cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cinamila salikato
Cinamila salikato aŭ C16H14O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la salikata acido kaj cinamila alkoholo. Cinamila salikato estas kemia substanco uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Cinamila salikato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Cinamila salikato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Dua Vivo
Dua Vivo (angle Second Life) estas private posedata virtuala mondo. Uzantoj povas akiri senkostan bazan konton aŭ pagi por akiri konton kun la eblo posedi propran terenon. Linden Lab kreis ĝin en 2003, kaj en decembro 2008 ĝi havis pli ol dek ses milionoj da registritaj kontoj (sed kelkaj uzantoj havas pli ol unu avataron/konton).
Uzantoj
La meza aĝo de uzantoj estas 32 jaroj. Uzantoj de 13 ĝis 17-jaraĝaj havas aliron al "Teen Second Life" ("The Teen Grid").
Funkciado
La programo havas pli ol dek malsamajn lingvojn, interalie la anglan, japanan, korean, germanan, ĉinan, francan, portugalan kaj la hispanan.
Linden Lab diris, ke ili volas krei mondon similan al the Metaverse, el la romano Snow Crash de Neal Stephenson. Tio estas mondo difinita de uzantoj kie homoj povus ludi, komerci kaj en aliaj manieroj kunlabori kaj komuniki.
Ekonomio
Dua Vivo havas propran ekonomian sistemon kun propra valuto (Linden-dolaroj / L$). Oni povas aĉeti kaj vendi Linden-dolarojn per vera mono (usonaj dolaroj). Tio signifas ke se iu vendas ion ajn ene de Dua Vivo, tiu povas poste preni la profiton el Dua Vivo en vera mono.
Esperanto en Dua Vivo
La esperantista komunumo en Dua Vivo estas vigla. La unua Dua Vivo Universala Kongreso (DVUK) okazis la 6-7-an de oktobro 2007. Partoprenis, inter aliaj, Renato Corsetti, Katalin Kováts kaj Anna Löwenstein. Esperantaj lokoj en Dua Vivo estas inter aliaj Esperanto-Lando kaj Verda Babilejo.
Ĉiusemajne okazas Esperanto-lecionoj por komencantoj kaj progresintoj.
Aliaj virtualaj mondoj
Aliaj virtualaj mondoj estas There, Active Worlds, Kaneva, IMVU, EA-land (tiama The Sims), Red Light Center, DigitalSpace Traveler, Outerwords, Nenia, The Palace, Uru, Dorsoul, Blaxxun, Club Penguin, Google Lively kaj vSide.
Lulilo
Lulilo estas kutime ligna balancliteto servanta por dormigi infanon. Ĝi konsistas el lito adaptita al la longeco de la infano. La liton oni povas balanci, kaj ankaŭ la moviĝoj de la bebo balancetos la liton.
Franz Grillparzer
Franz GRILLPARZER [franc GRILparcer] (naskiĝis la 15-an de januaro 1791 en Vieno, mortis la 21-an de januaro 1872 samloke) estis aŭstria dramverkisto.
Lulilo
Historio
Luliloj estas konataj el diversaj kulturoj. Oni supozas, ke la emo de multaj beboj esti lulataj venas, ke homoj dum jarcentoj kaj jarmiloj portis siajn bebojn preskaŭ ĉiam ĉe la korpo, eĉ dumlabore. La movoj signalas al la bebo, ke ĝi ne estas sola.
Pro la alta nombro de beboj, kiuj mortis dum la unuaj monatoj, luliloj ofte estis ornamitaj de protektaj simboloj kiel pentagramoj kaj IHS-simboloj. Tiuj protektu bebojn kontraŭ la malbono, kiel ekzemple sorĉistinoj.
Fotogalerio
La Bauhaus-disĉiplo Peter Keler kreis en 1922 modernan lulilon kun rondaj ŝtaltuboj.
Ekde la mezo de la 20-a jarcento oni konsideris lulilojn eksmodaj, sed nun ili denove estas tre ŝatataj.
Franz Grillparzer
Vivo
Grillparzer naskiĝis 1791 kiel filo de advokato kaj studis filozofion kaj jurosciencon en la Universitato de Vieno. Inter 1814 kaj 1856, li estis ŝtatoficisto, kaj estis nomata en 1818 dramverkisto de la Burgtheater en Vieno. En 1821 li renkontis Katharina Fröhlich, kun kiu poste fianĉiĝis kaj restis fianĉita sian tutan vivon. Li amikece rilatis kun Ferdinand Raimund, Adalbert Stifter kaj Ludwig van Beethoven, por kiu li faris funebran paroladon. Al vojaĝo tra Germanio en la jaro 1826, kiun li faris por eskapi la kreskantan premon de la cenzoroj sekve de la Rezolucioj de Karlsbad, li renkontis personojn, kiaj Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Johann Wolfgang von Goethe kaj Ludwig Tieck. Poste li vojaĝis ankaŭ Anglion, Francion, Grekion kaj Turkion.
Stefano Báthori (n. 1555)
Stefano BÁTHORI de Ecsed, BÁTHORI István (naskiĝis en 1555, mortis la 25-an de julio 1605 en Ecsed) estis hungara dignulo.
Franz Grillparzer
Memoro
En la Urbodoma parko en Vieno staras monumento de Franz Grillparzer. Kaj asteroido 30933 Grillparzer estis nomita en memoro de lio.
Stefano Báthori (n. 1555)
Kariero
Báthori studis teologion, en 1585 la imperiestro nomumis lin ĉefprefekto de departemento Szatmár-Szabolcs kaj reĝa juĝisto. Inter 1593 kaj 1596 li luktis kontraŭ la turkoj. En la fino de sia vivo li estis adepto de la reganto Stefano Bocskai. Li apogis la eldonon de la Biblio tradukita de Gáspár Károlyi.
Gyula Áts
ÁTS Gyula [a'ĉ] estas hungara aktoro Jászai Mari-premiito (1978) naskita en Miercurea Ciuc la 20-an de marto 1939.
Grünwald
Grünwald estas komunumo en Germanio, pli ekzakte en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. La komunumo troviĝas en la distrikto München, kiu je tri kvaronoj ĉirkaŭas la urbon Munkeno, kaj konsideratas suda antaŭurbo de ĝi. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dijir
Dijir [diĵir] (Dizsér diĵe:r) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Marghita. Administre ĝi apartenas al Abram.
Loĝantaro
En 1910 Dizsér nombris 546 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 estis nur 371 (rumanoj).
Paul Horn
Paul Horn estas la nomo de jenaj personoj:
krome:
Comendador Levy Gasparian
Comendador Levy Gasparian estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 8.183 loĝantojn en 2010.
