cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krestopingvenoj
Reproduktado
Oni konstatis, ke ĉe la ovodemetado de Ŝlegela pingveno kaj de Sklatera pingveno la gepatroj forigas la pli malgrandajn ovojn ĉe la demeto de la dua.
Specifotoj
Fotoj de plenkreskuloj de la nunaj (vivantaj) specioj estas la jenaj:
NGC 3076
NGC 3076 (aliaj indikoj — ESO 566-34, MCG -3-26-2, PGC 28769, PGC 28766) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Précy-sur-Oise
Précy-sur-Oise estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
NGC 3076
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Précy-sur-Oise
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Précéens.
János Stein
János STEIN [ŝtajn], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plennome Stein János Gábor estis hungara pentristo, altlerneja instruisto, vitralisto, mozaikisto.
Kariero
En 2017 oni trovis 150 pentraĵojn de Stein, poste en Budapeŝto oni aranĝis ekspozicion.
Andris Bērziņš
Andris Bērziņš povas rilati al:
Arto de Antikva Egiptio
La esprimo Arto de Antikva Egiptio aŭ Arto de Antikva Egipto referencas al artoj kiuj disvolviĝis en Antikva Egiptio, el proksimume Neolitiko (5300-4000 a.K.) tra la diversaj periodoj, imperioj kaj dinastioj al la epoko de grek-romia dominado (332-30 a.K.). Kiel ĉe aliaj artepokoj, la egipta arto povas esti dividita en:
Laŭ Francisko Azorín Egipta arto estis ''Arto disvolviĝinta en Egipto de 4.000 ĝis 500 j. a.K.; la arkitekturo estis lintela, tipaj kolonoj kun lotusaj kapiteloj subtenas horizontalajn ŝtonajn terasojn. Famaj verkoj estis piramidoj, obeliskoj, dromoj, mastaboj, sfinksoj k. kolosaĵoj. Kaj li indikas etimologion el greka aegyptos el Aigyptos, propra nomo de nordafrika lando, kaj de tie la latina aegyptius''. Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj Egiptologio, por traktato pri antikvaj egiptaĵoj.
Neuschönau
Neuschönau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Freyung-Grafenau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sikomora acero
Sikomora acero estas speco de aceroj. Ĝi estadas ĝis 25 metrojn alta. Tiu specio estas la plej abunda en la eŭropaj arbaroj, kies precipa arbospecio ĝi foje konsistas.
Kompare kun la aliaj arboj sikomora acero estas pli rezista al malpura aero en urboj kaj al sala akvo, kiu aperas en vojo dum vintroj. Pro tio ĝi ofte estas uzata por verdigo de urboj.
Ivo Pilar
Ivo Pilar (Zagrebo, 19-an de junio 1874 – Zagrebo, 3-a de septembro 1933) estis kroata politikisto.
Li studis juron en Vieno kaj Parizo, poste iom laboris por la boŝnaka registaro. Post la kolapso, li miksiĝis en la Sufflay-a ŝtatoperfida proceso kaj li estis dum mallonga tempo en kaptiteco.
Li verkis en sia juna aĝo literaturaĵojn, pli poste politikajn studaĵojn. Plej grava estas la verko Die Südslawische Frage (1918), kiun li skribis sub kaŝnomo Südland kaj kiu traktis la sudslavajn problemojn.
Nacip Raydan
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
832 Karin
832 Karin estas malgranda asteroido de la ĉefa asteroida zono, ĉefa ano de la Karina familio, subfamilio de la Koronisa familio.
Oni opinias, ke tiu relative juna asteroida familio formiĝis pro kolizio nur 5,8 milionoj da jaroj antaŭ.
Joseon-Dinastio
Joseon (julio 1392 – aŭgusto 1910; : 조선국 (朝鮮國)) estis memstara monarkia ŝtato fondita de Yi Seong-gye, el kiu evoluis la hodiaŭa Koreio.
Albrecht von Brandenburg (apartigilo)
Pluraj homoj havis la nomon Albrecht von Brandenburg, inter ili:
(11116) 1996 EK
(11116) 1996 EK estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Natalie Imbruglia
Natalie IMBRUGLIA [proksimume NAtali Imbrulja] (n. ) estas kantistino kaj aktorino. Ŝi naskiĝis en Sydney, Novsudkimrio, Aŭstralio. Ŝi partoprenis en sukcesa televida serio Neighbours, kiu helpis ekz. al Bryan Adams kaj al multaj pluaj. Ŝi estas la pli aĝa fratino de Laura Imbruglia.
Paul Nash
Paul NASH (n. la 11-an de majo 1889 en Londono - m. la 11-an de julio en Boscombe) estis brita pentristo kaj ligno-gravuristo.
Li laboris kiel oficiala artisto dum la du mondmilitoj, kaj provis bildigi la hororon en la tranĉeoj de la Unua mondmilito, aŭ patrolojn de ĉasaviadiloj dum la Dua mondmilito. Li ĉefe plenumis malgrandajn oleo-pentraĵojn, akvarelojn, gravuraĵojn kaj kelkajn fotojn.
2546 Libitino
2546 Libitino estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Ernest Leonard Johnson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Libitino, diino de la funebro en la romia mitologio
Kasmantio
La kasmantio (Chasmanthium) estas genro de plantoj de la subfamilio de Pooideae. La genro estas proksima de la genro Uniola.
(15431) 1998 UQ32
(15431) 1998 UQ32 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Kasmantio
Priskribo
Iliaj spiketoj havas plurajn florojn kiuj enhavas nur unu Stameno.
Disvastiĝo
Ili devenas de Nordameriko. Chasmanthium latifolium estas tutmonde kultivata kiel ornamplanto.
Notoj kaj referencoj
Timber press pocket to ornemental grasses Rick Dark 2004
833 Monica
833 Monica estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
La kialigo de ĝia nomo estas nekonata.
Horch
La firmao  Horch [prononco "Horĥ"] estis historia germana entrepreno, kiu produktis aŭtojn.
Firmaa historio
La firmaa fondinto August Horch (naskiĝis la 12-an de oktobro 1868 en Winningen; mortis la 3-an de februaro 1951 en Münchberg) post siaj lernejaj jaroj lernis la metion de forĝado inter la jaroj 1888 kaj 1890 en la aŭtomobilkonstrua firmao de Karl Benz en Mannheim. Poste sekvis inĝeniera eduko en la Teknika Altlernejo de Mittweida en Saksio. En 1899 August Horch kun la komercisto Salli (Salomon) Herz fondis la firmaon A. Horch & Cie. en Kolonjo-Ehrenfeld. Unue li en garaĝa riparejo fiksis difektiĝintajn aŭtomobilojn de la firmao Benz. Jan en 1901 tamen ekvendiĝis la unua aŭtomobilo sendepende evoluigita de August Horch. La ekspansio de la firmao en la riparejo tamen estis tre limigita.
