cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Kobre (Kubo)
Historia signifo
Meze de la 17-a jarcento, la malnova kupra minejo bankrotis kaj estis forlasita. Kubo tiam estis parto de la Hispana Imperio, kaj kiel la plej multaj el la karibaj insuloj, ĝia ekonomio dependis de sklava laborforto - inkluzive en ĉi tiu kupra minejo. Sed kun la forlaso de la minejo kaj de la apuda perlabora vilaĝo, la sklavoj kiuj laboris en ĝi trovis sin sen mastro - praktike liberaj. Ili vivtenis sin kaj siajn familiojn per kombinaĵo de agrikulturo kaj ĉasado, kaj konstruis al si malgrandan kaŝitan kamparan komunumon.
Ĝis 1670 neniu tro ĝenis ilin, kaj ili vivis en paco - sed tiam la hispana kolonia reĝimo deklaris, ke ili fakte estas la propraĵoj de la reĝo, kaj la viroj devis translokiĝi al la ĉefurbo Havano por helpi konstrui la urbajn fortikaĵojn. Aldone la hispana krono konfiskis la minejon post kiam la privata kontraktposedanto malsukcesis observi la regulojn de lia kontrakto kaj neglektis ĝin dum jaroj. La vilaĝanoj rifuzis obei, argumentinte ke se ĉiuj viroj estus prenitaj tiam iliaj edzinoj kaj infanoj restus sen subteno, kaj nature ili fuĝis al la arbaroj. Fine oni atingis kompromison laŭ sistema de rotacio, laŭ kiu grupoj de viroj laboros dum du semajnoj, sed nur proksime, kaj poste revenos al la vilaĝo dum ses semajnoj ĝis ilia vico alvenos denove. Tiam 270 privataj sklavoj fariĝis la posedaĵo de la hispana reĝo kaj tiel la setlejo de El Kobre fariĝis loko de la sklavoj de la reĝo kaj liberigitaj mulatoj, ununura tipo de kolonio en Kubo. En 1730 El Kobre estis unu el nur dek kvar oficiale rekonitaj kolonioj en Kubo, de kiuj malmulte estis indiĝenaj vilaĝoj registritaj.
Dum la daŭro de la 18-a jarcento, kiam ili jam gustumis la guston de libereco, la vilaĝanoj daŭre insistis pri siaj rajtoj - kaj pri la agrikultura tero kaj pri la labora ciklo - kiam ajn ili pensis ke ili estis damaĝitaj, Ili protestis, fuĝis kaj peticiis reĝajn tribunalojn en Havano, Sankta Domingo, kaj eĉ en Hispanio. En 1780, la aŭtoritatoj iom laciĝis de la tuta historio, kaj ili decidis "redoni" la posedon de la minejo kaj la sklavoj al la laŭleĝaj heredantoj de la originaj posedantoj esperante tiel pliigi produktadon. De tiu tempo El Kobre havis 1 320 loĝantojn, de tiuj 64% reĝajn sklavojn kaj 34% liberigitajn mulatojn, t.e. plejparte posteuloj de sklavoj, kaj la cetera 2% estis privataj sklavoj de la liberaj mulatoj.
Unu el la vilaĝanoj - Gregorio Osorio - vojaĝis al Hispanio por persvadi la reĝon interveni favore al ili. Daŭris ankoraŭ 20 jarojn ĝis la afero solviĝis, kaj feliĉe por la petantoj - intertempe revolucio eksplodis en najbara Haitio, en kiu la sklavoj forpelis siajn francajn mastrojn kaj starigis sendependan respublikon. Tia problemo estis la lasta afero, kiu la hispana krono volis en Kubo, do nekutima decido estis farita: en 1801 la reĝo decidis doni al ĉiuj vilaĝanoj laŭleĝe kaj plene sian liberecon kaj posedon de la teroj, kiuj ili kultivis dum la pasinta jarcento kaj duono.
Tiu historia evento estas memorfestita de granda skulptaĵo sur monteto apud la urbo. La Monumento je 6 metra alto, nomata al Cimarrón, estis desegnita de Alberto Lescay Merencio kaj kompletigita en 1997 kiel parto de la Unesko-iniciato fari homojn pli konscia pri sklaveco kaj aboliciismo. La plejvidebla loko sur monteto super la minejo estis elektita de loka babalao aŭ Santería spirita gvidilo.
Guaratinguetá (mikroregiono)
La mikroregiono de Guaratinguetá estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas 11 municipojn.
Ballou
Ballou  estas familia nomo de jenaj personoj:
Ballou estas nomo de loko en Senegalio:
Monaĥejo Rosa coeli
Ruino de monaĥejo de premonstratinoj Rosa coeli (el la latina Rozo de ĉieloj) troviĝas sur orienta rando de urbo Dolní Kounice en distrikto Brno-provinco. Ĝia areo kun la ruino de monaĥeja preĝejo kaj kun baroka rezidejo estas protektata kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.
Historio
Eble en la dua kvaronjaro de la 14-a jarcento komenciĝis la konstruado de nova gotika monaĥeja preĝejo, kiun sekvis la apuda kvadrato kun Paradiza korto, kiu probable finiĝis komence de la 15-a jarcento. En la unua duono de la 14-a jarcento, monaĥeja kastelo ankaŭ estis konstruita sur proksima monteto. Ĉiuj ĉi tiuj grandaj investoj povus esti unu el la kaŭzoj de la tiama ŝuldo de la monaĥejo
Eblas, ke la monaĥejo estis forbruligita dum la husanaj militoj; estas menciita la jaro 1423, kiu tamen ne povas esti precize dokumentita. En la paso de la jarcento la ekonomia situacio de la monaĥejo stabiliĝis kaj komence de la 16-a jarcento la preposto de Kounice estis unu el la plej gravaj moraviaj prelatoj. En la sekvaj jaroj, tamen, la monaĥejo Kounice eniris en krizon. La preposto Martin Göschl konvertiĝis al la lutera kredo post 1522 kaj edziĝis al unu el la monaĥinoj, kaj la resto de la komunumo plejparte forlasis la regularojn de la ordo. Laŭ la instigo de la episkopo de Olomouc, Stanislav Thurzo, Göschl devis forlasi Dolní Kounice en 1526. Li iĝis anabaptisto en Mikulov, sed poste estis arestita kaj mortis en episkopa malliberejo. Sub lia posteulo Jan, tamen la konvento tute ĉesis ekzisti.