Silmariliono
Silmariliono (angle The Silmarillion [zi silmeRILien], el kvenja titolo Quenta Silmarillion [kŭenta SilmarIllion] "Rakonto [de la] silmariloj, kvenje silmarilli, genitive -on) estas libro unuafoje eldonita anglalingve en 1977 de Christopher Tolkien. Kune kun la aŭtoro Guy Kay li redaktadis kaj finpreparis vastan gamon da skribaĵoj postrestantaj de lia ĵus mortinta patro J.R.R. Tolkien. La tasko estis malfacila, ĉar la tekstoj devenis el la tuta vivodaŭro de Tolkien, kaj tre variis: Unuj longis, aliaj mallongis, unuj estis nefinitaj, kaj aliaj uzis nomojn ne kongruantajn kun la resto. Silmariliono estis la vera vivoverko de Tolkien, por kiu La Mastro de l' Ringoj estis nure flanka afero, kaj ŝajne Christopher tro senatente publikigis la sufiĉe koncizan verkon: Jaron post jaro poste li eldonadis mankantajn aŭ variajn tekstojn, ĉu en Unfinished Tales ("Nefinitaj Rakontoj"), ĉu en la seriego The History of Middle-earth ("Historio de Mez-Tero", ĝis 2002 12 volumenoj).
Enhavo kaj stilo
Kompare kun La Mastro de l' Ringoj kaj La Hobito, Silmariliono estas komplika libro - laŭ frua buŝ-recenzisto vera "Malnova testamento". Parte ĉar la lingvaĵo estas pli antikveca, parte ĉar apenaŭ aperas hobitoj, sed ĉefe ĉar ĝi ne vere havas unu kontinuan rakonton en si, sed multajn! Ĝi pritraktas la tutan historion de Mez-Tero, ekde ties ekkreiĝo fare de Dio, ĝis kie finiĝas La Mastro de l' Ringoj - etendo trans jarmiloj, kun senfinaj luktoj inter "bonuloj" kaj "malbonuloj", kaj eĉ inter la bonaj mem: Kaj Elfoj kaj Homoj interbatalas. Ĝi estas morna kaj ŝajne senespera libro, sed tre bela ĝuste pro tiu nigro, ekpenetrita de lumo, kio donas al ĝi aparte keltan trajton.
Resumego
Jen la vera Quenta Silmarillion. Krome la libro entenas interalie rakonton pri Númenor (la Atlantido de Tolkien), la Akallabêth [akallabez]. Ĝi estis insulo, kiun bonaj homoj ricevis donace de la Gedioj post la Granda Batalo, kaj kiun homa avido finfine sinkigis, ŝanĝante la mondon de ebena cirklo al tia ronda globo, kian ni konas hodiaŭ, kaj kia estis ankaŭ en la epoko de la Hobitoj.
Silmariliono ankoraŭ ne trovis sian Esperantan tradukiston.
Kultura influo
Kelkaj muzikistoj kaj muzikgrupoj uzis la rakonton de la Silmariliono. Summoning, atmosfera nigrametalroka grupo, publikigis plurajn konceptalbumojn pri La Mastro de l' Ringoj kaj la Silmariliono. Blind Guardian, potencmetala grupo, eldonis la konceptalbumon Nightfall in Middle-Earth pri la libro. La komponisto Martin Romberg verkis tri simfoniajn poemojn pri partoj de la Silmariliono.
Malíkov
Municipo Malíkov situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en subregiono Malá Haná, valo de Malíkovský potok, 7 km sudoriente de urbo Moravská Třebová ĉe sakŝoseo el vilaĝo Rozstání. Vivas ĉi tie.
Historio
Malíkov estis evidente fondita en teritorio kun origine slava loĝantaro. La unua skriba raporto pri la vilaĝo estas nur el la jaro 1365, kiam ĝi estis parto de la sinjorejo Moravská Třebová. Ties ĝi estis ĝis la jaro 1850.
Antaŭ la Dua Mondmilito estis Malíkov malgranda germana vilaĝo nomata ĉeĥe ĝis la jaro 1918 Molíkov, poste Malíkov kaj germane Moligsdorf.
Memorindaĵo
En la vilaĝo estas konservita statuo de la Plej Sankta Triunuo el la jaro 1847.
Stacio Aioi (Hjogo)
Stacio Aioi (japane: 相生駅 [Aioi-eki], angle: Aioi Station) estas fervoja stacio en Aioi, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 3 liniojn de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa), Linio Akō, Ŝinkanseno Sanyō.
Nicolas Vanier
Nicolas Vanier (5-a de majo 1962 - ) estas franca aventuristo, kiu veturis 8.000 kilometrojn per hundosledo de la bajkala Irkutsk al Moskvo fine de 2005, komence de 2006. La sledon tiris 10 hundoj, ili veturis ĉiutage 80-100 km dum ĉ. kvar monatoj. En la lastaj tagoj, li devis almunti radojn, ĉar la printempa degeliĝo malhelpis la sledogliton.
La viron akompanis helpa teamo kaj kameraistoj. Li planas libron pri la aventuro.
Molteni
Molteni estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Krome portis itala biciklisto teamo (1958–1976) la nomon Molteni.
Rózsi Molnár
Rózsi Molnár [rOĵi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Molnár Rózsi estis hungara aktoro. Ŝia plena origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Müller Rozina Mária, ŝia edzo estis Dezső Vidor (ŝia geedziĝa nomo estis Vidor Dezsőné).
Rózsi Molnár naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Rózsi Molnár akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1895. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Sándor Csóka en Miskolc. En la jaroj 1896 kaj 1897 ŝi apartenis al Teatro Csokonai (Debrecen), poste al Gaja Teatro, fine al Nacia Teatro (Budapeŝto) (1899–1924), kie ŝi finis sian aktoran karieron kaj ŝi pensiuliĝis.
Chondrohierax
Chondrohierax estas genro de rabobirdoj. Ties du membroj estas ofte konsiderataj samspecifaj. Ili estas la jenaj:
Dum la Hokobeka milvo estas disvastigata en plej varmaj partoj de Ameriko, la Kuba milvo estas draste endanĝerita endemio de Kubo.
Chondrohierax venas el greka kaj signifas “kartilaga aglo”.
Etimologia internacia lingvo
Etimologia internacia lingvo aŭ Langue internationale étymologique estas filozofia apriora lingvo proponita de F. Reimann, Parizo, 1877. Tiu filozofia lingvo restis kiel teoria skizo.
En ĝi, unu stabila serio de literoj estas formataj el la etimologia radiko de la vortoj, de tiuj serioj, oni montras la ideon kaj ĝiajn variaĵojn per la konstruo de l' vorto.
13351 Zibelo
13351 Zibelo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la Zibelo (Martes Zibellina, Zibeline), malgranda besto loĝanta ĝenerale en malvarmaj landoj. La astronomo Jean Chappe d’Auteroche, en sia vojaĝo al Tobolsko en 1761, raportis kiom ĝi estis ĉasita pro sia belega malhela felo, rezultante sian preskaŭan formorton.
Toro (mitologio)
Toro estas la tondrodio de la nordĝermana mitologio. Lia rolo estas kompleksa ĉar laŭ la regiono lia influo estis tre diversa, tiaj kiaj la klimato, la rikoltoj, la protektado, la konsekrado, la justeco, la vojaĝoj kaj la bataloj.
