cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teknologio
Antikveco
Kontrolinte fajron, homoj malkovris aliajn formojn de energio. La plej frua konata uzo de ventenergio estas velŝipoj; la plej frua registro de ŝipo movita per velo estas tiu de Nilo-boato datita de ĉirkaŭ 7 000 jarojn a.n.e. El prahistoriaj tempoj, Egiptanoj ŝajne uzis la energion de la ĉiujaraj inundoj de la rivero Nilo por irigacii siajn terojn, laŭgrade lernante reguligi multon de ĝi pere de intence konstruitaj irigacikanaloj kaj "kolekto"-basenoj. Antikvaj sumeranoj en Mezopotamio uzis kompleksan sistemon de kanaloj kaj kluzoj por devojigi akvon el la riveroj Tigris kaj Eŭfrato por irigacio.
Arkeologoj ĉirkaŭkalkulas, ke la radon oni inventis sendepende kaj konkurence en Mezopotamio (en nuntempa Irako), Norda Kaŭkazo (Majkop-kulturo), kaj Centra Eŭropo. Tempoĉirkaŭkalkuloj gamas el 5500 ĝis 3000 a.n.e. kaj plej granda parto de fakuloj metas ĝin pli proksime al 4000 a.n.e. La plej malnovaj artefaktoj kun desegnoj priskribantaj radohavajn ĉarojn datas el ĉirkaŭ 3500 a.n.e. Pli ĵuse, la plej antikvan konatan lignoradon en la mondo oni trovis en la Ljubljana Marĉo de Slovenio.
La invento de la rado revoluciis komercadon kaj militarton. Ne multe poste oni malkovris, ke radohavaj vehikloj povas esti uzata por porti pezajn ŝarĝojn. Antikvaj sumeranoj uzis la potradon kaj eble ili inventis ĝin. Ŝtona potrado trovita en la urbo-ŝtato Ur datas el ĉirkaŭ 3429 a.n.e., kaj eĉ pli antikvajn fragmentojn de rad-funkciita ceramiko oni trovis en la sama areo. Rapidaj (rotaciaj) potradoj ebligis fruan amasproduktadon de ceramiko, sed estis la uzado de la rado kiel energitransformilo (pere de akvoradoj, ventomuelejoj, kaj eĉ tretmuelejoj) kio revoluciis la aplikadon de nehomaj energifontoj. La unuaj duradaj ĉaroj estis derivitaj el senradaj treniloj, kaj estis uzitaj en Mezopotamio kaj Irano ĉirkaŭ la jaro 3000 a.n.e.
La plej antikvaj konataj konstruitaj ŝoseoj estas la ŝton-pavimitaj stratoj de la urbo-ŝtato Ur, datitaj el ĉirkaŭ 4000 jaroj a.n.e., kaj lignovojoj kondukantaj tra la marĉoj de nuna Glastonbury, Anglio, datitaj el ĉirkaŭ la sama periodo. La unua longdistanca ŝoseo, kiu estis ekuzita ĉirkaŭ antaŭ 3500 jarojn a.n.e., etendiĝis 2 400 km el la Persa Golfo ĝis la Mediteranea Maro, sed ĝi ne estis pavimita kaj nur parte bontenita. Ĉirkaŭ la jaro 2000 a.n.e., la Minoanoj de la greka insulo Kreto konstruis 50 km longan ŝoseon kondukanta el la palaco de Gortina sur la suda flano de la insulo, tra la montoj, ĝis la palaco de Knossos sur la norda flanko de la insulo. Malkiel la pli frua ŝoseo, la Minoa ŝoseo estis komplete pavimita.
Antikvaj Minoaj privataj domoj havis fluantan akvon. Banujo preskaŭ identa al tiuj modernaj estis elterigita en la Palaco de Knossos. Kelkaj Minoaj privataj domoj havis ankaŭ necesejojn, kiujn oni povis purigi fluigante akvon. La antikvaj romianoj havis multajn publikajn flunecesejojn, kiuj malpleniĝis al etenda kloakaro. La ĉefa kloako en Romo estis la Cloaca Maxima; kiun oni ekkonstruis en la sesa jarcento a.n.e. kaj estas ankoraŭ uzata nuntempe.
Antaŭmoderneco
Plinovigoj pluis tra la Mezepoko pere de la enkonduko de silko-produktado (en Azio kaj poste en Eŭropo), de la ĉevalkolumo, kaj de la hufumo. Simplaj maŝinoj (kiel la levilo, la ŝraŭbo, kaj la pulio) estis kombinitan en pli komplikaj iloj, kiel la manĉareto, ventomuelejoj, kaj horloĝoj. Sistemo de universitatoj disvolvis kaj etendis sciencajn ideojn kaj praktikojn, kiel Oksfordo kaj Kembriĝo.
La epoko de Renesanco produktis multajn plinovigojn, kiel la enkondukon de la presmaŝino de moveblaj tipoj en Eŭropon, kio faciligis la komunikadon de sciaro. Teknologio iĝis pli kaj pli influita de scienco, startante ciklon de reciproka antaŭeniro.
Moderneco
Startinte en Usono en la 18-a jarcento, la malkovro de la vapormaŝino lanĉis la Industrian Revolucion, en kiu okazis grandaj teknologiaj malkovroj, precize en la areoj de agrikulturo, fabrikado, minado, metalurgio, kaj transporto, kaj la disvastigita aplikado de la fabrika sistemo. Tion sekvis unu jarcenton poste la Dua industria revolucio kiu kondukis al rapida scienca malkovraro, normigo kaj amasproduktado. Novaj teknologioj disvolviĝis, kiel traktado de kloaka akvo, elektro, elektraj lampoj, elektromotoroj, fervojoj, aŭtomobiloj, kaj aviadiloj. Tiuj teknologiaj antaŭeniroj kondukis al gravaj disvolvigoj en medicino, kemio, fiziko, kaj inĝenierado. Ili estis akompanataj de sekvaj sociaj ŝanĝoj, kun la enkondukoj de nuboskrapuloj akompanite de rapida urbiigo. Komunikado plibonigis per la invento de la telegrafo, la telefono, la radio, kaj la televido.
En la 20-a jarcento okazis plinovigoj. En fiziko, la malkovro de nuklea fisio en la Nuklea Epoko kondukis kaj al nukleaj armiloj kaj al nuklea energio. Oni inventis Komputilojn kaj poste oni ŝanĝis ilin el analogaj al ciferecaj en la cifereca revolucio. Informa teknologio, precize la optika fibro kaj la optika amplifikilo kondukis al la nasko de Interreto, kiu siavice malfermis la vojon al la Informadika epoko. La Spacepoko startis per la lanĉo de la kosmoŝipo Sputnik 1 en 1957, kaj poste per la lanĉo de homportitaj misioj al la Luno en la 1960-aj jaroj. Organizitaj klopodoj por serĉado pri ekstertera intelekto uzis radioteleskopojn por detekti signojn de teknologia uzado, aŭ teknindikilojn, elsenditaj de eksterteraj civilizacioj. En medicino, oni disvolvigis novajn teknologiojn por diagnozo (skanado per KT, PET, kaj MRB aŭ MRI), traktado (kiel per la dializilo, per defibrilatoro, per korpaŝigilo, kaj per ampleksa gamo de novaj farmaciaj kuraciloj), kaj esplorado (kiel ĉe klonado per interferono kaj ĉe DNA-blatoj).
