cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Abyss
Okazintaĵo de la filmo
Proksime de Kubo usona nuklea submarŝipo Montana preskaŭ kunpuŝiĝos kun nekonata, rapide moviĝanta korpo. Ĝi kunpuŝiĝos kun submara klifo kaj sinkos en la profundaĵojn. La usona maristaro ne povas sekve de proksimiĝanta ŝtormo komenci savlaborojn per propraj rimedoj kaj tial ĝi postulos por kunlabori submaran borturon Deepcore, kiu laboras proksime de la loko de akcidento. Komandanto Bud Brigman ne tro ĝojas, ĉar la tutan agadon devas gvidi speciala taĉmento SEAL kaj plie kun la soldatoj estas venanta al la stacio ankaŭ Lindsey, la edzino de Bud, kun kiu li propre divorcas.
Paul Comi
Dum la 1960-aj jaroj Comi aktoris televidseriojn kiel The Untouchables, Wagon Train, The Twilight Zone, General Hospital, Ripcord, The Lieutenant, Dr. Kildare, Voyage to the Bottom of the Sea, The Time Tunnel, Star Trek kaj Get Smart kaj filmojn kiel The Rise and Fall of Legs Diamond, Wake Me When It's Over, The Dark at the Top of the Stairs, The Outside, Cape Fear, 40 Pounds of Trouble, FBI Code 98 inter aliaj.
The Abyss
Okazintaĵo de la filmo
La tasko de la savteamo estas konstati, ĉu iu el la submarŝipo supervivis kaj malaktivigi la nukleajn eksplodaĵojn. Sur la surfaco ekplodos hurikano, sed Brigman ne povas malkonekti kunigkablon, ĉar komandanto de la soldatoj, leŭtenanto Coffey, subiganta malrapide al submara psikozo, okupis minisubmarŝipon, por ke povu ekspedicii por unu el la nukleaj kapoj. La ŝtormo deŝiros el la ŝipo Arganon kaj tiu falas rekte sur Deepcore. Ĝi senpere maltrafos ĝin, sed preskaŭ ĝi deŝiros la stacion ĝis la abismo. Lindsey kapablos en la grave difektita stacio renovigi aldonon de elektro, sed se ili ĝustatempe ne elmergiĝos al la surfaco, estos finiĝinta ilia oksigeno. En la oceano ĉirkaŭ la stacio kelkfoje aperos strangaj lumoj, elflugantaj el la abismo. Lindsey estas konvinkita, ke temas pri ekstertera civilizo, provanta kontaktiĝi, Coffey konjektas, ke tio estas rusoj, kiujn necesas neniigi. Li akiros la stacion kaj elsendos ĝis la abismo la tempfiksitan nuklean kapon. Brigman kaj liaj homoj sukcesos superi la soldatojn, sed ŝajnas, ke estas malfrue. Bud decidiĝos oferi la propran vivon, descendis ĝis la abismo kaj malaktivigi la kapon. Li scias, ke la reveno ne estos ebla, sed sur la fundo de la abismo atendas surprizo.
Paul Comi
Comi dum 1970-aj jaroj daŭris sian karieron per filmoj kiel Lost Flight, The Bill Cosby Show, Conquest of the Planet of the Apes, The Towering Inferno, Death Wish II inter aliaj kaj televidserioj kiel Cannon, Ironside, Police Story, McMillan & Wife, CHiPs, Barnaby Jones kaj Dallas.
En sekva jardeko, li laboris ĉe komediaj filmoj kiel Best Defense kaj Howard the Duck, kaj popularaj televidserioj The Facts of Life, Fame, Highway to Heaven, The Young and the Restless kaj S.O.S. Malibu. Li ankaŭ partoprenis serion Baywatch en 1995.
Unueco de fratoj
Unueco de fratoj estis kristana religia komunumo, kiu dum la 15-a kaj 16-a jarcento ekzistis aparte en Bohemio kaj ekestis el membroj de la Taboranoj, radikala branĉo de la Husanoj, kaj de la Valdenanoj, reformitaj kristanoj origine el suda Francio kaj norda Italio, tie forte persekutitaj. La aparta eco de la Bohemiaj Fratoj ne tiom estas ilia teologia kristana instruo, sed pli la redikala vivmaniero: La fratoj penis imitis la stilon de la plej frua kristana eklezio kaj celis novigon de la vivado laŭ la radikoj de kristanismo. Ili kontraŭis ĵurojn, rifuzis ĉian soldatan servon kaj malakceptis ĉiujn publikajn postenojn.
Chengkau
Chengkau estas urbeto en Negeri-Sembilano, Malajzio. Ĝi lokiĝas inter Rembau kaj Kota.
Gittelde
Gittelde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osterode de la federacia lando Malsupra Saksio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 2058 loĝantojn.
Wald
Wald en la germana lingvo signifas arbaro. Ĝi estas ofta geografia nomo en germanlingvaj teritorioj, aŭ kiel memstara komunumnomo aŭ en kombino kun aliaj nomelementoj. Krome nature la nomo apartenas en nomoj de arbaroj respektive regionoj, kiuj nomiĝis laŭ arbaroj. La nomelemento indikas, ke la loko troviĝas aŭ almenaŭ troviĝis en arbara regiono.
11816 Vasile
11816 Vasile estas tre malgranda sed hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Massimiliano Vasile, profesoron ĉe la Universitato de Strathclyde (Skotlando), kies laboro inkludas planadon kaj optimumigo de kosmoflugaj trajektorioj.
Eugene Laverty
Eugene LAVERTY (naskiĝis la 3-an de junio 1986 en Toome) estas irlanda motorciklisto.
Kuris en Supersport, Superbike, MotoGP (en 2015 per Honda de Aspar Team, en 2016 per Ducati per la sama teamo). En 2017 kuras en Superbike.
English Heritage
English Heritage (Angla Heredo) estas angla publika fondaĵo kiu havas du ĉefajn rolojn:
La fondaĵo estiĝis en 1983 kaj anstataŭis antaŭajn aranĝojn por konservi kaj protekti la historian medion de Anglio.
Eblas kotize aniĝi al English Heritage kaj tiel havi senpagan eniron al ĉiuj lokoj kiujn ĝi rekte respondecas.
Johol
Johol ( ĉine: 柔河; pinjino: RóuHé) estas urbeto en Negeri-Sembilano, Malajzio.
Historio
La reganta Undang Luak de Johol estas HAJI MOHD JAN BIN ABDUL GHANI (La 14-a Undang).
(16314) 1248 T-1
(16314) 1248 T-1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Jan Szyszko
Vivo
En 1966 finis Forstan Fakulataton de Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego, kie li akiris sciencajn gradojn de doktoro kaj habilitacia doktoro. En 2001 li ricevis sciencan titolon de profesoro.
2160 Spitzer
2160 Spitzer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Jan Szyszko
Vivo
En la jaroj 1997–1999 ministro pri mediprotekto en la registaro de Jerzy Buzek, en la jaroj 2005–2007 en la registaroj de Kazimierz Marcinkiewicz kaj Jarosław Kaczyński, en la jaroj 2015–2018 en la registaroj de Beata Szydło kaj Mateusz Morawiecki, parlamentano en la pola Sejmo de la 5-a ĝis 8-a oficperiodoj.
