cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Smriti
Tradicio: la postvedaj skriboj
La aro de la smriti-tekstoj estas la populara ekvivalento de la ŝruti, per la historioj de dioj kaj herooj ĝi instruas la hindan pensadon. La plej multaj tekstoj referencas al la sanktaj vedoj, ilia celo estas malkodigi kaj instrui la antikvajn mesaĝojn al la popolo. Tamen tiu literaturo ne estas malpli valora ol la ŝruti, kontraŭe ĝi estas tre riĉa kaj prezentas filozofajn dialogojn tre profundajn.
La tekstoj smriti estas:
Tirepied-sur-Sée
Tirepied-sur-Sée estas nova franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Percy-en-Normandie
Percy-en-Normandie estas nova franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Percyais.
Saint-Jean-d'Elle
Saint-Jean-d'Elle estas nova franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Vicq-sur-Mer
Vicq-sur-Mer estas nova franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Saint-Jean-d'Elle
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Jeannais.
Vicq-sur-Mer
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vicquois.
Thèreval
Thèreval estas nova franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Torigny-les-Villes
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Torivillois.
Remilly Les Marais
Remilly Les Marais estas nova franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rémillais.
Ŝaktismo
Ŝaktismo (en Sanskrito: , laŭvorte "doktrino de energio, povo, eterna diino") estas grava sekto de Hinduismo, en kiu la metafizika realo estas konsiderata metafore virino kaj ŝaktio estas konsiderata kiel suprema dio. Ĝi inkludas multajn diinojn, ĉiuj konsiderataj aspektoj de la sama suprema diino. Ŝaktismo havas diversajn sub-tradiciojn, game el tiuj fokusaj al la gracia Parvati ĝis tiu de la perfortema Kali.
La Sruti kaj Smriti tekstoj de Hinduismo estas grava historia kadro de Ŝaktisma tradicio. Aldone, ĝi adoras tekstojn kiel Devi Mahatmja, Devi-Bagavata Purano, Bagavata Purano kaj Ŝaktaj Upaniŝadoj same kiel la Devi Upaniŝadoj. La Devi Mahatmja partikulare, estas konsiderata en Ŝaktismo tiom grava kiom la Bagavadgito.
Ŝaktismo estas konata pro siaj variaj sub-tradicioj de Tantro, same kiel pro galaksio de diinoj kun iliaj respektivaj sistemoj. Ĝi konsistas el Vidĝapitha kaj Kulamārga. La panteono de diinoj en Ŝaktismo kreskis post la dekadenco de Budhismo en Barato, kiam Hinduismaj kaj Budhismaj diinoj estis kombinitaj por formi la "Mahavidĝa", nome listo de dek diinoj. La plej oftaj aspektoj de Devi troveblaj en Ŝaktismo estas Durgo, Kali, Sarasvatio, Lakŝmio, Parvati kaj Tripurasundari. La diin-fokuzita tradicio estas tre populara en Nordorienta Barato partikulare en Okcidenta Bengalo kaj Asamo, kie oni celebras festivalojn kiel Durga puja, kiu estas populara en Okcidenta Bengalo. La ideoj de Ŝaktismo influis super Viŝnuismo kaj Ŝivismo, en kiuj la diino estas konsiderata Ŝakti/Energio de Viŝnu kaj Ŝiva respektive, kaj adorita elstare en nombraj Hinduismaj temploj kaj festivaloj.
104020 Hajlbrono
Ĝi estas en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Hajlbrono sur la rivero Neckar en la federacia lando Baden-Virtembergo. Tiu urbo estis la hejmo de Julius Robert von Mayer kaj gasigas Experimenta, plej granda scienca centro en Germanio.
Misio Ramakriŝna
Misio Ramakriŝna, en angla Ramakrishna mission (RKM) estas Hinduisma religia kaj spirita organizaĵo kiu formas la kernon de tutmonda spirita movado konata kiele Ramakriŝna Movado aŭ Vedanta Movado. La misio estas nomita laŭ kaj inspirita de la hindia sanktulo Ramakriŝna Paramahamsa kaj fondita de la ĉefa disĉiplo de Ramakriŝna nome Vivekananda la 1an de majo 1897. La organizaĵo ĉefe propagas la Hindan filozofion de Vedanta–Advaita Vedanta kaj kvar jogaj idealoj – nome "jnana", "bhakti", "karma" kaj "raja".
Krom religia kaj spirita instruado la organizaĵo dediĉas sin al etenda eduka kaj filantropia laboro en Barato. Tiu aspekto iĝos grava trajto de multaj aliaj Hinduismaj movadoj. La misio bazigas sian laboron sur la principoj de "karma jogo", la principo de memeca laboro farita en dediĉo al Dio. La Ramakriŝna Misio havas centrojn ĉirkaŭ la tuta mondo kaj publikigas multajn gravajn Hinduismajn tekstojn. Ĝi estas aligita kun la monaĥa organizaĵo Ramakriŝna Math, kun kiu ĝi kunhavas membrojn.
Airel
Airel [eʁɛl] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Agneaux
Agneaux [aɲo:] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Agnelais.
Ancteville
Ancteville [ɑ̃ktəvil] estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Anctevillais.
Ĝi nun formas parton de Saint-Sauveur-Villages.
Amigny
Amigny [aminji:] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Amignais.
Biófilo Panclasta
Vicente Rojas Lizcano (naskiĝis la 26-a de oktobro 1879 - mortis la 1-a de marto 1943), pli konata kiel Biófilo Panclasta, estis kolombia verkisto, politika aktivulo kaj anarkiisto. En 1904, li ekuzis la pseŭdonimon, per kiu li fariĝos konata: Biófilo (βίο + φίλος - "amanto de la vivo"), kaj Panclasta (παγ + κλάστα - "malamiko de ĉiuj"). Li komencis siajn revoluciajn agadojn kiam li forlasis siajn studojn en 1899, forirante al Venezuelo por partopreni la Liberalan Restarigan Revolucion kun la armeo de Cipriano Castro. Li havis siajn unuajn kontaktojn kun anarkiisma ideologio en 1906, en Bonaero, Argentino. Ekde tiam, li adoptis la anarkiisman ideologion, kaj dum sia tuta vivo li estis en pli ol kvindek landoj propagandantaj anarkiismajn idealojn kaj partoprenante laboristajn kaj sindikatajn manifestaciojn, en kiuj li havis kontakton kun gravuloj kiel Petro Kropotkin, Maksim Gorkij kaj Lenin.
En la lastaj jaroj de sia vivo, li edziĝis al Julia Ruiz, konata divenistino kiu laboris en Bogoto. Biófilo komencis dediĉi sian liberan tempon al verkado de gazetoj kaj koncedado de intervjuoj. Li mortis la 1-a de marto 1943, en la aĝo de 63, viktimo de korinfarkto.
