cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malpleno de Cassini
La malpleno de Cassini estas la plej larga kaj videbla el la malplenoj, kiuj dividas la saturnajn ringojn. Aliaj estas la malplenoj de Encke kaj de Keeler.
Eksteraj ligiloj
Rings of Saturn
Precipa fasko
Je geometrio, precipa fasko estas fibra fasko kontinue, libere, kaj transitive suragata de topologia grupo.
Difino
Se G estas topologia grupo, precipa G-fasko super topologia spaco X estas fibra fasko kune kun kontinua dekstra grupa ago plenumanta la jenajn du aksiomojn:
Glata precipa fasko estas tiu super glata sternaĵo, kies grupa ago ktp. estas glataj bildigoj.
Monok
Monok estas hungara vilaĝo en la Tokaj-regiono en valo de la montetaro Szerencs. Ĝi havas sisteman aŭtobustrafikon, ĉi tiel komforte eblas iri al Szerencs.
Precipa fasko
Ekzemploj
Pri ĉiu k-dimensia glata sternaĵo M, oni povas difini la kadran faskon PM, kiu estas precipa -fasko.
Monok
Laŭ la tradicio sur lokoj de Vasvár, Földvár, Ingvár iam fortikaĵoj estis de Monok estro. La Ingvár-a fortikaĵputo ankaŭ hodiaŭ videbla estas sur pinto de la monto. Nomo de la vilaĝo unue aperis en ĉartoj en 1227. La tataroj pereis, sed en 1273 jam denove revigliĝis la komunumo. En la mezepoko la Monoky-familio posedis tion. Belegan kastelon de la Monoky-familio Hassan-paŝao detruigis kune kun la vilaĝo. Poste la bienon ekposedis la Andrássy-familio per de geedziĝo kaj en 1750 barokstilan etaĝan kastelon konstruigas tien. En 1771 la konstruaĵon ili kompletigas per domkapelo. Poste la Széchy-familio posedis, ĝin tute ĝis 1945.
Precipa fasko
Apliko
En fiziko, la gaŭĝa teorio dependas de la koncepto de precipaj faskoj.
Monok
Je fino de la 18-a jarcento estis konstruita la barokstila romkatolika preĝejo, en kio videbla estas la de XIV. Kelemen papo donacita Sankta Orban relikvo.
En la vilaĝo estas tiu copfstila teretaĝa domo, kie naskiĝis Lajos Kossuth (je la 12-an de septembro en 1802) la granda estro de la 1848-a hungara revolucio. En la bele konstruita konstruaĵo muzeo estas, kion multe da vizitanto vizitas po jaroj. Kontraŭ la konstruaĵo estas 2,5 metra alta statuo de la fama politikisto Lajos Kossuth.
La skulptaĵon faris Sigismundo Kisfaludy Stróbl, la fama hungara skulptoartisto.
famaj monok-uloj:
naskitaj en Monok
Religio
pri Monok hungare
Preĝejo Sankta Egidio (Heiligenstadt)
La Preĝejo Sankta Egidio (germane: Ägidienkirche) estas romkatolika kirko en Heilbad Heiligenstadt, Germanujo. Ĝi samas paroĥuje kiel la komunumo de la Preĝejo Sankta Mario (Heiligenstadt). La lokanoj nomas ĝin kutime Neustädter Kirche, do Novurba kirko.
Historio kaj meblaro
Dum la 12a jarcento estiĝis unua setlejo ĉe la piedo de la Konventa monteto kun la paroĥuja Mario-kirko, zono kiu nomatas hodiaŭ Malnova urbo. Pro la alveno de diversaj metioj evoluis ekde 1227 la Nova urbo kun la Egidio-kirko. Ĉefepiskopo Sigfrido la 2-a konsentis la donon de urbaj rajtoj nur sub la kondiĉo de fondo de nova urbokvartalo (por kiu memkompreneble necesis ankaŭ havi preĝejon). En 1239 plendis la preposto de Mario-kirko ke la nova preĝejo ke sia komumumo perdus enspezojn pro la konkurenca; antaŭe apartenus ĉiuj enspezoj al la Mario-komunumo. Multaj restadoj de germanaj episkopoj (minimume temis pri 18 moŝtoj inter 990 kaj 1300) atesta la gravecon de Heiligenstadt dum Mezepoko. Ĉefe la konsekro de episkopo Gerdag (por Hildesheim) kaj de Burchard la 1-a (por Worms) en 990 kaj 1000 kaj de ĉefepiskopo Willigis por Halberstadt fare de Bardo (Mainz) en 1036 estis signo pri la ŝato de majencaj arkiepiskopoj resti ne nur en Erfurto sed ankaŭ en Heiligenstadt dum la 11a kaj la 12a jarcentoj. Ĉirkaŭ la jaro 1850 kvar instruistinoj serĉis ordenon instruan por si. Ili fondis en Heiligenstadt internigejon por knabinoj preparotaj pri instruado; el tio naskigis la germana branĉo de la ordeno de la Fratinoj de Mario Magdaleno Postel.
En 1333 la kirko brulkonsumiĝis dum fajrego kaj ĝin anstataŭigis poste tri nava gotika hala kirko. La suda turo finitis ne antaŭ la jaro 1851-a. Ĝenerale estas la Egidio-preĝejo pli modesta kaj malalta ol la aliaj kirkoj de la urbo. Inter la meblaro aparte valoras la baroka ĉefaltaro de 1691 el la iama Konventa preĝejo de Quedlinburg aŭ la epitafoj de ambaŭ urbopatronoj, nome de la martiroj Aŭreo kaj Justino (kiuj antaŭe estis estintaj en la Marteno-kirko heiligenstadt-a). La Altaron de la 14 helpantoj en mizero donacis la familio Zwehl en 1638, la Altaro de Sankta Anna troviĝis antaŭe en la benediktanina Monaĥejo Zella. Tuj apud la kirko estas la Kapelo Virgulino Maria, helpo de la kristanoj el la jaro 1861 kiu servas kiel preĝadloko kun madono. La antaŭula ejo ligna estis el 1494.
Preĝeja konstruo
Dume planoj antaŭvidis du turojn faritis nur unu turo el sabloŝtono el Malsupra Saksio. Je la fino de la 1990aj jaroj estiĝis delikata restaŭrado ĝia por konservi ĉion originan. Kornicoj refunkciigitis. Kiel sur la pilastroj ŝtona restaŭrado ne eblis oni prenis kupron. Pro la grundo kaj la flankenstrebantaj fortoj de volbaĵo kaj tegmento la eksteraj muroj ne tute vertikalas. Novan farbon kaj fenestrojn novajn la preĝejo ankaŭ ricevis, la orgeno riparitis. La unua orgeno estis de 1908 muntite fare de la firmao Klais el Bonn. En 1940 pligrandigis ĝin la teknikistoj de la entrepreno Feith el Paderborn. La lasta riparinto ĝia estis Karl Brode el Heiligenstadt; nuntempe ĝi havas 43 registrojn sur tri klavaroj kun pedalo.
