cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
5082 Nihonsyoki
5082 Nihonsyoki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (Gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Nihonŝoki (japane : 日本書紀 Nihon Ŝoki) aŭ "Nihongi" : Kronikoj de Japanio. Tiu libro, verkita en ĉina skribo de la Princo Toneri, de O no Jasumaro kaj de aliaj tiamaj historiistoj, estas unu el la raraj fontoj de informoj pri la antikva Japanio. Ĝi estis finverkita en 720
(14089) 1997 JC14
(14089) 1997 JC14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Yuki Okada
Yuki Okada (岡田 佑樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Chuo Bohan, Consadole Sapporo, Tochigi SC, Mito HollyHock kaj Fujieda MYFC.
Ĥora vesto
La ĥora vesto estas klerika vesto utiligita de la katolika, anglikana kaj ortodoksaj klerikoj.
Ĝi prenas la nomon el la fakto ke ĝi estas la vesto surmetita de la konsekritaj personoj kiam ili alestas liturgiajn celebrojn, nome el la arkitektura horejo por la celebro de la Liturgio de la horoj aŭ ceteraj liturgiaĵoj, por la administro de la sakramentoj (se ekstere de la celebro de la meso).
La nuna komponaĵo de la katolika ĥora vesto estas sanciita per la instrukcio Ut sive sollicite de la Ŝtatekretariejo de la Apostola Seĝo de 31-a de marto 1969, cirkuletero de la Kongregacio por klerikaro Per instructionem de la 30-a de oktobro 1970 kaj en la apendico De vestimentis prælatorum de la Caeremoniale Episcoporum de la 14-a de septembro 1984.
Tiuj dokumentoj fakte abiliciis iujn elementojn de la ĥora vesto, kiel muran efikon por la kardinaloj, la manteleton por la episkopoj uzitajn ekstere de sia diocezo, la ŝuojn buklitan kaj bendon flokitan. Sume, antaŭe ĉiu el sennombraj klerikaj kategoria havis sian proprajn ĥoran veston, kiuj la novaj normoj simpligis.
Papa ĥora vesto
Por la papo ne ekzistas normoj ĉar li rajtas elekti la ĥoran veston siavole.
Ornamita gotiko
Ornamita gotiko aŭ dekoracia Gotiko estas fazo en la gotika arĥitekturo de Anglujo, kiu laŭ Nikolaus Pevsner daŭris de 1250 ĝis 1370. La terminon uzis Thomas Rickman unuafoje uzis en sia verko „An Attempt to Discriminate the Styles of Architecture in England“ (Provo distingi la arĥitekturajn stilojn en Anglujo; 1812–1815). Li datigis la stilfazon de 1307 ĝis 1377, sed kiel ofte je arĥitekturaj stiloj ekzistas supermetiĝoj inter la unuopaj periodoj, aparte je grandaj konstruaĵoj kiel katedraloj, kies longaj konstrutempoj per si mem povis efiki, ke diversaj stilaj idealoj esprimiĝis.
11498 Julgeerts
11498 Julgeerts estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Ornamita gotiko
Stilaj karakterizaĵoj
En la malfrua 13-a jacento okazis en la eklezia konstruado la ŝanĝo de angla frugotiko al la dekoracia stilo. Destinis tion la enkonduko de la ornamripoj transprenataj el la franca gotiko, kiuj unuafoje aperis en la priorejo Binham kaj en la abatejo Westminster en Anglujo. En la frua fazo de la ornama stilo superregis pli simplaj geometriaj cirkloformoj, pli malfrue ekestis konveks-konkave kurbaj formoj.
Dua grava distingilo estas la abundo da dekoracio, kiu tegas kiel eble ĉiujn facojn, arkojn kaj gablojn – ekzemple kiel folia skemo. En ĉi tiu ornamemo oni povus rigardi reekprenon de anglosaksa arta tradicio. Tiuj ĉi foliformoj ne estas imitaĵoj de la naturo, sed klare stiligitaj kaj memoras ofte pri zostero. Je la formado de la spaco la ornamstilo preferas la neatenditan travidon, aparte en diagonalajn direktojn.
Sur la kontinento samtempe estis observebla la turniĝo al la radioforma stilo, kiu daŭris de proks. 1260 ĝis 1370. Ĝi unuafoje aperis en la 1230-aj jaroj je la novkonstruado de la baziliko Sankta Dionizo kaj de la Sankta Kapelo en Parizo. La angla gotiko ne laŭiris tiun ĉi modelon, sed plu malvolvis memstare dekoraciajn elementojn.
La ĉefverkoj de la ornamstilo estas la ĥorejoj de la katedralo de Bristol (ekde 1298) kaj la katedralo de Wells (proks. 1290 ĝis 1340), la Sinjorino-Kapelo kaj la navkruciĝo-oktogono de la katedralo de Ely (1321-1353), la kapitulejo en Southwell (fine de la 13-a jarcento), krome la ĥorbariloj en Lincoln kaj la ĥorseĝaro en Exeter.
La rigardo per tio jam ne estis direktata de navero al navero, sed sekvis pli la „originon“ de la skemoj kaj iris de abutmento al abutmento. Tiuj estis la novaj pivotoj de la volboformado. Tio ne signifas, ke la dekoracia ludo perdiĝis en detalaĵoj. Male, por ĉi tiu periodo oni pli povas diri pri tendenco al kunfandiĝo de unuopaj spacoj, kio montriĝas precipe en la katedralo de Exeter per manko de navokruca turo kaj de pro tio ne interrompita laŭlonga navaro (kontraste al la pli malfrua rektangula gotiko).
Conqueyrac
(jen france, okcitane Concairac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Broteo
Broteo - (helene  Βροτέας, latine Broteas) estis en la helena mitologio filo de la frigia reĝo Tantalo.
Liaj gefratoj estis Pelopso kaj Niobo. El tiu malbonfama familio oni scias plej malmulte pri li. Onidire li estis abomene malbela, fanatika ĉasisto. Ĉar li rifuzadis pruvi honoron al la diino Artemiso, ŝi punis lin per frenezeco.
Frenezita Broteo kriis, ke neniu flamo povas difekti lin. Li ĵetis sin sur stakon de brulantaj ŝtipoj kaj brulmortigis sin. Alia versio sciigas, ke li memmortigis sin pro sia malbeleco, ĉar li abomenis al ĉiuj.
Tamen li havis filon kaj heredonton, kiun li laŭ la avo nomis Tantalo.
Vanteco
Vanteco estas ekcesa kredo en propraj kapablecoj aŭ allogeco por aliuloj. Ankaŭ ekstravaganca montrado de vestaĵoj kaj ornamaĵoj nomiĝas vanteco.
