cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rusa mafio
Rangoj
Post la Rusia Enlanda milito, dum kaj post la Nova Ekonomia Politiko formiĝis kaj solidiĝis nova grupo — "leĝuloj" (законники), nun kutime nomataj "krimuloj en leĝo" (воры в законе). La rusa vorto вор en la moderna rusa lingvo signifas "ŝtelisto", sed origine ĝi ampleksis ĉiujn krimojn kaj signifis "krimulo" ĝenerale — pro tio oni uzis ĝin rilate Stepan Razin, Emeljan Pugaĉov kaj aliaj ribeluloj. En la sovetiaj tendaroj profesiaj krimuloj okupis pli altan rangon ol tiuj politikoj, ĉar plej ofte ili devenis el proletaro kaj kamparanoj, do estis konsiderataj "pli proksima klasa elemento" ol intelektularo, bienistoj kaj kapitalistoj.
Malliberejoj
En la Rusia imperio forsendata grupo da malliberuloj (партия) estis dividata je dekopoj (десяток) subestre de dekestroj (десятник), kiuj subiĝis al la ĉefo (староста) elektata de la tuta grupo. Administracio pri ekzilitoj (Приказ о ссыльных) aprobis la ĉefon kaj poste neniu oficiro, akompananta la grupon (партия), rajtis anstataŭigi lin — por tio necesis decido de la tuta malliberula grupo. Grupoj estis forlasantaj Tobolskon unufoje semajne, vendrede. Antaŭ foriro oni dividis ilin je la virina, setlista (поселенцы) kaj katena (кандальная). La virina grupo estis sendata kutime unufoje monate. Post ĝi marŝis fraŭloj, kvankam ofte la grupoj intermiksiĝis post forlasi la urbon, speciale pro resaniĝintaj malliberuloj kiuj forlasis hospitalojn kaj aliĝis al la marŝo laŭvoje. Kutime la marŝo el Tobolsko ĝis la ordonita punloko okupis 1 ĝis 1,5 jaron, sed tiu tempo ne estis kalkulata kiel puntempo — la kalkulado komenciĝis post alveno al la fina punkto. Laŭvoje malliberuloj ofte vendis preskaŭ ĉiujn siajn havaĵojn, inkluzive uniformon kaj poste petis la novan dirinte ke la malnova perdiĝis aŭ estis ŝtelita. Gardistoj vergis ilin pro tio, foje pugnobatis, sed fine ili ĉiam ricevis novajn vestojn. Post kiam uzperiodo de aĵoj, preskribita je normoj, finiĝis ili iĝis posedaĵo de malliberulo.
Malliberuloj konsideris tiajn marŝojn la plej malfacila periodo de sia puntempo. Oni rajtis preni kun si ne pli ol 30 funtojn de personaj aĵoj, kies elekteblo ankaŭ estis limigita. Antaŭ forlaso de la prizono kaj eniro en ĝin okazis skrupula traserĉado dum kiu malliberuloj devis meti ĉiujn vestojn, ŝuojn kaj aĵojn surteren kaj stari subĉiele, ofte po 3-4 horoj, foje sub pluvo. Plej striktaj reguloj funkciis se grupon de malliberuloj akompanis oficiro, ĉar tiukaze gardistaro fervore kaj rigore sekvis la regulojn. Normale oni marŝis po 25 verstoj tage, do je tiu distanco estis lokitaj marŝejoj (этапки). Gardistaro fakte povis agi arbitre, ĉar laŭvoje iu ajn ekstera kontrolo mankis.
Neoficiala malliberula ĉefo (староста) krom administraj taskoj plenumis ankaŭ funkciojn de kasisto, arbitro kaj juĝisto, kiu verdiktis surbaze de neoficialaj krimulaj leĝoj. Angla vojaĝanto Harry de Windt, vizitinta Siberion, mencias tion en sia priskribo de la Tjumena prizono, publikigita en 1892. Se temis pri denuncanto oni kutime verdiktis morton, post kio oni lotis kaj malliberulo eltirinta lotilon devis plenumi la verdikton.
Tradicioj
Profesiaj krimuloj konsideras sin honestaj homoj, kiuj nur sekvas apartan vivovojon, destinitan al ili de ilia sorto kaj cirkonstancoj, kiuj ne dependas de ili, do de la fato. Rusia muzikologo Julius Napoleon Wilhelm Harteveld, vizitinta en julio 1908 la Toblskan prizonon por registri kantojn de vagabondoj kaj punlaboruloj, rimarkis ke la krimuloj skrupule sekvas siajn neskribitajn leĝojn kaj postulas de la aliaj sekvi certajn regulojn. Malliberulo Kolesnikov plendis al li, ke dum fastoperiodoj oni nutras lin per malfastaj manĝaĵoj dum li estas religiema persono. "Mi estas ne senreligiulo, nek studento, sed ortodoksulo" diris li, murdinta ponarde dek homojn kaj dufoje fuĝinta de punlaborejoj en Saĥaleno.
Malliberejoj
La malliberejo estas konsiderata dua hejmo por la profesiaj krimuloj. Ĉiu devas trapasi ĝin, ĉar tio estas ankaŭ lernejo kaj loko, kie oni trovas amikojn kaj gajnas aŭtoritaton. En ĉiu malliberejo haveblas neoficiala estro de tiea krimularo, kiu nomiĝas "rigardanto" (смотрящий). La oficiala estraro ĉiam konas lin kaj kontaktas, kvankam kunlaboro inter ili normale okazas nur limigite. En la malliberejoj informoj cirkulas aktive kaj rapide per neoficialaj kanaloj, kiuj ebligas ankaŭ ricevadon de informoj de ekstere kaj ilian elsendadon. Laŭ eksteraj muroj de la malliberejoj estas streĉitaj ŝnuroj, laŭ kiuj cirkulas saketoj kun mono, cigaredoj, teo, noticoj ktp. (ili evitas nur ĉelojn "truajn" (дырявые) kie troviĝas "humiligitoj" (seksperfortitaj parioj) aŭ "bastardoj" (суки), do malliberuloj kunlaborantaj kun administracio. Gravaj noticoj estas ĉifrataj, kutime per litera kodo, foje malĉifrata per krado — speciala ŝablono, kiun necesas meti sur la tekston kaj turni ĝustadirekte. Anstataŭ subskribo estas uzata propra marko, leĝulo povas uzi sian kromnomon.
Blanka movado
Blanka movado ( Бе́лое движе́ние, ankaŭ Белое дело „blanka afero“ aŭ Белая идея „blanka ideo“) estas nomo donata al la parto de la rusa popolo, kiu ne akceptis la ekregadon de la bolŝevikoj kaj kontraŭstaris la novan registaron dum la enlanda milito en Rusio. Subtenantoj de la caro Nikolao la 2-a aŭ de la Rusia Konstitucia Asembleo, la anoj de la Blanka armeo bataladis kontraŭ la Ruĝa armeo kaj la "verdaj armeoj" (grupoj da kamparanoj luktantaj kontraŭ la du armeoj). La Blanka movado unuigis en si la diversajn blankajn armeojn, kiuj neniam formis unu unuecan armeon, krom aliajn sektorojn kiuj ne estis propre aremaj, nome ekleziaj instancoj de ortodoksismo, kamparanaj movadoj, monarkiistoj, eksterlandaj apogantoj, banditoj ktp.
