cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Compas
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Le Compas apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Funafutio
La atolo Funafutio (tuvale Funafuti) estas insuletaro (kaj ĉefurbo) en la oceania ŝtato Tuvalo. Ĝi havas ĉirkaŭ 4.000 loĝantojn kaj estas la plej loĝata atolo en Tuvalo. La atolo konsistas el 33 insuloj ĉirkaŭ la laguno Te Namo (La Laguno), el kiuj almenaŭ tri estas loĝataj.
La plej granda insulo estas Fongafale, en kies vilaĝo Vaiaku estas la registara sidejo. Kelkfoje oni nomas Vaikau aŭ Fongafale kiel ĉefurbon, sed la oficiala ĉefurbo estas la kompleta atolo Funafutio.
En ĝi ekzistas flughaveno, hotelo (Vaiaku Lagi Hotel), registaraj konstruaĵoj kaj ankaŭ domoj, konstruitaj laŭ la tradicia maniero, tio estas per palmo-folioj, sed lastatempe ankaŭ per cemento, pro la minaco de uraganoj. La plej elstara konstruaĵo estas la Kirko de Tuvalo. Alia interesa loko estas la restaĵejo de la usona aviadilo, kiu kraŝis sur Funafution dum la Dua mondmilito, kiam la dromo estis uzata de la usona armeo por defendi la tiamajn Insulojn Gilbert (nuna Kiribato).
Insuloj en Funafutio
Ekzistas almenaŭ 33 insuloj en la atolo. La plej grandaj estas Fongafale kaj Funafala. Almenaŭ tri insuloj estas loĝataj, kiuj estas Fongafale, Funafala kaj Motuloa.
Ernest Leonard Johnson
Ernest Leonard JOHNSON (naskiĝdato nekonata, mortis ĉirkaŭ 1977) estis sud-afrika astronomo.
Li laboris en la Observatorio de la Unio en Johanesburgo ĝis 1956. Li malkovris 18 asteroidojn kaj pluraj kometojn, inter kiuj la kometo 48P/Johnson.
Lilian Thuram
Lilian Thuram (naskiĝis la 1-an de januaro de 1972 en Pointe-à-Pitre, en la franca transmara departemento Gvadelupo) estas franca futbalisto kaj aktivulo kontraŭ rasismo. Li partoprenis en Futbala Mondpokalo 2006.
En 2010 li publikigis "Mes étoiles noires, de Lucy à Obama" ĉe eldonejo Philippe Rey. "Miaj nigraj steloj, de Lucy ĝis Obama".
Li fondis fondumon "Fondation Lilian Thuram, éducation contre le racisme". "Fondumo Lilian Thuram, edukado kontraŭ rasismo". Tie li havas la apogon de Yves Coppens.
En 2020 li publikigis novan libron "La pensée blanche" (la blankula pensmaniero). En Esperanto aperis en 2021 ĉe Espéranto France la bildrakonto: „Ĉiuj super herooj. La pokalo de ĉiuj.”
The Human League
The Human League (La homa ligo) estas angla muzikgrupo de elektropop-sinteza popularmuziko formita en Sheffield en 1977. Dekomence kun produktoj de eksperimenta elektronika muziko, la grupo subskribis kontrakton kun Virgin Records en 1979 kaj poste atingis disvastigitan komercan sukceson per sia tria albumo "Dare" en 1981. Tiu albumo enhavis kvar sukcesajn unuopaĵojn, kiel la brit-usona numero unua nome "Don't You Want Me." La bando ricevis la premion Brit por la plej bonkvalita brita elrompo en 1982. Pliaj sukcesoj sekvis laŭlonge de la 1980-aj kaj en la 1990-aj jaroj, kiel "Mirror Man," "(Keep Feeling) Fascination," "The Lebanon," "Human" (Usona numero unua) kaj "Tell Me When."
La nura konstanta bandano ekde 1977 estis la ĉefkantisto kaj kantoverkisto Philip Oakey. Klavaristoj Martyn Ware kaj Ian Craig Marsh lasis la bandon en 1980 por formi la grupon Heaven 17. Sub la estreco de Oakey, the Human League poste evoluis al komerce sukcesa bando de Nova Popmuziko kun nova membraro inklude kantistinojn Joanne Catherall kaj Susan Ann Sulley. Ekde mezo de la 1990-aj jaroj, la bando esence estis triopo formita de Oakey, Catherall kaj Sulley kun variaj helpantaj viroj.
Ekde 1978, the Human League publikigis naŭ studialbumojn, du remiksajn albumojn, unu koncertalbumon, ses EP-ojn, 30 unuopaĵojn kaj kelkajn kompilalbumojn. Ili havis kvin albumojn kaj ok unuopaĵojn en la brita pintolisto de 10 kaj vendis pli ol 20 milionoj da diskoj tutmonde. Kiel frua bando de tekno-pop (elektropop) kiu estis disvastigita de MTV ili estas konsiderataj kiel el la ĉefaj artistoj de la dua brita invado de Usono de la 1980-aj jaroj.
Kundakunda
Aĉarja Kundakunda estis digambara ĝajna monaĥo kaj filozofo, kiu ankoraŭ estas respektata. Li verkis multajn ĝajnismajn tekstojn kiel: Samayasara, Niyamasara, Pancastikayasara, Pravachanasara, Atthapahuda kaj Barasanuvekkha. Li okupas la plej altan lokon en la tradicio de la digambaraj ĝajnaj aĉarjoj, pozicio komparebla al Kristo en kristanismo kaj Mohamedo en islamo. Ĉiuj ĝajnaj digambaroj diras lian nomon antaŭ ol komenci legi la Skribojn. Moderna esplorado trovis malfacile lokigi lin kronologie, kun ebla ne tro preciza dato en la 2-a aŭ 3-a jarcento p.K. aŭ eĉ jam malfrua dato en la 8-a jarcento.
Camilo José Cela
Camilo José CELA (naskiĝis la  en Iria Flavia (Galegio), mortis la ) estis hispana verkisto. Li estis filo de galega patro kaj brita patrino. En la jaro 1989 li gajnis la Premion Nobel de Literaturo "por riĉa kaj intensa prozo, kiu kun modera kompato formas malfacilan vizion de la vundebleco de la homo".
Kariero
Cela komencis sian literaturan karieron verkante poemojn kiam li ankoraŭ ne aĝis dudek jarojn. Kiam li aĝis 26 jaroj li eldonis sian unuan romanon La familio de Pascual Duarte, kiu subite famigis lin en 1942. Pascual Duarte havas problemojn trovi validecon en konvencia moralo kaj faras kelkajn krimojn, inkluzive de murdoj, por kiuj li sentas nenion. La romano estas de speciala graveco ĉar ĝi ludis grandan rolon en formado de la direkto de la post-mondmilito hispana romano. Poste en la sekvanta jaro, Cela publikigis Pabellón de reposo ("Ripoz-pavilono"), lirika kaj elegia serio da viv-impresoj de ftizulo en sanatorio. Lia tria romano titoliĝas Nuevas aventuras de Lazarillo de Tormes ("Novaj aventuroj de Lazarillo de Tormes") speco de modernigo de la prototipoj de la kruda mondo pikareska. Sekvis poste Viaje a La Alcarria ("Vojaĝo al La Alcarria") aŭ rakonto pri vagado tra mizeraj kampoj kaj vilaĝoj de stepeca regiono en la centra Hispanio; La colmena ("La abelujo") unu el liaj plej ŝatataj libroj, realisma priskribo de la individuaj vivoj de homoj sencelaj, frustritaj aŭ morale kriplaj loĝantaj en la Madrido post-milita; La Catira ("La Blondulino"), vasta, impona panoramo de la Venezuelo kaj de ties temperamenta gento. Inter aliaj verkoj, menciindas ankaŭ: Mrs. Caldwell habla con su hija ("S-ino Caldwell parolas kun sia filino"), San Camilo, 1936 ("Sankta Camilo, 1936") kaj laste Mazurca para dos muertos ("Mazurko por du mortintoj"), kiu recivis en 1984 la Nacian Premion Literaturan.
