cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingva familio
Ĉibĉeca
Ĉibĉa
Ĵea
Ŝavantea, kajnganga
Tukaneca
Tukana
Tupieca
Gvarania, tupia
Papuaj lingvaroj
Troviĝas multaj senparencaj lingvoj en Papulando. Inter la lingvaroj estas:
Tra-papulanda
Enhavas la plejparton de la papuaj lingvoj
Norda bugenvila
rotokasa
Aŭstraliaj lingvaroj
Troviĝas pluraj senparencaj lingvoj en Aŭstralio. Inter la lingvaroj estas:
Lajos Katona (inĝeniero)
KATONA Lajos (naskiĝis la 21-an de aprilo 1866 en Nagybánya, mortis la 4-an de julio 1933 en Budapeŝto) estis hungara inĝeniero pri forno.
Biografio
Lajos Katona finis siajn studojn en Akademio de Selmec en 1889 kaj li laboris unue en Resicabánya. De 1905 li havis propran oficejon de privatinĝeniero. Li pristudis la fornejojn de Eŭropo kaj Usono. Li poste laboris en la fabriko Ganz en Budapeŝto. Li pruvis teorie la eblon de ŝtalfabrikado senpera, kiun ankaŭ la svedaj kaj usonaj eksperimentoj atestis pli poste.
Uhrovské Podhradie
Uhrovské Podhradie, hungare Zayváralja estas tre malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Uhrovské Podhradie situas inter montoj 469 kaj 1010 m-ojn altaj, fine de sakovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 13 km-oj.
Fortikaĵo
La unua mencio okazis pri la fortikaĵo en 1295 en latina formo "Castrum Vgrog". Inter 1295-1321 ĝi apartenis al Mateo Csák, poste al la reĝo, ekde 1560 al familio Zay. La fortikaĵo ne travivis sieĝon, tamen ĝi ruiniĝis, ĉar forlasiĝis.
Vilaĝo
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1481 en slava formo "Podhradye". Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Zay-Podhrágy, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zayváralja 185 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Uhrovské Podhradie 55 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
10117 Tanikawa
10117 Tanikawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝia nomo honoras Kiyotaka Tanikawa, asociatan profesoron ĉe la Nacia Observatorio de Japanio, fakulon pri la studo de la problemo de tri korpoj.
La mirinda libro
La mirinda libro estas broŝurformata libro eldonita kiel omaĝo al Ramón Molera kaj festigo de la 75-a datreveno de la Universala Esperanto-Asocio Ĝi enhavas biografion de Ramón Molera, fotojn, desegnojn kaj literaturajn kaj neliteraturajn tekstojn pri la temo delegitoj de UEA. La fotoj konsistigas resumon de la esperanta agado de Molera. La literaturaj tekstoj, nome rakontoj estas "Ĉu estas limoj en la delegiteco?" de Roberto Lloancy, "Fantomdelegito" de Francisco Javier Moleón, "Tra glacilando" de María José Quesada, kaj "Marko Boldo, privata detektivo" de Georgo Kamaĉo, ĉiuj premiitaj en konkurso prie.
Teresva
Teresva (ukraine kaj ruse Тересва, Taracköz, Theresiental, Teresva) estas urbotipa loĝloko en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv.
La mirinda libro
Sekvas persona rakonto pri kiel Luis Serrano Pérez uzis la Jarlibron de UEA, kie aperas la listo de la delegitoj de UEA kaj kiel li uzis ĝin dum veturado tra Germanio; por li tiu jarlibro estis vere "la mirinda libro". "Bona persono" estas alia persona rakonto de Ana María Molera, nome filino de la omaĝito kaj lia posteulo zorge de la familia Esperanto biblioteko, pri kiel ŝi memoras pri la delegiteco de sia patro kaj pri la eksterlandanoj kiuj venis ŝiahejmen dum ŝia infanaĝo. La lasta ero nomiĝas "Kiel mi nomiĝas aŭ Tri leteroj pri unu problemo" de Wojciech Usakiewicz, nome tri leterpoemoj pri la temo esperantigo de familinomoj.
Teresva
Situo
Teresva situas en valo, laŭ Tiso, laŭ la rumana landolimo, laŭ ĉefvojo Ĥust (Ukrainio)-Dubove. Tjaĉiv troviĝas 10 km-ojn. Teresva estas fervoja nodo, estas linioj al Ĥust, Solotvino kaj Dubove.
Historio
La unua mencio devenis el 1336. Ĝis 1920 Taracköz apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Teresva/Taracköz. Ekde 1945 Teresva apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Teresva ricevis statuson urbotipa loĝloko en 1957.
24269 Kittappa
24269 Kittappa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la fare de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Vasantha Kittappa, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search (STS) de 2008, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la Lancaster Catholic High School de Lancaster (Pensilvanio).
NGC 3890
NGC 3890 (aliaj indikoj — NGC 3939, UGC 6788, MCG 13-9-3, ZWG 352.8, IRAS11465+7434, PGC 36925) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3890, NGC 3939.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
377
En la jaro 377 post Kristo okazis, interalie:
Populacio
En biologio, populacio estas aro da samspeciaj individuoj, kiuj reproduktadas; tio povas rilati ĉu al la tutmonda populacio de iu specifa specio, ĉu al populacio de tiu sama specio en difinita loĝloko (regiono, insulo, valo, ktp.). Populacio da homoj estas loĝantaro, kvankam ankaŭ tiu vorto uzeblas por bestoj, ĉefe por tiuj specioj, kiuj ne migras kaj oni povas diri pri ili, ke ili loĝas en specifa loĝloko.
Se la populacio de difinita specio malpliiĝas draste, oni konsideras, ke ĝi estas en danĝero kaj oni bezonas specifan konservadan planon.
La populacio estas konsiderata kiel elementa unuo en la ekologio. La izolitan teritorion, kie vivas populacio de specio, oni nomas habitato.
Listo de germanaj nomoj de ĉeĥaj urboj kaj vilaĝoj
Tiu ĉi listo enhavas germanajn nomojn (eksonimojn) de ĉeĥaj urboj kaj vilaĝoj.
Tiu ĉi listo devus servi por orientado en malnovaj skribaj fontoj, mapoj ktp., ne por traduko de ĉeĥaj nomoj de urboj kaj vilaĝoj en la germanan. Malgraŭ tio ĝi bone servos ankaŭ por tradukoj de ĉeĥaj nomoj de urboj kaj vilaĝoj en la germanan.
(158194) 2001 RC139
(158194) 2001 RC139 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Ĥarĝ
Ĥarĝ, arabe الخرج estas oazo kaj urbego en Regiono Riado en Sauda Arabio.
Geografio
Ĥarĝ situas en montetaro en orienta centra parto de la lando. Riado troviĝas 90 km.