Necesas kompleksaj teknikoj kaj organizaĵoj en fabrikado kaj konstruado por fari kaj elteni pli modernajn teknologiojn, kaj aperis tutaj sektoroj por disvolvigi siavicajn generaciojn de pli kaj pli pli kompleksaj iloj. Moderna teknologio pli kaj pli dependas el trejnado kaj edukado – iliaj desegnistoj, konstruistoj, bontenistoj, kaj uzantoj ofte postulas prilaboritan ĝeneralan kaj specifan trejnadon. Krome, tiuj teknologioj iĝis tiom kompleksj ke tuta fakoj disvolviĝis por elteni ilin, kiel inĝenierado, medicino, kaj komputiko; kaj aliaj jam ekzistintaj fakoj iĝis pli kompleksaj, kiel konstruado, transportado, kaj arkitekturo.
Scienco, inĝenierado kaj teknologio
La distingo inter scienco, inĝenierado, kaj teknologio ne estas ĉiam klara. Scienco estas sistema sciaro de fizika aŭ materia mondo akirita tra observado kaj eksperimentado. Teknologioj ne estas kutime nur produktoj de scienco, ĉar ili devas plenumi postulojn kiel utileco, uzeblo kaj sekureco.
Teknologioj
Alta teknologio (pro laŭvorta traduko de la angla High-technology aŭ High-tech) estas tiu teknologio kiu troviĝas en la plej antaŭenigita stato de disvolviĝo aŭ, simple, la teknologio plej antaŭenirinta disponebla en preciza epoko. Produktoj konsiderataj aktuale de alta teknologio estas ofte tiuj kiuj enhavas elementojn de la antaŭenigita elektroniko, de informadiko, sed ankaŭ estas la bioteknologiaj produktoj aŭ tiuj de novaj materialoj.
Blanka orobanko
Blanka orobanko (Orobanche alba) estas parazita senklorofila herboplanto de la familio de Orobankacoj. La specia nomo (alba) derivas el latino kaj signifas ĝenerale blanka, sed pli precize blankeca, hela, reference al la aspekto de tiu planto.
Ĝi estas el 10 al 40 cm alta. Ĝi ne havas foliojn, aŭ estas reduktitaj al iuj spiralecaj skvamoj, lanĉoformaj, 3 al 6 mm larĝaj kaj 12 al 14 mm longaj. La radikoj estas faskoformaj kaj setlas sur la radika sistemo de la parazitata planto. La tigo estas cilindra, stara, rekta kaj sen branĉoj.
La polenigo estas farata de insektoj, la reproduktado per malgrandegaj semoj el infloreskoj, kiuj estas transportataj de insektoj el tipo de formikoj.
Tiu specio estas parazita de la specioj de la genro Timiano de la familio Lamiacoj kaj ĉefe de la specio Thymus serpyllum.
Buduaro
Buduaro (france: Boudoir [], derivita de bouder "paŭti") laŭvorte signifas paŭtĉambron, sed estis - en la 18-a jarcento populara, antaŭ ĉio en Francio - plejofte elegante aranĝita ĉambro, en kiu la dommastrino povis retiriĝi.
Origine la buduaro estis ejo flanke de la dormoĉambro de la virino, kie ŝi povis lavi kaj vesti sin. En tiu senco la buduaro estis la virina ekvivalento de la vira kabineto. La buduaro jam longtempe havas erotikan kromsignifon. En 1795 Markizo de Sade verkis sian erotikan libron La Philosophie dans le boudoir ou Les instituteurs immoraux pri la defloro de la dekkvinjara knabino Eugénie. Pri Napoleono estas rakonto ke li iam - rapide enirinte buduaron - diris : Mi ne venis ĉi tien por prelegi.
Dieter Berndt
Vivo
Dieter Berndt dum sia infaneco ĝis la aĝo de 10 jaroj vivis en sia naskiĝloko, kie la patro posedis metiejon. La patro dum la milito perdiĝis. Pro germaneco la patrino kun du infanoj – Dieter havis pli aĝan fraton – devis forlasi en 1946 la hejmurbon, nun apartenantan al Pollando. La familio iris al la proksima Nové Město nad Metují en Ĉeĥio. La patrino scipovis la ĉeĥan lingvon. Kiel teksistino ŝi nun perlaboris la vivrimedojn.
La dekjara Dieter, ĝis tiam nur reganta la germanan lingvon, nun vizitis ĉeĥan lernejon kaj devis rapide alkutimiĝi al la nova lingvo. En tio li sukcesis, kaj li vizitis poste ĉeĥan metian lernejon, fariĝis seruristo kaj poste laboris en tiu profesio. En la ĉeĥlerneja tempo naskiĝis la voknomo Čenda, kiun ankaŭ poste uzis liaj ĉeĥaj amikoj.
En 1961 Dieter Berndt kun la patrino translokiĝis al Luckenwalde en GDR. Li, kiu ĝis tiam estis sen ŝtataneco, nun ricevis la GDR-an ŝtatanecon.
En 1964 li en Pirna edziĝis. Kun la edzino Renate Berndt, kiu ĵus finis la studadon en Lepsiko kiel diplomita interpretistino kaj tradukistino, li iris al Berlino.
La 9-an de septembro en 1967 naskiĝis la filo Joachim (Joaĥim).
Gvido de kursoj kaj grupo
Dieter Berndt en 1951 lernis Esperanton. Li vizitis diversnivelajn kursojn (A, B, C) kaj estis ekzamenita. Fine li sukcesis post kurso D por kursgvidantoj en ekzameno.
Al Esperanto-aranĝoj en Berlino li jam veturis de Luckenwalde. Post la fondo de Distrikta Laborrondo Esperanto en Berlino (DLR Berlino) kadre de Germana Kulturligo, li kune kun sia edzino Renate en somero 1965 gvidis la unuan Esperanto-kurson en la turĉambro de hodiaŭa Kulturbrauerei (Kultura bierfarejo) en Berlino Prenzlauer Berg. Sekvis pluaj kursoj surbaze de mem ellaborita kaj multobligita instrumaterialo.
Dieter Berndt fariĝis membro de DLR Berlino kaj post fondo de Esperanto-Asocio en Kulturligo de GDR (GDREA) en 1981 li apartenis al la Distrikta Estraro Berlino de GDREA.
