cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pudoro
Islama pudoro
En iuj islamaj subkulturoj, virinoj elektas uzi nikabon, vesto kiu pretendas kaŝi ĉiun parton de la korpo, kelkfoje inkludante la okulojn (burko). Uzo de nikabo (iam nomita erareme burko, kvankam ĉi-lasta termino teĥnike aplikiĝas pli aparte al afgana vestaĵo) estas sufiĉe komuna en multaj islamaj landoj. Islamaj leĝoj postulas virinojn kovri ĉion, krom la manoj (la pojnoj) kaj la vizaĝo; la elekto etendi ĉi tion al vizaĝo kaj manoj estas propra-vola, kaj elmontras pli grandan pudoron kaj sanktecon al aliaj. Tamen, iuj komprenas, ke la instruoj de la Korano pri vesto postulas al virinoj uzi la nikabon. Aldone, multaj islamaj virinoj portas la islaman koltukon, aŭ hiĝabon, kiel esprimon de pudoro.
En la plimulto de islamaj landoj, tiaj esprimoj de pudoro estas oficiale propra-volaj, sed eblas ke familioj aŭ ĉirkaŭĵoj influu. En kelkaj aliaj, kiel Afganio sub la talibana registaro, ili estis postulitaj sub la minaco de severa fizika puno.
Laŭ la instruisto de Dress Studies kaj Fashion Design (Kostumostudoj kaj mododezajno), Heather Marie Akou, argumentoj por uzo de burkino (kaj aliaj formoj de striktaj virinaj naĝvestoj) ne rilatas nur al vesto mem, sed ankaŭ al simbolismo kun supozoj kaj politikaj implicaĵoj projektitaj sur ĝi. Diskutoj pri feminismo, enmigrado kaj sekulareco prezentas vaste malsamajn vidojn pri burkino kaj aliaj pudoraj ŝtofaĵoj. La burkino povas esti vidata kiel persona vesto-elekto, indikilo de virinojugo, kapabligilo de la pliiĝinta fizika libereco de virinoj, aŭ religia simbolo kaj fundamentisma religia simbolo, kiu defias sekularan ŝtaton.
Plej multaj islamanaj erudiciuloj konsentas, ke viroj bezonas kovri ĉion de la umbiliko al la genuoj.
Katolika pudoro
Papo Pio la 12-a deklaris, ke virinoj devas kovri siajn suprajn brakojn kaj ŝultrojn, la bruston je dufingro-large sub la kolo kaj iliaj jupoj devas kovri almenaŭ ĝis sub la genuo.
Giuseppe Kardinalo Siri de Ĝenovo deklaris, ke pantalonoj estis neakcepteblaj por vesti virinojn; multaj tradiciaj katolikaj virinoj sekvis ĉi tiun konsilon, kaj iuj katolikoj provis eĉ pli malfacile pravigi ĉi filozofie.
Ĉiuokaze, la Eklezio kondamnas la uzadon de vestoj, kiuj elmontras la korpon kaj faras ĝin objekto de sekso.
La Eklezio atendas virojn vesti modeste ankaŭ, sed la postuloj ne estas samaj por virinoj; ĉar viroj estas konsiderataj pli sentemaj al seksa tento. Ne ĉiuj el ĉi tiuj "gvidlinioj" kunigas la katolikoj. Aliflanke, multaj ne tradiciaj katolikaj virinoj ofte sekvas la tradiciajn instruojn de la preĝejo pri pudoro.
Pudoro en arto
En la arto, la rimedoj por redukti la priskribon de nudeco inkludas la sekvajn:
Konsideroj pri vestoj laŭ seksoj
Viroj kaj virinoj povas alfronti malsamajn atendojn pri pudoro laŭ siaj seksoj. Dum ambaŭ seksoj en okcidenta kulturo atendas, ke iliaj genitaloj estu kovrataj ĉiam, la virinoj ankaŭ atendas kovri ŝiajn mamojn. Aliflanke, laŭ la diktitaj modoj kaj sociaj normoj, la viroj kutime devas esti vestitaj multe pli dece ol virinoj, kiuj ekzemple povas prezenti siajn taliojn aŭ siajn profundajn dorsodekoltaĵojn.
Organizoj kiel laTopfree Equal Rights Association (Asocio por egalaj rajtoj pri nudaj mamoj) aspiras al seksa egaleco pri korpa elmontrado. En 1992, la plej alta kortumo de Nov-Jorkio akceptis la argumentojn inkluditajn en la 14-a amendo kaj malvalidis la antaŭan klaŭzon, kiu kontraŭleĝis al virinoj nudigi siajn brustojn kiam estas permesita al viroj.
76
En la jaro 76 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
70er
13-a Brazila Kongreso de Esperanto
La 13-a Brazila Kongreso de Esperanto okazis en Recife en 1952. Membroj de la organiza teamo estis interalie Neuse Araújo, Alfredo Azevedo, Lurdinha Cordeiro (pseŭdonimo), Moacir da Silva Cunha, Ernesto Dinis, José Laercio, Fernando Laroca, Amaro Pinangé Soares, Calinício Silveira kaj Arthur Velloso, kiu poste estis la ĉefa fondanto de Bona Espero en 1957.
Stacio Sekime
Stacio Sekime (japane: 関目駅 [Sekime-eki], angle: Sekime Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĝoto, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan (ĉefa).
OSO
La vorto havas plurajn signifojn:
Italo-disko
Italo-disko (en pluraj nacilingvoj Italo-disco) estas tre vasta nocio, kiu ensumigas multan diskotekan produkton el Eŭropo dum la 1980-aj jaroj.
Ĝi estas unu el unuaj formoj de la monda elektronika muziko (EDM). Tiu stilo evoluis en la paso de sepdekaj kaj en interŝanĝo de okdekaj jaroj en Italio, Hispanio, Germanio kaj aliaj partoj de Eŭropo.
Karakteriza signo de la italo-disko estas precipe futurisma, absolute diferenca kaj kvazaŭ universa sono, kiun oni celigis per sintezilo, voĉdekodilo kaj drummaŝino. Dum la okdekaj jaroj, la termino Italo-disko ensumigis plimulte neamerikanan kaj nebritan dancmuzikon. En Usono kaj Granda Britio la italo-disko estis tute nekonata, plimulte temis pri undergroundan scenon.
Pli poste ĝi inspiris polan ĝenron disko-polo.
Ekzemploj:
Terminologio
La vorto italo-disko devenas el serioj Italo Boot Mix - megamiksoj el la jaro 1983 de Bernhard Mikulski (tiu fondis ZYX Music), kiujn ensumigis italan kaj germane produktatan diskotekan muzikon. Sed tiu ĉi italo-disko muziko estis iam markata ankaŭ kiel "Rock Elettronico" aŭ "Balli da Discoteca" (disco dance).