Li estis la plej kultata dio en la ĝermanaj triboj almenaŭ ekde la unuaj registroj skribitaj ĝis la lastaj ekzistoj de la ĝermana paganismo en la malfrua vikinga epoko. La plejmulto el la ĝermanaj mitoj mencias lin aŭ baziĝas sur liaj heroaĵoj kaj en la rakontoj de la Edda li plenumas la rolon de protektanto de Midgard, la mondo de la homoj.
Lia armilo estas la forĵetebla militmartelo, nomata Mjolnir, el kiuj la nordianoj faris replikaĵojn en miniaturo kiel amuleto kiuj poste iĝis defiaj simboloj de la paganaj nordianoj dum la kristanigo de Skandinavio.
Originoj kaj hindeŭropaj paraleloj
La prahindeŭropaj popoloj kaj la postaj, havis unu dion de la ĉielo, la tondroj kaj la fulmoj. Toro probable estiĝis heredante la precipajn trajtojn de la hindeŭropaj religioj kaj disvolviĝis sub la idiosinkrazio kultura kaj religia de la ĝermanoj. Laŭ la teorio de Georges Dumézil inter la hindeŭropanoj estis tri ĉefaj dioj, ĉiu kun specifa funkcio, kaj inter ili la dio de la ĉielo kaj la tondro estis tiu kiu okupis la ĉefan pozicion.
Donar estis la ĉefa dio de la batavoj kun la centro de lia kultado en la nuna Nijmegen, Nederlando kie troviĝis du subĉielaj temploj kaj alia en la proksima urbo Elst. En Germania Inferior, kun dato de la unuaj jarcentoj, estis trovitaj brakĉenoj, moneroj kaj ŝtonoj gravuritaj kun latinaĵoj indikante ke ili estis ofertitaj al Donar. La gravuraĵoj plejparte havis la nomon Hercules Magusanus tiel estis kiel la romianoj nomis la ĉefan dion de la batavoj. Gravuraĵoj kun tiu nomo troviĝis en diversaj lokoj kiel Houten, Tielland, Ubbergen, Westkappelle kaj Vetera en Nederlando, Bonn en Germanio kaj Romo en Italio. La kialo de la tioma disvastiĝo de lia nomo estis ĉar la batavoj ekservis la romianojn kaj tiel ili disvastigis la dion tra la tuta imperio, kaj estinte bataldio Donar estis specife populara inter la batavaj militistoj.
La ideo pri dio de la ĉielo kaj la ŝtormo kun forĵetebla armilo tia kia militmartelo de Toro kaj kun ĉaro estas antikva bildo de dio. La hitita dio Teŝubo estas tre simile reprezentita, sed kun hakilo kaj la hindua dio Indro ankaŭ posedas ĉaron kaj lia ĉefa armilo estas la fulmoj. Eĉ nuntempe en Asturio, la mitologia rolulo Nuberu estas priskribita kiel unuokula longbarba maljunulo, kiu kreas la ŝtormojn sur ĉaro stirita de lupoj.
En multaj skandinavaj pentraĵoj sur rokoj kaj morttabuloj troviĝas virseksaj figuroj levante martelojn aŭ hakilojn kaj en kelkaj kazoj ankaŭ labriso, kelkfoje en falismaj reprezentaĵoj (e.g. la tombo de Kiviko), kio povas esti interpretita kiel potencsimbolo. La martelo de Toro en la norda areo de Germanio kaj la bastono de Donar en la sudo aldoniĝis dum la malfrua paganismo, posta al la petroglifoj, amuleto de fekundeco, specife ina.
Aliaj paraleloj al la mitoj de Hindo estas la batalo de la tondrodio kun serpentoj aŭ drakoj. En la kazo de Toro batalante kontraŭ la serpento de Midgard, por la grekoj ekzistas la analogaj kazoj kiel la lukto de Apolo kontraŭ Pitono, Heraklo kontraŭ la Hidro de Lerno, en la hitita mitologio la dio Teŝubo kaj la drakserpento Ilujanko, kaj en la hindua mitologio la lukto de la dio Indro kontraŭ la drako Vritro laŭ la rakonto de Rigvedo. La mito pri la lukto kontraŭ la serpento estas karakterizaĵo de ĉiuj ĉi kulturoj, kiel simbolo de batalo en la reganta regiono.
Ankaŭ ekzistas certa paralelismo en la dialogoj inter Toro kaj Odino en Hárbardsljód, kaj la dialogoj inter Indro kaj Varuno registritaj en Rigvedo. Laŭ Dumézil ĉi dialogoj ne montras agreseman tonon inter malsamaj kultadoj, sed antikva dialogformo bazita sur la naturo de la dioj kaj ilia funkciado en diversaj areoj.
Malfrua paganismo
La ideo pri Toro inter la ĝermanaj popoloj estis samforma, sed kun la paso de la tempo ekzistis multaj evoluoj kaj ŝanĝiĝoj, e.g en sia pozicio kaj rango, ĉefe inter la romia periodo, la periodo de la grandaj migradoj kaj la vikinga erao. Odino okupas la plejan pozicion ene de la nordĝermana diaro, anstataŭante la antikvan dio de la ĉielo Tyr, pro kio Toro troviĝas en malsupra nivelo en la hierarkio, almenaŭ la tio kion rakontas en la skaldaj poemoj. Tamen, Toro estis la ĉefa dio kultata de la kamparanoj. Li havis templojn, sanktajn arbarojn kaj multaj toponimioj ankoraŭ ekzistantaj plejparte en Norvegio, Svedio, Islando kaj Anglio temas iasence pri li. La bildigo de Onido kiel pleja dio estis ofta precipe inter la nobeluloj kaj konsekvence tio estis reliefigita en la poemoj de la skaldoj, kio havis grandan eĥon en la Eddoj, skribitaj en la 13-a jarcento. Ĉar la kristanigo de la ĝermanaj popoloj kaj triboj okazis samtempe kun detruado de ĉia paganaĵo, estis konservita malmulte da informo pri la dio. La plej granda informfonto pri Toro troviĝas en la islandaj sagaoj kaj la Eddoj, tamen multaj el ili havas kristanajn influojn.
Karakterizaĵoj
Toro havis grandan influon en vasta areo kiu estis i.a. kontroli la klimaton kaj la rikoltojn ĝis la konsekrado, justeco, protektado kaj bataloj. Tial, en multaj okazoj li estis konsiderita kiel unu supera dio. La plej evidenta atributo de la dio estas lia militema aspekto, granda nombro de mitoj priskribas lin enirante en militon kun sia militmartelo inter hordeoj de gigantoj. Tamen, Toro en la militema rolo plenumas la protektadon, male al Odino kiu vokis siajn sekvantojn al la batalo por la morto kaj la gloro, tial Toro ricevis pli vastan kultadon inter la plej pacaj komunumoj de kamparanoj kaj manfarantoj. Por la islandanoj Toro estis la patrono de la leĝo, kaj la þing malfermiĝis ĉiujaŭde en lia honoro kaj la dio estis alvokata en la plimulto de la ĵuraĵoj.
