cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gresso
Geografio
Gresso situas en norda flanka valo de la Valo de Onsernone ĉe la bordo de la riveretoj Ribo kaj Ri di Quiello. La komunumo konsistas el la vilaĝo Gresso kaj la eksklavo Alla Ca
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,11 km², de kiuj 67,4% estas kovritaj de arbaro, 12,7% servas por agrikulturo kaj 0,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gresso limas en nordo kaj oriento al Maggia, en sudo al Onsernone, kaj en okcidento al Vergeletto.
Trafiko
Gresso situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas flanka sakvojo de Russo. Pere de la buslinio de Vergeletto al Russo, kie estas konekto al Locarno, la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Gresso datiĝas el la jaro 1316 kiel Agrassio. dum mezepoko ĝis la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 Gresso estis parto de Russo, kiu estis unu el la kvin frakcioj de la valkomunumo Onsernone. Tiam ĝi kiel parto de Vergeletto disiĝis de Russo kaj poste en la jaro 1882 sendependiĝis kiel komunumo disiĝinte de Vergeletto. Ĝi rifuzis en la 1990-aj jaro aliĝi al la tiam kreita nova komunumo Onsernone kaj konservis ĝis nun sian aŭtonomion.
Tindaro
En la helena mitologio,Tindaro, (greke: Τυνδάρεως : Tundáreôs) estas legenda reĝo de Sparto, filo de Ebalo (aŭ, laŭ aliaj rakontoj tiu, de Periereso) kaj Gorgofona.
Li estis senigita de la trono de sia patro far de sia frato Hipokoonto kaj fuĝis en Etolion. Tie, li edziĝis kun Leda. Dank'al la helpo de Heraklo, kiu mortigis Hipokoon, li reiĝis reĝo de Sparto.
Universitato de Southampton
La Universitato de Southampton estas universitato en la Unuiĝinta Reĝlando. Ĝi estis fondata en 1862 de Henry Robinson Hartley. Ĝi havas ses altlernejejojn, el kiuj kvin en Southampton kaj unu en Winchester, kie situas pli da 20 altlernejoj, kiuj dependas el tri fakultatoj.
Tindaro
Li gastigis en Sparton du ekzilitajn princojn: Agamemno kaj Menelao kiuj fuĝis el Mikeno, kie Tiesto ekprenis la potencon. Post kiam Helena edziniĝis kun Menelaso, li transdonis al li la reĝecon de Sparto.
Decio Mario Venancio Basilio
Mario Venancio Basilio aŭ Decius Marius Venantius Basilius (floruit 484) estis romia oficiro en la epoko de la regado de Odoakro.
Biografio
Li estis el familio de konsuloj. Basilio estis Praefectus urbi kaj konsulo en 484, kun Teodoriko la Granda kiel patrono.
Offa (Mercia)
Offa (m. la 26-an aŭ 29-an de julio 796) estis reĝo de Mercia, Anglio, de 757 al sia morto. Li estis inter la plej gravaj anglosaksaj reĝoj.
Eŭropa Defenda Komunumo
La Eŭropa Defenda Komunumo (EDK) estis projekto por krei eŭropan armeon, kun supernaciaj institucioj, metitaj sub la superrigardon de la ĉefkomandanto de NATO, kiu mem estis nomumita de la prezidanto de Usono. En la kunteksto de la Malvarma Milito, la projekto, kiu estis skizita en septembro-oktobro 1950, ne fariĝis traktato, subskribita de 6 ŝtatoj, ĝis la 27a de majo 1952. Ratifita de la Federacia Respubliko Germanio, Belgio, Luksemburgio kaj Nederlando, la traktato stariganta la EDK estis malakceptita de la Franca Nacia Asembleo la 30-an de aŭgusto 1954 per 319 voĉdonoj kontraŭaj kontraŭ 264 poraj, kaj forlasita.
Offa (Mercia)
Deveno
Offa estis ano de la reĝa familio de Mercia. Li estis posteulo de Pybba, kiu regis Mercia de ĉ. 593 al ĉ. 606, kaj parenco de Aethelbald, reĝo de 716 al 757. Lia patro nomiĝis Thingfrith.
Altroniĝo
En 757 Aethelbald estis murdata - laŭ la anglosaksa historiisto Bede, de siaj propraj korpogardistoj. Li estis sekvata de Beornred, sed Offa ankaŭ pretendis la tronon kaj forpelis tiun post malmultaj monatoj. Aethelbald tre influiĝis en aliaj regnoj de suda Anglio, sed post lia morto la influo de Mercia plurajn jarojn malpligrandiĝis.
Regado
Offa sukcese restaŭris la aŭtoritaton de Mercia. Ne post 764 li ekdominis Kent, kie li eldonis ĉartojn kaj eĉ nuligis ĉarton de reĝo Egbert la 2-a ĉar "estis kontraŭleĝe ke lia malsuperulo arogis al si la rajton transdoni bienon sen la atesto [de Offa]". Ŝajne Kent ne tute akceptis lian influon: en 776 Kent sukcese ribelis kaj estis batalo ĉe Otford inter armeoj de Kent kaj de Mercia. Tamen de 785 al sia morto Offa tute superis Kent, eldonante multajn ĉartojn.
East Anglia eble sendependis de Mercia la plejparton de la regado de Offa, kaj ĝiaj reĝoj eldonis siajn proprajn monerojn. Dum la frua 790-a jardeko Offa ekeldonis monerojn en la regno. En 794 Aethelberht la 2-a, reĝo de East Anglia, estis mortigata de Offa, eble dum klopodo forĵeti la jugon de Mercia.
Aethelbald, reĝo de Mercia, kaptis iom da teritorio de Wessex, proksime al la ŝtatlimoj. Cynewulf, kiu iĝis reĝo de Wessex en 757, regajnis la plejparton de tiu teritorio. En 779, ĉe Bensington, Oxfordshire, Offa venkis Cynewulf kaj rekaptis parton de la teritorio. Post la murdo de Cynewulf en 786, Offa verŝajne helpis Beorhtric gajni la tronon de Wessex, kaj poste ŝajnas ke Beorhtric agnoskis Offa kiel superulo. Moneroj de Offa estis uzataj en Wessex, kaj Beorhtric eldonis siajn proprajn monerojn nur post ties morto. En 789 Beorhtric edziĝis al Eadburh, filino de Offa. Offa kaj Beorhtric kune ekzilis Egbert, alian pretendanton al la tronon de Wessex.
En 792 Offa pligrandigis sian influon per la edzigo de filino, Aelflaed, al Aethelred la 1-a, reĝo de Northumbria.
Kimrio
Oftis milito kontraŭ regnoj de Kimrio. En 760 estis batalo ĉe Hereford, kaj Offa kampanjis en Kimrio en 778, 784 kaj 796.
Por protekti Mercia kontraŭ la kimroj, Offa konstruis longan termuron konatan kiel "Offa's Dyke" ("la digo de Offa"), kiu ankoraŭ videblas kaj sur kiu estas longdistanca pado.
