cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kormorana fiŝkaptado
Kormorana fiŝkaptado estas tradicia fiŝkaptada metodo laŭ kiu fiŝkaptistoj uzas trejnitajn kormoranojn por fiŝkaptadi en riveroj. Historie, kormorana fiŝkaptado okazis en Japanio kaj Ĉinio el ĉirkaŭ 960 p.K. kaj registrita el aliaj lokoj tutmonde.
La tipoj de kormoranoj uzataj diferencas baze el la loko. En Gifu, Japanio, estas uzata la Japana kormorano (P. capillatus); Ĉinaj fiŝkaptistoj ofte uzas la ekzemplerojn de Granda kormorano (P. carbo). Oni uzas ankaŭ anhingojn (genro Anhinga), kiuj esta tre proksimaj parencoj de la kormoranoj por tia fiŝkaptada tekniko foje.
Estas registroj el formoj de kormorana fiŝkaptado okazinta en Peruo ekde la 5-a jarcento, nome almenaŭ 100 jarojn pli frue ol la registrita kormorana fiŝkaptado de Japanio.
Oberhoffen-sur-Moder
(jen france, origine germane kaj alemane Oberhofen aŭ pli formale Oberhofen an der Moder, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Ŝerco pri la hundo Mamomia
La plej kutima versio el la ŝerco estas tiu: Virino promenas kun sia hundo, nomita Mamomia. Dum la promenado, la hundo eskapas el la virino kaj malaperas. La virino serĉas la hundon, senrezulte, sed trovas policiston. "Pardonu min, policisto, Ĉu vi vidis Mamomian?" la virino demandas. Do, la policisto respondas "Ne, sed mi ŝatus vidi ĝin". Estas tri vidpunktoj kiuj kontribuas fari la situacion amuza: Unue kaj la plej evidenta, estas la eksplicita nomo de la hundo; due, la virino rilatas al sia hundo per ĝia nomo, forgesante ke la policisto ne povas koni ĝin; kaj trie, la neatendita kaj sensenca respondo de la policisto.
(9451) 1998 BE2
(9451) 1998 BE2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono) en la kadro de la projekto "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research).
Xorg
Xorg aŭ X.Org estas servilo por la fenestra sistemo X. Ĝi aplikas plej ofte la protokolon X11. Uniksaj sistemoj kutimas apliki Xorg kiel X-servilon.
X.Org estas malferm-koda programo, uzata en la distribuaĵoj de Linukso kaj BSD.
Fotoș
Fotoș (hungare: Fotosmartonos ) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Sfântu Gheorghe. Administre ĝi apartenas al la komunumo Ghidfalău.
Loĝantaro
En la censo de 2002 el la 364 loĝantoj 363 deklaris sin etnaj hungaroj ; 362 deklaris la hungaran sia precipa lingvo.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1407. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
Gravaj personoj
= Eksteraj ligiloj =
Nova Siri
Nova Siri estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Matero. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Canna (CS), Nocara (CS), Rocca Imperiale (CS), Rotondella kaj Valsinni.
Discus scutula
Discus scutula estas specio de malgrandaj, surteraj, pulmohavaj helikoj en la familio Diskedoj.
Teodoro Beza
Théodore DE BÈZE (naskiĝis la 24-an de junio 1519 en Vézelay, mortis la 13-an de oktobro 1605 en Ĝenevo) estis franca teologo kaj kalvinisto.
Junaĝaj jaroj
Li naskiĝis en Vézelay en familio kiu ekspluatis arĝentajn minojn. Lia patro, Pierre de Bèze, reĝa guvernisto de Vézelay, devenis el grava burgonja familio ; lia patrino, Marie Bourdelot, estis konata pro sia donemo. Lia patro Théodore havis du fratojn : unu, Nicolas, estis membro de la Pariza parlamento ; la alia, Claude, estis abato de la cisterciana monaĥejo de Froimont en la episkopujo de Beauvais. Nicolas estis fraŭlo célibataire kaj, dum vizito en Vézelay, li fariĝis tiel kontenta pri Théodore, ke kun la permeso de liaj gepatroj, li lin kondukis al Parizo, por ke li estu tie instruita. El Parizo, Théodore estis sendita al Orléans en decembro 1528 pour ricevi la instruadon de la fama germana humanisto Melchior Wolmar. Li estis akceptita en la domon de Wolmar, kaj la tagoj kiam tio okazis estis poste festita kiel dua naskiĝtago.
La juna Théodore de Bèze baldaŭ sekvis sian mastron al Bourges, el kie volis lin la dukino Marguerite d'Angoulême, fratino de Francisko la 1a. Bourges estis en Francujo unu el la lokoj, kie blovis plej forte la vento de la Reformacio. Kiam, en 1534, Francisko la 1a publikigis sia dekreton kontraŭ la novaĵoj en la Eklezio, Wolmar revenis en Germanujon, dum laŭ la deziro de lia patro Bèze revenis al Orléans por studi la juron, kion li faris dum kvar jaroj (1535-1539). Tiu okupado lin allogis malmulte; li preferis la legadon de la klazikaj aŭtotoj de la Antikvaĵo, aparte Ovido, Katulo kaj Tibulo. Li estis diplomita en juro la 11an de aŭgusto 1539 kaj, konforme kun la deziro de lia patro, iris la Parizo, kie li komencis praktiki. Liaj gepatroj jam obtenis por li du beneficojn, kies enspezoj estis je 700 oraj kronoj ĉiujare; kaj lia onklo romesis fari lin sia sukcedonto.
En Parizo, Bèze pasigis du feliĉajn jarojn kaj obtenis gravecon en la belatraj rondoj. Por savi sin el la multaj tentiĝoj, kiuj lin ĉirkaŭis, li fianĉiĝis en 1544 kun junulino de simpla deveno, Claudine Denoese, prometante fari tiun devontigon publika, tuj kima la cirkumstancoj tio ebligos. Li publikigis latinan poemaron, Juvenilia, kiu lin faris fama, kaj li estis opiniata unu el la plej bonaj aŭtoroj en latina poezio de sia tempo.
Iojib
Iojib [joĵib] (hungare: Józsefháza joĵefha:za, germane: Josefhausen) estas vilaĝo en Rumanio orient-nordoriente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al Medieşu Aurit.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1490. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szatmár).