Koji Fujikawa
Koji Fujikawa (藤川 康司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga, Oita Trinita, Sagan Tosu kaj Kataller Toyama.
Henriko la 5-a (Bavario)
Henriko de Luksemburgo (naskiĝis ĉ. 960; mortis la ) estis grafo Henriko la 1-a de Luksemburgo de 998 ĝis 1026, kaj estis duko Henriko la 5-a de Bavario de 1004 ĝis 1009 kaj denove de 1017 ĝis 1026.
Li estis frato de sankta Kunigunda de Luksemburgo, edzino de imperiestro Henriko la 2-a. De tiu li ricevis en 1004 la duklandon Bavario. Samjare li partoprenis militiron kontraŭ la pola reĝo Boleslao la Brava.
En 1008 li ribelis kontraŭ sia bofrato, la imperiestro, kaj estis senigita de la dukeco la postan jaron, tamen en 1017 ree enpostenigita.
Post la morto de la imperiestro, Henriko subtenis la Salion Konrado la 2-a.
<!--
Leben
Heinrich war der Sohn des Grafen Siegfried von Luxemburg († 998) vom Moselgau und der Hadwig († 992). Er stand schon mit Kaiser Otto III., den er auf einer Reise nach Venedig begleitete, in engerer Verbindung und verdankte wohl dessen Gunst noch bei Lebzeiten seines Vaters die Verwaltung des großen Ardennengaues. Zwischen 993 und 996 erhielt er die Vogtei der reichen Abtei St. Maximin in Trier, später auch die Vogtei des Klosters Echternach. Heinrichs Schwester Kunigunde war verheiratet mit König Heinrich II. († 1024), durch dessen Gunst er am 21. März 1004 das Herzogtum Bayern erhielt. Im selben Jahr nahm Heinrich an einem Feldzug gegen Boleslaw I. Chrobry teil. Im Jahre 1008 erhob er sich gegen seinen Schwager König Heinrich II. und wurde 1009 abgesetzt. Er wurde im Dezember 1017 nach Fürsprache der Erzbischöfe Heribert von Köln und Poppo von Trier erneut als Herzog von Bayern eingesetzt. Heinrich setzte sich nach dem Tod Kaiser Heinrichs II. für die Wahl des Saliers Konrad II. zum deutschen König ein.
Er wurde vermutlich in Osterhofen in Niederbayern beigesetzt.
Literatur
-->
Serekunda
Serekunda estas urbo de Gambio kun 335.733 loĝantoj (stato 2006). Ĝi estas la plej granda urbo de Gambio, pli granda ol Brikama kaj ĉefurbo Banĝulo. Ĝi lokiĝas en la administra distrikto de Banĝulo. Ĉirkaŭurboj inkludas Kanifing, Latrikunda, Sukuta kaj London Corner, kaj ĉirkaŭaĵoj estas marbordaj turismejoj Bakau, Fajara kaj Kotu.
Islama Savofronto
La Islama Savofronto (arabe: الجبهة الإسلامية للإنقاذ, al-Jabhah al-Islāmiyah lil-Inqādh; Front Islamique du Salut (FIS)) estis Sunaisma islamisma politika partio en Alĝerio. Tiu partio havis du ĉefajn estrojn kiuj reprezentis siajn du bazajn subtenantarojn. Abbassi Madani allogis religiemajn malgrandajn negocistojn, kaj Ali Belhadj alllogis koleremajn, ofte nedungitajn junulojn de Alĝerio.
Oificiale ili iĝis laŭleĝa kiel politika partio en Septembro 1989, malpli ol unu jaron poste la FIS ricevis pli ol la duono de la validaj voĉdonoj en la loka balotado de 1990. Kiam ĝi aspektis venkonto en la ĝenerala balotado de Januaro 1992, militista puĉo dismuntis la partion sendante milojn da ties estroj al Saharo. Ĝi estis oficiale malpermesita du monatojn poste.
Post tio multaj FIS-anoj kaj aliaj alĝerianoj foriris al la montetoj kaj aliĝis al geriloj. La lando eniris en enlandan militon kiu okazigos pli ol 250,000 mortoj.
133007 Audreysimmons
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomino Audrey E. Simmons, signifa kontribuantino al la Sloan Digital Sky Survey.
Het Bildt
het Bildt estas antaŭa municipo en la provinco Frislando (Nederlando) kun kiel ĉefloko Sint Annaparochie, kiu ekde la komenciĝo de 2018 estas parto de nova municipo Waadhoeke. Laŭ la stato de ĝi havis  loĝantojn kaj situas ĉe la Vadomaro kun  da marbordo.
La nomo venas de, kio signifas «surŝlimita».
La grundo (marargilo) estas tre fekunda, kaj la regiono vivas de agrikulturo; precipe cepoj kaj plantterpomoj.
Het Bildt estis plejparte setlita de homoj el la Sud-Holando; rezulto de tio estas ke la ĝenerale parolata lingvo estas Bildts, dialekto kiu estas miksaĵo de la nederlanda (kiel ĝi estas parolata en la Suda Holando) kun la frisa.
Fârliug
Fârliug [fırljug] (hungare: Furluk, Furlug) estas komunumo en Rumanio okcident-nordokcidente de Caransebeș. En 1910 ĝi havis 2 643 loĝantojn [rumanoj), en 1992 1 019 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skriba estas el 1690. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Duleu, Dezești, Remetea-Pogănici, Scăiuș kaj Valea Mare.
Rohovládova Bělá
Municipo Rohovládova Bělá situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en milde ondiĝinta pejzaĝo inter riveroj Cidlina kaj Elbo, ĉe ŝoseo n-ro 36 inter Chlumec nad Cidlinou kaj Pardubice, 12 km sudoriente de urbo Chlumec nad Cidlinou, 7 km nordokcidente de urbo Lázně Bohdaneč, 7 km de elveturejo n-ro 68 el aŭtoŝoseo n-ro D11 (E67) kaj 4 km de elveturejo n-ro 76. Vivas ĉi tie.
Preĝejo
Preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo, origine gotika, estas rememorata kiel paroĥa preĝejo en la jaro 1361, barokigita en la jaro 1768. Ĝi estas ununava, kun preskaŭ kvadrata navo kaj trilatere fermita presbiterejo, kun sakristio sur norda flanko kaj kun prisma turo en okcidenta fronto. La presbiterejo estas volbita kruce, la sakristio pinte kaj la navo per prusa plataĵo. La ĉefaltaro estas kun spiralaj kolonoj, statuoj de Sankta Barbara kaj Sankta Agneso, figura reliefo sur menzo. Du flankaj altaroj estas en rokoka stilo. La baptujon ornamas fajfiloj kaj bildeto de bapto de Jezuo Kristo.
Evangelia preĝejo
Evangelia preĝejo estas pseŭdorenesanca el la jaro 1861.
San Ginesio
San Ginesio estas komunumo en centrorienta Italio. Ĝi estas en la Provinco Maĉerato de la regiono Markio.
