cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Okra
Okra koloro estas koloro simila al tiu de okro. Ĉar la koloro de okro tre varias, unu kutima difino de "okra" estas "miksaĵo inter flava kaj bruna". La okra de la desegnaĵo estas tia.
Enrique Peña Nieto
Enrique PEÑA NIETO estas la elektita prezidento de Meksiko por la periodo inter la 1-a de decmbro 2012 ĝis la 30-a de novembro 2018. Li estis guberniestro de la ŝtato de Meksiko inter 2005 kaj 2011 Poste li fariĝis kandidato por la posteno de prezidanto de Meksiko en la elektoj 2012 por koalicio de la PRI kaj PVEM. Aliaj kandidatoj en tiuj elektoj estis Andrés Manuel López Obrador, Josefina Vázquez Mota kaj Gabriel Quadri.
Biografio
Peña Nieto naskiĝis en la meksika komunumo Atlacomulco en la ŝtato de Meksiko. Li studis juron en la panamerika universitato. Poste li faris postdiploman studon en la fako administrado de entreprenoj en la Teknologia universitato por superaj studoj de Monterrey.
Stanfolio
Stanfolio estas tre maldika folio el stano kiu antaŭe estis uzata kiel pakmaterialo. Nuntempe oni uzas por tio la pli malmultekostan aluminifolion. Stanfolio tamen ankoraŭ estas uzata ekzemple kiel volvaĵo ĉirkaŭ korko kaj kolo de vin- aŭ bierbotelo.
Jaspo
Jaspo - laŭ la Malnova Testamento de la Londona Biblio en traduko de L. L. Zamenhofo jaspiso - estas mikrokristala, fajngrajna variaĵo de la mineralo kvarco (SiO2).
Laŭ Francisko Azorín Jaspo estas Polurebla ŝtono kun diverskoloraj strioj, uzata por konstruo k. juvelarto. Li indikas etimologion el greka iaspis kaj de tie la latina iaspis.
Priskribo
Ĝi tre parencas al la ĉiam fibre strukturigita mineralo kalcedono - same kvarca variaĵo - kaj laŭ multaj sciencistoj estas subvariaĵo de ĝi. La parenceco tiom proksimas, ke eĉ aperas ŝtonoj en kiuj fajngrajna, do jaspa, kaj fibre strukturigita, do kalcedona minerala materialoj estas interplektitaj kaj kunkreskiĝintaj.
Jaspo konsideriĝas gemo kaj home utiliĝas ekskluzive por kreado de juveloj.
Ecoj
Jaspo malofte troveblas en pura formo. Pro miksiĝoj kun agatoj kaj opaloj, sed ankaŭ pro nekvarcaj miksiĝoj (kiuj permeseblas ĝis 20 procentoj, krome ŝono ne plu rajtas nomiĝi jaspiso) de argilo, fera oksido, fera hidroksido aŭ mangana hidroksido. Pro tiu diversexo la kxemiaj kaj fizikaj ecoj tre varias, kaj same la koloroj. Sekve de tio multaj similformaj kaj -koloraj mineraloj vendiĝas sub la nomo "jaspo", sen vere meriti tion.
Etimologio
La vorto "jaspo" respektive "jaspiso" venas de la latina vorto iaspis kaj pli frue de la greka ἴασπις (íaspis), kiuj ambaŭ signifas "punkte kolorigita ŝtono". Tiu termino mem baze venas de la egipta aŭ persa lingvoj (jaŝp). Kiel la unua frazo jam indikas, la gemo plurloke menciiĝas en la Malnova Testamento de la biblio.
Rilataj kredoj
La germana natursciencisto Konrad Gesner, kiu vivis dum la malfrua mezepoko, skribis: "La jaspo estas kiel ŝildo antaŭ la brusto, la glavo en la mano kaj la serpento sub la piedoj. Ĝi protektas kontraŭ ĉiuj malsanoj kaj novigas spiriton, koron kaj saĝon."
Ruĝkoloraj jaspo laŭ tiuj antikvaj tradicioj plej bone helpu kontraŭ vomemo kaj troa voremo.
Vladimir Samsonov
Vladimir Samsonov aŭ Uładzimir/Uladzimir/Uŭadzimir Samsonaŭ (beloruse Уладзімір Віктаравіч Самсонаў, ruse Владимир Викторович Самсонов) estas belorusa eksa profesia tablotenisisto, naskiĝinta en Minsko, do nun -jaraĝa.
Audrey Azoulay
Audrey AZOULAY (naskiĝis en La Celle-Saint-Cloud) estas altnivela ŝtatoficisto kaj franca politikistino kaj ekde la 15-a de novembro 2017 la ĝenerala direktoro de Unesko, iĝante la dua ina gvidanto de tiu organizaĵo.
Ŝi antaŭe funkciis kiel franca ministro pri kulturo kaj komunikado en la registaro de ĉefministro Manuel Valls de 2016 al 2017.
Biografio
Audrey Azoulay naskiĝis en juda-maroka familio en Esaŭiro, Maroko, sed ŝi ne havas la marokan naciecon. Ŝi estas la filino de André Azoulay, konsilisto de la maroka reĝo Mohamedo la 6-a de Maroko kaj de Katia Brami, verkistino.
Post kiam ŝi ekde 2006 okupis plurajn estrarajn postenojn ene de la Nacia centro por kinematografio kaj moviĝanta bildo (Centre national du cinéma et de l’image animée, mallonge CNC), ŝi estis inter 2014 kaj 2016 la kultura konsilisto de François Hollande, la prezidento de la franca respubliko, tiam prezidanto de la Respubliko de Francio.
Fera (II) sulfato
Fera (II) Sulfato aŭ feroza sulfato estas gamo da saloj pli konataj pro la hidratoj formitaj. Ĉi-hidratigita formo medicine uzatas por traktato de fera nesufiĉo, kaj ankaŭ en industriaj aplikoj. Konata ekde la antikveco kiel verda vitriolo, la blu-verdeca sephidrato estas la plej ordinara formo de ĉi-substanco. Ĉiuj ferozaj sulfatoj dissolviĝas en akvo por estigi la akvan kompleksaĵon [Fe(H2O)6]2+, kiu posedas oktoedran molekulan geometrion kaj estas paramagneta.
Bielawa
Bielawa (germane Langenbielau) estas urbo en la provinco Malsupra Silezio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Bielawa en distrikto Dzierżoniów (Reichenbach).
Audrey Azoulay
Biografio
Inter la 16-a de februaro 2016 kaj la 10-a de majo 2017, ŝi estis ministro pri kulturo kaj komunikado de Francio.
Fera (II) sulfato
Uzoj
Industrie, la feroza sulfato ĉefe uzatas kiel antaŭaĵo al aliaj feraj komponaĵoj. Ĝi estas reduktagento, kaj estas utila por
reduktigo de la kromato en cementoj al malpli toksaj kromiaj (III) komponaĵoj. Historie, feroza sulfato uzatis en la tekstila industrio dum jarcentoj kiel tinkturo-fiksanto. Historie, ĝi uzatas por malblankigi ledon kaj kiel konstituanto de la inko. Aliaj uzoj estas kiel nutro-aldonaĵoj, kolorigiloj kaj fungicidoj en agrikulturo.
