cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dana kolonia imperio
En la 17a jarcento, sekve de teritoriaj perdoj ĉe la Skandinavia Duoninsulo, Danio-Norvegio ekfaris koloniojn, fortikaĵojn, kaj komercajn staciojn en Afriko, Karibio, kaj Barato. Post 1814, kiam Norvegio estis trapasata al Svedio sekve de la Napoleonaj Militoj, Danio retenis la koloniajn posedojn. Kristiano la 4-a iniciatis politikon etendi la danian transmaran komercon, kiel parto de la komercisma tajdo kiu estis balaante Eŭropon. La dania unua kolonio estis stablita ĉe Tarangambadi, en dana Trankebar) en la suda marbordo de Barato en 1620. Admiralo Ove Gjedde estris la ekspedicion kiu stablis la kolonion.
Nune, la nuraj restintaj ŝpuroj de tiu imperio estas la Ferooj kaj Gronlando; la Ferooj estis dania lando ĝis 1948, dum la gronlanda kolonia statuso ĉesis en 1953. Ili estas nune aŭtonomaj landoj de la Reĝlando de Danio kun memregado, en rilato menciita kiel "rigsfællesskabet".
(16451) 1989 SO3
(16451) 1989 SO3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Tököl)
La preĝejo Naskiĝo de Maria estas romkatolika monumento historia en urbo Tököl (Hungario).
Historio
Eklezia fonto mencias jam kirkon en tiu loko en 1332, sed laŭ arkeologoj la trovitaj restaĵoj venis el la 15-a jarcento. En mezo de la 17-a jarcento bosnianaj monaĥoj servis en la kirko. Dum la kontraŭreformacio la katolika grupo estis refondita en 1714, la paroĥo en 1753. La konstruaĵo estis barokigita en 1813, tamen restis signifaj elementoj el la mezepoko. Dum la 2-a mondmilito ĝi estis bombardita, sed poste fidele rekonstruita. La orgeno estis farita en 1966.
Konstruaĵo
La konstruaĵo staras sola en parko, apude krucifikso situas. En la simetria fasado la enirejo troviĝas, pli supre malplena niĉo. En flanko de la navo la turo grandparte reliefas, krome estas du aliaj enirejoj ĉe la navo kaj turo. Apogpilieroj apogas la turon. La marmora ĉefaltaro estis farita en 1817, dorse estas tomboŝtono el 1519. Masa Feszty pentris la altaran bildon pri Naskiĝo de Maria.
Nonsuch
Insulo Nonsuch (origine Insulo Nonesuch) estas parto de insulĉeno kiu formas Bermudon. Ĝi situantas ĉe St. George's Parish, nordoriente de la teritorio. Ĝi havas areon de 5.7 ha kaj situantas ĉe la orienta enirejo al Castle Harbour, ĉe la plej sudorienta pinto de la insulo Cooper (nune evidenta parto de la multe pli granda Insulo Sankta Davido). Latitudo (DMS): 32° 20' 52 N Longitudo (DMS): 64° 39' 48 Ok.
Historio
Iam estis kvarantena malsanulejo kaj tombejo por la forpasintoj.
Naturo
La insulo estas natura rezervejo. Ĝi estas arbara kaj kun iome da nesalakva marĉo; ties aliro por la publiko estas strikte limigita. La restaŭrado de la iama barilinsulo en 'Vivomuzeo de antaŭkolonia Bermudo' estas la vivdaŭra verko de la nune retiriĝinta bermuda ornitologo kaj konservadisto David B. Wingate, kaj parto de lia peno por alporti reen el preskaŭ formorto la iame formortinta endemia noktula marbirdo, kaj nacia simbolo de Bermudo, nome la Bermuda petrelo. Tiu projekto inkludas la reenmeton de aliaj specioj, kiaj la pigoheliko kaj la Flavkresta noktardeo.
Vulcez
Vulcez [vulĉez] (hungare: Vulcsesd) estis vilaĝo en Rumanio okcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 306 loĝantojn (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1491. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Oni aligis ĝin en 1956 al Herepeia.
Provinco Ñuble
Provinco Ñuble (en hispana Provincia de Ñuble) estas unu el kvar provincoj de la regiono de Ĉilio nome Biobío (VIII). Ĝi enhavas areon de 13,178.5 km² kaj estas administre konstituita de 21 komunumoj. Ĝi havas populacion d 441,604 loaĝantoj. Ties ĉefurbo estas Chillán.
Radio F.R.E.I.
Radio F.R.E.I. (mallongigo por: Freier Rundfunk Erfurt International / Libera Radio Erfurta Internacia) estas sendependa radio en Erfurto.
Historio
Ĝi establiĝis en somero 1990, fare de aktivuloj de la erfurta movado por civitanaj rajtoj kiel la unua libera radio en Turingio kaj unu el la unuaj liberaj radioj en GDR.
La unua publika elsendo efektiviĝis la 6-an de oktobro 1990 ses horojn rekte el Interclub (hodiaŭ Konsilantargimnazio). Pro la manko de leĝaj permesoj, tiam oni konsideris tiun radistacion pirata stacio. Dum ses monatoj unufoje po semajno la pioniroj de libera radio sukcese estis elsendantaj, antaŭ ol policistoj sturme prenis la disaŭdigejon. Tiam ekis la multjara ekzisto de la radio sub formo gazeta: la F.R.E.I.Brief (germane por 'atesto de liberigo'; vortludo) propagandis la ideon de loka radiprogramo partoprenenda de ĉiuj interesiĝantoj.
La 29-an de majo 1999, finfine, Radio F.R.E.I. akiris sian elsendlicencon fare de la ŝtataj kontrolinstancoj. La unua studio troviĝis en la iama Alternativa Junularcentro, baldaŭ oni translokiĝis al Magdeburga Avenuo nr. 116. Ekde 2001 la adreso estas Gotardo-strato 21, tre proksime al la Urba arkivejo. Ofta gasto enradia estas ekz. la eksa ĉefredaktisto de grava turingia gazeto Sergej Lochthofen.
Hodiaŭ estas disradiata ĉiusemajne 74-hora programo antene sur la frekvenco 96.2 MHz, per kablo sur 107.9 MHz en Erfurto kiel ankaŭ en la urboj Arnstadt, Gotha kaj Sömmerda, krome memkompreneble per interreto.
Hodiaŭa strukturo
Krom la elsendado, la radistacio plenumas ankaŭ multajn projektojn politikajn socialajn kulturajn. Ĝi ebligas seminariojn, trejnadon, konferencojn kaj diversajn aranĝojn. Per projektaj ofertoj ebliĝis ekz. interreligia dialogo en Erfurto inter kristanoj, judoj kaj muzulmanoj.
Radio F.R.E.I. estas asocio de publika utilo kaj estas financita per membrokotizoj kaj subteno proporcia el la devigaj kotizoj de la radioaŭskultantoj.