Biografio
Biófilo estis filo de Bernardo Rojas kaj Simona Lizcano, komencis siajn studojn en Pamplono, urbo proksima al Chinácota. De 1897 ĝis 1898, li enskribiĝis en Escuela de Bucaramanga, el kiu li estis forpelita pro eldonado de malgranda gazeto, kie li manifestiĝis kontraŭ la reelekto de tiama prezidanto Miguel Antonio Caro.
En 1899, Biófilo forlasis siajn studojn kaj vojaĝis al Venezuelo, kie kune kun Eleazar López Contreras li fondis la unuan Publikan Lernejon en la urbo Capacho Nuevo, ĉefurbo de la municipo Independencia, en Táchira. En la sama jaro, li aliĝis al la armeo de Cipriano Castro meze de la Liberala Restariga Revolucio, kiu celis renverson de tiama prezidanto Ignacio Andrade. Baldaŭ Biófilo komencis vojaĝi tra Venezuelo en la kompanio de aliaj revoluciaj grupoj, kiuj vagis tra la urboj Trujillo, Portuguesa, Cojedes kaj Karabobo. Li alvenis al la urbo Valencio en januaro de 1900. En novembro de 1904, li alvenis en la Kolombia urbo Barankilo kiel kolonelo en la armeo de Cipriano Castro, kie li ofertis subtenon al kolombiaj fortoj kontraŭ panamaj separistoj subtenataj de Usono.
Unuaj kontaktoj kun anarkiismo
En 1906, li vojaĝis al Bonaero, Argentino, kie li havis siajn unuajn kontaktojn kun socialismo kaj anarkiismo, partoprenante kunvenojn kaj verkadon en specialaj gazetoj. En la sama jaro, li foriris al Eŭropo kiel delegito de la Federación Obrera Regional Argentina (FORA) al kongreso de laboristoj en Amsterdamo, Nederlando. Inter 1906 kaj 1908, li ankaŭ vojaĝis al aliaj eŭropaj landoj, inkluzive Francion, Italion, Svislandon, Anglion, Belgion kaj fine Hispanion, de kie li estis ekstradiciita en 1908.
Tantrismo
Tantrismo, Tantro aŭ Tantra (en Sanskrito: तन्त्र, laŭvorte "teksi, teksilo, sistemo") denotacias la ezoterajn tradiciojn de Hinduismo kaj Budhismo kiujn kundisvolviĝis plej verŝajne pri la mezo de la 1a jarmilo p.K. La termino tantra, en la tradicioj de Hindio, signifas ankaŭ ajnan koncepton sisteme aplikeblan al "teksto, teorio, sistemo, metodo, instrumento, tekniko aŭ praktiko".
Biófilo Panclasta
Revolucia agado en Kolombio
Post ekstradicio laŭ peto de kolombia prezidanto Rafael Reyes, Biófilo alvenis en Puerto Kolombio kun planoj iri al Bogoto, tamen li decidis rifuĝi en Panamo, kie li denove estis ekstradita laŭ peto de Reyes. Li estis arestita kaj transdonita al la kolombiaj aŭtoritatoj. Unue li restis malliberigita en Kartageno (1909) kaj poste translokiĝis al Barankilo (1910) kaj fine al Bogoto (1911). Iuj kolombiaj gazetoj, kiel Maquetas, petis la mortpunon por Biófilo, ĉar li konsideris ĝin danĝero por publika ordo.
Tantrismo
Starte en la fruaj jarcentoj de la komuna epoko, nove aperintaj "Tantra" centris en Viŝnu, Ŝivo aŭ Ŝaktio. En Budhismo, la tradicio de Vaĝrajano estas konata pro siaj etendaj tantraj ideoj kaj praktikoj. Tantraj Hinduismaj kaj Budhismaj tradicioj influis super aliaj Orientaj religioj kiel Ĝajnismo, la tibeta Bön, Daoismo kaj la japana tradicio de Ŝintoismo.
Biófilo Panclasta
Reveno al Venezuelo
Biófilo revenis al la venezuela urbo Valencio en 1914. Tie, li estis arestita pro parolado en publika placo laŭdante la francan nacion, tagojn post la komenco de la unua mondmilito. Fakte, li estis arestita laŭ ordono de homoj lojalaj al prezidanto Juan Vicente Gómez, kiu sukcesis post Cipriano Castro, amiko de Panclasta, post puĉo. Dum sep jaroj li estis malliberigita, kaj Biofilio trapasis multan laboron, suferon kaj malsaton. Li dividis siajn jarojn en malliberejo kun pluraj venezuelaj politikaj kaptitoj, multaj el kiuj mortis en tiu malliberejo. En 1921, sub la instruado de rektoro nomumita de la nove nomumita reganto de la ŝtato Karabobo José Antonio Baldó, Biófilo estis transdonita al Kastelo Sankta Filipo, kie li estis traktita kun la homaro kaj liberigita kelkajn monatojn poste.
Tantrismo
Kelkaj manieroj de adorado ne-veda kiel "Puja" estas konsiderataj tantraj en siaj konceptoj kaj ritoj. Ankaŭ konstruado de Hinduisma templo ĝenerale kongruas kun la ikonografio de tantro. Hinduismaj tekstoj priskribantaj tiujn temojn estas nomataj Tantroj, "Āgama" aŭ "samhita". En Budhismo, ties tantra-ĝenra literaturo influis la artaĵojn en Tibeto, historiaj grototemploj de Hindio kaj ikonaro en Sudorienta Azio. La tantro, en siaj variaj formoj, ekzistas en landoj kiel Butano, Koreio, Ĉinio, Tibeto, Barato, Indonezio, Japanio, Mongolio kaj Nepalo.
Biófilo Panclasta
Revolucia agado
En 1923, du jarojn post liberiĝo de malliberejo en Valencio, Biófilo estis nomumita delegito al Meksika Anarkiisma Asocio, kaj vojaĝis al Barcelono por ĉeesti kongreson. Tie li proponis projekton nomatan Operacio Eŭropo, kiu konsistas el:
La sekvan jaron, li vojaĝis al San-Paŭlo por organizi kafo-strikon, sed denove estis arestita kaj transdonita al la urbo Kajeno, de kie li eskapis. Post mallonga vizito al 52 landoj, li revenis al Kolombio. Tie, li estas arestita denove kun sindikatestro Raúl Mahecha, en la urbo San Gil. La sekvan jaron, li fondis la Centro de Unión y Acción Revolucionaria en Bogoto, kies devizo estas: ¡Revolucionarios de todos los ideales, uníos!.
Lastaj jaroj
En 1934, Biófilo Panclasta edziĝis al Julia Ruiz, kiu laboris en Bogoto. Li verkis por gazetoj kaj donis intervjuojn, aldone al sendado de leteroj al pluraj prezidantoj en Latinameriko. Post la morto de sia edzino, Biófilo provis memmortigi en Barankilo elektrokutante sin per la kabloj de la lumo kaj per tranĉilo. En decembro de la sama jaro, la polico de Bucaramanga ordonis al li esti forpelita el la urbo. En la 1-a de marto 1943, Biófilo Panclasta mortis en la azilo de Pamplona je la deka matene, viktimo de subita korinfarkto.
