cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arizpe
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 3042 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 21 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,69 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Historio
Antaŭ la alveno de la hispanoj en la regiono kie hodiaŭ estas Arizpe vivis la opatoj. En 1646 la jezuita misiisto Jerónimo de la Canal fondis misiejon el kiu fariĝis poste la hodiaŭa Arizpe. En 1648 fondiĝis la misiejo San José de Chinapa. En la jaro 1776 en Arizpe oni instalis komandejon de la internaj provincoj. Poste Arizpe fariĝis ĉefurbo de la internaj provincoj. Ĝis 1838 Arizpe restis ĉefurbo de Sonora.
En Nahud
Geografio
situas sur montetaro en la meza (iomete suda) parto de la lando. El Obeid troviĝas 201, Al Faŝir 350, Omdurban 541, Ĥartumo 547, Genejna 654 km.
Historio
El ekde la 1850-aj jaroj pilgrimantoj vojaĝas al Mekao.
Ekonomio
estas centro de la komerco pri arakidoj ekde mezo de la 20-a jarcento.
Trafiko
havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Al Faŝir kaj El Obeid, krome estas 2 malpli gravaj vojoj suden.
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias inter 21 kaj 30 °C. La varmo en aprilo kulminas, en januaro malkulminas. Jare pluvas po 368 mm. La pluvo kulminas en aŭgusto. Inter novembro-marto neniam pluvas.
Siuoj
La Siuoj estas indiĝenoj de Nord-Ameriko. La termino povas referenci al iu etna grupo el la Granda Siua Nacio aŭ al iu el la naciaj dialektoj. La Siuoj konsistas el tri ĉefaj grupoj bazitaj sur dialekto kaj subkulturo:
Nuntempe, la Siuoj havas multajn apartajn tribajn registarojn dividitaj en pluraj rezervejoj kaj komunumoj tra Norda Dakoto, Suda Dakoto, Minesoto, Nebrasko kaj ankaŭ en Manitobo kaj suda Saskaĉevano en Kanado.
Durand
Durand estas unuavice franca familia nomo.
5126 Akemenido
5126 Akemenido estas troja asteroido, orbitanta, kun granda klinangulo ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la « Greka Tendaro »: "antaŭ" Jupitero laǔ ties orbita movo.
Durand
Ĝin portas ekzemple:
Sed tamen ĝi ankaŭ signas plurajn loĝlokojn en Eŭropo kaj Norda Ameriko, ekzemple
5126 Akemenido
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Akemenido, rolulo de la Eneado. Akompaninto de Odiseo, li estis forlasita sur la insulo de Polifemo. Pli malfrue Eneo trovis kaj savis lin. Akemenido fine fariĝis aliancano de la trojanoj.
Tibor Polgár
Tibor Polgár naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Montrealo (Kanado) (laŭ alia fonto en Toronto).
Biografio
Tibor Polgár devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis estetikon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, paralele komponadon kaj pianoludon en Muzikakademio Franz Liszt. Liaj ĉefaj muzikaj instruistoj estis Zoltán Kodály kaj Albert Siklós. Post fondiĝo de la Hungara Radio li tuj ricevis statuson kiel pianisto, poste ankaŭ dirigento, fine li estis arta gvidanto (1949–1950). En 1929 li ŝanĝis al religion al kalvinismo. En la 1930-aj jaroj li estis ankaŭ dirigento de Nacia Teatro (Budapeŝto), krome li ofte ricevis muzikajn taskojn en produktado de filmoj. Dum la nazia erao Ilona Nagykovácsi kaŝigis lin, en 1947 ili geedziĝis. Inter 1958–1961 li estis muzika gvidanto de Teatro Jókai. En la fruaj 1960-aj jaroj li kun sia edzino disidis al Okcidenta Germanio, baldaŭ ili vivis en Toronto. En 1969 ili ricevis kanadajn ŝtatanecojn. Inter 1966 kaj 1975 li instruis en la Universitato de Toronto, sed li havis ankaŭ plurajn komisionojn en Kanado.
Li ricevis premiojn en 1952 kaj 1953.
Buey Arriba
Kiam la unuaj hispanoj instaliĝis en tiu zono, ili trafis gravan montaran riveron de puraj akvoj, sed fortaj inundoj en tempo de pluvsezono, kiu venas subite, okazigis multajn katastrofojn, pro kio la rivero estis komparita al la forto de "buey" (okso), kaj pro tio la rivero ricevis tiun nomon, kio estas ankoraŭ la rivernomo de Río Buey.
Oni fondis du setlejojn sur la bordoj de la rivero Buey. La unua setlejo, sur la montoj de Sierra Maestra, estis nomita barrio de Buey Arriba (kvartalo de Supra Buey), kaj la dua, sur la ebenaĵo, estis nomita barrio de Buey Abajo (kvartalo de Malsupra Buey). Nuntempe la unua konservas la nomon de Buey Arriba, aŭ minoj de Buey Arriba, aŭ minoj Sun, kaj la barrio de Buey Abajo nuntempe estas nomata Bueycito (Okseto), kiu estas unu de la setlejoj de la municipo Buey Arriba.
Estas tre interesaj naturaj lokoj, altaj montoj, mineralaj resursoj ktp.
Francis Wayland Parker
Francis Wayland PARKER (9a de oktobro, 1837 – 2a de marto, 1902) estis pioniro de la movado por progresema eduko en Usono. Li kredis, ke la eduko estu inkludita en la kompleta disvolvigo de individuo — mensa, fizika kaj morala. John Dewey nomis lim la "patro de progresema eduko." Li laboris por krei studplanon centritan en la medio de la infano kaj fortan lingvofonon. Li estis kontraŭ normigo, izolataj kapabloj kaj parkera lernado. Li helpis montri ke edukado ne konsistas en trudplenigo de informaro en la mensojn de la studentoj, sed en la instruado al studentoj pri kiel pensi pri ili mem kaj kiel iĝi sendependaj personoj.
Vinzaglio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la doktrino pri, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Terpinila buterato
Terpinila n-buterato aŭ C14H24O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la buterata acido kaj terpineolo], senkolora aŭ flaveca likvaĵo kun florodoro, uzata kiel odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun [[sulfata acido kiel katalizilo. Terpinila buterato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Terpinila buterato ankaŭ uzatas en parfumfabrikado kaj medicinaĵoj pro ĝiaj antioksidigaj proprecoj. Ĝi reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe altan por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj. Terpinila buterato posedas antifungajn proprecojn kaj aktivecojn kontraŭ diversaj fungoj kaj insektoj.
Alfred Kroeber
Alfred Louis KROEBER (naskiĝis la 11-an de junio 1876 en Hoboken, Nov-Ĵerzejo, Usono; mortis la 5-an de oktobro 1960) estis unu el la plej influaj antropologoj dum la unua duono de la 20-a jarcento en Usono.
Li estis studento de Franz Boas ĉe la universitato Kolumbio kie li doktoriĝis en 1901, per tezo pri la arapaoj. Sekve li laboris ĉefe ĉe la universitato de Kalifornio, Berkeley.
Li famiĝis ĉefe pro siaj esploroj pri etnologio kaj alportis kontribuojn al arkeologio.
