cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Okcidentsiberia naftogasa komplekso
Sociala sfero
Manĝaĵoj ne sufiĉis, speciale lakto kaj laktaĵoj, ovoj, viando, legomoj. Infanoj ofte malsanis pro manko de vitaminoj. La manĝoliveraj organizaĵoj ne povis provizi ĉion en necesa kvanto, krome multaj manĝaĵoj putris dum longa transportado kaj stokado, ofte en malkonvenaj kondiĉoj. Do Viktor Muravlenko establis agrikulturan fakon en Ĉeftjumennaftogaso kaj kreis kvin sovĥozojn: la Surguta, Neftejuganska, Niĵnevartovska, Ŝaima, Streĵevoj (Tomska provinco). Oni aĉetis bonrasajn bovinojn. Fiŝkaptistaj vilaĝetoj Belij Jar, Ĉeuskino, Uŝja transformiĝis je komfortaj loĝlokoj.
Por garantii al siaj laboristoj bonan medicinan servon, Ĉeftjumennaftogaso konstruis ĉe vilaĝo Patruŝevo (apud Tjumeno) modernan hospitalon Neftjanik (Naftisto). Ĉe lago Taraskulo, ankaŭ proksime al Tjumeno, estis konstruita porinfana sanatorio. En Tjumeno aperis polikliniko Neftjanik kaj samnoma hotelo.
Monumento de Aleksandro la 1-a (Moskvo)
Monumento de Aleksandro la 1-a estas bronza skulptaĵo en Moskvo (Rusio) dediĉita al rusia imperiestro Aleksandro la 1-a. Ĝi estas solene malfermita la kaj situas en Aleksandra ĝardeno apud la Kremlo.
Monumento
La monumento estis verkita de skulptisto Salavat Ŝĉerbakov. Ĝi reprezentas figuron la Aleksandro en pompa vestaĵo kaj mantelo sur la ŝultroj staranta sur alta postamento. En malo li tenas spadon, sub liaj piedoj kuŝas armilo de malamikaro. Kontraŭ la skulptaĵo estas starigitaj bareliefoj montrantaj gravajn batalojn, Aleksandron mem kaj du gravajn katedralojn aperintajn dum lia regado: Katedralo de Kristo Savinto (en Moskvo) kaj Kazana katedralo (en Sankt-Peterburgo).
Historio
Aleksandro la 1-a estis unu el la plej gravaj regantoj de Rusia Imperio (1801 - 1825) kaj grave influis politikon de Eŭropo. Li faris kelkajn liberalajn reformojn, en ekstera politiko subtenis Brition kaj portempe ankaŭ aliajn ŝtatojn (interalie Francion). Li emis politikan ekspansion aldoninte grandajn teritoriojn al la imperio. Aleksandra ĝardeno aperis apud la Kremlaj muroj dum regado de Aleksandro la 1-a kaj estas riĉa je monumentoj.
Ĉi tiu monumento estas unua en Moskvo dediĉita al imperiestro Aleksandro la 1-a. Projekto de la monumento estis difinita per konkurso inter 8 skulptistoj dum kiu en aŭgusto de 2014 estas elektitaj 3 variantoj; la nuna projekto estis elektita el 3 post malfermita voĉdonado. La ĝi stis solene malfermita; ĝian malfermon partoprenis ankaŭ Prezidanto de Rusio Vladimir Putin, Patriarko Kirill, ministro pri kulturo Vladimir Medinskij  kaj urbestro de Moskvo Sergej Sobjanin.
Dum la malferma ceremonio Putin faris paroladon kie asertis ke
Pri loko de la nova monumento li diris ke
Hazardo
Hazardo estas imagita supernatura forto, kiun oni rigardas kiel kaŭzon de la okazaĵoj (favoraj aŭ malfavoraj) neantaŭvideblaj kaj sendependaj de nia volo: multajn aferojn oni atribuas al la hazardo (pro neesploro de iliaj veraj kaŭzoj).
Oni ankaŭ povas difini hazardon, kiel la renkontigo de du nedependaj kaŭzaj serioj.
Do, la hazardo ekestas, kiam kaŭzaj serioj renkontiĝas en la tempo KAJ en la spaco.
Ĝis la ekesto de la kvantuma fiziko scienco kredis je ne-ekzisto de vera hazardo. La kvantuma fiziko asertas, ke sur mikroskopa nivelo (pri la sorto de partikloj) ekzistas hazarda konduto, kiu efikas al la makroskala mondo. La fizikisto Albert Einstein, fondinto de la teorio de relativeco, ne akceptis la ekziston de hazardo; kvankam li ne sukcesis prezenti konvinkajn argumentoj kontraŭ ĝi, li stimulis la tiurilatan esploradon.
Sándor Pethő
Sándor Pethő [ŝAndor petO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pethő Sándor estis hungara instruisto, ĵurnalisto, historiisto, redaktoro. Lia edzino estis Lujza Székely. Sándor Pethő naskiĝis la  1885 en Pásztori. Li mortis la 1940 en Balatonfüred.
Biografio
Sándor Pethő frekventis universitatojn en Kolozsvár, Napolo, Halle an der Saale. Inter 1909 kaj 1918 li instruis en gimnazio en Budapeŝto, poste li okupiĝis nur pri literaturo kaj ĵurnalado. Li redaktis diversajn gazetojn, en 1938 li fondis kontraŭnazian ĵurnalon. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li mortis pro akcidento.
Jeumont
Geografio
Jeumont estas la lasta urbo laŭlonge de la rivero Sambre antaŭ ties eniro en Belgion. Tiu urbo formas seninterrompan urbaron kun la proksima belga urbo Erquelinnes. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur 10,21 km².
Jeumont estas ĉirkaŭurbeto kaj parto de la aglomeraĵo de Maubeuge, kiu havas proksimume 120 000 loĝantojn kaj inkludas interalie la urbetojn Aulnoye-Aymeries, Haumont, Feignies, Rousies kaj Ferrière-la-Grande.
Vidindaĵoj
La institucio Riche, kore de la urbo, estas eksa malsanulejo de la 1925-stilo. Ĝi estis konstruita en 1926 de la arkitekto Adolphe Danis, danke al donaco de Albert Riche, mortinta en 1916. La konstruaĵo longdaŭre restis neuzita, sed baldaŭ fariĝos moderna sanulejo.
Administrado
Jeumont apartenas al la kantono Maubeuge-Nord, kies ĉefurbo estas Maubeuge. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Twintig Mondelinge Examens voor Diploma B Esperanto
Twintig Mondelinge Examens voor Diploma B Esperanto (Dudek Intervjujaj Ekzamenoj por Diplomo B Esperanto), estas superrigardo de eblaj konkretaj ekzamenodemandoj pri la Esperanta literaturo por dudek modeloj de ekzamenoj. La kovrilpaĝo kaj la antaŭparolo estas en nederlanda lingvo sed la enhavo de la demandaro estas tute Esperanta. La libreto estas verkita de Petrus Heilker kaj eldonita en 1933 ĉe Van Gorcum & Comp. N.V. en Assen.
