cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diagenezo
Diagenezo estas en Geologio la procezo per kio formiĝas la sedimentaj petroj. La diversaj tipoj de erozio transportas materialon kiu amasiĝas laŭ tavoloj. Tiuj sedimentoj ŝtoniĝas por du ĉefaj kialoj: unue la pezo de la supraj tavoloj sur la subaj tavoloj, kiu premas la sedimentojn, forigas la internan akvon kaj premas porojn, kaj due la precipitiĝo de cementigaj substancoj, ĉefe karbonato de kalcio aŭ siliko, ofte kune kun argilmineraloj.
Kalvinana preĝejo (Debrecen, strato Mester)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en angulo de placo kaj strato. La fasado estas malsimetria, maldekstre la kvadrata turo altiĝas. Meza parto de la fasado estas simetria kaj reliefas. Meze funkcias la enirejo, pli supre tri fenestroj situas, plej supre granda fenestrorozo estas videbla. Interne super la enirejo sur galerio la orgeno funkcias.
Raphael
Miguel Rafael Martos Sánchez (Linares, Jaén, 5-a de majo de 1943), konata en arta etoso kiel Raphael [rafaEl], estas kantisto hispana konata pro sia forta voĉo kaj akompana miena esprimivo. Li estis fama jam dum duona jarcento el la 1960-aj jaroj ĝis nun.
Infanaĝo
Miguel Rafael Martos Sánchez translokiĝis kun sia familio al Madrido kiam li estis nur naŭmonata kaj ekkarieris kiel kantisto triaĝa, kiam li ricevis la kromnomon "Ruiseñor de Linares" (Najtingalo de Linares). Post unu jaro li membris en ĥoro kaj naŭjara li estis agnoskata plej bonkvalita infana voĉo de Eŭropo en konkurso en Salzburgo, Aŭstrio.
Profesia kariero
Raphael ekkarieris profesie kiel kantisto ĉe la diskeldona entrepreno Philips. Por distingigi sin li adoptis la duliteron "ph" el la nomo de la entrepreno kaj tiele li iĝis "Raphael", per malkutima sistemo en Hispanio. Kelkaj el liaj unuaj kantoj estis Te voy a contar mi vida kaj A pesar de todo. En 1962 li akiris tri unuajn premiojn de la Festivalo de la Kanto de Benidorm per la kantoj Llevan, Inmensidad kaj Tu conciencia. Li estis dungita de la diskeldona entrepreno Hispavox, kie li ekis longan artan rilaton kun la direktoro, kaj poste dirigento Waldo de los Ríos kaj kun la kantaŭtoro Manuel Alejandro.
Internacia populareco
Samtempe Raphael sukcesis en Latinameriko, kie li faris variaajn versiojn de folkloraj kantoj de la mondoregiono inter kuij Huapango torero, Sandunga kaj Llorona; kiuj ekzemple ege sukcesis en Meksiko.
La 25an de oktobro 1970 li aperis en la programo The Ed Sullivan Show en televido de Usono, kie li kantis (en hispana, angla kaj itala) Hallelujah kaj Hava Nagila. Post du monatoj li reaperis per la kantoj Maybe, When My Love is Around kaj The Sound of the Trumpet.
En 1975 li estis protagonisto de propra programo en hispana televido TVE titole El mundo de Raphael (La mondo de Raphael) kie li kantis akompanata de internaciaj artistoj. Li disponis ankaŭ de programo de radio, per kiu li kun sia edzino interjuis gravulojn aŭ famulojn.
Dum la 1980-aj jaroj pluis la internacia sukceso de la kantisto. En 1991 ege sukcesis per la kanto "Escándalo" (Skandalo) en Hispanio, Latinameriko kaj Japanio. Fine de la 1990-aj jaroj, post fino de la kontrakto kun Polygram, li revenis al EMI.
Li estas edzo de Natalia Figueroa kaj havas tri filojn.
Tomoki Takamine
Li futbalis ĉe Hokkaido Consadole Sapporo.
Arenal
Arenal signifas sablejo en la hispana kaj estas nomo de kelkaj geografiaĵoj:
Urboj, vilaĝoj
János Kájoni
János Kájoni (ka:joni), (latine: Johannes Caioni, rumane: Ioan Căianu) estis franciskano rumandevena, eklezia verkisto, komponisto.
Arenal
Naturprotektata regiono kostarika
János Kájoni
Li naskiĝis la 8-an de marto 1629 en Transilvanio en Jegenye (nuntempa Leghia en Rumanio). Li mortis la 25-an de aprilo 1687 en Transilvanio en Szárhegy (nuntempa Lăzarea en Rumanio).
Kariero
Căianu lernis komence en Kolozsvár kaj Ĉikŝomjo, poste li studis teologion en Nagyszombat. Li estis konsekrita pastro en 1655. De 1663 Căianu Ioan fariĝis domestro en Ĉikŝomjo. Tie li rekonstruigis en 1668 la lernejon, kiun detruis la tataroj. Li fondis presejon en Ĉikŝomjo en 1675, kie oni presis ĉefe lernolibrojn. Li fondis monakejon en Mikháza. Li estis domestro ankaŭ tie kaj pli malfrue en Szárhegy.
Tatroj
Tatroj aŭ Tatro (slovake kaj pole Tatry) estas nomo de montara komplekso de la geologia Fatra-Tatra areo en la Karpatoj. La plimulto de la montaro situas en Slovakio, eta parto en Pollando.
La Tatroj konsistas el:
En Tatroj troviĝas Nacia parko Vysoké Tatry.
Faktoj pri Tatroj
La plej belaj kaj konservitaj partoj estas konsistaĵo de la Tatra nacia parko kun la areo 509,65 km².
La plej grandioza valo estas Bielovodská dolina (Valo de Blankakvo) – pli ol 10 km longa, en la norda flanko de Altaj Tatroj. Ĝia suba parto atingas la teritorion de Pollando. En la supra parto ĝi disbranĉiĝas je multaj flankaj grandetaj kaj malgrandetaj valoj kun multaj montarlagoj kaj akvofaloj.
La plej kruta rivero estas Poprad – alteca diferenco 1567 m. Ĝi fontas en Altaj Tatroj (pli precize, ekestas per kuniĝo de Hincov potok (rivereto) kaj Krupá en Mengusovská dolina (valo)) kaj ĝi enfluiĝas en riveron Dunajec en la teritorio de Pollando.
La plej profunda lago estas Veľké (Granda) Hincovo pleso (montarlago) – profunda 53 m. Ĝi estas glacia lago en la fino de Mengusovská dolina (valo). Kun areo de 0,179 km² la plej granda montarlago en la Slovaka parto de Altaj Tatroj.
La plej longa akvofalo situas ĉe Kmeťov vodopád (Akvofalo de Kmeť) – 900 m. Tio troviĝas en la valo Nefcerka en Altaj Tatroj. La altan rokan ŝtupon el Nefcerka ĝis Kôprová dolina (Aneta valo) travenkas 3 akvofaloj dislokigitaj en supermara alteco de 1580–1200 m.