Interpretoj
Inter italo-disko interpretoj apartenas ekzemple Savage, Ken Laszlo, P.Lion, Ivan, Albert One, Radiorama, Valerie Dore, Sabrina, Scotch, Baltimora, Righeira, Fancy, Ryan Paris, Spagna, Miko Mission, Mike Mareen, Silver Pozzoli, La Bionda, Gazebo, Eddy Huntington, Den Harrow, Ricchi e Poveri, Toto Cutugno, Alphaville, C. C. Catch, Bad Boys Blue, Modern Talking.
Listo de disko-komponaĵoj kaj artistoj
Jen estas listo de disko-muzikistoj:
Vauxaillon (stacidomo)
Vauxaillon estas franca stacidomo sur linio La Plaine - -  (landlimo), situanta en  Vauxaillon, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Katsuyuki Miyazawa
Katsuyuki Miyazawa (宮沢 克行, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Albirex Niigata kaj Montedio Yamagata.
Edward Blyth
Edward Blyth (23an de decembro 1810 – 27an de decembro 1873) estis angla zoologo, ornitologo kaj farmaciisto. Li estis unu el la fondintoj de zoologio en Hindio.
Blyth naskiĝis en Londono en 1810. En 1841 li veturis en Hindion por iĝis zorgisto de la muzeo de la Royal Asiatic Society of Bengal (Reĝa Azia Societo de Bengalo). Li zorgis aktualigon de la muzekatalogoj, kaj publikis Catalogue of the Birds of the Asiatic Society (Katalogo de la birdoj de la Azia Societo) en 1849. Li evitis fari multe da kampotasko li mem, sed ricevis kaj priskribis birdajn specimenojn el Hume, Tickell, Swinhoe kaj aliaj. Li restis zorgisto ĝis 1862, kiam malsane revenis en Anglion. Lia The natural history of the Cranes (La natura historio de gruoj) estis publikita postmorte en 1881.
Li priskribis multajn birdojn kiel la jenaj:
Aŭ subspeciojn kaj ne nur birdojn. sed ankaŭ aliajn bestojn kiel la jenaj:
Same multaj specioj havas lian nomon ĉu en la komuna ĉu en la latina scienca nomo kiel la jenaj:
Listo de komunumoj de Puebla
Puebla estas unu de la federaciaj subŝtatoj de Meksiko. Ĝi konsistas el 217 komunumoj.
Je (cirila alfabeto)
е estas litero de la cirila alfabeto.
En la rusa lingvo, ĝi estas la 6-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Je" kaj la prononcon "je" (laŭ Esperanta ortografio).
En belorusa lingvo, 8-a (Enhavi literon ДЖ, ДЗ) de litero de la alfabeto, kaj ĝi havas sama nomon kaj prononcon de rusa.
En aliaj slavaj lingvoj, ĝi estas la 7-a de ukraina, serba kaj makedona, 6-a de bulgara litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "E" kaj la prononcon [IFA: e].
Distrikto Levoča
Distrikto Levoča estas sudokcidenta distrikto en Regiono Prešov de Slovako. Ĉefa urbo de distrikto estas Levoča. La distrikto najbaras kun Distrikto Poprad (okcidente), Distrikto Spišská Nová Ves (sude), Distrikto Prešov (oriente), Distrikto Sabinov kaj Distrikto Kežmarok (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Spiš.
Je (cirila alfabeto)
Ĝia majuskla formo estas Е.
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
Otter
Otter estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Prozodio
En lingvistiko (fonologio, fonetiko) oni komprenas sub prozodio (el la greka prosō(i)día ‘apuda kantaĵo’ < pros 'ĉe, apud' + ō(i)dē 'kanto') la supersegmentajn ecojn kaj aspektojn de la parolo. Tio estas ĉio kio realiĝas en la parolo apud, aŭ pli ĝuste fundamente de la parolsonoj aŭ segmentoj, kiuj reprezentas la fonemojn. Oni ankaŭ parolas pri supersegmenta fonologio, distingante tiun de segmenta fonologio. Ĉefe temas pri la intonacio, dinamiko kaj ritmo de la parolo.
En plej multaj lingvoj certaj aspektoj de la prozodio ankaŭ havas sencodistingan funkcion je la nivelo de vortoj kaj morfemoj. En tiuj kazoj temas pri distingiva uzo de tono (en tonlingvoj), de segmentlongeco (en kvantlingvoj), de dinamiko en kazoj de distingiva akcento, kaj en malpli da lingvoj pri distingiva uzo de voĉtipoj.
Intonacio kaj tono
Intonacio rezultas el variado de la voĉa tonalto dum parolado. Tia variado okazas kadre de konversaciaj parolturnoj kaj frazoj en ĉiuj naturaj lingvoj. Kadre de frazoj, ĝi ofte estas nomata frazmelodio. La pragmatika informo, kiu esprimiĝas per intonacio esprimiĝas en multaj lingvoj en simila maniero. Plej disvastigita estas fala tono kiel indikilo de la fino de frazo aŭ de la parolturno. Kiam temas pri ĉu-demando, la fina tono tamen estas alta – ĉu pro fina levo aŭ pro alta tono dum la plejparto de la fina frazo – tio varias inter lingvoj. Tia alta tono indikas, ke la konversacio ankoraŭ ne estas finita kaj ke respondo estas atendita. Simila tono ankaŭ ofte indikas, ke la parolanto mem intencas daŭrigi sian propran parolon, kie la gramatiko permesus finigon.
En tonlingvoj, la tono ankaŭ havas leksike distingivan funkcion. En tiuj lingvoj ekzistas malsamsignifaj vortoj (aŭ morfemoj), kiuj distingiĝas unu de la alia nur per sia tono. En tiuj kazoj, la tono nedisigeble apartenas al la vorto aŭ morfemo kaj oni povas konsideri tonemojn, kiuj funkcias kiel fonemoj. Tipe, la signifodistingo estas ligita al ŝanĝo de la tonalto aŭ de la konturo de la tono, sed gravas ne nur la alto de la tono, sed interalie ankaŭ ties sinkronigo kun la segmentoj. Tio estas detaligita en la artikolo > Tonlingvo.
Kelkaj lingvoj havas tiel nomatan ”tonakcenton” (angle: pitch accent). En tiuj lingvoj, la tonalto (plej ofte alta tono) aŭ ŝanĝo de la tonalto indikas akcenton kadre de vortoj aŭ frazoj.
