cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pluvarbara bombako
Priskribo
La fruktoj estas oblongaj kaj sufiĉe grandaj, longante 8 ĝis 18 cm kaj diametrante 3,5 ĝis 6 cm. Ili estas senharaj, aŭ ripaj aŭ angulhavaj, kaj "lokulicidalaj", signifante ke ili spontanee malfermiĝas ĉe matureco laŭlonge de la kapsulovando intere de la sekcioj de la kaveto ( loculus ). Ili enhavas multajn semojn kiuj longas 5 to 6 mm, ĉiujn kun laneca, koton-simila fibro-kovraĵo.
Tramtransporto en Ostrava
La estiĝo de la trama trafiko
En 1897 firmao Ganz & comp. konstruis en Moravia Ostrava elektrejon, kiu pli poste apartenis al Moraviaostrava elektreja akcia kompanio. Tuj poste estis tralaborita propono por elektrizo de ambaŭ ostravaj vojoj. La regula persona transporto per dek kvin elektraj tramoj estis komencita la 1-an de majo 1901.
Pluvarbara bombako
Uzado
Multaj partoj de la planto estas uzitaj por medicinaj kaj tradiciaj celoj. En Ganao, kie ĝi estas indiĝena, la folioj servas al furaĝo por la brutaro. La ŝelo estas bruligita por produkti fumon kiu estas kredita forpeli demonojn nomitajn alizini en dagbana lingvo. La abundaj dornoj ĉeestantaj sur la ŝelo bruliĝas kaj la rezulta lignokarbo estas miksita kun butero por trakti ŝvelaĵojn. Sekigita gumo produktita de la arbo estas utiligita kiel incenson .
La ligno estas tre malpeza, kiu limigas siaj uzojn al kanuoj kaj aliaj aplikadoj. Tinkturfarbo povas esti farata de la taninoj ene de la ŝelo, dum la koton-simila fibro kiu kovras la semojn estas kolektita kaj utiligita kiel kotonanstataŭaĵon. Ĝi ne povas esti ŝpinita, tial ĝia uzo estas limigita al remburaĵo por kusenoj kaj vestaĵo. Kaj la floroj kaj la junaj fruktoj estas uzitaj en manĝaĵo.
Tramtransporto en Ostrava
La estiĝo de la trama trafiko
En la vapora trafiko estis uzataj sume 23 trejnvagonoj kaj 12 tramaj lokomotivoj, el kiuj kelkaj restis en la trafiko ĝis la jaro 1922, kiam en la ŝarĝtransporto forŝovis ilin lokomotivoj elektraj. La unuaj 15 motoraj vagonoj por la elektra vojo fabrikis vagonfabriko en pola Sanok.
La trafiko de la tramoj en la unua duono de la 20-a jarcento
La tramreto iom post iom disvastiĝis - en la jaro 1907 estis trafikigitaj eĉ du tramvojoj, unu al Svinov (plilongigo el Hulváky), la alia kunigis Mariánské Hory (strato Zištova) kun Vítkovice. En 1908 ankaŭ unuafoje aperis markigo de la linioj: La 1-an de aŭgusto 1911 la proprumanto ŝanĝis la nomon kaj la sidejon de la kompanio - BLEG-on alternigis Moraviostravaj lokaj tramvojoj kun sidejo en Moravia Ostrava (en la jaro 1920 la entrepreno denove alinomiĝis, ĉifoje je Kompanio de la moraviaj lokaj tramvojoj - KMLK). En Ostrava-regiono tiutempe trafikis la tramtransporton plej multe da transportistoj en la tuta tiama Ĉeĥoslovakio. Same kiel la ostrava, la normaltraka reto, disvastiĝis ankaŭ tiu oriente de ĝi - la mallarĝtraka. Tial estis la novaj tramvojoj en Moravia Ostrava konstruataj ĉefe en la sudo de la urbo, por ke ili ne transkovru kun la mallarĝtraka.
Strihaljnja
Strihaljnja, ukraine Стригальня estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto kaj municipo de Miĵgirja.
Tramtransporto en Ostrava
La trafiko de la tramoj en la unua duono de la 20-a jarcento
De komence de la 20-aj jaroj komencis realiĝi dureligado de la plej plene okupitaj sektoroj. Ĉiperiode oni konstruis ankaŭ kelke da novaj tramvojoj, ekz. en Vítkovice al Lokaj banlokoj aŭ ĝis Zábřeh. Estis ankaŭ konstruita nova tramdeponejo en strato Křivá. En la jaro 1926 estis finita elektrizo de tramvojo Svinov - Klimkovice, kiu estis konstruita por fervoja trafiko jam en la jaro 1911 kaj kiun en la 20-aj jaroj aĉetis KMLK.
Strihaljnja
Historio
La vilaĝo fondiĝis en 1400. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Strihaljnja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Tramtransporto en Ostrava
La trafiko de la tramoj en la unua duono de la 20-a jarcento
La tramparko estis regule plenigata. En Ostrava aperis tramoj ekzemple el vagonfabriko Kopřivnice aŭ el brna Královopolské maŝinejoj (KPM). En la jaroj 1922 ĝis 1932 KMLK mem en la propraj riparejoj konstruis 16 motorajn kaj 12 trejnvagonojn.
Vítkovica uzina tramvojo (VUT)
En la jaro 1913 estis trafikigita normaltraka eta tramvojo Vítkovice - Zábřeh kun konstrulongo 3,905 km kaj kun komenca stacio lokigita antaŭ direkciejo de ferfabriko en Vítkovice. La ferfabriko (tiam Vítkovické horní a hutní těžířstvo - VHHT) (esperante: Vítkovica mineja kaj metalurgia fabriko) ankaŭ certigis sur tiu ĉi tramvojo transporton. La tramvojo servis precipe por ŝarĝtransporto de sablo el minejoj en Zábřeh en ilian areon, krom tio el la tramvojo deflankiĝis ankaŭ flanka fervojo ĝis brikfabriko de Zábřeh longa 667 m. Sed la fervojo servis ankaŭ por persona transporto.
La komenco de la trafiko sur la tramvojo okazis la 3-an de julio 1913. En 1930 estis donita en la trafikon flankvojo el Zábřeh ĝis Hrabová, en 1934 la trafikanto elektrizis la tutan sian reton (la elektra trafiko ekde la 29-a de marto). En 1948 la reto de VUT estis disvastigita je plilongigo ĝis Hrabová, Ščučí. La Ferfabriko Vítkovice trafikis tiujn ĉi tramvojojn ĝis la jaro 1953, kiam la 1-an de julio kiel lastaj el ĉiuj lokaj tramvojoj en Ostrava-regiono estis enmembrigitaj en Transportan entreprenon Ostrava. La sektoro en Zábřeh de poŝto al la sablominejoj estis nuligita la 1-an de oktobro 1964.