Franciszek Tokarz
Franciszek Tokarz (naskiĝis la 5-an de februaro 1897 en Wronowice (distrikto Nowy Sącz), mortis la 5-an de julio 1973 en Krakovo) - pola katolika pastro, profesoro de Katolika Universitato en Lublin, esploristo de la hinda kaj ĉina filozofioj. Poligloto kaj esperantisto.
Biografio
Franciszek Tokarz naskiĝis kiel filo de Maciej kaj Antonina. Li frekventis al klasika gimnazio en Nowy Sącz, kaj de 1912 al mezlernejo de jesuitoj en Chyrów (Lviva provinco). Post studoj de filozofio en jesuita kolegio en Nowy Sącz kaj de teologio en jesuita kolegio en Krakovo en 1924 ordiniĝis kaj la sekvan jaron ricevis gradus-on, ekvivalentan al la grado de doktoro pri filozofio kaj teologio. Konforme al la tiutempa praktiko de jesuitoj, verkitaj diplomaj laboraĵoj estis detruitaj post fino de ekzamenado, por pli granda humileco de la kandidato.
Liaj instruistoj pri sanskrito kaj la hinda filozofio estis Jerzy Otrębski (Universitato al Stefan Batory en Vilno), Stefan Stasiak (Universitato al Jan Kazimierz en Lvovo), Helena Willman-Grabowska (Jagelona Universitato en Krakovo). Liaj kolegoj dum la studado estis konataj polaj orientalistoj kiel Eugeniusz Słuszkiewicz, Mikołaj Ałtuchow, Włodzimir Szajan, Tadeusz Pobożniak, Tadeusz Skurzak kaj Jan Tuczyński. Li korespondis kun profesoro Stanisław Schayer de Varsovio. Pastro Tokarz magistriĝis pri orientalistiko en Jagelona Universitato en 1939 pro laboraĵo Poznanie wyzwalające w Upaniszadach (Liberiga konado en upaniŝadoj), doktoriĝis pri hindologio en 1945 pro laboraĵo Mistyczne uświadomienie absolutu podług Upaniszad (Mistika ekkonscio de absoluto laŭ upaniŝadoj). Ambaŭkaze lia ĉefgvidantino estis profesorino H. Willman-Grabowska.
En la jaroj 1947-52, por havi enspezan fonton, li krome ekstudis la anglan lingvon kaj romanistikon kaj akiris du plusajn magistrecojn. Ankaŭ li akiris diplomon pri internacia lingvo esperanto kaj estis aktiva esperantisto en la rondo de Pola Esperanto-Asocio en Krakovo.
Malgraŭ plurjara penado (habilita vojo malfermita en 1946), la habilita kolokvo ne sukcesis en Jagelona Universitato. Li habilitiĝis - surbaze de verkita jam en 1942 disertaĵo pri filozofio de sankhjo titolita Wyzwolenie (moks.a) według Sāmkhyakārikā i komentarza Gaud.apādy (Liberigo (mokŝo) laŭ Sankhjakariko kaj komentario de Gaudapado), en 1957 ĉe KUL. Recenzisto estis Constantin Régamey de Lozano; li ankaŭ kunlaboris kun Erich Frauwallner de Vieno.
Se temas pri la ĉina filozofio li estis memlernanto. En la jaroj 1955-1962 ekposedis la klasikan ĉinan lingvon laŭ la lernolibro de Erich Haenisch, gramatiko de Georg von der Gabelentz kaj vortaro de R. H. Mathews; historion de la ĉina penso ekkonis laŭ germanlingvaj lernolibroj (precipe de Alfred Forke) kaj anglalingvaj (ekz. Feng Youlan) - sekve li laboris kun alireblaj originalaj tekstoj de Mozio, Laozio kaj Konfuceo. Lia disĉiplo pri la ĉina filozofio estis Tadeusz Margul de UMCS.
De 1953 ĝis 1971 laboris en Katolika Universitato en Lublin ĉe Fakultato de Kristana Filozofio, alveturigante de Krakovo. Li lekciis la hindan filozofion kaj sanskriton, kaj de 1963 ankaŭ la ĉinan filozofion. Li edukis neniun sekvanton.
Pastro Tokarz kaj esperanto
En Krakovo en la jaroj 1958-60 lernis esperanton ĉe la Asocio de Esperantistoj en Pollando ricevante la 20-an de junio 1960 de prof. Mieczysław Sygnarski ateston n-ro 492 de la Supera kurso de Esperanto. Al Pola Esperanto-Asocio kaj UEA aliĝis en 1958. En Majenco partoprenis la 43-an Universalan Kongreson. En 1964 verkis artikolon en esperanto pri filozofio de Mozio kaj en 1967 publike prezentis en esperanto la artikolon Pri "teismaj" kaj "ateismaj" hindaj sistemoj.
16269 Merkord
16269 Merkord estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pat Merkord, kiu mentoris en 2002 unu finaliston de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Pat Merkord instruas ĉe la John B. Connally High School de Aŭstino (Teksaso, Usono).
Ĥosroviduĥt (fratino de Tiridato la 3-a)
Ĥosroviduĥt (Խոսրովիդուխտ, "filino de Ĥosrov") estis, laŭ la tradicio, fratino de la reĝo Tiridato la 3-a de Armenio. En tiu epoko (fino de la 3-a kaj komenco de la 4-a jarcento) Tiridato persekutis la kristanojn kaj mortigis 31 virgulinojn kiuj rifuĝiĝis en Armenio post persekutado en Romo. Pro tiu mortigado, la reĝo konvertiĝis en rampanta bestaĉo kaj freneziĝis. Iam Ĥosroviduĥt sonĝis ke oni diris al ŝi ke la persekutado kontraŭ kristanoj devas tuj ĉesi. Ŝi rakontis al Tiridato, kiu liberigis la sanktulon Gregorio la Iluminanto de la malliberejo. Gregorio resanigis Tiridaton, kiu konvertiĝis al kristanismo kaj deklaris Armenion kiel kristana nacio.
Ĥosroviduĥt estas konsiderata elstara figuro en la armena socio kaj en ĝia Eklezio. Ŝi estas sanktulino en la Armena Apostola Eklezio kaj ŝia memorfesto estas la sabato antaŭ la kvina dimanĉo post Pentekosto.
Indu Devi Thapaliya
Indu Devi THAPALIYA (foje aliskribita THAPALIA aŭ TAPALIA;, naskiĝis la ) estas nepala esperantistino. Ŝi estas prezidantino de Nepala Esperanto-Asocio.
Indu Thapaliya loĝas en Katmanduo kaj laboras en la centra banko de Nepalo, Nepal Rastra Bank. Esperanton ŝi eklernis en 1990, kiam la pola esperantisto Joachim Werdin instruis en Nepalo; sed nur en 2002 ŝi vere ekuzis ĝin. Ekde 2006 ĝis 2009 ŝi reprezentis Nepalon en la Azia Komisiono de UEA (KAEM); ŝi havis la taskon okupiĝi pri la junulara movado en mez-suda Azio.
