cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tianŝan
La belega montaro Tianŝan estas ankaŭ trezorejo, kaj la plej fama valoraĵo estas la glaciofluo. La montaro estas la plej granda moderna glacioflua regiono, kun pli ol 6 890 glaciofluoj, kies totala areo superas 9 500 kvadratajn kilometrojn. Kaj en la okcidenta sektoro de la montaro Tianŝan, estas plej grandaj, multaj kaj belaj glaciofluoj. Interalie la plej distinga estas la glaciofluo Yinoloqeke kun la longeco de 59,5 kilometroj, konata kiel la plej granda glaciofluo sub la ĉielo. Krome, videblas ankaŭ la glaciaj puto, groto, pagodo, kolono, monteto, kaj subglaciaj rivero kaj lago ktp. Ili aspektas en variaj formoj kaj ĉarmoj, kaj estas majstrecaj kreaĵoj de la naturo.
La montaro Tianŝan abundas je raraj sovaĝaj animaloj kaj vegetaloj. Vidiĝas multe da sovaĝa kapro, neĝleopardo aŭ alinome -- uncio, neĝkoko, cervo k.a. Aparte aprecindas la rara floro – neĝlotuso aŭ alinome – saŭsureo. Kun helverdaj petaloj kaj malhelruĝa stameno, ĝi kreskas el rokaj fendoj sur la montaro. Parfume aroma kaj malfacile akirebla, la neĝlotuso estas ege ŝatata de homoj, tiom pli, ĝi efikas ankaŭ por kuracado de iuj maloftaj malsanoj. Pro tio, neĝlotuso estas fame konata en nia lando de la antikveco.
Krom la rara neĝlotuso de la montaro Tianŝan, sur tieaj vastaj paŝtejoj vivas la famaj bonrasa Yili-ĉevalo, xinjiang-a bruna bovo, ĉina merino kaj Xinjiang-a delikatlana ŝafo.
(11990) 1995 WM6
(11990) 1995 WM6 estas malhela malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Alfred Mittey
Alfred MITTEY [mite'] (naskiĝis la en Parizo; mortis la   ) estis franca esperantisto kaj literpentristo. Li interesiĝis pri sindikataj aferoj kaj interhelpaj societoj. Li propagandis Esperanton, dum ok jaroj li gvidis kursojn en la Pariza Laborborso.
En 1907 li kunfondis en Parizo grupon Amicale Espérantiste de Paris kaj fariĝis komitatano. En la sama jaro li fondis kun Jacques Camescasse la framasonan loĝion "Esperanto", kiu ekde 1913 apartenis al la Granda Loĝio de Francio (Grande Loge de France). En januaro 1931 li kreis la ĉiulundan tagmanĝon „Agapo“ en Parizo, kunvenejon de multaj Esperantistoj. Dum la 30-a Universala Kongreso de Esperanto en 1938 li kunfondis Denaskan Esperantistaron, kies celo estis "edukigi generaciojn de dulingvaj infanoj", kaj fariĝis ties vicprezidanto.
423 Diotima
423 Diotima estas tre granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la sacerdotino kaj profetino Diotima (greke Διοτίμα) de Mantineo, rolulino en La Bankedo de Platono.
En la 1990-aj jaroj, reto da astronomoj studis la lumajn kurbojn de dek asteroidojn inter kiuj 423 Diotima , observoj kiuj permesis konstrui modelojn de iliaj formoj kaj rotacioj.
En 2002, mezuroj per kaŝado de stelo permesi taksi ĝiajn dimensiojn al 171 x 138 km
Ahmadou Bamba
Ŝejko Ahmadou Bamba estis religia gvidanto, kiu produktis mirigan kvanton da poemoj kaj traktatoj pri meditado, ritaroj, laboro, kaj la studado de la Korano. Li estris pacisman batalon kontraŭ la Franca koloniisma imperio, dum ne fakte militanta kontraŭ la Francoj kiel faris pluraj elstaraj tiĝanaj Marabutoj.
Frua vivo
Ŝejko Ahmadou Bamba naskiĝis en la vilaĝo de Mbacké (Mbàkke Bawol en la Volofa) en Baol, la filo de Marabuto de la Kadiriistoj (Qadiriyya), la plej malnova Sufiisma ordeno en Senegalo. Li estis disĉiplo de la Kadiria Ŝejko Saad Bah.
Fondado de Muridismo kaj Tuba
Ŝejko Ahmadou Bamba fondis la Muridan ordenon en 1883, kaj ĝia ĉefurbo estas Tuba, Senegalo, kiu ankaŭ estas la loko de la plej granda moskeo en Afriko sude de Saharo, kiun konstruis la Muridistoj.
La instruoj de Ŝejko Ahmadou Bamba emfazis la virtojn de pacismo, diligenta laboro kaj bona konduto per Jihādu nafs, luktado kontraŭ la negativaj instinktoj." Kiel asketa marabuto kiu verkis traktatojn pri meditado, ritaroj, laboro, kaj studado de la Korano, li estas eble plej bone konata pro sia emfazo de laboro kaj laboremo.
La sekvantoj de Bamba lin nomas "muĝaddid", "renoviganto de Islamo", citante haditon kiu sugestas, ke Dio sendos renovigantojn de la religio ĉiun centan jaron. La membroj de ĉiuj islamaj ordenoj de Senegalo diras, ke iliaj fondintoj estis tiaj renovigantoj.
Ŝejko Abdul Ajad Mbacke, la tria Kalifo (ĉefulo de la Muridistoj) kaj filo de Ŝejko Ahmadou Bamba, deklaris, ke Ŝejko Ahmadou Bamba renkontis la profeton Mohamedo en siaj sonĝoj, rakonto, kiu fariĝis baza kredo por Muridismaj kredantoj. Dum la monato de Ramadano 1895, Mohamedo kaj liaj kunuloj aperis al li en sonĝo en Tuba por transdoni al li la rangon de muĝaddid de tiu epoko. kaj provi lian fidon. Pro tio ĉi, diriĝas, ke al Bamba transdoniĝis ankaŭ la rango de "Servanto de la Profeto".
Li fondis la urbon Tuba en 1887. En unu el siaj verkoj, Matlabul Fawzeyni (La Serĉo por Feliĉo en Ambaŭ Mondoj), Ŝejko Ahmadou Bamba priskribas la celon de la urbo, kiu estis akordigi la spiritan kaj la tempan.
Alfrontante kolonian regadon kaj ekzilon
Dum la famo kaj influo de Bamba disvastiĝis, la Franca kolonia registaro maltrankviliĝis pro lia kreskanta povo kaj la eblo, ke li povus militi kontaraŭ ili. Li instigis "kontraŭ-kolonian malobeemon" kaj eĉ konvertis plurajn tradiciajn reĝojn kaj iliajn sekvantojn, kaj sendube povus esti rekrutinta grandegan militan forton, kiel Islamaj ĉefuloj kiel Umar Tall kaj Samory Touré faris antaŭ li. Dum ĉi tiu tempo, la Franca armeo kaj Franca kolonia registaro laciĝis pro la ribeloj instigitaj de la Islamaj ĉefuloj dum ili finkonkeris Senegalon.