En tiu ĉi grupo kolektiĝis speciale pli junaj esperantistoj kaj fervojistaj esperantistoj. Gvidaj fervojistaj esperantistoj en GDR kiel Achim Meinel, Horst Jasmann kaj Horst Theurich aktivis en la grupo. Dieter Berndt gvidis kursojn kaj organizis la klubprogramon. En 1971 li instigis la kantistinon el la „Chanson-Klub de Kulturligo“ Gerda Lapoehn, kanti ankaŭ en Esperanto. Ŝi en kelkaj naciaj kaj internaciaj Esperanto-aranĝoj kantis kanzonojn.
Ne surprize li iniciatis amikajn ligojn al Pardubice en Ĉeĥio. En 1973 li en Pardubice kune kun Karel Franc, la estro de la Esperanto Klubo en Kulturdomo de Sindikatoj, subskribis amikecan kontrakton de la du Esperanto-kluboj. Sekve okazis reciprokaj vizitoj, ankaŭ privataj kontaktoj, komunaj vizitoj de Esperanto-aranĝoj en GDR kaj Ĉeĥio. Ankaŭ la famajn pacrenkontiĝojn ekde 1978 en Pardubice ili komune partoprenis. Grava kunlaborantino en Pardubice estis ankaŭ Milada Hemerková.
Post rezigno pri la gvido Dieter Berndt pluaktivis en la grupo. Li respondecis por la lingvaj ekzercoj.
Kiel kursgvidanto li agadis ankaŭ en aliaj berlinaj distriktoj, en Potsdamo kaj ĉe semajnfinaj kursoj kaj aliaj okazoj.
En 1988 estis instalita centra koresponda kurso de GDREA en Berlino. Dieter Berndt estis unu el la mentoroj  por la 314 partoprenantoj (en 1988).
Tradukado kaj publikigado
Dieter Berndt, parte kune kun sia edzino, tradukis, skribis kaj reviziis tekstojn por kelkaj Esperanto-gazetoj: der esperantist, PACO, Juna Amiko, Berlina Informilo (Orienta Berlino).
De 1983 ĝis 1985 li estis redaktoro de la Berlina Informilo (Orienta Berlino). Lia filo Joachim Berndt redaktis ĝin en 1988-1989 kun kun Bettina Büchner.
Ekde 1980 li en der esperantist redaktis la rubrikon „Legu kaj lernu!“.
Ekde 1983 li gvidis tradukkonkurson de der esperantist, kiun partoprenis en la unua jaro 45 esperantistoj, inter ili 5 eksterlandanoj, kaj kiun gajnis poste konataj homoj kiel ekzemple Ulrich Becker.
Li preparis ludojn por Juna Amiko, modernigis lernolibron de Esperanto por ĉeĥoj de Theodor Kilian (en la reto), tradukis librojn por knaboj (Jaroslav Foglar, Karl May) el la lingvoj germana kaj ĉeĥa, kiujn li regis same bone, al Esperanto.
Honorigoj
Johannes-R-Becher-medalo en bronzo (de Kulturligo) - 1979
Honorinsigno de GDREA -1980
Ĝet
Ĝet aŭ Uaĝe "serpento", estis la kvara faraono de la unua egipta dinastio, ĉ. 2927-2914 a. K. Manetono nomas lin Uenefes kaj atribuas al li 23 jarojn (Seksto Julio Afrika) aŭ 42 jarojn (Eŭzebio de Cezareo) da regado. Laŭ la armena versio de Eŭzebio, Vavenefis regis 42 jarojn. Lia regado estis inkluzivita en la damaĝita parto (kaj tial forperdita) de la ŝtono de Palermo.
Manetono komentis ke en lia epoko malsatego frapis Egiption.
Zalnoc
Zalnoc (zalnok) (hungare:Zálnok) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Şimleu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 1046 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 725 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1270. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Közép-Szolnok, poste Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Bobota.
Kombinaĵo de 5 senpintigitaj kvaredroj
En geometrio, kombinaĵo de kvin senpintigitaj kvaredroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de 5 senpintigita kvaredroj, formita per senpintigo de ĉiu kvaredro de la kombinaĵo de 5 kvaredroj.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj de verticoj de ĉi tiu kombinaĵo estas ĉiuj ciklaj permutoj de
kun para kvanto de minusoj en la elektoj por '±', kie τ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio (iam skribata kiel φ).
Monto Ontake
La monto Ontake, (御嶽山 aŭ 木曽御嶽山 Kiso Ontake-san), estas dua plej alta vulkano de Japanio, sur kiu situas astronomia observatorio. Ĝi estas m alta. La monto Ontake, situanta je ĉirkaŭ 100 km el la urbo Nagojo, estis supozita ekstingita ĝis 1979, kiam serio da erupcioj elpelis ĉirkaŭ 200.000 tunoj da cindroj kaj materialoj. La vulkano reaktiviĝis en 1984, 1991 kaj 2007, per malgrandaj erupcioj. Sed la 27-an de septembro 2014 erupciis senaverte kaj okazigis la morton de ĉirkaŭ 30 montogrimpistoj, ĉar temas pri populara allogo por turistoj kaj montogrimpistoj.
Laŭ ĝi nomiĝas la asteroido 2330 Ontake.
(109184) 2001 QE69
(109184) 2001 QE69 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Kombinaĵo de 10 senpintigitaj kvaredroj
En geometrio, kombinaĵo de dek senpintigitaj kvaredroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de 10 senpintigita kvaredroj, formita per senpintigo de ĉiu kvaredro en la kombinaĵo de 10 kvaredroj. Ĝi ankaŭ rezultiĝas per kunigo de la du spegulaj variantoj de la kombinaĵo de 5 senpintigitaj kvaredroj.
Takayuki Kuwata
Takayuki Kuwata (japane 桑田 隆幸, n. 26-an de junio 1941) estas japana futbalisto. Li de 1961 ĝis 1962 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
3741 Rogerburns
3741 Rogerburns estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Flago de Turkmenio
La flago de Turkmenio (en turkmena lingvo: Türkmenistanyň ba dagi) estas la nuna nacia flago de Turkmenio adoptita la 24-an de januaro 2001.
Ĝi havas verdan kampon kun vertikala ruĝa strio proksime de la flanka bando, enhavanta kvin dizajnojn uzitajn en produktado de tapiŝoj, stakigitaj super du olivbranĉoj similaj al tiuj sur la flago de Unuiĝintaj Nacioj; blanka duonluno, karakteriza tjurka simbolo kaj kvin blankaj kvin-pintaj steloj aperas en la supra angulo de la kampo ĉe la flanko de la ruĝa strio.
La verda kaj ruĝa koloroj aperas en tiu flago ĉar ili estis honoritaj historie de la turkmenoj. La duonluno estas simbolo de la espero de la lando por luma estonteco kaj la steloj reprezentas la kvin provincojn de Turkmenio - Ahal, Balkan, Dashhowuz, Lebap, kaj Maria.
La kvin tradiciaj tapiŝodizajnoj reprezentas la kvin gravajn tribojn, kaj formas ĉefbildojn en la ŝtatemblemo de la lando kaj flago.
