cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrew Carnegie
Familio
Lia patro estis teksisto William Carnegie, kiu estis politike radikala (agadis kontraŭ la grenleĝo), ĉartisto kaj kiu multfoje manifestaciis por rajtoj de la laboristoj. Lia patrina avo estis Thomas Morrison, same agitisto, amiko de William Cobbett.
Komencoj
Carnegie estis ankoraŭ infano, kiam la aperantaj teksaĵmaŝinoj malriĉigis lian patron kaj okazis ĝenerala ekonomia krizo. La familio elmigris al Usono en 1848, kie helpis ilin parencoj kaj la skota kolonio de Allegheny, Pensilvanio (nun parto de Pitsburgo). La familio baldaŭ trovis laboron kaj la 12-jara infano eklaboris en kotonfabriko kiel bobenisto. Li baldaŭ iĝis fervora uson-fidela, kiu mem edukis sin per legado, skribado, vespera lernejo.
En aĝo de 14 jaroj, li Carnegie iĝis kuriero en la telegrafejo, kie priatentis lin Thomas Scott, inspektoro de la entreprena fervojo Pennsylvania Railroad Company, kiu dungis lin en 1853 kiel privatan sekretarion, poste kiel personan telegrafiston. Post tio Carnegie rapide oficaltiĝis kaj en 1859 iĝis posteulo de Scott, kiel inspektoro de la fervoja entrepreno en Pittsburgh. Li investis en tiu posteno en la firmaon Woodruff Sleeping Car Company (tiu entrepreno estis la originala posedanto de la Pullman-patentoj) kaj sukcese disvastigis la unuan dormejan vagono en la usona fervojo. Dumtempe li sukcese investis ĉe industriaj entreprenoj kiel Keystone Bridge Company, Superior Rail Mill, Blast Furnaces, Union Iron Mills, Pittsburgh Locomotive Works. Poste li grandprofite investis en pensilvanian naftokampon. Li plurfoje veturis en Eŭropon kaj vendis fervojajn akciojn. Lia jara enspezo atingis en aĝo de 30 jaroj la 50.000 usonajn dolarojn.
Ŝanĝo al la ŝtalindustrio
Dum liaj vizitoj en Anglio, li konatiĝis kun ŝtalproduktistoj. Rimarkinte la kreskantan bezonon je fero kaj ŝtalo, Carnegie en 1865 forlasis la Pennsylvania Railroad kaj ekdirektoris Keystone Bridge Company.
Li raciigis la produktadon per analizo de kostoj, produktemo. Li malpliigis la kostojn per rapida uzo de la teknikaj novigoj (liaj uzinoj uzis unuafoje ĝis la 1890-aj jaroj la metodon de Siemens–Martin).
Carnegie establis vertikalan integriĝon per aĉeto de ferminejoj, karbominejoj, fervojoj, ŝipoj. Carnegie uzis tre kapablajn gvidantojn kiel afergvidanton Henry Clay Frick, inventiston Captain Bill Jones kaj eĉ sian fraton Thomas M. Carnegie.
Li unuigis en 1889 la diversajn entreprenojn en Carnegie Steel Company kaj kiu estis gvidanto en la usona ŝtalindustrio. Sekvajare, la ŝtalrpoduktado de Usono unuafoje superis tiun de Grand-Britio.
Makulis lian nomon la sanga striko en 1892 ĉe Carnegie Steel Company en Homestead. (Li provis rompi la strikon de la sindikato Amalgamated Association of Iron, Steel and Tin Workers per Pinkerton-gardistoj.)
Retiriĝo kaj filantropceo
Carnegie en 1901 vendis la entreprenon je prezo de 250 milionoj da USD al entrepreno de J. P. Morgan, al United States Steel Corporation. Poste li retiriĝis kaj dediĉis sin al bonfaraj agadoj.
Carnegie geedziĝis en 1887 kun Louise Whitfield kaj ili vivis ĝis eko de la unua mondmilito alterne en Skibo Castle (Norda Skotlando), en Novjorko kaj en Lenox, Massachusetts.
Lia plej fama artikolo estis la „Wealth” (riĉeco), kiu aperis en la junia numero de North American Review (1889), kiun ono nomumis poste Evangelio de la Riĉeco. La doktrino estis, ke tiuj homoj, kiuj kolektis riĉecon estas kapablaj homoj kiuj uzis sian kapablon kj enrgion por la socia evoluo. Devo de la riĉulo estas ke superfluon de lia riĉeco, li devas oferti al „plibonigo de la riĉeco”. „Tiu homo, kiu mortas riĉe, mortas en honto.”
Li disdonis ĉ. 350 milionojn da USD:
Gutado
Gutado estas botanika termino, kiu priskribas la ellason de akvo en fluidaj gutoj ĉe plantoj kaj fungoj. Kelkaj plantoj povas ellasi el sia planta korpo akvon en formo de fluantaj gutoj. Por la sana vivo de la planto estas necesa, ke akvo estu transportata de la radiko al la folioj ankaŭ dum periodoj kiam la aero ĉirkaŭ la planto estas satigita per akvo kaj la akvotransporto ĉesiĝus. Samtempe la transporto de nutroelementoj ankaŭ ĉesus kaj tio kaŭzus mankon de vivnecesaj nutr-elementoj.
Proceso
La gutado povas okazi ĉe vaskulaj plantoj ĉefe dum la nokto, kiam ĝenerale ne okazas transpirado, ĉar la planto tenis siajn stomojn fermataj kaj la radikpremo premas la akvon el la hidatodoj (specialaj stomoj) ĉe la folirandaj dentetoj aŭ folipintoj). Alia ebleco estas, ke la grundo estas tre humida kaj pli varma ol la aero kaj krome estas alta aerhumideco kaj tial la akvopotencialo de la aero estas malalta por akcepti plian akvon. Sub tiuj kondiĉoj kompleta transpirado ne eblas.
Ĉe fungoj la akvo estas ellasata trans la ĉeloj de la micelo.
Kemia konsisto
La gutada fluidaĵo povas enhavu multajn organikajn kaj neorganikajn substancojn, ĉefe sukero, krome mineralojn (i.a. natrio). Ankaŭ akvosolveblaj plantprotekiloj estas ellasataj kun la gutoj de la gutado.
Post la sekigado restas blanka restaĵo sur la flolia surfaco.
Club Deportivo Lugo
Club Deportivo Lugo estas galega futbalteamo bazita en Lugo, Hispanio. Fondita en 1953, ĝi nuntempe ludas en Dua Divizio. La nomo de ĝia stadiono estas Anxo Carro, inaŭgurita en 1976.
399 Persefono
399 Persefono estas granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo, la.
Ĝi suldas sian nomon al Persefono, filino de Demetra forrabita de Hadeso, kiu faris de ŝi sian edzino, en la helena mitologio.
Lingolsheim
Lingolsheim (alzace Lengelse) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Geografio
Lingolsheim estas okcidenta antaŭurbo de Strasburgo kaj situas 6 kilometrojn okcidente de la strasburga katedralo.
