cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Integrita transporta sistemo de la Sudmoravia regiono
Integrita transporta sistemo de la Sudmoravia regiono (ĉeĥa mallongigo estas IDS JMK) estas integrita transporta sistemo en la Sudmoravia regiono. De la julio 2010 estas tuta regiono integrita. Nuntempe estas sume 330 linioj, de tio 25 trajnaj linioj, 11 tramaj linioj en Brno, 13 trolebusaj linioj en Brno. Kelkaj busaj linioj estas ankaŭ en Blansko, Břeclav, Hodonín, Kyjov, Vyškov, Znojmo.
Tarifaj kondiĉoj
Baza regulo estas: iu ajn bileto validas por iu ajn buso, trajno, tramo aŭ trolebuso. Tio signifas, ke oni povas aĉeti bileton por buso de Brno, per ĝi veturi al Hodonín kaj tie ankoraŭ uzi per sama bileto publikan transporton (kompreneble devas ankoraŭ validi tempa valideco de bileto). Simile eblas aĉeti bileton de Hodonín al Brno por trajno kaj en Brno ankoraŭ uzi publikan transporton.
La sistemo estas dividita en zonojn. Ĉiam oni devas havi bileton por zonoj, tra kiuj vi veturas (tio gravas por monataj biletoj - por unuopaj vojaĝoj egalas, la prezo ĉiam sama laŭ nombro de zonoj). Eblas aĉeti biletojn por unu vojaĝo, unutagan kaj plitagajn biletojn. Krome oni povas aĉeti ankaŭ karton por unu, tri aŭ dekdu monatoj.
Konektoj eksterlanden
Krom konektoj en Sudmoravia regiono estas tri busaj linioj, kiuj veturas eksterlanden. Unu linio veturas tra Skalica en Slovakio, dua linio veturas al Laa an der Thaya en Aŭstrio.
En majo 2014 estis lanĉita busa linio al Drosendorf en Aŭstrio kiel plilongigo de linio 816 de Znojmo al Vratěnín. Jam antaŭe en marto 2014 estis plilongigita trajna linio S91 (Hodonín - Velká nad Veličkou) al Myjava. De junio 2016 ekzistas du buslinioj 555 kaj 580, kiuj veturas ĝis aŭstria urbo Poysdorf en distrikto Mistelbach.
De decembro 2019 eblas veturi per trajna linio ĝis Retz.
Trotuaro de famo en Holivudo
La Walk of Fame (esperante "Irejo de Famo", "Fampromenejo" aŭ "Trotuaro de Famo") estas trotuaro laŭlonge de Hollywood Boulevard kaj Vine Street en Holivudo (Los-Anĝeleso, Kalifornio), sur kiu legeblas la nomoj de multaj kinosteluloj. Ĝi estis desegnita de la sudkalifornia artisto Oliver Weismuller, dungita en la 1950-aj jaroj de la urbo por doni al Holivudo novan aspekton. La Walk of Fame estis unu el pluraj plibonigaĵoj, kiujn la urbo entreprenis tiutempe.
Ĝi nun entenas pli ol 2 600 kvinpintaj steloj kun nomoj de filmsteloj ne nur homaj sed ankaŭ tute fikciaj, celebritaj de la holivuda ĉambro de komerco pro iliaj kontribuoj al kinindustrio. La Trotuaro de Famo estas prizorgata de la memfinancita fondaĵo Hollywood Historic Trust. La unua stelo, inaŭgurita la 9-an de februaro 1960, iris al la aktorino Joanne Woodward.
Ĉiu stelo enhavas rozkoloran mozaikon kun latuna kadro. En la stelo estas fiksita la nomo de la honora gajninto super unu el kvin specoj, kiuj simbolas kvin specojn de kontribuo al la distra industrio:
En 1978, Los-Anĝeleso deklaris la Avenuon de la Steloj ejo kun kultura kaj historia signifo.
Novaj steloj estas elektitaj el kelkaj kandidatoj anoncitaj ĉiujare la 31an de majo. La Avenuo de la Steloj-Konsilio okazigas kunvenon ĉiujare en junio por elekti la famulojn, kiuj ricevos la stelon la sekvan jaron. Stel-donantaj ceremonioj estas malfermitaj al la publiko, gvidataj de la urbestro de Holivudo.
George Eastman estas la nura persono reprezentata per du steloj en la Trotuaro de famo en Holivudo agnoskante la saman atingon, nome lia invento de rulfilmo.
La fikciuloj, kiuj ricevis stelojn, inkluzivas Bugs Bunny, Mickey Mouse, Woody Woodpecker - la Pegedo, Urseto Winnie la Pu, Anaso Donaldo, Godzilo, P. Wei Herman, Kermit la rano, C-3PO, Lassie, Rugrats, La Simpsonoj, Minnie Mouse kaj Neĝulino.
Northport (Vaŝingtonio)
Northport estas urbeto situanta ĉeborde de la rivero Kolumbio en kantono Stevens, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi lokiĝas malpli ol 10 km sude de la kanada landlimo, kiun oni atingas per vaŝingtonia ŝoseo 25. Tiu ŝoseo transiras la riveron ĉe Northport.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio kaj la urba retpaĝo.
2302 Florya
2302 Florya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Efimoviĉ Kuroĉkin elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Nikolaj Fjodoroviĉ Florja (cirile Николай Фёдорович Флоря, 1912–1941)
Komunumoj de Franca Polinezio
Jen listo de la 48 komunumoj de la franca transmara kolektivo Polinezio, en la Pacifika Oceano, laŭalfabete.
Kastelo de Rábasebes
La Kastelo de Rábasebes (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Széchenyi [sEĉEnji]) estas impona konstruaĵo en vilaĝo Rábasebes (Hungario). La kastelo mem estas la ĉefa vidindaĵo en la vilaĝo, tamen ĝi ne estas deklarita historia monumento.
Historio
La familio Széchenyi konstruis tiu ĉi kastelon inter 1903 kaj 1905 fare de aŭstra arkitekto Josef Franz Engel. Baldaŭ la kastelo havis plurajn posedantojn, fine post la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon (same la ceterajn kastelojn). Dum la socialismo interne funkciis administrejo de kolĥozo, kuracejo, biblioteko, somera infanvartejo, municipa administrejo, poste negocistoj trakonstruis la kastelon kaj aranĝis feriejon, kiu bankrotiĝis. Eĉ la pli novaj negocistoj ne povis fari stabila la buĝeton. Aktuale en 2016 la kastelo ne funkcias.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo kun mansardoj situas sola en parko en rando de la vilaĝo laŭ Rába. La konstruaĵo formas U-majusklon. La fasado estas simetria, la meza kaj ambaŭ flankaj anguloj iomete reliefas. La ĉefa enirejo troviĝas denove meze inter la 2 aloj. Interne post la trakonstruo 22 kompletaj ĉambroj troviĝas.
