cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reinhard Mey
Reinhard Friedrich Michael MEY (naskiĝis la 21-an de decembro 1942 en Berlino) estas germana kanzonisto kaj kantaŭtoro, vivanta en la kvartalo Frohnau de la urbodistrikto Reinickendorf. Li estas konata ankaŭ sub la nomo Frédérik Mey (en Francio), Alfons Yondraschek kaj Rainer May.
Li kantas ĉefe en germana lingvo, sed ankaŭ en la franca kaj nederlanda. Liaj (ofte sentimentalaj) kanzonoj temas pri plej diversaj temoj - ekzemple pri ĉiutaga vivo, familio, paco aŭ bestoprotektado.
Saint-Cyran-du-Jambot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Neo Geo
La Neo Geo estis japana 16-bita videoludilo de SNK. Ĝi aperis je 1990. La vendo de videoludiloj finis je 1997, tiu de videoludoj finis je 2004.
Ĝi estis tre altgrada por videoludiloj de tiu periodo. La sistemo estis 16/32-bita, sed estis vendata kiel 24-bita sistemo.
La sekvanto, la Neo Geo X, aperis je 2012.
His Prehistoric Past
His Prehistoric Past (Lia praa pasinteco) estas usona mallonga muta komedia filmo de 1914, verkita kaj reĝisorita de Charlie Chaplin. Ĝi temas pri Chaplin en ŝtonepoka reĝlando kiu provas uzurpi la kronon de la reĝo Low-Brow (Malklerulo) por gajni amon de favorata edzino de la reĝo. La filmo estis la lasta filmo de Chaplin en Keystone Studios.
Intrigo
Okazanta en la ŝtonepoko, la reĝo Malklerulo regas la teron kaj haremon de siaj edzinoj. Kiam Charlie alvenis en tiun landon (kie ĉiu viro havas mil edzinojn), li enamiĝis al la favorata edzino de la reĝo. Post kiam la reĝo falis de klifo kaj estis supozata morta, Charlie deklaris sin mem reĝo. Sed la reĝo ne estis morta, li revenis kaj batis la kapon de Charlie per roko. Poste evidentiĝis ke tio estis sonĝo kaj policano batis la kapon de Charlie per klabo ĉar Charlie estis dorminta en parko.
Semjén
Semjén [ŝemjEn] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ flankovojoj. Cigánd troviĝas 15, Záhony 20, Sátoraljaújhely 34, Miskolc 109, Budapeŝto 271 kilometrojn.
Historio
La vilaĝo apartenis al la eklezio ekde la 11-a jarcento. La unua mencio devenis el 1280. Post Traktato de Trianon Semjén trovis sin laŭ la nova landlimo de Ĉeĥoslovakio. Vilaĝservoj estas lernejo, migra poŝto, klubo de gemaljunuloj.
Saint-Pierre-d'Irube
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Pierrot (Hiriburutar).
La Sarraz
La Sarraz estas historia urbeto kaj komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 2381 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo La Sarrza situas ĉe la suda piedo de montoj Ĵuraso, proksimume 20 kilometrojn nord-okcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj proksimume 63 kilometrojn nordoriente de Ĝenevo. La rivero Venoge formas ĝian limon kun Ferreyres kaj Veyron la limon kun Chevilly. En nordo de la komunumo troviĝas elfosejo ekspluatata de la entrepreno Holcim (betono kaj volumenaĵo). En ĉi-tiu elfosejo sur la monteto Le Mormont situas grava La-Tène-kultura kulta trovejo. .
Hjörleifur Hróðmarsson
Hjörleifur ekloĝis en Sudislando. Dum lia unua somero en Islando, liaj irlandaj sklavoj ribelis kaj mortigis lin kaj ĉiun liberan viron, inter ili Hjörleifur. Ingólfur trovis la sklavojn kaj mortigis ilin. La insulojn oni nomis Vestmannaeyjar, kio signifas "La insuloj de la okcidentuloj" (t.e. irlandanoj).
La Sarraz
Najbaraj komunumoj
La komunumo La Sarraz limas en nordo al Pompaples, en nordoriento al Orny, en oriento al Eclépens, en sudsudoriento al Lussery-Villars, en sudo al Dizy, en sudokcidento al Chevilly, en okcidento al Ferreyres, en okcidentnordokcidento al Romainmôtier-Envy, en nordokcidento al Croy, kaj en nordnordokcidento al Arnex-sur-Orbe.
8965 Citrinella
8965 Citrinella estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
La Sarraz
La kastelo
La ĉefa vidindaĵo de la komunumo estas la Kastelo de La Sarraz, kiu nuntempe entenas muzeon pri Ĉevalo. La kastlo estis ekkonstruita en la jaro 1049 unue kiel turo kaj apartenis ĝis 1269 al la familio de Grandson. Ĝi estis rabita en la jaro 1475 kaj bruligita en la jaro 1536 okaze de la berna invado. Ĝi konservis sian arkitektan strukturon ĝis la hodiaŭa tempo. in Brand gesetzt. Es hat seine architekton. Struktur aus dem 14. Jh. bis in die heutige Zeit bewahrt.
8965 Citrinella
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la flava emberizo (science nomita Emberiza Citrinella).
La Sarraz
La kastelo
En la kastelo de La Sarraz, okazis en junio 1928 la unua kunveno de CIAM (Congrès International d'Architecture Moderne = Internacia kongreso pri moderna arkitekturo) laŭ iniciato de Le Corbusier.
Historio
La unua dokumenta mencio de Orny datiĝas el la jaro 1149 kiel Sarrata. En la jaro 1049 Adalberto de Grandson konstruis turon sur la montodorso de Mormont sur teritorio de la Priojejo Romainmôtier. Sub la turo en la 12-a jarcento estiĝis merkatloko, kiu en la 14-a jarcento ricevis urborajton kaj fraĝis la centro de la folranta Baronejo La Sarraz. Sub la berna regado la urbeto estis de 1536 ĝis 1598 parto de la Voktejo Moudon kaj poste ĝis la Helveta Revolucio de 1798 parto de la Voktejo Romainmôtier. De 1798 ĝis 2007 la komunumo apartenis al la Distrikto Cossonay poste ĝi estis surbaze de la administra reformo de 2006 atribuita al la Distrikto Morges.
Etila benzoilacetato
Etila benzoilacetato aŭ C11H12O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la benzoilacetata acido kaj etila alkoholo. Etila benzoilacetato estas blanka, lumsensiva likvaĵo kun fenola odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrindustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila benzoilacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Etila benzoilacetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Juziers (stacidomo)
Juziers estas franca stacidomo sur linio Paris Saint-Lazare - tra  situanta en  Juziers, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station par Conflans-Ste-Honorine (334000).