La senhoma monaĥejo estis lasita al sia sorto, ĝian bienon transprenis la reĝo kaj margrafo Ferdinando la 1-a de Habsburgo. Li komence lombardigis ĝin, fine en 1537 li vendis la konventon Kounice kun monaĥejo al la vickanceliero de la Ĉeĥa reĝlando Jiří Žabek el Limberk, kiu lasis establi familian tombon en la riparita monaĥeja preĝejo. La grandbieno ŝanĝis posedantojn plurajn fojojn pli, de 1622 ĝi estis tenita fare de la Dietrichsteinidoj. En 1698, la strahovaj premonstratoj aĉetis de ili la monaĥejan komplekson kaj provis renovigi ĝin. Tamen fajro en 1703 malsukcesigis iliajn planojn, post riparoj de loĝkonstruaĵoj ĉi tie loĝis strahova administranto, la monaĥejo mem kun la preĝejo kadukiĝis. La premonstratoj finfine vendis ĝin reen al la Dietrichstein en 1808. En 1926 fondiĝis la Komitato por Konservado de Monumentoj en Dolní Kounice, kiu stimulis bazajn sekurecajn kaj restaŭrigajn laborojn, en kiuj la Regiona centro por ŝtata memoriga zorgo en Brno daŭrigis post la dua mondmilito. Hodiaŭ la publike alirebla areo de la monaĥejo kun la preĝejo estas posedata de la diocezo de Brno, administrata de la Urba ofico en Dolní Kounice.
La monaĥeja komplekso estas foje uzata de filmaj kaj televidaj staboj, kiel la fabelo O statečném kováři (1983) aŭ la serio Četnické humoresky (2007) kaj Labyrint (2017).
Dobrodol
Dobrodol, serbe Добродол, hungare Dobradó estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Irig. Mala kaj kis signifas: malgranda. Hungara vorto remete signifas: ermito.
Situo
Dobrodol situas sur mildaj deklivoj de Fruŝka Gora.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Habsburga Imperio, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Dobrodol 127 homoj, (96 hungaroj (76 %), 13 jugoslavianoj, 4 kroatoj, 3 serboj kaj aliaj).
Úrhida
Úrhida [Urhida] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Székesfehérvár. La loknomo estas hungare: ponto-de-Dio. Dum la historio la regiono estis marĉa. Verŝajne estis tie trapasejo, tion signifas la ponto.
Situo
La vilaĝo situas en fino de sakovojo el la proksima Székesfehérvár. Polgárdi troviĝas 10, Székesfehérvár 13, Berhida 19, Várpalota 20, Lepsény 21, Balatonkenese 24 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1009. Tiam la grava trapesejo estis urbeto. La komunumo ligiĝas al Székesfehérvár, ankaŭ la historio estas la sama. La loĝantaro laboras en la departementejo.
8052 Novalis
Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar. La fotaj platoj estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj.
Theodore Sturgeon
Theodore Sturgeon naskita Edward Hamilton Waldo (1918–1985) estis usona verkisto, ĉefe de fantasto, sciencofikcio kaj hororfikcio. Li ankaŭ estis kritikisto. Li verkis proksimume 400 recenzojn kaj pli ol 200 rakontojn. Lia nomo estis laŭleĝe ŝanĝita ĉe 11-jaraĝo post la eksedziĝo de sia patrino kaj reedziniĝo al William Dicky Sturgeon. . Li uzis la plumnomon "E. Waldo Hunter" en ĉe Astounding Science Fiction kaj "Teodoro H. Sturgeon" ĉe siaj fruaj verkoj.
Sturgeon verkis scenaron al du epizodojn de Star Trek: The Original Series: Shore Leave" (1966) kaj "Amok Time" (1967). Ankaŭ li skribis plurajn epizodojn de Star Trek, kiuj neniam estis produktitaj. Li ankaŭ scenarigis epizodon The Pylon Express de la porinfana sabata televidserio Land of the Lost 1975. Du el la rakontoj de Sturgeon estis adaptitaj por The New Twilight Zone: A Saucer of Loneliness kaj Yesterday was Monday.
(114507) 2003 AX80
(114507) 2003 AX80 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,34101 astronomia unuo, tie estas 51,014 milionoj da km.
Montecosaro
Montecosaro estas komunumo de Italio.
Filipo (Palatinato)
Filipo, la Justulo (naskiĝis en Heidelberg, la 14-an de julio 1448 - mortis en Germersheim, la 28-an de februaro 1508) el la liniaro de la Vitelsbaĥoj estis Palatinata princo-elektisto de la Rejno inter 1476 kaj 1508.
Li estis la solfilo de Ludoviko la 4-a, Palatinata Elektisto (1424-1449) kaj lia edzino Margareta de Savojo (1410–1479). Kiam li estis unujara li lasiĝis sub la kuratoreco de sia onklo Frederiko la 1-a, Palatina Elektisto (1425-1476) kromnomita la Venkanto, kiu, pli malfrue adoptis lin. En 1474, li edziĝis al Margareta de Bavario, filino de Ludoviko la 9-a, Duko de Bavario kaj interŝanĝe de la geedziĝo li ricevis la Supran Palatinaton. Post la morto de sia adopta patro, en 1476, li fariĝis elektisto. En 1499, li heredis la proprietaĵojn de la branĉoj el Palatinato-Mosbach kaj Palatinato-Neumarkt. Filipo perdis la Sukcedan Militon de Landshut (1503-1505) en 1504 al Alberto la 4-a, Duko de Bavario (1447-1508).
En 1481, Filipo invitis Johanon von Dalberg por instrui en la Universitato Karlo Roberto de Hajdelbergo.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Vieno
Jen listo de famuloj naskiĝintaj en Vieno:
Zanda dinastio
La Zanda dinastio (perse: سلسله زندیه) regis en la sudo kaj centro de Irano inter 1750 kaj 1794. La kurda tribo Zanda estis devigata de Nadir Ŝah translokiĝi ekde ĝia hejmlando en Lorestano al la orientaj stepoj de Ĥorasano.
Post la irana revolucio 1979, la Zanda estis la sola dinastio al kiu la nova respublika registaro ne forigis ĝiajn monumentojn kaj nomojn.
En Ŝirazo konserviĝas tiuepokaj monumentoj, kiaj la citadelo de Karim Ĵan, la pulbazaro Vakil kaj pluraj moskeoj kaj ĝardenoj. Ĉi tiu dinastio akcelis la konstruadon de la palaco de Teherano, ĉefurbo de la estonta dinastio de la Kaĝaroj.
Dezső Novák
Dezső Novák [deĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Novák Dezső estis hungara futbalisto (defendisto), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, sekreta informisto.
Dezső Novák naskiĝis la en Ják, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Dezső Novák komencis futbali en vilaĝa teamo de Egyházasrádóc inter 1951-1954. Pli poste li ludis en prestiĝa klubo de Szombathely (1956-1961) kaj en la ĉefurbo en preatiĝa teamo de Ferencváros. En la lasta klubo li ludis en 405 matĉoj kun 96 goloj, eĉ li estis hungara ĉampiono kvarfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1959–1968 9-foje kun 3 goloj. En la hungara olimpika teamo li estis ĉampiono en 1964 kaj 1968. Intertempe li akiris trejnistan diplomon en 1972 kaj li estis trejnisto inter 1972-1997 precipe enlande. Li edziĝis en 1961 kaj li ricevis premiojn inter 1960-2014. Menciindas, ke li estis sekreta informisto inter 1967 kaj 1981.
