cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sidney Catlett
Sidney Catlett (* 17-an de januaro 1910 en Evansville, Indianao; † 25-an de marto 1951 en Ĉikago, Ilinojso), nomita pro sia korpograndeco Big Sid Catlett, estis nigrula frapinstrumentisto de ĵazo. Li estis „unu el la plej svingeludantaj, sed ankaŭ plej influaj kaj teknike-soloiste plej lertaj frapinstrumentistoj de la ĵazhistorio“ (Martin Kunzler).
Vivo
Sid Catlett lernis en Ĉikago ludi pianon kaj poste ŝanĝiĝis al frapinstrumentaro. En la aĝo de 18 jaroj lia kariero komencis en 1928 kune kun Darnell Howard. En 1930 li translokiĝis kun la orkestro de Sammy Stewart al Novjorko kaj laboris i.a. kun Elmer Snowden (1931/32), Benny Carter (1932/33), la bando Chocolate Dandies, ĉe McKinney’s Cotton Pickers (1933-34) kaj la Jeter-Pillars Orchestra (1934-35), ĉe Fletcher Henderson (1936), Don Redman (1936/37) kaj Louis Armstrong (1938-1942). En 1941 Benny Goodman enprenis lin en sian bandon. En 1945 li ludis mallonge ĉe Duke Ellington kaj apartenis poste al la sesopo de Teddy Wilson. Krome li havis sian apartan bandon kaj ludis ekde 1947 ĝis 1949 por la All Stars de Louis Armstrong kaj fariĝis ties favorata frapinstumentisto. Kiel esceptulo inter la pli aĝaj frapinstrumentistoj Catlett povis postplenumi la transiron al moderna ĵazo kaj ludi laŭ ĉiu stilo (diksilando, svingo bibopo) kun bandego kaj bandeto. Li surdiskigis ankaŭ kun la Chocolate Dandies la Esquire All Stars, Edmond Hall, John Hardee, Dizzy Gillespie, Lester Young, Coleman Hawkins, Billie Holiday, Duke Ellington kaj Sidney Bechet. Siajn lastajn vivojarojn li pasigis plejparte en Ĉikago, kie li ludis ĉe Eddie Condon, prezentis tamen ankaŭ en Novjorko kun John Kirby.
En 1951 li eksuferis je grava pulminfekto kaj saman jaron li mortis pro korinfarkto, kiam li vizitis kelkajn amikojn malantaŭ la scenejo dum benefickoncerto de Hot Lips Page.
Agado
Lian fantazieman kaj adaptipovan ludon kaptis la filmo Jammin´ The Blues (1944) de Gjon Mili. Al la plej gravaj sonregistraĵoj de Catlett apartenas Home Cocking de Eddie Condon kaj Fanfare (1933) de Spike Hughes’, Blue Lou de Fletcher Henderson, Bugle Call Rag de Don Redman kaj Warming Up (1938) de Teddy Wilson, Sittin´ In (1938) de Chu Berry, Bye And Bye (1939), Harlem Stomp kaj Wolverine Stomp (1940), Do You Call That A Buddy (1941), A Song Is Born, Steak Face kaj Boff Boff (1947) de Louis Armstrong, Wild Man Blues (1940) de Sidney Bechet, Afternoon of a Basie-ite kaj Sometimes I´m Happy (1943) de Lester Young, Victory Stride (1944) de James P. Johnson, Shaw Nuff kaj Salt Peanuts (1945) de Dizzy Gillespie samkiel de Mezzrow-Bechet House Party (1945).
Graveco
Catlett jam komprenis la ludon de frapinstrumentaro kiel improvizado de melodioj kaj klarigis tiel al „la publiko, ke frapinstrumentistoj ankaŭ estas muzikistoj“ (Kenny Washington). Kampmann reliefigas aparte la melodian kvaliton de liaj solooj kaj ties logikan strukturon. En 1996 Sidney Catlett estis akceptita en la Bandega kaj Ĵaza Famohalo.
Ruĝbruna emberizo
La Ruĝbruna emberizo (Emberiza rutila) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Ĝi estas malgranda emberizo, 14 al 15 cm longa. La vosto estas mallonga kun malmulta aŭ nenia blanko en eksteraj vostoplumoj. Reproduktaj maskloj havas brilbrunajn suprajn partojn nun brikeca nuanco ĉefe en kapo, supra brusto kaj pugo, iom pli strieca en supra dorso. La brusto kaj ventro estas flavaj kun strieco en flankoj. Flugilplumoj kaj vosto estas pli nigrecaj. Nereproduktaj maskloj estas similaj sed iom pli senkoloraj pro bruna koloro parte kaŝita de palaj plumobordoj. La ino estas ĉefe senkolore bruna kun malhela strieco supre dum la subaj partoj estas ĉefe palflavaj. La pugo estas senkolore bruna kaj la gorĝo sablokolora.
La varia, altatona kanto estas elsendita el ripozejo malalte en arbo. La alvoko estas mallonga zik, simila al la alvoko de la Malgranda emberizo.
Ili reproduktiĝas en Siberio, norda Mongolio kaj nordorienta Ĉinio. Ĝi estas longdistanca migranto, kiu vintrumas en suda Ĉinio, Sudorienta Azio kaj nordorienta Barato. Estas nombro de vidaĵoj el Eŭropo sed kelkaj el tiuj estas konsiderataj fuĝintoj el kaptiveco pli ol aŭtentaj vagantoj. Dum la reprodukta sezono ili loĝas en malferma arbaro kun grundokovraĵo kaj arbustoj. Vintrantaj kaj migrantaj birdoj loĝas en farmoj, arbustaroj kaj arbarbordoj.
Catherine Middleton
Catherine Elizabeth "Kate" MIDDLETON, Princino de Kimrujo, Dukino de Kornvalo kaj Kembriĝo (naskiĝis la en Reading, Berkshire, Anglio) estas la edzino de la angla princo Vilhelmo, princo de Kimrujo.
Biografio
Catherine Elizabeth Middleton estas la plej maljuna filino de la piloto Michael Middleton (* 1949) kaj la flugakompanistino Carole Elizabeth Middleton, naskiĝinta kiel Goldsmith (* 1955). La prauloj de la patrino estis ministoj, tiuj de la patro estis advokatoj kaj urbokonsilistoj en Leeds. Ekde 1987, la gepatroj vivtenas sin per send-venda firmao Party Pieces, en kiu oni vendas aldonaĵojn por infanaj renkontiĝoj.
Olbramkostel
Olbramkostel (Wolframitzkirchen) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1263.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Catherine Middleton
Biografio
Ŝi laboris ekde novembro 2006 ĝis oktobro 2007 tri tagojn po semajno kiel aĉetant-helpistino en branĉo akcesoraĵoj de la brita mododomo Jigsaw.
