cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tissa
Tissa estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Pembroke (Malto)
Pembroke estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la precipa ŝtata insulo Malto en la Mediteranea Maro. ISO-kodo de la komunumo estas MT-40.
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 2,3 kvadrataj kilometroj vivis.
4244 Zakharchenko
4244 Zakharchenko estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la soveta verkisto kaj ĵurnalisto Vasilij Dmitrieviĉ Zaĥarĉenko (cirile : Василий Дмитриевич Захарченко, 1915 – 1999).
Yuta Ito
Yuta Ito (伊藤 優汰, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC, Ehime FC kaj Albirex Niigata.
(130216) 2000 AC238
(130216) 2000 AC238 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.
Ĝia discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,4383 astronomia unuo, tie estas 65,569 milionoj da km. Tiu distanco esta pli granda ol la minimuma distanco inter Marso kaj la Tero : 0,372719 AU (55,758 milionoj da km).
Tonalto
En muziko, tonalto aŭ piĉo (el la angla pitch) estas la percepto de la frekvenco de tono. Ekzemple, la A de la gamo C-maĵora estas nuntempe fiksita je 440 hercoj (Hz)) (ofte skribata kiel "A = 440 Hz", kaj konata kiel koncerta tonalto), kvankam ne ĉiam estis tiel (vidu sekcion Historiaj tonaltaj normoj sube). Tonalto estas ofte citata kiel unu el la fundamentaj flankoj de muziko; la aliaj estas la daŭro, la laŭteco, la koloro kaj la esprimo.
Ni notu, ke tonalto estas io perceptata, tio estas la frekvenco mezurita en hercoj (Hz), kiu estas la fizika mezurunuo de vibrado. Ni povas diri, ke la tonon A de la gamo C-maĵora ludatan sur ĉia instrumento oni perceptas la sama tonalto kiel pura tono je 440Hz, perceptiĝas) kuŝas ĉirkaŭ kvin cendoj, sed varias tra la registro de aŭdado kaj estas pli preciza kiam la du tonaltoj ludiĝas samtempe. Simile al aliaj homaj stimuloj, la percepto de tonalto ankaŭ povas esti klarigita de la leĝo de Weber-Fechner.
Tonalton oni povas priskribi en diversaj manieroj, i.a. kiel alta aŭ malalta, ĉu diskreta aŭ nediskreta, glito aŭ portamento, kaj kiel determina aŭ nedetermina. Tonalto ofte mezuriĝas laŭ frekvenco aŭ ondolongo, sed oni plej ofte ĝin priparolas per notacio kaj ties literaj etikedoj (C#). En muziko la frekvenco de specifa tonalto ne estas tiel grava kiel ĝia rilato al aliaj frekvencoj — la diferencon inter du tonaltoj oni povas esprimi per proporcio aŭ mezuri en cendoj. Oni diras, ke tiuj, kiuj havas senton por iliaj rilatoj, havas relativan sonsenton, kaj tiuj, kiuj havas senton por la efektivaj frekvencoj sendepende de aliaj tonaltoj havas absolutan sonsenton.
La parencecajn tonaltojn de individuaj notoj en skalo oni povas determini per unu da nombroj de sintonizadaj sistemoj. En la okcidento, la dekdu-nota kromata gamo estas la plej komuna metodo de organizado, kun egala temperamento nun la plej larĝe uzata metodo sintonizio tiun skalon. En ĝi, la tonalta proporcio inter iuj ajn du postaj notoj de la skalo estas precize la dekdua radiko de du. En bone-temperataj sistemoj (kiel uzataj en la tempo de Johann Sebastian Bach [Baĥ], eksemple), diferencaj metodoj de muzika sintonizado uzita. Preskaŭ ĉiuj el iliaj sistemoj havas unu intervalon komune, la oktavo, kie la tonalto de unu da noto estas duobla la frekvenco de la alia. Eksemple, se la A de la gamo C-maĵora estas 440 Hz, la A de la oktavo super tio estos 880 Hz.
Simila ol aliaj sencoj, la relativa perceptado de tonalto povas mistifiki, rezultigante "aŭdajn iluziojn". Estas pluraj de ili, kiel la tritona paradokso, sed plej noteble la Shepard skalo, kie senhalta aŭ diskreta sekvo de speciale formataj tonoj povas iĝi soni kvazaŭ tiu sekvo daŭras altigi eterne, kiam ĝi fakte estas lerta aŭda iluzio.
En atonala, dekdu-tono, aŭ seria teorio "tonalto" estas specifa frekvenco dum tonalta grado estas ĉiuj oktavoj de frekvenco (tono). Tonaltoj nomiĝas per entjeroj ĉar de oktava kaj enharmonia ekvivalenteco (eksemple, C# kaj Db estas la sama tonalto kiam C4 and C5 estas funkcie la samaj, unu oktavo aparte).
Diskretaj tonaltoj, prefere ol seninterrompe varieblecaj tonaltoj, estas virtuale universalaĵo, kun esceptoj inkluzive de "defalantaj rasoj" (Sachs & Kunst, 1962) kaj "nedeterminataj-tonaltaj kantoj" (Malm, 1967). Glitantaj tonaltoj uziĝas en plej multaj kulturoj, sed estas rilatataj al la diskretaj tonaltoj kiujn ili aludas aŭ plibeligas. (Burns, 1999)
Historiaj tonaltaj normoj
Krom diversaj sistemoj de muzika sintonizado uziĝas determini la relativa frekvenco de notoj en skalo, diversaj tonaltaj normoj uziĝis historie por fiksi la absolutan posicion de la skalo. En 1955, la Internacia Organizo por Normigo fiksis la frekvenco de la A de la gamo C-maĵora ke 440 Hz, sed en la pasinteco, variaj frekvencoj uziĝis.
Ĝis la 19-a jarcento, ne estis unueca klopodo normigi muzikan tonalton kaj la niveloj tra eŭropo larĝe diversis. Eĉ interne de unu kirko, la tonalto uzata povas varii tra tempo pro la maniero laŭ kiu orgenoj sintoniĝis. Generale, la fino de orgena pipo estis martelata ene al konuso, aŭ flagrata ekstere altigi aŭ malaltigi la tonalton. Kiam la pipaj finoj estiĝas ŭfrangiĝata de tio konstanta procezo, ili ĉiuj tondetata malalto, tiel altiganta la tuta tonalton de la orgeno.
Iu ideo de la varieco en tonaltoj povas gajniĝi per ekzamenado de maljunaj sintonizadaj forkoj, orgenaj pipoj kaj alia fontoj. Eksemple, angla tonaltopipo el 1720 ludas la A-n de la gamo C-maĵora kun frekvenco je 380 Hz, kiam la orgenoj ludiĝis de Johann Sebastian Bach en Hamburg, Leipzig kaj Weimar, Germanio, estis tonaltataj ee A = 480 Hz, diferenco de ĉirkaŭ kvar da duontonoj. En alia vortoj, la A produktita de la tonaltopipo de 1720 estas ĉe la sama frekvenco kiel la F sur unu da la orgenoj de BACH.