En Haustlöng unu el la keningoj por la ĉefa dio estas "profunda pensinto", kaj eĉ se en la plimulto el la okazaĵoj li preferas la rektan agon antaŭ ol la strategion, multnombraj mitoj bildigas lian saĝecon, kiel en la edda poemo Alvíssmál kie Toro trompas la saĝan nanon Alvíss, pretendanto de lia filino, per konkurado de divenaĵoj kiun Toro etendigis ĝis la mateno por ke la unuaj sunradioj ŝtonigu la nanon. En la sagao de Gaŭtreko oni rakontas ke Toro defias Odinon pri la destino de la nepo de gigantoj, Starkad, per serio de malbenaĵoj kiuj kontraŭstaras la benojn donitajn de Odino. Cetere, Toro estas rilatigita kun la runoj kaj la konsekrado, ankaŭ li estas posedanto de magia lerteco, la revivigado de siaj kaproj, kaj lia pli aŭ malgrandiĝo kaj aliformiĝo.
Kiel dio de la ĉielo li ankaŭ plenumas rolon de la fekundeco. Oni antaŭe kredis ke la somerfulmoj maturigis la rikoltojn. La martelo de Toro sur la jupo de la fianĉino, tiel kiel aperas en Þrymskviða, sugestas riton por la fekundeco kaj simbolan interreagon inter la ĉielo kaj la Tero.
Genealogio
Toro estas la pliaĝa filo de Odino kaj la diino Jörð, personigado de la Tero. Lia edzino estas Sif, kun kiu li havis filinon nomata Þrúðr, kiu estas valkirio kies nomo signifas "forto" aŭ "potenco". Kun la gigantino Járnsaxa li havis alian filon nomata Magni, kio signifas "forta". Li ankaŭ estas patro de Móði, "kolero", sed ne estas informoj en la mitoj pri lia patrino. La nomoj de liaj filoj ŝajnas esti personigoj de ĉiuj atributoj kiuj karakterizigas la dion Toro. Krome, la dio ankaŭ havas duonfilon nomata Ullr kiu estas filo de Sif kaj pri kies patro ne aperas mencio.
En la enkonduko de la evemerisma Proza Eddo ankaŭ estas indikata ke li havas filon kun Sif, nomata Lóriði, kaj estas menciataj dek-sep generacioj kaj posteuloj; sed ĉi tiu enkonduko estas apokrifa kaj ĝi celis doni eblan eksplikon pri la adorado de la Azoj, ekde kristana vidpunkto.
Mjolnir
La plej reprezentiga objekto de Toro estas la mallongtenila militmartelo, nomata Mjolnir, kreata de la nanoj Sindri kaj Brokk. Ĝi neniam maltrafas la celon kaj post la forĵetado ĉiam revenas al la menoj de sia posedanto, krome ĝi povas malgrandiĝi kaj diskrete esti portita en la vestaĵo kaj ankaŭ povas esti uzata por ĵeti fulmojn. Por levi la martelon, Toro uzas zonon kiu plifortigas lian forton, nomata Megingjörð, kaj specialaj gantoj el fero. Mjolnir estas lia ĉefa armilo kiam li batalas kontraŭ la gigantoj, kaj ĝi estas konsiderata de la dioj kiel la plej mirinda el la laboraĵoj de la nanoj kaj la plej potenca armilo kiun la dioj posedas en sia defendo kontraŭ la fortoj de Jötunheim. La martelo iĝis simbolo de la dio kaj amuleto kaj ornamaĵo tre populara dum la vikinga erao kaj ikono de la nordĝermana paganismo.
Ĉaro
Toro vojaĝas per ĉaro stirata de la magiaj kaproj nomataj Tanngrisnir kaj Tanngnjóstr. Kurioze ili povis esti kuiritaj de Toro kaj poste se li bezonis daŭrigi la vojaĝon, li kovris la ostojn per la haŭto kaj uzis la revivigan potencon de sia martelo por doni la vivon al ili. Iam, kiam li petis gastigadon en la kabano de kamparanoj por tranokti, li kuiris la kaprojn kaj unu el la filoj de la familio, nomata þjálfi, rompis unu el la ostoj, kaj kiam Toro redonis la vivon al ili sekvamatene, li rimarkis ke unu el ili lamis. La kolero de Toro estis grandega kaj por solvi la problemon Þjálfi kaj lia fratino Röskva iĝis liaj servantoj kaj akompanis lin en multaj liaj vojaĝoj. La skalda poemo Haustlöng rakontas ke la tero estis skuita kaj la montaroj disfendiĝis kiam Toro vojaĝis per sia ĉaro.
Bilskirnir
Toro loĝas en Asgard, en la regno Þrúðheimr aŭ Þrúðvangr (t.e. "Hejmo de la forto"). Tie li loĝas kun sia edzino Sif kaj siaj filoj en la palaco nomata Bilskirnir, kiu estas priskribita en Grímnismál, kiel la plej granda el ĉiuj konstruaĵoj kaj havas 540 ĉambrojn. Laŭ rakonto de Hárbarðsljóð, kvankam ĝi estas la sola fonto kiu mencias tion, Toro ricevus tie la kamparanojn kaj sklavojn mortintaj.
Nomoj
Toro (Þórr) estas menciata per diversaj nomoj en la norenlingva poezio, kiel estis kutimo laŭ la uzo de keningoj de la skaldoj.
En Nafnaþulur, kolektaĵo de keningoj, ekzistas strofo kiu enhavas nomliston por la dio.
El ĉi tiuj nomoj Atli signifas "La terura", Ásabragr "Princo de la dioj", Ennilangr "La fruntampleksa", Björn "Urso", Harðvéorr "La forta arkpafisto", Sönnungr "La vera", Véoðr "La protektino de la sanktaĵoj" kaj Rymr "La bruiga".
Kelk el ĉi tiuj nomoj aperas en la edda kaj skalda poezio. Ekzemple, la nomoj Vingþórr "Toro de la batalo" kaj Hlórriði "La bruiga rajdanto" ankaŭ aperas en Þrymskviða. Aliaj ne estas menciataj en aliaj fontoj krom Nafnaþulur. En Gylfaginning oni prezentas lin kiel Öku-Toro, "Toro la koĉero".
Kverko de Toro
La kverko de Toro estis antikva sankta arbo por la ĝermana tribo ĥatoj, prauloj de la loĝantoj de Hesio, kaj unu el la plej gravaj sanktaj lokoj de la ĝermanaj paganoj. Ĝia dehakado en 723 markis la komencon de la kristanigo de nefrankaj triboj de la nordo de Germanio.