31239 Michaeljames
31239 Michaeljames estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la brita astronomo Ian P. Griffin elde la observatorio de la Astronaut Memorial Planetarium and Observatory en Cocoa (Florido, Usono).
Parné-sur-Roc
Parné-sur-Roc estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
31239 Michaeljames
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael James, instruiston en altlernejo pri angla lingvo ĉe Kenwood High School (Konteo Baltimore, Marilando). Dum sia kariero de instruisto li inspiris multenombrajn studentojn preni profundan intereson por la literaturo.
Parné-sur-Roc
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Parnéens.
Saha
Saha ankaŭ validas por :
Akihiro Tabata
Akihiro Tabata (田畑 昭宏, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, JEF United Ichihara kaj Consadole Sapporo.
Listo de komunumoj en Coahuila
La meksika federacia subŝtato Coahuila situas en la nordo de Meksiko (kun limo al Usono) kaj en ĝi ekzistas 38 komunumoj.
Lajos Timár
Lajos Timár [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Timár Lajos estis hungara botanikisto. Lajos Timár naskiĝis la  en Kroatio en Zagrebo. Li mortis la en Szeged.
Biografio
La familio Timár post la 1-a mondmilito rifuĝis al rest-Hungario. La juna Lajos frekventis gimnazion en Szolnok, poste li laboris en biblioteko. En 1938 li studis jaron en Universitato István Tisza, poste li lernis en Universitato Ferenc József. Li akiris pedagogian diplomon en 1943, poste li soldatiĝis, post la mondmilito li instruis en gimnazio. En 1946 li doktoriĝis en Debrecen antaŭ Rezső Soó. Reveninta al Szeged li laboris en la universitata instituto. Li kandidatiĝis (CSc) en 1954 el biologio antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ligiĝis forte al Tiso, kie li ofte esploris la faŭnon.
Li havis edzinon, kiu naskis dufoje.
KOA
La vorto havas plurajn signifojn:
Erik Lehmann
. Li ludis profesie korbopilkadon en Besançon de 1990 ĝis 1994. Kaj poste li iĝis trejnisto en 1995 de Besançon Basket Comté Doubs, kiu iĝis ĉampiono de Francio tiun jaron. Li trejnis poste en Francio :
*1997-2001 Besançon Basket Comté Doubs (Pro A)   *2001-2002 Paris Basket Racing (Pro A)    *2002-2003 Élan sportif chalonnais (Pro A)    *2006-2007 Besançon Basket Comté Doubs (responsulo de la formadejo) *2007-2009 Pays d'Aix Basket 13 (LFB)
kaj en Svislando :
2009-2010 Sierre Basket (LNB Féminine) 2010-2013 Hélios Sion (LNB Féminine)
Écly
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
DHCP
DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol, "Dinamika Gastig-Agorda Protokolo") estas protokolo rilata al komputiloj kaj komputilaj retoj. Ĝi estis farita por ke komputiloj povu konektiĝi al aliaj komputiloj (en reto) aŭtomate. Por povi aliri la Interreton (aŭ ajnan komputilan reton), necesas IP-adreso. DHCP ebligas aŭtomate akiri ĉi tiun IP-adreson. Aliaj datumoj, kiel DNS, aŭ tempservilo ankaŭ povas esti akiritaj tiel. Fine, komputiloj kiuj subtenas ĝin povas eĉ ricevi diskobildon, kiun ili ekfunkciigas tra la reto.
La adreso povas esti dinamika (ĝi povas ŝanĝi), aŭ ĝi povas esti statika (ĝi restas la sama). Post iom da tempo, la adres-atribuo devas esti renovigita.
John Berry
John Berry estas nomo de jenaj personoj:
Natura Justeco
Natura justeco estas juraj reguloj, kiuj determinas kiam jura procedo estas justa kaj taŭga.
Konservi la regulojn de natura justeco ne nur gravas por konservi la aspekton de justa procezo, kaj por ke justeco vidiĝu kaj ne nur plenumu, sed esence - la reguloj de natura justeco celas atingi la malkovron de la vero, kaj ĉi tio estas celo.
Esenco
La reguloj de natura justeco ne estas precize difinitaj, kaj neniam estis skribitaj kiel deviga aro de reguloj. Ĉi tiuj estas du memevidentaj kaj bazaj principoj, kiujn ĉiuj juraj sistemoj adoptis por ekzameni la demandon, ĉu jura procedo kiu okazis ja estis justa kaj taŭga.
Estas neniu ligo inter la ideo pri la ekzisto de la reguloj de natura justeco kaj la Jurnaturalismo. Laŭ la doktrino de natura juro, la jura rezulto devas esti devigita al altaj objektivaj moralaj principoj. La reguloj de natura justeco tute ne interesiĝas pri la rezulto de la jura procezo, sed pri la procezo mem. Laŭ la reguloj de natura justeco, proceduro, kiu malobeas la regulojn, ne estas justa proceduro, nek proceduro, kiu povas atingi la malkovron de la vero. Tial, eĉ se la rezulto de la procedo estas pozitiva kaj inda laŭ moralaj principoj, ĉar la procedo estas malvalida, la rezulto estas aŭtomate nuligita.
La reguloj de natura justeco troviĝas kaj en la anglasaksa juro kaj en la romia juro, kaj iuj havas siajn originojn en hebrea juro, kiel ĝi estas reflektita de la Biblio. Oni povas argumenti, ke de tie ili drivis al postaj juraj sistemoj.
La reguloj
De la du bazaj reguloj estas derivitaj multaj malsamaj reguloj, kies malobservo estas konsiderata malobservo de la reguloj de natura justeco:
Ĉi tiu listo ne estas fermita listo de reguloj. La reguloj de natura justeco estas adaptitaj al ĉiu kazo laŭ siaj propraj meritoj, estas memkompreneblaj, kaj derivas logike de la du bazaj reguloj. Laŭ romia juro ĉi tiuj reguloj estas tiel klaraj kaj logikaj, ke ili ne bezonas esti realigitaj, kaj laŭ la vortoj de la unua alineo de la Sendependeca Deklaro de Usono : "Ni opinias, ke ĉi tiuj veroj estas memevidentaj" (do ni kredas la jenaj veroj estas evidentaj) Tiel deriviĝas la reguloj de la natura justeco en logika maniero de la difino de procedon kiel justan kaj taŭgan.
Forkovosta mevo
La Forkovosta mevo aŭ Galapaga mevo estas ekvatora kaj ekvadora marbirdo de la familio de mevoj nome Laredoj. Tiu specio estas endemismo de la insularo Galapagoj kie loĝas en la plej parto de la insuloj, sed ĉefe ĉe Seymour kaj Mosquera. For de la reprodukta sezono ĝi estas tute pelaga, kaj migras orienten al marbordoj de Ekvadoro, Peruo, Kolombio kaj ĝis norda Ĉilio.
