cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĥattusili la 1-a
Li mortis pro vundiĝo dum atako je Alahtum. La vundiĝo estis do morta, sed Hattusili povis reveni en la ĉefurbon, kie notigis sian testamenton.
El pli postaj kopioj estas konata la dokumento Palaca kroniko de Hattusili la 1-a.
Nave
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Botticino, Bovezzo, Brescia, Caino, Concesio, Lumezzane kaj Serle. Kristana patrono estas la sanktulo Konstantius de Niardo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Bozcaada
Bozcaada (aŭ Bozca ada en la turka; en la greka Tenedos, Τένεδος) estas malgranda insulo en la Egea Maro. Ĝi estas parto de la Distrikto Bozcaada de la Provinco Çanakkale en Turkio. Ĝi havas proksimume 2500 loĝantojn. La loĝantaro estas ĉefe turkoj, sed preskaŭ 25-30 etnaj grekoj loĝas tie. Ĝi situas ĉe koordinatoj.
La ĉefaj industrioj estas fiŝkaptado kaj turismo. La insulo ankaŭ estas fama pro kies vinberoj, vinoj, kaj ruĝaj papavoj.
Windsor and Maidenhead
Windsor and Maidenhead estas unuara instanco en la angla regiono Sud-orienta Anglio, en iama graflando Berkshire. Loĝantaroj estas 142 000 en 1997 kaj la areo estas 198 km²
NGC 3435
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fanga lingvo
La fanga lingvo estas Afrika lingvo parolata de la fanga popolo. La fanga estas parolata en norda Gabono, suda Kameruno kaj Ekvatora Gvineo.
Oni kalkulas ke pli ol unu miliono da homoj paroals la lingvon.
Ekzemploj de esprimoj
Ŝlosilaj esprimoj por la areo Oyem areo de norda Gabono inkluzivas:
Arnutovce
Arnutovce, hungare Arnótfalva, germane Höfchen estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La slovaka historia loknomo estis Harnutovce.
Geografio
Arnutovce situas fine de tre mallonga sakovojo. Spišská Nová Ves troviĝas je 7 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1278, la tiama posedanto estis "Arnold". La latina formo "magni Arnoldi" aperis en 1317, la germana "Emaus" en 1773, la slovaka "Harnutovce" en 1786. En 1787 loĝis tie 139 vilaĝanoj en 19 domoj, en 1828 181 vilaĝanoj en 22 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Arnótfalva 176 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Igló, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Arnutovce 549 homoj, (387 slovakoj, 160 ciganoj).
Sonĝo
Sonĝo estas tute aŭ plejparte nekonscia mensa agado, kies biologian signifon oni ankoraŭ ne plene komprenis. Verŝajne ĝi estas funkcio de la memoro. Laŭ monitorado de funkcioj de la cerbo oni nuntempe estas certe ke sonĝas kaj homoj kaj aliaj bestoj. Plurtaga estado sen sonĝoj estas danĝera por la sano.
Estas diversaj specoj de sonĝoj, inkluzive de la koŝmaro, kiu kutime estas sonĝo, kiu havas pli grandan efikon sur la emocio de homo, kutime kaŭzante al li panikon, teruron aŭ timon, kaj bonan sonĝon, kiu kaŭzas, ke la persono vekiĝas sentante sin pozitiva. Ekzistas ankaŭ erotikaj sonĝoj, kun bildoj, vidindaĵoj aŭ seksaj sentoj. Tagsonĝo estas la konscia fluo de pensado, kiu malligas onin de aktualaj eksteraj taskoj, kiam atento drivas al pli persona kaj interna direkto.
Nature, estas multaj aliroj por kompreni la esencon de la sonĝo, de respondado al eksteraj aŭ internaj stimuloj, al glitado de la subpremitaj fortoj okupitaj de la egoo al konscio, kaj al la esprimo de konscio simbole, kaj la aliĝo al tio, kio estas ekster la individuo, ĉu al la kolektiva subkonscio, ĉu al la sublima kaj nobla.
Sonĝointerpretado estas la procezo atribui signifon al sonĝoj. En multaj antikvaj socioj, kiel tiuj de Antikva Egipto kaj Antikva Grekio, sonĝo estis konsiderata supernatura komunikado aŭ rimedo de dia interveno, kies mesaĝo povus esti interpretata per kulto de divenado fare de la personoj kvalifikitaj kaj asociataj al spiritaj povoj. Oni scias, ke multaj historiaj personoj estis influitaj de siaj sonĝoj.
En moderna epoko, variaj skoloj de psikologio kaj neŭrobiologio estis proponintaj teoriojn pri la signifo kaj la celo de sonĝoj. Plej fakuloj nuntempe klopodas interpreti la sonĝenhavon kongruante la Freud-an teorion de sonĝo en diversaj landoj, kiel la studoj faritaj en psikologiaj fakulejoj en universitatoj de Usono, Barato kaj Sud-Koreio.
Pri kio la bestoj sonĝas, aŭ tiuj kiuj ne povas alparoli siajn sonĝojn, estas ankoraŭ mistero.
4861 Nemirovskij
4861 Nemirovskij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Sonĝo
Por plia legado
Por la homa traktado kun sonĝoj legu la artikolon pri Sonĝointerpretado
4861 Nemirovskij
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa inĝeniero Lev Rufuljeviĉ Nemirovskij, arta direktoro de la "Domo de la Satiro kaj la Humuro'' de Sankt-Peterburgo.
Niederwörresbach
Niederwörresbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Althen-des-Paluds
(jen france, okcitane Lei Palús) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Modelo
La kerna signifo de vorto modelo estas bildigo aŭ imito de io.
Crécy-la-Chapelle
Crécy-la-Chapelle estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
(130453) 2000 QT59
(130453) 2000 QT59 estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Mária Gyapjas
GYAPJAS Mária [djapjaŝ] Nagy Nária estis jugoslava hungara aktorino naskita en Torda la 9-an de majo 1928.
Kariero
Ŝi estis en 1945 anino de la Popolteatro de Subotica ĝis 1950. En teatro sezono 1953–54 li iĝis profesiulino de la hungara teatro de la Zrenjanin. Inter 1955 kaj 1962 li estis anino de la aktoresembleo de Radio Novisado. Ekde 1964 ĝis 1984 ŝi ludis en la Infanteatro de Subotica sub nomo Mária Nagy.
