cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉifalo
La titolo ĉifalo pludoniĝis en senbreĉa posteularo de Schleyer ĝis la nuna ĉifalo Hermann Philipps‎:
Nigra Printempo
La Nigra Printempo de Kubo (hispane: Primavera Negra de Cuba) estas la nomo kiun ricevis la serio de arestoj kontraŭ opozicianoj de la regado de Fidel Castro okazintaj en la printempo de 2003. La grupo ankaŭ estas konata de la disidentoj kiel grupo de la 75 malliberigitoj kondamnitaj en la nigra printempo de 2003.
Pereire (pariza metrostacio)
Pereire [peʁɛʁ] estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 3, situanta en la 17-a arondismento de Parizo.
Nigra Printempo
En tiu jaro, dum regado de Fidel Castro, estis arestitaj multaj disidentoj inter kiuj troviĝis kuracistoj, sendependaj bibliotekistoj, aktivistoj por la demokratio kaj la homaj rajtoj, kaj ĵurnalistoj, kiuj estis submetitaj al urĝaj juĝoj.
La aplikitaj kondamnoj al ĉi tiuj procezoj baziĝis sur la Leĝo N-ro.88 pri la Protekto de la nacia sendependeco kaj la ekonomio de Kubo, pli konata inter la disidentoj kiel Leĝo Buŝoŝtopilo. La arestitoj estis akuzitaj je agado kontraŭ la nacia protektado de la nacia sendependeco kaj ekonomio de Kubo kaj je agoj kontraŭ la sendependeco kaj stabileco de la teritorio. La registaroj de la Eŭropa Unio, la papo Johano Paŭlo la 2-a, organizoj defendantoj de la homaj rajtoj, kiel Human Rights Watch, Raportistoj sen limoj aŭ Amnestio Internacia kaj intelektuloj kaj artistoj kondamnis tiujn arestojn. Ĉi tiu agado, laŭ la Blankevestitaj Damoj estis la respondo de la ŝtato al la akceliĝo kaj kresko de la opozicio en la insulo, kiel la sendependa revuo De Cuba kiun lanĉis Raúl Rivero kaj Ricardo González aŭ la projekto je politika reformo konata kiel Projekto Varela.
En la lastaj tri jaroj, dum regado de la nova prezidanto, Raúl Castro, kaj per interveno kaj perado de la Romkatolika Eklezio de Kubo kaj la registaro de Hispanio, ĉiuj malliberigitoj de la Nigra Printempo estis liberigitaj kaj akceptitaj en Usono kaj Hispanio. Opozicianoj diras ke la malliberigitoj estis devigitaj forlasi la landon kiel kondiĉo por la liberigado. La organizo Blankevestitaj Damoj estiĝis inter inoj kies familianoj troviĝis en la grupo de la 75 enkarcerigitoj por postuli la liberecon.
Pereire (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio ŝuldas sian nomon al apuda Bulvardo Pereire, kies nomo omaĝas al Fratoj Pereire, Émile (1800-1875) kaj Isaac (1806-1880), fondintoj de la "Compagnie des chemins de fer du Midi".
(19388) 1998 DQ3
(19388) 1998 DQ3 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Edelschrott
Edelschrott estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Voitsberg. Fine de en la komunumo vivis.
Pierre Edmond Boissier
La genro Boissiera Hochst. ex Steud. el la familio poacoj (Poaceae) devenas de lia nomo.
Vivo
Li estis disĉiplo de Augustin-Pyrame de Candolle.
Verkoj
<div class="notice metadata" id="spoiler" style="border-top:2px solid #ddd; border-bottom:2px solid #ddd;"> La standarda botanika mallongigo de aŭtoro Boiss. estas aplikita al la plantoj priskribitaj de tiu botanikisto, kiu aperas ankaŭ en tiu listo.
Löptin
Löptin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Preetz-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Distrikto Polesk
La distrikto Polesk (Полесскский район, latinliterigite Polesskskij rajon) estas municipa distrikto de la Kaliningrada provinco en la Rusia Federacio - laŭ la administra reformo de 2008 unu el dek sep municipaj distriktoj kaj sep urbaj distriktoj de la provinco. Laŭ la stato de tiu administra reformo la distrikto kovras areon de 834 kvadrataj kilometroj, en la centro de la provinco kaj ĉe la suda bordo de la Kurona Laguno. En 2010 ĝi havis loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 23 loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Polesk, cirile Полесск (Polessk), ĝis la jaro 1945 germane nomita Labiau.
Jenny Marx
Jenny MARX (n. Jenny von WESTPHALEN) (* en Salzwedel, †  en Londono) estis filino de aristokratoj kaj edzino de Karlo Markso.
Ŝi estis la patrino de 7 gefiloj : Jenny, Laura, Edgar, Heinreich, Franziska, Eleanor kaj unu infano kiu mortis sennome.
Nur Jenny, Laura kaj Eleanor atingis plenaĝon.
Tibor Bitskey
Tibor Bitskey naskiĝis la 20-an de septembro 1929 en Rákoskeresztúr kaj mortis.
Biografio
Tibor Bitskey finis la aktoran akademion en Budapeŝto en 1953. Poste li apartenis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto), baldaŭe li ludis ankaŭ en aliaj ĉefurbaj teatroj. Li ricevis premion Kossuth en 2000 kaj ankaŭ aliajn premiojn.
Ĉiĥa Dar
Ĉiĥa Dar (turke: Çîxî Derê, arabe: "چیخی دەرێ", signifanta La Ekstera Strio) estas la loka kurda nomo por la monto konsiderata nuntempe kiel la plej alta en Irako. Oni postulas ke ĝi estas 3,611 altaj laŭ la CIA World Factbook. Ĝi estas 6 km norde de la vilaĝo Gundah Ĝur kaj estas ĉe la limo kun Irano. Ĝi estis unuafoje grimpita en Novembro 2004 fare de la angla esploristo Ginge Fullen, kiu tiam registris GPS altecon de 3,628 metroj.
Proksima montopinto nome Halgurd, je 36.73333°N, 44.86667°W, estas 3,607 metrojn alta, kaj antaŭe estis konsiderata kiel la plej alta monto de Irako.
Turo de la ventoj (Shugborough)
La atena Turo de la ventoj estis okangula turo. La reliefoj montris la diversajn ventojn kaj sur la pinto estis ventoflago.
La ĉi-tiea versio apud Great Haywood en la distrikto Staffordshire, parto de la plezurkastelo de Shugborough Hall, finkonstruiĝis en 1765 fare de James 'Athenian' Stuart. La bildoj el la 18-a jarcento faritaj laŭ la atena modelo jam ne videblas.
Piên
Piên estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 11.214 loĝantojn en 2010.