<Gallery> Dosiero:1934 Examen B.jpg|Ekzemplo de Esperanten tradukenda ekzamenoteksto el 1934 </Gallery>
Kanibalismo
Kanibalismo estas manĝado de samspecia estulo. Eblas do paroli pri kanibalismo inter leonoj, krokodiloj kaj eĉ leporoj.
Plej ofte, kanibalismo estas uzata kiel sinonimo de antropofagio, t. e. manĝado de homa korpo fare de aliaj homoj, kvankam antropofagio nepre havas ritualan aspekton. Kanibalismo povas esti simpla krimo de freneza homo, kiel okazas kelkfoje en okcidentaj landoj; povas esti krizokazo (pro ekstrema malsato), kiel en aviadilfalo en Peruo en 1972, en Sovetunio dum militkomunismo kaj aliaj; fine ĝi povas esti antropologia fakto.
Antropologio
Estas du skoloj en Antropologio pri kultura kanibalismo (antropofagio). Unu, pli tradicia sed ankoraŭ akceptata, diras, ke estis fakta kanibalismo en malsamaj kulturoj en malsamaj tempoj. Laŭ tiu skolo estas du tipoj de kanibalismo:
Alia skolo, pli moderna (ĉefe William Arens, hodiaŭ Erwin Frank, Heidi Peter-Röcher, Gereon Janzing kaj aro de aliaj kritikaj etnologoj), neas la realon de kanibalismo. Al tiu antropologia skolo, kanibalismo nur okazas simbole kiel la eŭkaristia manĝado de la korpo de Kristo (escepte, memkompreneble, en ekstremaj kazoj de bezono aŭ ĉe kelkaj nesociuloj kiel la konata "Kanibalo de Rotenburg" en Germanio). Tiu skolo aperis ĉar foje la hommanĝado estas nur kalumnio por plipravigi misiojn aŭ - ĉe pasintjarcentaj vojaĝantoj - por igi onin mem kredinda. Kanibaloj precipe troviĝas en la samaj raportoj kiel gigantoj kaj hundkapaj homoj.
Multaj popoloj ne rigardas kanibalismon kiel hontaĵon, sed kiel vanton. Ekzemple, brazilanoj, eĉ europidoj, ĉiam konsideris la kanibalismon grava parto de sia historio. Neniu viro en Brazilo neus esti "hommanĝanto", malgraŭ tiu estas simbola esprimo, ĉar manĝi homoj estas rigardata kiel simbolo de vireco. Riĉega brazila entrepenisto de gazetaro Assis Chateaubriand, permesis ke oni verku lian biografion, nur se oni, en unua ĉapitro, montru lin kaj lian filinon dum kanibalisma bankedo. Lia biografo por plenigi tion deziron, verkis ĉapitron kiel sonĝon, kiu kondukis la leganton al lastaj tagoj de tiu homo.
Arkeologoj jam trovis multajn pruvojn, ke oni preparis kaj kuiris homviandon kaj eĉ en Brazilo oni trovis homan falangon ene de homa koprolito (fosilia fekaĵo).
Kanibalismo kaj totemo
Unu el la teorioj pri kanibalismo (reala aŭ simbola) ligas tiun al totemo. Ĉefe strukturismaj antropologoj kredas, ke manĝado de homo, same kiel vegetarismo, estas formo de similiĝi aŭ malsimiliĝi al totemaj bestoj. Sekve, se iu popolo deziras esti malsimila al karnovora bestoj, tiu elektu vegetarismon, sed se tiu volas simili al ili, tiu elektu kanibalismon.
Hans Staden skribis: “(...) Cunhambebe havis antaŭ si grandan keston plena je homa karno. Li manĝis kruron, levis ĝin antaŭ mian buŝon kaj demandis ĉu mi volas manĝi. Mi respondis 'malracia besto ne manĝas sian kunulon, ĉu homo devas manĝi alian homon?' Li mordis ĝin, tiam, kaj diris: ‘Jauára ichê’ (Mi estas jaguaro)”. Hodiaŭ kelkaj antropologoj pensas, sekve, ke la tupinambaoj faris kanibalismon por similigi sin al sia totema besto, la jaguaro.
Iom simile, la manĝo de "karno de Jesuo" en eŭkaristio, faras la kristanon similiĝi al li kaj partopreni en la spirita mondo. La kultoj de Ajaŭasko ankaŭ havas similecon al tio, ĉar multaj popoloj, kiuj uzas ĝin, pensas kaapion kaj ĉakronon kiel siajn totemojn.
La indiĝenoj Araweté de Brazilo, kredas ke iliaj dioj manĝas la mortulojn, sekve, ili entombigas la homojn en grandaj ceramikaj kaldronoj, sed nur la bravuloj estas manĝindaj de la dioj.
Literaturo
En klasika literaturo, ĉefe en la antikva greka literaturo, kanibalismo aperis kiel ofta temo. En Odiseado, la ciklopoj kaj aliaj monstroj estis hommanĝantoj. En greka literaturo, kanibalo ĉiam estas barbarulo. Herodoto diras, ke kelkaj popoloj estis kanibaloj kaj iliaj priskriboj similas al tiuj de modernaj antropologoj pri endokanibalismo. Multaj verkoj pritraktas la miton de Tantalo, kiu kuiris sian filon Pelopso por oferi bankedon al lagedioj; ili, anstataŭ aprobi la oferon, kondamnis Tantalon al infero.
En la brazila literaturo, ĉiam estis omaĝoj al kanibalismo, kiel en la poemo "I-Juca-Pirama" de Gonçalves Dias, en la "Manifesto Antropofágico" (Antropofagia Manifesto) de la modernista literatura skolo, "Macunaíma" de Mário de Andrade, ktp.
Bibliografio
AGNOLIN, A.1998 O apetite da antropologia. O sabor antropofágico do saber antropológico: alteridade e identidade no caso Tupinambá, São Paulo, tese, FFLCH-USP.
2000 "A razão tênue de Montaigne", in MONTAIGNE, M. de. Ensaios, São Paulo, Martins Fontes, pp. XXI-XXXIII.
ARCAND, B. Le jaguar et le tamanoir, Toronto, Boréal, 1991.
ARENS, William. The Man-Eating Myth: Anthropology and Anthropophagy, New York : Oxford University Press, 1979; ISBN 0-19-502793-0.
BARTHES, R.1961 "Pour une psycho-sociologie de l'alimentation contemporaine", Annales, vol. XVI: 977-86.
Mythologies, Paris, Seuil, 1957.