(13171) 1996 AA
(13171) 1996 AA estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Geislingen an der Steige
Geislingen an der Steige estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Göppingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
18729 Potentino
18729 Potentino estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Joseph Plateau
Joseph Antoine Ferdinand PLATEAU (14-a de Oktobro 1801 – 15-a de Septembro 1883) estis belga fizikisto. Li estis unu el la unuaj personoj kiuj montris la iluzion de movanta bildo. Por fari tion li uzis turnantajn diskojn kun ripetaj bildoj kun malgrandaj eretoj de movo en unu kaj regule spacigitaj fendoj en la alia. Li nomigis tiun aparaton de 1832 fenakistiskopo.
Fakte diversaj inventaĵoj estis enmetitaj al la enkonduko de la animacio, nome la fenakistiskopo (1832), la zootropo (1834) kaj la praksinoskopo (1877). Taŭmatropo (1824) estas simpla ludilo kun malgranda disko kun diversaj bildoj ĉe ĉiu flanko; birdo en kaĝo, kaj estas ligita al du pecoj de ŝnuroj. La fenakistiskopo estis inventita samtempe de belga Joseph Plateau kaj aŭstra Simon von Stampfer en 1831. La fenakistiskopo konsistas el disko kun serio de bildoj, desegnitaj sur cirklo radie kun forlasita spaco ĉirkaŭ la centro de la disko.
Vârghiș
Vârghiș [vırgiŝ] (hungare: Vargyas [vardjas]) estas vilaĝo en Rumanio laŭ la Vârghiș-rivereto nordokcidente de Baraolt.
Loĝantaro
En 1992 ĝi enhavis 1 983 loĝantojn (ĉefe hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1334, kiam ĝi estis ekleziejo kaj sikula vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Udvarhely).
Johano Paŭlo la 1-a
Papo Johano Paŭlo la 1-a, Ioannes Paulus PP. I (naskiĝis Albino Luciani la en Forno di Canale, vilaĝo en provinco de Belluno, Italio; mortis la  en Vatikanurbo) estis patriarĥo de Venecio antaŭ esti elektita papo. Li decidis nomiĝi Johano Paŭlo la l-a, duobla nomo, kiu por la unua fojo aperas en la dumiljara historio de la Eklezio, ĝuste por atesti sian volon daŭrigi la renovigan agadon de la antaŭintoj, Johano la 23-a kaj Paŭlo la 6-a. Li ankaŭ estis la unua en la papoj, kiu aldonis la "unuan" al sia nomo.
La saman nomon prenis lia posteulo, Johano Paŭlo la 2-a, kiu kontraste al li ĝuis unu el la plej longaj papaj periodoj en la historio.
Ĉi tiu estis la plej mallonga ofico de la papo en 373 jaroj (ekde la papo Leono la 11-a) kaj 1978 estis la lasta konata "jaro de la tri papoj" ĝis nun.
Vivo
Li studis filozofion kaj teologion en la Seminarioj de Feltre kaj Belluno. Li kompletigis siajn studojn en Romo, ĉe la Gregoria Universitato, kie li doktoriĝis pri teologio. Apenaŭ 22-a jara, li estis ordinita sacerdoto, kaj tuj li iĝis vicparoĥestro en sia malgranda naskiĝloko, pli poste en la apuda urbeto Agordo. Samtempe, li instruis religion en la minista teknika instituto de Agordo.
Dum dek jaroj, ĝis 1947, li estis vicrektoro kaj profesoro pri teologio en la Seminario de Belluno. Li pretigis en 1949, iĝinte ekde 1948 Vikario de la Episkopo de Belluno, Eŭkaristian Kongreson, kaj verkis katekismon, kiu jam atingis sep eldonojn kaj estis tradukita en multajn lingvojn.
La agado de Mons. Luciani en tiu urbo estis vasta kaj intensa sur la spirita, karitata kaj kultura ebeno. Lia ĉefa zorgo estis la formado de sacerdotoj kaj la evoluigo de la laikaj katolikaj organizoj. Sentiva je la suferoj de la malriĉuloj, li neniam mankigis al ili spiritan konsolon kaj konkretan helpon.
Kiel Episkopo de Vittorio Veneto, Mons. Luciani partoprenis la Duan Vatikanan Koncilion, kies spiriton li kapablis profunde travivi, kaj kies instruojn li same profunde interpretis. Jam en aprilo 1962, tio signifas antaŭ la malfermo de la Koncilio, li klarigis, en letero al la klerikaro kaj al la fideluloj, la konciliajn celojn, invitante al la preĝo por la ekumena unuiĝo de ĉiuj Eklezioj.
Je Kristnasko 1969, Mons. Luciani estis nomita de Paŭlo la 6-a Patriarko de Venecio.
Li estis "la ridetanta papo", li ŝajne intencis gravajn reformajn paŝojn, kiujn pro frua morto li ne povis plenumi. Lia rego daŭris nur 33 tagojn. Lia subita kaj stranga morto estigis dubojn kaj polemikojn.
Interesaĵoj
La papo rezignis pri portilo, movebla trono kaj tiaro; lian subitan morton vualas konspiraj teorioj, servisto de Dio.
Tălagiu
Tălagiu (talagĵu) (hungare:Talács) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sebiş administracie apartenanta al komunumo Pleșcuța. En 1910 ĝi havis 1 098 loĝantojn (rumanoj), en 1992 505. Ĝia unua skriba mencio estas el 1439. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Lanvénégen
(jen france, bretone Lannejenn) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Liberty (tendaro)
Tendaro Liberty (araba transliteraĵo: Tendaro Hurriya) estas iama usona militbazo en Bagdado (Irako), nun uzata kiel rifuĝejo por membroj de la Organizaĵo de la muĝahidoj de la irana popolo (OMIP), antaŭe loĝintaj en Tendaro Aŝrafo. Irano plu konsideras OMIP-anojn teroristoj, kvankam Usono kaj Eŭropa Unio jam ne plu enlistigas OMIP inter terorismaj organizaĵoj.
Usona militbazo
La tendaro Liberty aperis dum la Invado de Irako 2003 sub nomo Victory Norda (araba transliteraĵo: Camp Al-Tahreer). En septembro 2014 ĝi estis alinomita kiel tendaro Liberty (araba transliteraĵo: Tendaro Hurriya) Aliaj tendaroj, kiuj formis la Tendararon Viktory: Tendaro Viktory (antaŭe konata kiel Tendaro Viktory Suda), Tendaro Striker, Seitz, and Tendaro Slayer. La aninomado celis plibonigi reputacion de la usonaj militejoj ĉirkaŭ Bagdado kaj fini problemojn pri plurfojaj nomŝanĝoj.
Orfeu Negro
Orfeu Negro [eo: Nigra Orfeo] estas filmo el la jaro 1959, kiu translokas la antikvan miton pri Orfeo kaj Eŭridico en la estantecon de la karnavalo de Rio-de-Ĵanejro. Reĝisoris Marcel Camus. La franca-brazila kunproduktaĵo baziĝas sur la dramo Orfeu do Carnaval de Vinícius de Moraes, kiu unuafoje surscenejiĝis en 1956. Tiu filmo ege kontribuis al la tutmonda popularigo de la Muziko Populara Brazila.