Sanktuloj de la glacio
Sciencaj eksploroj pri la fenomeno
Pri tiu fenomeno estis elpensitaj iuj sciencaj eksplikoj:
Proverboj pri la sanktuloj de la glacio
Proverboj svarmis el ĉiuj eŭropaj popoloj: Italio, Hispanio, Francio, Anglio, Nederlando… Tio montras per kiu intenseco estis kultataj tiuj sanktuloj kiuj estis honoritaj ankaŭ per la rogacioj enkondukitaj de sankta Mamerto de Vienne, kaj precipe kiel estis sekvataj la sugestoj ĉe la kamparanoj.
Jen kelkaj ekzemploj de proverboj:
Geistthal-Södingberg
Geistthal-Södingberg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Voitsberg. Fine de en la komunumo vivis.
Antônio Carlos Zago
Antônio Carlos Zago (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1991 ĝis 2001 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Enorme malalta tavolpremo
Enorme malalta tavolpremo (EMT) estas la geoflua tavolpremo, kiu malpli altas ol la kondiĉa hidrostatika premo (premon de la dolĉakva kolono kies alteco egalas al profundeco de la tavolo en mezurpunkto). Koeficiento de enormeco de la geofluaj premoj (rilatumo de tavolpremo al la kondiĉa hidrostatika premo estas malpli ol 1.
Aldeanueva de la Vera
Aldeanueva de la Vera estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres (Kacereso), regiono Ekstremaduro.
Enorme malalta tavolpremo
EMT renkontiĝas malofte, ĉefe en malaltaj profundoj. En Rusio ĝi estas disvastiĝinta en nord-orienta parto de Okcidenta Siberio, Botuoba distrikto de Jakutio, sud-okcidenta parto de Stavropola volbo en Norda Kaŭkazo. Kutime EMT-zonoj enhavas ĉefe aŭ sole tergason. En la arktaj kaj subarktaj regionoj kun malaltstreĉa geoterma kampo kaj granda tavolo de ĉiamfrostaj grundoj, fluosistemoj kun EMT plej verŝajne formiĝas pro varieco de klimataj temperaturoj sur la surfaco de la Tero kaj profunda frostiĝo de la superaj horizontoj kaŭze de la plioceno-kvaternara malvarmiĝo.
Aldeanueva de la Vera
La loĝantoj nomiĝas aldeanos. La censita populacio en 2008 estis 2 276 loĝantoj.
Nelly Furtado
Nelly Kim FURTADO (naskiĝis, Victoria, Kanado) estas kanada kantistino kun portugala deveno (Azoroj).
Aldeanueva de la Vera
Situo
Aldeanueva de la Vera estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Vera, je altitudo de 658 m; je 125 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 185 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 37,6 km². Ĝi estas ĉe la gorĝo Horcajo [orKAĥo] ene de la montara parto de la komarko.
Nelly Furtado
Ŝiaj gepatroj (Maria Manuela kaj Antonio José Furtado) ne estis bonhavaj, tiel ŝi devis jam fruaĝe labori. Ŝi komence - somere - laboris kiel ĉambristino, sed jam tiam lernis muzikon, gitarludon, ukelelon. Ŝi komence ŝatis R&B-n, poste hiphopon. Post la gimnazio, Furtado translokiĝis al Toronto.
Aldeanueva de la Vera
Hidrografio
La hidrografia reto de la municipa teritorio estas formata de torentoj de akvo, en formo de kanjonoj, inter kiuj elstaras la Gorĝo de Sankta Gregorio kaj la Gorĝo de los Guachos.
Nelly Furtado
Ŝi dumtage vendis alarmilojn, nokte serĉis muzikpartnerojn. Tiel ŝi konatiĝis kun produktista paro The Philosopher Kings. Ili helpis ŝin fari albumon. La debut-kantoj alvenis en eldonejo Dreamworks, kie aperis ŝia albumo Whoa, Nelly’ en 2000. La albumo ricevis kvar Grammy-nomumojn, la kanto I’m Like a Bird iĝis la plej bona kanto de la jaro.
Aldeanueva de la Vera
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Nelly Furtado
Ŝia sekva albumo aperis vintre de 2003, kun titolo Folklore. La albuma kanto Força iĝis la oficiala futbala himno de la portugala teamo en Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2004.
Aldeanueva de la Vera
Demografio
Konstateblas ke lo populacio duobliĝis dum la unua duono de la 20-a jarcento, sed duoniĝis dum la dua duono pro elmigrado kaj neneceso de tiom da kamparlaboristoj.
Nelly Furtado
En septembro 2003 ŝi havis sian filinon Nevis kun edzo Jasper Gahunia, sed divorcis en 2005 kaj edziniĝis en 2008 kun Demacio Castellon.
Aldeanueva de la Vera
Historio
La municipo estas en setlejo de loĝantoj ekde antaŭromia epoko. Estas loĝejoj de vetonoj, kaj vilao romia, en la loko de San Gil kiu daŭris per setlejo de epoko de visigotoj. En tiu loko troviĝis gravaj tombaj restaĵoj de romia epoko. Estas visigota tombejo kun sarkofago el granito, kiu pro malzorgo detruiĝis.
Nelly Furtado
En marto 2007 ŝi revenis en sian gepatran landon Victoria por koncerto ĉe la Save-On Foods Memorial Centre. Je l'honoro de ŝia vizito, la tieaj estroj proklamis la 21-an de marto, la unuan printempotagon, kiel Tagon de Nelly Furtado (angle Nelly Furtado Day).
Aldeanueva de la Vera
Historio
Aldeanueva estas, kiel aliaj vilaĝoj de la regiono, de mezepoka fondo. La regiono estis konkerita iam fine de la 12-a jarcento de la reĝo de la kastilia Alfonso la 8-a. Formis parton el la distrikto de la Vera, stribuita al la urbo de Plasencia. Ĝi aĉetis sian jursendependon en 1802 de Karlo la 4-a.
Nelly Furtado
2000-2002 Whoa, Nelly!
La albumo, kiu markas la debuton de Nelly Furtado, estas Whoa, Nelly!, aperinta la 24-an de oktobro 2000, rikoltante grandan sukceson en la tuta mondo, alvenante la duan pozicion en Britio, la dekkvaran en Italio kaj la dudekkvaran en Usono per la oficiala unuopaĵo I'm Like a Bird, publikigita la 28-an de novembro 2000 en la tuta mondo. La unuopaĵo akiris la unuan pozicion en la Hit List Italia, la kvinan en la britan klasifikon kaj la naŭan en la usona Billboard 200. La dua eltirita unuopaĵo estis Turn Off the Light, la 14-an de aŭgusto 2001, kiu akiris la unuan pozicion en la Hit List Italia, la kvaran en la brita klasifiko kaj la kvinan en la Billboard 200. La 3-an de decembro 2001 aperas la kanzono Shit on the Radio (Remember the Days), kiu ne obtenis la saman sukceson de la antaŭaj unuopaĵoj. La kvara kaj lasta kanzono eltirita el Whoa, Nelly! estas Hey, Man!, publikigita la 16-an de junio 2002. Estis eltirita ankaŭ la kanzono Trynna Finda Way en la aŭtuno 2002, kiu estis parto de la sonstrio de la filmo Disney Pretty Princess. La albumo vendis sume ĉirkaŭ 6,5 milionojn da ekzempleroj en la tuta mondo.