Cela adoptis por li la literaturan stilon nomitan "Tremendismo", la klienttermino de la kampo de taŭrobataloj, stilo karakterizita per priskribo de la malespera flanko de ekzisto, en la mallumo de hororo. Ĉi tiu stilo akompanos lian tutan verkaron, kiu inkluzivas pli ol 70 romanojn.
Karakteriza trajto de Camilo José Cela estas, ke li montras nenian simpation al siaj propraj herooj, eĉ se ilin taŭzas ĉiaj afliktoj kaj mizeroj. Li tenas sin aparte, por ke la komuniko inter la fikcio kaj la leganto fluu sen la baroj, aŭ la devioj, kiujn povus provoki personaj sentoj aŭ interpretoj. Tio donas al liaj verkoj ian sekan atmosferon de kruda cinikeco; sed kio finfine valoras estas tio, ke la leganto povu travivi kun siaj propraj memgeneritaj indigno aŭ kompato la peripetiojn de la roluloj.
En Esperanto aperis
La familio de Pascual Duarte / trad. Fernando de Diego. - [Barcelona: Esperanto-Centro, proks. 1985]. - 163 p. : ilustr. - (Hispana literaturo ; 1)
ISBN 84-398-3623-6
Originalo: La familia de Pascual Duarte <Esp.>
Manĝorubo
Manĝorubo estas "ajna manĝaĵa substanco, kruda aŭ kuirita, kiu estas forĵetita aŭ destinita aŭ devigita esti forĵetita", laŭ la laŭleĝa difino de rubo de la Eŭropa Komisiono.
La difino de rubo estas pridiskutata temo, kaj dependas ofte de leĝaj postuloj, profesiaj kialoj, kaj personaj intencoj. En la kazo de manĝaĵo, ekzistas krome sociaj diskutoj, pri la neceso kaj oportuno pri malŝparado kaj nutraĵa sekureco.
13320 Jessicamiles
13320 Jessicamiles estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Manĝorubo
Manĝaĵo-produktado
En evoluantaj kaj evoluigitaj landoj, en kiuj funkcias komerca aŭ industria agrikulturo, manĝaĵa malŝparo povas okazi ĉe plejpartoj de stadioj de la manĝaĵa industrio kaj en gravaj kvantoj. En vivtenada agrikulturo, la kvantoj de manĝaĵa malŝparo estas nekonata, sed estas probable kompare multe malpli grava, pro la limhavaj stadioj ĉe kiu malŝparo povas okazi kaj konsiderante ke manĝaĵo estas kreata pro senpera bezono, kaj ne pro la postuloj de tutmonda vendado. Tamen, surlokaj perdoj en konservado en evoluigantaj landoj, precipe en Afriko, povas esti alta kvankam la ĝusta naturo de tiaj perdoj estas tre debatita. Esploro en la manĝaĵa industrio de Usono, kies manĝaĵa provizo estas la plej diversa kaj abunda de ajna lando en la mondo, trovis manĝaĵan malŝparon okazantan jam ĉe la komenco de manĝaĵa produktado. La uzo de maŝinaro en rikoltado povas kaŭzi malŝparon, ekzemple ĉar rikoltmaŝinoj povas esti nekapablaj distingi inter maturaj kaj nematuraj kultivaĵoj aŭ povas kolekti nur parton de kultivaĵo. Ekonomiaj faktoroj, kiel reguligoj kaj normoj pri kvalito kaj aspekto, ankaŭ kaŭzas manĝaĵan malŝparon; kultivistoj ofte selekte rikoltas, preferante lasi kultivaĵojn sur la kampo (kie ili povas esti uzotaj kiel sterkaĵo aŭ bruteca paŝtaĵo), pro tio ke ili alie devus esti forĵetitaj poste.
13320 Jessicamiles
Nomo
Ĝia nomo honoras Jessica Lian Miles, finalistinon en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Scientist Challenge pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Keystone Junior High School de San Antonio (Teksaso, Usono).
Manĝorubo
Manĝaĵa pretigo
Manĝaĵo malŝparo daŭras en la postrikolta stadio, sed la kvantoj de tia perdo estas relative nekonata kaj malfacile taksebla. Ĉiaokaze, la varieco de faktoroj kiuj kontribuas al manĝaĵa malŝparo, ambaŭ biologia/ekologia kaj sociekonomia, limigas la utilecon kaj fidindecon de ĝeneralaj ciferoj. En stokado, konsiderindaj perdoj povas esti atribuitaj al damaĝbestoj kaj mikroorganismoj. Tiu ĉi estas aparta problemo por landoj kiu spertas kombinaĵon de varmo (ĉirkaŭ 30°C) kaj humideco (inter 70 kaj 90 procento), ĉar tiaj kondiĉoj instigas la reproduktadon de insektoj kaj mikroorganismoj. Perdoj en la nutra valoro, kalorivaloro kaj manĝebleco de kultivaĵoj, dependas de temperaturo, humideco aŭ la ago de mikroorganismoj. Ĉi tiuj "kvalitaj perdoj" estas pli malfacile takseblaj ol tiuj kvantaj.
Parto de la manĝaĵa malŝparo produktita de manĝa pretigo povas esti malfacile reduktebla sen influi la kvaliton de la finita produkto. Reguligoj pri manĝaĵa sekureco estas kapablaj retiri manĝaĵojn kiuj kontraŭdiras normojn antaŭ ol ili atingas merkatojn. Tio ĉi povas kaŭzi konflikton kun la penoj al reuzado de manĝaĵa malŝparo (kiel en bruta paŝtaĵo).
András Ádány
András Ádány [andrAŝ AdAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ádány András estis hungara jezuito, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis Adány, Ádányi, Adányi.
András Adányi naskiĝis la en Dormánd, li mortis la  en Esztergom (aliaj fontoj mencias aliajn datenojn!).
Biografio
András Ádány aliĝis al la jezuitoj en 1732, poste li instruis en pluraj gimnazioj. Li akiris diplomon en 1752, poste li instruis en Győr, pli poste en Nagyszombat. Li estis predikisto en pluraj urboj, ekde 1760 li instruis en Jezuita Universitato de Nagyszombat, kie li estis ankaŭ dekano. En 1773 funkciado de la jezuitoj estis malpermesitaj, tial li poste estis lernejestro ĝismorte en Esztergom.
Argiŝti la 1-a
Argiŝti la 1-a, armene Արգիշտի Ա, estis la sesa konata reĝo de la antikva reĝlando Urarto (en orienta Anatolio), ekde la jaro 785 a. K. ĝis 763 a. K., do komence de la 8-a jarcento antaŭ nia erao.En la urarta estis nomata Argiŝtiŝe kaj en la armena Արգիշտի (Argiŝti).
