cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vilhelmo de Prusio
Frederiko Vilhelmo Viktoro Aŭgusto Ernesto de Prusio, germane Friedrich Wilhelm Victor August Ernst von Preußen, (naskita la en la Marmorpalaco en Potsdamo; mortis la  en Hechingen) de la dinastio de Hohencolernoj estis ĝis la Novembra Revolucio en 1918 la lasta kronprinco de la Reĝlando Prusio kaj de la Germana Imperio. Li estis populare konata kiel Vilhelmo aŭ Kronprinco Vilhelmo tra Eŭropo.
Komenco
Vilhelmo naskiĝis en la Marmorpalaco de Potsdamo en la Provinco Brandenburgo. Li estis la plej aĝa filo de Vilhelmo la 2-a (Germanio) (1859–1941) kaj de lia unua edzino nome Princino Augusta Viktoria de Schleswig-Holstein (1858–1921). Kiam li naskiĝis, li estis la tria en la linio por la trono, post lia avo kaj lia patro, ĉar la reganta imperiestro estis lia praavo, Vilhelmo la 1-a. Li estis la plej aĝa el la sep filoj de la imperiestro, kaj lia nasko levis disputon inter liaj gepatroj kaj lia avino. Antaŭ kiam Vilhelmo naskiĝis, lia avino esperis, ke ŝi estos petita helpi trovi infanvartistinon, sed ĉar ŝia filo na atentis ŝin, Vilhelmo petis sian onklinon Helena helpi. Lia patrino suferis pro tio kaj lia avino furioziĝis. Kiam lia praavo kaj avo mortiĝis en 1888, li iĝis heredanto al la Germana trono. Vilhelmo estis la dua pranepo de la reĝino Viktoria tra sia patro, kiu estis ŝia plej aĝa nepo. Vilhelmo subtenis futbalon, tiam relative nova sporto en la lando, kaj donacis pokalon al la Germana Futbala Asocio en 1908 kaj de tiam oni iniciatis la Kronprinzenpokal, nome plej aĝa pokalkonkurenco en la germana futbalo.
Unua Mondmilito
Spite esti edukita ene de militistecaj etosoj, la Kronprinco havis malmultan estran esperton kiam li estis nomumita komandanto de la 5a Armeo de la Germana Imperio aŭguste de 1914, tuj post la komenco de la Unua Mondmilito. En novembro de 1914 Vilhelmo donis sian unuan intervjuon al eksterlanda ĵurnalisto kaj la unuan deklaron de germana nobelulo ekde la eko de la milito. Li diris:
Ákos Máthé
Ákos MÁTHÉ [ma:te:] estas rumania hungara kuracisto pri nervokirurgio. Li naskiĝis en Livezeni la 6-an de aŭgusto 1920.
Kariero
Ákos Máthé diplomitiĝis en Universitato de Koloĵvaro (1944). Li laboris en Kluĵo kaj Târgu Mureș kiel kuracisto, poste ĉefkuracisto de Kliniko de Nervokirurgio. Li publikigis en fakrevuoj Revista Medicală-Orvosi Szemle, Neurologie, Neurochirurgie, Psihiatrie, Studii și Cercetări de Neurologie, Ideggyógyászati Szemle (<abbr title="Budapeŝto">Bp. )
Mihály Matekovits
Mihály MATEKOVITS [matekoviĉ] estas rumania hungara matematikisto. Li naskiĝis en Arad la 31-an de januaro 1946.
Vilhelmo de Prusio
Unua Mondmilito
Li estris la 5an Armeon ĝis novembro 1916, nome dujara periodo kiu inkludis la batalon ĉe Verdun. El aprilo 1916 antaŭen, li klopodis malsukcese konvinki la superan stabanaron ke la Verduna atako ne havis plu tialon, sed la kampanjo pluis ĝis la 2a de septembro tiujare.
Post la germana revolucio
La Kronprinco subtenis Hitler dum iome da tempo, esperante kaj anoncante publiko, ke tiu homo farus por Germanio kion Mussolini estis farinta por Italio kaj finigos la influon de bolŝevistoj kaj marksistoj. Li havis konektojn kun kelkaj organizoj konektitaj kun la Nazia Partio kaj permesis sin esti uzata de la Nazia registaro en diversaj simbolaj agadoj.
Post la murdo de lia amiko, iama kanceliero Kurt von Schleicher, dum la Nokto de la longaj tranĉiloj (1934), li retiriĝis el ĉiuj politikaj aktivecoj. Plej el liaj klopodoj el 1919 al 1934 estis direktitaj al ebligo de la reveno de la Hohencolernoj al la trono, kaj li supozis, ke Hitler estus doninta al tiu ideo sian subtenon.
Vilhelmo vivis kiel privata civitano en la familiaj bienoj dum la Dua Mondmilito. Post la morto de lia patro en 1941, li sukcedis al li ĉe la estreco de la Hohencolernoj, la iama germana imperia dinastio. En 1951, la iama kronprinco mortiĝis pro koratako en Hechingen, en la prateroj de sia familio en Ŝvabio, ĉar la familiaj bienoj estis tiam en Brandenburgo kiu estis okupita de la Sovetunio. Vilhelmo kaj lia edzino estas entombigitaj ĉe la Hohencolerna Kastelo.
Mihály Matekovits
Kariero
Mihály Matekovits diplomitiĝis pri matematika-fiziko en Universitato de Temeŝvaro (1968). Li estis instruisto, lernejestro. Li publikigis en Vörös Lobogó de Arad, en A Hét, Művelődés pri temoj pedagogiaj, kulturaj, matematikaj-astronomiaj.
Provinco Parmo
Norde, la rivero Pado formas naturan limon kun la lombardaj provincoj. La malalta parto de la provinco estas pli dense loĝata ol la monta landinterno. Parmo estas la itala gvidanto en la nutraĵa industrio. La Parma ŝinko kaj la fromaĝo parmezano estas mondfamaj. La ĉefurbo Parmo estas la dua plej granda urbo en la regiono Emilia-Romanjo post Bolonjo. La urbocentro havas multajn vidindajn monumentojn, inkluzive de la Dom Santa Maria Assunta el la 12a jarcento kaj baptejo.
Gravaj lokoj
Fine de la jaro 2018 en la provinco Parmo vivis loĝantoj. Ĝia ĉefurbo estas Parmo.
Lužiny (Praga metroo)
Lužiny (ĉeĥa elparolo: [luĵini]) estas stacio de Metroo en Prago sur Linio B, malfermita en jaro 1994.
Komunumaro Krempermarsch
Krempermarsch estas komunumaro en Germanio, do libervola ligo de pluraj administre principe sendependaj komunumoj, kiuj tamen decidis komune plenumi iujn administrajn taskojn kaj servojn. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
6189 Völk
6189 Völk estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Elisabeth Völk, sekretariino ĉe la sidejo de ESO en Garching bei München.