Aldeanueva de la Vera
Historio
Dum la Hispana Sendependiga Milito ne suferis damaĝon, sed dum la karlistaj militoj la vilaĝo venkis la karlistajn trupojn. Dum la Hispana Enlanda Milito la vilaĝo estis en la teritorio de Francisco Franco kaj okazis kelkaj epizodoj de lukto de geriloj eĉ post la milito.
Nelly Furtado
2003-2005 Folklore
La dua albumo de Nelly Furtado, Folklore, estis publikigita la 25-an de novembro 2003 kaj rikoltis diskretan sukceson. La unua unuopaĵo estis la sukceso Powerless (Say What You Want), kiu estis publikigita la 8-an de decembro 2003. Sekvis la grandsukcesaj Try kaj Força. La kvara kaj lasta kanzono eltirita el Folklore estis The Grass Is Green. Folklore vendis sume 2.800.000 ekzemplerojn. En 2005, Michael Bublé surdiskigis dueton kun Furtado, la internacian version de l’peco Quando Quando Quando.
Aldeanueva de la Vera
Historio
La perdo de populacio je la mezo de la 20-a jarcento pro elmigrado estis iome bremsita pro la kultivo kaj produktado de tabako kaj papriko kiu iom riĉigis la dediĉintajn al tiu profesio.
Nelly Furtado
2006-2008 Loose
La tria albumo de Nelly Furtado, je granda sukceso en la tuta mondo, estis publikigita la 9-an de junio 2006 kaj vendis 8 milionojn da ekzempleroj iĝante la plej sukcesa albumo de Nelly Furtado. La unua unuopaĵo el la albumo estas Maneater, kiu rikoltas bonegan sukceson. El la albumo, kiu entenas multenombrajn kunlaborojn kun multaj artistoj, inter kiuj Timbaland, estis eltiritaj eĉ naŭ unuopaĵoj. La sekvaj estis Promiscuous, kantita kun Timbaland, No Hay Igual, Te Busqué, kunlabora verko kun Juanes publikigita nur en Germanio kaj Nord-Ameriko, All Good Things (Come to an End), per kiu ŝi sin prezentis en la Festivalo Sanremo 2007 kaj kiu ricevis bonegan juĝon de la kritiko, Say It Right, In God's Hands, Do It kaj Somebody to Love nur en Turkio kaj Grekio. Loose estis publikigita laŭ kvin malsamaj versioj: Loose Italian, Loose Japain, Loose Limited Summer Edition, Loose Limited Tour Edition kaj Loose: The Concert (Delŭe CD+DVD). Loose venkis multajn premiojn, inter kiuj Plej bona albumo de la jaro en la EMA's 2007 de MTV kun pli da 10 milionoj da ekzempleroj venditaj en la tuta mondo de junio 2006 ĝis oktobro 2007.
2009 Mi Plan
Aperis la 11-an de septembro 2009 Mi Plan, kvara albumo kaj unua hispanlingva, devancita en junio de la unuopaĵo Manos Al Aire. En oktobro estis publikigita la dua unuopaĵo: Más. En februaro 2010 aperas en Italio Di Più, itala versio de Más. Bajo Otra Luz estas la tria oficiala kanzono eltirita el Mi Plan.
2010: The Best of Nelly Furtado – La unua kolekto
Inter majo kaj junio ŝi kunlaboris kun la repisto N.E.R.D en Hot-N-Fun. La kantistino revenis en la muzikan merkaton la 16-an de novembro 2010 per la publikigo de sia unua kolekto, The Best of Nelly Furtado. La albumo estis devancita de la kanzono Night Is Young. La disko entenas dekkvar grandajn sukcesojn de la kantistino kaj aliajn du neeldonitaĵojn, Girlfriend in the City kaj Stars. Samtempe ŝi anoncis, ke ŝia kvina albumo Lifestyle aperos en 2012.
10932 Rebentrost
10932 Rebentrost estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana amatora astronomo Gerhard Lehmann elde la Publika Observatorio de Drebach (Saksio, Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana vikario, kuracisto kaj herbokuracisto David Rebentrost (1614–1703) kiu laboris en Drebach. La ĝardeno, kiun li planis por sia sacerdotdomo, ricevis vastan famon. Kiel rekompenco por esti kuracinta la princon-elektiston Johanon Georgon la 2-an, li estis invitita pluki kelkajn plantojn el la ĝardeno de la princo-elektisto. La raraj specioj de krokusoj kiun li selektis daŭre kreskas nur en Drebach.
Arenzano
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al provinco nomata metropola urbo Ĝenovo de la regiono Ligurio. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj de la komunumo estas la sanktaj Nazario kaj Celso, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Cogoleto, Genova kaj Sassello (SV).
Arenzano
Laŭlonge la Aŭrelia Vojo, proksime de Ĝenovo, ĝi estas grava turisma banurbo kun modernaj gastigaj strukturoj; ĝi havas belan sablan marbordon kun malantaŭe montetoj kovritaj de olivarboj, kaj sur la fono estas la montaro de la "Parco del Beigua".
Puget-Ville
(jen france, okcitane Puget Vila) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Turvolândia
Turvolândia (prononco: turvolanĝja) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso. Emancipita en 1962, la municipo taksas 4.658 loĝantojn en 2010.
Kreso
Kreso povas signifi la manĝeblajn foliojn de kelkaj legomoj el la familio Brassicaceae:
Catskill (urboparto de Nov-Jorkio)
Catskill estas historia vilaĝa loĝloko kadre de samnoma urbeto (town) Catskill en orienta Usono - ambaŭ havas sian nomon de la Katskil-Montaro. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj la centra vilaĝa loĝloko estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Greene. Laŭ la stato de la censo en la vilaĝa urboparto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - la loĝantaro malkreskis de  en 2010 kaj de  en 2000.
Eleanor Marx
Ŝi estis aktiva en brita politika vivo kaj en la internacia laborista movado.
Ŝi estis kunfondinto de la Socialista Ligo en 1884 kaj tre aktive laboris por fondi sindikatojn por nefakaj laboristoj en Anglio.
Post 1884 ŝi kunvivis kun Edward Aveling.
Arnasco
Arnasco estas komunumo de Italio.