Bonifaco venis al la regiono kun la celo kristanigi la nordĝermanajn tribojn, uzante kiel bazon la fortikigitan kampadejon de la frankoj de Büraburg en la kontraŭa flanko de la rivero Eder. Li dehakis la kverkon kultita de la lokanoj por konvinki ilin pri la supereco de la kristana dio super Toro kaj tiel konvinki ilin por la baptado kaj kristaniĝo. Bonifaco uzis la lignon de la kverko por konstrui kapelon en Fritzlar, fondante monaĥejon de benediktanoj kaj tiel establante la unuan diocezon ekster la limoj de la antikva Romia Imperio.
Templo de Upsalo
Inter 1072 kaj 1076, Adamo de Bremeno registris en sia Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum ke ekzistis statuo de Toro en la Templo de Upsalo rakontate ke :
Saksa baptodokumento
Toro estas menciata en baptodokumento en malnovsaksa lingvo en la Vatikana Kodekso 577 kune kun Odino kaj Saksnoto. La dokumento venas de la 8-a aŭ 9-a jarcento kaj ĝia celo estis kristanigi la paganojn:
La traduko estus:
Tago de Toro
Þunor, lia nomo en la anglosaksa estas la origino de la nomo de la tago Þunresdæg, kio signifas "la tago de Þunor", kio en la moderna angla estas Thursday (ĵaŭdo). Þunor ankaŭ estas la origino de la angla vorto thunder (tondro).
La "tago de Toro" en norena lingvo estas Þórsdagr, en feroa Hósdagur, la angla Thursday, en la germana Donnerstag ("tondrotago"), en nederlanda Donderdag, en la finna Torstai kaj en la sveda, dana kaj norvega Torsdag.
La tago estis tre grava dum la semajno, tiom ke en malfruaj datoj kiel la 7-a jarcento, Eliĝio riproĉis al sia komunumo en Flandrujo pro daŭrigado de la indiĝenaj praktikoj agnoskinte la ĵaŭdon kiel la sankta tago eĉ post la kristanigo.
Arkeologia registrado
Toro estis dio tre populara por la ĝermanaj popoloj kaj multnombraj reprezentaĵoj de la dio kaj ties heroaĵoj postvivis multajn jaroj ekde la natura kaj intenca detruado de la kredado je li.
Islanda statuo
En Islando, en bieno proksime al Akureyri troviĝis statuo el bronzo pri Toro, sidanta (6,4 cm), kiu datas de ĉ. la 10-a jarcento, kaj nuntempe troviĝas en la Nacia Muzeo de Islando. La statuo montras la dion Toro tenante sian martelon, Mjolnir, skulpita laŭ la tipa islanda formo, krucoforma.
Peroneo de Nordendorf
La peroneo de Nordendorf, estas homa osto gravurita, kiu devenas de la alamanoj, kun dato en la 7-a jarcento. Ĝi estis trovita en Nordendorf proksime al Augsburg, Bavarujo kaj ĝi havas en malnova futaro surskribaĵon mencianta Donar, la ĝermana nomo de Toro. La surskribo diras logaþore wodan wigiþonar. La unua vorto logaþore komence oni kredis ke eble temus pri la nomo de iu dio, sed tre probable ĝi signifas "magiistojn" aŭ "sorĉistojn", la dua, wodan estas unu el la nomoj de Odino kaj la tria wigiþonar estas kunmetita vorto wigi "batalanto" kaj þonar estas Donar. Ĉar ĝi estis gravurita dum la kristanigado, probable ĝia celo estis abĵuri la paganajn diojn nomante ilin sorĉistoj.
Simbolaj replikaĵoj de Mjolnir
La replikaĵoj de la Mjolnir estis vaste popularaj en Skandinavio kaj estis uzitaj en blotoj kaj aliaj sanktaj ceremonioj kiel la geedziĝoj. Multaj el tiuj replikoj ankaŭ troviĝas en la tomboj kaj ili havis ŝnuron por povi uzi ilin kiel pendaĵon ĉe la kolo. Ili estis malkovritaj precipe en la areoj kun forta kristana tradicio inkluzive de la sudo de Norvegio, la sudoriento de Svedio, kaj en Danio. Fine de la 10-a jarcento, ĉi tiuj replikoj aperas kun pli sama formo en la dizajno de la Mjolnir kompare kun la antaŭaj jarcentoj, kio sugestas ke ĝi estis uzata kiel akcesoraĵo defie al la kristana kruco.
Runoj kaj bildoj
La plej multaj runŝtonoj estis levitaj dum la 11-a jarcento kaj tiel ili koincidis kun la kristanigo de Skandinavio. Ekzistas ĉirkaŭ ses runskriboj kiuj ŝajnas mencii lin kaj kvin el ili faras tion en alvokadoj por konsekri la ŝtonojn. Tri el la surskriboj estas trovitaj en Svedio (la runŝtono Rök, Sö 140 kaj la Velanda Runŝtono) kaj tri en Danio (Dr 110, Dr 220 kaj la Glavendrup-ŝtono). Ekzistas ankaŭ runŝtono pri kiu estis interpretita kiel marteloj de Toro estas ĉizitaj.
La lukto de Toro kun la serpento de Midgard kiel registrite en Hymiskviða povas esti reprezentita sur kelkaj bildoŝtonoj kaj runoj situantaj en Anglio, Danio kaj Svedio.
En Danio, preĝejo en la malgranda norda jutlanda urbo Hørdum enhavas la restaĵojn de ŝtono kiu priskribas la Toron kaj Hymir-on dum vojaĝo por la kaptado de la serpento de Midgard. Toro uzas la klaran pintan kaskon kiun li portas en aliaj trovitaj bildoj kaj en tiu bildo li kaptas la serpenton de Midgard dum Hymir sidas antaŭ li.
Tapiŝo de la preĝejo de Skog
Parto de la sveda tapiŝo de la 12-a jarcento, de la preĝejo de Skog reprezentas tri figurojn kelkfoje interpretitaj kiel aludaĵoj al Odino, Toro kaj Freja. La figuroj koincidas kun la priskriboj de la 11-a jarcento de la disponigado de registritaj statuoj de Adamo de Bremeno en la templo de Upsalo kaj skribitaj registroj de la dioj dum la malfrua vikinga erao. La tapiŝo origine venas de Hälsingland, Svedio kaj troviĝas en la Nacia Sveda Muzeo de Antikvaĵoj.
Amuleto de Kvinneby
La amuleto de Kvinneby inkluzivas runajn surskribojn. Ekzistas malsamaj teorioj pri la ekzaktaj vortoj de la surskribo sed ĉiuj koincidas je tio ke Toro estas alvokata por ke li protektu per sia martelo. Laŭ la Rundata, la surskribo diras:
La amuleto estis trovita meze de la 1950-aj jaroj, enterigita en la loĝloko Södra Kvinneby en Öland, Svedio. La amuleto estas kupra kvadrato kiu havas pli malpli 5 cm flanke. Ĉe unu el la bordoj estas trueto, kio povas indiki ke ĝi estis uzata kiel pendaĵo por la kolo.
