cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Intergloso
Sintakso
La vortordo en Intergloso estas nepre SVO (subjekto, verbo, objekto). Modifa vorto(j) aperas post la modifita, "artikolo" antaŭ nomo, adverbaj vortoj antaŭ objektoj, malrekta objekto antaŭ la rekta. Ne estas ŝanĝo en vortordo en demandoj aŭ neado.
Ekzemploj
Patro Nia: Na parenta in Urani; na dicte volo; tu Nomino gene revero. Plus tu Crati habe accido; plus u Demo acte harmono tu Tendo epi Geo homo in Urani; Na dicte petitio: Tu date plu di Pani a Na; plus Tu acte pardo plu malo Acte de Na; metro Na acte pardo Mu; Su acte malo de Na. Peti Tu non acte dirigo Na a plu malo Offero: Hetero, Tu date libero Na apo Malo.
Carlos Latuff
Temoj
Grandparte de la desegnaĵoj de Latuff rilatas al la konflikto inter israelanoj kaj palestinanoj, kiu, laŭ Latuff: "graviĝis post vizito al la regiono en la 1990-aj jaroj." Ĉi tiuj kartunoj estas tre kritikemaj al Israelo kaj oni kritikis lin pro uzado de "Kontraŭjudismaj stereotipoj por la kontraŭtutmondiĝa movado."
En sia kartunserio Ni ĉiuj estas palestinanoj (كلنا فلسطينيون), multaj famaj subpremitaj grupoj kiel judoj en la Varsovia geto, nigraj sudafrikanoj dum la apartismo, indianoj dum koloniado kaj tibetanoj en Ĉinio, estas montritaj dirante "mi estas palestinano".
Latuff ankaŭ faris serion de desegnaĵoj, kiuj montras israela ĉefministro Ariel Sharon,  usona prezidento George W. Bush, brazila prezidento Luiz Inácio Lula da Silva kaj brita ĉefministro Tony Blair kiel monstroj kaj nazioj.
Latuff kritikadas la usonan militan agadon en Irako kaj Afganio. Li faris kartunojn por kontraŭusonanoj kaj desegnajojn asertantajn, ke la agoj de Usono estis motivitaj de petroleo-profitoj.
En sia bildstria serio Rakontoj de la Iraka Milito (حكايات من حرب العراق), li portretas kiel superheroo "Juba, la bagdada kaŝpafisto",  figuro en la iraka ribelaro konita por mortigi multajn usonajn soldatoj. Li ankaŭ faris karikaturon de usona eksprezidanto George W. Bush ridante pri la usona mortnombro.
Ekde 2010, li daŭre produktis kartunojn pri la Araba printempo, en kiuj li favoris la revoluciulojn. Post la venkoj en Tunizia, Egipto kaj Libio, liaj desegnaĵo emfazis la minacon de kontraŭrevolucio aŭ okcidenta interfero. Kelkaj de liaj desegnajoj estis montritaj publike en amasprotestoj en arabaj landoj.
Blanka kenopodio
Blanka kenopodio aŭ blanka anserpiedo, Chenopodium album, estas rapid-kreskanta herba unujara planto de la genro Kenopodio (Chenopodium). Kvanakm ĝi estas kultivata en kelkaj regionoj, ĝenerale la planto estas en aliaj lokoj konsiderata trudherbo.
Ties indiĝena teritorio estas malklara pro etenda kultivado, sed ĝi inkludas plej de Eŭropo, de kie Lineo priskribis la specion en 1753. Plantoj indiĝenaj el orienta Azio estas inkluditaj en C. album, sed ofte diferencas el eŭropaj specimenoj. Ĝi estis amplekse enmetita aliloken, ekz. en Afriko, Aŭstralazio, Nordameriko, kaj Oceanio, kaj nune ĝi troviĝas preskaŭ ĉie ajn en grundoj riĉaj en nitrogeno, speciale en rubejoj.
Kevin Hart
Kevin Darnell HART naskiĝis estas usona komikisto, aktoro, verkisto kaj kinproduktoro.
Naskita en Filadelfio, Pensilvanio, Hart komencis sian karieron gajnante plurajn amatorajn komediokonkuradojn ĉe kluboj, kulminante per sia unua reala paŭzo en 2001 kiam li estis elektita de Judd Apatow por rolo sur la televidserio Undeclared. La serio daŭris nur unun sezonon, sed li baldaŭ akiris aliajn rolojn en filmoj kiel Paper Soldiers (2002), Scary Movie 3 (2003), Soul Plane (2004), In the Mix (2005) kaj Little Fockers (2010).
Lia komedia reputacio daŭre kreskis per la publikigo de lia unua albumo, I'm a Grown Little Man (2008) kaj prezentoj en la filmoj Think Like a Man (2012), Grudge Match (2013), Ride Along (2014) kaj ties daŭrigo Ride Along 2 (2016), About Last Night (2014), Get Hard (2015), Central Intelligence (2015), The Secret Life of Pets (2016), Captain Underpants: The First Epic Movie (2017), Jumanji: Welcome to the Jungle (2017), Night School (2018), kaj Jumanji: The Next Level (2019).
Richard Arkwright
Sir Richard Arkwright (23a de Decembro 1732 en Preston - 3a de Aŭgusto 1792 en Cromford) estis inventisto kaj ĉefa entreprenisto dum la komenco de la Industria Revolucio. Kvankam la patentoj estis eventuale malaprobitaj, li estas konsiderata kiel inventisto de la ŝpinilkadro, kiu, sekve de la transiro al akvenergio, estis renomita kiel akvokadro. Li patentis ankaŭ turniran kardomaŝinon kiu transformis krudan kotonon en kotonaro.
La atingoj de Arkwright estis kombini energion, maŝinaron, duon-lertan laboron kaj la novan krudan materialon (kotono) por krei amas-produktitan fadenon. Lia lertorganizado faris lin, pli ol ajna alia, la kreinto de moderna fabrika sistemo, speciale en sia fabriko de Cromford, Derbyshire. Poste en sia vivo Arkwright estis konata kiel 'la Patro de la Industria Revolucio'.
Sárrétudvari
Sárrétudvari (ŝArEtudvari) estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en subregiono de Püspökladány.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la kuprepoko (kurganoj restis) kaj dum la ferepoko, poste laŭvice alvenis skitoj, keltoj, sarmatoj, gepidoj kaj avaroj. La unua mencio pri la komunumo okazis en 1214. La turkoj okupis la vilaĝon en 1555, sed post 1 jaro apartenis al Transilvanio. En 1910 la fervojo ekfunkciis, en 1919 la rumanoj okupis la komunumon.
