cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wanda Nowicka
Esperanto
La 17-an de oktobro 2012 ŝi oficiale paroladis kiel Vicprezidantino de Sejmo kaj nome de sia partio Movado de Palikot dum la inaŭguro de Esperanto-ekspozicio "125-jaroj de la lingvo Esperanto" en Pola Senato kiun organizis Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-PL) kaj japana Mecenato de Esperanto Etsuo Miyoshi. Ŝi la saman tagon partoprenis la Esperanto-konferencon en Senato okaze de la 125 Jara Jubileo de Esperanto organizitan de senatano Edmund Wittbrodt (la Prezidanto de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton) kaj de Vicprezidanto de Pola Senato Jan Wyrowiński.
Pirtó
Pirtó (pirtO) estas malgranda vilaĝo kun titolo "vinvilaĝo" en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunhalas.
Ĝi situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Budapeŝto-Beogrado, laŭ ĉefvojo Dunaföldvár-Szabadka.
Historio
Dum la turka erao la regiono senhomiĝis, la loĝantoj loĝis nur en urboj, ekzemple Nagykőrös, Kecskemét, Szeged, Szabadka. Post la turkoj senfina serio de farmoj formiĝis, ĉar el la urboj la kamparanoj ne povis kulturi la teron kaj bredadi bestojn. El la farmoj formiĝis la vilaĝo. En 1882 la fervojo atingis la nunan vilaĝon.
Gex
Gex estas franca komunumo lokita en la departemento Ain kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la subprefektejoj de la departemento.
En la franca lingvo, ĝiaj loĝantoj estas nomataj Gexois.
Geografio
Gex estas rigardata kiel la ĉefurbo de la natura regiono pays de Gex, ĉe la landlimo kun Svislando. Ĝi fakte apartenas al la urba areo de Ĝenevo. La urbo situas baze de la montomasivo Ĵuraso.
Historio
La regiono pays de Gex estis aneksita de Francio dum la reĝado de Henriko la 4-a. Ĝi forte disvolviĝis ekonomie en la 18-a kaj 19-a jarcentoj, ĉefe per precipe produktodona agrikulturo.
Ekonomio
Hodiaŭ, granda parto de la loĝantaro de Gex vivas en Francio sed ĉiutage laboras en Svislando.
Jabbeke
Jabbeke ( [JABbe:k']) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Bruĝo.
Ekde 1977 la municipoj Snellegem, Stalhille, Varsenare kaj Zerkegem apartenas al Jabbeke, la ĉefa municipo.
Kantono Emmet (Iovao)
La kantono Emmet - angle Emmet county - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas Estherville. La kantono estis fondita la.
La teritorio situas tute norde en la subŝtato kaj norde havas limon al la najbara subŝtato Minesoto.
Municipoj kaj komunumoj
Jenaj urbaj municipoj (cities) situas en la distrikto:
La kantono dividiĝas en jenaj subdistriktoj (townships):
Armstrong Grove, Center, Denmark, Ellsworth, Emmet, Estherville, High Lake, Iowa Lake, Jack Creek, Lincoln, Swan Lake, Twelve Mile Lake
Observatorio de Versailles
La observatorio de Versailles estas astronomia observatorio aligita kun la Universitato de Versailles. Konstruita en Guyancourt, Francio en 2009, ĝi centras en la kampoj de klimata ŝanĝiĝo kaj daŭrigebla evoluo.
Waldemar Bonsels
Waldemar BONSELS (naskiĝis la 21-an de februaro 1880 en Ahrensburg, mortis la 31-an de julio 1952 en Ambach) estis germana verkisto.
Li naskiĝis en Ahrensburg apud Hamburg, kiel filo de kuracisto. La lernejon li frekventis en Kijlo. Kiel juna viro li faris multajn vojaĝojn, i.a. al Hindujo. Tie li en la jaro 1910 fondis eldonejon, kiun li tamen du jarojn poste forlasis.
Famon Waldemar Bonsels akiris per sia romano Die Biene Maja und ihre Abenteuer (La abelo Maja kaj ŝiaj aventuroj), kiu aperis en 1912 kaj intertempe estis tradukita al 40 lingvoj.
Mission: Impossible
Mission: Impossible estas usona televidserio, kreita kaj dekomence produktorita de Bruce Geller, kiu rakontas la atingojn de teamo de sekretaj registaraj agentoj konataj kiel Impossible Missions Force (IMF). En la unua sezono la teamo estis estrita de Dan Briggs, ludita de Steven Hill; Jim Phelps, ludita de Peter Graves, anstataŭis por la ceteraj sezonoj. Ĉiu epizodo malfermiĝis per rapida bildaro kiu montras la faman serian muzikon komponitan de Lalo Schifrin, post kio en enkonduko Briggs aŭ Phelps ricevas instrukciojn el voĉo sur registraĵo kiu tuj mem-detruiĝas.La serio estis financita kaj filmita de Desilu Productions, kaj elsendita pere de la kanalreto CBS el septembro 1966 al marto 1973. Ĝi estis revivigita en 1988 por du sezonoj en ABC, retenante nur Graves en la aktoraro. Ĝi inspiris ankaŭ serion de dramaj filmoj en kiu estelulis Tom Cruise, el 1996.
Sul Amazonense
La mezoregiono Sul Amazonense estas unu de la kvar mezoregionoj de la brazila subŝtato de Amazonio. Ĝi enhavas dek municipojn po tri mikroregionoj.
László Patthy
László Patthy naskiĝis la  1943 en Sopron.
Biografio
László Patthy frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, universitaton en Budapeŝto inter 1962-1967. Komence li laboris en medicina instituto, poste 2 jarojn en Los Anĝeleso. En 1974 li ekhavis postenon en instituto en Szeged. Li doktoriĝis (Ph.D) en 1972, poste (D.Sc) en 1989. Li havas edzinon, kiu naskis filinon. Li ricevis premiojn inter 1986-2000.
13282 Sharikahagan
13282 Sharikahagan estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia nomo honoras Sharika Hagan, kiu mentoris unu finaliston de la Broadcom MASTERS de 2019, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la Lake Forest Charter School, Nov-Orleano (Luiziano).
Großvargula
Großvargula estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unstrut-Hainich de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Famas la loko pro la Burgo Großvargula kaj historie pro la dinastio de la Schenken-oj de Großvargula.
Laurent Terzieff
Laurent TERZIEFF (naskiĝis en Toulouse, mortis  en Parizo) estis franca aktoro kaj teatro-reĝisoro.