Per financa subteno de Moritz Bauer el Plauen la firmao en 1902 translokiĝis el Kolonjo al la saksia urbo mit Reichenbach im Vogtland. Tie tamen la lokaj entreprenistoj kontraŭis la novan fabrikejon. Tial la firmao kun novaj investaj subtenantoj plu translokiĝis al la urbo Zwickau. La 10-an de majo 1904 registriĝis ekfunkcio de la entrepreno "August Horch & Cie. Motorwagenwerke AG".
Horch-Aŭtomobiloj en la sekvaj jaroj karakteriziĝis per alta kvalito, lukso kaj teknika progreseco. En la jaro 1906, kiam en Zwickau okazis granda industria ekspozicio, la urba advokato Rudolf Stöss gajnis aŭtovetkonkurson kompareblan al nuntempa aŭtosporta mondĉampioneco.
Pro kvereloj kun la financa estraro de la firmao, tamen August Horch en 1909 devis forlasi la akcian kompanion. Li la 16-an de julio 1909 en Zwickau tutproksime de la antaŭa firmao fondis novan aŭtomobilprodukan firmaon de la nomo "August Horch Automobilwerke GmbH". Kiel antaŭvideble, ekestis jura konflikto pri la rajto uzi la nomon "Horch". En tiu jura konflikto malvenkis August Horch, kiu konsekvence donis al sia nova firmao alian nomon - Audi: Dum "horch!" estas la germana formo de la imperativo "aŭdu!", "audi!" estas la koncerna imperativo en la latina lingvo.
Pro premo de la saksia ŝtata banko fine en 1932 la firmaoj Horch kaj Audi plus la pliaj firmaoj DKW kaj Wanderer unuiĝis al nova konzerno Auto Union.
Fine de la Dua Mondmilito la Horch-fabrikejoj estis forte detruitaj pro bomboj. En la socialisma ŝtato GDR la firmao iĝis ŝtata produktejo lak rekomencis fabriki traktorojn kaj kamionojn. Ekde 1954 ankaŭ reproduktiĝis aŭtoj - la modelo Sachsenring P 240 10 jarojn post la fino de la mondmilito estis luksa aŭto sur alta teknika kaj dezajna nivelo. Jam en februaro 1957 tamen estis nova jura konflikto: La en Okcidenta Germanio post la mondmilito refondita firmao Auto Union sukcese procesis kontraŭ la uzo de la nomo "Horch" fare de la socialismaj aŭtoproduktistoj en Zwickau.
Laŭ decido de la ŝtata socialisma partio SED la du urbaj aŭtoproduktejoj (la eksaj firmaoj Horch kaj Audi) unuiĝis al ŝtata produktejo "Sachsenring". La ŝtataj politikistoj de GDR dum la sekvaj jaroj tamen ne havis intereson pri grandkvanta produktado de luksaj aŭtoj, sed favorigis la fabrikadon de la malgranda modelo Trabant, kiu pro tre ŝpara uzo de materialoj estis pli facile produktebla en grandaj kvantoj.
Nuntempe sur parto de la eksa Audi-aŭtoproduktejo en Zwickau situas aŭtomobila muzeo "August Horch", kiu estas parto de la Eŭropa Vojo de Industria Heredaĵo. La kronita "H", emblemo de la firmao Horch, nuntempe estas jura posedaĵo de la firmao Audi en la bavara urbo Ingolstadt.
Sainte-Adresse
Sainte-Adresse estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dionysiens.
Emblemo de Tajlando
La Garudo estas mita duonhomo-duonbirdo de la hindua kaj budhana tradicioj. Laŭ la hindua mitologio, la Garudo estas la vahana (veturilo) de la dio Viŝnuo (pli konata en Tajlando kiel Narajana). La antikvaj reĝoj de Tajlando kredis je dia reĝeco, kaj konsideris sin la enkarniĝo de la dio Narajana. Tiel, la Garudo iĝis simbolo de la dia potenco kaj aŭtoritato de la tajlanda reĝo.
La Garudo ankaŭ bildiĝas en la nacia emblemo de Indonezio kaj la emblemo de la urbo Ulaanbaataro (la ĉefurbo de Mongolio).
Rjukjua eritako
La Rjukjua eritako (Erithacus komadori; Japane: アカヒゲ Akahige) estas paseroforma birdo kaj kantbirdo en la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas insektomanĝanta birdo el malgranda genro Erithacus kiu enhavas nur la tre konatan specion de la Eŭropa ruĝgorĝulo, la pli proksiman ankaŭ orientazian specion de la Japana ruĝgorĝulo kaj tiun kiu estas endemian en eta insularo japania nome Rjukju-Insuloj. Ĵusaj studoj sugestas, ke la du orientaziaj ruĝgorĝuloj apartenas al nova genro kiu unuigu ilin kun kelkaj orientaziaj membroj de la najtingaloj de la genro Luscinia kiaj la Blua siberia najtingalo (Seki, 2006).
La specifa nomo komadori estas iom konfuziga; Rjukjua erikato havas japanan komunan nomon Akahige kaj specifan nomon komadori. Aliflanke Japana ruĝgorĝulo havas japanan komunan nomon Komadori kaj specifan nomon akahige. Ĉar oni mise registris iliajn specifajn nomojn. Temas pri sufiĉe diferenca specio disde la aliaj du samgenranoj nome la Eŭropa kaj la Japana ruĝgorĝuloj kiuj havas laŭ tiuj nomigoj ruĝajn vizaĝon, gorĝon kaj bruston. Ĉe tiu specio tiu parto (ĝis la okulo) estas tute nigra, kio malebligas la nomon de ruĝgorĝuloj por tiu specio kaj anstataŭe indas nur la adapto de la scienca nomo eritakoj. Sed ĉiukaze temas pri ruĝecaj birdoj, ĉar la supraj partoj kiuj estas ĉu brunaj ĉe la eŭropa specio ĉu ruĝecbruna ĉe la japana en tiu estas tute ruĝecaj el la krono al la vosto. La limo inter la nigra brusto kaj la ventro estas tre kontrasta kaj la ventro pli blanka supre (anstataŭ griza kiel ĉe la japana specio) kaj iome centre, sed grize en la tutaj flankoj.
Ili loĝas en densa subkreskaĵaro en marĉareoj kun riveraj ĉiamverdaj foliarbaroj kaj nestumas en fendoj aŭ inter radikoj el majo al aŭgusto. Ili loĝas ĉe 100-600 m en diversaj partoj de ties teritorioj. Ili estas parte migrantaj kaj vintre multaj birdoj translokiĝas al la sudaj insuloj de la arkipelago.
Princino Akishino
Princino Akishino (japane 秋篠宮紀子親王妃 Akishino no miya Kiko shinnōhi), n. Kawashima Kiko (川島紀子) (n. 11-an de septembro 1966), estas edzino de Princo Akishino de Japanio.