Tiujn kontraŭrevoluciulojn gvidis malnovaj ĉefoj de la imperia armeo: Anton Denikin, Pjotr Vrangel kaj aliaj. Ili ricevis helpon de britaj, francaj kaj usonaj trupoj por lukti kontraŭ la militkomunismo. Rusio estis jam malfortigita pro la unua mondmilito; la enlanda milito (inter aliaj konfliktoj: kamparaj ribeloj, naciismoj, militoj kontraŭ la aliaj socialistaj partioj) kaŭzis inter 8 kaj 10 milionojn da mortoj.
La alianco de la blankaj armeoj kaj aliaj blankmovadaj sektoroj estis malbone kunordigita, kaj malmulte subtenita ĝenerale de la popolo, ĉar grandparte la movado apogis sin sur alt- ĝis mez-klasaj tavoloj. Plejparte pro tio la Blanka movado malvenkis kaj ekziliĝis al Eŭropo, ĉefe al Francio.
La gvidantoj de la Blanka movado estis por redono de la konfiskitaj agroj, teritoria integreco de Rusio, protekto de la rusa ŝtato, novaj elektoj, demokratiigo de la lando, lernodevo, komercada libereco, rekono de aŭtonomiaj klopodoj de multaj popoloj (moto "Por Granda, Unuiĝinta kaj Nedividebla Rusio"). La gvidantaj ideologoj estis Pjotr Struve aŭ Vasilij Ŝulgin, kiuj provis unuigi la interesojn de la komandantoj de la movado, sensukcese.
Sibirjaĉiĥa
Sibirjaĉiĥa (: Сибирячиха) estas vilaĝo en Soloneŝenskija distrikto en Altaja regiono en Rusujo. Oni fondis la vilaĝon 1824 jare. Naŭ jaroj post la fondiĝo, 321 personoj loĝis tie. La nombro de la popolo kreskiĝis al 2779 en jaro 1917, kiam bolŝevikoj faris la rusan revolucion. Laŭ la plej aktuala popolnombrado, 709 personoj loĝas en Sibirjaĉiĥa, el kiuj unu parolas Esperanton je la baza nivelo.
Rubberlegs Williams
Williams prezentis ekde sia deksesa vivojaro profesie kiel dancisto kun la menestrela spektaklo Bobby Grants Female Impersonators. Post kiam li sukcesis je pluraj danckonkursoj, li tenis propran vodevilo-numeron, videbla je multaj spektaklovojaĝoj de T.O.B.A.. Lian petolnomon li ricevis, ĉar li tiel dancis, kvazaŭ li havus krurojn el gumo. En 1933 li prezentis en la mallonga filmo Smash Your Luggage. Li ankaŭ prezentis kiel kantisto, interalie kun la bandego de Count Basie,, kun Fletcher Henderson kaj Chick Webb. En 1945 li surdiskigis kun laĉiustelularo de Clyde Hart, al kiu ankaŭ apartenis Charlie Parker, kaj kun la bando de Herbie Fields. Li ankaŭ transprenis la kantoparton de la unua sonregistraxjo de Hot House de Dizzy Gillespie (1-an de aprilo 1945 en Novjorko).
Zdeněk Miler
Zdeněk MILER (naskiĝis la 21-an de februaro 1921 en Kladno (Ĉeĥoslovakio), mortis la 30-an de novembro 2011 en Nová Ves pod Pleší (Ĉeĥio)) estis ĉeĥa filmisto de desegnitaj filmoj. Plej konata estas lia figuro Talpo (ĉeĥe Krtek).
Vivo
Jam infanaĝe Miler kaj ŝatis kaj kapablegis desegni. 1936 li ekstudis ĉe ŝtata prigrafiko-lernejo (en Prago-Smíchov) kaj poste (1939 – 1942) studis fotadon ĉe la praga lernejo pri artmetioj ("uměleckoprůmyslová škola Praha"). 1942 li eklaboris en la film-entrepreno pri desegnitaj filmoj »Baťa« (en Zlín). Tie li lernis la plej bazajn metiajn kapablojn kaj specialiĝis pri animaciaj filmoj. Post la dua mondmilito li ŝanĝis al la entrepreno pri desegnitaj filmoj »Bratři v triku«, unue kiel desegnisto, reĝisoro kaj aŭtoro. Poste li iĝis ties direktoro.
La 28-an de oktobro 2006 la ĉeĥa prezidanto Václav Klaus honorigis la dumvivan verkadon Miler per la ĉeĥa merit-medalo.
Krtek – La malgranda talpo
Miler kreis proksimume 70 filmojn. Eble 50 el ili temas pri lia plej fama kreaĵoj: Krtek, la malgranda talpo.
Tiutempe la talpo ankoraŭ parolis. Sed Miler volis, ke lia talpo estu komprenata ĉie ajn en la mondo. Tial pli poste la talpo nur esprimis siajn sentojn per mallongaj vokoj. Miler uzis la voĉojn de siaj filinoj por tio. Kaj ili ankaŭ estis la unuaj, kiuj rajtis spekti la filmojn. Per tio Miler vidis, ĉu infanoj komprenas la mesaĝojn, kiujn transdonu la filmoj.
En Ĉeĥoslovakio Krtek estis tuj grandega sukceso. Hodiaŭ ĝi estas spektata en pli ol 80 landoj.
Kiom ege Krtek estas parto de Miler montras citaĵo: »Mi bezonis longe por tion kompreni, sed se mi desegnas Krtek-on, mi min desegnas.«
Libroj kaj aliaj objektoj
Pri kelkaj filmoj aperis bildlibroj tre ĉarmaj, kun aldonitaj tekstoj. Kutime ili aperis en la praga eldonejo »Artia«, kiu okazigis ankaŭ komunajn eldonojn kun alilingvaj eldonejoj.
Intertempe ekestis tuta industrio ĉirkaŭ la eta talpo, kiu ofertas ĉiuspecajn objektojn kiel infanajn vestaĵojn, bantukojn, tasojn, ludojn, puzlojn, kristnaskajn kalendarojn ktp.
Mantelmuro
Mantelmuro (ankaŭ nomata alta muro) estas la nomo de Ringmuro de escepte granda alteco, kiu ĉirkaŭas la kernburgon kiel protektanta mantelo. Tiaj mantelmuroj estis konstruataj ekde la 13a jarcento, ofte la ekzistantaj ringmuroj estis plialtigataj. Ili estas kompare kun la ŝildmuro ofte malpli dika, sed plenumis la saman funkcion den defendo de la burgo. La loĝ- kaj ekonomiaj konstruaĵoj estas ofte alkonstruitaj al la mantelmuro.
Heilshoop
Heilshoop estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Nordstormarn, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Reinfeld, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
Ŝvetambaroj
La Ŝvetambaroj (Sanskrito: श्वेताम्बर, śvetāmbara, blank-vestita) estas grupo en ĝajnismo.