Bamba arestiĝis en Diéwol, kaj oni transigis lin al la oficejo de la Guberniestro de la kolonia administracio en Saint-Louis (Senegalo). Li aperis antaŭ la Ŝtata Konsilantaro de Saint-Louis je la 5a de Septembro 1895 por decido pri sia kazo.
Ŝejko Ahmadou Bamba pasis plurajn jarojn en ekzilo en Gabono kaj Maŭritanio; estas pluraj popolaj rakontoj pri lia mirakla travivo de torturoj. Ekzemple, survoje al Gabono, oni malpermesis, ke li preĝu surŝipe. Li rompis siajn gambokatenojn, saltis en la maron, kaj preĝis sur tapiŝo, kiu mirakle aperis tie pro lia pieco.
Je 1910, la Francoj konstatis, ke Bamba ne volis perforte militi kontraŭ ili, kaj fakte estis tre kunlaborema, kaj ili finfine liberigis lin por reveturi al lia pligrandigita komunumo. En 1918, li gajnis la Francan Honoran legion, ĉar li varbis siajn sekvantojn soldatiĝi en la Unua mondmilito. Tial la francoj permesis, ke li fondu sian komunumon ĉe Tuba, opiniante, ke lia doktrino pri daŭra laboro povus kunlabori kun Francaj ekonomiaj interesoj.
Lia movado daŭre kreskis, kaj en 1926 li komencis labori por la granda moskeo ĉe Tuba. Li mortis en 1927, kaj enteriĝis ĉe la moskeo de Tuba. Lian ordenon nun regas ĥalifa-generalo, la plej aĝa vivanta filo de Bamba.
Politike, Ahmadou Bamba gvidis pacisman batalon kontraŭ Franca koloniismo, dum li klopodis restarigi pli puran praktikon de Islamo, protektata de la Franca koloniisma influo. Dum periodo, kiam sukcesa armita kontraŭbatalado estis neebla, Ŝejko Ahmadou Bamba gvidis spiritan batalon kontraŭ koloniaj kulturo kaj politiko. Kvankam li ne faris perfortan militon kontraŭ ili, kiel faris pluraj elstaraj Tijanaj marabutoj, li instruis tion, kion li nomis la plej grandan batalon (jihād al-'akbar), kiu batalis, ne per armiloj, sed per kleriĝo kaj la timo de Dio.
La Murida ordeno konstruis, laŭ la instruo de Bamba, granda ekonomian organizon, implikita en pluraj aspektoj de la Senegala ekonomio. Kultivado de ternukso, grava fonto de enspezoj dum la kolonia periodo, estis frua ekzemplo de lia sinteno. Junajn sekvantojn oni varbis por fekundigi malpli uzeblajn kampojn ĉe la oriento de Senegalo, fondi komunumojn, kaj krei ternukso-bienojn. La ordeno provizis la organizon kaj provizojn, kaj la profitojn reiris al Tuba, dum la laborantoj, post pluraj jaroj, fariĝis proprietantoj de la bienoj kaj urbetoj.
Virseksulo kiel normo
En feminisma teorio, la principo virseksulo kiel normo entenas ekzemple derivadon de inaj vortoj disde tiuj viraj (ekzemple oni derivas la vorton "edzino" disde la vorto "edzo"), uzadon de la pronomo "li" por paroli pri persono de nekonata sekso. Laŭ tia lingva seksismo, tio estas laŭ la principo "virseksulo-kiel-normo", la virseksuloj estas kvazaŭ "normo", dum la inoj estas "escepto".
Substantivoj kaj substantivaj participoj
En la komenco la principo "virseksulo-kiel-normo" estis tre enradikiĝinta en Esperanto sed poste ĝi iom post iom malpliiĝis kaj nun malmulte restas en la lingvo. Laŭ la moderna esperantologio, la jenaj vortoj estas uzeblaj por paroli pri ino:"adjutanto, aktoro, anglo, apaĉo, arabo, amiko, biologo, bonzo, bovo, cigano, ĉevalo, ĉino, derviŝo, diakono, diplomato, episkopo, esperantologo, feo, franco, fripono, gasto, generalo, geografo, geologo, germano, ĝemelo, hebreo, heroo, hundo, imamo, indiĝeno, japano, judo, kamarado, kapitano, kaporalo, kapro, kardinalo, kato, katoliko, kelnero, koko, kolego, kolonelo, leono, leŭtenanto, mastro, majstro, membro, ministro, monarĥo, najbaro, nobelo, oficiro, orfo, papo, pasaĝero, parenco, pastro, poeto, prezidento, profesoro, polo, rabeno, redaktoro, ruso, sekretario, sklavo, soldato, studento, svedo, ŝafo, ŝoforo, tajloro, turisto, viktimo, ano, estro, ido, isto, ulo"Ankaŭ la O-vortoj, kies lasta sufikso estas -ant-/-at-/-int-/-it-/-ont-/-ot-/-an-/-estr-/-id-/-ist-/-ul- estas uzeblaj por paroli pri ino. Ekzemple "esperanto, lernanto, zorganto, zorgato, konito, juĝoto, akademiano, kortegano, regnano, vilaĝano, regnestro, Izraelido, reĝido, esperantisto, instruisto, kuracisto, sciencisto, bonulo, junulo"Sed unuatempe oni emis nepre aldoni al tiaj vortoj la sufikson -in-, parolante pri ino; aliflanke, en multenombro tiaj vortoj estis seksneŭtralaj (ekzemple "amikoj de l' lingvo internacia") - ĉi tio estas unu el la kaŭzoj de tio ke oni klasigas ĉi tiujn vortojn kiel seksneŭtralajn. Tamen ĉe ĉirkaŭ trideko da vortoj la vira senco estas tre forta: abato, avo, barono, bubo, caro, dando, duko, edzo, fianĉo, filo, frato, fraŭlo, grafo, kapono, knabo, kavaliro, kuzo, lordo, monaĥo, nepo, nevo, onklo, patro, reĝo, princo, sinjoro, vidvo, viro; sed oni foje povas uzi tiajn vortojn kiel seksneŭtralajn metafore kaj multenombre (ekzemple "La nepoj vin benos, Se vi pacience eltenos" - L. L. Zamenhof) sed tia uzo estas malofta. Ĉar la inajn vortojn edzino, patrino k. t. p. oni faras el la viraj vortoj, ĉi tiuj vortoj estas ekzemplo de la principo "virseksulo-kiel-normo". Aktivistoj plurfoje provis forigi tian principon ekzemple per enkonduko de novaj seksneŭtralaj vortoj (parento por patro/patrino k. t. p.), la vira sufikso -iĉ- , la neduumula sufikso -ip- kaj la karesa neduumula sufikso -pj-. Do, laŭ tia solvo, anstataŭ la vortoj patro (vira), paĉjo (vira, karesa), patrino (ina), panjo (ina, karesa) devas esti parento (seksneŭtrala), parentiĉo (vira), paĉjo (vira, karesa), parentino (ina), panjo (ina, karesa), parentipo (neduumula), papjo (neduumula, karesa) sed tiaj novaj vortoj almenaŭ ankoraŭ ne estas ĝenerale akceptitaj.
