cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meksiko
Politika sistemo
Meksiko estas demokrata federacia respubliko. La konstitucio estis aprobita je la 5-a de februaro de 1917. Prezidanto estas elektita pere de universala kaj sekreta balotado por sesjara periodo. Vidu liston de prezidentoj de Meksiko. Nuna prezidento estas Felipe Calderón. La leĝofara povo dependas el la duĉambra kongreso: deputitoj (tri jaroj) kaj senatanoj (ses jaroj).
Epitacio Huerta
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16031a.htm
NGC 4497
NGC 4497 (aliaj indikoj — IC 3452, UGC 7665, MCG 2-32-113, ZWG 70.145, VCC 1368, PGC 41457) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Flughaveno Zell am See
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de la flughaveno.
Meksiko
Politika sistemo
Cefaj politikaj partioj:
Flughaveno Zell am See
Fonto
Traduko de la artikolo Flugplatz Zell am See el la germanlingva SalzburgWiki.
NGC 4497
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Meksiko
Ekonomio
La ekonomio de Meksiko baziĝas sur libera merkato, kun miksaĵo de moderna kaj tradicia industrio. Aktuale en 2015, ĝia ekonomio estas la 11-a en la mondo laŭ MEP. Agrikulturo ankoraŭ estas grava parto de la meksika ekonomio, kaj la plej granda parto de ĝi estas en privata. Kune kun industrio kaj agrikulturo, Meksiko ĝuas altajn enspezojn de alvenanta turismo, kaj el mineraloj kaj resusoj, ĉefe nafto, kiun ĝi eksportas ĉefe al Usono. La ekonomio de la lando profitas de komercaj interkonsentoj kun Kanado kaj Usono (vidu Nordamerika Liberkomerca Interkonsento) kiuj faciligas ĝian eksporton al ili. Meksiko estas unu el la landoj kiuj partoprenas en la TPP-interkonsento (Trans-Pacific Partnership), kiu malfermos novajn eksportajn merkatojn por ĝi en la landoj ĉe la orienta marbordo de Azio.
La turisma industrio estas grava parto de la meksika ekonomio. Aktuale en 2019, la turisma industrio konsistigis 8.5% de la MEP de la lando.
Meksiko estas la sepa plej vizitata lando en la mondo, kaj en 2019 ĝi estis vizitita de 45 milionoj da eksterlandaj turistoj.
Anna Dostojevskaja
Anna Grigorjevna Dostoevskaja (Анна Григорьевна Достоевская; 12a de septembro 1846 – 9a de junio 1918) estis rusa memorverkisto, stenografiisto, helpanto kaj la dua edzino de la verkisto Fjodor Dostojevskij (ekde 1867). Ŝi estis ankaŭ unu el la unuaj inaj filatelistoj en Rusio. Ŝi verkis du biografiajn librojn pri Fjodor Dostojevskij: "Taglibro de Anna Dostojevskaja" en 1867, kiu estis publikigita en 1923 post ŝia morto, kaj "Memoroj de Anna Dostojevskaja" (konata ankaŭ kiel "Rememoro de Anna Dostojevskaja" ), publikigita en 1925.
En 1866 Dostojevskij revenis al Sankt-Peterburgo meze de septembro kaj promesis al sia eldonisto, Fjodor Stelovskij, ke li finkompletigos la verkadon de La ludisto, novelo fokusita je ludopatio, por novembro, kvankam li ankoraŭ eĉ ne ekverkis ĝin. Miljukov, unu el la amikoj de Dostojevskij, konsilis al li dungi sekretarion. Dostojevskij kontaktis stenografiston Pavel Olĥin el Sankt-Peterburgo, kiu rekomendis 20-jaran lernantinon Anna Snitkina. Ŝi helpis al Dostojevskij fini la novelon ĝis la 30-a de oktobro, post 26 tagoj da laboro. La 15a-n de februaro 1867 Dostojevskij edziĝis al Snitkina en la Triunua Katedralo (Sankt-Peterburgo). La 7000 rubloj, kiujn li ricevis kiel honorarion pro Krimo kaj puno, ne kovris liajn ŝuldojn, kio devigis Anna vendi siajn havaĵojn. La 14-an de aprilo 1867, ili komencis prokrastitan mielmonaton en Germanio danke al la mono akirita tiamaniere. Ilia unua filo, Sonja, estis generita en Baden-Baden, kaj naskiĝis en Ĝenevo la 5-an de marto 1868. La bebo mortis pro pneŭmonio tri monatojn poste, kaj Anna memoris kiel Dostojevskoj "ploregis kiel virino malespera". La paro translokiĝis de Ĝenevo al Vevey kaj poste al Milano, antaŭ sekvi al Florenco.
Meksiko
Ekonomio
Reto de branĉitaj fervojoj estis konstruita en la lando, kiu inkluzivas ĉirkaŭ 30 mil km (el kiuj ĉirkaŭ 12 mil estas administrataj de la kompanio Ferromex). La agado de la ŝtato en la kampo de spaco estas kunordigitaj de la Meksika Spaca Agentejo.
Historiistoj nomas tion, kio okazis al Meksiko en la jardekoj post la Dua Mondmilito, la "Meksika Ekonomia Miraklo" (El Milagro Mexicano). Dum ĉi tiu periodo, Meksiko ĝuis akcelitan ekonomian kreskon, sed tio ĉesis fine de la 1960-aj jaroj pro la politika malstabileco en la lando. La ampleksaj eksportaĵoj de Meksiko helpis al ĝi bremsi la ekonomian recesion en 1995, kaj ĝis 2002 ĝi kreskis kun rapideco de 5.1% averaĝe. Sed post kreski kun rapideco de 6.9% en 2000, la meksika ekonomio iris en recesion en 2001, post la tiama tutmonda recesio de la jaro 2000. Malgraŭ la recesio, privata konsumo estis la motoro movanta la ekonomion kun la pliigita postulo je servoj kaj pliiĝo de laborlokoj, kaj la ekonomio revenis al kreskado kun rapideco de proksimume 4% po jaro. Malgraŭ la granda progreso, Meksiko ankoraŭ suferas pro kelkaj problemoj en la kampo de burokratiokaj la vivnivelo. La distribuo de riĉeco estas tre neegala, kun la supraj du dekonoj gajnas proksimume 55% de la enspezo.
Laŭ terminoj de makroekonomiko, pro Malneta enlanda produkto (MEP) Meksiko estas la dekkvara tutmonda ekonomio kaj la dekunua pro aĉetopovo; je mondoregiona skalo, ĝi estas la dua ekonomio de Latinameriko kaj la kvara de la kontinento. Laŭ la informo de 2020 de homa disvolviĝo de la Unuiĝintaj Nacioj, la lando havas altan indicon de homa disvolviĝo nome de 0.779, kaj okupas la 74an lokon en la mondo.
