cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tobolska kremlo
Kontribuo de Semjon Remezov
En 1703-1706 estis konstruita la gastokorto. Ĝi estas ĉirkaŭita de fortikaj muroj kun turoj ĉe anguloj, havas du pordegojn kun kapelo super la okcidenta kaj doganejo super la orienta. Ĉe la suda kaj norda flankoj haveblis duetaĝaj arkadoj, malantaŭ kiuj situis butikoj (30 en la supra kaj 35 en la malsupra etaĝoj). Al la arkadoj oni povis veni laŭ malfermitaj eksteraj ŝtuparoj. Sub ili troviĝis stokejoj. La turoj havis oblikvajn paftruojn, en la muroj haveblis fenestretoj, do la konstruaĵo similis al fortikaĵo. La gastokorto estis iom ŝanĝita, sed plu ekzistas kaj funkcias kiel muzeo kun manĝejo kaj suveniraj butikoj.
Ĝis 1717 estis komplete finita la Ĉielira preĝejo, kiu havis tri etaĝojn. Ĝi ne plu ekzistas.
Sekvis konstruado de la trezorejo, kie oni stokis felojn, ricevitajn de indiĝenoj kiel imposto. Ĝi unuigis la ŝtonan urbon kun la Sofia korto kaj konsistas el ses preskaŭ egalaj ejoj, kiuj kune formas ĉambraron. Ĝin finis turo kun la ŝtata blazono.
En 1714 imperiestro Petro la 1-a malpermesis ŝtonan konstruadon ĉie krom Sankt-Peterburgo, strebante tiel rapidigi kreskon de la nova ĉefurbo. Pro tio Remezov malsukcesis konstrui turojn en la norda muro, vojevodan domon kaj grenejojn. En 1715 estis konstruitaj nur la sud-okcidenta kaj norda muroj kun unu fermita turo kaj la traveturebla Princa (Князевская, do Knjazevskaja) turoj; evidente tio okazis danke al speciala permeso. La konstruadon de la kremlo kaj trezorejo partoprenis svedaj militkaptitoj, trafintaj Siberion dum la Granda Nordia Milito.
Ĉar tamen la armea signifo de la tobolska kremlo baldaŭ post ties finkonstruo malkreskis, iuj el la projektoj de la arkitektura ensemblo ne estis finitaj - interalie unu el la eniraj pordegoj de la fortikaĵo. Post la jaro 1718, kiam la tiama siberia guberniestro Matvej Petroviĉ Gagarin (Матвей Петрович Гагарин) perdis sian postenon, la konstruaj aktivecoj en la tobolska kremlo fakte finiĝis. Nur meze ĝis fine de la 18-a jarcento sur la areo tamen plukonstruiĝis iuj malgrandaj konstruaĵoj, kiuj parte ne harmoniis kun la origina arkitektura ensemblo.
Ankaŭ la originaj konstruaĵoj de la tobolska kremlo dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj renoviĝis kaj parte trakonstruiĝis - parte tion necesigis malfacilaj naturaj kondiĉoj. Ekzemple la Sofia Katedralo devis esti fortikita per apartaj apogiloj, por malgrandigi la danĝeron de kolapso pro oftaj terglitoj. En la 1970-aj jaroj renecesiĝis pli grandaj trakonstruoj en la kremlo - ekzemple iuj el la gardoturoj ĝis tiam estis tiom difektitaj, ke fakte necesis novkonstrui ilin.
Aktualaĵo
La 16-an de januaro 2010, en filantropa aŭkcio la foto "Tobolska kremlo" fare de la rusia prezidanto Dmitrij Medvedev estis vendita kontraŭ 51 milionoj da rubloj (ĉ. 1,723 miliono da usonaj dolaroj). Per tio ĝi okupis la kvaran lokon inter la plej multekostaj fotoj en la mondo. Medvedev estas konata kiel fervora fotografemulo, liaj verkoj estas prezentataj sur la prezidanta retpaĝo.
Priskribo
La kremlo situas sur la Triunua monto, okupante ĝian sud-orientan parton. Ĝi havas kelkajn pordegojn, el kiuj malfermita estas nur la okcidenta. En la teritorio troviĝas loĝejoj kaj rezidejoj de la eparĥio, vizitado de tiu areo estas limigita. Maldekstre de la enirejo troviĝas pavilono kie loĝas pavoj. Dekstre staras kelkaj tomboŝtonoj. La plej fora estas de Nikolaj Dmitrijeviĉ Skosirev, ĉefpastro de la Sofia katedralo.
Stacio Nijōjō-mae
Stacio Nijōjō-mae (japane: 二条城前駅 [niĵoĵo-mae-eki], angle: Nijōjō-mae Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nakagjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Tōzai. La nomo signifas "antaŭ Nijō burgo".
Rustoperdriko
La Rustoperdriko (Caloperdix oculeus) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj. Ĝi apartenas al monotipa genro Caloperdix. Ĝi troviĝas en Indonezio, Malajzio, Birmo kaj Tajlando.
Eduard Quartier-la-Tente
Eduard QUARTIER-la-TENTE (naskiĝis en 1855 en Havano, mortis en 1925 en Ĝenevo) estis svisa politikisto kaj esperantisto. Komence li estis pastro en Fleurier, poste ŝtata konsilanto kaj profesoro de teologio. Li gvidis dum 27 jaroj la departementon pri edukado en sia kantono kaj faris el la akademio de Neuchatel universitaton.
Ekde 1885 Quartier-la-Tente estis framasono kaj inter 1900 kaj 1905 la 12-a grandmajstro de la grandloĝio Alpina.
Quartier-la-Tente estis ekde 1905 la gvidanto de la tutmonda oficejo de framasonismo "Freimaurerische Weltgeschäftsstelle" kaj de 1907 franclingva redaktoro de Alpina. De 1921 ĝis sia morto li estis grandkancliero de A.M.I., (Association Maconnique Internationale) en Ĝenevo.
Quartier-la-Tente subtenis Esperanton kiel komuna lingvo de framasonismo. Estis rilato kun Universala Framasona Ligo, kiu uzis la bultenon, eldonita de "Freimaurerische Weltgeschaeftsstelle" kiel oficiala komunikilo.
Rustoperdriko
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
The Pas
The Pas (aŭ franclingve Le Pas, "la paŝo") estas kanada urbeto lokita en la provinco Manitobo, proksimume 630 kilometrojn nordokcidente de la provinca ĉefurbo, Vinipego. Ĝi situas apud la landlimo kun Saskaĉevano.
Konita kiel la "Gateway to the North" ("Pordo al Nordo"), The Pas estas nord-manitoba urbo kun pluraj, variaj industrioj. Kvankam laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km², estas pli ol 15000 en la tuta distrikto.
La ĉefaj elementoj de la loka ekonomio estas agrikulturo, forstado, komerca fiŝado, turismo kaj transportado. La plej grava dunganto estas paperfabrikejo nomata Tolko Industries.