Metila glutarato
Metila glutarato aŭ C7H12O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glutarata acido kaj metanolo. Metila glutarato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Metila glutarato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Metila glutarato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Vatapao
Vatapao (jorube: vata'pa, [vɐtɐˈpa]) estas afrik-brazila plado el diserigita pano, salikoko, kokosa lakto, fajne muelitaj arakidoj kaj palmoleo pistita en kreman paston. Ĝi estas tipa manĝaĵo de Salvador, Bahio, kaj ĝi kutimas ankaŭ en la norda kaj nordorienta regionoj de Brazilo. En la nordorienta ŝtato Bahio ĝi estas ofte manĝata kun akaraĵeo kaj kiel rita oferto en kandombleo, kun akasao aŭ akaraĵeo. Vatapao ofte estas manĝata kun blanka rizo en aliaj regionoj de Brazilo. La salikoko povas esti anstataŭigita per muelita tinuso, kokidaĵo aŭ moruo inter aliaj ebloj.
Etimologio
"Vatapao" probable devenas de la termino joruba vata'pa. En Haŭsa same kiel en joruba troveblas wa ta ba, kio signifas en ambaŭ lingvoj por ŝi.
Origino
Vatapao estas el afrika origino, kaj alvenis al Brazilo tra la joruboj kun la nomo ehba-tápa.
Ĝi estas tipa plado de la nordorienta brazila kuirarto kaj tre tradicia en la ŝtato Bahio, kie palmoleo estas grava ingredienco kaj la plado estas ofte servata kun karuruo. Ĝi ankaŭ estas populara en Amazono, en Amapao kaj Parao ŝtatoj. En ili la recepto suferas variaĵojn kiel ekzemple la foresto de arakidoj kaj aliaj oftaj ingrediencoj de la tradicia versio. Vatapao montras la influon de afrika kuirarto alportita de la afrikanoj sklavigitaj kaj alportitaj al Brazilo en sklavotransportaj ŝipoj ekde la 16-a jarcento. Kun la ingrediencoj trovitaj en ĉi tiu nova lando kaj la bezono kompletigi sian manĝan dieton, ili disvolvis aliajn pladojn, kiuj fariĝis tipaj por brazila kuirarto.
Ĝardenkreso
La ĝardenkreso (Lepidium sativum) estas herbo el la familio de kruciferacoj, havanta milde akrajn foliojn uzatajn kiel salaton, spicon kaj garnaĵon.
Nur iom parencas la akvokreso aŭ nasturcio (Rorippa nasturtium-aquaticum).
Santo Inácio
Santo Inácio estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 5.269 loĝantojn en 2010.
Bodjani
Bodjani, serbe Бођани, slave Bođani, germane Bogjani, hungare Bogyán estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka en municipo de Baĉ.
Situo
Bodjani situas sur ebenaĵo laŭ rojo.
Legendo
Serba blinda kuracisto Bogdan lavis sin tie en la fonto, poste li denove vidis. Danke al tio li fondis abatejon, kiu kune kun la apuda vilaĝo ricevis nomon Bogdan.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1342 en formo "Boian", en 1543 en formo "Bogyán", baldaŭe turke Budinovce. En 1876 inundo okazis. En 1900 loĝis en Bogyán 854 homoj, (407 sudslavoj, 313 serboj, 77 germanoj, 56 hungaroj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, al distrikto de Hódság, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Bodjani 1113 da homoj, (serboj 586 (53 %), kroatoj 172 (16 %), jugoslavianoj 127 (11 %), hungaroj 50 (5 %), ukrainoj 46).
Mirtelo
Mirtelo (Vaccinium myrtillus) estas specio de vakcinio. Ĝia alteco estas 10-50 centimetroj. Ĝi havas helverdajn foliojn, kiuj defalas en la aŭtuno. La ruĝaj floroj fariĝas bongustaj malhelbluaj beroj. La pulpo estas violkolora.
Tiu holarktisa specio estas kutima en Eŭropo, krom en la regiono ĉirkaŭ la Mediteraneo. En Azio ĝi estas iom kutima en la nordo, sed pli kutima en nord-okcidento ol en nord-oriento. En Nordameriko ĝi troviĝas nur en Gronlando, en okcidenta Kanado kaj en okcidenta Usono.
Oni povas manĝi la berojn krudaj, kuiri ilin en tortoj aŭ fari konfitaĵon, sukon, vinon ktp.
La beroj enhavas tre multe da antioksidantoj, vitaminon C kaj iom da fero kaj magnezio. Estas diversaj teorioj ke mirteloj helpas la vidkapablon aŭ kuracas vidproblemojn. Ĉu tio science validas, restas neklare.
Nutra valoro
La nutra valoro de 100 gramoj da freŝaj mirteloj:
Edward Aveling
Edward AVELING ( – ) estis angla verkisto kaj ĵurnalisto.
Li estis kuntradukisto de la unua volumo de Kapitalo de Karl Marx kaj ano de la Socialdemokratia Federacio post 1884. Li estis kunfondinto de la Socialista Ligo kaj organizanto de la amasmovado de nefakaj laboristoj kaj senlaboruloj en la 1880-aj kaj 1890-aj jaroj en Anglio.
Li estis la kunvivulo de Eleanor Marx.
Maello
Maello [maEljo] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Ávila, en la centro de la provinco. Maello estas etimologie komprenebla kiel "natura pomarbo"; tamen la arbo en la blazono estas anzino. Fruaj mencioj estis El Maello (en 1247) kaj Maellos (en la 16-a jarcento).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la nomiga Maello, Coto de Puenteviejo, Dehesa de Pancorbo, La Fontanilla, El Monte, Pinar de Puenteviejo kaj Prado Encinas. Ĝi okupas totalan areon de 65,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 636 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 28 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Estas romanika preĝejo kun valoraj artaĵoj, gotika volbo kaj baroka retablo.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
NGC 1883
NGC 1883 (alia indiko — OCL 417) estas malfermita stelamaso en konstelacio Koĉero.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
28342 Haverhals
28342 Haverhals estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Peter Haverhals, emeritiĝintan instruiston el la Kristana Lernejo Watson Groen. Li instruis al studentoj de elementa kaj meza lernejoj dum preskaù du jardekoj, inspirante la studentojn pri matematiko, literaturo, kaj la fundamentoj de bona racio.
Georg Lohmeier
Georg LOHMEIER (naskiĝinta en la 9-a de julio 1926 en Loh, mortinta en la 20-a de januaro 2015 en Munkeno) estis humurplena germana verkisto, dramisto, reĝisoro kaj aktoro. Li famigis ankaŭ per la televidaj serioj Königlich Bayerisches Amtsgericht kaj Komödienstadel.
Vivo
Lohmeier estis la plej juna el naŭ infanoj de kamparano kaj bierfaristo. Li frekventis la Katedralgimnazion en Freising kaj poste la porpastran seminarion samloke. Dediĉinte sin du semestrojn al la studo de teologio li alie orientiĝis ankoraŭ antaŭ la ricevo de la minoraj ordinoj. Ĉefakultate li ankaŭ renkontis la postan papon Benedikto la 16-a.
