cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juliusz Słowacki
Elmigrado
Ravita de Londono li restis tie ĝis septembro. Al la kontinento revenis tra la ondoŝvela Dover-kaleza Markolo kun la intenco iom resti en Francio. Fine de 1832 Słowacki decidis forveturi al Svislando. Pro la fakto, ke li sentis sin disrevigita pri Parizo, kiun pritaksis decide pli malbone ol Londonon, malesperigita per rilatoj inter la pola enmigrantaro, kaj ankaŭ pro publikigo de Dziady (Avoj), parto III (1832) de Adam Mickiewicz, en kiu August Bécu (la bopatro de Słowacki), simboligita de la figuro de Doktoro, estis prezentita en negativa lumo. La 30-an de decembro 1832 forlasis Parizon kaj setlis apud Lemano, en Pâquis, antaŭurbo de Ĝenevo. La tempon dediĉis al verkado, longaj vizitoj en bibliotekoj, ekskursoj per boato tra la lago kaj pluraj societaj renkontoj. Tiutempe eldonis la 3-an volumon de Poezje (Poeziaĵoj) (1833).
Kreado
Malgraŭ tio, ke Słowacki vivis apenaŭ 40 jarojn, lia literatura kreado estis abunda kaj diversa. La poeto postlasis 13 dramojn, inter kiuj Baladina kaj Kordian, preskaŭ 20 poemojn, centojn da versaĵoj, leteroj kaj unu romanon. Li ankaŭ kreis unu koheran filozofian sistemon, kiun nomis geneza filozofio.
Roberto Drummond
Roberto Francis DRUMMOND (Ferros, la 21-a de decembro de 1939 - Belo Horizonte, la 21-a de junio de 2002) estis brazila ĵurnalisto kaj verkisto. Li partoprenis de la literaturstilo "popa literaturo", karakterizata de proksimeco kun la ĉiutagaj vortoj kaj situacioj.
La verkisto loĝis kun sia familio en la urboj Guanhães, Araxá, Conceição do Mato Dentro kaj poste li transloĝis al minasa ĉefurbo Belo Horizonte. Tie, Roberto Drummond ekĵurnalistiĝis en la ĵurnalo Folha de Minas. Aĝanta 28 jarojn, li gvidis la revŭon Alterosa, fermita pro la Militista Periodo. Poste, li laboris en Rio de Janeiro kaj en 1966 li revenis al Belo Horizonte, kiam komencis verki pri sportoj kaj kronikoj.
La famo en la literaturo komencis kiam li eldonis sian unuan libron, A morte de DJ em Paris (portugallingva signifo: La morto de DJ en Parizo), verkita en 1971. Pro tio, li gajnis la Premion Jabuti. En la 1980-aj jaroj, Roberto Drummond komencis novan fazon en sia kariero, kiam li eldonis Hitler manda lembranças (portugallingva signifo: Hitler sendas memoraĵojn). Lia plej fama libro, tamen, estis Hilda Furacão, kiu estis adaptata por televida dramo.
Li mortiĝis pro kormalsano. En lia memorhonoro estis kreita busto en Belo Horizonte kaj Kultura Centro en Ferros.
Asenoj
La asenoj estas etno en Ganao. La asenoj apartenas al la etnogrupo akanoj, same kiel la parencaj etnoj aŝantioj, tvioj, fanteoj, ahafoj, akvamuoj, dankjiraoj, akimoj, akvapimoj kaj kvahuoj.
La akanoj estas entute la plej granda etnogrupo en Ganao.
Nagyrév
Nagyrév [nadjrEv] estas malgranda vilaĝo en meza Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en subregiono de Kunszentmárton. La loknomo signifas hungare: granda pramo.
Situo
Nagyrév situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso.
Historio
Oni trovis spurojn eĉ el la bronzepoko. Nagyrév situas en angulo (duoninsulo), kiun formas Tiso kaj la enverŝa Körös. Pro la oftaj inundoj nur sporade loĝis ĉi tie. Post la turka epoko restis nenio el la vilaĝo.
La vilaĝo havas tutlandan, sed tristan konatecon. Inter la Mondomilitoj maljunulino instruis aliajn, kiamaniere povas akiri arsenon el muŝokaptila papero. En la vilaĝo ofte mortis maljunuloj, kiuj jam ne povis labori kaj evidente ili ne havis pensiulan salajron. La malbona okazintaĵo ankaŭ nun vivas en la animoj.
Orłowice
Orłowice [elparolu: orŭovice]; (germane: Gräflich Ullersdorf ĝis 1945) estas ĉena vilaĝo en Pollando en Malsupra Silezio en Distrikto Lwówek Śląski en Komunumo Mirsk en la izera montetaro.
Bibliografio kaj fontaĵo
Vilaĝoj de Komunumo Mirsk: Brzeziniec • Gajówka • Giebułtów • Gierczyn • Grudza • Kamień • Karłowiec • Kłopotnica • Kotlina • Krobica • Kwieciszowice • Mlądz • Mroczkowice • Orłowice • Proszowa • Przecznica • Rębiszów
Rollinia deliciosa
Rollinia mucosa (ankaŭ nomata Rollinia deliciosa) estas florplanto vaste trovata en tropikaj kaj subtropikaj regionoj. Ĝi estas kultivata pro la manĝeblaj fruktoj, kaj la ligno utilas por konstrui boatojn. Ĝi apartenas al la genro Rollinia en la familio de Anonacoj.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio.
1357 Khama
1357 Khama estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝia nomo honoras la afrikan reĝon Khama la 3-a de Beĉuanalando. (1837 - 1923).
Karl Christian Gärtner
Karl Christian GÄRTNER (naskiĝis la 24-an de novembro 1712 en Freiberg, mortis la 14-an de februaro 1791 en Braunschweig) estis germana verkisto kaj eldonisto de Bremer Beiträge.
Vivo
Gärnter frekvenis la Princan lernejon en Meißen kie li amikiĝis kun Gellert, G. W. Rabener (kun kiu li ankaŭ studis en Lepsiko) kaj Johann Andreas Cramer kaj iĝis en Lepsiko disĉiplo de Johann Christoph Gottsched. Gärtner helpis lin eldono (1741 sekvv.) la eldonon de Dictionnaire historique et critique de Pierre Bayle. Tie li prilaboris la ampleksan registron. Krome li tradukis kelkajn volumojn Historio de malnovaj temoj kaj popoloj de Charles Rollin kaj liveris serion da kontribuoj por la de Gottsched inspirita kaj de J. J. Schwabe eldonita gazeto Belustigungen des Verstandes und Witzes.
Ĉar Gottsched kverelis literature kun la svisaj Bodmer kaj Breitinger ankaŭ en la menciita Belustigungen pluraj liaj adeptoj intencis fondi propran organon sendependan. Plej meritis pri tio Gottsched. Kiel deldonisto de Bremer Beiträge li sukcesis garantii per bona direktorado altegan nivelon de ĉiuj numeroj.
