cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tampono
Tampono estas farita el sorba materialo. Oni metas ĝin en korpan truon por sorbi korpan fluaĵon. La plej komuna speco oni metas en la vaginon de virino por sorbi menstruan fluaĵon.
Tamponoj estis unue uzataj kiel medicinaj iloj en la 18-a jarcento. Ili jam estas uzataj dum miloj da jaroj.
UK 1977
La 62-a Universala Kongreso de Esperanto okazis somere de la jaro 1977 en Rejkjaviko, Islando. Ĝi havis 1199 aliĝintajn partoprenantojn.
La Alta Protektanto estis Kristján Eldjárn, ŝtata prezidanto de Islando. Baldur Ragnarsson estis prezidanto de la L.K.K. Krom la kutimajn servojn, la Kongresa Gazetara Servo disponigis serion da artikoloj uzeblaj por gazetara disvastigo. La kongresa temo estis "La rajto je komunikado".
Elstaraj vizitantoj
Vizitis la kongreson Amadou-Mahtar M'Bow, Ĝenerala Direktoro de UNESKO
Prelegoj
Grava (se ne la plej grava) parto de la programo estis la prelegoj. Ege ambicia estis la programo de la Internacia Somera Universitato, kies rektoro estis Árni Bödvarsson. Nome prelegis William Auld (La rolo de originala literaturo en la historio de Esperanto), Detlev Blanke (Konfronta komparo de planlingvo kaj etnolingvo), Árni Bödvarsson (Lingva akiroj de infanoj), Probal Daŝgupto (Stato kaj influo de la angla lingvo en Hinda Unio), Helmar Frank (Lernfacilecgrado de diversaj fremdlingvoj), Sinitiro Kawamura (Lingva problemo en kemia komunikado), E. James Liberman (La rajto, devo kaj hezito komuniki pri la sekso), Jonathan Pool (Ĉu komunikrajtoj povas esti egalaj?) kaj C. Stop-Bowitz (Komunikiĝo inter bestoj). Oni organizis sistemon por realigi kolokvojn por kelkaj el la prelegtemoj.
Programoj
Krom la programo de prelegoj kaj partikulare de la Internacia Somera Universitato, en la kongresa libro oni montris informon por interno de la UK pri Pedagogia Forumo, Seminario pri la Ĉe-metodo gvidata de Madeleine Haudebine, Tuj-kurso pri la islanda lingvo zorge de Árni Bödvarsson, kaj Progresiga kurso zorge de William Auld.
Aparte de la UK, ties kongresa libro informas ankaŭ pri la 33-a Internacia Junulara Kongreso (de TEJO) el la 9a ĝis la 16a de aŭgusto en Poitiers, Francujo, kaj de la Oficiala Antaŭkongreso en Stirling, Skotlando, el la 26a ĝis la 29a de julio.
Krom la prelegoserioj, okazis filmoprezentoj, Internacia arta vespero, Islanda vespero, kunsidoj pri diversaj aferoj kaj la kunvenoj de tre diversaj fakaj asocioj.
Kohlbornstein
Kohlbornstein estas nomo por la restoj de forte eroziita tablomonto en Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi situas sudoriente de la vilaĝo Kleinhennersdorf je la maldekstra flanko de la rivero Elbo. Ĉi tien venas relative malmultaj turistoj. La plej alta punkto situas 378 metrojn super la marnivelo kaj ofertas panoraman vidon, speciale al la rokoregiono Schrammsteine, al la karakteriza konuso de Monto Roza ( Růžovský Vrch) kaj aliaj altaĵoj en Ĉeĥa Svislando.
Eksteraj ligoj informoj por migrantoj kaj fotoj
Etila t-butilacetato
Etila t-butilacetato aŭ C8H16O2 estas organika kunmetaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, rezultanta el interagado de la t-Butilacetata acido kaj etanolo en ĉeesto de sulfata acido. Etilterciara butilacetato estas nesolvebla en akvo sed solvebla en acetono, duetila etero, kloroformo, etanolo kaj aliaj nepolaraj solvantoj. Etila t-butilacetato estas uzata kiel organika reakciaĵo en kemiaj sintezoj por produktado de t-butilacetataj derivaĵoj.
Solidareco (Pollando)
Solidarność (Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” (Sendependa Aŭtonomeca Sindikato "Solidareco"), mallongigita Solidareco) estas la pola asocio fondita 31-an de aŭgusto 1980 kiu per strikoj kaj sensangaj protestoj venkis super la komunismo kaj diktaturo en Pollando. Post sangaj ribeloj de Poznań en 1956, Warszawa en 1968 Gdańsk en 1970 Radom en 1976 oni komencis multe protesti kontraŭ diktaturo, cenzuro kaj mallibereco. Jam en la Ribelo de Poznań en 1956 la protesto de laboristoj ŝanĝiĝis en la ribelo pri nacia sendependeco. La nova asocio opozicia Solidarność estis kreita en Gdańsk danke al Anna Walentynowicz kaj Lech Wałęsa. En la jaro 1980 tiuj protestantoj formigis siajn 21 kondiĉoj al la komunista diktaturo de Wojciech Jaruzelski. La intelekta kaj artista klaso kiun konsistis la Solidareco kreis la Komitaton por Defendo de Laboristoj (KOR). Pro tre granda ekfortiĝo de strikoj en Pollando la komunista registaro konsentis subskribi 21 kondiĉojn. La Strikoj de Lublin (pole: Strajki lubelskie 1980 (Lublinaj strikoj 1980), Lubelski Lipiec (Lublina Julio), Świdnicki Lipiec (Julio de Świdnik)) estis la unuaj strikoj en Lublin kaj Świdnik komencigantaj la eraon de Solidareco.