Pronomoj
Alia ekzemplo de sekvado de la principo "virseksulo-kiel-normo" en Esperanto estas uzo de la vira pronomo li por paroli pri persono de nekonata sekso. Tia uzo tamen iom post iom malpliiĝis kaj cedis al la esprimo "li aŭ ŝi" (kiu cetere ankaŭ iom sekvas la principon "virseksulo-kiel-normo" ĉar unue estas "li" kaj poste estas "ŝi"; ĉiuokaze, ĝi estas duumisma ĉar ĝi ne inkluzivas la neduumulojn) kaj al la neoficiala pronomo "ri", kiu neniom sekvas la principon "virseksulo-kiel-normo", nek ekskluzivas la neduumulojn. Kredeble, unue la pronomo ri estis proponita de Ole Hegemann en la novaĵletero "Sekso kaj Egaleco" en la jaro mil naŭcent sepdek ok, sed tre populariĝis en la komenco de la tria miljaro.
"Ge-"ismo
Kelkaj trouzas la prefikson "ge-", dirante ekzemple "geamikoj" sed egale kaj laŭ la tradicia lingvuzo, kaj, laŭ la moderna lingvouzo, oni povas tute bone diri "amikoj" ankaŭ al sekse miksita grupo. Krome la esprimo "geamikoj" malinkluzivas la neduumulojn (krom eble la ambaŭseksuloj) ĉar la signifo de la prefikso "ge-" estas "de ambaŭ seksoj". Sed la esprimo "amikoj" povas inkluzivi ankaŭ la neduumulojn ĉar la vorto "amiko" estas seksneŭtrala.
Hans Karl von Diebitsch-Sabalkanski
Hans Karl von Diebitsch-Sabalkanski (Иван Иванович Дибич-Забалканский; Ivan Ivanoviĉ Dibiĉ-Zabalkanskij''; naskiĝinta en Groß Leipe apud Oborniki Śląskie en la 13-a de majo 1785, mortinta en Kleszewo apud Pułtusk en la 10-a de junio 1831) estis rusa generalo de germana origino.
Vivo
Diebitsch estis membro de la berlina Kadetokorpuso kaj ekservis ĉe la rusoj sub caro Paŭlo la 1-a. Ekde 1810 li apartenis al la stabo de feldmarŝalo Ludwig Adolf Peter zu Sayn-Wittgenstein kaj montriĝis sin taŭgega dum la kampanjoj de tiu ĉi korpuso post la invado de Rusio fare de Napoleono Bonaparte.
Kiel oficiro de la ĉefa stabo de la kontraŭnapoleonaj aliancanoj Diebitsch eminente partoprenis la kampanjojn de la jaro 1813. Poste li iĝis daŭra akompananto de Aleksandro la 1-a (Rusio) ĉe liaj vojaĝoj (ekz. al la Kongreso de Labako, kaj en 1825 al Taganrog). Ekde 1824 Diebitsch gvidis la imperiestran ĉefan stabon. Dum la Ruso-Turka Milito (1828-1829) li transprenis la ĉefan rolon de Wittgenstein (en 1829) kaj sukcesis transiri la Balkanon, konkeri Varnon kaj fari la packontrakton de Edirne. Caro Nikolao la 1-a, kies plenan konfidon li havis post la malkovro de la Decembrista konspiro, sendis lin post la eksplodo de la Novembra ribelo Berlinon por interparoladoj kun la germanoj.
Kiel ĉefkomandanto (ekde 1829 feldmarŝalo) Diebitsch venkis en 1830 la polajn ribelojn/luktantojn por libereco ĉe la lokoj Grochów kaj Ostrolenka. Baldaŭ poste li mortis en milita tendaro pro ĥolero.
(16412) 1986 WZ
(16412) 1986 WZ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun, en Ĉeĥa Respubliko).
Hans Karl von Diebitsch-Sabalkanski
Eksteraj ligiloj
( Biografio ĉe NDB
Kaboklinjo
Kaboklinjo estas la nomo por dramaj dancoj de la mestizoj (caboclos) en la brazila muziko, kiuj apartenas al la grupo de la pastorioj kaj estas prezentataj dum la karnavala sezono en la nordoriento de Brazilo. Tipaj muzikinstrumentoj estas la fluto pife kaj la zabumbo. Kun la muziko oni prezentas komplikajn dancojn.
Ekvacio de Clausius-Clapeyron
La ekvacio de Clausius-Clapeyron estas ekvacio priskribanta unuaordan faztransiron far Rudolf Clausius kaj Émile Clapeyron.
Difino
La loko de la faztransiro difinas kurbon p(T) sur la premo-temperaturo diagramo, k.e., p(T) estas la premo ĉe temperaturo T kie la faztransiro okazas. Trans unuaorda faztransiro la sistemo ensorbas tiom da varmo L, k.e. la latenta varmo; la volumeno de la sistemo ankaŭ ŝanĝas je \Delta V trans la unuaorda faztransiro. La ekvacio de Clausius-Clapeyron asertas ke
La ekvacio pravas por unuaordaj faztransiroj, ekz., vaporado, fandado, kaj sublimado.
Gasoj
Por ŝanĝo de fluido en gaso, en temperaturo tre malpli granda ol la temperaturo de krita punkto oni eblas preterlasi volumenon de fluido, kaj uzante ekvacio de ideala gaso: Ekvacio oni eblas havi formon:
Vaporo de akvo
Por ekvilibro inter vaporo - akvo, tiam eksperimente koeficientoj estas mezuritaj. Ekvacio havas formon: kaj:
Rio da Conceição
Rio da Conceição estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 1.714 loĝantojn en 2010.
Regiono Vysočina
Regiono Vysočina situas en limo inter Bohemio kaj Moravio. Norde ĝi najbaras kun Regiono Pardubice, sudoriente kun Sudmoravia regiono, okcidente kun Sudbohemia regiono kaj nordokcidente kun Mezbohemia regiono. Sude ĝi preskaŭ alproksimiĝas al limo al Aŭstrio, sed ĝi ne atingas ĝin. Regiono estas unu el tri enlandaj Regionoj en Ĉeĥio.
Laŭ iuj fontoj geografia mezo de Eŭropo situas en la teritorio de Regiono Vysočina proksime de monteto Melechov okcidente en distrikto Havlíčkův Brod proksime de Stvořidla sur rivero Sázava.
Naturkondiĉoj
La tuta teritorio de Regiono Vysočina situas en regiono de Bohema-Moravia montetaro. Sude ĝi ensumigas okcidentan parton de montetarregiono Jevišovická pahorkatina kaj nordon de Javořická pahorkatina, okcidente estas montetaro Křemešnická vrchovina, nordokcidente situas montetaro Hornosázavská pahorkatina, norde estas montetaro Žďárské vrchy kun montetaro Hornosvratecká pahorkatina, oriente kaj en centro estas montetaro Křižanovská vrchovina.