Anarkiisma penso
La ideoj de Biófilo Panclasta pri anarkiismo estis tre apartaj. ili oscilis inter individuisma anarkiismo, kiel Kropotkin, kun forta influo de Max Stirner, kaj Liberecisma socialismo, kiu eblas rekoni en serio de leteroj senditaj el la malliberejo Barankilo en 1910. Komence Biófilo konsideris sin ekstrema kaj radikala individuisto, tre en la manoj de la ideo de superulo Nietzsche, lia plej ŝatata filozofo.
Pozono
Pozono, hungare Pozsony [Poĵonj], germane Pressburg, slovake Prešporok estis longe la hungara ĉefurbo, nuntempe jam ĉefurbo de Slovakio kiel Bratislavo.
Biófilo Panclasta
Anarkiisma penso
Por Panclasta, la socia lukto, kiun li faris, ne estis por aliaj, sed por si mem, senti sin vivanta.
Pozono
Historio
La hungaraj triboj venkis armeon de la Orientfranka imperio en 907 kaj okupis la areon. La unua hungara skriba mencio okazis en 1002 en latina formo Poson. Ekde la 11-a jarcento la urbo estis sidejo de Pozsony (reĝa departemento), ankaŭ Katedrala kapitulo. Ĝi - kiel limgarda urbo - travivis kelkajn sieĝojn en la sekvaj jarcentoj, kelkfoje dum mallongaj tempoj la urbo apartenis al la germanoj. Pozono akiris titolon libera reĝa urbo en 1405. Albreĥto la 2-a (Sankta Romia Imperio) estis elektita hungara reĝo en 1437 (sen ceremonio) en tiu ĉi urbo. Matiaso la 1-a (Hungario) fondis universitaton Academia Istropolitana en 1467. Vladislao la 2-a Jogajlido kaj Maksimiliano la 1-a (Sankta Romia Imperio) paciĝis en Pozono en 1491. Pro malvenko ĉe Mohács en 1526 pro la turka minaco la ĉefurbo estis translokita el Buda al Pozono en 1536 kaj remetita post retiriĝo de la Osmana Imperio en 1784. Tiu rezultis, ke Pozono estis pli longe ĉefurbo, ol Budapeŝto aŭ mem Bratislavo. En 1548 sidloko de la hungara primaso estis translokita el Esztergom al Pozono pro la turka minaco ĝis 1820. En 1780 oni eldonis la unuan hungarlingvan gazeton.
Biófilo Panclasta
Anarkiisma penso
Malgraŭ sia forta anarki-individuisma pozicio, Biófilo estis tre kritika, eĉ identigante sin kun socialisma anarkiismo. La vidpunktoj de Biófilo pri la du fluoj de anarkiismo konformas al lia pensmaniero, tiu de iu, kiu malamis absolutajn ekstremojn, kiuj konsideris, ke homo ne estas tute socia aŭ individua estaĵo; klopodis malproksimigi sin de ia ajn formo de politika militemo, eĉ se ĝi estis anarkiisma organizo. En konversacio kun Kropotkin, li diris:
Pozono
Kronadoj
Inter 1552 – 1784 tie oni gardis la hungaran kronon (tamen kelkaj esceptoj okazis), tiutempe en Katedralo Marteno de Tours (Pozono) okazis la jenaj kronadaj ceremonioj:
Amfreville (Manche)
Amfreville [ɑ̃frəvil] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Pozono
Parlamentoj
Jam ekde 1405 oni aranĝis parlamentajn kunsidojn kelkfoje en la urbo, tamen pli ofte inter 1825-1848; tio estis la hungara reforma epoko. Aparte menciindas la kunsido en 1741, kiam Maria Tereza de Aŭstrio (1638-1683) (ankaŭ reganta reĝino de Hungarlando) nepre bezonis helpon de la hungara nobelaro, tial ŝi faris kompromison. Ŝi teatrece aperis en la kunsido brake kun bebo (estonta reĝo). La parlamentanoj ekkriis: Vitam et sanguinem pro rege nostro! (=vivo kaj sango por nia Reĝo!), do la parlamento apogis eĉ milite la Aŭstran Imperion, kompense Maria Tereza donis favoraĵojn al la hungaroj. En aprilo de 1848 en Pozono estis subskribita la "novaj leĝoj", kiu parte kovris postulatojn de la Hungara revolucio de 1848. Post tio la hungara parlamento ne kunsidis plu en Pozono. Post jardekoj la urbo profitis pro proksimeco al Vieno. Ankaŭ la industrio evoluis, eĉ loĝkolonio por laboristoj estis konstruita. En 1910 laŭ la popolnombrado oni komputis 78 229 loĝantojn (32 790 germanojn, 31 705 hungarojn, 11 673 slovakojn, 1 242 ĉeĥojn, 351 kroatojn kaj 115 polojn). Pozono denove estis universitata urbo en 1912 post fondo de Reĝa Scienca Universitato Erzsébet, kies posteulo estas nun Universitato de Pécs. Pli frue jam funkciis Reĝa Jura Akademio (Pozono) ekde 1783 kaj Luterana Teologia Akademio (Pozono) ekde 1881, sed pli frue ĝi estis liceo. En fino de 1918 la ĉeĥa armeo okupis la urbon kaj finiĝis historio de la hungara dominado.
Anctoville-sur-Boscq
Anctoville-sur-Boscq [ɑ̃ktovilsyʁbo:] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Anctovillais.
Karmelana konvento (Jena)
La Klostro Sankta Kruco (germane: Kloster zum heiligen Kreuz) estis monaĥejo de la karmelanoj en Jena, Germanujo ekzistinte en la jarcentoj 15-a kaj 16-a. Ĝi troviĝis kun preĝejo samnoma en la setlejo Zweifelbach sude antaŭ la mezepoka urbo, apud la nuna teatrejo. Kelkaj eroj konserviĝis ĝis hodiaŭ. Dum la lastaj jaroj la restaĵoj denove prezentas sin.
Historio
Jam en 1382 ekzistis en Jena intertempe uzata filieto de karmelanoj originantaj el Pößneck. En 1414 raportis la provinciestro ordena ke li ricevis areon en Jena por daŭra klostrosurkonstruo. De 1418 datumas dokumento en kiu la urba konsilantaro transdonis al la ordenanoj teritorion en Zweifelbach kun la rajto uzi la Kruco-kirkon tiean. La margrafoj Frederiko kaj Vilhelmo de Meißen vigle subtenis fondon de monaĥejo pro kio oni ambaŭ anigis samjare ĉe la karmelanan fration. Krom la dominikanoj kaj la cistercianoj temis pri la tria klostro en Jena. Komence la konstrulaboroj ŝajne lame progresis sed poste la monaĥejo povis sufiĉe bone vivteni sin danke al donacoj kaj siajn posedaĵojn.