Őrimagyarósd
Őrimagyarósd [Orimadjaroŝd] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.
Historio
La unua mencio devenis el 1270 en formo "Monorosd". Dum la kontraŭturkaj bataloj la kastelo trakonstruiĝis fortikaĵo, nuntempe restis ruinoj. La komunumo sekvas la luteranan religion, la preĝejo konstruiĝis en 1871. Apud la vilaĝo estas artefarita lago nomata Vadása [vadAŝa], ofte vizitata de ripozuloj, turistoj.
La vilaĝo kaj la lago estas parto de Nacia Parko Őrség kaj Hanság. En Őrimagyarósd migra poŝto servas.
Komunumoj pri őr (= sentinelo) en Hungara reĝlando
Post alveno de hungaroj la sentineloj gardis ankaŭ internajn limojn inter la gentoj.
Kerbero (luno)
Kerbero (provizore nomata S/2011 P 1; oficiale (134340) Pluto IV (Kerbero); oficiale Kerberos) estas malgranda satelito de Plutono. Ĝi estis malkovrita en 2011 de Mark Showalter kaj al.
Fizika eco
Kerbero havas diametron de 14 al 40 kilometroj. Pro tio, ĝi estas la dua plej malgranda konata luno de Plutono ekde la malkovro de Stikso en 2012. Ĝia brileco reprezentas 10 procentojn de tiu de Nikso.
Orbito
La orbito de la satelito estas preskaŭ cirkla (malgranda discentreco) kaj sia klinangulo estas ĉirkaŭ nula. Kerbero orbitas en regiono inter Nikso kaj Hidro kun periodo de 32,1 tagoj.
Nomo
La satelito estas nomita pro Cerbero, la hundo de la dio Plutono.
Celine (Podturen)
Celine, (ankaŭ hungare) estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Podturen.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Celine apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio. Vilaĝservo estas futbalejo.
Brunbrusta karpodako
La Brunbrusta karpodako (Carpodacus nipalensis) estas birdo de la familio de Fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro Carpodacus, sed ili ŝajne apartenus al distinga monotipa genro Procarduelis, pli proksima al Fringilla ol la veraj karpodakoj. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp.
Ĝi troviĝas en Butano, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Pakistano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas borealaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj altaltitudaj arbustaroj.
Tiu birdo montras tre rimarkindan bildon en kapo, nome tre ruĝa frunto kaj iom pli rozecruĝa gorĝareo, dividitaj per bruna traokula strizono kiu iras al kolflankoj, sed kun duaranga branĉo kiu disigas post la okulo kiel pli mallarĝa bordo de la ruĝeca krono. Inter ambaŭ brunaj strioj iras tre rimarkinda rozkolora strio al nukoflankoj. La dorso estas strieca rozkolora kaj bruna, dum la flugiloj estas pli brunaj. La subaj partoj estas rozruĝecaj kaj punktecaj sed kun tre forta bruna nuanco en brusto, kio nomigas la specion en la komuna nomo. La vosto estas mezlonga, la kruroj rozkolorecaj kaj la fingroj tre longaj.
Etimologio
Etimologio aŭ vortdeveno estas scienco pri la etimo (deveno aŭ pra-senco) kaj evoluo de vortoj kaj ties formoj, signifoj kaj uzateco en diversaj lingvoj. Ĝi estas la studo de la origino kaj de la evoluo de la vortoj, de ilia historio kaj de la probablaj ŝanĝoj de ilia signifo. Etimologio, sekve, studas vortojn ekde ilia origino ĝis la nuna formo kaj signifo, kun la celo malkovri ĝian veran sencon kaj pli funde konatiĝi kun ĝi. Etimologion oni povas subdividi en du ĉefajn branĉojn:
Metodo
Depende de la elektita metodo, etimologio povas esti scienca, pseŭdo-erudicia aŭ popola.
Scienca etimologio estas etimologio bazita sur scienca lingvistiko, per sciencaj metodoj kaj kontrolo. Ĝi malfermas vastan kampon al la meditado kaj povas esti firma gvidilo por la historio de la lingvo. En scienca etimologio oni serĉas la unuan mencion pri la vorto; poste oni analizas la kuntekston, en kiu ĝi aperis, oni demandas, ĉu en tiu mencio ĝi estis uzata kiel stranga aŭ tute normala vorto; oni komparas la trovitaĵojn al aliaj lingvoj, ktp. Sen ia dubo, la etimologia studo de vorto, kun komparado de ĝiaj formoj en pluraj lingvoj ebligas profundan konatiĝon pri tiu vorto, kaj sekve permesas ties pli ĝustan uzadon.
Pseŭdo-erudicia aŭ miserudicia etimologio estas etimologio farita neprofesie de amatoroj, kiuj havas nesistemajn konojn pri la lingvosciencoj. Foje multaj eltrovoj de ili estas konfirmotaj de scienca kontrolo, sed unue nur temas pri supozoj nebazitaj. Ekzemple, iu, kiu konus la anglan, la francan kaj Esperanton, povus diri ke la vorto Telefono devenas el la angla The lephone, misskribita Telephone, kaj ke lephone venas al la angla de la franca Le phone. Ĝenerale por apogi siajn teoriojn, amatoroj kreas strangajn rakontojn, kiel la sekvan: Ofte miserudicia etimologio ŝanĝas signifon, ortografion kaj uzon de la vortoj, ĉefe en mezklasoj kaj inter burĝaro.
Oni nomas popola etimologio misan supozon pri la deveno de vorto, kiu tamen influas ties evoluon. Ĝi estas unu el la fortoj efikantaj en evoluo de vortoj. Ekzemple la Eŭskoj transformis la latinan labarum (labaro) al lauburu (esperante: kvar kapoj), tiel ke la vorto estu malpli fremda.
Gradoj
Etimologio povas esti senpera (unugrada, proksima) aŭ pera (malproksima). Senpera etimologio diras nur la senperan originon de la vorto, dum la pera diras la plej unuan fonton de la esprimo. Ekzemple ĉielo en Esperanto venas senpere de la franca ciel (ĉielo), sed se oni volas scii pli, oni dirus ke ciel venas el la latina caelum (ĉielo), kiu, fine, venas el la greka koilos (konkava). Ĝenerale la pera etimologio iras ĝis la ŝanĝo de la signifo.
Etimologio de Esperanto
La studo de la Esperanta etimologio el scienca vidpunkto, estas utila por defendi la lingvon kontraŭ akuzoj pri artefariteco kaj por montri ĝian internaciecon.
Nikolao Kempf
Nikolao Kempfo (1415-1497) estis aŭstra mistikulo, teologo, filozofo kaj skolastikisto, kiu lasis sennombrajn manuskriptojn pri teologio, filozofio, spekulativa teologio, religia vivo, ekzegezo, liturgio, vivo de preĝoj kaj serion da predikoj kaj epistoloj. La plej granda parto de liaj verkoj neniam estis eldonitaj kaj estas disponeblaj nur pere de latinaj manuskriptoj en la bibliotekoj de la Centra Eŭropo.