Tonaltaj niveloj ne sole variiĝis de loko al loko, aŭ tra tempo - tonaltaj niveloj povas varii eĉ interne de la sama urbo. La tonalto uzata por angla katedra orgeno en la 17-a jarcento eksemple, povis esti tiel granda kiel kvin da duondutoj pli maltalte ol la tonalto uzata por doma klavarinstrumento en la sama urbo.
Dum la unua duono de 19-a jarcento, estis tendenco por la tonalto uzata de orkestroj altigi. Ĉi tio estas probable grande rezulto de orkestroj konkuranta unu kontraŭ la alia, ĉiu klopodis plenigi pli kaj pli grandajn koncertajn halojn per brila, pli "brilianta", sono ol faris ilia rivaloj. Ili helpiĝis en tiu klopodo de la plibonigada fortikeco de la E-kordoj de la violonoj - en la 16-a jarcento, Michael Praetorius reĵetis altajn tonaltajn normojn kiel konduktantaj al difektiĝintaj kordoj, sed la novaj kordoj povas travivi la altan streĉadon sen difektiĝado.
La altigo en tonalto je ĉi tiu tempo vidiĝas respegule en sintonizadaj forkoj. Sintonizada forko de 1815 el la Dresden opero domo donas A = 423.2 Hz, kiam unu el dekunuo da jaroj poste el la sama opera domo donas A = 435 Hz. Ĉe La Scala en Milano, la A super meza C altigis tiel alte kiel 451 Hz.
La plej laŭtvoĉaj kontraŭuloj de la suprena tendenco en tonalto estis kantistoj, kiuj plendis ke ĝi metas streĉadon sur iliaj voĉoj. Grande kiel rezulto de iliaj plendadoj, la Francia registaro leĝigis leĝon sur 16-a de februaro, 1859 kiu establis la A de la gamo C-maĵora je 435 Hz. Ĉi tio estis la unua provo normigi tonalton sur tia skalo, kaj koniĝis kiel la diapason normal. Ĝi estiĝis tre popola tonalta normo ekster de Francio plie.
Estis ankoraŭ variaĵoj, tamen. La diapason normal rezultas en C-maĵora tonizata ĉe proksimume 258.65 Hz. Alternativa tonalta normo konata kiel filosofika or scienca tonalto, kiu fiksigis C-maĵora ke precize 256 Hz (tio estas, 28 Hz), kaj rezultis en la A super ĝi tonada al proksimume 430.54 Hz, gajnis iom da populareco el ĝia matematika oportuneco (la frekvencoj de tuto de la C-oj estiĝas pobo de du). Ĉi tio neniam ricevis la saman oficialan rekonon kiel A = 435, tamen, kaj ne estis tiel vaste uzata. (Vidu tamen )
En 1939, internacia konferenco rekomendis ke la A super meza C toniĝu je 440 Hz. Ĉi tiu normo pritraktigis de la Internacia Organizo por Normigo (franca mallongigo: ISO) en 1955 (kaj reasertiĝis de ili en 1975) ke ISO 16. La diferenco inter ĉi tio kaj la diapason normal estas la rezulto de konfuzo ĉar kio temperaturo ke la francia normo povus mezuriĝi. La komenca normo estis = 439 Hz, sed ĉi tio anstataŭiĝis de A = 440 Hz post plendoj ke 439 Hz estis malfacila reprodukti en laboratorio ĉar 439 estas prima nombro.
Spite kiel konfuzo, A = 440 Hz estas nun uzata virtuale tutmonde, almenaŭ en teorio. En praktikado, kiel orkestroj ankoraŭ tonas al noto ekdonas de la hobojo, prefere ol elektronika sintonizada ilo (kio povus esti pli fidinda), kaj kiel la hoboisto mem ne povas uziĝi kiel ilo sintonizi antaŭ ĉio, estas ankoraŭ iom da vario en la preciza tonalto uzata. Solaj instrumentoj kia la piano (kiun orkestro povas alsintoniziĝi se ili kunludiĝas) estas ankoraŭ ne universale sintonizata al A = 440 Hz. Entute, pensiĝas ke la ĝenerala tendenco ekde la meza de la 20-a jarcento estis por norma tonalto altiĝi, kvankam ĝi altiĝis multe pli malrapide ol en la pasinteco ...
NGC 6124
NGC 6124 (aliaj indikoj — OCL 990, ESO 331-SC3) estas malfermita stelamaso en konstelacio Skorpio.
Tonalto
Historiaj tonaltaj normoj
Legantoj povas ankaŭ konsulti Helmholtz: 'Pri perceptado de tono' (angle: "On the sensations of sound").
NGC 6124
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Universitato de Florido
La Universitato de Florido aŭ en angla origine kaj oficiale University of Florida (komune aludita kiel Florida, UF aŭ U of F (Universitato de Florido)) estas usona publika priserĉa universitato situanta sur kampuso de 8.1 km² en Gainesville (Florido). La universitato havas sian historian originon en 1853, kaj funkciis konstante ĝis nun sur sia nuna kampuso de Gainesville ekde septembro de 1906. La Universitato de Florido havas rangon 17an en ĝenerale inter ĉiuj publikaj naciaj universitatoj dum 2013 U.S. News & World Report, kaj konstante rangas ene de la 100 supraj universitatoj tutmonde. La Universitato de Florido estas konsiderata "Public Ivy", nomigo rezervata por la supraj publikaj universitatoj en Usono.
Tonalto
Ŝanĝi la tonalton de vibrada kordo
Vibrada kordo modifas loke la premon de la ĉirkaŭanta aero, kiu vibras kun la sama frekvenco kaj kiu propagas la rilatantan sonon. Do eblas modifi la disvastigitan sonon kaj ĝian tonalton per modifo de la vibroj de la kordo. Estas kvar manieroj ŝanĝi la tonalton de la vibradaj kordoj. Kordaj instrumentoj estas agorditaj per fajna variado de la streĉitecon de siaj kordoj; aliflanke la muzikistoj alĝustigas la tonalton per modifo de la longo fare de la pozicio de siaj fingroj. Por pli vastigi la gamon de tonaltoj, la duaj aliaj manieroj estas plenumataj per ŝanĝo de kordo, estas la kialo pro kiu estas pluraj kordoj sur la kordaj instrumentoj.
Longeco
Tonalto povas alĝustiĝi variigante la longecon de la kordo. Pli longa kordo rezultos en pli malalta tonalto. Pli mallonga kordo rezultos en pli alta tonalto. La ŝanĝo en tonalto estas inverse proporcia al la ŝanĝo en longeco:
Kordo duoble longa produktas tonon duone tonalta.
