cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mimet
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
2515 Gansuo
2515 Gansuo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉina provinco Gansuo.
Hadriano la 3-a
Sankta Hadriano aŭ Adriano la 3-a, latine  Hadrianus III  naskiĝis nekonatan daton kaj mortis 885 apud San Cesario sul Panaro (Modena). Li estis papo ekde 884 ĝis sia morto. Tre malmulte oni konas pri li. Li mortis dum reveno de vojaĝo al Wormatia, hodiaŭ Worms, kie reĝo de frankoj, Karolo la 3-a kunvokis lin.
Apataki
En 2012 Apataki havis 350 loĝantojn, (en 2007 492). La ĉefvilaĝo nomiĝas Niutahi.
Historio
La unua registrita eŭropano kiu vidis Apataki atolon estis la nederlanda navigisto Jacob Roggeveen en 1722. James Cook vizitis ĝin en 1774.
Administracio
Administracie, Apataki estas parto de la komunumo Aratua.
Ekonomio
Apataki havas flughavenon sed ne turisman industrion. La nura ĉefa industrio de la insulo estas kultivitaj Tahitiaj (nigraj) perloj. La kokospalmo, kiu formas la bazo por la produktado de kopro, estas de speciala ekonomia graveco por la indiĝenoj. Sur kelkaj insuletoj la loĝantoj kultivas vanilon.
9859 Van Lierde
9859 Van Lierde estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Edmond Van Lierde (1888–1964), brila studanto ĉe la Universitato de Bruselo, poste profesoro pri matematiko, li promociis la modernan matematikon kaj enkondukis tiun novan fakon en Belgion. Li estis ankaŭ talenta pianisto kaj bonega tenisludanto.
Lamarck - Caulaincourt (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita al publiko la.
Planita por nomiĝi Pecqueur, pro la apudeco de Placo Constantin-Pecqueur, la stacio nomiĝis Lamarck ĉar la enirejo troviĝas apud Strato Lamarck. Ĝi poste alprenis la nomon Lamarck (Caulaincourt) (Strato Caulaincourt estas ankaŭ apuda), antaŭ ol nomiĝi Lamarck - Caulaincourt. Sur la kajoj, estas skribite « Lamarck » sur ceramikaĵoj.
Lagoa da Prata
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Central Mineira (do "Centro de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Bom Despacho. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Lamarck - Caulaincourt (pariza metrostacio)
Alirejoj
Strato Lamarck, ununura kaj pitoreska enirejo, ĉirkaŭita ambaŭflanke de ŝtuparoj de Strato Pierre-Dac. Kajoj situas 25 metrojn sub la enirejo; oni atingas ilin per lifto aŭ helikforma ŝtuparo.
Liberecanaj Pensoj
Liberecanaj Pensoj estas duvoluma kompendio de 17 tekstoj fare de diversaj aŭtoroj, eldonita de SAT en 1999. La unua volumo enhavas la sep unuajn tekstojn, dum la dua, la dek lastajn. Escepte de la tekstoj n-ro 11, 15 kaj 16, kiuj tiam ne estis aperintaj broŝurforme, la ceteraj tekstoj estas relanĉo de elĉerpitaj eldonoj. Plimulte de la aŭtoroj estas famaj anarkiistaj aktivuloj el diversaj landoj aŭ literature famaj verkistoj. Aldone enestas la kompendion citaĵoj, tradukoj de poemeroj, kompletigaj mallongaj tekstoj kaj ilustraĵoj. Fine de la dua volumo troviĝas listo de aliaj liberecanaj tekstoj legeblaj en Esperanto kaj la precipaj adresoj, al kiuj sin turni sur la tiukampa Esperanto-agado.
Lagoa da Prata
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
NGC 2797
NGC 2797 (aliaj indikoj — UGC 4891, MCG 3-24-23, ZWG 91.42, IRAS09135+1756, PGC 26160) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Schulhof
Schulhof, Schulhoff:
Enkonduko al Ne-eŭklidaj Geometrioj
Enkonduko al Ne-eŭklidaj Geometrioj
NGC 2797
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sledhundoj
Sledhundoj estas uzataj en arktaj regionoj por tiri sledojn, ekz. Siberia sledhundo, Samojeda hundo.
En Alasko, ekzistas granda kurado por multaj teamoj da sledhundoj, nomata la Iditarod. Oni iras de Anchorage al Nome.
Gennevilliers (stacidomo)
Gennevilliers estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en komunumo Gennevilliers (departemento Hauts-de-Seine).
Malfermita en 1988, temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français sur branĉo C1 de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ermont-Eaubonne - Champ-de-Mars (VMI) (962000).
Melhundo
La melhundo (germanaj nomoj: Dackel (sudgermane), Teckel (nordgermane) aŭ Dachshund (tutgermana); germandevena angla nomo: Dachshund - Dachs "melo", Hund "hundo") estas longa hundoraso kun mallongaj kruroj. Ĝi estis uzita kaj fariĝis raso en Germanio por ĉasi melojn kaj aliajn ĝenulojn loĝantajn en ternestoj. Normale plenkreska melhundo pezas de kvin ĝis dek kilogramojn. Tipa melhundo de speco maketo pezas malpli ol kvin kilogramojn kaj estas multe pli malgranda ol la aliaj melhundoj.
Ŝerce ili estas nomataj kolbasohundoj, ĉar ili aspektas kiel kolbaso kun kruroj. Melhundoj estas lojalaj kaj petolemaj hundoj, konataj por dispozicio ĉasi malgrandajn bestojn kaj birdojn.
(129989) 1999 VS5
(129989) 1999 VS5 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Melhundo
La unuaj kontrolataj mencioj de la raso troviĝas en libroj verkitaj en la frua parto de la 18-a jarcento. Antaŭ tiuj ekzistas mencioj de "melo-hundoj" aŭ "truaj hundoj". Sed tiuj plej probable aludas al celoj kaj ne specifaj rasoj. La originalaj germaniaj melhundoj estis pli grandaj ol la moderna normala variaĵo (laŭ plana amplekso) kaj pezis de 14 ĝis 18 kilogramoj. Ĉi tiuj originalaj melhundoj havis aŭ rektajn aŭ malrektajn krurajn variaĵojn. La moderna melhundo devenas de la malrekt-krura variaĵo.
(129989) 1999 VS5
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere, proksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,09124 au, tie estas 13,649 milionoj da km.