En 1981 jaro strikoj kontraŭ komunismo tiel ekfortiĝis ke en decembro Wojciech Jaruzelski enkondukis militjuron en Pollando. Post la persekutado kaj batalado de komunista registaro kun protestuloj la nacio ne ĉesis striki. Multaj homoj estis murditaj de la komunistoj, ekzemple la martiro de pola kontraŭ-komunisma movado- pastro Jerzy Popiełuszko. Danke al pola ribelistoj de Solidareco komencis striki ankaŭ aliaj nacioj de la Varsovia Kontrakto. Post senesperaj bataloj baldaŭ en Sovetunio registaro komunista kun diktaturo de Miĥail Gorbaĉov komencis organizi la perestrojkon de 1985 jaro. Inspirante de la pola Ronda Tablo oni komencis striki en Ĉeĥio, Hungario kaj aliaj landoj kreante novajn strukturojn de siaj landoj. Ĉe tiu Ronda tablo oni komencis diskuti en Pollando pri reformojn en la organiko de la ŝtato kaj ĝia registaro. Oni kreis novan konstitucion, ŝanĝis formon politikan al demokratian respublikon kaj enkondukis aliajn liberaĵojn. Tre grava al la sensanga venko de la Solidareco estis apogo de la pola papo- Johano Paŭlo la 2-a. Tre grava estis ankaŭ edukanta kaj primemoriganta agado de la grava pola-emigracia gazeto Kultura de Jerzy Giedroyc, al kiu kontribuis ekzemple Czesław Miłosz kaj Witold Gombrowicz. Tre grava ago estis ankaŭ honorigo de Lech Wałęsa per la Nobel-premio pri paco. La plej granda gazeto de strikoj kaj poste de liberaj elektoj en Pollando estis Gazeta Wyborcza. En 1989 jaro Pollando sendependigis de la komunista diktaturo kiu daŭris de 1947 jaro. Solidareco estas opiniata kiel simbolo de sensanga revolucio kaj sendependigado de komunismo en Eŭropo- inspirante per ĝi venkis ribeloj en Hungario, Germanio, Sovetunio, Ĉeĥio, Albanio, Bulgario kaj aliaj landoj. Sendependigis ankaŭ aliaj landoj kiujn konsistis antaŭe Sovetunio- Ukraino, Litovio, Bulgario, Latvio kaj Estonio. La agado de Solidareco en 1980oj estas opiniata kiel la plej grava kaŭzo de la falo de komunismo en Eŭropo.
Plej gravaj agantoj de la Solidareco:
Mesaĝo al laboristoj de Orienta Eŭropo
Laŭ iniciato de Henryk Siciński, delegito de Ostrovo al la 1-a Landa Kunveno de Delegitoj de Sendependa Aŭtonomeca Sindikato "Solidareco" oni voĉdonis la 8-an de septembro 1981 mesaĝon kun alvoko al sindikatistoj el la landoj de Orienta Bloko por komuna batalo por siaj rajtoj al libera asociiĝo. Aŭtoro de la teksto estis Bogusław Śliwa.
Leonid Breĵnev, unua sekretario de la Centra Komitato de Komunista Partio de Sovetunio post tralego estis diranta: Danĝera kaj provoka dokumento.
Dolné Srnie
Dolné Srnie, hungare Alsószernye [alŝOsernje] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Dolné kaj alsó signifas: suba. La historia slovaka loknomo estis Bechovské Srnie.
Situo
Dolné Srnie situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 4 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1477 laŭ tiama hungara ortografio "Zerne", apartenanta al fortikaĵo de Beckov. En 1598 oni komputis tie 64 domojn. En 1784 loĝis tie 625 vilaĝanoj (135 familioj) en 99 domoj, en 1828 878 vilaĝanoj en 93 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsószernye 1149 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dolné Srnie 863 homoj, (847 slovakoj).
Ray Tomlinson
Raymond Samuel TOMLINSON (naskiĝis la, mortis la ) estas konsiderata la inventinto de la retpoŝto.
Post sia studado li laboris kiel komputilteknikisto en la firmao Bolt, Beranek and Newman (BBN) en Kembriĝo (Masaĉuseco), t. e. privata entrepreno, kiu partoprenis en kreado de ARPANET en 1968, retejon, el kiu poste iĝis la Interreto.
En la jaro 1971 Tomlinson prezentis sian programon al siaj kolegoj kaj li sendis unuan retmesaĝon. La enhavo de la unua retmesaĝo ne plu estas konata.
La pluevoluigon de la retpoŝto Tomlinson ne plu partoprenis.
Ádám Vázsonyi
Ádám Vázsonyi [vAĵonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vázsonyi Ádám estis hungara hidrologo.
Ádám Vázsonyi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ádám Vázsonyi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1924. Ekde la sekva jaro li ricevis hidrologiajn taskojn en Szolnok, ekde 1929 en Gyula. Inter 1931 kaj 1933 li gvidis la rekonstruan laboron de kluzo de Baja. En 1936 li gvidis konstruadon de akvobaraĵo ĉe Békésszentandrás. Li eklaboris en 1941 en nove fondita laborejo de Szatmárnémeti (tiam hungara urbo), kie li zorgis pri digoj kontraŭ inundoj. Post la 2-a mondmilito li partoprenis en rekonstruoj de detruitaj pontoj, poste li kreis projekton pri akvumado de Hortobágy. En 1950 li ricevis signifan postenon en Budapeŝto, poste en 1963 li fondis hidrologian muzeon en Siófok. Li pensiuliĝis en 1967.
Kantono Jackson
La nomo Kantono Jackson - angle Jackson County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Andrézieux (stacidomo)
Andrézieux, plennome Andrézieux-Bouthéon, estas franca stacidomo sur linio - Saint-Just-sur-Loire, situanta en  Andrézieux-Bouthéon, en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Clermont-Ferrand - St-Just-sur-Loire (784000).
Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb
Dr. Strangelove, or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb ("D-ro Strang-amo, aŭ: Kiel mi lernis ne maltrankviliĝi kaj ami la bombon"; ofte mallongigita kiel Dr. Strangelove) estas 1964-a malluma komedia filmo direktita de reĝisoro Stanley Kubrick. Libere bazita sur la Malvarma milito-romano Red Alert de Peter George, la originala romano estis refarita de scenaristo Terry Southern. Dr. Strangelove satiris la Malvarman Militon kaj la doktrinon de reciproka lando-detruado.
Ĝi estis produktita en la Studioj Shepperton.
La rakonto temas pri usona aerarmea generalo kiu komandas atombomban atakon kontraŭ Sovetio, montrante la Prezidenton de Usono, liajn konsilistojn kaj unu oficiron de la Brita Aerarmeo provantaj haltigi la bombaviadilojn por preventi atoman apokalipson.
Brita aktoro Peter Sellers ludas tri rolojn en la filmo: la prezidenton de Usono Merkin Muffley, la britan aerarmean oficiron Kapitano Lionel Mandrake, kaj la titolan rolulon D-ro Strangelove, kripla germana eks-Nazio kaj spertulo pri atombomboj. Ankaŭ aperis en la filmo geaktoroj George C. Scott, Sterling Hayden, Slim Pickens, James Earl Jones, Keenan Wynn, Peter Bull, Shane Rimmer, kaj Tracy Reed.
Sándor Cseresznyés
CSERESZNYÉS Sándor (ĉeresnje:ŝ) estis hungara ĵurnalisto naskita en Temeŝvaro la 28-an de septembro 1909 kaj mortinta en Budapeŝto la 11-an de junio 1971.
Kariero
Sándor Cseresnyés studis en Temesvár kaj poste laboris ĉe la ĵurnaloj Déli Hírlap kaj Temesvári Hírlap, de 1935 li estis kunlaboranto de la Brassói Lapok. En 1937 li vojaĝis en Hispanion kaj sendis raportaĵojn. Por kvar jaroj li estis en Francio kaj Alĝerio en internigejoj ĝis 1943. Ĝis la fino de la dua mondmilito li luktis en la angla armeo. Post la milito li loksidiĝis en Hungario kaj laboris kiel ĵurnalisto. En 1948 li iĝis printejestro. Li publikis en gazetoj Szabadság, Új Magyarország kaj Független Magyarország. En 1949 oni arestis lin kaj kondamnis al plurjara malliberejo. Li liberiĝis en septembro de 1955.