Ĝi estas unika inter mevoj, ĉar manĝas nur nokte (Harris 1970), kaj ĉefe kalmarojn kaj ankaŭ fiŝojn el la surfaco, plej ofte brilajn por pli facile esti vidataj nokte. Ĝi manĝas kolonie la tutan jaron. Ankaŭ malkiel aliaj mevoj la ino demetas nur unu ovon ĉiun demetadon (Agreda & Anderson 2003).
La aspekto de tiu specio estas simila al de aliaj mevoj, rilate grizajn suprajn partojn, dorson kaj flugilojn kaj eĉ kapon kiu estas preskaŭ nigra, kaj blankajn partojn, nome brusto, ventro kaj vosto. La plej rimarkindaj ecoj rilatas al nokturna vivo, ekzemple grandaj nigraj okuloj kun ruĝa okulringo kaj longa nigra beko kun klaraj blankaj markoj en pinto kaj bazo kio faciligas la kontroladon de ido en nesto por preni manĝaĵon. La kruroj estas ruĝaj. Dumfluge videblas la blanka kaj forkoforma vosto kaj flugilbildo simila al tiu de aliaj mevoj: grizaj dorso kaj flugilkovriloj, blanka la resto kaj nigraj flugilpintoj.
Montedinove
Montedinove estas komunumo de Italio.
Kisumu
Kisumu estas havena urbo en Kenjo je la nord-orienta flanko de Viktoria-lago. Ĝi situas okcidente de la Granda Rifto, 1.131 metrojn super marnivelo.
Kisumu estas la tria plej granda urbo de Kenjo (322.724 loĝantoj en 1999), ĉefurbo de provinco Nyanza kaj de distrikto Kisumu; krome ĝi estas la ĉefloko de la Luoj, la tria plej granda etno de Kenjo.
Ĝiaj koordinatoj estas ; ĝi situas nur malmultajn kilometrojn sude de la ekvatoro.
Historio
Kisumu estis fondita en 1901 kun la nomo Port Florence; ĝi tiam estis finstacio de la Uganda Fervojo, veninta de Mombaso. En tiu stacio oni transŝarĝis varojn de trajnoj al ŝipoj por la plua transporto al Ugando.
Florence estis la nomo de la edzino de Ronald Preston, gvidanta inĝeniero konstruinta la Ugandan Fervojon. Ŝi havis la honoron enbati la lastan relnajlon de la linio.
Intertempe ekzistas fervoja ligo inter Kenjo kaj Ugando, preter Kisumu; per tio malgrandiĝis la graveco de la loko. Tamen estas ĉiutaga pasaĝera trajno al Najrobo, pli precize ĉiunokta; ĝi bezonas 14 horojn por ĉ. 300 km.
KOH
La vorto havas plurajn signifojn:
Kisumu
Trafiko
Aldone al la fervoja stacio la urbo havas ankaŭ flughavenon, kiu situas okcidente de ĝi, trans eta golfo de la lago. Pramoj sur la lago trafikas al aliaj havenoj, ankaŭ en Tanzanio kaj Ugando.
La longdistancaj vojoj A1 (de sud-oriento al nordo) kaj B1 (de sud-oriento al okcidento) pasas tra la urbo. B1 okcidente transiras golfeton de la lago sur ponto kaj atingas Ugandon, direkte al Kampalo. A1 iras norden tra tuta Kenjo kaj atingas Sudanon.
Pliaj informoj
Kisumu havas oficialan urbo-amikecon kun Cheltenham en Britio kaj ĝemelecon kun Roanoke en Virginio.
Ĉiu tria loĝanto de Kisumu estas aidosulo; tio estas (negativa) rekordo.
Tamale
estas grandurbo, regiona ĉefurbo kaj diocezo en Ganao.
Historio
En la paseo estis tie grupo da apartaj vilaĝoj. Ili unuiĝis por esti urbo, tial en la urbo oni vidas ofte vilaĝajn kabanojn.
Klimato
En la temperaturo tage varias inter 28 kaj 43 °C, nokte 18-25 °C. La seka sezono daŭras inter novembro-marto. Jare pluvas po 1100 mm.
Trafiko
havas flughavenon. En la urbo kruciĝas 2 enlandaj ĉefvojoj laŭ oriento-okcidento kaj nordo-sudo. En la urbo la aksterlandanoj uzas taksiojn, la loĝantoj biciklojn aŭ motorciklojn.
Saint-Berthevin (Mayenne)
Saint-Berthevin estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Berthevinois.
(13890) 1186 T-2
(13890) 1186 T-2 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Beatriz Enríquez de Arana
Beatriz Enríquez de Arana (Santa María de Trassierra, Kordovo, 1465 - samloke, 1522) estis kunulino de Kristoforo Kolumbo, kaj patrino de ilia filo Hernando Colón.
Beatriz Enríquez de Arana, kiel orfino, loĝis kun sia kuzo kaj laboris kiel teksistino. Kristoforo Kolumbo kaj ŝi neniam geedziĝis, sed je sia morto Kolumbo heredigis al ŝi sian havaĵon kaj faris, ke lia unua filo, Diego, traktu ŝin kiel veran patrinon. Ili havis unu filon, nome Hernando Colón (nomita same Fernando fare de kelkaj fontoj), kiu veturis kun sia patro al Ameriko en lia kvara vojaĝo kaj kiu poste verkis la Historia del Almirante Don Cristóbal Colón, nome biografio de sia patro eble tro laŭdema.
Ĵurasio
Ĵurasio estas la dua (meza) epoko de la geologia erao mezozoiko. Tiel nomiĝas ankaŭ la ŝtonaĵ-tavolo, kiu formiĝis en tiu tempo. Ĵurasio, kiu subdividiĝas je liaso (ankaŭ: suba ĵurasio), dogero (meza ĵurasio) kaj malmo (supra ĵurasio), komenciĝis antaŭ proksimume 199 milionoj kaj finiĝis antaŭ proksimume 145 milionoj da jaroj, kiam komenciĝis kretaceo.
Dum ĵurasio aperis vostaj amfibioj, grandkorpaj dinosaŭroj, prabirdoj, flugantaj reptilioj, rampuloj; abundis en la epoko amonitoj kaj maraj rampuloj. Tiam komenciĝis la regado de dinosaŭroj.
Dum frua ĵurasio disrompiĝis la praa kontinentego Pangeo je la partoj Nordameriko, Eŭrazio kaj Gondvano. En malfrua ĵurasio ankaŭ Gondvano dispeciĝis.
La ĵurasia klimato estis varma.
La deveno de la esprimo
La vorto Ĵuraso/ĵurasio origine devenas el la kelta lingvo (ĵor = arbaro). Ĵuraso estas la nomo de montaro en Svislando kaj Francio. Unue Alexander von Humboldt enkondukis en 1795 la esprimon "ĵurasia ŝtonaĵo" por la nomdona kalkŝtonaĵo el la svis-franca Ĵuraso. Poste la esprimon enkondukis Alexandre Brongniart (1829) por karakterizi la geologian ŝtonformacion Ĵurasio.