China (Nuevo León)
China estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas China. Al China apartenas entute 377 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19013.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10697 loĝantojn. El tiuj estis 5486 viroj kaj 5211 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3940,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 140 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 600 ĝis 700 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 ĝis 24 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 10068 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 11 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,11 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
En China loĝis en la jaro 2000 7637 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 7281 scipovis legi kaj skribi, sed 494 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 6,35 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 7,02 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 5,65 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 8703 personoj apartenis al la katolika religio kaj 671 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 694 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Huntířov (apartigilo)
Nomon Huntířov portas pluraj municipoj:
…aŭ partoj de municipoj:
Oksfordo
Oksfordo (Oxford /ˈɔksfəd/) estas universitata kaj industria urbo en Britio kaj ĉefurbo de la provinco Oxfordshire, kun enloĝantaro de proksiume (je 2005). Tra la urbo fluas la riveroj Cherwell kaj Tamizo, kiu nomiĝas dum ĉirkaŭ de ĝia longo en Oksfordo "Isis", pro la finaĵo anstataŭ la radiko de la latina: Tamesis. Oksfordo estas sudo de la urbo Banbury
Ekonomie gravas la presa kaj eldona industrio kaj la fabrikado de aŭtomobiloj - la BMW MINI estas produktata en Cowley, en la oriento de la urbo. Oksfordo estas la hejmo de la Universitato de Oksfordo, la plej malnova universitato en la angla-parolanta mondo, fondita en la 11-a jarcento.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Famuloj
En Oksfordo mortis:
Propila p-nitrobenzoato
Propila p-nitrobenzoato aŭ C10H11NO4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la nitrobenzoata acido kaj propanolo. Propila nitrobenzoato estas flaveca solidaĵo nesolvebla en akvo sed solvebla en metanolo, etanolo, duetila etero, acetono kaj kloroformo. Ordinare etila nitrobenzoato estas produktata per interagado de la p-aminobenzoata acido kun propila alkoholo sekvata per oksidigo de la amina grupo (NH2) al nitrogrupo (NO2). Nitrokombinaĵoj estas danĝeraj substancoj ĉar ĝiaj derivaĵoj estas volatilaj kaj toksaj. Proopila nitrobenzoato uzatas ankaŭ kiel kemia reakciaĵo en organikaj sintezoj kun farmakologiaj proprecoj.
Tibor Kardos
Tibor Kardos [kardoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kardos Tibor estis hungara literaturhistoriisto, filologo, tradukisto, profesoro, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Tibor Kardos frekventis universitatojn en Pécs kaj en Italio. Inter 1933-1946 li instruis en mezlernejo, sed li instruis ankaŭ en universitatoj de Pécs kaj Budapeŝto. Poste li gvidis la Hungaran Akademion en Romo kaj samtempe li instruis en la universitato. Ekde 1950 ĝis sia morto li instruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En 1952 li doktoriĝis. Li ricevis premion Kossuth en 1956, krome li havis italan premion.
Propila glutarato
Propila glutarato aŭ C11H20O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glutarata acido kaj propanolo. Propila glutarato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Propila glutarato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila glutarato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn. Krom tio ĝi uzatas kiel konservaĵo.
Silento
Silento estas senbrueco, sensoneco, do la foresto de ĉia aŭdebla aervibrado. Silenti ne nur signifas "ne brui", sed ankaŭ "ne paroli". En figura senco "silenti" estas uzata por "sin ne montri", "ĉesi".
Absoluto silento estas sentata kiel stato malagrabla, ankaŭ pro la manka akustika orientado. Ĝi povas sekvigi malhelpon de penskapablo kaj kaŭzi halucinojn, do ekz. en la Camera silens (latine "silentanta ĉambro) silento estas uzata kiel torturmetodo.
Silento en la senco de agrabla foresto de bruo, povas plialtigi koncentradon, laborpovon kaj bonfarton.
Mondvaste konata kaj en multaj ŝtatoj leĝe garantiita estas la "rajto silenti" en proceduroj. Per tio ekzemple memkulpigo aŭ kulpigo kontraŭ familiano estas malebligitaj.
En multaj religioj, ekz. en Budhismo kaj Taoismo, silento tre gravas, aparte se la ekleziulo aŭ la kredantoj koncentriĝu, ekzemple dum la preĝo aŭ medito.
Tago de Silento en la moderna mondo
Oni ofte aludas al la malpurigo de la naturmedio per ĥemiaĵoj kaj rubo, en akvo, en aero kaj en grundo, kio konsistigas severan minacon al onia sano. Sed neofte oni parolas pri la malpurigo de la homa medio per bruo. Por multaj homoj estas malfacile trovi momenton de silento en la ĉiutaga vivo. Aŭtomobiloj, telefonaparatoj, sonaparatoj, maŝinoj, simpla troa parolado, laŭtparoliloj surstrate, televidaparatoj konstante funkciantaj en hejmoj — la kaŭzoj estas multaj. La Monda Tago de Silento celas konsciigi la homojn, ke ankaŭ tiu troa, konstanta bruado, povas damaĝi la homan sanon kaj vivkvaliton.
En multaj landoj, oni jam konsideras la son-malpurigon kiel krimon. Laŭ la Monda San-Organizo, oni akceptas ĝis 50 decibelojn en urboj, sed ofte tiu nivelo atingas la duoblon, en multaj lokoj. Oni krome memoru, ke ofta uzado de kapaŭskultiloj povas grave kaŭzi lezojn en la orelon de la uzanto.
Troa bruo povas kaŭzi malsanojn portempajn aŭ longdaŭrajn. Krom orelaj zumoj kaj perdo de aŭdkapablo, ĝi povas kaŭzi kapdoloron, maldormemon, anksion, perdon de koncentriĝo, malbonan humoron, agresemon. Kiam bruo okazas super 70 decibeloj, la homa korpo troviĝas en stato de “alarmo”, eĉ se oni dormas. Ĉi tio estigas produktadon de hormonoj de streso, kiuj influas la sangopremon kaj la koron. Oni povas facile imagi la rezultojn de tio ankaŭ ĉe infanoj kaj adoleskantoj.