Portaje
Portaje estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Flago de Turkmenio
La girlando estas unu el la plej strangaj partoj de la flago, aldonita kontraŭ la reguloj de heraldiko kaj detruanta la tapiŝopadronon. Ĝi estis aldonita kiel postpenso por reprezenti la "statuson de konstanta neŭtraleco", kiu estis akceptita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj la 12-an de decembro 1995.
Portaje
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas portajeros. La censita populacio en 2008 estis de 405 loĝantoj.
Flago de Turkmenio
Antaŭ sendependeco de Sovet-Unio en 1991, Turkmenio havis flagon simila al ĉiuj aliaj sovetaj respublikoj. Post sendependeco en 1991, Turkmenio adoptis flagon tre similan al la nuna dizajno, la 19-an de februaro 1992. Tamen, la dizajnoj maldekstre estis malsamaj. En 1997, la dizajnoj denove ŝanĝiĝis antaŭ iĝi la nunaj versioj en 2001.
Portaje
Situo
Portaje estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 376 m; je 65 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 125 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 100,55 km².
Chodský Újezd
Chodský Újezd (Heiligenkreuz) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Tachov en Regiono Plzeň troviĝanta proksimume 8 km okcidente de urbo Tachov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1359.
Portaje
Geografio
La klimato estas mediteranea kaj la averaĝa temperaturo estas 16,5 °C. Tra la municipa teritorio pasas la Rivero de la Fresnedosa sur kiu oni konstruis la Akvorezervujon de Portaje kun areo de 320 ha kie vintrumas birdoj kiaj la blanka kaj nigra cikonioj, la imperia aglo, mevoj, fiŝaglo, fajfanaso, kaj estas fiŝoj kiel blak-bass, la tenko, la karpo ktp.
Cortale
Cortale estas komunumo de Italio.
Flago de Bangladeŝo
La nacia flago de Bangladeŝo (bengale বাংলাদেশের জাতীয় পতাকা) estis adoptita oficiale la 17-an de januaro 1972. Ĝi estas bazita sur simila flago uzita dum la Bangladeŝo Liberiga Milito de 1971. La mapo estis poste forigita de la flago laŭ ordono de Generalo Abul Manzur, garantie simpligi la dizajnon. Ruĝa disko aldoniĝas al la verda kampo. La ruĝa disko reprezentas la pliiĝantan sunon super Bengalio, kaj ankaŭ la sangon de tiuj kiuj mortis por la sendependeco de Bangladeŝo. La verda kampo signifas la fekundecon de la tero de Bangladeŝo. La ruĝa disko estas socialisma simbolo de la altiĝanta suno de sendependeco post la malluma nokto de sanga batalo kontraŭ Pakistano.
Adolf Holzhaus
Adolf HOLZHAUS (naskiĝis 1892 - mortis la 9-an de junio 1982 en Columbus, Usono) estis esperantisto, zamenhofologo kaj historiisto de la Esperanto-movado. Dum ĉ. 25 jaroj, inter 1959 kaj ĉ. 1985 li elstaris per studoj pri la vivo de L.L. Zamenhof kaj lia familio, kaj pri la biografioj de fruaj Esperanto-pioniroj, ekzemple de Wilhelm Heinrich Trompeter k.a. Surbaze de siaj vastaj lingvo-konoj de la rusa, hebrea, jida, germana kaj aliaj lingvoj li preparis fruajn dokumentojn el la historio de Esperanto por publikigo aŭ redaktoris ilin, ekzemple pri la Zamenhofa hilelismo, lia "Provo de gramatiko de novjuda lingvo kaj alvoko al la juda intelektularo" k.a.
Cele al aktualigo kaj kompletigo de Enciklopedio de Esperanto (1934) Holzhaus verkis Vivokuroj de esperantistoj, kiu restis neeldonita, sed estas konsultebla en la Internacia Esperanto-Muzeo en Vieno (IEMW).
Eksteraj ligiloj
Libroj de kaj pri Adolf Holzhaus en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
Artikoloj de kaj pri Adolf Holzhaus en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)
Sulaiman Addonia
Sulaiman S.M.Y. Addonia (Tigraja: ሱላእማን ኣድዶንኣ) estas verkisto el Eritreo kiu naskiĝis el eritrea patrino kaj etiopia patro. Li pasigis sian fruan vivon en tendaro por rifuĝintoj en Sudano, sekve de la eritrea milito por sendependeco en 1975. Kiam li estis 10-jara li kune kun sia frato migris al Ĝido (Sauda Arabio) kie ili danke al tiea intelektulo malkovris kiom liberiga povas esti literaturo. Kiam li estis 15-jara (1990) li kune kun sia frato petis azilon en Londono kaj studis ekonomikon ĉe la University College London (universitato en Londono). Poste li edzĝis kun belgino kaj iris loĝi en Bruselo, kie li kreis akademion de krea verkado por rifuĝintoj kaj azilpetantoj.
Verkaro
The Consequences of Love (La konsekvencoj de Amo) estis la unua romano de Addonia. Ĝi estis eldonita en 2009 (eldonejo Random House) kaj estis tradukita en 20 lingvojn. Temas pri amrakonto kiu okazis en Ĝido, Sauda Arabio. Ĉar viroj en Sauda Arabio ne rajtas en publikaj lokoj renkonti virinojn al kiuj ili ne edziĝis aŭ estas parencaj, virinoj foje lasas fali folieton por komenci rilaton kun viroj al kiuj ili surstrate sentas sin allogataj. Iutage tio okazis al Naser, 20-jara rifuĝinto el Eritreo. Virino en plena burko ĵetas tian folieton dirantan al li ke ŝi sentas sin allogata al li. Ŝi identigas sin mem kun paro de rozkoloraj ŝuoj, kaj la du komencas leteran enamiĝon, esperante renkonti unu la alian persone. Ili vivas en timo ĉar la religia polico povus ekscii pri ilia kontraŭleĝa enamiĝo. La libro estas parte aŭtobiografia kaj donas fascinan enrigardon en la saudan kulturon kaj vivon kiun li priskribas kiel hipokritan.
Lia dua romano, Silence is my Mother Tongue (Silento estas mia denaska lingvo) (eldonejo Indigo Press, 2018), estis longe enlistigita en 2019 por la premio Orwell por politika fikcio.
Marki
Marki estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Wołomiński.
Lapona paruo
Ĝi estas tre granda paruo, 13.5–14 cm longa kun pezo de 11–14.3 g. La kapo, nuko kaj dorso estas malhelbrunaj kun blankaj vangoj kaj nigra gorĝo; la flugilplumoj estas nigrecaj kun palaj bordoj, kaj la subaj partoj estas blankecaj kun helbrunruĝecaj flankoj iom ruĝecaj.
Ili nestumas en jam uzitaj nestoj de pegoj aŭ elofsas proprajn en molaj sekaj arboj.