Ekleziaj aferoj
Offa estis kristana, kaj Alcuinus laŭdis lin pro liaj pieco kaj peno instrui kristanismon al sia popolo. Tamen li kverelis kun Jaenbert, ĉefepiskopo de Canterbury de 765 al 792. Estis pluraj kialoj:
En 786 papo Hadriano la 1-a sendis legatojn al Anglio por doni konsilojn pri ekleziaj aferoj al reĝoj de la anglosaksaj regnoj. Tio estis la unua papa misio al Anglio post tiu de Aŭgusteno de Canterbury. La legatoj vizitis Offa, kiu ĉeestis ekleziajn konsiliojn dum ilia vizito.
En 787 Offa ege malpligrandigis la influon de Jaenbert per la fondo de nova ĉefdiocezo ĉe Lichfield, urbo en Mercia. Higbert, episkopo de Lichfield, iĝis la unua - kaj sola - ĉefepiskopo. Jaenbert rifuzis kroni Ecgfrith, filon de Offa, kiel kunreĝo de Mercia, kaj Higbert volonte aranĝis la kronadan riton. Higbert agnoskis Jaenbert kiel la plej supera ekleziulo de Anglio, sed nur ĉar li unue konsekriĝis kiel ĉefepiskopo: post la morto de Jaenbert en 792, Higbert iĝis la plej supera ekleziulo, kaj mem konsekris Aethelhard, la novan ĉefepiskopo de Canterbury.
Inter 784 kaj 791 papo Hadriano la 1-a skribis leteron al Karolo la Granda en kiu li aludis al onidiro ke Offa proponis al Karolo la senpostenigon de Hadriano. Tiu atribuis la onidiron al malamikoj de la du regantoj.
Offa estis malavara patrono de la eklezio, kaj fondis preĝejojn kaj monaĥejojn, ofte dediĉitajn al Sankta Petro. Li promesis ĉiujaran donacon de 365 arĝentaj pencoj al Romo. Tamen li superis plurajn monaĥejojn, nomumante parencojn kiel abatoj kaj abatinoj, kaj traktante ilin kiel reĝaj posedaĵoj. Virino nomita Aethelburh estis abatino de pluraj abatejoj, kaj verŝajne ŝi estis la Aethelburh kiu estis filino de Offa.
Yosuke Sakamoto
Yosuke Sakamoto (坂元 要介, n. ) estas japana futbalisto.
Offa (Mercia)
Ekleziaj aferoj
En Romo aŭ Offa aŭ Ine (reĝo de Wessex de 788 al 726) fondis Schola Saxonum (la Anglosaksan Kolegion), kiu evoluis en gastejon por vizitantoj el Anglio.
Yosuke Sakamoto
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga, Sagawa Express Osaka kaj FC Kyoto Bamb.
Offa (Mercia)
Eŭropa politiko
Ĉirkaŭ 790 Karolo la Granda proponis ke lia filo Karolo edziĝu al filino de Offa (verŝajne Aelflaed). Offa respondis per peto ke lia filo Ecgfrith edziĝu al Bertha, filino de Karolo la Granda: tio kolerigis Karolon la Grandan, kiu rompis diplomatajn rilatojn kun Offa, kaj malpermesis anglosaksajn ŝipojn alteriĝi en siaj landoj. Gervold, abato de Abatejo Fontenelle, helpis restaŭri amikajn rilatojn.
En 794 ekleziuloj el Mercia ĉeestis eklezian konsilion kiun Karolo la Granda kunvenigis ĉe Frankfurto ĉe Majno por diskuti plurajn ekleziajn regulojn kaj kondamni hereziojn de du hispanaj episkopoj.
En 796 Karolo la Granda skribis leteron al Offa, kiun li nomis "frato". La leteroj pritraktis anglosaksajn pilgrimojn en Eŭropo kaj diplomatajn donacojn, kaj aludis al ekziloj el Anglio kaj al komercado - la eksporto de nigraj ŝtonoj de Eŭropo al Anglio kaj de manteloj aŭ toloj el Anglio. La letero estas inter la plej fruaj diplomataj dokumentoj de Anglio.
Leĝoj
Offa eldonis leĝojn, sed neniuj restas. En la antaŭparolo de sia leĝaro, Alfredo la Granda diris ke li inkludis tiujn leĝojn de Offa kiujn li konsideris la plej justaj.
Morto
Offa mortis aŭ la 26-an aŭ la 29-an de julio 796. Li entombiĝis en Bedford. Lia filo Ecgfrith mallonge sekvis lin kiel reĝo de Mercia - li mortis post nur kvin monatoj.
Edzino kaj gefiloj
Offa edziĝis al Cynethryth, kiu estis la sola anglosaksa reĝino kies kapo aperis sur moneroj. Ili havis almenaŭ unu filon - Ecgfrith, kiu mallonge sekvis Offa kiel reĝo de Mercia - kaj kvar filinojn:
INO
La vorto havas plurajn signifojn:
Armilo de amasa detruo
Armilo de amasa detruo (AAD) estas armilo (nuklea, biologia, kemia, aŭ radiologia) intencita por mortigi amason da homoj, multe pli ol per ordinaraj armiloj. Diversaj difinoj ofte inkluzivas la ideojn ke tia armilo afliktis sendistingante kaj superŝutas la lokan respondeblecon.
La esprimo unue burĝonis en 1937, okaze de la bombado de Guernica en Hispanio, kiu mirfrapis kaj teruris per sia violento. Oni daŭre aŭdis ĝin kiam la du unuaj atombomboj trafis Hiroŝimon kaj Nagasakon dum la Dua mondmilito kaj ĝi estis kutima dirmaniero priparolante la supozitaj armiloj kiujn posedis Sovetunio kaj Usono dum la Malvarma milito por fortimigi unu la alian. Tamen la esprimo vere disvastiĝis en populara kulturo kiam ĝi fariĝis la ĉefa preteksto por la Iraka invado (la t.n. 3-a Golfa milito) fare de la usona armeo, kiu poste riveliĝis malvera.
Kontrolo kaj uzado
La disvolvado kaj uzado de ĉi tiaj armiloj estas regita de internaciaj konvencioj kaj traktatoj, kvankam ĉiu lando ne estas ratifata ilin:
En 1996, la Internacia Kortumo de Justeco konsile opiniis pri la uzo kaj minaco de nukleaj armiloj. La deklaro estas atorita, sed ne aŭtoritata, sed ne lege deviga. Ĝi deklaris, ke la uzo da forto ekster tio priskribita en Artikolo 2, Paragrafo 4 de la Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj aŭ kiu ne sekvas ĉiujn kondiĉojn de Artikolo 51 estus kontraŭleĝa.