Tamen, la Monda Tago de Silento atentigas onin pri alia, ne fizika aŭ korpa aspekto de la problemo. Oni memoru, ke silento estas necesa por meditado kaj plie por enmemiĝo. Ĉiu homo bezonas momenton en la tago, kiam li povu paroli kun si mem, ekzameni siajn pensojn kaj sentojn, kvazaŭ li parolus al amiko. Plie: homoj bezonas almenaŭ kelkajn minutojn por ripozigi la menson, por ĉesigi la tumultan pensofluon de la moderna vivo. Por tio estas nepre necesa iom da silento.
Ekzistas medicinistoj, kiuj asertas, ke por bona sano kvar faktoroj estas necesaj: bona nutriĝo, bona dormado, korpekzercoj kaj silento.
Tarawera
Tarawera estas la plej granda el serio de lagoj kiu ĉirkaŭbaras vulkanon Tarawera en la Norda Insulo de Nov-Zelando.
Saint-Nicolas-lès-Cîteaux
Saint-Nicolas-lès-Cîteaux estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Margarita Nelken
Margarita NELKEN Mansberger (Madrido, 5a de julio 1894 – Meksikurbo, 8a de marto 1968) estis hispana verkistino, artokritikistino kaj politikistino, kaj unu el la pioniraj aktivulinoj de la feminisma movado en Hispanio dum la 1930-aj jaroj. Ĝi estis deputito de la socialisma partio PSOE en la tri ĝeneralaj balotadoj de la Dua Hispana Respubliko, tamen fine de 1936, post la komenco de la Hispana Enlanda Milito, ŝi aliĝis al la komunisma PCE, partio de kiu ŝi estos elpelita post ses jaroj. Post la fino de la milito, ŝi devis iri al ekzilo, setlis en Meksiko, kie ŝi mortis.
Saint-Nicolas-lès-Cîteaux
Geografio
La komunumo enhavas la urbeton Saint-Nicolas-lès-Cîteaux kaj abatejon kaj izolitajn bienojn.
Margarita Nelken
Biografio
Margarita Nelken naskiĝis al franca patrino kaj hispana patro, el kiuj ambaŭ de german-juda deveno. Ŝi emis mencii tion, ĉar pro la familinomoj oni ofte kredis ŝin malprave eksterlandano, kaj fakte ankaŭ pro tio ŝi estis atakita de hispanaj dekstruloj. Ŝi estis aktiva politikistino dum la Respubliko kaj la enlanda milito, sed ŝi elstaris ankaŭ kiel art-kritikisto, ĵurnalisto kaj verkisto jam ekde kiam ŝi estis ankoraŭ junaĝa.
Saint-Nicolas-lès-Cîteaux
Unua sektoro
Forsto estas grava kun 1000 ha de arbaro.
Dua sektoro
La ĉefaj industrioj estas segejo kaj fromaĝejo.
Tria sektoro
Estas komercoj, lernejo por knaboj kaj abatejo por monaĥoj.
Historio
La abatejo estis fondita en 1098. La vilaĝo estis fondita en 1608 per lorenaj kamparanoj. De 1841 ĝis 1845 falangejo estis en la abatejo. Ĝi estis fondita per Arthur Young kaj Zoé de Gamond.
Esperantio
Tie estis esperanta grupo (1911-1914 (... ?)).
Margarita Nelken
Biografio
Ŝi fondis orfejon por infanoj de laboristoj, sed ŝi malsukcesis ĉar ĝi trovis fortan opozicion fare de la katolika eklezio, kiu havis ĝis tiam tian monopolon, kaj ĝenerale de la riĉaj dekstruloj pro tio ke ŝi estis juda, fraŭla patrino kaj vivis diboĉeman vivon. Tiu persona konflikto kun la ŝtato kaj la ekleziuloj por plenumi sian socian laboron, kaj la ofendan onidiraron kiun tiuj sektoroj disvolvis, igis ŝin ribeli kontraŭ la diktaturo de Primo de Rivera kaj proksimiĝi al politiko. Kiel ano de la Socialisma Partio (PSOE) ŝi elektiĝis deputito en 1931. Poste, ankaŭ en 1933 kaj 1936. Fakte, ŝi estas la sola virino kiu estis elektita deputito en la tri balotadoj okazintaj dum la respublika periodo, kio krome kolerigis ŝiajn ardajn opoziciantojn. Kiel feministo kaj paradokse, en la debatado pri la ina balotrajto, ŝi konsentis kun Victoria Kent pri tio, ke manko de matureco kaj respondeco de la hispanaj virinoj endanĝerigus la stabilecon de la Respubliko. Ŝi sin detenis en la voĉdono, ne dezirante kontraŭstari sian partion, kiu ja estis favora al la ina balot-rajto. Tiu finfine estis aprobita, kaj multaj fakuloj sugestas ke tio estis unu el la faktoroj kiuj helpis la venkon de la dekstrularo en la ĝenerala balotado de 1933.
Milito kaj ekzilo
Post la malvenko kaj subpremado de la revolucio de Asturio kaj de ties supozitaj favorintoj, oni senigis ŝin je la parlamenta imuneco, kaj ŝi estis procesita pro partopreno en tiu revolucio, sed antaŭ la verdikto ŝi fuĝis al Francio. Ŝi ekloĝis en Parizo kaj vojaĝis tra Nordio kaj Sovetunio, kie ŝi restis preskaŭ unu jaron. Ŝi revenis ĝustatempe por partopreni la balotadon de 1936 kiel kandidato de la Popola Fronto. En 1937 ŝia batalema kaj nekonformisma spirito, kune la terurmilitaj cirkonstancoj pro la ribelo de faŝistoj, puŝis ŝin al pli radikalismo kaj aniĝo en la Hispana Komunisma Partio (Partido Comunista de España). Dum la milito ŝi senĉese laboris por la laŭleĝa respublikana registaro, jen per intelektaj agadoj (alparolo en la Internacia Kongreso de Antifaŝismaj Verkistoj), jen per bonfara agado (sendo eksterlanden de multaj infanoj kies vivo estis en danĝero). Kiam finiĝis la milito ŝi denove kaj definitive ekziliĝis, unue al Francio, poste al Sovetunio, kaj fine al Meksiko, kie ŝi vivtenis sin per verkado kaj pasie redediĉis sin al la kritiko pri arto. Ŝi ankaŭ kunlaboris kun la respublikana registaro en la ekzilo, kiu plutenis la iluzion de la respublika reĝimo en la ekzilo. Margarita Nelken forpasis en 1968 en Meksikio.