Amrilato kaj enamiĝo al Princo Vilhelmo
Ŝi konatiĝis kun Vilhelmo en aŭtuno de 2001, en la dua lernojaro (2002) ili jam loĝis kune, formis amparon. Ili provizore disiĝis en aprilo de 2007, en julio samjare denove estis kune. La geedziĝo okazis la 29-a de aprilo 2011, en abatejo Westminster.
Ili havas tri idojn: la princo George de Kembriĝo (la ), la princino Charlotte Elizabeth Diana de Kembriĝo (la ) kaj la princo Louis (la ).
Kritiko de la gazetoj, medio
Ĉar Middleton ne tro klopodis al laboro, la medio akuzis ŝin je "laborevitemo", "plezurŝatemo" kaj nomumis ŝin per moknomoj "Lady of Leisure" (Sinjorino Libertempo), "Waity Katie" ("atendanta Katie") aŭ "Princess in Waiting" (Princino dum atendo).
La reĝaj propagandistoj sekve deziris antaŭ la geedziĝa festo, ke Kate Middleton okupiĝu pli pri bonaferoj, helpaferoj, agadu en sociaj laboroj por detrui la laboreviteman aspekton.
UTC+06:00
UTC+6 estas horzono en kelkaj landoj kiu havas tempodiferencon de ses horoj al la Universala Tempo Kunordigita.
Tiu tempo uzatas en:
Specialaj horzonoj
Huso horario
Jerzy Vetulani
Jerzy Adam Gracjan Vetulani (naskiĝis la 21-an de januaro 1936 en Krakovo kaj mortis la 6-an de aprilo 2017 en Krakovo) – pola psiko-farmakologo kaj biokemiisto italdevena, profesoro de naturaj sciencoj, membro de Pola Scienca Akademio (PAN), Pola Akademio de Scipovoj kaj Scienca Societo Varsovia.
En la jaroj 1976–2006 gvidanto de Biokemia Fako, kaj nun vicprezidanto de Scienca Konsilio de Farmakologia Instituto de PAN en Krakovo. Aŭtoro de kelkcent sciencaj disertaĵoj kun internacia atingopovo, kunkreinto de hipotezo pri agad-mekanismo de kontraŭdepresiaj medikamentoj. En 1983 akiris internacian premion pro esplorado de mekanismoj pri elektroŝoko. Unu el la plej ofte citataj polaj sciencistoj pri biomedicino. Scienca populariganto, dum pli ol 20 jaroj ĉefredaktoro de la revuo "Wszechświat" (Universo).
Surscenulo, prezentisto, membro de opozicio en la periodo de Pola Popola Respubliko, membro de Solidareco.
Stacio Nishiki
Stacio Nishiki (japane: 錦駅 [Niŝiki-eki], angle: Nishiki Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Ishiyama-Sakamoto.
Jerzy Vetulani
Honora membro de Indian Academy of Neurosciences, honora doktoreco de Silezia Medicina Universitato kaj Medicina Universitato en Lodzo. Distingita per Ora Merit-Kruco kaj Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
Adepto de oficialigo de mariĥuano kaj ĝenerala malpunigo pri narkotaĵoj, kritikisto de reprezalia narkotaĵa politiko en Pollando.
Masaki Saito (1980)
Masaki Saito (齋藤 将基, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Muravera
Muravera estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sardio kaj al la provinco Sud-Sardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castiadas, San Vito kaj Villaputzu.
Bekölce
Bekölce (bekolce) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Bélapátfalva. La vilaĝonomo devenas de la iama posedanta familio Bekölczey (bekolcei).
Preĝejo Sankta Benedikto (Sieber)
La Preĝejo Sankta Benedikto (Benedictuskirche) estas protestantisma preĝejo en Sieber, Germanio.
Bekölce
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Borsodnádasd troviĝas 7, Bélapátfalva 8, Ózd 19, Eger 27 km-ojn.
Preĝejo Sankta Benedikto (Sieber)
Historio
La arkitektura juvelaĵo en la vilaĝocentro konstruitis laŭ norda stilo en 1887, estante tute ligna trabfakaĵo. La turo estas 35 metrojn alta, kies horloĝon donacis en 1887 la vilaĝa komunumo. En 1968 riparis ĝin membro de la estraro de la preĝeja komunumo mem, tiel ke ŝi sen iu plendo funkcias precizege ĝis nun.
Bekölce
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo proksimume en 1300 laŭ tiama hungara ortografio "Bukolche". La vilaĝo kelkfoje senhomiĝis dum la turkoj. Vilaĝservoj estas poŝto, lernejo, biblioteko, kuracejo, spoertejo.
Preĝejo Sankta Benedikto (Sieber)
Historio
Ambono, altaro, pupitro, benkaro kaj galerio faritis de la loka ĉarpentisto Karl Reuper. La belegaj kaj buntaj vitraloj supre de la altaro estas verko de la lokulo Karl Bruns. La eksteron oni kovris per harca ardezo. Ankaŭ en niaj tagoj fakuloj admiras la simplan sed efikan konstrumanieron de tiu ĉi kirketo. Ĝi havas tri belsonajn sonorilojn kun granda sonvolumo.
Dum la ILEI-konferenco en julio 2013 okazis tie ĉi diservo en la Lingvo Internacia.
Orgeno
Nova alogilo turisma-kultura povas esti konsiderata la en la 2008-a jaro restaŭrita orgeno. Reprenante la historian orgenfasadon de Engelhardt oni novkonstruis ĝin kun 27 registroj kaj pli ol 1500 orgenfajfiloj. Rezulto estis vera koncertorgeno kun riĉa manipuladebleco kaj belega sonkvalito. Ties detala priskribo troviĝas en festlibreto eldonita okaze de la rekonsekro de la nova instrumento.
Fonto
Informoj sur la vilaĝa retpaĝaro
Nampula
🇵🇷
estas metropolo, ĉefdiocezo kaj provinca ĉefurbo en Mozambiko. Ĝi estas konata, kiel la "Norda Ĉefurbo".
Geografio
situas en la nordorienta sekcio de la lando. Hinda Oceano situas 130, Maputo 1393 km.
Trafiko
havas flughavenon, trairan ĉefvojon inter Malavio-maro. La fervoja linio same kuras. Fine alia ĉefvojo kuras al Beira.
Ferenc Taar
TAAR Ferenc (tar) estas hungara teatrestro, dramatisto naskita en Valea lui Mihai la 21-an de novembro 1924.
Kariero
Ferenc Taar post akiro de instruistdiplomo fariĝis dramaturgiisto de Teatro Csokonai de Debreceno en 1958, inter 1961 kaj 1973 direktoro.