Christopher Culver
Christopher "Kriĉjo" CULVER (naskiĝis la ) estis aktiva usona esperantisto inter 1998 kaj 2005, kiu subite forlasis la Esperanto-movadon publikigante siajn kialojn en interreta eseo skribita en la angla.
Vivo
Culver estas studento ĉe Loyola-Universitato Ĉikago, kie li studas lingvojn. Antaŭe, li ankaŭ estis usona marsoldato dum ĉirkaŭ unu jaro, sed ricevis honoran eligon el la usona mararmeo (pro tio ke li dum deĵorado en la mararmeo konvertiĝis kaj al pacisma idealisma Esperantismo kaj Rom-katolikismo).
Forlaso de la Esperanto-movado
Komence de 2005 li ĉesis aktivi en la Esperanto-movado. Poste en la interreto li publikigis eseon, Why Esperanto Suppresses Language Diversity: Thoughts on Leaving the Esperanto Movement (Kial Esperanto Subpremas Lingvan Diversecon; Pensoj je Forlaso de la Esperanto-Movado), en kiuj li ĝisradike kritikas la konduton kaj celojn de esperantistoj. Interalie li kritikas UEA-n kaj la Esperanto-movadon jene:
Respondoj al la eseo
Kelkaj homoj verkis eseojn, kiuj celas kontraŭi la asertojn de Culver. Ekzemple, Martin Minich (TEJO-volontulo por la jaro 2005) respondis al la eseo de Culver, skribante ke:
Kelkaj estas opiniintaj, ke ne taŭgas nomi la aktivec-ĉeson de Culver "kabeo", pro tio ke Culver ne silente forlasis la movadon, kiel faris Kabe.
162158 Merrillhess
162158 Merrillhess estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usonaj astronomoj Walter R. Cooney Jr. kaj Ethan Kandler elde la Observatorio de Highland Road Park en Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Ĝia nomo honoras la usonan Merrill Hess, plurfoje prezidenton kaj vicprezidenton de la Astronomia Societo de Baton Rouge. Li estis ano de la teamo, kiu establis la Observatorion de Highland Road Park en Baton Rouge, fakigita en scienca popularigo kaj eduko pri astronomio.
10168 Stony Ridge
10168 Stony Ridge estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj astronomoj John E. Rogers kaj Jack B. Child elde la Observatorio Stony Ridge en la montaro de la kantono Los-Anĝeleso, norde de Los-Anĝeleso (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro kaj en memoro de la kompetentaj kaj talentaj amatoraj astronomoj kiuj fondis la Observatorion Stony Ridge, proksime Monto Wilson, en 1957. Ili estas Anthony L. Bland, Norman L. Boltz, Charles Buzzetti, George A. Carroll, Roy R. Cook, Alvin E. Cram, Roy K. Ensign, W. H. Griffith, Harold J. Ireland, J. George Moyen, Norris A. Roberts, Easy Sloman, John Sousa, John Terlep kaj Dave Thomas. Ekfunkciinta en 1964, la observatorio estis uzita de la Aeronautical Chart and Information Center de Sankta Luiso por mapi la eblajn lokojn de surluniĝo por la projekto Apollo.
Mastra telefono
Mastra telefono estas modesta telefonparo inter mastro kaj servisto. La tintilado escepte funkcias per kontinua kurento. Ambaŭ telefonoj konsistas el forko, mikrofono kaj aŭdilo. La servista telefono havas tintileton (aŭ zumilon), la alia, la mastra telefono, havas alvok-butonon. Kiam la mastro premas la butonon, la servista telefono tintilas (aŭ zumas), la mastro kaj la servisto povas paroladi. La servisto ne povas tintile alvoki la mastron. La maksimuma distanco inter la du telefonoj estas 40 metroj.
Dimitris Ĥristofias
Dimitris ĤRISTOFIAS (Δημήτρης Χριστόφιας, naskiĝis la 29-an de aŭgusto 1946 en Kato Dikomo, Kipro kaj mortis la 21-a de junio 2019) estis kipra politikisto. Li estis membro de la ekse marksisme-leninisma kaj eŭrop-komunisma politika partio Progresa Partio de la Laboranta Popolo (greke mallongigite AKEL). De 2008 ĝis 2013 li estis la prezidento de la Respubliko Kipro, kiu laŭ la konstitucio gvidas la ŝtatan registaron, do plenumas la oficon de ĉefministro.
Li estis la unua kipra prezidento de marksisma pensmaniero, venkinte en la prezidenta baloto kontraŭ la konservativa kandidato Ioanis Kasulides laŭ oficialaj kalkuloj de 53.36% el la voĉoj kontraŭ la dekstrula rivalo kun 46.64%..
Krome li estis ĝenerala sekretario de AKEL (la kipra Progresa Partio de la Laboranta Popolo, ne konfuziĝu kun AKEL, Alternativa Komunikado inter Eŭropaj Lernejoj, interŝanĝa projekto inter lernejoj per Esperanto) kaj prezidanto de la Parlamento de Kipro.
Li estis la unua kaj ĝis nun la ununura komunisma prezidento de la ŝtatoj de Eŭropa Unio.
Frua vivo
Li naskiĝis la 29-an de aŭgusto 1946 en la vilaĝo de Kato Dikomo, Kjrenia. Ĥristofias iĝis maldekstrulo juna kaj eniris la junularon de la Progresema Partio de la Laboristaro de Kipro. Lia patro, kiu mortis en 1987, estis progresema konstruisto, membro de la Tutkipra Federacio de Laboro (PEO).
Dum mezlernado ĉe Nikozio, kiun li finis en 1964, li kutimis labori somerferie kun sia patro kaj tiel alkutiimiĝis al la vivo de la laboristaro. Kiam li estis 14-jara li aliĝis al la progresema studentorganizo PEOM kaj 18-jara al EDON (Junularo de AKEL), al sindikato PEO kaj al AKEL. En 1969, dum la 5-a Kongreso de EDON, li estis elektita membro de la Centra Konsilantaro.
Dimitris Ĥristofias studis ĉe la Instituto de Sociaj Sciencoj kaj ĉe la Akademio de Sociaj Sciencoj en Moskvo el 1969 ĝis 1974 kiam li doktoriĝis pir filozofio kaj historio. En Moskvo li trafis sian postan edzinon, Elsi Kiratu, revenis al Kipro kaj al la politika vivo.
Publika rolo
En 1974 li estis elektita al la posteno de Centra Organiza Sekretario de EDON kaj en 1977 al tiu de Ĝenerala Sekretario. Tie li estis ĝis 1987. En 1976 li estis elektita membro de la Nikozia Komitato de AKEL, kaj en 1982 – je la 15-a kongreso de AKEL – li estis elektita membro de la Centra Komitato de la partio.