Flayat
Flayat estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 349 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
NGC 1949
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Flayat
Geografio
Flayat etendiĝas sur 43,53 km², kaj havis 349 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur po 8 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Flayat situas je alteco de 827 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Flayat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Alain Fouriaux, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La loka preĝejo datiĝas de la 14-a jarcento. Ekzistas bela kapelo de la Templanoj en la dependa vilaĝeto Salesses.
Administrado
Flayat apartenas al la kantono de Crocq, kies ĉefurbo estas Crocq. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
La Mazière-aux-Bons-Hommes
La Mazière-aux-Bons-Hommes estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 63 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
La Mazière-aux-Bons-Hommes etendiĝas sur 10,24 km², kaj havis 63 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 6 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de La Mazière-aux-Bons-Hommes situas je alteco de 802 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, La Mazière-aux-Bons-Hommes apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Louis Giraud, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
La Mazière-aux-Bons-Hommes apartenas al la kantono de Crocq, kies ĉefurbo estas Crocq. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Anguiano
Anguiano [anGJAno] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Supra Najerilla kaj precize en la suda parto de ties norda subkomarko, nome la Cogolla. La loko famas pro la celebro de la dancistoj de stilzuloj, pri kiu oni diras, ke ĝi estas la folklora tradicio plej antikva de Rioĥo.
Geografio
Tiu municipo estas formata de tri kvartaloj nome Mediavilla, Eras kaj Cuevas. Mediavilla estas la plej granda kvartalo, kie estas la urbodomo, la preĝejo de Sankta Andreo kaj nombraj blazondomoj. Cuevas estas kvartalo tradicie brutobreda en kiu estas la preĝejo de Sankta Petro, tiu kvartalo estas separata de Mediavilla per la rivero Najerilla kaj kunigita tra la ponto de Dipatrino. Eras estas agrikultura kaj brutobreda kvartalo, kie estas ankaŭ blazondomoj kaj plej parto de la pajlostokejo de la loko; ĝi estas separata disde Mediavilla per la ravino Aidillo, kiu iam estis trapasata nur pere de la ponto Puentecilla.
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo al la cetero de la komarko kaj de la regiono laŭ la regiona ŝoseo LR-113 inter Bobadilla norde kaj Mansilla de la Sierra. Ĝi estas ĉe la meza fluejo de la Valo de la rivero Najerilla, je 663 metroj super marnivelo.
Historio
La plej fruaj dokumentaj mencioj datas de komenco de la 11-a jarcento, nome la fama foruo de Nájera kun la nomo de "Anguidano", havigita de la reĝo Don Sancho el Mayor. Alia dokumento estas donaco de paŝtejoj al la Monaĥejo de Valvanera fare de la reĝo Don Alonso la 6-a en 1092, kaj Anguiano jam aperas kun la aktuala nomo. Ekde 1366, kiam oni konstituas la Senjorlandon de Anguiano, ĝis 1502, kiam tiu pasas definitive al Valvanera, Anguiano estis konstante disputata inter la nobela familio Manrique de Lara kaj la Monaĥejo de Valvanera.
Anguiano apartenis al la Monaĥejo de Valvanera el la 29a de novembro 1502 kontraŭ Juan de Leiva de Leiva kaj Pero Manrique de Ezcaray. Tiu decido estis ratifita la 28an de Aprilo 1506. ​
Pri ekonomio, la mezepoka institucio Mesta markis la historion de la montaro ĝis nun. La transmigra brutobredado ordigis la spacon, la uzadon kaj la vivmanieron de multaj generacioj. La brutobredado de ŝafoj estas perfekte adaptebla al la orografiaj kaj klimataj kondiĉoj de la areo, kaj krome estis ankaŭ bovoj kaj kaproj. Ŝafoj ludis gravan rolon en la florado de tekstila industrio en la areo. Sed tio ŝanĝiĝis meze de la 19-a jarcento, kiam la konkurenco de la moderna tekstila industrio de Katalunio ruinigis la lokan tekstilan industrion, tro mandependa kaj tro malmulte mekanizita (kun konsiderinda malprogreso en la adoptado de energioj alternativaj al la hidraŭlika), kaj tro for de la ĉefaj fervojoj. Pro tio fine de la 19-a jarcento la loĝantaro elmigris al novaj industriaj centroj. ​
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la komenco de la 20-a jarcento oni perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn ĝis la nunaj 500.
Aktualo
La loĝantaro estas tre maljuna. Vizitindaĵoj estas la du preĝejoj, la ermitejo, fontano ĉe la ermitejo, la Monaĥejo de Valvanera, ponto, blazondomoj, la montara pejzaĝo, ktp., kaj ĉefe la Danco de la Stilzuloj. Iam estis kvin aliaj ermitejoj, palaco, pilorio kaj fratara lernejo, sed ĉio tio jam malaperis.
Ulisse Quadri
Ulisse QUADRI (naskiĝis en 1953) estas itala amatora astronomo, profesie instruisto.
Li estas unu la fondintoj de la Observatorio Bassano Bresciano elde kiu li kunmalkovris, laŭ Minor Planet Center, la asteroidon 6460 Bassano kun Luca Strabla la.
Libana interna milito
La Libana Interna Milito estis konflikto okazinta en Libano, inter kristanoj, muzulmanoj kaj nereligianoj de la lando, kun intervenoj de Sirio kaj Israelo, kiu okazis inter 1975 kaj 1990. Ĉi tiu longa milito okazigis inter 130.000 kaj 250.000 mortintojn, miliono estis vundita, 100.000 restis kun diversgradaj handikapaĵoj kaj alia miliono fuĝis el la lando.
Ulisse Quadri
La asteroido 10200 Quadri estis nomita en lia honoro.
Neglekto
En civila aŭ puna juro neglekto signifas, ke oni ĉe iu ago ne aplikis la necesan atenton por eviti damaĝon. Ĝi plej ofte kaŭzas kompensdevon (vidu ĉe damaĝkompenso). Foje tio dependas de la grado de neglekto, t.e. ĉu averaĝa homo normale atentas la riskon aŭ ĉu nur per tre zorgema agado oni povus eviti la damaĝon. Punoj pro neglekto okazas nur en difinitaj kazoj. Ekzemplo (minimume el germana kaj franca juroj) estas mortigo de homo.
Sixhaven (amsterdama metrostacio)
Sixhaven estas planita sed ne konstruita metrostacio sur la linio 52 de la Metroo de Amsterdamo.
Gaja (persona nomo)
Gaja estas virina persona nomo grekdevena. Ekvivalento vira estas Gajo.