Tombejo Noraduz
Tombejo Noraduz (armene: Նորադուզի գերեզմանատուն) estas mezepoka tombejo kun granda nombro da fruaj ĥaĉkaroj situantaj en la vilaĝo de Noraduz, provinco Gegharkunik proksime de Gavar kaj Sevan, 90 km norde de Erevano. La tombejo havas la plej grandan aron da ĥaĉkaroj en la Respubliko Armenio. Ĝi estas nuntempe la plej granda pluekzistanta tombejo kie Ĥaĉkaroj staras. La unua estis tiu de Malnova Julfo, en Naĥiĉevano, sed akre detruita laŭ ordonoj de la registaro de Azerbajĝano. La plej malnovaj ĥaĉkaroj de la tombejo estis en la frua 10-a jarcento. Dum la revivigado de la ĥaĉkar-tradicio en la 16-a kaj 17-a jarcentoj multaj ĥaĉkaroj estis konstruitaj sub la regado de la Safavidoj kiam orientaj influoj enmiksiĝis en la armenan arton. Populara popola fabelo ligita la tombejo koncernas la invadadarmeon de Tamerlano. Laŭ rakonto, la vilaĝanoj metis kaskojn kaj glavojn sur la ĥaĉkaroj. Distance la ĥaĉkaroj aspektis kiel armitaj soldatoj aranĝante defendan pozicion kiel rezulto la armeo de Tamerlano foriris.
En alia populara rakonto, en la 19-a jarcento monaĥo nomita Ter Karapet Hovhanesi-Hovakimjan, el monaĥejo proksime de la vilaĝo, kiu gvidis la enterigoservojn de Noraduz; por eviti la du-horan rondiron de la tombejo ĝis la monaĥejo li mem konstruitis malgrandan kapelon en Noraduz. Kiam li estis 90-jaraĝa, li petis al aliaj monaĥoj estis entombigita viva. Liaj lastaj vortoj estis: "mi ne timas morton. mi ŝatus ke ankaŭ vi ne timu ĝin.
La mezepoka tombejo, plenplena de ĥaĉkaroj kaj plurjarcenta kapelo, estas turisma allogaĵo kaj subĉiela muzeo pri mezepoka armena kulturo. Ĝi estas en la kandidatlisto de Armenio por monda heredaĵo de Unesko.
István Gyarmati
GYARMATI István [djarmati] estis rumanuja hungara aktoro naskita en Marghita la 25-an de junio 1929.
Kariero
Li debutis en 1955 en Kluĵo, sed post unu jaro li ludis en Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat de Târgu Mureş ĝis la fino de sia kariero.
Vlhošť (Ralska montetaro)
Vlhošť (germane: Wilschtberg) estas karakteriza neovulkanita monto en distrikto Česká Lípa. Naturrezervejo Vlhošť etendiĝas sur montopintoj kaj sur partoj de deklivoj, ĝi estas plej alta monto de Polomené hory kaj ĝi estas en administrado de PPR Kokořínsko.
Informoj pri la monto
La monton kreas fonolito, kiu trapenetris antaŭ 31 milionnoj da jaroj tra ĉirkaŭa grejso. La indikata alteco estas 614,1 m s. m. Ĝi situas en Doksa montetaro (konsisto de Ralska montetaro), sudokcidente de la distrikta urbo Česká Lípa, proksimume 1 km oriente de domaro Hvězda. Pluaj grejsaj montetoj ligas al Vlhošť, proksime estas Malý Vlhošť kaj Stříbrný vrch, ambaŭ 439 m s. m. La teritorio estas arbarkovrita ikluzive de la montopinto, belvidejo en la ĉirkaŭaĵon tiel estas limigita.
Vlhošť estas la plej alta punkto de PPR Kokořínsko. La montopinto apartenas al katastro de Litice.
Aliro
Proksimume 200 m okcidente de la montopinto estas Vlhošťský důl (Minejo Vlhošť), en kies parto estas ŝoseeto kuniganta domaron Hvězda kun vilaĝo Litice. En la minejo kruciĝas blua turisma marko de Zahrádky kaj Holany kun la verda  el municipo Kravaře, kondukas ĉi tie ankaŭ biciklovojo 0059. El la blua kondukas flava ĉirkaŭ la montopinto, sed ne al ĝi. La markita vojo ĝis la montopinto neniam kondukis. La plej proksima fervoja stacio estas ĉirkaŭ 5 km malproksima stacidomo en Blíževedly sur fervojlinio n-ro 087 Lovosice - Česká Lípa.
Montogrimpado
La grandegaj grejsaj rokterasoj sur la okcidenta kaj la sudokcidenta deklivo de Vlhošť donas konvenajn kondiĉojn por montogrimpista agado. La montogripado estas ĉi tie tempe limigita por sezono de julio ĝis decembro.
Skalice (distrikto Tábor)
Skalice (Skalitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1265.
51569 Garywessen
51569 Garywessen estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Gary Hug elde la Observatorio Farpoint proksime de Eskridge (Kansaso, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Gary Wessen, kiu kondukis arkeologiajn esplorojn en okcidenta Nordameriko dum pli ol 40 jaroj kaj registris pli ol 250 novajn situejojn. Li laboris kun multinombraj Indianaj triboj, precipe la Makahoj. Li ankaŭ servis kiel oficisto por multenombraj arkeologiaj asocioj.
Carlos Alberto Santos
Carlos Alberto Santos (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Goiás, Novorizontino, Botafogo, Kashima Antlers, Shimizu S-Pulse, Vissel Kobe kaj Thespa Kusatsu.
ISO 639-3 o
!oaa !oac !oar !oav !obi !obl !obm !obo !obr !obt !obu !oca !occ !och !oci !oco !ocu !oda !odk !odt !odu !ofo !ofs !ofu !ogb !ogc !oge !ogg !ogn !ogo !ogu !oht !ohu !oia !oin !ojb !ojc !ojg !oji !ojp !ojs !ojv !ojw !oka !okb !okd !oke !okh !oki !okj !okk !okl !okm !okn !oko !okr !oks !oku !okx !ola !old !ole !olm !olo !oma !omb !omc !ome !omg !omi !omk !oml !omn !omo !omp !omr !omt !omu !omw !omx !ona !onb !one !ong !oni !onj !onk !onn !ono !onr !ons !ont !onu !onw !onx !ood !oog !oon !oor !oos !opa !ope !opk !opm !opo !opt !opy !ora !orc !ore !org !orh !ori !ork !orm !orn !oro !orq !orr !ors !ort !oru !orv !orw !orx !orz !osa !osc !osi !oso !osp !oss !ost !osu !osx <span id=oŝ> !ota !otb !otd !ote !oti !otk !otl !otm !otn !otq !otr !ots !ott !otu !otw !otx !oty !otz !oua !oub !oue !oui !oum !oun !owi !owl !oyb !oyd !oym !oyy !ozm
Wokingham
Geografio > Eŭropo > Britio > Anglio > Angla regiono > South East England > Wokingham
Wokingham estas kaj urbo kaj unuara instanco en la angla regiono South East England.