Elsendoj en internaciaj lingvoj
La radistacia nomo mem jam devigas servi ankaŭ alilingvanojn! Jen la ofertoj tiaj:
Probablodistribuo
En matematiko kaj statistiko, probablodistribuo aŭ probablodenso estas asigno de probablo al ĉiu intervalo de la reelaj nombroj, tiel ke la probablaj aksiomoj estas kontentigita. En teknika terminoj, probablodistribuo estas probablo kies domajno estas la Borela algebro sur la reelaj nombroj. La probablodistribuo indikas, kiel la probableco dividiĝas inter la eblaj hazardaj rezultoj, aparte la eblaj rezultoj de hazarda variablo. La statistiko kvante mezuras la hazardon kaj estas la teoria kontraŭparto de la empiria oftecodistribuo, kiu rezultiĝas el analizo de reale havigitaj mezuraj rezultoj.
Unu el multaj aplikoj de probablodistribuo estas pritakso de riskoj en la asekura industrio.
Probablodistribuo estas speciala okazo de la pli ĝenerala nocio de probablo, kiu estas funkcio kiu asignas probablojn, kontentigantajn la aksiomojn de Kolmogorov, al mezureblaj aroj de mezurebla spaco.
Ĉiu hazarda variablo donas probablodistribuon, kaj ĉi tiu distribuo enhavas plejparton de la grava informo pri la variablo. Se X estas hazarda variablo, la korespondanta probablodistribuo asignas intervalo [a, b] la probablon Pr[a ≤ X ≤ b], kio estas la probablo ke la variablo X estos prenos valoron en la intervalo [a, b].
Klasifiko
Eblas diferencigi inter malkontinuaj distribuoj, kiuj koncentriĝas pri kalkuleblaj rezultoj, kaj kontinuaj distribuoj, kiuj kovras grandajn areojn kaj ĉe kiuj unuopaj konkretaj punktoj havas la probablecon 0. Ekzemploj por malkontinuaj distribuoj estas la binoma distribuo kaj la hipergeometria distribuo, kiuj priskribas la probablon de elpreno de aĵeto el vazo, sen ke oni remetas la aĵeton post la elpreno, kaj kun remeto de la aĵo en la vazon. Ekzemplo de kontinua distribuo estas la Gaŭsa distribuo.
Preĝejo de Mesumundu
La Preĝejo de Mesumundu (Chiesa di Nostra Signora di Mesumunudu) en Siligo (Sardio, Italio) estis starigita inter fino de la 6-a kaj komenco de la 7-a jarcentoj. Ĝi estas grava restaĵo de la bizanca epoca. En la 10a jarcento katolikoj katolikigis la preĝejon. La preĝejo ripozas sur la ruinoj de romia kuracloka konstruaĵo, kiuj mem estas parto de la ĉirkaŭa ar surroundingeologia parko Mesumundu. La strukturo estis restrukturita en la romanika periodo (11-a jarcento). En la deknaŭa jarcento ĝi estis reduktita al ruina stato pro kolapso, kiu influis parton de la suda absido, kiu estis rekonstruita dum restarigo en 1934.
Ripacandida
Ripacandida estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Basilikato kaj la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Atella, Barile, Filiano, Forenza, Ginestra kaj Rionero in Vulture.
Zirkono
Zirkono estas mineralo el kvadrata zirkonia silikato (izolsiliciato), fonto de zirkonio, ZrSiO4; diverskolora, kvazaŭ nealteraciebla, kelkaj specoj estas tajlataj kiel gemoj. Verda zirkono ankaŭ estas nomita bekarito.
Irén Karácsonyi
KARÁCSONYI Irén [kara:ĉonji] estis hungara pentristino naskita la 11-an de julio 1908 en Marosvásárhely kaj mortinta la 4-an de junio 1992 en Szombathely.
Biografio
Irén Karácsonyi finis inter 1926-31 en la Magyar Képzőművészeti Főiskola ĉe majstro Ágost Benkhard. Ŝi pentris en la artiskolonioj de Zsennye, Szigliget kaj Mártély..
A. G. Weinberger
WEINBERGER Attila, AG Weinberger [vajnberger] estas rumania hungara ĵasmuzikisto. Li naskiĝis en Oradea la 30-an de aŭgusto 1965.
Biografio
Attila Weinberger plenkreskiĝis en hungarjuda familio kaj li vizitis hungarlingvajn lernejojn en sia naskiĝurbo. Kiel gitaristo-solisto li debutis en 1986 en la unua blusa ensemblo de Rumanio en la Transylvanian Blues Community. Li koncertis de 1990 en pluraj landoj. En 1991 li fondis propran ensemblon de bluso Weinberger Blues Machine. En 1998 establis la fonduson BlueSylvania. Li vivis ses jarojn en Usono.
Pat Robertson
Li fondis multajn organizaĵojn kaj korporaciojn, inkluzive de "American Center for Law and Justice" (Usona Centro por Juro kaj Justico), "Christian Broadcasting Network" (CBN - Kristana Dissenda Reto), "Christian Coalition" (Kristana Koalicio), "Flying Hospital" (Fluganta Malsanulejo), "International Family Entertainment" (Internacia Familia Distrado), "Operation Blessing International Relief and Development Corporation" (Operacio 'Beno': Internacia Helpa kaj Disvolviga Korporacio), kaj Universitato Regent.
Li gastigis en la televida programero The 700 Club (Klubo 700), kiun li fondis, kaj kiu spekteblas en multaj landoj. Li estas ordinita pastoro de la Suda Baptistaro, kvankam lia teologio estas pli pentekostisma ol baptisma.
En 1988 li estis kandidato por la prezidenta nomumo de la usona Respublikana Partio, sed li ne sukcesis allogi la centron de tiu partio, kaj malvenkis en la konkurenco kun la unua prezidento Bush. Li ofte eldiris diraĵojn tiel vortumitajn, ke ili faras lin centro de disputado kaj polemikoj.
La 22-an de aŭgusto 2005 dum sia televidaĵo, li rekomendis "atenci" (murdi) la prezidenton de Venezuelo, Hugo Chávez. Pro la internacia kaj enlanda protestoj, li aliklarigis siajn vortojn. Oni diras, se li estus islamano, oni jure akuzus lin je terorisma rankoro.
Servuteco
Servuteco estas devo por kamparanoj de senpage labori en la terposedaĵoj de nobeloj (aŭ feŭdaj senjoroj) aŭ de ŝtato.
La servuteco estas duonsklaveca stato de kamparano, ne havante rajton transmigri sen konsento de Senjoro el la bieno, kies ĉiama hereda farmanto li estas kaj kiu devas plie kultivi senjoran bienon. Ili estis la servutuloj, submetitaj al servuto.
Jenő Kuncz
KUNCZ Jenő estis hungara juristo, sociologo kaj ano korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1903) naskita en Temeŝvaro la 29-an de oktobro 1844 kaj mortinta en Budapeŝto la 25-an de septembro 1926. Lia frato estis Ignác Kuncz.
Biografio
Jenő Kuncz lernis juron en Budapeŝto, poste li laboris en juĝejo. Li estis fama memstara advokato inter 1871–1895 en Budapeŝto. Li priokupiĝis en siaj jurteoriaj verkoj la jurkoncepton kaj problemon de ĝusta juro. Li estis konzulo de Hispanio 3 jardekojn. Kiel sociologo li asertis, ke la bazo de socio estas la socia povo, sed bezonatas iom da ekvilibro inter povo kaj libereco.