Parko
Antaŭ konstruado de la kastelo en tiu loko estis arbaro kun kverkoj, fraksenoj, ulmoj. Dum kreado de la parko definitivaj arboj estis hakitaj kaj poploj kaj platanoj estis plantitaj. Post la 1-a mondmilito oni plantis ankaŭ kaŝtanojn, salikojn, acerojn, eĉ neeŭropajn arbojn. Inter la arboj kreskas avelujoj kaj aliaj arbustoj. La parko estas protektata ĉefe pro tio, ĉar inter la herboj kreskaj neĝboruloj kaj aliaj maloftaj floroj.
San Andrés del Rabanedo
San Andrés del Rabanedo [sananDRES delrabaNEdo] estas municipo en la centro de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de León, en la centroriento de la provinco. San Andrés del Rabanedo estas komprenebla etimologie kiel Sankta Andreo de la Rafanejo. Ĝi estas la tri plej loĝata urbo en la provinco malantaŭ Leono, provinca ĉefurbo, kaj Ponferado.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj San Andrés del Rabanedo, Trobajo del Camino, Barrio Pinilla, Villabalter kaj Ferral del Bernesga, okupas totalan areon de 64,84 km² sur la valo de la rivero Bernesga, kiel dormurbo de la provinca ĉefurbo. Estas multaj kvartaloj kun multaj loĝejaroj.
Verlin
Verlin estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 414 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
San Andrés del Rabanedo
Geografio
Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 30 160 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, sed male ĝi supreniris el 2 000 ĝis 30 000 loĝantoj. Ĝi distas nur 5 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Rioseco de Tapia, Sariegos, Cuadros, Leono, Cimanes del Tejar kaj Valverde de la Virgen.
Verlin
Geografio
Verlin etendiĝas sur 14.1 km², kaj havis 414 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 29 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
San Andrés del Rabanedo
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. Trobajo del Camino estis menciita kiel bieno de juda terposedanto de Leono nome Jakob Trepalio. San Andrés naskiĝis ĉe fonto. En la 16-a jarcento la loknaoj plendis pro fitraktado fare de ĉefurbanoj.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe ĉefe industrio, komerco, servoj, konstruado kaj funkciado kiel dormurbo, duarange kultura kaj rura turismo ekgravas (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Verlin
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Gilles Poiblanc, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Verlin apartenas al la kantono de Saint-Julien-du-Sault, kies ĉefurbo estas Saint-Julien-du-Sault. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Johann Jakob Leitzmann
Johann Jakob LEITZMANN (naskiĝinta en la 24-a de septembro 1798 en Erfurto, mortinta en la 23-a de oktobro 1877 en Sömmerda-Tunzenhausen) estis germana teologo kaj numismatikisto.
Vivo
Estante filo de libroligisto frekventis ekde 1813 la Konsilantargimnazion kaj soldatis poste unu jaron kaj duonan. Poste li studis en Halle (Saale) teologion. Poste li iĝis instruisto ĉe la lernejo de la Dominikana preĝejo (Erfurto) ĉar postenoj por teologoj tiutempe ne estis. Por iĝi paroĥestro en Riethgen li trapasis la necesajn ekzamenojn en Magdeburg. Pro prokrasto de dungo Leitzmann mem ekaktivis kaj faris nekomisiitan gastpredikon en Riethgen kiu entuziasmigis la fidelulojn. Tio plirapidigis la burokration. En la 20.5.1825 li iĝis paroĥestro. La salajro de 200 taleroj permesis al li geedziĝi. Kun Johanne Christiane Buschmann li havis 7 infanojn. Leitzmann ege klopodis ordigi la aferojn en la malfloranta komunumo. Kiam li ŝanĝis la deĵorlokon en la direkto de Tunzenhausen (30.6.1831) la situacio en Riethgen ege pliboniĝis.
Pro multnombra familio financaj problemoj ankaŭ ĉiam multis kaj sekve li kandidatis je pli bone salajrita posteno en 1847; sed li restis en Tunzenhausen. En 1851 mortis lia edzino kaj 3 jarojn poste li edzinigis Wilhelmine Auguste Caroline Wahn. La sekvintajn jarojn naskiĝis ankoraŭ du aliaj infanoj.
Numismatiko
Estis Leitzmann ne nur teologo sed li interesiĝis ankaŭ pri heraldiko, filologio, arkeologio kaj antaŭ ĉio numismatiko. Li estis membro aktiva de pluraj sciencaj societoj. Aperis en 1827 en Erfurto lia unua numismatika fakverko, katalogo de la fama monerkolekto de d-ro Beireis. En 1828 li publikigis sian duan verkon: "Abriß einer Geschichte der gesamten Münzkunde oder Nachrichten von dem Münzwesen und den Münzen aller Völker, Fürsten und Städte der älteren, mittleren und neueren Zeit". Ĝi estis ĝenerala superrigardo de la tiama stato de numismatiko. Lia ĉefverkaro komenciĝis en 1834 per la eldono de la unua scienca fakgazeto pri numismatiko. Lia "Numismatische Zeitung" aperis ĉiun 15-an tagon por la daŭro de 40 jaroj en la eldonejo Friedrich Häßler en Weißensee. Dum jardekoj Leitzmann havis problemojn kun la kvalito de la litografioj kaj la presado de la gazeto. Nur ekde 1867 la tuto plikvalitiĝis - sed tiam komenciĝis ankaŭ la sanaj problemoj de Leitzmann. Pro tio la eldonisto petis la legantojn helpi kaj kunlabori. La titolo de la gazeto etendiĝis enhave je heraldiko kaj sigelscienco kaj aperis ankoraŭ ĝis 1874.
Malgraŭ suferoj Leitzmanns kreis en la lastajn 10 jarojn de sia vivo la plej gravajn verkojn, i.a. en 1869 Wegweiser auf dem Gebiet der deutschen Münzkunde. En l1 14.7.1871 okaze de la 50-a datreveno deĵora Leitzmann premiitas per "Roter Adlerorden 4. Klasse". Ĝis hodiaŭ ŝatatas la verkoj de Leitzmann. Bedaŭrinde lia biblioteko kaj ampleksa monerkolekto (ĉ. 23600 pecoj) ne konservitis ĉar la tuto aŭkcie venditis post lia morto.
American Graffiti
American Graffiti (anglalingve signifas "Amerika Grafitio") estas 1973-jara "adoleskula komedio" direktita de George Lucas, lia dua longforma filmo. La filmo okazis dum la sumero de 1962 en malgranda urbo en norda Kalifornio, kaj rakontas pri grupo de mezklasaj usonaj adoleskuloj dum la lasta tago de somera ferio post diplomigo el altlernejo. La eventoj okazas kun fono de komentaroj kaj tiama muziko ludata de diskĵokeo Wolfman Jack.
