cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sporto
Listigoj
En la someraj ludoj estas arkpafado, atletiko, basbalo, biciklado, bokso, futbalo, gazonhokeo, gimnastiko, golfo, halterlevo, ĵudo, kajakado-kanuado, karateo, korbopilko, lukto, manpilko, moderna pentatlono, naĝado, pafado, rajdado, remado, rugbeo sepopa, skermo, softbalo, tabloteniso, tekvondo, teniso, triatlono, velado, volanludo kaj volejbalo.
En la vintraj ludoj estas arta sketado, biatlono, glacihokeo, glitkurado, glitŝtonludo, luĝo, skiado kaj sledado.
La Olimpika programo konsistas ĝenerale el 35 sportoj, 30 fakoj kaj 408 eventoj. Por ekzemplo, Luktado estas somerolimpia sporto, kiu enhavas du fakojn: nome grek-romia kaj liberstila luktadoj. Ĝi estas siavice subdividita en dekkvar eventoj por viroj kaj kvar eventoj por virinoj, ĉiuj el kiuj reprezentas diferencajn pezklasojn. La programo de la Somera Olimpiko inkludas 26 sportojn, dum la Vintra Olimpiko konsistas el 15 sportoj. Atletiko, naĝado, skermo, kaj gimnastiko estas la nuraj somerolimpiaj sportoj kiuj neniam forestis el la olimpika programo. Skikurado, arta sketado, glacihokeo, Nordia kombino, skisaltado, kaj rapid-sketado aperis en la programoj de ĉiu Vintra Olimpiko ekde ties starto en 1924. Nuntempaj olimpiaj sportoj, kiel badmintono, korbopilko, kaj volejbalo, aperis por la unua fojo en la programo kiel montrosportoj, kaj estis poste promociitaj al plenaj olimpiaj sportoj. Kelkaj sportoj kiuj estis konkurencitaj en pli fruaj Olimpiaj ludoj estis poste forfaligitaj el la programo.
Revizioj kaj ŝanĝoj
Olimpiaj sportoj estas kontrolataj de internaciaj sporto-federacioj (ISF-oj) agnoskitaj de la IOK kiel tutmondaj kontrolistoj de tiuj sportoj. Estas 35 federacioj reprezentataj ĉe la IOK. Estas sportoj agnoskitaj de la IOK kiuj ne estas inkluditaj en la olimpika programo. Tiuj sportoj ne estas konsiderataj olimpiaj sportoj, sed ili povas esti promociitaj al tiu statuso dum programrevizio kiu okazas en la unua sesio de la IOK post la okazigo de la Olimpiaj ludoj. Dum tiaj revizioj, sportoj povas esti ekskluditaj aŭ inkluditaj en la programon surbaze de dutriona majoritata voĉdonado de la membroj de la IOK. Estas agnoskitaj sportoj kiuj neniam estis en olimpika programo en ajna fako, ekzemple skvaŝo.
En Oktobro kaj Novembro 2004, la IOK establis Olimpikan Programan Komisionon, kiu ricevis la taskon revizii la sportojn de la Olimpia programo kaj de ĉiuj ne-Olimpiaj agnoskitaj sportoj. La celo estis apliki sisteman alproksimigon al establado de la Olimpia programo por ĉiu okazigo de la ludoj. La komisiono formulis sep kriteriojn por pritaksi ĉu sporto estu inkludata en la Olimpian programon. Tiuj kriterioj estas historio kaj tradicio de la sporto, universaleco, populareco de la sporto, ĝenerala montrobildo, sano de la atletoj, disvolvigo de la koncerna Internacia Federacio kiu kontrolas tiun sporton, kaj kostoj de la organizado de la sporto. El tiu studo kvin agnoskitaj sportoj aperis kiel kandidatoj por inkludo en la Somera Olimpiko 2012: nome golfo, karateo, rugbeo 7, rultabulado kaj skvaŝo. Tiuj sportoj estis reviziitaj de la Plenumkomitato de la IOK kaj poste referencataj al la Ĝenerala Sesio en Singapuro en Julio 2005. El la kvin sportoj rekomenditaj por inkludo nur du estis elektitaj kiel finalistoj: nome karateo kaj skvaŝo. Neniu sportoj atingis la postulitan dutrionan majoritatan voĉdonadon de la membroj de la IOK kaj konsevence ili ne estis promociitaj al la Olimpia programo. En Oktobro 2009 la IOK voĉdonis instali golfon kaj rugbeon 7 kiel olimpiaj sportoj por la Someraj Olimpikoj de 2016 kaj de 2020.
Drahovce
Drahovce, hungare Vágdebrőd estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 en formo "Debred". En 1530, 1599 kaj en 1663 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1773, 1813, 1893, 1903 kaj en 1925 inundoj, en 1882 kaj en 1887 incendioj okazis. En 1831 pro ĥolero 126 vilaĝanoj mortis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágdebrőd 2364 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto Piešťany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Drahovce 2530 homoj, (2506 slovakoj).
Billy-Montigny
Billy-Montigny estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Billysiens.
Nat Shapiro
Nat Shapiro (naskiĝis la 27-an de septembro 1922 en Novjorko; mortis la 15-an de decembro 1983 samurbe) estis usona verkisto pri ĵazo kaj muzikproduktisto. En 1957 li eldonis kune kun Hentoff la verkon The Jazz Makers - Essays on the Greats of Jazz; en 1978 Shapiro eldonis Encyclopedia of Quotations about Music.
Dindești
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 429 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 837 (rumanoj, 25 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1324. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár).
Famuloj
En Dengeleg naskiĝis János Szabó (episkopo).
Mandarena vespo
La Mandarena vespo (Vespa mandarinia), inklude la subspecion Japana mandarena vespo (Vespa mandarinia japonica), populare konata kiel poefago-murdanto, estas la plej granda vespo en la mondo, indiĝena de moderklimata kaj tropika Orienta Azio (Japanio, Ĉinio, Tajvano, Rusio (Ĉemara regiono), Koreio, Nepalo, Srilanko kaj Barato). Ties korpolongo estas proksimume 50 mm, ties enverguro ĉirkaŭ 76 mm, kaj ĝi havas 6 mm longan pikilon kiu injektas grandan kvanton de povega veneno (ĉefe de la alergia reago t.e. anafilaksio, nur en Japanio mortis pli ol 50 personoj.) La mandarena vespo vivas grupe en svarmo nombranta ĉirkaŭ unu milo da vespoj kaj en la nesto kun diametro unumetra kaj ĝi ege estas eĉ danĝera por la tuta grandnombra abela familio (eĉ kun 70 mil da abeloj).\
5425 Vojtěch
5425 Vojtěch estas malgranda, hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1984 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa geografo kaj polusa esplorvojaĝisto Václav Vojtěch (1901–1932), unua ĉeĥo, kiu marŝis sur Antarkto.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de R. D. Stephens kaj B. D. Warner, per observoj de  elde Landers, (Kalifornio, Usono), anoncita la
Tiu satelito havas diametron de 1,52 ± 0,14 km, orbitan de proksimume 16 km kaj  de 1,0596 tago (25,43 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Sedmihorky
Sedmihorky (Wartenberg) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Karlovice. Ĝi troviĝas proksimume 0,5 km okcidente de Karlovice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/35. Estas ĉi tie registritaj 58 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. Devene la hodiaŭa Sedmihorky nomiĝis Nová Ves. En la jaro 1966 estis permesita laŭ postulo ŝanĝo de la nomo Nová Ves al Sedmihorky.
