cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monda nuklea asocio
La Monda Nuklea Asocio (World Nuclear Association) estas internacia organizo, kiu instigas uzadon de nuklea energio kaj subtenas kompaniojn engaĝitajn pri industrio en la kampo. La organizo havas dekojn da membraj kompanioj, kiuj venas de malsamaj areoj de la produktciklo, kiel minado de uranio kaj riĉigo, produktado kaj transportado de nuklea fuelo kaj elektroproduktado.
La organizo funkciigas laborgrupojn pri nuklea fuelo, ĝia mendado kaj ofertado.
Puerto del Rosario
Puerto del Rosario [PŬERto delroSArjo] (Haveno de la Rozario) estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la norda parto de la insulo Fuerteventura, kies ĉefurbo ĝi estas same kiel la plej loĝata municipo de la insulo. ​ La municipa teritorio formas zonon el la okcidenta al la orienta marbordoj de la insulo. Ĝiaj ĉefaj loĝlokoj estas Puerto del Rosario mem, El Matorral, Puerto Lajas kaj Tetir. Tiu lasta kaj Casillas del Ángel formis sendependajn teritoriojn ĝis 1925 kaj 1926 respektive.
Wienerschnitzel
Wienerschnitzel estas usona rapidmanĝa restoracia ĉeno. Ĝi estis fondita en 1961 de John Galardi. Historie ĝia specialaĵo estis kolbasobulko.
Puerto del Rosario
Toponimio
La loknomo Puerto del Rosario rilatas al la fakto ke la nuna municipa ĉefurbo estis haveno (puerto) kaj omaĝe al la Virgulino de la Rozario, patronino de la loko.
Tamen dekomence la loko estis konata kiel Puerto de Cabras aŭ Puerto Cabras (Haveno de Kaproj) pro historia estado de japrogregoj kiuj paŝtadis sur la marbordo. Sed la 6an de marto 1956 la aŭtoritatoj municipaj postulis ŝanĝon al Puerto del Rosario ĉar ili konsideris nomon de kaproj kvazaŭ insulta kaj krome ili aldonis katolikan kromnomon kongrue kun la tiama politiko de nacikatolikismo propra de la frankisma diktaturo. La hispana registaro aprobis tion la 16an de la samaj monato kaj jaro.
Laŭlonge de la jardekoj multaj lokanoj postulis la restarigon de la origina nomo. Kapro montriĝas en la municipa blazono.
Geografio
La municipa teritorio estas en la centro-norda parto de la insulo Fuerteventura.
Ĝi posedas teritorion de 289,95 km², kies granda parto estas etenda rura kaj natura areo, kun municipa perimetro de 85,86 km, lime kun la municipoj La Oliva norde, kaj Betancuria kaj Antigua sude.
La municipa ĉefurbo, nome la urba kerno de Puerto del Rosario, estas je 16 m,s.m. La municipa teritorio atingas maksimuman altitudon en la Monto Muda je 691 m.s.m., montopinto kunhavita kun la municipo La Oliva.
Inter ĝia strandoj elstaras tiuj de Puerto Lajas, Los Pozos kaj Playa Blanca, kiuj havigas necesajn kondiĉojn por la praktiko de akvosportoj kiel surfado kaj Tabulvelado.
La flaŭro de la municipo estas karakterizita per dornomakiso, el kio menciindas Launaea arborescens, Suaeda vera kaj la rara endemio Caralluma burchardii. El la faŭno menciendas nombraj birdospecioj, kiel la estepeca kanaria Hubara-otido Chlamydotis undulata fuertaventurae kaj pterokloj Pterocles orientalis, la kanaria perknoptero Neophron percnopterus majorensis kaj la turfalko Falco tuniculatus. Alia pli malgranda birdospecio, sed ofta en la municipa teritorio estas la sahara kurulo Cursorius cursor.
Inter naturaj protektitaj zonoj estas menciidaj la rura parko Betancuria kaj la protektita pejzaĝo de Vallebrón, kunhavitaj kun aliaj municipoj.
Historio
La konkero de Fuerteventura finis en 1405, fare de la normano Johano de Béthencourt. Betancuria estis elektita kiel ĉefurbo de la insulo en sistemo kopiita de la feŭdismo. En 1476 oni konstituis jure la teritorian senjorlandon de Fuerteventura, per kiu la Katolikaj Gereĝoj agnoskis al la konkerinto lian dominadon de la insulo. Betancuria, kiel sidejo de la konkerintoj, iĝis akso de la administracia povo. Pájara, sude de Betancuria, kaj La Oliva, norde, formis la dekomencan spinon de la insulo.
Tio ŝanĝiĝis en 1742 kiam oni translokis la administracian centron al la Casa de los Coroneles (Kolonelejo) de La Oliva. Tiuj altrangaj oficiroj anstataŭis la iaman senjorojn, akaparis la tutan povon kaj iĝis veraj terposedantoj, hun heredorajto familia. Tiuepoke la loĝantaro pliiĝis pro alveno de elmigrintoj el sudo de la insulo, kie okazis vulkanaj erupcioj. Tiukadre ankaŭ la ekonomio pliiĝis. Tiukadre novaj loĝlokoj, kiel Puerto de Cabras kaj Antigua, iĝis pli burĝaj centroj, kiuj anstataŭis la iamajn terposedantojn, pere de la hegemonio pro la kultivado kaj komerco de aizoaco Mesembryanthemum crystallinum. Kvankam la koloneloj perdis la politik-militistan povon, li plue dominadis la ekonomion ĝis la morto de la lasta kolonelo en 1870.
Siaflanke la dekomenca domaro de Puerto de Cabras establiĝis ĉirkaŭ fino de la 18-a jarcento kaj disvolviĝis paralele al la kresko de la martrafiko el sia haveno, habilitita por eksportado en 1713. En la komenco de la 19-a jarcento je la kreo de la municipoj, Puerto de Cabras dependis de Tetir, nuna submunicipo de Puerto, kiu sendependiĝis en 1835 kaj iĝis insula ĉefurbo en 1860, anstataŭ la ĝistiama ĉefurbo Betancuria.
En 1958 kaj 1959, la Frankisma Diktaturo instalis koncentrejon por sendependismaj marokaj prizonuloj kaptitaj dum la milito de Ifni. Ĝis 211 homoj suferis nehumanajn vivkondiĉojn, klasitaj kiel «politikaj malliberuloj». ​ Pli longdaŭra estis la Agrikultura Punkolonio de Tefía, kreita en 1954 por samseksemuloj; la instalaĵo, estrita de militista pastro, fitraktadis per punlaboro la malliberigitojn. Tio daŭris ĝis 1966, kiam oni translokigis la restintajn malliberulojn al la grandkanaria prizono de Barranco Seco.
