cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
MP 73
La MP 73 estas franca trajnmodelo uzita en la Metroo de Parizo. La trajnoj estis konstruitaj de Alstom kaj estis uzataj en 1974, kiam la RATP decidis reformi la linion 6 por la uzo de pneŭruliĝantaj trajnoj, do ĝi nur funkcias en ĉi tiu linio.
Assas
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
MP 73
Historio
Linio 6 de la Metroo de Parizo estis konvertita al pneŭruliĝanta ĉar tra daŭrigitaj sekcioj fluas libera aero, kie estis multe da bruo kaj vibrado de trajnoj uzante regule ferajn materialojn. La dezajno baziĝas sur la modelo MF 67, nur en pneŭa versio. Alstom transdonis tuton de 252 veturiloj, el kiuj ses estis forigitaj.
Nunaj kaj estontaj
La MP 73 estis parto de renoviga programo lanĉita en 2000. Trajnoj konsistas el kvin veturiloj, kaj daŭrigas sian vojaĝon por linio 6 ĝis la transdono de la ekzempleroj MP NG.
Trajtoj
La MP 73 estas elektronike limigita al 70 km / h, havas etendajn fortomotorojn de 720 V anstataŭ 750 V. Ili havas radiusajn pneŭojn, skatolojn de reliefo, kaj ties tre stiligita fronto estas bazita sur ĝia frata MF 67. Ankaŭ variis la loĝeja aranĝo, serĉante pli grandan komforton.
Variantoj
Por aliaj landoj, ĉi tiu trajno havas du variantojn:
Yuji Hoshi
Yuji Hoshi (星 雄次, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fukushima United FC, Renofa Yamaguchi FC kaj Oita Trinita.
Johannes Sturm
Johannes STURMIUS aŭ Jean STURM (1507-1589) estis humanisto, erudiciulo, pedagogo, reformisto, protestanto, fondinto de la Universitato de Strasburgo, kies origino antaŭas al la kreado de la Gimnazio Jean Sturm, de li fondita en la 22-a de marto 1538. Influita de la ideoj kaj manuskriptoj de Marteno Bucero (1491-1551) li adoptis la principojn de la Protestanta Reformo.
Biografio
Li faris siajn primarajn studojn en sia naskiĝurbo, kie li studis kun la estonta granda historiisto Johannes Sleidanus (1506-1556), kies vera nomo estis Jean Philippson. Inter 1521 al 1524 li studis en la Kolegio de Sankta Hieronimo, en Lieĝo. Tie li lernis la novajn metodojn de la "Fratoj de la Komuna Vivo", disvastigantoj de la humanismo. En 1529 li edukiĝis en la Trilingva Kolegio de la Universitato de Loveno, kie li fariĝas eldonisto de klasikaj grekaj tekstoj kaj de la Eklezipatroj kune kun sia antikva profesoro Rutgerus Rescius (1497-1545). Li pasiiĝas pri la latina la Marcus Tullius Cicero (106 a.K. - 43 a.K.). Finfine, post diplomiĝi kiel Majstro pri Artoj, li iras al Parizo por studi juron, medicinon, retorikon kaj dialektiko.
De 1530, Sturmo ekinstruas dialektikon, imitante la stilon de Rudolf Agricola (1443-1485) kaj la retorikon Cicerono, en la Reĝa Kolegio, kiu jam estis kreita de Francisko la 1-a (1494-1547). Liaj kursoj estis tre sukcesoplena. Admirita dank'al sia elokventeco kaj al la sia profunda konado, li akiras la estimon de Guillaume Budé (1468-1540), Johano du Bellay (1492-1560), kaj speciale de Margareta de Navaro (1492-1549), kiu decidas protekti lin kiam li aliĝas al la ideoj pri la reformo.
Sturmo edziĝas kun Jeanne Pison (dum sia tuta vivo li edziĝis trifoje), kaj akceptas en sia domo germanajn kaj svisajn gejunulojn kiuj venadis studi en Parizo. Li fariĝas kunlaboranto de la tipografiisto Johann Wechel (m. 1593), kiu eble presas la unuan eldonon de Hermogeno, en la greka (1530). Estante serve de la fratoj Du Bellay, li provas repacigi la reĝon kun la germanaj luteranoj dum la jaroj 1534 kaj 1535, post la "Afero de la afiŝoj". Tamen la klopodoj por repaciĝo fiaskis, kaj Sturmo decidas forlasi Parizon, fariĝante malmulte favora al la ideoj pri Reformo. Tiame, li akceptas la inviton de sia samnomulo Jakobus Sturmius (1489-1553) por instrui dialektikon kaj retorikon en Strasburgo.
La rektoro de la protestanta gimnazio
Ĉi-raporto kondukis al la fondo en la antikva Monaĥejo de la Dominikanoj de Protestanta Gimnazio (nune konata kiel Gimnazio Jean Sturm), kiu rapide fariĝis eŭropa referenco kiel humanisma pedagogio. La Gimnazio originis al la Protestanta Akademio (1566) kiu pli malfrue fariĝis, en 1621, la Universitato de Strasburgo. Oni devas konsideri ke tio estis la ago je naskiĝo de la Fakultato pri Protestanta Teologio de Strasburgo. Ekde 1539, Jean Sturmo engaĝiĝis kiel rektoro por administrado kiu daŭris almenaŭ dudek jarojn, ĉar poste li estas nomumita rektoro dumviva.
Johano Marbaĥo (1521-1581) estis lia ĉefa oponanto por la kreado de la gimnazio. Krom ties aktivado en la gimnazio, li ankaŭ estis implikita kun la ekstera politiko de Strasburgo. Aparte, li interŝanĝis korespondaĵojn kun Jakobus Latomus (1475-1544) kaj Jacopo Sadoleto (1477-1547), membroj de la komisio, komisiita de la papo Paŭlo la 3-a por korektado de la misuzoj de la eklezio. Sturmo partoprenis en la religiaj kolokvoj inter la jaroj 1540-1541 (Haguenau, Worms kaj Regensburgo) kaj okazigas kelkajn misiojn al la kortego de Francio inter 1544 kaj 1546. En 1543, li propetas apud la kardinalo Johano du Bellay (1492-1560) favore al la protestantoj el Metz. Dum siaj vojaĝoj li profitas la okazon por helpi en la reformado de kelkaj lernejoj, ĉefe tiu de Pforta, apud Naumburgo. Tamen, post la venko de Karlo la 5-a (1500-1558) kaj la publikigado de la Interna Rezolucio en 1548, li decidas koncentriĝi en siaj laboroj.