Kawashima Kiko naskiĝis en la prefektujo Ŝizuoka. Ŝi estas la sola filino de Kawashima Tatuhiko, profesoro en la Gakushuin-universitato, kaj Kawashima Kazuko. Ŝi plenkreskis en Usono, kie la patro instruis en Universitato de Pensilvanio. Ŝi vizitadis bazlernejon en Vieno, kiam ŝia patro laboris tie. Tiel ŝi flue parolas angle kaj germane.
Ŝi estas patrino de tri infanoj:
Diest
Ekde 1977 la municipoj Deurne, Kaggevinne, Molenstede, Schaffen kaj Webbekom apartenas al Diest, la ĉefa municipo.
Ferdinand Maxmilian Brokoff
Ferdinand Maxmilian BROKOFF (naskiĝis la 12-an de septembro 1688 en Červený Hrádek ĉe Chomutov – mortis la 8-an de marto 1731 en Prago) - estis ĉeĥa skulptisto kaj lignogravuristo, unu el la plej ĉefaj reprezentantoj de ĉeĥa baroka skulptoarto.
Disko polo
Disko polo aŭ pola diskoo estas muzikstilo ligita al la eŭrodisko, kies origino kuŝas en Pollando. Ĝi ekzistas en sia nuna formo ekde la fruaj 1990-aj jaroj, kun pinto ĉirkaŭ 1995-1997.
Ferdinand Maxmilian Brokoff
Li plej famas pro 8 siaj statuoj sur Karola ponto en Prago. Krome li estas aŭtoro de multaj aliaj valoraj skulptaĵoj en Prago, Vieno, Vroclavo, kastelo Duchcov (Norda Bohemio) kaj aliloke.
Disko polo
Nuntempe ĉi tiu stilo estas ĉefe vidata kiel Camp (tendaro), angla esprimo, kiu rilatas al kultura stilo kun elementoj de kiĉo.
Disko polo tre similas al Eurodisko sed miksita kun pola folklormuziko. Inter la plaj konataj grupoj troviĝas iner alie grupoj kiel Weekend, Shazza, Toples kaj Boys aŭ Megi.
En 2002, disko polo vicis kvara inter la plej popularaj muzikĝenroj en Pollando kaj pli ol 44% de poloj diris, ke ili aŭskultas ĝin. En simila studo farita en 2007, disko polo estis vicigita dua post popmuziko.
Historio
Eurodisko aperis en Okcidenta Eŭropo en la 1970-aj jaroj. Disko polo ekaperis en la malfruaj 1980-aj jaroj kaj pintis en la dua duono de la 1990-aj jaroj. La ĝenro spertis revigliĝon ĉirkaŭ 2007.
Esencaj trajtoj
Karakterizaĵo estas la praktike ekskluziva uzo de la pola lingvo. Muzike disko polo iras de modern-parolanta stilo ĝis eurodisko kun fojaj repinfluoj, ĉefe uzante slavajn melodiojn kaj instrumentojn. En iuj kazoj, pli malnovaj internacie sukcesnumeroj ankaŭ estas reprenitaj kaj ricevas polan tekston kaj tipan aranĝon. La populareco de disko polo ne limiĝas al la pole parolanta areo. La internaciiĝo de disko polo ĉefe rimarkiĝas en Azio.
Ekstera ligilo
MEGI - Coś Innego (Official Audio) Disco Polo 2021, filmeto
Andris Bērziņš (1944)
Andris BĒRZIŅŠ (naskiĝis, do nun -jara) estas latva komercisto kaj politikisto. De la 8-a de julio 2011 ĝis la 8-a de julio 2015 li estis prezidanto de Latvio. Andris Bērziņš reprezentas la politikan partion Unio de Verduloj kaj Farmistoj.
De 1993 ĝis 2004, li estis la prezidanto de la latva banko Unibanka, nun posedate fare de la sveda banko SEB.
La 8-an de julio 2015 li finis sian oficperiodon kiel prezidanto kaj enoficiĝis Raimonds Vējonis.
Frua kariero
Andris Bērziņš naskiĝis en 1944, tri jarojn post la perforta konkero de Latvio fare de la Ruĝa Armeo de Sovetunio, en la latva vilaĝo Nītaure, parto de la historia regiono Livonio. En 1958 li finis la elementan lernejon, en 1962 la mezlernejon de Sigulda. Poste li studis kaj en 1971 finis la studadon en la Politeknika Instituto de Rigo, kaj sekve laboris kiel radiofonia inĝeniero. Iom post iom li karieris ĝis direktora posteno, kaj en 1988 iĝis vicministro de komunumaj servoj de la Latva SSR. Krome li studis en la ekonomika fakultaro de la Universitato de Latvio kaj finis tiun studon en 1988.
Nürburgring
Nürburgring estas unu el la plej konataj aŭtokurejoj de la mondo, kiu situas inter la Ejfel-montoj, en Germanio. La originala kurejo (Nordschleife) iras ĉirkaŭ la mezepoka fortikaĵo, Nürburg. La karesnomoj de la aŭtokurejo estas A-ring kaj „la verda infero”. La kurejo konsistas el 3 partoj: unu estas la Nordschleife, la malnova legenda kurejo; la alia estas la Südschleife, kiu estas nun en ruina stato; la tria estas la nuna kurejo. La uzata kurejo longas 5,148 km, havas 16 kurbiĝojn. La rekordo sur la kurejo estas 1 minuto kaj 29,468 sekundoj, kiun atingis Michael Schumacher en teamo Ferrari en 2004.
Andris Bērziņš (1944)
Frua kariero
En 1989 Andris Bērziņš estis elektita al la konsilio de la distrikto Valmiera kaj iĝis prezidanto de ties ekzekuta komisio. Sekvajare, li elektiĝis reprezentanto de Valmiera en la Supera Konsilio de Latva SSR, kaj la 4-an de majo 1990 voĉdonis favore al la deklaro kiu restarigis la ŝtatan sendependecon de la Respubliko Latvio. Post fino de la parlamentana oficperiodo en 1993, li iĝis gvidanto de la Privatiga Fonduso de la Banko de Latvio, kaj paralele iĝis prezidanto de la banko Latvijas Unibanka. Li iĝis sukcesa komercisto kaj unu el la plej bonhavaj civitanoj de Latvio.
Politika kariero
Li revenis al la ŝtata politiko en 2005, kiam li nesukcese kandidatis pri la ofico de urbestro de Rigo. De 2006 ĝis 2010 li estis la prezidanto de la Latvia Ĉambro de Industrio kaj Komerco. En 2010 li elektiĝis membro de la nacia parlamento Saeima kiel ano de la Unio de Verduloj kaj Farmistoj.
Nürburgring
El ĉiu angulo de la mondo alvenas tie fanatikaj aŭtomobilŝatantoj kaj zelotoj, por surveturi la legende malfacilan kurejon, kiu estas serioza defio por ĉiu.
Kleito
Kleito - (helene Κλείτη , latine Cleite) estis en la helena mitologio filino de la profetanto Meropso.