9932 Kopylov
9932 Kopylov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia astrofizikisto Ivan Miĥejevich Kopilov (cirile : Иван Михеевич Копылов, 1928–2000) de la Krimea Astrofizika Observatorio de 1950 ĝis 1966 kaj direktoro de la Speciala Astrofizika Observatorio de 1966 ĝis 1985. Lia ĉefa laboro temas pri la fiziko kaj la evoluo de la steloj kaj la astronomia instrumentaro.
Villamanrique de Tajo
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio, situanta borde de la rivero Taĵo (hispane Tajo [taĥo]). Ĝi apartenas al la komarko Las Vegas (hispane Comarca de Las Vegas) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 29,32 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Ekoregiono
La ekoregiono (ekologia regiono) estas, post la ekozono kaj la ekoprovinco, la tria plej granda ekologie kaj geografie difinita areo. Ekoregionoj kovras relative vastajn tersupraĵajn aŭ akvajn areojn, kaj ampleksas karakterizajn, geografie malsamajn kunigaĵojn de naturaj komunumoj kaj specioj. La biodiverseco de flaŭro, faŭno kaj ekosistemoj kiu karakterizas ekoregionon emas distingiĝi de tiu de aliaj ekoregionoj.
Pluraj internaciaj organizaĵoj estas starigintaj listojn de ekoregionoj, ekzemple la Monda Natur-Fonduso (WWF). La areoj difinitaj de ĉiu el tiuj organizaĵoj ne estu konfuzitaj ĉar ili ne uzas la samajn kriteriojn de indiko.
Difino/limigo
La ekoregiono estas modelo de ekosistemoj kiu ĉiam revenas, asociata kun distingigaj kombinaĵoj de grundo kaj pejzaĝo kiuj karakterizas tiun regionon. Omernik (2004) difinas ekoregionojn kiel : " areoj en kiuj oni trovas spacan analogion je karakterizoj de geografiaj fenomenoj asociataj kun diferencoj de kvalito, sano kaj integreco de ekosistemoj". Karakterizoj de geografiaj fenomenoj povas inkluzivi geologion, fizikan geografion, vegetaĵaron, klimaton, hidrologion, tersupraĵan kaj akvan faŭnon, kaj grundon, kaj povas ĉu jes, ĉu ne inkluzivi la influon de homa agado (ekzemple: modeloj de teruzado, ŝanĝoj de vegetaĵaro).
Graveco
La uzo de la termino ekoregiono rezultas el impulso de intereso pri ekosistemoj kaj ilia funkcionado. Precipe, oni konscias pri malkonsentaĵoj rilate al spaca skalo je la studado kaj aranĝado de pejzaĝekologio. Estas ĝenerale agnoskita ke interligitaj ekosistemoj kombiniĝas por konstitui tutaĵon kiu estas "pli granda ol la sumo de siaj partoj". Estas multaj klopodoj por respondi al ekosistemoj en entegrita maniero por realigi "multfunkciajn" pejzaĝojn, kaj diversaj cel-grupigoj ekde agrikulturaj esploristoj ĝis naturprotektistoj uzas la "ekoregionon" kiel unuo de analizo.
La tutmondaj 200 estas la listo de regionoj (aŭ "kunigitaj ekoregionoj") identigitaj de la WWF kiel prioritataj por la naturprotekto.
Tersupraĵo
Tersupraĵaj ekoregionoj estas distingendaj de dolĉakvaj kaj de maraj ekoregionoj. En tiu kunteksto tersupraĵa estas uzata signifante "el grundo aŭ el roko", prefere al la pli ĝenerala termino tera (kiu ankaŭ inkludas oceanojn). Ekologoj de la WWF nuntempe dividas la tersupraĵon en ok ekozonojn entenante 867 pli malgrandajn ekoregionojn. 238 el ili estas klasifikataj en la tiel nomata Tutmondaj 200 kiel la plej karakterizaj por la diversaj tipoj de habitatoj de nia planedo. La kreaĵo de la WWF estas sintezo de multaj antaŭaj klopodoj al la difino kaj la klasifiko de ekoregionoj. Multaro akceptas tiun klasifikon kiel tre definitivan, kaj iuj proponas ĝin konsidere iniciatoj de regiona ekologia demokrateco.
La WWF arigas certajn ekoregionojn al ekoprovinco (aŭ biolando), kiun ĝi difinas kiel "geografia grupo de ekoregionoj kiu povas enteni diverstipajn biomojn, sed kiu prezentas fortajn biogegrafiajn afinecojn, speciale je taksonomiaj niveloj pli altaj ol la specia nivelo (genro, biologio)."
Maroj kaj oceanoj
La WWF klasifiko arigis la individuajn ekoregionojn en 13 marajn regnojn, kiuj reprezentas la ĝeneralajn latitudajn partigojn de polusaj, mezvarmaj kaj tropikaj maroj, kun subdividoj surbaze de la oceanaj basenoj. La maraj regnoj estas partigitaj en 62 Marajn provincojn, kiuj inkludas unu aŭ pli el la 232 maraj ekoregionoj. . La sistemo uzata por indiki kaj klasifiki marajn ekoregionojn estas analoga al tiu uzata por tersupraĵaj ekoregionoj. Ĉefaj tipoj de habitatoj estas identigitaj : polusaj, klimate mezvarmaj maroj kaj kontinentaj platformoj, mezvarmaj elspruĉoj, tropikaj elspruĉoj, tropikaj koralrifoj, pelagaj zonoj, abismaj zonoj, Hadesaj zonoj (profunda submara fosego). Tiuj estas analogaj al la tersupraĵaj biomoj. Gravaj biogeografiaj regnoj, analogaj al la ok tersupraĵaj ekozonoj, reprezentas vastajn teritoriojn de la oceanaj basenoj : Norda Mezvarma Atlantiko, Orienta Tropika Atlantiko, Okcidenta Tropika Atlantiko, Suda Mezvarma Atlantiko, Norda Mezvarma Hinda-Pacifika Oceano, Centra Hinda-Pacifika Oceano, Orienta Hinda-Pacifika Oceano, Okcidenta Hinda-Pacifika Oceano, Suda Hinda-Pacifika Oceano, Antarkto,Suda Oceano, Arkta Oceano, kaj Mediteranea Maro. La klasifiko de la maraj ekoregionoj ne estas disvolviĝita je la sama nivelo de detalo kaj amplekso kiel tiu de la tersupraĵaj ekoregionoj. Nur la prioritate konservendaj areoj de la Tutmondaj 200 estas listigitaj.