2160 Spitzer
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astrofizikiston Lyman Spitzer (1914–1997).
Oni ne konfuzu ĝin kun 2065 Spicer
Jan Szyszko
Vivo
En la jaroj 1993–1994 li plenumis la funkcion de direktoro pri naciaj parkoj, komitatano pri ekologio en Pola Scienca Akademio. Pli vaste konata kiel intervjuato de la pola Radio Maryja.
Aŭtoro de pli ol 100 sciencaj publikaĵoj. Spertulo pri grundoskaraboj, kies familion li reprezentis en sia privata 50-mila kolekto. Dum la lastaj jaroj senĉese atakata de pseŭdoekologoj el Pollando kaj Eŭropa Unio.
Polemikaĵoj
La decidoj kiujn li faris kiel ministro pri mediprotektado estis ofte kritikataj, precipe de la ekologoj. Plej multaj kritikoj rilatis al:
(72204) 2000 YV133
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas la orbiton de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,2795 astronomia unuo, tie estas 41,811 milionoj da km.
John Lynch Phillips
John Lynch Phillips estis kosmonaŭto de misio STS-100 de kosmopramo Endeavour de la 19-a de aprilo ĝis 1-a de majo 2001. Poste estis li partoprenanto de misio „ISS-Expedition 11“ kaj laboris en la Internacia Kosmostacio. Phillips startis la 14-an de aprilo 2005 en Bajkonuro sur ferdeko de la rusa kapsulo Sojuz TMA-6. Li revenis la 11-an de oktobro 2005 per TMA-6.
21632 Suwanasri
21632 Suwanasri estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Krongrath Suwanasri, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Lernejo de Triam Udom Suksa en Bankoko (Tajlando).
Kálmán Ferenczfalvi
Li estis premiita de Justulo inter la popoloj pro savado de 2000 judoj kaj persekutatoj.
Kálmán Ferenczfalvi servis, kiel ekonomia oficiro en laborserva regimento proksime de Budapeŝto. En oktobro de 1944 li sabotis la komandon de sia ĉefkomandanto, ĉar li ne volis transdoni siajn subulojn al faŝistoj. Li liberigis ĉiujn laborservulojn. Poste li fuĝis al Budapeŝto kun siaj antaŭaj subuloj, kie Ferenczfalvi estigis iun pŝeŭdan unuon el siaj alivestintaj fuĝantoj. Ĝis la januaro de 1945, ĝis liberiĝo de Budapeŝto, li donis falsajn dokumentojn al plurcento da judoj, maldekstruloj, intelektuloj, studentoj.
Post la jaro 1945 Ferenczfalvi retransloĝiĝis al provinca urbo Gyöngyös, kie li loĝis ankaŭ antaŭ la mondmilito, sed sia heroaĵo restis sekreto. En la 1980-aj jaroj unu el siaj savintuloj trovis Ferenczfalvi-on, kaj post tio ĉi en la jaro 1988 li povis transpreni la elitan honorigon en Instituto Yad Vashem (Jerusalemo).
La soldata militbravaĵo estas eterniginta en la dokumentfilmo La ŝtono plorĝemas.
43957 Invernizzi
43957 Invernizzi estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Piero Sicoli kaj Francesco Manca elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio);
Maizfaruno
Maizfaruno estas la fajna polvo kiun oni akiras per muelado de la cerealo maizo per de diversaj metodoj; temas pri kultivo tradicia de la popoloj originaj de Ameriko (kaj plej precize en Mezameriko), kie oni konsumas plej ofte, ĉefe en Latinameriko kie ĝi estas fundamenta parto de la kuirarto de Kolombio, Meksiko, Peruo, Ekvadoro kaj Venezuelo (Harina PAN).
43957 Invernizzi
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan Luca Invernizzi, fondinton de la Associazione Astrofili Valtellinesi kaj kun-promociinton de la Observatorio Astronomia Giuseppe Piazzi. Aŭtoro de multenombraj artikoloj pri astronomio por italaj gazetoj kaj revuoj, li estas aktiva membro de CieloBuio, asocio kontraŭ la luma poluo.
Dipatrino de Aŭrora Pordego en Vilno
La Aŭrora Pordego estas unu el la katolikaj sanktejoj, troviĝanta en la ĉefurbo de Litovio - Vilno, al kiu pilgrimas katolikoj, kristanoj kaj fideluloj de aliaj konfesioj. Komence de la 15-a jarcento Vilno estis ĉirkaŭita per defendomuroj kun naŭ pordegoj. Ĉe la fino de la nuntempa „Aušros vartai” (pole: strato Ostrobramska) situis unu el tiuj pordegoj nomita Medininkų (pole: Miednicka). La strato direktiĝis al Medininkų, kie estis la kastelo de la grandaj litovaj dukoj.
La nomo „Aušros vartai” (Aŭrora Pordego), kiel ŝajnas, devenas de „Aštrieji vartai” (Akra Pordego, pole: Ostra Brama), ĉar la pordego situis en suda parto de la urbo, kiu estis nomata la Akra (pole: Ostry koniec - Akra Fino).
La Akra Pordego estas fortikaĵa, kvarangula kvadrato, kun muroj gotikaj de dikeco 2 - 2,6 m, kovrita per tegmento, ĉirkaŭita per la pola atiko, ornamita per diversaj arkitekturaj motivoj. Ornamas ĝin ankaŭ du leonoj kun la kapoj de agloj portantaj ŝildon kun Vytis (Postkuro) – la nacia blazono de Litovio.
En la 18-a jarcento la konstruaĵo havis pezajn ferajn pordojn, kies postsignoj restis ankoraŭ ĝis hodiaŭ. En la jaro 1929 sur la pordegon estis lokigita Blanka Aglo - la nacia blazono de Polujo, laŭ la skulptoarto de prof. Bolesław Balusykiewicz. En la jaro 1939 post rusa aneksigo de Litovio la skulptaĵo estis neniigita kaj nun estas sur tiu loko fera kruco.
En la jaro 1671 sur tiu Medininkų - Pordego estis konstruita ligna kapeleto, en kiu estis lokigita la mirakla bildo de Madono. Bedaŭrinde, en la jaro 1715 la kapeleto forbrulis kaj la bildon oni translokigis al preĝejo de Sankta Tereza. En la jaro 1829 estis masonita la nova kapelo, konstruita en klasika stilo kaj en tiu formo ĝi restis ĝis la nuntempo. En ĝi troviĝas la mirakla bildo de Dipatrino de Aŭrora Pordego (pollingve Ostrobramska), devenanta de la 16-a jarcento, de nekonata aŭtoro el la iama itala pentroarta skolo. La bildo estis pentrita per oleaj farboj sur la kverka ligna tabulo kaj ĝi prezentas Madonon kun kapo iom klinita dekstren kaj kun manoj krucumitaj surbruste. Ŝi ne portas la Diinfanon. La figuro de Dipatrino, krom vizaĝo kaj manoj estas kovrita per la arĝentbrila robo, sur kiu situas majstrefaritaj rozoj, diantoj kaj tulipoj. La kapon de Madono ĉirkaŭas kvardek radioj kaj dek du steloj. En la subo de la bildo estas la granda, arĝenta duonluno.