Oer-Erkenschwick
Oer-Erkenschwick estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Recklinghausen de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Gaspard Bauhin
Kasparus Bauhinus (1560-1624) estis svisa botanikisto, helenisto kaj universitata profesoro. Li estis unu el la unuaj naturalistoj kiu provis krei sistemon de naturklasigado de la plantoj surbaze de ilia morfologio. Li publikigis diversajn traktadojn pri botaniko kaj homanatomio, en kiuj li klasigis plurajn speciojn de indiĝenaj plantoj en Svisio, kaj li atribuis al ĉiu specio ian sciencan nomon, konsistanta je ĝenerala nomo kaj alia pli specifa.
Li estis unu el la unuaj naturalistoj kiujn oni kredas uzi ian formon da dunoma normigo. Li estis frato de Johano Bauhino (1541-1613), aŭtoro de la verko "Historia plantarum universalis", unu el la plej ambiciaj laboroj pri botaniko de ĉiuj tempoj.
Vivo
Kasparo Boano estis filo de Jean Bauhin la 1-a (1511–1582) kaj frato de Jean Bauhin la 2-a (1541-1613). Lia patro devis lasis sian denaskan landon pro lia konvertiĝo al protestantismo. Kasparo naskiĝis en Bazelo kaj studis medicinon en Padovo - tie ĉi li estis lernanto de la fama anatomo Ĝirolamo Fabrici d'Acquapendente (1537-1619) -, Montpellier, Bolonjo, Parizo, Tübingen - kie Leonhart Fuchs estis lia profesoro - kaj Bazelo.
Helpata de sia frato, kiu estis 19 jaroj pli maljuna ol li, Kasparo faris la preparajn studojn sub gvidado de Thomas Platter la Maljuna (1499-1582), kies "gymnasium" li vizitadis.
En 1580, li troviĝas denove en Bazelo kie li doktoriĝas kaj komencas doni lecionojn pri botaniko kaj anatomio. En 1582, li estis nomumita profesoro pri la greka en la Universitato de Bazelo kaj en 1588 li ekokupas la katedron de anatomio kaj botaniko. Pli malfrue li fariĝas profesoro pri praktika medicino, "consiliarius" kaj plurfoje rektoro de la sama fakultato. Tiuepoke, lia privata klientaro grande pligrandiĝis kaj tio plibonigis lian reputacion kiel sciencisto kaj pro la kontaktoj ke lia familio tenadis ĉe la alta eŭropa aristokratio.
Matt Damon
Matthew Paige “Matt” Damon (//; naskiĝinta ) estas usona aktoro, scenaristo kaj produktisto. Damon kune kun Ben Affleck verkis scenaron vekintan Oskar-premion, Good Will Hunting (1997), pro kiu li ankaŭ estis plurfoje nomumita kiel plej bona aktoro. Li estas inter la plej profitaj steluloj laŭ Forbes kaj inter la 40 plej enspezigaj aktoroj en la mondo. Krom la multaj premioj, kiujn Damon ricevis, kiel Oskar-premio, Ora Globo kaj aliaj industriaj premioj, pro sia laboro en la filma industrio, en 2007, Damon ricevis stelon en la Trotuaro de famo en Holivudo kaj estis elektita kiel la Plej seksalloga viro de la magazino People.
Valverde de Campos
Valverde de Campos [balBERde deKAMpos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Valverde de Campos estas etimologie komprenebla kiel Verda Valo de Kampoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 21,22 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 88 loĝantojn. Ĝi perdis 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 38 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
En la areo oni trovis restaĵojn de vakceoj, de romianoj kaj de visigotoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Frua mencio de Valverde de Campos estis kiel Villaverde de Rioseco kaj antaŭe Rioseco ad Villam Verde.
En Valverde de Campos, en 1176, Estefanía Ramírez, la vidvino de la grafo Ponce de Minerva, fondis monaĥejon kiu daŭris nur ĝis la jaro 1190 en kiu ĝi estis translokigita al Santa María de Benavides (Boadilla de Rioseco), kie la reĝo Alfonso la 8-a estis donacinta heredaĵon, kiu iĝis la Reĝa Monaĥejo de Sankta Maria de Benavides. La familio Enríquez havis en Valverde de Campos palac-domegon, kvankam la sidejo de la admiraleco restis en Medina de Rioseco.
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo kaj la ermitejo.
Auboranges
Auboranges estas komunumo en la distrikto Glano en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 260 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Auboranges situas en sudokcidento de la Friburga Mezlando, ĉe la okcidenta bordo dela rivero Brojo, en la mezo inter la urboj Romont kaj Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Auboranges kaj la setlejoj La Possession kaj La Pierre.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,93 km², de kiuj 10,4% estas kovritaj de arbaro, 80,8% servas por agrikulturo kaj 7,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Auboranges limas en nordo al Ecublens, oriento al Rue, en sudo al Oron (VD), en sudsudokcidento al Essertes (VD), en okcidento al Servion (VD), kaj en nordokcidento al Ferlens VD (VD).
Trafiko
Auboranges situas flanke de la gravaj trafikojoj kaj atingeblas pere de flankaj vojoj de siaj najbaraj komunumoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 10 kilometrojn sudoriente de la komunumo apud Châtel-Saint-Denis. Kvankam la fervojlinio de Moudon al Palézieŭ pasas meze tra la komunuma teritorio, Auboranges ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Auboranges datiĝas el la jaro 1155 kiel Alburengens. En la jaro 1317 la Abatejo de Saint-Maurice akiris la senjorecon pri Auboranges interŝanĝe de Ludoviko la 2-a de Savojo. En la jaro 1536 Auboranges estis konkerita de Berno kaj koncedita al Friburgo, kiu ĝin atribuis al la Voktejo Rue kaj post la Helveta Revolucio de 1798 al la Distrikto Rue. En la jaro 1848 Auboranges surbaze de la nova kantona konstituico de Friburgo estis integrita al la Distrikto Glano.
Rra (armena litero)
Rra, ռա armene ([ɾɑ]), estas la 28-a litero de la armena alfabeto. Ĝi sonas kiel la hispana r en perro, carro, arroz... tamen, la plimulto de la armenoj prononcas ĝin kiel la alia r kiu koincidas kun la esperanta r. Laŭ la normo ISO 9985, la litero estas transkribita per « ṙ » sed oni kutime transkribas ĝin same kiel la alia, per simpla r.
Pluvmezurilo
La pluvmezurilo estas meteologia mezurilo uzata por mezuri la kvanton da akvo (precipitaĵo) falinta dum donata tempo. Oni supozas, ke la falinta akvo estis unuforme disdonita kaj neniom da ĝi vaporiĝis.
Tages-Anzeiger
Tages-Anzeiger estas granda svisa, german-lingva gazeto, aperanta en Zuriko ĉiun labortagon. La unua numero estis eldonita la 2-an de marto 1893. Ĝi estas rigardata apud Blick kaj Neue Zürcher Zeitung unu el la gvidaj gazetoj de germanlingva Svisio.
Tages-Anzeiger kaj NZZ pri la internacia lingvo
Tages-Anzeiger kaj Neue Zürcher Zeitung (NZZ) ofte skribis pri la internacia lingvo Esperanto.