Plilongigita kvinlatera turnodurotondo
En geometrio, la plilongigita kvinlatera turnodurotondo estas unu el la solidoj de Johnson (J43). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per plilongigo de "kvinlatera turnodurotondo," aŭ dudek-dekduedro (unu el la arĥimedaj solidoj), per enigo de deklatera prismo inter ĝiaj kongruaj duonoj. Ĝi diferenciĝas de plilongigita kvinlatera ortodurotondo (J42) je tio ke unu el ĝiaj kvinlatera rotondoj (J6) estas turnigita je 36 gradoj relative al la alia.
Prezza
Prezza estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Pirolidino
Pirolidino aŭ azolidino estas organika kombinaĵo, cikla sekundara amino kun kvin elementoj heterociklaj enhavanta unu atomon de nitrogeno kaj kvar karbonatomoj. Ĝi estas travidebla likvaĵo kun malagrabla odoro iomete amoniaka, simile al fiŝodoro kaj marfrukto. Pirolidino ordinare trovatas en kelkaj plantoj tiaj kiaj karotoj, Crotalaria sp, Heliotropium indicum, kaj Adelocaryum coelestinum, Senecio vulgaris, Jacobaea vulgaris.
Pirolidinaj derivaĵoj posedas antikonvulsiajn proprecojn kaj pro tio uzatas en medicino. Sennombraj organikaj produktoj enhavas en siaj molekuloj la pirolidinon tiaj kiaj alkaloidoj kaj aminoacidoj. Pirolidino estas efike uzata en la traktado kontraŭ la Bactrocera cucurbitae kiuj atakas la kukurbajn plantejojn.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Pyrimidin.svg| Pirimidino Nicotine-2D-skeletal.png| Nikotino Hygrine_Structural_Formula_V.1.svg| Higrino Pyrrolidin-2-one_200.svg| Pirolidono Piracetam.svg| Piracetamo Aniracetam.svg| Aniracetamo Procyclidine-hydrochloride-2D-skeletal.png| Prociklidino Prolin_-_Proline.svg| Prolino Hydroxyproline_structure.svg| Hidroksoprolino Piperidin.svg| Piperidino Piperazine_Structural_Formula_V1.svg| Piperazino Tetrahydrofuran.svg| Kvarhidrofurano L-Ornithin2.svg| Ornitino Anabasin.svg| Anabazino Pyrrolizidine.svg| Pirolizidino Nortropan.svg| Nortropano 1-pyrroline_chemical_structure.png| Pirolino Tropan - Tropane.svg| Tropano N-methylpyrrolidine v2.svg| Metilpirolidino 2,5-dimethylpyrrolidine.png| 2,5-dumetilpirolidino 2,2-dimethylpyrrolidine.png| 2,2-dumetilpirolidino 1,2-dimethylpyrrolidine.png| 1,2-dumetilpirolidino 3,3-dimethylpyrrolidine.png| 3,3-dumetilpirolidino </Gallery>
Gösen
Gösen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Koryčany
Koryčany (Koritschan) estas urbo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž sur montarpiedo de Chřiby, 11 km norde de Kyjov. Tra la urbo fluas rivero Kyjovka. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1320.
Konstitucio de la Rusia Federacio
La nuna Konstitucio de la Rusia Federacio (Конституция Российской Федерации, Konstitucija Rossijskoj Federacii, prononco laŭ la IFA-sistemo ) estis adoptita per nacia referendumo la 12-an de decembro 1993, kaj ekvalidis la 25-an de decembro 1993, en la momento de ĝia oficiala publikigo. Ĝi anstataŭigis la konstitucion de la Rusia SSR kaj finis la epokon de la sovetia registara sistemo. La aktuala konstitucio estas la plej longviva en la historio de Rusio, krom la stalinisma Sovetia Konstitucio de 1936.
La la prezidanto Vladimir Putin oficiale akceptis konstituciajn ŝanĝojn kiuj permesos al li denove peti la prezidantecon en 2024. Aliaj konstituciaj ŝanĝoj plifortigos la prezidentecon kaj emfazos la prioritaton de la rusia leĝaro rilate internaciajn normojn. Tiuj ŝanĝoj krome kontraŭleĝigos samseksan edziĝon kaj mencias «kredon je Dio» kiel unu el la tradiciaj valoroj de Rusio. La 2020 la amendoj estis aprobitaj dum la tutlanda referendumo.
Der esperantist
Post la organiziĝo de la Esperanto-movado en GDR, sub la tegmento de Kulturligo, la nova organizaĵo (Centra Laborrondo de Esperanto-Amikoj) tuj havis sian oficialan organon. „der esperantist“ aperis dulingve. Dum la jaroj la kvanto de germanaj tekstoj malpliiĝis.
Ĝin redaktis redakcia komitato. La respondecaj redaktoroj estis Eugen Menger (n-ro 1/1965 - 42/1970) kaj Detlev Blanke(43/1970 - 164/1990). Kune kun germanlingva speciala eldono okaze de la centjariĝo de Esperanto 1987, entute aperis 165 numeroj (malpli da kajeroj pro duoblaj kajeroj) kun sume 3.728 paĝoj A5. La bibliografion pri la ĉefa enhavo de la kajeroj oni trovas en der esperantist 163 (1990).
La eldonkvanto estis 4.000 - 5.000 ekzempleroj. La duono estis abonita resp. uzita en GDR, la resto estis amase sendita al tiuj landoj, kie mankis esperantaĵoj, aparte al Soveta Unio, aŭ kie estis intereso pri la revueto. Ĝi ankaŭ estis interŝanĝita en ioma kvanto kontraŭ aliaj eldonaĵoj.
Levi Rickson
Levi RICKSON (naskiĝinta Erickson la en la komunumo Almby proksime de Örebro, mortinta la  en Västra-oldulejo en Örebro) estis sveda verkisto, ĵurnalisto kaj komponisto. Li famiĝis sub la pseŭdonimo Jeremias i Tröstlösa.
Vivo
Estante filo de instruisto kaj orgenisto li frekventis la Karolan gimnnazion en sia naskiĝurbo ĝis 1888. Tie li ankaŭ estis membro de la literatura asocio "Brage". Poste Levi Erickson iĝis ĵurnalisto ĉe "Nerikes Allehanda" (1890-1916). Frue li komencis verki poemojn. En radiointervjuo kun Gösta Knutsson li rakontis kiel la pseŭdonimo Jeremias i Tröstlösa (la nekonsolebla Jeremio) okazis. Estis kiam li devis meti fikcian nomon sub unu el siaj poemoj antaŭ ĝia publikigo en la gazeto. La poemo nomiĝas Ja ä så ledsen kaj estas lamento de viro, kiu estis malŝatata de sia amatino. Rickson trovis taŭgan rilaton al la lamento de Jeremia en la Biblio kaj kombinis la nomon de la profeto kun la taŭga kromnomo i Tröstlösa. Tiam li ricevis la nomon de la aŭtoro, kiu vere okazis nur pro unu aparta poemo.
