cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esperanto-movado en Turkio
(Aldonita de Vasil Kadifeli)
Frans Eemil Sillanpää
Frans Eemil SILLANPÄÄ [frans e:mil sil:ampæ:] (naskiĝis la 16-an de septembro, 1888 en Hämeenkyrö, Sudokcidenta Finnlando, mortis la 3-an de junio, 1964 en Helsinki) estis finna verkisto. Sillanpää estas nura finno, kiu gajnis la Premion Nobel de Literaturo.
Kun psikologia profundeco li priskribis en sia verkaro la vivon de la malriĉaj vilaĝanoj en Finnlando. En la jaro 1939 li gajnis la Premion Nobel de Literaturo.
Mandres-les-Roses
Mandres-les-Roses [] estas franca komunumo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 4,407 loĝantojn en la jaro 2012.
CT-479
CT-479 - procesoradaptilo far firmao ASUS por komuti procesoron Intel Pentium M, (ŝtopilo Socket 479) al ĉefbordo kun procesoringo Socket 478 de procesoro Intel Pentium 4.
Mandres-les-Roses
Esperanto
La landa kongreso de Espéranto-France okazis de la 25a ĝis la 28a de majo 2017.
Elizabeth De Charay
Elizabeth De Charay [ĉerei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cserey Erzsi [ĉerei erĵi] estis hungara-usonana aktoro, teatrestro.
Cserey Erzsébet naskiĝis en 1932 en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Novjorko.
Biografio
Cserey Erzsébet kelkfoje estis en infanaktora lernejo de Artúr Lakner en sia naskiĝurbo. Ŝi atingis la unuan lokon en deklama konkurso, mem Tamás Major instigis ŝin lerni en Teatra kaj Filma Altlernejo. Abrupte okazis la Hungara revolucio de 1956, poste ŝi disidis al Ameriko. En 1975 ŝi studis en aktora akademio en Novjorko, ŝia ĉefinstruisto estis Lee Strasberg. Post lernado ŝi alterne havis anglajn kaj hungarajn rolojn en filmoj kaj teatroj. En 1989 ŝi estis nomumita teatrestro de hungarlingva teatro en Novjorko.
Neomiksoj
Neomiksoj aŭ Neomixis estas genro de birdoj iam en la familio de Timaliedoj, sed nuntempe konsiderataj kiel apartenantaj al la afrika familio de cistikoledoj. Tiu genro konsistas el nur tri malgrandaj arbarbirdoj endemiaj de Madagaskaro nome:
Alia specio nome la Hartertulo (Hartertula flavoviridis) estis ĝis ĵuse lokita en tiu genro, sed ĵusaj biokemiaj studoj sugestis verajn rilatojn aliloke.
142753 Briegel
142753 Briegel estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan komputilan scienciston Charlie Briegel, kontribuanton al Sloan Digital Sky Survey. Li estas bone konata pro programara inĝenierarto ĉe la Dividaĵo Akcelilo de la Nacia Akcelila Laboratorio Fermi.
Anna Tuschinski
Anna TUSCHINSKI [tuŝinski] (naskiĝis la ; mortinta en 1939) estis pioniro de Esperanto en Danzig de 1907, plej agema membro de la loka societo. Dum la 19-a Universala Kongreso oni nomis ŝin „Esperanto-patrineto“.
Lajos Bitnitz
Lajos Bitnitz [lajoŝ bitnic], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bitnitz Lajos estis hungara pastro, instruisto, matematikisto, kanoniko, episkopo, membro (ordinara en 1830, honora en 1847) de Hungara Scienca Akademio.
Lajos Bitnitz naskiĝis la  1790 en Ják. Li mortis la 1871 en Nagykanizsa.
Biografio
Lajos Bitnitz apartenis al la slovena minoritato en Hungara reĝlando. Li frekventis mezlernejojn en Nagykanizsa kaj Kőszeg, poste li lernis teologion en Szombathely inter 1807-1811. En 1812 li instruis matematikon en liceo en Szombathely (en 1839 li iĝis liceestro). En 1813 li pastriĝis. En 1815 li akiris diplomon en universitato en en Pozsony. En 1828 li partoprenis en fonda laboro de Hungara Scienca Akademio. En 1847 li atingis la rangon kanoniko, en 1858 preposto, en 1868 episkopo. Li okupiĝis ankaŭ pri arkeologio kaj lingvoj.
Teremia Mică
Teremia Mică (teremia mika) (hungare: Teremi, germane: Albrechtsflor) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Sânnicolau Mare. Administre ĝi apartenas al Teremia Mare.
Diospiro
Diospiro (Diospyros) estas genro de proksimume 450–500 specioj de falfoliaj kaj ĉiamverdaj arboj. La plimulto estas indiĝenaj en la tropikoj, kun nur kelkaj specioj kiuj estas disvastiĝintaj en la mezvarmaj regionoj. Ili estas komune konataj kiel ebono-arboj. La genra nomo estas derivita de la grekaj vortoj διός (dios), signifante "de Zeŭso" kaj πυρός (piros), signifante "fajro" aŭ "greno" kaj origine rilate al kaŭkaza diospiro (D. lotus). En Barato, ĝi estas konata kiel la pasandu-arbo.
Lajos Bitnitz
Biografio
Li ricevis premion en 1827. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo). Li estis entombigita en Katedralo Vizito de Maria (Szombathely). Lian kolektaĵon heredis la Hungara Scienca Akademio.
Teremia Mică
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1230 loĝantojn (germanoj, hungaroj, rumanoj); en 1992 532 (rumanoj, 3% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1256. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Torontál).
Schenkenschanz
Schenkenschanz estas parto de la urbo Kleve kaj lokas ĉe la Malsupra Rejno en la nordokcidento de la Kleve Nordrejn-Vestfalio en Germanio. Schenkenschanz havas malpli ol cent loĝantojn (stato de 2016).
Geografio
Schenkenschanz situas proksume kvin kilometrojn norde de la urbocentro de Kleve inter la Rejno kaj la meandra lago je Griethausen, kiu enbuŝiĝas 2,5 kilometrojn malsupre de la vilaĝo en la Rejnon. Geografie la teritorio apartenas al la regiono Malsupra Rejno.
Diospiro
Ekologio
Diospiraj specioj estas gravaj kaj okulfrapaj arboj en multaj el siaj indiĝenaj ekosistemoj, kiaj ekzemple la malaltaĵaj tropikaj sekaj arbaroj de la praa Granda Maui en Havajo, la hirkaniaj-kaspiaj miksaj arbaroj, la sekaj deciduaj arbaroj de Katiarbar-Gir, la ludovik-insularaj pluvarbaroj, la madagaskaraj malaltaĵaj arbaroj, la narmad-valaj sekaj deciduaj arbaroj, la novgvineaj mangrovoj aŭ la sudokcident-ghataj montaraj pluvarbaroj.
