cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lajos Gáll
Kariero
Lajos Gáll estis tajloro en Braŝovo. En 1932 li iĝis la tria en Ateno en la atletika ĉampioneco de Balkano, ormedalisto en la maratona kurado, en 1933 denove. Poste li fariĝis landa ĉampiono. En 1935 li iĝis triafoje Balkan-ĉampiono en Istanbulo en la maratona kurado. En eŭropa maratona konkurso de Košice li iĝis la tria. En 1936 li reprezentis Rumanujon en Olimpikaj ludoj de Berlino. En Bukareŝto en 1937 en Balkan-ĉampioneco li estis la tria. Inter 1940 kaj 1944 li dufoje fariĝis la tria en Maratono de Košice. En 1944 li fuĝis el armeo. Li estis ekzekutita de sovetaj soldatoj proksime de Korond.
Piroska Oszoli
Piroska Oszoli naskiĝis la  en Dunaföldvár, ŝi mortis la  en Dunaföldvár.
Biografio
Piroska Oszoli akiris pedagogian diplomon, poste ŝi instruis en Budapeŝto kelkajn jarojn. Libertempe ŝi lernis pentradon de Ferenc Doór. En 1947 ŝi hejmenvenis kaj instruis plu loke, sed ŝi instruis ankaŭ desegnadon. Intertempe ŝi akiris akcesoran diplomon pri desegnoinstruado. Inter 1949 kaj 2003 ŝi estis edzino, poste vidvino. Ŝi naskis filojn en 1950 kaj 1953. Post la emeritiĝo komenciĝis ŝia aktiva pentrista kariero. Ŝi komence pentris Dunaföldvár-on kaj Danubon, poste Balatonon, fine plurajn eŭropajn landojn. Ŝi ricevis medalojn dufoje, ŝi iĝis honora civitano de Dunaföldvár en 2016.
3146 Dato
3146 Dato estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Dato" en honoro de la kartvela pentristo Dato Kracaŝvili (1963 - 1980).
666 (muzika grupo)
666 estas germana projekto de dancmuziko konstruanta sian prezentadon en elementoj de gotika hororo. Ĉefaj reprezentantoj estas Thomas Detert kaj Mike Griesheimer (DJ666, konata ankaŭ kiel Mike Red). Ilia kreado estas miksado de eŭrodanco kun hispanaj kaj anglaj tekstoj. Ambaŭ membroj estis devene fondintoj de grupo Activate.
Chennevières-sur-Marne
Chennevières-sur-Marne [] estas franca komunumo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 18,304 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Chennevières-sur-Marne situas ĉe la dekstra bordo de Marno, sudoriente de la centro de Parizo.
Răstoliţa
Răstolița [rəstolica] (hungare: Ratosnya [ratoŝnja]) estas komunumo en Rumanio, en la distrikto Mureș, nordoriente de Reghin. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Andreneasa, Borzia, Gălăoaia kaj Iod.
Situo
Răstolița situas sur la dekstra bordo de rivero Mureș. Ĝi havas fervojan stacio ĉe la linio inter Gheorgheni kaj Târgu Mureș; la stacio situas aliflanke de la rivero en la vilaĝo Iod, sed nomiĝas Răstolița. Tra Răstolița pasas ankaŭ la nacia vojo DN15, kiu samtempe estas la eŭropa vojo E578.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1850. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye).
Frederick Cook
Frederick Albert Cook (10a de junio 1865 - 5a de aŭgusto 1940) estis usona esploristo, kuracisto, kaj etnografo, notita pro sia postulo esti atinginta la punkton de la Norda Poluso la 21an de aprilo 1908. Tio okazis unu jaron antaŭ la 6a de aprilo 1909, nome la dato postulita de la usona esploristo Robert Peary, kaj tiuj rakontoj pluis dum kelkaj jaroj. Lia ekspedicio ja malkovris la Insulon Meighen, nome nura malkovro de insulo en la Amerika Arkto fare de Usona ekspedicio.
Post revizio de la limigitaj registroj de Cook, komitato de la Universitato de Kopenhago decidis en decembro 1909 ke oni ne pruvis, ke li estis atinginta la poluson. En 1911 Cook publikigis memoraĵon de sia ekspedicio, plu asertante sian sukceson. Ankaŭ lia rakonto de 1906 pri esti atinginta la montopinton de Denali estis same disputita.
La unua nedisputita ekspedicio al la Norda Poluso perpiede okazis en 1969 fare de la brita esploristo.
João Ramalho
João Ramalho [joaŭn ramaljŭ] estis la fondinto de Santo André da Borda do Campo.
João RAMALHO estis en ŝipo, kiu dronis en sudorienta marbordo de Brazilo en 1513, kaj estis savita de indiĝenoj gvajanazoj. Li bone adaptiĝis al moroj de la indiĝenoj kaj edziĝis al multaj indiĝenaj virinoj, ĉar la loka kulturo estis poligamia. Tiel li fariĝis tre influa en la tribo, ĉar li estis rigardata kiel parenco de ĉiuj familioj kaj bofilo de ĉiuj indiĝenaj estroj.
Ĉirkaŭ 30 jaroj poste, portugalanoj alvenis al marbordo proksime de kie estas la tribo de Ramalho kaj fondis vilaĝon San-Vicenton. Kiam Ramalho sciis pri tio, prenis grandan nombron da indiĝenoj kaj marŝis al San-Vicento. Portugalano pensis ke ili atakis la vilaĝon kaj prepariĝis al batalo. Sed, anstataŭ batalo, Ramalho salutis la portugalanoj kaj faris aliancon inter ili kaj gvajanazoj. La multajn filojn de Ramalho estis oficiale agnoskitaj kiel portugalojn kaj la vilaĝon de la gvajanazoj kiel portugalan vilaĝon sub la nomo Santo André da Borda do Campo.
San Juan Coatzospam
San Juan Coatzóspam estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Juan Coatzospam. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 187.
Geografio
San Juan Coatzóspam apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2019 loĝantojn. El tiuj estis 993 viroj kaj 1026 virinoj. La komunumo havas surfacon de 63.79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1880 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2142 indiĝenoj. El tiuj 1881 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1881 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Insulo Mayne
Insulo Mayne estas rustika insulo de 21 kvadrat-kilometroj en la suda parto de la Golf-Insularo. Ĝi troviĝas meze inter la marbordo de la suda ĉeftero kaj Vankuvera Insulo kaj havas ĉ. 900 loĝantojn, de kiuj eble la plej konata estas Raffi, fama distristo de infanoj.