São José dos Campos (mikroregiono)
La mikroregiono de São José dos Campos estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas ok municipojn.
Commewijne
La distrikto Commewijne estas unu el 10 distriktoj de Surinamo. Sur areo de 2 353 kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2012 vivis 31 420 loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de 13,4 homoj po kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Nieuw-Amsterdam.
Tomoyasu Ando
Tomoyasu Ando (安藤 智安, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Avispa Fukuoka kaj Omiya Ardija.
Paweł Holszański
Paweł Algimunt Holszański blazono Hippocentaurus (naskiĝis en 1490, mortis la 4-an de septembro 1555 en Vilno) – litova princo, de 1507 episkopo de Lucko, de 1536 episkopo de Vilno. Diplomito de Jagelona Universitato. Aktiva kontraŭulo de reformacio.
Kovrita ponto
Kovrita ponto estas  ponto kun enfermitaj flankoj kaj tegmento, ofte ebligante nur ununuran  vojspuron por la trafiko. La plej multaj kovritaj pontoj estas ellignaj; kelkaj pli novaj estas el ŝtalbetono aŭ metalo kun vitraj flankoj. Ili estis konstruitaj ĉefe en la 19-a jarcento; la kovritaj pontoj ofte funkcias kiel eminentaj lokaj famaĵoj kaj longe altiris la atenton de historiaj konservistoj.
La kovraĵoj funkcias kiel veteroprotektiloj super la trafikata parto de la strukturo. Ekzemple, ponto konstruita tute el ligno, sen iu protekta tegaĵo, povas elteni 10 ĝis 15 jarojn. Konstruistoj malkovris, ke se la subkonstruaĵoj de la ponto estas protektitaj kun tegmento, la ponto povus elteni 70 aŭ eĉ 80 jarojn. Ekzistas kovritaj pontoj, kiuj estis renovigitaj uzante ŝtalbetonajn bazojn kaj ŝtalajn partojn por teni kroman pezon kaj anstataŭigi la originajn subtenajn lignojn. Kelkaj kovritaj pontoj, kiel ekzemple tiuj en Newton Falls, Ohio kaj Elizabethton, Tennessee, ambaŭ en Usono, ankaŭ havas integran kovritan piedvojon.
Jan Rambousek (pentristo)
Jan RAMBOUSEK (1895-1976) estis ĉeĥa pentristo kaj grafikisto. Li naskiĝis la 24-an de majo 1895 en Prago. Li estis lernanto de AVU (Akademio de Belartoj - ĉeĥe Akademie Výtvarných Umění) ĉe profesoro Preisler, Nechleba kaj post renverso (ekde 1915 - 1918 soldato en kampo) en speciala sekcio ĉe profesoro Švabinský. En la jaroj 1921 kaj 1922 li studis en Parizo en grafikaj sekcioj en École des Beaux Arts ĉe profesoro Waltner. Estiĝas la tuta vico da grafikaj folioj, gravuraĵoj kaj kolorigitaj litografioj. Ekde la jaro 1923 li estis asistanto de profesoro Švabinský en AVU en grafika speciala sekcio. Li havis studajn vojaĝojn tra la tuta mondo kaj li havis vicojn da ekspoziciojn en Ĉeĥio kaj eksterlande.
Barbadosa Nigraventrulo
La Barbadosa Nigraventrulo aŭ en angla Barbados Blackbelly estas raso de aldomigitaj ŝafoj kiu estis disvolvigita en Karibio. Kvankam plej verŝajne la Barbadosa Nigraventrulo havas elafrikajn praularon, ŝjnas klare ankaŭ, ke la raso, kiel ĝi estas nuntempe, estis disvolvigita fare de la popolo sur la insulo el ŝafoj alportitaj de ŝipoj tre frue en la periodo tuj post la unua alveno de eŭropanoj. Tiu raso estas bredata ĉefe por viando nome ŝafaĵo.
Karakteroj
Barbadosa Nigraventrulo kapablas toleri varmon kaj montras pli da stamino ol plej ŝafrasoj. Ili havas rapidajn krurojn kaj je multaj manieroj ili similas al cervoj. Ili estas "harŝafoj," kio signifas ke ili ne kreskas lanon sed havas krispan haron anstataŭe. Se ili estas bredataj en pli malvarmaj klimatoj, il ofte disvolvigas lanan subtavolon kiun ili mudas printempe.
La Barbadosa Nigraventrulo povas reproduktiĝi la tutan jaron malkiel plej aldomigitaj ŝafoj. Ĉar ili estas pli malgrandaj kaj pli malrapide kreskantaj ol plej lanŝafoj, ili ne estas bona elekto por komerca produktado. Tamen, estas forta merkato por ties ledo kaj mildgusta viando (ŝafaĵo).
38976 Taeve
38976 Taeve estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana amatora astronomo Gerhard Lehmann elde la Publika Observatorio de Drebach (Saksio, Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de populara germana bicikladvetkuristo Gustav Adolf Schur, pli konata kiel Täve (transkribita Taeve). Li gajnis la Kuron de la Paco (sporta evento, kiu okazis en Germanio, Pollando kaj Ĉeĥoslovakio) en 1955 kaj 1959 kaj fariĝis Monda Ĉampiono en voja bicikla konkurso en Reims (1958) kaj Zandvoort (1959).
17656 Hayabusa
17656 Hayabusa estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Koatlikue
Koatlikue aŭ Coatlicue, el (naŭatla) Koatlikue [|koːaːˈtɬíːkʷe] cōātlicuē, kiu havas serpentaj jupon, el cōātl, serpento; ī-, ŝia; cuē(itl), jupo; -eh, kiu havas, en la azteka mitologio estas la diino de la fekundeco, patronino de la vivo kaj de la morto, gvidistino de la renesanco, la patrino naskanta de Huitzilopochtli, tiu diino ricevis ankaŭ la nomojn Tonāntzin 'nia (to-) patrino (nān-) venerata (-tzin) kaj Teteōīnān 'patrino (nān-) de la diinoj (teteō-)', kaj ŝi estis venerata tiel kiel la patrino de los dioj. Inter aliaj atributoj, ŝi estis reprezentata kiel virino vestanta jupon el serpentoj. Ŝi havas falintajn mamojn, kiuj simbolas la fekundecon kaj kolringon el manoj kaj homaj koroj kiuj estis elŝiritaj el la viktimoj de ŝiaj hombuĉadoj. Lia edzo estis Mixcoatl.Koatlikue, patrina diino, estas klara ekzemplo de la dueco sur kiu la antaŭkolumba kosmogonio ŝajne baziĝas, nome la esenca rilato inter vivo kaj morto, nome du flankoj de la sama koncepto. La reprezento plej konata de Koatlikue kiu aperas en la supra bildo, troviĝas en la Nacia Muzeo de Antropologio de Meksikurbo. Ŝi montriĝas kun la karaktera serpentojupo, sed tamen videblas serpentoj tra la tuta monumento eĉ anstataŭante partojn de la anatomio. La kapo estas anstataŭata pere de du serpentoj kiuj troviĝas, simbolo de la dueco kiu kreante sin komencigis la tutan universon; alia referenco estas la maskitaj artikoj (kun vizaĝoj). En la bazo, ekster la vidkapablo de la vizitanto estas Tlaltekuhtli, subtenante du kraniojn en la plandoj de la kalkanoj de la diino.