En la komencoj de vaportrafiko ĉi tie la vojaĝantoj estis transportataj ne nur per klasikaj trajnoj kun vapora lokomotivo frunte, sed ankaŭ per vaporaj motoraj vagonoj de sistemo "Komarek" (de ĉi tie estiĝis popola markigo "komárek" por la tramvojoj de VUT). En la jaro 1922 estis aĉetitaj tri trajnvagonojn de trama tipo (fabrikanto vagonfabriko Studénka). Pluaj trejntramvagonoj sekvis ekde la jaro 1931, ekde 1934 poste ankaŭ klasikaj elektraj tramoj de la sama tipo, konstruitaj laŭ viena modelo. Tiuj ĉi motoraj kaj trejnvagonoj de unueca aspekto, kiuj estis liveritaj nur ekde la jaro 1954 (sume veturis da ili ĉi tie po 16 pecoj), estis fabrikantaj en la propraj laborejoj de VHHT.
Tempo de socialismo
La 3-an de januaro 1947 ĝenerala asembleo de KMLK decidiĝis por likvido de la kompanio kaj transiro de la posedaĵo al la urbo Ostrava. En majo de 1949 estis kreitaj Transportaj entreprenoj de urbo Ostrava (ĉeĥe: Dopravní podniky města Ostravy; mallongigo DPMO) kun rea valideco ekde la 1-a de januaro 1949. La bazo de la entrepreno estis la eksa KMLK. En Transportajn entreprenojn estis enmembrigitaj ankaŭ Vítkovica uzina tramvojo (tiu nur je kvar jaroj pli poste) kaj la transportistoj, kiuj trafikis mallarĝtrakajn tramvojojn en Ostrava-regiono. Post la milito estis elektrizita tramvojo Svinov - Kyjovice-Budišovice, konstruita en la jaro 1926. Komence de la 50-aj jaroj komenciĝis diskreski novaj kvartaloj (ĉefe en Zábřeh), tial estis necese transporte priservi ilin. Unue estis enkondukita pendoltransporto, pli poste anstataŭigita per regula tramvojo. En 1950 estis alligita al la reto ankaŭ fervoja vojo Petřkovice - Hlučín. Al julio de 1953 estis finfine unuigita la trafiko de la tuta tramreto sub DPMO, tiu tiel fariĝis la domina transportisto. En konekso kun konstruado de Nova metalurgio de Klement Gottwald (NHKG) (ĉeĥe: Nová Huť Klementa Gottwalda; mallongigo NHKG) estis necese konstrui kun ĝi tramvojon. La unua sektoro estis preta en la jaro 1953, la alia je unu jaro pli poste. Tiu ĉi tramvojo estis neniel kunigita kun la cetera reto, inter Hranečník kaj Výstaviště nome veturis ankoraŭ mallarĝtrakaj tramoj. La unua relo de tiu ĉi sektoro estis alitrakigita en la jaro 1955, la alia je kvar jaroj pli poste.
Plua granda kvartalo, kiu ankaŭ bezonis transportan priservon, estis la socialisma urbo Poruba. La tramvojo ĉi tien estis konstruata en kelkaj etapoj: oni komencis la 19-an de decembro 1958 per funkciigo de sektoro al tramhaltejo Pustkovecká, ĝi tute estis poste sukcese transdonita al uzado la 3-an de aprilo 1960, kiam estis trafikigita tramdeponejo Poruba. En duono de la 60-aj jaroj poste estis rilate al konstruado de Kunigvojo de Polanka de Ĉeĥoslovakaj ŝtataj fervojoj necese reorganizi ĉiujn tramvojojn en regiono de Zábřeh, kaj tiel oni nuligis kaj konstruis novajn remetejojn. La unua signalo estis nuligo de tramvojo al Sablaj minejoj kaj el vítkovica Paca placo tra Jeremenkova kaj Lidická al stadiono de Ferfabriko Vítkovice.
En la jaroj 1943 ĝis 1951 estis por renovigo de la tramparko liveritaj el KPS 30 motoraj vagonoj, pluaj 19 pli aĝaj estis aĉetitaj el Prago. Post tio, kiam la vítkovica uzina tramvojo estis enmembrigita al DPMO, la transporta entrepreno transprenis ankaŭ 16 trejnvagonojn (el la jaroj 1934 ĝis 1953) kaj 19 trejnvagonojn (1922 - 1953) el VUT. Jam en la jaro 1955 estis en Ostravon liveritaj unuaj tramoj Tatra T1 (sume 44 tramoj + 1 origine el Košice), sekvis ilin tramoj Tatra T2 (100 tramoj + 6 origine el Ústí nad Labem) kaj legenda Tatra T3 (98 tramoj + 1 origine el Prago). Unika estis trafiko de du prototipoj de artikaj tramoj Tatra K1 en la jaroj 1965 ĝis 1968. En malpli granda kvanto en Ostrava aperis ankaŭ konsisteraj tramoj Tatra K2 (8 pecoj).
La 1970-aj kaj la 1980-aj jaroj
Al novaj centraj laborejoj en Martinov estis establita tramkunigo la 15-an de junio 1969 (la 1-an de aŭgusto 1970 poste ĝis la hodiaŭa returniĝejo Martinov). En la sekvantaj du dekjaroj estis konstruataj plejparte tramvojoj al novaj urbokvartaloj, kiaj estis tramvojoj al Dubina (1985) kaj kunigo inter poŝto kaj akvejo en Zábřeh (1987). Male kelkaj tramvojoj estis denove nuligitaj (ekzemple de tiama Kino Edison ĝis Hrabová aŭ eksa fervojo ĝis Klimkovice (1977) kaj Hlučín (1982). En 1972 estis finita trafiko de ŝarĝtransporto.
En la 80-aj jaroj estis liveritaj 2 tramoj Tatra K2YU kaj precipe 127 vagonoj Tatra T3SUCS, kiuj ebligis elimini tramojn T1.
La 1990-aj jaroj
Ĉeĥoslovaka revolucio kaj la ŝanĝo de socio-ekonomiaj rilatoj montriĝis ankaŭ en Ostrava, la plej okulfrapa ŝanĝo estis ŝanĝo de kolorigo de tramoj el ruĝe-krema je blanka, blua kaj flava. La 90-aj jaroj alportis parte kvalitigon de UAT en Ostrava mem, parte haltigo de la konstruado de l' novaj tramvojoj. Tio ŝanĝiĝis nur en la jaro 1999, kiam estis komencita trafiko sur lasta sektoro de tramvojo laŭlonge laŭ strato Místecká. En la jaro 2001 solenis elektra tramo en la urbo sian centjaran datrevenon.
Tramparko
En Ostrava estas nuntempe en la trafiko la jenaj tipoj de tramoj:
Al la 31-a de decembro 2005 estis trafikataj 290 tramoj destinitaj al persona transorto. Krom ili la entrepreno havas ankaŭ kelke da entreprenaj tramoj.