Literaturo
En la periodo de la baroko (Hispana Ora Jarcento) elstaras verkistoj kiel la dramaturgo Juan Ruiz de Alarcón (kiu elmigris al Hispanio), Diego de Ribera, Alonso Ramírez de Vargas, Ioseph de Valdés, Sor Juana Inés de la Cruz kaj Carlos de Sigüenza y Góngora.
En la periodoj de Novklasikismo kaj Klerismo brilis verkistoj kiel: Diego José Abad, Francisco Javier Alegre, Francisco Javier Clavijero, Rafael Landívar, José Mariano Beristáin y Souza, José Joaquín Fernández de Lizardi alinome "El pensador mexicano" (La meksika pensulo) kaj Fray Servando Teresa de Mier.
En la 19-a jarcento, floris romantikaj verkistoj kiel: José María Lacunza, Guillermo Prieto, Manuel Carpio, Andrés Quintana Roo, José Joaquín Pesado, Ignacio Rodríguez Galván, Ignacio Ramírez; kaj pli novklasikaj kaj akademiaj kiel: Ignacio Manuel Altamirano, Manuel Acuña, Manuel M. Flores, Vicente Riva Palacio, Joaquín Arcadio Pagaza, Justo Sierra, Manuel José Othón kaj la dramaturgo Fernando Calderón.
En la 20-a jarcento, elstaris tre bonkvalitaj verkistoj kiel Amado Nervo, Alfonso Reyes, José Juan Tablada, Martín Luis Guzmán, Xavier Villaurrutia, Rodolfo Usigli, Salvador Novo, Juan Rulfo, Elena Garro, Octavio Paz, José Revueltas, Rosario Castellanos, Juan José Arreola, Jaime Sabines, Carlos Monsiváis, Pita Amor, Carlos Fuentes, José Agustín, José Emilio Pacheco kaj Carlos Montemayor. Kun ili, estas inkludeblaj ankaŭ la hispana verkisto kaj kinreĝisoro Luis Buñuel kaj la franca romanistino Marguerite Duras, kiuj eĉ se ne meksikaj ja en diversaj momentoj de siaj vivoj loĝis kaj eldonis en hispana por meksikaj eldonejoj; same, en la politika medio, menciindas la teoriulo de marksismo, la rusa Lev Trockij, kiu loĝis en Meksikurbo, kie li skribis siajn lastajn verkojn kaj kie li estis murdita. Multaj de la grandaj verkistoj de Meksiko estispublikigitaj en la eldonejo Fondo de Cultura Económica, kiu same disvastigis gravajn verkojn de la tutmonda sciaro.
En rakonta subĝenro, la verkisto Joaquín Fernández de Lizardi estas konsiderita la aŭtoro de la unua romano en la Meksiko jam sendependa disde Hispanio; ​ la meksikaj reprezentantoj plej elstaraj de tiu ĝenro en la nuntempa epoko estas Juan Rulfo, Juan José Arreola, Carlos Fuentes, Agustín Yáñez, Elena Poniatowska, Fernando del Paso, José Agustín, Rosario Castellanos, Elena Garro, Juan Villoro, Sergio Pitol, Parménides García Saldaña, José Emilio Pacheco, Daniel Sada, Jorge Volpi, inter aliaj. ​
Muziko
La meksika muziko estas rezulto de diversaj influoj. Oni scias malmulte pri la antaŭhispana muziko, sed abundas la grupoj kiuj postulas tiun tradicion tra la tuta lando. La danco Venado (cervo), de la indianoj "ĝaki" de Sonora kaj "mayos" de Sonora kaj Sinaloa, estas unu de malmultaj atestiloj de la antaŭhispana muziko kiuj pluis ĝis nun, kaj en instrumentaro kaj en liriko; estas aliaj registroj de aliaj etnoj kiel la tenekoj de San Luis Potosí kaj ilia danco de la "tigrillo" (tigreto) aŭ la "huaves" de Oaxaca. En la antaŭhispanaj popoloj, la nura kordinstrumento estis la perkutarko kaj la muziko estis pli ritma kaj kreanta de atmosfero ol melodia. Inter la uzitaj instrumentoj estis la teponaztli kaj la huehuetl, el kiuj la unua estis instrumento idiofona kaj la dua instrumento membranofona; kaj la okarinoj kaj flutoj el koto aŭ kano, raspiloj el osto aŭ ligno, kaj tintiloj. Post la alveno de la hispanoj, la indiĝenoj lernis de la misiistoj la eŭropan muzikon. Multaj el la dancoj de konkero praktikataj en la indianaj komunumoj de la lando devenas el tiu tempo.
Zapateo aŭ ankaŭ nomate zapateado (hispane zapateado: piedfrapado aŭ ŝuumo) estas danco, kiu estas karakteriza por la meksika federaciero Tabasko. Ĝi staras en ses-okona-takto, simile al Huapango de Veracruz kaj al Jarana yucateca, tamen ĝi distingas de tiuj ĉi du per la akompana, kiu faras ĝin tre originala, ĉar ĝi danceblas je la muziko Son de tamborileros. Ĉi tiu muziko estas esence populara, do oni aŭdas en la fandangos de la kabanaroj kaj vilaĝoj de Tabasko. En la epoko de Tomas Garrido Canabal ĝi komencis disvastiĝi kaj konstituis allogaĵon de la festoj aŭ regionaj ekspozicioj en la tabaska ĉerfurbo.
Mariaĉo (hispane, mariachi [marjAĉi]) estas tipa meksika muzika ĝenro de la okcidenta ŝtato Jalisco kaj ĝiaj muzikistoj. La mariaĉmuziko estas tamen nur unu el la multaj facetoj de meksika popolmuziko, kiu tre regioniĝis. Ekstere de Meksiko, mariaĉa muziko estas la plej konata el la multaj meksikaj muzikaj tendencoj. Mariaĉo uzas ĉefe instrumentojn kiaj gitaroj, violonoj kaj trumpetoj kaj tipe vestas sin per tre ornamitajn folkloraj vestoj ĉefe kun la mondkonata sombrero, kvankam origine estis folklora indiĝena stilo kun tute alia pli simple vestaro. La hispanligva termino Mariachi [marjAĉi] devenas el la angla "mariage" (nupto) ĉar meksikaj muzikistoj estis tradicie dungataj por nuptoj en Suda Usono kaj ĉefe en la areoj kie meksikdevenaj usonanoj abundas. Mariaĉoj floris ĉefe inter la 1940-aj kaj 1970-aj jaroj. En la nomita Epoko de Oro de la meksika kinarto, la mariaĉoj diskoniĝis tutmonde per la filmoj en kiuj protagonistis Jorge Negrete kaj Pedro Infante.
El la moderna muziko menciindas kantistoj, muzikistoj kaj grupoj kiel Julieta Venegas, Luis Miguel, El Tri, kaj multaj aliaj.
