cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Titoismo
Politiko
La fundamenta principo de titoismo estas, ke la socialismo devas esti atingita laŭ la apartaj politikaj, kulturaj, historiaj kaj geografiaj kondiĉoj de ĉiu lando, kaj ne trudita de eksteraj orientiĝoj. Marŝalo Tito ne akceptis la politikon de Kominform submeti la komunistajn partiojn de la membrolandoj al la gvido de Moskvo kaj rompis kun Stalinisma Sovetunio.
En la specifa jugoslava okazo, Tito havis sufiĉe moralan marĝenon por ĉi tiu speco de manovro, ĉar dum la dua mondmilito Jugoslavio ne estis liberigita for de la nazioj fare de la Ruĝa Armeo, kiel plejparto de Orienta Eŭropo, sed per la armita rezisto de batalantoj (partizanoj) estritaj de la marŝalo.
Tito serĉis konservi Jugoslavion kiel "socialisma sed sendependa" lando kaj kreis la principon de memregado (samoupravljanje, en la serbokroata), laŭ kiu la tuta socio devas esti memsufiĉa per sia propra laboro, sur ĉiuj niveloj: de fabriko al la tuta lando. La Teorio de Asociita Laboro kondukis al oficialaj politikoj de fabrikoj apartenantaj al la laboristoj mem (ne nur administritaj de ili) kaj dividado de profitoj inter laboristoj. La ĉefaj kunlaborantoj de Tito por krei ĉi tiujn politikojn estis Milovan Đilas kaj Edvard Kardelj.
Franz von Stuck
Franz von Stuck (23a de Februaro 1863, Tettenweis, Bavario - 30a de Aŭgusto 1928) estis germana pentristo, skulptisto, gravuristo kaj arkitekto kiu elstaris en stiloj de Simbolismo kaj Art Nouveau.
Kariero
Li karieris en Munkeno kie en 1892 kunfondis la secesion de Munkeno, kaj kie li ankaŭ faris sian unuan skulptaĵon, nome "Atleto". Venontjare li sukcesis kaj ĉe kritikistoj kaj ĉe publiko per tiu kiu estas konsiderata nuntempe lia plej fama verko: nome "La peko". Li ricevis diversajn medalojn kaj honorojn. Postaj gravuloj estis liaj studentoj, kiel Paul Klee, Hans Purrmann, Wassily Kandinsky, Josef Albers kaj aliaj.
Stilo
Stuck baziĝis ĉefe sur la mitologio kaj la alegorio, inspirita de Arnold Böcklin. Figuroj grandformataj dominas en lia verkaro, kiel ĉe lia Lucifero. La alloga enhavo de liaj virinaj nudaĵoj –en la rolo de femme fatale– estas ekzemplo de la Simbolismo de populara altiro. Spite la erotisman etoson kun abundo de kaj inaj kaj viraj nudaĵoj en multaj el liaj verkoj, tiuj estis bone ricevitaj, spite la rigidan moralemon de la epoko.
Ducy-Sainte-Marguerite
Ducy-Sainte-Marguerite estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Poleñino
Poleñino [poleNJIno] estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Monegros (kies ĉefurbo estas Sariñena) apartenanta al la okcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordo de la komarko Monegros, norde de la teritorio de Lanaja, okcidente de Lalueza kaj oriente de Grañén; kaj norde de la depresio de Ebro sur la dekstra bordo de la rivero Flumen.
La loĝloko Poleñino (290 msm) estas je 35 km de Huesko, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas komunikata per la ŝoseo A-1220 kun Lanaja sude, per loka ŝoseo kun Alcubierre sudokcidente, per la ŝoseo A-1223 kun Alberuela de Tubo nordoriente kaj laŭ loka ŝoseo kun apuda Lalueza sudoriente.
Historio
La loknomo Poleñino estis asocia ekde la frua Mezepoko al "Mons Polenaria", aperinta en fama dokumento konata kiel testamento de la Diakono Vicente (570). Atestas tion la kuŝejo de tiu epoko de Mondón je 1 km de la nuna loĝloko. Tiu setlejo estis okupita unue en epoko de iber-romianoj kaj poste de visigotoj.
Kantono Rush (Kansaso)
La kantono Rush - angle Rush County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kansaso. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Poleñino
Historio
La araboj loĝis en la areo kaj ili lasis agrikulturan reton kaj ankaŭ loknomojn. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
Kantono Rush (Kansaso)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Poleñino
Historio
En 1107, Alfonso la 1-a donis al nobelo terojn ĉirkaŭ "Mondón" por fondi la loĝlokon "Polinyino". Gerónimo Zurita en la 16-a jarcento rakontis, ke Alfonso la 1-a mortis en la loko, vundita dum sieĝo al Fraga kaj survoje al sia palaco en Huesca (1134). Post la refondo, oni trovas dokumentojn laŭlonge de la Mezepoko rilate al la monaĥejo de Montearagón, ĉar iam Poleñino ekapartenis al tiu.
La Enlanda Milito estis sangelverŝa en la areo pro la atakoj de la respublikaj fortoj kontraŭ la provinca ĉefurbo Huesca, kiu estis kontrolita de la insurekciuloj ekde la komenco de la milito. Tiukadre oni instalis en la domego Torres-Solanot, milit-hospitalon de la Internaciaj Brigadoj celatakantaj en la fronto de Huesca. Tie estis soldatoj kaj zorgistoj de multaj landoj, kelkaj el kiuj lasis esceptajn atestojn kiel la taglibro de Agnes Hugdson, aŭstralia zorgistino kiu laboris pli ol kvin monatoj en la hospitalo (ĵus publikigita hispane kiel "A una milla de Huesca").
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Poleñino: oni malaltiĝis ĝis nunaj 193 loĝantoj (2022).
Aktualo
Ĉefa vidindaĵo estas la preĝejo romanik-gotika el la 12-a jarcento kun aldonoj de la 16-a jarcento kiel la impona kaj bele ornamita mudeĥara sonorilturo. La Dom-Palaco de la vicgrafoj Torres-Solanot, de la 16-a jarcento, kun belaj kortoj kaj fasado, estis hejmo de milit-hospitalo je malmultaj kilometroj de la batalfronto. Elstaras ankaŭ la ermitejo de Sankta Brigida. Estas krome naturaj lokoj kiel akvofalo kaj sekva malsekejo Salto de la Tinaja, la bordoj de la rivero Flumen kaj areo de cikoninestoj.