En 1747 Gärtner iĝis edukisto de du junaj nobeloj kiujn li sekvis ĝis la novefondita lernejo Collegium Carolinum al Braunschweig. Abato J. F. W. Jerusalem, fondinto de la gimnazio, ekŝatis Gärtner pro lia nobleco kaj vivmanieroj kaj peris ties docentecon en 1748. Unu jaron poste Gärtner iĝis profesoro pri retoriko kaj bonaj kondutoj. Liaj prelegoj pri la teoriaj reguloj de bona oratorado alternis kun ekzercoj de eseofarado, parolado kaj disputado.
En 1775 Gärtner nomumitis kanoniko de la Konvento Sankta Blazio kaj en 1780, jaro de la surtroniĝo de lia lerninto Karl Wilhelm Ferdinands, Gärnter iĝis eĉ Duka kortegkonsilisto.
Graveco
La gazeto Bremer Beiträger ja komenciĝis per la teatraĵo Die geprüfte Treue de Gärtner, tamen direndas ke lia literatura agado ne estis tre ampleksa. Lia talento estis pli tiu de kritikisto kaj kopiisto, ne de fruktodona poeto. Liaj teoriaj konoj pri stilo, formoj, estetikoj elstaris. Tion li ankaŭ sukcese lernigis al aliaj, kaj en la menciita gazeto kaj en la Kolegio Carolinum.
Domokos Izsák
IZSÁK Domokos (iĵa:k) rumanuja hungara kamparanpoeto, popola rakontanto: Csehétfalva, 5-a de novembro 1895 – Benţid, 26-a de majo 1977.
Biografio
Domokos Izsák finis ses bazlernejajn klasojn en sia naskiĝvilaĝo. Ekde 1920 li mastrumadis en Benţid. Inter 1946–48 li estis landkunvena deputito, ano de deputitaro de MNSZ. Liaj unuaj poemoj aperis en gazeto Magyar Nép en 1927; oni involvigis lin ankaŭ al amika rondo de Erdélyi Szemle. Li publikis ankaŭ rakontojn en Székely Közélet. Liaj historia raportaĵo Nasztenyka kaj la romano Zúgnak a kövek restis manuskripte.
Herina
Herina (hungare: Harina, germane: Mönchsdorf) estas vilaĝo en Rumanio sude de Bistriţa. Administre ĝi apartenas al Galaţii Bistriţei.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 989 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj); en 1992 468 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1246. Ĝi estis saksa servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). La saksa evengelia romanstila preĝejo el 13-a jarcento estas unu el plej gravaj konstrumonumentoj de Transilvanujo el Árpád-dinastio.
21804 Václavneumann
21804 Václavneumann estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (distrikto Prago-oriento), nemalproksime de Prago.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Václav Neumann (1920–1995), ĉefa dirigento de la Ĉeĥa filharmonio dum 1968 -1990. Li fariĝis fama ĉefe pro sia interpretado de la verkoj de Martinů, Mahler, Janáček kaj Dvořák.
Gizella Hervay
HERVAY Gizella (hervai) rumania hungara/hungara poetino, tradukistino naskita en Makó la 10-an de oktobro 1934 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de julio 1982. Ŝi estis la unua edzino de poeto Domokos Szilágyi.
Biografio
Gizella Hervay alvenis sepjare al sia avino, dekdujare denove al sia patrino. En 1952 ŝi abiturientiĝis Zilah. En Universitato Bolyai de Kluĵo ŝi akiris diplomon de instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo. Ŝi instruis, estis ĵurnalistino (Napsugár, Ifjúmunkás). En 1961 ŝi edziniĝis kun poeto Domokos Szilágyi. En 1976 ŝi transloĝis en Hungarujon kaj estis redaktoro de Libroeldonejo Móra Ferenc. Ŝia filo, Kobak (Zoltán Szilágyi) mortis en en Bukareŝto okaze de la tertremo. Ŝi memmortigis.
Heiloo
Heiloo estas urbo kaj municipo de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis.
Ĝemelaj urboj
Swietochlowice en Pollando ekde 1990
Tokia rakonto
En 2012 en plebiscito de filmkritikistoj organizita de la revuo Sight & Sound, la filmo gajnis la trian lokon el 250 filmoj.
Resumo
Du maljunuloj, edzo kaj edzino, iras al Tokio por renkontiĝi kun iliaj plenkreskaj gefiloj kaj kun ilia bofilino, kiujn ili ne vidis longe. Tamen kiam ili venas al Tokio, ili vidas, ke la junuloj ne havas tempon pro siaj gepatroj. La gefiloj sendas sian patron kaj patrinon al banurbo, sed la maljunuloj ne fartas bone tie. Ili reiras Tokie.
En Tokio la patro renkontas kun siaj amikoj kaj la patrino estas kun sia bofilino, la du virinoj alproksimiĝis.
El Tokio ili iras al Osako kie vivas ilia alia filo. Tamen, dum la vojaĝo la patrino ekmalsanas kaj fartas pli malbone, fine ŝi mortas.
Produktado
La filmo estis filmita en la urboj: Tokio, Atami kaj Onomiĉi.
137166 Netabahcall
137166 Netabahcall estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la israela-usona astronomino Neta Bahcall, unu el la konstruintoj de la Sloan Digital Sky Survey, bone konata pro ŝia laboro pri la grand-skalaj strukturoj de la universo, galaksiamasoj, malluma materio kaj observa kosmologio.
Goeta lernejo (Ilmenau)
Goeta lernejo (germane: Goetheschule) estas ŝtata gimnazio en la universitata urbo Ilmenau, Germanujo (Herderstraße 44 = domo I). Kiel unu el tri lernejoj de nur tri lernejoj en Turingio ĝi ofertas matematike-naturscience specialigitajn klasojn kaj havas krome internulejon. La lernejo konsistas el du eroj, domo I (pli arbarproksime) kaj domo II (pli urbokerne). Speciala kunlaborado faratas kun Ŝtata integriglernejo en Großbreitenbach. Ofertatas tuttaga prizorgo de la infanoj. Lernejestras en 2021/22 Volker Rusch kaj viculante Robby Krämer.
Historio
Je la fino de la Dua mondmilito la lernejkonstruaĵo funkciis kiel preventorio respektive lazareto. En la periodo de 1945 ĝis 1951, ĝi estis komence konvertita en kompletan lernejon por klasoŝtupoj inter 5 kaj 12. Post tio, ĝi denove estis rezervita sole por anoj de la klasoj 9 ĝis 12. En la periodo inter 1983 kaj 1991 nur la klasoŝtupoj 11 kaj 12 gastis ene de EOS (plilongigita mezlernejo de GDR). En 1963 estis unuafoje enkondukitaj specialaj matematikaj klasoj kiuj estis pligrandigitaj en 1981 por inkluzivi la sciencteknikan branĉon kaj daŭre ekzistas hodiaŭ. Ili ĝis nun reklamas la lernejon kaj varbas multajn interesiĝantojn. Post Turniĝo la tuto taŭgigitis je la nova uestgermana lernejsistemo iĝonte gimnazio.