Poste li studis i.a. teatrosciencon kaj arthistorion. Li skribis librojn pri la historio de Bavario, bavaraj personuloj kaj baldaŭ ankaŭ dramteatraĵojn kaj teatraĵojn. Li iĝis unu el la plej gravaj kunlaborantoj de la radi- kaj televidstacio Bayerischer Rundfunk (BR). Li rifuzis oferton de la tiama bavara ministroprezidanto Franz Josef Strauß iĝi ĝeneralintendanto de BR, ankaŭ ĉar tiukaze li devus membriĝi al la partio CSU.
Kiel fondinto de la Ligo de bavaraj patriotoj (germane: Bund bayerischer Patrioten) li publike postulis en la 1974-a jaro la reenkondukon de monarkia sistemo en la suda germana federacia lando. Jenas la argumentado: "Die Heimat seufzt nach einem schönen König – nicht, weil wir unbedingt einen brauchen, sondern weil es schöner wär!" Li regule aperis kiel preleganto dum la kunvenoj de la Patriotoj en Gammelsdorf. Pro liaj instigoj fonditis en la tuta Liberŝtato Reĝo-Ludoviko-societoj kiuj zorge flegite ekzistas ĝis nun. Tamen Lohmeier mem finfine agnoskis la nerealigeblon aktualan de politikŝanĝo kaj nomumis en 1995 la ministroprezidanton Edmund Stoiber kompensiga reĝa moŝto.
Lohmeier estis membro de la verkista grupo Münchener Turmschreiber kaj vivis post longa restado en Rosenheim la lastajn jarojn en Munkeno. Li mortis post longa suferado en januaro 2015. La amindeco kaj sub obstineco kaŝita afableco de li kaj liaj verkoj naskis grandan fanatikularon kaj vekis ĉe multoj intereson pri la historio kaj originaleco de Bavario kiel ankaŭ pri surloka katolika vivoĝojo.
Vidu ankaŭ
Liberalitas Bavariae
Ĉarta aviado
Ĉarta aviado (aviado laŭ mendo) estas aviadilaj flugoj okazantaj nur okaze aŭ malregule, laŭ speciala mendo. Tiaj flugoj povas esti personaj, varaj aŭ miksitaj. En pasaĝera trafiko oni foje metas malsupran limon de almenaŭ 12 sidlokoj kaj alie parolas pri flug-taksio, eĉ se la servo estas mendita de unu sola kliento.
La termino devenas de la ĉarto, kontrakto inter la mendanto ("ĉartanto") kaj la plenumanto. Ĉarta aviado ne apartenas al la ĝenerala aviado.
La ĉartanto ordinare difinas kiam kaj kien la flugo iru, kaj kiuj estu la pasaĝeroj aŭ varoj transportataj. Li tamen ne povas influi la detalajn decidojn de la stiristo(j) dum la flugado. Laŭ internacia juro la ĉartanto rajtas modifi la ekflugtempon ĝis 48 horojn antaŭ la anoncita tempo. En Usono estas apartaj regularoj por ĉartaj kaj liniaj flugoj, FAR 135 resp. FAR 121 (FAR = Federal Aviation Regulations).
Ĉarta flugado havas apartan signifon por mez- kaj longdistanca turismo. Vojaĝagentejoj ĉartas aviadilojn por transporti turistojn al ŝatataj turismejoj kaj tiel sukcesas oferti favorajn prezojn pro jenaj faktoj:
En turismaj sezonoj povas esti ke iuj ĉartaj flugoj okazas regule kvazaŭ laŭ horaro; ili tamen ne estas regulaj (liniaj) flugoj, ĉar la biletoj ne estas ĝenerale vendataj, kaj ĉar la ĉartanto havas la rajton modifi la tempon kaj eĉ nuligi la flugon.
Lorch (Hesio)
Lorch estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rheingau-Taunus de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
San Juan Juquila Mixes
San Juan Juquila Mixes estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Juan Juquila Mixes. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 200.
Hirschegg-Pack
Hirschegg-Pack estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Voitsberg. Fine de en la komunumo vivis.
San Juan Juquila Mixes
Geografio
San Juan Juquila Mixes apartenas al la distrikto Yautepec al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3557 loĝantojn. El tiuj estis 1667 viroj kaj 1890 virinoj. La komunumo havas surfacon de 227.10 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1420 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2926 indiĝenoj. El tiuj 2455 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2455 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Canfranc
Canfranc (Canfrán) estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la nordorienta pinto de la komarko Jacetania (kies ĉefurbo estas Ĥako) apartenanta al la nordokcidenta pinto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). En la loĝloko, krom la hispanan, oni parolas variaĵon de la aragona lingvo uzitan en la okcidentaj Pireneoj.
Canfranc estas malgranda vilaĝo grava en la pasinteco kiel komerca kaj financa kerno de la zono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordorienta pinto de la komarko Jacetania. Ĝi estas norde de Villanúa kaj sude de Francio. Ĝi estas trapasata de la nacia ŝoseo N-330, kiu disiĝas al la franca limo tra la tunelo de Somport kaj al la montopasejo de Somport tra Canfranc (stacidomo). La municipo estas markata per la valo de la rivero Aragón (valo de Canfranc) kaj per la altaj montopintoj de Pireneoj. La plej altaj montoj estas Peña Collarada (2883 m), lime al Villanúa, Anayet (2555 m), lime al Sallent de Gállego, kaj Aneu (2364 m), kiel landlimo kun Francio. La montopasejo Somport (1631 m), estis historia natura pasejo al Francio. Norde de la teritorio estas la skiejoj de Candanchú kaj Astún, sed ili apartenas al la municipoj Aísa kaj Jaca respektive. La altitudo varias inter 2883 m (Peña Collarada) kaj 1000 m borde de la rivero Aragón.
La municipo posedas montaran klimaton, kun malaltaj temperaturoj sub 0 °C grandan parton de la jaro, kaj risko de frosto ĝis la plena printempo kiam normale restas neĝo. La jara averaĝa precipitaĵo estas de 1900 mm kaj la jara averaĝa temperaturo estas de 8,7 °C.
La loĝloko Canfranc mem (1040 msm, dum la stacidomo estas je 1190 msm) estas je 88 km norde de Huesca kun konekto kun Francio norde kaj kun Villanúa, Castiello de Jaca kaj Jaca sude. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj.
Historio
Atestas prahistorian loĝadon megalita komplekso Rinconada de la Canal Roya, plus du aliaj dolmenoj. Canfranc estis grava en la pasinteco kiel komerca kaj financa kerno de la zono, ĉefe por agrikulturo, brutobredado kaj forstado krom por pilgrimantoj de la Jakoba Vojo (en 1095 estis gastejo). Plej verŝajne parto de la loĝantaro estis francoj, kio eble kondukis al la loknomo Canfranc (ĉu ĉe francoj?).