Historio
Ĥarĝ estis lokita ĉirkaŭ serio da profundaj akvejoj, tial la kabineto elektis la oazon registara eksperimenta bieno en 1938. Ĥarĝ ankaŭ estas aerbazo (unu el la plej grandaj aerbazoj en la mondo), kie batalis 60,000 koaliciaj soldatoj dum la 1991-a Golfa Milito.
Ekonomio
Ĥarĝ estas ĉefe agrikultura loko kun la ĉirkaŭaĵo, oni produktas cerealojn, datojn, legomojn, oni bredadas brutojn, birdojn kaj ĉevalojn. La tradicia lakta industrio estis vastigita en 1981, kiel la plej granda en Mezoriento.
Trafiko
El Ĥarĝ kuras 3 ĉefvojoj kaj 2 fervojaj linioj al Riado kaj Dammam.
Klimato
Ĥarĝ havas dezertan klimaton kun varmaj sekaj someroj.
Ok-duon-okedro
En geometrio, la ok-duon-okedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U3.
Ĝi havas la samajn situon de lateroj kaj 8 triangulajn edrojn kiel la konveksa kubokedro.
Aleksej Navalnij
Aleksej Anatoljeviĉ NAVALNIJ (Алексей Анатольевич Навальный; n. la ) estas rusia juristo, politikisto kaj aktivulo. Li estas konata kritikanto de prezidento Vladimir Putin. La 23-an de januaro 2021, post aresto de Navalnij, komenciĝis protestoj en multaj Rusiaj urboj subtene al li.
Biografio
Li naskiĝis en 1977 en familio de militisto, devenanta el Kieva provinco kaj nomas sin duon-ruso, duon-ukraino (foje eĉ pli ukraino). Lia infanaĝo pasis en garnizonoj kaj militistaj urbetoj. En 1998 li finis la juran fakultaton, en 2001 (malĉeeste) — tiun financan. Li establis unu firmaon post alia, sed neniam sukcesis kiel entreprenisto kaj same rapide malfondis ilin.
Samtempe li provis sin en politika sfero. Li aliĝas al la partio Jabloko — unu el plej malnovaj liberalismaj partioj en Rusio kaj eĉ kandidatiĝis kiel ĝia reprezentanto en balotoj. Sed baldaŭ li decidis ke ties konservativisma politiko neniam estos vere populara kaj ke en ombro de la senŝanĝa partiestro Grigorij Javlinskij lia propra kariero estos pala kaj sensignifa kaj li neniam ricevos potencon.
Post tio li aliĝis al la rusa naciisma movado, amikiĝas kun uloj, kiuj malkaŝe nomas sin nacional-socialistoj, babilis pri neceso establi la rusan nacian ŝtaton, haltigi enmigradon el Meza Azio kaj Kaŭkazio, kaj forpurigi Rusion de nigruloj, judoj kaj aliaj aĉuloj. Ekde tiam li ĉiujare partoprenis la fifaman Rusan Marŝon en Moskvo, kiu sekvas tra urboparto Lublino, plena je enmigrintoj, sub naciismaj sloganoj kaj ofte kun naziaj salutoj. Al respektivaj demandoj li respondis kun ironio, dirante ke lin ne tro ĝenas adoleskuloj, kriantaj Sieg Heil! Li opinias ke la naciisma movado estas grava, do necesas labori kun ĝi, poiomete direktante ĝin al pli realismaj celoj ol buĉado de ĉiuj subhomoj kaj la nova Holokaŭsto. Li prezentis sin kiel mildan naciiston, kiu postulas ne deportadon de ĉiuj azianoj, sed nur striktan reguligadon de enmigrado el aziaj landoj kaj asimiladon de la enmigrintoj.
Demokrataj opoziciuloj aranĝis por li duonjaran studon en la Universitato de Yale. Tamen poste li diris ke vivo en Usono komprenigis al li ke la okcidenta mondo estas fremda por li kaj li devas reveni al Rusio, ĉar plej proksimas al li valoroj de Sovetunio.
La tasko estas malfacila: naciistoj akuzis lin pri troa mildeco, liberaloj — pri ekstremismo. Li jen establis organizaĵojn, jen forlasis ilin, sed fine palpis la temon, kapablan unuigi preskaŭ la tutan socion — korupto. En majo 2011, Navalnij komencis la projekton RosYama (eo: RusKavo), kiu ebligis sekvi la respondojn de la registaro al plendoj. Sekvis pliaj projektoj kaj lia agado koncentriĝis je populismo.
Kelkfoje li estis akuzita pri financaj fraŭdoj kaj juĝita, sed kondamnita al nur la tiel nomata kondiĉa malliberigo, do li restis libera, sed kaze de pluaj leĝorompoj al novaj kondamnoj aldoniĝus ankaŭ tiuj malnovaj. Sed li ĉiam ignoris ĉiujn limigojn kaj malkaŝe rompis kondiĉojn, starigitajn tiukaze de la juro. La Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj decidis, ke proceso kontraŭ Navalnij okazis malhoneste. Rusio devis pagi al Navalnij preskaŭ 80 mil eŭrojn da damaĝkompenso. La registaro de Rusio pagis al li tiun rekompencon.
Aleksej Navalnij deziris kandidatiĝi dum prezidenta baloto en Rusio en 2018, sed lia kandidatiĝo estis rifuzita. De la liberala opozicio kandidatiĝis Ksenija Sobĉak, por kiu voĉdonis 1,66% de la voĉdonintoj.
Venenado
La 20-an de aŭgusto 2020, Navalnij estis supozeble venenita dum flugo el Tomsko al Moskvo. Li ekfartis malbone en aviadilo, kiu urĝe surteriĝis en Omsko, kie li tuj estis enhospitaligita. Por lia kuracado laŭ ordono de la aŭtoritatoj urĝe venis teamo de plej famaj fakuloj el Moskvo. En la hospitalo ĉiam troviĝis reprezentantoj de FSB por gardi lin, kion oni agnoskis oficiale. Post kiam lia stato stabiliĝis, laŭ peto de lia edzino li estis transportita al hospitalo Charité en Berlino (Germanio), por kiu estis urĝe aranĝitaj necesaj dokumentoj malgraŭ ĉeso de ajnaj flugoj al tiu lando pro la kronvirusa pandemio. Li estis en komato. La 7-an de septembro 2020, el kiu li vekiĝis kaj la 22-an de septembro li forlasis la hospitalon. Laboratorio pri toksologio de la Bundeswehr montris spurojn de la nerva veneno Noviĉok en la sango kaj urino de Navalnij.
Franca kaj sveda laboratorioj konfirmis ĉi tiun rezulton, post kio la germana registaro petis la helpon de la Organizaĵo por la malpermeso de kemiaj armiloj por profunda esploro. La aŭtoritatoj de Rusio neis ajnan implikiĝon kaj akuzis Germanion pri malicaj intencoj. Ili argumentis ke por savi Navalnij estis entreprenitaj enormaj klopodoj kio certe malkongruus kun konduto de atencintoj. Ili ankaŭ referencis al malalta populareco de Navalnij, kiu laŭ lasta opinisondo konsistigis nur 4%, kio povus maltrankviligi neniun registaron en la mondo.