Artledo
Artledo estas laŭ NPIV „substanco, konsistanta el diversaj materialoj, prilaboritaj por ricevi la aspekton kaj kelkajn ecojn de ledo. Aliaj nomoj estas pseŭdoledo aŭ ledoimitaĵo. Ĝi estas materialo, kiu konsistas el kombinaĵo de tekstila baza tavolo (ekzemple teksaĵo) kaj plastotavolo (ekzemple polivenilklorido). La teksaĵoj estas naturfibroj kemifibroj aŭ miksfibroj kiu estas kiuj estas ofte kovritaj de maldika tavolo de mola-PVC. Tiu sutavoligado povas esti kompakta aŭ ŝaŭma. Ofte la surfaco ricevas strukturon kiu similas al tiu de ledo.
Diospiro
Ekologio
La raŭpoj de multaj lepidopterospecioj uzas la foliaron kiel nutraĵon :
Artledo
Aplikado
La artledo estas aplikata por fari jakojn, zonojn, ŝuojn, poŝojn pilkojn (ekzemple piedpilkoj), faldtegmenoj kaj aliaj kovraĵoj por aŭtomobiloj, krome seĝokonvraĵojn kaj sofoj. Moderna artledo estas kovrata ne per PVC sed per poliuretano. Por ricevi certan molecon kaj taŭgan agrablan senton la kovrado ricevis saŭmecan strukturon. Por atingi tion oni aldonaskemian substancon, kiu faras gasveziketojn
Diospiro
Ekologio
Arctiidae: Geometridae: Limacodidae: Lycaenidae: Nymphalidae: Saturniidae: Tortricidae:
Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas (Argentino)
La Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas (Nacia Konsilio de Sciencaj kaj Teknikaj Piserĉadoj) estas ŝtata instanco rilata al scienca enketo de Argentino. Ĝi dependas el la Ministerio de Ciencia, Tecnología e Innovación Productiva (Ministerio de Scienco, Teknologio kaj Produktiva Renovigo) kaj ĝi havas kiel celo helpi la disvolvigon de la scienco kaj la teknologio tiulande. Estas la institucio scienca plej grava de la lando kaj la dua en Latinameriko laŭ la SCImago Journal Rank.
Diospiro
Ekologio
Ekonomie signifa plantomalsano kiu infektas multajn diospirajn speciojn (D. hispida, D. kaki, D. lotus, D. texana, D. melanoxylon) kaj verŝajne aliajn, estas la askofungo Pseudocercospora kaki, kiu kaŭzas foli-punktan malsanon.
Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas (Argentino)
Ĝi estis fondita la 5an de februaro de 1958.
Diospiro
Homa uzado
La genro inkludas plurajn plantojn de komerca graveco, aŭ por ilia manĝebla frukto (persimono) aŭ por ilia ligno (ebono). Tiuj ĉi specioj estas komerce dividitaj en du grupojn: la pura nigra ebono (precipe de D. ebenum, sed ankaŭ pluraj aliaj specioj), kaj la striata ebono aŭ kalamandro-ligno (de D. celebica, D. mun kaj aliaj). La plej multaj specioj en la genro produktas malmultaj aŭ neniu el tiu nigra ebon-speca ligno; ilia malmola ligno (ekzemple pri D. virginiana) povas tamen esti uzita sur pli limigita bazo.
Folioj de D. melanoxylon estas uzitaj por ruli sudaziajn bidio-cigaredojn. Pluraj specioj estas uzitaj en herbokuracado, kaj D. leucomelas produktas la multflankan medicinan kunmetaĵon betulinan acidon.
Kvankam abeloj ne ludas ŝlosilan rolon kiel polenantoj, en plantejo diospiro povas esti de iu uzo kiel mieloplanto. D. mollis, loke konata kiel mặc nưa, estas uzita en Vjetnamujo por tinkturfarbi la faman nigran lãnh Mỹ-silkon de Tanĉaŭ-Distrikto.
Tiuj arboj estas bonkonataj en sia indiĝena arealo, kaj sekve multe uzitaj kiel floraj emblemoj. En Indonezio, D. celebica (Makasar-ebono, konata loke kiel eboni) estas provinca arbo de Centra Sulaveso, dum ajan kelikung (D. macrophylla) estas tiu de Okcidenta Nusa-Tengaro. La emblemo de la japana insulo de Iŝigaki estas la jaejama kokutan (D. ferrea). En Tajujo, D. decandra estas la provinca arbo de la provincoj Ĉantaburi kaj Nakonpatom, dum D. malabarica estas tiu de Angtong-Provinco. La nomo de la taja distrikto Tatako-Distrikto laŭlitere signifas "Distrikton de la diospiro-piero" laŭ fama loka kunveno-punkto.
Władysław Bortkiewicz
Władysław Bortkiewicz (ruse: Владислав Иосифович Борткевич, germane: Ladislaus Bortkiewicz; naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1868 en Peterburgo, mortis la 15-an de julio 1931 en Berlino) – pola matematikisto aganta en Germanio, unu el kreintoj de la moderna matematikia statistiko, signife kontribuinta al esploroj pri Poasona probabla distribuo.
Vivo
Lia patro estis Józef Bortkiewicz, kaj la patrino Helena Bortkiewicz el domo Rokicka. Józef Bortkiewicz, pola nobelo, servis en la rusa armeo en grado de kolonelo, estis lekciisto pri artilerio kaj matematiko en armea altlernejo. Verkis kelkajn lernolibrojn pri matematiko, ekonomiko kaj librotenado.
Bortkiewicz finis studojn pri juro en Peterburgo en 1890, kaj poste studis statistikon kaj politikan ekonomikon en Strasburgo. Li doktoriĝis en Universitato de Göttingen en 1893. En 1897 revenis al Peterburgo kaj eklaboris en Direkcio de Fervojo. En la jaroj 1899–1900 krome laboris kiel instruisto en Liceo je la nomo al Aleksandro la 1-a. En 1901 estis engaĝita kiel eksterordinara profesoro de statistiko kaj politika ekonomiko en Humboldt-Universitato en Berlino kaj reston de la vivo pasigis en Berlino.
En politika ekonomiko provis modifi teorion de Karl Marx. Membro de pluraj sciencaj societoj, interalie de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj, Reĝa Statistika Societo, Asocio de Amerikaj Statistikistoj kaj Internacia Statistika Instituto. Li estis amikiĝinta kun alia pola sciencisto el la berlina universitato, profesoro Aleksander Brückner (aŭtoro de "Historio de Pola Kulturo").
Mikael Nalbandjan
Mikael NALBANDIAN (Միքայել Նալբանդյան; n. la 14-a de novembro 1829 – m. la 12-a de aprilo 1866) estis armena verkisto kiu regis la armenan literaturon de la 19-a jarcento.