Dinamiko kaj akcento
Sub dinamiko kompreniĝas en prozodio la vario de la voĉforto kaj per tio de la laŭteco de la parolo. Altigo de la voĉforto havas avertan kaj atentigan funkcion ankaŭ en la komunikado de multaj bestoj. El tiu paralingvistika fenomeno originis la ”dinamika akcento”, ankaŭ nomata ”streĉakcento” (angle: stress accent). Altigo de la voĉforto kaŭzas ne nur altigon de la sonpremo kaj laŭteco, sed ankaŭ altigon de la tonalteco. (Nur en kantado, oni penas eviti tiun kunvariadon.) Krome, akcentitaj vokaloj kutimas esti iom pli longaj ol senakcentaj. Lingvoj iom malsamas en tio, kiom gravas varioj en tonalteco, segmentlongeco kaj laŭteco en akcentado. Nura altigo de sonpremo ne sufiĉas por komuniki akcenton.
Ritmo kaj kvanto
Sub parolritmo aŭ simple ritmo kompreniĝas la tempa strukturo de la parolo. Tio estas la relativa daŭro (longeco) de parolsonoj, moraoj, silaboj kaj piedoj. Ankaŭ la paŭzadan konduton oni povas konsideri kiel aspekton de ritmo. La absoluta daŭro de tiuj paroleroj kaj la ofteco de paŭzoj dependas de la parolrapideco. Variado de la parolrapideco tamen ankaŭ afektas la relativajn daŭrojn: La daŭro de vokaloj varias pli ol tiu de konsonantoj.
Oni foje distingas inter lingvoj kun ”akcenta isokronio”, ”silaba isokronio”, kaj ”moraa isokronio”. Tio baziĝas sur la impreso, ke la intervalo inter akcentitiaj silaboj estas pli-malpli konstanta en la ĝermanaj lingvoj (escepte de la islanda), kaj ankaŭ en la portugala (latinida lingvo), dum en aliaj latinidaj lingvoj kaj ankaŭ en la ĉinaj, la impreso estas, ke ĉiu silabo havas la saman daŭron. Oni tamen ne povis konfirmi tion per mezurado. Nur la ”moraa isokronio”, kiu montriĝas interalie en la japana, estas iasence konfirmita per mezurado.
En kelkaj lingvoj, la longeco de vokaloj aŭ konsonantoj aŭ ambaŭ havas leksike distingivan funkcion. La faka esprimo por tio estas ”distingiva kvanto” (pli longa segmento = pli granda kvanto da sono), kaj lingvoj en kiuj ekzistas tia distingo estas foje nomataj ”kvantlingvoj”. Tio estas detaligata en la artikolo > Kvantlingvo.
En la vokalsistemoj de lingvoj kun kvanta distingo ofte ankaŭ ekzistas aŭdebla diferenco en la sonkoloro inter longaj kaj mallongaj vokaloj. Pro tio, ili estas ofte konsiderataj kiel malsamaj vokaloj. Se tiu diferenco ne estas tro granda, oni povas konsideri ilin kiel la samaj vokaloj kaj atribui la distingon al kvanta prozodemo. Ĉe konsonantoj, tiu lastmenciita alternativo estas pli kutima, ĉar ĉe tiuj plej ofte mankas tia aŭdebla diferenco.
Jérôme Ruggiero
Jérôme RUGGIERO (naskiĝis la 13-an de septembro 1977 en Lieĝo; vera nomo Jérôme Joseph Nicole Lucien Ruggiero) estas itala tajloro kaj mododezajnisto.
Biografio
Jérôme Ruggiero naskiĝis en Lieĝo, en Belgio en familio de italaj enmigrintoj de Campora San Giovanni (en la komunuo de Amantea). Lia patro Bonaventura estis masonisto, poste fondinta malgrandan entreprenon de dom-konstruado en Wandre.
En 1996, Jérôme Ruggiero ĉesigis siajn studojn kaj forlasis la preparan liceon al Arĥitekturo sen akiri sian Bakalaŭron.
En 1999, li kreis propran societon kiu okupiĝis pri vendado de porviraj konfekciaj vestaĵoj, Jerome Dess, kunlabore kun sia frato Pietro (forpasinta en Campora San Giovanni la, pro strat-akcidento).
En 2006, en Parizo, li faris decidan renkontiĝon kun Riccardo Andreatini, kaj ekde tiam komenciĝis kunlaborado kun la firmao Tombolini.
Dum la periodo 2007-2008, li estis komerca agento por Thierry Mugler Homme, T-Concept Tombolini, Hilton, Emanuel Ungaro Homme, Gai Mattiolo, JCDC by Lee Cooper.
La, kreiĝis la internacia marko "JEROME RUGGIERO". Lia komenco kiel dezajnisto okazis en Florenco en Pitti 76, kie li ekspoziciis sian unuan propran kolekton de la 16-a ĝis la. En Pitti 76, li troviĝis inter la 14 plej bonaj estontaj dezajnistoj, la New Beat Area, ,. En junio 2010, li prezentis sian kolekton en la salono Tranoï en Parizo, lia ĉeesto mirigis danke lian stilon kaj tre luksan medion.
Dum la monato de majo 2011 li prezentis sian kolekton titolitan « Edition French Riviera » en Festivalo de Cannes. Li eniris la tre fermitan rondon de la plej grandaj butikoj de lukso posedantaj siajn proprajn « showroom » en Hôtel Martinez dum la tuta daŭro de la festivalo. Liaj kreaĵoj estas surmetataj fare de diversaj personoj de la internacia « Jet-set ».
Vauxaillon
Vauxaillon estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vauxaillonnais.
8870 von Zeipel
8870 von Zeipel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (angle: Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda astronomo Edvard Hugo von Zeipel (1873–1959), profesoro pri astronomio en la Universitato de Upsalo de 1911 ĝis 1920. Li estas famkonata pro siaj teoriaj laboroj en ĉiela mekaniko kaj astrofiziko.
OST
La vorto havas plurajn signifojn:
Gävleborgs län
Gävleborges län estas unu el la 20 modernaj provincoj de Svedio. Ĝia areo ampleksas la plej grandan parton de la historia provinco Gestricio kaj Helsinglando, kaj krome ankaŭ kovras parton de Darlekarlio. Administra centro de la provinco estas la urbo Gävle. Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Aldama (Tamaulipas)
Aldama estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Aldama. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10002.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 27676 loĝantojn. El tiuj estis 13828 viroj kaj 13848 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3655,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 130 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ne konata mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ne konata °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 24648 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 278 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,13 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
17814 de la loĝantoj de Aldama en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1994 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 11,19 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 10,07 % (1087 el 8811), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 12,34 % (907 el 9003).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 20338 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1648 personoj al la protestantisma religio. 1044 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 1618 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Hainburgo ĉe Danubo
Hainburgo ĉe Danubo estas urbo en la distrikto Bruck an der Leitha en Malsupra Aŭstrio, Aŭstrio. Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Geografia situo
La urbo situas ĉe Danubo inter Vieno kaj Pressburg (Bratislava) en la industria zono de Malsupra Aŭstrio tuj proksime al la slovaka landlimo. Hainburg ankaŭ situas inter la geografiaj limoj de Karpatoj (al kiuj ankoraŭ apartenas la monto Braunsberg) oriente kaj Danubo norde.