Ŝia fratino estis Arisba, la unua edzino de la troja reĝo Priamo. Edzo de Kleito fariĝis la reĝo Kiziko, reganta sur sia insulo en Marmara maro.
La festo de gefianĉiĝo de Kleito kaj la reĝo Kiziko okazis ĝuste en tempo, kiam ĉi tie veturis la ŝipo Argo kun ŝipanaro de Argonaŭtoj, kiuj estis sur longa danĝera vojaĝo al Kolĉido por alporti la oran ŝaffelon.
Nacio Dolionoj, al kiu regis Kiziko, estis premata de sovaĝaj trimanaj gigantoj. Ili atakis ŝipon de Argonaŭtoj kaj ĵetadis ŝtonojn sur ĝin. Heraklo kaj poste ankaŭ la ceteraj viroj stariĝis kontraŭ ili kaj mortigis ilin per pafarkoj kaj sagoj. Dolionoj alportadis al ili donacojn kaj invitis ilin gasti.
Kiam finiĝis la gastado, la Argonaŭtoj fornavigis, sed forta ŝtormo kaj ventego forpelis ilin reen sur la saman bordon. Dolionoj defendis sian insulon, sed la nokta mallumo malebligis al ili ekkoni, kiu staras kontraŭ ili. Argonaŭtoj mortigis multajn Dolionojn, inter ili ankaŭ la reĝon Kizikon, kiun mortigis sago de Jazono. En la matena lumo estis ĉiuj terurigitaj kio okazis, kune konstatis la domaĝojn kaj komune afliktis mortintojn dum kelkaj pluaj tagoj, kiam la ŝipo pro malbona vetero ne povis fornavigi.
Oni sciigas, ke Kleito pro morto de la reĝo ĉagrenante freneziĝis kaj pendmortigis sin.
Metanet
Motivatiteco
Fari anoniman ret-protokolon per protokolo estigas problemojn. Debatitas pri ĉu estas prudenta fari tiun laboron je la programa nivelo. Multe pli facila metodo estus fari IPv4/IPv6 reton per la anonimeco de la uzantoj. Tio ĉi permesus uzon de programo jam disponebla.
Arkitekturo
Fibro estas tre kosta per instali (kaj tre evidenta) per volunta anonima reto. La evidenta solvo estas uzi senkostan programon VPN. Alia avantaĝoj estas la tre bona rezistado al ekstera kaŝaŭskultantoj, kaj la ekzisto da aliaj homoj kiuj uzas la samajn programojn; tio ĉi faras posedon da la programo malpli surpriza kaj donas malpli informado al la interesita.
Por evitas konfliktoj kun la interreto, ni uzas privatan grupon de adresoj de interreto. La ebloj estas 10.0.0.0/8, 172.12.0.0/12 aŭ 192.168.0.0/16. La grupo 10.0.0.0/8 estas plej bona tial ke tie estas la plej granda numero da adresoj. En teorio, ĝi estas ebla uzi 10.0.0.0/8 por 16 milionoj homoj. Por retoj plej granda, homoj uzus IPv6.
Estas jam uzeble programoj VPN, ebena sed malplena. Iu fortika programo IPsec estas akceptebla, por ekzemplo FreeSWAN aŭ Greenbow. Mal-IPsec solvoj ankaŭ ekzista, por ekzemplo OpenVPN kaj SSH tuneloj. Ĉiu ĉenero ebla uzas malsama solvoj.
Sekureco
La homoj kiu volus aŭ kapablus ataki Metanet estas:
1) Ŝteliri al iu kiu konas sia celtabulo en la reala mondo.
2) Ŝteliri al iu kiu konas sia celtabulo sola en Metanet.
3) Loka policoj. Ekzemploj: County sherrifs, LAPD, NYPD, Metropolitan Police Service
4) Regiona policoj. Ekzemploj: New York ŝtata polico.
5) Nacia policoj. Ekzemploj: FBI, RCMP
6) Korporacioj. Ekzemploj: Sonya lexga departamento, MPAA, BSA, BayTSP
La tria, kvara, kaj kvina grupoj estas moderiga ĉagrenoj. Ĉiu nacio, inkluzive la plej liberala kaj demokrata, havas policoj plej fervora. La grupoj fariĝi pli potenca kaj malnaiva kiam ili fariĝi pli granda, precipe kun la mova de loka al nacia.
La sesa grupo estus la plej danĝera antagonisto. Ili havus ekspertoj kaj multa mono. Ankaŭ, ili ofte estas araga konceptoj da sia limoj, ambaŭ etika kaj leĝa.
La sepa grupo estas tre malfacila. Oni devas diveni ilia goloj, kaj ili rimedo. Estas la teorio tio ili havas preskaŭ spionado taŭgeco; kaj ankaŭ estas la teorio tio ili estas moderula kompetenta ŝtata laboristoj kun la laboro de provizi informado pri insidantoj. Ilia efiko dependi de ilia interezo kaj kompetenteco. Oni spekulativus ili estus interesita pri la anonima retoj; sed en Metanet ne estas iel farĉi aŭ informado tre pareca al ilia fokuso.
LADA Largus
LADA Largus (Лада Ларгус) estas la rusia kompakta aŭto, adaptita versio de Dacia Logan MCV de la unua generacio (2006), iam produktita en Rumanio. Ĝi estis kreita kunlabore de Renault kaj AvtoVAZ surbaze de la platformo Nissan B0. . Ĝi estas fabrikata de AvtoVAZ en Toljatti ekde la.
Historio
La amasa produktado komenciĝis la. La inaŭguron gvidis la ĉefministro Vladimir Putin. En 2019 la aŭto okupis la 7-an lokon laŭ vendoj en Rusio.
Largus R90
La pasaĝera kombiaŭto haveblas en la 5-loka kaj 7-loka versioj (la sola seploka aŭto en sia klaso).
Largus F90
La kargofurgono havas senfenestrajn flankajn kaj malantaŭan panelojn.
Largus Cross
En 2014 komenciĝis dezajnado de la miksaŭta versio kaj en februaro 2015 ĝi estis oficiale prezentita. Ĝi havas pli altan (je 25 mm) veturaltecon, nefarbitajn bufrojn, malpezfanditajn 16-colajn radodiskojn, aperis oranĝaj enmetaĵoj en la salono. Ĝi haveblas en la 5-loka kaj 7-loka versioj, kun la 16-valva motoro je 105 ĉevalpovoj.
En julio 2016 okaze de la 50-a jubileo de AvtoVAZ estis fabrikita la limigita versio Largus Cross Black Edition. Ĝia diskoj, tegmento kaj flankospeguloj estas nigraj.