Jarosław (Antaŭkarpatio)
Jarosław estas urbo en la provinco aŭ historie vojevodio Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de la ankaŭ samnoma distrikto Jarosław. Fine de en la urbo vivis.
Leganiel
Leganiel [legaNJEL] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Temas pri tipa kastilia vilaĝo, situa en la Kvenka Alkario, el kiu elstaras ties tipaj blankaj domoj de manĉa stilo, ties malfruromanika preĝejo, kaj pro ties situo sur alto, ties rigardejo al la valo ĝis la rivero Taĵo kaj al la ebenaĵo kiu etendas al la montaro de Madrido. Ĝiaj teroj estis nomitaj "de pan llevar" (Panporteblaj), tio estas, produktantaj de tritiko, hordeo, sekalo kaj aveno, iom da oleo kaj iam iom da vitoj. Ĉefa enspezo devenis tradicie el agrikulturo kaj iam el la fabrikado de varoj el sparto nome ŝnuregoj, kovriloj, tapiŝoj ktp.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas leganito. La censita loĝantaro en 2016 estis de 186 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,12 loĝ/km².
Situo
Leganiel estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Alkario en la okcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 747 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 45,1 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°09′46″N 2°57′01″Ok. Leganiel estas situa je 95 km de Kvenko, la provinca ĉefurbo, je 26 km de Tarancón, plej proksima urbo, kaj je 83 km de Madrido, la ŝtata ĉefurbo.
Historio
La unua skriba referenco el tiu vilaĝo estas de 1553, ĉar la 21an de marto tiujare oni donis al ĝi la titolon de "Villa" fare de la princo Don Felipe, dokumento nuntempe malaperinta; tiele la vilaĝo sendependiĝis disde el Huete. Ŝajne estis pilorio kun verda kruco, nuntempe malaperinta. La vilaĝo apartenis al la Ordeno de Kalatrava.
La preĝejo havas romanikan strukturon kaj gotikan plafonon. La turo estas kvadrata baze kaj je ties teretaĝo estas granda baptujo romanika.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Leganiel kun pli ol 1,000 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Leganiel kie oni alvenis al la nunaj 186.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Leganiel havas bibliotekon, futbalejon, sportejon kaj multuzeblan stokejon.
Skjåk
La teritorio havas komunan limon kun.
Katedro (kristanismo)
Katedro estas substantivo kiu ricevis diversajn signifojn tre malsamajn depende de la epoka periodo. La termino devenas el la antikva greko: κάθεδρα (eldiru càthedra) kaj el la latina cathèdra, kun la signifo de "loko sur kiu oni sidiĝas", nome "seĝo", en referenco al iama seĝo kun dorsapiogilo utiligita de la filozofoj por lekcii.
Episkopa katedro
En la Katolika Eklezio la vorto indikas ankaŭ la tronon, sur kiu sidiĝas la episkopo, ĉi-kaze de Romo, nome la papo kiel videblas en la papa Baziliko Sankta Johano de Laterano. Ĝi estas la simbolo de la povo kaj de la respondeco de la episkopo.
Ekde la prakristana epoko, episkopa katedro estis poziciigita meze de la absido de la romaj bazilikoj. La preĝejo-sidejo de katedro estas la origina dioceza preĝejo kiu konservis la nomon kaj la memoron de la diocezo. Laŭ la origina principo, nur tiuj preĝejoj havis la titolon katedralo.
Laŭ pli ampleksa senco "katedro" indikas ankaŭ la funkcion de instruado de la episkopo kaj de la papo. Tio descendas el la antikca uzo, certe atestita en la Evangelioj laŭ kiuj la instruanto ne staris kiel ofte okazas hodiaŭ, sed parolis en pozicio “sidiĝa”.
La katoliga eklezio ĉiujare la 22-an de januaro celebras la liturgian feston de la Katedro de Sankta Petro en kiu atestiĝas la memoro pri la konfido-dono de Jesuo al la apostolo Petro kaj ties posteuloj proponi doktrinon kredendan kiel fidon firman kaj sekuran. Ĝuste el tiu signifo de katedro devenas la latina esprimo ex cathedra, por indiki la teologian neerararipovon de la papo.
Universitata katedro
Kun la naskiĝo de la universitatoj dum la eŭropa mezepoko la seĝoj, el kiuj la profesoroj instruis la lernantojn estis “katedroj” preskaŭ similaj aj tiuj episkopaj. En la 19-a jarcento la signifo estis jam metafora rilatigita al la graveco de la profesora ofico; hodiaŭ ĝi jam perdis la originan "sanktecon" kaj tute laikiĝis. Ankaŭ en aliaj kulturaj kampoj kie pro prestiĝaj motivoj "katedro" estas uzata, ĝi foriĝis el la sankteco de la “episkopa kaj papa katedro”.
Carranque
Carranque [karAnke] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Carranque" devenas el antaŭromia prefikso "kar", kiu signifas ŝtonon, plus la sufikso, same antaŭromia, "anke", kiu referencas al loko ŝtoneca. Antikve nomiĝis Carranque de Suso, por distingo el alia setlejo najbara nome Carranque de Yuso. Suso kaj yuso estis terminoj jam neuzataj kiuj signifas supre kaj malsupre respektive.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Carranqueños. La censita populacio en 2010 estis de 4.067 loĝantoj kaj la denseco estas de 162,68 loĝ/km². El la komenco de la 20a jarcento estis ĉirkaŭ milo da loĝantoj, sed poste oni malpliiĝis ĝis 700 ĉirkaŭ la 1970-aj jaroj; poste la populacio kreskiĝis multege ĝis 4,000 loĝantoj ĉirkaŭ 2010.
Situo
Carranque estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 665 m; je 41 km el Toledo, provinca ĉefurbo, kaj je 35 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 25 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°10′15″ N 3°53′49″ Ok.
Geografio
La municipo troivĝas situanta en la komarko de La Sagra kaj limas kun la municipaj teritorioj de Batres, Serranillos del Valle kaj Griñón en la provinco de Madrido, kaj kun Ugena, Illescas, El Viso de San Juan kaj Casarrubios del Monte en la provinco de Toledo.
Tra ĝia municipa teritorio fluas la rivero Gvadaramo, kaj diversaj rojoj enfluas en ĝin.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.
Historio
En 1085 Alfonso la 6-a konkeris la zonon kaj komencis la reloĝadon, unue en Carranque de Yuso sed poste oni movis pro sankialoj al pli alta zono nome Carranque de Suso.