La Chaize-le-Vicomte
La Chaize-le-Vicomte estas franca situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Mont-Saint-Guibert
Mont-Saint-Guibert (: [mo:n-sejnt-giBEJR]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
La Chaize-le-Vicomte
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vicomtais.
Provinco Pistojo
La provinco Pistojo (itale Provincia di Pistoia ) estas provinco de Toskanio, en la nord-okcidenta Italio.
Ĝia ĉefurbo estas Pistojo.
9064 Johndavies
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astronomo John K. Davies, kies laboro helpis la malkovron kaj la sekvadon de 3200 Faetono kaj de pluraj kometoj per la satelito IRAS en 1983. Li ankaŭ studis la Infraruĝajn ecojn de malproksimaj asteroidoj kaj verkis kelkajn popularajn librojn kaj artikolojn.
Wiemerstedt
Wiemerstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Provinco de Pizo
La Provinco Pizo (itale Provincia di Pisa) estas provinco en la regiono Toskanio, en Italio.
Ĝia ĉefurbo estas Pizo.
Ĝi enhavas la montaron Piza monto.
Wiemersdorf
Wiemersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bad Bramstedt-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Bramstedt, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
Nové Butovice (Praga metroo)
Nové Butovice (ĉeĥa elparolo: [Nove: Butovice]) estas stacio de Metroo de Prago sur Linio B, malfermita en jaro 1988.
L'Herbergement - Les Brouzils (stacidomo)
L'Herbergement - Les Brouzils estas franca stacidomo sur linio -Orléans -, situanta en L'Herbergement apud Les Brouzils, en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Nantes-Orléans - Saintes (530000).
L'Herbergement
L'Herbergement estas franca situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Herbergementais.
Nivelles
Nivelles (: [niVEL'], : Nivele, : Nijvel) estas municipo en Belgio, kiu en la jaro 1825 ricevis la honortitolon "urbo". Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipoj Monstreux, Baulers, Thines kaj Bornival apartenas al Nivelles, la ĉefa municipo.
Attila Balázs D.
Biografio
Attila Balázs D. estis ĵurnalisto Magyar Nemzet de Budapeŝto kaj de pluraj gazetoj de Transilvanio. Li redaktas de pluraj jaroj la netkatalogon de Transilvanio. Li finis la komunikan fakon en 2006 en Komunika Altlernejo de Budapeŝto (BKF) kaj ĵurnalismon en 2001 en Gazetarkolegio Endre Ady de Oradea. Li fondis la Someran Universitaton de Komuniko de Baseno de Karpatoj.
Jurij Mikolajoviĉ Ivaŝĉenko
.
Lia patro estis ĵurnalisto ĉe regiona gazeto, lia patrino estis instruistino pri scienco. Ĉar li naskiĝis la tago de la unua homa kosmoflugo de Jurij Gagarin, liaj gepatroj nomis lin Jurij.
Li lernis en la Lernejo n°1 de Andruŝivka. Pasia pri astronomio ekde sia infanaĝo, li ricevis titolon en 1983 de la fakultato de fiziko, departemento pri astronomio, de la Universitato Taras Ŝevĉenko de Kievo. En 1983 - 1992 li laboris en la Ĉefa Astronomia Observatorio de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio, kie li ricevis titolon de Kandidato de Sciencoj pri fiziko kaj matematiko. En 1992, post la dissolvo de Sovetunio, li rezignis sian akademian situacion kaj dungiĝis en aŭta vendejo de Kievo.
En 1998, li komencis konstrui sian propran observatorion, kiu ekfunkciis la kiel Observatorio de Andruŝivka. En 2003, Jurij Ivaŝĉenko kaj siaj kolegoj malkovris siajn unuajn asteroidojn elde la observatorio.
En 2005 - 2012, la Observatorio de Andruŝivka estis inter la 20 unuaj observatorioj laŭ la nombro da observitaj asteroidoj. De 2003, pli ol 110 asteroidoj estis malkovitaj far'de ties teamo.
En junio 2014, pro la krizo de la aŭtomobila industrio en Ukrainio, li forlasis la vendan centron kaj denove fariĝis scienca esploristo ĉe la Ĉefa Astronomia Observatorio de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio, tamen, li daŭre administris la Observatorion de Andruŝivka.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris 3 asteroidojn inter 2005 kaj 2010 kun Oleg Geraŝĉenko kaj Peter Kirilenko.
Les Brouzils
Les Brouzils estas franca situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Prosek (Praga metroo)
Prosek estas stacio de Metroo en Prago sur Linio C, malfermita en jaro 2008.
Endre Hadik-Barkóczy
Grafo Endre Hadik-Barkóczy [barkOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Hadik-Barkóczy Endre János Ferenc Antal estis hungara parlamenta deputito, senatano, bienulo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis futaki, szalai kaj tavarnai [salai], lia frato estis János Hadik.
Endre Hadik naskiĝis la en Pálóc (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Pavlovce nad Uhom en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Endre Hadik-Barkóczy studis en en:University of Hohenheim kaj Reĝa Jura Akademio (Kassa). Por heredi la patrinan bienon kun reĝa permeso li prenis la patrinan nomon Barkóczy en 1887. Ekde 1888 li politikadis en la senato 2 jardekojn havanta la dignon eterna membro. Li estis ankaŭ parlamentano inter 1892–1896 kaj inter 1901–1905. En 1903 li ricevis la honortitolon interna sekreta reĝa konsilisto. En 1927 li redonis la senatan mandaton. Li edziĝis en 1895, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1895 respektive en 1899.
Provinco Potenco
La Provinco Potenco (itale provincia di Potenza) estas provinco en la regiono Basilikato, en la suda Italio.
Ĝia ĉefurbo estas Potenco.
Pankrác (Praga metroo)
Pankrác (ĉeĥa elparolo: [pankra:c]) estas stacio de Metroo en Prago sur Linio C, malfermita en jaro 1974. Ĝis jaro 1990 la stacio nomiĝis Junulara (Mládežnická).
Amt Laage
Amt Laage estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La komunumaro administriĝas en la samnoma urbo Laage.
Orp-Jauche
Orp-Jauche (: [orp-ĴO:Ĥ']) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipoj Enines, Folx-les-Caves, Jandrain-Jandrenouille, Jauche (: Geten), Marilles, Noduwez kaj Orp-le-Grand (: Groot-Adorp) apartenas al Orp-Jauche, la ĉefa municipo.
Amt Landhagen
Amt Landhagen estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
Károly Hornig
Barono Károly Hornig [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hornig Károly estis hungara ĉefepiskopo, membro de Hungara Scienca Akademio (1912).
Károly Hornig naskiĝis la  1840 en Buda. Li mortis la 1917 en Esztergom.