Retejo Bellingcat, analizinte diversajn datumojn, konkludis ke Navalnij dum liaj vojaĝoj estis ĉiam spurata de FSB-anoj, kiuj flugis en samaj aviadiloj, loĝis apude ktp. Ili ankaŭ trovis ke al fakuloj pri kemiaj armiloj en Rusio tiutempe kelkfoje telefonis homoj, registritaj en iliaj kontaktolistoj kiel FSB-anoj. Dum gazetara konferenco, okazinta la, do unu semajnon post la publikigo de tiu ĉi raporto, prezidanto Vladimir Putin agnoskis ke FSB observadis Navalnij, ĉar li kontaktis eksterlandajn sekurecservojn kaj diris ke same faras ĉiuj sekurecservoj tra la mondo.
Politikaj vidpunktoj
Ne haveblas unueca programo de Aleksej Navalnij, do pri liaj politikaj vidpunktoj oni povas juĝi laŭ liaj eldiroj, prezentataj en multnombraj intervjuoj kaj liaj personaj blogoj.
Ekonomio
Ekonomia programo fakte mankas al Navalnij, kion ofte atentigis liaj oponantoj. Ĝenerale li proponas senigi je ĉiuj impostoj etan kaj mezan entreprenadon, malaltigi aliajn impostojn kaj samtempe altigi socialajn elspezojn. La elstara rusia ekonomikisto kaj sukcesa financisto Andrej Movĉan, unu el plej malnovaj kaj fortaj kritikantoj de Vladimir Putin kaj de la rusia reĝimo ĝenerale avertis ke ne eblas samtempe malaltigi impostojn kaj draste altigi elspezojn por sanservo kaj pensioj. Kun ciferoj enmane li montras ke promesata de Navalnij obligo de minimuma salajro kaŭzos malaperon de pluraj firmaoj kaj laborpostenoj, ke pro sekvonta ĝin inflacio suferos la plej malriĉaj sociaj grupoj kaj ke la ŝtata buĝeto simple ne eltenos tion. Li montras krudajn erarojn en kalkuloj de Navalnij kaj atentigas ke promesata redistribuado de riĉaĵoj kaŭzos nenion krom ĥaoso. Al tiu kritiko Navalnij reagis indigne, akuzinte la ekonomikiston mem kiel koruptulon.
Ekstera politiko
En ekstera politiko Navalnij prezentiĝas kiel izolaciisto. Li diras ke Rusio devas koncentriĝi pri propraj problemoj kaj zorgi nur pri siaj interesoj. Demandita en 2016 pri lia pozicio rilate NATO, li respondis svage: “Mi opinias ke baze ni estas aliancanoj, kaj tiusence mia deklaro nun malmulte diferencas de la deklaro de Vladimir Putin de 2003, kiam li proponis ke Rusio aniĝu je NATO”.
Li diras ke la okcidentaj landoj ĝenerale kaj precipe Usono ne vere interesiĝas pri starigo de demokratio en Rusio, sed nur babilas pri tio.
Li oponas sankciojn, kiuj trafas la ekonomion de Rusio ĝenerale kaj subtenas nur tiujn, kiuj celas Vladimiron Putin kaj liajn apudulojn.
Dum la Milito en Sud-Osetio en 2008 li esprimis kompletan subtenanon al la agoj de la rusiaj aŭtoritatoj, nomis rusiajn militistojn batalantajn en Sud-Osetio "bravuloj". Krome li alvokis agnoski sendependecon de Sud-Osetio kaj Abĥazio, doni al ili militan subtenon, deporti el Rusio ĉiujn civitanojn de Kartvelio, starigi kompletan blokadon de Kartvelio kaj paffaligi ĉiujn aviadilojn kaj helikopterojn, aperontajn super Sud-Osetio. La kartvelojn, kies plurala nomo en la rusa estas gruzini li malestime nomis grizuni (ronĝuloj).
Li ĉiam postulis ĉesigi militadon en Donbaso kiel tute nenecesan kaj lasi Ukrainion vivi kiel ĝi deziras, prefere sekvante ĝin je la vojo de proksimiĝo al Eŭropo kaj konstruado de la nacia ŝtato (tiutempe multaj rusaj naciistoj impetis al Ukrainio kun espero konstrui la unuan en Eŭropo “blankulan ŝtaton”). Pri aligo de Krimeo al Rusio li agnoskas, ke tio okazis kontraŭleĝe, sed samtempe konstatas, ke la krimeanoj mem deziris tion kaj ne eblas denove arbitre fodoni Krimeon al Ukrainio — ja sekvan tagon tie eksplodos popola ribelo. Li aranĝis sendependan enketadon en Krimeo kaj resumis ties rezulton mallonge: “Laŭ lastaj opinisondoj ni vidas ke plu 88-90% plu subtenas [la aliĝon]”. Li diras ke transdono de Krimeo al Ukrainio estis arbitra decido de Nikita Ĥruŝĉov kaj la neceso pagi lupagon al Ukrainio pro militbazoj de Rusio en Krimeo "frenezigis lin". Li diras ke neniam subtenis agadon de la krimeaj tataroj, sed estimas ilian aktivulon Mustafa Ĝalilev pro ties firmeco kaj rezistemo, montritajn ankoraŭ en la sovetia epoko. Li konstatas ke Krimeo neniam en prognozebla estonteco revenos al ukrainio kaj diras ke la ukrainoj devas akcepti tion. Kiel solvon de la problemo li proponas aranĝi plian referendumon, en pli demokratiaj kondiĉoj por ke loĝantoj de la regiono esprimu sian volon. Li agnoskas cetere ke tio estas nura formalaĵo: "Mi pensas ke rezultojn de tiu ĉi referendumo ni ĉiuj proksimume imagas kiaj ili povus esti". Ĝis tiam li proponas al Ukrainio kontentiĝi pri espero ke iam ĝi kune kun Rusio iĝos parto de la politika Eŭropo kaj tiam estos egale, al kiu apartenas Krimeo. Sankciojn, starigitajn de la okcidentaj landoj kontraŭ Rusio, li nomas malgravaj, dirante ke "la sankcioj estas nenio". Pro tio li ne zorgas pri evidenta fakto, ke temas pri longdaŭra afero: "Mi pensas ke la krimeaj sankcioj restos por ni por pluraj jaroj. Sed ili estas la plej senproblemaj".
Interna politiko
Malgraŭ popularaj en okcidentaj amaskomunikiloj rakontoj pri Putin kiel diktatoro li diras, ke la reĝimo en Rusio estas sufiĉe milda kaj esperas uzi tiun mildecon. “La potenco cedos al ni ĝuste tiom, kiom ni persiste postulos. Praktiko montras, ke alfrontinte realan reziston Putin cedas” inspiris li sian armeon en 2014. Li kulpigas Putinon pri troa mildeco kaj manko de la ordo.
