cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pierre Razoux
Pierre Razoux estas doktoro en historio kaj li havas rajtigilon por direkti esploradojn en la universitato de Parizo IV. Li subtenis tezon pri la milito de Jom Kippur. Li laboris, kiel ŝtatoficisto je la milita brita ministrejo. Li sekvis francan-britan duflankajn dosieron sine la delegacio pri strategiaj aferoj (milita franca ministrejo). Li estis elektita en 2007 kiel esploristo sine la lernejo de la Nord-Atlantlika Traktat-Organizo (NATO) en Romo, kun la Mezoriento kiel zono de respondeco.
Eĝo (grafeteorio)
En grafeteorio, eĝo aŭ latero estas unu el la fundamentaj unuoj, el kiuj grafeoj estas formitaj.
Sendirekta grafeo konsistas el aro da verticoj kaj aro da eĝoj, kiuj estas neordigitaj paroj de verticoj. Orientita grafeo konsistas el aro da verticoj kaj aro da eĝoj, kiuj estas arkoj - ordigitaj duopoj de verticoj.
Al eĝo povas esti asignita valoro aŭ pezo. Minimuma generanta arbo estas subgrafeo kiu kunkonektas ĉiujn verticojn de la grafeo sed enhavas nur parton de la eĝoj, la eĝoj estas elektitaj tiel ke sumo de iliaj pezoj estas minimuma. La alia komuna uzo de la pezoj estas la vojaĝa tempo aŭ kosto por la problemo de kolportisto.
Lajos Tolnai
TOLNAI Lajos Hagymássy estis hungara verkisto naskita en Györköny la 31-an de januaro 1837 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de marto 1902.
Biografio
Lajos Tolnai studis en reformita porpastreduka instituto de Peŝto. Poste por kelkaj jaroj li instruis en la reformita gimnazio de Pest. En 1866 li fariĝis membro de Societo Kisfaludy. Inter 1868 – 1884 li estis reformita pastro de Marosvásárhely. Li iĝis membro de Societo Petőfi en 1878. En la sekva jaro li fondis kun Zsigmond Molnár la Kemény Zsigmond Társaság. En 1879 li akiris en la budapeŝta universitato diplomon de filozofio kaj de privatinstruisto. En 1884 pro la atakoj li abdikis disde sia pastra posteno kaj li translokiĝis Budapeŝton. Ekde 1889 ĝis sia morto li estis instruisto, direktoro. Ekde 1887 li redaktis la revuon Irodalom, ekde 1891 la Képes Családi Lapok.
Kalhausen (stacidomo)
Kalhausen estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Kalhausen -, situanta en  Kalhausen, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Grand Est.
Christopher Schläffer
Christopher SCHLÄFFER (naskiĝinta la ) estas aŭstra ekonomikisto, eŭropa teknologioficulo kaj internacie ŝatata entreprenisto. Ĝis 2020 li estis Chief Digital Officer same kiel membro de la ĉefestraro de la grava telekomunikada VEON-grupo kaj fondinto de yetu/NYOUM. Li estas membro de la kontrolkomisiono de Amnestio Internacia.
Profesia kariero
Schläffer komencis sian komercan karieron ĉe Accenture, internacia konsultada, teknologia kaj subkontraktanta firmao.
En 1998 li eniris Deutsche Telekom, unu el la gvidaj telekomunikadfirmaoj de la mondo. En 2000 li iĝis Chief Strategy Officer ludonte ŝlosilan rolon en la transformo de la entrepreno. En 2002 liaj respondecaj kampoj estis etenditaj por ankaŭ inkludi esploradon kaj evoluon, teknologion (CTO) kaj informan teknologion (CIO) por la menciita grupo.
En 2006, Christopher Schläffer iĝis la Chief Product & Innovation Officer de Deutsche Telekom kaj tiel responsulo pri tutmonda produktprezento. En tiu ĉi rolo li estis membro de Executive Operating Board de la grupo deĵorante por strategiaj partnerecoj, ekzemple kun Apple, Samsung kaj Google. La 23-an de septembro 2008, kune kun Larry Page, Sergey Brin, Andy Rubin, Peter Chou kaj Cole Brodman, li publike senvualigis la unuan poŝtelefonon de la mondo bazitan sur Android-sistemo (T-Mobile G1).
En 2010, Schläffer surprize forlasis Deutsche Telekom por iĝi entreprenisto fondante yetu. Post kvar jaroj da evoluo, ĉe porkonsumanta elektronikmontrado okaze de la foiro IFA en Berlino 2014, li lanĉis la tutmonde unuan malferman hejman platformon por retoprogramaplikaĵoj uzeblaj tra aparatoj kaj operaciumoj. En 2015 Schläffer konfrontiĝis al malsukcesa financumo ĉe yetu utiligonte la malfermfontecteknologion por fondi NYOUM, multservan liveraĵoplatformon por hejma uzo.
En 2016 VimpelCom, elstarega tutmonda provizanto de telekomunikadservoj kun 235 milionoj da klientoj en 12 landoj, nomumis lin Chief Digital Officer kaj membron de sia ekzekutkomitato kun la tasko estri ciferecajn kaj komercajn funkciojn kaj helpi transformi la konzernon en firmaon eksterlondonan. Schläffer kontrolis la evoluon de VEON, libera interretplatformo kombinanta komunikadon, mesaĝadon kaj ajnan retservon kun datenanalizo kaj artefarita inteligenteco. Ĉe la Monda poŝtelefona kongreso 2017 VimpelCom sciigis alinomi la tutan kompanion VEON. Sed en 2018 Christopher Schläffer decidis forlasi la estraranon de VEON por reaktivi entreprenistece. Estante estraranestro li reorganizis la de li fonditan entreprenon NYOUM kiel komunikadplatformon (kun sidejo en Londono). En 2020 li iĝis ano de la kontrolkomisiono de Amnestio Internacia.
Personaĵoj kaj aliaj engaĝiĝoj
Christopher Schläffer estas edziĝinta kaj patro de du filinoj. Li interesiĝas pri politikaj aferoj, promociante "ekosocian" merkatan ekonomion kaj la sinceran informsocion. Li estas krome kunfondinto de internacia Beethoven-konkurso piana en Bonn. Ĝenerale Schläffer batalis por libera informadsocieto kaj kuntekste plibonigota intereto. Schäfer krome estas ŝirmanto de iamtheCODE.org, organizaĵo kun la celo trejni ĝis 2030 unu milionon da knabinoj kaj junaj virinoj en ŝtatoj de la Tria Mondo pri komputilprogramado.
Honoroj
En 2007, Christopher Schläffer estis honorita kiel "Young Global Leader" fare de Monda Ekonomia Forumo. Kiel fondinto de yetu, Christopher ricevis la germanan Energiefikigan premion kaj la premion "Paŝego en la tero de ideoj" dediĉitan al la cifereca revolucio fare de la prezidanto de Germanio. En 2016 Christopher estis nomita unu el la 100 plej novigemaj ciferecaj spertuloj tutmonde.