Historiaj tramoj
Krom supre menciitaj veturiloj estas konservitaj kiel historiaj tramoj ekz. ankoraŭ ostravaj vveturiloj de tipo T1 (registra n-ro 203) kaj T2 (registra n-ro 219) en Košice (rekonstruitaj al košica stato) aŭ trejnveturilo en Olomouc (registra n-ro 99).
Terry Reintke
Theresa REINTKE, naskiĝinta en Gelsenkirchen, estas germana politikistino. Membro de Alianco '90/La Verduloj, ŝi estis elektita eŭropdeputito en 2014.
Biografio
Terry Reintke kreskis en la Ruhr-regiono. Ŝi studas politikan sciencon ĉe la Otto-Suhr-Instituto de la Libera Universitato Berlino, kie ŝi defendis tezon pri la lokaj NRO-j kaj seksa perforto en Balkano kaj ĉe la Universitato de Edinburgo. Ŝi poste laboris kiel esplorasistento en la germana Bundestag por Ulrich Schneider.
De 2011 ĝis 2013, Theresa Reintke estis proparolantino de la Federacio de Junaj Eŭropaj Verduloj Ŝi estas membro de la Alianco '90/La Verduloj ekde 2012. Ekde oktobro 2014, ŝi ankaŭ estas membro de la Asocio de Junaj Eŭropaj Federalistoj Germanio en Nordrejn-Vestfalio. Je la 9-a loko en la listo de la Verduloj, ŝi estis elektita eŭropdeputito en 2014.
Kadre de la internacia kampanjo #MeToo, ŝi kampanjis kontraŭ seksĉikanado kaj seksa perforto en la Eŭropa Parlamento. En decembro 2017, Terry Reintke estis unu el la famuloj, kiuj ĉeestis la ĉefpaĝon de la numero de la Personeco de la Jaro de TIME kiel "Silentaj Rompiloj" pro esti denuncinta seksan misuzon kaj persekutadon.
Kandidatino en la Eŭropaj balotoj 2019, ŝi estis reelektita por dua oficperiodo.
Ŝi estas la kunulino de la franca Mélanie Vogel, elektita senatano en 2021.
La Kvar Barbuloj
Muziko > Francaj kanzonoj
Jakaratio
Jacaratia, aŭ esperantigite jakaratio, estas botanika genro, kiu apartenas al la familio Karikacedoj (Caricaceae), la sama familio de la Papajo.
La Kvar Barbuloj
La Kvar Barbuloj - france les quatre barbus - (fakte ili eĉ ne havis barbon: ili surmetis imitaĵajn barbojn) estis grupo de burleskaj francaj kantistoj.
Jakaratio
Specioj
La genro Jacaratia enhavas ses speciojn:
La Kvar Barbuloj
Ili ĉesis kanti ĉ. 1970.
Eksteraj ligoj:
Rete legebla en Esperanto:
Urbaj memorigaj zonoj de Ostrava
Sur teritorio de la statuta urbo Ostrava ekzistas kvar urbaj memorigaj zonoj.
Moravia Ostrava
La urba memoriga zono Moravia Ostrava estis proklamita en la jaro 1992 per proklamilo de Ministerio de kulturo de Ĉeĥio n-ro 476/1992 Sb. el la tago de la 10-a de septembro 1992 pri proklamo de la teritorio de la historiaj kernoj de elektitaj urboj kiel memorigaj zonoj. Numero de proklamo: 1992476. Priskribo: La origina episkopa urbo kun rektangula baza plano riĉigita pri novaj konstruaĵoj.
Ostrava-Poruba
La urba memoriga zono Ostrava-Poruba estis proklamita en la jaro 2003 per proklamilo de Ministerio de kulturo de Ĉeĥio numero 108/2003 Sb. el la tago de la 1-a de aprilo 2003 pri proklamo de teritorioj kun la historia kerno en elektitaj urboj kaj municipoj kiel memorigaj zonoj kaj difinado de kondiĉoj por ties ŝirmo. Numero de decido: 2003108. Priskribo: Unuece konstruita urba tutaĵo el la 50-a jaroj de la 20-a jarcento en stilo de sorelo.
Ostrava-Přívoz
La urba memoriga zono Ostrava-Přívoz estis proklamita en la jaro 2003 per proklamilo de Ministerio de kulturo de Ĉeĥio numero 108/2003 Sb. el la tago de la 1-a de aprilo 2003 pri proklamo de teritorioj kun la historia kerno en elektitaj urboj kaj municipoj kiel memorigaj zonoj kaj difinado de kondiĉoj por ties ŝirmo. Numero de decido: 2003108. Priskribo: Nove konstruita urbo en formoj de eklektikismo kaj secesio laŭ propono de Camillo Sitte.
Ostrava-Vítkovice
La urba memoriga zono Ostrava-Vítkovice estis proklamita en la jaro 2003 per proklamilo de Ministerio de kulturo de Ĉeĥio numero 108/2003 Sb. el la tago de la 1-a de aprilo 2003 pri proklamo de teritorioj kun la historia kerno en elektitaj urboj kaj municipoj kiel memorigaj zonoj kaj difinado de kondiĉoj por ties ŝirmo. Numero de decido: 2003108. Priskribo: Nove konstruita fabrika urbo en ĝardenoj kun unueca arkitektura koncipo de ruĝbrika masonaĵo.
Richard Cromwell
Richard CROMWELL (n. la 4-an de oktobro 1626, m. la 12-an de julio 1712) estis filo de Oliver Cromwell kaj naŭ monatojn de 1658-1659 regis Brition kiel Lordo-Protektanto.
Richard naskiĝis en Huntingdon kaj estis la tria filo de Oliver Cromwell kaj ties edzino Elizabeta.
Komenca vivo
Pri lia komenca vivo malmulte certas. Eble dum la dua duono de la 1640-aj jaroj (kaj dum la finaj jaroj de la angla enlanda milito) li aniĝis al la parlamenta armeo. En 1649 li edziĝis al Dorothy Maijor, filino de sinjoro de Hampshire. Ili havis naŭ idojn, el kiuj kvar atingis plenaĝon. Li servis kiel magistrato en Hampshire.
Li iĝis parlamentano por Hamphire en 1654, kaj por Kembriĝo en 1656. Julion 1658 li iĝis kanceliero de la Universitato de Oksfordo.
