cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Novkastelo
Novkastelo (angle: Newcastle), Novsudkimrio, Aŭstralio, estas industriurbo 160 km norde de Sidnejo ĉe la elfluejo de la rivero Hunter. En 2000 la urbo havis 140 934 loĝantojn.
Saksio-Pollando
Pollando-Litovio
Kaŭzite pro la fortoraba Nordia Milito 1655-1660, la nobelorespubliko estis lando sen ŝtataj administraj instancoj, kun subevoluinta ekonomio, ne sufiĉaj impostenspezoj kaj armeo, kiuj taŭgis por la tiutempaj postuloj nek kvalite nek kvante. Anstataŭe la nobelorespubliko disponis pri krudmateriala riĉeco kaj pro tio estis interesa por la metie pregita Saksio. La polaj ŝtatoficistoj, la kronarmeo kaj la fisko substaris la Sejmon, kies politikon dominis la potencaj magnatfamilioj kaj aliaj nobeloj. Ilia emo al formado de konfederacioj ŝanĝis la reĝlandon en eksplodujon. La regnoparlamento de Pollando estis pro ĉi tiuj privatinteresoj relative agomalkapabla (Liberum Veto); La krono mem havis nur limigitajn enspezojn, kiuj substaris al krontrezoristo Przebendowski. Tio signifis, ke Pollando havis ekstreman superpezon de la nobelara kontraŭ la monarĥa komponento.
Elektoprinclando Saksio
La elektoprinclando Saksio disponis pri alte evoluintaj manufakturado kaj metiado. Pro sia maldisa teritorio ĝi validis ankaŭ eŭropskale kiel potenca ŝtato, kiu ankoraŭ fine de la 17-a jarcento superis laŭ interna evoluo Brandenburgion-Prusion, tamen dum la sekvaj jardekoj devis transcedi la protestantan ĉefrolon en la Sankta Romia Imperio al Brandenburgio.
Reeĥo dum Napoleona tempo
La persona unio inter Saksio kaj Pollando spertis malfortan reviviĝon dum la Napoleona tempo, kiam parto de la iama pola reĝlando estis restarigita en 1807 kiel Varsovia Duklando, kaj la reganto de Saksio, Frederiko Aŭgusto la 1-a, nun rangaltigita de Napoleono de elekto-princo al reĝo, iĝis ĝia duko. La efektivan povon en la duklando tamen havis nek saksoj nek poloj, sed la Unua Franca Imperio per sia tiea ambasadoro. La napoleona ŝtatkreaĵo disfalis post nur 8 jaroj per la fina malvenko de Francio kaj Saksio kontraŭ Prusio, Rusio kaj Aŭstrio.
Gabono en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj jam en 1972 kaj kontinue ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 11 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis gabonaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte unu medalon: Temis pri arĝenta medalo pri tekvondo en la Somera Olimpiko 2012.
Ali Akbar Nateg-Nuri
Ali Akbar NATEG-NURI (naskiĝis la, Nur, provinco Mazandarano, Irano) estas influa irana politikisto.
Antaŭ 1979 li estis partoprenanto de la movado de pastraro kontraŭ ŝaho. Estis deputito de la Meĝliso de la unua kunvoko. De decembro 1981 li estis la ministro pri internaj aferoj, sed estis devigita demisii pro malkonsento kun la ĉefministro Mir Hosejn Musavi. Li estris la frakcion de “dekstruloj” en la parlamento de la tria kunveno, estis elektita la prezidanto de la meĝliso de la kvara kaj la kvina kunvenoj.
En la prezidanta balotado de 1997 li ricevis 7 milionojn da voĉoj (la venkinto, Mohammad Ĥatami, ricevis 20 milionojn da voĉoj.
Arte della Lana
La Arte della Lana estis la lano-gildo de Florenco dum malfrua Mezepoko kaj Renesanco. Ĝi estis unu el la sep grandaj Arti ("komercoj") de Florenco, kiuj diferenciĝis el la Arti Minori. La Arte della Lana komercis lanvestaĵojn, kaj kunlaboris kun la aliaj kompanioj da bankistoj kaj negocistoj por administri la urbon. Klimakse de sia ekzisto, la Arte della Lana havis 300 dungitojn, kaj nerekte vivtenis pli ol unu triono el la loĝantaro de Florenco.
Ĝia sidejo, la Palazzo dell' Arte della Lana, estis finkonstruigita en 1308. Ĝi nun estas la sidejo de la Società Dantesca.
Jenő Czettler
Jenő CZETTLER [cetler], laŭ hungarlingve kutima nomordo Czettler Jenő estis hungara ekonomikisto, politikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1922). Jenő Czettler naskiĝis la  1879 en Jászárokszállás. Li mortis en 1954?.