Fedémes
Situo
La vilaĝo situas inter Mátra kaj Bükk sur malebenaĵo, en valo de rojo, fine de sakovojo. Pétervására troviĝas 8, Borsodnádasd 14, Bélapátfalva 16, Eger 25 km-ojn.
Anunciacio
Anunciacio estas kristana festo, memoriganta la anoncon pri la estonta naskiĝo de Jesuo Kristo al ties patrino, Sankta Maria. Kristanoj festas ĝin je la 25-a de marto, naŭ monatojn antaŭ kristnasko.
Laŭ la evangelio laŭ Luko (1, 26–38) ĉefanĝelo Gabrielo vizitis Marian kaj anoncis al ŝi, ke ŝi naskos filon nomotan "Jesuo". Kiam Maria kontraŭdiris, ke ŝi ne rilatis al viro, Gabrielo klarigis, ke la gravediĝo okazos pere de la Sankta Spirito.
Kiam la 25-a de marto estas en la antaŭ- aŭ post-paska semajno, la latina katolika eklezio prokrastas la feston al la lundo post tiuj du semajnoj. La ortodoksaj kaj orientaj katolikaj eklezioj ne prokrastas la feston, sed aplikas specialan liturgion por konveni al ambaŭ samtagaj festoj.
Ankaŭ la eventon de la anonco mem oni nomas anunciacio. Ĝi estas ofta temo de pentraĵoj de malnovaj majstroj.
Fedémes
Historio
La unua mencio devenis el 1261 en formo Fedemus, tiam la kampoj apartenis al episkopejo de Eger. En la 16-a jarcento fortikaĵo de Szarvaskő profitis la kampojn. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Kohei Kiyama
Kohei Kiyama (喜山 康平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Fagiano Okayama, Kamatamare Sanuki kaj Matsumoto Yamaga FC.
La Roda de Andalucía
La Roda de Andalucía estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 76 km² kie loĝas 4397 geloĝantoj, do loĝdenso estas 57.9 loĝ./km². La Roda de Andalucía situas je 123 km de la provinca ĉefurbo Sevilla, en la komarko de Estepa.
La origino de la nomo La Roda devenas de la rilatoj inter la malnovaj regnoj de kristana Sevilo kaj nasrida Granado en la 13-a jarcento, kiam estis Ar-Roa (La dogano). En 1916 oni aldonis "de Andalucía", por distingi ĝin de aliaj hispanaj Roda.
Geum urbanum
Urba geumo (Geum urbanum) estas specio de geumo kaj apartenas al la planta familio Rosaceae. Ili estas malaltaj staŭdoj kun rizomoj en la tersurfaco, kun flavaj floroj, kiuj havas kvinnombran petalaron. La fruktoj estas plurakenoj. Fruktoj unuope finiĝas per aristo. Aristoj estas maturiĝintaj stilusoj. Do ĉiu semo estas provizita per akra hoko, preta alkrociĝi al la vestaĵo aŭ al la pelto de preterpasanto.
Plantido
Kotiledonoj estas elipsaj. La plantido estas hara. La akso sub la kotiledonoj estas ruĝa.
Sengenthal
Sengenthal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neumarkt, en administra komunumaro, germane nomata Verwaltungsgemeinschaft Neumarkt in der Oberpfalz, kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Geografio
Sengenthal situas en Frankonia Ĵuraso. Oni trovas tie multe ĵurasiajn fosiliojn, ekzemple Parkinsonia parkinsoni.
Juul Karnas
Juul KARNAS (naskiĝis la en Berchem, proksime de Antverpeno, mortis la  en Lausanne) estis flandra esperantisto, instruanto de Esperanto en la Antverpenaj vesperkursoj, kompilinto de Internacia Kantaro (1930), premiito en la Internaciaj Floraj Ludoj. Liaj tradukitaj kaj originalaj poemoj regule aperis en Flandra Esperantisto, kies redaktoro li estis de la ĝis sia morto.
Kiam li estis dek-ok-jara li lernis Esperanton kaj iĝis membro de la antverpena Esperanto-grupo La Verda Stelo. Jam baldaŭ li akiris instruan kapablecon kaj donis Esperanto-kursojn kune kun Frans Schoofs kaj Morris De Ketelaere. En 1924 li kun diversaj aliaj forlasis la grupon La Verda Stelo kaj helpis al la starigo de Antverpena Poresperanto Propaganda Komitato (APPK). La ĉefa tasko de tiu komitato estis enkonduki Esperanton en la lernejojn. Komence la sukceso estis ege kontentiga, ĉar jam dum la vintro de la sama jaro ekfunkciis diversaj vesperaj kursoj kun instruistoj pagitaj de la urbo Antverpeno. Juul Karnas estis unu inter ili. La plimulto de la lernintoj de la lingvoj aliĝis al APPK, kaj - kvankam origine ĝi estis federacio de la antverpenaj grupoj - baldaŭ estis tiom da individuaj membroj, ke estis decidite fondi novan grupon kaj tiamaniere la grupo La rekta vojo naskiĝis. De tiu grupo Karnas iĝis prezidanto, kies funkcion li plenumis ĝis sia morto.
En 1926 li edziĝis al esperantistino Irma Verhoeven. El la geedziĝo venis en 1928 filo Hendrik.
Li iĝis specialisto en tradukado de flandraj kantoj kaj en 1930 li kompilis sian Kantaro Esperantista. En tiu sama jaro okazis la unua kongreso de Flandra Esperanto-Ligo, kies prezidanto li iĝis. En tiu periodo la terura mortiga malsano ekkaptis lin. Li serĉis resanigon en la sanigaj arbaroj de Kampino, sed vane. En januaro 1933 li vojaĝis al Montana-Vermala en Svislando kaj restis tie ĝis majo 1934. Tie li multon verkis kaj tradukis. En la sama jaro li estis premiita en la Internaciaj Floraj Ludoj.
Hitachi
Hitachi (株式会社日立製作所) estas japana transnacia entrepreno de tipo konzerno kiu temigas altajn industriojn. La firmao funkcias kiel la tegmentofirmao por la Hitachi-grupo, kiel parto de la DKB-grupo de firmaoj.
Juul Karnas
Reveninte el Svislando li prenis sur sin la taskon de redaktoro de Flandra Esperantisto. Tiun taskon li tamen ne longe plenumis, ĉar en novembro li denove devis iri al Svislando. En malsanulejo en Lausanne li ege suferis pro subita malboniĝo de lia sano. En ĉeesto de sia edzino li mortis la 20-an de februaro 1935. Sekve al lia deziro lia korpo revenis al lia hejmlando, kaj li estis enterigita la 27-an de februaro en Berchem, lia naskoloko. La 22-an de septembro 1935 estis inaŭgurita tomboŝtono en ĉeesto de multaj funkciuloj en- kaj eksterlandaj.