Diametro
Tonalto povas alĝustiĝi variigante la diametron de la kordo. Pli dika kordo produktos pli malaltan tonalton. Pli maldika kordo rezultos en pli alta tonalto. La ŝanĝo en tonalto estas inverse proporcia al la ŝanĝo en diametro:
Streĉeco
Tonalto povas alĝustiĝi variigante la streĉecon de la kordo. Kordo kun malpli granda streĉeco (pli loza) rezultos en pli malalta tonalto. Kordo kun pli granda streĉeco (pli strikta) rezultos en pli alta tonalto. La ŝanĝo en tonalto estas proporcia al la kvadrata radiko de la ŝanĝo en streĉeco:
Denseco
La tonalto de kordo povas ankoraŭ variiĝi per ŝanĝo de la denseco de la kordo. La ŝanĝo en tonalto estas inverse proporcia al la kvadrata radiko de la ŝanĝo en denseco:
Universitato de Florido
La Universitato de Florido estas elektita membro de la Asocio de Amerikaj Universitatoj (AAU), nome organizo komponita de 61 usonaj kaj kanadaj priserĉaj universitatoj. Ĝi estas unu el tri "research flagship universities" (supraj priserĉaj universitatoj) ene de la Ŝtata Universitata Sistemo de Florido, determinita de la Florida Registaro.
Ĝi estas la dua plej granda Florida universitato laŭ la studenta populacio, kaj estas la sepa plej granda unikakampusa universitato en Usono kun 49,589 studentoj en 2011. La Universitato de Florido estas hejmo de 16 altlernejoj kaj pli ol 150 priserĉaj centroj kaj institutoj. Ĝi proponas multajn gradajn profesiajn programojn—kiaj negocadministrado, inĝenierarto, juro kaj medicino—en apuda kampuso, kaj administras 123 magistrajn programojn kaj 76 doktorigaj programoj en 87 lernejoj kaj departementoj. Aŭtune de 2011, Florida rangis la 14a inter ĉiuj institucioj laŭ nombro de novaj meritaj studentoj.
Puerto Caleta Paula
La Puerto Caleta Paula estas haveno de Argentino situa sude de Caleta Olivia, Provinco Santa Cruz. La haveno estas preta pora la manipulado, ŝarĝo kaj malŝarĝo de varoj kaj posedas kajon de 1.100 metroj. Ĝi ekfunkciis en 1998.
La instalaĵoj posedas fidindajn kaj sekurajn havenajn servojn en la golfo San Jorge, kiuj ebligas ke la ŝipoj de komerca fiŝkaptado povas eksporti el la haveno mem sen dependo el aliaj havenoj.
6023 Tsuyashima
6023 Tsuyashima estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Imre Székely
Imre Székely [sEkej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Székely Imre estis hungara pianisto, komponisto, instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis barbély [barbEli].
6023 Tsuyashima
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana popularigisto pri astronomio Takaaki Tsuyashima, kiu planis la Civitan Observatorion de Kumamoto. Tiu observatorio estas malfermita al la publiko ĉiuj noktoj dank'al la libervola agado de amatoraj astronomoj.
Imre Székely
Imre Székely naskiĝis la en Mátyfalva (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Matijovo en Ukrainio), li mortis la  en Budapeŝto.
Asistanto
Pedagogio - Medicino - Scienco
Imre Székely
Biografio
Imre Székely devenis el juda nobela familio. Li estis mirinfano, li publike pianludis en aĝo 11. En la fruaj 1840-aj jaroj li estis familia muzikinstruisto en grafa familio en Gyömrő. Ekde 1845 li ankaŭ komponadis. En 1846 li koncertis en Transilvanio, en la sekva jaro en Francio, pli poste en Londono. Li vivis pli longe en Londono. En 1852 li finfine ekloĝis en Pest (urbo), kie post jaroj li estis populara muzikinstruisto de la konservatorio ĝismorte.
Asistanto
Asistanto estas faka helpanto de sciencisto, kirurgo, profesoro k.s.
Asistanto ĉe universitato estas komencanta instruisto, kiu ankoraŭ ne rajtas memstare prelegi, sed akiras spertojn helpante al alia instruisto.
La sekva rango estas lektoro, kiun sekvas la docento. La plej alta instrua rango estas profesoro.
32938 Ivanopaci
32938 Ivanopaci estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Caleta Olivia
Caleta Olivia estas urbo de la Argentina Patagonio situa en la departemento Deseado en la nordo de la provinco Santa Cruz en la regiono de la golfo San Jorge, kaj la dua urbo plej loĝata de la provinco. La urbo kaj la tuta zono norda de la provinco estas tre rilata al Comodoro Rivadavia kaj reciproke.
32938 Ivanopaci
Nomo
Ĝia nomo honoras Ivano Paci, profesoron ĉe la Universitato de Florenco, kiu alportis gravan subtenon al la disvolvo de la Observatorio de la Montoj Pistoiese.
Caleta Olivia
La urbo troviĝas je 52 km sudokcidente de Pico Truncado kaj je 134 km de Las Heras. Kun tiuj urboj kaj aliaj pli malgrandaj ĝi kunformas triangulo de urbanizado de proksimeco inter ili, kiu aglomeras grandan parton de la loĝantaro de la norda zono de la provinco.
Ternukso
La ternukso (Arachys hypogea), nomata ankaŭ simple arakido aŭ araĥido, estas vaste kultivata en tropikaj kaj subtropikaj landoj, malalta unujara herbo kun 3-folieraj folioj kaj kun flavaj aŭ flavruĝaj floroj unu-ĝis-kvar-ope akselaj; post fekundiĝo de la floro, la pedunklo de la guŝo longiĝas kaj kurbiĝas malsupren enterigante la junan guŝon, kiu subtere kreskos.
La arakido estas neotropisa, brazil-argentin-devena planto, kiu atingis Eŭropon en la 19-a jarcento.
La grajnoj estas tre oleoriĉaj kaj enhavas Pliaj avantaĝoj estas:
La grajnoj de arakido estas uzataj kiel rostitaj, kelkfoje salitaj frandaĵoj. La nutraĵindustrio ankaŭ uzas ilin muelitaj, aŭ plengrajnaj en ĉokoladoj kaj aliaj frandaĵoj.
En Nederlando kaj Usono tre ŝatata (kaj dikiga) estas la arakida butero.
La plej konata kultivisto de la arakido estis Jimmy Carter.
Roccastrada
Roccastrada estas komunumo de Italio.
Ternukso
Arakidoj entenas signifan kvanton da resveratrolo.
Rektoro
Rektoro (rector = reganto) estas estro de universitato aŭ de alia instrua institucio, diversa laŭ landoj (estro de instrua regiono, de mezlernejo).
Paola (Malto)
Paola estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la precipa ŝtata insulo Malto en la Mediteranea Maro. ISO-kodo de la komunumo estas MT-39.
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 2,5 kvadrataj kilometroj vivis.