Diverslandaj variantoj
Gaia, Gaienka , Gaiana , Gaiuška , Gai , Γαῖα , Γαιανη , Gaja , Gaea (, latine), Gaiana (latine)
Fimozo
Fimozo estas malsano en kiu la prepucio de la peniso ne povas esti retirita preter la glano. Baloneca ŝvelaĵo sub la prepucio povas okazi dum urinado. Ĉe adoleskuloj kaj adoltoj, ĝi povas kaŭzi doloron dum erektiĝo, sed alie ĝi ne estas dolora. Tiuj afekciitaj havas pli grandan riskon je balanito kaj aliaj komplikaĵoj.
Plej ofta solvo estas cirkumcido.
Theillay (stacidomo)
Theillay estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Theillay, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Abuso de confianza
Abuso de confianza estas argentina filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Mario C. Lugones. Abuso de confianza estis originale filmita en la hispana lingvo. Ĝi estis inspirita de la filma scenaro Abus de confiance fare de Pierre Wolff.
(17206) 2000 AJ125
(17206) 2000 AJ125 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orahovica
Orahovica estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 12 komunumoj apartenas al la municipo.
Situo
Orahovica situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Osijek-Koprivnica. Našice troviĝas 20 km-ojn.
Domokos Bölöni
BÖLÖNI Domokos [beoleoni] rumanuja hungara ĵurnalisto, verkisto. Li estis naskiĝinta la en Daia (Bahnea).
Biografio
Domokos Bölöni post la fino de liceo en Târnăveni studis la fakojn de rumana-hungara lingvoj en Pedagogia Altlernejo de Târgu Mureş. Post 1973 li instruis en Corund (Harghita). Li estas ĵurnalisto ĉe la Népújság.
Hom-manovra unuo
La hom-manovra unuo aŭ angle Manned Maneuvering Unit (MMU) estis tipo de kosma ajuta manovra dorsosako, kiu estis evoluigita en la 1970-aj jaroj kaj uzita nur ĉe tri Space-Shuttle-misioj. Ĝin evoluigis la firmao Martin Marietta en Colorado.
La MMU havis la alton de 1,27 m, larĝon de 85 cm, profundon (dikon) de 69 cm kun entiritaj manovraj brakoj (1,22 m kun etenditaj brakoj). Por la manovrado, MMU havis 24 pelajuton, kiuj uzis nitrogenon kiel fuelon. La tuta maso estis 153,4 kg (inkluzive 10,6 kg da gaso, po 5,3 kg en du fuelujoj). La atingebla rapideco estis maks. 23,4 m/s.
La MMU estis nur en tri misioj en uzado en 1984 (STS-41-B, STS-41-C kaj STS-51-A).
Posteulo de MMU estas la Simplified Aid for EVA Rescue (SAFER).
Otto Tausig
Otto Heinz Tausig (naskiĝis la 13-an de februaro 1922 en Vieno; mortis la 10-an de oktobro 2011 samloke) estis aŭstra aktoro, verkisto kaj reĝisoro.
Vivo
Otto Tausig estis naskita en la loĝejo de siaj gepatroj en la suda urbocentro de Vieno. Li sekrete kandidatiĝis por teatra lernejo kiam li estis 13-jara, sed estis malakceptita kun konsiloj provi denove kiam li estos 16-jara.
En 1938, post la "Aneksado" de Aŭstrio al la Nazia Germanio, liaj gepatroj sendis lin 17-jara pro timo de persekutado kaŭze de sia juda deveno kun grupa transporto de judaj infanoj al Britio, kie li laboris kiel farmisto kaj fabriklaboristo. Lia patrino Franziska Tausig (1895–1989) fuĝis al Ŝanhajo kaj povis elaĉeti sian edzon, kiu jam estis deportita al koncentrejo, kaj kunporti lin. Li mortis en la elmigrado de tuberkulozo. Ŝi publikigis siajn memuarojn de tiu tempo en 1987 sub la titolo ''Shanghai Passage. Flucht und Exil einer Wienerin [Ŝanhaja pasejo. Fuĝo kaj ekzilo de virino de Vieno'']. La juna Otto Tausig en Britio estis internigita kiel "malamika eksterlandano". Dum la du jaroj kiujn li pasigis en pluraj tendaroj, li renkontis la poeton Kurt Schwitters. Post lia liberigo de internigo li iris al Londono, kie li laboris kiel seruristo tage kaj partoprenis en satiraj scenejprogramoj en la Aŭstra Centro de la Libera Aŭstra Movado vespere.
Post la fino de la Dua Mondmilito Otto Tausig revenis al Aŭstrio en 1946, nun edziĝinta kaj post la spertoj de la antaŭaj jaroj konvinkita komunisto. Li komencis studi ĉe la aktora seminario Max Reinhardt en Vieno. Nur du jarojn poste, en 1948, Tausig komencis labori kiel aktoro, reĝisoro kaj ĉefa dramaturgo ĉe la Nova Teatro Scala Wien. La ensemblo estis komunisme orientita, kio signifis ke post kiam la teatro estis fermita en 1956, la aktoroj en la kontraŭkomunisma etoso en Vieno tiutempe apenaŭ povis plulabori. Tausig memoris: ''Aŭ vi subskribis, ke vi forturniĝas de komunismo en ajna formo, aŭ vi ne ricevis pliajn engaĝiĝojn. Do mi elmigris duan fojon.”'' Li do translokiĝis al GDR, kaj plulaboris en du ŝtataj teatrejoj de Orienta Berlino. Ĉi tie li laboris kiel scenaristo kaj reĝisoro pri satiraj mallongaj filmoj por la ŝtata filmprodukta institucio DEFA. En tiuj jaroj, antaŭ ol la Berlina muro estis konstruita, ekzistis ankoraŭ moviĝ-libereco, sed la "spionoj de la GDR-aŭtoritatoj tiam komencis nervoziĝi". Poste li forlasis la Komunistan Partion kaj partoprenis en manifestacioj kontraŭ la starigo de raketoj de GDR.
Ekde 1960 Tausig laboris en la Schauspielhaus, la plej granda teatro de Zuriko, antaŭ labori kiel sendependa aktoro kaj direktoro ĉie en Germanio. En 1970 li iĝis membro de la ensemblo kaj direktoro ĉe la Burgtheater en Vieno, kie li laboris ĝis 1983. Dum tiu tempo li fondis lokan grupon de Amnestio Internacia por subteni politike persekutatajn aktorojn kaj artistojn, kun kiu li interalie kampanjis favore al Václav Havel.