La teritorio de la urba municipo apleksas 25,05 kvadratajn kilometrojn. 45,87 elcento de la areo estas arbarkovrita.
Vaux-en-Dieulet
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Anikó Gerendi
GERENDI Anikó estas rumania hungara dizajnistino, grafikistino naskita en Kluĵo la 20-an de januaro 1952.
Kariero
Anikó Gerendi finis en 1976 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ĝis 1986 ŝi laboris kiel dizajnisto en vitrofabriko de Pădurea Neagră, poste en Oradea kaj de 1993 kiel artterapeŭtikisto en kliniko de Oradea.
OTA
La vorto havas plurajn signifojn:
Masdaro
Masdaro (arabe مصدر, la fonto) estas konstruata urbo en Abudabio (la Unuiĝintaj Arabaj Emiratoj). Ĝin planas la brita arkitekta entrepreno Foster and Partners. La urbo uzos — laŭ la planoj — nur sunenergion kaj zero-karbonan, zero-ellasan, daŭrigeblajn teknologiojn. La urbo estas konstruata ĉ. 30 km oriente de la ĉefurbo Abu Dhabi, proksime al Abu Dhabi International Airport.
La iniciato startis en 2006 kaj la efektivigo daŭras 10 jarojn. La efektivigon koordinas Abu Dhabi Future Energy Company (ADFEC) kaj prezidas ŝejko Mohammad bin Zayed Al Nahyan.
Oni planas la unuan fazon je 2009. La preta urbo kostos $22 miliardojn kaj servos por hejmo de ĉ. 50.000 personoj kaj 1.500 entreprenoj. La urbo kovros 6 km² kaj entenos universitaton Masdar Institute of Science and Technology.
Gravaj partneroj en la projekto estas Massachusetts Institute of Technology, General Electric, BP, Royal Dutch Shell, Mitsubishi, Rolls-Royce, Total S.A., Mitsui, Fiat kaj la germana sunenergia entrepreno Conergy, kiu planas sunenergian parkon kun povumo de 40 MW.
Tomoyuki Yoshino
Tomoyuki Yoshino (吉野 智行, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Shonan Bellmare, Yokohama FC kaj Gainare Tottori.
Stephen Hawking
Profesoro Stephen HAWKING (naskiĝis je la 8-a de januaro 1942 en Oksfordo, mortis la en Kembriĝo, Anglio) estis unu el la pintaj fizikistoj kaj teoriaj astronomoj de la nuntempo. Li estis Lukasa profesoro ĉe la Universitato de Kembriĝo (ofico kiun iam havis ankaŭ Isaac Newton).
Liaj ĉefaj studterenoj estis kosmologio kaj kvantuma gravito (parto de kvantuma fiziko). Inter liaj plej gravaj kontribuoj estas eseoj pri la rilato inter nigraj truoj kaj termodinamiko. Laŭ liaj studoj, nigraj truoj ne ekzistas daŭre.
Sciencaj laboroj
En la jaro 1962 li finis sian studadon ĉe la Universitato de Oksfordo kiel Bachelor (bakalaŭro). Tiam li decidis studi ĉe la Universitato de Kembriĝo, kie li en la jaro 1966 finis sian studadon kiel doktoro de teoria astronomio kaj kosmologio. Komune kun Roger Penrose li laboris dum la 1960-aj jaroj pri la ekzisto de lokoj, kiujn ili supozas en nigraj truoj, kie la leĝoj de la natursciencoj ne validas (neordinaraĵo; angle: singularity). En la jaro 1974 Hawking evoluigis la koncepton de la Hawking-radiado. La Hawking-radiado havus la efikon, ke nigraj truoj ne ekzistas eterne (vaporiĝo de nigra truo). Dum la 1980-aj jaroj li laboris kun Jim Hartle pri kvantuma gravito.
Vivo
Hawking devenas el familio de sciencistoj. La patrino estis ekonomisciencistino kaj la patro estis kuracisto de tropikaj malsanoj. En la jaro 1963 Hawking ricevis la diagnozon, ke li suferas je amiotrofa lateralsklerozo (ALS). Du jarojn poste, 1965, li edziĝis kun Jane Wilde, kun kiu li havas tri infanojn. La divorco de Jane Wilde okazis en la jaro 1990. Ekde tiu tempo li vivis kun sia flegistino Elaine Mason, kiun li edzinigis en la jaro 1995. Hawking kaj Mason disiris en la jaro 2006.
Honorigoj
En la jaro 1974 li iĝis membro de la Reĝa Societo kaj en la jaro 1979 li iĝis lukasa profesoro. Krome li estas membro de la Papa Akademio de la sciencoj.
Famaj verkoj
La granda sukceso de Stephen Hawking rezultas el lia kapablo klarigi komplikajn aferojn tre simple, tiel ke nefakuloj povas kompreni ilin. Jen kelkaj popularsciencaj verkoj.
Ĵe (cirila alfabeto)
En la rusa lingvo, ĝi estas la 8-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Ĵe" kaj la prononcon [IFA: ʐ~ʒ].
Ĝia majuskla formo estas Ж.
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
Jayapura
Jayapura (prononco ; Hollandia) estas urbo de Indonezio. Ĝi situas sur la insulo Nov-Gvineo, kaj estas la administra centro de la provinco Papuo. Ĝi situas ĉe la norda marbordo en la provinca oriento, proksime de la limo al Papuo-Nov-Gvineo. Laŭ stato de la jaro 2010 la urbo havis 233,859 loĝantojn.
La noche es para mí
La noche es para mí (La nokto estas por mi) estas popmuziko kun araba ritmo de la kantistino Soraya Arnelas. Ĝi estas la numero kvin de ŝia KD Sin Miedo (Sentime). Ĝi estis produktita de Jason Gill, Dimitri Stassos kaj Irini Michas, kaj adaptita al la hispana de Felipe Pedroso. La 28-an de februaro ĝi estis elektita kiel la reprezentanto de Hispanio en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2009.
En la finalo de Eŭrovido, Soraya atingis la antaŭlastan lokon, kune kun Litovio kaj antaŭ Finnlando kun 23 poentoj donitaj de Andoro (12), Portugalio (7), Svislando (3) kaj Grekio (1).
