la prezidento François Mitterrand pro siaj homhelpaj agadoj celantaj la antaŭsavadon de la kultura heredaĵo en Himalajo.
Li ankaŭ estas ordenita de Honora legio en 2016.
Klano Ausran
Klano Ausran – komence literatura rondo gvidata el Tekstilindustria Teknikumo en Doły, unu el kvartaloj de Lodzo, poste pli ĝenerala kultur-religia grupo. La Klano estis fondita en 1954 kaj gvidata de filologo Ignacy Ryszard Danka. Ĝi celis rekonstruon de la spirita heredaĵo de hindeŭropanoj. Unu el la unuaj en Pollando novpaganaj grupoj. Poste al la Klano aliĝis lernantoj de aliaj lernejoj.
Historio
Nomo de la grupo devenas de hindeŭropa pralingvo Ausra – "aŭroro"; ĝi samtempe estas nomo de prahindeŭropa diino, edzino de dio Pusan. La klano, fondita de la lernantoj de librovendista kaj kemia teknikumoj, komence kiel studenta rondo kun "religi-lingvista" karaktero. En 1957 al fondita tiam filio de la Klano aliĝis lekcianta en Varsovia Universitato baratano Hiranmoy Ghoshal, kiu iĝis unua sacerdoto. Jaron poste en Varsovio kreiĝis filio de la Klano. En 1960 dum kunveno en apudlodza Tuszyna Arbaro estis akceptita statuto de la Klano, en kiu oni deklaris revenon al la unua prahindeŭropa religio kaj agnoskis Perkvunos la plej alta dio. En la 1970-aj jaroj la grupo estis gvatata de komunista Sekureca Servo kune kun konfisko de leteroj, publikaĵoj kaj portempa aresto de Ignacy Ryszard Danka.
Membroj de la Klano uzis rekonstruitan hindeŭropan pralingvon, nomatan de ili ausrana lingvo. Ili ankaŭ organizis lekciojn kaj sciencajn simpoziojn pri hindeŭropaj studoj. En la ausrana lingvo estis presataj kalendaroj, kreiĝis poezio, religiaj kantoj (tn. mantla aŭ mentla), ĝi ankaŭ estis uzata kiel liturgia lingvo dum ausranaj ritoj. Membroj de la Klano dividiĝis al plenrajtaj gerontoj kaj apotoj. La ausranaj ritoj estis nomataj deivokvolia kaj plenumis ilin sacerdotoj nomataj deivokvolamoj. La socion de ausranoj priskribis Kazimierz Brandys en Listy do pani Z (Leteroj al sinjorino Z).
En periodo de la plej granda disvolvo Klano Ausran nombris ĉ. 500 personojn devenantajn ĉefe de altlernejaj medioj. Ausranano estis i.a. filologo Krzysztof Tomasz Witczak. Tamen nur negranda parto de la memboj konsideris la Klanon kiel sian religion, plimulto traktis ĝin en kategorio de kontraŭkulturo kaj scienca projekto. La organizaĵo neniam estis registrita kiel konfesia asocio.
Eksteraj ligiloj
Klan Ausran
Lemniskato
En geometrio, la lemniskato estas algebra ebena kurbo, kies formo similas la ciferon 8 aŭ la simbolon ∞.
Difino
Vastasence, leminiskato estas ajna kurbo de la formo “8” aŭ “∞”. Pli specife, la termino signifas la lemniskato de Bernoulli, kiu estas difinita jene. Supozu eŭklidan ebenon \mathbb R^2 kun karteziaj koordinatoj (x,y). Do, la lemniskato (de Bernoulli) estas la ĉi-suba kurbo, parametrigita de pozitiva reelo : Parametre, oni povas priskribi la lemniskaton jene:
Geometria interpreto
Ĉi tiu ekvacio povas esti skribita pli geometrie. Konsideru du punktojn (la fokusojn) sur la x-akso, de distanco a for de la origino. Do, la difinanta ekvacio estas ekvivalente aŭ t.e. la produto de la du distancoj de (x,y) al la du fokusoj egalas la kvadraton de la distancoduono inter la du fokusoj.
Historio
La lemniskato estis unue priskribita de la svisa matematikisto Jakob Bernoulli en 1694. La elipso estas priskribebla kiel la aro de punktoj, la sumo de kies distancoj al la du fokusoj estas fiksita; se oni ŝanĝas la sumon al produto, do oni difinas familion de kurboj, en kiu la lemniskato estas speciala kazo.