BAUDRILLARD, J.1996 L'échange symbolique et la mort, Paris, Gallimard, 1976.
Korostiŝiv (stacidomo)
Korostiŝiv (Коростишів) estas fervoja stacio en Korostiŝiv (Ĵitomira provinco), urbo en Ukrainio.
Kanibalismo
Bibliografio
BOSI, A. 1994 Dialética da colonização, 2. ed., São Paulo, Companhia das Letras.
BRELICH, A. 1966 Introduzione alla storia delle religioni, Roma, Ateneo.
1969 Paides e parthenoi, Roma, Ateneo.
1979 Storia delle religioni: perché?, Napolo, Liguori.
CLASTRES, P. Chronique des indiens guayaki, Paris, Plon, 1972.
La societé contre l'état: recherces d'anthropologie politique, Paris, Minuit, 1974.
DE MARTINO, E. 1975 Morte e pianto rituale nel mondo antico, Torino, Boringhieri.
1977 La fine del mondo: contributo all'analisi delle apocalissi culturali, Torino, Einaudi.
1980 Furore, simbolo, valore, Milano, Feltrinelli.
1986 Il mondo magico: prolegomeni a una storia del magismo, Torino, Boringhieri.
DETIENNE, M. Dionysos mis à mort, Paris, Gallimard, 1977.
DOUGLAS, M. Purity and danger: an analysis of concepts of pollution and taboo, Londres, Routledge and Kegan Paul, 1966.
1979 I simboli naturali, Torino, Einaudi.
ELIAS, N.1939 Über den Prozess der Zivilisation, vol. I, Basileo, Haus zum Falken.
FERNANDES, F.1970 A função social da guerra na sociedade tupinambá, São Paulo, Livraria Pioneira.
1989 A organização social dos tupinambá, São Paulo, Huicitec/UnB.
FRANK, Erwin: »Sie fressen Menschen, wie ihr scheußliches Aussehen beweist …«. Kritische Überlegun-gen zu Zeugen und Quellen der Menschenfresserei. In: Duerr, Hans-Peter (Hrsg.): Authentizität und Betrug in der Ethnologie. Frankfurt am Main 1987: 199-224.
GIARD, L.1996 "Fazer a cozinha", in CERTEAU, M. de, GIARD, L. & MAYOL, P. (orgs.), A invenção do cotidiano. Habitar e cozinhar,v. 2, Petrópolis, Vozes.
HARRIS, M. 1977 Cannibals and king: the origins of culture, New York, Random House.
1985 Good to eat: riddles of food and culture, New York, Simon and Schuster.
HARTOG, F.1980 Le miroir d'hérodote: essais sur la représentation de l'autre, Paris, Gallimard.
HOLLANDA, S. B. DE 1994 Caminhos e fronteiras, São Paulo, Companhia das Letras.
JANZING, Gereon 2007 Kannibalen und Schamanen. Verbreitete Irrtümer über fremde Völker und Kulturen. Löhrbach, Grüne Kraft.
2007 Der unwiderstehliche Geschmack von Menschenfleisch. Eine Anthologie zu Menschenfressern und Kannibalismus.
LANTERNARI, VITTORIO 1974 La grande festa: vita rituale e sistemi di produzione nelle società tradizionali, Torino, Einaudi.
LESTRINGANT, F.1994 Le Cannibale: grandeur et décadence, Paris, Perrin.
LÉVI-STRAUSS, C. Anthropologie structurale, Paris, Plon, 1964. ] 1967b Du miel aŭ cendres, Paris, Plon.
1968 L'origine des manières de table, Paris, Plon.
Le cru et le cuit, Paris, Plon, 1964.
LOT-FALCK, E. 1953 Les rites de chasse chez les peuples sibériens, Paris.
MASSENZIO, M.1994 Sacro e identità etnica: senso del mondo e linea di confine, Roma, Franco Angeli.
MELIÁ, B. 1981 "El 'modo de ser' guaraní en la primera documentación jesuítica (1594-1639)", Revista de Antropologia, vol. 24: 1-24.
MENGET, P.1993 "Notas sobre as cabeças mundurucu", in CASTRO, E. V. de & CUNHA, M. C. da (orgs.), Amazônia: etnologia e história indígena, São Paulo, Núcleo de História Indígena e do Indigenismo da USP/FAPESP.
MÉTRAŬ, A.1971 Religions et magies indiennes d'Amérique du Sud, Paris, Gallimard, 1967.
PETER-RÖCHER, Heidi (1998): Mythos Menschenfresser. Ein Blick in die Kochtöpfe der Kannibalen. München.
POMPA, C.1981 "Il mito della 'Terra senza Male': aspetti del profetismo tupì-guaranì", in POMPA, C., MAZZOLENI, G. & SANTIEMMA, A. (orgs.), L'America rifondata: analisi di tre risposte indigene all'Occidente, Roma, La Goliardica.
ROUSSEAU, G. S.1995 "Uma ciência do canibalismo", in ALFONSO-GOLDFARB, A. M. & MAIA, C. A., História da ciência: o mapa do conhecimento, São Paulo, Edusp.
SABBATUCCI, D.1965 Saggio sul misticismo greco, Roma, Ateneo.
1978 Il mito, il rito e la storia, Roma, Bulzoni.
SAHLINS, M.1976 "La pensée bourgeoise", in Culture and practical reason, Chicago, University of Chicago.
TAMBIAH, S. J. Culture, thought, and social action: an anthropological perspective, Cambridge, Harvard University Press, 1985.
VALERI, R. 1977 Alimentazione, in Enciclopedia Einaudi, vol. I, Torino, pp. 344–61.
1992 "Apresentação", in VILAÇA, A., Comendo como gente, Rio de Janeiro, Editora da UFRJ, p. XVIII.
VIVEIROS DE CASTRO, E. & CARNEIRO DA CUNHA, M.1986 "Vingança e temporalidade: os tupinambá", Anuário Antropológico/85, Tempo Brasileiro.
Eksteraj ligiloj
http://www.scielo.br/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0034-77012002000100005&lng=pt&nrm=iso http://www.scielo.br/scielo.php?pid=S0104-93132005000200003&script=sci_arttext&tlng=pt
Kvartalo Asahi
Kvartalo Asahi povas esti:
Kvartalo Abeno
Kvartalo Abeno aŭ Abeno-ku (阿倍野区 [abeno-ku]; Hepburn/Kunrej: Abeno) estas kvartalo en urbo Osako en Gubernio Osaka en Japanio.
Schauen
Schauen estas eksa komunumo kaj nuna parto de la urbo Osterwieck en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Halberstadt. Fine de la jaro 2009 la loĝloko havis 529 loĝantojn.