Prosumanto
Prosumanto estas persono kiu konsumas kaj produktas produkton. Ĝi estas derivita de prosumado /prosumption/, nome komerca termino signifanta "produktadon de konsumantoj". Ĉi tiuj terminoj estis elpensita en 1980 de usona futuristo Alvin Toffler kaj estis ĝenerale uzita de multaj teknologiaj verkistoj de la tempo. Hodiaŭ ĝi ĝenerale rilatas al persono uzanta komun-bazitan produktadon. Tiu ĉi nebuliĝo de la roloj de konsumantoj kaj produktistoj havas ĝian devenon en la kunlaboraj mem-helpaj movadoj kiuj naskiĝis dum diversaj ekonomiaj krizoj ekz. la Granda Depresio en la 1930aj jaroj.
Marshall McLuhan kaj Barrington Nevitt proponis en sia libro de 1972 Take Today, (p. 4) ke per elektra teknologio, la konsumanto fariĝus produktisto. En la libro de 1980, The Third Wave, futurologo Alvin Toffler elpensis la terminon "prosumer" kiam li antaŭvidis ke la rolo de produktistoj kaj konsumantoj komencus nebuligi kaj kunfandi (eĉ kvankam li priskribis ĝin en sia libro Future Shock /Estonta Ŝoko/ de 1970). Toffler antaŭvidis tre saturitan merkaton kiam amasproduktado de normigitaj produktoj komencis kontentigi bazajn konsumantajn postulojn. Por daŭrigi kreskantan profiton, komerco komencus procezon de amasa alĝustigo, kiu estas la amasa produktado de ege alĝustigitaj produktoj.
En la kampo de renovigebla energio, prosumantoj estas familioj aŭ organizoj kiuj ĉe tempoj produktas superfluan karburaĵon aŭ energion kaj provizas ĝin en nacia (aŭ loka) disdonado reto; dum ĉe aliaj tempoj (kiam ilia karburaĵo aŭ energiaj postuloj superas ilian propran produktadon de ĝi) ili konsumas la saman karburaĵon aŭ energion de tiu reto. Tio ĉi estas ĝenerale farita de familioj per PVaj paneloj sur iliaj tegmentoj produktanta elektron. Tiaj familioj cetere povas fari uzadon de bateria stokado de elektro por pliigi ilian porcion de mem-produkita elektro, rilatita ankaŭ kiel prosumado /prosumption/ en la literaturo.
Ĝi estas ankaŭ farita de entreprenoj kiu produktas biogason kaj provizas ĝin per gasa reto uzante gason de la sama reto ĉe aliaj tempoj aŭ en aliaj lokoj. Nobelreta projecto /Nobel Grid project/ de la Eŭropa Unio, kiu estas parto de ilia Horizonto 2020 /Horizon 2020/ esplora kaj noviga programo, uzas la terminon en ĉi tiu maniero ekzemple.
Prosumado
En sia libro de 2006 en Wikinomics: "Kiom Amasa Kunlaboro Ŝanĝas Ĉion" / How Mass Collaboration Changes Everything/, Don Tapscott kaj Anthony D. Williams uzas la rilatan terminon prosumado (produktado/konsumo; ankaŭ elpensita de Toffler) por rilati al la kreado de produktoj kaj servoj de la samaj homoj kiuj fine uzos ilin.
Bures (Orne)
Bures estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Burois.
Péter Lévai
Biografio
Péter Lévai frekventis universitaton en Budapeŝto, li diplomiĝis en 1986, poste li eklaboris en Centra Fizika Esplora Instituto. Inter 1990-1992 li esploris en Usono. Li doktoriĝis (D.Sc.) en 1999 antaŭ MTA. Li profesoriĝis en 2000 en ELTE. Li okupiĝas pri nuklea fiziko. Li havas edzinon, kiu naskis filinon. Li ricevis premiojn inter 1989-2007.
Sukurkesto
Sukurkesto (ekzistas ankaŭ varianto sukurujo ) estas aro de iloj, kuraciloj kaj protektiloj uzataj por unua helpo.
Enhavo
Standarda sukurkesto povas interalie enhavi:
Aliaj uzoj
En situacioj de survivo la enhavo de sukurkesto uzeblas ankaŭ por aliaj celoj: alkoholo, kuraciloj baze de petrolo kaj flamigilo - por fari fajron, bandaĝoj - por riparado, ŝmiraĵoj - por funkciigi maŝinojn kaj tiel plu.
Plurelementa sterkaĵo
Mineralaj sterkaĵo enhavas kiel teknika produkto prktike ĉiam malpuraĵojn, inter ili ankaŭ plura nutroelementoj. Tamen plurnutraĵa sterkaĵo nur estas sterkaĵo, kiu enhavas konsiderindan procentaĵon de pluraj plantutileblaj elementoj.
Kompletsterkaĵo
Sterkaĵo, kiu enhavas nitrogeno (N), fosfato (P) kaj kalio (K) –do la ĉefaj nutraĵelementoj– nomiĝas kompletsterkaĵo aŭ NPK-sterkaĵo. Nitrophoska estas la markonomo de la unua homogena kompletsterkaĵo, kiun la firmao BASF 1927 kiel unua surmerkatigis. Hodiaŭ ekzistas diversaj kompletsterkaĵoj en firma kaj fluida formo, ankaŭ ĝardensterkaĵoj kiuj depende de la plantbezono krome havas mikroelementojn. La procentaĵoj de la ĉefaj nutraĵementoj estas indikitaj komerckutime ekzemple (13/13/21). Tiuj indikoj signifas, ke la sterkaĵo enhavas 13 % N; 13 % P2O5; 21 % K2O.
Jenaj normigitaj sterkaĵspecoj estas farataj de diversaj sterkaĵfaristoj kaj vendataj sub diversaj markonomoj:
La avantaĝo de kompletsterkaĵo estas la malkomplika aplikado, la ŝparado de transportkostojn kaj la reduktado de la kvanto de saloj. Grava fiziolgia avantaĝo estas la relative malgranda osmoza ŝarĝo por la planto kompare kun la pli malmultekostzaj balastaĵriĉaj sterkaĵoj.
Komercspecoj
Vendataj estas krom unuelementaj sterkaĵoj kaj NPK-sterkaĵoj diversaj formoj de duelementaj sterkaĵoj aŭ aliaj nekomplertaj sterkaĵoj kun aŭ sen mikroelementoj. Jen kelkaj ekzemploj:
Shogo Shimohata
Shogo Shimohata (下畠 翔吾, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC kaj Sagawa Printing.
Hamry (Plumlov)
Hamry estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Plumlov en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km okcidente de Plumlov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 85 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hamry estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,44 km².
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Vílanec
Vílanec (Willenz) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1327. En la jaroj 1869–1889 apartenis sub Vílanec kiel domaroj Cerekvička kaj Loučky.