Iam ĝi estis lokita en la genro Parus kun plej parto de aliaj paruoj, sed analizoj de DNA kaj de morfologio sugestas, ke separi Poecile pli akurate kongruas kun la rilatro inter tiuj birdoj (Gill et al., 2005). La American Ornithologists' Union traktis Poecile kiel distinga genro de iu tempo. La nomo de la genro Poecile estas ofte traktata kiel ina (kun finaĵoj por specioj kiaj cincta); tamen tion ne specifis la origina genraŭtoro Johann Jakob Kaup, kaj laŭ ICZN la nomo de la genro estu vira kun finaĵoj kiaj cinctus (del Hoyo et al. 2007).
The Shawshank Redemption
The Shawshank Redemption (Esperante: La Ŝouŝenka Elsaviĝo) estas 1994 krima filmo reĝisorita kaj verkita de Frank Darabont kaj ĉefrolitaa Tim Robbins kaj Morgan Freeman. Baziĝas sur la noveleto de Stephen King, Rita Hayworth and Shawshank Redemption el la kolekto de noveloj Different Seasons. La filmo estis nomumita al 7 premioj Oskar, inklude tiun de plej bonkvalita filmo.
Ĉi tiu kolekto, unu el la malmultaj de Stephen King, kiuj ne enhavas terurajn rakontojn, ankaŭ enhavas la novelojn kiuj estis adaptitaj al la filmoj A Student Too Excellent kaj Me and the Guys. La romano rakontas la historion de juna bankisto kiu estas akuzita je duobla murdo kaj sendita al prizono por du dumvivaj punoj, malgraŭ sia aserto de senkulpeco. La plej granda parto de la intrigo de la filmo okazas ene de la muroj de Shawshank-malliberejo, kaj estas centrita sur Andy Dufrain (Robbins) traktanta la severan realecon de la malliberejo, kaj lia espero esti liberigita. La plej bona amiko de Dufrain kaj la rakontanto estas Red, malliberulo servanta vivprizonon (Freeman).
La filmo estis taksita fare de proksimume 2 milionoj da spektantoj kiel la plej bona filmo en la IMDb-retejo kaj estis nomumita por sep Oscars. Krome, la filmo estis voĉdonita kvara en la listo de la 500 plej bonegaj filmoj de ĉiuj tempoj, laŭ Empire revuo.
Intrigo
La jaro estas 1947 kiam Andy Dufrain, banka vicprezidanto en siaj tridekaj jaroj, estas akuzita je murdo de sia edzino kaj amanto. Andy deklaras sin senkulpa, sed trovas sin juĝita pro duobla murdo pro pruvo kiu fakte estas forte cirkonstanca. La ŝtatkortumo kondamnas lin al du sinsekvaj vivprizonoj, kaj li estas sendita al Shawshank Prizono. En malliberejo, li iĝas konscia pri la severa perforto al kiu la malliberuloj estas eksponitaj fare de aliaj malliberuloj, same kiel de gardistoj, gviditaj fare de ĉefprizonestro Hadley (rolita fare de Clancy Brown ). Andy amikigas Alice Boyd Redding (Morgan Freeman), malliberulon konatan kiel "Ruĝo", kiu servas vivprizonon pro murdo kiun li faris en sia junaĝo. Ruĝo estas fama en la malliberejo pro sia kapablo ricevi aĵojn de la ekstero, kaj Andy petas al li ricevi al geologon martelon. Ruĝo unue opinias, ke la martelo estas destinita por tuneligado, sed post kiam li malkovras kiom granda ĝi estas li pensas al si ke fosi tunelon per tia malgranda martelo daŭros 600 jarojn.
Andy trovas sin viktimo de severa perforto kaj agoj de seksperforto fare de grupo de malliberuloj konataj kiel "la fratinoj". La unuaj du jaroj en la malliberejo de Shawshank montriĝas kiel koŝmaro por li. En 1949, ekzistis turnopunkto en la intrigo kiam li intervenas en argumento inter prizonaj gardistoj metante sin sub riskon, kaj ofertas Hadley- impostkonsilojn, kiam en rendimento li demandas ke ĉiu el liaj kunmalliberuloj ricevas tri botelojn da malvarma biero. La interkonsento estas efektivigita. Andy denove estas atakita fare de la "fratinoj" gviditaj fare de la malliberulo Boggs, kaj estas devigita pasigi monaton en la prizonkliniko. Hadley rebatas trafante Boggs, vundante lin tiel malbone ke li iĝas handikapita kaj estas transdonita al alia prizoninstitucio. La perforto direkte al Andy venas al fino.
En la sekvaj jaroj, Norton iniciatas programon en kiu malliberuloj laboros en konstruprojektoj ekster la prizonmuroj, kiam ili estas sub la inspektado de la gardistoj. Tio permesas al li kontraŭleĝe gajni multe da mono, dum Andy funkcias kiel monlavisto por li de malliberejo, kaj eĉ kreas fikcian figuron, viron nomata Randall Stevens, por eviti ke la nomon de Norton aperus en la bankpaperoj. En 1965 unu el la novaj malliberuloj (Tommy Williams rolita fare de Gil Blues) rakontas al Andy pri malliberulo en alia malliberejo kiu konfesis al li pri la duobla murdo de la edzino de bankisto kaj lia amanto. Andy kontaktas Norton kaj petas sian helpon en okazigo de reproceso. Norton, siaflanke, ordonas al Hadley murdi Tommy, kaj minacas Andy ke se li ne daŭre kunlaboras en monlavado, li igos sian vivon en malliberejo koŝmaro. Ne longe poste, Andy ne estis trovita en sia ĉelo dum la matena kalkulo al la konsterno de Norton. Poste en la tago, malpuraj vestaĵoj de malliberulo kaj la martelo de geologo estas trovitaj ekster la prizonmuro.
Dum jaroj, Andy fosis tunelon en la muro de sia ĉelo, kiam li maskas ĝin per sia ŝatokupo kolekti ŝtonojn, kaj nigrablankan afiŝon de Rita Hayworth, kiu ŝanĝiĝis kun la tempo al kolora afiŝo de Marilyn Monroe kaj poste de Raquel Welch. Post esti liberigita de la karcero, kie Norton sendis lin kiam Andy petis lian helpon en reproceso, Andy eskapis de la malliberejo ekzamenante tunelon kiun li fosis, kaj tiam rampante tra 450 metrojn longa kloaktubo. Andy eskapas de la malliberejo de Shawshank en 1966, post 19 jaroj, poste alprenas la identecon de Randall Stevens, retiras centojn da miloj da dolaroj de la mono de Norton kaj fuĝas al Meksiko, ne antaŭ sendi al ĵurnalisto informon kiu kulpigas Norton kaj Hadley. La polico arestas Hadley, kaj kiam ili provas aresti Norton li finas sian vivon.