Melhundo
La raso estas konata pro sia kapableco ekstermi melojn; melhundoj estas uzataj por ĉasi kuniklojn kaj vulpojn, lokalizi vunditajn bestojn kiel cervojn, aŭ por are ĉasi ĉasaĵon tiel grandan kiel apron.
Unio de Eŭropaj Federalistoj (Germanio)
Unio de Eŭropaj Federalistoj (Germanio) (germane: Europa Union) estas la germana sekcio de la "Unio de Eŭropaj Federalistoj". La "Europa Union r.a." komprenas sin, kiel superpartia, superreligia kaj sendependa politika neregistara organizo por federacia Eŭropo. Ankaŭ ekzistas junulara organizo kun la nomo Junaj Eŭropaj Federalistoj (Germanio).
La organizaĵo kreiĝis en 1946 fare de la fondinto Wilhelm Heile en Berlino. Laŭ propraj informoj ili momente havas ĉirkaŭ 18.000 membrojn.
La nuna prezidanto estas la Eŭropa Parlamentano Rainer Wieland el la kristandemokrata partio de Germanio (CDU); lia antaŭulo inter decembro 2006 kaj novembro 2011 estis Peter Altmaier.
Melhundo
Variaĵoj
Do, oni distingas 9 variaĵojn de melhundoj.
Santa María Mixtequilla
Santa María Mixtequilla estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María Mixtequilla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 421.
Geografio
Santa María Mixtequilla apartenas al la distrikto Tehuantepec al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4239 loĝantojn. El tiuj estis 2063 viroj kaj 2176 virinoj. La komunumo havas surfacon de 186,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 60 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 66 indiĝenoj. El tiuj 55 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 55 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Formozaj lingvoj
Ne konfuzenda kun Lingvoj de Tajvano aŭ la formosa lingvo inventita de George Psalmanazar.
La formozaj lingvoj estas la lingvoj de la indiĝenaj popoloj de Tajvano. Tajvanaj indiĝenoj (tiuj rekonataj de la registaro) hodiaŭ konsistigas ĉirkaŭ 2.3 elcenton da la loĝantaro de la insulo. Tamen, multe malpli ankoraŭ povas paroli sian praan lingvon post jarcentoj da lingvoanstataŭado. El la ĉirkaŭ 26 lingvoj de la tajvanaj indiĝenoj, almenaŭ dek estas formortintaj, kvar (eble kvin) aliaj estas mortantaj, kaj plural aliaj estas iel endanĝeraj.
La indiĝenaj lingvoj de Tajvano havas gravan signifon en historia lingvoscienco pro tio, ke Tajvano plej verŝajne estis la prahejmregiono de la tuta aŭstronezia lingvaro. Laŭ la lingvosciencisto Robert Blust, la formozaj lingvoj formas naŭ el la dek ĉefajn sublingvarojn de la aŭstronezia lingvaro, dum la unu restanta ĉefa branĉo konsistas de preskaŭ 1200 malajopolineziaj lingvoj trovataj ekster Tajvano. Kvankam lingvosciencistoj malkonsentas pri iuj detaloj de la analizo de Blust, vasta interkonsento kuniĝis ĉirkaŭ la konkludo, ke la aŭstronezia lingvaro originis en Tajvano. Tiun teorion fortigis lastaj studoj pri la genetiko de homaj loĝantaroj, subtenante ankaŭ la patrinoliniecon de la migrado.
Lasta historio
Ĉiuj formozaj lingvoj iom post iom anstataŭiĝas de la kulture dominanta norma ĉina lingvo. En lastaj jardekoj la registaro de la Respubliko Ĉinio komencis indiĝenan reaprezan programon, kiu inkludis la reenkondukon de formozaj gepatraj lingvoj en tajvanaj lernejoj. Tamen, la rezultoj de tiu iniciato estas ĝis nun elrevigaj.
Taksonomio
Estas multaj klasigoj de la formozaj lingvoj; ili ĝenerale interkonsentas, ke la lingvaroj formozaj ne formas koheran lingvaron krom aŭstronezia.
Lagoj de Titano
La Lagoj de Titano, nome luno de Saturno, estas areoj de likvida etano, metano, kaj propano kiuj estis detektita de la spac-sondilo Cassini–Huygens, kaj kiuj estis jam supozitaj delonge. Dum januaro de la jaro 2007, scientistoj anoncis, ke estas klaraj indikoj por lagoj de likva metano sur la surfaco de Titano. Estas neniu alia mondo, krom la Tero, kie oni jam malkovris stabilajn korpojn de likvo. Kelkaj lagoj estas komplete nigraj, reflektante neniujn radarsignalojn. La plej grandaj estas konataj kiel maria (maroj en latina) kaj la plej malgrandaj estas lacūs (lagoj).
Colle Brianza
Colle Brianza estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo ĉefanĝelo Miĥaelo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Airuno, Castello di Brianza, Dolzago, Ello, Galbiate, Olgiate Molgora, Santa Maria Hoè kaj Valgreghentino.
Okcidenta Frislando
Okcidenta Frislando (ankaŭ Okcidenta Frisio; West-Friesland; estas nuntempa regiono en la nordokcidenta parto de Nederlando, en la provinco Norda Holando.
La regiono havas areon de ĉ. 800 km², limigita de la digo Westfriese Omringdijk. Ĝi konsistas el la komunumoj:
Ĝi inklusivas la urbojn Hoorn kaj Alkmaar.
Karl von Miltitz
Karl von Miltitz (naskiĝinta ĉirkaŭ 1490 en Rabenau, mortinta en la 20-a de novembro 1529 en Hanau-Steinheim) estis papa sendito kaj intertraktis kun Marteno Lutero.
Vivo
Miltitz estis ano de la nobela saksia gento de la Miltitz-oj. Li iĝis kanoniko en Mainz, Trier kaj Meißen, en 1515 eĉ papa oficisto kaj ĉambristo en Romo. En la 1518-a jaro li estis sendita kiel papa legato en Saksion por efektivigi ne pluan agadon de Luther kaj konvinki Frederikon la 3-an ne plu subteni la reformanton.
Li interttraktis jam en januaro 1519 en Altenburg en la domo de Georg Spalatin, samjare ankoraŭfoje (oktobre) en Liebenwerda kaj en 1520 en la monakejo de la (iama) hospitala ordeno de la Antonianoj en Lichtenberg apud Prettin. Sed ĉiuj intertraktoj restis vanaj. Li ankaŭ admonegis en la nomo de la papo la predikiston Johann Tetzel kiu ne estis aperinta ĉe la asignon en Altenburg.