Largus CNG
La estis oficiale prezentita LADA Largus CNG — la kombiaŭto, kiu povas konsumi benzinon kaj metanon. Tio estas Largus F90, Largus R90 kaj Largus Cross kun defaŭlte instalitaj gasaparatoj. La gasbalonoj troviĝas malantaŭ vando, dividanta la pasaĝeran kaj kargosekciojn, do la kargosekcio estas granda (2225 litroj). En la versio Norma kun subversio Comfort haveblas du aerkusenoj, kontraŭnebulaj lumiloj, klimatizilo, sonsistemo, tegmentorakoj, parkumsensiloj. La ŝofora sidilo havas lumboapogilon kaj reguligeblas laŭ alteco. Bufroj estas el nigra plasto. Por la versio Luxe haveblas ankaŭ la subversio Prestige.
La gasbalono havas volumenon 90 litroj, do enspacigas 22 m³ da kunpremita metano. Ankaŭ haveblas la 50-litra benzinujo. La aŭto ĉiam startas per benzino kaj post varmiĝo de la motoro aŭtomate transiras al konsumado de metano. Se metano elĉerpiĝas, ĝi same aŭtomate revenas al benzino. Oni povas haltigi tiujn transirojn per speciala butono sur la instrumenta panelo. LED-lumiloj informas pri gasrezervoj. Sur la gasbalonoj haveblas specialaj valvoj, kiuj fermas eliĝon de gaso kaze de akcidento.
Tiel AvtoVAZ daŭrigis serion de la metanfuelaj aŭtoj, komencitan de Lada Vesta CNG. Uzado de metano ebligas duonigi fuelo-elspezojn.
<Center> <Gallery mode="packed"> Lada Largus in Tomsk.JPG| Pasaĝera kombiaŭto Lada Largus (1).jpg| Vido de malantaŭe Lada 'XV at the Kurumoch International Airport 02.JPG| Largus Cross </Gallery> </Center>
Sekureco
Testo surbaze de la normoj de Ekonomia komisiono de Unuiĝintaj Nacioj por Eŭropo (kun fronta rapideco dum kolizio je 56 km/hore anstataŭ 64 km/hoe laŭ Euro NCAP) donis 8,32 poentojn, do 3 stelojn. La plej malbonajn rezultojn montris kolizio kontraŭ la malantaŭa parto, kiu grave difektiĝas, damaĝante la pasaĝerojn sur la posta vico.
La Monaĥo ĉe la Maro
La Monaĥo ĉe la Maro (germane Der Mönch am Meer) estas oleo-pentraĵo plenumita de la germana romantikista pejzaĝisto Caspar David Friedrich. Ĝi estis pentrita inter 1808 kaj 1810 en Dresdeno, kaj estis ekspoziciita por la unua fojo kune kun La Abatejo en la Kverkforsto. Pro peto de Friedrich, ĝi estis alkroĉita super La Abatejo en la Kverkforsto.
Cața
Cața [kaca] (hungare: Kaca, germane: Katzendorf) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Braŝovo. Administre apartenas al ĝi Beia, Drăușeni, Ionești kaj Paloș.
La Monaĥo ĉe la Maro
La du pentraĵoj hodiaŭ videblas en la Alte Nationalgalerie de Berlino.
Cața
Loĝantaro
En 1910 Kaca havis 1 343 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj, hungaroj); en 1992 1 119 (rumanoj, ciganoj, 18 % da hungaroj, 2 % da germanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1440. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő).
Würflach
Würflach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Neunkirchen. Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
13704 Aletesi
13704 Aletesi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Alessandro Tesi, pli junan filon de la malkovrinto.
23192 Caysvesterby
23192 Caysvesterby estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ashiyah Melyne Cays Vesterby, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri energio kaj transporto. Ŝi estis lernantino ĉe la  Sequim Senior High School de Sequim (Vaŝingtonio, Usono).
Károly Fejér
FEJÉR Károly [feje:r] Károlyi József estis hungara aktoro, teatrestro naskita en Eger en 1790 kaj mortinta en Arad la 29-an de oktobro 1877.
Kariero
Li debutis en 1817, ekde 1820 li estris pli malgrandajn trupojn, ekde la 1850-aj jaroj li estis la ano de unu de ili. Li prezentis en Nagybánya en hungara lingvo la teatraĵon de Schiller Vilhelmo Tell en 1833.
Guignicourt-sur-Vence
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Roksano (Makedonio)
Roksano, Roksana aŭ Roxana (Ῥωξάνη; malnovirana Raoxshna; foje Roxanne, Roxanna, Roxandra kaj Roxane) estis sogdia   persia princino de Baktrio kaj edzino de la greka macedonia reĝo, Aleksandro la Granda. Ŝi naskiĝis ĉ. 340 a.K. kvankam la preciza dato restas necerta kaj mortis ĉ. 310 a.K.
Roksano kaj Aleksandro interkonatiĝis kiam ŝia nobela familio klopodis malsukcese rezisti la antaŭeniron de la armeo de Aleksandro. Li tuj enamiĝis al Roksano; en 327 a.K., Aleksandro edziĝis al Roksano spite la fortan kontraŭstaron de ĉiuj siaj kompanoj kaj generaloj. Aleksandro tiele faris ekspedicion en Hindion. Dum tiu periodo, Roksano restis sekura en Suzo. Kiam Aleksandro revenis en Suzon, li promociis fraton de Roksano al la elita kavalerio.
Post la subita morto de Aleksandro ĉe Babilono en 323 a.K., Roksano ŝajne murdis la alian vidvinon de Aleksandro nome Stateiran la 2-a, kaj eble ankaŭ la fratinon de Stateira nome, Dripteis, kaj ŝian kuzinon, Parisatis la 2-a (nome la tria edzino de Aleksandro). Roksano estis naskinta filon al Aleksandro post lia morto kaj ne deziris konkurencon.
Roksano kaj ŝia grek-persa filo, nome Aleksandro la 4-a, post la morto de Aleksandro la Granda, estis protektita de la patrino de Aleksandro nome Olimpia, en Macedonio. La murdo de Olimpia en 316 a.K. permesis al Kasandro, kiu enprizonigis Roksanon kaj ŝian filon Aleksandro, reĝiĝi. Por tio ĉar Aleksandro la 4-a estis la legitima heredanto de la Aleksandria Imperio, Kasandro ordonis la venenadon de Aleksandro kaj de Roksano ĉ. 310 a.K.
Negundo
La negundo (Acer negundo), ankaŭ nomata la negunda acero aŭ la manitoba acero, estas acero en Nordameriko.
http://en.wikipedia.org/upload/thumb/3/3d/200px-Acnegundo.jpg
samaroj de Acer negundo''
Roberto Claros Flores
Roberto Claros Flores estas eksa generalo de la armeo de Bolivio. La 30-an de aŭgusto 2011 li kun 4 aliaj altrangaj militistoj estis kondamnita al malliberigo pro mortigo de 64 partoprenantoj de manifestacio en 2003. La verdikto deklaris lin kulpa pri genocido. Kune kun li kondamniĝis la generaloj Juan Veliz Herrera, José Ovaldo Quiroga, Gonzalo Alberto Rocabado kaj la admiralo Luis Alberto Aranda Granados. Roberto Claros Flores estu mallibera dum 15 jaroj kaj 6 monatoj.