SCP Fondaĵo
La SCP Fondaĵo (SCP Foundation, akronimo de Special Containment Procedures — Specialaj procedoj de entenado, aŭ de ĝia slogano Secure, Contain, Protect — Atingi, enteni, protekti) estas fikcia organizaĵo aperanta en la ret-bazita projekto de kunlabora verkado, kiu havas la saman nomon.
En sia universo, la SCP Fondaĵo estas transnacia organizaĵo, kiu respondecas pri lokalizo kaj entenado de individuoj, estaĵoj, lokoj kaj objektoj, kiuj malobservas naturajn leĝojn (nomataj SCP-objektoj aŭ simple SCP). En la reala mondo, ĝi estas retejo, kiu enhavas tekstojn kaj verkojn pri la SCP-oj verkitajn laŭ la stilo kaj strukturo de interna korporacia dokumentado. Krome, ĝi havas multajn beletrajn kaj literaturajn rakotojn pri la universo de SCP Fondaĵo, kiuj inkluzivas elementojn el multaj ĝenroj kiel hororo, scienca fikcio kaj urba fantasto — tiel nomatajn "Foundation Tales" ("Fabeloj de la Fondaĵo").
La projekto estas notinda pro sia eblo transdoni teruron kaj danĝeron tra formala, eĉ akademia stilo de artikoloj, kaj pro siaj nekutime altaj por fanatikuma kaj amatora kunverko normoj de kvalito. SCP Fondaĵo donis inspiron por multaj amatoraj filmetoj kaj videoludoj kiel SCP — Containment Breach.
Frua historio
La unuan "SCP"-on verkis en la jaro 2007 anonima uzanto de 4chan, kaj poste pliajn "SCP"-on verkis aliaj uzantoj. Ĉar 4chan arĥivigas malnovajn fadenojn, la anonimuloj kreis vikion ĉe EditThis kaj uzis ĝin por konservi SCP-priskribojn. Ĝuste en tiu ĉi vikio aperis multaj tekstoj de la SCP-Fondaĵo nun konataj. La anonima administranto de SCP-vikio ĉe EditThis poste forlasis la projekton kaj malaperis ne kreinte aliajn administrantojn, kaj pro tio malfacilis redakti kaj plibonigi alies redaktojn. Rezulte la vikio pleniĝis je malaltkvalitaj verkaĵoj kiujn ne eblis forigi. Eventuale admirantoj de SCP kreis novan vikion ĉe Wikidot, kiu nun estas la oficia vikio por kunlaboro kaj kolekto de SCP-oj.
Preĝejo Sankta Andreo (Szőce)
Preĝejo Apostolo Sankta Andreo estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Szőce (Hungario).
Historio
La kirko kun malgranda navo kaj rektangula absido estis konstruita en la malfrua 13-a jarcento, en la sekva jarcento ĝi trakonstruiĝis. En la 15-a jarcento la konstruaĵo estis pligrandigita, ankaŭ nova oklatera sanktejo konstruiĝis. En la 17-a jarcento luteranoj uzis la kirkon, sed en 1733 la katolikoj rericevis ĝin kaj la preĝejo barokiĝis. La nuna formo estas videbla ekde 1830. La orgeno estis farita en 1903. En la jaroj 1998 kaj 1999 arkeologoj esploris la konstruaĵon, poste ĝi plene renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. Ĉe la enirejo granda ŝtona kruco etendiĝas en la korto. En mezo de la fasado la turo iomete reliefas, tie meze funkcias la enirejo. La navo kaj la absido estas apogitaj per pilieroj. Interne laŭ la muroj restis ŝpuroj de sidniĉoj. Sub la saktejo kripto kuŝas el la 18-a jarcento.
Kermesoj okazas en la lasta dimanĉo de novembro kaj dimanĉe post 17-a de julio.
4884 Bragaria
Nomo
Ĝia nomo honoras Luka Fjodorovich Bragar', lekciiston en la Pedagogia Instituto de Tiraspolo.
Benzopirano
Benzopirano estas ducikla systemo konsistante je unu benzena ringo fandita al heterocikla pirana ringo. Benzopiranaj derivaĵoj estas potencaj anti-inflamaj agentoj pro ilia kapableco je inhibado de la transduktaj signal-dependaj vojoj de la kinaza proteino. Krom tio, kelkaj derivaĵoj de la benzopirano elmontris inhiban aktivecon en la produktado de la prostaglandino E2. Benzopiranaj derivaĵoj estas ankaŭ altira modelo por identigado de potencaj antikanceraj agentoj.
Ekzistas du izomeroj de la benzopirano kiuj varias laŭ la fando de la du ringoj kompare al la oksigeno, rezultante en la 1-benzopirano aŭ kromeno kaj 2-benzopirano aŭ izo-kromeno. La numero indikas kie lokiĝas la oksigenatomo laŭ norma nomenklaturo de la naftaleno.
964 Subamara
Nomo
Ĝia nomo, "Subamara", (tre amara) estis inspirita al J. Palisa de la malbonaj kondiĉoj de observado en Vieno.
7013 Trachet
7013 Trachet estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Yuki Hara
Yuki Hara (原 裕樹, n. ) estas japana futbalisto.
7013 Trachet
Nomo
Ĝia nomo honoras la sciencan ĵurnaliston kaj verkiston Tim Trachet, honora prezidento kaj ĝenerala sekretario de la belga skeptika organizo SKEPP. Li ankaŭ estas vice-prezidento de la Eŭropa Konsilantaro de la Skeptiakaj Organizoj (European Council of Skeptical Organisations), kiun li kunfondis en 1994.
Yuki Hara
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga.
23776 Gosset
23776 Gosset estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita matematikisto William Sealy Gosset (1876–1937), kiu studis matematikon kaj kemion en Oksfordo. Lia plej grava kontribuo, eldonita sub la pseŭdonimo "Student", estis la derivado de statistiko, konata kiel "t", kiu ludas centran rolon en provoj de hipotezoj bazitaj sur la analizo de malgrandaj specimenoj.
Nauen
Nauen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Interesaĵo
Dum la dua mondmilito la 12-an de novembro 1940 germana polico kondukis tra la stratoj germaninon kun tute tonditaj haroj kaj surskribo sur pendanta de la kolo tabulo: ''Mi estas falinta individuo, ĉar mi havis seksrilaton kun polo. Tial senigita de honoro mi iras de tiu ĉi urbo al malliberejo''.
Tomatsaŭco
La tomatsaŭco estas saŭco aŭ pasto prilaborita ĉefe el tomatokarno, al kiu oni aldonas, depende de la tipo partikulara de saŭco kaj de la lando kie ĝi estu prilaborita: ĉe Meksiko ruĝajn kapsikojn, koriandron, cepon, vinagron, citronon kaj salon, kaze de Hispanio kaj Italio, frititajn cepojn, bazilion, salon, oleon, ajlon kaj diversajn spicojn. La Tomatsaŭco aktuale povas esti akirita ene de multaj liverformoj. En aliaj landoj kiaj Aŭstralio, Novzelando, Barato kaj Britio la termino Tomatsaŭco ("tomato sauce") aludas ĝenerale al sukerigita aldonaĵo surbaze de tomatoj nome Keĉupo. En tiuj landoj, la normalaj saŭcoj kuiritaj el tomato nomiĝas saŭcon por pasto, kokosaŭco, ktp., depende de ties uzado.