Laŭ lia opinio komence de sia regado Putin faris plurajn ĝustajn agojn, sed poste iris en malĝusta direkto.
Malsame ol liberalaj opoziciuloj, ofte kulpigantaj la rusian popolon pri pasiveso, agresemo kaj imperiisma ideologio, Navalnij opinas ke ĉio ĉi pli propras al la usonanoj.
Li diras ke plej bona varianto estus paca transdono de la potenco al li kaj por tio li pretas interkonsenti kun la aŭtoritatoj: "Al Putin oni devas proponi sekurecon — al li, lia mono, lia familio kaj iu limigita nombro de proksimuloj". Li tamen ne esperas akiri potencon laŭleĝe kaj esperas ke okazos iu krizo, dum kiu li kun grupeto de subtenantoj povos ekregi la landon.
Etnaj aferoj kaj enmigrado
Rilate etnan politikon li opinias ke necesas koncentriĝi je unuiĝo de la rusa, ukraina kaj belorusa popoloj, tiel referencante al la malnova ideo de la "granda rusa popolo", kies branĉoj estas tiuj tri etnoj. Pro tio li pretas nomi sin "slava ŝovinisto". Ĉiuj aliaj popoloj interesas lin oble malpli, ĉar tiuj etnoj estas malpli parencaj al li.
Li eĉ proponas ŝanĝi tiucele politikon pri enmigrado: “[Doni] aŭtomatan civitanecon de Rusio al ĉiuj rusoj kaj reprezentanrtoj de la etnoj, tradicie loĝantaj en Rusio kaj ne havantaj sian ŝtaton, post prezento de pasporto de Sovetunio (la sia aŭ de la gepatroj) kun sekcio "etno". Li insistas pri la sovetiaj pasportoj, ĉar en la rusiaj pasportoj mankas sekcio “etno”. Li forte kontraŭas enmigradon el landoj de Meza Azio kaj Kaŭkazio, dirante ke tio estas subedukitaj homoj, kiuj malfacile asimiliĝas, alportas islamisman ekstremismon, vendas narkotikaĵojn kaj ŝtelas laborpostenojn de la rusoj. Navalnij ofte akuzas Vladimiron Putin pro lia milda pozicio rilate enmigradon, kiu ebligis al milionoj da azianoj veni al Rusio. Li admiras la muron ĉe la limo kun Meksiko, kiun planis konstrui Donald Trump. Aleksej Navalnij ĉiam ripetas ke li estas modera naciisto kaj komparas sin kun eŭropaj naciistoj — tiuj en Svislando, Francio, Aŭstrio ktp. Li ne postulas murdi aŭ deporti ĉiujn aziajn enmigrintojn kaj pretas kontentiĝi je nura asimilado.
Li ofte kaj severe kritikas Kaŭkazion kaj kaŭkazanojn. En 2008 li proponis jenan solvon de la "kaŭkazia problemo": deporti ĉiujn kaŭkazanojn, venintajn al Rusio (inkluzive el rusiaj regionoj de Kaŭkazio), kompencinte al ili perdotajn posedaĵojn, kaj starigi "kompletan sanitaran kordonon" inter Rusio kaj Kaŭkazio. Tiucele li proponas uzi "israelan sperton". Li eĉ diris ke malpermesos al ili danci sian lezginkon en Moskvo, punante tion kiel huliganaĵon.
Liaj abonantoj ofte lasas en lia blogo longajn komentojn pri la monda judaro, kiu regas Usonon kaj Eŭropon, pri ĝia komploto kontraŭ la rusa popolo ktp. Li neniam kontraŭas tion aŭ forigas tiaĵojn. Tamen ni vidas ke li estimas Israelon kiel ekzemplon de la forta etna ŝtato, kiu pretas batali por interesoj de sia popolo, ignorante ĉiujn kaj ĉion.
Rasismo
En 2007 li interesiĝas en sia blogo, ĉu vere brita sciencisto James Watson estis akre kritikita pro lia aserto, ke la nigruloj havas malpli evoluintan intelekton? Liaj abonantoj abunde komentas la temon, konfirmante ke tio estas vero kaj ke la sciencisto pravas, ĉar rasoj vere estas malsame dotitaj je intelekto kaj pri la nigruloj tio eĉ ne dubindas. En 2013 li republikigis en Tvitero modifitan foton, en kiu la unua nigrula prezidanto de Usono avide rigardas bananon, kun konciza rimarko: “Deputito de la Ŝtata Dumao ŝercas”. Sekvis skandalo kaj fine la deputito pardonpetis, klariginte ke ŝia konto estis rompita. Aleksej Navalnij ne petis pardonon — li diris ke nur kopiis alies bildon. Liaj adeptoj bone komprenis sencon de la mesaĝo kaj lasis plurajn rasismajn komentojn. En 2015 li publikigis en Tvitero memfoton de Obama kun ŝajne neŭtrala komento: “Obama estas mojosa ulo”. Sed liaj subtenantoj ne bezonas pli, ĉar ili pensas same kiel ilia gvidanto. “Simio!!!!!!” tekstis la unua komento kaj pluaj similaj sekvis.
Religio
Lia pozicio pri ago de Pussy Riot en la Katedralo de Kristo Savinto ne diferenciĝas de tiu de Vladimir Putin: “Ni havas nediskuteblan fakton: stultulinoj, farintaj etan huliganaĵon por reklamo”. Aleksej Navalnij forte kontraŭas konstruadon de moskeoj en Moskvo kaj islamon ĝenerale, almenaŭ ekster tradiciaj islamaj regionoj kiel Tatario kaj Baŝkirio. Li opinias ke ortodoksismo devas esti oficiale proklamita kiel la ĉefa religio en Rusio kaj la Rusa Ortodoksa Eklezio devas proksime kunlabori kun la ŝtato.
Samseksemo
Liaj respondoj pri samseksemulaj rajtoj kutime estas evitemaj kaj nebulaj. Nur pri unu afero li ĉiam esprimiĝas rekte — li kontraŭas adopton fare de samseksemaj paroj. Li kontraŭas ankaŭ samsekseman edziĝon. Oni povas paroli nur pri registrita partnereco, sed tion li planas lasi al la “popola volo”, esprimota forme de referendumoj en ĉiu regiono. “Eble iu liberala urbo subtenos tion” supozis li. Same li respondas pri Geja Fiero.
Premioj
En oktobro 2021 li ricevis la Saĥarov-Premion el la Eŭropa Parlamento.
Kritiko
Oponantoj ofte akuzas lin pri naciismo, rasismo kaj aŭtoritatismo. Tipa ekzemplo de tiaj eldiroj povus esti afiŝo en grupa GLAT-blogo, publikigita en 2013.
La la organizaĵo Amnestio Internacia revokis sian antaŭan decidon agnoski lin malliberulo de konscienco pro liaj eldiroj en la 2000-aj jaroj, kiuj, laŭ la opinio de la organizaĵo, entenis «retorikon de malamego».