Aldonitis al la kutima domo kompanio ĉe la periferio alia pli centra konstruaĵo de ĉe Karl-Liebknecht-strato (domo II), en kiu hodiaŭ estas instruataj la pli junaj gelerntoj ĝis la oka klasoŝtupo. Aktuale ses dekoj da instruistoj komisiatas pri la zorgado de ĉ. 600 gelernantoj.
Laupen BE (stacidomo)
Laupen BE estas fervoja stacidomo en Laupen, Svislando.
Béla Tardos
Béla Tardos [tardoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tardos Béla estis hungara komponisto, dirigento, korusestro. Lia origina familia nomo estis Wachsmann. Béla Wachsmann naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Tardos studis en la nacia muziklernejo (1925–1931), poste en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1932–1936. Lia plej grava instruisto estis Zoltán Kodály. Post siaj studoj li estis korusestro en sia naskiĝurbo, sed dum la 2-a mondmilito en Bukareŝto, poste denove en Budapeŝto. Ekde 1945 li estis ankaŭ muzika redaktoro. Ekde 1950 ĝismorte li estis direktoro de muzika eldonejo. Li ricevis ŝtatan premion en 1960, pli frue muzikajn konkursajn premiojn. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filinojn.
Horní Údolí
Horní Údolí (ĝis 1949 Horní Grunt, Ober-Grund, Obergrund) estas domaro en Ĉeĥio, loka parto de urbo Zlaté Hory. Ĝi situas 6 km sudokcidente de Zlaté Hory, en montetaro Zlatohorská vrchovina apud ties dislimiĝo kun montaro Hrubý Jeseník, sur supra fluo de rojo Olešnice. Vivas ĉi tie.
Historio
Horní Údolí estas unuafoje menciata en la jaro 1450 kiel Horní Olešnice (Obeder-Olsnitz), komence de la 16-a jarcento jam sub nomo Ober Grund. Sed spuroj post profunda minado sur Příčný vrch arkeologie estas datumitaj jam ĝis la 13-a jarcento, dum kio al la profunda minado antaŭis minado en supraĵaj, "malmolaj" minejoj. Ĉi tieaj vejnoj de oro estis evidente la unuaj eluzataj oraj minejoj en cismontaro de Jesenikoj. Post la jaro 1848 nur dumtempaj provoj mini la ercon, kiuj pereis post la jaro 1903. La minadafero estis anstataŭigita per tol-produktado kaj per prilaborado de ligno. Estis ĉi tie muelejoj kaj segejo, produktado de ŝindoj kaj al la jaro 1908 ankaŭ ŝtonminejo. Al la jaro 1900 estas menciata fajroestingista societo kaj al la jaro 1925 ankaŭ agrikultura societo. Komunuma lernejo, menciita en la jaro 1848, havis du klasĉambrojn.
Ĝis nuligo de patrimonia administrado en la jaro 1850 Horní Údolí apartenis al senjorujo Cukmantl (Zlaté Hory), kiu estis en posedaĵo de vroclavaj episkopoj. Ekde la jaro 1949 la municipo estis kunigita kun Dolní Údolí en unu municipon sub nomo Údolí. En la jaro 1960 Horní Údolí estis kiel domaro alligita al Zlaté Hory.
En la jaro 1938 post munkena interkonsento la municipo estis alligita al Germanio kaj la 8-an de majo 1945 ĝi estis konkerita fare de Ruĝa Armeo. Ĝis la jaro 1945 la municipo estis pure germana. Post ellandigo de la devenaj germanaj loĝantoj post la jaro 1945 estis en Dolní kaj Horní Údolí ekloĝintaj vico da grekaj familioj, kiuj ekloĝis en Ĉeĥoslovakio sekve de intercivitana milito. Sed multaj el la novaj loĝantoj revenis Grekion post ŝanĝo de interrilatoj en la jaro 1975.
En la municipo estas konservita vico da precipe popolaj konstruaĵoj el la 19-a jarcento.
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Horní Údolí laŭ kalkuladoj aŭ aliaj oficaj registroj:
En Horní Údolí estas registritaj 49 adresoj : 43 daŭraj objektoj kaj 6 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 35 domoj, el tio 11 daŭre loĝataj.
Salon d'Automne
La Salon d'Automne (franclingva prononco: [salɔ̃ d‿otɔn]; nome Aŭtuna Salono, aŭ Société du Salon d'automne, estas arta ekspozicio okazinta ĉiujare en Parizo, Francio. Ekde 2011, ĝi okazas en la Champs-Élysées, inter la Grand Palais kaj la Petit Palais, meze de Oktobro. La unua Salon d'Automne estis kreita en 1903 fare de Frantz Jourdain, kun Hector Guimard, George Desvallières, Eugène Carrière, Félix Vallotton, Édouard Vuillard, Eugène Chigot kaj Maison Jansen.
Perceptita kiel reago kontraŭ la konservema politiko de la oficiala Pariza Salono, tiu amasa ekspozicio preskaŭ tuj iĝis la mejloŝtono de la disvolvigoj kaj plinovigoj en la pentrarto, desegnarto, skulptarto, gravurarto, arkitekturo kaj ornamaj artoj de la 20-a jarcento. Dum la dekomencaj jaroj de la Salono, establitaj artistoj kiel Pierre-Auguste Renoir montris sian subtenon al la nova ekspoziciejo kaj eĉ Auguste Rodin montris tie kelkajn siajn verkojn. Ekde ties komenco verkoj de artistoj kiel Paul Cézanne, Henri Matisse, Paul Gauguin, Georges Rouault, André Derain, Albert Marquet, Jean Metzinger, Albert Gleizes kaj Marcel Duchamp estis tie ekspoziciitaj. Krom la inaŭgura ekspozicio de 1903, tri aliaj jaroj restis historie gravaj por la Salon d'Automne: en 1905 aperis la Faŭvismo; en 1910 oni lanĉis Kubismon; kaj 1912 rezultis en ksenofoba kaj kontraŭ-modernisma kverelo en la Nacia Asembleo (Francio).
Helena Růžičková
Helena RŮŽIČKOVÁ (13-a de junio 1936 en Prago – 4-a de januaro 2004 en Pilseno) estis ĉeĥa aktorino.
Speciale per sia komedia talento ŝi famiĝis kaj aktoris en filmoj de Ĉeĥio kaj de orienta germanio (GDR).
Interalie ŝi korpigis la rolon de »Klein Röschen« (»Rozulineto«, ŝi en okulfrape ruĝa kostumo ektiras la reĝidon al danco) en la filmo »Tri aveloj por cindrulino« (»Tři oříšky pro Popelku«, »Drei Haselnüsse für Aschenbrödel«).
Ankaŭ ŝia filo Jiří Růžička (m. 1999) estis aktoro.