17656 Hayabusa
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la kosmosondilo Hajabusa (aŭ MUSES-C) disvolvita de JAXA kaj ISAS kaj lanĉita en 2003. Tiu kosmosondilo vojaĝis al 25143 Itokawa por kapti specimenojn da surfaca materialo. Tranpontinte multenombrajn malfacilaĵojn, Hajabusa fine revenis teren en 2010 kun eroj da surfaca materialo.
Koatlikue
Mito
Koatlikue estis patrino de la [Centzon Huitznáhuac] kvarcent surianoj, nome dioj de la sudaj steloj, same kiel de la diino Kojolksauhki, kiu regis siajn fratojn. Ŝi loĝis sur la monteto Koatepek, kie pentis; ŝi zorgis pri balaado. Iam, dum ŝi balais, falis el la ĉielo belan plumaron, kiun ŝi kolektis kaj metis en sian sinon. Kiam ŝi finbalais, ŝi serĉis la konservitan plumaron, sed ŝi ne trovis ĝin. En tiu momento, ŝi gravediĝis por la dio Huicilopoĉtli. Tiu mistera gravedigo ofendis siajn aliajn kvarcent filojn (la "Centzon Huitznáhuac") kiuj, instigitaj de sia fratino Kojolksauhki, decidis mortigi sian senhonorigitan patrinon.
Sed Huicilopoĉtli naskiĝis komplete armita kaj neniigis siajn stelajn gefratojn. Li fortranĉis la kapon de sia fratino Kojolksauhki kaj ĵetis ĝin al la ĉielo kie ĝi iĝis la Luno dum la disŝirita korpo falis ĝis la bazo de la monteto. Tiu rakonto restis reprezentata en la Plejgranda Templo de la ceremoniejaro de Tenoĉtitlano. La granda piramido kronita per la templo de Huicilopoĉtli reprezentis la Koatepek (ĉirkaŭita de serpentokapoj el ŝtono), kaj je ties bazo kuŝis la monolito de la Kojolksauhki disirita. La homaj oferbuĉadoj okazis sur la pinto de la piramido kaj referencis al la antikva mito ĉar la korpoj de las viktimoj devis ruli malsupren same kiel la korpo de la diino Kojolksauhki.
Historia urboparto de Ouro Preto
La historia urboparto de Ouro Preto troviĝas en la subŝtato Minas Gerais, Brazilo. Ĝi estis fondita per la kuniĝo de ĉeurboj fonditaj de la bandeirantes, en 1711.
La urbo Ouro Preto estis la unua brazila loko listigita kiel Monda heredaĵo de Unesko, en la jaro 1980. Antaŭe ĝi estis deklarita kiel heredaĵo de la Ŝtato en 1933 kaj nacia monumento en 1938. Inter la ĉefaj monumentoj de Ouro Preto troviĝas pluraj preĝejoj, muzeo kaj la municipa teatrejo.
Kaptuko
Kaptuko estas triangula aŭ al triangulo faldita teksaĵo, per kiu oni (plej ofte virinoj) kovras la kapon. Oni povas ĝin diversmaniere porti kaj fiksi sur la kapo. Ĝi estas portata pro klimato, higieno (kuirejo, hospitalo), modo, tradicio, religio, kulturo.
La kaptuko povas esti el diversaj teksaĵoj, diverse ornamita.
Historio
La portado de kaptuko iĝis kutima kaj en la kristana kulturmondo kaj en la islama.
La kaptuko por virinoj estas deviga en Irano (2008) kaj grandparte en Sauda Arabio
Montefalcone Appennino
Montefalcone Appennino estas komunumo de Italio.
Villalba de la Loma
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,06 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 46 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 83 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Martin Ruland la Juna
Marteno Rulando la Juna (1569-1611) estis germana kuracisto kaj alkemiisto, fondinto de la Kemiatrio aŭ iatrokemio, filo de Marteno Rulando la Maljuna, kaj samkiel lia patro, sekvanto de Paracelsus.
Villalba de la Loma
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Martin Ruland la Juna
Vivo
Post fari la unuajn studojn en la lernejo de Lauingen, nune konata kiel Albertus-Gymnazium, li studis Medicinon en la Universitatoj de Tübingen, Jena kaj Bazelo. Post sia doktoriĝo en Bazelo, en 1592, li estis nomumita kuracisto en la publika servo de Regensburgo. En 1607, la aŭstra arkiduko Matiaso la 1-a (1657-1619) indikis lin kiel kuracisto en la kortego kaj poste kiel persona kuracisto de la imperiestro Rudolfo la 2-a (1552-1612), en Prago, kiu forte interesiĝis pri la alkemiaj kaj astrologiaj konoj de Rulando. En 1608, la imperiestro Rudolfo la 2-a donis al nobelan titolon.
Villalba de la Loma
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Diego Colón
Diego COLÓN y Perestrelo (Porto Santo aŭ Lisbono, 1479 aŭ 1480 - La Puebla de Montalbán, 1526) estis la 2-a admiralo "de la Mar Océana", 2-a vicreĝo "de las Indias" kaj 2-a guberniestro "de las Indias". Filo kaj sukcedanto de Kristoforo Kolumbo en la admiralitato, vicreĝado kaj regado "de las Indias" (de Hindioj, nome Ameriko), kun sidejo en Santo Domingo, nuna ĉefurbo de la aktuala Dominga Respubliko.
Villalba de la Loma
Historio
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo kaj la turo.
Diego Colón
Li estis filo de Kristoforo Kolumbo kaj de lia edzino Filipa Moniz. Kiam Kolumbo eliris al Kastilio, lasis sian filon Diego en Portugalio kun lia patrino, Filipa; post ĝia morto, Diego veturis al Kastilio kun sia patro, kaj ekloĝis en San Juan del Puerto, kie la infano estis akceptita ĉe sia onklino Briolanja Moniz kaj ŝia edzo, Miguel Muliart.
Lia patro dediĉis sin al serĉado de patroneco por sia projekto kaj establis rilaton kun Beatriz Enríquez de Arana, kiu naskis la duonfraton de Diego, nome Hernando Colón, en 1488. Dum kelkaj jaroj, Diego Colón servis kiel paĝio al la Katolikaj Gereĝoj.