Audrey Azoulay
Biografio
La plenumkomitato de UNESKO, prezidita de Michael Worbs proponis ŝin kiel Ĝeneralan Direktoron de UNESKO la 13-an de oktobre 2017. Ŝi estis elektita por kvarjara mandato. La 10-an de novembro 2017 tiu elekto estis oficiale konfirmita de la Ĝenerala Konferenco de Unesko (195 Membro-Ŝtatoj). La taggazeto Le Monde indikas, ke ŝi povis trovi, krom la subtenon de eŭropanoj kaj afrikanoj, subtenon ene de la araba mondo, precipe de Maroko kaj Jordanio, kvankam ŝi estis elektita profitante de la divido inter arabaj landoj. Mohamed Bin Issa Al Jaber estis unu el siaj specialaj konsilistoj de januaro ĝis novembro 2018.
Ŝi aktivis dum siaj studentaj jaroj kontraŭ faŝismo. Ŝi diris, ke ŝiaj politikaj modeloj estas Simone Veil kaj Jean Zay.
Strategia vizio
Ŝia kandidateca projekto proponas fokusigi la agojn de Unesko pri "edukado kiel katalizilo por disvolviĝo kaj seksa egaleco" kaj pli precize aliro al edukado por knabinoj kaj inkluzivigi la institucion Unesko kiel "referenca ludanto en daŭripova disvolviĝo".
La 10an de aprilo 2018, Audrey Azoulay donis sian unuan paroladon ĉe la Plenuma Konsilio de Unesko kaj detaligis sian vizion por la organizaĵo. Ĝiaj ĉefaj prioritatoj estas Afriko, seksa egaleco kaj edukado; la efiko de cifereca disvolviĝo estas "konsiderinda" kaj modifas "la aferon pri heredaĵo, (...) kultura diverseco, disvastigo de scienco"; "Ni bezonas pli libervole ĉirkaŭbraki ĉi tiujn temojn"; la prevento de perforta ekstremismo estas investo "kiun Unesko volas fortigi", precipe lanĉante programon de prevento de perforta ekstremismo "per la aŭtonomigo de junuloj en Jordanio, Libio, Maroko kaj Tunizio" kaj publikigante gvidilon por edukaj komunumoj por kontraŭbatali antisemitismon.
Komunumoj de Haute-Saône
Jen listo de la 545 komunumoj de la franca departemento Haute-Saône, laŭalfabete.
Kordo
Kordo estas maldika vibranta fadeno el bestaj intestoj, plantaj fibroj, drato, plasto, besta haro aŭ alia materialo, streĉita sur kordinstrumento aŭ ekz. tenisrakedo.
Kordo en muziko
Kordo eksonas, kiam oni vibrigas ĝin. Tio povas okazi diversmaniere:
Ĉe la plej multaj instrumentoj la kordan sonon plifortigas resonanca korpo ligita kun la kordoj.
Pitagoro malkovris la matematikan rilaton inter longeco de kordo kaj la alto de tono. La franca matematikisto Marin Mersenne priskribas en sia Harmonie Universelle 1636 la vibrajn ecojn de diverstipaj kordoj laŭ longeco, materialo kaj diametro.
Jam antaŭ jarmiloj homoj produktis kordojn el bestaj intestoj por pafarkoj. En la muziko de la antikva Grekio oni konis intestajn kordojn. En Ĉinio estis uzataj kordoj el silko, kiajn oni ankaŭ uzis ĝis la komenco de la 18a jarcento en Eŭropo. En okcidenta Azio kaj norda Afriko oni uzas de jarcentoj metalajn kordojn (el arĝento kaj latuno).
Oni distingas laŭ:
Kordo en sporto
Kordojn el natura intesto aŭ plasto oni uzas ankaŭ por rakedoj tenisaj kaj aliaj uzataj en pilkosportoj.
Martina Franca
Martina Franca estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Apulio kaj la provinco Taranto. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Crispiano, Massafra, Mottola, Grottaglie, Locorotondo (Bari), Alberobello (Provinco Bari), Noci (Bari), Ostuni (Provinco Brindisi), Ceglie Messapica (Brindisi), Cisternino (Provinco Brindisi) kaj Villa Castelli (Brindisi). Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Potenca metalroko
Potenca metalroko aŭ potenca metalo estas subĝenro de metalroko. Ĝi kombinas karakterizaĵojn de tradicia kaj rapida metalrokoj, ofte ene de simfonia kunteksto. Ĝenerale estas potenca metalroko karakterizata per pli edifa sono, kontraste al kutimaj pezeco kaj dissonado en ĝenroj kiel dum-metalroko aŭ mortmetalo. La esprimo superkovras du malsamajn sed rilatajn stilojn: la unua iniciatita kaj grandparte ludata en Norda Ameriko kun pli malmola sono simila al rapida metalroko, kaj posta pli disvastiĝinta kaj populara stilo bazita en Eŭropo (aparte en Germanio, Italio, Skandinavio), Argentino, Brazilo kaj Japanio kun pli mola, pli melodia sono kun ofta uzado de klavarinstrumentoj.
Gravaj metalrokaj influoj sur potenca metalo estas Iron Maiden,, Rainbow kaj Accept. Al la plej influaj grupoj apartenas Helloween, Gamma Ray, Hammerfall, DragonForce kaj Manowar. Potencan metalrokon en Esperanto ludas BaRok' Projekto.
Muzikaj karakterizaĵoj
Nuntempe potenca metalroko asociiĝas kun rapida takto kaj melodiaj harmonioj, sono influita de karakterizaĵoj de rapida metalroko - muzika antaŭanto de potenca metalroko.
Kantado
Potenca metalroko altgrade fokusiĝas al kantisto, kun "pura" kantado. Pura kantado estas multe pli ofte uzata ol grumblega kantado, kiu estas ofte asociita kun mortmetalo kaj nigra metalroko. Pro insipiro de Ronnie James Dio, Ian Gillan, Eric Adams, Bruce Dickinson, Rob Halford kaj aliaj metalrokaj kantistoj, potenc-metalroka kantado estas ofte en alta registro. Plejmulto de kantistoj de la ĝenro kantas en la tenora registro kaj kapablas trafi tre akutajn notojn. Ekzistas tamen multaj esceptoj kiuj kantas en aŭ baritona aŭ basa registro, aŭ eĉ grumblegas. Multaj potenc-metalrokaj kantistoj registras plurtavolan kanton kreante korusefikon.
Gitaro kaj basgitaro
Potenc-metalrokaj gitaristoj kaj basgitaristoj ĝenerale ludas rapidan fluon de notoj, sed ŝanĝas akordojn relative malrapide, kun harmonia ritmo unu foje dum taktero aŭ pli malrapide. Aliflanke, rapidaj kaj pretendaj gitarsolooj estas preskaŭ universale uzataj. Malrapida ŝanĝado de akordoj estas signifa por potenca metalroko same kiel rapidaj akordoŝanĝoj ofte difinas tradician draŝan metalrokon. Potenca metalroko ofte uzas maĵorakordan gradiĝon kaj cirklan gradiĝon. Kelkaj el plej influaj kaj imititaj potenc-metalrokaj gitaristoj estas Kai Hansen de Gamma Ray, Michael Weikath de Helloween kaj Timo Tolkki antaŭe de Stratovarius, nuntempe de Symfonia. En potenca metalroko estas ofta trajto por la basgitaro preni fonan funkcion; ofte simple disponigas la kordajn radikonotojn kaj estas superbruita per pli superaj ritmaj gitaroj. Tamen, kelkaj potenc-metalrokaj grupoj enkorpigis basgitaron kiu estas pli aŭdebla kun buntaj skemoj distingata de ritmaj gitaroj, kiel Helloween, Hibria kaj Symphony X.