La bela verda
La belle Verte (esperante La bela verda) estas franca filmo de 1996 reĝisorita de Coline Serreau kaj publikigita de Les Films Alain Sarde kaj TF1 Films Production. La scenarverkon kaj la originalan muzikon verkis kaj komponis Coline Serreau. Produktita de Alain Sarde. Scenejo-preparado de Robert Alazraki. Eldonanto - Catherine Renault. Tempodauro - 99 min. Filmita en situoj en Aŭstralio kaj Francujo.
Aleksej Navalnij
Persona vivo
Aleksej Navalnij loĝas en Moskvo kune kun sia edzino kaj du infanoj.
Li nomas sin ortodoksulo, sed ne fervora: “Mi estas baptita kaj konsideras min ortodoksulo. Sed mi estas sovetia ortodoksulo: vide al preĝejo mi krucosignas, sed la preĝejon ne frekventas”. Sian emon al la eklezio li klarigas tiel: “Al mi plaĉas senti min parto de io pli granda kaj komuna”.
Yuki Kaneko
Yuki Kaneko (金子 勇樹, n. ) estas japana futbalisto.
Dodekila fluoroacetato
Dodekila fluoroacetato aŭ C14H27FO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fluoroacetata acido kun dodekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dodekila fluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la fluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan kloron, kloroformon kaj karbonan duoksidon.
Červenohorské sedlo
Červenohorské sedlo (esperante: Ruĝmonta selo) estas ŝatata skiada centro de norda Moravio kaj de Ĉeĥa Silezio en montaro Hrubý Jeseník. Ĝi troviĝas en alteco 1013 m sur vojo de signifa ŝosea pasejo (ŝoseo I/44) kaj ĝi situas sur historia moravia-silezia limo.
Yuki Kaneko
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos kaj Consadole Sapporo.
Červenohorské sedlo
Ĝi situas proksimume ok kilometroj node de municipo Kouty nad Desnou, fina fervojlinio 293, de kie estas establita pendoltransporto al montoselo.
La areo Ruĝmonta selo estas signifa centro de degliteja skiado sur limo de Moravio kaj Silezio. Estas ĉi tie sume sep skitreniloj kaj kvar deglitejoj, kiuj havas supermaran altecon de 862 ĝis 1164 m. Estas ĉi tie bonegaj neĝkondiĉoj, la vintra sezono daŭras ekde duono de decembro ĝis fino de marto. La areo kun la deglitejoj estas dividita en nordan (pli abruptaj) kaj sudan (pli mildaj) deklivojn.
Trifouilly-les-oies
En franca dirmaniero, Trifouilly-les-Oies aŭ Trifouillis-les-Oies (prononcu ) estas imaga franca vilaĝo, malmoderna, malproksima de ĉie kaj kies loĝantoj estas malkleraj kamparanoj.
Červenohorské sedlo
El Ruĝmonta selo kondukas reguligata skikura vojo al Praděd – tra Petrovka kaj kabano Švýcárna. La alia skikura vojo kondukas al eksa kabano Vřesová studánka, de kie eblas jam sen reguligita spuro daŭrigi tra Červená hora (esperante: Ruĝa monto) al Keprník kaj Šerák. Tiu ĉi vojo estas markita en senarbaraj sektoroj per stanga markigo, sed kiu ne estas tro kvalita.
Trifouilly-les-oies
La franca idiotismo "C'est à Trifouilly-les-oies" (estas en Trifouilly-les-Oies) signifas : "Estas malproksima loko, malfacile irebla, seninteresa, malpura, nevidinda..."
Samvaloraj esprimoj:
Červenohorské sedlo
Jam en la dua duono de la 19-a jarcento situis en la selo ekskursa gastejo, hodiaŭ estas ĉi tie hotelo (la landa limo de Moravio kaj Silezio kondukas rekte tra ĝi), restoracio kaj kelke da kabanoj donantaj loĝigon en apartmanoj.
Ĉar la ŝoseo I/44 superas de Domašov kaj ankaŭ de Kouty nad Desnou supren al la selo grandan superigon, ĝi estas dum vintraj monatoj ofte neveturebla aŭ veturebla nur kun neĝoĉenoj. En la jaroj 2006-2008 (sur la jesenika flanko) kaj en 2014-2017 (sur la ŝumperka flanko) okazis rekonstruo de la ŝoseo I/44.
Kakistokratio
La vorto venas de la grekaj vortoj kakistos (κάκιστος; plej malbona) kaj kratos (κράτος; regado), kun laŭvorta signifo de regado fare de la plej malbonaj homoj. Malgraŭ siaj grekaj radikoj, la vorto estis unue farita en la angla, sed poste internaciiĝis. Ĝiaj ekvivalentoj inkludas la grekan κακιστοκρατία, hispanan kakistocracia, francan kakistocratie, germanan Kakistokratie kaj rusan какистократия.
Saint-Blaise NE
Saint-Blaise (malnova germanlingva nomo Sankt-Blasien, ambaŭ formoj reference al la kristana sanktulo Blazio) estas komunumo en la distrikto Neŭŝatelo en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Ĝi havis 3142 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Saint-Blaise situas ĉe la norda flanko de la Neŭŝatela Ĵuraso, nome la montoĉeno Chaumont, kaj la nordorienta bordo de la Lago de Neŭŝatelo 5 kilometrojn oriente de la centro de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo, al kies aglomeraĵo la komunumo apartenas. En oriento de la komunumo troviĝas biotopo kun la lageto Le Loclat. La komunumo konsistas el la vilaĝo Saint-Blaise kaj la setlejoj La Goulette, Le Villaret, Voëns kaj Le Maley. En Voëns situas golfludejo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,87 km², de kiuj 52,4% estas kovritaj de arbaro, 26,0% servas por agrikulturo kaj 20,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Saint-Blaise limas en nordoriento al Cressier, en oriento al Cornaux, en sudoriento al La Tène, en sudo al la Lago de Neŭŝatelo, kaj en okcidento al Hauterive.
Trafiko
Tra Saint-Blaise pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 kaj la svisa aŭtovojo A5, al kiu la komunumo disponas pri propra alveturejo. La komunumo disponas pri du stacidomoj, nome la norda ĉe la fervojlinio de Bielo al Neŭŝatelo kaj la suda ĉe la fervojlinio de Berno al Neŭŝatelo. La komunumo estas per la linio 1 ankaŭ konektita al la trolejbusreto de la urbo Neŭŝatelo. La komunumo disponas ankaŭ pri haltejo de la ŝiplinio sur la Lago de Neŭŝatelo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Saint-Blaise datiĝas el la jaro 1011 kiel Arins. En la jaro 1209 aperis la nomo Sanctus Blasus. Apud la lagobordo estis trovitaj diversaj lagobordaj setlejoj el la neolitiko. Dum romia tempo en la hodiaŭa komunumo Saint-Blaise troviĝis du havenoj kaj pasis tra ĝi la vojo Vy d'Etra kaj ties flanka vojo Chemin du Diable. En le Vignier estis trovitaj restaĵoj de Burgonja tombejkampo. Dum mezepoko Saint-Blaise estis la sidejo de majorejo, kiu dependis de la kastelvoktejo Thielle. En la jaro 1523 Saint-Blaise fariĝis politika komunumo. En 1988 la ĝis tiam aparta komunumo Voëns-Maley estis integrita al la komunumo Saint-Blaise.