Azzano d'Asti
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Jakobo la pli aĝa, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Ligulo
Ligulo estas membraneca apendico, kiu ĉe graminacoj kaj ciperacoj troviĝas ĉe la limo inter la limbo kaj la foliingo. Ĝi kutime aperas kiel membraneca, senkolora diafana etendaĵo de la interna epidermo de la foliingo. Ĝi protektas kontraŭ vundoj kaŭzitaj de frotado de la foliplato moviĝanta tien kaj reen en la vento.
Kantono Grayson (Teksaso)
La kantono Grayson situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Sherman.
Veruko
Veruko (latine: verruca vulgaris) estas malmola, kaleca deformiĝo de la epidermo en la formo de florbrasikforma tubereto. La kaŭzo de veruko estas viruso el la familio homa papiloma viruso (HPV). De ĝi ekzistas pli ol cent specioj. Kelkaj kaŭzas verukojn sur la haŭto, aliaj sur la mukmembranoj. La viruso povas instigi la haŭtĉelojn al rapida dividado pro kio ekestas veruko. Preskaŭ ĉiam kiam oni havis verukojn, ili spontane malaperas. La viruso tamen ofte pruveble postrestas en la haŭto, sen ekesto de veruko.
Kolegiato Thorn
La kolegiato Thorn (Reichsstift Thorn) estis abatinejo por altnobelinoj en Thorn (Limburgo). Ĝi akiris imperian senperecon en la Sankta Romia Imperio, kaj ĝiaj abatinoj ekhavis la titolon de "princ-abatino", Fürstäbtissin.
Pluraj el ĝiaj abatinoj estis samtempe ankaŭ abatinoj de kolegiato Essen en persona unio.
La lastaj abatinoj de la kolegiatoj Thorn kaj Essen estis:
Montreux
Montreux povas esti:
Ekzistas pluraj lokoj nomataj Montreux [mõTRË], interalie
Oslingo
La Oslingo (germane Oesling aŭ Ösling, luksemburge: Éislek ) estas regiono kovranta la nordan parton de la Grandduklando Luksemburgo kaj germana distrikto Bitburg-Prüm. Ĝi estas parto de la mezmontaro Ardenoj, kiu ankaŭ kovras partojn de Belgio kaj Francio. La Oslingo kovras 32% de la teritorio de Luksemburgo. La sudo de la Oslingo nomiĝas Gutland (bona lando), kiu ampleksas la ceterajn 68% de la granddukejo. La regiono estas karakterizita per montetoj kaj grandaj foliarbaroj. Preskaŭ ĉiuj la plej altaj montetoj de Luksemburgo estas en la Oslingo, precipe en la nordo kaj nordokcidente, proksime de la limoj kun Belgio kaj Germanio. Ĝiaj ĉefaj montetkatenoj estas distranĉitaj per pitoreskaj rivervaloj. Plej rimarkindaj estas tiuj de la Clerve, Our, supra Sauer kaj Wiltz.
La Oslingo estas malabunde loĝita kun malmultaj pli grandaj urboj. Clerveaux, Vianden kaj Wiltz estas la plej grandaj en la luksemburga parto de la Oslingo, de kiu nur Wiltz havas populacion de pli ol 4816 homoj. La regiono estas konata pro siaj multaj pitoreskaj montoj kaj vilaĝoj, kiuj allogas vizitantojn.
Nomo
La nomo Oslingo venis verŝajne de la kelta "Osninga" kiu signifas montoĉeno
Vidindaĵoj
En la maldense loĝata regiono situas kelkajn historiajn urbetojn, ekzemple Diekirch, Vianden, Clerf, Wiltz aŭ Esch-Sauer. Vizitinda ankaŭ estas la burgoj kaj burgruinoj de la Oslingo, ekzemple Vianden, Burscheid, Clerf kaj Brandenburg.
Sadik Hakim
Diskografio
Surdiskioj sub propra nomo
Surdiskigoj de la gastmuzikisto
Pada Ebenaĵo
La Pada Ebenaĵo (Pianura Padana) estas granda ebenaĵo en norda Italio, kreita kaj transirata de rivero Pado.
Ĝi etendiĝas triangule inter la Alpoj (norde), la Apeninoj (sude) kaj la maro Adriatiko (oriente).
Politike ĝi apartenas al la italaj regionoj Piemonto, Lombardio, Venetio kaj Emilio-Romanjo.
Pro sia natura situo ĝi ĉiam estis grava trafika ligilo orient-okcidenta, kiel atestas vojoj laŭ ĝiaj norda kaj suda randoj. Nord-suda trapasas ĝin la vojo tra la pasejoj Abetone en Apeninoj kaj Brenero en Alpoj.
Gravaj urboj estas Bolonjo, Milano, Mantovo, Parmo, Pavio, Torino kaj Verono.
Kulturo
Grana Padano estas malrapide maturiĝanta, duongrasa malmola fromaĝo el Padio kaj kelkaj aliaj areoj de Norda Italio difinitaj per itala juro.
Bakonyjákó
Bakonyjákó (bakonjjAkO) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Pápa. Ĝis 1908 la oficiala nomo estis Jákó.
Situo
Bakonyjákó situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Veszprém (urbo)-Pápa. La lasta urbo troviĝas 15 km.
Kebra Nagast
Kebra Nagast, Libro de la Gloro de la Reĝoj de Etiopio, estas kroniko kiu pretendas esti historia, pri la reĝoj de Etiopio, kiu image reiras ĝis Meneliko la 1-a, filo de la reĝo Salomono kaj la reĝino de Ŝeba, kaj enhavas serion de tradicioj pri la etiopia monarkio.
Verkita en la geeza lingvo, ĝi estas konsiderata de la etiopaj kristanoj kaj la rastafarianismo kiel la vera historio de la origino de la salomona dinastio, samkiel la konvertiĝo de Etiopio al kristanismo. La plejmulto el la fakuloj tamen opinias ke temas pri kompilaĵo de ĉirkaŭ la jaro 1300 pri pli fruaj tradicioj.
Ĝi rakontas, kiel la reĝino de Ŝeba konatiĝis kun Salomono, kiel la Kesto de Interligo atingis Etiopion kun Menelik la 1-a, kiel la etiopoj, antaŭe adorantoj de la suno, la luno kaj la steloj iĝis adorantoj de la Dio de Izraelo, kaj kiel ili poste akceptis Jesuon kiel la atendita Mesio.
La unuaj ekspedicioj portugalaj al Etiopio (15a kaj 16a jarcentoj) konatigis la libron en Eŭropo, kaj aperis tradukoj en la precipaj eŭropaj lingvoj.
Bakonyjákó
Historio
Vilaĝservoj estas ankaŭ germanlingvaj lernejo kaj infanĝardeno, biblioteko, interretejo, kuracejo, poŝto, policano.