Drumo
Multaj potenc-metalrokaj drumistoj ludas per duobla basa pedalo aŭ du basaj drumoj, utiligante ilin por ludi konstantan fluon de deksesonaj notoj kun tambureta akĉento en la takto. Tio estas stilo ne restriktita al, sed plejofte asociiĝinta kun, potenca metalroko. La stilo estis uzita fare de la drumisto Ingo Schwichtenberg de Helloween, lasante ekzemplon por multaj aliaj drumistoj. Aliaj, kiel ekzemple la drumistoj de Blind Guardian kaj Iced Earth, uzas pli draŝ-metalrokan stilon de drumado kun rapidaj duoblo-basaj impulzoj. Eĉ pli nekutima, sed ne malestanta, estas uzado de eksploda ritmo.
Klavarintrumento
Potenc-metalrokaj grupoj ofte inkludas klavaron en sian muzikan aranĝon, kion popularigis Jens Johansson de Stratovarius, kvankam ilia uzado varias de subtilaj akĉentoj ĝis plena melodiolinio. Kelkaj potenc-metalrokaj grupoj registras kun simfoniaj elementoj, ili utiligas plenan orkestron por plenigi la rolon kutime ludatan per klavaristo.
Amerika potenca metalroko
Amerika branĉo de potenca metalroko (ofte mallongigata USPM) aperis en 1980-aj jaroj en Usono, laŭ influo plejparte de rapida metalroko kaj la Nova ondo de Brita metalroko. Ĝi estas ofte pli rapida ol kutima metalroko, pli ripetfrazema ol ĝia pli posta eŭropa ekvivalento, sed pli melodia kaj ofte kun pli alta emfazo al gitaro ĉefa ol la draŝa. Alia rimarkinda diferenco estas la relativa manko de klavaro en la usona potenca metalroko, kontraste al ilia preskaŭ universala ĉeesto en la eŭropa variaĵo. USPM ankaŭ estas rimarkinda por sia larĝa (sed ne universala) uzado de akut-registra opereca kantado, tiu tendenco daŭris kun kresko de la eŭropa potenca metalroko en la malfruaj 80-aj kaj fruaj 90-aj jaroj. Ekzemplaj bandoj estas Kamelot, Manilla Road, Manowar, Helstar, Wild Dogs, Virgin Steele, kaj Jag Panzer. Krome, usonaj progresiv-metalrokaj grupoj Fates Warning, Crimson Glory, Savatage kaj epik-dum-metalroka grupo Cirith Ungol inkludis elementojn de usona potenca metalroko en sian muzikon. Usona potenca metalroko spertis subitan malkreskon de populareco en la komenco de la 90-aj jaroj, kvankam la ĝenro iom revenis en la komenco de 21-a jarcento.
Eŭropa potenca metalroko
Ofte referencata kiel melodia potenca metalroko, eŭropa potenca metalroko originas en Nova Ondo de Brita Metalroko, aperante en la malfruaj 1980-aj jaroj kaj fruaj 1990-aj jaroj kun Helloween (kiuj instituciigis la ĝenron ), Gamma Ray kaj Blind Guardian de Germanio, kaj Stratovarius de Finnlando, kun forta fokuso en melodio kaj edifaj, pozitivaj temoj. Helloween miksis rapidan polman dampon, rapidmetalrokajn ripetfrazojn kun akuta pura kantado. Stratovarius plue evoluigis tiun melodian direkton per peza uzado de klavaroj. La ĝenro disvastiĝis tra Eŭropo, ofte asimilante pliajn influojn de klasika kaj popola muzikoj. La stilo fariĝis unu el la plej popularaj subĝenroj de metalroko, kaj ĝin ludas multaj grupoj ekster Eŭropo.
Subĝenroj
La plej famaj subĝenroj de la potenca metalroko estas:
Distrikto Ennepe-Ruhr
La germana distrikto Ennepe-Ruhr situas meze de Nordrejn-Vestfalio kaj apartenas al la Ruhr-regiono. Ĝi estas membro en la regiona ligo Vestfalio-Lipo kaj en la regiona ligo Ruhr. Fine de la distrikto havis  loĝantojn.
Geografio
La nomo de la distrikto jam priskribas ties plej gravajn geografiajn signojn – ĝi etendiĝas precipe laŭlonge de la valoj de la rivero Ruhr kaj Ennepe je la norda rando de la Rejnlanda Ardeza Montaro. La pejzaĝo kaj la strukturo de loĝado estas tre variaj. De la Glör-rivera akvobaraĵo sur la altaĵoj de la arbara regiono Sauerland (Breckerfeld) tra la valo de la rivereto Ennepe kun la stalaktita kaverno Kluterthöhle ĝis la Ruhr-valo inter Herdecke kaj Hattingen oni trapasas - malgraŭ la malgranda distrikta teritorio - tre variajn pejzaĝojn.
Administra subdivido
La distrikto Ennepe-Ruhr konsistas el naŭ komunumoj. Ĉiuj naŭ havas urban statuson.
stato:
Najbaraj distriktoj kaj urboj
La distrikto Ennepe-Ruhr najbaras al la distriktoj Mark (Märkischer Kreis), Oberberg (Oberbergischer Kreis) kaj Mettmann, samkiel la eksterdistriktaj urboj Bochum, Dortmund, Hagen, Wuppertal kaj Essen.
Teritoria reformo
La distrikto Ennepe-Ruhr fondiĝis la 1-an de aŭgusto 1929 per unuigo de la tiama distrikto Schwelm kun tiuj partoj de la distriktoj Hattingen kaj Hagen, kiuj ne estis enkomunumigataj en la urboj Hagen kaj Bochum. Per juĝo de la konstitucia juĝejo en Münster la enkomunumigo de la komunumo Waldbauer en la urbon Hagen estis nuligata la 18-an de decembro 1970. Inter la jaroj 1970 kaj 1975 la distrikta teritorio ŝanĝiĝis dum la teritoriaj reformoj en Nordrejn-Vestfalio, precipe en la distrikton estis enigata la ĝis tiam eksterdistrikta urbo Witten.
Blazono
Ora strio kun ruĝ-arĝenta ŝaktabula dezajno, supre kaj malsupre po unu blua ondotrabo.
La ŝakstrio simbolas la graflandon Mark, al kiu apartenis la distrikta teritorio dum la mezepoko; la ambaŭ ondostrioj simbolas la riverojn Ennepe kaj Ruhr, kiuj donas la nomon al la distrikto.
Trafiko
La distrikton pasas la aŭtoŝoseoj A 1, A 43, A 44 kaj A 46. Escepte de Sprockhövel kaj Breckerfeld ĉiuj urboj havas konekton al la fervoja reto. La plej proksimaj longdistancaj stacidomoj estas Hagen, Wuppertal, Bochum, Dortmund kaj Essen.
Gazetoj
En la distrikto jenaj gazetoj havas lokajn redakciojn: Westfalenpost (sudo kaj mezo), Westfälische Rundschau (ĉie), Westdeutsche Allgemeine Zeitung (Witten, Hattingen, Sprockhövel), Ruhr-Nachrichten (Witten) kaj Westdeutsche Zeitung (Sprockhövel). En ĉiuj urboj krome estas senpagaj gazetoj, kiuj financiĝas per reklamoj.