Lordo-protektanto
Oni urĝis lian patron nomumi sekvulon, kaj verŝajnas ke nelonge antaŭ sia morto (la 3-an de septembro 1658) Oliver Cromwell nomumis Richard. Ĉiukaze Richard sekvis sian patron kiel lordo-protektanto. Tamen li ĝuis malpli da subteno ol sia patro. Estis financaj problemoj: la registaro ŝuldis du milonojn da pundoj. Estis akraj malakordoj inter la pli ekstremaj respublikistoj kaj aliaj parlamentanoj. Plejparte mankis al Richard milita sperto kaj tial la ĉefaj armeaj oficiroj ne tro fidis al li. Siaparte, la parlamentanoj timis ke la generaloj komplotus ŝtatrenverson, proklamis ke oficiroj ne rajtas kunveni sen la klara permeso de Richard Cromwell, kaj komandis la oficirojn ĵuri ke ili ne perforte malebligos parlamentajn debatojn. Fine la armeo postulis la disigon de la angla parlamento: post iom da hezito, Richard Cromwell faris tion la 22-an de aprilo 1659. La 25-an de majo li abdikis post akordo ke li ricevu pension kaj ke oni pagu liajn ŝuldojn. Subtenantoj de la monarkio ofte moknomis lin, ekzemple kiel "Reĝino Dick" kaj "kaduka Dick".
Fina vivo
Vintre de 1659, kiam estiĝis gravaj politikaj malakordoj, estis onidiroj ke Richard Cromwell renomumiĝus lordo-protektanto, sed tio ne okazis. Julion 1660, post la surtronigo de Karlo la 2-a (Anglio), li translokiĝis al Parizo, forlasante sian edzinon en Anglio. Poste li iris al pluraj eŭropaj kortegoj. Ĉirkaŭ 1680 li revenis en Anglion, kie li vivis kiel privata sinjoro kaj ne partoprenis politikajn aferojn.
Kaltbrunn SG
Geografio
Kaltbrunn situas je la orienta flanko de la Linth-Ebenaĵo okcidente de la Ricken-Pasejo. Al la komunumo Kaltbrunn apartenas krom la vilaĝo Kaltbrunn mem la setlejoj Fischhausen, Wilen kaj Steinenbrücke en la valo kaj la setlejoj Gublen, Chirnen kaj Altwies sur la deklivo de la masivo de Speer.
ITZ
La vorto havas plurajn signifojn:
Kaltbrunn SG
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 18,67 km², de kiuj 32,8% estas kovritaj de arbaro, 54,3% servas por agrikulturo kaj 9,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Kaltbrunn limas en nordo al Gommiswald, en nordoriento al Rieden, en oriento al Ebnat-Kappel, en sudoriento al Schänis, en sudokcidento al Benken, kaj en okcidento al Uznach.
Trafiko
Tra Kaltbrunn kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 17 de Uznach al Ziegelbrücke, kiu kruciĝas en la vilaĝocentro kun la vojo nr-o 427 de Reichenburg al Ricken. Kaltbrunn posedas stacidomon ĉe la trajnlinio de Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Lucerno tra Rapperswil-Jona kaj Wattwil al Sankt-Galo, rekte antaŭ la Rickentunelo. Ekzistas krome poŝtaŭtolinio de Kaltbrunn al Gommiswald kaj Ricken sur la Ricken-Pasejo.
Pietro Pomponazzi
Pietro POMPONAZZI (naskiĝis en Mantovo la 16-an de septembro 1462, mortis en Bolonjo la 18-an de majo 1525) estis itala filozofo kaj humanisto.
Biografio
Li faris siajn unuajn studojn en la Universitato de Padovo (1484), kie li vizitadas la lecionojn pri metafiziko de la dominikana frato Francesco Securo da Nardò (1410-1489), la lecionojn pri medicino de Pietro Riccobonella, kaj naturan filozofion kun Pietro Trapolino (1451-1509), diplomiĝinte kiel Magistro pri Artoj en 1487. Inter 1488 kaj 1496 li profesoris pri filozofio en la sama ateneo kaj li akiras la katedron de natura filozofio post la morto de sia majstro Nicoletto Vernia (1420-1499), maksima eksponento de la loka averroismo, spirite laika kaj aŭdaca gixs la kulminoj de la nekredemo. Gasparo Contarini (1483-1542), Simone Porta kaj Julius Cæsar Scaliger (1484-1558) estis liaj disĉiploj.
En Padovo li publikigis la traktaton "De maximo et minimo", kiu vekis polemikon kun la teoriojn de William Heytesbury (1313-1372). Pli malfrue li translokiĝas al Carpi (1496) por instrui logikon en la kortego de Alberto la 3-a Pio, princo de Carpi, kaj akompanis lin (1498) al lia ekzilo, en Ferrara, kie li restis ĝis 1499. En 1497, li edziĝis al Cornelia Dondi, kun kiu li havis du filinojn. En 1507, li vidviĝis kaj ree edziĝas kun Ludovika Motagnana. En 1509, la padova liceo fermiĝas kaj li translokiĝas al Ferrara kie li redaktas la traktaton "De immortalitate animae" de Aristotelo. En junio de tiu sama jaro la Ligo de Kambrezo okupas la stratojn de Padovo dum la milito kontraŭ la Respubliko de Venecio. Kiam Venecio ree okupas la urbon post kelkaj monatoj, la universitataj lecionoj interrompiĝas kaj li, kune kun aliaj profesoroj, forlasas la urbon, kaj ekiras al Ferrara, invititaj de Alfonso la 1-a, por instrui en la tiea universitato. En 1510, ĉi tiu universitato ankaŭ fermas siajn pordojn kaj li vojaĝas al Mantovo kaj el tie li foriras al la Universitato de Bolonjo. Li ree vidviĝis kaj ĉi foje li edziĝas al Adriana della Scrofa.
En Bolonjo li verkis siajn ĉefajn laborojn: "Tractatus de immortalitate animae", "De fato" kaj "De incantationibus", krom iu komento pri la verkaro de Aristotelo, kiu konserviĝis dank'al la klopodoj de sia lernantaro.
La Traktato pri la anima senmorteco, verkita en 1516, ne povinte racie pruviĝi, kaŭzis skandalon: ĉiuflanke atakita, la libro bruliĝis en Venecio. Denuncita de la aŭgustenano Ambrogio Fiandino (1467-1532) kiel herezulo, li estis defendita de la kardinalo Pietro Bembo, kiu protektis lin kontraŭ la teruraj konsekvencoj, tamen, en 1518, li denove kondamniĝis de la papo Leono la 10-a kaj estis devigata malkonfesi sian tezon. Krom ne malkonfesi sian tezon, Pomponazzi respondas per alia verko "Defensorium adversus Augustinum Niphum" kie li konfirmas la diferencon inter la veraĵo defendita de la fido kaj la veraĵo de la racio.
Ĉi-polemikoj malpermesis al li la publikigadon de du libroj, kiujn li kompletigis en 1520: "De naturalium effectuum causis sive de incantationibus" kaj "I Libri quinque de fato, de libero arbitrio et de praedestinatione", kiuj publikigiĝis en Bazelo, en 1556 kaj 1557 respektive, kun kelkaj modifoj faritaj de Guglielmo Grataroli (1516-1568). Li evitas ĉiajn teologiajn debatojn per la publikigado de la verkoj "De nutritione et augmentatione" (1521), "De partibus animalium" (1521) kaj "De sensu" (1524).