La bildo famiĝis per mirakloj ĝis la duono de la 17-a jarcento, kaj precipe oni atribuadis al ĝi la povon de sanigado de malsanuloj kaj de estingado de incendioj. Laŭ decido de la Papo Pio la 11-a el julio de 1927 la Dipatrino de Aŭrora Pordego estis festastile kanoniziita kiel Reĝino de Pola Krono. La Kapelo de Akra Pordego estas malgranda, havanta tri fenestrojn kaj feran balustradon. En la mezo brilas per origitaj literoj farita la surskribo: “Dipatrino de Kompato, sub vian ŝirmon ni rifuĝas”. Sur la plafono situas reliefoj prezentantaj Betleheman Stelon kaj ĉe ĝiaj flankoj Arkeon de Noe kaj Ĉielarkon de Dialianco. Ĉe la altaro videblas kvar korintaj kolumnoj kaj inter ili statuoj de sanktaj Joakimo kaj Anna - gepatroj de la Virgulino Maria. La tuta kapelo estas ornamita per proksimume ok mil votaĵoj. La bildo de Dipatrino de Aŭrora Pordego estas por litovanoj kaj poloj la objekto de la speciala adorado, pro tio la kapelo estas la plej ofte vizitata loko en Vilno. Tien venadas pilgrimantoj, por pentofarado kaj fervora preĝado. Al galerio la pilgrimantojn kondukas la ŝtuparo.
Pri Maria de Aŭrora Pordego en Vilno verkis famaj poloj: J. Słowacki, W. Syrokomla kaj S. Moniuszko. La esprimon de la honorado al la Maria de Vilno troviĝas ankaŭ en la fama edifa prologo de Adam Mickiewicz en „Sinjoro Tadeo”.
Kaj ankoraŭ unu persona rememoraĵo. En sepdekaj jaroj de la ĵus pasinta 20-a jarcento ekskursis al iama sovetia Litovio grupo de gepoloj nombranta ĉirkaŭ 50 personoj. Dum la tritaga ekskurso en Vilno ili venis al Ostra-Brama-Dipatrino. Ĉe la suprendirektanta ŝtuparo gvidanta al Dipatrino sidis kaj ofertis aĉeton de la kristnaskaj dezirkartoj kelkaj aĝulinoj el Vilno, ĉar estis la 5-a de decembro - do la antaŭkristnaska tempo. La bildkartoj ne estis tro plaĉaj, ĉar la tekniko de ilia farado estis iom maljuniĝinta kaj en Pollando tiam ili aĉeteblis ege pli belaj. Tamen ĉiuj polaj ekskursantoj aĉetis kelkajn tiujn kartojn! Tio estis verŝajne la unua el la signoj de tiam ankoraŭ “dormema”- pli posta Solidareco, kies 25-an jubileon oni fine de la nunjara aŭgusto solene festis en Pollando. Tiu movado grandparte influigis politikajn ŝanĝojn en la tuta mondo.
Fonto
Stanisław Śmigielski, Dio Benu, numero 60-4/2005.
Frigyes Schulek
Frigyes Schulek [fridjeŝ ŝulek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schulek Frigyes estis fama hungara arkitekto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1917). Lia filo estis same arkitekto János Schulek. Frigyes Schulek naskiĝis la 1841 en Pest (urbo). Li mortis la 1919 en Balatonlelle.
Biografio
Frigyes Schulek frekventis lernejon en Debrecen kaj en sia naskiĝurbo, arkitektan akademion en Vieno. En 1866 li studvojaĝis al Parizo, Vieno kaj Italio. En 1870 Imre Steindl invitis lin al urbo Pest por partopreni en arkitektaj laboroj. En la sekva jaro li ekinstruis desegnadon, krome pli kaj pli li okupiĝis pri historiaj monumentoj. Li partoprenis en restaŭradoj de malnovaj historiaj monumentoj. Inter 1903-1911 li instruis en universitato en Budapeŝto.
Sussex (apartigilo)
Sussex estas nomo de:
Koncilio de Jamnia
Jamnia estis urbo en Israelo apud la Mediteranea Maro kie, post la detruo de tiu urbo (70 p.K.), Rabbi Yohanan ben Zakkai kreis skolon de judismo kiu fariĝos laŭ postaj jarcentoj loko kaj simbolo de la hebrea kulturo. La urbo antaŭe estis nomata ankaŭ Jabneel kaj estas menciata en 1Mak 4,15; 5, 58; dum la greka kaj romia periodoj ĝi estis loĝata de miksta popolo, eble grandparte grekorigina.
Koncilio de Jamnia
La urbo havas precipe historian gravecon. En ĝi en la jaroj 82-90 p.K. koncilie renkontiĝis la hebrea eminentaro kaj decidis gravajn aferojn ege influajn por judismo kaj kristanoj. Oni definitive perfektigis kanonan liston de la hebreaj bibliaj libroj ekskludante la Septuaginton, kaj sentencis la definitivan elpelon por hebreaj kristanoj el la sinagogo, nome el la juda religia komunumo.
Burgraviato
Burgraviato (Burggrafenamt) aŭ Burggrafujo nomiĝas la parto de la valo Adiĝo proksima al la urbo Merano en Sudtirolo.
Blankŝultra aglo
La Blankŝultra aglo, Imperia aglo aŭ Orienta imperia aglo (Aquila heliaca) estas granda taga rabobirdo el la ordo de falkoformaj birdoj kaj familio de Akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ aliajn tagajn rabobirdajn genrojn, kiel cirkuoj, milvoj, akcipitroj, ktp. Ili reproduktiĝas el sudorienta Eŭropo al centra Azio. Plej populacioj estas migrantaj kaj vintrumas en nordorienta Afriko, kaj suda kaj orienta Azio.
La iberia raso, troviĝanta en Hispanio kaj Portugalio, antaŭe konsiderata subspecio hodiaŭ estas konsiderata aparta specio, nome Iberimperia aglo, dum la nomo de Imperia aglo estas ankaŭ uzata en ambaŭ cirkonstancoj. Ĉiukaze ambaŭ estas nune konsiderataj kiel separataj specioj pro gravaj diferencoj en morfologio, ekologio kaj molekulaj karakteroj.
Disvastiĝo
Tiu palearktisa birdo vivas en Ĉinio kaj aliaj lokoj de centra Azio, Kaŭkazo, Turkio kaj sudorienta Eŭropo -Balkanio-. Reproduktiĝas norde kaj vintras suden. Ties medio estas malferma kamparo kun kelkaj arboj aŭ bordoj de arbaroj. Ĝi ŝatas lokojn proksimajn de akvo.
