cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vatikana Eldona Librejo
La Vatikana Eldona Librejo (itale: Libreria Editrice Vaticana; latine: Officina libraria editoria Vaticana) estas la oficiala eldonejo de Vatikano.
Ĝi estiĝis en 1926 el la t.n. Presejo vatikana. La fokuso estas pri la eldonado kaj vendo de dokumentoj papaj. En 1984 estis malfermita librovendejo sur la Placo Sankta Petro, kiu alinomitis en 2005 Libreria Internazionale Giovanni Paolo II. Pojare pli ol 450.000 vizitantoj surlokaj interesiĝas pri ĝiaj ofertoj.
Quakenbrück
Quakenbrück estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osnabrück de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de ĝi havis  loĝantojn. La urbo estas parto de la komunumaro Artland, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj. Quakenbrück situas borde de la rivero Hase.
Pliaj bildoj, grandkvante kun esperantlingvaj priskriboj, troveblas en la vikipedia komunejo.
(39546) 1992 DT5
(39546) 1992 DT5 estas malgranda malhela tre malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Ĝi estas ano de la familio de Hoffmeister, kompakta asteroida familio nomita laŭ la asteroido 1726 Hoffmeister. Tiu familio verŝajne formiĝis pro frakaso de granda (50 – 100 km) C-tipa asteroido pluraj milionoj da jaroj antaŭ.
Ĝia rotacia periodo estis mezurita en septembro 2013 per luma kurbo elde la Observatorio de la Monto Palomar. Kun rotaciperiodo de 1167,36 horoj (± 100 h) ĝi estas la 8-a konata plej malrapida rotacianta asteroido. Krome, la amplitudo de ĝia luma kurbo montras longigitan formon.
Mormona templo
En la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la templo estas la domo de la Sinjoro. La eklezio havas 122 templojn, kaj aliaj naŭ estas konstruataj.
Kvalifikoj
Por esti inda je la templo, oni devas esti membro de la eklezio dum almenaŭ unu jaro. Oni devas obei al la ordonoj kiujn la eklezio instruas. Interalie, oni devas esti fidela ene de edzeco aŭ sin deteni de seksaj rilatoj ekster edzeco, oni devas sin deteni de alkoholo, tabako, kafo, teo, kaj drogaĉoj, oni devas esti honesta, ktp.
Templaj interligoj
En la templo, oni faras certajn interligojn kun Dio. Tiuj interligoj nomiĝas lavado, sanktoleado, kaj la dotado. Membroj de la eklezio ĝenerale ne parolis pri la detaloj ekster la templo. Iuj kritikas la eklezion pro tio; la eklezio diras ke la templo kaj ĝiaj interligoj estas "sanktaj, ne sekretaj" (angle sacred not secret).
Eterna edzeco
Unu el la doktrinoj de la eklezio estas ke edzeco devus kaj povas esti eterna. Tiu eterna edzeco povas esti ligita nur en la templo.
Anstataŭaj ritoj por mortintoj
Mormonoj kredas ke mortintoj kiuj ne akceptas Kriston kaj la eklezion dum vivo povas akcepti ĝin inter morto kaj la fina juĝo. Ili ankoraŭ bezonos la neprajn ritojn, kaj do mormonoj faras tiujn ritojn por mortintoj. Tiujn anstataŭajn ritojn oni faras en la templo.
Oni faras kaj la neprajn ekstertemplajn ritojn (bapto, konfirmacio) kaj la templajn interligojn supre menciitajn. Por viroj, oni ankaŭ ordinas ilin al la pastreco. (Mormonoj ne havas apartan pastrecon; ĉiu viro rajtas laŭ lia indeco esti ordinita al la pastreco.) Se la mortinto estis edziĝita, kaj la aliaj ritoj jam estas faritaj por ambaŭ geedzoj, oni ankaŭ faras eternan edzecon por ili.
Nobuhiro Kawasato
Nobuhiro KAWASATO (japane :川里信弘, Kawasato Nobuhiro) estas japana astronomo. Li malkovris aŭ kunmalkovris 102 asteroidojn , kelkajn kun Tsutomu Hioki.
La asteroido 4910 Kawasato estis nomita en lia honoro.
Salomon Ettinger
Salomon Ettinger (ankaŭ Salomo Ettinger aŭSolomon Ettinger; naskiĝis en 1803 en Varsovio; mortis en 1856 en Szadonow proksime de Zamość, kie li laboris kiel kuracisto, estis pionira jidlingva verkisto el tre renoma juda familio. Kvankam li ankaŭ parolis germane, li tenis sian vortprovizon de la jida lingvo libera de germanlingvismoj, kaj kreis la lingvan fundamenton por jida literaturo. Salomon Ettinger konsideratas "praavo" de la jida literaturo - kiel "avo" konsideratas Mendele Moicher Sforim).
Vivo kaj verkaro
Salomon Ettinger en frua infanaĝo iĝis orfo, kaj tiam edukiĝis fare de sia avo, la rabeno Mendl Ettinger, en Łęczyca. Jam en aĝo de 17 jaroj li edziĝis, komence la paro vivis en Zamość ĉe la patro de la edzino, kaj post ruino de la popatro translokiĝis al Odeso. Tie tamen Salomon Ettinger ne trovis laboron, sekve li studis medicinon en Lviv, kaj post sukcesas medicina finekzameno li revenis al Zamość, kie li multajn jarojn havis grandan kuracistan praktikejon kaj samtempe aktivis kiel verkisto.
12648 Ibarbourou
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la urugvaja poetistino kaj verkistino Juana Fernández Morales de Ibarbourou (1892–1979), unu el plej popularaj sudamerikaj poetoj. Ŝiaj poeziaĵoj estas notindaj pro ŝia identigo kaj sento kun la naturo ĉirkaŭ ŝi.
Psikedela mikrodozado
Psikedela mikrodozado estas praktiko uzi sub-sojlajn dozojn de psikedelaj drogoj (ekzemple LSD), provante plibonigi la kreivon, viglecon, emocian ekvilibron, aŭ solvadon de problemoj aŭ kuraci anksion, deprimon kaj dependecon.
Mikrodozo estas kutime dekono el la aktiva dozo de iu psikedela drogo. La praktiko iĝis pli vaste farata en la 21-a jarcento.
133814 Wenjengko
133814 Wenjengko estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Wenjeng Ko, kiu laboris por OSIRIS-REx kiel programara arĥitekto kaj gvidanto ĉe la Centro de Scienca Procezo kaj Operacioj. Li ankaù laboris por pluraj misioj de la NASA al Marso kaj asteroidoj, inklude 2001 Mars Odyssey, Mars Polar Lander, NEAR Shoemaker kaj Mars Observer.
São Domingos do Cariri
São Domingos do Cariri estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 2.420 loĝantojn en 2010.