Hansa urbo
Hansaj urboj estis tiuj urboj, kiuj aniĝis al mezepoka komerca organizaĵo Hanso (= Hansa ligo). La interligo de la urboj apartenantaj al la Hanso estis malfirma kaj ne baziĝis sur kontraktoj. Tial malfacilas listigi precize la urbojn apartenintaj al la Hanso, des pli multe ĉar dependas de tio, pri kiu tempo temas. Aliĝoj kaj malaliĝoj, kunigoj kaj malpaciĝoj estis ĉiutagaĵoj. Multaj malgrandaj hansaj urboj estis nur ligitaj al sia plej granda najbara urbo kaj apartenis al tiu urbo, kiu siaflanke membriĝis al Hanso.
Vidu ankaŭ: Hansa ligo.
Teror
Teror, alinome Villa Mariana de Teror estas municipo sur la kanaria insulo Gran Canaria en la hispana provinco Las Palmas de Gran Canaria. Ĝi situas norde sur la insulo kaj estas unu el ĝiaj sep municipoj sen marbordo.
Kvankam la komunumo estis oficiale fondita nur en 1836, la vilaĝo Teror estas inter la plej malnovaj de la insularo. Ĝia unua dokumenta mencio estas el 1481, kiam tie estis trovita statuo de Sankta Maria (nomata Virgen del Pino aŭ nuestra Señora del Pino), patrono de la insulo kaj de la provinco. Pro tio la vilaĝo ekde 1590 havas la titolon Villa Mariana (= maria urbo). Festoj honore al la patrono komenciĝas ĉirkaŭ la 15-a de aŭgusto kaj kulminas la 7-an kaj 8-an de septembro per granda pilgrimado.
Teror estas malpli influata de turismo kaj pli trankvila ol aliaj komunumoj de Gran Canaria.
Loĝantaro
Teror estas laŭ areo la kvara malplej granda komunumo de Gran Canaria, antaŭ Valleseco, Santa Brígida kaj Firgas. Laŭ la loĝantaro ĝi havas la 12-an lokon inter 21 komunumoj. Ĝia loĝdenso de ĉ. 500/km² estas relative alta por montara regiono, sed ne komparebla kun tiuj de la urbecaj komunumoj Telde kaj Las Palmas.
Smolensk
Smolensk (Смоле́нск) estas urbo en okcidenta Rusio, ĉefurbo de Smolenska provinco. Inter kelkaj aliaj urboj de Sovet-Unio ĝi estis post la Dua mondmilito nomumita "Urbo-Heroo".
La urbo estis fondita kaj ekhavis statuson de urbo en jaro 862. Dum la mezepoko, la urbo apartenis al la komerca ligo Hanso. Ĝi nun membras en la asocio Nova Hanso.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
En la urbo estas fervoja stacio (ekde 1868). La ĉefa linio estas Moskvo – Varsovio, kvankam ĝi estas historie ne la unua. La unua estis Orjol – Riga.
Historio
La unua mencio de la urbo estas datita je 862 jaro. La urbo aperis pro la ekzistinta tiam komerca rivera vojo "el nordianoj al grekoj".
Smolensk, pro sia ĉelima situo, plurfoje devis roli kiel ŝildo de rusia ŝtato. Grandaj bataloj okazis apud ĝi dum la militiro de Napoleono en 1812 kaj dum la Dua mondmilito en 1941 (vidu ankaŭ artikolon Batalo de Smolensko (1943).
En jaro 1959 la urbo havis 160 mil loĝantojn.
La 10-an de aprilo 2010 ĉe Smolensk akcidentis la registara aviadilo kun pola prezidento Lech Kaczyński. Mortis ĉiuj 96 homoj kiuj flugis en la aviadilo por Celebrado de la 70-a datreveno de Soveta Krimo en Katin.
Ĝemelaj urboj
Smolensk ĝemeliĝis kun jenaj urboj:
Léon Walras
Marie-Ésprit-Léon WALRAS (Évreux, Francio; 16-a de Decembro 1834-Montreux, Svislando; 5-a de Januaro 1910) estis franca ekonomikisto de la Skolo de Laŭzano.
Li estas konsiderata ofte la fondinto de la matematika ekonomiko. Walras estis la unua kiu analizis kaj priskribis kiel matematika problemo havigas la ĝeneralan ekvilibron de la perfekta kompetenteco, por klarigi kiel la prezoj povas esti determinataj per la interagado inter la merkatoj, por diversaj varoj. Tiu esplorado estis poste sekvita de Kenneth Arrow kaj de Gerard Debreu.
Krome León Walras ankaŭ disvolvigis la teorion de la marĝeneco de la valoro kun William Stanley Jevons kaj Carl Menger, kaj helpis en la lanĉo de la Novklasika ekonomika skolo.
Pelerino
Pelerino estas pli malpli mallonga, pendanta, surŝultra, senmanika mantelo kovranta dorson kaj bruston. (ReVo)
Hyoksin-linio
Hyoksin-linio estas metrolinio posedata kaj mastrumata de la Metroo de Pjongjango en Pjongjango, Nord-Koreio.
Listo de urboj de Kroatio
En 2006 estis 127 urboj en Kroatio:
Ivachnová
Situo
Ivachnová situas laŭ maldekstra bordo de Váh (estas ponto), laŭ ĉefvojoj kaj fervojo Poprad-Ružomberok. La lasta urbo troviĝas je 10, Liptovský Mikuláš je 16 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo fine de la 13-a jarcento en hungara formo "Ivánka". En 1536 7, en 1715 16 familioj pagis impostojn. En 1784 301 vilaĝanoj loĝis en 39 domoj, en 1828 311 vilaĝanoj loĝis en 32 domoj. En 1813 inundo okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ivachnófalu 296 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Partizánska Ľupča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ivachnová 481 homoj, (478 slovakoj).
Erzsébet Katona Szabó
KATONA SZABÓ Erzsébet [sabo:] estas hungara vidaĵprojektistino, tekstilistino naskita la 5-an de septembro 1952 en Kluĵo, ekde 1983 ŝi vivas en Gödöllő. Ŝi estas la filino de verkisto István Katona Szabó kaj de industriartistino Erzsébet Bódis.
Kariero
Erzsébet Katona Szabó diplomiĝis en 1975. Inter 1975-1976 ŝi estis dizajnistino en Târgu Mureș, poste inter 1976-1981 scenejdekoraciistino kaj pupdizajnistino de pupteatro de Târgu Mureș.
Prefektujoj de la Centr-Afrika Respubliko
La prefektujoj de la Centr-Afrika Respubliko estas la regionaj administraj unuoj de tiu lando. La lando estas dividita en 17 unuojn: 14 prefektujojn, 2 ekonomiajn prefektujojn, kaj 1 aŭtonoman komunumon.
Je dua nivelo, la respubliko estas plu subdividita en 71 subprefektujojn.
Lajos Sepsi
SEPSI Lajos [ŝepŝi] estis rumanuja hungara instruisto pri desegno, pentristo naskita la 7-an de januaro 1923 en Odorheiu Secuiesc kaj mortinta la 21-an de julio 1997 en Odorheiu Secuiesc.