La vilaĝo apartenis al la ordeno de la Templanoj sed poste ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano kiam en 1140 Alfonso la 7-a donis al ili la posedon de la kastelo de Olmos.
En 1509 formiĝis unuiĝon pri arbaroj kaj paŝtejoj inter la vilaĝoj El Viso, Carranque kaj Palomeque kaj la komandoro Iñigo López de Ayala. En la dua duono de la 16a jarcento la vilaĝo dependis administre de El Viso.
Listo de asteroidoj (166001–167000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 166001 ĝis 167000. La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Krom numeron, okazas, ke kelkaj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Henrik Prőhle
Henrik Prőhle naskiĝis la en Bratislavo (Ĉeĥoslovakio) kaj mortis la 19-an de januaro 2022.
Biografio
Henrik Prőhle apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li frekventis gimnazion en Budapeŝto, samtempe muziklernejon (1951-1956). Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1961. Lia ĉefinstruisto estis Ferenc Hartai, krome li partoprenis en majstrokurso de en:Aurèle Nicolet. Jam dum la studentaj jaroj li estis la unua flutisto (solisto) de orkestro de Hungaraj Ŝtatfervojoj, inter 1961-1996 de Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj filharmonia orkestro. Inter 1964 kaj 1971 li instruis en muzikarta mezlernejo en Győr, inter 1971-1975 en la sama urbo en kampuso de la Muzikarta Altlernejo (kiel docento), inter 1975-2006 en la Altlernejo sed en Budapeŝto. Li estis nomumita universitata instruisto en 1992, katedrestro post 4 jaroj. Li ricevis premiojn inter 1986 – 2006. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.
Triesen
Triesen [trizn] estas unu el la komunumoj de Liĥtenŝtejno. Ĝi havas 4,598 loĝantojn, ampleksas kaj estas la tria plej granda komunumo de Liĥtenŝtejno. Triono de la loĝantaro estas eksterlandana. La komunumo situas sude de Vaduzo; ĝi enhavas la plej sudan lokon de la lando, pli sudan ol la sud-okcidente de ĝi situanta komunumo Balzers. Ĝi limas al du svisaj kantonoj: okcidente al Sankt Gallen, sude al Grizono.
La komunumo konservas ne nur historian vilaĝan strukturon, sed ankaŭ teksejon el 1863, kiu atestas pri komenca industriiĝo.
Retejo: www.triesen.li
Trift-Glaĉero
Krome ekzistas glaĉero kun tre simila nomo, nome:
Eine Faust-Ouvertüre
La Faust-Ouvertüre d-Moll WV 59 [eo: Faŭsto-uverturo en d-minoro verkregistro 59] estas orkestroverko de Richard Wagner. Ĝi ekestis je la jarŝanĝiĝo 1839/1840; la unua prezentado okazis la 22-an de julio 1844 direktate de la komponisto en Dresdeno. Wagner priverkis sian komponaĵon en la jaroj 1843 kaj 1855; ĉi tiu versio estis unuafoje prezentata la 23-an de januaro 1855. La movimento-nomoj estas Sehr gehalten - sehr bewegt [Tre retenata – tre vigla].
Ekesto
En la tempo inter fine de 1839 kaj komence de 1840 Wagner decidiĝis, inspirite de la simfonio «Roméo et Juliette» de la franca komponisto Hector Berlioz same kiel de vizito de ekzercludoj de la 9-a simfonio de Ludwig van Beethoven, verki simfonion pri la Faŭsto-materialo. La komponaĵo tamen ne transpaŝis la unuan movimenton, kiu priskribas la soleco de Faŭsto en sia studoĉambro, same kiel skizoj por la dua movimento «Gretchen»; el la finfarita unua movimento fariĝis finfine la Faŭsto-uverturo. Konsilojn de Franz Liszt kaj ties Faŭsto-Simfonio komponita en 1854 influis priverkadon de la Faust-Ouvertüre fare de Wagner.
Pri la muziko
Karakteriza por la Faŭsto-uverturo estas ĝia gvidmotiva karaktero. Ĝia malrapida enkondukon stampas kontrabasoj kaj tubjoj. La ĉeftemo tenata en oktoj kaj kromataj interpaŝoj (kiu pli malfrue estis influonta la trian movimenton de la 9-a simfonio de Anton Bruckner) priskribas la animajn aflikojn de Faŭsto. La flankotemo de la lignoblovistoj siaflanke enhavas aludon al Gretchen. Nur je la fino la anima streĉo prezentata en la uverturo dissolviĝas en spiretan maĵoron.
Efiko
Hans von Bülow priskribis la temaron priskribitan de la Faŭsto-uverturo kiel «sufero de ĝenerale hova enhavo». La dresdena unua prezentado fare de Wagner same kiel vajmara unua prezentado en la jaro 1852 fare de Franz Liszt (ambaŭfoje en la unua versio) trafis sur pozitivan reeĥon; Ĉajkovskij ekzemple skribis en 1872: «La Faust-Ouvertüre estas la plej bona komponaĵo de Wagner kaj samtempe unu el la plej elstaraj verkoj de la germana simfonia literaturo». Sur kritiko la verko trafis tamen je la influhava muzikkritikisto Eduard Hanslick kaj aliaj kritikistoj de simfonia programmuziko.
73533 Alonso
73533 Alonso estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la Observatorio de Majorko en Costitx (Majorko, Hispanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la hispanan aŭtosportiston Fernando Alonso.
Jastarnia
Jastarnia estas urbo en Pomerio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al Jastarnia en distrikto Pucki.
Zălan
Zălan [zəlan] (hungare: Zalán zalan) estas komunumo en Rumanio norde de Sfântu Gheorghe. Administre ĝi apartenas al Bodoc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 793 loĝantojn (hungaroj), en 1992 626 ( hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
Herdecke
Koepchenwerk estas unu el la du unuaj, samtempe konstruitaj grandaj pumprezervaj akvoenergiaj centraloj en Germanio. Ĝi troviĝas ĉe Lago Hengstey en la urbo Herdecke en la Ruhr-Regiono. Posedanto de la centralo, kiu nomiĝas laŭ sia planinto Arthur Koepchen estas la konzerno RWE. La centralo estadas en funkcio ekde 1930.