En aliaj landoj (kiel por ekzemplo Venezuelo) la nomo salsa de tomate (Tomatsaŭco) aludas esence al Keĉupo, dum la aliaj saŭoj kuiritaj el tomato estas nomataj Tomattina, salsa para pastas, salsa para pizza, ktp. Ekzistas ankaŭ versio nome salsa a base de tomate (saŭco surbaze de tomato), kiun oni liveras same kiel Keĉupo kaj pli malmultekoste; tamen ties kvalito estas multe pli malsupra.
Károly Grósz
GRÓSZ Károly [gro's ka'roj] (naskiĝis la 1-an de aŭgusto, 1930 en Miskolc, mortis la 7-an de januaro 1996 en Gödöllő) estis Hungara komunista politikisto, ĉefministro de 1987-1988, ĝenerala sekretario de la hungara Komunista partio 1988-1989.
Go-Tōbun no Hanayome
Go-Tōbun no Hanayome (en japana: 五等分の花嫁) kiu aperis en la angla kun la titolo The Quitessensial Quintuplets estas komika ekzemplo de la ĝenro Haremo
Intrigo
Malĉefa studento Futaro Uesugi estas akademie taŭga studento, kiu suferas malfacilan vivon - lia patrino forpasis, li ne havas amikojn, kaj krom tio, lia patro altiris grandajn ŝuldojn.
Mangao
The Quintessential Quintuplets estas manga serio verkita kaj ilustrita de Negi Haruba.
Luzy
Luzy estas franca situanta en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Luzycois.
875
En la jaro 875 post Kristo okazis, interalie:
Speciala efekto
La iluzioj aŭ vidotrukoj uzitaj en kino, televido, teatro, videoludoj, kaj similaj industrioj simulilaj de imagitaj okazaĵoj en rakonto aŭ virtuala mondo estas tradicie nomitaj specialaj efektoj.
Specialaj efektoj estas tradicie dividitaj en la kategorioj de optikaj efikoj kaj mekanikaj efikoj. Kun la apero de cifereca filmoproduktado distingo inter specialaj efektoj kaj vidaj efikoj kreskis, ĉar ĉi-lastaj rilatus al cifereca postproduktado dum tradicie nomitaj "specialaj efektoj" rilatus al kaj mekanikaj kaj optikaj efikoj.
Mekanikaj efikoj (ankaŭ nomitaj praktikaj aŭ fizikaj efikoj (ekzemple artefarita pluvo)) estas kutime plenumitaj dum la direkta filmado. Tio inkludas la uzadon de mekanizitaj teatro-rekvizitoj, pejzaĝoj, skalmodeloj, animatroniko, pirotekniko kaj atmosferaj efikoj: kreante fizikan venton, pluvon, nebulon, neĝon, nubojn, ktp. Produkti aŭton kiu ŝajnas moviĝi per si mem kaj kreviĝas kontraŭ konstruaĵo estas ekzemplo de mekanikaj efikoj. Mekanikaj efikoj ofte estas integrigitaj en sceneja dekoracio kaj desegno. Ekzemple, scenejo povas esti konstruita kun sendependiĝaj pordoj aŭ muroj por plifortigi batalscenon, aŭ prosteta aspekto povas esti uzita por fari aktormienon kiel de ne-homa estaĵo.
Optikaj efikoj (ankaŭ nomitaj fotografiaj efikoj) estas teknikoj en kiu bildoj aŭ filmkadroj estas kreitaj fotografe, aŭ "en-kamerae" uzante multoblan eksponon, bildomiksaĵojn, aŭ la Schüfftan-procezon, aŭ en postproduktado uzante optikan printilon. Optika efiko eble estos uzita por poziciigi aktorojn aŭ scenejojn kontraŭ malsaman fonon.
Ekde la 1990-aj jaroj, Komputil-generita bildaro (KGB) venis al la avangardo de special-efektaj teknologioj. Ĝi donas al produktoroj pli grandan kontrolon, kaj permesas al multaj efikoj esti plenumitaj pli sekure kaj konvinke kaj - kiam teknologio pliboniĝas - je pli malaltaj kostoj. Kiel rezulto, multaj optikaj kaj mekanikaj efikteknikoj estis anstataŭitaj per KGB.
Blenio
Blenio (Bregn en dialekto de Tiĉino, elparolata Blenjo) estas la ununura komunumo de la Komunumaro Olivone en la Distrikto Blenio en Kantono Tiĉino. La sidejo de la komunuma administracio estas Olivone.
Geografio
La komunumo Blenio konsistas el la supra parto de la Valo de Blenio kaj limas en nordo al Kantono Grizono. Sur ĝia teritorio situas la fonto de la rivero Brenno. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Aquila, Campo (Blenio), Ghirone, Olivone kaj Torre.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 416, kiu kondukas de Disentis en sudo trans la Lukomagno-Pasejo, kies kulmino situas sur la norda komunumlimo, al Biasca en nordo. Pere de poŝtaŭtolinio de Disentis al Biasca la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La komunumo Blenio estigis en 22-a de oktobro 2006 el la unio de la komunumoj Aquila (2000: 487 loĝantoj), Campo Blenio (2000: 68 loĝantoj), Ghirone (2000: 44 loĝantoj), Olivone (2000: 845 loĝantoj) kaj Torre (2000: 282 loĝantoj).
Izabela kosifo
La Izabela kosifo (Cossypha isabellae) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro Cossypha kiu enhavas afrikajn insektomanĝantajn speciojn kun nigraj kaj helaj zonoj en vizaĝo kaj oranĝecaj subaj partoj.
Politiko de Barato
Politiko de Barato evoluas en la kadroj de federacia parlamenta demokratia laika respubliko, kie la ĉefministro de Barato estas la ĉefo de la registaro. Barato havas plurpartian sistemon kaj estas la plej granda ŝtato de la mondo, kie funkcias demokratia sistemo kun rekta elekteblo de la leĝodonaj kaj plenumaj postenuloj.
Registaro estas la plenuma potenco. Federacian leĝodonan potencon reprezentas kaj la registaro, kaj la duĉambra parlamento de Barato. Juĝado estas sendependa de la plenuma kaj la leĝodona potencoj. La centra registaro de Barato estas simila al la respektiva brita sistemo. Rolo de la centro en politiko de la ŝtato estas pli granda ol en aliaj federaciaj, kiel Usono. La nacia registaro, ekzemple, rajtas disigi lokajn registarojn en multaj okazoj kaj eĉ enkonduki rektan elcentran regadon ("Prezidenta regado").