Li verkis artikolon "kasto" en la Encyclopedia of Social Sciences (enciklopedia de sociaj sciencoj, vol 3, 1930, 254b-257a), kiu estis forte kritikata de Louis Dumont en Homo hierarchicus, Parizo, Gallimard, 1966, p. 306 k.s.). Alfred Kroeber gvidis elfosaĵojn en Nov-Meksiko, Meksiko kaj Peruo. Li kaj liaj studentoj grave laboris kolektante kulturajn datumojn pri la okcidentaj nordamerikanaj indianoj. La prezervadlabora farita aperis en manlibro pri kaliforniaj indianoj (1925). Tiaj klopodoj prezervi restajn datumojn pri triboj estis nomitaj "savetnografio".
Wûnseradiel
Wûnseradiel (
Dosiero:Ltspkr.pngWonseradeel) estis municipo en la nederlanda provinco Frislando. La municipo havis loĝantojn sur areo de.
Wûnseradiel estis vera kamparana municipo. Multaj homoj laboras en la agrara sektoro, kiu konsistas plejparte el brutbredado.
La frisa parto de la Fermdigo situas en la municipo.
Ekde la la municipo kunfanfiĝis kun la municipoj Bolsward, Sneek, Nijefurd kaj Wymbritseradeel. La nomo de la nova municipo estas Súdwest-Fryslân (Sudokcidenta Frislando).
Vilaĝoj kaj vilaĝetoj
Nombro da loĝantoj je la 1-a de januaro 2004: </TD></TR></TABLE> Fonto: CBS
Sóller
Sóller [ˈsoʎə] estas komunumo kaj vilaĝo sur insulo Majorko. Kun areo de 42,75 km² kaj 14.075 loĝantoj (en 2010) ĝi havas loĝdenson de 329/km².
Pneŭo
Pneŭo estas mallongigo de la vorto pneŭmatiko, kiu laŭ PIV signifas duasence ringforman aranĝaĵon, konsistantan el tubo kaj bendo, kiun oni almetas al la radrondo de la biciklo, aŭtomobilo, aviadilo ktp. Valvo permesas premigi la pneŭon per pumpilo kaj konservi la premon sen elflui la gason.
Sóller
La komunumo konsistas el jenaj kvin setlejoj (parenteze la loĝantar-nombroj en la setlejo kaj kun la ĉirkaŭaĵo): La iama setlejo l'Alqueria del Comte estis pro kreskado de Sóller aligita al tiu ĉi.
Wûnseradiel
Vilaĝoj kaj vilaĝetoj
Ceteraj oficialaj loĝgrupoj:
Loĝgrupoj
Neoficialaj loĝgrupoj:
Sóller
Kiel montras la listo, preskaŭ ĉiuj komunumanoj vivas en la sideja setlejo aŭ en ties marborda havenejo Port de Sóller (= haveno de Sóller).
Turisme Sóller estas konata pro la historia fervojo de Sóller (Ferrocarril de Sóller), malfermita en 1912, kiu liĝas ĝin al Palma. Krome ĝi posedas botanikan ĝardenon kaj imponan preĝejon konsekritan al Sankta Bartolomeo, konstruitan en 1236, sed baroke transformitan.
Pneŭo
Biciklaj pneŭoj estas plenigitaj per aero; aviadilaj pneŭoj per nitrogeno; por aŭtaj pneŭoj ambaŭ estas uzataj. La avantaĝo de nitrogeno super aero estas, ke nitrogena molekulo estas kvar fojojn pli granda ol oksigena molekulo kaj do malpli facile traprenetras la pneŭon. Nitrogenan pneŭon oni do malpli ofte devas plenigi. Krome nitrogeno malpli ekspansias pro la varmo ol aero. Sekve la risko pri pneŭeksplodo pro varmaj temperaturoj estas malpli granda.
Vicpneŭo estas rezerva pneŭo, per kiu aŭtomobilo povas esti provizita, kaj kiu povas esti uzata okaze de trapiko aŭ ŝiriĝo de uzata pneŭo.
Oni uzas plenbendan pneŭon ĉe industriaj veturiloj (levĉaroj), kiuj estas uzataj en fabrikoj, stokejoj.
Aertubo
Plej multe de la biciklaj pneŭoj, multaj motorciklaj pneŭoj, kaj multaj pneŭoj por grandaj veturiloj kiel busoj, pezaj kamionoj kaj traktoroj estas desegnitaj por uzo kun internaj aertuboj. Aertuboj estas toroformaj, faritaj el maltralasa materialo (kiel mola, elasta sinteza kaŭĉuko) por malhelpi aer-elfluon. La aertuboj estas enmetitaj en la pneŭon kaj ŝveligitajn retenante aer-premon.
La valvo-tigo estas tubo el metalo aŭ kaŭĉuko, tra kiu la pneŭo estas ŝveligita, kun kontrolo valvo, tipe Schrader-valvo en aŭtoj kaj plej multe de biciklaj pneŭoj, aŭ Presta-valvo sur altrendimentaj bicikloj. Tiaj valvoj kutime elstaras tra la rado permesante facilan aliron.
Por motorcikloj kaj aŭtoj, aertuboj iĝis raraj kaj ne plu uzataj pro la nunaj "tubeless"-pneŭoj.
Roger Parker
Roger Parker (Londono, Britio, 2a de Aŭgusto 1951) estas angla muzikologo kaj, ekde Januaro de 2007, estis Profesoro pri Muziko ĉe King's College (Londono). Lia laboro centriĝis en opero. Inter 2006 kaj 2010, dum estis Profesoro pri Muziko ĉe Gresham College, Londono, Parker prezentis kvar seriojn de liberaliraj publikaj prelegoj, el kiuj unu ekzemplo estis "Verdi kaj Milano" en 2007 kiu estas disponebla en video.
Referencoj
Notoj
Fontoj
San Carlos (Okcidenta Negroso)
San Carlos, [san karlos] - Lungsod ng San Carlos - estas kvinaklasa urbego, ankaŭ komponenta urbo kaj katolika diocezo en Filipinoj, en insulo Negroso, en regiono Okcidentaj Bisajoj, en provinco Okcidenta Negroso. San Carlos administras resume 18 distriktojn.
Somo
Somo (सोम, soma aŭ aveste haoma) estis veda rita trinkaĵo grava inter la fruaj hindiranoj kaj la poste venintaj kulturoj de Granda Hindio kaj Granda Irano. Ĝi estas ofte menciita en la "Rigvedo", kies Soma Mandalo enhavas 114 himnojn, multaj el ili laŭdantaj ĝiajn energidonajn kvalitojn. En la "Avesto", haoma havas la tutan 20-an Yasht kaj de la 9-a ĝis la 11-a Yasna dediĉitaj al ĝi.
Montmorilonito
La mineralo Montmorilonito estas ofta tavolsilikato kun la kemia konsisto ~(Al1,67Mg0,33)[(OH)2 Si4O10] • Na0,33(H2O)4. Ĝi kristaliĝas en monoklina kristalsistemo kaj formas nur mikroskope malgrandajn, nadloformajn kristalojn, kiuj formas kompaktajn mineralagregatojn. En pura formo montmorilonito estas blanka. Ĝi povas ankaŭ esti flava ĝis ruĝa kaj verda ĝis blua. Montmorilonito estas argila mineralo kaj grava substanco (60–80 %) de bentonito.
