cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fuentes de Nava
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 625 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 400 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 25 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, ĉefe rilate al turismo, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj de Sankta Petro kaj de Sankta Maria, la ermitejo de Sankta Mikaelo, la Kanalo de Kastilio, la Lageto de la Nava de Fuentes kie estas multaj akvobirdoj kiel anasoj kaj stepbirdoj kiel otidoj ktp.
Yehuda Vizan
Yehuda VIZAN (hebrea: יהודה ויזן, naskita en 1985 en Yehud) estas israela poeto, redaktoro, tradukisto kaj kritikisto. Vizan estas la redaktoro kaj fondinto de Deĥak - Revuo por bona literaturo.
Poezio
Vizan eldonis kvin librojn de poezio:
Traduko
Vizan ankaŭ tradukis dekduojn de poemoj, eseoj kaj mallongaj teatraĵoj de verkistoj kiel: Ezra Pound, T.S. Eliot, T. E. Hulme, Wyndham Lewis, Charles Olson, Louis Zukofsky, Dorothy Parker, Edgar Allan Poe, Philip Larkin, Frank O'Hara, W.H. Auden, Robert Creeley, Edward Lear, Flannery O'Connor, G. K. Chesterton, Wallace Stevens, Edith Sitwell, Hope Mirrlees, William Blake kaj multaj aliaj. Li ankaŭ eldonis tradukon de pluraj fragmentoj de Finnegans Wake de Joyce.
Komtango
En korea kuirarto, la komtango (곰탕, 곰국 ) estas korea supo de bovaĵo.
Priskribo
La komtango povas esti blankeca, laktoŝajna, sed fakte ne havas ajnan lakton. Ĝi estas farita per daŭra bolado de bovaj viando kaj ostoj en akvo, kune kun legomoj.
Oni povas uzi diversajn bovajn viandojn, sed ĉefe uzas tiujn, kiuj estas ordinare tro malmolaj por simpla kuirado, kiel ekzemple brustaĵo, vostaĵo, tripo, aŭ kapaĵo. Pli malofte, oni povas uzi porkajn viandon kaj ostojn.
La supo, post bolado, estas simple spicita per salo, nigra pipro, papriko, poreo, ktp., laŭguste.
Aerópolis
La Teknologia Aerospaca Teknologia Parko de Andaluzio Aerópolis (Parque Tecnológico Aeroespacial de Andalucía, Aerópolis), estas entreprena parko en la municipo La Rinconada, provinco Sevilo, Hispanio, apud la aŭtoŝoseo A4, la fabriko de EADS CASA, kaj la flughaveno de Sevilo, kie sidas pli ol tridek entreprenoj de la aeronaŭtika sektoro.
Tiu parko estas komunikita per la aŭtovojo A-4 (Sevilo-Madrido), per la ĉirkaŭvojo de Sevilo (SE-30) kaj per la vía de ĉirkaŭvojo SE-40 kun la reto de aŭtovojoj kaj eŭropaj aŭtoŝoseoj kaj kun la Haveno de Sevilo.
Ĝi estis inaŭgurita en 2003 kiel Aerópolis, kaj estas iniciato promociita de la regiona registaro Junta de Andalucía. La administra socio, Parque Tecnológico y Aeronáutico de Andalucía, S.L. estas limigita socio partoprenita je 100% de la publika agentejo Agencia de Innovación y Desarrollo de Andalucía, (IDEA), de la regiona vicministerio Consejería de Innovación, Ciencia y Empresa.
Roger Toulouse
Pentristo
Roger Toulouse gajnis multnombrajn premiojn de la Lernejo de Belartoj de Orleano, poste, li komencis pentri kaj, en 1937, li ekspoziciis en sia urbo dek-kvinon da toloj ĉe farbo-komercisto. Feliĉe, la toloj estis rimarkitaj de la poeto Max Jacob kiu kontaktigis lin kun siaj amikaj pentristoj. En 1939, li ekspoziciis en la 11a Salono de la surindépendants en Parizo. La stilo de Roger Toulouse estas potence ekspresionisma kaj kolorplena. Li ekspoziciis en multnombraj francaj urboj, same kiel en Tokio, Wichita, Nov-Jorko, Kebekio, Berno ktp. Lia pentrmaniero ne ĉesis evolui dum la jaroj, ĝis la abstraktismo kaj ankaŭ, ekde 1949, laŭ nova mistika kaj filozofia dimensio.
Skulptisto
Ekde 1970, Roger Toulouse skulptis, kunmetante martelitajn metalplatojn por forĝi figurajn formojn, sed same, kiel en la pentrarto, li evoluis pli kaj pli al la abstraktismo. En tiuj jaroj, komunumoj de Loiret aĉetis de li skulptaĵojn de granda alto. Same, en 1980, li serĉis alian vojon produktante skulptaĵojn el ligno nigrigita.
Taiŝi Nakagaŭa
Taiŝi NAKAGAŬA (中川大志, laŭ la kutima japana vortordo NAKAGAŬA Taiŝi, per Hepburn-transskribo Nakagawa Taishi, naskita la 14-an de junio 1998) estas japana aktoro, gastiganto kaj modelo. Li en Japanio interalie konatas pro sia ĉefrolo kiel Juiĝi Kira (Yuiji Kira) en la realfilmado Closest Love To Heaven, kaj kiel studento Noboru Joŝikaŭa (Noboru Yoshikawa) en la refilmigo de 2012 de Great Teacher Onizuka.
(150416) 2000 FU52
(150416) 2000 FU52 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Roger Toulouse
Poeto
Roger Toulouse, poeto li mem kaj amiko de poetoj, neniam hezitis por meti sian talenton al ilia servo. Tiel oni retrovas liajn desegnojn en revuoj, sur ĉefpaĝoj de multnombraj libroj, kaj li partoprenis al la ilustro de kolektoj por Max Jacob kaj por la poetoj de Rochefort al kiuj li kuniĝis en 1941: René Guy Cadou, Marcel Béalu, Luc Bérimont, Jean Rousselot, Tristan Maya, Claude Morgan.