Sedmihorky situas en katastra teritorio Karlovice kun areo 10,21 km².
Historio de la banloko
Post morto de d-ro Šlechta en la jaro 1886 sla celigo de la areo iom post iom ŝanĝiĝis; oni praktikis ekz. kuracado per torfo. En la jaro 1914, post foriro de lasta loka kuuracisto en armeon, la banloko ŝanĝiĝis en klimatajn kaj la konstruaĵoj estis uzataj por loĝigo de someraj gastoj. En la jaro 1945 ĝi estis kiel konsisto de senjorujo Hrubá Skála naciigitaj laŭ dekretoj de Beneš kaj ŝanĝita en resanigejon de RSM, post la revolucio ŝanĝita en komercan kompanion. En la pasinteco (jaro 2010) la restaŭrigitaj kaj konservitaj banlokaj domoj (Kasteleto, Fontejo) servis kiel hotelo kaj kongresa centrejo.
Nuntempe ĉiuj konstruaĵoj kaj objektoj de la banloko estas fermitaj.
Alveno
Lázně Sedmihorky estas alirebla sur ŝoseo III/03521 kondukanta el ĉefa ŝoseo I/35 Jičín – Turnov, kiun borderas aleo de memorigaj arboj. Okcidente de la ŝoseo situas ŝatata Aŭtokampadejo Sedmihorky.
Lázně Sedmihorky estas komenco kaj celo de instrupado Hruboskalsko. Verde markita turisma vojo kondukas al kastelo Hrubá skála, tra la banloko kondukas blue markita longdistanca vojo Železný Brod - Kozákov - Kacanovy - Vysoké Kolo.
Duoninsulo Datça
La duoninsulo Datça aŭ Reşadiye, iam nomata Doria duoninsulo estas 80 km longa, mallarĝa duoninsulo en Provinco Muğla, sudokcidenta Turkio, dividante la Golfon de Gökova (norde) kaj Golfon de Hisarönü.
La nomo Reşadiye estis donita honore la otomana sultano Mehmed la 5-a (Reşad), sed tiu nomo estas apenaŭ uzata nuntempe.
La norda marbordo estas malalta, kun vastaj strandoj. La suda marbordo estas freneza roka kaj alineita. Pro la natura beleco de ties golfetoj kaj havenoj, la duoninsulo estas ofte vizitata fare de privataj jaĥto kaj de turismaj ekskursaj ŝipoj de Bodrum aŭ Marmaris.
La moderna urbo Datça situas sur tiu. La antikva urbo Knidos originale situis proksime al Datça, sed estis movita pli okcidenten en ĉ. 360 a.K..
Sorĉbastono
Sorĉbastono estas fikcia helpilo de sorĉistoj kaj sorĉistinoj, laborilo por apliko de magio, kiu menciiĝas ekde la antikvaj kaj mezepokaj legendoj pri sorĉado, en multaj fabeloj, kaj nuntempe aparte en fantastaj romanoj, filmoj kaj komputilaj ludoj. Tian rekviziton ankaŭ uzas scenejaj magiaj iluziistoj.
Formoj
La "klasika" sorĉbastono, en formo kiu dumlonge uziĝis de magiaj iluziistoj kaj kiu korespondas al plej kutima imago pri la aĵo, estas ligna bastono kun proksimume 30 centimetroj da longo kaj 5 ĝis 10 milimetrojn da diametro. En iuj kazoj ĝia ekstero videbligas la lignan strukturon, en aliaj kazoj estas nigre lakigita, foje kun blanke lakigitaj du finaĵoj. "Modernaj" sorĉbastonoj kutimiĝintaj de scenejaj iluziistoj dum la 20-a jarcento, pli malgrandiĝis kaj sveltiĝis, kaj krome havas maksimume unu pli hele lakigitan finon, nome tiun, kiun la magiisto turnas for de sia korpo al la prisorĉinda objekto kaj "el kiu elvenu la magio". Iuj sorĉbastonoj havas tenilon por la magiista mano tenanta ĝin, aliaj ne, sed preskaŭ ĉiuj havas iom pli da diametro en la flanko kiun oni tenas enmane.
Magiaj iluziistoj ne vere sorĉas per la laborilo, sed uzas ĝin por forturni la atenton de la publiko de iu alia punkto, en kiu iluzia truko estas preparata. La fikciaj magiistoj de legendoj kaj romanoj tamen ja vere sorĉu per sia ilo.
Sorĉbastonoj en fikcio
Unu el la plej malnovaj dokumentoj pri sorĉbastono estas la legendo pri Moseo en la juda Torao respektive kristana Malnova Testamento. Tie la gvidanto de la juda popolo impresas per la transformigo de sia ligna bastono al metala stango kaj ankoraŭ prezentas aliajn magiajn transformigojn de ĉirkaŭaj objektoj per la bastono.
En fabeloj, poemoj kaj en la moderna fantastaj literaturo - inkluzive de korespondaj filmoj kaj komputilaj ludoj – sorĉobastonoj estas gravaj iloj de magie talentaj estaĵoj, kiel feinoj, sorĉistoj ktp. En multaj kazoj necesas kombino de sorĉbastono kaj magia formulo, por ke magia ago efiku.
Sorĉbastono plej ofte estas proksime ligita al sia "posedanto". Se ĝi perdiĝas aŭ detruiĝas la posedanto en multaj kazoj perdas siajn magiajn kapablojn aŭ parton de ĝi.
En la romana serio La Mastro de l'Ringoj la sorĉbastono de la magiisto Gandalf origine estas migra bastono, en kiun eblas enmeti magian kristalon, por krei lumon.
En la romana serio pri Hari Poter kaj lia fikcia magia universo temas pri mallonga ligna bastono kun kerno el ekzemple feniksa plumo, drakokora fibro aŭ unukornula vostoharo, kiu mem elektas sian posedanton.
Bethany Hamilton
Bethany Meilani HAMILTON (naskiĝis en Lihue, Havajo) estas usona profesia surfistino. Ŝi famiĝis pro tio, ke ŝi travivis ŝarko-atakon, en kiu akcidento ŝi perdis la maldekstran kruron. Pli poste ŝi denove eksurfadis kaj eĉ gajnis en konkursoj. Ŝi verkis pri siaj spertoj en libro Soul Surfer: A True Story of Faith, Family, and Fighting to Get Back on the Board de 2004. La libron filmigis en aprilo de 2011 Sean McNamara kun titolo Soul Surfer.
La ŝarko-atako
Bethany ekiris surfadi matenon de la, ĉ. 7:30 kun ŝia amikino, Alana Blanchard, kun patro kaj frato de Alana. Ŝi kviete kuŝis sur la surfotabulo, en la akvo estis testudoj kaj ŝia maldektra kruro merĝis en la akvon. Post ioma tempo ekatakis ŝin 14-15 piedojn longa tigroŝarko kaj formordis la maldekstran kruron. Frato de Alana ekiris al la bordo por helpo, dum pliaj personoj fortiris ŝin el la akvo. Patro de Alana faris prem-ligilon el la T-ĉemizo kaj lig-ŝnuro de la surfotabulo. Ĝis kiam ili alvenis en la Wilcox Memorial Hospital, la junulino perdis 60% de la sango. Tiun tagon ŝia patro havintus operacion, sed estas Bethany kiu okupis la operaciejon.
Post la operacio, Bethany restis sep tagojn en la hospitalo. Spite al la traŭmato, ŝi volis reiri al la maro por ondorajdado. Ĉirkaŭ unu monaton poste, ŝi jam denove surfadis. Komence ŝi akceptis, ke ŝia surfobreto estas pli longa kaj dika ol la konkursa antaŭskribo, sed pli poste ŝi jam ekpraktikis sen maldekstra kruro kaj ekuzis la norman tabulon, sur kies mezon oni fiksis kaptilon, por ke ŝi povu iri sub la ondojn. Ŝia surfobreto, uzata dum la akcidento, estas videbla en la California Surf Museum.
Personaĵoj
Ŝi edziniĝis en 2013 kun Adam Dirk, kun kiu ŝi havas du infanojn (2015, 2018).
Pacifika fajra rondo
La fajra rondo (aŭ Pacifika fajra rondo) estas vico da vulkanoj kiu laŭiras la pli grandan parton de la bordoj de Pacifika Oceano sur ĉirkaŭ 40 000 kilometroj.
Tiu vico da vulkanoj koincidas kun faŭltoj inter tektonaj platoj kaj plej profundaj submaraj fosegoj.
Estas en la fajra rondo 452 vulkanoj, t.e. 75 % el la elmergitaj vulkanoj el la mondo. Tiun multenombrecon kialigas la subdukcio de la oceanaj platoj, (ĉefe la platoj Nazca, Kokosa, Juan de Fuca kaj Pacifika) sub malpli densajn platojn (Sudamerikan, Karibian, Nordamerikan, Oĥockan, Filipinan kaj Aŭstralian platon).
La subdukcia vulkanismo pli ofte generas grizajn vulkanojn, ili estas arigitaj laŭ kontinentaj aŭ insulaj vulkanaj arkoj.
Villarrobledo
Villarrobledo [biljaroBLEdo] (Urbo de Kverkaro, pro kio estas kverkoj en la suba duono de la blazono) estas municipo de Hispanio apartenanta al la provinco Albacete, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Manĉo. Ĝi apartenas al la komarko Mancha Júcar-Centro en la nordokcidento de la provinco, kaj en la parto Centra Manĉo lime kun la provincoj Kvenko kaj Ciudad Real. Estas areo de 862,41 km² je 724 msm.
Villarrobledo havas 25 184 loĝantojn (2019) kun denseco de 29,36. Ĝi estas komarka ĉefurbo, vojkruco kaj grava altirejo je regiona nivelo, ĉar en ĝiaj teritorio havas sidejon kelkaj entreprenoj de sektoroj kiel nutrindustrio, transportoj kaj peza kaldronproduktado. La etendo de ties teritorio estas la deksepa plej granda de la lando.
Sommaing
Geografio
Sommaing situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Villarrobledo
Geografio
La plej parto de la teritorio, inklude la propran urban kernon, estas en la plej ebena zono de La Mancha, sur la orienta duono de la Suda Altebenaĵo. Tamen, ties plej suda triono estas inkludita ene de la limoj de la komarko Kamparo de Montiel. Ene de la urba kerno la averaĝa altitudo estas de 721 msm, el la plej malalta punkto (713,5 msm, Fervoja Stacio) al la plej alta (739 msm, Era de Carrasco). En ties teritorio la altaĵoj oscilas inter 948 (Cerro de Pasaconsol) kaj 676 msm (Molino de la Raya).
Sommaing
Geografio
Sommaing etendiĝas sur 3,6 km².
Villarrobledo
Geografio
Plej parto de rojoj kaj riveroj de la teritorio estas alfluantoj aŭ subalfluantoj el la rivero Gvadiano kiu fluas al Atlantiko, sed en la orienta parto de la teritorio malgrandaj rojoj povas flui al la rivero Júcar kiu siavice fluas al Mediteraneo; do tiu municipo estas akvodislimo.
Sommaing
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Marc Carpentier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Sommaing apartenas al la kantono de Solesmes, kies ĉefurbo estas Solesmes. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Magia formulo
Magia formulo estas aparta vorto aŭ kombino de vortoj, kiu – eventuale en kombino kun aliaj agoj – havu certan magian efikon. Magiaj formuloj estas parto de la vorta magio.
Magiaj formuloj apartenas al la plej malnovaj atestaĵoj de literaturo, en la germana lingvo ekzemple la Merseburger Zaubersprüche, magiaj formuloj el la urbo Merseburg, kiuj probable ekestis dum la 8-a jarcento aŭ la verko Höllenzwänge ("inferaj devigiloj"), kiun kreis la klerulo Johann Faust, pri kiu interalie temas la du-voluma dramo Faŭsto de Johann Wolfgang von Goethe.
El la antikva epoko konatas magiaj formuloj interalie de la kleruloj Marcellus Empiricus, de Pelagonius kaj de Plinio la pli maljuna.
En la prakristana, naturreligia epoko de norda Eŭropo, do en la kelta, ĝermana kaj balta kulturoj, magiaj formuloj servis al tio, "per la potenco de la ligita vorto utiligi la magiajn fortojn, kiujn volas kanaligi la homo". Aparte la la ĝermana lingvoregiono multaj magiaj formuloj konserviĝis, sed ĉiuj el tiuj konservitaj formuloj estas el la mezepoko post la kristaniĝo kaj tial estas kristanisme influitaj.
En la moderna sceneja magia iluziado "magiaj formuloj" kune kun iu drameca gesto aparte servas al tio forturni la atenton de la publiko de iu alia punkto, en kiu iluzia truko estas preparata.
Villarrobledo
Geografio
La teroj ĉirkaŭ la urba kerno estas okupitaj de kultivoj de herboj kaj cerealoj. Tamen, la hegemonia agrikultura elemento estas la vito. La grandaj vitejoj kombinas nur kun mediteranea plantaro en kiu abundas kverkoj, koniferoj, arbustoj kaj makiso.
Preĝejo Sankta Ulriko (Erfurto)
Historio kaj arkitekturo
Estis surloke en la 12-a jc. antaŭula kirko, kiu malkonstruitis antaŭ 1405 kaj la saman jaran anstataŭitis per nova. La turo estas de la sama epoko. Longa navo kun triflanka altarejo faritis - laŭ enskribo - en 1510 kaj detruitis dum fajrego en 1864. En 1865 la tuto estis restaŭrita, kiel ankaŭ en 1991.
La interno estas novgotikstila, la tegmenta trabaro malferma. Teretaĝe la turo havas ogiv-kruciĝon, okcidente estas sakramentujo. La galerio ĉirkaŭkondukas komplete, kompletigas la tuton ambono kaj orgeno.
Restaŭradoj de post 1991
Sub la estrado de la arkitektura entrepreno Smits und Partner iĝis ampleksaj restaŭradlaboroj de 2001-03. La nava kaj la tura konstrusubstancoj sekurigitis, la noco per larmofungo ĉe la tegmento forigitis. La tegmento el la 1970-aj jaroj novigitis en la jaro 2006-a (i.a. formeto de la ardezaĵo).
Villarrobledo
Historio
Kvankam la aktuala setlejo de la urbo datas de 1292, estis homa okupo en la areo ekde la Paleolitiko kaj la Bronzepoko. Oni trovis restaĵojn ankaŭ de la epoko de la Romia Imperio kaj de Al Andalus, sed neniu sufiĉas por supozi gravan urbon en tiuj epokoj.
Jam en la 13a kaj 14a jarcentoj estis mencioj al la setlejo kun la nuna nomo sed ne kun la nuna formo. En la 14a kaj 15a jarcentoj okazis forta demografia eksplodo altirante la lokanojn de disaj domaroj. Dum la 17a jarcento Villarrobledo suferis katastrofon en demografio ĉar perdis kvar kvinojn de loĝantaro en mal pli ol kvar jardekoj. Inter 1610 kaj 1649 oni iris el 15000 loĝantoj al apenaŭ 3000.
Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo la urbo suferis la restadon de francaj trupoj kiuj rabadis ekzemple en 1810; la 16an kaj 17an de marto 1812 okazis bataleto interne de la domaro kun perdoj de la francoj; samjare el la 17a al la 20a de aŭgusto dum fuĝo de la Kortego el Madrido al Valencio, la urbo gastigis la reĝon Jozefo la 1-a Bonaparte kio okazigis novan rabadon de rimedoj.
En 1836 okazis la Batalo de Villarrobledo, nome malvenko de la karlisma generalo Miguel Gómez Damas, dum la Unua Karlisma Milito.
Ekde la Hispana Transiro al la demokratio la urbestro plej ofte estis socialisto.
Márton Vörös
Márton Vörös [voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vörös Márton estis hungara arkivisto, verkisto, instruisto. Lia persona nomo ofte estis ekster Hungario Marty.
Márton Vörös naskiĝis la en Kecskemét (Hungara reĝlando), li mortis en julio de 1993 en Södertälje (Svedio).
Biografio
Márton Vörös akiris diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1925 kaj li ankaŭ doktoriĝis. Li instruis en gimnazio de Cegléd ekde 1928. Inter 1931 kaj 1932 li gvidis la hungaran instituton en Stokholmo. En 1933 li laboris en la hungara tutlanda arkivejo, poste li estis ĉefarkivisto en Pécs, inter 1950-1961 ĉefarkivisto de Baranya, sed inter 1944–1946 li estis reprezentanto de la Sveda Ruĝa Kruco en suda Hungario. En 1965 li translokiĝis al Svedio, kie ĝis 1972 li esploris en la sveda arkivo. Li ofte revizitis Hungarlandon. Li ankaŭ verkis kaj tradukis.
Blogosfero
Blogosfero aŭ mondo de retaj tagĵurnaloj estas la kolektiva termino, kiu rilatas al ĉiuj retaj tagĵurnaloj (blogoj) kiel komunumo aŭ sociaj amaskomunikiloj. Pluraj blogoj nun estas kunligitaj pro la granda nombro de ligiloj inter ĉi tiuj tagĵurnaloj. Pluraj verkantoj de tiaj blogoj ligas kaj verkas ofte en aliaj blogoj. Pro ĉi tiu interplektiĝo disvolviĝas unika blogosfera kulturo.
La koncepto de la blogosfero reliefigas unu el la ĉefaj diferencoj inter blogoj, kutimaj retejoj kaj retaj forumoj: blogoj kiuj interrilatas povas formi propran dinamikan tutmondan informoĉirkaŭaĵon kiu ebligas pli rapidan respondon, estas pli sendependa kaj pli malfacile kontrolebla. Antaŭ la apero de la blogosfero, la amaskomunikilaro plene kontrolis la informan tagordon.
La sfero de la taglibroj kondukas la fasonadon kaj pripensadon de la publika opinio kaj kontribuas samtempe al la starigado de kulturaj memo j.
Historio
La esprimo blogosfero estis stampita de Brad L. Graham la 10- an de septembro 1999, kiel ŝerco. Ĝi estis uzita denove fare de William Quick en 2002 kaj baldaŭ akceptita kaj propagandita. Ekde 2006 la termino blogo (reta tagĵurnalo) estas pli kaj pli uzata precipe en la anglalingva gazetaro.
La termino referencas en la angla al multe pli malnova vorto nomata "logosfero". La greka radiko "logo" signifas "vorto", kaj "sfero" povas esti interpretata kiel "mondo", kiu signifas "la mondo de vortoj".
Koncepto 'sfero'
La koncepto blogosfero estis sammaniere kreita kiel la termino 'noosfero'
La koncepto de sfero en blogoj gravas por kompreni la signifon de retaj tagĵurnaloj (blogoj). Fakte, blogoj kutime estas nur publikigitaj tekstoj de la menso de la aŭtoro, dum la sfero de la taglibroj rilatas al socia fenomeno. La aspekto, kiu faras retajn taglibrojn malsimila de regulaj retejoj kaj forumoj, estas, ke retaj revuoj estas parto de ŝanĝiĝanta Interreto, en kiu vasta socia interkonektado estas formita de la diversaj ligiloj inter la diversaj retaj revuoj.
Blogosfero kaj memeoj
Akademianoj kaj amaskomunikiloj konsideras ke la blogosferon reprezentas multajn modernajn tendencojn kiel ekzemple la tutmondiĝo. Tial ili uzas la blogosferon kiel grava rimedo por la pristudo de la publika opinio kaj de kulturaj memoj.
Blogo-serĉiloj kiel Technorati, Blogdex, Bloglines, Blogrunner, Blog Street, BlogsNow, PubSub, kaj Truth Laid Bear uzas ligilojn kreitajn de verkantoj de blogoj por spuri ilian retan interligitecon. Ili analizas tendencojn de la blogosfero spurante la enirantajn kaj elirantajn ligilojn de ĉiu el la blogoj listigitaj en siaj informtenejoj.
Laŭ la memetiko, ili estas iloj, kiuj ebligas spuri unuopajn memojn.
Spurante hiperligilojn, uzataj por marki pri kio temas blogoj, Technocrati kaj aliaj blogoserĉiloj povas sekvi konversacion de unu blogo al alia. Ĝi ankaŭ povas helpi esploristojn determini la rapidecon per kiu meme disvastiĝas tra la blogosfero.
La ne-angla blogosfero
En aprilo 2006, malpli ol unu triono de ĉiuj tekstoj en la blogoj estis anglalingvaj. Japanaj kaj ĉinaj blogoj plej rapide kreskas en la blogsfero. Laŭ la kalkuloj de Technocrati (2006), la sekvaj lingvoj estas plej popularaj en blogsferoj: japana, ĉina, angla, hispana, itala, franca, portugala, nederlanda kaj germana. La korea ankaŭ estas eminenta blogo-lingvo, kiu estas subtaksata en la taksado fare de Technocrati, ĉar la serĉilo ne indeksas plurajn eminentajn koreajn retejojn.
Gravaj blogiloj
Plej bone por tiuj kiuj volas 100% adapti ĝin al siaj propraj bezonoj:
Vidu ankaŭ
Technorati, serĉilo por blogoj (retaj taglibroj)
Sistemo por administrado de enhavo (CSM)
Eksteraj ligiloj
(en) Ĉina blogosfero kaj persa blogosfero en Wanabehuman
Noto
Tiu ĉi artikolo estas grandparte tarduko el la afrikansa vikipedia artikolo pri la sama temo, je la 17-a de oktobro 2019.
73046 Davidmann
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Mann, spertulo en preparo de specimenoj, kiu produktis alt-kvalitajn maldikajn sekcojn de de Apollo ĉe la NASA-a Johnson Space Center. Li preparis multenombrajn maldikajn sekcojn de raraj meteorŝtonoj por la planedscienca esploro, kaj ankaŭ specimenojn por aliaj studaj kampoj inklude paleontologiajn kaj naftajn esplorojn.
29773 Samuelpritt
29773 Samuelpritt estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kvarhidrofurano
Kvarhidrofurano aŭ KHF estas heterocikla kombinaĵo klasita kiel cikla etero, senkolora akvo-solvebla likvaĵo kun malalta viskozeco. Ĝi estas ĉefe uzata kiel antaŭanto al pluraj polimeroj. Estante polara kaj havante vastan likvan fazon, KHF estas multcela kaj pluruza solvanto. Kiam konservita, ĝi povas formi peroksidon, kio povas kaŭzi eksplodojn kiam seke distilita, tiamaniere ke ĝi devas konservati kun reduktagento (feroza sulfato, ekzemple) aŭ en ujojn kun natria hidroksido kaj firme sigelita.
Castilfalé
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 25,90 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 64 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn el la mezo de la 19-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj dekomence pro apartigo de kelkaj loĝlokoj. Ĝi distas 50 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Villabraz, Matanza, Fuentes de Carbajal, Mayorga (Valladolid), Valdemora kaj Gordoncillo.
Kvarhidrofurano
Proprecoj
KHF estas konsiderata relative netoksa solvanto kun averaĝa mortiga dozo kiam komparata al acetono. Spegulante ĝiajn notindajn proprecojn kiel solvanto, ĝi penetras la haŭton kaŭzante rapidan sehidratigon. KHF facile dissolvas latekson kaj ordinare ĝi estas manipulita per nitrilaj aŭ neoprenaj gantoj. Ĝi estas forte brulema.
Castilfalé
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado plej verŝajne kun mozaraboj aŭ mudeĥaroj. La areo apartenis al la Regno Leono kun plej fruaj mencioj en 1065 kaj 1095. Poste ĝi apartenis al la nobelaj familioj Barba kaj Pacheco, kun eĉ vicgrafo de Castilfalé en la 17-a jarcento.
Kvarhidrofurano
Reakcioj
Por minimumigi la peroksidigon de la KHF, komercaj specimenoj ofte estas inhibataj per BHT aŭ butilita hidrokso-tolueno. KHF ne devas esti distilita ĝis sekiĝo ĉar eksplodaj peroksidoj koncentriĝas kiel restaĵo.
Castilfalé
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Kvarhidrofurano
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> 4H-Pyran.png| Pirano Oxetane.png| Oksetano Oxiren.png| Oksireno Oxepine.svg| Oksepino 1-4-Dioxane.svg| Duoksano </Gallery> <Gallery> Furfural.svg| Furfuralo Furan-2-one.svg| Furanono Methyltetrahydrofuran2.svg| Metil-kvarhidrofurano Tetrahydrothiophene.svg| Kvarhidrotiofeno Thiophen.svg| Tiofeno </Gallery>
18947 Cindyfulton
18947 Cindyfulton estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Cindy Marie Fulton, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Hillsboro High School de Hillsboro (Oregono Usono).
Lavičné
Municipo Lavičné, aŭ Nová Bělá (Neu-Bielau) situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en valo de rojo Bělský potok fluanta de dekstre al rivero Svitava, proksime de ŝoseo n-ro 43 inter Hradec Králové kaj Brno, respektive inter Svitavy kaj Letovice, 9 km okcidente de urbo Březová nad Svitavou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua mencio pri Lavičné en historiaj dokumentoj estas el la jaro 1293. Estas interese, ke samtempe estas sciigata ankaŭ la dua nomo de la vilaĝo - Nová Bělá (Nova Bela), aŭ germane Neu-Bielau, Neu Biela. La nomo Lavičné verŝajne ekestis el multo da pontetoj trans la rivereto (ĉeĥe "ponteto" estas "lávka"). Laŭ alia opinio la nomo ekestis el la vorto "lavice", kio estas "benko" aŭ "roka benko" t.e. ebena, plata roko.
Lavičné ĉiam apartenis al la sinjorejo Svojanov.
En la jaro 1930 en Lavičné estis 271 loĝantoj, el kiuj 253 aliĝis al la germana nacio. Dum la Dua Mondmilito la vilaĝo apartenis al Germanio. Post la milito estis germana loĝantaro ellandigita.
Kapelo
El la fino de 18-a jarcento devenas kapelo de Sankta Johano kaj de Sankta Paŭlo. La ekipaĵo devenas el komenco de la 19-a jarcento, bedaŭrinde en la jaro 2005 la kapelo estis elrabita. La sonorilo en tureto estas el la jaro 1991.
Forĝejo
En malnova forĝejo en la vilaĝo laboris loka metiisto ankoraŭ en pasinta jarcento.
István Para
PARA István estas rumanuja hungara karikaturisto, amatora skulptisto. Li naskiĝis en Gheorgheni 26-an de septembro 1962.
Biografio
La mezlernejon István Para finis en sia naskiĝurbo en 1981 kaj de tiam li laboris en Miercurea Ciuc kiel komputeristo, grafikisto.
Nedabyle
Nedabyle (Hables) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 6 km sudoriente de la centro de České Budějovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1346.
Pacific Science Center
Pacific Science Center estas konstanta ekspoziciejo kaj muzeo pri sciencaj temoj sur la tereno de la urba parko "Seattle Center", en Seatlo, Usono. Ĝi konstruiĝis por la Ekspozicio Jarcento 21 en 1962, dum kiu ĝi estis la Usona Scienca Pavilono.
Distrikto Kisvárda
La Distrikto Kisvárda [kiŝvArda], (hungare Kisvárdai járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg. Ĝi situas sur ebenaĵo en la norda parto de la departemento (en la nordorienta parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Kisvárda, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ aliaj 2 urboj, la ceteraj 20 estas vilaĝoj.
La areo estas 523,09 km², kie loĝas 57 050 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, maizoj) kaj bestobredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1950 ĝi apartenis al departemento Szabolcs. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Stacio Hibarigaoka-Hanayashiki
Stacio Hibarigaoka-Hanayashiki (japane: 雲雀丘花屋敷駅 [Hibarigaoka-Hanajaŝiki-eki], angle: Hibarigaoka-Hanayashiki Station) estas fervoja stacio en Takarazuka, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa).
Muttersholtz
(jen france, origine alemane kaj germane Müttersholz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
(137170) 1999 HF1
(137170) 1999 HF1 estas tre malgranda, meze hela merkurrenkonta, venusrenkonta kaj terrenkonta duopa atona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝia spektra klaso "X", indikas, ke ĝia surfaca komponiĝo estas ankoraŭ nekonata. Ĝia rotacio estas iom rapida: estas malofte, ke asteroido rotacias kun periodo de malpli ol 2,4 horoj.
Orbito
La orbita periodo de (137170) 1999 HF1 estas 1/16 de tiu de Jupitero, ĝi do estas en 5/6 kun Venuso kaj 4:3 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Merkuro kaj krucas tiujn de Venuso kaj de la Tero. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de Merkuro kaj de la Tero; kompense la suprenira nodo de ĝia orbito estas proksima de la venusa orbito.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la  uzinte observojn de, anoncita en 1999.
Tiu satelito havas diametron de 0,84 ± 0,2 km, orbitan de 7,3 ± 1,8 km kaj  de 0,58404 ± 0,00017 tago (14,017 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Pál Schweitzer (esteto)
Pál Schweitzer naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Pál Schweitzer frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1958, post 4 jaroj li doktoriiĝis samloke. Post la diplomo li laboris en librovendejo monatojn, poste li estis bibliografo, poste dokumentisto en ŝtata distribuejo pri libroj. Li estis redaktoro de literaturaj revuoj inter 1963 kaj 1995. Li kandidatiĝis en 1976. Li esploris en Zuriko en la jaro 1980. Li multe okupiĝis pri poezio de Endre Ady (eĉ li trovis nekonatan muzon de Ady). Li ricevis premion en 1976. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
Bidiu
Bidiu (hungare: Bödön, germane: Bedendorf) estas vilaĝo en Rumanio orient-nordoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 584 loĝantojn (rumanoj); en 1992 308 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1305. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Matei.
Stacio Same
Stacio Same (鮫駅 [same-eki]) estas stacio de Orient-Japania Fervoja Kompanio. Ĝi lokiĝas en Haĉinohe, Gubernio Aomori, Japanio.
Baborów
Baborów estas urbo en Opolio en Pollando, kiu laŭ la stato de havis loĝantaron de urbanoj, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Głubczyce.
Ĝis la jaro 1945 la urbeto estis parto de Germanio, havis germanlingvan loĝantaron kaj nomiĝis Bauerwitz. Ĝi situas proksimume 20 kilometrojn de la limo al Ĉeĥio - 60 kilometrojn sude de la provinca ĉefurbo Opolo kaj 40 kilometrojn nordokcidente de Ostrava.
Laterza
Laterza estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Taranto. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castellaneta, Ginosa, Gioia del Colle (Bari), Santeramo in Colle (Bari) kaj Matera.
Paŭlo Aleksandro Zino
Paŭlo Aleksandro Zino aŭ Paul Alexander Zino (9a Februaro 1916 - 3a Marto 2004) estis portugala ornitologo laŭ kiu nomiĝas la Petrelo de Zino (Pterodroma madeira).
Infaneto
Infaneto estas homo en la unuaj jaroj de sia infanaĝa vivofazo, kutime temas pri la unuaj tri vivojaroj. Tiu termino estas foje uzita pri bebo aŭ eĉ pri homa feto.
Paŭlo Aleksandro Zino
Zino naskiĝis en Madejro, sed edukiĝis en Anglio ĉe la lernejo Sankta Edmundo de Ware. En 1963 li partoprenis en ekspedicio al la Sovaĝaj Insuloj. LI revenis en 1967, konstruis tie domon kaj studis la reproduktan biologion de la Flavbeka pufino Calonectris diomedea. Tio kondukis al registara protektado de tiuj birdoj kaj al inkludo de la insuloj en la Natura Parko Madejro en 1986.
Zino vizitis ankaŭ la Insulojn Desertas, kie li studis la specion Feaa petrelo Pterodroma feae. Tio konsukis al intereso pri la pli malgranda P. madeira kiu estis jam malkovrita en 1903 en Madejro mem. Zino sukcesis remalkovri la lokon de la kolonio, kaj protekti ĝin.
Campos Lindos
Campos Lindos estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 8.139 loĝantojn en 2010.
Eŭfrozino
Laŭ la plej divastigata versio, la Karisoj estis filinoj de Zeŭso kaj Eŭrinomo, kvankam la orfea tradicio mencias ke ŝia patrino estis Eŭnomio. Tria versio, tre metafora, asertas ke Eŭfrozino kaj ŝiaj fratinoj naskiĝis el la unuiĝo de Nikso (Nokto) kaj Erebo (Malhelo), kune kun multaj alegorioj, kaj pozitivaj kaj male. Laŭ Pindaro, ili estis kreitaj ĝuste por aldoni al nia mondo iom da ĝojaj momentoj kaj gastigaj emoj. Li aldonas ke muziko ege plaĉas al Eŭfrozino.
Eŭfrozino kaj la ceteraj karisoj servis la diinon pri amo, Afrodito, kaj ŝian filon Eroso. Oni kutime prezentis ilin dancante cirkle, aŭskultante la dian muzikon de Apolono, kune kun nimfoj kaj la muzoj. Tiamaniere ili aperas en la maldektra flanko de la famega pentraĵo Printempo, de Botticelli, kaj en multaj artaĵoj pli. Ili ankaŭ inspiris la poemon L´Allegro, de John Milton. Laŭ rakonto de Sostrato, Afrodito, Eŭfrozino, Talio kaj Aglajo pridisputis la honoron esti la plej bela. Ili elektis Tirezion kiel juĝisto, kiu, post longa pripensado, atribuis la premion al Aglajo.
La asteroido Eŭfrozino, malkovrita en 1854, ricevis sian nomon de ĉi tiu diino. Eŭfrozino-monumento starigitis en Vajmaro por la tre frue mortinta aktorino Christiane Becker-Neumann.
Dívka na koštěti
Knabino sur balailo (origina titolo: »Dívka na koštěti«) estas ĉeĥa fabelfilmo de la reĝisoro Václav Vorlíček, el la jaro 1972.
Georg Altdorfer
Georg ALTDORFER (naskiĝis en 1437 en Landshut, mortis la en Salcburgo) estis germana teologo kaj inter 1477–1495 episkopo de Chiemsee.
Dívka na koštěti
Enhavo
La junula sorĉistino Saksana vizitas sorĉistinan lernejon. Tre ŝi ne diligentas, nu, iel ŝi devas trovi aliajn vojojn al sukceso. Ekzemple dum klasa testo ŝi plilongigas la brakon por kaŝe atingi informslipeton. En klaso konsistanta nur el sorĉkapabluloj tio kompreneble ne estas eksterordinara. Same maleksterordinaras ke instruistoj tie jam konas ĉiujn tiajn trukojn. Kompreneble la instruistino kaptas Saksanan kaj ŝin kondamnas reciti sorĉformulojn al la tuta klaso. Ŝi fiaskas, la transformoj kiujn ŝi montru komplete misas.
Georg Altdorfer
Vivo
Estante filo de la landshut-a urbokonsiliano Hans Altdorfer li studis ekde 1446 ĉe la Universitato de Vieno, poste ekde 1452 en Bolonjo. Tie li doktoriĝis pri kanona juro en junio 1456.
Pikilo
Pikilaj haroj kiuj aktive injektas venenon en plantoj, kiaj ĉe urtiko, estas ankaŭ konataj kiel pikiloj.
Georg Altdorfer
Vivo
Kiel prebendon li ricevis la prepostujon Dravograd. En 1476 li karieris je salcburga kanceliereco kaj oni transdonis al li samjare la paroĥon de Laufen; pri ĉi-tio li rezignis du jarojn poste. En 1484 li interŝanĝis Kastelon Altdorf (en Hallein) kontraŭ bienon en Bergheim. Biene apud Hallein vivis kelkajn jarojn lia nevo Albrecht Altdorfer, grava renesanca pentristo.
Dívka na koštěti
Enhavo
Ek al la direktoro kun ŝi! Li diktas 300 jarojn da postlernhora enlernej-restado al ŝi. Ŝi komprenu ke kaj ŝi tro maldiligente lernis kaj oni ne trompu en klastestoj.
Georg Altdorfer
Vivo
Post la morto de la chiemsee-a episkopo Bernhard von Kraiburg li nomumitis fare de la salcburga arkiepiskopo Bernhard von Rohr en la 27.10.1477 ties posteulo. La konsekriĝo estis en la 1.3.1478. La unuan jaron de la regado li devis kvereli kun la salcburga katedralpreposto koncerne la staton de la salcburgaj sufraganepiskopoj rilate al la salcburga ĉefepiskopo. Ĉar Altdorfer povis konfidi je arkiepiskopo Rohr li rajtis akompani lin en 1478 al Freising kaj en 1479 al Landshut kie oni kunvenis por pritrakti reagojn kontraŭ la turka militdanĝero. En 1478 li kun la salcburga suvereno iris ankaŭ al Graz kie Rohr konversaciis kun reĝo Frederiko la 3-a - kio kaŭzis la (intertempan) abdikon de la ĉefepiskopo. La landa parlamento estus devinta aprobi tiaĵon sed preferis nur admonadon. Altdorfer peradis en Vieno ankaŭ dum sekvaj problemoj kun Frederiko.
Dívka na koštěti
Enhavo
Saksana ne plaĉas tiu puno, kompreneble. La dommastrumanto ŝin konsolas: 300 jaroj, nemenciinda bagatelo. Ĉe la homoj nur naŭ generacioj.
Georg Altdorfer
Vivo
Sed post finfina malekregado de Rohr la provizora arkidioceza administranto Johann Beckenschlager devis solene promesi obeon antaŭ Altdorfer. Pro ke mallonge pli malfrue Beckenschlager akuze mallaŭdis la salcburgan katedralan kapitulanaron la papo petis de Altdorfer fari tie kontrolon kune kun la episkopo de Augsburg. Intertempe la kapitulanoj estis elektintaj (1487) kontraŭ-episkopo la katedralpreposton Christoph Ebran von Wildenberg kaj sekve delegacio de Beckenschlager (kiun membris ankaŭ Altdorfer) peris pacon kun duko Georgo (Bavario-Landshut).
Dum la imperia dieto de 1489 Altdorfer atingis nepagodevon de regnaj impostoj por Salcburgio kaj en 1490 li konsekris la novan arkiepiskopon salcburgan Friedrich von Schaunberg. Kun li Altdorfer samjare partoprenis la provincan koncilion en Mühldorf am Inn. Verŝajne en 1491 li iĝis kanoniko kun posedoj en la diocezo de Freising kaj poste arkidiakono de Gmünd. En la 8.2.1495 li konsekris Sigmund von Hollenegg. Mallonge post tio li suferis apopleksion sur ponto trans la rivero Salzach estante survoje al Worms; entombigita estis li en la Marteno-kirko de Landshut kaj lian tombomonumenton kreis la augsburg-a skulptisto Hanns Peurlin.
Dívka na koštěti
Enhavo
En formo de strigulo Saksana en la homoj-mondo alvenas. Direktoro de zoo ŝin kunportas al sia loĝejo. Tie Saksana estas sola kun la filo de la direktoro, do ŝi sin retransformas al knabino. Miro de la filo ke subite estas bela knabino en la loĝejo.
La dommastrumanto trovas Saksanan kaj ŝin avertas: Ŝi tute ne trinku infuzaĵon el ulinaj oreloj – kiu tian trinkas devas por ĉiam resti en la homoj-mondo kaj perdas sian sorĉkapablon. Kaŝe li esperas ke malgraŭ ĉio ŝi trinkos. Ĉar li ŝatus resti ĉe la homoj; li ekamiĝis al sia »kolegino«, purigistino en la lernejo kie lernas la filo de la zoo-direktoro.
Nu, la filo de la zoo-direktoro brave fidelas al ŝi. La fiuloj ricevas siajn justajn punojn, retransformiĝas ĉiuj kiujn Saksana prisorĉis. Por Saksana restas nur malmulte da tempo en la homoj-mondo.
Sed instruisto scias helpon: »ulina orelo« estas alinomo por kirlil-salvio, pasintepoke la popolo tiun planton nomis tiel. En lasta momento la infuzaĵo prepariĝas; Saksana iĝas homo kaj ankaŭ la dommastrumanto restas en la mondo de la homoj.
Preĝejo Sankta Luko (Erfurto)
La Preĝejo Sankta Luko estas evangelia kirko en Daberstedt, urbokvartalo de Erfurto.
Historio
La kirko de ĉe la erfurta Stadt-vojo (Stadtweg) konstruitis en 1911/12, post kiam la loĝantoj de la nova loĝadkvartalo Neudaberstadt jam en 1905 estis fondinta porkonstrua societo. Ĝi konstruitis novbarokstile laŭ la planoj de la arkitekto Kummer kun la intenco imiti la iaman kapelon de Sankta Georgo de sur la Hirnziegen-monto. En la 4-a de aŭgusto 1912 ĝi konsekritis solene. La nunan nomon ĝi ricevis nur en 1962, okaze de la 50-a datreveno konsekriga.
La preĝejo detruitis per bombardado en 1945 kaj poste (ĝis 1948) rekonstruitis. En 1970 oni restaŭris la internon. Ekde la 1990-aj jaroj komenciĝis kompleta renovigo de la tuto inkluzive de la orgeno, la ŝtuparo, la enirejo kaj la eksteraj vandoj - sen paroli pri la ĉirkaŭaĵo apuda. En la 2-a de septembro 2012 oni festis en brilege la 100-an datrevenon konsekrigan.
Burundo
Burundo aŭ Burundio, (burunde kaj  Burundi), Respubliko Burundi (burunde Republika y'u Burundi,  République du Burundi) estas malgranda lando en oriento de Centra Afriko en la regiono de la Grandaj Lagoj. Ĝi estas dividita en dek-sep provincoj, ĉiu nomita laŭ sia ĉefurbo. Ĝi limas norde Ruandon, okcidente — Demokratian Respublikon Kongon, oriente kaj sud-oriente — Tanzanion. Aliro al maro mankas. Sud-okcidente ĝi limas la lagon Tanganjiko.
La areo estas nur sub 28.000 km² kun proksimuma loĝantaro de preskaŭ 8.700.000. Ekde 2019 la ĉefurbo estas Gitego. La plej granda urbo kaj eksĉefurbo estas Buĵumburo. Kvankam la lando estas en la mezo de la kontinento, granda parto de la sudokcidenta landlimo apudas la lagon Tanganjiko.
La loĝantaro konsistas ĉefe el la tutsioj kaj hutuoj kaj tvaoj. Ili okupis Burundon ekde la formiĝo de la lando antaŭ kvin jarcentoj. Burundo estis regata kiel reĝlando de la tutsioj dum pli ol ducent jaroj. Tamen, ĉe la komenco de la 20-a jarcento, Germanio kaj Belgio okupis la regionon, do Burundo kaj Ruando fariĝis eŭropa kolonio konita kiel Ruanda-Urundi.
Politika agitado okazinta dum la regiono pro sociaj diferencoj inter la tutsioj kaj hutuoj, provokis civilan militon en Burundo meze de la 20-a jarcento. Nuntempe Burundo estas regata kiel prezidenta reprezenta demokrata respubliko. 62 % de la burundanoj estas katolikoj, 8 % ĝis 10 % estas islamanoj kaj la ceteraj sekvas indiĝenajn kredojn kaj aliajn kristanajn konfesiojn.
Burundo estas inter la 10 plej malriĉaj landoj de la mondo. Ĝi havas la plej malaltan GDP per persono. Burundo havas malaltan malnetan enlandan produkton plejparte pro civilaj militoj, korupto, neadekvata aliro al edukado kaj la efikoj de HIV/Aidoso. Burundo estas dense loĝata, kun granda elmigrado. Kobalto kaj kupro estas inter naturaj rimedoj de la lando. La ĉefaj eksportaĵoj inkluzivas kafon, teon kaj sukeron.
Geografio
Unu el la plej malgrandaj landoj en Afriko, Burundo troviĝas meze de la kontinento kaj havas tropikan klimaton. Ĝi estas dividita en 17 provincoj, ĉiu nomita laŭ sia ĉefurbo. Ĝi limas norde Ruandon, okcidente — Demokratian Respublikon Kongon, oriente kaj sud-oriente — Tanzanion. Aliro al maro mankas. Sud-okcidente ĝi limas la lagon Tanganjiko. Areo de la lando estas sub 28.000 km².
Reliefo
Burundo estas parto de la Albert-Rifto, la okcidenta etendaĵo de la Granda Rifto. La lando situas sur altebenaĵo en la centro de Afriko. La ordinara alteco de la centra altebenaĵo estas 1700 m; ĝi varias de 1525 ĝis 2000 m, kun pli malgrandaj altecoj ĉe la landlimoj. La plej alta pinto, Monto Heha estas 2640 m. Ĝi situas sudoriente de Buĵumburo, kaj ĝia alteco atingas 2760 m. Sud-oriente kaj sude altecoj estas ĉirkaŭ 1370 m. Strio de la grundo laŭlonge de la rivero Ruzizi, norde de la lago Tanganjiko, estas la parto de la Granda Rifto kaj ĉi tio estas sola teritorio de la lando, situanta malsupre ol 915 m. Apud la lago Tanganjiko troviĝas la plej malalta punkto de la lando — 772 m. La lago Tanganjiko kaj enfluinta ĝin la ĉelima rivero Ruzizi situas sur ebenaĵo, kiu plilarĝiĝas suden kaj havas fekundajn grundojn. Centre kaj oriente situas ebenaĵoj, ĉirkaŭitaj de montoj kaj marĉoj.
Geologio kaj grundoj
Plejparto de la teritorio konsistas el faldoriĉaj kaj malgrande transformitaj klastaj petroj de la mezoproterozoika Kibarana zono, kiu disvastiĝas ekde Demokratia Respubliko Kongo tra Burundo kaj Ruando ĝis Tanzanio kaj Ugando. Kibaranaj rokoj estas miksitaj kun granitaj specoj kaj tra 350 km estas mallarĝa zono de la mafitaj kaj ultramafitaj intruzioj. Oriente de la lando la Kibarana zono estas limigita de la neoproterozoikaj akvoprecipitaĵoj Malagarasi kun bazalta miksaĵo, ardezo, dolomita kalkoŝtono kaj lafo. Ĉe la norda bordo de la lago Tanganjiko la grundo konsistas el terciaraj kaj kvarternaraj sedimentaĵoj. En Burundo dominas helaj arbardevenaj grundoj, kiuj formas maldikan human tavolon super lateritaj (feroriĉaj) subgrundoj. Aluviaj grundoj estas la plej fekundaj, sed ili estas limigitaj de la valoj de grandaj riveroj. La gravan problemon konsistigas erozio de la grundo, kaŭzita de la oblikveco de la tera surfaco, precipitaĵoj kaj agrikulturo.