Eŭrjalo
Eŭrialo aŭ Eŭrjalo (el la greka Εὐρυάλη aŭ Ευρυαλος, «vaganta malproksimen» aŭ «el vasta sala maro») estis la nomo de diversaj geroluloj de la helena mitologio:
Eŭrjalo, partnero de Nizo
Nizo kaj Eŭrjalo estis du bonaj amikoj kiuj akompanis Eneon en lia milito kontraŭ Turno, laŭ la Eneado de Vergilio. Ilia sekreta rejdo en la malamikan tendaron atestis ilian lertecon kiel militistoj, sed iĝis fatala: la abunda predo akirita de Eŭrjalo altiris atenton, kaj ambaŭ estis kune mortigitaj. Vergilio priskribas ilian morton kiel grandvalora perdo de kuraĝaj kaj fidelaj soldatoj.
Ili partoprenis la funebrajn ludojn honore al Anĥizo, kie ili estis prototipo de "pia amo" (amor pius), tiu am-rilato en kiu ĉefrolas pieco (aparte, la plej elstara virto de Eneo mem ). Priskribante la simpatian rilaton de ambaŭ amikoj, Vergilio uzis la konvinciojn tipajn ĉe la erotika poezio, kio sugestas ke inter ili estiĝis romantika amo. Modernaj interpretistoj identigas tion al la praktiko de pederastio laŭ la antikva greka signifo.
Antaŭaj okazintaĵoj
Nizo kaj Eŭrjalo apartenis al grupo de rifuĝintoj kiuj forfuĝis el Trojo ĉe la fino de la milito, sekvante Eneon, la plej alr-ranga nobelulo kiu povus certigi ilian sekurecon. La patro de Nizo estis Hirtako kaj elstaris en ĉasado. Lia familio kultadis la ĉasistinan diinon kiu loĝis en la Monto Ido. Eŭrjalo, pli juna ol li, pasigis sian tutan vivon en militaj kampanjoj Li ricevis batalantan trejnadon fare de sia kuraĝa patro Ofelto, pri kiu li parolis fiere. Verŝajne, Ofelto mortis en Trojo.
Post vagadi tra la Mediteraneo, la trojanoj enlandiĝis en la itala marbordo, laŭ projekto de la destino. Kelkaj membroj de la ekspedicio, ĉefe la matronoj, instaliĝis en Sicilio antaŭ la Itala milito, sed la patrino de Eŭrjalo rifuzis apartigi sin de sia filo kaj daŭrigis la eksploradon kun la armeo.
Karakterizado
Kvankam Nizo kaj Eŭrjalo estis neapartigeblaj kiel paro en la rakontaro, ĉiu el ili havis malsaman karakterizadon. Nizo estis la plej maljuna, do pli sperta homo. Li estis preciza kaj rapida uzante ĵet-armojn, kiel ĵet-lancon kaj sagojn.
Eŭrjalo estis ankoraŭ tre juna, kun infana vizaĵo (puer), ankoraŭ ne razigita. Ĝuste sufiĉe aĝa por porti armilojn, li estis la plej bela (pulchrior) el la sekvantaro de Eneo. Eŭrjalo havis specialan rilaton kun sia patrino. Li rifuzadis renkonti ŝin antaŭ ekpartopreni ekspedicion, ĉar ne eltenis ŝiajn larmojn, kaj lia unua zorgo estis certigi riĉan kompenson al ŝi, kaze ke li ne plu revenos.
Mortoj de Nizo kaj Eŭrjalo
La projekto de Eneo estis fondi novan regnon en Latio, sed baldaŭ trovis la konstraŭstaron de Turno, tiea reĝo de la rutuloj, kiu organizis sieĝon al la trojana tendaro, surprizigante ilin. Senhelpe, Eneo foriris serĉi aliancanojn kaj komandis al Eŭrjalo kaj al aliaj el sia akompanantaro gardi la tendaron. Tamen, Nizo kaj Eŭrjalo decidis forlasi nokte la kampamenton por informi Eneon pri la situacio. Ili eniris silenteme la rutulan tendaron, dum kiam ili dormadis, do ili profitis la ŝancon mortigi multajn el ili (ilia plej elstara viktimo estis Ramneso, konsilisto kaj amiko de Turno). Revenante al la tendaro, Eŭrjalo ne povis elteni la tenton ŝteli kelkajn armilojn, kaj tio iĝis katastrofa: la predo estis tiel peza ke ĝi malebligis lin forskapi kiam rutulaj rajdantoj malkovris lin, pro la brilo de la luno sur lia kasko. Post vidi ke sia amato estis kaptita de Volcenso, Nizo alfrontis riskon kaj revenis, klopodante lian liberigon per sinkulpado pri la mortoj de la soldatoj, bedaŭrinde sensukcese, ĉar Volcenso senkapigis Eŭrjalon per glava bato. Kolerite, Nizo mortigis lin, sed estis siavice murdita de la ceteraj rutulanoj.
La kvin kuranto en tiu ludo estis, laŭ atinga orgo, Nizo, Salio, Eŭrjalo, Elimo kaj Dioreso. Tamen, Nizo glitis sur la sango de la bovaro oferita dum la religiaj ritualoj kiuj antaŭis la kuradon. Konsciante ke pro tio li ne sukcesos venki, Nizo pied-kroĉis Salion, por tiel venkigi sian amaton. Li volonte oferis sian honoron por helpi Eŭrjalon, sed tiu agado montris ne nur lian fidelecon, sed ankaŭ lian kapablon agi fripone. Salio plendis, kompreneble, do oni donis al li kompensan premion, kvankam la veran ricevis Eŭrjalon. La incidento estis pritraktita komike, sed iĝis maltrankviliga signo se oni konsideras tion, kio okazis poste.
Interpretado
Kvankam la nokta rejdo de Nizo kaj Eŭrjalo havis diskretan rakontan unuecon, ĝi klare rilatas al la kernaj intrigoj de la epopeo, kiel la nelogika perdo de junaj vivoj en militoj kaj la transiro el infaneco al plenaĝo, kiu aperas ankaŭ en la roluloj Askanio, Palaso kaj Laŭzo. La buĉado en la batalkampo de la rutuloj, fare de Nizo kaj Eŭrjalo, estas unu el la plej brutecaj priskriboj de batalo en la verko de Vergilio, speciale kiam Nizo senkapigas la ĉefon Remo kaj liajn soldatojn Lamiro, Lamo kaj la bela Serano. La poemo pri la morto de Eŭrjalo mem ("simila al lukse blu-kolorigita floro falĉita de plugilo kaj velkinta ĝismorte, aŭ kiam pluvo senkapigas papaveton, tro peza en loza kolo.") memorigas la finon de la 11-a Carmen, de Katulo, poemo pri maldolĉa elreviga amo.