Aspekto
La femala birdo estas iom pli granda ol la maskla. Ambaŭ seksoj havas malhelbrunan koloron tutkorpe, sed helbrune ĉe krono al nuko kaj vizaĝo, blankajn plumojn ĉe la ŝultroj kaj malhelbrunajn plumojn ĉe la flugiloj. Temas pri granda birdo kiu longas el 70 ĝis 84 cm kaj havas enverguron de 190 ĝis 215 cm. Inoj estas pli grandaj kaj pezas el 3,2 ĝis 4,5 kg; la maskloj nur el 2,5 ĝis 2,7 kg. Ili ege similas al la Hispania imperia aglo, sed havas malpli da blanko ĉe "ŝultro". La beko estas povega kaj griza, pli malhela ĉepinte, kaj estas flavaj vaksaĵoj kaj komisuroj. La kruroj estas flavaj kun nigraj ungoj.
Kutimoj
La agloj loĝas grandparte en arbaroj sur stepoj kaj en montregionoj 1 300-1 400 m super la marnivelo, iuj sur ebenaĵoj, montetoj, ĉe riveroj kaj humida loko. Malrapide svingante siajn flugilojn ili glisas en la aero. Ili emas longtempe stari sur roko aŭ tero. Ili krias akute. Sciuroj, musoj, leporoj, marmotoj, erinacoj kaj aliaj malgrandaj kaj mezgrandaj bestoj kiaj lagopoj, tetraoj, kolomboj, cikonioj, podicipoj, anasoj, sovaĝaj anseroj, buteoj kaj aliaj birdoj estas iliaj manĝaĵoj. Iuj manĝas ankaŭ kadavraĵon. Ili ŝatas manĝi diversajn musojn, meznombre ĉiu birdo formanĝas 400-600 gramojn da viando ĉiutage. La ĉefaj konstatitaj specioj kiuj formas parton de ties dieto estas la Eŭropa leporo, la Kampa hamstro kaj la Komuna fazano same kiel vario de aliaj birdoj kaj mamuloj.
Reproduktado
En aprilo kaj majo la femala birdo demetas du aŭ tri blankajn ovojn, pli malofte unu aŭ kvar. Malmulte da ovoj surhavas ruĝetajn brunajn makulojn miksitajn per purpureta koloro. La gebirdoj kune plenumas kovadon. Post 43 tagoj la idoj eloviĝas kaj elnestiĝo okazas post 60–77 tagoj. . Post 7 tagoj ekkreskas plumoj, kaj 55 tagojn poste la plumoj estas tute elkreskintaj. Tiam la junaj birdoj jam povas mem ĉasi por si nutraĵon. Ofte tamen nur unu el la idoj survivas por atingi elnestiĝon kaj la aliaj mortiĝas antaŭ tiu momento. En almenaŭ parto de ties teritorio, pli da triono de la reproduktaj klopodoj estas tute sensukcesaj.
Statuso
En Eŭropo la Imperia aglo estas minacata al formorto. Ĝi preskaŭ malaperis el multaj areoj de siaj iamaj teritorioj, ekz. Hungario kaj Aŭstrio. Nune la nunaj eŭropaj populacioj kiuj pliiĝas estas en la Karpata baseno, ĉefe en la nordaj montoj de Hungario kaj suda regiono de Slovakio. La reprodukta populacio de Hungario konsistas el ĉirkaŭ 105 paroj.
Ignazio Buttitta
Ignazio BUTTITTA (Bagheria, 19-an de septembro, 1899 - 5-an de aprilo 1997) estis itala poeto en la sicilia lingvo.
Naskiĝis en Bagheria, en familio de komercistoj, post partoprenado en la Unua Monda Milito, li aliĝis al la Itala Socialisma Partio kaj komencis skribi poezion en la sicilia lingvo. Liaj verkoj estis tradukitaj al la franca, rusa kaj greka.
Li revenis al Milano, kie li interagis kun sicilianoj kiel Elio Vittorini, Salvatore Quasimodo kaj Renato Guttuso. En 1954 li publikigis alian libron de poezio Lu pani si chiama pani (la pano nomiĝas pano), financita de la Itala Komunisma Partio. En la libro li estas difinita kiel "Pueta e latru" ("poeto kaj ŝtelisto"), aludo al la maniero, kiel ĝi trapasas homojn kiel ŝtelisto, alprenante iliajn sentojn, lasante malantaŭ sentimentalan fadenon.
Dum lia kariero kiel poeto, Buttitta neniam kaŝis sian fieron esti siciliano, nek sian amon por la lingvo de la insulo. En unu el liaj plej famaj poemoj, Lingua e dialettu (Lingvo kaj dialekto), li parolas eksplicite pri lingvo kiel ŝlosila afero por sia popolo kaj petas siajn sicilajn samlandanojn konservi la lingvon.
Pampa sturnelo
La Pampa sturnelo (Sturnella defilippii) estas paserina birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de Sturneloj, kiu enhavas speciojn kies maskloj havas nigran aŭ brunan dorson kaj tre etendajn ruĝajn aŭ flavajn subajn partojn.
Teritorio kaj habitato
Ties natura habitato estas moderklimataj arbustaroj, pampaj herbejoj, subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj, kaj paŝtejoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. La pampaj herbejoj estas eble la plej degradita ekosistemo de Argentino, ĉefe pro antaŭenigo de la agrikulturaj kaj brutobredaj aktivecoj, kaj tion suferas la Pampa sturnelo.
Ili loĝas ĉefe en naturaj herbejoj (altaj je 29–45 cm), inklude abandonitajn terojn dum 5-15 (aŭ pli) jaroj. Kelkaj birdoj reproduktiĝas kaj vintrumas en plantitaj paŝtejoj kaj kultivataj kampoj kun simila vegetaĵaro. Tamen studo en la provinco de Bonaero montris ke 90 % de la reproduktaj grupoj loĝas en naturaj herbejoj kun alta vegetaĵaro. Ili povas kunesti kun gregaro, sed ŝajne ili evitas plantitajn paŝtejojn, kaj areojn kie paŝtado estas pli intensiva kaj vegetaĵaro sekve pli malalta.
Estas iom da nordena movo vintre, sed ĝi estas specio de loĝantaj birdoj.
Priskribo
Tiu specio estas 21 cm longa. Maskloj havas nigrecajn (kun brunaj plumobordoj) supraj partoj kaj plej parto de subaj areoj. Antaŭ tiu senkolora fono estas rimarkindaj brilruĝaj superbrida strio, gorĝareo, brusto kaj ventro. La ruĝa superbrida strio pluas kiel tre klare markata blanka superokula strio kiu pluas ĝis la nuko. Ĝis ĉi tie la specio ege similas al la pli nordokcidenta Perua sturnelo, sed krome la Pampa sturnelo havas ankaŭ blankan mustaĉan strion kio utilas kiel diferencilo.
La ino estas multe pli bruna kaj pli strieca, kun rozecruĝa centro en ventro sed sablokolora gorĝareo anstataŭ ruĝeca.
Similaj specioj estas la Longavosta sturnelo, S. loyca, kiu havas palajn subflugilojn, pli longan voston kaj pli brunan koloron. La Blankabrova sturnelo, Leistes superciliaris, havas multe pli mallogan bekon kaj nek ruĝan superbridan strion nek blankan mustaĉan strieton.