Attila Csikós
Attila Csikós [atila ĉikOŝ] (laŭ hungarlingve kutima nomordo Csikós Attila, naskiĝis la en Hungario en Ungvár, nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio, mortis la 8-an de februaro 2017 en Budapeŝto) estis hungara arkitekto, dekoraciisto, kostumisto.
Dierikon
Pri la komunumo
Dierikon estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1372 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Dierikon estas komunumo de la aglomeraĵo de la urbo Lucerno, nordoriente de ĉi-lasta. La vilaĝo situas sudoriente de la rivereto Ron. De sudoriento al nordokcidento fluas tra la komunumo la rojo Götzentalbach, kiu formas la valeton Götzental inter la montetoj Rooterberg kaj Dottenberg.
Spider-Man: Far From Home
En Ixtenco, Meksiko, Nick Fury kaj Maria Hill esploras nenaturan ŝtormon kaj renkontas la Teran Elementon. Quentin Beck, super-elektra individuo, alvenas por venki la estaĵon, poste estante rekrutita fare de Fury kaj Hill. En Novjorko, la Urbocentro-Lernejo de Scienco kaj Teknologio kompletigas sian jaron, kiu estis rekomencita por gastigi la studentojn kiuj antaŭe diseriĝis kvin jarojn pli frue kiel rezulto de la agoj de Thanos.
Dierikon
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,78 km², de kiuj 22,3% estas kovritaj de arbaro, 59,2% servas por agrikulturo kaj 17,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Dierikon limas en nordo al Root, en oriento al Udligenswil, en sudo al Adligenswil, en okcidento al Ebikon, kaj en nordokcidento al Buchrain.
Trafiko
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la buslinio n-ro 23, de la loka busentrepreno de la urbo Lucerno. En la najbara vilaĝo proksime de la komunuma limo situas la stacidomo Buchrain de la fervojlinio de Zugo al Lucerno.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Zugo al Lucerno. La plej proksima alveturjeo al la svisa aŭtovojo A2 direkte al Lucerno situas en Schachen en la komunumo Buchrain norde en distanco de 1,5 km, kaj direkte al Zugo kaj Zuriko nordoriente en Gisikon en distanco de 4 km.
Historio
La unua dokumenta mencio de Dierikon datiĝas el la 1270-aj jaroj kiel Dierinkon.
Dum mezepoko Dierikon apartenis al la Habsburgoj kiel parto de ties voktejo Root. Post la Batalo de Sempach en la jaro 1386 Dierikon fakte fariĝis posedaĵo de la urbo Lucerno, kio en la jaro 1394 ankaŭ estis formale konfirmita.
Kaŝslipeto
Kaŝslipeto aŭ suflorslipeto estas kartona aŭ papera folieto kun notoj, kiun oni kaŝe uzas dum ekzameno, precipe dum la skriba testado.
Kelkaj lernantoj uzas anstataŭ papereto sian propran haŭton sur la manplato aŭ antaŭbrako.
Tia agado estas kompreneble malhonesta trompado, tre severe punata, se ĝi estas malkaŝita.
La lernanto trompas precipe sin mem, ĉar al li mankos scioj malgraŭ bonaj poentoj, kiujn li tiamaniere akiros.
L'Escarène (stacidomo)
L'Escarène estas franca stacidomo sur linio Nice -, situanta en L'Escarène, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Nice - Breil-sur-Roya (945000).
Aiguines
(jen france, okcitane Aiguina) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Château-d'Oex (stacidomo)
Château-d'Oex estas fervoja stacidomo en Château-d'Œx, Svislando.
NGC 833
NGC 833 (aliaj indikoj — PGC 8225, MCG -2-6-30, ARP 318, HCG 16B) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Inzigkofen
Inzigkofen - prononco - estas komunumo en sudokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sigmaringen kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dienten ĉe Hochkönig
Dienten am Hochkönig estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Zell am See (germane Bezirk Zell am See, prononco, aŭ simple Pinzgau, prononco ). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
La komunumo situas ĉe la piedo de Hochkönig-monto sur alteco de 1071 metroj super marnivelo. Urbestro estas Klaus Portenkirchner de Socialdemokratia Partio de Aŭstrio. Proksimas envale la vilaĝo Maria Alm. Hodiaŭ ĉefe gravas turismoj vintra kaj somera.
Vilaĝopartoj
Katastraj komunumoj estas Dienten (1.851,55 ha), Dientenbach (2.242,33 ha) kaj Schwarzenbach (882,53 ha); vilaĝopartoj estas Berg, Bodenberg, Bründl, Dorf, Lippenanger, Schattberg, Sonnberg kaj Schwarzenbach.
Historio
Dienten unue menciitis en 963. Surloke estis ekde Mezepoko ferminejo kiu funkciis eĉ ĝis 1864. La nomo vilaĝa etimologias el la kelta vorto Tuenta (latine: rivulus torrens Tuontina), landlimiga rojo inter Pinzgau kaj Pongau.
La belega gotika paroĥuja Preĝejo Sankta Nikolao menciitis unuafoje en 1410. Ĝia antaŭa nomo estis Surmonteta kirko (germane: Kirche auf dem Bühel; ĝi estis tiam ankoraŭ el tofo). Nikolao-patroneco ekzistas ekde la 12.6.1505. La baroka turo aldonitis en la jaro 1685-a.
Stacio Sanda
Stacio Sanda (japane: 三田駅 [Sanda-eki], angle: Sanda Station) estas fervoja stacio en Sanda, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Fukuchiyama kaj 1 linion de Elektra Fervojo Kōbe: Linio Shintetsu-Sanda.
Internacia Flughaveno Aŭstino-Bergstrom
Internacia Flughaveno Aŭstino–Bergstrom (angle: Austin–Bergstrom International Airport) aŭ ABIA, estas la ĉefa internacia flughaveno servanta la Urbon Aŭstino, kiu estas la ĉefurbo de Teksaso en Unuiĝintaj Ŝtatoj de Ameriko. Lokita ĉirkaŭ ok kilometrojn sudoriente de la urbocentro de Aŭstino, ĝi kovras 1,717 hektarojn kaj havas du aŭtoveturejojn kaj tri helikopterejojn. La flughaveno estas nomita laŭ Kapitano John August Earl Bergstrom, kiu estis mortigita en la Dua Mondmilito.
Entute 10.718.854 pasaĝeroj vojaĝis tra la Internacia Flughaveno Aŭstino–Bergstrom en 2014. La ĉiujara pasaĝeraro entute en 2014 kreskis je 7%, aŭ 700.896 pasaĝerojn, el la antaŭa rekordo de jaro 2013.
Terminalo de Barbara Jordan
La fina stacio estas 61,000 kvadrataj metroj kun totalo de 25 pordegoj, du el kiuj povas esti uzataj por internaciaj alvenoj. Dum ekzistas pluraj restoracioj kaj manĝo-koncedoj ene de la terminalo, ĉiuj krom du estas lokitaj ene de la atingitaj pordegareoj de la terminalo.