Biografio
Károly Hornig lernis teologion en Pest (urbo). Li pastriĝis en 1862, poste li plulernis en Vieno ĝis 1866. Hejmenveninta li instruis en Pest (ekde 1870 en universitato). En 1878 li ekhavis postenon en Esztergom. Post jardeko li iĝis episkopo, ekde 1912 ĉefepiskopo en Veszprém (urbo). Li kontribuis multe en religiaj gazetoj. Li estas entombigita en Preĝejo Reviviĝinta Kristo (Veszprém).
Uwe Schneider
Uwe Schneider estas la nomo de jenaj personoj:
Střížkov (Praga metroo)
Střížkov ([strĵi:kof]) estas stacio de Metroo en Prago sur linio C. La stacio estis malfermita en majo 2008. Ĝi estis dizajnita fare de Patrik Kotas.
Arms
Arms (japane: 有限会社アームス [jugen-gaiŝa āmusu], angle: Arms Corporation) estas japana anime-studio.
Historio
Studio Arms estis eligita en 1996 el la anime-studio Kikan (スタジオ旗艦), kiu estis establita en 1993 kaj produktis samtempe hentajon kaj tradician animeon. La produktado de animeoj por homoj pli aĝaj ol 18 jaroj estis eligita en la aparta studio Arms. En 2004 la studio Arms transiris al produktado de eĉĉio pro malaltiĝo de vendoj.
Evionnaz
Evionnaz estas komunumo en la distrikto Saint-Maurice en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1120 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Evionnaz situas en la franclingva Suba Valezo. La komunumo etendiĝas de la ebenaĵo de Rodano en oriento ĝis la montoĉeno de la Dents du Midi en okcidento. En la sudo parto de la komunumo situas sur alteco de 1925 m s.m. la baraĵlago Lago de Salanfe. La komunumo konsistas el la vilaĝo Evionnaz kaj la vilaĝetoj La Balmaz kaj La Rasse.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 47,99 km², de kiuj 18,6% estas kovritaj de arbaro, 11,3% servas por agrikulturo kaj 2,2% por setlado. Pil ol du trionoj de la komunuma teritorio konsistas el altmontara dezerto kaj glaĉeroj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Evionnaz limas en nordo al Val-d'Illiez, en nordoriento al Saint-Maurice, en oriento al Collonges, en orientsudoriento al Dorénaz, en sudoriento al Vernayaz, en sudo alo Salvan, en sudokcidento al Sixt-Fer-à-Cheval (Francio), kaj en nordokcidento al Champéry.
Trafiko
Tra Evionnaz pasas en la Rodanebenaĵo la kantona ĉefvojo n-ro 9, kiu sur la komunuma teritorio kongruas kun la kantona ĉefvojo n-ro 21, kaj la svisa aŭtovojo A9, kies plej proksima alveturejo Lavey-les-Bains situas 2 kilometrojn norde de la komunumo sur la teritorio de Saint-Maurice.
Historio
La unua dokumenta mencio de Evionnaz datiĝas el la jaro 1263 kiel Eviona. De mezepoko ĝis 1822 Evionnaz apartenis al la grandkomunumo Saint-Maurice, kies historian sorton ĝi dividis. La komunumo Evionnaz estis fondita en la jaro 1822 post disiĝo de Saint-Maurice. La disiĝo jure definitiviĝis en 1842.
Brusela Ĉefurba Regiono
Bruselo (Bruxelles, [bʁysɛl]; Brussel, [ˈbrɵsəl]) kaj oficiale Brusela Ĉefurba Regiono (Région de Bruxelles-Capitale, Brussels Hoofdstedelijk Gewest), estas regiono de Belgio kiu ampleksas 19 komunumojn, inklude la urbon Bruselo, kiu estas la ĉefurbo de Belgio, de la Franclingva Komunumo de Belgio, kaj de la Flandra Komunumo de Belgio. Tiu regiono havas loĝantaron de 1.2 milionoj kaj metropolan areon kun ĉirkaŭ 1.8 milionoj da loĝantoj, nome la plej granda en Belgio.
Historie brabanto-parolanta urbo, ĝi travivis lingvan ŝanĝon al la franca el la fino de la 19a jarcento antaŭen. Nuntempe la majoritata lingvo estas franca, kaj la Brusela Ĉefurba Regiono estas oficiale dulingva enklavo ene de la Flandra Regiono. Ĉiuj trafiksignoj, stratonomoj, kaj multaj avertoj, reklamoj kaj servoj estas montrataj en ambaŭ lingvoj. Krome Bruselo estas pli kaj pli iĝanta multlingva pro la pliiĝantaj nombroj de enmigrantoj, rifuĝintoj kaj minoritataj grupoj kiuj parolas siajn proprajn lingvojn.
Ĝi apartenas nek al Flandrio, nek al Valonio sed estas aparta dulingva regiono. Oficialaj lingvoj estas la franca kaj la nederlanda. Proporcie en la regiono loĝas 85 ĝis 90 % da franclingvanoj ; 10 ĝis 15 % da nederlandlingvanoj. La franclingva kaj nederlandlingva komunumoj respondecas ene de la teritorio pri kulturo, edukado, asistado al personoj kaj sano.
Ekde 1989 la bruselanoj rajtas mem elekti siajn regionajn reprezentantojn: la Brusela Ĉefurba Konsilantaro. El tiu ĉi konsilantaro estas kompilitaj la respektivaj konsilantaroj por la flandra kaj franclingva komunumo.
Geografio
La Verda Promenejo estas promen- kaj biciklo-vojo ĉirkaŭ la Brusela Ĉefurba Regiono kiu estas ĉirkaŭ 65 km longa. La vojo ligas la parkojn de la tiel nomata "dua ringo" ĉirkaŭ tiu regiono. Ĝi estas pli longa ol la Verda Promenvojo René-Dumont, kiu situas en Parizo.
Notoj
Brussel
6186 Zenono
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka filozofo Zenono el Elajo (greke  Ζήνων ο Ελεάτης, ĉ.-494 – ĉ.-430), disĉiplo de Parmenido.
Satelitoj
Du satelitoj estis malkovritaj la de V. Benishek, P. Pravec, N. Gaftonyuk, M. Husarik, G. Cervak, kaj J. Oey uzinte observojn de, anoncita la.
La unua satelito havas diametron de ĉirkaŭ 1,6 km, orbitan taksata je 9,1 km kaj orbita periodo de 0,5997 tago (14,3928 horoj). La rotacia periodo de tiu satelito estas 0,1374 tago (3,2987 horoj).
Provinco Raguzo
La Provinco Raguzo (itallingve provincia di Ragusa, sicililingve pruvincia di Rausa, ekde 2015 formale itale Libero consorzio comunale di Ragusa) estas provinco en Italio.