Biografio
Grandparte memlernanto, Nalbandian intencis sacerdotiĝi sed forlasis la ideon por studi medicinon en la Universitato de Moskvo (1854-1858). Kunlabore kun Stepanos Nazarjan fondis la ĵurnalon "Hyusisapayl". Longe vojaĝis tra la tuta Eŭropo: Varsovio, Berlino, Parizo, Londono kaj Istanbulo, kaj ankaŭ Hindio. Pro lia ĉefa agado estis arestita kaj enprizonigita de la Cara registaro en Sankt-Petersburgo en 1862. Estis akuzita "pro inciti kontraŭcarajn sentojn pere de la distribuado de propaganda literaturo", eventuale estis ekzilita en 1865 al Kamyshin, fora regiono je pli ol 800 km de Moskvo, en la okcidenta bordo ĉe rivero Volgo en Saratova provinco. Mortis pro tuberkulozo en la prizono unu jaron pli malfrue. En Rusio estis malpermesate posedi bildojn aŭ portretojn de Nalbandjan; sed liaj portretoj kune kun lia poemo "Libereco" ĉe la marĝenoj estis kaŝe disvastigitaj.
Unu el liaj plej gravaj verkoj estis "La kanzono de la itala knabino" kiu en 1991 estis oficiale adoptita kiel la himno de la demokratia respubliko Armenio.
1945
1945 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1945 post Kristo okazis, interalie:
Lobato (Paranao)
Lobato estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 4.392 loĝantojn en 2010.
NGC 1876
NGC 1876 estas malfermita stelamaso kun emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Adílson Batista
Adílson Batista (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1990 ĝis 1991 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Andora
Andora estas komunumo de Italio.
István Bozóky
István Bozóky [iŝtvAn bozOki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bozóky István estis hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro, teatrestro. Lia familia nomvarianto estis Bozóki, lia edzino estis Mária Barta. István Bozóky naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Bozóky akiris diplomon en Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo en 1941, poste li aliĝis al trupoj de Teatro Madách (1941–1944), Gaja Teatro (1945), Nacia Teatro (Budapeŝto) (1946–1949), Teatro Thália (Budapeŝto) (1949–1950). Inter 1950 kaj 1954 li estis teatrestro de Teatro Déryné, inter 1954-1956 li estis ĉefreĝisoro de Teatro Madách. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li disidis. Li vivis laŭvice en Baden (Malsupra Aŭstrio), Parizo, Bruselo. Hejmenveninta en 1963 li havis viveblecon nur en provinco: Teatro Kisfaludy kaj Teatro Petőfi (Veszprém). En 1964 li estis nomumita arta gvidanto de Nacia Teatro (Szeged). Inter 1969-1975 li apartenis al malgranda teatro en sia naskiĝurbo, poste li estis liberprofesia aktoro. En 1980 li estis fondinto de Teatro de Nyíregyháza, kiun li gvidis 4 jarojn.
Li ricevis premiojn en 1984 kaj 1990. Li edziĝis en 1945, filino naskiĝis en 1951.
Petr Bezruč
Petr BEZRUČ [Petr Bezruĉ], propranome Vladimír VAŠEK [VladimIr Vaŝek] (naskiĝis la 15-an de septembro 1867 en Opava, mortis la 17-an de februaro 1958 en Olomouc) estas aŭtoro de unu el la plej grandaj poeziaj verkoj en la ĉeĥa literaturo, Sileziaj Kantoj.
Cathair Chonaill
Cathair Chonaill (irlande) aŭ Caherconnell (angle) estas granda ŝtonfortikaĵo en An Bhoireann en la graflando An Clár en Irlando. La instalaĵoj An Chathair Gheal (Cahergall), Leaca na Buaile (Lacanabuaile) kaj Cathair an Lóthair, la Staigue Fort (ĉiuj en la graflando Ciarraí), Dun Aengus kaj Dún Chonchúir sur la Aran-insuloj en la graflando Galivo kaj la Grianán von Aileach en la graflando Dún na nGall apartenas al la malmultaj instalaĵoj en la okcidento de Irlando kiuj similas al la konstruo de Cathair Chonaill. Caher estas la angligita formo de la irlanda vorto „cathair“ (kiu signifas dún respektive ŝtonfortikaĵo), sed ne nepre havis fortifikan uzon.
Nonthaburi
Nonthaburi (นนทบุรี) estas urbego, provinca sidejo kaj antaŭurbo de Bankoko en Tajlando. Nonthaburi estas la dua plej granda urbo de la lando.
Petr Bezruč
La poeto naskiĝis kiel filo de filologo Antonín Vašek, studis Slavan Gimnazion en Brno, poste filologion en Prago. La studadon li ne finis, revenis al Brno kaj fariĝis poŝtisto.
Cathair Chonaill
La granda, preskaŭ ronda fortikaĵo havas eksteran diametron de 140–145 m. Ĝiaj muroj dikas 12 m kaj altas 6 ĝis 14 m. La masonaĵo konsistas el grandaj ŝtonblokoj. Cathair Chonaill estis en sia ora epoko impona instalaĵo. Ĝi verŝajne estis konstruita ĉ. 500 p.K., kaj ĝi verŝajne ankoraŭ estis loĝataj dum la 15a jarcento.
La fortikaĵo situas ĉ. unu kilometron sude de la Dolmeno Poll na Brón.
Petr Bezruč
Siajn poemojn pri silezia popolo li sendadis (1899-1900) al la Praga gazeto Čas (Tempo) sub pseŭdonomo Petr Bezruč. La poemoj vekis sensacion pro sia arta valoro kaj pro mistera aŭtoro, kiu sekretigis sian identecon. Nur post jaroj oni malkaŝis, ke temas pri Vladimír Vašek (tamen ĝis nun aperas duboj, ĉu Vašek ne estis trompulo, kiu alproprigis al si verkojn de alia aŭtoro).
Nonthaburi
Situo
Nonthaburi situas en proksimeco de rivero. Bankoko troviĝas je 12 km-oj.
Petr Bezruč
La unuopaj poemoj estis poste kunigitaj en libron kun titolo Sileziaj kantoj. En ili estas priskribitaj socialaj kaj naciaj subpremoj kontraŭ la malriĉa silezia popolo.
Nonthaburi
Historio
Nonthaburi laŭdire estis fondita en 1549. Komence ĝi estis fiŝkaptista vilaĝo. En la malfrua 19-a jarcento ĉinoj faris pli granda la lokon. Ekde komenco de la 21-a jarcento la urbego estas evoluanta nabo pri komerco, transporto kaj turismo.
Petr Bezruč
Oni recitis la versojn en Prag', homoj aplaŭde fervoris. Kial? Ke vivis Maryčka, ke nin oni en Frydek strangolis?
Nonthaburi
Klimato
Nonthaburi troviĝas en la tropika klimato. En la jaro pluvas 2860 mm. Inter novembro-februaro la vetero estas pli seka, inter marto-oktobro tre ofte pluvas. La temperaturo varias inter 23-31 °C.
Onderuit (amsterdama metrostacio)
Onderuit estis haltejo de rapidtramo sur la linio 51 de la Metroo de Amsterdamo.