La reĝoj de Aragono donis al Canfranc gravajn privilegiojn (ĉefe liberigo de impostopagado) por ke la lokanoj (ekzemple en 1440) sekurigu la vojon al la landlimo. Historie, la internacia komunikado markis la historian evoluon de la valo: la montopasejo Somport estas la lima pasejo malpli kruta kaj pli aktiva en la centraj Pireneoj. El la malnova ĉevalpado, transformita en 1876 en ŝoseo, ĝis la konstruado de la internacia fervojo —inaŭgurita en 1928— kaj la pli ĵusa ŝosetunelo, la historio de la komunikado tra Somport estas tre ligita al la propra historio de Canfranc.
La iama loĝloko de Canfranc, spite la detruegajn incendiojn de 1617 kaj 1944, ankoraŭ konservas parton de sia iama monumenta heredo: la restaĵoj de la mezepoka kastelo, ampleksita en la 16-a jarcento, konserviĝas sur rokejo; la fasado de la Turo de Aznar Palacín de la 14-a jarcento; la preĝejo de la Asunción, kun kvar barokaj retabloj; kaj la monumenta komplekso de la Triunuo fondita en la 16-a jarcento fare de Blasco de Les. La strategia kaj milita gravo de la valo de Canfranc rezultis en la konstruado de diversaj fuortoj kaj militstacioj, inter kiuj elstaras la Fuorto de Coll de Ladrones (17a-19a jarcentoj) kaj la Torreta de los Fusileros (19a jarcento).
Meze de la 19a jarcento, la geografo kaj historiisto Pascual Madoz referencas, ke Canfranc havis 84 domojn en unu strato kaj unu placeto. Li indikis ankaŭ, ke oni kultivis ĉefe tritikon, avenon kaj iom da safrano, terpomojn kaj malmultan legomojn. Li mencias ankaŭ ĉasadon (ursoj kaj kapreoloj) kaj fiŝkaptadon de trutoj.
La alveno de la fervojo revivigis la municipon, kaj aperis urba kerno en la loko Los Arañones, kie estas la Internacia Stacidomo. La verkoj de traborado de la tunelo daŭris kelkajn jarkvinojn; la konstruado de la fervojo ekis en 1882 kaj en 1908 oni malfermis la tunelon, sed la fervojo nur en 1928.​ Post la detrua incendio de aprilo 1944, oni translokigis la urbodomon kaj la ĉefurbecon de la municipo al nova urba kerno. Tiu incendio detruis la plej grandan parton de la tiamaj 130 domoj kaj plej granda parto el ili ne estis rekonstruitaj, spite nacian monkolekton. Prie oni denuncis neregulaĵojn kaj finfine oni rekuperis nur dek tri domojn.
Canfranc konsistas el du loĝlokoj, nome la origina loĝloko, nome Canfranc aŭ Canfranc Pueblo kun 91 loĝantoj (4 km norde de Villanúa kaj je 16 km de Jaca), kaj Canfranc-Estación aŭ Arañones, je 4 km pli norde kun 521 loĝantoj. Entute estis 612 loĝantoj komence de 2022 (INE).
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj simile ĉe Canfranc: oni malaltiĝis el 1 698 loĝantoj en 1930 ĝis nur 500 loĝantoj en la 21-a jarcento, ĉefe ĉar ekde 1970 ĉesis la fervoja transporto en la franca parto. La stacidomo mem estis dulanda kun francaj kaj hispanaj oficejoj. Dum la Hispana Enlanda Milito la frankisma flanko murfermis la tunelon por eviti invadon, kaj en la Dua Mondmilito germanaj armeanoj okupis la francan parton de la stacio, kio rezultis en ŝtreĉiĝoj kun hispanoj. Fakte Canfranc tiam funkciis kiel loko taŭga por spionoj pro trafiko de volframo el Hispanio kaj de oro el Svisio al Hispanio. Post la 1970-aj jaroj la stacidomo ruiniĝis.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj montaraj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al irigaciaj kultivoj, plus forstado, natura, sporta, kultura kaj rura turismo. Ĉefaj vidindaĵoj estas jenaj:
Mandi Lampi
Mandi LAMPI (artistnomo Mandi, 25-a de oktobro 1988 – 27-a de februaro 2008 en Helsinko) estis finna aktoro kaj kantisto, kiu aktoris en teatrejo kaj publikigis unu muzikan albumon. Ŝi estis en Finnlando vere konata infanstelo en dua duono de 1990-aj jaroj, kiam ŝi kantis ekzemple kantojn Miks kaikki kiusaa? Tänään lähdetään, Koulubileet alkaa kaj Aurinkosaarella. Ŝia patro estas aktoro kaj muzikisto Jussi Lampi. Ŝi faris sinmortigon.
Up Against the Wall Motherfuckers
Up Against the Wall Motherfuckers, estis anarkiisma afineca grupo bazita en Novjorko. Ĉi tiu "strata bando kun analizo" estis fama pro ĝia rekta ago en Lower East Side kaj laŭdire inspiris membrojn de la Weather Underground kaj la Internacia Junulara Partio.
Formita en 1966 fare de pentristo el katalunaj originoj Ben Morea kaj la poeto Dan Georgakas, Nigra Masko, produktis ĉefartikolon de la sama nomo kaj deklaris ke revolucia arto devus esti "integra parto de vivo, kiel en primitiva socio, kaj ne apendico de riĉeco ". En majo 1968, Nigra Masko ŝanĝis sian nomon kaj iris al Underground. Ilia nova nomo, Up Against the Wall Motherfuckers, venis de poemo de Amiri Baraka. Abbie Hoffman karakterizis ilin kiel "la mezklasa koŝmaro, kontraŭ-komunikila amaskomunikila fenomeno simple ĉar ilia nomo ne povis esti presita".
19-a jarcento
La 19-a jarcento komenciĝis la kaj finiĝis la.
Condeúba
Condeúba estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 16.898 loĝantojn en 2010.
Marŝogrupoj de OUN
Marŝogrupoj de OUN – organizitaj de Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj (OUN) grupoj, kun tasko krei sur terenoj okupitaj de germana armeo la reton de administracio, policon, armeajn unuojn, organizan reton de OUN, t.e. organiz-skeleton de la planata ukraina ŝtato.
Ambaŭ frakcioj de OUN – OUN-B (banderanoj) kaj OUN-M (melnikanoj), kreis proprajn "marŝogrupojn". Ili dividiĝis en 7-12 personaj grupoj, taskigitaj krei ukrainan policon kaj administracion en unuopaj urboj.
Marŝogrupoj de OUN-B
Post atako de Nazia Germanio al Sovetunio junie 1941, spure de atakanta Wehrmacht moviĝis "marŝogrupoj" de OUN-B. Grzegorz Motyka pritaksas ilin konsiston al 750-1200 personoj, konsiderante donatajn de literaturo nombrojn 5-7 000 personoj troigaj. Ili estis dividitaj en tri grupiĝoj: "Pivniĉ", "Centr", "Pivdenj".