En la jaro 1794 Kapitano George Vancouver kampadis ĉe Terpinto Georgina, kie lia ŝipanaro lasis moneron kaj tranĉilon kiujn trovis fruaj setlantoj jarcenton poste.
Kapitano George Richards de la Reĝa Mararmeo esploris la regionon sur sia ŝipo HMS Plumper en 1857 kaj nomis la insulon laŭ sia leŭtenanto, Richard Charles Mayne.
Cintro
La cintro, laŭ PIV, estas provizora helpĉarpentaĵo konsistanta el trabaro kaj tabularo starigita laŭ adekvata formo por masoni sur ĝi arkon, volbon aŭ ion similan. La cintro celas subteni la volboŝtonojn de arko aŭ de volbo dum ties konstruado. Sur la cintroj, oni lokas tabulojn por kovri ilin.
Insulo Mayne
Dum la oroĉasoj en la Karibuo kaj en la kanjono de la Frejzero meze de la 1800-aj jaroj, ministoj de Vankuvera Insulo kolektiĝis sur Insulo Mayne antaŭ ol ili ekremis trans la Georgia Markolo al la ĉeftero de Brita Kolumbio por serĉi sian bonŝancon. La plej fruaj (neindiĝenaj) loĝantoj de Insulo Mayne registris siajn teren-pretendoj en la regiono de Minista Golfeto (angle: Miners Bay) en la jaro 1859.
Dum la malfruaj 1800-aj jaroj Insulo Mayne estas kaj la komerca kaj la socia centro de la Golf-Insularo. En la haveno ĉe Minista Golfeto estis ĉiam multe da trafiko pro la daŭra fluo de ŝipoj kiuj trapasis Pasejon Active. La historia vilaĝo ĉe Minista Golfeto ankoraŭ estas la komerca centro de la insulo, kaj oni ankoraŭ okazigas la ĉiujaran Aŭtunan Foiron en la Agrikultura Halo, same kiel antaŭ multaj jaroj. En la proksima Pasejo Active daŭre fluas regula martrafiko, kio estas forta kontrasto al la kvietaj enlandaj vojoj de insulo. Village Bay, kun sia pramejo de Pramoj de Brita Kolumbio, ankoraŭ havas plurajn konstruaĵojn de la malfruaj 1800-aj ĝis 1930-aj jaroj. Pasejo Active prenas sian nomon de la usona esplorŝipo USS Active, kiu estis la unua vaporŝipo trapasinta la Pasejon.
Cintro
La cintrado estas la starigo de cintro, la sencintrigo estas la inversa agado. La premdensiĝo de la volbo aŭ de la arko okazas normale post la sencintrigo.
Insulo Mayne
Pramoj BK funkciigas pramŝipon por aŭtoj kaj piedirantoj kiu kursas inter la insulo kaj Tsawwassen (Vankuvero) unuflanke kaj Swartz Bay (Viktorio) aliflanke.
Por pliaj informoj, iru al Mayne Island
Cintro
Laŭ Francisko Azorín cintro estas Provizora helpkonstruo, konsistanta el tabelaro, starigita laŭ adekvata formo por masoni sur ĝi arkon, volbon, k.c. Kaj li indikas etimologion el greka kentron (pikilo, pinto) kaj de tie la latina cintrum el centrum. Li aldonas teknikajn terminojn kiel cintri, nome starigi cintron, decintri, desarĝi, demeti cintron, decintrilo, iloj subcintraj por faciligi la decintrado [tiel, sen akuz.]. Inter decintriloj li tipigas perbilde la jenajn klasojn: kunkojna, persabla, dentata, ŝraŭba, helica.
Per etendo, la cintro estas la kurbo de la interna surfaco de volbo aŭ de arko: konkava duoncirkla aŭ duonsfera kurbaĵo.
«Duoncirkla (fr: plein cintre)» kvalifikas arkon kies kurbo estas duoncirkla: duoncirkla volbo aŭ arkado de la romanika arto, opone al pintarko aŭ ogivo.
Unu el la sencintrigaj teknikoj konsistas en la uzo de sablokestoj.
Kursoro
Kursoro - angle cursor [], de la latina vorto cursor [], „kuranto“) en komputila programo markigas la aktualan lokon en la ekrano, en kiu en tekstprilaborilo aperas karaktro tajpata per la komputila klavaro, aŭ en kiu en grafika programo efektiviĝos grafika ago. En tekstprilaborilo la kursoro kutime estas vertikala streko, malpli ofte substreko aŭ bloketo. En aliaj programoj ofte temas pri simbola sago aŭ mano ("muskursoro"), movata en la ekrano per komputila muso.
Santiago de Calatrava
Santiago de Calatrava estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
Priskribo
La areo de la municipo estas 47,66 km2 kie loĝas 699 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 14,88 loĝ./km2.
Santiago de Calatrava situas sur la okcidento de la komarko Metropola Areo de Ĥaeno en la okcidento de la provinco, lime kun la Provinco Kordovo. Estas sur 386 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj je 44 km de la provinca ĉefurbo Ĥaeno.
Temas pri municipo fundamente agrikultura kies ekonomio estas bazata sur la olivarbo.
Historio
Oni trovis restaĵojn de epoko de romianoj kaj araboj. Post la konkero de la kastelo kaj de la urbo de Martos fare de la reĝo de Kastilio Fernando la 3-a en 1225, en 1228 Martos kaj ties teritorio estis donacita de la kastilia reĝo al la Ordeno de Kalatravo. Tamen eĉ post tio, Santiago de Calatrava suferis atakojn de la araboj de la Nazaria Regno de Granado.
Capim Branco
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Sete Lagoas. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Japira
Japira estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 4.910 loĝantojn en 2010.
Tesaloniko
Tesaloniko (greke: Θεσσαλονίκη / Thessaloníkê en la malnova greka, Thessaloníki en la nuna greka, slave: Солун, Solun, judhispane: סלוניקה, turke: Selânik) aŭ Saloniko estas greka urbo, situanta ĉe la fondo de la golfo de Termaiko. Tesaloniko estas la ĉefurbo de la kultura landoparto Makedonio, de la administra regiono Meza Makedonio kaj de la provinco Tesaloniko.