NGC 5519
NGC 5519 (aliaj indikoj — NGC 5570, UGC 9111, MCG 1-36-25, ZWG 46.70, PGC 50865) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 5519, NGC 5570.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Topoľnica
Topoľnica, hungare Tósnyárasd [tOŝnjAraŝd] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Jazerný Nárazd. Proksima vilaĝeto apartenas al la municipo ekde 1954.
Situo
Topoľnica situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Šaľa-Galanta. La lasta urbo troviĝas je 6 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 laŭ tiama hungara ortografio "Narias". En 1672 la turkoj detruis ĝin, tial longe neniu loĝis tie. En 1813 ksaj en 1894 inundoj okazis. En 1860 oni komputis tie 530 vilaĝanojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tósnyárasd 594 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Galánta, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dume inter 1938-1945 la urbo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito duono de la hungaroj deportiĝis al Hungario, la restintaj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Topoľnica apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 836 homoj, (446 hungaroj, 369 slovakoj).
Templo de Konfuceo
Templo de Konfuceo aŭ Konfucea templo (en ĉina 孔廟|s=孔庙 Kǒng miào) estas templo dediĉita al la memoro de Konfuceo kaj al la saĝuloj kaj filozofoj de Konfuceismo.
En 1241, memortabulo al Zhu Xi estis lokita en la Templo de Konfuceo de Cjujfu, tiele altigante lin al la sanktularo de Konfuceismo.
Jae Ang
Jae Ang (naskita la ) estas singapura kantaŭtoro. Li reprezentis Singapuron dum la 2012-a ABU radiokantofestivalo. Ĝi estas festivalo kie partoprenas reprezentantojn de suda Azio kaj Oceanio.
Giarratana
Giarratana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Ragusa. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Buccheri (SR), Buscemi (SR), Licodia Eubea (CT), Modica, Monterosso Almo, Ragusa kaj Vizzini (CT).
5984 Lisipo
5984 Lisipo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka skulptisto Lisipo (greke Λύσιππος, Lysippos ~-370 – ~-300). Liaj verkoj estas konataj per multenombraj romiaj kopioj.
Neŭtrono (ludo)
Ludoj > Tabulludoj > Neŭtrono
Neŭtrono estas ludo. 10 Ludpecoj estas nomataj "Elektronoj". Krome, oni uzas neŭtralan ruĝan ludpecon, nomatan Neŭtrono, moveblaj de ambaŭ.
Movoj
Blankulo movas unue. De tiam ambaŭ ludantoj alternigas siajn ludvicojn. Jen la movreguloj:
''Nuraj fakoj atingeblaj de la Neŭtrono estas rimarkitaj per sagoj. Punkton "a" ĝi ne povas atingi ĉar blanka meza ludpeco tion malhelpas.''
Se Blankulo elektus movi sian suban dekstran ludpecon, nuraj eblaj movoj estas rimarkitaj per sagoj.
Kiel Venki?
Per du manieroj:
Blankulo movas kaj venkas movante la Neŭtronon en sian komencan linion.
14185 Van Ness
14185 Van Ness estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Michael E. Van Ness, observanton ĉe LONEOS de 1998. Li interesiĝas pri arkeoastronomio.
NGC 5571
NGC 5571 estas kvaropa stelo en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gedeon Tanárky
Gedeon Tanárky [tanArki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tanárky Gedeon estis hungara politikisto, juristo, subministro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1867).
Gedeon Tanárky naskiĝis la  1815 en Nagykőrös. Li mortis la 1887 en Budapeŝto.
Biografio
Gedeon Tanárky frekventis universitaton en Pest (urbo) inter 1831-1836, poste li iĝis foje vicadvokato, foje notario. Inter 1842-1848 li estis notario en sia naskiĝurbo, poste li politikadis en la parlamento. En 1850 li estis akuzita pro partopreno en la parlamento en Debrecen, kie oni deklaris forigon de la Habsburgoj. Li okupiĝis nur pri kalvinismo. En 1861 li denove partoprenis en la parlamenta vivo. En 1865 li estis nomita ĉefnotario, en 1867 subministro, krome li longe partoprenis en la parlamenta politikado. Li ricevis premion unuafoje.
Lajos Szentiványi (politikisto)
SZENTIVÁNYI Lajos sentiva:nji, estis hungara advokato, politikisto de etbienmastra partio naskita en Tamásd la 25-an de februaro 1883 kaj mortinta en Bp. la 29-an de aŭgusto 1956.
Kariero
Szentiványi Lajos studis juron en Koloĵvaro kaj li estis publikadministracia oficisto. Je la fino de 30-aj jaroj li aliĝis al Sendependa Etbienmastra Partio, li iĝis ĝia sekretario, de 1935 ĝia direktoro, de 1939 landkunvena deputito. La 4-an de februaro 1941 li voĉdonis kune kun aliaj tri deputitoj kontraŭ la aliĝo al t.n. tripotenca akordo. La 26-a de marto 1944 la Gestapo arestis lin kaj forportis lin al Mauthausen. Li revenis en aŭgusto de 1945. Li estis elektita la Provizoran Landkunvenon. Oni elektis lin vicprezidanto de la partio, poste kunulprezidanto. De 2-a de oktobro 1948 li estis prezidanto de la Landa Akvomastrumada Oficejo.
Kvartalo Asahi (Osako)
Kvartalo Asahi aŭ Asahi-ku (旭区; [asahi-ku]; Hepburn/Kunrej: Asahi) estas kvartalo en urbo Osako, en Gubernio Osaka en Japanio.
Margit Ráduly
Margit Ráduly [rAduj] rumanuja hungara tekstilartistino, juvelistino. Ŝi estas naskita en Miercurea Ciuc la -an de 1974.
Biografio
Margit Ráduly akiris diplomon de matureco en Muzika kaj Arta Liceo de Târgu Mureș, poste en Universitato de Arto de Temeŝvaro pri tekstilarto.
Fortikaĵo Koblenco
La fortikaĵo Koblenco aŭ pli precize fortikaĵo Koblenco kaj Ehrenbreitstein estas a nomo de sistemo de prusaj fortikaĵoj en Koblenco kaj ĝia urboparto Ehrenbreitstein kaj ĝiaj antaufortikaĵoj. La kompleta instalaĵo estis konstruita de 1815 ĝis 1834. La unuopaj partoj de la fortikaĵo estas ankoraŭ grandparto konservita (fortikaĵo Ehrenbreitstein) aŭ dum la jaroj komplete malaperintaj (fortreso „ Kaiser Alexander“). Koblenco estas urbo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Fortikaĵoj
La fortikaĵo Koblenco knsistas el la sekvantj konstruaĵoj:
Awans
Awans (france: [aVANS]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Fooz, Othée, Villers-l'Evêque kaj Hognoul apartenas al Awans, la ĉefa municipo.