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojoj kaj, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Le Bugue
(jen france, okcitane Albuga) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Dordogne (jen france, okcitane Dordonha), en la administra regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarlat-la-Canéda (france arrondissement de Sarlat-la-Canéda, okcitane Arrondiment de Sarlat e La Canedat) kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas buguois.
Olmeda de la Cuesta
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 34 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,47 loĝ/km².
Situo
Olmeda de la Cuesta estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Alkario en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 851 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 23,12 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°18′41″N 2°28′35″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Olmeda de la Cuesta kun 500 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Olmeda de la Cuesta kie oni alvenis al la nunaj 34.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte el maldekstra partio PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Malmultekostaj terenoj por novalvenintoj.
Pratempismo
Pratempismo estas la koncepto, laŭ kiu nacioj estas antikvaj, naturaj fenomenoj.
La pratempismon oni povas postspuri filozofie en la ideoj de la germana romantikismo, precipe en la verkoj de Johann Gottlieb Fichte kaj Johann Gottfried Herder. Laŭ Herder, la nacio estas la samo kiel lingvogrupo. En lia pensado, lingvo estas samsignifa kiel pensado, kaj ĉar oni lernas ĉiun lingvon en komunumo, do ĉiu komunumo devas pensi malsame. Tio sugestas ankaŭ, ke la komunumo havus konstantan naturon dum la tempodaŭro.
La pratempismo argumentas koncerne etnojn, ke “etnoj kaj naciecoj ekzistas, ĉar ekzistas tradicioj de kredo kaj agado rilataj al praaj objektoj kiel biologiaj faktoroj kaj precipe teritoria situo”. Tiu argumento dependas de koncepto pri parenceco, ĉe kiu anoj de etno kredas kundividi trajtojn, devenon aŭ kelkfoje eĉ sango-rilaton. “La pratempismo supozas, ke la etna identeco post sia konstruiĝo estas fiksita.”
David Kugultinov
David Nikitiĉ KUGULTINOV (Давид Кугультинов; –  en Elista) estis kalmuka poeto kaj socia aganto.
Aŭtoro de pli ol 80 poemlibroj, i.a. «Бунт разума» (Ribelo de racio).
Guess
Guess Inc. (stiligita kiel GUESS aŭ Guess?) estas usona vesto-entrepreno kun sidejo en Losanĝeleso, kiu ankaŭ vendas brakhorloĝojn, ornamaĵojn kaj parfumon.
Historio
La entrepreno estis fondita en 1981 fare de la el Maroko devenintaj sefardaj fratoj Maurice kaj Paul Marciano kaj havis en la komenco grandajn reputaciajn problemojn pro la malbonaj laborcirkonstancoj ĉe sub-entreprenoj. En oktobro 1997 ĝi eĉ estis celo de la video Rage Against the Machine (Kolero Kontraŭ la Maŝino). Malgraŭ tio la entrepreno daŭre kreskis, ne laste pro la enmeto de erotikaj reklamokampanjoj, i. a. kun Claudia Schiffer. Ĝiaj varomarkoj GUESS, GUESS Kids, Baby GUESS, kaj GUESS by MARCIANO apartenas al la plialtaj prezoklasoj. Proksimume la duono de la ĉ. 1 600 Guess-butikoj mondvaste apartenas al la entrepreno mem, la alia duono estas komercata de licencprenantoj. En 2013 la malneta profito estis 200 Milionoj da usonaj dolaroj, proksimume 10 % de la vendosumo.
Oliveto Lucano
Oliveto Lucano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Matero. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Accettura, Calciano, Garaguso kaj San Mauro Forte.
Helmut Dietl
Helmut DIETL (naskiĝinta en la 22-a de junio 1944 en Bad Wiessee, mortinta en la 30-a de marto 2015 en Munkeno ) estis germana reĝisoro.
Vivo
Dietl pasigis la junajn jarojn en Munkeno kaj ekstudis, post abiturienta ekzameno kaj soldatservo, arthistorion kaj teatrosciencojn kion li baldaŭ interrompis. Praktikajn spertojn li gajnis kiel kaptoĉefo kaj reĝisorhelpanto ĉe la teatrejo Münchner Kammerspiele. Li realigis la unuajn reklamfilmetojn kaj skribis scenarojn.
Premiero kiel aŭtoro kaj reĝisoro estis en 1974 per la televida serio Münchner Geschichten, kun la legenda popolaktorino Therese Giehse en ŝia lasta rolo. En 1978/79 sekvis Der ganz normale Wahnsinn, nova serio. Sume estas ambaŭ titolo adicio de la centraj motivoj de Dietl: liaj rakontoj okazas kvazaŭ ĉiam en Munkeno kaj satire priskribas la ĉiutagan vivon kaj ties duontimetendajn ĉefpersonulojn. Der Durchdreher, por la kinejoj farita antologio el Der ganz normale Wahnsinn, honoritis en 1980 per la Germana Filmpremio (arĝenta medalo).
En la 1980-aj jaroj Dietl kreis kun la producento Jürgen Dohme kaj la verkisto kaj scenaristo Patrick Süskind du televidseriojn, kiuj jam longe taksatas klasikaj de la germanlingva televido: Monaco Franze – der ewige Stenz (1983) rakontis la aventurojn de munkena kaŝpolicano kaj amanto de multaj virinoj. La aktoro Helmut Fischer per tiu ĉi rolo havis sian plej grandan sukceson en tuta Germanlingvio. En 1986 sekvis la premiita sesparta rakonto Kir Royal pri la nekredebla vivo e munkena popularaĵraportisto kaj ĵurnalisto nome Baby Schimmerlos, ludita genie de la dramisto Franz Xaver Kroetz.
Kineja sukcesego estis Schtonk! (1992), kiu resumis la skandalon de la revuo Stern pri la laŭdiraj taglibroj de Adolf Hitler - kiuj fakte estis neaŭtentikaj. Ĝi estas miksaĵo de farso kaj satiro. Tiu ĉi filmo gajnis i.a. tri germanajn filmpremiojn en la kategorioj filmo/ĉefrolo/reĝisorado. Ĝi krome nomumitis por Oscar-premiojn en la kategorio de plej bonaj fremdlingvaj filmoj. La sekva kineja filmo Rossini oder die mörderische Frage, wer mit wem schlief (1997) bonege priskribi sla munkenan filmfaristan mondon. Multaj elstaruloj ludis kaj la spektantaro ŝategis la intrigon spektante ĝin en nombro de 3,2 milionoj. Profesiaj kritikistoj tamen ne nur laŭdis ĝin.