Aperis en la filmo aktoroj Richard Dreyfuss, Ron Howard, Paul Le Mat, Charles Martin Smith, Candy Clark, Mackenzie Phillips, Cindy Williams, Wolfman Jack, Harrison Ford, kaj aliaj.
La filmo estis kandidatigita por kvin Akademiaj Premioj, inkluzivante por plej bona reĝisoro kaj plej bona filmo, sed gajnis neniun. Tamen, en 1995, ĝi estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial preservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Krompach
Krompach (Krombach aŭ antaŭe Krummbach), ankaŭ Krompach v Čechách estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa sur limoj kun Germanio, en nura centro de Luzacia montaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1391 kiel vilaĝo apartenanta al burgo Milštejn. Posedantoj de ĉi tiea ĉirkaŭaĵo ekde la 13-a jarcento estis Berkové z Dubé. La municipo estiĝis sur foje frekventata komerca pado kuniganta Bohemion kun Supra Luzacio. Ĝi estis kunigata kun la plej malnovaj muelejoj sur rojo Krompašský potok. Antaŭ la jaro 1549 ĝi estis konata kiel vitrofarista municipo, ĉar ĉi tie ekzistis ĝis fino de la 17-a jarcento "forno de schürer". Pli poste evoluis ankaŭ teksindustrio.
La devene germana vilaĝo ĝi estis post la dua mondmilito grandparte ellandigita.
Nuntempo
La 21-an de decembro 2011 estis post longaj intertraktadoj solene malfermita ŝoseo por personaŭtomobiloj kun limpasejo inter Krompach sur la ĉeĥa kaj Jonsdorf sur la germana flanko. Kaŭzo de prokrastoj de la malfermo de limpasejo estas avera stato de omunikilo sur la ĉeĥa flanko. Sur veturilo kuŝis ŝtonegoj malhelpantaj al trafiko. Poste aperis problemoj kun trafika markigo sur la germana flanko. Sed la problemojn oni sukcesis solvi kaj la ŝoseon trafikigi.
Interesaĵoj en ĉirkaŭaĵo
Al la municipo dominas dumontopinta monto Hvozd kun alteco 750 metroj, belvedero kaj kabano sur la pinto. La pinto de Hvozd estas en najbara distrikto Liberec, sur katastro de municipo Heřmanice v Podještědí. Sur la katastro de Krompach estas aliaj altaj montoj kaj montetoj – dumontopinto Plešivec (658 m), Jánské kameny (604 m), Kulich (559 m), lima Háječek (524 m) aŭ sude Malý Ovčí vrch (492 m).
Maimiti
Maimiti (Maua Tua, Mi-Mitti, Ma Vatua, Isabella, Mainmast) estis filino de la tahitia ĉefo Tu kaj kunulino kaj edzino de Fletcher Christian (25-a de septembro 1764 - 3-a de oktobro 1793), estro de la ribelo sur la Bounty. Maimiti vivis de la fino de la 18-a ĝis la komenco de la 19-a jarcento. Ŝi estis lojala al Fletcher ĝis lia morto la 3-an de oktobro 1793, kiu kunprenis ŝin de Tahitio al la Insulo Pitcairn. Fletcher geedziĝis kun Maimiti la 6-an de junio, 1789.
Britaj maristoj kiuj vizitis la insulon en 1814 trovis nur John Adams kaj 9 tahitianojn kun infanoj vivantaj de la ribeluloj. Kun Maimiti, Fletcher havis tri infanojn, Thursday October Christian (14-a oktobro 1790 - 21-a aprilo 1831). Charles Christian (n. 1792) kaj Mary Ann Christian (n. 1793).
Kiam George Gardner alvenis al la insulo en 1841, li parolis malbone pri ŝi skribante "la plej perfektan bildon de maljuna virinaĉo, kiun mi iam ajn vidis."
Maimiti mortis pro la epidemio dum la vizito de Gardner. Verŝajne en aĝo inter 80 kaj 90.
Zoltán Rozsnyai
Zoltán Rozsnyai naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en San Diego (Kalifornio, Usono).
Biografio
Zoltán Rozsnyai en aĝo de dek debutis kiel pianisto en koncerto. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1949. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zoltán Kodály, János Ferencsik, András Kórodi kaj Ernő Dohnányi. Post siaj studoj li dirigentis en Debrecen (laŭ alia informo li estis helpekzercisto de la Budapeŝta Ŝtata Operejo). En 1954 li revenis al sia naskiĝurbo kiel dirigento de la ŝtata koncertorkestro. Post 2 jaroj li atingis la duan lokon en dirigenta konkurso en Romo. Intertempe li edziĝis kaj 2 filinoj naskiĝis. Depost falo de la Hungara revolucio de 1956 la familio disidis al Vieno. Rozsnyai kune kun Iván Köves fondis simfonian orkestron el rifuĝintaj hungaroj, ili turneis kun sukcesoj, ekzemple en 1959 en Usono. Rozsnyai translokiĝis al Usono en 1961, en la sekva jaro li estis vicdirigento de Leonard Bernstein. En 1967 Rozsnyai estis elektita el 130 kandidatoj muzikdirektoro de orkestro en San Diego. En la sama urbo en 1987 li fondis internacian orkestron, kiun li dirigentis ĝismorte.
Mennecy
Mennecy [mɛnǝsi] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Menneçois.
27349 Enos
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Heather Enos, Oficirino pri Planado kaj Regado de Projekto por la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx. Ŝi estis Mastrumantino de Projekto por la instrumentoj TEGA (Disvolva kaj Termika Analyzilo de Gaso) ĉe la kosmosondilo Fenikso ; GRS (Gama Radiada Spektrometro) ĉe Mars Odyssey kaj la sistemo de grunda datumoj por la instrumentoj XRS/GRS (Proksim-Iksa Radia kaj Gama Radiada Spektrometro) ĉe MESSENGER kaj LEND (Detektilo de Neŭtronoj) ĉe la Lunar Reconnaissance Orbiter.
Bujabeso
Bujabeso (france bouillabaisse []) estas fiŝsupo de la provenca kuirarto kaj rigardata kiel specialaĵo de Marsejlo. Ĝi estas preparata el diversaj fiŝoj kaj marfruktoj de la Mediteraneo kaj legomoj. Oni servas fiŝojn kaj marfruktojn dise de la supo kun safranaj pantranĉoj kaj ajlolea saŭco.
Trojany
En 2014, ĝi enhavis 490 loĝantojn.
NGC 298
NGC 298 (aliaj indikoj — PGC 3250, MCG -1-3-33) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
532 Herculina
532 Herculina estas tre granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl. La deveno de ĝia nomo estas nekonata.