Historio
La Tesalonika reĝlando (en greka: Βασίλειο της Θεσσαλονίκης) estis nelongdaŭra krucisma ŝtato fondita post la Kvara Krucmilito sur la konkeritaj teritorioj el la Bizanca Imperio. La markizo Bonifacio de Montferrato, unu el la estroj de la Krucmilito, aĉetis la rajtojn de Venecio pri Tesaloniko, kie li establiĝis kiel reĝo. Bonifacio etendis sian regnon norden por inkludi Makedonion kaj suden por inkludi Tesalion. Li estis sukcedita kiel reĝo en 1207 de sia infana filo Demetrio de Montferrato.
Geografio
Toumba estas antaŭurbo de Tesaloniko.
Rilatoj al Esperanto
Ekde la komenco de la 20-a jarcento ekzistas esperantistoj en la urbo, parte ortodokse kristanaj grekoj, parte sefardaj judoj, parte ankaŭ bulgaroj kaj turkoj. En somero 1976 la 32-a Internacia Junulara Kongreso de TEJO okazis en la urbo, kaj ankaŭ post la IJK 1993 en Bulgario la urbo spertis ondon da vojaĝantaj junaj esperantistoj, kiuj post la kongreso de norde venis tra Tesaloniko por vidi la urbon kaj pluvojaĝi al pli sudaj partoj de Grekio.
Indio (Kalifornio)
Indio estas urbo en okcidenta Usono. Ĝi situas oriente de Los-Anĝeleso, apartenas al la subŝtato Kalifornio kaj al ties kantono Riverside. Laŭ stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Loiching
Loiching estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dingolfing-Landau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumocentra loĝloko situas borde de la rivero Isar.
Fuentenovilla
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas fuentenovillero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 533 loĝantoj kaj la denseco estas de 14,27 loĝ/km².
Situo
Fuentenovilla situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, borde al la provinco Madrido, je altitudo de 806 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 37,34 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°21′56″N 3°05′39″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 1950 al 533, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Fuentenovilla, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Fuentenovilla kie oni falis al la nunaj 533.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Turismo.
Monumentoj
Plej simbola monumento estas pilorio kun renesanca arkitekturo tre malkutima kun striita kolono klasikeca pintigita de prilaborita balustra skatolo super kiu duetaĝa tureta spajro.
Ferenc Parádi (1873-1968)
PARÁDI Ferenc estas hungara kuracisto, fakverkisto naskita en Koloĵvaro la 15-an de oktobro 1873 kaj mortinta en Dej la 24-an de marto 1968.
Leonhart Fuchs
Leonhart FUCHS [LEonhat fuks] (17-an de januaro 1501 en Wemding - 10-an de majo 1566 en Tübingen) estis germana medicinisto kaj botanikisto.
Ferenc Parádi (1873-1968)
Kariero
Parádi Ferenc diplomiĝis en Universitato Ferenc József (1896). Komence li estis asistanto en la kirurgia, poste en la dermatologia kliniko (1896-1900), de kie li alvenis Dejon, kie li estis kuracisto de la publikmalsanulejo, inter 1902-30 direktoro-ĉefkuracisto, de 1930 privatkuracisto, poste inter 1940-47 denove direktoro.
Leonhart Fuchs
Studinte en Heilbronn, Erfurt kaj Ingolstadt, li en la jaro 1524 doktoriĝis pri medicino. Dum du jaroj li laboris kiel kuracisto en Munkeno kaj en 1526 li revenis al Ingolstadt kie li akiris profesoran postenon. Kiel protestanto li tie, en profunde katolika medio, spertis multajn malfacilaĵojn, pro tio li sekvis inviton al Ansbach, kie fondiĝis protestantisma universitato – kiu tamen fiaskis. En la jaro 1535 li fariĝis profesoro pri medicino en Tübingen, kie li ĝismorte agadis.
Kvankam Leonhart Fuchs estis alte respektata medicinisto, lia famo fontas ĉefe el liaj meritoj kiel botanikisto. Lia majstre ilustrita botanika ĉefverko, kiu en la jaro 1542 unuafoje aperis en latino (De historia stirpium commentarii insignes) kaj unu jaron poste en la germana lingvo (New Kreüterbuch), priskribas pli ol 500 plantojn kaj estas rigardata la plej grava botanika verko de la 16-a jarcento.
La fuksio (lat. Fuchsia) ricevis sian nomon honore al Leonhart Fuchs, kaj konsekvence ankaŭ la fuksia koloro.
Clarkstown (Nov-Jorkio)
Clarkstown estas urbeto (town) en orienta Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj enhavas la urboparton New City (Nova Urbo), kiu havas pli ol 30 000 loĝantojn kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Rockland, sed tamen malgraŭ la vorto urbo en sia nomo laŭ la ŝtata administrado nur konsideriĝas "censa loko" kaj "vilaĝeto", angle hamlet - kio estas forta maltroigo. Laŭ la stato de la censo en la urbeto Clarkstown vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - jen ankaŭ tre granda "urbeto".
Templeuve-en-Pévèle
- prononco laŭ sistemo IFA - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas templeuvois(es).
Valgañón
Valgañón [balgaNJON] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la okcidenta Komarko de Ezcaray.
Geografio
Ĝi estas aparta loĝloko kun komunikvojo nur laŭ la regiona ŝoseo LR-111 de Ezcaray al la provinco Burgoso; la plej proksima loĝloko estas la samkomarka Zorraquín. Ĝi estas sur la valo de la rivero Ciloria, en Supra Rioĥo, sur la norda zono de la Sierra de la Demanda ĉirkaŭata de kruta zono de montoj, inter kiuj elstaras la montopinto Torocuervo (1933 m), plej alta pinto de la municipo.
Historio
En la 11-a jarcento la areo apartenis al la Regno Pamplona, konata ankaŭ kiel Regno Nájera-Pamplona. Post la morto de la reĝo Sanĉo la 4-a en 1076 ĝi pasis anekse al Kastilio. La plej frua mencio estas de la jaro 1084 kaj apartenas al donaco fare de Alfonso la 6-a de Kastilio de la Monaĥejo de San Sebastían de Ojacastro, inter Zorraquín kaj Valgañón al la Monaĥejo de Suso. "Ego namque Aldefonsus gratia Dei totius Hispania Rex, concedo et confirmo ad aulam Sant Emiliani, et tibi patrio venerando Blasio abbati, Monasterium Sant Sebastiani, in valle qui dicitur de Ogga Castro inter villas Valgannon et villa Moneo Zorraquin".