Sándor Gárdos
Sándor GÁRDOS [ga:rdoŝ] estis rumania hungara, hungara eseisto, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Sátoraljaújhely la 8-an de septembro 1892 kaj mortis en Szeged la 11-a de majo 1947.
Kariero
Sándor Gárdos finis juron en Budapeŝto kaj li estis ĵurnalisto de 1913. Li estis kunlaboranto de ''Magyar Hírlap de Budapeŝto. En 1923 li loksidiĝis en Rumanio. Li estis raportisto, publicisto, novelisto de la Aradi Közlöny, redaktoro de la Temesvári Hírlap. De la 30-aj jaroj li laboris en la redakcio de Brassói Lapok. De 1940 li partoprenis en Hungario la konstraŭstara movado. De 1945 li estis ĉefredaktoro de Délmagyarország de Szeged.
Broteo
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
cs:Broteás
Gay & Lesbian Alliance Against Defamation
La Alianco Geja-Lesba kontraŭ kalumnio (Gay & Lesbian Alliance Against Defamation aŭ en ĝia anglalingva akronimo: GLAAD) estas usona organizaĵo kiu kontrolas la amaskomunikilaron en Usono por malhelpi kalumniojn kontraŭ gejoj, lesbaninoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj (GLAT) en la amaskomunikiloj, kaj ankaŭ laboras por instigi socian akcepton kaj toleremon al ili. La organizaĵo fondiĝis en 1985 en Novjorko kiel respondo al la maniero kiel la amaskomunikilaro kovris la aidosan epidemion.
Ekde 1990, la organizaĵo okazigis la ceremonion GLAAD Media Awards ĉiujare, en kiu premioj ricevas al membroj de la amaskomunikilaro por "honori kaj respekti ilin por la justa kaj ĝusta reprezentado de la GLAT-komunumo kaj la temoj kiuj influas iliaj vivoj."
GLAAD Media Awards
Unu el la plej elstaraj publikaj agadoj de la organizaĵo estas la ĉiujara okazigo de ceremonio por disdoni premiojn al amaskomunikiloj kaj artistoj, pro "respekto donita al homoj, organizaĵoj kaj projektoj en la ĉefaj amaskomunikiloj kaj distraj industrioj kiuj donis justan, precizan, inkluzivan kaj simpatian traktadon al GLAT komunumoj kaj homoj, kaj agnoskante la malfacilaĵoj kiuj influas iliajn vivojn". La evento estas okazigita ekde 2006, kaj ĝis nun estis okazigita en Los-Anĝeleso, Novjorko, Miamo kaj San-Francisko. Premioj estas donitaj en malsamaj kategorioj en ĉiuj amaskomunikilaj kampoj, ekzemple: filmo, televida programo, televidepizodo, televida filmo aŭ televida serieto, dokumenta filmo, Realeca televidserio kaj Revuo. Premio ankaŭ estas donita al muzikisto, publicisto, ĵurnalisto kaj teatro. Ankaŭ ne-usonaj filmoj kaj kreintoj povas ricevi la premion.
Vanteco
Antaŭ la 14-a jarcento la nocio ne havis tian narcisisman nuancon.
Somalia struto
La Somalia struto (Struthio camelus molybdophanes) estas gran nefluga birdo, nome distinga subspecio, foje konsiderata vera specio (Struthio molybdophanes), de struto.
Taksonomio kaj sistematiko
Molekula pruvaro indikas, ke la Orientafrika Rifto utilis kiel geografia barilo por izoligi tiun taksonon el la nomiga subspecio, nome la Nordafrika struto S. c. camelus, dum ekologiaj kaj kutimaraj diferencoj restis genetike distinje el la najbara Masaia struto S. c. massaicus. Ekzameno de mitokondria DNA de la tksonoj de Struthio, inklude la formortinta Arabia struto S. c. syriacus, trovis, ke la Somalia struto estas filogenetike la plej distinga, ŝajne diverĝinta el sia komuna praulo antaŭ ĉirkaŭ 3.6 al 4.1 milionoj da jaroj.
Priskribo
Kvankam ĝenerale simila al aliaj strutoj, la haŭto de la kolo kaj femuroj de la Somalia struto estas griz-blueca (pli ol rozkolorecaj), kaj iĝas brilblua ĉe la masklo dum la pariĝada sezono. La kolo ne havas la tipan larĝan blankan ringon, kaj la vostoplumoj estas blankaj. La inoj estas iomete pli grandaj ol la maskloj kaj pli brunaj en plumaro ol la aliaj strutinoj.
Distribuado kaj habitato
La Somalia struto troviĝas en Orienta Afriko el nordorienta Etiopio, tra Somalio, al nordorienta Kenjo, kaj tiele ties teritorio korespondas pli malpli kun la areo konata kiel Korno de Afriko.
Kutimaro kaj ekologio
La Somalia struto diferenciĝas ekologie el la Masaia struto, kun kiu estas iome da teritoria koincido, pro prefero de pli arbusteca, pli dense vegetaĵaraj areoj, kie ĝi manĝas ege per plukopaŝtado, dum tiu lasta estas ĉefe simpla paŝtisto ĉe malferma savano. Estas informoj ankaŭ pri interreproduktaj malfaciloj inter ambaŭ taksonoj.
Statuso kaj konservado
Informo de la IUCN en 2006 sugestas, ke la Somalia struto estis komuna en centraj kaj sudaj regionoj de Somalio en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. Tamen, sekve de la politika disiĝo de tiu lando kaj la manko de efika naturkonservado, ties teritorio kaj nombroj estis ege malpliiĝanta kiel rezulto de nekontrolita ĉasado por viando, medicinaj produktoj kaj ovoj, pro kio tiu birdotaksono fruntas nuligon el la Korno de Afriko.
TNT-ekvivalento
TNT-ekvivalento estas mezurunuo por kvantigi la liberigitan/otan energion dum eksplodo, kaj ĉefe la eblan potencon de nuklearaj armiloj.
Por facila kalkulado oni difinis, ke 1 gramo da TNT-ekvivalentaĵo havu eksplodan energion de 1.000 termokemiaj kalorioj, tio estas laŭ nuna mezuro 4.184 J.
Energia ekvivalento de unu kilotuno TNT estas 1 · 1012 cal aŭ 4,184 · 1012 J: 106 cal/kg = 4,184 · 106 J/kg  = 4,184 MJ/kg. Aŭ mallonge:
La unuoj estas kilotunoj (kT), megatunoj (MT) kaj gigatunoj (GT). Por eviti erarojn inter masoj kaj ekvivalentoj, la TNT ekvivalentunuoj ricevas majusklojn, do "kT" anstataŭ "kt".