Dum vojaĝo en 1529 li dronis en la rivero Main.
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe NDB.
Antropizado
En geografio kaj ekologio, la antropizado estas la aliformigo de pejzaĝoj kaj de natura medio sub la agado de homo.
La "antropa erozio" estas la tutaĵo de la ŝanĝadoj kiuj trafas la reliefojn kaj grundojn pro la homa agado: kultivado, urbanizado, irigacio, minado...
Iuj terpecoj povas esti antropizitaj kvankam ili aspektas naturaj, kiel la herbejoj kiuj anstataŭigis arbarojn, post senarbarigo. Povas esti malfacile taksi la antropizadon, ĉar tio neprigas la konon de la medio antaŭ ajna homa agado.
La bredado kaj la fajra senveprigo estis du el la unuaj rimedoj per kiu la homo aliformigis sian medion.
Otton Nikodym
Otton Marcin Nikodym (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1887 en Zabłotów apud Kołomyja, mortis la 4-an de majo 1974 en Utica, Nov-Jorkio) – pola matematikisto agnoskata pro kontribuo al evoluo de mezurteorio, funkcionala analitiko, diferenciala ekvacio kaj deskripta aroteorio. Unu el kunfondintoj de Pola Matematika Societo en 1919.
Li studis matematikon ĉe Matematika Fakultato de Universitato al Jan Kazimierz kaj finis en 1911. Doktoriĝis en 1924 en Varsovia Universitato, kaj julie 1927 tie habilitiĝis. Ĝis 1945 loĝis en Varsovio, poste dum unu jaro lekciis en Krakovo kaj en 1946 forveturis de Pollando. En la jaroj 1948 - 1965 laboris en Kenyon College en la subŝtato Ohio en Usono. Membro de Pola Scienca Societo en Eksterlando (de 1960).
Kalinkaviĉia distrikto
Kalinkaviĉia distikto (beloruse – Калінкавіцскі раён, – Калинковичский район) estas administra subdivido en Homela regiono (situas en centra parto de la regiono) de Belorusio. La distrikto estis fondita en 1924 kaj en 1954 eniĝis en Homelan regionon. La areo de la distrikto estas 2.800 km2. Ĝia administrada centro estas urbo Kalinkaviĉi. En la distrikto estas eldonata la gazeto "Kalinkoviĉiaj novaĵoj"
Otton Nikodym
Nikodym estis konata pedagogo kaj populariganto de matematiko, aŭtoro de pluraj radiodisaŭdigoj pri ĝi. Perfekte konis 5 lingvojn.
Kalinkaviĉia distrikto
Loĝlokoj kaj administra subdivido
En la distrikto situas ĉirkaŭ 130 loĝataj lokoj, la plej grandaj el kiuj estas Kalinkaviĉi kaj Azariĉi. La distrikto estas subdividita je 22 vilaĝaj sovetoj.
Agrokulturo
En la distrikto situas 21 kolĥozoj, 11 sovĥozoj. En la distrikto estas disvastigitaj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĝplantado.
Otton Nikodym
Eksteraj ligiloj
John J. O'Connor; Edmund F. Robertson: Otton Nikodym en MacTutor History of Mathematics archive
Kalinkaviĉia distrikto
Elfosaĵoj
En la distrikto oni minas nafton kaj torfon.
Komunikado
Tra la distrikto trairas fervojoj inter Brest kaj Homel, inter Mahiljoŭ kaj Ovruĉ, aŭtovojoj inter Lelĉici kaj Minsk, inter Mazir kaj Brest, inter Petrikaŭ kaj Lojeŭ, inter Babrujsk kaj Mazir.
Vidindaĵoj
En vilaĝo Juraviĉi situas templo kaj kolegiejo konstruitaj de jezuitoj (bedaŭrinde nuntempe ambaŭ konstruaĵoj estas duonruinigitaj); bieno kun pejzaĝa parko en vilaĝo Lipava; inter la du vilaĝoj Malgrandaj kaj Grandaj Aŭcjuki ĉiujare efektiviĝas popolhumura festivalo.
Viktória Kulcsár
Viktória Kulcsár [kulĉAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kulcsár Viktória estas hungara aktoro, muzikalkantisto. Viktória Kulcsár naskiĝis la  en Debrecen.
Biografio
Viktória Kulcsár estis edukita en Hajdúböszörmény. Ŝi maturiĝis en gimnazio en Debrecen, poste ŝi studis jaron en aktorstudio de Nova Teatro (Budapeŝto), fine ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 2013. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Eszter Novák kaj György Selmeczi. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs) (2013-2018), poste ŝi estis privata aktoro du jarojn. Ekde 2021 ŝi apartenis al Teatro József Attila. Ŝi havas edzon.
Tornakápolna
Tornakápolna estas la plej malgranda vilaĝo (municipo) en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény.
Situo
Tornakápolna situas sur malebenaĵo, fine de sakovojo. Aggtelek troviĝas 10, Miskolc 59 km-ojn, la plej proksima urbo estas Szendrő. La vilaĝeto apartenas al Nacia parko Aggtelek.
Lomec (distrikto Klatovy)
Lomec (Lometz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.
Johannes Caselius
Johannes Caselius (1533-1613) (* Göttingen, en la 18-a de majo 1533 - Helmstedt, en la 9-a de aprilo 1613) estis germana humanisto, juristo kaj filologo. Li ankaŭ estis profesoro en la universitatoj de Lepsiko kaj Rostock. Li estis filo de la Superintendanto Matthias Bracht von Kessel. Post vizitadi la lernejojn en Gandersheim, Göttingen kaj Nordhausen, li studis en la Universitato de Wittenberg, kie Filipo Melanktono estis lia profesoro, kaj pli malfrue en la Universitato de Lepsiko, kun Joachim Camerarius, la Maljuna.
Post siaj studoj, ekde 1560 li restis en Italio kaj en 1563 li estas nomumita profesoro pri retoriko en la Universitato de Rostock de Johano Alberto la 1-a, Duko de Mecklenburgo. En 1566 li ricevis sian diplomon je Doktoriĝo pri Juro de la Universitato de Pizo.