Ĝia malsimpla luma kurbo faras, ke estis malfacile determini ĝian formon kaj rotacion. Observoj per ondbrila interferometrio en 1982 sugestis tri-aksan objekton de dimensiojn de 260 × 220 × 215 km, kun unu hela makulo, dum fotometriaj studoj de 1987 konkludis, ke la objekto estus sfera kun du malhelaj makuloj. Je la fino de la 1980-aj jaroj oni interkonsentis pri tri-aksa objekto kun detaloj de variaj albedoj.
Satelito
Pro nenormalaĵoj observitaj dum kaŝado de la stelo SAO 120774 en 1978, Herculina estis la unua asteroido kies asteroida luno esti konfirmita. La diametro de tiu luno estas taksata je 45 km kaj ĝi troviĝus al 1000 km de la centra korpo. Tamen, ekzameno en 1993 per la kosmoteleskopo Hubble ne permesi retrovi la sateliton.
Departemento Misiones
Misiones estas departemento situanta en la suda regiono de Paragvajo. Ties ĉefurbo estas San Juan Bautista. Ĝi estas la oka el la 17 departementoj de Paragvajo, kaj estis kreita en 1906, tiam konata kiel Departemento San Ignacio, kaj ricevis sian nunan nomon en 1945, omaĝe al kolonioj de jezuitoj, aŭ Misiones, nome misioj.
Misiones limas kun la departementoj Paraguarí kaj Caazapá norde, Itapúa oriente, Ñeembucú okcidente, kaj la Provinco Corrientes de Argentino sude.
Distriktoj
La departemento estas dividita en dek distriktoj:
Bezded
Bezded (hungare: Bezdédtelek) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 926 loĝantojn (rumanoj); en 1992 302 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1336. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Gârbou.
Dörtyol
Dörtyol estas urbo kaj distrikto de Turkio. Ĝi situas en la provinco Hatay, en la plej suda parto de Turkio, lime de Sirio, kaj apartenas al la Mediteranea regiono (turke Akdeniz Bölgesi) de la lando. Fine de en la distrikto vivis.
Komunumoj de Sankta-Piero kaj Mikelono
La franca transmara kolektivo Sankta-Piero kaj Mikelono enhavas du komunumojn, kies teritorioj kongruas respektive kun la du ĉefaj insuloj de la arkipelago.
Île-aux-Marins
Tria komunumo, nomita Île-aux-Marins, malgranda peco da lando apud Saint-Pierre, restis loĝita ĝis 1963. Hodiaŭ senhoma, ĝia teritorio nun apartenas al la komunumo Saint-Pierre.
Homotetio
Homotetio (el grekia lingvo: homotetia) kun centro r kaj kun nenula skalo k estas geometria bildigo kiu estas difinata: En specifa situacio: nombro k nomiĝas ankaŭ homotetia koeficiento.
Du figuroj Fa kaj Fb estas homotetia, tiam ekzistas homotetio H kun punkto r kaj nenula skalo k, ke transformas figuro Fa al figuro Fb.
(27351) 2000 DO73
(27351) 2000 DO73 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Homotetio
Ekzemploj
Homotetio de triangulo ABC kun centro en punkto O kaj skalo
Fornoganto
Fornoganto aŭ izolganto estas remburita ganto por teni varmajn kuirilojn sen brulvundi la manojn. Ĝi povas enteni malgrandan magneton por facile ĝin fiksi ie sur stovo, por ke la ganto estu je dispono de la kuiranto.
Kaseroloj, marmitoj, kaldronoj estas metalaj por bone kondukti varmon, sekve ili estas terure varmegaj dum kuirado aŭ kiam ili enhvas varman fluidaĵon (ekz. supon). Pro tio la kuirantaoj transportas ilin kun helpo da izolgantoj.
Ĉar tiaj gantoj estas uzindaj rapide plej ofte ne havas apartajn ingojn por ĉiu fingro, sed nur por la dikfingro, ĉar la aliaj devos funkcii kiel tutaĵo.
Umbunda lingvo
La umbunda (respektive ovimbunda) lingvo – propralingve „umbundu“, laŭvorte „suda mbunda“, aŭ „benguela mbundu“ - estas afrika lingvo parolata en la centraj altebenaĵoj de Angolo fare de 5 milionoj da parolantoj el la etno de ovimbundoj („sudaj mbundoj“). La umbunda estas la plej disvastiĝinta bantua lingvo en Angolo, parolata fare de proksimume triono de la ŝtatanoj, kaj estas oficiala ŝtata lingvo. Ĝia ISO-kodo estas. La lingvo ne konfuziĝu kun la kimbunda aŭ „norda mbunda“, kiun la lingvisto Malcolm Guthrie klasifikigis en la zono H de bantuaj lingvoj, dum la umbunda estas en la zono R de tiu lingvaro.
Pallieter
Pallieter estas konsiderata kiel la precipa verko de la flandra verkisto Felix Timmermans. La verkon tradukis, el la nederlanda lingvo, Jan Van Schoor. La 192-paĝa libro aperis en la jaro 1933 ĉe Thieme en C° en Zutphen (Nederlando).
Hamma
Hamma estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordhausen de la federacia lando Turingio. La 31-an de decembro 2004 la komunumo havis 309 loĝantojn.
Valutmerkato
La valutmerkato (aŭ devizmerkato) estas tutmonda malcentralizita aŭ senperanta merkato por komercado de valutoj. Ĉi tiu merkato determinas valutajn kurzojn por ĉiu valuto. Ĝi inkluzivas ĉiujn aspektojn pri aĉeto, vendo kaj interŝanĝo de valutoj ĉe nunaj aŭ difinitaj prezoj. Rilate al komerca volumo, ĝi estas senkompare la plej granda merkato en la mondo, sekvata de la kredita merkato.
La ĉefaj partoprenantoj en ĉi tiu merkato estas la pli grandaj internaciaj bankoj. Financaj centroj ĉirkaŭ la mondo funkcias kiel ankroj de komerco inter vasta gamo de multoblaj specoj de aĉetantoj kaj vendistoj senĉese, kun la escepto de semajnfinoj. Ĉar valutoj ĉiam estas interŝanĝitaj duope, la valutŝanĝa merkato ne fiksas la absolutan valoron de valuto, sed prefere determinas ĝian relativan valoron fiksante la merkatan prezon de unu valuto se pagite kun alia. Ekz.: US $ 1 valoras X CAD, aŭ CHF, aŭ JPY, ktp.
La devizmerkato funkcias per financaj institucioj kaj funkcias sur pluraj niveloj. Malantaŭ la scenoj, bankoj turnas sin al malpli granda nombro da financaj firmaoj konataj kiel "ŝakristoj", kiuj okupiĝas pri grandaj kvantoj da valutaj komercoj. Plej multaj interŝanĝaj komercistoj estas bankoj, do ĉi tiu malantaŭa kuleno-merkato estas iam nomata "interbanka merkato" (kvankam kelkaj asekuraj kompanioj kaj aliaj specoj de financaj firmaoj partoprenas). Komercoj inter devizaj komercistoj povas esti tre grandaj, kun centoj da milionoj da dolaroj. Pro la suvereneca afero, kiam temas pri du valutoj, valutmerkato havas malmultan (se ekzistas) kontrolan enton reguligantan siajn agojn.