Inversita mampinto
Inversitaj mampintoj aŭ mampintretiro estas la priskribo de anatomia aŭ medicina kondiĉo ĉe la virino. Tiu kondiĉo estas, se ĉeesta, ofte denaska aŭ ekestis tuj post mamoperacio kaj aperas kiam la laktoduktoj interne de la mamo estas pli mallongaj ol la dikeco de la mamo. La sekvo de tio estas ke la mampinto estas tirata internen. Kvankam denaska mampintretiro plej ofte estas sendanĝera, nur kosmetika devio, ĝi tamen povas kaŭzi ĉe virinoj multajn psikajn problemojn (minuskomplekso).
Saint-Dizier-en-Diois
- jen france, aŭ Sant Disier de Diés en la vivaro-alpa dialekto - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Baldovenci
Baldovenci (makedone Балдовенци) vilaĝo en Opština Novaci en Norda Makedonio. Ĝi estas tute forlokita vilaĝo.
Loko, priskribo
La vilaĝo de Baldovenci situas en la centra parto de la Opština Novaci. Ĝi situas je altitudo de 620 - 1000 metroj. La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 10,85 km².
Dekila heksanato
Dekila heksanato aŭ dekila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj dekanolo. Dekila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Dekila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al dekila grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 32 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Baldovenci
Loko, priskribo
Vojoj de loka graveco kondukas tra la vilaĝo.
La vilaĝo estis tute delokigita post 1961. Ĝis tiu jaro, tie vivis 170 loĝantoj, makedonoj.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Remolinos
Remolinos [remoLInos] estas municipo de Hispanio, en la nordorienta parto de la komarko Ribera Alta del Ebro kies ĉefurbo estas Alagón, en la nordocentro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Remolinos estas etimologie komprenebla kiel Akvokirloj alude al tiuj de la meandroj de la rivero Ebro.
Geografio
Remolinos estas municipa teritorio en la nordorienta parto de la komarko Ribera Alta del Ebro, kie ĝi okupas teritorion inter Pradilla de Ebro norde kaj Torres de Berrellén oriente, iom norde de la rivero Ebro, fakte de ties meandroj, sur la norda (maldekstra) bordo. La rivero Ebro suferas fortan osciladon inter malaltaj kaj altaj niveloj kiam okazas pluvsezono foje koincide kun degelado; tio rezultas en inundoj. Sude de la municipa teritorio estas la Aŭtovojo Vasco-Aragonesa (AP-68) kaj la Aŭtoŝoseo Autovía del Ebro (A-68) inter Alagón kaj Mallén. Krome nordokcidente de la loĝloko estas Tauste kaj sudoriente Alagón laŭ la ŝoseo A-126.
Nonila heksanato
Nonila heksanato aŭ nonila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj nonanolo. Nonila heksanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nonila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al nonila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 30 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Remolinos
Geografio
La loĝloko Remolinos mem estas je 34 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 228 msm ĉe la rivero Ebro.
Historio
La araboj lasis irigacian reton kaj havis defendokastelon Pola. La konkero de Zaragoza fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ Remolinos estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro.
Remolinos demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio, fekundeco de la valo kaj instalo de industrio. Sed poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Remolinos oni malaltiĝis ĝis nunaj 1 035 loĝantoj.
Neŭrolepto
Trankviligaĵo aŭ neŭrolepto(de la grekaj vortoj neuron, nervo kaj leptos, kiu malfortigas), nomata ankaŭ kontraŭpsikozo (kontraŭ la simptomoj de la psikozo), estas kuraciloj uzataj kiel trankviligoj kaj kontraŭdeliroj. Ili estas uzataj por la kuracado de la skizofreno kaj de la halucinoj. La unua neŭrolepto, kiu estis malkovrata de Henri Laborit en 1951, nomiĝas klorpromazino.
Csaba Polgár
Csaba Polgár [ĉaba], laŭ hungarlingve kutima nomordo Polgár Csaba estis hungara aktoro, reĝisoro.
Saint-Laurent-en-Royans
- jen france, aŭ Sant Laurenç de Roians - estas komunumo de Francio, nomata kompreneble laŭ la kristana sanktulo Laŭrenco de Romo. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
Csaba Polgár
Csaba Polgár naskiĝis la  en Szikszó.
Biografio
Csaba Polgár estis edukita plej longe en Nádudvar. Li maturiĝis en gimnazio en Debrecen en 2001, poste li studis 2 jarojn en aktorstudio de Nova Teatro (Budapeŝto), fine li akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2007. Liaj plej gravaj instruistoj estis Tamás Ascher kaj Eszter Novák. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro István Örkény, kie iom poste li ricevis ankaŭ reĝisorajn taskojn. Li ricevis 5 premiojn inter 2011-2014. Li edzino naskis filinon.
Saint-Laurent-en-Royans
La teritorio havas komunan limon kun.