Teatro por televido
Trilogio por France 3 realigo kaj koncepto por televido de Stéphane Bertin, filmado en studio France 3 Toulouse kaj Marseille:
Dektria Amendo al la Usona Konstitucio
La Dektria Amendo al la Usona Konstitucio estas unu el la konstituciaj amendoj al la Usona Konstitucio postaj al la Hispana Enlanda Milito, kaj inkludas, inter aliaj, la abolon de la sklaveco kaj de la trudlaboro, escepte pro punlaboro pro krimo. Ĝi estis la unua el tri amendoj gravaj en la kadro de la Rekonstrua Epoko. Ĝi estis aprobita de la Usona Kongreso la 31an de Januaro 1865, kaj ratifita la 6an de Decembro 1865.
Ĝjanmen
Ĝjanmen (江门/江門) estas metropolo en Ĉina Popola Respubliko. La prefektejo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn.
Geografio
Ĝjanmen etendiĝas en oriente flanko de la lando en la proksimeco de la maro. Kantono troviĝas 100 km.
Historio
Haveno de Ĝjanmen malfermiĝis en 1902 por Eŭropo. La urbo ricevis urborajtojn ekde 1951.
Porto Covo
Porto Covo estas eta vilaĝo en Portugalio kaj unu de la du freguesias de la municipo de Sines, kun 48,73 km² de teritorio kaj nur 1,116 loĝantoj en 2001 (denseco: 22,9 hab/km²). Ĝi situas ĉe la marbordo sude de Lisbono kaj Setubalo. Ĝi estas tre vizitata de multaj turistoj somere, kvankam temas pri tre eta vilaĝo.
Ĝjanmen
Ekonomio
En la proksimeco ekonomiaj areoj funkcias. En Czjanmen la plej gravaj industriaj branĉoj estas farado de motoroj, maŝinetoj, paperoj, vestaĵoj, teksaĵoj.
Porto Covo
La Ilha do Pessegueiro (Insulo de la Persikarbo), kun sia fortikaĵo, formas geografie parton de la teritorio de la freguesia de Porto Covo.
La freguesia de Porto Covo estis fondata la 31an de decembro de 1984, pro sendependiĝo de la freguesia de Sines, kiu ĝis tiam estis la ununura de la municipo samnoma (kiu ĉesis esti tiele el la sep portugalaj municipoj kiuj havis nur unu freguesia en sia teritorio).
Estas kanto de Rui Veloso, kiu ricevis la nomon de tiu freguesia kaj iĝis tre konata inter portugaloj.
Ĝjanmen
Trafiko
Ĝjanmen havas aŭtovojon kaj fervojon (la prefektejo ankaŭ havenon).
Porto Covo
Strandoj de Porto Covo
Ĉe la vilaĝo de Porto Covo ekzistas la Granda Strando situa je ĉirkaŭ 160 km sude de Lisbono unu el la plej vizitataj de lokanoj kaj turistoj, konsiderata de multaj kiel la urba strando de la turistoj de Lisbono. Temas pri zorgita kaj senproblema strando.
Krome estas aliaj etaj plaĝoj kiel la Praia do Espingardeiro, Praia Pequena kaj Praia dos Buizinhos etaj sablaj strandoj en la marbordo limigita de klifoj kaj klifetoj, tre agrabla por restado kaj vizitado.
Plouay
(jen france, bretone Ploue) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Bedonia
Bedonia estas komunumo de Italio.
Morez (stacidomo)
Morez estas franca stacidomo sur linio Andelot-en-Montagne -, situanta en Morez, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Pola mesianismo
Mesianismo estas pola filozofa sistemo, kies disfloro okazis inter la novembra ribelo kaj la januara ribelo kontraŭ Rusia Imperio, post falo de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj.
Morez (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Andelot-en-Montagne - La Cluse (878000).
Pola mesianismo
Mesianismo havas sian komencon en antikva Israelo, kie dum okupacioj Israelidoj atendis al venado de Mesio, Savanto. Kiam li alvenos - laŭkrede - komenciĝos fino de la mondo. Simile al Izraelidoj kredas Muzulmanoj, kiuj atendas al venado de Mahdi.
Enfine en la polan filozofian sistemon mesianismo estis enkondukita de Józef Hoene-Wroński. Laŭ li la homaro estas inklinita al memscia, ennaskigita en homa esto paco, religio, scienco, bono kaj vero. Tiu filozofio devenas de filozofio de Hegelo, kies filozofio kreis fundamentojn de la ideo de inklino en lia idea mondo. La formo de Hegela mondo, la etaĝoj, strukturoj de konscioj kaj animoj estis poste uzita de pola mesianisto Andrzej Towiański, kiu prelegis pri ekzisto de kolumnoj de animoj bonaj kaj malbonaj. Laŭ Towiański homo estas inklininta al mizerikordo kaj paco. Pri Towiański oni opinis ke li estas unua el profetoj de Dio. La penso de mesianismo ekzistiĝis ankaŭ en filozofio de Karol Libelt, kiu propagis ideon de nacia filozofio. La mesianisma penso estas videbla eĉ en filozofio de la papo Johano Paŭlo la 2-a.
Mesianismo vivis kiel forto de sonĝo pri libera Pollando dum 19-a jarcento. Ĝi ekzistas en romantika kaj pozitivisma pola literaturo (ekz. Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Seweryn Goszczyński, Cyprian Norwid), muziko (ekzemple en la operoj de Stanisław Moniuszko) kaj en la pentraĵoj {Jan Matejko).
Ditriĥo la 6-a/8-a (Kleve)
Ditriĥo la 6-a/8-a (naskiĝintoj en 1256/57; mortintoj 4-an de oktobro 1305) estis de 1275 ĝis 1305 Grafo de Kleve kaj validas kiel la plej grava reprezentanto de la malnova grafa dinastio de Kleve. Dum kiam la pli malnova esploro nomas lin Ditriĥo la 8-a (foje ankaŭ Ditriĥo la 7-a), la pli nova baziĝanta sur Thomas R. Kraus nombras lin Ditriĥo la 6-a.
Vivo
Ditriĥo naskiĝis proksimume 1256/57 kiel plej aĝa filo de la posta grafo Ditriĥo la 5-a/7-a kaj de Alejdisa de Heinsberg. En 1271 li estas unuafoje dokumente pruvebla; li sekvis sian patron en la grafan oficon je 1275. Unua edzino de Ditriĥo estis Margareta de Geldern, filino de Grafo Oto la 2-a de Geldern, per kiu li naskigis sian rektan postanton Oto (1305–1310). Post la morto de sia edzino antaŭ 1287 li edzinigis en 1290 je Erfurto Margaretan de Nov-Kiburgo, parencinon de Rudolfo kaj Albreĥto de Habsburgo. El ĉi tiu geedzeco devenas la postaj grafoj de Kleve, Ditriĥo la 7-a/9-a (1310–1347) kaj Johano (1347–1368).