Windsperger
WindspergerDelle estas familia nomo de jenaj personoj:
6186 Zenono
Satelitoj
La orbitaj kaj fizikaj ecoj de la dua satelito estas ankoraŭ nekonataj.
Provinco Raguzo
Ĝi situas en la suda parto de Sicilio, kaj ĝia ĉefurbo estas Raguzo. Fine de februaro 2017 en la teritorio de 1 614 kvadrataj kilometroj vivis 321 192 loĝantoj.
En la landoparto troviĝas arbarrezervejo de Halepa pino kun surfaco de 2 921 hektaroj.
Ramillies (Belgio)
Ramillies (france:[ramiJI] aŭ Ramiêye) estas komunumo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976, la komunumoj Autre-Eglise, Bomal, Geest-Gérompont-Pt-Rosière, Gérompont, Grand-Rosière-Hottomont, Huppaye, Mont-Saint-André kaj Ramillies-Offus apartenas al Ramillies, la ĉefa komunumo.
Wiendorf (Anhalt)
Wiendorf ĝis la 1-a de januaro 2010 estis memstara komunumo en Germanio; tiam ĝi fariĝis komunumoparto de la urbo Könnern. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 1-an de januaro 2009 la komunumo havis 537 loĝantojn.
Rebecq
Rebecq (france aŭ Ribek aŭ Roosbeek) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Provinco Raveno
La Provinco Raveno (Provincia di Ravenna) estas provinco en Italio. Fine de la jaro 2018 tie vivis loĝantoj. La provinco apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj la provinca ĉefurbo estas la samnoma urbo Raveno.
Perwez
Perwez (france:[perŬE:] aŭ Perwijs) estas komunumo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976, la komunumoj Malèves-Ste-Marie-Wastines, Orbais, Thorembais-les-Béguines kaj Thorembais-Saint-Trond apartenas al Perwez, la ĉefa komunumo.
Provinco Reggio Calabria
Provinco Reggio Calabria aŭ Reggio de Calabria estas provinco en Italio. Komence de la jaro 2018 tie vivis loĝantoj. La provinco apartenas al la regiono Kalabrio kaj la provinca ĉefurbo estas la samnoma urbo Reggio (di) Calabria.
Luçon (stacidomo)
Luçon estas franca stacidomo sur linio Nantes-Orléans -, situanta en Luçon, en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités kaj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Nantes-Orléans - Saintes (530000).
Wiendorf (Meklenburgo)
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Neu Wiendorf, Niendorf kaj Zeez.
Rixensart
Rixensart (: [riksa:nSA:R] aŭ Ricsinsåt) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipoj Rosières kaj Genval apartenas al Rixensart, la ĉefa municipo.
Provinco Rieti
La Provinco Rieti (itale provincia di Rieti) estas provinco en la regiono Latio, en la centra Italio.
Ĝi situas norde de Romo, kaj la provinca ĉefurbo estas Rieti.
Ottignies-Louvain-la-Neuve
Ottignies-Louvain-la-Neuve (: [otinJI-luVEJN-la-NEŬV'] aŭ : Ocgniye-Li Noû Lovin) estas municipo en Belgio, kiu en la jaro 1982 ricevis la urbajn rajtojn. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipoj Ottignies, Céroux-Mousty, Limelette kaj Louvain-la-Neuve apartenas al Ottignies-Louvain-la-Neuve, la ĉefa municipo.
Kulturo
La urbo gastigas sur sia teritorio la katolikan universitaton kaj la valonan ludan organizaĵon Othello.
Provinco Reggio Emilia
La Provinco Reggio Emilia estas provinco en Italio. Komence de la jaro 2018 tie vivis loĝantoj. La provinco apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj la provinca ĉefurbo estas la samnoma urbo Reggio Emilia.
6240 Lucretius Carus
6240 Lucretius Carus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1989 de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Lund (apartigilo)
Lund' estas familia nomo de jenaj personoj:
6240 Lucretius Carus
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la romia filozofo kaj poeto Titus Lucretius Carus, konata sub la nomo Lukrecio (ĉ.-99 – ĉ.-55), verkinto de De Rerum Natura.
Lund (apartigilo)
Lund estas la devennomo de jenaj personoj:
Provinco de Pordenono
La Provinco Pordenono (itale provincia di Pordenone, friule Provincie di Pordenon, slovene Pordenonska  kaj germane Provinz Pordenone (malnovece Provinz Portenau) - jen la ĉefaj lingvoj de la teritorio) formale ĝis la 30-a de septembro 2017 estis provinco de la regiono Friulo-Venecio Julia, kaj de la ŝtato Italio. Ekde oktobro 2017 ĝi ne plu estas oficiala administra unuo, post kiam oni pli dividis la teritorion ĝis la fino de 2019, nun ekde julio 2020 la tuta eksa provinca teritorio formale apartenas al administra unuo, per malpraktike longa nomo nomata itale ente di Decentramento Regionale di Pordenone, friula nomo ankoraŭ tute ne konatas, slovene ne oficiale konfirmate Organ deželne decentralizacije Pordenona, germane Körperschaft regionaler Dezentralisierung Pordenone - en Esperanto laŭ preciza traduko "administra unuo de malcentrigo regiona de Pordenono", kutime en tekstoj pli koncize, sed daŭre malpraktike longe nomata 'malcentra regiona unuo Pordenone'.
La italaj vikipediistoj atendas, ke oni fermas la antaŭan artikolon kaj komencas novan pri la nova administra unuo, kiu kovras saman teritorion, samajn urbojn kaj vilaĝojn, samajn civitanojn kiel la malnova "provinco Pordenone", administratas en samaj oficejoj kiel la malnova provinco, nur havas novan nomon. Tiun ekzemplon tamen neniu el la alilingvaj branĉoj de vikipedio ĝis komenco de 2023 sekvis: ne estas angla, franca aŭ hispana teksto pri komplete "nova administra regiono", kaj ankaŭ en la malplimultaj lingvoj de la regiono ankoraŭ ne estas signoj pri nova artikolo: la friula teksto ŝajnigas ke nenio okazis, la slovena diras ke la malnova provinco estas pasinta kaj silentas pri daŭrigo, kaj la germana en kvaronfrazo mencias la nomon de nova unuo. Ĉiuj krom la italaj redaktantoj kaj tiuj en vikidatumoj konsideras la ĝisnunan artikolon pri la malnova provinco sufiĉan por reprezenti ankaŭ la novan "administrna unuon de malcentrigo regiona de Pordenono", kaj tion ankaŭ la esperanta vikipedio faru, provizore tradukante la malpraktike longan italan oficialan nomon ente di decentramento regionale di Pordenone koncize per daŭrigo de la esperantlingva tradicia nomo "provinco Pordenono".