Nagara (tamburo)
Nagara (azerlingve: nağara, Դհոլ, kartvele; დოლი) estas muzikinstrumento el Kaŭkazio. Ĝi estas membranofono kiun oni ludas per la polmoj de la manoj kaj la fingroj. Ĉi tiu tradicia tamburo estas uzita en Azerbajĝano, Turkio, Armenio, Irano, Kartvelio kaj aliaj regionoj de Kaŭkazio. Ĝi havas diversajn nomojn depende de la teritorio kie ĝi estas uzata. Ĉi tiu membranofono diferencas de la dhol kaj de la nagara de Barato.
(14063) 1996 DZ
(14063) 1996 DZ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Charváty
Charváty estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La plej malnova parto de municipo Charváty, Čertoryje, estas unuafoje menciata en la jaro 1234, la ceteraj partoj poste en duono de la 14-a jarcento.
Schönwald im Schwarzwald
Schönwald im Schwarzwald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwarzwald-Baar, en la Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Guardia Mitre
Guardia Mitre estas vilaĝo de la departemento Adolfo Alsina, en la provinco Río Negro, Argentino. Ĝi enhavas 856 loĝantojn. Tie naskiĝis fama aktorino Libertad Leblanc (24a de februaro de 1938).
Loko
Ĝi troviĝas ĉe la norda bordo de la Rivero Negro, meze survoje inter General Conesa kaj la aglomeraĵo Viedma - Carmen de Patagones, je ĉirkaŭ 70 km nordokcidente de tiu komarko. Oni povas aliri tra la Nacia Ŝoseo 250, la RP 53 aŭ la RP 50.
Polemiko
La Respubliko Argentino estas organizata en 23 provincoj krom la Aŭtonoma Urbo Bonaero, kie troviĝas la sidejo de la federala registaro. Laŭ la leĝo 23512 de 1987, la Ĉefurbo de la Respubliko devas esti translokigita al nova Federala Distrikto, kreota en la municipoj de Viedma kaj Guardia Mitre (Río Negro) kaj parto de la Partio Patagones (Bonaero). La translokigo estis akceptita de la provincoj Río Negro (Leĝo 2086) kaj Bonaero (Leĝo 10454), sed tio senvalidiĝis ambaŭkaze en 1992 pro manko de efektivigo. Por oktobro de 2013 la nacia leĝo ankoraŭ validas, sed la translokigo estis haltigita kaj Bonaero pluestas la ĉefurbo de la respubliko plenrajte.
San Pablo de la Moraleja
San Pablo de la Moraleja [sanPAblo delamoraLEĥa] estas municipo en la sudo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Medina (Tero de Medina) en la sudo de la provinco. San Pablo de la Moraleja estas komprenebla etimologie kiel Sankta Paŭlo de la Morusarbaro aŭ de la Morusarbeto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 24,87 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 108 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Teucrium chamaedrys
La nobla teŭkrio  (Teucrium chamaedrys) estas planto el la familio de la Lamiacoj (Lamiaceae) el la genro de la Teŭkrio (Teucrium).
Disvastigo
La nobla teŭkrio kreskas dise kaj ofte grupe en t.n. sunaj kalk-malfekundaj herbejoj kaj en maldensaj kverkaroj kaj pinaroj. En Mezeŭropo ĝi estas specio de la ordo Brometalia, kreskas ankaŭ kune kun Geranium sanguinei, Erik-pinio kaj Quercetalia pubescentis. Ĝi ŝatas bazriĉajn, ekstreme nitrogenmalriĉajn grundojn kaj montras sekan grundon. Ĝi ŝatas varmon kaj lumon. En suda Germanujo ĝi kreskas relative ofte.
Ekologio
La teŭkrio nur lignigas ĉe la malsupra parto de la tigo (duonarbusto), ĝi estas rampanta planto. Ĝi toleras sekecon kaj havas radikojn ĝis profundeco de 1,2 m, ĝiaj folioj estas malfajnaj, kaj dum vintre verdaj. La tigoj estas harenhavaj. La planto enhavas multe da eteraj oleoj.
La kamerfruktoj estas en matura stadio ĉirkaŭitaj de dikblovita kaliko, kiu servas kiel ventokoridoro.
Sistematiko
Jenaj subgenroj kaj varioj povas esti distingitaj :
NGC 4549
NGC 4549 (aliaj indikoj — MCG 10-18-72, PGC 41954) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Al-Ĥazini
Abu al-Fath Abd al-Rahman Mansur al-Ĥāzini aŭ simple Abu al-Fath Ĥāzini aŭ Al-Ĥazini (: أبو الفتح الخازني, perse ابولفتح خازنی), naskiĝinta en la 11-a jarcento, mortinta en la 12-a jarcento, estis mezepoka astronomo de bizanca etneco. Li vivis en Merv (en nuna Turkmenio). Detaloj pri lia vivtempo ne estas sciataj; lia plej aktiva tempo estis inter 1115 kaj 1130.
Estante greka sklavo, Al-Ĥazini konvertiĝis al Islamo kaj tiam ricevis de sia mastro ‘Ali al-Khazin àl-Marwazi bonan sciencan edukadon pri geometrio kaj filozofio. Li laboris pri astronomio kaj mekaniko kaj okupiĝis pri la konstruado kaj plibonigo de sciencaj instrumentoj.
La astronomia ĉefverko de Al-Ĥazini estas Zīj al‐muʿtabar al‐sanĝarī al‐sulṭānī, manlibro kun multe da tabeloj pri stelaj pozicioj de la jaroj 1115/6. La nom-aldono al‐sanjarī al‐sulṭānī signifas, ke li dediĉis la verkon al sultano Ahmad Sanĝar ibn Malik‐Shāh, kiu regis ekde 1118 kaj ĉe kies kortego vivis Al-Ĥazini. La verko ankoraŭ ekzistas en du nekompletaj ekzempleroj. En 1130/31 Al-Ĥazini faris koncizigitan version, Wajīz al‐zīj al‐muʿtabar al‐sulṭānī; tiun version en 1290 la bizanca astronomo (kaj episkopo) Gregorios Ĥoniades tradukis al la greka lingvo, kaj ĝi estis multe uzata de bizancaj astronomoj.
En sia libro Kitāb mīzān al‐ḥikma (libro de la pesilo de la saĝo) li okupiĝis pri mekaniko (precipe pesiloj) kaj gravito.
Svartisen
Svartisen estas glaĉero en Norvegujo. Svartisen efektive konsistas el du glaĉeroj. "Vestre Svartisen" estas la due plej granda glaĉero (221 km²) en Norvegujo. "Østre Svartisen" la kvare plej granda (148 km²). Ili situas en la gubernio Nordland. La degelakvo estas kolektata en tuneloj, kaj uzata por produkti elektron. La nomo "Svartisen" signifas "la nigra glacio".