Ditriĥo tenis klare paceman politikon; ekzemple li sin detenis el la Batalo de Worringen de 1288. Li rilatadis intime kun la romgermanaj reĝoj, kiuj lin distingis kiel „konsilanto kaj familiarulo“. Teritorio-politike Grafo Ditriĥo sukcesis atingi gravajn celojn, ekzemple en 1290 li akiris Duisburgon kiel doton kaj la rangaltigon de Kranenburg al imperia feŭdo. De sia pli juna frato Ditriĥo Lufo la 2-a li sukcesis akiri en 1298 Landon Linn. Dum sia regeco Ditriĥo 6-a/8-a firmanime daŭrigis la enan koloniigon de la lando Kleve. Post sia morto Grafo Ditriĥo estis entombigata en la monaĥopreĝejo de Bedburg.
Familio
Ditriĥo dufoje edziĝis. Lia unua edzino estis Margareta de Geldern (mortinta ja antaŭ 1287), filino de Oto de Geldern. El la geedzeco devenas jenaj gefiloj: En 1290 li je dua fojo geedziĝis kun Margareta de Nov-Kiburgo (mortinta supozeble en 1333). Kun ŝi li tenis jenajn gefilojn:
Dokumente pruvebla estas krome eksteredzeca filo:
Borșa (Maramureș)
Borșa [borŝa] (hungare: Borsa [borŝa]), germane: Borscha) estas urbo en Rumanio sudoriente de Sighetu Marmației. Administre apartenas al ĝi la vilaĝo Băile Borșa.
Histotrio
Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye).
Tabdi
Tabdi estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskőrös.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Budapeŝto-Beogrado, laŭ traira flankovojo.
Historio
Dum la turka erao la regiono senhomiĝis, la loĝantoj loĝis nur en urboj, ekzemple Nagykőrös, Kecskemét, Szeged, Szabadka. Post la turkoj senfina serio de farmoj formiĝis, ĉar el la urboj la kamparanoj ne povis kulturi la teron kaj bredadi bestojn. La kampoj inter 1853-1912 apartenis al Páhi. En 1882 la fervojo atingis la nunan vilaĝon. El la farmoj formiĝis la vilaĝo en 1950.
Borșa (Bihor)
Borşa (Bihor) [borŝa] (hungare: Borostelek) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Săcădat.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 700 loĝantojn (rumanoj), en 1992 270.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1552. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar). A
Morez
Morez estas malaperinta franca situanta en departemento, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Moréziens.
Ekde 2016, ĝi estas la ĉef-loko de la sekva nova komunumo Hauts de Bienne, kiu kunligas la antaŭajn komunumojn de Morez, La Mouille kaj Lézat.
Urd Hadda murdita!
Urd Hadda murdita! estas originale esperantlingva krimromano, kiun en 1990 eldonis Flandra Esperanto-Ligo. Kiel aŭtoro indikiĝas la nomo Deck Dorval, kiu estas komuna literatura pseŭdonimo de la esperantistaj verkistoj Frans van Dooren, Jef Beeckmans kaj Jos Deckkers. Lingve la manuskripton antaŭ la publikigo ankoraŭ reviziis Christian Declerck. Temas pri la misteraj vivo kaj morto de teatra direktoro.
ISO 3166-2:SV
ISO 3166-2:SV estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Salvadoron. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas SV, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Salvadoro. La dua parto estas du literoj.
Lambaré
Lambaré estas urbego en Paragvajo. Ĝi apartenas al urbaro de Asunciono. Nomo de la loko venis el la gvarania lingvo, la vorto El Ambar, kiu signifas "ombro flanko" (ombroj de la apudaj montetoj).
Geografio
Lambaré situas sur ebenaĵo laŭ maldekstra bordo de Paragvajo (rivero) (en la alia bordo jam Argentino etendiĝas) en la sudokcidenta parto de la lando. Asunciono troviĝas 9, San Lorenzo (Paragvajo) kaj Luque (Paragvajo) po 12, Capiatá 23, Pilar (Paragvajo) 184, Concepción (Paragvajo) 217 km.
Historio
Lambaré estis fondita en 1766 jam post la sendependiĝo de Paragvajo. Dum longa tempo ĝi restis nur vilaĝo por agrikulturo. Ĝi urbiĝis en 1962 pro la granda kresko de Asunciono.
Ekonomio
Lambaré zorgas por la ĉefurbo krom la agrikulturo pri sportoj. La plej menciinda estas la golfejo tutlande la plej bela. Lambaré estas ankaŭ komerca urbo, krome aperis la industrio. Multaj laboras en la ĉefurbo.
Klimato
En Lambaré tropika klimato regas. Jare pluvas (neniam neĝas) ĉ. 1400 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, la pluvokvanto kulminas en novembro kaj malkulminas en julio. La averaĝa temperaturo varias inter 19-27 °C, la varmo kulminas en januaro kaj decembro, malkulminas en junio kaj julio.
Bazalto
Bazalto estas vulkana, plej ofte nigra rokaĵo, kiu konsistas el mikso el fer- kaj magnezi-silikato, oliveno, pirokseno kaj plagioklazo. Se lafo malvarmiĝas ne malofte formiĝas plurangulaj metrojn longaj bazaltaj kolonoj en rekta angulo kun la malvarmiĝanta surfaco.
Oni povas uzi ĝin por pavumo de stratoj, sed oni povas produkti el ĝi bazaltajn faserojn je 1400 °C, kiam ĝi fandiĝas. Tiu praktika uzeblo estas la intereso por arkitekto Azorín. Laŭ Francisko Azorín bazalto estas Vulkana ŝtono nigreverda, tre malmola, uzata por konstruo. Kaj li indikas etimologion el Basan, propra nomo de palestina regiono, kaj el tio el greka basanites kaj latina basaltes.
Mikroregionoj de Akro
La brazila subŝtato de Akro dividiĝas geografie kaj statistike (sed ne politike aŭ administracie) en kvin mikroregionoj:
Vale do Juruá (la okcidenta parto)
Vale do Acre (la orienta parto)
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Amura leopardo
La Amura leopardo (Panthera pardus orientalis) estas subspecio de leopardo indiĝena de Ĉemara Regiono de sudorienta Rusio kaj de la provinco Jilin de nordorienta Ĉinio, kaj estas klasita kiel Draste Endanĝerita ekde 1996 fare de IUCN. Nur 14–20 plenkreskuloj kaj 5–6 junuloj estis kalkulitaj en censo de 2007, kun totalo de 19–26 Amuraj leopardoj ekzistantaj en naturo. La Amura leopardo estas konata ankaŭ kiel Malproksimorienta leopardo aŭ Fororienta leopardo, spite la evidenta eŭrocentrismo de ambaŭ nomigoj.
Rosie la nitistino
Historio
Rosie la nitistino estis inspirita de reala virino, Rose Will Monroe, kiu naskiĝis en Kantono Pulaski, Kentukio en 1920, kaj transloĝiĝis al Miŝigano dum la Dua Mondmilito. Ŝi estis nitistino ĉe aviadila fabriko en Ypsilanti, Miŝigano, kie ŝi konstruis B-29 kaj B-24 bombaviadilojn por la Usona Aerarmeo.