Radio
Radio EN estas la privata radiostudio por la distrikto. Ĝi elsendas de la sendostacio en Hagen ĉiutage 3-horan memfaritan programon, la kroman programon transprenas Radio NRW. La ŝtata radiokanalo WDR 2 kovras la distriktan teritorion per novaĵoj el la studio Dortmund.
Malfermaj kanaloj
Ekzistas civitana radio kun du radiostudioj en Gevelsberg kaj Witten.
Aliaĵoj
La aŭtokodo de la distrikto estas EN kaj WIT. Preskaŭ 190.000 aŭtoj estas registritaj en la distrikto. La statistiko pri akcidentoj de 2002 dokumentas, ke la distrikto EN estas la plej sekura de Nordrejn-Vestfalio.
En la ĝenerala lingvouzo oni ofte parolas pri 'Ennepetal', se oni volas diri distrikto Ennepe-Ruhr. Tio malĝustas, ĉar la distrikta ĉefurbo estas la urbo Schwelm, neniel Ennepetal.
Transneptuna objekto
Transneptuna objekto (TNO) aŭ transneptuno estas ĉiela korpo, kiu orbitas la Sunon ekstere de la neptuna orbito. La plej multajn transneptunajn objektojn oni supozas en la kujpera zono, tiel foje la esprimo "kujperzona objekto" uziĝas egalsence.
Nuntempe kelkaj centoj da transneptunoj estas konataj, sed jam kun diametro de pli ol 100 km oni supozas dekmilojn da objektoj.
Proprecoj
La konataj transneptunaj objektoj similas laŭ sia konsisto kometojn. Fakte multaj kometoj verŝajne venas el la kujpera zono kaj ne el la oorta nubo – laŭ orbitaj mezuradoj en la 1970oj.
La transneptunoj diferencas la asteroidojn en la asteroida zono ĉefe per
Tipoj
La ege plej multaj transneptunaj objektoj orbitas la sunon per distancoj de 30–50 AU en la kujpera zono, la tiel-nomataj kujperzonaj objektoj (angle Kuiper belt objects, KBOs). Oni diferencas la sekvontan grupigojn:
Resonancaj kujperzonaj objektoj
Triono de la kujperzonanoj orbitas kun resonanco je la planedo Neptuno, en la bildo ruĝaj. Tiuj estas ekzemple la plutonenoj, kies alte discentraj orbitoj havas 3:2-resonancon je Neptuno. La plej hela de tiuj objektoj estas la preskaŭplanedo Plutono. Pli ekstere estas la Twotino-oj kun 2:1-resonanco. Ekzistas ankaŭ objektoj kun aliaj resonancoj, ekzemple 5:2 kaj 3:1.
Klasikaj kujperzonaj objektoj
La alia ĉefa klaso estas la klasikaj kujperzonanoj (angle classical Kuiper belt object, C-KBO), aŭ kubevanoj – en la bildo bluaj – kiu enhavas ĉirkaŭ du trionoj de la konataj kujperzonaj objektoj. Ili havas preskaŭ ciklajn orbitojn kun radiusoj de 42–50 AU kaj inklinacioj ĝis 30°. Tiun grupon membras la 1000-km-objektoj Kvavaro kaj Varuno.
Hernán Crespo
Hernán Crespo (naskiĝis la 5-an de julio de 1975 en Florida, Bonaera Provinco) estas argentina futbalisto, sed estas ankaŭ ŝtatano de Italio. Li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2006 kun la argentina nacia teamo. Laŭ la stato de somero 2012 li estas membro de la itala futbalklubo Parma FC.
Maruggio
Maruggio estas komunumo de Italio.
Vlastimil Brodský
Vlastimil BRODSKÝ (* 15-an de decembro 1920 en Hrušov, hodiaŭa Ostrava-Hrušov, Ĉeĥa Silezio; † 20-an de aprilo 2002 en Slunečná pro memmortigo) estis unu el la plej famaj ĉeĥaj film- kaj televidaktoroj.
Biografio
Vlastimil Brodský naskiĝis en 1920 en Hrušov kiel filo de teatra aktorino. Jam infanaĝe li entuziasmiĝis pri aktorado; ankoraŭ dum sia lerneja epoko li ricevis unuaj instruojn pri aktorado, de Emil František Burian. En la teatro de BURIAN poste ricevis, en aĝo de 19 jaroj, Vlastimil Brodský la unuan rolon. Brodský tie laboris ĝis eble 1940; tiam la komunisto Burian arestiĝis.
Ekde 1946 li filmaktoris, ekde mezo de la 1950-aj jaroj kun pli grandaj roloj. Ofte li aktoris en porinfanaj kaj fabelfilmoj, ekzemple la ĉeĥaj televidserioj »Pan Taŭ« kaj »La vizitantoj« (»Návštěvníci«). Plej li famiĝis – ankaŭ internacie – per la korpigo de la juda flanbakisto en la filmo »Jakobo la mensoganto« (»Jakob der Lügner«, de la orientgermana reĝisoro Frank Beyer – la unua orientgermana filmo kiu proponiĝis pro la »Oskar«-filmpremio). Por tiu ĉi rolo Brodský ricevis premion »Arĝenta Urso« de la okcidentgermana filmfestivalo »Berlinale« 1975 kaj orientgermanan »Nacian Premion de GDR«.
En GDR li kunaktoris en filmkomedio »Ho, doktoro!« kune kun la ege ŝatata kaj kapabla aktorino Agnes Kraus.
Eĉ tre maljune li aktoris en multaj filmoj kaj televidaĵoj.
Brodský dufoje edziĝis; la dua edzino estis la granda ĉeĥa filma stelulino Jana Brejchová. Lia filo el la unua geedziĝo Marek Brodský estas aktoro kaj verkisto. Ankaŭ lia filino Tereza Brodská estas fama aktorino.
34415 Racheldragos
34415 Racheldragos estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 6-an de septembro 2000 elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono) en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR »
Nomo
Ĝia nomo honoras Rachel Dragos, mentorinon de unu finalisto de la Broadcom MASTERS de 2018 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruas ĉe la Nueva School de Hillsborough (Kalifornio, Usono).
Kuba sono
Kuba sono, hispane Son cubano aŭ foje simple mallonge Son (de la latina vorto sonus respektive la hispana sonido: "sono, tono") estas muzika stilo el Kubo. La historiaj radikoj de la kuba sono fontas el la mezo de la 19-a jarcento. La "sono" evoluiĝis el la fandiĝo de afriko-kubaj tamburaj ritmoj kun la gitara muziko de hispanaj farmistoj en la kampara oriento de la insulo.
Ĉangvio (hispane: Changüí) estas muzika ĝenro, kiun kelkaj aŭtoroj opinias praulo de la kuba sono.
Motivoj el dancaj stiloj de la hispanaj koloniistoj, kiel menueto, kontraŭdanco, bolero aŭ zapateado miksiĝis kun la afriko-kubaj ritmoj al memstara muzika stilo. Aldoniĝis, kiel plia karakteriza elemento, la kantado el demandoj kaj respondoj. En improvizitaj kantaj dialogoj inter unua voĉo (plej ofte tenoro) kaj dua (plej ofte baritono) traktiĝis ofte ĉiutagaj temoj, kaj sekve oni ofte komparis la kuban sonon kun la nordamerika bluso, kiu same ofte fokusigas ĉiutagajn temojn.