Biografio
Sepsi Lajos studis inter 1942-44 en Budapeŝto en Hungara Reĝa Industriarta Altlernejo. Inter 1944-47 li estis en milito kaj militkaptiteco en Sovetunio. Inter 1947-52 li studis en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. De 1952 alvenis urbon Odorheiu Secuiesc, de 1959 ĝis sia pensiiĝo li instruis desegnon en la Porinstruista Lernejo Benedek Elek de Odorheiu Secuiesc. Li laboris ĉefe per oleo pejzaĝoj, portretojn, mutajn naturojn.
Neuhausen (stacidomo)
Neuhausen (antaŭe nomita Neuhausen am Rheinfall) estas fervoja stacidomo en Neuhausen ĉe Rejn-Akvofalo, Svislando.
Stavropolo
Stavropolo (Ставрополь) estas urbo en Rusio, ĉefurbo de la Stavropola regiono. En 1935-1943 portis alian nomon — Voroŝilovsk (Ворошиловск).
Stavropolo kreskis el fortikaĵo, fondita ĉi tie en 1777. Dum mallonga tempo ĝi ricevis grandan influon kaj ekonomian potencon.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1785.
Stelera dugongo
La Stelera dugongo (Hydrodamalis gigas) aŭ laŭ la scienca nomo Giganta hidrodamalo kaj ankaŭ marbovo, estis granda, herbivora marmamulo. Ĝi estis la plej granda membro de la ordo Sirenia, kiu inkludas ties plej proksiman vivantan parencon, nome la dugongo (Dugong dugon), kaj la manatojn (Trichechus spp.), kaj "aliajn escepte la grandaj balenoj, verŝajne la plej granda mamulo ekzistinta en historia epoko". Kvankam tiu dugongo estis iam abunda tra la Norda Pacifiko, ĉirkaŭ 1741, kiam ĝi estis unuafoje priskribita de Georg Wilhelm Steller, ĉefa naturalisto de la ekspedicio estrita de la esploristo Vitus Bering, ties teritorio estis limigita al ununura, izola populacio ĉirkaŭ la neloĝata Komandorski-insularo. Post 27 jaroj post la malkovro fare de eŭropanoj, la malrapida kaj facile kaptebla Stelera marbovo estis ĉasata ĝis la formorto.
Stavropolo
Stavropolo estas unu el la unuaj urboj de Norda Kaŭkazio, kie ekfloris rusa kulturo. La unua teatro en la regiono, la unua publika biblioteko kaj la unua loka gazeto estis fonditaj en tiu urbo.
La urbo estas ĉe supra parto de rivero Taŝla (Ташла) (baseno de rivero Vostoĉnij Maniĉ (Orienta Maniĉ, Восточный Маныч)).
En la urbo estas fervoja stacio (ekde 1897) kaj flughaveno.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 07401.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
2249 Yamamoto
2249 Yamamoto estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Issei Yamamoto.
Roma Thorsen
Kun sia edzo, verkisto Poul Thorsen ŝi starigis en 1997 fondaĵon Biblioteka Apogo Roma kaj Poul Thorsen, kiu jam riĉigis plurajn dekojn da bibliotekoj.
Hergisdorf
Hergisdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la nuna distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, en la sudorienta parto de la mezalta montaro Harco, kaj ĝis junio 2007 apartenis al la antaŭa, pli malgranda distrikto Mansfelder Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hans Breuer
Hans BREUER (naskiĝinta la en Kabelsketal-Gröbers, mortinta la  en Merles-sur-Loison/ Meuse) estis germana kuracisto kaj popolkantkolektisto.
Vivo
Estante filo de komercisto li ekkonis danke al instruisto ĉe la gimnazio de Steglitz la kvaliton de malnovaj germanaj popolkantoj. Post studo de medicino li ekdeĵoris en 1913 en Gräfenroda. Post militeksplodo en 1914 li volonte pretis sendiĝi je fronto kaj mortis dum flegadservo en lazareto milita pro atako. En 1907 li aniĝis je Wandervogel kie li ja gravis. Unu lia intenco estis plibonigi la kantotalentojn ene de la wandervogel-anaro pro ke laŭ li multo en la kantaro tradicia germana fakte kongruus je la idealoj de la junulara movado. Sekve estiĝis en 1907/08 en la rondo de la heidelbergaj Pachanten-grupo la verko Der Zupfgeigenhansl. Breuer mem jam en Steglitz estis estinta membro ĉe alia Pachanten-grupo kiu ekde 1901 nomiĝis ankaŭ Wandervogel.
Laŭ Rudolf Mirbst (1948) Breuer ne gravis (kantolibrorilate) kiel persono sed nur kiel simbolo. Lia verko jam en la jaro 1940-a havis eldonokvanton de 903.000 ekzempleroj en sia 164-a eldono. En 1913 li edzinigis (en Hejdelbergo) Elisabeth Riegler kiu mortis en 1917. Ilia filo nomiĝis Hans-Wolfgang (1917-1935).
Fonto
Heiske, Wilhelm, "Breuer, Hans" ĉe: Neue Deutsche Biographie 2 (1955), p. 606 (tie ĉi interrete)
Pöhlde
Pöhlde estas vilaĝo en la suda parto de Malsupra Saksio. Ĝi estas parto de la urbo Herzberg am Harz. Sur 3.6 km² loĝas 2266 loĝantoj (je la 1-a de januaro 2005).
La vilaĝo troviĝas en la prarivera valo de la rivero Oder (Harz) proksimume 4 kilometrojn sude de Herzberg, 5 kilometrojn sudokcidente de Scharzfeld kaj 7 kilometrojn oriente de Gieboldehausen. Ĉirkaŭ 3 kilometrojn sude de Pöhlde, ĉe la periferio de la najbara vilaĝo Rhumspringe, troviĝas la Rhume-fonto, unu el la plej grandaj Karst-fontoj en Eŭropo. La ejo situas iom norde de Rotenberg, de longdistanca ĉeno de altaĵoj, kiu pasas paralele de la periferio de la suda Harcregiono. Ĝia plej alta pinto situas je 262 metroj.
Vidindaĵoj
La preĝejo de la Benediktana monaĥejo estis konstruita sur la fundamentaj muroj de la Königsburg (reĝa kastelo) kaj la pli posta Kaiserpfalz (imperiestra kastelo) de la Liudolfingeroj.
La Rhume-fonto (germane: Rhumequelle) en Pöhlde kaj proksime de Rhumspringe estas unu el la plej grandaj karstaj fontoj en Centra Eŭropo.
Sur la Thingplatz (malnovĝermana interkonsiliĝloko) troviĝas pli ol 1000-jara juĝeja tilio. En 1048 oni akuzis grafon Thietmar, la fraton de Bernardo la 2-a de Saksio pri la ordono de nesukcesa atenco al reĝo Henriko la 3-a. Post duelo, kiun oni konsideris Dia juĝo, la grafo sur tiu placo estis mortigita.
Internacia feriorestado por lernantoj de la partnerurboj Herzberg am Harz kaj Góra
Inter la 31-an de julio kaj la 14-a de aŭgusto en 2006 okazis internacia junulara renkontiĝo por lernantoj (pli ol 12-jaraĝaj). Ĝi okazis en Rotenberg (en Herzberg/Pöhlde) kaj ofertas diversajn aranĝojn kaj Esperanto-lingvokursojn. La projekto estas financita de la urboj Herzberg kaj Góra kaj de la Deutsch-Polnisches Jugendwerk (german-pola asocio por junularaj aferoj) kaj estas organizita de la urbo Herzberg. Kiel nova etapo de la partneraj rilatoj inter ambaŭ urboj estos uzata la neŭtrala lingvo Esperanto.