Kiam Vergilio priskribis la amon inter Nizo kaj Eŭrjalo, li baziĝis sur la greka modelo de intervira amo. En la romia armeo, samseksema agado inter la soldatoj estis strikte malpermesite, laŭ la etikaj principoj kiuj difinis la politikan liberecon de la civitanoj parte per manko de fizika trudado, inkluzive la rilata al seksumado. Tamen, inter la grekoj kutimis antikva tradicio de idealigita samseksemeco en la militaj tendaroj. Do, kvankam la rilato inter Nizo kaj Eŭrjalo konsentas kun tiu lasta pededastia modelo (erastes kaj eromenos) ilia komuna partoprenado en militaj kampanjoj igis ilin la tipaj fortikaj romiaj viroj (viri). Do, aldonante al ilia amo la nuancon "pia", Vergilio honorigas, dignigas kaj ligas ĝin al la centr-romiaj valoroj. La alt-kultura deco de la Eneado ekskludas eksplicitan seksajn scenojn, ĝenerale
Eŭrjalo, la gorgono
Eŭrjalo estis la dua el la gorgonoj, mostraj fratinoj kun bronzaj manoj, akraj eburaj dentegoj kaj vivanta veneniga serpentaro anstaŭ hararo. Pliaj versioj aldonas al ilia terura figuro serpentojn el la akseloj, orajn flugiloj kaj serpentan voston. Oni eĉ prezentis ilin simile al ĉevalvirinoj. Nur la plej juna el ili, Meduzo kapablis ŝtonigi homojn per sia terura rigardado, sed kompense, ŝi estis la nura mortema.
La gorgonoj estis filinoj de la protogonaj maraj dioj Forko kaj Keto, kiuj simbolis la danĝerojn de la maro. Alternativa rakonto asertas tamen ke ilia patrino estis Gorgono, kaj eĉ ke siaj gepatroj estis Tifono kaj Eĥidno. Same kiel tiu de siaj fratinoj, la sango de Eŭrjalo posedis sanigan efikon. Ser nur tiu el ŝia dektra flanko, ĉar ŝia maldektre-devena sango estis fulmina kaj rapidege mortiga veneno.
En multaj rakontoj, Eŭrjalo estis konata pro siaj muĝantaj krioj, ĉefe en la epizodo pri la morto de Meduzo fare de Perseo. Ŝiaj kriad-maniero iĝis proverba, kaj oni klopodis imiti ĝin per flutoj en diversaj festenoj kaj ritoj, ekzemple tiuj de la beotia urbo Mikalo. Eŭrjalo estis la nura kiu ploradis la forpason de sia fratino, kio indikas ke ŝi havis bonajn kaj eĉ patrinecajn inklinojn. Kelkaj versioj konsideras ŝin protogena patrino de la Destino, kaj ordiginta, do kreanta, forto ĉe la Ĥaoso. Kiel tera diaĵo, ŝi kontrolis kaj estis protektantino de diversaj temploj kaj orakolejoj, ĉefe tiuj montaraj (la Orakolejo de Delfo, ekzemple). Ŝi eĉ inspiris la pitiojn, sorĉantinoj de serpentoj.
Laŭ la tradicio, la gorgonoj loĝis en la plej okcidenta regiono de la helena civilizo: la Monto Atlaso, en Nord-Afriko. Tamen, aliaj versioj lokigas sian hejmon en Libio aŭ eĉ en la subtera mondo. Iel ajn, ili ĉiam havas rilaton al la regno de la mortintoj.
Eŭrjalo, svatiĝanto pri Hipodamio
Eŭrjalo estis la tria svatiĝanto pri Hipodamio, kies patro Enomao defiis lin, kaj ĉiun svatiĝanto pri sia filino, al ĉar-konkuro ekde Pizo, apud la rivero Alfeo, ĝis la altaro de Pozidono, ĉe la Istmo de Korinto. Enomao posedis rapidegajn ĉevalinojn, donacitaj de Areso, kies nomoj estis Psilo kaj Harpino. Li donis al la kandidato advantaĝon, tial kial li rajtis kuradi dum kiam Enomao plenumis oferon al Zeŭso. Se la svatiĝanto sukcesus venki, li atingus la manon de Hipodamion, sed se Enomao trafus lin dum la kurado, li estus mortigita per la bronza lanco de Enomao, donaco ankaŭ de Areso. Do, Eŭrjalo fiaskis en sia klopodo, kaj estis mortigita de Enomao. Oni fiksis lian kapon sur la muroj de la reĝa palaco por atentigi eblajn kandidatojn, ĝis ilia komuna entombigado dum la regado de Pelopso.
Aliaj roluloj same nomiĝintaj
Krom la antaŭaj, Eŭrjalo estis la nomo de la jenaj roluloj de la helena mitologio:
Radioondo
Radioondo estas elektromagneta ondo en frekvenca skalo de kelkaj kHz ĝis 3 GHz (tiuj radiofrekvencoj, nomitaj RF, kovras la gamon de malaltaj frekvencoj, ekz. LF-j, al tiuj de la mikroondojn, kiuj respondas al ankoraŭ pli altaj frekvencoj).
Radioondoj povas esti naturaj (ekz. kvazaroj) aŭ teknike produktitaj (radiofonio, radaro). Ili ne estas pruveblaj sen teknikaj helpiloj (detektiloj).
Radioondoj estas kutime uzataj en telekomunikado per modulado de portanta frekvenco per amplitudmodulado (AM) aŭ frekvencmodulado (FM) de transmisiata signalo.
Historio
La ekzisto de la radioondoj - sur teoria bazo - antaŭanoncita de James Clerk Maxwell kaj poste eksperimente pruvita de Heinrich Hertz.
Muzeo Carnavalet
La muzeo Carnavalet, aŭ muzeo pri la historio de Parizo (Musée Carnavalet aŭ Musée de l'Histoire de Paris) estas muzeo en Parizo specife dediĉita al la historio de la franca ĉefurbo, ekde la fondo de la urbo ĝis hodiaŭ. Ĝi troviĝas en la kvartalo Marais, en la 23-a konstruaĵo de la strato Sévigné kaj en la 3-a arondismento.
La muzeo entenas altvaloran kolektojn: memoraĵoj el la franca revolucio de 1789, pentraĵoj, skulptaĵoj, mebloj kaj variaj artaĵoj. La muzeo estas estrita de S-rino Valérie Guillaume depost la jaro 2013.
La muzeo fakte konsistas el du apartaj konstruaĵoj: la eksa hotelo de Carnavalet kaj la eksa hotel Le Pelletier de Saint-Fargeau (depost 1989). Ili estas apartigitaj de la liceo Victor Hugo, kaj estas kunligitaj per galerio je la unua etaĝo.
Oranĝa jasmeno
Oranĝa jasmeno, Murraya paniculata, estas specio de arbedo aŭ malgranda arbo en la familio de Rutacoj kaj apartenas al Sudazio, Sudorienta Azio kaj Aŭstralio. Ĝi havas glatan ŝelon, pinatajn foliojn kun ĝis sep ovformaj ĝis elipsaj folieroj, bonodorajn blankajn aŭ kremkolorajn florojn kaj ovalajn, oranĝruĝajn berojn enhavantajn vilajn semojn.
Priskribo
Oranĝa jasmeno estas arbo kiu tipe kreskas ĝis alteco de 7m (23 futoj) sed ofte floras kaj formas frukton kiel arbedo, kaj havas glatan palan ĝis blankecan ŝelon. Ĝi havas pinatajn foliojn ĝis 170mm (6.7 coloj) longaj kun ĝis sep ovformaj ĝis elipsaj aŭ romboformaj. La flugfolioj estas brile verdaj kaj glataj, 25–100mm (0.98–3.94) longaj kaj 12–50 mm (0.47-1.97) larĝaj sur petiolulo 2–6mm (0.079–0.236) longa. La floroj estas bonodoraj kaj estas aranĝitaj en malstriktaj grupoj, ĉiu floro sur tigo 1-1,5 mm (0,039-0,059) longa. Estas kvin (kelkfoje kvar) sepaloj ĉirkaŭ 1mm (0,039) longaj kaj kvin (kelkfoje kvar) blankaj aŭ kremkoloraj petaloj 13–18mm (0,51-0,71) longaj. Florado okazas de junio ĝis marto (en Aŭstralio) kaj la frukto estas ovala, glata, oranĝruĝa bero 12-14mm (0,47-0,55) longa enhavanta dense harplenajn semojn.