Reakciismo
Reakciismo estas ideologio kiu celas restarigi antaŭan socian staton. Ĝi origine estis pejorativa termino uzita dum la Franca Revolucio por malglori tiujn, kiuj ne subtenis la revolucion, kiel sinonimo de «kontraŭrevolucia». Nuntempe ĝi celas ideologion, kiu rifuzas modernismon kaj laŭdas realan aŭ fantazian pasintecon. Reakciismo esence kontraŭas konservismon kaj aparte progresismon.
Santa Olalla del Cala
Santa Olalla del Cala [santaolAja del kAla] (Sankta Eŭlalio de Cala) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Santaolalleros. La censita populacio en 2009 estis 2187 loĝantoj kaj la denseco estas 10,72 loĝ/km².
Situo
Santa Olalla del Cala estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordorienta pinto de la provinco de Onubo, je altitudo de 535 m; je 149 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 204 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 54' N, 6º 14' Ok. Ĝi estas la ununura vilaĝo de tiu sudokcidenta provinco kiu trapasas la Vía de la Plata kiu trapasas la tutan okcidenton de Hispanio el nordo al sudo antaŭ eniri el la Provinco de Badajoz en la Provinco de Sevilo kun kiuj ĝi limas.
Historio
La strategia situo de Santa Olalla en la vojo de la komerco de metaloj elfositaj en la gravaj minaj kuŝejoj de Almadén de la Plata, Minas de Riotinto, aŭ "La Papúa" kaj "El Tratejón" en Zufre, supozigas la devenon de homa setlejo en tiu loko, en la Bronzepolo, en la 3-a jarmilo a.K. Tiu komercado plifortigus la bazon de la konata Ruta de la Plata, kiu atingus sian plejan gravon dum la romia epoko.
La vilaĝo nomiĝus Ponciana en tempoj de romianoj, kaj laŭ legendo la aktuala nomo devenus el la nomo de la patronino de la vilaĝo, Sankta Eŭlalio de Merido, kiu estis naskiĝinta ĉi tie kaj de tie irus al sia martireco en Merido en la 2-a jarcento de nia erao. Poste la vilaĝo nomiĝus Santa Olalla de la Sierra, kaj Santa Olalla del Carril, ĝis la aktuala nomo de Santa Olalla del Cala (1920) honore al rivero Cala, alfluanto de la rivero Huelva, kiu trapasas ties teritorion.
Dum la 13-a jarcento koliziis en la areo la reĝoj de Kastilio kaj Portugalio kaj finfine la disputo kliniĝis favore al kastilianoj, ili devis konstrui defendolinion en la zono, kiu estis reloĝata de enmigrintoj el la nordo nome de Asturio, Galegio kaj Leono. Pro tio en tiu vilaĝo ekzistas kastelo.
Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo koncentriĝis en tiu vilaĝo korpuso de marinfanterio kaj pro tio nun videblas kiel monumento granda ankro, kiu surprizas tiujn kiuj ne komprenas rilaton de la vilaĝo al tiom fora maro.
Fundamentoj de internacia helpa lingvo Esperanto (lernolibro) 1958
Fundamentoj de internacia helpa lingvo Esperanto - estas unika libro, ĉar ĝi estas specimeno de Esperanto-libro eldonita en Soveta Unio kvazaŭ oficiale. Laŭ aspekto ĝi estas ĝusta samizdato: papero estas malbonkvalita, kvalito de preso estas vere aĉa. Samtempe la libreto estis eldonita enkadre de oficiala organizaĵo kaj eĉ havas sciencan redaktoron. Tiu lasta estas famega sovetia esperantisto S.N.Podkaminer. La unua paĝo havas apartan mencion, ke la lernolibro estas eldonita kvazaŭ estas manuskripto. La libro verŝajne estas la unua lernolibro de fama sovetia verkistino de lernolibroj Z.V.Semjonova. En la deka leciono estas metita porpraktika teksto: Pri la ebleco antaŭmalhelpi la militon en la nuna epoko de N.S.Ĥruŝĉov. La teksto estas vera trajto de tiama epoko, kiam sen similaj tekstoj lernolibroj ne aperis. Enkadre de la sama leciono estas prezentita Himno de la demokratia junularo tradukita al Esperanto de Andreo Rajski. Sed en la lernilo troviĝas ne nur politikaĵoj. En la oka leciono estas prezentita Elkora diro de H.Heine en traduko de Karl Vanselow. Kaj en la kvina al lernanto estas proponita Kupra rajdanto de A.S.Puŝkin en traduko de N.V.Nekrasov.
Aspet
Aspet (jen franclingve, en la okcitana Aspèth) estas urbo de suda Francio. Ĝi situas en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]), historie en Sudo-Pireneoj kaj en pli vasta senco en Gaskonio, kaj apartenas al la departemento Haute-Garonne. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Rilatoj al Esperanto
En 2008 la kongreso de la Franca Fervojista Esperanto-Asocio okazis en la urbo.
Kaliniko el Heliopolo
Sed kontraŭe, la araba floto estis tute detruita per uzo de stranga armilo tiam nekonata, la greka fajro de Kaliniko el Heliopolo, unue uzata en la "Batalo de Ciziko" apud Konstantinopolo, en la jaro 673. La ingrediencoj de la greka fajro estis sekrete konservitaj de la familio de Kaliniko kaj ili ankoraŭ restas kiel mistero. Laŭŝajne ĝi estis miksaĵo da nafto, kalia nitrato kaj tre eble kalcia oksido.
Raportoj diras ke la produkto ne estingiĝas pro la akvo, disiĝas en ĝin, liberigante grandan kvanton da varmo. La ĉefa kaj noviga malkovro de Kaliniko ŝajne estis la enkondukon de speco da tubo por ĵeti la fajron. Tiu nova armilo ebligis la venkon de la bizancanoj kaj ankaŭ estis tre grava kiel historia fakto por la monda defendo, ĉar tio permesis al la bizancanoj resti en la urbo ĝis la jaro 678 kiam okazis la sieĝon de Konstantinopolo fare de la araboj. La greka fajro estis ankaŭ uzita en 1151 en Francio. La tekniko enkondukita de Kaliniko en Bizanco certe estis inspirita en malnova tekniko uzata en la antikva Ĉinio.
Sociala Demokrata kaj Laborista Partio
SDLP, fondita de John Hume, estis respondeca pri la ekigo de la Novirlanda Forumo en 1983. Ĝi ankaŭ respondecis pri la komenco de intertraktoj kun la estro de Sinn Féin, Gerry Adams, kiu sufloris kolektivan britan kaj irlandan pac-procedon, kaj nord-irlandan pafĉeson. Tri SDLP-anoj gajnis enirpermesojn al la brita parlamento en la ĝenerala elekto de 1997.
SDLP estas la oficiala socialdemokratia partio en Nord-Irlando, nek la Brita Laborista Partio nek la Irlanda Laborista Partio parteprenas en voĉdonadoj tie.