Nemaraj akvoj (ĝenerale nesalaj)
Nesal-akvaj ekoregionoj kovras la biotopojn de aparta geografia areo, inkluzive riverojn, lagojn, kaj malsekejojn. Nesal-akvaj ekoregionoj malsimilas tersupraĵajn ekoregionojn, kiuj identiĝis kun teraj vivkomunumoj, kaj marajn ekoregionojn, kiuj estas vivkomunumoj de oceanoj.
La Monda Natur-Fonduso (WWF) identigis 426 nesal-akvajn ekoregionojn. Tiuj ĉi enhavas sep ĉefajn tipojn de biotopojn : riverojn, riverajn fontejojn, riverdeltojn, riveretojn, lagegojn, lagojn, kaj sekajn fluejojn.
Pluraj nesal-akvaj ekoregionoj estas listigitaj en la Tutmondaj 200, la prioritataj ekoregionoj por la konservado de la biodiverseco. El tiuj ĉi troviĝas Lago Biŭa en Japanujo.
En 2008 nova mapo kaj listo pri la nesal-akvaj ekoregionoj, kovrante la tutan tersupraĵon, estis publikigitaj.
Didaa lingvo
La Didaa Lingvo estas Krua lingvo, aŭ du lingvoj, parolata(j) en Ebur-Bordo.
La didaoj povas esti dividitaj en du grupojn, Yocoboué Dida (101,600 parolantoj) kaj Lakota Dida (93,800 parolantoj), kiuj povas esti konsiderataj kiel dialektoj de unu sola didaa lingvo, aŭ kiel du apartaj lingvoj.
Homogeneco (materialo)
Ekzemploj de homogena materialoj: vitro, plasto, metaloj, ceramiko
La homogeneco de materialo estas ligata al la skalo, laŭ kiu oni observas ĝin. Ceramiko aspektas homogena, sed sub miskroskopo montriĝas porhava; metalo komponiĝas el "grajnoj" (kristaloj), kaj je sufiĉe malgranda skalo, nenia materialo nek materio povas esti homogena, ĉar la materio komponiĝas el elektronoj kaj atomkernoj
Kantono Clay (Teksaso)
La kantono Clay - prononcata - situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Henrietta.
Conradin Burga
Conradin A. Burga (naskiĝis en 1948) estas profesoro pri geografio en la Universitato de Zuriko en Svisujo.
Scienca kariero
Burga studis geografiajn kaj biologiajn fakojn en la universitatoj en Bazelo kaj en Zuriko.
Li skribis la disertacion "Polenaj analitikaj ekzamenadoj pri vegetara historio de "Schams" kaj de San-Bernardino-Pasejoregiono (Grizono, Svisujo)", en la jaro 1980 en Bazelo (vidu verkon 11a).
La Ferté-sous-Jouarre
La Ferté-sous-Jouarre estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Conradin Burga
Scienca kariero
Li laboras en universitato Zuriko kaj studis ankaŭ en la Universitato de Kembriĝo en Anglujo.
Li habilitiĝis en Zuriko per la skribaĵo "Glacia kaj vegetara historio de sudaj raetiaj alpoj ekde de malfrua glacia tempo," en la jaro 1987. (vidu verkon 10). (Raetio)
La Ferté-sous-Jouarre
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fertois.
Conradin Burga
Scienca kariero
Li estas ekde jaro 1996 profesoro pri biogeografio en la Universitato de Zuriko.
C. Burga estas germanalingva biogeografiisto. Li kondukis la laboran rondon "Bioobservado kaj globala ŝanĝiĝo", en la germana Reinhold Tueksen societo RTG (germane: Reinhold-Tüxen-Gesellschaft RTG)
Verkoj (elekto)
La libroj 1a–13a estas en germana lingvo. Oni trovas la liston en katalogo de la biblioteko de ETH (Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko; NEBIS-ETH-Biblioteko). En "Zora" oni trovas ankaŭ esplorajn skribaĵojn en angla lingvo.
''
1''. Vittoz, P; Bodin, J; Ungricht, S; Burga, C A; Walther, G R (2008). One century of vegetation change on Isla Persa, a nunatak in the Bernina massif in the Swiss Alps. Journal of Vegetation Science, 19(5):671-680. Item availability restricted.''
''2. Burga, C A; Lange, B; Reinalter, R (2008). Biodiversität am Piz Alv (2974 m): Lokaler hot spot in der Region Bernina (Graubünden, Schweiz). In: Pott, R. Hannover. Hannover, 163-178.''
Raguo
Raguo (el la franca ragoûter, „allogi la palaton, doni apetiton“) estas vianda, legoma aŭ fiŝa manĝaĵo kuirita en spicita saŭco.
Ĉe blanka raguo oni kuiras aparte helan viandon, kiel kokaĵo, bovidaĵo aŭ kuniklaĵo, kaj el la ricevita buljono oni preparas blankan saŭcon, ligita per faruno, ovoflavo kaj kremo. Rezultas de tiu hela, malspica plado kun multe da saŭco.
Erich von Tschermak-Seysenegg
Erich Tschermak ( –, post la nobeligo de sia patro li prenis la nomon Erich Tschermak von Seysenegg) estis aŭstra biologo (agronomo) kaj unu el la triopo de remalkovrintoj de Gregor Mendel – vidu ankaŭ Hugo de Vries kaj Carl Correns.
Tschermak, de Vries kaj Correns sendepende remalkovris la verkon de Gregor Mendel pri genetiko. Tschermak publikigis siajn eltrovojn en junio 1900.
„Tscherm.“ estas lia botanikista aŭtor-noma mallongigo.
6911 Nancygreen
6911 Nancygreen estas asteroido de la hungaria familio en la interna asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego en Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro Nancy Green Hicks, entuziasta rajdantino kaj talenta artistino. Ŝi kaj ŝia familio estas ĉefaj bonfarantoj kaj bonvoluloj en la "Hejmo Scripps" por maljunuloj. Ŝi monhelpis plurajn astronomiajn programojn.
NGC 3436
NGC 3436 (aliaj indikoj — MCG 1-28-16, ZWG 38.39, MK 1266, PGC 32633) estas galaksio en konstelacio Leono.
Kantono Clay
La nomo Kantono Clay - angle Clay County - povas rilati al
Biak
Biak estas malgranda insulo en la Golfo Sarera ĉe la norda marbordo de Papuo, nome provinco de Indonezio, kaj estas ĝuste nordokcidente de Nov-Gvineo. Biak estas la plej granda insulo en sia malgranda arkipelago, kaj havas multajn atolojn, rifojn, kaj koralojn.