Malsana pro renaj kalkulusoj, li redaktas sian testamenton en 1524, kaj mortas en la sekvanta jaro. Laŭ siaj lernantoj Antonio Broccardo kaj Ercole Strozzi (1473-1508) li estus memmortiginta.
Opuŝko (Simferopola distrikto)
Opuŝko estas sufiĉe nova vilaĝo en la Mazanka komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 103 homoj.
Geografio
La vilaĝo situas en la orienta parto de la Simferopola distrikto sur la nordaj ekstremaĵoj de la Dolgorukova altebenaĵo proksime al la rivero Beŝtereko ĉirkaŭ 11 kilometrojn oriente de Simferopolo. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Solovjovko (situanta tuj prosikme, ĉirkaŭ 300 metrojn oriente), Lesnoselo (situanta ĉirkaŭ 1,2 kilometrojn norde) kaj Lazarevko (situanta ĉirkaŭ 2 kilometrojn sude).
Historio
En la jaro 1967 en la vilaĝo estis organizita samnoma porinfana kontraŭtuberkuloza sanatorio.
La 16an de septembro 2009 la parlamento de Ukrainio ŝanĝis la statuson de la loĝloko Opuŝko, farinte ĝin vilaĝo.
Nuntempo
La ĉefa ekonomia entrepreno de la vilaĝo estas la samnoma porinfana kontraŭtuberkuloza sanatorio.
Antônio Carlos Santos
Antônio Carlos Santos (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo en teamoj Fluminense, Botafogo, América, Porto, América, UANL, Veracruz, Santos Laguna, Morelia	kaj Atlante.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Sanfrecce Hiroshima.
8050 Beishida
8050 Beishida estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Bundeswehr
La Bundeswehr ( federacia defendo) estas nomo de Armitaj fortoj de Federacia Respubliko Germanio kaj rilataj civilaj konsisteroj. La Bundeswehr naskiĝis en 1955.
8050 Beishida
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Pekina Instruista Universitato (ĉine: 北京师范大学, Běijīng Shīfàn Dàxué) mallongige nomita "Beishida" (北师大, Běishīdà). Fondita en 1902, ĝi estas unu el la unuaj famkonataj ĉinaj universitatoj; ĝi estas grava centro de scienca esploro kaj de trejnado de bonegaj instruistoj kaj aliaj profesiuloj.
Bundeswehr
Historio
La Bundeswehr estis fondita en fino de 1955, la unuaj rekrutoj okazis en 1956. Dum la malvarma milito, Bundeswehr estis spino de unuigitaj fortoj de NATO en la Mezeŭropo. Tiam ĝi havis preskaŭ 500 mil soldatojn kaj 170 mil civilajn laborulojn.
Post la Reunuiĝo de Germanio, Bundeswehr estis spite al engluto de parto de la armitaj fortoj de Orienta Germanio karakterize nombre reduktita, unue al 370 mil soldatoj, pli poste al nunaj 248 mil.
Buková (distrikto Prostějov)
Buková estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Prostějov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1547.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Naturrilatoj
En la katastro de la municipo troviĝas protektitaj teritorioj Bučina u Suché louky, Pod Liščím kupem, Fontejo de Hamerský potok U velké jedle kaj Torfejo en Klozovec, same kiel Skalky, la plej alta monto de Drahana montetaro.
Tra la municipon trafluas rojo Bukový potok, kiu fontas okcidente de la municipo. Sudokcidente de la municipo ankaŭ fontas rivereto Zábrana, en kiun rojo Bukový potok enfluas.
28842 Bhowmik
28842 Bhowmik estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Aprotim Cory Bhowmik, kiu gajnis en 2013 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la  Parkview High School de Lilburn (Georgio, Usono).
1722 Goffin
1722 Goffin estas malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan astronomon Edwin Goffin (kies inicialoj E. G. memorigas la provizoran nomon 1938 EG de la asteroido).
Esenco kaj estonteco de la ideo de Lingvo Internacia 1994
Esenco kaj Estonteco de la Ideo de Lingvo Internacia - estas parolado de L.L. Zamenhof preparita por la kongreso de Franca Asocio por la Akcelado de Sciencoj en 1900.
La libro aperis 53-paĝa en 1994 kadre de la Serio Scio kaj estas suplemento al Ruslanda Esperantisto, estante eldonita de Sezonoj el Jekaterinburgo.
Fermignano
Najbaras la komunumoj.
Johann Gildemeister
Johann GILDEMEISTER (naskiĝinta la en Kröpelin-Kleinsiemen, mortinta la  en Bonn) estis germana orientalisto kaj teologo protestantisma.
Vivo
Gildemeister studis en Göttingen kaj Bonn teologion kaj orientajn lingvojn docentonte ekde 1839 private, ekde 1844 kiel eksterorda profesoro en Bonn. En 1845 li iĝis profesoro pri teologio kaj orienta literaturo en Marburg, en 1848 krome bibliotekisto universitata tiea. En 1859 oni lin revokis kiel ordan profesoron al Bonn. Li estis tre fleksiĝema, sagaca kaj spirite penetrema scienculo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 7. Leipzig 1907, p. 847, kio relegeblas tie ĉi interrete.
Kenja ŝilingo
La kenja ŝilingo estas la nacia valuto de Kenjo. Unu ŝilingo estas dividita je cent cendoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas KES. Sian nomon la valuto dividas kun la somalia ŝilingo, la tanzania ŝilingo, la uganda ŝilingo kaj la eksa aŭstra ŝilingo en Eŭropo, nun anstataŭigita per la Eŭro.
Saturnaj tagoj
La Saturnaj tagoj (Saturnalia) komence estis simpla festotago en Romio honore al la dio Saturno, kiu en la romia mitologio konsideriĝis reganto de pratempa ora epoko. Ĝi komence okazis la 17-an de decembro, kaj memorigis pri la inaŭguro de la Saturna templo en la Roma Forumo. Nur ekde la jaro 45 antaŭ nia erao la festo iĝis plurtaga, okazis inter la 17-a kaj 23-a de decembro, kaj poste eĉ etendiĝis ĝis la 30-a de decembro.
La festa solenaĵo komenciĝis per ofero antaŭ la Saturna templo de Romo kaj per publika festeno. Publikaj instalaĵoj dum la Saturnaj tagoj estis fermitaj. En la temploj senkoste disdoniĝis manĝaĵoj, kaj estis kutimo reciproke interŝanĝi donacojn okaze de la festo (supozeble la kutimo reciproke interŝanĝi donacojn okaze de la pli poste kristana kristnaska festo devenas de tiu mitologia kutimo).