Hitachi
Aktuale en 2009, Hitachi estas la tria plej granda teknologientrepreno laŭ valoro. En la rangotabelo en revuo Forbes, Tutmonda 2000 listo, por la jaro 2011, Hitachi estis vicigita 473-a. En la Global 500 rangotabelo de Fortune por 2011, Hitachi estas poziciigita 40-a.
Juul Karnas
En Svislando li verkis por sia fileto infanlibron en nederlanda lingvo kun titolo Henkeli, eldonitan en 1938 ĉe Aug. Bossaerts.
Hitachi
Informsistemoj kaj telekomunikadoj
La kompanio Hitachi estas unu el la ĉefaj ludantoj en la merkato de stokaj serviloj kaj stokaj unuoj. Aldone al stokadhardvaro, ĝi ankaŭ produktas softvaraĵojn por stokadadministrado.
Komuna Seminario
Komuna Seminario okazas kunlabore de la tri landaj reprezentantaj junularaj organizoj: Korea Esperanto-Junularo (KEJ), Japana Esperanto-Junularo (JEJ), Ĉina Junulara Esperanto-Asocio (ĈJEA).
En 2009, de la 26-a ĝis la 28-a de decembro okazis la 28-a KS en Nankino, Ĉinio, organize de Ĉina Junulara Esperanto-Asocio kaj Nankina Esperanto-Asocio. Kaj en 2010 okazis "la unua ekstra KS" en Hanojo, Vjetnamio organize de Vjetnama Esperantista Junulara Organizo (VEJO). VEJO ankoraŭ ne eniris en la organizantaron de KS oficiale.
En 2011, KEJ, kiu okazigis la 1-an KS-on en 1982 festos 30-jariĝon de KS en Songnam, de la 7-a ĝis la 9-a de oktobro.
La sensacio de la 26-a Komuna Seminario (Iksan, Sud-Koreio)
La 26-a Komuna Seminario estis prezentita en la 5-a Azia Kongreso de Esperanto (Bengaluro, Barato), kaj per tio leviĝis la propono, ke simila junulara aranĝo estu ankaŭ inter sud-aziaj esperantistaj junularoj. Ĝia efektiva frukto estas nome "Interkultura Seminario", kiu tamen ankoraŭ ne okazas.
34314 Jasonlee
34314 Jasonlee estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jason Lee, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la Lynbrook High School de San Jose (Kalifornio).
Gubernio Okinavo
La gubernio Okinavo (沖縄県 [oki-naŭa -ken]; Hepburn/Kunrei: Okinawa-; 琉球:ウチナー) estas gubernio de Japanio. Administra centro de la gubernio estas la urbo Naha.
Atosa
Atosa (5-a jarcento a.K.) estis filino de Kiro la 2-a, ano de la Aĥemenida dinastio.
Quévy
Quévy (france:[KE:vi]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Mons (nederlande Bergen).
Gáspár Bakos
Gáspár Bakos naskiĝis la en Siófok.
Atosa
Ŝi edziniĝis laŭvice al sia frato Kambizo la 2-a, Smerdio kaj fine al Dario la 1-a, al kiu ŝi naskis Kserkso la 1-an kaj Artabazane.
Oni supozas, ke ŝi estas la Wasthi de la Biblio.
Gáspár Bakos
Biografio
Gáspár Bakos maturiĝis en 1994 en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post siaj studoj li eklaboris en astronomia esplora instituto en Budapeŝto. Li doktoriĝis en 2004, poste li esploris en Harvard. En 2011 li ankaŭ ekinstruis en Universitato Princeton. Li kreis aŭtomatan teleskopon, poste reton el ili. Helpe de la teleskoparo lia laborgrupo trovis pli ol cent ekstersunsistemajn planedojn. Li ricevis hungarajn stipendiojn inter 1998-2000, usonajn premiojn inter 2007-2014.
Paroĥa ĥoro
Paroĥa ĥoro estas miksita, foje ankaŭ egalvoĉa ĥoro tenata de paroĥo. La kantistoj partoprenas honorofice je la eklezia muziko de sia paroĥo. Ĉefa tasko de la paroĥoĥoroj estas la muzika formado de la paroĥaj diservoj. Krom la kunformado de diservoj per paroĥaj kantoj, motetoj, kantatoj, mesoj kaj aliaj ĥormuzikaĵoj paroĥaj ĥoroj ofte ankaŭ prezentas ekleziajn koncertojn, ekzemple kun oratorioj. Depende de la specialiĝo estas ankaŭ kutima la nomoj kantoraro, motetoĥoro aŭ oratoria ĥoro. La historia, organiza kaj muzika evoluo de paroĥaj ĥoroj estas malsama laŭ la konfesio.
Historio
La ĥorkantadon en la preĝejo prizorgis escepte la fratrioj ĝis la reformacio precipe klerikoj, profesiaj kantistoj kaj lernantoj. Post la reformacio ekestis aldone multaj evangelaj kantoraroj, kiuj honorofice, precipe en pli malgrandaj urboj, prezentis la eklezian ĥormuzikon. La historio de la pli novaj paroĥaj ĥoroj den Germanujo eiras grandparte de la junulara muzikmovado je la komenco de la 20-a jarcento.
Estrado kaj strukturo
La plej multaj paroĥaj ĥoroj estas firme ligitaj kun paroĥo, precipe ĉar la ĥordirektistoj plejofte estas dungitaj ĉe la paroĥo kaj tiu ĉi kutime transprenas la etaton (akiro de notoj, varbado, honorarioj por solistoj). Ofte la estroj de paroĥaj ĥoroj estas nuntempe kromprofesiaj eklezimuzikistoj, je la kantoraroj kaj oratoriaj ĥoroj plejparte ĉefprofesiaj kantoroj. En pli malgrandaj kaj liberekleziaj paroĥoj la direktistoj laboras liberofice.
Krom tio multaj paroĥaj ĥoroj estas interne organizitaj en asociaj strukturoj. Tio estas ligita unuaflanke kun la historio, aliaflanke per tio la ĥordirektisto devas esti senŝarĝigata je organizaj aferoj.
Egerlövő
Egerlövő estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Mezőkövesd. Inter 1863-1905 la oficiala nomo estis Eger-Lövő.