La deviza merkato helpas internaciajn komercojn kaj investojn ebligante valutan konvertiĝon. Ekzemple ĝi ebligas al entrepreno en Usono importi varojn de membroŝtatoj de Eŭropa Unio, precipe membroj de Eŭrozono, kaj pagi eŭrojn, kvankam ĝia enspezo estas en usonaj dolaroj. Ĝi ankaŭ subtenas rektan spekuladon kaj taksadon rilate al la valoro de valutoj kaj la spekulado pri komerca interŝanĝo, surbaze de la diferenca interezokvoto inter du valutoj.
En tipa deviza transakcio, parto aĉetas iom da kvanto de unu valuto pagante per iom da kvanto de alia valuto.
La moderna valutmerkato komencis formiĝi dum la 1970-aj jaroj. Ĉi tio sekvis tri jardekojn da registaraj limigoj pri valutaj transakcioj laŭ la sistemo de mona administrado de Bretton Woods, kiu difinis la regulojn por komercaj kaj financaj rilatoj inter la ĉefaj industriaj ŝtatoj de la mondo post la dua mondmilito. Landoj iom post iom ŝanĝis al flosantaj kurzoj de la antaŭa kurza reĝimo, kiu restis fiksa laŭ la sistemo Bretton Woods.
La devizmerkato estas unika pro la jenaj karakterizaĵoj:
Kiel tia, ĝi estis nomata la merkato plej proksima al la idealo de perfekta konkurenco, malgraŭ valuta interveno de centraj bankoj.
Laŭ la Banko por Internacia Kontoreguligo, la preparaj tutmondaj rezultoj de la Enketo de Trijara Centra Banko de Fremdaj Interŝanĝoj kaj OTC-Derivaĵoj-Merkatoj en 2019 montras, ke komercado en valutaj merkatoj estas averaĝe $ 6,6-trilionojn tage en aprilo 2019. Ĉi tio superas de $ 5,1-trilionoj en Aprilo 2016. Laŭ mezuro de valoro, estis interŝanĝitaj pli ol iu ajn alia instrumento en aprilo 2019, je $ 3,2-triliono tage, sekvata de spot-komerco je $ 2-triliono.
Palomar–Leiden survey
La programo Palomar–Leiden survey (aŭ PLS : anglaĵo por « Enketo de Palomar – Leiden ») estas astronomia kampanjo de serĉo pri feble lumaj malgrandaj planedoj en la kadro de kunlaboro inter la Observatorio de la Monto Palomar en Usono kaj la Observatorio de Leiden en Nederlando. Ĝi permesis la malkovron de miloj da asteroidoj, el kiuj multenombraj de Jupitero.
La unua enketo de PLS okazis en 1960 kaj estis sekvita de tri enketoj pri Trojanoj :
La ĉefaj esploristoj estis la astronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis van Houten en Leiden, kaj Tom Gehrels en Palomar Por la tutaĵo de la enketo (1960-1977), ili estas kreditita de malkovro de 4 641 numerotitaj malgrandaj planedoj, kiuj ricevis maldaŭrajn nomojn sekvitajn de P-L, T-1, T-2 aǔ T-3 (ekzemple (12938) 4161 P-L, (12946) 1290 T-1, (12951) 1041 T-2 aǔ (12964) 1071 T-3).
La Enketo de Palomar – Leiden estis unu el plej fruktodonaj enketoj pri asteroidoj : kvin novaj estis malkovritaj, malplenoj ligitaj al  1:3 kaj 2:5 kun Jupitero estis malkaŝitaj, kaj centoj da  estis eksponitaj per la Teleskopo Samuel Oschin de la Monto Palomar. Tiuj platoj estas ankoraŭ uzitaj hodiaŭ sub ciferecaj formoj por la antaŭmalkovro de asteroidoj.
Resumo
Ĉirkaŭ 5 500 asteroidojn estis malkovritaj dum la Palomar–Leiden survey kaj la serĉoj pri trojaj asteroidoj, kiuj sekvis ĝin. Entute 4641 malgrandaj planedoj estis numerotitaj ĝis majo 2020 kaj estis senpere kreditaj de Minor Planet Center al Ingrid van Houten-Groeneveld, Cornelis van Houten kaj Tom Gehrels.
Nomoj
La objektoj malovritaj ricveis apartan maldaŭrajn nomojn : ekzemple, la asteroido (14750) 2654 P-L estas la 2654-a malgranda planedo malkovrita en la kadro de la origina enketo de Palomar – Leiden ; (12946) 1290 T-1 estis malkovrita dum la unua Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj ; (12951) 1041 T-2 estis malkovrita en la kadro de la dua Enketo pri Trojanoj, ktp. Plejparto el tiuj objektoj estis numerotitaj kaj multe da ili ricevis nomon.
Komenca enketo
La Palomar–Leiden survey estis komence elpensita kiel kromprogramo de la asteroida Enketo Yerkes-McDonald (1950-1952), iniciatita de la nederlanda-usona astronomo Gerard Kuiper. Dum tiu enketo estis limigta al la ŝajna magnitudo 16, PLS kapablis studi objektojn ĝis la magnitudo 20. Tamen, ĝi kovris nur parton el la ekliptiko ĉirkaǔ la verna punkto, kun celaj areoj selektitaj por malpligrandigi la nombron da steloj en fono.
En septembro kaj oktobro 1960, la 130 unuaj de 35,6 × 35,6 cm estis eksponitaj far'de Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo Samuel Oschin de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio Palomar. La observita regiono kovris surfacon de 36° × 18° kun sensemo ĝis la 16-a magnitudo. La lumpulsa komparilo de la Observatorio de Hajdelbergo estis adaptita por fari komparon de la platoj. La orbitaj elementoj estis kalkulitaj ĉe la Observatorio de Cincinnati, kiu tiam estis la situejo de la Minor Planet Center. Aliaj partoj de la programo estis plenumitaj ĉe la Observatorio de Leiden en Nederlando. : tio rezultigis la malkovron de ĉirkaŭ po 200 ĝis 400 asteroidoj en ĉiu plato. Oni havis sufiĉe da datumoj pri iuj el tiuj objektoj por kalkuli ties orbitajn parametrojn. La averaĝa eraro en la pozicioj estis 0,6″, tio, kiu respondas al 0,009 mm sur la platoj. La averaĝa eraro en la takso de la magnitudo estis 0,19.