La etimologio de la stila nomo jam klarigas la memkompreno de la stilo kuba sono: por la kubaj muzikistoj ĝi estas la prasono de muziko, la "patrino de ĉiuj ritmoj". Kaj fakte el ĝi fontis tiom signifaj latinamerikaj muzikstiloj kiel la salona danco rumbo kaj la danco mambo. Ofte la kuba sono ankaŭ nomatas antaŭŝtupo de la stilo salso.
Sian altan prestiĝon en la historio de kuba muziko la stilo kuba sono ankaŭ atingis per trio, ke la post la akiro de ŝtata sendependeco de la lando de Hispanio same havis admirantojn inter blankuloj kaj nigruloj. Tamen post la kuba revolucio ĝi pli kaj pli perdis je signifo. La problemo pri rasismo ne centras en la socialisma ŝtato Kubo. La lando fermiĝis kontraŭ influoj de la okcidenta bloko, ankaŭ muzikaj, kaj tial la landan muzikon nur malmulte influis la stiloj ĵazo aŭ bluso. Iom post iom la kuba sono grandparte malaperis el la publika vivo de Kubo - ĝi iĝis muzika stilo de la maljunuloj. Malfruan reviviĝon kaj rekonatiĝon ĝi tamen havis en la jaro 1999, kiam la germana reĝisoro Wim Wenders produktis la filmon "Buena Vista Social Club", kiu tre popularigis la stilon en la ŝtatoj ekster Kubo. Sur la kuba insulo ekde tiam troveblas denove pli da novaj muzikaj grupoj, kiuj vivtenas la kuban sonon.
Rio Sono
Rio Sono estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 6.254 loĝantojn en 2010.
Listo de nepalaj esperantistoj
Jen listo de nepalaj esperantistoj:
André Hazes
Andreas Gerardus "André" HAZES (Naskiĝis en Amsterdam la 30-an de junio 1951, mortis la 23-an de septembro 2004) estis nederlanda kantisto kiu ekde la malfruaj '70-aj jaroj akiris popularecon kun sia nuntempeca interpreto de la nederlanda ŝlagro. Inter liaj plej grandaj furoraĵoj estas: Eenzame kerst (Soleca kristnasko; 1976), De vlieger (La Kajto; 1977),  'n Beetje verliefd (Iom enamiĝinta; 1981), Wij houden van Oranje (Ni amas Oranĝon; 1988).
Unuaj paŝoj
André Hazes trapasis sian junaĝon en la Amsterdama popola kvartalo De Pijp. Jam kiam li estis juna li amis muzikon, speciale bluson kaj rokenrolon. Lian kantotalenton malkovris Johnny KRAAYKAMP La Pliaĝulo, kiam André kantis sur la Albert Cuyp-bazaro. Johnny Kraaykamp lanĉis lin kiel infanstelulon en televida programo kaj eldoniĝis kelkaj disketoj, sed la malgranda Hazes ne trarompis kiel artisto.
En 1976 Hazes malkovriĝis duan fojon; ĉi-foje de Willy ALBERTI. Post ke li laboris kiel fabrikolaboristo, maristlernanto, libristo, floristo, bicikloriparisto, kamenpurigisto, buĉistlernanto, konstruisto, terfosisto, malkonstruisto, diskestro, merkatisto kaj kelnero, Hazes tiumomente laboris kiel trinkejestro. Kantado li konsideris hobion. Pro perado de Alberti aperis disketo de lia kanteto Eenzame kerst, kiu tuj iĝis furoraĵo. La sekvaj disketoj Mamma [Panjo] kaj De Vlieger estis modeste sukcesaj.
Esprit Fléchier
Esprit FLÉCHIER (naskiĝinta la  en Pernes-les-Fontaines, dep. Vaucluse, mortinta la  en Montpellier) estis franca verkisto.
André Hazes
Simple André
Diskokompanio Philips havis grandajn planojn kun Hazes. Tamen li ne akordis kun ili kaj iĝis denove tuttempa trinkejestro. En 1980 diskokompanio EMI ebligis al li registri propraelektan muzikon. La disketo n Vriend [Amiko], verkita de lia kuzo Tonnie LEROY, estis sukceso kaj kariero de Hazes kiel nuntempeca ŝlagrartisto komenciĝis. Sekvan jaron Hazes en mallonga tempo iĝis stelulego per la disketo Een beetje verliefd kaj la albumo Gewoon André (Simple André). Sekvis granda aro da furordisketoj, diskejosurscenigoj kaj galaoj. Ekde 1988 li regule furoris per glorkantoj pri la nederlanda futbalteamo.
Esprit Fléchier
Vivo
Flechier estis kelkan tempon membro de la ordeno de la jezuitoj kaj poste profesoro pri retoriko en Narbonne. En la jaro 1659-a li iris Parizon, kie li baldaŭ famiĝis kiel brila disdeambona oratoro frekventante la rondojn en Hôtel de Rambouillet. Liaj funebraj paroladoj, aparte tiu por Henri de la Tour d'Auvergne de Turenne, estis veraj ĉefaj verkoj en stilo perfekta.
André Hazes
Simple André
En 1989 lia diskokompanio permesis al Hazes, kiel fidinda monfonto, fari diskon tute laŭ sia propra gusto. Tiu rezultis en albumo Dit is wat ik wil (Jen kion mi volas), blus- kaj rokenroldisko sur kiu establitaj nomoj Kaz LUX, Herman Brood kaj Jan AKKERMAN ludis rolon laŭ invito.
Esprit Fléchier
Vivo
Samtempe kun Racine li akceptitis ano de Franca Akademio. Li iĝis danke al lia reĝa moŝto Ludoviko la 14-a episkopo de Lavaur en 1685 kaj de Nimes en 1687. Tie li ankaŭ fondis akademion.
André Hazes
Ŝi kredas je mi
Dum la '90-aj jaroj Hazes solidigis sian sukceson. Li ankaŭ estis en gazetaro pro problemoj pri alkoholokonsumado. En 1999 li denove akiris atenton pro dokumenta filmo de John APPEL, titolita Zij gelooft in mij [Ŝi kredas je mi]. La filmo portretis Hazes-on kiel artiston kiu daŭre torturiĝas de memmalkonfido kaj kiu povas esti granda ŝarĝo por sia ĉirkaŭaĵo.
Esprit Fléchier
Verkaro
El liaj verkoj (Nimes 1728, 10 vol.) menciindas - krom la ofte eldonitaj »Oraisons funèbres« (Paris 1681): »Histoire de Théodose le Grand« (Paris 1679), »Histoire du cardinal Ximenes« (Paris 1693, 2 vol.) kaj »Panégyriques des Saints« (Paris 1690, 3 vol.). Liaj poemoj en franca kaj latina lingvoj presitis ĉe »Œuvres posthumes« (Paris 1712).
André Hazes
Ŝi kredas je mi
En 2003 Hazes festis sian arĝentan jubileon en la Arena-stadiono en Amsterdam. Ekde majo 2004 Hazes havis problemojn pri sia aŭdokapablo. En septembro 2004 li ekhavis pneŭmonion kaj akceptiĝis en malsanulejo. Sekvan matenon li mortis, severe malfortiĝinta, pro du koratakoj kaj korhalto.
Esprit Fléchier
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 6. Leipzig 1906, p. 668, kio legeblas tie ĉi interrete.
Mook en Middelaar
Mook en Middelaar estas municipo en la nederlanda provinco Limburgo (Nederlando).