En 7a de Majo 1154 Ezcaray, Ojacastro kaj Valgañón paktis intenkonsenton kun la Monaĥejo de San Millán de la Cogolla per kiu oni interŝanĝis aligon kontraŭ devigo aĉeti varojn tie okaze de vizito de gravulo.
En dokumento datita en Belorado la 16an de decembro 1303 oni konstatas la ekzistadon de juda komunumo en Valgañón; en tiu dokumento oni devigas judojn gastigi pastrojn. La 24an de Aprilo 1312, la kastilia reĝo Fernando la 4-a havigis foruon ​ “al valle de la villa de Ojacastro, Ezcaray e Zorraquín e Valgañón”, cele al reloĝado de la zono, lima kun la Regno Navaro. Ĝi validis ĝis la retirigo de la foruoj en 1876 post la Tria Karlisma Milito. En 492 ankoraŭ ekzistis la juda komunumo.
En la 16-a jarcento ĝi apartenis al la Senjorlando de Pedro de Manrique de Luna. En la 17-a kaj 18-a jarcentoj estis grava tekstila industrio.
En 1908 oni instalis elektron el turbino de akvobaraĵeto por tekstila fabriketo. En la 1940-aj jaroj oni instalis akvoliveradon kaj telefonon.
Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj tial oni malaltiĝis el pli ol 500 loĝantoj ĝis nunaj 140.
Vizitindaĵoj estas la romanika paroĥa preĝejo, la preĝejo de Sankta Andreo, la Fontano Tresfuentes, blazondomo, montara pejzaĝo, ktp.
Zsolt Mester
MESTER Zsolt (meŝter) estis rumanuja hungara verkisto, kuracisto naskita en Târgu Mureş la 3-an de majo 1929 kaj mortinta en Pilisborosjenő la 25-an de junio 2002.
Biografio
La mezlernejon Zsolt Mester komencis en Reformita Kolegio de Kluĵo kaj li finis en Şimleu Silvaniei (1947). La kuracistan diplomon li akiris en sia naskiĝurbo (1953), li kvalifikiĝis kiel neŭrologo kaj psikiatro en Bukareŝto (1957). Li estis kuracisto en Küküllővár (1953-56); en Dicsőszentmárton (1957-66), pli poste en Torda (1967-86) li estis neŭrologo ĝis sia malsanpensiiĝo. Li vivis poste en Váradszentmárton, pli poste li translokiĝis Hungarujon.
Kuželov
Kuželov (Kuzelau) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio 3 km sudokcidente de Velká nad Veličkou sur norda deklivo de ĉefa montodorso de Blankaj Karpatoj. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1406.
Dum reguligo de la ŝtatlimo kun Slovakio en la jaro 1997 la municipo perdis kelkajn parcelojn en sudoriento de sia tiama katastro.
Diapiro
Diapiro (malnovgreke: διαπείρειν trapenetri) en la geologio estas pro levoforto aŭ konvekto leviĝanta areo aŭ korpo de materialo havanta malplian densecon ol la ĉirkaŭanta materialo (ekzemple magmo). Tiun fenomenon oni nomas diapirismo. Oni observas tiun leviĝon grandskale je mantelmaterialo. Tie formiĝas tielnomataj manteldiapiroj (angle: mantle plume).
Diversaj leviĝantaj fandiĝaĵoj povas formi intruziojn, ekzemple la granitaj batolitoj, grandaj fungoformaj plutonitkorpoj, ankaŭ nomataj plutonoj.
Travivaĵoj de Ro. Ŝo.
'Travivaĵoj de Ro. Ŝo.' estas aŭtobiografia verko de la angla esperantisto Richard Sharpe. La verko estas eldonita de Brita Esperanto-Asocio el Londono en la jaroj 1913 kaj 1914, kaj ampleksas 93 paĝojn.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1914 Travivaĵoj de Ro Ŝo 2.jpg Dosiero:1914 Travivaĵoj de Ro Ŝo 3.jpg </Gallery>
Boeil-Bezing (stacidomo)
Boeil-Bezing estas fermita franca stacidomo sur linio Toulouse -, situanta en Boeil-Bezing, en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Toulouse - Bayonne (650000).
Endodermiso
Endodermiso estas karakterizaĵo de radikoj de plantoj, sed troviĝas ankaŭ en rizomoj. Ĝi estas ĉeltavolo de la ŝelo, kiu proksimas al la centra cilindro. Traslaĉeloj de la endodermiso premas akvon en la centra cilindro, kaj ekestas radikpremo. La endodermiso formas cilindron ĉirkaŭ la vaskulaj vaskoj de la radiko. La antiklinalaj ĉelmuroj de la endodermisaj ĉeloj enhavas suberin-tavolon, tiu nomiĝas kaspariaj strioj. Ne intermiksu la endermison kun la endodermo (ankaŭ entodermo).
La tasko de la endodemiso estas eviti, ke la malutilaj substancoj (ekzemple pezaj metaloj) trapenetru la apoplastoj kaj atingu la centran cilindron. En la endodermiso ekzistas unuopaj dikiĝintaj tralasĉeloj, tra kiuj akvo povas atingi la centran cilindron selektive.
Literaturo
Kadereit, J.W. k.a.(2014) Lehrbuch der Pflanzenwissenschaften.Springer Spektrum,Berlin, Heidelberg, p. 86-87
Medaltabelo de la Somera Olimpiko 1984
Jen la medaltabelo de la Somera Olimpiko 1984.
(16728) 1996 GB18
(16728) 1996 GB18 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
1992
1992 estis superjaro komenciĝanta je merkredo (vidu ĉi tie kalendaron).
En la jaro 1992 post Kristo okazis, interalie:
NGC 1861
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ilona Hegyi
HEGYI Ilona, M. Hegyi (hedji) estis rumanuja hungara verkistino, ĵurnalistino naskita en Marosvásárhely la 3-an de aŭgusto 1902 kaj mortinta en Aŭŝvico en decembro 1944. Ŝi estis edzino de kuracisto, verkisto István Metz, poste de poeto Imre Révész.
Biografio
Ilona Hegyi publikis kelke da noveloj en gazeto Új Idők de Budapeŝto, artikolojn en la Bukaresti Lapok kaj en Brassói Lapok. Ŝi vojaĝis en Parizon kun sia dua edzo, pli poste reen Rumanion.