Julie 1986 li estis elektita portempa membro de la Politika Buroo de la C.K. de AKEL. Post la 16-a kongreso de AKEL, okazinta en novembro 1986, li estis elektita plena membro de P.B. de C.K. AKEL kaj en 1987 li estis elektita membro de la Sekretariaro de la C.K. de AKEL. Aprile 1988, post la morto de Ezekias Papaioanu, li estis elektita Ĝenerala Sekretario de la C.K. de AKEL, posteno kiun li ankoraŭ havas.
Loka estro
Dimitris Ĥristofias estis elektita membro de la kipra parlamento unuafoje en 1991 kaj estis relektita sinsekve en la venontaj balotadoj de 1996 kaj 2001. La 7-an de junio 2001 li estis elektita prezidanto de la parlamento. Li estis reelektita kiel prezidanto de la parlamento en 2006. Kiel ĝenerala sekretario de la C.K. de AKEL kaj prezidanto de la parlamento, li estis membro de la Nacia Konsilantaro, supra averta institucio por la prezidento de la respubliko.
Schams (komunumaro)
La komunuaro Schams estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Malantaŭa Rejno. Ĝi havis 1802 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Zillis-Reischen.
Geografio
La valo de Schams, kiu kongruas kun la komunumaro Schams, estas la meza parto de la valo de Malantaŭa Rejno sude de la ravino de Viamalo.
Komunumoj de la komunumaro Schams
La komunumaro Schams konsistas (stato en 2011) el 8 komunumoj, el kiuj Andeer estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
La unua dokumenta mencio de Schams datiĝas el la jaro 831 in Sexaminis. Dum mezepoko la Senjorujo Schams estis feŭdo de la episkopo de Koiro al la Baronoj de Vaz. 1338 la valo transiris al la Grafoj de Werdenberg. En kontraŭstaro al la landaj senjoroj Schams aliĝis en la jaro 1424 al la Griza Federacio. Tio kondukis al la Milito de Schams, kiu finiĝis kun la malvenko de la Grafoj de Werdenberg kaj la deturo de la Kastelo Bärenburg en la jaro 1456. Kiel sekvo la Grafoj de Werdenberg revendis la valon al la episkopejo de Koiro, de kiu la valanoj sin liberaĉetis en la jaro 1458. Per la administracia reformo de Kantono Grizono de la jaro 1851 Schams fariĝis komunumaro de la distrikto Malantaŭa Rejno.
Koncert-tamo
Koncert-tamoj aŭ rok-tamoj estas supre malfermaj pendo-tamoj, kiuj ne havas resonancfelon. Sur la malsupra kadronflanko ne estas stabletoj nek streĉringoj. La folia tavoligo finiĝas precize je la kaldronrandoj. Je transporto ili estis avantaĝaj, ĉar la kaldronoj pro manko de resonanco-stabletoj kaj de ringoj estas pli bone meteblaj unu en la alian.
Koncert-tamoj estis enmodaj aparte en la 1970-aj jaroj ĝis komence de la 1980-aj jaroj, kaj preskaŭ ĉiuj frapinstrumentaraj konstruistoj produktis ilin. Oni uzis ilin en pli grandaj frapinstrumentaroj kun multaj tamoj. Ili ekzistis kun la mezuroj 6 ĝis 16 coloj koncert-tamaro je kvar, ses aŭ ok tamoj. La star-tamoj kaj bastamburo tamen ĉiam havis resonancfelojn. Estis tre kutime, aldoni al frapinstrumentaroj koncert-tamojn, ekz. de la mezuroj 8 kaj 10 coloj. Nuntempe koncert-tamoj preskaŭ ne aperas. Fama koncerttama uzanto estas Phil Collins.
Dilatkoeficiento
La dilatkoeficiento estas fizika grando, kiu priskribas, kiel la denso de materialo aliiĝas depende de la temperaturo. Ĝia valoro ebligas kalkuli la dilaton termikan.
La plejmulto da la materialoj dilatiĝas dum varmiĝo (pozitiva dilatkoeficiento); ĉe altaj temperaturoj la molekuloj pli forte vibras, pro kio ili okupas pli grandan spacon (la volumeno plivastiĝas). Escepto estas akvo, kiu havas sian plej grandan denson ĉe 4°C. Ĝi plivastiĝas ĉe pli altaj kaj pli malaltaj temperaturoj. Ankaŭ zirkoniovolframato plimalvastiĝas dum varmiĝo. Tiu nekutima konduto estas nomata densanomalio.
Ju pli bone la atomoj de la molekuloj estas ligitaj, des pli malalta estas la dilatkoeficienta valoro: tial la dilatkoeficientoj por volframo kaj diamanto estas tre malaltaj.
Linia dilatkoeficiento
La linia dilatkoeficiento \alpha de konsiderata unu-dimensia substanco (solida kiel drato), kies la longo estas L, estas  la proporcia konstanto inter la temperaturŝanĝo \Delta T  kaj la relativa longoŝanĝo. Per ĝi la relativa longoŝanĝo estas priskribita pri ĉiu temperaturŝanĝo. Ĝi estas specifa grando, kies mezurunuo estas (prononcata „por kelvino“) kaj difiniĝas per la sekvanta formulo:
Laŭ tiu difino, oni povas skribi:
supozante, ke la linia dilatkoeficiento estas sendependa de la temperaturo, kaj ke la origina longo estas L_0=L(T_0), se la varmigo aŭ la malvarmigo estas unuforma, pro temperaturdiferenco , sekvas, ke per integralado de la du ekvaciomembroj ekde la temperaturo T_0 ĝis la temperaturo T:
kaj uzante la eksponencialigo de la du membroj:
Ekzemple, stangolongo dependanta de la temperaturo povas esti kalkulata per la formulo:
Pro la fakto ke kutime \alpha etas, la proksimumado de la eksponenta funkcio uzante nur la unuan termon de ties serio de Taylor rezultigas:
la longoŝanĝo en linia etendiĝo proksimumiĝas tiele:
Praktika apliko estas la kazo de temperaturkompensata pendolhorloĝo per kombino de du metaloj havantaj malsamajn liniajn dilatkoeficientojn.
Izotropa surfaco
La surfaca dilatkoeficiento permesas taksi la surfacajn dimensiajn ŝanĝojn de materialoj pro temperaturŝanĝo. Ĝi estas la frakcia ŝanĝo de areo por unu grado de temperaturŝanĝo. Nekonsiderante premon, eblas skribi:
kie A estas la konsiderata surfaco de objekto, kaj dA/dT estas la relativa areoŝanĝo de tiu surfaco por unu mezurunuo de temperaturŝanĝo.