INP
La vorto havas plurajn signifojn:
Pluvmezurilo
La rezulto de la mezuro estas en milimetroj aŭ en litroj en kvadrata metro. (estas facile kalkulebla, ke tavolo da akvo de 1 mm sur 1m² donas 1 litron da akvo)
Plej simpla pluvomezurilo estas ujo perfekte cilindra, la volumeno da akvo estas direkte mezurita en milimetroj per skalo. Oni aldonas funelon, kiu malhelpas la akvan vaporiĝon.
Fumario
Fumario (Fumaria) estas genro de plantoj el familio papavacoj, antaŭe ofte konsiderata kiel tipo de aparta familio fumariacoj.
Temas pri herboj kun mola, senhara tigo kaj plume dividitaj folioj. La negrandaj floroj, aranĝitaj en spikformaj grapoloj, estas dulipaj kaj havas spronon; ilia koloro estas plejofte roza ĝis purpura. La frukto estas kapsulo unusema.
Tiu genro havas proksimume 50 speciojn, ĉefe el la mediteranea baseno. Pluraj el tiuj specioj estas uzataj en kuracado. La etimo, el la latina fumus terrae, kion oni povus traduki per "fumo el tero", ne estas klara.
Specioj
Ĉefaj specioj:
Esperantotago
Esperantotago povas referenci al
Godfried Bomans
Jan Arnold Godfried Bomans ( Hago 2-an de marto 1913 - Bloemendaal, 22-a de decembro 1971) estis nederlanda verkisto kaj radi/televidila gravulo.
La libroj de Bomans longtempe estis la plej legataj en Nederlando.
Bomans antaŭ ĉio estis populara pro la romano Erik, of het Klein Insectenboek (Erik aŭ la malgranda insektlibro) (10 represoj en la eldonjaro 1941), kaj post la Dua Mondmilito, per la komiksoj pri Pa Pinkelman (Paĉjo Pinkelman) el la gazeto De Volkskrant, kaj pli poste per la kolumnoj sur la frontpaĝo de tiu gazeto, la artikoloj en la magazino Elsevier kaj aperoj en radio- kaj televido-programoj. En oktobro 2000 la vidvino de Godfried Bomans donis lian arkivon al la "Letterkundig Museum" (literatura muzeo). Bomans estis kompetentulo pri la verkoj de Charles Dickens. Li ludis grandan rolon dum la ekesto de la nederlanda traduko de la kompletaj verkoj de Dickens, kiuj dum la 1950-aj jaroj en poŝformato eldoniĝis de "Spectrum". La longe atendata biografio de Dickens neniam eldoniĝis.
Constant Coquelin (Tramtransporto en Parizo)
Constant Coquelin estas haltejo de Tramvojo T9, situanta en Vitry-sur-Seine, en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita la.
Hugo Junkers
Hugo JUNKERS (n. 3-an de februaro 1859 en Rheydt; m. 3-an de februaro 1935 en Gauting) estis germana inĝeniero kaj entrepenisto.
Li vizitis la urban lernejon en Rheydt, la nunan Hugo-Junkers-gimnazion. Li studis ekde 1878 ĉe la Teknika Altlernejo Charlottenburg, Karlsruhe kaj Aachen. Inter 1888-1893 laboris ĉe "Dessauer Continental-Gasgesellschaft". Li evoluigis en *1892 la unuan kontraŭmovan motoron kun Wilhelm von Oechelhäuser.
En 1895 fondis li la firmaon "Junkers & Co" en Dessau por produkti akvovarmigajn aparatojn. Inter 1897-1912 agadis kiel profesoro ĉe RWTH Aachen.
Lia entrepreno produktis en 1915 la unuan tutmetalan aviadilon, J1, en 1919 la unuan pasaĝeran aviadilon F13.
Li fondis en 1921 la "Abteilung Luftverkehr der Junkerswerke", kiu pli poste iĝis parto de Lufthansa.
Ekde 1933, la nazioj devigis lin transdoni la patentojn kaj la akciojn al la germana Imperio.
Hugo Junkers havas nun muzeon en Dessau, kie li plej ofte agadis.
Listo de urboj de Gabono
Jen listo de urboj de Gabono laŭ la loĝantaronombro:
Fontoj
Gabon
Feuerthalen
Geografio
Feuerthalen situas je la norda limo de la distrikto rekte ĉe la rejnbordo vidalvide de la urbo Ŝafhaŭzo kun belega rigardo al la fama kastelo Munot. Al Feuerthalen apartenas ankaŭ la municipo Langwiesen (poŝtkodo 8246).
Nomo
Feuerthalen (alemane Füürtale) devenas de la alemana kaj germana vorto Furt, kiu signifas travadejo. Ekzistis inter Feuerthalen kaj Ŝafhaŭzo en mezepoko ĉe tiu loko travadejo tra la Rejno.
Trafiko
Feuerthalen apartenas kaj al la Zurika Trafik-Unio kaj al la Ŝafhaŭza Tarif-Unio Flextax. La komunumo troviĝas sur la fervojlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo al Rohrschach.
Historio
Unue dokumente menciita estis la municipo Langwiesen en la jaro 876 kiel Langewisa en letero, per kiu la abato Wolvene de Rejnaŭo transdonis la bienojn al la grafo Gozbert. En la 10-a jarcento la posedaĵo transiris al la Episkopejo Konstanco.
Arthur Cayley
Arthur CAYLEY ( – ) estis brita matematikisto.
Feuerthalen
Historio
La 13-an de aprilo 1799 la trupoj de Napoléon Bonaparte bruligis la konatan lignoponton konstruitan en la jaroj 1754 ĝis 1756 de la arkitekto Johann Ulrich Grubenmann. Dum tiu milito en Feuerthalen estis lokita dum 14 monatoj regimento de 10'000 francaj soldatoj.
Arthur Cayley
Lia patro estis brita komercisto en Sankt-Peterburgo. Li naskiĝis dum familia vizito al Britio. En sia infaneco li ĝuis matematikajn problemojn. Post studoj ĉe la universitato de Kembriĝo, li iĝis solicitoro (speco de juristo), ĉar mankis oportuno vivteni sin per la matematiko. Tamen li eldonis multe pri la fako. Fine en 1863 oni elektis lin profesoro de matematiko ĉe la Kembriĝa Universitato.
Rynoltice
Rynoltice (Ringelshain) estas vilaĝo kaj municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. Ĝi situas proksimume 17 km okcidente de Liberec, 4 km nordoriente de Jablonné v Podještědí sur ŝoseo el Jablonné v Podještědí ĝis Chrastava, inter Luzacia montaro kaj Ještěda-kozákova montodorso, trafluuas tra ĝi rojo Panenský potok. Vivas ĉi tie.
Arthur Cayley
Liaj fakaj esploroj rilatis al preskaŭ ĉiu branĉo de pura matematiko, ekz. mult-dimensia kaj ne-Eŭklida geometrio, matrica algebro. Al li multe ŝuldas la moderna matematiko.
Rynoltice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1369.