7788 Tsukuba
7788 Tsukuba estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen (gubernio Ehime).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Cukuba (japane つくば市, Tsukuba-shi) en gubernio Ibaraki. Origine agkultura regiono, ĝi grave ŝanĝis kun la instalo en 1973 de la Universitato de Cukuba, ĉe kiu la malkovrinto diplomiĝis. La urbo ankaŭ gastigas 32 naciajn laboratoriojn kaj estas konata kiel la " akademia ĉefurbo " de Japanio.
Jára Cimerman
Jára CIMERMAN (Jára Cimrman) estas fikcia persono de universala ĉeĥa geniulo, elpensita fare de Jiří Šebánek kaj Zdeněk Svěrák. Pri lia vivo kaj verko temas la repertuaro de la Žižkovské divadlo Járy Cimrmana ("teatro de Jára Cimerman en Praga kvartalo Žižkov"). Oni ankaŭ faris sukcesan filmon pri lia vivo. Plej konataj aŭtoroj de teatraĵoj pri Cimerman estas Ladislav Smoljak kaj Zdeněk Svěrák.
Frisa lingvaro
La frisa lingvaro (Frysk, friisk/frasch aŭ Fräisk) estas la diversaj variaĵoj de la lingvo kiun parolas la frisoj origine. Ĝi evoluis el la malnovfrisa lingvo kaj dispartiĝis al la branĉoj okcidenta, orienta kaj nordfrisa lingvo - el la orientfrisa lingvo tamen post la mezepoko nur la dialekto saterfrisa lingvo restis viva. Ĉiuj tri modernaj frisaj lingvoj iusence parencas al la malnovangla lingvo (tamen ne tiom evidente al la moderna angla), al la nederlanda lingvo kaj la platgermana. Tamen ili post jarcentoj da disa evoluado inter si nun estas sufiĉe malsamaj: Regante unu el tiuj tri lingvoj, ne eblas kompreni la aliajn du.
La okcidentfrisa lingvo estas oficiala administra lingvo en Nederlando, sed nur en Frislando kaj se "ĝi ne signifas tro grandan ŝarĝon por la registaro" (art. 2:7 Awb).
Parolantoj
Proksimume 440.000 parolas la okcidentfrisan lingvon en la nederlanda provinco Frislando (en la norda parto de Nederlando) + proksimume 10.000 la nordfrisan en la norda parto de Germanio (inter Nederlando kaj Danio).
Ekzemplo
Ekzemplo de frisa lingvo (okcidentfrise):
''Bûter, brea, en griene tsiis; (Butero, pano, kaj verda fromaĝo)
wa't dat net sizze kin, is gjin oprjochte Fries. (kiu ne povas diri tion, ne estas sincera Friso)
Tiu diraĵo (ŝiboleto) laŭ onidiro estis uzata de la frisa estro Granda Petro dum milito inter Frislando kaj Holando por distingi ĉu iu estis vera friso.
Mapuĉa lingvo
La mapuĉa lingvo aŭ mapudungun  (tera elparolo) estas lingvo parolata de la mapuche-gento.
Búger
(jen katalune) estas municipo de la mediteranea insulo Majorko, en la aŭtonoma komunumo de la Balearaj Insuloj apartenanta al Hispanio kaj al la Eŭropa Unio. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mapuĉa lingvo
Historio
La mapuĉa lingvo estas klasita fare de iuj fakuloj kiel izolita lingvo aŭ kiel unu el la lingvoj el kiuj la Araŭkana familio konsistas, kune al la ĉesungun aŭ ŭiljiĉa lingvo (williche/huilliche). Aliaj lingvistoj konsideras ĝin kiel insula lingvo de la nordamerika penutia familio. Aliaj pensas ke la mapuĉa lingvo apartenas al la Ando-Ekvatora familio, eble pro tio ke ĝi prenis multajn vortojn el la keĉua lingvo.
Je la hispana alveno, meze de la 16-a jarcento, la lingvon parolis la popoloj loĝantaj inter la rivero Akonkagvo kaj la Ĉiloea Insularo, t. e. pikunĉoj, mapuĉoj mem, viliĉoj, kaj kunkoj. Malgraŭ la fakto ke la distanco inter la rivero Akonkagvo kaj la Ĉiloea Insularo estas je proksimume 1800 km-oj, la misionistoj kaj kronik-verkistoj asertas ke oni povis senprobleme veturi tiun teritorion parolante unusolan lingvon ĉar la diferencoj inter la dialektoj tie-parolataj estis tre etaj.
Datumoj
La nombro da mapuĉoj en Ĉilio, laŭ la censo de la jaro 2002, estas 604.349. La plimulto loĝas en la Araŭkania Regiono kaj en Argentino troviĝas proksimume 300.000 en Neuquén, Río Negro, kaj Chubut, Argentino.
Skribo
Mapuĉoj ne havis skribon tiam, kiam hispanoj alvenis Ĉilien. Ekde tiam oni uzis la hispanlingvan skribon. Nuntempe oni uzas sep aŭ ok skribsistemoj sed la plej akceptataj estas Alfabeto Unificado kaj  Grafemario Raguileo.
La alfabeto proponita far Anselmo Ranguileo, estas latina alfabeto konsistanta el 26 literoj:  a, c, z, e, f, q, i, k, l, b, j, m, n, h, ñ, g, o, p, r, s, t, x, u, v, w, y.
La Ĉilia Ŝtato subtenas alfabeton kiu fakte estas kombinaĵo el la du antaŭaj. Ĝi estis kreita de la Corporación Nacional de Desarrollo Indígena (CONADI). Tiu ĉi sistemo nomiĝas Azümchefe (instruisto) kaj konsistas el 28 literoj: ''' a, ch, z, e, f, q, i, k, l, lh, ll, m, n, nh, ñ, g, o, p, r, s, t, tx, u, ü, w, y,sh, t'. '''
Fonologio kaj fonetiko
Distingiĝas 6 vokaloj kaj 19 konsonantoj.
Akcento
La akcento troviĝas sur la antaŭlasta silabo por la finaj vokaloj kaj sur la lasta por la finaj konsonantoj. Estas kelkaj esceptoj, ekzemple kiam la unua persono de la pluralo finiĝas per duonvokalo /j/, oni surmetas la akcenton sur la lastan silabon.