Taksonomio
Oranĝa jasmena arbo unue estis formale priskribita en 1767 fare de Linnaeus, kiu donis al ĝi la nomon Chalcas paniculata en Mantissa Plantarum. En 1820, William Jack ŝanĝis la nomon al Murraya paniculata en sia libro Descriptions of Malayan Plants [Malayan Miscellanies].
Distribuado kaj habitato
Oranĝa jasmenarbo kreskas en pluvarbaro, ofte kiel subetaĝa arbedo en rebaj arbustoj, inkluzive malantaŭ strandoj. Ĝi apartenas al Suda kaj Sudorienta Azio, Ĉinio kaj Aŭstralazio, la distribuareo etendiĝas de Pakistano tra Barato, Srilanko kaj suda Ĉinio ĝis Tajvano, Filipinoj, Rjukjua Insularo kaj Marianoj, sude tra Malajzio kaj Indonezio ĝis Nova Gvineo kaj partoj de Aŭstralio. En Aŭstralio ĝi apartenas al la regiono de Kimberley en Okcidenta Aŭstralio kaj la nordaj partoj de la Norda Teritorio kaj partoj de Kvinslando. La specio estis naturigita en aliaj lokoj, foje iĝante entruda fiherbo, inkluzive en multaj pacifikaj insuloj. En Kvinslando ĝi estas rigardata kiel diferenca de la kultivita formo Murraya paniculata 'Exotica', kiu estas rigardata kiel unu el la plej invadaj plantospecioj en sudorienta Kvinslando.
Uzoj
M. paniculata estas kultivata kiel ornama arbo aŭ heĝo pro sia forteco, vasta gamo de grunda toleremo (M. paniculata povas kreski en alkalaj, argilaj, sablaj, acidaj kaj argilaj grundoj), kaj taŭgas por pli grandaj heĝoj. La planto floras tutjare kaj produktas malgrandajn, bonodorajn florajn aretojn, kiuj allogas abelojn, dum la fruktoj allogas malgrandajn fruktovorajn birdojn.
Disvastigo
La oranĝa jasmena arbo estas sekse disvastigita per siaj semoj. La fruktoj estas manĝataj de birdoj, kiuj poste liberas la semojn el siaj fekaĵoj. Ĝi ankaŭ povas esti sensekse disvastigita per stikaĵoj. Ankaŭ per burĝonaj branĉaj partoj greftitaj en greftobazoj oni obtenas plantidojn.
Malsanoj
Ĝi estas la preferata gastiganto de la insekta plago Diaphorina citri, la Azia citruspsilido. Ĉi tiu psilido estas la vektoro de la malsano Hŭanlongbingo. Tiu malsano Hŭanlongbingo (HLB) estas nuntempe la plej grava bakteria malsano en la monda citruskulturo kaŭzata de Candidatus liberibacter spp.
Borgo (stacidomo)
Borgo (U Borgu) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Borgo, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Buggenhout
Buggenhout (nederlande, proksimuma prononco [BUĤ'nhoŭt]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn.
Buggenhout apartenis ekde la 11a ĝis la fino de la 18a jarcento al la dukejo Brabanto. La Francoj kunmetis la municipon ĉe la Skeldo-departemento, kiu en 1815 estis transformita al la provinco Orient-Flandrio.
Ekde 1965, la municipoj Opdorp, Opstal kaj Briel apartenas al Buggenhout.
24206 Mariealoia
24206 Mariealoia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Hail
Hail (ankaŭ konata ankaŭ Hajlon aŭ Hajil), arabe حائل estas universitata urbego kaj ĉefurbo de Regiono Hail en Sauda Arabio.
24206 Mariealoia
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marie Aloia, mentorino en 2008 de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search (STS), scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Bayonne High School de Bayonne (Nov-Ĵerzejo).
Hail
Geografio
Hail situas en nordokcidenta parto de la lando inter montoj norde kaj sude. Rijado troviĝas 585 km.
Historio
Hail estis ĉefurbo de emirlando de 1836 ĝis la sauda konkero en 1921. En la 1890-aj jaroj la urbo estis nediskutebla ĉefurbo de la tuta dezerta Arabio. La oazourbo estis ĉefa pilgrima itinero de Irako al Mekko. La konstruado de fervojo inter Damasko kaj Medino subfosis la tradician karavanan ekonomion de Hail. Baldaŭ la urbego profitas el la agrikulturo.
Ekonomio
Hail estas agrikultura loko kun la ĉirkaŭaĵo, la irigaciitaj bienoj produktas grenojn, datojn, kaj aliajn fruktojn. Ekzistas ankaŭ multaj bienoj por produktado de laktaĵoj proksime de la urbego.
Trafiko
Hail estas ligita per pluraj aŭtoŝoseoj al diversaj partoj de la lando. La fervoja linio funkcias ekde 2015. La regiona flughaveno daŭre funkcias, sed oni planas internacian flughavenon.
Klimato
Hail havas dezertan klimaton kun varmaj someroj kaj malvarmaj vintroj. Ĝi havas iomete pli malvarman klimaton ol aliaj saudaj urboj pro ĝia pli alta alteco. En la jaro pluvas 185 mm, inter junio kaj aŭgusto ne pluvas.
Demonte
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kemence
Bazaj informoj
Kemence estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest (departemento), en subregiono de Szob. La vilaĝnomo signifas: forno. La proksima rojo havas la saman nomon.
Situo
La vilaĝo situas en la nordokcidenta piedo de montaro Börzsöny (borĵonj), laŭ flankovojoj.
Senjorujo Makovica
Senjorujo Makovica estis feŭda senjorujo en la nordorienta parto de Ŝariŝo.
Ĝi estiĝis komence de la 14-a jarcento pro elmembrigo el reĝa dominio Ŝariŝo, en konekso kun konstruado de burgo Zborov, kiu fariĝis ties sidejo kaj ties proprumantoj la posedantoj de la senjorujo. La senjorujo komenciĝis krei ĉirkaŭ vilaĝo Smilno, sinsekve ĝi diskreskis je senjorujoj Kurima, Radoma, Stročín kaj ĝi kreis grandegan poseduman komplekson. Ties limojn kreis sudokcidente proksimume rivero Topľa kaj posedaĵo de urbo Bardejov, oriente rojo Chotčianka kaj norde polaj limoj.
Kemence
Situo
La vilaĝo estis fondita en la 12-a jarcento kaj estis posedaĵo de la estergoma episkopo ĝis 1945.