Horta
Horta estas familia nomo de jenaj personoj:
Meksiko
Kinarto
La meksikaj filmoj el la epoko de oro en la 1940-aj ĝis la 1950-aj jaroj, estas la plej grandaj ekzemploj de la latinamerika kinarto, kun enorma industrio komparebla al Holivudo de tiuj jaroj. La meksikaj filmoj estis eksportitaj kaj montritaj en tuta Latinameriko kaj Eŭropo. La filmo María Candelaria (1944) de Emilio Fernández ricevis La Palme d'Or en la Kinfestivalo de Cannes. Famaj geaktoroj el tiu periodo antaŭen estis Dolores del Río, nome aktorino de internacia famo en la muta kinarto kaj sonkino de Holivudo, ikono de la meksika kino kaj pionirino kaj plej grava figuro de la orepoko de la meksika kino, Pedro Armendáriz, Pedro Infante, Ignacio López Tarso, Lilia Prado, Silvia Pinal, María Félix, Katy Jurado, Jorge Negrete, Fernando Soler, Ninón Sevilla, la geaktoroj de mutaj filmoj nome Ramón Novarro kaj Lupe Vélez kaj la komediistoj Joaquín Pardavé, Cantinflas kaj Tin Tan.
Horta
Horta estas la nomo de jenaj lokoj:
Meksiko
Kinarto
La nuntempa meksika kinarto inkludas elstarajn figurojn kiel la reĝisoroj Arturo Ripstein, Felipe Cazals, kaj je internacia nivelo elstaras Alejandro González Iñarritu, Guillermo del Toro kaj Alfonso Cuarón inter aliaj, same kiel la fotisto Emmanuel Lubezki.
Robert Schuman (Tramtransporto en Parizo)
Robert Schuman estas haltejo de Tramvojo T7 situanta en komunumo Rungis.
Meksiko
Kinarto
El iama kinarto menciindas pri Meksiko la projekto ¡Que viva México! (Да здравствует Мексика!, el hispana tradukebla al Vivu Meksiko) estas filma klopodo ekigita en 1930 fare de la rusa avangarda reĝisoro Sergej Eisenstein (1898–1948). Ĝi estus estinta epizoda portreto de meksikaj kulturo kaj politiko el antaŭ-hispana civilizo al la revolucio de Meksiko. Produktorado estis malhelpata pro malfacilaĵoj kaj estis eventuale abandonita. Jay Leyda kaj Zina Vojnov nomigis ĝin lia "plej granda filmoplano kaj lia plej granda persona tragedio".
Robert Schuman (Tramtransporto en Parizo)
La nomo Robert Schuman estas tiu de apuda avenuo, omaĝe al Robert Schuman (1886-1963), franca politikisto konsiderata kiel unu el la patroj de la eŭropa konstruado.
Meksiko
Kinarto
El nuntempa kinarto menciindas Roma, kunproduktita (Meksiko-Usono) nigra-blanka filmo el la jaro 2018, verkita, filmita kaj reĝisorita de Alfonso Cuarón. La filmo rikoltis multajn premiojn interalie la plej prestiĝan Premion Golden Globes kaj la Oskar-premion por la plej bonkvalita ne-anglalingva filmo (2019). La uzado de nigra-blanka filmado tre bone kongruas kun la intenco montri vivon de epoko preskaŭ duonjarcente pasinta rigardate el la aktualo de la filmofarado kaj kun la konstanta fokuso en la filmo al la arta fotografio. La filmo sekvas junan, miŝtekan domservistino (Cleo) en mezklasa familio en Meksikurbo dum la 1970-aj jaroj. Ŝi kaj la kolegino, same indiĝena, zorgas pri ĉiu laboro en la domo, dum la familio vivas laŭ tre burĝeca vivostilo.
Christine Boutin
estas franca politikisto, kiu naskiĝis je la en. Sian universitatan edukon ŝi akiris en la.
Meksiko
Arkeologio
En Méeksiko, laŭ informo de la Instituto Nacional de Antropología e Historia (I.N.A.H.), en Decembro 2005 estis jam registritaj 37 266 arkeologiaj kuŝejoj. Temas pri lokoj kie estas pruvoj de homa okupado antaŭ la alveno de hispanoj, sed ankaŭ de poste. Por ekzemplo, en Monterrey, Nuevo León, ekzistas muzeo pri industria arkeologio. En Meksikurbo, la arkeologoj elfosis materialajn restaĵojn de kolonia konvento kiu estis iam sur la sama loko kie nun estas la Palaco de Belartoj. Totale temas pri miloj da arkeologiaj kuŝejoj, sed ne ĉiuj estas malfermitaj al la publiko. La zono kiu koncentras la plej parton de tiuj lokoj estas en la areo de majaoj, sekvita de la centro de Meksiko kaj la valoj de Oaxaca.
Christine Boutin
Ŝi engaĝiĝas en la politika partio Unuiĝo por la Franca Demokratio (UDF). Inter alie ŝi de 1986 ĝis julio 2007, do ankaŭ dum la 11-a kaj 12-a parlamenta periodo (1997-2002 kaj 2002-2007 respektive), servis kiel deputito en la Nacia Asembleo de Francio - tie ŝi reprezentis la 10-an balotan distrikton de la departemento Yvelines.
Meksiko
Kuirarto
Meksika kuirarto estas ĉefe fuzio de indiĝena mezamerika kuirarto kun eŭropaj, ĉefe hispanaj, elementoj aldonitaj post la konkero de la Azteka Imperio en la 16a jarcento. La bazaj materialoj estas indiĝenaj manĝaĵoj, kiaj maizo, faboj kaj kapsiketoj. Eŭropanoj enmetis grandan nombron de aliaj manĝaĵoj, plej grave el kiuj estas viandoj el aldomigitaj animaloj (bovoj, porkoj, kokoj, kaproj, kaj ŝafoj), laktaj produktoj (ĉefe fromaĝo), kaj variaj herboj kaj spicoj. Aldone al la bazaj materialoj menciitaj, kiaj maizo kaj kapsiketoj, aliaj indiĝenaj ingrediencoj estas la jenaj: tomatoj, kukurboj, avokadoj, kakao kaj vanilo,
Christine Boutin
Poste, ŝi de 2007 ĝis 2009 servis kiel ministro pri loĝigo kaj de urboplanado en la 1-a kaj 2-a ministraroj de François Fillon.
Meksiko
Esperanto-movado
Vidu artikolojn:
Christine Boutin
La 20an de junio 2009, la membroj de la FRS adoptis la novan nomon, Kristana Demokrata Partio (france: Parti Chrétien Démocrate aŭ PCD), proponita de Christine Boutin. Ŝi mem iĝis la unua partia prezidanto. La 10-an de julio 2013, Christine Boutin anoncis, ke ŝi eksiĝas el la prezidanteco. Ĉi tiu estas akceptita unuanime. Charles-Henri Jamin tiam transprenas la provizoran estron de la partio ĝis la elekto de Jean-Frédéric Poisson ĉe la Partia nacia konvencio de la 16-a de novembro 2013. ekde 2020, la partis akceptis novan nomon VIA, la voie du peuple ('VIA, la vojo de la popolo) - la signifo de VIA en la latina lingvo estas VOJO.