Vivo
El la postuloj de perforto kaj de nemovo rezultis, ke ĝajnoj estas plejparte en la 'sidaj', sed 'riĉulaj' profesioj, kiel komercistoj, juvelistoj ktp. Tiu fakto, kune kun plejparte asketa vivstilo, signifis ke multaj el la Ŝvetambara-familioj, iĝis tre riĉaj, kaj povis financi per multa mono lukse desegnitajn temploj kaj ilian restarigon (ekzemple en Mount Abu, en Ranakpur aŭ en Jaisalmer). Tiujn templojn eniras ankaŭ la Digambaroj.
Aleksander Belajev
Vivo
Belajev naskiĝis la 4-an (16-an) de marto 1884 en Smolensk, Rusia Imperio.
Lia patro Roman Petroviĉ Belajev estis pastro de Rusa Ortodoksa Eklezio. Li kune kun edzino Nadeĵda Vasilievna havis tri gefilojn. Fratino Nina mortis junaĝe pro sarkomo kaj frato Bazilo dronis estinte studanto de bestokuraca universitato. Ekde 1895 ĝis 1901 Saĉjo studis laŭ volo de lia patro en loka seminario. Tamen li tiam revis pri teologio kaj pli preferis jurosciencon. Li ĝin studis en Demidov Jura Liceo situanta en Jaroslavlo. En 1906 li iĝis diplomita juristo kaj komencis labori kiel advokato en Smolensk.
Baldaŭ lia konateco grave plialtiĝis kaj ĉi tio donis al li altajn honorariojn.
En 1916 lin ekatakis terura malsano - osta tuberkulozo, ĝi enlitigis lin por 6 jaroj. Kuracado ne sukcesis, tial lia juna edzino Anna rifuzis flegi kaj forlasis lin.
Ekvilibro
Ekvilibro laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro en lingvaĵoj de fiziko, kemio, biologio, ekonomiko kaj sociologio estas
Laŭ Francisko Azorín Ekvilibro estas Stato de korpo, kies eksteraj fortoj nuliĝas. Kaj li indikas etimologion el la latina oequilibrium el aequus + libra (egale + peza). Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj Ekvilibri, por esti en stato de ekvilibro; ekvilibro starema, ekvilibro nestarema, ekvilibro indiferenta (kion li montras per bildoj de konusoj stara, invertita kaj kuŝa), ekvilibrigi, ekvilibristo, ekvilibrarto.
Ekvilibristo nomatas cirka artisto, speciale lerta por konservi la ekvilibron en gimnastikaj ludoj - ekzemple ĵonglisto aŭ ŝnurdancisto.
Aleksander Belajev
Vivo
Denaske aktiva optimisto kaj brava gajulo Belajev ne perdis vane tempon en la malsanulejo: li studis fremdajn lingvojn (inter ili Esperanton) kaj multe legis.
Ekde 1922 li laboris en Jalto (Krimeo) kiel inspektisto pri adoleskaj aferoj kaj edukisto en orfejo.
Ekde 1923 ĝis 1930 li loĝis en Moskvo, tie li laboris en diversaj oficejoj.
Ekde 1931 li loĝis en Leningrado kaj poste en urbo Puŝkin situanta proksime. Tie la malsano progresis kaj reenlitigis lin.
En Leningrado okazis rendevuo de Belajev kun brita angla verkisto Herbert Wells vizitinta Sovetunion en 1934. Kelkaj ties verkoj ankaŭ apartenis al sciencfikcia ĝenro. Tiam Wells jam tralegis angle du librojn de Belajev kaj tre laŭdis sian rusan samideanon.
Septembre de 1941 la urbon okupis germania armeo kaj baldaŭ la invandintoj kunprenis parton de literatura arkivo de la verkisto. Alian parton lia familio sukcesis kaŝi.
La Aleksander Belajev mortis pro malsato en okupita urbo Puŝkin (Leningrada regiono). Dum vintro la kadavro troviĝis en loka malvarma kapelo. Liaj familianoj petegis serviston de urba Kazana tombejo enterigi la korpon printempe en ĉerko ĉar ili devis esti ekzilitaj al Germanio februare. Tiu efektivigis sepulton, sed pro malfavoraj militaj kondiĉoj preciza loko ne estas konata. La oni metis memorŝtonon sur supozeblan tombon.
Familio
La verkisto estis trifoje edzo. Lia unua edzino nomiĝis Anna, la dua Vera. Ambaŭ virinoj ne havis infanojn. La tria edzino Margarita Konstantinovna Magnuŝevskaja (Belajeva, 06.09.1895 – 24.09.1982) naskis du filinojn: Ludmila (15.03.1925 – 19.03.1931) travivinta nur ses jarojn kaj Svetlana naskita en 1929.
Literatura kariero
Aleksander Belajev verkadis dum dekses jaroj ĝismorte. Lia unua fantasta romano "Kapo de profesoro Dowell" estis publikigita en 1925 en "Ĵurnalo por laboristoj". La lasta verko "Ariel" aperis en 1941. Kelkajn liajn librojn oni eldonis kun pseŭdonomoj: "A.Rom", "A.Roms", "Rom", "A.Romanoviĉ", "Arbel", "B.A.", "Nemo" k.a. en rusa kaj multaj naciaj lingvoj.
Laŭ kalkuloj de iuj spertuloj el 50 liaj fantastaj hipotezoj oni jam realigis 18.
Rakontoj
Rakontoj el serio "Inventoj de profesoro Vagner" (Изобретения профессора Вагнера):
Esperanto
Dum kuracado en Jalto Belajev konatiĝis kun Esperanto kaj komencis studi ĝin. Li estis membro de Sovetrespublikara Esperantista Unio. En lia verko "Batalo en etero" la aliplanedanoj eĉ parolas esperante. Pri Esperanto kaj en Esperanto Aleksander Belajev kelkfoje konversaciis kun elstara sovetia sciencisto Konstantin Ciolkovskij, pioniro de la kosmoesploro.
Memoro
Ekde 1990 en Rusio ekzistas literatura premio nome de Aleksander Belajev, por ĝi konkuras sciencfikciaj verkistoj.
Mathenay
Mathenay ( prononcu : "matene") estas franca komunumo lokita ĉe Arbois, en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
129172 Jodizareski
129172 Jodizareski estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jodi Zareski, centra anino de la teamo de Disvolvo de Misiaj Operacioj de Lockheed Martin por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Ŝi estis ĉefa gvidantino por provoj de primaraj operacioj kaj inĝenierino de disvolvo de bloko.