Disfluejo de maroj tiriĝantaj de nordoriento al sudokcidento dividas Regionon en du preskaŭ samajn partojn. Alfluejo de Norda maro trafas Regionon per riverregiono de Elbo, sed Elbo mem ne trafluas tra Regiono kaj akvoj forfluas en ĝin tra vico de pli malgrandaj riveroj, el kiuj Sázava apartenas al tiuj pli gravaj. Simile sudorienta duono de Regiono apartenas al alfluejo de Nigra maro kaj riverregiono de Danubo, sed la riverregiono trafas Regionon per pli malgrandaj riveroj, ekz. Svratka aŭ Jihlava.
Administra divido
La teritorio de Regiono estis limigita per teritorioj de distriktoj: distrikto Havlíčkův Brod, distrikto Jihlava, distrikto Pelhřimov, distrikto Třebíč kaj distrikto Žďár nad Sázavou.
En Regiono estas 729 komunumoj, el tio 15 urboj kun disvastigita agadeco kaj 26 urboj kun komisiita urba oficejo. Sidejurbo de Regiono estas laŭstatuta urbo Jihlava.
Loĝantaro kaj historio
Regiono kiel pli supera administra tutaĵo de Ĉeĥa respubliko estiĝis en la jaro 2000. Devene ĝi estis nomiĝonta „Regiono Jihlava“.
La historio postlasis en Vysočina kvanton de memorigaĵoj, el kiuj tri, centro de Telč, monaĥeja preĝejo en Zelená Hora ĉe Žďár nad Sázavou kaj Juda kvartalo en Třebíč estas envicigitaj inter la monda kultura heredaĵo de UNESCO. Spurojn de la historio plenigas laboraĵoj de homo en pejzaĝo kaj ili kreigas ties belecon.
Ekonomio
En Regiono estas industrioj: ligna, vitra, maŝina, metala, teksa, meblara, nutraĵa. Ĝi havas 25 industriajn zonojn.
En agrikulturo estas escepte favoraj kondiĉoj por produktado de lakto, terpomoj kaj kolzo. Ampleksaj ekonomiaj arbaroj.
Trafiko
Tra Regiono kondukas aŭtostrado D1 el Prago ĝis Brno.
William Elford Leach
William Elford Leach, (naskiĝis la 2an de februaro 1790, mortis la 25an de aŭgusto 1836) estis angla zoologo kaj marbiologo.Leach naskiĝis ĉe Hoe Gate, Plymouth, kiel filo de juristo. Jam 12jaraĝa estis en lernejo de Exeter, studis anatomion kaj kemion. Tiam jam kolektis marajn specimenojn el Plymouth Sound kaj laŭlonge de la marbordo de Devon. Jam 17jaraĝa ekstudis medicinon ĉe la hospitalo Sankta Bartolomeo en Londono, kaj finis tion ĉe la Universitato de Edinburgo kaj ĉe la Universitato St. Andrews.
En 1813, Leach revenis al siaj zoologiaj interesoj kaj dungiĝis kiel helpa bibliotekisto ĉe la Zoologia Departamento de la Brita Muzeo. Li zorgis pri kolektoj, multaj el kiuj neglektiĝis ekde ties laso ĉe la muzeo fare de Hans Sloane. Li iĝis helpa zorganto de la naturhistoria departamento kaj fakulo pri krustuloj kaj moluskoj. En 1815, Leach publikigis la unuan bibliografion pri entomologio en la verko de Brewster Edinburgh Encyclopedia. En 1817, li estis elektita membro de la Reĝa Societo. Lia libro Synopsis of the Mollusca of Great Britain estis dediĉita al Marie Jules César Savigny, Georges Cuvier, kaj Giuseppe Saverio Poli kaj estis postmorte kompletita de John Edward Gray. Leach laboris kaj publikigis ankaŭ pri insektoj, miriapodoj, araknedoj, mamuloj kaj birdoj.
Félix María Samaniego
Félix María Serafín Sánchez de Samaniego Zabala esperante Felikso Samaniego (Laguardia, Alavo, 12-a de oktobro de 1745 – samloke, 11-a de aŭgusto de 1801 kun 56 jaroj) estis verkisto hispana fama pro siaj fabloj.
Biografio
Riĉa nobelo el kiu oni scias malmulte pri lia infanaĝo kaj junaĝo: ŝajne studis en lernejo en Francio. Li formis parton de la Sociedad Bascongada de Amigos del País (societo de amikoj de la lando), fondita de Peñaflorida, kie legis siajn unuajn fablojn. La unua kolekto estis publikita en Valencio en 1781.
William Elford Leach
En 1821, li suferis pro nerve krizo pro troa laboro kaj rezignis el la muzeo en marto 1822. Lia plej aĝa fratino portis lin al kontinenta Eŭropo por resaniĝi, kaj ili veturis tra Francio, Italio kaj Grekio. Li mortis pro ĥolero en la Palaco Sankta Sebastiano, ĉe Tortona, norde de Ĝenovo la 25an de aŭgusto 1836.
Félix María Samaniego
Biografio
Li entusiazmiĝis por la enciklopediisma idearo kaj akiris la emon por la kritiko kontraŭ politiko, religio kaj privilegioj, kaj eĉ malakceptis postenon proponitan de Floridablanka. Maldececaj rakontoj estis komponitaj laŭ stilo de la erotaj fabloj de Jean de la Fontaine. Pro tiuj verkoj kaj aliaj kontraŭklerikala, suferis problemojn el la Inkvizicio eĉ portempan ankarcerigon en monaĥejo.
William Elford Leach
La petrelo de Leach estis nomita laŭ li fare de Coenraad Jacob Temminck en 1820, sen scio ke ĝi jam estis priskribita de Vieillot. Specimeno de tiu birdo estis aĉetita de Leach je la konto de la Brita Muzeo en 1819 samtempe kun specimeno de Granda aŭko kaj ovo.
Félix María Samaniego
Biografio
Li polemikis ankaŭ kontraŭ kolegoj kiaj Vicente García de la Huerta kaj Fray Diego González, sed ĉefe kontraŭ Tomás de Iriarte, kiu estis estinta lia amiko. Samaniego, kiu publikis en 1781 sian unuan fablokolekton, koleris kiam Iriarte prezentis tiun sian venontjare, kiel la «primera colección de fábulas enteramente originales» (unua kolekto de fabloj tute originalaj).
William Elford Leach
Ankaŭ la Bluflugila kukabarao, Dacelo leachii, estis nomita laŭ li.
Ĉina turdo
Ĵusa molekula studo lokigas la plej proksimajn parencojn de la Ĉina turdo en la plumarsimilaj eŭropaj specioj, nome la Kantoturdo (T. philomelos) kaj la Viskoturdo (T. viscivorus), ĉiuj tri specioj fruaj posteuloj de la ĉefa radiado de la genro Turdus tutmonden.
Plenatenta meditado
La esprimo "plenatenta meditado" estas la traduko de la anglalingva mindfulness meditation. Sed la angla termino mem estas traduko el la Palia termino - sati.
Mindfulness estis tradukita al aliaj lingvoj diversmaniere: “pleine conscience”, “attention juste” (france), "Achtsamkeit” (germane), “conciencia plena”, “atención plena” (hispanlingve), "attenzione sollecita, consapevolezza" (itale), "atenção plena" (portugallingve).