De 1553, Sturmo ree implikiĝas en la politika vivo por helpi la reformistoj el Metz kaj en la enkonduko de la Reformado en Francio, ĉefe kiam la batalo inter la Valezianaj kaj Habsburgaj familioj ampleksiĝas okaze de la ekesto de la unua religia milito. Kiam ĉi tiu finiĝis (1564), li denove orientas siajn klopodojn sur la gimnazion. En tiu sama jaro li estas vokita de la duko Wolfgang de Bavario (1526-1569) por reorganizi la gimnazio el Lauingen, en Bavario, kion li tuje faras kaj proponas reformon adaptitan al tiu institucio. Sekve, li rekomencas publikigi kelkajn lernolibrojn kaj pedagogiajn traktaĵojn. En 1565, li translokigis la bibliotekon de la urbo al la presbitrejo de la Nova Templo, kaj iom post li konvinkas la direktorojn rilate al la nomigo de Michael Beuther (1522-1587), kiu redaktas katalogon. Finfine, en 1566, li estas rajtigita de la imperiestro Maksimiliano la 2-a (1564-1576) je la transformado de la Alta Lernejo en Akademion.
Post 1561, Jean Sturm trovas gravan konkuranton en Strasburgo mem kaj ene de la propra lernejo: Johano Marbaĥo (1521-1581), fidela subtenanto de la luterana ortodoksio. De la komenco, ili debatas pri la aferoj de la lasta noktomanĝo kaj la antaŭdestinitaĵo, tamen, la konfliktoj fariĝas pli serioza dum la jaroj 1570. Marbaĥo estis influa profesoro en la Akademio kaj direktoro de la Eklezia Monaĥejo, kiu batalas por altrudi siajn konceptojn en la lernejo. Tiucele, li celas malgrandigi la postulojn je plenumado rilate al la studosistemo de Sturmo. En la 19-a de decembro 1570, ĉi lasta prezentas sian eksoficiĝon celante altiri la atenton al la praktikoj de Marbaĥo. Krom tio, li same proponas reformoprogramon, provokanta perfortajn reagojn inter la ĉefaj lernejestroj kaj teologoj. La programo estas rifuzita, malgraŭ tio, la aŭtoritataro strasburga ne deziras perdi ties direktoron, kaj ili proponas ke li provizore elprenu sian eksiĝon. La polemiko finiĝas per la malvenko de Marbaĥo, kiu estas konsiderata la ĉefa pacoperturbanto, kiu nomis Sturm-on "kalvinisto". Marbaĥo kaj Sturmo finfine, en 1575, subskribas interkonsenton kie ili promesas respekti la reciprokajn atribuaĵojn. Tamen, la rektoro restis submetita al la kritikoj de la pastroj.
Lastaj jaroj
Kiam Johannes Pappus (1549-1610) proponas la adoptadon de la Formulo de Konkordo, en 1577, la polemiko remalfermiĝas. La ideoj de Sturmo, iom proksimaj al tiuj de Kalvino, laŭ kelkaj, rezultis en perfortajn kverelojn kun la luteranaj pastroj de la urbo. Aliflanke, Pappus publikigas 78 tezojn pri la kristana karito kaj pri la herezio, kiuj estas acide kontestitaj de Sturmo. Li denuncas la minacon kiu pezas sur la gimnazio kaj la civila paco. Milito da pamfletoj okazas, kun refutoj en ambaŭaj flankoj. La kverelo etendiĝas ekster la muroj de Strasburgo, vekante la reagon de kelkaj protestantaj princoj kaj teologoj. En 1581, dekreto estas ekspedita kontraŭ Sturmo, kiu estas malpermesata publikigi, sed daŭre restas kuraĝa. Pro la perforteco de la diskutado, la juĝistoj decidas eksigi lin, akuzante ke li fariĝis obstaklo, kies kialoj estis lia granda aĝo krom aliaj motivoj. Li estas anstataŭata en la gimnazio de Melchior Junius (1545-1604). Kaj tiele finiĝas la humanismo en la Alta Lernejo de Strasburgo, profite de la luterana ortodoksio.
"En Nordheim, dum la glata sezono, la eksa rektoro sin dediĉas al ties ĝardeno kaj legomplantejo tiel zorge ke li ne preterlasas ajnan detalon. Li mem prizorgas la abelbredadon kaj samtempe la ruino de sia sorto lin devigas kontroli la justan vendadon de siaj legomoj kaj sin dediĉi al malgrandaj aferoj de sia domo. Li petas ke biero estu al li sendata, krom haringoj, salita butero, li volas ekscii kiajn procedurojn oni uzas en Normandio por fari la cidron, kaj ĉio per seriozeco kiu igas nin ridi, neniu plu plendas kontraŭ la malnova klerulo".
Malgraŭ sia malfortika sanstato, Johano Sturmo daŭre skribas. Li esence sin dediĉas al la "turka danĝero" kaj ekspansio de la otomana imperio, kontraŭ kiu li petas la kreadon de daŭra armeo kaj la koalicion de ĉiuj kristanaj popoloj. Tamen, li neniam finis sian traktaĵon pri la milito kontraŭ la turkoj (kvankam ĝi estis publikigita postmorte). Li mortis en la 3-a de marto 1589, kaj estis enterigita en la tombejo de Sankta Galo. En la 31-a de marto, ia akademia cerimonio estis organizita liaomaĝe. Sturmo lasis plurajn verkojn al la urbo Sélestat, kiuj troviĝas hodiaŭ en la humanisma Biblioteko Beatus Rhenanus (1485-1547), kie liaj verkoj pri Cicerono tie estas konservitaj kaj akceptas publikan viziton.
Jaunay-Clan
Jaunay-Clan estas malaperinta franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Jaunay-Clanais.
Ĝi nun formas parton de Jaunay-Marigny.
St. Gallen AB (stacidomo)
St. Gallen AB estas fervoja stacidomo en Sankt-Galo, Svislando.
NGC 6927A
NGC 6927A (aliaj indikoj — MCG 2-52-15, PGC 64924) estas galaksio en konstelacio Delfeno.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Nordamerika
Nordamerika (North American) estas planlingvo proponita de James Y. Grevor en 1966. Ĝi estas kompromisplanlingvo inter la tri oficialaj lingvoj de Nordameriko: angla, franca kaj hispana lingvo.
Ekzempleto: "Tengo que hallar this fountainhead d'ou tout l'esprit, la valentia, la delicadeza, in a word el encanto de Don Quijote".
Traduko: Mi bezonas trovi tiun fonto de kie [venas] tuta l' spirito, la braveco, la delikateco, en unu vorto, la ĉarmo de Don Kiĥoto.
Arthur Baur
Arthur BAUR (naskiĝis la 19-an de februaro 1915 en Zuriko, mortis la 17-an de septembro 2010 en Männedorf) estis svisa honora membro de UEA. Li estis elstara verkisto kaj funkciulo de la svisa Esperanto-movado kaj dum pluraj jaroj prezidanto de Svisa Esperanto-Societo. Li gvidis dum 40 jaroj la Esperanto-elsendojn de Svisa Radio Internacia.