La unua grava vastiĝo projekto de la terminalo estis kompletigita en 2015. Ĝi aldonis pligrandigitajn doganon kaj enmigradajn facilaĵojn ĉe la alvenejoj ebenajn kiuj kapablas procezigi pli ol 600 pasaĝeroj je horo, du landinternajn valizejojn, kaj pligrandigitan sekurec-kontrolpunktojn ĉe la bilet-nivelo.
Suda Terminalo
Sekundara terminalo estis komisiita kiel komunentrepreno kun la Meksika-bazita malalt-kosta flugkompanio VivaAerobus kiu komencis servon de Aŭstino la 1a de Majo 2008 por Kankuno kaj Monterejo, kun planoj por eventuale aldoni ses pliajn celojn en Meksiko. Konata kiel la Suda Terminalo Aŭstino, la konstruaĵo estis renovigita por renkonti la normojn de ultra-malalt-kosta flugkompanio, proponante tri pasaĝer-pordegojn kie pasaĝeroj piediras al la aviadilo ĉe parkejo stare kaj kun disponebla ŝtuparo.
La Suda Terminalo estis fermita la 1an de junio 2009, post VivaAerobus finis servon al Usono pro epidemio de porka gripo en Meksiko kiu rezultis en granda veturnuligo.
En aŭgusto 2015, la Urba Konsilio de Aŭstino rajtigis 30jaran lizkontrakton sur la facilaĵo, kiu malfermos en vintro 2015-16 post $11 milionoj renovigo. Ultraj malaltkostaj portantoj Frontier Airlines kaj Allegiant Air translokiĝis siajn operaciojn de la Terminalo de Barbara Jordan, liberigante pordegospacon kaj permesante la du malaltkostajn portantojn redukti siajn mastrumajn kostojn.
Flugkompanioj kaj celoj
Dekkvin komercaj aviadkompanioj kaj-aŭ iliaj regionaj partneroj servas 48 cellokojn en Norda Ameriko kaj Eŭropo de la Internacia Aerohaveno Aŭstino–Bergstrom.
3767 DiMaggio
Nomo
(Rimarko : Marilyn Monroe donis sian nomon al la venonta asteroido).
Bildotabuloj por la instruado de Esperanto
Bildotabuloj por la Instruado de Esperanto estas 103-paĝa bildoriĉa libro fare de Thora Goldschmidt, kiu kreis bildotabulojn por la instruado de fremdaj lingvoj.
En la jaro 1919 Johannes Dietterle, la tiama direktoro de la Saksa Esperanto-Instituto prizorgis eldonon en Esperanto, kiu aperis ĉe eldonejo Ferdinand Hirt und Sohn en la germana urbo Lepsiko.
Dua, korektita eldono sub la titolo Esperanto per Instruaj Bildoj aperis en 1921. La bildotabuloj eldoniĝis ankaŭ por la lingvoj franca, angla, itala kaj germana.
Enhavo
La tabuloj kaj la koncernaj tekstoj traktas temojn de la ĉiutaga vivo. La bildoj ebligu lerni la novan lingvon nur per tiu lingvo, ne uzante la gepatran lingvon. La libro liveras materialon por interparoloj inter instruisto kaj lernanto aŭ inter du lernantoj. Krom 35 bildotabuloj de Goldschmidt ĝi enhavas tekstojn, ekzercojn, fundamentan gramatikon kaj aliajn helpilojn por la lernado de Esperanto.
Filipina skolopo
La Filipina skolopo aŭ Bukidna skolopo, Scolopax bukidnonensis, estas mezgranda vadbirdo de la genro Scolopax, familio de Skolopedoj, kiun nomigas la genro, kaj ordo de Ĥaradrioformaj, karakterizita de longa mallarĝa beko kaj kamufla malhelbruna plumaro.
Ĝi estis priskribita kiel nova scienca specio nur tiom malfrue kiom 2001; kvankam la unuaj ekzempleroj estis kolektitaj jam en la 1960aj jaroj, tiuj estis dekomence misidentigitaj kiel ekzempleroj de Eŭrazia skolopo. Nur kiam la birdo estis unuafoje aŭdata en 1993 kaj novaj ekzempleroj estis atingitaj en 1995, oni komprenis, ke temas pri tute nova specio.
Tiu orientalisa specio loĝas nur ĉe montaraj arbaroj de insuloj Mindanao kaj Luzono en la Filipinoj. Ties medio estas tute malproksima kaj malfacile atingebla kaj taŭgas nek por homa loĝado nek por terkulturado, kio kompreneble favoras la specion.
Malmulto estas konata pri la specio kaj ties vivo en libero, sed oni scias ion pri flugaj parigadaj ceremonioj similaj al tiuj de aliaj specioj de la sama genro.
Kalhausen
Kalhausen [kalauzən] estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Kalhausiens.
Nanaj papagetoj
Nanaj papagetoj (Micropsitta) estas genro de veraj papagoj el familio Psitakuledoj (Psittaculidae). La genro, enhavanta 6 speciojn, formas sian propran tribon Micropsittini. Ĝi estas grupo de la plej malgrandaj papagoj, kaj la plej malgranda el ĝi estas nana papageto de Sclater, kiu longas ne pli ol 8 cm.
Nanaj papagetoj vivas en arbaroj de Novgvineo kaj apudaj insuloj. Ili estas etaj verdaj birdoj, plej ofte kun makuloj de brilaj koloroj, kiuj rapide grimpas sur arbojn kaj moviĝas tra kanopeo kun helpo de iliaj relative grandaj piedoj, fortaj bekoj kaj rigidaj vostaj plumoj. Ilia dieto ne estas precize sciata, sed verŝajne plejparto de ĝi konsistaj je fungoj kaj likenoj.
Ili estas inter nemultaj papagoj (aliaj ekzemploj estas genroj Pyrilia kaj Nannopsittaca) kiuj neniam reproduktiĝis aŭ eĉ travivis en kapteco. Kaptitaj, tiuj malgrandaj birdoj rapide mortas, probable pro streso kaj nutromankoj.
Priskribo
Nanaj papagetoj estas la plej malgrandaj papagoj. Depende de la specio ili longas inter 8 kaj 10 cm. Ili havas relative grandajn piedojn kun longaj fingroj kaj longaj kurvaj ungegoj. Iliaj vostoj havas kelkajn rigidajn plumojn, kiujn ili povas uzi kiel subtenilon dum grimpado. Bekoj de nanaj papagetoj havas rimarkeblajn vaksaĵojn. Ilia plejparta koloro de la plumaro estas verda, plumoj de aliaj koloroj aperas varie en diversaj specioj. Seksa duformismo estas pli aŭ malpli rimarkebla depende de la specio. Junuloj ĝenerale havas malpli brilajn kolorojn ol plenkreskuloj.
Sistematiko
La genro estis malkovrita far franca naturalisto René-Primevère Lesson en jaro 1831. La nomo Micropsitta devenas de grekaj vortoj mikros (malgranda) kaj psitta (papago).