Tomoya Ochiai
Tomoya OCHIAI estas japana korbopilkisto. Lia korpoalto estas 1.96 m. Li naskiĝis la 18-an de junio 1987 en Tokio. Li partoprenis en la somera Olimpiko 2020.
Ryuto Yasuoka
Ryuto Yasuoka estas japana korbopilkisto. Lia korpoalto estas 1.88 m. Li naskiĝis la 27-an de aprilo 1995 en Koshigaya. Li partoprenis en la somera Olimpiko 2020.
Kantono Allen (Kansaso)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Douville-en-Auge
Douville-en-Auge estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Douvillais.
(160534) 1996 TA58
(160534) 1996 TA58 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Mai Yamamoto
Mai Yamamoto estas japana korbopilkisto. Ŝia korpoalto estas 1.65 m. Ŝi naskiĝis la 23-an de oktobro 1999 en Gubernio Hiroŝima. Ŝi partoprenis en la somera Olimpiko 2020.
Theo Eggink
Theo EGGINK (naskiĝinta la en Rigo, mortinta la  en Hohnstein (Saksio)) estis germana lignoskulptisto kaj papertondado-artisto.
Vivo kaj kreiveco
Theo Eggink originas el la nobela familio Knigge; pro maledza rilato kun grafo en tiu ĉi linio la porto de la nomo ne permesitis, do oni kreis artefaritan familinomon anagraman. Malofte Eggink kreis artaĵojn pli altajn ol 13 aŭ 14 centimetroj sed tamen ili ĝis hodiaŭ influegis tutan artoĝenron, nome la skulptadon de pupkapoj por la pupteatro. En la 1920-aj jaroj konatiĝis Egging kun la sukcesa pupteatristo Max Jacob, estron de al Hartenstein-puteatro, kiu poste sub la nomon de Hohnsteiner Kasper tutmonde famiĝis. Ambaŭ, kaj Eggink kaj Jacob venis el la Wandervogel-movado kaj sekve iliaj idealoj samis. Tio helpis kaj la personan rilaton kaj la longjaran kaj fruktodonan artistan kunlaboron: Eggink helpis al Jacob per sia skulptado por krei novan tipon de Kasperle: anstaŭigis la bravulon duondanĝeran de la tradiciaj kermesaj-pupteatraĵoj ĝentila kaj ridanta amiko de la infanoj. La unuan fojon eblis per tiu revolucio montri teatraĵojn kun pedagogia enhavo taŭgajn por reprezentadoj enlerneja kaj infanvarteja.
Theo Eggink iĝis la kutimskulptisto de la Hohnstein-pupteatro kreonte centojn da fantaziaj kaj karakteraj figuroj kiuj parte ĝis hodiaŭ modeldonas. La ankaŭ al ni familiara Kasperle-ensemblo tiam kreitis kun reĝo kaj princino, sorĉistino kaj diablo, Jozefoĉjo kaj avino, pri kio responsis Eggink kun lia kunlaborantino Elisabeth Grünwaldt (ŝi por la vestoj de la pupkapoj). La alia ĉefa skulptisto hohnstein-a estis Till de Kock.
Eggink mem tute ne estis sintrudema. En la membiografio Mein Kasper und ich Max Jacob raportis pri la plejtempe vanaj provoj laborigi la skulptiston Eggink kiel marionetiston. Ĉar troa kulisotimo kvazaŭ malebligis por Egging agi antaŭ publiko. Antaŭ kelkaj jam fiksitaj enscenigdatoj li eĉ fuĝis. Sekve Eggink konis la famon de la Hohnstein-anoj ĉefe el rakontoj de la ludantoj aŭ el la gazetaro; lia laborejo inverse ĉiam estis la ateliero skulpta. La pupteatristo Rudolf Fischer diris, ke Eggink flegis kun venero de madono-skulptisto elskulpti eĉ la vizaĝon de la diablo. Eggink mem neniam signis la verkojn sed fakuloj ja scias bone distingi verajn eggink-aĵojn de malveraj pro la delikata, profunda kaj "karna" sulkoj liaj. Eggink krom por la Hohnstein-anoj liveris siajn verkojn ankaŭ por aliaj marionetistoj respektive por magazenoj etaj por vendado. Sed la privata ŝatokupo de Eggink estis la papertondado; pri tio ankoraŭ tro malmulto konatas. Ĉiukaze troviĝas kelkaj etformataĵoj de li en la regionhistoria muzeo de Sebnitz. En 1965 Eggink entombigitis rekte apud la pupteatrejo ĉe la rando de la urbo, kie poste alvenis ankaŭ Jacob, ties edzino Marie kaj Grünwaldt.
Postmorte transprenis la atelieron lia disĉiplo Gerhard Berger. La hodiaŭa estro estas ties filo Wolfgang kie ja ankoraŭ fabrikatas manpupkapoj laŭ la modeloj de Eggink liverotaj kaj al kolektistoj kaj al socialpedagogiaj institucioj. Sursceneje nuntempe tre malofte eblis ĝui pupojn originalajn de Eggink pro "pensiuliĝo" ilia post longa funkciado.
Mio Shinozaki
Mio SHINOZAKI estas japana korbopilkisto. Ŝia korpoalto estas 1.68 m. Ŝi naskiĝis la 12-an de septembro 1991 en Kaŭasako. Ŝi partoprenis en la somera Olimpiko 2020.
Heuland
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Heulandais.
Hotot-en-Auge
Hotot-en-Auge estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hototais.
Kantono Allen (Ohio)
La kantono Allen - angle Allen County - estas kantono de Usono en la subŝtato Ohio. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Keisei Tominaga
Keisei Tominaga estas japana korbopilkisto. Lia korpoalto estas 1.88 m. Li naskiĝis la 1-an de februaro 2001 en Moriyama-ku. Li partoprenis en la somera Olimpiko 2020.
Le Détroit
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Détroitiens.
Pramdomo
Pramdomo estas origine kafejo kie oni povas atendi ĝis oni povas esti translokigita per pramo. La konstruaĵo ankaŭ funkciis kiel la loĝejo de la pramisto. Foje la domo havis ankaŭ la funkcion de Pagdomo.
Pro la manĝofunkcio, ekzistas ankoraŭ multaj restoracioj, kafejoj, konferenccentroj kaj aliaj konstruaĵoj situantaj ĉe la akvo, kiuj havas nomojn kiel "La Pramdomo" aŭ "L'Pramdomo".
Viadukto de Calix
La Viadukto de Calix estas voja viadukto situanta en la kunurbaĵo de Caen en Francio kiu ebligas la rondiradon de la norda periferia bulvardo de Caen, super la valo de Orne. Ĝi estas la dua plej longa ponto en Calvados post la Ponto de Normandio.