La atombombo "Fat Man", faligita de Usono al Hiroŝimo en 1945, havis forton de ĉirkaŭ 15 kt (Mg) da TNT. La plej forta hidrogena bombo iam elprovita (de Sovetio en 1961) havis forton de 56 Mt (Gg) da TNT.
Preĝejo Sankta Egidio (Erfurto)
La Preĝejoj Sankta Egidio (germane: Ägidienkirche) estas unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto.
Historio
Unue menciite en 1110 la preĝejo estas hodiaŭ en la posedo de la metodistoj. Kiam oni konstruis la ejon el ŝtono oni ŝanĝis ĝin en t.n. "pontokapan" preĝejon kun budoj kaj vendejoj teretaĝe. Diservoj fariĝis unuaetaĝe.
Post la reformacio kaj la enkorpigo de la komunumo al la paroĥejo de Sankta Gregoro, la preĝejo kadukiĝis kaj preskaŭ ruiniĝis. La tegmento kiel ankaŭ la okcidenta gablo disfalis. Post provizora restaŭrado ĝi servis kiel provizejo kaj tranoktejo por migrantaj fraŭloj kaj estus preskaŭ detruita. En 1827 aĉetis ĝin komercisto kiu ne nur pligrandigis la butikojn sed ankaŭ utiligis la navon preĝejan kiel loĝejojn post ties divido en du etaĝojn. La kampanilo restis nedifektita. Ekde 1960 oni uzas la domon denove kiel preĝejon.
Ekonomia elirpunkto
La patroneco de la bohema sanktulo estas en kunteksto kun la funkcio kiel "pontokapa" preĝejo: de la ĉirkaŭanta Wenigemarkt-bazaro kondukis malnova komerca vojego (Via regia; ene de Erfurt i.a. la hodiaŭaj Futterstraße kaj Markstraße) orienten.
Ĉirkaŭas la placon burĝaj domoj el la 19-a jarcento, kiu pli frue estis la plej orienta merkata placo de la Franka Regno. Tie ĉi renkontiĝis frankaj kun slavaj komercistoj.
NGC 4617
NGC 4617 (aliaj indikoj — UGC 7847, MCG 9-21-28, ZWG 270.13, KARA 545, PGC 42530) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wikimedia Polska
Wikimedia Polska (WMPL) estas la pola asocio registrita en novembro 2015. Laŭ statuto ĝia celo estas apogo/subteno de kreado kaj evoluo de iniciatoj funkciantaj en vikio-teknologio laŭ liberaj permesiloj. La agado koncernas antaŭ ĉio apogon kaj promocion de tiuj projektoj, kiuj kreis Fondaĵo Vikimedio (Vikipedio kaj aliaj projektoj de Vikimedio). La asocio funkcias kiel oficiala pola partnero de Fondaĵo Vikimedio laŭ aparta kontrakto.
Dum la imposta jaro 2013 la asocio ricevis 1% de la publika imposto, ĉirkaŭ 422 mil da zlotoj, kio en indekso de la OPP-organizaĵoj metis ĝin sur 145-a lokon. En 2012 la ne-registara organizaĵo: Centrum Cyfrowe Projekt: Polska kvalifikis ĝin al rondo de Rakiety otwartości, t.e. la neregistaraj organizaĵoj kies la retaj provizoj, funkciantaj laŭ licenco Krea Komunaĵo, estas malfermaj kaj publike alireblaj.
24818 Menichelli
24818 Menichelli estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marco Menichelli, loĝanto de Fiesole, malnova etruska urbo proksime de Florenco. Amatora astronomo de la teamo de San Marcello Pistoiese, li verkis astronomiajn programarojn centritajn ĉe la nedaŭraj fenomenoj.
Landa de Matamoros
Landa de Matamoros estas unu el la 18 komunumoj de la meksika subŝtato Querétaro, kiu situas en la centro parto de Meksiko, ĉirkaŭ 200 kilometroj nordokcidente de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Landa. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 22010.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18905 loĝantojn. El tiuj estis 8927 viroj kaj 9978 virinoj. La komunumo havas surfacon de 840,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1040 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 16432 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 64 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,39 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kazuya Kawabata
Kazuya Kawabata (河端 和哉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo, Roasso Kumamoto, Giravanz Kitakyushu, V-Varen Nagasaki, FC Ryukyu kaj ReinMeer Aomori.
Nivaldo Lourenço da Silva
Nivaldo Lourenço da Silva (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata kaj Shonan Bellmare.
Stahlstraße
Stahlstraße (eo: Ŝtalstrato) estas seksvendokvartalo en la Okcidenta Kvartalo de la urbo Essen.
La bordelostrato ekzistas ĉi tie ekde proksimume 1900, tiam sub la nomo Heilig-Geist-Straße. Ĝi validas kiel unu el la plej malnovaj bordelostratoj de Germanujo. Temas pri senelira strato kun vidobarilo. Ĝi troviĝas proksime al la urbocentro, proksimume 200 metrojn sudokcidente de la Universitato Duisburg-Essen. Laŭ revuo Der Spiegel de 1965 tiam ekzistis 17 domoj kun entute pli ol 200 prostituistinoj, inter ili ankaŭ tiuj el Italujo, Nederlando kaj Francujo. En la Jahre 2013 oni nombris 17 domojn kun proksimume 100 ĝis 120 amvendistinoj.
Influon havas la krimbando Bandidos, kiu oficiale estas motorciklanto-klubo. Laŭ indikoj de la komunikisto de la polico je Essen la Bandidos tenis en 2013 la monopolon inter la motorciklanto-kluboj. Februaron de 2012 kelkaj Bandidos estis vunditaj je ponardado en la Ŝtalstrato.
(18025) 1999 KF5
(18025) 1999 KF5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Dezső Bednay
Dezső Bednay [deĵO bednai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bednay Dezső estis hungara industriartisto, emajlisto. Lia edzino estis Éva Bednay. Dezső Bednay naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
Dezső Bednay frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Industriarta Lernejo en 1943. Liaj plej gravaj instruistoj estis Dénes Györgyi, Gyula Kaesz kaj Károly Weichinger. Post siaj studoj li okupiĝis pri planado de internaj spacoj. En 1948 liaj meblaroj estis sukcesaj en ekspozicio. Pro la ŝtatiĝo li estis artisto en la sekvaj jaroj. En 1972 li konatiĝis pri la emajla tekniko, poste li kreis emajlajn artaĵojn. Li studvojaĝis al Aŭstrio, Belgio, Nederlando, ambaŭ Germanioj, Rumanio, Ĉeĥoslovakio kaj Ĉinio. Lia kolektaĵo pri hungaraj pentraĵoj estis enlande fama.
Maksimiliano la 1-a (Bavario)
Maksimiliano la 1-a (1573–1651) de la dinastio Vitelsbaĥoj estis ekde 1597 duko de Bavario kaj ekde 1623 princo-elektisto de la Sankta Romia Imperio.