János Demetrovics
János Demetrovics [jAnoŝ demetroviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Demetrovics János estas hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1995).
Nikolao Kempf
Biografio
Li ricevis universitatan edukon en la Universitato de Vieno (1433) kaj en 1440 li fariĝis monaĥo en la Ordeno de la kartuzianoj. Pli malfrue li iĝis prioro en diversaj aŭstraj kartuzianaj institucioj, nome, la monaĥjejoj de Gaming, Geirach kaj Pleterje. Li ankaŭ estis konata kiel Nikolao de Strasburgo kaj latine Nikolao de Argentina.
Kelkaj antikvegaj fontoj diras ke Nikolao Kempfo mortis centjara. Oni scias ke li ricevis diplomon pri bakalaŭreco en 1435 kaj iĝis ""master actu regens", en 1437. Post siaj studoj, li eniris en la Kartuzion de Gaming, en Aŭstrio, en la 6-a de septembro 1440. Lia eniro en la kartuzio sekviĝis de multaj aliaj studentoj kaj diplomitoj en la Universitato de Vieno, Inter 1447 kaj 1451 li iĝis prioro en la monaĥejo de Geirach, nuntempe em Slovenio.
János Demetrovics
János Demetrovics naskiĝis la  1946 en Püspökladány.
Biografio
János Demetrovics frekventis universitaton en Moskvo inter 1965-1970. Hejmenveninta li edziĝis (baldaŭe havanta 3 gefilojn) kaj li eklaboris en filio de MTA, baldaŭe li instruis en universitatoj ELTE kaj de Debrecen, fine en altlernejo de Gyöngyös. En 1981 li diktoriĝis. Li partoprenis en redaktado de fakrevuoj Acta Cybernetica, Computers and Artificial Intelligence, Alkalmazott Matematikai Lapok. Li okupiĝas ĉefe pri kombinatoriko, diskreta matematiko kaj informa teknologio. Li ricevis premiojn inter 1973-2010.
Nikolao Kempf
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Bernhard_von_Clairvaŭ_(Initiale-B).jpg| Bernardo de Klaravalo (1090-1153) Hugostv.jpg| Hugo de Sankta Viktoro (1096-1141) JeanGerson.jpg| Jean de Gerson (1363-1429) Cusanus_schedel_chronicle.jpg| Nikolao Kuzano (1401-1464) Anton_woensam_dionysius_mit_der_madonna_und_dem_hl_georg_1532.png| Denizo la kartuziano (1402-1471) Peuerbach-Theoricarum-1515.png| Georgo de Purbako (1423-1461) Houghton_Typ_520.03.736_-_Margarita_philosophica.jpg| Gregorio Rajŝo (1470-1525) </Gallery> </Center>
Centra Junulara Halo
La Centra Junulara Halo (청년중앙회관）estas socia eduka centro, situanta en Pjongjango, Nord-Koreio.
Malsupra Uele
La provincoj Ituri, Supra Uele, Tshopo kaj Malsupra Uele estis rezulto de la disigo de la iama Provinco Orientale.
Centra Junulara Halo
La konstruaĵo estis malfermita la 18-an de la majo 1989 por la 13-a Internacia festivalo de junularo kaj studentoj.
Malsupra Uele
La provinco ekhavas sian nomon laŭ la rivero Uele. Majoritato estas de popolo Azandé, sed estas ankaŭ Boa, Bakere, Balele, Bakango, Babenza ktp. Ili vivtenas sin ĉefe el farmado kaj ĉasado, krom ioma riverkomerco.
Centra Junulara Halo
La konstruaĵo enhavas diversajn funkciojn inkluzivante du teatrojn (2 000 kaj 600 sidlokoj), universala halo por 1 000, kvar grandaj kunvenejoj por 250 homoj; entute 760 ĉambroj kovrantaj 59 900 ㎡.
Cernatu
Cernatu [ĉernatu] (hungare: Csernátfalu ĉerna:tfalu), germane: Zernendorf) estis vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Braŝovo.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 521 (hungaroj, rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estis en 1366. Ĝi estis aligita al Săcele en 1956. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario, (Brassó).
Retkarto
Retkarto estas komputila aparataro kiun komputilo bezonas por konektiĝi al loka reto aŭ interreto. Foje la retkarto estas fizike aparta komputila karto, sed nuntempe la tekniko plej ofte estas parto de la ĉeftabulo.
NGC 1303
NGC 1303 (aliaj indikoj — PGC 12527, MCG -1-9-29, NPM1G -07.0123) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Retkarto
Plej multaj retkartoj estas ambaŭdirektaj, kio signifas ke ili povas sendi kaj ricevi datumojn samtempe.
Ekde 1990 plej multaj retkartoj estas eterretaj kaj kun UTP-konekto. Ekde 2005 pli kaj pli estas uzata ankaŭ sendrataj retoj kiuj uzas retkartojn kiuj estas konektitaj kun la komputilo per PCMCIA aŭ USB.
Por funkciigi sur komputilo retkarto estas bezonata programaro, tiel nomitaj peliloj. Por ofte uzataj retkartoj la pelilo estas parto de la operaciumo. Se ne, ili estas liverataj kun la karto aŭ elŝuteblaj de la retejo de la produktanto. Konataj produktantoj de retkartoj estas 3Com, Intel, Sitecom, Realtek kaj D-Link.
Krom termino retkarto eblas uzi terminon adaptilo reta.
Paulus Motz
Vivo
Paulus Motz, estante filo de kamparano, senditis kontraŭ ĉiuj envilaĝaj kutimoj je la respektinda Bernhardinum-gimnazio de Meiningen. La volo de la patro je kariero ekleziula tamen ne plenumitis, ĉar Motz sentis pli profunda la vokon je laboro en la naturo. Tial li iĝis forstisto.
Ekde 1842 li deĵoris por la ŝtato, unue en Henneberg (Turingio), poste en Veilsdorf (apud Hildburghausen), poste en Judenbach-Heinersdorf, finfine en Bad Colberg-Heldburg. La venonta posteno estis ĉefforstisteca en Schmiedefeld. Post la lasta transloko al Unterwellenborn-Reichenbach ĉe Saalfeld-erikejo, kie li havis malfacilan tempon inter 1870 kaj 1877, li suferis akcidenton dum enarbara laboro kaj retiriĝs je Meiningen-Dreißigacker. Li mortis post du apopleksiojn.
Graveco
La unuajn poemojn li verkis dum sia henneberga-tempo ĉ. 1850. La unua antologio eldonitis en 1848 en Hildburghausen. Rapide sekvis dua volumo. . En 1925 eldonitis en du volumoj kolekto da liaj poemoj, kio okaze de la datreveno 90-a mortotaga belforme represitis laŭ iniciativo de Heimat- und Lindenfestverein Ritschenhausen kaj Landjugendverband Thüringen.