Enketoj pri la Trojanoj
La tria enketo pri de Jupitero estis plenumita en 1977, rezultigante la malkovron de 26 jupiteraj trojanoj. Entute, estis tri kampanjoj serĉo pri trojanoj nomitaj T-1, T-2 kaj T-3, kiuj permesis la malkovron de 3570 asteroidoj. Alia malgranda kromprogramo estis raportita en 1984, aldonante 170 novajn objektojn por totalo de 2 403.
Hrob
Hrob (Klostergrab) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Teplice en Regiono Ústí nad Labem. Vivas en ĝi.
Historio
La unuaj skribmencioj pri vilaĝo devenas el la jaro 1282, kiam vilaĝon Hrob kaj apudan Verneřice akiris en sian posedaĵon Monaĥejo Osek. Onidire tiutempe situis en Hrob ankaŭ preĝejo. En la jaro 1341 estis ĝis Hrob transmetita longdistanca vojo, kiu devene kondukis tra Osek. Tio pozitive influis la evoluon de urbo, same kiel intensa minista entreprenado en pli vasta ĉirkaŭaĵo. Laŭ konjektoj de historiistoj Hrob jam dum regado de Karolo la 4-a ĝi fariĝis urbo (subula). En la jaro 1458 reĝo Jiří z Poděbrad konfirmis urbajn privilegiojn. En la jaroj 1477-1478 urbo Hrob akiras rajton uzi blazonon kaj ankaŭ rajton sigeli per ruĝa vakso. En la eŭropan historion enskribiĝis ĉi tiea protestanta preĝejo el la jaro 1614, kiu estis la 11-an de decembro 1617 egaligita kun la tero fare de armita taĉmento de hetmano el Osek laŭ ordono de praga ĉefepiskopo Jan Lohelius. La preĝejo en Hrob estis nome konstruita el konstrumaterialo, kies posedanto estis oseka monaĥejo, kaj sur monaĥeja parcelo sen konsento de la monaĥejo. Malgraŭ tio oni konsideris la detruon de preĝejo kiel rompo de Majestato de Rudolfo pri religia libereco. Tiu ĉi evento komune kun fermo de nekatolika preĝejo en orientbohemia Broumov (same konstruita sen permeso de la monaĥejo sur la monaĥeja parcelo) gvidis al la 2-a praga defenestrado kaj ĝi staris en komenco de la tridekjara milito.
Düziçi
Düziçi estas urbo en provinco Osmaniye en Turkio.
Stacio Sakuranomiya
Stacio Sakuranomiya (japane: 桜ノ宮駅 [Sakuranomija-eki], angle: Sakuranomiya Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Miyakojima, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Ringlinio de Osaka.
Egipta muzeo en Kairo
Egipta muzeo en Kairo aŭ nur Egipta muzeo estas nomo de muzeo troviĝanta en Kairo, kiu konservas ampleksan kolekton de antikavaj egiptaj memorindaĵoj. En pli ol kvindek ĉambroj estas videblaj preskaŭ 130 mil diversaj ekspozicioj de grandegaj statuoj ĝis etaj juveloj, kiuj prezentas historion de antikva Egiptio de komencoj ĝis alveno de islamo. La muzeo estis fondita en la jaro 1858 fare de franco Auguste Mariette kaj ĝi troviĝas en klasicisma konstruaĵo el la jaro 1902 en norda parto de Placo de Liberiĝo. La konstruaĵo najbaras kun ĝardeno, kie eblas ekvidi plantojn simbolantaj Supran Egiption kaj Malsupran Egiption - papiruson kaj lotoson. En okcidenta parto de la parko estas tombo de Mariette kaj monumento de signifaj egiptologoj. Ĉar nuntempa spaca kapacito de la muzeo ĉesas taŭgi, estis en la jaro 2002 metita fundamento de nova muzea konstruaĵo proksime de piramidoj kun planata malfermo post la jaro 2011.
Priskribo de la muzeo
La konstruaĵo havas teretaĝon kaj 1-an etaĝon, por pli bona orientado la ĉambroj estas numeritaj en la muzeo. En la teretaĝo estas ekspoziciataj statuoj kaj ŝtonprilaboristaj produktoj en periodo de Malnova Imperio ĝis periodo, kiam estis Egiptio romia provinco. En la 1-a etaĝo troviĝas trovitaĵoj el tombo de Tutanĥamono, inkluzive de liaj du oraj ĉerkoj kaj famaj postmortaj maskoj, trovitaĵoj el tombo de reĝino Hetepheres (patrino de faraono Ĥufu), trezoroj el reĝaj tomboj en Taniso (la 21-a - la 22-a dinastio) kaj ĉambrego de mumioj, kie oni ekspozicias mumiojn de Ramseso la 2-a kaj Setio la 1-a
Helen Reddy
Helen REDDY (naskiĝis la 25-an de oktobro 1941 en Melburno, Aŭstralio; mortis la 29-an de septembro 2020 en Los-Anĝeleso) estis aŭstralia kantistino kaj aktorino.
Ŝi estas eble plej konata pro siaj ŝlagroj I am Woman ("Mi Estas Virino") kaj Angie Baby. Ŝi aktoris en la filmoj Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (kun The Beatles) kaj Pete's Dragon ("La drako de Pete"), filmo de Disney, en kiu ŝi ankaŭ kantis la temokanton, Candle on the Water ("Kandelo sur la Akvon").
Călacea (Gârbou)
Călacea (Gârbou) [kəlaĉa] (hungare: Kiskalocsa) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 785 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 236 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1408. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Syolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Gârbou.
José Aguilar Blanch
José AGUILAR BLANCH [agvilar blanĉ] (naskiĝis en Valencio; mortis en 1917 en Benifayó) estis hispana okulkuracisto kaj esperantisto, urba konsilanto en Valencio (Hispanio) kaj prezidanto de la loka Esperanto-klubo. Li estis amiko de Zamenhof.
Li studis medicinon en Valencio kaj oftalmologion en Parizo (1880-1883) ĉe Xavier Galezowski. Post la reveno al Valencio li redaktis medicinan gazeton La Crónica Medica. Li okupiĝis ankaŭ pri reŭmatismo kaj publika higieno.
Hajbuno
Hajbuno estas tradicie ĉapitro de literatura taglibro. Tia pli konata ekzemplo estas Oku no Hosomichi (Mallarĝa Vojo al la Interno) de Matsuo Bashō. En tiu kompilado de vojaĝimpresoj, formigas 43 hajbunoj kompletan sinsekvon, ilustrante 43 staciojn de la vojaĝo de la poeto en 1689. Kelkaj pritraktas la vojaĝon, aliaj skizas homojn, gravajn lokojn, kaj pejzaĝojn konatajn al literatura homo.
Kun la rilataj formoj hajko, renko, hajgao kaj senrjuo, hajbuno estas parto de la japandevena literatura ĝenro hajkajo.
Hajbuno fariĝas populara ankaŭ en okcidentaj landoj, precipe en la anglalingva literaturo, kie ĝi eldoniĝas kiel memstara formo.