Anoncoj kaj demandoj eblas ĉe la Interkultura Centro Herzberg.
Literaturo (germanlingva)
Martin Claus: Archäologie im südwestlichen Harzvorland, ISBN 3784819109 Führer zu vor- und frühgeschichtlichen Denkmälern, Band 17: Northeim, Südwestliches Harzvorland, Duderstadt, Verlag Phillip von Zabern, Mainz, 1970
6389 Ogawa
6389 Ogawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shigeo Ogawa, prezidento de la Kompanio Seibundo Shinkosha, kiu eldonas la astronomian monatan magazinon Tenmon Guide (天文ガイド) kaj multenombrajn librojn pri astronomio.
Nihiru
Nihiru estas preskaŭ triangula en formo. Ĝiaj mezuroj 14 km longa kun maksimuma larĝo de 10,5 km. Ĝia laguno havas areon de 79 km2.
Nihiru havis 11 loĝantojn en 2012, kiuj plej multe originas de Taenga.
Historio
La unua registrita Eŭropano kiu venis al Nihiru estis la rusa ocean-esploristo Fabian Gottlieb von Bellingshausen en 1820 sur la ŝipoj Vostok kaj Mirni. Li nomis la atolon "Nigeri".
Bischofszell (distrikto)
Distrikto Bischofszell estis ĝis la 31-a de decembro 20100 administra unuo de Kantono Turgovio. Ĝi havis areon de 95,7 km² kaj nombris 31080 loĝantojn la 31-an de decembro 2007. La ĉefloko de la distrikto estis la historia urbo Bischofszell.
Nihiru
Administracio
Nihiru apartenas al la komunumo Makemo, kiu konsistas el al atoloj Makemo, Haraiki, Marutea Nord, Katiu, Tuanake, Hiti, Tepoto Sud, Raroia, Takume, Taenga kaj Nihiru.
Bischofszell (distrikto)
Geografio
La iama distrikto Bischofszell troviĝas en monteta regiono de la Svisa Mezlando. Ĝian kamparon formis la riveroj Turo kaj Sitter, kiuj en Bischoffszell kunfluas. La plej granda urbo kaj ekonomia centro de la distrikto cetere ne estas ĝia ĉefurbeto Bischofszell sed la urbo Amriswil en la nordoriento de la distrikto.
Trafiko
Tra la iama distrikto Bischofszell pasas la fervolinioj de Gossau al Weinfelden (la iama Bischofszell-Fervojo) kaj ankaŭ la linio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Vinterturo tra Weinfelden al Romanshorn. La haltejoj en la distrikto Bischofszell estas servataj de la regionaj trajnoj de la fervojkompanio THURBO AG. Krome diversaj poŝtaŭtolinioj servas la vilaĝojn, kiuj ne disponas pri fervoja konekto. La distrikto tamen situas flanke de la naciaj aŭtoŝoseoj.
Ekonomio
La regiono estas ĉefe kampara kaj vivas de agrikulturo kaj modesta regiona turismo. En Amriswil, Sulgen kaj Bischofszell ekzistas ankaŭ diversaj malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj. La plej signifa firmao estas la konservofabriko Bischofszell.
Historio
La regiono de Bischofszell troviĝis en mezepoko sub la influo de la episkopo de Konstanco, kiu ankaŭ daŭris dum la plurcentjara okupado fare de la Svisa Ĵurkomunumo ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Kun la fondo de la nova Kantono Turgovio en la jaro 1803 estis kreiita la distrikto Bischofszell. Surbaze de la nova leĝo pri la komunumoj de Kantono Turgovio, la distrikto estis malfondita la 31-an de decembro 2010 kaj ĝiaj komunumoj integritaj al aliaj distriktoj.
Komunumoj de la iama distrikto Bischofszell
Al la distrikto Bischofszell apartenis je la fino de 2010 je ĝis malfondo la sekvantaj ok komunumoj:
Kantono Marion (Alabamo)
La kantono Marion (Marion County) estas kantono de Usono en la subŝtato Alabamo. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Albert Kelemen
KELEMEN Albert estas rumanuja hungara pentristo, arthistoriisto, instruisto naskita la 23-an de aprilo 1972 en Odorheiu Secuiesc.
Kantono Marion (Alabamo)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Albert Kelemen
Biografio
Kelemen Albert Kálmán finis en 2001 en la fako de arthistorio en UBB de Kluĵo kaj de tiam li instruas en sia naskiĝurbo arthistorion kaj desegnon en la Muzika kaj arta liceo Imre Palló.
Chuderov
Chuderov (Groß Kaudern) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj mencioj pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.
Pearl-indico
La Pearl-indico esta tekniko por mezuri efikon de kontraŭkoncipiloj. Ĝi estas nomita laŭ la usona biologo Raymond Pearl (1879–1940), kiu enkondukis la indicon en 1933.
Oni dividas la mezan nombron de gravedoj neplanitaj per la nombro de uzmonatoj de la kontraŭkoncipa metodo, kies efikon oni deziras mezuri. La rezulton oni milducentoblas. Tio estas la nombro de gravedoj por 100 virinoj uzintaj la kontraŭkoncipilon dum unu jaro.
Sámo
Sámo, proksimume jaroj 600-658, franka komercisto, kiu post la jaro 620 gvidis ribelojn de slavaj gentoj, vivantaj tiam sur la teritorio de la nuntempa Ĉeĥio, kontraŭ avaroj, kiuj antaŭe sklavigis ilin. Li sukcesis defendi la ligon de la gentoj ne nur kontraŭ avaroj, sed ankaŭ kontraŭ frankoj. Post lia morto la regno disfalis. Ĝis la 9-a jarcento poste mankas informoj pri la ĉeĥa historio.
Sutano
Ĝi konsistas el longa robo kun mallarĝaj manikoj, butonoj kaj rekta kolumo. La koloro de la sutano dependas de la sacerdota rango:
Por episkopoj kaj kardinaloj ekzistas sutanoj kutima (nigra kun bordoj, butonoj kaj zono de la specifa koloro) kaj festa (unukolora).
Ĝis 1962 katolikaj sacerdotoj portis la sutanon ĉiutage, de tiam ili rajtas anstataŭigi ĝin de malhela kostumo kun rekta kolumo. La konferenco de francaj episkopoj proponis porti krucon sur civila vestaĵo, sed la Vatikano respondis, ke kruco ne estas vesto. En Eŭropo portas la sutanon preskaŭ nur majunuloj kaj tradiciuloj ĉefe en Romo kaj en la Vatikano. Tamen en Afriko kaj Azio sacerdotoj kutime portas ĝin.
Ankaŭ laikoj povas porti sutanon dum religia festo, ekzemple akolitoj. Tamen ankaŭ tie ĉi la sutano plej ofte nuntempe estas anstataŭigita de simpla albo.
Újszász
Újszász [UjsAs] estas urbo en meza Hungario, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en Distrikto Szolnok.