Fournes-en-Weppes
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Neolitiko
Neolitiko (el la greka: νεο, nova, juna kaj λιθος, ŝtono) estas prahistoria epoko (9-a jarmilo antaŭ la komuna erao), dum kiu oni uzadis ilojn el poluritaj ŝtonoj.
Ekzistas du malsamaj difinoj:
Ballenberg (muzeo)
Ballenberg estas la nomo de granda subĉiela muzeo en setlejo Ballenberg en la komunumoj Brienzwiler kaj Hofstetten ĉe Brienz, oriente de Brienz en Berna Oberlando en Svislando. (La vorto "Ballen" estas simila de fojnostako, "berg" estas monto, la prononco estas ĉirkaŭ "bal-len-b(a)erg").
Muzeo
La fama muzeo por turistoj montras la senluksan vivon de homoj en Svislando ekde mezepoko. Tiu granda muzeo enhavas pli ol 100 tipajn domojn el diversaj svisaj regionoj kaj montras 250 vivantajn bestojn. Oni vidas malnovajn laborsistemojn. En la muzeo troviĝas ankaŭ aparta kursocentro por malnovaj artaj kaj metiaj laboroj.
NGC 1950
NGC 1950 (alia indiko — ESO 56-SC116) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Warsaw (urboparto en Nov-Jorkio)
Warsaw - esperantigebla ankaŭ "Varsovio", ĉar la nomo devenas de la eŭropa urbo Varsovio - estas loĝloko en orienta Usono. Precize ĝi konsideratas vilaĝo kaj urboparto de samnoma urbo Warsaw. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Wyoming. Laŭ la stato de la censo en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Narvskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Narvskaja (Нарвская) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Kirovsko-Viborgskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
La surtera paviliono de la stacio situas sur placo Ploŝĉad Staĉek (laŭlitere Placo de Strikoj), kiu antaŭ la Oktobra Revolucio nomiĝis Narvskaja Ploŝĉad (t.e. Narva placo) kaj sur kiu troviĝas Narva Triumfarko. La nomo de stacio devenas ĝuste de tiu ĉi fakto.
József Szabadkay
József Szabadkay [jOĵef sabadkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabadkay József estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro. Lia origina familia nomo estis Spitzer [spicer], lia edzino estis Irma Bermann. József Spitzer naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Szabadka (nuntempa Subotica en Serbio), li mortis en majo de 1944 en vagonaro dumvoje al Kassa (nuntempa Košice en Slovakio).
Biografio
József Szabadkay devenis el juda familio. Li frekventis privatan aktoran lernejon de Szidi Rákosi en Budapeŝto, samtempe li apartenis al teatra koruso. Li komencis sian aktoran karieron en trupo de Sándor Krémer en 1903 en Szatmárnémeti. En la sekva jaro li edziĝis, en 1913 eksedziĝis. Inter 1908-1919 li estis aktoro en provinco. Post morto de Sándor Krémer li edziĝis al la vidvino, samtempe li transprenis la teatran trupon, ankaŭ 4 gefilojn, el ili Ferenc Krémer kaj Manci Krémer iĝis aktoroj. Post Traktato de Trianon Rumanio faris malfacilaĵojn por bari la hungarlingvan teatran vivon, tial Szabadkay ofte estis barita. Li estis aktoro, teatrestro aŭ reĝisoro en pluraj teatroj, ekzemple inter 1919-1923 li estis teatrestro en Satu Mare, en la teatra jaro 1925 reĝisoro en trupo de Mihály Szendrey (pli aĝa). Inter 1932-1938 li denove estis teatrestro en Satu Mare. En la sekva jaro denove hungara erao komenciĝis, sed pro la kontraŭjudaj leĝoj ekde 1940 li ne rajtis aktoradi. Post 4 jaroj li estis viktimo de holokaŭsto.
Hidrokotilo
Hidrokotilo (Hydrocotyle) aŭ akvotelero estas planta genro en la familio de Araliacoj (Araliaceae). Antaŭe oni klasifikis ĝin en la familio de Umbeliferacoj (Umbelliferae) aŭ Apiacoj (Apiaceae).
Specioj
La genro ampleksas ĉ. 130 speciojn de kiuj la ordinara aŭ vulgara hidrokotilo (Hydrocotyle vulgaris) estas la plej konata (vidu la apudan foton).
La ranunkola hidrokotilo (Hydrocotyle ranunculoides) estas ekzota en Eŭropo kaj endanĝerigas la akvoreguligadon pro ĝia trudiĝema kresko (vidu la apudan foton). Pro tio oni ne rajtas ĝin vendi en kelkaj eŭropaj landoj.
Flago de Sudano
La nacia flago de Sudano estis adoptita la 20-an de majo 1970, kaj estas ruĝa, blanka kaj nigra trikoloro kun verda triangulo proksime al la hisflanko. Antaŭ la militista puĉo de 1969 de Ĝafar Numairi, estis uzita dizano de trikoloro blua, flava kaj verda. La nuna flago montras la ligon de Sudano al la aliaj arabaj ŝtatoj, kaj similas al la flago de Araba Ribelo.
2442 Corbett
2442 Corbett estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan oficiron kaj ĉasiston Jim Corbett, verkinton de libroj pri la ĉaso al la hom-manĝantaj tigroj kaj leopardoj.
Villardompardo
Villardompardo [biĝardomPARdo] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
Priskribo
La areo de la municipo estas 17,47 km2 kie loĝas 965 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 57,3 loĝ./km2.
Laudetur Iesus Christus
“Laudetur Iesus Christus!” aŭ “Laudetur Jesus Christus!” (latine) estas tradiciaj salutvortoj de katolikoj. En Esperanto (kaj en aliaj lingvoj) oni ordinare uzas tradukon: “Estu laŭdata Jesuo Kristo!” aŭ “Laŭdata estu Jesuo Kristo!” La tradiciaj respondoj estas: “In saecula! Amen” aŭ “(Nunc et) In aeternum! Amen”, do en Esperanto: “Eterne. Amen” aŭ “(Nun kaj) en eternon. Amen”.
Villardompardo
Priskribo
Villardompardo situas sur la nordo de la komarko Metropola Areo de Ĥaeno en la okcidento de la provinco, lime kun Torredonjimeno, Torredelcampo kaj Escañuela. Estas sur 470 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj.
Laudetur Iesus Christus
La vortoj “Estu laŭdata Jesuo Kristo” estas saluto de la Radio Vatikana en diversaj lingvoj.