Joseph Pickford
Joseph PICKFORD (baptita en 1734, mortinta en 1782) estis angla Arĥitekto, unu el la gvidaj provincaj arĥitektoj dum la regno de Georgo la 3-a.
Biografio
Pickford naskiĝis en Warwickshire en 1734 sed li translokiĝis kiam infano al Londono kie lia patro mortis. La komenca trejnado de Pickford estis entreprenita de la ŝton-masonisto kaj skulptisto Joseph Pickford (lia onklo), en lia loko de Hyde Park (Londono). Pickford laboris kun sia onklo dum ĉirkaŭ dek jaroj, trejniĝante unue kiel masonisto kaj poste kiel arĥitekto. Pickford dum iu tempo havis oficejojn ambaŭ en Londono kaj Derby. La arĥitekto translokiĝis al Derby ĉirkaŭ la jaro 1760, kie li estis agento de Foremarke Hall, arĥitekto David Hiorne de Warwick. li edziĝis kun Mary, la filino de Thomas Wilkins, la ĉefa agento de Wenman Coke de Longford Hall, kiun Pickford anstataŭis ĉirkaŭ 1762. La domo kiun li desegnis por si mem, Numero 41 Friar Gate, estas nun la Dom-muzeo de Pickford kaj ankaŭ unuagrada klasifikita konstruaĵo. Kvankam ekde aprilo 2006 la konstruaĵo estis alirebla nur al antaŭ-aranĝitaj grupoj.
Pickford multege laboris tra la tutaj Midlandaj provincoj de Anglio, precipe desegnante urbajn kaj kamparajn domojn en la Palladia stilo. Signifa nombro el liaj amikoj kaj klientoj estis membroj de la influa Luna Societo, inkluzive de la potisto Josiah Wedgwood, la pentristo Joseph Wright of Derby, kaj la inventistoj Matthew Boulton kaj John Whitehurst.
Fonto
La ĉefa publikigita inform-fonto pri Pickford estas la libro de Edward Saunders, Joseph Pickford of Derby A Georgian Architect (Alan Sutton, 1993)
4126 Mashu
4126 Mashu estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kazuro Watanabe kaj Kin Endate elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la Lago Mashu, (japane : 摩周湖, Mashū-ko), kratera lago en Hokajdo, rigardita kiel la plej puran en la mondo.
-279
En la jaro 279 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Posttertremo
Posttertremo estas tertremo kiu okazas post antaŭa forta tertremo en la sama areo (la ĉefa ŝoko). Se la posttertremo estas pli intensa ol la ĉefa ŝoko, tiu posttertremo estas rekvalifikata kiel la ĉefa tremo, kaj la originala ĉefa ŝoko iĝas sekve la antaŭtremo. Posttertremoj estas malpli intensaj tertremoj formitaj kiam la terkrusto ĉirkaŭ la delokigita krusto adaptiĝas al la efikoj de la ĉefa ŝoko.
Klepariv (stacidomo)
Klepariv (Клепарів) estas ranĝostacio en Lvivo, la sepa plej granda urbo en Ukrainio.
Filles du Calvaire (pariza metrostacio)
Filles du Calvaire [fij dy kalvɛʁ] (Filinoj de la Kalvario) estas stacio de la linio 8 de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 3-a kaj 11-a arondismentoj de la franca ĉefurbo.
Pri la stacio
La nomo de la stacio estas omaĝo al la Filinoj de la Kalvario, aŭ kalvarianinoj, kiuj estis reformitaj benediktaj monaĥinoj. La monaĥinejo definitive fermiĝis dum la franca revolucio de 1789.
Historio
La stacio malfermiĝis en 1931.
Retefiko
Retefiko estas karakterizaĵo kiu faras ke bono aŭ servo havas valoron al ebla kliento kiu dependas de la nombro de aliaj klientoj kiuj posedas la bonon aŭ uzas la servon. Do, la kvanto da antaŭaj adoptantoj influas la valoron por la sekva alprenanto.
Konsekvenco de retefiko estas ke aĉeto de bono malrekte gajnigas aliajn homojn kiuj posedas la bonon — ekzemple aĉeto de telefono faras aliajn telefonojn pli utilaj. Tiu tipo de kromefiko kiu okazas per transakcio nomiĝas eksteraĵo en ekonomiko, kaj eksteraĵoj kiuj okazas per retefikoj nomiĝas retaj eksteraĵoj. La rezulta sekvanto efiko estas ekzemplo de pozitiva retrokupla maŝo.
Originoj de la retefiko
La esprimon "network effect" (angle por retefiko) unue uzis Robert Metcalfe, kiu metis la fondon de Eterreto pere de lia leĝo. Metcalfe rezonis ke la nombro de Eterretaj kartoj estis kreskanta preter kriza nombro por ke la klientoj gajnis per iliaj retoj.
Laŭ Metcalfe, la kaŭzo por la vendo de la retaj kartoj estis ke: Oni povas algebre esprimi la koston kiel N kaj la valoron kiel N^2.
Gajnoj de retefikoj
Retefikoj por bono aŭ servo iĝas multsignifaj post kiam sufiĉa abona procento da homoj uzas la bono aŭ servo. Tiu ĉi procento nomiĝas kriza maso. Je kriza maso punkto, la valoro al la aĉetanto de la bono pligrandiĝas ol la mona valoro de la bono aŭ servo. Pro tio ke la valoron difinas la uzanta bazo, se sufiĉa nombro de homoj abonas al la servo aŭ aĉetas la bonon, tiam pluaj homoj abonas al la servo aŭ aĉetas la bonon pro la multsignifa utilo:preza rilato.
Borsoj
Stokaj borsoj kaj derivitaĵaj borsoj havas retefikojn. Foira likveco estas granda difina aĵo de transakcia kosto en la vendo aŭ aĉeto de sekureco, pro tio ke oferta-demanda vastigo ekzistas inter la aĉetebla kosto kaj la vendebla kosto de la sekureco. Kiam la nombro de aĉetantoj kaj vendantoj kreskas, la transakciaj kostoj malkreskas. Ĝi, do, logas pli da aĉetantoj kaj vendantoj al la borso.
Baltar
Baltar estas familia nomo de jenaj personoj:
Retefiko
Programaro
Ekzemple Microsoft Office. Multaj homoj kiuj elektas ofican programaron unue konsideras: Tiu estas, ĉar lerni uzi laborejan programaron bezonas multajn horojn, ili volas uzi tiujn horojn por lerni laborejan programaron kiu faris ilin la plej allogajn al eblaj dungantoj, kaj ili volas povi disponigi dokumentojn. (Plue, ekzemplo de malrekta retefiko estas la notinda sameco de uzantaj interfacoj de la plejparto de novaj programaroj - la sameco signifas ke oni devas pasi malpli da tempo por lerni novajn ĉirkaŭaĵojn, kaj eble ke pli da homoj akceptas kaj alprenas tiujn programarojn.)