Miloš Macourek
Miloš MACOUREK (n. 2-an de decembro 1926 en Kroměříž; m. 30-an de septembro 2002 en Prago) estis ĉeĥa verkisto kaj filmisto.
Unue li laboris kiel preseja laboristo, kulisojmetiisto, provizeja laboristo kaj eldoneja redaktisto, ĝis kiam 1958 li unuan fojon publikigis verkon, libron kun versajhoj.
Dum la postaj jaroj li sukcesis kiel scenaristo, interalie por diversaj art- kaj desegnitaj filmoj. Specialan amikecon kaj fruktodonan kunlaboron li havis kun la reĝisoro Václav Vorlíček.
Li verkis multajn porinfanajn librojn, kiuj tradukiĝis al diversaj lingvoj kaj filmiĝis por televido. Interalie klasikaĵoj kiel ekzemple:
Lennart Meri
Lennart Georg MERI (28-a de marto 1929 - 14-a de marto 2006) estis verkisto, filmreĝisoro kaj politikisto kiu laboris kiel prezidanto de Estonio de 1992 ĝis 2001. Meri estis gvidanto de la estonia sendependiga movado.
(11890) 1991 FF
(11890) 1991 FF estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Fedro
Fedro (helene Φαίδρα, latine Phaedra) estis en la helena mitologio filino de la kreta reĝo Minoo kaj de lia edzino Pazifao.
Ŝi havis kvar fratojn - Deŭkalionon, Glaŭkon, Androgeon kaj Katreon - kaj pli aĝan fratinon Ariadnon.
Filo de la atena reĝo Egeo Tezeo mortigis Minotaŭron helpe de Fedra fratino Ariadno. Sed tiun Tezeo forlasis kaj post vico da aventuroj li fariĝis atena reĝo. Post kiam mortis lia edzino Antiopo, li edziĝis duafoje — al Fedro. Ili havis ĉiujn dispoziciojn por la feliĉa geedzeco.
Sed Fedro enamiĝis al la Tezea filo el la unua edzeco — Hipolito. La okazaĵo havas kelkajn versiojn. Unu el ili diras, ke Fedro kontraŭstaris la amon kaj mortigis sin por savi honoron sian kaj de sia edzo. Laŭ la alia versio Fedro mem persvadis Hipoliton, sed pro lia rifuzo ŝi ofendiĝis kaj venĝe kulpigis lin pro sekstentado. Tezeo petis dion Pozidonon, ke li Hipoliton pereigu. Pozidono sendis monstron, kiu panikigis ĉevalojn kaj ili Hipoliton mortarĉumis. Kiam aperiĝis la vero, Fedro memmortigis sin.
Reflekso en arto
Generacioj de artistoj disputis, ĉu Fedro estis delogistino aŭ senkulpa viktimo. Ŝian historieton prilaboris:
Okro
Okro (greke: ὤχρα [oĥra]) estas flaveca ĝis ruĝeca tero, konsistanta el fera-oksidhava Kaolinito (argilo). La ĉefa flava koloriga ingredienco estas fera(III) oksihidroksido, limonito. Ĝi estas uzata kiel pigmento por farboj.
Okro donis sian nomon al koloro okra.
Origino
En Kretaceo, organikaj rubaĵoj kaj folietoj da kvarco kaj glimo amasiĝis en malprofundaj maroj. Tie formiĝis glaŭkonito, verda argilo, kiu entenas feroksidon
Leoluca Bagarella
Leoluca Biagio Bagarella (Corleone, 3-an de februaro 1942) estas itala mafiulo, ligita al Cosa Nostra, ligita al la korleona klano "Corleonesi".
Senkompata murdisto, "Don Luchino" estis aŭtoro de pluraj murdoj en la 1970-aj kaj 1990-aj jaroj, kaj ankaŭ rekte respondeca pri iuj el la plej gravaj okazaĵoj de Cosa Nostra, inkluzive de la amasmurdo en Capaci kaj la kidnapo de malgranda Giuseppe Di Matteo. Li estis juĝita pro multoblaj murdoj, drogokomercado, ricevado de ŝtelitaj varoj, buĉado kaj kondamnita al dumviva mallibereco sub mallibereja reĝimo.
Perlostrigo
La Perlostrigo (Glaucidium perlatum) estas malgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj.
Ĝi reproduktiĝas en Afriko sude de Saharo.
La Perlostrigo estas komuna kaj facile videbla birdo en malferma arbaro kaj savano. Ĝi nestumas en arba truo aŭ en neuzita nesto de libiedo, kie la ino demetas 2-4 ovojn.
La Perlostrigo estas eta (19 cm) kaj fortika, kun longa vosto. La supraj partoj estas tre brunaj, kaj rimarkinde punkitaj je blanko, de kie devenas la specifa nomo en la scienca latinlingva nomo kaj en kelkaj lingvoj, kiel esperanto, portugala aŭ la angla. La subaj partoj estas blankaj, striitaj je bruno. La vizaĝa disko estas blanka kaj la okuloj estas flavaj. Estas du makuloj en la nuko kiuj similaspektas kiel okuloj.
(16429) 1988 SB2
(16429) 1988 SB2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Perlostrigo
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli palaj kun pli mallonga vosto. La flugo estas tre ondeca.
Tiu ĉi specio ofte ĉasas dumtage, kaj povas esti facile lokigita pro la etaj birdoj kiuj ĝenas ĝin kiam ĝi ripozas surarbe. Ĝi ĉasas varion de etaj predoj. La alvoko estas fajfa tu-tu-tu-tu-tu-tu-tu.
Ŝoghakat
Historio
La preĝejo sidas sur la sankta loko kie grupo de nenomitaj monaĥinoj sekvante Gajane kaj Hripsime estis martirigitaj dum la tempo de la konvertiĝo de Armenio al kristanismo en la jaro 301 p.K. La armena historiisto Agatangelos de la 5-a jarcento skribis, ke la juna kaj bela Hripsime, kiu tiutempe estis kristana monaĥino en Romo estis devigita geedziĝi kun la roma imperiestro Diokleciano. Ŝi kaj la abatino Gajane inter aliaj monaĥinoj fuĝis de la tirana imperiestro kaj foriris al Armenio. La pagana armena reĝo Tiridato ricevis leteron de Diokleciano, en kiu li priskribis ŝian belecon. Tiridato malkovris, kie sin kaŝas la monaĥinoj, kaj enamiĝis al Hripsime kaj poste al Gajane. Post ilia rifuzo de liaj proponoj, Hripsime kaj Gajane estis torturitaj kaj martirigitaj aparte ĉe la lokoj de iliaj nunaj preĝejoj. La ceteraj tridek ok monaĥinoj estis martirigitaj ĉe la loko de Ŝoghakat. La nomo de la preĝejo rilatas al la lumradio aperinta dum la martireco de la monaĥinoj. Dum la tempo, kiam Hripsime estis torturita, Gajane diris, ke ŝi "kuraĝu kaj staru firma" en sia fido. Reĝo Tiridato estis konvertota poste al kristanismo kaj igis ĝin la oficiala religio de la reĝlando.
Kaskinen
Kaskinen, en la sveda Kaskö, estas urbo en la provinco Ostrobotnio de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ estis parto de la gubernio Okcidenta Finnlando. Kun nur 1500 loĝantoj Kaskinen estas la plej malgranda urbo en Finnlando. Kaskinen estas dulingva urbo, el la loĝantoj 67% parolas la finnan kaj 30% la svedan.