Motz verkis multe da gajaj kaj edifaj versaĵoj en sia eostfrankonia dialektogrupo hennebergia kiuj famiĝis en la tuta Duklando Saksio-Meiningen. En multaj privataj domoj inter la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj troviĝis almenaŭ unu ekdezemplero de li. En tempo de maltelevidado, en amikara rondo ne malofte recititis el tiaj verkoj; ofte poemeroj de Motz eĉ parkere lernitis kaj volonte prezentitis. Okaze de la dogana ekgraveco de la nova stacidomo de sia naskiĝloko Ritschenhausen Motz ekz. verkis pri la estonte nepre ŝanĝiĝonta rilato inter la vilaĝo Ritschenhausen kaj la grandurbo Meiningen en gaja maniero jene: ''Nach wörd - ich wett zahntausend Thaler! - / Ons Duerf noch ömmer meä zentraler, / Onn wärd am Enn enn Mäninger Lahnd / Noch Houptschtahd, 's iß schu zont bekahnt / Enn ganze döütsche Reich, es färn /Die allerhöchste döütsche Herrn: / Ons Kronprinz Bismarck ah - / Durch Retschehause zont - Hurrah! - / Gatt Achting nähr - dann secherlich / Muß Mäninge sich noch verkrich, / Bann's mit der Zeit so wärd hässe / Off Postpaket - on Brief - Adresse: / (Bärr hält's für Schpahs, bär hält's für Flause?!) / Enn Mäninge bei Retschehause! "
Serhij Pritula
Serhij Dmitroviĉ PRITULA (Сергій Дмитрович Притула, 22-a de junio 1981, Zbaraĵ, Ternopila provinco, Ukraina SSR, Sovetunio) estas ukraina socia aktivulo kaj politikisto kiu akiris popularecon kiel televidprezentisto kaj produktoro. Ekde la plenskala rusa invado de Ukrainio, li koncentriĝis pri monkolektado por la bezonoj de la Armitaj Fortoj de Ukrainio.
Biografio
En 1998-2003, Pritula laboris kiel radioprezentisto. En 2004, Pritula komencis aperi en televido. Poste, li akiris larĝan popularecon kiel televidprezentisto.
En 2019 Pritula aniĝis al la politika partio "Holos" (laŭvorte el la ukraina — Voĉo) kaj partoprenis en la elektoj al la Verĥovna Rada de Ukrainio, sed ne ricevis mandaton. En 2020 Pritula partoprenis en la urbestraj elektoj de Kijivo. Li ricevis 8% de la voĉoj kaj prenis la trian lokon.
La 7-an de junio, Pritula anoncis sian foriron de la partio "Holos" pro malkonsento kun la decidoj de la partia estraro kaj la voĉoj de sampartianoj. La 28-an de septembro, Pritula sciigis pri kreado de sia propra partio kaj partopreno en la venontaj parlamentaj elektoj.
Kun la komenco de la plenskala rusa invado en Ukrainion, Serhij Pritula estas unu el la plej elstaraj volontuloj kolektantaj monon por la bezonoj de la ukraina armeo.
Alexandre Kojève
Li naskiĝis en riĉa familio en la fino de la Rusa Imperio. Kojève diplomiĝis ĉe Universitato Humboldt de Berlino kaj Universitato de Heidelberg, Germanio. En Heidelberg li doktoriĝis per disertacio pri rusa filozofo Vladimir Soloviev.
Kojève moviĝis al Francio en 1933. Post la Dua Mondmilito li laboris en la franca Ministerio pri Ekonomiaj Aferoj kiel unu el la ĉefaj planistoj de la Eŭropa Ekonomia Komunumo.
Gábor Strömpl
Biografio
Gábor Strömpl studis en la Universitato de Budapeŝto, kaj li estis asistanto en la katedro de geografio de la universitato de Pozsony (Bratislavo). Tie li priokupiĝis la urbgeografion de Pozsony, inter 1908 – 1911 la esploron de Danubo-terasoj, la morfologion de Székelyföld (1912), de Supera Hungario kaj de rivero Kis-Magura (1913). De 1923 li instruis en la Honvedinsituto de Kartografio. Li estis unu el gravaj pioniroj de grotesploro kaj de turismo.
Paik Nam-june
PAIK Nam-june ankaŭ konata usone kiel Nam June PAIK (20-a de julio 1932 – 29-a de januaro 2006) estis sudkorea-devena usona artisto. Li verkis en multaj medioj de arto, sed estis konata por malkovrado kaj inventado de videa arto.
Rioni
La rivero Rioni aŭ Riona Rivero (en kartvela რიონი Rioni, en greka Φᾶσις Fasis) estas la ĉefa rivero de okcidenta Kartvelio. Ĝi originiĝas en la Kaŭkaza Montaro, en la regiono Raĉa kaj fluas okcidente al la Nigra Maro, enirante ĝin norde de la urbo Poti (ĉe antikva Fasis). La urbo Kutaisi, iama urbo de Kolĉido, kuŝas sur ties bordoj.
Andrea Zsadon
Andrea Zsadon [ĵadon], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zsadon Andrea estas hungara kantisto, aktoro. Ŝia edzo estas Tibor Szolnoki.
Malbrans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Andrea Zsadon
Andrea Zsadon naskiĝis la  en Debrecen.
Biografio
Andrea Zsadon studis en Muzikakademio Franz Liszt. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét en la teatra jaro 1971, en la sekvaj jaroj ŝi havis prozajn, operajn kaj operetajn rolojn en Teatro Csokonai (Debrecen) kaj Nacia Teatro (Szeged). En 1975 ŝi aliĝis al trupo de Operetoteatro (Budapeŝto), kie ŝi iĝis vaste konata primadono. Ekde 1981 ŝi faras turneojn en Aŭstrio, Germanio, Usono kaj Japanio. En 1993 ŝi fondis memstaran trupeton kun sia edzo. Ŝi ricevis premion en 1987.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Angyalföld)
Preĝejo de Sankta Mikaelo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Angyalföld.
Historio
Tiu preĝejo iomete similas al Vota Katedralo de Szeged kaj konstruiĝis en 1929. Post jardeko ankaŭ la paroĥo pretiĝis. Dum la 2-a mondmilito la preĝejo iomete ruiniĝis, sed poste ĝi renoviĝis. En la 1990-aj jaroj la preĝejo plene renoviĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo havas 2 turojn, ĉefnavon kaj 2 flankonavojn. Super la enirejo skulptaĵo pri Jesuo kaj reliefo pri Sankta Mikaelo troviĝas. Ĉe la ĉefaltaro estas emajlo pri 3 anĝeloj. La flankoaltaroj estas dediĉitaj al Koro de Jesuo kaj Dipatrino. La orgeno funkcias ekde 1955.