Paroĥa ĥoro
Repertuaro
La literaturo de paroĥaj ĥoroj estas laŭ sia taskigo ligita al liturgia kunteksto. Grandan gravecon havas aranĝaĵoj de ĥoralo aŭ kanto, kiun la ĥoro alterne aŭ kompletige kantas kun la paroĥo. Paroĥa ĥoro ankaŭ kantas motetojn kun biblia enhavo kaj liturgiajn kantaĵojn, foje ec kompletajn mesojn. Ofte ili kantas nurvoĉe. Prezentadoj kun orkestro kadre de diservo pli ofte estas troveblaj en katolikaj preĝejoj; evangelaj paroĥoĥoroj kantas kun orkestra akompano pli ofte dum koncerto.
Egerlövő
Situo
Egerlövő situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Mezőkövesd troviĝas 11, Tiszafüred 20, Miskolc 50 km-ojn.
Paroĥa ĥoro
Repertuaro
Nuntempe la ĥorkantado ĝenerale kaj aparte tiu en paroĥa ĥoro estas en krizo: Malpliiĝas – almenaŭ en Eŭropo - la nombro de eklezianoj, el kiuj povus rektrutiĝi junaj ĥorkantistoj; la junuloj kutime ne plu lernas kantadon de siaj gepatroj, kaj alkreskas kun la sento, ke muziko estas la narkotaĵo, kiu elfluas el la kapaŭskultiloj kaj kiu estas tasko de profesiuloj. Precipe la viroj ne plu kantas, ofte pro temporaba dungiteco. Pro tio la paroĥaj ĥoroj ofte uzas muzikan uzliteraturon, kiu estas ekzakte aranĝita laŭ la eblecoj de la ĥoroj kaj iliaj taskoj. Ekzistas ekzemple ĥoralaranĝaĵoj por la ensemblo soprano/aldo/virvoĉo, intertempe ankaŭ ekzistas eklezia kantliteraturo por virinoĥoroj (SSA). Pli kaj pli ofte okazas, ke je verkoj por ĥoro kaj orkestro la orgeno anstataŭas la instrumentistaron.
Egerlövő
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua skriba mencio devenis el 1221 en formo "Luen". Laŭ la nomo sagistoj vivis tie. Post la mezepoko la turkoj bruldetruis kaj senhomigis la komunumon. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Komunumoj pri lövő (= pafisto) en Hungara reĝlando
En la frua mezepoko la pafistoj estis sagistoj.
József Árendás
József Árendás naskiĝis la  en Imeľ (Ĉeĥoslovakio).
Biografio
József Árendás apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. En 1947 la familio Árendás estis translokigita al Hungario al Soltvadkert. La juna József frekventis mezlernejon en Tata (Hungario), poste li akiris grafikistan diplomon en Industriarta Altlernejo en 1972. Lia plej grava instruisto estis Pál Gerzson kaj György Konecsni. Jam pli frue en 1967 li debutis en ekspozicio. Post la diplomo li faris afiŝojn por filmoj ĝis 1989, ekde 1981 por teatroj. Inter 1987 kaj 1992 li instruis en la Industriarta Altlernejo. Li ricevis premiojn inter 1985-2011.
Homenergia transporto
Homenergia transporto, formo de daŭrigebla transportado, estas la transporto de homoj kaj/aŭ varoj uzantaj homan muskolforton, en la formo de piedirado, kurado kaj naĝado. Moderna teknologio permesis al maŝinoj plifortigi homan potencon. Homenergia transporto restas populara pro kialoj de ŝparado, libertempo, korpekzercado, kaj ekologiismo; ĝi foje estas la nura tipo havebla, precipe en subevoluintaj aŭ nealireblaj regionoj.
Kvankam homoj povas piediri sen infrastrukturo, la transporto povas esti plifortigita helpe de padoj, vojoj, aparte dum uzado de la homa potenco per veturiloj, kiel ekzemple bicikloj kaj vicradaj sketiloj. Homenergiaj veturiloj ankaŭ estis evoluigitaj por malfacilaj medioj, kiel ekzemple neĝo kaj akvo, per boatremado kaj skiado; eĉ la aero povas esti enirita per homenergiaj aviadiloj.
32080 Sanashareef
32080 Sanashareef estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sana Shareef, kiu gajnis en 2015 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Saint Edward's Upper School de Vero Beach (Florido, Usono).
Eŭgenila benzoato
Eŭgenila benzoato aŭ C17H17O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la benzoata acido kaj eŭgenila alkoholo, senkolora kristalsolidaĵo kun balzama odoro, uzata kiel odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Eŭgenila benzoato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Eŭgenila benzoato estas nature trovata en pluraj plantoj kaj planto-derivaĵoj kaj uzatas en fabrikado de parfumoj kaj kosmetikaĵoj.
Carrouge
Carrouge estas la nomo de la sekvantaj lokoj kaj geografiaj objektoj:
Distrikto Berat
La distrikto Berat (Rrethi i Beratit) estas unu el 36 distriktaj dividaĵoj de Albanio. Ĝi estas parto de la samnoma provinco Berat. Administra centro estas la, ankaŭ samnoma, urbo Berat. ISO-kodo kaj samtempe ankaŭ regiona aŭtokodo de la distrikto estas la dulitera kodo <tt>BR</tt>. Laŭ takso de 2010 de la Albania Instituto pri Statistiko en la distrikto vivas 117 066 loĝantoj.
Carbonero el Mayor
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 66,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 502 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 49 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Navas de Oro, Navalmanzano, Pinarnegrillo, Aldea Real, Bernardos, Mozoncillo, Armuña kaj Tabanera la Luenga. Oriente estas la rivero Eresma.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Kvankam la unuaj mencioj estas de la 13-a jarcento, plej verŝajne la origino estas el la epoko de la konkero de Toledo fare de la fortoj de Alfonso la 6-a en 1085.
Inter 1800 kaj 1805 okazis grava pesto. Poste dum la Milito de Hispana Sendependiĝo aperis geriloj kiel tiu de Esteban Pastor López, unue hispana militsto, poste gerilano kaj finfine deputito.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (porkoj) kaj ceramiko. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Johano la Baptista kun tre grava retablo, la Palaco del Sello, ermitejo kaj sanktejo de Bustar.
Gyula Farbaky
Gyula Farbaky [djula farbaki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Farbaky Gyula estis hungara inĝeniero, profesoro.
Gyula Farbaky naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Munkács (nuntempa Mukaĉeve en Ukrainio). Li mortis en 1911 en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio).
Biografio
Gyula Farbaky frekventis gimnazion en Kassa, poste li lernis metalurgion en Akademio de Selmec en Selmecbánya inter 1888 kaj 1891. Post la diplomo komence li instruis en la akademio, en la studjaro 1894 en Aachen, poste li studvojaĝis al Vestfalio, Belgio, Svedio. Hejmenveninta li havis inĝenieran postenon en metalurgia oficejo en Selmecbánya. Ekde 1905 ĝis sia tragika morto li instruis en la akademio. Li havis akcidenton dum kontrolado de konstruo en la akademio.