Albatros D.II
Albatros D.II [Albatros do-du] estis germana kutima batalaviadilo en 1916 ĝis komenco de 1917 (krom D.I). La diferenco inter D.I kaj D.II estis ĉefe ĉe la surfaca malvarmigo kaj la N-formaj mezstangoj, kiuj certigis pli bonan videblecon por la piloto.
Ĝi estis produktita fare de Albatros kaj LVG en licenco kaj aperis en oktobro de 1916 sur la fronto (en januaro 1917 batalis jam 214 D.II). Samtempe produktis Oeffag laŭ licenco 20 Albatros D.II kiel serion 53 por la aŭstra-hungara armeo. Oeffag uzis por tio la 185-ĈP-an Austro-Daimler-an motoron.
En januaro de 1917 komenciĝis produktado de Albatros D.III, kiu anstataŭis dum printempo de 1917 ties antaŭulon. En majo batalservis duono, en novembro de 1917 nur ankoraŭ 20 Albatros D.I kaj II.
Nutraĵo (planto)
]]
Plougoumelen
(jen france, bretone Plougouvelen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
The Untouchables
The Untouchables (La netuŝebluloj) estas usona krim-drama televidserio kiu estis elsendita de 1959 ĝis 1963 pere de la kanalreto ABC, produktorita de Desilu Productions. Bazita sur la memorlibro samnoma de Eliot Ness kaj Oscar Fraley, ĝi faras fikcion el la spertoj de Ness kiel federacia registara agento en la epoko de la Prohibicio en Usono, luktanta kontraŭ krimo en Ĉikago en la 1930-aj jaroj kun la helpo de speciala teamo de agentoj elstaraj pro sia kuraĝo, morala karaktero, kaj nekoruptebleco, kromnomitaj La netuŝebluloj. La libro inspiris poste ankaŭ filmon en 1987 (ankaŭ nomita The Untouchables) fare de Brian De Palma, kun scenaro de David Mamet, kaj dua, malpli sukcesa televidserio en 1993. La aktoro Robert Stack estis ikona bildo de la serio.
8634 Neubauer
8634 Neubauer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana terfizikisto Fritz M. Neubauer, pioniro en kosma scienco. Li ĉefe studas la planedajn kaj magnetosferojn, la interplanedan plasmon kaj la interagon de la suna vento kun la kometoj. Li estis ĉefa kun-esploristo en multaj kosmaj misioj de la NASA kaj de la EKA.
Józef Siemiradzki
Józef Siemiradzki (naskiĝis la 28-an de marto 1858 en Ĥarkivo, mortis la 12-an de decembro 1933 en Varsovio) – pola geologo kaj vojaĝisto, profesoro pri paleontologio de Universitato de Lvovo (1901-1933).
Vivo
Józef Siemiradzki studis natursciencon en Universitato de Tartu, kie estis membro de studenta korporacio Konwent Polonia. Lia ĉefa esplorobjekto estis fosilioj kaj stratigrafio de ĵurasio. Jam en 1882 oni presis lian laboraĵon pri migraj ŝtonegoj sur la polaj teritorioj. Baldaŭ li forveturis al Latin-Ameriko, kiun vizitis 3-foje: 1882-1883, 1892 kaj 1895. Li ankaŭ estis membro de Nacia Ligo, aganta sur la teroj de dispartigita Pollando. Okupiĝis pri vasta esploro de Andoj. Krom geologio interesis lin ekkono de la sorto de polaj elmigrintoj, precipe amasa kamparana elmigro el la 2-a duono de la 19-a jarcento. Rikolto de amerikaj ekspedicioj estis raportoj pri la vojaĝoj, en tio la unua libro De Varsovio ĝis Ekvatoro enhavanta gravuraĵojn faritajn surbaze de dumvojaĝaj desegnoj de la aŭtoro. Profesoro de la Universitato al Johano Kazimiro en Lvovo, rektoro de tiu ĉi altlernejo en la jaroj 1926/1927, vicrektoro en 1927/1928. Duone de 1911 estis unu el iniciatintoj de la kreo en Parizo de akcia kompanio „Banque Franco-Galizienne, societe anonyme” (kune kun iteralie Michał Jorkasch-Koch).
Jamajka petrelo
La Jamajka petrelo (Pterodroma caribbaea) estis (aŭ estas) malgranda marbirdo de la genro de burdopetreloj nome Pterodroma. Ĝi estas konata ankaŭ kiel Blumonta anaso. La malmultaj konataj specimenoj videblaj en muzeoj devenas el la regiono de la Bluaj Montoj de Jamajko.
Józef Siemiradzki
Vivo
Honora membro de Ŝtata Geologia Instituto, membro de Pola Akademio de Scipovoj (PAU), distingita per Komandora Kruco de la Ordeno Polonia Restituta (1929). Defendanto de Lvovo, distingita per Batal-Kruco.
Jamajka petrelo
Ĝi rilatas al la Nigrakrona petrelo P. hasitata, kaj ofte konsiderata ties subspecio.
Józef Siemiradzki
Vivo
Entombigita en Tombejo Powązki en Varsovio (segmento 67).
Nomon Siemiradzki ricevis ĵurasia genro de amonito Siemiradzkia.
Jamajka petrelo
Tiu specio estis lastfoje kolektita en 1879, kaj estis serĉita malsukcese inter 1996 kaj 2000. Tamen ĝi ne povas esti ankoraŭ klasita kiel formortinta ĉar noktulaj petreloj estas rimarkinde malfacile registreblaj, kaj tiele la specio povus eble loĝi en Dominiko aŭ Gvadelupo.
Józef Siemiradzki
Elektitaj laboraĵoj
Raportoj el vojaĝoj:
(14861) 1990 DA2
(14861) 1990 DA2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Józef Siemiradzki
Elektitaj laboraĵoj
Lernolibroj:
Krotoszyn
Krotoszyn (germane: Krotoschin) estas urbo en la provinco (historie vojevodio) de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Krotoszyn. Fine de en la urbo vivis.
Historio de Krotoszyn de la 15-a ĝis 19-a jarcentoj
La teksado en la urbo falis, tamen disvolviĝis la peltfarado kaj ŝufarado.
Historio de Krotoszyn dum la 20-a jarcento
Grandaj ŝanĝoj en la aspekto de la urbo okszis nur en la komenco de la 20a jc, kiam oni konstruis la plimulton de industriaj entreprenoj, lernejoj kaj la urbaj oficejaj domegoj. eta|250px|maldekstra|Perdoj de teritorio de [[Germanio pro la Traktato de Versajlo
]]
En oktobro 1939 germanoj ekzekutadis loĝantojn de Grandpolio kadre de la Operaco Tannenberg (germane Unternehmen Tannenberg, litere "Entrepreno T.") tio estis la kodnomo de eksterma agado kontraŭ la pola intelektularo dum la dua mondmilito, kiel parto de la Generalplan Ost ("Ĝenerala Plano Oriento").