La genro Micropsitta enhavas 6 speciojn kun kelkaj subspecioj:
Ekzameno
Ekzameno estas zorga trarigardo kaj detala esploro de iu problemo en ĝenerala senco, en pedagogia senco kontrolo de scioj de lernanto, studento aŭ kandidato por iu funkcio aŭ rango.
En la lerneja praktiko estas lernantoj ekzamenataj de sia instruisto ĉe la tabulo, starante antaŭ la samklasanoj. Tiu metodo ne nur eliminas je minimumo eblecon de suflorado aŭ utiligo de kaŝslipetoj, sed instruas ankaŭ publike paroli antaŭ pluraj personoj, subpremi nervozecon kaj klare prononci. Preskaŭ ĉiutage estas kelkaj lernantoj ekzamenataj, sed tute ne regule, por ke la lernantoj ne sciu, kiam venos ilia vico. Tio devigas ilin senĉese atenti kaj atendi alvokon al la tabulo, ne maldiligenti, ne neglekti la lernadon.
Universitataj studentoj estas ekzamenataj pri unuopaj studobjektoj laŭ semestroj. Estas ilia afero, ĉu ili vizitis la prelegojn kaj kiamaniere ili utiligis la lernolibrojn - ili devas sukcesi ĉe la semestra ekzameno por povi daŭrigi la studadon. Malsukcesintaj studentoj ricevas ŝancon fari riparan ekzamenon.
Speciala kazo estas finstudaj ekzamenoj antaŭ la ekzamena komisiono konsistanta el pluraj ekzamenantoj, kiuj kontrolas la sciojn de ekzamenatoj.
Ĉe metilernejo oni faras metian ekzamenon, kiu estas parte teoria, parte praktika (kreo de propramana produkto de la koncerna fako).
Ĉe la mezlernejoj (gimnazio, liceo, teknikumo) la ekzamenatoj devas submetiĝi al abiturienta ekzameno, nomata ankaŭ ekzameno pri matureco.
Por mezlernejoj kaj altlernejoj kutime oni devas submetiĝi al akcepta ekzameno.
Mabel Wagnalls
Mabel Wagnalls Jones (naskiĝis verŝajne en 1871  - mortis en marto 1946) estis usona pianistino kaj verkistino en Lithopolis, Ohio, kie nun staras The Wagnalls Memorial kun biblioteko, muzeo, teatro, lernejo. Ŝi estis sola infano de Anna kaj Adam Wagnalls, kiuj kunfondis kun ŝi la Wagnalls-memorejon en 1925. Ŝi estis ankaŭ sukcesa verkistino de naŭ libroj kaj postlasis riĉan kolekton de leteroj kun O‘Henry. La nomon „Jones“ ŝi ricevis de sia edzo Robert Jones. En Esperantujo ŝi estas konata dank‘ al tri tradukoj el ŝia verkaro fare de Saxton Payson, nome muzika rakonto Miserere, rakonto pri Madame la Pompadour Palaco de Danĝero kaj La Rozujo Ĉiumiljara.
Ekzameno
Universitataj studentoj kiel parton de sia finstuda ekzameno devas prezenti kaj defendi diplomlaboraĵon por fariĝi diplomitoj.
Mabel Wagnalls
Verkoj
Opera and its stars; a description of the music and stories of the enduring operas
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1920 proks La Rozujo Ĉiumiljara.jpg|La Rozujo Ĉiumiljara, 1920 </Gallery>
Ekzameno
Por akiri pli superan rangon oni devas fari ekzamenojn bakalaŭrajn, magistrajn, inĝenierajn, doktorajn (kompletigitajn per disertaĵo), por docentiĝi kaj profesoriĝi necesas habilitiĝo.
Santa Tecla
Santa Tecla (nomiĝis ĝis 2003 Nova San Salvadoro, respektive hispane Nueva San Salvador) estas la ĉefurbo de la departemento La Libertad en Salvadoro, Centra Ameriko. Ĝi havis 153698 loĝantojn je la fino de 2007. La urbo nomiĝas laŭ nomo de la antikva kristana martirino Sankta Tekla
Geografio
La urbo situas 14,5 kilometrojn oriente de la ĉefurbo San-Salvador sude de la vulkano San-Salvador. La urbo kovras areon de 112,2 km.
Historio
La urbo estis fondita la 8-an de aŭgusto 1854 kaj portis la nomon Nova San-Salvadoro. Ĝi estis unue koncipita kiel nova ĉefurbo anstataŭ la malnova San-Salvador, kiu estis pro tertremo grave damaĝita. Kvankam en la jaro 1858 oni oficiale rezignis pri tiuj-ĉi planoj, la registaro daŭre subtenis la evoluon de la nova urbo, kiu fariĝis grava centro de la kafokultivado. En la jaro 2003 la nomo de la urbo estis oficiale ŝanĝita al sia nuna formo Santa Tecla.
Megan Fox
Megan Denise FOX (naskiĝis en Rockwood, Tennessee, Usono) estas usona aktorino, fotomodelulino.
Biografio
Ŝi dancis ekde la aĝo de 5 jaroj kaj lernis aktoradon. Ŝia familio translokiĝis en 1996 al Florido, kie ŝi pludaŭrigis kaj finis la lernadon.
Ŝi venkis en belulina konkurso en 1999, poste ŝi komencis aktoradon. Ŝia unua rolo estis en la filmo Holiday in the Sun en 2001 kun Mary-Kate Olsen kaj Ashley Olsen. Ŝi sukcesegis per la filmo Transformers en 2007 kaj iĝis tutmonde konata.
Oni prezentis en 2009 la filmon Jennifer's body, en kiu ŝi ludas kun Amanda Seyfried.
Privata vivo
Ŝi vivis inter 2004 kaj 2009 kun kolego, Brian Austin Green. Ili gefianĉiĝis en 2007, sed ili disiĝis en 2009. La aktorino estas ambaŭseksama.
Ekde 2010, Megan Fox estas modelstarulino en modomarkoj de Armani.
Maria Aurèlia Campany
Maria Aurèlia CAPMANY (naskiĝinta la en Barcelono, mortinta la  samloke) estis kataluna verkistino.
Vivo kaj graveco
Ŝi studis filozofion kaj literatursciencojn. Poste ŝi deĵoris kiel instruistino kaj dediĉis sin ekde 1983 al kulturpolitikaĵoj (ĉio en Barcelono).
Krom Mercè Rodoreda ŝi estas taksita la plej grava katalunlingva aŭtorino de la 20-a jarcento. Ŝi verkis romanojn, rakontojn, eseojn (i.a. pri virinaj temoj), teatraĵojn, radidramojn.
Fonto
Wilpert, Gero von: ''Lexikon der Weltliteratur. Fremdsprachige Autoren A-K'', Verlag Kröner, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-520-84301-2, p. 317
László Gorove
GOROVE László, gattájai estis hungara verkisto naskita en Szamosújvár la 2-an de junio 1780 kaj mortinta en Pest (urbo) la 11-an de marto 1839.