L'Hôtellerie
L'Hôtellerie estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hôtellières.
Hermival-les-Vaux
Hermival-les-Vaux estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Hermivalais.
Thomas Bayes
Thomas BAYES (/beɪz/ BAYZa  ; - la 7an de aprilo 1761) estis angla statistikisto, filozofo kaj presbiterkristana pastoro. Bayes estas plej konata kiel tiu kiu elpensis la teoremon nomitan laŭ li: Leĝo de Bayes. Sed Bayes ne publikigis tiun; Ĝi estis publikigita postmorte fare de Richard Price, kiu redaktis kaj eldonis la verkado de Bayes pri la temo.
Vivo
Thomas Bayes estis la filo de Joshua Bayes, presbiterkristana ministro. Li estis probable naskita en Hertfordshire en Sud-orienta Anglio. Lia familio estis nekonformisma familio de Sheffield. En 1719 li komencis studi logikon ĉe la Universitato de Edinburgo. Post kiam li finis siajn studojn en 1722 li revenis al Londono kaj ĝis 1734 li helpis sian patron en sia posteno kiel pastro en kapelo. En 1734 li translokiĝis al graflando Kent, kie li estis pastro ĉe Mount Zion Chapel ĝis 1752.
Bayes publikigis du verkojn: Divine Benevolence kiu traktis teologion kaj estis publikigita en 1731; Kaj en la kampo de matematiko, verkaĵo eldonita en 1736 anonime - la nomo de la eldonaĵo estas "An Introduction to the Doctrine of Fluxions, and a Defense of the Mathematicians Against the Objections of the Author of The Analyst". En tiu verkaĵo li defendas Isaac Newton en respondo al la kritiko de George Berkeley. En liaj lastaj jaroj li montris grandan intereson pri probablo.
En 1755 li malsaniĝis kaj en 1761 li mortis.
Ján Čarnogurský
Ján ČARNOGURSKÝ (naskiĝinta la en Bratislavo) estas slovaka advokato kaj politikisto. Inter 1991 kaj 1992 li estis ministroprezidanto de Slovakujo kaj fondis kaj estris (1990-2000) la kristandemokratian partion Kresťanskodemokratické hnutie (KHD).
Vivo
Post studo de jursciencoj je Prago kaj Bratislavo li ekadvokatis en Bratislavo en la 1971-a jaro. Li estis unu el la ĉefaj personoj de kristana-katolika rezistado kontraŭ la komunisma reĝimo kaj defendis antaŭtribunale multajn persekutitojn. Pro tio li arestitis en la 14.8.1989. En decembro 1989 li iĝis ministro pri internaj aferoj en la unua kabineto de Marián Čalfa. Čarnogurský iĝis estro de KHD en 1990. Inter aprilo 1991 kaj junio 1992 li estis registarestro de Slovakujo kaj ekde 1998 li justicministris. Okaze de voĉdono inter la kabinetanaro pri la slovakuja sinteno pri Kosova milito li detenis sin Čarnogurský favoris aliĝon de Slovakujo al defendunio NATO pro la neplueblo esti bombade atakata fare de NATO.
En 2002 deklaris li retiriĝon el politikaj aferoj. Post tio li reprenis la advokatan laboron. Lian postenon de partiestron ekhavis en 2002 Pavol Hrušovský. Čarnogurský ankaŭ ĉefis ĉe Slovaka-Rusa Societo en 2010. Germanlingvie li estas konata ankaŭ danke al verkado por la surreta gazeto "Solon-line". En marto 2014 li kanditatis por prezidanteco slovakia kiel sendependulo gajnante 0,64 % de la voĉoj.
Patro lia Pavol Čarnogurský estis grava membro de la partio de Andrej Hlinka kaj fervora kontraŭkomunisto.
Honoroj
En 2011 Adalbert-fondaĵo en Krefeld aljuĝis al li Adalbert-premion. Ján Čarnogurský krome estas honora kavaliro de la habsburga Sankta-Georgo-Ordeno.
Farkas Beke
Farkas BEKE [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beke Farkas estis hungara gimnazia kaj altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis bekeházi.
Farkas Beke naskiĝis la en Pécs, li mortis la  en Győr.
Endre Medvigy
[medvidj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Medvigy Endre estas hungara literaturisto, redaktoro.
naskiĝis en Budapeŝto.
Biografio
akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1977. Inter 1973-1991 li estis literatura redaktoro de universitata scenejo, dum kaj poste li havis aliajn postenetojn. Li laboris ankaŭ kiel redaktoro kaj ĉefredaktoro ĉe diversaj revuoj kaj eldonejoj. Li aranĝis la unuan marŝon por solidari al transilvanianiaj hungaroj en 1988 (ĝi estis la unua marŝo, kiun la polico ne baris dum la socialismo). En la literatura tereno lia ĉeftemo estis József Nyirő. Lia edzino naskis trifoje. Li ricevis premiojn inter 1988-2021.
Gorillaz
Gorillaz estas angla virtuala bando formita en 1998 fare de muzikisto Damon Albarn kaj artisto Jamie Hewlett, de Londono. Estas kvar primaraj bandmembroj, 2-D (kantisto, klavaro), Murdoc Niccals (basgitaro), Noodle (gitaro, kantisto, klavaro), Russel Hobbs (tamburo). Ilia universo estas prezentita en muzikfilmetoj, intervjuoj, kaj bildstrioj.
INSTEAD
INSTEAD estas programo-interpretilo por tekstgrafikaj aventuraj ludoj.
Ludado
Regado en ludoj agas per klavaro kaj muso.
Klasika INSTEADa ludo enhavas regionon de inventaro (horizontalan kaj vertikalan) kaj bazan regionon de teksta enhavo. En la baza regiono en teksto povas esti ligiloj, per kliko sur kiuj aperas ia priskribo aŭ agoj.
Per modulo/kromaĵo METAPARSER oni povas enigi per komandaj sendadoj de klavaro, de kie estas ia reago.
Per modulo Proxymenu oni povas ludi per objekta elekto nur per instalitaj reagoj (preni, iri, leki).
33486 Edreynolds
33486 Edreynolds estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita dum la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona inĝeniero Ed Reynolds, kiu laboras en la Laboratorio de Aplikata Fiziko Johns Hopkins kaj estis Direktoro de Programo porla prova misio de planeda defendo DART. Antaù tiu laboro por DART, li ludis ŝlosilan rolon en inĝenierarto por la misioj NEAR Shoemaker kaj CONTOUR, kaj estis direktoro de programo por STEREO.