Socia tavolo
Socia tavolo estas la tavolo de socio, difinita per komuna vivostilo aŭ simila socia funkcio. Temas pri la socia divido kiu kongruas kun la kriterioj propraj de la feŭdismo kaj la Antikva Reĝimo. La sociaj tavoloj - “statoj” (nobelaro, klerikaro kaj "tria stato", en sia klasika formo) tendencas esti fermitaj grupoj, ĉar oni eniras en ili normale pro naskocirkonstancoj (familio kaj eĉ unuenaskiteco –difinite de la sekso kaj ordo de nasko–), diference de la sociaj klasoj, kiuj estas difinitaj de ekonomiaj interesoj (posedantoj de la produktrimedoj kaj laboristoj). Spite tion, la tavoloj ne estas absolute fermitaj, diference de kastoj, kaj estas la eblo de socia plialtigo pere de eksterordinaraj meritoj (nobeligo fare de la reĝo pro servoj ĉu militaj aŭ alitipaj, eĉ pro aĉeto kontraŭ mono –aĉeteblo de postenoj kaj privilegioj–); pro geedziĝo (kvankam la neegalemaj rilatoj estas malbone rigardataj sociale) kaj pro la mekanismoj de eklezia rekrutado (kio justiĝas spirite per la termino alvokiĝo - dia alvokiĝo-).
Kirscherbach
La Kirscherbach estas dekstra alfluanto de la rivero Mozelo en in Longuich-Kirsch en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi havas longecon de 3,527 km kaj akvokolektan areon de 4,043 km². Ĝi fontas en la arbaro de Longuich apud acidakva puto, kaj enbuŝiĝas en Longuich-Kirsch en la Mozelon.
Borsa Palaco (Budapeŝto)
Borsa Palaco estas impona historia monumento en Budapeŝto.
Situo
La palaco situas laŭ placo kie preskaŭ kontraŭe situas Hungara Nacia Banko.
Historio
La palaco estis konstruita inter 1897 kaj 1907 laŭ planoj de Ignác Alpár. Intertempe en 1905 la borso ekfunkciis kaj daŭre funkciis ĝis 1948, poste Instituto Lenin kaj Domo de Tekniko profitis la domegon. La Hungara Televizio ricevis parton de la palaco en 1955 kaj ĝi profitis la palacon sola ekde la 1960-aj jaroj ĝis 2009. En 1989 ankaŭ tie okazis granda manifestacio kontraŭ la socialismo. En 2006 amaso post tumulto okupis parton de la Hungara Televizio, la cirkonstancoj estas nebulaj. Depost 2009 la palaco estas malplena.
Konstruaĵo
La palaco havas 3 etaĝojn laŭ la placo, en la ceteraj lokoj 2 etaĝojn. La domego havas internajn kortojn. La fasado estas simetria, meze la ornama ĉefenirejo funkcias. La 2 flankaj aloj havis la funkciojn borso pri varoj, respektive pri akcioj. Ignác Alpár zorgis pri tio, ke la fenestroj ĉiam donu lumon, ĉar estis grave ekzemple kontroli kvaliton de la tritikoj.
Ktona
En mitologio kaj religio, kaj partikulare en la helena religio, la termino ktona (de la antikva greka χθόνιος ĥthónios, ‘apartenanta al la tero’, ‘de tero’) referencas al dioj kaj spiritoj de la Submondo, kontraŭ la diaĵoj de la ĉielo. Foje oni nomas ilin ankaŭ telura (de la latina tellus).
La ktonaj diaĵoj apartenas al antikva mediteranea substrato, identigita plej evidente kiel ĉe Anatolio. La cikloj de la naturo, de la vivo kaj de la survivado post la morto estas en la centro de la priokupoj diigitaj.
Traité sur la tolérance
La Traité sur la tolérance (Traktaĵo pri toleremo) estas verko de Voltaire publikigita en 1763.
Tiu teksto pritraktas la rehabilitadon de Jean Calas, protestanto false akuzita kaj ekzekutita pro supozita murdo de sia filo por eviti ties konverton al la katolikismo.
En tiu Traité sur la Tolérance, Voltaire invitas al toleremo inter religioj kaj atakas la religian fanatikismon (ĉefe tiun de la jezuitoj ĉe kiuj li brile studis kiam junulo) kaj prezentas fortan kritikaron kontraŭ la superstiĉo gluita al la religioj.
Traité sur la tolérance estas vere ankoraŭ aktuala ĉe la 21a jarcento. En januaro 2015, je la sekvo de la atenco kontraŭ Charlie Hebdo, la verko de Voltaire iĝis tre vendata en librovendejoj iome ĉie tutmonde.
Kunteksto
La verko voltera sekvis la proceson, mortokondamnon kaj ekzekuton de Jean Calas, hugenoto, la 10an de marto 1762.
Jean Calas apartenis al familio protestanta, kiu sekve de la memmortigo de filo, troviĝis false akuzita je volonta murdo. La familio estis torturita kaj la patro, pro popola peto kaj ordono de 13 juĝistoj, estis mortokondamnita spite mankon de pruvoj. La historia kunteksto estis tiam ankoraŭ tre forte markita de la francaj religiaj militoj de la pasintaj jarcentoj.
Alta teknologio
Alta teĥnologio aŭ alta teknologio (pro laŭvorta traduko de la anglalingva esprimo High technology aŭ, mallongigite, High tech) estas tia teknologio, kiu troviĝas en la plej antaŭenigita stato de disvolviĝo aŭ, simple, la plej antaŭenirinta teknologio disponebla en koncerna epoko. Nuntempaj produktoj konsiderataj alt-teĥnologiaj plejparte enhavas elementojn de la antaŭenigita elektroniko kaj informadiko, sed kelkfoje temas pri bioteknologiaj produktoj aŭ novaj materialoj.
La teknologio plej antaŭenigita povas havigi multajn avantaĝojn, sed ankaŭ posedas konsiderindajn riskojn kaj malavantaĝojn, pro kio tre ofte ĉe fakoj kiel la kosma esplorado aŭ la milita scienco oni tendencas al la atestita teknologio, pli antikva sed ankaŭ pli fidinda kaj foje eĉ pli facile atingebla kaj malmultekosta.
Montemesola
Montemesola estas komunumo de Italio.
Groß Kelle
Groß Kelle estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Johann Georg Gmelin (1652-1705)
Johann Georg Gmelin (1652-1705) estis germana kuracisto, speciala inspektoro kaj urba pastro en Herrenberg. Li estis la 10-a kaj lasta filo de la evangelia teologo Samuel Gmelin (1611-1676) kaj lia patrino, kies nomo estis Katharina, estis filo de la pastro M. Hegel, urbo Ehningen. Principe, li interesiĝis pri apoteko kaj studis en la Universitato de Tubingeno, poste en Bazelo kaj fine en Schaffhausen.
En 1675, li iĝis kuracisto en Marbach kaj iom poste li diplomiĝis kiel doktoro pri medicino. En 1679 li transloĝiĝis al Stutgarto, kiel eksterordinara privata kuracisto kaj inspektoro de la urba hospitalo, sed li devis atendi ĝis 1684 por esti leĝe promociita. En 1696, li estis vokita al Dresdeno kaj tie li iĝis privata reĝa kuracisto. Li mortis en Stutgarto, en la 7-a de marto 1705. Gmelin estis fondinto de renoma familia liniaro. Li edziĝis dufoje: En la 31-a de januaro 1676, en Tubingeno, kun Christiane Engel kaj en la 30-a de septembro 1684 kun Anna Sabine Sattler, en Stutgarto. Entute, ili havis dekdu infanojn, inter ili la klerikulo Georg Ludwig Gmelin (1687-1756).