Helena Růžičková mortis la 4an de januaro 2004 per kancero en malsanulejo de Pilseno.
Joaquín Turina
Joaquín Turina Pérez [ĥoakIn] (Sevilo; 9-a de decembro de 1882 - Madrido; 14-a de januaro de 1949) estis komponisto hispana.
De itala deveno, la patro estis samnoma pentristo Joaquín Turina. Infanaĝe li komencis muzikajn studojn ĉe kapelmajstro de la Katedralo de Sevilo, García Torres kaj ĉe Enríquez Rodríguez. En 1897 faris sian unuan publikan ludadon kiel pianisto. En Madrido ampleksigis siajn studojn ĉe José Tragó.
Post la morto de la gepatroj li veturis al Parizo (1905) kie li studis pianon ĉe Moritz Moszkowski kaj komponarton en la Schola Cantorum de Parizo de Vincent d'Indy. En 1908 li edziĝis al Obdulia Garzón, kun kiu li havis kvin gefilojn. En Parizo li konis la muzikistojn Albéniz, Dukas, Ángel Barrios kaj Falla inter alaij. Li ludis ofte kiel pianisto kaj atingis grandajn naciajn kaj internaciajn sukcesojn kiel komponisto.
Komence de la Unua Mondmilito li fiksis sian loĝejon en Madrido. En 1919, formis parton kiel pianisto de la Franca Kvarteto, poste Madrida Kvinteto. Li atingis grandajn sukcesojn kiel dirigento, kaj eĉ dirigentis la ludadojn de la Rusaj Baletoj de Sergej Djagilev (1918). En 1929 subskribis intertraktadon kun la Unión Musical Española por la komponado de pianverkoj. Li estis nomumita en 1931 profesoro de komponarto de la Konservatorio de Madrido. Dum la Hispana enlanda milito estis protektita de la brita konsulo kiu atestilis ke Turina estis administra dungito de la konsulejo.
Verkoj
La kompona verkaro de Turina estas ampleksa. Li dediĉis sin al diversaj muzikaj ĝenroj.
Por teatro li verkis zarzuelon:
Por orkestra muziko menciindas:
Por cambrorkestro kaj voĉoj:
Nestotruo
Nestotruo estas truo aŭ tunelo elfosita en grundo fare de animalo por krei spacon taŭgan por loĝado, portempa rifuĝo, aŭ kiel produkto de movkapablo. Nestotruoj havigas formon de ŝirmo kontraŭ predado kaj ekspono al naturelementoj, kaj tiele la nestotrua vivmaniero estas tre kutima inter animaloj. Nestotruoj estas ankaŭ komune konservataj en fosilioj kiel tipo de spurfosilio.
Dankjiraoj
La dankjiraoj estas etno en Ganao. La dankjiraoj apartenas al la etnogrupo akanoj, same kiel la parencaj etnoj aŝantioj, tvioj, fanteoj, ahafoj, akvamuoj, akvapimoj, asenoj, akimoj kaj kvahuoj.
Nestotruo
Ekzemploj
Ekzemploj de nestotruaj animaloj estas nombraj mamuloj, amfibioj, fiŝoj (pulmofiŝoj ), reptilioj, kaj birdoj (inklude malgrandajn dinosaŭrojn ), same kiel nombrajn senvertebrulojn kiaj insektoj, araneoj, eĥinoj, krustuloj, pektenoj kaj vermoj.
(34048) 2000 OR35
(34048) 2000 OR35 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia orbito iom malproksime tanĝas tiun de Marso sed ne traira ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,246223 astronomia unuo, tie estas 36,834 milionoj da km.
Nestotruo
Ekzemploj
Ampleksa vario de animaloj konstruas aŭ uzas nestotruojn laŭ multaj diferencaj tipoj de subgrundo. Eble mamuloj estas plej bone konata pro nestotrui, ĉefe Insektomanĝuloj kiaj la vorema talpo, kaj roduloj kiaj la fekundegaj marmotoj inter kiuj la arbara marmoto. La kuniklo, nome membro de la ordo Leporuloj, estas tre bone konata nestotruanto. Estas ĉirkaŭkalkuloj ke ununura marmota nestotruo okupas tutan kuban metron, forigante 320 kg el restaĵoj. Eĉ Karnomanĝuloj kiaj la surikato, kaj Marsupiuloj, estas nestotruantoj. La plej granda nestotruanta animalo estas probable la blanka urso kiam ĝi faras sian patrintruon en neĝo aŭ tero.
Nestotruoj de birdoj estas kutime farataj en molaj grundoj; kelkaj pingvenoj kaj aliaj pelagaj marbirdoj elstaras pro ties nestotruoj. La Magelana pingveno estas ekzemplo de tia nestokonstruanto, kiu faras nestotruojn laŭlonge de marbordaj regionoj de Patagonio de Ĉilio kaj Argentino. Aliaj nestotruantaj birdoj estas pufinoj, alcionoj, kaj abelmanĝuloj.
Nestotruoj povas esti konstruataj en ampleksa vario de subgrundoj. Kangura muso konstruas nestotruojn en fajna sablo. Skabiaj iksodoj konstruas siajn nestotruojn en la haŭto de infestita animalo aŭ homo. Termitoj konstruas nestotruojn en ligno. Kelkaj eĥinoj kaj pektenoj povas fari nestotruojn en roko. Nestotruoj povas ankaŭgami laŭ komplekseco el simpla tubo kelkajn centimetrojn longa al kompleksa reto de interkonektaj tuneloj kaj ĉambroj centojn aŭ milojn de metroj de totala longo, kiaj tiuj de la tre disvolvigitaj nestotruoj de kunikloj.
Referencoj
Behausung
Dankjiraoj
La akanoj estas entute la plej granda etnogrupo en Ganao.
Joaquín Turina
Verkoj
Inter ĉambrorkesto:
Lia piana verkaro estis enorma ekzemple:
Verkoj por gitaro kiaj:
Por kanto kaj piano li komponis:
Jules Schelvis
Jules Schelvis [Ĵül sĥElvis] (Amsterdamo, 7-a de januaro 1921 - Amstelveen 3-a de aprilo 2016) estas nederlanda kompetentulo pri la persekuto de judoj, mem de juda deveno kaj postvivanto de sep koncentrejoj kaj neniigejoj.
Sobibor
Dum la Dua Mondmilito li kiel 21-jaraĝulo estis kaptita en Amsterdamo fare de la nazioj, kune kun sia edzino Rachel Borzykowski kaj granda parto de sia familio. Escepte de lia fratino kaj patrino lia tuta familio estis murdita fare de la nazioj. Li men eskapis, kiel miraklo, de la morto, sed lia torturiro tra sep naziaj koncentrrejo daŭris du jarojn. Post lia pensiiĝo en 1982 li decidis priskribi la inferon kiun li trapasis. Li verkis kelkajn librojn, inter kiuj Binnen de poorten (interne de la pordegoj) kaj Vernietigingskamp Sobibor (la koncentrejo Sobibor /ekstermejo, neniigejo). En Sobibor, tuj apud la limo kun Ukrainio, la nazioj murdis, dum iom pli ol du jaroj, minimume 170 165 homojn, ĉefe judojn. De ili 34 313 venis el Nederlando. Schelvis estis unu el la nur dekok nederlandaj postvivantoj. Li postvivis Sobiboron, ĉar li estis elektita dum la alveno por labori en la germana trudlaborejo apud Dorohucza. Lia edzino Rachel kaj bogepatroj estis gasumitaj en la koncentrejo Sobibor.