Komunumaro Landschaft Sylt
Landschaft Sylt estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, kaj kovras la nordon kaj la sudon (vidu la mapon dekstre) de la insulo Sylt: la centron de la insulo konsistigas la komunumo Sylt kun urbo Westerland kaj ses pliaj komunumopartoj. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Kaj la komunumaro en la insula nordo kaj sudo, kaj la komunumo centre, ekde la 1-a de januaro 2009 estas administrataj en la urbo Westerland.
Membraj komunumoj
(nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de )
Wienhausen
Wienhausen - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Celle de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo, ekde aŭgusto 2011 cetere oficiale kromnomata "monaĥeja komunumo", havis  loĝantojn. Samtempe Wienhausen estas la administra sidejo de komunumaro, germanlingve nomata Samtgemeinde Flotwedel - prononco.
Tubize
Tubize (: [tyBIZ'] aŭ Tubeke) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Provinco de Pordenono
Ĉefurbo de la malnova kaj nova unuo estas Pordenono.
Tubize
Ekde 1976 la municipoj Clabecq (: Klabbeek), Oisquercq (: Oostkerk) kaj Saintes (:Sint-Renelde) apartenas al Tubize, la ĉefa municipo.
Saintes (stacidomo)
Saintes estas franca stacidomo sur linioj -, -Orléans - Saintes kaj Saintes - , situanta en  Saintes, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités kaj Nova Akvitanio.
Provinco Rimini
La Provinco Rimini (itale Provincia di Rimini) estas provinco en la regiono Emilio-Romanjo, en Italio.
Ĝia ĉefurbo estas la ĉemara urbo Rimini, kiu troviĝas ĉe la Adriatika marbordo.
Royan (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Saintes - Royan (544000).
Wienrode
Wienrode estas eksa komunumo kaj ekde januaro 2010 parto de la urbo Blankenburg en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Wernigerode. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 1156 loĝantojn.
Provinco Prato
La Provinco Prato estas eta provinco en regiono Toskanio, en la centra Italio, kun pli ol ducent mil loĝantoj. Ĝia ĉefurbo, Prato, estas la dua urbo laŭ loĝantaro en Toskanio.
Ĝi samlimas la provincon Bolonjo (en Emilio-Romanjo) norde, la provincon Florenco oriente kaj sude, kaj la provincon Pistojo okcidente.
La provinco Prato estis efektivigita en 1992, kiam sep komunumoj estis forigita de la tiama provinco Florenco; neniu komunumo de la provinco Pistojo estis aldonita al la nova provinco, kvankam parto de tiu provinco historie apartenas al la influzono de Prato.
6209 Ŝvabio
6209 Ŝvabio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al iama duklando Ŝvabio, kies plejgranda parto nun formas la de Bavario.
Taubergießen
Taubergießen - prononco pli-malpli, foje ankaŭ alemane respektive svisgermane literumata Taubergiessen - estas apudrivera herbejaro tuj oriente de la nun kanaligita riverego Rejno en la regiono Supra Rejno, la suda porcio el la germania parto de la Rejno. Ĝi estas parto de la origina rivera vojo, kiu post la kanaligo restas sen grandaj ŝipoj kaj en ekologie relative origina stato. Fakte la ekologie protektita natura parko estas nur la centra parto de grandega ĉerivera arbaro, kiu en tempo de alta akvonivelo estas inundata, kaj krome gastigas la tipajn plantojn kaj bestojn de ĉeriveraj arbaroj, aparte akvobirdojn kiel anasoj kaj cignoj, kaj aldone iujn dumtage pasantajn homojn, kiuj komforte en tradiciaj lignaj boatoj estas navigataj tra la malsekejoj, aŭ sporte en propramane alportitaj kanuoj kaj kajakoj malkovras ilin. Krome vasta reto da vojetoj ankaŭ ebligas al migrantoj kaj biciklantoj voji tra ĝi. La areo en 1979 iĝis ekologie protektata, kaj estas inter la plej grandaj tiaj areoj en la federacia lando Baden-Virtembergo en la sudokcidento de Germanio: ĝi sume kovras areon de 1 682 hektaroj, de nordo al sudo havas maksimuman amplekson de 12 kilometroj kaj de okcidento al oriento maksimume 2,5 kilometrojn. La senpera proksimeco al la nuna kanaligita vojo de la Rejno, kiu tie konsistigas la limon inter Germanio kaj Francio, signifas ankaŭ snperan najbarecon al la francia regiono Alzaco: krom la germaniaj urboj Lahr norde, Rust oriente kaj Herbolzheim sude, la plej prosima loĝloko ĉe la alzaca rejna bordo estas Rhinau.
La germanlingva nomo „Taubergießen“ konsistas el la vorto Gießen, kiu signas subterajn partojn de rivera vojo, kiuj havas rektan kontakton al la grundakvo kaj nur en pli profundaj valaj partoj surfaciĝas, kaj "taub" ("surda", "senviva"), kiu en la lingvaĵo de germanaj riveraj fiŝistoj estas adjektivo por akvovojoj kun malmultaj mineraloj kaj malmultaj fiŝoj.
Geografio
Taubergießen situas en la suda ebenaĵo de la regiono Supra Rejno inter la urboj Freiburg im Breisgau kaj Breisach sude kaj Strasburgo kaj Kehl norde, en la okcidento de la germaniaj distriktoj Ortenau kaj Emmendingen. Detale la suda limigo estas la leopolda kanalo kaj la norda la kunfluejo de la apudriveraj akvovojoj kaj la kanaligita Rejno iom norde de la pramŝipa pasejo Rhinau-Kappel. Plejparte ĝi apartenas al la administraj komunumoj Kappel-Grafenhausen, Rust kaj Rheinhausen. Pro historiaj kialoj preskaŭ 10 kvadrataj kilometroj estas posedaĵo de la najbara francia administra komunumo Rhinau, kvankam apartenanta al la teritorio de Germanio: pro la kanaligo kaj rektigo de la Rejno en la unua duono de la 19-a jarcento la interŝtata limo korektiĝis, ekde 1871 estis nur enlanda limo, sed ekde 1918 denove interŝtata, sed la antaŭa posedo de la areoj de la ĉerivera herbejaro tamen ne ŝanĝiĝis.
La apudrivera malsekejo fontas en orkidea herbejo nomata "Blaues Loch" (blua truo) de la komunumo Kappel-Grafenhausen.
(9202) 1993 PB
(9202) 1993 PB estas tre malgranda apolona asteroido; marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta asteroido, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Arizono, Usono), en la kadro de la projekto Spacewatch.
Taubergießen
Geografio
Proksimume 60 procentaĵoj de la neakva areo estas arbaro, la restaj 40 procentaĵoj estas herbejoj parte uzatas je paŝtado de brutoj. La multaj akvovojoj havas vastan varion da flaŭro kaj faŭno - eĉ en Germanio raraj specioj de orkideoj kreskas akvoborde.