Falko de la Kurajŝoj
La tielnomata Falko (aŭ akcipitro) de la Kurajŝoj estas simbolo kiu troviĝas en la oficialaj emblemoj, blazonoj kaj flagoj de pluraj arabaj ŝtatoj. La arabaj popoloj de Arabio, hodiaŭ precipe tiuj el la marbordo de la Persa Golfo, estas tradiciaj spertaj falkistoj; falkoj (kaj akcipitroj) estas viditaj kiel statusaj simboloj kaj unu el la preferataj bestoj. Ankaŭ la tradicioj kaj registrita historio pri la tribo Kurajŝoj kaj pri la islama profeto Mahometo asertas ke simboloj de falko estis uzataj kiel klana simbolo. Sekve pluraj variaĵoj de la falko de la Kurajŝoj aperis kaj aperas en la flagoj, blazonoj, sigeloj kaj emblemoj de pluraj arabaj ŝtatoj ĝis hodiaŭ. En tiu signifo la Falko de la Kurajŝoj estas rivalo al la tiel nomata "Aglo de Saladino".
Aspromonte
Aspromonte (elparolu: Aspromonte; esperantigebla kiel Aspromonto) estas montareto en la suda Kalabrio, atinganta 1956 m.
Nomo
La nomo Aspromonte en la itala signifas kruta/akra monto. Tamen oni ne certas ke tiu estis la origina signifo de la nomo; iuj opinias ke la vera signifo estas blanka monto, el la grika vorto ασπρος (aspros) = blanka.
Geologio
Aspromonte ekformiĝis tre frue, eĉ parte en Antaŭkambrio, do ĝi estas aparte antikva. Post la unua orogenezo estis tre longdaŭra paŭzo, sed en Kenozoiko nova orogenezo komenciĝis.
Geografio
Consolino aŭ Konsolino estas monto en Aspromonte.
Ido (lingvo)
Ido (ide: Ido) estas internacia planlingvo kreita de Louis Couturat kaj Louis de Beaufront en 1907 kiel reformita Esperanto. En Finnlando tri homoj parolas Idon denaske.
Por pli pri la komparo al Esperanto, vidu Esperanto kaj Ido komparataj
Marienhafe
Marienhafe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aurich de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj situas en la kerna areo de la historia regiono Orienta Frislando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra sidejo de komunumaro, germanlingve nomata Samtgemeinde Brookmerland.
Ido (lingvo)
Historia evoluo
La instigo por tiu ĉi lingvoprojekto estis emo de multaj esperantistoj al perfektigado de la Internacia Lingvo. Multaj homoj opiniis, ke nesufiĉa perfekteco de Esperanto bremsas ĝian progresadon. La lingvoprojekto Ido aperis kiel rezulto de laboro de la Komisiono pri elekto de la plej bona projekto de internacia lingvo. Post apero de Ido sekvis grava skismo en la internacia Esperanto-movado.
La nova projekto allogis precipe lingvistojn. La onidiro, ke Esperanto fariĝis lingvo sen gvidantoj, dum Ido lingvo sen popolo, estas iom troiga; laŭ Enciklopedio de E. transiris al Ido apenaŭ 20% da E-gvidantoj kaj nur 3-4% el la tuta esperantistaro.
La Idistoj daŭre emis al senĉesaj reformoj en la lingvo – temas pri la strukturo, gramatiko kaj vortprovizo. La reformoj sekvis unu post la alia, kaj rezulte la lingvo perdis multajn siajn adeptojn.
Post la dua mondmilito la lingvo stabiliĝis, sed ĝia movado grandparte forvelkis, kvankam ankoraŭ organizita Ido-movado ekzistas eĉ nun, plejparte danke al la Interreto kaj kelkaj entuziasmuloj. Ekzemplo estas la grupiĝo Ido-Societo Hispana, eldonanta la retbultenon Adavane.
Lingvaj strukturoj
La baza strukturo de Ido estas SVO. Ĝi estas aglutina lingvo, sed neperfekte, ĉar kelkaj finaĵoj suferas ŝanĝojn en kunigoj.
Pronomoj
La pronomoj de Ido estis reviziitaj por fari ilin pli akustike apartaj ol tiuj de Esperanto, kiuj ĉiuj finiĝas per i. Precipe la unuopaj kaj pluralaj unua-personaj pronomoj mi kaj ni eble malfacile distingiĝas en brua medio, do Ido havas me kaj ni anstataŭe. Ido ankaŭ distingas inter intimaj (tu) kaj formalaj (vu) duapersonaj singularaj pronomoj same kiel plurala duapersona pronomo (vi) ne markita por intimeco. Cetere, Ido havas tut-genran triapersonan pronomon lu (ĝi povas signifi "li", "ŝi" aŭ "ĝi", depende de la kunteksto) aldone al ties vira (il), ina (el), kaj neŭtra (ol) triapersonaj pronomoj.
La motivoj por ĉi tiu decido estis donitaj en "Mondo", XI, 68: Lu por la singularo estas ĝuste la sama kiel li por la pluralo. Logiko, simetrio kaj facileco postulas tion. Sekve, same kiel li povas esti uzata por homoj, bestoj kaj aferoj, kiam nenio devigas iun esprimi la sekson, tiel lu povas esti uzata por homoj, bestoj kaj aferoj en la sama kondiĉo. La proponita distingo estus ĝena subtileco ...
Vortprovizo
Vortprovizo en Ido devenas de ses, deantaŭe definitaj, fontaj lingvoj: la franca, itala, hispana, angla, germana kaj rusa. La decido bazi la vortprovizon sur tiuj disvastigitaj lingvoj celis faciligi Ido kiel eble plej multe por la plej granda nombro da homoj. Dekomence oni analizis la unuajn 5.371 idovortajn radikojn kompare kun la vortprovizo de la ses fontlingvoj, kaj oni trovis la sekvan rezulton:
Alia analizo montris, ke:
Komparo de Ido-vortprovizo kun ĝiaj ses fontlingvoj
Sekso
Ido, male al Esperanto, ne supozas la viran sekson defaŭlte. Ekzemple, Ido ne derivas la vorton por "kelnerino" per aldono de ina sufikso al "kelnero", kiel faras Esperanto. Anstataŭe, Ido-vortoj estas difinitaj kiel seksneŭtralaj, kaj du malsamaj sufiksoj derivas virajn kaj virinajn vortojn de la radiko: Ekz. servisto por kelnero de ambaŭ seksoj, servistulo por vira kelnero, kaj servistino por kelnerino. Estas nur du esceptoj al ĉi tiu regulo: Unue, patro por "virpatro", matro por "patrino", kaj genitoro por "gepatro", kaj due, viro por "viro", muliero por "virino", kaj adulto por "plenkreskulo".