Civila akuzanto
Li agis en Germanio kiel civila akuzanto kontraŭ koncentrejaj torturistoj kaj faris prelegojn, la lastaj jaroj antaŭ ĉio por la germana junularo. Li estis gvidanto en la antaŭaj koncentrejoj kaj konsilanto ĉe nombro da iniciatoj por teni la Holokaŭston en la memoro kiel averto. En la proceso (ekde 30-a de novembro 2009) kontraŭ la suspekto de militkrimoj John Demjanjuk kiu, kiel gardisto en Sobibor, respondecus por la murdado de judaj kaptitoj, li estis tiel nomata kun-akuzanto (Nebenkläger). Inter aliaj pro respekto por liaj humanismaj gepatroj Schelvis je la 13-a de aprilo 2011 petis la juĝistaron konstati la kulpon de la maljunega viro sed ne doni al li karceran punon.
Albert Márkos (verkisto)
MÁRKOS Albert estis rumanuja hungara studverkisto, lernolibrverkisto naskiĝinta en Tarcsafalva la 4-an de junio 1878 kaj mortinta la 17-an de novembro 1949 en Cristuru Secuiesc.
Biografio
Albert Márkos komencis la mezlernejon en Székelykeresztúr kaj li finis en Koloĵvaro (1897), poste li havigis al si diplomon de instruisto pri la hungara-latina lingvoj en Universitato de Koloĵvaro (1901). Li instruis en sia iama unitariisma gimnazio ĝis sia pensiuliĝo (1939).
Corigliano d'Otranto
Corigliano d'Otranto estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
(18931) 2000 QX31
(18931) 2000 QX31 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Akimoj
La akimoj estas etno en Ganao. La akimoj apartenas al la etnogrupo akanoj, same kiel la parencaj etnoj aŝantioj, tvioj, fanteoj, ahafoj, akvamuoj, akvapimoj, asenoj, dankjiraoj kaj kvavuoj.
La akanoj estas entute la plej granda etnogrupo en Ganao.
Finigu Infan-Prostituadon kaj Komercon
La organizo Finigu Infan-Prostituadon kaj Komercon, aŭ en angla End Child Prostitution and Trafficking (ECPAT International) estas tutmonda reto de organizoj de civila socio kiu funkcias por finigi la seksan ekspluatadon de infanoj. Ĝi fokusigas en la haltigado de la reta seksa ekspluatado de infanoj, la infankomerco por seksaj celoj kaj por la seksa ekspluatado de infanoj en la industrio de veturado kaj turismo.
La reto ECPAT International konsistas el 104 membraj organizoj en 93 landoj. Ties sekretariaro havas sidejon en Bangkoko, Tajlando, havigante teknikan subtenon al membraj grupoj, kunordigante esploradon, kaj administrante internaciajn defendokampanjojn.
AKP-ŝtatoj
AKP estas mallongigo por la mondaj regionoj Afriko, Karibio kaj Pacifiko. La termino AKP-ŝtatoj (African, Caribbean and Pacific Group of States) priskribas internacian organizaĵon el ĉi-momente 77 ŝtatoj el tiuj tri regionoj - je granda parto eksaj kolonioj de Britio aŭ Francio. Fonda dokumento de la organizaĵo estas la tiel nomata interkonsento de Georgetown, kiu enhavis kontraktajn konsentojn precipe pri ekonomia kunlaboro.
Esencaj celoj de la organizaĵo estas la stabila evoluo de la membroŝtatoj kaj ilia integriĝo en la mondan ekonomion, kaj la establigo de "nova kaj pli justa monda ordo". Dekomence la ekonomia kunlaboro de la membroŝtatoj kun la Eŭropa Unio (EU) aparte gravis. La 28-an de februaro 1975 reprezentantoj de la AKP-ŝtatoj kaj la tiama Eŭropa Komunumo, la nuna Eŭropa Unio, en Lomeo, la ĉefurbo de Togolando en okcidenta Afriko, subskribis konvencion je intensa kunlaboro, kiu estis nomita Konvencio de Lomeo laŭ la subskriboloko. Pluraj postaj konvencioj (konvencioj de Lomeo I ĝis IV) aktualigis kaj detaligis la kunlaboron. Tiu konvencio estas la plej granda monda ekzemplo de ekonomia kunlaboro inter "nordo" kaj "sudo". Posteulo de la konvencio de Lomeo, kiu finiĝis la 28-an de februaro 2000, estas la "konvencio de Kotonuo", subskribita la 23-an de junio 2000 en la benina ekonomia ĉefurbo Kotonuo.
Dum la lastaj jaroj la AKP-ŝtatoj ampleksigis sian fokuson de kunlaboro kun la Eŭropa Unio al la tuta monda ekonomio, kaj realigis plurajn projektojn ene de la Monda Organizaĵo pri Komerco (WTO).
Administrado
Institucioj de la AKP-ŝtatogrupo estas:
Antaŭaj ĝeneralaj sekretarioj estis:
Piteko
Piteko aŭ blankkapa sakio (Pithecia pithecia) estas specio de simio, en la genro pitecio (Pithecia).
Priskribo
Pitekoj atingas kap-trunkan longon de 30 ĝis 48 centimetroj, la tufa vosto estas proksimume same longa kiel la korpo. La pezo estas ĉirkaŭ 1,5 ĝis 1,8 kilogramoj, kun la maskloj iomete pli pezaj ol la inoj. La malantaŭaj kruroj estas signife pli longaj ol la antaŭaj kruroj, la vosto ne povas esti uzata kiel prenipova vosto. La felo estas longa kaj vila, la du seksoj klare koloras malsame, precipe en la vizaĝa areo. La maskloj estas ĉefe nigraj, la vizaĝo kaj gorĝo estas blankecaj en ekstrema kontrasto. Kun sia nigre-griza aŭ brun-griza felo, la inoj pli similas la aliajn piteciojn, kun du blankaj strioj etendiĝantaj de la okulanguloj ĝis la buŝanguloj. La nazo estas larĝa en ambaŭ seksoj kaj la naztruoj estas larĝe disigitaj.
