cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maigret tend un piège (1958)
Rakonto
Murdisto, dumnokte en kvartalo de Le Marais en Parizo, mortigas solecajn virinojn. Komisaro Maigret suspektas, ke la krimulo provas lin provoki. Li arestigas konsentantan falsan kulpulon, Mazel, por devigi la veran murdiston agi plian fojon dum reludado de la lasta krimo. La murdisto atakas help-policaninon, sed sukcesas denove forfuĝi... Dume, inspektoro Lagrume postsekvas junan virinon, Yvonne Maurin, kies sinteno ŝajnas suspekta al li. Maigret vizitas ŝin kaj ekkonatiĝas kun ŝia edzo, Marcel, arĥitekto-dekoraciisto. Fakte, Marcel trapasis sian junecon en Place des Vosges, kaj lia patrino vivas en la sama domaro, kie malaperis la murdisto dum lia lasta provo... Maigret baldaŭ estas certa teni la kulpulon kaj arestas Marcel Maurin. Tamen, nova krimo okazas dum la suspektito estas gardita en polic-sidejo en Quai des Orfèvres. Kunfruntante patrinon kaj edzinon de Maurin, kio instigas ilian malaman rivalecon, Maigret sukcesas eltiri konfeson de Yvonne: ŝi ja kulpas pro tiu senutila murdo, provante senkulpigi sian senmaskigitan edzon, tamen ŝi ne diras ke ŝi kulpas pri la ceteraj murdoj...
La kaptitino
La kaptitino, en franca La Prisonnière, estas la kvina ero de À la recherche du temps perdu de Marcel Proust publikigita jam en 1923 post la morto de la verkisto.
Reveninte al Parizo, al la loĝejo de siaj gepatroj, kiuj forestas, la rakontanto ekvivas kun Albertine. Ilin servas la hejma servistino Françoise. Lia amo al Albertine fariĝas pli kaj pli ĵaluza, li provas ŝin restigi ĉiam hejme aŭ akompanigi de komuna amikino kiam ŝi eliras. Ilia rilato per tio tre similas al la iama situacio de Charles Swann kun Odette de Crécy. Iun tagon Albertine frumatene eliras kaj postlasas adiaŭan leteron.
Distrikto Piotrków
La distrikto Piotrków - pole powiat piotrkowski - estas distrikto en la provinco Lodzio de Pollando. Ĉefurbo estas la samnoma urbo Piotrków Trybunalski aŭ mallonge Piotrków, kiu tamen ne apartenas al la distrikta teriorio, sed nur plene ĉirkaŭatas de ĝi. Fine de en la distrikto vivis.
Béla Bakó
BAKÓ Béla (pro. bako:) estis rumania hungara pedagogo naskita en Aranyosgyéres la 16-an de aŭgusto 1913 kaj mortinta en Kluĵo en 1990.
Biografio
Bakó Béla studis en Aiud, Szeged kaj en la Universitato de Kluĵo. De 1945 li estis ĉeflernejinspektoro, en jaroj 1946-49 redaktoro de revuo Népnevelés, de 1949 universitata adjunkto, de 1951 docento. Poste li estis katedrestro pri pedagogio-defektologio de Instituto Pedagogia por Plukvalifigado (1954-73) de Kluĵo. Li publikigis en gazetoj Tanügyi Újság, Korunk, A Hét, en la serio Studia de Universitato Babeş-Bolyai kaj en Revista de Pedagogie.
Ostroh (Poustka)
Ostroh (Seeberg) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Poustka, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudokcidente de Poustka. Estas ĉi tie registritaj 50 adresoj. En la jaro daŭre vivis ĉi tie.
Ostroh estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,41 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.
Motoki Hasegawa
Motoki Hasegawa (長谷川 元希, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Ventforet Kofu.
Klára Bölöni Zakariás
Klára Bölöni ZAKARIÁS [b0el0eni zakariAŝ] rumania hungara aktorino. Li naskiĝis en Târgu Mureş la 17-an de januaro 1957. Ŝi estas la edzino de futbalisto, trejnisto László Bölöni. De 1988 ŝi vivas eksterlande.
Kariero
Klára Bölöni Zakariás diplomitiĝis en 1980 en hungarlingva aktorakademio de Târgu Mureş kaj ŝi fariĝis membro de hungara sekcio teatro de Târgu Mureş.
NGC 1666
NGC 1666 (aliaj indikoj — PGC 16057, MCG -1-13-10, NPM1G -06.0173) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Laugna
Laugna estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dillingen an der Donau kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Radio de Gronlando
Radio de Gronlando (KNR, akronimo por Kalaallit Nunaata Radioa) estas la nacia publika dissenda organizo de Gronlando.
KNR situas en la ĉefurbo de la lando, Nuko, KNR estas sendependa Ŝtata entrepreno korporacio estrita de kvinpersona estraro de direktoroj. Ĝiaj agadoj estas financitaj de pluraj fontoj, plejparte rekta registara financado sed ankaŭ limigita elsenda reklamado. En 2012-2013, ĉiuj elementoj de KNR proponitaj al nova konstruaĵo en Nuko.
Televido
KNR ofertas du kanalojn tutlande, KNR1 kaj KNR2. Ili estas haveblaj per cifereca surtera televido (DVB-T), kaj cifereca kabla televido (DVB-C). Ambaŭ kanaloj ankaŭ estas elsenditaj interrete per Jutubo.
KNR1 estas la ĉefa kanalo kaj la plej multaj el ĝiaj elsendoj estas en gronlanda. KNR2 iĝas viva nur por dissendi vive de specifaj okazaĵoj.
En 2006, KNR TV instalis kompletan ciferecan SD-SDI-produktadon kaj redaktan instalaĵon kun la necesa infrastrukturo por disponigi lokan produktadon de intervjuspektakloj, novaĵo kaj malproksimaj elsendoj.
Antaŭ januaro 2013, KNR1 ankaŭ havis elsendojn de la danaj televidretoj DR kaj TV 2, sed kiam kelkaj DR-kanaloj estis produktitaj libersendaj en Gronlando, KNR decidis temigi originajn gronlandajn elsendojn.
La 21-an de junio 2020, kaj KNR1 kaj KNR2 ŝanĝis al HD 720p rezolucio.
Radio
La radiostacio KNR dissendas tutlande. Ĝi haveblas ĉe FM, AM kaj interrete. Ĝi estas elsendo plejparte en la gronlanda, sed kelkaj el la elsendoj estas ankaŭ en la dana.
En Nuko KNR ankaŭ disponigas rektan relajson de la unua kanalo de la Dana Nacia Radio (DR P1) per FM.
Linosa
Linosa estas la plej norda el la tri Pelagaj insuloj en la Mediteraneo.
La insulo apartenas al komunumo Lampedusa e Linosa en la itala Provinco Agrigent sur Sicilio. Tie loĝis en 2005 ĉirkaŭ 450 homoj.
Geografio
La insulo grandas ĉirkaŭ 5 km² kaj situas 170 km sude de Sicilio, 160 km oriente de Tunizio kaj 140 km okcidente de Malto. Ĝin dominas tri ne plu aktivaj vulkankrateroj: Monte Vulcano (195 m), Monte Rosso (186 m) kaj Monte Nero (107 m).