Senjorujo Makovica
Per koloniigado laŭ valaĥia rajto nombro de la vilaĝoj ĝis fino de la 17-a jarcento plialtiĝis pli ol 110 lokoj. Dum la koloniiga trafiko al la devena slovaka loĝantaro alnombriĝis germana, pola, sed precipe rutena loĝantaroj, kiuj de komence de la 17-a jarcento kreis grandan plimulton. Post malvenko de ribelo de Francisko Rákóczi la 2-a la senjorujo apartiĝis al parto Aspremont-ana, Erdödy-ana kaj Sirmai-ana (Szirmay-ana). En la 2-a duono de la 19-a jarcento la senjorujo fariĝis grandbieno, kiu pro vendo malgrandiĝis kaj ties restaĵojn deaĉetis en la jaro 1898 la ŝtato de la lastaj posedantoj de Clara Aldringer.
Wilfrid la 2-a (Jorko)
Wilfrid la 2-a (m. la 29-an de aprilo 745 aŭ 746) estis ĉefepiskopo de Jorko, Anglio de 721 ĝis 732.
Li studis ĉe la abatejo de Whitby dum Hilda de Whitby estis abatino. En 718 li iĝis kunepiskopo de Johano de Beverley, tiam ĉefepiskopo de Jorko. En 721 Johano mortis. La sekvantan jaron Wilfrid konsekriĝis kiel ties sekvulo. Li multe plibeligis la katedralon de Jorko.
En 732 aŭ li demisiis aŭ li estis senpostenigata. Post lia morto li estis kanonizita, kaj lia festotago estas la 29-an de aprilo.
Erlau (rivero)
Erlau estas rivereto en Malsupra Bavario (Germanio), flanka rivero de Danubo. Ĝi fontas sud-oriente de Waldkirchen el baraĵlago Erlauzwieseler See kaj enfluas Danubon ĉe Erlau. Je la unuaj du kilometroj ĝi nomiĝas Saußbach.
La rivereto longas proksimume 40 km kaj fluas en la distriktoj Freyung-Grafenau kaj Passau. En sia unua parto, sub la nomo Saußbach, ĝi fluas okcidenten, preterpasas la sudan flankon de Waldkirchen kaj sude de Röhrnbach turniĝas suden. De tie ĝi fluas kun okazaj kurbiĝoj suden al Danubo.
En la lastaj ĉ. 10 kilometroj, ekde Kaindlmühle, la riveron akompanas la trako de la fervojlinio Passau–Hauzenberg, malaktivigita en 2001. Pro la riveraj kurbiĝoj la fervojo kvarfoje transpontas la riveron.
53250 Beucher
53250 Beucher estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde ties Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jacqueline Beucher, nelacebla promociantino de la astronomio dum pluraj jardekoj. Ŝi servis en diversaj oficialaj roloj por la Astronomia Societo de Kansasurbo kaj la Astronomia Ligo. Ŝi ankaŭ helpis plani kaj organizi multenombraj astronomiajn kunvenojn kaj gvidis plurajn suneklipsajn vojaĝojn.
1018 Arnolda
1018 Arnolda estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro al la germana fizikisto Arnold Berliner, eldonisto de la scienca revuo Naturwissenschaften.
Yusaku Tanioku
Yusaku Tanioku (谷奥 優作, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Tokushima Vortis kaj Sagawa Shiga.
Premio Ratzinger
La premio Ratzinger (aŭ Fondaĵo Vatikana Joseph Ratzinger – Benedikto la 16-a) estas literatura premio kreita en la Vatikano la 1-an de marto 2010 cele stimuli la scion kaj studon pri teologio. Inter la celoj difinitaj: kvazaŭ nobelpremio de la teologio por porti Dion eksteren de la kutima ĥoro..
La havaĵojn de la Fondaĵo nutras la sumoj ĉiujare devenantaj de la administrado de la aŭtorrajtoj, pasintaj kaj estontaj, sur la tekstoj de la verkoj de Ratzinger kaj da donacoj publikaj kaj privataj. En 2007 la sumo estis 1,6 milionoj da britaj pundoj, gajnitaj el la vendado de la libro “Jesuo de Nazareto” verkita de Benedikto la 16-a, kiuj estis asignitaj al organizaĵoj por malriĉuloj.
La Fondaĵo estas mastrumata de:
Al tiuj estas konfidita la selektado de la verkoj premieblaj.
Okaze de la unua premiado estis asignitaj (junio 2011) tri premioj al tri teologoj: la itala Manlio Simonetti, la hispana Olegario González de Cardedal kaj la germana Maximilian Heim.
En 2012 la premio Ratzinger estis aljuĝita al la franca filozofo Rémi Brague kaj al la usona jezuito patrologo Brian Edward Daley.
La Premio Ratzinger 2013 estis aljuĝita al Richard A. Burrige (1955) angla bibliisto, membro de la anglikana kristana konfesio kaj dojeno de la King's College, pro lia granda kontribuo al la agnosko, historia kaj teologia, pri la neeliminebla ligo inter la Evangelioj kaj Jesuo de Nazareto, kaj al Christian Schaller (1967), katolika laiko, germana scienca kunlaboranto kaj nun vicprefekto de la Kongregacio por la doktrino de la kredo kaj docento pri dogma teologio pro la rolo de redaktanto de la “Plena verkaro” (Opera Omnia) de Joseph Razinger.
La nuna (oktobro 2013) prezidanto de la Premio Ratzinger estas monsinjoro Angelo Antonio Scotti.
Ballersdorf
(jen france, origine alemane kaj germane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Bry (Nordo)
Bry, prononco [], estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 349 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Bry estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal.
La vilaĝo Bry troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Bry etendiĝas sur 2,88 km².
Administrado
Bry apartenas al la kantono Quesnoy-Ouest, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Gyula Elischer
Gyula Elischer [djula eliŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Elischer Gyula estis hungara kuracisto, profesoro, radiologo. Gyula Elischer naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Elischer frekventis luteranan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1898. Ĝis 1901 li laboris en la universitata instituto, poste en kliniko pri internaj malsanoj. Li studvojaĝis al Hamburgo, kie li lernis teknikon de Ikso-radioj. Hejmenveninta li profitis tiun scion. En 1911 li estis nomumita privata profesoro, en la sekva jaro lo gvidis ankaŭ rentgenan laboratorion. Dum la 1-a mondmilito li estis armea radiologo. Ekde 1921 li estis publika ordinara profesoro en Universitato de Debrecen, kie li estis dekano en la studjaroj 1924 kaj 1927. Li mortis frue pro ofta uzo de Ikso-radioj.
Zizania
Zizania estas genro de poacoj el la subfamilio Ehrhartoideae.
Priskribo
La floraro estas paniklo. La spiketoj estas unuseksaj kaj la planto estas monoika.
Boris Palotai
PALOTAI Boris estis hungara verkistino naskiĝinta en la 23-an de majo 1904 en Nagyvárad kaj mortinta en la 13-an de septembro 1983 en Budapest. Ŝi estis la patrino de filmreĝisoro Péter Bacsó kaj la pli aĝa fratino de deklamistino kaj verkistino Erzsi Palotai.