Vivo
Li naskiĝis la 19-an de februaro 1915 en Zuriko kiel filo de profesoro pri kemio. Baur studis en la universitatoj de Zuriko, Upsalo kaj Stokholmo germanan, anglan, retoromanĉan kaj islandan filologion. Li doktoriĝis kun disertacio pri la adjektivo ĉe profesoro Boetthius de Notker. Li fariĝis ĵurnalisto kaj finfine estis de 1967 ĝis 1980 ĉefredaktoro de la taggazeto Der Landbote en Vinterturo. En 1943 li edziĝis kun Heidi Baur-Sallenbach, kun kiu li havis du gefilojn, nome Roman kaj Irène.
Esperanto
Arthur Baur lernis Esperanton en 1930 en gimnazio kaj fariĝis membro de Esperanto-Societo Zuriko, Svisa Esperanto-Societo kaj Universala Esperanto-Asocio. De 1980-1986 li estis redaktoro de Svisa Esperanto-Revuo. Li gvidis la informservojn de la 31-a kaj de la 32-a Universalaj Kongresoj de Esperanto, kiuj ambaŭ okazis en Berno kaj estis membro de la LKK de la 64-a UK en Lucerno. Li verkis multnombrajn librojn en Esperanto kaj en la germana lingvo pri Esperanto, la retoromanĉa, la alemana kaj multaj aliaj temoj. En 1946 Baur komencis je instigo de Edmond Privat la kurtondajn elsendojn de Svisa Radio Internacia, kiu tiam ankoraŭ nomiĝis Svisa Kurtonda Servo. Arthur Baur kunlaboris por la 5-minutaj semajnaj elsendoj, kies redaktado en la jaro 1947 estis komplete koncedita al li. Baur kunlaboris en la redakta teamo de SRI ĝis 1991.
Verkado por la svisgermana (alemana) kaj la romanĉa
Arthur Baur estis unu el la plej gravaj esploristoj de la alemana lingvo. En 1939 publikiĝis kunhelpe de lia edzino lia "Praktische Sprachlehre des Schweizerdeutschen" (Praktika gramatiko de la svisgermana lingvo), de kiu en la jaro 2008 aperis jam la 13-a komplete reverkita eldono. En 1983 aperis lia verko "Was ist eigentlich Schweizerdeutsch?" (Kio efektive estas la svisgermana?).
Arthur Baur estis ankaŭ grava fakulo pri la retoromanĉa lingvo. En la jaro 1984 aperis en Esperanto lia studo "La Retoromanĉa" kaj en 1996 germane "Allegra genügt nicht!" (Alegra [Saluton] ne sufiĉas!) kaj en 1997 "Viva la Grischa: Ein Wegweiser für das Bündnerromanische".
NGC 6928
NGC 6928 (aliaj indikoj — IC 1325, UGC 11589, MCG 2-52-17, ZWG 424.21, IRAS20304+0945, PGC 64932) estas galaksio en konstelacio Delfeno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jaunay-Clan (stacidomo)
Jaunay-Clan estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Jaunay-Clan, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Arlon (Belgio)
Arlon (france: [arLO:N]) (germane kaj luksemburge Arel, nederlande  Aarlen) estas municipo en Belgio, unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Tiun titolon Arlon ricevis en la jaro 1825. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Arlon kune kun Tungro kaj Tournai estas konsiderataj esti tre malnovaj urboj.
Ekde 1977 la municipoj Bonnert, Heinsch, Toernich, Guirsch kaj Autelbas apartenas al Arlon, la ĉefa municipo.
Keita Saito
Keita Saito (齋藤 恵太, n. ) estas japana futbalisto.
Dyjice
Dyjice (Groß Deitz, antaŭe ankaŭ Deje aŭ Velká Deje) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Keita Saito
Li futbalis ĉe Fukushima United FC, Roasso Kumamoto kaj Mito HollyHock.
Dyjice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1361.
Partoj de municipo
La municipo estas dividita en kvar lokajn partojn: Dolní Dvorce, Dyjice, Dyjička kaj Stranná.
6174 Polibio
6174 Polibio estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la greka historiisto Polibio (greke Πολύβιος, ĉ.-208 – ĉ.-126).
Le Mans Hôpital-Université (stacidomo)
Le Mans Hôpital-Université estas estonta franca stacidomo sur linioj Paris-Montparnasse - Brest kaj -, situanta en  Le Mans, en departemento Sarthe, regiono Luarlandoj. Ĝi estos malfermita la.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Tortilla
La hispana vorto "tortilla" povas signifi:
Meolo
Meolo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Venecio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Venecio. Najbaraj komunumoj estas Fossalta di Piave, Monastier di Treviso (TV), Musile di Piave, Quarto d'Altino kaj Roncade.
Pál Nyáry
Pál Nyáry [njAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyáry Pál estis hungara politikisto, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis nyáregyházi. Pál Nyáry naskiĝis la  1805 en Nyáregyháza. Li mortis la 1871 en Pest (urbo).
Biografio
Pál Nyáry frekventis mezlernejon en Debrecen, poste li advokatiĝis en urbo Pest. Li eklaboris en la departementa administrado, kie li atingis la rangon ĉefnotario en 1838. Dum la Hungara revolucio de 1848 li estis unu el la plej gravaj figuroj dekomence. Li estis elektita ankaŭ parlamenta deputito. Pro la partopreno en la revolucio en 1851 li estis kondamnita 6 jarojn. En 1860 li estis elektita subdepartementestro, en la sekva jaro li partoprenis en la parlamenta laboro. En 1867 li partoprenis en la politika ŝanĝo. Li neniam edziĝis, sed li vivis kantistino, gefilojn li ne havis. Li sinmortis.
Jaunay-Marigny
Jaunay-Marigny estas nova franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Novromano
Novromano (Nuove-Roman, Nuove Roman) estas planlingvo proponita de profesoro Johann E. Puchner el Linz, Aŭstrio en 1897. Ĝi estas bazita sur hispana lingvo, sed ne naturalisma kaj tre malmulte similas al baza lingvo.
Ekzempleto: "Ma caloros cuor sub capo fred, esti sia rar union e lo rarism di tode fenomenes". Sed varma koro sub malvarma kapo, estas malofta unuiĝo kaj la pli malofta el ĉiuj fenomenoj.
=Bibliografio=
Puchner, Johann E. Gramatica di Nuove-Roman lingua universal Linz: 1897 (78 p.)
Internationale Revue über die Weltsprache Nuove-Roman. Prof. Puchner. 1909-1.
Assignan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Novromano
Puchner, Johann E. Wörterbuch der Weltsprache Nuove-Roman Linz: 1908 (412+ p.)
Weilar
Weilar estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al la administra komunumaro Verwaltungsgemeinschaft Dermbach, ligo de pluraj najbaraj komunumoj cele al komuna plenumo de difinitaj servoj kaj taskoj.