Vivmaniero
Pitekoj estas dumtage aktivaj arbloĝantoj, kiuj malofte venas sur la teron. Ili ofte troviĝas en la meza aŭ malsupra tavolo de la krono. Ili ofte moviĝas kvarpiede aŭ grimpas vertikale, sed danke al siaj fortaj malantaŭaj kruroj ili ankaŭ povas fari longajn saltojn. Ĉi tiuj bestoj loĝas en malgrandaj grupoj, eble monogamaj familiaj grupoj. Iliaj hejmteritorioj estas tre malgrandaj kun 4 ĝis 10 hektaroj.
La dieto de ĉi tiuj bestoj konsistas ĉefe el semoj kaj fruktoj, iomete ili manĝas aliajn partojn de plantoj kaj insektoj.
Reprodukto
Post gravedeca periodo de ĉirkaŭ 163 ĝis 176 tagoj, la ino kutime naskas unuopan idon. Ĉefe la patrino prizorgas la idojn, kiu estas demamigita post kelkaj monatoj. En homa prizorgo, la bestoj povas atingi aĝon de 35 jaroj.
Endanĝerigo
En naturo, la akcioj de pitekoj nuntempe ne estas minacataj. La IUCN listigas ilin kiel "ne riske" ("least concern").
Etila 4-metilbenzoato
Etila 4-metilbenzoato aŭ etila 4-toluenato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la p-Metilbenzoata acido kaj etila alkoholo. Etila 4-metilbenzoato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila 4-metilbenzoato prezentas 4-metilbenzoatan grupon ligitan al etila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Listo de asteroidoj (79001–80000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 79001 al 80000.
Lady Caroline Lamb
Lady Caroline LAMB (denaske Ponsonby; 13a de Novembro 1785 – 25a de Januaro 1828), konata kiel Honourable Caroline Ponsonby ĝis ŝia patro sukcedis en la grafeco en 1793, estis Angl-Irlanda aristokrato kaj romanisto, plej bone konata pro sia amafero kun Lord Byron en 1812. Ŝia edzo estis La Honorinda William Lamb, kiu poste iĝis Vicgrafo Melbourne kaj Ĉefministro. Tamen, ŝi neniam estis Vicgrafino Melbourne ĉar ŝi mortis antaŭ Melbourne sukcedis en la nobelaro; pro tio ŝi estas konata al la historio kiel Lady Caroline Lamb.
Ŝi estis la nura filino de Frederick Ponsonby, 3a Grafo de Bessborough, Angl-Irlanda nobelo, kaj Henrietta, Grafino de Bessborough, kaj rilata al aliaj altrangaj sinjorinoj, estante nevino de Georgiana Cavendish, Dukino de Devonshire, kaj kuzino (pro geedzo) de Annabella, Lady Byron.
Listo de asteroidoj (79001–80000)
Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.
Épineuil
Épineuil estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 604 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Épineuil etendiĝas sur 6.21 km², kaj havis 604 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 97 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Danial Hajibarat
Danial Hajibarat (perse: دانیال حاجی برات naskiĝis la 4-a de junio 1983 en Teherano) estas irana scenaristo kaj kinreĝisoro. Li komencis sian karieron en 2003. Li ankaŭ estis unu el la sendependaj produktoroj en Irano.
Épineuil
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Robert Duverne, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Épineuil apartenas al la kantono de Tonnerre, kies ĉefurbo estas Tonnerre. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Oeste de Minas
La mezoregiono de Oeste de Minas (esperante: Okcidento de Minas-Ĝerajso) estas unu de la 12 mezoregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 44 municipojn kuniĝintaj en kvin mikroregionoj.
Batalo de Komarovo
Batalo de Komarovo (la 31-an de aŭgusto 1920) - la plej granda batalo de kavalerio post 1813 kaj la lasta de la grandaj kavaleriaj bataloj.
Post Batalo de Varsovio apud Komarów (Distrikto Zamojski) la 1-a pola Kavaleria Divizio venkis la 1-an Kavalerian Armeon de Semjon Budjonnij, marŝanta norden kun milita helpo al rusa soldataro. En la batalo partoprenis 6 polaj regimentoj kaj 20 rusaj (kune 70 rotoj). Pola armita forto nombris 2000 soldatoj kaj la rusa - 17 000.
Beteta
Beteta estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Batalo de Komarovo
Antaŭ batalo
Armeo de Budjonnij sieĝis dum kelkaj tagoj Zamość, defendata de la 31-a Regimento de Pafistoj sub komando de Mikołaj Bołtuć kaj helpata de la 6-a Divizio de Siĉaj Pafistoj gvidatan de kolonelo Marko Bezruczko. Kun milita helpo venis kavalerio de kolonelo Juliusz Rómmel kaj la 13-a Limgarda Divizio de Infanterio de Stanisław Haller.
Beteta
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 281 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,44 loĝ/km².
Batalo de Komarovo
Trapaso de la batalo
Minacita de ĉirkaŭbaro apud Zamość Kavaleria Armeo de Budionnij volis fuĝi de la embusko, sed la vojon baris la 1-a Divizio de Kavalerio de kolonelo Rómmel. La unua batalo daŭris kelkajn horojn kaj estis rajdatako de miloj da homoj kaj ĉevaloj batalantaj de ambaŭ flankoj.
(11879) 1990 QR1
(11879) 1990 QR1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Beteta
Situo
Beteta estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Alta en la nordorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,210 m super marnivelo; je malpli ol 80 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 115,35 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°34′00″N 2°04′00″Ok.
Ĝi troviĝas apud la provinco Guadalajara, ĉe ravinejo kie la erozio fare de akvo kaj vento bildigis sur la rokaro kapricajn figurojn. Beteta troviĝas sur roka piedestalo ĉe la kastelo de Rochafrida.
Batalo de Komarovo
Trapaso de la batalo
Pri la venko decidis kavaleria atako de la taĉmento de rotestro Kornel Krzeczunowicz el la 8-a Regimento de Ulanoj, kiu galopege trairis kontraŭflankajn vicojn akirante i.a. aŭtomobilon de Budionnij. Post perforta batalado rusoj komencis fuĝi de la batalkampo.
Beteta
Historio
Estis restaĵoj de la Bronzepoko. En epoko de la Romia Imperio oni ekspluatis ties salejojn, same kiel la feron el la minoj de Cueva del Hierro (Fergroto). Por ties transporto oni konstruis romian ŝoseon kiu traàsis la belan pejzaĝon Huerta Bellida.
Máté Kamarás
Máté Kamarás [kamarAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Kamarás Máté Csaba estas hungara muzikalkantisto (tenoro).
Beteta
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Beteta, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Beteta kie oni alvenis al la nunaj 281.
Máté Kamarás
Máté Kamarás naskiĝis la  en Miskolc.
Batalo de Komarovo
Post la batalo
Oni ne postkuris la malamikon, ĉar noktiĝis kaj la polaj soldatoj estis lacaj pro la senhalta dematene batalo. Parto de Ĉevalarmeo sukcesis trairi, sed estis forte malfortigita kaj devis ŝanĝi retirdirekton.
Beteta
Historio
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte lastatempe el maldekstra partio PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie, krom forstado. Servoj kaj loĝejoj.