Théo van Rysselberghe
Théo (Théophile) van RYSSELBERGHE (Gento, 23a de Novembro 1862 - Le Lavandou (Var), 14a de Decembro 1926) estis belga pentristo, identigita kun la artaj movadoj de fino de la 19-a jarcento (impresionismo, punktismo, postimpresionismo, modernismo), inter kiuj li plenumis gravan pontan funkcion. Li estis asociigita al movado nomita "belga lumismo".
Inter 1881 kaj 1883 li veturis tra Hispanio kaj Maroko kun Frantz Charlet kaj Darío de Regoyos, kaj impresiiĝis per la pentrarto de la Muzeo Prado kaj per la ĉiutagaj scenoj de Tanĝero. En Sevilo li konis Constantin Meunier, kiu estis pentrinta kopion de la "Elkrucigo" de Pedro de Kampanio.
En Bruselo li fondis la grupon Les Vingt (La dudekopo, 1883) kun sia amiko Octave Maus kaj aliaj belgaj pentristoj; kaj en Aprilo li ekspoziciis sukcese en la Salono L'Essor. Li amikiĝis kun la poeto Émile Verhaeren. Septembre 1883 li veturis al Harlemo por studi la uzon de la lumo fare de la nederlanda baroka majstro Frans Hals; tie li konatiĝis kun la usona pentristo William Merritt Chase. En 1886, Verhaeren konatigis lin kun Paul Signac, kiu enkondukis lin en la punktismo kaj alproksimigis lin al la anarkiisma idearo, kio rezultis en kunlaborado kun Les Temps nouveaux.
En 1883 kaj 1884 li veturis denove al Maroko kaj Andaluzio, rezulte li profundiĝis en la temoj de arabaj fantazioj, enkondukita de Eugène Delacroix. Poste li sekvis al impresionismo kaj punktismo, dum foje reveturas al Maroko. En la 1900-aj jaroj li fokusiĝis al uzado de lumo kaj koloroj. Ĉirkaŭ 1910 li setliĝis ĉe la Lazura Marbordo en sudorienta Francio kaj tie restis.
Ejfelturo (seksumado)
La Ejfelturo estas pozicio dum seksumado inter tri personoj. Ĉe tio du personoj surgenue sidas ambaŭflanke de tria persono, ĉe kio la tria persono samtempe midzas kaj vagine aŭ anuse estas penetrata. Kiam la du personoj reciproke donas altfrapon temas pri Ejfelturo.
La Ejfelturo ankaŭ eblas kun kvar personoj, kiam du personoj en sama pozicio surgenue sidas vid-al-vide dum la tria kaj kvara personoj estas penetrataj aŭ midzas.
Alberuela de Tubo
Alberuela de Tubo [albeRŬEla deTUbo] (Abargüela de Tubo en aragona) estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Monegros (kies ĉefurbo estas Sariñena) apartenanta al la okcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko Monegros, norde de la teritorio de Lalueza, okcidente de Huerto kaj oriente de Grañén; kaj norde de la depresio de Ebro inter la valoj de la riveroj Flumen kaj Alcanadre.
La loĝloko Alberuela de Tubo (350 msm) estas je 39 km de Huesko, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas komunikata laŭ la ŝoseo A-1223 kun Peralta de Alcofea sudoriente kaj kun Poleñino sudokcidente. La municipo enhavas ankaŭ la loĝlokon Sodeto. La urba kerno estas ĉe rimarkinda monteto sabloŝtona kiu estis fortikita es islama epoko. Ĉirkaŭ la centra placo estas la preĝejo de Sankta Johano Evangelisto kaj forĝejo. Inter la placo kaj la monteto estas la plej antikva parto de la loko kun mallarĝaj stratetoj kaj pli granda koncentriĝo de konstruaĵoj. Inter la placo kaj la ŝoseo esta la malsanulejo kaj la urbodomo (iam lernejoj). Aliflanke de la ŝoseo estas pli nova kerno de la loko.
Historio
La araboj loĝis en la areo kaj ili lasis agrikulturan reton kaj ankaŭ loknomojn. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj. En Alberuela mem araboj havis kastelon de la defendolinio de Zaragozo el la 9-a jarcento, de kiu konserviĝis nur kelkaj fundamentaj ŝtonoj, nun bazo por cikoninesto.
La areo estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ la 11-a jarcento. Estis 19 domoj en 1495 kaj 35 domoj en 1645.
La Enlanda Milito estis sangelverŝa en la areo pro la atakoj de la respublikaj fortoj kontraŭ la provinca ĉefurbo Huesca, kiu estis kontrolita de la insurekciuloj ekde la komenco de la milito.
Ekde la 1950-aj jaroj oni konstruis novan loĝlokon Sodeto. Tie ekloĝis kamparanoj de aliaj areoj kaj precize de montaraj nordaj lokoj inunditaj de akvorezervejoj. La disvastigo de irigacio ebligis plibonigon de agrikulturo kaj brutobredado.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Alberuela de Tubo: oni malaltiĝis el 238 loĝantoj en 1900 ĝis 136 loĝantoj en 2004; paralele estis pli alta la loĝantaro de la nova loko Sodeto, nome kun 351 loĝantoj en 19700 ĉe nur 184 en la kerno de Alberuela. Tamen ankaŭ en Sodeto oni malaltiĝis al 234 loĝantoj en 2004.
Aktualo
Ĉefa vidindaĵo estas la preĝejo kun fortikeca sonorilturo de la 18-a jarcento, la restaĵoj de la kastelo, ermitejo, islamdevena fontano (nun malutiligita pro irigacio), kavaĵoj, aventura parko La Gabarda, Interpretejo La Colonización Agraria en España (Sodeto) kaj naturaj lokoj.
Izoheksanolo
Izoheksanolo aŭ C6H14O estas primara alkoholo kun ses karbonatomoj kaj unu el la izomeroj konataj kiel izoheksanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun karakteriza odoro, malmulte solvebla en akvo sed tre solvebla en eteroj, acetono kaj etanolo. Ĝi estas branĉoĉena, ne aromata, uzata kiel solvaĵo kaj en la produktado de farmaciaĵoj kaj kosmetikaĵoj. 4-Metil-1-pentanolo troviĝas nature en la tabako. La kunmetaĵo ankaŭ estis identigita en vino, Capsicum frutescens kaj Longano.