San Juan Evangelista Analco
San Juan Evangelista Analco estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Juan Evangelista Analco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 196.
Geografio
San Juan Evangelista Analco apartenas al la distrikto Ixtlán de Juárez al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono Sierra Norte), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 412 loĝantojn. El tiuj estis 199 viroj kaj 213 virinoj. La komunumo havas surfacon de 33.17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2120 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 201 indiĝenoj. El tiuj 180 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 180 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Jules Mazarin
Jules MAZARIN, aŭ itallingve Giulio Raimondo MAZZARINO (naskiĝis la 14-an de julio 1602 - mortis la 9-an de marto 1661) estis italdevena politikisto, kardinalo kaj diplomato kiu fariĝis ĉefministro de Francio ekde 1642 ĝis sia morto. Li estis la posteulo de sia granda mentoro, la kardinalo Richelieu.
Giulio Mazzarino naskiĝis en Pescina (nuntempa en la itala regiono Abruzo), tiam parto de la reĝlando de Napolo. Kvankam li devenis de modesta familio, li povis studi ĉe la Jezuitoj en Romo, kaj tiel fariĝis jura profesoro. Okaze de diversaj kvereloj inter la Hispanoj kaj la Francoj antaŭ la papo, li plurfoje elmontris sian francfavorajn opiniojn. Tio rekomendis lin al la kardinalo Richelieu : kiam Mazarin fariĝis vic-legato de la papo en Avignon (1632), li ekagis kiel aŭtentika agento de Richelieu, kaj estis finfine eksigita en 1636 de papo Urbano la 8-a pro habsburga demando. Tiam Mazarin tuj iris al Parizon kaj proponis sin al Richelieu. Li estis nacianigita kiel franca civitano en aprilo, kaj poste fariĝis kardinalo pro demando de Richelieu al la papo.
Poste la mortoj de Richelieu (1642) kaj de Ludoviko la 13-a (1643), la juna Ludoviko la 14-a estis nur kvinjara infano. Ĝis sia morto, Mazarin agadis do kiel vera estro de Francio, kvankam la oficiala regentino estis fakte Anna de Aŭstrio, patrino de la estonta reĝo. La modesta personeco de Mazarin kontrastis kun tiu de Richelieu, kaj Anna estimis lin tiel, ke ekzistis multaj murmuroj pri sekreta edziĝo aŭ pri la reala patro de Ludoviko la 14-a. Mazarin mortis en 1661, kaj la nova reĝo proprigis al si la potencon de la mortinto por fariĝi glora reĝo.
Jordi Wild
Jordi Wild estas hispana jutubisto nome Jordi Carrillo de Albornoz Torres (28-a de aŭgusto 1984), pli konata kiel Jordi Wild aŭ El Rincón de Giorgio, estas hispana jutubisto kaj podkastisto. Lia jutuba kanalo, "El Rincón de Giorgio", (La Angulo de Giorgio), estis kreita en marto 2013, kaj en 2017 ĝi ricevis 7 milionojn da abonantoj; li nuntempe havas pli ol 11 milionojn da abonantoj. En ĉi tiu hispana nomo, la unua aŭ patra familia nomo estas Carrillo de Albornoz kaj la dua aŭ patrina familia nomo estas Torres. En 2016 kaj 2018 li publikigis du librojn titolitajn: "Sueños de Acero y Neón" kaj "Jorgemyte, agente de la PEM"; Jordi Wild nuntempe prizorgas serion de podkastoj konataj kiel "La Sovaĝa Projekto", per kiuj li gajnis en 2022 la premion Esland, pro la Plej Bona Intervjuspektaklo. La podkasto ankaŭ ricevis plurajn pozitivajn recenzojn, intervjuante multajn konatajn homojn en diversaj kampoj, kiel: Oriol Junqueras, Iker Jiménez, Gervasio Deferr, Gerard Piqué, Arturo Pérez-Reverte, Ibai Llanos, Nacho Vidal, Cristina Gutiérrez, El Rubius,  A-Kid, Frank Cuesta, Brandon Moreno, Alejandro Cao de Benós, Jordi ENP, Josep Pedrerol, Willyrex, Juan Espino, Dross, Siro López, Antoni Daimiel, kaj multaj aliaj.
Biografio
Jordi Carrillo de Albornoz Torres naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1984 en Manresa, Katalunio, Hispanio. Jordi kreis sian jutuban kanalon, "El Rincón de Giorgio" en marto 2013, tamen, lia plej malnova video devenas de aŭgusto de tiu sama jaro. Dum sia kariero kiel Jutubisto li kunlaboris kun aliaj Jutubistoj kiel Luzuvlogs, Zorman kaj AuronPlay. En 2016, li publikigis mallongan filmon titolitan "Wild: la pelicula" (Sovaĝa: la filmo), kaj en 2017, li forlasis YouTube dum tempeto. Poste li revenis per gangsta rep videoklipo konata kiel YouTube: "Estado Crítico" (YouTube: Kritika Ŝtato), kunlabore kun repisto Dante.
En 2018, li faris la scenaron kaj partoprenis en la gisado de "VENDETTA: La Película", kaj en oktobro 2019 li partoprenis en la rolantaro de mallonga filmo nomita: "Ella llevaba una diadema azul" (Ŝi portis bluan diademon), kaj en 2020 li komencis intervjuan podkastserion konatan kiel La Sovaĝa Projekto (The Wild Project), en intervjuo en la retejo RockZone, li deklaris, ke li estis inspirita per la podkastoj de Joe Rogan, kaj estis flatita ke ili nomis lin la "hispana Joe Rogan". La Sovaĝa Projekto preskaŭ ĉiam estis en la kvara pozicio de la listo de la plej aŭskultitaj hispanaj podkastoj ĉe Spotify en 2021, kaj la 28-an de decembro li superas la liston de Spotify. En januaro 2022, La Sovaĝa Projekto de Jordi Wild gajnis la Plejbonan Intervjuspektaklon de la jaro kategorio de Esland Awards, ĉe Palaco de la Kataluna Muziko, Barcelono. En junio 2022, li festis sian 100-an epizodon de sia podkasto kun speciala epizodo kiu daŭris 25 horojn.
Jordi en 2014 komencis rilaton kun Natalipa, kiu estis elektita en konkurso konata kiel: "La Novia del Canal" (Novedzino de la Kanalo), en kiu Jordi elektis la knabinon kiu ŝajnis plej bela al li. En 2019 ili finis sian rilaton kaj nuntempe Jordi estas en rilato kun alia knabino.
Spata
Spata (hungare: Bégapata) estas vilaĝo en Rumanio norde de Lugoj. En 1910 ĝi havis 421 loĝantojn (rumanoj); en 1992 12 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1444. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Bara.