Taiŝi Nakagaŭa
Kariero
Li origine komencis siajn televidajn aperojn kiel infana aktoro en 2009, estante 10-jaraĝa dum la filmiĝo, sed pro sia subita korpa kresko li ricevis rolojn kiuj estis multe pli aĝaj ol lia reala aĝo. Li debutis en 2009 kiam li portretis la junan Ikki Saŭamura (Ikki Sawamura) en drama surscenigo de televida spektaklo "Kiam mi estis infano" (わたしが子どもだったころ) kiu prezentas japanajn aktorojn kaj aktorinojn en ilia infanaĝo. En 2010, estante 11-jaraĝa dum la filmiĝo, li aperis en la televidaj dramoj Team Batista 2: General Rouge no Gaisen (ジェネラル・ルージュの凱旋, La triumfa reveno de Generalo Rouge) kaj en Q10, kaj en 2011 videblis en la televidaj dramoj Gō (plennome Gō: Himetachi no Sengoku, 江: 姫たちの戦国, Gō: princino Sengoku) kaj Ohisama (おひさま). Taiŝi tiam ĉefrolis en la furora dramo Kaseifu no Mita (家政婦のミタ) kiel unu el kvar infanoj kiuj luktas pro la perdo de sia patrino.
(150416) 2000 FU52
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Roger Toulouse
Morto
Roger Toulouse mortis en 1994 en Orléans pro leŭkemio kiun li suferis de 1977.
Li estas entombigita en la granda tombejo de Orléans.
Taiŝi Nakagaŭa
Kariero
Taiŝi elektiĝis por pozi kiel la ĉikanita studento Noboru Yoshikawa en la refilmigo de 2012 de Great Teacher Onizuka. Li faris regulajn aperon kiel ceremoniestro en televidaj Tokiaj infanspektakloj Oha Suta, kaj ankaŭ estas regula prezentisto en 人生に捧げるコント ("komedio por la vivo"), komedia skeĉa spektaklo kiu prezentas la ĝojojn kaj malĝojojn de la vivo.
Fuentes de Valdepero
Fuentes de Valdepero [FŬENtes debaldePEro] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Fuentes de Valdepero estas komprenebla etimologie kiel Fontoj de la Valo de Petro.
Mihály Párkányi
Mihály Párkányi [mihAj pArkAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Párkányi Mihály estis hungara arkitekto, titulara altlerneja instruisto.
Fuentes de Valdepero
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 42,93 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 497 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 450 loĝantojn el la jaro 1900, sed jam en la 21-a jarcento rekuperis 220 pro proksimeco al Palencio kaj ekfunkciado kiel dormurbo. Ĝi distas 10 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Komunumo de urboj Ariane
La Komunumo de urboj Ariane (Communauté des Villes Ariane), kaj CVA laŭ tio, estas neprofitcela asocio kreita la 17an de julio 1998 kaj registrita en Francio, kun sidejo en Évry, proksime de Parizo. Ĝi estas asocio de urboj eŭropaj (kaj de entreprenoj de tiuj urboj) kiu enhavas 35 membrojn aktivajn kun komunaj interesoj en aferoj pri spaco kaj kiuj partoprenas en la eŭropa programo de lanĉiloj Ariane, de la Eŭropa Kosma Agentejo (EKA).
Fuentes de Valdepero
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En 1095, ĝi estis posedaĵo de la grafo Pedro Ansúrez, fondinto de Valadolido, kaj poste estis de la familio Castro. Meze de la 14-a jarcento ĝi apartenis al Juan Rodríguez Sandoval, kaj fine de la jarcento al la familio Sarmiento. Meze de la 15-a jarcento Diego Pérez de Sarmiento konstruis la kastelon.
Mihály Párkányi
Mihály Párkányi naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Fuentes de Valdepero
Historio
En 1521, Andrés de Ribera estis posedanto de la kastelo kiam ĝi estis kaptita de la komunumanoj estritaj de la episkopo Acuña, kiuj detruis ĝin kaj kaptis membrojn de la familio Ribera kiuj estis portitaj al Valadolido kie ili restis ĝis sia liberigo post la batalo de Villalar. Post la milito Andrés de Ribera revenis al la kastelo kaj rekonstruis ĝin.
En 1538, la loĝloko estis vendita al Diego de Acebedo. Poste la reĝo Filipo la 2-a donis al Pedro Enríquez de Acevedo, guberniestro de Milan-lando, la graflando de Fuentes de Valdepero. Ekde la 18-a jarcento ĝi estis senjorlando de la Casa de Alba.
La 12an de julio 1935, enorma ŝtormo okazigis grandajn damaĝojn, unu mortinton kaj nombrajn vunditoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, la kastelo, la restaĵoj de la muregoj ktp.
Mihály Párkányi
Biografio
Mihály Párkányi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1948. Ekde la sekvanta jaro li laboris en arkitekturscienca instituto. Inter 1952-1954 li studis historion en Scienca Universitato Loránd Eötvös laŭ vespera lernado. En 1955 li jam estis ĉefinĝeniero. En la fruaj 1960-aj jaroj li laboris en Londono du jarojn, inter 1962 kaj 1970 li projektis en grava ŝtata entrepreno, pli poste li ricevis postenon en la akademio, fine en instituto de la teknikuniversitato. Intertempe li kandidatiĝis ĉe Hungara Scienca Akademio en 1965, doktoriĝis en la teknikuniversitato en 1966 kaj li doktoriĝis ĉe la akademio en 1971.
Komunumo de urboj Ariane
La urboj apartenantaj al la grupo promocias krome la ekigon kaj helpon al projektoj, la ekonomian kunlaboradon inter la membroj, la konon fare de la civitanoj pri la profitoj de la teknologia progreso en la aerospaca sektoro, la motivado de la junularo por pliigi sian intereson por la spaco kaj la kreadon de taŭgaj kondiĉoj necesaj por la kulturaj interŝanĝoj: resume, promocii la sektoron kaj la sciencan kaj teknologian kulturojn.
Celoj de la CVA
La celoj de la CVA estas la jenaj:
Membroj
Aktuale estas membroj de la CVA la jenaj urboj (kun siaj respektivaj industriaj partneroj kaj entreprenoj):
Miravete de la Sierra
Miravete de la Sierra [miraBEte delaSJEra] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja.
Historio
Estas restaĵoj de Ferepoko kaj de iberoj. La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj poste ĝi estis donita al la Ordeno de Sankta Johano. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni amplekse konstruis.