La voĉo de tiu specio estas mallonga, zumanta serio de altatonaj notoj. Akra, raspa alvoko “jziit”.
Kutimaro
Tiu specio ariĝas en aroj de 7 al 10 individuoj antaŭ pariĝado. Maskloj ceremonie memmontradas per ascenda flugo al 10 m kaj posta oblikva descendo dum elsendas flugilan bruon uzatan nur tiele. Poste ili defendas teritorion de ĉirkaŭ 30 m de diametro el aliaj birdoj kaj birdospecioj kiaj ekzemple la Longavosta sturnelo. La nestoj estas tasformaj kun granda diametro de 9.5 cm, malgranda diametro de 8.9 cm kaj profundeco de 5.2 cm. Estas konstruitaj ĉefe el herboj kaj situaj rekte surgrunde, ĉe herbotufoj de Stipa spp. kaj Piptochaetium spp. La ovaro estas de 3 aŭ 4 ovoj.
La Pampa sturnelo manĝas semojn foje kun la proksima parenco Longavosta sturnelo kaj ofte insektojn kaj burĝonojn.
Statuso
La Pampa sturnelo, Sturnella defilippii, estis iam komuna kaj disvastigata en orienta centra Argentino kaj Urugvajo, sed ĉiam estis rara en suda Brazilo. Ekde 1900, la teritorio malpliiĝis je 90 %, ĉefe inter 1890 kaj 1950. En 1992-1993, la etendo estis ĉirkaŭkalkulita en Argentino je 8,000 km², la areo okupata je 150 km² kaj la populacio je ĉ. 7,500 birdoj, dum en Urugvajo la reprodukta populacio estis ĉirkaŭkalkulita je 78-90 paroj en la areo de Arerunguá. En 2004, detala studo ĉirkaŭkalkulis la etendon en Argentino je 4,810 km², kaj tio estus malpliigo de la teritorioj je 30 % en dek jaroj, kvankam aliaj studoj montris densecojn kun areo okupata de 512 km² kaj minimuma populacio de 28,000 individuoj. Tio koncentras en sudokcidenta Bonaero kaj apuda Pampo.
Referencoj
Sturnella defilippii. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 27an de julio 2007.
Por vidi la teritorion de la Pampa sturnelo kliku tiun ligilon jene:
Ĝardenilo
ĝardenilo estas ilo, kiu estas uzata por labori en ĝardenoj kaj parkoj. Oni povas distingi ilojn por la grundprilaborado, por semado kaj plantado, por falĉado de la herbtapiŝo aŭ herbejo, por tranĉado, por akvumado kaj plantprotektado. Oni distingas ilojn kun aŭ sen motoro. Ĉe ĝardeniloj kun motoro oni parolas pri „ĝardenteĥniko“.
Specoj de ĝardeniloj
Baza ekipaĵo de ĝardenisto estas ŝpato, ŝovelilo, fosforkego, hojo, rastilo, puŝĉaro, tondiloj, akvumilo kaj iletoj kiel ŝovileto aŭ plantilo. Oftas ankaŭ iloj por maldensigi la grundon rastpioĉo aŭ kultivilo.
Waldbrunn
Waldbrunn havas diversajn signifojn:
Homgenoma Projekto
Homgenoma Projekto aŭ angle Human Genome Project (HGP) estis internacia projekto de scienca esplorado kun la celo determini la sekvencon de nukleotidaj bazparoj kiuj formas la homan DNA, kaj identigi kaj mapigi ĉiujn la genojn de la homa genomo kaj el fizika kaj el funkcia vidpunktoj. Ĝi pluestas la plej granda kunlabora biologia projekto en la mondo. Post la ideo estis akceptita en 1984 de la Usona registaro kiam ekis la planado, la projekto formale lanĉiĝis en 1990 kaj estis deklarita kompletigita en 2001. La financo venis el la Usona registaro tra la National Institutes of Health (NIH) same kiel el nombraj aliaj grupoj el la tuta mondo. Oni enkondukis paralelan projekton ekster la registaro fare de Celera Corporation, aŭ Celera Genomics, kiu estis formale lanĉita en 1998. Plej el la registar-patronita sekvenco estis plenumita en dudek universitatoj kaj esploraj centroj en Usono, Unuiĝinta Reĝlando, Japanio, Francio, Germanio, Hispanio kaj Ĉinio.
52-herca baleno
La 52-herca baleno estas individua baleno de neidentigita specio, kiu alvokas je tre malofta frekvenco de 52 hercoj. Tiu alta tono estas de multe pli alta frekvenco ol tiu de aliaj balenspecioj kun migradaj modeloj plej proksime similaj al tiuj de tiu baleno – nome la blua baleno (10–39 Hz) aŭ la rorkvalo (20 Hz). Oni detektis ĝin regule en multaj lokoj ekde la fino de la 1980-aj jaroj kaj ŝajne estas unika individuo kiu elsendas balenvoĉon je tiu frekvenco. Oni priskribis ĝin kiel la "plej soleca baleno de la mondo".
Homgenoma Projekto
La Homgenoma Projekto origine celis mapigi la nukleotidojn enhavatajn en homhaploida referenca genomo (pli ol tri mil milionoj). La "genomo" de ajna difinita individuo estas unika; mapigi la "homan genomon" inkludis sekvencigi malgrandan nombron de individuoj kaj poste arigi tiujn kune por havi kompletan sekvencon por ĉiu kromosomo. Tiele, la finigita homa genomo estas mozaiko, kiu ne reprezentas ajnan individuon.
Redzikowo
Redzikowo (kaŝube: Redzëkòwò, germane: Reitz) estas vilaĝo en Pollando situanta en Pomeria provinco, en distrikto Słupski, en la Komunumo Słupsk, ĉe la landa vojo n-ro 6. Najbare de la vilaĝo estas voj-nodo Redzikowo de la suda ĉirkaŭvojo de la urbo Slupsko / Słupsk.
Administracio
La vilaĝo estas sidejo de la vilaĝkomunumo Redzikowo, ene de ĝi estas vilaĝeto Wieszyno. Dum la jaroj 1975–1998 ĝi apartenis al la Vojevodio de Słupsk.
Historio
Nun Redzikowo estas loko, kie estas konstruata fare de Usono anti-raketa bazo de la balistik-misila defendo (nun fermita teritorio de Pollando en loko Słupsk-Redzikowo por 10 dupartaj anti-raketoj. Tamen antaŭe la 17-an de septembro 2009 la usona prezidento Barack Obama informis Donald Tusk pri ŝanĝo de la planoj kaj rezigno pri la konstruado de la anti-raketa bazo de la balistik-misila defendo (Aegis BMD), tamen post la ŝanĝo de la koncepto pri la uzo de la sistemo Aegis BMD en julio 2010 la pola registaro subskribis la aneksaĵon de la kontrakto kaj denove oni komencis la preparojn por la konstruado de la bazo – kaj finfine la 13-an de majo 2016 oni inaŭguris la konstruon de la bazo.
Sporto kaj rekreado
De la jaro 2009 funkcias 2009 en Redzikowo la Akva Parko.