Baltar
Baltar estas la nomo de jenaj lokoj:
Franca Ŝaka Ĉampionumo
La Franca Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Francio por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. Ĝi okazas ekde 1923 kvankam la unua neoficiala okazis en 1880.
Bolanjoso
Geografio
La origino de la rivero troviĝas en la subŝtato Zakateko, proksimume 60 km okcidente de la urbego Fresnillo, proksimume 40 km sude de la Tropiko de Kankro. Fluante suden ĝi eniras la subŝtaton Ĥaliskon proksimume 85 km poste, enfluante Lermaon-Santiagon ĉirkaŭ 40 km nordokcidento de la urbego Tequila. La lastaj 32 km de la rivero konstituas la limon inter la subŝtatoj Ĥalisko kaj Najarito.
La precipaj komunumoj trapasataj de Bolanjoso inkludas:
(31845) 2000 DK17
Ĝia orbito ekstere tanĝas la orbiton de Marso sed ne trairas ĝin.
Sambuco
Sambuco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Canosio, Demonte, Marmora, Pietraporzio kaj Vinadio.
Triunua Katedralo (Sankt-Peterburgo)
La Triunua Katedralo (Троицкий собор, Троице-Измайловский собор, foje nomita Troickij Katedralo) estas malfrua ekzemplo de la Empira stilo, konstruita inter 1828 kaj 1835 laŭ desegno de Vasilij Stasov. Ĝi situas en Sankt-Peterburgo, Rusio, sude de la Admiralejo en Izmajlovskij Prospekt, proksime al la metrostacio de la Teknologia Instituto.
La rusortodoksa katedralo, kiu povas gastigi ĝis 3000 vizitantojn, estis restaŭrita post jaroj de forgeso. Honore al la venko en la Rus-Turka Milito (1877–1878), kiam la rusoj liberigis Bulgarion el la dominado de la Otomana Imperio, oni konstruis memorkolonon antaŭ la norda fasado de la katedralo en 1886. La katedralo estis agnoskita kiel Monda heredaĵo de Unesko en 1990.
La 25-an de aŭgusto, 2006, dum rekonstrua laboro, la ĉefa kupolo de la katedralo falis post incendio, same kiel unu el la malgrandaj kupoloj. La katedralo estis restaŭrita kaj remalfermita en 2010.
Eksteraj ligiloj
59.91611°N, 30.30583°W
Radt
Radt estas familia nomo de jenaj personoj:
ISO 3166-2:IR
ISO 3166-2:IR estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Iranon. La kodojn havas 31 provincoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>IR</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Irano. La dua parto estas du ciferoj.
En la dua novaĵletero (ISO 3166-2:2002-05-21) de la Internacia Organizo por Normigado du novaj provincoj estis listigitaj, kaj la nomoj de du pliaj provincoj korektitaj.
Radt
Vidu ankaŭ:
ISO 3166-2:IR
En la oka novaĵletero (ISO 3166-2:2007-04-17) la malnova provincoĤorasano estis dividita al la tri novaj provincoj Norda Ĥorasano, Suda Ĥorasano kaj Razavi-Ĥorasano.
La estis aldonita la provinco Alborzo kun la kodo <tt>IR-32</tt>.
La estis ŝanĝitaj la sekvaj kodoj: de IR-01 al IR-03, de IR-02 al IR-04, de IR-03 al IR-24, de IR-04 al IR-10, de IR-05 al IR-16, de IR-06 al IR-18, de IR-07 al IR-23, de IR-08 al IR-14, de IR-10 al IR-06, de IR-11 al IR-19, de IR-12 al IR-20, de IR-13 al IR-11, de IR-14 al IR-07, de IR-15 al IR-08, de IR-16 al IR-12, de IR-17 al IR-05, de IR-18 al IR-17, de IR-19 al IR-01, de IR-20 al IR-15, de IR-21 al IR-02, de IR-22 al IR-00, de IR-23 al IR-22, de IR-24 al IR-13, de IR-25 al IR-21, de IR-26 al IR-25, de IR-28 al IR-26, de IR-30 al IR-09, de IR-31 al IR-28, de IR-32 al IR-30.
Kvanzo
Kvanzo ( loke : Cuanza ; ankaŭ literumita Coanza, Kvanzaa, Quanza, Kwanza, aŭ Kuanza) estas rivero en Angolo. Ĝi malpleniĝas en Atlantikon ĵus sude de la ĉefurbo de la lando, Luando.
Tiu rivero enhavas riĉan biodiversecon, de kio almenaŭ 50 da fiŝspecoj. Esploristoj de la Nacia Fiŝkaptado-Esplorinstituto kaj de la Sud-afrika Instituto por Akvo-Biodiverseco anoncis ke genetika testado povas riveli novajn speciojn.
Superrigardo
La rivero donis sian nomon al du angolaj provincoj : Cuanza Norte, kiu situas ĉe la norda bordo de la rivero, kaj Cuanza Sul, ĉe la suda bordo. Ĝi ankaŭ estas fonto de akvoenergio por Angolo, en la formo de la Kapanda-baraĵo en Provinco Malanje, finiĝis en 2004. La baraĵo ankaŭ disponigas akvon por irigacio de sukerkano kaj aliaj kultivaĵoj en la pli malalta Kvanzo-Valo. La pli malalta fluo de la rivero estas navigebla por proksimume 250 kilometroj kaj estis la origina itinero de portugala penetrado en nordan Angolon.
La angola valuto estas nomita laŭ la rivero : angola kvanzo. La Barra do Kwanza, la enfluejo de la rivero, iom post iom estas evoluigita por altiri turistojn kaj unutag-rekreaciulojn de la ĉefurbo, Luando troviĝante proksimume 60 km en la nordo. Eĉ golfejo estas planita. Tranoktadoeblecoj estas haveblaj sed, pro tre limigita havebleco kaj alta demando, rezervado estas esenca. Sportfiŝkaptado estas elstara, precipe megalopso (Megalopidae). Ekzempleroj de 90 kg ne estas malkutimaj. La rivero, de la ponto ĝis la maro, konstituas la nordan limon de la Nacia Parko Kisama.
Detroit Street Circuit
Detroit Street Circuit estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Detrojto (Usono).
Longeco: 4,023 km
Kurbiĝoj: 18
Plej rapida giro: 1:40:464 de Ayrton Senna (1987)
Richwiller
Richwiller estas franca situanta en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Erycius Puteanus
Erycius PUTEANUS (1574-1646) aŭ Erico Puteano(Venlo, 4-a de novembro 1574 - Loveno, 17-a de septembro 1646) estis belga humanisto, historiisto kaj filologo. Li donis lecionojn en la Trilingva Kolegio de la Malnova Universitato de Loveno dum 40 jaroj. En 1603, li okupis la postenon de historiisto proponita de Filipo la 3-a de Hispanio.