La historio de la loko dum la karlismaj militoj estis ligita al la apuda Cantavieja kie estis ĉefurbo de karlistoj. Dum la Hispana Enlanda Milito estis militfronto en 1938. Poste venis malfacila postmilito, agado de kontraŭfrankisma gerilo kaj rura elmigrado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Miravete de la Sierra kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 38 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Anekdoto rakontas, ke la 8an de Majo 1931 la lokaj virinoj profitis la foreston de la aŭtoritatoj tiam en kamparfesto por proklami la respublikon, fakte tri semajnojn post en la cetero de Hispanio. ​
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la urba kerno mem, la malfrugotika preĝejo, krucmonumento, triarka urbodomo, ponto, placo kun grandega ulmo. Piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj altiras vizitantojn.
Biel (Goms) (stacidomo)
Biel (Goms) estas fervoja stacidomo en Goms, Svislando.
Antal Palóczi
Antal Palóczi aŭ Palóczy [palOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palóczi Antal estis hungara arkitekto, urbanizisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Platzer ĝis 1883. Antal Platzer naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Antal Palóczi akiris arkitekturan diplomon en Joseph Politechnicum, poste li estis asistanto inter 1871-1876. En tiu periodo li estis respondeculo pri konstruadoj de Imre Steindl. Inter 1879 kaj 1911 li instruis en Reĝa Desegnista Edukejo. Li projektis kelkajn konstruaĵojn, tamen li okupiĝis ĉefe pri urbanizado (ekzemple Arad, Brassó, Nagyszeben, Nyíregyháza, Pozsony, Sopron).
Eyholz (stacidomo)
Eyholz estas fervoja stacidomo en Vispo, Svislando.
92297 Monrad
92297 Monrad estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso. Kun granda duonakso de 3,19861, kalkulita por la epoko de la , ĝi orbitas je nur 207 850 km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Rozdori (stacidomo)
Rozdori (Роздори) estas fervoja stacio en (Dnipropetrovska provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Gŭajabero
Gŭajabero aŭ gujava papago (Bolbopsittacus lunulatus) estas specio de papagoj el familio Psittaculidae, kiu formas sian propran monotipan genron Bolbopsittacus. Tiu ĉi genro estas parenca al genroj de ambirdoj (Agapornis) kaj pendantaj papagetoj (Loriculus). La specio estas endemia en Filipinoj, kie ĝi estas konata laŭ hispana nomo guaiabero aŭ loka nomo bubutok. Ĝia kutima nomo devenas de ĝia reputacio manĝi fruktojn de gujavo.
Priskribo
Gŭajabero estas relative malgranda papago ĝis 15 cm longa kun tre mallonga vosto kaj grandaj kapo, beko kaj okuloj. Plumaro estas plejparte verdeca kun ioma seksa duformismo je koloroj. Plenkreska iĉo havas pli flevecajn malsuprajn partoj de plumaro, pale bluajn vizaĝon, kolumon kaj bordojn de la flugiloj, flavece verdajn ĉevostajn plumojn kaj bluece grizan bekon kun nigra pinto. Plenkreska ino havas flavan kolumon, malpli bluecan vizaĝon kaj nigrajn strietojn sur kolo kaj ĉevostaj plumoj. Ŝia beko estas pale griza sen nigra pinto. Okuloj de ambaŭ seksoj estas malhele brunaj.
Konduto
Gŭajaberoj loĝas en malaltebenaĵaj arbaroj kaj apudaj areoj. Plejparto de ilia dieto konsistas je fruktoj kaj la birdoj observeblas apud fruktarboj kiul mangarboj. Oni ne multe scias pri pariĝo kaj reproduktiĝo de la specio en naturo, sed antaŭnelonge oni observis ke gŭajaberoj ofte elfosas siajn nestojn en formikejoj aŭ termitejoj.
Taksonomio
La specio de gŭajabero estis unue priskribita sub nomo Psittacus lunulatus far Tirola naturalisto Giovanni Antonio Scopoli en jaro 1786. Baldaŭ oni movis ĝin en ĝia propra monotipa genro Bolbopsittacus. Oni agnoskas 4 subspeciojn de gŭajabero:
Guaza de Campos
Guaza de Campos [GŬAza deKAMpos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 32,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 58 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 540 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 42 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Limas norde kun Boadilla de Rioseco, oriente kun Mazuecos de Valdeginate, Frechilla kaj Autillo de Campos, sude kun Villarramiel kaj okcidente kun Herrín de Campos (Valladolid).
La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La plej frua dokumento konata en kiu aperas la nomo de Guaza datas de la jaro 963, en ĝi iu Ferdinandus Avol Haceves donacas posedaĵojn en tiu loko al ka monaĥejo de Sahagún.
Ĝi apartenis al la Ordeno de Santiago el 1199 ĝis Karolo la 1-a vendis ĝin en 1542 al Don Pedro de Zúñiga, markizo de Águila-Vente, unuigante la senjorlandon kun tiu de la Duko de Abrantes, kio restis ĝis la fino de la Hispana Milito de Sendependigo.
La loĝloko iĝis municipo kun la nomo Guaza kaj en la censo de 1842 ĝi havis 130 domojn kaj 676 lokanojn.
Rozdori (Sinelnikivskij rajon)
Rozdori (Роздори) estas urbotipa loĝloko en Dnipropetrovska provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2013.
Fi-
La silabo fi en Esperanto esprimas malestimon kaj abomenon. Ĝi estas uzata kaj kiel unusilaba interjekcio (ekkria vorteto, do "Fi!"), prefikso (fi-...) aŭ kiel samsignifa memstare uzata morfemo (tamen, same nur prefikse uzata, precipe kun aliaj sufiksoj, kiuj igas la silabon memstare uzata morfemo, en la kompreno ke vorto ne rajtus ekzisti nur el afiksoj, kvankam tio intertempe oftas en la lingvo). Ĝi kiel prefikso parencas al la sufikso -aĉ-: ambaŭ estas pejorativaj afiksoj, sed la diferenco inter ili estas "ke -aĉ- esprimas, ke iun aŭ ion oni juĝas en priskribo malbonkvalita, netaŭga, subjektive malbela kaj simile, dum fi- esprimas negativan juĝon el morala vidpunkto, do estas pli subjektiva, esprimas indignon kaj malŝaton" (citita el PIV 2020).