Skalice u České Lípy
Skalice u České Lípy (Langenau) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa, en Ralska montetaro, sur nura orienta limo de PPR Bohemia mezmontaro, en valo de rojo Šporka. Vivas ĉi tie. Super la municipo estas du dominantaj montetoj, Chotovický vrch kaj Skalický vrch.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Interesaĵoj
Skalický vrch (484 m s. m.) – sur montopiedo estas subteraj spacoj kreitaj de ĉirkaŭ 15 kunigitaj ĉambregoj. Nuntempe temas pri regiono, kie troviĝas protektitaj vespertoj. La 4-an de septembro 2012 Regiona ofico de Regiono Liberec proklamis la areon kiel naturmemorindaĵon Skalice u České Lípy.
En Svobodná Ves (odloučená část Skalice) troviĝas ampleksa loko kun printempa leŭkojo.
Tutmonda Biblioteko
EdE-T
Tutmonda Biblioteko je la memoro de L. Tolstoj, trad. Nikolaj Kabanov kaj Anna Ŝarapova. Religia kaj filozofia enhavo. En 1912 aperis naŭ kajeroj, enhavante 280 paĝoj. Poste aperis aliaj.
Aldonaj numeroj
Berry Hill Fort
La Berry Hill Fort situas 1,5 km oriente de Newport, en Pembrokeshire en Kimrujo. Ĝi estis malkovrita en 1984 dum elaera fotado en grenkampo kaj ekde 2006 ĝi estis esplorita de "Cambria Archaeology" kaj la Universitato de Jorko.
La oblong-ovala fortikaĵo (40 × 55 m) havas ĉe ties suda kaj orienta flankoj akran deklivon kaj ĉe la norda kaj okcidenta flankoj larĝan fosaĵon. Ankaŭ ekzistis remparo.
NGC 1877
NGC 1877 estas malfermita stelamaso kun emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(15244) 1989 TY2
(15244) 1989 TY2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Povel Ramel
Povel Karl Henric RAMEL (naskiĝis la en Stokholmo, mortis la  en Lidingö) estis sveda freiherr, skribanto da kantoj kaj revuoj, komponisto, pianisto, kantisto kaj humuristo. Lia produktado inkludas larĝan kantaron, revuaron kaj restoracian proponlistaron, kaj al ĝi estis atribuitaj speciale kantoj kun spriteco, braveco kaj muzika petolomeco. Li kunlaboris kun Karl Gerhardin.
E. Myles Standish
Erland Myles Standish, Jr. (5an de marto 1939) estas matematika astronomo kaj iama profesoro ĉe Universitato Yale. Li laboris por la Jet Propulsion Laboratory de Caltech (Kalifornia Instituto de Teknologio). Li estis publikigiinta ĉirkaŭ 300 artikolojn, ĉefe en la kampo de la sunsistema dinamiko kaj ĉiela mekaniko.
E. Myles Standish ludis gravan rolon en la polemiko pri la vereco aŭ falseco de la postuloj de Robert Peary kiu asertis esti atinginta la geografian Nordan Poluson per sia ekspedicio la 6an de aprilo 1909. Baze sur kalkuloj pri la propraj registroj de Peary, la brita polusesploristo Wally Herbert konkludis en libro de 1989 ke Peary ne atingis la poluson, kvankam li povus esti tiom proksima kiom ĝis je 60 mejloj (97 km). Liaj konkludoj estis amplekse akceptitaj.
Alia malaprobo de la aserto de Peary alvenis en 2009, kiam E. Myles Standish, sperta arbitraciisto de sciencaj asertoj, raportis multajn kvazaŭajn lakunojn kaj faktkonfliktojn.
Sun Ming-xiao
SUN Ming-xiao (naskiĝis en 1964, Esperanta nomo: Semio) estas esperantisto kaj oficisto de Zaozhuang-a Universitato en Ĉinio.
Li lernis Esperanton en 1983. En 1987 li diplomitiĝis en Anhui-a Esperanto-Kolegio kaj fondis Zaozhuang-an Esperanto-Asocion en 1987 kun kelkaj lokaj esperantistoj; en 1996 li iĝis komitatano de ĈEL, kaj restas komitatano ĝis nun. En 2000 li fariĝis delegito de UEA en la urbo. De 2009 li instruas Esperanton en Zaozhuang-a Universitato, kaj li estas iniciatinto de Internacia Esperanto-Muzeo en la universitato kunlabore kun ĈEL.
Mocio de demisio
Per mocio de demisio la parlamento formale decidas ke ĝi ne subtenas la registaron. Depende de la konstitucio, sed ankaŭ de neoficialaj kutimoj, la registaro sekve devas demisii.
Ekzemple laŭ la germana konstitucio la mocio devas esti konstruiva, tio signifas ke la parlamento povas malelekti ĉefministron nur se ĝi samtempe elektas novan. Per tio la konstitucio evitas ke pure negativa parlamenta plimulto kaŭzas ke la ŝtato daŭre ne havas (ne nur oficantan) registaron. Similan regulon havas Hispanio aŭ Pollando ktp.
Juci Boyda
Juci Boyda [bojda], laŭ hungarlingve kutima nomordo Boyda Juci estis hungara aktoro.
Julianna Boida naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Juci Boyda lernis en sia naskiĝurbo, poste ŝi estis vendisto, poste oficisto. Intertempe ŝi lernis kantadon private. Ekde 1917 ŝi havis filmajn rolojn, baldaŭ ŝi apartenis al la plej gravaj filmaktoroj. Inter 1918 kaj 1920 ŝi apartenis al Teatro Belvárosi, poste ŝi edziniĝis kaj forlasis la scenejon. Ŝi naskis filinon, en 1932 ŝi vidviniĝis.
Géza Farkas
Géza Farkas [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Farkas Géza estis hungara fiziologo, altlerneja instruisto.
Géza Farkas naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Balatonfüred (laŭ alia informo en Budapeŝto).
Biografio
Géza Farkas akiris medicinan kaj komponistan diplomojn en Reĝa Universitato de Budapeŝto, respektive en Muzikakademio en 1897. Post la diplomo li laboris en la medicina kliniko, poste li estis asistanto apud Ferenc Tangl en la Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. Inter 1904 kaj 1921 li estis profesoro samloke, poste li estis katedrestro pri fiziologio ĝismorte en la Scienca Universitato Péter Pázmány. En la studjaro 1929 li estis dekano.
Roth
Roth estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Roth kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Wild
Pluraj homoj havas la familinomon Wild, inter kiuj :
Baltijskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Baltijskaja (Балтийская, laŭlitere Balta) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Kirovsko-Viborgskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo. La stacio ricevis sian nomon pro proksimeco al Balta fervoja stacidomo de Sankt-Peterburgo, al kiu de ĝi ekzistas transirejo.
16730 Nijisseiki
16730 Nijisseiki estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de Saĵi, (gubernio Tottori, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la frukto Niji-sseiki (japane 二十世紀), kultivaro de naŝi (Pyrus pyrifolia) reprezentanto de kaj forte ligata al la gubernio Tottori, ĉefa zono de produkto de piroj, kie la vilaĝo Saĵi troviĝas. "Niji-sseiki" signifas "dudeka jarcento".