Kaverna urso
La Kavernurso (Ursus spelaeus) estis specio de urso kiu vivis en Eŭropo dum la Pleistoceno kaj iĝis formortinta antaŭ ĉirkaŭ 24,000 jaroj dum la lasta glacimaksimumo.
Kaj la nomo "kaverna" kaj la scienca nomo spelaeus ŝuldas al la fakto ke oni trovis fosiliojn de tiu specio ĉefe en kavernoj, montrante ke la kavernursoj eble paŝis pli da tempo en kavernoj ol la bruna urso, kiu uzas kavernojn nur por vintra dormo. Sekve, laŭlonge de la tempo, oni trovis ampleksajn tavolojn de ostoj, preskaŭ tutajn skeletojn, en multaj kavernoj.
Stafstedt
Stafstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Jevenstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Kvartalo Curumi
Kvartalo Curumi povas esti:
Giurtelecu
Giurtelecu povas rilati al:
Quevedo (metroo de Madrido)
Quevedo estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub rondaĵo samnoma, honore al verkisto Francisco de Quevedo, en distrikto Chamberí.
Departementa domo (Székesfehérvár)
La Departementa domo estas impona klasikisma historia monumento en Székesfehérvár.
Quevedo (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Departementa domo (Székesfehérvár)
Historio
La unua konata departementa domo en Székesfehérvár estis farita en la 1730-aj jaroj el unuetaĝa baroka loĝdomo (nun jam muzeo). La hodiaŭa departementa domo konstruiĝis inter 1807 kaj 1812. La ĉefa arkitekto estis Mihály Pollack. En la keloj ĝis 1901 prizono funkciis.
Konstruaĵo
La duetaĝa departementa domo situas sola laŭ la trotuaro kaj formas U-majusklon, sed estas ankaŭ aliĝanta L-majuskla teretaĝa alo. En mezo de la fasado estas rizalito kun 6 kvadrataj kolonoj. La meza aperturo estas pli larĝa, ol la ceteraj. Plej supre timpano estas videbla. Interne la ornama marmora ŝtuparejo estas dekstre. En la unua etaĝo troviĝas la ornamĉambro, kiu etendiĝas laŭ alto ĝis plafono de la dua etaĝo.
Vendelín (Štáblovice)
Vendelín (germane Vendelin) estas domaro en Ĉeĥio, baza sidej-unuo kaj parto de municipo Štáblovice en distrikto Opava. En la jaro 2008 ĉi tie vivis 19 loĝantoj.
Vendelín situas en katastra teritorio Štáblovice kun areo 10,36 km2.
ISO 3166-2:IN
ISO 3166-2:IN estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Baraton. La kodojn havas 28 ŝtatoj kaj 8 uniaj teritorioj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>IN</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Barato. La dua parto estas du literoj.
Nuŝki
Nuŝki (بلوچ) estas urbeto kaj distrikto en Baluĉistano, Pakistano. Ĝia loĝantaro estas proksime 40,000. Ĝi situas sudokcidente de Kveta kaj situas sur ebenaĵo ĉebaze de la Kveta altebenaĵo, 990 m sur marnivelo. El Nuŝki la ebena Baluĉistana dezerto foretendas norden kaj okcidenten al la rivero Helmand (aŭ Hilmand). Tial Nuŝki estas proksima al la afgana bordo.
Historio
Nuŝki estis komencpunkto por Brita eksploracio de Centra Azio.
Luigi Luca Cavalli-Sforza
Luigi Luca CAVALLI-SFORZA (naskiĝis la 25-an de januaro 1922 - mortis la 31-a de aŭgusto 2018) estis itala genetikisto pri biohistorio de la homaro.
Li komencis sian karieron studante la pigmeojn en la ekvatora praarbaro.
Uzante la rimedojn de analizo al precipaj konsisteroj aplikitajn al la geno-konsisto de la popolaroj, li montris, ke disvastiĝo de agrikulturo en Eŭropo, en la aŭroro de historio, estis ne migrado de la konduto, sed migrado de la homoj ĝin praktikantaj. Li evidentigis ankaŭ la praecon de la Eŭska gento, kaj multajn aliajn interesajn rezulojn.
Alternativa edukado
Alternativa edukado estas terminego kiu enhavas multajn diversajn pedagogiajn alproksimiĝojn diferencajn el tiuj de la ĉefa pedagogio uzata en kulturo. Alternativaj medioj povas esti ene de ŝtataj, ĉartaj kaj sendependaj lernejoj same kiel ĉe medioj de hejm-bazita lernado. Multaj, sed ne ĉiuj edukaj alternativoj emfazas malgrandajn klasgrandojn, pli intimajn rilatojn inter studentoj kaj instruistoj kaj sento de komunumo.
La leĝa kadro por tia edukado varias laŭ loko, kaj determinas ajnan devigon por konformi ĉefajn normigajn ekzamenojn kaj gradojn.
Historio, 18a al 21a jarcento
Alternativa edukado kreskiĝis en reago al la establado de normigita kaj deviga edukado laŭlonge de la du lastaj du aŭ tri jarcentoj. Edukistorj kiaj Jean-Jacques Rousseau, la svisa humanitarisma Johann Heinrich Pestalozzi; la usona transcendistoj Amos Bronson Alcott, Ralph Waldo Emerson, kaj Henry David Thoreau; fondintoj de progresema edukado nome John Dewey kaj Francis Parker, kaj la edukaj pioniroj kiaj Friedrich Fröbel, Maria Montessori kaj Rudolf Steiner kredis ke edukado devus kultivi la disvolviĝantan infanon je multaj niveloj: ne nur intelekte, sed ankaŭ laŭ moralo kaj spirito, emocie kaj psikologie, kaj fizike. Post la Dua Mondmilito oni disvolvigis alternativan esperton en Reggio Emilia por baza edukado fare de Loris Malaguzzi.
Kulturaj kritikistoj kiaj John Caldwell Holt, Paul Goodman, Frederick Mayer kaj George Dennison ekzamenis edukadon el individuismaj, anarkiismaj, kaj liberecanaj perspektivoj. Aliaj verkistoj, el Paulo Freire al usonaj edukistoj Herbert Kohl kaj Jonathan Kozol, kritikis la ĉefan okcidentan edukadon el la vidpunkto de liberalaj kaj radikalaj politikoj.
Aywaille
Aywaille (france: [EJvej], valone: Aiwêye) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Pirenea miogalo
La Pirenea miogalo (Galemys pyrenaicus) estas malgranda duonakvema, tutmonde minacata mamulo rilata al talpoj kaj sorikoj, kaj kun la Rusia miogalo (Desmana moschata), estas unu el du nuntempaj membroj de la tribo Desmanini. La specio vivas en nordaj kaj centraj partoj de Hispanio, Portugalio, Francaj Pireneoj, kaj Andoro, but severe range contractions have been documented across its geographic distribution.
Ĉefa trajto de la miogalo estas longa pinteca rostro. La korpo de la miogalo estas kovrita de malhela, bruneca felo, kun la escepto de la vosto kaj la nazo. La nazo estas nigra kaj kovrita de sensivaj vizaĝaj haroj, kiujn ili uzas por senti la movon de predo kiam tiu alproksimiĝs al ties nazo en koto aŭ fendoj dum la manĝoserĉado. La Pirenea miogalo povas vivi almenaŭ 3.5 jarojn. Ili estas ĉefe noktemaj, kaj manĝas malgrandajn senvertebrulojn, ĉefe akvovivantajn makrosenvertebrulojn. Ili reproduktiĝas trifoje jare, kaj la periodo de gravedo daŭras ĉirkaŭ tri dek tagojn.
Preĝejo La Merced (Burgoso)
Monumento de la 15-a kaj 16-a jarcento, ĝi situas en la strato de la Merced. Hodiaŭ plu estas religia konstruaĵo kiel paroĥejo de la religiuloj de Societas Jesu (Jezuitoj) kvankam la antikvaj konstruaĵoj, loĝataj de la Mercedarios dum pli ol tri jarcentoj, hodiaŭ apartenas al hotel-ĉeno.
NGC 5572
NGC 5572 (aliaj indikoj — UGC 9173, IRAS14174+3622, MCG 6-31-99, MK 677, ZWG 191.79, KUG 1417+363, ZWG 192.2, PGC 51195, PGC 51196) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Chermignon (apartigilo)
Chermignon estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Jezeřany
Jezeřany (germane Jeseran) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jezeřany-Maršovice. Ĝi kreas la sudorientan parton de la municipo kaj samtempe unu el ĝiaj du bazaj setlejunuoj. Estas ĉi tie registritaj 168 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas 446 loĝantoj.
Jezeřany estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,15 km2.
Historio
Unuafoje Jezeřany estas menciata en la jaro 1306, kiam estis finita disputo rilate al dekonaĵoj kaj salajroj el kelke da sudmoraviaj vilaĝoj, inkluzive de Jezeřany. Flankoj de la disputo estis premonstrataj monaĥejoj en Dolní Kounice kaj en Želiv, kiu venkis en tiu ĉi disputo.
En la jaro 1960 Maršovice estis kunigita kun la najbara vilaĝo Maršovice en unu municipon Jezeřany-Maršovice.
Dichomeris amblychroa
Dichomeris amblychroa estas noktopapilio en la familio de gelekiedoj (Gelechiidae). Ĝi estis priskribita fare de Janse en 1954. Ĝi troviĝis en Namibio.
Vézère
Vézère (okcitane Vesera, en esperanto Vezero) estas rivero en Francio, en la departemento Corrèze kaj en Perigordo kaj flankrivero de la rivero Dordogne. Parto de la valo de Vézère estas enskribita en la monda heredaĵo de Unesko.
Geografio
Vezero fontas el torfejo de Longéroux, sur la altebenaĵo Millevaches, en la Centra Masivo en la departemento Corrèze, je alteco de 887 metroj, sur la komunumo Meymac, okcidente de Puy Pendu (973 m) en la ŝtata arbaro de Longéroux, en loko nomita « sources de la Vézère ». Ĝi enfluas en la rivero Dordogne en Limeuil, je alteco de 50 metroj.
Ĝi ĉefa flankrivero estas la rivero Corrèze, ilia kunfluejo situas en la okcidenta antaŭurbo de Brive-la-Gaillarde.
Trairataj departementoj kaj ĉefaj komunumoj
Vezero trairas 2 departementojn kaj 53 komunumojn kies ĉefaj urboj estas :
Ĉefaj flankriveroj
De supre malsupren :
N.B. : (db) = flankrivero tra dekstra bordo; (mb) = flanktrivero tra maldekstra bordo
Hidrologio
Vezero estas tre abunda rivero, simila al ties najbaraj riveroj, kiuj alvalas de la altebenaĵoj de Limoĝio.
San Francisco (metroo de Madrido)
San Francisco estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo de los Poblados, en samnoma kvartalo, en distrikto Carabanchel.
La stacio estis malfermita la.
Neŭtrono
Neŭtrono estas subatoma partiklo el la grupo de barionoj. Laŭ la atoma modelo de la fizikisto Niels Bohr, ĝi formas unu el la du nukleonoj en la atomkerno de atomo. Ĝi havas nulan elektran ŝargon. Ĝia maso estas 1840-oble pli granda ol tiu de elektrono.
La neŭtrona maso estas 939,565 378 MeV/c2 (tio estas: 1,674 927 × 10−27 kg). Ĝia radiuso estas ĉirkaŭ 1,7 × 10−15 metro (la unuo 10−15 metro estis iama nomata "fermi", memorante la fizikiston Enrico Fermi), sed pli precizaj rezultoj malsimilas laŭ la mezurmetodoj.
Ekzemple, atomo de heliumo havas du neŭtronojn kaj du protonojn en la nukleo. (La atommaso de heliumo estas preskaŭ 4 amu), kaj havas ankaŭ du elektronojn, kiuj orbitas ĉirkaŭ la atomkerno.
Neŭtronoj formas kune kun protonoj la nukleojn (atomkernojn). Ili ligiĝas per la forta interago al la protonoj kaj tiel malhelpas la disfalon de la kerno. Nur la atomkerno de la hidrogena izotopo 1H ne enhavas neŭtronon.
Laŭ la teorio de la kvarkoj, neŭtrono konsistas el tri kvarkoj: du d-kvarkoj kaj unu u-kvarko (formulo udd). Liberaj neŭtronoj ne estas stabilaj, sed havas averaĝan vivperiodon de nur 887 sekundoj (preskaŭ kvaronhoro). Ĝi disiĝas al protono, elektrono kaj antineŭtrino. Ene de atomkerno, kie neŭtronoj konstante ŝanĝiĝas al protonoj kaj reŝanĝiĝas, ili estas tre stabilaj.
Üllő
Üllő (ulO) estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono Monor. La loknomo signifas: amboso, krome la 3-a filo de Árpád havis tiun nomon.
Geografio
Üllő situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo kaj ĉefvojo Budapeŝto-Cegléd inter urboj Vecsés kaj Monor.
Historio
La komunumo estis loĝata en la kuprepoko kaj bronzepoko, poste alvenis keltoj, sarmatoj, avaroj. La vilaĝo detruiĝis dum la tatara kaj turka eraoj. En 1757 katolika, en 1844 kalvinana preĝejoj konstruiĝis. La dua hungara fervojo inter Pest kaj Szolnok portis prosperon. La loĝantaro produktis legomojn por Pest. Dum la socialisma erao kolĥozo Ferihegy formiĝis. Nuntempe multe laboras en Budapeŝto.