John
La gloso John povas signifi la jenajn:
101721 Emanuelfritsch
101721 Emanuelfritsch estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Emanuel Fritsch (1874–1956), fervoja inĝeniero kaj regiona reprezentanto de la Ĉeĥa Turisma Klubo. Li servis kiel volontulo en konstruo kaj en la markado de marŝadpadoj en Sudbohemia regiono.
Elias
La gloso Elias povas signifi la jenajn:
József Marton (pastro)
József Marton [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Marton József estis hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.
Biografio
József Marton maturiĝis en cisterciana gimnazio en Pécs en 1894, poste li aliĝis al la premonstratoj en Csorna. Li studis en seminario de Szombathely, sed en la lernojaro 1897 li ankaŭ instruis en gimnazio. Li pastriĝis en 1899 kaj akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1903, poste li instruis precipe en gimnazio en Budapeŝto ĝis sia morto. Libertempe li okupiĝis ankaŭ pri literaturo.
Konfederacia Ponto
La Konfederacia Ponto (Confederation Bridge; Pont de la Confédération) estas ponto liganta la provincon de Insulo de Princo Eduardo kaj Nov-Brunsviko en Kanado kaj ĝi pontas trans la Markolo Northumberland laŭlonge de 12.9 km, la plej longa ponto en la lando. Ĉi tiu ankaŭ estas la plej longa ponto kiu etendiĝas super akvo kiu frostas ĉiun vintron.
La plej granda parto de la ponto estas je alteco de 40 metroj super la akvo, sed parto de ĝi estas levita ĝis 60 metroj en larĝaj malfermaĵoj por permesi la trairejon de ŝipoj. La ponto ripozas sur 62 kolonoj, disigitaj ĝis 250 metroj. La larĝo de la ponto estas 11 metroj. Paspago estas ŝargita ĉe la ponto, nur ĉe la elirejo de Insulo de Princo Eduardo. Piedirantoj kaj bicikloj ne havas aliron al la ponto, estas navedo je ilia dispono.
Huerto
Huerto [ŬERto] estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Monegros (kies ĉefurbo estas Sariñena) apartenanta al la okcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). La loknomo Huerto estas komprenebla kiel Fruktoĝardeno.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko Monegros, norde de la teritorio de Sariñena kaj oriente de Alberuela de Tubo; kaj norde de la depresio de Ebro sur la desktra bordo de la rivero Guatizalema.
Historio
Sesa estis romia loĝloko Sesars. Estas multaj loknomoj kaj serio de disaj setlejoj en la zono de Sesa rilataj kun la iama Sesars, inter kiuj eble tiu de nuna Huerto.
La araboj loĝis en la areo kaj ili lasis agrikulturan reton kaj ankaŭ loknomojn, kiel tiu de la rivero Guatizalema. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj. En Huerto mem araboj havis kastelon de la defendolinio de Zaragozo el la 12-a jarcento. La islama loĝantaro de Huerto loĝis en la roka altaĵo sur kiu estas la kastelo de Huerto.
La areo estis konkerita de kristanoj en 1097 fare de la reĝo de Aragono kaj Pamplono, Petro la 1-a de Aragono. ​
La Enlanda Milito estis sangelverŝa en la areo pro la atakoj de la respublikaj fortoj kontraŭ la provinca ĉefurbo Huesca, kiu estis kontrolita de la insurekciuloj ekde la komenco de la milito. Laŭ atesto de militkomisaro de la respublika armeo Francesc Roca Matamoros, bombardado en Huerto fare de la frankisma tendaro uzante germanajn aviadilojn la 15a de novembro 1937 okazigis panikon en Huerto. Trejnitaj soldatoj vidinte la trimotorajn aviadilojn tuj rifuĝiĝis, dum civiluloj restis surstrate dum ekfalis 81 bomboj kiuj rezultis en la morto de ses virinoj kaj kvin infanoj, dum nur unu soldato iĝis malgrave vundita.​ Sama atestanto Francesc Roca Matamoros, en sia teksto "Memorias escritas por el comisario de Guerra de Companyia Francesc Roca Matamoros durante su exilio en México", rekonis reprezalian mortpafadon de dekstrulaj prizonuloj fare de la respublikanoj ordonitaj de la diviziestro.
Post la fino de la milito, okazis frankisma subpremado en la tuta provinco, dum ĉefe falangistoj (FET y de las JONS) okupiĝis pri la afero. ​ En Huerto precize, lokano denoncis al la polico Mariano Viñuales Tierz, historia loka komunistestro, kaj iama militisto respublikisma kaj por la Francaj Trupoj kontraŭ la Nazia Germanio. Viñuales estis reveninta en 1944 al Huerto kun aliaj gerilanoj el Francio por batali kontraŭ frankismo. Viñuales estis militprocesita kaj kondamnita je 12 jaroj kaj unu tagoj en prizono, kion li plenumis en malliberejoj de Zaragozo kaj Valencio.
Ekde la 1950-aj jaroj la disvastigo de irigacio ebligis plibonigon de agrikulturo kaj brutobredado.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Huerto: oni malaltiĝis el 770 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 230 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, migdaloj, olivarboj kaj fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, kortobirdoj kaj bovoj) al irigaciaj kultivoj, plus natura, kultura kaj rura turismo.
Hředle
Nomon Hředle havas pluraj municipoj:
Sándor Hevesi (arkitekto)
Sándor Hevesi [ŝAndor heveŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Hevesi Sándor estis hungara arkitekto.
Sándor Hevesi naskiĝis en Eger, li mortis  en Eger.
Biografio
Sándor Hevesi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1920, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Universitato palatino József en 1926. Post la diplomo li laboris 2 jarojn en ateliero de Gyula Wälder (arkitekto), pli poste li havis arkitekturan postenon en municipo de Eger. En 1929 li estis levita ĉefarkitekto, en 1940 nomita "eterna ĉefarkitekto". Li kreis planojn pri signifaj novaj konstruaĵoj en la urbo, ankaŭ sakralajn domojn en diocezo de Eger. Depost la 2-a mondmilito li gvidis la urban rekonstruadon, poste li okupiĝis ankaŭ pri historiaj monumentoj. Ekde 1950 li laboris en la urba ŝtata entrepreno. Li amatore filmis la faritajn domojn, tio estas jam nuntempe urba trezoro. Lia edzino naskis 2 filinojn.
Pavol Čarnogurský
Pavol ČARNOGURSKÝ (naskiĝinta la en Malá Franková, mortinta la  en Bratislavo) estis slovaka politikisto dum la ekzisto de Slovaka ŝtato kaj kontraŭkomunisma disidento.