Dum la 1960-aj jaroj, multaj lokanoj elmigris al aliaj kanariaj insuloj kaj al Okcidenta Saharo, dum la ĉefurbo plue kreskiĝis pro la alveno de migrantoj devenaj de la loĝlokoj de la interno. En 1976 post la okupacio de la Hispana Saharo fare de Maroko, oni sendis armeon de la Hispana Legio al Puerto del Rosario, kaj tiu restis en la insulo ĝis sia translokigo al Viator en 1995. La restado de la legionanoj rezultis en plibonigo de la ekonomio, sed ankaŭ en problemoj kaj konfliktoj pro la subita kresko de la loĝantaro. Ekde la 1970-aj jaroj la urbo iĝis altirejo por turismo.
Demografio
La municipo havis 41 808 loĝantojn je 1a de januaro 2020, estante la sesa loko de la provinco Las Palmas kaj la unua de la insulo Fuerteventura.
Historie estis nur malpli ol 1 000 loĝantoj antaŭ la 1920-aj jaroj; ekde la 1920-aj jaroj oni kreskis el 3 000 loĝantoj ĝis 6 000 en la 1970-aj jaroj; poste venis kruta plialtiĝo pro altiro de turismo ĝis nunaj pli ol 40 000 loĝantoj.
Nezabylice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1378.
István Fried
István Fried [iŝtvAn frId], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Fried István estis hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto, instruisto.
naskiĝis en Budapeŝto.
Biografio
akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955, poste li instruis. Li laboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi inter 1973-1984, sed jam ekde 1981 li estis lektoro, ekde 1982 docento, inter 1988-2004 profesoro en Scienca Universitato Attila József. Li estis ankaŭ katedrestro inter 1985-2004. Intertempe li kandidatiĝis en 1976, li doktoriĝis en 1987 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1999-2022.
Internacia Meteorologia Organizo
La Internacia Meteorologia Organizo (IMO) estis fondita en 1988 kaj havas kelkcent membrojn. La organizo estis fondita por renkonti kreskantan bezonon de internacia kunlaboro en meteorobservado kaj esplorado de amatoroj. La observdatumbazo de la organizo enhavas grandan kvanton da datenoj de malsamaj observadmetodoj kaj de malsamaj lokoj ĉirkaŭ la mondo. Centraligi ĉi tiujn informojn certigas pli grandan efikecon en la studo de meteoroj kaj ilia rilato al kometoj kaj polvo en la sunsistemo.
La organizo eldonas dumonatan revuon nomitan WGN kaj ankaŭ okazigas la Internacian Meteorkonferencon en septembro, kutime en vilaĝo, kie lumpoluado mankas, en unu el la eŭropaj landoj.
P-Krezila heksanato
p-Krezila heksanato aŭ krezila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj p-krezolo. p-Krezila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. p-Krezila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al p-krezila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Castellar (Alpes-Maritimes)
Castellar (jen france, okcitane Castelar) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Bernard Pivot
Bernard PIVOT (prononcata [pivo]; naskiĝis la 5-an de majo 1935 en Liono) estas ĵurnalisto kaj kritikisto de franclingva literaturo; prezentisto de serio de kulturaj programoj en franca televido.
Li estis prezidento de la Académie Goncourt de 2014 al 2020.
Vivo
La gepatroj de Pivot prizorgis familian nutraĵvendejon en Liono ĝis la Dua Mondmilito, dum kiu lia patro estis militkaptito. Lia patrino revenis al la hejmo de ŝiaj gepatroj en la vilaĝo de Quincié-en-Beaujolais, kie Bernardo komencis siajn studojn en la lernejo. En 1945 lia patro estis liberigita kaj la familio revenis al Liono. En la aĝo de 10 jaroj, Pivot eniris katolikan loĝlernejon, kie li malkovris pasion por sportoj, kio helpis al liaj instruistoj ignori lian mezbonecon en ĉiuj tradiciaj fakoj, krom la Franca lingvo kaj historio. Post komencado de jurstudoj en Liono, Pivot turnis sin al la "Centro por la Trejnado de Ĵurnalistoj" (CFJ) en Parizo, kie li renkontis sian estontan edzinon, Monique. Li diplomiĝis kun honoroj en dua loko en sia klaso.
Kariero
Fininte sian staĝon ĉe la gazeto Le Progrès en Liono, li studis ekonomian ĵurnalismon dum jaro, kaj poste aliĝis al la gazeto Figaro littéraire en 1958. En 1970, li funkciis kiel gastiganto de ĉiutaga humura radioprogramo, kiu traktis politikajn aferojn, Io, kion Georges Pompidou ne ŝatis. Post la fermo de la "Literatura Figaro" en 1971 li aliĝis al Le Figaro, sed foriris en 1974 pro malsamopinioj kun la direktoro Jean d'Ormesson post kiam la gazeto pasis al nova posedanto, Robert Arsanne. Ĵurnalisto Jean-Jacques Servan-Schreiber invitis lin aliĝi al nova projekto, kiu kaŭzis jaron poste la kreadon de nova revuo dediĉita al libroj, Lire.
Humanics
Rifuĝo kaj Skulptaĵa Parko Humanics (Humanics Sanctuary and Sculpture Park) estas turisma vidindaĵo en Otavo, la ĉefurbo de Kanado.
Bernard Pivot
Kariero
En 1985, Pivot kaj ;a lingvisto Micheline Sommant kreis la konkurson Championnats d'orthographe (konkurso de ortografio), kiu poste iĝis la Championnats mondiaux d'orthographe "Monda literumada konkurso" en la franca lingvo. La 10-an de April, 2008, Pivot ricevis honoran membrecon en la Ordeno de Kanado.
Humanics
Ĝi estas privat-posedita pejzaĝa parko malfermita kiel publika vidindaĵo. Ĝi enhavas multenombrajn skulptaĵojn kiuj reprezentas figurojn de kulto, eventojn kaj abstraktajn konceptojn de la mondaj religioj, mitologioj kaj etikaj instruadoj.
Bernard Pivot
Efiko
Preter la graveco de Pivot en la mondo de literatura kritiko en Francio, la programoj gastigitaj de li en kiuj li gastigis centojn da personecoj ankaŭ estis famaj ekster Francio pro La unika stilo de Pivot, kiu pruvis, ke eblas paroli pri intelektaj aferoj en televido sen endormiĝi ĉe la spektantaro.
Humanics
La parko estas ne-profita organizo, kies enirejaj kotizoj estas tenataj ĉe tre malalta nivelo.
Bernard Pivot
Efiko
La usona televida programo Acting Studio, kiu gastigas direktorojn kaj aktorojn en Holivudo, estis kreita post kiam la gastiganto de la spektaklo, James Lipton, hazarde trovis la spektaklon "Apostrofo" kaj inspiris ĝin. Lipton eĉ adoptis la Frost Questionnaire kiun Pivot kutimis prezenti al liaj gastoj. Kiam Pivot eksciis pri tio, li invitis Lipton al lia programo "La Kultura Revuo".
Humanics
Historio
Antaŭprezento de la parko por la publiko estis prezentita en julio 2016.
Novaj skulptaĵoj estas aldonitaj ĉiun jaron al la parko.
Skulptaĵoj
Nuntempe, la parko inkluzivas la sekvantajn sekciojn:
La Zonoj H kaj de K al P estas ankoraŭ en evoluado.
Kelkaj skulptaĵoj estis farita de aboriginaj aŭ afrikaj skulptistoj kaj transportitaj al Kanado.
Sur mezumo, vizitantoj pasigas 1 al 1.5 horojn en la parko.
Géza Tompai
Géza Tompai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Tompai Géza estas hungara urbanizisto.
Internacia asocio de solida rubo
La Internacia asocio de solida rubo (International Solid Waste Association - akronime ISWA) estas internacia neprofitcela organizo establita en 1970 kun la celo de antaŭenigi kaj evoluigi profesian rubadministradon ĉie en la mondo kiel kontribuo al daŭripovo.
Géza Tompai
Géza Tompai naskiĝis la en Budapeŝto.
Internacia asocio de solida rubo
La celo de la organizo estas studo kaj esplorado pri informoj kaj sperto pri ĉiuj aspektoj de administrado de hejma rubo, komerca rubo kaj industria rubo. La organizo adoptas akceptitajn sistemojn de rub-administrado en profesia maniero eduki la ĝeneralan publikon per teknologia evoluo kaj plibonigado de la metodoj por protekti homan vivon kaj sanon kaj la kvaliton de la medio, same kiel konservadon de materialoj kaj energifontoj.
Róbert Trautmann
Róbert Trautmann, laŭ hungarlingve kutima nomordo Trautmann Róbert estis hungara arkitekto, botanikisto. Lia botanika nomo estis Trautm, lia filo estis Rezső Trautmann.
Internacia asocio de solida rubo
La organizo ankaŭ estas aktiva en diversaj manieroj, inkluzive de konferencoj, renkontiĝoj, trejnadprogramoj, informdisvolvado kaj disvastigo, kaj teknika asistado sur tutmonda skalo. La organizo havas pli ol 1 200 membrojn en 93 landoj kaj tra la jaroj la internacia reto etendiĝis al aliaj landoj kun pli ol 80% de la monda loĝantaro. La laboroj de la organizo temas ĉiujn aspektojn de la fako de rubadministrado, de organizoj, esplorinstitucioj kaj akademiaj institucioj, ĝis privataj hejmoj, kaj privataj kompanioj. La sidejo de la organizo estas en Vieno, Aŭstrio.
Róbert Trautmann
Róbert Trautmann naskiĝis la en Vieno (Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Ózd.
Géza Tompai
Biografio
Géza Tompai maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1966, poste li akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1971. Post siaj studoj li laboris en ŝtata arkitektura entrepreno, poste inter 1973-1978 en la konstrua ministerio, poste en instituto. Intertempe en 1976 li akiris ankaŭ urbanizan diplomon en la teknikuniversitato, en 1981 li doktoriĝis. De 1984 ĝis la emeritiĝo li denove estis en la ministerio havanta mezaltajn postenojn. Li ricevis premiojn en 2003 kaj 2004.
Róbert Trautmann
Biografio
Pri studjaroj de Róbert Trautmann mankas informoj. Li estis ĉefa figuro en hungara industria arkitekturo, sed li laboris ankaŭ kiel botanikisto. Li partoprenis en redakto de la Botanikaj Bultenoj. Li specialiĝis pri esploro de mentoj.
László Posonyi Takács
László Posonyi Takács [lAslO poŝonji takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Posonyi Takács László estas hungara aktoro. Lia familia nomvarianto estis Pozsonyi [poĵonji].
Taylor & Francis
Taylor & Francis estas internacia akademia eldonejo bazita en Anglio kaj establita en 1852.
László Posonyi Takács
László Posonyi Takács naskiĝis la.
Biografio
László Posonyi Takács studis en aktorstudio de Teatro Madách. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Mensáros kaj Tamás Ádám (aktoro). En 1997 li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Győr). Li ricevis 3 premiojn inter 2008-2015.
Taylor & Francis
Historio
En 1798, Richard Taylor fondis la filozofian revuon, Philosophical Magazine, kio estis la unua scienca revuo estanta publikigita fare de sendependa eldonisto. En 1852 la apotekisto D-ro William Francis aliĝis al la firmao. En 1936 ĝi estis registrita kiel privata limigita firmao.
La eldonejo eldonas pli ol cent revuojn kaj ĉirkaŭ 1 800 novajn librojn ĉiujare.
Rizpano
Rizpano (en japana 米粉パン) estas bakita preparaĵo de pasto de rizfaruno. Ĝi estas surogato de la pano en kelkaj lokoj de Azia kuirarto. Ĝi estas tre populara en Japanio (aparte en la Gubernio Totoro), ​ En aliaj landoj kiel Vjetnamio oni prilaboras la Bánh mì uzante miksojn de tritiko kaj rizo en ties pastoj. Temas pri produkto kreita kiel surogato de la tritikpano. La problemo por la formado de la pasto de rizfaruno estas la foresto de gluteno kiu ne ebligas krei spongecajn pastojn kiuj retenas la gasojn de la fermentado. ​ Tio faras ilin la ideala kompano por la personoj kiuj suferas sensivecon al gluteno, same kiel al kelkaj cerealoj. ​ Ekzistas ankaŭ alia variaĵo kreita en Santa Cruz, Bolivio, en kiu oni uzas rizfarunon kaj iom da manioko kiel bazo, kaj tiel la rizpano estas tre populara ĉe Santa Cruz, Beni kaj Pando kie abundas la manioko; en Santa Cruz estas ofta baki ĝin sur lignofajro kaj sur bananfolioj por atingi specifan guston.
Údlice
Údlice (Eidlitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Chomutov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1247.
Pedroso (stacidomo)
Pedroso estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo El Pedroso, en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco. Ĝi ankaŭ estas parto de linio C-3 de Proksimaĵoj Sevilo funkciigita fare de Renfe. La instalaĵoj ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn.
József Pálfy (prezentisto)
József Pálfy [jOĵef pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálfy József estis hungara prezentisto, ĵurnalisto. Lia parenco estis István Pálffy (prezentisto). József Pálfy naskiĝis la en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
(152748) 1998 YF27
Orbito
Ĝia tre klinata orbito krucas tiun de Marso kaj ĝia suprenira nodo estas proksima de la marsa orbito. Ĝia marsa MOID estas 0,08394 astronomia unuo, tie estas 12,557 milionoj da km.
József Pálfy (prezentisto)
Biografio
József Pálfy akiris diplomon en Scienca Universitato de Debrecen en 1946. Dum la studentaj jaroj ekde 1940 li estis ankaŭ ĵurnalisto en la loka gazeto. Li estis fondinta membro de loka humurista grupo. Li edziĝis en 1954, lia edzino naskis filojn en 1955 kaj 1962. Inter 1956–1961 li estis korespondanto de la hungara novaĵagentejo en Parizo, poste li estis redaktoro en pluraj gazetoj en Budapeŝto. Inter 1969 kaj 1988 li estis prezentisto de la Hungara Televizio. Li ricevis premiojn en 1964 kaj 1999.
2-Heksenila heksanato
2-Heksen-1-ila heksanato aŭ 2-heksen-1-ila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj 2-heksen-1-olo. 2-Heksenila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Heksenila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al 2-heksenila grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Bílence
Bílence (Bielenz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Chomutov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1355.
Perštejn
Perštejn (Pürstein) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Chomutov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1344.
Jani Toivola
Jani TOIVOLA, naskiĝinta 27-a de novembro 1977 en Vaasa, estas finna aktoro, prezentisto kaj dancisto. Li konatiĝis en 2000-aj jaroj per sia prezentista laboro. Tial li prezentis ekzemple kantokonkursan televidan programon Idols. En 2011–2019 Toivola estis membro de finna parlamento el partio Verda Ligo. Li estis la unua nigrhaŭta membro de finna parlamento; lia patro estas kenjano.
Ármin Frisch
[friŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Frisch Ármin estis hungara instruisto, rabeno.
Biografio
devenis el juda familio. Li lernis en juda instituto inter 1884-1894, en 1893 li doktoriĝis, post 2 jaroj li rabeniĝis, krome li havis licencon pri pedagogio. Li instruis judojn ekde 1898, krome li havis postenon en juda organizaĵo en Budapeŝto. Li verkis ankaŭ lernolibrojn. Li havis edzinon.
Alomorfo
En lingvoscienco, alomorfo estas ĉiu el la eventuale pluraj variantoj (konkretaj formoj) de unu sama morfemo. La paro «morfemo — alomorfo» estas kreita sammaniere kiel «fonemo — alofono».
Ĉia morfema speco povas havi alofonojn, i.a.:
Malnova Teŝino (remparburgo)
Malnova Teŝino (ĉeĥe Starý Těšín, pole Stary Cieszyn, ankaŭ Cieszynisko) estis markigo de slava remparburgo (loĝdomaro) de tribo Golasicoj, kiu troviĝis sur katastra teritorio de hodiaŭa Podobora (germane Thiergarten), kiu estas konsisto de municipo Chotěbuz, en distrikto Karviná. Starý Těšín do troviĝis sude de urbo Teŝino, sur maldekstra bordo de rivero Olše.
Historio
Remparburgo Malnova Teŝino estiĝis dum loĝigado de nuntempa teritorio de Teŝina Silezio fare de tribo Golasicoj verŝajne en la 7-a jarcento. Ĝi situis sur altaĵeto, super kruda bordo al rivero Olše, kiuu tiam havis alian riverfluon, ol kian ĝi havas hodiaŭ.
Krom la funkcio domara ĝi plenumis ankaŭ funkcion defendan. En la 9-a jarcento ĝi estis grave neniigita, verŝajne pro atako de grandmoravia princo Svatopluko la 1-a dum bataloj inter moraviaj triboj kaj triboj de vislanoj (Vislanaj venedoj). Rilate al tio, ke en la ĉirkaŭaĵo estis tute neniigitaj pluaj burgejoj, komune kun tiam la plej forta fortikigita burgejo en Lubomia (pole Lubomia), estis la denove riparita Malnova Teŝino, komune kun la nova burgejo, hodiaŭ Kastela monteto en Teŝino (pole Góra Zamkowa), destinita kiel administra, pastra kaj mastruma centrejoj inter la triboj vivantaj en Moravio kaj la triboj en regiono de Wisła.
La burgejo iom post iom perdis sian signifon kaj ĉio estis transŝovita en novan burgejon en Teŝinon, kiu estis devene destinita kiel rifuĝejo por tiu ĉi malnova burgejo. En interŝanĝo de la 11-a kaj la 12-a jarcento (verŝajne la 1-a triono de la 11-a jarcento) tiu ĉi burgejo estis tute forlasita.
Nuntempo
La loko de la devena burgejo estis dum multaj jaroj loko de interesoj de arkeologoj. La loko estas arkeologie protektata ekde la 3-a de majo 1958. Estis trovitaj restaĵoj, kiuj datigas la loĝigon en la tn. Hallstatt-periodon, do inter 800–750 a.K. ĝis 500 a.K..
Nuntempe estas kunigita arkeologia esploro kun renovigo de la aspekto de burgejo, nome kun helpo de UNESCO.
La turisma kaj arkeologia parko estas hodiaŭ konata kiel Arkeoparko Chotěbuz-Podobora, kiu estis malfermita en la jaro 2012. Ĝi troviĝas ĉe distrikta ŝoseo 67, Český Těšín-Karviná, proksimume 1 km de trajna haltejo Chotěbuz.
Tangutoj
Tangutoj (en tanguta lingvo: mjɨ nja̱ aŭ mji dzjwo; en ĉina: 党項, dǎngxiàng) estis Tibet-Birma triba unio kiu loĝis en Okcidenta Xia. Tiu grupo vivis sub regado de la regno Tuĝuhun kaj translokiĝis al Nordokcidenta Ĉinio iam antaŭ la 10a jarcento kaj trafi la teritorion de Okcidenta Xia tiam Tanguta Imperio (1038–1227). Ili parolis la tangutan lingvon, nome unu el la Cjang lingvaro kiu apartenas al la tibetbirma familio.
Kortiko
Kortiko estas supraĵa tavolo de organo. En kelkaj kuntekstoj, kortiko specife temas pri la supraĵa tavolo de la surrena glando.
Snapchat
Snapchat estas tujmesaĝilo kaj socia retejo, fondita en 2011 de Evan Spiegel, Bobby Murphy kaj Reggie Brown. Ĝi estas konata pro distingiloj, kiel ekzemple jenaj: Senditaj aŭ afiŝitaj bildoj kaj videaĵoj aŭtomate malaperas post certa tempo; ili estas fareblaj per diversaj "lensoj" (t. e. bildmodifiloj) kaj krome – antaŭ sendado aŭ afiŝado – provizeblaj per interalie teksto, muziko kaj etikedoj (ekzemple pri la loko). Bildojn kaj videaĵojn uzanto povas sendi al aliaj uzantoj kaj/aŭ afiŝi en "Story" (t. e. rakonto) kaj/aŭ en la "Snap Map" (t. e. momentfota mapo montranta neprecize la geografian lokon de uzanto). Plia funkcio estas tio, ke uzanto povas konversacii kun babilroboto surbaze de ChatGPT. Snapchat estas precipe populara ĉe junaj homoj. En la unua kvaronjaro de 2022 Snapchat havis 363 milionojn da ĉiutage aktivaj uzantoj tutmonde.
Arapahoj
Arapahoj aŭ Arapahooj estas nacio (tribo) de Usonaj Indianoj kiu historie vivis sur la ebenaĵoj de la teritorioj de nuntempaj Koloradio kaj Vajomingo. Ili estis fortaj aliancanoj de ĉejenoj kaj foje kun lakotoj kaj dakotoj.
Ĉirkaŭ la 1850-aj jaroj, la grupoj de Arapahoj formis du tribojn: nome la Nordaj Arapahoj kaj la Sudaj Arapahoj (ĉejen-arapahoj). Ekde 1878, la Nordaj Arapahoj estis loĝantaj kun la Orientaj Ŝoŝonoj en la Indirezervejo Wind River en Vajomingo kaj estas federale agnoskitaj kiel Arapahoa Tribo de la Rezervejo Wind River. La Sudaj Arapahoj loĝas kun la sudaj ĉejenoj en Oklahomo. Kune, iliaj membroj estas listigitaj kiel federale agnoskitaj kiel ĉejen-arapahoaj triboj.
Laŭ usona popolnombrado de 2010 estis pli ol 10 000 arapahooj.
Droužkovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1314.
2-Heptenila heksanato
2-Heptenila heksanato aŭ 2-heptenila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj 2-hepten-1-olo. 2-Heptenila heksanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Heptenila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al 2-heptenila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 24 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Cantillana (stacidomo)
Cantillana estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Cantillana en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi formas parton de linioj C-1 kaj C-3 de Proksimaĵoj Sevilo.
Norbert Pribelszki
Norbert Pribelszki [pribelski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pribelszki Norbert estas hungara aktoro, manekeno (modelo).
Norbert Pribelszki naskiĝis la en Orosháza.
Goodyear Tire and Rubber Company
Goodyear Tire & Rubber Company estas usona transnacia kompanio fabrikanta de pneŭoj fondita en 1898 de Frank Seiberling kun sidejo en Akron (Ohio). Goodyear fabrikas pneŭojn por aŭtomobiloj, komercaj kaj malpezaj kamionoj, motorcikloj, SUV-oj, kuraŭtoj, aviadiloj, farmekipaĵo kaj peza ter-mova maŝinaro. Ĝi faras ankaŭ pneŭojn por bicikloj, kaj revenis el rompo en la produktado inter 1976 kaj 2015. Je 2017, Goodyear estas unu el la pinto de kvar pneŭfabrikantoj kun Bridgestone (Japanio), Michelin (Francio) kaj Continental (Germanio). La kompanio estis nomita laŭ usonano Charles Goodyear, inventisto de la vulkanizita kaŭĉuko. La unuaj pneŭoj Goodyear populariĝis ĉar ili estis tre facile elpreneblaj kaj postulis malmultan eltenadon.
Kvankam Goodyear estis fabrikanta aerŝipojn kaj balonojn ekde la fruaj 1900-aj jaroj, la unua reklama aerŝipo Goodyear flugis en 1925. Nuntempe, ĝi estas unu el la plej rekoneblaj reklamikonoj en Usono. La kompanio estas la plej sukcesa pneŭ-liveranto en la historio de aŭtoj de Formulo 1, kun pli da sukcesoj ol ajna alia pneŭ-liveranto. Ili foriris el la sporta medio post la sezono de 1998. Ĝi estas la nura pneŭ-liveranto por la serio NASCAR.
Goodyear estis la unua tutmonda pneŭ-liveranto kiu eniris en Ĉinion kiam ĝi investis en pneŭ-fabriko en Dalian en 1994.
Goodyear estis komponanto de la Industria Averaĝo Dow Jones inter 1930 kaj 1999. La kompanio malfermis novan tutmondan sidejon en Akron en 2013.
99862 Kenlevin
99862 Kenlevin estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 2:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Sebastian F. Hönig sur fotografioj faritaj elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ĝia discentra orbito iom interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,896579 astronomia unuo, tie estas 134,126 milionoj da km; pro tio ĝi estas rigardita kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu planedo : plej malgranda distanco kun Jupitero estos 1,978586 AU, tie estas 295,992 milionoj da km
Meningo
La meningoj (de la greka μῆνιγξ mēninx, ‘membrano’) estas la membranoj de konektiva histo kiuj ŝirmas la centran nervan sistemon, precize ties ĉefajn strukturojn nome cerbo kaj mjelo, havigante molan protekton kiu komplementas la malmolan protekton havigitan de la ostaj strukturoj. Ĉe mamuloj estas distingeblaj tri tavoloj kun du intermezaj spacoj, el eno eksteren jenaj:
Meningito estas genra nomo de la meningaj inflamoj. La meningito plej ofte malaperas sen spuro, postlasaĵo, sed ankaŭ povas okazigi morton.
Trnávka (distrikto Nový Jičín)
Trnávka estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Nový Jičín en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas el la jaro 1307.
Měděnec
Měděnec (Kupferberg) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Chomutov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1520.
Los Rosales (stacidomo)
Los Rosales estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo Tocina en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi konsistigas fervojan vojkruciĝejon kie la linioj Alcázar de San Juan-Cádiz kaj Mérida-Los Rosales kruciĝas, cirkonstanco dank' al kiu ĝiaj instalaĵoj tradicie ĝuis certan gravecon. La stacio havas servojn de Mezlonga Distanco kaj estas parto de linioj C-1 kaj C-3 de la reto de Proksimaĵoj Sevilo. Krome, la instalaĵoj ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn, kun larĝa areo de vojoj por manovroj.
Charles Marion Russell
La murpentraĵo de Russell nome Lewis and Clark Meeting the Flathead Indians estas dekoracio de la Kapitolo de la Ŝtato Montano. Lia pentraĵo de 1918, nome Piegans, estis vendita por 5,6 milionoj da usonaj dolaroj en aŭkcio en 2005.
Galerio
File:LaughKillsLonesome.jpg|La rido mortigas la solecon, 1925. File:Bronc Breakfast web.jpg|Bronc to Breakfast, 1908. File:Russell Loops and Swift Horses are Surer than Lead 1916.jpg|Loops and Swift Horses are Surer than Lead, 1916 File:HerdQuit.jpg|La ĉevalŝtelistoj. File:Roundup2CMR.jpg|Roundup, 1913 File:CM Russell The Scouts.jpeg|La esploristoj. File:CM_Russell_When_Blackfoot_And_Sioux_Meet.jpeg|Renkonto de Nigrapieduloj kaj Siuoj. File:Charles Marion Russell - Buffalo Hunt.jpg|Bizonĉasado. File:Charles M. Russell, Water for Camp.jpg|Akvo por la kampadejo. File:Keeoma3.jpg|Keeoma File:Charles Marion Russell - Waiting and Mad.jpg|Waiting and Mad File:Camp Cook's Troubles by Charles Marion Russell.jpg|Problemoj de la kuiristo de la kampadejo. File:Blackfeet Burning Crow Buffalo Range.jpg|Burning Crow Buffalo Range File:A Quiet Day In Utica - CMRussell.jpg|Trankvila tago en Utica (1907). File:Chinook2.gif|La lasta de la 5000. File:To The Victor Belongs The Spoils by Charles Marion Russell.jpg|La militakiro apartenas al la venkintoj. File:Lewis_and_clark-expedition.jpg|Lewis kaj Clark en Malsupra Kolumbio. File:Charles Marion Russell - The Custer Fight (1903).jpg|La lukto de Custer (litografio, 1903). Pri la batalo de Little Bighorn. File:Indians DiscoveringLC.jpg|La indianoj kuniĝas kun Lewis kaj Clark. </Gallery>
Homaj rajtoj (Clavel)
La verkisto Bernard Clavel (Berna Klavel) dum sia tuta vivo klopodis pri la paco kaj la homaj rajtoj, tra la tuta mondo, por lukti kontraŭ milito, kio ŝajnis al li kiel la ĉefa malbonaĵo kiu minacas la homaron. Lia agado, kaj tiu de liaj amikoj kaj asocioj al kiuj li aniĝis, konsistis en la defendo de la homaj rajtoj, aparte tiu de infanoj, kaj en la lukto kontraŭ malsatego kaj milito. Tiu agado videbliĝas ankaŭ en liaj verkaĵoj, ĉu liaj romanoj, ĉu liaj eseoj, aŭ en liaj multnombraj artikoloj.
Ĝenerala prezento
Bernard Clavel alfrontis frue maljustecon, eĉ perforton, dum la kukista lernado en la ĵurasa urbeto Dole. Tiun traŭmatigan travivaĵon li rakontas en sia romano «La Maison des autres» (La domo de l’aliuloj, 1962), kiu estas la unua volumo de la sagao «La Grande Patience» (La granda pacienco). Li opinias ke «la strebado por pli bona justeco partoprenas al la lukto por mondo liberigita de l’malamo, por homara pli homeca. Por tio, kion Louis Lecoin nomis ‘la homa patrio’».
La romantismo de la soldato, kiun li kultivis en sia juneco tra la figuro de lia onklo, kapitano en la armeo de Afriko, kiu nutris lian imagon de infano, nun estas for.
La silento de la armiloj
Bernard Clavel publikigis en 1970 la romano La silento de la armiloj. Li denuncas tie la detruojn far de la milito tra la historio de soldato perdita de la milito de Alĝerio, kiu vivis la masakrojn kaj la torturadoj de la franca armeo. Tiu soldato, dum permeso en sia vilaĝo ne plu povas silenti sin kaj partopreni al tiu 'malpura milito'. Clavel diros, ke ne estas malpura milito aŭ justa milito, per difino la milito estas kaj malpura kaj maljusta. Necesas tiam lukti kontraŭ ĝia komenco mem, utiligi tempon de paco por agi kaj meti ĉiun militon ekster la leĝo.
Lia romano kaŭzis multnombrajn polemikojn, aparte kun soldato, la kaporalo Mc Seale al kiu li respondas en letero al la tono de vera eseo pri la detruoj de la milito kaj la argumentado de la militaristoj en sia Lettre à un képi blanc (Letero al blanka kepo).
La masakro de la senkulpuloj
Du renkontoj ludas esencan rolon en la evoluo de Bernard Clavel kaj lia devontigo en la lukto kontraŭ la milito, la malsatego kaj la rekono de la rajtoj de la infano.
Pacifismo kaj homaj rajtoj
En 1967, kiam Bernard Clavel eksciis en kiuj kondiĉoj sia amiko la aktoro Jean-Claude Rolland (ĉefroludo en "L'Espagnol", filmo de Jean Pratt, laŭ la romano de Beranrd Clavel) povis mortigi sin en sia ĉelo, kie li estis enkarcerigita pro malgrava delikto, li ekkriis sin, indigninta: «Li mortis murdita de enketa juĝisto kaj per la mallibereja sistemo.» Aliaj okazaĵoj kondukis lin engaĝigi sin en batalo pli centrita sur la defendo de la homaj rajtoj.
Libereco kaj konscienca obĵeto
Tenante samtempe malakcepton de la milito, de la armeo kaj de la defendo de la homaj Bernard Clavel batalis por la agnosko de Konscienca obĵeto kiel rajto de la homa persono. Tiu batalo ankaŭ prenas radikon en renkonto de viro por kiu li havis vastegan respekton kaj kiu fariĝis unu el siaj amikoj grandaj : Louis Lecoin. Li skribis fortan omaĝon en ĉapitro de sia eseo Letero al blanka kepo Li skribos ofte artikolojn en lia revuo kaj préfacera unu el liaj laboroj.
La 12an de oktobro 1963, 150 personoj akompanas delegacion de la liona Komitato por la leĝa rekono de Konscienca obĵeto, kun ĉefe Bernard Clavel, Jean-Pierre Lanvin, kaj la pastoro Jean Lasserre, kiu redonas sin al la Prefektejo de Rodano por reklamacii statuson por la konsciencaj obĵetantoj.
«Pacismo sen kontraŭmilitarismo estas tiel stulta kiel ŝtuparo sen marŝoj. », estimas Clavel en 1991 en intervjuo de Bernard Baissat. Li redaktas artikoloj en la ĵurnalo de la Pacisma Unio de Francio. En februaro 1968, kun René Dumont, Théodore Monod, Jean Rostand, Lanza del Vasto kaj dekoj da personoj, li subskribas leteron de apogo al tiuj kiuj forsendas iliajn militajn libretojn por protesti kontraŭ nukleajn armilojn. Li subtenos la Grupon de ago kaj de rezisto al la militarigo, iniciatinta de tiu dokumento, aparte dum liaj agoj kontraŭ la komandejo de nukleaj armiloj ĉe Monto Verdun apud Liono.
Li militas same kontraŭ la mortpuno kun la patro Boyer, almenaŭ por eviti la juĝajn erarojn kiel en 'la Afero Deveaux'. Li luktas kontraŭ fascinon antaŭ ekzekuto, farante referencu al la sperto de Albert Camus notinde "l'Etranger" (La fremdulo).
Same, li prenas ĉiam la defendon de la laboristoj, de la humilaj, popolojn ke li konas bone ĉar li sentas sin 'de iliaj', tra multnombraj artikoloj, kun sia amiko Michel Ragon.
Paroloj de paco
Li kompletigas sian romanon per libro de citaĵoj de verkistoj pacfavoraj, "Paroles de paix" (Paroloj pri paco). Same li partoprenas la libron "cent poèmes pour la paix" (Cent poemoj por la paco). Poste li publikigas lastan tekston : "La Peur et la Honte" (La timo kaj la honto) reprenita kiel autaŭparolo al la libro de Nakazawa Keiji : Mi havis ses jarojn en Hiroshima. La 6an de aŭgusto 1945, 8h15
Sen-perforto
« La sen-perforto, tiu sola espero » tiel li titolas ĉapitron de sia libro: "Ecrit sur la neige" (Skribita sur la neĝo). Ĝi Estas la esencan temon de lia romano : "l'Hercule sur la place" "Heraklo sur la placo") kie la "fortuloj" scias kanalizi sian agresemon. Romano vaste membiografia de lia juneco kiam li gajnis sian vivon de tiu maniero en la foiraj festoj kun sia amiko Kid Léon.
Tocina (stacidomo)
Tocina estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Tocina en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco. Ĝi ankaŭ estas parto de linio C-3 de la reto de Proksimaĵoj Sevilo funkciigita fare de Renfe.
Homaj rajtoj (Clavel)
Sen-perforto
Li partoprenas en pluraj asocioj, kiuj rekomendas sen-perforton kiel "Combats non-violents" (Bataloj sen-perfortaj), aŭ "Non-Violence 21" (Sen-Perforto 21) kaj amikiĝas kun, kiun li konsideras kiel sia majstro pri sen-perforto, Jean-Marie Muller kiu disvolvas metodojn kaj strategiojn senperfortaj. Li subtenas aktive Gaston Bouthoul, la iniciatinto de la "polémologie" (scienco pri milito) : la analizo de la mekanismoj de la perforto, studo de la fenomenoj de la milito el la politika, morala kaj sociologia vidpunkto. Por li, « la milito estas pli malbona ol kancero, pesto, ĥolero kaj rabio kunigitaj. »
Li ŝatas citi sian amikon Roland Dorgelès. En la romano de Dorgelès "Les Croix de bois" (La Krucoj el ligno) kuŝas ĉapitron : "Mourir pour la patrie" (Morti por la patrujo). Pri tiu ĉapitro Clavel diras : « la lego devus esti farita ĉiu jaro, por la 11a de novembro ekzemple, en ĉiuj lernejoj de Francio. »
En la libro de Adeline Rivard (1990), serio da respondoj al la demandoj, kiujn ricevis Bernard Clavel el la tuta mondo, kaj ne havis tempon por respondi persone al ĉiuj leterpetantoj  : "Bernard Clavel, qui êtes-vous ?" (Bernard Clavel, kiu vi estas ?),
Ekologio
Por li, ekologio estos pli kaj pli integrita al la homaj rajtoj, la rajto vivi sur planedo kie li faras bone vivi. Tre frue, li levis sin kontraŭ la laboregoj kaj la multnombraj baraĵoj sur Rodano kiuj malbeligas la pejzaĝon, mortigas la riveron, « kondamnas la plej belajn vitejojn kaj la mirindajn fruktoĝardenojn kiuj faris de printempoj sur Rodano feajon de roza kaj de blanko. »
Jam en lia romano La Silento de la armiloj, li rekomendis la biologian kulturon por respekti la teron kaj ne elĉerpi lin ĉar li pensas ke « solaj la ekologiistoj havas precizan konscion de la danĝero kaj la honesto de denunci ĝin. »
2-Heptila heksanato
2-Heptila heksanato aŭ 2-heptila kaproato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj 2-heptanolo. 2-Heptila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Heptila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al 2-heptila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 26 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
99863 Winnewisser
99863 Winnewisser estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:5 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astrofizikisto Gisbert Winnewisser (1936 – 2011), kiu establis la sub-milimetran radioteleskopon KOSMA sur Gornergrato kaj sukcese kreis partneradojn inter la Universitato de Kolonjo kaj esploraj institutoj tra la mondo. Li estis ano de tri Komisionoj de IA kaj estis honorita de multenombraj premioj.
Betancuria
Betancuria [betanKUrja] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la centrokcidenta parto de la insulo Fuerteventura. Betancuria estis la iama ĉefurbo de la insulo de 1405 ĝis 1834, kiam ĉefurbeco pasis al La Oliva, kaj poste al Puerto del Rosario ĝis nun.
Geografio
Betancuria estas en la centrokcidenta parto de la insulo Fuerteventura, je 20,5 km de la insula ĉefurbo. Ĝi enhavas areon de 103,64 km², kiel la plej malgranda teritorio de la insulo. De tiu areo, la plej granda parto estas etenda rura kaj natura areo.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Puerto del Rosario (norde), Antigua (oriente) kaj Pájara (sude).
La municipa ĉefurbo, nome la urba kerno de Betancuria, estas je 395 m.s.m., kaj la plej alta loko estas 725 m.s.m. en Pico de la Atalaya, en la montaro de Betancuria.
La municipa teritorio posedas marbordan longon de 18,8 km, ege kruta en kiu elstaras nur unu strando nome Valle aŭ Aguas Verdes.