Historio
La insulon setligis kapitano Sanvisente en 1845 kun 40 homoj, kiuj komence vivis en kavernoj, kaj uzis malnovajn romiajn cisternojn por kapti akvon. Oni establis en la 1960-aj jaroj telefonkablon al Linosa el Sicilio, energiuzinon kaj malfermis lernejon. Oni instalis en 1973 sensaligejon.
Otopeni
En la teritorio de Otopeni situas la Internacia Flughaveno Henri Coandă, kiu ĝis 2004 portis la nomon "Flughaveno Bukareŝto-Otopeni".
En 2004 Otopeni havis la plej altajn mezumajn enspezojn de Rumanio.
Stacio Isuzugawa
Stacio Isuzugawa (japane: 五十鈴川駅 [Isuzugaŭa-eki], angle: Isuzugawa Station) estas fervoja stacio en Ise, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Toba.
Ipsilantio (Miĉigano)
Ipsilantio ( Ypsilanti) estas urbo. Ĝi estas lokita en Kantono Vaŝtenavo, Miĉigano, Usono, tre proksime al Arbaro de Ana. Ĝi estas la hejmo de Orienta Miĉigana Universitato. Ĝi estas nomita de Ypsilanti
Oquillas
Geografio
Ĝi havas areon de 14.984 km² kun 48 loĝantoj (2021). Ĝi limas kun Bahabón de Esgueva, Pinilla-Trasmonte, Santibáñez de Esgueva, Villalbilla de Gumiel kaj Gumiel de Izán.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj etnografia muzeo.
(110859) 2001 UW79
(110859) 2001 UW79 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro», tie estas, ke ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Moduleco
Moduleco estas la diserigo de tuto en partoj, kiuj nomiĝas moduloj, konstrueroj aŭ komponantoj kaj interagas per konvenaj interfacoj.
Je moduligita strukturo kompletaj sistemoj estas kunmetataj el normigitaj komponantoj laŭ difinitaj interfacoj. La malan konstrumanieron aŭ malmodulecon oni fakvortigas monolita (greke monólithos, „la unu-ŝtono“). Tio povas rilati kaj kun realaj objektoj kaj kun nemateria, ekzemple edukado.
Principoj kaj avantaĝoj
Unuopaj komponantoj estas diversmaniere kombineblaj al tuteco, se ili estas formitaj kiel konstruludaj pecoj – tio priskribas la lingvan bildon, la malo estus komparebla kun puzlo, je kiu ĉiu komponanto havas nur ĝuste unu eblan lokon, kaj la sistemo nur funkcias bloke (monolite).
Granda avantaĝo estas, ke oni povas facile elŝanĝi malnovajn modulojn per novaj moduloj aŭ almeti novajn modulojn al la tutaĵo. Tiucele moduloj bezonas klarajn interfacojn – plejeble normitajn, por malmultigi konvenoproblemojn.
Ŝanĝoj ene de moduloj ne efiku sur aliaj moduloj. Ĉi tiun principon oni nomas loka kontinueco je ŝanĝoj. Por laŭeble plej senprobleme povi realigi ŝanĝojn, la nombro de interfaco estu plejeble malgranda. Se estas fuŝoj en moduloj, tiuj ne difektu aliajn modulojn ("loka protekto je esceptaj fuŝoj"). Ĉi tiuj principoj koncernas ekzemple la modulecon de komputprogramaroj, estas tamen ankaŭ aplikeblaj sur aliaj kampoj. Per tio ankaŭ estas eble, malkonekti la vivciklon de moduloj unu disde la alia kaj enigi ekz. novigojn celkonscie kaj senĝene en ekzistantajn sistemojn.
Moduloj realigas la koncepton de la nigra skatolo. Tio signisfas, informoj estas alireblaj nur per klaraj interfacoj.
Moduligo de kompikaj sistemoj povas altigi ties kompreneblecon por homo. Al produktantoj, servistoj kaj uzantoj moduleco povas doni avantaĝojn, aparte se konkurencas diversaj entreprenoj kiel ofertantoj de normigitaj unuopaj komponantoj. Jen eblaj avantaĝoj:
Krom tio modulaj sistemoj havas pli altan adapteblon, se ekzistas diversaj kongruaj moduloj, kiuj estas munteblaj, malmunteblaj, elŝanĝeblaj aŭ alie grupeblaj por adapti la sistemon al novaj kondiĉoj. Monolita sistem tamen povas atingi tiajn adaptiĝojn nur per strukturŝanĝiĝo, kiam la parametrigo de liaj funkcioj ne ebligas taŭgan alĝustigon.
Cerdanyola del Vallès
Cerdanyola del Vallès [səɾðəˈɲɔlə ðəl βəˈʎɛs] estas municipo en proksimo de Barcelono en Katalunio, Hispanio, kaj apartenas al la provinco kaj metropola areo de Barcelono. Ĝi estas parto de la komarko Vallès Occidental. La urbo havas 57 740 loĝantojn (2018) kaj areon de 30,6 km².
La urbo havas restaĵojn de la iberia setlejo Can Olivé, la romanikan ermitejon de Sant Iscle de les Feixes, la kastelon de Sankta Marcelo, rekonstruita laŭ novgotika stilo, kaj granda nombron de tipaj kampardomoj, atestilo de sia agrikultura pasinteco. Krome oni konservas ankaŭ domojn de stilo modernisma konstruitajn fare de la burĝaro kiel somerdomoj.
En la municipa teritorio estas la Aŭtonoma Universitato de Barcelono (konata kiel la UAB), en la kvartalo de Bellaterra (konstituita kiel submunicipo en 2010), kaj la Teknologia Parko de la Vallés (PTV) kiu posedas sinkrotronon (nome partikla akcelilo) nomita ALBA.
Laŭ sansistemaj informoj, la mortiga heredo de amianto produktita de la entrepreno Uralita lasis en la zono 149 okazojn de mortigaj malsanoj ekde 1997.
Barceloneta (Metroo de Barcelono)
Barceloneta estas stacio sur linio 4 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Interkonektoj
Malpli ol 500 metrojn fore troviĝas la fervoja stacidomo , kie oni povas trafi la linion de Rodalias de Barcelona kaj plurajn servojn de.
Ekvatora Franca Afriko
La  Ekvatora Franca Afriko  (Afrique Équatoriale Française, AEF) estis la federacio de francaj kolonioj en Centrafriko, kiu etendiĝis ekde la rivero Kongo ĝis la dezerto de Saharo.
Starigita en 1910, la federacio enhavis kvar teritoriojn: Gabono, Mezkongo (aktuala Respubliko Kongo), Ubangi-Ŝari (aktuala Centrafrika Respubliko) kaj Ĉado, kvankam tiu ĉi laste menciita ne estis konsiderata kiel separita teritorio ĝis 1920. La ĝenerala registaro havis sidejon en Brazavilo, kun delegacioj en ĉiu teritorio.
Dum la Dua Mondmilito la federacio unuiĝis al la Libera Francio en aŭgusto de 1940, kaj iĝis la centro de ties agado en Afriko. Sub la Kvara Respubliko, la federacio havis reprezenton en la francia parlamento.