Biografio
László Gorove devenis el armena familio. Lia filo estis politikisto István Gorove. Li studis filologion en Kolozsvár, poste juron en Pest, pli poste li mastrumadis en sia bieno de Gátalja en departemento Temes. Li subtenis la sciencojn. Li publikis en revuo Tudományos Gyűjtemény de 1819 ĝis sia morto. En 1835 li iĝis membro de la Hungara Scienca Akademio.
Kazuya Maekawa
Kazuya Maekawa (japane 前川 和也, n. 22-an de marto 1968) estas japana futbalisto. Li de 1992 ĝis 1996 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
SkyOS
SkyOS estas operaciumo kreita de la aŭstra komputilisto Robert Szelneney. Ĝi ekzistas ekde 1996, sed la versio 5.0 estis kompleta reverko el komenco. La nova eldono estas ellaborata, kaj kontrolata.
SkyOS ĉefe subtenas POSIX-on, kaj enhavas la plejparton de la libera softvara GNU-projekto, inkluzive de GCC. Pro sia POSIX-subteno kaj porto de fenestrilo de speco GTK+, multaj Linuksaj kaj Uniksaj programoj estis portitaj al ĝi, inkluzive de AbiWord kaj Gaim, kaj ludoj kiel Quake.
SkyOS enhavas softvarojn por multaj ordinaraj taskoj: GTK, Mozilla kaj Mono platformoj estis portita, kiu disponigi aliajn programojn. Aldone, programistoj kreis multajn aplikaĵojn kaj ludojn por SkyOS. Tamen kompleta operaciuma funkciado neniam atingiĝis, kaj en 2009 publike deklariĝis ke la sistemo ne pluevoluiĝos. La plej aktuala beta-eldono 6947 el la jaro 2008 ekde aŭgusto 2013 publike disponeblas.
Darnétal
Darnétal estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
David Campo Pérez
David CAMPO PÉREZ (naskiĝis en Holguín, Kubo) estas kuba inĝeniero kaj esperantisto. Li diplomiĝis ĉe la Orienta Universitato de Kubo. David lernis Esperanton kaj aktivis en la movado de Kuba Esperanto-Asocio en Santiago de Cuba, ĉeestis plurajn naciajn eventojn kaj agadojn. En 2020 li gajnis konkurson de UEA per la desegnado de la emblemo por la montreala UK.
Darnétal
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Darnétalais.
Spezzano della Sila
Spezzano della Sila estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kalabrio kaj al la provinco Cosenza. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Blazio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Landtag
La germanlingva vorto Landtag havas plurajn signifojn:
Richard Chartres
Richard John Carew CHARTRES (n. 11-an de julio, 1947) estas la 132-a episkopo de Londono, ekde la 26-an de septembro, 1996. Li estis antaŭe episkopo de Stepney (1992–1995) kaj Gresham-profsoro de dieco (1987–1992). Li verkis la libron History of Gresham College 1597–1997.
(75567) 2000 AK1
(75567) 2000 AK1 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,312029 AU, tie estas 46,679 milionoj da km.
NGC 834
NGC 834 (aliaj indikoj — PGC 8352, UGC 1672, IRAS02080+3725, MCG 6-5-99, ARAK 77, ZWG 522.128, KUG 0208+374) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Les Adrets-de-l'Estérel
(jen france, okcitane -) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Spider-Man: No Way Home
Spider-Man: No Way Home (Ne estas vojo hejmen) filmita en la jaro 2021 estas filmo de reĝisoro Jon Watts.
En la filmo, Parker petas al Dro. Stephen Strange uzi magion por igi sian identecon kiel Spider-Man sekreto denove sekvante ĝian publikan revelacion ĉe la fino de Far From Home. Kiam la sorĉo fuŝiĝas, la multuniverso estas rompita, kio permesas al vizitantoj de alternaj faktoj eniri la universon de Parker.
Klink
Klink estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, borde de la lago Müritz. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Vestfalio-Lipo
Vestfalio-Lipo, germane Westfalen-Lippe, estas landoparto de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. La alia landoparto estas Rejnlando. Grandaj urboj en Vestfalio-Lippe estas Bochum, Dortmund, Münster (la ĉefurbo) kaj Bielefeld. Nordrejn-Vestfalio estas la sola federacia lando de Germanio kun tiaj landopartoj.
Vestfalio-Lipo unuigas la historiajn teritoriojn Vestfalio kaj Lipo.
La landoparto havas memstaran administradon, kiu centre plenumas iujn servojn - ekzemple rilate al eduko kaj mediprotektado - por la unuopaj distriktoj de la teritorio: Pri tiu administrado legu pli en la artikolo regiona ligo Vestfalio-Lipo.
En la regiono komence de la 2010-aj jaroj vivis proksimume 8,3 milionoj da homoj.
Nelson Mandela
Nelson MANDELA (naskiĝis en Mvezo, Transkejo, Sud-Afriko, mortis ), vere Rolihlahla Dalibunga Mandela, estas iama prezidanto de la Sudafrika Respubliko de 1994 ĝis 1999, iama gvidanta kontraŭ-apartisma batalanto kaj politikisto. Li estas tiel grava persono por la nigraj egalrajtigaj movadoj en Sud-Afriko kiel Martin Luther King en Usono aŭ Mahatma Gandhi en Barato.
Li pasigis sian infanaĝon ĉe la tribo de Thembu de la Kosoj, en ties reĝa familio kie li naskiĝis; studis jursciencon, estis advokato kaj pasigis multajn jarojn en prizono (27 jarojn kaj duono) pro politika agado (politika malliberulo). Loĝis en Johanesburgo, implikiĝis en kontraŭkolonia politiko, aliĝis al la partio ANC kaj iĝis fonda membro de ties junularo. Post kiam la Sudafrika Nacia Partio enpoviĝis en 1948, li elstaris en defia kampanjo de la ANC en 1952, ricevis postenon en la organizo de la provinco Transvalo kaj en 1955 de la Kongreso de la Popolo. Li laboris kiel advokato kaj estis ripete arestita pro kontraŭleĝaj aktivaĵoj kaj, kun la estratro de la ANC, estis sensukcese juĝata el 1956 al 1961. Influita de marksismo, li sekrete aliĝis al la Sudafrika Komunista Partio (SACP) kaj estis en ties Centra Kommitato. Kvankam dekomence li agadis per neviolenta protestado, en asocio kun la SACP li kunfondis la militan Umkhonto we Sizwe (MK) en 1961, kio kondukis al kampanjo por sabotado kontraŭ la reĝimo de apartismo. En 1962, li estis arestita pro konspirado kontraŭ la ŝtato, kaj kondamnita al porviva enprizonigo en la Rivonia Juĝado.