Katolika Maksimiliano grave rolis dum la Tridekjara milito, batalante kontraŭ sia protestanta kuzo Frederiko la 5-a de Palatinato. Finfine Frederiko malgajnis kaj sekve perdis sian princo-elektistecon al Maksimiliano.
Saint-Jodard (stacidomo)
Saint-Jodard estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Jodard, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
Schretstaken
Schretstaken estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Breitenfelde, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, administrata en la pli granda urbo Mölln, kiu mem tamen ne apartenas al la komunumara teritorio.
18024 Dobson
18024 Dobson estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo James M. Roe elde Oaxaca de Juárez (Meksiko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona amatora astronomo John Dobson (1915 — 2014), unu el plej gravaj popularigistoj de astronomio de la 20-a jarcento. La Dobsona teleskopo, kiun li kreis, disvastiĝis tra la mondo kaj permesis ke amatoraj astronomoj uzis pli larĝajn aperturojn ol antaŭ. Li elmontris fervoron por partigi sian konon pri la universo kun vasta publiko.
(14101) 1997 SD1
(14101) 1997 SD1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Luterana preĝejo (Arnót)
Historio
Ekde 1687 alvenis luteranoj en la vilaĝon, ili fondis luteranan grupon en 1705. Post 3 jaroj ili konstruis jam sonorilostablon, la paroĥo ekfunkciis en 1710, dume ili vizitis mesojn en preĝdomo. La unua ligna luterana preĝejo konstruiĝis en 1721 en loko de la iama katolika preĝejo. Baldaŭe ili ne ricevis permeson konstrui pli novan preĝejon, nur en 1776. Konsekro de la nova preĝejo okazis en 1779, sed la turo estis preta nur en 1806. En 1859 incendio okazis. La pli nova orgeno funkcias ekde 1870. En la sama jaro oni faris galerion. En 2011 la preĝejo renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la strato. En mezo de la fasado la turo altiĝas, sube meze estas la ĉefenirejo. La navo estas brikoforma, la sanktejo estas rektangula. Interne la pli nova ĉefaltaro fariĝis en 1910 kaj ĝi prezentas la Ĉieliron. Flanke estas po 1 anĝeloj, sube la vespermanĝo. La predikejo estis farita el ligno.
Baldaŭa episkopo Zoltán Túróczy estis ĉi tie pastro.
Universala sanzorgado
[[Dosiero:Universal_Healthcare_by_Country.svg|eta|Malhela Verdo: Senpaga kaj universala kuracado Helverda: Universala kuracado
Blua: Senpaga sed ne universala kuracado
Ruĝa: Neniu senpaga aŭ universala kuracado]] Universala sanzorgado estas sansistemo kiu provizas sanzorgadon al ĉiu loĝanto de lando aŭ regiono sen antaŭkondiĉo pri la financa aŭ persona stato de la homo.
Alexandre José Bortolato
Alexandre José Bortolato (n. ) estas brazila futbalisto.
Uster
Uster estas ĉefurbo de la samnoma distrikto de la Kantono Zuriko kaj situas borde de la lago Greifensee. Uster estas industria kaj servoliveranta urbo kaj kun 31 288 loĝantoj (decembro 2007) laŭ grandeco la tria urbo de la Kantono Zuriko kaj estas ofte sendita kiel ĉefurbo de la regiono Zurika Oberlando.
Urbopartoj
La urbo Uster konsistas el la sekvantaj urbopartoj (teams pri tiel nomitaj iamaj civilaj municipoj kaj iam aŭtonomaj komunumoj kunigitaj en 1926 al la nuna urba komunumo):
Geografio
Uster situas oriente de Greifensee. La urbon trafluas la rivereto Ustermer Aa, laŭ kies bordo situis la unuaj industriaj entreprenoj, al kiu la urbo dankas sian prosperon. Inter la rivero kaj la lago situas la kastelmonto sur kies kresto je la norda flanko siutas la Kastelo Uster, kiu estas la de fore videbla simbolo de la urbo.
Serge Lifar
Serge LIFAR (Сергій Михайлович Лифар, Serhij Miĥajloviĉ Lifar) (Kievo, 2a de aprilo 1905 - Laŭzano, 15a de decembro 1986) estis franca dancisto, koregrafo kaj direktoro de kompanio de ukraina deveno.
Uster
Najbaraj komunumoj
La urbo Uster limas en nordo al Volketswil, en nordoriento al Fehraltorf, en oriento al Pfäffikon, en sudoriento al Seegräben, en sudo al Gossau, en sudoriento al Mönchaltorf, en oriento aliflanke de la lago Greifensee al Maur, kaj en sudoriento al la urbeto Greifensee.
La Asunción
La Asunción (Ĉieliro, pri tiu de la Virgulino Maria) estas insula urbo de Venezuelo, ĉefurbo de la subŝtato Nova Sparto situa en la orienta parto de la Insulo Margarita kiu havis laŭ la censo de 2011 loĝantojn.
Uster
Trafiko
Uster havas bonan trafiksituacion. Ĝi estas dense konektita al la Zurika Trafik-Unio kaj disponas pri propra urba busreto. La centro de Zuriko atingeblas de Uster per antaŭurba rapidtrajno en 11 minutoj (linio S15 de Zugo tra Urdorf, Zuriko, Uster kaj Wetzikon al Rapperswil kaj Pfäffikon; linio S5 de Ŝafhaŭzo tra Bülach, Zuriko, Uster kaj Wetzikon al Rapperswil kaj Pfäffikon; linio S14 de Zuriko tra Wallisellen, Uster kaj Wetzikon al Hinwil; kaj S9 de Dietikon tra Zuriko al Uster).
Benzila trifluoroacetato
Benzila trifluoroacetato aŭ C9H7F3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trifluoroacetata acido kun benzila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Benzila trifluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trifluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Uster
Trafiko
Komence de la 20-a jarcento de Uster al Oetwil ĉe la lago ekzistis tramlinio, la tiel nomita Uster-Oetwil-Bahn, kiu en la jaro 1942 estis anstataŭigita per la hodiaŭa buslinio 842.
La urbo Uster disponas pri tri alveturejoj al la kantona aŭtovojo A53, la tiel nomita Zurika Oberlandaŭtovojo. Krome ĝi en Egg havas alvetureblon al la kantona aŭtovojo A52.
Infrastrukturo
Kun la Eduka Centro Uster fondita en la jaro 2001 kaj ek de tiam daŭre ampleksigita Uster nuntempe disponas pir mezlernejo, kiu ofertas profesian kaj gimnazian edukadon je sekundara nivelo II samtempe. La lernejo konsistas el la profesia faklernejo, la lernejo por supera profesifakedukado kaj la kantona lernejo Uster kaj ĝis la inaŭguro de la nova konstruaĵo troviĝas en pavilompk en la Zellweger-Parko.