Fine, la Ekvatora Franca Afriko disfandiĝis septembre de 1958, kiam la teritorioj voĉdonis favore iĝi aŭtonomoj ene de la franca komunumo. En 1959 la novaj respublikoj formis provizoran asocion nomita Unio de Centrafrikaj Respublikoj, antaŭ entute sendependiĝi en aŭgusto de 1960.
Orienta Miĉigana Universitato
Orienta Miĉigana Universitato ( Eastern Michigan University, EMU) estas universitato. Ĝi estas lokita en Ipsilantio, Miĉigano, Usono. Ĝi estis fondita en 1849.
Masahiro Sekiguchi
Masahiro Sekiguchi (関口 正大, n. ) estas japana futbalisto.
Wilwisheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
János Máthé (kemiisto)
MÁTHÉ János (pro. ma:te:) estis rumania hungara kemiisto naskita en Kluĵo la 21-an de junio 1932 kaj mortinta en Kluĵo la 12-an de majo 1982.
Biografio
János Máthé diplomitiĝis en la Universitato Bolyai de Kluĵo en 1955 kaj li doktoriĝis en 1970. Li prelegis en jaroj 1955-57 en la Instituto pri Medicino kaj Farmacio de Kluĵo kaj inter 1957-1982 en la universitato Bolyai, poste Babeș-Bolyai.
Chiautempan
Chiautempan estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa Ana Chiautempan. Krom la ĉefurbo 16 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29010.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 63300 loĝantojn. El tiuj estis 30553 viroj kaj 32747 virinoj. La komunumo havas surfacon de 66,21 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2300 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 47151 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1875 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 3,98 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Itala Eritreo
Itala Eritreo estis kolonio de la Itala reĝlando en la teritorio de la nuna Eritreo. Kvankam ĝi estis formale kreita en 1890, la unuaj Italaj setlejoj en tiu areo estis establitaj en 1882 ĉirkaŭ Assab. En 1936, la regiono estis enmetita en la kolonio Itala Orienta Afriko kiel parto de la Itala Imperio. La kolonio oficiale daŭris ĝis 1947.
Estraro de IEL 1936-1938
La 18an de septembro 1936 eksiĝis la UEA-prezidanto Louis Bastien kaj ĉiuj aliaj estraranoj krom Isbrücker. La nova plej granda Esperanto-asocio fariĝis Internacia Esperanto-Ligo. Ĝis la UK 1937 pluoficis la ĝistiamaj UEA-estraranoj (krom Isbrücker) en la IEL-Estraro. En Ĝenevo instaliĝis tiel nomata Ĝeneva UEA.
En la Estraro de IEL, komence oficis jenaj personoj:
Nova Canaã
Nova Canaã estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 16.713 loĝantojn en 2010.
Blazono de Latvio
La blazono de Latvio post la proklamo de la sendepenta respubiko Latvio la 18-an de novembro 1918 estis kreita de la nacia artisto Rihards Zariņš. La blazono kombinas simbolojn de la nacia ŝtato Latvio kun simboloj de la historiaj regionoj de la lando.
Hélène Boucher
Hélène Boucher (naskiĝinta en Parizo la 23-an de majo 1908, mortinta en Guyancourt en departemento Yvelines, la 30-an de novembro 1934) estis franca aviadistino. Ŝi venkis multajn rekordojn de rapideco.
Biografio
Hélène Antoinette Eugénie Boucher estis la filino de Léon Boucher, pariza arkitekto kaj de Élisabeth Hélène Dureau. 22-jaraĝa, ŝi decidis iĝi aviadistino. Ŝi estis instruita de Henri Farbos, franca piloto, fondinto de la aero-klubo de Mont-de-Marsan (departemento Landes) en 1928. Ŝi trapasis sian flugbapton la 4-an de julio 1930. En 1934, kun la aviadistinoj Maryse Bastié kaj Adrienne Bolland, ŝi engaĝiĝis en la feminisman batalon por la voĉdonrajto en la movado iniciatita de Louise Weiss.
Blazono de Latvio
Signifo
La nacia sendependeco de Latvio bildiĝas per la leviĝanta ora suno sur blua ĉiela fono: suna simbolo interalie estis simbolo de la latviaj soldatoj ene de la armeo de la Rusia Regno dum la Unua Mondmilito. Dum 1918 la suno ankoraŭ havis 17 radiojn, koresponde al la tiam 17 distriktoj de Latvio. Ĝis 1935 la nombro de la distriktoj kreskis ĝis 18, poste plue kreskis. Hodiaŭ tamen ekzistas 26 distriktoj en Latvio kaj la 21 sunradioj ne plu rekte rilatas al tiu nombro.
Hélène Boucher
La aviadistino
Ŝi komencis sian pilotkurson en marto 1931 kaj ricevis sian pilot-diplomon en junio 1932. Jam en julio 1932, ŝi partoprenis en aera ralio Caen-Deauville, ŝia aviadilo malbone pretigita paneis kaj ŝi devis urĝe surteriĝi. La aviadilo restis alkroĉita ĉe la branĉoj de arbo, sed ŝi detiris sin nevundita de tiu akcidento. Ŝi plu partoprenis en la aeraj eventoj : la prov-flugo Parizo-Saigono komence de 1933, la «12 horoj» de Angers en julio 1933 kaj la 2-an de aŭgusto, la unua rekordo de la mondo, tiu de virina altitudo kun 5900 metroj.
En septembro 1933, ŝi ekriskis sin en aerobatiko. Michel Détroyat ŝia instruisto deklaris je la fino de ŝia instruado : « Post kelkaj monatoj, ŝi estos la plej talenta akrobatino de la mondo. » En junio 1934, ŝi subskribis kontrakton kun la nova societo Caudron-Renault. Tiam ŝi ankaŭ ricevis salajron certigantan ŝian financan sendependecon, teknikajn rimedojn, kiuj ebligas al ŝi uzi siajn plej bonajn kvalitojn.
Ciudad Real
Ciudad Real estas urbo en Kastilio-La Manĉo, Hispanio, (foje esperantigita, Reĝurbo). Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Ciudad Real.
Blazono de Latvio
Signifo
La tri oraj steloj super la blazona ŝildo simboligas la tri historiajn regionojn de la lando - Kuronio (inkluzive de Zemgalio), Livonio kaj Latgalio - en unuiĝinta ŝtato Latvio.
Hélène Boucher
La aviadistino
La 8-an de aŭgusto 1934, stirante aviadilon Caudron-Renault, Hélène Boucher estigis la rekordon de rapideco por distanco de 100 km kun 412 km/hore, kaj aliflanke la rekordon de 1000 km kun meznombre 409 km/hore. La 11-an de aŭgusto ŝi estigis la virinan rekordon de 445 km/hore.