En 1524 laŭ ordono de politikistoj la plejparton de la posedaĵoj (ekz. kazublojn altvalorajn, la meblaron, la kaso kun ŝparita mono) transportitis al la urbodomo por vendo. La elspezoj disdonitis inter la malriĉuloj. En 1525, dum la kamparanaj ribeloj, la monaĥejo maroditis kaj damaĝitis. Poste vivis surloke ankoraŭ naŭ monaĥoj antaŭ la malfermo fina en la jaro 1529. Poste la ejaro kadukiĝis kaj uzitis parte kiel konstrumaterialfonto por aliaj aĵoj.
Ekde aprilo 2017 la iama monaĥeja korto kaj du ankoraŭ ekzistantaj ejeroj (sakristio kaj kapitula salono) invitis onin je ripozumado; tie eblis ankaŭ viziti interesan ekspozicion pri la konventa historio.
Strukturoj
Estris la konventon prioro kiu laŭ la kutimoj de la 15-a jarcento, samtempe estis ankaŭ studomajstro. Laŭ la ordenaj idealoj ja gravis la eduko kion atestas lernigaj kaj studaj estroj kaj biblioteko kiu parte saviĝis eĉ post la abolicio klostra. Krome unuiĝis la funkcioj de kapelano, predikisto kaj sakristiano.
Multaj fondaĵoj vivtenis la klostron; tre gravis la messtipendioj, donacoj kaj malgrandaj terenoj (kun unu vitejo). Faritis ankaŭ malgranda kvanto da biero por la monaĥoj mem. La en 1524 oficiale ŝtelita posedaĵaro supozigis onin je bonstato de tiu ĉi monaĥejo.
Angey
Angey [ɑʒeː] estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Sartilly-Baie-Bocage.
Angoville-au-Plain
Angoville-au-Plain [ɑ̃goviloplɛ̃] estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Carentan les Marais.
104052 Zachery
104052 Zachery estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la novzelanda astronomo Nigel Brady elde Lake Tekapo en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Johana Franciska Frémiot de Chantal
Johana Franciska (Jeanne-Françoise) Frémyot, baronino de Chantal (Diĵono, 28-a de januaro 1572 – Moulins, 13-a de decembro 1641), estis franca virino, edzino, patrino kaj poste vidvino kaj monaĥino, fondinta kun sankta Francisko el Sales novan religian ordenon. En 1767 ŝi estis deklarita sankta de papo Klemento la 13-a. Ŝi estis ankaŭ avino de Madame de Sévigné.
104052 Zachery
Ĝia estas en 1:7 kun Venuso kaj 11:4 kun Jupitero.
Johana Franciska Frémiot de Chantal
Biografio
De nobela familio, lia patro estis prezidanto de la burgonja parlamento. Ŝi edzigis la Baronon de Chantal en 1592, kaj naskis ses infanojn, inter kiuj Celse Benigne, la patron de la fama sinjorino de Sévigné.
Vidviĝinta, en 1604 ŝi renkontis la episkopon de Ĝenevo, Franciskon de Sales, kiu predikis pri karesmo en Diĵono : frapita de lia karismo, ŝi konfidis sin al lia spirita direkto, kaj iĝis lia plej fidela disĉiplo.
La 6an de junio 1610, en la loĝejo de la episkopo de Ĝenevo, en la domo Galerie en Annecy, ŝi fondis, kune kun Francisko de Sales kaj Charlotte de Bréchard, la kongregacion de la monaĥinoj de la Vizitado (starigitan en religia ordeno en 1618 ).
Raja jogo
Rajajogo, Raja jogo aŭ en Sanskritaj tekstoj, Rāja yoga (/ˈrɑːdʒə ˈjoʊɡə/) estis kaj la celo de jogo kaj metodo akiri ĝin. La termino estas ankaŭ moderna nomo por la praktiko de jogo, kiam en la 19-a jarcento Sŭami Vivekananda egaligis la koncepton de raja jogo kun la Jogaj Sutroj de Patanĝali. Ekde tiam, Raja jogo estis varie nomata aṣṭāṅga jogo, reĝa jogo, reĝa unio, sahaja marg, kaj klasika jogo.
Krom por jogo mem, Raja jogo ludis gravan rolon por Ŝivismo, iel por Budhismo kaj por aliaj religiaj tendencoj.
Johana Franciska Frémiot de Chantal
Biografio
En junio 1627 mortis ŝia filo Celse Bénigne de Rabutin, barono de Chantal, mortigita sur la insulo Ré dum la milito kontraŭ la britoj.
Ŝi mortis en 1641 en la monahejo de la Vizito de Moulins, post kiam la 75 domoj de la Vizito estis preskaŭ ĉiuj fonditaj de ŝi.
Inter la plej konataj filinoj de la religia Ordeno, kiun ŝi fondis, estas la mistikino de la Sankta Koro de Jesuo, Margaret Maria Alacoque, de la monaĥejo de Paray-le-Monial.
La kulto
Kun la kalendara reformo de 1969, lia memoro estis fiksita por la 12-a de decembro. En 2001 papo Johano Paŭlo la 2-a metis la nedevigan memoron de Nia Damo de Gvadalupo por la 12-a de decembro, movante tiun de Giovanna Francesca al 12 aŭgusto ; en ĉi tiu dato la romia martirologio memorigas ŝin. En la eksterordinara formo oni memorigas ŝin la 21an de aŭgusto.
La nomo Chantal estis origine donita al knabinoj honore al tiu ĉi sanktulino.
Sándor Dillesz
Sándor Dillesz [ŝAndor diles], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Dillesz Sándor Erazmus Nepomuki János estis hungara prokuroro, nobela juĝisto. Lia nobela antaŭnomo estis dicskei.
(104102) 2000 EB43
(104102) 2000 EB43 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Sándor Dillesz
Biografio
Sándor Dillesz akiris juran diplomon, poste li laboris en la ŝtata administracio. Li estis ĉefprokuroro de Bars, poste distrikta nobela juĝisto (1890 - 1894). Intertempe en 1869 li edziĝis. En la sama jaro li fondis muzeon en Aranyosmarót, kies materialo konsistis ĉefe el propraj kolektoj. Kiel amatora arkeologo li verkis plurajn historiajn artikolojn.
Satio
upright=1.8|eta|[[Sati (virta, fidela ĝismorte), simbolo de sindono totala de la edzino al sia edzo, kiu konsistas por la vidvino al grimpado sur la ŝtiparon de la formortinto por bruli vive. Tiu kutimo, kiu aperis nur malfrue en Hindujo (6-a jarcento) kaj ekzistis nur en la kasto de la kŝatrija, ne menciiĝas en la atarvavedo, kie troviĝas ĉiuj funebraj ritoj, devenas de interpretado de unu el la legendoj de la diino Sati.
Tute sindonema al sia edzo, ŝi pretis ĵeti sin en la flamojn por defendi la honoron, kiun perdis ŝia edzo disputante kun sia bopatro. Malpermesita en Brita Hindujo, sati estigis malkonfidon kontraŭ hinduismo. ]] Satio (Sanskrito: सती / satī; Nāgarīo-Davenagri: सती, laŭvorte la sindona virino, sati, aŭ en anglalingva skribmaniero suttee ) estis tre antikva historia praktiko trovita ĉefe inter Hinduoj en nordaj kaj antaŭ-modernaj regionoj de Suda Azio, laŭ kiu vidvino memoferas sin side sur la funebra brulŝtiparo de sia mortinta edzo.