La Chapelle-des-Pots
La Chapelle-des-Pots [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 974 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
La Chapelle-des-Pots situas en la oriento de Charente-Maritime, oriente de Saintes.
118172 Vorgebirge
118172 Vorgebirge estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la de la germana astronomo Michael Geffert elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Vorgebirge, antaŭmontaro oksidente de Rejno, kiu etendiĝas de Bonn ĝis Kolonjo.
Takuya Kakurai
Takuya Kakurai (加倉井 拓弥, n. ) estas japana futbalisto.
Merlara
Merlara estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
NGC 6929
NGC 6929 (aliaj indikoj — MCG 0-52-35, ZWG 373.35, NPM1G -02.0441, PGC 64949) estas galaksio en konstelacio Aglo.
Nepo (esperantido)
Nepo estas esperantido proponita en Niĵnij Novgorod en 1907 fare de Vsevolod Ĉeŝiĥin (Всеволод Чешихин). La projekto miksas Esperanton, naciajn lingvojn kaj artefaritajn simbolojn. Ĝi havas fortan influon de germana lingvo. Poste la aŭtoro lasis la projekton kaj proponis Neposlavan projekton.
NGC 6929
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nepo (esperantido)
Unuaj versoj de Patro nia:
Vidu
Naoto Hiraishi
Naoto Hiraishi (平石 直人, n. ) estas japana futbalisto.
Mestrino
Mestrino estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Aumelas
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Kei Munechika
Kei Munechika (宗近 慧, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe YSCC Yokohama.
NGC 6931
NGC 6931 (aliaj indikoj — MCG -2-52-16, IRAS20309-1132, PGC 64963) estas galaksio en konstelacio Kaprikorno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 6930
NGC 6930 (aliaj indikoj — IC 1326, UGC 11590, MCG 2-52-18, ZWG 424.22, IRAS20305+0942, PGC 64935) estas galaksio en konstelacio Delfeno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mirogoj-tombejo
Mirogoj-tombejo estas la centra tombejo de la kroatia ĉefurbo Zagrebo. Kun areo de ne tute 72,4 hektaroj temas pri la plej granda de la tuta lando. Pro la parka aranĝo, la konstruaĵoj kaj la multo da tomboj de elstaruloj ĝi estas ankaŭ tre grava vidindaĵo de la urbo.
Surtomebje admireblas verkoj de multaj gravaj skulptistoj kaj artistoj kiel Antun Augustinčić, Dušan Džamonja, Robert Frangeš-Mihanović, Ivo Kerdić, Frano Kršinić, Ivan Meštrović, Edo Murtić, Vanja Radauš, Ivan Rendić, Jozo Turkalj und Rudolf Valdec.
Historio
Ĝi aranĝitis en 1876 sur grundo de la lingvisto Ljudevit Gaj. Ĝis tiam ekzistis en Zagrebo sume dek etaj tombejoj. La unua entombigo okazis en la 1-a de novembro 1876. La arĥitekto Hermann Bollé faris la ĉefan fasadon. La konstruo de la arkadoj, kupoloj kaj de la kirko ĉe la enirejo komenciĝis en 1879. Nur en 1929 finitis la laboroj.
En la 19-a de aŭgusto 1991 la sekreta servo de la jugoslavia armeo atencis bombe por krei malkorektan imagon pri faŝismaj tendencoj en la tiama politikistaro. Tiam neniu vunditis, nur malpersonoj damaĝitis.
Dum tertremo en la 22-a de marto 2020 denove damaĝitis kaj konstruaĵoj kaj tomboj.
Situo kaj konfesioj
Aranĝitis la tombejo kiel parko sur finiĝo de la zagreba urbomonto Medvednica pro kiu la tombejo situas pli alta ol la urbocentro. Ĉiuj religioj samrajtas, oni do havs tombojn de ĉiuj kristanaj konfesioj kaj de mahometanoj.
Weilbach (Bavario)
Weilbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miltenberg Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Turingia liberaera muzeo Hohenfelden
La Turingia liberara muzeo fonditis en 1979 kiel muzeo pri kamparanaj konstruaĵoj en Hohenfelden (Im Dorfe nr. 63) kaj situas birdfluge 15,3 kilometrojn sude de Erfurto. Ĝi facile atingeblas per buso.
Mirogoj-tombejo
Memorlokoj
Surtombeje troviĝis sekcio por germanaj soldatoj aranĝita en 1996, kie kuŝas 4.400 falintaj soldatoj de Wehrmacht.
Krome ekzistas memorejoj jenaj:
Turingia liberaera muzeo Hohenfelden
Situo
Aktuale apartenas ĉ. 30 konstruaĵoj al la muzeo, kiuj parte kiel t.n. in-situ-konstruaĵoj staras sur siaj originaj lokoj ene de la vilaĝo. La ĉefa parto estas tamen la liberaera muzeo en pli mallarĝa senco: ĝi situas kelkajn centojn da metroj norde de la vilaĝocentro ĉe la piedo de la 475 m alta Eichenberg. Ambaŭ muzeerojn unuigas aparte kreita muzeopadeto.
Miane
Miane estas komunumo de Italio.
Turingia liberaera muzeo Hohenfelden
Priskribo
Ekde ĝia fondiĝo la muzeo daŭre estas pligrandiĝinta. Sur la norda submonta parto starigitis historiaj konstruaĵoj el diversaj vilaĝoj de la regiono ĉirkaŭanta, kies konservo ĉe la originaj lokoj verŝajne ne eblus. Sur la nova loko ili plenumas novan taskon kiel aŭtentikaj atestiloj de pasintaj vivkondiĉoj en kamparana Meza Turingio.
La konstruaĵoj montras ekzemplodone elementojn tipajn por la epokoj kaj la regiona arkitekturo - kun samtempa dokumentado de estintaj sociaj cirkonstancoj.
La bunta gamo de la prezentitaĵoj etendiĝas de imponaj bienegoj, vilaĝa forĝejo, paŝtistejo, funkcianta bierfarejo, florpotfarejo aŭ taglaborista loĝejo ĝis la iama paroĥestra domo de Hohenfelden. Tie troviĝas ankaŭ la malnova lernejo kun originaj mebloj.
John Cleese
John Marwood CLEESE (naskiĝis en Weston-super-Mare (Anglio) la 27-an de oktobro 1939) estas brita aktoro, komikulo kaj filmisto.
Biografio
Cleese naskiĝis en Weston-super-Mare, Somerset, kiel sola infano de Muriel Cross, akrobatino, kaj Reginald Francis Cleese (1894), kiu laboris en la vendado de asekuroj. La familia nomo antaŭe estis "Cheese" (Fromaĝo), sed sia patro ŝanĝis tion en "Cleese" en 1915, ĉar oni turmentis lin pro tio.