Villardompardo
Priskribo
Temas pri tereno hegemonie ebena, kun nur ioma disnivelo, dum la urba kerno estas sur monteto. La loĝantaro malpliiĝis en la lastaj jaroj sub milo.
Laudetur Iesus Christus
Tiun ĉi saluton povas uzi ankaŭ anoj de aliaj kristanaj konfesioj, inkluzive de luteranoj kaj aliaj protestantoj kaj anoj de kelkaj ortodoksaj komunumoj.
Verda fluoreska proteino
La verda fluoreska proteino (mallongigo GFP; angle green fluorescent protein) estas proteino el meduzo Aequorea victoria, unuafoje priskribita fare de Osamu Shimomura en 1961. Ĝi fluoreskas ĉe ekscitiĝo en la verdao kun bluaj kaj ultraviolaj lumoj. Ĝia graveco en la biologio, precipe en la ĉelbiologio estas, ke la GFP povas fuzii kun iu ajn aliaj proteinoj, gen-specife. Oni povas tiel observi la spacan kaj tempan dividon de la fluoreskaj proteinoj en la vivantaj ĉeloj, histoj, organismoj.
Osamu Shimomura, Martin Chalfie kaj Roger Tsien ricevis Nobel-premion pri kemio en 2008 pro malkovro kaj ellaboro de scienca uzo de la GFP.
La nemodifita, natura GFP havas du absorbajn maksimumojn ĉe ondolongoj de 395 nm kaj 475 nm. La emisia ondolongo okazas je 509 nm.
Oni kreis jam genojn, kiuj kaŭzis verde fluoreskajn musojn, pigojn, leporojn. La nun uzata versio de GFP estas jam modifita kompare al la nature trovebla versio. Tsien kaj liaj kunlaborantoj forigis la aminoacidojn ambaŭfine de la kodiga sekcio kaj kreis la EGFP per ŝanĝiĝoj de la tria aminoacidoj (Ser-THr-Gly). Anstataŭ la Ser(65) troviĝas treonino en la EGFP, tiel la EGFP perdis la eksciteblecon en la ultraviola spektro (sed ekscitebla per blua lumo), alikaze kreskis efikeco de la fluoreskado, kompare al GFP.
Tsien kaj liaj kunlaborantoj ŝanĝis per plua mutacio la koloron de la fluoreskado kaj kreis blue (BFP), ciane (CFP) kaj flave (YFP) fluoreskajn versiojn.
István Mészáros (filozofo)
István Mészáros [iŝtvAn mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mészáros István estas hungara filozofo, esteto, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio.
István Mészáros naskiĝis la 1930 en Budapeŝto.
Biografio
István Mészáros frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj en Germanio. En la 1950-aj jaroj li apartenis al rondo de György Lukács. Post la revolucio en 1956 li forlasis la landon kaj iris unue al Italio, poste al Anglio. Li instruis en universitatoj de Brighton, Toronto kaj ankaŭ en diversaj universitatoj de Sud-Ameriko. Li ricevis premion Kossuth en 1956, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn (eĉ eksterlandajn) premiojn.
Blankvosta kalidro
Blankvosta kalidro, Calidris aŭ Erolia temminckii, estas tre eta kalidro kaj eta vadbirdo de la familio de Skolopedoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj. La specifa nomo omaĝas la nederlandan ornitologon Coenraad Jacob Temminck.
Disvastiĝo
Tiu kalidro reproduktiĝas en marĉoj de tajgo de arkta norda Eŭropo kaj Azio kun ĉirkaŭ miliono da reproduktaj paroj en Rusio. En tiu teritorio oni inkludas sudan Skandinavion -malpli ol 20,000 reproduktaj paroj- kaj eventuale Skotion. Blankvosta kalidro, Calidris temminckii, estas migranta birdo kiu vintras ĉe fluanta akvo en tropika Afriko kaj suda Azio. Pli malofte ĝi estis vidata en Norda Ameriko en Alasko, Brita Kolumbio kaj ŝtato Vaŝingtonio.
NGC 1951
NGC 1951 (alia indiko — ESO 85-SC86) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Blankvosta kalidro
Aspekto
Blankvosta kalidro, Calidris temminckii, estas tre etaj vadbirdoj, nur 12-15cm longaj -kun enverguro de 28-30 cm kaj pezo de 17 ĝis 32 g- kaj similaj laŭ grando al Malgranda kalidro, Calidris/Erolia minuta. Tiuj estas pli mallongkruraj kaj longflugilaj ol la Malgranda kalidro, sed ankaŭ iom pli nemarkita aŭ samkolora dorse. La kruroj estas flavaj kaj la eksteraj vostoplumoj estas blankaj, malsimile de malhelaj kruroj kaj grizaj eksteraj vostoplumoj de la Malgranda kalidro. Beko kaj okuloj estas nigraj kaj super ili estas helaj strioj.
NGC 1951
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Blankvosta kalidro
Aspekto
Blankvosta kalidro, Calidris temminckii, estas ia senkolora griza vadbirdo kun ĉefe brunaj supraj partoj kaj kapo kaj blankaj subaj partoj escepte pli malhela brusto. Reproduktanta plenkreskulo havas dorsajn ruĝbrilajn plumojn kun nigraj centroj por markigi la ĝeneralan senkoloran aspekton. En vintra plumaro, la ĝenerala aspekto rememoras malgrandan version de Blankventra tringo.
Dumfluge supre la birdo montras brunan centron sed en vosto la bordo estas blanka kaj la fino de la bruna centro estas nigra. Ankaŭ en flugiloj la pinta duono kaj malantaŭo estas preskaŭ nigraj kaj en tiu lasta videblas blanka strio. Sube la birdo estas ĉefe blanka escepte bruna kapo kaj pintoduono en flugiloj.
Kutimoj
La voĉo estas laŭta kanto.
Ĝi montras diferencigan ŝveban montroflugon. Ili konstruas neston en surplanka truo kovrita de planta materialo, kie la ino demetas 3-4 ovojn; foje okazas dua demetado en alia nesto post unu semajno.
Blankvosta kalidro, Calidris temminckii, manĝas en milda koto kun ioma plantaro, ĉefe bekoplukanta manĝaĵojn per rigardo. Ili havas diferencigan musecan manĝokutimon gvatante konstante la flakobordojn. Ili ne moviĝas tiom nervozece kiom parencaj specioj. Ili manĝas ĉefe insektojn kaj aliajn etajn senvertebrulojn. Ili ne estas tiom sociaj kiom aliaj vadbirdojoj de la genro Calidris kaj malofte ili formas grandajn arojn.