Levi Rickson ankaŭ provizore laboris por gazetoj kiel ekzemple "Dagens Nyheter", "Stockholms-Tidningen", "Göteborgs Handels- oĉ Sjöfartstidning". Post 1916 li tute ekdediĉis sin je verkado.
Rickson donis sian artistan nomon al "Jeremiasstugan" en la subĉiela muzeo Wadköping en Örebro. La dometo de tiu bakisto origine apartenis al Tybble gård kaj estis translokigita ĝis Wadköping en 1985. Laŭ tradicio, Levi Rickson utiligis la supran bienon en la domo kiel loĝejon kaj skribĉambron.
Giovanni Fattori
Giovanni FATTORI (Livorno, la 6-an de septembro 1825 - Florenco, la 30-an de aŭgusto 1908) estis itala pentristo, konsiderita la plej granda reprezentanto de la Macchiaioli.
Li aliĝis al la bataloj por la unuiĝo de Italio. Lia unua verko pri la Risorgimento, nome "La itala kamparo post la batalo de Magento", elstaras en ĉi tiu periodo. De kiu la milita temo fariĝis unu el la plej ŝatataj de Fattori: bataloj, soldatoj, ĉevaloj. La alia revenanta temo estas la pejzaĝo, precipe lia regiono, la toskana maremmo.
Ofte priskribita kiel realisma, en ĉi tiu periodo estis membro de la Macchiaioli, nome la tendenco de pentristoj, kiu estis la pioniroj de la impresionismo. Fattori estas hodiaŭ konsiderita unu el la plej famaj membroj de ĉi tiu arta movado, kvankam tiutempe oni konsideris ĝin revolucia aŭ ridinda, depende de la vidpunkto, anstataŭ avangardo.
Steven Spielberg
Steven Allan SPIELBERG KDE (naskiĝis la en Cincinnati, Ohio) estas usona filmreĝisoro, scenaristo kaj kinproduktoro. Dum sia pli ol kvarjardeka kariero en filmindustrio li surekranigis multajn temojn kaj ĝenrojn. Liaj unuaj sciencfikciaj kaj aventuraj filmoj, ofte celataj al infanoj, nun estas rigardataj kiel la praepoko de moderna filmproduktado en Hollywood. Tiuj estis filmoj, kiel ekz. Jaws (Mandibloj) pri granda blanka ŝarko; Proksimaj kontaktoj de tria tipo (Close Encounters of the Third Kind) kaj Ekterterulo (E.T.), filmoj pri la aventuroj de arĥeologo Indiana Jones; ktp. En pli posta tempo liaj filmoj komencis adresi ankaŭ aliajn temojn, ekzemple holokaŭston (Listo de Schindler), sklavecon (Amikeco), militon (Savante Soldaton Ryan) kaj terorismon (Munkeno).
Spielberg gajnis Oskar-kinopremion kiel Plej Bona Reĝisoro en 1993 por Listo de Schindler kaj en 1998 por Savante Soldaton Ryan. Kvar liaj filmoj, Mandibloj (1975), Rajdantoj de perdita Arko (1981), Ekterterulo (1982), kaj Jurassic Park (1993) siatempe fariĝis la plej sukcesaj filmoj inter ĉiuj filmoj, filmitaj ĝis tiu tempo. Nuntempe la nekorektita sumo de ĉiuj filmoj, kiujn reĝisoris Spielberg superas 8,6 miliardojn da usonaj dolaroj. Forbes-magazino pritaksas la personan havaĵon de Spielberg kiel $3.0 miliardoj.
En la jaro 1994 Steven Spielberg kune kun Jeffrey Katzenberg kaj David Geffen fondis la filman studion DreamWorks, kiu sekve produktis tre sukcesajn animaciajn filmojn kiel Shrek (2001) (la unua filmo, kiu gajnis la Oscar-premion "plej bona animacia filmo"), Shrek 2 (2004), Shark Tale ("Ŝarka Rakonto") (2004), Madagascar ("Madagaskaro", 2005) kaj Over the Hedge ("Super la heĝon", 2006).
Geedziĝoj kaj infanoj
Post la disiĝo Spielberg havis rilatojn kun la aktorino Kate Capshaw, kiun li renkontis dum filmado de Indiana Jones and the Temple of Doom (Indiana Jones kaj Templo de Misfortuno). Ili geedziĝis la 12-an de Oktobro 1991. Capshaw akceptis judismon. Nuntempe ili migras inter kvar domoj, kiuj apartenas al ili kaj situas en Pacific Palisades, California; New York City; East Hampton (NY) ; kaj Naples, Florida.
La familio Spielberg-Capshaw havas sep infanojn:
Filmografio
Interesa fakto pri li estas, ke li tre arde protektas sian nomon. Se li estas direktoro aŭ ĉefdirektoro de la filmo, kiu, laŭ lia sento, ne atingas liajn proprajn kriteriojn de kvalito, li petas, ke lia nomo malaperu de la listo de filmproduktintoj.
Batalo de Auray
La batalo de Auray estis la lasta batalo de la hereda milito de Bretonio, regiona milito, kiu enskribiĝis en la franca-angla konflikto de la centjara milito. Ĝi okazis inter angla-bretona armeo estrata de Johano la 4-a de Montfort kaj franca-bretona armeo subtenanta la partion de  Karolo de Blezo.
Antaŭludo
Komence de 1364, post la fiasko de la traktatoj de Évran, la juna Johano la 4-a de Bretonio, filo de Johano de Montfort, venis helpe de la anglo John Chandos ataki Auray, okupitan de la francoj-bretonoj ekde 1342. Li eniris en Auray kaj sieĝis la kastelon, kiu baris la ŝipojn de Nicolas Bouchart venantaj de Croisic. La proviantoj ekmankis, la sieĝatoj akceptis liveri la lokon, se neniu helpo alvenos antaŭ la sankta Mikaelo. La 27-an de Septembro, kiam Karolo de Blezo estis en la abatejo Notre-Dame de Lanvaux, du Guesclin, kiu estris la avangardon, estis en Brandivy. La 28-an, du Guesclin alvenis kaj instaliĝis sur la maldekstra bordo de Loc'h, vide al la kastelo. Por eviti stari inter la kastelo kaj la franca armeo, Johano la 4-a forlasis Auray kaj lokis sin antaŭ la malamiko, sur la deklivo de la dekstra bordo. La 29-an, provoj de interkonsento okazis, sensukcese kaj Karolo de Blezo ordonis ataki. Lia armeo trapasis la riveron kaj sin lokis fronte al la sudo. Johano la 4-a sekvis la movon kaj sin lokis fronte al la nordo.
Franca-bretona armeo de Karolo de Blezo
Maldekstre la grafo de Auxerre, dekstre du Guesclin, centre Karolo de Blezo. Malforta rezervpforto ne uzota.