Biografio
Jenő Czettler post lernado en universitato eklaboris en ministerio pri agrario en Budapeŝto en 1901. Li partoprenis en kodigo pri servistoj en 1907. Dum la 1-a mondmilito li apartenis al stabo pri ekonomia konsilio. En 1918 li revenis al la ministerio kiel subministro. Post la Hungara Sovetrespubliko li ekinstruis en la universitato. En 1920 li elektiĝis deputito parlamenta. En 1927 li iĝis subprezidento de la parlamento, en 1937 jam li iĝis senatano. Lia politikado estis mala, ol de socialismo, tial li forgesiĝis post la 2-a mondmilito.
214 Aŝero
214 Aŝero estas malgranda sed hela asteroido de la asteroida zono. Ĝi estis malkovrita, la, de la aŭstria astronomo Johann Palisa elde la Observatorio de Pula (nun en kroatio, tiam en Aŭstrio-Hungario).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la kanaana diino Aŝero.
81790 Lewislove
Nomo
Ĝia nomo honoras Lewis E. Love, amatan instruiston pri fiziko ĉe la Mezlernejo de Great Neck Nordo de 1959 ĝis 1997. Li inspiris siajn studentojn, (inklude la malkovrinton) per sia ĝojo de instrui kaj sia amo por la fiziko. Kvankam formale emerita, li plu instruas al instruistoj de elementaj lernejoj pri kiel instrui sciencojn.
Ŝimeĵo
Ŝimeĵo (Lyophyllum shimeji; japane シメジ, 占地 shimeji) estas manĝebla fungo en Orientazio. Ŝimeĵo estas riĉa en umamo. Estas japana frazo "Kaori matsutake, aji shimeji" ("macutako por aromo, ŝimeĵo por gusto"). Ŝimeĵo kaj ŝitako estas ofte kuirataj kun viando en kaserolo en vintra Japanio. Oni ne maĝas tion sen kuiro same kiel aliajn fungojn.
Anacleto de Medeiros
Anacleto Augusto de Medeiros (naskiĝinta la 13-an de julio 1866 en Paquetá; mortinta la 14-an de aŭgusto 1907 samloke) estis brazila muzikisto kaj unu el la plej gravaj komponistoj de ĉoro.
Vivo
Anacleto Augusto de Medeiros estis filo de liberigita sklavino. En la aĝo de 9 jaroj li komenciĝis okupiĝi intense pri muziko. Li lernis ĉe Majstro Antônio dos Santos Bocot en la Banda do Arsenal de Guerra do Rio de Janeiro. Paralele al sia laboro kiel presisto li lernis ĉe konservatorio. Li ludis diversajn blovinstrumentojn, komponis kaj direktis instrumentajn ensemblojn kiel ekzemple Clube Musical Guttemberg aŭ Banda da Sociedade Recreio Musical Paquetaense.
En la aĝo de 30 jaroj li jam estis konata kiel orkestrestro kaj komponisto. Sub lia direktado Banda do Corpo de Bombeiros (orkestro de la fajrobrigado) tiel famiĝis, ke ĝi apartenis al la ensembloj, kiuj en 1902 partoprenis la unuan surdiskigon por sondiska eldonejo Casa Edison. La nombro de sonregistraĵoj, ekzemple ankaŭ por Odeon, kreskis dumpase de la tempo al imponaj ducent.
La muziko de Anacleto Augusto de Medeiros inspiris ankaŭ diversajn aliajn komponistoj je ilia verkado, ekzemple Heitor Villa-Lobos en siaj ĉoroj aŭ Radamés Gnattali en la tria movimento de lia suito Retratos. Tio bone karakterizas lian gravecon por la brazila muziko.
Familio Fürstenberg
Fürstenberg estas la nomo de ŝvaba nobela familio de la alta nobelaro en la Sankta Romia Imperio, kies havaĵoj estis kaj parte estas ankoraŭ hodiaŭ en la sudokcidenta germana regiono inter Nigra Arbaro, Supra Rejno, Bodenlago kaj la mezalta montaro Schwäbische Alb (en Esperanto Ŝvabia Ĵuraso), en la nuntempa federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Krome Fürstenberg posedis grandajn bienojn en la Aŭstraj Heredaj Landoj - precipe en Bohemio. Ili apartenas al la tiel nomataj apostolaj familioj.
Kun la Princlando Fürstenberg ili regis unu el la plej grandaj teritorioj en sudokcidenta Germanio ĝis 1806. Fürstenberg interalie akiris internacian reputacion per renoma bierfarejo (Fürstlich Fürstenbergische Brauerei) kaj kiel posedanto de unu el la plej grandaj privataj artaj kolektoj en Eŭrop. En Donaueschingen ili loĝas en kastelo Donaueschingen ekde 1488, sed ĝis 1716 la princa rezidejo estis en la kastelo Heiligenberg. De 1716 ĝis 1723 la rezidejoj de la du partaj princlandoj estis en Stühlingen kaj Meßkirch. En 1723 la princo Joseph Wilhelm translokis sian loĝejon de Stühlingen al Donaueschingen, kiu restis la rezidejo de la nun unuiĝinta princlando eĉ post kiam la linio de Meßkirch formortis.
Kun la kastelo Heiligenberg la familio Fürstenberg posedas unu el la plej gravaj renesancaj monumentoj norde de Alpoj. La ekonomia bazo de la familio kuŝas ĉefe en vasta arbara proprieto.