Aliaj
Blankvosta kalidro, Calidris temminckii, ricevas sciencan kaj nacilingvajn nomojn laŭ Coenraad Jacob Temminck, nederlanda naturalisto.
Blankvosta kalidro, Calidris temminckii, estas inter la specioj protektitaj de la Traktato por la konservado de afrikeŭraziaj migrantaj vadbirdoj (AEWA).
Ŝajna hibridulo inter tiu specio kaj la Malgranda kalidro estis malkovrita en Nederlando (Jonsson, 1996).
Ceriana
Ceriana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktaj Petro kaj Paŭlo, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Badalucco, Bajardo, Sanremo kaj Taggia.
Adémaï au poteau-frontière
Adémaï au poteau-frontière estas franca filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Paul Colline. Adémaï au poteau-frontière estis originale filmita en la franca lingvo.
Theillay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Tobey Maguire
Tobias Vincent "Tobey" MAGUIRE (naskiĝis ) estas usona aktoro kaj kinproduktoro. Li komencis sian karieron en la malfruaj 1980-aj jaroj. Lia debuto en plenlonga filmo estis ne-parolanta parto en The Wizard (1989). Li estas konata pro pozado kiel Peter Parker en filmita serio Spider-man (2002, 2004 kaj 2007), same kiel por liaj roloj en Pleasantville (1998), The Cider House Rules (1999), Wonder Boys (2000), Seabiscuit (2003), The Good German (2006), Brothers (2009) kaj The Great Gatsby (2013).
Adémaï au poteau-frontière
En la filmo interalie aperas la aktoroj Paul Colline kaj Louis de Funès.
Tobey Maguire
Li estis nomumita por la Screen Actors Guild kaj Golden Globe Awards, li ricevis du Saturn premiojn, inkluzive de unu por plej bona aktoro. En 2012 li establis sian propran produktentreprenon, Material Pictures, kaj kun-produktis Good People tiun saman jaron. En 2014 li produktis kaj ĉefrolis kiel Bobby Fischer en Pawn Sacrifice.
Li estas vegano kaj en 2002 PETA (Homoj por la Etika Traktado de Bestoj) nomigis lin «la plej seksloga vegano el la mondo».
Kuzma Minin
Kuzma MININ (Кузьма Минич Захарьев Сухорукий) estas la nacia heroo de Rusio, kiu kune kun princo Dmitrij Poĵarskij estris la rusan popolan milicion batalintan kaj venkintan la polajn okupintojn komence de la 17-a jarcento. Lia preciza naskiĝdato ne estas konata, mortis la 21-an de majo 1616.
Ekzistas kelkaj versioj de lia origino. Plej ofte mencio diras, ke li estis metiisto el urbo Niĵnij Novgorod. Lia nomo unue aperas en la analoj aŭtune de 1611, kiam la urbanoj preparis sin al batalo kontraŭ la polaj okupintoj kaptintaj Moskvon - la ĉefurbon de Rusio. Lin oni elektis organizinto de monkolektado por ekipi la milicion.
Dum la batalo pro Moskvo Minin montris egan viglecon, bonkvalitan militan lertecon kaj personan kuraĝon. Oktobre de 1612 la polaj okupintoj estis forpelitaj el la ĉefurbo. Tiam reale finiĝis t.n. Malklara tempo en historio de Rusio.
La juna caro Miĥail Romanov benis ĉiujn liberigintojn inkluzive Kuzma Minin. En 1613 li ricevis la prestiĝan rangon de Dumaa nobelo kaj riĉan feŭdon. Tamen tiu baldaŭ mortis kaj do ne sukcesis plene konsumi siajn novajn rajtojn.
La nacian heroon oni sepultis en Kremlo de Niĵnij Novgorod.
Omaĝe al grandaj meritoj de Kuzma Minin la dankema rusa popolo establis la monumenton al li kaj al princo Dmitrij Poĵarskij encentre de la Ruĝa Placo en Moskvo en 1818 (skulptisto Ivan Martos).
Tana
Tana (ankaŭ literumata kiel T'ana, ጣና ሐይቅ, "Tana", originale "Tsana", ge'eze ጻና Ṣānā; iam nomata "Dembiya" laŭ la regiono al nordo de la lago) estas la fonto de la Blua Nilo kaj estas la plej granda lago en Etiopio. Ĝi estas proksimume 84 kilometrojn longa kaj 66 kilometrojn larĝa kaj situas en la lande nordokcidenta montaro je. <!-- ]]
La lago havas nombro de insuloj, kies nombroj varii dependanta sur la nivelo de la lago; ĝi havas _fallen_ pri 6 (futo, piedoj) en la lasta 400 jaroj. Laŭ _Manoel_ de _Almeida_ (kiu estis Portugala misiisto en la frua 17-a jarcento), tie estis 21 insuloj, sep al ok kies havis monaĥejoj sur ilin "antaŭe granda, sed nun multa malkreskis." Kiam Marmeladoj _Bruce_ vizitis la areo en la poste 18-a jarcento, li (tononomis, notita) (tiu, ke, kiu) la lokaj grafis 45 loĝitaj insuloj, sed komencita li kredis (tiu, ke, kiu) "la nombro (majo, povas) cirkuli dek unu." A pli moderna geografiisto nomis 37 insuloj, kies li kredis 19 havi aŭ havis monaĥejoj aŭ (eklezioj, kirkoj, preĝejoj) sur ilin.1
La monaĥejoj estas kredita al (restaĵo, ripozi) sur pli frua religia (situoj, situas) kaj inkluzivi la dek-kvara jarcento _Debre_ _Maryam_, la dek-oka jarcento _Narga_ _Selassie_, _Tana_ _Qirqos_ (dirita al havi domita la Kesto de interligo antaŭ ĝi estis movita al Aksumo), kaj (Ura (vilaĝo), Ura) _Kidane_ _Mecet_, konata pro ĝia _regalia_. Prama servo (ligoj, ligas) _Bahir_ _Dar_ kun _Gorgora_ tra _Dek_ Insulo kaj diversaj _lakeshore_ vilaĝoj.
Centra Milita Komisiono
La Centra Milita Komisiono estas buroo pri militfortoj kiel Ministerio pri defendo en aliaj landoj. La Komisiono ekzistas en multaj aziaj socialismaj ŝtaoj, kiu estis influita el politika sistemo de Ĉinio.