Post la morto de sia patro Kristoforo, en majo 1506, Diego Colón iĝis heredanto de liaj privilegioj en Ameriko. Tamen, la reĝo Fernando la Katoliko nur nomis lin guberniestro de Hispaniolo en 1508. Samjare li edziĝis al María Álvarez de Toledo, kaj tiel la familio Colón interplektiĝis kun unu el la plej altrangaj nobelaj hispanaj familioj. El 1509 li enposteniĝis kaj poste eniris en longdaŭraj juraj procesoj por defendo de la familiaj interesoj. El Hispaniolo li helpis la migradon de hispanoj al la aliaj insuloj de Karibio: li proponis kreadon de nova socio dividita en sociaj klasoj, dum aliaj hispanoj, de monarkia flanko, defendis pli egalecajn novan socion. Tio rezultis en gravaj internaj konfliktoj, post kio li estis elpostenigita, reenpostenigita kaj definitive elpostenigita fare de la imperiestro Karlo la 5-a. Li plurestis ĉe la kortego dediĉe al siaj procesoj.
Saint-Germain-le-Fouilloux
Saint-Germain-le-Fouilloux estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Germinois.
Venusa atmosfero
La atmosfero de Venuso estas la tavolo de gasoj ĉirkaŭantaj Venuson. Ĝi estas pli densa kaj dika ol tiu de la Tero. La temperaturo k aj la premo ĉe la surfaco estas respektive je 740  K (estas proksimume 470   °C ) kaj je 93 baroj. La netravideblaj nuboj entenantaj sulfitan acidon flosas en la atmosfero kaj, pro ili, la optika observado de la surfaco tute neeblas. La informoj koncerne la topografio de Venuso estis konataj ekskluzive per bildigo radara. La ĉefaj atmosferaj gasoj de Venuso estas dioksido de karbono kaj nitrogeno. La aliaj gasoj aperas nur spure.
La atmosfero de Venuso estas en stato de rapidega rotacio. La tuta atmosfero ĉirkaǔiras komplete la planedon dum nur kvar teraj tagoj, pli rapide ol la sidera tago de Venuso kiu daǔras 243 terajn tagojn. La ventoj blovas ĉirkaǔ 100 m/s. Apud ĉiu poluso, anticiklona strukturo estas observebla kiun oni nomas polusa vortekso. Ĉiu vortekso entenas du centrojn kaj similas al rekonebla So formo. .
Male al la Tero, Venuso ne havas magnetan kampon. Ĝia anstataŭanto estas la jonosfero kiu rolas kiel limo inter la atmosfero unuflanke kaj aliflanke la spaco kaj la suna vento. Tiu tavolo jonizita protektas Venuson de la suna magneta kampo, donante al Venuso propran magnetan ĉirkaǔaĵon. La plej malpezaj gasoj, kiel la akvo, trairantaj la jonosferon estas senĉese detruitaj pro la suna vento  Oni pensas nuntempe ke la atmosfero de Venuso estis, antaŭ kvar miliardoj da jaroj, simila al tiu de la Tero kun likva akvo ĉe la surfaco. La forceja efiko  kaŭzis la vaporiĝon de la akvo kaj pro tio ŝajnigus la kreskon de la kvanto de aliaj forcejaj gasoj.
Kvankam la etoso ĉe la surfaco estas vere malagrablaĉega, la atmosferaj premo kaj temperaturo je proksimume 50   km surper la surfaco de la planedo estas preskaŭ la samaj kiel tiuj de la Tero. Pro tiu simileco, tiu alta tavolo de la atmosfero estas la regiono kiu plej similas al la teraj kondiĉoj en la sunsistemo, eĉ pli ol la surfaco de Marso.
Kaspar Glatz
Vivo
Nenio konatas pri lia frua vivo. En 1523 li venis al Wittenberg kaj la saman jaron aŭ unu jaron poste li doktoriĝis pri teologio. Ŝajne li ankaŭ prelegadis en Wittenberg. Mallonge pli malfrue oni sendis lin al Orlamünde kies komunumo estis en kontaktoj kun la arkidiakonujo de Kastelkirko wittenberga: la arkidiakono enspezis monon sed devis zorgi pri la vikarieco en Orlamünde. Post kiam Karlstadt kiu mem vikariis devis forlasi la postenon Glatz nomumitis lia posteulo en la 27.8.1524. Alveno lia kaj ekdeĵoro estis en la dua duono de oktobro 1524.
Venusa atmosfero
Unue pro la simileco de premo kaj de temperaturo kaj due ĉar la strukturo de la aero kiun ni spiras (21 % oksigeno, 78 % nitrogeno), rolas kvazaŭ gaso kiu havas porteblecojn en la Venusa atmosfero kiel heliumo en la Tera atmosfero, tiu alta tavolo de venusa atmosfero estis proponita kiel eko por la esploro kaj la koloniado de la planedo.
Miklós Móricz
Miklós MÓRICZ [mOric] estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, statistikisto, publicisto. Li naskiĝis en Prügy la 7-an de decembro 1886 kaj mortis la 5-an de majo 1966. Li estis la pli juna frato de verkisto Zsigmond Móricz.
Kaspar Glatz
Fonto
"Glatz, Kaspar", ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 9 (1879), p. 220–221, (tie ĉi interrete)
Miklós Móricz
Kariero
Miklós Móricz akiris diplomon pri jur- kaj ŝtatscienco en Budapeŝto. Kiel politika elmigranto li alvenis en Rumanujon kaj fariĝis redaktoro de la gazeto Brassói Lapok (1923-28). Reveninte en Budapeŝton, li estiĝis fondinto-ĉefredaktoro de revuo STUD (Statisztikai Tudósító) (Statistika Sciigilo).
Venusa atmosfero
Observoj kaj mezurado de la Tero
En 1761, rusa multfakulo Miĥail Lomonosov observis arkon de lumo ĉirkaŭanta la parton de Venuso de la disko de la Suno komence de la elirfazo de la transito kaj finis ke Venuso havas atmosferon. En 1940, Rupert Wildt kalkulis ke la kvanto de CO2 en la Venusa atmosfero altigus surfactemperaturon super la bolpunkto por akvo. Ĉi tio estis konfirmita kiam Mariner 2 faris radiometrajn mezuradojn de la temperaturo en 1962. En 1967, Venera 4 konfirmis ke la atmosfero konsistis ĉefe el karbondioksido.
Orko (Mez-Tero)
Tiu ĉi artikolo estas pri fantastaj estaĵoj; estas artikolo pri la romia dio Orko.
KON (apartigilo)
La vorto havas plurajn signifojn:
Venusa atmosfero
Dinamiko
La dinamiko de la Venusa atmosfero estas regita de tri ĉefaj fenomenoj.
Verbjaĵ
Verbjaĵ, ukraine Верб'яж, hungare Verebes [verebeŝ] estas malgranda unuigita vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Volovec. Ankoraŭ 2 vilaĝetoj apartenas al la municipo.
Situo
Verbjaĵ situas de Niĵnij Vorota je 5 km-oj laŭvoje al la Verecka montpasejo.