La satiro pri la amaskomunikiloj Late Show (1998) kun Harald Schmidt, Thomas Gottschalk kaj la iama amikino de Dietl Veronica Ferres iomete fiaskis.
Post paŭzo de 6 jaroj, kiam Dietl aktivis antaŭ ĉio kiel producento, li revenis surscenejen en 2005 per la verko Vom Suchen und Finden der Liebe. La scenaron skribis li kaj Süskind. Temas pri moderna versio de la historio de Orfeo kaj Eŭridiko. Malgraŭ konategaj aktoroj (Moritz Bleibtreu kaj Alexandra Maria Lara) la filmo ne estis grandeka sukceso.
Je la komenco de la 2012 venis nova filmteatra filmo: la satiro Zettl, iel kontinuigo de Kir Royal, sed sen Franz Xaver Kroetz kaj ne pri Munkeno sed pri la politikista vivo en Berlino. La ĉefrolon de ruza sukcesulo ludas Michael Herbig.
Lastaj jaroj
En intervjuo kun la semajngazeto "Die Zeit" Dietl anoncis en aŭtuno 2013 sian malsanon je pulmokancero. Lastfoje li aperis publike ĉe la aljuĝo de Deutscher Filmpreis kaj "Bambi" (2014). Ĉe ambaŭ okazoj Dietl honoritis pro sia dumviva verkaro.
São João do Pau-d'Alho
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Presidente Prudente kaj en la mikroregiono Dracena. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Oberhoffen-lès-Wissembourg
(jen france, origine germane kaj alemane Oberhofen aŭ pli formale Oberhofen bei Weißenburg, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
(141531) 2002 GB
(141531) 2002 GB estas tre malgranda, neordinare hela kaj malrapide rotacianta marsrenkonta, terrenkonta venusrenkonta kaj merkurrenkonta atona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia orbita periodo, 360,9280 tagoj, estas preskaŭ egala al tiu de la Tero, (365,25 tagoj); aliflanke ĝi estas en orbita resonanco 12:1 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito interne tanĝas tiun de Marso kaj krucas tiujn de la Tero kaj de Venuso; ĝi malproksime ekstere tanĝas la orbiton de Merkuro. Ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de la Tero kaj de Venuso, sed ĝia malsuprenira nodo estas proksima de la marsa orbito.
Paligorskito
Paligorskito aŭ Atapulgito estas ofta mineralo el mineralklaso de silikatoj kaj germanatoj, grupo de tavolsilikato. Ĝi kristaliĝas en monoklina kristalsistemo kun kemia konsisto de (Mg,Al)2[OH | Si4O10] • 4 H2O kaj formas plej ofte nadlajn kristalojn, sed ankaŭ fibrajn ĝis masivas agregaĵoj de blanka ĝis griza koloro.
La mineralo nomiĝas post ties unu trovloko Palygorskaya, en montaro en Uralo (1862). Gravaj trovejoj estas ankaŭ la Hejná en Ĉeĥio, Mammoth Mine ĉe Tiger/Arizono, Usono.
Uzo
Paligorskito – similante al opalo – estas uzata kiel ornam-ŝtono sub kumerca nomo Anĝel-haŭt-opalo.
Esploristoj malkovris la mineralon en grundo de Sankta Cenoto, Chichen Itza. La majaoj uzis ĝin por produkti majaan bluon kaj ili kolorigi per tiu la ofertaĵojn.
Punta Marina
Punta Marina (Terme) estas parto de la komunumo Ravenna, Italio, je proksimume 9 kilometroj de la urbo ĉe la Adriatiko. Kun Marina di Ravenna, Lido Adriano, Lido di Dante, Lido di Classe kaj Lido di Savio ĝi estas parto de la sudaj lidoj. Punta Marina estas karakterizata per larĝaj sablostrandoj kaj granda pinarbaro.
Potău
Potău [potəu] (hungare: Patóháza) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al Medieşu Aurit.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 147 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1 098 (rumanoj, 30% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1215. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szatmár).
Buvet-Insulo
Buvetinsulo (Bouvetøya) estas neloĝata vulkana insulo en suda Atlantiko sude de la Antarkta Cirklo. Ĝi estas dependa teritorio de Norvegio laŭ ties propraj postuloj. Ĝi estas plejparte kovrata de glacio. Ties nomo devenas el la franca esploristo Jean-Baptiste Charles Bouvet de Lozier kiu malkovris ĝin.
Historio
La insulo estis malkovrita la 1-an de januaro 1739 de la franca maristo Jean-Baptiste Charles Bouvet de Lozier, kiu kun sia ekspedicio serĉis provizojn en la Suda Maro kaj nomis la landon Cap de la Circoncision laŭ la tiama kristana memortago de la cirkumcido de Jesuo Kristo. Bouvet kredis ke li renkontis la sudan kontinenton Terra Australis, sed estis nekapabla alteriĝi sur la insulon kaj tial deklaris la sudan kontinenton, kiu devas esti ĉe la suda poluso, esti maltaŭga laŭ homaj interesoj. Sekve, li nur donis neprecizan geografian lokon (54° S, 4° 20′ E). Dum longa tempo oni plu kredis, ke la vidata tero, plu konata kiel Cape Circoncision, estus norda kabo de Terra Australis, do de la Antarktiko.
James Cook ne trovis ajnan teron en 1772, sed velis pli suden kaj kontraŭpruvis la teorion de Terra Australis sur sia vojaĝo. Li suspektis, ke Bouvet eble vidis glacimonton. Ankaŭ en 1775, dum lia dua Sudmara vojaĝo, li ne trovis la insulon.
La 6-an de oktobro 1808, la balenistoj James Lindsay kaj Thomas Hopper en la ŝipoj Swan kaj Otter trovis la insulon kaj registris ĝin kiel Lindsay Island je 54° 22′ S, 4° 15′ E (malsama al Lindsay Island en la Norda Pacifiko), kun devio de preskaŭ 60 kilometroj de la fakta pozicio. Tamen, pro malbona vetero kaj pakglacio ĉirkaŭ la insulo, ili ne povis alteriĝi.