Fondaĵo
Fondaĵo aŭ Fondumo (neologismo por la angla Foundation, france Fondation, germane Stiftung) estas jure registrita, filantropia aŭ ne-profitcela organizaĵo, fondita de individuoj aŭ instancoj por disdoni monon por bonaj kialoj. Principe, la fondinto aŭ fondintoj donis kapitalon (en formo de fonduso), de kies interezoj oni pagas projektojn laŭ la celo de la fondumo. Sed la reguloj povas esti tre malsamaj. Ekzistas ankaŭ fondumoj sen kapitalo (ekzemple en Usono).
Fondumo estas jura persono, kiu alstrebas celon difinitan de la fondinto, kvankam ĉi tiu celo povas esti modifata laŭlonge de la tempo. Ĝi estas privatjura organizaĵo, kvankam iuj fondumoj ankaŭ plenumas publikajn taskojn kaj eĉ povas esti starigitaj de registaro por tiu celo. Kiel fondumoj rajtas trakti la akiritan kapitalon povas diferenci de lando al lando. Ĝenerale ĝia kapitalo devas esti uzata por la atingenda celo kaj tial ne rajtas esti distribuata al la fondintoj aŭ estraranoj. Grava diferenco kun asocioj estas, ke fondumo ne havas membrojn, kvankam iuj fondumoj tiel nomas siajn donacintojn aŭ volontulojn.
Fondumo havas estraron kaj statuton, sed ne nepre iujn kontrolorganojn (kvankam ĝi povas havi tiujn). Tial depende de la leĝoj de la ŝtato, kie la koncerna fondumo havas la sidejon, ĝenerale ŝtata aŭ urba instanco ĝin kontrolas. Fondumoj estas juraj personoj kaj estu registritaj pere de leĝa (ŝtata) dokumento.
Terminologio
Ne konfuzu Fondumo (neologisma termino) kun Fonduso (ne-oficiala termino ) aŭ Fondaĵo.
La jarlibro de UEA jam en 1956 registris la vorton "Fondumo" en la signifo de la angla "Foundation", la franca ' Fondation ', la hispana ' Fundación ' kaj la germana 'Stiftung ', bg: Фондация, ca: Fundació (dret), cs: Nadace da:Fond, fi: Säätiö, hr: Zaklada, hu: Alapítvány, id: Yayasan, it: Fondazione (ente), ja: 財団法人, ko: 재단법인, lt: Paramos fondas, ms: Yayasan, nl: Stichting, no: Stiftelse, pl: Fundacja, pt: Fundação, ru: Фонд, sk: Nadácia, sr: Задужбина, sv: Stiftelse, tr: Vakıf (hukuk), zh: 基金会
Listo de ne-esperantistaj fondumoj (elekto)
Ĉiuj anglalingvaj vikipediaj paĝoj kiuj komencas kun Foundation, interalie:
Eksteraj ligiloj
Fondumo Pro Esperanto
Stichting Edukado.net
Familie-Fischer Stiftung (Fondumo de familio R. Fischer)
Elisabeth Klünder Stiftung (Fondumo Elisabeth Klünder) : www.stiftung-mondo.de/
Fonds Cesar Vanbiervliet (Esperanto-Fondaĵo Cesar Vanbiervliet)
Vidu ankaŭ
Fondo
Fondaĵo
Ne-registara organizo
Neprofitcela organizaĵo
Sándor Aranyosrákosi Székely
ARANYOSRÁKOSI SZÉKELY Sándor estis hungara verkisto, unitariisma episkopo naskita la 13-an de septembro 1797 kaj mortinta en Marosszentkirály la 27-an de januaro 1854.
Biografio
En la jaro 1814 Aranyosrákosi Székely komencis pristudi teologion kaj juron en Kolozsvár. En 1816 li iĝis kunlaboranto de revuo Erdélyi Magyar Museum. Ekde 1820 li studis teologion en Vieno. Post du jaroj en 1822 li estis pastro kaj instruisto en Torda kaj en 1832 translokiĝis al unitariisma kolegio de Kolozsvár, kie li en 1836 fariĝis direktoro de la kolegio. Ekde 1838 li estis eklezidistrikta ĉefnotario kaj poste en 1843 vicepiskopo, ekde 1845 episkopo.
Opmeer
Opmeer estas municipo de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis.
Carl Ritter
Carl RITTER (naskiĝis la en Quedlinburg, mortis la  en Berlino) estis germana geografo, fondinto de la scienca geografio.
Vivo
Edukite ĉe la Salzmann-lernejo (Schnepfenthal) li okupiĝis en Halle (Saale), ekz. sub la gvidado de Niemeyer, pri pedagogiaj studoj. En 1798 li iĝis privata instruisto ĉe la bankisto Bethmann-Hollweg en Frankfurto ĉe Majno. De tie li vojaĝis plurfoje tra Svislando, Savojo, Franclando kaj Italujo. Inter 1814-19 li estis en Göttingen por utiligi tesorojn bibliotekajn por propraj studoj. En 1819 li fariĝis profesoro pri historio ĉe la frankfurta gimnazio, sed jam en 1820 li vokitis kiel eksterordinara profesoro al la Humboldt-Universitato en Berlino. Samloke li baldaŭ iĝis ankaŭ instruisto ĉe la soldata lernejo kaj akademia membro kaj instruisto ĉe la reĝa kadeta lernejo. Li ankaŭ tre engaĝiĝis pri la fondo kaj evoluigo de la Berlina Societo pri geografio.
Graveco kaj verkoj
Kiel la mallonge antaŭ li mortinta Alexander von Humboldt iĝis Ritter fondanto de la .n. komparanta geografio. Lia nefinita ĉefa verko: »Die Erdkunde im Verhältnis zur Natur und zur Geschichte des Menschen« (Berlin 1817–18, 2 vol.), kiun li mem prilaboris por la 2-a eldono, tiel ke la 1-a volumo (2-a eldono, Berlin 1822) traktas Afrikon kiel tuton neseparitan, dume la naŭ sekvantaj tomoj en 19 partoj (1832–59) dediĉatas al la priskribo de Azio.
Ekster tio li skribis: »Europa, ein geographisch-historisch-statistisches Gemälde« (Frankfurt 1804–07, 2 vol.); »Die Vorhalle europäischer Völkergeschichte vor Herodot« (Berlin 1820). Li kolektis siajn artikolojn el la serio "Schriften der Akademie" pri geografaĵoj ĉe »Einleitung zur allgemeinen vergleichenden Geographie und Abhandlungen zur Begründung einer mehr wissenschaftlichen Behandlung der Erdkunde« (Berin 1852). Por klarigi la verkon »Erdkunde« li eldonis kune kun Etzel (postaj pritraktoj far Grimm, Mahlmann, Kiepert) la verkon »Atlas«. Liaj prelegoj eldonitis post la morto sub la titoloj: »Geschichte der Erdkunde und der Entdeckungen« (Berlin 1861), »Allgemeine Erdkunde« (1862) kaj »Europa« (1863) kaj far Daniel liaj leteraj interŝanĝoj kun la minerologo Hausmann von Wappäus (Leipzig 1879).
Por honori lin estiĝis la fondaĵoj "Karl Ritter-Stiftungen" en Berlino kaj Lepsiko. Lia naskiĝurbo starigis por li en 1864 monumenotn.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 17. Leipzig 1909, p. 15-16, kio legeblas tie ĉi interrete.
TTT-legilo
[[dosiero:Browser Market Map June 2015.svg|eta|Plejmulte uzata foliumilo laŭ landoj
21840 Ghoshchoudhury
21840 Ghoshchoudhury estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
TTT-legilo
]] TTT-legilo (ankaŭ foliumilo  , krozilo , navigilo , retfoliumilo, retkrozilo, retlegilo aŭ retnavigilo, erare sed ofte retumilo; ) ebligas al uzanto legi hipertekston sur TTT-ejoj en TTT. TTT-legilo disponigas rimedojn por inspekti la enhavon de hipertekstaj nodoj kaj por navigado inter ili. Ĝi funkcias kiel kliento de foraj retserviloj (aŭ aŭtonome — por malfermi lokajn HTML-dosierojn).
21840 Ghoshchoudhury
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Triparna Ghosh-Choudhury, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi ankaŭ ricevis la Premion Intel Foundation Achievement Award. Ŝi estis lernantino ĉe la Northside Health Careers High School de San Antonio (Teksaso Usono).
TTT-legilo
TTT-legiloj
Inter aliaj, ankaŭ estas ĉi tiuj:
En 1990, Tim Berners-Lee faris la unuan tekstan TTT-legilon (www); en 1993, Marc Andreessen faris la unuan popularan grafikan legilon (Mosaic).
Teoremo de Jung
Frazo
kaj estu
la diametro de K, kio estas la plej granda eŭklida distanco inter iu du punktoj de la aro. La teoremo diras ke tie ekzistas fermita pilko kun radiuso
kiu enhavas na K. La rando okazo de egaleco estas atingata per la regula n-simplaĵo.
En ebeno
En eŭklida ebeno, kun n = 2, la teoremo diras ke tie ekzistas cirklo enmetanta ĉiujn punktojn kies radiuso estas
Pli strikta baro por r ne povas esti metita ĉar de S estas egallatera triangulo (aŭ ĝiaj tri verticoj)
Ĝeneralaj metrikaj spacoj
Por ĉiu barita aro S en ĉiu metrika spaco, d/2 ≤ r ≤ d.
La unua neegalaĵo estas pro la neegalaĵo de triangulo por centro de la pilko kaj la du diametraj punktoj, kaj la dua neegalaĵo sekvas pro tio ke pilko de radiuso d centrita je ĉiu punkto de S enhavas na S. En uniforma metrika spaco, kio estas, en spaco kiu ĉiuj distancoj egalaj, r = d.
Je la alia fino de spektro de la eblecoj, en disĵeta metrika spaco kun la manhatana distanco en la ebeno, r = d/2.
Konsilio de la reĝo de Francio
La Konsilio de la reĝo de Francio aŭ en franca Conseil du roi estis fakte aro de kolektivaj organismoj, instituciigitaj kaj konstantaj respondecaj pri la preparado de la decidoj fare de la reĝo de Francio kaj de lia gvidado.
Ŝajne Karlo la 5-a starigis la principon, respektata de ĉiuj liaj sukcedantoj, laŭ kiu la reĝo decidas nur post «bonne et mûre délibération» (bona kaj matura interkonsiliĝo). La organismo trapasis divesajn sistemojn de funkciado en la diversaj historiaj epokoj.
Corund (Harghita)
Corund [korund] (hungare: Korond) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Odorheiu Secuiesc. Administre apartenas al ĝi: Fântâna Brazilor, Atia, Calonda, Valea lui Pavel. Ĝi estas parto de la historia regiono Salregiono.
29799 Trinirussell
29799 Trinirussell estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Trinity Russell, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Commack High School de Commack (Nov-Jorkio, Usono).
Corund (Harghita)
Pli ol 80 % de la komunuma loĝantaro vivas en la sidejo.
Loĝantaro
En 1910 Korond havis 3 752 loĝantojn (hungaroj); en 1992 5 999 (92 % da hungaroj, ciganoj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Korond apartenis al Hungario, al Udvarhely. Nuntempe ĝi estas unu el la plej gravaj potistaj centroj de Eŭropo.
Moacșa
Moacșa (hungare: Maksa ) estas komunumo en Rumanio oriente de Sfântu Gheorghe.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 760 loĝantojn (hungarojn), en 1992 932 (je 96 % hungarojn).
En la censo de 2002 la 944 loĝantoj de la vilaĝo deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
Laŭ ĝia unua skriba mencio ĝi estis en 1332 ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék vármegye). Administre apartenas al ĝi Pădureni; ĝis 2004 apartenis al ĝi ankaŭ Dalnic. Ĝi kunkreskis kun Eresteghin. Ĝia reformita preĝejo havis pentritan lignan baldakenon kun 75 kasonoj faritan de nekonata aŭtoro en 1766. Ĝi troviĝas de 1893 en Industriarta Muzeo de Budapeŝto.
(34553) 2000 SV246
(34553) 2000 SV246 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata «Troja Tendaro».
Monteparano
Monteparano estas komunumo de Italio.
(34553) 2000 SV246
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 2000 dum la astronomia kampanjo " LINEAR " elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Oss
Oss estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
129173 Mattgoman
129173 Mattgoman estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Matt Goman, Gvidanto pri Disvolvo de la Ĉegrundaj Sistemoj de Operacioj de Lockheed Martin por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Li estis ankaŭ Gvidanto pri Disvolvo de Ĉegrunda Sistemo kaj inĝeniero pri iloj por la misioj MAVEN kaj Insight.
Corund (Bogdand)
Corund (Bogdand) (hungare: Szilágykorond) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Cehu Silvaniei. Administre ĝi apartenas al Bogdand.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 483 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 541 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1423. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Közép-Szolnok, poste Szilágy).
Me (kanao)
め (hiragana) aŭ メ (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [me] Tiu litero estas 34-a litero de Goĵūon, 40-a litero de Iroha.
Bixad (Covasna)
Bixad [biksad] (hungare: Sepsibükkszád ŝepŝibuksad) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio laŭ la Olt 27 km norde de Sfântu Gheorghe. Administre ĝi iam apartenis al Malnaș, sed ekde 2004 estas aparta komunumo.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1971 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1883 (99 % da hungaroj).
En la censo de 2002 la 1.811 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1648. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék vármegye).