Trafikaj konektoj
Per publikaj trafikiloj la natura parko plej bone atingeblas per buso de la franca departemento Bas-Rhin, kiu vojas de Strasburgo al Rhinau ĉe la okcidenta bordo de la Rejno - de tie eblas preni senkostan pramŝipon al la germania, orienta riverbordo. La germanaj komunumoj Rheinhausen, Rust kaj Kappel-Grafenhausen same atingeblas per busoj - de tie endas piediri al la parko. Per bicikloj eblas alvojaĝi trajne al la stacidomoj Herbolzheim (sude), Ringsheim (meze) aŭ Mahlberg-Orschweier (norde) - de tie estas nur malmultaj biciklaj kilometroj. Per aŭto, eventuale ekipita per kanuoj aŭ kajakoj, eblas alveturi per la germania aŭtovojo A5 (Kaselo-Frankfurto-Karlsruhe-Bazelo) kaj forlasi la aŭtovojon ĉe la elveturejoj Ettenheim norde, Rust meze aŭ Herbolzheim sude.
La natura parko cetere situas nur 2-3 kilometrojn okcidente de la amuzparko Europapark Rust - la grandegaj relaroj de pluraj ondaj fervojoj de la amuzparko horizonte videblas en pli altaj punktoj (do sur digaj vojoj) de la centra naturparka areo.
Eksteraj ligiloj
"Oficiala" retejo de la natura parko ne ekzistas. Rete tamen troveblas pluraj informaj germanaj retejoj de diversaj aŭtoroj.
Latinlingva literaturo mezepoka
La latinlingva literaturo de Mezepoko enhavas la tuton de internacia literaturaro farita en Eŭropo dum Mezepoko. Ĉiuokaze temas pri interesega branĉo de la latina literaturo.
Historio
La kolapson de la Romia Imperio postvivis la regado de la latina lingvo je ĉ. unu jarmilo. Tiulingve surpaperigitis la ankaŭ fare de la barbaroj agnoskitaj leĝaroj kaj kvazaŭ ĉiuj dokumentoj kiuj ekmultis post enkonduko de kristanismo. Devis kompreni kaj uzi ĝin kaj ĝian kulturon originanta el Antikveco ĉiu homo kiu intencis tendencojn universalajn kaj memkompreneble ankaŭ ĉiuj internaciaj institucioj kiel la Katolika Eklezio. Je la komenco ĉiu literatura eldiro kaj regiona literaturo ene de la iam imperio kaj la universaleco latinlingva kvazaŭ aŭtomate vekis la volon je misiado; tial nur tre malrapide la latina lingvo repuŝiĝas fare de estiĝantaj naciaj literaturoj. Fine ĝi limiĝas je la uzoj eklezia kaj scienca.
Diferencoj lingvaj, uzmanieraj, estetikaj
Diferencoj kelkaj ja ekzistas inter la mezepoka kaj la klasika latina lingvo, nature nur ĝis la 9-a jarcento kiam la malvivo enpopola de la latina lingvo ĉie estis komenciĝinta. Ĝis tiam malcertecoj en lokaj uzoj malcertigis onin ankaŭ pri korekta uzo de la latina. Malklereco de sudeŭropanoj, rimreguloj naciaj kaj latinigo de fremdvortoj ankaŭ kulpis prie. Sen iu natura evoluo konsideratas la modo en sudokcidenta Britio en la 6-a kaj 7-a jarcentoj uzi abunde memkreitajn grekajn kaj hebreajn vortojn en la verkado latinlingva. Tamen eĉ poste ankoraŭ la uzo de (pseŭdaj) arĥaismoj el vortaroj dubindaaj senteblas. Ĝenerale la strebo estis ke oni imitu la enklostre kaj enlerneje kopiitajn kaj legitajn romiajn klasikajn verkistojn. Ĉar oni ankoraŭ oni ne konis la rigidajn limojn de tro strikta orientiĝo je klasikismo la esprimpovo kaj stila varieco pli kaj pli grandiĝis kaj en la kuro de la tempo estis suverena regado de larĝa vorttrezoro. Tio finiĝis kiam humanismo priskribis nuran limiĝon je klasikaj modeloj: tiam la estetiko eble alitiĝis sed aŭtomate malaltiĝis la lerta manipulo de la latina kiel internacia kaj praktika komunikilo.
Ekstrangis la prozo kelkfoje post enkoduko de la rimo kaj de metrika/ritma kadenco por sekciigi la frazojn. Tiumaniere, ekz. dum predikado enpreĝeja aŭ presento de leĝaroj, estu pli eleganta la esprimo sed vere ofte temis pri bagatela nurornamaĵo. La poezio konservis la versojn tradiciajn romiajn sed krom la laŭkvanta metriko pli kaj pli aprobatis la (tute malklasika) ritma metriko. Akĉento-versajoj, kiuj nombriĝas inter la plej belaj kaj karakteraj aĵoj de Mezepoko, plej oftas en la ekleziaj kantoj kaj en la rakonto de popularaj temoj. Ekde la 9-a jarcento la rimosistemon oni ankaŭ transprenis en la kvantecan poeziadon
6124 Meklenburgo
6124 Meklenburgo estas hilda asteroido de la ekstera asteroida zono.
Latinlingva literaturo mezepoka
Enhavaj kongruoj en multaj landoj
Dume en la 6-a kaj 7-a jarcentoj la romiaj literaturoj konis siajn lastajn grandajn reprezentantojn sur la eŭropa kontinento nova vivo regis post la ekaktivulado de irlandaj misiistoj kaj tiu ĉi elano ankaŭ etendiĝis en la de ili fonditaj monaĥejoj (ekz. de Bobbio, Luxeuil, Sankt-Galo). En Irlando mem floris la tiam jam longe flegita kaj ne per ŝtormetoj atakita kulturo en la 7-a kaj 8-a jarcentoj kaj transplantatas de tie ĉi al la anglosaksoj (poetoj Aldhelm, Bede la Honorinda ktp.). Elirantaj irlandanoj kaj anglosaksoj iĝis la plej valoraj antaŭenigantoj de nova literatura movado en la Karolida Imperio. De tiu ĉi renesanco la klostroj de la benediktanoj en Franclando (i.a. Tours, Corbie, Saint-Riquier, Fleury) kaj Germanujo (Sankt-Galo, Fulda, Reichenau, Corvey) kiel ankaŭ la kun katedraloj kaj konventpreĝejoj unuiĝintaj lernejoj respektive diversaj kortegaj princaj ekcentris por la latinlingva literaturo.