Esperanto
De la 4-a de oktobro ĝis la 4-a de novembro 2017 gastos en Redzikowo en la loka elementa lernejo kaj Liceo (Zespół Szkół w Redzikowie/ Ensemblo de la Lernejoj en Redzikowo) dum sia turneo tra Pollando la Senata Esperanto-ekspozicio, kiu unue estis oktobre 2012 en Pola Senato kaj organizita okaze de la 125-jara Jubileo de Esperanto fare de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) kun financa helpo de mecenato de Esperanto Etsuo Miyoshi. Nun la ekspozicio al Redzikowo venis de Słupsk / Slupsko kaj la 4an de oktobro 2017 je la 10:30 okazos tie la vernisaĝo de la Esperanto-ekspozicio "130 Jaroj de la Lingvo Esperanto" kun la prelegoj pri "Ludoviko Zamenhof kaj lia ideo" por lernejanoj de tiuj lernejoj, kaj je la 15a horo por plenkreskuloj de la tuta vilaĝo. Se estos interesuloj pri lernado de Esperanto EDE-Pollando planas fari rapidan E-kurson en oktobro-novembro 2017 en tiu lernejo.
Novembre 2017 la Esperanto-ekspozicio veturos al kuracloko Ustka ĉe la Balta Maro.
Shoma Ishigami
Shoma Ishigami (石上 将馬, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gainare Tottori.
Șapartoc
Șapartoc [ŝapartok] (hungare: Sárpatak [ŝarpatak]) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sighișoara kaj administracie apartenas al komunumo Albești. En 1910 ĝi havis 550 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 61 (54 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1231. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye).
Ján Golian
Ján Golian, per kaŝnomo Ley Gama (li naskiĝis la 26-an de januaro 1906, Dombóvár, Hungario - li mortis en 1945 en Flossenbürg, Germanio) estis slovaka brigada generalo, organizinto kaj signifa reprezentanto de Slovaka nacia ribelo (SNR).
Preparoj por Slovaka nacia ribelo
Laŭ postuloj de armea rezistmovada grupo li ellaboris planon de armita interveno de la slovaka armeo, kiu estis komence de la jaro 1944 sendita ĝis Londono. La 23-an de marto 1944 Golian estis fare de de londona Ministerio de nacia defendo kaj fare de de Edvard Beneš dumtempe komisiita de gvidado de antifaŝismaj soldataj faroj en Slovakio. Post pluraj preparaj intertraktadoj (ofte en lia loĝejo) kaj ankaŭ post la interkonsento kun la kontraŭleĝa gvidantaro de Komunista partio de Slovakio la 27-a de aprilo 1944 komisiis lin per la sama tasko ankaŭ la gvidantaro de kontraŭleĝa Slovaka Nacia Konsilantaro (SNK). Li akceptis politikan programon de SNK. La 30-an de aprilo 1944 post interkonsiliĝo de la reprezentantoj de SNK li estis nomumita kiel komandanto de Armea centrejo de SNK. Sed li plu tenis kontaktojn kun enlanda civitana rezistmovado, en la praktiko li balancis inter SNK kaj grupo de Šrobár. En la armeaj preparoj de Slovaka nacia ribelo li subiĝis al influo de la koncepto de la londona Ministerio de nacia defendo. En la kontraŭfaŝisman movadon enfunkciigis lin la 14-an de majo 1944 ankaŭ Edvard Beneš, per kio li eksubiĝis ankaŭ sub la ekzila registaro en Londono.
Slovaka nacia ribelo
Ekde la 1-a de septembro 1944 li estis la unua komandanto de la 1-a ĉeĥoslovaka armeo en Slovakio kaj avancita je subkolonelo. Jam la 5-an de septembro 1944 li estis avancita je brigada generalo (la rango respondanta al lia graveco). Ekde la sama tago li fariĝis ano de SNR por la ribelula armeo.
Nokte el la 27-a de oktobro je la 28-a de oktobro 1944 li lastfoje donis komune kun Rudolf Viest en Donovaly lastan operacan ordonon al la ribelulaj soldataroj, kiam li ordonis al la armeo ŝanĝi la batalojn je partizana batalo kaj ili mem foriris en montarojn. La 3-an de novembro 1944 estis Golian komune kun Viest en Pohronský Bukovec arestita. Domo, en kiu ili troviĝis, unue ĉirkaŭigis gvardistoj kaj germanaj taĉmentoj, kiuj baldaŭ elvokis ilin, por ke ili kapitulacu, dum kio ili anoncis, ke okaze, ke ili rezistos, puntaĉmento bruligos la vilaĝon. Golian estis esplorita en Banská Bystrica kaj Bratislava, poste transportita ĝis Berlino, fare de de germana juĝo kondamnita al mortpuno kaj en koncentrejo Flossenbürg li estis verŝajne komune kun Viest ekzekutita.
Honorigoj
Li estis ordenita in memoriam per Ordeno de Slovaka nacia ribelo de la 1-a klaso (1945), per Ĉeĥoslovaka Milita Kruco 1939 (1945), per Ordeno de Respubliko (1969) kaj per pluraj medaloj.
Ghazi Kanaan
Ghazi Kanaan (غازي كنعان Ghāzī Kanaʿān; n. 1942; m 12-an de oktobro 2005 en Damasko) estis siria politikisto kaj generalo.
Ekde oktobro 2004 ĝis lia morto, li estis interna ministro de Sirio. Antaŭe li estis ĉefo de siria sekretservo (1982-2002), agante en Libano.
Pro murdo de la iama libana registara gvidanto Rafik Hariri (14-an de februaro 2005 en Bejruto), Kanaan estis suspektita pri la organizado de la krimago. La internaciaj instancoj (UNO) volis lin aŭskulti kiel atestanton. Li memmortigis sin per pafo en la buŝon.
László Vajta
László Vajta [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vajta László estis hungara kemiisto, profesoro, membro (korespondanta en 1973) de Hungara Scienca Akademio.
Péaule
(jen france, bretone Pleaol) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
László Vajta
László Vajta naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Li mortis la 1979 en Budapeŝto.
Biografio
László Vajta akiris diplomon en teknika universitato en Budapeŝto en 1942, poste li eklaboris en nafta firmao. Baldaŭe li havis postenon en la ministerio 3 jarojn. En 1948 li ekinstruis en la teknika universitato, sed li instruis foje ankaŭ en Veszprém (urbo). Ekde 1957 ĝismorte li estis vicdirektoro en nafta trusto. Li doktoriĝis en 1960 antaŭ la akademio. Li profesoriĝis en 1962. Li okupiĝis precipe pri la diversaj oleoj. Li ricevis premion Kossuth en 1957, poste ankaŭ 2 aliajn premiojn.
Waldeck (apartigilo)
Waldeck havas diversajn signifojn:
18768 Sarahbates
18768 Sarahbates estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sarah Woodring Bates, kiu gajnis en 2003 la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri scienco de la Tero kaj kosmo. Ŝi estis lernantino ĉe la Eleanor Roosevelt High School en Greenbelt (Marilando, Usono).
Gesualdo Bufalino
Gesualdo BUFALINO (Comiso, la 15-an de novembro 1920 - Vittoria, la 14-an de junio 1996) estis itala verkisto, poeto kaj instruisto.