Post la dua mondmilito, Krotoszyn restis la sidejo de la distriktaj kaj komunumaj aŭtoritatoj. La loĝantaro de la urbo de tiam duobliĝis ĝis preskaŭ 30 000 homoj. Oni konstruis la aron da loĝ-blokoj, kaj rande de la urbo oni konstruis la setlejojn de unufamiliaj domoj.
Sangocerambiko
La sangocerambiko (Purpuricenus kaehleri) estas rara insekto kun vigle ruĝa flugila kovraĵo. Krom tio, la tuta cerambiko estas bluet-nigra. La femaloj havas korpolongan antenon, dum la maskloj havas pli longan. la korpolongo varias inter 15 kaj 25 mm.
La sangocerambiko indiĝenas de Mez- kaj Sud-eŭropo ĝis Okcidenta Azio. Ĝi ŝatas la varmajn, sekajn lokojn, kverkajn arbarojn sur sudaj deklivoj. La larvo evoluas plej ofte en la kverko, pupiĝas en mezo de maldikaj branĉoj de la arbo.
Ĝi estas protektita insekto en Hungario (damaĝantoj devas pagi 10.000 hungarajn forintojn en 2009).
Jamajka petrelo
Kelkaj specioj de laŭso parazitis kaj la Jamaikan kaj la Nigrakronan petrelojn. Se la unua estus formortinta, unu el tiuj laŭsoj, nome ftilopteredo Saemundssonia jamaicensis povus esti same kunformortinta se ne estos trovata en aliaj birdoj (Majo 1990).
Ünal
Ünal estas turka vira kaj virina individua nomo. "Ünal" signifas fariĝu fama!, fariĝu konata!. Ĝi ankaŭ estas familia nomo.
Burzuc
Burzuc [burzuk] (hungare: Borszeg) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 1 196 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, en 1992 1 166. Ĝi estis unue menciita skribe en 1421. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Sârbi.
Kato (apartigilo)
La vorto Kato povas havi jenajn signifojn:
Juluoj
La juluoj estas etno en Centr-Afrika Respubliko, Demokratia Respubliko Kongo kaj Sudano. La julua lingvo apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. En la Cantr-Afrika Respubliko vias proksimume 4.000 (1996) juluoj, inkluzive de tiuj en aliaj landoj ili estas proksimume 7.000 homoj.
Oblato
Oblato povas esti ankaŭ speco de kapsulo, tablojdo, en kiu la kuraca substanco estas kovrita per du oblatoj, fermitaj ĉe la rando.
Kukoblato aŭ tortoblato estas ankaŭ disketo maldika, bakita el faruno kaj akvo, kaj utila kiel bazo por tortoj kaj similaj frandaĵoj.
Kontraŭfeminismo
Kontraŭfeminismo estas larĝasence difinita kiel kontraŭstarado de feminismo. Tio okazas pro aŭ per neado de almenaŭ unu el la ĉi-malsupraj fundamentaj punktoj de feminismo:
Kanadaj sociologoj Melissa Blais kaj Francis Depuis-Déri skribis, ke historia kontraŭfeminisma pensado precipe okazas forme de ekstrema maĉismo, laŭ kiu "viroj estas en krizo pro la inigado de la socio." Sed ili ankaŭ rimarkis, ke "ankoraŭ malmulta enketado estas farita pri kontraŭfeminismo, ĉu el la vidpunkto de la sociologio de sociaj movadoj aŭ el la vidpunkto de virinaj studoj," indikante, ke kompreno de la plena amplekso de kontraŭfeminisma ideologio estas ankoraŭ nekompleta.
En la historio, kaj tra malsamaj kulturoj, kontraŭfeminismo havis diversajn formojn. Ekzemple, okcidentaj kontraŭfeministoj en la malfrua 19-a jarcento kaj frua 20-a jarcento rezistis la virinan balotrajton, kaj kelkaj okcidentaj grupoj ankoraŭ kontraŭstaras tion, kiaj la novreakcio kaj la usonaj prakonservistoj. Postaj kontraŭfeministoj kontraŭstaras rajton al egalaj salajroj, rajton al vire malaprobitaj sanaj operacioj, kaj aliajn egalajn rajtojn. Sed kontraŭstarado de egalaj rajtoj povas esti farata ankaŭ de revoluciemaj feministoj (ĉefe anarki-feministoj; ne konfuzu ilin kun radikalaj feministoj), ekzemple Emma Goldman dum la frua 20-a jarcento, pro tio, ke ili ne volas partopreni en la sistemo, kiun ili opinias la radiko de la subpremado de virinoj. Simile, kontraŭstarado de egalaj salajroj povas radiki en la rezono, ke laboristoj rajtas ricevi ĉiom da la profitoj de sia propra laboro, do salajroj estu abolitaj anstataŭ egaligitaj.
Pajlofeminismo estas pajlohoma argumento, kiam oni troigas aŭ inventas elementojn de feminismo por ŝajnrefuti feminismajn argumentojn kaj/aŭ malatentigi onin pri ili. Pajlofeministo, do, estas inventita rolulo, uzata de tiuj, kiuj argumentas kontraŭ feminismo, por senvalorigi feminismajn argumentojn kaj malatentigi onin pri ili. Pajlofeminismo ofte utiligas trosimpligojn, misreprezentojn, kaj stereotipojn pri feminismo por facile senkreditigi feminismon kiel tuton.
Hungara lingvokurso
Hungara lingvokurso, verkita de Maria Ballendux-Bogyay kaj adaptita de Marc Vanden Bempt, estas unu el la malmultaj lingvolerniloj, kiuj surbaze de Esperanto instruas al lernemuloj fremdan nacian lingvon. Temas pri kompleta lernolibro de la hungara lingvo por memlernantoj. Ĝin produktis la eldonejo Flandra Esperanto-Ligo en Antverpeno, Belgio, en 1-a eldono en 1990 kaj 2-a eldono jardekon pli poste, en 2000. La libro en sia dua eldono konsistas el elpreneblaj folioj kun fortika kovrilo, en la 1-a eldono ĝi produktiĝis kiel "normala" libro.
10601 Hiwatashi
10601 Hiwatashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime).
Nomo
Ĝia nomo honoras  Kenji Hiwatashi, elektran inĝenieron ĉe NHK de 1947 ĝis 1979, okaze de lia "Kiĵu celebro" (77-a naskodato). Pioniro en la kampo de procezo de homa vida serĉo de informoj, Hiwatashi verkis naŭ librojn kaj kunverkis 20 alian el kiuj kelkaj estis la fundamentaj lernolibroj uzata de esploristoj en tiu kampo. Pli ĵuse, li estis instruisto ĉe la Instituto de Scienco pri Informo kaj Elektroniko, Universitato de Cukuba (1979 - 1986), kaj profesoro pri elektroniko ĉe la Mejsej Universitato en Hino (1986 - 1996).
Kruszwica
Kruszwica estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Kruszwica en distrikto Inowrocławski.
Granda grebo
La Granda grebo (Podiceps major) estas la plej granda specio de grebo tutmonde. Estas dista populacio en nordokcidenta Peruo, dum la ĉefa distribuareo estas el plej sudorienta Brazilo al Patagonio kaj centra Ĉilio. La populacio el suda Ĉilio estas konsiderata separata subspecio, nome P. m. navasi.
Etimologio
Pri la latinlingva scienca nomo, Podiceps devenas el la latina podex, pugo kaj pes, piedo (ĉi tie kruroj, pro ties malantaŭa situo en la korpo). La specifa nomo major aludas al grandeco, nome signifas plej granda.
Habitato
Tiu specio loĝas ĉefe en malfermaj akvejoj ĉiatipaj kaj salakvaj kaj nesalakvaj kaj prefere plej etendaj kaj plej profundaj. Plej birdoj estas vidataj en lagoj de malaltaj altitudoj kaj trankvilaj riveroj (ofte ĉirkaŭataj de arbaroj), same kiel ĉe estuaraj marĉoj; kutime ĝi ne ĉeestas en altmontaraj areoj. Dum la reprodukta sezono, ĝi ĉeestas la tre vegetaĵecaj insuletoj de grandaj lagoj. For de la reprodukta sezono, plej birdoj moviĝas al estuaroj kaj golfetoj, kutime densaj pro brunaj algoj (foje ili estas vidataj eĉ en malferma maro). Nereproduktuloj povas loĝis laŭlonge de la marbordoj la tutan jaron.
Aspekto
En la subspecio navasi, tiuj koloroj estas pli malhelaj kaj intensaj.
Pro sia grando kaj unika koloraro, la Granda grebo malverŝajne konfuzeblas kun alia birdospecio, inklude aliajn grebojn.
Kutimaro
Tiu specio estas malpli bordema ol aliaj similaj specioj, prefere flosnaĝas malproksime de la bordoj. Ripozas surakve kaŝante sian kapon ene de la dorso. Posedas tipan voĉon similan al ĝemo, kio estas elsendita prefere malfruvespere. Vivas solema, laŭ paroj, aŭ laŭ disaj grupoj. Printempe ili vivas pare. Aŭtune aŭ kiam sekiĝas aŭ frostas lagoj kaj lagunoj, migras argrupe, (flugante ĉefe dumnokte) norden, kaj eĉ al marbordoj, kie estas abundanj en la atlantika marbordo de Urugvajo kaj najbaraj landoj vintre. Dum fortaj marŝtormoj ili kutime mortiĝas multnombre. Ili suferas ankaŭ pro naftoverŝado, kaj mare kaj en artefaritaj lagunoj kreitaj de karbindustrio kiel rubejoj.
La Granda grebo vivtenas sin per dieto ĉefe el fiŝoj, foje ĉirkaŭ 11 cm longaj, sed kutime pli malgrandaj. Predokonkurenco povas foje okazi kun la Brazila kormorano pro fiŝoj, sed tiu specio (spite ties plia malgrando) kutime prenas pli grandajn fiŝojn. Ankaŭ estas kaptataj insektoj, krustuloj kaj moluskoj, foje eĉ plantoj. Tiu dieto povas ŝanĝi al preskaŭ duono da kraboj dum la vintrumado ĉe la marbordoj, kaj tiuj birdoj povas ankaŭ kapti la junulojn de aliaj akvobirdoj, ĉefe de fulikoj.
Post vivi en grupoj nombre ĝis centoj, tiuj birdoj moviĝas interne por reproduktiĝi. La parmebroj estas monogamaj kaj fidelaj. Migras kaj revenas kune al la lagareo kie ili setlas ĉiujare. Antaŭ pariĝado, kaj masklo kaj ino plenumas ceremoniajn dancojn tre prilaboritajn, tipe ene de tiu familio. Plej populacioj ovodemetadas el oktobro al januaro, kaj poste iras suden. Ĉe la izola populacio de Peruo, nestumado okazas en septembro al oktobro, kun ebla dua ovodemetado en januaro aŭ februaro. Ili estas modere sociemaj dum la reprodukta sezono, foje formante koloniojn. La nesto estas platformo de vegetaĵoj, ĝenerale flosante lige al akvoplantoj aŭ en insuletoj aŭ densaj junkejoj kaj kareksejoj (totora), ĉiam for de la atingopovo fare de surteraj predantoj. La ino demetas 3 al 5 bluecblankajn ovojn (foje ses, 56 mm por 39 mm). Oni povas fari duan ovodemetadon aŭ eble eĉ plian.
Tiuj birdoj estas disvastigataj kaj komunaj tra plej el sia teritorio. Ili feliĉe havis bonan sorton ke multe de ilia indiĝena habitato ne estis klarigita, ĉefe en la sudaj partoj de ties teritorio.
Distribuado
Ili loĝas el plej suda Peruo kaj el suda Brazilo norde, tra Ĉilio, Paragvajo, Urugvajo, kaj Argentino, ĝis Fuegio sude, komuna ĉe la Malvinoj, foje ĉe Sud-Georgio, kaj vaganta iam en Hispanio. Eble ĝi troviĝas ankaŭ en la regiono Ĉako bolivia.
Subspecioj
La specio estas dividita en du subspecioj, facile separeblaj laŭvide en reprodukta plumaro.
Mouchard (stacidomo)
Mouchard estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo) kaj Mouchard -, situanta en  Mouchard, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Plouhinec (Morbihan)
Plouhinec (jen france, bretone Pleheneg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Bonares
Bonares estas municipo de Hispanio, en la provinco de Onubo, regiono de Andaluzio. Ĝi situas ĉe la rivero Tinto.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas bonariegos. La censita populacio en 2010 estis de 6.145 loĝantoj kaj la denseco estas de 93,11 loĝ/km².
Situo
Bonares estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Graflando (Onubo) en la sudorienta parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 81 m; je 30 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 66 km². La geografiaj koordinatoj estas 37°31′″N 6°66′″Ok.
Ekonomio
Agrikulturo (vito, fragoj, framboj kaj olivoj) kaj brutobredado. Iom da industrio pri aŭtoriparado.
Historio
Estas proksime restaĵoj kaj antaŭromiaj kaj romiaj. La epoko de kristana konkero kontraŭ islamanoj estas ligata el 13a jarcento al la familio Guzmán kaj la Graflando de Niebla.