En Uster ankaŭ troviĝas du konataj privatlernejo, nome la kastela lernejo en la Kastelo de Uster kaj la Japana Lernejo Zuriko.
Historio
Dum romia epoko en la hodiaŭa kvartalo Oberuster kruciĝis la vojoj de la Glatt-Valo al la Zurika Oberlando kaj de Vinterturo al la Lago de Zuriko.
La Asunción
Historio
La urbo estis fondita de Pedro González Cervantes de Albornoz en 1562 kaj dum sia historio ĝi estis nomita diference ekzemple jeno: Villa del Espíritu Santo, Valle de Santa Lucía kaj La Margarita ĝis resti oficiale La Asunción.
Uster
Mezepoko
La origina kerno de Uster estas la hodiaŭa kvartalo Oberuster (Supra Uster). Grandaj partoj de la teritorioj en Oberuster apartenis al la Monaĥejo Ruti; la centro de la komunumo mem tamen plejparte estis posedaĵoj de liberaj kamparanoj, fakte tute nekutima afero en mezepoko.
La Asunción
Historio
La Asunción estis grava bastiono en la lukto por la sendependeco de Venezuelo kaj krome laŭlonge de sia historio estis grava setlejo por la Hispana Imperio kaj tiele ĝi estis ofte atakita de piratoj kaj korsaroj.
En julio de 1561 Lope de Aguirre alvenis al la insulo Margarita kaj kontrolis ĝin, sciigante ties loĝantojn ke li portas grandan trezoron de la inkaoj kaj tiuj, inklude la guberniestron don Juan Villadrando, avaremaj, falis en la trompon. Aguirre enprizonigis la guberniestron kaj membrojn de la konsilantaro. Poste li kaptis permilite La Asunción kaj najbarajn vilaĝojn. Koninte pri tio, la kontinentaj aŭtoritatoj, sendis Francisco Fajardo lukti kontraŭ li. Antaŭ abandoni Margarita Aguirre ekzekutis la guberniestron kaj 50 lokanojn.
Uster
Mezepoko
Je la jaro 1100 la Sinjoroj de Vinterturo kreis meze en la teritorio de la duko de Rapperswil la Kastelon Uster, kiu hodiaŭ estas la ekkonilo de Uster.
Frua industriepoko kaj tago de Uster
Komence de la 19-a jarcento la vilaĝo pro la kreskanta industriigo atingis pli kaj pli da signifo kaj apartenis al la plej dense industriigitaj regionoj de Eŭropo. 1830 je la Uster-Tago, la 22-an de novembro 10'000 kamparloĝantoj postulis ampleksigon de la demokrataj rajtoj kaj novan konstitucion. Tio estis la unua paŝo al la moderna Kantono Zuriko. 1831 kiel rezulto de la Tago de Uster estis realigita la disigo de la fortoj kaj akceptita en la Kantono Zuriko nova konstitucio sur la bazo de la popola suvereneco, egalrajreco de kamparanoj kaj urbanoj, kaj libereco de opinio kaj gazetaro. Tio fakte estas la eventoj, kiuj pli poste kondukis al la reala naskiĝo de Svislando en la jaro 1848.
Bruliĝo de Uster
1832 Uster denove atingis la gheneralan atenton, kiam la 22-an de novembro pro seniluziiĝo pri la ne plenumigitaj promesoj de la registaro bruliĝis la fabriko de la firmao Corrodi & Pfister kun la unua mekanika teksilo pro timo pri perdo de laborlokoj. Proksimume 50 partoprenintaj estis kondamnitaj je longjaraj katen- kaj karcerpunoj. Ĉi-tiu evento poste konatiĝis kiel la Bruliĝo de Uster.
De vilaĝo al urbo
En la 19-a jarcento en Uster setlis multnombraj industriaj entreprenoj. La unuan kotonspinejon en 1812 sekvis pliaj spinejoj kaj en la jaro 1846 Uster kun la Anzeiger von Uster ricevis sian propran ĵurnalon; 1880 estis fondita Zellweger AG kaj 1897 sekvis la bierfabriko. La 1-a de aŭgusto 1856 estis inaŭgurita la Glatthal-Fervojo, 1858 la linio estis longigita al Wetzikon. 1889 estis konstruita la malsanulejo. De 1909 ĝis 1949 Uster eĉ disponis pri tramlinio al Oetwil, kiu tiam en la epoko aŭtomobila estis anstataŭigita pere de buslinio.
Pro la kontanta kresko de la loĝantaro la 1-an de majo 1970 Uster oficiale fariĝis urbo kun komunuma parlamento kaj urbestraro. Mejloŝtono estis la malfermo de la rapidfervojo en la jaro 1990 kun direkta rapidkoneto al la stacidomo Zuriko-Stadelhofen. Tiel subite la urbocentro de Zuriko atingeblis en nur 11 minutoj, kaj Uster ektrans-formiĝis de industriurbo al loĝurbo. Komence de 2015 Uster nombris 33 333 geloĝantojn.
Esperanto-Movado
Ek de somero 2008 la kunprezidanto de Svisa Esperanto-Societo Dietrich Michael Weidmann vivas kun sia familio en Uster, kie ek de tiam ankaŭ estas la sidejo de la Esperanto-tradukentrepreno Allsprachendienst Esperanto GmbH.
Serge Lifar
Li estis, en la 1920-aj jaroj, dancisto kaj poste unua dancisto en la Rusaj Baletoj de Sergej Djagilev kaj unua dancisto kaj direktoro de la Baleto de la Opero de Parizo dum preskaŭ tri jardekoj. Lifar estas konsiderata kiel plinoviganto kaj moderniganto de la franca baleto kaj lia influo sur ĉiuj aspektoj de la franca danco en la dua duono de la 20a jarcento estas certa. Sub lia hegemonio aperis ne nur steluloj de la Baleto de la Opero kiel Yvette Chauviré, Lycette Darsonoval, Michel Renault, Solange Schwarz, Liane Daydé, sed ankaŭ reprezentantoj de pli juna generacio kiel Roland Petit, Janine Charrat, Nina Viroubova kaj aliaj. Kiel fakulo pri danco kaj kronikisto de sia tempo li lasis interesajn tekstojn kiuj havigas ĉiam tre interesajn personajn informojn pri la danco de tiu epoko.
Strevi
Strevi estas komunumo de Italio.
Crepaja
Crepaja, serbe Црепаја, hungare Cserépalja [ĉerEpalja] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Kovaĉica. La historia hungara loknomo estis Czrepaja.
Situo
Crepaja situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj.