Pálné Molnár C.
Pálné Molnár C. [molnAr cE], laŭ hungarlingve kutima nomordo Molnár C. Pálné estis aŭstrohungara muzikinstruisto. Ŝia origina nomo estis Alice Gstettner, ŝia dua edzo estis Pál Molnár C..
Liberty (tendaro)
Usona militbazo
Dum la Iraka milito la bazo estis la plej granda instalaĵo de la Plurnacia Korpuso Irako lokita en nord-orienta parto de la Internacia Bagdada flughaveno kaj iĝis parto de la usona Tendararo Viktory. Ĝi estis duoble pli granda ol Bondsteel en Kosovo kaj unu el plej grandaj eksterlandaj usonaj militbazoj post la Vjetnama milito.
Orfeu Negro
Agado
Euridice, knabino de la kamparo, forlasas la pramon kaj atingas Leme, kvartalo de Rio-de-Ĵanejro. Tie ŝi renkontas dum la vigleco de la karnavalaj preparoj la tramkonduktoron Orfeu, kiu deĵoras ĉe Linio 49 al Morro de Babilonia. Li flirtas kun Euridice. Ĉe la fina stacio ŝi informiĝas je Hermes, administranto de la tramdeponejo, kiel ŝi povas atingis Babilonian, favelo sur la monteto, kie loĝas ŝia kuzino Serafina.
Pálné Molnár C.
Alice Gstettner naskiĝis la en Korneuburg, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Orfeu Negro
Agado
Orfeu estas gefianĉiĝinta kun temperamenta Mira. Ili publikigas sian geedziĝovolon. La edzigisto spritetas, je la ĉagreniĝo de Mira, ke iu Orfeu geedziĝu kun Eŭridika. Anstataŭ aĉeti donacon por la fianĉino, Orfeu elaĉetas je la garantipruntisto sian gitaron, ĉar li estas muzikisto de sambalernejo en Babilonia, kiu sin preparas por la strata karnavalo. Al ĉi tiu grupo ankaŭ apartenas Serafina, najbarino de Orfeu.
Pálné Molnár C.
Biografio
Alice Gstettner lernis muzikon en konservatorio en Vieno de de:Rosa Papier, pli poste en Berlino. En la 1910-aj jaroj ŝi venis al Hungarlando, iam ŝi fondis muziklernejon en Budapeŝto. Inter 1949–1958 ŝi instruis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, poste ŝi pensiuliĝis. Tamen ŝi instruis plu private. Ŝi uzis la italan metodon, ŝi postulis la kantotekstojn kaj hungare kaj laŭ origina lingvo. Ŝi naskis 2 filinojn en la unua geedziĝo.
Orfeu Negro
Agado
Serafina atendas la revenon de sia amanto, fermitkapa ŝipisto Chico. La seniluziiĝo, ke, anstataŭ li, aperas kuzino Euridice, ne daŭras longe. Serafina konsilas al Euridice, partopreni karnavalon. Je la preparoj por tio Orfeu kaj Euridice renkontiĝas duan fojon.
Orfeu ludas majstrece la gitaron. La knaboj Zeca kaj Benedito admiras lian gitaradon kaj kredas, ke li per sia muziko povas igi la sunon leviĝi. Ankaŭ Euridice estas ravita de la muzikado de Orfeu. Ili enamiĝas unu al la alia. Serafina, enamiĝinta en Chico (kiu finfine alvenis), tre baldaŭ rimarkas la korinklinon de ambaŭ. Ŝi transcedas al Euridice la orkoloran kostumon, kiun ŝi estas kudrinta por si mem, kaj zorgas por tio, ke Euridice konservas sian inkogniton. Komence nur Orfeu scias, kiu surhavas la kostumon de Serafina.
Dum la provvestado aperas la „Morto“, viro kostumita kiel morto, insidas je Euridice. De li ŝi estas fuĝinta el sia hejmvilaĝo. Euridice rekonas lin kaj fuĝas panike. Orfeu ĉasas la malmolnukan persekutanton, prete al duelo per tranĉilo, kaj pelas lin al fuĝo. Orfeu kaj Euridice pasigas la nokton kune.
Du homoj malkaŝas la inkogniton de Euridice: Mira kaj „Morto“. Dum la granda karnavala procesio la fianĉino de Orfeu provokas kverelojn kun Euridice. Kiam ĵaluza Mira perforte atakas ŝin, „Morto“ intervenas kaj ĉesigas la atakon kontraŭ la virino, kiun li mem persekutas pro ofendita amo. Euridice sukcesas sin savi. Ŝi fuĝas al Hermes en la tramdeponejon. Orfeu sekvas ŝin, por ŝin protekti. „Morto“ elspuras ŝin. Euridice provas kaŝi sin. Ŝi grimpas sur la tegmenton de tramo kaj sin firmtenas ĉe la supertraka kontakta lineo. Tiun momenton Orfeu atingas la deponejon kaj enŝaltas la elektron, por lumigi ĝin. Euridice mortas pro elektra ŝoko.
Ambulanco forportas Euridice-n („Morto“ kunveturas). Orfeu ne scias, kien ŝi estas portita, kaj serĉas ŝin en akcidentostacioj kaj malsanulejoj. Maljunulo en oficejodomo, kiu loĝigas ankaŭ la perdiĝinto-oficejon, donas al li la konsilon, informiĝi pri ŝi ĉe makumboparoĥo ( sinkretisma religia komunumo), kaj havigas al li la aliron.
La kredantoj sin dancas trancen. Maljunulino parolas per la voĉo de Euridices. Orfeu sin turnas al ŝi, ekkonas la eraron kaj forlasas malespere la kultejon. Hermes trovas Orfeu-n kuŝantan senforta ĉe la strato. La deponejestro deklaras, ke li plenumis ĉiujn formalaĵojn, kiuj permesas al Orfeu, forporti hejmen la kadavron de la amatino el la mortintejo.
La fino montras, kiel Benedito, kiu estas heredinta la gitaron de Orfeu, "igas la sunon leviĝi". La amikineto dancas je liaj studaĵoj kaj deklaras lin nova Orfeu: la historio de Orfeo kaj Eŭridika komenciĝas denove.
Fonaĵoj
La filmo estis farata plejparte kun afrik-brazilaj neprofesiaj aktoroj, el kiuj kelkaj en Brazilo jam estis konataj, ekzemple kiel piedpilkoludisto Breno Mello de la asocio Santos FC aŭ kiel malpezatleto. En 2005 aperis la dokumenta filmo Recherche d'Orfeu Negro de René Letzgus kaj Bernard Tournois. La filmo, kiu entenas intervjuojn kun Breno Mello, estis prezentata en Cannes.
La filmmuziko de Antônio Carlos Jobim kaj Luiz Bonfá prezentis jam kelkajn klasikaĵojn de bosanovo, ekzemple A Felicidade kaj Manhã de Carnaval. Krom tio estas aŭdeblaj tradiciaj ritmoj kaj kantoj de sambo. En 1999 aperis sub la titolo Orfeu reproduktaĵo, kies filmmuziko devenas de la brazila komponisto kaj kantaŭtoro Caetano Veloso.