En monta valo proksime de la loĝloko aparte vidindas la ortodoksa monaĥejo Antonio la Granda.
Rafael Arozarena
Rafael AROZARENA Doblado (Santa Cruz de Tenerife, 4a de aprilo 1923- Santa Cruz de Tenerife, 30a de septembro 2009​) estis hispana verkisto, poeto kaj prozisto. La verkaro de Arozarena estas konsiderata, kaj de publiko kaj de kritiko, kiel unu de la plej interesaj kontribuoj al la kanaria literaturo de la dua duono de la 20-a jarcento.
En 1988 li ricevis kun Isaac de Vega la Premion Canarias de Literatura. En la jaro 2000 li eniris en la Academia Canaria de La Lengua.
Místo
Místo (Platz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Chomutov. Vivas ĉi tie. En Místo mem vivas ĉirkaŭ 350 loĝantoj. La vilaĝo situas en Ercmontaro en supermara alteco ĉirkaŭ 575 metroj. Ĝi estiĝis en la unua duono de la 16-a jarcento kiel minista domaro. La minado de ercoj iom post iom perdis en sia signifo kaj plimulto de loĝantoj komencis dediĉi sin al agrikulturo. Post fino de la dua mondmilito devis el la vilaĝo foriri absoluta plimulto de la devenaj germanaj loĝantoj, kiuj estis anstataŭigitaj de almigrintoj el diversaj partoj de Ĉeĥoslovakio. Al Místo apartenas ankaŭ partoj Blahuňov kaj Vysoká Jedle.
Rafael Arozarena
Verkaro
Rafael Arozarena ankaŭ abunde kontribuis en la kanaria gazetaro.
Místo
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1549.
Post Munkena interkonsento Místo estis la 5-an de oktobro 1938 okupita de germana armeo, kiun la lokaj loĝantoj kun ĝojkriado bonvenigis. En la paso de milito mortis sur batalkampoj naŭ lokaj viroj. Post la milito plimulto de la devenaj loĝantoj devis foriri Germanion kaj anstataŭ ili alloĝiĝis jam dum la jaro 1945 kelke da dekoj da loĝantoj el Ĉeĥoslovakio. Pro detruo de vico de malnovaj domoj Místo perdis sian historian karakteron.
Torez (stacidomo)
Torez (Торез) estas fervoja stacio en Ĉistjakove (Donecka provinco), urbo en Ukrainio.
Stuart Hall
Stuart Henry McPhail Hall FBA (naskiĝinta la 3-an de februaro 1932, mortinta la 10-an februaro 2014) estis jamajk-devena brita marksisma socia sciencisto, kultursciencisto kaj politika aktivulo. Kune kun Richard Hoggart kaj Raymond Williams li estis unu el la fondintoj de la skolo, kiu estas nun konata kiel Britaj Kulturaj Studoj aŭ la Birmingham Skolo de Kulturaj Studoj.
En la 1950-aj jaroj Hall estis fondinto de la influa New Left Review (Nova Maldekstra Revuo). Je la invito de Hoggart, li aliĝis al la Centro por Nuntempaj Kulturaj Studoj (CCCS) ĉe la Universitato de Birmingham en 1964. Hall iĝis ĝia direktoro en 1968 kaj restis tie ĝis 1979. Dum lia tempo ĉe la instituto, Hall ludis rolon por la pligrandigo de la amplekso de kulturaj sciencoj traktante rason kaj genron kaj por helpi al inkluzivigo de novaj ideoj devenantaj de la verkoj de francaj sociaj sciencistoj kiel Michel Foucault.
Hall forlasis la instituton en 1979 por iĝi profesoro de sociologio ĉe la Open Universitato. Li estis prezidanto de la Brita Sociologia Asocio ekde 1995 ĝis 1997. Li emeritiĝis de la Open Universitato en 1997 kaj estis emerita profesoro tie ĝis lia morto. La brita ĵurnalo The Observer nomis lin "unu el la gvidaj kulturaj teoriistoj de la lando". Hall ankaŭ estis implikigita en la Black Arts Movement, afrik-usona arta movado. Ankaŭ filmaj direktoroj kiel John Akomfrah kaj Isaac Julien vidas Hall kiel unu el iliaj herooj.
Vercheny
- jen france, aŭ Verchenac (sen referenco) - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Valdrôme
- jen france, aŭ Vaudroma - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Plenaj grenoj
Plenaj grenoj estas grenaj kaj cerealaj kernoj (kiel tritika kerno), kiu enhavas la tutan kernon, tio estas: la kvaropo komponantoj de la kerno, nomitaj ĝermon, endospermo, interna ŝelo, kaj ekstera ŝelo (ankaŭ nomata "brano"). Tio estas kontraste al prilaboritaj nukleoj kiuj kutime enhavas nur la endospermon.