Wilhelm von Reichenau
Wilhelm von Reichenau (1426 – ) estis princo-episkopo de Eichstätt, humanisto, reformisto, patrono de la artoj, pedagogo, mentoro de Maksimiliano la 1-a (1459-1519) kaj 1-a kanceliero de la Universitato de Ingolstadt, nomumita de Ludoviko la 9-a, la riĉa. Komence li klopodis por pligrandigi la povon de la episkopoj de sia diocezo, akirinte tutajn vilaĝojn, kastelojn kaj proprietaĵojn, kaj ankaŭ sin dediĉis por la pligrandigo de sia ekonomia povo.
Marŝogrupoj de OUN
Marŝogrupoj de OUN-B
Aparta 15-persona grupo (komandanto Jaroslav Stecko) havis taskon atingi kiel eble plej rapide Lvovon kaj tie proklami sendependecon de Ukraina Ŝtato, krei registaron kaj provizoran parlamenton.
Wilhelm von Reichenau
Li plenumis kelkajn diplomatiajn misiojn apud Frederiko la 3-a (1415-1493) kaj Maksimiliano la 1-a (1459-1519), serĉante, super ĉio, la tenadon de la unuigo de la imperiaj princoj antaŭ la minaco kontraŭ la turkoj. Li estas priskribita de unu el siaj unuaj biografoj kiel "homo tute dotita per ĉiuj virtoj".
Biografio
Lia patro nomiĝis Vilhelmo kaj li havis tri gefratojn Ulriko (m. 1464), Leonardo (m. 1470) kaj unu fratino Ursula, kiu estis abatino en la Monaĥinejo de Sankta Valburga, en Eichstätt. Vilhelmo de Rejŝenaŭ studis en la Universitatoj de Erfurto (1445), Vieno (matrikuldato: 3-a de oktobro 1449) kaj Padovo, kie li familiariĝis kun la humanismo.
Marŝogrupoj de OUN
Marŝogrupoj de OUN-B
Agadon de ĉiuj grupoj kunorganizis stabo komandata de Vasil Kuk.
Wilhelm von Reichenau
Biografio
Li ordiniĝis kanoniko pere de Johano la 3-a de Eych (1404-1464), episkopo de Eichstätt. En 1459 li fariĝis ĝenerala vikario kaj samtempe okupis la postenon kiel dekano. En la 16-a de januaro 1464 li estas unuanime nomumita Episkopo de Eichstätt, iom post, li ricevis la papan konfirmon de Pio la 2-a (1405-1464). Li estas ordinita sacerdoto en la Katedralo de Eichstätt, en la 23-a de majo 1464 kaj episkopo en la 27-a de majo 1464.
Marŝogrupoj de OUN
Marŝogrupoj de OUN-M
Ĉefa agadtereno de marŝogrupoj OUN-M estis Ĵitomir-regiono, kaj poste Kievo, en kiu organizis urban administracion, socian kaj kulturan vivon de la urbo, kaj iniciatis kreon de Ukraina Nacia Konsilio.
Wilhelm von Reichenau
Biografio
La nova episkopo daŭrigis la politikon pri reformo de sia antaŭulo rilate al la klerikaro kaj monaĥejoj, kvankam li estis pli modera. Kiel granda admiranto de Maria li enkondukis en sia diocezo, kiel iu komponanto de siaj reformoj, la festotago al la "Virga Maria" kaj starigis arĝentan statuon ŝiaomaĝe. En la Pontifico Gundekariana li estas pentrita preĝante antaŭ la altaro de Sankta Maria.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Willibald-Eichstaett.jpg| Sankta Willibald (700--787) Johann_III_von_Eych_Bischof_von_Eichst%C3%A4tt_im_Gundekarianum.jpg| Johano la 3-a (1404-1464) Pintoricchio_012.jpg| Enea Silvio Piccolomini (1405-1464) Hans_Burgkmair_d._%C3%84._005.jpg| Frederiko la 3-a (1415-1493) Ludwig_der_Reiche.jpg| Ludoviko, la riĉulo (1417-1479) Albrecht_von_Eyb.jpg| Albrecht von Eyb (1420-1475) Wappen_Regensburg.svg| Matthäus Roritzer (1430-1495) Meisterlin_gossembrot.jpg| Sigismund Meisterlin (1435-1497) Wappen von Eichstätt.svg| Hans Pirckheimer (1440-1501) Herzog-Albrecht-der-Beherzt.jpg| Alberto la kuraĝa (1443-1500) Madonna_zwischen_den_Heiligen_Ulrich_und_Afra.png| Henriko la 4-a (1443-1517) DEU_Augsburg_COA.svg| Hans Peuerlin (1450-1508) Schloss_Sommersdorf-013.jpg| Ludwig von Eyb la juna (1450-1521) Gabriel_von_Eyb,_Bischof_von_Eichst%C3%A4tt,_mit_den_hll._Willibald_und_Walburga,_Tafelgem%C3%A4lde_von_Lukas_Cranach_d._%C3%84.jpg| Gabriel von Eyb (1455-1535) Bernhard_Adelmann_von_Adelmannsfelden_Gedenktafel_Bruderhaus_Eichst%C3%A4tt.jpg| Bernhard Adelmann (1457-1523) King_Henry_VII.jpg| Henriko la 7-a (1457-1509) Albrecht_D%C3%BCrer_084b.jpg| Maksimiliano la 1-a (1459-1519) Albrecht_D%C3%BCrer_-_Willibald_Pirckheimer_-_WGA07051.jpg| Willibald Pirckheimer (1470-1530) Juan_de_Flandes_004.jpg| Filipo la 1-a (1478-1506) Wappen_Dillenburg.png| Wilhelm von Reichenau (1847-1925) </Gallery>
Ludoviko Jogajlido
Ludoviko Jogajlido aŭ Ludoviko la 2-a de Hungario kaj Kroatio aŭ Ludoviko la 1-a de Bohemio, Ludvík Jagellonský, II. Lajos, Ludovik II. (naskiĝis la en Ofen/Buda, mortis la  en la batalo de Mohács) estis la lasta jogajlida reĝo de Bohemio, Hungario kaj Kroatio.
En la jaro 1526 la ĉeĥa nobelaro staris antaŭ elekto de nova ĉeĥa reĝo. El kelkaj kandidatoj konsideriĝis ĉefe aŭstriaj Habsburgoj kaj bavariaj dukoj Ludoviko kaj Vilemo. Habsburgoj estis fine elektitaj. En la jaro 1493 mortis imperiestro Frederiko la 3-a. Surtroniĝis Maksimiliano la 1-a kiel romia imperiestro, duko de la aŭstria landoj kaj sinjoro el Burgundio. Lia unusola filo Filipo surtroniĝis en la jaro 1504 sur kastilian tronon, sed jam du jaroj post tio li mortis. Maksimiliano do komencis eduki siajn du nepojn Karolon kaj Ferdinandon. Karolo estis kastilia sekvanto kaj en la jaro 1519 li fariĝis hispana reĝo per tio, ke li unuiĝis Reĝlandojn Kastilian kaj Aragonan kaj la saman jaron li ankaŭ fariĝis imperiestro romia. La aŭstriajn landojn li poste transdonis al sia frato Ferdinando la 1-a.
László Heinrich
HEINRICH László (hejnrih) estis hungara instruisto, scienchistoriisto, verkisto naskita en Koloĵvaro la 9-an de septembro 1910 kaj mortinta en Kluĵo la 7-an de decembro 1985. Li estis la pli aĝa frato de kuracisto Mihály Heinrich.
Biografio
László Heinrich havigis diplomon en la fako pri fiziko-kemio en la Universitato Bolyai, li instruis en diversaj mezlernejoj. Li havigis doktoradon en 1952 pri fiziko kaj li instruis plue en la Universitato Bolyai. Li estis kunlaboranto de gazetoj Jóbarát kaj de Matematikai és Fizikai Lapok. De 1958 ĝis 1961 li estis esploristo en uzino Tehnofrig, de 1961 ĝis 1972 li estis inĝeniero, scienca esploristo, pli poste ĝis ĉefkemiisto de la Agrokémiai Kutató Laboratórium (Esploristo de Laboratorio pri Agrakemio).
Puget-sur-Argens
(jen france, okcitane Lo Puget d'Argenç) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Argel Fuchs
Argélico Argel FUCHS (n. ) estas brazila futbalisto. Li en 1995 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Enikő Détár
Enikő DÉTÁR, laŭ hungarlingve kutima nomordo Détár Enikő estas hungara aktoro.
Enikő Détár naskiĝis la  1964 en Szolnok.
Biografio
Enikő Détár akiris diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en Budapeŝto en 1986. Post siaj studoj ŝi estis membro ĉefe en teatraj trupoj de Budapeŝto (ekzemple Teatro Madách). Ekde 1996 ŝi estas libera aktoro (ŝi ne apartenas al trupo). Ŝi ofte ricevis rolojn en kinejaj kaj televiziaj filmoj, eĉ ŝi gvidis televiziajn programojn. Ŝi estas eksedziniĝinta, ŝi naskis dufoje. Ŝi ricevis premiojn en 1993, 1996 kaj 2009.
Natalja Gundareva
Natalja GUNDAREVA ( en Moskvo — ) estis populara aktorino de Rusio.
Natalja Gundareva finis en jaro 1971 Teatran lernejon. Ŝi laboris en Moskva teatro de Majakovskij, estis laŭreato de kelkaj premioj. En jaro 1998 ŝi ricevis ordenon "Pro meritoj por la Patrio" de IV grado.
Gundareva ludis en dekoj da filmoj, inter kuij estas "Aŭdiado de slavino", "Aŭtuna marafono", "Dulĉineo Tobosa", "Forirante foriru", "Kaj la vivo kaj larmoj, kaj la amo", "La permesita ĉielo", "Moskvaj fireioj", "Solulojn oni havigas komunloĝejon", "Ŝia lasta amo", "Vin vokas civitanino Nikanorova", "Vintra vespero en Gagri", "Vivat, gardemarinoj!".
Natalja Gundareva forpasis matene dimanĉe je la 15-a de majo de 2005 en 57-a jaro de sia vivo.
Dum kelkaj tagoj la aktoro troviĝis en komato. En komenco de aŭgusto oni sukcesis rekonsciigi ŝin, kaj post tio ŝi dum longa tempo trapasis kuracadon.
Ŝi lasis la hospitalon nur unu jaron poste, en julio de jaro 2002. Post tio la aktorinon bezonis hospitaligi kelkfoje plu. En decembro de jaro 2002 ŝi perdis konscion surstrate kaj estis urĝe transportita en hospitalon.
Fontoj
La artikolo estis originale farita laŭ informo de Novaĵoj el Rusio
4634 Shibuya
4634 Shibuya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Inoue kaj Osamu Muramatsu elde Kobuĉisava.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kavartalo Ŝibuja, unu el la 23 specialaj kvartaloj de Tokio, en kui estas koncerta domo, teatroj, artaj muzeoj, la Planetario kaj Astronomia Muzeo Gotoh.
Sándor Sztranyavszky
Sándor Sztranyavszky [ŝAndor stranjavski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sztranyavszky Sándor estis hungara politikisto, ministro, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis sztranyavai.
Biografio
Sándor Sztranyavszky estis parlamentano inter 1912 kaj 1918, kie li apogis politikon de István Tisza. En 1922 li estis departementestro de la tiama Nógrád. Inter 1926 kaj 1931 li estis politika subministro, poste li estis partiestro, inter 1935 kaj 1938 li estis parlamentestro. En 1938 li estis ministro pri agrikulturo en Kabineto Imrédy duonjaron, poste li ne apogis pli Imrédy-n.
Distrikto Northeim
La distrikto Northeim (germane Landkreis Northeim) situas en la federacia lando Malsupra Saksio, en la nordokcidento de Germanio. Administra centro estas la samnoma urbo Northeim. La distrikto havas areon de 1 266 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. Ĝi situas en la sudo de la federacia lando, inter la urboj Hanovro norde kaj Kaselo sude, proksime de la aŭtoŝoseo A7.
Domo de Velázquez
La Domo de Velázquez de Madrido estas kultura institucio franca en eksterlando dediĉita al studo de hispanismo. Dependas de la franca Ministerio pri Nacia Edukado.
Formas parton de la Francaj Lernejoj eksterlande, kiel la Franca Lernejo de Ateno, la Franca Lernejo de Romo, la Orienta Instituto Arkeologia de Kajro kaj la Franca Lernejo de Malproksima Oriento.
Ties celo estas disvolvigo de priserĉado kaj de kreiva aktivado en la fakoj de historio, lingvo, literaturo, civilizo kaj arto de Hispanio, la iberia mondo kaj latinamerika.
Ĝi estis fondita en 1920, inaŭgurita la 20an de novembro de 1928 fare de la reĝo Alfonso la 13-a, estis detruita en 1936 dum la Hispana Enlanda Milito. Oni rekonstruis ĝin en 1959 sur ties origina loko, la Universitata Urbo de Madrido. El tiam plukontribuas al la preparado de artistoj, profesoroj kaj proserĉistoj, kaj partoprenas en el disvolvigo de la interŝanĝoj artaj kaj sciencaj inter Francio kaj la iberiaj landoj.
Kainach bei Voitsberg
Kainach bei Voitsberg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Voitsberg. Fine de en la komunumo vivis.