Distingoj
La filmo estis distingata per la Ora Palmo dum la Festivalo de Cannes en 1959, same kiel en 1960 per la Premio Oskaro kiel „plej bona eksterusona filmo“ kaj per la Premio Ora Globo kiel Plej bona fremdlingva filmo.
Liberty (tendaro)
Usona militbazo
La serĝento de la usona armeo John M. Russell pafis kontraŭ siaj kunservantoj en tendara kliniko, murdinte kvin homojn antaŭ li estis kaptita.
Rifuĝejo
La nova iraka registaro ĉiam pli insistis, ke la OMIP-anoj forlasu Irakon kaj unuapŝe ĝi postulis fermon de tendaro Aŝrafo, ilia plurjara rezidejo.
La 2012 unuaj kelkcent tendaranoj estis translokitaj de Aŝrafo en Liberty. La tendaro Aŝraf estis nomita ankaŭ Nova Irako kaj la tendaro Liberty estis nomita Hurija. En aprilo 2012 translokiĝis jam 1200 tendaranoj. Usona ministro pri eksteraj rilatoj Hillary Rodham Clinton diris, ke kunlaboro de OMIP rilate fermon de la tendaro Aŝrafo estos decida argumento por forigi ĝin el la listo de teroraj organizaĵoj. En aŭgusto 2012 Ban Ki-moon, Ĝenerala Sekretario de Unuiĝintaj Nacioj alvokis ĉirkaŭ mil restintajn tendaranojn translokiĝi al la nova tendaro. Destinita por tio tempo elĉerpiĝis la.
En 2012 preskaŭ ĉiuj 3400 tendaranoj de Aŝrafo estis translokitaj al tendaro Liberty. Tio parte instigis Usonon forigi OMIP de la listo de terorismaj organizaĵoj.
En marto 2014 dum la kunsido de la Konsilio pri Sekureco de la Unuiĝintaj Nacioj reprezentanto de Irako dankeme rimarkigis ke Irano amnestiis centojn da OMIP-anoj, loĝantaj en tendaro Hurija, kio ebligis ilian revenon en la naskiĝlandon. Samtempe li petis helpon de la internacia komunumo por transloki al aliaj landoj restintajn anojn de la organizaĵo kaj tiele «fini ilian neleĝan ĉeeston en Irako dum pli ol du jardekoj».
Misilaj atakoj en 2013
La 2013 en la tendaro okazis 20 eksplodoj. La tendaranoj kulpigis la irakan registaron pro malhavigo al ili de adekvataj protektado kaj medicina asistado.
La 2013 okazis alia misila atako, mortiginta kvar kaj vundinta ĉirkaŭ sep tendaranojn. Tio estis la lasta el kvar atakoj okazintaj en 2013 kaj la plej forta el ili.
Citrato
Citratoj aŭ Hidroksopropano-trikarboksilatoj estas saloj kaj esteroj derivataj el la citrata acido, produktoj ekzistantaj en la citrusaj fruktoj el malsimilaj originoj. En akvo citratoj iĝas en citratajn anjonojn kaj la respektivajn katjonojn. Citrata acido estas malforta acido kaj nature okazas en diversaj fruktoj kaj legomoj, precipe citrusaj fruktoj. Citronoj kaj limeoj havas precipe altajn koncentriĝojn de la acido. Citrata acido estas peraĵo en la ciklo de la citrata acido, kiu okazas en la metabolo de ĉiuj aerobaj organismoj. Pli ol dek milionoj da citrata acido produktatas ĉiujare. Ĝi estas uzata kiel acidigaĵo, gustigaĵo kaj kelatigaĵo.
Kelkaj citratoj
<Gallery> Dosiero:Triallyl citrate 3D.png| Alila citrato 6299-73-6 Dosiero:Ammonium citrate 3D.png| Amonia citrato tribaza 3458-72-8 Dosiero:Tributyl citrate 3D.png| Butila citrato 77-94-1 Dosiero:Tricyclohexyl citrate 3D.png| Cikloheksila citrato 4132-10-9 Dosiero:Citric acid 3D.png| Citrata acido 77-92-9 Dosiero:Triethyl citrate 3D.png| Etila citrato 77-93-0 Dosiero:Calcium citrate 3D.png| Kalcia citrato 813-94-5 Dosiero:Caffeine citrate3D.png| Kafeina citrato 69-22-7 Dosiero:Tripotassium citrate 3D.png| Kalia citrato 866-84-2 Dosiero:Trilithium citrate 3D.png| Litia citrato 919-16-4 Dosiero:Magnesium citrate 3D.png| Magnezia citrato 3344-18-1 Dosiero:Trimethyl citrate 3D.png| Metila citrato 1587-20-8 Dosiero:Trisodium citrate 3 3D.png| Natria citrato 68-04-2 Dosiero:Piperazine citrate 3D.png| Piperazina citrato 144-29-6 Dosiero:Proxazole citrate 3D.png| Proksazola citrato 132-35-4 Dosiero:Tripropyl citrate 3D.png| Propila citrato 1587-21-9 Dosiero:Monosodium citrate 3D.png| Ununatria citrato 18996-35-5 Dosiero:Oxolamine citrate 3D.png| Oksolamina citrato 1949-20-8 </Gallery>
Liberty (tendaro)
Misilaj atakoj en 2013
Post tio la Alta Komisaro de la Unuiĝintaj Nacioj pri Rifuĝintoj alvokis irakajn aŭtoritatojn garantii sekurecon de la tendaranoj kaj petis la internacian komunumon trovi lokon por 1400 loĝantoj de tendaro Liberty, kiuj estas translokataj ekde 2011, sed dume nur 311 homoj foriris al triaj landoj.
Vivkondiĉoj
En 2012 la Laborgrupo pri arbitraj detenoj de la Konsilio pri homaj rajtoj de la Unuiĝintaj Nacioj pritraktis la vivkondiĉojn en tendaro Liberty reference al nenomita informfonto kaj trovis ke ili tre similas al tiuj en prizono kaj rompas homajn rajtojn de la tendaranoj.
Oni diris, ke la tendaro estas ĉirkaŭita de kvar metrojn alta betona muro kaj ĉiuj enirejoj estas gardataj de iraka polico. Stabejo de la polico troviĝas ĉe la unua sekcio, kie loĝas la tendaranoj, dum policejoj situas ĉe norda kaj suda pordegoj kaj ĉe la nord-orienta parto de la tendaro. Policpatroloj regule frekventas loĝareojn kaj kondutas kvazaŭ prizongardistoj. Loĝareo estas ĉirkaŭita de vicoj da sablosakoj kaj de betona muro. Laŭ la tendara perimetro staras gvatkameraoj kaj sonsensoroj. La nenomita fonto asertas, ke la vivkondiĉoj en la tendaro malkongruas al internaciaj normoj por rifuĝejoj. Mankas pluraj higienaĵoj, akvoprovizado estas malsufiĉa kaj elektroprovizado ofte rompiĝas.