La akcidento
La 30-an de novembro 1934, Hélène Boucher stiranta Caudron C460 estis viktimo de grava akcidento dum trejnad-flugo sur la aerodromo de Guyancourt (Yvelines). La gazetaro aludis perdon de rapideco (staŭlo) je la surteriĝo, la aviadilo alkroĉis la pintojn de la arboj super la arbaro kaj kraŝis. La pilotoj, Raymond Delmotte Fouquet kaj Goury, vidinte la akcidenton, alvenis unuaj sur la lokon. Hélène Boucher grave vundita estis urĝ-transportita al la hospitalo de Versailles. Ŝi mortis en la ambulanco dum la transporto. Ŝi estis entombigita en la tombejo de Yermenonville (Eure-et-Loir), kie ŝi travivis sian junaĝon.
Blazono de Latvio
Signifo
La historiaj regionoj ene de la blazona ŝildo reprezentziĝas pere de la du heraldikaj bestoj, kiuj fontas el la 16-a jarcento:
Uzo de la blazono
La uzo de la ŝtata blazono de Latvio estas priskribita fare de la nacia parlamento Saeima.
Granda ŝtata blazono
La granda ŝtata blazono diferenciĝas de la malgranga pro la du blazonoportantoj, unuflanke ruĝa leono kun ora lango kaj aliflanke ora grifo kun ora lango. Ambaŭ staras sur du verdaj kverkobranĉoj, kiuj ligiĝas pere de rubando en la koloroj de la flago de Latvio.
La grandan ŝtata blazonon de Latvio uzas:
Pliampleksigita malgranda ŝtata blazono
La Pliampleksigita malgranda ŝtata blazono diferenciĝas de la simpla malgranda blazono pro la du aldonaj kverkobranĉoj, kiuj sub la blazonoŝildo kruciĝas kaj ambaŭflanke altiĝas ĝis la nivelo de la leviĝanta suno.
Lauingen (Danubo)
Lauingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dillingen an der Donau kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Viraj seksorganoj
Viraj seksorganoj, vira reprodukta sistemo aŭ vira seksaparato estas aro de viraj seksorganoj. Ĝi - kiel sistemo, aparato - estas pli simpla ol virinaj seksorganoj kaj konsistas precipe de la peniso, testikoj kaj helpaj strukturoj.
Blazono de Latvio
Pliampleksigita malgranda ŝtata blazono
La pliampleksigitan malgrandan ŝtata blazonon uzas:
Viraj seksorganoj
La testiko, para glando tegita de ingoforma serozo nomita vaginalo, troviĝas en haŭta envolvaĵo (skroto), kaj konsistas el multege da spermotubetoj, kiuj dum la pubereco komencas produkti spermatozoojn. Sur ĝia supra kaj posta rando situas la surtestiko (epididimo), kien kunfluas la spermotuboj de la testiko, kaj de kie deiras la spermodukto. Tiu ĉi lasta, 40 cm longa, etendiĝas ĝis la sperma veziketo, para membrana saketo situanta malantaŭ kaj super la prostato. Fine la ejakula dukto, kiu iras de la sperma veziketo ĝis la malantaŭa uretro. Dum la ejakulo, la spermo, kiun konsistigas ankaŭ la sekreciaĵoj de la prostato kaj aliaj malpli gravaj (akcesoraj) glandoj, elfluas per la ejakula dukto al la uretro kaj eksteren.
Blazono de Latvio
Malgranda ŝtata blazono
La malgrandan ŝtatan blazonon (vidu supre) uzas:
Viraj seksorganoj
La peniso, sur kies pinto (glano) malfermiĝas la urina kaj sperma tubo, pro siaj spongeca kaj kavernozaj korpoj, povas erektiĝi per alfluo de sango kaj tiel, dum koito, enŝprucigi en la vaginon la spermon (fekundiga likvaĵo). La prepucio estas haŭta refaldo ĉirkaŭanta la ekstremaĵon de la peniso (balano aŭ glano).
Hélène Boucher
Honoraĵoj
Hélène Boucher estis ordenita postmorte per la Honora Legio kun la jena citaĵo :
Lauingen (Danubo)
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Hélène Boucher
Fonto
La precipa fonto de tiu traduko estas: http://fr.wikipedia.org/wiki/Hélène_Boucher
Ciudad Real
La loĝantaro de la urbo estas ĉirkaŭ 70.000 (jure) kaj 90.000 (fakte), kvankam la Magistrato antaŭvidas, ke tiu loĝantaro kreskos ĝis 120.000 jur-civitanoj el la jaro 2010. Laŭ la fakta loĝantaro ĝi estas la kvina plej loĝata urbo de la regiono.
La nomo signifas en la hispana lingvo Reĝa urbo pro tio esperante oni nomas ĝin Reĝurbo. Ĝi estis fondita de la reĝo Alfonso la 10-a de Kastilio, (kromnomita La Saĝulo) en 1255 por lukti kontraŭ la forto de la milita Ordeno de Kalatrava, kiu regis la tutan sudcentran parton de Hispanio, tio estas, preskaŭ la tutan nunan provincon de Ciudad Real / Reĝurbo.
Geografio
La municipo Ciudad Real enhavas kvar setlejojn, nome la propra ĉefurbo Ciudad Real, Las Casas, Valverde kaj La Poblachuela. Ciudad Real estas kiel urbo separata per malmultaj metroj de la najbara urbo Miguelturra, formante ununuran demografian domaron. Ciudad Real troviĝas en la natura komarko Campo de Calatrava, karakterizata de ebenaĵo situa en la malsupra suda altebenaĵo de la Iberia Duoninsulo, borde de etenda teritorio kiu montras la partikularecon de la reliefo kaj de vulkanaj fenomenoj. Tiele oni povas vidi formaĵojn kiel hidromagmaj krateroj nome "maaro", kiuj foje enhavis lagetojn. Tiuj foje estis sekigitaj en la dua duono de la 19a jarcento kiel konsekvenco de la ideoj kaj politikoj pri higieno kontraŭ akvejoj de la epoko, kiel okazis ĉe "Los Terreros" (kie estas aktuale la Fakultato de Edukado). Ankaŭ la propra areo de la centro-sudo de Ciudad Real troviĝas sur du maaroj, kies krateraj fondoj situas sub la nuna placo Pilar kaj en la fonto de la Ĝenerala Hospitalo. En ĝia municipa teritorio, troviĝas ankaŭ aliaj maaroj aŭ eksplodkrateroj kiel tiu de la Lageto de La Posadilla (nomata ankaŭ de Fuentillejos), deklarita Natura Monumento.
Ciudad Real, elstaras pro la belo de la naturaj medioj ĉirkaŭaj, ĉefe pro la grandaj malsekejoj kiel la Natura Parko Lagunas de Ruidera, la Nacia Parko Tablas de Daimiel, la Lageto de La Posadilla, la Akkvorezeervejo de El Vicario kaj nombraj riveroj kiuj trafluas la provincon Ciudad Real. Ankaŭ en la Provinco Ciudad Real estas la Nacia Parko Cabañeros, kiu elstaras pro ties ampleksaj paŝtejoj, loĝataj de nombraj vegetaj kaj animalaj specioj.