Flago de Belizo
La nacia flago de Belizo estis adoptita la 21-an de septembro 1981, post atingo de la sendependeco disde Britio. Ĝi konsistas el blua tuko markita de du ruĝaj strioj en la supraj ekstremoj kaj en la centro blanka disko en kiu aperas la blazono de Belizo.
Reĝimo
Reĝimo havas diversajn signifojn, inter ili:
Saint-Paul (pariza metrostacio)
Saint-Paul ​[sɛ̃ pɔl] estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Parizo; ĝi situas en la 4-a arondismento de Parizo. Ĝi havas kroman nomon Le Marais.
Zderaz
Nomon Zderaz havas pli da sidejoj:
Saint-Paul (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio eltiras sian nomon el sia proksimeco kun Strato Saint-Paul (Sankta Paŭlo) kaj Preĝejo Saint-Paul-Saint-Louis.
Alirejoj
La elirejo de la stacio troviĝas ĉe la pinto, kie Strato Saint-Antoine fariĝas Strato Rivoli.
Tiu metrostacio disponas pri rulŝtuparo nur sur la kajo en direkto al . Estas neniu en la alia direkto. Ĉe la orienta ekstremaĵo de la loko kie eliras la rulŝtuparo, kelkfoje nomita « Placo Saint-Paul », troviĝas aeruma ellaso formanta lumkondukan aperturon kiu ebligas vidi iom da taglumo ĉe la orienta ekstremaĵo de la stacio.
Proksime
La stacio priservas la centron de Le Marais, kaj pli specife Liceon Charlemagne kaj Liceon Sophie-Germain, Straton des Rosiers, Straton Saint-Antoine, la komencon de Strato Rivoli.
Ĝi ankaŭ estas proksima al la Urbodomo de la 4-a arondismento kaj al Placo de la Vogezoj.
Veronika Ádám
Veronika ÁDÁM, laŭ la hungara skribmaniero Ádám Veronika aŭ Ádám-Vizi Veronika estas hungara kuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.
Veronika Ádám naskiĝis la 1949 en Nagykanizsa.
Biografio
Veronika Ádám frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1967-1973. Ŝi eklaboris en instituto pri esplorado de medikamentoj, poste ŝi revenis al filio de universitato, kie ŝi edukis baldaŭe havanta rangon vicrektoro. Ŝi estis invitita por esploradi al Londono kaj Novjorko. En 1989 ŝi doktoriĝis pri sciencoj. Ŝia edzo estas E. Szilveszter Vizi kaj ŝi naskis filon. Ŝi ricevis 5 premiojn inter 1998-2010.
Nozomi Yamago
Nozomi Yamago (山郷 のぞみ n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1997 ĝis 2011 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estas unu el plej aktivaj teamanoj kiuj partoprenis en 96 matĉoj sed ne atingis golojn, ĉar ŝi ludis kiel golulo.
Kappel-Grafenhausen
Kappel-Grafenhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Per pramo super la rivero Rejno Kappel-Grafenhausen estas ligata al la komunumo Rhinau de Francio.
Natura parko Taubergießen
En la okcidenta parto de la komunuma teritorio, proksime de la Rejno, al Kappel-Grafenhausen apartenas parto de la natura parko Taubergießen, apudrivera herbejaro tuj oriente de la nun kanaligita riverego Rejno: la ekologie protektita natura parko estas nur la centra parto de grandega ĉerivera arbaro, kiu en tempo de alta akvonivelo estas inundata. Ĝi gastigas la tipajn plantojn kaj bestojn de ĉeriveraj arbaroj, aparte akvobirdojn kiel anasoj kaj cignoj, kaj aldone iujn dumtage pasantajn homojn, kiuj komforte en tradiciaj lignaj boatoj estas navigataj tra la malsekejoj, aŭ sporte en propramane alportitaj kanuoj kaj kajakoj malkovras ilin. Krome vasta reto da vojetoj ankaŭ ebligas al migrantoj kaj biciklantoj voji tra ĝi. La areo en 1979 iĝis ekologie protektata, kaj estas inter la plej grandaj tiaj areoj en la sudokcidento de Germanio.
Onygenales
Onygenales estas ordo en la regno de fungoj. Ĝi konistas el ses familioj:
NGC 1304
NGC 1304 (aliaj indikoj — NGC 1307, PGC 12575, MCG -1-9-30, NPM1G -04.0146) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ferketinec
Ferketinec, hungare Alsóferencfalva estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Podturen.
NGC 1304
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 1304, NGC 1307.
Ferketinec
Loknomo
La historia hungara loknomo estis la sama, ol la kroata. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis novan hungaran loknomon.
NGC 1304
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ferketinec
Situo
Ferketinec situas laŭ flankovojoj, Muro (rivero) preterfluas.
Historio
La unua mencio okazis en 1490 en latina formo "Poss. Herkodynez". Laŭ priskribo de András Vályi: "FERKETINETZ. Kroata vilaĝo en Zala (reĝa departemento). Grafo Álthán havas la bienojn, la loĝantoj estas katolikoj. Ĝi kuŝas en proksimeco de Godthurn. La terkvalito estas meza, tial ĝi apartenas al la dua klaso".
Pitch Yarn of Matter
Pitch Yarn of Matter (PYM) estis projekta duopo de sinteza popularmuziko de la brazilano Marcelo Gallo, kiu publikigis en la 1990-aj jaroj du atelierajn albumojn kaj kelkajn kompilaĵojn. Sian unuan albumon ĝi surdiskigis en sonregistrejo en Germanujo, kaj la bando estis la unua brazila duope de sinteza popularmuziko famiĝanta tutmonde. En la jaro 1996 Marcelo Gallo ĉesigis pretertempe la projektoduopo. Influintoj de Pitch Yarn Of Matter estas Depeche Mode kaj aliaj.
Elektro (muziko)
Elektro estas arnomo por malsamaj muzikstiloj, kiuj evoluis en la malfruaj 1980-aj kaj fruaj 1990-aj jaroj. Ĉefa rekonilo komuna estas la nure elektronika kunmetado de la pecoj surbaze de elektronika muziko.
Mlatce
Mlatce (ĝis la jaro 1946 Josefswille) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Františkov nad Ploučnicí. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Františkov nad Ploučnicí. Estas ĉi tie registritaj ses adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mlatce situas en katastra teritorio Františkov nad Ploučnicí kun areo 3,17 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1607.
Teatro Moranbong
La Teatro Moranbong (모란봉극장) estas teatro situanta en Pjongjango, Nord-Koreio. Ĝi estis malfermita en 1946 kaj renovigita en 2006.
La Teatro Moranbong estas la ĉefa spektaklo-halo de la Ŝtata Simfonia Orkestro de Korea Demokratia Popola Respubliko.
653 Berenike
653 Berenike estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Kriebitzsch
Kriebitzsch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Rositz, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
653 Berenike
Malkovris ĝin la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco) la 27-an de novembro 1907.
Ĝi ricevis (eble inspirate de la literoj de ĝia provizora nomo, 1907 BK) la nomon de la reĝino Berenico la 2-a de Egiptio, kiu donis sian nomon ankaŭ al la konstelacio Berenica Hararo.