Ŝia kariero
Ekde 1919 ĝis 1940 Palotai vivis en Kassa. Tie ŝi redaktis en 1932 la junularan revuon Én Lapom. En 1946 ŝi redaktis la revuon Asszonyok. Inter 1947-1953 ŝi estis la rubrikgvidantino de la literatura rubriko de la ĵurnalo Népszava. El ŝiaj ses romanoj kaj rakontoj oni faris filmojn. Por filmoj Kiskrajcár, Ünnepi vacsora, Nappali sötétség la juĝistaro en la filmfestivalo de Locarno donis ekstrapremiojn.
Graham Johnson
Graham Johnson (naskiĝinta la 10-an de julio 1950 en Bulawayo, Zimbabvo) estas brita pianisto kaj lidakompanisto, naskiĝinta en Rodezio.
Konkana lingvo
La konkana lingvo (nagarie: कोंकणी, en latina alfabeto Konknni, en kanara skribsistemo: ಕೊಂಕಣಿ, malajalame: കൊംകണീ, IAST: koṃkaṇī) estas lingvo de Barato, kaj apartenas al la hindeŭropa familio de lingvoj. Ĝi estas hindarja lingvo, parolata sur la okcidenta bordo de Barato nomata Konkanio (en:Konkan).
Ĝi enhavas gravan nombron da pruntvortoj derivitaj de la dravida lingvaro, kaj estas influita de multaj lingvoj inkluzivantaj la portugalan, la kanaran, la tuluan, la maratan kaj la perso-araban.
Situo
La konkana lingvo estas parolata larĝe en la okcidenta marborda regiono de Barato nomata Konkanio. Ĉi tio konsistas el la konkana dividaĵoj de Maharaŝtro, Goao, Kanario (marborda Karnatako) kaj iuj poŝoj (ĉirkaŭitaj regionetoj) en Keralao. Ĉiu regiono havas malsamajn dialekton, prononcan stilon, vortoprovizon, tonon kaj fojfoje, gravajn diferencojn en gramatiko.
Loĝantaro
La Censa Departemento de Barato en 1991 nombris la parolantojn de la konkana en Barato je 1,760,607, kio porcias ĝis po 0.21% de la loĝantaro de Barato. Ĝi rangas la 15-a en la listo de tabeligitaj (konstitucie oficialaj) lingvoj laŭ forteco. La nombroj de la censo de 2001 ankoraŭ ne estas publikaj. Tre granda nombro de konkanoj loĝas ekster Barato, ĉu kiel eksterlandanoj, ĉu kiel civitanoj de aliaj landoj ("NRI"-oj). Malfacials konstati iliajn nombrojn.
Laŭ takso de Ethnologue la nombro de konkanaj parolantoj estas 7.6 miliono.
Luno
La Luno estas la sola natura satelito de la Tero, kaj la kvina plej granda satelito en la Sunsistemo.
Konkana lingvo
Fontoj
La regiono Konkanio estas la mallarĝa strio de lando inter la Sahajadria Montaro kaj la Araba Maro laŭ la okcidenta bordo de Barato. La konkana lingvo evoluis en tiu regiono, primare en Gomantak (nun Goao).
Estas du teorioj koncerne la originojn de la konkana.
Fruaj jaroj
La konkana lingvo prosperis en Goao. Komence, la brahma skribsistemo estis uzata por skribi en la konkana, sed ĝi eksmodiĝis, cedante al la nagaria skribsistemo. Tiu estis multe uzata por religiaj celoj, kaj ankaŭ por konservi kontadajn kaj komercajn kontlibrojn kaj aliajn agadojn de ĉiutaga vivo.
Luno
La Luno estas la sola astro, al kiu vojaĝis homoj, kaj sur kiu homoj surfaciĝis. La la usonaj astronaŭtoj Neil Armstrong kaj Buzz Aldrin surluniĝis kaj fariĝis la unuaj homoj, kiuj vizitis alian mondon.
Konkana lingvo
Aliaj komunumoj
Aliaj konkanaj komunumoj estiĝis kun la propraj dialektoj de la konkana. La konkana-islamana komunumoj Ratnagiri kaj Bhatkal estiĝis pro intergeedziĝa miksaĵo de arabaj maristoj kaj lokuloj, kaj ankaŭ pro konvertiĝoj de hinduoj al islamo. Alia migrema komunumo kiu alproprigis la konkanan estis la siddoj kiuj estis maristoj-batalistoj de Etiopio.
Luno
Origino
Ekzistas diversaj teorioj pri la deveno de la Luno.
Konkana lingvo
Migrado kaj fragmentiĝo
La alveno de la portugaloj kondukis al gravaj ŝanĝoj en la konkana. La konvertiĝo de konkanoj al kristanismo kaj la religia politikoj de la portugaloj igis grandan nombron da konkanoj fuĝi al najbaraj teritorioj. La izolado de hinduaj kaj kristanaj konkanoj pliigis la fragmentiĝon de la konkana en multajn dialektojn.
La lingvo disvastiĝis al Kanario aŭ Karavalio (marborda Karnatako), Kokan-patta (marborda - konkana dividaĵo de Maharaŝtro) kaj Keralao dum la lasta 500 jaroj pro al migrado de konkanoj. Kvankam malmultaj konkanoj eble estis jam tie en la najbaraj areoj, kaj kvankam eble okazis migradoj pro ekonomiaj kaŭzoj en la pasinteco, la ĉefa kaŭzo de migrado estis la portugala regado super Goao.
Luno
Origino
Oni devas konsideri, ke la Luno ne nur estas pli malgranda ol la Tero, sed tre malsama. La Tero havas rokan surfacon kun likva akvo kaj kernon el likva fero, kiu kaŭzas, ke la Tero estas magneta, sed la Luno estas entute rokeca. Mankas al ĝi surfaca akvo, aero, magnetosfero, kontinentoj kaj vivo. Ĝi estas mondo tute morta kaj senŝanĝa, escepte de meteoroidaj influoj. Ĉar ĝi estas tiel malsama, la Luno klare ne naskiĝis same kiel la Tero.
La nuna plej populara teorio diras, ke la Tero, kiam ĝi estis juna, estis fendita de alia planedo kaj granda bulo de ĝia roko fariĝis la Luno. La Luno ja estas kiel la roka parto de la Tero. Eĉ nun la Luno tre malrapide malproksimiĝas for de la Tero.
Soponya
Soponya estas grandvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Aba (Hungario).
Situo
La grandvilaĝo situas laŭ traira flankovojo, for de ĉefvojo, fervojo kaj rivero, inter Székesfehérvár kaj Sárbogárd. Aba troviĝas 8, Polgárdi 17, Enying kaj Sárbogárd po 23, Székesfehérvár 25 km-ojn.
Konkana lingvo
Migrado kaj fragmentiĝo
La lingvon disvastigis al tiuj areoj hinduaj kaj kristanaj parolantoj de la konkana en tri ondoj de migrado. La unua migrado okazis dum la fruaj jaroj de la portugala regado kaj de la Inkvizicio de la 1560-aj jaroj p.K. La dua ondo de migrado estis dum la milito en 1571 kun la Sultano de Bijapur. La tria ondo de migrado okazis dum la militoj de 1683-1740 kun la maratoj. Dum la unua ondo temis pri hinduoj fuĝantaj religian persekutadon, la dua kaj tria ondoj konsistis ĉefe el kristanoj.