Halle aux Grains
La Halle aux Grains estas sinfonia koncertejo situanta en la urbocentro de Tuluzo, Francio. Ĝia ejo gastigas la Nacian orkestron de la Kapitolo de Tuluzo. Ĝi estas konata pro la altkvalita akustiko kaj sin karakterizas pro la sesangula arkitektura stilo kaj el ruĝaj brikoj. La koncertejo estis ekkonstruita en 1861 por meti la cerealojn portitajn per ŝipoj ĝis la haveno de Saint-Sauveur, poste funkciis kiel kovrita bazaro por grenoj ĝis la 1940-aj jaroj. En 1952 ĝi konvertiĝis en spektaklejo por boksado, rokmuzikaj koncertoj, cirko ktp. Ekde la duono de la 1970-aj jaroj pro la akustiko, ĝin restaŭrigis la Nacia orkestro kaj ĝin renovigis en 2000 por plibonigi ĝin por la publiko. Ĉe ĝi ankaŭ okazas operetoj, komediaĵoj ktp.
San Carlos (Okcidenta Negroso)
Geografio
San Carlos situas en nordorienta parto laŭ la marbordo, kiu estas grandparte kovritaj de mangrovoj. . Provinca ĉefurbo Bacolod troviĝas 50, Cadiz (Filipinoj) 52, Silay 58, Cebuurbo 59, Bago (Filipinoj) 63, Kabankalan 86, regiona ĉefurbo Iloilo (urbo) 94, Dumaguete 133, Calbayog 217, Legazpio (Albajo) 298, ĉefurbo Manilo 526, Kezonurbo 531, Baguio 725 kilometrojn (aere).
Historio
Tiu ĉi loko antaŭe nomiĝis "Nabingkalan", derivante sian nomon de Nabingka, bela indiĝena estrino dum la 17-a jarcento. Por eternigi ŝian memoron la loko nomiĝis pri ŝi. Baldaŭ hispanaj pioniroj disvolvis la loĝlokon al floranta kristana vilaĝo apartenanta al Calatrava. La oficiala fondo okazis nur en 1898 kiel jam municipo San Carlos. En la lasta jardeko de la 19-a jarcento la hispanoj impone komencis produkti sukerkanojn en siaj bienoj per modernaj maŝinoj. Post la Filipina Revolucio San Carlos transiris al la manoj de alia kolonia potenco Usono, sed la evoluo daŭriĝis. Vivo de la homoj multe pliboniĝis, precipe depost ekfunkcio de sukerkana muelejo. La japana okupo okazis inter 1942-1945, en tiu periodo rezista movado estis en la montaj regionoj. San Carlos urbiĝis en 1960 laŭ filipina klasifikado kaj atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la 1980-aj jaroj.
Ekonomio
San Carlos estas agrikultura urbego. La sukerkano estas la ĉefa agrikultura produktaĵo. Apud la urbego funkcias la plej granda sunĉelaro en Filipinoj. Ankaŭ ekzistas bioenergia centralo. Ekde la 21-a jarcento la haveno protektita de ŝtorma vetero dinamike evoluas.
Trafiko
San Carlos estas alirebla laŭ la marborda vojo ambaŭflanke, krome estas alia ĉefvojo al interno de la insulo ĝis la okcidenta marbordo. Enurbe tricikloj, por pli longaj distancoj aŭtobusoj kaj busetoj trafikas. En la haveno motorboatoj liveras la homojn al la proksima insulo.
Klimato
San Carlos situas en la tropika klimato. Jare pluvas po 1979 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo kaj januaro pli ofte pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 24-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Stupki (stacidomo)
Pasaĝerservo ne estas farata dum pli ol 10 jaroj.
Plounéour-Ménez
(jen france, bretone Plouenour-Menez) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). La teritorio membras en la kunurba komunumaro de Morlaix, kreita en 2000. Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
.ro
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Ro''.
.ro estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Rumanio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Podražnice
Podražnice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Horšovský Týn en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Horšovský Týn. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 30 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Podražnice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,28 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.
Centra Regiono (Argentino)
La Centra Regiono estas unu de la kvar regionoj kreitaj per interprovinciaj traktatoj por la integrigo regiona de la provincoj de Argentino kun bazo sur la artikolo 124 de la Argentina Konstitucio. En 2001 ĝi havis loĝantojn kaj, kaj ties urbo plej grava estis Kordobo. Tiu regiono ĝuas MEP porpersone de dolaroj.
El Castillo de las Guardas
El Castillo de las Guardas estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas kie loĝas  geloĝantoj, do loĝdenso estas  loĝ./km². El Castillo de las Guardas situas je 54 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1618 geloĝantoj de la municipo El Castillo de las Guardas estas 792 inoj kaj 826 viroj. En la 259-kvadratkilometra teritorio estas 14 setlejoj, kie loĝas 1483 geloĝantoj, kaj aliaj 135 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 12, 7 inoj kaj 5 viroj, kaj mortis 21, 17 inoj kaj 4 viroj. Tiel la natura kresko estis -9 (-0.6%). La laborkapabla loĝantaro estis 576 homoj (35.6%).
Vilaĝoj en la municipo
Krom la samnoma vilaĝo, en la municipo estas aliaj 13 vilaĝetoj aŭ apartaj setlejoj. Dek el ili estas la sekvaj komunumoj, agnoskitaj kun propraj rajtoj (pedanías): Ankaŭ loĝloko estas Minas del Castillo, je 5 km ŭeste. Kun pluraj sublokoj (Fuente Pinar, Vistahermosa, La Mina,…).
Naturrezervejo Monto Gibson
La Naturrezervejo Monto Gibson (Mount Gibson Sanctuary) estas naturrezervejo ĉe la norda bordo de Wheatbelt kaj ĉe la suda bordo de neklarigita malferma kamparo, je  nordoriente de Perto en mezokcidenta Okcidenta Aŭstralio. La plej proksima granda urbo estas Dalwallinu. Ĝi estas en la bioregiono Avon-Wheatbelt kaj apartenas kaj estas administrata de Australian Wildlife Conservancy (AWC).
Faŭno
Kaj la Ruĝa kaj la Griza kanguruoj troviĝas en la rezervejo, markante la transiran naturon de ties loko. Aliaj mamuloj estas la Miĉela saltomuso kaj la Malgranda longvosta marsupimuso. Gravaj birdaj specioj estas la Ocela nestamasulo, la Miĉela kakatuo kaj la Regenta papago. Indikilo de flora riĉo estas kolekto de ĉirkaŭ 100 specioj de indiĝenaj abeloj en la bieno.
Grava Birda Areo
Tiu naturrezervejo, kun la najbara Naturrezervejo Charles Darwin, formas parton de la Grava Birda Areo (GBA) Monto Gibson kaj Charles Darwin de 2335 km², tiele identigita de BirdLife International ĉefe ĉar ĝi eltenas populaciojn de Ocela nestamasulo kaj de Fosada kakatuo, same kiel aliaj specioj limigitaj al ĉu aridaj aŭ maliaj biomoj.
Robert Delhaye
Robert DELHAYE (naskiĝis en 1923, mortis la 31-an de marto 1993 en Gembloux, Belgio) estis unu el la ĉefaj Esperanto-aktivuloj en Valonio.
Li multe instruis kaj prelegis. Li verkis Turisma Esperanto-instrulibreto (1992) kaj iniciatis la eldonon de valona poemaro.
NGC 4765
NGC 4765 (aliaj indikoj — UGC 8018, MCG 1-33-20, ZWG 43.54, ARAK 391, VV 366, IRAS12507+0444, PGC 43775) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kabemberizo
La Kabemberizo, Emberiza capensis, estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Taksonomio
Estas dekduo de subspecioj, diferencaj laŭ plumaro, sed ĉiuj el ili havas la distingan kapobildon kaj ruĝecbrunan koloron en flugiloj. La nordorienta raso E. c. vincenti estas tre malhela supre, kaj ardeznigreca sube. Ĝi havas malmultan brunan koloron en flugilkovrilojn. Ĝi estas foje levata al specistatuso kiel Vincenta emberizo, Emberiza vincenti.
Aspekto
Ambaŭ seksoj estas tre similaj, sed inoj povas havi sablokoloran nuancon en la blankaj kapomarkoj. Junuloj havas pli senkolorajn brunajn flugilojn, malpli distingan kapobildon kaj pli markatan striecon etende al brusto kaj flankoj. La alvoko estas ascenda zzuu-zeh-zii-zii. La kanto estas laŭta ĉirpado chup chup chup chup chii chiip chu. E. c. vincenti havas simplan kanton tre-re-ret tre-re-ret.
Distribuado kaj vivejo
Tiu afrotropisa specio loĝas en suda Afriko el sudokcidenta Angolo, orienta Zambio, Malavio, Zimbabvo, Bocvano, Mozambiko kaj suda Tanzanio al Sudafriko en Kabo, kie ĝi estas plej komuna. Ties biotopo estas rokaj deklivoj kaj seka herbeja arbustaro, precipe de montoj de la nordo de ties teritorio, sed ankaŭ malferma arbaro ĉe sekaj akvofluejoj, vilaĝoj kaj ĝardenoj. Ĝi iam uzis ŝtonecajn aridajn areojn kun iome da malaltaj herboj, sed multe de tiu tereno perdiĝis por plugado. Ili preferas speciojn kiaj Acacia saligna kaj Acacia cyclops.
Kutimaro
Ties kovrita tasforma nesto estas konstruata malalte en arbusto aŭ herbotufo el herboj, radiketoj kaj bastonetoj kaj kovrata el pli fajna herbo, mildaj semoj kaj haroj. La ino demetas 2-5 ovojn kiuj estas kremokoloraj kaj markitaj per ruĝecbruna kaj lila koloroj kaj estos kovataj dum 13 al 16 tagoj. La idoj estas manĝigataj de ambaŭ gepatroj kaj elnestiĝo okazas post ĉirkaŭ 10-13 tagoj. Ĝi estas monogama specio kaj soleca nestumanto. La reprodukta sezono estas el oktobro al junio, kaj ĉefe el septembro al novembro en Sudafriko kaj el decembro al aprilo en Zimbabvo.
John Holt
John Caldwell HOLT (14a de aprilo, 1923 – 14a de septembro, 1985) estis usona aŭtoro kaj pedagogo, proponanto de hejminstruo kaj, specife, de klopodo por senlernejado, kaj pioniro de la teorio de rajtoj de junuloj. Post sesjara instrutempo en bazlernejoj en la 1950-aj jaroj, Holt verkis la libron How Children Fail (Kiel infanoj malsukcesas, 1964), kiu katalogis la problemojn kiujn li vidis en la usona instrusistemo. Sekvis How Children Learn (Kiel infanoj lernas, 1967). Ambaŭ libroj estis popularaj, kaj komencis la karieron de Holt kiel konsultisto de usonaj lernejoj. Tamen, ĉirkaŭ la 1970-aj jaroj li seniluziiĝis el la ideo reformi la instrusistemon, kaj anstataŭe ekdefendis hejminstruon, kaj poste la formon de hejminstruo konata kiel senlernejado. Li verkis totalon de 11 libroj pri la temo de lernejoj, same kiel startis bultenon Growing Without Schooling (Kreski senlerneje).
Mariio
Mariio (Maria Respubliko – Respubliko Marij El, Марий Эл Республик, Республика Марий-Эл), aŭtonoma respubliko en Rusia Federacio troviĝas oriente de la Orient-Eŭropa ebeno, en la Meza Volgio. La ĉefurbo – Joŝkar-Ola, 14 provincaj distriktoj (rajonoj), 4 urboj, 19 vilaĝoj de urba tipo. La respubliko nomitas laŭ la finna-ugra etno marioj, antaŭe nomitaj ĉeremis-ojn; ili konsistigas 43% de la loĝantaro, 47% estas rusoj, 6% tataroj.
Hisorio de Mariio
La fina-ugraj loĝis en Mariio de la pratempo. En la 9-a jarcento en Mariio aperis slavoj. De la 16-a jarcento Mariio estas parto de Rusio. Marioj akiris aŭtonomecon en la jaro 1920.
Loĝantaro de Mariio
La plej granda parto da loĝantaro estas rusoj, marioj estas la duaj. 51% de marioj loĝas ekster de la republiko.
Prezidanto de Aŭstrujo
La federacia prezidanto de Aŭstrujo (germanlingve Bundespräsident) estas la ŝtatestro de Aŭstrujo. La sidejo de la prezidanto estas la Hofburg en Vieno.
Elektiĝo
La federacian prezidanton elektas por sesjara periodo rekte ĉiuj aŭstroj balotrajtaj por la nacia konsilio. Reelektiĝo por la tuj sekva periodo eblas nur unufoje, kaj la prezidanto devas aĝi almenaŭ 35 jarojn. Anoj de "regantaj aŭ ekse regantaj familioj" ne povas prezidantiĝi.
La nuntempe (2012) lasta prezidant-baloto estis en 2010; tiam Heinz Fischer estis elektita al dua agperiodo.
Taskoj kaj povoj
La prezidanto reprezentas Aŭstrujon kontraŭ la eksterlando kaj signas ŝtatajn kontraktojn. Formale la prezidanto estas la plej supera komandanto de la armeo.
Leĝojn devas subskribi la prezidanto, antaŭ ol ili validiĝas; la prezidanto ne rajtas rifuzi subskribi ilin pro enhavaj kialoj, sed nur se ili kontraŭkonstitucie kreiĝis.
Hermiswil
Pri la komunumo
Hermiswil estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Wangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 92 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Hermiswil situas en la Svisa Mezlando proksimume 4 kilometrojn sudokcidente de Herzogenbuchsee. La laŭ areo plej malgranda komunumo de Supra Argovio konsistas nur el la vilaĝo Hermiswil kaj la bieno Feldacher en nordo de la komunumo. Tra la vilaĝo fluas la de sudo al nordo la rivero Önz, kiu apud Graben alfluas al Aro.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,04 km², de kiuj 35,2% estas kovritaj de arbaro, 58,1% servas por agrikulturo kaj 5,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Hermiswil limas en nordo al Bettenhausen, en oriento al Ochlenberg, en sudo al Seeberg, kaj en okcidento al la soloturna eksklavo Steinhof, kiu apartenas ek de la 1-a de januaro 2012 al la komunumo Aeschi (SO).
Trafiko
Tra la komunumo kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 240 de Langenthal al Burgdorf. Ĉe la trajnlinio de Herzogenbuchsee al Burgdorf de Svisaj Federaciaj Fervojoj, kiu kondukas rekte tra la vilaĝo, la komunumo neniam posedis stacidomon. La plej kroksima stacidomo situas 1 kilometro okcidente de la vilaĝo en Riedtwil. Per buslinio de Herzogenbuchsee al Wyningen la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Hermiswil datiĝas el la jaro 1289 kiel Hermanswile. La teritorio de la hodiaŭa komunumo apartenis en mezepoko kiel feŭdo de la Grafoj de Kiburgo al la Senjoroj de Stein, kies heredaĵo en la jaro 1466 fariĝis havaĵo de la urbo Soloturno. En la kontrakto de Wynigen de la jaro 1665 Soloturno koncedis la vilaĝon Hermiswil al la urbo Berno. Berno submetis la vilaĝon al la malalta tribunalo de Bollodingen kaj al la kamparvoktejo Wangen. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 ĝi estis atribuita al la distrikto Wangen, ĉe kiu ĝi restis ĝis ties integriĝo al la nova administra distrikto Supra Argovio en la jaro 2010.
Žitenice
La vilaĝo konsistas el 3 partoj: Žitenice, Pohořany (Pohorĵani) kaj Skalice u Žitenic.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1057.
Masakro de Deir Jassin
Deir Yasin (ankaŭ Deir Jassin, arabe دير ياسين Dair Yāsīn, en la palestina dialekto Dēr Yāsīn) estis araba vilaĝo, nun parto de Giw'at Scha'ul, nordokcidenta de Jerusalemo. En la vilaĝo okazis amasmurdado de araboj fare de israela terorisma grupo Irgun, la 9-an de aprilo 1948.
Fono, masakro kaj sekvoj
La cionismaj militistaj subgrundaj organizoj (terorgrupoj) Irgun Tzwai Le’umi (IZL) kaj Leĥi (LHI) murdis laŭ samepokaj sciigoj de Irgun-komandisto Mordeĥaj Ra'ana, ĉ. 254 civilulojn.
La perforta, krima agado kaŭzis panikon inter la araba loĝantaro. Pro tiu masakro kaj pliaj agadoj jam ĝis la vera komenco de la palestina milito la 14-an de majo 1948 – do ene de 35 tagoj – fuĝis aŭ estis forpelitaj de 250.000 ĝis 300.000 palestinaj araboj. La ŝokefiko de la masakro estis tiom granda, ĉar la araba vilaĝo Deir Yasin estis „kooperativa”, kiu provis kunvivi kun la juda reprezentiĝo en Palestino. La fenomeno, ke spite al tio, tie okazis tiom brutala buĉado, radikaligis la araban-palestinan loĝantaron. La demando ĉu la masakristoj antaŭvidis ties sekvojn (kaj tiel okazis intenca masakrado) estas disputita inter la historiistoj.
La amasmurdadon komandis la pli posta ĉefministro kaj pacpremiito Menaĥem Begin. Begin defendis poste la masakron: „La masakro de Deir Jassin – sen la ,venko‘ de Deir Jassin neniam estiĝintus la ŝtato de Israelo. La agado estis eluzita pli poste en la enlandaj politikaj bataloj kontraŭ partio de partioj de Begin Cherut kaj Likud. La partopreno de Hagana en la amasmurdo estis neklara.
Kvar tagojn poste – la 13-an de aprilol 1948- okazis atako de arabaj liberbrigadanoj ĉe la Skopus-monto je sanitara konvojo, dum kiu mortis 77 judoj kaj vundiĝis 23, plimulto el ili kuracistoj kaj flegistinoj. Tiu atako estis rigardata kiel respondo, venĝo al Deir Yassin.
Kastelo Veldenz
kastelo Veldenz proksime al la valo de la rivero Mozelo estas ruino de burgo ĉ. 1,5 km sudoriente de la komunumo Veldenz. La vorto kastelo ne estas tre prciza, pli bone estus burgo.
Filiokvo
Doktrino
Estas doktrino de la Katolika Eklezio, ke la Sankta Spirito devenas el la Patro kaj el la Filo. Baze de la atestoj de la Patroj de la Eklezio latinaj kaj aleksandriaj, papo Leono la 1-a deklaris tion dogme en 447. La doktrino signifas, ke la Sankta Spirito devenas de la Patro laŭ tio, ke Li estas Patro de la Filo, tio estas, laŭ tio, ke Li generas la ununaskitan Filon.
La Katolika Eklezio deklaras korektaj tri manierojn paroli pri la deveno de la Sankta Spirito:
Bioregiono
Bioregiono estas ekologie kaj geografie difinita areo kiu estas pli malgranda ol Ekozono, sed estas pli granda ol Ekoregiono aŭ ol Ekosistemo.
Nepenthes lowii
Nepenthes lowii estas karnovoraj plantoj el genro de la kruĉoplantoj (Nepenthes). Ĝin priskribis unuafoje en 1859 la botanikisto Joseph Dalton Hooker. La specio-nomo lowii estis donata pro estimo je botanikisto Hugh Low jr. (1824–1905), kiu kunportis unu en 1854 el Azia ekspedicio.
Filiokvo
Aldono en la traduko de la Kredokonfeso
La originala teksto de la Kredo Nicea, verkita en 325 de la unua ekumena koncilio, silentas pri la origino de la Sankta Spirito, kvankam menciante tiun trian Personon de la Triunuo. Tio, kion la koncilio volis prezenti, kontraŭ la arianismo, estis la doktrino de la Eklezio rilate al la dieco de Jesuo. Tial ĝi inkludis la frazojn "generita, ne kreita", "samsubstanca kun la Patro", kaj similajn.
José María Morelos
José María MORELOS y Pavón (Valladolid, 30-a de Septembro 1765 - Ecatepec, 22-a de Decembro 1815), konata ankaŭ simple kiel José María Morelos, estis pastro, militisto kaj politikisto de Nova Hispanio kiu elstaris kiel ĉefo de la insurekcio de la dua etapo de organizado de la Meksika Milito de Sendependeco (1811 ĝis 1815).
Filiokvo
Aldono en la traduko de la Kredokonfeso
La unua koncilio de Konstantinopolo de 381 origine estis nur loka sinodo. Teodozo la 1-a, kiu tiam regis nur la Orient-Romian Imperion, kunvenigis al sia ĉefurbo, Konstantinopolo, la episkopojn de sia propra imperio, sen inviti la roman kaj la aliajn de la okcidenta imperio, Ĉi tiuj agnoskis la koncilion kiel ekumenan nur en la 6-a jarcento.
Nepenthes lowii
Kreskejo
Nepenthes lowii indiĝenas sur Borneo en la federaciaj ŝtatoj Sabah kaj Sarawak de Malajzio, krom en Brunejo. Ĝi vivas en la muskarbaroj de la montomasivoj Kinabalu, Trus Madi, Murud kaj Mulu en alto de 1600 ĝis 2600 metroj.
José María Morelos
Li estis komisiita de Miguel Hidalgo, la 20-an de Oktobro 1810 en Charo, Michoacán, kiel ĉefo de la insurekcio en al sudo de Meksiko, zorgita kapti ranĉojn kaj gravajn urbojn, same kiel kontroli la komunikadon kun havenurboj de Azio, ĉefe kun Manilo, Filipinoj, kiu tiam estis administracie parto de Nova Hispanio. Lia ĉefa misio estis okupi la havenon de Akapulko, konsiderita strategia por la komunikado de la Nova Hispanio.
Filiokvo
Aldono en la traduko de la Kredokonfeso
Tiu koncilio pliampleksigis la Kredon nicean, kreante la Kredokonfeson nicea-konstantinopolan. Modifante de tio, kion diras Jesuo en la Evangelio laŭ Johano (15:26b), nur la prepozicion παρά (de) al ἐκ (el), la nova teksto deklaras:
Nepenthes lowii
Priskribo
Nepenthes lowii estas ĉiamverda duonarbusto, kiu kreskas per grimpaj kreskaĵoj, kiuj povas atingi ses metrojn kaj dikon de 7 - 10 mm. Dum aĝiĝo, la planto ligniĝas el la ligno elkreskas novaj junbranĉoj. La folioj staras alterne, en junaĝo ili estas korforma returnite, pli poste larĝa-elipta. Ili havas ledan, facile hararan surfacon kaj povas longi 15 - 30 cm kaj larĝi 6 - 9 cm.
José María Morelos
Ekde 1811 ĝis la komenco de sia milita dekadenco en 1814, Morelos, helpita de siaj oficiroj, sukcesis konkeri plej parton de la sudo de la lando kaj parton de la centro, en la regiono de la nuna subŝtato Morelos, kie okazis, inter la 9-a de Februaro kaj la 2-a de Majo 1812, lia plej fama militago, nome la Sieĝo de Cuautla, en la samnoma urbo, kiu igis lin la plej grava malamiko de la hispanmonarkia armeo.
Filiokvo
Aldono en la traduko de la Kredokonfeso
En la katolika kaj greka eklezioj (sed ne en la orientaj ortodoksaj eklezioj), oni ŝanĝas al la singularo la verbojn "ni kredas", "ni konfesas", "ni atendas", kiuj en la originalo havas pluralan formon. Krom tio, la traduko, kiun uzas la latina Eklezio (escepte en greklingvaj celebroj) havas du enmetitajn frazerojn: Deum de Deo (Dio el Dio), kaj Filioque (kaj el la Filo).
Nepenthes lowii
Priskribo
La grundaj kruĉoj de Nepenthes lowii estas ĉiam ovoformaj sube, supre ili havas tuboformon kaj en la mezo facile enlaĉitaj. De la peristomo suben, la grundokruĉoj havas haritajn flugilojn, kiuj atingas ĝis 2/3 aŭ 3/4 de la grundokruĉo. La peristomo estas runde kaj intern-flanke „dentita”. La kovrilo de la kruĉoj estas ekipita kun viloj longaj ĝis 6 mm, inter kiuj estas sekreciata karaktera, blanketa substanco.
José María Morelos
Li ankaŭ organizis la Kongreson de Anáhuac, nome la unua leĝofara institucio de la Historio de Meksiko, kies sesioj okazis en Chilpancingo (aktuale Guerrero) dum Septembro kaj Novembro 1813. Tie Morelos prezentis la dokumenton Sentimientos de la Nación (Sentoj de la Nacio) inspirita de li mem kaj redaktata de Andrés Quintana Roo. La Kongreso aprobis la 22-an de Oktobro 1814, en Apatzingán, la unuan konstitucion de Meksiko, kvankam Morelos poste deklaris, ke ĝi «estas malbona ĉar nepraktikebla». ​
Filiokvo
Aldono en la traduko de la Kredokonfeso
La pli fruan enmenton de ĉi tiu lasta frazero oni ofte atribuas al la Tria Koncilio de Toledo (589), kiu ordonis kanti la Kredokonfeson en la meso, kiel oni jam kutimis fari en Oriento. Sed ne ĉiuj manuskriptoj de la agoj de tiu koncilio prezentas kun Filioque la tekston de la Kredokonfeso nicea-konstantinopola, dum ĉiuj havas "kaj el la Filo" en tiu kredokonfeso, kiun la konvertitoj el arianismo devis deklari. Duboj ekzistas ankaŭ pri eventuala diskuto en la koncilio de Gentilly en 767 pri tiu aldono. Tial nur de la koncilio de Cividale del Friuli en 796 aŭ 797 datiĝas la unua nekontestebla atesto de la ĉeesto de la frazero Filioque en la latina traduko de la Kredokonfeso nicea-konstantinopola. Jam antaŭe, la Atanazia simbolo, eble de la 6-a jarcento aŭ pli frua, kaj aliaj kredokonfesoj deklaris kredon ke la Sankta Spirito devenas de la Patro kaj de la Filo.
Nepenthes lowii
Infloresko kaj floroj
Kiel ĉe plimulto de la parencaj specioj, ankaŭ Nepenthes lowii formas paniklajn infloreskojn. Nepenthes lowii estas unuseksa (dioika) planto, tio estas la masklaj kaj femalaj floroj kreskas sur apartaj plantoj. La floroj havas kvin periantoj, kies diametro estas ĉ. 8 mm. La grajna kapsulo estas bareleto-forma kaj longas ĉ. 2,2 cm.
.ru
.ru estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Rusio.
Nepenthes lowii
Ekologio
Nepenthes lowii havas specifaĵon en la nutrado krom la kapto de insektoj: inter la viloj sur la interna flanko de la kovrilo formiĝas kelkafoje blanketa, ĵele-simila substanco, per kiu ĝi celita allogas malgrandajn tupajulojn precipe specion Tupaja montana. La ekskrementoj de tiuj falas en la kruĉojn, kio ebligas por la Nepenthes lowii pluan nutrofonton. La naturesploristo kaj botanikisto J. Harrison sciigis jam en 1960 pri la fenomeno, li pensis la blankajn sekreciaĵojn helikaj ovoj.
Schwarzenbach am Wald
Schwarzenbach am Wald estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hof kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nepenthes lowii
Ekologio
Kolektisto kaj bredisto kiel Ed de Vogel sciigas, ke la planto eĉ uzas la falintajn foliojn en la kruĉon kiel pluan nutrofonton.
Endanĝerigata specio
Pro ties komplika prizorgo kaj ties malofteco, Nepenthes lowii estas ŝatata kolekta objekto. Tio kaj la kreskanta detruo de ties kreskejo por agrikulturaj celoj gvidis al tio, ke Nepenthes lowii aperas sur aldona listo I de la Vaŝingtona Speciprotekta Interkonsento (CITES) kiel Endanĝerigita specio.
Filiokvo
Aldono en la traduko de la Kredokonfeso
La kanto en la meso de la Kredokonfeso nicea-konstantinopola, nomata simple la Kredo, kun la frazero Filioque, disvastiĝis dum la 8-a jarcento en la Franka imperio. Karolo la Granda, apoganto de la uzo, kunvokis en 809 koncilion en Aachen, kiu ordonis, ĝin. Papo Leono la 3-a, kvankam li deklaris la doktrinon ortodoksa, kontraŭstaris la enmeton. Li diris, ke ne estas necese, ke la Kredo esprimu absolute ĉiujn verojn, kaj li rekomendis ke, por eviti neutilajn disputojn, oni sekvu la ekzemplon de Romo, kie oni celebris la meson sen Kredo. Li ankaŭ ordonis gravuri la Kredon, sen la diskutata aldono, greke kaj latine sur du arĝentaj ŝildoj por esti elmontrataj daŭre en la Baziliko Sankta Petro de Romo.
.ru
Ankaŭ eblas registri en domajno .su de antaŭa Sovetunio.
Josef Eder
Aŭstra esperantisto
.ru
Oni komencis uzi la domajnon la 7-an de aprilo 1994. Nuntempe ĝi enhavas pli ol 4 milionoj da retejoj. Pli ol 96% da registrintoj estas civitanoj de Rusio.
Filiokvo
Aldono en la traduko de la Kredokonfeso
Malgraŭ la papa kontraŭstaro, la frazero Filioque daŭre uzadis en la franka regno. kaj estis unu el la temoj de la polemikaj akuzoj de Fotio la 1-a (patriarko de Konstantinopolo) kontraŭ la latina Eklezio okaze de la skismo de 863-867.
En 1014 papo Benedikto la 8-a koncedis la peton de Henriko la 2-a, kiu venis Romon por kronado, ke en la meso estu kantata la Kredo. Tiel unuafoje oni uzis oficiale en la urbo de la roma liturgio la Kredokonfeson nicea-konstantinopolan en la latina traduko jam tiam kutima, kun du frazeroj, Deum de Deo kaj Filioque, kiuj ne troviĝas en la teksto greka.
Aktuala intereklezia situacio
La ortodoksa teologo Edward A. Siecienski deklaras, ke en la lastaj jardekoj efektiviĝis gravaj paŝoj en la direkto al situacio, en kiu la opinioj pri la deveno de la Sankta Spirito ne plu estos konsiderataj kiel baro al plena komuneco inter la katolika kaj la ortodoksa Eklezioj. Studo pri la relativaj greka kaj latina tradicioj, kiun la Pontifika Konsilio por Antaŭenigi Kristanan Unuecon eldonis en 1995, kaj al kiu ortodoksaj rondoj ĝenerale reagis favore, klarigas la katolikan pozicion kaj ĝian kuntekston. Sekvis, en 2003, komuna deklaro de katolikaj kaj ortodoksaj teologoj en Usono, interalie ripetis, ke la katolikoj, deklarante, ke la Sankta Spirito devenas "kaj el la Filo", ne parolas pri la ἐκπόρευσις de la Spirito origininta el la Patro, la sola fonto de la Triunuo, sed pri lia processio (latinlingva vorto, kiu korespondas al la greka προϊέναι) en la kunsubstanca komuneco de la Patro kaj de la Filo.
Josef Eder
Post la germana anekso de Aŭstrio en 1938 li savis proprariske la riĉan bibliotekon de la stiria E-societo en sia hejmo.
Lia influo al la loka movado ne estis sentata nur pozitiva, kelkaj atribuas ĝian malprogreson al lia kelkfoje iom stranga agmaniero.
Filiokvo
Aktuala intereklezia situacio
Steven R. Harmon notas la atenton dediĉita ĉe Vatikana simpozio en 1982 al la ideo de preterlasi la relativan frazeron en la kredokonfeso nicea-konstantopola, kiel faris kelkaj papoj deklamante ĝin greke. Li ankaŭ mencias la fakton, ke la greka teksto de la simbolo uzata de katolikoj en Grekio estas identa al tiu de la ortodoksaj grekoj.
En la Encyclopedia of Eastern Orthodox Christianity Plested Marcus notas ke la ortodoksaj teologoj, kvankam unuanime oponante la enmeton de la frazero Filioque en la nicea-konstantinopolan simbolon, rimarkis akordigeblojn en kampoj de frazeologio kaj doktrino. Jam Sergej Bulgakov (1871–1944) asertis ke oni devas konsideri la okcidentan doktrinon nek dogmo, nek herezo, sed theologoumenon, t.e., akceptebla teologia opinio. Laŭ Karl Barth kaj Yves Congar, la plimulto de la ortodoksaj teologoj samopinias kiel Bulgakov.
Ne ĉiuj ortodoksaj teologoj pensas tiel. Krom la multaj "kolomboj", ekzistas ankaŭ – tiel diris la ortodoksa episkopo Kallistos (Timothy) Ware – la "falkoj", kiuj kondamnas la okcidentan doktrinon kiel herezon. Inter la plej konataj de tiuj ĉi estis Vladimir Losskij (1903–1958), laŭ kiu en tiu doktrino radikas ĉiuj la problemoj de rilatoj inter la du Eklezioj, kaj kiu deklaris, ke la sola dogma motivo de la divido inter Oriento kaj Okcidento estas la demando pri la deveno de la Sankta Spirito, kaj de tiu derivas ĉiuj aliaj doktrinaj malkonsentoj.
Notoj
רוח הקודש (נצרות)
Ram Bahadur Bomjon
Ram Bahadur Bomjon aŭ Palden Dorje (lia budhista nomo) naskiĝis la en Nepalo. Li travivis sian infanecon en Ratanapuri, eta vilaĝo kiu situas en la distrikto Bara. Kromnomita "eta Budho", li komencis je la, tre profundan Meditadon, kiu devus daŭri ses jarojn kaj kies celo estas atingi la Veron kaj iĝi Bodhisatvo, (laŭlitere enlumiĝulo).
Infaneco
Laŭ sia familio kaj najbaroj, Palden Dorje ne agis kiel la aliaj infanoj de la vilaĝo. Malsama knabo, tre paca, li neniam kverelis aŭ mortigis bestojn. Li preferis preĝi aŭ mediti. Li ricevis religian edukadon en pluraj budhistaj monaĥejoj.
Vaporŝipamikaro de Kvarkantona Lago
Vaporŝipamikaro de Kvarkantona Lago estas asocio en Svisujo. La amikaro helpas al la Ŝipvetura kompanio de Kvarkantona Lago financi la  renovigojn kaj riparadojn de vaporŝipoj por la Kvarkantona Lago (aŭ germane: Vierwaldstättersee).
Celo de asocio
La celo de asocio estas la financa helpo pri la kvin vaporŝipoj
Kazimierz Funk
Kazimierz Funk (naskiĝis la ; mortis la ) estis pola biokemiisto, al kiu oni ĝenerale atribuas la unuan elpenson de la koncepto de vitaminoj, kion ili nomis "viv-aminoj", en 1912.
Vivo
En 1900 finis gimnazion en Varsovio kaj forveturis al Svislando. Studis biologion en Ĝenevo, poste kemion en Berno. En 1904 sub gvido de Stanisław Kostanecki doktoriĝis.
Ram Bahadur Bomjon
La meditado
Li iĝis monaĥo kaj revenis en domon. Li malsaniĝis kelktempe. Post sia resanigo, la 16-an de Majo 2005, li petis sian familion ne plu mortigi bestojn aŭ trinki alkoholon. Dum la nokto, li malaperis. Lia familio trovis lin en la arbaro, profunde meditanta ĉe figujo. Sen manĝi nek trinki (laŭ siaj adeptoj), la junulo sidis kiel homa statuo ĝis la. Pli kaj pli grava homamaso kolektiĝis en arbaro por ekvidi la fenomenon, kiu estis alnomita "Eta Budho".
Kazimierz Funk
Vivo
En postaj jaroj laboris en Institut Pasteur en Parizo, en Universitato de Berlin kaj en Britio (esplorante nekonatan pli frue kaŭzon de la malsano beribero).
Kazimierz Funk malkovris kaj apartigis el riza brano tiaminon. Liaj esploroj permesis malkovri ĉeeston de la vitamino en diversaj nutraĵoj, interalie en gisto, lakto kaj oksa cerbo.
Funk estas aŭtoro de la termino "vitamino" (latine: vita – vivo, amina – kemia kombinaĵo entenanta aminogrupon), kiun enkondukis en 1912. Helpis al li Ludwik Rajchman, kiu proponis al Funk verkon de trarigarda publikaĵo ligita kun lia laboro, kaj ne eksperimenta laboraĵo. Laŭ tiutempaj reguloj la trarigarda publikaĵo ne postulis konsenton de liaj estroj, kiuj kontraŭstaris aplikon de la nova nocio "vitamino". La artikolo aperis en The Journal of State Medicine, kies Rajchman estis kunredaktoro.
Ram Bahadur Bomjon
Supernaturaj aspektoj
Tutmonde, la junulo estas fama pro la supernaturaj aspektoj de sia meditado. Ram Bahadur Bomjon ŝajnas tiel ŝtoniĝinta kiel statuo. Liaj adeptoj asertas ke li ne bezonas manĝi nek trinki ĉar danke al la spiritforto, li povas regi sian fizikan korpon. Nepalaj kuracistoj ŝatus ekzameni la "fenomenon" sed lia familio ĉiam rifuzis tiun eblecon. Nuntempe, la mistero ankoraŭ ne estas rezoluta.
Kazimierz Funk
Vivo
Kazimierz Funk okupiĝis pri kuracado de malsanuloj pri avitaminozo. Li antaŭvidis, ke manko de vitaminoj povas kaŭzi aliajn malsanojn: rakiton, skorbuton, pelagron. Plimulton de siaj esploraj laboraĵoj realigis en la Pasteura Instituto en Parizo.
Dum la unua mondmilito translokiĝis al Usono, kie esploris utiligon de vitamonoj al kuracaj celoj. En 1923 revenis al Pollando danke al Ludwik Rajchman, kiu kiel reprezentanto de la Ligo de Nacioj konvinkis unue Funk kaj poste Rockefeller-Fondaĵon, por ke ĝi certigu al li adekvatan salajron, kiel al gvidanto de la fako pri biokemio en Pola Fako de Higieno en Varsovio. En la jaroj 1923–1928 gvidis ĝin laborante interalie pri izoligo de insulino. Li esploris influon de tiamino al karbonhidrata metabolo kaj okupiĝis pri esploro de nikotinata acido.
En 1928 forveturis al Parizo, kie esploris hormonojn. En 1939, post eksplodo de la dua mondmilito, elmigris al Usono, kie restis ĝis fino de la vivo. En la lasta vovperiodo esploris kaŭzojn de kancero.
Aŭtoro de kelkcent sciencaj publikaĵoj. Mortis en Nov-Jorko en la aĝo de 83 jaroj.
Interesaĵo
Al Funk oni atribuas judan devenon, kvankam opinie de lia nepino, Desire Funk Laz, tio estas malvero.
Károly Reich
Károly Reich [kAroj rejĥ], hungare Reich Károly, Esperante Karolo Reich estis hungara grafikisto.
Károly Reich naskiĝis la 1922 en Balatonszemes. Li mortis la 1988 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Reich frekventis industriartan ĉeflernejon en Budapeŝto, poste lernis pentradon de Gyula Hincz kaj György Konecsni. Komence li faris afiŝojn, poste ilustris precipe librojn. En Hungario ne estas infano aŭ junulo, kiu ne vidis tiujn ilustraĵojn. Li ricevis premion Kossuth en 1963, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Ferdinando Provesi
Ferdinando Provesi (1770 – 1833) estis el Parmo, Italio. Li estis konsiderata unu el plej grandaj itala opero-komponisto de sia epoko. Provesi estis plej bone konata kiel komenca instruisto de Giuseppe Verdi kiam li estis Maestro di cappella (majstro de muziko) ĉe la katedralo de Sankta Bartolomeo en Busseto (urbo tre proksima al Le Roncole, nome la vilaĝo kie Verdi naskiĝis.) Provesi estis ankaŭ direktoro de la municipa muziklernejo kaj loka Filarmonia Societo. Li ekinstruis Verdi en 1824 kiam la estonta fama komponisto estis 11jaraĝa.
Kiam li mortis en Busseto en 1833, oni malfermis lavojon por ke la juna Verdi postulu al lia posteno en la urbo, posteno kiun li plenumis dum du kaj duono da jaroj post kio Verdi revenis al Milano.
Argentina Poŝtkodo
La Argentina Poŝtkodo (AP) aŭ en hispana Código Postal Argentino (CPA) estas sistema kiu enhavas serion de kodoj de urboj de Argentino uzitaj por la poŝta servo. Ties aktuala konsisto ekis en 1998 kaj estas komplemento de la poŝtkodoj uzitaj ĝis tiam. Tiu kodo estas uzita sendistinge de ĉiu ajn poŝta entrepreno kiu funkciu en Argentino kaj kunekzistas kun la sistemo antaŭe uzita.
La CPA estas komponita de ok karakteroj:
La kvar numeroj kiuj identigas la urbon, vilaĝon aŭ kvartalon pluhavas plej ofte la ciferon jam uzita antaŭe. Tiuj urboj kun malpli ol 500 loĝantoj havas CPA en kiu oni forigas la 3 finajn numerojn.
Elek Sövér
SÖVÉR Elek (soeve:r) estis rumania hungara pentristo kaj grafikisto naskiĝinta en Joseni la 25-an de julio 1937 kaj mortinta en Miercurea Ciuc la 7-an de majo 1982.
Kariero
Siajn artstudojn Sövér faris en artmezlernejo en Târgu Mureş (1951-1955) kaj en Kluĵo en Artaltlernejo Ion Andreescu (1955-1961). En mezlernejo István Barabás, András Bordi, Gábor Piskolti kaj Pál Nagy instruis lin, en altlernejo Tibor Kádár kaj Petru Feier. De 1961 li instruis en Arad, en Joseni kaj de 1970 ĝis sia morto en Miercurea Ciuc. Li faris studvoĝajojn en Hungario en 1967 kaj en Sovetunio en 1972.
NGC 4766
NGC 4766 (aliaj indikoj — MCG -2-33-42, PGC 43766) estas galaksio en konstelacio Virgo.