Eugene Killoran
Eugene Killoran (キローラン 裕人, n. ) estas japana futbalisto.
Listo de asteroidoj (44001–45000)
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita, tio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Plejparte el la asteroidoj ne havas publikan menciindecon.
Mór Szatmári
SZATMÁRI Mór (satma:ri) estis hungara ĵurnalisto naskita en Józsefháza la 3-an de majo 1856 kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de decembro 1931. Lia filo estis Jenő Szatmári.
Biografio
Mór Szatmári pristudis juron en Nadjvarado. Li komencis sian ĵurnalistan karieron ĉe la Szabadság en Nagyvárad. Ekde 1881 li estis kunlaboranto de la sendependa Egyetértés en Budapeŝto, pli poste ĝia politika rubrikgvidanto, sekve ĝia ĉefkunlaboranto. Ekde 1904 li estis respondecredaktoro de popolgazeto Budapest, ekde 1913 ĉefkunlaboranto de la gazeto Magyarország. Inter 1902 kaj 1910 li estis parlamenta deputito de distrikto Margitta en landkunveno kun sendependa programo. Li estis longtempe ĉefsekretario, pli poste vicprezidento de ĵurnalistasocio Budapesti Újságírók Egyesülete.
14134 Penkala
14134 Penkala estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brad Penkala, mentoro de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Li estis instruisto ĉe la Goleta Valley Junior High School de Goleta (Kalifornio, Usono).
Amkanto
Amkanto estas aparta formo de liriko kaj de muziko, kiu prikantas la amon inter du homoj. Kelkaj tipoj estas distingeblaj:
Amkantoj estas tradiciitaj jam el la jarmiloj a.K. (ekz. el Sumero, en la biblio (ekz. Alta Kanto de Salomono), en Kamasutro) kaj havis dum la antikvo – ekz. ĉe Ovidio – unuan supron. Sed ankaŭ la amkantoj el la 12-a kaj 13-a jarcentoj atingis altan nivelon: Mezepokaj amkantistoj, ofte junaj nobeluloj kaj kavaliroj, foje okazigis kantkonkursojn, en kiuj ili amvarbis nobelulinojn. Tiu ĉi arto ekestis en suda Francujo, la tiel nomataj trobadoroj kantis en la okcitana lingvo. En Germanujo Hartmann von Aue kaj Wolfram von Eschenbach famis pro sia poezio; Walther von der Vogelweide validis kiel tiu, kiu inventis la plej belajn melodiojn.
Amkantoj tamen estas ankaŭ konataj kaj popularaj trans ĉiuj sociaj tavoloj. Ili disvastiĝis perbuŝe; ekde la 15-a jarcento oni kolektis ilin en manskribajn kantarojn. En 1450 ekestis en Nurenbergo la kantaro Lochamer-Liederbuch. Pluevoluon travivis la amkanto en la madrigaloj de la barokmuziko, en la poemoj kaj lidoj de la romantisma muziko kaj en la popolkantoj. Ankaŭ nuntempa popularmuziko prizorgas la amkanton.
Song Ho-young
Song Ho-young (송호영) estas korea esperantisto, elektita kiel la 23-a prezidanto de Korea Esperanto-Junularo(KEJ) por la jaroj 2008 kaj 2009. Li estas membro de UEA(MA), ILEI, KEA/KEJ kaj ULKA.
Li naskiĝis en 1985 en korea havenurbo Pohang, kaj nun loĝas en Iksan, ĉirkaŭ sia universitato Wonkwang, kie li studas medicinon.
161 Atoro
161 Atoro estas negranda asteroido de la asteroida zono. Ĝi estas malkovrita, la, de la usona astronomo James Craig Watson de la observatorio de Ann Arbor. (Usono)
NGC 5087
NGC 5087 (aliaj indikoj — ESO 576-35, MCG -3-34-50, UGCA 350, IRAS13177-2021, PGC 46541) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mambaí
Mambaí estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 6.871 enloĝantojn en 2010.
Las Navas de la Concepción
Las Navas de la Concepción estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 62 km² kie loĝas 1788 geloĝantoj, do loĝdenso estas 28.8 loĝ./km². Las Navas de la Concepción situas je 99 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1788 geloĝantoj de la municipo Las Navas de la Concepción estas 899 inoj kaj 889 viroj. En la vilaĝo loĝas 1775 geloĝantoj, kaj aliaj 13 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 16, 4 inoj kaj 12 viroj, kaj mortis 18, 9 inoj kaj 9 viroj. Tiel la natura kresko estis -2 (-0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 821 homoj (45.9%).
Kloroetila kloroacetato
2-Kloroetila 2-kloroacetato aŭ C4H6Cl2O2 estas organika komponaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, rezultanta en interagado de la kloroacetata acido kaj "kloroetanolo". Kloroetila kloroacetato estas senkolora aŭ flava larmiga likvaĵo kun penetranta odoro uzata kiel kemia armilo dum la 1-a Mondmilito. Ĝi estas larmigagento produktata por kaŭzi tempodaŭran blindecon. Kloroetila kloroacetato estas toksa substanco kaŭzanta irito en la okuloj, haŭto kaj spirsistemo.
Gateway Internacia Stadiono
Gateway Internacia Stadiono (aŭ Gateway International Stadium) estas plur-uza stadiono en niĝeria urbo Ijebu-Ode. Malfermita la, ĝi havas kapaciton por 14.500 rigardantoj. Dum la 13-a Sub-17-Futbalmondĉampionado (2009), ĝi gastigis 3 matĉojn.
Tekovský Hrádok
Tekovský Hrádok, (hungare Barsvárad estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.
Situo kaj trafiko
Tekovský Hrádok situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Hron, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Štúrovo-Levice. La lasta urbo troviĝas 14 km. Apud la vilaĝo flughaveno funkcias.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko, antaŭ la hungaroj slavoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1232 en formo "Warad". En la 14-a jarcento apude fondiĝis nova vilaĝo Újvárad (=Nova Várad), sed nomiĝis ankaŭ Felsővárad (=Supra Várad), tial la malnova nomiĝis Alsóvárad (=Suba Várad). En 1910 loĝis Suba Várad 316, en Supra Várad 219 da homoj, en ambaŭ plejparte hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon ili apartenis al Bars, al distrikto de Léva, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝoj rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la vilaĝoj unuiĝis. Post la 2-a mondmilito la hungaroj estis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Tekovský Hrádok 326 da homoj (184 hungaroj kaj 139 slovakoj).
Famuloj
En la iama Alsóvárad naskiĝis hungara kuracisto József Török kaj Pál Török (episkopo).