Klimato
Laŭ la Klimata klasifiko de Köppen, la klimato de Ciudad Real estas ĝenerale duonaride malvarma de tipo BSk, sed proksima al la limo kun la mediteranea klimato de tipo Csa. Aliaj fontoj priskribas la klimaton de Ciudad Real kiel kontinenta-mediteranea klimato, diference disde la tipa mediteranea (kiu ekzistas en zonoj pli proksimaj al la marbordo), ĉar ĝi havas pli grandan temperaturan amplekson jaran pro ties alto kaj malproksimeco al la maro.
La averaĝa jara precipitaĵo estas de ĉirkaŭ 400 mm, kun minimumo en somero (kiel komuna en la mediteraneaj klimatoj) kaj maksimumo aŭtune kaj komence de vintro kaj, malgrandkvante, printempe. La neĝo-falo vintre estas nur porokaza. La somero estas tre varma, dum la vintro estas modere malvarma.
Mezepoko
Dekomence, en la aktuala loko de la urbo troviĝis malgranda setlejo nome Pozo Seco (aŭ Pozuelo, nome Seka Puto aŭ Puteto) de Don Gil. Tiu setlejo estis fondita pere de kampanjoj por reloĝado de la "nenies teroj" kiuj restis post la kristana konkero de iamaj islamaj teritorioj, nome "reconquista", kaj ĝi multobligis sian loĝantaron post la dekadenco de la najbara Alarcos, en 1195. En la loko kie troviĝis la puto, kiu nomigis la iaman domaron, nuntempe estas rememora tabulo, nome en la Placo Pilar.
La povo de la religiaj Militordenoj estis tiam simila al tiu de la reĝoj. La superulo "Maestre" de ĉiu ordeno agadis kiel Feŭda Senjoro, kaj rajtis kolekti impostadon en la teroj de sia dominado. En tio ne estis escepto la ĉefa Ordeno en la zono, nome tiu kiu montris plej grandan povon: nome la Ordeno de Kalatrava. Krome, ties povo estis tiom granda, ke ĝi povis esti granda aliancano (por protekti la limojn de la regno kun Al-Andalus) aŭ iĝi granda problemo. En 1255, la reĝo Alfonso la 10-a la Saĝulo renomigis la municipon Pozo Seco de Don Gil, kaj fondis Villa Real (Reĝa Urbo). Tiele la reĝo metis urbeton de sia posedo, kun fidelaj reĝaj funkciuloj, en la interno de la posedaĵoj de la Ordeno de Kalatrava.
En ĝia municipa teritorio kaj je malmultaj kilometroj troviĝas la monteto de Alarcos, antikva iberia setlejo de grava arkeologia valoro, ankaŭ pro siaj mezepokaj ermitejo kaj kastelo; ties ĉirkaŭaĵoj estis scenejo de la batalo samnoma, kie la kristanaj trupoj estis venkitaj fare de la almohadoj (1195).
Historia kuriozaĵo estas ke Villa Real, kun Madrido (kiu estis kortego en ekzilo) kaj Andújar, ĉesis aparteni al la Regno Kastilio, kaj iĝis parto de la senjorlando de Leono la 6-a de Armenio inter 1382 kaj 1391. Johano la 1-a de Kastilio pagis la elaĉeton de Leono la 6-a de Armenio, post tiu estis kaptita de egiptanoj, en kio estis la falo de la lasta kristana regno de Oriento. Kiel danko pro la elaĉeto, Leono la 6-a alvenis en Kastilion viziti sian liberigiston, Johano la 1-a, kaj tiu donis al li la la senjorlandon de Madrid, e Vilareal e Andújar ĝis lia morto, sen eblo heredigi ĝin. Sed Henriko la 3-a rekuperis la administradon de tiuj senjorlandoj en 1391, post la multaj plendoj de la subuloj. Samjare okazis grava pogromo en la ĉefaj setlejoj de Kastilio, kaj ankaŭ ĉe Villarreal, pro kio nombraj judoj de ties sinagogo decidis konvertiĝi al la kristanismo por pacigi la sintenojn, almenaŭ laŭŝajne.
Tongana lingvo
La tongana lingvo estas unu el la polineziaj lingvoj, kiuj apartenas al la aŭstroneziaj lingvoj. Ĝi havas 187 000 parolantojn kaj estas VSO-lingvo parolata en Tongo.
Ciudad Real
Mezepoko
Villa Real ricevis la titolon de "Ciudad" (urbo) decembre de 1420, kiam la reĝo de Kastilio Johano la 2-a donis ĝin kiel premio al ties apogo en la interna milito dinastia kontra la Militordenoj, ĉar sendis Villa Real ĉirkaŭ 1500 armitajn homojn milicanoj helpe al la reĝo, kiu troviĝis kaptita en la Kastelo de Montalbán. Ekde tiam, Johano donis al la urbo kaj la titolon kaj blazonon kun la diraĵo «Muy noble, muy leal» (tre nobela, tre fidela), kaj tiele la urbo eknomiĝis Ciudad Real (Reĝurbo).
La lokanoj de Ciudad Real organizis grandan insurekcion kontraŭ la samlokanoj novkristanoj kiu ekis la 6an de Oktobro 1474. Tiun tagon, la tumultemuloj eliris el diversaj domoj kaj monaĥejoj de la urbo, kio pensigas ke la insurekcio ne estis spontana sed male certe estis intenco rabadi kontraŭ ili kaj ties posedaĵoj. La urbo havis tiam proksimume 8,000 loĝantojn. En 1475 oni konfirmis la privilegiojn de la polico "Santa Hermandad Vieja" de Ciudad Real fare de la Katolikaj Gereĝoj, kiuj krome establis tien unu el du ĉefaj tribunaloj "Reales Chancillerías de Castilla" (1494), poste translokigita al Granada (1505), kaj la sidejon de la tribunalo de la Inkvizicio (1483), poste establita en Toledo (1485). La pastro Fidel Fita kaj la profesoro Haim Beinart studis la teruran subpremadon kiun suferis la eks-judoj en la urbo inter 1483 kaj 1485. En 1508 okazis terura inundo.
Tongana lingvo
Situo ene de la polineziaj lingvoj
Inter la polineziaj lingvoj, la tongana aparte atentindas. Tongo situas en melanezia-polinezia lim-areo. Tial ĝi iom diferas de la aliaj polineziaj lingvoj kaj alproksimiĝas la fiĝian, precipe sone kaj sintakse.
Ciudad Real
Moderna Epoko
En 1691 Ciudad Real estis nomumita ĉefurbo de la Provinco Manĉa kiam tiu estis kreita.
Inter la 26a kaj 27a de marto 1809 kadre de la Milito de Hispana Sendependiĝo okazis la batalo de Ciudad Real, inter la imperiaj trupoj de Napoleono unuflanke kaj la hispana armeo kaj la Milico de Ciudad Real aliflanke ĉe la pontoj de la rivero Gvadiano, en kiu batalis pli ol 5,000 homoj ambaŭflanke, post kiu Ciudad Real estos kaptita de la napoleonaj trupoj kaj okupita de milita garnizono de kavalerio ĝis 1813. Tiu garnizono havis kazernon en konstruaĵo kreita de la kardinalo Lorenzana kaj kiu ĝis la alveno de la napoleona armeo estis la Hospitalo "Misericordia" kaj monaĥejo.