Li parlamentanis por Hlinka-partio (HSĽS) inter 1939 kaj 1945, do ankaŭ dum voĉdonoj pri kontraŭjudaj agadoj inklude de deportacio. Lia filo Ján Čarnogurský iĝis en 1991 registarestro de nova sendependa Slovakujo post disfalo de Ĉeĥoslovakio.
Vivo
Čarnogurský estis instruisti apartenanta al la moderata alo de HSĽS. Post kiam li iĝis membro de la asembleo de la Slovaka republiko li loĝis en Vajnory kie li estris la Landan lernejon. Okaze de kunveno de la slovaka parlamento en februaro 1939 proponis laŭdis la mezuron de etnia uniformecigo de slovakaj lernejoj koncerne la instruistaron. Dum la 2-a kunveno de la deputitoj en la 25.4.1939 li ĵuris fidelecon al la nova ŝtato. Pri lia ĉeesto respektive voĉdono en la 15.5.1942 koncerne la finan solvon de la juda demando en Slovakio estas malklaraĵoj.
Dum la Slovaka nacia ribelo li forlasis la ĉefurbon reirante al la hejma vilaĝo. Post la Dua mondmilito li partoprenis kunvenon de junaj katolikaj intelektuloj kun intenco fondi novan katolikan parton kiel alternativon al nur du postmilite permesitaj frakcioj (t.e. Demokratia Partio (DS) kaj Komunista partio). Tio ne efektiviĝi povis ankaŭ ĉar DS proponis al katolikoj sekvi la t.n. Aprilan interkonsenton kio ebligis al DS venki dumbalote. Post arestiĝo Čarnogurský informis la kaŝpolicanoj en la 16.6.1946 post priesplora demando en Ilava pri detaloj de la menciita kunveno de katolika grupo. Li iĝis viktiom de kampanjo de komunistoj kontraŭ nekomunismaj politikistoj kej kondamnitis kune kun anoj de DS (i.a. Miloš Bugár kaj Ján Kempný) en majo 1948 je malliberiĝo de 15 monatoj.
Dummilite li estis estrarano de Slovaka Ĝenerala Kreditbanko kie li ekkontaktis Magda Husáková-Lokvencová, la unua edzino de Husák. Post la dua arestiĝo de Husák en marto 1944 li pretis interveni ĉe Alexander Mach, ministro pri internaj aferoj. Post februaro 1948 li rajtis labori en la biblioteko de la Teknika universitato en Bratislavo kaj poste kiel administranto sur Kastelo Červený Kameň kie li ankaŭ responsis pri la aranĝo de meblomuzeo. En januaro 1951 li denove arestitis.
Imre Békey
Imre Békey [bEkei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Békey Imre estis hungara juristo, oficisto. Lia origina familia nomo estis Drescher [dreŝer] ĝis 1845.
Imre Drescher naskiĝis la en Buda, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Imre Békey maturiĝis en piarista gimnazio en Pest (urbo) en 1847, poste li studis 7 jarojn filozofion, poste juron en Reĝa Universitato de Pest. En 1855 li eklaboris en administaciejo de Buda, baldaŭ li laboris en juĝejoj de Eger kaj Székesfehérvár. Fine de 1860 li jam akiris diplomon kaj li havis postenon en sia naskiĝurbo, en la sekvanta jaro li estis subnotario. Li akiris ankaŭ la juran diplomon, tial li akiris pli gravan postenon en 1867. Li fervore projektis la bazlernejojn, tial en naskiĝo de Budapeŝto (1873) li jam respondecis pri edukado de la nova ĉefurbo. Ekde 1878 li laboris en la eduka ministerio. Li ricevis Honoran legion en 1878.
Santiago Rusiñol
Santiago RUSIÑOL Prats​ (Barcelono, 25a de Februaro 1861 - Aranjuez, 13a de junio 1931) estis hispana pentristo, verkisto kaj dramaturgo en kataluna lingvo.
Li veturis al Parizo en 1889, kie li loĝis en Montmartre kun Ramón Casas kaj kun Ignacio Zuloaga. Li familiariĝis kun la simbolismo kaj la pentrado subĉiela. Reveninta al Hispanio, li fondis en Sitges la muzeo-atelieron de "Cau Ferrat", kaj ĉeestis en Barcelono la babilrondojn de la kafejo Els Quatre Gats. Dekomence li pentris simbolismajn temojn kaj homajn figurojn, fine de sia kariero preskaŭ nur pejzaĝojn ĉefe de Aranjuez kaj de La Farmo.
Lia literatura verkaro, en kataluna lingvo, estas komponata de poemoj en prozo (Oracions, 1897), dramoj kiel L'alegria que passa (1898), Cigales i formigues (1901), La bona gent (1906) aŭ El místic (1903) kaj ĝenrismaj noveloj kiel L'auca del senyor Esteve (1907), kiu estis adaptita al teatro fare de la propra Rusiñol en 1917, La niña Gorda (1914), El català de La Mancha (1917) kaj En Josepet de Sant Celoni. Escepta estis la membiografia rakonto titolita Impresiones de arte (1897) en hispana lingvo. Li verkis ankaŭ por gazetoj kiel La Vanguardia aŭ L'Esquella de la Torratxa.
Internacia Ekspozicio de 1937
La Internacia Ekspozicio de 1937 estis internacia ekspozicio okazigita en Parizo de la ĝis la.
La temo de la Internacia Ekspozicio estis "Artoj kaj Teĥnologio en Moderna Vivo", la oficiala nomo de la ekspozicio estis "Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne".
Male al la nunaj internaciaj ekspozicioj, estis granda emfazo al profesia kaj popola arto. Inter la artistoj reprezentitaj estis Vera Muĥina (Laboristo kaj Kolĥozanino), Pablo Picasso (), Albert Speer, Fernand Léger kaj Raoul Dufy.
Gandhidham
Geografio
Gandhidham situas sur ebenaĵo proksime al la maro 26 metrojn super la marnivelo. La maro (haveno Kandla) troviĝas 11, distrikta sidejo Buĝ 51, Ĝamnagar 67, Morbi 77, Raĝkot 109, Patan (Guĝarato) 222, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 252, nova subŝtata ĉefurbo Gandhinagaro 258, Nadiad 282, Mumbajo 534, tutlanda ĉefurbo Delhio 941, Kolkato 1869 kilometrojn (aere).