Luno
Origino
Laŭ alia teorio la Luno estas astro kaptita de la Tero. Sed la fiziko de tia kapto ne estas klara.
Fizikaj kondiĉoj
Ĉiu objekto estas proksimume 6-oble pli malpeza sur la Luno ol sur la Tero (laŭ rilato de falakceloj sur la astroj).
Sur la Luno preskaŭ ne ekzistas atmosfero.
Ĉar akso de rotacio de la Luno estas preskaŭ perpendikla rilate plato de la ekliptiko, en la Luno ne ekzistas rimarkebla diferenco inter sezonoj de la jaro. Sed temperaturo de surfaco de Luno estas tre diferenca tage kaj nokte, ĉar tagnokto de la Luno estas longa (ĉirkaŭ 1 nia monato) kaj atmosfero preskaŭ ne ekzistas (varmo facile venas kaj foriras kiel radiado).
Iuj partoj de surfaco de la Luno estas mallumaj, sed aliaj estas lumaj. Tradicie la mallumaj partoj estas nomataj "maroj", kvankam nun oni konas, ke tie ne estas akvo. La lunaj maroj estas pli malaltaj teritorioj kaj estas mallumaj dank'al solidiĝinta lafo sur ili.
Vivo
Laŭ moderna scio, nenia vivo ekzistas sur la Luno. Sen aero, sen likva akvo, ĝi estas akre malvivema medio.
Kaŝita flanko
Ĉar la daŭro de la luna tago egalas tiun de la luna orbita periodo, la Luno ĉiam direktas la saman flankon al la Tero. Pro kelkaj geometriaj kaj orbitaj fenomenoj tiu flanko ne estas tute konstanta, kaj oni povas vidi el la Tero ĉirkaŭ 55 procentojn de la luna surfaco (vidu Balancado de Luno). La cetero estis absolute nekonata ĝis la, kiam la sovetia sondilo Luna 3 transsendis la unuajn fotojn de la dorsa flanko. La la usona sondilo Lunar Orbiter 1 sendis pli bonkvalitajn bildojn el ĉirkaŭluna orbito.
Influo al la Tero
Gravito de la Luno estigas tajdojn sur la Tero. Tio signifas ne nur malaltan kaj altan tajdojn de maroj, sed ankaŭ leviĝon kaj malleviĝon de termantelo.
Liberigita energio de tajdoj venas de turniĝo de la Tero kaj rilata turna movokvanto aldoniĝas al angula movokvanto de la Luno. Tial plilongiĝas nuntempe daŭro de diurno de ĉirkaŭ 20 mikrosekundoj jare. En fora estonteco, se ne malfaciligus aliaj eventoj en la Sunsistemo, la rotacio estus ligata al la Luno, kaj la Tero montrus al la Luno ĉiam sama flanko; distanco inter la Tero kaj la Luno estus ĉirkaŭ duoble pli granda ol nuntempe (pro la transiĝinta movokvanto).
Krom la videbla lumo, la Luno spegulas de la sunradiado ankaŭ parton de ties varmo al la Tero. Tia tervarmigo mezuras tamen nur tri centonojn da celsiaj gradoj de diferenco inter la plenluno kaj la novluno.
Influo al vivuloj
Ne ekzistas sciencaj studoj pri la influo de la Luno, ekzemple al naskoj, akcidentoj, operacikomplikaĵoj, sinmortigoj aŭ similaj. Kontraŭe ekzistas pluraj studoj kiuj malpruvas tion.
Tamen iuj homoj, ekzemple pri agrikulturo kaj arbara mastrumado, jam deantikve atentas, ke iuj laboroj en la naturo estu farataj dum "ĝusta" lunfazo.
Ĉe iuj specioj de anelidoj (ekzemple la palolo), kraboj kaj fiŝoj (Leuresthes) reproduktado estas forte ligita al la ŝanĝo de lunfazoj.
Migrobirdoj (vidu sube pri kaprimulgoj) kaj iuj specioj de noktagadaj insektoj uzas la Lunon por navigacio.
Kaprimulgoj kaj Luno
Ĵusa studo montris la rilaton inter kaprimulgoj (Caprimulgus europaeus) kaj la cikloj de la Luno pri la manĝado kaj migrado. El informoj pri 39 individuoj kontrolitaj per geolokigiloj en Svedio fare de esploristoj de la Universitato de Lund oni konstatis, ke kaprimulgoj manĝis 2,5 fojojn pli dum la noktoj de plenluno ol dum noktoj sen lunlumo; evidente bona lumo faciligas la predadon. Plej interese oni registris, ke la ekflugo al aŭtuna elmigrado okazis en grandaj grupoj tuj post plenluno, foje 100 % el la lokaj populacioj; evidente dum plena lumo la birdoj plenigis la grasrezervojn necesajn por la longaj migroflugoj.
Ĉielo vidata de la Luno
Por observanto estanta sur la Luno ĉielo estas nigra eĉ tage (ĉar sur la Luno preskaŭ ne ekzistas atmosfero). Sed steloj estas vidataj tage nur de mallumigitaj lokoj. La Suno estas vidata kiel rondo de la sama grandeco ol de la Tero, sed blanka kaj nemulte pli hela ol de la Tero.
La Tero en ĉielo de la Luno estas ĉirkaŭ kvaroble pli granda ol la Luno en ĉielo de la Tero. Fazo de la Tero por observanto sur la Luno estas kontraŭa rilate fazo de la Luno por observanto sur la Tero. Ekzemple, kiam sur la Tero estas plenluno, sur la Luno estas "novtero" (preskaŭ tuta disko de la Tero estas malluma); kiam sur la Tero estas novluno, sur la Luno estas "plentero" (preskaŭ tuta disko de la Tero estas luma); kiam ni vidas kreskantan lunarkon, imagata loĝanto de la Luno vidas malkreskantan neplenan Teron.
Konkana lingvo
Migrado kaj fragmentiĝo
Ĉi tiuj migremaj komunumoj kreskis en relativa izolo kaj ĉiu ellaboris sian propran dialekton. Ĉar tiuj komunumoj devis ĉiutage interagi kun aliaj en lokaj lingvoj, la konkanaj dialektoj montras fortajn lokajn influojn skribsistemajn, vortoprovizajn kaj ankaŭ stilajn.
Luno
Ĉielo vidata de la Luno
Ĉar la Luno ĉiam direktas la saman flankon al la Tero, de la Luno la Tero estas vidata ĉiam en la sama loko de la ĉielo. Sed balancado kaŭzas malrapidajn malsimplajn movojn de la Tero ĉirkaŭ iu punkto de la ĉielo. Rezulte en iuj lokoj de la Luno la Tero de tempo al tempo leviĝas kaj subiras. Sed de la pli granda parto de surfaco de la Luno la Tero estas aŭ ĉiam vidata en ĉielo, aŭ neniam vidata.