Ĉi tio ne estas trankviliga meditado en la klasika senco, sed procezo de profunda interna kontemplado kaj disvolviĝo de memkonscio. Procezo, kiu permesas al ni ekzameni, kio okazas ĉirkaŭ ni je certa distanco.
En la ciferecepoko, kie nin inundas multaj stimuloj, kiuj konkurencas por nia atento, nia tempo kaj nia atento - la praktiko de aŭskultado kontribuas restarigi koncentriĝon kaj atenton al ni mem kaj nia medio.
Mindfulness
Jen la (tradukita) difino de "Mindfulness" en la anglalingva Vikipedio:
“Mindfulness (plena atento) estas la psika procezo atenti la internajn kaj eksterajn spertojn kiuj okazas en la nuna momento. Ĝi povas esti disvolvata helpe de la praktiko de meditado kaj de alia trejnado. La termino ‘mindfulness’ estas la traduko de la palia vorto sati, kiu estas grava elemento de kelkaj budhismaj tradicioj, rilatante al unu el la ok partoj de la nobla okobla vojo."
En la sama artikolo, kies temo estas “mindfulness”, oni asertas, ke la plena atento povas esti disvolvata helpe de la praktiko de meditado (kaj de alia trejnado). Aliflanke ekzistas tipo de meditado en kiu la plena atento estas uzata.
Fakte parto de la menciita artikolo pritraktas la plenatentan meditadon ("mindfulness meditation"). Estas dirite, ke "la plenatenta meditado povas esti difinita en multaj manieroj", sed ankaŭ estas asertita pli precize la jeno: "Oni praktikas la plenatentan meditadon sidante sur kuseno aŭ sur seĝo, okuloj fermitaj, kruroj krucitaj, dorso rekta. Oni atentegas pri la movado de la abdomeno kiam oni enspiras kaj elspiras, aŭ pri la spiro tra la nazo. Se oni perdas momente la plenan atenton pri la spiro, oni pasive rimarkas, ke onia menso vagis, akceptas tion sen juĝi kaj revenas al plenatenta spirado." .
San Pedro Bercianos
San Pedro Bercianos [sanPEdro berZJAnos] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Páramo (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. San Pedro Bercianos estas komprenebla etimologie kiel Sankta Petro de Bierz-anoj, alude al reloĝantoj el Bierzo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj La Mata del Páramo kaj San Pedro Bercianos, okupas totalan areon de 23,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 230 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 600 loĝantojn el la mezo de la 19-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Ĝi distas 28 km de Leono, provinca ĉefurbo, kiel trapasejo inter La Bañeza, Santa María del Páramo kaj Leono; trapasas la municipan teritorion la rojo Valdelapuerca.
Ĝi limas norde kun Bustillo del Páramo, Chozas de Abajo kaj Valdevimbre, sude kun Urdiales del Páramo, Santa María del Páramo kaj Bercianos del Páramo, oriente kun Valdevimbre kaj okcidente kun Bustillo del Páramo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. La plej frua mencio estas de la jaro 812 en dokumento en kiu oni mencias la najbaran Bercianos del Páramo. En 1135, la reĝo Ferdinando la 2-a de Leono donas la loĝlokon al la monaĥejo de Sankta Maria de Carrizo. Kaj alia mencio estis de 1164.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
8588 Avosetta
8588 Avosetta estas asteroido de la asteroida zono, kunmalkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la Recurvirostra Avosetta, aŭ avoceto : vadbirdo konebla pro ĝia beko kurbita supren.
Digna Ochoa
Digna OCHOA (plena nomo Digna Ochoa y Plácido) (la 15-an de majo 1964 ĝis la 19-an de oktobro 2001) estis homrajta advokatino en Meksiko. Ŝi naskiĝis en Misantla, en la ŝtato de Veracruz.
Ŝi iris al leĝa lernejo en la ŝtata ĉefurbo, Jalapa, je 1984 kaj komencis labori malplentempe en la oficejo de la Veracruz-a ĝenerala prokuristo je 1986.
Je 1991 ŝi unuigis la Dominikana Konvencio de la Enkarniĝinta Vorto kie ŝi studis ĝis 1999 kiam ŝi malunuigis sen fari ŝian voton.
Je aŭgusto 1999 Digna Ochoa estis forrabita kaj malliberigita en aŭto en Meksiko-Urbo antaŭ ol esti liberiĝita.
Je oktobro 1999 ŝi estis forrabita en Meksiko-Urbo kaj pridemandata trinokte. La forrabantoj lasis ŝin proksima malfermata gascilindro. La Meksiko-Urba polico esploris kaj la Inter-Amerika Homrajtoj Juĝejo rekomendis protektado por ŝi. Je aŭgusto 2000 ŝi ekziliĝis en Vaŝingtono, ĉefurbo de la Usono. Dum ŝia ekzilo Amnestio Internacia prezentis al ŝi la "Eltenanta Spirito" premio en Los Angeles. Je marĉo 2001 ŝi reiris al Meksiko-Urbo kaj je aŭgusto 2001 la protektado donata de la ŝtato estis forprenita. Ŝi komencis labori en la leĝoficejo je 31-A Zacatecas Strato en Meksiko-Urbo je 16 oktobro 2001.
Dum ŝia laborado ŝi reprezentis diversaj malkonsentantoj kaj en kelkaj kasoj akuzas registaraj aŭtoritatoj, speciale la militistaro, je homrajtaj mistraktadoj. Je la tempo de ŝia morto ŝi laboris je la defendo de kamparanaj ekologiantoj el la Ŝtato de Guerrero.
Ŝi mortis je 19-an oktobro 2001 en Meksiko-Urbo. Oni trovis ŝian korpon en la leĝoficejo kie ŝi laboris. Oni trovis bileton ĉirkaŭ al ŝia korpo kiu avertis la anoj de la homrajta centro kie ŝi antaŭ nelonge laboris ke samon okazus al ili.
Estis diversaj esploradoj malantaŭ ŝia morto. Kvankam la Meksiko-Urbaj aŭtoritatoj diris al komenco ke ŝia morto estis murdo, je marĉo 2002 ili ekdiris ke ĝi estis sinmortigo. La aŭtopsia raporto diris ke ŝia korpo havis du 0.22-ajn kalibrajn kuglo-vundojn. Ŝia morto okazigis de kuglo-vundo en ŝia kapo. La enirvundo estis en la maldekstra flanko. Laŭ la raporto de la mortenketisto la kuglo trapasis la kapo el la maldekstro al la dekstro je malgranda malsubena trajektorio kaj el la malantaŭa flanka al la antaŭa. La kuglo haltis kaj restis en ŝia dekstra tempia osto. Ŝi estis dekstra. La alia kuglo eniris ŝia femuro el malantaŭ al antaŭ.
La Fontaine
Fontaine signifas puto en la franca lingvo. Ĝi havas plurajn signifojn:
Senmova motoro
En la filozofia penso de Aristotelo, la koncepto pri senmova motoro aŭ unua movanto (greke πρῶτον κινοῦν ἀκίνητον, latine primum movens = unua movanto) reprezentas la komencan kaŭzon de la ŝanĝo de la Universo. Ĉar ĉiu transformiĝo havas kaŭzon, ĉe la origino de la ĉeno de kaŭzoj kaj efikoj devas ĉeesti, laŭ Aristotelo, kaŭzo senkaŭza aŭ unua kaŭzo, aŭ origina fonto de la movo. Aristotelo ellaboras tiun koncepton en sia Metafiziko.