En la jaroj 1961–1988 ĉi tien kiel loka parto apartenis Čížov kaj denove Loučky. En la jaroj 1989 ĝis 1990 Vílanec estis konsisto de urbo Jihlava, poste ekde la 1-a de aŭgusto 1990 ĝi memstariĝis kaj Loučky denove fariĝis ĝia loka parto.
Ozamiz
Ozamiz, - Lungsod ng Ozamiz - estas kvinaklasa, komponanta kaj marhavena urbego, ankaŭ diocezo en Filipinoj, en insulo Mindanao, en regiono Norda Mindanao, en provinco Okcidenta Misamiso. La urbego estas subdividita en 51 distriktoj.
Geografio
Ozamiz situas laŭ golfo inter marbordo kaj monto. Provinca ĉefurbo Oroquieta troviĝas 40, Iligan 45, Pagadiano 58, Cagayan de Oro 91, Kotabato (urbo) 112, Dabao 228, Zamboanga 239, Cebuurbo 241, General Santos 269, Taklobano 366, Legazpio (Albajo) 557, ĉefurbo Manilo 781, Baguio 985 kilometrojn (aere).
Historio
Ozamiz elkreskis el malnova hispana urbo nomata Misamis fondita en 1757. Iam pli frue ŝtona fortikaĵo estis konstruita por la hispana garnizono, kies tasko estis defendi la teritorion kontraŭ la piratoj. La garnizono faris pacon, tial ankaŭ la civila komunumo evoluis. En 1850 Misamis iĝis ĉefurbo de Distrikto Misamis. Dominado de Usono komenciĝis en 1901, kiun interrompis la mallonga japana okupo (1943-1945). Post la 2-a mondmilito Misamis urbiĝis sub nomo Ozamiz en 1948. Post 7 jaroj jam ne nur la forpasinta milito, sed ankaŭ la tertremo faris detruojn en la fortikaĵo. Ozamiz atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la fruaj 1990-aj jaroj.
Ekonomio
Ozamiz estas agrikultura urbo kun komercaj, trafikaj kaj edukaj centroj. La haveno estas la ĉefa elirejo de mineralaj kuŝejoj, agrikulturaj kaj arbaraj produktoj en tiu parto de la insulo.
Religio kaj eduko
La loĝantoj estas plejparte katolikoj, en la urbego diocezo funkcias. En Ozamiz du universitatoj funkcias.
Trafiko
Ozamiz estas atingebla per tri ĉefvojoj. Enurbe motorizitaj tricikloj, ĉefe al aliaj aŭtobusoj trafikas. Apud Ozamiz enlanda flughaveno funkcias. La haveno servas preman kaj kargan trafikojn.
Paroranga metodo
Paroranga metodo (PR) aŭ Tideman-metodo estas balotada sistemo evoluigita en 1987 de Nicolaus Tideman kiu elektas unu gajninton el balotiloj kiuj esprimas preferordon. PR ankaŭ uzeblas por krei ordigitan liston da gajnintoj.
Se estas iu kandidato kiu estas preferata al la aliaj kandidatoj, se komparite duope kun ĉiu alia, PR garantias ke tiu kandidato gajnos. Tial PR estas, laŭdifine, Kondorcet-metodo.
Procedo
La procedo por la Paroranga metodo disvolviĝas jene:
PR ankaŭ uzeblas por krei ordigitan liston da preferataj kandidatoj. Por krei ordigitan liston, necesas apliki la metodon por elekti unu gajnanton, forigi la gajninton el la kandidatlisto kaj ree apliki la metodon por trovi la postan subgajnanton kaj tiel plu.
Nombri
Por nombri la voĉojn, oni konsideru la preferojn de ĉiu balotanto. Ekzemple, se balotanto voĉdonis ke "A > B > C" (A estas pli bona ol B kaj B estas pli bona ol C), la nombrado devus aldoni: 1 por A en A kontraŭ B, 1 por A en A kontraŭ C kaj 1 por B en B kontraŭ C. En kelkaj variantoj, Balotantoj povas ankaŭ esprimi indiferenton (ekz. A = B) kaj povas nemarki iujn kandidatojn; tiukaze la nemarkitaj kandidatoj estas konsiderataj kiel malpreferataj al la deklaritaj kandidatoj.
Kalkulinte tion, la "plejmultoj" povas esti difinitaj. Se estas la nombro de voĉdonoj ke oni ordigis x super y, tiam x gajnas se  kaj y gajnas se.
Ordigi
La paroj kun gajninto, nomataj la "plejmultoj" estas tiam ordigitaj laŭ la venkoforto (la voĉdiferenco), de la plej granda al la plej malgranda. La plejmulto por x kompare al y konsideriĝas antaŭ la plejmulto por z kompare al w se realiĝas iu el la sekvaj kondiĉoj :
Gajninto
En la rezultinta grafeo, la kapo estas la gajninto. La kapo devas ekzisti ĉar la grafeo estas orientita sencikla grafeo laŭkonstrue, kaj tiaj grafeoj ĉiam havas kapojn. Manke de egaloj, la kapo estas ankaŭ unika (ĉar alikaze ili estus jam konektitaj, do restus nur unu el ili kiel fonto).
La situacio
Imagu ke Argentina Esperanto-Ligo okazigas elekton por decidi sian sidejon.
Ni supozu ke en la lando estas 4 lokaj kluboj en malsamaj lokoj de la lando, la tuta membraro vivas en ĉi tiuj 4 urboj kaj ĉiuj dezirus ke la sidejo estu plejeble proksime al ili.
La kluboj estas la jenaj:
La preferoj de la membroj estus do la jenaj:
Nombri
Unue, oni listigu ĉiujn parojn kaj kalkulu la voĉojn por eltrovi la gajnanton:
Ordigi
Oni ordigas la parojn. La plej granda plejmulto estas "Kordobo kontraŭ Mendozo"; 100 voĉoj da diferenco. Mendozo venkas kontraŭ Saltaurbo kun 90 voĉoj da diferenco kaj ankaŭ Kordobo venkas kontraŭ Saltaurbo kun 90 voĉoj da diferenco; tio estas egalo). Tial ke Kordobo jam gajnis pli supre, aperas unue "Kordobo kontraŭ Saltaurbo" kaj poste "Mendozo kontraŭ Saltaurbo".
Do, la suprajn parojn oni ordigu ĉi tiel:
Fiksi
Sekve oni fiksu ĉiun paron laŭvice krom tiujn kiuj kreus ciklon:
Ĉi-kaze ne kreiĝas ajna ciklo, do ĉiuj paroj estis fiksitaj.
Ĉiu fikso aldonus kroman arkon al grafeo kiu montras la rilaton inter la kandidatoj. Jen la fina grafeo (la arkoj ekas de la venkantoj).
En ĉi tiu ekzemplo, Kordobo gajnas uzante PR, sekvita de Mendozo, Bonaero kaj Saltaurbo en la dua, tria kaj kvara loko respektive.
Ekzemplo de ambigusolvado
Jen simpla situacio kun kandidatoj A, B, kaj C.