Ŝoghakat
Antaŭaj strukturoj
En la loko de la nuntempa preĝejo Ŝoghakat staris pli frua preĝejo de la 6-a aŭ 7-a jarcento, kiu ne pluvivis. Oni kredas, ke la strukturo staranta en la loko hodiaŭ eble ripozas sur la fundamentoj de la pli frua preĝejo (aliaj fontoj diras, ke Ŝoghakat eble estis konstruita sur la fundamentoj de preĝejo el la 13-a jarcento). Je la sudokcidento de la konstruaĵo, elfosadoj malkovris la restojn de ununura ĉambro-preĝejo konstruita sur platformo, verŝajne temas pri memorkapelo el la 4-a jarcento. Ĉe la suda muro estas malgranda duonronda absido kiu eventuale funkciis kiel la suda enirhalo. La bazoj de la muraj pilastroj havas trajtojn karakterizajn por armenaj preĝejoj de la 4a kaj 5a jarcentoj. Du portaloj, kiuj kondukis en la kapelon, troviĝis ankaŭ, unu sude kaj unu okcidente.
Kaskinen
Geografio
Kaskinen situas ĉe Botnia golfo sur insulo, kiu havas du pontojn al la kontinento. La areo de insulo estas ĉ. 10 km². La urbo estas natura porto kaj ĝi estas ligita per fervojo al Seinäjoki. En la 1980-aj jaroj la urbo havis konekton per ŝipo al Svedio al urbo Gävle.
Ŝoghakat
Preĝejo Ŝoghakat
Ŝoghakat estas kupola simpla nava baziliko kun duonronda orienta absido laŭflankita sur ambaŭ flankoj per mallarĝaj kapeloj. Kelkaj partoj de la absida muro eble povus datiĝi ĝis la 5a jarcento. Kvar pendaĵoj helpas fari la transiron de la kvadrata centra navo al la okangula tamburo kaj konusa kupolo supre. Kiel en kelkaj aliaj mezepokaj armenaj preĝejoj, la tamburo kaj kupolo situas malcentre kaj okcidente. La ĉefa portalo de la preĝejo kondukas en la internon de malferma galerio najbara al la okcidenta muro de la strukturo. Longeca surskribo estas sur la ekstera lintelo super la pordo, kaj estas kompensita per la oranĝa koloro de la tofo uzata. Alia pli malgranda portalo estas ĉe la suda muro. Tre malmulta ornamado ornamas la ĉefan korpon de la preĝejo krom geometria ŝablono, kiu estas ĉirkaŭ la meza parto de la ekstero de la tamburo, kelkaj ĥaĉkaroj konstruitaj en la supraj muroj, kaj geometria krucan desegno ĉe la ekstero de la orienta muro kun rozetoj kaj du malgrandaj krucformaj fenestroj, kiuj lasas iom da lumo en la absidon de la preĝejo.
Ĉe la okcidenta angulo de la strukturo estas volba malferma galerio konstruita samtempe kun la preĝejo. Ununura granda arkaĵa malfermaĵo centrita meze de la antaŭa fasado kondukas en la galerion, kie rekte trans ĝi estas la ĉefa portalo al la preĝejo. Malfermitaj arkaĵaj fenestroj situas ambaŭflanke de la arko sur la okcidenta muro same kiel la muroj norde kaj sude. La kadroj ĉirkaŭantaj la fenestrojn kaj la grandan arkaĵan eniron estas tre ornamitaj per geometriaj ŝablonoj, rozetoj kaj ĥaĉkaroj. Centrita super la galerio estas kupolo subtenata de ses kolonoj, kiu funkcias kiel la belfrido de la preĝejo. Foliaraj ŝablonoj ornamas ĉiun el la ses supraj eksteraj anguloj de la kupolo.
Kaskinen
Historio
La sveda reĝo Gustavo la 3-a fondis la urbon en jaro 1785, sed ĝi estis loke grava haveno jam antaŭ tio. Ĝis la 19-a jarcento fiŝkaptado kaj komerco estis la plej gravaj okupoj de la urbanoj, sed dum la 20-a jarcento al la urbo estis konstruita fervojo kaj pli granda porto, segejoj, alia industrio kaj fiŝfabriko.
En la 1970-aj jaroj kompanio Metsä-Botnia fondis celulozan fabrikon en la urbo kaj la urbo kreskis per novaj finnlingvaj loĝantoj kaj la iam plene svedlingva urbo ekhavis finnlingvan plimulton.
Evoluo de la loĝantaro
Spreitenbach
Spreitenbach estas urbo komunumo en la distrikto Baden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 10568 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La industria urbo Spreitenbach situas ĉe la suda bordo de la rivero Limato, kaj apartenas al la aglomeraĵo de la urbo Zuriko.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Spreitenbach limas en nordo al Würenlos, en nordoriento al Oetwil ĉe Limato, en oriento al Dietikon, en sudo al Bergdietikon, en sudokcidento al Bellikon kaj Remetschwil, kaj en nordokcidento al Killwangen.
Trafiko
La urbo Spreitenbach atingeblas per busoj de la Zurika Trafikunio de Dietikon, kaj de lokaj buslinioj ek de la stacidomo kaj de Vetingo kaj aliaj lokoj. La urbo ankaŭ disponas ankaŭ pri alveturejo al la svisa aŭtovojo A1.
Ekonomio
En Spreitenbach situas pluraj grandaj vendejcentroj, meblodomo de IKEA kaj aliaj antaŭurbaj grandvendejoj, kiuj estas la ĉefaj labordonantoj de la urbo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Spreitenbach datiĝas el la jaro 1124 kiel Spreitenbachin.
En mezepoko la bienposedantoj en Spreitenbach estis diversaj monaĥejoj kaj la Kavaliroj de Schönenwerd. Ĉi-lastaj devis vendi siajn bienojn en la dua duono de la 13-a jarcento al la Monaĥejo Vetingo, kiu tiel fariĝis la ĉefa bienposedanto en la vilaĝo. La regado apartenis al la Habsburgoj. En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion kaj Spreitenbach fariĝis nun parto de la voktejo Dietikon en la Grafejo Baden. Ek de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 ĝis la malfondo de la Helveta Respubliko Spreitenbach apartenis al la Kantono Baden, kaj ek de 1803 ĝi estas komunumo en distrikto Baden de Kantono Argovio.
Kiam en la jaro 1847 la unua svisa fervojlinio estis konstruita, la civitanoj de Spreitenbach luktis, ke la linio pasu preter la vilaĝo Spreitenbach. Tial la stacidomo de Spreitenbach ankoraŭ hodiaŭ situas en la malgranda najbarvilaĝo Killwangen. En la jaro 1970 en Spreitenbach estis malfermita la unua grandvendejcentro kaj en la jaro 1974 sekvis dua ankoraŭ pli granda.
Getúlio
Getúlio estas brazila filmo, lanĉita en 2014, temanta pri la finaj momentoj de la krizo kiu kaŭzis la morton de la  prezidanto Getúlio Vargas, dum la 19 tagoj antaŭ la.
Ĉe la Brazila Kinejo Grandpremio 2015, la filmo gajnis tri premiojn: Ĉefaktoro; Plej bona Artdirektoro kaj bona ŝminko.