Kiss
La kvaropo Kiss estis fondita en Nov-Jorko en 1973. La muzikgrupo estis influita de kelkaj iniciatoj de David Bowie (ambaŭseksaj estaĵoj), Lou Reed kaj ankaŭ de teatra rok-muzika hororo de Alice Cooper. La anoj de la grupo decidiĝis kamufli sian identecon per ŝminkaĵoj kaj komiksaj kostumoj. Gene akceptis aspekton de vampiro, Paul de stela knabo, Ace de eksterterano kaj Peter de kato. Kiss poste eliris precipe el angla glam-roko (rok-muziko kun cirkaj elementoj) kaj antaŭ publiko ili rigoroze kaŝis siajn vizaĝojn sub maskoj inspiritaj de japana teatro Kabuko. La koncertan bapton la kvaropo faris la 30-an de januaro de 1973 en Coventry Club en novjorka Queens. Kiss klare vidigis per siaj unuaj koncertoj malŝatojn al rok-muzika presaro kaj arogantecon rilate al gepatroj. Ili akiris tiel subtenon de la plej maljunaj novjorkaj rok-muzikaj ŝatantoj. En koncertoj la grupo uzis gigantajn arojn de perkutinstrumentoj kaj piroteknikajn efektojn. El la kvaropo plej multe prezentiĝis basgitaristo kaj kantisto Gene Simmons (naskiĝinta la 25-an de aŭgusto 1949 en Ĥajfo en Israelo), kiu kraĉis fajron, vomis artefaritan sangon aŭ li nur montris sian nekredeble longan tridekcentimetran langon. Diablajn aŭdacaĵojn prezentis ankaŭ la kantanta gitaristo Paul Stanley (naskiĝinta la 20-an de januaro 1952 en Manhattan en Nov-Jorko), gitaristo Ace Frehley (naskiĝinta la 27-an de aprilo 1952 en Bronkso en Nov Jorko) kaj tamburisto Peter Criss (naskiĝinta la 20-an de decembro en Brooklyn en Nov Jorko).
Debuta sennoma albumo de la grupo aperis la 18-an de februaro 1974. La dua gramofondisko "Hotter Than Hell" kun japanaj kreditoj sur la koverto estis ĉe usonaj ŝatantoj farota impreson, ke Kiss estas en la lando de eliranta suno jam famigitaj. Sed temis nur pri komerca tiro, ĉar antaŭa titola albumo venis sur samuraja merkato nur kun dujara malfruiĝo. La unuan grandan furorkanton "Rock and Roll All Nite" alportis la tria gramofondisko "Dressed to Kill". En la sama jaro, en 1975 aperis neatendite sukcesa koncerta dualbumo "Alive!", da kiu tuj vendiĝis duonmilionon da kopioj. Post tiu ĉi hodiaŭ jam kulta ludigaĵo Kiss tiom famiĝis, ke en roloj de iliaj antaŭsaltantoj komencis aperi grupoj, al kiuj antaŭe varmigis la publikon ĝuste "kissanoj". Produkton de nova albumo "Destroyer" ekprenis Bob Ezrin, kiu al kelkaj komponaĵoj enpremis alian karakteron pro uzo de pluaj instrumentoj. Sed ŝatantoj volis pli krudan LP gramofondiskon "Rock and Roll Over", ludigata preskaŭ vive en novjorka Star Theatre. La 12-an de decembro 1976 Ace Frehley estis dum koncerto en Lakeland Colliseum sur Florido trafita per elektra kurento, kiam li per unu mano tuŝis metalan konstrukcion de kulisoj kaj per la alia kordojn de sia gitaro. Onidire li estis revivigata dudek minutojn, post kio li leviĝis kaj komune kun la ceteraj li daŭrigis en la koncertado ĝis ties fino. En marto de 1977 Kiss alvojaĝis Japanion, kie dum kvar koncertoj ili superis rekordon de vizitantoj, kiun tenis tie ĝis tiu tempo Beatles. Kiss havis tiutempe ankaŭ multegon de nemuzikaj aktivaĵoj de vendado de diversaj surkudraĵoj ĝis ekzemple al eldono de sia komikso. Tiu aperis la saman tagon kiel albumo "Love Gun" kaj Kiss antaŭ ties preso aldonis antaŭ okuloj de bulvardaj medioj en presistan farbon eĉ iomete de sia propra sango. Tiel ili povis fanfaroni, ke tiu ĉi komikso estis "skribita per sango de la grupanoj". Sukceson de la unua vivkoncerto vane klopodis ripeti duobla LP "Alive II". Fine de la sepdekaj jaroj la mondo komencis subiĝi al diskoteka febro kaj tial ankaŭ Kiss akomodis sian albumon "Double Platinum" al tiu ĉi evoluo. La menciita 2KD enhavis remiksitajn komponaĵojn, kies ritma elekto estis reguligita tiel, por ke ĝi plimulte alproksimiĝu al diskoteka stilo. En 1978 unuopaj "kissanoj" eldonis siajn soloajn albumojn. Fine de la 70-aj jaroj Kiss ludigis novan albumon "Dynasty", en kiu la tedigitan Crisson, kiu malamis la nomadan vivon, parte anstataŭis tamburisto Anton Figo. "Dynasty", kiu aperis la 23-an de majo 1979, ŝokis konvinkitajn ŝatantojn per diskutinda diskoteka furorkanto "I Was Made for Loving You".
Post ses jaroj de la komuna koncertado kaj ludigado de LP gramofondiskoj forlasis la bazan konsiston tamburisto Peter Criss, kiu lastfoje koncertis kun "kiso" en novembro de 1979. Post maja eldono de komiksa LP "Unmasked", sur kiu denove partoprenis Anton Figo, elvojaĝis al nova koncerta ŝnuro kun Kiss nova tamburisto Paul Caravello, kiu elektis artistan nomon Eric Carr kaj maskon de "vulpo". En 1981 tiu ĉi nova konsisto plifortigita je usona simfonia orkestro, eldonis muzikon al neniam nefilmita filmo „The Elder“. Ŝatantoj alkutimiĝintaj al per alkoholaĵo kaj sovaĝaj vesperetoj obsedita "frenezan" grupon nerajtigite rifuzis tiun ĉi diskon, kies tekstoj estis subite plenaj de moralaĵon kaj kies muziko estis nekutime kultivita kaj riĉigita je kvanto orkestraj reguligoj. Dum ludigado de LP "Creatures of the Nights" Steve Farris, Bob Kulick (frato de ilia pli posta gitaristo Bruce) kaj Vinnie Vincent kiel gastigantaj gitaristoj ekludis anstataŭ vundita Frehley, kiu komence de la jaro 1982 karambolis en sia aŭto. En sekvanta koncerta ŝnuro Vinnie Vincent prezentiĝis en masko de faraono kaj la tuta grupo ŝokis per sia sceno, sur kiu estis starigita maketo de grandega tanko. La 18-an de septembro 1983 la grupo subite prokrastis dum programo MTV sian faman ŝminkitan eksteraĵon kaj monstrajn kostumojn kaj mallongtempe post tio ĝi eldonis "civilan" albumon "Lick It Up". Je tri tagoj pli poste Kiss komencis en Lisbono koncertojn kun jam plenvalora ano de la grupo Vinnie Vincent anstataŭ Ace Frehley, kiu estis elĵetita jam en junio de 1983. Sed en plua vico "Animalize" jam partoprenis plua kalifornano Marc St. John, sed kiu ne partoprenis en koncerta ŝnuro komencinta la 30-an de septembro 1984 en angla Brighton. Sur disko "Asylum" nova gitaristo Bruce Kulick transprenis gitarajn partojn. En konsolida konsisto aperis studia ludigaĵo "Crazy Nights". Kompilaĵo "Smashes, Trashes & Hits" krom la plej grandaj furorkantoj alportis du novajn komponaĵojn – "(You Make Me) Rock Hard", "Let´s Put the X in Sex" kaj far Eric Carr rekantita "Beth", kies originan vokalon havis je konscio Peter Criss. Lastfoje en konsisto Simmons, Stanley, Carr kaj Kulick aperis fine de la 80-aj jaroj disko "Hot in the Shade".