Substerkaĵo
Substerkaĵo estas tiu materialo, kiun oni uzas en staloj, kaĝoj kaj similaj ejoj por kovri la grundon kaj absorbigi la ekskrementojn de la tie vivantaj bestoj. Tradiciaj materialoj por substerkaĵo estas la sablo, lignorabotaĵoj, pajlo. Se la substerkaĵo estas plena je ekskrementoj, oni parolas pri stala sterko.
La substerkaĵo servas kiel humidabsorba, izola, iom mola materialo, plej ofte pajlo. Bovo bezonas potage 2-5, ĉevalo 2-3, porko 1-2, ŝafo 0,1-0,2 kg da substerkaĵo, pajlo.
Filozofia doktrino de Tomaso de Akvino
La Filozofia doktrino de Tomaso de Akvino interesas kaj kristanojn kaj la historion de la filozofio. Tomaso, amplekse analizas kaj detale respondas al la sekvaj problemoj:
(Premiso: Ĉu eblas kristana filozofio? Temas pri moderna diskuto (vidu: Étienne Gilson). Laŭ diversaj kristanaj elstaruloj “kristana filozofio” estas kontraŭdira nocio ĉar kristanismo estas dia revelacio dum filozofio estas kreaĵo de la racio; laŭ aliaj, inter kiuj Étienne Gilson, estas la specifaj temoj kiuj karakterizas filozofion: kristanismo vekis specifajn temojn en la filozofio kiu ilin ne plu povas forgesi: tio faras apartan filozofion! Tomaso estas ankaŭ teologo, en kiu tamen uzas ankaŭ konceptojn proprajn de la filozofio, ĉiam tamen distingante, metode kaj principe, la unujn de la aliaj).
Esto, ekzisto, kreo kaj Dio
Sintezo de la ekscelenca repertuaro de fundamentaj nocioj per kiuj Tomaso koncepte malfermas la pordojn de la realo kaj parolas filozofie pri Dio, povas esti:
'''Kio signifas ekzisti? Kio estas la esto? Kial ĉeestas la aĵaro anstataŭ nenio? Kiu la kaŭzo de la universo? Ekzistas Dio?''' Al tiuj kaj al aliaj demandoj respondas la ontologio de Tomaso de Akvino, kiu liveras gravan repertuaron de konceptoj por kompreni la realon, specon de ŝlosilaro por malfermi pri ĝi koncepte la pordojn. La ontologio estas (simpligante) tiu ero de la filozofio kiu esploras pri la esto (greke “on”) de io, pri la naturo de io (nome provas respondi al la demando: “kio estas tio”?), pri ties ebleco-malebleco ekzisti kaj pri problemoj same kiel tiuj ĵus menciitaj.
Jen iuj fundamentaj nocioj bazoj de lia filozofio: -	ento reala (arbo reale ekzistanta, hejmo efektive ekzistanta ktp); -	ento mensa-ideala, nome kiu ajn ento) kiu ekzistas en la menso (ekzemple la ideo de hejmo estas mensa ento, same kiel la ideo de hipokrifo kaj de kimero).
NGC 299
NGC 299 (alia indiko — ESO 51-SC5) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tukano.
Filozofia doktrino de Tomaso de Akvino
Esto, ekzisto, kreo kaj Dio
Ento poste povas esto:
NGC 299
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Filozofia doktrino de Tomaso de Akvino
Esto, ekzisto, kreo kaj Dio
En la ontologio de tiu filozofo multe gravas noti la distingon inter “esto kaj esenco''':
Kio estas la esto? Sub la lumo de tiu distingo, Tomaso respondas al alia de la demandoj el kiuj oni startis, precize al la demando “kio estas la esto?”, enkodukante koncepton pri la esto decide novigan (kaj, tamen, ne komprenitan kaj ignoratan laŭ longa tempo, ankaŭ de ne malmultaj tomistoj, ĝis al la dudekjarcenta remalkovro far, precipe, de Étienne Gilson kaj Kornelio Fabro, tiu pro kiu la esto estas akto (“esse ut actus aŭ actus esendi). Por kompreni tiun nocion necesas ĝin kunligi al la paro de konceptoj kiu Tomaso reprenas el Aristotelo, tiu de akto kaj potenco:
Kiu estas la kaŭzo de la universo? Subtenita de la forto de tiuj konceptoj, Tomaso alfrontas alian de la komencaj demandoj: “kiu estas la kaŭzo de la universo?” Por respondi li disvolvas siajn famegajn kvin vojojn: kvin rezonadoj, kvin filozofiaj pruvoj por montri la ekziston de Dio, kiu emerĝas kiel la Unua kaŭzo de la tuta universo, de ĉio kio ekzistas.
Kial estas la aĵoj anstataŭ ol nenio? Ĉar Dio transcendas la mondon kaj senmaterias. Se Dio koincidus kun la mondo, li estus kuntrenita en la “fariĝo kaj ŝanĝiĝo propra de la mondo kaj materio, en li estus eventoj kiuj okazas en la mondo… li estus io de la tempo, io bezonanta perfektiĝon!
'''Kial Dio kreas la mondon kaj la homon? ''' Ĉar Dio estas ĉiam perfekta, nome nebezonanta de io ajn por esti si mem, se la mondo estas ĝi estas alestigita de la libera volo kaj amo de Dio! Kaj krome, la kreaĵo ne estas akto kiu komenciĝas kaj finiĝas, sed rilato inter Dio kaj la mondo pro kiu la mondo eniras ekziston kaj daŭrigas en la ekzisto. Do la dia kreo estas ago daŭra!
Feliĉo kaj bono por la homo
La homo deziras la feliĉon. Sed ĝi realiĝas alirante al la esto perfekto kiu ne estas la homo mem: la multaj limoj suferataj de la homo pruvas ke mem ne estas:
Politiko
Ankaŭ en la historio de la politika penso Sankta Tomaso lasis neforigeblan stampon, sukcesante unuigi Aristotelon kaj la tradicion kristanan.
Li komentis, preskaŭ unua en Okcidento, la Politikon de Aristotelo. Liaj pozicioj ne limiĝas al la historio sed etendiĝas al la arto kaj problemo en si mem. Ili estas:
La komuna bono estas celo de la ŝtato ĉar ĝi devas obei al la civitanoj. El tiuj devoj fontas la principoj de solidareco kaj subsidiareco (se uzi modernan terminologion) ĉar la ŝtato rajtas anstataŭi la civitanojn nur kiam tiuj ĉi ne kapablas realigi siajn bezonojn.
Filozofiaj verkoj
Kvankam en la tomasaj verkoj fondiĝas filozofio kaj teologio, la du sciencoj procedas nur per sia scienca metodo sendepende unu de la alia. Lia konataj verkoj estas:
Gorico
Gorico (Gorizia, Gorica, Görz) estas komunumo de Italio. estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, estis la adiministra centro de la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenas al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Collio - Alto Isonzo, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas kaj denove estas administra centro al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso identas al la antaŭa provinco - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico".