La filmo estis prezentita la. La ĉefaj roloj estas Tony Ramos, en la rolo de Getúlio Vargas, kaj Drica Moraes en la rolo de Alzira Vargas, filino kaj konsilisto de la prezidanto.
Temo
La filmo pritraktas la lastajn 19 tagojn de la vivo de Getúlio Vargas, dum kiuj li izolis sin en la Palaco Catete, kiam liaj kontraŭuloj akuzis lin esti la plancerbo de la atako de la strato Tonelero kontraŭ la ĵurnalisto Carlos Lacerda.
Károly Kürthy
KÜRTHY Károly (kyrti) estis hungara pastro, poeto naskita en Dabolc la 21-an de novembro 1887 kaj mortinta en Debreceno la 27-an de aŭgusto 1957.
Kariero
Kürthy Károly finis reformitan teologion en Debreceno kaj li estis pastro en Szamoskóród, poste en Halmi.
Občina Polzela
Občina Polzela estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 8 komunumoj kovrante areon de 34 km². Komence de 2018 tie loĝis 6172 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Polzela.
Loko, priskribo
La rivero Savinja formas la sudajn kaj okcidentajn limojn de la lando. Alteco areon etendiĝas de 276 al 733 m. Suda pinto komunumo etendiĝas mallonga sekcio de aŭtovojo A1/E57 konektanta Ljubljana, Celje kaj Maribor.
Občina situas proksimume 16 km okcidente de Celje kaj preskaŭ 50 km nordoriente de Ljubljano.
La apudaj municipoj estas: Občina Šoštanj kaj Urba municipo Velenje en la nordo, Občina Žalec oriente, Občina Prebold sude, Občina Braslovče sudokcidente kaj Občina Šmartno ob Paki en la okcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 8 vilaĝoj:
Andraž nad Polzelo, Breg pri Polzeli, Dobrič, Ločica ob Savinji, Orova vas, Podvin pri Polzeli, Polzela, Založe
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:173_x506878_y128760.5_s13_b4
Sambucus pubens
Sambucus pubens, aŭ Amerika ruĝa sambuko, estas specio de sambuko indiĝena en orienta Nord-Ameriko. La infloresko estas rondigita paniklo, kio faciligas distingi la planton disde la pli ofte trovata S. canadensis, kiu havas pli malfermitan, platan grapolon. Iuj aŭtoroj rigardis S. pubens samspecia kun S. racemosa L.
Uzoj
La ruĝaj beroj estas grava fonto de nutriĝo por multaj birdoj. Al homoj ili estas toksaj en la kruda stato, sed manĝeblaj kuirite.
Fontoj
Bazita sur la artikolo en la angla Vikipedio.
János Bíró (inĝeniero)
János BÍRÓ [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bíró János estis hungara inĝeniero, akademia instruisto.
János Bíró naskiĝis la en Hungara reĝlando, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Bíró studis en Akademio de Selmec inter 1882–1885, poste li faris la kutimajn ekzercajn laborojn. En 1887 li akiris diplomon. Li estis asistanto inter 1889-1891 en la akademio apud Lajos Fekete (botanikisto). Ekde 1891 li laboris en fiskaj arbaroj de Zalaegerszeg kaj Marosvásárhely. Li havis postenon ankaŭ en agrikultura ministerio. Li havis la titolojn ministeria konsilisto kaj ĉefkonsilisto pri arbaroj.
Saint-Père
Saint-Père estas la nomo de pluraj artikoloj.
Fredericksburg (Virginio)
Fredericksburg estas sendependa urbo en la Commonwealth de Virginio en Usono. En la popolnombrado de 2010, la populacio estis de, pliigo el en la popolnombrado de 2000. La urba populacio estis ĉirkaŭkalkulita en en 2019. La Buroo de Ekonomika Analizo de la Usona Departemento de Komerco kombinas la urbon Fredericksburg kun la najbara Kantono Spotsylvania, Virginio, por statistikaj celoj.
Bielsk Podlaski
Bielsk Podlaski - en Esperanto "Bielsko en Podlaĥio" - estas urbo en la administra provinco Podlaĥio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de la distrikto Bielsk.
Fredericksburg (Virginio)
Fredericksburg estas sude de Vaŝintono kaj je  norde de Richmond.
Gazankulu
Gazankulu estis bantustano en Sudafriko, intencita de la apartisma registaro por esti duon-sendependa hejmlando por la ŝangaa conga popolo. Ĝi estis situa kaj en Norda Transvalo, nune Provinco Limpopo kaj Orienta Transvalo, nune Mpumalanga provinco. Ĝi ricevis mem-regadon el la centra registaro en 1969, kun ĉefurbo en Giyani. La hejmlando Gazankulu kovris la landojn ĉirkaŭ la Hospitalo Elim, kiu estas 15 km el Maĥado, same kiel kelkajn areojn ĉirkaŭ la valo de la rivero Levubu, la vilaĝojn Valdezia kaj Bungeni kiuj estas la du plej grandaj congaj setlejoj en la valo de Levubu, kun kombinita loĝantaro de pli ol 50 000 personoj, laŭ la statistiko de loĝantaro de mezo de 2015 kaj etendas al Hazyview en Mpumalanga. Totala longo de Gazankulu, el Hospitalo Elim al Hazyview, estis 317 km longa, kio estas distanco ekvivalenta de veturo el Pretorio al Bandelierkop en Limpopo. La hejmlando konsistis el la ĉefa 'Mainland Gazankulu' kio estis Elim, Giyani kaj Malamulele, kun 3 grandaj eksklavoj, kiuj estis Bushbuckridge, Tzaneen kaj Phalaborwa. Gazankulu kunhavis limojn kun aliaj nigrulaj hejmlandoj, kiuj estis Venda, Lebowa kaj Kangwane.
Massafra
Massafra estas komunumo de Italio, konata interalie pro sia karnavalo. Ĝi situas en la regiono Apulio kaj la provinco de Taranto.
Kaluna fontejo
Kaluna fontejo (ĉeĥe: Vřesová studánka) estas fonto kaj pli ĝenerale samnomata loko (pilgrima loko) sur suda deklivo de monto Červená hora sur la ĉefa montodorso de Hrubý Jeseník en alteco 1274 m s. m. Estas de ĉi tie belegaj vidoj al norde etendiĝantaj monto Keprník kaj al proksima pinto de montoj Vozka kaj al Spálený vrch.
Mito kunigita kun la fontejo
La fontejo estas kunigita kun mito pri mirakla kuraciga akvo. Laŭ ĝi antaŭ foraj jaroj ĉi tiea arbaristo pafvundis cervon, sed tiu alsaltis ĝis la montara Kaluna fontejo kaj ĝi rapide kuracis la vundojn per la mirakla akvo el la fontejo. La arbaristo, kiu vidis tion, mem suferis pro okula malsano, provis la efikon de la fonto je si mem kaj baldaŭ lia vidkapablo revenis al li plenforte. Pro dankemo kaj por rememoro de tiu ĉi miraklo li poste pendigis al la fontejo sanktan bildon de Mater Dolorosa, kiu onidire revelaciis al li sur tiu ĉi loko. La informo pri la fonto rapide disportiĝis kaj post nelonge komencis al la loko veni homoj el vasta ĉirkaŭaĵo por la mirakla akvo. Iom post iom estiĝis ĉe la fontejo malgranda pilgrima loko, kiu povas fanfaroni per tio, ke ĝi estas plej alte situanta en la tuta Moravio kaj Silezio!