Dum la plejparto de la vivo li estis nur instruisto, en 1981, en la aĝo de 61, li malkaŝis sin malfrue kiel verkisto per la romano Diceria dell'uncore, danke al la instigo de Leonardo Sciascia kaj Elvira Sellerio; la laboro gajnis al li la prestiĝan Premion Campiello en la sama jaro. Pro la romano Le menzogne della notte li gajnis la Premion Strega en 1988. Li famiĝis pro sia rafinita, riĉa kaj en iuj okazoj "antikva" stilo, same kiel pro sia lingva kapablo kaj vasta kulturo. Amiko de Leonardo Sciascia, li pasigis plejparton de sia vivo en Comiso, konservante emeritan kaj diskretan ekziston.
Festivalo Svezdiĉki
La festivalo Svezdiĉki - makedone "Ѕвездички" (zvezdički, "steletoj") estas internacia porinfana kantofestivalo en la Respubliko de Makedonio, okazanta ĉiujare dum oktobro en la urbo Prilep. En la festivalo mem ankaŭ uzatas angla festivala nomo "asterisks" (asteriskoj = ankaŭ "steletoj").
La festivalo laŭ la organizantoj strebas produkti infanajn furorkantojn kaj fari de la partoprenantaj infanoj novajn malgrandajn stelulojn. La ĉefa intenco de la festivalo estas krei fortan amikecajn ligojn inter la infanoj el malsamaj etnaj kaj religiaj fonoj kaj praktiki la principojn de grupa vivo, interhoma toleremo kaj komprenemo, por tiel helpi venki kulturajn diferencojn inter la infanoj el la tuta mondo.
La festivalo celas esti granda parado por infanoj el la tuta mondo, dum kiu ili havas la ŝancon montri siajn kapablojn, kanti siajn kantojn kaj amuziĝi. La festivalaj tagoj estas vera festo por la infanoj ĉar tiu festivalo estas ĉefe antaŭaranĝita por ili.
Sighetu Marmației
Sighetu Marmației [sigetu marmaciej] (hungare: Máramarossziget [maramaroŝsiget], germane: Sighet siget) estas urbo en distrikto Maramureș en Rumanio ĉe la okcidenta piedo de la Maramureș-montaro en la Maramureș-baseno, ĉe la enfluejo de Iza en Tison. Ĝi estas fervoja kaj publikvoja nodo. Administre apartenas al ĝi Iapa, Lazu Baciulu, Șugău, Valea Cufundoasă, Valea Hotarului.
Sighetu Marmației situas sur la maldekstra bordo de Tiso; aliflanke situas Solotvino en Ukrainio. La urbo havas fervojan stacion kun ligoj al Vișeu de Jos kaj Kluĵo; en la urbo kuniĝas la naciaj vojoj DN18 kaj DN19.
Loĝantaro
En 1910 oni nombris 21 370 loĝantojn (hungarojn, rumanojn); en 1992 42 585 (rumanojn, 19 % da hungaroj).
Corbești (Petriș)
Corbești [korbeŝt] (hungare Maroshollód) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 711 loĝantojn (rumanoj), en 1992 estis nur 248. Ĝia unua dokumenta mencio estis en 1743. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (departemento Arad). Administre ĝi apartenas al Petriș.
Sighetu Marmației
Historio
Ĝia unua mencio skriba datiĝas de 1308 inter la saltransportaj urboj. Fine de 1914 la rusoj okupis la urbon, sed la hungaroj iom poste reokupis ĝin. En 1919 laŭ la novaj limoj la urbo apartenis al Ĉeĥoslovakio, ĉar spite tion, ke la urbo situas en la maldekstra flanko de Tiso, ankaŭ la fervojo tie konstruiĝis (tamen la plejparto en la dekstra flanko), tial la tutan fervojon kaj la urbon ricevis la ĉeĥoj. Tio estis absurda, pro tio Ĉeĥoslovakio rezignis la urbon kaj la maldekstran flankon, kie estis ankaŭ iom da fervoja trako. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 la urbo apartenis al Hungario (Máramaros vármegye). En 1922 koncertis en la urbo Béla Bartók. En majo 1944 estis forportitaj de tie 38 mil judoj en ekstermajn tendarojn. De 1949 funkciis tie politika prizono, en kiu estis malliberuloj inter aliaj Iuliu Maniu, eksĉefministro, kaj Áron Márton, katolika episkopo. La iama malliberejo estas ekde 1994 muzeo pri la memoro de la viktimoj de komunismo kaj kontraŭkomunisma rezistado.
Foster City
Foster City estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio, en la okcidenta parto de Nordameriko kaj apartenas al la kantono San Mateo. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbo estas parto de la fama Silicia Valo.
Tombejo Saint-Vincent
La Tombejo Saint-Vincent (Cimetière Saint-Vincent) estas unu el la tombejoj de Parizo, kiu situas rue Lucien-Gaulard (18-a arondismento de Parizo), en kvartalo de Montmartre. Ĝi malfermiĝis la.
Ĝi estas unu el la tri tombejoj en Montmartre, kun Tombejo Calvaire, apud Preĝejo Saint-Pierre-de-Montmartre, kaj la norda Tombejo de Montmartre.
Tomboj de Famuloj
La Tombejo Saint-Vincent enkalkulas ĉ. 900 tombojn. Inter ili, tiuj de:
Varia tadorno
La Varia tadorno (Tadorna variegata) estas granda ansereca anaso endemia de Novzelando. Ili estas konataj de la Maorioj kiel Putangitangi sed plej komune menciataj kiel "Paradiza tadorno", kaj estas aprezataj ĉasbirdoj.
Aspekto
Kaj la masklo kaj la ino havas rimarkindan plumaron, kun tre markata seksa duformismo, laŭ kiu la masklo havas nigran kapon kaj striecan nigran korpon, dum la ino havas tre blankan kapon kun bruna korpo.
Pli precize, ambaŭ seksoj havas tre brilnigran bekon, same nigran voston kaj malhelgrizajn krurojn. Kiel ĉe aliaj tadornoj, ankaŭ ĉe tiu specio la speguleto estas malhelverda kaj tre videbla ripoze kaj en flugiloj estas blankaj flugilkovriloj kontraste kun la nigrecaj flugoplumoj (duarangaj kaj unuarangaj). Tiu blanka marko foje videblas ripoze aŭ piedire, ne tiom dumnaĝe. Ambaŭ seksoj havas diferencajn kvantojn en mikso de rustobruna plumaro (trajto plej klara ĉe la Rusta kaj la Sudafrika tadornoj) kaj de grizeca plumaro kio deproksime videblas kiel ege fajna nigra strieco sur blanka fono, tiele ke la ĉe la ino hegemonias la rusta koloro kun kelkaj nuancoj de la griza strieco, dum ĉe la makslo preskaŭ estas monopolo de la malhela koloro. Krome la tiom diferenca kapo estas la plej rimarkinda trajto de seksa duformismo.
Kutimaro
La Variaj tadornoj kutime vivas laŭ paroj, dum paŝtadas herbojn, kaj eventuale damaĝas rikoltojn, ĉefe dum plumoŝanĝado.