La filmo venas al fino kiam la provliberigo-komisiono aprobas la liberigon de Ruĝo, post servado de 40 jarojn en malliberejo. Dum ilia restado en malliberejo, Andy esprimis sian intencon pasigi sian tempon kiel libera viro en la grandurbo de Zihuatanejo, Meksiko, por administri malgrandan hotelon ĉe la marbordoj de la Pacifiko, kaj ripari malnovan boaton. Post la liberigo de Ruĝo de malliberejo, li vojaĝas per buso en la sudon de Usono, transiras la limon al Meksiko, kaj renkontas Andy ĉe la rando de la oceano.
Ludwig Devrient
Ludwig DEVRIENT (naskiĝinta la en Berlino, mortinta samloke la ) estis germana aktoro.
Vivo
La filo de silkaĵkomercisto destinite kontraŭvole je komercado aniĝis al trupo migranta de direktoro Friedrich Wilhelm Lange kaj sursceneje aperis la unuan fojon en la 18.5.1894 en Gera sub la nomo Herzberg en la rolo de anoncisto ĉe »Die Braut von Messina«. Post migrado entrupa tra diversaj urboj li trovis firman dungiĝon en Dessau kie eblis al li pli evoluigi talenton sian. Bedaŭrinde jam tiam Devrient ekigis vivon malstabilan kaj iĝis je cirkonstancoj malfavoraj al flego de kaj ekflorigo de ĉiuj kapabloj artistaj. Lia en 1807 komenciĝinta geedzeco kun Margarete Neefe, filino de kapelestro en Dessau, pro edzinomorto finiĝis post ne tute unu jaro. Sekve Devrient nuptis ankoraŭ dufoje. En 1809 li devegis forlasi la trupon de Dessau kaŝe. Unue li iris al Vroclavo kaj vokitis en 1815 danke al la perado de August Wilhelm Iffland al Berlino kie li restis ĝismorte.
La drinkemo al kiu li dediĉis sin (i.a. dum kunesto kun E. T. A. Hoffmann perdigis multajn fortojn. La avantaĝo aparta de Devrient kiel artisto bildiga estis karakterigopovo elstara kaj aŭtentika, poeta humuro. Tionkoncerne li superis multajn aliajn komikistojn eĉ. El si mem, per kompleta ŝanĝo de masko kaj parolmaniero, li kreis tipojn tute diversajn plenajn de vivo kaj originaleco. Neniam li devus uzi artefaritan troigon por atingi tion. Samgrandnivele li estis tragedie. Franz Moor, Lear, Talbot, reĝo Rikardo la 3-a, Shylock, Mercutio, Schewa, Kooke, la negro ĉe »Fiesco«, Lorenz Kindlein estis liaj ĉefaj roloj.
Juste li taksitis demona artisto, ĉar lia apero ekstera, la gestado kaj artikmovigo, la voĉo frapis ĉiujn spektantojn.
Barilo
Barilo estas formo de baro, kiu konstante dividas du areojn. Barilo kutime estas farita el ligno, ŝtono(j), metaloj (gisitaj kaj forĝitaj bariloj) aŭ el plasto. Bariloj, kiuj enhavas ŝtonojn aŭ betonon estas ofte nomataj muroj. Se muroj dividas la partojn de unu konstruaĵo aŭ loĝejo, ili nomiĝas intermuroj.
Ludwig Devrient
Vivo
Ennovele li aperis ĉe »Devrient-Novellen« H. Smidt (3-a eldono, Berlino 1882) kaj ĉe R. Springer en la romano »Devrient und Hoffmann« (Berlino 1873). Trafegaj rakontoj pri karaktero lia legeblas ankaŭ ĉe - de Ed. Devrient - »Geschichte der deutschen Schauspielkunst« (volumo 4, Leipzig 1861) kaj en la romano »Die Vagabunden« de Holteis.
Barilo
Bariloj povas esti farbitaj, surlakitaj aŭ rabotitaj ili povas esti:
Ludwig Devrient
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 4. Leipzig 1906, p. 851-852 (tie ĉi interrete)
Barilo
La funkcio de barilo estas malhelpi la movigon de homoj aŭ bestoj, kaj apartigi ekzemple korton aŭ ĝardenon.
En simbola senco, la vorto "barilo" ankaŭ uziĝas sinonime al ĉiaspeca obstaklo, malhelpilo.
Barilo kutime konsistas el ligno, drato kaj/aŭ plasto. Foje ili estas kolore farbitaj aŭ lakitaj. La drato de barilo en multaj kazoj havas plastan kovron, por esti pli veterorezista. Lignospecoj ofte uzataj por bariloj estas stabilaj kiel kastaneo, lariko, kverko, pino aŭ flekseblaj (kaj malmultekostaj) kiel piceo kaj saliko.
Kontraste al muro, barilo estas principe transportebla kaj havas multajn truojn, kiuj ebligas trarigardon (kaj trapason ekzemple de etaj bestoj).
Laŭ Francisko Azorín bari estas Fermi vojon por obstrukci la pason, iradon, fluon. Kaj li indikas etimologion el kelta "bar" (obstrukci). Poste li indikas kelkajn rilatajn terminojn, nome la ilo bari kiel barilo, sed ankaŭ kiel barantilo, kaj pli malpli proksimajn sinonimojn kiel bariero, balustrado, palisaro, krado, heĝo, io baranta, barantaĵo aŭ ĉirkaŭbarantaĵo.
NGC 579
NGC 579 (aliaj indikoj — PGC 5691, UGC 1089, MCG 5-4-64, ZWG 502.103, KUG 0128+333, IRAS01289+3321) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
16564 Coriolis
16564 Coriolis estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ommelanden
Ommelanden (nederlande por "ĉirkaŭaj landoj") estas la partoj de la provinco Groningen kiuj ĉirkaŭas la urbon Groningen. Kutime menciata kiel sinonimo por la provinco en la esprimo Stad en Ommeland ("urbo kaj ĉirkaŭaj landoj").
La flago de Ommelanden multe similas al la Flago de Frislando sed havas pli multajn kaj pli mallarĝajn striojn kaj pli ruĝajn pompeblêdojn, kiuj estas ankaŭ pli pinte korformaj.
16564 Coriolis
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto kaj fizikisto Gaspard-Gustave de Coriolis (1792–1843), kiu montris ke la leĝoj de moviĝo povas esti uzita en turnanta kadro de referenco, per aldono de kroma forto, la akcelo de Coriolis, al la ekvacioj de movo. (Sur les équations du mouvement relatif des systèmes des corps, 1835).
4536 Drewpinsky
4536 Drewpinsky estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Drew Pinsky (aŭ "Dr Drew"), usona kuracisto kaj parolisto ĉe la radioprogramo Loveline, kiu dissendas medicinajn kaj socirilatajn konsilojn al milionoj da aŭskultantoj.
Podunavlje (Bilje)
Podunavlje, serbe Подунавље, hungare Dunaipuszta estas tre malgranda, preskaŭ neloĝata vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Bilje.