Medelpad
Medelpad, en Esperanto Medelpado, estas historia provinco (landskap) de Svedio. Ĝi troviĝas en la landoparto (svede landsdel) aŭ ĉefregiono Norrland. La provinco havas 122 000 loĝantojn kaj areon de 7 058 km². Ĝi limas kun la provincoj Hälsingland, Härjedalen, Jämtland, Ångermanland kaj la balta maro.
Vendœuvres
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Medelpad
Gravaj urboj estas Sundsvall kaj aliaj.
Saas-Fee
Saas-Fee estas komunumo en la distrikto Vispo en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1759 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Saas-Fee situas sur suna platejo super la valfundo je la okcidenta flanko se la Saas-Valo. La plej alta punkto de la komunumo estas kun alteco de 4545 m s.m. la kulmino de Dom, kiu estas la plej alta monto plene situanta en Svislando. Sub la kulmino de Dom fontas la Hohberg-Glaĉero. Entute 13 pli ol 4000 metrojn altaj montopintoj de la Mischabel-Masivo ĉirkaŭas la komunumon, kiu pro sia unika panoramo ankaŭ estas nomata Perlo de la Alpoj. Tra la komunumo fluas la rivero Fee-Vispa, unu el la fontriveroj de Saaservispa. Ĝi fontas de la Fee-Glaĉero en sudo de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Saas-Fee kaj la setlejoj Chalbermatten, Honegg kaj Wildi.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 40,60 km², de kiuj 8,8 % estas kovritaj de arbaro, 5,2 % servas por agrikulturo kaj 1,9 % por setlado. Pli ol 80 % de la komunuma teritorio konsistas el altmontara dezerto kaj glaĉeroj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Saas-Fee limas en nordo al Saas-Balen, en nordoriento al Saas-Grund, en oriento kaj sudoriento al Saas-Almagell, en sudokcidento al Täsch, en okcidento al Randa, kaj en nordokcidento al Sakt Niklaus.
Trafiko
Al Saas-Fee kondukas montara vojo, kiu komenciĝas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 212 en Saas-Grund. Pere de poŝtaŭtolinio al Vispo la komunumo estas konektita al la publika transportreto. En la loko la aŭtomobila trafiko estas malpermesita. De Saas-Fee aertelfero kondukas al la alpopaŝtejo Hannig sur alteco de 2245 m s.m.. De Chalbermatten aertelfero kaj kabintelfero kondukas al la montara stacio Felskinn, de kie subtera funikularo, la tiel nomita Metro Alpin, kondukas flanke de la Fee-Glaĉero ĝis sub la Alalinhorno je alteco de 3456 m s.m. kaj estas nomita la plej alte situanta metroo de la mondo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Saas-Fee datiĝas el la jaro 1304 kiel vee. Restaĵo de lignokarbo en la marĉo de Saas-Fee pruvas, ke en la loko jam en la 4-a jarmilo antaŭ Kristo setlis homoj. Dum mezepoko Saas-Fee apartenis al la grandkomunumo Saas, kiu estis parto de la Majorujo Vispo. Saas en la jaro 1392 estis dividita al kvar kvartaloj, kiuj estas la hodiaŭaj kvar komunumoj de la Saas-Valo.
Sangano
Sangano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Reano, Villarbasse, Trana, Rivalta di Torino, Bruino kaj Piossasco.
Blazono de Respubliko Angolo
La blazono de respubliko Angolo en ĉi tiu versio datiĝas de 1990; en tiu ĉi jaro la respubliko ŝanĝis sian oficialan nomon "Popola Respubliko Angolo" al la aktuala "Respubliko Angolo". Tamen la blazono konservis la marksan stilon de la originala blazono.
Priskribo
La blazono havas ovalan formon. En la centro estas maĉeto kaj pioĉo raportante al la revolucio de la terkultura vilaĝo. Supre, flava deklatera stelo, reprezentas progreson kaj estas socialisma simbolo. Malsupre, naskiĝanta suno, tradicia simbolo de novo komenco.
Ĉiuj tiuj elementoj estas ĉirkaŭitaj por duone rondo de dentrado (simbolo de la laboristoj de la industrio) kaj duone rondo de branĉeto de kafofolio kaj maiza spadiko (simbolo de agrikulturaj risurcoj en la angola ekonomio).
En la bazo estas malfermita libro (reprezentas gravecon de edukado). Sub la blazono estas bendo kun portugale la oficiala nomo de la ŝtato.
Bărbătești (komunumo, Vâlcea)
Tra Bărbătești fluas la rivereto Cotmeana. Ĝian valon sekvas la distrikta vojo DJ703A, inter la naciaj vojoj DN7 kaj DN67B.
En Bărbătești estas kvar preĝejoj deklaritaj historia monumento, du lignaj kaj du ŝtonmuraj.
Von Deutscher Baukunst
En la traktaĵo „Von Deutscher Baukunst“ (Pri germana konstruarto) el la jaro 1773, kiu estas dediĉita al Erwin von Steinbach, konstruinto de la Katedralo Notre-Dame de Strasburgo, Johann Wolfgang Goethe priskribas sian komprenon de vera arto kaj de genio, kiujn li klarigas per la verkaro de Steinbach.
Nicola Minnaja
D-ro Nicola MINNAJA (naskiĝis la 9-an de januaro 1938) estas itala fizikisto kaj denaska esperantisto. Li estas frato de profesoro Carlo Minnaja.
Li estas doktoriĝinta pri Fiziko ĉe la Universitato de Pisa 1960, diplomita samtempe pri Fiziko ĉe la Normala Supera Lernejo de Pisa.
Li iĝis privata docento pri Strukturo de Materio ekde 1969. Li estis respondeca pri scienca esplorado en industrio de 1962 ĝis 1994, kun rango de manaĝero ekde 1974, ĉe firmoj Olivetti, Honeywell Information Systems Italia, Italtel, FIVRE kaj Eniricerche.
Poste, li iĝis konsilanto de la Nacia Konsilio pri Esplorado pri transdono al industrioj de esplor-rezultoj, konsilanto de la Societo de la Tekonologiaj Parkoj de Okcidenta Toskanio kun la respondeco de projekto “Artefarita Flar-Aparato por oficiala atesto de la kvalito de oliv-oleo” nun transdonata al al Komerca Ĉambro de Pisa.
Esperanta agado
Li akiris diplomon pri instrukapableco de Esperanto en 1954.
Minnaja iĝis Sekretario de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo de 1955 ĝis 1960. Li estis Redaktoro de la revuo “L' Esperanto” de 1963 ĝis 1975, prezidanto de Itala Esperanto-Federacio de 1975 ĝis 1979 kaj estas ano de la Akademia Senato de Itala Esperanto-Instituto ekde 1989.
31876 Jenkens
31876 Jenkens estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono),
Nomo
Ĝia nomo honoras Robert Jenkens, adjunktan direktoron de projekto por la Misio de Alvenigo de Asteroida Specimeno OSIRIS-REx. Li ankaŭ gvidis la projekton TDRS H,I,J per la disvolvo, lanĉo kaj transiro al la operacioj. Li estis adjunkta direktoro de projekto por la programoj de la NASA Living With A Star kaj Solar Terrestrial Probes
Peter Dürrenmatt
Peter Dürrenmatt (n. 29-a aŭgusto 1904 en Herzogenbuchsee; Svisujo: m. 21-a marto 1989 en Bazelo; estis fama svisa historiisto, ĵurnalisto kaj liberala -nacia - konservisma politikisto.
Oribazo el Pergamo
Oribazo el Pergamo (325-403) (greke:Ορειβάσιος Πέργαμος) estis greka kuracisto kaj persona kuracisto de la romia imperiestro Juliano la Apostato (361-363), kiu igis lin estro de la Kuracista Korpo. Li famiĝis ĉefe pro siaj kompilumaĵoj (Συναγωγαί aŭ Sinoptiko) surbaze de tekstoj verkitaj de Hipokrato kaj Klaŭdo Galeno, kune kun citaĵoj de antikvaj aŭtoroj, krom kelkaj traktaĵoj pri farmakologio per uzo de plantoj.
Li studis en Aleksandrio kaj estis disĉiplo de Zenono el Kipro, kuracisto kiu vivis en la 4-a jarcento. Oni scias ke li partoprenis en la jaro 361, en la kroniĝo de la imperiestro Juliano kaj restis ĉe liaj servoj ĝis lia morto. Tiuokaze, Oribazo estis forpelita de la romia kortego kelkatempe, sed pli malfrue li estis reenoficigita de la imperiestro Valento (328-378).
Biografio
Oribazo, kiu estis greka kuracisto dum la Fino de la Romia Imperio, estis konfidanto de la pagana romia imperiestro Juliano la Apostato kaj kompilanto de la verkitaĵoj de la granda romia kuracisto Klaŭdo Galeno. La skribitaĵoj de Galeno kaŭzis supermezurajn furorojn dum la eŭropa Mezepoko kaj Renesanco inter la arabaj erudiciuloj, parte pro la "Sinopktiko" de Oribazo, kiu igis kompreneblan la vastan produktadon de Galeno al la tiamaj erudiciuloj kaj praktikantoj de medicino.
Oribazo naskiĝis iom pli ol unu jarcento post la morto de Galeno, en la sama naskiĝurbo de Galeno, en Minora Azio. Pergamo estis la kerno de la greka konaro, kulturo kaj sciencaro, kaj dank'al Galeno kaj Oribazo, tiu urbo estis la ĉefa centro pri medicino dum la fino de la antikveco ankaŭ. Laŭ Eŭnapio, antikva biografo kaj historiisto, Oribazo estis antaŭtempa studemulo kiam adolta dum la fino de la regno de Konstantino la 1-a (272-337) kaj la komenco de la regado de lia filo kaj sukcedanto Konstancio la 2-a (317-361). Dum kelka tempo, Oribazo studis kaj praktikis medicinon en Ateno, tie kie li konatiĝis kun la estonta imperiestro Juliano la Apostato, kiu tiuepoke estis lernanto en Ateno ĉirkaŭ la jaro 350 de la kristana erao. La du studantoj fariĝis amikoj kaj intimuloj, kaj Oribazo havis la honoron konsili kaj sincere alparoli la imperiestron, eĉ post kiam Juliano fariĝis imperiestron. Eŭnapio asertas ke Oribazo instruis al la neofita filozofo esti pacienca kiel imperiestro. Juliano, siavice, enkuraĝigis la junan studanton pri medicino al preparado de la sepdek libroj de la "Sinoptiko". Kiam Juliano mortis dum batalo kontraŭ la partoj en la jaro 363, la postsekvantaj kristanaj imperiestroj ekziligis la paganan Oribazo. Laŭ Eŭnapio, Oribazo fariĝis legenda eĉ inter la barbaruloj pro lia kuracarto. Pli malfrue li reakiris sian postenon kaj estis ankoraŭ vivanta tiam kiam Eŭnapio verkis sian verkon "Vivoj de la filozofoj" dum la fino de la 4-a kaj komenco de la 5-a jarcentoj. Eŭnapio, kiu same estis pagano, konsideris Oribazon kiel amikon kaj forte konfidis al li la preparadon de sia verko pri la vivo de la filozofoj.
Souraïde
Souraïde (Zuraide) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Zuraidar.
Ingólfur Arnarson
Ingólfur Arnarson (naskita ĉ. 845) estis la unua daŭra enmigrinto de Islando. Li venis de Norvegujo pro kialoj sendependaj de la ne jam komencinta unuigo de Norvegujo. Li venis de Okcidentnorvegujo.
Lia ĵurfrato, Hjörleifur, volis edziĝi al Helga, la fratino de Ingólfur. Kiam Hólmsteinn, filo de la tiea provincestro, vidis Helga-n, li ĵuris aŭ edziĝi al ŝi aŭ tute ne. Baldaŭ la ĵurfratoj batalis kun la provincestraj filoj, kaj mortigis Hólmsteinn kaj unu de liaj du fratoj. La provincestro decidis ne mortigi la ĵurfratojn, sed postulis iliajn terojn, kaj ilian daŭran foreston.
Ili decidis serĉi Islandon, kiu estis denove aktualaĵo, ĉar devojiĝinta vikingo ĵus venis de tie. Ili faris esploran vojaĝon tien, kaj travintris en la fjordoj orientislandaj. Poste ili reiris norvegujen por kunporti siajn familiojn kaj posedaĵojn (interalie bestojn). Krome, Hjörleifur partoprenis en rabvojaĝo ("vikingumo") al Irlando, kaj kunportis multajn sklavojn. En la jaro 874 ili reiris al Islando.
Ingólfur estis religiema kaj decidis ke la dioj decidu pri lia loĝloko islanda. Kiam Ingólfur vidis la landon, li ĵetis maren siajn apudseĝajn fostojn, por ke ili elektu la ĝustan lokon.
Hjörleifur ekloĝis en Sudislando. Dum lia unua somero en Islando, liaj irlandaj sklavoj ribelis, kaj mortigis lin kaj ĉiun liberan viron. Poste ili fuĝis sur proksimajn insulojn, kunprenante la virinojn, inter ili Helga, la vidvino de Hjörleifur kaj fratino de Ingólfur. Sklavoj de Ingólfur, serĉante la fostojn, trovis la mortigitan Hjörleifur. Ingólfur trovis la sklavojn kaj mortigis ilin. La insulojn oni nomis Vestmannaeyjar, signifante "La insuloj de okcidentuloj" (t.e. irlandanoj).
Fine, la fostoj troviĝis ĉe Rejkjaviko, kaj tie li ekloĝis. Proksime estas varmaj fontoj - fenomeno ne konita al norvegoj. Ingólfur donis nomon al la loko, kiu signifas "vapora fjordeto". Ingólfur posedis tre grandan teron (sur kiu nun loĝas multe pli ol duono de la islandanoj), sed dumvive donis grandan parton de ĝi al siaj parencoj kaj kunvojaĝintoj.
Leraba (rivero)
La rivero formas laŭ sia tuta longeco de 165 km la landlimon inter Burkino kaj Eburbordo.
Je la burkina bordo situas naturprotekta areo nome Forêt classée et réserve partielle de faune de la Comoé-Léraba.
Manuel Goded Llopis
Manuel GODED Llopis (San Juan de Puerto Rico, 15-a de oktobro 1882 – Barcelono, 12-a de aŭgusto 1936) estis hispana militisto kiu partoprenis en la Rif-milito kaj en la komenco de la Hispana Enlanda Milito.
Dua Respubliko
Kiam alvenis la Respubliko, Goded estis nomumita estro de la Centra Alta Stabanaro de la Armeo. Li engaĝiĝis en la ribelo de Karabanĉelo, ​ en junio 1932, kaj esits pro tio elpostenigita. Li denove partoprenis en la «Sanjurjada», ribelo de José Sanjurjo, de la 10a de aŭgusto 1932, pro kio estis denove retirita el la militista agado fare de la registaro. Tamen li estis poste amnestiita de la registaro de Alejandro Lerroux kaj li revenis al la armeo.
En oktobro 1934 li kunlaboris kun Francisko Franko laŭ ordono de la respublika registaro en la subpremado de la ribelo de Asturio, post kio la registaro plialtigis lian militan postenon. Komence de 1936, kun la Popola Fronto en la povo, lia manko de konsento kun la nova registaro estis tialo de lia malproksimigo de Madrido, sendita kiel generala komandanto al Balearoj, intence metante lin en malfacila situacio (apartigita kaj kun malmulta truparo) por engaĝiĝi en sukcesa ribelo kontraŭ la registaro.
Tamen engaĝita en la militista konspiro, kiu rezultis en la komenco de la Hispana Enlanda Milito, Goded estis nomumita por estri la ribelon en Barcelono.​
Enlanda Milito
La 19an de julio 1936, post la proklamo de la insurekcio de kelkaj garnizonoj, Goded deklaris militstaton en la insularo Balearoj. Li tuj ekkontrolis facile la insulojn Majorko kaj Ibizo. Goded flugis al Barcelono por estri tie la ribelon. Alveninte en Barcelonon, Goded sukcesis ekhavi la estrecon de la ribelaj generaloj kaj garnizonoj, sed malsukcesis ekhavi la kontrolon de la urbo. ​ Antaŭ la malsukceso Goded decidis kapitulacon. Li estis arestita la saman 19an de julio, kaj estis devigita konfesi radie la malsukceson de la insurekcio kaj sian kapitulacon.​
La 11an de aŭgusto 1936, estis juĝita kaj kondamnita al mortopuno. La venontan tagon, Manuel Goded estis mortpafita en la fosaĵoj de la Kastelo de Montjuïc.
Borgo d'Anaunia
Najbaras la komunumoj Eppan an der Weinstraße (BZ), Laurein (BZ), Novella, Ronzone, St. Pankraz (BZ), Sarnonico kaj Unsere Liebe Frau im Walde-St. Felix (BZ).
Issou - Porcheville (stacidomo)
Issou - Porcheville estas franca stacidomo sur linio Paris Saint-Lazare - tra  situanta en  Issou, apud Porcheville, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station par Conflans-Ste-Honorine (334000).
Hospitalo Sanktaj Georgo kaj Jakobo
La Hospitalo Sanktaj Georgo kaj Jakobo (germane: Spittel) estas tre konata komplekso konstruaĵa en Arnstadt (Erfurter Straße nr. 39).
Historio
Ĝi estas sendube unu el la plej konataj konstruaĵoj en la urbokerno. La unua mencio de la mezepoka, burĝa hospitala fonditaĵo de ĉe la muro proksime al la jam ne ekzistanta erfurta pordego estas de 1379.
Diversaj alikonstruoj dum la 17-a kaj 18-a jc naskis la nunan strangetan komplekson. La sumo de la alikonstruoj, alkonstruoj, malkonstruoj kaj adaptoj dum pli ol ses jarcentoj efikis komplekson kun multaj statikaj problemoj. Apartenis al la Georgo-hospitalo ankaŭ leprolulejo en la Karl-Marien-strato (germane: Sondersiechenhaus) kiu malkonstruitis en la 1880-aj jaroj.
Uzoj
Preĝeja salono faritis en 1782 en la supra etaĝo kiu servis hodiaŭ kiel kirko por la Memstara evangelia-lutera eklezio.
En 1992 transdonis la urbo la konstruaĵon al la asocio Kuratorium zur Sicherung der Interessen des Vereinigten St. Georgs- und St. Jacobs-Stift e.V. Arnstadt kiu ekde tiam klopodis utiligi la historian konstruaĵon. Ĉar uzo por loĝado jam ne fareblas (modernaj loĝejoj bezonus tro multajn ŝanĝojn en la substanco konstruaĵa) oni koncentriĝas pri uzo kiel societa domo aŭ kulturcentro kun disponigo de la ĉambroj al ekspozicioj, koncertoj ktp. Ĝis 2013 ekzemple gastis surloke impona ekspozicio pri la estetiko de maldaŭro kaj pasemeco ĉe homoj kaj ties medioj; en 2014 malfermitis elmontro pri la restado de Johann Sebastian Bach en Arnstadt.
Vidu ankaŭ
Kapelo Sankta Georgo
Locmaria-Plouzané
(jen france, bretone Lokmaria-Plouzane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
(17997) 1999 JN78
(17997) 1999 JN78 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(88710) 2001 SL9
(88710) 2001 SL9 estas tre malgranda, tre hela venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta duopa apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (80 km norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito tanĝas tiujn de Venuso kaj de Marso, kaj krucas tiun de la Tero kun granda orbita klineco, tio, kiu tenas ĝin malproksima de la Tero.
Satelito
Tiu satelito havas orbitan de proksimume 1,6 km,  de 0,6833 ± 0,0008 tago (16,4 ± 0,02 horoj) kaj diametro taksita je 0,2 km. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Parazitismo
Parazitismo estas kunvivado de du planto- aŭ bestospecioj, kiu estas avantaĝa nur por unu (parazito), malavantaĝa porla alia, sed ne detruas ĝin. Ĉe la esktrema formo de la parazitismo (parazitoidismo), la parazito detruas la majstroorganismon. Tiu estas rimarkeble ĉe kelkaj insektoj (formikoj, vespoj, abeloj, muŝoj, papilioj): la femalo demetas la ovojn sur aŭ en la majstroorganismon kaj la eloviĝantaj larvoj nutras sin el ĝi.
Tipoj
Oni dividas la parazitojn je ekto- kaj endoparazitoj, laŭ agadtereno.
Specifa tipo de la parazitismo estas la nestoparazitismo (kukolo, ofte elĵetas aliajn birdojn, ovojn el la nesto; brunkapa bovbirdo en Sud-Ameriko)
Alia speco de parazitismo estas la socia parazitismo inter formikospecioj. Se mem en la parazitoj vivas parazitoj, oni parolas pri hiperparazitismo (unuĉelulo en pulo de la hundo).
Parazitoido estas organismo kiu vivas en rekta asocio kun sia gastiganto kaj je ties spezo, kaj kiu tuj aŭ maltuje mortigos ĝin. Parazitoidismo estas unu el la ses ĉefaj evoluciaj strategioj ene de parazitismo, distingita pro la fatala prognozo por la gastiganto, kio faras la strategion proksima al predado.
Blankdorsa kapito
La Blankdorsa kapito (Capito hypoleucus) estas specio de birdoj de la familio de Ramfastedoj aŭ de propra familio de Kapitonedoj, laŭ kelkaj fakuloj, sed ĉiukaze parencoj de tukanoj, tukanetoj, Sudamerikaj barbuloj ktp.
Aspekto
La plej karaktera eco de tiu ĉi specio estas la blanka dorso kiu nomigas la specion. La scienca specifa nomo C. hypoleucus signifas en la latina “blanka supre”. Fakte la diferenco kun aliaj membroj de la specio, kiel la Ruĝkrona kapito kaj la Ruĝostria kapito, kiu havas ruĝajn kronon kaj nukon, estas ke tiu ĉi specio havas ruĝan nur la antaŭan parton de la krono (frunto), dum la resto de la krono estas blanka vertikala strio kiu sekvas kiel blanka dorso, tre kontrasta inter la nigraj flugiloj. Estas blankecaj ankaŭ la gorĝo, brusto (kun bruneca nuanco) kaj ventro (kun flaveca nuanco). La nigra traokula strio de aliaj samgenranoj estas ĉe tiu ĉi specio pli larĝa kaj fakte estas tutvizaĝa zono el la beko ĝis la flugiloj.
Disvastiĝo
Ĝi estas endemismo en Kolombio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montaroj, paxstejoj kaj plantejoj. Ĝi estas minacata de perdo de habitato.
NGC 4550
NGC 4550 (aliaj indikoj — UGC 7757, MCG 2-32-147, ZWG 70.182, VCC 1619, PGC 41943) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zacharias Götze
Zacharias GÖTZE (ankaŭ: Goeze, Goezius; naskiĝinta la en  Mühlhausen, mortinta en Osnabrück la )  estis germana pedagogo.
Vivo
La avo de Götze estis konsiliano urba, la patro bierfaristo kaj gildestro de la forĝistoj. La unua edukado estis en la publika lernejo, sed paralele instruis lin privata instruisto hejme. En 1678 li iris al la latina gimnazio de Lemgo kiu tiutempe famegis. En 1680 li ekstudentis ĉe la Universitato de Jena por dediĉi sin al la studoj de filozofio, lingvoj kaj teologio. En 1683 eksepidemiis en sia naskiĝurbo la pesto. Pro tio Goetze ne plu rajtis reiri en sian hejmurbon ĝis la fino de la epidemio: tiam mortis ankaŭ liaj gepatroj. La neantaŭvidebla libertempo uzitis de Goetze por pasigi teologian ekzamenon kaj ekzercadi la predikadon. Poste li iris al Lepsiko por kontinuigi la filozofiajn kaj teologiajn studojn. Tie li ricevis en 1685 la magistriĝon. La saman jaron ankoraŭ li vokitis viclernejestro al Lemgo kaj samfunckie en 1690 al Lippstadt. La lernejestreco lia komenciĝis en 1693. La konsilio urba de Osnabrück nomumis lin kontraŭvole lernejestron de la Konsilantargimnazio (Ratsgymnasium) por anstataŭigi la maldungitan Ponatus. Tiun ĉi postenon Goetze havis ĝismorte.
Graveco
La karaktero de Götze laŭŝajne ne estis tro agrabla. Tio evidentiĝis tree en lia rilato kun la antaŭulo en Osnabrück, Ponatus. Kun li li kvereladis pro la distribuo de la instruhoroj kaj pro la salajro. Ponatus riproĉis al li - ŝajne ne sen kaŭzo - esti farinta intrigojn kaj kalumniojn por akiri la demisiigo de la lernejgvidanto. La reciproka tono en leteroj interŝangita inter ili estis do tre malĝentila-
Koncerne la scienculecon Götze publikigis multajn aliajn verkojn pri multaj temoj. La tie prezentitaj opinioj defiis la samtempulojn pro iliaj strangecoj. Kun pluraj scienculoj li estis en kontakto - la leteroj skribitaj kun ili eldonitis parte ĉe ''Celeberrimorum virorum epistolae de re numismatica ad M. Zachariam Goezium, illustr. Gymn. Osnabrug. R. d. Accessit Musaeum Goezianum etc.'' (Wittenberg 1716). En tiu ĉi verko li priskribis kolekton certan kun parte tre strangaj objektoj sed ankaŭ altvaloraĵoj (ekz. manuskriptoj) kio bedaŭrigas onin ke ili nun estas malaperintaj.
Fonto
Artikel „Götze, Zacharias“ von Friedrich Runge in: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 49 (1904), S. 494, kies interreta versio legeblas tie ĉi.
Mirtilo
Mirtilo - (latine Myrtilus) estis en la helena mitologio filo de dio Hermeso.
Li estis trenisto de la reĝo Enomao en elisa urbo Piso.