Historio
Gandhidham dum la kolonia erao estis urbeto Sardarganĝ. Dum naskiĝo de Barato en 1947 la loĝantoj voĉdone decidis aparteni al Barato, poste multe da homoj alvenis al la alia nova najbara ŝtato Pakistano. Por akcepti ilin oni fondis planitan urbon fare de de:Otto Königsberger kaj kun helpo de la loka maharaĝo. La fundamenta ŝtono de la urbo estis metita kun la benoj de Gandhi en 1947. Granda ŝtormo kaŭzis damaĝojn en 1998, poste en 2001 sismo okazis. La tertremo mortigis preskaŭ 20 mil da homoj, 160 mil estis vunditaj.
Ekonomio
Gandhidham estas ekonomia centro de la Distrikto Katĉ. Ĉe la proksima marbordo oni establis havenon Kandla, ĉar la proksima Karaĉio apartenis al Pakistano. Kandla iĝis primara haveno de Barato kun liberkomerca zono. Kandla helpas ekonomion de Gandhidham. En 2015 oni deklaris, ke Gandhidham estos unu el la cent inteligentaj urboj en Barato.
Lingvoj
En Gandhidham la oficialaj lingvoj estas la guĝarata kaj la angla.
Religioj
En Gandhidham plejparto de la populacio estas hinduoj.
Eduko
En Gandhidham la plej altnivela instruado okazas en institutoj kaj kolegioj.
Trafiko
Al Gandhidham kuras tri fervojaj linioj, krome venas de marhaveno Kandla. 4 ĉefvojoj kuras al la urbego, krome venas de la marhaveno. La urbego havas flughavenon, sed flugoj okazas ĝenerale nur al Ahmedabado.
Klimato
Gandhidham situas en arida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (BWh). La someroj estas varmaj kaj sekaj kaj ofte la temperaturo tuŝas 45 °C. En vintroj ĝi falas ĝis 3 °C. La averaĝa temperaturo estas 26 °C kaj varias 19-34 °C. Inter junio kaj septembro pro la musonoj pluvas, en la ceteraj monatoj apenaŭ aŭ tre malofte pluvas. Jare averaĝe pluvas po 375 mm.
Hvozd (distrikto Rakovník)
Hvozd estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 6 km sudokcidente de Rakovník. Vivas ĉi tie.
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
101722 Pursell
101722 Pursell estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Walter R. Cooney, Jr. elde la Observatorio de Highland Road Park en Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Wallace Pursell (1929–2016), kun-fondinto de la Astronomia Societo de Baton Rouge kaj amatora astronomo dum lia tuta vivo. Li estis Aglo Skolto en la Knaboj-Skoltoj de Ameriko kaj ricevis Bakalaŭron de Arto pri geologio de la Veslia Universitato de Ohio.
Oni ne konfuzu kun 4040 Purcell.
Lorenzo Sciascia
Lorenzo SCIASCIA (* ĉ. 1643 je Roveredo GR, mortinta en 1694 samloke) estis grizona ĉefkonstruisto kaj arĥitekto baroka.
Liaj ĉefaj verkoj de Sciascia, kiu ĉefe aktivis en Bavarujo, estas krom la monaĥejo je Weyarn, la Osvaldo-kirko je Traunstein (1678) kaj la preĝejoj de Vachendorf (1681), klostro de Herrenchiemsee (1684), Sankta Miĥaelo je Sachrang (1687/88), Antwort apud Bad Endorf (1687/88), la pilgrima kirko Sankta Pankracio je Karlstein apud Reichenhall (1687–1689) kaj de Sankta Egidio en Gmund (1688).
De li estas ankaŭ la kampanilo de la monaĥejoj de la franciskanoj de Berchtesgaden. En Haslach (Traunstein) li plialtigis la preĝejan turon kaj samloke vilaon kiu nomiĝas Schloß (Hochstraße 4).
Andy Lau
Andy Lau Tak-Wah (naskiĝis la 27-an de septembro 1961 en Honkongo ) estas kantisto (stelulo de la kantona pop-muziko), kantaŭtoro, aktoro kaj filmproduktoro. Andy Lau naskiĝis kiel Lau Fuk-Wing (tradicia ĉina: 劉福榮). Li aperis en pli ol 160 filmoj kaj publikigis pli ol 60 albumojn en sia hejmlando. Pro liaj kontribuoj, vaksfiguro de Lau estis rivelita la 1-an de junio 2005 ĉe Madame Tussauds en Honkongo.
Hředle (distrikto Rakovník)
Hředle estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 10 km norde de Rakovník. Vivas ĉi tie.
Andy Lau
Muzika kariero
Lia muzika kariero komenciĝis en 1985, sed lia famo altiĝis de la 1990-aj jaroj. Li preskaŭ ĉiujare eldonas muzikdiskon. Li estas unu el la plej sukcesaj ĉinaj muzikistoj, publikigante miksaĵon de kantoj en la kantona kaj en la mandarena. Andy Lau, kune kun Jacky Cheung, Aaron Kwok kaj Leon Lai, formas la kvar reĝojn de la 'kantopop' (kantonlingva popmuziko el Hongkongo) aŭ la kvar reĝojn de la kantona popmuziko (kantone: 四大天王, pinjine: sì dà tiān wáng).
Hředle (distrikto Rakovník)
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Andy Lau
Muzika kariero
Krom esti multflanka kantisto, Lau ankaŭ skribas multajn el siaj kantotekstoj kaj multe komponas. La plej famaj sukcesoj de Lau en Honkongo estas 愛不完 (Senfina amo), 潮水 (La tajdo), 忘情水 (Forgesu ampocion), 中,國)人, (國)笨小孩 (Stulta infano), 愛你一萬年 (Amu vin eterne (laŭvorte Love You For 10,000 Years)), 你是我的女人 (Vi estas mia virino), 暗裡著迷.
Premioj
Lau gajnis multajn premiojn kaj estas listigita en la Guinness-Libro de Rekordoj kiel la kantona popartisto kun la plej multaj premioj.
Eksteraj ligiloj
(ĉina, angla, japana) Oficiala retejo
Kanto 起走過的日子 (La Tagojn ni trapasis kune), YouTube
节目名称在 (Sing China/Kantu Ĉinion!, antaŭe The Voice of China)
(101742) 1999 FO7
(101742) 1999 FO7 estas malgranda, malhela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,302785 AU, tie estas 45,296 milionoj da km.