6124 Meklenburgo
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 29-an de septembro 1987 de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Latinlingva literaturo mezepoka
Enhavaj kongruoj en multaj landoj
Malmulte partonprenis Italujo al tiu ĉi movado kiu nur intertempe bremsiĝis per politiko aŭ malkulturemuloj; la francoj pli koncentriĝis tiam je gramatiko kaj retoriko dume la germanoj pli bonis kiel historiografoj. Sed kiel Italujo jam pli frue estis fleginta la laikan klerigon pri temoj pli sekularaj, venis en la 11-a jarcento nova okupiĝo pri la romia juro kaj medicinscienco el arabaj fontoj.
Hlavní nádraží (Praga metroo)
Hlavní-nádraží ([hlavniː naːdraĵiː]) estas stacio de Metroo en Prago sur Linio C. La metrostacio servas pragan ĉefstacidomon. La metrostacio estas situanta sub tero, tuj sub la ĉefstacidomo.
Latinlingva literaturo mezepoka
Enhavaj kongruoj en multaj landoj
Simile kreskas la graveco de Hispanio kiu, iam malfekunde rilate la produkton de latinlingvaĵoj, malfermigas al la eŭropanoj ekde la 12-a jarcento la tezorojn arabajn de greka scio en matematiko, astronomo, filozofio kaj medicino. Ankaŭ orientaj fabeloj tuj malfermiĝis al la eŭropanoj danke al latinlingvaj tradukaĵoj. En Anglujo rimarkinda latinlingva literaturo reestiĝas post kontaktoj malantaŭ la konkero de Normandio. La ĉie en la 12-jarcento plialrangiĝo de lernejoj je universitatoj kun iliaj malfermitaj profesoroj kaj migrademoj studentoj, la ĉieprezentiĝo de migraj predikantaj monaĥoj, la krucmilitoj kun ilia horizontplivastigo ja plifaciligis la interŝanĝon literaturan kaj spronos je novaj temoj literaturaj. Sed intertempe la naciaj literaturoj plifortiĝis kaj baldaŭ ili venkis la modelan latinlingvan literaturon.
Hlavní nádraží (Praga metroo)
Historio
Hlavní nádraží estas unu el la plej malnovaj stacioj en la reto de praga metroo. Ĝi estis origine dizajnita por subteraj tramoj kaj konstruado estis komencita en jaro 1966. La projekto poste estis ŝanĝita al metroo-trajnoj, sed la stacio estis tiam preskaŭ kompleta. La stacio estis malfermita la 9-an de majo 1974, kun la unua sekcio de Linio C.
Latinlingva literaturo mezepoka
Religia literaturo
La religia literaturo grande kaj enhave plej gravis. Unue estas la ekzegezaĵoj kaj homiliaĵoj (la unua predikokolekto de Egio al la 8-a jarcento) simplaj eltiraĵoj el verkoj de la latinlingvaj patroj de la Eklezio. Sed koncerne al demandoj dogmatikaj (ekz. pri komunio, antaŭdestinismo), kanonika juro, eklezipolitiko (ekz. celibato, simonio, investituro) kaj sub la influo de skolastiko (Petro Lombarda, Tomaso de Akvino) kaj mistiko (Hugo de Sankta Viktoro) naskiĝis vere interesaj kaj sistemaj verkoj; simile ekfloris predikaĵoj (Bernardo de Clairvaux), disputadoj kaj memstaraj kaj gravaj problempritaktadoj. Por edifi verkitis ĉiam multego da prisanktulaj biografioj (vitae, passiones, miracula, translationes sanctorum; una kolekto de Jakobo de Voraĝino en »Legenda aurea«, en la 2-a duono de la 13-a jarcento), dume en vizio-rakontoj (visio, revelationes), antaŭuloj kvazaŭ de »La Divina Commedia« transportatis ne malofte ankaŭ politikaj interesoj kaj ideoj.
Profana literaturo
La gamo da profana distradliteraturo malgrandas: oni kontentiĝis pri la disvastigo de antikvaj intrigoj (pri Aleksandro la Granda, »Historia Apollonii regis Tyri«) kaj en la 12-a jarcento menciindas ĉi-kunekse la anekdotoj de Walter Map kaj de Gervasio el Tilbury. Aliaj similaj kolektoj de la 13-a jarcento (Caesarius Heisterbachensis »Dialogus miraculorum«; »Gesta Romanorum«) ŝuldiĝas al la moroj de la cistercianoj kaj dominikanoj pliinteresigi la predikojn per ekzemploj kaj paraboloj; »Disciplina clericalis« Petrus Alfonsi alparolis ekskluzive la klerikaron. Kiel lernolibroj servis antologioj de bestofabeloj, aforismaĵoj kaj demandokolektoj en kiuj malnovaj temoj ĉiam denove ripetatis. Kaj sekve al la lerneja legotaro kaj al la homiliado estiĝis natursciencaj miraklolibroj (Lapidarius, Physiologus, Bestiarius) kun alegoriaj kaj mistikaj interpetoj de unuopaj karakteroj de bestoj, kreskaĵoj kaj ŝtonoj.
Historiografio
L historiografio eliras el mallongaj similaĵoj analaj. Kronikstile priskribatas ĉiuj eventoj koncernaj la verkinton, lian monaĥejon kaj la regionon en la ĉirkaŭaĵo. Por pli ampleksaj prezentadoj (batalobildoj, paroladoj enĵetitaj en la tekston) estis modelaj Salustio, Tito Livio, latinaj versioj de Jozefo Flavio; modelis poste Paŭlo Orosio kaj Aŭgusteno de Hipono por la filozofia mondhistorio (ekz. ĉe Otto von Freising, Frutolf el Michelsberg). Malofte la sekulara biografiarto pritaktatis, kvankam jam en la 9-a jarcento Eginhardo kun la suetonia »Vita Karoli Magni« prezentis al la samtempuloj kaj al la postaj generacioj imitindan verkon.
Leteroj
Gravegan rolon havias la leterinterŝanĝado. La el la Mezepokaj konserviĝintaj kolektoj, malpli de la klasikuloj ol de la patroj de la Eklezio, inspiris ne nur la antologifaron de postaj leterumadoj sed ankaŭ pensigis la aŭtoroj jam dum leterskribado pri eventuala posta publikigo pro kio ili kreis kaj aplikis apartan skribmanieron (ekz. leteroj de Paulus Alvarus Cordubiensis aŭ de Lupus Servatus el la 9-a jarcento; de Gerberto de Aurillac el la 10-a jarcento). Ekde la 11-a jarcento, ĉefe en Italujo, la doktrino pri bela stilo (ars dictaminis) en multaj manlibroj teorie kaj praktike lernigatis. En la scienca kaj faka literaturoj la mezepokanoj malflekseme imitis malfruajn kaj facile alireblajn romiajn verkojn suferante multajn damaĝojn tie, kie mankis tradicie partoj gravaj. Filozofio, medicino, matematiko kaj astronomio nur tiam prenis rolon pli altkvalitan kiam la grekaj verkoj eklegeblis pere de tradukoj.