Listo de distriktoj en Burgenlando
Burgenlando en Aŭstrio havas 3 regionojn:
Distriktoj:
Podunavlje (Bilje)
Situo
Podunavlje situas sur ebenaĵo. Bilje troviĝas 7, Osijek 14 km-ojn for.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), al distrikto de Dárda, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio.
Xochicoatlán
Xochicoatlán estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Xochicoatlán. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13079.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6954 loĝantojn. El tiuj estis 3398 viroj kaj 3556 virinoj. La komunumo havas surfacon de 159,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1680 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Bronzepoka kolapso
La bronzepoka kolapso estas transiro en la Egea Regiono, Sudokcidenta Azio kaj la orienta Mediteraneo de la malfrua bronzepoko al la frua ferepoko, kiun historiistoj kiel M. Liverani, S. Richard, Roberto Drews, Frank J. Yurco, Amos Nur, Leonard R. Palmer kaj aliaj kreas esti perforta, subita kaj kulture eksploda. La palaca ekonomio de la Egea Regiono kaj de helenisma Malgrandazio, kiu karakterizis la malfruan bronzepokon, estis anstataŭitaj, post hiato, per la kulturoj de izolitaj vilaĝoj de la greka malluma epoko.
Inter proksimume la datoj 1200 kaj 1150 antaŭ nia erao, la kultura disfalo de la Mikenaj regnoj, la Hitita Imperio en Malgrandazio kaj Sirio, kaj la Nova Imperio de Egiptio en Sirio kaj Kanaano interrompis komercajn vojojn kaj severe reduktis la legopovon en la tuta regionego. En la unua fazo de tiu periodo, preskaŭ ĉiu urbo inter Piloso kaj Gaza estis perforte detruita, kaj ofte restis neloĝata poste: inter la ekzemploj estas Hatuŝa, Mikeno, kaj Ugarit.
La iom-post-ioma fino de la Malluma Epoko kiu sekvis vidis la leviĝon de Sirio-Hititaj ŝtatoj en Kilikio kaj Sirio, la arameajn regnojn de la mezo de 10-a jarcento antaŭ nia erao, kaj fine la aperon de la Nov-asiria imperio.
Malgrandazio
Antaŭ la bronzepoka kolapso Malgrandazio estis regita de pluraj hindeŭropaj popoloj; luvianoj, hititoj, Mitano kaj mikenaj grekoj, kune kun la ŝemidaj asirianoj. De la 17-a jarcento antaŭ nia erao la etno Mitano formis regan klason super la huritoj, antikva indiĝena kaŭkaza popolo kiuj parolis senparencan lingvon; simile, la Hititoj sorbis la Hatianojn, popolo kiu parolis lingvon el la nordkaŭkaza grupo.
Ĉiu malgrandazia loĝloko kiu gravis dum la malfrua bronzepoko montras fortajn spurojn de detruo, kaj ŝajnas ke la civilizacio dum mil jaroj ne releviĝis al la nivelo de la hindeŭropaj hititoj. Hatuŝa, la ĉefurbo de la hihitoj, estis bruligita de la frigoj, forlasita, kaj neniam reloĝita. Karaoğlan estis bruligita kaj la kadavroj restis neentombigitaj. La Hitita Imperio estis detruita de la hindeŭropaj frigoj kaj de la ŝemidaj asirianoj. La urbo Trojo estis detruita almenaŭ dufoje, antaŭ ol esti forlasita ĝis la romia epoko.
La frigoj estis alvenintaj trans la Kaŭkaza Montaro en la 13-a jarcento antaŭ nia erao, kaj plene kolapsigis la Ĥetidan Imperion, jam malfortigita pro malvenko kontraŭ la Asirianoj, antaŭ ol esti kontrolata per la Asirianoj. Aliaj grupoj de hindeŭropaj soldatoj sekvis en la regiono, plej elstare la urartanoj (armenoj), cimeroj kaj skitoj. La ŝemidaj arameoj kaj kartvellingvaj kolĥianoj ankaŭ potenciĝis en partoj de la regiono.
Kipro
La katastrofo disigas la periodojn II kaj III de antaŭhistoria Kipro: prirabiĝis kaj bruliĝis la urboj Enkomi, Kition kaj Sinda, kiu eble detruiĝis dufoje antaŭ ol esti forlasita. Dum la reĝado de la hitita reĝo Tudhalija la 4-a la insulo estis mallonge invadita de la Ĥetidoj - aŭ por sekurigi la insulajn minajn provizojn de kupro, aŭ por preventi piratadon. Mallonge poste la insulo estis rekonkerita de lia filo ĉirkaŭ la jaro 1200 antaŭ nia erao.
Sirio
Antikva Sirio estis komence regita per pluraj indiĝenaj popoloj parolantaj ŝemidajn lingvojn; kanaanidoj, amoridoj, eblaanoj kaj ugaritanoj estis elstaraj inter ili.
Antaŭ kaj dum la bronzepoka kolapso, Sirio fariĝis batalejo, inter la imperioj de la hititoj, asirianoj, Mitano kaj egiptoj, kaj la marbordaj regionoj venis sub atako de la Maraj Popoloj. De la 13-a jarcento antaŭ nia erao la arameoj graviĝis en Sirio, kaj la regiono ekster la marbordaj regionoj de Fenicio fine fariĝis aramelingva.
Hummelfeld
Hummelfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Schlei-Ostsee, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la urbo Eckernförde, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
Chemin-d'Aisey
Chemin-d'Aisey estas franca komunumo situanta en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
2331 Parvulesco
2331 Parvulesco estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la rumanan astronomon Constantin Pârvulescu (1890 - 1945)
Linio Laĥtinsko-Pravobereĵnaja (Sankt-Peterburgo)
Linio Laĥtinsko-Pravobereĵnaja (Лахтинско-Правобережная)
Kenji Tochio
Kenji Tochio (japane 橡尾 健次, n. 26-an de majo 1941) estas japana futbalisto. Li en 1961 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Miramar (Florido)
Miramar estas grandurbo, ankaŭ universitata urbo en Usono, en subŝtato Florido, en distrikto Broward. La loknomo devenis laŭ la Miramar distrikto de Havano kaj signifas: "mara panoramo". La oficiala moto de la urbego estas "Beleco kaj Progreso".
Geografio
Miramar situas sur ebenaĵo en la sudorienta parto de Usono, same en Florido. Pembroke Pines troviĝas 5 km, sed Hollywood, Miami Gardens, fine eĉ Miamo etendiĝas proksime.
Historio
Miramar estis establita en 1955 kiel antaŭurbo de Miamo.
Ekonomio
En Miramar la plej granda labordonanto estas flugkompanio. Aliaj serĉas laboron en Miamo.
Klimato
Miramar havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 20-29 °C. La varmo kulminas inter julio-aŭgusto, la malvarmo kulminas en januaro. Jare pluvas po 666 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte en junio, plej malofte januare.