Biografio
Li studis en Dordrecht kaj Kolonjo en la Kolegio de la Tri Kronoj, kie li akiris sian diplomon kiel Majstro pri Artoj en la 28-a de februaro 1595. Poste li vojaĝis al Loveno kie li ĉeestis lecionojn pri historio de Justus Lipsius (1547-1606), kies katedro pli poste estis proponita al li de la "Brabantaj Ŝtatoj". En 1597, li estis en Italio, kaj amike rilatis kun la erudiciularo de tiu lando, ĉefe kun la kardinalo Federiko Borromeo (1564-1631), kiu nomis lin profesoro pri la latina en la Palatina Lernejo de Milano de 1600 ĝis 1606.
Li estis plurfoje favorita de kelkaj regnantaj princoj: la arkiduko Alberto alnomis lin honora konsilisto, en 1612, kaj pligrandigis lian jaran pension al 200 dukatoj (1614). La servoj faritaj al la duklando de la Malaltaj Landoj estis multenombraj. Lia ofenda lingvaĵo provokis kelkajn politikajn malamikaĵojn, kaj li preskaŭ estis forpelita al ekzilo fare de la reĝo Jakobo la 1-a de Anglio, kiu erare kredis ke li estas la aŭtoro de insultema satiro.
Puteanus ankaŭ estis enciklopediisto: li kredis ke la plej bona maniero por akirado de virteco estis pere de konado. Li sonĝis pri restablado de la brilega klasika periodo em Belgio kaj de la kulto al la elokventeco kiujn li estis portinta el Italio. Kiam li rimarkis la senutilecon de siaj klopodoj, kaj la indiferenteco de tiu erao troe profitema kaj inklinita al la pozitiveco de la sciencoj, li dronis sin en siaj enciklopedioj kaj produktis siajn plej belajn kronologiaj verkoj. Lia merito kiel filologo estas iom limigita, tamen, liaj disertacioj, reproduktitaj en la Tezaŭroj de Graevius (1632-1703) kaj Gronovius (1611-1671), estas realvaloraj kaj povas ankoraŭ konsultiĝi. Li havis deksep gefilojn, el kiuj kvar mortis dum infanaĝo.
Boboviŝĉe
Boboviŝĉe (ukraine Бобовище aŭ Бобовіще, Borhalom) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1360 en slava formo Boboviscse. Post la mezepoko la regiono foje apartenis al Habsburga Imperio, foje al Transilvanio. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la komunumo ricevis hungaran loknomon Borhalom. En 1910 loĝis tie 859 homoj, (825 rutenoj, 25 germanoj, 9 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Borhalom apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Boboviŝĉe. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
14054 Dušek
14054 Dušek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝia nomo honoras Jiří Dušek, astronomon ĉe la "Observatorio kaj Planetario Nikolao Koperniko" de Brno. Li estas unu el le fondintoj de la ĉeha Senpera Astronomia Ĵurnalo (Instantní astronomické noviny: IAN) kaj estas bone konata pro sia longtempa intereso por la porjunula astronomia tendaro de Úpice kaj aliaj edukaj projektoj.
-295
En la jaro 295 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Carpio
La termino Carpio [KARpjo] estas hispanlingva vorto kiu povas referenci al:
NGC 4498
NGC 4498 (aliaj indikoj — UGC 7669, IRAS12291+1707, MCG 3-32-56, VCC 1379, ZWG 99.75, KUG 1229+171, PGC 41472) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Witold Leszczyński
Witold Leszczyński (esperante: Vitoldo Leŝĉinski ; naskiĝis la en  Lodzo, mortis la  en Lodzo, Pollando) estis pola filmreĝisoro, scenaristo kaj kameraisto. Jam li ne finiĝis sian lastan filmon La maljuna homo kaj hundo – finiĝis ĝin Andrzej Kostenko.
Mareil-Marly (Tramtrajno en Francilio)
Mareil-Marly estas haltejo de Eksprestramo 13, situanta en Mareil-Marly, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
La haltejo estis malfermita al pasaĝeroj la. Ĝi anstataŭas stacidomon .
Niĵnjaja Salda
Niĵnjaja Salda (ruse Нижняя Салда) estas urbo en Rusio. Ĝi situas sur orienta deklivo de meza Uralo, ĉe rivero Salda (Салда) (kiu dedekstre fluas en riveron Tagil (Тагил), baseno de rivero Obj). En la urbo estas fervoja stacio.
Niĵnjaja Salda estis fondita en 1760 dum konstruado de metalurgia uzino. En 1959 la urbo havis proksimume 21.400 loĝantojn.
Marto de 2017
Jen listo de okazaĵoj en marto 2017:
Saint-Sébastien - Froissart (pariza metrostacio)
Saint-Sébastien - Froissart [sɛ̃ sebastjɛ̃ fʁwasaʁ] estas stacio de la linio 8 de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 3-a kaj 11-a arondismentoj de la franca ĉefurbo.
Pri la stacio
La nomo de la stacio estas omaĝo al Sankta Sebastiano, kiu estis romia oficiro kaj helpis kristanojn dum la reĝado de Diokleciano, en la 3-a jarcento. La tiel nomita strato Saint-Sébastien estis ĉirkaŭ 1670 la strateto, kiu direktis al la vilaĝo Popincourt.
La dua parto de la nomo aludas al la poeto kaj verkisto Jean Froissart (1337-1400), kiu cetere raportis en siaj "kronikoj" la tiamajn okazaĵojn en Eŭropo.
Historio
La stacio malfermiĝis en 1931 sub la nomo Saint-Sébastien.
Rhade
Rhade estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Nána
Nána hungare Párkánynána estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky. Ĉeĥe nána popole signifas stulta virino.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Štúrovo-Želiezovce, laŭ fervojo Budapeŝto-Nové Zámky. Štúrovo troviĝas 2 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1154. Dum la historio la kampoj apartenis al kapitulo de Esztergom. Ofte okazis inundoj, tial la vilaĝo mem troviĝas iom malproksime de Danubo. En 1910 loĝis tie 1115 homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Esztergom (reĝa departemento), al la distrikto de Párkány. Poste la vilaĝo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio jam kiel Nána. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. Inter 1960-1991 la vilaĝo aliĝis al Štúrovo. En 2001 loĝis tie 1162 da homoj (871 hungaroj, 263 slovakoj).
Famuloj
En la iama Párkánynána naskiĝis la unua ina ministro Anna Ratkó.
Anthony Trollope
Anthony TROLLOPE (/ˈtrɒləp/; naskiĝis la, mortis la ) estis angla romanisto de la Viktoriana epoko. Inter liaj plej bone konataj verkoj estas serio de romanoj kolektive konataj kiel "Kronikoj de Barsetshire", kiuj temas pri imaga graflando Barsetshire. Li verkis ankaŭ romanojn pri politikaj, sociaj kaj ĝenrismaj temoj, kaj pri aliaj aferoj.
La literatura reputacio de Trollope iom malaltiĝis dum la lastaj jaroj de lia vivo, sed li reakiris aprezon de kritikistoj meze de la 20a jarcento.