Eblas taksi la ŝanĝon de areo, konsiderante etajn variojn tiele:
Tiu ekvacio validas, kiam la dilatkoeficiento ne tro ŝanĝas inter la temperaturintervalo \Delta T, kaj la frakcia ŝanĝo de aero etas. Kiam la studsistemo ne enhavas tiujn kondiĉojn, oni devas integrali la ekvacion.
Ekzemple, se oni konsideras ortangulan surfacon (kun dimensioj: Lx kaj Ly), kaj submetata al unuforma temperaturopliigo, la surfaca ŝanĝo estas donata per la samproporciaj dimensioŝanĝoj en ĉiu direkto:
Ĉi-lasta rilato indikas ke, tio estas, ke la koeficiento de surfaca etendiĝo estas ĉirkaŭ 2 foje la valoro de la koeficiento de linia ekspansio de stango el sama materialo.
Praktika apliko estas la kazo de metala kovrilo de konfiturbokalo, malfacilebla malfermi, aparte kiam fermita sub vakuo. Sed se oni varmigas la kovrilon de la konfiturbokalo, tiu kovrilo unuforme dilatiĝas, kaj pro la fakto ke la dilatkoeficiento de metalo estas pli granda ol tiu de la vitra bokalo, aero povas eniri, sekvas ke la konfiturbokalo facile malfermiĝas.
Neizotropa surfaco
Materialoj kun neizotropaj strukturoj, kiel polimeraj kaj multkomponaĵaj folioj ĝenerale enhavas malsamajn liniajn etendiĝojn \alpha en malsamaj direktoj; la tuta surfaca dilato etendiĝas malsame laŭ la du direktoj. Ekzemple pri ne simetriaj kombinaĵoj de plifortigaj fibroj, la dilatkoeficientoj ne egalas laŭ la varpa kaj la vefta direktoj.
Izotropa volumeno
Oni difinas la volumenan dilatkoeficienton \gamma sub konstanta premo per la formulo :
Ĝi estas mezurita eksperimente komparante la valoron de la tuta volumeno de korpo antaŭ kaj post ŝanĝo de temperaturo. Ĝi estas la frakcia ŝanĝo de volumeno por unu grado de temperaturŝanĝo. Eblas taksi la ŝanĝon de volumeno, konsiderante etajn variojn tiele:
Eksperimente oni trovas, ke izotropa solido havas koeficienton de volumena dilato (aŭ maldilato) kiu valoras proksimume trifoje la koeficienton de la linia dilato (aŭ maldilato):. Ekzemple se ni konsideras malgrandan ortangulan prismon (kun dimensioj: Lx, Ly kaj Lz), kaj submetata al unuforma temperaturŝanĝo, la volumenŝanĝo estas donita per la samproporciaj dimensioŝanĝoj en ĉiuj direktoj:
Neizotropa volumeno
Materialoj kun neizotropaj strukturoj, kiel kristaloj, organikaj materialoj kaj multaj komponaĵoj ĝenerale enhavas malsamajn liniajn etendiĝojn \alpha en malsamaj direktoj; la tuta surfaca dilato etendiĝas neunuforme malsame laŭ la tri aksoj.
Substancoj kun neizotropa strukturo ankaŭ manifestas neizotropecon de linia ekspansio. Tiaj materialoj estas kristaloj kaj organikaj substancoj. Ekzemploj de tiaj substancoj kun neizotropa sinteno estas montrataj en la ĉi-suba tabelo: La kristala dilatkoeficiento dependas ĉu la specimendimensio estas paralela aŭ orta al la kristala akso. Pri ligno, la dilatkoeficiento estas maksimuma en la direkto orta al la fibroj.
Yukihiro Aoba
Yukihiro Aoba (青葉 幸洋, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Tokyo Verdy kaj Tokushima Vortis.
Brunn an der Wild
Brunn an der Wild estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Horn. La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Prosper-Mathieu Henry
. Kun lia frato Paul-Pierre Henry, li fabrikis lornojn kaj instrumentojn por la observatorioj, ili malkovris asteroidojn kaj partoprenis je la projekto de « Carte du Ciel » (« Ĉiela Mapo »).
Victor Considerant
Prosper Victor CONSIDERANT (Salins-les-Bains 12-a de oktobro 1808 - Parizo 27-a de decembro 1893) estis franca filozofo kaj ekonomikisto. Li ricevis la diplomon en 1826 el Politekniko, fama franca inĝeniera lernejo. Li estis disĉiplo de Charles Fourier.
Vivo
Victor Considerant estis lernanto de sia patro, Jean-Baptiste, instruisto pri retoriko ĉe la gimnazio de Salins. Li frue abiturientiĝis kiam li aĝis 16 jarojn. Tuj poste, li iris, en 1824, al la gimnazio de Besançon por prepari la konkurson por esti akceptita en Politeknika Altlernejo (École Polytechnique, famega inĝenierlernejo franca). Tie Clarisse Vigoureux inicis lin pri fourierismo. Li sukcesis la konkurson en 1826. La saman jaron li konatiĝis kun Fourier en Parizo. En la milita lernejo pri artelerio (École d'application de l'artillerie, ) en Metz de 1828 ĝis 1832, li diskonigis ideojn de la filozofo inter siaj kamaradoj.
Li verkis artikolon pri Fourier en la ĵurnalo la Mercure de France en 1830, kaj oktobre 1831 en La Revue des Deux mondes li publikigis novelon : « Antaŭsento » (Un Pressentiment, ), inspirita de la morto de la filino de Clarisse Vigoureux, sia dumjuntempa koramikino. En 1832, li kunfondis kun Jules Chevalier, kaj estris la ĵurnalon Le Phalanstère (La falanstero). Samjare li partoprenis ankaŭ la societan kolonian provon ĉe Vesgre. Dum 1834, li publikigis sian ĉefverkon Destinée sociale, kaj en 1836 li ekssoldatiĝis por fondi novan ĵurnalon : La Falango (La Phalange, ). En 1837, li sekvis post Fourier kiel direktanto de la Socia Skolo (École sociétaire). En 1838, li edziĝis kun Julie, la dua filino de Clarisse Vigoureux.
En 1839, okazis baloto por elekti la deputitojn, li kandidatiĝis en Montbéliard kaj en Colmar, kaj estis venkita ambaŭloke. Li finfine estis elektita en 1843 kiel ano de la Departementa Asembleo (Conseil général, ) de la departemento Sejno (la departemento de Parizo). Samjare li fondis la ĵurnalon La démocratie pacifique (« La paca demokratio »), kiu renkontis grandan sukceson. En 1848, li estis elektita kiel deputito de la departemento Loiret en la distrikto de Montargis kaj finfine de la ĉefurbo Parizo en 1849. Li sidis ĉe la ekstrem-maldekstrula flanko en la Nacia Asembleo (Assemblée nationale, ). Li precizigis la nocion pri labor-rajto, kiu iĝis unu el la ĉefaj ideoj de la francaj socialistoj de la jaro 1848. Li estas ankaŭ konata de la konstituci-juristoj kiel la inventito, en 1846, de la proporcia reprezentado. Junie 1848,li estis la sola deputito, kiu proponis doni la voĉdonrajton al la virinoj. Junie 1849, li gvidis manifestacion kontraŭ Louis-Napoléon Bonaparte, kiu liaopinie transpaŝis la konstitucion apogante la papon kontraŭ la roma Respubliko.