10931 Ceccano
10931 Ceccano estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Gianluca Masi elde la Observatorio Bellatrix en Ceccano (provinco de Frozinono, Italio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la itala urbeto Ceccano, elde kiu ĝi estis malkovrita.
Heinrich Lilienfein
Henriko LILIENFEIN (naskiĝinta la 20-an de novembro en Stuttgart, mortinta la 20-an de decembro 1952 en Vejmaro) estis germana verkisto.
Vivo
Li studis historion, filozofion kaj arthistorion. Post kelkaj publikigoj li iris Berlinon kiel verkisto.
Li partoprenis la Unuan Mondmiliton travivante ankaŭ la vivon en la tranĉeo. Ĝi restos grava por la resto de lia vivo.
En 1920 li fariĝis unua sekretario de la Germana Ŝilero-Fondaĵo (Deutsche Schillerstiftung).
Verkara karaktero
En liaj verkoj li ofte unuiĝis Vejmaron kaj sian ŝvaban hejmlandon. En 1949 li iĝis honora civitano de la Goeto-kaj-Ŝilero-urbo.
Ordinara neomikso
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Tiu specio estas grizbruneca supre kaj blankeca sube (pli sablokolora en brusto) kaj montras helan superokulan strion.
Verneřice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352. Ekde la jaro 1479 Verneřice estis urbo.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo. Kun efikeco ekde la 10-a de oktobro 2006 estis la 17-a de oktobro 2006 la devena decido ŝanĝita kaj al la municipo estis redonita statuso de urbo.
Transporto
En la jaroj 1890 ĝis 1978 kondukis ĝis Verneřice fervojlinio Velké Březno – Verneřice kun deflankiĝo al Úštěk.
En la jaro 1930 estis establitaj en tiu ĉi regiono aŭtobusaj linioj. La unua linio kondukis el Verneřice tra Příbram, Rychnov, Fojtovice kaj Benešov nad Ploučnicí ĝis Děčín. La alia linio kondukis el Verneřice tra Valkeřice (Algersdorf). Vintre oni ne povis ofte traveturi pro alta neĝo.
En la jaro 2007 kondukas tra Verneřice aŭtobusa linio el Děčín tra Benešov nad Ploučnicí, Františkov, Valkeřice, Verneřice kaj Příbram ĝis Rychnov, kaj alia linio tra Žandov kaj Merboltice. Plua linio veturas el Ústí nad Labem tra Verneřice ĝis Úštěk, proksimume laŭ linio de nuligita fervojo.
Mitoj
En monto Boží vrch loĝadis gnomoj. Sed kiam estis ĉi tie konstruita preĝejo de La plej sankta Triunuo, ili devis forloĝiĝi, ĉar ili ne povis elteni bruegon de la preĝejaj sonoriloj.
Lokaj partoj
Pro ellandigo de germanoj en la jaro 1945 pereis sur hodiaŭa teritorio de la urbo antaŭaj vilaĝoj Boží Vrch (Gottesberg), Malé Loučky (Niederschönau), Malé Stínky (Kleinzinken) kaj Velké Stínky (Großzinken).
Distrikto Lüchow-Dannenberg
La distrikto Lüchow-Dannenberg (germane Landkreis Lüchow-Dannenberg) situas en la pleja nordoriento de la federacia lando Malsupra Saksio, en la nordokcidento de Germanio. Ĝia administra centro estas la urbo Lüchow (Wendland). La distrikto havas areon de 1 220 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. Laŭ kvanto de loĝantoj ĝi estas la plej malgranda distrikto de Germanio.
La distrikto apartenas al la metropola regiono Hamburgo, sed estas grandparte malurba. Ekzistas pluraj naturprotektitaj zonoj borde de la rivero Elbo.
Donakobio
La Nigrakrona donakobio (Donacobius atricapilla) estas videbla, voĉema birdo de Sudameriko. Ĝi troviĝas en tropikaj marĉoj kaj humidejoj de plej norda Argentino, sudorienta Bolivio, Brazilo, norda kaj orienta Kolombio, plej orienta Ekvadoro, Franca Gujano, Gujano, norda duono de Paragvajo, nordorienta Peruo, Surinamo kaj Venezuelo; kaj eble ankaŭ Panamo de Centrameriko.
Aspekto
La Nigrakrona donakobio estas mezgranda kaj fortika birdo kun tre kontrastaj supraj kaj subaj partoj, nome tre malhelaj kaj tre helaj respektive. La beko estas longa, fortika, brilnigra kaj iom subenkurbita pinte. Nigreca estas el la frunto, la tuta krono, granda parto de la kapo, nome vizaĝo, nuko al ŝultroj; tie ege kontrastas flavaj irisoj kio donas al tiu birdo minacan mienon. La dorso estas de malhelbruna ĝis nigreca kaj en la flugiloj videblas blankaj markoj, dum centra dorso kaj ĉefe pugo estas pli ruĝecbrunaj. La vosto estas supre malhelbruna ĝis nigreca kun blankaj bordoj, dum sube estas nigraj kaj blankaj markoj. Subaj partoj estas blankecaj ĝis sablokoloraj kun iom da horizontala striado en flankoj kaj ĉefe tre flavoranĝaj makuloj ambaŭflanke de la kolo; kelkaj birdoj estas pli flavecaj sube kaj ĉe tiuj ne tiom elstaras tiuj kolaj makuloj, sed en aliaj estas tre klara distingilo. La kruroj estas tre grizaj.
Taksonomio
La Nigrakrona donakobio estas la ununura membro de la genro Donacobius kaj pro tio estas nomata ankaŭ simple Donakobio. Ĝia familia situo ne estas ankoraŭ interkonsentita, kaj ornitologoj ne samopinias pri ĝiaj plej proksimaj parencoj. En la 19a jarcento, ĝi estis lokita en la Turdedoj, kaj en la 20a jarcento, movita al Mimedoj. En la 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj, oni sugestis ke ĝi estas tipo de troglodito (Trogloditedoj) kaj tiuj sugestoj estis akceptataj de la South American Classification Committee (SACC), la American Ornithologists Union (AOU) kaj plejparto de aliaj fakuloj. Pli ĵuse, listantaj organizoj kaj aŭtoroj sekvis la konkludojn de Van Remsen kaj Keith Barker ke ĝi ne estas trogloditedo, sed anstataŭe pli rilata al malnovmonda (probable afrika) stirpo. Lastatempa propono al SACC kreus monotipan familion, Donakobiedoj, nur por tiu specio, sed tio ne estas universale akceptata kaj kelkaj fakuloj insistas, ke ĝi estu membro de jam ekzistanta malnovmonda familio
Habitato, inklude Amazonan Basenon
La Nigrakronaj donakobioj estas komunaj ĉefe en ampleksa teritorio de humidejoj de Amazonio, inklude uformajn lagojn, ĉeriverajn zonojn, kaj aliajn areojn kun alta densa akva aŭ duonakva vegetaĵaro. Triono de la specio teritorias for de la Amazona Baseno, el suda Panamo, norda Kolombio kaj okcidenta Venezuelo, la baseno de la Rivero Orinoko en Venezuelo, al sudorienta marbordo kaj interna Brazilo, kaj najbaraj landoj suden, Paragvajo, kaj pli norda Argentino.