Arthur Cayley
Li estis frua kampanjanto por la akcepto de inoj al anglaj universitatoj. Lia frato estis la lingvistiko Charles Bagot Cayley.
Rynoltice
Transporto
Tra la municipo kondukas fervojlinio 086 el Liberec ĝis Česká Lípa, troviĝas ĉi tie ankaŭ fervoja stacio, kiu estis en la jaro 2013 proklamita kiel la plej bela fervojstacia konstruaĵo en Ĉeĥio. Tra Rynoltice kondukas ŝoseo I/13.
Château Rouge (pariza metrostacio)
Château Rouge [ʃɑto ʁuʒ] (Kastelo Ruĝa) estas stacio sur linio 4 de la Metroo de Parizo; ĝi situas en la 18-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio troviĝas en la kvartalo "Château Rouge" kies nomon ĝi alprenis.
Alirejoj
La stacio posedas tri alirejojn:
Portvilao
Portvilao, nacia formo Port Vila, estas la ĉefurbo, la plej granda urbo kaj havenurbo de la pacifika ŝtato Vanuatuo. Portvilao estas la ekonomia kaj komerca centro de la lando. Ĝi situas sur la sudokcidenta marbordo de la insulo Éfaté en la vanuatua provinco Shefa.
Historio
La loko jam estis loĝata 1200 jarojn antaŭ Kristo. En 1606 la unuaj eŭropanoj alvenis. En la 19-a jarcento francoj establis la komunumon de Franceville, kiu deklaris sendependecon en 1889. Dum la 2-a mondmilito la flughaveno estis grava bazo de Usono kaj Aŭstralio. En 1987 granda ciklono, en 2002 tertremo difektis la urbon.
La urbo havas universitaton kaj flughavenon.
Klimato
Portvilao havas tropikan klimaton, kun seka sezono kaj varma pluvsezono. Pluvokvanto averaĝas proksimume po 2,360 milimetrojn jare.
Edmílson Matias
Edmílson Matias (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto en teamoj Palmeiras, Vitória, Cruzeiro, Coritiba, Figueirense, Al-Ahli kaj Portuguesa.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Kyoto Purple Sanga kaj Yokohama F. Marinos.
Rozmevo
La Rozmevo, Rhodostethia rosea, estas malgranda mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj. Ĝi ne apartenas al la plej ofta genro Larus, sed male ĝi esta la ununura specio de ĝia genro, nome Rhodostethia.
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas en alta arkto de plej norda Kanado, Gronlando kaj nordorienta Siberio. Tiu birdo migras nur mallongajn distancojn suden aŭtune; la plej granda parto de la loĝantaro vintras en nordaj latitudoj borde de la glacia regiono, kvankam kelkaj birdoj atingas pli mezvarmajn regionojn kiel nordokcidenta Eŭropo ekzemple ĝis Britio. En Norda Ameriko oni vidis ekzempleron de Rozmevo tiom sude kiom ĉe la lago Salton en Kalifornio, sed tio estas ege rara.
Aspekto
Tiu eta birdo -29 ĝis 32 cm longa kun enverguro de 90 ĝis 100 cm kaj pezo de 140 ĝis 250 g- estas simila laŭ grando kaj laŭ kelkaj plumaraj ecoj kun la Pigmea mevo. Ĝi estas iomete pli granda kaj flugillonga kaj flugilakra ol tiu specio kaj havas pli pintan voston. La kruroj estas ruĝaj kaj mallongaj. Somera plenkreskulo estas helgriza supre kaj blanka sube kun rozkolora tre klara nuanco en brusto kaj ventro kaj tre difina nigra kolumo iom pli larĝa kaj pli alta ĉenuke. Vintre la rozkoloro kaj kolumo perdiĝas kaj restas nur eta nigra makulo malantaŭ la okulo. La beko estas nigra kaj mallonga, sed fortika. Dumfluge la subaj flugiloj aperas multe pli malhelaj ol la supraj.
Junuloj similas al vintraj plenkreskuloj, sed ili havas malhelan traflugilan bildon kun formo de "W", kiel junuloj de Pigmea mevo kaj pli larĝan nigran finan vostostrion. Junuloj atingas plenkreskan plumaron post du jaroj.
Kutimoj
La Rozmevo, Rhodostethia rosea, reproduktiĝas en marĉaj arktaj estuaroj, tundro aŭ rifoj, en etaj kolonioj foje kun ŝternoj. La ino demetas du aŭ tri ovojn en surgrunda nesto. Ambaŭ gepatroj kovas. La sukceso de la reprodukto dependas el predantoj kaj la klimato.
Tiu birdo manĝas etajn predojn ĉefe fiŝojn kaj krustulojn kaj ofte en kotejoj kiel vadbirdo, sed malofte naĝas. Dum reproduktado ĉefe insektojn.
Voĉo estas pli muzika “klu-klu-klu” ne tiom akra kiel tiuj de aliaj mevoj.
Aliaj
La Rozmevo, Rhodostethia rosea, ricevas la sciencan specian nomon pro la brita eksploristo James Clark Ross. En Esperanto hazarde koincidas similaj literoj “s” de Ross kaj “z” de roz-koloro.
Palota
Palota povas esti:
INS
La vorto havas plurajn signifojn:
Tĵeh (armena litero)
Tĵeh (aŭ ĉeh), ջէ aŭ ջե armene ([ʤɛ] aŭ [tʃʰɛ]), estas la 27-a litero de la armena alfabeto. Laŭ la normo ISO 9985, la litero estas transkribata per « ǰ ».
Lingvistiko
Tĵeh estas uzata por reprezenti la sonon:
Urbodistriktoj de Vieno
Vieno havas 23 urbodistriktojn. Ĉiuj havas kaj nomon (ekz. Floridsdorf [flOridsdorf]) kaj numeron (ekz. "la deka distrikto", "la deka"). La numeroj troviĝas sur ĉiu stratŝildo antaŭ la stratnomo kaj formas la duan kaj la trian pozicion de la poŝtkodo (ekz. 1210). En la viena dialekto ekzistas la vorto Hieb [hib] por distrikto. La finaĵo -ing en la distriktaj aŭ distriktpartaj nomoj memorigas pri la bavaraj koloniistoj antaŭ 900.
Historio
La origina Vieno nur konsistis el la nuna distrikto Innere Stadt (interna urbo, [INNere ŝtat]), ĉirkauita de urbomuro. De la dekkvina jarcento ankaŭ la areo antaŭ la urbomuroj estis koloniigita. La komunumojn inter la urbomuroj kaj la Linienwall (linioremparo [LInienval]), sur kies teritorio konstruiĝis poste la Viena Zono (Gürtel) oni nomis Vorstädte (antaŭurboj, [FOrŝtete].
En 1850 tiuj antaŭurboj enkomunumiĝis. Ekster la linioremparo troviĝis la tiel nomataj Vororte (antaŭlokoj, [FOrorte]). Ĉar la linioremparo ankaŭ estis impostolimo la vivkostoj pli malaltis ol en la urbo. Pro tio la intertraktado pri enkomunumigo de la antaŭlokoj daŭris ĉirkaŭ 20 jarojn ĝis la jaro 1892. En 1904 la grandkomunumo Floridsdorf (maldekstre de la Danubo) enkomunumiĝis kiel la 21a distrikto de Vieno.