Tsubasa Oya
Tsubasa Oya (大屋 翼, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Fagiano Okayama, Omiya Ardija, Tokushima Vortis kaj Gainare Tottori.
Simetria dulineara formo
En matematiko, simetria dulineara formo sur vektora spaco estas dualineara bildigo de du kopioj de la vektora spaco al la kampo de skalaroj tia ke la ordo de la du vektoroj ne influas la valoron de la bildigo.
Alivorte, ĝi estas dualineara funkcio B kiu mapas ĉiun paron (u,v) da elementoj de la vektora spaco V al la suba kampo tia ke por ĉiuj u kaj v en V. Ili ankaŭ estas nomataj pli koncize kiel nur simetriaj formoj kiam "dulineara" estas komprenita.
Formala difino
Estu V n-dimensia vektora spaco super kampo K. Bildigo estas simetria dulineara formo sur la spaco se:
Let That Be Your Last Battlefield
Let That Be Your Last Battlefield	[Permesu ke ĉi tiu estu via lasta batalkampo] estas la dekkvina epizodo de la tria sezono de la usona televida spektaklo Star Trek, kiu unue estis elsendita la 10-an de januaro 1969 de NBC. Ĝi estis verkita de Oliver Crawford, bazita sur rakonto de Gene L. Coon (sub pseŭdonimo "Lee Cronin") kaj direktita de Jud Taylor. La scenaro evoluis el skizo de Barry Trivers.
Plasmodiophora brassicae
Plasmodiophora brassicae estas protisto kiu kaŭzas la brasikan hernion malsaniĝon (ŝveliĝon, tumoriĝon, herniiĝon) de radiko de la plej multaj kruciferacoj (brasiko, kolzo, sinapo, rafano kaj aliaj), multon da fiherboj kaj ĝardenaj ornamplantoj el la familio de kruciferacoj.
Let That Be Your Last Battlefield
Intrigo
Je steldato 5730.2, federacia stelŝipo "Enterprise" estas en misio por helpi malpoluigi atmosferon de la planedo Ariannus, kiam sensiloj detektas Federacian kosmoŝipeton, kiu estis ŝtelita. Tiu estas kaptita kune kun sia ekstertera piloto, kiu identigas sin kiel Lokai (Lou Antonio), politika rifuĝinto de la planedo Cheron. La plej miriga trajto de Lokai estas, ke lia haŭto estas nigra sur unu flanko de sia korpo kaj blanka aliflanke.
Simetria dulineara formo
Formala difino
La lastaj du aksiomoj establas linearecon nur en la unua argumento, sed la unua aksiomo (simetrio) tiam tuj implicas linearecon ankaŭ en la dua argumento.
25384 Partizánske
25384 Partizánske estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov, ĉ. 35 km sud-oriente de Prago.
Let That Be Your Last Battlefield
Intrigo
Baldaŭ poste, sensiloj detektas alian kosmoŝipon proksime al la Enterprise. La alien-ŝipo detruas sin, sed ne antaŭ ol ĝia piloto, Bele (Frank Gorshin), transportiĝis al la Enterprise. Li estas kolora nigra kaj blanka, simila al Lokai. Bele klarigas, ke li estas en misio por preni politikajn perfidulojn. Lia nuna celo estas Lokai, al kiu li postkuras 50 mil terajn jarojn. Bele estas kondukita al Lokai, kaj la du komencas diskuti pri la historio de iliaj popoloj.
25384 Partizánske
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Partizánske, en orienta Slovakio ĉe la kunfluejo de la riveroj Nitra kaj Nitrica, konata kiel la vilaĝo Symoni de 1260 kaj la urbo Baťovany de 1938 kiam Jan Antonín Baťa konstruis tie ŝufabrikon. De 1949 la urbo estis nomita Partizánske. Publika observatorio estis malfermita tie en 1988.
3518 Florena
3518 Florena estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Juvisy (stacidomo)
Juvisy, plennome Juvisy-sur-Orge estas franca stacidomo sur linio C kaj linio D de RER, situanta en komunumo Juvisy-sur-Orge, kaj en komunumo Athis-Mons por granda parto de la ranĝadstacio, en departemento Essonne, regiono Francilio.
3518 Florena
Nomo
Ĝi ricevis la nomon "Florena" en omaĝo al la rusa teologiisto, fizikisto kaj matematikisto Pavel Aleksandroviĉ Florenskij (cirile : Павел Александрович Флоренский, 1882–1937), kaj al ties filo, la geologo kaj astronomo Kirill Pavloviĉ Florenskij (cirile : Кирилл Павлович Флоренский, 1915–1982).
Let That Be Your Last Battlefield
Intrigo
Bele postulas, ke Kirk transportu lin kaj Lokai al Cheron. Kirk rifuzas, dirante al li, ke li devos fari sian peton al federaciaj aŭtoritatoj. Iu tempo poste, la stelŝipo ŝanĝas kurson al Cheron, kaj Bele sciigas ke lia "volo" regas la kosmoŝipon. Lokai postulas la morton de Bele, kaj Kirk ordigas ilin ambaŭ esti malliberigitaj. Bedaŭrinde fortokampo generita de ambaŭ eksterteranoj faras tion malebla. Kun neniu alia maniero reakiri regadon, Kirk minacas detrui la Enterprise'n. Bele cedas, kaj la ŝipo rekomencas sian vojon al Ariannus.
Juvisy (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Let That Be Your Last Battlefield
Intrigo
Bele rivelas la fonton de lia konflikto kun Lokai. Li, kaj ĉiuj liaj homoj sur Cheron, estas nigraj sur siaj dekstraj flankoj, dum la homoj de Lokai ĉiuj estas blankaj sur siaj dekstraj flankoj. La distingo estas neperceptita ĉe la oficiroj de la ŝipo.
Post kiam la misio Ariannus estas finita, Bele denove regas la stelŝipon, ĉi-foje malŝaltante la mem-detruan sistemon. Kiam la ŝipo alvenas al Cheron, Spock ne trovas spuron de inteligenta vivo. Lokai kaj Bele konstatas, ke ili estas ĉiuj, kiuj restas el iliaj popoloj. Furioze ili sin atakas, iliaj fortokampoj minacas damaĝi la kosmoŝipon. Lokai kaj, Bele transportiĝas malsupren al la planedo ĉar ili ne volas rezigni sian malamon.
Giarre
Giarre estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Acireale, Mascali, Milo, Riposto, Sant'Alfio, Santa Venerina, kaj Zafferana Etnea.