Laŭ la Plena Manlibro de Esperanta Gramatiko (PMEG) de 2022, redaktata de Bertil Wennergren, la ekkria vorteto "fi" estas nur komprenata kiel interjekcio (ekkria vorteto) kun la signifo “malŝatinda, abomena” kun analoga uzo ankaŭ en kunmetitaj vortoj, ekzemple ankaŭ kiel "prefikseca vorteto". Tiu difino tamen estas iom misgvida, ĉar laŭ la gramatika tradicio, la silabo "fi" neniam uzatas meze aŭ fine de vorto, nur vortkomence, do la uzo de la vorteto estas ĉiam unusilaba interjekcio "Fi!" aŭ prefikso, ne nur "ekzemple", kio aludus ankaŭ al pliaj uzoj meze aŭ fine de vorto.
La Plena Manlibro de Esperanta Gramatiko en la eldono de 2022 precizigas, ke la prefikseca "fi-" montras subjektivan indignon aŭ moralan kondamnon kontraŭ tio, kio staras poste:
Betten Talstation (stacidomo)
Betten Talstation estas fervoja stacidomo en Grengiols, Svislando.
Hruŝevo (stacidomo)
Hruŝevo (Грушево) estas fervoja stacio en Hruŝovo (Transkarpata provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Bitsch (stacidomo)
Bitsch estas fervoja stacidomo en Bitsch, Svislando.
Husillos
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 358 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 250 loĝantojn el la jaro 1900, sed poste rekuperis centon pro proksimeco al Palencio. Ĝi distas 12 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.
Historio
Oni trovis tre valorajn restaĵojn de romia epoko (sarkofago) kaj skriban tabulon de visigotoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estas de 906. En tiu 10-a jarcento oni fondis la Abatejon de Santa María de Fusiellos aŭ de Santa María de la Dehesa Brava. Fine de la 11-a jarcento kaj preskaŭ meze de la 12-a jarcento okazis tie du gravaj koncilioj.
Hlubočany
Hlubočany (Hobitschau) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie. Ĝi troviĝas 5 km sude de urbo Vyškov ĉe ŝoseo el Vyškov ĝis Bučovice. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Terešov.
Husillos
Historio
Meze de la 11-a jarcento, la reĝo Sanĉo la 3-a de Navaro donis Husillos kiel senjorlandon al la episkopo de Palencio.
Hlubočany
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1141. Municipo Hlubočany estis ĝis la dua mondmilito konsisto de germana lingva insuleto en distrikto Vyškov. Post la milito la germanoj el Hlubočany estis elloĝigitaj kaj la municipo estis denove enloĝigita de ĉeĥaj familioj.
Husillos
Historio
Komence de la 17-a jarcento, la abatejo kaj ties kirko estis translokigitaj al Ampudia, pro politikaj kaj ekonomiaj konfliktoj de la duko de Lerma nome don Francisco de Sandoval.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, dum la plej gravaj trovitaĵoj troviĝas en arkeologiaj muzeoj provinca kaj nacia respektive.
Devdas Gandhi
Devdas Mohandas Gandhi (22a de majo 1900 – 3a de aŭgusto 1957) estis la kvara kaj plej juna filo de Mohandas Karamchand Gandhi kaj Kasturba Gandhi. Li havis tri pli aĝajn fratojn nome Harilal Gandhi, Manilal Gandhi kaj Ramdas Gandhi. Li naskiĝis en Sudafriko kaj venis al Barato kun siaj gepatroj estante junulo. Li iĝis aktiva en la Hindia sendependiga movado iniciatita de sia patro, pro kio pasigis multajn tempojn enprizone. Li iĝis ankaŭ elstara ĵurnalisto, redaktoro de "Hindustan Times". Li estis ankaŭ la unua praĉarak de la Dakŝina Bharat Hindi Praĉar Sabha (DBHPS), establita de Mohandas Gandhi en Tamil Nadu en 1918. La celo de la Sabha estis propagandi la Hindian en suda Barato.
Devdas enamiĝis al Lakŝmi, filino de Ĉakravarti Rajagopalaĉari, partnero de la patro de Devdas en la lukto por la Hindia sendependigo. Ĉar Lakŝmi tiam estis nur 15-jaraĝa kaj Devdas jam 28-jaraĝa, la patro de Devdas kaj Rajaji petis la paron atendi kvin jarojn sen vidi unu la alian. Post la kvin jaroj, ili geedziĝis kun la patraj permesoj en 1933. Devdas kaj Lakŝmi havis kvar filojn, Rajmohan Gandhi, Gopalkriŝshna Gandhi, Ramĉandra Gandhi kaj Tara Gandhi Bhattacharjee (24a de aprilo 1934, Nov-Delhio).
Grengiols (stacidomo)
Grengiols estas fervoja stacidomo en Grengiols, Svislando.
Deĥak - Revuo por bona literaturo
Deĥak - Revuo Ppor bona literaturo (en la hebrea: דְּחָק - כתב עת לספרות טובה) estas israela literatura revuo redaktita de Yehuda Vizan, traktanta larĝan gamon de temoj de poezio, prozo, dramo kaj judisma filozofio, artkritiko, arto kaj politika filozofio. "Deĥak" estas biblia vorto signifanta "streso", "puŝo", "krizo" aŭ "tempo de bezono".
Inter ties konstantaj kontribuantoj estas multaj el la superregaj poetoj de Israelo, aŭtoroj, kleruloj, artistoj kaj tradukistoj.
La revuo eldonadas multajn intervjuojn kun rimarkindaj famuloj kiel: John Searle, Charles Simic, Hilary Putnam, Adam Zagajewski, Noam Chomsky, Nathan Zach, Luc Tuymans, Roger Scruton, Aharon Ŝabtaj, Charles Bernstein, Marjorie Perloff, Razmik Davoyan, Paul Muldoon, Richard Swinburne, Rae Armantrout, Dieter Henrich, Daniel Dennett, Richard Greene, Allen W. Wood, Michaël Borremans, Terry Pinkard, Nikolai Tolstoy, Peter Cole, Meir Wieseltier, Roger Kimball, Ya'akov Dorchin, Armen Darbinyan, Tobias Wolff, Tom Rockmore, Robert Stern, Christian Bök, Hrant Bagratyan, Timur Kibirov, Suzana Howe, Alain de Benoist, George Szirtes, Alice Oswald, Aleksandr Dugin, Christine Korsgaard, Alan Riach kaj aliaj.