Uragano Carol
Uragano Carol estis la sesa nomita ŝtormo kaj dua uragano de la uragana sezono en 1954. Ĝi originiĝis ĉe Bahamoj la 25an de Aŭgusto, 1954. Poste ĝi tuŝis la orientan marbordon de Usono kaj ĉefe la ŝtatojn Konektikuto kaj Rod-Insulo.
Rudolph Zacharias Becker
Vivo
Post paŭperismaj junulaj kaj studentaj jaroj (teologio en Jena) Becker iĝis privata instruisto de Karoline von Dacheröden en Erfurto. Libera pensado, moralo laŭ utiligo, kosmopolitismo kaj sentemeco markis lian vivon. En la 1782-a jaro li iris ĉe la Philanthropinum al Dessau sed malmembriĝis de la rondoj ĉirkaŭ Johann Bernhard Basedow kaj Christian Gotthilf Salzmann jam en 1783.
En Gotha li kontinuigis la eldonon de Dessauische Zeitung sub la nova titolo Deutsche Zeitung, ekde 1795 Nationalzeitung. Krom la de Becker fondita gazeto Anzeiger der Deutschen (ekde 1793 Reichsanzeiger kaj ekde 1807 Allgemeiner Anzeiger der Deutschen; editorado fariĝis kune kun la popolklerigisto Christian Karl André) ĝi iĝis unu el la plej disvastigitaj moralaj-politikaj magazinoj.
Becker respondis bonege konkursdemandon en 1779 starigitan fare de la berlina Akademio pri la permeso trompi kaj erarigi la popolon (franclingva eldono en Berlino, 1780; germanlingva eldono en Lepsiko, 1781). Tio estis samtempe la elirpunkto de liaj grandaj verkistaj sukcesoj kiuj kulminiĝis per la libro Noth- und Hülfsbüchlein für Bauersleute (2 volumoj, Gotha-Leipzig 1788-98). En ĝi la socialpedagogia tendenco transpasis la formon de eduka romano. Lia ĵurnalisma sperto evidentiĝis en la ĝenro de eseo.
Sekve Becker iĝis ja la populariginta organizanto de raciismo, sed apenaŭ per intelektuala-filozofia profundeco. La homo estus, kiel sociema ulo, perfektigebla per la propagando de praktikaj konoj. Konservante optimismon etikan kaj evolucian Becker plimodestigis sian sintenon: la ideojn de Voltaire li jam antaŭe estis reĵetinta. Becker ŝanĝiĝis dum la napoleonaj jaroj al naciemulo pro kio li arestitis de 1811-13 en Magdeburg (de L. N. Davoust),
Graveco
Post la furoro de la Noth- und Hülfsbüchleins (eldonokvanto ĝis 1811: unu miliono da ekzempleroj) Beck fondis en 1797 en Gotha la libran eldonejon-vendejon Becker'sche Buchhandlung. La eldoneja programo konsistis el pedagogia literaturo, facile legeblaj romanoj (Christian Ernst Graf von Bentzel-Sternau) kaj astronomio (Freiherr von Zach), sen paroli pri la verkoj de Becker mem. Li ankaŭ estis amiko de Samuel Hahnemann subtenante ties ideojn.
Censa loko
Censa loko (angle Census-designated place, mallonge CDP) estas termino uzata de la usona censa instanco por etikedi lokojn, kiuj havas rekoneblan urb(et)ecan trajtaron, sed al kiuj mankas formale municipa regstrukturo. Interalie, en la ŝtato Havajio tute mankas urbaj municipiĝoj, do tie troviĝas nur Censaj lokoj.
Censaj lokoj, kiuj atingis grandecon de urbegoj estas laŭalfabete: Enterprise (Nevado), Metairie, Paradise (Nevado), Spring Valley (Nevado), Sunrise Manor.
Segila bordo
La Segila bordo (ora serrata) estas la segildenta krucvojo inter la retino kaj la ciliara korpo. Ĉi tiu krucvojo markas la transiron de la simpla ne-fotosentema areo de la ciliara korpo al la kompleksa, plurtavola, fotosentema regiono de la retino. La pigmentigita tavolo estas kontinua super la koroido, ciliara korpo kaj iriso dum la nerva tavolo finiĝas tuj antaŭ la ciliara korpo. Ĉi tiu punkto estas la segila bordo. En ĉi tiu regiono la pigmenta epitelio de la retino transiras en la eksteran pigmentan epitelion de la ciliara korpo kaj la ena parto de la retino transiras en la ne-pigmentitan epitelion de la cilioj. Ĉe bestoj, en kiuj la regiono ne havas segildentan aspekton, ĝi nomiĝas ciliara retina bordo (ora ciliaris retinae).
Eksteraj ligoj
Kategorioj: Homa okula anatomio
Sándor Mogyorós
Kariero
Mogyorós Sándor aliĝis al laboristmovado kiel maŝinmuntisto (1929), li estis ano de centra komitato de neleĝa junulara komunista organizaĵo (1932-35). Li estis malliberigita pro sia komunista agado (1935-44). Li estis vicprezidanto de la rumana registaro. Li rumanigis sian nomon. Li revokis siajn erarojn nur en sia mortlito.
Mineu
Mineu (hungare Menyő) estas vilaĝo en Rumanio norde de Zalău. Administre ĝi apartenas al Sălăţig.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 001 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 418 (rumanoj, 47% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1335. En mezepoko ĝi estis hungara servutul-vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy).
Mózes S. Pataki
Mózes S. PATAKI hungara dramtradukisto, filologo. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 29-an de februaro 1784 kaj mortis samloke la 25-an de januaro 1815.
Kariero
Mózes S. Pataki de 1807 estis ĉehejma instruisto de barono Miklós Wesselényi. Liaj artikoloj aperis en Erdélyi Múzeum (A római poézis történetei). Li interkorespondadis kun Ferenc Kazinczy.
Cecília Meireles
Cecília MEIRELES (naskiĝis en Rio de Janeiro la, mortis samloke la ), kompleta nomo: Cecília Benevides de Carvalho Meireles, estis Brazila instruisto, ĵurnalisto, poeto. Ŝi fokusiĝis al temoj de pasado de tempo kaj la sensignifo de la vivo. Ŝi estas rigardata tre grava poeto de brazila modernismo. Kiel instruisto ŝi multe engaĝiĝis por reformoj de la instrusistemo kaj instalis bibliotekojn por infanoj
Biografio
Cecília Meireles naskiĝis en Rio de Janeiro, en la tiutempa subŝtato Guanabara. Ŝia patro Carlos Alberto de Carvalho mortis tri monatojn antaŭ ŝia naskiĝo. Mathide Benevides, ŝia patrino, estis instruisto en elementa lernejo, ŝi mortis, kiam Cecília havis tri jarojn. Ŝi kreskis ĉe sia avino, portugalino enmigrinta el la Acoroj. Ŝi rakontis al sia nepino rakontojn de tie, kiuj influis la postan poezion de Cecília. De sia vartistino Pedrina ŝi lernis brazilajn popolkantojn kaj ludojn.