Eddaj bildigoj
La du plej grandaj fontoj de informoj koncerne Toron estas la Poezia Edda, kompilita en la 13-a jarcento de pli frua buŝa tradicio, kaj la Proza Edda, verkita en la 13-a jarcento de Snorri Sturluson. Ambaŭ estas de Islando, kvankam kelkaj el la poemoj estis verkitaj en Norvegio.
Sagaoj
" Elli kaj Toro " (1939-1940) de Einar Jónsson.
Toro ankaŭ estas pridirita en multaj sagaoj, kiuj faris uzon de skalda poezio kaj buŝaj tradicioj.
7716 Ube
7716 Ube estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen (gubernio Ehime).
Peyrat-de-Bellac
La teritorio havas komunan limon kun.
ISO 3166-2:KE
ISO 3166-2:KE estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Kenjon. La kodojn havas 47 distriktoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>KE</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Kenjo. La dua parto estas du ciferoj.
Eksaj kodoj
Antaŭ la kodojn laŭ la normo ISO 3166-2 havis 8 provincoj (unu el ili estis la ĉefurba distrikto Najrobio):
Conceição de Macabu
Conceição de Macabu estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 21.200 loĝantojn en 2010.
Provinco Elazığ
Elazığ estas provinco en Orienta Anatolio en Turkio.
Pordašinci
Situo
Pordašinci situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ la hungara landlimo, laŭ flankovojoj. Ĉe la hungara flanko troviĝas Velemér.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Hungario apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senkontrole ie ajn.
Áron Beczásy
BECZÁSY Áron [beca:ŝi] estas hungara aktoro naskita en Miercurea Ciuc la 16-an de aprilo 1974. Li estas la filo de pentristo Antal Beczásy.
Phil Bloom
Phil BLOOM (naskiĝis la 27-an de novembro 1945 en Berkel en Rodenrijs) estas nederlanda artisto, grafikisto kaj interpretisto. Ŝi estis la unua persono aperinta tute nuda en la nederlanda televido, la 28an de julio 1967 dum la spektaklo  Hoepla , kiu tiutempe kaŭzis skandalon kaj diskutadon. Post tio, ŝi sekvis pasian karieron en pentrarto, fotarto kaj spektaklarto. Ŝi estis membro de la reto Fluxus en 1967. Rimarkinda ŝia prezentado estas titolita "Lemniscaat" kiu okazas en Laponio.
Ŝi nuntempe ankoraŭ laboras kaj loĝas en Amsterdamo.
Kijevskaja (stacio de Moskva metroo)
Kijevskaja (Киевская, "de (urbo) Kievo") estas stacio de la Metroo de Moskvo centre de Moskvo. Ĝi estas stacio de Arbatsko-Pokrovskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Distrikto Saarpfalz
Distrikto Saarpfalz (Saarpfalz-Kreis, iam Saar-Pfalz-Kreis) - laŭvorte Sarlanda Palatinato) estas distrikto en la germana federacia lando Sarlando. Ĝi estas jura posteulo de la iamaj distriktoj St. Ingbert kaj Homburg.
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
(loĝantaro je la 30-a de septembro 2006)
Tempa kapsulo
Tempa kapsulo aŭ letero al estonto estas mesaĝo, kiun oni foje sendas al si mem, aŭ al siaj posteuloj, aŭ al iu ajn, kiu retrovos la mesaĝon post paso de tempo. La leteroj al estonto kutime estas metataj en fortikan ujon (de kie la nomo tempa kapsulo) kaj kaŝataj en fidinda loko. Ofte la mesaĝo estas enterigata aŭ metita en fundamenton de konstruaĵo aŭ monumento. Ofte tian mesaĝon sendas grupo de individuoj kaj okazigas lige kun tio honoran eventon, vokas ĵurnalistojn ks. Se la mesaĝo estas lokita en publika loko, oni kutime indikas, kiam necesas la kapsulon malfermi. La teksto de la mesaĝo povas esti malkaŝita (publikigita) ĉe la enkapsuligo aŭ ne (kaj tiam ĝi restas mistero ĝis la elkapsuliĝo en certa dato). Tempa kapsulo ofte enhavas ankaŭ la ĉiutage uzatajn aĵojn el la tempo, el kiu ĝi estas sendata, kaj ankaŭ fotojn, bildojn, sonregistrojn ktp.
Ekzemploj de tempaj kapsuloj
Senditaj en la satelitoj Pioneer 10, Pioneer 11 kaj Voyager mesaĝoj al eventualaj eksterteranoj ankaŭ povas esti rigardataj kiel tempaj kapsuloj. La mesaĝoj estas registritaj en temporezistaj materialoj (kiel oro) kaj teorie povas elteni jarmilojn antaŭ ol iu retrovos ilin aŭ ili detruiĝos pro iu kialo.
Chegea
Chegea [keĝa] (hungare: Kegye) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 996 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 294 (rumanoj, hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1300. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Săcăşeni.
Aratuípe
Aratuípe [aratuipe] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 8.599 loĝantojn en 2010.
József Bary
BARY József [pr. bari] estis hungara juĝisto naskiĝinta en Beregsom la 29-an de junio 1858 kaj mortinta en Nadjvarado la 13-an de julio 1915.
Kariero
Bary estis enketjuĝisto en 1880 en la proceso de t. n. sangakuzo de Tiszaeszlár kaj li enketis neobjektive kontraŭ suspektuloj.
Latinamerikaj dancoj
Latinamerikaj dancoj aŭ latinidaj dancoj estas arnomoj por jenaj kvin pardancoj und turnirdancoj: sambo, ĉaĉao, rumbo, pasodoblo kaj ĝivo (angle: jive). Kune kun la salonaj dancoj la latinamerikaj dancoj konsistigas grandparton de la tiel nomata „tutmonda dancprogramo“.
Nomo kaj aparteneco
Malgraŭ la nomo, pri la aparteneco de danco al la latinamerikaj dancoj ne decidas ĝia origino. La kvin latinamerikaj dancoj intersimilas treege rilate la teĥnikeroj. La tutmondaj dancasocioj difinis la apartenecon, kiu dependas de la dancteĥniko. El la kvin tiel nomataj „latinamerikaj“ dancoj fakte nur tri devenas el Latinameriko: rumbo, sambo kaj ĉaĉao. Jive ekestis en Nordameriko, pasodoblo devenas de Hispanujo kaj Francujo. Precipe ne al la ĉi-artikole priskribotaj „latinamerikaj dancoj“ apartenas jenaj dancoj el Latinameriko: baĉato, mambo, merengo, salso, tango argentina. Tiuj ĉi estas kutime klasifikataj kiel sociaj aŭ modaj dancoj, kiujn ankaŭ dancas multaj popoloj en Latinameriko (ekzemple la Majaoj) kun tradicia muziko.