Deĥak estas presita revuo. Pasintaj numeroj estas haveblaj enrete por libera legado (en la hebrea) ĉe la revua retejo. Apud la revuo funkcias malgranda gazetaro kiu eldonas hebrean kaj tradukitan poezion, dramon kaj kritikon.
Blitzingen (stacidomo)
Blitzingen estas fervoja stacidomo en Blitzingen, Svislando.
Lantadilla
Lantadilla [lantaDIlja] estas municipo en la oriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio, apude al la provinco Burgoso. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Lantadilla estas eble komprenebla etimologie kiel Plantejeto (el Plantadilla).
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 28,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 284 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 2 850 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 45 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ponto, kolombejoj ktp. Estas fabriko de fromaĝo kaj alia de brando.
Oleŝnik (stacidomo)
Oleŝnik (Олешник) estas fervoja stacio en Oleŝnik (Transkarpata provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Itero de la Vega
Itero de la Vega [iTEro delaBEga] estas municipo en la oriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio, apud la provinco Burgoso. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Itero de la Vega estas komprenebla etimologie kiel Markilo de la Valo (Itero iam estis Fitero el latina fictum, enmetita).
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,93 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 152 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 430 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 42 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Requena de Campos, Lantadilla, Palacios de Riopisuerga (Burgos), Boadilla del Camino, Itero del Castillo (Burgos) kaj Melgar de Yuso.
Historio
Itero en 1529 povis aĉeti sian suverenecon. En la 17-a jarcento la familio Piñahermosa hegemoniis.
En la 1950-aj jaroj oni kanaligis sektoron de la rivero por eviti inundojn. En 1962 oni realigis terpeckunigon kio helpis irigacion, sed ne evitis elmigradon.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, luzerno kaj beto) kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Petro, la ponto Fitero, la ermitejo, la pilorio (en la foto de la tabelo) ktp.
Farnezila nitrato
Farnezila nitrato aŭ nitrato de farnezilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj farnezolo. Farnezila nitrato estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Farnezila nitrato prezentas farnezilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 25 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Fiesch Feriendorf (stacidomo)
Fiesch Feriendorf estas fervoja stacidomo en Fiesch, Svislando.
Purlando
Purlando estas ekstermonda regno kreita de budho aŭ bodisatvo en mahajana budhismo, laŭ kies sutroj ekzistas pluraj purlandoj   kaj budhoj povas ricevi propran purlandon. Ekster budhismo, purlandoj ankaŭ aperas en literaturo de tradicioj kiel Daoismo kaj Bön.
Etimologio
La termino venas de orientazia budhismo, de la vorto 淨土 (jìngtǔ). En Sanskrito, la koncepto nomiĝas बुद्धक्षेत्र (buddhakṣetra), kiu signifas budholando. La tradicioj, kiuj ĉefe kultas purlandojn estas nomitaj purlanda budhismo.
Geschinen (stacidomo)
Geschinen estas fervoja stacidomo en Geschinen, Svislando.
Fürgangen-Bellwald Talstation (stacidomo)
Fürgangen-Bellwald Talstation estas fervoja stacidomo en Bellwald, Svislando.
École spéciale des travaux publics, du bâtiment et de l’industrie
La École spéciale des travaux publics, du bâtiment et de l’industrie (ESTP) estas privata kaj neprofitcela inĝenierlernejo (grande école) specialiĝanta ekskluzive pri konstruado. Vizaĝ-al-vizaĝa trejnado okazas en la 6-hektara kampuso de Cachan en la suda antaŭurbo de Parizo ekde 2011, kaj ekde 2012 plenkreskulo trejnado sur Rue Charras en la 9-a arondismento de Parizo. Ekde 2017 ekzistas ankaŭ branĉo en Troyes.
La ESTP estis fondita en 1891 fare de Léon Eyrolles kaj estis oficiale rekonita fare de la ŝtato en 1921.
Lavanasuro
En la hindua eksterordinara Ramayano, Lavnasuro estis Rakŝaso (demono) kiu estis mortigita de Ŝatrughno, la plej juna frato de Sinjoro Ramo.
Enkonduko
Dum la reĝado de Ramo, dum paco sukcesis en plej multaj lokoj, Lavanasuro daŭrigis turmenti la senkulpulojn kaj detrui multajn oferojn de saĝuloj kaj terurigi ilin en multaj manieroj. Multaj reĝoj estis venkitaj de li kaj ili estis ĉiuj timigitaj. Sekve, iun tagon la saĝuloj gviditaj de saĝulo Ĉjavano (posteulo de saĝulo Bhriguo) laŭiris la tutan vojon de Madhuvano al Sinjoro Ramo kun petego protekti ilin. Lavano estis la filo de reĝo Madhuo de Rakŝasaso. Madhuo estis afabla kaj kompata al Brahmanaso, tre entuziasma, persone amikiĝis al Devaoj kaj sekve Asuraoj kaj Suraoj estis en paco. Li sekve plaĉis al Dioj ke en unu okazo, Sinjoro Ŝivo pligrandigis lian propran tridenton por mem-protekto. Madhuo konstruis palacon kaj nomis la lokon Madhupurio (eble Mathurā nun). Madhu havis filon nomitan Lavano kiu havis la kvalitojn kontraŭajn al tiuj de sia patro.
Infanaĝo
Lavano estis tiel malbona ke eĉ kiel infano li frapis kunludantajn amikojn, mortigis kaj manĝis ilin. Madhuo fordonis ĉion al sia filo inkluzive sian tridenton kaj mem dronis en la oceano pro honto. La saĝuloj poste priskribis Lavanon. La reĝo Mandhato estis posteulo en la dinastio de Iksvaku. Mandhato superregis la tutan planedon kaj fariĝis tiel fiera ke li deziris regi ankaŭ la ĉielon. Do li defiis Indron - ĉu por redoni al li la reĝlandon ĉu por alfronti lin en batalo. Indro diris, "Se vi venkas ĉiujn famulojn sur Tero, tiam mi donos al vi mian reĝlandon." Lavanasuro venkis la armeon de Mandhato per la tridento. Aŭdinte ĉion tion, Sinjoro Ramo promesis ke Li protektos la saĝulojn kaj la reĝlandon de Madhupurio.