La Laborgrupo ne ricevis iun respondon de la iraka registaro, do memorigis al ĝi ke la loĝantoj de tendaro Liberty havas statuson de «protektatoj» laŭ la Konvencio de Ĝenevo la Kvara. Ili petas azilon, ne estas akuzitaj pri io, nek juĝataj pri iuj krimoj.
Daŭraj minacoj
La Nacia Konsilio de Irano pri Rezistado informis kaj avertis pri aktivado en Irako de la iranaj Quds Fortoj (parto de Pasdarano) subestre de Qasem Soleimani, kun celo estas masakri la loĝantojn de tendaro Liberty dum komunaj operacoj kun la Iraka armeo.
En aŭgusto 2014 la iraka registaro blokadis liveradon de manĝaĵoj, fuelo kaj akvo al la tendaro. Ad Melkert, iama ĉefo de la Asista Misio de la Unuiĝintaj Nacioj por Irako (AMUNI), kiu en 2009 klopodis trovi solvon por sekurigi la vivon de OMIP-anoj en tendaro Aŝrafo, postulis de AMUNI respondecigi la irakan registaron pri kreado de dignaj vivkondiĉoj en la tendaro kaj pri ĝia provizado per bezonataĵoj.
Alfred-Machol-monumento (Erfurto)
La Monumento por Alfred Machol troviĝas en Erfurto antaŭ la kliniko kirurgia.
La persono kaj sia konekso kun Erfurto
Post 1933 multaj kuracistoj perdis siajn postenojn pro la naziaj rasismo. La plej eminenta en Turingio estis sendube Alfred Machol (1875-1937). La filo de juda vinkomercisto el la Rejna Palatinato doktoriĝis en 1900. Kirurgia trejnado okazis diversloke ĉe multaj renomitaj klinikoj; en 1907 li iris al la universitata kliniko de Bonn, kiel li habilitiĝis kiel privata docento por kirurgio kaj ortopedio. En 1911 li profesoriĝis. Sekve jam altestimata personulo inter la kuracistaro venis la 16-an de julio 1914 Erfurton, ekdeĵoronte kiel direktoro de la urba hospitalo kaj ĉefkuracisto de la kirurgia sekcio.
Super Smash Bros. Melee
Super Smash Bros. Melee estas interseria batala videoludo kreita de HAL Laboratory kaj publikigita de Nintendo por la videoludilo GameCube. Ĝi estas la dua ludo de la ludserio Super Smash Bros. Ĝi sekvas la ludon Super Smash Bros por la videoludilo Nintendo 64. Ĝi unue estis lanĉita en Japanujo en novembro 2001, kaj poste en aliaj landoj.
Alfred-Machol-monumento (Erfurto)
La persono kaj sia konekso kun Erfurto
Lia ŝtona testamento troviĝas sur la areo de la HELIOS-kliniko: pro lia iniciato novkonstruitis la kirurgia kliniko, inaŭgurita en 1928, hodiaŭ la Frau-Mutter-Kind-Zentrum. Okaze de la malfermo, la fama kirurgo Ferdinand Sauerbruch, lia amiko, laŭdis la rezulton: "Tiu ĉi konstruaĵo unuigas artan stilon kun funkciado saniga. Tie ĉi videblas miraj aferoj, kiujn arkitekto ne sukcesus fari sen helpo: nome manskribo de la ideoj de Machol." La senedzina kuracisto tute vivis por sia profesio, dirante: "Mia infano estas la kliniko".
Ĉio tiu jam ne valoris ion post 1933. La alte dekorita soldato de la Unua mondmilito klopodis mem retiriĝi jam por aprilo 1933, por antaŭiĝi al naziaj ĉikanoj. Baldaŭ poste li transloĝiĝis al Naumburg (Saale), kie li mortis.
La monumento kaj aliaj honoroj
En 1953 la urbo Erfurto honoris lin per bronza busto muldita fare de Hans Walther (1888-1961) antaŭ "lia" kliniko. Lian biografion rerakontis en 1977 Lother Kaiser.
Super Smash Bros. Melee
La ludmaniero de Melee estas tre malkutima kompare al aliaj luktoludoj. Anstataŭ uzi linion por reprezenti restantajn vivpoentojn, Melee uzas elcentojn. Tiuj elcentoj grandiĝas kiam rolulo ricevas batojn, sed tiu nombro povas senfine grandiĝi. Granda elcento de damaĝoj ne kaŭzas la malvenkon de la rolulo, sed pli igas ĝin pli probabla. . Melee uzas la ludmanieron, kiu estis kreita por la unua ludo de la serio, kaj aldonas al ĝi novajn ludmanierojn, rolulojn kaj ludlokojn. Pro la populareco de ĝia plurpersona ludmaniero, Melee estas multe uzata kadre de elektronikaj sportoj, kie ludantoj ludas unu kontraŭ la alia ĝis restas unu fina venkinto de la videoluda turniro.
Alfred-Machol-monumento (Erfurto)
La monumento kaj aliaj honoroj
La verkisto Friedrich Wolf metis literaturan monumenton per la dramo "Professor Mamlock".
Super Smash Bros. Melee
La ludo estis tre laŭdata de videoludantoj kaj videoludaj ĵurnalistoj. Ĝi ricevis multajn premiojn kaj favorajn agnoskojn. Ĝi estis multe vendita je la oficiala lanĉo. kaj estas la plej vendita videoludo por Nintendo GameCube, per pli ol 7 milionoj luddiskoj venditaj antaŭ la fino de marto 2008.
Ludtipo
Kiel la antaŭaj ludoj de la serio, Super Smash Bros. Melee malsimilas al la kutimaj luktaj ludoj, ĉar la celo estas puŝi la aliajn rolulojn ekster la limoj de la ludloko. La plimulto de la atakoj en la ludo povas doni damaĝelcentojn. Ju pli rolulo havas damaĝelcentojn, des pli ĝi estos puŝita for kiam ĝi ricevos novan atakon. Tio signifas ke frapi rolulon helpas forpuŝi ĝin de la ludloko, sed ankaŭ ke tio ne estas nepre bezonata por venki ĝin. La alia rolulo povas ankaŭ simple fali de la ludloko kaj perdi vivon (ankaŭ nomata "stock" angle). Malsimile al multaj luktaj ludoj kie oni povas fari specialajn atakojn uzante plurajn butononojn kune, oni povas fari la plejmulton de la atakoj de Super Smash Bros. Melee rekte per unu butono kaj unu direkto.
Distingokapablo (optiko)
Distingokapablo estas kapablo de fotilo aŭ alia sistemo aparte fari en bildo proksimajn unu al la alia punktojn aŭ liniojn.
Simpla (ne bilda) distingokapablo estas mezurata kiel kvanto da distingeblaj linioj en unuo de longo sur objekto. Ĉi tie ĉi tiu atributo diferencas de bilda distingokapablo ĉar bilda distingokapablo estas mezurata kiel distanco en bildo, sed ne sur objekto.
Angula distingokapablo estas distingokapablo mezurata en unuoj de angulo, ĝi egalas al distingokapablo dividita per malproksimeco de la objekto. Angula bilda distingokapablo estas pli uzebla kiam la objekto estas ĉe malfino, kiel en astronomio.