Geografio
Újszász situas sur ebenaĵo. Ĝi estas grava fervoja nodo, branĉoj estas al Budapeŝto, Szolnok kaj Jászberény.
Vidindaĵoj
Menciinda interesaĵo estas Kastelo de Újszász, sed estas ankaŭ Kasteleto en Újszász. La novgotika romkatolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario) konstruiĝis en 1885. La turo estas 40 m-ojn alta.
Komunumoj pri szász (= sakso) en Hungara reĝlando
Iam tie loĝadis saksoj.
Zarine Ĥan
Zarine Ĥan aŭ Zarine Khan (14a de majo 1987) estas aktorino kaj manekeno de Barato kiu ĉefe laboras en la Barata kinematografio de Bolivudo, kvankam ŝi aperis ankaŭ en filmoj de Tamila kaj Panĝaba lingvoj.
Ĥan ekkarieris per protagonista rolo en la filmo de 2010 de Anil Sharma nome Veer kunstelule kun Salman Ĥan pro kio ŝi estis nomumita por la premio al plej bona ina ekkariero Zee Cine. Ĥan akiris agnoskon el sia "Character Dheela" en la filmo Ready de 2011, kiu estis unu el plej monproduktaj filmoj de Bolivudo de 2011. Ĥan atingis komercan sukceson en Bolivudo per la filmoj de Sajid Ĥan nome Housefull 2 kaj de Viŝal Pandja nome Hate Story 3. La venontan jaron, Ĥan ekkarieris en la tamila per la tamila filmo Naan Rajavaga Pogiren, en kiu ŝi faris aperon per la kanto "Malgove". Ŝi atingis plian sukceson pro protagonistaj roloj en la romatisma filmo de 2014 nome Jatt James Bond, vendofurora sukceso.
Rivello
Rivello estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Basilikato kaj la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Casaletto Spartano (SA), Lagonegro, Maratea, Nemoli, Sapri (SA), Tortorella (SA) kaj Trecchina.
Samo
La vorto samo havas plurajn signifojn:
Preĝejo Koro de Jesuo (Kaposvár)
Preĝejo Koro de Jesuo (vaste konata kiel Kirko de Herooj) estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en ekstera urboparto de Kaposvár, kie funkcias la sukeroproduktejo.
Historio
En Kaposvár ekde 1894 funkcias sukerproduktejo, post jaroj ankaŭ loĝdomoj konstruiĝis. Por la loĝantoj oni volis konstruis preĝejon, kiu estis konstruita en la 1920-aj jaroj samtempe kune kun la paroĥejo. La preĝejo ricevis paroĥan titolon en 1929 (kiel la 2-a paroĥo de Kaposvár). La orgeno alvenis en 1932.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en parko inter arboj. La fasado estas simetria, malsupre estas la enirejo, antaŭe ŝtuparo etendiĝas. La unusola turo altiĝas kaj iomete reliefas en mezo de la fasado. Malantaŭ la turo la ĉefnavo etendiĝas kun krucnavo. La sanktejo kaj ambaŭ finaĵoj de la krucnavo estas duonrondaj. Interne la muroj havas freskojn (pentritajn en 1948 kaj 1949). Hugó Johan kreis la vitralojn. La ĉefaltaro kaj la predikejo estis faritaj el marmoroj.
La loka pastro en 1932 sukcese kampanjis, ke nomo de la kirko estu ankaŭ Kirko de Herooj, tial estas videblaj pluraj memortabuloj pri falintaj soldatoj, en 2015 antaŭ la konstruaĵon oni metis monumenton pri herooj.
Kermeso okazas en la 3-an de junio.
Gábor Kazinczy
KAZINCZY Gábor [kazinci] estas rumanuja hungara scenejdekoraciisto, grafikisto naskita la 9-an de aprilo 1942 en Timişoara.
Biografio
Kazinczy finis inter 1959-65 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Inter 1967-84 li estis scenejdekoraciisto de la germanlingva kaj de la hungara lingva teatroj de Temeŝvaro, poste grafikredaktoro.
Champvent
Champvent estas historia urbeto komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 598 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,04 km², de kiuj 21,9% estas kovritaj de arbaro, 71,5% servas por agrikulturo kaj 5,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Champvent limas en nordo al Vuiteboeuf, en nordoriento al Valeyres-sous-Montagny, en oriento al Montagny-près-Yverdon, en sudoriento al Chamblon, en sudsudoriento al Suscévaz, en sudo al Mathod, en sudokcidento al Rances, kaj en okcidento al Baulmes.
Historio
La unua dokumenta mencio de Champvent datiĝas el la jaro 1011 kiel Canvent. Dum mezepoko Champvent estis la centro de senjorujo, al kiu apartenis al vilaĝoj Champvent, Mathod, Suscévaz, Essert-sous-Champvent, Villars-sous-Champvent, Orges, Vugelles-la-Mothe, Vuitebœuf, Sainte-Croix kaj Bullet. Sub la berna regado ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Champvent apartenis al la Voktejo Yverdon, kiu post la revolucio estis transformita al distrikto kaj kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso. La vilaĝo Saint-Maurice en la jaro 1811 estis disigita de la komunumo Mathod kaj kunigita kun la komunumo Champvent.
Kun efiko de la 1-a de januaro 2012 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumo Essert-sous-Champvent kaj Villars-sous-Champvent estis integritaj al la komunumo Champvent.
Slavaj dancoj
La Slavaj dancoj, (ĉeĥe:Slovanské tance) op.46 kaj 72, estas komponaĵoj de Antonín Dvořák. Li komponis ilin unue por piano kvarmana, kaj poste por orkestro. La dancoj op.46 uzas ĉeĥajn ritmojn.
Kevlaro
Kevlar estas markonomo de sinteza forta aramida (aromata poliamido) fibro de la kompanio DuPont. Ĝi malkovriĝis en 1965 fare de Stephanie Kwolek kaj Herbert Blades kaj estis surmarketigita en la fruaj 1970-aj jaroj.
La fibroj havas grandan firmecon, frap-persistecon, rezistecon kontraŭ acidoj kaj bazoj.
Oni uzas la kevlaron en pafrezista veŝto, kaskoj, fortigo de veturiloj, sportaj iloj.
Minska regiono
La Minska regiono (Мінская вобласць, latinliterigite minskaja voblasć) kovras la centran parton de Belorusio, ĉirkaŭ la nacia ĉefurbo Minsko. Temas pri unu el ses administraj regionoj de la lando, nomataj voblasći (komparu la artikolon oblasto), kiuj aldone al la sendependa areo de la ĉefurbo Minsko dividas Belorusion. La regiona areo kovras 40,200 kvadratajn kilometrojn. La administra centro de la regiono - Minsko - do mem ne apartenas al la regiona teritorio.
La plej grandaj urboj de la regiono mem estas Barisaŭ (Бары́саў; Бори́сов), kiu komence de 2004 havis 150,400 loĝantojn, Salihorsk (beloruse Салігóрск; ruse Солигорск), kiu tiutempe havis 101 400 loĝantojn, kaj Maladzeĉna (beloruse Маладзе́чна; ruse Молоде́чно), kiu tiam havis 98,400 urbanojn.