Los Corrales
Los Corrales (La bredejoj, ) estas nomo de pluraj lokoj:
Drávapiski
Drávapiski [drAvapiŝki] estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós.
Situo
Drávapiski situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de mallonga sakovojo. Harkány troviĝas 15, Sellye 21, Siklós 24, Szentlőrinc 36, Pécs 42,Budapeŝto 236 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1177 en formo "Pyspeky". Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio dum 150 jarojn, tamen ne senhomigĥis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En Drávapiski migra poŝto servas.
Rothenklempenow
Rothenklempenow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Löcknitz-Penkun de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vladimir Kató
Vladimir KATÓ [katO] rumania hungara grafikisto, karikaturisto, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Gheorgheni la 18-an de marto 1958. Nuntempe li loĝas en Miercurea Ciuc.
Kariero
Vladimir Kató diplomitiĝis pri grafiko en Bukareŝto, pri ĵurnalismo en Budapeŝto. De 1978 li estis kunlaboranto de Ifjúmunkás, de 1990 fondinto de satirika gazeto Tromf, de 1992 ĉefkunlaboranto de Ifi Fórum, de 1993 kunlaboranto de Európai Idő kaj Udvarhelyi Híradó, de 1994 de gazeto Derűre Ború. Lia unua sola ekspozicio estis 1975 kaj grupajn ekspozociojn li partoprenis de 1970.
Plan-de-Baix
Plan-de-Baix estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 143 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Plan-de-Baix situas tuj sude de la nacia natura parko Vercors. Ĝi etendiĝas sur 19.39 km², kaj havis 143 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 7.4 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Christophe Sarayotis, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Plan-de-Baix apartenas al la kantono Crest-Nord, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Slovaka Esperanto-Instituto
Slovaka Esperanto-Instituto estis fondita en 1947 en Turčiansky Svätý Martin, ekde 1950 nur Martin.
La ĉefa tasko de la instituto estis eldonado de esperantistaj lernolibroj, vortaroj kaj gazeto, regula propagando kaj disvastigado de Esperanto kaj aranĝado de kursoj kun esp. ekspozicioj. Kunlabore kun Slovaka Esperanto Societo kaj ceteraj esp. organizaĵoj enlande kaj eĉ eksterlande, la nove fondita SEI intencis helpadi al plifortigo de esperantista movado kaj al enkonduko de Esperanto en praktikan vivon.
Pri la fondo de la instituto informis artikolo de Ján Lamačka en Esperantisto Slovaka, n-ro 17-18, Novembro-Decembro 1947, sur p. 139. Poste estis la gazeto eldonata kiel organo de la instituto ĝis 1952, kiam ĝi ne plu ricevis paperon por presado.
Esperantisto Slovaka denove fariĝis organo de la instituto en 1968 kaj en 1973 ĝi estas ŝanĝita al Slovaka Esperanto-Instituto de J. V. Dolinský.
25094 Zemtsov
25094 Zemtsov estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Artem A. Zemtsov, kiu gajnis la unuan rangon en 2008 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Kemia Liceo n°1303 de Moskvo, Rusio.
King Pleasure
King Pleasure (naskiĝis la 24-an de marto 1922 en Oakdale en Tenesio kiel Clarence Beeks; mortis la 21-an de marto 1981 en Los-Anĝeleso) estis usona ĵazkantisto.
King Pleasure alkreskis en Cincinnati. En 1949 li venkis dum konkurso en la novjorka Teatro Apollo, kio glatigis al li la vojon por rapida kariero. Lia sonreggistraĵo de „Moody’s Mood for Love“, kantversio tekstita de Eddie Jefferson (pioniro de vokalizo) de la solo de James Moody pri „I’m in the Mood for Love“ el 1949, furoris en 1952 en Usono. Lia frazigo de la vokalizo, kiun transprenis ankaŭ la kantensemblo Dave Lambert, Hendricks kaj Ross, rikoltigis al li en 1953 la venkon je la enketoj de ĵazrevuo Down Beat. King Pleasure elverkis kantversiojn de „Parker’s Mood“ (ankaŭ laŭ teksto de Jefferson) kaj de solaĵoj de Stan Getz kaj Illinois Jacquet. Post aliaj sonregistradoj ĝis en la fruaj 1960-aj jaroj li vivis retiriĝinte ĉe la pacifika marbordo.
Jenaj sonregistraĵoj faritaj de li estas haveblaj kiel lumdisko:
Senvoĉa glotala frikativo
La glota frotsono senvoĉa estas senvoĉa konsonanto uzata en multaj lingvoj. Ĝia IFA-simbolo estas []; en SAMPA,<tt> h</tt>.
Austin FX4
La Austin FX4 estas la klasika Londona taksio Black Cab (Nigra Kabrioleto). Dum la plimulto estas nigraj, fakte ne ekzistas postulo al ili, aŭ eĉ iu ajn devigo al Londonaj taksioj ke ili estu nigraj. Ili ankaŭ ne plu estas kabrioletoj. Tra la jaroj, la FX4 estis vendita inter 1958-1997 sub nombro da malsamaj nomoj de fabrikantoj. Pli ol estis konstruitaj.
Dezajno kaj lanĉo
La Londona taksio FX4 estis la posteulo de la Austin FX3, kiu estis produktita inter 1948 kaj 1958. Siatempe, la FX3 estis la plej multe uzata taksio en Londono. Kiel la FX3, la FX4 estis dezajnita de Austin kunlabore kun Mann and Overton, la komercisto de Londonaj taksioj kiu mendis ĝin (kaj pagis duonon de ĝia kosto) kaj Carbodies, la karoseriisto kiu konstruis la karoserion kaj muntis la taksion preta por vendado. La dezajna teamo inkluzivis Albert Moore el la inĝeniera departemento de Austin, Jack Hellberg el Carbodies kaj David Southwell de Mann and Overton. La originala dezajno estis farita de Eric Bailey de Austin kaj ĝi estis inĝenierita por produktado fare de Jake Donaldson de Carbodies. Ĝi estis fariĝonta la unua produktita Londona taksio kun kvar pordoj.
Kiel la FX3, la FX4 havas apartan ĉasion, sed kun sendependaj antaŭaj suspensioj kaj bremsoj kun duobla hidraŭla cirkvito. La unua FX4, kun registro-numero VLW 431, estis liverita en julio 1958 kaj trapasis provtestadon kun York Way Motors. La oficiala lanĉo okazis pli poste tiun jaron okaze de la "Commercial Motor Exhibition".