Angla-bretona armeo de Johano la 4-a de Bretonio
Dekstre Clisson, maldekstre la anglo Robert Knolles, centre Johano la 4-a kaj la anglo Chandos. Grava rezervoforto preta por helpi.
La batalo
Unue, mallonga bataleto okazis inter la francaj arbalestistoj kaj la anglaj arkistoj. Poste la marŝsoldatoj sin pelis sen provi manovri. La batalo estis furioza ĉar ĉiuj volis, ke tiu batalo estu la decida kaj estu la fino de tiu longa kaj kruela milito. Plie, ordono estis donita ambaŭflanke por esti senindulga rilate al tiu de la du pretendantoj, kiu estos kaptita. Ĉiu angla-bretona korpo estis enbatita, unu post la alia, sed la rezervofortoj ĉiam restarigis la situacion. Kontraŭe, la franca-bretona alo rompiĝis kaj, sen subteno de rezervofortoj, retiriĝis al la centro. La maldesktra alo, siavice, estis enbatitaj kaj la trupoj de Karolo de Blezo ekcedis. Karolo, renversita de lancobato, estis finmortigita de angla soldato obeanta la donitan ordonon. Du Guesclin, post rompo de ĉiuj siaj armiloj, devis submetiĝi al John Chandos.
Konsekvencoj
Tiu venko finĉesigis la heredan militon de Bretonio kaj per la traktato de Guérande, en 1365, la reĝo de Francio agnoskis Johanon la 4-an, kiel dukon de Bretonio.
La legendo
Legendo volas ke en 1341, Johano la 3-a la Bona, duko de Bretonio tiutempe, savis sorĉistinon de linĉado. Ĉi-tiu, por danki lin, donacis al li junan levrelon nomatan Joland kiu, ŝi deklaris, estos fidela nur al la duko de Bretonio. En la sama jaro, estingiĝis Johano la Bona, kies heredo iris al Johana de Pentievro, edzino de Karolo de Blezo ekde 1337; tio kolerigis Johanon de Montfort, frato de la mortinta Johano la 3-a, kaj sin konsideranta kiel la legitiman heredanton. Tiam komenciĝis la hereda milito de Bretonio.
Dum ĉi-tiu milito, Johano de Montfort falis en la manojn de la francaj kontraŭantoj kaj mortis en la dua sieĝo de Hennebont. Lia edzino, Johana de Flandrio, daŭrigis la batalon kaj sendis ilian filon, Johano la 4-a, 5-jara, ĉe Eduardon la 3-an en Londono, por protekti lin. Post kelkaj jaroj, Johano de Montfort, post edziĝo al la filo de Eduardo la 3-a, revenis por daŭrigi la batalon kontraŭ Karolo de Blezo, ĝis la fama batalo de Auray. Ni memoru, ke Karolo de Blezo, duko de Bretonio, estis do la mastro de la fidela Joland, ĉiam vigla dudek tri jarojn post la morto de Johano la 3-a. La trupoj de Karolo de Blezo estis je ŝtonĵeta distanco de tiuj de Johano la 4-a. Karolo ekrigardis al sia fetiĉa levrelo, kiu responde rigardis lin melankolie. Poste, subite, la besto sin pelis al la malamikaj vicoj. La kapitanoj de Karolo de Blezo ne sciis kion fari. Ĉu estas ataksigno? Ĉu la hundo de la sorĉistino indikas al ili la venkon, aŭ male, la malvenkon? En la kampo de Johano la 4-a, ili estis same perpleksaj. Ĉu la hundo venas por salti al la gorĝo de la gvidanto? En la kampo de la bretonparolantaj bretonoj, oni ankoraŭ memoris pri la aŭguro, kiu diris ke Joland apartenos nur al la duko de Bretonio. La levrelo alproksimiĝis al Johano la 4-a, ekstaris sur siaj malantaŭaj kruroj, kaj lekis la manon de la kavaliro: Joland ĵus venis omaĝi. Kaj en la sama vespero, Karolo de Blezo, ne plu estis duko de Bretonio, mortis en batalo, kaj la traktato de Guérande, subskribita en la sekvanta jaro, starigis Johanon la 4-an de Montfort kiel la legitiman dukon de Bretonio, kiel oni povis supozi post la supernatura interveno de Joland. Post la batalo, oni retrovis la korpon de la besto senviva, ne ĉar soldato aŭdacis atenci al tiu respektenda estaĵo, sed ĉar la koro de la levrelo, post plenumo de sia lasta komisio, simple ĉesis bati.
Bocaue
Bocaue, - Bayan ng Bocaue aŭ Bokave - estas kvinaklasa universitata urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono Centra Luzono, en provinco Bulakano. La loknomo devenas de la indiĝena vorto "Bukave", kiu rilatas al speco de longa bambuo (Schyzostachyum lima).
Geografio
Bocaue situas sur la marborda ebenaĵo laŭ la samnoma rivero Bocaue. Marilao troviĝas nur 5, Meycauayan 9, Valenzuela (Filipinoj) 12, Provinca ĉefurbo Malolos 14, Kezonurbo 20, ĉefurbo Manilo 25 kilometrojn (aere).
Historio
Bocaue unue estis establita fare de franciskanaj misiistoj kiel ekstera parto de Meycauayan en 1582 kaj ĝi akris la sendependan vilaĝan statuson en 1606. Post la Filipina Revolucio usona dominado okazis, dum la 2-a mondmilito inter 1942-1945 japana regado okazis. Dum la rivera festivalo en 1993 ĉirkaŭ 500 homoj estis en la "flosanta pagodo," kiu malleviĝis. Tiam mortis ducent homoj. Malgraŭ la perditaj vivoj, neniu respondecis pri la tragedio. En 2007 dek butikoj pri artfajraĵoj brulis kaŭzante serion de eksplodoj vundante 7 homojn. Bocaue atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la 2000-aj jaroj.
Ekonomio
La plej grava produktaĵoj de Bocaue estas la artfajraĵoj. Laŭ la rivero oni faris artefaritajn lagojn por bredi fiŝojn.
Religio
Plimulto de la loĝantoj estas katolikoj, krome ekzistas metodistoj, adventistoj, baptistoj, mormonoj, aliaj sektoj, eĉ Islamo. En la urbego kampuso funkcias ekde 2011.
Eduko
Bocaue ankaŭ estas eduka centro por la ĉirkaŭaj urboj, vilaĝoj. La ŝtata polyteknika kolegio havas kampuson en Bocaue, krome estas privataj altlernejoj kaj universitatoj. La komunumo ankaŭ havas plurajn elementajn kaj mezlernejojn.
Trafiko
Ĉe Bocaue ĉefŝoseo trairas, krome estas flankovojoj, kiuj atingas la urbon. En Bocaue la ĉefa kaj plej reganta transportmaniero estas la triciklo pro siaj mallarĝaj vojoj, krome estas aŭtobusoj kaj busetoj.