Faŭno
Je la enirejo (el la aŭtoŝoseo) eblas vidi kolonion de abelmanĝuloj (Merops apiaster) vidu.
En kornicoj de kelkaj domoj nestumas murhirundoj (Delichon urbica). Kaj ne tiom abundaj kelkaj hirundoj (Hirundo rustica), iom pli grandaj ol la murhirundoj kaj distingeblas pro sia pli longa forkoforma vosto. En la turo de la preĝejo nestumas paro de Blanka cikonio (Ciconia ciconia); parto de ties nesto estas okupata de granda kolonio de Dompaseroj (Passer domesticus). Flanke de la preĝejo ĉe la strato Revuelo reproduktiĝas ĉiusomere paro de turstrigoj (Tyto alba). En distrejo "El Corchito" (La Korketo) eblas observi Upupojn (Upupa epops).
En la printempaj kaj someraj noktoj ĉasas moskitojn, tineojn kaj muŝojn komunaj gekoj kiuj ekzistas nur sude de Iberio kaj nordo de Afriko (Tarentola mauritanica) vidu. Alia reptilo kiun eblas vidi en la ĉirkaŭoj estas la trifingra skinko (Chalcides chalcides) kaj la iberia skinko (Ch. bedriagei) vidu. Tiuj kunhavas habitaton kun la blinda serpenteto (Blanus cinereus) vidu, kiu ne estas venena, spite populara miskredo kiu preskaŭ formortigis ĝinn. Krome elstaras la Montpeljera serpento (Malpolon monspessulanus), kiu spite esti specio de kolubredoj, estas iom venena sed havas la venenodentojn tre malantaŭajn kaj tio apenaŭ ebligas ilin ataki ĉu personon ĉu grandan animalon. Ene de la genro natrix, eblas vidi en la humidejoj kolierserpentojn (Natrix natrix) kaj pli malofte viperajn serpentojn (Natrix maura) vidu; alia kolubredo kiu abundas, almenaŭ el 2007, estas la Hufuma serpento (Hemorrhois hippocrepis). Estas nur unu venena serpento, malabunda kaj en danĝero de formorto: la Muzela vipero (Vipera latastei) vidu.
Krom ratoj kaj musoj, inter la mamuloj jam malaperintaj de la municipo kaj simbolo en la blazono de la vilaĝo estas la Iberia linko (Lynx pardina) vidu kiu ĉasis la iberian leporon (Lepus granatensis) kaj malabundajn kuniklojn (Oryctolagus cuniculus), nun ĉasataj aktuale de la lokaj ĉasistoj.
La plej granda artropodo trovebla en kamparo estas la skolopendro (Scolopendra cingulata) ver, kies pikado doloras kaj postulas kuracistan atenton ĉe geinfanoj vidu.
29991 Dazimmerman
29991 Dazimmerman estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Masao Zimmerman, plej bona en li kategorio, kaj kiu gajnis la unan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri mikrobiologio ; li ricevis ankaŭ la premion Dudley R. Herschbach de la Stockholm International Youth Science Seminar. Li estis lernanto ĉe la Brentwood School de Los-Anĝeleso (Kalifornio, Usono).
Mihály Szentiváni
SZENTIVÁNI Mihály (sentivani) estis hungara poeto, verkisto, publicisto naskita en Nyárádgálfalva la 30-an de majo 1813 kaj mortinta en Kolozsvár la 10-an de decembro 1842.
Biografio
Szentiváni studis en Koloĵvaro, li akiris diplomon de advokato en 1833. Li luktis por unuigo de Transilvanujo kun Hungarujo kaj por la demokratio.
Říčky v Orlických horách
Říčky v Orlických horách estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio situanta en montaro Orlica montaro. En tiu ĉi municipo vivas. En ĉirkaŭaĵo de la municipo estas granda skicentrejo en la montaro. Ĝi troviĝas proksime de urbo Rokytnice v Orlických horách.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1654.
Memorindaĵoj
Nordoriente de Říčky v Orlických horách troviĝas naturrezervejo:
Modulo (algebro)
En abstrakta algebro, la nocio modulo super ringo estas komuna ĝeneraligo de du plej gravaj nocioj en algebro, vektora spaco, kaj komuta grupo.
Difino
Maldekstra R-modulo super la ringo R konsistas el komuta grupo (M, +) kaj operacio R × M → M (nomata skalara multipliko; notacie: rx por r en R kaj x en M) tia, ke
por ĉiuj r,s en R, x,y en M:
En la kuntekstoj, kiuj implicas, ke la ringo R estas unuohava (tiel estas en plejmulto da kutimaj kuntekstoj), aldoniĝas ankaŭ jena postulo:
Kutime, oni simple skribas "maldekstra R-modulo M" aŭ RM. Dekstra R-modulo M aŭ MR estas difinita simile, sed la ringo operacias dekstre, kio signifas, ke la skalara multipliko estas de formo M × R → M, kaj la pli supraj aksiomoj estas skribitaj kun skalaroj r kaj s dekstre de x kaj y.
Dumodulo aŭ duflanka modulo estas modulo, kiu estas samtempe maldekstra modulo kaj dekstra modulo.
Se R estas komuta, tiam la maldekstraj R-moduloj estas esence la samo kiel dekstraj R-moduloj kaj estas nomataj simple R-moduloj.
Țigăneștii de Beiuș
Țigăneștii de Beiuș [cigəneŝtij de bejuŝ] (hungare: Cigányosd ciga:njoĵd) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Beiuș. Administre ĝi apartenas al Drăgănești.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 460 loĝantojn (rumanoj), en 1992 560.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1692. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Codex Vaticanus 2066
Codex Vaticanus 2066 (aù laŭ Gregory-Aland: Kodekso 046, kaj laŭ Soden kodekso α 1070) estas unciala manuskripto de la Nova Testamento, paleografie datebla al la 10-a jarcento.
Priskribo
La Vaticanus 2066 formiĝas de dikaj folioj de 27,5 x 19 cm, entenantaj la preskaŭ kompleta tekston de la Apokalipson de Johano skribita sur kolumnoj 35-liniaj. . Ĝia greko prezentiĝas kun la mildaj kaj krudaj spiritoj kaj akcentoj
Teksta kritiko
La teksto de la kodekso estas stile aranĝita laŭ la teksta bizanca tipo kaj Kurt Aland ĝin lokigis kategorio V
Iuj variantoj kompare kun subskribitaj tekstoj de aliaj kodeksoj:
Historio
La manuskripto estis priskribita kaj kontrolkomparita de Bianchini. La vaticanus 2006 estas konservata en la Biblioteko Apostola Vatikana (BAV) (nombrata 2066) en Romo.