Modeloj de Austin
La unua modelo de FX4 estis ekipita per dizelmotoro 2178cc de Austin kaj per aŭtomata transmisio BorgWarner. En 1961, la meĥanika transmisio el la Austin Gipsy estis havebla kiel opcio. Ekde 1962, la benzinmotoro 2199cc de Austin estis havebla. Tamen, preskaŭ ĉiuj taksioj FX4 estis ekipitaj per dizelmotoro kaj, ĝis la mezaj 1970-aj jaroj la plimulto havis meĥanikan transmision. En 1969, la taksio estis modifita, por oferti novan version anstataŭ la forlasita anstataŭiga modelo kaj por ripari kelkajn el la malperfektaĵoj de la originalo. La originala Austin estis provizita per malgrandaj malantaŭaj halt-lumoj kaj lumigiloj kaj turn-indikiloj ambaŭflanke de la tegmento, komune konataj kiel "kuniklaj oreloj". En la reviziita modelo, la malantaŭaj aloj estis modifitaj por ricevi la mallantaŭajn lumigilojn kaj turn-indikilojn el la Austin 1100/1300 MkII. Antaŭaj indikiloj estis ankaŭ provizitaj sub la antaŭaj lumigiloj kaj flankaj indikiloj ekipis la antaŭajn alojn. La "kuniklaj oreloj" estis forlasitaj. La interno ankaŭ ŝanĝiĝis, per nigraj seĝoj el vinilo kaj modifita apartigilo por doni pli da spaco al la ŝoforo.
En 1971, la dizelmotoro 2178cc estis anstataŭita de pli granda, 2520cc versio. Tiu ĉi motoro montriĝis pli bona por uzo kun aŭtomata transmisio kaj iom post iom malpli da taksioj kun meĥanikaj kluĉiloj vendiĝis. La benzinmotoro estis ĉesigita en 1973.
En 1973 BSA, la posedanto de Carbodies disfalis kaj estis aĉetita de Manganese Bronze Holdings (MBH), kiuj estis feliĉaj daŭrigi la konstruadon de la FX4. Tamen, nur kelkaj ŝanĝetoj, kiel la eltenemaj pord-seruroj kaj puŝ-butonaj pord-ansoj, sekura stirado kaj mulditaj kaŭĉukaj bufroj (dezajnitaj ĉar la originala ilaro por kromitaj bufroj eluziĝis) estis faritaj.
La FX4 de Carbodies
En 1982, Carbodies, kiu estis produktinta la FX4 por Austin kaj Mann and Overton, akiris la rajtojn pri intelekta proprieto de la taksio kiam British Leyland, La parenca kompanio de Austin seninteresiĝis pri ĝi, kaj komencis produktis ĝin sub sia propra nomo. La antaŭa motoro Austin ne plu estis havebla ĉar, dum la reorganizado de British Leyland fare de Michael Edwardes, la uzino estis vendita al Barato. Carbodies elektis la dizelmotoron 2286cc de Land Rover anstataŭe kaj ankaŭ ofertis la sam-cilindran benzinmotoron de Land Rover kiel opcion. La nova modelo estis nomita FX4R, kun R por Rover. La FX4R havis kelkajn plibonigojn super la antaŭaj modeloj de FX4, inkluzivante asistitan stiradon kaj plenajn servo-bremsojn, sed ĝiaj efikeco kaj findindeco estis malbonaj kaj la taksio akiris malbonan reputacion.
Kelkaj posedantoj anstataŭigis la motoron de Land Rover per dizelmotoro 2977cc de Perkins/Mazda, kiu draste plibonigis la efikecon de la taksio. Dum potenca kaj fidinda, la konverto al Perkins gajnis reputacion de bruo kaj pigro kaj, erare, por kaŭzi fendojn en la ĉasio. La ĉasia problemo, kiu ankaŭ aperis en malfruaj modeloj de Austin estis spurita al manufaktura misaĵo.
Celante regajni la perditajn vendojn ŝuldatajn al la mankoj de FX4R, Carbodies prenis malnovajn ĉasiojn kaj suspensiojn kaj restaŭris ilin, ekipante per novaj karoserioj kaj la originalaj dizelmotoroj 2520cc reimportitaj el Barato. Ĉar tiuj veturiloj uzis restaŭritajn ĉasiojn kaj suspensiajn komponantojn, oni postulis ke ili havus registran markon komencantan per la litero Q prefere ol la tiama jar-litero kaj tial tiu ĉi modelo estis konata kiel la FX4Q. Ĉiuj estis ekipitaj per aŭtomataj kluĉiloj, sed ne per la asistita stirado ekipanta la FX4R. Venditaj de la komercisto Rebuilt Cabs Ltd, ili estis iomete malpli multekostaj ol la FX4R.
La FX4 de LTI
En 1984 London Taxis International (LTI) estis formita post kiam Manganese Bronze Holdings (MBH) aĉetis la komercistojn de London taxi, Mann and Overton. LTI anstataŭigis la dizelmotoron 2286cc de Land Rover per la nova 2495cc versio. La nova modelo estis nomita FX4S. Novaj prem-ŝaltiloj anstataŭis la malnovajn baskul-ŝaltilojn sur la panelo, la glacoviŝiloj estis kontrolitaj per leviero sur la stir-kolono kaj akvo-imuno estis aldonita al la malsuproj de la pordoj kaj nigraj bufroj el laminatita ŝtalo muntitaj, sed fundamente temis pri ĝisdatigita versio de la taksio kiu veturadis dum preskaŭ 30 jaroj. Tiam, Carbodies estis prilaboranta anstaŭanton al la FX4, la CR6, kio klarigas kial tiu ĉi 'tru-ŝtopilo' FX4S estis enkondukita. Tamen, la CR6 estis forlasita en 1985 kaj MBH decidis daŭrigi la konstruadon de la FX4 ĝis kiam ĝi povus financi novan taksion. La FX4S estis anstataŭita en 1987 de la FX4S-Plus, kies malantaŭa kupeo estis redezajnita por havigi kvin pasaĝerojn, la garnaĵo estis ŝanĝita al grizo. Nova panelo el griza plasto estis ankaŭ muntita. Tio ĉi estis tre bone ricevita de la profesio, kiel signo ke iliaj bezonoj estis efektive prikonsideritaj.
Mara Rosa
Mara Rosa estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 10.649 enloĝantojn en 2010.
Austin FX4
La FX4 de LTI
La Departemento de Transporto estis favora vidi taksiojn alireblajn al rulseĝoj kaj la rulseĝa konverto FX4W, kun W por wheelchair (rulseĝo), kiu estis havebla frue en 1986, ebligis al la FX4 provizi tiun facilecon. En tio ĉi, la maldekstra pasaĝera pordo estis kapabligita malfermiĝi je 180° kaj la maldekstra parto de la apartigilo povis esti antaŭenigita por loki la malantaŭen rigardantan rulseĝon anstataŭ la maldekstra lev-faldebla seĝo.