Oni "fiksas" la plejmultojn ekde la plej granda, do:
Do A venkas.
Resumo
Uzante la Unuvican ununoman majoritatan balotsistemon kaj kelkaj aliaj sistemoj. Bonaero gajnus la baloton ĉar plimulto da homoj estas tie, eĉ se Kordobo gajnus ĉiun duopan komparon.
Aplikante la Unuopan transdoneblan voĉdonon en ĉi tiu ekzemplo, Mendozo venkus (ja Kordobo estus malelektita unue kaj ties voĉoj do irus al Mendozo kiu superus Saltaurbon; do duavice estus malelektita Saltaurbon kies voĉoj irus al Mendozo kiu do fine gajnus la baloton), malgraŭ ke multaj voĉdonantoj preferas Kordobon.
Rosignano Marittimo
Rosignano Marittimo estas komunumo de Italio.
Ferenc Halász (muzikpedagogo)
Ferenc Halász [halAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Halász Ferenc estis hungara muzika mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Li estis tiu violonisto, kiu neniam koncertis, nur instruis, sed tion en majstra grado.
Sulzbach am Main
Sulzbach am Main estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miltenberg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ferenc Halász (muzikpedagogo)
Ferenc Halász naskiĝis la en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Halász frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo, poste li studis inter 1946-1953 en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Gábriel kaj Ede Zathureczky. Post siaj studoj li instruis en diversaj lernejoj violonadon, inter 1962-1994 jam en la Muzikarta Altlernejo. Li instruis ankaŭ en konservatorio (tiam muzika mezlernejo) inter 1972-1981, iam li estis ankaŭ lernejestro. Li ofte konsultis pri la instrumetodiko kun hungaraj kaj sovetuniaj pedagogoj, aparte menciindas Loránd Fenyves. En la Altlernejo Halász atingis la postenon katedrestro. Li volonte kunlaboris kun psikologoj kaj gimnastikistoj, kiuj helpis la instruadon.
Bálint Török
Barono, poste grafo Bálint TÖRÖK de Enying, laŭ hungarlingve kutima nomordo Török Bálint estis hungara militestro, banuso de Nándorfehérvár (Belgrado), bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis enyingi (de Enying).
Bálint Török naskiĝis en 1502. Li mortis en 1550 en Konstantinopolo.
Biografio
Bálint Török aĝis 19, kiam li estis elektita banuso de Nándorfehérvár (nuntempa Beogrado), krome li ricevis dignojn barono en 1507, grafo en 1536. Dum sieĝo de Nándorfehérvár fare de la turkoj li estis for, post falo de la fortikaĵo li devis rifuĝi al Transilvanio rajdanta de kolero de la parlamentaj deputitoj. En 1523 li edziĝis baldaŭe havanta 2 filojn. Li batalis en Mohács en 1526, post la grava fiasko li iĝis departementestro. En 1527 li malvenkis de Imre Czibak. Li devis forlasi Transilvanion kaj aliĝis al la Habsburgoj. En 1536 li ŝanĝis politikon kaj li apogis denove Transilvanion, tial li estis tiam la plej riĉa hungara bienulo. En 1541 la turkoj sieĝis Budan. Dum defendado li venis al la turkoj, kiel diplomata gasto, tamen la turkoj arestis lin, fine li mortis en turka malliberejo.
Daniel Sibony
Biografio
Lia familio de juda origino loĝis en la medino, lia gepatra lingvo estis la maroka dialekta araba, lia studlingvo estas la franca kaj li lernis, kiel kulta lingvo, la biblian hebrean. Lia familio elmigris al Parizo, kie li finis siajn mezajn studojn, poste studis matematikon en la universitato. En 1967, li finis doktorigon pri matematiko per disertacio titolita Verkoj pri la teorio de la potencialo, kaj faris universitatan karieron, iĝante asistanto, poste docento (1967) kaj finfine profesoro ĉe la Universitato de Vinceno en Sankta-Denizo ĝis 2000.
En 1985, li subtenis doktorigan disertacion pri filozofio ĉe la Universitato de Parizo I, titolita Passages de lettre dans la tradition juive du libre sub la direktorado de Jean-Toussaint Desanti.
Li trejniĝis en psikanalizo kun Jacques Lacan, kaj iĝis psikanalizisto. Liaj publikaĵoj koncernas psikanalizon same kiel filozofion (Bergson, Heidegger, Lévinas), judismon, islamon kaj la arab-israelan konflikton.
Li edziĝis al la psikanalizisto Charlotte Dudkiewicz.
Verkoj
Kompleta bibliografio estas disponebla en la propra retejo de Daniel Sibony.
Jenő Gilyén
Jenő Gilyén [jenO gijEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gilyén Jenő estis hungara arkitekto, statikisto, altlerneja instruisto. Lia frato estis Nándor Gilyén (same statikisto).
Biografio
Jenő Gilyén apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1937, en la sekva jaro li estis ĉefamilia edukisto pro financaj problemoj. Li akiris arkitekturan diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1943. Jam dum la studentaj jaroj inter 1941-1943 li estis vicarkitekto ĉe Pál Csonka, poste inter 1943-1947 li estis asistanto en la universitato. En 1947 li akiris plian diplomon. Post la 2-a mondmilito li laboris en ministerio pri konstruado, poste en pluraj ŝtataj arkitekturaj firmaoj. Li fokusiĝis pri statikaj problemoj, baldaŭ pri panelaj domoj. Li estis docento en la universitato (1970–1982), li kandidatiĝis en 1980 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 1980, tamen li laboris plu ĉe pluraj firmaoj. Li ricevis premiojn inter 1943-2008, el kio elstaras premio Kossuth en 1954. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn en 1951 kaj 1958.
Unterterzen (stacidomo)
Unterterzen estas fervoja stacidomo en Quarten, Svislando.
Zawadzkiego-Klonowica
Zawadzkiego-Klonowica (esperante: Setlejo de Zawadzki kaj Klonowic) estas parto de la pola urbo Szczecin. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Zawadzkiego-Klonowica estas lokita en la kvartalo Zachód. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 15-an lokon en la urbo kaj la 5-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 16 034 loĝantojn.
Ĝi najbaras al la urbaj setlejoj Głębokie-Pilchowo kaj Osów (norde), Arkońskie-Niemierzyn (oriente), Krzekowo-Bezrzecze (okcidente) kaj Pogodno (sude).
La setlejo estis konstruita en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Tiu parto de Szczecin havas ĉefe slabokonstruaĵoj.
Naxxar
Naxxar estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la precipa ŝtata insulo Malto en la Mediteranea Maro. ISO-kodo de la komunumo estas MT-38.
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 11,6 kvadrataj kilometroj vivis.
