cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Junkers F-13
La F 13 estis unumotora subflugila aviadilo, kiu kapablis liveri 4 pasaĝerojn en fermita kabino. La seria modelo estis ekipita per remburitaj sidejoj kaj komfortaj korboseĝegoj, ĝi havis hejtan sistemon kaj internan lumigadon. Ambaŭ pilotoj sidis en malfermita kabino (pli poste aperis la fermitaj pilotkabinoj).
La aviadilo estis tute evoluigita por la civila aertrafiko, armea uzebleco ne havis rolon. Post la unua flugo je la 28-a de junio 1919 en Dessau per la piloto Emil Monz kaj spite al kelkaj rekordflugoj, en Germanio regis nenia intereso pri la nova aviotipo, tiel la "Junkers Flugzeugwerke A.G." la unuan serian modelon de F 13 vendis la 29-an de oktobro 1919 al John M. Larsen en Usono. El tio evoluis la "Junkers-Larsen Aircraft Corporation" kun sidejo en Novjorko, kiu entrepreno plenkonstruis la – en kestoj – alliveritajn F 13. Larsen liveris ankaŭ du aviojn kiel JL6 (hidroplano) al la suda mararmeo.
KNA
La vorto havas plurajn signifojn:
Junkers F-13
Simila kunlaboro okazis en Fili de Sovetunio, kie la F 13-ojn uzis la tiea aertrafika asocio Dobroljot.
Oni produktis entute ĉirkaŭ 330 F-13, el kiuj 110 estis vendita en Germanio.
La motora povumo de la aviadilo kreskis laŭpaŝe de 118 kW ĝis je 420 kW, por plenumi la novajn merkatajn postulojn pri pli granda trafika rapido kaj pli granda fluglongo. Oni produktis grandan nombron de diversaj tipoj.
Eŭrozono
[[Dosiero:Euro accession Eurozone as single entity.svg|eta|350px|
]] Eŭrozono, ankaŭ nomata Eŭrospaco aŭ Eŭroareo, estas tiu parto de la membroŝtatoj de Eŭropa Unio en kiu validas la monunuo eŭro. La eŭrozonon partoprenas (en 2023) dudek ŝtatoj kun entute ĉirkaŭ 340 milionoj da loĝantoj: Aŭstrio, Belgio, Estonio, Finnlando, Francio, Germanio, Grekio, Hispanio, Irlando, Italio, Kipro, Kroatio, Latvio, Litovio, Luksemburgo, Malto, Nederlando, Portugalio, Slovakio kaj Slovenio.
La sep restantaj ŝtatoj de la Eŭropa Unio (ankoraŭ) ne apartenas al la eŭrozono: Bulgario, Ĉeĥio, Danio, Hungario, Pollando, Rumanio kaj Svedio.
La ŝtatetoj Andoro, Monako, San-Marino kaj Vatikanurbo ne partoprenas la eŭrozonon, ĉar ili ne estas membroŝtatoj de la Eŭropa Unio. Tamen, pro duflankaj interkonsentoj kun EU ili rajtas - laŭ strikte limigita interkonsentita amplekso - uzi eŭron kiel sian monunuon, kaj stampigi proprajn eŭro-monerojn.
Krome, eŭro estas la valuto aŭ gvidvaluto en proksimume 30 pliaj regnoj aŭ ŝtatoj de regnoj. Kun ili, 40 regnoj kaj partoj de regnoj uzas la eŭron aŭ valuton dependan de la eŭro.
La 1-an de januaro 2023, Kroatio iĝis la 20-a lando de la Eŭrozono.
Kondiĉoj por aliĝi al la eŭrozono
Danio postulis, antaŭ ol subskribi la Traktaton de Mastriĥto, esti sendevigita eniri eŭrozonon. Ankaŭ Britio ne volis eniri ĝin antaŭ sia decido foriri EU-n.
Svedio konscie lezis la konverĝokriteriojn por ne esti devigita enkonduki eŭron.
Fontoj
<references responsive="1" group="">
Markvartice
Markvartice estas nomo por pluraj municipoj situantaj en Ĉeĥio.
… kaj partoj de municipoj:
Montecassiano
Montecassiano estas komunumo de Italio.
Bananal (mikroregiono)
La mikroregiono de Ribeirão Preto estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas kvin municipojn.
Urho Castrén
Urho Castrén aŭ plennome Urho Jonas Castrén (naskiĝis la 30-an de decembro 1886 en Jyväskylä, mortis la 8-an de marto 1965 en Helsinko) estis finna politikisto. Li estis ĉefministro de Finnlando de la 21-a de septembro 1944 ĝis la 17-a de novembro 1944.
Li studis juron kaj ekonomikon kaj poste estis prezidanto de la supera juĝeja kortumo de Finnlando, kaj de decembro 1925 ĝis decembro 1926 ministro pri justico en la registaro de Kyösti Kallio. Plurjare li estis membro de la nacia parlamento kaj reprezentis la politikan partion Nacia Koalicio. Inter septembro kaj novembro 1944 li estis ĉefministro de transira registaro. Du tagojn antaŭ lia ekofico subskribiĝis traktato pri armistico inter Finnlando kaj Sovetunio. Tiu interkonsento antaŭvidis ke plurnacia kontrola komisio supervidu la armisticon en Finnlando: gvidanto de tiu komisiono el 200 sovetuniaj kaj 15 britaj oficiroj, kiu eklaboris la 22-an de septembro 1944, estis la sovetunia armeestro Andreij Aleksandroviĉ Ŝdanov. En novembro 1944 la oficojn de ĉefministro transprenis Juho Kusti Paasikivi.
Libro de la martiroj
La libro de la martiroj, verkita de Johano Fokso kaj unuafoje eldonita de Johano Day en 1563, kun multaj aliaj postaj eldonoj faritaj de la sama eldoninto, estas priskribo de la persekutoj al la protestantoj, ĉefe en Anglio, kaj al aliaj grupoj de antaŭaj jarcentoj kiuj estas konsideritaj de Fokso kaj aliaj liaj samtempuloj, kiaj Johano Bale, kiel pioniroj de la protestanta reformo en Anglio.
Kvankam la verkaĵo estas konata kiel "La libro de Fokso pri la martiroj", ĝia titolo anglalingve estas Actes and Monuments of these Latter and Perillous Days, touching Matters of the Church. Ĝi estas originale ilustrita per multaj surlignaj gravuraĵoj.
La unua parto priskribas la unuajn kristanajn martirojn, rakontas pri la mezepoka eklezio, inkluzive de la Inkvizicio, kaj historio de la viklifanoj (Wycliffite) de la «Lollard»-movado (Fokso atribuis tiun nomon Wycliffe al la personoj kiuj laŭ li estis "la matena stelo" de la protestanta reformo). La dua parto rakontas pri la regadoj de Henriko la 8-a kaj Eduardo la 6-a, kaj pri la tria regado de Maria la 1-a.
Fokso daŭre kompilis materialojn por ampleksigi la verkaĵon dum sia tuta vivo, realigante tri reviziitajn eldonojn. Post la finpretigado de la dua (1570), la anglikana eklezio ordonis ke ĉiu katedralo devas posedi ekzempleron de tiu libro.
Tonalkaraktero
Jam ekde la evoluigo de ordigitaj tonsistemoj oni atribuas al tonaloj certajn esprimkvalitojn. Tiaj taksadoj ĉiukaze estis subjektivaj kaj ŝanĝiĝis ree kaj ree tra la epokoj, sed ekzistas ankaŭ certaj kongruecoj. Aliflanke renomaj komponistoj kaj muzikistoj ĉiam ankaŭ kontestis tra la jarcentoj, ke ekzistas diferencaj karakteroj de tonaloj.
Historio
C. Matthaei kompilis en 1652 en traktaĵo esprimojn de fruaj teoriistoj pri la modaloj.
Precipe ĉe la plej kutimaj tonaloj (maĵoraj tonaloj ĝis ĉ. tri antaŭsignoj) la priskriboj tre kongruas. Je pli foraj tonaloj kaj la plej multaj minoraj tonaloj tamen la opinioj ege diferencas.
Kritikantoj de tonalkarakteroj
Renomaj muzikistoj trans la jarcentoj kontestis, ke tonaloj montras karakterojn. Ekzemple Johann David Heinichen esprimas en sia normverko aperinta en 1728, Der Generalbass in der Composition (la ĝeneralbaso en la komponado) la konvinkitecon, ke efiko de muzikaĵo dependas nur de la inventemo de komponisto. Ties preferoj, la neceso de modulado por eviti enuon samkiel de la kapabloj de la muzikistoj dependas la tonalelekto. Similajn opiniojn eligis en la 19-a jarcento Moritz Hauptmann, Eduard Hanslick kaj aliaj. En ĝenerale la kritikantoj rilatas al la argumentoj de la reprezentantoj de la doktrino kaj deklaras tiun malvalida.
Tiu ĉi lasta argumento tamen ne trafas, ĉar nuntempulo kun absoluta aŭdkapablo, kiu aŭdas en historiema koncertado ekz. la komencan movimenton el la kristnaska oratorio de Johann Sebastian Bach, tuj rimarkas, ke la peco estas en D maĵoro, tamen samtempe li rimarkas, ke la agordotono estas duontono pli malalta ol la moderna.
Taksado
Ĉiukaze oni atentu! Ekzemple estas konatak ke Johann Sebastian Bach en "Wohltemperiertes Clavier II" komponis la fugon en C tute ne novkomponis, sed nur bagatele ŝanĝite transponis ekde C maĵora duontonon supren. Pro tio la nocio de tonalkaraktero estas kontestata.
Francesca Hilton
Constance Francesca HILTON (naskiĝis la 10-an de marto, 1947 en Novjorko, Novjorkio) estas usona aktorino.
Evangeliaro de Sankta Eŭzebio
Evangeliaro de Sankta Eŭzebio aŭ Codex Evangeliorum Vercellensis (konata ankaŭ kiel Kodekso A) estas manuskripto konservita en la Kapitula Biblioteko de la katedralo de Verĉelo: vere ne manuskripto iu ajn sed tuta volumo, estigita inter la jaroj 350 kaj 370, entenanta la plej antikvan latinan tradukon, alvenintan al nia epoko, de la Evangelioj, antaŭan al la Vulgato mem. Temas pri eksterordinara kodekso ne nur por la Verĉela. Tradicio volus, ke ĝi estus kompilita de Sankta Eŭzebio mem, la unua episkopo de la urbo, sed reale ĝi estis plejprobable redaktita de skribisto sub lia diktado. Ĝi estis utiligata kiel liturgia libro ĝis la Alta Mezepoko por fariĝi poste devoteca objekto kaj kiel bazo por solenaj ĵuroj. Pro tio hodiaŭ ĝi estas multe damaĝita.
Francesca Hilton
Kiam sia patro mortis en 1979, li donacis plimulton de sia riĉaĵo al la romkatolika eklezio. Francesca ricevis en la testamento nur $100,000.
Evangeliaro de Sankta Eŭzebio
Nuna stato de Codex Evangeliorum Vercellensis
Restaŭrita komence de la 19-a jarcento en la Laboratorio de la Apostola Vatikana Biblioteko, nun ĝi estas konservita senbinda, nome liberigita de la antikvaj bindaĵoj, kies koverto estas bosaĵo sur arĝenta lameno de la 9-a jarcento kun la figuro de Sankta Eŭzebio, en kvar ĉerizarbaj lignoj. Hodiaŭ estas programata restaŭrado per nova aparta usona metodo difinita Lazarus Project per kiu oni, perkomputile, kreas novan diĝitan version de la tuta teksto, surfaca kaj nesurfaca, se estas, de la tuta kodekso.
Lazarus Project
Anĝelo Mai meritis poemon, flanke de Leopardi, kiam li malkovris De re pubblica de Cicerono kaŝita sub “Komentoj pri la Psalmoj” de Sankta Aŭgusteno, sed lia esplora metodo, bazita sur kemiaj reakciloj por altiri al la lumo tekstojn pli antikvajn kaŝitajn sub la skrapaĵoj de la pergameno kaj la reskribaĵoj, kontribuis al la perdo de la subkuŝantaj tekstoj. De tiam estis longa la vojaĝo de la paleografia kaj filologia esploro per sistemoj malpli invadantaj. La arta stato hodiaŭ estas la “Lazarus Project”, kunordigata de la Universitato de Misisipio, per kiu estas kreata serio da fotoj realigataj per diversaj filtriloj kaj ultraviolaj kaj infraruĝaj lumoj sub malsamaj anguloj. Tiujn bildojn oni reellaboras per komputilo – kaj tio estas la plej esenca interveno – por elmergigi la erojn forstrekitajn aŭ damaĝatajn en la originaj manuskriptoj. La nova metodo jam gajnis sukcesojn.
Francesca Hilton
La 1-an de junio 2005, sia patrino kaj vicpatro, Frederick Prinz von Anhalt akuzis ŝin jure pro fraŭdo.
Francesca nuntempe vivas en Beverly Hills aŭ Santa Monica, Kalifornio. Ŝi neniam edziniĝis kaj ne havas infanon.
Ignacio Cervantes
Ignacio Cervantes, plena nomo Ignacio Cervantes Kawanagh (naskiĝinta la 31-an de julio 1847 en Havano; mortinta la 29-an de aprilo 1905 samurbe), estis kuba muzikisto, pianovirtuozo kaj komponisto. Oni konsideras li kiel plej infludonan sur la kuban muzikon de la 19-a jarcento.
Vivo
La mirinfanon enkondukis en la pianludon la renoma pianisto Juan Miguel Joval, kaj pli malfrue lian profesian edukadon daŭrigis la komponisto Nicolás Ruiz Espadero. Dum vizito ĉe komponisto Louis Moreau Gottschalk tiu ĉi kuraĝigis Cervantes-on studi en la konservatorio de Parizo, periodo kiu daŭris ekde 1866 ĝis 1870. Tie li ricevis la unuajn premiojn pri kompozicio en 1866 kaj pri harmoniscienco en 1867.
En 1875 Cervantes kaj la muzikisto José White forlasis Kubon, elpelite de la Cuba expulsados por el generalkapitano de la insulo, ĉar ili estis realigintaj serion da koncertoj laŭlonge de la lando, kolektante monon por la separatisma afero de la Dekjara Milito 1868-1878.
En Usono kaj en Meksiko Cervantes daŭrigis sian varbagadon favore al la separatisma afero kuba kaj prezentis koncertojn por helpi vivteni la militon. Post la Pakto de Zanjón kaj kun ĝenerala amnestio li reiris al Kubo en 1878, por denove iri ekzilen en 1895 post eksplodo de la milito de 1895.
Cervantes verkis la operon Maledetto (1895), multegon da ĉambrosimfonioj, kapriĉaj skercoj (1885), variajn zarzueloj kaj siajn famajn kubaj dancojn. Kiel direktisto li provludigis la Kuban Operkompanion de la Teatro Payret kune kun sia filino, pianisto kaj kantisto María Cervantes (1885-1981).
Cervantes estis unu el la unuaj muzikistoj sur la amerika kontinento, kiu identigis sian muzikan verkaron kun la naciisma sento, enfokusigis konsciente sian verkaron al sia patrujo kaj utiligis ĝin kiel batalarmo. Cervantes konsideris la naciismon kiel natura konsekvenco de la popoloj por distingiĝi kaj emancipiĝi.
Li mortis en Havano la 29-an de aprilo 1905.
52285 Kakurinji
52285 Kakurinji estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei (gubernio Koĉi, Japanio).
Rambouillet (ŝafo)
Rambouillet estas raso de ŝafoj konata ankaŭ kiel la Rambouillet Merino aŭ la Franca Merino. La disvolvigo de tiu raso Rambouillet startis en 1786, kiam Ludoviko la 16-a aĉetis ĉirkaŭ 300 hispanaj Merinojn (318 ŝafinoj, 41 virŝafoj, 7 kastratoj) el sia kuzo, la reĝo Karlo la 3-a de Hispanio. La ŝafaro estis sekve disvolvigita en eksperimenta reĝa farmo, nome la Bergerie royale (nune Bergerie nationale) posedata de Ludoviko la 16-a, kaj konstruita sur lia bieno Domaine de Rambouillet, 50 km sudokcidente de Parizo. La ŝafaro estis bredata nur ĉe la Bergerie, kaj oni ne vendis ajnan ŝafon dum multaj jaroj.
Tiu ŝafraso estas bone konata pro sia lano, sed ankaŭ pro sia viando, nome ŝafaĵo. Ĝi estis tiele priskribita kiel duobla-cela raso.
Villaldama
Villaldama estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Villaldama. Al Villaldama apartenas entute 47 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19051.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 500 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 3708 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke - % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
En Villaldama loĝis en la jaro 2000 2835 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2798 scipovis legi kaj skribi, sed 138 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 4,7 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 4,55 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 4,85 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 3510 personoj apartenis al la katolika religio kaj 125 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 73 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Brokopondo (distrikto)
La distrikto Brokopondo estas unu el 10 distriktoj de Surinamo. Sur areo de 7 364 kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2012 vivis 15 909 loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de 2,2 homoj po kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Brokopondo.
Ŝalo
Oni ne uzu la vorton "ŝalo" kun la signifo de la pli ĝenerala "koltuko".
László Kiss (statistikisto)
László KISS [lAslO kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss László, angle Leslie Kish estis hungardevena usona statistikisto, matematikisto, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1985).
László Kiss naskiĝis la  1910 en Hungara reĝlando, en Poprád (nuntempa Poprad en Slovakio). Li mortis la 2000 en Usono, en Ann Arbor.
Biografio
Plena familio de László Kiss migris al Novjorko en 1926. Post 3 jaroj li eklaboris en instituto, dume li plulernis vespere. En 1937 li batalis 2 jarojn en Hispanio en la enlanda milito, kie li vundiĝis. En 1939 li diplomiĝis en Usono, poste li havis ŝtatajn postenojn. Dum la 2-a mondmilito li estis meteorologo en la armeo. Li doktoriĝis el matematiko en 1948, el sociologo en 1952. En 1960 li ekinstruis en universitato ĝis sia pensiuliĝo en 1981. Li profitis la probablokalkulon en la statistiko. Li longe redaktis Survey Statistician. Li ricevis hungaran premion en 1997.
Martín Alonso Pinzón
Martín Alonso PINZÓN (Palos de la Frontera, Provinco Onubo; ĉirkaŭ 1441 - samloke ĉirkaŭ 31-a de marto 1493) ​ estis hispana navigisto kaj esploristo, "kunmalkovranto" de Ameriko.
Estis la religiuloj de la Monaĥejo de La Rábida de Palos, speciale Juan Pérez kaj Antonio de Marchena, kiuj sukcesis solvi la problemon de la dungado de maristoj, faciligante la kontakton de Kolumbo kun Martín Alonso Pinzón, kiel elstara loka navigisto apogis la eblon de la vojaĝo, kontraŭ la loka opinio. Laŭ Bartolomé de las Casas, Martín Alonso kontribuis per duono de milionoj da maravedoj, nome la tria parto de la mona elspezo de la entrepreno. Krome li forĵetis la ŝipojn konfiskitajn de Kolumbo kaj ankaŭ maldungis la maristojn dungitajn de Kolumbo, elektis por la entrepreno aliajn du karavelojn, nome "la Pinta" kaj "la Niña", kiujn li konis kiel bonaj velkapablaj kaj «aptas para el oficio de navegar» (navigkapablaj), ĉar li estis uzintaj ilin luitajn, partoprenigis siajn fratojn Pinzón kaj trakuris la loĝlokojn Palos, Moguer kaj Huelva, konvinkante siajn parencojn kaj amikojn por ke ili dungiĝu, per kio li sukcesis kompletigis la necesan ŝipanaron.
Martín Alonso multe helpis Kolumbon dum la vojaĝo ĉefe por haltigi la insurekciemon de la maristoj. Tamen, kiam Kolumbo alvenis al la novaj teroj, lia sinteno ŝanĝis kaj ambaŭ gravuloj iom malamikiĝis. Reveninte al Hispanio, liaj ŝipoj separiĝis kaj Pinzón alvenis al Galegio antaŭ Kolumbo al Lisbono. Liaj informoj alvenis al la kortego antaŭ tiuj el Kolumbo. Poste ili alvenis samtage al Palos, sed li malsana mortis baldaŭ.
Urba municipo Maribor
Urba municipo Maribor estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi estas ankaŭ unu el 11 urbaj municipoj 'en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska.La municipo enhavas 33 komunumojn kaj ĝia areo estas 147,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 110871 homoj. La administra centro estas la urbo Maribor.
Loko, priskribo
Občina kuŝas en la sudo kaj sudoriento de la valo de la Rivero Drava, je alteco de ĉirkaŭ 240 - 280 m.
La okcidenta parto de la municipo estas monta - en la sudokcidento troviĝas Pohorje, en la nordokcidento de Kozjak.
La orienta parto de la municipo pasas Al1 Aŭtovojo. Municipo estas ankaŭ grava fervoja kruciĝo.
Apudaj municipoj estas: Obcina Kungota en la nordo, Občina Pesnica en la nordoriento, Občina Lenart en la oriento, Občina Duplek kaj Občina Starše en la sudoriento, Občina Miklavj sur Dravsky polja kaj Občina Hoče-Slivnica en la sudo, Občina Ruše kaj Občina Selnica ob Dravi en la okcidento.
En la nordokcidento estas mallonga sekcio de la limo kun Aŭstrio.
Komunumoj
La urba municipo konsistas el 33 vilaĝoj:
Bresternica, Celestrina, Dogoše, Gaj nad Mariborom, Grušova, Hrastje, Hrenca, Jelovec, Kamnica, Košaki, Laznica, Limbuš, Malečnik, Maribor, Meljski Hrib, Metava, Nebova, Pekel, Pekre, Počehova, Razvanje, Ribniško selo, Rošpoh - del, Ruperče, Srednje, Šober, Trčova, Vinarje, Vodole, Vrhov Dol, Za Kalvarijo, Zgornji Slemen - del, Zrkovci, Brezje.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:70_x549775.0625_y158294_s12_b4
Skarpo
Skarpo estas:
26-a de aprilo
La 26-a de aprilo estas la 116-a tago de la jaro (la 117-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 249 tagoj restas.
Je la 26-a de aprilo okazis, interalie:
Aunjanue Ellis
Aunjanue L. Ellis (on-ĵa-nju; naskiĝis la 21-an de februaro, 1969) estas usona aktorino, konata pro ŝia rolo en filmoj kiel Ray', Undercover Brother kaj The Mentalist.Ellis naskiĝis en San Francisco (California) kaj plenkreskis sur bieno de la avino en Mississippi. Ŝi vizitis Tougaloo College, poste Brown University, kie ŝi plenumis Bachelor of Arts en afro-amerikaj studoj, dumtempe studante aktoradon kun Jim Barnhill kaj John Emigh. Ŝi plustudis aktoradon en Tisch School of the Arts, en Graduate Acting Program ĉe Universitato de Novjorko.
Dronimita torturo
Dronimita torturo estas tortura metodo, dum kiu oni imitas murdon per dronado de la turmentita persono. Tio povas okazi per simpla subpremo en akvon aŭ per imito de tiu sento per malebligo de la spirado per daŭre akvoverŝita tuko (angle Waterboarding).
Okaze de tiu lasta metodo, la kapo kuŝas pli malalte ol plua parto de la korpo, tiel akvo ne povas penetri la pulmon. La kontraŭstaro de la turmentita persono rompas post unu minuto - laŭ eldiroj de la turmentintoj.
Tiu tuk-verŝa dronimita turmentado fifamiĝis internacie en 2005, kiam malvualiĝis, ke Usono larĝe uzis tiun metodon - rompante la internacian juron - turmenti onidirajn teroristojn.
Komence de 2008, la Blanka Domo de Usono defendis la metodon kiel aŭskultan metodon kontraŭ teroristoj.
Glee
Glee estas muzika komedia drama televidprogramo kreita de Ryan Murphy, Brad Falchuk kaj Ian Brennan. Ĝi dissendiĝas en la FOX-a reto. Ĝi elsendiĝis kaj ricevis kelkajn premiojn en 2009 kaj 2010.
Fono
La serio sekvas la McKinley mezlernejan koruson, "New Directions", dum siaj preparoj por la distrikta grupkonkurado, kaj post kiam ĝiaj membroj traktas temojn de rilatoj, seniluziiĝojn kune kun venkoj kaj sociaj ligoj. En la gravuloj de la serio, vi povas trovi reprezentojn de la huraistino, la futbalisto, la afliktita knabo, ŝtelroluloj de azia kaj de afro-usonana origino, handikapita rolulo kaj GLAT-roluloj.
Kun la malfermo de la akademia jaro ĉe la " William McKinley " mezlernejo en Ohio, William Schuster, la hispana instruisto, petas formi mezlernejan koruson (glee club, ĝojo klubo) por esti nomita "New Directions". Nur kvin ekzamenitoj aperas por la aŭdicioj, kio garantias ilian akcepton en la koruso. Apud aliĝi al la koruso estas Finn Hudson ricevisto de la futbalteamo, kies natura talento estis rimarkita de Shuster kaj aldonis Finn dank'al sia konvinko por drogmanio. Al la koruso aliĝas poste kelkaj knabinoj de la lerneja huraista teamo, gvidata de instruisto Sue Sylvester. Krome, pluraj ludantoj de la futbalteamo aliĝas. La lernejo kiun ili aliĝas estas instigita fare de Shaw, kiu helpas al ili lerni dancon kiu alportas al ili ilian solan venkon de la finalsezono. Ankaŭ, la futbalistoj staras tra la intrigoj ĉe vojkruciĝoj inter siaj du amoj - la gaja klubo aŭ la futbala klubo. Sylvester, la huraistino-trejnisto, provas ĉesigi la agadojn de la koruso, kiuj forprenas parton de la buĝeto de la huraistino-teamo. Ĉe la fino de la lerneja jaro kaj sukcesinta pri sia celo, ŝi ŝanĝas opinion kaj konvinkas la lernejestron permesi al la koruso daŭri. Kun la evoluo de la intrigo, ligoj de amikeco kaj enamiĝo formiĝas kiuj ne povas esti ignoritaj inter la membroj de la grupo, kio ne estintus ebla ekster ĝi.
La epizodoj de la serio inkluzivas adaptiĝojn de bonkonataj kantoj prezentitaj kaj enscenigitaj fare de la grupo, kiel parto de la semajna tasko donita al ĝi fare de la instruisto gvidanta ĝin. En diversaj epizodoj de la serio, la artistoj kies kantoj estis prezentitaj en tiu epizodo gastis en apogaj roloj. Glee estis granda sukceso en Usono kaj aliaj landoj en la mondo. La serio, kiu ankaŭ generis filmon (publikigitan la 16-an de aŭgusto 2011), estas konsiderita unu el la plej sukcesaj programoj de la reto. Ĉe la fino de ĝia unua sezono, ĝi estis nomumita por multaj premioj kaj gajnis, inter aliaj, plurajn Emmy-Premiojn kaj la Premion Oran Globon en la "Plej bona Comedy Series aŭ Musical Series" kategorio.
Sezono 1
Ĉapitroj 1–22 (22 ĉapitroj). Ĝia elsendo komenciĝis la 19-an de majo 2009 kaj finiĝis la 8-an de junio 2010.
Unu el la rakontofadenoj ĉi-sezono traktas la gravedecon de la ĉefa huraistino-rolulo Kevin Fabray, dum ŝi geamikis kun futbalisto Finn Hudson. Ĝi tiam turnas ke la reala patro de la feto estas Noah Puckerman, la plej bona amiko de finno. Ĉe la fino de la gravedeco, Kevin kaj Noaĥo decidas prirezigni la bebon por adopto al la patrino de Rachel Berry kiu 15 jarojn pli frue donis Rachel por adopto. Dua intrigo rondiras ĉirkaŭ la lukto inter instruisto Will Schuster kaj huraistino-trejnisto Sue Sylvester, kaj alia intrigo okazas inter Will Schuster kaj lia edzino Teri kiu iĝas false graveda, kaj inter li kaj ŝia patrino. La resto de la intrigoj plejparte traktas la romantikajn rilatojn de diversaj roluloj en la serio aŭ ilian traktadon kun iliaj diferencoj en la lernejo.
Kun la intenco altiri la celgrupon por spekti la serion, la premierepizodo de la serio estis elsendita tuj post la fino de la sezono de la realeca kaj kantspektaklo " American Idol ". Du tributepizodoj aperis ĉi tiu sezono. Unu estis nomita "La Potenco de Madono", kaj estis tute dediĉita al aranĝoj de la kantoj de Madonna. La epizodo eĉ ricevis favorajn recenzojn pro sia referenco al la povigo de virinoj. La dua el la tributepizodoj estis dediĉita al adaptiĝoj de la kantoj de Lady Gaga kaj la Kiss- grupo sub la titolo de teatra grupekspozicio.
En la unua epizodo de la sezono ni estas eksponitaj al la kanto kiu poste fariĝos la "himno" de la serio, "ne ĉesu kredi" kiu estis prezentita fare de la 6 originaj grupanoj (kaj kun la ĉefaj voĉoj de Finn kaj Rachel). Rachel ( Lea Michele ), estas unu el la ĉeffiguroj en la serio kaj la originalo en la refrenkoruso.
Sezono 2
Ĉapitroj 22–44 (22 ĉapitroj). Ĝi komenciĝis la 21-an de septembro 2010 kaj finiĝis la 24-an de majo 2011.
Ĉi tiu sezono inkluzivis kvin tributepizodojn - unu al la kantisto Britney Spears kiu ankaŭ partoprenis gastrolon, en la dua epizodo al la Rocky filmspektaklo, la tria al Justin Bieber, la kvara al Lady Gaga kaj la kvina al Fleetwood Mac.
La intrigo tiu sezono temigis la provon de la grupo atingi la nacian konkuradon. En la sezono, pluraj novaj roluloj aliĝas. inter ili; Sam Evans - nova studento en la lernejo kiu estas sur la futbalteamo, Coach Bist - la nova trejnisto de la futbalteamo, kaj Blaine Anderson - la ĉefvoĉo de la "Nightingales" koruso, koruso kiu konkuras kontraŭ "New Directions" en konkursoj.
La serio iris sur hiaton en la dua sezono direkte al la fino de 2010 kaj revenis al la elsendo kun unu-hora speciala epizodo kiu estis elsendo post la Super Bowl -ludo, kaj atingis rangigprocenton de 26,800,000.spektantoj, kaj tiel realigis la rekordon dum la lastaj tri jaroj kiel la dissendanto kun la plej alte indicita skriba manuskripto. En la lasta ĉapitro, nomita "New York", la klubo venis en dekdua loko en la nacia konkurso.
Sezono 3
Ĉapitroj 45–66 (22 ĉapitroj). Ĝi komenciĝis la 20-an de septembro 2011 kaj finiĝis la 22-an de majo 2012.
La intrigo ĉi tiu sezono temigis la estontajn planojn de la studentoj ĉe McKinley High School. Komence de la unua parto de la sezono, Blaine aliĝas al McKinley, internaj konfliktoj ekestis inter la korusanoj, kiuj igis kelkajn el la korusknabinoj (Mercedes, Santana kaj Bretonio) foriri al nova grupo gvidita fare de Shelby Corcoran (la biologia de Rachel). patrino kaj la adoptpatrino de Beth) pozita fare de Idina Menzel, nomita "Troubletones" (en la angla - "Troubletones"). La du grupoj konkuris unu kontraŭ la alia en la loka konkurado en la oka epizodo, kaj finfine "New Directions" venkis, kio kaŭzis la dissolvon de la ĝenataj voĉoj, kaj la knabinoj revenis al la koruso. Krome, ĉi tiu parto traktis la surscenigon de la lerneja muzikalo " Rakonto de la Antaŭurboj " kaj la elektojn por la prezidanto de la dekdua klaso, en kiu Kurt kaj Britney konkuris unu kontraŭ la alia, interalie, kaj Britney venkis en la fino..
En la dua parto de la sezono, la New Directions-grupo konkuras kontraŭ la "Nightingales" grupo (de Dalton Academy), kaj la nova kantisto de ilia grupo, Sebastian Smith, estas korusĉikananto kiu provas damaĝi "New Directions". Plie, finno kaj Rachel faras fatalan decidon pri ilia sorto kiel paro, same kiel Will kaj Emma faras. En tiu parto Santana eliras el la vestoŝranko kaj komencas geamiki kun Brittany, kiu disiĝis kun Artie kiu nomis ŝin stulta.
En la tria kaj fina parto de la sezono, New Directions prepariĝas por la nacia konkurado en Ĉikago kaj Kurt kaj Rachel prepariĝas por ilia aŭdicio por la New York Academy of Dramatic Arts ( NYADA ). Krome, la ceteraj studentoj de la 12-a grado alfrontas la proksimiĝantan diplomiĝon, kaj "Novaj Direktoj" aperas en la nacia konkurso.En la lasta epizodo de la sezono, estas turnopunkto en la rilato de Finn kaj Rachel, kiam ŝi foriras al Nova. Jorko survoje plenumi ŝian sonĝon, dum aliaj finas siajn studojn en mezlernejo.
En ĉi tiu sezono estis tri omaĝaj epizodoj: epizodo 11 estis dediĉita al la forpasinta kantisto Michael Jackson, epizodo 16 estis dediĉita al la disko-filmo " Music Madness", kaj epizodo 17 estis dediĉita al kantisto Whitney Houston.
Sezono 4
Ĉapitroj 67–88 (22 ĉapitroj). Komenciĝis la 13-an de septembro 2012 kaj finiĝis la 9-an de majo 2013.
La intrigo de la sezono disiĝas inter McKinley High School kaj tiuj kiuj studentiĝis ĉe mezlernejo en la tria sezono kaj moviĝis al Novjorko. La kvara sezono havas novajn aktorojn, inkluzive de la gajninto de la dua sezono de la Glee-projekto, kaj aliajn gastaktorojn. La plej multaj el la roluloj kiuj studentiĝis ĉe la antaŭa sezono, forlasis la centron de la intrigo. En la kvara sezono, la koruso fariĝas populara klubo pro gajnado de la nacia konkurso en la antaŭa sezono, sed tio ne daŭras longe. Al la koruso aliĝas pluraj novaj membroj: Marley (la filino de kafeteriolaboristo), Jake (la duonfrato de Puck), Ryder (la gajninto de la Glee-projekto), Kitty (nova huraistino), Wade/Yunique (kiu iras). de adrenalina sonora ĝis novaj direktoj). Ĉi-sezone la koruso konkuras en la loka konkurso (en kiu ĝi unue perdas sed poste venkas pro la malkvalifiko de la Parulio-Klubo) kaj poste en la sezono prepariĝas por la regiona konkurso.
En New York, la intrigo ĉefe sekvas Rachel kaj Kurt, kiuj studas ĉe la New York Academy of Nationalist Stages NYADA. Brodi, nova rolulo en la kvara sezono, ankaŭ studas tie, unu jaron pli aĝa ol Rachel kaj enamiĝas al ŝi. Krome aperas aliaj novaj roluloj, kiel Cassandra Jolie, la dancinstruisto de Rachel, kaj Elizabeth Wright, redaktisto ĉe vouge.com, kie Kurt laboras. Inter la elstaraj intrigoj en ĉi tiu sezono estas: la geedziĝo de Will kaj ŝia patrino, la ligoj forĝitaj inter la membroj de la Glee Club, la krizo en la vivo de Finn, la progreso en la vivo de Rachel por atingi ŝiajn celojn same kiel tiujn de Kurt, kaj pli..
Ĉi tiu sezono estas tri omaĝepizodoj: dua omaĝepizodo al Britney Spears, omaĝepizodo al la muzikalo kaj filmo Grease, kaj omaĝepizodo al la kantisto Stevie Wonder.
Sezono 5
Ĉapitroj 89–108 (20 ĉapitroj). Ĝi komenciĝis la 26-an de septembro 2013 kaj finiĝis la 13-an de majo 2014.
La intrigo de ĉi tiu sezono estas dividita en du partojn - la unua parto (epizodoj 1-13) kiu okazas ĉe McKinley High School (la fino de la jaro de sezono 4) kaj kuras paralela al la intrigo en Novjorko kaj la dua parto. (epizodoj 14-20) kiu okazas en New York kaj sekvas tiujn kiuj finis mezlernejon kaj provas adaptiĝi por nova vivo en nova kadro. Ĉi-sezonon partoprenis novaj aktoroj, ekzemple: Peter Pacinelli (Rupert Campion, la reĝisoro de la spektaklo de Rachel), Shirley MacLaine (John Dollaway, novjorka sociemulo), Demi Lovato (Danny, la amiko de Santana), Tyra Banks (Bichette, modeliganto). agento), Skyler Astin ( Jean-Baptiste, la gvidanto de " Throat Blast ", rivala grupo), Adam Lambert ( Elliot " Starchild " Gilbert, membro de la grupo kiun Kurt faras) kaj Erin Westbrook ( Brie, huraistino kiu faras Jake disiĝas kun Marley). Kristin Chenoweth, Gwyneth Paltrow kaj Whoopi Goldberg revenas ĉi tiun sezonon.
Signifaj partoj de tiu sezono inkluzivas la engaĝiĝon de Kurt kaj Blaine, Sue iĝanta la rektoro, la unua spektaklo de Rachel kaj posta emeritiĝo de la NYA, la morto de finno kaj la efiko de lia morto sur la koruso, la unua grupformacio de Kurt kaj sekvante la batalon de Rachel kaj Santana ankaŭ La dissolvo kaj malfermo de nova grupo, la apartigo de Marley kaj Jake, la naskiĝo de Daniel Finn Schuster - la infano de Will kaj ŝia patrino, la perdo de la koruso en la nacia konkurso kaj ĝia posta dissolvo, la festadoj de la 100-a. epizodo de la serio kaj pli.
Tiu sezono inkluzivas du tributepizodojn al The Beatles, epizodon en memoro pri Cory Monteith kiu mortis la 13-an de julio 2013, tributepizodon al Lady Gaga kaj Katy Perry, tributepizodon al Billy Joel kaj tributepizodon al Stephen Sondheim. Krome, ĉi tiu sezono batas plurajn rekordojn - ĝi estas la sezono kun la plej multaj albumoj (3) kaj mini-albumoj (11) kaj la sezono kun la plej malmultaj konkursoj (nur unu).
Sezono 6
Ĉapitroj 109–121 (13 ĉapitroj). La sesa sezono komenciĝis la 9-an de januaro 2015 kaj finiĝis la 20-an de marto 2015, ĝi estis la lasta sezono de la serio.
La intrigo de tiu sezono temigis la revenon de la roluloj al ilia hejmurbo kaj la solvado de iliaj problemoj. La sezono komenciĝas kun la nuligo de la televidekspozicio de Rachel. Post kiam ŝi malkovras ke Sue transprenis la artojn ĉe McKinley High, ŝi decidas reformi la grupon. Dume, Blaine kaj Kurt disiĝis denove kaj Blaine revenis al la urbo kaj komencis gvidi la Parulion. Kurt revenas al la urbo ankaŭ kaj aliĝas al Rachel. Sinjoro Shuster decidis preni la konsilon de Sue kaj decidis prizorgi "Adrenaline Collie". En tiu sezono, la famaj gastaktoroj estis Max George (fronta figuro de la grupo "Adrenaline Cooley"), Gina Gershon (la patrino de Blaine), Gloria Estefan (la patrino de Santana, kiu unue aperis en la tria sezono de la serio), same kiel Jonathan Groff (Jesse) kiu partoprenis ambaŭ sezonojn de la serio.
Inter la elstaraj partoj de tiu sezono estis la provo de Rachel renormaliĝi post ŝia lasta fiasko, establante novan koruson kaj ekkonante la novajn vizaĝojn en ĝi, kaj post la Dolton-fajro - bonvenigante la studentojn kaj korusojn al la engaĝiĝo de McKinley, Santana kaj Bretonio., la rompo de Kurt kaj Blaine kaj la provoj de Sue kunigi ilin reen kune, la geedziĝo de la paroj Santana kaj Bretonio kaj Kurt kaj Blaine, la infano kiun Kurt kaj Blaine atendas kun la helpo de Rachel kaj la salto al la estonteco en la lasta epizodo. kiu prezentis la estontecon de la roluloj. Krome, unu el la epizodoj de la serio okazis sur la templinio en la periodo antaŭ la unua epizodo de la tuta serio, epizodo kiu estis speco de retromemoro kiu prezentis kiel la koruso estis establita kaj kiel la vivoj de la roluloj ŝanĝiĝis..
Ĉi tiu sezono inkluzivas omaĝepizodon al Carole King kaj Alanis Morissette kaj Brett Bacharach.
Monteciccardo
Monteciccardo estas komunumo de Italio.
Kvakiutlanoj
Kvakiutlanoj (Kwakwala, Kwakwa'kwa'kw) estas grupo de rasoj de nordamerikaj indianoj priloĝantaj nordan parton de Vankuvera Insulo. En la pasinteco ili interkompreniĝis per lingvo kwak'wala, kiu komune kun lingvo de sangfratiĝintaj najbaroj el nordo, indianoj Nootka (Nuu-chah-nulth), apartenis en vakasan lingvan grupon (wakashan).
Peter Alexander
Peter ALEXANDER (naskiĝis en Vieno, Aŭstrio, mortis  samloke) estis aŭstra kantisto, aktoro kaj televida prezentisto. Aparte de meze de la 1950-aj ĝis meze de la 1990-aj jaroj li estis inter la plej popularaj kantistoj kaj aktoroj en Germanlingvio.
Vivo
Peter Alexander estis filo de la banka dungito Anton Neumayer († 1947) kaj ties edzino Bertha, filino de muzikinstrumenta vendisto el Pilzeno. Jam dum la lernejaj jaroj li montris signifan talenton parodii aliajn personojn. Post la abituro en 1944 li 18-jara iĝis unue helpsoldato ĉe kontraŭaviadila kanono kaj sekve marsoldato, kaj en 1945 iĝis brita militkaptito. Post reveno al Vieno, la 19-jarulo laŭ volo de la gepatroj devis komenci studon de medicino. Li studentiĝis en la Universitato de Vieno, sed nur aŭdis solan prelegon: Li estis konvinkita iĝi aktoro kaj alstrebis dungiĝon en la renoma viena teatrejo Burgtheater. Inter la jaroj 1946 kaj 1948 li studis aktoradon en la renoma seminariejo Max Reinhardt kaj finis la studon per granda laŭdo. Kvankam li dume serioze koncentriĝis pri eduko je kantado kaj ludado de piano, montriĝis ke li aparte inklinis je komediaj roloj, kaj tiun specialiĝon la postaj jaroj konfirmis. En 1951 publikiĝis unua gramofondisko kun kanzono kantata de li („Das machen nur die Beine von Dolores“). Sekvis multaj pliaj gramofondiskoj de kantoj kaj "ŝlagraj" kaj operetaj. Ĝis la jaro 1981 liaj kanzonoj 38-foje estis inter la 10 plej popularaj kantoj en Okcidenta Germanio kaj 80-foje inter la 100 plej popularaj kantoj. Inter la jaroj 1965 kaj 1983 vendiĝis pli ol 15 milionoj da gramofondiskoj kaj pliaj 25 milionoj da kantaj unuopaĵoj.
Lia gramofondiska firmao okaze de lia 80-a naskiĝtago publikigis la informon ke li kiel ĝis nun sola germanlingva kantisto dum ses jardekoj reprezentiĝis en la listoj de plej sukcesaj kantoj.
Tomboj de la Sinedrio
La Tomboj de la Sinedrio  (קברי הסנהדרין, Tombs of the Sanhedrin) estas publika parko nomita laŭ "Sinedrio" (Juĝistoj dum la epoko de la Templo de Herodo). La tomboj de la Sinedrio estas lokitaj en pluraj entombigaj kavernoj ĉirkaŭ la ĝardeno. La ĝardeno de la tomboj estas lokita en kvartalo "Sanhedria" en Jerusalemo.
Historio
La kaverno mem estis konata inter la popolo de Israelo ekde 1235, kiam Rabeno Jakob la misiito vizitis la kavernon. Tra la jaroj, diversaj justuloj menciis la kavernon, inkluzive de Rabeno Obadja ben Abraham Bartenura, Rabeno Moŝe Bassoula kaj aliaj. La kaverno estis malkovrita en 1903 fare de usona arkeologo GA Burton. La elfosa laboro estis kompletigita de arkeologo Yotam Julius Rothschild en 1950. En la kaverno estis ĉerko portanta la nomon "Isaak". La ĉerko estis forprenita al Francio kaj hodiaŭ estas en Luvro en Parizo.
La kaverno de la tomboj de la Sinedrio troviĝas inter multaj aliaj kavernoj. La tuta areo estas parto de la "Necropolis", la nekropolo de la Dua Templo de Jerusalemo. Fakte, la kialo ke en tiu ĉi areo estas tiom da entombigaj kavernoj estas la tipo de ŝtono trovita en la areo. La areo estis uzita por elfosi ŝtonojn por konstruo, kaj la ŝtonminejoj estis poste uzataj kiel entombigaj kavernoj fare de la riĉuloj de Jerusalemo tiutempe. Malsupre en la najbareco estas alia kaverno nomita la Kaverno de fadenoj pro la dekoracio de barilo ĉe la enirejo de la kaverno.
Peter Alexander
Vivo
Inter la jaroj 1963 kaj 1996 krome tre furoris regulaj televidaj revuoj de li, en kiu estis prezentisto, sed ankaŭ rolis kiel komediiso, parodiisto kaj kantisto. Nur en Okcidenta Germanio foje ĝis 38 milionoj da televidaj spektantoj vidis lian elsendon - tiom fortan publikan atenton krome nur havis la decidaj matĉoj pri la futbala mondpokalo. Iuj specialaj televidaj revuoj celis kolekti mondonacojn por sociaj celoj, aparte por trovo de novaj kuraciloj kontraŭ kancero. En la dua duono de la 20-a jarcento li senkonkurence iĝis la plej sukcesa televida prezentisto kaj sceneja artisto, kaj liaj kantaj koncertoj, per kiuj li ofte turneis tra okcidenta Germanio, Aŭstrio kaj Svislando, inter la jaroj 1969 kaj 1991 estis eksterordinare sukcesaj.
(86667) 2000 FO10
(86667) 2000 FO10 estas tre malgranda, treege hela atona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Merkuro kaj krucas tiujn de Venuso kaj de la Tero: ĝi estas merkurrenkonta, venusrenkonta kaj terrenkonta asteroido.
Kyle MacLachlan
Kyle Merritt MacLachlan (naskiĝinta la ) estas usona aktoro ĉefe konata pro lia filmlaboro kun reĝisoro David Lynch kaj pluraj roloj en televid-serioj.
Kariero
MacLachlan estas laborata ofte kun Lynch, unue rolinte kiel Paul Atreides en 1984 Lynch-versio pri la romano Dune de Frank Herbert.
O-Kumarata acido
Aliaj hidrokso-cinamataj acidoj estas la ferulata acido, kaj kafeata acido kiuj estas fenolaj komponaĵoj biologie sintezitaj per la fenil-propanoida vojo. La hidrokso-cinamataj acidoj servas kiel antaŭaĵoj por la sintezo de la lignino, flavonoidoj, antocianinoj, stilbenoj kaj aliaj fenolaj komponaĵoj.
Ohmden
Ohmden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Esslingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Burgo Breitenstein
La ruino de la burgo Breitenstein situas sur 220 m alta deklivo ĉe la norda flanko de la valo de la rivero Speyerbach en la Palatinata arbaro kvar kilometrojn oriente de Elmstein en la distrikto Bad Dürkheim, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Historio
La roka burgo verŝajne estis konstruita en 1246 dum la kvereloj pri la detronigo de imperiestro Frederiko la 2-a fare de papo Inocenco la 4-a. Maljam en 1257 grafo de Leiningen kune kun kavaliro von Kropsberg, kastelano de Breitenstein kaj servanto de la grafo havis sian unuan mencion. La kavaliro nomas sin en la jaro 1265 Burkhard von Breitenstein. En 1339 Jakob von Flörsheim fariĝis burgulo.
Historia urboparto de Limo
La Historia urboparto de Limo estas unu el la plej gravaj turismaj allogaĵoj de Peruo, kiu ĉefe konsistas el la distrikto Limo kaj la distrikto Rímac. La urbo Limo, ĉefurbo de Peruo, festis fondita de la hispana konkistadoro Francisco Pizarro la 18-an de januaro 1535 sub la nomo Urbo de la Reĝoj,tamen, kun la tempo ĝia origina nomo restis, kiu verŝajne venas de la ajmara (lima-limaq aŭ flava floro) aŭ de la keĉua rimaq, t.e. “parolemulo”, pro la bruo de ĝia rivero Rímac.
Dum la 1950aj kaj 1960aj jaroj de la 20-a jarcento, la historia urboparto de Limo moderniĝis per la konstruado de pluraj oficejoj kaj novaj loĝejoj. Tamen, ekde la 1970-aj jaroj, ĝi eniris en dekadencan periodon. Dum la 1980aj jaroj la afero pligraviĝis pro la cirkulado de veturiloj.
En 1988, Unesko deklaris la Monaĥejon de Sankta Francisko kaj poste en 1991 tutan historian urboparton de Limo kiel Mondan heredaĵon pro ĝia unikeco, la ariĝo de 608 historiaj monumentoj kaj aliaj historiaj stratoj kaj domoj.
Inter la konstruaĵoj de la historia urboparto de Limo ekzistas multaj balkonoj el la kolonia kaj respublika epoko kiuj donas al la urbo unikan karakterizon. La balkonoj varias laŭ grando kaj stiloj.
Eritrea Ortodoksa Eklezio
La Eritrea Ortodoksa Eklezio estas nova eklezio. Oficiale ĝi apartenas al la Kopta Eklezio, sed kiel konsekvenco de la sendependeco de Eritreo ĝi posedas propran patriarkon, memstarecon en 1993 disde la jurisdikcio de la Etiopia Kopta Patriarkato. La patriarko agnoskas kaj estas en plena komunio kun la papo de ĉiuj koptoj kaj patriarko de Aleksandrio, Shenouda la 3-a kaj kun la patriarko de Etiopio. Ĝi estas unu el la nekalcedoniaj eklezioj kiuj akceptis la koptan monofizitismon en la 5-a jarcento.
Robert Beekes
Robert S. P. BEEKES (naskiĝis en Haarlem en 1937) estas emerita profesoro pri Kompara Hindeŭropa Lingvistiko ĉe la Universitato de Leiden kaj aŭtoro de multaj libroj pri la pra-hindeŭropa lingvo.
Profesoro Beekes estas aldone gvidanta specialisto pri la etruska lingvo kaj kunaŭtoro kun L.B. Van der Meer de De Etrusken Spreken Muiderberg: Coutinho, 1991. Li proponas teorion pri orienta origino por la Etruskoj.
Aktuale Beekes laboras pri la antaŭgreka lingvo, ne-hindeŭropa lingvo iam parolata en Grekio antaŭ ol alvenis la helena lingvo. Pro tio ke tiu pralingvo ne havis skriban formon, Beekes akiras sian informon pri ĝi de vortoj en la klasika helena lingvo kiuj montras ne-grekan strukturon kaj evoluon.
Campos do Jordão (mikroregiono)
La mikroregiono de Campos do Jordão estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas kvar municipojn.
Le Blanc-Mesnil (stacidomo)
Le Blanc-Mesnil estas franca stacidomo sur linio B de RER, situanta en komunumo Le Blanc-Mesnil en departemento Seine-Saint-Denis en regiono Francilio.
Stacidomo
Ĝi estis malfermita en 1980 de SNCF.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio La Plaine - Hirson - Anor (frontière) (229000).
Morto de Jesuo laŭ la antropologiaj studoj
La morto de Kristo eniras la kampon de la antropologio de la religioj alestigante la temon pri la Morto de Jesuo laŭ la antropologiaj studoj, kiam ĝi turnas sian atenton al la sistemoj de reprezentado kaj kaj al la simbolaj sistemoj.
Jakobsberg
altaĵoj (laŭ alteco):
Morto de Jesuo laŭ la antropologiaj studoj
La morto de Kristo elemento de diferencigo de Kristanismo
Itala historiisto kaj antropologo Ernesto De Martino en eseo: Mito, scienze religiose e civiltà moderna (Mito, religiaj sciencoj kaj morna civilizo) entenata en la libro Furore Simbolo Valore (Furoro Simbolo Valoro), 1962, rimarkas en la ofero de Kristo la fidan temon kiu pli multe distingas kristanismon el aliaj religioj; en tiuj ĉi la fonda “mito” estas lokita antaŭ la tempo aŭ esktere de la tempo, kaj ne en la historio, eĉ en centro de la homa historio. <ref< Vidu la prologon de la Evangelio laŭ Johano kaj Kol 3, 13; Agoj de la Apostoloj (5, 31)
Jakobsberg
konstruaĵoj:
Morto de Jesuo laŭ la antropologiaj studoj
La morto de Kristo elemento de diferencigo de Kristanismo
La persono de Jesuo ne apartenas tute kaj nure al la transcendeco aŭ al la metafizika potenco kiu dirigas la mondon; kontraŭe, li antaŭe perceptigas kaj konigas sin kiel apartenanton al la historio de la homo ĉar li partoprenas en la homa sufero kaj en ĝi anoncas sian transcendecon.
Jakobsberg
naturprotektejoj:
Morto de Jesuo laŭ la antropologiaj studoj
La morto de Kristo elemento de diferencigo de Kristanismo
Povas multe signifi, ĉi-rilate, evidentigi kiel papo Johano Paŭlo la 2-a (Apostola letero Salvifici Doloris, 1984) asertas: "Kristo, fakte, ne rekte respondas kaj ne abstrakte respondas al tiu homa demando pri la sufero... sed antaŭ ĉio li diras “sekvu min”. Venu! Partoprenu kun via sufero en tiu verko de savo de la mondo, kiu plenumiĝas pere de mia sufero! Pere de la kruco. ju pli la homo prenas sian krucon, unuiĝante al Kristo, des pli riveliĝas antaŭ li la sava senco de la sufero."
La simbolaj sistemoj koneksaj al la ofero de Jesuo (kiuj trovis reliefon ankaŭ en la arta produktado pere de la bildoj de de la Krucumo, de la Elkrucigo de Jesuo el la kruco kaj de la Bedaŭro de la Kristo morta  fariĝas tiel elementoj kiuj renovigas en kredantoj la kredon kaj la instigiĝon por la savo en la nomo de Kristo.
Ellaborado de la funebro kaj la antikva rita ploro
La sama aŭtoro, De Martino, (en Morte e pianto rituale. Dal lamento funebre antico al pianto di Maria (Morto kaj rita ploro. El la antikva funebra lamento al la ploro de Maria), 1958), aliras la sencon de la morto de Kristo en rilato kun la ekzista kondiĉo de la homo en la mondo kaj kun la traŭmata momento de la sperto de la morto de siaj karuloj. Antaŭ la "Krizo de la funebrodoloro" kiu povas enkonduki al la ekzista kolapso, elmerĝas la neceso de la kultura ellaborado de la funebro, en la formo socie kodigita de la “rito”. La konsolo elradiita de la religia kredo enkondukas al elteneblaj formoj la draman angoron de la funebro, ĝin simbole rilatigante kun la tragika morto de Kristo sur la kruco, formoj kiuj helpas troviĝi egalaj en la doloro, kiuj plue fariĝas promeso de resurekto. De Martino esploras pri la persisto, en la marĝenigitaj situacioj de la Basilikato (SudItalio), de la funebra ploro, tre antikva rito disvastiĝinta antaŭ ol la alestiĝo de kristanismo en tuta mediteranea areo. Ankaŭ la rita ploro naskiĝas okaze de la krizo de la bedaŭro kaj el la neceso kulture ellebori la funebran suferon, elhistoriigante la funebran eventon, subjektive vivitan, por ĝin transdoni al mita-rita dimensio.