Benjamin Morrell, kapitano de la usona skuno Wasp, asertis en sia publikigita vojaĝraporto "A Narrative of Four Voyages" (1835) ke li estis la unua se temas pri alteriĝi sur la Buvet-Insulo (Morrell nomas ĝin Bouvette's Island) la 6-an de decembro 1822. Lia skipo laŭ li kaptis multajn fokojn. Morrell tamen ne estas kredinda raportisto, ĉar li ankaŭ asertis esti malkovrinta la neekzistantajn insulojn de "Nova Suda Gronlando" kaj "Byers Island". Lia priskribo de la insulo estas evidente pruntita de la priskribo de ''George Norris. George Norris, la kapitano de la angla balenkapta ŝipo Sprightly'', alteriĝis sur la insulo la 10-an de decembro 1825. Li alproprigis ĝin por la brita reĝo kaj nomis ĝin Liverpool Island.
Helporeprodukta teknologio
Helporeprodukta teknologio aŭ helpita reproduktado estas la teknologio uzata por atingi gravedecon en proceduroj kiaj fekundiga medicino, in vitro fekundigo kaj lu-patrineco. Ĝi estas reproduktiga teknologio uzata ĉefe por kontraŭnefekundaj traktaĵoj, kaj estas konata ankaŭ kiel fekundiga traktado. Ĝi ĉefe apartenas al la kampo de reprodukta endokrinologio kaj nefekundeco, kaj povas inkludi ankaŭ intracitoplasman sperminjekton kaj kriokonservadon. Kelkaj formoj de helporeprodukta teknologio estas uzataj ankaŭ rilate al fekundaj paroj por genetikaj tialoj (antaŭplanta genetika diagnozo). Helporeprodukta teknologio estas uzata ankaŭ por paroj kiuj estas malkongruaj pro kelkaj komunikeblaj malsanoj; por ekzemplo, HIV por limigi la riskon de infekto kiam oni deziras gravedecon.
Buvet-Insulo
Historio
La Buvet-Insulo estis nur retrovita la 25-an de novembro 1898 fare de la germana ekspedicio de la esplora ĉipo Valdivia, kiu faris zorgeman lokdeterminon kaj la unuan mapadon de la insulo. Geografiaj nomoj kiel ekzemple Cape Valdivia kaj Wilhelm II Plateau ("ebenaĵo Vilhelmo la 2-a") daŭre estas rememorigaj pri tio hodiaŭ. Detala serĉo la la Valdivia-teamo pruvis ke ekzistas neniuj aliaj insuloj en la pli granda areo. Tio estis konfirmita en 1926 kiam la germana esplorŝipo Meteor sonigis marprofundon de 1579 m ĉe la pozicio donita por iu asertita insulo "Thompson Island".
La 31-an de aŭgusto 1927, Harald Horntvedt (1879-1946), la kapitano de la esplorŝipo Norvegia, okupis la insulon por la Reĝlando Norvegio. Post diplomatiaj intertraktadoj, en kiuj la norvega flanko prenis la pozicion ke britaj rajtoj eksvalidiĝis per ne-uzado, Britio rezignis la pri siaj rajtoj la 19-an de novembro 1928. Ekde la 27-a de februaro 1930 la insulo apartenas al Norvegio kiel dependa areo (norvege Biland, "apuda lando"). La insulo ne estas submetita al la dispozicioj de la Antarkta Traktato de 1961, ĉar ĝi estas norde de la 60-a latitudo.
Laurens Hammond
Laurens HAMMOND (11a de januaro, 1895 – 1a de julio, 1973), estis usona inĝeniero kaj inventisto. Liaj inventoj estis, plej fame, la Hammond-orgeno, la Hammond-horloĝo de la Hammond Clock Company, kaj la unua en la mondo polifonia muzika sintezilo, nome Novachord.
Li komencis sian karieron post la Unua Mondmilito en Detroit por la Gray Motor Company. Poste li iris al Novjorko por labori per si mem. En 1922 li inventis la sistemon Teleview por rigardi tridimensiajn filmojn per specialaj okulvitroj. Poste li laboris por motoroj, horloĝoj kaj piano.
Dum la Dua Mondmilito, Hammond helpis al la desegnado de kontrolsistemoj por gviditaj misiloj.
13262 Ruhiyusuf
13262 Ruhiyusuf estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ruhi Yusuf, finalistinon de la Broadcom MASTERS 2019, konkurso pri matematiko kaj sciencopor gestudentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Challenger School Ardenwood, Newark (Kalifornio).
Piatra-Olt
Piatra Olt estis unuafoje dokumente menciita la en dokumento de la banuso Pârvu, kiu faris donacon al la monaĥejo Tismana. La vilaĝo Criva, kiu nun apartenas al la urbo, estis menciita jam la.
En la censo de 2002 90,6 % de la urbanoj deklaris sin rumanoj, 9,4 % romaoj. Preskaŭ 98 % deklaris sin ortodoksuloj. Escepte de 2 homoj ĉiuj deklaris la rumanan kiel sian ĉefan lingvon.
Trafiko
Piatra Olt estas grava fervoja nodo. De tie iras fervojaj linioj al kvar direktoj: al Caracal, Craiova, Râmnicu Vâlcea – Podu Olt kaj Pitești.
Tra la urbo pasas la nacia vojo DN 64 inter Caracal kaj Râmnicu Vâlcea. Kvin km norde ĝi krucas la nacian vojon DN 65 inter Balș kaj Slatina. Al Slatina estas ankaŭ rekta vojo, 677.
Plej proksima flughaveno estas tiu de Craiova, 40 km okcidente.
Valea Zălanului
Valea Zălanului [valja zəlanuluj] (hungare: Zalánpatak) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Sfântu Gheorghe. Administre ĝi apartenas al Malnaş.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 344 loĝantojn (hungaroj), en 1992 189 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1770. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
Ciklopropanolo
Ciklopropanolo estas organika komponaĵo konsistante je ciklopropana ringo substituita de unu grupo hidroksila. Ĝi estas cikla alkoholo kaj malstabila kombinaĵo. La kemiaĵo estas utila kiel reakcianto ĉar per ĝi la ciklopropila grupo enkondukiĝas en esteroj, sulfatoj kaj aminoj.
Reakcio
La ciklopropanola molekulo estas alte malstabila pro ĝia ringa strukturo, kaj ankaŭ pro ĝia kapableco al reakcioj kiuj skuas la aperturon de la ringo. Aparte, la komponaĵo povas sperti reakcion de molekula rearanĝo kiu rezultas en ringo-rompo kaj formado de la propanalo, struktura izomero de la ciklopropanolo.