Karakterizaĵoj
Karakteriza por la latinamerikaj dancoj estas la komunikado inter la gekunuloj. Ĉiuj latinamerikaj dancoj temigas la parorilaton diversmaniere. Alia karakterizaĵo estas rapidaj turniĝoj same kiel la ofta alterno inter pelaj kaj trankilaj movofazoj kaj laŭtempe kaj ankaŭ de la diversaj korpopartoj (separo). La korpo ne estas rigardata kiel tutaĵo. Alie ol en la salondancoj, je kiuj unualinie la movo de la paro en la spaco peras la dancistan mesaĝon, jen la interagorditaj movojn de la unuopaj dancistoj staras en la malfono. La gedancistoj ne havas la celon, fariĝi unuecaj en sia movo kiel paro, sed per alternaj agadoj komuniki videble por la publiko kaj inkluzivi tiun ĉi ankaŭ.
Teĥniko
La latinamerikaj dancoj intersimilas treege rilate teĥnikon kaj dancfigurojn. Male al la normdancoj, kiuj estas dancataj en liga dancpozicio, la dancokunuloj staras en la dancpozicio de latinamerikaj dancoj pli vaste disigitaj, kio pli facile vidigas la movojn en la korpo kaj por la publiko kaj ankaŭ por la kunulo. Supra kaj malsupra korpo same kiel brakoj kaj gamboj estas separataj, t.e. moviĝas sendepende unu de la alia. Escepte pasodoblon ĉiuj latinamerikaj dancoj montras klarajn koksomovojn. Paŝoj komenciĝas escepte pasodoblon preskaŭ ĉiam sur la antaua piedovolbo. Sed en aliaj dancoj ĉi tiu teĥniko ankaŭ estas uzata.
Castelvetro di Modena
Castelvetro di Modena (esperante: Kastelvitro de Modeno) estas komunumo kun 9.549 loĝantoj en Provinco de Modena en regiono Emilio-Romanjo, en Italio.
Hessigheim
Hessigheim - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Cóbdar
Cóbdar [KOBdar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 32 km2 kie loĝas 202 geloĝantoj, do loĝdenso estas 6.3 loĝ./km2. Cóbdar situas je 76 km de la provinca ĉefurbo Almería en la sudoriento de la komarko Valo de Almanzora.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 202 geloĝantoj de la municipo Cóbdar estas 97 inoj kaj 105 viroj. En la 32-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 173 geloĝantoj, kaj aliaj 29 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, 0 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 0, 0 inoj kaj 0 viroj. Tiel la natura kresko estis 0 (0.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 66 homoj (32.7%).
Pattillo Higgins
Pattillo HIGGINS (5-an de decembro, 1863, Sabine Pass (Teksaso) – 5-an de junio, 1955, San Antonio) estis entreprenisto, memedukita geologo kaj kiu havis la karesnomon de "Profeto de Spindletop".
Li komence produktis brikojn per la entrepreno Higgins Manufacturing Company. Poste li observis la naftokampojn en Pensilvanio, serĉante geologiajn signojn pri la nafto. Higgins fondis en 1892 la kompanion Gladys City Oil, Gas, and Manufacturing Company kun aliaj personoj. Sed ankaŭ tiu kunlaboro finance malebliĝis kaj li kontraktis kun Anthony Francis Lucas, poste ili kun John H. Galey kaj James M. Guffey, sed tiuj lastaj apenaŭ lasis procentaĵon al Lucas kaj Higgins restis tute sen procentaĵo el la profito. La borado sukcesis en januaro de 1901, kaj la kampo donis 3 milionojn samjare kaj 17 milionojn da bareloj sekvajare.
Higgins poste vivtenis sin per spekulacia naftoborado, desegnado, inventado, kiel artisto, inĝeniero.
Li abiturientiĝis en aĝo de 45 jaroj, en 1905 adoptis 15-jaran junulinon Annie Johns, kun kiu li edziĝis post tri jaroj, spite al la skandalo. Ili havis tri infanojn.
Literaturo
Robert W. McDaniel: Pattillo Higgins and the Search for Texas Oil
Žitkovci
Žitkovci (ĵitkovci), hungare Zsitkóc estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika Regiono Pomurska, en Občina Dobrovnik.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ la hungara landolimo, laŭ flankovojoj.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Zala (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Hungario apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senĝene.
Lajos Kacskovics
Lajos Kacskovics naskiĝis la  1806 en Mohora, li mortis la  1891.
Biografio
Lajos Kacskovics frekventis lernejojn en Pest (urbo), Vác kaj Győr. En 1825 li aliĝis al deputitoj de la parlamento, li apartenis al rondo de reformuloj. En 1829 li ricevis diplomon pri advokato. En 1832 li denove helpis laboron de la parlamento, dume li konatiĝis kun kremo de tiutempaj politikistoj. Baldaŭe li strebis por infanĝardenoj. En 1843 li ekhavis postenon ĉefnotario de urbo Pest. En 1848 li iĝis parlamentano, tial post fiasko de la hungara liberecbatalo li devis kaŝiĝi. Post longa silento la hungara parlamento denove laboris nur en la jaro 1961, kie Kacskovics denove partoprenis. En 1865 li ricevis juĝistan postenon. En 1874 li emeritiĝis.
Seeland (administra distrikto)
La administra distrikto Seeland estas administra unuo de Kantono Berno kaj formas kune kun la administra distrikto Bielo la administran regionon Seeland. Ĝi havis 67812 loĝantojn la 1-an de januaro 2010. Ĝia ĉefurbo estas Aarberg.
Historio
La administra distrikto Seeland estiĝis la 1-an de januaro 2010 per la kunigo de la malnovaj distriktoj Aarberg, Büren, Erlach, kaj parto de la iama distriktoj Nidau kaj Fraubrunnen.
Miklós Péter
Miklós PÉTER estas rumania hungara eklezihistoriisto, universitata docento. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 23-an de januaro 1939.
Seeland (administra distrikto)
Komunumoj de la distrikto Seeland
La distrikto Seeland konsistas (stato en 2010) el 45 komunumoj, el kiuj la plej granda estas la urbo Lyss. Jen la listo:
Mamertinoj
La Mamertinoj (latine Mamertines) estis italaj solduloj (dungosoldatoj) portitaj al Sicilio de Agatokleo, tirano de Sirakuzo. Kiam Agatokleo mortis (en la jaro 289 a.K.) la plimulto el lia armeo reiris hejmen, sed kelkaj restis, sen salajro, kaj komencis prirabi la landon. Ili kaptis la urbon Messana (nun Mesino), kiu regis la sicilian flankon de la markolo inter la insulo kaj Italio, elĵetis la malmultajn ankoraŭ vivantajn urbanojn, kaj komencis aliformigi la antaŭe prosperan urbon en piratan bazon. Ilia dominado de nordorienta Sicilio daŭris proksimume 20 jarojn.
Mamertines signifas "Marsidoj" — Mamers estis la oska dio de militado, ekvivalenta al la roma dio Marso.