Dio, unua (lasta) akto pura
En la ŝanĝo, laŭ la vidpunkto de Aristotelo, ĉiu transiro de “potenco al akto” supozas estaĵon en akto. Tiel la transformiĝo de la ovo al kokido supozas kokinon en akto.
Nur la esto en akto igas ke estaĵo en potenco povu evoluiĝi; ontologia argumento fariĝas teologia por transiri al la pruvo de la nepreco de esto en akto.
La ŝanĝo efikiĝas nur ĉar ĉiu objekto estas movata de alia, kaj tiu lasta de alia, kaj tiel regrese, sed ĉe la fino de la ĉeno devas ekzisti nemovata movanto, el kiu devenu la komenca movo kiu siavice ne estu movata de alia, alikaze la ĉeno daŭrigus ĝis atingo de alia unua nemovata kaŭzo.
Dio estas la unua kaŭzo de la movo-ŝanĝo: li, fakte, estas la "motoro" ĉar kaŭzo nekaŭzata, estante Li jam realigita en si mem kiel “akto pura”.
Ĉiuj estaĵoj estas kuntrenataj de Lia altira forto ĉar la esenco, kiu en ili estas ankoraŭ io potenca, en Li koincidas kun la ekzisto, nome estas definitive tradukita al akto: Lia potenco ne plu estas potenco, sed nepreco, ĉar tiu estas nura transiro. En Li estas eĉ ne senperfekteco de la materio kiu, male, daŭrigas pluresti en la malsuperaj estaĵoj, kiuj ankoraŭ estas miksaĵo, kunaĵo de esenco kaj ekzisto, de potenco kaj akto, de materio kaj formo.
En la kosmologia koncepto de Aristotelo, Dio movas la ĉelon de la fiksaj steloj kiel celata kaŭzo ne kiel efika kaŭzo kiu implicus en Li transiro de la potenco al akto dum Dio, actus purus (pura akto, nura akto), estas akto senmateria.
Tial, laŭ Aristotelo, Dio ne povas interesiĝi pri la mondo: estante Li la supera realo Li ne povas okupiĝi, plietiĝante, pri malsupera realo: tial Li agas ja jes, sed kiel “objekto de deziro kaj amo”, same kiel la aĵo amata altiras la amanton.
Aristotelo ne atingas monoteisman koncepton, sed konfesas politeismon. Li agnoskas 55 diaĵojn inter ĉiuj inteligentaj kaj bonaj, kiuj staras ekstere de la tera mondo, kiuj tamen ne estas puraj aktoj.
Dio penso de la penso
Se Dio limiĝas al “esti amata”, kiun aktivecon Li plenumas? Por atingi la feliĉon kaj la perfektecon necesas aktivi kaj la plej bona inter la agoj plenumendaj estas tiu ligita al la aktiveco de la nous ĉar “pensi” ne estas submetita al la korupto de la ŝanĝo.
'''“Rilate la penson […] ŝajnas ke nur ĝi povas esti deigita same kiel la eterna el la korupta” Kion pensas, do, Dio? Evidente la penson plej altan, nome si mem. Lia precipa karakterizo estas, do, la memkonscia kontemplado celanta sin mem, konsiderita kiel “penso de la penso”'''. Li do estas fremda al la aferoj de la homoj, kaj zorgas nur pri si mem.
La aristotela Dio kaj kristanismo
Tiu koncepto pri Dio havis grandan influon sur la mezepoka penso, kiel oni povas vidi, ekzemple, en la verko de Tomaso de Akvino, kiu startis el tiu aristotela koncepto por ellabori unu el la kvin vojoj por pruvi la ekzisto de Dio, tiun Ex motu et mutatione rerum ('''ĉio kio moviĝas postulas unuan movanton ĉar, kiel instruas Aristotelo en la Metafiziko: ne eblas iri al la senfino en la priserĉo de la unua motoro.”
Tamen la Dio kristana, kaj juda kaj islama, ne koincidas kun la Dio de Aristotelo, ĉar la Dio de tiuj religioj, kaj relativaj filozofioj, Dio estas Kreinto kaj Providenco kaj amanto kaj revelaciiĝanto al la homo (“Li vidis ke ĉio estas bona”… Genezo 1), kvankam neniam kondiĉita de tiu sinteno. Laŭ la teologio de Tomaso la perfekteco en Dio estas tia ke Lia rilato kun kreitaĵaro ne modifas Dion sed nur la kreitaĵaron.
Evidenta spuraĵo de la aristotela kosmologia koncepto troviĝas en la Dia Komedio de Dante Alighieri, kiu konkludas per verso referencanta al Dio kiel. «...L'amor che move il sole e l'altre stelle»
Stilfontein
estas grandurbo en Sudafriko, en Nordokcidenta Provinco (Sud-Afriko). La loknomo signifas: "trankvila fonto".
Geografio
situas en la meza parto de la lando inter 2 proksimaj urbegoj Klerksdorp kaj Potchefstroom. Vanderbijlpark troviĝas 104, Welkom kaj Soweto po 126, Krugersdorp 129, Johanesburgo 148, Pretorio 192, Bloemfontein 260, Durbano 532, Port Elizabeth 800, Kaburbo 1123 km.
Historio
estis establita en 1949 kiel loĝcentro por tri grandaj proksimaj orominejoj.
Trafiko
havas bonajn ĉefvojajn kontaktojn al Klerksdorp kaj Potchefstroom.
Klimato
havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 10-22 °C. La varmo kulminas en januaro kaj malkulminas en julio. Jare pluvas po 591 mm. La pluvo kulminas januare kaj malkulminas julie.
Discord
Discord estas senpaga proprieta retotelefonada programaro farita por ludantaj komunumoj. Discord estas disponebla por Microsoft Windows, Mac OS X, Android, iOS, Linux kaj ankaŭ funkcias en retumiloj. Ekde julio 2016, ĝi estis uzata de pli ol 11 miliono da uzantoj. Discord aspektas kaj funkcias tre simile al Slack, kun grupoj organizitaj en 'serviloj' kaj tekst-bazitaj diskutkanaloj organizitaj laŭ temo. Ekzistas ankaŭ funkcieco por videaĵoj kaj aŭda babilejo. Kvankam kreita en 2015 plejparte por interretaj ludantoj, malsamaj grupoj migris al ĝi laŭlonge de la tempo, inkluzive de influantoj, kreintoj, artistoj ktp.
Programaro
La aplikaĵo Discord estas tajlorita por uzi dum ludado, enhavante trajtojn kiel malalta respondotempo kaj dediĉita servila infrastrukturo, por malebligi la dividadon je IP-adresoj. Krome al voĉbabilado per servilo-babilejoj, la evoluiga teamo planas aldoni rektan vokadon inter uzantoj, video-vokadon kaj dividadon je ekranoj. Rekta vokado aperis en ĝisdatigo je la 28-a de julio, 2016 kun subteno por voĉbabilado inter du uzantoj kaj ankaŭ grupa voĉbabilado.