Klimato
Bocaue situas en la ekvatora klimato kun efiko de musono. Jare falas po 1005 mm. Inter majo kaj oktobro daŭras la pluva sezono, sed en la ceteraj monatoj ankaŭ pluvas, tamen ne tiom. La averaĝa temperaturo varias inter 23-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Taciba
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Presidente Prudente kaj en la samnoma mikroregiono Presidente Prudente. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Svisa aŭtovojo A14
La svisa aŭtovojo A14 estas mallonga konekta aŭtovojo inter la svisaj aŭtovojoj A2 kaj A4.
Vojo
La aŭtovojo plejparte sekvas la fluon de la rivero Reuss, kiun ĝi dufoje transiras. Ĝi A14 komenciĝas en okcidento ĉe la disbranĉiĝo Rotsee de la svisa aŭtovojo A2. Ĝia unua elirerjo, kiu portas la n-ron 2, estas Emmen Sudo. Tiam ĝi pasas tra la Buchrain-tunelo kun longeco de 300 m. Sekvas planata elirejo n-ro 3 de Buchrain. La aŭtovojo nun trairas la riveron Reuss. Sekvas la elirejo nr-o 4 de Gisikon. La aŭtovojo nun denove transiras per ponto la riveron Reuss kaj finiĝas ĉe la disbranĉiĝo de Rotkreuz de la svisa aŭtovojo A4. La kompleta longeco de la svisa aŭtovojo A14 estas 20 km.
Bromo-dufenil-metano
Bromo-dufenil-metano aŭ C13H11Br estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la aromataj halogenidoj, kristalblanka koroda solidaĵo uzata kiel antihistaminaĵo, pesticido kaj kemia reakcianto en organikaj sintezoj. Ĝi estas aromata substanco kie du hidrogenatomoj en la molekulo de la metano estas anstataŭataj de du fenilaj grupoj (C6H5-) kaj alia tria hidrogenatomo estas anstataŭata de bromatomo. Kiam varmigita ĝi malkomponiĝas eligante toksajn fumojn.
La tri Gracioj (Rubens)
La tri Gracioj estas pentraĵo de Rubens ekspoziciita en la Muzeo Prado de Madrido, Hispanio. Temas pri oleo sur tolo 221 cm de alto por 181 cm de larĝo.
Konstitucio de Francio
La nuna Konstitucio de Francio estis adoptita la 4-an de oktobro 1958. Ĝi estas kutime nomata Constitution de la Ve République, do "Konstitucio de la Kvina Respubliko", kaj anstataŭis tiun de la Kvara Respubliko de Francio el 1946. Charles de Gaulle estis la ĉefa mova forto en enkonduko de la nova konstitucio kaj instaliĝo de la Kvina Respubliko, dum la teksto estis precipe redaktita de Michel Debré (1912-1996). Ekde tiam la konstitucio estis amendita dek ok fojojn, laŭ la stato fine de la jaro 2015 plej laste la 23-an de julio 2008. Interalie, la franca konstitucio de 1958 iĝis modelo de la konstitucio de la Rusia Federacio el 1993.
La tri Gracioj (Rubens)
Analizo de la pentraĵo
Kiel ĉe aliaj pentraĵoj de tema mitologia, Rubens prezentas ĝin ege distinge el la antaŭaj artistoj. Efektive tiu verko de la nomita princo de la flandraj pentristoj estas antitezo de antaŭa verko de Rafaelo Sanzio nome La tri Gracioj, karakterizita per ĝenerala sento de ĉasteco. La Gracioj de Rafaelo reprezentas la filinoj de Zeŭso kaj povus esti cititaj kiel tipo de belo ideala, dum ĉe Rubens ili povus korespondi al la plej sensa belo. Aglajo, Talio kaj Eŭfrozino estis por Rubens nur ekskuzo por pentri tri akademiajn nudajn virinojn, reproduktado de la karn-ekscesaj formoj de siaj kutimaj modeloj.
La kompono respektas la klasikan modelon kiu reprezentas la Graciojn tute nudaj kaj kunaj, sed ŝanĝas la rilaton inter la tri figuroj kuj estas konektitaj inter si pere de la brakoj, la travidebla vualo kiu kovretas ilin, kaj ties rigardoj, tio estas, psikologie, haviginte novan unuecon al la grupo. La dispono de la Gracioj formas triangulon, kaj tiu meza montras dorson, kun turnita kapo kaj apogita sur siaj kunulinoj.
Cușma
Cușma [kuŝma] (hungare: Kusma [kuŝma], germane: Kuschma) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Bistrița. En 1910 ĝi havis 672 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 667. Ĝia unua mencio skriba estas en 1492. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Livezile.
La tri Gracioj (Rubens)
Analizo de la pentraĵo
La tri belulinoj karakteras pro la superabundo de siaj konturoj. Ili aspektas pli tri diboĉaj bakĥantinoj ol la ĉastaj Gracioj de la greka mitologio. Krom tiuj tendencoj al realismo, la kompona stilo de la granda artisto de Flandrio elstaras pro la eleganto per kiu kuniĝas la tri figuroj kaj pro la granda kono kiun li montras ĉe la muldado de la karno kiu pro ties moleco kaj freŝeco aperas kvazaŭ vibrantaj. Tiuj helaj karnaĵoj elsendas lumon al la resto de la verko. La triopo estas markita maldekstre de arbo kaj dekstre de orumita abundokorno el kiu ŝprucas akvo, kun florgirlando supre.
Oni diras, ke almenaŭ unu el la figuroj estas reprodukto de la dua edzino de Rubens, nome Helena Fourment, aŭ eĉ variaĵoj pri la sama vizaĝo de lia edzino. Aliaj fakuloj opinias ke oni povas rekoni la trajtojn de ambaŭ edzinoj de la pentristo: nome Isabella Brant kaj la jam menciita Helena Fourment.
Cușma
Fonto
Ĉe Cușma situas la natura rezervejo “Piatra Cușmei”.
La tri Gracioj (Rubens)
Analizo de la pentraĵo
Tiu pentraĵo estis akirita de la reĝo Filipo la 4-a (Hispanio) inter la havaĵoj de la pentristo, aŭkciitaj post ties morto la 30an de majo de 1640. La nun fama pentraĵo dekoris unu el la salonoj de la Reĝa Alkazaro de Madrido, kaj en la 19a jarcento ĝi instaliĝis en la Muzeo Prado.
Notoj
La enhavo de tiu artikolo inkludas materialon de la Diccionario Enciclopédico Hispano-Americano de 1898, kiu estas de publika havaĵo
La Repubblica
La Repubblica estas la plej grava itala ĉiutaga gazeto pri ĝeneralaj informoj, kiu estas presita kaj publikigita en Romo, kaj ankaŭ, la sola, kiu havas ampleksan disvastigon tra Italio. La gazeto La Repubblica estis fondita en la itala ĉefurbo en 1976 fare de la Espresso-Grupo, gvidita de Eugenio Scalfari kaj Carlo Caracciolo, kaj la Mondadori Grupo. Ĝi sin konsideras, politike, ĵurnalo maldekstrema. Ĝia unua direktoro, Eugenio Scalfari, donis la stafeton en 1996 al Ezio Mauro, kiu siavice donis la postenon en januaro 2016 al Mario Calabresi, ĝis tiam redaktisto de la gazeto La Stampa.