Gramatiko
La mapuĉa lingvo ne havas gramatikan genron. Sed la naturan genron oni indikas pere la metigo de afiksoj, ekzemple wentru che 'vira-homo' (viro), domo che 'ina-homo' (virino). Ekzistas diferencigo inter animohava kaj senanima estaĵo. Tion oni esprimas per la partikolo pu uzante ĝin kiel pluraligilo de animohavaj objektoj; kaj per la partikolo yuka kiel ĝia mala ekvivalento (por senanimaĵoj)
Troviĝas tri gramatikaj numeroj: singularo, dualo kaj pluralo. La duala numero jam perdiĝis en la sudaj dialektoj kaj tie uziĝas propraj vort-finaĵoj por marki la pluralon.
La pronomoj estas la jenaj:
Ekzistas kompleksa sistemo por indiki la aganton kaj la objekton de iu ago. Ĉiu pronomo kombiniĝas kun la ceteraj pere de afiksigo. Ekzemple, -eyu = "mi vin" kaj -enew = "vi min".
Kelkaj demandaj pronomoj estas iney 'kiu?', chem 'kio?', chew 'kie?, chumngelu, 'kial?', tuntem 'kiom(a(j))?'.
La partíkolo ti aŭ chi uzablas ankaŭ kiel artikolo, ekzemple chi wentru 'la viro', pu wentru 'la viroj'. La numeralo kiñe 'unu' funkcias kiel nedefinita artikolo, ekz 'kiñe wesha ad niey ñi kawellu 'mia ĉevalo havas malpuran kutimon' (komparu angle: 'My horse has an unhealthy habit' aŭ hispane: 'Mi caballo tiene un hábito sucio').
La verboj esteblas ĉu transitivaj ĉu ne transitivaj; ĉu neŭtraj ĉu senpersonaj kaj konjugaciatas tripersone kaj trinumere, havante aktivan aŭ pasivan voĉon kaj kvar verbajn modojn: indikativa, imperativa, optativa kaj subjunktiva. Indikative, la tensoj distingiĝas jene: Prezenco, Imperfekto, Futuro kaj Perfekto.
En la ĉilia hispana lingvo troveblas multaj vortoj prenitaj el la mapuĉa lingvo kaj eĉ la esperantan vorton ponĉo (pontro) oni prenis el tiu lingvo.
La numerojn oni konstruas simile al esperanto aŭ al japana lingvo:
La vortojn pataka kaj warangka oni prenis el keĉua lingvo.
Mapudungunaj Studoj
La unua mapuĉlingva gramatiko estis eldonita de la jezuita pastro Luis de Valdivia en 1606 (Arte y Gramatica General de la Lengva que corre en todo el Reyno de Chile). Sed pligrava estas Arte de la Lengua General del Reyno de Chile, de la jezuito Andrés Febrés (1765, Limo) konsistanta el gramatiko kaj vortaro. En 1776 eldoniĝis en Westfalia Chilidúgú sive Res Chilenses... (tri libroj en latina lingvo) fare de la germana jezuita pastro Bernardo Havestadt. Laŭ Rodolfo Lenz tiu verko estis tradukita hispanlingven laste en 1765.
La verko de Fébres estis esenca en la preparo de pastroj por siaj religiaj misioj en la mapuĉ-okupitaj landoj post la jaro 1810. Aperis korektita versio en 1846 kaj plimallonga versio senvortara en 1864. Plimalfrua verkaĵo, bazita sur la laboro de Febrés estas Breve Metodo della Lingua Araucana kaj Dizionario Italo-Araucano e Viceversa' de Octaviano de Niza, franciskana itala pastro, en 1888. Tiu versio bruliĝis en la Convento de San Francisco en Valdivia, 1928.
Post la alveno de Rodolfo Lenz al Ĉilio en 1890, komencis la modernaj fonetikaj kaj lingvistikaj studoj de la mapuĉa lingvo. Jam ne plu ekzistis pedagogia celo, t.e. instrui la pastrojn, sed scienca celo. La unuaj rezultoj montriĝis en la Anales de la Universidad de Chile inter la jaroj 1895-1897. Poste reaperintaj kiel Estudios Araucanos (Araŭkanaj studoj), iom poste al Introducción a los Estudios Araucanos de 1896. Samaj studoj ene de tiu nova scienca movado estas Gramática Araucana (1903), Lecturas Araucanas (1910) kaj Diccionario Araucano-Español; Español-Mapuche (1916) de frato Félix José Kathan de Augusta, bavaria franciskana pastro. Ankaŭ aperintas Voz de Arauco (1944), etimologia studo fare de frato Ernesto de Moesbach. Ekde tiam aperis serio da plimodernaj investigacioj el lingvistika, fonetika kaj leksika vidpunktoj.
Giovanni Battista Venturi
Giovanni Battista Venturi (naskiĝis 1746 - mortis 1822 en Reggio nell'Emilia) estis fizikisto konata pro la eponima venturi efiko.
En 1769 li iĝis sacerdoto, en 1773 estis nomita kiel profesoro de geometrio kaj filozofio, post de fiziko.
Li estas samtempano de Euler kaj Daniel Bernoulli.
Montfort-sur-Argens
(jen france, okcitane Montfòrt d'Argenç) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Placo de la Templo
La Placo de la Templo, (Temple Square en la angla), estas zono de 40.000 m² en Salt Lake City, Utaho, proprieto de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, konitaj kiel mormonoj. Ene de la Placo de la Templo troviĝas la Templon de Salt Lake City, la Tabernakulo (Salt Lake Tabernacle), la Salono de la Asembleo (Salt Lake Assembly Hall), la Monumento de la Mevo (Seagull Monument) kaj du centroj por vizitantoj.
Sun King Technology
SKT (mallongigo de angla Sun King Technology) estas komputika firmao projektanta kaj produktanta porprocesorajn ŝtopingojn. Rigardu tipojn de procesoringoj:
Plutonito
Plutonitoj, ankaŭ intruzipetroj, estas petroj, kiuj ekestas en granda profundo per la kristaliĝo de magmoj. Ili formiĝas je altaj temperaturoj kaj altaj premoj kaj estas subspeco de magmaj petroj. Plutonitoj malvarmiĝas en la subteraj intruzioj (plutonoj) esence pli malrapide ol la tersurface ŝtoniĝinta magmo (lafo), el kiu ekestas la vulkanitoj.