Geografio
La regiono estas la sola el la ses regionoj de Belorusio, kiu ne havas limon al alia eŭropa ŝtato. La regiona areo limas al la Vicebska regiono norde, la Mahilova regiono oriente, la Homela regiono sude, la Bresta regiono sudokcidente kaj la Hrodna regiono okcidente. Sume la regiona areo ampleksas pli-malpli 19.4 procentaĵojn de la tuta ŝtata areo. En la nordo de la regiono situas la lago Naraĉ, kiu kovras surfacon de kaj estas la plej granda lago de Belorusio.
Peter Franzén
Peter FRANZÉN (naskiĝinta 14-a de aŭgusto 1971 en Kampara komunumo de Kemi) estas finna aktoro kaj verkisto. Li aktoris en televidaj serioj kaj filmoj. Li verkis tri romanojn. Pri sia unua romano li faris ankaŭ filmon. Li aktoris en finnlingvaj, germanlingvaj svedlingvaj, anglalingvaj, estonlingvaj kaj hungarlingvaj filmoj. Lia edzino estas Irina Björklund. Ili havas unu filon.
Manuelisma stilo
Manuelisma stilo (ankaŭ mallonge manuelismo) estas pompa arĥitektura stilo, kiu aperis nur en la reĝlando Portugalujo de la frua 16-a jarcento. La manuelismo nomiĝas laŭ reĝo Manuelo la 1-a (li regis de 1495 ĝis 1521), kiu potencis dum fazo de alta bonstato ekonomia.
Stila enordigo
Manuelismo estas la plej frua portugala kolonia stilo kaj estas konsiderenda kiel aparta formo de malfrua gotiko, pliampleksigita per hispanaj, italaj kaj flandraj stilelementoj kaj per marismaj ornamaĵoj (ekzemple ŝipa ŝnuregaro). Inspirojn ĝi ĉerpis el la marvojaĝoj de la ŝipistoj Vasco da Gama kaj Pedro Álvares Cabral, kies malkovroj kaj konkeroj regalis Portugalujon siatempe apartan riĉaĵon. Per tio la stilo similas laŭ esenco al aliaj manierisme aspektaj stiloj de la finiĝanta gotika arĥitekturo (ekzemple flamgotiko en Francujo kaj Anglujo).
La manuelisma stilo transvivas en la ornamaĵoj de la portugala, hispana, meksika kaj kolonia barata artoj, kiujn ĝi influis.
La terminon manuelino enkondukis historiisto Francisco Adolfo de Varnhagen per sia traktaĵo Notícia Histórica e Descriptiva do Mosteiro de Belém el 1842.
Reprezentantoj kaj konstruaĵoj
Gravaj reprezentantoj de ĉi tiu stilo estis João de Castilho kaj Diogo Boitaca, kiuj famas pro la kklostro de la Monaĥejo de la hieronimanoj de Belém, same kiel Francisco kaj Diogo de Arruda, kiuj konceptis la Turon de Belemo en Lisbono.
Grandparto el la manuelismaj konstruaĵoj ruinigis la granda lisbona tertremo en 1755. El la gravaj konstruaĵoj manuelstilaj konserviĝis la monaĥejo en Batalha kaj la kapitulejo de la Kristo-Monaĥejo en Tomar. La fenestroj de ĉi tiu salono estas riĉe ornamitaj ekstere per plastika, interplektita ŝipsnuregaro kaj naturmotivoj. Alia tre karakteriza motivo de la manuelismo estas la ringosfero, navigilo trovebla multvariece ĉe preskaŭ ĉiuj konstruaĵoj. La abundega marisma simbolaro kreskegas je muroj, portaloj kaj fenestroj, ornamas monaĥejojn, preĝejojn kaj palastojn kaj grimpas je malhonoraj kolonoj.
Dise konserviĝis manuelismaj konstruaĵoj en la iamaj kolonioj de Portugalujo, ekzemple la Capela de Nossa Senhora do Baluarte sur la insulo Mozambiko, konstruata en 1522) aŭ la preĝejoj Sankta Francisko kaj Prioreja de Rosário en Goa (nun monda heredaĵo de Unesko) same kiel sur la insulo Madeira per la katedralo de Funchal kaj sur la Acoroj per la preĝejo Matriz de São Sebastião.
Sigrún Eldjárn
Sigrún Eldjárn (foje ankaŭ literumata Sigrùn Eldjàrn, naskiĝis, do nun -jara) estas islanda verkistino, aparte de porinfana literaturo. En Esperantujo ŝi aparte konatiĝis pro la porinfana bildlibro Praavo kaj la kotokukoj (islanda titolo Langafi drullumallar - Langafi prakkari) dulingve en Esperanto kaj la japana publikigita fare de la eldonejo Libroteko Tokio en 1988. De la islanda al Esperanto la tekston tradukis Baldur Ragnarsson, de Esperanto al la japana Ooyama Sari, tiel ke ĝi fariĝis unu el la unuaj verkoj, kiuj trovis sian vojon de la islanda kulturo al la japana.
Vivo
Sigrún Eldjárn estas la filino de Kristján Eldjárn, kiu inter 1968 kaj 1980 estis la tria prezidanto de Islando, kaj fratino de la verkisto Þórarinn Eldjárn, el kies noveloj du tradukiĝis al Esperanto. En 1977 ŝi diplomiĝis en la islanda alternejo pri artoj kaj metioj (Myndlistar- og handíðaskóla Íslands). De tiam, ŝi verkis kaj ilustris pli ol 40 porinfanajn librojn. Unua defio en 1980 estis la bildlibro Allt í plati, kie ŝi sukcesis kombini la tradician stilon de islandlingva porinfana rakonto kun la tiam en Islando ankoraŭ relative nova ĝenro de bildliteraturo kaj prezento de teksteroj en "vezikoj" enplektitaj en serio de desegnaĵoj. Ekde tiam ŝi en ĉiu maniero kaj ofte tre inventeme intermiksis tekstojn kaj bildojn kune en siaj libroj.
Klezmero
Klezmero (el la jida כּלי־זמיר, klej = instrumento + zemer = kanto; etimologie devenas de la hebreaj vortoj k'li zemer כלי זמר, “muzik-ilo”) estas muzika tradicio kiu fontas el Aŝkenaza kaj Ĥasida juda kulturo. Ĉirkaŭ la 15-a jarcento naskiĝis juda nereligia muzika tradicio disvolvata de muzikistoj, kiujn oni nomis klejzmorim aŭ 'klejzmurim''. Ili konstruis la muzikstilon sur pia religia tradicio naskita jam en la Biblia tempo, kaj tiu muzika heredaĵo plu evoluas nuntempe. La klezmera repertuaro konsistas plejparte el dancokantoj por geedziĝaj kaj aliaj festoj. Ĉar la muziko havas radikojn en orient-eŭropa (Aŝkenaza) judismo, ĝiaj kantonomoj, poezio kaj terminoj tipe estas jidalingvaj.
Origine, la vorto klezmer (multenombro: klezmorim) estis uzata pri la muzikiloj, sed ĝi poste evoluis por signifi ankaŭ la muzikistojn. Ĉirkaŭ la mezo de la 20-a jarcento ĝi estis unuafoje uzata kiel nomo de tuta kategorio (ĝenro) de muziko. Komence de la jarcento, en libroj kaj sur diskoj, la stilo estis nomata simple jida muziko. Alia nomo iam uzata estas Frejleĥ- aŭ Frejlaĥ-muziko (el la jida frejleĥ = feliĉa, gaja).