Historio
La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Antalfalva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Crepaja 4855 homoj, (4280 serboj (88 %), 311 ciganoj, 67 makedonoj, 35 slovakoj, 31 hungaroj, 23 jugoslavianoj kaj aliaj).
Esfahano
<!--
--> Esfahano aŭ Isfahano ( Esfahan, en arabaj literoj, per kiuj la persa skribiĝas: t.e.: esfahAn) estas grava urbo en Irano. Ĝi iam estis unu el la plej grandaj urboj de la mondo, epitetita "duono de la mondo". Ĝi floris inter 1050-1722, precipe en la 17-a jarcento sub la safavida dinastio, kiam ĝi estis la ĉefurbo de Persio (= nuna Irano). Eĉ hodiaŭ, la urbo restas unu el la plej belaj de la mondo, havante belegajn avenuojn, kovritajn pontojn kaj multe de palacoj, moskeoj kaj minaretoj. Ĝi estas fama pro sia islama arkitekturo kaj estas parto de la kultura heredaĵo de homaro.
Esfahano estas 340 km sude de Teherano kaj estas la dua plej granda urbo en Irano, havante pli ol unu milionon da loĝantoj. Ĝi staras 1590 m super marnivelo kaj ĝuas 355 mm da pluvo po jaro, simile al Denvero, Usono en alteco kaj sekeco. La temperaturo kutime ŝvebas estas inter 2 kaj 28 C. La urbo staras ĉe la Zajande-Rivero kaj ĉe la ĉefa nordsuda kaj orientokcidenta vojoj de Irano.
Historio
La araboj konkeris la urbon en 642, kaj disvastigis islamon. Ili starigis Esfahanon kiel ĉefurbo de provinco. Dum la 11-a jarcento, la islama filozofo Aviceno loĝis kaj instruis tie. Poste en la jarcento, en 1051, la selĝukido, Toghril Beg, kaptis la urbon, ankaŭ stariginte ĝin kiel ĉefurbo. La urbo floris sub la selĝukidoj ĝis ĉirkaŭ 1200. En 1387, la urbo estis tre sange konkerita de Timuro. La urbo fine ĝuis sian oran epokon dum la 17-a jarcento sub la ŝaho Abaso la 1-a, kiu starigis ĝin kiel ĉefurbo de la safavida dinastio. Multo de la belegaj konstruaĵoj estis konstruita dum ĉi tiu tempo. Post jarcento, konkerite de la afganoj en 1722 post sieĝo, la urbo kadukiĝis, multe de ĝi iĝis ruino. Kvankam la afganoj estis la supraĵa kaŭzo de la disfalo de Esfahano, la plej profunda kaŭzo estis la markomerco de Nederlando: Esfahano riĉiĝis per la transtera komerco trans Azion, sed ĉi tiu komerco velkis kiam la nederlandanoj povis transporti la samajn varojn malpli koste trans maron.
Esfahano ne fine reviviĝis ĝis la 20-a jarcento sub la ŝaho Reza Pahlavi.
Hodiaŭ Esfahano estas la dua plej granda urbo en Irano (Teherano estas unua), farante kahelojn, tapiŝojn, teksaĵojn (precipe de kotono), ŝtalon kaj benzinon. Ĝi havas universitaton kaj metroon. Partnera urbo en Eŭropo estas la universitata urbo Freiburg en Germanio.
Turismaj vidindaĵoj
La ĉefaj vidindaĵoj estas la Moskeo de Imamo (antaŭe nomita Moskeo de la Ŝaho), la Reĝa Palaco, la moskeo de Ŝejko Lotf-ol-laho, la armenaj Katedralo Vank kaj Preĝejo Sankta Georgo kaj Placo de Imamo aŭ Placo Nakŝ-e Ĝahan (en la urba centro). Nov-Ĝulfo (perse: نو جلفا - Nu Jolfā, جلفای نو - Jolfâ-ye Nu; armene: Նոր Ջուղա - Nor Ĝuga) estas la armena kvartalo de Esfahano, situanta laŭ la suda bordo de la rivero Zajande. Tie estas la Preĝejo Sankta Maria kaj la Preĝejo Bet-Leĥem.
La Moskeo de la Ŝaho
La Moskeo de la Ŝaho nun nomata la Moskeo de Imamo estas moskeo konstruita por la suverenulo de la safavidoj, la ŝaho Abaso la 1-a, inter 1612 kaj 1630. La Moskeo de la Ŝaho troviĝas en la sudo de la placo Naghŝ-i Jahan.
La moskeo estis konstruita dum la periodo de la safavida dinastio kaj estas ekzemplo de la islama arkitekturo de Irano, konsiderata kiel majstra verko de la persa arkitekturo.
Isfahano kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Jen kiel oni prezentas Isfahanon:
Coccyzus
Coccyzus estas genro de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la Geococcyx, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ili vivas en Ameriko. La specioj en taksonomia ordo estas jenaj:
La eksaj genroj Saurothera (la Lacertokukoloj) kaj Hyetornis (Avelventra kaj Malhelbrusta kukoloj) estis enmetitaj en la genro Coccyzus de la America Asocio de Ornitologoj en 2006.
Tiuj birdoj estas de diversaj grandoj kun sveltaj korpoj, longaj vostoj kaj fortaj gamboj. Multaj havas blankonigrajn subvostajn bildojn. Ili loĝas en vario de arbaroj kaj manglejoj.
La kukoloj de la genro Coccyzus, malkiel multaj de la novmondaj specioj, ĉefe konstruas siajn proprajn nestojn en arboj, kie la ino demetas du aŭ pliajn ovojn. La Flavbeka kaj la Nigrobeka kukoloj eventuale demetas ovojn en la nestoj de aliaj birdoj, sed ili ne estas nepraj nestoparazitoj kiel la Komuna kukolo de Eŭrazio.
Nordaj specioj kiel la Flavbeka kukolo kaj la Nigrabeka kukolo estas longdistance migrantoj, kiuj vintras en Centra- aŭ Sudameriko, kaj eventuale ekflugas al okcidenta Eŭropo kiel raraj vagantoj, sed la tropikaj kukoloj de la genro Coccyzus estas ĉefe sedentaraj.
Tiuj estas voĉemaj specioj dum reproduktado, kun konstantaj kaj laŭtaj alvokoj. Ili manĝas grandajn insektojn kiel cikadojn, vespojn kaj raŭpojn (inkludante tiujn kun pikovundantaj haroj aŭ dornoj, kiuj estas malbongustegaj por multaj birdoj). Lacertokukokoj estas grandaj kaj povecaj specioj, kaj ĉefe manĝas vertebrulojn, ĉefe, kiel ties nomo sugestas, lacertojn.