Teleradio-Moldova
TRM ( mallongigo de Teleradio Moldova) estas la publika radio- kaj televida dissenda reto de Moldavio.
La unua radioelsendo en Moldavio estis elsendo de la publikaj radiostudioj en Bukareŝto en 1928, en 1930 sovetia radiostacio komencis dissendi en Tiraspolo kies ĉefa celo estas produkti kontraŭrumanan propagandon inter la Pruto kaj Dnestro riveroj, en 1936 radiostudioj estis. inaŭgurita en la urbo kaj provizis priraportadon de kio okazis en la regiono de Besarabio.
En 1939, radiostacio estis inaŭgurita en Serbio kaj elsendoj de orkestroj kaj opermuziko okazis tie, en 1940, kun la sovetia okupado, la Ruĝa Armeo detruis la lokajn oficejojn.
En 1958, televidelsendoj estis inaŭguritaj por la unua fojo en Moldavio.
En 1992, la internacia sekcio de Radio Moldavio estis establita kun elsendoj en pluraj lingvoj kiel la angla kaj la franca.
En 2011, interkonsento estis subskribita inter la reto kaj la Moldova Militministerio.
Flago de Maroko
La nacia flago de Maroko (علم المغرب) konsistas el ruĝa tuko kun nigrolima verda intertplektita stelo. Ruĝo havas konsiderindan historian signifon en Maroko, proklamante la devenon de la reĝa familio de la Profeto Mohamedo tra Fatima, la edzino de Ali ibn Abi Talib, la kvara kalifo. Ruĝa ankaŭ estas la koloro kiu estis uzita de la ŝerifoj de Mekao kaj la imamoj. De la 17-a jarcento kiam Maroko estis regita de la Alavita dinastio, la flagoj de la lando estis simple ruĝa. En 1915, dum la regado de Mulay Yusuf, la verda Sigelo de Salomono estis aldonita al la nacia flago. La sigelo estas interplektita neplenumita angulo, uzita kiel simbolo en juro por jarcentoj. Origine uzatis la kutima sesangula sigelo de Salomono, kiu baze estas la simbolo de judismo, sed jam en 1915 la sultano Jusef en dekreto precizigis ke la nacia flago enhavu verdan kvinpintan variaĵon de la sigelo de Salomono, kun unu pinto direktata ekzakte supren. Dum Maroko estis sub franca kaj hispana kontrolo, la ruĝa flago kun la sigelo en la centro restis en uzo sed nur enlanda. Ĝia uzo ĉe maro estis malpermesita. Kiam sendependeco estis restigita en 1956, ĝi denove iĝis la nacia flago.
La 6-pinta stelo uzita en la origina maroka flago valida ekde 1915 ankaŭ estas konata kiel la Sigelo de Salomono aŭ la stelo de Davido. Ĝi estis elektita sur la maroka flago ĉar la 6-pinta stelo estas simbolo de vivo, saĝeco kaj bona sano, kutima por ĉiuj tri gravaj unudiaj religioj. La Sigelo de Salomono ankaŭ estis stampita sur la moneroj de 100 kaj 200 frankoj same kiel sur kelkaj Maĥzen-poŝtmarkoj ĝis 1954.
Ciudad Real
Moderna Epoko
En 1833 oni kreis la administran unuon de la provinco Ciudad Real post la dekreto de la ministro Javier de Burgos kaj Ciudad Real iĝis ties ĉefurbo, post kio ĝi ekcentrigis la servojn de la provinca kaj ŝtata administracioj. En 1843, pro agado de la Generalo Regento Baldomero Espartero, Ciudad Real inaŭguris sian unuan mezlernejon "Instituto Provincial de Educación". Tio okazis post la peto fare de la urbestro sinjoro Maldonado kaj post la "desamortización" de la Konvento de Senŝuaj Mercedanoj, ankaŭ Hospitalo. Tiu konstruaĵo estis kreita de la kardinalo Lorenzana kaj ekde la napoleona invado en 1809, estis kazerno.
En 1863 alvenis al la urbo la fervojo kaj por tio oni sekigis la lagetojn Terreras, kiuj laŭdire estis okazigejo de malsanoj, ĉefe de infanoj en la proksima kvartalo Perĉel. Tri jarojn poste, en 1866 Isabel la 2-a de Hispanio vizitis Ciudad Real, kaj gastis ĉe la iama konvento de la Merced. Samtempe, oni rekonstruis partojn de la murego kaj oni inaŭguris la novan urbodomon de Sebastián Rebollar. La 18an de novembro 1875, la Papo Leono la 13-a kreis la Diocezon de Ciudad Real kaj la preĝejo de Sankta Maria iĝis la Sidejo de la Dioĉezo en 1877; en 1887 Ciudad Real ekhavigis kasinon. En 1905 en la 3a Centjariĝo de la Kiĥoto vizitis Ciudad Real la reĝo Alfonso la 13-a.
Heinz Günther Konsalik
Heinz G. KONSALIK, efektive Heinz Günther (naskiĝis la 28-an de majo 1921 en Kolonjo, mortis la 2-an de oktobro 1999 en Salcburgo) estis unu el la komerce plej sukcesaj germanaj verkistoj. Iujn verkojn li publikigis sub malsamaj pseŭdonimoj, kiel Jens Bekker, Stefan Doerner, Boris Nikolai aŭ ''Henry Pahlen. Konsalik'' estis la nomo de lia patrino.
Podlažice
Podlažice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chrast, troviĝanta en distrikto Chrudim. Ĝi troviĝas sur maldekstra bordo de rivereto Žejbro proksimume 2 km sudoriente de Chrast. Estas ĉi tie registritaj 135 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Laufen (Salzach)
Geografia situo
Laufen situas sur la okcidenta flanko de rivero Salzach. La urbocentro situas sur duoninsulo, formita de malvasta buklo de la rivero. Transe de la rivero estas la aŭstria urbeto Oberndorf bei Salzburg, iam parto de Laufen.
Podlažice
Podlažice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,23 km².
Ciudad Real
Nuntempa Epoko
En 1929, dum la periodo de la Diktatoreco de Miguel Primo de Rivera, okazis la ribelo de la Reĝimento de Artilerio de la urbo.
Dum la Hispana Enlanda Milito (1936—1939) la urbo restis en teritorio de la respublika registaro kaj ties historia nomo estis oficiale ŝanĝita al «Ciudad Libre» (Libera Urbo) aŭ «Ciudad Libre de La Mancha».
La urbo konservas, pro iama zorgomanko, nur kelkajn historiajn restaĵojn, kiel diversaj eroj de la urba murego kaj ĉefe la nomita Puerta de Toledo (Toleda Pordego, 13a jarcento), la domo de Hernán Pérez del Pulgar (15a jc.), la reĝa domo de la karitato (18a jc.), la preĝejo Merced (18a jc.), la preĝejo de Sankta Petro Apostolo (15a jc.) aŭ la preĝejo de Santiago Apostolo (14a jc.). La sidejo de la provincia deputitaro (municiparo) estas belproporcia novklasika konstruaĵo de fino de la 19a jarcento.