Boeil-Bezing
Boeil-Bezing estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Islanda Esperanto-Asocio
Islanda Esperanto-Asocio estas unu el la Landaj Asocioj de UEA. Ĝi estis fondita en 1950 kaj aliĝis al UEA en 1975. Ĝia organo nomiĝas La velo, prezidanto estas Hannes Högni Vilhjálmsson (stato novembro 2014). Longan tempon la asocion prezidis la Esperanto-verkisto Baldur Ragnarsson.
Dufoje la asocio gastigis la Universalan Kongreson de Esperanto en sia lando: kaj la 62-a UK en somero 1977 kaj la 98-a UK de la 20-a ĝis la 27-a de julio 2013 okazis en Rejkjaviko, la ĉefurbo de Islando.
Tri angloj alilande
Tri Angloj Alilande estas romaneto, originale en Esperanto verkita de John Merchant. Ĝi origine eldoniĝis en 1912, fare de Brita Esperantista Asocio, kaj publikiĝis en tri pliaj eldonoj, en 1922, 1931 kaj 1936. Formato de la libroj estis 96 paĝoj en la unua eldono de 1912, 64 paĝoj en la dua eldono de 1922 kaj same en la tria eldono de 1931 kaj la kvara eldono de 1936.
New City (Nov-Jorkio)
New City formale estas urboparto de la urbeto (town) Clarkstown en orienta Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj laŭ la stato de la censo en ĝi vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kvankam tiu loĝantaro pli grandas ol multaj urboj de Usono, kvankam ĝi havas la vorton "urbo" en sia nomo kaj kvankam ĝi elektiĝis esti la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Rockland, la "Nova Urbo" laŭ la ŝtata administrado nur konsideriĝas "censa loko" kaj "vilaĝeto", angle hamlet - kio estas forta maltroigo. La loko situas okcidente de la Hudsona Rivero, proksimume 40 kilometrojn trans la rivero norde de la plej norda rando de la urbego Novjorko - la kvartalo Wakefield de la urboparto Bronkso.
Indian Wells
Indian Wells estas urbo en okcidenta Usono. Ĝi situas oriente de Los-Anĝeleso, apartenas al la subŝtato Kalifornio kaj al ties kantono Riverside. Laŭ stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Viterbo
Viterbo estas urbo kaj komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Viterbo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bagnoregio, Bomarzo, Canepina, Caprarola, Celleno, Civitella d'Agliano, Graffignano, Marta, Monte Romano, Montefiascone, Ronciglione, Soriano nel Cimino, Tuscania, Vetralla kaj Vitorchiano.
Geografio
Viterbo kuŝas sur vulkandevenaj montetoj, ĉirkaŭ je 300 m super la marnivelo.
Nomo
La nomo Viterbo devenas el la latinaj vortoj vetus (malnova) kaj urbs (urbo). Do Viterbo signifas "malnova urbo".
Vidindaĵoj
ktp
Loissin
Loissin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Lubmin de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Klára Bodor
Klára BODOR estis rumania hungara rakontistino, porinfana verkistino. Ŝi naskiĝis en Budapeŝto la 15-an de aŭgusto 1904 kaj mortis en Kluĵo la 15-an de julio 1973. Ŝi estis la patrino de Pál Bodor.
Templeuve (stacidomo)
Templeuve estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Templeuve-en-Pévèle, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Hirson (267000).
Langvedoka
Nombro de parolantoj
Laŭ informo publikigita de la Alta Komisaro de la Unuiĝintaj Nacioj pri Homaj Rajtoj, la nombro de parolantoj estas ĉirkaŭ du milionoj.
Observatorio Los Molinos
La Observatorio Los Molinos (OALM) estas astronomia observatorio norde de Montevideo, Urugvajo. Ĝia poŝta adreso estas :Camino de los Molinos 5769, Cuchilla Pereyra, Montevideo. Ĝia MPC kodo estas 844.
La OALM, kiu dependas de la Direkcio pri Scienca kaj Teknologia Novigo de la Ministrejo pri Eduko kaj Kulturo de Urugvajo, entenas kvar observatoriojn, du el ili estas daŭre administrataj de studentoj kaj astronomoj funkciuloj de la OALM, ambaŭ aliaj de la Asociación de Aficionados a la Astronomía,, civila asocio de. Plej granda parto de la instrumentaro havebla en la observatorio estis akirita dank'al la Programo de Disvolvo de la Bazaj Sciencoj (PEDEClBA) kaj estas uzita por diversaj observaj programoj, el kiuj multaj estas farataj en kunlaboro kun astronomoj de la Departemento de Astronomio de la Universitato de la Respubliko.
Popularigo
Grava funkcio de la observatorio estas la astronomia kaj scienca popularigo, ĉefe por la junuloj. Tiucele, la observatorio malfermas siajn pordojn al la publiko kaj akompanas aliajn aktivojn je nacia nivelo. Kelkaj el tiuj aktivoj estas :
Esploro
La Observatorio Los Molinos centras sian laboron de esploro en kvar fakoj :
De 2007 OALM partoprenis al diversaj kampanjoj de obsevado de stelaj kaŝadoj far'de. Tiuj ampleksaj kampanjoj premesis senpere determini la formon kaj la grandon de tiuj objektoj sendepende de la.
Malkovroj
Minor Planet Center kreditas la Astronomia Observatorio Los Molinos de la malkovro de du numerotitaj asteroidoj en 2002.
Ali Farka Touré
Ali Ibrahim "Ali Farka" Touré [tuRE] (31a de Oktobro 1939 – 6a de Marto 2006) estis kantisto kaj mult-instrumentisto el Malio, kaj unu el la plej internacie famaj muzikistoj el Afriko. Lia muziko estas amplekse konsiderita kiel reprezentanta de kuniĝo de la tradicia Malia muziko kaj de ties Nordamerika parenco, nome bluso. La kredo ke tiu lasta estas historie derivita el tiu iame menciita estis respegulita per la ofte citita karakterizigo fare de Martin Scorsese de la tradicio de Touré kiel konstituanta "la DNA de bluso". Touré estis rangigita la 76a en la listo de la gazeto Rolling Stone por "La 100 Plej Grandaj Gitaristoj Ĉiutempaj" kaj la 37a en la listo de la gazeto Spin por la "100 Plej Grandaj Gitaristoj Ĉiutempaj".
Observatorio Los Molinos
Malkovroj
En 2011 du estis malkovritaj elde la Observatorio Los Molinos : VSX J034330.8-442815 kaj V0512 Gem.