La etendo laŭ kiu sati estis praktikita en la historio ne estas konata klare. Tamen, dum la frua moderna periodo de la Mogola Imperio, ĝi estis notinde asocia kun la elitaj hinduismaj klanoj de Rajputoj en okcidenta Barato, kio markis unu el la punktoj de diverĝo inter la Rajputa kulturo kaj la islama kulturo de la Mogola Imperio. Komence de la 19-a jarcento, la Brita Orienthinda Kompanio, en la procezo etendi sian regadon al plejparto de Hindio, dekomence toleris la praktikon; William Carey, brita kristana evangeliisto, notis 438 okazojn ene de areo de 48 km de radiuso el la ĉefurbo Kolkato, en 1803, spite malpermeson ene de Kolkato. Inter 1815 kaj 1818, la nombro de okazoj de sati en Bengalo duoblis el 378 ĝis 839. Opozicio al la praktiko de sati fare de britaj kristanaj evangeliistoj, kiel Carey, kaj de Hinduismaj reformistoj kiel Ram Mohan Roy, finfine kondukis la Britan Ĝeneralan Guberniestron de Hindio nome Lord William Bentinck aprobi la leĝon "Bengal Sati Regulation" de 1829 deklarantan la praktikon de bruligado aŭ enterigo de vivaj Hinduaj vidvinoj punebla per krimtribunaloj. Tio estis sekvita de alia leĝaro en 1856, 1870 kaj 1891.
Izolaj kazoj de sati estis registritaj en Barato fine de la 20a jarcento, kio kondukis al la registaro de Barato al aprobo de leĝo pri "sati" en 1987, kio krimigis la helpon aŭ glorigon de sati.
Centrolew
Centrolew, pli precize Unio por Defendi la Rajtojn kaj Liberojn de la Popolo (pole Związek Obrony Praw i Wolności Ludu) estis alianco de centristaj kaj maldekstraj partioj establita en 1929 por kontraŭbatali la regado-sistemon de Sanacio, politika partio de Józef Piłsudski. Centrolew konsistis el: Pola Partio Socialista, Pola Popola Partio "Wyzwolenie", Pola Popola partio "Piast" kaj kristan-demokratiaj partioj.
Opoziciaj partio de la maldekstro kaj la centro decidis unuiĝi pro tio, ke Sanacio malobeis la regulojn de demokratia ŝtato. Tiel en 1929 kreiĝis Centrolew, kiu celis renversi la aŭtoritatan regadon kaj restarigi parlamentan demokration en Pollando.
En junio 1930 la koalicio de Centrolew, en la Kongreso por Defendi la Rajtojn kaj Liberojn de la Popolo en Krakovo proklamis, interalie, batali por forigi la diktatorecon de Józef Piłsudski, ĝis la venko kaj volis establi "registaron de konfido" de Sejmo kaj la popolo.
Centrolew kaŭzis la eksiĝon de la registaro de Kazimierz Świtalski.
La sanaciaj aŭtoritatoj decidis senprokraste kontraŭagi. La 25-an de aŭgusto 1930 estis establita nova registaro kaj Piłsudski mem fariĝis ĝia ĉefministro. La 29-an de aŭgusto prezidanto Ignacy Mościcki finis la oficperiodon de Sejmo kaj Senato kaj ordonis novajn elektojn, rezulte de kiuj opoziciaj parlamentanoj estis senigitaj de imuneco. En la nokto inter la 9-a kaj 10-a de septembro, sanaciaj aŭtoritatoj arestis opoziciajn politikistojn sen juĝa ordono (inkl. Wincenty Witos kaj Wojciech Korfanty) kaj la subpremoj daŭris. Pluraj aktivuloj (inkluzive de la prokuroro en la proceso de ministro Gabriel Czechowicz, Herman Lieberman el PPS) estis forte batitaj, ĉiuj estis persekutataj kaj vorte insultitaj. Preskaŭ kvin mil aliaj Centrolew-aktivuloj estis arestitaj ene de kelkaj semajnoj. La subpremoj celis malfortigi Centrolew antaŭ la venontaj parlamentaj balotoj kaj senigi la aliancon de ĝiaj gvidantoj.
La elektoj rezultigis severan malvenkon de Centrolew. Ĉi tio kaŭzis plenan disfalon de la alianco. La arestitaj aktivuloj estis malliberigitaj en la fortreso de Bresto. De oktobro 1931 ĝis januaro 1932 okazis en Varsovio la bresta proceso.
Basava
Basava aŭ Basavanna estis hindia 12a-jarcenta politikisto, filozofo, poeto, lingaĝata sanktulo en la Ŝivo-fokusita Bhaktia movado, kaj Hindua ŝivisto sociala reformisto dum la regado de Ĉalukja/Kalaĉurio. Basava estis aktiva dum la regado de ambaŭ dinastioj sed atingis sian pinton de influo dum la regado de la reĝo Bijĝala la 2-a en Karnatako, Barato .
Basavan etendis socian konscion pere de sia poezio, populare konata kiel Vaĉanaa. Basava malakceptis genran aŭ socian diskriminacion, supersticojn kaj ritarojn sed enkondukis la ligitecon Iŝtalinga, kun la bildo de Ŝiva Liṅga, por ĉiu persono senkonsidere al la propra nasko, por esti konstanta memoro de la propra "bhakti" (devoteco) al Ŝiva. Kiel ĉefministro de sia regno, li enkondukis novajn publikajn instituciojn kiel la Anubhava Mantapa (aŭ, la "halo de spirita sperto"), kiu bonvenigis kaj virojn kaj virinojn el ĉiuj soci-ekonomiaj fonoj por studoj de spiritaj kaj ĉimondaj aferoj de la vivo, malferme.
La tradiciaj legendoj kaj hagiografiaj tekstoj asertas, ke Basava estis la fondinto de la Lingaĝatoj. Tamen, moderna fakularo fidante sur historia pruvaro kiel la Kalaĉuria surskribaĵoj asertas, ke Basava estis la poeta filozofo kiu revivigis, rafinis kaj energiigis jam ekzistantan tradicion. La Basavarajadevara Ragale (13 el 25 sekcioj estas disponeblaj) de la Kannada poeto Harihara (ĉirkaŭ 1180) estas la plej frua disponebla rakonto pri la vivo de la sociala reformisto kaj estas konsiderata grava ĉar la aŭtoro estis preskaŭ samtempa de sia protagonisto. Kompleta rakonto de la vivo kaj ideoj de Basava estas rakontata en la 13-a-jarcento religia Telugua teksto, nome la Basava Purana de Palkuriki Somanatha.