Cleese verkis en 1963 la scenaron por la revuo Cambridge Circus kiu prezentiĝis en Londono, Nov-Zelando kaj Broadway. Post tio li kelktempe mem ludis en kaj ekster Broadway. Li renkontis estontan Python-on Terry Gilliam kiam li rolis en la muzikalo Half a Sixpence, kaj ankaŭ la usonan aktorinon Connie Booth, kun kiu li ja la 20-a de februaro 1968 geedziĝis.
Li konatiĝis pro la partopreno je "Monty Python's Flying Circus" (1969-1974) kun ĝia absurda humuro.
Kune kun lia tiama edzino Connie Booth li faris la televidserion "Fawlty Towers" (1975-1979) en kiu li rolis kiel la hotelestro Basil Fawlty, kaj lia edzino kiel la ĉambristino Polly.
En junio 2006 Cleese anoncis ke li ĉesos roli en kaj verki de komedioj. Kiel kaŭzo li indikis sian aĝon kaj la fakton ke oni ne povas superi "Fawlty Towers"-on.
Mezzane di Sotto
Mezzane di Sotto estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
Masato Sasaki
Masato Sasaki (佐々木 雅人, n. ) estas japana futbalisto.
Odesa arkeologimuzeo
La Odesa arkeologimuzeo (ukraine: Одеський археологічний музей) estas unu el la plej malnovaj arkeologiaj muzeoj en Ukrainio. Fondite en 1825, la muzeo estis bazita en konstruaĵo dizajnita fare de pola arkitekto Feliks Gąsiorowski ekde 1883. Ĝia sidejo estas ĉe Langeronovskaja-strato 4 en Odeso. Administre, la muzeo estas subigita al la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio.
Masato Sasaki
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama kaj Fujieda MYFC.
Odesa arkeologimuzeo
En 1959, la Odesa Arkeologia Societo estis establita kiel institucia etendaĵo de la muzeo. Ekde 1997, la muzeo estas ne nur ekspoziciejo, sed ankaŭ esplorcentro. Kiel tia, ĝi faras ampleksajn arkeologiajn elfosadojn de lokoj de la kalkolitiko kaj bronzepoko, la frua ferepoko, antikveco - kiel ekzemple en Nikonio - kaj la Mezepoko. Ĉi tiuj studoj estas faritaj kun la implikiĝo de specialistoj kaj esploristoj el multaj eŭropaj landoj. En ĉi tiuj agadoj, la muzeo estas subtenata de la Arkeologia Societo de Odeso, ankaŭ laŭ kunordigo kaj disvastigo de la rezultoj.
Aumes
Aumes (jen france, Aumas, katalune same) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Aumes nun estas parto de kunurba komunumo de Agde, kreita en 2003. Fine de en la komunumo vivis.
Odesa arkeologimuzeo
Elmontradoj
La plej valoraj eksponaĵoj estas valormetalaj trovaĵoj faritaj el oro kaj arĝento, kiuj datiĝas de la komenco de la 2-a jarmilo a.K. Ankaŭ ekzistas tiaj trovaĵoj el skitaj kaj sarmataj tombejoj, mezepokaj trovaĵoj el tomboj de nomadaj popoloj kaj slava produktado.
El la 50.000 moneroj, la plej maloftaj oraj kaj arĝentaj moneroj el Antikva Grekio, la Romia Imperio, Bizanco kaj de Kieva Rus estas elmontritaj. Aparte menciindas monero de Vladimiro la 1-a, el kiu ekzistas nur dek unu specimenoj tutmonde.
La kolekto de egiptaj antikvaĵoj kun siaj lignaj kaj ŝtonaj sarkofagoj, tombovaroj kaj papirusaj fragmentoj estas la tria plej granda en la antaŭa Sovetunio.
Irén Szmuk, Lautmann
Irén SZMUK, Lautmann [smuk] estis rumania hungara verkistino pri dommastrumado. Ŝi naskiĝis en Koloĵvaro la 20-an de decembro 1901 (mortodato nekonata).
Kariero
Irén Szmuk estis oficistino, poste Inter 1949–55 ŝi estis direktorino de kolonio de grekaj kaj koreaj geinfanoj rifuĝintaj en Rumanujo en komunumo Pâclişa, Distrikto Suceava.
Hayate Yoshida
Hayate Yoshida (吉田 颯, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama.
Justus Wilhelm Lyra
Justus Wilhelm LYRA (naskiĝinta la en Osnabrück, mortinta la  Gehrden) estis germana teologo kaj komponisto de sekularaj kaj ekleziaj kantoj.
Vivo
La filo de kancelariregistristo montris jam dum junulaj jaroj talentegon muzikan. En la aĝo de 16 jaroj li komponis moteton, kun 17 jaroj li muzikigis la 97-an psalmon por prezento kun orkestra akompanado. Por studi komparitan filologion li iris en 1841 je la universitato de Berlino kie li paralele okupiĝis pri muziko. Tie estiĝos la sekvantajn jarojn lia komponaĵo de la geibel-a kanto Der Mai ist gekommen kiu konatigis lian nomon ĉie. Samtempe li prizorgis kun aliaj la eldonon de kantolibro Deutsche Lieder nebst ihren Melodien (Lepsiko 1843). Tie enestas la ofte de studentoj kantataj melodioj Zwischen Frankreich und dem Böhmerwald, Mein Mus’ ist gegangen in des Schenken sein Haus, Die bange Nacht ist nun herum, Durch Feld und Buchenhallen, Es schienen so golden die Sterne, Es war einer, dems zu Herzen ging, Es war einmal ein König kaj aliaj.
En 1843 Lyra translokiĝis al Bonn kie li ekaniĝis ĉe la studenta korporacio Fridericia; li fondis kantosocieton kaj ŝanĝis (pro privataj travivaĵoj kaj danke al influaj predikoj de Karl Immanuel Nitzsch) la fakultaton por studi teologion. Tiajn studojn li finis en Berlino kaj Göttingen. Malfeliĉaj hejmaj kondiĉoj, animaj bataloj kaj korpaj suferoj responsis pro nur malfrua transpreno de eklezia ofico. La intertempon li plenigis per multaj studoj privataj ĉefe de sanskrito kaj de hindaj religifilozofioj. Kaŭzo estis ankaŭ partopreno ĉe konkurso pri prilaboro scienca de Vendanta-sistemo kiel religio kaj filozofio. Tiam estiĝis trivoluma verko Devadatta.
Post mallonga deĵoro en Lingen kaj kiel lazaretanimzorganto en Bad Langensalza li iĝis en 1867 pastoro en Wittingen, en 1869 en Bad Bevensen kaj en 1877 en Gehrden. Tie li iĝis ĉefpastoro. Ankaŭ tiam li faris multajn laboraĵojn sciencajn kaj muzikajn. Ekde la transiro je ekleziadeĵoro ankaŭ la speco de muziko ŝanĝiĝis. Lia plej bela verko tiukoncerne estas la kreo de kristnaska kantato laŭ la teksto de Matthias Claudius. Nur postmorte la plejmulto de liaj notaj kunmetaĵoj publikigitis: Deutsche Weisen von Justus W. Lyra, 5 kajeroj, Breitkopf & Härtel, Lepsiko; Zwölf kleine Motetten, eldonis Kirchenverband der Provinz Hannover.
Inter liaj skribaĵoj menciindas: Die liturgischen Altarweisen des lutherischen Hauptgottesdienstes, 1873; Andreas Ornitoparchus von den Kirchenaccenten, 1877; Von der Kirche und ihrer Selbsterhaltung in der gegenwärtigen Zeit, 1875; Vom Vertrauen des Bräutigams und der Braut, 1875; Die Lehre von den letzten Dingen, 1880; Zur älteren Geschichte des Kirchspiels Gehrden, 1882.
Honoroj
En la 30.4.1905 oni metis je lia honoro monumenton en Osnabrück. Busto de li troviĝas ankaŭ en Bonn ĉe la terasomuro de Schänzchen.
Fonto
"Lyra, Justus Wilhelm" de Max Bär, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 52 (1906), p. 144–145, (tie ĉi interrete)
Torto
Torto estas plata, ordinare rondforma pasto (foliigita, murbo…) sur kiu estas etendita tavolo el fruktoj, legomoj aŭ viando en aŭ sur malnepra dolĉa aŭ sala kremaĵo. (Maloftas ankaŭ nomo pajo por tiu speco de bakaĵo, pri kiu ne ekzistas konsento.)
En multaj lingvoj vorto simila al torto (itala : torta, germana : torte…) fakte signifas kuko aŭ turkuko (t.e. plurtavola kuko).
Nedolĉan torton oni nomas ankaŭ kiŝo, interkonfuze kun franca specialaĵo (regiona recepto de torto).
NGC 6932
NGC 6932 (aliaj indikoj — ESO 47-8, AM 2036-734, PGC 65219) estas galaksio en konstelacio Pavo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Icĥak Kacenelson
Icĥak KACENELSON, jide יצחק קאַצענעלסאָן, Icchak Kacenelson (nask. la en Kareliĉi apud Navahrudak, mortis la  en Auschwitz) – juda poeto kaj dramverkisto verkanta en jido kaj la hebrea, pedagogo, tradukisto.
Kacenelson edukiĝis gvidate de la patro, Jakub Beniamin Kacenelson, hebrea verkisto. Li lernis en tradiciaj religiaj lernejoj kaj laikajn sciojn ekhavis memstare. En la junaĝo li transloĝiĝis kun la familio en Varsovion. Tie li kunlaboris kun la gazetoj Ha-Cefira, Ha-Dor kaj kun Jidisze Bibliotek eldonata de Icĥok Lejbuŝ Perec. Poste li ekloĝis en Lodzo, kie en 1904 li debutis kiel verkisto kaj famiĝis pro la hebrelingva poemo Bi-g(e)vulot Lita (En la landlimoj de Litvo, 1909), en kiu li skribis pri siaj junaĝaj spertoj. Poste li publikigis kelkajn aliajn hebreajn volumojn, verkis poemojn kaj prozaĵojn por infanoj.
Antaŭ la unua mondmilito Kacenelson gvidis infanĝardenon, poste hebrean lernejon. Li fondis la 1-an Hebrean Gimnazion en Lodzo. De 1928 estis unu el la gvidantoj de la Hebrea Dramstudio en tiu urbo.
Dum la dua mondmilito li ekloĝis en la varsovia geto. Tie Kacenelson kunlaboris kun la arkivo de Ringelblum, okupiĝis pri sekreta instruado, verkis por konspiraj gazetoj kaj gvidis dramrondon en la junulara organizo Dror. En la geto li verkis jidlingvajn poemojn, kiuj estis kaŝitaj kun la arkivo de Ringelblum en 1942 kaj retrovitaj post la milito.
En aŭgusto 1942 lia edzino Ĥana kaj du filoj, Bencjon kaj Jomel, estis forportitaj al la koncentrejo Treblinka. Malgraŭ la manko de pafiloj, Kacenelson kaj la travivinta filo Cvi prezentis la deziron batali kontraŭ la germanoj anstataŭ kaŝi sin en bunkro dum la ribelo en varsovia geto. Sekve ili estis forkondukitaj el la geto kaj kaŝis sin ĉe la arja flanko. En 1943, danke al helpo de la pola ambasadejo en Svislando, ili ricevis pasportojn de Honduro kaj forveturis al la internigejo en Vittel en Francio. Tie li verkis la Kanton pri la murdita juda popolo. Fine Kacenelson estis deportita de germanoj al Auschwitz, kie komence de majo 1944 li estis murdita per gasumo.
Béziers (stacidomo)
Béziers estas franca stacidomo sur linioj - -Ville kaj Béziers -, situanta en  Béziers, en departemento Hérault, regiono.
Bálint Czupy
Bálint Czupy [cupi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Czupy Bálint estis hungara terkultivisto, parlamenta deputito redaktoro. Lia pseŭdonimo estis Bálint gazda.
Béziers (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV, Intercités kaj.
Bálint Czupy
Bálint Czupy naskiĝis la en Völcsej (Hungara reĝlando), li mortis la  en Munkeno (Okcidenta Germanio).
Biografio
Bálint Czupy finis 6 jarojn en bazlernejo, poste li estis terkultivisto. Li aliĝis al la kamparana movado en 1922, ankaŭ al junaj katolikoj en la 1930-aj jaroj. Ekde 1940 li kontribuis en agraraj gazetoj, ekde la sekva jaro li jam havis postenon en la kamparana partio. En la jaroj 1942 kaj 1943 li estis soldato. Inter 1945-1947 li estis parlamentano, poste li rifuĝis al Aŭstrio pro la komenciĝanta socialismo. Li vivis en la sekvaj jaroj en Belgio kaj Francio, ekde 1951 en Munkeno. Li dekomence estis redaktoro de la hungarlingva dissendo de Radio Libera Eŭropo ĝis sia morto. Li havis agronomian rubrikon en la radio, sed li kontribuis en hungaraj gazetoj aperintaj en la okcidentaj landoj.
Georgo Sabino
Georg SCHULER, kun poeta nomo Georg SABINUS, (1508-1560) estis filologo, laŭrokronita poeto, diplomato, teologo, latinisto, rektoro kaj kunfondinto de la Universitato de Königsberg, lernanto de Philipp Melanchthon (1497-1560), al kies filino li edziĝis. Georgo Sabino estis filo de la urbestro de Brandenburgo Balthasar Schuler.