La asteroido 10476 Los Molinos, malkovrita en 1981 de la usona astronomo Schelte J. Bus estis nomita en honoro de la observatorio.
Eldonaĵoj
La ĉefa scienca kontribuo de OALM estas astrometrio de malgrandaj korpoj (asteroidoj kaj kometoj) kiuj estas raportataj al la Minor Planet Center. La astrometrioj de konataj objektoj ĝenerale utilas por aŭtomate ĝisdati la orbitajn datumojn pri tiuj malgrandaj korpoj.
Provinco Cañar
Cañar estas provinco de Ekvadoro.
<LI>Ĉefurbo: Azogues <LI>Areo: 3 123 kv. km. <LI>Loĝantaro: 217 000
Kantonoj
Kantono (Ĉefurbo)
Miao
Miao estas malnovega ludo. Oni ludas per du ĵetkuboj en ujo. La nombro da ludantoj estas senlima, sed oni ne povas ludi sole.
Ĉiu ludanto komencas kun tri vivoj. La unua ludanto ĵetas la kubojn en la ujo kaŝante ilian valoron. Li nun havas tri elektojn:
Sekve, li donas la kaŝatajn ĵetkubojn al maldekstra lundanto kiu havas tri elektojn:
Gravetio
La gravetan kulturon karakterizis la fajroŝtona aparato la t.n. gravetia pinto.
Vintro Kvaronoj
Vintron Kvaronoj estis tendaro kiun formis proksimume 2,500 membroj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kiel ili atendis dum la vintro de 1846-1847 por pli bonaj kondiĉoj por ilia piedvojaĝo okcidenten. Ĝi sekvis preparan tendokolonion je 3½ mejloj okcidente ĉe la Parko de Cutler. La Mormonoj konstruis pli ol 800 kabanoj ĉe la kolonio Vintro Kvaronoj. Troviĝinta en nuntempa Norda Omaho preterpasanta la Misurian Riveron, la kolonio restis loĝata ĝis 1848.
19383 Rolling Stones
19383 Rolling Stones estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita kantistaro The Rolling Stones, plej longdaŭra rok-muzikgrupo; kreita en 1962 kaj ankoraŭ aktiva en 2015.
Mostaccino
Mostaccino (mustasì en la loka dialekto) estas itala spicita biskvito farita en Crema, Lombardio.
Ĉefe uzata en la preparado de la plenigaĵo de tortelli cremaschi, ĝi inkluzivas muskaton, cinamon, kariofilon, macison, koriandron, stelanizon, nigran pipron kaj kakaon inter la ingrediencoj.
Historio
Ĉi tiu spica biskvito estis jam konata en la deksep-jarcenta kuirarto. Iam disvastigita tra Lombardio, ĝi nun troviĝas nur en la urbo Crema kaj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj.
3852 Glennford
3852 Glennford estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanaddevena usona filmaktoro Glenn Ford (1916–2006).
NGC 1862
NGC 1862 (alia indiko — ESO 85-SC51) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
1501
En la jaro 1501 post Kristo okazis, interalie:
NGC 1862
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1501
Eventoj
Datoj Nekompletaj
Radoslav Kuzmanoff Triĉkoff
Radoslav Kuzmanoff TRIĈKOFF (naskiĝis en 1899; mortis la 31-an de majo 1991 en Vraca) estis bulgara esperantisto de pli ol 75 jaroj.
La fervora esperantisto loĝis en Vratza. Li fondis la lokan Esperanto-societon "Sukceso". Dum multaj jaroj li estis delegito kaj peranto de UEA en Bulgario antaŭ la dua mondmilito.
San Juan Colorado
San Juan Colorado estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Juan Colorado. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 188.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5501 indiĝenoj. El tiuj 4506 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4506 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vitorchiano
Vitorchiano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Viterbo. Fine de en la komunumo vivis.
Kristana patrono estas la ĉefanĝelo Miĥaelo.
Palm Desert
Palm Desert (en Esperanto "Palma Dezerto") estas urbo en okcidenta Usono. Ĝi situas oriente de Los-Anĝeleso, apartenas al la subŝtato Kalifornio kaj al ties kantono Riverside. Laŭ stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Milito kaj Paco (filmo de 1967)
La superba romano Milito kaj paco far Leo Tolstoj estas filmita en diversaj landoj. Tamen ĝian realan esencon plej bone prezentis la soveta samnoma filmo de la eminenta reĝisoro Sergej Bondarĉuk, kiun li entute aperigis en 1967. Lia versio konsistas el kvar partoj:
Entute en ĝi rolis ĉ. ducent profesiaj sovetaj kaj fremdaj geaktoroj. Ankaŭ figuris 120.000 statistoj.
Moskva kinostudio Mosfilm sukcesis ekipi necesajn uniformojn, armilojn kaj vestaron el tiama epoko (komenco de la 19-a jarcento) por multenombraj partoprenintoj. Tre beligas la filmon muziko komponita de Vjaĉeslav Ovĉinnikov.
Unue en la sovetia kinoproduktado tiam estis utiligita tute enlanda, sovetia tekniko, aparataro kaj speciala vasta filmo, kio devis pruvi ties altan kvaliton kompare kun la alilandaj. Kvankam rezulto estis perfekta, sed la filmo mem post kelkaj jaroj komencis putri. Nun oni sukcesis restarigi la pozitivon kaj renovigi sonon je moderna formato Dolby Digital. Ankaŭ ĉiuj bildoj estas diĝitaj. Multaj kaj longaj klopodoj grave pliigis kvaliton de la filmo. Ĝi daŭras sur ekrano ĉ. ok horojn.
Erquinghem-Lys
- prononco laŭ sistemo IFA, jen france, historie nederlande 'Erkegem aan de Leie respektive okcidentflandre Erkegem an de Leie - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française''. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Lajos Básti
Lajos BÁSTI [lajoŝ bAŝti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Básti Lajos estis elstara hungara aktoro, altlerneja instruisto. Oni aprezas lin la plej bele parolanto en hungara lingvo en la 20-a jarcento. Lia 2-a edzino estis Zsuzsa Zolnay, lia filino estis Juli Básti (ambaŭ aktoroj).
Lajos Básti naskiĝis, kiel Berger Lajos, la 17-an de novembro 1911 en Keszthely. Li mortis la 1-an de junio 1977 en Budapeŝto.