Plej grava aspekto de la Saturnaj tagoj estis la dumtempa nevalidigo de la diversaj sociaj tavoloj: ankaŭ sklavoj dum tiuj tagoj traktiĝis kiel liberaj civitanoj. Parte la sociaj roloj eĉ ŝerce interŝanĝiĝis, tiel ke la civitanaj gesinjoroj dum la festotagoj priservis siajn sklavojn. La festantoj vestis sin per feltaj ĉapoj, kiujn krom dum la festotagoj surmetis nur ekssklavoj. Elektiĝis "saturna princo" (saturnalicus princeps), kiu parte kromnomiĝis rex bibendi ("reĝo de trinkado"). Dum la festotagoj permesiĝis kubludoj pri mono, lotumiĝis donacoj, kaj ankaŭ krom tio multo permesatis dum tiuj tagoj, kio malpermesatis en la kutima ĉiutago.
Pola landvojo n-ro 83
Pola landvojo n-ro 83 (DK83) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 55 km. Ĝi lokiĝas sur terenoj de Grandpollanda Provinco kaj Lodza Provinco. Ĝi kunigas Turek-n kun Sieradz.
Elisabeth Schwarzer
Elisabeth Schwarzer (naskiĝis la 21-an de februaro 1959) estas germana esperantistino kaj etnologo. En la 1980-aj jaroj, ŝi aktivis en Germana Esperanto-Junularo kaj Tutmonda Esperantista Junulara Organizo, ĉefe kiel estraranino en ties Komisionoj pri Eksteraj Rilatoj, kaj reprezentis la Esperanto-movadon en multaj internaciaj kunvenoj de sociaj organizaĵoj. Krome, ŝi kunorganizis plurajn Internaciajn Seminariojn de GEJ kaj inter la jaroj 1989 kaj 1998 estis komitatanino de UEA. Pasinte siajn lernejajn jarojn en Gronau kaj studinte etnologion en la Libera Universitato Berlino, ŝi plu vivas en Berlino.
Neceseja papertenilo
Neceseja papertenilo estas objekto kiu tenas rulon da neceseja papero sur faciluza loko apud la neceseja pelvo. En ĝia plej simpla formo ĝi estas bastono sur kiu oni metas la rulon da papero. Plej ofte la tenilo ankaŭ havas klapeton kontraŭ kiu oni facile povas deŝiri la paperon.
En multaj mastrumadoj la papertenilo kaj la tenilo por la neceseja broso havas samspecan fasonadon, kelkfoje ankaŭ en kombinaĵo kun la bretetoj sub la speguloj.
Gepiș
Gepiș [ĝepiŝ] (Oláhgyepes) estas vilaĝo en Rumanio sude de Oradea. En 1910 ĝi nombris 722 loĝantojn (rumanoj), en 1992 668 (rumanoj, ciganoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1388. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Lăzăreni.
En la censo de 2002 el la 682 loĝantoj 373 deklaris sin romaoj, 308 rumanoj.
Dagmersellen (stacidomo)
Dagmersellen estas fervoja stacidomo en Dagmersellen, Svislando.
Lordo-Protektanto
Lordo-Protektanto estis titolo de gravuloj kiu fakte regis Anglion, Skotlandon aŭ Brition kaj Irlandon sen esti reĝoj.
Originale la titolo estiĝis dum la mezepoko, kaj posediĝis de pluraj nobeloj kiuj servis kiel faktaj regentoj ĝis reĝo plenaĝis. Inter ili estis la estonta Rikardo la 3-a (Anglio), kiu estis lordo-protektanto en 1485, ekde la surtroniĝo de Eduardo la 5-a (Anglio) al sia kapto de la angla trono.
La titolo reviviĝis meze de la 17-a jarcento, post la angla enlanda milito: en 1653 Oliver Cromwell nomumiĝis lordo-protektanto, kaj ties filo Richard Cromwell sekvis lin en 1658.
Shoji Akimitsu
Shoji Akimitsu (秋満 勝二, n. ) estas japana futbalisto.
31203 Hersman
31203 Hersman estas tre malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Stacio Anderson Mesa, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chris Becker Hersman, kosmonaŭtika sistema inĝeniero por la misio New Horizons al Plutono kaj la Kujper-zono. En tiu rolo li faris fundamentan kontribuon al la esploro de la sunsistemo.
Departemento Caaguazú
La departemento Caaguazú estas unu el 17 departementoj de Paragvajo, kiuj kun la Ĉefurba Distrikto de Asunciono konsistigas la ŝtatan teritorion. Sur areo de kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2012 vivis  loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de  homoj po kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Coronel Oviedo. La departemento pludividiĝas je 22 distriktoj.
IWO
La vorto havas plurajn signifojn:
Münster (Lech)
Münster estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donau-Ries kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gioachino Rossini
Li estas onitakse unu el la plej gravaj komponistoj de operoj de belkanto en la 19-a jarcento m kaj li estas plej bone konata pro liaj tridek naŭ operoj.
La baptodokumento de Rossini montras la antaŭnomon Giovacchino (kun "v"), sed Rossini mem ĉiam skribis Gioachino (sen "v", kun nur unu "c"). Li famiĝis sub la kompromisa nomo Gioacchino.
József Szabó (katolika episkopo)
József Szabó [jOĵef sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó József estis hungara katolika pastro, episkopo, teologo, kanoniko, prelato, abato, profesoro.
La Chaumusse
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
József Szabó (katolika episkopo)
József Szabó naskiĝis la  1805 en Mezőkomárom. Li mortis la 1884 en Esztergom.
Biografio
József Szabó frekventis mezlernejon en Veszprém (urbo), ekde 1823 li plulernis en Esztergom, Nagyszombat, fine en Vieno. Li pastriĝis en 1830. Li komence estis vicpastro en Marcali, poste en diversaj vilaĝoj. Inter 1841 kaj 1854 li instruis teologion en Nagyszombat. Li estis nomumita titulara kanoniko en Esztergom en 1854, (vera) kanoniko post 4 jaroj, prelato en 1859, en la sekva jaro titulara abato. En 1860 li ricevis ordenon. Inter 1862-1866 li estis rektoro en pastra lernejo de Pest (urbo). Li estis elektita episkopo en 1868, post 2 jaroj li iĝis preposto, en 1874 kanoniko.
La Chaumusse
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas chaumussards.
La Vergne (Francio)
La Vergne [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 605 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
La Vergne situas oriente de Rochefort.