Krome oni konservas la iaman konventon de Sankta Francisko, tre renovigita, kiu estis unu el la plej antikvaj kaj plej grandaj de sia ordeno en Hispanio. Estis ankaŭ granda kastelo Alkazaro, el kiu nuntempe restas nur arko enireja al unu el ties turegoj la subteraneaj kaj tuneloj kaj cisternoj de la kastelo, ĵus malkovritaj en la konstruado de aŭtohaltigejo. El tio restos nenio post la fino de tiu konstruado.
Laufen (Salzach)
Geografia situo
La regiono de Laufen apartenas al la nord-alpa ebenaĵo kaj estas plata morena pejzaĝo, 400 ĝis 460 metrojn alta, kun kelkaj marĉoj. Plej proksima monto estas Haunsberg, 836 metrojn alta, 5 km sud-oriente de Laufen, en Salcburgo. Kontraŭaflanke de Haunsberg rivereto Sur enfluas en Salzach.
Podlažice
Historio
Podlažice estas unuafoje menciata kiel benediktana monaĥejo en la jaro 1159. Komence de la 13-a jarcento ĉi tie verŝajne estiĝis fama Biblio de Diablo, latina manuskripto, enhavanta la tutan kolekton de kristanaj tekstoj komencante de Biblio.
Ciudad Real
Nuntempa Epoko
Kvankam la historiaj restaĵoj estas malmultaj, oni notas ke la urbo estis grava jam dekomence. Ĝuste ĝi estis sidejo de la Tribunalo de la Inkvizicio aŭ Sankta Metio. Honoro aktuale rigardita kiel almenaŭ dubinda, oni donis ĝin nur al urbo konsiderita fidela por la povo. La sidejo de la Sankta Metio, troviĝis en la loko kie aktuale estas la "delegación de Hacienda" (trezorejo), antaŭ la Preĝejo de Sankta Petro.
En la lastaj jardekoj oni konstruis novajn kvartalojn, ŝoseojn (aŭtovojoj ĉien, escepte okcidenten), servoj kiaj hospitaloj, sportejoj, administraj kaj eduksistemaj konstruaĵoj, muzeoj ktp. Elstaras moderna urbodomo inter du placoj.
Laufen (Salzach)
La pontoj
Ĝis 1899 estis ligna ponto ĉe la okcidenta flanko de la duoninsulo; ĝin detruis inundo. Ĉar la loko estis malbone protektebla kontraŭ inundoj, oni konstruis novan ponton ĉe la orienta flanko. Ĝi estas el fero, bele ornamita, 165 metrojn longa, kaj estis malfermita en 1903. Por memori la kunlaboradon de la du landoj dum la konstruado oni metis la blazonojn al la ponto kaj nomis ĝin Länderbrücke (du-landa ponto). Por ebligi la trafikon al la ponto necesis rompi breĉon en la domaron de la urba placo.
Ciudad Real
Demografio
La censo de Ciudad Real havigas 74.798 loĝantojn (INE 2014) kaj la municipa censo havigas la ciferon de 74.960 loĝantoj en la jaro 2014.
Tongana lingvo
Situo ene de la polineziaj lingvoj
Ankaŭ pro alia kialo gravas la tongana por la evolu-historio de polinezio. La tonganoj multe koloniigis la ĉirkaŭajn insulojn, kio klarigas la similecegon de la lingvoj de Tongo kaj Uveo (Valiso).
Laufen (Salzach)
La pontoj
La okcidenta flanko restis sen ponto ĝis 2007, kiam je la 23-a de junio estis malfermita la "Europo-ponteto", piedira ponteto, kiu suplementas la Dulandan Ponton de 1903. Okaze de la inaŭguro okazis granda "duponta festo".
Historio
Unua dokumentita mencio de Laufen okazis en 748, kiam duko Odilono donacis bienon en Laufen al episkopo Virgilio de Salzburgo. La nomo kredeble deriviĝas de la latina-germana nomo castellum ad louffi, kasteleto ĉe la katarakto. La "katarakto" estis formita de granda roko, nomita Nocken [noken], en la rivero.
En 1251 estis menciite, ke Laufen havas defendan urbomuron; kredeble tiu ekzistis jam pli frue. Ĝi estis inter 12 kaj 13 metrojn alta, supre 70 kaj malsupre 150 cm dika. Nur malmultaj restoj konserviĝis. Restas ankaŭ la karcera turo (Fronfeste), la Malsupra aŭ Ponta Pordego (Brückentor) kaj la Supra aŭ Salcburga Pordego (Salzburgtor). Antaŭ la muro estis defenda fosaĵo, kiu estis plenigita en la dua duono de la 19-a jarcento kaj nun estas parko.
En 1333 imperiestro Ludoviko la 4-a ordonis, ke salo minata en Hallein devis esti transportita nur per ŝipoj sur rivero Salzach, kaj elŝipigita nur en Burghausen (poste en Passau). Ĉar la roko Nocken parte blokics la riveron, grandaj ŝipoj ne povis pasi la lokon, kaj oni uzis malgrandajn ŝipojn kun plata fundo inter Hallein kaj Laufen. Tie ĉi oni transŝarĝis la salon al pli grandaj ŝipoj. Pro tiu laboro, pro ŝipkonstruado kaj pro la tranoktado de ŝipistoj Laufen ekonomie tre profitis. Ekzemple inter 1790 kaj 1800 estis konstruitaj 6.248 ŝipoj.
En 1656 granda incendio detruis parton de la urbo.
Tongana lingvo
Situo ene de la polineziaj lingvoj
La tongana apartenas al la plej malnova evolu-tavolo de la polinezia. Apartena eco de la tongana estas la antaŭmetado de h en kelkaj vortoj, al kiuj mankas la analogiaj s aŭ h. Jen ekzemploj:
Laufen (Salzach)
Historio
En 1773 oni detruis la rokon Nocken per eksplodigo.
Ciudad Real
Demografio
Pro la granda nombro de studentoj de la Universitato de Kastilio-Manĉo (UCLM) kaj de personoj vere loĝantaj sed ne censitaj, la loĝantaro de Ciudad Real vere atingas ĝis 80.000 personoj proksimume, kio indikas tre altan procenton de ligita loĝantaro. Tio motivigis diversajn kampanjojn de la Urbodomo de Ciudad Real por plialtigi la nombron de censigon de loĝantoj en la urbo.
Laufen (Salzach)
Historio
Origine la urbo (ambaŭflanke de la rivero) apartenis al la duklando Bavario. En la 13-a jarcento la arĥi-episkopoj de Salzburg aĉetis la ĉirkaŭan regionon, kaj en 1275 la dukoj agnoskis limon inter Bavario kaj Salcburgo. En 1816 (Viena Kongreso) la okcidenta parto estis donita al Bavario; la rivero Salzach iĝis landlimo inter Aŭstrio kaj Germanio. Oberndorf iĝis memstara urbo.
La rolo de la ŝiptransportado malkreskis post la konstruo de fervojo; la lasta sal-ŝipado okazis en 1866.
Ĝis 1972 Laufen estis ĉefurbo de memstara distrikto; je la la distriktoj Laufen kaj Berchtesgaden estis kunigitaj al distrikto Berchtesgadener Land.