Villalba del Rey
Villalba del Rey [biĜALba delREJ] (Blanka Urbo de la Reĝo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Ties teritorio kuŝas borde de la Akvorezervejo de Buendía, lime kun la municipoj de Tinajas, Cañaveruelas kaj Huete.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas villalbero [biĝalBEro]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 560 loĝantoj kaj la denseco estas de 5,89 loĝ/km².
Historio
Ties nomo, laŭvorte Blanka Urbo, derivas tre verŝajne kiel aludo al la blanka koloro de la domoj kiuj komponis la setlejon. Ĉar dekomence apartenis al la jurisdikcio de Huete, la municipo nomiĝis Villalba de Huete, nomo kiu ŝanĝiĝis pro sendependiĝo en 1411 al Villalba del Rey. Tiu nomo konserviĝis ĝis nun kun la escepto de la periodo de la Dua Hispana Respubliko (1931-1936) kiam ĝi eknomiĝis Villalba de la República.
Eble la nasko de la setlejo devenas el la plifirmigo de grava vojo kaj akompana domaro. En la aktualo tiu iama vojo estas la vojo kiu trapasas kaj strukturas la vilaĝon, nome la strato Ramón y Cajal. Inter la 14a kaj 15a jarcentoj, la vilaĝo sendependiĝis el Huete kaj iĝis "villa". El Villalba de Huete iĝis Villalba del Rey. Inter la 16a kaj la 17a jarcentoj la vilaĝo jam grandiĝis kaj oni konstruis la preĝejon.
En la 19a jarcento en Villalba del Rey estis 110 geinfanoj. Ties produktado estis cerealoj, legomoj, kartamo, ŝafoj, kaproj kaĉasbestoj. Krome estis porfaruna muelejo, alia porolea, du panfornoj kaj unu por tegoloj kaj brikoj. Ili importis rizon, moruon, kotonon kaj tolaĵojn.
Inter 1954 kaj 1958 oni konstruis proksime la akvorezervejon de Buendía, kiu kovris grandan parton de la plej fekundaj valoj de la municipo ĉe la rivero Guadiela.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Villalba del Rey, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Villalba del Rey kie oni alvenis al la nunaj 560.
Aktuale Villalba del Rey havas gravajn infrastrukturojn kiaj municipa naĝejo, publika biblioteko, maljunulejoj, benzinejo, sportareo, sancentro, parkoj, trinkejoj, restoracioj, ventogeneratoroj, dancejo, vendejoj kaj aliaj.
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
La preĝejo de Nia Sinjorino de la Asunción: de grandaj proporcioj kun ŝtonaj muroj, datas de la 16a kaj 17a jarcentoj. Ties enorma kvadrata turo trietaĝa havas tri elegantajn kaj mallarĝajn fenestrojn kaj duoblan arkon por sonoriloj ĉiuflanke. La intern o trinava kun kvar cilindraj kolonoj ĉiuflanke. Estas baroka kapelo kaj renesanceca retablo de transiro (18a jarcento) kun bonkvalitaj pentraĵoj surtabulaj.
Estas ankaŭ kvin ermitejoj.
São João das Missões
(prononco: saunĵoaŭ dasmisoojs, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Januária. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Manga, Miravânia, Itacarambi, Matias Cardoso, Januária kaj Cônego Marinho.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Nantua
Ĝi havas proksimume kvar mil loĝantojn.
Geografio
La urbo Nantua situas ĉe la bordo de samnoma lago, kaj piede de alta, kalka klifo. Nantua longe restis vojaĝetapo, ĉe la nacia vojo el Liono al Ĝenevo.
Vidindaĵoj
La abatejo Saint-Michel estas romanikstila preĝejo, kiu entenas interalie pentraĵon fare de Eugène Delacroix (Le martyre de Saint-Sébastien). Ĝi estis klasifikita kiel "monumento historia" en 1907.
Viziteblas en Gex la departementa muzeo pri partizanaro kaj deportado de Ain kaj Haut-Jura : ĝi eksponas pli ol 15 000 aĵoj rilate al la Dua mondmilito.
Petea (Dorolț)
Petea [petja] (hungare: Pete) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al Dorolţ.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 348 loĝantojn (hungaroj); en 1992 312 (rumanoj, 24% hungaroj).
Operaco Tannenberg
Operaco Tannenberg (germane Unternehmen Tannenberg, litere "Entrepreno T.") estis la kodnomo de eksterma agado kontraŭ la pola intelektularo dum la dua mondmilito, kiel parto de la Generalplan Ost ("Ĝenerala Plano Oriento"). La germana-nazia listo por tiu operaco Speciala Kapt-ordona Libro de Poloj enhavis pli ol 61 mil de polaj aktivuloj, intelektuloj, aktoroj, oficiroj ktp., kiuj estis arestitaj aŭ amase ekzekutitaj. Tiun listigon helpis membroj de germana malplimulto vivanta en Pollando. Inter ili estis klerikoj, politikistoj, reprezentantoj de kulturo kiel sciencistoj kaj artistoj, entreprenistoj, ribelantoj en Grandpolujo kaj ribelantoj en Silezio, plebiscitaj agantoj en Varmio kaj Mazurio kaj Supra Silezio, membroj de la Asocio de Poloj en Germanio, Naci-Demokrata Partio kaj Pola Okcidenta Asocio.
Petea (Dorolț)
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1215. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szatmár).
Operaco Tannenberg
Genezo
La plano estiĝis en majo 1939 je persona ordono de Adolf Hitler. Je ties ordono speciala unuo tiam nomita Tannenberg estis kreita de Reichssicherheitshauptamt (RSHA, "Ĉefa Oficejo pri Sekurigo de la Reich"). Ĝi komandis nombron da oficiroj de Gestapo, Kripo kaj Sicherheitsdienst (SD), nomitaj Einsatzgruppen der Sicherheitspolizei und des SD, kiuj estis teorie subordigitaj de la lokaj komandantoj deWehrmacht. Ilia tasko estis aresto de poloj antaŭe kunskribitajn en la naziajn listojn.
Amasaj publikaj ekzekutoj
Post la dispartigo de Pollando inter Germanio kaj Sovetunio en la historia provinco Wielkopolska (Grandpolujo) kadre de germana Operaco Tannenberg la 20-an de oktobro 1939 komenciĝis tritagaj amasaj publikaj ekzekutoj de la pola "gvidanta tavolo" — reprezentanto de SS deklaris, ke ĝis tiu ĉi tago en Pomerio pereis "apenaŭ 20 mil poloj".
Světlík (Horní Podluží)
Ĉe la eksa domaro estas granda samnomata fiŝlago, kiu estas hodiaŭ kiel naturrezervejo Světlík protektita nestejo de akva birdaro. La rezervejo ensumigas ankaŭ torfejon malantaŭ la fiŝlago. En la orienta bordo de la fiŝlago situas konstruaĵo de ventomuelejo de holanda tipo el la jaro 1843.