Post la Anschluss en 1938 97 komunumoj de Malsupra Aŭstrio estis enkomunumigitaj. Per tio Vieno fariĝis ĝis la liberigo de la nazia regado la plej granda germana urbo laŭ areo.
Ĝis 1954 26 distriktoj apartenis al Vieno:
En 1954 la sovetaj okupadaj estraroj konsentis al ekskomunumigo de randaj areoj; 46 komunumoj fine revenis al Malsupra Aŭstrio.
Distriktoj kaj distriktpartoj
Ĉar Vieno daŭre kreskis dum jarcentoj per enkomunumigo de antaŭlokoj, oni trovas la iamajn loknomojn en la distriktnomoj. La distriktoj 1 ĝis 9 kaj 20 estas rigardataj kiel "internaj distriktoj", la aliaj nomiĝas "eksteraj distriktoj".
Politiko
Kiel reprezentanto de la enloĝantaro servas balotita "Bezirksvorsteher" (distriktreprezentantestro, [beCIrksforŝteer]), sed la kompetentoj de tiu ĉi institucio estas tre limigitaj. Ankaŭ EU-anoj konstante rezidantaj en Vieno estas balotrajtaj.
Róbert Ballenegger
BALLENEGGER Róbert estis hungara agrogeologo, universitata profesoro, laŭreato de Kossuth-premio (1957) naskita en Temeŝvaro la 11-an de novembro 1882 kaj mortinta en Bp. la 13-an de novembro 1969.
Biografio
Róbert Ballenegger studis en la Universitato de Budapeŝto (1900–1905), poste en la Instituto de Ampelologio, pli poste li fariĝis asistanto en Selmecbánya (Bányászati és Erdészeti Főiskola) (1908–1909). En 1910 oni nomumis lin al Sekcio Agrogeologia de Hungara Ŝtata Geologia Instituto. Inter 1922–1940 li estis profesoro de Instituto de Ĝardenado. Oni habilitis lin privatprofesoro en 1919 en la teknikuniversitato de Budapeŝto, kies de 1931 li estis publika eksterordinara profesoro. Li estis gastprofesro en Usono kaj Francio. Li publikigis pli ol ducent studojn kaj librojn.
Nimigea de Jos
Nimigea de Jos [nimiĝa de ĵos] (hungare: Magyarnemegye [madjarnemedje]) estas vilaĝo en Rumanio sude de Năsăud. Ĝi estas la sidejo de komunumo Nimigea. En 1910 ĝi havis 1 362 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 1 512 (rumanoj, 57 % da hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1367. En mezepoko ĝi estis loĝata de hungaroj kaj saksoj. En 1900 oni koloniigis tien csángójn el Bukovino. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód vármegye).
En la censo de 2002 la 1.624 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn:
Le Bois-Plage-en-Ré
Geografio
Le Bois-Plage-en-Ré troviĝas en la orienta duono de la insulo Ré, ĉe la suda bordo. La najbaraj komunumoj estas La Couarde-sur-Mer okcidente, Saint-Martin-de-Ré norde, La Flotte oriente kaj Sainte-Marie-de-Ré sudoriente.
4023 Jarník
4023 Jarník estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la slovaka astronomo Ladislav Brožek elde la Observatorio de la monto Kleť apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Camille Groult (Tramtransporto en Parizo)
Camille Groult estas haltejo de Tramvojo T9, situanta en Vitry-sur-Seine, en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita la.
Radikala maldekstro de Israelo
La radikala maldekstro de Israelo estas ofta terminego por individuoj kaj soci-politikaj movadoj apartenantaj al la maldekstra rando de la politika spektro en Israelo. Pro la ŝtata situacio kaj politiko en Israelo, la radikala maldekstro en Israelo havas kelkajn unikajn karakterizaĵojn krom ĝenerala identiĝo kun la radikalaj maldekstraj movadoj de aliaj en la mondo.
En la militistara kampo, la plejparto el la radikala maldekstro en Israelo estas kontraŭ la plimulto da agoj de la militfortoj de Israelo (kiel la unua milito en Libano, la celmortigoj, la dua Libana milito, Operaco Fandita Plumbo, Operaco Ŝirma Marĝeno, ktp.) kaj aparte kontraŭ la plimulto da operacoj de IDF en Judeo, Samario kaj Gazao, kio manifestiĝas, krom per multe da kritiko kontraŭ IDF, ankaŭ per rifuzo servi en la okupataj teritorioj. Ili ankaŭ apogas amasan malkovron kaj internacian rekonon de la krimoj elfaritaj fare de individuaj soldatoj en IDF kaj de setlantoj kontraŭ palestinanoj, kaj nuligon de tio kion ili identigas kiel militarismon, rasismon kaj mizoginecon en la israelaj registaro kaj socio. Ankaŭ, la plejparto el ili subtenas la plenan civitanigon de militaj rifuĝintoj kaj migrantaj laboristoj, kaj kontraŭstaras ĉian aktivecon por deporti migrantajn laboristojn al ties denaskaj landoj.
Soci-ekonomie, ili tendencas subteni ekstremajn formojn de socialismo kaj speciale komunismo (kontraste al la modera maldekstro, kiu tendencas apogi ian socialdemokratian sistemon), kaj iuj subtenas formojn de anarkiismo.
La radikala maldekstro israela inkludas individuojn kaj kolektivojn. Multaj partoprenas en organizoj, kiujn la israela registaro malfavoras (ekzemple Bojkoto, Malinvesto kaj Sankciumoj), kondukante al polemiko kaj eĉ al klopodoj fari leĝojn kontraŭ ili. Kelkaj movadoj funkcias malgrandaskale, sed ankaŭ kelkaj politikaj partioj estas identigitaj kun ĝi, la plej eminenta el kiuj estas Ĥadaŝ.
Kontraste, la modera maldekstro subtenas cionismon, ne nepre kontraŭas la okupadon de palestina teritorio, ne nepre subtenas akcepton de ĉiuj serĉantaj azilon aŭ de migrantaj laboristoj, kaj tendencas subteni miksitajn ekonomiojn anstataŭ komunismo.
Corinaldo
Corinaldo estas komunumo de Italio.
Corinaldo situas sur la supro de monteto. Ĝin ĉirkaŭas impona kaj sendifekta zono de defendaj muregoj, eksterordinara ekzemplo de militarkiteturo de la 15-a kaj 16-a jarcentoj, inter la plej longaj kaj plej konservitaj en Markio. La potencaj muregoj kun perimetro de 912 metroj, ĉirkaŭas la tutan historian centron, farante el Corinaldo raran ekzemplon de fortigita urbo kun pordegoj ornamitaj per hirundvostaj murdentoj nomataj "gibelinaj", gardo - kaj defendoturoj, remparoj, peĉnazoj, kreneloj kaj rundovojoj. El ogiva arko oni aliras la majestan ŝtuparon de strato Via Piaggia, ĉefa akso de la mezepoka urbokerno, el kiu disradias la mallarĝaj flankstratetoj.