Luterana Teologia Akademio (Pozono)
La Luterana Teologia Akademio en Pozono estis grava eklezia altlernejo de Hungara reĝlando.
Liceo
En 1606 Rudolfo la 2-a (Sankta Romia Imperio) deklaris liberajn eblecojn al la protestantaj eklezioj. En Pozono tuj estiĝis luterana grupo, ili invitis ne nur pastron el Germanio, sed ankaŭ rektoron aŭ liceestron. La instruado okazis en lernejo, kiu atingis la titolon liceo en 1656. En 1672 la jezuitoj malpermesis la instruadon, ĝuste post jardeko la lernado denove daŭriĝis. En 1713 epidemio de pesto okazis, la liceo regresis. En la sekva jaro Matiaso Bel alvenis, kiu aranĝis efika la instruadon. Dum la longa licea historio multe da hungaroj, slovakoj kaj germanoj lernis tie.
Akademio
La akademia erao komenciĝis en 1882 kun 6 katedroj. En 1918 ĉeĥaj kaj italaj taĉmentoj okupis la urbon, la akademio rifuĝis al Budapeŝto, kie funkciis ĝis 1923, poste kiel fakultato de Universitato Erzsébet en Sopron.
Insulo La Torre
La insulo La Torre (Isla de la Torre, insulo de la turo) estas malgranda insulo en la Golfo de Santandero, en la urbo Santandero, en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi situas antaŭ la strando Bikinis, kun kiu ĝi konektiĝas dum sizigiaj tajdoj per rokstrio en la nordoriento de la insulo.
La areo de la insulo estas nur iomete pli granda ol duono da hektaro, sed ĉar ĝi estas tre proksima de la marbordo kaj oni povas vidi ĝin tre bone ekde la urbo. Ĝi estas ebena kaj ĉe la rokoj estas malgranda strando. En la plej ampleksa parto estas konstruaĵo de la Kantabra Lernejo de Naŭtikaj Sportoj, kiu havas larĝan kajon. Apud la insulo estas la insulo Horadada, kiu estas tre malgranda sed tre konata pro tio, ke ĝi legende estas tre ligita al la historio de la urbo Santandero.
En pluraj mapoj la insulo La Torre aperas sub nomo insulo Los Ratones, kiu estas alia insuleto antaŭ la vilaĝo Elecha, en la proksima municipo Marina de Cudeyo.
Historio
En 1700, dum la Milito de hispana sukcedo oni konstruis artilerian fortikaĵon en la insulo por protekti la urbon malhelpante eniron de malamikaj ŝipoj. La konstruaĵo, kiun uzas la naŭtika lernejo, estis konstruita en la 1930-aj jaroj, dum la Dua Hispana Respubliko.
Listo de senatanoj de Haute-Marne
Tiu artikolo prezentas la senatanojn (membrojn de la Senato kaj de similaj ĉambroj) de Haute-Marne.
Komlósd
Komlósd estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Barcs. Komló signifas: lupolo.
Situo
Komlósd situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Barcs troviĝas 11, Nagyatád 29, Kaposvár 68, Pécs 74, Budapeŝto 249 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1398 laŭ tiama hungara ortografio "Komlós", apartenanta al fortikaĵo de Babócsa. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiu refondiĝis en la 18-a jarcento. Vilaĝservoj estas kuracejo, migra poŝto.
Pedro Tenorio
Pedro Tenorio (Talavera de la Reina, ĉ. 1328 - Toledo, 18-a de Majo de 1399) estis hispana ekleziulo kaj arkiepiskopo.
Li estis de familio de gravuloj, havis ekleziajn postenojn en Toro kaj Zamora. Li apogis la flankon de la Dinastio de Trastamaro en la kastilia enlanda miliuto, pro kio li devis ekziliĝi al Francio kaj al Italio, kion profitis por studi kaj eĉ instrui kanonan juron en Romo. En 1371 li iĝis episkopo de Koimbro. Kontraŭ la volo de la reĝo Henriko la 2-a, la papo Gregorio la 11-a nomumis lin arkiepiskopo de Toledo.
Li ludis gravan rolon en konstruoj ĉe la Katedralo de Toledo. Ankaŭ por la konstruo de du pontoj super la rivero Taĵo: nome la Ponto de Sankta Marteno en la urbo Toledo mem kaj la nomita liahonore la Ponto de la Arkiepiskopo, proksime de Talavera (nune en la samnoma municipo El Puente del Arzobispo).
Radebeul
Radebeul estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meißen de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Geografio
Radebeul situas ĉe la malnova strato inter la ĉefurbo de Saksio Dresdeno en la sudoriento kaj la iama episkopa urbo Meißen en la nordokcidento, inter la rivero Elbo en la sudo kaj vin-kulturejaj montetoj en la nordo. Radebeul estas karakterizita de vin-kulturo kaj belaj vilaoj kun larĝaj ĝardenoj. Pro ĝia agrabla situo ĝi havas la kromnomon de "Saksa Nico". Ĝis hodiaŭ ĝi estas unu el la plej ŝatata loĝ-komunumoj en la regiono ĉirkaŭ Dresdeno.
Personoj en rilato al Radebeul
En Radebeul loĝis kaj loĝas multaj artistoj. Plej konata estas la germana aŭtoro Karl May, kiu kun sia edzino Klara dum multaj jaroj loĝis en Radebeul kaj estas entombigita tie. En lia iama vilao hodiaŭ troviĝas la Karl-May-Muzeo.
Rutinozo
Rutinozo estas disakarido, ankaŭ konata kiel 6-O-L-ramnozil-D-glukozo (C12H22O10), trovata en kelkaj flavonoidaj glikozidoj. Oni priparas ĝin el rutino tra hidrolizo per enzimo ramnodiastazo.
378
En la jaro 378 post Kristo okazis, interalie:
NGC 3940
NGC 3940 (aliaj indikoj — UGC 6852, MCG 4-28-82, ZWG 127.89, PGC 37224) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kamenica
Kamenica (hungare Tarkő) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Pöhla
Pöhla estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aue-Schwarzenberg de la federacia lando Saksio. La 30-an de aprilo 2005 la komunumo havis 1286 loĝantojn.
Malgranda dekdu-dudek-dekduedro
En geometrio, la malgranda dekdu-dudek-dekduedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U33.
Ĝi komunigas la situon de lateroj kaj ankaŭ siajn triangulajn kaj kvinlaterajn edrojn kun la konveksa malgranda rombo-dudek-dekduedro.