En 1589, Caselius profesoris en la Universitato de Helmstedt. Tie, li instruis filozofion, retorikon, kaj etikon. Kiel senkaŝa defendanto de la teologiaj kredoj kaj reprezentanto de la humanismaj kaj filozofiaj studoj, Caselius estis devigata defendi sin, apogita de Cornelius Martini (1568-1621), la atakojn de la gnesio-luteranoj (radikalaj luteranoj) estritaj de Daniel Hoffmann (1538–1611). Tamen, li famo kiel filologo kaj profunda konanto de la antikva beletro ne makuliĝis. Liaj revoj pri tolerema protestantismo kaj lia humanisma edukado daŭriĝis de Georgius Calixtus, lia ĉefa disĉiplo.
Marx Dormoy (pariza metrostacio)
Stacio
Stacio Torcy estis malfermita la. Ĝi situas sub la suda parto de Strato de la Chapelle. Ĝi alprenis sian nunan nomon la.
Socialista urbestro de Montluçon, deputito, poste senatano, Marx Dormoy (1888-1941) estis ministro pri internaj aferoj en 1937 kaj 1938. Li estis murdita fare de Cagoule-anoj.
Alirejoj
La stacio disponas pri ununura alirejo sur inter-ŝoseo apud kruciĝejo de Strato Ordener, Strato Riquet kaj Strato de la Chapelle.
Zeja (urbo)
Zeja (ruse: Зея) estas urbo en Amura provinco en Rusio. Ĝi estis fondita en jaro 1879. Ĝis 1906 la urbo nomiĝis Zejskij Sklad (Зейский Склад); de tiam ĝis 1913 la nomo estis Zeja-Pristanj (Зея-Пристань). Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1906.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 10412.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 6 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Zeja (Зея) (kiu enenfluas en riveron Amur (Амур)).
En jaro 1959 la urbo havis 7,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 27,8 mil loĝantojn.
Bernhard Waibel
Bernhard WAIBEL (ankaŭ Weibel; naskiĝinta la en Konstanz, mortinta la  en Salcburgo) estis germana teologo, monaĥo kaj altlerneja profesoro.
Vivo
Jam antaŭ frokuliĝo ĉe la benediktanoj de Einsiedeln li estis studinta teologion. En januaro 1638 li faris siajn votojn kaj iĝis en marto 1639 subdiakono, en decembro 1639 diakono. La sacerdota ordinacio okazis en 1641. Samjare li estis sendita kun tri samordenanoj al Liono. Post ties mortoj Waibel sole travojaĝis en 1643 Franclandon. En aprilo 1649 li nomumiĝis apostola sekretario (protonotarius) kaj krome estro de la novicoj kaj profesoro pri teologio. Ekde julio 1649 li estis oficiala konfesprenanto ĉe la monaĥinoj de Trachslau (Einsiedeln). Nomumiĝo je prezidanto de la Fratio de la Rozario de Einsiedeln sekvis en 1650.
Lia kariero daŭris en decembro 1653 kun la paroĥestreco de Einsiedeln, profesoreco pri filozofio (1653) kaj ree la estreco super la novicoj. Vokiĝo al la Salcburga universitato venis en oktobro 1657 por sekurigi tie la instruadon pri spekulativa teologio kaj ekzegezo. Magistriĝo pri teologio fariĝis Salcburge en januaro 1658.
Salcburge oni nomumis lin krome princĉefepiskopan konsiliston kaj imperiestran sekretarion. Li rektoris ĉe la konvento de Arkiabatejo Sankta Petro kaj vickancelieris ĉe la Salcburga universitato (inter 1665 kaj 1667). Paralele li iamfoje ankaŭ altlerneja dekano.
En 1667 reirote estis al Einsiedeln kie li plenumis diversajn oficojn (inspektisto klostra, vicprioro, konsilisto).
En 1671 li venis rektoronte al Maria Plain por trejni junajn instruistojn por altlerneja agado. Jam de Maria Plain li aktivis kiel konfesprenanto de la monaĥinoj de Nonnberg. En 1681 tio oficialiĝis. Kontraŭ proponita reiro Svislandon protestis kaj lia arkiepiskopa moŝto Johann Ernst von Thun kaj la abatino de Nonnberg.
László Mátray
MÁTRAY László [ma:trai lAslO] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Nagyvárad (tiam en Hungara reĝlando, nun Oradea en Rumanio) la 31-an de majo 1943. Lia fratino estis Erzsébet Mátray.
Kariero
László Mátray vivis ekde 1945 en Rumanio, kie li apartenis al la hungara minoritato. Li diplomiĝis en la aktorfako de la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş en 1967 kaj en la reĝisora fako de la Instituto pri Teatro kaj Filmarto Ion Luca Caragiale de Bukareŝto en 1985. Li ludis ekde 1967 en la teatro Temesvári Állami Csiky Gergely Színház de Temeŝvaro.
Renée Zellweger
Renée ZELLWEGER (* 25-an de aprilo 1969, Katy, Teksaso, Usono) estas sukcesa usona aktorino. Ŝi rolis en vico da filmoj, konata ŝi fariĝis danke al roloj en filmoj Bridget Jones's Diary aŭ en filma prilaborado de muzikalo Chicago, pro kiu ŝi akiris Oran globon por la plej bona reprezentantino de ĉefrolo. Por rolo en filmo Cold Mountain ŝi estis aprezita per Oskaro por la plej bona reprezentantino en apuda rolo.
Palliser-insuloj
Geografio kaj demografio
La arkipelago enhavas ok atolojn, kaj la insulon Makatea. La atolo Rangiroa estas la plejmulte loĝata, kun proksimume 3210 loĝantoj.
Horná Poruba
Horná Poruba (hungare Felsőtölgyes [felŝOtoldjeŝ], germane Oberporub) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Horná Poruba situas inter montoj 808 kaj 956 m altaj, fine de mallonga sakovojo. Ilava troviĝas je 8 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1355 en formo "Poruba". En 1683 la germanaj trupoj disrabis la templon kaj paroĥon. En 1784 loĝis tie 469 vilaĝanoj en 68 domoj, en 1828 635 vilaĝanoj en 62 domoj. En 1831 pro ĥolero multaj mortis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Felső-Poruba, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőtölgyes 706 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horná Poruba 1111 homoj, (1093 slovakoj).
Ĝermolisto de italaj esperantistoj
Alessandro Angeletti
Alessandro ANGELETTI (naskiĝis en 1923, mortis en 1992 en Sardio, Italio) estis itala esperantisto. En Sardio li estis movada gvidanto kaj organizanto de lingvaj seminarioj pri Esperanto.