Biografio
Post viziti la lernejon de la urbo, Sabino studis antikvan literaturon kaj jurisprudencon en Wittenberg inter 1523 kaj 1533. Dum tiu epoko li ekprenis sian plumnomon Sabinus. Tie li ĉeestis la lecionojn de Melanktono, amiko kaj samideano de Lutero, kaj vivis en lia domo. En 1533 li faris studvojaĝojn al Italio kie li estis nobeligita per la titolo de palatina grafo de la papo. Post lia reveno, li fianĉigis al Anna (1522-1547), filino de Melanktono, kaj ili geedziĝis en 1536. Ili ne estis feliĉaj geedziĝe pro la aroganta karaktero de Sabino kaj la dorlotaj manieroj de Anna.
Post pli longa restado en Majenco, la ĉefepiskopo Alberto de Brandenburgo (1490-1545) lin invitas por esti profesoro pri poezio kaj elokventeco en la "Universitato de Frankfurto ĉe Odro". Kiam la duko Alberto de Prusio (1490-1568) inaŭguris la Universitaton de Königsberg, tiam li invitis Sabinon por esti la unua rektoro.
La Albertina naskiĝis sub la flago de libereco, tiamaniere ke ĝi fariĝis rifuĝon kontraŭ la kruelecon por eŭropaj kaj germanaj kredantoj. La unuaj jardekoj estis tre malglata epoko. Protestantaj kvereloj pri religiaj dogmoj ofte okazis. La duko nomumis Andreas Osiander (1498-1552) por la katedro pri teologio, kontraŭ la deziro de la fakultato. En 1555, li reiras al Frankfurto ĉe Odro kie la princo-elektisto Joakimo la 2-a el Brandenburgo (1505-1571) lin nomumas konsilisto kaj legato, kaj plurfoje li estis sendita en diplomatiaj misioj eksterlanden.
Li edziĝis duanupte kaj estis tre fama dank'al sia elokventeco kaj saĝo, kiu atingis la regnon de Karlo la 5-a (1500-1558), kiu iam kaj iam sendis lin al kelkaj ambasadoj. Li ĉefe estis sendita de la elektisto el Brandenburgo al Italio, kie li laŭŝajne ekmalsaniĝis kaj mortis en la sama jaro de la morto de Melanktono. Liaj latinaj poemoj estis vaste presitaj kaj estis ĉie konataj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Publius_Ovidius_Naso.jpg| Ovidio (43 a.K. - 17 AD) Albrecht_D%C3%BCrer_084b.jpg| Maksimiliano la 1-a (1459-1519) Conrad-Celtis.jpg| Conrad Celtis (1459-1508) Pietro_Bembo2.jpg| Pietro Bembo (1470-1547) POL_Nowy_S%C4%85cz_COA.svg| Johannes Maletius (1482-1567) Martin_Luther,_1529.jpg| Marteno Lutero (1483-1546) Paulus Iovius - Serie Gioviana.jpg| Paulus Giovius (1483-1552) Dantyszek.jpg| Johannes Dantiscus (1485-1548) Eobanus-Hessus.jpg| Helius Eobanus Hessus (1488-1540) CranachAlbrechtBrandenburg.jpg| Alberto el Brandenburgo (1490-1545) Lucas_Cranach_d.%C3%84._-_Bildnis_des_Markgrafen_Albrecht_von_Brandenburg-Ansbach_(Herzog_Anton_Ulrich-Museum).jpg| Alberto de Prusio (1490-1568) PhilippMelanchthon.jpg| Philipp Melanchthon (1497-1560) Andreas-Osiander.jpg| Andreas Osiander (1498-1552) Justus-menius.jpg| Justus Menius (1499-1558) Joachim_Camerarius.jpg| Joachim Camerarius (1500-1574) Titian_-_Portrait_of_Charles_V_Seated_-_WGA22964.jpg| Karlo la 5-a (1500-1558) Damian_de_gois.jpg| Damião de Góis (1502-1574) Joachim II of Brandenburg by Lucas Cranach the Younger.jpg| Joakimo la 2-a (1505-1571) Johann_sleidan.jpg| Johannes Sleidanus (1506-1556) Chur_wappen.svg| Simon Lemnius (1511-1550) Coat_of_arm_Bautzen.svg| Johann Hoppe (1512-1565) Leucorea-Innenhof-WB01.jpg| Johannes Stigelius (1515-1562) Wappen_Oberursel_Taunus.svg| Melchior Acontius (1515-1569) Leucorea-Innenhof-WB01.jpg| Johannes Pontanus (1515-1572) DEU Brandenburg an der Havel COA.svg| Thomas Matthias (1520-1576) Martin-Chemnitz.jpg| Martin Chemnitz (1522-1586) Wappen_von_Porta_Westfalica.svg| Johannes Bocerus (1523-1565) PierredeRonsard1620.jpg| Pierre de Ronsard (1524-1585) Wappen_Salzwedel.png| Abdias Prätorius (1524-1573) POL_Krak%C3%B3w_COA.svg| Hieronymus Maletius (1525-1583) Petrus_Lotichius_Secundus.jpg| Petrus Lotichius (1528-1560) POL_Nidzica_COA.svg| Wolfgang Peristerus (1532-1592) Carolus_Utenhovius_1669.jpg| Karl von Utenhove (1536-1600) Paulus Melissus (1539-1602).jpg| Paulus Melissus (1539-1602) Coat_of_arms_of_Berlin.svg| Michael Haslob (1540-1589) Albinus,_Petrus.jpg| Petrus Albinus (1543-1598) Martin_Opitz.jpg| Martin Opitz (1597-1639) K%C3%B6nigsbergWappen.jpg| Max Toeppen (1822-1893) DEU Röttenbach COA.svg| Theodor Muther (1826-1878) Wappen_Quedlinburg.svg| Georg Ellinger (1859-1939) </Gallery>
118173 Barmen
118173 Barmen estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la iama urbo Barmen, nun kunfandita en Wuppertal, kiu estis la kunvena loko de sinodo en 1934, kiu formulis la Deklaracion de Barmen, kies ses artikoloj difinis la opozicion de protestantistoj kontraŭ la Naziismo, kaj fariĝis la gvidilo de la germana Konfesanta Eklezio.
Omleto
Omleto estas manĝaĵo el batmiksitaj ovoj, kuiritaj en pato kun oleo aŭ butero (aŭ alia graso) kaj spicoj aŭ aliaj ingrediencoj, ofte prezentata duige faldita.
Monestier-de-Clermont (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
(145857) 1999 EY2
(145857) 1999 EY2 estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia discentra klinata orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la ruĝa planedo : ĝia marsa MOID estas 0,20212 astronomia unuo, tie estas 30,237 milionoj da km.
Weilen unter den Rinnen
Weilen unter den Rinnen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Zollernalb kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Praprotestantismo
Praprotestantismo, ankaŭ nomata antaŭ-Reformaciaj movadoj, estas individuoj kaj movadoj kiuj havis ideojn similajn al Protestantismo antaŭ la jaro 1517, kiun historiistoj kutime rigardas kiel la komenca jaro por la Reformacia epoko. Gravaj reprezentantoj de praprotestantismo estas Petro Valdo, John Wyclif, Jan Hus kaj la movadoj kiujn ili komencis.