Peyre
Peyre estas la nomo de jenaj lokoj en Francio:
Peyre estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ :
Bornea orangutano
La Bornea orangutano (Pongo pygmaeus) estas unu el du specioj de orangutanoj. Troviĝanta nur en la insulo Borneo, apartenanta kaj al Indonezio kaj al Malajzio; ĝi estas pli abunda ol la Sumatra orangutano. Kune kun tiu lasta, ĝi apartenas al la nura genro de grandaj simioj kiuj estas indiĝenaj de Asio. Kiel la aliaj grandaj simioj, orangutanoj estas tre inteligentaj, kaj montras progresan il-uzadon kaj distingajn kulturajn modelojn en naturo. Orangutanoj kunhavas proksimume 97% el iliaj DNA kun homoj.
La Bornea orangutano estas endanĝerita specio, pro senarbarigo, palmoleaj plantejoj kaj ĉasado kiel gravaj minacoj al ties longdaŭra ekzistado.
Aspekto
La viraj orangutanoj pezas 50–90 kg, la inaj 30–50 kg. La maljuna vira bornea orangutano havas karakterizan vangon. Ĝian korpon kovras longa, rufhara felo. Ĝiaj kruroj estas longaj, la etenditaj kruroj distancas je 2–2,25 m.
Saint-Bonnet-de-Bellac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bellac kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Chereușa
Chereușa [kereuŝa] (hungare: Érkőrös) estas vilaĝo en Rumanio sude de Carei. Administre ĝi apartenas al la komunumo Santău.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 616 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 745 (rumanoj, 46 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1215 (en Regestrum Varadiense). Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy).
Extensible Messaging and Presence Protocol
Extensible Messaging and Presence Protocol (XMPP, Esperante Entendebla Protokolo por Mesaĝoj kaj Ĉeestecoj) (antaŭe Jabber ) estas libera, XML-bazita protokolo por babili rete per tujmesaĝilo. XMPP-bazitaj programoj estas instalitaj en miloj da serviloj en la Interreto kaj estas uzataj de milionoj da homoj tutmonde.
La projekton komencis Jeremy Miller en 1998 kaj la unua publikigado okazis en majo de 2000. La plej grava produkto estas <tt>jabberd</tt>, kiu estas la servila programo al kiu la XMPP-klientoj konektas, kiam la uzanto volas babili. Oni povas krei privatajn XMPP-retojn, ekz. malantaŭ fajromuro, aŭ oni povas ligi la servilon al la tutmonda, publike alirebla XMPP-reto.
Alia grava parto de la XMPP-sistemo estas la tiel nomataj kluzoj (angle: gateways) per kiuj ebligas al la uzantoj konekti ankaŭ al aliaj retoj, kiuj uzas alian protokolon - i.a. AIM, ICQ, Windows Live Mesenger kaj Yahoo! Messenger. Male al klientoj kiel Trillian kaj Pidgin, kiuj subtenas plurajn protokolojn rekte en la klienta programo, XMPP havas tiun subtenadon je la servila nivelo pere de komunikado per la kluzoj. Por ĉiuj XMPP-uloj eblas registri al tiuj kluzoj, kaj post la registrado ili povas komuniki kun uzantoj de aliaj retoj, kvazaŭ ankaŭ ili estus XMPP-uloj. Tio signifas, ke ĉiuj klientoj, kiuj tuttute subtenas la XMPP-protokolon, povas esti uzataj por konekti al ĉiuj aliaj retoj por kiuj ekzistas kluzoj, sen la uzo de aldona kodo en la kliento.
La Jabber-protokolo, kiu nun estriĝas de la XMPP Standards Foundation (antaŭe Jabber Software Foundation), estas sendita kiel IETF-skizo sub la nomo XMPP, por ke ĝi iĝu la oficiala normo por tujmesaĝilado. Tamen, ankaŭ SIMPLE, bazita sur la SIP-protokolo, batalas por la sama pozicio.
Périgueux-Saint-Georges (stacidomo)
Périgueux-Saint-Georges estas ne priservata franca stacidomo sur linio -, situanta en  Périgueux, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Bálint Csűry
CSŰRY Bálint (ĉyːri) estis hungara lingvisto, universitata profesoro, ano korespondanta de la MTA (1927) naskita en Egri la 13-an de februaro 1886 en Debrecen la 13-an de februaro 1941.
Biografio
La mezlernejon Bálint Csűry finis en Szatmárnémeti kaj en 1911 li havigis diplomon de hungara-latina lingvoj en Koloĵvaro, sekve ekde 1912 li instruis en la reformita gimnazio. En 1917 li doktoriĝis. Ekde 1932 li estis profesoro en Debrecen. En 1938 li estigis la instituton pri esplorado de dialektologio en Debrecen. En 1939-40 li redaktis la jarlibron Magyar Népnyelv. Kune kun Artturi Kannisto li eldonis la heredaĵon de Yrjö Wychmann, la vortarmaterialon pri la lingvo de ĉangohungaroj: Wörterbuch des ungarischen Moldauer Nordcsángo und Hétfaluer Csángódialektes (Helsinki, 1936). Liaj tradukaĵoj, lingvistikaj, etnografiaj, literaturhistoriaj artikoloj aperis en fakrevuoj.
Santo Stefano (insulo)
Santo Stefano (itale Sankta Stefano) estas insulo en la Ponza Insularo en Italio. Kune kun insulo Ventotene ĝi konsistigas la municipon Ventotene.
La insulo estas ovala, kun diametro de ĉirkaŭ 600 metroj. Ĝi havas areon de ĉirkaŭ 0,27 km² kaj situas ĉirkaŭ 2 km oriente de insulo Ventotene. Ĝiaj koordinatoj estas.
Kiel la tuta insularo la insulo havas vulkanan originon. Sur ĝi estas nur unu konstruaĵo, cirkla malliberejo konstruita en la burbona epoko, ĉirkaŭ 1794–1795, de Ferdinando la 4-a kaj uzata ĝis 1965. La iom notindaj malliberuloj, escepte de Carmine Crocco, Gaetano Bresci kaj Luigi Settembrini, estis senditaj tien dum la faŝisma jardudeko, kiel kontraŭuloj al la reĝimo. Inter ili estis la itala eks-prezidanto Sandro Pertini. Politikaj malliberuloj tie en 1941, dum la dua mondmilito, verkis la "Manifeston de Ventotene", kiu postulis unuiĝon de la eŭropaj landoj.
En la romia tempo la insulo havis diversajn nomojn, ekzemple Partenope, Palmosa, Dommo Stephane kaj Borca.
Nun la insulo estas neloĝata kaj en privata posedo.
Kombinaĵo de 5 kuboj
En geometrio, kombinaĵo de kvin kuboj estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de kvin kuboj.
Ĝi estas unu el kvin regulaj kombinaĵoj kiuj povas esti konstruitaj el identaj platonaj solidoj.
Ĝia duala estas la kombinaĵo de kvin okedroj.
Ĝi estas unu el la steligoj de la romba tridekedro.