Listo de francaj ministroj pri cifereca ekonomio
Oni povas konsideri ke la unua franca ministro komisiita pri cifereca ekonomio estis François Fillon, ministro pri informteknologioj kaj poŝtoj en la 1-a registaro de Alain Juppé, kies atribua dekreto tekstas : « difinas kaj efektivigas la registaran politikon pri evoluigo de la informsocio kaj modernigo de la teknologioj, rimedoj kaj retoj uzataj per la komunikaj servoj ». François Fillon konservis tiujn atribuojn en la 2-a registaro de Alain Juppé, eĉ se la esprimaĵo « informteknologioj » ne plu aperis en la titolo de lia ministerio.
La registaro de Lionel Jospin ne havis ministron eksplicite komisiitan pri informteknologioj, informsocio aŭ cifereca ekonomio ; sed ministron nur pri la tradicioj funkcioj de la ministro komisiita pri telekomunikadoj kaj de la ministro komisiita pri aŭvida komunikado.
En la 1-a registaro de Jean-Pierre Raffarin, aperis ministra funkcio por la novaj informteknologioj kaj komunikado, asociita al tiu por esplorado. Nur en 2008 eksplicite aperis la esprimaĵo « cifereca ekonomio » en la titolo de ministerio kaj la atribuoj de ministroj, kun la kreo, ĉe la ĉefministro, de posteno de subministro komisiita pri prospektivo, taksado de publikaj politikoj kaj evoluigo de cifereca ekonomio. Notindas ke la atribua dekreto por la ministro komisiita pri esplorado ne estis modifita tiuokaze. La franca registaro do enhavas kaj ministron komisiitan pri cifereca ekonomio kaj ministron komisiitan pri novaj informteknologioj kaj komunikado, aldone al ministroj komisiitaj pri telekomunikadoj kaj aŭdivida komunikado. Nur okaze de la kreo de la 1-a registaro de Jean-Marc Ayrault la atribuoj de la ministro pri esplorado estis modifitraj por precizigi ke tiu lasta « partoprenas » en la preparo kaj efektivigo de la politiko de la regiustaro pri la uzo kaj la disvastiĝo de la novaj informteknologioj kaj komunikado kaj ne plu  « preparas » tiun politikon.
Preĝejo Sankta Nikolao de Bari (Burgoso)
La preĝejo Sankta Nikolao de Bari estas katolika preĝejo en la urbo Burgoso, Kastilio-Leono, Hispanio. De gotika stilo, la nunan kirkon oni konstruis sur antikva romanika templo en 1408. Ĝi situas en la strato Fernán González, antaŭ la katedralo. Ĝi estas prezidita de unu de la retabloj plej impresaj kaj monumentaj de la arto de la Renesanco en la tiama Reĝlando Kastilio, dezajnita kaj farita en la 15-a jarcento de Simono de Kolonjo kaj sia filo Francisko de Kolonjo. En ĝi estas hegemonio de blanka koloro anstataŭ la kutima orumita koloro. Ĉe ties bazo estas la artaj tombejoj de la donacintoj. Krome estas renesanca arko kaj valoraj pentraĵoj.
(54645) 2000 SR284
(54645) 2000 SR284 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, orbitanta kun ioma klinangulo en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Saint-Girons (Ariège)
Saint-Girons (franca elparolo: [], gaskone: Sent Gironç) estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Ariège, en la regiono Sudo-Pireneoj. Ĝi havis 6,423 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Saint-Girons situas en Pireneoj, ĉe la kunfluejo de la riveroj Salat kaj Lez.
Fülöp Batthyány-Strattmann
Duko Fülöp Batthyány-Strattmann [fulop batjAni-stratman], ofte nur Fülöp Batthyány, laŭ hungarlingve kutima nomordo Batthyány Fülöp estis hungara bienulo, eterna departementestro, kolonelo, ĉambelano.
Fülöp Batthyány-Strattmann naskiĝis la  1781 en Vieno. Li mortis la 1870 en Vieno.
Biografio
Fülöp Batthyány-Strattmann estis edukita hejme. Li neniam edziĝis, krome li ŝatis la solecon. Li vivis ĝenerale en Vieno, krome li vizitis siajn bienojn kaj urbojn Németújvár, Körmend, Pest (urbo). Li ordonis, ke la bienaj dokumentoj estu hungarlingvaj. Inter 1828 kaj 1848 li havis bienon en Érd, kiun Inundo de la Danubo (1838) forviŝis, poste li refondis la vilaĝon. Li donacis monojn al Hungara Scienca Akademio, Hungara Nacia Muzeo, Nacia Teatro (Budapeŝto), akademio kaj similaj. Li ricevis Ordenon de la Ora Ŝaffelo, krome 2 signifajn premiojn.
Kvartalo Curumi (Osako)
Kvartalo Curumi aŭ Curumi-ku (鶴見区 [curumi-ku], Hepburn: Tsurumi, Kunrei: Turumi) estas kvartalo en urbo Osako en Gubernio Osaka en Japanio.
Mairieux
Mairieux estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 780 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Mairieux estas ĉirkaŭurbeto kaj parto de la aglomeraĵo de Maubeuge, kiu havas proksimume 120 000 loĝantojn kaj inkludas interalie la urbetojn Aulnoye-Aymeries, Haumont, Jeumont, Feignies, Rousies kaj Ferrière-la-Grande.
Ĝi troviĝas proksime al la landlimo kun Belgio. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur 6,49 km².
Vidindaĵoj
Videblas en Mairieux du sinjordomoj, respektive en "Héron Fontaine" kaj en "Mairieux la Grisoelle".
Administrado
Mairieux apartenas al la kantono Maubeuge-Nord, kies ĉefurbo estas Maubeuge. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Emil-Petri-lernejo
La EMIL-PETRI-LERNEJO troviĝas en diversaj lokoj en la turingia urbo Arnstadt. Ĝi portas la nomon de la granda bonfaranto kaj konsistoria konsilisto Emil Petri.
Historio de la nuna lernejo
Ĝi evoluiĝis el iama ŝtata speciala lernejo por fizike handikapitoj (fondita en 1905) ene de la komplekso de la Marienstift kaj el posta subtena lernejo por infanoj kun malkapabloj (ekde 1991). Kiel moderna lerneja centro ĝi ampleksas tiam ĉi bazlernejon laŭ Montessora pedagogio, integrigan kaj subtenan mezlernejon kaj metilernejon.
Ĝenerala strukturo
Kursaro estas farita por ĉiuj aĝogrupoj laŭ ĉiuj edukaj programoj kun la escepto de gimnazia nivelo. Vizitas la lernejon lernantoj kun kaj sen alikapableco. Laŭeble, oni instruas ilin kune. Ĉiuj finaj ekzamenoj de la turingia instruadpejzaĝo povas esti akiritaj krom la abiturienta ekzameno. Alternas klasoj kun integriga fokuso kaj klasoj kun fokuso je fina ekzameno, same klasoj kun samaĝuloj kaj klasoj kun aĝe miksita klientaro. Por ĉiuj memkompreneblas tuttago prizorgado.