La plej granda setlejo estas Kota Biak (Biak-urbo) sur la suda marbordo. La cetero de la insulo estas malmulte loĝata en malgrandaj vilaĝoj.
Biak estas parto de Biak-Insuloj (Kepulauan Biak).
Augusto de Lima
Augusto de Lima povas rilati al:
Ocumare del Tuy
Ocumare del Tuy estas urbego kaj universitata urbo en subŝtato Miranda en norda Venezuelo.
Geografio
Ocumare del Tuy situas en norda Venezuelo sur ebenaĵo. Cúa troviĝas 13, Santa Teresa del Tuy 17, Baruta 37, Petare 41, Karakaso 45, Turmero 79, Valencio (Venezuelo) 135, Barcelono (Venezuelo) 227, Barquisimeto 279, Coro (Venezuelo) 347, Maturín 396, Bolívar (urbo) 418, Guayana (urbo) 493, Cabimas 513, Marakajbo 536, San Cristóbal (Venezuelo) 654 km.
Historio
Ocumare del Tuy estis fondita en 1597, pli frue indiĝenoj vivis en tiu loko. En 1693 la paroĥo ekfunkciis. Dum la kolonia erao oni fondis bienojn pri kakaoj. En 1775 estis granda kontrabando de kakaoj en la areo. Ocumare del Tuy havis en 1810 jam 4692 loĝantojn. Estis multe da sklavoj, sed ankaŭ elmigrintoj el Hispanio. En 1814 dum la sendependa milito pli ol 300 homoj estis mortigitaj tie. La urbo estis ĉefurbo de Miranda inter 1904 kaj 1928. En 2010 la ĉefa preĝejo ricevis la titolon malgranda baziliko.
Ekonomio
En Ocumare del Tuy oni okupiĝas ĉefe pri agrikulturo (kakaoj, kafoj, sukerkanoj) kaj bredado de porkoj, brutoj.
Klimato
Ocumare del Tuy estas konata por varma kaj sunbrila vetero. La averaĝa temperaturo estas de 18 ĝis 28 °C, sed kun relative malalta humideco.
Trafiko
La unusola ĉefvojo kuras al Charallave, simplaj vojoj al Cúa kaj Santa Teresa del Tuy.
Clairvaux (stacidomo)
Clairvaux estas franca varstacidomo sur linio Paris-Est -, situanta en Longchamp-sur-Aujon, apud Clairvaux (Ville-sous-la-Ferté), en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
Nembro
Nembro estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Bergamo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Albino, Algua, Alzano Lombardo, Pradalunga, Scanzorosciate, Selvino, Villa di Serio kaj Zogno.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Shunzo Ono
Shunzo Ono (大野 俊三, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers kaj Kyoto Purple Sanga.
Kunteksto
En literaturo kunteksto estas teksto ĉirkaŭ (eble nur antaŭ aŭ post) donita tekstopeco aŭ esprimo, kiu necesas por la ĝusta kompreno de tiu ĉi.
En ankoraŭ pli vasta senco, ankaŭ en ĝenerallingva uzo, kunteksto rilatas al la situacio kiu ĉirkaŭas kulturajn kaj sociajn fenomenojn (historia, socia, politika kunteksto ktp.)
Vidu ankaŭ
Strukturismo
Armallones
Armallones [armaĜOnes] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Armallonero [armaĝoNEro]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 51 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,66 loĝ/km². En 2006 la stabila loĝantaro apenaŭ superis dekduon da loĝantoj, kvankam dum primtempo kaj somero tio konsiderinde pliiĝis. Eĉ tiel la nombro de censitaj loĝantoj estas de 54 loĝantoj (INE 2015).
Situo kaj geografio
Armallones situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1206 m super marnivelo; je 117 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 77,18 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°44′16″N 2°18′09″Ok.
Ĝia klimato karakteriziĝas pro tre malvarmaj vintroj (en decembro kaj januaro la temperaturo kutime estas sub 0º) kaj mallongaj kaj moderaj someroj.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 51, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Armallones, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Armallones kie oni falis al la nunaj 51.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Meißner
Meißner estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Werra-Meißner de la federacia lando Hesio. La loĝloko nomatas laŭ la monto Hoher Meißner, kiu ankaŭ kontribuis sian nomon al la distrikta nomigo. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ville-sous-la-Ferté
Ville-sous-la-Ferté estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Bayas.
Baños de Tajo
Baños de Tajo [BAnjos deTAĥo] (Banlokoj de Taĵo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 19 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,67 loĝ/km².
Situo
Baños de Tajo situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1252 m super marnivelo; je 151 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 28,26 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°43′11″N 1°58′12″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 19, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Baños de Tajo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Baños de Tajo kie oni falis al la nunaj 19.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Arturo Pérez-Reverte
Arturo PÉREZ-REVERTE. Hispana verkisto kaj ĵurnalisto, naskiĝis en Kartaĥeno (provinco Murcio, en Hispanio) novembre 1951.
Vivo
Reportero de 1973 al 1994 laborante unue por ĵurnalo Pueblo (Popolo) kaj poste por TVE (Hispana ŝtata televido), li informis pri diversaj militoj en Kipro, Libano, Eritreo, Okcidenta Saharo, Falklandoj (aŭ Malvinoj), Salvadoro, Nikaragvo, Ĉado, Libio, Sudano, Mozambiko, Angolo, Persa Golfo, Kroatio aŭ Bosnio, inter aliaj. Unu el la plej impresaj spertoj de tia vivo estas lia sufero dum la milito de Eritreo, kie perdiĝis dum monatoj kaj pretervivis danke al siaj gerilaj amikoj. Alia malbona sperto estas la malŝato kontraŭ la hispana televido, de kie li eksiĝis kolere.
En 1986 komencis laboradon kiel verkisto. En 1994 li forlasis entute sian eksan profesion. Ekde 1991 verkas ĉiusemajnan kolumnon en dimanĉa ĵurnalo. Li publikigis ĉirkaŭ dek romanojn kaj kelkajn artikolarojn. Kelkaj el liaj romanoj -kiel La tabla de Flandes, El maestro de esgrima kaj El Club Dumas adaptiĝis al kinon, atingante sukceson. De la 12-a de junio 2003 li estas akademiano en Real Academia Española (Hispana Lingva Akademio).