Lusi Harmon
Lucille C. HARMON - ofte literumata Lusi Harmon - estas usona esperantistino, kiu dum pluraj jardekoj funkciis kiel estrarano de la Esperanto-Ligo de Nord-Ameriko, nun nomata ankaŭ Esperanto-USA. Ŝi estas la edzino de William R. Harmon. La paro vivis en San Pablo, norda Kalifornio kaj havas familion de tri filoj, sep genepoj kaj dek pragenepoj. Lusi naskiĝis je Kristnasktago en 1931. Ŝi estas aktiva ankaŭ en WILPF (Virina Internacia Organizo por Paco kaj Libereco). Ŝi estis instruistino dum multaj jaroj, laste en Berkeley. Post emeritiĝo kiel instruistino, ŝi estis vojaĝagento speciale por esperantistoj kaj membroj de la sindikato de instruistoj CFT, kaj tiukaze administre gvidis la Esperanto-Vojaĝservon. Ŝi estis membro de la gvida komitato de Universala Esperanto-Asocio kaj sidis en kunsidoj reprezentante usonajn esperantistojn ĉe la jarkunveno de UEA. Ŝi estas Honora Membro de la Usona nacia Esperanto-organizaĵo Esperanto-USA. Lusi magistriĝis pri psikologio.
Ciénaga Grande de Santa Marta
La Ciénaga Grande de Santa Marta (en hispana por Granda Marĉo de Sankta Marta), en norda Kolombio en la departemento Magdalena, estas la plej granda el la marĉoj situantaj inter la Rivero Magdalena kaj la Sierra Nevada de Santa Marta, kaj apenaŭ separata el la Kariba Maro per mallarĝa terkolo. Fakte temas pri sistemo de lagetoj interkonektataj per kanaloj kaj marĉoj al pli granda laguno. Ĝi estas la plej granda laga sistemo el Kolombio kaj ege grava por la naturo en Sudameriko. Okupas proksimume 4 280 km² el kiuj 730 korespondas al granda akvejo. La volumo de akvo estas proksimume de 2,232 x 106 m³, koresponde al Ciénaga Grande kaj 564 x 106 m³ al komplekso de Pajarales (birdarejo).
Prakristanaj kaj bizancaj monumentoj de Tesaloniko
La paleokristanaj kaj bizancaj monumentoj de Tesaloniko en Grekio, estis deklaritaj kiel Monda heredaĵo de Unesko en 1988. Temas pri pluraj monaĥejoj kaj preĝejoj el la primitiva kaj bizanca kristanismo inkluzive de banejoj bizancaj.
Listo de monumentoj
La monumentoj de Saloniko protektitaj de Unesko estas la sekvaj:
Giarole
Giarole estas komunumo de Italio.
Giaglione
Giaglione estas komunumo en la pleja okcidento de Italio, tre proksima al la limo al Francio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bramans (en Francio, departemento 73), Chiomonte, Exilles, Gravere, Mompantero, Susa kaj Venaus.
379
En la jaro 379 post Kristo okazis, interalie:
20270 Phildeutsch
20270 Phildeutsch estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Phillip Thomas Deutsch, finaliston en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe La Cañada High School en La Cañada (Kalifornio, Usono).
László Kántor
Keriero
László Kántor estis inter 1983-1989 bibliotekisto kaj fotisto de Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo. Ĝis 1993 li estis redaktoro, kameraisto de pluraj telividoj. En 1996 li diplomitiĝis en Budapeŝto en Teatra kaj Filmarta Altlernejo. De 1999 li estas direktoro de Budapest Filmststúdió, de 2001 afergvidanto de Új Budapest Filmstúdió. Li havis solajn fotoekspoziciojn inter 1983-1987. Li produktis kvazaŭ 30 filmojn.
Arba rano
Arba rano estas nomo por specioj de ranoj el du familioj de la ordo Anuro:
Vokto
Vokto estas mezepoka titolo de kutime nobela oficisto, kiu administris teritorion kiel reprezentanto de ĝia posedanto aŭ reganto. Zamenhof utiligis la esprimon pli ĝenerale ankaŭ por similspecaj gardistoj aŭ kontrolantoj ekzemple en la faraona imperio.
Etimologio
La malnovaltgermana vorto vokto aŭ Fauth devenas de la latina vorto advocatus, kun la signifo la "alvokito", do la jura asesoro respektive advokato. La sidejon de la vokto estis la voktejo, kutime kastelo aŭaŭ alia reprezenta konstruaĵo. La praktikado de la funkcio estas la voktado (germane: Vogtei) kaj la teritorio estis la voktdistrikto (ofte germane ankaŭ Vogtei) foje ankaŭ sinonimo de prefektujo.
Diferenco inter prefekto kaj vokto
Dum prefekto estas simple ŝtata oficisto, reprezentante la centran aŭtoritaton, kiu ne povas agi en propra intereso, la vokto ricevas sian oficon kvazaŭ feŭdo. La diferenco inter ordinara feŭdo kaj vokto tamen estas une, ke la vokto ne nepre devas esti nobelo kaj la titolo de vokto mem ne estis nobela titolo sed esprimis funkcion, kaj due, ke la ofico de vokto daŭris por certa periodo kaj estis ĉiumomente revokebla.
Rolo
La ofico de vokto reiras al la epoko de Karolo la Granda, kiu instalis voktojn en la graflandoj ek de la jaro 802. En mezepoko tiu termino estis uzata por nobela oficisto, kiu nome de la imperiestro, episkopo, princo, grafo aŭ alia nobela reganto funkciis kiel juĝisto kaj guberniestro aŭ prefekto. La eklezio bezonis tiajn civilajn reprezentantojn, ĉar la ekleziaj funkciuloj kiel pastroj kaj episkopoj ne rajtis okupiĝi mem pri civilaj aferoj, nome juĝado kaj regado. La vokto kvazaŭ ricevis teritorion kiel feŭdo kaj rajtis konservi parton de la enkasigitaj impostoj kiel rekompenso por sia laboro kaj vivis sub la protekto de la teritorisinjoro.
Voktoj en la Svisa Ĵurkomunumo
En la tempo de sia fondiĝo la fondintoj de la Svisa Ĵurkomunumo forĉasis la voktojn de la habsburganoj. Sed dum la daŭro de la historio la svisoj instalis siajn voktojn en la konkeritaj teritorioj. La komunaj teritorioj estis administrataj de voktoj, kiujn nomumis la Svisa Dieto.
Evoluo de la rolo de la vokto
En la germanaj urbo-ŝtatoj kiel ekzemple en Kantono Zuriko estis instalitaj tiel nomitaj kamparaj voktoj. Dum la en la ĉefurbo mem ekzistis ofte demokrateca societo de liberaj civitanoj, la loĝanto de la kamparo estis servutoj de la urbo kaj iliajn distriktojn administris voktoj, kiujn nomumis la regantoj de la urbo. Tiuj voktoj estis ĉefe juĝistoj de la unua instanco kaj ankaŭ la ĉefoj de la loka ĝendarmaro. Estigis tuta hierarkio de sub- kaj supervoktoj kaj ofte ankaŭ paralele ekzistis miksaĵo de ŝtataj kaj ekleziaj voktoj. Ja eĉ post la reformacio ekzemple en la Kantono Zuriko en Stäfa ankoraŭ regis voktoj instalitaj de la Monaĥejo Einsiedeln.