Babilejoj en Esperanto
Ekzistas ponto inter Diskordo kaj la plej aktiva esperantlingva telegrama grupo, Nova Esperantujo (vidu la eksterajn ligilojn).
Barleto
Barleto (IPA: [bar'letta], itale Barletta, barlete Varrétte aŭ Barlette) estas komunumo de la regiono Apulio, en la sud-orienta Italio de 94.974 loĝantoj. Ĝi estas kune kun Andria kaj Trani la ĉefurbo de la provinco Barleto-Andrio-Trano, en Apulio.
La komunemo de Barleto, kiu inkludas la vilaĝeton Canne, arkeologian ejon kiu rememoras la faman batalon venkitan en 216 a.K. per Hannibal, estis rekonita kiel urbo de arto de la Regiono Apulio en 2005 por lia arkitekturaj belecoj.
(18914) 2000 OT35
(18914) 2000 OT35 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nimrod
Nimrod aŭ Nemrod estis legenda monarko de Mezopotamio, menciita en la 10-a ĉapitro de Genezo (Biblio), kiu ankaŭ aperas en multaj legendoj kaj rakontoj.
Listo de urboj de Francio
Por listo de ĉiuj komunumoj de Francio laŭ departementoj, bonvolu konsulti Komunumoj de Francio.
Nimrod
En pluraj ruinaĵoj aperas la nomo de Nemrod, kaj ankaŭ ĝi estas menciita en la midraŝo. La tradicio prezentas lin kie malpia tirano kiu konstruis la Babelturon.
La mencio de Nimrod en la Biblio estas tre limigita por la nuna esplorado de tiu figuro. Laŭ la dokumentita hipotezo de la origino de la Biblio, estas la verkistoj de la javea tradicio kiuj faras la plej antikvan mencion pri Nimrod konata ĝis la nuntempo (ekde 950 a. K. Tamen, por tiuj kiuj konsideras ke Moseo estis la aŭtoro de Genezo, la referenco estas ankoraŭ pli antikva, inter la jaro 1480 a. K. kaj 1450 a. K.
Li estas priskribita kiel la filo de Kuŝ, nepo de Ĥam, pranepo de Noa; kaj kiel "la unua kiu fariĝis potenculo en la tero".
Li ankaŭ estas menciata en 1-a libro de la Kroniko kaj en la libro de la profeto Miĥa, ĉapitro 5, verso 6.
Oni diras ke Nimrod estas la fondinto de la unua regno formita post la tutmonda diluvo, kaj pro tio, la unua reĝo kiu ekzistis. Laŭ Genezo, li fondis la urbojn Babel, Urhuk, Akkad kaj Kalneh en la sudo de Mezopotamio, kaj Ninivo, Reseno, Rehoboth-Ir kaj Kalaĉo en la nordo.
Armena legendo rakontas ke Hajko, la patriarko de la armenoj, venkis lin en batalo proksime de la Lago Van.
Sinagogo de Kluĵo
La Sinagogo en Kluĵo estas la unusola funkcianta sinagogo de la urbo.
Historio
La judoj konstruis pli novan sinagogon por liberala rito en tiam hungara urbo Kolozsvár inter 1886-1887. En 1927 anoj de la legiana movado (Rumanio) detruetis ĝin (ja la urbo tiam apartenis al Rumanio). En 1944 bombo trafis la konstruaĵon kaj tiutempe germanaj kaj hungaraj faŝistoj deportis la judojn al Auŝvico. Post la 2-a mondmilito la sinagogo pli malofte estis uzata. En 1951 Rumanio renovigis la konstruaĵon. Ĝi estas ankaŭ memorejo pri pereintaj judoj en Transilvanio.
Konstruaĵo
La sinagogo situas sola laŭ la strato. La fasado havas meze enirejon. Ĉe la tegmento sur la pinto de la 4 turetoj estas globoj kun judaj steloj. Sur la alstratan muron oni metis memortabulon pri la pereintaj judoj.
Heddesbach
Heddesbach – prononco – estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Biccari
Biccari estas komunumo de Italio.
Olcsvaapáti
Olcsvaapáti [olĉvaapAti] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Fehérgyarmat.
Situo
Olcsvaapáti situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ dekstra bordo de Someş, Túr tie enfluas Tison, laŭ traira flankovojo.
Historio
La vilaĝo formiĝis ĉirkaŭ en 1573, tiam unuiĝis vilaĝoj Olcsva kaj Apáti. Olcsva menciiĝis unue en 1372. Proksime troviĝis abatejo, kiun la tataroj detruis en 1241. La abatejo ne rekonstruiĝis, nur oni fondis tie vilaĝon Apáti. La kampoj longe apartenis al familio Károlyi (kAroji).
Vilaĝservoj estas kuracejo, migra poŝto.
Nesprosta
Nesprosta (ruse: Неспроста - "ne tute simple") - la teamo por intelekta ludo Kio? Kie? Kiam? (sporta varianto) en Moskvo. Kreita en 1997 fare de kelkaj fortaj anoj de televida "Propra ludo". Kapitano - matematikisto, juristo kaj rimarkinda ruslingva poeto Anatolij Belkin (sur la apuda foto - sidas kun la trofeo). En 1998-2003 en la teamo ludis elstara sciencisto Sergej Ŝorgin. Ekde 2005 en la teamo ludis tre konata Esperanto-aktivulo Valentin Melnikov (sur la foto - dua de maldekstre).
Surbaze de la teamo konstante funkcias samnoma klubo por ŝatantoj de diversaj individuaj kaj kolektivaj intelektaj ludoj. La klubo kelkfoje jare okazigas turnirojn pri Kio? Kie? Kiam? (sporta varianto) kaj aliaj ludoj, en kiuj partoprenas dekoj da teamoj el diversaj urboj de Rusio.
Komence de 2009 pro pezaj akuzoj (ne agnoskitaj de la teamo) flanke de kelkaj funkciuloj de intelektluda movado, la teamo "Nesprosta" estis devigita forlasi la oficialan movadon. La klubo funkcias plu.
Plej gravaj atingoj de la teamo
La loko en la monda rangtabelo (je 01 dec 2008): la 1-a.
Eksteraj ligiloj (ruslingvaj)
Retejo de la klubo "Nesprosta"
Jean Lefebvre
Jean LEFEBVRE (3-an de oktobro, 1919 - 9-an de julio, 2004) estis franca aktoro. Li estis naskita en Valenciennes, Nord, en Francio kaj mortis en Marakeŝo, Maroko.
Jean Lefebvre estis dum milito militkaptita kaj kondamnita al morto per pafmorto. Li estis kvinfoje edziĝinta, el tio dufoje kun unusama virino. Li havis kvin gefilojn, el ili tri filinojn kaj du filojn.
Novo Alegre
Novo Alegre estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 2.286 loĝantojn en 2010.
(12000) 1996 CK2
(12000) 1996 CK2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Fedro (fablisto)
Fedro nome Gajo Julio Fedro (ĉ. 15 a. K. – ĉirkaŭ 55) estis romia verkisto de fabloj. Li estis probable sklavo traka, naskiĝinta en Pidno de Makedonio kaj vivis dum la regado de Aŭgusto, Tiberio, Kaligulo kaj Klaŭdio. Li estis agnoskita kiel unua verkisto kiu latinigis kompletajn librojn de fabloj el la greka prozo de la rakontoj de Ezopo.