Historio
En 895 7 hungaraj kaj ankaŭ aliaj gentoj tie komencis enpenetri en la Karpatan basenon. Nova vilaĝo naskiĝis en 1889. Tiam vilaĝetoj Hlubokpatak, Petruszovica kaj Verbiás formis novan vilaĝon, kies nomo estis unu el la fondintoj Verbiás. Pro la hungariga politiko Verbiás ricevis hungarecan loknomon (Verebes) supozeble en 1903. En 1910 vivis en Verebes 562 loĝantoj (rutenoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Alsóverecke, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Verbjaĵ. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Famuloj
En la iama Verbiás naskiĝis hungara bestokuracisto Ákos Azary.
Orko (Mez-Tero)
Orko estas ano de malica specio en Mez-Tero, laŭ la verko La Mastro de l' Ringoj. Ili estis breditaj el kaptitaj elfoj. Ilia karaktero ne estas nepre malica, sed ili estas vole-nevole servantoj de la malbono.
Orkoj malbone eltenas plenan sunlumon kaj tial aktivas precipe dum nokto.
Uruk-hajoj estas tribo da tre fortaj orkoj, kiuj ankaŭ pli bone eltenas sunlumon, tamen ne ŝatas ĝin. Ili kutime servas kiel batalistoj.
La Mondo de Hieraŭ (aŭtobiografio)
La Mondo de Hieraŭ (Die Welt von Gestern) estas aŭtobiografia romano de la aŭstra aŭtoro Stefan Zweig. La verkado de la libro komenciĝis en 1934, en la tempo de la nazia pliiĝo. Dum la verkado, en 1938, Zweig translokiĝis de Aŭstrio al Anglio, kaj poste ankaŭ al Brazilo. La libro estis verkita per la unua ekzemplero manskribita, kaj estis sendita al la eldonejo la tagon antaŭ la komuna memmortigo de Zweig kaj lia dua edzino, la 22-an de februaro 1942. La libro estis publikigita en aprilo 1943.
La libro priskribas la vivon de Zweig tra la evoluo de Eŭropo ekde infanaĝo. Zweig, pri kiu Eŭropo estis lia vivcentro, priskribas sian junecon en la kultura kaj prospera Vieno. La libro priskribas la vivon de Zweig tra la jaroj, lian laboron ĉe eldonejo kaj kio okazas en Eŭropo, kaj fine, laŭ Zweig, la "formorton" de la eŭropa civilizo kiel li konis sian tutan vivon.
Zweig ankaŭ priskribas renkontojn kun figuroj honoritaj de li, kiel Hugo von Hofmannsthal, Theodor Herzl, Sigmund Freud, Emile Verhaeren, Maksim Gorkij kaj pliaj.
Gronlanda Traktato
La Gronlanda Traktato estas traktato modifanta la traktatojn starigantajn la eŭropajn komunumojn rilate al Gronlando. Akirinte sian aŭtonomecon disde Danio en 1979, la gronlandanoj elektis forlasi la EEK per referendumo la 23an de februaro 1982. Interalie temas pri reteni totalan kontrolon de iliaj fiŝaj rimedoj. Danio tiam prezentis projekton por la revizio de la traktatoj starigantaj la eŭropajn komunumojn cele al ĉesigo de la apliko de ĉi tiuj traktatoj en Gronlando. Subskribita la 13-an de marto 1984 en Bruselo (kaj ekvalidinta la 1-an de februaro 1985), ĝi adaptas la aplikon de eŭropaj traktatoj sur la teritorio de Gronlando. Gronlando estas inkluzivita en la listo de transmaraj teritorioj asociitaj kun Eŭropa Unio. Aldona protokolo aneksita al la traktato difinas kelkajn sendevigojn pri fiŝkaptado. La eŭropa ekonomia komunumo devontigas importi fiŝkaptajn produktojn sen akcizo; kondiĉe ke la aliro de eŭropaj fiŝkaptistoj al gronlandaj akvoj estu konsiderata kontentiga.
Zavadka (distrikto Volovec)
Zavadka, ukraine Завадка, hungare Rákócziszállás [rAkOcisAlAŝ] estas ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec, en municipo de Verbjaĵ.
Historio
La unua mencio okazis en 1630 en formo "Zavodka". Francisko Rákóczi la 2-a tie faris manifeston 1703. En 1899 memore al la manifesto la vilaĝo ricevis novan loknomon Rákócziszállás. En 1910 vivis tie 790 loĝantoj (646 rutenoj, 134 germanoj, 10 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Alsóverecke, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Zavadka. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ryuji Kawai
Ryuji Kawai (河合 竜二, n. ) estas japana futbalisto.
Douglas Aircraft Company
Historio
En 1934, Douglas fabrikis dumotoran transportaviadilon DC-2. Surbaze de DC-2, en 1936 la kompanio fabrikis pligrandigitan modelon, Douglas DC-3. La DC-3 ricevis grandan popularecon por sia rendimento, kaj dum la Dua mondmilito pli ol 10,000 aviadiloj estis produktita. Post la Dua mondmilito, Doulgas daŭrigis ellaboron de piŝtmotoraj komercaviadilj kiel DC-4 kaj DC-6, DC-7.
En fino de 1950-aj jaroj, la pasaĝeraviadiloj kun jetmotoro aperis en merkato. Douglas prezentis DC-8, sed DC-8 estis malsupera ol konkurantaj aviadiloj kiel Boeing 707. La nova komercaviadilo, DC-10 necesis financan buĝeton por prilaboro. La malkresko de defenda buĝeto pro Vjetnama milito ankaŭ influis al malbonigo de financkondiĉoj de Douglas. Douglas decidis kunfandigon kun McDonnell Aircraft en 1967, fondis McDonnell Douglas. Post la kunfandiĝo de McDonnell Douglas kaj Boeing en 1997, Nuntempe historia parto de Douglas estas konsistita en Boeing. Nuntempe Boeing uzas cirkan logon kun aviadilo, kiu estis uzata por Douglas.
Kantono Anderson (Teksaso)
Kantono Anderson estas kantono de la usona subŝtato Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis sume  loĝantojn. Laŭ la lasta censo de 2010, la oficiala ĉefloko kaj administra centro Palestine havis loĝantojn.
Geografio
Laŭ la Usona Popolnombrada Oficejo, la kantono havas suman areon de 2792 km². 2774 km² estas tero, kaj 18 km² (0,66%) estas akvo.
Demografio
Laŭ la 2000a censo la loĝantaro de kantono Anderson nombris 55 106. Inter ili 20,7% estis junulos de aĝo malpli de 18, 11,7% pli de 65 jaroj. 39,8% de loxantaro estis virinoj.
Rasa konsisto estis: 75,0% blankaj, 22,5% afrik-uzonaj, 0,7% indiaj, 0,7% aziaj, 14,6% hispandevenaj, 1,0% estis de du aŭ pli rasoj.
Mediana domanara enspezo en la kontono estis $13 838 kaj mediana familia enspezo estis $45 551. Pobra frakcio de loĝantaro estis 21,2%.
Vidu ankaŭ
Listo de kantonoj de Teksaso