Batalo de Komarovo
Post la batalo
Batalforto de la Ĉevala Armeo de Budionnij estis rompita kaj ĝi jam ne refortiĝis. Tio estis la plej granda malvenko de la Ruĝa Armeo, sed soveta propagando prezentis la batalon kiel sian grandan sukceson. Post la bolŝevika invado al Pollando el la 20 mila Ĉevalarmeo postrestis cirkaŭ 3 mil soldatoj.
Máté Kamarás
Biografio
Máté Kamarás debutis en gimnazia scenejo en sia naskiĝurbo en 1994. En la sekva jaro li estis privata disĉiplo de Mária Toldy, pli poste li havis rolojn en Teatro Rock. En 1996 li ekstudis en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, sed post jaro li akceptis stipendion en Elmhurst Musical School (Londono). Li jam ricevis rolojn ankaŭ eksterlande, ekzemple en Vieno, Norvegio, Japanio. En 2000 li fondis ŝlagroensemblon en Aŭstrio. En Japanio li okupiĝis ankaŭ pri pentrado. Li ricevis hungaran premion en 2009.
Genarkivejo
Genarkivejo aŭ genbanko estas ejo, kie oni konservas la tutan genomon de organismo en formo de difinitaj DNA-eroj sur vektoroj en unuĉelaj organismoj aŭ bakterifagoj. Tiaj organismaj celas konservon kaj multobligon de la eroj por molekularbiologaj esploroj.
429 Lotis
429 Lotis estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico kaj ĝi ricevis la nomon de unu najado : Lotis, citata en la Metamorfozoj de Ovidio.
Maria Leszczyńska
Maria LESZCZYŃSKA (naskiĝis en Trzebnica, Pollando, mortis  en Versailles, Francio) estis reĝino de Francio kiel edzino de Ludoviko la 15-a. En Francio, ŝi estis konata sub la nomo Marie Leczinska. Ŝi estis la plej longdaŭra reĝedzino de Francio.
Deveno
Naskita Maria Karolina Zofia Felicja Leszczyńska h. Wieniawa, ŝi estis la dua filino de Stanisław Leszczyński kaj lia edzino Katarzyna Opalińska.
Geedziĝo
Maria estis sur la listo de 99 Eŭropaj princinoj edzinigeblaj kun la juna reĝo. La geedziĝo per perado okazis la en Katedralo de Strasburgo, Ludoviko la 15-a estante reprezentita de sia kuzo Louis d'Orléans, Duko de Orléans. Maria havis proksiman rilaton kun siaj infanoj.
Infanoj
La, ŝi edziniĝis kun Ludoviko la 15-a de Francio. Ili havis 11 infanojn:
Reĝino
Reĝino Maria neniam provis akiri politikan influon. Maria estis devota romkatoliko. Ŝi ankaŭ tre ŝatis muzikon kaj pentradon kaj estis protektanto de multaj artistoj. Maria mortis en Versailles, ses jarojn antaŭ sia edzo. Ŝia familio sincere funebris ŝian morton. Ŝi estis entombigita en Baziliko de Saint-Denis, kaj ŝia koro estis deponita en preĝejo "Notre-Dame-de-Bonsecours" en Nancio (Loreno).
Kvahuoj
La kvahuoj estas etno en Ganao. La kvahuoj apartenas al la etnogrupo akanoj, same kiel la parencaj etnoj aŝantioj, tvioj, fanteoj, ahafoj, akvamuoj, akvapimoj, asenoj, akimoj kaj dankjiraoj.
La akanoj estas entute la plej granda etnogrupo en Ganao.
La kvahuoj ankaŭ estas nomataj kvavuoj (Kwawu).
Pampa Provinco
La Pampa estas dise loĝata provinco de Argentino, situanta en areo de Pampo en la centro de la lando. Najbaraj provincoj estas el norde kaj laŭ horloĝa movo San Luis, Kordobo, Bonaero, Río Negro, Neŭkeno kaj Mendoza. Santa Rosa estas ties ĉefurbo.
Eksteraj ligiloj
-36.61667°N, -64.28333°W
Malnova burgo (Lipporn)
La Malnova burgo, poste nomata ankaŭ burgo Löpern, estas la ruino de spronburgo apud la komunumo Lipporn en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Ennetbürgen
Ennetbürgen estas komunumo en Kantono Nidvaldo, en Centra Svislando. Ĝi havis 4,268 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Ennetbürgen situas ĉe la okcidenta bordo de la Kvarkantona Lago kaj la suda flanko de la monto Bürgenstock. La sudan limon de la komunumo formas la rivero Engelberger Aa. La plej alta punkto de la komunumo situas sur la kulmino de Bürgenstock sur alteco de 1127,8 m s.m., dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 433 m s.m. ĉe la bordo de la lago.
Najbaraj komunumoj
Ennetbürgen limas en nordo, norde de Bürgenstock, al la eksklavo Undermatt, kiu apartenas al la urbo Lucerno, aliflanke de la Kvarkantona Lago en nordoriento al Weggis (LU) kaj Vitznau (LU), en oriento ankaŭ aliflanke de la lago al Gersau (SZ), en sudo al Buochs, en sudokcidento al Stans kaj en okcidento al Stansstad.
Trafiko
Ennetbürgen estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio de Beckenried al Stans kaj ankaŭ per la ŝipoj sur la Kvarkantona Lago. En la flotebenaĵo de la rivero Engelberger Aa inter Buochs situas la armea kaj industria Flughaveno Buochs (ICAO-Kodo: LSZC). La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A2 estas Stans-Sudo en distanco de 2,5 km sudokcidente kaj Buochs en distanco de 2,5 km sudoriente de la vilaĝocentro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ennetbürgen datiĝas el la jaro 1190 kiel Burgin. Dum mezepoko nur la montaj terasoj sub Bürgenstock estis loĝataj. Tio ŝanĝiĝis per la korekto de la rivero Engelberger Aa en la 16-a jarcento, kio ebligis loĝadon sur la flotebenaĵo de la rivero.
La politika komunumo estis fondita kiel tiel nomita distriktkomunumo en la jaro 1850 surbaze de la nova federacia konstitucio de Svislando. Ĝis tiam la membroj de la civitana kooperativo Bürgen administris kaj regis la komunumon. La personoj, kiuj ne apartenis al la kooperativo estis ĝis tiam sen politikaj kaj civitanaj rajtoj.
900-aj jaroj
Eksteraj ligiloj
}}
Richard G. Davis
Richard G. DAVIS estas usona astronomo. Laŭ la Minor Planet Center, li malkovris 4 asteroidojn inter 1996 kaj 1998, elde la Observatorio Swasey de la Universitato Denison en Granville (Ohio, Usono).
Valea Seacă (Sânzieni)
Valea Seacă (Sânzieni) [valja sjakə] (hungare: Kézdiszárazpatak kezdisarazpatak) estas vilaĝo en Rumanio norde de Târgu Secuiesc. Administre apartenas ĝi al Sânzieni.