La mezuma cirkulado en 2004 estis 625.000 ekzempleroj, kaj 666.854 en januaro 2007. Ĝia formato estas plenkolora, kun 96 paĝoj, kaj kovras ĉiun specon de informoj: politiko, ekonomio, nacia kaj internacia. Kune kun la nacia eldono, ĝi publikigas plurajn regionajn 32 paĝojn en Romo, Milano, Torino, Bolonjo, Ĝenovo, Florenco, Napolo, Palermo kaj Bari.
Paredes
Paredes (muroj) aŭ Paredes de Melo estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Demografio
Laŭ la Censo de 2001 (I.N.E.) la loĝantaro estis de 79 personoj, el kiuj 40 estis viroj kaj 39 virinoj.
Situo
Paredes estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo lime al Alkarjo, en la centra parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 830 m; je 66 km el Kvenko, provinca ĉefurbo, je 98 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo, kaj je 15 km el Tarancón, plej proksima urbo. La areo de ties teritorio estas de 19.36 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°3′57″N 2°51′16″O.
Historio
La bieno (aktuala teritorio de Paredes) estis vetita kaj perdita dum kartoludo en la Kasino de Madrido, kaj restis favore de la notario González Vallarino ĝis kiam en 1950 estis juĝprenita de la ŝtato.
La Palacdomo estis malkonstruita en 2002 por deklaro de ruino kaj fizike kaj ekonomie ĉar ne estis farita reformo por manko de dialogo de institucioj aŭ eblaj interesitoj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Loĝejoj.
Urba strukturo
Tipa de la reloĝigaj vilaĝoj de mezo de la 20a jarcento, strata mapo sufiĉe regula kaj etendaj domoj unufamiliaj, kalkitaj kaj de proksimuma areo de 500 m², kio havigas ege etendan aspekton al la vilaĝo. En la aktualo oni disdividas loĝejojn por gajni monon kaj tio ŝanĝas la tradician aspekton, ĉefe ĉar oni ne respektas la urbanizajn regulojn. Aliflanke tio estas tialo ke en tiu vilaĝo estis lastatempe kresko de la loĝantaro, male al ĉiuj najbaraj kie okazas la malo.
Hasle ĉe Burgdorf
Hasle ĉe Burgdorf (en la germana lingvo Hasle bei Burgdorf) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo en la distrikto Burgdorf kaj ek de la 1-a de januaro 2010 de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 3008 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Bolesław Prus
Bolesław Kibel, originale Aleksander GŁOWACKI blazono Prus (naskiĝis la en Hrubieszów, mortis la  en Varsovio) estis pola verkisto kaj publicisto de pozitivismo, kunkreinto de pola realismo en literaturo, kronikisto de Varsovio, pensisto kaj populariganto de scio kaj de perpieda kaj bicikla turismo.
Hasle ĉe Burgdorf
Geografio
Hasle situas en Emme-Valo ĉe la okcidenta bordo de la rivero Emme, vid-al-vide de Rüegsau, kiu situas aliflanke de la rivero, kaj kun Hasle ĉe Burgdorf formas kvazaŭ unuigitan setlejzonon. Ĉar la stacidomo, kiu situas sur la tereno de Hasle, portas la nomon Hasle-Rüegsau oni kutime perceptas la du komunumojn sub la nomo Hasle-Rüegsau. En Hasle la rivero Biglebach alfluas al Emme.
Bolesław Prus
Kreado
Proza verkado de Bolesław Prus apartenas al la plej grandaj atingaĵoj de la pola literaturo. Ĝi estas plej proksima al verkaĵoj de tiaj verkistoj kiel Charles Dickens kaj Anton Ĉeĥov.
Hasle ĉe Burgdorf
Geografio
Al la komunumo apartenas la kerna vilaĝo Hasle ĉe la bordo de Emme, la vilaĝoj Goldbach kaj Schafhausen kun la setlejo Uetigen kaj multaj malgrandaj setlejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordokcidento al Oberburg, en nordo al Burgdorf, Heimiswil, en nordoriento al Rüegsau, en oriento al Lützelflüh kaj al Rüderswil, en sudo al enklavo de Lützelflüh kaj al Walkringen, kaj en okcidento al Vechigen kaj al alia enklavo de Lützelflüh.
Bolesław Prus
Kreado
En tiu ĉi periodo Prus estis atestanto de tragedio de la homa sorto kaj de sociaj maljustaĵoj, kaŭzitaj grandparte de intertuŝo kun frukapitalisma ekonomio (Powracająca fala - Revenanta ondo). Aperiĝantajn soci-ekonomiajn fenomenojn Prus en sia verkado analizis kaj pritaksis.
Lia unua granda romano estis Placówka (1885–1886) — komence aperanta en la revuo "Wędrowiec" (Migranto). Laŭvice estiĝis lia epopea panoramo de tiutempa Varsovio el la jaroj 1878–1879 – romano Lalka ("La Pupo" ) (1887–1889 en "Kurier Codzienny", libra eldono 1890). Prus verkis ankaŭ soci-moran romanon Emancypantki (1890–1893 same en la "Ĉiutaga Kuriero", lbra eldono 1894). En sia unu historia romano La Faraono (1895–1896 en "Tygodnik Ilustrowany", libra eldono 1897) li prezentis, surfone de elektita periodo el historio de la Antikva Egiptujo, mekanismojn de regado, ŝtato kaj socio. El tiu romano oni faris filmon La faraono en 1965 reĝisorita de Georgo Kavaleroviĉo.
Hasle ĉe Burgdorf
Historio
Jam en la jaro 894 estis menciitaj la setlejoj Uetigen (kielo Utingun), Gomerkinden (kiel Comirichingun), Bigel (kiel Pigiluna) kaj aliaj en donacdokumento favore al la Monaĥejo Sankt-Galo. La unua dokumenta mencio de Hasle ĉe Burgdorf tamen okazis nur en la jaro 1254 kiel Hasela.
Bolesław Prus
Kreado
Poste en 1909 li eldonis ankoraŭ unu romanon Dzieci (Infanoj) (1908 en la sama "Ilustrita Semajnrevuo", libra eldono 1909), en kiu kritikis la rusian revolucion de 1905. Morto de la verkisto ĉesigis laboron pri la lasta nefinita romano Przemiany (Ŝanĝiĝoj) (1911–1912 en "Tygodnik Ilustrowany").
Hasle ĉe Burgdorf
Historio
En mezepoko Hasle ĉe Burgdorf estis sub la regado de la Grafoj de Kiburgo. En la jaro 1384 ĝi falis sub la regado de Berno. Ek de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Hasle ĉe Burgdorf apartenas al al distrikto Burgdorf.