10745 Arnstadt
10745 Arnstadt estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana urbo Arnstadt en Turingio, kun 1300 jaroj da historio. La juna Johann Sebastian Bach estis orgenisto tie de 1703 ĝis 1707. En tiu urbo estas la senpreza pupa urbeto Mon Plaisir, la verko de la vivo de la princino Auguste Dorothea von Braunschweig-Wolfenbüttel
Komunumoj de Loiret
Jen listo de la 334 komunumoj de la franca departemento Loiret, laŭalfabete. (CAO) Kunurba komunumo de Orléans, kreita en 2002. (CAM) Kunurba komunumo de Montargis, kreita en 2002.
Ilse Tielsch
Ilse TIELSCH (fraŭline: Felzmann; naskiĝinta la en Hustopeče, mortinta la  en Vieno ) estis aŭstra verkistino.
Vivo
Post studo de komunikadsciencoj kaj germanistiko ĉe la Universitato de Vieno ŝi doktoriĝis en 1953 pri la sejmajngazeto "Die Zeit" kiel spegulo socia/literatura/kultura de la Vieno ĉe la krepusko de la 20-a jarcento. Poste Tielsch laboris ĉe pluraj tagaj kaj semajnaj gazetoj kaj instruadis inter 1955 kaj 1964 ĉe viena komercista lernejo. De 1964 ŝi estis nur liberprofesia verkistino.
Ŝi kreis lirikaĵojn, romanojn kaj prozaĵojn. La unuaj libroj estis eldonitaj sub la duobla familinomo Tielsch-Felzmann kion ŝi haltigis en 1979 laŭ konsilo de Hans Weigel. Verkoj de ŝi estis tradukitaj en 20 lingvojn kaj eldonitaj en 22 landoj.
Sub la impresoj de malamo kaj netoleremo interpopolaj ŝi verkis trilogion romanan (Die Ahnenpyramide; Heimatsuchen; Die Früchte der Tränen). En ĝi temas pri perdo de hejmlando kaj la historio de la germanlingvaj moravianoj.
Tielsch membris ĉe PEN-klubo de Aŭstrio kaj de Aŭstria Societo pri Literaturo. Krome estis ŝi kunfondintino de la societo Literaturkreis Podium.
En 1981 ŝi iĝis orda membro de la klaso pri artoj kaj artsciencoj ĉe la Sudetgermana Akademio pri Sciencoj kaj Artoj.
Ekde 2017 la viena eldonejo Edition Atelier strebis ree eldoni verkojn de Tielsch.
Murasaki Shikibu
Murasaki Shikibu [ŝikubu] (紫 式部 ĉirkaŭ 973 en Kioto - ĉirkaŭ 1014 en Kioto aŭ 1025) estis japana romanisto, poeto kaj servistino ĉe la japana imperia kortego dum la Heian-epoko. Ŝi estas konata kiel la aŭtoro de La Rakontaro de Genĵi, verkita ĉirkaŭ la jaro 1003.
"Murasaki Shikibu" ne estis ŝia vera nomo; ŝia vera nomo ne estas konata. Laŭ sia taglibro (verkita inter 1007-1010), ŝi estis kromnomata sinjorino "Murasaki" ("purpura") en la kortego, nomo de rolulo en La Rakonto de Genĝi (Genĵi monogatari). En ŝia taglibro ŝi priskribas la kortegajn ĉiutagaĵojn dum moŝtino vidvina imperiestrino Ĝoto (上東門院).
Rakontaro de Genĝi
La Rakontaro de Genĝi (Genĵi monogatari) estas dividita en 54 malsamajn librojn, kaj konsistas el 795 malsamaj poemoj. Ĝi estas klasikaĵo en la japana literaturo. Yosano Akiko tradukis Genji Monogatari al moderna japana lingvo. Tiu libro estas unu el la unuaj kaj plej famaj romanoj en la monda historio.
En Esperanto
Rakontaro de Genĝi, Parto unu, prozo tradukita al Esperanto estas la unua volumo (el kvar) de ĉefverko de la frua japana literaturo kaj unu el la unuaj romanoj en la mondo (11-a jarcento).
La Rakonto de Genĝi (Genĵi monogatari) estas la plej grava epika verko de la japana literaturo. Tiu romano estis verkita verŝajne inter 1001 kaj 1005 aŭ ĝis 1010. La romano temas ĉefe pri amrilatoj de princo Genĝi. Princo Genĝi estis la ekstergeedza filo de imperiestro, kaj la teksto temas pri liaj rilatoj en kortumo. Oni supozas, ke la lastajn ĉapitrojn verkis alia persono aŭ ŝi iĝis pli budaisma.
Vidu ankaŭ
Japana literaturo
Vlădeni
Vlădeni [vlədenj] (hungare Vledény vlede:nj, germane: Wladein) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Codlea. En 1910 ĝi nombris 1 272 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 884 (rumanoj, 2,6% hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1570. Ĝi estis rumana vilaĝo. En 1658 la turkaj-tataraj milititoj detruis ĝin. En la jaroj 1717-1719 la triono de ĝia loĝantaro pereis pro pesto. En la 17-a kaj 19-a jarcentoj ĝi estis la bieno de la urbo Braŝovo. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Fogaras (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al Dumbrăviţa.
Modernaj Robinzonoj
Modernaj Robinzonoj subtitolita En la Siberia Praarbaro, estas konciza aŭtobiografio de Teodoro Ŝvarc (aŭ Tivadar Schwartz aŭ Soros Tivadar), orginale Esperantlingve verkita.
Modernaj Robinzonoj aperis unuafoje felietone en la revuo Literatura Mondo en 1923 kaj eldoniĝis en la jaro 1924 en Budapeŝto libroforme kiel 88-paĝa libreto. En 1999 dua, korektita eldono aperis en Berkeley ĉe eldonejo Bero, kun enkonduko de Humphrey R. Tonkin kaj kolora mapo.
Lingvaj versioj
Modernaj Robinzonoj ekzistas en jenaj tradukoj:
Neumühle (Arnstadt)
La muelejo Neumühle troviĝas en Arnstadt, Hammerecke nr 2. Ĝi servis dum jarcentoj al la najbara Kastelo Neideck kaj al la tuta urbo kiel grava kaj diversfunkcia metiejo. Nuntempe ĝi estas artgalerio.
Historio
En 1471 ludonis grafo Heinrich von Schwarzburg al la nurenberganoj Hans Gertner kaj Peter Missener la duonon de la Seiger-domo aĉetita de Thomas Mergkile. En 1580 la komplekso aperas sur la pentraĵo "Arnstadt und das Schloß der Garten beneben seiner Zugehör darinnen". Jam en 1563 estis sur la bieno forĝa martelego (latuno, kupro) kun apuda brikejo. En 1820 la martelegaro apartenas al la Kammer-bieno en Dornheim, kiu ludonas la komplekson kaj liveras ankaŭ bieron kiu estas elverŝita surloke en Arnstadt.