Logcantaro
En 1910 ĝi havis 882 loĝantojn (hungaroj), en 1992 687 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1311. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék ).
ISO 3166-2:MH
Ŝanĝoj
Post la unua publikigo (en 1998) de ISO 3166-2, estis anoncita ŝanĝo de ISO 3166-2:MH en la bulteno N II-1:
Bertrand Delanoë
Delanoë naskiĝis en Tunizo (Tunizio), kaj transloĝiĝis al Francio kune kun sia familio kiam li estis junulo.
En 1998 li elŝrankiĝis, dirante ke estas samseksemulo en televida intervjuo. Li estas unua franca politikisto, kiu diris pri sia samseksemeco.
Internacia programo por abolo de infanlaboro
La Internacia programo por abolo de infanlaboro, aŭ en angla International Programme on the Elimination of Child Labour (IPEC), estas programo kiun la Internacia Organizaĵo de Laboro plenumas el 1992. La celo de la IPEC estas labori por la iompostioma elradikigo de la infanlaboro pere de la plifortigo de la ŝtataj kapabloj por alfronti la problemojn de la infanlaboro kaj de la kreado de tutmonda movado por lukti kontraŭ ĝi.
La grupoj kiuj estas prioritataj celoj por la IPEC estas la infanoj submetitaj al la plej malbonaj formoj de infanlaboro, kiel la sklaveco aŭ similaj praktikoj, kiel la deviga infanlaboro, kaj la infanoj kiuj faras danĝerajn laborojn aŭ kiuj laboras sub danĝerajn laborkondiĉoj. La programo ankaŭ atentas especiale la infanojn kiuj estas speciale vundeblaj, tio estas, la tre junaj infanoj kiuj jam laboras (malpli ol 12-jaraĝaj) kaj la infaninoj kiuj laboras.
La planita strategio celas jenon:
Jean-Marie Pelt
Jean-Marie PELT (naskiĝis la en Rodemack, Francio, mortis la ) estis agregacia farmaciisto, botanikisto, ekologiisto, toksologo, fondinto de la Eŭropa Instituto pri Ekologio.
Biografio
Profesoro pri vegeta biologio kaj kriptogamologio en la Fakultato de farmacio de la Universitato de Nancy ĝis 1978, Jean-Marie Pelt fondis en 1972, en Metz, la Eŭropan Instituton pri Ekologio kaj instruis botanikon kaj fiziologion de la plantoj en la Fakultato de sciencoj de la Universitato de Metz.
Multaj sciencaj misioj eksterlande — Afganio, Togolando, Dahomeo (nuna Benino), Ebura Bordo, Maroko, ktp} kondukis lin al interesiĝo pri tradiciaj farmakopeoj de tiuj landoj.
Kunfondinto, en 1999, de la Komitato de Sendependa Esplorado kaj Informado pri la Genetika Genio, li ofte ricevas petojn de amasinformiloj pri demandoj en rilato kun nutra sekureco, precipe pri la genetike modifitaj organismoj (GMO) kiujn li firme kontraŭstaras.
Li estas konata en la granda publiko pro sia partopreno en radio- kaj televid-elsendoj, kaj pro siaj multaj verkoj pritraktantaj la mondon de la plantoj kaj ekologion.
Pri la socia evoluado
"Mi havas fortan senton ke la situacio malboniĝas en ekonomio same kiel en ekologio. Koncerne la staton de la planedo, la konstato estas evidenta. Mi sentas min ankaŭ en malakordo rilate la superregantan kulturon tia, kia respegulas ĝin la amasinformiloj : mi ne retrovas en ĝi la valorojn kiuj estas miaj (humanismo, respekto, solidareco, spiriteco...). La kapitalismo, sub motivo de liberalismo kaj de tutmondigo, tagon post tago dismontras siajn ekscesojn kaj skandalojn. La absoluta potenco de la mono, kiu influas nian socion etendiĝas de nun al la kulturaj objektoj kiaj estas la beletroj kaj artoj. Ĉu oni privatigos la Edukadon, la Socialan Sekurecon ?... Ĉion tion kaj multon alian mi elvokas en tiuj interparoloj kun Martine Leca, firme formante ideon por la estonteco."
Fontoj
La baza materialo de tiu ĉi artikolo fontas el la franca versio de Wikipedia.
Canmore
Canmore estas urbeto en Alberto (Kanado) kun 11.442 daŭraj loĝantoj (laŭ municipa censo de 2005) kaj 3.790 nedaŭraj loĝantoj. Ĝi troviĝas tuj oriente de la mondfama Nacia Parko Banff, ĉ. 110 km okcidente de Kalgario kaj tuj norde de la regiono Kananaskis. La urbeto situas en la Valo Bow, tiel nomata laŭ la Rivero Bow kiu ĝin trafluas. Ĝia monta pejzaĝo konatiĝas unuavice pro la Monto Tri Fratinoj tuj sude de la urbo.
Evoluo
Canmore estas inter la plej grandaj urbetoj de Alberto, eĉ pli granda ol pluraj urboj de ĉi tiu provinco. Zorgoj pro la kreskado de ĉi-urbo meze de la protektita tereno de nacia kaj provinca parkoj kaŭzis ke la urba konsilantaro leĝe limigis estontan kreskadon; oni atendas ke la urbeto atingos maksimuman evoluon post la kompletiĝo de la domaroj SilverTip kaj Three Sister Mountain Village iam inter 2015 kaj 2020. La klimato de Canmore estas relative milda kompare kun la plej multaj regionoj de Kanado, kun temperaturoj en la plej malvarmaj tagoj meze nur -8 C kun tre malalta humideco kaj someroj varmaj kaj sekaj; oni diras ke ĉi tiu regiono havas 330 tagojn da suno ĉiujare (meze). Turistoj vizitas la regionon pro la bela pejzaĝo kaj bonegaj eblecoj por sportado. Oni povas promeni de unu finaĵo de la urbo ĝis la alia dum horo: la urbetcentro estas unu longa vojo ĝenerala konata kiel "Ĉefa Strato" (kvankam sur iuj mapoj ĝi portas la nomon "8-a Strato"). Oni povas aŭte atingi Canmore dum 20 minutoj de Banff, dum horo de Kalgario kaj ĉ. kvar horoj de Edmontono.
Multaj kinofilmoj filmiĝis proksime al Canmore, inter ili Brokeback Mountain, Open Range, The Edge, Legends of the Fall, Shanghai Noon, Mystery Alaska, Snow Dogs, kaj la pilota epizodo de la televizia serio Everwood. La urbeto ankaŭ konatiĝis pro la forpasinta John Morgan de la Royal Canadian Air Farce kaj lia lakona karaktero "Mike from Canmore".
Inter la sovaĝaj bestoj en la ĉirkaŭaĵo de Canmore estas kojotoj, sciuroj, kanadaj cervoj, leporoj, kaj diversaj birdoj.