Leksikonoj
Kompaktaj prezentoj de la tuta sciencaro (aŭ simplaj imitantaĵoj «Etymologiae» de Isidoro de Sevilo aŭ memstaraĵoj kompilaj ekz. «Specula» de la dominikano Vincento de Bovajso) ne mankis: oni ne prisilentu la ekziston de certa speco de enciklopedio en Hispanujo en la 8-a jarcento kun alfabeta ordigo de la artikoloj kiuj parte prenitis prunte el pli malnovaj verkoj kaj verketoj.
Poezio
Riĉa estis la tempo karolida, kondiĉe ke estis iu komisio fare de la kortega lernejo, je ĉeokazaj kreitaĵoj de kvazaŭ socia karaktero. La moro pliklarigi la verkojn de arto per titoloj en versoj (tiumaniere ili ankaŭ iĝis fakte plu konataj kaj plu gravaj) restis ĝis la 11-a jarcento. Sekve faritis amasproduktado de epigramoj. Pli grandaj provoj epikaj, krom la sanktullegendoj estantaj sub la influo de »Vita Martini« de Venantius Fortunatus kaj de »Vita Chuthberhti« de Bede la Honorinda, liveris aŭtoro nomita Angilbert en la fragmenta epopeo »Carmen de Karolo Magno«, ĉe Ermoldus Nigellus en ties laŭdoj je Ludoviko la Piulo, ĉe Guntero el Pairis en la verko »Ligurinus« pri la imponaj agadoj de imperiestro Frederiko la 1-a ĝis la jaro 1160.
Inter la heroaj prikantoj substrekatas la graveco de »Waltharius« de Ekkehard el Sankt-Galo kaj de »Alexandreis« de Walther de Châtillon; tamen »Waltharius« kiel ankaŭ la kavalirromano »Ruodlieb« estas ebble frukto de nekonata disĉiplo el Tegernsee el la unua duono de la 11-a jarcento (dictamen metricum). Multegaj verkoj prenas kiel ekzemplon la eklogopoeziadon romian kaj tre ŝajna estas al disdono de la versoj je diversaj interparolantoj, ofte kiel veraj kvereladopoemoj (certamen, conflictus, altercatio), kiuj ja efikis je similaj produktoj de naciaj eŭropaj literaturoj. De pli granda, poetika kreiveco sur alegoria, morala kaj satira kampoj venas el verko de Milon de Saint-Amand »Carmen de sobrietate«, de Sextus Amarcius »Sermones« (ĉ. 1046), de Johano de Hautville »Archithrenius« (finita en 1184). Pri la uzo de Juvenalo mezepoke ankaŭ intersaj aferoj eltroveblas. En ovidiaj distiĥoj de impona eleganteco strebas emancipiĝi la poeta skolo de Orléans kaj Tours en la 11-a kaj 12-a jarcentoj (kun la ĉefaj reprezentantoj Hildeberto de Lavardin kaj Matthaeus Vindocinensis) pri antikvaj, bibliaj kaj modernaj intrigoj.
Himnoj ekleziaj kaj studentaj
Ofte pliaj generacioj labori devas antaŭ ol kanto ricevis la eĉ hodiaŭ admiritaj pregnantecoj esprima kaj forma. Por ekzemplo »O Roma nobilis« version sian finan havigis al si danke al veronano de la 10-a jarcento, »Dies irae dies illa« verŝajne far la franciskano Thomas von Celano, »Stabat mater dolorosa« eble far la franciskano Jacopone en la 13-a jarcento. Sed la radikoj de tiuj ĉiuj kantoj jam estis multe pli rfue. Frapas ofte la originaleco de kelkaj poetoj, ekz. la aĵoj de la stilomajstro Abelardo (»Hymnarius Paraclitensis«).
Dramoneglekto
Krom la el la liturgia evoluinta eklezia realigo (kp. la misteriojn) la drama literaturo latinlingva ne vere ekzistas. La legendoj de Hrotsvit estas libraj dramoj kiuj nek imititis nek disvastigitis. La laŭnomaj komedioj skribitis en distiĥoj kaj taŭgis nur por recitado. Sed por vera surscenigo verkitis la politika teatraĵo pri la Antikristo, verko de monaĥo el Tegernsee de en la 2-a duono de la 12-a jarcento.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 12. Leipzig 1908, p. 215-218 (tie ĉi interrete)
Provinco Rovigo
La Provinco Rovigo (itale provincia di Rovigo) estas provinco en Italio, kiu situas en la historia regiono Veneto, nordoriente de la Adriatika Maro. Ĉefurbo de la provinco estas la samnoma urbo Rovigo.
Villers-la-Ville
Villers-la-Ville (: [viLEJRS-la-VIL']) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipoj Marbais, Mellery, Sart-Dames-Avelines kaj Tilly apartenas al Villers-la-Ville, la ĉefa municipo.
János Vázsonyi
János Vázsonyi [jAnoŝ vAĵonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vázsonyi János estis hungara advokato, ĵurnalisto, parlamenta deputito. Lia patro estis Vilmos Vázsonyi. János Vázsonyi naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Hanovro (laŭ la  en Novjorko).
Biografio
János Vázsonyi devenis el juda familio. Li aliĝis al studentaj politikaj movadoj en 1917. Dum la Kalistefa revolucio li migris al Svislando, en 1920 al Vieno, kie li frekventis komercan akademion. Li estis ankaŭ ĵurnalisto de germanaj kaj hungaraj gazetoj. En 1921 li hejmenvenis kaj daŭre estis ĵurnalisto. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1925, poste li estis advokato en ateliero de la patro. Li ankaŭ politikadis en demokrataj rondoj. Li estis parlamentano inter 1931–1935, samtempe deputito en municipo de Budapeŝto. Dum la 2-a mondmilito li estis grava figuro de la kontraŭnazia movado, tial li estis tuj trudlaboristo en Dachau, kiam nazia Germanio okupis Hungarlandon (1944). Li edziĝis en 1933, lia edzinon, naskis filon post 2 jaroj.
6157 Prey
6157 Prey estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la bohemia-aŭstria astronomo kaj geodeziisto Adalbert Prey (1873–1949), profesoro pri astronomio en Innsbruck, Prago kaj Vieno, ano de la Aŭstria Akademio de Sciencoj.
Walhain
Walhain (jen, Walin), estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1976 la municipoj Nil-St-Vincent-St-Martin kaj Tourinnes-Saint-Lambert apartenas al Walhain, la ĉefa municipo.
Wiepke
Wiepke ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la komunumo Gardelegen en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 210 loĝantojn.
Komunumaro Lensahn
Lensahn estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Orienta Holstinio de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Administra sidejo de la komunumaro estas la samnoma komunumo Lensahn. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.