Defio
Bharato volontulis por batali kontraŭ Lavanasuro. Ŝatrughno esprimis sian deziron batali kontraŭ Lavanasuro, deziranta kapti ŝancon servi Ramon, deklarante ke Bharato tre bone servis Ramon en la pasinteco. Tiam, ĉiuj fratoj konsentis ke Ŝatrughno povus iri. Ŝatrughno, pardonpetinte pro malobservo de la etiketo ĉar li parolis kontraŭ la deziro de sia pliaĝa frato Bharato, tiam prepariĝis ekiri por militi. Ramo tiam donis al Ŝatrughno diaĵon de Varaho, kiu manifesitiĝis el la menso de Sinjoro Kapilo. Kiam sinjoro Ramo venkis Ravanon, ĉi tiu diaĵo estis portita al Ajodhjo. Ŝatrughno tiam estis kronita kiel la reĝo de Madhupurio. Ŝatrughno tiam ekiris kun grandega armeo por batali kontraŭ Lavanasuro. Ramo avertis Ŝatrughnon ke li trovu rimedon batali kontraŭ Lavano dum li ne tenus la nevenkeblan tridenton. Ŝatrughno ekstaris antaŭ la krado kie Lavano loĝis kaj lokiĝis sola.
Batalo
Kiam Lavano revenis hejmen ĉasinte bestojn por ĉiutaga manĝo, Ŝatrughno defiis lin por batali. Lavano estis tre feliĉa akcepti la defion ĉar ĝi estis lia deserta tempo. Lavano elradikigis multajn arbojn kaj ĵetis ilin sur Ŝatrughnon kaj el tio granda batalo rezultis. Poste, Ŝatrughno forigis la specialan sagon (uzitan por mortigi Madhuon kaj Kaitabhon, ricevitan kiel donaco de sinjoro Viŝnuo) kiun Ramo donis al li. Kiam Ŝatrughno streĉis sian arkon, la tuta universo ektremis. Li frapis Lavanon rekte en la koro elprenante lian vivblovon. Ramo tiam nomumis Ŝatrughnon reĝo de Madhupurio, kie li regis dum multaj jaroj.
92300 Hagelin
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jerry Hagelin, bone konata tra la subŝtato Arizono pro lia sindona laboro kun infanoj kiel ŝtata direktoro de la Amikaro por la Evangeliigo de la Infanoj (Child Evangelism Fellowship) kaj pastoro de la Presbiteria Kirko de Desert Gardens Cumberland.
Terešov (Hlubočany)
Terešov (Tereschau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hlubočany. Ĝi situas proksimume 6 km sude de Vyškov. Estas ĉi tie registritaj 34 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Amarilla Veres
[vereŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Veres Amarilla estas hungara skermisto, dufoja paralimpiano, paralimpika ĉampiono.
Terešov (Hlubočany)
Terešov situas en katastra teritorio Hlubočany kun areo 8,05 km².
Gletsch (stacidomo)
Gletsch estas fervoja stacidomo en Obergoms, Svislando.
Amarilla Veres
naskiĝis la en Békéscsaba.
László Babiczky
László Babiczky [lAslO babicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Babiczky László Károly [kAroj] estas hungara reĝisoro, scenaristo, altlerneja instruisto.
Amarilla Veres
Biografio
naskiĝis paraliza en la maldekstra flanko. Ŝi komence estis edukita en Békés, poste en Debrecen, kie ŝi maturiĝis en gimnazio. Ŝi akiris diplomon en Universitato de Nyíregyháza en 2019. Ŝi ricevis ŝtatajn premiojn en 2016 kaj 2021.
Sporta kariero
komencis skermi ekde sia aĝo 13, iom poste en rulseĝo. Inter 2013-2018 ŝi apartenis al sportklubo de Nyíregyháza, poste en Budapeŝto. Ekde 2015 ŝi skermis inter la plenkreskuloj. Ŝi estis paralimpiano en Hungario en la Somera Paralimpiko 2016 kaj Hungario en la Somera Paralimpiko 2021 kun ora medalo (2021), krome en aliaj signifaj konkursoj ŝi akiris diversajn medalojn.
Torre de Arcas
Torre de Arcas [TOre deARkas] (Torredarques en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres.
Geografio
Ĝi estas je 151 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 945 msm de altitudo, kio rezultas en malvarma klimato.​ La municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko en kiu ĝi limas nur kun Monroyo kun kiu ĝi komunikas laŭ la nacia ŝoseo N-232a laŭ kiu sude estas Morella. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo. La Sierra Marondes estas nordokcidente super 800 m de altitudo. La Sierra Monegrell estas okcidente kaj sudokcidente lime kun la provinco Kasteljono super 900 m de altitudo. Laste, la Sierra Sabinosos estas sudoriente, super 1100 m de altitudo. La altitudo gamas inter 1151 m en la sudorienta pinto (Tossal Gros), ĉe la limo kun Herbés kaj Monroyo, kaj 570 m norde, ĉe la ravino de Torre de Arcas.
Ĥeda Satjagraha de 1918
La Ĥeda Satjagraha de 1918, en la Ĥeda distrikto de Guĝarato, Barato, dum la periodo de la Brita Hindio, estis movado de Satyagraha organizita de Mohandas Karamchand Gandhi. Ĝi estis grava ribelo en la Hindia sendependiga movado. Ĝi estis la dua movado de Satyagraha post la Satyagraha de Ĉamparan. Gandhi organizis tiun movadon por subteni kamparanoj.
Torre de Arcas
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj ĝi estis donita al la Ordeno de Sankta Johano. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo.
Tamás Ardai
Tamás Ardai [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ardai Tamás estis hungara reĝisoro, kameraisto, dramaturgo, produktoro.
Tamás Ardai naskiĝis la  en Budapeŝto.
László Babiczky
László Babiczky naskiĝis la  en Budapeŝto.
Preĝejo Sankta Nikolao (Gyöngyössolymos)
La preĝejo Sankta Nikolao estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Gyöngyössolymos (Hungario).
Historio
Oni supozas, ke tiu ĉi kirko estis konstruita en la 14-a jarcento, eĉ laŭdire estis jam kirko el la 11-a jarcento. Dum dominado de turkoj la kirko neniiĝis escepte la turon, kiun la turkoj uzis kiel sentinelejo. Inter 1702-1711 oni konstruis la restintajn partojn de la kirko. Trakonstruoj okazis inter 1759-1772 kaj 1807-1813 laŭ baroko. La orgeno estis farita eble en 1880 por preĝejo ĉe Miskolc. Post dufoja trakonstruoj ĝi estis metita al Gyöngyössolymos en 1903.