4806 Miho
4806 Miho estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Akira Natori kaj Takeŝi Urata elde la Stacio Yakiimo, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la marboda regiono Miho no Matsubara (japane 三保の松原, aŭ Pinbosko de Miho) en la ĉirkaŭo de Ŝimizu kaj je 3 km oriente de la Stacio Yakiimo ; fama pro ĝia bela blank-sabla plaĝo, ĝiaj pinboskoj kaj la proksimo de Fuĵi-Monto.
(8049) 1996 FL2
(8049) 1996 FL2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui (monto Haleakala, Havajo) de GEODSS ; parto de la usona reto de kosma gvato de la United States Strategic Command.
(19975) 1989 GX2
(19975) 1989 GX2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
(13884) 1064 T-1
(13884) 1064 T-1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
San-Juano (Porto-Riko)
San-Juano aŭ Sanjuano (San Juan, laŭvorte "Sankta Johano") estas la ĉefurbo de la dependa teritorio de Usono Porto-Riko (naciforme Puerto Rico), insulo en Kariba Maro. La urbo situas en la nordoriento de la insulo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - komence de 2005 estis 418.140 loĝantoj en la urbo mem kaj 1.988.623 en la urba aglomeraĵo. San-Juano estas la plej granda urbo en Porto-Riko, ties plej grava mara haveno kaj la industria, ekonomia, kultura kaj turisma centro de la insulo.
Distrikto Rhein-Neckar
La distrikto Rhein-Neckar situas en la nordokcidento de la germana federacia lando Baden-Virtembergo, kaj norde limas kun la najbara lando Hesio.
Ĝi estas la baden-virtemberga distrikto kun plej da loĝantoj (fine de temis pri ).
Administra centro estas la urbo Heidelberg, kiu tamen troviĝas ekster la distrikta teritorio.
Geografia situo
La distrikto apartenas al la suda parto de la mezmontaro Odenwald. La plej alta monto de la mezmontaro, la Katzenbuckel (626 metroj), troviĝas ene de la distrikta areo.
Loĝantoj
La distrikto Rhein-Neckar estas la baden-virtemberga distrikto kun plej da loĝantoj. {|
Periferia nerva sistemo
La periferia nerva sistemo (mallonge PNS) estas tiu parto de la nerva sistemo, kiu situas ekster la cerbo kaj ekster la mjelo. La alia parto de la nerva sistemo - do la cerbo kaj mjelo - nomatas centra nerva sistemo. Kontraste al tiu, la periferia nerva sistemo ne estas protektata de ostoj (la kranio respektive vertebraro) kaj ankaŭ ne de la tiel nomata "sanga-cerba barilo". La periferia nerva sistemo plu disiĝas en motorajn kaj sentajn nervajn fibrojn unuflanke kaj en la vegetativan aŭ aŭtonoman nervan sistemon aliflanke.
La diferencigo inter centra kaj periferia nervaj sistemoj fakte estas arbitra - laŭ funkciado ambaŭ partoj de la nervo sistemo intense interplektiĝas.
Al la periferia nerva sistemo apartenas: inkluzive de ricevantoj ("receptoroj") kaj ganglioj.
Pola landvojo n-ro 78
Pola landvojo n-ro 78 (DK78) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 230 km. Ĝi kunigas Chałupi-n kun Chmielnik, trairas tra Silezia Provinco kaj Sanktakruca Provinco. Ĉi tiu vojo estas alternativo por veturantoj, kiuj veturas el kaj al Ĉeĥio, Aŭstrio aŭ Italio kaj ĝi ebligas preterpasi landliman trairejon en Cieszyn.
Tomotetsu Kimura
Tomotetsu Kimura (木村 智徹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga.
10015 Valenlebedev
10015 Valenlebedev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio (de 1992, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetunian kosmonaŭton Valentin Vitaljeviĉ Lebedev (cirile: Валентин Витальевич Лебедев), kiu partoprenis al du kosmaj misioj. Inter liaj libroj estas "Taglibro de kosmonaŭto", eldonita en multaj landoj. Sciencisto, li laboras pri kaj estas fondinto kaj direktoro de la Scienca Centro pri Geografia Informsistemo de la Rusia Akademio de Sciencoj.
Dezső Kosztolányi
Dezső KOSZTOLÁNYI [deĵO kostolAnji], hungarmaniere Kosztolányi Dezső; n. la 29-an de marto 1885 en Subotica, Aŭstrio-Hungario, hodiaŭ.en Serbio  - m. la 3-an de novembro 1936 en Budapeŝto) estis poeto, verkisto, literatura tradukisto, literaturisto, ĵurnalisto kaj esperantano . Lia edzino estis Dezsőné Kosztolányi, li estis kuzo de Géza Csáth.
Li naskiĝis en Szabadka, kiu nun estas Subotica (Serbio), en la 29-an de marto 1885, li mortis en Budapeŝto, en la 3-a de novembro 1936. Li estis unu el la plej grandaj figuroj de la hungara prozo kaj liriko de la 19-a jarcento.
Vivo
Li frekventis la gimnazion en Szabadka, sed pro konflikto li faris abiturienton en Szeged.
Kostolanyi studis en la Universitato de Budapeŝto de 1903 ĝis 1904, studis la hungaran kaj la germanan, poste translokiĝis al la Ĵurnalisma Fakultato (en 1906). Kiel kosmopolita urbo Budapeŝto dum la jarcentŝanĝo multe influis la verkiston ĉar tie li konatiĝis kun la tiamaj elstaraj literaturistoj.
Post mallonga restado en Vieno li hejmenvenis kaj iĝis ĵurnalisto. Li debutis, kiel poeto en 1907 havanta bonajn kritikojn. En 1913 li edziĝis, post du jaroj filo naskiĝis. Li estis framasono. En 1933 li malsaniĝis je kancero.
Kiel verkisto, li provis resti senpolitika kaj distancigi sin de kaj la dekstro kaj la maldekstro, sed li estis atakita de ambaŭ flankoj por unu el liaj eldiroj. Kiel multaj el liaj kolegoj-verkistoj, li malkonsentis kun la ideologio de bolŝevikismo.
Post la Unua Mondmilito, post la falo de la Komunista Partio inter 1919 kaj 1919-21, li altiris multe da atento per sia polemika rubriko "pardono" en la ekstremdekstra gazeto Új Nemzedék (Nova Generacio). Kvankam tio estis nur komence de nacisocialismo, li klare kondamnis ĝian ideologion. Li daŭrigis sian ĵurnalisman laboron post 1920 per la germanlingva taggazeto Pester Lloyd.