Kutimaro
Tiu specio pariĝas porvive, paroj de Nigrakrona donakobio povas esti vidataj ofte dum la tuta tago pinte de densa vegetaĵaro de lagoj aŭ riveroj. Ili ofte entreprenas kantajn duojn. Maturaj idoj restas kun siaj gepatroj kaj helpas zorgi idojn el postaj nestoperiodoj, kvazaŭ sistemo de kooperativa reproduktado.
Tehuantepeko
Estas e-lingvaj vikipediaj artikoloj pri la
Krome ekzistas la urbo kaj komunumo Santo Domingo Tehuantepec, foje mallongigata simple Tehuantepec.
1999
1999 estis normala jaro komenciĝanta je vendredo (vidu ĉi tie kalendaron).
Peter Hacks
Peter Hacks naskiĝis kiel filo de advokato en Vroclavo. Ekde 1947 li studis kaj laboris en Munkeno kaj en 1955 li pro politikaj kialoj transloĝiĝis al Orienta Berlino. Tie li fariĝis membro de la Berliner Ensemble, teatra ensemblo gvidata de Bertolt Brecht. Ekde 1963 li plene dediĉas sin al la verkado.
1999
En la jaro 1999 post Kristo okazis, interalie:
Peter Hacks
La verkaro de Peter Hacks konsistas ĉefe el teatraĵoj, sed ankaŭ el poemoj, eseoj kaj infanlibroj. Kvankam la politikaj opinioj de Hacks ofte elvokas akran kritikon, li nuntempe apartenas al la plej renomaj germanaj dramistoj.
ISO 3166-2:GH
ISO 3166-2:GH estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Ganaon. La kodojn havas la dek ses regionoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>GH</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Ganao. La dua parto estas du literoj.
Ŝanĝoj
Ĝis la en ISO 3166-2:GH troviĝis dek regionoj. Dum la ŝanĝo de la teritoria organizo de Ganao teritorio de kelkaj regionoj ŝanĝiĝis, aperis novaj regionoj, kaj la regiono Brong-Ahafo, kiu havis la kodon GH-BA, ne plu ekzistas, disigita en la tri novajn (Bono, Orienta Bono kaj Ahafo).
Kuba Komunisma Partio
La Kuba Komunisma Partio (hispane: Partido Comunista de Cuba) estas la nura laŭleĝa politika partio de Kubo, fondita la 3-an de oktobro 1965.
La artiklo 5 de la Kuba Konstitucio ĝin difinas kiel la «avangardo organizita de la kuba nacio, supera gvidanta forto de la socio kaj la Ŝtato, kiu organizas kaj orientigas la komunajn penojn al la altaj celoj konstrui la socialismon kaj la avanco de la komunimsa socio».
La emblemo de la partio estas la nacia flago kaj la logotipo ene de rektangulo kun ruĝaj bordoj, kiu bildigas du flagojn super brakoj kaj armiloj prenataj de la popolo: unu flago estas ruĝa, simbolo de la proletaro kaj la komunisma karaktero de la Partio kaj la ŝtato, kaj la kuba flago, simbolo de la patrio, kaj sur la nigro aperas la mallongigoj PCC (Partido Comunista de Cuba), en ruĝa koloro ĉirkaŭata de blanko.
CELF
CELF (mallongigo de angla Consumer Electronics Linux Forum) estas internacia asocio, kiu zorgas pri evoluo kaj disvsatiĝo de operaciumo Linukso. La asocion partoprenas Sony, Toshiba, Sharp, Samsung, PalmSource kaj aliaj.
Kuba Komunisma Partio
La 4-an de oktobro 1965, ekcirkulis la unuan numeron de la gazeto Granma, kiu estas la oficiala organo de la Centra Komitato de la KKP. La prezidento de la Partio, aŭ Unua Sekretario, estas Raúl Castro. Dum multaj jaroj tiu posteno estis de Fidel Castro.
Fobo (luno)
Fobo (Marso I) estas la plej granda kaj plej proksima el la du naturaj satelitoj de Marso. La luno estas tiel proksima al la planedo, ke ĝi dufoje tage leviĝas en la okcidento kaj subiras en la oriento. Ĝia nomo devenas de la antikva greka lingvo φόβος phóbos, kiu signifas “timo”.
Tutmonda Espero
EdE-T
Fobo (luno)
Oni kredas, ke Fobo estas kaptita asteroido. La orbito de Fobo, nun 9 378 km for de la centro de Marso, sinkas je 1,8 m dum ĉiu jarcento. Post 11-12 milionoj da jaroj Fobo fariĝos planeda ringo. Post 43 milionoj da jaroj (proksime 31 milionoj da jaroj post apero) la ringo malaperos pro kolizio de eroj kun Marso.
Tutmonda Espero
Tutmonda Espero. Kvankam TE nomiĝis organo de la kataluna E-istaro kaj eĉ de jan. 1909 ĝis la apero de „Kataluna E-isto“ en apr. 1910 mem havis la subtitolon „Kataluna E-isto“, ĝi enhavis tiom da modelaj tradukoj kaj originaloj de bonaj literaturaĵoj, ke ĝi ankaŭ estis multe legata en eksterlando, tio estis la kaŭzo, ke ĝi de julio 1910 ankoraŭ aperis nur en E, kaj ke ĝi malaperis tuj je la komenco de la milito. TE tute regule aperis de jan. 1908-majo junio 1914, IV-+12-16 p. 24x17. Paĝonombro: 1908:12xIV+192; 1910: 10x IV+160;1911; 9xIV+136; 1912: 9xIV+108; 1913: 10xIV+ 120; 1914: 5xIV+60. Eld. Societo Espero Kataluna. Red. E. Halabader, M. Casas, Frederik-Pujula Y Vallos. P. TARNOW.
Fobo (luno)
Fobo kredeble konsistas el ŝtonoj kaj glacioj. Ĝi pezas 1,08 · 1016 kilogramojn. La plej elstara aspekto sur la luno estas pli granda kratero nomata Stiknio (Stickney).
Asaph Hall trovis Fobon la 18-an de aŭgusto 1877. La luno estas nomata laŭ la filo de la dioj Marso kaj Venuso.
28245 Cruise
28245 Cruise estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sallie Cruise, kantistino, muzikistino kaj filantropino de Hobarto Aŭstralio. Ŝia nedifektebla apogo al la artoj kaj al la literaturo plibonigis la komunumojn ĉirkaŭ ŝi.