Ŝtata Muzeo de la Universitato de Nebrasko
La Ŝtata Muzeo de la Universitato de Nebrasko (origine kaj oficiale University of Nebraska State Museum, konata ankaŭ kiel Elephant Hall) estas naturhistoria muzeo kiu montras biodiversecon, paleontologion, kaj kulturan diversecon de la teritorio kio nune estas Nebrasko. Ĝi estis fondita en 1871. La muzeo situantas ĉe Morrill Hall en la Universitato de Nebrasko-Lincoln ĉe la angulo de la stratoj 14a kaj Vine en Lincoln (Nebrasko), Usono.
Neyruz
Neyruz estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Kołaczyce
Kołaczyce estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Kołaczyce en distrikto Jasielski.
Ĝi kuŝas proksimume je 8 kilometroj norde de Jasło kaj 48 km sudokcidento de la regiona ĉefurbo Rzeszów.
Ingemund Bengtsson
Ingemund BENGTSSON (naskiĝis 1919 - mortis la 12-an de aprilo 2000) estis sveda socialdemokratia politikisto kaj sveda esperantisto, membro de la Honora Patrona Komitato de UEA.
Li estis membro de la sveda parlamento dum multaj jaroj kaj servis kiel ministro de agrikulturo kaj labormerkato. Li finis sian parlamentan karieron kiel ties parolanto (parlamenta prezidadoficiro) 1979–1988.
En 1972 li gvidis la signifoplenan internacian konferencon pri medio en Stokholmo, el kiu sekvis la startigo de Media Programo de UN. Ĝuste Bengtsson fariĝis la unua prezidanto de ĝia gvid-konsilio.
Bengtsson ofte surprizis la svedan ĵurnalistaron per montroj de sia lingva lerteco, kaj tial oni ofte menciis liajn lingvajn kapablojn.
Esperanto
En 1979 la sveda LKK por la UK 1980 en Stokholmo bezonis Altan Protektanton. Oni sciis ke Bengtsson studis Esperanton en studrondo kiam li estis 18-jara. Montriĝis ke li pli ol volonte akceptas tian honoron: li eĉ denove ekstudis Esperanton. Du tagojn antaŭ la UK li partoprenis en gazetara konferenco, al kiu venis pli ol 40 ĵurnalistoj. Antaŭ la inaŭguro li ĉeestis la akcepton por diplomatoj, kaj komence de la inaŭguro li bonvenigis la kongresanojn al Svedio per Esperantlingva prelego.
Ždírec (distrikto Plzeň-sudo)
Ždírec (Schdiretz) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie. Ĝi situas proksimume 29 km sudoriente de centro de Plzeň kaj 5 km sudoriente de urbo Blovice. Trafluas tra ĉi tie rivero Úslava. La municipo troviĝas sur ĉefa fervojlinio Plzeň - České Budějovice.
Ingemund Bengtsson
Esperanto
Unu jaron poste li aranĝis studviziton en la parlamentejo por la esperantistoj de la Stokholma regiono. En 1984 li invitis la estraron de Sveda Esperanto-Federacio al Bonniers Villa, kiun la registaro uzas por eminentaj gastoj. Jen tuta vespero kun supeo kaj interesaj diskutoj en vere familia etoso kun Ingemund Bengtsson.
Ždírec (distrikto Plzeň-sudo)
Historio
La unuaj skribmencioj mencias Žďár, kies komencoj estas el la jaro 1326, kiam estis ĉi tie konstruita preĝejo de sankta Venceslao. Ždírec estas proksimume je 50 jaroj pli juna, la unua mencio pri la municipo troviĝas en la historiaj fontoj en la jaro 1376.
Ingemund Bengtsson
Esperanto
En 1985 Bengtsson ĉeestis la inaŭguron de la SEF-kongreso en Helsingborg.
En gazetoj kaj televidaj programoj, ĉe prezento de Bengtsson, oni preskaŭ ĉiam starigis demandojn pri lia intereso pri Esperanto. Ĵurnalo iam demandis, dum liaj someraj ferioj, kion li estas faranta. Li respondis: "Mi legas libron en Esperanto: Winnie-la-Pu."
En sia pozicio li ofte partoprenis en bankedoj kun la Reĝo kaj la Reĝino, kaj iun fojon li sidis sufiĉe longe kun la Reĝino por bone instrui al ŝi la gramatikon de Esperanto. Li estis entuziasma por Esperanto kaj diris eĉ en la sveda estraro, ke oni ĉiam rajtas utiligi lian nomon en reklamo por la lingvo.
La jubilea jaro 1987, jubilea sveda kongreso okazis en la sveda parlamentejo. Bengtsson havis decidrajton pri ĝia ludono al aliaj aranĝoj ol pure parlamentaj, kaj li mem proponis ĝin al SEF kiel okazejon. Bedaŭrinde, Bengtsson malsaniĝis semajnon antaŭ tiu kongreso, sed rezerve troviĝis alia parlamentano por inaŭgura prelego en Esperanto, Daniel Tarschys de la liberala Folkpartiet, laŭ Libera Folio esperantisto – nun konata pro sia kvinjara deĵoro kiel Ĝenerala Sekretario de Konsilio de Eŭropo.
De Tijd
De Tijd estas nederlandlingva flandra gazeto. Ĝin eldonas Uitgeversbedrijf Tijd. De Tijd estas parto de De Persgroep. La anoncan servon prizorgas Trustmedia.
Ekde novembro 2004 ĝi estas la postsekvanto de la De Financieel-Economische Tijd. Antaŭe la ĵurnalo sin direktis per specialista ekonomia, financa kaj priborsa informoj precipe al legantoj el la profesia mondo. De Tijd celas publikon pli larĝan altedukitan, kun pli larĝa informado pri la en- kaj ekster-landa politiko kaj kulturo. La gazeto sin prezentas per la slogano De Tijd / de essentie ('la Tempo - la esenco').
Kompleta afera gazeto
De TIJD proponas aron da novaĵoj. Por povi gardi la superrigardon, ĝi tial aperas en tri apartaj faskoj:
Lunde la gazeto ĝenerale konsistas nur el la unuaj du partoj, ĉar dimanĉe ne estas borsa tago.
Nombro de legantoj kaj eldonkvanto
Laŭ enketo de la sendependa kontrolorgano CIM en Belgio inter junio 2004 kaj majo 2005, De Tijd havas ĉiutage 125 900 legantojn. Tio estas 10,4 % pli ol dum la pasinta enketo. Ekzistas tamen tendenco al malpli alta eldonkvanto dum la pasintaj jaroj:
NGC 6125
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 6125, NGC 6127, NGC 6128.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
ASD Catania Beach Soccer
La Associazione Sportiva Dilettantistica Catania Beach Soccer estas la unua teamo de stranda futbalo de Katanio. La klubo havas sian sidejon en Gravina di Catania (CT).
Historio
Fondita en 2004 por Giuseppe Bosco, kun Stefano Musumeci trejnisto, ĝi tuj partoprenis en la konkurso de la Serio Al. La unuan jaron ĝi gajnis la Pokalon Italio.