Provinco Pleven
La provinco Pleven (Област Плевен; vidu la artikolon oblasto) - situas en la nordo de Bulgario. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 320,500 homoj, el kiuj pli-malpli 42 procentaĵoj vivas en la administra centro Pleven. La provinco kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 11 municipoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo EH.
Argiŝti la 1-a
Filo kaj posteulo de Menua, li daŭrigis serion de konkeroj ekiĝintaj de liaj antaŭuloj. Sukcese kontraŭ Asirio, li konkeris la nordan parton de Sirio kaj igis Urarton la plej potenca ŝtato en Meza Oriento post-hitita. Li ankaŭ etendis la reĝlandon ĝis la nordo de la Lago Sevan, konkerante grandan parton de Diauehi kaj de la valo Ararato. Argiŝti konstruis la fortikaĵon Erebuni en 782 a. K. kaj la fortikaĵon de Argiŝtiĥinilo en 776 a. K.
Kelkaj lingvistoj pensas ke la nomo Argiŝtiŝe havas sian etimologion en la hindeŭropaj lingvoj (armena, friga aŭ luva). Ili komparas la armenan արեգ (transliterumita areg) ‘sundio’, ‘Suno’, kun la greka Άργέστης (‘brila’), la sanskrita lingvo arjuna (arĝentumita) kaj la latina argentum (arĝento).
Nur Volu
Nur Volu. Originale de Elio Izgur, SAT, 1924, dua eld. 1927, 47p.
Jeanne Moreau
Jeanne MOREAU [ĵan morO] (naskiĝis la 23-an de januaro, 1928 en Parizo, mortis la 31-an de julio, 2017 samloke) estis franca aktorino, kantistino kaj reĝisorino.
Johannes von Gmunden
Johano de Gamundo, Johann Krafft (1384-1442) estis aŭstra humanisto, matematikisto, teologo, filozofo, astronomo, fabrikanto de instrumentoj, kaj fondinto de la Lernejo pri Matematiko en Vieno. Li alportis la matematikan kaj astronomian konon el la antikveco kaj la araba erudiciularo al Centra Eŭropo. Liaj astronomiaj diagramoj kaj kalkuloj estis memorindaj. Li publikigis la unuan kalendaron en la germana lingvo kaj oni kreditas al la li kreadon de la unua mapo de Vieno.
Jeanne Moreau
Kiam ŝi komencis sian kinokarieron, ŝi jam estis konata aktorino en la plej renomaj francaj teatroj. Ŝi internacie famiĝis pro la filmo L’ascenseur pour l’echafaud (La lifto al la eŝafodo) kaj fariĝis grava reprezentantino de la Franca Nova Ondo.
Johannes von Gmunden
Li enmatrikuliĝis en la Universitato de Vieno, en la 13-a de oktobro 1400 kiel Johannes Sartoris de Gmundin. En la 13-a de oktobro 1402 la sama Johano de Gamundo akceptiĝas por la ekzamenado pri bakalaŭreco. En 1406, li ricevis sian diplomon pri doktoreco en la Universitato de Vieno, kie Heinrich von Langenstein (1325-1397) estis lia profesoro. En la 21-a de marto 1406 ni trovos iun Johann von Gmunden en la listo inter la sep aŭ naŭ profesoroj nomumitaj al la Fakultato pri Artoj. En la 1-a de septembro 1407 ni trovos iun profesoron Johannes Krafft en la katalogo de la kursoj, instruante pri Eŭklido. Ekde 1407, li donis lecionojn pri la verkoj "Fiziko" (1408) kaj "Meteora" (1409, 1411) de Aristotelo, pri Petrus Hispanus (1410) kaj "algorismus de minutiis" (1412). Ekde 1420, Johano de Gamundo restriktis siajn instruojn al la kampoj de matematiko kaj astronomio, fokusinte sur la Elementoj de Eŭklido kaj la "Sphaera materialis" de Johano de Sakrobosko (1195-1256).
Jeanne Moreau
En 2000 ŝi kadre de la Berlina Internacia Film-Festivalo Berlinale en Germanio ricevis la premion Honora Ora Urso pro sia vivoverko.
Johannes von Gmunden
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Aristotle_Altemps_Inv8575.jpg| Aristotelo (384 a.K. - 322 a. K.) Euclid statue, Oxford University Museum of Natural History, UK - 20080315.jpg| Eŭklido 365 a. K. - 300 a. K.) Sacrobosco_Lunar_eclipse.jpg| Johano de Sakrobosko (1195-1256) Pope_John_XXI.jpg| Petrus Hispanus (1215-1277) Peuerbach-Theoricarum-1515.png| Georgo de Purbako (1423-1461) Johannes_Regiomontanus.jpg| Reĝomontano (1436-1476) Georg_Tannstetter.jpg| Georgo Kolimito (1482-1535) </Gallery> </Center>
Konolfingen (distrikto)
Distrikto Konolfingen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 administra unuo de Kantono Berno. Ĉefloko de la distrikto estis la komunumo Schlosswil. La distrikto havis 57249 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
La distrikto Konolfingen situas inter la riveroj Emme kaj Aro inter Berno kaj Berna Oberlando en la transiro de la Svisa Mezlando al la Antaŭalpoj. La areo de la hodiaŭa distrikto estas 214 km². La urboj Münsingen kaj Worb en nordokcidento de la distrikto apartenas al la aglomeraĵo de la federacia urbo Berno, dum la okcidento jam estas parto de la regiono Emme-Valo.
Ĉelkerno
La ĉelkerno (aŭ nukleo) estas organeto en eŭkariotaj ĉelo. Ĝi havas du ĉefajn funkciojn:
La ĉelkerno regas reakciojn per komandi la formiĝon de proteinoj kaj enzimoj. Ĝi estas ankaŭ la loko kie okazas transskribado de genoj kaj splisado de mRNA.
Strukturo
eta|maldekstra|300px|Desegnaĵo de ĉelkerno kaj la [[enĉela reto.
(1) Nuklea tegaĵo. (2) Ribosomoj. (3) Nuklea-poraj kompleksoj. (4) Nukleolo.
(5) Kromatino. (6) Nukleo. (7) Enĉela reto. (8) Nukleoplasmo.
La tutan strukturon ĉirkaŭas ĉelplasmo. (Desegnaĵo baziĝas sur ER-bildoj.) ]] Bildo el la servilo de Nupedia.
La diametro de la nukleo varias inter 10 kaj 20 mikrometroj. Ĉirkaŭas ĝin duobla membrano formante la nuklean tegaĵon, ĉirkaŭ 30 milimetrojn larĝe. Tiu ĉi tegaĵo selekteme permesas molekulojn eniri kaj eliri la nukleon, kaj apartigas la ĥemiajn reakciojn okazantajn en la citoplasmo de la reakcioj okazantaj en la nukleo. La ekstera membrano havas ribosomojn. La interna kaj ekstera membranoj kuniĝas je regulaj lokoj, formante nukleajn porojn.
Simile al la ĉelplasmo de ĉelo, la nukleo enhavas nukleoplasmon -- tre viskoza likvaĵo enhavanta la kromosomojn kaj nukleolojn. Kromosomo enhavas informon enkodigitan en DNA fiksita al proteinoj nomitaj histonoj kaj kiuj estas kutime aranĝitaj en densan reton nomitan kromatino. Nukleoloj estas granulecaj strukturoj kiuj faras ribonukleatan DNA (rDNA) kaj kunmetigas ĝin per proteinoj.
Konolfingen (distrikto)
Trafiko
La nordokcidentaj komunumoj estas kiel parto de la berna aglomeraĵo servataj de la tramreto de la entrepreno Regionalverkehr Bern-Solothurn. Tra la distrikto krome pasas la fervojlinioj de Burgdorf al Thun kaj de Langnau en Emme-Valo al Berno, kiuj kruciĝas en Konolfingen kaj nature laŭ longe de la Aro la kerna linio de Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo de Berno tra Thuno kaj Spiez al Interlaken unuflanke kaj al Valzeo aliflanke. Paralela al ĝi kondukas la nacia aŭtoŝoseo A6.
Historio
Historie Konolfingen estis en mezepoko supera kaj sangotribunaldistrikto de la Grafejo Burgonjo. La tribunalo falis al la Grafoj de Kiburgo inter la 12-a kaj 14-a jarcento kaj de tiuj en la jaro 1406 transiris al Berno. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la iamaj baronejoj perdis siajn privilegiojn. La iama tribunaldistrikto Konolfingen estis unue dividita inter la distriktoj Grosshöchstetten kaj Steffisburg sed reunuigita en 1803 en la superdistrikto kaj ek de 1831 en la distrikto Konolfingen. En la jaro 1812 la kantono aĉetis la kastelon en Wil kiel sidejo de la distrikta administracio. La distrikta ĉefloko Wil estis en la jaro 1902 alinomita al Schlosswil por distingi ĝin de la multnombraj aliaj lokoj kun la nomo Wil.
Komunumoj de la distrikto Konolfingen
La distrikto konsistis komence de 2009 el la sekvantaj 30 komunumojn:
Tel el-Kebir
Tel el-Kebir (en araba: التل الكبير‎ laŭvorte "la granda monteto") estas 110 km nord-nordoriente de Kairo kaj 75 kilometrojn sude de Port Said borde de la Egipta dezerto je altitudo de 29 m. Administracie, ĝi estas parto de la Provinco Ismailija.
La loko estas fama pro la Batalo de Tel el-Kebir kiu okazis en 1882 inter la Egipta armeo estrita de Ahmed Urabi kaj la Brita armeo. La antikvaj ruinoj de On estis fortifikitaj per tranĉeoj fare de la egiptaj trupoj.
Bruix - Lalo (Tramtransporto en Parizo)
Bruix - Lalo estas estonta haltejo de tramvojo T3b, situanta en la 16-a arondismento de Parizo.
Abdelkader al-Husajni
Abdelkader al-Husajni (en araba عبد القادر الحسيني; literumita ankaŭ kiel Abd al-Qadir, Husseini, kaj aliaj versioj) (1907-1948) estis politikisto kaj naciisma estro de la arabaj palestinanoj en la unua duono de la 20a jarcento. Li estis aktiva partoprenanto en la tumultoj de la 1930-aj jaroj en la Brita Mandato Palestino, partikulare dum la Granda Araba Ribelo. Poste, al-Husajni estris la neregulajn palestinajn fortojn en la Arab-israela milito de 1948, ĝis li mortiĝis en la Batalo de Kastal en la 8-a de aprilo de 1948.
Agrij (rivero)
Agrij [agriĵ] ( Egregy) estas rivero, maldekstra alfluanto de Someș en Rumanio. Ĝi fontas sude de samnoma vilaĝo; oriente de Jibou ĝi fluas en riveron Someș.
Preskaŭ laŭ ĝia tuta fluo la distrikta vojo DJ108A sekvas la riveron, ĉiam sur la maldekstra bordo.
Isabel Sarli
Hilda Isabel GORRINDO SARLI (hispanlingva prononoco isaˈβel ˈsaɾli; 9a de Julio 1935 - 25a de Junio 2019), kromnomita Coca [KOka], estis argentina aktorino kaj glamura manekeno kiu estis konata pro stelulado en kelkaj pri sekso filmoj de Armando Bó, speciale en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj.
Kariero
Ŝi ekkarieris kiel manekeno kaj beleco-reĝino, iĝante Miss Argentina kaj atingante la duonfinalon de Fraŭlino Universo 1955.
Ŝi estis "malkovrita" de Bó en 1956 kaj aktordebutis la sekvan jaron per El trueno entre las hojas, en kiu polemikiga nuda sceno montranta Sarli faris ĝin la unua filmo kiu aperigis tutan frontan nudecon en argentina kinarto.
Kiel muzo kaj protagonistino de la filmo de Bó, Sarli iĝis esenca seksosimbolo sialande kaj populara figuro tutmonde.
Post la morto de Bó en 1981 Sarli praktike retiriĝis el aktorado ĝis la 1990-aj jaroj, kiam ŝi aperis en kelkaj kinroloj kaj televidaj kameoj ĝis sia morto en 2019.
Ekde la jaro 2000 kaj antaŭen ŝiaj filmoj estis retaksitaj pro siaj enhavoj de iama kulturo kaj kiĉo kaj estas agnoskitaj kiel kultaj klasikaĵoj, dum Sarli mem estis establita kiel pop-ikono.
(155125) 2005 TN107
(155125) 2005 TN107 estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Bicas
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1923.
NGC 46
NGC 46 estas stelo en konstelacio Fiŝoj.
Tago de la mortintoj
La Tago de la mortintoj - hispane Día de Muertos - estas unu el la plej gravaj meksikaj festotagoj. Dum ĝi, oni tradicie festas la forpasintojn. La prepara tempo por la festoj komenciĝas meze de oktobro, kaj la festo mem okazas en la tagoj inter la 31-a de oktobro ĝis la katolika festotago de "Ĉiuj Animoj", okazanta la 2-an de novembro. La celebraĵoj okazas en malsamaj manieroj depende de la regiono.
La Tago de la Mortintoj estis registrita en 2003 en la listo de UNESKO pri Ĉefverkoj de la Parola kaj Nemateria Heredaĵo de la Homaro. La festo en sia tradicia formo estas konsiderata minacata, ĉar ili pli kaj pli aliformiĝas laŭ influo de Haloveno, pli komerce-orientita festo el Nord-Ameriko.
La morto kiel parto de vivo en la meksika kulturo
Laŭ malnovmeksika fido, la mortintoj venas unufoje jare je la fino de la rikolta sezono vizite el la postmorta mondo, kaj festas kun la vivantoj feliĉan kunvenon kun muziko, dancado kaj bona manĝaĵo. En antaŭhispanaj tempoj, la aztekoj eĉ donis al siaj malamikoj lokon kie la spiritoj povus reveni. Sur apartaj bretaroj, la kranioj estis vicigitaj kiel ujo por la spiritoj. La hispanaj kristanaj misiistoj, kiuj provis malsukcese abolicii la feston, la antaŭkristanaj ritoj fine estis kunfanditaj kun la kristanaj festoj Ĉiuj Animoj kaj Ĉiuj Sanktuloj. Paralelaĵoj inter la kristana koncepto de morto kaj la indiĝena fido ebligis tiun kunigon. Samkiel la kristanoj, ankaŭ la aztekoj vidis morton ne kiel celon, sed kiel komenco de nova vivo, transiro al alia formo de ekzisto. En mikso kun la kristana fido ekestis unika kultura festivalo, kiu parte ebligas pluvivteni la kutimojn de la antaŭhispana, antaŭkristana Meksiko.
Vizito el la transmorta mondo - La tombejoj vivas
La Tago de la Mortintoj ne estas funebra okazaĵo, sed festivalo en honoro de la mortintoj. Laŭ popola kredo, la animoj de la mortintoj revenas tiun tagon por viziti la familiojn. Dum la festaj tagoj koncentriĝas en la memoro pri la mortintoj. La stratoj estas ornamita per floroj, per simboloj de morto, skeletoj kaj kranioj videblas en la montrofenestroj, kaj ĉie oni povas vidi fotojn kaj skulptaĵojn de la figuro de la fama skeleta damo "La Catrina". Okaze de la festo, bakejoj produktas "Calaveras de Dulce", dolĉaĵoj en formo de kranio faritaj el sukero aŭ ĉokolado, kiu frunte portas la nomojn de la mortintoj. La pano de mortintoj estas alia populara dolĉaĵo dum tiuj tagoj.
Alou Diarra
Alou Diarra (naskiĝis la 15-an de julio de 1981) estas franca futbalisto. Li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2006 en Germanio kaj en la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko.
Jigael Jadin
Jigael JADIN, יגאל ידין (naskiĝis kiel Jigael SUKENIK la en Jerusalemo, mortis la  samloke) estis israela arkeologo, politikisto kaj militisto, kiu iĝis la dua ramatkal nome ĉefkomandanto en la historio de la Armitaj Fortoj de Israelo inter la jaroj 1949 kaj 1952.
Li estis ankaŭ, kun William F. Albright, unu el la ĉefaj reprezentantoj de la Biblia arkeologio, fama pro la elfosado de la fortikaĵo de Masada.
Pediatria kirurgio
Pediatria kirurgio, aŭ porinfana kirurgio, estas subfako de kirurgio kiu temas pri traktado de fetoj, beboj, infanoj, adoleskoj kaj junuloj.
Pediatria kirurgio aperis meze de la 19-a jarcento kiam la kirurgia zorgo de denaskaj misordoj postulis novajn teknikojn kaj metodojn kaj iĝis pli ofte bazitaj sur la porinfanaj hospitaloj. Unu el la pioniraj lokoj de tiu plinovigo estis la Children's Hospital of Philadelphia, Usono. Dekomence en la 1940-aj jaroj sub la kirurga estreco de C. Everett Koop, pli novaj teknikoj por endotrakea anestezo de infanoj ebligis la kirurgan riparadon de iamaj netrakteblaj denaskaj misordoj. Fine de la 1970-aj jaroj, la proporcio de infanmortoj pro kelkaj gravaj denaskaj misformosindromoj estis reduktita al preskaŭ nulo.
Forto de Van-der-Waals
La van-der-Waals-ligo baziĝas je van-der-Waals-forto, kiu estas intermolekula, elektrostatika interefiko. Ĉe tiu interligo ne okazas elektrontransdono aŭ divido inter la diversaj molekuloj, tiel la ligo estas pli malforta ligo komparante al atoma ligo kaj jona ligo.
La van-der-Waals-forto, tiel nomata honore al la fizikisto Johannes Diderik van der Waals, aperas ĝenerale inter du molekuloj kaj kaŭzas malfortan ligon inter tiuj. La liberaj elektronoj en unu molekulo povas moviĝi libere trans elektronŝelojn kaj kaŭzas neegalan, nesimetran ŝarĝodividon en la molekulo. Tial la molekulo preskaŭ iĝas dupolusa kaj estiĝas van-der-Waals-forto inter du simile dupolusaj molekuloj.
Tiu forto ekzistas en la likva, solida stato de molekuloj, kaj ĉe la noblaj gasoj. Ĝi kaŭzas fortigon de la kovalente ligitaj molekuloj. Ĝia specifa apero estas la hidrogena ligo.
Ĝi koncernas la tri sekvantajn malsamajn altirajn fortojn:
Kelkaj tekstoj konsideras ankaŭ forto de van-der-Waals la forpuŝan forton, kiu rezultas de la principo de ekskludo de Pauli.
Zarah Leander
Zarah LEANDER (15-an de marto 1907 en Karlstad; 23-an de junio 1981 en Stokholmo; fakte Sara Stina Hedberg) estis sveda aktorino kaj kantistino.
Ŝi prezentis sin en 1929 pro la sveda revua reĝo Ernst Rolf kaj ŝi iĝis per li stelulo. Ŝi surdiskigis 80 kantojn ĝis 1936. Ŝia trarompo okazis en Vieno, la 1-an de septembro 1936, kiam ŝi ludis en opereto Axel an der Himmelstür. Ŝi subskribis kontrakton kun germana Ufa la 28-an de oktobro 1936 kaj de 1937 ĝis 1942 estiĝis ŝiaj plej famaj filmoj: Zu neuen Ufern (1937), La Habanera (1937), Heimat (1938), Es war eine rauschende Ballnacht (1939), Die große Liebe (1942), Der Weg ins Freie (1941), Damals (1942). Zarah Leander restis sveda ŝtatano kaj montris sin ĉiam nepolitika artistino.
Post la dua mondmilito, ŝi rekomencis la filmadon, kantadon en Svislando (1947). Poste ŝi ludis ĉefe en teatroj.
Dupleix (pariza metrostacio)
Dupleix [dyplɛks] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 6, situanta en la 15-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1906.
Sur la loko de la stacio antaŭe staris la "Muro de Grenelle", kie multaj kondamnitoj al mortpuno estis ekzekutitaj inter 1797 kaj 1815, inter kiuj:
Pajęczno
Pajęczno estas urbo en Lodzio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Pajęczno en distrikto Pajęczański.
Gutow
Gutow - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ĉelo
Ĉelo estas malgranda spaco ĉiuflanke fermita. Ĉelo povas esti:
Gutow
Al la teritorio apartenas ankaŭ la komunumopartoj Badendiek, Bülow, Bülower Burg, Ganschow kaj Schönwolde.
Ĉelo
Ceteraj
Ĉelo ankaŭ uzatas en:
Monzuno
Monzuno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 6003 loĝantojn.
Ĝi situas sur la okcidentaj deklivoj de la valo de Savena, sur la norda kresto de Monte Venere kaj je la maldekstra flanko de la riveretoj Setta kaj Sambro. Ankoraŭ en la 12-a jarcento Monzunon administris la markizoj de Toskanio. Post la rego de la lombardoj ĝin verŝajne posedis la familio Ubaldini kaj Matilde di Canossa. Finfine la teritorio estis dividita inter na nobelaj familioj Da Monzuno, Da Montorio kaj Da Panico.
Willy Sagnol
Willy Sagnol (naskiĝis la 18-an de marto de 1977) estas franca futbalisto. Li partoprenis en Futbala Mondpokalo 2006.
Carl von Rabenhaupt
Carl von Rabenhaupt, ankaŭ Carel Rabenhaupt, Robmhap, (naskiĝis la 6-an de januaro 1602 en Bohemio, mortis la 12-an de aŭgusto 1675 en Coevorden) estis barono de Suchá, heredsenjoro en Lichtenberg kaj Fremisnich, senjoro de Grimbach.
Carl Rabenhaupt estis nobelo kiu devenis el Bohemio kaj adepto de Jan Hus. Li batalis sub Johano Georgo la 1-a de Saksio apud Bautzen en Luzacio. Rabenhaupt servis sub Petro Ernesto la 2-a de Mansfeld en la Sep Provincoj, kie li kiel leŭtenanto en 1627 akiris meritojn dum la Sieĝo de Groenlo. Krom tio li estis dungito de la Landgrafo Vilhelmo la 5-a de Hesio-Kaselo. En 1641 li fariĝis guberniestro de Kalkar.
Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Nederlandoj
Antaŭe al la katastrofa jaro 1672 li por 4.000 ŝtataj taleroj fariĝis dungito kiel armea komandanto de la Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Nederlandoj por defendi la urbon Groningen. Je la 7-a de marto 1671 li dungigis sin kiel kolonelo en servo de la ŝtata armeo kaj komandis regimenton kiu portis lian nomon. Je la 31-a de marto 1672 li promociis al Generalleŭtenanto.
Li helpis la Groninganojn rezisti kontraŭ Bernhard von Galen dum la Sieĝo de Groningen en 1672. Cetere estas la ligo inter la urbo Groningen kaj Carl von Rabenhaupt verŝajne jam de pli frue ol 1672 ĉar jam en 1627 (ne skriberaro) iu Carel Rabenhaubt fariĝis membro de la malaltgermane reformita eklezio en Groningen.
Post kiam liaj trupoj je la 30-a de decembro 1672 en malpli ol unu horo malsieĝis la urbon Coevorden, per helpo de mapo farita de la loka instruisto Mijndert van der Thijnen kaj skirpa pontkonstruaĵo super la frostigita akvo de la urba kanalo, je la 4-a de januaro 1673 li estis nomumita urbestro de Groningen, vokto de Drenthe kaj guberniestro de Coevorden. Rabenhaupt forgesis ekokupi la fortreson Ommerschans kaj devis denove en oktobro 1673 batali kontraŭ Bomba Bernardo, kiu inundigis la urbon Coevorden. En aprilo 1674 la trupoj el Münster estis repelitaj ĝis Nordhorn kaj Neuenhaus en la graflando Bentheim.
Vivofino
Lia lasta agado kiel armeano estis en 1674 apud Grave, kiu estis okupita de la francaj trupoj. Rabenhaupt mortis je la 12-a de aŭgusto 1675 en Coevorden kaj estis je la 3-a de septembro 1675 entombigita en la loka kirko.
En Groningen estas Rabenhauptstrato nomita laŭ li. Statuo (busto) de li, farita de Willem Valk, staras flanke la la urbodomo sur la Granda placo.
Maotai-brando
Maotai-brando estas ĉina distilita likvoro, brando, farita el sorgo kaj havante 65% da alkoholo.
La brando naskiĝis en la malproksima Maotai-urbeto apud Ĉiŝui-rivero de Guizhou, sudokcidenta Ĉinio. La malproksimeco de fabriko de la brando tute ne influas ĝian famon kaj vendokvanton.
Legendo diras, ke antaŭ tre longe, kiam Maotai-urbeto estis dezerta vilaĝo, tie loĝis bonkora junulo. Li ofte helpis malriĉulojn per sia malmulta enspezo. Foje en pluvego li trovis tre belan papilion mortantan. Li forigis koton de la papilio kaj metis ĝin en arbotruon. Post kelkaj tagoj li vidis ĉe la vilaĝa enirejo paron da papilioj dancante flugantaj al li, poste unu el ili flugis antaŭen kaj la alia flirtis ĉirkaŭ li. Li sekvis la flugantan papilion. Ĉe la fino de la vojeto li trovis groton kaŝitan en floroj, el kiu fluis fonto. Li kaŭriĝis, prenis mankavon da fontakvo kaj ĝin gustumis. Dolĉe! Oni diras, ke el bonkvalita fontakvo facile distiliĝas aroma brando. Li do komencis provfari alkoholaĵon el la fontakvo. Vere aromega estis la farita brando. Drinkantoj ĝin laŭdis. Poste venis najbaraj vilaĝanoj kaj tiuj el malproksimeco por trinki la aroman brandon. De tiam Maotai-vilaĝo prosperiĝis...
Citosolo
Citosolo aŭ ĉelsolo (male al citoplasmo, kiu inkluzivas ankaŭ la organelojn) estas la interna likvaĵo de la ĉelo, kaj granda parto de ĉela metabolo okazas tie. Proteinoj en la citosolo grave rolas en signal-transdonaj procesoj kaj glikolizo kaj agas kiel ĉel-internaj riceviloj kaj ribosomoj. En prokariotoj, ĉiuj kemiaj reakcioj okazas en la citosolo. En eŭkariotoj, la citozolo enhavas la organelojn de la ĉelo. En plantoj, la kvanto de citosolo povas esti malpli pro la granda tonoplasto (centra vakuolo) kiu okupas la plejparto de la spaco en la ĉelo.
Maotai-brando
Fakte en la vilaĝo estis fonto, kaj tieaj plej fruaj loĝantoj pu-oj konstruis puton por ĝi. En Qing-dinastio (1644-1911) la vilaĝo ŝanĝiĝis en urbeton kaj ricevis la nomon – Maotai-urbeto.
Citosolo
La citosolo ne estas fluaĵo kun libere flosantaj korpuskloj, sed tre organizita je la molekula nivelo. La citozolo ankaŭ enhavas la citoskeleton. Ĝi konsistas el fibrecaj proteinoj kaj (en multaj organismoj) tenas la formon de la ĉelo, ankras la organelojn, kaj komandas la internan moviĝon de strukturoj, ekzemple, de transportaj veziketoj.
Maotai-brando
Delonge la urbeto Maotai distilas brandon, kaj pro sia unika gusto la brando trovis vastan ŝaton. En la komenco de la 19-a jarcento troviĝis pli ol 20 brandofarejoj en la urbeto Maotai, kie negocis multaj komercistoj el aliaj lokoj. De tiam Maotai-brando iom post iom famiĝis. En la jaro 1915 Maotai-brando gajnis la Oran Premion en la Panama Universala Fojro okazinta en San-Francisko de Usono kaj fariĝis unu el la tri famaj brandoj de la mondo kune kun konjako de Francio kaj viskio de Skotlando de Britio. En la jaro 1985 Maotai gajnis la Oran Kasian Premion de la Internacia Komisiono pri Manĝaĵo kaj Turismo de Parizo, kaj en la sekvanta jaro ĝi akiris la Oran Premion en la 12-a Internacia Manĝaĵa Foiro en Parizo. Kiel elstara brando de Ĉinio, Maotai jam eksportiĝas en pli ol 140 landojn kaj ĝia jara eksportokvanto atingas 300 tunojn valorantajn 6 milionojn da usonaj dolaroj.
Citosolo
Kiel la koncentreco de solveblaj molekuloj pligrandiĝas en la citozolo, osmoza gradiento pliiĝas direkte al la ekstero de la ĉelo. Akvo fluas en la ĉelon, pligrandigante ĝin. Por eviti eksplodon de la ĉelo, molekulaj pumpiloj en la plasma membrano, la citoskeleto, la tonoplasto, aŭ ĉelmuro (se ekzistas) uziĝas por kontraŭagi la osmozan premon.
Maotai-brando
Speciala farado
La urbeto Maotai situas en kava loko ĉe Ĉiŝui-rivero. Ĉiujare post la 9-a de la 9-a monato laŭ la ĉina luna kalendaro akvo de la rivero puriĝas, kaj tiam estas la tempo de farado de Maotai-brando. Krome en la loko kreskas sorgo kun grajnoj malgrandaj kaj dikŝelaj. Tia sorgo estas bona por multfoja vaporumado kaj kuirado en la farado. Tritiko de la loko maturiĝas en la 5-a de la 5-a monato lau la ĉina luna kalendaro, iom pli frue ol tiu de aliaj lokoj. Ĝi kun grajnoj grandaj kaj plenplenaj estas bona materialo por fari giston.
La farado de Maotai estas kompleksa. Ĝenerale en la brandofarado oni aldonas aromaĵon kaj akvon, sed tio estas malpermesita en Maotai-farado. Maotai havas nur unu produkto-periodon en unu jaro: oni faras giston en la 5-a de la 5-a monato kaj aldonas sorgon en la 9-a de la 9-a monato. Post 8-foja fermentado, 9-foja vaporumado kaj tri-jara konservado en vinkelo, Maotai povas vendiĝi (post entute 5 jaroj). Kvankam tio estas ne harmonia kun ritmo de la moderna vivo, tamen la tradicia teknologio ebligas konservi specialan aromon kaj altan kvaliton, tial ĝi herediĝas de generacio al generacio.
En la pasintaj jaroj oni kelkfoje provis produkti Maotai en aliaj lokoj. Kvankam oni ĝin produktis tute per la origina teknologio, tamen la gusto de la brando estis malsama. Laŭ specialistoj la kaŭzo kuŝas en tio, ke la urbeto Maotai situas ĉe la loko 400 m super la marnivelo. Ĉirkau la urbeto estas montoj, kaj tiu specifa geografia situo estas taŭga por generado de mikroboj. Dum centoj da jaroj la kontinua vinfarado de la urbeto plivigligis aktivadon de mikroboj kaj formiĝis super la urbeto mikrobogrupoj nedetrueblaj nek influeblaj de ajna natura forto.
Unika ŝtata brando – Maotai
De Han-dinastio (206 a.K. – 220 p.K.) la brando Maotai famis en la kortego de antikva Ĉinio. En postaj periodoj ĝi ankaŭ aperis en gravaj festoj kaj ceremonioj. Hodiaŭ Ĉinio ankoraŭ prenas ĝin kiel ŝtatan donacaĵon kaj trinkaĵon, tial ĝin oni nomas ŝtata brando de Ĉinio.
Laŭdire ZHOU Enlai (ĉou enlaj), eksa ĉefministro de Ĉinio, estis fidela kliento de Maotai-brando. Li ofte ĝin trinkis kaj kelkfoje donacis al fremdaj amikoj. En 1972, kiam Nixon, tiama prezidanto de Usono, vizitis Ĉinion, Zhou lin regalis per Maotai-brando. Por protekti Ĉiŝui-riveron, el kies akvo oni faras Maotai-brandon, Zhou diris: “Por garantii la kvaliton de Maotai kaj ne polui la riveron, estas malpermesite fondi fabrikon ĉe la supra parto de la rivero.” Hodiaŭ la rivero ankoraŭ estas pura kaj la brando – aroma.
Christiania
La vorto Christiania havas pli ol unu signifon:
66207 Carpi
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la norda itala urbo Carpi, tutmonde konata pro ties manfarado de teksaĵoj (ĉefe trikaĵoj) kaj meĥanismaj maŝinoj (ĉefe por lignoprilaboro).
Velké Hamry
Historio
La unu skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1624.
Partoj de urbo
Domaroj kaj solejoj: ĉe Velké Hamry ĉe Velké Hamry II ĉe Bohdalovice
Ekde la jaro 1942 konsisto de Velké Hamry estas Svárov, okazejo de Striko en Svárov en la jaro 1870.
Porte de Courcelles (Tramtransporto en Parizo)
Porte de Courcelles estas estonta haltejo de tramvojo T3b, situanta en la 17-a arondismento de Parizo.
Sándor Kaliszky
Sándor Kaliszky naskiĝis la  1927 en Diósgyőr.
Biografio
Sándor Kaliszky frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1946-1950, poste li eklaboris samloke en la universitato. En 1953 li laboris 2 jarojn en instituto, poste li revenis al la universitato, kie li estis katedrestro inter 1971-1993. Li estis gastoprofesoro ekzemple en Southampton, Melbourne. Inter 1986-2001 li estis rektoro en Udine. Li redaktas fakrevuojn ekzemple Építés-Építéstudomány kaj Structural Optimization. Li ricevis premiojn kaj medalojn inter 1966-1998.
Urbokvartaloj de Karaĉio
Karaĉio estas la plej granda urbo de Pakistano. Ĝi situas en provinco Sindo sur la marbordo de la Hinda oceano.
Karaĉio havas 18 urbokvartalojn. Ĉi tie estas priskribata la rezultoj de la balotado de 2005.
La urbokvartaloj de Karaĉio
En la municipaj balotadoj de 2005, Syed Mustafa Kamal estis elekt Urbo Nazim de Karaĉio al sukces Naimatullah Khan & Nasreen Jalil estis elektiĝ kiel la Urbo Naib Nazim. Mustafa Kamal estis la provinca Ministro por informadiko en Sindh antaŭ enoficiĝ kiel la urba urbestro. Li antaŭulo, Naimatullah Khan estis elektita ĉar unu el la plej bonaj urbestroj en Azio. Mustafa Kamal estas antaŭeniro la evoluado vojo las de Naimatullah Khan, kaj estas aktive sin okup pri daŭriganta prizorgon de la urbaj urbaj sistemoj.
1. Baldia Town 2. Bin Qasim Town 3. Gadap Town 4. Gulberg Town 5. Gulshan Town 6. Jamshed Town 7. Kemari Town 8. Korangi Town 9. Landhi Town 10. Liaquatabad Town 12. Lyari Town 13. Malir Town 14. New Karachi Town 15. Orangi Town 16. Saddar Town 17. Shah Faisal Town 18. SITE Town Noto: Defendo (en)loĝig Socion Karaĉion estas troviĝ en Karaĉio sed estas ne urbo de Karaĉio nek parto de iu urbo de Karaĉio. estas administrita de la Defendo (en)loĝig Aŭtoritaton, Karaĉion de Pakistano Armeo.
Kiamari Urbo
Kiamari Urbo (ankaŭ literum Keamari kaj Kemari) estas la ĉefa marborda urbo de Karaĉio, troviĝ en la centra kaj okcidentaj partoj de la urbo, interalie la Haveno de Karaĉio kaj vasta marbordo kun sablecaj plaĝoj, malgrandaj insuloj kaj mangrove arbaroj. ĝi jes ne inkluzivi la sudan insulon de Manora kiu estas sub kvartiro administro pro la maramea bazo eltrov tie. La urbo formoj granda triangulo kun tre difinitajn limojn - la RCD Ŝoseon kaj la Lyari Rivero form la nordorienta landlimo, la Nabo Rivero form la nordokcidenta landlimo kaj la Arabia Maro form la suda landlimo. La loĝantaro de Kiamari Urbo estis de proksimume pri 380,000 ĉe la 1998 censo, el kiu(j) 99% estas Islamano. estas kelkaj etnoj inkluzivanta Urdu parol, Panĝabanoj, Sindhis, Kaŝmiranoj, Seraikis, Pakhtuns, Balochis, Memons, Bohras kaj Ismailis.
Loĝantaro (1998): 383,778, Urbo Nazim (Urbestro): Humayun Khan, Naib Nazim (Sub-urbertro) :Ameer Hamza, Urba Oficiro: Muhammad Latif Lodhi, Unio Konsilioj: 8
Nova Karaĉi-urbo
Nova Karaĉio Urbo estas malgranda dense enloĝata urbo en la norda parto de Karaĉio, eltrov inter la Lyari Rivero, la Manghopir Montetoj kaj du gravaj vojoj - Surjani Vojo norde kaj Shahrah-e-Zahid Hussain sude. norde kaj okcidento restas la urbo Gadap, kaj sude rest la urboj Gulberg kaj Norda Nazimabad. La loĝantaro de Nova Karaĉio Urbo estis de proksimume pli ol 680,000 ĉe la 1998 censo, el kiu(j) 99% estas Islamano. estas kelkaj etnoj inkluzivanta Urdu parol, Panĝabanoj, Sindhis, Kaŝmiranoj, Seraikis, Pakhtuns, Balochis, Memons, Bohras kaj Ismailis.
Loĝantaro (2006): 240,000, Urbo Nazim (Urbestro): Muhammad Hanif Surti, Naib Nazim (Sub-urbestro) : Muhammad Shakil-ur-Rehman, Urba Oficiro: Saeed Akhter, Unio Konsilioj: 13
Morciano di Romagna
Morciano di Romagna estas komunumo de Italio.
Urbokvartaloj de Karaĉio
Bin Qasim Urbo
Bin Qasim Urbo estas urbo troviĝ en la sudorienta parto de Karaĉio laŭ la Arabia Maro kaj la Indus Rivero delto. La urbo kaj la apuda Haveno Qasim estas nomita pro Muhammad Bin Qasim kiuj(n) konkeris grandajn partojn de Pakistano en la oka jarcento CE. Bin Qasim estas randirita de Gadap Urbo norde, Thatta Distrikto kaj la Indus Rivero oriente, la Arabia Maro sude kaj la Malir Rivero kaj la urboj Landhi, Malir, kaj Korangi Kvartiro okcidente. La urbo havis loĝantaron de proksimume 315,000 ĉe la 1998 censo, el kiu(j) 97% estas Islamano kaj inkluziv kelkaj etnoj - Urdu parol, Panĝabanoj, Sindhis, Kaŝmiranoj, Seraikis, Pakhtuns, Balochs, Memons, Bohras kaj Ismailis.
Loĝantaro (1998): 315,684, Urbo Nazim (Urbestro): Muhammad Umar Jat, Naib Nazim: Yousuf Shah, Urba Oficiro: Manzoor Ahmed Abbassi, Unio Konsilioj: 7
Korangi Urbo
Korangi Urbo estas urbo en la orientaj partoj de Karaĉio, Pakistano, sude de la Malir Rivero. estas randirita de Faisal Kvartiro kaj Shah Faisal Urbo norde, Bin Qasim kaj Landhi oriente kaj suda, Korangi Kvartiro la sudokcidento kaj Jamshed Urbo okcidente trans la Malir Rivero. La loĝantaro de Korangi Urbo estis de proksimume pri 550,000 ĉe la 1998 censo, el kiu(j) 99% estas Islamano. estas kelkaj etnoj inkluzivanta Urdu parol, Panĝabanoj, Sindhis, Kaŝmiranoj, Seraikis, Pakhtuns, Balochis, Memons, Bohras kaj Ismailis.
Orangi Urbo
Orangi Urbo estas malgranda dense enloĝata urbo en la nordokcidenta parto de Karaĉio, estis samlima kun de Nova Karaĉio Urbo norde trans la Shahrah-e-Zahid Hussain, Gulberg Urbo oriente trans la Gujar Nala rivereto, Liaquatabad Urbo sude, kaj EJO Urbo okcidente. La loĝantaro de Orangi Urbo estis de proksimume pli ol 720,000 ĉe la 1998 censo. Orangi estas pleje konsistanta (el) Urdu parol habitants kies prauloj plejparte estis ..ano Biharo. Tamen, estas kelkaj aliaj etnoj inkluzivantaj Pakhtuns, Sindhis, Balochs, Begnalis, Panĝabanoj kaj Seraikis.
Loĝantaro (1998): 723,694, Urbo Nazim (Urbestro): Abdul Haq, Naib Nazim (Sub): Shahid Bashir, Urba Oficiro: Qamaruddin Shaikh, Unio Konsilioj: 13
Godap Urbo
Gadap Urbo estas urbo troviĝ en la nordokcidenta parto de Karaĉio kun la Nabo Rivero sur ĝiaj okcidentaj limoj ankaŭ form la provinca landlimo inter Sindh kaj Balochistan, dum norde kaj orienta estas Dadu Distrikto kaj la Kirthar Montoj. Ĝi havis loĝantaron de proksimume 290,000 ĉe la 1998 censo, el kiu(j) 97% estas Islamano kaj inkluziv Urdu parol, Panĝabanoj, Sindhis, Kaŝmiranoj, Seraikis, Pakhtuns, Balochis, Memons, Bohras kaj Ismailis. Loĝantaro (1998): 289,564, Urbo Nazim (Urbestro): Ghulam Murtaza Baloch, Naib Nazim: Abdul Sattar Brohi, Urba Oficiro: Imran Aslam, Unio Konsilioj: 8
Landhi Urbo
Landhi Urbo estas granda industria urbo en la orienta parto de Karaĉio, Pakistano. estas randirita de la Faisal Kvartiro kaj Shah Faisal Urbo norde trans la Malir Rivero, Ujo Qasim Urbo sude kaj orienta, kaj Korangi Urbo okcidente. La loĝantaro de Landhi Urbo estis de proksimume super 660,000 ĉe la 1998 censo, el kiu(j) 99% estas Islamano. estas kelkaj etnoj inkluzivanta Urdu parol, Panĝabanoj, Sindhis, Kaŝmiranoj, Seraikis, Pakhtuns, Balochis, Memons, Bohras, Ismailis. Loĝantaro (1998): 666,748, Urbo Nazim (Urbestro): Dro Irshad Ahmed, Naib Nazim: Syed Arif Hasnain, Urba Oficiro: Mahmood-ul-hassan, Unio Konsilioj 12
Saddar Urbo
Saddar Urbo estas malgranda dense enloĝata urbo en la centra parto de malnova Karaĉio. La vorto Saddar ĝenerale signifas la “centron” (de kolonio) kaj ankaŭ “kapo” (de grupo de homoj aŭ organizo). En Urdu, Saddar signifas “prezidanton” kiel en Saddar-e-Pakistan—the Prezidanto de Pakistano. La urbo estas randirita de Jamshed Urbo kaj Clifton Kvartiro oriente, Kiamari Urbo kaj la Arabia Maro sude kaj Lyari Urbo okcidente. La loĝantaro de Saddar Urbo estis de proksimume pri 620,000 ĉe la 1998 censo, el kiu(j) 99% estas Islamano. estas kelkaj etnoj inkluzivanta Urdu parol, Panĝabanoj, Sindhis, Kaŝmiranoj, Seraikis, Pakhtuns, Balochis, Memons, Bohras kaj Ismailis.
1402 Eri
1402 Eri estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
David Trezeguet
David Trézéguet (naskiĝis la 15-an de oktobro de 1977) estas argentina futbalisto. Li partoprenis en Futbala Mondpokalo 2006 kun Francio.
Urbokvartaloj de Karaĉio
Saddar Urbo
Loĝantaro (1998): 616,151, Urbo Nazim (Urbestro): Muhammad Dilawar, Naib Nazim: Nasir Khan Taimori, Urba Oficiro: Mukhtar Hussain, Unio Konsilioj: 11
1402 Eri
Nomo
Ĝia nomo, "Eri", estas mallongigo de la virina antaŭnomo Erika, en honoro al la germana astronomino Erika Schattschneider-Kollnig (ĉar jam ekzistis planedeto 636 Erika).