Péterhida
Péterhida estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Barcs. La loknomo signifas: ponto de Petro.
Situo
Péterhida situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Barcs-Gyékényes, fine de sakovojo, Dravo preterfluas. Barcs troviĝas 12, Nagyatád 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1232. Vilaĝservoj estas kuracejo, dentokuracejo, biblioteko, migra poŝto.
Jean-Philippe
Jean-Philippe estas franca filmo realigita de Laurent Tuel en 2006.
Veľké Chlievany
Veľké Chlievany, hungare Nagyhelvény [madjhelvEnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Jean-Philippe
Scenaro
Fabrice estas funkciulo kaj admiregas Johnny Hallyday, fama franca kantisto (laŭ li la plej elstara), kaj kolektas objektojn rilatajn al li. Nekomprenita de siaj edzino kaj filino, li ebriiĝas en drinkejo, kaj rehejmiĝas kantante siajn preferatajn kantojn; malkontenta najbaro frapas lin.
Veľké Chlievany
Situo
Veľké Chlievany situas laŭ flankovojoj. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 3 km-oj.
Jean-Philippe
Scenaro
Kiam li vekiĝas en malsanulejo, Fabrice estas en alia mondo, kie Jean-Philippe Smet neniam fariĝis Johny Hallyday: lian kolekton anstataŭas bier-rilataj aferoj, lia filino havas alian nomon, kaj neniu aŭdis pri Johnny Hallyday. Malĝojega, Fabrice decidas serĉi Jean-Philippe Smet (la vera nomo de sia idolo) por persvadi lin iĝi la fama kantisto, kiu li devas esti. Post nesukcesa serĉado, li hazarde trovas lin. Sekvas klopodo por refari la kvardek perditajn jarojn.
12658 Peirajo
12658 Peirajo estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando). Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon elde la Monto Palomar, kaj la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten malkovris ĝin ekzamininte la senditajn en Leiden.
Orbito
Ĝi estas ano de la "Greka Tendaro": ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Peirajo, filo de Klitio; unu amiko de Telemako kiu aperas en la Odiseado.
‘Abbas ibn ‘Abd al-Muttalib
‘Abbas ibn ‘Abd al-Muttalib, arabe العباس بن عبد المطلب, al-ʿAbbās ibn ʿAbd al-Muṭṭalib (ĉ. 566 - 653 p.K) estis patra onklo kaj sekvanto de la profeto Mohamedo, malmultajn jarojn pli aĝa ol la nevo. Dum la unuaj tumultaj jaroj de Islamo li protektis Mohamedon kiam li estis en Mekko, sed li ne islamaniĝis ĝis la Batalo de Badro en 624 pKE (2 post Heĝiro). Liaj posteuloj, la Abasidoj, estas la fondintoj de la Abasida Kaliflando en 750 pK.
Bandungo
Bandungo aŭ Bandung (IPA pron.: []) estas ĉefurbo de la provinco okcidenta Javo en Indonezio, kaj sume estas la kvara plej granda urbo en la lando. Lokita je 768 m super marnivelo, Bandungo ĝuas relative la tutan jaron pli freŝajn temperaturojn ol plej parto de indoneziaj urboj. La urbo situas en riverbaseno ĉirkaŭita de vulkanaj montoj. Tiu lokiĝo permesas al la urbo havi bonan naturan defendan sistemon, kiu estis la baza kialo por ke la registaro de Nederlanda Orienta Hindio movu la ĉefurbon de la kolonio el Batavio al Bandungo.
La nederlanda kolonio unue setlis teplantejojn ĉirkaŭ la montoj en la 18-a jarcento, kaj poste konstruis ŝoseojn por konekti la plantejojn al la urbo (180 km nordokcidente). La eŭropaj loĝantoj de la urbo petis akcepton de municipo (gemeente), kiu estis donita en 1906 kaj Bandungo iom post iom disvolviĝis kiel centro por plantejposedantoj. Luksaj hoteloj, restoracioj, kafejoj kaj eŭropecaj vendejoj estis malfermitaj kiel la esprimo Parijs van Java (Parizo de Javo).
Carne trémula
Carne trémula estas hispana filmo de 1997 reĝisorita de Pedro Almodóvar, laŭ scenaro bazita sur romano de Ruth Rendell. La ĉefaj geaktoroj estis Javier Bardem, Liberto Rabal, Pepe Sancho, Penélope Cruz, Ángela Molina kaj Francesca Neri. ​
Intrigo
David (Javier Bardem) kaj Sancho (Pepe Sancho) estas du policistoj kiuj renkontiĝas kun Víctor (Liberto Rabal), nematura kaj marĝena junulo. Dum nokto patrolante tra la urbo, en kiu ili konas Helena (Francesca Neri), okazas kverelo inter ili kaj David restas vundita ĉe la spino. Víctor estas arestita kaj kondamnita je ses jaroj de prizoono, dum David devas refari sian vivon sur rulseĝo.
Shohei Ikeda
Shohei Ikeda (池田 昇平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse, Sanfrecce Hiroshima, Vegalta Sendai, JEF United Chiba, Ehime FC kaj FC Gifu.
Bandungo
Historio
Plej frua referenco al la urbo datiĝas de 1488, sed arkeologikaj trovaĵoj sugestas, ke ia tipo de la specio Homo erectus vivis en la bordoj de l arivero Cikapundungo kaj ĉirkaŭ la malnova lago de Bandungo.[8] Dum la 17-a jarcento kaj la 18-a jarcento, la Nederlanda Kompanio de Orienta Hindio (VOC) malfermis plantejojn en la areo de Bandungo. La ŝoseo kiu konektos la urbojn de Batavia (nuna Ĝakarto), Bogor, Cianjur, Bandungo, Sumedango kaj Cirebon estis konstruita en 1786. En 1809, Louis Napoleon, kiel reganto de Nederlando kaj ties kolonioj, ordonis la nederlandan Guberniestron H.W. Daendels plibonigi la defendajn sistemojn de Javo kontraŭ la Britojn de Hindio. Daendels konstruis ŝoseon de ĉirkaŭ 1,000 km el okcidenta ĝis orienta marbordo de Javo, kiu trapasis Bandungon.[9][10] Sub ordonoj de Daendels, R.A. Wiranatakusumah la 2-a, administraestro de la regado de Bandungo tiame, translokiĝis el suda Krapjako al loko proksima de la nuna placo alun-alun de Bandungo, kie li konstruis sian dalem (palaco), masjid agung (moskeo) kaj pendopo (kunvenejo) laŭ klasika maniero.