Ciudad Real
Demografia evoluo de Ciudad Real
La loĝantaro de la municipo de Ciudad Real plutenas dinamikon de seninterompa kresko. Menciindas ke antaŭ 1857 okazis la sendependigon de Poblete, pro kio la kresko en tiu epoko estis pli malgranda.
Same menciindas ke en diversaj epokoj oni deziris la demografian kreskon de la municipo de Ciudad Real, ekzemple rilate al la aprobo de urbaniza plano, la alveno de rapidega trajno, la konstruo de akvotransportaj kanaloj aŭ la konstruado de privata flughaveno, kiu finfine ĝis nun montriĝis fiasko.
Ekonomio
La ekonomio de la urbo dependas grandparte de servoj, turismo (en la tuta provinco de Ciudad Real), ĉasado (kaj malgranda kaj granda), fiŝkaptado, agrikulturo (grandaj ekspluatejoj de vitaroj, olivarbaroj kaj cerealoj), brutobredado kaj pli malgrandkvante, de industrio, kun elstaro de la fabrikado de la historia biero Calatrava, origina de Ciudad Real el 1961.
En la lastaj jaroj, kaj pri ekonomiaj eventoj de ŝtata nivelo, iĝis gravegaj la vinfoiro "Feria Nacional del Vino" (FENAVIN), kiu okazas el la jaro 2001 ĉiun duan jaron, la ĉasfoiro "Feria de la caza, pesca y turismo", la foiro de la produktoj kun devena nomigo kaj aliaj kvalitindikiloj kiaj "España Original", kiu okazas el la jaro 2006 ĉiun duan jaron, kaj la funkciado de Ciudad Real kiel sidejo de sportaj konkurencoj je internacia, kontinenta, ŝtata, regiona, provinca kaj loka.
En la urbo estas tri industriaj zonoj, nome la jenaj:
Provinco
Ciudad Real estas ĉefurbo de samnoma provinco Ciudad Real, havanta 480.000 loĝantojn.
Ĉefaj urboj: Puertoljano, Tomeljoso, Valdepenjoj, Almadeno, Manzanaroj kaj Dajmjelo.
Esperanto en Ciudad Real
En Ciudad Real ekzistas malgranda Esperantista Manĉa Asocio nome Asociación Manchega de Esperanto (AME-EMAS). Ĝi okazigis en najbara urbo Almagro la 71-an Hispanan Kongreson kaj Iberian Renkontiĝon.
Eksteraj ligiloj
Retejo: http://www.ame-emas.tk
Video-prezentado pri Reĝurbo: http://www.youtube.com/watch?v=t5CYxJ3Vt0E
Tongana lingvo
Lingvo-evoluo
Post la eltrovo en la jaro 1616 far la nederlandano Jakob le Maire, Tonga povis resti sendependa ĝis nun; nur inter 1900 kaj 1970 ĝi estis brita protektorato. Hodiaŭ Tongo regatas de konstitucia monarĥio simila al la brita.
Dum tiu tuta tempo la tonga kulturo povis teni sian identecon; la moderna lingvo kvankam fremd-influiĝis, ekzemple de la angla.
Koe taimi nae ogomai ae fefine.
Tiutempe oni aŭdis pri ino. (taimi < angla time = "tempo")
Kompare kun pli malnovaj tekstoj ne nur ŝanĝiĝis iuj vortoj, sed la tongana alsimiliĝis al la angla lingvo ankaŭ laŭ aliaj aspektoj, ekzemple la ortografio. Vidu la jenaj ekzemploj:
La ido de kiu estas tiu knabino?
malnova: coe tama ahái he fafine cóia?
nova: koe tama ´ahai fafine kóia?
Estas la ido de Matapule Fotu.
malnova: coe tana he mataboole co Fotoo
nova: koe tana ´ae matapule ko Fotu
Ni iru al liku...
malnova+nova: two alu fononga gi Licoo
...por vidi sunsubiron.
Palestinaj politikaj organizoj
Enkadre de la politika situacio en Palestino estiĝis diversaj organizoj:
Tongana lingvo
Lingvo-evoluo
malnova: ger mamata he hifo he láa
nova: ae hilfo pe laa
Palestinaj politikaj organizoj
Aliaj partioj:
Tongana lingvo
Lingvo-evoluo
Ni aŭskultu la ĉirpadon de la birdoj...
malnova: two fonogo gi he maboo he manoo
... kaj la lamentadon de la kolomboj.
nova: moe tagi `ae lupe
La esperanta vorto "tabuo" venas el la tongana lingvo.
Plimuto (Miĉigano)
Plimuto ( Plymouth) estas urbo en Kantono Vajno, Miĉigano, Usono. Ĝi estas proksima kaj okcidenta al Detrojto. Ĝi estas tute ĉirkaŭita de Plimuta Urbeto.
Mari Törőcsik
Mari TÖRŐCSIK [torOĉik], hungare Törőcsik Mari estas elstara hungara aktoro, voĉoaktoro.
Mari Törőcsik naskiĝis la 23-an de novembro 1935 en Pély. Ŝi mortis la 16-an de aprilo 2021 en Szombathely.
Biografio
Mari Törőcsik studis en Teatroarta Altlernejo inter 1954-1958. Ŝi debutis en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj restis tie ĝis 1979. Poste ŝi aktoradis, foje estris en diversaj provincaj teatroj. Longe ŝi estis aktoro nur en filmoj kaj ŝi instruis en la altlernejo. Depost 2001 ŝi denove apartenas al la Nacia Teatro. Ŝi edziniĝis trifoje. En 2008 ŝia koro abrupte haltis, sed pro la tuja helpo ŝi renaskiĝis. Poste ŝi ne plu fumadis. Ŝi ricevis premiojn Kossuth en 1973, 1999 kaj 2019, intertempe ankaŭ aliajn premiojn. Ŝi apartenis al Aktoro de la nacio.
Jon Edward Ahlquist
Jon Edward AHLQUIST estis usona molekula biologo kaj ornitologo kiu specializiĝis en molekula filogenetiko. Li ege kunlaboris kun Charles Sibley, ĉefe ĉe la Universitato Yale. Ĉirkaŭ 1987, kaj Ahlquist kaj Sibley forlasis la universitaton Yale.
En 1988, Ahlquist kaj Sibley ricevis la premion Daniel Giraud Elliot el la Nacia Akademio de Sciencoj. En Januaro 1991 (ofte listita kiel 1990), Charles Sibley kaj Ahlquist publikigis Phylogeny and Classification of Birds, kiu prezentis novan filogenetikon por birdoj baze sur hibridado pere de DNA, konata kiel taksonomio de Sibley kaj Ahlquist. Tiam, li estis helpoprofesoro de zoologio ĉe la Universitato Ohio. En 1999, Ahlquist estis retiriĝinta (Ahlquist, 1999).
Hidehiro Sugai
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Ventforet Kofu.
Albertine disparue
Albertine disparue, origine titolita La Fugitive (La fuĝintino), estas la sesa ero de À la recherche du temps perdu de Marcel Proust, aperinta en 1925 jam post la morto de la verkisto.