Alfredo Bassetti
Alfredo BASSETTI naskiĝis en 1912, dum 50 jaroj animo de la Esperanto-movado en Trento (Italio) kaj prezidinto (1966- 94) de la loka Esperanto-grupo, delegito pri fervojoj kaj turismo, mortis la 25-an de februaro 1997.
Alessandro Bellucci
Alessandro BELLUCCI estas itala esperantisto, membro de Florenca Esperanto-Asocio.
Medardo Biagi
Medardo BIAGI (naskiĝis en 1907, mortis la 7-an de decembro 1991 en Bologna, Italio) estis malnova membro, regula kongresano kaj apoganto de Societo Zamenhof.
Giacomo Bianchini
Giacomo BIANCHINI naskiĝis en 1875 en Carbona PN, mortis en 1954. Li esperantiĝis en la jaro 1904.
Patrizia Bini
Patrizia BINI estas itala esperantistino, membro de Florenca Esperanto-Asocio.
Renato Bisi
Renato BISI (naskiĝis en 1911, mortis la 11-an de majo 1993) estis dum longa tempo UEA-fakdelegito pri filozofio, honora prezidanto de Triesta Esperanto-Asocio (Italio).
Matia Bolcato
Matia BOLCATO (n. en 1906, mortis la 20-an de septembro 1998), estis itala esperantistino kaj iama UEA-delegito pri instruado en Mantovo (Italio).
Laura Bonciani
Laura BONCIANI estas itala esperantistino, membro de Florenca Esperanto-Asocio.
Riccardo Borgioli
Riccardo BORGIOLI estas itala esperantisto, membro de Florenca Esperanto-Asocio.
Giuseppe Stanislao Boscarino
Giuseppe Stanislao BOSCARINO (mortis 72-jara la 21-an de oktobro 1971) estis esperantisto ekde la jaro 1913 en Sicilio (Italio), kaj dum multaj jaroj estis UEA-delegito en Ragusa.
Serio Boschin
Serio BOSCHIN (naskiĝis en 1930), esperantisto ekde 1968, estis prezidanto de la Itala Unuiĝo de Katolikaj Esperantistoj (UECI) de 1998 al 2003, kaj dum aliaj jaroj estrarano. Li loĝas en Treviso apud Venecio.
Laura Brazzabeni
Laura BRAZZABENI (naskiĝis la 10-an de decembro -jaro?-) estas itala esperantisto vivanta en Mantovo. Li laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas la vicprezidanto de Itala Esperanto-Federacio.
Eksteraj ligiloj
Agostino Brizzi
Agostino BRIZZI (naskiĝis en 1894, mortis la 7-an de aŭgusto 1965), estis itala esperantisto kaj literaturisto, kiu lernis Esperanton en 1920. Li postlasis manuskripton de ampleksa vortaro itala-Esperanta.
Enrico Brustolin
Enrico BRUSTOLIN estas itala esperantisto, membro de Florenca Esperanto-Asocio. Ekde 2015 ĝi estas ties prezidanto (laŭ stato de 2023).
Giovanni Cacciapuoti
Giovanni CACCIAPUOTI estis itala pionira esperantisto. Li en Napolo aperigis en 1902 gazeton L' Esperantista; en 1903 li fondis Esperanto-grupon en Napolo, kiu baldaŭ malaperis, kaj tiam refondiĝis loka grupo nur en 1922. Tiu urba esperantista grupo, ankoraŭ funkcianta, havas la nomon "harmonio kaj progreso".
Pierre Caliari
Pierre GALIARI estas itala esperantisto, kiu funkcias kiel prezidanto de Itala Esperantista Junularo (IEJ) ekde la 23-a de decembro 2020 ĝis la stato de somero 2023, post kiam li jam antaŭe, de somero 2012 ĝis la 31-a de marto 2013 havis tiun postenon. Li naskiĝis la 22-an de majo 1991 en Milano, do nun estas -jaraĝa. Daŭre li loĝas en la urbo, en 2012 frekventinte la unuan studjaron pri juro. Li malkovris Esperanton decembre de 2009, perrete, bitigante la kurson “KaPe” aŭguste/septembre de 2010. Dum 2011-2012 li okupis postenon kiel ano de la estraro de IEJ, kaj komencis ekkoni la mondon de la internaciaj Esperanto-renkontiĝoj, partoprenante ĉiujn plej gravajn eventojn. (en la referenco estas portreta bildo de li) Inter marto 2013 kaj decembro 2020 li daŭre estis estrarano de IEJ.
Pier Luigi Cinquantini
Pier Luigi CINQUANTINI (ĉinkŭantini) (naskiĝis en Blera la 9an de februaro 1962) estas itala esperantisto kaj profesie policisto. Fama pro la organizado de Internacia Arkeologia Laborbrigado kiu okupiĝis pri fosado/purigado de etruskaj restaĵoj en urbeto Blera, li estis redaktoro de la itala Esperanta revuo l'Esperanto, kaj interesiĝas pri muziko: li faris Esperantan muzikalon kaj tenas liston entenantan la tekstojn de ĉiuj italaj kantoj tradukitaj en Esperanto.
Giuseppe Checco
Giuseppe CHECCO (mortis en 1976 en Triesto, Italio) estis itala esperantisto.
Michela Concialdi
Michela CONCIALDI estas itala esperantisto vivanta en Bolonjo. Ŝi laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri eŭropaj projektoj.
34162 Yegnesh
34162 Yegnesh estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝermolisto de italaj esperantistoj
Michela Concialdi
Eksteraj ligiloj
34162 Yegnesh
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Karthik Yegnesh, plej bona en lia kategorio kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri matematiko. Li ricevis ankaŭ la Premion de Kultura kaj Scienca Vizito en Ĉinion de la Fondaĵo Intel. Li estis lernanto ĉe la Methacton High School de Eagleville (Pensilvanio, Usono).
Ĝermolisto de italaj esperantistoj
Franca Concina
Franca CONCINA (1932-1996), kasistino de Itala Unuiĝo de Katolikaj Esperantistoj, kunorganizanto de pluraj kongresoj, mortis la 16-an de oktobro en Torino.
Eduardo Delehaye
Eduardo DELEHAYE (naskiĝis en la 13-an de oktobro, 1927 en Napolo, mortis en la 5-a de majo 2019 en Napolo), ŝtata mezlerneja profesoro de itala, latina kaj greka lingvoj kaj literaturoj, estis itala esperantisto. Li partoprenis la eksperimentan Projekton ILSSE (Insegnamento della Lingua Straniera nella Scuola Elementare = Fremdlingva Instruado en la Elementa Lernejo) de la itala Ministerio pri Publika Edukado, de 1977-1985, kiel Instruisto (por la Lingvo Esperanto) kaj Kunordiganto. Sperto, kiun li praktikis eĉ en mezlernejaj klasoj (1991-1995). Ornamita per la Bronza Medalo kiel Meritema 3-a Klaso de la Publika Edukado, per itala Dekreto de la Prezidanto de la Respubliko de la 15.09.1979, li estas premiita, ankaŭ, 8 Verkitaj Laŭdoj de la Ŝtataj Aŭtoritatoj de Edukado (de 1959 ĝis 1995). Dum 50 jaroj fervora aganto, propagandisto kaj animo de la Esperanto-movado en Napolo (Italio); membro (??.??.1972 – 20.09.1989), konsiliano (23.11.1975 – 18.12.1975), sekretario (18.12.1975 – 05.12.1977), kaj prezidinto (05.12.1977 – 20.09.1989) por 6 voĉdonaj mandatoj (1977, 1979, 1981, 1983, 1985, 1987), de la loka Napola Esperanto-Grupo "Harmonio kaj Progreso"; individua membro de la Itala Esperanto-Federacio (20.09.1989 – 31.12.2018). Li estis Instrua Membro (ekde 25.09.1985), ĉe la provincaj, interprovinciaj kaj regionaj Katedroj de Napolo kiel Deputito Ĉefo, kaj Membro de la Akademia Senato de la Itala Instituto de Esperanto (ekde 2003), ĝis la dato de morto. Fak-delegito por instruado / korespondado / interlingvistiko de la Universala Esperanto-Asocio. Li estis, ankaŭ, inter aliaj, membro de ILEI (Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj) kaj de KKE (Kastora Klubo de Esperanto). Partoprenanto al Belartaj Konkursoj de UEA: Branĉo n° 2 "Prozo Originale" kun "Jimmy" venanta 5-a loko (1997 – 82° Universala Kongreso de Esperanto en Adelajdo); Branĉo n° 3 "Eseo" kun "Zamenhof en la Universala Kulturo" venanta 3-a loko (1998 – 83° Universala Kongreso de Esperanto en Montpeliero).
Massimo Desideri
Massimo DESIDERI estas itala esperantisto, membro de Florenca Esperanto-Asocio.
Primo Dottarelli
Primo DOTTARELLI, italo. Naskiĝis en la 1-a de decembro, 1864 en Roma, mortis en la 6-a de decembro 1919. Esperantisto de 1905. Vigla kaj fervora propagandisto. De 1905 konsulo, poste delegito de UEA en Roma ĝis sia morto.
Angelo Duranti
Angelo DURANTI (1927-2002) estis pastro, piliero de la Tutmonda Ekumena Ligo, iama vicdelegito kaj fak-delegito, mortis la 8-an de septembro 2002 en Madonna Degli Angeli, parto de la komunumo Fondi en la Provinco Latina (Italio).
Piero Ferrara
Piero FERRARA naskiĝis en 1940, delegito pri brikfarado kaj skoltismo, forpasis en San Lazzaro di Savena (Italio) la 17-an de septembro 1999. Longdaŭra membro de la Bolonja Esperanto-grupo, li agis precipe en la skolta medio.
Livio Fioroni
Livio FIORONI (naskiĝis la 2-a de aŭgusto 1948) estas itala esperantisto vivanta en Milano. Li laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri la asocia libroservo.
Eksteraj ligiloj
Eva Formaggio
Eva FORMAGGIO, naskiĝinta en 1963, estas denaska esperantistino el itala-hungara familio, filino de Aldo kaj Elisabetta Vilisics Formaggio. Post la lernejaj jaroj en Chiavari, Italio, kaj staĝo kiel volontulino en la Centra Oficejo de UEA en Roterdamo, ŝi venis kiel studentino de romanaj lingvoj al la universitato de la urbo Bonno en Germanio, post la studo restis tie kaj fondis familion. En la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj ŝi estis fonda kunloĝantino de la studenta "Esperanto-domo" en la kvartalo Oberkassel de la urbodistrikto Beuel, kiu famiĝis pro oferto de senkosta gastigado de samtempe plurdeko da esperantistaj gastoj je nelimigita tempo en la listo Pasporta Servo de TEJO, kaj estis prikantata fare de la rokgrupo Amplifiki. Kadre de studenta grupo de tiu domo, ŝi kunaŭtoris la lernolibron Tesi, la testudo, kaj krome en la tiutempa Germana Esperanto-Centro en la bonna registara kvartalo kunlaboris je pluraj pliaj eldonaĵoj, interalie instruilaro por kursoj laŭ la metodo Gerda malaperis!. Komune kun Thomas Pusch ŝi voĉlegis la lingvoinstruilon Esperanto Wort für Wort, kiu per pli ol 10 000 venditaj ekzempleroj fariĝis la ekonomie plej sukcesa germanlingva libro pri Esperanto.
Luigi Fraccaroli
Luigi FRACCAROLI (naskiĝis en Bozen) estas itala esperantisto vivanta en Breŝo. Li laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la estraranoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri la membroj kaj grupoj; ekde 2020 li estas ĝia prezidanto.
Eksteraj ligiloj
Mario Furlan
Mario FURLAN (1906-1995), mecenato de la movado en Triesto kaj de la granda vortaro itala-Esperanta, mortis la 9-an de septembro.
Gianfranca Gastaldi
Gianfranca GASTALDI estas itala psikologino kaj esperantisto, kiu funkciis kiel prezidanto de Itala Esperantista Junularo (IEJ) de 2011 ĝis 2012. Ŝi naskiĝis en Torino en 1981, kie ŝi kreskis kaj ricevis sian instruadon, krom mallongdaŭra Svislanda periodeto. Gianfranca Gastaldi okupiĝas pri esplorado pri Psikologio (precipe en la sektoroj Edukada Psikologio kaj Kultura Psikologio) ĉe la universitato de Torino. Elektita en 2010 (dum la 34-a IJF en Roncegno/Ronĉenjo) estrarano de IEJ por la jaroj 2010/2011, dum 2011a IJF ŝi elektiĝis prezidanto kaj en tiu posteno rekonfirmĝis okaze de la 36-a festivalo (en Ĉervjo/Cervia, 2012).