Yohei Nishibe
Yohei Nishibe (西部 洋平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Kashima Antlers, Shimizu S-Pulse, Shonan Bellmare kaj Kawasaki Frontale.
Neuillé-Pont-Pierre
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Noviliaciens.
Jan Smuts
Smuts apartenis al la imperia kabineto de Winston Churchill dum la Dua mondmilito, kaj estis unu el la fondintoj de la Ligo de Nacioj en 1920. Li ankaŭ kunlaboris al la kreado de la Unuiĝintaj Nacioj en 1945, kaj estis la precipa redaktanto de la antaŭparolo de la UN-ĉarto.
Cuatro Caminos (metroo de Madrido)
Cuatro Caminos (Vojkruciĝo) estas metrostacio sur la linioj 1, 2 kaj 6 de la Metroo de Madrido situanta sub la trafikcirklo de Cuatro Caminos, ĉe la limo inter la distriktoj Ĉamberio kaj Tetuano.
La stacio havas la distingon esti la plej profunda stacio de la Metroo de Madrido: la platformoj de la linio 6 estas 45 metrojn sub la strata nivelo. Laŭ absoluta profundo (alteco rilate al marnivelo) ĝi ne estas la plej profunda de la reto, aliaj stacioj de linio 6 estas je pli malalta alteco super marnivelo.
Cuatro Caminos estas unu el la 8 stacioj de la unua sekcio inaŭgurita de la Metroo de Madrido ( - Cuatro Caminos), la 17-an de oktobro 1919 fare de Alfonso la 13-a. La platformoj havis komence 60 m, kaj estis etenditaj al 90 m (sude) en la 1960-aj kreante novan aliron. Ili troviĝas sub la strato de Santa Engracia, same kiel la vestiblo, tre proksime al la trafikcirklo de Cuatro Caminos. La 6-an de marto 1929, linio 1 estis etendita el Cuatro Caminos al, ĉesante esti lasta stacio de la linio.
Orbita suncentralo
La Orbita suncentralo (angla mallongigo SPS por Solar Power Satellite) estas proponita sunenergia centralo, ekipita sur satelito en la kosmo, en la Tera orbito. Tiu suncentralo - laŭ planoj - uzas mikroondojn (aŭ eĉ laseran faskon) por sendi la energion je surfaco de la Tero, kie kaptas la mikroondojn larĝa anteno (diametro ĝis 3 km).
Pro la altaj transportaj kostoj en la kosmon kaj la nekonvena energiosenda metodo, tiu metodo de la energioproduktado ne estas konkurebla kun la surteraj centraloj.
Historio
La koncepto de la orbita suncentralo estis unuafoje skizita en novembro de 1968 en Science Magazine. La metodo estis patentigita fare de Peter Glaser en 1973.
La reinteresiĝo pri la projekto okazis en 2007, kiam la naftoprezoj atingis preskaŭ la 100-dolaran prezon po barelo.
4050 Mebailey
4050 Mebailey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1976 de la svedaj astronomoj Hans Rickman kaj Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio Kvistaberg, en la proksimaĵo de Bro, (Svedio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan astronomon Mark E. Bailey, direktoron de la observatorio de Armagh de 1995.
Álvaro Arbeloa
Álvaro ARBELOA (prononco [], naskiĝis, do nun -aĝa) estas hispana futbalisto. Li kiel membro de la hispana nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, kiujn la hispana teamo venkis. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "17". Ekster naciaj matĉoj, li ekde la jaro 2009 estas futbalisto de la klubo Real Madrid.
Manokvari
Manokvari - prononco - estas marhavena urbego de orienta Indonezio sur la insulo Nov-Gvineo, kaj estas la administra centro de la provinco Okcidenta Papuo. Laŭ stato de la jaro 2010 la urbo havis 136 302 loĝantojn, kun la ĉirkaŭurbaĵo 286 079 loĝantojn.
Geografio
Manokvari situas laŭ la marbordo en la norda parto de la provinco. Sorong troviĝas 316, Ambon 729, Jayapura 754, Manado 1063, Kupango 1556, Paluo 1583, Balikpapan 1922, Denpasar 2262, Surabajo 2472, Semarang 2713, Jogjakarto 2741, Pontianak 2756, Bandungo 3013, ĉefurbo Ĝakarto 3083, Bandar Lampung 3241, Palembang 3270, Batam 3351, Jambi (urbo) 3394, Medano 3969, Banda Aceh 4366 kilometrojn (aere).
Historio
En la fruaj 1930-aj jaroj japanoj investis kotonajn plantejojn ĉe Manokvari. Tio helpis la invadon de japanoj en 1942. Sismoj okazis en 1996, 2002 kaj 2009. Flugmaŝina akcidento okazis en 2010, 21 pasaĝeroj vundiĝis.
Ekonomio
Manokvari havas multajn feriejojn kaj estas grava turista celloko, krome la urbego estas grava financa centro.
Religio
Manokvari estas katolika kundiocezo (kune kun Sorong).
Eduko
La ŝtata universitato estis establita en 2000 kaj ĝi situas sur monteto alfrontanta la grandurbon, ĉirkaŭita de densa tropika pluvarbaro. Tio permesas al la esploristoj tujan aliron al la biologiaj esploroj.
Trafiko
Manokvari havas trairan laŭmarbordan flankovojon, tamen tio ligas al la flughaveno kaj proksima ĉefvojo. Tre gravas havas la marhaveno kaj flughaveno.
Klimato
Manokvari situas en zono de pluvarbara klimato (Af) kun musona efiko. En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare averaĝe 2515 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C kaj varias inter 22-30 °C. Preskaŭ ne estas diferencoj inter la monatoj.
Clit (Arad)
Clit [klit] estas vilaĝo en Rumanio norde de Sebiș. Ĝi apartenas al komunumo Hășmaș (Arad) kaj situas inter Hășmaș kaj Urvișu de Beliu.
Fonto
En 1968 tie estis trovitaj la restaĵoj de daka fortikaĵo, uzita ĉirkaŭ la epoko.
Sofifi
Sofifi estas urbo de Indonezio. Ĝi situas sur la insulo Halmahera, la plej granda insulo de la moluka insularo, nur ekde la 4-a de aŭgusto 2010 havas urban statuson kaj ekde tiu tago estas la administra centro de la provinco Nordaj Molukoj - antaŭe la urbo Ternate estis la provinca ĉefurbo.
Zubrohlava
Zubrohlava (ankaŭ hungare) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Zubrohlava etendiĝas laŭ ĉefvojo Pollando-Námestovo. Tiu urbo troviĝas je 5 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1588 en formo "Zubrohlawa". En 1715 525 vilaĝanoj, en 1778 542 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 1007 vilaĝanoj loĝis en 173 domoj. En 1899 la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al Bölényfő pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 763 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námesztó, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1958 inundo okazis.
Famuloj
En la vilaĝo naskiĝis hungara ĉefepiskopo József Kunszt.
Z (cirila alfabeto)
з estas litero de la cirila alfabeto.
En la rusa lingvo, ĝi estas la 9-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Z" kaj la prononcon "z" (laŭ Esperanta ortografio).
Ĝia majuskla formo estas З.
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
Bobelkamero
Bobelkamero estas korpuskla detektilo, kies detekta medio estas varmegigita likvaĵo por preskaŭ atingi la limon de bolpunkto. Ĉirkaŭ la vojo de la atomaj korpuskloj estiĝas jonoj, je kies efiko, la varmegigita likvaĵo ekbolas kaj estixgas etaj bobeloj. La likvaĵo de la bobelkamero havas relative grandan densecon (kompare al vaporplena nebulkamero), ĝi estas plej ofte likva hidrogeno aŭ deŭterio, en kiuj oni povas analizis kernoreakciojn.
La kameron evoluigis usona atomfizikisto Donald A. Glaser, en 1952.
Suzanna Lorántffy
Lorántffy Zsuzsanna (lora:ntfi) estis edzino de reganto de Georgo Rákóczi la 1-a naskiĝis en Ónod, ? 1600 kaj mortinta en Sárospatak, 18-a de aprilo 1660.
34799 Mcdonaldboyer
34799 Mcdonaldboyer estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 16-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ainsley McDonald-Boyer, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Azle High School de Azle (Teksaso, Usono).
Neubiberg
Neubiberg estas komunumo en Germanio, pli ekzakte en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. La komunumo troviĝas en la distrikto München, kiu je tri kvaronoj ĉirkaŭas la urbon Munkeno, kaj konsideratas suda antaŭurbo de ĝi. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ernstberg
Situo
La Ernstberg situas en la centro de la Naturparko Vulkaneifel sur la teritorio de la komunumo Hinterweiler. Ĝia pinto estas ĉirkaŭ sudoriente  de la vilaĝa preĝejo. Nordnordoriente de la monto troviĝas Dockweiler, oriente Waldkönigen, sudoriente Steinborn kaj okcidente Kirchweiler.
Montara aparteno
La monto apartenas al la Osteifel, kaj tie al la  Kyllburger Waldeifel (277), subgrupo Kyllburger Waldrücken (277.2) kaj al la naturejo Prümscheid (277.20). Tuj en la sudokcidento troviĝas la Kalkeifel (276) kaj la subgrupo Nördliche Vulkaneifel (276.8) kaj la naturejo Dockweiler Vulkaneifel (276.81).
Geologio kaj flaŭro
La monto estas  malnovplejstocena stratovulkano kun tipa ringforma ordo de fandskorio kun bazalt-zonoj  (nefelino-leuzitito).Ĉi-tie bazalto elfluis kaj formas je al orienta deklivo duoncirklon; de mezepoko ĝis ĉirkaŭ 1930 oni rompis ĉe la montopiedo muelŝtonoj. En la arbaro kreskas la Lunaria rediviva.
Kaverno kaj muro de Marteno
Iom malsupre de la pinto troviĝas kaverno, kies vizito ne eblas. Je la alia montoflanko la roka muro de Marteno Martinswand.
Protektejo
La plej granda parto de la monto apartenas la naturprotektejo Ernstberg.
Ĉangano
Ĉangan (en tradicia ĉina: 長安, en simpligita ĉina skribo: 长安, pinjina: Cháng'ān, en Wade-Giles: Ch'ang-an), antikva ĉefurbo de Ĉinio, en sia plej hegemonia momento atingis eĉ 2 milionojn da loĝantoj, ĉe la loko de la aktuala Ŝjiano.
Abu Hanifa al-Dinaŭari
Abu Hanifa ad-Dinaŭari (أبو حنيفة الدينوري, ankaŭ skribita Abū Ḥanīfa al-Dīnawarī) estis mezorienta sciencisto kaj historiisto de la 9-a jarcento.
Vivo
Li naskis en 815 apud Dinaŭar, urbo hodiaŭ ruiniĝita inter Hamadan kaj Kermanŝaho. Do, oni debatas ĉu li estis:
Li mortis en 896.
Verkoj
Lia plej fama verko estas Kitāb an-nabāt (‏كتاب النبات‎), "Libro de la Plantoj".
Li skribis multajn aliajn verkojn pli pluraj fakoj:
Koncentrejo Neuengamme
La Koncentrejo Neuengamme estis reto de nazigermanaj koncentrejoj en Norda Germanio, kiu konsistis el la ĉefa koncentrejo, Neuengamme, kaj ĝiaj ĉirkaŭ 85 satelitaj koncentrejoj. Establita en 1938 ĉe la vilaĝo Neuengamme en la distrikto Bergedorf de Hamburgo, la koncentrejo Neuengamme iĝis la plej granda koncentrejo en Nordokcidenta Germanio. Ĉirkaŭ 100 000 prizonuloj venis al Neuengamme kaj ties subkoncentrejoj, 24 el kiuj estis por virinoj. La verigita mortokvanto estas 42 900: 14 000 en la ĉefa koncentrejo, 12 800 en la subkoncentrejoj, kaj 16,100 en la mortomarŝoj kaj bombado dum la finaj semajnoj de la Dua mondmilito. Post la malvenko de Germanio en 1945, la Brita Armeo uzis la lokon kiel koncentrejo por oficiroj de SS kaj de aliaj naziaj instancoj. En 1948, la Britoj transigis la lokon al la Libera Hansea Urbo Hamburgo, kiu malkonstruis la lignajn barakaĉojn kaj konstrui anstataŭe prizonblokon, konvertante la iaman koncentrejon en du ŝtataj prizonoj funkciigitaj de Hamburgaj aŭtoritatoj el 1950 al 2004. Post protestoj de variaj grupoj de survivantoj kaj de aliancanoj, la loko nuntempe funkcias kiel memormonumento. Ĝi situas 15 km sudoriente de la centro de Hamburgo.
Abu Hanifa al-Dinaŭari
Verkoj
Pri matematiko kaj logiko:
Pri naturaj sciencoj kaj astronomio:
Pri geografio:
Pri literaturo:
OTI
OTI povas rilati al:
Júlia Maár
MAÁR Júlia  [pr. ma:r] estis hungara aktorino naskiĝinta en 1848 kaj mortinta en Arad la 5-an de februaro 1908.
Parlamenta respubliko
Parlamenta respubliko (kontraste al prezidenta respubliko) estas respublika regformo kie la registaro respondecas al la parlamento kaj bezonas ĝian fidon por ofici.