Graveco de lia verko
Pérez-Reverte ekis per verkoj imitantaj sukcesajn majstroverkojn stile La nomo de la rozo de Umberto Eco, kie kuniĝas historian kaj intrigan romanon. Tiel li faris en La tabla de Flandes, El maestro de esgrima aŭ El Club Dumas. Per ili li atingis gravan sukceson. Pro tio tiuj romanoj kiniĝis kaj denove sukcesis. Tamen tiu sengraveco ŝanĝigis iome per aldono de la tristaj spertoj de kelkaj el liaj militaj aventuroj, ekzemple tiuj de Bosnio, kion li enmetis en atestantan romanon Territorio comanche, ankaŭ kinigita. Ekde tiam la laceco de la heroo, la aventuro, amikeco, la danĝervojaĝo, la morto kaj la kulturo kaj la memoro kiel ununura solvo helpas kompreni la realon kaj kontraŭstari doloron. Por Pérez-Reverte la perforto estas simbolo de la absurdo monda kaj devigas onin elekti manieron konduti en mondo kiu enportas onin en pesimismon. Lia vidpunkto estas malhela kiel tiu de Pío Baroja aŭ Joseph Conrad. Ne hazarde ankaŭ ambaŭ verkis aventurajn romanojn. Li abomenas la kristanan humanismon kaj preferas la paganismon, pli taŭga kun la doloriga realo.
Verkoj
Kolekto Las aventuras del capitán Alatriste
Neniu tradukita ankoraŭ esperante.
Nigra kukolkolombo
La Nigra kukolkolombo (Turacoena modesta) estas specio de birdoj de la familio Kolombedoj kaj genro Reinwardtoena, kies komponantoj estas konataj kiel kukolkolomboj, pro siaj longaj vostoj. Tiu specio estas trovebla kiel endemio en Timoro kaj en Wetar. Ties naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj kaj tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj. Ĝi estas minacata per habitatoperdo.
Ĉefa trajto de tiu nigreca malhelgriza kolombo estas la hela vizaĝo kaj ruĝeca okulareo. En nuko kaj dorso estas verdaj irizecoj.
Tiradentes
Tiradentes, esperante La Dentformetanto, (laŭvorte "dentotiranto", prononcata "ĉiradenĉis" [tʃiɾɐˈdẽtʃis]) estas kromnomo de Joaquim José da Silva Xavier (prononcata "Ĵŭakin Ĵoze da Siŭva Ŝavieh" [ʒwaˈkĩ ʒuˈzɛ dɐ ˈsiwvɐ ʃɐviˈɛʁ]) (naskiĝis en São José, nuna Tiradentes (urbo) 1746, mortis en Rio-de-Ĵanejro 21-a de aprilo 1792), pioniro de la brazila lukto por sendependo. Li malsukcesis kaj estis pendumita de la portugaloj.
Li estis filo de modestaj kamparanoj apud vilaĝo São José, nun honore al li nomata Tiradentes, proksime al São João del-Rei. Li provis multajn metiojn, kiel dentisto, ministo, komercisto kaj inĝeniero, ĝis aliĝi kiel leŭtenanto en la 4-a Kompanio de Drakoj de Minas Gerais.
Li partoprenis politikan movadon konatan kiel Inconfidência Mineira ("Perfido de Minas Gerais"), kiu intencis provoki ribelon kontraŭ portugala regado. Ĝin inspiris la sendependo de Usono. Tiradentes ĉiam legis verkojn de Thomas Jefferson.
La movado fiaskis ĉar kolonelo Joaquim Silvério dos Reis, unu el movadanoj, perfidis siajn kunulojn kontraŭ mono kaj nobela titolo.
Napkelet
Radaktoroj
Ĝia ĉefradaktoro estis Árpád Paál, redaktoroj Ernő Ligeti kaj Imre Kádár, helpredaktoro Jenő Szentimrei.
Kunlaborantoj
La listo de ĉefkunlaborantoj: Oszkár Bárd, Jenő Janovics, Károly Kós, Dániel Nagy, József Nyírő, Tivadar Rédey, Zoltán Szitnyai, István Szombati-Szabó, Géza Tabéry, Béla Zsolt. Pere de ili ĝi ligiĝas al Keleti Újság.
Ĝia enhavo
Dum ĝia ekzisto ĝi publikis pli ol 220 poemojn de pli ol 60 poetoj, preskaŭ 120 prozaĵojn de 50 verkistoj kaj kvazaŭ 120 literaturtemajn artikolojn kaj studojn. Ĝiaj plej ofte publikantaj transilvaniaj poetoj: Lajos Áprily, Bárd Oszkár, Bartalis János, Becski Irén, Berde Mária, Endre Károly, Finta Zoltán, Kádár Imre, Szentimrei Jenő, Szombati-Szabó István; prozaistoj: Berde Mária, Kuncz Aladár, Molter Károly, Nagy Dániel, József Nyírő, P. Gulácsy Irén, Sipos Domokos, Tabéry Géza. Sed publikis en ĝi ankaŭ Mihály Babits, Béla Balázs, Barta Lajos, Mihály Boross, Milán Füst, JUHÁSZ Gyula, Sándor Márai, Zoltán Somlyó, Lőrinc Szabó, Ernő Szép, Árpád Tóth. Bárd Oszkár, Kádár Imre, Zsigmond Móricz publikis dram- kaj romanfragmentojn. Romanojn tutajn publikis ĝi de Balázs Béla (Isten tenyerén), Tibor Déry (A toronyőr), Tabéry Gézá (Októberi emberek). El la universala literaturo ĝi publikis de Charles Baudelaire, Karel Capek, Anatole France, Francis Jammes, Stéphane Mallarmé, Nietzsche, Rainer Maria Rilke, Carl Sandburg, Tagore. Memkompreneble la revuo konatigis ankaŭ la samtempan rumanan literaturon.
Fulmara priono
La Fulmara priono, Pachyptila crassirostris, estas specio de marbirdo de la familio de Procelariedoj, troviĝanta en la sudaj oceanoj.
Taksonomio
La Fulmara priono estas membro de la genro Pachyptila, kaj kun la Blua petrelo formas la grupon de la prionoj. Siavice tiuj estas membroj de la familio Procelariedoj kaj de la ordo Procelarioformaj. La prionoj estas malgrandaj kaj tipe manĝas nur zooplanktonon; tamen kiel membroj de la Procelarioformaj, ili kunhavas kelkajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko, kvankam la naztruoj ĉe la albatrosoj estas flanke de la beko. La bekoj de la Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ ĉe tio ke ili disiĝas en 7 al 9 kornecaj platoj. Ili produktas stomakoleon faritan el vaksecaj esteroj kaj trigliceridoj kiuj stokiĝas en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj same kiel energiriĉa manĝofonto por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj. Fine ili havas ankaŭ salglandojn kiuj situiĝas ĉe la naza trapasejo kaj helpas al sensaligo de ties korpoj, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ili elpelas la salan solvaĵon tra sia nazo.