Tamburisto Eric Carr la 24-an de novembro 1991 subiĝis al kancero de koro. Sur lian lokon venis blonhara Eric Singer, kun kiu Kiss ludigis multe duran albumon "Revenge. Je unu jaro pli poste, en 1993 tiu ĉi kvaropo ludigis vive "Alive III", sur kiu estas komponaĵo "Star Spangled Banner", kio estas propre iom reguligita usona ŝtata himno. Grandan intereson vekigis prezentiĝo de sesopo Kiss (Simmons, Stanley, Frehley, Criss, Kulick, Singer) en programo de usona MTV. Tiu ĉi viva prezentiĝo estis poste plenigita je kelke da pluaj koncertaj komponaĵoj kaj en 1996 ĝi aperis sub nomo "MTV Unplugged". Kvaropo Kiss, jam sen Frehley kaj Criss, tuj poste ludigis vican diskon "Carnival of Souls".
La populareco de kvaropo Kiss malrapide malfortiĝis, sed subite en la jaro 1996 okazis surpriziga kaj tre bonvenigata reveno de tiu ĉi legenda grupo. Enkadre de la tutmonda koncerta ŝnuro, sur kiu la grupo prezentiĝis post 17 jaroj denove en la devena konsisto kaj kun la devenaj maskoj kaj kostumoj kvaropo Kiss koncertis la 14-an kaj la 15-an de decembro 1996 eĉ en Prago, kiu tiel fariĝis unua eŭropa haltejo de tiu ĉi koncerta ŝnuro, kiu komenciĝis en Detroid. Poste la devena kvaropo eldonis studian albumon "Psycho Circus" kaj la 31-an de oktobro 1998 la grupo ekvojaĝis el Los Angeles al sia plua koncerta ŝnuro, dum kiu Gene Simmons, Paul Stanley, Ace Frehley kaj Peter Criss prezentis en sia bombasta parado tridimensiajn bildajn efektojn. Spektantoj povis tiel per specialaj okulvitroj gustumi 3-D efektojn bildigataj sur specialaj grandegaj videomuroj.
Lasta regulara faro de kvaropo Kiss estas viva dualbumo "Alive IV", kiun la grupo ludigis la 31-an de decembro 1999 en Vankuvero. En 2000 kvaropo Kiss eldonis sur DVD duhoran dokumenton "Kiss - The Second Coming", kiu rakontas pri la reveno de la origina konsisto en 1996 kaj la sekvanta monda koncerta ŝnuro.
Dum pli ol dudek sep jaroj de longa kariero grupo Kiss sukcesis vendi pli ol 100 milionoj da kopioj de ĉiuj ĝisnunaj tridek du albumoj. Dudek naŭ el ili estis aŭ platinaj aŭ almenaŭ oraj, kio estas faro, kiun sole Beatles sukcesis atingi.
Kontumaco
Kondamno pro kontumaco estas verdikto fare de juĝisto je la fino de proceso, kiu disvolviĝis dum foresto de la akuzito kaj poste kondamnito kiu estas fuĝinta. La termino «kontumaco» venas de la latina contumacia kiu signifas «fiero». Tamen pro la signifo rilate al foresto de akuzito tiaj procesoj estas nomitaj en kelkaj landoj per la latina esprimo in absentia. En la juro de diversaj landoj tiu figuro okupas diversajn traktadojn.
Banditeco
La  banditeco estas formo de pirateco karakterizita de perfortaj agoj por forrabado kaj ĉantaĝoj, dum en aliaj cirkonstancoj ĝi supozigas ribelemajn implicojn kun politika kaj socia fono. Kutime, la bandito estis armita viro, dediĉita al rabado, precipe atako, ŝtelado kaj, pli malofte, kontrabando kaj kidnapo. Ili kutime atakis veturantojn sur la danĝeraj vojoj de la montoj aŭ arbaroj, kio faciligis ilian kaŝadon kaj disvastiĝon. Ili ne kutime agis sole, sed organizitaj en bandoj. Ĝia ekvivalento en la maro estas la tiel nomata piratado aŭ mara banditeco
Kvankam la fenomeno havas foran originon kaj koncernas malsamajn historiajn periodojn kaj teritoriojn, en itala historiografio ĉi tiu termino ĝenerale rilatas al la armitaj bandoj ĉeestantaj en la Sudo inter la fino de la 18-a jarcento kaj la unua jardeko post la proklamo de la unuiĝo de Italio en 1861. En Hispanio la banditeco estis pli aktiva kaj grava en Andaluzio, Katalunio, Galegio kaj montoj de Toledo.
Eresteghin
Eresteghin (hungare: Eresztevény ) estas komunumo en Rumanio oriente de Sfântu Gheorghe. En 1910 ĝi havis 221 loĝantojn (hungarojn). Ĝia unua skriba mencio estis en 1567. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék vármegye). Ĝi estis kunkonstruigita kun Moacşa. Tie estas entombigita Áron Gábor.
(162004) 1991 VE
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin  kaj Kenneth J. Lawrence elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun Merkuro kaj proksima de la resonancoj 6:5 kun la Tero kaj 4:9 kun Marso
• Ĝia marsa MOID estas 0,04952 astronomia unuo (7,408 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,05755 astronomia unuo (8,610 milionoj da km),
Giovanni Brusca
Giovanni Brusca, moknomita en la sicilia lingvo u verru (la porko), pro sia krueleco (San Giuseppe Jato, 20-an de februaro 1957), estas mafiano kaj kunlaboranto de itala justico.
Li estis eminenta membro de Cosa Nostra kaj nuna kunlaboranto de justico, kondamnita pro pli ol cent murdoj, inkluzive de la triste fama, unu el la malgrandaj infanoj Giuseppe Di Matteo (filo de la pentito Santino Di Matteo) sufokita kaj dissolvita en acido kaj la murdo de juĝisto Giovanni Falcone, lia edzino Francesca Morvillo kaj la tri akompanaj agentoj, Antonio Montinaro, Rocco Dicillo kaj Vito Schifani. Brusca ludis fundamentan rolon en la masakro de Capaci, ĉar li estis la viro, kiu puŝis la kontrolbutonon, kiu krevigis la TNT metitan en drenadkanalon sub la aŭtovojo.
(162004) 1991 VE
Orbito
• ĝia merkura MOID estas 0,00143 astronomia unuo (0,2139 miliono da km).
• La ĝi pasis al 0,05065 astronomia unuo (7,577 milionoj da km) de Marso,
• la ĝi pasos al 0,04958 astronomia unuo (7,417 miliono da kilometroj) de la ruĝa planedo.