Konstitucio de Barato
La Konstitucio de Barato markas la ĉefan kadron en kiu disvolviĝas la politiko de la lando. Ĝi deklaras ke Barato estas suverena socialista laika demokrata respubliko, kiu certigas al siaj civitanoj la justecon, egalecon kaj liberecon.
Ĝi estas konsiderata la plej longa skribita konstitucio de ajna lando de la mondo, kun 395 artikloj.
Divido de la povo
Barato estas demokrata lando, kun divido de taskoj inter la plenuma, leĝdona kaj juĝa povoj. Krome, ekzistas divido de taskoj inter la centra registaro kaj la subŝtatoj.
La Prezidento de Barato havas ĉefe reprezentan kaj ceremonian rolon. Ĝi estas elektita, kun la vicprezidento, de speciala Kolegio. La nuna (de 2007) prezidento estas Pratibha Patil
La ĉefa plenuma povo apartenas al al registaro, estrata de ĉefministro. Ĝi estas elektita de la Parlamento. La nuna ĉefministro de Barato estas Manmohan Singh.
La Parlamento estas dukamera. La alta Kamero estas la Rajya Sabha (Konsilio de la Ŝtatoj), dum la ĉefan leĝdonan povon havas la Lok Sabha (Kamero de la Popolo).
La Lok Sabha estas formata de 545 membroj.
Politikaj partioj
Barato estas plurpartia ŝtato, kie agas multaj tutlandaj kaj lokaj partioj. Loka partio povas iĝi majoritata en sia subŝtato kaj ekregi la subŝtaton.
Dum granda parto de sia historio, Barato estis regita de la partio Barata Nacia Kongreso. Ĝi estis fondita multe antaŭ la sendependeco de la lando, kaj estis dum longa tempo konsiderata kvazaŭ simbolo de tiu ĉi. Ĝi estis dum longa tempo estrata de anoj de la familio Nehru-Gandhi, tio estas, de la unua ĉefministro Jawaharlal Nehru, lia filino Indira Gandhi, kaj ties filoj Rajiv kaj Sanjay, bofilino Sonia kaj nepoj.
La Kongreso regis la centran registaron preskaŭ seninterrompe ĝis 1977. Inter tiu jaro kaj 1980, koalicio estrata de la Janata Party venkis en la balotoj. Nova malvenko de la Kongreso okazis en 1989, fare de la Janata Dal, kiu nur konservis al povon dum du jaroj.
Inter 1996 kaj 1998, ekzistis pluraj ŝanĝoj, kun venko unue de la dekstra hindunaciista partio Bharatiya Janata Party (BJP) kaj poste de la maldekstra koalicio Unuiĝinta Fronto. En 1998, la BJP formis la nacian Demokratan Aliancon kun aliaj lokaj partioj, kaj regis dum la tuta 5-jara periodo.
En la lastaj balotoj, en 2004, la Kongreso, estrita de Sonia Gandhi, venkis surprize, kaj, apogite de pli malgrandaj maldekstraj partioj, sukcesis formi registaron.
La 22-an de majo de 2004, la siko Manmohan Singh de la Barata Nacia Kongreso, estis nomumita ĉefministro de Barato.
Religiaj konfliktoj
Barato enhavas plurajn religiajn komunumojn, el kiuj plej grandaj estas la hinduistoj kaj islamanoj. La hinduisma naciismo kreskis post enposteniĝo en 2014 de la ĉefministro Narendra Modi, kies Partio de la Popolo de Barato havas ekstreme naciisman karakteron, favorante la hinduisman komunumon. Tio kaŭzis plian streĉiĝon de rilatoj inter la religiaj komunumoj.
En decembro 2019 estis aprobita nova leĝo pri civitaneco, kiu ebligis ricevi la baratan civitanecon al enmigrintoj el apudaj Bangladeŝo, Pakistano kaj Afganio, inkluzive de hinduoj kaj kristanoj, sed ne al islamanoj. Islamanoj forte kritikis la leĝon kiel diskriminacion kaj ekis amasajn protestojn, foje perfortajn.
Otto Diels
Otto Paul Hermann DIELS (1876-1954) estis germana kemiisto, lia plej notinda laboro estis farita kun Kurt Alder (1902-1958) pri metodo por diena sintezo, pli konata kiel "Reakcio Diels-Alder", kaj ambaŭ ricevis Nobel-Premion pri Kemio, en 1950, pro tiu esploro. Ilia metodo por sintezado de ciklaj organikaj komponaĵoj montriĝis altvalora por la manufakturo de sinteza kaŭĉuko kaj plastaĵoj.
Li finis sian studon en la Universitato de Berlino, kie li pli malfrue laboris. Diels dungiĝis en la "Universitato de Kielo" kie li kompletigis la laboron kiu donis al li la Nobel Premio, kaj tie li restis ĝis sia emeretiĝo en 1945. Diels estis edziĝinta kaj havis kvin infanojn. Diels malkovris la karbonan suboksidon en 1927 kaj faris gravajn kontribuaĵojn por la kemio de la steroloj
Biografio
La familio de Otto Diels translokiĝis al Berlino kiam li estis nur dujara. Li faris siajn unuajn studojn en la Gimnazio Joachimsthaler, fondita en 1607, antaŭ ol vizitadi la Universitato de Berlino en 1895, kie Emil Fischer (1852-1919) estis lia profesoro pri kemio, kaj tie li diplomiĝis en 1899, fariĝante asistanto de sia profesoro. Post du jaroj li engaĝiĝis en la "Universitato de Kielo", kie li fariĝis direktoro de la kemia departemento kaj tie li restis ĝis la fino de sia kariero. En 1925 kaj 1926 li estis elektita rektoro de la universitato. Unu el lia ĉefaj interesoj estis la kemio de la steroloj. Li malkovris ke la steroloj povus malhidrogenizi por estigi la hidrokarbonidojn C18H16. Li same esploris la strukturon kaj sintezis la kantaridinon.
En 1928 Diels kaj Alder malkovris ke la maleata anhidrido perforte reakcias kun la "butadueno" por estigi la cis-1,2,3,6-kvarhidroftalatan anhidridon. Li oksidis la kolesterolon kaj formis la acidon de Diels (iu dukarboksilata acido kun alta fandpunkto) kaj ankaŭ estis profesoro pri filologio en la Universitato de Berlino. Liaj tre infanoj sekvis la paŝojn de la patro kiel akademiuloj: Ludivko, la plej maljuna, estis profesoro pri botaniko en la Universitato de Berlino, kaj lia plej juna filo estis profesoro pri la slavaj lingvoj en la "Universitato de Vroclavo". Por ricevis sian diplomon pri doktoreco li defendis tezon pri la cianurata kombinaĵoj.
Lia verko "Enkonduko al Organika Kemio", lanĉita en 1907, ricevis 22 eldonojn kaj estis sinsekve publikigita ĝis 1966. En 1922 li publikigis la "Enkondukon al eksperimenta neorganika kemio". La 2-a Monda Milito detruis la vivon de Diels: Liaj du filoj Hans Otto kaj Klaus estis murditaj ĉe la rusa batalfronto. En 1944, aliancitaj bombardadoj detruis kaj liajn laboratoriojn kaj lia domo, kaj en 1945 li edzino mortis. Antaŭ tiom malfeliĉa situacio, en 1945, Diels petis sian emeretiĝon el la universitato. Tamen, li restis kun sia ekipo ĝis 1948, kiam lia sukcedanto estis nomumita, kaj daŭrigis sian postenon kiel profesoro ĝis 1950. Post tio, li sano malpliboniĝis pro la artrito kaj en la 7-a de marto 1954 li mortis pro koratako, aĝante 78 jarojn.
Vidu ankaŭ
</Center>
Fonmuziko
Fonmuziko estas muziko aŭdata por malstreĉiĝo. Ekestinta en la 1940-aj jaroj en Usono, ekzistas apartaj radiostacioj, kiuj dissendas nur fonmuzikon. Ĝia bendlarĝo etendiĝas ekde popularaj klasikaĵoj trans popolmuziko (ekz. blankusona popolmuziko), popmuziko ĝis mildaĉa ĵazo. Kutime estas instrumenta muziko sen kantado de muzikistoj konataj kiel soloistoj resp. instrumentistoj. Tipe por fonmuziko estas la uzado de fluantaj arĉinstrumentaj aranĝaĵoj ("arĉinstrumenta saŭco") kaj instrumentaj interpretaĵoj de famaj furorkantoj.
(7050) 1982 FE3
(7050) 1982 FE3 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Lord Palmerston
Henry John Temple, 3a Vicgrafo PALMERSTON, OĜ, OB, membro de la Privata Konsilantaro (20a de oktobro 1784 – 18a de oktobro 1865) estis britia ŝtatestro kiu estis dufoje ĉefministro de la Unuiĝinta Reĝlando meze de la 19a jarcento. Populare kromnomita "Pam", li estis en registara posteno preskaŭ konstante el 1807 ĝis sia morto en 1865, ekinte sian parlamentan karieron kiel mebro de la Konservativa Partio kaj konklude kiel liberalo.
Li estas plej bone rememorita pro sia estreco de la brita eksterlanda politiko tra periodo kiam Britio estis je la pinto de sia povo, kiam li iĝis kaj Sekretario por Eksterlandaj Aferoj kaj ĉefministro. Kelkaj el liaj agresemaj agadoj, nune foje konsideritaj liberala intervenismo, estis tre polemikaj tiam, kaj tio restas ankoraŭ nuntempe. Li estis la ununura ĉedfministro pli ol 70jaraĝa je la komenco de sia unua regotempo kaj estas la plej ĵusa britia ĉefministro mortinta dumpostene.
5704 Schumacher
5704 Schumacher estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Saint-Quentin-le-Petit
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
5704 Schumacher
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astronomo kaj geodeziisto Heinrich Christian Schumacher (1780–1850), fondinto de la astronomia revuo Astronomische Nachrichten en 1821.
Oni ne konfuzu ĝin kun 2074 Shoemaker.
Historia urboparto de Santiago de Querétaro
La Zono de historiaj monumentoj de Querétaro estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 1996. Ĝi troviĝas en la subŝtato Querétaro, Meksiko.
La antikva kolonia urbo Santiago de Querétaro estas unika pro la konservado de la primitiva plano de la urbo kun ĝiaj sinuaj stratoj, la geometria plano de la indiaj urboj dizajnitaj de la hispanoj. La otomioj, taraskoj, ĉiĉimekoj kaj hispanoj pace kunvivis en la urbo, kiu elstaras per ĝiaj ornamaĵoj barokaj kaj multnombraj monumentoj, civilaj kaj religiaj, ĝia orepoko estis la 17a kaj 18a jarcentoj.
Erli
Erli estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Erich Mühsam
Erich MÜHSAM (naskiĝis la 6-an de aprilo 1878, mortis la 10-an de julio aŭ la 11-an de julio 1934) estis germana verkisto, poeto, ĵurnalisto kaj politikisto.
Goruia
Goruia [goruja] (hungare: Gorony) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Caransebeș. En 1910 ĝi havis 809 loĝantojn [rumanoj), en 1992 438 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skriba estas el 1437. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Gârliște kaj Giurgiova.
Erich Mühsam
Erich Mühsam naskiĝis en Berlino, kiel filo de juda apotekisto. Li frue ekinteresiĝis pri anarkiismo. Ekde 1902 li laboris por diversaj revuoj, kiuj reprezentis liajn idealojn, krome li agis en diversaj kabaredoj. Li ludis gravan rolon dum la Bavaria Respubliko de Konsilantaroj (aprilo 1919). Interalie li plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando. Ses jarojn (1911-14, 1918-19) li pasigis en malliberejo kaj en 1934 li estis murdita en la faŝisma koncentrejo Oranienburg.
La verkaro de Erich Mühsam konsistas el ekspresionismaj poemoj, dramoj kaj eseoj, kiuj reprezentas la anarkiismajn kaj pacismajn idealojn de la aŭtoro.
Bohuslavo Lobkovic de Hasenŝtejno
Bohuslav Hasištejnský z Lobkovic (1461-1510) estis ĉeĥa humanisto, juristo, nobelo, verkisto, eseisto kaj laŭrokronita poeto. Aŭtoro je filozofiaj traktaĵoj en versoj kaj prozoj, kie oni inkludas satiraĵon pri na barbara moralo de la nobelara vivo en Bohemio dum kaj post la husidaj militoj sub la titolo "Ad sanctum Venceslaum satira" (Satiraĵo al la Sankta Venceslao, 1489).
Li estis amiko de la filozofo Jan Šlechta z Všehrd (1466-1525), Viktorin Kornel ze Všehrd (1460-1520), teoriulo pri komuna juro, kaj estis frato de Jan Hasištejnský z Lobkovic (1450-1517). Lobkovic estis fekunda aŭtoro, plej frua humanisto en Ĉehio, fondinto de Biblioteko Hasištejno, kaj prezidanto de la Beletra Societo en Wittenberg.
Biografio
Li estis la tria filo de sia patro Nikolaus II. Hassensteinsky, Barono de Lobkowicz (m. 22-a de julio 1462) kaj ties edzino Sophie (Offka) Plichta von Zirotin, kaj liaj gepatroj frue mortis. Lia avo Nikolaus I. von Lobkowicz konstruis la Burgon en la nordo de Prago. Li studis juron en Bolonjo (1475) kie li konatiĝis kun Peter Schott (1458-1490), kaj Ferrara (1482) kaj en Italio li konvertiĝis el Utrakvismo al Katolikismo.
Dum kelka tempo li aktivis kiel imperia sekretario de la reĝo Vladislao la 2-a Jogajlido (1456-1516) kaj tiuepoke li konatiĝis kun la juristo Viktorin Kornel ze Všehrd (1460-1520), kies amikeco restis ĝis 1494. Ĉirkaŭ 1483, li fariĝis preposto en la Kolegihava Preĝejo de Vyšehrad, apud Prago. Li elektiĝis Episkopo de Olomouc sed estis rifuzita de la papo. Li forte interesiĝis pri la greka roma historio kaj en 1490 li faris 15-monatan vojaĝon al la Sankta Lando kaj Egiptio.
Post tio, li vivis kune kun malgranda rondo da skribaj amikoj en sia "humila" Kastelo de Hasištejno, en nordorienta Bohemio. Matthäus Aurogallus (1488-1560), estonta rektoro en la Universitato de Wittenberg kaj asistanto de Marteno Lutero en la tradukado de la Malnova Testamento, estis lia lernanto. Bohuslao Lobkovic neniam edziĝis kaj post longa malsano li mortis en 1510. Lia verkaro estis unu publikitaj de Thomas Mitis (1523-1591).
Vidu ankaŭ
<Gallery> Stimmer_Jan_Hus.jpg| Jan Hus (1369-1415) Pintoricchio_012.jpg| Enea Silvio Piccolomini (1405-1464) Jan_D%C5%82ugosz.PNG| Jan Długosz (1415-1480) Martin_Kuthen-George_of_Podebrady.jpg| Georgo de Poděbrady (1420-1471) Janus_Pannonius_P%C3%A9cs.JPG| Janus Pannonius (1434-1472) Epitaphy of Filippo Buonaccorsi in Kraków.PNG| Filippo Buonaccorsi (1437-1497) SS_Peter_and_Paul_church_Vysehrad_Prageu_CZ_821.jpg| Johano de Rabstejno (1437-1473) Matei_Corvin_Johannes_de_Thurocz_f137.jpg| Matiaso Korvino (1443-1490) Hassenstein_ueberblick.jpg| Jan Hasištejnský (1450-1517) Vladislaus_II._of_Bohemia_and_Hungary.gif| Vladislao la 2-a Jogajlido (1456-1516) Schott_letter_to_zollern.jpg| Peter Schott la Juna (1458-1490) Viktorin_Kornel_ze_Vsehrd_1862.jpg| Viktorino Kornelio (1460-1520) Kostelec_nad_Labem,_Komensk%C3%A9ho_sq_3.jpg| Johano Ŝleĥta (1466-1525) Martin_Luther,_1529.jpg| Marteno Lutero (1483-1546) Matthäus Aurogallus Commutoviensis (1488-1560).png| Matthäus Aurogallus (1488-1560) Georgius_Fabricius_(1516-1571).png| Georgius Fabricius (1516-1571) </Gallery>
Grafo de Shelburne
William Petty, 1a Markizo de Lansdowne (2a de majo 1737 – 7a de majo 1805), OĜ, membro de la Privata Konsilantaro, konata kiel Grafo de Shelburne inter 1761 kaj 1784, per kiu titolo estas ĝenerale konata al historio, estis irland-devena brita ŭiga ŝtatestro kiu estis la unua Sekretario pri Internaj Aferoj en 1782 kaj poste ĉefministro de Britio 1782–1783 dum la finaj monatoj de la Usona Milito de Sendependeco. Li sukcesis sekurigi pacon kun Usono kaj tiu faro restis lia heredo. Li estis konata ankaŭ kiel kolektanto de antikvaĵoj kaj artaĵoj.
Lord Shelburne naskiĝis en Dublino en 1737 kaj edukiĝis en Irlando. Post ĉeesto en la Oksforda Universitato li militservis en la brita armeo dum la Sepjara milito kaj partoprenis en la atako al Rochefort kaj en la Batalo de Minden. Kiel premio al sia konduto ĉe la Batalo de Kloster Kampen Shelburne estis nomumita milita adjutanto de Georgo la 3-a. Li eniris en politikon, kaj iĝis membro de la parlamento en 1760. Post la morto de lia patro en 1761 li heredis lian titolon kaj estis altigita al la House of Lords kaj ekludis aktivan rolon en politiko. Li estis Prezidento de la Komerca Ministerio dum la Ministraro de Grenville sed rezignis el tiu posteno post nur kelkaj monatoj kaj ekasociiĝis kun la opoziciestro William Pitt.
Kiam Pitt iĝis ĉefministro en 1766 Shelburne estis nomumita Sekretario por Sudaj Aferoj, posteno kiun li plenumis dum du jaroj. Li elposteniĝis dum la Korsika Krizo kaj aliĝis al la Opozicio. Kun Pitt li estis defendanto de reamikiĝa politiko kun la amerikaj kolonioj de Britio kaj longdaŭra kritikanto de la politiko de la registaro de North en Ameriko. Sekve de la falo de la registaro de North, Shelburne aliĝis al ties anstataŭo estrita de Lord Rockingham. Shelburne iĝis ĉefministro en 1782 sekve de la morto de Rockingham dum ankoraŭ pluis la Usona Milito. La registaro de Shelburne dediĉis sin al la negocado de la Paco de Parizo (1783), kiu finigis la konflikton per terminoj konsideritaj tro malavaraj.
Shelburne estis unu el la unuaj britiaj ŝtatestroj kiu defendis la aplikadon de la libera komerco, kaj loa konvertiĝo al tiu estis atribuita al veturo kiun li faris al Londono en 1761, kiam li akompanis Adam Smith.
György Lázár
LÁZÁR György (naskiĝis en Isaszeg, la 15-an de septembro 1924) estis hungara komunista politikisto, teknikisto kaj teknika desegnisto. Inter la jaroj 1975 kaj 1987 li estis ĉefministro de Hungario.
Li estis konservativa komunisto. Li ĉiam kontraŭis reformojn en la ekonomio, kio gvidis al preskaŭa bankroto de la hungara ŝtato. La pruntita dolaro fluis al malnovaj teknologioj (minado, pezindustrio) kaj al altigo de la vivnivelo.
Ollmuth
Ollmuth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Isabelle de Charrière
Isabella Agneta Elisabeth van Tuyll van Serooskerken pli konata sub ŝia geedziĝa nomo Isabelle de Charrière aŭ (ĉefe en Nederlando) kiel Belle van Zuylen (france: Belle de Zuylen), naskiĝis en (Zuilen, Utrecht, la 20-an de oktobro 1740 - mortis en Colombier, Kantono Neŭŝatelo, la 27-an de decembro 1805) estis nederlanda kaj svisa komponistino kaj verkistino, kiu verkis en la franca lingvo.
Vivo
Naskita en Nederlando, ŝi loĝis la duan duonon de sia vivo en la kantono Neŭŝatelo de Svislando. Nun ŝi estas plej konata pro siaj romanoj kaj sia abunda korespondado, kvankam ŝi ankaŭ verkis broŝurojn, teatraĵojn kaj muzikajn pecojn. Aŭtoroj difinas ŝin kiel romanverkistinon kies laboro anticipis la emancipajn ideojn de la frua 19-a jarcento.
Ŝi naskiĝis en antikva kaj riĉa familio de la nederlanda nobelaro, kiel la plej aĝa el sep gefratoj. Belle van Zuylen ĝuis multe pli larĝan edukadon ol kutime por knabinoj tiutempe. La liberalaj opinioj de ŝiaj gepatroj permesis al ŝi studi temojn kiel matematikon, fizikon kaj lingvojn kiel la francan, la latinan, la italan, la germanan kaj la anglan. Ĉiam interesita pri muziko, ŝi studis sub la komponisto Niccolò Zingarelli. Ŝi estis konata pro siaj vigla inteligenteco, granda scivolemo, nekonformeco kaj granda talento por verkado.
La kleraj ideoj de Belle ofte koliziis kun la tradiciaj vidpunktoj de ŝia familio kaj de ŝia socia klaso. Je siaj 22aj jaroj, ŝi anonime publikigis sian unuan romanon: Le Noble, en kiu ŝi satire priskribis la kutimojn enradikiĝintajn en la nobelaro, kaŭzante grandan skandalon. Baldaŭ ŝia identeco estis malkovrita… Do, la gepatroj de Belle, por eviti plian socian malhonoron, reprenis el la merkato la ankoraŭ ne venditajn kopiojn de la verko. Tamen, ili ne povis eviti ke la publikaĵo atingu la eksterlande kaj la resto de Eŭropo. Tiel, adapto de la teksto estis prezentita ĉe la Fransche Comedie Theatre en Hago en 1769, fare de nederlanda kompanio de komika opero.
Post pluraj malsukcesaj geedziĝaj planoj, je sia 31 jaraĝo ŝi geedziĝis kun la svisa Charles-Emmanuel de Charrière kaj ekloĝis en Svislando. Ekde tiam Belle van Zuylen estis konata kiel Isabelle de Charrière. Ĉar la franca estis la lingvo de la nobelaro kaj la internacia lingvo de sia tempo, Isabelle verkis ĉiujn siajn librojn en tiu lingvo, kio permesis ilian disvastigon tra Eŭropo.
Ŝi estis tre interesita pri la sociaj kaj politikaj problemoj de sia epoko. Ŝia laboro dum la Franca Revolucio estas konsiderita de speciala intereso. Influita de la idealoj de Denis Diderot kaj Jean-Jacques Rousseau, ŝi esprimis en siaj verkoj kritikajn opiniojn pri la aristokrataj privilegioj, la moralaj konvencioj, la religia ortodokseco, kaj la malriĉeco, kvankam ŝi kontraŭbatalis revolucian radikalismon.
Muziko ludis gravan rolon en ŝia vivo; en siaj leteroj ŝi ofte mencias komponistojn kies verkojn ŝi konis aŭ volis koni. Kiam ŝi komencis studojn pri muziko ĉe Niccolò Zingarelli ŝi skribis: "Ekde tiu ĉi unua provludo mi nur revas pri muziko." Ŝi restis pli ol jaron kaj duonon en Parizo (1786-1787), kie ŝi pasigis multe da sia tempo ludante la klavicenon kaj komponante.
Belle van Zuylen – Isabelle de Charrière entreprenis diversajn dramajn muzikajn verkojn, por kiuj ŝi verkis proprajn libretojn, sed neniu el ili atingis nin, krom kelkaj fragmentoj de la teksto. En 1788 ŝi sendis la libreton de Les Phéniciennes al Mozart en la espero ke li muzikigus ĝin, sed nek la akompana letero nek la respondo de Mozart estis trovitaj.
Ŝiaj pluvivaj komponaĵoj inkludas ses menuetojn por korda kvarteto, verkitaj en Hago kaj Amsterdamo; naŭ sonatojn por piano, kaj dek ariojn kaj romancojn por soprano kaj piano verkitaj en Parizo; ĉiuj estis publikigitaj en la deka volumo de ŝiaj Kompletaj verkoj (“Oeuvres complètes [ de ] Isabelle de Charrière, Belle de Zuylen - Amsterdamo, 1979-1984). Ili ne superas la mezan normon, sed la sonatoj por piano, kiuj unue estis eldonitaj anonime, montras laŭgradan pliboniĝon en la nivelo de kreado kaj lerteco.
Post periodo de mallumo, la intereso en Belle van Zuylen – Isabelle de Charrière reviviĝis. La publikigo de ŝiaj Kompletaj Verkoj en la franca, ŝia biografio kaj pluraj nederlandaj tradukoj faras ŝian laboron vaste alirebla. En 2004 en Utrecht ŝi estis proklamita la plej bona civitano de ĉiuj tempoj kaj en 2005 la 200-a datreveno de ŝia morto estis okazo de vasta memorfesto
Mizoramo
Mizoramo ( el mi 'popolo', zo 'monteto', ram 'lando' ) estas subŝtato en la orienta parto de Barato. Ĝi estas unu el la Sep fratinoj (ŝtatoj). Mizoramo fondiĝis en 1987.
Bazaj indikoj
La ĉefurbo de Mizoramo estas Aizavlo, kie la unusola flughaveno funkcias. La subŝtato konsistas el 8 distriktoj.
Demografio
La mizoramanoj konsistas el diversaj etnoj. 90% de la loĝantaro estas kristana.
Klimato
Mizoramo havas mildan klimaton, ne varmegan en somero kaj ne tre malvarma en vintro. Vintre estas 11-21 °C-oj, somere 20-29 °C-oj. Ĉiujare pluvas 2540 mm-ojn.
Žerůtky (distrikto Blansko)
Žerůtky estas municipo troviĝanta en distrikto Blansko, Sudmoravia regiono, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353. En Žerůtky kaj ties ĉirkaŭaĵo estiĝis en la jaro 1938 filmo Kouzelný dům.
34739 Maryalice
34739 Maryalice estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Béatrix Dussane
Béatrix Dussane (beatriks' düsan') nask 1888, mort. je la 3-a de marto 1969 estas franca aktorino.
Ŝi aniĝis al la prestiĝa klasika teatrotrupo francia Comédie Française en 1903, ŝi iĝis societano de tiu en 1922, kaj lasis ĝin en 1941. Ŝi tiam igis profesoro en la pariza altlernejo pri peatrarto.
Dum ŝi maljuneco ŝi faris dum longaj jaroj radioelsendojn pri historio de l'teatro.
Koji Yoshinari
Koji Yoshinari (吉成 浩司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka kaj Otsuka Pharmaceutical.
31291 Yaoyue
31291 Yaoyue estas malbone konata malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yao Yue, rekompensita kiel plej bona en lia kategorio kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri komputila scienco. Li ankaŭ ricevis la premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Li estis lernanto ĉe la Altlernejo ligata al la Universitato Jiaotong de Ŝanhajo (Ĉinio).
28418 Pornwasu
28418 Pornwasu estas malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pornwasu Pongtheerawan, rekompensita kiel Plej bona en lia Kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto en teamo pri media mastrumado. Li ankaŭ ricevis la Premion Intel Foundation Young Scientist Award. Li estis lernanto ĉe la Lernejo Suratpittaya en la distriko Meung, Surat Thani (Tajlando).
Újezd u Tišnova
Újezd u Tišnova estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimune 7 kilometrojn nordokcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie.