cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Majenca guberniestrejo (Erfurto)
Priskribo
De 1711-20, sub la estrado de Philipp Wilhelm von Boineburg, oni konstruis la guberniestrejon (kiu de 1664-99 estis en la domo Zur Himmelspforte en la Markt-strato nr. 6) sur la placo de la en 1540 konstruita renesancstila domo Zum Stolzen Knecht. Restoj renesancaj videblas ankoraŭ ĉe la ornama arielo de la orienta alo kun blazono de la posedinto reprezentata kiel fiera lusoldato. La bonkonata arkitekto Maximilian von Welsch planis la guberniestrejon tiom lerte, ke la dekstra renesancstila alo povis unuiĝi kune kun la maldekstra barokstila en harmonia tuto. Poste tie ĉi troviĝis la sidejo de la prusa distrikta registaro.
En la frontona triangulo admireblas la blazono de la majenca ĉefepiskopo Lothar Franz von Schönborn. La figurojn ĉe la portalo kreis Gerhard Gröninger. La konstruaĵojn, kiu iam troviĝis videalvide, aĉetis la guberniestro Anselm Franz Ernst Freiherr von Warsberg por malkonstruigi ilin kaj fari en 1732 ĉirkaŭbaraĵojn por cervoj kaj kapreoloj. Tiel naskiĝis la Cerva ĝardeno, flankita de du gardejetoj (1732-40).
Gastoj
La guberniestro Karl Theodor von Dalberg subtenadis kaj prosperigis la evoluon kulturan de Erfurto. Sekve Goethe, Schiller, Wieland, Herder kaj Wilhelm von Humboldt ofte gastis en la domo. Tabulo memoras la gajajn kunvenojn: asembleetoj okazis ĉiun semajnon, kiel enirbileto sufiĉis porti "purigitan ĉemizon".
Diversaj loĝantoj
Tie ĉi iĝis la famekonata renkontiĝo inter Napoleono kaj Goeto, markita de granda reciproka respekto. Laŭdire Napoleono adresis la je 20 jarojn pli maljunan Goeton per la sekvantaj vortoj: "Vous êtes un homme! - Vi estas homo!" kaj parolis poste kun li pri ties furorlibro La suferoj de juna Werther. Goeto sume vizitis Erfurton pli ol 50 fojojn kaj kromnomis ĝin Romo turingia.
Post la malvenko de Napoleono en la Batalo de Leipzig (1813) Erfurto denove iĝis sub prusa kontrolo, kiel montras ankaŭ la ĉe la ĉefa enirejo fiksitaj bastonoj kun la novaj mezurnormoj. La prusa registaro uzis la konstruaĵon (pro tio la nova nomo "Regierungsgebäude - registarejo") ĝis 1945. En la liberigita urbo la usona armea registaro ekrezidis tie ĉi la 13-an de aprilo 1945 sub la komando de majoro Noble O. Moore ĝis la potenctransdono al la rusoj en la 3-a de julio.
Ekde 1952 ĝi estis sidejo de la konsilio de la distrikto Erfurt-Land. En 1995 ĝi ricevis ĝian ĝis nun lastan funkcion, nome esti la "Ŝtata kancelario" de la ministroprezidentoj.
Diabloj (romano)
Diabloj  aŭ La Demonoj (Бесы) estas romano de Fjodor Dostojevskij publikigita en jaroj 1871-1872 en unu el gazetoj – libre en 1873.
Intrigo de romano okazas en ĉ. 1870 en provinca urbo rusa. Oni interpretas kronologie trian verkon de la Dostojevskijo kiel moko de revolucia agado kaj panoramo de rusa penso (ne tute objektiva). Ankaŭ kiel romano kun ŝlosilo.
Diabloj  (ruse: Бесы) estas filmadapto de la samtitola romano de Fjodoro Dostojevskijo reĝisorita de Igor Talankin kaj Dmitrij Talankin el 1992.
Interese
Esperantlingvaj tradukistoj (eldonejo de Sezonoj) preferis elekti titolon La demonoj bazante sur la angla. Ŝajnas senkaŭze.
Kunihiro Yamashita
Kunihiro Yamashita (山下 訓広, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto.
25476 Sealfon
25476 Sealfon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Castelo Rá-Tim-Bum
Castelo Rá-Tim-Bum (prononcata [] aŭ []) estas infana brazila televida serio farinta kaj montrinta per la brazila televida kanalo TV Cultura kiu estas inspirita de la brazila eduka programo Rá-tim-bum. Castelo signifas Kastelo kaj Rá-tim-bum estas asocianta vorto al magiaĵo, ĝi relative estas kiel la vorto "abracadabra" estata en pluraj lingvoj, ĝi estas malfacila por traduki, estas famo kio ĝi signifas "mi malbenas vin" kaj estas aliaj legendoj sen konfirmo. La serio estis elsendita de la 9-a de majo 1994 ĝis la 24-a de decembro 1997, havante 90 epizodojn, unu specialan aldonan kaj plurajn remontritajn. La serio inspiris la krio de la filmo de sama nomo sed malforte konservite karakterojn de la origina serio.
Kornélia Daday-Keller
Kornélia DADAY-KELLER, edzino de Daday, rumania hungara pentristino. Ŝi naskiĝis Ciumeşti la 5-an de januaro 1934.
Kariero
Kornélia Daday-Keller diplomitiĝis en 1958 en Arta Altlernejo de Kluĵo, poste estis desegninstruistino en Borșa, Bălan, Miercurea Ciuc. De 1973 ŝi estas liberprofesiulino. Ŝia unua sola ekspozicio estis en 1965 en Oradea. Nuntempe ŝi loĝas en Miercurea Ciuc.
Hergiswil NW (stacidomo)
Hergiswil NW estas fervoja stacidomo en Hergiswil, Svislando.
Breuil-la-Réorte
Breuil-la-Réorte [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 459 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Breuil-la-Réorte situas en la nordo de Charente-Maritime, sudoriente de Surgères kaj  nordoriente de Rochefort.
Ferenc Szaniszló
Ferenc SZANISZLÓ, laŭ hungarlingve kutima nomordo Szaniszló Ferenc estis hungara pastro, episkopo, profesoro, abato. Lia nobela antaŭnomo estis tordai. Lia frato estis József Szaniszló. Ferenc Szaniszló naskiĝis la  1792 en Szombathely. Li mortis la 1869 en Vieno.
Paceco
Paceco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Trapanio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Erice kaj Trapanio.
32522 Judiepersons
Nomo
Ĝia nomo honoras Judie Persons, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Northwood High School de Irvino (Kalifornio).
Arzal
(jen france, bretone Arzhal) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Saint-Étienne-Châteaucreux (stacidomo)
Saint-Étienne-Châteaucreux estas franca stacidomo sur linioj -, situanta en  Saint-Étienne, en departemento Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV kaj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
Júlia Majláth
Júlia Majláth [majlAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Majláth Júlia estis hungara komponisto.
Júlia Majláth naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Júlia Majláth interrompis la pianostudojn en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1940 pro paraplegio. Tamen en 1947 ŝi studis samloke komponadon de Rezső Kókai (komponisto) kaj Rezső Sugár. En la sekva jaro ŝi atingis la unuan lokon en ŝlagrokonkurso de Hungara Radio (denove en 1968). En la sekvaj jardekoj ŝiaj ŝlagroj estis vaste konataj, aparte menciindas elstaraj rezultoj en ŝlagrofestivalo de Hungara Televizio en 1967.
NGC 5697
NGC 5697 (aliaj indikoj — IC 4471, UGC 9407, MCG 7-30-31, ZWG 220.33, IRAS14345+4154, PGC 52207) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kbel (distrikto Plzeň-sudo)
Kbel estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.
20809 Eshinjolly
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Eshin Jolly, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto en teamo pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Manhasset High School de Manhasset (Nov-Jorkio, Usono).
Beaulieu (Côte-d'Or)
Beaulieu estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj laŭ kvadrata kilometro. Beaulieu situas en la sulko, kiun Brévon fosas en la altebenaĵo de la Châtillonnais, okcidenta vastigaĵo de la altebenaĵo de Langres. La rivero trapasas la komunumon dum proksimume 3 km. La principa aktiveco de la komunuo estas la forstkulturo, ĝia arbaro estas la suda parto de la granda arbaro de Châtillon. La fundo de la valo kaj de la valetoj lasas la lokon por herbejoj. Agrokulturaj kampoj okupas la flankon de la altebenaĵo norde preter la arbaroj (nomata loko Champ-de-la-Montagne). Estas en tiu loko, kiu oni trovas la plej altan punkton (425 m) de la komunumo ĉe la nomata loko les vieux Essarts, la plej malalta punkto estas logike alvale de la Brévon je 313 m. La vilaĝo estas situas en la centro dce la komunumo, sur la rivero, al la kruciĝo de la vojo D.16 (Châtillon/Seine Aignay-le-Duc tra la arbaro de Châtillon) kun la vojo D.29, kiu aliras al Recey-sur-Ource. Ĝi situas proksime dudek kilometroj sudoriente de Châtillon-sur-Seine kaj proksime kvindek kilometroj nordokcidente de Diĵono (kiel la korvo flugas). La fervoja stacidomo la plej proksima situas en Thenissey (27 kilometroj).
Historio
Ĝis la Revolucio Beaulieu estas nur vilaĝo de la komunumo de Mauvilly, kiu entenas benediktan priorejon ligitan al la abatejo de Flavigny
Lokoj, monumentoj kaj vidindajoj
En 2016, la komunumo enhavas  8   monumentojn aŭ konstruaĵojn kaj 12   objektojn katalogitaj al la ĝenerala inventaro de la kultura heredaĵo.
Referencoj
Farita per Content translation.
Bronzo
Bronzo estas pluraj alojoj el kupro, kutime kun stano kiel la principa aldonaĵo, sed ankaŭ kun aliaj elementoj kiel fosforo, mangano, aluminio aŭ silicio. Ĝi estis tre grava materialo dum antikva epoko, kiu pro tiu nomiĝas la bronzepoko. La vorto "bronzo" verŝajne devenas de la persa vorto "berenj" (latuno).
Laŭ Francisko Azorín Bronzo estas Kunfandaĵo de kupro k. stano. Li indikas etimologion el araba burinĝ. Kaj aldonas terminojn kupri (Kovri ion per maldika tavolo el bronzo), kupristo (Homo sin dediĉanta al bronzarto), fosfora bronzo, kanona bronzo, sonorilbronzo.
Ecoj
Krom ŝtalo, bronzo estas pli bona ol fero por preskaŭ ĉiu apliko. Ĝi estas malpli rompiĝema ol fero. Bronzo oksidiĝas nur ekstere; post tiam ke la surfaco oksidiĝas, la maldika tavolo defendas la suban metalon kontraŭ plia oksidiĝo. Alojoj de kupro havas pli malaltan frostopunktojn ol kaj ŝtalo kaj fero. Normale ili estas proksimume 10% pli densa (do peza) ol ŝtalo, sed alojoj kun aluminio aŭ silicio povas esti iom malpli densa. Bronzoj estas pli mola kaj malforta ol ŝtalo, do bronzaj risortoj kun la samaj grandeco povas enhavi malpli da energio.
Ernst Willner
Ernst WILLNER (naskĝinta la en Vieno, mortinta la  en Klagenfurt) estis aŭstra ĵurnalisto.
Vivo
Ernst Willner estis ORF-intendanto ĉe la landaj studioj de Burgenland (1970–1971) kaj Karintio (1978–1983). En 1977 li fondis kun Humbert Fink kaj Marcel Reich-Ranicki la priliteraturan Ingeborg-Bachmann-premion.
Li entombigitis sur la tombejo de Maria Saal.
Steinau (Malsupra Saksio)
Steinau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas parto de komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, nomata Samtgemeinde Land Hadeln. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Lawrence Lessig
Lawrence LESSIG (naskiĝis je la 3-a de junio 1961) estas usona profesoro. Li instruas en la jura fakultato de la Universitato Harvard. Lawrence Lessig estas la fondinto de la koncepto de Krea Komunaĵo. Li verkis la libron "Libera kulturo".
Nozomi Osako
Nozomi Osako (大迫 希, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto, Verspah Oita kaj Fujieda MYFC.
Kantono Los-Anĝeleso
La Kantono Los-Anĝeleso - angle Los Angeles County (Los Angeles signifas en la hispana La anĝeloj) - estas kantono de la ŝtato Kalifornio en Usono. Laŭ takso de la usona censa oficejo de julio 2006 ĝi havis 9 948 081 loĝantojn. Sekve temas pri la plej loĝantoriĉa kantono de tuta Usono. La sidejo kaj administra centro de la kantono estas en la urbo Los-Anĝeleso.
La marborda parto de la kantono ĉe la Pacifika Oceano estas urbare strukturigita. Pli oriente, en la valo Santa Clarita kaj en la nordo de la kantono, proksime al la najbara kantono Kern, la pejzaĝo estas dezertosimila.
Geografio
La kantono kovras areon de 10.517 kvadaraj kilometroj kaj okcidente respektive pro malregula marbordo ankaŭ sude limas al la Pacifika Oceano. Al la oceano tra la distrikto fluas la riveroj Los Angeles, Rio Hondo, San Gabriel kaj Santa Clara. La plej signifaj montaroj nomiĝas Santa Clara kaj San Gabriel, ili jam konsideriĝas parto de la Roka Montaro. Al la teritorio ankaŭ apartenas la oceanaj insuloj San Clemente kaj Santa Catalina. Granda parto de la marbordo limas al la golfo de Santa Monica.
Limas la kaliforniaj kantonoj Ventura, Kern, San Bernardino kaj Orange.
Historio
La kantono Los-Anĝeleso estas unu el la unuaj kantonoj de la usona ŝtato Kalifornio. Ĝi kreiĝis dum la jaro 1850. Partoj de la distrikta teritorio pli poste estis donataj al la najbaraj distriktoj San Bernardino (1853), Kern (1866) kaj Orange (1899).
János Lakos
Barono János Lakos [jAnoŝ lakoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lakos János estis hungara kolonelo, tradukisto, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1832).
János Lakos naskiĝis en aprilo de 1776 en Ajka. Li mortis la 1843 en Habsburga Imperio, en Hungara reĝlando, en Kroatio, en urbo Eszék konata ankaŭ Essegg kaj Osijek kiel nuntempe.
Biografio
János Lakos lernis ĉefe en Sopron. En 1793 li membriĝis al la armeo. Li ricevis nobelecon en 1811. Post 3 jaroj li atingis la rangon majoro. Baldaŭe li estris fortikaĵon de Eszék. En 1819 li ricevis geografian taskon en Tirolo, sed li interesiĝis pri la literaturo. Lia amiko estis Ferenc Kazinczy. Li batalis en Francio kaj nuna Italio.
Kalvinana preĝejo (Beregdaróc)
La Kalvinana kirko estas religia signifa historia monumento en Hungario, en vilaĝo Beregdaróc.
Historio
La unua pera mencio pri la preĝejo okazis en la 14-a jarcento, la senpera mencio en 1423. Dokumento menciis en 1465 nomon (dediĉon) de la kirko (Marteno de Tours). En 1595 la kirko estis jam posedaĵo de la kalvinanoj. La kvadrata turo estis konstruita nur en 1838. Pro incendio la kirko difektiĝis en 1862, post la baldaŭa renovigo la originaj freskoj jam malaperis. Inter 1991-1994 arkeologoj esploris la konstruaĵon.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto en la mezo de la vilaĝo. Ĝi havas 3 partojn: la turon, la navon kaj la absidon, kiu origine estis duonronda, nun oklatera. Ekstere pilieroj apogis la duonrondan absidon.
Novembro de 2007
Ĵaŭdo, 22-a de novembro 2007
Kvin homoj mortis, inter ili 9-jara knabino, rezulte de eksplodo en buso, kiu sekvis el Pjatigorsk al Vladikavkaz en suda Rusio. La eksplodo okazis ĉe la limo inter Kabard-Balkario kaj Nord-Osetio.
Mardo 20-a de novembro 2007
En Hispanio kiel dum lastaj jaroj ekstremdekstruloj festis la jariĝon de la morto de Franko; same kontraŭfaŝistoj protestis kontraŭ tiu festado kaj la tolereco de la registaro pri perforta agado de radikala dekstrularo. En Madrido dum tiu semajno okazis manifestacioj, soldato mortigis junan kontraŭfaŝiston kaj vundis aliajn; ankaŭ en aliaj urboj okazis faŝista agado: en Cáceres faŝisto ponardis junulon, en Barcelono kontraŭfaŝistoj batalis kontraŭ policistoj.
Sabato, 3-a de novembro 2007
Pervez Muŝaraf, prezidento de Pakistano, ĉefo de la armeo, organizas duan puĉon, malebligante juĝon de la Supera Kortumo kontraŭ si. Li same enprizonigas centojn da gvidantaj opoziciuloj kaj samtempe forŝovas planitajn parlamentajn elektojn (de januaro 2008). La opozicio planas strikojn.
Viena Koncertodomo
La Viena Koncertodomo (Wiener Konzerthaus) estis inaŭgurata en la jaro 1913. Ĝi troviĝas en la 3-a viena urbodistriko Landstraße ĉe la rando de la Interna Urbo inter Schwarzenberg-Placo kaj urboparko.
Konstrua historio
Domo por muzikfestivaloj, planita en 1890 kiel plurcela domo, allogu pli vastajn loĝantartavolojn ol la tradicia Wiener Musikverein nur 200 metrojn pli for. La koncepto de arĥitekto Ludwig Baumann por Olympion enhavos krom pluraj koncerthaloj ankaŭ ejoj por sportoj, sed tio nur parte realiĝis, kaj intertempe la sportejoj estis malkonstruataj. Inter 1911 kaj 1913 la vienaj teatrejaj arĥitektoj Ferdinand Fellner la pli juna kaj Hermann Helmer finfine konstruigis la domon kunlabore kun Ludwig Baumann. La 19-an de oktobro 1913 la koncertodomo estis solene malfermata, kaj je la vespero sekvis festokoncerto kun la simfonia orkestro de la Musikverein direktata de Ferdinand Löwe. Por tiu ĉi Richard Strauss komponis sian solenan preludon op. 61. La kombinado de ĉi tiu moderna verko kun la 9-a simfonio de Beethovens devis montri jam en la unua koncerto la apudeco de tradicio kaj modernismo.
La domo
La koncertodomo, granda laŭ projekciaĵo proksimume 70 oble 40 metroj kun ĉefenirejo ĉe Lothringerstraße kaj aliaj enirejoj ĉe Lisztstraße kaj Am Heumarkt entenas ekde la inaŭgurado tri koncertohalojn: Ĉe la doma fronto troviĝas dekstre kaj maldekstre la enskribo Je tio temas pri citaĵo el la finala ĥoraĵo de la opero Die Meistersinger von Nürnberg de Richard Wagner. En ĉiuj salonoj povas okazi samtempe malsamaj koncertoj, ĉar ili ne interĝenas unu la aliajn.
Granda Halo kaj orgeno
La orgenon en la Granda Halo konstruis en 1913 la firmao Rieger Orgelbau (Jägerndorf, Silezio). La muzikinstrumento troviĝas je la fronta muro de la Granda Halo, havas tamen nenion videblan orgenfasadon. La fajfilaro troviĝas malantaŭ krado kaj estas per tio kaŝita por la vizitantoj. La instrumento kun konusvalva kesto havas 116 registrojn sur kvin manualoj kaj pedalaro kaj estas per tio la plej granda orgeno de Aŭstrujo. Apartaĵo de la orgeno estas unuflanke, ke kvar el la suborgenoj estas sonŝveligeblaj. Krom tio la orgeno havas ŝveligeblan foran suborgenon kun aparta pedala suborgeno. Stile la orgeno orientiĝas je la idealo de la tiel nomata «alsaca orgenreformo», je kio laŭ la modelo de grandaj instrumentoj de Aristide Cavaillé-Coll la fortaj voĉoj estas disdonitaj sur du manualoj. La traktiloj estas elektropneŭmatikaj. Por la inaŭgurado de la instrumento Richard Strauss estis komponinta sian "solenan preludon" por orgeno kaj orkestro. En 1982 la instrumento estis fundamente riparata.
Komunumoj de Charente
Jen listo de la 404 komunumoj de la franca departemento Charente laŭalfabete.
Surselva (distrikto)
La distrikto Surselva estas administra unuo de Kantono Grizono. Ĝi havis 21915 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas la komunumo Glion/Ilanz.
Komunumoj de la distrikto Surselva
La distrikto Surselva konsistas (stato en 2011) el 42 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Glion/Ilanz estas la plej granda. Jen la listoj laŭ komunumaroj:
Historio
La hodiaŭa distrikto Surselva estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2001 per kunigo de la antaŭaj en la jaro 1851 fonditaj distriktoj Antaŭa Rejno, Glenner, Obersaxen kaj Heinzenberg. La komunumoj Films kaj Trin, kiuj historie ankaŭ apartenis al la regiono Surselva kadre de la distrikta reordigo estis integritaj al la distrikto Imboden.
Opriĉniko
Opriĉniko (ruse опри́чник) estas historia termino por nomi korpogardiston, personon el la opriĉnina armeo, persona gardistaro kreita de la rusa caro Ivano la Terura kadre de la politika reformo en 1565. En Esperanto la vorto estas konata dank’ al esperantigo de la grava rusa romano „Princo Serebrjanij“, eldonita en 1912 kaj reeldonita de Mondial en Novjorko en la jaro 2008.
Opriĉniko estas pli malfrua termino por ĉi tiu fenomeno. La antikva slava vorto „opriĉ“ (adverbo kaj prepozicio), laŭ la vortaro de Dahl, signifas „ekstere, ekster la randoj, malantaŭ io“, de ĝi la adjektivo „opriĉnij“ signifas „speciala, aparta“. En la tempo de la caro Ivano la gardistoj estis nomitaj simple „la homoj de la suvereno“. La vorto „opriĉnik“ iĝis populara en la rusa lingvo per la klopodoj de la historiisto N. M. Karamzin (li uzis ĝin en la „Historio de la Rusa Ŝtato“) komence de la 19-a jarcento kaj iĝis kromnomo por tiuj, kiuj batalis kontraŭ revoluciuloj per kruelaj rimedoj. Ĉe la jaro 1573, la suvereno havis ĉirkaŭ 2 mil opriĉnikojn, laŭ financaj kalkuloj. El tiuj proksimume 700 homoj estis personaj gardistoj. La ceteraj estis dividitaj laŭ kvar ordoj: Lita (zorgis pri la mastrumaj aferoj de la palaco), Defenda (armiloj), Ĉevala (ĉevalbredado) kaj Sata (manĝaĵo). Pli poste la opriĉnina armeo atingis 5-6 mil personojn.
La gardistoj-opriĉnikoj vestis sin per nigraj vestoj, similaj al tiuj de monaĥoj.
6771 Foerster
6771 Foerster estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Arzon
(jen france, bretone Arzhon-Rewiz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Oquitoa
Oquitoa [okitOa] estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Oquitoa. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26046.
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 443 loĝantojn. El tiuj estis 218 viroj kaj 224 virinoj. La komunumo havas surfacon de 636,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 480 metroj super la marnivelo.
Brestaĉ
Brestaĉ, serbe Брестач, slave Brestač estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Pecjinci.
Oquitoa
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  278 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C.
Brestaĉ
Geografio
Brestaĉ situas laŭ flankovojoj.
Oquitoa
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 320 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 310 scipovis legi kaj skribi kaj 9 personoj estis analfabetoj. Do 2,81 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Brestaĉ
Historio
Post la mezepoko la loko longe apartenis al Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Brestaĉ 1014 serboj (95 %), 23 ciganoj (2 %), 11 kroatoj (1 %) kaj aliaj.
Oquitoa
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 373 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,54 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Historio
La vilaĝo fondiĝis fare de la jezuita misiisto Eusebio Kino en la jaro 1689 kun la nomo "San Antonio de Oquitoa". La deveno de la nomo ne estas tute klare. Kelkaj diras ke ĝi venas de la pima lingvo kaj ke tiu nomo signifas "blanka virino". Alia diras ke ĝi venas de la pima frazo "Hukit'o, "proksime de" pro la proksimeco de la rivero San Ignacio river.
En la dua duono de la 19-a jarcento Oquitoa fariĝis komunumo, sed ĝi perdis tiun statuson per leĝo n-ro 68 de la 26-a de decembro 1930. Tamen ĝi restis dependa nur malmultajn jarojn. Je la 24-a de decembro 1934 per leĝo 119 ĝi denove fariĝis aŭtonoma komunumo.
(16045) 1999 HU2
(16045) 1999 HU2 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Schifferstadt
Schifferstadt [prononco "Ŝifaŝtat", laŭvorte "ŝipista urbo"] estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Pfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, tuj okcidente de Speyer kaj malmultajn kilometrojn sude de Ludwigshafen. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Pachino
Pachino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Sirakuzo, ekde 2015 formale itale nomata Libero consorzio comunale di Siracusa. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ispica (RG), Noto kaj Portopalo di Capo Passero.
Shotaro Ihata
Shotaro Ihata (井畑 翔太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto.
Nelson Silveira
Nelson SILVEIRA membriĝis al Esperanto-Asocio de San-Paŭlo en 1946, estis sekretario en 1962. Vicprezidanto de 1970 ĝis 1972. Li tendencis al statutoreformado, sed antaŭ lia morto en la 2-a de aŭgusto 1980, li perceptis la danĝeron lasi ĉiujn decidojn al la estraranoj. Li kutimis stimuli la uzadon de Esperanto.
Kontribuis finance al eldono de Esperanto sen antaŭjuĝoj far Walter Francini en 1978.
Marika Oszvald
Marika OSZVALD [osvald], hungare Oszvald Marika estas hungara aktoro kaj operetokantistino, subreto. Marika Oszvald naskiĝis la 1952 en Budapeŝto.
Biografio
Marika Oszvald frekventis aktoran ĉeflernejon inter 1970-1974 en Budapeŝto, sed jam en 1971 ŝi ricevis rolojn en Nacia Teatro (Szeged). Ŝi aliĝis al Operetoteatro (Budapeŝto), kiun neniam ŝi forlasis. Ŝi ofte gastroladas ankaŭ eksterlande, ekzemple en Munkeno, Usono, Kanado, Izraelo, Italio, Francio, Svislando, Aŭstralio, Skandinavio, Japanio. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2015, pli frue diversajn aliajn premiojn.
Prospero (luno)
Prospero estas neregula ekstera satelito de Urano.
Malkovro
Malkovris ĝin Matthew J. Holman kaj sia teamo la per la Kanada-Franca-Havaja teleskopo de Mauna Kea, samtempe ke Setebo kaj Stefano; ĝi estis konfirmita per observoj en la observatorioj de la Monto Palomar kaj de Kitt Peak, inter aŭgusto kaj septembro 1999. Tria urana luno trovita en 1999, ĝi ricevis la maldaŭran nomon S/1999 U 3.
Nomo
En 2000 ĝi ricevis nomon ĉerpitan (kiel volas tradicio), el la verkaro de William Shakespeare : Prospero estas duko de Milano kaj sorĉisto, ĉefa rolulo en "La ventego".
Ecoj
La orbitaj parametroj de Prospero pensigas ke ĝi havus komunan devenon kun Sikorakso kaj Setebo, tamen iliaj koloroj estas malsamaj: Setebo kaj Prospero estas grizaj, dum Sikorakso aperas ruĝa.
Toreejo de Valencio
La Toreejo de Valencio, Hispanio, estis konstruita inter la jaroj 1850 kaj 1860 sur la tereno de antaŭa toreejo kiu pro monproblemoj neniam finkonstruiĝis. Ĝi estas novklasika, inspirata en la civila romia arkitekturo, nome la teatro de Flavio Marcelo (Koliseo), aŭ la amfiteatro de Nimo (Francio). Ĝi estis konstruita de la arkitekto valencia Sebastián Monleón Estellés. Temas pri polígona korpo de 48 flankoj, kun pli da 17 metroj alte kaj 52 m de diametro de la areno. Tiuj dimensioj faras ĝin unu el la plej grandaj toreejoj de Hispanio.
Aŝanja
Aŝanja, serbe Ашања, slave Ašanja estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Pecjinci.
Geografio
Aŝanja situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1714. Baldaŭe ĝi senhomiĝis, en 1756 rehomiĝis. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, al distrikto de Zemun, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Aŝanja 1360 serboj (91 %), 52 ciganoj (3,5 %), 38 slovakoj (2,5 %), 10 jugoslavianoj, 7 germanoj, 5 kroatoj kaj aliaj.
25477 Preyashah
25477 Preyashah estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Preya Shah, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2009, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Ward Melville High School de East Setauket (Nov-Jorkio)
Linio Hibiya (Tokyo Metro)
Linio Hibija (japane: 日比谷線 [Hibija-sen], angle: Hibiya line) estas metroa linio en Tokio, Japanio. Ĝi estas unu el 9 linioj de metroa sistemo Tokjo Metro en la metroo de Tokio. La simbola koloro de linio estas arĝenta koloro. La emblemo de linio estas latina litero "H" en arĝenta ringo.
Preĝejo Stefano la 1-a (Gyál)
La preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika moderna konstruaĵo en urbo Gyál (Hungario).
Historio
En la iama vilaĝo Gyál la unua mencio pri kirko Sankta Georgo okazis en 1324. Dum dominado de la turkoj ĝi neniiĝis, eĉ la vilaĝo senhomiĝis. La baldaŭaj loĝantoj eklezie apartenis al Alsónémedi. Depost la 1-a mondmilito jam 2 kapeloj funkciis, kiuj plene detruiĝis en 1945. En 1948 oni aĉetis neuzitan halon kaj ĝi estis trakonstruita al preĝejo. En 1951 Gyál ricevis paroĥan rajton. Inter 1981-1983 la kirko estis malkonstruita, samtempe en la sama loko pli nova estis konstruita.
Konstruaĵo
Ankaŭ la grek-katolika eklezio uzas la kirkon, tamen pli ofte.
Kermeso okazas la 20-an de aŭgusto.
Bojomaj Akvofaloj
Fine de la rapidejoj, la Lualaba iĝas la rivero Kongo. Sep akvofaloj okazigas totalan falon de 61 m. La du ĉefaj estas la unua sub Ubundu, formanta mallarĝan kaj krutan fluejon malfacile alirebla, kaj la lasta kiu povas facile esti kaj vidata kaj ankaŭ vizitata el Kisangani.
Fervojo de 1000 m superpasas la serion de rapidejoj, konektanta Kisangani kaj Ubundu.
Linio Hibiya (Tokyo Metro)
Trafiko
Tage la trajnoj veturas kun la intervalo: 5 min.
La lasta trajno (labortago):
La horaro (diferencas inter labortagoj kaj semajnofino): Horaro de linio Hibija (japane, defaŭlte ĝi montras hodiaŭa horaro)
Stacioj
Ĉiuj stacioj lokiĝas en Tokio.
Ĉe la suda fina stacio ĝi kuniĝas kun linio Tokju-Tojoko de Korporacio Tokju. La linioj havas komunaj trajnoj, kiuj veturas ekde/ĝis la stacio.
Ĉe la norda fina stacio ĝi kuniĝas kun linio Tobu-Skajtri de Fervojo Tobu. La linioj havas komunaj trajnoj, kiuj veturas ekde/ĝis la stacio.
Nicola Tallarico
Nicola TALLARICO (1927-1995) membriĝas al Esperanto-Asocio de San-Paŭlo en 1946. Ricevis diplomon de instruisto en 1948, iĝas konsilanto, instruas en oficiala kurso de Esperanto de urbo San-Paŭlo, estis elektita prezidanto de tiu asocio en 1960. Kunlaboris en La Lampiro kaj iel lasis la movadon ĝis 1988, kiam li ree agadis kaj refariĝis prezidanto de Esperanto-Asocio de San-Paulo en 1991. Fakdelegito pri kooperativismo en San-Paŭlo. Mortis en 1995
Paraná (Argentino)
Paraná estas urbego, havenurbo, diocezo, la ĉefurbo de la provinco Entre Ríos en nordorienta Argentino.
Geografio
Paraná situas ĉe la maldekstra bordo de Paraná (rivero), ĝi estas grava rivera havenurbo. Aliflanke de la rivero situas la urbo Santa Fe de la Vera Cruz. Tiu urbo troviĝas 19, Rosario 136, Bonaero 162, La Plata 429, San Miguel de Tucumán 711, Mar del Plata 748, Resistencia 306, Saltaurbo 909, Neuquén 1053 km.
Historio
Dum la 16-a jarcento loĝantoj de Santa Fe de la Vera Cruz ekloĝis ankaŭ ĉe la alia flanko de la rivero. Tie ĉi paroko establiĝis en 1730 kaj iam nomata Bajada de Santa Fe. La urbeto ne havis gravecon ĝis 1853, kiam Paraná estis farita la ĉefurbo de la Argentina Konfederacio. Post granda evoluo en 1882 la urbo iĝis provinca ĉefurbo.
Ekonomio
En Paraná oni okupiĝas pri produktoj de cementoj, mebloj kaj ceramikaĵoj.
Trafiko
Paraná estas ligita al Santa Fe de la Vera Cruz fare de tunelo ekde 1969, sed oni planas ankaŭ ponton. Gravas la haveno, krome trajno trafikas. La flughaveno funkcias en distanco 7 km.
Klimato
En Paraná jare pluvas preskaŭ 1250 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa temperaturo en somero estas 23 °C, kiu varias inter 37-10 ° C. En vintro la temperaturo varias inter 0-18 ° C.
NGC 5698
NGC 5698 (aliaj indikoj — UGC 9419, MCG 7-30-38, ZWG 220.37, IRAS14352+3840, PGC 52251) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Deĉ
Deĉ, serbe Деч, slave Deč estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Pecjinci.
Geografio
Deĉ situas laŭ traira flankovojo.
Historio
Post la mezepoko la loko longe apartenis al Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Deĉ 1462 serboj (92 %), 53 ciganoj, 19 jugoslavianoj kaj aliaj.
Diabloj (filmo de 1988)
Diabloj aŭ La demonoj (france: Les Possédés, pole: Biesy, Бесы) – franca filmadapto de romano de Fjodoro Dostojevskijo reĝisorita de Andreo Vajdao el 1988.
20812 Shannonbabb
20812 Shannonbabb estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shannon Babb, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la American Fork High School de American Fork (Utaho, Usono).
Paul Tibbets
Paul Warfield TIBBETS la pli juna (naskiĝis la, mortis la ) estis usona militisto, konata kiel la piloto de aviadilo Enola Gay, kiu faligis atombombon sur Hiroŝimon la 6-an de aŭgusto 1945 je la oka horo kaj 15 minutoj, unuafoje sur loĝata areo. La atombombo estis nomata Little Boy kaj kaŭzis morton de 90-200 000 personoj.
Tibbets estis kolonelo de la usona aerarmeo kaj dum la dua mondmilito piloto de B-29-bombaviadilo Enola Gay, nomata post sia patrino.
Paul Tibbets ricevis multajn distingojn – interalie Purple Heart – kaj agadis ĝis 1966 en la Air Force. Li forlasis la armeon en 1969.
Paul Tibbets ne volis tombejon kaj eĉ ne entombigan ceremonion, por malebligi manifestaciojn kontraŭ li kaj por ke lia tombo ne iĝu pilgrimejo por aliaj. Li deziris cindrigon de sia kadavro kaj disĵeton super la manika markolo.
Valenciennes (stacidomo)
Valenciennes estas franca stacidomo sur linioj -,  -  kaj  - Valenciennes, situanta en  Valenciennes, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Hauts-de-France.
6945 Dahlgren
6945 Dahlgren estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sveda studento pri astronomio Mats Dahlgren por celebri lian doktorecon de filozofio, kun disertaĵo pri la Hilda grupo. Li faris spektroskopian kaj fotometrian enketon pri konsiderinda nombro da hildaj asteroidoj kaj studis ties kolizian evoluon.
Malgranda Palaco (Parizo)
La Malgranda Palaco (Petit Palais) estas arta muzeo en la 8-a arondismento de Parizo, Francio.
Ĝi estis konstruita por la Universala Ekspozicio de Parizo (1900), ĝi nun gastigas la Belartan Muzeon de urbo Parizo (Musée des beaux-arts de la ville de Paris). Lokita apud Avenuo de la Elizeaj Kampoj, ĝi frontas unu el la flankoj de la Granda Palaco, ankaŭ konstruita por la ekspozicio de 1900.
La Malgranda Palaco estas unu el la 14 muzeoj de urbo Parizo, kiu estis enkorpigita ekde la en la publikan korporacion "Paris Musées" (Parizo Muzeoj).
Arĥitekturo
La Malgranda Palaco de Novklasika stilo estis dezajnita de arĥitekto Charles Girault, kaj estas ĉirkaŭita de duon-cirkla korto kaj ĝardeno, simile al la Granda Palaco. Ĝiaj kolonoj de Ionika ordo, granda porĉo, kaj kupolo eĥoas tiujn de la Invalidoj trans la Sejno. La timpano reprezentanta urbon Parizo cirkaŭitan de muzoj estas verko de skulptisto Jean Antoine Injalbert.
La Malgranda Palaco servis kiel modelo por aliaj publikaj konstruaĵoj, interalie por la Reĝa Muzeo por Centra Afriko lokita en Tervuren, Belgio; kaj la Nacia Belarta Muzeo en Santiago de Ĉilio, Ĉilio.
Ekspozicioj
La ekspozicioj estas dividitaj en sekciojn: la Kolekto Dutuit de Mezepokaj kaj Renesancaj pentraĵoj, desegnoj kaj artaĵoj; la Kolekto Tuck de 18-jarcentaj mebloj kaj la kolekto de pentraĵoj de urbo Parizo. La muzeo ekspozicias pentraĵojn de pentristoj kiaj Rembrandt, Rubens, Nicolas Poussin, Claude Lorrain, Fragonard, Hubert Robert, Greuze kaj rimarkindan kolekton de 19-jarcentaj pentraĵoj kaj skulptaĵoj: Ingres, Géricault, Delacroix, Courbet, Monet, Sisley, Pissarro, Cézanne, Modigliani, Carpeaux, Maillol, Rodin ktp. Estas ankaŭ relative malgranda sed grava kolekto de malnovgreka kaj romia arto.
László Polgár (operkantisto)
László POLGÁR [lAslO], hungare Polgár László estis hungara operkantisto (baso). Lia kuzo estis György Pauk.
László Polgár naskiĝis la 1947 en Somogyszentpál - mortis la  2010 en Zuriko.
Biografio
László Polgár frekventis muzikan ĉeflernejon en Budapeŝto. Li komencis sian kantistan karieron en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1971. Eksterlande li debutis en 1978 en Hamburgo. Baldaŭe li ofte atingis la unuajn lokojn en diversaj kantokonkursoj. Li ofte gastroladis ekzemple en Ateno, Dresdeno, Londono, Prago, Kopenhago, Tokio. Li ankaŭ instruis kantadon en Zuriko kaj Budapeŝto. Li ricevis premion Kossuth en 1990, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Lopes Trovão
José LOPES da Silva TROVÃO aŭ simple Lopes Trovão (1848-1925) (* Angra dos Reis, en la 23-a de marto 1848 - Rio-de-Ĵanejro, en la 17-a de julio 1925) estis brazila historiisto, oratoro, kuracisto, ĵurnalisto kaj politikisto.
Biografio
Filo de José Maria dos Reis Lopes Trovão kaj Maria Jacinta Lopes Trovão, li diplomiĝis pri Medicino de la Fakultato de Rio de Ĵanejro, kaj estis diplomato kaj elektita deputito por la mandatoj 1891-1894, kaj poste, senatano de la Respubliko inter 1895 kaj 1902. Li estis ankaŭ unu el la respublikanaj propagandistoj pli aktivaj, kaj arda aboliciisto, atakante la strukturon de la brazila imperio ĝis ties falo, en 1889, krom estis unu el la subskribintoj de la Respublikana Manifestado en 1870.
Li estris grupon da respublikanoj ĝis la domo de la marŝalo Deodoro da Fonseca, en la mateno de la 19-a de novembro 1889 kun la nova Konstitucia Flago de Brazilo. Deodoro malakceptis la flagon prezentitan de Lopes Trovão, konsiderinte ĝin kopion de la usona flago. La respublikanoj insistis ke Deodoro nur devis sankcii la flagon de ili prezentita, konsiderante ke ĝi jam tremetis sur la masto en la alta maro, sur la pinto de Alagoaso, la ŝipo kiu kondukis la imperiestron Petro la 2-a al la ekzilo.
Li estis eldonisto de la "Jornal da Tarde" (Vesperĵurnalo) kaj ankaŭ de la ĵurnalo "O Combate" (La batalo), krom kunlabori en la Respublikana Galerio (1882-1883).
William Yoshikawa
William Yoshikawa (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto.
Habartice (Jindřichov)
Habartice (Ebersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jindřichov en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351, nome en papa buleo, limiganta limojn de nove establita Episkopejo de Litomyšl.
Omar Salim
, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Salim Omar Gergely [gergej] estas usona-hungara tekvondisto, olimpiano, mondĉampiono.
naskiĝis la en Torrance (Kalifornio, Usono).
Biografio
devenis el varia tanzania-hungara familio. Lia majstro estis sia patro mem, same ĉampiono pri tekvondo. Li venkis plurfoje en Ameriko en junulara kategorio sub usonaj flagoj en pezkategorio 45 kg. Ekde 2019 li sportis sub hungara flago. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medalo, sed en mondĉampionumo en 2022 li estis la unua. Pli frue same li venkis en eŭropaj ĉampionumoj en 2021 kaj 2022 en pezkategorio 54 kg.
György Mandics
MANDICS György (mandiĉ) estas rumanihungara poeto, verkisto, ĵurnalisto, eseisto naskita en Temeŝvaro la 4-an de januaro 1943. Li estis la edzo de verkistino Zsuzsanna M. Veress.
Kariero
György Mandics diplomiĝis pri matematiko-fiziko en 1966 en Temeŝvaro, poste pristudis ĵurnalismon en Bukareŝto en 1977.
Tomnatec
Tomnatec (tomnatek) (hungare:Tomnatek, germane:Dammdorf) estas vilaĝo en Rumanio norde de Brad. En 1910 ĝi havis 1060 loĝantojn (rumanoj); en 1992 50 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1523. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Bulzeştii de Sus.
Pagliara
Pagliara estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Furci Siculo, Mandanici, Roccalumera kaj Santa Lucia del Mela.
Steinborn (apartigilo)
Steinborn estas la nomo:
Steinborn estas familia nomo de jenaj personoj:
1146 Biarmia
1146 Biarmia estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de legenda regiono Biarmia ĉe la bordo de la Blanka Maro ; menciita en la vikingaj sagaoj.
Steinau an der Straße
Steinau an der Straße estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Kinzig de la federacia lando Hesio. Fine de la urbo havis  loĝantojn. La urbo forte ligiĝas al la fratoj Grimm kaj ties kolektado de popolaj fabeloj: interalie en la urbo nun estas muzeo pri la fabelokolektantoj.
Jimmy Giuffre
James Peter Giuffre (naskiĝis la 26-an de aprilo 1921 en Dallas, Teksaso; mortis la 24-an de aprilo 2008 en Pittsfield, Masaĉuseco) estis usona ĵazkomponisto kaj -aranĝisto, kiu ludis saksofonon kaj klarneton.
Vivo kaj verkado
Unuajn sukcesojn li havis kiel aranĝisto por la bandego de Woody Herman, por kiu li ankaŭ verkis la faman ĵazan normkanton „Four Brothers“ (1947). Dum sia tuta kariero li verkis kromajn originalajn kaj nekutimajn aranĝaĵojn.
Li estis membro en la bando de Shorty Rogers, antaŭ ol li komencis prezenti soloiste. Giuffre ludis kaj klarneton kaj ankaŭ tenor- kaj baritonsaksofonojn, koncentriĝis tamen pri klarneto. Lia stilo estis klarkontura, kaj parte oni taksis lian muzikon kiel malpasia ĵazo. Oni ofte komparis ĝin kun la muziko de Lester Young, kiu evidente estis plej simila al la de Giuffre. En 1954 li muzikis triope kun Shelly Manne kaj Shorty Rogers (The Three and The Two); en 1955 li kunfondis la ensemblon Shelly Manne & His Men.
La unua triopo de Jimmy Giuffre konsistis el li same kiel el gitaristo Jim Hall kaj kontrabasisto Ralph Peña (poste Jim Atlas) kaj lanĉis en 1957 etan furoraĵon, kiam la televido disradiis la elsendon kun la peco „The Train and the River“ de Giuffre. Kiam Atlas forlasis la triopon, Giuffre anstataŭis li per valvotrombonisto Bob Brookmeyer. Ĉi tiu nekutima instrumentado ricevis sian inspiron de Claude Debussy; ĝi estas vid- kaj aŭdebla en la filmo Ĵazo je Somervespero, farita je la Newport Jazz Festival de 1958.
En 1961 Giuffre formis novan triopon kun pianisto Paul Bley kaj kontrabasisto Steve Swallow, kiu ankaŭ prezentis en Germanujo. Ĉi tiu ensemblo tiutempe trovis ja nur malmultan atenton, tamen kelkaj fervoruloj kaj muzikistoj rigardis ĝin kiel unu el la plej gravaj grupoj de la ĵazhistorio. Ĝi ludis liberan ĵazon, sed ne laŭ la laŭta maniero de Albert Ayler aŭ Archie Shepp, sed pli dampite kaj kompareble kun ĉambromuziko. Laŭ ĉi tiu konsisto, revivigita en 1989, la muzikistoj finfine ludis plene improvizatan muzikon.
En la fruaj 1970-aj jaroj li formis kroman triopon kun basisto Kiyoshi Tokunaga kaj frapinstrumentisto Randy Kaye. Giuffre aldonis kromajn instrumentojn al sia ensemblo, inter ili basfluto kaj sopransaksofono. Pli malfrua ensemblo aldone kun Pete Levin ĉe sintezilo kaj Bob Nieske ĉe elektra basgitaro anstataŭ Tokunaga li faris tri albumojn por la itala diskeldonejo „Soul Note“. Ankaŭ dum la 1970-aj jaroj Giuffre instruis ĉe Universitato Novjorko.
En la 1990-aj jaroj li surdiskigis kune kun Joe McPhee. Pli malfrue li instruis ĉeMuzik-Konservatorio je Nov-Anglujo. Kiel komponisto li ligis „ambicie en siaj verkoj ĵazon kaj klasikmuzikon“. ; li verkis konĉertojn por klarneto kaj arĉorkestro, komponis tamen ankaŭ filmmuzikojn
Giuffre suferis pro la parkinsona malsano kaj finis pro tio en 1993 la aktivan parton de sia kariero. Li mortis en 2008 du tagojn antaŭ sia 87-a naskiĝdatreveno.
Diskoj
La jaronombro indikas ĉefe la momenton de la registradoj.
Literaturo
Morton, Richard & Cook, Brian: The Penguin Guide To Jazz On CD, 2-a eldono, Londono, Penguin, 1994
Kropswolde (stacidomo)
Kropswolde estas la trajnstacidomo de la Groninga vilaĝo Kropswolde ĉe la fervoja linio inter Groningen kaj Bad Nieuweschans. Ĉi tiu parto de Staatslijn B estas funkciigata de Arriva.
La stacio estas nomita laŭ Kropswolde, proksimume for, sed ĝi fakte situas en la vilaĝo Foxhol. Ĝi estis malfermita en la sama tempo kiel la fervojo la 1-an de majo 1868. La stacidomo, kiu devenas de 1915, estas ekspoziciejo ekde 1989. En 2004 ĝi estis nomumita kiel nacia monumento.
Sándor Román
Sándor ROMÁN [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Román Sándor estas hungara dancisto kaj koreografo. Sándor Román naskiĝis la 1965 en Ricse.
Biografio
Sándor Román studis popolan dancon en Baleta Instituto en Budapeŝto inter 1975-1983, poste li aliĝis al dancista trupo Honvéd. Ekde 1983 li lernis plu dancadon, poste ekde 1995 li lernis reĝisoradon, dume li studvojaĝis en Usono kaj Kanado. En Teatro Szigligeti (Szolnok) en 1995 li gvidis la dancan trupon, poste li fondis sendependan dancan trupon en 1997. Li ricevis ĝis tiam diversajn premiojn inter 1987-2010.
Malferma sekvenco
Malferma sekvenco (aŭ antaŭ-sekvenco aŭ titola sekvenco aŭ antaŭtitola sekvenco) estas sekvenco ĉe la komenco de filmo, kiu listigas la membrojn de la filmistaro komence de filmo.
Historia disvolviĝo
Jam ĉe la unuaj filmoj la filmistoj kaj reĝisoroj sentis la deziron kaj bezonon fiksi siajn nomojn en la filma materialo. Tial disvolviĝis la tradicio de malferma sekvenco aŭ antaŭtitola sekvenco. Ĉe la unuaj filmoj tiu antaŭ-sekvenco konsistis el simplaj tabuloj kun tekstoj. Iom post iom la antaŭsekvencoj disvolviĝis al aparta arto.
Apartaj trajtoj
La malferma sekvenco havas la taskon de enkonduko sen anticipi la konkludon de la filmo. Kutime la malferma sekvenco enhavas la nomon de la produktora firmao, la nomon de la reĝisoro kaj de la ĉefaktoroj, dum la nomoj de la ceteraj kunlaborantoj aperas en la ferma sekvenco.
NGC 5699
NGC 5699 (aliaj indikoj — NGC 5706, MCG 5-35-2, ZWG 164.4, PGC 52334) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.