Martuni
Martuni (Մարտունի, originale, Metz Kznut, de 1830-1922, Karanlug, Nerkin Karanlukh, Nerkin Gharanlugh, kaj rusigita kiel Niĵnij Karanlug) estas urbo situanta en la provinco Gegharkunik de Armenio. Ĝi estas proksime de lago Sevan kiu estas plej granda lago en Kaŭkazio. Ĝia loĝantaro estas taksita je 11 987 en 2008. En antikvaj tempoj ĝi estis konata kiel Metz Kznut, sed de 1830-1922 ĝi estis nomita Nerkin Gharanlugh kaj en 1926 ĝi estis ŝanĝita al Martuni honore al la unua sovetia ĉefministro de Armenio, Aleksandr Mjasnikjan, kies militnomo estis "martuni". Martuni estis la antaŭa ĉefurbo de Gegharkunik. Ĝi havas preĝejon nomita Sankta Dipatrino (Surb Atsvacacin) kiu estis rekonstruita en 1886. Ekzistas ankaŭ ferepoka fortikaĵo elfosita en 1997 fare de armen-itala skipo.
Etimologio
Dum la mezepoka periodo, la areo de nuntempa Martuni estis konata kiel Mec Kznut. Inter 1830 kaj 1922 ĝi nomiĝis Nerkin Gharanlugh. En 1926, ĝi estis nomita Martuni honore al la bolŝevikisma ĉefo kaj Prezidanto de la Konsilio de Popolaj Komisaroj de Armenio Aleksandr Mjasnikjan, kies militnomo estis Martuni.
Kulturo
Armenaj rifuĝintoj de Alaŝkert, kiuj translokiĝis al Martuni, alportis sian tradicion de koftoj el kanaba semo. La koftoj estas plej ofte konsumataj dum Karesmo. Ĉar kanabo devenas de la sama planto, estis tempoj, kiam la polico de Martuni reprenis lokan kultivadon de kanabaj arbustoj, malĝuste supozante, ke la plantoj implikis narkotan produktadon.
Ekonomio
Ekde 2015, 10 organizoj kuniĝis por disvolvi revivigan programon en vilaĝo dum la 100-jara memorfesto de la Armena genocido. Estis ekonomiaj, sanaj, infanaj programoj, iniciatitaj de la Armena Misiista Asocio de Usono, subtenataj de World Vision Armenia, COAF, SHEN kaj aliaj organizaĵoj.
Sporto
La urbo estis la origina hejmo de armena superliga teamo FC Alashkert. La klubo estis nomumita laŭ la okcidenta armena urbo Alaŝkert (nuntempa Eleşkirt) de kie granda nombro da rifuĝintoj venis al Martuni post la Armena genocido.
La klubo fondiĝis en 1990 kaj reprezentis Martuni en la armena superligo de 1992, la unua sezono de futbalo en Armenio post la sendependiĝo de la lando.
La klubo denove ludis en la eldono de la Unua Ligo de 1998 kie ĝi finis en la sesa pozicio. Tamen post tiu sezono ĝi retiriĝis denove. Martuni ne havas teamon ekde tiam.
En 2011 loka komercisto Bagrat Novojan revivigis la nomon de FC Alashkert. Kvankam la klubo reprezentis kaj Martuni kaj la provinco Gegharkunik en la armena unua ligo 2012-13, fakte la klubo ludis aliloke. Li movis la klubon al la ĉefurbo Erevano kaj la stadiono Nairi.
Ataraksio
Nomiĝas ataraksio (Αταραξία) animstato proponita de la epikuranoj, stoikistoj kaj skeptikistoj dank'al kiu oni akiras la emocian ekvilibron —feliĉecon— per la malmultigo de la intenseco de niaj pasioj kaj deziroj, kaj la forteco de la animo kontraŭ la adverseco. Ĝi estas, do, spirita kvieteco, ena paco, neperturbebleco.
Xonrupt-Longemer
Xonrupt-Longemer estas franca komunumo situa en la departemento Vosges kaj en la regiono Loreno.
Geografio
La rivero Vologne trafluas en la komunumo.
Ataraksio
Laŭ Epikuro, ekzistas du klasoj da deziroj: naturaj kaj necesaj, rilataj al travivo. Kaj naturaj nenecesaj kiuj venas de la kulturo, politiko kaj socia vivo. La kontentigo de la unuaj venigas rekte la plezuron. Koncerne pri la kontentigo de la duaj, nur la filozofio ebligas veni al ataraksio: «kvieteco spirita propra de la sciulo kiu distingas la naturajn dezirojn de la nenaturaj kaj kapablas foriĝi el tio, kio vanas».
Xonrupt-Longemer
Vidindaĵoj
La Botanika Ĝardeno, en la loko Haut Chitelet apartenas al la universitato de Nancio.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 0 voĉdonon en 2004, kaj 1 voĉdonon (0,20%) en 2009.
Nelly Fésűs
Nelly Fésűs [neli fEŝUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fésűs Nelly estas hungara aktoro, muzikalkantisto. Ŝia origina persona nomo estis Kornélia.
Kornélia Fésűs naskiĝis la  en Debrecen.
Attila Vértes
Attila Vértes [atila vErteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vértes Attila estis hungara kemiisto, ekonomikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1993, ordinara en 1998) de Hungara Scienca Akademio.
Attila Vértes naskiĝis la  1934 en Türje. Li mortis la 2011 en Budapeŝto.
Biografio
Attila Vértes frekventis teknikuniversitaton en Budapeŝto inter 1954-1958, poste li plulernis 2 jarojn en Universitato Marx Károly. Post la diplomoj li eklaboris en firmao kiel eksportisto. Ekde 1960 li instruis en Universitato Eötvös Loránd, dume inter 1962-1965 li estis en Moskva Ŝtata Universitato. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1965, li doktoriĝis en 1973 antaŭ la akademio, en la sekva jaro li profesoriĝis. Li ofte instruis ankaŭ eksterlande. Li okupiĝis precipe pri la spektroskopio. Li ricevis 2 premiojn en la 2000-aj jaroj.
9454 Ardeishar
9454 Ardeishar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia nomo honoras Adam Ardeishar finaliston en 2019 de la Regeneron Science Talent Search (STS), scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li lernis ĉe la Thomas Jefferson High School pri Scienco kaj Teknologio, en Alexandria (Virginio).