Francesco Geraci
Francesco GERACI (mortis 66-jara la 12-an de aprilo 1965) estis itala esperantisto, mezgrada profesoro. En 1961 li kunorganizis la unuan kunvenon de siciliaj esperantistoj, kiu rezultigis la restarigon de la tiea movado.
Aldo Grassini
Aldo GRASSINI estas itala esperantisto. Li laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri "specialaj taskoj".
Michele Guerriero
Michele GUERRIERO estas itala inĝeniero kaj esperantisto, kiu funkciis kiel prezidanto de Itala Esperantista Junularo (IEJ) de la 31-a de marto 2013 ĝis la 14-a de februaro 2015. Naskiĝinta en Maglie/Malje (provinco Lecce/Leĉo) la 7-an de julio 1987, do nun -jaraĝa, li studis Energian Inĝenierarton ĉe Politeknika Universitato de Torino, kie li loĝas ekde 2007; okupiĝas libertempe pri reklamadaj, komercaĵaj, aranĝadaj kaj tradukaj laboroj. Li komencis studi Esperanton en 2010, scivoligita de afiŝo de la Esperanto-Centro de Torino kroĉita en sia universitato; ekde tiam li faris la retajn kursojn “KaPe” kaj KIREK, sukcese bitigante ilin. Li partoprenis 35-an IJF-n en Pornassio/Pornasjo (provinco Imperia/Imperjo), kie li elektiĝis estrarano; li reprezentis Italion dum IJS 2011 kaj kontribuis organizi 36-an IJF-n en Ĉervjo/Cervia (apud Raveno/Ravenna) en 2012, dum kiu li konfirmiĝis konsilanto en la estraro de IEJ. (en la referenco estas portreta bildo de li)
Katja Ignatieva
Katja IGNATIEVA (pasporte Jekaterina Ignatjeva, Екатерина Игнатьева, naskiĝis la ) inter la jaroj 2001 kaj 2007 estis kasistino de TEJO. En la unua numero de 2002 ŝi amplekse intervjuiĝis kaj prezentiĝis en la revuo Kontakto. Antaŭe, ŝi de oktobro 1998 — oktobro 2000 estis prezidantino de la Junulara Esperanto-Asocio de Ĉuvaŝa Respubliko. Post kiam komence de la 2000-aj jaroj kelkajn jarojn ŝi vivis en Svedio, nun ŝi loĝas en Milano, Italio.
Pia Incoronato
Pia INCORONATO (1922, mortis la 10-an de julio 2000), instruistino, animo de la Esperanto-agado en sia urbo Ercolano (Italio), iama delegito pri arkeologio.
Piatti Ippolito
Piatti IPPOLITO (naskiĝis en 1885, mortis la 20-an de junio 1971) estis itala esperantisto. Profesoro Piatti Ippolito, delegito de UEA dum dudeko da jaroj kaj eksdirektoro de la katedro de Esperanto en la universitato de Milano, sukcese agadis por Esperanto ĉe turismaj, komercaj kaj edukaj instancoj italaj, kaj tradukis i.a. la raporton de Ligo de Nacioj.
Lorenzo Longoni
Lorenzo LONGONI (1920-1996), kanoniko de la katedralo de Milano, spirita asistanto de Itala Katolika Unuiĝo Esperantista kaj de la Milana Katolika Esperanto-Centro, mortis la 21-an de majo 1996.
Alessandra Madella
Alessandra MADELLA estas itala esperantistino. Ŝi laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri la asocia revuo. En la konferenco Assessing World Languages Workshop and Conference komence de novembro 2018 en la universitato de Makao, ŝi prelegis angle pri la temo Formal and Informal Assessment in the Esperanto Courses at the Kunming College of the Arts.
Realigis la animacion de La aventuroj de Saĝa Steleto kaj de la Mirinda Teamo.
Ida Mancinelli
Ida MANCINELLI (naskiĝis en la 21-an de junio, 1928 en Valle di Maddaloni (CE), mortis en la 8-a de septembro 2009 en Napolo), instruisto, estis itala esperantisto. Ŝi propagandis esperantismon en la ina dommastrino movado en la 1980-aj jaroj en Napolo.
Ciro Menotti
'''Rag. Ciro MENOTTI' (mortis en 1958 aŭ 1959 en Brescia) estis itala esperantisto, librotenisto, multjara delegito de UEA, fervora propagandisto kaj fondinto de loka Esperanto-grupo (laŭ Esperanto'' 642).
Miriam Michelotti
Miriam MICHELOTTI (perdis sian vivon en strata akcidento la 25-an de novembro 1991 en Sicilio, kune kun sia fratino Maria Luisa) estis unu el la fondintoj de Akademio Internacia de la Sciencoj San Marino.
Brunella Moracci
Brunella MORACCI estas itala esperantistino, membro de Florenca Esperanto-Asocio.
Carlo Musazzi
Carlo MUSAZZI (naskiĝis la 24-an de marto 1922, mortis la 23-an de februaro 2001) estis itala esperantisto kaj pastro katolika. De 1988 plurajn jarojn li laboris kiel redaktoro ĉe la Esperanto-elsendoj de Radio Vatikana. En Valencio (1993) kaj Prago (1996) li gvidis Esperanto-lingvajn diservojn dum la Universalaj Kongresoj.
Paola Nigrelli
Paola NIGRELLI (naskiĝis la 26-a de marto 1964) estas itala esperantistino vivanta en Torino. Ŝi laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri la Itala Kongreso de Esperanto de 2018 en San Marino.
Eksteraj ligiloj
Ivan Orsini
Aldo GRASSINI estas itala esperantisto. Li laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri la eldona komisiono kaj la pres-servo de la asocio.
Eksteraj ligiloj
Jakov Perčević
Jakov PERČEVIĆ (naskiĝis en Jugoslavio) fervora aganto, propagandisto kaj animo de la Esperanto-movado en Napolo (Italio), mortis en la 90-aj jaroj de la dudeka jarcento. La "Napola Esperanto Biblioteko kaj Legocentro "Jakov Perčević"", de la "Napola Esperanto Grupo "Harmonio kaj Progreso"", nomiĝis laŭ li.
Alessandro Perna
Alessandro PERNA (naskiĝis la 8-an de septembro -jaro?- en Romo, vivas en Torino) estas itala esperantisto. Li en sia junaĝo tre aktivis en IJE kaj laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri rilatoj al EEU.