Sub-specioj
La Fulmara priono havas du subspeciojn, nome
Etimologio
La vorto Pachyptila derivas el la grekaj vortoj paĥis kaj ptilon. Paĥis signifas dikan aŭ fortikan kaj ptilon signifas plumon. Ankaŭ el la greka lingvo, priono devenas el la vorto priōn signife segilon, alude al ties segilecajn bordojn de la beko. Fulmar devenas el Malnovnordlanda lingvo laŭ kiu full signifas haladza kaj mar signifas mevo reference al ties simila aspekto kun mevoj and ties haladza stomakoleo kiun ili produktas. La porspecia vorto crassirostris estas latina kunmetaĵo de du radikoj kiuj signifas larĝa kaj beko.
Manĝo
Kiel ĉiuj prionoj, ankaŭ la Fajnbeka priono manĝas zooplanktonon, per filtrado tra sia beko.
Teritorio kaj habitato
La Fulmara priono estas pelaga kaj restas ĉe sudaj oceanoj. Nur por reproduktado ili venas surtere nome al insulo Heard, Aŭklandoj, Ĉathamoj, insuloj Bounty, kaj Snares.
Konservado
Ili havas tre grandan teritorion kaj ties populacio ne tiom ampleksa kiom tiuj de aliaj prionoj, estas ankoraŭ granda nome inter 150,000 kaj 300,000 plenkreskuloj. Pro tio, la IUCN pritaksas ilin kiel specio Malplej Zorgiga.
Lizy-sur-Ourcq
Lizy-sur-Ourcq estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lizéens.
Herefordshire
Herefordshire estas unuara instanco en la angla regiono West Midlands. Laŭ stato de la jaro 1997, en la teritorio vivis 166 000 loĝantoj. Ĝi kovras areon de 2 180 kvadrataj kilometroj.
Joko Emoto
Li futbalis ĉe Kashima Antlers.
Biologia lukto kontraŭ plagoj
Biologia lukto kontraŭ plagoj aŭ mallonge biologia lukto en agrikulturo estas metodo de lukto kontraŭ insektoj, akaroj, fiherboj kaj plantomalsanoj) kiuj baziĝas sur predado, parazitismo, herbovorado, aŭ aliaj naturaj rimedoj ĝi povas esti grava komponaĵo de programoj de Integrita lukto kontraŭ plagoj (ILKP).
Biologia lukto estas difinita kiel malpliigo de la plagaj populacioj fare de naturaj malamikoj kaj estas natura okazaĵo aŭ postulas aktivan homan rolon. Naturaj malamikoj de plantdomaĝuloj konataj ankaŭ kiel biologiaj agantoj, inkludas predantojn, parazitoidojn, kaj patogenojn. Biologiaj agantoj de plantaj malsanoj estas plej ofte menciataj kiel antagonistoj. Biologiaj agantoj de trudherboj inkludas herbovorulojn kaj plantajn patogenojn. Predantoj, kiaj birdoj, kokcineloj kaj neŭropteroj, estas plejparte liber-vivantaj specioj kiuj konsumas grandan nombron da predoj dum ilia tuta vivdaŭro. Parazitoidoj estas specioj kies nematuruloj evoluiĝas sur aŭ ene de ununura vivulo, finfine mortigante aŭ mortige infektante la gastiganton. Normale ili havas tre mallarĝan gasto-teritorion. Multaj specioj da vespoj kaj kelkaj muŝoj estas parazitoidoj. Patogenoj estas malsan-kaŭzajn organismojn kiaj bakterioj, fungojn, kaj virusojn. Ili mortigas aŭ malfortigas sian propran gastiganton kaj estas relative specifaj. Ekzistas tri baztipoj de biologiaj luktostrategioj: nome konservado, klasika biologia lukto, kaj populacia kreskigo.
Bibliografio
Konstruo de organismaj senplagaj ĝardenoj
Efiko sur indiĝena biodiverseco
Efiko sur invadaj specioj
Efiko sur futuro
Ahmed Aboutaleb
Ahmed ABOUTALEB (29-a de aŭgusto 1961 en Beni Sidel) estas nederlanda-maroka politikisto de la Partij van de Arbeid. Li estis ŝtat-sekretario pri aferoj socialaj kaj laboro en la kvara kabineto de Balkenende. La 5-an de januaro 2009 li iĝis urbestro de Roterdamo. Li estas la unua urbestro de granda urbo en Nederlando, kiu estas berbermaroka, islama kaj de genealogio enmigrinta.
Aboutaleb estas ŝtatano duobla de Maroko kaj Nederlando. Li ankaŭ estas praktikanto de islamo.
Elizabeth Key Grinstead
Elizabeth Key Grinstead (Greenstead) (1630 – la 20a de januaro, 1665) estis unu el la unuaj nigraj homoj de la Dek tri Kolonioj kiu jurplendis por libereco for de sklaveco kaj konsekvence gajnis sian liberecon.
Vivo
Elizabeto, tiam 6-jaraĝa, estis transdonita al Higginson laŭ la kontraktoservo por periodo de 9 jaroj, ĝis ŝi atingis plenkreskecon je la aĝo de 15. Sed Higginson ne plenumis sian promeson kaj baldaŭ poste revenis al Anglio, transdonante la kontrakton por la knabino al viro nomata John Motrum. Elizabeto ne estis liberigita kiam ŝi fariĝis 15-jaraĝa, sed restis sub lia gardado ankoraŭ 10 jarojn ĝis li forpasis. Dum ĉi tiuj jaroj ŝi renkontis William Greenstadt, ankaŭ kontraktan serviston kun jura edukado, kiu venis sub kontrakta servo al la plantejo de Motrum en 1650. La du servistoj rilatiĝis kaj naskiĝis al ili filo, Johano.
Kun la morto de Motrum en 1655, liaj heredantoj klasifikis Elizabeto'n kaj ŝian infanetan filon kiel nigrulojn/sklavojn, klasifikon kiu efike determinis ke ŝi restos sklavigita por la cetero de sia vivo (tiel ankaŭ permesante al ili reteni laborforton en la plantejo senkoste). Sed Elizabeto ne intencis prirezigni sian liberecon, kaj ŝi kaj William procesis la kazon. La heredantoj de Motrum defendis en kortumo sian decidon, argumentante ke ĉar Elizabeto estis de afrika deveno kaj virino naskita ekster geedzeco, ŝia jura pozicio estas dumviva servistino, kaj ke ŝi fakte estas jam sklavigita virino.