Ewa Biała
Ewa Biała (naskiĝis la 29-an de junio 1956 en Bydgoszcz) – pola teatra kaj filma aktorino, instruistino de jogo laŭ metodo de B.K.S. Iyengar.
Teatraj spektakloj
Drama Teatro de Słupsk (1981-1983)
Dekkelkaj roloj en teatraĵoj de polaj reĝisoroj, en tio La aventuroj de Alico en Mirlando kaj La Eta Princo.
Studio Teatro`83 je la nomo al Julian Tuwim, Lodzo (1984-1989)
Dekkelkaj roloj, interalie en Idioto de Fjodor Dostojevskij
Filmografio
Filmoj (1982-2007)
Naŭ roloj en filmoj de polaj reĝisoroj kiel Juliusz Machulski aŭ Wojciech Jerzy Has
Televidaj serioj (1981-2012)
Ses roloj, ekzemple en La plej longa milito de moderna Eŭropo, pri batalo de poloj kontraŭ germanigo en Grandpolujo en la jaroj 1915-1918.
Stikso (luno)
Stikso (provizore nomata S/2012 (134340) 1; oficiale (134340) Pluto V (Stikso); Styx) estas malgranda satelito de Plutono. Ĝi estis malkovrita en 2012 de Mark Showalter kaj al.
Fizika eco
Nikso havas diametron de 10 al 25 kilometroj. Pro tio, ĝi estas la plej malgranda konata luno de Plutono. Ĝia brileco reprezentas la duonon de tiu de Kerberoso.
Orbito
La orbito de la satelito estas preskaŭ cirkla (malgranda discentreco) kaj sia klinangulo estas ĉirkaŭ nula. Stikso orbitas en regiono inter Karono kaj Nikso kun periodo de 20,16 tagoj.
Purcăreni
Purcăreni [purkərenj] (hungare: Pürkerec pyrkerec, germane: Pürkeressen) estis vilaĝo en Rumanio oriente de Braŝovo.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 097 (hungaroj, rumanoj), en 1992 1 484 (rumanoj, 42% hungaroj).
Radiko (lingvo)
Radiko en lingviko estas la parto de la vorto senkalkulinte la finaĵon, ekzemple en la vorto ĉevalo la radiko estus ĉeval- kaj la finaĵo -o.
Etimo, aŭ vortodeveno, estas studobjekto de etimologio, nome pli fruaj aŭ alilingvaj formoj de vorto aŭ radiko. Ekzemple, la etimo de la vorto ĉevalo estas la Franca vorto cheval, kies etimo siavice estas la Latina caballus.
Disvolvigo
La radikoj estas la elementoj kiuj ne estas afiksoj, finaĵo, aŭ primitiva vorto.
Disdividiĝas en:
Christian Rivière, en sia eseo Vortfarado kaj radikfarado, eliras el la diferenco inter vorto kiel "radiko (radikalo) kun finaĵo" kaj radiko kiel "iu ajn eblo de vorto sen finaĵo". Li uzas matematikajn operaciojn aŭ formulojn por distingi inter la diversaj kombinebloj, ĉefe por distingi kunmetadon disde kungluadon. Aliaj studataj konceptoj estas supervortoj, radikkategorioj, reguloj en la ordo de vorteroj ktp. Praktike temas pri revizio de la ĝenerala studo de la Plena Analiza Gramatiko.
En etimologio, radiko estas la kerna formo de vorto, kutime en naciaj lingvoj en formo de pratempa atesto aŭ rekonstruo. Radikaj formoj havas gravecon por dedukti la lingvan strukturon de lingvaj familioj, kiel la Semitaj kaj Dravidaj lingvoj.
Radikoj kaj sufiksoj en Esperanto
En la libro La arto labori kune – Festlibro por Humphrey Tonkin norvega esperantisto Otto Prytz en sia artikolo ''Sistemo de sufiksoj en etnolingvoj kaj en Esperanto. Similaĵoj kaj diferencoj'' analizas la funkciadon de sufiksoj en Esperanto; por tio sinjoro Prytz komparas tion kun la sistemo en la hispana lingvo aldonante ekzemplojn de aliaj etnoligvoj. Dekomence li skize difinas la necesajn konceptojn de vorto, gramatika finaĵo, radiko, radikaĵo, prefikso, sufikso kaj afikso. Sufiksoj en etnolingvo povas esti derivaj (kiuj "modifas la signifon de la radikaĵo kaj eĉ povas pasigi la vorton al alia vortklaso" kaj taksaj; kelkaj povas esti kaj kaj. Ĉe kelkaj derivaj estas ofta ŝanĝo de genro (en hispana adjektoj kaj aĵ-nomoj havas genron). Kelkaj derivitaj vortoj leksikiĝas kaj tiel "[E]n ju pli da leksikiĝintaj unuoj partoprenas unu sama sufikso, des malpli produktiva ĝi fariĝas." En Esperanto sufiksoj povas aperi kiel radikoj, havas signifon tre bone difinitan kaj kovras po unu saman signifoparcelon. Tiel la uzo estas diferenca: Esperantaj derivaĵoj estas pli unusencaj, oni devas elekti pli precizan esprimon kaj la derivado estas pli multe uzata. Kelkaj derivitaj vortoj, kiel vortaro, arbaro, lernejo kaj preĝejo leksikiĝis kaj se tio "daŭros, la sufiksoj riskas perdi sian produktivecon". Oni devos memori, kiuj derivaĵoj jam estis "okupitaj", kaj elekti inter naturalismo kaj skemismo, el kiuj unua furoras en faka lingvaĵo (moskeo kontraŭ islama preĝejo). Indos meza vojo.
Bajánsenye
Bajánsenye [bajanŝenje] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en subregiono de Őriszentpéter.
Bazaj informoj
Bajánsenye konsistas el 4 iamaj vilaĝoj: Bajánháza, Senyeháza, Dávidháza, Kotormány, kiuj unuiĝis en du manovroj, en 1939 kaj 1950. La lasta vilaĝo estas turkdevana, ja la hungaroj ankaŭ turkaj tribetoj alvenis. La aliaj estas hungaraj nomoj.
Historio
La alvenintaj hungaroj en 895 trovis tie montetojn, deklivojn. La tuta regiono iĝis limgardejo, sentinelserio. Ĉi tie la vilaĝoj konsistis ne el apudaj domoj, sed el sporadaj farmoj. Ĉiu farmo konstruiĝis sur montetopintojn. La loĝdomo, stalo kaj ceteraj konstruaĵoj formis kvadraton, tiel la loko estis defendebla. Tiu sistemo en Hungario troviĝas nur ĉi tie en la ĉirkaŭaĵo. La tataroj kaj la turkoj ne povis detrui tiujn vilaĝojn.