Universitato de Stokholmo
La Universitato de Stokholmo (Stockholms universitet) estas ŝtata universitato en la ĉefurbo de Svedio. La universitato establiĝis en 1878.
Eberhard von Regensberg
Eberhard von Regensberg (naskiĝinta ĉ. 1170, mortinta la en Friesach) estis episkopo de Brixen kaj inter 1200 kaj 1246 ĉefepiskopo salcburga. De salcburganoj li kromnomiĝis pater patriae pro sia strebo doni identecon kaj politikan memkonfidon al Salcburgio.
Universitato de Stokholmo
Fakultatoj
La plejmulto de la fakultatoj situas sur la granda universitatejo ekster la centro, kaj eĉ havas propran metrostacion (Universitet).
Eberhard von Regensberg
Vivo
Originante de ŝvabia nobela familio li iĝis jam frue, danke al perado de la onklo, kanoniko ĉe la katedralo de Konstanco (dokumenta mencio de 1190). Kun helpo de Diethelm kaj la Ŝtaŭfoj li iĝis brixen-a episkopo jam en 1196 preferante loĝadon aliloke. Tiam li studis teologion kaj jursciencojn.
En la 20.4.1200 li estis elektita ĉefepiskopo de Salcburgo kaj ricevis la konfirmon de papo Inocento la 3-a post persona apero Rome. Samtempe li mem devis oficiale promesi ne ĝeni la germanan tronheredantan kvereladon. Tamen li restis sekvanto de Filipo (Ŝvabio) partoprenante komence de 1202 ĉe la senditaro de la ŝtaŭfa partio protestanta Rome kontraŭ enmiksiĝo papa en la elekton de la germana reĝo.
Eberhard von Regensberg agnoskis la elekton de Otto la 4-a nur post la mortigo de Filipo. En somero 1210 li akompanis Otto-n al Italujo sen sekvi la tujan kontraŭpapan sintenon de Otto koncerne la papon kaj estis pro tio arestita. Tiam Eberhard estis devigita dokumente promesi al la Ŝtaŭfoj agi kontraŭpape en kazo de neceso.
Aŭtune 1215 li troviĝis ĉe la kvara Laterana koncilio kaj ofte ĉe la kortegoj de Frederiko kaj Henriko la 7-a. En 1237 Eberhard agadis en Vieno dum la elekto de Konrado la 4-a kaj estis ŝatata peranto inter papo kaj imperiestro en Italujo en la jaroj 1227, 1230 kaj 1239.
Pli malpli sukcese li peradis por la imperiestroj en ties konfliktoj kun Henriko la 7-a kaj duko Frederiko la 2-a (Aŭstrio); ankaŭ perado en kvereloj de Henriko la 7-a kun duko Otto la 2-a (Bavario) kaj de Otto la 2-a kun la episkopoj de Freising kaj Regensburg ne tro bone pasis.
Kiam en junio 1239 en Cheb sukcesis konvinki la reĝon de Bohemujo kaj la dukon de Bavario garantii almenaŭ neŭtralecon, la dukon de Aŭstrujo eĉ esti en favoro de la imperiestro - papo Gregorio la 9-a minacis al Eberhard eĉ ekskomunikon. La papa komisiito Albert ĵetis anatemon sur Eberhard en la 10.9.1240 kaj postulis de Inocento la 4-a eĉ la detronigadon de la salcburgano.
Post la morto de Eberhard la porpapa frakcio de la katedralkapitulanaro salcburga malebligis entombigon en Salcburgo (kiu fine eblis nur en 1288).
Graveco
Eberhard gravis kiel metropolito. Sukcese li malhelpis la memstarec-intencojn de la episkopoj de Gurk kaj la starigon de episkopujo de Vieno. Inverse li fondis la sufraganajn episkoplandojn de Chiemsee, Seckau kaj Lavant. Post forigo de multaj voktujoj kaj akiro de grafujoj, burgoj kaj bienoj li pligrandigis la posedaĵojn de la princĉefepiskoplando de Salcburgo kaj altigis ties internacian rolon.
Vasalo
La koncepto de feŭdo tial tradukeblas al Esperanto per la nocio "limigita posedo" (la antaŭe aplikata koncepto de "vera posedo" laŭ mezepoka latina lingvo nomiĝis "Allodium".
Vasaleco evoluis ĉe ĝermanaj popoloj en la antikvaj tempoj, precipe ĉe frankoj. Liberaj homoj petis protekton de sia regnestro kaj en liajn manojn metis promeson, ke ili restos al li fidelaj, pretaj helpi en milito kaj servi ĉe lia kortego. Kiam ili tromultiĝis kaj ĉe la kortego ne plu estis por ili loko, ili devis servi ĉe palatinoj aŭ resti en propraj bienoj, tamen servopretaj plenumi la ordonojn de la reĝo (militi, kurieri k.s.).
Kiam estis konkeritaj novaj teritorioj, la reĝo disdonis al siaj plej meritaj fideluloj tie bienojn kiel feŭdon, kio estis granda allogo por ligi sin propravole al vasaleco. Riĉaj grandnobeloj poste simile disdonis bienojn al siaj fideluloj, kiuj tiamaniere fariĝis iliaj vasaloj, dum ili mem fariĝis por siaj protektatoj senjoroj. Kaj la vasalo de vasalo povis havi proprajn vasalojn.
En la 8-a jarcento oni komencis transdoni la feŭdon ankaŭ al tiu el la filoj, kiuj kapablis kaj pretis militi por la senjoro (tial ne povis heredi filino). Nur en 1037 la principo estis dekretita kiel reĝa leĝo.
Kiel vasaloj ne povis esti judoj, perdintoj de honoro, ekskomunikitoj, invalidoj, frenezuloj kaj virinoj. Vasalaĵo poste povis esti ne nur grundo, sed ankaŭ aliaj objektoj daŭre uzeblaj kiel domoj kaj diversaj rajtigoj (ĉasi, juĝi, ricevi dekonaĵojn, uzi lombarditajn bienojn aŭ nur liberiĝontaj en futuro).
Fine de la mezepoko pro la salajrataj solduloj reduktiĝis la signifo de la vasaleco, feŭdon povis heredi eĉ filinoj, sed eblis ankaŭ aĉeti ĝin. Ĝi jam restis posedaĵo de la tenanto sen vasalaj devoj.
Dum la 19-a jarcento vasaleco kaj entute la koncepto de feŭdo estis jure nuligitaj.
Kosmonosy
Kosmonosy (Kosmanos) estas komunumo de  en Ĉeĥio. Ĝi situas tuj norde de la urbo Mladá Boleslav en alteco de 243 metroj super la marnivelo kaj apartenas al la samnoma distrikto Mladá Boleslav. La teritorio estas 1161 hektaroj. Inter la partneraj urboj de la komunumo estas Seeheim-Jugenheim en Germanio.
Tibeta problemo
=Kategoria enhavo pri geografio de Tibeto=
= Pri historio de Tibeto=