Kremaciejo de Erfurto
Priskribo
Prof-ro Reiner Sörries, direktoro de la Muzeo pri entombiga kulturo en Kaselo parolis en aŭgusto 2014 okaze de la datreveno 100-a de la malfermo de la tombejo erfurta en la novrestaŭrita kremaciejo. Sörries atentigis la aŭskultantaron ke la aranĝejo estus la plej grava novkonstruo krematoria dum la GDR-tempo. Ekde 1923 la urbo estis tenadinta kremaciejon sur la Suda tombejo kiu funkciis ĝis 1976, la jaro de la finkonstruo de la moderna krematorio. Sed ŝanĝitis ankaŭ aliaj aferoj. Danke al la nova konstruaĵo eblis alikonstrui la akceptejon kaj funebran halon ĉe la ĉefa enirejo; tie troviĝas hodiaŭ i.a. vendejo de floroj.
La erfurta kremaciejo tute rajtas flankenmeti sin kiel kultura monumento al la fama kremaciejo en Gotha datumanta de 1878. Tie inaŭguritis jam unu centon da jaroj pli malfrue la plej moderna kremaciejo de Germanujo, kio por kelkaj estis eta skandalo. Sekve la erfurta kremaciejo estas kvazaŭ simbolo de profunda kutimŝanĝo enterigada jardekojn poste. Ĝis la mezo de la 20-a jarcento superregis la sepulto de kadavroj entere. Kun la kreskanta sekulariĝo de la socio la kremaciado pli kaj pli ekgravis. Nuntempe en Erfurto, kiel en la plejparto de Germanlando, meto de la cindro de la kremaciita kadavro en urnojn pli oftas ol tradicia entombigo. En Erfurto, konstruaĵo el GDR-tempo donas la dignan kadron por la ceremonio funebra.
Graveco
En la gvidlibro Architekturführer Thüringen s-ro Mark Escherich ankaŭ substrekas la gravecon de tiu ĉi kremaciejo. Ĉar mankis spertoj pri krematoriokonstruado en GDR oni serĉis helpon en aliaj socialismaj fratecaj ŝtatoj. La hungara arkitekto János Szabó, kiu jam farigis kremaciejon en Presburgo, dungitis por tio. La antaŭa arto de la kremaciejo konsistas el du imponaj, memstaraj eroj. En ili troviĝas ambaŭ ceremoniaj haloj, dume en la parto malantaŭa estas la kremaciejo kiel ankaŭ la administradejoj kaj deponejoj. Apartenis al la ĝenerala koncepto ankaŭ la marŝado de la funebrantoj (almenaŭ laŭ Escherich). Sur larĝaj ŝtuparoj eksteraj la vizitantoj gvidatas supren ĝis la etaĝo de la vestiblo por ree malsobeniri en la interno en la direkto de la mortintoj. La metaforo de la vivo kiel estiĝo, evoluo kaj malestiĝo venu malfor de oniaj okuloj. La saman temon prezentas ankaŭ la reliefo metala de Günter Reichert inter la du eksteraj ŝtupoj kiu havas la titolon "La vivo".
Bedaŭrinde oni malkonstruis dum la lasta restaŭrado la du flankaj ŝtupoj faritaj de Szabo por anstataŭigi ilin per meza ŝtuparo.
Literaturo
Steffen Raßloff: ''100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten. Mit Fotografien von Sascha Fromm'', (Thüringen Bibliothek. Bd. 11), Essen 2013.
26526 Jookayhyun
26526 Jookayhyun estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joo Kay Hyun, kiu gajnis la "Plej bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Knabina Mezlernejo Changduk en Seulo (Sud-Koreio).
Komputada tempo
En komputa komplikteorio, komputada tempo aŭ kalkulada tempo estas mezuro de tio kiel multaj paŝoj estas uzataj per iu abstrakta komputilo por kalkulado de donita komputa problemo. Por ĉiu donita modelo de abstrakta komputilo, la kalkulada tempo uzata per ĉi tiu abstrakta komputilo estas komputa rimedo kiu povas esti uzata por solvi la problemojn.
La plej komuna abstrakta komputilo uzata por konsidero de la kalkulada tempo estas la maŝino de Turing. Ĉi tia abstrakta komputilo havas regon de stato kaj kapon ĉe bendo, kaj la komputa tempo povas esti prenita kiel kvanto de paŝoj farataj per la rego de stato kaj la kapo.
Sur reala komputilo, komputada tempo havas eĉ pli realan sencon, ĝi povas esti konsiderata kiel tempo (mezurata ekzemple en sekundoj) bezonata por plenumi donitan taskon. Ankaŭ, pro tio ke plejparto de realaj komputiloj havas horloĝan generilon kun certa horloĝa frekvenco, la kalkulada tempo povas esti konsiderata kiel bezonata kvanto de periodoj de la frekvenco, kio estas fakte la kvanto de paŝoj farataj per la procesoro.
Multaj gravaj komplikecaj klasoj estas difinitaj kiel klasoj de problemoj bezonantaj certan kvanton de kalkulada tempo sur certa abstrakta komputilo.
Ĉi tiuj tempaj klasoj havas multajn komunajn karakterizojn, sed iliaj interrilatoj unu al la alia kaj al komplikecaj klasoj bazitaj sur la aliaj rimedoj, ekzemple la uzata memoro (spaca komplikeco), estas ankoraŭ de multaj flankoj nesciataj.
Por diversaj okazoj de determinismeco kaj nedeterminismeco, oni povas difini malsamajn komputajn rimedojn: determinisma tempo sur determinisma maŝino de Turing, nedeterminisma tempo sur nedeterminisma maŝino de Turing, kvantuma tempo sur kvantuma maŝino de Turing, kaj tiel plu.
La kalkulada tempo sur donita enigo estas egala al la profundo de la kalkulada arbo sur la enigo. Kalkulada tempo kontentigas tempajn hierarkiajn teoremojn, kiuj statas ke asimptote pli granda kvanto da kalkulada tempo ĉiam permesas kalkuli problemojn de severe pli grandaj komplikecaj klasoj.
Iván Pasteiner
Iván Pasteiner, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pasteiner Iván estis hungara bibliotekisto. Lia patro estis Gyula Pasteiner.
Iván Pasteiner naskiĝis la  1887 en Budapeŝto. Li mortis la 1962 en Graz.
Lunĉujo
Lunĉujo aŭ manĝoskatolo estas termino uzita por stoki manĝaĵon kaj por porti ĝin ekstere. La koncepto de manĝujo ekzistis dumlonge, sed nur kiam personoj ekuzis metalajn tabakujojn por porti manĝaĵojn (ĉefe al laborejo aŭ lernejo) komence de la 20a jarcento, sekve de la uzado de litografiitaj bildoj sur metalo, tiuj manĝoskatoloj iĝis marko de la juneco, kaj komercebla produkto. Poste plasto anstataŭigis metalon kiel ĉefa konstrumaterialo.