Anakŭ post la Unua Mondmilito, sub la Trianona Pactraktato, Hungario perdis signifan parton de la iama hungara teritorio kaj Kostolanyi estis fortranĉita de siaj gepatroj kaj gefratoj, ĉar Subotica iĝis teritorio de alia ŝtato.
En 1929 li publikigis kritikan studon de Endre Ady. Kosztolányi estis elektita en 1930 kiel la unua prezidanto de la hungara PEN-Klubo..
Verkaro
Kosztolányi estis frua kunlaboranto de gvida hungara literatura revuo Nyugat (hungara por 'Okcidento'), kiu ludis valoregan rolon en la revivigo de la hungara literaturo kaj estis fondita en 1908. Tial li ofte estas nomata membro de la 'unua Nyugat-generacio', kiu ĉefe eldonis poezion. Ekzistas ankaŭ filmversioj de multaj de liaj verkoj. Li verkis ĉefe poemojn, tradukojn, novelojn kaj prozon;
Memorigiloj
Placo kaj skulptaĵo en Budapeŝto.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la artikolo Kosztolányi Dezső en la hungara Vikipedio, listo de aŭtoroj.
Eksteraj ligiloj
Verkoj de Dezső Kosztolányi ĉe LibriVox (sonlibroj en la publika havaĵo)
Corridonia
Corridonia estas komunumo de Italio.
Montbazon (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Joué-lès-Tours - Châteauroux (594000).
Nutra sekureco
Nutra sekureco estas termino estas esprimo uzata por indiki la ne (mal)sekurecon de nutraĵo. Ĝi uzatas por priskribi situacion, kie domanaro aŭ individuo ricevas rektan aliron kaj ĉiutagan kvaliton kaj kvanton de manĝaĵoj, kiuj plenumas bazajn bezonojn.
Sanaj problemoj rezultantaj
Estas multaj sanaj problemoj, kiuj povas rezulti de ne esti regule, sufice kaj bone nutrita.
La problemoj ĉe tiuj, kiuj malhavas nutraĵan sekurecon, estas kaŭzitaj de manko de vitaminoj kaj mineraloj, kiuj kaŭzas multajn malsanojn. Ĉar la korpo ne produktas la plejmulton da vitaminoj kaj tute ne produktas mineralojn, ĝi ricevas la plej multajn el ili per manĝaĵoj; kaj ĉar homoj suferantaj nutran malsekurecon ne konsumas manĝon regule, ili ne ricevas la samajn vitaminojn aŭ mineralojn.
Estas multaj malsanoj, kiuj rezultas de manko de vitaminoj kaj mineraloj:
Regiono Bratislavo
Regiono Bratislavo estas unu el la ok regionoj de Slovakio. Ĝi troviĝas en la sudokcidenta parto de Slovakio. La regiona ĉefurbo estas Bratislavo. Sude ĝi limas al Hungario kaj okcidente al Aŭstrio. La regiono enhavas ok distriktojn:
Nutra sekureco
Kaŭzoj
Fine de 2007, studo taksis la kreskon de nutra malsekureco pro multaj kialoj kiel: kresko de la dolara kurzo, kresko de la nivelo de produktado de biofueloj, kresko de naftoprezoj, tutmonda loĝantara kresko, klimata ŝanĝo, perdo de agrikultura tero por loĝado kaj komerco kaj kreskanta konsumado. Ĉinio kaj Barato laŭdire altigis rizajn prezojn, tamen la efiko de multaj faktoroj estas diskutata.
Rokpentraĵoj de Kondoa
La Rokpentraĵoj de Kondoa estas serio de grotoj en la distrikto Kondoa, regiono Dodomao, en Tanzanio. La grotoj estas plenaj de prahomaj pentraĵoj, kelkaj kun pli ol 3000 jaroj, sed la plimulto havas nur dekon da jarcentoj. La pentraĵoj montras personojn, bestojn kaj ĉas-scenojn. La ŝirmita areo kovras 233.600 hektarojn.
Ĝi estis listigita kiel Monda heredaĵo de Unesko en 2006.
Velika Paladj
Velika Paladj, ukraine Велика Паладь, hungare Nagypalád estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv. Velika kaj nagy signifas: granda.
Situo
Velika Paladj situas sur ebenaĵo, laŭ rojo nomata Túr, ĉe landlimoj de Rumanio kaj Hungario, fine de sakovojo. Vinohradiv troviĝas 30, Vilok 15 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1332 en formo Palad. En 1910 loĝis en Nagypalád 1525 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1920 Nagypalád apartenis al Hungara reĝlando, al Szatmár, al distrikto de Szatmárnémeti, poste al Ĉeĥoslovakio. Nagypalád rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La alveninta Ruĝa Armeo fine de 1944 deportis hungarojn al la gulago. Ekde 1945 Velika Paladj apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Velika Paladj 1824 da homoj, (1773 hungaroj).
Vilaĝservoj estas hungara lernejo, muziklernejo, kulturdomo, uzino pri kudrado.
Trilanda punkto Garbolc-Velika Paladj-Bercu Nou
Ĝi naskiĝis post Traktato de Trianon, kiu neniiĝis pro Arbitracioj de Vieno inter 1938-1945. En la hungara parto monumento signas la lokon.
Terézváros
Terézváros [terEzvAroŝ] estas la 6-a distrikto de Budapeŝto. La loknomo signifas: Tereza-urbo.
Situo
Distrikto Terézváros situas centre en la ĉefurbo sur ebenaĵo.
Historio
Ekde la 18-a jarcento urbomuro de Pest ne sufiĉis por la loĝantaro, komence ekster la muroj bienocentroj, poste sporadaj domoj formiĝis. En 1768 estis tie 366, en 1790 jam pli ol 500 domoj konstruiĝis. En 1751 Maria Terezia vizitis Peŝton kaj Buda-on. Memore al la vizito tiuj freŝaj domoj nomiĝis Terezia-urbo ekde 1777. En 1783 tie fondiĝis uzino pri teksaĵoj. Ekde 1846 fervojo trafikas al Vác. En 1870 oni komencis plani aleon nun nomata Andrássy kaj bulvardojn, kiu praktike ligis la domojn al Pest (ekde 1873 al Budapeŝto). Ekde 1887 tramoj trafikas laŭ Granda Bulvardo, en 1884 Budapeŝta Ŝtata Operejo ekfunkciis.
Shigetoshi Kitamura
Shigetoshi Kitamura (北村 茂敏, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga.
Cinamila fenilacetato
Cinamila fenil-acetato estas organika estero de la fenilacetata acido kaj cinamila alkoholo, senkolora viskoza likvaĵo kun odoro je krizantemo kaj uzata kiel nutro-aldonaĵo kaj gustigaĵo kaj odorigaĵo en industrio kaj farmacio. Ĝi estas nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholo.
Guldenbach
La rojo Guldenbach estas orografie maldekstra flankrivero de la rivero Nahe en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Beethoven - Concorde (Tramtransporto en Parizo)
Beethoven - Concorde estas haltejo de Tramvojo T9, situanta en Vitry-sur-Seine, en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita la.