Infanaĝo: 1918–1934
Rolihlahla Dalibhunga Mandela naskiĝis la 18an de Julio en 1918 en Qunu aŭ Mvezo proksime al Umtata, tiam en la Kabprovinco de la Unio de Sud-Afriko, nun en Transkejo. Uzinte la personan nomon Rolihlahla, a Kosa termino konversacie signifanta "problemiganto", en postaj jaroj li estis konata laŭ sia klannomo, Madiba. Lia patroflanka pra-avo, Ngubengcuka, estis reĝo de Temboj en la Transkejaj Teritorioj de la nuntempa provinco Orienta Kablando de Sudafriko. Unu el la filoj de Ngubengcuka, nome Mandela, estis la avo de Nelson kaj la fonto de lia familinomo. Ĉar Mandela estis la filo de la reĝo el edzino de la klano Ixhiba, nome "maldekstramana linio", la posteuloj de lia malgranda branĉo de la reĝa familio estis morganataj, neelekteblaj por heredi la tronon, sed restis agnoskitaj kiel heredaj reĝaj konsilistoj.
Lia patro, Gadla Henry Mphakanyiswa Mandela (1880–1928), estis konsilanto kaj kanceliero de la tribestroj de Tembu. Li estis nomumita por tiu posteno en 1915, post lia antaŭulo estis akuzita pro korupto fare de reganta blankula magistro. Ĉiuokaze li perdis en 1919 plimulton de sia posedaĵo (bovojn kaj agron) pro juĝa proceso. En 1926, ankaŭ Gadla estis elpostenigita pro korupto, sed al Nelson oni diris, ke lia patro estis perdinta sian laborpostenon pro kontraŭstaro al la neraciaj postuloj de magistro. Adoranto de la dio Kamata, Gadla estis poligamo kun kvar edzinoj, kvar filoj kaj naŭ filinoj, kiuj loĝis en diferencaj vilaĝoj. La patrino de Nelson estis la tria edzino de Gadla, nome Nosekeni Fanny, filino de Nkedama de la "dekstramana linio" kaj membro de la klano amaMpemvu de Kosoj.
Mandela poste asertis, ke lia frua vivo estis dominata de la tradiciaj Tembu kutimoj kaj tabuoj. Li kreskĝiskun du fratinoj en la kabanaro de sia patrino en la vilaĝo Kunu, kie li laborzorgis brutaron kaj pasigis multan tempon kun aliaj kolegaj knaboj. Ambaŭ liaj gepatroj estis analfabetoj, sed lia patrino, estante kristana, sendis lin al loka metodisma lernejo kiam Nelson estis ĉirkaŭ sepjaraĝa. Mandela estis la unua en la familio, kiu vizitis lernejon tiuaĝe. Tie li estis baptita kaj ricevis la anglan nomon Nelson fare de la metodistaj instruistoj. Kiam Mandela estis ĉirkaŭ naŭjaraĝa, lia patro venis loĝi en Kunu, kie li mortis pro nediagnozigita malsano, kiun Mandela kredis pulma malsano. Lia patro mortis en 1927 kaj Nelson vizitis poste proksiman misian lernejon.
La patrino de Mandela portis lin al la palaco de la "Granda Placo" de Mqhekezweni, kie li estis konfidita al la gardisto de la Tembu regento, ĉefo Jongintaba Dalindyebo. Kvankam li ne vidis san patrinon denove dum multaj jaroj, Mandela sentis, ke Jongintaba kaj lia edzino Noengland traktis lin kiel sia propra filo, edukante lin kun siaj propraj filo, Justice, kaj filino, Nomafu. Ĉar Mandela venis al kirkaj servoj ĉiun dimanĉon kun siaj edukistoj, kristanismo iĝis grava parto de lia vivo. Li venis al la metodisma misia lernejo apud la palaco, kie li studis anglan, kosan, historion kaj geografion. Li disvolvis amon al la Historio de Afriko, kaj ŝatis aŭskulti la rakontojn fare de maljunaj vizitantoj de la palaco, kaj estis influita de la kontraŭimperiisma retoriko de vizitanta ĉefo, nome Joyi. Tamen, en tiu epoko li konsideris la eŭropajn koloniistojn ne kiel subpremantoj sed kiel bonfarantoj kiuj estis alportintaj edukadon kaj aliajn profitojn al suda Afriko.
Clarkebury, Healdtown, kaj Fort Hare: 1934–1940
Li studis poste kun apogo de Jongintaba en la Universitato de Fort Hare, institucio por elitoj de nigruloj kun ĉirkaŭ 150 studentoj, en Alice, ekde 1939, kie li eklaboris por akiri bakalaŭron. Tie li studis anglan, antropologion, politikon, "indiĝenan administracion", kaj nederlandan Romian juron en sia unua jaro, dezirante iĝi interpretisto aŭ oficisto por la Departemento de Indiĝenaj Aferoj.
Mandela loĝis en la internulejo Wesley House, kaj tie amikiĝis kun sia parenco, Matanzima, kaj kun Oliver Tambo, kiu iĝis por Mandela vivdaŭra amiko, kunkaboranto kaj pli poste kunbatalanto kontraŭ la apartejdo. Tie li lernis dancadon, ludis en drama teatraĵo pri Abraham Lincoln, kaj instruis Biblion en la loka komunumo kiel parto de la Studenta Kristana Asocio. Kvankam li havis amikojn kiuj tenis konektojn kun la Afrika Nacia Kongreso (ANK) kiu deziris, ke Sudafriko estu sendependa el la Brita Imperio, Mandela evitis tiam eniron en la ĵus naskita movado, kaj iĝis proparolanto de la britaj militklopodoj kiam eksplodis la Dua Mondmilito. Li helpis establi hejman komitaton de studentoj de unua jaro kiu defiis la dominadon de studentoj de dua jaro. Fine de la unua studjaro, li partoprenis en studenta asocio kontraŭ la politiko de la universitato kaj partikulare pro la manĝokvalito; tial li estis forigita de tiu universitato, kien li ne revenis. Li iris al Johannesburg, kie li en la Universitato de Sud-Afriko (UNISA) finstudis per dedistanca studado. Poste li ekstudos juron en la Universitato Witwatersrand.
En Johanesburgon: 1941–1943
Reveninte al Mqhekezweni en Decembro 1940, Mandela trafis, ke Jongintaba estis aranĝinta geedzecojn por li kaj Justice; konsternita, ili fuĝis al Johanesburgo tra Queenstown, kien li alvenis en Aprilo 1941. Mandela trovis laboron kiel nokta gardisto en Crown Mines, nome lia "unua rigardo al la reala sudafrika kapitalismo", sed estis maldungita kiam la induna (laborestro) malkovris, ke li estas fuĝinto. Li restis kun kuzo en George Goch Township, kiu prezentis Mandela al nemoveblisto kaj aktivulo de la ANK nome Walter Sisulu. Tiu lasta havigis al Mandela laborpostenon kiel jur-metilernanta oficisto en la jura firmao de Witkin, Sidelsky kaj Eidelman, kompanio estrata de Lazar Sidelsky, liberala judo simpatia al la idearo de la ANK. En tiu firmao, Mandela amikiĝis kun Gaur Radebe — Hlubi membro de la ANK kaj de la Komunista Partio — kaj Nat Bregman, juda komunisto kiu iĝis lia unua amiko blankula. Mandela ĉeestis en kunsidoj de la Komunista Partio, en kiuj li estis impresita ke eŭropanoj, afrikanoj, hindianoj, kaj koloruloj estis miksitaj kiel egaluloj. Li poste asertis, ke li ne aliĝis al la partio ĉar ties ateismo konfliktis kun lia kristana kredo, kaj ĉar li rigardis la sudafrikan lukton kiel bazita sur rasaj fundamentoj pli ol kiel klasbatalo. Por pluigi sian pli altan edukadon, Mandela matrikuliĝis en la Universitato de Sudafriko por koresponda kurso, kaj laboris por sia gradigo nokte.