Bilionulo
Bilionulo estas usonangladevena sinonimo de miliardulo. Ĝi priskribas personon kiu havas miliardon en ia monunuo. La vortoj miliardulo kaj bilionulo derivas el la malsameco de longa skalo kaj mallonga skalo.
Blazono de Kanbero
La Blazono de Kanbero estis kreata de la Commonwealth Department of Home Affairs and Territories en 1927, reage al postulo de la Departmento de Defendo, kiu deziris ĝin por ĵus menditaj ŝipoj HMAS Canberra.
Simbolaro
La diverssj simboloj de la blazono klariĝas jene:
Plilongigita kvinlatera ortodurotondo
En geometrio, la plilongigita kvinlatera ortodurotondo estas unu el la solidoj de Johnson (J42). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per plilongigo de kvinlatera ortodurotondo (J34) per enigo de deklatera prismo inter ĝiaj kongruaj duonoj. Se turni unuon el la kvinlateraj rotondoj (J6) je 36 gradoj rezultiĝas la plilongigita kvinlatera turnodurotondo (J43).
Álvarez de Villaamil (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Hasborn (Eifel)
Hasborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Islanda ŝafhundo
La islanda ŝafhundo estas bredata hundoraso origine enportita de la vikingoj al Islando. Poste la hundoj estis kunportitaj al la britaj insuloj kaj tie ili iĝis la bazo por la hundorasoj landlima ŝafhundo kaj kimra ŝafhundo. Sur la Ŝetlandaj Insuloj, ĝi estis krucita kun la Norvega Buhund kaj el tio rezultis la Ŝetlanda ŝafhundo.
Nippon Esperanto-Sya
Nippon Esperanto-Sya (japane probable 日本エスペラント舎, esperante "Japana Esperanto-Domo", estis privata entrepreno fondita de Chif Toshio en 1909 kun sidejo en Tokio, unuavice por daŭrigi la publikigon de la periodaĵo Japana Esperantisto, origine fondita en 1906. En 1919 ĝin transprenis aŭ refondis Osida Tokurô, daŭre kun sidejo en Tokio. Osida en 1920 komencis eldoni kaj importi Esperant-lingvajn librojn al Japanio, kiam neniu kuraĝis tion fari. Eldonis multajn utilajn lernolibrojn, ekz. Plena kurso de Esperanto de Chif. en 1920. Samtempe la entrepreno venigis al Japanio plurajn altrangajn eksterlandajn esperantistojn, kiuj precipe en altlernejaj kursoj instruis Esperanton kaj helpis al la nacia Esperanto-movado. Inter ili estis ekzemple Alphonse Mistler (unuafoje skribis pri E en J-ujo), Mac Kenzie, Gauntlett Edward (donis korespondan kurson de E), Edler el Vladivostok, Borisov Arkadio el Blagoveŝĉensk, Vonago el Vladivostok, Kostin el Ĥarbin, Agnes Baldwin Alexander, R. Hugo Dick sviso, Roscoe, Vaughan, Eroŝenko Vasilij, Kuznecov, Seriŝev, Gustav John Ramstedt, Kolomiec, Ĉernin, Scherer kaj József Major.
(14752) 3005 P-L
(14752) 3005 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Islanda ŝafhundo
La islanda ŝafhundo estas la sola hundoraso kun islanda origino.
FCI Nomenklaturo
Rimarko: La varianto " Islenskur fjárhundur " (kun mallonga I) uzata de FCI estas erara.
Mallonga priskribo
Ĝi estas muskoloza hundo kun iom konveksa kranio. La okuloj estas malhele brunaj, la oreloj suprestarantaj, mezgrandaj, en formo de triangulo kun fortaj randoj. Trunko estas longa, forta; kruroj paralelaj kun fortaj ostoj. Ĝia vosto formas ringon, tuŝante la dorson.
Hararo estas diversa, ekzistas longharaj kaj kurtharaj variantoj kun suba mola hararo. La hararo pli mallonga sur la kapo, antaŭa parto de la kruroj. La voston kovras abunda hararo. La koloro estas diversa, sed unu koloro ĉiam dominas (helruĝa, blanka, griza malofte nigra)
Karakterizaĵoj: nepretendema, vigla, aktiva, nefida je fremduloj. Ĝi manĝas relative malmulte, sed amegas la fiŝkarnon.
Uzebleco: multflanka laborhundo; konvena por gregogardado, domgardado, garda-defenda laboro.
Totalán
Totalán [totaLAN] estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la okcidenta pinto de la orienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Axarquía [aĥarKIa].
Limas kun la municipoj Malago, El Borge, Moclinejo kaj Rincón de la Victoria. Aliaj proksimaj lokoj estas la submunicipoj Olías kaj La Cala del Moral. Totalán distas je 22 kilometroj de la centro de Malago kaj je 553 km de Madrido, laŭŝosee. Estas unu de la municipoj plej malgrandaj de la provinco kaj pri areo kaj pri loĝantaro; en 2018 estis 715 loĝantoj. La urba kerno, de blankaj, mallarĝaj kaj krutaj stratetoj, estas en natua pejzaĝo de mildaj montetoj kie oni kultivas vitejojn kaj migdalarbojn.
En la islama epoko de Al Andalus la areo estis islama dum preskaŭ ok jarcentoj kaj kristanoj devis peni por konkeri ĝin.
En la 1940-aj jaroj estis plago de la kultivo de vitejoj kaj pli ol duono de la loĝantaro devis almigir al kvartalo de Malago.
Zselicszentpál
Zselicszentpál [ĵelicsentpAl] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Szentpál signifas: Sankta Paŭlo.
Situo
Zselicszentpál situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Szigetvár-Kaposvár. La lasta urbo troviĝas 6, Dombóvár 32, Szigetvár 35 kilometrojn.
En Zselicszentpál migra poŝto servas.
Le Haut Soultzbach
(jen france, germane Obersulzbach, alzace Ewersulzbàch) estas komunumo de Francio, kreita komence de 2016. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin/Owerèlsass (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler, kaj al la kantono .
Fajfokoturno
Ĝi troviĝas en Belizo, Salvadoro, Gvatemalo, Honduro kaj Meksiko. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Aspekto
Ĝi estas iom pli da 20 cm longa, kaj identiĝas pro tre mallonga vosto, pli malgranda ol tiuj de la aliaj odontoforedoj. La masklo estas bruna, kun la gorĝareo kaj vango tre briloranĝecaj, same kiel la larĝa superokula strio. La krono estas tre malhelbruna kaj en orelareo estas malhelgriza makulo samkolora kun brido inter beko kaj okulo. La iriso estas tre bruna. La ino estas pli pala, kun la gorĝo griza kaj pli ruĝeca en subaj partoj. La beko estas tre dika kaj malhelgriza al nigreca.