La flaŭro de la municipo estas karakterizita per dornomakiso, el kio menciindas Launaea arborescens, Suaeda vera kaj la rara endemio Caralluma burchardii. El la faŭno menciendas nombraj birdospecioj, kiel la estepeca kanaria Hubara-otido Chlamydotis undulata fuertaventurae kaj pterokloj Pterocles orientalis, la kanaria perknoptero Neophron percnopterus majorensis kaj la turfalko Falco tuniculatus. Alia pli malgranda birdospecio, sed ofta en la municipa teritorio estas la sahara kurulo Cursorius cursor.
Preskaŭ la totalo de la municipa areo estas inkludita en la rura parko de Betancuria.
Historio
La konkero de Fuerteventura finis en 1405, fare de la normano Johano de Béthencourt. Betancuria estis elektita kiel ĉefurbo de la insulo en sistemo kopiita de la feŭdismo. En 1476 oni konstituis jure la teritorian senjorlandon de Fuerteventura, per kiu la Katolikaj Gereĝoj agnoskis al la konkerinto lian dominadon de la insulo. Betancuria, kiel unua sidejo de la konkerintoj, iĝis akso de la administracia povo. Pájara, sude de Betancuria, kaj La Oliva, norde, formis la dekomencan spinon de la insulo.
En 1424 la papo Marteno la 5-a starigis en Betancuria mallongdaŭran episkopecon de Fuerteventura, kiu enhavis ĉiujn Kanariojn escepte la insulo Lanzarote. Tiu episkopeco havis sidejon en la preĝejo de Betancuria, tiam katedralo. Tiu afero rilatis rekte al okazoj post okcidenta skismo (1378-1417) kaj ĝi daŭris nur ĝis 1431, nur sep jarojn post ĝia kreado. ​
La 16an de aŭgusto 1593, Betancuria estis praktike detruita de berbereskaj piratoj estritaj de Xabán Arráez, ĉefe la preĝejo kiu estos rekonstruita poste, kaj la konvento de San Buenaventura, kiu neniam estos rekonstruita. La atakantoj kaptis krome ĉirkaŭ 60 lokanoj kiuj estis forportitaj kiel sklavoj. ​
La politika situacio ŝanĝiĝis en 1742 kiam oni translokis la administracian centron al la Casa de los Coroneles (Kolonelejo) de La Oliva. Tiuj altrangaj oficiroj anstataŭis la iaman senjorojn, akaparis la tutan povon kaj iĝis veraj terposedantoj, hun heredorajto familia. Tiuepoke la loĝantaro pliiĝis pro alveno de elmigrintoj el sudo de la insulo, kie okazis vulkanaj erupcioj. Tiukadre novaj loĝlokoj, kiel Puerto de Cabras kaj Antigua, iĝis pli burĝaj centroj, kiuj anstataŭis la iamajn terposedantojn, pere de la hegemonio pro la kultivado kaj komerco de aizoaco Mesembryanthemum crystallinum. El la 19-a jarcento, Betancuria estis perdinta povon favore al aliaj loĝlokoj pli disvolvigitaj ekonomie, kiel Pájara, La Oliva kaj Antigua. Finfine, en 1834 Betancuria perdis definitive la insulan ĉefurbecon. Ekde la 1970-aj jaroj la urbo iĝis altirejo por turismo.
Demografio
La municipo havis nur 773 loĝantojn je 1a de januaro 2020, estante la lasta loko de la tuta insularo.
Historie estis ĉiam inter 500 kaj malpli ol 900 loĝantoj dum la 20-a jarcento.
Alcolea del Río (stacidomo)
Alcolea del Río estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Alcolea del Río en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi formas parton de la linio C-3 de la reto de Proksimaĵoj Sevilo funkciigita fare de Renfe.
Majdalena
Majdalena (antaŭe Svatá Máří Magdalena, Sankt Maria Magdalena) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis. Tra Majdalena trafluas rivero Lužnice kaj akvokanalo Zlatá stoka. Sur rivero Lužnice proksime de la vilaĝo troviĝas akviste danĝera vejro Pilař.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1397.
Personecoj
Naskiĝis ĉi tie:
Všestudy (distrikto Chomutov)
Všestudy (Schössl) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Chomutov. Vivas ĉi tie.
László Füzi
László Füzi [lAslO fuzi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Füzi László estis hungara instruisto, redaktoro, kritikisto, literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.
naskiĝis en Lövő.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Sopron en 1973, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1979. Post la diplomo li instruis en mezlernejo en Eger, poste ekde 1982 li estis redaktoro en revuoj. En la 2000-aj jaroj li estis ankaŭ universitata instruisto en Szeged. Lia literatura laboro specialiĝis pri László Németh kaj la ceteraj tiutempaj verkistoj. Li edziĝis en 1978, lia edzino naskis tri gefilojn inter 1980-1991. Li ricevis stipendiojn en 1983, 1992 kaj 2011, premiojn inter 1989-2013.
Rapšach
Rapšach (Rapischach, Rottenschachen) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis. Dume Nová Ves u Klikova apartenis ĉiam al Bohemio, la katastra teritorio Rapšach estis al Ĉeĥoslovakio alligita nur la 31-a de julio 1920 kiel konsisto de la tn. Okcidenta Vitorazio.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1338.
Partoj de municipo
Municipo Rapšach konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj.
Internacia Unio de Arkitektoj
La Internacia Unio de Arkitektoj (Union internationale des Architectes, mallongigite: UIA, The International Union of Architectes) estas internacia neregistara organizo kiu reprezentas pli ol milionon da arkitektoj en 124 landoj. La organizo estis fondita en Laŭzano, Svislando, en 1948. La Ĝenerala Sekretariejo de la organizo situas en Parizo, Francio kaj estas rekonita fare de la plej multaj agentejoj de la Unuiĝintaj Nacioj kiel la nura asocio en ĝia kampo, inkluzive de Unesko, UNCHS (UN-Habitat), ESOSOC, UNIDO, kaj la Monda Organizaĵo pri Sano, same kiel la Monda Organizaĵo pri Komerco. Aktuale en 2020, la prezidanto de la organizo estas Thomas Vanier (2017-2020) el Usono.
La unio prizorgas internaciajn konkursojn kaj okazigas arkitekturkongresojn kie la koncilianoj de la organizo estas elektitaj. La venonta kongreso okazos en Kopenhago en 2023.
Hostašovice
Hostašovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Nový Jičín en Moraviasilezia regiono en cismontaro de Moraviasileziaj Beskidoj sur kunigvojo inter la urboj Valašské Meziříčí kaj la distrikta urbo Nový Jičín. Vivas ĉi tie.