Produktoj nomataj plenaj manĝaĵoj estas faritaj el plena grena faruno aŭ grajnoj. La plej ofta greno estas tritiko sed plenaj manĝaĵoj de aliaj grajnoj kiel ekzemple spelto, hordeo, sekalo, aveno, rizo, kaj pli ankaŭ estas oftaj.
Ekzemplo de komuna plena manĝaĵo estas plentritika pano.
Sanefikoj
Plengrenaj kernoj estas nutre preferindaj al prilaboritaj kernoj ĉar ili estas pli riĉaj je, ekzemple, manĝfibro, antioksidantoj, proteinoj (precipe la aminoacida lizino), mineraloj (inkluzive de magnezio, mangano, fosforo kaj seleno) kaj vitaminoj (inkluzive de niacino, vitamino B6 Kaj vitamino E).
(99368) 2001 XE221
(99368) 2001 XE221 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Plenaj grenoj
Sanefikoj
Kelkfoje la leĝo devigas fabrikistojn de manĝaĵoj aldoni plenajn grajnajn ingrediencojn al siaj produktoj por kompensi la dieton kiu estas manka de vitaminoj kaj mineraloj.
Premio Por Juna Artisto
La Premio Por Juna Artisto (Young Artist Award, originale konata kiel la Premio Junularo en Filmo, Youth in Film Award) estas honorigo prezentita fare de la "Fondaĵo Juna Artisto" (angle Young Artist Foundation), neprofitocela organizaĵo fondita en 1978 por honorigi plejbonecon de junaj aktoroj, kaj por disponigi stipendiojn por junaj artistoj kiuj povas esti fizike handikapitaj aŭ finance malstabilaj.
Unue prezentita en 1979, la premio estis la unua evento establita por specife rekoni kaj premii la kontribuojn de prezentistoj sub la aĝo de 18 jaroj en la kampoj de filmo, televido, teatro, kaj muziko.
La unua premia ceremonio estis okazigita en oktobro 1979 en Holivudo por honori elstarajn junajn aktorojn de la sezono 1978-1979.
De observatione ciborum
De observatione ciborum (primanĝaĵaj observoj) estas libro latinlingva el la komenco de la 6-a jarcento pri dieto (nutrado) kaj nutrado. Skribostilo ĝia estas priplorinde malbona - de ĝia verkinto Antimo de Bizanco, kiu estis legato de la Italoj en Franclando. La verko dediĉita estas al Teodoriko la 1-a (Aŭstrazio). Konserviĝis ne tute dek du manuskriptoj inter kiuj elstaras "Medicinale Laureshamense" el la 785 jaro el Bamberg.
Personaj aferoj de Antimo diafanas en la sekvaj vortoj: Alimaniere li apartigas diversajn kuirartajn/lingvajn diferencojn inter popoloj: Multajn vortojn la aŭtoro luprenis el aliaj lingvoj kaj latinigis ilin laŭ sia ŝato:
Ekrana testo
Ekrana testo estas metodo por determini la taŭgecon de aktoro aŭ aktorino por prezenti en filmo aŭ en aparta rolo. La prezentisto estas ĝenerale donita scenon, aŭ elektitajn frazojn kaj agojn, kaj instrukciita prezenti la scenon antaŭ kamerao por vidi ĉu la rezulto taŭgas. La evoluinta filmo poste estas analizita sur komputila, televida aŭ kineja ekrano (tial la nomo) fare de la koncerna produkta personaro kiel ekzemple la reĝisoro. La aktoro povas esti petita alporti pretan monologon aŭ alternative, la aktoro povas ricevi manuskripton por legi ĉe vido ("malvarma legado"). En kelkaj kazoj, la aktoro povas esti petita legi scenon, en kiu alia prezentisto legas la liniojn de alia karaktero.
Ĉistjakove
Ĉistjakove (Чистякове; Торез, Torez) estas urbo de Ukrainio, en Donecka provinco. Ĝi havis loĝantojn en 2013.
La, Ĉistjakove estis alinomita Torez omaĝe al la Ĝenerala Sekretario de la Franca Komunista Partio, Maurice Thorez.
Legogrupo
Legogrupo estas grupo de homoj kiuj kuniĝas, fizike aŭ virtuale, por diskuti apartan temon laŭ interkonsentitan legoliston. Legogrupoj povas koncentriĝi pri literatura kritiko aŭ pri malpli akademiaj temoj. Iuj fokusiĝas al aparta ĝenro kiel romantikismo aŭ hororo. Ekzistas eĉ librogrupoj dediĉitaj al verkisto aŭ serio da libroj. Legogrupoj regule kunvenas, kutime unufoje monate.