Júlia Maár
Lia kariero
Júlia Maár debutis en 1861 kaj ŝi ludis en unuarangaj trupoj (István Resiler, Andor Sztupa, Ignác Krecsányi). Inter 1883 kaj 1902 ŝi ludis kune kun sia edzo Károly Bács (pli juna). Ŝi finis sian karieron en 1906.
Parlamenta respubliko
Ĝenerale, la kandidata ĉefministro ricevas de la ŝtatestro la taskon formi registaron. Se li sukcesas, la registaro prezentas sin al la parlamento por ricevi fidvoĉon kaj ekofici. Simile, la parlamento povas esprimi sian malfidon kaj devigi la registaron demisii.
Ekzemploj de parlamenta respubliko estas Italio, Portugalio, Grekio kaj Germanio.
Puerta de Arganda (metroo de Madrido)
Puerta de Arganda (Pordo de Arganda) estas stacidomo ĉe la Linio 9 de la Metroo de Madrido situanta en la distrikto Vikalvaro de Madrido, sur la strato Lago Miĉigano kaj tre proksime al la intersekco de strato Sankta Cipriano kaj Granda Vojo de Oriento.
Baceno
Baceno estas komunumo de Italio.
Puerta de Arganda (metroo de Madrido)
Ĝi ofertas interligon kun la trajnstacio Vikalvaro de Prokimaĵoj Madrido situanta super la metrostacio formanta transportan interŝanĝon inter antaŭurboj kaj metrooj. La subtera stacidomo, komence desegnita kun la nomo Vicálvaro Renfe, estis malfermita al la publiko la 1-an de decembro 1998 kiam la linio 9 estis etendita suden, malfermante la restantan sekcion al, la 7-an de aprilo 1999.
Genichi Takahashi
Genichi Takahashi (高橋 厳一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds kaj Montedio Yamagata.
Almáskamarás
Almáskamarás (almAŝkamarAŝ) estas vilaĝo en sudorienta Hungario. Administre ĝi apartenas regiono Suda Ebenaĵo, departemento Békés, kaj subregiono de Mezőkovácsháza. Almáskamarás situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, for de ĉefvojo, fervojo kaj rivero. La areo estas 14,76 km², kaj 886 personoj loĝis en la vilaĝo en 2015 – ĉefe hungaroj, sed kun granda germana malplimulto.
Vilaĝservoj estas katolika preĝejo, kulturdomo, biblioteko, lernejo, infanĝardeno kaj kuracejo.
Historio
Dum la historio la loko apartenis al Nagykamarás. En 1844 germanoj fondis apartan vilaĝon, kiun la rumanoj okupis en 1919. Multaj de la germanoj estis deportitaj en 1946. La loĝantaro okupiĝas pri terkultivo kaj bestbredado.
77
En la jaro 77 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
70er
Voncq
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
John Mott
John Raleigh MOTT (Novjorko, 25-a de majo 1865 - 31-a de januaro 1955) estis predikisto kaj gvidanto dum multaj jaroj nome de la YMCA, kaj servis kiel gvidanto de la Monda Federacio de Kristanaj Studentoj, de 1895 ĝis 1920.
Mott gajnis Nobel-premion pri paco en 1946 pro sia laboro en starigo de internaciaj protestantaj kristanaj studentaj organizaĵoj kaj plifortigo de ilia laboro por antaŭenigi pacon. Mott dividis la premion kun Emily Balch. Li ankaŭ verkis librojn pri diversaj temoj. Lia plej fama libro estis The Evangelization of the World in This Generation (1900) (La evangeliigo de la mondo en ĉi tiu generacio), kies nomo fariĝis misia slogano komence de la 20a jarcento.
Vivo
Mott geedziĝis kun Leila Ada White (1866-1952) en 1891, kaj ili havis du filojn kaj du filinojn.
Li studis historion ĉe la Universitato de Iovao kaj estis premiita studento. Li translokiĝis al Universitato Cornell, kie li bakalaŭriĝis en 1888. Li estis influita de Arthur Tappen Pearson, unu el la homoj malantaŭ la volontula studenta movado, fondita en 1886. Mott, kiu apartenis al la Metodisma Eklezio, prezidis la Mondan Misiistan Konferencon en 1910, kio estis grava mejloŝtono en la moderna protestanta movado.
São Vicente (Kabo-Verdo)
São Vicente estas unu el la insuloj Barlavento de Kabo-Verdo. Ĝi situas inter la insuloj Santo Antão kaj Santa Luzia : la kanalo de São Vicente apartigas ĝin el Santo Antão. La tuta insulo konsistas en ununura municipo, la municipo São Vicente.
John Mott
Vivo
Oficulo de la kompanio Star Line, kiu interesiĝis pri ilia laboro, ofertis senpagan veturon al Mott kaj siaj kolegoj sur la Titanic en 1912, sed ili rifuzis kaj veturis per pli modesta ŝipo. Kiam ili aŭdis la novaĵojn pri la Titanic en Novjorko, ambaŭ rigardis unu la alian kaj diris, ke "la bona Dio havas pli da laboro por ni." Post travojaĝado de Eŭropo kaj antaŭenigado de la diskurso kaj kunlaboro inter la diversaj eklezioj, Mott vojaĝis al Azio, kie, de oktobro 1912 ĝis majo 1913, li aranĝis serion de 18 regionaj kaj naciaj konferencoj, inkluzive ĉe Cejlono, Hindio, Birmo, Malajzio, Ĉinio, Koreio kaj Japanio. Li ankaŭ laboris kun Robert Lowell Gardiner III por konservi rilatojn kun la Rusa Ortodoksa Eklezio, kaj kun la ĉefepiskopo Tiĥon post la Rusia revolucio de 1917. De 1920 ĝis 1928, li funkciis kiel prezidanto de la Monda Studenta Kristana Federacio. Pro sia laboro por antaŭenigi pacon, iuj historiistoj konsideras lin la "kristana gvidanto kiu plej vojaĝis kaj plej okazigis fidon."
Memoro kaj heredaĵo
La verkoj de John R. Mott rezerviĝas en la Biblioteko de Yale Divinity lernejo.
Neuengamme
Ĉi tiu artikolo ne rilatas al Koncentrejo Neuengamme.
Neuengamme estas kvartalo de Hamburgo, Germanio, situa en la distrikto Bergedorf, proksime al la rivero Dove Elbe (alfluanto al la rivero Elbo). En tiu rura kvartalo, parto de Vierlanden, la loĝantaro en 2016 estis de 3 691 personoj.
Dum la epoko de Nazia Germanio, la Koncentrejo Neuengamme estis en Neuengamme.
Sorocaba
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Sorocaba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.