Ricevante malgrandan salajron, Mandela luprenis ĉambron en domo de Xhoma familio en Alexandra; spite la enorman malriĉecon, krimon kaj poluadon, Alexandra ĉiam restis speciala loko por li. Kvankam ĝenita pro sia malriĉeco, li por mallonge rendevuis kun Svazia virino antaŭ malsukcese maklopodi la filinon de sia ludonanto. Por enspezi monon kaj esti pli proksima al la urbocentro de Johanesburgo, Mandela translokiĝis en la instalaĵojn de la Witwatersrand Indiĝena Laborasocio, vivante inter ministoj de variaj triboj; ĉar la instalaĵoj estis vizitita de variaj ĉefoj, li iam renkontiĝis kun la Regenta Reĝino de Basutolando. Fine de 1941, Jongintaba vizitis Johanesburgon — kaj pardonis Mandela pro lia forfuĝo — antaŭ reveni al Tembulando, kie li mortis en la vintro de 1942. Mandela kaj Justice alvenis unutagon malfrue por la funebro. Post li trapasis sijn ekzamenojn BA komence de 1943, Mandela revenis al Johanesburgo por sekvi politikan vojon kiel advokato pli ol iĝi privata konsilanto en Tembulando, kiel estis lia dekomenca plano. Li poste asertis, ke li spertis neniun epifanion, sed ke li "simple trovis [sin mem] farante tion, kaj ne povis fari alimaniere."
Juraj studoj kaj la Junulara Ligo de ANK: 1943–1949
Li jam kiel jur-studento partoprenis en la laboro de la politika opozicio kontraŭ la blanka minoritata reĝimo por la politikaj, socialaj kaj ekonomiaj rajtoj de la nigra plimulto. Li enpaŝis en 1942 al ANC (Afrika Nacia Kongreso) kaj fondis tie post du jaroj kun Walter Sisulu, Oliver Tambo kaj aliaj la junularan organizaĵon de ANK.
Mandela ekstudis juron en la Universitato de Witwatersrand, kie li estis la nura nigrula afrika studento kaj frontis rasismon. Tie, li amikiĝis kun liberalaj kaj komunistaj eŭropdevenuloj, judaj kaj hindiaj studentoj, inter kiuj Joe Slovo kaj Ruth First. Estante pli kaj pli politikigita, en Aŭgusto 1943 Mandela manifestaciis apoge al sukcesa bus-bojkoto kontraŭ prezplialtigoj. Aliĝinta al la ANK, li estis pli kaj pli influita de Sisulu, kaj pasigis tempon kun aliaj aktivuloj en la hejmo de Sisulu en Orlando, Soweto, kiel sia olda amiko Oliver Tambo. En 1943, Mandela renkontiĝis kun Anton Lembede, membro de ANK aliĝinta al la "Afrikista" branĉo de Afrika naciismo, kiu estis arda opozicianto al la ras-unuiĝinta fronto kontraŭ koloniismo kaj imperiismo aŭ al alianco kun komunistoj. Spite sia amikeco kun ne-nigruloj kaj komunistoj, Mandela sekvis la ideojn de Lembede, en la kredo ke nigraj afrikanoj povus esti tute sendependaj en sia luktado por politika mem-determinado. Decidintaj pri la neceso de junulara branĉo por amas-mobiligi afrikanojn opozicie al ties subpremado, Mandela estis inter delegitaro kiu venis al prezidanto de ANK Alfred Bitini Xuma ĉe lia hejmo en Sophiatown kun tiu propono; la Junulara Ligo de la Afrika Nacia Kongreso (ANCYL) estis fondita en paska dimanĉo 1944 en la Socia Centro de Bantuaj Viroj, kun Lembede kiel prezidanto kaj Mandela kiel membro de ties plenumkomitato.
Ĉe Sisulu, Mandela ekkonis Evelyn Mase, zorgistino kaj aktivulino de la ANK el Ngkobo, Transkejo. Enirinte en amrilaton kaj geedziĝinte en Oktobro 1944, ili dekomence loĝis kun siaj parencoj ĝis translokiĝi al luprenita domo en la kvartalo Orlando, Soweto komence de 1946. Ilia unua filo, Madiba "Thembi" Thembekile, naskiĝis en Februaro 1945; filino, Makaziwe, naskiĝis en 1947 sed mortis pro meningito naŭ monatojn poste. Al Mandela plaĉis la hejma vivo, kaj foje gastigis siajn patrinon kaj fratinon, Leabie. Komence de 1947, liaj tri jaroj de artikoloj finis en Witkin, Sidelsky kaj Eidelman, kaj li decidis iĝi plen-tempa studento, vivtenante el pruntoj el Bantu Welfare Trust (Bantua Bonfargrupo).
En Julio 1947, Mandela urĝe portis Lembede, kiu estis malsana, al hospitalo, kie li mortis; li estis sukcedita kiel prezidanto de la junulara ligo de ANCYL fare de la pli modera Peter Mda, kiu konsentis kunlabori kun komunistoj kaj ne-nigruloj, kaj nomumis Mandela sekretario de la ANCYL. Mandela malkonsentis kun la demarŝoj de Mda, kaj en Decembro 1947 subtenis nesukcesajn klopodojn elpeli komunistojn el la ANCYL, konsiderante ilian ideologion ne-afrika. En 1947, Mandela estis elektita al la plenumkomitato de la branĉo de la ANK de la provinco Transvalo, kaj servis kun la regiona prezidanto C. S. Ramohanoe. Kiam Ramohanoe agadis kontraŭ la deziroj de la kommitato por kunlabori kun hindianoj kaj komunistoj, Mandela estis unu el tiuj kiuj devigis lin rezigni.
En la sudafrika ĝenerala balotado de 1948, en kiu nur blankuloj rajtis voĉdoni, la Afrikaner-dominata "Herenigde Nasionale Party" de Daniel François Malan enpoviĝis, tuj uniiginte al la Afrikanerparty por formi la Nacian Partion. Malferme rasisma, la partio kodigis kaj etendis la rasan segregadon per nova apartisma leĝaro. Akirante pliigante influon en la ANK, Mandela kaj lia partiaj aliancanoj ekdefendis rektan agadon kontraŭ apartismo, kiel per bojkotoj kaj strikoj, influitaj per taktikoj jam uzitaj de la sudafrika hindia komunumo. Xuma ne apogis tiujn taktikojn kaj estis forigita el la prezidenteco per mocio de malkonfido, kaj anstataŭita de James Moroka kaj pli agema plenumkomitato en kiu estis Sisulu, Mda, Tambo, kaj Godfrey Pitje. Mandela poste konfesis, ke li kaj liaj kolegoj estis "gvidantaj la ANK al pli radikala kaj revolucia vojo." Dediĉinta sian tempon al politiko, Mandela malsukcesis sian finan jaron en Witwatersrand trifoje; li finfine ne ricevis sian gradigon en Decembro 1949. Mandela poste estos ankaŭ la gvidanto de la kontraŭrezista kampanjo de ANK de 1952 kaj ĉe la popola kongreso (Congress of the People) de 1955, kiu akceptis la liberec-ĉarton, postan bazon de la kontraŭ-apartisma movado.