Sukcesoj
2 (2008 kaj 2018)
4 (2004, 2005, 2018, 2019)
4 (2006, 2007, 2009, 2016)
Pruno (frukto)
Pruno estas frukto el prunarbo el genro de prunusoj. Tio estas drupo de blua preskaŭ viola koloro, milde dolĉeta gusto. La fruktojn oni konsumas krudajn, konservitajn per frostigado aŭ kompotitaj, oni produktas el ili povidlojn, plenigas per ili fruktajn knedlikojn, buĥtojn kaj kukojn, ili sekiĝas aŭ oni produktas el ili prunbrandon.
Louis de Beaufront
Pri liaj studentaj jaroj malmulto fidinda estas konata. La rakonto pri lia juneco en la Enciklopedio de Esperanto estis bazita sur artikolo en la idolingva revuo Progreso kiun Beaufront mem verkis pri si, kaj kiu ŝajnas enhavi aferojn nepruveblajn. Ankaŭ la onidiro pri reĝo de Belgio, kiel aliaj, tre verŝajne estis kreita de Beaufront mem. Tamen estas klare, ke lia lingvoscio estis ampleksa. Post gravega tifo, li fariĝis privata instruisto, loĝanta en la domoj de la familioj kies gefilojn li instruis. Li poste diris ke dum tiu tempo li provis realigi internacian lingvon per sistemo, kiun li nomis Adjuvanto, sed la manuskripto, deponita ĉe notario, malaperis (laŭdire pro detruo aŭ ŝtelo).
Iam antaŭ sia Esperantiĝo li adoptis la nomon Beaufront.
Esperantista agado
Beaufront estis inter la unuaj francaj esperantistoj. Li aliĝis al Esperanto jam en printempo de 1888, kaj tuj komencis propagandi en la regiono de Toulouse kaj Albi. Li eldonis sian unuan esperantlingvan libron en januaro 1892, Langue Universelle Esperanto. Manuel complet, la unuan lernolibron por francoj. En 1893 li eldonis libreton Preĝareto por Katolikoj sub la imprimaturo de la ĉefepiskopo de Reims.
Li fondis en januaro 1898 la revuon L' Esperantiste kaj SPPE, kiu en Francio motoris la fondon de la unuaj grupoj kaj la organizon de instruado pri Esperanto. Ekde la fondo li prezidis tiun societon, de kiu li estis forpelita en 1908. .
Portugallingva Vikipedio
La portugallingva Vikipedio (portugale: "Wikipédia em português" aŭ "Wikipédia lusófona") estas la eldono de Vikipedio en la portugala lingvo.
Louis de Beaufront
Esperantista agado
Li estis la unua homo, kiu ellaboris plenan gramatikon de Esperanto, klarigante la manieron esprimi en bonstila Esperanto la naciajn parolturnojn, kaj tiamaniere eviti la danĝeron de naciaj dialektoj en Esperanto mem. En la daŭro de kelkaj jaroj (1892-1905) li eldonis tutan serion da lernolibroj, ekzercaroj kaj vortaroj, i. a. la faman Commentaire sur la grammaire de la Langue Internationale "Esperanto", 1900. Beaufront altiris al Esperanto multajn eminentajn kaj influajn personojn kaj diversajn asociojn. Pro sia aktiveco, li estis nomata "La dua patro de Esperanto".
Portugallingva Vikipedio
Laŭ la disdivido de portugallingvanoj en la mondo, la plejparto el portugallingvaj vikipediistoj loĝas en la sudamerika lando Brazilo kaj la eŭropa lando Portugalio, sed la projekto ankaŭ havas signifan kvanton da kunlaborantoj en la aliaj oficiale portugalparolantaj landoj kaj teritorioj, do Angolo, Kabo-Verdo, Ekvatora Gvineo, Gvineo Bisaŭa, Mozambiko, Sao-Tomeo kaj Principeo kaj Orienta Timoro. El aliaj landoj, aparte elstaras verkantoj (aparte portugalaj elmigrintoj) en Nederlando. En septembro 2006, la vikipedia branĉo havis 61,3 procentaĵojn da kunlaborantoj el Brazilo, 17,7 procentaĵojn el Portugalio, 11,1 procentaĵojn el Nederlando kaj 9,9 procentaĵojn el ĉiuj aliaj ŝtatoj sume.
Louis de Beaufront
Esperantista agado
Dum multaj jaroj, Beaufront estis rigardata de ĉiuj esperantistoj kiel unu el la plej severaj konservativuloj, neniam uzinta sian influon sur Zamenhof kaj sian aŭtoritatecon super la samideanoj, dum la daŭro de pli ol 20 jaroj, por elparoli la plej malgrandan vorton favore al reformoj. Carlo Bourlet eĉ nomis lin "granda inkvizitoro" pro lia troa konservativemo. En 1894 Beaufront estis kontraŭ reformoj en Esperanto, dum tiujara balotado, tial oni ne komprenis, kial en 1908 li konsentis pri la grandskala reformado kiu kondukis al la lingvo publikigita sub la nomo Ido.
Portugallingva Vikipedio
La 1-an de 2023 ĝi enhavas pt:Especial:Estatísticas artikolojn.
Louis de Beaufront
Esperantista agado
La malkonkordoj inter Zamenhof kaj Beaufront temis ne pri lingvaj aspektoj, sed pri movadaj aferoj, ĉefe pri Homaranismo kaj interna ideo. Ankaŭ kiel tre katolika homo, al li ne plaĉis la religiaj ideoj de Zamenhof. Beaufront volis ke Esperanto estu precipe komerca lingvo kaj provokis la deklaracion de Boulogne, kaj ŝajnis al multaj homoj ke li estas advokato de neŭtraleco kaj racio kontraŭ la revemo de Zamenhof.
Adepto de Ido
Pro la tuja konvertiĝo de de Beaufront al Ido, eĉ plie pro lia konfeso de aŭtoreco, la esperantistoj ekinteresiĝis pri la negativaj aspektoj de lia aktiveco. Plejparte, do, la esperantistoj emfazis la rolon de de Beaufront; sed akcesoraj psikologiaj eksplikoj atribuas la skismon al persona orgojlo flanke de la ĉefoj de ambaŭ tendaroj, precipe Wilhelm Ostwald, Louis Couturat, Émile Boirac kaj Zamenhof.
Louis Couturat, kiel juĝisto de la Delegacio por alpreno de la lingvo internacia ne rajtis prezenti sian propran projekton; tial ĝi estis anonime prezentita sub pseŭdonimo "Ido". Ĉar la aŭtoro ne povis ĵeti mem la maskon, Beaufront konsentis fariĝi lia pajlohomo kaj deklaris: «Mi estas Ido». La vero pri tiu afero estis malkovrita post la unua mondmilito, kiam la vidvino de Couturat petis Ric Berger, ke li zorgu pri la paperoj lasitaj de ŝia edzo.