NGC 1878
NGC 1878 (alia indiko — ESO 56-SC80) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Jishōji
Jishōji (慈照寺, bikŝuejo de la brila afablo) estas Zena bikŝuejo de la skolo Rinzai, branĉo Shōkokuji, en la kvartalo Sankyō en Kioto, Japanio. Ĝi estas ankaŭ konata kiel Ginkakuji (銀閣寺, la bikŝuejo de la Arĝenta Pavilono) pro ĝia fama halo de Kannon, nomita Ginkaku, fama ekzemplo de la kulturo de la epoko de Muromachi.
Historio
En 1460, la ŝoguno Ashikaga Yoshimasa planis krei en la loko vilaon por sia ripozado kiam li emeritiĝos kaj fari la lokon Zena bikŝuejo post sia forpaso.
NGC 1878
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jishōji
Historio
La duetaĝa halo de Kannon (観音殿) estas la plej fama konstruaĵo de la bikŝuejo. Oni komencis konstrui ĝin la 21-an de Februaro de 1482 (la 4-an de la 2-a monato de la 14-a jaro de Bummei). La dizajno de la konstruaĵo klopodis imiti la Oran Pavilonon ĉe Rokuonji, Kinkaku, kiu estis komisiita de lia avo, Ashikaga Yoshimitsu. Ĝi estas komune konata kiel Ginkaku, la Arĝenta Pavilono, pro la unuaj planoj tegi la eksterajn murojn per arĝentfolio, tamen ĉi tiu kromnomo komencis esti uzita nur dum la epoko de Edo (1600-1868).
Dum la milito de Ōnin, la konstruado haltis kaj la plano de Yoshimasa tegi la konstruaĵon per arĝentfolio prokrastiĝis ĝis ĝi neniam estis farita antaŭ ol lia forpaso, tial la konstruaĵo nun onidire aspektas same kiel Yoshimasa laste vidis ĝin. Tiu ĉi nefinita aspekto reprezentas unu el la kvalitoj de wabi-sabi.
En 1485, Yoshimasa fariĝis Zena bikŝuo kaj ŝanĝis sian nomon al Jishō. Post lia forpaso en 1490 (la 7-an de la 1-a monato de la 2-an jaron de Entoku), la vilao kaj ties ĝardenoj fariĝis bikŝuejo kaj estis renomita Jishōji honore la bikŝuan nomon de Yoshimasa.
Ĝardeno
La bikŝuejo havas ĝardenon kun arbaron kovritan de diversaj specoj de muskoj. La japana ĝardeno estis verŝajne planita de la pejzaĝartisto Sōami.
En 1474, Yoshimasa komisiis, ke oni translokigu al sia vilao ŝtonojn kaj pinojn de la flora palaco kaj la halo Muromachi, kiuj estis detruitaj de milito.
La nuna aspekto de la Ginshadan (la maro de arĝenta sablo) —la roka kaj sabla ĝardeno de la bikŝuejo— kaj de la sabla piedestalo ĉe la ĝardeno, Kōgetsudan, estis farita dum la fino de la epoko de Edo.
Tutmonda Kolektanto
Tutmonda Kolektanto, organo de Tutmonda Asocio Kolektanta (TAK), estis gazeto aperinta en Esperanto. Ĝi aperis de 1930 ĝis 1937. Redaktoro estis d-ro József Takács, Nagymaros, Hungario.
Vidu ankaŭ
Kolektado
Nia erao
Nia erao (n.e.) estas religie neŭtrala alternativa nomo por la temporeferenco Anno Domini (A.D.) aŭ post Kristo (p.K.).
Antaŭ nia erao (a.n.e.) estas la alternativo por antaŭ Kristo (a.K.).
Praktike en esperantlingvaj tekstoj pli oftas la vortumo "de nia erao" kaj "antaŭ nia erao" kaj kelkfoje "nova erao" kaj "antaŭ nova erao" (ne nur por jaroj, sed ankaŭ por jardekoj, jarcentoj, jarmiloj) - tiuj vortumoj celas la samon, kaj ili aperas en la sama mallongigita formo (n.e. kaj a.n.e.).
Lonsee
Lonsee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nia erao
La supre menciitaj kristanaj kaj religie neŭtralaj terminoj estas ekvivalentaj. Tial la nombro de iu ajn specifita jaro do restas senŝanĝa, kaj la temporeferencado restas bazita sur la gregoria (aŭ, se necesas, la arĥaika julia) kalendaro de la kristana erao.
Dum la termino "nia erao" estas religie neŭtrala, tamen kristanoj ja povas pensi Kristana Erao kaj antaŭ la Kristana Erao, kiam ili vidas la mallongigojn K.E. kaj a.K.E. Tiel ĉiuj estu kontentaj. Tia "du-pensebleco" fakte okazas en la angla lingvo.
Lonsee
Ĝi ĝemeligas kun la urbo Chabris en Francio.
Nia erao
Rimarkendas, ke "nia" (aŭ "komuna") erao samkiel la pli historia nomigo Anno Domini ne inkluzivas jaron nulan, do la vico de jaroj estas: ... 3 a.n.e., 2 a.n.e., 1 a.n.e., 1 n.e., 2 n.e., 3 n.e. ... Tio kontrastas al la astronomia jarnombrado, kiu uzas jaron nulan kaj negativajn jarojn, do ĝia responda jarvico estas: ... -2,-1, 0, 1, 2, 3 ... Jaro nulo gravas tiam, kiam oni deziras facile, kaj senerare, matematike kalkuli la daŭron de tempo-intervaloj, kiuj etendiĝas trans la komenco de la jaro 1, kio ne eblas per kutima kalendaro, en kiu, ekzemple, la distanco inter la 1-a de Januaro de la jaro 5 a.n.e. kaj la 1-a de Januaro de la jaro 5 de nia erao pasis naŭ jaroj, sed ne dek, kiel ŝajnus laŭ la naiva aritmetika kalkulo:.
La vortoj 西暦紀元 (okcidenta kalendaro) en la japana kaj 公元 (publika erao; oficiala erao) aŭ 西元 (okcidenta erao, ĉefe uzata en Tajvano) en la ĉina lingvo signifas la samon kiel Nia Erao.
Gotarrendura
Gotarrendura [gotarenDUra] estas municipo en la nordo-centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Ávila, en la centro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,63 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 169 loĝantojn. Ĝi distas 25 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Hernansancho, Peñalba de Ávila, Las Berlanas kaj El Oso.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Estas familiaj indikoj ke en tiu loko naskiĝis en 1515 Tereza el Avilo kaj ne en Avilo mem, sed ne estas definitiva dokumento prie. El tiu epoko estas preĝejo kun baroka retablo kaj kolombejo de la familio de Tereza el Avilo.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Pezou (stacidomo)
Pezou estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Pezou, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
Batia
Batia - (helene Βάτεια, latine Batea) estis en la helena mitologio filino de la unua troja reĝo Teŭkro.
Pezou (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
San Juan Guelavía
San Juan Guelavía estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Juan Guelavía. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 197.