Rivero Cocker
La Rivero Cocker estas rivero en la Laga Distrikto en Nordokcidenta Anglio, en la graflando Kumbrio. Ĝia fonto estas je la kapo de la Buttermere valo. Ĝi fluas norden tra Buttermere kaj poste Crummock Water, tra Lorton Valo, al la urbo Cockermouth, kie ĝi kuniĝas kun la Rivero Derwent. Ĝi longas ĉirkaŭ 19 kilometrojn. La nomo de la rivero venas el la kelta vorto kukrā, kun la signifo 'the crooked one.' (la malrekta)
Károly Dietz
Károly Dietz [kAroj dic], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dietz Károly estis hungara policestro, advokato, futbalisto, trejnisto, librotenisto.
Károly Dietz naskiĝis la en Sopron, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Károly Dietz maturiĝis en Budapeŝto, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, sed dum lernado - kiel junulo - li estis ankaŭ futbalisto. Ekde 1909 li laboris en la policejo, dum la Kalistefa revolucio (1918) li gvidis la hungaran policon. En tiu periodo li arestis baldaŭajn gvidantojn de la Hungara Sovetrespubliko, tial li estis arestita dum la Sovetrespubliko (1919). Post fiasko de la Sovetrespubliko li estis librotenisto en entrepreno. En 1930 li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József, en la sekva jaro li malfermis advokatan kontoron en Budapeŝto. Inter 1934-1939 li estis trejnisto de la hungara nacia futbala teamo. Tiam okazis 41 matĉoj kun 19 venkoj, 13 malvenkoj kaj 9 egaloj. Aparte menciindaj arĝenta medalo en 1938 en la monda ĉampionado. Dum la nazia erao (1944) li estis deportita al Mauthausen, post la hejmenveno li denove estis advokato. Inter 1951-1953 li estis deportita al Bodrogkeresztúr (tiam la komunistoj ne permesis la loĝadon en la ĉefurbo al tiuj, kiuj estis "malamikoj de la popolo"). En 1953 li ricevis permeson vivi en Piliscsaba, kie li estis simpla laboristo. Li neniam ricevis premion, eĉ punojn, forprenon de emerita mono. Li havis edzinon, kiu naskis filinon.
Iŝvaro
Iŝvaro aŭ Ishvara (en Sanskrito: ईश्वर, IAST: Īśvara)/Parabhraman estas koncepto en Hinduismo, kun ampleksa gamo de signifoj kiuj dependas el la epoko kaj el la skolo de Hinduismo. En antikvaj tekstoj de Hinda filozofio, depende de la kunteksto, Iŝvaro povas signifi supreman animon, reganton, senjoron, reĝon, reĝinon aŭ edzon. En mezepokaj hinduaj tekstoj, depende de la skolo de Hinduismo, Iŝvaro signifas Dion, Supreman Estaĵon, ĉiesan dion, aŭ specialan memon.
En Viŝnuismo, Ŝivismo kaj Ŝaktismo, Viŝnuo, Ŝivo kaj Ŝaktio respektive estas Para Brahman. Mahaganapati estas konsiderara kiel Para Brahman fare de la Ganapatja sekto. Kartikeja estas konsiderata kiel Para Brahman fare de la Kartikeja sekto.
En tradicia Bhakti movadoj, Iŝvaro estas unu aŭ pliaj diaĵoj de individua prefero el la Hinduisma politeisma kanono de diaĵoj. En modernaj sektaj movadoj kiel Arja Samaĝ kaj Brahmoismo, Iŝvaro prenas la formon de monoteisma Dio. En la joga skolo de Hinduismo, temas pri ajna "ĉiu diaĵo" aŭ "spirita inspiro".
Marie-Esméralda de Belgio
Ŝia Reĝa Moŝto Princino Marie-Esméralda de Belgio (naskiĝinta la 30-an de septembro 1956 en la kastelo de Laeken, Bruselo), estas ĵurnalistino, verkistino, dokumentofilmistino kaj membro de la belga reĝa familio. Post studado de juro kaj ĵurnalismo ĉe la katolika universitato en Louvain-la-Neuve, la princino komencis sian karieron de ĵurnalistino sub la plumnomo Esmeralda de Réthy. Ŝi laboris ĝis 1998 kiel sendependa ĵurnalistino por pluraj francaj, germanaj, italaj kaj hispanaj revuoj, farante intervjuojn de personoj el la mondo de spektakloj, artoj, sciencoj kaj entreprenistoj.
Ŝi estas la due naskita filino de la reĝo Léopoldo la 3-a de Belgio kaj de lia dua edzino, Lilian Baels, titolita princino de Réthy. Maria-Esmeralda havas (forpasintan) fraton, la princon Alexandre, kaj fratinon, la princinon Marie-Christine. Ŝi estas ankaŭ la duonfratino de la princino Joséphine-Charlotte de Luksemburgo (1927-2005), de la reĝoj Baldueno la 1-a de Belgio (1930-1993) kaj Alberto la 2-a de Belgio.
En 2011, Esmeralda publikigis libron titolitan "Tero!, ni agadu por la planedo, ne estas tro malfrue». Jaron poste, Esmeralda verkis libron pri sia patrino: «Lilian, princino inter ombroj kaj lumoj» en kunlaboro kun Patrick Weber (eld. Racine). En 2014, ŝi same dediĉis libron al siaj geavoj "Albert kaj Elisabeth" kun Christophe Vachaudez (eld. Racine). La sama jaro, Esmeralda publikigas libron pri la laŭreatinoj de la Nobel-premio pri paco, titolitan «Femmes prix Nobel de la Paix».
Annoville
Annoville [anovil] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Anneville-en-Saire
Anneville-en-Saire [anvilɑ̃sɛʁ] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Annevillais.
Annoville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Annovillais.
Appeville
Appeville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Appevillais.
Marie-Esméralda de Belgio
Protektantino de la naturmedio
Ŝi ĉefe donis multe da konferencoj kaj verkis multnombrajn artikolojn, samkiel libron titolitan «Tero!, ni agu por la planedo, ne estas tro malfrue». En 2015 ŝi partoprenis al kampanjoj de Antartica Greenpeace. En sia dokumentfilmo kun Nicolas Delvaulx titolita «Virunga» (2016), ŝi substrekas la gravecon de la parko pro ĝia escepta diverseco kaj de ĝia daŭripova disvolviĝo. Danke al la laboro de la Fondumo Virunga, la riverbordaj loĝantaroj de la parko havas aliron al laboro kaj energio de la hidroelektraj centraloj.
Ekde 2019, la princino Esmeralda estas la honora ambasadorino de WWF Belgio.
La princino Esmeralda estis arestita dum manifestacio de Extinction Rebellion en Londono, la 10-an de oktobro 2019 pro sia partopreno en agado de stratblokado gvidita de tiu movado. Ŝi kredas, ke la klimato bezonas radikalan agadon, dum tiu movado tamen rekomendas ne-perfortan civilan malobenon kun la celo devigi la registarojn agadi kontraŭ la klimata ŝanĝo. Ŝi kredas, ke la defendo de homaj rajtoj ne estas sufiĉe inkluzivemaj kaj tial kontraŭsismaj kaj malplimultaj movadoj estu pli enplektitaj en ĝi.
104210 Leeupton
104210 Leeupton estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono proksima de la 2:5 kun Marso kaj 5:2 kun Jupitero.
Marie-Esméralda de Belgio
Protekto de la indiĝenaj popoloj
En 1989, ŝi subtenis la kampanjon de la estro Raoni por protekti la amazonian arbaregon en Brazilo kun la helpo de la fama internacia kantisto Sting. La reĝo Leopoldo renkontis Raoni en 1964. En 2011, dum arta festivalo Europalia Brasil, Maria-Esmeralda renkontis delegacion de la Mehinako-indianoj.
104210 Leeupton
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Marie-Esméralda de Belgio
Protekto de la indiĝenaj popoloj
En julio 2016, la princino vizitis la indiĝenan popolon Xerente en Porteirão, Brazilo. En Brasilia, ŝi oficiale malfermis ekspozicion de fotoj de ŝia patro dum kiu ŝi substrekis en prelego la gravecon de la protektado kaj de la promocio de la indiĝenaj rajtoj en ĉeesto de la fama indiana estro Alvaro Tukano.
104210 Leeupton
Nomo
Ĝi estas nomita okaze de la emeritiĝo de Lee Upton, helpanta direktoro de la Laboratorio Lincoln de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio de 2000 ĝis 2009. Li estas konata pro sia escepta teknika estreco en apogo al la nacia sekureco.
Marie-Esméralda de Belgio
Protekto de la indiĝenaj popoloj
En decembro 2016, ŝi estis en Marakeŝo dum la COP22 kie ŝi partoprenis al eventoj organizitaj de la Internacia Asocio WECAN kiu celas subteni la indiĝenajn virinojn protektante la vivmedion.
En septembro 2017, ŝi fariĝis la baptopatrino de la kampanjo por la protektado de la amazonia arbaro lanĉita de la asocio Mouvement Actions (Movado Agoj) tra la mondo.
Anneville-sur-Mer
Anneville-sur-Mer [anvilsyʁmɛʁ] estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Marie-Esméralda de Belgio
Persone
Ŝi vivas jam pli ol 20 jaroj en Londono. Ŝia edzo estas sciencisto el Honduro. Iliaj infanoj nomiĝas Aleksandra kaj Leopoldo.
Anneville-sur-Mer
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Annevillais.
Marie-Esméralda de Belgio
Ekstera ligilo
Blogo pri la reĝa familio de Belgio, intervjuo de la princino pri ŝia kariero de ĵurnalistino (la 9-an de oktobro 2012)
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas tuta aŭ parta traduko de la artikolo Marie-Esméralda de Belgique en la franclingva vikipedio, listo de aŭtoroj.
Angoville-sur-Ay
Angoville-sur-Ay [ɑ̃govilsyre] estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Angovillais.
Ĝi nun formas parton de Lessay.
Aucey-la-Plaine
Aucey-la-Plaine [ose:laplɛn] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aucéens.
Auvers (Manche)
Auvers [ovɛʁ] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Auversois.
Audouville-la-Hubert
Audouville-la-Hubert [oduvil:laybɛʁ] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Audouvillais.
Frances E. Allen
Allen estis la unua partnero de IBM kaj en 2006 ŝi fariĝis la unua virino se temas pri gajni la Turing Premion.
Argouges
Argouges [aʁguʒ] estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Argougeois.
Ĝi nun formas parton de Saint-James.
Aumeville-Lestre
Aumeville-Lestre [o:mvil:lɛ:tʁ] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aumevillais.
Auxais
Auxais [oseː] aŭ [osɛː] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Auxerons.
Azeville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Azevillais.
Reichsstatthalter
La Reichsstatthalter (en germana: [ˈʁaɪçsˌʃtathaltɐ], nome Imperia regantanstaŭanto) estis titolo uzita en la Germana Imperio kaj poste en Nazia Germanio.
La titolo Statthalter des Reiches (1879–1918) estis kreita de la Germana Imperio por la areoj de Alsace (Elsaß) kaj Lorraine (Lothringen) kiujn Francio cedis al Germanio post la Franc-Prusia Milito. Tio estis abolita kiam Alsace-Lorraine estis, siavice, recedita al Francio post Germanio estis venkita en la Unua Mondmilito. Estis sep titolanoj en tiu periodo.
Dum la Tria Regno, la Nazioj kreis la titolon Reichsstatthalter (Regnestro aŭ Regdeputito) por akiri rektan kontrolon super ĉiuj la aliaj ŝtatoj (scepte pri Prusio) post la venko en la ĝenerala balotado de 1933. Iliaj sendependaj ŝtataj registaroj kaj parlamentoj estis sinsekve abolitaj, kaj la Regna registaro ekkontrolis rekte la tuton per procezo nomita Gleichschaltung ("kunordigo"). La registaro de Prusio estis jam elprenita fare de la Regno unu jaron pli frue en la Preußenschlag sub la kanzeliero Franz von Papen.
István Dobner
István Dobner [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dobner István estis hungara pastro, jezuita monaĥo, altlerneja instruisto.
Ĉaĉaĉao
Ĉaĉaĉao, kaj en hispana chachachá [ĉaĉaĈA] estas muzikĝenro el Kubo, same kiel stilo de popoldanco, kiu estis disvolvigita el la danzono-mambo komence de la 1950-aj jaroj, kiu atingis grandan popularecon en la tuta mondo.
La ĉaĉaĉao estis tradicie atribuita al la kuba komponisto kaj violonisto Enrique Jorrín. La plej oftaj instrumentoj uzitaj por produkti tian muzikon estas trumpeto, trombono, saksofono, kongao, bongo, timbaleo, bovtintilo, guiro, marako, piano kaj kontrabaso.
István Dobner
István Dobner naskiĝis la en Déva (Transilvanio, Aŭstra Imperio, nuntempa Deva en Rumanio), li mortis la  en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Košice en Slovakio).
Preĝejo Sankta Anna (Algyő)
La preĝejo Sankta Anna estas romkatolika historia monumento en grandvilaĝo Algyő (Hungario).
Historio
Laŭ eklezia fonto en tiu loko jam estis paroĥa kirko en 1100. Oni supozas, ke ĝi estis trakonstruita dum la mezepoko. Dum dominado de turkoj la loĝantoj estis kalvinanoj. En 1755 jam la denove katolika, gotika kirko estis plene trakonstruita laŭ baroko. En 1784 ĝi bruldetruiĝis, sed en la sama jardeko ĝi estis rekonstruita, en 1936 trakonstruita. La inundoj kaŭzis damaĝojn en 1810 kaj 1979. La orgeno ekfunkciis ĉirkaŭ 1870, ĝi estis renovigita en 1938 kaj 1968.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en korto. En mezo de la fasado la turo plene reliefas, ankaŭ 2 pilieroj apogas la turon. La turopinto estas alta piramido. La enirejo estas tra la turo. La navo havas ankaŭ krucnavon. La absido estas plurlatera.
Kermeso okazas en la 26-an de julio aŭ en la plej proksima dimanĉo.
Ferenc Deák (juĝisto)
Ferenc Deák (konata ankaŭ Ferenc Deák (pli aĝa)), laŭ hungarlingve kutima nomordo Deák Ferenc estis hungara juĝisto, nobela juĝisto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis kehidai, liaj plej konataj filoj estis la samnoma Ferenc Deák kaj Antal Deák.
Ferenc Deák naskiĝis la en Kehida, li mortis la  en Kehida.
Biografio
Ferenc Deák akiris juran diplomon, poste ĝismorte li servis en la ŝtata administracio. Li havis enspezojn ankaŭ de la familia bieno. Inter 1784-1786 li estis nobela subjuĝisto en Zalaegerszeg, inter 1790-1791 nobela ĉefjuĝisto en alia loko, fine li estis juĝisto en ĉefjuĝejo de Zala (reĝa departemento). Intertempe en 1788 li edziĝis, lia edzino naskis 7 gefilojn, sed ŝi mortis en 1803 pro la lasta nasko.
Kanaria dialekto
La kanaria dialekto, aŭ kanaria parolmaniero, estas la variaĵo de la hispana lingvo propra kaj konvencia de la Kanariaj insuloj, uzata de la ĉirkaŭ du milionoj da loĝantoj de la kastilia kiuj loĝas en tiu atlantikoceana arkipelago. Temas pri dialekta variaĵo enkadrita ene de tio kiu foje estis nomita ankaŭ «atlantika variaĵo», simila al tiu de kelkaj zonoj de Hispanameriko, kaj ankaŭ al tiu de la sudo de la Iberia Duoninsulo, speciale de okcidenta Andaluzio.
La geografia situo de Kanarioj, kiel marpasejo kaj ponto inter kulturoj, okazigis alvenon de terminoj de deveno el angla, franca, portugala kaj araba, same kiel de Ameriko. Ankaŭ la kanariaj praloĝantoj nome Guanĉoj lasis elementojn de sia kulturo inter kiuj ankaŭ vortojn.
La dialekto plej simila al tiu kanaria, pro la historia ligo inter ambaŭ zonoj, estas la kariba hispana, parolata en Kubo, Porto-Riko, Dominika Respubliko, kaj la marborda areo de la Kariba Maro (nome en Venezuelo, norda Kolombio kaj Panamo) kun speciala ricevo de portugal-galega vortaro.
Ŝiboletoj
Populare en la tuta Hispanio oni rekonas parolantojn el Kanarioj per uzado de vortoj kiuj ne estas uzataj en la duoninsula teritorio, kiel ekzemple "gofio" (nome manĝaĵo kiu apenaŭ estas uzata en Hispanio) kaj ĉefe "guagua" por aŭtobuso.
Lee Teng-hui
Li mortis la 30-an de julio 2020 en Tajpeo pro multobla organa misfunkcio kaj sepsa ŝoko.
104896 Schwanden
104896 Schwanden estas tre malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana amatora astronomo Jens Kandler elde la Publika Observatorio de Drebach (Saksio, Germanio).
(104444) 2000 GR3
(104444) 2000 GR3 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
104896 Schwanden
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Schwanden, parto de Sigriswil en Kantono Berno. En 2000, la svisa instruisto Theo Gyger fondis kaj planetarion en la vilaĝo.
(104444) 2000 GR3
Orbito
Ĝia discentra klinita orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,29363 astronomia unuo, tie estas 43,926 milionoj da km.
San Millán de la Cogolla
San Millán de la Cogolla [sanmiLJAN delakoGOlja] (Sankta Emiliano de Supre) estas municipo de la regiono La Rioja en Hispanio. Ĝi estas ĉe la montaro Sierra de la Demanda (Iberia Sistemo) sur la orienta deklivaro kiu separas la Centran Altebenaĵon disde la Valo de la rivero Ebro, je 728 m de alto super la marnivelo kaj borde de la rivero Cárdenas.
Historio
La municipo prenis sian nomon de la sanktulo Millán [miLJAN] (evoluo al la hispana de la nomo en latina Æmilianus aŭ Emiliano), ermitejo kaj disĉiplo de Sankta Felices kiu vivis de 473 ĝis 574, kaj kreanto de la miksa komunumo de ermitanoj de Suso, kiu poste rezultos en unu de la kulturaj kernoj plej gravaj de la mezepoko en la regiono. La kerno mem kreiĝis ĉirkaŭ diversaj domaroj ĉefe ĉe la Monaĥejo de Suso kaj la Monaĥejo de Yuso.
Ekde la mezo de la 19a jarcento estis preskaŭ 900 lokanoj, sed post la mezo de la 20a jarcento okazis elmigrado ĝis la nunaj nur iom pli ol 200.
Ekonomio
Tradicie la agrikulturo (cerealoj, terpomoj, betoj), brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) kaj lignoproduktado (fago, kverko kaj pinoj) estis la ĉefaj enspezigaj sektoroj de la loko, sed lastatempe la turismo generita de la monaĥejoj kontribuis al la nuna ĉefa ekonomia sektoro de la zono, kaj oni kreis gravan prian pilieron, kun rilataj hoteloj, restoracioj kaj distrejoj.
Alia grava aktiveco, rilata al la proksimeco de la montaro Sierra de la Demanda, apud Nacia Rezervejo, estas ĉasado de grandaj animaloj (cervo, apro kaj kapreolo), atendoĉasado de palumboj kaj ĉasejo por ĉasado de malgrandaj animaloj nome koturno kaj perdrikoj principe.
Kultura gravo
En la Monaĥejo de Suso monaĥo verkis la Emilianajn glosojn, kiuj estas klarigaj komentoj ĉe la marĝeno de paĝoj verkitaj latine. Ties klarigaĵoj estis faritaj en prakastilia iom evoluita respekte de la latina. En tiu ĉi monaĥejo ankaŭ aperas la unuaj skribitaj komentoj en la eŭska, pro kio ĝi estas konsiderata la lulilo de la hispana kaj eŭska skribaĵoj. Ĉi tie loĝis la monaĥo kaj unua poeto en la hispana konata laŭ sia nomo, Gonzalo de Berceo.
(104943) 2000 JQ40
(104943) 2000 JQ40 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Géza Dombóvári
Géza Dombóvári, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dombóvári Géza estis hungara juristo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis dombóvári, lia origina familia nomo estis Schulhof [ŝulhof] ĝis 1904.
Géza Schulhof naskiĝis la en Dombóvár, li mortis la  en Budapeŝto (pri la mortodato ne estas konsento inter la fontoj).
Biografio
Géza Dombóvári devenis el juda familio. Li maturiĝis en Pécs, poste li studis en Universitato de Vieno, Prago kaj Reĝa Universitato de Pest. Post siaj studoj li estis advokato, krome li multe okupiĝis pri juraj problemoj de la nobelaj bienoj kaj pri rajtoj de judoj. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
Listo de asteroidoj (106001–107000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 106001 ĝis 107000.