Port-de-Bouc (stacidomo)
Port-de-Bouc estas franca stacidomo sur linio ligne de -, situanta en  Port-de-Bouc, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Luno
Ĉielo vidata de la Luno
Kiam sur la Tero estas observata luna eklipso, sur la Luno estas observata suna eklipso: la Tero ŝirmas la Sunon. Tia eklipso estas multe pli longa ol suna eklipso sur la Tero, ĉar la Tero estas vidata de la Luno kiel multe pli granda ol la Suno (kaj ol la Luno de la Tero). Dum tia eklipso atmosfero de la Tero estas vidata de la Luno kiel ruĝa ringo. Kiam sur la Tero estas observata suna eklipso, imagata observanto sur la Luno povas vidi nur malgrandan nigran makulon moviĝantan sur disko de la Tero.
Viro de Osterby
La viro de Osterby estas kranio de marĉomumio el la Köhl-marĉo, sudoriente de Osterby ĉe Eckernförde (Germanujo).
Luno
Historio
La Luno estas la plej hela ĉielobjekto post la suno kaj facile videbla per la nura okulo. Ankaŭ la ŝanĝo de la diversaj lunfazoj de plenluno ĝis novluno estas tre bone observeblaj.
Konkana lingvo
La konkana en portugala Goao
Frue en la epoko de portugala koloniado, kristanaj misiistoj komprenis la gravecon propagi en lokaj lingvoj, kaj tradukis kristanan literaturon en la konkanan kaj iamiam en la maratan; la plej rimarkinda inter ili estis Patro Tomaso Stephens ("stivenz").
Viro de Osterby
Trovado
Dum torfofosado, 70 cm sub la tiama surfaco de la marĉo, la kranio estis trovita la 26-an de majo 1948 de la fratoj Otto kaj Max Müller el Osterbeyer. La kapo estis distranĉita de la korpo, volvita en pelerino el kapreolofelo, subakvigita en la marĉo. Malgraŭ multe da serĉado ĉe la trovejo ne eblis malkovri aliajn korpopartojn.
Luno
Mitologio
En ĉiuj arkeologie esploritaj kulturoj troveblas indikoj pri granda kulta signifo de la Luno al la tiamaj homoj. La Luno kutime reprezentis iun dion, ĉu ina (kiel ekzemple Bendis ĉe la trakoj; Isis ĉe la egiptoj; Selene, Artemiso kaj Hekate ĉe la grekoj; Luna kaj Diana ĉe la romianoj), ĉu vira (kiel Nanna en Sumero; Thot en antikva Egiptio; Cukijomi en Japanujo; Tekiztekatl ĉe la aztekoj; Mani ĉe la ĝermanoj). Aktualaj novpaganoj kultas la Luno kiel aspekton de la Ŝanĝanta Diino.
Soponya
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko, poste romianoj alvenis. Dum la turka erao la loĝantaro ofte kaŝiĝis en la marĉa ĉirkaŭaĵo. En 1936 komunumo Nagyláng (nadjlAng) aliĝis al Soponya.
Vizitindaĵoj
Vidindaĵo estas Kastelo de (Soponya) de grafoj Zichy [ziĉi] kun kapelo kaj parko de 1807, dum la socialismo orfejo funkciis tie.
Famuloj
En Nagyláng naskiĝis: En Nagyláng mortis la ĵus menciita János Zichy.
Port-de-Bouc (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
NGC 3844
NGC 3844 (aliaj indikoj — UGC 6705, MCG 3-30-69, ZWG 97.97, PGC 36481) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Port-de-Bouc (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Miramas - L'Estaque (935000).
Studenta Rezidejo
La Studenta Rezidejo de Madrido estas centro fondita en 1910 fare de la Junta para Ampliación de Estudios (Junto por Ampleksigo de Studoj), kiel rekta rezulto de la plinovigaj ideoj iniciatitaj en Hispanio fare de la krausisto Francisco Giner de los Ríos per la fondo en 1876 de la Institución Libre de Enseñanza. Dekomence ĝi celis iĝi eduka komplemento al la universitato en kiu edukiĝis la junuloj el altaj klasoj liberalaj, kaj de 1910 ĝis 1939 ĝi estis unu el ĉefaj kernoj de modernigo kaj scienca kaj eduka de Hispanio. La aro de konstruaĵoj estis deklarita en 2014 Eŭropa Heredaĵo.
Leĝo de Lenz
La Leĝo de Lenz [lenc] estas uzebla por difini la direkton de induktita tensio, estiĝinta dum elektromagneta indukto.
Studenta Rezidejo
Gravuloj
Ne nur studentoj, kiel kelkaj kiuj poste iĝos famuloj kiel la kinisto Luis Buñuel, la poeto Federico García Lorca kaj la pentristo Salvador Dalí, loĝis tie, sed ankaŭ aliaj gravuloj loĝis tie por mallonga tempo aŭ estis invititaj regule partopreni la socian kaj kulturan vivon de la institucio. Inter tiuj oni povas enkalkuli figurojn kiel la poetoj Rafael Alberti, Jorge Guillén kaj Juan Ramón Jiménez, la scienculo Severo Ochoa, la verkisto Miguel de Unamuno, la komponisto Manuel de Falla, José Ortega y Gasset, Pedro Salinas, Eugenio d'Ors, Manuel Altolaguirre kaj multaj aliaj.
Leĝo de Lenz
Leĝo de Lenz: direkto de la induktita tensio estas tia, ke ĝi klopodas malfortigi la originan (dekstra-fluan) magnetan kampon per kurento, kiu estas estigita de la induktita tensio. Tiel la produktita indukto oponiĝas al la kialoj de tiu indukto.
Studenta Rezidejo
Gravuloj
Prelegis en la Rezidejo, ĉefe en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj, plej altaj gravuloj de la hispana kaj eksterlanda kulturoj. Ekzemple Henri Bergson, Einstein, Howard Carter, Gilbert Keith Chesterton, Paul Valéry, Marie Curie, Igor Stravinski, Paul Claudel, Wolfgang Köhler, Louis de Broglie, Herbert George Wells, Max Jacob, Louis Aragon, Le Corbusier, Keynes... Inter ili estis loĝantoj Alfonso Reyes Ochoa, Julián Besteiro, Santiago Ramón y Cajal, Manuel de Falla, Unamuno, Valle-Inclán, Manuel Machado, León Felipe, Federico García Lorca kaj multaj aliaj.
Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito ĉesis la kultura agado de la Rezidejo. Post la milito kaj la venko de la Frankisma Hispanio, la konstruaĵo estis hejmo de hospitalo, orfejo, kazerno ktp., dum la cetero de la organismo estis reuzata de la adukaj institucioj de la diktatura reĝimo. Kelkaj el la Rezidejanoj iris al ekzilo, aliaj estis elpostenigitaj kaj silentigitaj en la nova ŝtato. Nur el la 1970-aj jaroj oni komencis rekuperi la iaman agadon.
Leĝo de Lenz
Bona ekzemplo por la Lenz-leĝo estas la dinamo de la biciklo. Se oni alpremas la dinamon al la rado, sed ne enŝaltas lampojn de la biciklo, tiam necesas nur malmulte da plia laboro pro la froto. Se oni enŝaltas lampon, necesas signife pli da laboro. Tio montras, ke la kurento estigata per la dinamo produktas efikon, kiu kontraŭas ĝian kaŭzon.
La leĝon rekonis la german-estona fizikisto Heinrich Lenz en 1834.