Kinto Sol
Kinto Sol estas meksika hiphopa grupo el Iramuco, Guanajuato. Ekde ilia ekesto en la jaro 1999, la bando vendis pli ol kvindek milionojn albumojn kaj gajnis du Billboardojn.
Membroj
Aktualaj
Preĝejo de Vizito de Maria (Ostrava)
Preĝejo de Vizito de Maria troviĝas en ostrava loka parto Zábřeh. Tio estas unu el la plej malnovaj preĝejoj en Ostrava. Konstruita ĝi estis en la jaroj 1806-1811 per kosto de loka religia fonduso. Ties antaŭulo estis ligna preĝejeto de sankta Marko el la jaro 1560, kiu estis en la jaro 1672 nove dediĉita al Vizito de Sankta Maria. En la nuntempa preĝejo troviĝas gotika sonorilo el interŝanĝo de la 13-a kaj la 14-a jarcentoj, kiu estas verŝajne la plej malnova sur Moravio.
Jastrowie
Jastrowie estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Jastrowie en distrikto Złotowski.
Sør-Fron
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Oppland. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Parto de la komunuma teritorio estas la lago Atnsjøen, kiun ĝi dividas kun la najbara komunumo Stor-Elvdal.
Ballan-Miré
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours, al la kantono  kaj al la komunumaro Tours Métropole Val de Loire.
Ĉirkaŭaj lokoj
Jen estas la samlimaj komunumoj de Ballan-Miré :
Ĝemeleco
Jen estas la ĝemelurboj :
Drăgănești-Olt
Drăgănești-Olt [drɘgɘneŝtj olt] estas urbo en la distrikto Olt en Rumanio, ĉ. 35 km sude de Slatina. Ĝia deklaro kiel urbo estis en 1968. Ĝi situas sur la maldekstra bordo de la rivero Olt kaj konsistas el la setlejoj Drăgănești kaj Comani.
La urbo estas centro de vito-kultivado kaj agrokulturo.
En la censo de 2002 93 % de la loĝantoj deklaris sin etnaj rumanoj, 6,8 % romaoj. Pli ol 99 % deklaris sin ortodoksuloj. La rumana lingvo estis la ĉefa lingvo de 93,0 %.
Kvin kilometrojn sude de Drăgănești-Olt pasas la nacia vojo DN 6 inter Caracal kaj Roșiorii de Vede.
14853 Shimokawa
14853 Shimokawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Henrique Capriles Radonski
Henrique Capriles Radonski (naskiĝis la 11-an de julio 1972 en Karakaso / Caracas) estas venezuela politikisto kaj advokato. Nuna kandidato por la prezidentaj balotoj de 2012. Li estis gubernatoro de la subŝtato Mirando dum la periodo 2008-2012, forigita de la posteno la 6-an de junio pro la balota kampanjo kaj anstataŭigita de Adriana D'Elia. Li estis la lasta kaj plej juna vicprezidanto de la iama Kongreso de la Respubliko kaj prezidanto de la Ĉambro de Deputitoj dum la jaroj 1999 kaj 2000. Li estis urbestro dum du sinsekvaj periodoj de la municipo Baruta, inter 2000 kaj 2008. De la jaro 2004 li estas rom-katoliko.
Radonski estas membro-fondinto kaj gvidanto de la centrisma kaj humanisma partio, Primero Justicia (Unue Justeco), kaj estis aldona nacia kunordiganto de tiu organizo ĝis 2008. Li estis elektita kiel prezidenta antaŭ-kandidato por la primaraj balotoj en 2012 en lia partio okazintaj la 12-an de februaro 2012.
La pola kaj nederlanda deveno
Andreo Radonski la avo de Henriko Capriles Radonski de la patrina flanko estis juddevena polo loĝanta en Varsovio. Li estis inĝeniero laboranta en branĉoj de distribuado kaj prezentado de filmoj. Dum Dua Mondmilito estis ano de pola subtera armeo (Pola Enlanda Armeo} kaj danke al tio li helpis al sia edzino eskapi de la Varsovia geto. Post la milito emigris al Venezuelo, kie jam en la jaro 1947 establis unuan kinejon en Puerto la Cruz kaj poste la reton de la kinejoj kaj firmaon "Circuito Radonski". Monika Kristina Radonski Bochenek la patrino de Henriko Capriles Radonski naskiĝis jam en Venezuelo. Henriko Capriles Garcia la patro de Henriko Radonski havis la radik-devenon nederlandan (sefarada judo), estis la posedanto de konsorcio "Cadena Capriles" de la branĉoj mediata kaj nemoveblaĵa.
Edukado
Danke al la riĉa familio la juna Henriko Capriles Radonski estis edukita en renomaj lernejoj kaj universitatoj. En la jaro 1994 li finis juron en la Katolika Universitato Andres Bello en Karakaso (Caracas). Li studis ankaŭ la impostan juron en la Universitato Kolumbio en la urbo Novjorko (Usono), ankaŭ en Viterbo (Italio) kaj Amsterdamo (Nederlando).
27101 Wenyucao
27101 Wenyucao estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Wenyu Cao, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2010, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝ lia projekto pri matematiko. Ŝi Li estis lernanto ĉe la Phillips Academy en Andover (Masaĉuseco, Usono).
Românești (Medieșu Aurit)
Româneşti situas tuj okcidente de Medieşu Aurit; la du vilaĝoj kvazaŭ kunkreskis.
Loĝantaro
En 1910 Româneşti havis 691 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 832 (rumanoj, 28 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1338. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár).
P-Aminobenzoata acido
p-Aminobenzoata acido aŭ C7H7NO2, ankaŭ konata kiel "PABA", estas organika kombinaĵo konsistante je unu fenila ringo ligita al unu amina radikalo kaj alia karboksilata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo (malgraŭ ke la komercaj specimenoj povas esti brunaj aŭ flavecaj) malmulte solvebla en akvo kaj estas nature trovata en pluraj plantoj kaj manĝaĵoj. P-aminobenzoata acido estas uzata en farmakologio en la traktado de gastrointestaj simptomoj kaj kiel nutrosuplemento. Ferikaj saloj ĝin facile oksidigas, sed la flava koloro formita rapide ŝanĝiĝas je ruĝo per sunekspono. Aminobenzoata acido povas identigiĝi en la urino.