La vilaĝo estas trapasejo kaj fervoje, kaj voje al Slovenio. Apud la komunumo estas artefarita fiŝlago. En la komunumo estas katolika kaj luterana preĝejoj. En la alia flanko de la landlimo estas Hodoš, kun kiu estas frataj kontaktoj.
Kaj en Bajánsenye, kaj en Hodoŝ nuntempe nuliĝis la historiaj farmoj, tamen estas parto de Nacia Parko Őrség kaj Hanság.
Flago de Sankta Lucio
La nacia flago de Sankta Lucio estis dizajnita de Dunstan St. Omer. La blua koloro reprezentas fidelecon, la tropikan ĉielon kaj Karibion. La orkoloro reprezentas prosperon kaj karibian sunon. Nigra kaj blanka estas la miksaĵo de rasoj kiu kreis la identecon de la insulo. La trianguloj reprezentas la monton Pitons, emblemo de la insulo.
4589 McDowell
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astrofizikisto Jonathan Christopher McDowell.
Soultz-sous-Forêts
(jen france, origine germane kaj alemane Sulz unterm Wald) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Kanaana lingvaro
La kanaana lingvaro aŭ kanaana dialektaro estas subaro de la nordokcidenta ŝemida lingvaro, kune kun la aramea kaj ugarita. La kanaanaj lingvoj aŭ dialektoj estis parolataj de la antikvaj popoloj de la regiono Kanaano, la Kanaanidoj, kiuj vastasence inkludis la Amonidojn, Amoridojn, Edomanojn, Izraelidojn, Fenicojn, kaj Moabidojn.
Ĉiuj el la lingvoj ŝajne formortis en la Levanto kiel denaskaj lingvoj frue en la unua jarmilo k.e., anstataŭitaj unue de la tre parenca aramea kaj poste la araba. Formo de la fenica lingvo, la punika lingvo, restis uzata en la Mediteraneo ĝis ĉ. 500 k.e., kaj apartaj formoj de la hebrea restis literature kaj religie uzataj de la judoj kaj samarianoj ĝis hodiaŭ. En Eŭropo kaj Palestino dum la malfrua 19-a kaj frua 20-a jarcentoj grupo de judoj revivigis la hebrean kiel parolata kaj denaska lingvo, kvankam la gramatiko multe ŝanĝiĝis intertempe dum ĝi estis uzata ĉefe en religiaj verkoj kaj rabenaj respondoj.
Ĉar ĝi inkluzivas la fenican lingvon, tiu ĉi lingvaro aŭ dialektaro estis grava en la historio de skribado: hodiaŭ la plimulto da alfabetoj kaj abĝadoj en la mondo devenis de la fenica abĝado. Ĉar ĝi inkluzivas ankaŭ la hebrean, ĝi estis aparte grava en la historio de la abrahamaj religioj.
Klasigo
La kanaanaj lingvoj aŭ dialektoj povas klasiĝi jene:
Komparo kun la aramea
Iuj distingaj tipologiaj kvalitoj de la kanaanaj lingvoj rilate al la aramea estas:
Sanktejo Las Lajas
La Sanktejo de Las Lajas estas loko de diservo kaj pilgrimado kiu situas ene de kanjono formita de la rivero Río Guáitara, je 7 km  de la urbo Ipiales, en la departemento de Nariño, sude de Kolombio je la ekvadora landlimo. Ekde la 18-a jarcento ĝi estas unu el la la plej gravaj centroj de pilgrimado en Sud-Ameriko. La nomo Las Lajas estas derivata de la hispana vort Laja, la nomo por sedimenta rokaĵo kiu troviĝas en la ĉirkaŭaĵo de tiu tielnomata 'katedralo', kvankam ĝi ne rajtas porti tiun nomon pro la fakto ke episkopo ne estas ligita al ĝi.
Jan Braun
Jan Nepomucen Józef Braun (naskiĝis la 15-an de majo 1926 en Lodzo, mortis la 29-an de junio 2015) – pola sumerologo kaj kartvelologo, plurjare ligita kun Fako de Antikva Proksima Oriento de Orientalistika Fakultato ĉe Varsovia Universitato. Doktoro habilita de homa scienco kun specialeco pri ĝenerala lingvistiko kaj kompara lingvistiko.
Familio
Li estis la plej juna filo de Jan Tymoteusz Braun, instruisto, plurjara gvidanto de Publika Universala Lernejo n-ro 30 (en la jaroj 1926–1939), kaj Anna el domo Żylińska. Li havis fratinon Michalina Anna, kuracistino kaj seksologino, kaj pli aĝan fraton Andrzej, poeto kaj verkisto.
Edukado
En la jaroj 1933–1939 frekventis al Publika Universala Lernejo n-ro 30 je la nomo al sankta Stanisław Kostka en Lodzo. De la 15-a de septembro 1939 ĝis la 10-a de decembro 1939 frekventis al Ŝtata Vira Gimnazio n-ro 38 je la nomo al Stefan Żeromski en Lodzo. La edukadon rompis germana invado en Pollandon kaj deviga deportado de la tuta familio al Ĝenerala Gubernio. Dum la okupado li mem lernis kaj sub gvido de la patro, engaĝita en sekretan instruadon. Aprile 1945 revenis kun la familio al Lodzo kaj enskribiĝis al la 3-a klaso de Tria Ŝtata Gimnazio kaj Liceo je la nomo al S. Żeromski en Lodzo. Dum du jaroj finis la 3-an kaj 4-an klason de gimnazio kaj 2 liceajn klasojn de humanisma tipo. Februare 1947 ricevis abituron.
En 1947 komencis studi klasikan filologion kaj klasikan arkeologion en Lodza Universitato. Oktobre 1951 defendis magistran laboraĵon Etnogenezo de etruskoj lume de arkeologiaj esploroj. Baldaŭ estis sendita al aspiranturo en Sovetunion, kiun trapasis en Kartvelio en la jaroj 1951–1955. Tiam akiris fundamentan scion pri la kartvela lingvo kaj kartvela lingvaro, kaj ankaŭ pri formortintaj lingvoj de Proksima Oriento.
Li estis membro de Pola Scienca Akademio.
Sciencaj gradoj
En 1951 ricevis gradon de magistro de filozofio pri la klasika arkeologio. En 1991 oni atribuis al li gradon de doktoro habilita, kaj de 1995 laboris en posteno de profesoro en Orientalistika Instituto de Varsovia Universitato.
Sciencaj esploroj
Konata ĉefe pro siaj esploroj pri deveno de la sumera lingvo, kiuj ligas kun la tibeto-birma grupo de ĉinotibeta lingvaro (Sumerian and Tibeto-Burman, Warszawa 2001; Sumerian and Tibeto-Burman. Additional Studies, Warszawa 2004). Aŭtoro de plimulto da artikoloj por Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (Granda Universala Enciklopedio) de Polaj Sciencaj Eldonejoj pri sumerologio.