Petro Valdo
Petro Valdo predikis por strikta aliĝo al la Biblio, kontraŭ katolikaj dogmoj, kiel purgatorio kaj transsubstancigo.
John Wyclif kaj la Lollardoj
John Wyclif estis angla teologo kaj profesoro ĉe la Universitato de Oksfordo kiu evoluigis multajn ideojn similajn al Protestantismo.
Aliaj praprotestantoj
Joviniano estis iom simila al protestantoj, li ankaŭ kredis, ke savita homo neniam povas perdi sian savon. Li vivis en la 4-a jarcento.
Sedlejov
Sedlejov (Sedlejow) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1366.
NGC 6933
NGC 6933 estas duopa stelo en konstelacio Delfeno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kentaro Gunji
Kentaro Gunji (郡司 健太朗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama.
Berg (stacidomo)
Berg estas fervoja stacidomo en Berg, Svislando.
Zsuzsa Körmöczy
[ĵuĵa kormoci], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Körmöczy Zsuzsa estis hungara tenisisto konata internacie. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis Branny Jenőné, respektive Gerő Sándorné.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en 1942 en sia naskiĝurbo, poste ŝi estis oficisto en uzinoj (1942-1946), en aliaj oficejoj (1946-1964), inter 1964–1971 en sporta oficejo, fine ĝis 1984 en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Ŝi edziniĝis dufoje kaj naskis filinon. Ŝi ricevis premiojn inter 1948-1994.
Sporta kariero
inter 1933-1966 estis tenisisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono 30-foje inter 1940-1966 unuoble, induoble, variduoble aŭ teame, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1938–1940 kaj 1945–1963. Ŝi venkis en Roland Garros en 1958 unuoble, post 2 jaroj en simila itala konkurso same unuoble. Ŝi respondecis pri la ina hungara nacia teamo inter 1964–1971. Ŝi havis postenojn en la hungara tenisa vivo ekde 1985.
Monestier-de-Clermont
Monestier-de-Clermont estas franca situanta en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Monétérons.
(18478) 1995 WT15
(18478) 1995 WT15 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Minerbe
Minerbe estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
Eugene A. Harlan
. Li laboris en la Observatorio Lick.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris aŭ kunmalkovris 2 numerotitajn asteroidojn inter 1980 kaj 1984, el kiuj unu kun Arnold Richard Klemola.
Weilburg
Weilburg - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Limburg-Weilburg de la federacia lando Hesio, kaj krome apartenas al la distriktaro Gießen, la centra parto de la federacia lando. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Trafiko
La komunumo per individua motora trafiko konektiĝas al la federacia vojo. Ankaŭ estas loka fervoja stacidomo kaj la moderna stacidomo Limburg por ICE-rapidtrajnoj foras nur malmultajn kilometrojn. Krome la lokon oni kompreneble ankaŭ per bicikloj atingas facile, kaj ankaŭ per kajako per la rivero Lahn, venante el Marburg kaj Giessen.
Sotaro Izumi
Sotaro Izumi (泉 宗太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama.
Theodor Bibliander
Theodor BUCHMANN (1509-1564) estis teologo, reformisto, orientalisto, lingvisto, hebreisto, helenisto, bibliisto, presisto de la unua latina tradukaĵo de la Korano, tradukita de Roberto de Kettono (1110-1160) kaj eldonita de Johano Oporino. Li estis familiara al la araba idiomo kaj aliaj orientaj lingvoj, kaj publikigis hebrean gramatikon en 1535, krom komentoj pri la Biblio. Li estis profesoro en Legnica (1527-1529), poste li reiris al Zuriko kie li sukcedis al Ulriko Zvinglo (1484-1531) kiel profesoro. Li kutime nomis sin "homo grammaticus", oni kredas ke li mastris pli ol tridek lingvojn kaj estis unu el la plej gravaj tiamaj ekzegezistoj.
Biografio
Li estis filo de Hans Buchmann, konsilisto en Bischofszell. Instigita de sia frato Henriko por sin dediĉi al orientaj lingvoj, li studis la grekan kun Oswald Myconius (1488-1552) kaj la latinan kun Jakobus Ceporinus (1499-1525). En 1523, li komencas en Zuriko farante publikajn komentojn pri la Biblio. Inter 1525 kaj 1527, en Bazelo li ĉeestis la lecionojn de Johano Okolampado (1482-1531) kaj Konrado Pelikano (1478-1556) en la hebrea pri la Malnova Testamento. Leo Jud (1482-1542) kaj Ulriko Zvinglo (1484-1531) ankaŭ estis liaj profesoroj. Li ankaŭ familiariĝis kun la araba lingvaĵo kaj aliaj lingvaĵoj el la Oriento, kaj fariĝis profesoro pri teologio.
Kariero
Rekomendita de Zvinglo al la princo de Legnica, Frederiko la 2-a (1480-1547), dum du jaroj li instruas en la Supera Lernejo de tiu urbo, en Silezio, kaj post kelkaj monatoj en la Latina Lernejo, en Brugg. Reirante al Zuriko, en 1529, li restas ĉe sia frato kie li profundiĝis en siaj lingvistikaj konoj kaj ekpreparas prihebrean gramatikon. Ĉe la morto de Zvinglo, en 1531, li sukcedas al ĉi tiu en la katedro pri Malnova Testamento - konsistigante en la komentoj pri la Septuaginto - en la loka teologia lernejo, kies posteno li okupas dum preskaŭ tridek jaroj. Erudicia filologo, li studas ankaŭ tiel la semitajn kiel la popolarajn kaj naciajn lingvaĵojn, konsideratajn barbaraj de multaj el siaj samtempuloj. Klerema, li akiris grandan reputacion kiel filologo kaj biblia ekzegezisto kaj liaj instruojn rapide disvastiĝis pere de sia lernantaro.
Li partoprenis en pluraj religiaj debatoj, kiuj agitis la tiamajn kristanojn, per kritikoj al la Katolika Eklezio kaj al la romaj aŭtoritatoj. En sia verko "De legitima vindicatione Christianismi" (1553), li kontraŭas al la Koncilio de Trento kaj laŭdas la anglikanan anglion kiel ekzemplodona tero por la kristana libereco, kaj kritikas la papon, konsiderante lin kiel kontraŭkristo.
Kun Pietro Martire Vermigli (1499-1562), strikta defendanto de la Kalvinismo, li implikiĝis en doktrina polemiko pri la antaŭdestinitaĵo. En 1560, rezulte de tiuj dispuoj, li estas eksigita de sia teologia katedro kaj mortis pro bubona pesto, en 1564.