Shunta Araki
Shunta Araki (荒木 駿汰, n. ) estas japana futbalisto.
Varia tadorno
Reproduktado
La Variaj tadornoj formas longdaŭrajn parligojn, ofte porvivajn, kaj defendas teritoriojn. Ili havas longan reproduktan sezonon, kio daŭras el aŭgusto al decembro. Ili atingas seksan maturecon post du jaroj, kaj konstruas nestojn kovritajn (remburitajn) per herbo kaj plumoj (lanugo) kaŝe inter alta herbaro, ene de arbotruoj, aŭ sub putriĝintaj trunkoj. La plej ofta ovodemetado estas de ĉirkaŭ 9 ovoj. La frumaturaj idoj ekflugas post ok semajnoj.
Historio
Antaŭ kiam la eŭropanoj setlis en Novzelando la Maorioj ĉasis la Variajn tadornojn en precizaj distriktoj. Ĉasado estis farata for de la reprodukta sezono kiam la birdoj estis dum plumoŝanĝado kaj ne kapablis flugi. Dum la reprodukta sezono ĉasi ilin estis malpermesata. Tiu konservado kaj selekta ĉassistemo sekurigis bonajn disponeblojn de manĝo.
La Variaj tadornoj estis nekomunaj antaŭ la alveno de la eŭropanoj, tamen la ŝanĝoj de habitatoj kaŭzis la konverton de arbaroj en paŝtejoj, kaj la intenca havigo de lagetoj fare de ĉasgrupoj, kondukis al granda pliigo en la nombroj de tiuj anasoj.
La nomo
La genra nomo Tadorna devenas el keltaj radikoj kaj signifas "makuleca akvobirdo", simile al la angla "shelduck".
Golumo
Golumo (pseŭdonimo de Smeagolo) estas nomo de la obskura kreitaĵo kiu aperas en la fantasta verko de Tolkien, La Mastro de l' Ringoj.
Rolo de la ulo en Mez-Tero
Smeagolo estis antaŭe hobito kiu degeneris al malbona kaj sola besto post la trovo de la Unu Ringo, la sorĉaja ilo kiun Saŭrono kreis por regadi ĉion en Mez-Tero. Dum li fiŝkaptadis kun hobita amiko sia, Deagolo, ili malkovris funde de rivero la belan ringon. Estis la naskiĝtago de Smeagolo, kaj li postulis ke la ringo sin alfalis. Post malkonsento kun Deagolo, li fine sufokpremis lin kaj foriris kun la ringo. Persekutita de la aliaj hobitoj pro la murdo de Deagolo, li eskapas en la montaron kun sia precioza ringo. Dum centoj da jaroj, li vivis tie, la ringo vivigante lin. Manĝante krudajn fiŝojn, okupante promeni en obskurajn kavernojn ĉiutage, li progresive ŝanĝis de hobito en bestaĉon. Ĝis Bilbo Baginzo kiu hazarde promenas ĉi tie, trovas la ringon. Tio troviĝas dum la rakonto de La Hobito.
Eksteraj ligiloj
Figuren in Tolkiens Welt
Michael McGinn
Mike McGINN (elp. MAJK maGIN) - plenanome Michael Patrick McGinn, n. la 17-an de decembro, 1959) estas la urbestro de Seatlo. Li estas advokato, surloka aktivulo, kaj antaŭa subŝtata estro de la mediprotekta organizaĵo Sierra Club.
Eksteraj ligiloj
(ĉiuj en la angla)
Nino Martoglio
Nino MARTOGLIO (Belpasso, Katanio, la 3-an de decembro 1870 - Katanio, la 15-an de septembro 1921) estis verkisto kaj poeto, komediisto kaj teatrofaranto en itala kaj sicilia lingvoj inter la plej gravaj de la 19-a jarcento. Krome tio li estis reĝisoro kaj scenografisto de la muta kinarto.
Waldstetten
Waldstetten havas diversajn signifojn:
Everswinkel
Everswinkel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Warendorf de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, al kiu ankaŭ apartenas tri najbaraj distriktoj kaj la urbo Monastero, Münster (Westfalen); la historia regiono ne havas fikse difinitajn limojn - pli-malpli limoj estas la mezalta montaro Teŭtoburga Arbaro nordoriente, la rivero Lippe sude kaj la limo al la najbara ŝtato Nederlando okcidente.
Kapraĵo
Kapraĵo devena el la hejma kapro (Capra aegagrus hircus) estas uzata kiel homa manĝaĵo en diversaj partoj de la mondo. Tamen ĝi havas malsamajn nivelojn de akceptateco en diversaj kulturoj. La kapablo de kaproj digesti celulozon de plantoj faras el ĝi beston, kiu povas loĝi en la plej malriĉaj medioj. Kaproj produktas ĉefe kvar bazajn produktojn por la homaro, kiuj estas la jenaj: ĉefe viando, due lakto, kaj ankaŭ fibro kaj feloj.
Longavosta sturnelo
La Longavosta sturnelo (Sturnella loyca) estas paserina birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de Sturneloj, kiu enhavas speciojn kies maskloj havas nigran aŭ brunan dorson kaj tre etendajn ruĝajn aŭ flavajn subajn partojn.
La Longavosta sturnelo reproduktiĝas en suda Sudameriko kaj Falklandoj.
Ĝi estas 25 al 28 cm longa kun tre longa vosto kaj longa, pintakra beko. La masklo estas ĉefe malhelbruna kun nigreca strieco. La brusto kaj gorĝo estas brilruĝaj kaj estas blanka mustaĉa punkto ĉe la bekobazo. La tre markata superokula strio estas blanka malantaŭ la okulo al la nuko kaj ruĝa antaŭen al la beko kiel superbrida. Tiele li similas al la Pampa sturnelo el kiu diferenciĝas ĉefe pro la longa vosto, kio nomigas la specion en la komuna nomo.
La inoj estas pli palaj ol la maskloj. La ruĝaj partoj estas limigitaj al nuanco en ventro kaj la superokula strio kaj gorĝareo estas sablokoloraj.
Ili reproduktiĝas en suda Ĉilio kaj sudaj kaj okcidentaj partoj de Argentino. Kelkaj birdoj migras norden vintre. Endemia subspecio loĝas en la Falklandoj. La Longavosta sturnelo troviĝas en malfermaj habitatoj kiaj herbejoj kie ili manĝas surgrunde, ĉefe senvertebrulojn.
Hendon
Hendon estas distrikto de Londono, situanta je 11 km nord-okcidente Charing Cross.
Historio
Hendon historie estis civila paroĥo en la kantono Middlesex. Ĝi iĝis urba distrikto en 1894. En 1932, la urba distrikto iĝis Enurba Arondismento de Hendon, sed tio ĉi estis abolita en 1965 kaj areo iĝis parto de Londona Arondismento de Barnet.
2161 Grissom
2161 Grissom estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan kosmonaŭton Virgil "Gus" Grissom, kiu mortis en 1967 pro la incendio de Apollo 1.
10470 Bartczak
10470 Bartczak estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).