Estonlingva Vikipedio
La estonlingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la estona lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Eestikeelne Vikipeedia. La projekto fondiĝis en julio 2002 kaj atingis 100 000 artikolojn en aŭgusto 2012, iom pli ol kvar jarojn post la esperantlingva eldono, kiu atingis tiun punkton en junio 2008. Estis la 41-a lingva eldono de vikipedio, kiu transpaŝis tiun limon. Inter la tri ŝtataj lingvoj de Baltio, la estona havas mezan pozicion - la litova vikipedio, tamen kun signife pli granda nombro da denaskaj parolantoj, pli grandas, dum la latva vikipedio havas malpli grandan nombron da artikoloj.
Laŭ la retejo ethnologue.com komence de la 2010-aj jaroj sume estis 1 048 660 parolantoj de la estona: Laŭ tiu nombro la estonlingva vikipedio en la momento kiam ĝi pasis la 100 000-an artikolon havis la trian pozicion en rilato de artikoloj po denaskaj lingvanoj, se konsideri ĉiujn vikipediajn branĉojn de pli ol 100 000 artikoloj (post la volapuklingva eldono, kiu je granda parto ekestis per helpo de komputilaj robotoj, kaj la eŭsklingva eldono, kies lingvanoj kulture kaj eldone estas aparte engaĝitaj), kaj havis la 10-an pozicion se konsideri ĉiun ajn vikipedian branĉon.
Por komparo: La Vikipedio en Esperanto, kies lingvanoj kompare al la suma nombro certe je simila grado eldone engaĝitas kiel la eŭskoj aŭ estonoj, cetere ĝis aŭtuno 2012 havis la lokon tuj post la estona vikipedio, ĉar vikipedio kalkulas suman kvanton de 2 000 000 esperantlingvanoj: la esperantlingva eldono sekve estis en la kvara pozicio en rilato de artikoloj po denaskaj lingvanoj, se konsideri ĉiujn vikipediajn branĉojn de pli ol 100 000 artikoloj, kaj havas la 11-an pozicion se konsideri ĉiun ajn vikipedian branĉon.
La 1-an de 2023 la estonlingva Vikipedio sume enhavas  artikolojn.
Morcone
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Campolattaro, Cercemaggiore (CB), Cerreto Sannita, Circello, Pietraroja, Pontelandolfo, Santa Croce del Sannio, Sassinoro, Sepino (CB).
12178 Dhani
12178 Dhani estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Szilárd Sulica
SULICA Szilárd (pro. ŝulica) estis hungara literaturhistoriisto, rumanisto, universitata profesoro naskita en Braŝovo en 1884 kaj mortinta en ? en 1945.
Biografio
Szilárd Sulica finis en la Universitato de Budapeŝto en 1906 kiel kolegiumano Eötvös. De 1907 li laboris en la Hungara Nacia Muzeo kaj li fariĝis direktoro de la arkivejo. De 1934 li lekciis la rumanan filologion en la universitato de Segedo kaj en 1938 li akiris kvalifikon de privatprofesoro pri rumanaj lingvo kaj literaturo. De 1936 li estis direktoro de la universitata bibliteko de Segedo, inter 1940 – 44 publika kaj ordinara profesoro de Universitato de Koloĵvaro pri rumanaj lingvo kaj literaturo. Li esploris la hungar-rumanajn literaturajn rilatojn.
12178 Dhani
Nomo
Ĝia nomo honoras la indonezian astronomon kaj sunan fizikiston Herdiwijaya Dhani, direktoron de la Observatorio Bosscha de Lembang dum 2004 - 2005. Li estas konata pro sia laboro pri la, la suna magneta aktiveco kaj ties influo kontraŭ la vetero kaj la klimato.
Ĉefanĝelo Gabrielo
Ĉefanĝelo Gabrielo, aŭ en iuj kristanaj konfesioj sankta Gabrielo ( גַּבְרִיאֵל [ġabrīēl], en la moderna prononco [gavri’el], traduke "heroo aŭ forto de Dio") estas anĝelo de abrahamaj religioj. Lin mencias Tanaĥo, la Nova testamento kaj Korano (sub la nomo Ĝibril’ aŭ Ĝibrā’il). Li estas do konata en judismo, kristanismo kaj islamo.
Malnova testamento
En la malnova testamento Gabrielo anoncas profetaĵon en la libro de Danielo. Laŭ sia nomo, kiam li aperas en la biblio, li aspektas forta, robusta viro (Dan 8:15). Oni konsideras lin la helpanto de Dio.
Nova testamento
En la nova testamento Gabrielo anoncas la naskiĝon de Jesuo al Maria. Gabrielo estas konsiderata mesaĝisto de Dio.
Korano
En la korano Gabrielo estas tiu, kiu malkaŝas al Mohamedo la koranon. Kiel en kristanismo, Gabrielo estas konsiderata mesaĝisto de Dio, kaj komunikis sian revelacion en la kaverno Hira, ĉe Mekko.
Irén Szöllősy
Irén Szöllősy [soloŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szöllősy Irén estis hungara aktoro, pupteatristo. Ŝiaj familiaj nomvariantoj estis Szőllősy, Szőllőssy.
Irén Szöllősy naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  supozeble en Budapeŝto.
Biografio
Irén Szöllősy lernis en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi. Post la 2-a mondmilito ŝi lernis jaron en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi havis aktoran statuson. En 1949 ŝi estis fondinta membro de Pupteatro (Budapeŝto). Ŝi akiris tutlandan konatecon en la 1950-aj jaroj, kiam en la Hungara Televizio ŝi estis ĉefrolanto (voĉe kun pupo) de porinfana programserio Cicavízió. Baldaŭ ŝi ankaŭ instruis en studio de la Pupteatro. Ŝi ricevis 6 premiojn inter 1963-1996.
Elektitaj pupteatraj roloj
Ĉiuj estas pupteatraj versioj.
Luis Landero
Biografio
De malriĉa kamparana familio de Ekstremaduro elmigrinta al Madrido en 1960, li devis frue eklabori en diversaj postenoj -kiel gitarinstruisto ekzemple- por pagi sian studadon. Li studis hispanan filologion en la Universidad Complutense de Madrid kaj tie laboris kiel helpinstruisto de Franca Filologio. Poste li estis instruisto de Hispanaj Lingvo kaj Literaturo en mezlernejo de Madrido. Lastatempe li estas instruisto en la Escuela de Arte Dramático (Altlernejo pri Teatrarto) de tiu ĉi sama urbo. Ekde la apero de lia unua kaj sukcesa romano, Juegos de la edad tardía (Ludoj de malfrua epoko), kie okazas unika dialogo inter fantazio kaj realo de klara influo cervanteska kaj kiu estispremiita per la premioj de la Crítica de 1989 kaj la Nacional de Literatura en 1990, li publikis aliajn romanojn kaj gazetartikolojn ĉefe en El País kaj kolektitaj en ¿Cómo le corto el pelo, caballero? (Kiel vi volas tonditan hararon, sinjoro?) (2004).