Eble li al sia reĝo longe honeste servis, sed antaŭ la lasta veturo li la reĝon perfidis: pro deziro de Pelopso, kiu klopodis edziniĝi al Enomaa filino Hipodamio, suprentiris radstifton el la akso, la rado proksime de la celo eliĝis kaj la reĝo mortiĝis. Sed aliaj versioj prezentas, ke subaĉetis lin Hipodamio mem, kiu ege volis Pelopson edziniĝi.
Sed li ne longe ĝojis pro io post sia faro. Nome Pelopso parte vidis en li malindan atestanton, parte Mirtilo postulis grasan rekompencon, onidire eĉ volis akiri duonon de la reĝolando, aliaj interflustris, ke eĉ ĝenis Hipodamion. Do, post nelonga tempo okazis al li "incidento", Pelopso puŝis lin de roko. Kiu el la motivoj estis la plej grava, estas jam malfacile diri, sed estas vera, ke Mirtilo sukcesis antaŭ sia morto Pelopson kaj lian tutan familion malbeni. Pri kulminigo de la malbeno zorgis Mirtila patro, dio Hermeso. Do okazis, ke perforte forlasis la mondon filoj de Pelopso Atreo kaj Tiesto kaj en plua generacio ankaŭ mikenaj reĝoj Agamemno kaj Egisto.
Urcuit
Urcuit (Urketa) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Urcuitois (Urketar).
Flago de Bulgario
La flago de Bulgario, emblemo de la ŝtato, konsistas el tri horizontalaj strioj egale larĝaj, blanka, verda kaj ruĝa.
Ĝis 1990 la blanka strio enhavis, ĉe la interna flanko, nacian emblemon kun leono (kiel en la nacia blazono). Ĝi menciis la jarojn 681 (fondo de la unua bulgara ŝtato) kaj 1944 (liberiĝo de la nazia rego).
Finlinio
Finlinio aŭ alvenlinio estas linio sur la vojo kiu indikas la finon de konkursejo. Ĉe la finlinio ofte estas multe da publiko ĉar la alveno de la sportistoj povas esti tre nervostreĉa. Fotofino estas necesa kiam oni tiel proksimas la aliajn sportistojn ke foto devas indiki la gajninton.
Kisrozvágy
Kisrozvágy [kiŝrozvAdj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd.
Situo
Kisrozvágy situas sur ebenaĵo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ traira flankovojo. Cigánd troviĝas 13, Kisvárda kaj Záhony po 23, Sátoraljaújhely 27, Miskolc 90 km-ojn.
Historio
Ĉi tie arkeologoj trovis multe da restaĵoj de alvenintaj hungaroj el la 10-a jarcento. La unua mencio devenis el la 13-a jarcento en formo Rozvad. La tataroj detruis la komunumon en 1241.
En Kisrozvágy migra poŝto servas.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Nagytétény)
La Kirko Ĉieliro de Maria estas katolika historia monumento en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Budafok-Tétény, en iama komunumo (nun kvartalo) Nagytétény.
Historio
La unua mencio pri gotika paroĥa kirko okazis en 1333, sed oni trovis proksime ŝtonojn de monaĥejo el la 11-a jarcento. Dum dominado de turkoj ĝi ruiniĝis. Depost forigo de turkoj la loĝantoj vizitis kapelon de Kastelo de Nagytétény. La nun videbla kirko estis konstruita kune kun la menciita kastelo en la 1750-aj jaroj, sed la turo kaj la sanktejo restis (tie nur riparoj okazis). La orgeno funkcias ekde 1932.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto en iama mezo de Nagytétény. En la korto troviĝas ankaŭ baroka kolono pri Sankta Triunuo (en tiu loko ekde la 1960-aj jaroj). La fasado komenciĝas per la mezepoka turo, malantaŭe etendiĝas la navo. La sanktejo estas multlatera. En la ekstera muro de la sakristio estas jam ne funkciebla pordo al la kriptoj. La interna pentrado okazis en la 1760-aj jaroj. La flanka altaro estas dediĉita al Sankta Maria.
Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.
Rafz
Pri la komunumo
Rafz estas komunumo en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 3795 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
24748 Nernst
24748 Nernst estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Rafz
Geografio
Rafz situas sur ebenaĵo norde de la rivero Rejno, la tiel nomata Kampo de Rafz (germane Rafzer Feld), inter Bülach kaj Ŝafhaŭzo. Al al komunumo apartenas krom la vilaĝo Rafz mem la setlejoj Solgen, Chnübrechi, Eichenrütenen (kie situas la stacidomo), Hüslihof, Birkenhof kaj Rütihof.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,74 km², de kiuj 33% estas kovritaj de arbaro, 52% servas por agrikulturo kaj 11% por setlado; 4% estas trafiksurfaco.
24748 Nernst
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana fizikisto kaj kemiisto Walther Hermann Nernst (1864–1941), unu el la fondintoj de la fizika kemio. Li malkovris termodinamikajn kaj galvanomagnetajn efikojn, disvolvis teorion pri la elektra ekscito de la nervoj kaj specifiis la trian leĝon de termodinamiko. Li ricevis la Nobel-premion pri kemio en 1920.
Rafz
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rafz limas en nordo al Jestetten (Baden-Virtembergo, Germanio), en oriento al Lottstetten (Baden-Virtembergo, Germanio), en sudoriento Rüdlingen (SH), en sudo Buchberg(SH), en sudsudokcidento al Eglisau, en okcidento al Wil, kaj en nordokcidento al Dettighofen (Baden-Virtembergo, Germanio).
Trafiko
Rafz situas sur la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra Bülach al Ŝafhaŭzo kaj estas per ĝi bone konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio. Tra la komunumo pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 4 de Bülach tra germana teritorio al Ŝafhaŭzo. En Bülach la ĉefvojon daŭrigas la svisa aŭtovojo A52 al direkto de Zuriko.
Historio
La unua skriba mencio de Rafz datiĝas el donacdokumente de la jaro 870 verkita de Ludoviko la germano. Per ĝi li donacis la bienon Odilloz en Rafz al la Monaĥejo Rejnaŭo. En la jaro 1478 la voktrajtoj pri Rafz transiris al Eglisau. Kiam la urbo Zuriko en la jaro 1496 akiris Eglisaŭon ankaŭ Hüntwangen fariĝis zurika kiel parto de la voktdistrikto Eglisaŭ ĝis la jaro 1798. Per la franca invado dum la Helveta Respubliko Hüntwangen transiris al la nova distrikto Bülach, al kiu ĝi ankoraŭ hodiaŭ apartenas.
Dum la dua mondmilito je la 22-a de februaro 1945 Rafz estis erare bombita de usonaj aviadiloj, kio kaŭzis morton de 8 homoj.
Hans Kästli
Hans KÄSTLI [kestli] (naskiĝis la ; mortis la ) estis svisa esperantisto. Profesie li estis unue frizisto, poste psikiatra flegisto.
Hans Kästli ekde 1963 estis aktiva membro de Esperanto-Societo Zuriko. Li subtenis la aktivecon de la societo per diversaj grandegaj mondonacoj. En februaro 2008 Esperanto-Societo Zuriko elektis lin pro liaj meritoj por la societo kaj por Esperanto kiel honora membro.
Esperanto ekĝermis en Wil SG en la jaro 1964, kiam Hans Kästli volis enkonduki Esperanto en praktikan agadon de la psikiatria hospitalo de Wil, en kiu li laboris. En la malsanulejo laboris diverslingvaj eksterlandanoj. Hans Kästli volis fondi teamon, kies membroj ne havus lingvajn problemojn almenaŭ en reciproka interkompreniĝado. Li organizis Esperanto-kurson en la kliniko kaj poste fondis grupon, en kiu oni perfektiĝadis en la lingvo por povi bone interkompreniĝi, sed ankaŭ lernis la germanan por kompreni estrojn, svisan kolegojn kaj pacientojn. Krome en la grupo oni instruis flegadon al flegohelpantoj, kiuj ofte unuan fojon laboris en flegado. Al tiu grupo aliĝis poste esperantistoj el Wil kaj ĉirkaŭaĵo, kiuj ne laboris en la kliniko, sed volis praktiki la internacian lingvon. Unue la grupon gvidis Hans Kästli, ekde la jaro 1975 Hildegard Schoch. Tiam la grupo eknomiĝis «Esperanto-Klubo Wil».
Jenő Jendrassik
Jenő Jendrassik
Nova Teatro (Budapeŝto)
La Nova Teatro origine hungare Új Színház estas malgranda teatrejo en Budapeŝto, en proksimeco de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Pli frue 4 teatraj trupoj portis tiu ĉi nomon, sed ili funkciis en aliaj lokoj.
Historio
En 1903 Lajos Szalkai establis teatron, sed ne en tiu loko. La vera teatra historio komenciĝis en 1924 fare de Tamás Emőd (poeto). Inter 1937-1944 la teatrejo estis filio de Teatro Magyar. Post la 2-a mondmilito Zoltán Várkonyi fondis novan teatran trupon. Dum la socialismo plej ofte junularaj teatroj funkciis, aŭ aliaj, kiuj ofte ŝanĝiĝis (ekzemple Teatro Művész). En 1994 en tiu ĉi loko Gábor Székely (reĝisoro) fondis novan teatron, sed post trijara funkcio evidentiĝis, ke la teatro ne plenumis la finacan taskon. En 1998 István Márta estis nomumita la pli nova teatrestro, kiu 13 jarojn gvidis la teatron. La aktuala teatrestro estas György Dörner.
Konstruaĵo
La konstruaĵo estis konstruita en 1909. Komence ĝi estis amuzejo, kabaredo. En 1921 signifa trakonstruo okazis por iĝi teatra scenejo. En 1991 oni kreis ankaŭ apartan scenejeton.
La teatrejo havas 330 sidlokojn.
28792 Davidlowell
28792 Davidlowell estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de James David Lowell (1928–2020), longtempa subtenanto de la Observatorio Lowell. Li estis praido de Percival Lowell, kiu venigis la familion en Usonon el Anglio en la 1600-aj jaroj. James havis diplomon en geologio kaj trovis grandan kupran minejon en Ĉilio kaj gavan oran minejon en Peruo.
Ernst Neef
Ernst NEEF (16a de aprilo 1908 en Dresdeno – 7a de julio 1984 en Dresdeno) estis germana geografo. Kun Carl Troll (1899–1975) kaj Josef Schmithüsen (1909–1984), li estis konsiderata unu el la fondintoj de la pejzaĝekologio.
La koncepto de Neef pri pejzaĝo kaj pejzaĝekologio povas esti resumita jene: "Neef (1956, 1967) tenas la klasikan geografian rigardon ke ĉiuj komponantoj de la geosfero ekzistas interdepende en ĉiu punkto de la tera surfaco pere de regulaj rilatoj (nome ‘vertikala’ dimensio). Tamen, li malakceptas la klasikan supozon de naturaj pejzaĝaj unuoj, defendante anstataŭe ke la pejzaĝoj ne estas objektive difinitaj entoj. Anstatataŭe, ili estas sekcioj ene de seninterromptaj ter-ampleksa interkonektado de geofaktoroj (nome ‘horizontala’ dimensio) kiuj estas difinitaj sur la bazo de ilia unuformeco laŭ terminoj de specifa ter-uzado, kaj estas tiele difinitaj en antropocentra kaj relativeca vojo. La pejzaĝekologio laŭ la skolo de Neef esploras la naturan potencialon de la pejzaĝoj laŭ terminoj de funkcia utileco por homaj socioj."
Schönwalde (Altmark)
Schönwalde estas komunumoparto de la urbo Tangerhütte en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de majo 2010 la antaŭe sendependa komunumo kun aliaj komunumoj de la ĝis tiam ekzistinta komunumaro Tangerhütte-Land aliĝis al la urbo Tangerhütte. Fine de 2016 la loĝloko havis 95 loĝantojn.
Natalie Portman
Natalie PORTMAN (naskiĝis la en Jerusalemo, Israelo sub la nomo de Natalie HERSHLAG - נטלי הרשלג - kiel unusola filino) estas usona aktorino. Ŝi surprenis komence de sia kariero la junulinan nomon de sia avino Portman kiel artistan nomon.
Ŝi konatiĝis jam 13-jare per la franca filmo Léon de Luc Besson en la jaro de 1994. Tion sekvis la filmoj kiel Heat kaj precipe Star Wars.
David Gerrold
David Gerrold (naskita la 24-an de januaro, 1944) estas plumnomo de Jerrold David Friedman, jud-usona verkisto scienco fikcio. Ĝi skribis la sceneron por la originala epizodo de Star Trek The Trouble with Tribbles, li kreis la ulojn Sleestak en la serio de televido Land of the Lost kaj skribis la noveleton "The Martian Child" [La Marsana Infano], kiu gajnis ambaŭ premiojn Hugo Award kaj Nebula Award, kaj estis adaptita al filmo de 2007 Martian Child [Marsana Infano] ĉefrolita de John Cusack.
Natalie Portman
Ŝia israela patro laboris kiel kuracisto, la usona patrino estis dommastrino. La familio translokiĝis al Usono, kiam la patro trovis laboron en Merilando kaj kiam ŝi estis 3-jara. Poste la familio multfoje translokiĝis.