Seeland (Saksio-Anhalto)
Seeland estas komunumo kun urbaj rajtoj en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La urbo estas inter la plej junaj de Germanio: Administre, la urba komunumo ekestis la 15-an de julio 2009 per kunligo de la antaŭe sendependaj urbo Hoym kaj de la neurbaj komunumoj Friedrichsaue, Frose, Nachterstedt kaj Schadeleben. La kialo por tio estis administra reformo en la federacia lando Saksio-Anhalto kaj la decido anstataŭigi la antaŭan komunumaron Seeland per unusola urba komunumo. La antaŭe sendependa komunumo Gatersleben, kiu same apartenis al la komunumaro, ĝis la 1-a de septembro 2010 estis administrata en la urbo kaj tiam ankaŭ anigita al la urba teritorio.
3435 Boury
3435 Boury estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo François Dossin elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la belga astrofizikisto Arsène Boury (1934–1982).
Vaux-sur-Seine (stacidomo)
Vaux-sur-Seine estas franca stacidomo sur linio Paris Saint-Lazare - tra  situanta en  Vaux-sur-Seine, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station par Conflans-Ste-Honorine (334000).
Johann Christian Ernesti
Johann Christian ERNESTI (naskiĝinta la en Helbedündorf-Großbrüchter, mortinta la  en Bad Langensalza) estis germana teologo luteranisma.
Vivo
Estante filo de la paroĥestro großbrüchter-a Johann Christoph Ernesti li frekventis unue la lernejon en Arnstadt. Post plukleriĝo en Schleusingen li ekstudentis en 1713 ĉe la Universitato de Wittenberg. Plurajn semestrojn li studentis ĉe la Universitato de Lepsiko antaŭ reveno al Wittenberg, kie li magistriĝis en la 30.4.1716.
Dum la somera semestro de 1716 li ekrajtis docenti ĉeuniversitate (venia legendi) kaj estis privata docento. En 1718, post disputado sub la estrado de Gottlieb Wernsdorf la maljuna pri la temo De primordiis emendatae per Lutherum religionis li habilitiĝis kiel adjunkto ĉe la filozofia fakultato. Tamen li preferis vojon de teologo kaj ekdiakonis post ordinacio en la 11.9.1722 en Kölleda.
Ekde 1729 Ernesti paroĥestris en Frohndorf kaj ekde 1736 ĉe la Nikolao-kirko en Zeitz. En 1741 li iĝs paroĥestro kaj superintendanto en Bad Tennstedt transprenonte en 1749 la superintendantecon en Bad Langensalza, kio aŭtomatigis la paroĥestrecon ĉe la Stefano-kirko. Tie li agadis ĝismorte.
Sierentz (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Louis (115000).
István Gyárfás
István Gyárfás [iŝtvAn djArfAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyárfás István estis hungara juristo, historiisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1878).
István Gyárfás naskiĝis la  1822 en Dömsöd. Li mortis la 1883 en Kiskunhalas.
Biografio
István Gyárfás frekventis gimnazion en Kiskunhalas, poste universitatojn en Debrecen kaj Pest (urbo). Li nelonge estis advokato, kiun li interrompis pro la revolucio, kion li fervore apogis. Post la fiasko de la liberecbatalo li rifuĝis, en 1950 li ricevis amnestion. Baldaŭe li akiris diversajn ŝtatajn postenojn, dume li okupiĝis ekzemple pri historioj de jasoj kaj kumanoj. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Vasárnapi Újság.
Samone (TO)
Samone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Fiorano Canavese, Banchette, Salerano Canavese, Loranzè, Pavone Canavese kaj Colleretto Giacosa.
Migrado al Abisenio
La Migrado al Abisenio  (en araba الهجرة إلى الحبشة al-hijraʾilā al-hābsḥa), konata ankaŭ kiel Unua Heĝiro (en araba هِجْرَة hijrah, aŭ hijrat), estis epizodo en la komenca historio de Islamo kiam, totale 83 personoj kaj viroj kaj virinoj, el la unuaj sekvantoj de la profeto Mohamedo (la Sahaboj) fuĝis el la persekutado de la regantaj Kurajŝa tribo de Mekko.
Ili serĉis rifuĝon en la Aksuma Reĝlando, nuntempa Etiopio (iam aludita kiel Abisenio, nomo derivita el la araba Al-Habash nome praulejo de Habeŝaoj), dum preskaŭ 15 jaroj, el 7 IK (615 KE) al AH 7 (628/629). La tiama aksuma monarko, konata en araba kiel Aŝama ibn Abjar, kiun historiistoj ĝenerale asociigas kun la historia kaj tiutempa monarko Armah, nome kristano kiu estis konsiderata "bone konata ĉar estis justa kaj ditimanta homo".
(24693) 1990 SB2
(24693) 1990 SB2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Brian P. Roman elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Soumaïla Cissé
Soumaïla CISSÉ (Timbuktuo, 20-an de decembro 1949 – 25-an de decembro 2020) estas politikisto de Malio.
Li studis en Montpeliero, Francio, kaj iĝis softvara inĝeniero. Li laboris por francaj entreprenoj.
Li estis aktivulo de la partio ADEMA-PASJ, iĝis ministro en 1993 kaj 2000; en 2002 li lasis registarajn postenojn por prepariĝi al prezidenta elektado de 2002, en kiu li malvenkis antaŭ Amadou Toumani Touré. Li forlasis la partion ADEMA-PASJ, kaj kun grupo de fideluloj li fondis la novan partion Union pour la république et la démocratie, URD) en junio de 2003.
Fenilfosfinata acido
Fenilfosfinata acido aŭ fenila fosfinato estas organika kombinaĵo rezultanta el hidrolizo de la fenilfosfinata acido. Ĝi estas senkolora aŭ blanka kristalo, solvebla en akvo. Fenilfosfinata acido posedas 6 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 1 fosforatomon kaj 2 oksigenatomojn. Fenilfosfinata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj.
Niĵnjaja Tura
Niĵnjaja Tura (ruse Нижняя Тура) estas urbo en Sverdlovska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 65478.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1949.
La interurba telefona kodo estas 34342, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe orienta limo de meza Uralo, ĉe rivero Tura (Тура) (baseno de rivero Obj).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 18,8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 24,2 mil loĝantojn.
Rapidmezurilo
Rapidmezurilo aŭ rapidometro estas mezurilo de rapido, kiun oni kutime uzas ĉe veturiloj (ĉu teraj, ĉu maraj, ĉu aeraj).
La unua elektrika rapidmezurilo estis inventita de Josip Belušić en 1888. Ĝi ekdisponeblis kiel aldonaĵo por veturiloj en la jaro 1900, kaj ekde 1910 ĝia instalado iĝis kutima.
La plej ofta mezurunuo uzata de rapidmezuriloj estas km/h (kilometroj je horo).