Elizabeto, aliflanke, bazigis siajn argumentojn por libereco sur tri punktoj. Unue, ŝi argumentis, ŝia patro estis libera viro, kaj laŭ angla juro (Virginio tiam estis submetita al angla juro) ŝia jura stato estis determinita laŭ la statuso de la patro, ne de la patrino. Due, ŝi estis baptita en kristanismon kaj tiutempe laŭ angla juro kristana persono ne povas esti sklavigita dum sian tutan vivon. Trie, la kondiĉoj sub kiuj ŝi venis al Motrum kondiĉis, ke ŝia servo limiĝos al nur 9 jaroj, kiam praktike ŝi laboris en sia servo 19 jarojn.
Poste la Ĝenerala Asembleo donis al ŝi ŝian liberecon, kaj estis ankaŭ determinite, ke la heredantoj de Motrum kompensos ŝin per maizo kaj vestaĵoj por la pliaj jaroj, kiam ŝi laboris en la fruktoĝardeno.
Konsekvenco
Sed la rakonto de Elizabeto ne tro ripetiĝis. Kristanaj sklavoj aŭ miksitaj posteuloj de liberaj viroj klopodis ankaŭ postuli sian liberecon, sed por konservi la sklavecan sistemon en la kolonio la Konstitucia Asembleo de Virginio aprobis jam en 1667 leĝaron, kiu kondiĉis, ke la jura pozicio de sklavo estu determinita de la patrino, ne de la patro, kaj ke bapto al kristanismo ne havas pezon en la kapablo sklavigi aŭ ne sklavigi homon. Ĉi tio markis la finon de la kaŝpasejo, kiu donis al Elizabeth Key ŝian liberecon, kaj la sklaveca sistemo "gajnis" por daŭre plivastiĝi dum pliaj du jarcentoj, sklavigi milionojn da viroj kaj virinoj.
Táp
Táp (tAp) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Pannonhalma. La nomo estas hungare: nutro.
Historio
En la vilaĝo pli frue loĝis avaroj. En la mezepoko reĝaj sagistoj vivis, poste la komunumo apartenis al la eklezio. En 1881 incendio okazis. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. En 1959 la vilaĝo ricevis la rangon kolĥozvilaĝo.
Vidindaĵoj
En 1882 luterana preĝejo konstruiĝis, sed estas ankaŭ katolika preĝejo. Aliaj vidindaĵoj estas la malnovaj popolaj kamparanaj domoj.
Horgen (distrikto)
La distrikto Horgen estas urbeca distrikto en la Kantono Zuriko. Ĝi havis 110462 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Trafiko
Horgen estas konektita per lini-pramŝipo kun Meilen ĉe la alia bordo de la lago. Krome pasas tra la distrikto la trajnlinioj de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Koiro kaj de Zuriko al Gotardo, la trajlinio de Svisaj Sudorientaj Fevojoj de Wädenswil al Einsiedeln kaj la linio de Zuriko al Sihlbrugg de la Sihlvalo-Zuriko-Uetliberg-Fervojo. Krome ekzistas aertelfero de Adliswil al Felsenegg sur la Albisĉeno
Limoj
La distrikto Horgen limas norde al la distrikto kaj urbo de Zuriko, oriente al la Lago de Zuriko, je kies alia flanko troviĝas la distrikto Meilen, sude al la Kantono Ŝvico, sud-okcidente al la Kantono Zugo kaj okcidente al la distrikto Affoltern.
Politikaj komunumoj de la distrikto Horgen
La distrikto Horgen havas 12 komunumojn (stato 2011), el kiuj la urbo Wädenswil estas la plej granda. Jen la listo:
15543 Elizateel
15543 Elizateel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Elizabeth A. Teel, finalistinon de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Ŝi estis lernantino ĉe la College Station Middle School de College Station (Teksaso, Usono).
NGC 3437
NGC 3437 (aliaj indikoj — UGC 5995, MCG 4-26-16, ZWG 125.13, KARA 448, IRAS10498+2312, PGC 32648) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Metila dukloroacetato
Metila dukloroacetato aŭ C3H4Cl2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun metanolo, senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Metila dukloroacetato estas nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Metila dukloroacetato estas uzata kiel peraĵo en la produktado de farmaciaĵoj (antiflogistonaĵoj, vitamino B2, barbituratoj), insekticidoj (dumetoatoj), esterderivaĵoj de la malonata acido, aromaĵoj kaj heterociklaĵoj. Ĝi ankaŭ estas uzata por kondensado kun ureoderivaĵoj kaj kiel solvanto, same kiel gustigagento kaj aromagento.
Universitato de Vaŝingtonio
La Universitato de Vaŝingtonio (angle University of Washington ou UW, aŭ familie: U-Dub), estas granda publika usona sciencesplora universitato en urbo Seattle, en la ŝtato Vaŝingtonio.
Ĝi estis fondata en 1861 kaj estas la plej granda universitato de la pacifika marbordo. Ĝi havas tri kampusojn. La ĉefa en Seattle, en loko tiel nomata University District kaj du pli malgrandaj, en urboj Tacoma kaj Bothell. La universitato estas ano de la Association of American Universities (Asocio de la Amerikaj Universitatoj)
Ĝia moto estas "Lux sit" (Lumo estu).
Historio
En 1854 Isaac Stevens, unua guberniestro de la ĵus formigita Vaŝingtona Teritorio rekomendis krei universitaton. Pluraj eminentuloj, el kiuj la metodista predikisto Daniel Bagley, vidante okozon por levi la urban prestiĝon, sukcesis konvinki Arthur A. Denny, fondinto de la urbo kaj teritoria politikulo. Li iniciatis du universitatojn, unu en Seattle mem, la alian en la Kantono Lewis (Vaŝingtonio). Sed, ĉar neniu terpeco estis tie havebla, la Seattlan lokalizon oni elektis en 1858.
Arthur A. Denny, Edward Lander kaj Charlie Terry donacis terpecon de la centra urbo, la universitato malfermiĝis oficiale la, kvamkam ĝi devis fermi en 1863, pro manko de lernantoj, kaj 1867 kaj 1876 pro manko de mono.
Kiam Vaŝingtonio integriĝis Usono en 1876, Seatlle kaj la Universitato estis bone kreskiĝintaj. La nombro da studentoj pasis de 30 al 300, kaj la antaŭe izolata kampuso estas nun urbe ĉirkaŭata. En 1895, la universitato transloĝiĝis en Novan kampuson pli nordeste, borde de Union Bay, (parto de Lake Washington Ship Canal).
Ĝian antaŭan terenon la universitato ne vendis. Ĝi nuntempe posedas ankoraŭ tion, kion oni nomas hodiaŭ la Metropolitan Tract, kaj kies ludono lukrigas po milionoj da dolaroj ĉiu jaro.
en 1909, Edmond S. Meany proponis, ke la Internacia Ekspozicio Alaska-Yukon-Pacific Exposition okazu en la kampuso.