Kloroetila jodoacetato
Kloroetila jodoacetato aŭ C4H6ClIO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la jodoacetata acido kun kloroetanolo, senkolora aŭ flaveca larmiga likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Kloroetila jodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Where the Wild Things Are
Where the Wild Things Are ("Kie la sovaĝaĵoj estas") estas de 1963 infana bildrakonto verkita kaj ilustrita de usona verkisto Maurice Sendak, origine eldonita de Harper & Row. Ĝi temas pri la sovaĝa aventuro de knabo nomita Max, kiu de sia patrino estas sen vespermanĝo sendita al sia dormĉambro, kiel puno pro malbona ago. Max portas distingan vulpo-kostumon dum siaj aventuroj kaj renkontas diversajn strangajn kreitaĵojn, la "Sovaĝaĵojn". La libro estas multfoje adaptita en aliajn mediojn, inkluzive animacian mallongfilmadon, operon, kaj en 2009 vivaktorita grandekrana filmadapto. En 2008, de la libro estas vendita mondvaste pli ol 19 milionojn da kopioj laŭ HarperCollins.
En 1964, la libro gajnis Premion Caldecott-Medalo.
Homorog
Homorog (Oláhhomorog) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Salonta. En 1910 ĝi nombris 1 756 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 768 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1202. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Mădăraş.
4026 Beet
4026 Beet estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita astronomo Ernest Agar Beet (1904–1997).
Lacanche
Geografio
La vilaĝo situas nordokcidente de Beaune. La komunumo enhavas la vilaĝon Lacanche kaj la vilaĝeton Serve. La rivero Lacanche trapasas la komunumon. Estas ankaŭ lageto.
Industrio
La SIL (industria kompanio de Lacanche) fabrikas kuirfornojn (marko Lacanche kaj Westahl).
Historio
La vilaĝo havas malnovan tradicion en metalurgio.
Estis ankaŭ ŝtonminejoj por fabriki etajn sabloŝtonajn muelŝtonojn.
Vidindaĵoj
La preĝejo de stilo "ŝuokesto" ne havas fesnetrojn. Ĝi enhavas klasitajn freskojn. Ĝi datiĝas de 1844.
Hípica
Hípica (ankaŭ konata kiel Moradas da Hípica ) estas kvartalo en la suda parto de la brazila urbo Porto Alegre, ĉefurbo de la ŝtato Rio Grande do Sul. Ĝi estis kreita per Urba Leĝo n-ro 6.893 de la 12-a de septembro 1991. Ĝiaj nunaj limoj estis difinitaj de la Leĝo 12.112 de la 22-a de aŭgusto 2016.
La nomo de la kvartalo omaĝas al Sociedade Hípica Porto-Alegrense, kiu havas siajn instalaĵojn en la loko ekde 1939
Dehradun
Dehradun (देहरादून) estas provizora sidejo (ekde 2000) de la subŝtato Utarakando en federacia ŝtato Barato. La historia angla loknomo estis Dehra Doon.
Hípica
Al ĝiaj najbaroj apartenas Aberta dos Morros, Ponta Grossa, Chapéu do Sol, Vila Nova, Campo Novo kaj Restinga.
Dehradun
Geografio
Dehradun situas en valo. Nov-Delhio troviĝas je 230 km-oj. La flughaveno funkcias je 25 km-oj.
Historio
En 1814 dum la militado la urbo estis celo de la britoj. Dum la 2-a mondmilito la loko estis deportejo de malamikaj ŝtatanoj.
Klimato
Dehradun havas subtropikan klimaton kun malvarmaj vintroj kaj varmaj someroj. La montoj ĉirkaŭ Dehradun ricevas daŭrantan neĝadon en vintro, sed la temperaturo en la grandurbo malofte falas sub frosto.
Hípica
== Nunaj trajtoj == La Ĉevalsocieto, kiu donas sian nomon al la kvartalo, iam apartenis al la kvartaloj Belém Novo kaj Aberta dos Morros sed, ekde 1991, ĝi iĝis parto de Equestrian. Kun areo de 29 hektaroj, ĝi estas konsiderita la plej bona ĉevalcentro en Porto Alegre.
La formado de tiu nova najbareco okazis per grandaj subsekcioj, el kiuj kelkaj postulas ke konstruoj sekvas certan ŝablonon kaj aliaj kiuj, havante pli atingeblajn prezojn, ne kondiĉas ajnan specifan formaton por la loĝejoj.
Nunaj limoj - Nova Najbara Leĝo de 2016
La nunaj limoj de la kvartalo estas difinitaj de la Leĝo 12.112/2016 :
''Arto. 5º La priskribo kaj individua spaciigo de la limoj de ĉiu kvartalo en la Municipo Porto Alegre estas difinitaj, entenitaj en Anekso I (Ĝenerala Mapo – Spaciigo de la Limoj de Kvartaloj en Porto Alegre) kaj Anekso II (Specifikaj Mapoj – Spaciigo de la Limoj). de Ĉiu Distrikto Porto Alegre) de ĉi tiu Leĝo, jene:''
(. . . )
XXXIV – Rajdanto, “komenca kaj finpunkto: kie Avenida Edgar Pires de Castro renkontas Rua Manoel Marques de Fraga ; de tie, sekvu Rua Manoel Marques de Fraga ĝis ĝia fino, punkto kun koordinatoj (pt 4) E: 281.666; N: 1.662.556; de ĉi tiu punkto sekvu rektan kaj imagan linion ĝis la supro de Morro Tapera, punkto de koordinatoj (pt 3) E: 281,556; N: 1.663.755, de ĉi tiu punkto sekvu la akvodisliman linion de Morro Tapera, en rekta kaj imaga linio, ĝis Estrada Jorge Pereira Nunes, punkto de koordinatoj (pt 41) E: 282.012; N: 1.664.839, laŭ tiu ĉi vojo al Rua Granja Bela Vista, laŭ tiu ĉi vojo al Estrada Costa Gama, laŭ tiu ĉi vojo al Avenida Edgar Pires de Castro, laŭ tiu ĉi vojo ĝis la ponto super Arroio do Salso, punkto de koordinatoj (pt 116 ) E: 284.755; N: 1.661.933; ĝi iras laŭflue laŭ la akso de tiu ĉi rivereto, en okcidenta direkto, ĝis Rua Dorival Castilhos Machado, punkto de koordinatoj (pt 117) E: 280884; N: 1660856, laŭ tiu ĉi vojo ĝis la krucvojo inter Avenida Juca Batista kaj Avenida Edgar Pires de Castro, laŭ tiu ĉi vojo al Rua Manoel Marques de Fraga, deirpunkto”, laŭ Anekso II, 34; io o io ioio io io ioio io oi oiio io io ioi io oi io ioio io io io ioio oi io ioio io io io ioio io io iooi oi io ioio io io ioi oio io
28322 Kaeberich
28322 Kaeberich estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jan Kaeberich, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Campe-Gymnasium Holzminden de Holzminden (Malsupra Saksio, Germanio).
Fermo
Fermo estas komunumo de Italio.