Eksteraj ligiloj
Gustavo Perini
Gustavo PERINI (naskiĝis en 1897
Giuseppina Picciotto de Vita
Giuseppina PICCIOTTO DE VITA (naskiĝis en 1916, mortis en marto 1989 en Palermo, Italio) estis UEA-delegitino dum trideko da jaroj.
Natale Pinori
Natale PINORI estas itala esperantisto. Li laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la estraranoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri administrado.
Agostinho Righi
Agostinho RIGHI (naskiĝis en 1926, mortis la 16-an de januaro 2000) estis itala instruisto kaj esperantisto. Multajn jarojn li estis la prezidanto de la Bolonja Esoeranto-grupo A. Tellini.
Massimo Rinaldi
Massimo RINALDI estas itala esperantisto, membro de Florenca Esperanto-Asocio ekde 2018. Li naskiĝis en Florenco en 1964 kaj nuntempe profesias kiel programisto. Li ankoraŭ ne bone konas la lingvon sed li ĉiam estis fascinita de ĝi ekde sia infanaĝo, ĉar universala lingvo estas demokrata kaj povas kunigi homojn sen malegalecoj.
Massimo Ripani
Massimo RIPANI estas itala esperantisto vivanta en Teramo. Li funkciis kiel ĉefredaktoro de TEJO Tutmonde kaj laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri disvastigo.
Eksteraj ligiloj
Debora Rossetti
Debora ROSSETTI estas itala esperantistino. Ŝi laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la estraranoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri sociaj retoj kaj la asocia retpaĝaro.
Eksteraj ligiloj
Lucia Sanna
Lucia SANNA, naskiĝinta en 1950, loĝas en la provinco de Florenco. Ŝi estas emerita instruisto, nuna sekretario de Florenca Esperanto-Asocio kaj esperantistino ekde 1985.
Gian Piero Savio
Gian Piero SAVIO (naskiĝis en 1944) estas itala esperantisto vivanta en Israelo. Li aktivas en la projekto Esperanta Retradio kaj aparte redaktas tekstojn pri Israelo. Interalie li tradukis, kun Amri Wandel, impresan novelon pri Esperanto de la israela verkisto Amos Oz en la revuo Esperanto de julio 2015, kaj prezentas la itala-franca dramofilmo el la jaro 1986 Manon de la fontoj en la Esperanta Retradio de la 7-a julio 2017.
Eksteraj ligiloj
Forwa Solimena
Forwa SOLIMENA (naskiĝis en la 1912 en Napolo, mortis en la 1994 en Napolo) estis itala esperantistino. Dum 50 jaroj fervora aganto, propagandisto kaj animo de la Esperanto-movado en Napolo (Italio). Fak-delegito por kulturo de la Universala Esperanto-Asocio (1974-1994).
Renzo Sommi
Renzo SOMMI (naskiĝis en 1922, mortis la 14-an de decembro 2000 en Fidenza, Italio) estis 40 jarojn delegito en Fidenza, gvidis multajn kursojn kaj aranĝis diversajn renkontiĝojn.
Agostino Stelacci
Agostino STELLACCI (stelaĉi), italo, sacerdoto, prof., eksmilita kapelano kaj nuna kapelano O. N. B. De 1928 gv idis la kursojn de Kampana Esperantista Instituto. Kunlaboris por „Rivista Italiana di Esperanto“.
Ugo Tonini
Ugo TONINI estas itala esperantisto. Li laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la estraranoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri financoj.
Alberto Vitale
Alberto VITALE estas itala esperantisto. Li laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri la informa fako. Kadre de tio li inter aliaj homoj intervjuiĝis en februaro 2017 en la ŝtata itala televido RAI pri Esperanto.
Eksteraj ligiloj
Giovanni Zanaboni
Giovanni ZANABONI estas itala esperantisto. Li laŭ la stato de 2017 ĝis 2020 estas unu el la konsilianoj de Itala Esperanto-Federacio, respondeca pri rilatoj kun la asocio Tavola della Pace, kun skoltoj kaj volontulaj asocioj.
Pierre Zanin
Pierre ZANIN (naskiĝis en 1921, mortis la 2-an de septembro 1995) estis UEA-delegito en Mel (Italio) pri instruado, ĝardenoj kaj universala kalendaro. Krome dum multaj jaroj li aktivis kiel instruanto de Esperanto.
Alessandro Zappalà
Alessandro ZAPPALÀ (naskiĝis en 1922, mortis la 26-an de novembro 2000) estis iama fakdelegito pri instruado kaj delegito en Messina.
NGC 2798
NGC 2798 (aliaj indikoj — UGC 4905, IRAS09141+4212, MCG 7-19-55, KCPG 195A, ZWG 209.45, KUG 0914+422A, ARP 283, VV 50, PGC 26232) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Restmontaro
Restmontaro estas forte eroziita resto de montarformiĝo, kiu okazis en ofte longe pasinta epoko de la terhistorio.
La valstrukturoj de la restmontaroj ofte estas pli malregule formitaj ol la pli novaj faldmontaroj, kio estas kaŭzita de tektonikaj procesoj kaj la forta erozio de la antaŭe ofte plurajn milojn da metroj altaj montaroj. Ĝiaj altebenaĵoj kontraŭe estas orografie pli unuformaj.
Celebrado de la 70-a datreveno de Soveta Krimo en Katin
Celebrado de la 70-a datreveno de soveta krimo en Katin aŭ pli ĝusta titolo: Celebrado de la 70-a datreveno de sovetia krimo en Katin – okazigita en 2010 (kaj kelkiam komence de 2011) solena celebrado de la 70-a datreveno de la katina militkrimo farita en 1940 de sovetia politika polico NKVD kontraŭ polaj militkaptitoj kaj malliberigitoj surbaze de decido de Politburoo de la Centra Komitato de Komunista Partio de Sovetunio el la 5-a de marto 1940. Pluraj solenaĵoj okaziĝantaj post la 10-a de aprilo 2010 ligiĝis kun omaĝo al la viktimoj de la katastrofo de pola registara aviadilo TU154M en Smolensk.
Enlande
La celebradon oni okazigis en pluraj urboj kaj aliaj lokoj en Pollando kun la centraj solenaĵoj ŝtataj kaj religiaj en Varsovio la 13-an de aprilo 2010. Vojevodiaj solenaj datrevenoj okazis en: Bjalistoko, Gdańsk, Krakovo, Katowice, Kielce, Lublin, Lodzo, Opole, Olsztyn, Poznań, Szczecin, Wrocław.