Formalaj kritikoj pri Esperanto
La ĉefa kritiko de idistoj koncerne Esperanton estas pri morfologio. Aktivulo de la Delegitaro por Alpreno de Lingvo Internacia kaj membro de la Lingva Komitato, Wilhelm Ostwald, aludante al derivado, diris, ke en arta lingvo devas regi unusenceco. Regnar Ström en 1905 atentigis, ke pro diferencoj en vortaroj estas malklare, ĉu spiono estas homo aŭ ago. Louis Couturat surbaze de sia logiko, apriore kreis vortfaran sistemon, en kiu ĉefa karakterizo estis lia fama ”renverseblo”. Tiutempe, malforta punkto de Esperanto estis la manko de vortfarada teorio.
Ido estis multflanke reago al tia situacio: en sia studo pri la derivado en la Lingvo Internacia, kiu aperis 1907 en franca lingvo, Couturat vaste kaj funde kritikis la esperantan vortfaradon per sia ”principo de renversebleco” kaj metis samtempe la teorian fundamenton de Ido. René de Saussure kreis la formulon de neceso kaj sufiĉo akceptotan en 1913 de Lingva Komitato. La Saussure-studo ne estis nur defendo de la esperanta sistemo, sed samtempe klariga verko por la esperantistoj. Granda parto de la idista kritiko al esperanto hodiaŭ ne plu validas, simple pro la fakto, ke la Saussure-tezoj atentigis pri malkongruaĵoj kaj plibonigis per tio la lingvouzon.
Vortkategoriojn oni provadis difini en Eŭropa lingvistika tradicio, unue, ”semantike”, kiel supozeble plej larĝajn klasojn laŭ signifo, due, laŭ eblaj sintaksaj pozicioj de la supozataj vortkategorioj, trie laŭ la havataj duagradaj kategorioj (kazo, tenso, modo, nombro).
La unua aliro iom favoras, plifaciligas (ĉu prave, ĉu malprave) proksimigon aŭ identigon de vorto kaj morfemo. Tiaokaze ankaŭ vortkategorio kaj karaktero de radiko povas ne aŭ ne tre distingiĝi. La du aliaj aliroj necesigas distingon kaj diferencojn en la klasado de vortoj kaj vortelementoj, respektive.
Sekve, la kritikoj de unuaj idistoj estis bazita sur eŭropcentra vidpunkto, sed, en tiu tempo, eŭropcentrismo ne estis rigardata kiel problemo. Poste, dum jardekoj, eŭroklonoj forte kritikis Esperanton por ne esti sufiĉe ”eŭropa”, do, ne sufiĉe ”internacia”.
Influo al Esperanto
Malgraŭ la iam akra polemiko inter anoj de la du lingvokomunumoj, Esperanto laŭ kelkaj profitis el impulsoj, kiujn donis Ido. Precipe en la literatura lingvo enuziĝis konsiderinda nombro da sinonimoj de ”pezaj morfem-kombinaĵoj, kies neoportunecon oni ekkonis en la praktiko”, kiel konstatis Detlev Blanke en sia verko Internationale Plansprachen.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Tanakajd)
Preĝejo Patrono de Hungaroj estas romkatolika konstruaĵo en vilaĝo Tanakajd.
Ido (lingvo)
Influo al Esperanto
Ekzemplojn de tiaj sinonimparoj oni trovas sube. Menciindas, ke la dua en ĉiu linio (kiu respondas al Ido-vorto) havas limigitan uzokampon kaj preskaŭ ne eniris la komunuzan lingvon.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Tanakajd)
Historio
La tiama Kajd havis jam mezepokan kirkon. Ĝi ricevis barokan aspekton en 1746. En la frua 20-a jarcento ĝi bruldetruiĝis, tial samloke oni konstruis pli novan preĝejon en 1908. La orgeno funkcias dekomence. La preĝejo estis ekstere renovigita en 2008.
12431 Webster
12431 Webster estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Tanakajd)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en mezo de la vilaĝo. Ĝi havas sveltan kvadratan turon en mezo de la fasado, sube estas la enirejo. La ĉefaltara bildo prezentas reĝon sanktan Stefanon, kiam li dediĉas la hungaran kronon al Sankta Maria. Apude estas Emeriko de Hungario kaj Elizabeto de Hungario. La skulptaĵo pri Sankta Maria venis el la malnova kirko. La kruconavo finiĝas en flanka altaro, kiuj estas dediĉitaj al Sankta Maria kaj koro de Jesuo.
12431 Webster
Nomo
Ĝia nomo honoras Alan Reginald Webster, profesoron ĉe la departemento pri elektra kaj komputada inĝenierarto de la Universitato de Okcidenta Ontario. Li havas interesojn en scienca esplorado, kiuj inkludas astronomion pri la meteoroj.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Tanakajd)
Konstruaĵo
Kermeso okazas la 8-an de oktobro.
Ventimiglia
La urbo Ventimiglia estas la plej okcidenta urbo ĉe la itala marbordo ĉe la Tirena Maro. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio, kaj situas rekte ĉe la limo al Francio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Sekondo (Secundus de Victimulum), kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ido (lingvo)
Influo al Esperanto
Tamen kelkaj (ekz-e Claude Piron en La Bona Lingvo) konsideras tiun influon de Ido malbona por Esperanto, ĉar ĝi kontraŭas la bazan ideon de Zamenhof malpliigi la kvanton de lernindaj radikoj per vasta uzado de kunmetaĵoj.
Ventimiglia
La nomo de la urbo en la itala signifas "dudek mejloj". Tial sur italaj vojŝildoj oni ofte indikas ĝin per romiaj ciferoj kiel "XX Miglia".
Ido (lingvo)
Influo al Esperanto
El tiuj ĉi, mis- estis oficialigita de la Akademio en 1929 kaj -end- en 1953. La aliaj tri estas malpli uzataj. La -iv- oni povas anstaŭigi per -pov-; pagiva → pagipova, kreivo → kreipovo, ktp.; la -oz- oni povas anstataŭigi per -plen- aŭ -riĉ-; montetoza → montetplena, montetriĉa.
Ido en la Interreto
Ekzistas Idlingva Vikipedio kaj podkasto, kiu nomiĝas Idala podkasto.
NGC 3077
NGC 3077 (aliaj indikoj — UGC 5398, MCG 12-10-17, ZWG 333.13, IRAS09592+6858, PGC 29146) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ido (lingvo)
El Enciklopedio de Esperanto
Ido. La sistemo Ido aŭ Reformata-Esperanto estas publikigita de la t. n. ”Delegacio por alpreno de la lingvo internacia”, kiel ĝia kolektiva verko. Unu el la ĉefaj gvidantoj de la tiama E-a movado, L. de Beaufront, poste montriĝis ĝia ĉefaŭtoro, aŭ estis proklamita kiel tia. Fakte, la ĉefa aŭtoro de Ido estis Louis Couturat. Li kredis, ke la esperantistaro alprenos la reformojn, ”se ili estos subtenataj de konata esperantisto. De Beaufront havis personajn malamikecojn en la franca esperanto-movado kaj kunagis”.
NGC 3077
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.