Serba Ortodoksa Eklezio
La Serba Ortodoksa Eklezio (serbe Српска православна црква en cirila alfabeto aŭ en la latina alfabeto Srpska pravoslavna crkva) aŭ Eklezio de Serbio, estas laŭ antikveco la sesa el la ortodoksaj memstaraj eklezioj. Tiu ĉi eklezio havas 16 milionojn da membroj en Serbio, Montenegro, Bosnio-Hercegovino, Makedonio kaj Kroatio, kaj ĝi ankaŭ havas ekzarkatojn kaj preĝejojn kun patriarka reprezentado en aliaj partoj de la mondo kie troviĝas komunumoj de serba diasporo. La Patriarko de Serbio estas la unua inter egalaj ene de sia eklezio. Lia kompleta titolo estas "Ĉefepiskopo de Peĉ, Metropolito de Beogrado kaj Karlovci, kaj Patriarko de la serboj".
La serba ortodoksa eklezio fariĝis sendependa de Konstantinopolo en 1219 kiam Sankta Sava (unu el la plej gravaj sanktuloj de tiu eklezio) fariĝis episkopo kaj per lia laboro ĝi fariĝis memstara. Tamen, la eklezio perdis tiun rajton en la jaro 1523 ĝis 1920 kiam denove fariĝis memstara. Du jarojn poste en 1922 la Konstantinopola Ortodoksa Eklezio agnoskis la memstarecon kiu daŭras ĝis la nuntempo. Dum epoko de socialismo la eklezio kaj ĝiaj gvidantoj estis persekutataj kaj multaj posedaĵoj estis konfiskataj. Post ĝia falo la eklezio fariĝis pli forta kaj influa en la vivo de la serboj. En la diservado ĝi uzas la serban lingvon kaj por la festoj la julianan kalendaron.
Universitato János Neumann
Universitato Pallasz Athéné formiĝis el Altlernejo de Kecskemét [keĉkemEt], (origine hungare Kecskeméti Főiskola) kaj el Altlernejo de Szolnok en jarmezo de 2016. En la iama altlernejo instruis 176 pedagogoj pli ol 4000 studentojn (en Szolnok lernis same 4000 studentoj). Ĝi estis la plej granda lernejo de departemento Bács-Kiskun, nun la sola universitato.
Historio de la altlernejo
En 2000 oni establis tiu ĉi altlernejon el 3 funkciantaj altlernejoj: Ĉiuj 3 fakultatoj, biblioteko, 2 kolegioj, bieneto, lernejo kun infanĝardeno troviĝas en Kecskemét.
Historio de la universitato
La universitato faris starton en 2000 kun 4 fakultatoj. Ĝi prenis pli novan nomon János Neumann en 2017.
Olsztyn
Geografio
La urbo bele situas en la regiono de lagoj kaj arbaroj, malmulte tuŝita de homoj. Ene de la administraj limoj de la urbo ekzistas 13 lagoj, kaj multaj pliaj en la ĉirkaŭaĵo. Arbaroj okupas kvinonon de la urba teritorio. Pli ol duonon de tio konsistigas la komunuma arbaro, kiu grandas 1050 hektarojn kaj servas grandparte por ripozado de la urbanoj kaj turistoj.
Historio
(*) la Ordeno de germanaj kavaliroj (germane: Deutscher Ritterorden) estas unu el la kristanaj kavaliraj ordenoj, kiuj estiĝis dum la 12a jarcento en la teritorio de la tiutempe mallonge ekzistanta kristana Jerusalema reĝlando. Ĝia memdifino estis "protekti la interesojn de la kristanismo per militaj rimedoj", komence en la ĵus konkerita Jerusalema reĝlando. Tamen ne temis pri teologio, sed nur pri kristanismaj simboloj: baze la ordeno estis firma alianco de militistoj, kiu celis konkeri kaj kontroli plejeble grandan teritorion. Dum pli postaj jarcentoj la ordeno provis realigi tiun celon precipe en nordorienta Eŭropo, dumtempe tre sukcese. La Ordeno de germanaj kavaliroj konatas ankaŭ sub la pli mallonga nomo Germana Ordeno (germane: Deutscher Orden, latine: Ordo Teutonicus), en la litova ĝi nomiĝas Kryžiuočių Ordinas (Ordeno de la Kruc-kavaliroj) kaj en la pola Zakon Krzyżacki (Ordeno de la Kruc-portantoj), pli formale en la latina ĝi titoliĝas Ordo Domus Sanctæ Mariæ Theutonicorum Ierosolimitanorum (Ordeno de la Domo de Sankta Maria de la Germanoj en Jerusalemo), sed la oficiala plena titolo estas Brüder vom Deutschen Haus St. Mariens in Jerusalem (Fratoj de la Germana Domo de Sankta Maria en Jerusalemo). Ĝiaj anoj rekoneblis pro elegantaj blankaj manteloj kun nigra kruco.
Muzeoj
La plej granda muzeo de la urbo estas la Muzeo de Varmio-Mazurio. Ankaŭ la domo de la historia ĵurnalo "Gazeta Olsztyńska" (legu: olŝtinjska) gastigas muzeon, kaj ekzistas muzeoj pri naturo kaj sporto.
Ekonomio
La pneŭmo-fabriko Stomil - estas branĉo de la franca firmao Michelin. Troviĝas ankaŭ nutraĵ-fabrikoj (bierproduktejo ("Kormoran"), kokidaĵproduktejo ("Indykpol").
7212 Artakserkso
7212 Artakserkso estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden, en la kadro de la en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la persa reĝo Artakserkso la 1-a (greka Aρταξέρξης : Artakserkses ; -484 – -424, reĝis de -464 al -424)
Olsztyn
Gravaj urbanoj
Olŝtino apartenas al la federacio de Koperniko-urboj, kiu ligas urbojn, kie Nikolao Koperniko vivis kaj laboris – inter la urboj estas Bologna / Bolonjo, Frombork / Fromborko, Krakovo / Kraków, Toruń / Toruno, Włocławek (legu: vŭocŭavek), Lidzbark Warmiński (legu: lidzbark varminjski) kaj Grudziądz (legu: grudzjondz). La centro de la federacio situas en la astronomia observejo de Olŝtino.
-296
En la jaro 296 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Zdravljica
La teksto estas jena:
Žive naj vsi narodi
ki hrepene dočakat' dan,
da koder sonce hodi,
prepir iz sveta bo pregnan,
da rojak
prost bo vsak,
ne vrag, le sosed bo mejak!
Dijon-Prenois
Dijon-Prenois estis kurejo por konkursoj de Formulo 1 en Diĵono (Francio).
Zdravljica
En esperantlingva poezia traduko:
Dijon-Prenois
Longeco: 3,801 km
Kurbiĝoj: 8
Plej rapida giro: 1:05:257 de Alain Prost (1984)
Zdravljica
Ke vivu ĉiuj gentoj
Le Coteau
Le Coteau estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Costellois.
Zdravljica
ke trans la kontinentoj
disput' el mondo estos for,
en liber'
ne barbar',
ĉe limo estu nur najbar'!