Por eviti enprizonigon, li fuĝis al Belgio kaj poste al Usono. Tie, laŭ la instigo de Albert Brisbane, li kreis en Teksaso la falansteron nomata La Réunion danke al financa apogo de Jean-Baptiste André Godin. La eksperimento fiaskis. Li translokiĝis al San Antonio kie, en 1865 Clarisse Vigoureux forpasis.
Reveninte al Francio en 1869 post kaj pro amnestia leĝo, li aliĝis al la Unua Internacio kaj donis sian apogon al la Pariza Komunumo.
Li finis sian vivon en la « latina kvartalo » (quartier latin, la plej fama kaj malnova studenta kvartalo en Parizo). Li obstine rifuzis denove politikumi. Lia sepulta ceremonio arigis multe da socialistoj, interalie estis Jean Jaurès.
En 1902, en Salins-les-Bains oni inaŭguris lian buston fare de Syamour. Ĝi estas videbla en la publika ĝardeno « Parc des Cordeliers ». La mezlernejo kaj liceo de Salins-les-Bains estas nomata laŭ li « Victor Considerant ». Dum la jaro 2008 la franca ministro pri kulturo dediĉis la jaron al Victor Considerant. Lia naskiĝurbo Salins-les-Bains festis la ducentjariĝon de lia naskiĝo per multaj eventoj. Yves Courty verkis specialan kaj originalan teatraĵon pri la vivo de Victor Considerant.
Schönebeck (Elbo)
Schönebeck estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Komunumopartoj
Kuracloko Bad Salzelmen
Wolf Lepenies
Wolf Lepenies (* la 11-an de januaro 1941 en Allenstein, hodiaŭ Olsztyn, Orienta Prusio) estas germana sociologo, sciencista politikisto kaj scienca aŭtoro. La 8-an de oktobro 2006 dum la Frankfurta librofoiro li ricevis la Pacopremion de la Germana Librokomerco (Friedenspreis des deutschen Buchhandels).
Inter la jaroj 1984 kaj 2006 Wolf Lepenies estis profesoro por sociologio de la Libera Universistato Berlino (Freie Universität Berlin) kaj inter la jaroj 1986 kaj 2001 rektoro de la Scienca Kolegio Berlino (Wissenschaftskolleg zu Berlin).
Občina Bled
Občina Bled estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 10 komunumoj kovrante areon de 72,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 7873 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Bled.
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas:
Občina Jesenice en la nordo, Občina Žirovnica en la Nordoriento, Občina Radovljica la Oriento, Občina Bohinj en la sudokcidento, Občina Gorje okcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 10 vilaĝoj:
Bled, Bodešče, Bohinjska Bela, Koritno, Kupljenik, Obrne, Ribno, Selo pri Bledu, Slamniki, Zasip
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-gorenjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:3_x428768.5_y134211.00650000002_s12_b4
1897 Hind
1897 Hind estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan astronomon John Russell Hind (1823 ‒ 1895), unu el la unuaj asteroidaj malkovrintoj.
Wachberg
Wachberg estas  496 metrojn alta monto ĉe la rando de  Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi situas nordoriente de Saupsdorf kaj tre proksime al la ĉeĥa-germana limo. La montosupro ofertas panoraman vidon, kiu ampleksas partojn de la Ĉeĥa Mezalta Montaro kaj Ercmontaro plus la tutan Saksan Svislandon. Prezentiĝas pejzaĝo kiun kreis renkontiĝo de la luzacia granito, la apudelba grejso kaj vulkana bazalto
Eksteraj ligiloj
turismaj informoj kaj fotoj
5008 Miyazawakenji
5008 Miyazawakenji estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana poeto (kaj esperantisto) Mijazaŭa Kenĝi (japane : 宮沢賢治, Miyazawa Kenji, 1896–1933).
Ornamita spizaeto
La Ornamita spizaeto, Spizaetus ornatus, estas rabobirdo de tropika Ameriko. Kiel ĉe ĉiuj agloj, ankaŭ tiu estas en la familio de Akcipitredoj. Tiu specio rimerkindas pro siaj brilaj koloroj, kiuj diferencas ege markate inter plenkreskuloj kaj nematuruloj.
Tiu estas mezgranda rabobirdo, ĉirkaŭ 56–68.5 cm longa, kun enverguro de 117–142 cm kaj pezo de ĉirkaŭ 960-1,650 g. Ĝi havas elstaran pintecan kaj malhelan kreston, levata pro ekscitiĝo, nigran bekon, grizan okulareon, larĝajn flugilojn kaj longan rondoforman voston. La irisoj estas flavaj.
La tipa plenkreskulo havas nigrecajn suprajn partojn kaj kronon, brile helbrunajn brusto- kaj kolflankojn kaj nigrabordan blankan gorĝon kaj centran bruston (iom makulecan). La resto de subaj partoj kaj plumecaj kruroj estas blankaj striecaj je nigro, kaj la vosto havas larĝajn nigrajn bendojn. La subflugiloj estas blankaj, kun striecaj flugilplumoj; pro la tre markata bildo la birdoj kutime aspektas pli malhelaj dumfluge. La multkolora bildo estas tialo por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo samsignifa.
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas blankajn kapon and subajn partojn, kun griza kresto, brunaj supraj partoj, kaj strieco nur en flankoj kaj kruroj.
La alvoko estas altatona ŭii-u ŭii-u.
Tiu birdo troviĝantas en humidaj tropikaj arbaroj el suda Meksiko kaj Jukatano, al Trinidado kaj Tobago, suden al Peruo kaj Argentino. Ili povas toleri ioman gradon de habitatofragmentado, reproduktante sukcese ĉe urboj kaj en arbareroj tiom malgrandaj kiom ĝis 200 ha. Spite sveltecon kaj korpopezon ne pli granda ol granda buteo de la genro Buteo, la Ornamita spizaeto estas elstara povega predanto kiu povas kapti predojn trioble grandajn ol si mem. Birdoj estas la ĉefa predo kaj tiuj gamas laŭgrande el 180 g al 3.8 kg dumkapte. Predospecioj estas bluaj ardeetoj, mutuoj, tukanoj, arbarkoturnoj, kolomboj, makaoj, papagoj, kotingedoj, kokoj kaj eĉ unu Nigra katarto. Ankaŭ mamuloj estas gravaj predoj, el kiuj agutioj, sciuroj, ratoj, procionedoj kaj simioj estas ofte kaptataj. Reptilioj estas foje ĉasataj.
La masklo plenumas pariĝan ceremonian flugan memmontradon konsistan je plonĝo per falditaj flugiloj, kaj subita ascendo, foje kompletante flugoringon. La paro tuŝas fingrojn unu la alian dumfluge dum la ino ruliĝas sur sia dorso. Tiu specio konstruas grandan neston el bastoneteroj en alta arbo (ekz. Ceiba), multajn metrojn supergrunde. La nesto estas ĉirkaŭ 1 m diametre. Plej parto de la reprodukta sezono okazas aprile/maje, diference nur iome laŭ situo: en Gvatemalo el marto al junio, en Kostariko aprile al majo, en Panamo el novembro/decembro al majo, kaj en malaltaj teroj de Ekvadoro en marto kaj aprilo.
Kvankam surloke rara, la Ornamita spizaeto ne estas konsiderata minacata specio fare de la IUCN pro ties ampleksa teritorio.
Negra Sendependa Partio
La Negra Sendependa Partio, en hispana Partido Independientes de Color, estis politika partio fondita en Kubo fare de Evaristo Estenoz kaj aliaj la 7an de Aŭgusto 1908.
Kiel unua celo ili planis la partoprenon en la balotado de la 14a de Novembro tiujare. Oni kreis la gazeton Previsión kiel organo de la partio. La 15an de Aŭgusto 1908 en Havano okazis la unua publika mitingo, en la placo de Kristo.
Hiromitsu Hayashi
Hiromitsu Hayashi (林 宏光, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Negra Sendependa Partio
Inter la okazoj plej memorinda estas la Armita Insurekcio de la Negraj Sendependuloj de 1912, kiu konsistis en armita konflikto kontraŭ la registaro, kio rezultis en la masakro de ties membroj kaj malapero de la partio. La partianoj provis fondi apartan negran respublikon en provinco Oriento, sed tiuj sendependuloj estis subpremitaj de la Generalo Monteagudo kun konsiderinda sangoverŝado.
La programo de la partio enhavis 5 ĉefajn temojn: rajtoj de laboristoj, rajtoj de civitanoj, naciismo, publika instruado, juraj rajtoj kaj tero por la kamparanoj.
Morala relativismo
Tiu koncepto pri moralo oponas moralan universalismon kiu realiĝas en la “unuaj” moralaj principoj dum en la “duaj” (devenantaj el la unuaj) povas okazi diverseco: gvido por korekta morala juĝo estas certa la natura morala leĝo.
Laŭ Protagoro de Abdero, kiu estis subtenantoj de morala relativismo, instruis ke la "homo estas mezuro de ĉio, do ankaŭ produktanto de la moralo.
Reagoj en diversaj kulturoj
Ĝenerale en la kristana eklezio valoras la kontraŭa principo: La moralo ne estas kreita de la homo sed jam ĉeestas en la konscienco. Katolika Eklezio, kaj papo Benedikto la 16-a mem krome asertis la tradician doktrinon, monstranta la damaĝan sekvojn de tiu ĉi ideologio.
Geresdlak
Geresdlak [gereŝdlak] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécsvárad.
Historio
La vilaĝo naskiĝis en 1968, tiam 2 vilaĝoj unuiĝis: Geresd kaj Püspöklak. La unua skriba mencio pri Geresd devenis 1292. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis ambaŭ vilaĝojn. En 2001 la germanoj estis 32 %.
Birgit Õigemeel
Birgit Õigemeel (naskiĝis en Kohila, Estonio, (do nun -jara) estas estona kantistino. Ŝi konatiĝas interalie pro ŝia gajno de la 3-a serio de la televida programo Eesti otsib superstaari ("estona superstelulo"). La artistino reprezentis Estonion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2013.
Nigrablanka spizaeto
La Nigrablanka spizaeto (Spizaetus melanoleucus, iam Spizastur melanoleucus) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj. Ĝi troviĝas tra granda parto de tropika Ameriko, el suda Meksiko al norda Argentino.
Aspekto
Kiel ties nomo sugestas (kaj komuna kaj scienca), tiu estas blanka kaj nigra aglo, simila al malgrandaj tipaj agloj foje separataj en "Hieraaetus". Ĝi estas ĉirkaŭ 50–60 cm longa ĝenerale kaj pezas ĉirkaŭ 850 g. La kapo, kolo kaj korpo estas blankaj; malgranda kresto formas nigran punkton en kapopinto, kaj ankaŭ la areo ĉirkaŭ la okuloj, ĉefe al la beko, estas nigra. La flugiloj estas nigraj, kaj ĝi havas brunecan voston striecan inter nigra kaj malhelgriza kaj kun blanka pinto. La irisoj estas oranĝaj, la piedoj hele al brile flavaj kun nigraj ungoj. La beko estas nigra kun flavaj vaksaĵoj.
Ambaŭ seksoj estas similaj laŭ koloraro, sed la ino estas pli granda. Nematuruloj havas palajn bordojn en supraj flugiloj kaj iome da brunecgrizaj plumoj en la dorso.
La Nigrablanka spizaeto malfacile konfuzeblas kun alia birdo de sia teritorio. La Nigravanga aglo (Leucopternis melanops) estas tre simila en ĝenerala koloro, sed estas multe pli malgranda kaj havas nigran voston kun ununura markata blanka bendo en la mezo. La Ornamita spizaeto (Spizaetus ornatus), eble tre proksima parenco de la S. melanoleucus, ŝajnas tre simila kiam junulo. Tamen la flugiloj, dorso kaj vosto estas multe pli helaj ĉe junuloj de S. ornatus, kaj ili ne havas la nigran okulringon.
Distribuado kaj ekologio
Tiu specio loĝas el Oaxaca al Veracruz en suda Meksiko suden tra Centrameriko, kun la escepto de plej parto de Salvadoro kaj la marbordo de Pacifiko de Nikaragvo. En Sudameriko, ĝi loĝas en la pacifika bordo de Andoj sude al Ekvadoro. La kerno de ties teritorioj etendas laŭlonge de la marbordo de Karibio el norda Kolombio kaj Venezuelo al Gujanoj, kaj suden tra orienta Brazilo, Paragvajo kaj Urugvajo al nordorienta Argentino, kaj el tie okcidenten denove al Beni kaj Santa-Kruzio en nordorienta Bolivio. Troviĝas ankaŭ populacio de la Nigrablanka spizaeto en la Departemento de Loreto de nordorienta Peruo; oni ne konas kiom for tiu estas izolata el la resto de la birdaj teritorioj. La specio forestas el okcidenta Amazonio, kaj ne estas komuna en la teroj orientaj (ekz. en Minas Gerais).
La manĝo de tiu karnovorulo konsistas el mamuloj, bufoj, skvamuloj kaj ampleksa vario de birdoj. Inter tiuj ĝi preferas arboloĝantajn speciojn, kiaj psarokolioj, arasarioj, traŭpedoj kaj kotingedoj. Sed oni konstatis ankaŭ grundoloĝantaj kaj akvobirdojn kiaj tinamoj, ĉaĉalakoj, kormoranoj kaj la tre minacata Brazila merĝo (Mergus octosetaceus) kiel ties predoj. La Nigrablanka spizaeto foje atakas malgrandajn simiojn Platyrrhini, sed ne klaras por kiu celo. Ĝis kono oni ne konstatis ke vere mortigas kaj manĝas simiojn.
Ties preferata ĉastekniko estas ŝvebado alte ĝis vidata taŭgan predon, kaj tiam falas sur ĝin, kutime rekte al la kanopeo, sed ĝi estis observata ankaŭ kaptanta ekzempleron de Blanka melanerpo (Melanerpes candidus) kiun ĝi estis ĉikaninte en meza aero, post eksalti el sia ripozejo. Ĝi emas ĉasi laŭlonge de arbarbordoj kie ĝi povas facili atingi la kanopean nivelon el oblikva direkto pli ol el ĝuste sube kaj kie grundoloĝantaj predoj estas pli facile akireblaj.
Ili nestumas en arbara kanopeo, kie konstruas neston el bastoneteroj alte en elstara arbo ĉe bordoj aŭ similaj lokoj, el kie oni povas bone rigardi la ĉasejojn. Tamen ne ekzistas detalajn observojn de ties reprodukta kutimaro. En Panamo, la birdoj ekkonstruas neston en septembre, dum seka periodo de la pluvsezono. Sed la ĉefa reprodukta sezono povas komenci antaŭ la komenco de la pluvsezono kaj la reproduktaj klopodoj estas abandonataj kiam rekomencas fortaj pluvoj. La malmulta informo kongruas kun tio, kaj almenaŭ en Centrameriko la reprodukta sezono ŝajne daŭras el marto al junio pli malpli.
Estas ĝenerala manko de informaro pri movoj kaj populacistatuso de la Nigrablanka spizaeto. Ĉiu birdo ŝajne postulas ĉasteritorion de ĉirkaŭ 1,400 hektaroj almenaŭe. Dum la vario de habitatotipoj kie ĝi troviĝantas sugestas, ke ĝi ne speciale suferas pro ŝanĝoj en la teruzo, ĝi estas ŝajne ankoraŭ rara kaj loka specio preskaŭ ĉie ajn en siaj teritorioj. La IUCN ĝis 2000 klasigis ĝin kiel Preskaŭ Minacata pro necertoj pri ties statuso, sed ne estas pruvo de markata malpliiĝo kaj ĉar la birdo troviĝantas en ampleksaj teritorioj, ĝi estis sublistita al Specio Malplej Zorgiga.
Taksonomio kaj sistematiko
Tiu specio estas ofte lokigita en la monotipa genro Spizastur, sed ĝi estis ĵus movita al Spizaetus ekz. fare de la American Ornithologists' Union, ĉar ŝajnas ke la Ornamita spizaeto (S. ornatus) estas sia frata taksono. Tio kreis ioman konfuzon en taksonomio:
Origine la nomo Spizaetus melanoleucus estis kreata de Louis Jean Pierre Vieillot por la Nigrabrusta buteaglo en 1819, dum la Nigrablanka spizaeto estis priskribita en 1816 de la sama fakulo kiel Buteo melanoleucus. La iama specio estis lokigita en Geranoaetus -ankaŭ monotipa genro- en 1844, dum la Nigrablanka spizaeto estis forigita el Buteo al Spizastur kelkajn jarojn pli frue.
Tiele la identa specifaj epitetoj neniam rekte konfliktiĝis ĝis ĵuse. Sed la lokigo de la Nigrabrusta buteaglo en monotipa genro estis ĉiam pridisputata, kaj kelkaj fakuloj traktis ĝin kiel Buteo. Tamen ili preteratentis, ke Buteo melanoleucus estis la origina nomo de la Nigrablanka spizaeto kaj tiele maljuna homonimo ne estu aplikata al poste priskribata specio. La ĝusta specifa nomo por la Nigrabrusta buteaglo kiam ĝi estis lokigita en Buteo, Buteo fuscescens, estis restarigita meze de la 20a jarcento por mallonge plie akcidente ol pro io ajn; ĉar plej parto de la fakuloj de fine de la 20a jarcento plendis por reteni la genron Geranoaetus, tiu nomo estis diskonsiderata kiel erara kaj esence forgesata.
Ĉar la Nigrablanka spizaeto ne estas lokigata en Buteo delonge, aplikiĝas la Artikolo 59.3 de la kodo ICZN. Laŭ tiu juna homonimo anstataŭata antaŭ 1961 ne estas porĉiame nevalida (kiel ja estas kutime junaj homonimoj) se "la anstataŭa nomo ne estas uzata" – kio estis la kazo post la revizio de Amadon en 1963. Tiele ĉe tiu kazo la scienca nomo Buteo melanoleucus povas aplikiĝi al la Nigrabrusta buteaglo, eĉ kvankam la Nigrablanka spizaeto estis priskribata laŭ ĝuste tiu sama nomo pli frue, dum la maljuna homonimo melanoleucus ankoraŭ aplikeblas al tiu lasta specio kiam lokigitaj en Spizaetus laŭ la kutimaj reguloj de ICZN. Sekve la propra nomo uzenda por ĉiu birdo iĝis tra nombraj koincidoj la maljuna homonimo de la alia specio.
Andrézieux-Bouthéon
Andrézieux-Bouthéon estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Andrézien-Bouthéonnais.
NGC 4476
NGC 4476 (aliaj indikoj — UGC 7637, MCG 2-32-96, ZWG 70.128, VCC 1250, IRAS12274+1237, PGC 41255) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Phil Collins
Philip David Charles „Phil“ COLLINS (* 30-an de januaro 1951 en Chiswick, Londono) estas brita Rock-/pop-kantisto, frapinstrumentisto, kantverkisto kaj aktoro. Li estas fama kaj kiel soloisto kaj ankaŭ kiel frontulo kaj frapinstrumentisto de la pionirroka kaj nuna popmuzika bando Genesis.
Mahmoud Asgari kaj Ajaz Marhoni
Mahmoud ASGARI (perse محمود عسگري‎ ​) kaj Ajaz MARHONI (perse عياض مرهوني‎ ​) estis iranaj junuloj, kiuj aĝe 14 kaj 17 jaroj estis arestitaj pro samseksemaj kontaktoj. Post 14 monatoj de aresto kaj torturoj (228 foje flagelitaj) ili atribui kulpon. Ili estis pendigitaj videble por popolamaso havante 16 kaj 18 jarojn, laŭ leĝo de ŝario, 19-an de julio 2005 en urbo Maŝhado (provinco Ĥuzestano), kio tamen estis proforto de infanaj rajtoj.
Kalia vanadato
Kalia vanadato povas referenci al: