cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emídio Brasileiro
Biografio
Emídio Brasileiro estas la plej aĝa filo de João Falcão de Albuquerque Brasileiro kaj Jenuci Silva Falcão Brasileiro. Movita al Salvador de la Bahia en 1978, kie li faris teknikan kurson en elektroniko ĉe Escola Técnica Federal da Bahia (Bahio Federacia Teknika Lernejo). En 1985, li komencis movi al la misia laboro de Spiritualism, unua en Brazilo, poste prelegoj eksterlande. En 1986, li transloĝiĝis al Goiânia.Li studis juron ĉe la Universidade Federal de Goiás (UFG). Li faris postdiploma laboro en Educational Planning ĉe la Universitato Salgado de Oliveira. Li ankaŭ kompletigis Majstro en Eduko Sciencoj ĉe la Universidade Lusófona de Humanidades e Teconologias (Lisbono). En 2014, li faris PhD de la Universidade Autónoma de Lisboa (Aŭtonoma Universitato de Lisbono), kiam li evoluigis la Kvantuma Teorio de Justeco.
Li estas edziĝinta al la verkisto kaj flegistino Marislei de Sousa Espíndula Brasileiro, kun kiu li havas du infanojn. En 1994, kun Marislei Brasileiro, ĝi realigis gravan enketon sur la seksa konduto de la loĝantaro. En Goiás, li fondis la unuan Spiritisma Akademio de Literoj kaj la lando en 2005, la Akademio de Leteroj Goianiense.
Vrútky
Vrútky, hungare Ruttka, germane Ruttek estas urbo en Slovakio en Regiono Žilina, en Distrikto Martin. La slovaka vrutok signifas fonto.
Situo
La urbo situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Váh, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Žilina-Poprad kontaktiĝanta kun Martin. La urbo troviĝas inter Váh kaj Martin, ĉe kunfluejo de Váh kaj rojo Turiec.
Historio
La unua mencio devenis el urbo 1255. Dum la historio formiĝis 2 apudaj komunumoj: Supra kaj Suba Ruttka, kiuj baldaŭe unuiĝis. En 1910 loĝis en la urbo 6 232 da homoj, (3 213 slovakoj, 2164 hungaroj, 770 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Turóc, al distrikto de Turócszentmárton, poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio.
Famuloj
En la iama Ruttka naskiĝis hungara historiisto Péter Váczy.
Björn Borg
Björn Borg estas legenda sveda tenisisto. Li naskiĝis en Stokholmo, Svedio, do nun estas -jara. Inter la la jaro 1973 kaj 1982 li estis tenisa profesiulo. En tiu relative mallonga kariero li unuope gajnis 62 internaciajn turnirojn, inter ili 11 el la serio de Granda Ŝlemo. Li inter la jaroj 1976 kaj 1980 kvinfoje unu post la alia gajnis la Britian Malferman Turniron de Wimbledon, kaj ses fojojn gajnis la Francian Malferman Turniron. Krom tiuj unuopaj sukcesoj, li interalie en 1975 kun la sveda nacia teamo gajnis la Davisan Pokalon por sia lando. En 1979 kaj 1980 li estis la senkonkurence plej bona tenisisto tutmonde. Pro siaj sukcesoj li konsideriĝas la elstara tenisisto ĉirkaŭ la jaro 1980, kaj entute unu el la plej bonaj sportistoj en la historio de Teniso. Li estis dekstramana, kaj enkondukis novan teknikon bati la pilkojn maldekstre de si per ambaŭmana premo de la rakedo, kiu donis al la batoj apartan forton. En la lasta kvarono de la 20-a jarcento tiu tekniko estis kopiita de tre multaj plenkreskaj kaj infanaj, profesiaj kaj hobiaj tenisistoj.
1911
1911 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
Björn Borg
Björn Borg loĝas en Montekarlo, Monako.
1911
En la jaro 1911 post Kristo okazis, interalie:
Chojnice
Chojnice (Chònice, Chòjnice; Konitz) estas urbo en provinco Pomerio en norda Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Chojnice. Fine de en la urbo vivis.
La urbo situas je proksimume 100 km sud-oriente de Gdańsk. Ĝi havas areon de 21,05 km² kaj meze de 2005 havis 39802 loĝantojn.
Urba historio en la Mezepoko
La plej malnovaj ŝpuroj de la homoj en la regiono de Chojnice devanas de antaŭ 30 mil da jaroj, do de la meza ŝtonepoko. La loĝantaro okupadis pri ĉasado kaj kolektado. En la 1a jc kaj 2a jc sur tiuj terenoj vivis gotoj osstrestis de ila restado la gotaj kromleĥoj de Wielbark-kulturo apud la vilaĝo Odry en Kaŝubio / Distrikto Chojnicki - la kromleĥoj estas parto de la granda nekropolo de gotoj (vidu la suban foton). La ĝusta historio de Chojnice stas la Mezepoko kaj tiam dum la regado de pola princo Mjeŝko la 1-a kaj la unua reĝo de Pollando Boleslao la 1-a, nomata "la Brava" kaj Boleslavo la 3-a Kurbabuŝa ĝis la regado de pola reĝo Ladislao la Ulnolonga tiuj terenoj kie nun estas Chojnice estis interne de Pollando. Kiel montras la arkeologiaj esploroj, en la 11a jc kaj en la 12a jc estis tie la setlejo ĉirkaŭita de la ter-ligna remparo. En la skribaj dokumentoj la nomo Chojnice aperas la unuan fojon en la jaro 1275, tio pomeria princo estis dokumento de Mestwin la 2-a (1220-1294) (ankaŭ nomata Mściwój la 2-a aŭ Mszczuj la 2-a) /prononcu: Mestvin, Mŝcjivuj, Mŝĉuj/. En la jaro 1309 Chojnice kaj la tutan Pomerion ekokupis la Teŭtona Ordeno. Probable de la teŭtonoj la urbo antaŭ la jaro 1320, Chojnice ricevis la urborajton, kaj j la renovigitan lokigan privilegion en la jaro 1360. En la tiama tempo la urbo ricevis grandajn fortikaĵojn. La fragmentoj de la defendmuroj kaj defendturoj estas ĝis hodiaŭ. Chojnice estas inter du lagoj, tio estis tre grava en la defend-sistemo de la Teŭtona Ordeno. La urbo troviĝis ĉe la trako (vojo) el Brandenburgio al la ĉefurbo de la Teŭtona Ŝtato kaj ĉe la kriciĝo de la komercaj vojoj, tio estis favora al ĝia ekonomia disvolvo. Inter la 14a kaj 15a jarcentoj oni organizis la gildojn (korporaciojn).
Urba historio en la 15a jc
En 1454, la estro (gvidanto) de la Prusia Konfederacio, nome Johannes von Baysen, pole: Jan Bażyński kiu naskiĝis en Tolkmicko kaj tie li estis urbestro, formale li faris la peton al la pola reĝo Kazimiro la 4-a, aligi Prusion en la Regno de Pollando kiel feŭdo (vidu la apudan foton de la historia dokumento el la jaro 1454). En la jaro 1440 Chojnice aliĝis al la Prusia Konfederacio, sed lige kun la internaj konfliktoj de l urbanoj lelkaj jaroj poste la Urba Konsilantaro deklaris la fidelecon al la Teŭtona Ordeno, kiu tiam lokigis sian fortan soldataron en la urbo. La 18an de septembro 1454 ĉe la urbo Chojnice okazis la unua batalo en la milito inter Pollando-Teŭtona Ordeno. Dum tiu batalo kun la kondotieroj de la Teŭtona Ŝtato, la gvidata de la pola reĝo Kazimiro la 4-a pol-prusia armeo, en kiu ĉefe estis anakronisma "komuna movo" (la "movo de nobluloj", "amasa movo" aŭ la "nobelula amaso") - kaj ĝuste tia pola armeo malvenkis. Mortis ĉirkaŭ 3 mil da poloj. Dum la Dektrijara Milito, do post 13 jaroj, la 28an de septembro 1466 (vidu la apudan mapon) post longdaŭra sieĝo la pola armeo ekokupis la urbon, kaj danke al tio okazis la dua pac-traktato de Toruno. La urbo Chojnice kaj la pli granda parto de Teŭtona Ŝtato revenis al Pollando, kadre de tn. Reĝa Prusio kaj dum du jarcentoj estis bona disvolvo de la urbo (vidu la apudan mapon). La ekonomian stabilecon al la urbo certigis la bone disvolviĝanta metio, speciale multaj entreprenoj produktantaj la tolojn kaj drapojn, la duonproduktoj estis de la kooperantoj el la apudaj urbetoj.
Urba historio en la 16a jc
Komence de la 16a jc la urbo Chojnice fariĝis la grava centro de la gren-komerco. La altan nivelon havis la edukado. La loka junularo studis en la germanaj universitatoj. En la jaro 1555 la Urba Konsilantaro oficiale akcptis la protestantismon (luteranismon) kaj kun ili plimulto de la urbanoj. Post sesdekjaroj la katolikoj reakiris sian 14-jarcentan, gotikan preĝejon, kaj la evangelianoj (Protestantoj) baldaŭ ekkonstruis propran preĝejon tute apude de la urbodomo, sura la urboplaco. Laŭ la iniciato de la pastro Jan Doręgowski venis al Chojnice jezuitoj, kiuj gvidis la misian agadon kaj la edukadon en fondita en la jaro 1623 la lernejo, kaj poste en la kolegio. Dum la trankvila periodo de ekzistado disfloradis la kultura vivo en urbo Chojnice.
Urba historio en la 17a kaj 18a jc
La prosperiton de la urbo Chijnice rompis la Sveda diluvo (1655-1660) aŭ Nordia Milito 1655-1660 kelkfoje trairis detruante la urbon la fremdaj taĉmentoj kaj detruigaj brulegoj (incendioj). La pluajn malfeliĉojn donis la 18a jc - raboj fare de la fremdaj armeoj dum la Nordiaj militoj kaj la Sepjara milito (vidu la apudan mapon), la reepidemioj, la grandegaj brulegoj (Incendioj) dum la jaroj 1733 kaj 1742 faligis la urbon. Tamen la urbo estis rekonstruita pro la laboremo de la urbanoj kaj ilia eminenta urbestro Izaak G. Goedtke. Ĝis hodiaŭ postrestis kelkaj domoj de tiu tempo. Rezulte de la unua dispartigo de Pollando-Litovio la 21an de septembro 1772 eniris al Chojnice la prusia armeo. La urbo ekestis la sidejo de la novkreita distrikto Chojnicki. Tamen oni likvidis la municipam memstarecon. La novaj politikaj rilatoj rezultis la regreson socio-ekonomian. La iam homplena urbo Chojnice nun havis nur 1600 da loĝantoj.
Urba historio en la 19a kaj 20a jc
La stagno estis rompita nur en la dua duono de la 19a jc danke al la konstruo de kelkaj ŝoseoj (vojoj) kaj fervojo Piła - Tczew (1871 - 1873), tio donis la ligon kun Berlin, Gdansko kaj Kenigsbergo. La konstruo de pluaj, faris ke Chojnice estas grava fervoja nodo en Pomerio. Samtempe la prusiaj regantoj donis al la urbo kelkajn gravajn oficojn kaj instituciojn, kio permesis ian disvolvon de ekonomio civilizo por la urbo. En la jaro 1871 estis konstruita la urba gasfarejo, en la jaro 1900 ekfunkciis la akvodukto kaj elektrocentralo, en la jaro 1909 la sanitara kanalaro. Laŭ decidoj de la Traktato de Versajlo la distrikto Chojnicki eniris al la sendependa Pollando (vidu la supran mapon). Pola armeo nomata "blua armeo" de generalo Józef Haller eniris la urbon Chojnice la 31an de januaro 1920. La urbo Chojnice dum la intermilito (t.e. inter la Unua Mondmilito kaj Dua Mondmilito) plenumis la rolon de la centro: administra, soci-viva, edukada, kultura kaj turisma, komerca kaj serva por la tuta regiono de la suda Kaŝubio.
Urba historio dum la Dua Mondmilito
La 1an de septembro 1939 do dum la eksplodo de la Dua Mondmilito la urbo Chojnice estis atakita fare de la germana armeo en la unua grupo de polaj urboj, do la plej frue, ĉar estis geografie tre proksime de la limo de Germanio (Tria Regno). Tuj post la eksplodo de la milito al la stacidomo en Chojnice venis la kirasa trajno, kiu tuj estis detruita fare de la polaj defend-taĉmentoj de la stacidomo. La forta kontraŭstaro de la urbanoj kaj de la militaj taĉmentoj falis post plurhora atako de la germana armeo. La unuan tagon de la milito ĉe la vilaĝo Krojanty (5 km de Chojnice) la skadroj (rotoj) de la 18a Pomeria Regimento de Ulanoj batalis kun la germana motorizita infanterio. Dum la unuaj monatoj de la okupado germanoj mortigis 500 polaj loĝantoj de Chojnice kaj de la distrikto. La teroro kaj murdoj, forloĝigado, arestado daŭris dum la tuta milito. La distrikto Gdansko - Okcidenta Prusio estis aneksita en la limojn de la Tria Regno, pro tio la loĝantojn oni perforte germanigis. Bone organizita estis la konspira lernado (la subtera edukado) (komplotoj ?) kaj la konspira socihelpo. La grupoj de rezisto (kontraŭstaro), ekzemple la Konspira Organizo "Pomeria Grifo" (Gryf Pomorski") agadis ĉefe en la arbaro de la distrikto Chojnicki. La 14an de februaro 1945 la urbon Chojnice ekokupis la Ruĝa Armeo. En la urbo kaj ĉirkaŭaĵo en la bataloj kun germanoj mortis ĉirkaŭ 800 sovetiaj soldatoj. Dum la bataloj estis tute detruita malnova parto de la urbo kaj la centro.
Urba historio post la Dua Mondmilito
Post la Dua Mondmilito la peziga laboro de la loĝantoj estis direktita por rekonstrui la detruitan landon kaj plibonigi la sorton kaj la vivon. Komence de la sesdekaj jaroj de la 20a jc okazis la periodo de la disvolvo ligita kun la pligrandigo aŭ konstruo de la novaj entreprenoj: konsumaj, meblaj kaj metalaj. Tio donis la impulson por la loĝej-konstruado (individuaj domoj kaj plurfamiliaj blokoj), kiu speciale estis dosvolvata en la naŭdekaj jaroj de la 20a jc. Okazis la spaca disvolvo de la urbo (pligrandigo), aperis grandaj kvartaloj kun lernejoj kaj antaŭlernejoj. Post la jaro 1989 la plimulto da ŝtataj entreprenoj en la nova libera merkato bankrotis.
Bibliografio:
Ĝemelecoj
Chojnice ĝemeliĝis kun jenaj urboj:
Referencoj
<!--
Estas amase tro da fotoj ĉi-tie. Nepre necesus elekti kaj kunordigi kun la teksto...
eta|maldekstra|Divido de la lando de [[Boleslavo la 3-a (Pollando)|Boleslavo la 3-a Kurbabuŝa:
]] eta|240px|dekstra|La teritorio de la [[Krono de la Regno de Pollando kaj Grandprinclando Litovio (Litvo), dum la jaroj 1619–1622, post la armistico (batalhalto) en Deulino (Dywilin), vidata sur la nunaj limoj de la landoj en Eŭropo.
Legendo:
]] eta|300px|dekstra|Perdoj de teritorio de Germanio pro la [[Traktato de Versajlo
]]
-->
Yeşilırmak
Yeşilırmak aŭ rivero Yeşil (el la turka lingvo: "Verda rivero") estas rivero en norda Turkio, longanta 519 (aŭ 418) km, fontanta en provinco Sivas kaj alfluanta la Nigran maron ĉe Samsun. Ĝi fluas apud urboj Tokat kaj Amasya.
Respubliko Krimeo
Respubliko Krimeo (Республика Крым, Республіка Крим, Qırım Cumhuriyeti) estas federacia regno (respubliko) de Rusio situanta sur la pridisputata Krimea Duoninsulo, kiu estis aneksita de Rusio de Ukrainio en 2014, sed estas ankoraŭ internacie agnoskita kiel Aŭtonoma Respubliko Krimeo, parto de Ukrainio. Ĝi okupas ĉefan parton de Krimea duoninsulo (situanta en norda parto de Nigra maro) krom ĝia sudokcidenta parto okupata de Sebastopola municipo. Areo de la respubliko estas preskaŭ 26,2 mil km. La loĝantaro estas 2352581 homoj (laŭ infomo de jaro 2013). La ĉefurbo de Krimeo estas urbo Simferopolo. Foje oni nomas la respublikon simple Krimeo, kvankam tio ne estas tute ĝusta.
Ukrainio kaj plimulto de internacia komunumo trovis la anekson kontraŭleĝa kaj konsideras ĝin parto de Ukrainio kiel Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Deveno de la nomo
Deveno de vorto Krimeo estas diskutata. Laŭ plej ofte citata versio ĝi devenas de nomo Qırım (malnova nomo por nuna urbo Starokrimo, iama ĉefurbo de Krimea provinco de Ora Hordo, tradukebla kiel "mia monteto").
Respubliko Krimeo kiel parto de Rusio
Post revolucio en Ukrainio en 2014 Krimea parlamento decidis fari referendumon pri pliaŭtonomigo de Aŭtonoma Respubliko Krimeo por konfirmi aliĝon de Krimeo al Rusio. Rilate al rezultoj de la referendumo 17-an de marto Krimea parlamento deklaris Respublikon Krimeo kaj petis Rusion por aliĝi. Dum sama tago prezidanto de Rusio Vladimir Putin agnoskis sendependencon de Respubliko Krimeo. Vladimir Putin, krimea ĉefministro Sergej Aksjonov, urbestro de Sebastopolo Aleksej Ĉalij kaj prezidanto de krimea parlamento Vladimir Konstantinov subskribis konsenton pri aliĝo de Krimeo al Rusio. Vladimir Putin subskribis la leĝon pri ratifiko de la interkonsento laŭ kiu Krimeo kaj Sebastopolo aliĝas al Rusio.
Politika strukturo
Krimeo estas parlamenta respubliko. Leĝodona povo apartenas al 100-kapa parlamento, Ŝtata Konsilio de Krimeo (ruse - Государственный Совет Крыма, Gosudarstvennyj Sovet Kryma). La ekzekutivo apartenas al kabineto de ministroj estrata de premiero. La premiero estas elektata fare de la parlamento. La ministroj estas enpostenigataj fare de Konsilio laŭ proponoj de premiero.
Loĝantaro
Sendependa sociologia esploro financita de kanada fondaĵo en januaro 2015 konstatis, ke post paso de pli ol duonjaro ekde la fakta aliĝo al Rusio plejparto de la loĝantoj (82%) daŭre subtenas la aliĝon de la regiono al Rusio. La pridemanditoj nomis la armitan konflikton en Donbaso la plej zorgiga problemo (42%), ekonomiaj problemoj pro punrimedoj kontraŭ Rusio kaj speciale kontraŭ Krimeo zorgigas 40%.
Tajfuno Haj-jano
La tajfuno Haj-jano (de la ĉina 海燕, hǎi yàn = procelario, marhirundo), en la Filipinoj nomata Yolanda, estis unu el la plej fortaj ŝtormoj iam registritaj. Ĝia internacia nomo estas 1330, ĉar ĝi estis la 30-a tropika ŝtormo de la jaro 2013.
Ekesto
La tajfuno ekestis la en novembro 2013 sud-oriente de insulo Ponape, moviĝis okcidenten kaj ene de du tagoj fortiĝis al "tropika ŝtormo". La ĝi ricevis la nomon Haj-jano. Ĝis la 18-a horo de la ĝi evoluis al tajfuno, kaj je la  la meteologoj deklaris ĝin super-tajfuno, kun venta rapido ĝis 240 km/h.
Filipinoj
Je la je la 22-a horo (laŭ loka tempo) la tajfuno eniris la teritorion de la Filipinoj (pli precize, de la Bisajoj), kie ĝi ricevis la nomon Yolanda. Matene de la ĝi unuafoje trafis la teron de Orienta Samaro kaj praktike nuligis la komunumon Guiuan. Poste ĝi frapis la insulojn Lejteo kaj Cebuo. Nur je la 15h30 de la ĝi eliris el la filipina teritorio. Ĝi postlasis milojn da mortigitoj kaj da senhejmuloj.
Plua vojo
Lasinte la Filipinojn la tajfuno frapis Vjetnamion, kie ĝi mortigis 14, malaperigis 4 kaj vundis 81 homojn, kaj Ĉinion, kie mortis 7 kaj malaperis 4 personoj.
Eksteraj ligiloj
Ĉina Radio Internacia: Pri la efikoj en la Filipinoj:
USS Charlotte (SSN-766)
USS Charlotte (SSN-766), submarŝipo de klaso Los Angeles, estas la kvara ŝipo de Usona mararmeo kiu estis nomita laŭ Charlotte, Norda Karolino. La kontrakto por konstrui ĝin estis atingita de Newport News Shipbuilding and Dry Dock Company en Newport News, Virginio la 6an de Februaro 1987 kaj ĝia kilo estis finita la 17an de Aŭgusto 1990. Ĝi estis lanĉita la 3an de Oktobro 1992 sponsorita de Mrs. Mary McComack, kaj komisiita la 16an de septembro 1994, kun Komandanto Michael Matthews estre. La nuna komandantoficiro estas Komandanto Andrew T. Miller.
Arlberg
Arlberg estas montokresto aŭ montarmasivo, kaj ankaŭ montpasejo en Orientaj Alpoj, inter federaciaj landoj Vorarlbergo kaj Tirolo en Aŭstrio. La plej alta punkto estas monto. En la montaro situas kelkaj loĝlokoj kaj vintrosportejoj.
Deveno de la nomo
Nomon Arl (Arle, Arlen, Mons Arula, Arlenperge) eblas trovi en diversaj dokumentoj ekde la jaro 1218. Ĝi devenas de unu el nomoj de monta pino (Arlenbüschen), kiu abunde kreskas en tiuj lokoj.
De Arlberg devenas la nomo de federacia lando Vorarlbergo, kiu (vidpunkte de la Sankta Romia Imperio) kuŝas "antaŭ Arlberg" (vor Arlberg).
Geografio
Arlberg situas inter valo Klostertal, tra kiu fluas rivero Alfenz okcidente, kaj valo Stanzer Tal kun rivero Rosanna oriente. Tra la monto Valluga pasas ĉefa eŭropa akvodislimo inter Rejno kaj Danubo. Alfenz fluas al Rejno kaj poste al la Norda maro, dum Rosanna al Danubo kaj la Nigra maro.
Geologie Arlberg troviĝas en la Graŭvaka zono.
En la regiono de Arlberg tre oftas pluvoj kaj pluvtorentoj pro la blokanta pozicio de la montoj. Post Bregenzerwald ĝi estas unu el la plej pluvecaj areoj de Aŭstrio. Lavangoj vintre kaj terglitoj somere minacas al aŭtovojoj kaj loĝlokoj. La kaŭzis damaĝojn kaj detruojn; la fervojo de Arlberg estis fermita por rekonstruo de aŭgusto ĝis decembro.
Fervojo kaj fervoja tunelo
Ekde la 1840-aj jaroj la projekto de fervojo tra Arlberg estis diskutata. Oni serĉis fervojan ligon al Adriatiko. Estis multe da diversaj projektoj, kaj en la jaro 1880 komenciĝis konstruado. La (10 648 metroj) inter St. Anton kaj Langen estis malfermita en 1884 kiel unutraka tunelo, sed la fervojtrafiko kreskis tiom rapide, ke jam en 1885 oni malfermis la duan trakon. Nun la konektas urbojn Innsbruck en Tirolo kaj Bludenz en Vorarlbergo.
Aŭtovojo kaj aŭta tunelo
Post kresko de aŭta trafiko en la 20-a jarcento la malnova vojo fariĝis nesufiĉa. Oni decidis konstrui kaj  inter Langen kaj St. Anton. La trairejo estis malfermita la 1-an de decembro 1978. La tunelo havas paspagon; tamen la malnova vojo restas senpaga. Specifaĵo de la tunelo estas, ke ĝi efektive konsistas el du tuneloj. Ĝi estas la plej longa aŭta tunelo en Aŭstrio (13 976 metroj). Dum preskaŭ du jaroj, ĝis la malfermo de tunelo Gotthard, ĝi estis la plej longa aŭta tunelo en la mondo.
Turismo
Turismo estas la ĉefa enspezofonto de Arlberg kaj ĝiaj loĝantoj.
La areo estas konata per siaj vintrosportaj tradicioj. Skia klubo de Arlberg estis fondita jam en la jaro 1901, kaj du jarojn poste okazis unua konkurso. En 1937 unuaj telferoj estis konstruitaj en St. Anton kaj Zürs. En 2001 en St. Anton am Arlberg okazis pri alpa skiado. Nuntempe Arlberg estas fama loko por vintra sporto kun multegaj neĝaj deklivoj, telferoj, hoteloj ktp. Pli ol miliono da tranoktoj jare estas registrataj nun.
Dominique Dunne
Dominique Dunne (Santa Monica, Kalifornio, 23an de novembro 1959 - Los-Anĝeleso, Kalifornio, 4an de novembro 1982) estis fama usona aktorino pro la filmo "Poltergeist - La Fenomeno". Ŝi estis anstataŭita de aktorino Meg Tilly.
La aktorino mortis aĝanta 22, 19 tagojn antaŭ atingi 23 jarojn de aĝo, en la Cedars-Sinai Medical Center de Los-Anĝeleso pro komato kvin tagojn post esti strangolita fare de sia iama koramiko, John Thomas Sweeney, malkontenta pro la fino de ilia rilato. La aktorino Dominique Dunne, kiu neniam havis fianĉojn antaŭe, enamiĝis de John Thomas Sweeney, tiam kuirej-helpanto kiu laboris en Ma Maison, unu el la plej bonaj holivudaj restoracioj. Dominique portis lin al Novjorko por renkonti siajn gepatrojn kaj tiutempe li malkaŝis sian temperamenton en konvulsion de ĵaluzo, estante posedema, klopodante igi ŝin for de ŝiaj amikoj.
Ferenc Péter Vass
PÉTER VASS Ferenc (pe:ter vaŝ) estis hungara arkitekto naskita en Koloĵvaro la 29-an de januaro 1909 kaj mortinta en Kluĵo la 16-an de aŭgusto 1988.
Kariero
Péter Vass Ferenc diplomiĝis en la prikonstrua altlernejo Ybl Miklós de Budapeŝto (1930). Li laboris en Kluĵo.
Romans-sur-Isère
Romans-sur-Isère (franca elparolo: [], okcitane: Rumans d’Isèra) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, okcitane Droma, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes, okcitane Auvèrnhe Ròse Aups). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence kaj ekde la fino de marto 2015 al la du kantonoj Bourg-de-Péage kaj Romans-sur-Isère - antaŭe la urbo estis la centro de malnovaj kantono Romans-sur-Isère-1 kaj 2. Ĝi havis 33,701 loĝantojn en la jaro 2012, kaj fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Tervelo
Tervelo (675–721) (Княз Тервел), ankaŭ nomata Tarvel, Tervel aŭ Terbelis en kelkaj bizancaj fontoj, estis la imperiestro de la bulgaroj komence de la 8-a jarcento. En 705 li ricevis la titolon Cezaro kiu estis senprecedencaĵo en la historio. Verŝajne li estis kristano kiel sia avo la ĥano Kubrat. Post la venko de la mezepoka bulgara armeo super la araboj en la sieĝo de Konstantinopolo en 718, Tervelo estis nomata de siaj samtempuloj kiel Savinto de Eŭropo.
Romans-sur-Isère
Geografio
Romans-sur-Isère situas ĉe la rivero Isère, nordoriente de Valence.
Tervelo
Laŭ la Nominalio de la ĥanoj de Bulgarujo Tervelo apartenis al la klano Dulo kaj regis dum 21 jaroj. Laŭ la kronologio disvolvigita de Moskov (Imennik), Tervelo regis dum 695–715. Aliaj kronologioj situas lian regadon en 701–718 aŭ 700–721, sed ĝi kontraŭas la ateston de la Imennik (Nominalio). La atestoj de la fontoj kaj kelkaj postaj tradicioj identigas Tervelon kiel filo kaj heredanto de Asparuĥo, kiu mortis en batalo kontraŭ la ĥazaroj.
Romans-sur-Isère
Rilatoj al Esperanto
En la komunumo vivis la esperantisto Jean Asquéri (1911-1971). Oficisto en granda ŝufabriko de Romans kaj fraŭlo, li dediĉis sian tutan vivon al la Esperanto-movado. En 1937 li trapasis la Ateston pri Lernado, kaj sekve partoprenis la organizadon de la Nacia Esperanto-Kongreso en Romans, kiu okazis en junio 1938. De 1943 ĝis sia morto en 1971, li unue kiel sekretario, poste kiel prezidanto, estris la Esperanto-klubon "Bona Stelo" de Romans. Sukcese li gvidis kursojn, organizis "Internaciajn semajnojn" en Romans, kaj ofte partoprenis en la Universalaj Kongresoj de UEA. Li honoriĝis Kavaliro, poste Oficiro de la Akademiaj Palmoj, pro lia agado pri popola edukado.
Nun en la komunumo ekzistas aktiva loka Esperanto-klubo, membro de la Rodanalpa Esperanto-Federacio, kiu regule okazigas lingvokursojn.
Buscate
Buscate - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Busto Arsizio (VA), Magnago, Dairago, Castano Primo, Arconate, Inveruno kaj Cuggiono.
5498 Gustafsson
5498 Gustafsson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sveda astronomo Bengt Gustafsson, profesoro pri teoria astrofiziko en la Universitato de Upsalo kaj direktoro de la Astronomia Observatorio de Upsalo.
Eduardo Kobra
Eduardo Kobra, artista nomo de Carlos Eduardo Fernandes (n. en São Paulo, la 1-an de januaro 1976) estas brazila artisto, kiu komencis oficiale sian karieron en 1987 kiam li estis 12-jaraĝa. Depost tiam, li pentris diversajn murpentraĵojn en kvin diversaj kontinentoj.
Verkaro
En la projekto "Olhares al Paz" (Steluloj de Paco), Kobra portretas historiajn personecojn kiuj luktis kontraŭ perforto, por la disvastigo de kulturo de paco en la tuta mondo, inter kiuj elstaras interalie Mahatma Gandhi (1869-1948), Anne Frank (1929-1945), la pakistana aktivistino Malala Yousafzai (1997-) kaj la germana sciencisto Albert Ejnŝtejno (1879-1955).
En 1995, li fondis la Kobran Studion, specialiĝintan pri artaj paneloj, kie li havas teamon de dek du artistoj.
En liaj verkoj ĉeestas temoj kiel la paco, la diverseco kaj neperforto. Inter liaj artaj influoj situas Banksy, Eric Grohe (1944), Keith Haring (1958-1990) kaj la meksikano Diego Rivera (1886-1957).
Áron Gábor (ĵurnalisto)
GÁBOR Áron (20-an de aprilo 1911, Kaposvár – 28-an de decembro 1982, Saarbrücken) estis hungara ĵurnalisto kaj verkisto.
Li studis en la Universitato Péter Pázmány (en Pécs) en 1933 pri jurscienco. Poste li laboris kiel ĵurnalisto ĉe 8 Órai Újság kaj Reggel, ĝis 1944.
Li estis militraportisto dum la dua mondmilito. La sovetaj okupantoj de Hungario sendis lin en 1945 je trudlaboro en Siberion. Li hejmenvenis fine de la 1950-aj jaroj. Li laboris ekde 1960 ĉe la semajna gazeto Ország Világ kaj estis media gvidanto de la Országos Erdészeti Főigazgatóság (Landa Hortikultura Instituto).
Li elmigris en 1965 en la Federacia Respubliko Germanio. Liaj skribaĵoj aperis en Új Látóhatár, Kanadai Magyarság, Irodalmi Újság kaj Új Világ
Ŝatt al-Arab
La Ŝatt al-Arab (شط العرب, Bordo de la Araboj) aŭ la Arvandrud (, Rivero Arvand), estas rivero en Sudokcidenta Azio kiu longas ĉirkaŭ 200 km. Ĝi formiĝas ĉe la kunfluiĝo de la Eŭfrato kaj la Tigriso en la urbo de al-Qurnah, kiu situas en la gubernio Basra de suda Irako. Ĝia larĝeco varias inter 232 m ĉe Basra kaj 0,8 km ĉe ĝia fino. La suda parto de la rivero estas la limo inter Irako kaj Irano ĝis ĝia fino ĉe la Persa Golfo, kaj la regiono estas fonto de nuna teritoria disputo inter Irako kaj Irano.
Auxonne (stacidomo)
Auxonne estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Tillenay, apud Auxonne, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dijon-Ville - Vallorbe (frontière) (850000).
Jean-Martin Charcot
Jean-Martin CHARCOT (naskiĝis la 29-an de novembro 1825, mortis la 16-an de aŭgusto 1893) (shär-ˈkō,) estis franca neŭrologo kaj profesoro pri anatomia patologio. Li estas konata kiel "la fondinto de moderna neŭrologio" kaj estas" rilata al almenaŭ 15 medicinaj eponimoj ", inkluzive de Charcot-Marie-dentomalsano kaj amiotrofa lateralsklerozo  (la malsano de Lou Gehrig). Charcot estis referita kiel "la patro de franca neŭrologio kaj unu el la pioniroj de la mondo de neŭrologio". Lia laboro tre influis la evoluigajn kampojn de neŭrologio kaj psikologio. Li estis la "plej antaŭa neŭrologo antaŭ nelonge deknaŭa jarcenta Francio" kaj estis nomitaj" la Napoleon de la neŭrozoj".
Lada Niva
La Lada Niva aŭ VAZ-2121 (Лада Нива; Niva (нива) estas la rusa vorto por "rikoltejo") estas ajnagrunda aŭtomobilo produktata de AvtoVAZ ekde la. La brita esploristo Andy Thompson konsideras ĝin praulo de la miksaŭto (crossover SUV) kiel klaso kaj asertas, ke ĝi servis kiel orientilo por la kreintoj de Suzuki Vitara. Origine la aŭto estis vendata en Sovetunio kaj poste Rusio kiel VAZ-2121 Niva, ekde 2006 ĝi nomiĝas LADA 4x4. Ĝi estis ankaŭ markita kiel Lada Sport en Islando, Lada Taiga en Aŭstrio , Bognor Diva en Urugvajo kaj Brazilo , Lada Cossack en Britio , sed ekde 2009 ankaŭ eksterlande vendiĝas plejparte kiel LADA 4x4.
Kreado
En 1969-1970 la ĉefa konstrukciisto de AvtoVAZ Vladimir Solovjov proponis dezajni ajnagrundan aŭtomobilon por kamparo kadre de planado de novaj tipaj aŭtoj por periodo 1971-1980. Tiutempe en Iĵmaŝ (Iĵevsko) estis jam kreitaj prototipoj Moskviĉ-415 kaj Iĵ-14, ankoraŭ ne pretaj por amasa fabrikado. Somere de 1970 la prezidanto de la Konsilio de Ministroj de Sovetunio Aleksej Kosigin taskigis la aŭtofabrikojn AvtoVAZ, Moskviĉ kaj Iĵmaŝ krei malpezan aŭton, kiu kombinos ajnagrundajn ecojn kaj komforton. Post vidi en AvtoVAZ la metalo-gipsan modelon de la "aŭtomobilo N 2" (la estonta VAZ-2103), li diris: "Laboro kun Fiat ĉe tio finiĝas (tio estas kondiĉo de la kontrakto), do plu ni devos esperi nur je ni mem. Do via unua memstara paŝo devas esti kreado de ajnagrunda aŭtomobilo surbaze de "Ĵiguli" por niaj kamparanoj. Ja ili nevole okazis ignoritaj — al milionoj da urbanoj ni donos nun modernan malpezan aŭton, sed por kamparo ĝi malmulte konvenas, speciale por foraj lokoj"
Jean-Martin Charcot
Vivo
La primara fokuso de Charcot estis neŭrologio. Li nomis kaj estis la unua se temas pri priskribi multlokan sklerozon. Li ankaŭ estis la unua se temas pri priskribi malordon konatan kiel Charcot-artiko aŭ Charcot-artropatio, degenero de komunaj surfacoj rezultiĝantaj el perdo de proprioception. Li priesploris la funkciojn de malsamaj partoj de la cerbo kaj la rolo de arterioj en cerba hemoragio.
Charcot estis inter la unua se temas pri priskribi Charcot-Marie-dentomalsanon (CMT). La proklamo estis farita samtempe kun Pierre Marie de Francio (lia loĝanto) kaj Howard Henry Tooth  de Anglio. La malsano ankaŭ estas foje nomita peronea muskola atrofio.
En 1861 kaj 1862, Charcot, kun tiu de Alfred Vulpian, aldonis pli da simptomoj al la klinika priskribo de James Parkinson kaj tiam poste ĉemetis la nomon Parkinson-malsano al la sindromo.
La plej eltenema laboro de Charcot estis sur hipnoto kaj histerio. Li kredis ke histerio estis neŭrologia malordo kaŭzita per heredaj problemoj en la nerva sistemo. Li uzis hipnoton por indukti staton de histerio popularaj pacientoj kaj studis la rezultojn, kaj respondecis sole pri ŝanĝado de la franca medicina komunumo opinio pri la valideco de hipnoto (ĝi antaŭe estis malaprobita kiel Mesmerismo ).
La verkoj de Charcot pri hipnoto kaj liaj publikaj manifestacioj de "hipnotigitaj" personoj en aŭditorio estis akre kritikitaj fare de Hippolyte Bernheim, plej elstara neŭrologo de la tempo, kaj de Charcot iama scienca asista tiu de Axel Munthe en liaj famaj memuaroj The Story of San Michele (La Etaĝa de Sano Michele) .
En 1870 Charcot edziĝis al Caroline Johnson. Ili havis unu infanon kiun ili nomis Jean-Baptiste.
Charcot estis parto de la franca neŭrologia tradicio kaj legis malsupre, kaj tre honorita, Duchenne de Boulogne, kiun li plusendis supre kiel Mon maitre ("mia instruisto") - Charcot sidita kun Duchenne kiel kiujn li mensogis tinkturfarbante en 1875.
Eponimoj
Ankaŭ, Charcot Island en Antarkto estis nomita en sia honoro fare de sia filo, Jean-Baptiste Charcot.
Heredaĵo
Charcot estas nur tiel fama por liaj studentoj: Sigmund Freud, tiu de Joseph Babinski , Pierre Janet , William Jakobo , Pierre Marie , tiu de Albert Londe , Charles-Joseph Bouchard , Georges Gilles de la Tourette (Georges Gilles de La Tourette) , tiu de Axel Munthe , tiu de Alfred Binet , kaj tiu de Albert Pitres. Charcot donis la eponimon por Tourettes sindromo  en honoro de sia studento, Georges Gilles de La Tourette. Charcot prezentiĝas, kune kun Maria Skłodowska-Curie (sinjorino Kuri) kaj Charcot pacienca "Blanche" (Marie Wittman), en la romano de Per Olov Enquist de de 2004 La Libro pri Blanche kaj Marie (angla traduko, de 2006, ISBN 1-58567-668-3). Li ankaŭ aperas en la romano de 2005 de Sebastian Faulks, Human Traces , kaj en tiu de Axel Munthe estas 1929 memoraĵo The Story of San Michele (La Etaĝa de Sano Michele) . En letero al la New York Times Book Review (New York Times Book Review)  de la 18-an de Januaro, 1931, aliflanke, la filo de Charcot skribis ke "dr Munthe neniam estis trejnita fare de mia patro". Kaj en lia biografio de 2008 de Munthe (ISBN 978-1-84511-720-7), Bengt Jangfeldt diras ke la s de Charcot SIC ne meciita en ununura letero de Axel el la centoj kiuj estis konservitaj de liaj Parizo-jaroj. '
Kvankam de la 1870-aj jaroj, Charcot estis la plej konata kuracisto de Francio, laŭ Edward Shorter, liaj ideoj en psikiatrio estis refutita, kaj Francio ne resaniĝis por jardekoj. Shorter skribis en lia A History of Psychiatry (Historio de Psikiatrio) ke Charcot mem komprenis "preskaŭ nenion" koncerne gravan psikiatrian malsanon, kaj ke li "tre mankis ion rilate al ordinara racio kaj grandioze certa pri sia propra juĝo". Post lia morto, la malsano-"histerio "kiun Charcot priskribis estis trovita esti nenio pli ol" artefakto de sugesto".
Kalvinana preĝejo (Fényeslitke)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Fényeslitke. Ĝi estas la plej malnova konstruaĵo de la vilaĝo.
Historio
La romanika, tiam katolika kirko Ĉieliro de Maria estis konstruita supozeble en mezo de la 13-a jarcento. Ĉirkaŭ en 1550 la loĝantoj forlasis la katolikismon kaj prenis la kalvinismon, tial la kirko iĝis kalvinana. En 1831 la navo estis plialtigita kaj plilarĝigita. La orgeno estis farita en 1942.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. En mezo de la fasado estas la kvadrata turo reliefas, kiu similas al preĝejturoj en Transilvanio. La eniro povas esti tra la turo. Interne estas du galerioj, unu el ili por la orgeno. La predikejo estas belega empiro.
Lada Niva
Kreado
En aprilo 1971 okazis la unua teknika kunsido, dum kiu estis ellaboritaj konstrukciaj parametroj de la kreota aŭto. Iuj proponis la klasikan version: frama korpuso, dependaj suspensioj, tamburaj bremsoj je ĉiuj radoj. Aliaj insistis pri sendependaj suspensioj kaj transversa komponado. Somere de 1971 komenciĝis la dezajnado kaj en aprilo 1972 estis preta la unua eksperimenta specimeno. Oni abunde uzis elementojn de VAZ-2106 kaj la interiero estis preskaŭ identa al tiu ĉi aŭto.
La kreinto de la aŭto Pjotr Prusov diris poste, ke la nomo de la aŭtomobilo konsistas el la komencaj literoj de la nomoj de infanoj de la kreintoj: Natalija kaj Irina (filinoj de Pjotr Prusov) kaj Vadim kaj Andrej (filoj de Vladimir Solovjov).
En 1972 estis kreitaj la unuaj vetureblaj prototipoj de VAZ E2121 (ВАЗ Э2121) kaj en 1973 oni anoncis la preparadon de la amasa fabrikado. En 1974 aperis 14 antaŭamasaj specimenoj kaj en marto 1976 okaze de la 26-a kongreso de KPSU estis fabrikitaj 20 unuaj amasproduktaj aŭtoj. Ili estis testitaj laŭ kutima programo, inkluzive veturadon laŭ Uralo kaj Antaŭuralo, laŭ vojoj kaj ekster ili. Por komparoj oni uzis Land Rover kaj Range Rover (Britio) kaj UAZ-469 (Sovetunio). La 1975 estis subskribita ordono pri starto de la amasa fabrikado.
La komenciĝis la amasa fabrikado de la aŭto. La produktokvanto rapide kreskis, ĉar la aŭto iĝis tre populara en la interna kaj ekstera merkatoj.
Teknikaj karakterizoj
Lada Niva estas la malpeza aŭto kun plibonigitaj ajnagrundaj eblecoj kaj apartenas al la kompakta klaso. Ĝi havas portantan korpuson kiu povas havi tri pordojn (hatchback) aŭ kvin pordojn (kombiaŭto). Ĝi havas ĉiaman kompletan transmision, mekanikan 4- aŭ 5-ŝtupan rapidumskatolon kaj blokeblan diferencialon. Ajnagrundaj trajtoj bonas interalie danke al specifa geometrio: granda veturalteco (220 mm), malgrandaj elstaraĵoj de la korpuso (angulo de supreniro 32°, tiu de malsupreniro 37°), mallonga aksodistanco (220 cm). En la unua modelo estis starigita la motoro VAZ-2121 (farita surbaze de la motoro VAZ-2106): vica, karbura, 4-cilindra, volumeno 1580 cm³, 80 ĉevalpovoj ĉe 5400 turnoj/minute, maksimuma torda momanto 116 Nm ĉe 3400 turnoj/minute. En la redezajnita modelo VAZ-21213 estis instalata la karbura motoro VAZ-21213: volumeno 1690 cm³, 81,9 ĉevalpovoj ĉe 5100 turnoj/minute, maksimuma torda momanto 126,1 Nm ĉe 3000 turnoj/minute.
Sekureco
Sekve de kolizia testo fare de la rusia magazeno Autoreview laŭ propra metodo ARCAP (Autoreview Car Assessment Program) VAZ-21213 ricevis 0 poentojn el 16, kio okazis duan fojon inter la testitaj modeloj de AvtoVAZ (post VAZ-2107).
Longigitaj versioj de LADA 4x4
suspensiajn risortojn kaj amortizilojn.
Surbaze de LADA 4x4 5D (VAZ-2131 Niva) aperis ankaŭ kelkaj versioj:
LADA 4x4 5D
LADA 4x4 5D (ĝis 2006 — VAZ-2131 Niva) estas la kompakta ajnagrunda aŭtomobilo kun ĉiama plena transmisio. Ĝi estas konstruita surbaze de LADA 4x4 kaj havas pli longan je 500 mm aksodistancon kaj kvinpordan korpuson kun plia paro de la malantaŭaj flankaj pordoj. Ekde 1993 ĝi estis fabrikata malgrandkvante, ekde 2015 amase.
LADA 4x4 Pickup
LADA 4x4 Pickup (ĝis 2006 года — Niva Pickup, Medved (Медведь; Urso) estas pickup kun longigita kvinloka korpuso surbaze de la modelo VAZ-21213, malgrandkvante fabrikata en AvtoVAZ. Ĝi havas pli fortikan fundamenton de la korpuso kaj ĝia malantaŭa elstaraĵo estas pli longa je 300 mm. Ĝi povas transporti ĝis 650 kg. La mekanikaj partoj venas de VAZ-2129/2131. Laŭmende oni povis instali la motoron VAZ-2130 (1,8 litro, 84 ĉevalpovoj). Eblis ankaŭ aldoni plian benzinujon, do suma fuelrezervo atingus 84 litrojn. La malantaŭa sidilo estas speciala, faldigebla. La malantaŭa suspensio havas pli fortikajn risortojn kaj amortizilojn. La kargujo povas esti kovrita per mola brezenta aŭ (mal)alta malmola plasta kovrilo. Ĝenerale ĝi evoluas same kiel ĝia baza modelo VAZ-2329.
Surbaze de tiu ĉi modelo estis kreitaj kaj ekde 1995 malgrandkvante produktitaj du versioj de pickup: VAZ-2328 Volk (Волк; Lupo) kun mallonga duloka kabino kaj VAZ-2329 Medved (Медведь; Urso) kun longa kvinloka kabino. Produktado de Volk ĉesis proksimume en 1997 pro malalta aĉetpostulado dum Medved estas fabrikata ĝis nun.
Uzado
Niva estas uzata ankaŭ kiel ambulanco, por militaj kaj policaj unioj, aŭ eĉ kiel aŭto por savistoj en plaĝoj en Nederlando. En Ĉeĥoslovakio ĝi estis vaste uzata polica aŭto. Dum la Kroata sendependiĝa milito la aŭtoj Lada Niva, konfiskitaj de civiluloj, estis uzataj de la kroata armeo, ĉar la haveblaj en tiu ĉi armeo UAZ-469 kaj GAZ-69 ne sufiĉis. Poste ilin anstataŭis Land Rover Defender kaj Puch G.
En Brazilo Lada Niva estis inter la plej multe vendataj ajnagrundaj aŭtoj ekde komenco de la 1990-aj jaroj. Danke al ekstreme malalta prezo ĝi eĉ post 85% doganimposto sukcese konkuris kun lokaj aŭtofabrikoj kiel Envemo aŭ Gurgel. Pro tio Gurgel eĉ ĉesigis en januaro 1991 la produktadon de Gurgel Carajás. Ĝi iĝis la unua eksterlanda aŭto, veninta al la brazila merkato post kiam en 1990 la prezidanto Fernando Collor permesis la importadon. de la aŭtoj. Nur post jaroj danke al klopodoj de la konkurantoj kaj alta impostado ĝi estis forpremita el la merkato.
VAZ-2131 grimpis en 1998 ĝis la baza kampo situanta je 5200 m super marnivelo ĉe la monto Everesto. La Niva de teamo el Sankt-Peterburgo atingis 5725 m en Tibeto. Ambaŭfoje temis pri absoluta rekordo.
Eksterlanda fabrikado
La firmao "Bognor" (Urugvajo) fabrikis en 2004 version Bognor Diva.
La firmao Automeccanica (Grekio) fabrikis fine de la 1980-aj — komence de la 1990-aj jaroj diversajn versiojn de Lada Niva, inkluzive kabrioleton.
Laŭmende Lada Niva estis modifata de pluraj firmaoj: Lebranchu (Francio), GWS kaj Thiele Spezialfahrzeugbau (Germanio), Top Hat Conversions (Britio), HDT Special Vehicles (Aŭstralio).
Famaj posedantoj
En majo 2009 la aŭton aĉetis la rusia ĉefministro Vladimir Putin. La serba futbalisto Aleksandar Kolarov ricevis Lada 4×4/Niva kiel donacon omaĝe al lia golo dum la matĉo kontraŭ la Kostarika nacia teamo de futbalo dum la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio.
En arto
La salatkolora VAZ-2121 videblas en benzinstacio en la filmo La bande du Rex (Francio, 1980). La ruĝa Niva veturas en Los violadores (Hispanio, 1981). En la televidserio The Chinese Detective (Britio, 1981-1982) videblas la okra Niva kun maldekstra stirilo kaj postĉaro. En la filmo The Ninja Mission (Svedio, 1984) kelkfoje videblas flava Niva. En la filmo Howling II: Your Sister Is A Werewolf (Usono, 1985) la roluloj veturas en ruĝa Niva. En la filmo Twist again à Moscou (Francio, 1986) ĝi aperas plurfoje kaj estas la sola sovetia aŭto, kiu aspektas digne. La ruĝa Niva aperas ankaŭ en Le couteau sous la gorge (Francio, 1986). Niva videblas en Mama is boos! (Nederlando, 1986). La olivkolora Niva aperas en la sesa serio de la usona televidserio Mission: Impossible (1988) kaj en The Fourth War (Usono, 1990), kaj lastakaze ĝia rezerva rado estis alkroĉita ekstere, super la frontobufro anstataŭ kuŝi sub kapoto.
En la komedio Infelici e contenti (Italio, 1992) la blanka Niva kun nigra puŝ-ŝtango veturas laŭ ŝoseo. La ruĝa Niva kun ŝaltitaj krizaj lumoj videblas en L.627 (Francio, 1992). En la filmo Time Runner (Usono, Rusio, 1993) la ĉefaj herooj veturas en Niva kun la kalifornia numerplato 930RALF kaj estas longe postkurataj de persekutantoj, kiuj tamen ne sukcesas atingi ilin. Mallonge, tamen videblas Niva en Grosse Fatigue (Francio, 1994) kaj Citizen X (Usono, 1995). La fina sceno kun persekutado de la ĉefa heroo en Niva aperas en Bullet to Beijing (Britio, Rusio, Kanado, 1995).
La citronkolora Niva videblas en GoldenEye, dediĉita al la aventuroj de James Bond (1995). En alia Bond-filmo — The World Is Not Enough (1999) la maliculo veturas tra Bakuo kun azerbajĝana numerplato, sed grekaj surskriboj sur pordo.
En la brita filmo Brassed Off aperas la turkiskolora Niva kun dekstra stirilo (1996). La ruĝa Niva rimarkeblas en Killer Barbys (Hispanio, 1996). En Adrenalin: Fear the Rush (Usono, 1996) en Niva veturas polico, serĉanta serian murdiston en la slumoj de Bostono. Polico uzas ĝin ankaŭ en The Cold Light of Day (Britio, Nederlando, Germanio) kaj Nikita (Francio, Italio, 1990). En la filmo "Who Am I?" (Honkongo, Japanio, Usono, 1996) Jackie Chan longe veturadas en Niva laŭ afrikaj dezertoj kaj estas atakata de aborigenoj, kiuj transversas la aŭton. Em Operacja Samum (Pollando, 1999) en Niva veturas laŭ dezertoj agentoj de irakaj sekurecservoj.
En la filmo Detroit Rock City (Usono, 1999) la rozkolora Niva estas uzata por pizo-liverado en Detrojto en 1978, dum la eksporto de Niva al Usono komenciĝis nur en 1979. Rimarkindas ke en la filmo ne funkcias unu el haltolumiloj de la aŭto. La olivkolora Niva aperas en Proof of Life (Usono, 2000). En Les Rivières pourpres (2000) Niva ne nur videblas, sed estas ankaŭ nomata voĉe kiel Lada.
Lada Niva vieblas en Tre mogli (Italio, 2001), Kameleon (Pollando, 2001), Rollerball (Usono, Germanio, Japanio, 2002), The Sum of All Fears (Usono, 2002), The Good Thief (Britio, Francio, Irlando, 2002), Spinning Boris (Usono, 2003). La blanka Niva partoprenas persekutojn en Den of Lions (Usono, Hungario, 2003).
En la blua Niva veturas laŭ Korskiko Caterina Murino kaj Jean Reno en L'Enquête Corse (Francio, 2004). La aŭto rompiĝas nur post fali de sur alta klifo.
Lada Niva aperas en Peindre ou faire l'amour (Francio, 2005), Viva Cuba (Kubo, 2005), en la 611-a serio de Tatort (Germanio, 2005), en Vendeta (Ĉeĥio, 2011), Taken 2 (Francio, 2012), Fast & Furious 6 kaj Open Grave (Usono, 2013). La verda Niva forkuras for de Ben Stiller en The Secret Life of Walter Mitty (Usono, 2013). La ruĝa Niva alfrontas aventurojn en The November Man (Usono, 2015). Ĝi aperas en Sniper: Legacy (Usono, 2014), Un village presque parfait (Francio, 2015).
NGC 2479
NGC 2479 (aliaj indikoj — OCL 623, ESO 561-SC1) estas malfermita stelamaso en konstelacio Pobo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Esperanto-Asocio Berlin-Brandenburgio
La Esperanto-Asocio Berlin-Brandenburgio (mallongigo EABB, germana nomo Esperanto-Verband Berlin-Brandenburg) estis landa ligo de Germana Esperanto-Asocio (GEA) de 2005 ĝis 2019. Ĝi reprezentis la GEA-membrojn en la federaciaj landoj Berlino kaj Brandenburgio, subtenis la tutlandan asocion rilate al instruado kaj informado kaj plikonatigis la du federaciajn landojn al esperantistoj. Inter la asociaj agadoj de la lastaj jardekoj interalie elstaris la okazigo de la 84-a Universala Kongreso de Esperanto en somero 1999. Pluraj internacie elstaraj esperantistoj membris en la asocio.
Junularo
La junularo de EABB nomiĝis Esperanto-Junularo Berlino-Brandenburgio respektive germane Esperanto-Jugend Berlin-Brandenburg, mallonge EJBB, kaj estis la landa sekcio de Germana Esperanto-Junularo en la du federaciaj landoj.
Barila funkcio
En limigita optimumigo, barila funkcio estas kontinua funkcio difinita sur aro en kiu estas serĉata la punkto de la optimumo. Valoro de la funkcio je punkto pligrandiĝas al malfinio kiam la punkto proksimiĝas al la rando de la farebla regiono. Ĝi estas uzata kiel ĝustiga termo por enkalkuli la limigojn en serĉon de la optimumo. La du plej komunaj specoj de barilaj funkcioj estas inversaj barilaj funkcioj kaj logaritmaj barilaj funkcioj.
Levantinsulo
Levantinsulo (Île du Levant, foje menciita kiel Le Levant) estas franca insulo de Mediteraneo ĉe la marbordo de la Bordo Lazura, ĉe Toulon. Ĝi estas unu el kvar insuloj kiuj konstituas la arkipelagon Îles d'Hyères de Francio. La insulo estas 8 km longa, 2 km larĝa, kaj situantas en la Golfo Leono (geografia koordinatoj: 43°03' norda latitudo, 6°28' orienta longitudo). Ĉirkaŭ 90% de la insulo estas for el atingo por la publiko, rezervita por francarmea misilbazo (Centre d'Essais de Lancement de Missiles) kiu faris jam nombrajn misilĵetojn ekde ties setliĝo en 1948.
En 1931, Gaston kaj André Durville, nome doktoroj, starigis Héliopolis, unua vilaĝo en Eŭropo dediĉita al nudismo, sur la insulo.
Hermann Schmid
Hermann SCHMID (naskiĝis la 25-an de majo 1922, mortis la 23-an de februaro 2011) estis germana esperantisto.
Esperantisto de 1960, li ekde tiu jaro movade aktivis en Aŭgsburgo kaj partoprenis la ĝemeliĝon inter la urboj Aŭgsburgo kaj Bourges en 1967. Jam samjare li inicis Bavaran Esperanto-renkontiĝon. Inter la jaroj 1968 kaj 1980 li estis prezidanto de la loka Esperanto-Grupo. De sia esperantistiĝo li same membris en Universala Esperanto-Asocio kun ties landa asocio Germana Esperanto-Asocio kaj en Sennacieca Asocio Tutmonda kun ties germanlingva sekcio Libera Esperanto-Asocio por Germanlingvio.
Li estis motora aktivulo de Bavara Esperanto-Ligo ekde ties ekesto per la kunfando de antaŭe sendependaj Nord- kaj Sudbavara Esperanto-Ligo en 1976, kaj de tiam ĝis la jaro 1998 estis ties prezidanto. Krome en la 1970-aj kaj komence de la 1980-aj jaroj li estis ĝenerala sekretario de Germana Esperanto-Asocio kaj Ĉefdelegito de UEA por Germanio - en la lastaj du taskoj li proksime kunlaboris kun sia edzino Margarete Schmid, kiu je lia granda funebro jam forpasis en novembro 2000. Aldone li multajn jarojn funkciis kiel delegito de UEA por Aŭgsburgo kaj membro de la aŭgsburga ekzamena komisiono de Germana Esperanto-Instituto. Li estiĝis honora membro kaj de Germana Esperanto-Asocio kaj de Esperanto-Lingvoklubo Aŭgsburgo. Aktiva membro de la socialdemokratia partio de Germanio, li multajn jarojn estis membro de la urba parlamento de Aŭgsburgo kaj efike uzis siajn urbajn politikajn kontaktojn favore al la Esperanto-agado.