Konstruaĵo
La kirko situas sola laŭ trotuaro de la ĉefvojo. Apud la fronto estas videbla ŝtona kruco. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas, sed pli supre la turo estas jam okangula. Malsupre ĉe la turanguloj la plej bone po unu apogpilieroj reliefas. Inter la pilieroj estas videbla la enireja pordo. La navo finiĝas en rektangula absido same alta, sed iomete pli mallarĝa, ol la navo. Escepte la kutimojn la malgranda sakristio estas algluita al fino de la absido. La internaj muroj estis pentritaj en la 20-a jarcento. La ĉefaltara bildo estis pentrita en 1814. Ĝi prezentas Sanktan Nikolaon kun pastroj inter infanoj.
Tamás Ardai
Biografio
Tamás Ardai frekventis muzikan bazlernejon, dum li kantadis en infana koruso de Hungara Radio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1972, poste li estis montrofenestristo. Inter 1973-1982 li laboris en Hungara Televizio, inter 1977-1981 ankaŭ en franca televizio. Plej ofte li estis kameraisto. Inter 1979-1982 li estis asistanto de Miklós Jancsó, dum onidire li akiris dramaturgian diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1980. En la sekvaj jaroj li laboris en pluraj laborejoj rilataj al filmoj, inter 1983-1990 li estis liberprofesiulo kiel reĝisoro, kameraisto, scenaristo, produktoro, poste li fondis propran filman firmaon. Li ne rifuzis teatrajn laborojn. Lia edzino naskis dufoje. Li ricevis premiojn, plej ofte pro reklamfilmoj.
Cabaletta
Cabaletta (france cavalette, el la itala cobbola: "strofo") estas termino por formo de ario aŭ por fina movimento en ario.
Preĝejo Sankta Nikolao (Gyöngyössolymos)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 6-an de decembro.
Terešov (Hlubočany)
Historio
Terešov estis fondita fine de la 18-a jarcento kiel dominikala vilaĝo kaj nomita ĝi estis laŭ posedantoj de grandbieno de Kořenští z Terešova. La fondo de Terešov okazis en la jaro 1790. Ĝis la jaro 1945 la vilaĝo estis konsisto de germana lingva insuleto en ĉirkaŭaĵo de Vyškov.
Kuĉurhan (stacidomo)
Kuĉurhan (Кучурган) estas fervoja stacio en Trud-Kutok (Odesa provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Cabaletta
En la 18-a jarcento, cabaletta estis mallonga, simpla ario konsistanta el unu strofo. Ekde la frua 19-a jarcento, la cabaletta povas formi la finan movadon de ario (kiel la Cavatina, melodia aŭ lirika muzikaĵo, ofte en iom trankvila takto) aŭ dueto en itala opero. Dum la unua movimento (ofte markita Cantabile, "kantebla") estas tenita je modera takto, la cabaletta formas finaĵon de stretto, t.e. pli rapidan kaj pli virtuozan por la voĉaj partoj, dum la orkestro ripetas koncizan ritmon. Malfrua ekzemplo de cabaletta aperas en la ario de Violetta en akto I de La traviata de Giuseppe Verdi'' (1853). En la dua duono de la 19-a jarcento, la cabaletta estis anstataŭigita per la unu-movimenta ario.
Herbriggen (stacidomo)
Herbriggen estas fervoja stacidomo en Sankt Niklaus, Svislando.
Gopal Kriŝna Goĥale
Gopal Kriŝna Goĥale aŭ Gopal Krishna Gokhale (9a de majo 1866 – 19a de februaro 1915) estis barata liberala politikisto kaj sociala reformisto dum la Hindia sendependiga movado. Goĥale estis veterana estro de la Barata Nacia Kongreso kaj la fondinto de la organizo Servistoj de la Hindia Socio. Pere de tiu societo same kiel pere de la Kongreso kaj aliaj leĝofaraj organismoj en kiuj li servis, Goĥale kampanjis por la memregado de Hindio kaj por socialaj reformoj. Li estis la estro de la modera frakcio de la Kongres-partio kiu defendis reformojn pere de laboro kun la ekzistantaj registaraj institucioj.
Goĥale estis fame mentoro por Mahatma Gandhi en la fruaj jaroj de la kariero de Gandhi. En 1912, Goĥale vizitis Sudafrikon pro invito de Gandhi. Kiel juna advokato, Gandhi revenis el sia luktado kontraŭ la Brita Imperio en Sudafriko kaj ricevis personan gvidadon el Goĥale, kaj sciaron kaj komprenon pri la tiama Hindio kaj la aferoj de normalaj hindianoj. Ĉirkaŭ 1931, multe post la morto de Goĥale, Gandhi aperis kiel estro de la Hindia sendependiga movado. En sia membiografio, Gandhi nomas Goĥale sia mentoro kaj gvidisto. Gandhi ankaŭ agnoskis Goĥale kiel mirinda estro kaj politikisto.
Aŝramo de Sabarmati
Aŝramo de Sabarmati (en angla konata kiel Sabarmati Ashram, Gandhi Ashram, Harijan Ashram, aŭ Satyagraha Ashram) estas aŝramo (religia lernejo, komparebla al okcidenta monaĥejo (kaj ofte tiel nomita), kie disĉiploj vivas en komunumo kun aŭ ĉirkaŭ guruo) en la kvartalo Sabarmati de Ahmadabado, Guĝarato, Barato, apud la vojo "Ashram Road", ĉe la bordo de la rivero Sabarmati, 4.0 mejlojn el la urbocentro. Tiu estis unu el multaj loĝejoj de Mahatma Gandhi kiu loĝis kaj en Sabarmati (Guĝarato) kaj Sevagram (Ŭardha, Maharaŝtro) kiam li ne estis veturanta tra Hindio aŭ en prizono. Li loĝis ĉu en Sabarmati ĉu en Ŭardha dum totalo de dekdu jaroj kun sia edzino Kasturba Gandhi kaj sekvantoj, kiel Vinoba Bhave. La Bagavadgito estis deklamita tie ĉiutage kiel parto de la aŝrama taskaro.
Estis el tiu sidejo de kie Gandhi estris la Dandi marŝo konata ankaŭ kiel Salmarŝo Satyagraha la 12an de marto 1930. Kiel agnosko al la grava influo kiun tiu marŝo havis sur la Hindia sendependiga movado la Barata registaro establis la aŝramon kiel nacia monumento.
Münster VS (stacidomo)
Münster VS estas fervoja stacidomo en Münster, Svislando.
Mörel (stacidomo)
Mörel estas fervoja stacidomo en Mörel-Filet, Svislando.
Miristila nitrato
Miristila nitrato aŭ nitrato de miristilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj miristila alkoholo. Miristila nitrato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Miristila nitrato prezentas miristilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 29 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
159013 Kyleturner
159013 Kyleturner estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo Don J. Wells elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).
Ĝi estas en 2:5 kun Marso kaj 5:2 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Kyle Walter Turner (1986 – 2008) de Missouri City (Teksaso), junulo kun larĝa rideto, plejaĝa filo de Lee kaj Gail, kaj frato de Amy kaj Kevin. Li estis plenumita memlerninta gitaristo kaj sprita personeco.
Komořany
Komořany (Gundrum) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi situas 11 kilometrojn okcidente de urbo Vyškov. Vivas ĉi tie.
Trud-Kutok
Trud-Kutok (Труд-Куток; en la pasinto - Kuĉurhan, Кучурган) estas vilaĝo en Odesa provinco de Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2019.
Komořany
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1340. Ĝis la jaro 1945 Komořany estis konsisto de la tn. vyškova lingva insuleto, kie estis plejparta parto de loĝantaro de la germana nacieco.
Zsuzsanna Krajnyák
[ĵuĵana krajnjAk], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Krajnyák Zsuzsanna estas hungara skermisto, kvinfoja rulseĝa paralimpiano, sesfoja monda paraĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
naskiĝis kun evolua malorda stato. Inter sia aĝo 6-18 ŝi naĝis, ekde 1998 ŝi skermis en ĉefurba sportklubo. Ŝi estis paralimpiano inter Hungario en la Somera Paralimpiko 2000 kaj Hungario en la Somera Paralimpiko 2021 (tamen ŝi forestis en 2008) resume kun tri arĝentaj medaloj, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua sesfoje inter 2002-2019 precipe unuoble. Ŝi naskis filinon en 2010. Ŝi ricevis premiojn inter 2000-2021.
Arbaro de Orleano
La Orléans-arbaro estas parte ŝtata arbaro (70 % de ĝia surfacareo) kaj franca natura regiono situanta en la departemento Loiret en la regiono Centre-Val de Loire.
Ĝi estas la plej vasta arbaro ŝtata de metropola Francio.
Mezepoko
La arbaro de Orléans estas posedaĵo de la franca reĝo ekde la fino de la 10a jarcento.
Moderna epoko
Fine de la 16a jarcento, la areo de la arbaro posedata de la reĝo de Francio estis nur 39 000 hektaroj, pro kulturebligoj kaj donoj al la klerikaro.
En 1543, oficialaj leteroj de la reĝo de Francio François 1a anoncas la intencon tranĉi la arbetarojn dudekjarajn kaj diras « ĉar la arbegaro estas tro malnova, seka kaj putrinta, volas redukti ĝin al cent jaroj ».
En la 17a jarcento, la arbaro estis vendata al la Duko de Orléans. Plinguet estis lernanto de la supera lernejo de pontoj kaj ŝoseoj, ĉef-inĝeniero de la duko de Orléans. Li reformis la dispozicion de la arbaro de Orléans. Surbaze de arkivo, li konsideras ke tiu arbaro perdis 15 000  hektaroj inter 1671 al 1721, sekve de « uzurpo de la vakuoj », tio estas la okupo far la riverbordanoj de vakuoj « kie la neglektado lasis kreski la eriko anstataŭ la arbetaro » kaj pro tro oftaj ŝanĝoj en la strategioj de dispozicioj de la arbaro.
Kvankam li observis la arbaron iom al la maniero de la fitosociologoj de hodiaŭ, konsiderante ke tio kio kreskas spontane sub la arbaro informas pri la stato de la grundo kaj de la medio, Piguet tamen mem kontribuis al troekspluato de la medio, mallongigante intervalojn inter arbotranĉoj (pliigante - provizore - la enspezon de la tiuj arbareroj). Ekde 1789, la franca Revolucio finigas lian laboron.
Tre difektita fine de la, la arbaro estis klasita kiel ŝtata posedaĵo en 1848, kaj la servoj de la Nacia Arbara Oficejo zorgis pri rearbarigo de ĝi ekde la komenco de la
La parto apud Lorris gastigis la francajn rezistantojn dum la Dua Mondmilito. la 14a de aŭgusto, 49 rezistantoj estis mortigitaj en la makiso de Lorris, ĉe la vojkruciĝo de Orléans.
La Orléans-arbaro havas areon de proksimume 50 000 hektaroj disigitaj super 35 municipoj, inkluzive de 35 000 hektaroj da ŝtata arbaro, igante ĝin la plej granda ŝtata arbaro en metropolitena Francio. La arbaro estas ĉirkaŭita de la naturaj regionoj de Beauce en la nordo, Gâtinais en la oriento kaj Val de Loire en la sudo. ; ĝi etendiĝas norden de la Luaro super vasta cirklo-arko ĉirkaŭ longa, de Orléans ĝis Gien, kaj de 5 ĝis  larĝa.
Ĝi inkludas tri grandajn partojn ligitajn kune per privata arbaro : oriente, la parto Lorris, ĉirkaŭ (Nordoriente, oriente kaj sudoriente de Sully-sur-Loire ) ; en la centro, la parto Ingrannes, proksimume  (ĉirkaŭ Ingrannes kaj Sully-la-Chapelle ), fine, okcidente, la Orléans - parto, ĉirkaŭ  (tuj norde de la kunurbejo de Orleano).
La padoj de granda migro (GR) GR 3 kaj GR 32 trairas la arbaron de Orléans.
Reliefo kaj humido
La arbaro estas tre ebena ĉar ĝia altitudo maksimuma estas je 177 metroj en la ekstrema Sud-oriento (rando de la parto de Lorris sur la vojo de la Brasikoj - municipo de Les Choux) kaj la plej malalta punkto estas je 107 metroj apud la arbara domo de Gué Girault en la parto de Ingrannes, do diferenco de nivelo de 70 metroj sur 50 000 hektaroj.