The Trouble with Harry
The Trouble with Harry estas usona komedia nigra filmo per Technicolor de 1955 reĝisorita de Alfred Hitchcock. La scenaro de John Michael Hayes estis bazita sur la romano de 1950 de Jack Trevor Story. En ĝi stelulis Edmund Gwenn, John Forsythe, Mildred Natwick, Jerry Mathers kaj Shirley MacLaine en sia kindebuto. The Trouble with Harry estis publikigita en Usono la 30an de septembro, 1955, poste republikigita en 1984 post la distriburajtoj estis akiritaj de Universal Pictures.
Morges (distrikto)
La distrikto Morges estas administra unuo de Kantono Vaŭdo. Ĝi havis 75600 loĝantojn la 31-an de decembro 2012. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Morges.
Gorico
Fine de en la komunumo vivis  - fine de oktobro 2022 estis 33 560: sekve daŭre temas pri la plej granda komunumo de la provinco aŭ regiona unuo. Kristanaj patronoj estas la sanktaj Hilario kaj Taciano, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Brda/Collio (Slovenio), Farra d'Isonzo, Mossa, Nova Gorica (Slovenio), San Floriano del Collio, Savogna d'Isonzo kaj Šempeter-Vrtojba/San Pietro-Vertoiba (Slovenio).
Morges (distrikto)
Geografio
La Distrikto Morges etendiĝas de la norda bordo de Lago Lemano ĝis al la Vaŭda Ĵuraso en nordokcidento kaj al la Vaŭda Mezlando en nordoriento. Ĝi estas la laŭ nombro da komunumoj la dua plej ampleska distrikto de Kantono Vaŭdo.
Gorico
En 1980 la 4-a Internacia Junulara Festivalo de Itala Esperantista Junularo okazis ĉi tie.
Morges (distrikto)
Komunumoj de la distrikto Morges
La distrikto Morges konsistas (stato en 2013) el 62 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Morges estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
La nuna Distrikto Morges estiĝis surbaze de la administra reformo de la jaro 2006 kun efiko de la 1-a de januaro 2008 el la malnova Distrikto Morges kaj diversa komunumoj de la iamaj najbaraj distriktoj. La malnova Distrikto Morges siavice estiĝis surbaze de la berna Voktejo Morges post la Helveta Revolucio de 1798.
Gorico
Famuloj
En Gorico naskiĝis en 1586 la itala soldatargvidanto Ludoviko Isolani kaj en 1829 la romanisto Graziadio Isaia Ascoli. Sekvis la hungara kuracisto István Környey kaj la aŭstra filmstelulino Nora Gregor, ambaŭ en 1901. En Gorico mortis en 1891 la hungara politikisto Manó Andrássy kaj en 1907 la kanoniko János Tóth. En Gorico en 1962 mortis la aŭstra-slovena arĥitekto Max Fabiani.
The Trouble with Harry
La agado en The Trouble with Harry okazas dum sun-plena aŭtuno en la kamparo de Vermonto. La folifalo kaj la bela pejzaĝo ĉirkaŭ la vilaĝo, same kiel la hela muziko de Bernard Herrmann, ĉio kreas idilian tonon. La historio temas pri kiel la lokanoj de malgranda vilaĝo de Vermont reagas kiam oni trovas la korpon de mortinta viro nome Harry sur monteto. La filmo estas, tamen, ne vere primurda mistero; ĝi estas esence amafera komedio kun nur trileraj nuancoj, en kiuj la kadavro utilas kiel makgufino. Kvar lokanoj fine kunlaboras por solvi la problemon kion fari kun Harry. En la procezo la pli juna duopo (artisto kaj tre juna, dufoje vidvino) enamiĝas kaj iĝas paro, geedziĝonta. Ankaŭ la aliaj du lokanoj (kapitano kaj fraŭlinego) enamiĝas.
La filmo estis unu el malmultaj veraj komedioj de Hitchcock (kvankam ja plej el liaj filmoj havas iomajn elementojn de ironia aŭ makabra humoro). La filmo enhavas ankaŭ tion kio estis, tiame, rektan sinceran dialogon. Unu ekzemplo de tio estas kiam la rolulo de John Forsythe senhonte diras al la rolulo de MacLaine, ke li dezirus pentri nudan portreton de ŝi. La aserto estis tre rekte klara kompare kun tiuj de aliaj tiutempaj filmoj.
Filozofia doktrino de Tomaso de Akvino
Bibliografio
Li verkis Pagina 37 • Antonio Livi, Tommaso d’Aquino. Il futuro del pensiero cristiano, Mondadori, 1997. • Roberto Di Ceglie, Tommaso D’Aquino: religione e vita civile, Saggio sulla fecondità politica del cristianesimo, Lateran University Press, 2009. • Danilo Castellano, La Verità della politica, Edizioni scientifiche italiane, 2002. • G. Samek Ludovici, L’ultima prova di san Tommaso, Il Timone, 16 (2001); www.iltimone.org
Gradisca d'Isonzo
Gradisca d'Isonzo - prononco - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenas al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Collio - Alto Isonzo, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso baze identas al la antaŭa provinco.
Fine de en la komunumo vivis  - fine de oktobro 2022 estis 6 409: sekve daŭre temas pri la sepa plej granda komunumo de la provinco aŭ regiona unuo. Kristanaj patronoj estas la sanktaj Petro kaj Paŭlo, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Farra d'Isonzo, Fogliano Redipuglia, Mariano del Friuli, Moraro, Romans d'Isonzo, Sagrado kaj Villesse.
John Mellencamp
John Mellencamp (naskigita 7-an de oktobro, 1951 en Seymour, Indianao) estas populara usona rokenrola kantisto, kantverkisto, gitaristo, kaj pentristo.
(83981) 2002 EJ22
(83981) 2002 EJ22 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT (Near Earth Asteroid Tracking) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Solidaro
Solidaro, solidareco aŭ socia solidareco estas sento de interdependo kaj reciproka interhelpo inter homoj, ĉefe membroj de specifa grupo, organizaĵo aŭ socitavolo. Ĝi estas ligila sento inter tiaj membroj. Tiele tiu vorto tre ofte uzatas kiel titolo de sindikatoj, laboristaj organizoj, ties gazetoj, ktp., kiel ekzemple konata pola sindikato nome Solidareco, kiu ludis gravan rolon en la fino de la komunisma epoko de la ŝtato.
Grado (apartigilo)
Grado havas kelkajn signifojn:
Antal Seidl
Antal Seidl, laŭ hungarlingve kutima nomordo Seidl Antal estis hungardevena usona dirigento, instrumentadisto. Lia usona persona nomo estis Anton.
15000 CCD
15000 CCD estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).