4941 Yahagi
4941 Yahagi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata  elde la "Stacio Oi", de la Nacia Observatorio de Japanio, nemalproksime de Tojota.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al rivero Jahagi (japane : 矢作川, Yahagi-gawa).
Judith Jackson
Judith Jackson (naskiĝis la 9-an de junio 1963 en Hamburgo je la nomo Judith Bormann) estas germana esperantisto. En la 1980-aj jaroj, ŝi aktivis en Germana Esperanto-Junularo kaj Tutmonda Esperantista Junulara Organizo, ĉefe kiel estrarano de GEJ pri kulturo, kaj en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj gvidis kaj kunordigis la esperantlingvan teatrogrupon Kia Koincido.
Judith estas la nepino de Artur Bormann, filino de Werner kaj Elsbeth Bormann, kaj ankaŭ ŝia frato Thomas Bormann ekde la infanaĝo estas engaĝita esperantisto. Fine de la 1980-aj jaroj ŝi edziniĝis al la brita esperantisto kaj juristo Ian Jackson, eksa prezidanto de TEJO, kaj kun li havas du filojn, sed de pluraj jaroj en Kronberg apud Frankfurto ĉe Majno kun la du filoj vivas en nova partnereco.
Judith Jackson estas doktoro pri biologio.
Norda administra arondismento
Norda administra arondismento  (Северный административный округ) estas arondismento de Moskvo, situanta en norda urboparto.
Distriktoj
Ĝi konsistas el 16 distriktoj:
N'oubliez pas
"N'oubliez pas" (ne forgesu) estas kanto de la franca kantistino Lisa Angell. La kanto reprezentis Francion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2015.
Fono
La kanto estis verkita de Robert Goldman (kreditita kiel M. Albert) por Lisa Angell, kun la ideo krei "grandan kaj belan kanzonon kiu elvokas la Unuan Mondmiliton kaj kore ĉiujn militojn".
La 23-an de januaro 2014, Lisa Angell estis anoncita de televidstacio France 2 kiel la franca reprezentanto en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2015 kun "N'oubliez pas".
Tujsendaj ludadoj
La kanto publike ludiĝis unuafoje en koncerto en novembro 2014 memorfeste al la centjariĝo de la Unua Mondmilito. Kaj Lisa Angell kantis "N'oubliez pas" rekte sur televido por la unua fojo dum Le Granda Rezulto, elsendita sur France 2 la 28-an de februaro 2015.
La 23-an de majo 2015 Angell prezentis la kanton vive dum la finalo de la Eŭrovido-Kantokonkurso 2015 en la koncertejo Wiener Stadthalle en Vieno, Aŭstrio.
Oesterwurth
Oesterwurth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Palaeospheniscus
Palaeospheniscus estas formortinta genro de pingvenoj apartenantaj al la subfamilio Palaeosfeniskenoj. Tiuj pingvenoj estas ŝajne ne proksime rilataj al la moderna genro Spheniscus.
Aspekto
La specioj de Palaeospheniscus estis mezgrandaj al grandecaj pingvenoj, game el P. gracilis kun ĉirkaŭkalkulita maksimuma longo de 55 cm al P. wimani, kiu atingis ĝis 73 cm.
Specioj
Tiu genro enhavas la jenajn tri speciojn:
La jenaj aliaj specioj estas disputataj:
Ili estas ĉiuj (escepte P. bergi, kiu estas iome enigma) konata el unu aŭ du grupetoj da ostoj. Plej specimenoj troviĝis en Santa Cruz kaj Ĉubutio de Patagonio, Argentino. La fosilio troviĝis el la kuŝejo Patagonia Molasse kaj estas probable el komenca Mioceno al fina Mioceno aŭ eble komenca Plioceno (Stucchi et al. 2003).
Tavaux-Solvay (stacidomo)
Tavaux-Solvay estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Tavaux, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Chagny - Dole-Ville (865000).
Pola landvojo n-ro 84
Pola landvojo n-ro 84 (DK84) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 49 km. Ĝi lokiĝas sur terenoj de województwa subkarpackiego. Ĝi kunigas Sanok-n kun landlimo kun Ukrainio en Krościenko.
Landsat 7
Landsat 7 estas esplorosatelito lanĉita la 15-an de aprilo 1999 de la usona Nacia Aeronaŭtika kaj Kosma Administracio (NASA). Ĝi havas multspektran sentilon ETM+, kies difino estis limigita ekde 2003.
Krupp
Krupp estas nomo de germana industria familia dinastio de la 19-a kaj 20-a jarcentoj, kiuj konstruis, evoluigis la Krupp-konzernon al la dua plej granda entrepreno de Eŭropo. Tiu entrepeno fisiis kaj agadas kiel ThyssenKrupp AG.
Landsat 7
Landsat 7 estas paro de EOS (Earth Observing System, observosistemo de la tero), longdaŭra esplorprogramo de NASA.
Eco
La satelito superflugas ĉiun tagon je la sama momento iun lokon sur la tero. Tial oni uzas tiajn sateliojn por meteorologiaj kaj terobservaj celoj.
Krupp
La dinastio:
Pluaj gravaj familianoj:
28848 Nicolemarie
28848 Nicolemarie estas tre malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Nicole Marie Biddinger, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Bartlesville High School de Bartlesville (Oklahomo, Usono).
Mihály Szalay
Mihály Szalay [mihAj salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szalay Mihály estis hungara agronomo, iĥtiologo, altlerneja instruisto.
Mihály Szalay naskiĝis la en Veszprém (urbo), li mortis la  en Szarvas.
Biografio
Mihály Szalay akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio en 1941, poste li estis asistanto en la sama loko. En la studjaro 1942 li estis lektoro en simila edukejo en tiam hungara urbo Kolozsvár. En 1943 li ekstudis en veterinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József, sed en la sekva jaro li soldatiĝis, inter 1945-1947 li estis militkaptito en Sovetunio. En 1949 li akiris ankaŭ bestokuracistan diplomon. Inter 1950-1953 li laboris en fiŝobreda stacio en Szarvas, inter 1953-1957 li okupiĝis pri fiŝkaptado en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario), fine li estis gvidanto de la stacio en Szarvas ĝismorte. Intertempe li instruis en la Veterinara Universitato de Budapeŝto ekde 1967 ĝis sia morto.
Cirusstratuso
Cirusstratuso aŭ cirostratuso (cirrostrātus, mallonge Cs) estas genro de travideblaj maldikaj nuboj troveblaj en grandaj altitudoj.
Aspekto
La cirusstratuso estas tre maldika kaj aspektas kiel blakneca sentrajta tavolo kovranta la ĉielon. Ĝi konsistas el kristaloj de glacio. Ofte ĝi estigas haloon ĉirkaŭ la suno.
Cirusstratusoj troviĝas inter 6 kaj 13 kilometroj super marnivelo.