Izor Béldi
Izor Béldi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Béldi Izor estis hungara advokato, ĵurnalisto, muzikkritikisto, komponisto, framasono. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Goldstein József ĝis 1883. Izor Béldi naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Izor Béldi devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon, poste li havis juran postenon. En 1891 li malfermis propran advokatan atelieron, krome ekde 1893 ĝismorte li kontribuis muzikajn kaj teatrajn kritikojn. En 1901 li ricevis ĵurnalistan postenon en gazeto, poste lia advokata laboro estis nur flanka. Li verkis ankaŭ teatraĵojn, romanojn, ankaŭ tradukis kaj li komponis operetojn. Li ofte atakis muzikojn de Béla Bartók kaj Zoltán Kodály. En 1913 li aliĝis al loĝio Sas.
Albalatillo
Geografio
La loĝloko Albalatillo (259 msm) estas je 54 km de Huesko, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas komunikata laŭ la ŝoseo A-1217 kun Sena sude kaj kun Peralta de Alcofea norde kaj laŭ loka ŝoseo inter Sariñena okcidente kaj Monzono nordoriente.
Historio
La araboj loĝis en la areo kaj ili lasis agrikulturan reton kaj ankaŭ loknomojn, kiel tiu de la rivero Alcanadre kaj Albalatillo mem. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
La areo estis konkerita de kristanoj en la 11-a jarcento.
La Enlanda Milito estis sangelverŝa en la areo pro la atakoj de la respublikaj fortoj kontraŭ la provinca ĉefurbo Huesca, kiu estis kontrolita de la insurekciuloj ekde la komenco de la milito.
Ekde la 1950-aj jaroj la disvastigo de irigacio ebligis plibonigon de agrikulturo kaj brutobredado.
Aktualo
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo. Proksime de la preĝejo estas gotika juvelo, nome la ermitejo de Nuestra Señora de la Xarea, starigita en la 14-a jarcento. Interne estas mezepoka sarkofago, kun la kuŝanta skulptaĵo de kavaliro, kiu probable estas la Senjoro de Biota. En la ĉirkaŭo de la ermitejo estas tio kio probable estas restaĵoj de fundamentaj ŝtonoj de la gvatoturo kiu eble estis sur la elstaraĵo.
Friedrich Mayr-Melnhof
Friedrich MAYR-MELNHOF (naskiĝinta la en Grödig, mortinta samloke la  ) estis aŭstra politikisto de Aŭstra Popola Partio), agrikulturisto kaj forstisto el Grödig. Inter 1983 kaj 1986 li estis ano de la landa parlamento de Salcburgio.
Edukado kaj profesia agado
Mayr-Melnhof frekventis inter 1930 kaj 1934 la bazlernejon kaj poste ĝis 1942 la ŝtatan gimnazion kun internejo Landschulheim Marquartstein. Post trapaso de la abiturieta ekzameno li eksoldatis por Wehrmacht de 1942. En 1945 li iĝis militkaptito. Inter 1946 kaj 1950 li studis agrikultursciencojn en Vieno. Poste li ekrespondecis pri la gepatraj farmo kaj arbaroj kio daŭris ĝis 1994.
Politikaj agadoj
Mayr-Melnhof estis inter 1940 kaj 1985 ĉambra konsilisto kaj membro de la estrarano de la Agrikultura ĉambro salcburgia. Inter 1963 kaj 1987 li estis vicestro de la Salcburgia Porkamparana Ligo. Inter 1962 kaj 1967 li estis vica estro de la landaj ĉasistoj, poste ĝis 1997 ĉefo. Inter 1956 kaj 1994 li estris la Landan ligon de kamparanoj kaj forstitoj; iner 1965 kaj 1987 li ankaŭ transprenis la taskon de vicprezidanto de la arbaraj kaj grundaj posedantoj de Aŭstrujo.
Privates
Mayr-Melnhof estis edzo de Maria Anna Orsini-Rosenberg (1927–2010) kun kiu li havis sep infanojn.
Schlatt (Supra Aŭstrio)
Schlatt - prononco - estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Vöcklabruck. Fine de en la komunumo vivis.
Laboris kreive multajn jarojn en Schlatt la ceramikisto Franz Josef Altenburg.
Ruĝa tapiŝo
Ruĝa tapiŝo estas tapiŝo kiu estas ruĝa en koloro, kiu estas rolita honore al la gastoj ĉe la enirejo de festa evento, kaj precipe en honoro de VIP, ekzemple kiam ili eliras de la aviadilo.
Ĉi tiu tapiŝo estas la origino de la esprimo "roli ruĝan tapiŝon", kiu signifas: doni grandan respekton.
La kutimo verŝajne originis en antikveco. En la teatraĵo Agamemnono, estas priskribite kiel la edzino de la samnoma historie ĉefrolulo Agamemnono petas al li piediri sur ruĝa tapiŝo kaj ne sur la grundo, io kiu vekos la koleron de la dioj kontraŭ li - ĉar ruĝa tapiŝo estas konsiderata, en lumo de la malofteco de la ruĝa koloro, destinita nur por la dioj. En mezepoka Eŭropo oni rolis tapiŝon honore al gravaj gastoj, por ke ili ne tretu sur la malvarman plankon; Kaj ĉar ruĝa estis valora koloro, ĝi simbolis la plej honoran gastamon.
La termino estas precipe konata en la kunteksto de la Oscar-ceremonio, kie okazas longa kaj rigora elsendo, kiun oni ofte nomas "sur la ruĝa tapiŝo", en kiu la vestaĵoj de la famuloj alvenantaj por la ceremonio, kiuj promenas la ruĝan tapiŝon. ĉe la enirejo de la konstruaĵo kie ĝi estas elsendita, estas fotitaj, intervjuitaj kaj iliaj vestaĵoj estas ekzamenitaj.
Villegusien-le-Lac
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio, kreita komence de 2016 el antaŭa samnoma loĝloko Villegusien-le-Lac kaj la najbara loĝloko Heuilley-Cotton. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langres, la norda parto de la departemento, kaj estas la adiministra centro de samnoma kantono .
Neĝbulo
Neĝbulo estas neĝbloko kiu havas formon de globo.
Capdesaso
Capdesaso [kapdeSAso] estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Monegros (kies ĉefurbo estas Sariñena) apartenanta al la okcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko Monegros, norde de la teritorio de Sariñena kaj oriente de Lalueza; kaj norde de la depresio de Ebro inter la basenoj de la riveroj Alcanadre kaj Flumen.
La loĝloko Capdesaso (313 msm) estas je 43 km de Huesko, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas komunikata laŭ la ŝoseo A-131 kun Sariñena sude kaj kun Huerto norde kaj la ŝoseo A-1223 inter Alberuela de Tubo okcidente kaj Peralta de Alcofea oriente.