Iván Pasteiner
Biografio
Iván Pasteiner akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1909. Li eklaboris en Universitata Biblioteko (ELTE). Inter 1915 kaj 1918 li batalis en la 1-a mondmilito. Ekde 1926 li gvidis la menciitan bibliotekon. Li pensiuliĝis depost la 2-a mondmilito. En 1947 li migris al Graz.
Lunĉujo
Eblas nuancoj, ĉar lunĉujo enhavas malabundan manĝon por lunĉo, tio estas por rapida tagmanĝo ĉe laborejo, dum manĝoskatolo povas enhavi manĝon por lunĉo aŭ ankaŭ pli abundan aŭ malabundan por aliaj celoj.
GOCE
La kosmosondilo GOCE (Gravity Field and Steady-State Ocean Circulation Explorer, «esplorilo de la gravitkampo kaj stabilstataj oceanaj fluoj») estis scienca-esplora sondilo de la Eŭropa Kosma Agentejo. Ĝi estis lanĉita la kaj ĉesis ekzisti la. La ĉefa utilŝarĝo de la sondilo estis elektrostatika gravita gradiometro, kiu konsistis el 6 akcelerometroj kaj estis destinita por esplorado de la gravitkampo de la Tero kaj la geoido.
Datumo el la sondilo GOCE ricevis multajn aplikojn, en tiu nombro ĉe esplorado de danĝeraj vulkanaj regionoj kaj detaligo de konduto de la oceano. Dinamiko de la oceano estis unu el la precipaj celoj de la sondilo. Komparante ricevitajn informojn pri formo de la geoido al informoj pri alteco de surfaco de la oceano, ricevitajn per altomezurilaj sondiloj, sciencistoj sukcesis spuri direkton kaj rapidecon de la geostrofaj marfluoj.
Testado de sondilaj sistemoj
Al septembro 2009 la sondilo malleviĝis al la nominala orbito ĉe la alteco je. Dum tiu tuta tempo okazadis testado de ĉiuj sistemoj de la sondilo, en tiu nombro de ĝia jonpelilo.
Ricevitaj rezultoj
La 29-an de junio 2010 EKA publikigis unuajn modelojn de la gravitkampo de la Tero, konstruitajn laŭ datumoj de la sondilo GOCE. Malgraŭ ke la modeloj estis konstruitaj surbaze de observaĵoj faritaj dum nur du monatoj, precizeco de la ricevitaj rezultoj en la skaloj ĉirkaŭ superas precizecon de ĉiuj pli fruaj modeloj, bazitaj sur plurjaraj observaĵoj pere de aliaj gravimetriaj sondiloj, en tiu nombro la sondila misio GRACE.
La 31-an de marto kaj 1-an de aprilo 2011 en la Teknologia Universitato Munkeno okazis kvara internacia laborkolokvo de uzantoj de GOCE (4th International GOCE User Workshop). Tie estis anoncitaj pluraj duageneraciaj modeloj de la gravitkampo de la Tero. Por ilia konstruado estis uzitaj sciencaj datumoj, ricevitaj per la sondilo GOCE dum ses monatoj, kaj ankaŭ (en kelkaj el la prezentitaj modeloj) aliaj gravimetriaj datumoj, ebligantaj la modelojn trakti pli grandan diapazonon de spacaj skaloj. Krome estis anoncite, ke la restinta stoko de ksenono por la jonpeliloj de la sondilo sufiĉos por ankoraŭ proksimume du jaroj da funkciado.
Finiĝo de la misio
La 11-an de septembro 2013 kunordiganto de la projekto, laboranto de EKA Rune Floberghagen informis, ke stoko de ksenono en la sondilo devas elĉerpiĝi ĉirkaŭ 16—17-a de novembro plus-minus du semajnoj, post kio dum la daŭro de tri semajnoj la sondilo eniros densajn tavolojn de la atmosfero kaj forbrulos.
La 21-an de oktobro 2013 la Eŭropa Kosma Agentejo informis, ke en la rezervujoj de la aparato restis ne pli ol 350 gramoj da ksenono kaj post ties elĉerpiĝo la sondilo komencos foriri el sia orbito.
En la nokto inter la 10-a kaj la 11-a de novembro GOCE ĉesis ekzisti, forbrulinte en densaj tavoloj de la atmosfero. Lastfoje la sondilo estis kontaktita je 22:42 UTC, kiam stacio de kosma konektado en Antarkto ricevis de ĝi telemetriajn informojn. En tiu momento la aparato situis ĉe alteco je malpli ol, temperaturo de ĝia ĉefa komputilo estis ĉirkaŭ 80°C, de la baterio — ĉirkaŭ 84°C. Laŭ informoj de EKA, post tio oni ne plu sukcesis kontakti la sondilon.
László Beöthy (verkisto)
László Beöthy [lAslO bOti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beöthy László estis hungara verkisto. Lia nobela antaŭnomo estis szlováni. Lia frato estis Zsigmond Beöthy.
László Beöthy naskiĝis la  1826 en Hungara reĝlando en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la 1857 en Pest (urbo).
Biografio
László Beöthy frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Pozsony, poste li lernis juron en Pápa kaj Kecskemét. En 1847 li eklaboris en advokata kontoro en sia naskiĝurbo. Dum la Hungara revolucio de 1848 li komence havis taskon pri unuiĝo de Hungarlando kaj Transilvanion, poste li partoprenis en la bataladoj, krome li estis militjuĝisto. Dum falo de la revolucio li batalis en Komárom, tial li ricevis amnestion, poste li estis aktoro unu jaron. En 1850 li translokiĝis al urbo Pest, kie li okupiĝis nur pri verkado. Liaj kontribuoj aperis ekzemple en Hölgyfutár.
Malinaltepec
Malinaltepec estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Malinaltepec. Malinaltepec apartenas al la regiono La Montaña, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero. La regiono "La Montaña" troviĝas en la orienta parto de la subŝtato. Krome dek-ok komunumoj apartenas al tiu regiono. Multaj komunumoj en tiu regiono apartenas al la plej malriĉaj komunumoj de Meksiko. Al Malinaltepec apartenas entute 106 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12041.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 26613 loĝantojn. El tiuj estis 12898 viroj kaj 13715 virinoj. La komunumo havas surfacon de 492.00 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1520 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 2400 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 28923 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 27592 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 95,4 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
17809 de la loĝantoj de Malinaltepec en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 5756 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 32,32 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 42,87 % (3974 el 9270 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 20,87 (1782 el 8539 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 28923 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 28036 apartenis al la katolika religio. 887 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Fremdula Legio
La Fremdula Legio (Légion étrangère) konsistas el volontuloj el 130 nacioj, kiuj dum kelkaj jaroj servas kiel militistoj en la Armeo de Francio.
La Fremdula Legio estas fondita en 1831. Ĝiaj anoj unue servis en la afrikaj kolonioj de Francio. Tiam ĝi konsistis el 35 000 viroj. Hodiaŭ restas nur 7 700. Ili nun servas ekzemple en Franca Gujano kaj Ĝibutio.
Souvigné-sur-Sarthe
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento La Flèche, kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.