Defia Kampanjo kaj Prezidenteco de la Transvala ANK: 1950–1954
Tiukadre, Mandela malakceptis la afrikisman sintenon de Lembede kaj aliĝis al idearo de mult-rasa fronto kontraŭ apartismo. Influita de amikoj kiel Moses Kotane kaj de la apogo de Sovetunio al la Militoj de nacia liberigo, lia dekomenca malfido al komunismo ekvanuis kaj li eklegis literaturon de Karl Marx, Vladimir Lenin, kaj Mao Zedong, kaj finfine aliĝis al la marksisma filozofio de la dialektika materiismo. Komentante pri komunismo, li poste asertis, ke li "trovis [sin] forte kredanta la ideon ke senklasa socio, en [sia] menso, estas simila al la tradicia afrika kulturo en kiu la vivo estis komuna." En Aprilo 1952, Mandela eklaboris por la jura firmao de H.M. Basner, kiu estis posedo de komunisto, kaj lia pliiĝanta engaĝiĝo al laboro kaj aktivismo signifis ke li dediĉis malpli da tempo al sia familio.
En 1952, la ANK ekpreparis kunecan Defian Kampanjon kontraŭ apartismo kune kun hindiaj kaj komunistaj grupoj, fondante Nacian Korpuson de Voluntuloj por rekruti volontulojn. Tiu kampanjo estis planita por sekvi la vojon de neperforta rezisto influita de Mahatma Gandhi; kelkaj subtenis tion pro etikaj tialoj, sed Mandela anstataŭe konsideris tion praktike utila. Dum manifestacio en Durban en 22a de Junio, Mandela diskursis al homamaso de 10 000 personoj, iniciate de la kampanjaj protestoj pro kio li estis arestita kaj por mallonge malliberigita en la prizono Marshall Square. Tiuj okazaĵoj establis Mandela kiel unu el la plej bone konataj nigrulaj politikaj figuroj en Sudafriko. Pro pluaj protestoj, la membreco de la ANK kreskiĝis el 20 000 ĝis 100 000 anoj; la registaro respondis per amasarestoj kaj aprobis la Leĝon de Publika Sekureco en 1953 por permesi la deklaron de militleĝo. En Majo, aŭtoritatoj malpermesis, ke la prezidanto de la Transvala ANK nome J. B. Marks faru publikan aperon; malkapabla pluteni sian postenon, li rekomendis Mandela kiel sia sukcedanto. Kvankam afrikistoj opoziciis al lia kandidatiĝo, Mandela estis elektita kiel regiona prezidanto en Oktobro.
En Julio 1952, Mandela estis arestita laŭ la Leĝo por Subpremado de Komunismo kaj suferis proceson kiel unu el la 21 akuzitoj — inter kiuj Moroka, Sisulu, kaj Yusuf Dadoo — en Johanesburgo. Kondamnitaj pro "statuta komunismo", termino kiun la registaro uzis por priskribi la plej fortan opozicion al la apartismo, ilia kondamno al naŭ monatoj de punlaboro estis ŝanĝita al du jaroj de enprizonigo. En Decembro, Mandela ricevis ses-monatan malpermeson partopreni en mitingoj aŭ paroli al pli ol unu individuo samtempe, faris sian Transvalan prezidantecon de ANK nepraktika, kaj dum tiu periodo la Defia Kampanjo vanuiĝis. En Septembro 1953, Andrew Kunene legis la diskurson de Mandela "No Easy Walk to Freedom" (Ne estas facila vojo al libero) en la kunsido de la Transvala ANK; la titolo estis prenita el citaĵo de hindia sendependigestro Jawaharlal Nehru, grava influo al la pensaro de Mandela. Tiu diskurso planis agadplanon por scenejo en kiu la ANK estas malpermesita. Tiu plano de Mandela, aŭ M-Plano, postulis la dividon de la organizaĵo en strukturo de sekretaj ĉeloj kun pli centrigita estreco.
Mandela eklaboris kiel advokato por la firmao Terblanche kaj Briggish, antaŭ veni al la pli liberala Helman kaj Michel, aprobinte la kvalifikajn ekzamenojn por iĝi plenrajta advokato. En Aŭgusto 1953, Mandela kaj Tambo malfermis sian propran juran firmaon, nom Mandela kaj Tambo, funkcianta en urbocentro de Johanesburgo. Estante la nura afrikan-estrita jura firmao en la lando, ĝi estis populara inter ofenditaj nigruloj, ofte traktante kazojn de policbrutaleco. Malŝatata de la aŭtoritatoj, la firmao estis devigita translokigi al tro fora loko ĉar ilia oficeja permesilo estis forigita laŭ la Leĝo de Grupaj Areoj; kiel rezulto, ili klientaro dismuntiĝis. Kiel advokato de aristokrata heredo, Mandela estis parto de la Johanesburga elita meza klaso de nigruloj, kaj ricevis multan respekton el la komunumo de nigruloj. Kvankam dua filino, Makaziwe Mandela, naskiĝis en Majo 1954, la rilato de Mandela kun Evelyn malboniĝis, kaj ŝi akuzis lin pro adolto. Eble li havis amaferojn kun ANK-anino Lillian Ngoyi kaj sekretariino Ruth Mompati; variaj individuoj proksimaj al Mandela en tiu periodo asertis poste, ke tiu lasta faris el li filon. Ĝenita pro la konduto de sia filo, Nosekeni revenis al Transkejo, dum Evelyn aliĝis al la Atestantoj de Jehovo kaj malakceptis la priokupado de Mandela kun politiko.
Popolkongreso kaj Proceso de Perfido: 1955–1961
En 1956 Mandela estis akuzita kun 155 aliaj aktivuloj pro ŝtatperfido. La mamut-proceso daŭris ĝis 1961 kaj finiĝis per liberigo de ĉiu akuzito. Origine Mandela estis konata reprezentanto de la senperforto, sed post kiam en marto de 1960 en Sharpeville oni pafis la senarmilajn demonstrantojn kaj sekve ANK kaj aliaj kontraŭ-apartismaj grupoj estis malpermesitaj, Mandela kaj liaj kunbatalantoj akceptis la neceson de perforta batalo kontraŭ la apartismo. En 1961, li iĝis gvidanto de la armita alo de ANK, nome de Umkhonto we Sizwe ("Lanco de la Nacio").