Riegenroth
Riegenroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Mauretania Tingitana
Mauretania Tingitana estis provinco de la Romia Imperio, situanta en la okcidento de la marbordo de Afriko de la Mediteranea Maro.
NGC 4618
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mauretania Tingitana
Ĝi korespondis proksimume kun la nordokcidenta parto de la aktuala Maroko. Ĝi limis oriente kun Mauretania Caesariensis kaj okcidente kun la Atlantiko, sed la teritorio sub ties jurisdikcio variis laŭlonge de la vivo de la imperio, dum kiam restis la sudaj teritorioj en manoj de triboj de lokaj mauri, de kie devenas la vorto maŭroj.
Ĝi eniris relative malfrue en la Romia Imperio, en la jaro 40, kiam Kaligulo ordonis mortigi la legitiman monarkon de la regno de Maŭretanio, Ptolomeo, kiam iĝis tiu regno nova romia provinco.
Dum la jaro 42 post Kristo la romia imperiestro Claudius dividis Maŭretanion en la provincojn Mauretania Tingitana okcidente kaj Mauretania Caesariensis oriente.
Mauretania Tingitana ampleksis la nordon de la hodiaŭa ŝtato Maroko. Dum la unua duono de la 5-a jarcento la provinco, kiu precipe eksportis la ŝtofokoloron purpuro kaj valorajn lignojn, estis invadita de la ĝermana popolo de vandaloj.
La ĉefurbo de Mauretania Tingitana estis la urbo Tingis, en la plej norda punkto de la provinco, kie la norda Eŭropo kaj la najbara romia provinco Hispania Baetica (la hodiaŭa Andaluzio) ne malproksimis.
La hodiaŭa ŝtato Maŭritanio, kiu transprenis la nomon de la antikva provinco, tamen troviĝas pli sude ĉe la Atlantika Oceano, ne sur la teritorio de la historia romia provinco.
Vojkovice
Nomon Vojkovice portas pluraj municipoj:
Vojkovice estas ankaŭ la ĉeĥa, kaj eventuale la esperanta, reliterumo de la pola loknomo Wojkowice
Nerigora notacio
En matematiko, nerigora notacio, misuzo de notacio aŭ malbona notacio okazas kiam aŭtoro uzas matematikan notacion kvazaŭ ĝi estas ne formale korekta afero sed io, kio aspektas verŝajna, por plisimpligi la prezentaĵon (kiam ĉi tio verŝajne ne kaŭzas erarojn aŭ konfuzon). Malbona notacio devus esti kontrastita kun misuzo de notacio, kiu en pli granda grado devas esti evitata.
Nerigora lingv(aĵ)o estas preskaŭ sinonima esprimo, kiu estas kutime uzata por ne-notaciaj malbonaĵoj.
Ekzemploj
Komunaj ekzemploj okazi kiam temas pri kombinaĵaj matematikaj objektoj. Ekzemple, topologia spaco konsistas el aro T kaj topologio \mathcal{T}, kaj du topologiaj spacoj kaj  povas esti sufiĉe malsamaj se ili havi malsamajn topologiojn. Tamen, estas komune nomi topologian spacon simple kiel T, se ne estas danĝero de konfuzo - tio estas, kiam estas implice klare kia topologio estas konsiderata. Simile, oni ofte mencias grupon (G, *) kiel simple G, se la grupa operacio estas klara el la ĉirkaŭteksto.
En norma analitiko, alia ekzemplo estas en la notacio de Leibniz por la derivaĵo. Kvankam la derivaĵo ne estas severe frakcio, malboneco de ĉi tiu notacio kondukas al la korekta ĉena regulo. (Ĉi tio estas valida en ne-norma analitiko, tamen.) Ofte kvalito de notacio estas juĝata per tio ĉu ĝiaj malbonecoj kondukas al korektaj interpretadoj.
John Harrison (1996) citas ke "la uzo de f(x) prezentas ambaŭ aplikon de funkcio f al argumento x, kaj la bildon de elemento x sub apliko de la funkcio f.
Saint-Jodard
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gildariens.
Nerigora notacio
Ekzemploj
Kun granda O, oni diras ke iu funkcio f(x) "estas" O(g(x)) (kie g estas iu donita funkcio). Ekzemplo: "Rultempo de algoritmo estas O(n2) aŭ en simboloj "T(n)=O(n2)''. Intuicie ĉi tiu notacio grupigas funkciojn laŭ ilia kreskado respektive al iu parametro. La notacio estas malbona je du aspektoj: Ĝi malbone uzas signon "=", kaj ĝi uzas terminoj de reelaj nombroj anstataŭ terminoj de funkcioj. Devus esti pli konvene uzi notacion de aneco en ara kiel anstataŭ f(n)=O(g(n)). La ara notacio konvenas por komunaj araj operacioj simile al, , kaj ĝi klarigas ke la rilato estas ne simetria en kontrasto al tio kion la simbolo "=" sugestas. La kutima O notacio estas barita al unu-variabla okazo, alie la idento povas esti ambigua: ekzemple, por O(nm) unu el la variabloj m, n povas esti parametro je kiu estas la kreskado kaj la alia povas esti konstanto. Eĉ O(c) povas esti la sama kiel O(1), se c estas ne tiu parametro je kiu estas koncernata la kreskado.
Alia komuna malbona notacio estas tiu kun malklareco de la distingo inter egaleco kaj izomorfio. Ekzemple, en la konstruado de la reelaj nombroj de dedekindaj tranĉoj de racionalaj nombroj, la racionala nombro r estas identigita kun aro de ĉiuj racionalaj nombroj malpli ol ''r', kvankam ili estas evidente ne la samaj aĵoj (ĉar unu estas racionala nombro kaj la alia estas aro de racionalaj nombroj). Tamen, ĉi tiu multvaloreco estas tolerita, ĉar la aro de racionalaj nombroj kaj la aro de dedekindaj tranĉoj de formo {x: x<r} havas la saman strukturon. Per ĉi tiu malbona notacio tiu Q estas estimata kiel subaro de R.
Aŭ:
Per aliaj vortoj, nomi ieajn funkciojn de E × E al E "funkcioj de E × E al E, kiuj estas ne ĉie difinitaj" estas malbona uzado de lingvo. Jen estas la du frazoj por komparo:
5454 Kojiki
5454 Kojiki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (Gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Koĝiki (japane : 古事記, Kojiki : Kronikoj de malnovaj faktoj), kompilaĵo de mitoj kaj legendoj pri la deveno de la insuloj de Japanio kaj de ties dioj. Ĝi estis verkita japanlingve kaj ĉine de Hieda no Are kaj O no Jasumaro kiuj kompilis popolajn rakontojn. Finverkita en 712, ĝi estas grava fonto de informoj pri la japana mitologio.
Zajdismo
Zajdismo estas branĉo de ŝijaismo ene de Islamo kiu naskiĝis en la 8-a jarcento.
Ili agnoskas la unuajn kvar imamojn samkiel la aliaj ŝijaisitoj sed ne la kvinan, Muhammad al-Baqir, por kiuj la kvina estas Zajd ibn Ali, lia frato, kiu ekigis ribeliĝon kontraŭ la umajadoj (740). Nuntempe zajdanoj loĝas en la nordo de Jemeno (kie ili plimultas) kaj en Sauda Arabio.
Ĝi estas la malpli radikala branĉo kaj plej proksima al sunaismo el la ŝijaistoj, ĉar ili ne kredas ke la imamo estas gvidata de Dio (kaj pro tio neerara).
Strambino
Strambino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. La 31-an de decembro 2015 la komunumo havis 6263 loĝantojn.
Geografio
La komunumo situas en la regiono Piemonto en la Provinco Torino 42 kilometrojn norde de la provincĉefurbo Torino. La komunumon havas areon de 22,74 km² kaj loĝantodensecon de 270 po personoj/km².
Limoj
La komunumo Strambino limas al la komunumoj Ivrea, Romano Canavese, Caravino, Vestignè, Mercenasco, Vische kaj Candia Canavese.
Trafiko
Strambino situas sur la trajnlinio de Torino al Aosta kaj havas tra la ĉefstrato SP56 aliron al la itala nacia aŭtoŝoseo A5, kiu kongruas kun la eŭropa strato E25. Tra la komunumo pasas la ĉefstrato SS26, kiu paralele al E25 ligas Torinon kun Aosta.
Borburata
Borburata estas urbo de la municipo de Puerto Cabello, en la ŝtato Karabobo, Venezuelo, je malmutaj kilometroj de la haveno de Puerto Cabello, nome la marhaveno plej grava kaj de plej granda ekonomia valoro de la lando.
Historio
En tempo antaŭkolumba Borburata estis la ligejo inter la indianoj kiuj alvenis kun marproduktoj kaj tiuj kiuj alvenis el la lageto Takarigua tra la vojo de Vigirima. La zono estis la okcidenta pinto de la regiono kutime loĝata de kariboj.
En 1555 francaj piratoj okupis la tiaman domaron dum ses tagoj.
La 7a de septembro de 1561 la ribelulo Lope de Aguirre elŝipiĝis ĉe tiu haveno devena el la insulo Margarita. La lokanoj jam estis fuĝintaj ĉar ili jam konis la masakrojn kiujn li estis fifarinta. Post para de tagoj, Lope de Aguirre pluis al Nueva Valencia del Rey.
Putnikovo
Putnikovo, serbe Путниково, hungare Torontálputnok estas malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Kovaĉica.
Borburata
Historio
Poste okazis multaj epizodoj pro la komerco de sklavoj kaj la agado de korsaroj.
Putnikovo
Situo
Putnikovo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo.
Historio
La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Putnikovo 243 homoj, (237 serboj (98 %), 3 rumanoj, po unu slovako, hungaro kaj kroato).
Pius Parsch
Pius Parsch (naskiĝinta la en Nové Sady apud Olomouc, mortinta la  en Klosterneuburg) estis aŭstra-morava teologo kaj aŭgustenano. Li famiĝis per siaj agadoj por reformi la katolikan liturgion kaj taksatas en Germanlingvio sur tiu ĉi kampo pioniro antaŭkoncilia.
Vivo
Kiam li estis ekde majo 1915 ĝis la fino de la Unua mondmilito batalkampa sacerdoto li konatiĝis kun la liturgio de la Ortodoksa Kristana Eklezio. Parsch decidis plipopularigi la Biblion kaj la diservojn por ĉiuj. Reveninte monaĥejen li komencis bibliajn kursojn por la novicoj. Ekde 1922 li faris la porkomunumajn mesojn en la Kirko Sankta Gertrudo (Klosterneuburg), dum kiuj partoj mesaj kantitis fare de la fideluloj laikaj en germana lingvo. Parsch intencis per tio pliaktivigi la ofte pasivajn mespartoprenantojn. Tiaj diservoj taksatas la naskiĝo de la Liturgia movado en Aŭstrio. Trarompo sukcesa estis en 1933, kiam faritis dum la Viena katolika foiro meso preĝa-kanta (Betsingmesse).
Por plifortigi la biblian kaj liturgian renesancon Parsch fondis en 1928 eldonejon (kiel ankaŭ la enordena presejo "Augustinus-Druckerei") kaj eldonis ekde 1926 la fakgazeton "Bibel und Liturgie" kaj ekde 1928 la gazeton "Lebe mit der Kirche". Antaŭ la Dua mondmilito li estis membro de la Laborkomisiono pri la religia paco kiu favoris kunlaboron kun la nazioj. Kardinalo Theodor Innitzer malpermesis en la 28.9.1938 al ĉiuj pastroj la tiean membrecon. La nazioj malfunkciigis en 1941 la Monaĥejon de Klosterneuburg, detruis la presejon kaj malpermesis ĉiujn priliturgiajn publikaĵojn. Dum tiu malhela periodo Parsch estis animzorganto en la paroĥeja kirko de Floridsdorf; ne antaŭ la 1946-a jaro li rajtis denove labori en Klosterneuburg enkonvente.
En 1950 li fondis la Klostronovburgan biblian apostoladon, kies plano estis grandskale disdoni malmultekostajn bibliojn kaj bibliajn enkondukojn. Dum la Eŭkaristia kongreso en Barcelono Parsch havis apopleksion; poste li ne plu resaniĝis.
Al lia agado ŝuldiĝas ke enhavoj de la Liturgia movado konatiĝis al la vasta publiko. Ankaŭ la emfazo ke la liturgio estu plena de bibliaj eroj subtenitis de Parsch. En 1965 en Floridsdorf nomitis placo por li (Pius-Parsch-Platz).
Metafosfita acido
Metafosfita acido aŭ metafosfito de hidrogeno estas organika kombinaĵo rezultanta el hidrolizo de la fosfora monokloro monooksido. Ĝi estas blanka kristalo, solvebla en akvo, kloroformo kaj benzeno. Metafosfita acido posedas 1 hidrogenatomon, 1 fosforatomon kaj 2 oksigenatomojn. Metafosfita acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de metafosfitaĵoj.
31907 Wongsumming
31907 Wongsumming estas tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Wong Sum Ming Simon, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri materiala inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Memoriala Duagrada Lernejo Tam Lee Lai Fun de la Preĝejo de Kristo en Ĉinio de Tuen Mun (Honkongo, Ĉinio).
Ovo
Pri la aliaj signifoj de OVO rigardu en OVO.