Disvastiĝo
Tiu specio loĝas en diferencaj biotopoj, ĉefe en altaj humidaj arbaroj kun modera klimato, sed ankaŭ en varmaj malaltaj zonoj en la Golfo de Meksiko. Temas pri disa distribuado ekde Ĥalisko al la altaj teroj de Ĉiapaso kaj Centrameriko ĝis Honduro. En la kariba deklivaro ekde la Okcidenta Patrinmontaro en Tamaŭlipaso, Regiono Huasteca, kaj Jukatano. Forestas el Belizo.
Subspecioj
Oni konas 18 subspeciojn de Dactylortyx thoracicus:
Julia Brystiger
Julia Brystiger el domo Prajs, konata kiel Sanga Luna (naskiĝis la 25-an de novembro 1902 en Stryj (Lviva provinco), mortis la 9-an de oktobro 1975 en Varsovio) – doktoro pri filozofio, membrino de komunistaj partioj kaj Pola Unuiĝinta Laborista Partio, funkciunulino de sekurecaj regopovoj en Pola Popola Respubliko, direktorino de la 5-a kaj 3-a Departementoj de Ministerio pri Publika Sekureco, redaktorino en Ŝtata Eldona Instituto (PIW), prokuristino de Centra Buroo de Polaj Komunistoj en 1944.
Vivo
Infaneco kaj juneco en Lvovo
Familio
De 1920 edzino de cionista aktivulo Natan Brystygier (mortis en 1930). Patrino de muzikologo Michał Bristiger.
Fuenkaralo-Pardo
Fuenkaralo-Pardo aŭ en hispana origine Fuencarral-El Pardo estas la nomo de distrikto apartenanta al la urbo Madrido (Hispanio) kaj organizata administre en la kvartaloj Pardo (81), Fuentelarreina (82), Peñagrande (83), Pilar (84), La Paz (85), Valverde (86), Mirasierra (87) kaj El Goloso (88).
Tiu distrikto estas tiu de plej granda areo, sed tute ne la plej loĝata. Ĉar tie troviĝas la Monto Pardo, la urbanizitaj areoj reprezentas procenton malsupran de la 50% de la distrikto.
La terenoj de la distrikto Fuencarral-El Pardo apartenis al la antikva vilaĝo Fuenkaralo kaj al la reĝa loko Pardo, ambaŭ municipoj aligitaj al Madrido en 1949.
István Kniezsa
István KNIEZSA [iŝtvAn knieĵa], hungare Kniezsa István estis hungara lingvisto, profesoro, bibliotekisto, membro de Hungara Scienca Akademio.
Quadri
Quadri estas komunumo de Italio.
István Kniezsa
István Kniezsa naskiĝis la 1898 en Hungario, en Trsztena (nuntempa Trstená en Slovakio). Li mortis la 1965 en Budapeŝto.
Biografio
István Kniezsa devenis el slovaka familio. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato. Li frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1923-1928, poste li plulernis en Berlino. En 1930 li eklaboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi, sed dume li lernis en Varsovio, Krakovo kaj Lvivo. Ekde 1938 li instruis en universitatoj en Budapeŝto, Debrecen, Kolozsvár. Li ricevis premion Kossuth en 1953.
(161972) 2007 JJ40
(161972) 2007 JJ40 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la Mount Lemmon Survey, astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso ; ĝia marsa MOID estas 0,30391 astronomia unuo, tie estas 45,464 milionoj da km.
Hasle
Hasle estas la nomo de diversaj lokoj:
La kavaliro de la mano surbruste
La kavaliro kun la mano surbruste aŭ La ĵuro de la kavaliro, en hispana El caballero de la mano en el pecho —aŭ El juramento del caballero— estas unu el plej famaj portretoj fare de Doménikos Theotokópoulos El Greco. Estas oleo sur tolo pentrita ĉirkaŭ 1578 kaj 1580, nome ties unua hispana epoko.
Oni ne konas certe la identeco de la portretita persono, sed lastatempe oni konsideras, ke li estas la markizo de Montemayor kaj ĉefnotario de Toledo, sed ĝis antaŭ nelonge oni supozis, ke temas pri figurigo de Miguel de Cervantes Saavedra.
Priskribo
Estas unu el la hispanaj portretoj plej konataj en la mondo. Kavaliro havante manon surbruste rigardas la spektanton kvazaŭ farante pakton kun li. La sinteno de la mano ŝajnas esprimo de ĵuro. Tiu viro estas vestita elegante kaj portas orumitan glavon. El oro estas ankaŭ la medaliono kun ĉeno kiun li portas. Tiutempe la pentraĵo iĝis la klasika kaj homora reprezento de al hispana riĉulo de la Hispana ora epoko.
Dum posta restaŭro oni malkovris, ke la fono ne estis nigra sed helgriza, kio rimarkas la figuron, krom ekstera lumo kiu lumigas la vizĝon. Same oni evidentigis la riĉajn nuancojn de la malhela vestaĵaro, kio konfirmas la influon de la venecia skolo.
Manuel Machado dediĉis poemon al tiu pentraĵo, samnoma:
Cyrtonyx
Cyrtonyx estas genro de birdoj de la familio de Odontoforedoj aŭ Amerikaj koturnoj.
Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Ambaŭ estas specioj tre markataj per strioj kaj makuleteco kun rimarkindaj blankanigraj kapomarkoj.
Mersing
Mersing (ĉine : 丰盛港, tradicia ĉine: 豐盛港) estas urbeto en Ĝohoro, Malajzio.
Plateco
Plateco estas eco de elipsoidoj, kutime mallongigita per f, kiu karakterizas la rilato inter ĝia polusa kaj ekvatora diametro; la plateco de sfero valoras, ekzemple, nul.
Planedo aŭ alia rotacianta ĉielkorpo ofte posedas platecon, kiu ekestiĝas pro la influo de centrifuga forto.
El matematika vidpunkto, platecon difinas la jena rilato:
kie a\,\! kaj b\,\! estas respektive la ekvatora kaj polusa radiuso (aŭ diametro), dum estas la angula discentreco.
La platecon de ĉielkorpo influas pluraj kaŭzoj, inter ili:
La sunsistemaj planedoj, kiuj posedas la plej grandan platecon, estas Jupitero kaj Saturno; tiu eco jam videblas per amatora teleskopo.
Monreal del Llano
Monreal del Llano estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas monraleño. La censita loĝantaro en 2013 estis de 73 loĝantoj.
Situo
Monreal del Llano situas en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la suda parto de la Provinco Kvenko; je 100 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. Krome plej proksima urbo estas Belmonte je 7 km. Aliaj estas Mota del Cuervo je 14 km, Santa María de los Llanos je 12 km, Tarancón je 60 km kaj finfine Madrido, ŝtata ĉefurbo je 140 km.
La geografiaj koordinatoj estas 39°34′9″N 2°45′37″O.
Historio
Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Monreal del Llano, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Monreal del Llano kie oni falis al la nunaj 73.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Eksteraj ligiloj
Diputación de Cuenca