NGC 7696
NGC 7696 (aliaj indikoj — MCG 1-60-4, ZWG 407.10, PGC 71757) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Esperanto (apartigilo)
Esperanto havas plurajn signifojn. Bv. elekti:
Vidu ankaŭ
Multaj stratoj, monumentoj, ktp. portas la nomon Esperanto tra la mondo. Vidu la artikolojn Zamenhof/Esperanto-Objekto kaj Listo de ZEO-j.
Pont-de-Buis-lès-Quimerch
Pont-de-Buis-lès-Quimerch (surloke skribita Pont-de-Buis-lès-Quimerc'h) [pɔ̃dbɥi lɛ kimɛx] estas franca situanta en departemento Finistère, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pont-de-Buisiens.
György Demkó
György DEMKÓ [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Demkó György estis hungara pastro, preposto, profesoro.
Flossenbürg
Ĉi tiu artikolo ne rilatas al Koncentrejo Flossenbürg.
Flossenbürg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neustadt an der Waldnaab kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Inter la jaroj 1938 kaj 1945 sur la komunuma teritorio ekzistis nazia koncentrejo nome Koncentrejo Flossenbürg kun parte pli ol 100 000 malliberigitoj, kaj ekde la jaro 1943 pli ol 90 filioj: en la koncentrejo interalie malmultajn tagojn antaŭ la liberigo murdiĝis la kontraŭhitleraj admiralo Wilhelm Canaris kaj teologo Dietrich Bonhoeffer.
György Demkó
György Demkó naskiĝis la  1856 en Hungara reĝlando en Nagyida (nuntempa Veľká Ida en Slovakio). Li mortis la 1914 en Balatonfüred.
Biografio
György Demkó frekventis gimnazion en Eger, poste li akiris teologian diplomon en Vieno en 1878. Hejmenveninta li pastriĝis, li komence estis pastro en Törökszentmiklós. En 1880 li revenis al Vieno por plene fine la diplomon, poste li ekinstruis en Teologia Altlernejo (Eger). Li doktoriĝis en 1882. En la sekva jaro li estis nomumita profesoro en Universitato de Budapeŝto, li atingis la rangon publika ordinara profesoro en 1888. En la studjaro 1904 li estis rektoro. En 1907 li iĝis kanoniko kaj lernejestro en Eger. En 1913 li pensiuliĝis.
János Gabányi
GABÁNYI János [gaba'nji], estis rumanajua hungara ĵurnalisto, loka historiisto naskita la 7-an de aprilo 1910 en Szamosújvár kaj mortinta la 6-an de majo 1996 en Gherla?.
Zalaszentlőrinc
Zalaszentlőrinc [zalasenlOrinc] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. La loknomo signifas: Zala-Sankta Laŭrenco.
Geografio
Zalaszentlőrinc situas en valo, fine de sakovojo el Zalaszentiván, laŭ fervojo Szombathely-Zalaegerszeg. La lasta urbo troviĝas 12, Körmend 30 km-ojn for.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1464 en formo "Zenthlewrincz".
En Zalaszentlőrinc migra poŝto servas.
János Gabányi
Biografio
La gimnazion János Gabányi finis en sia naskiĝurbo kaj en Koloĵvaro. Li studis en la universitatoj de Bukareŝto, Kluĵo kaj de Budapeŝto. Li akiris diplomon de instruisto pri historio kaj geografio kaj li instruis en la mezlernejo de sia naskiĝurbo, kies li estis la lernejestro inter 1947-49. Pli malfrue li instruis ankaŭ la francan lingvon kaj desegnon. Li pentris kaj desegnis pri malnovaj konstruaĵoj de Gherla. Li havis ekspoziciojn en Gherla, Kluĵo kaj Bukareŝto.
Piprujacoj
La piperacoj aŭ piprujacoj (Piperaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo piperaloj (Piperales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 2650 speciojn,. Ĝia tipa genro estas pipero.
En tiu plantofamilio, oni trovas tropikaj aŭ subtropikaj arbustoj, lianoj aŭ herboj, iuj epifitaj - monoikaj, dioikaj aŭ poligamiaj, kun senperiantaj floroj, kaj kun fruktoj kapsulecaj aŭ berecaj.
Notu ke la termino "piperacoj" estas nuntempe la plej disvastigita. Konstruita laŭ la modelo Aster > astero > asteracoj, por ne konflikti kun la termino "pipro", kiu indikas en la nunaj vortaroj, la frukton de la planta genro pipero. PIV plie precizigas ke la termino "pipero" estas preferinda antaŭ "pipr(o)arbusto" (ĉar en la genro ne nur estas arbustoj sed ankaŭ lianoj kaj herboj), kaj antaŭ "piprujo" (kiu konfliktas kun la vazeto entenanta pipron). Fine, oni ankaŭ trovas en kelkaj vortaroj la terminon "pipracoj" malĝuste konstruitan laŭ la nomo de la frukto kaj ne laŭ la nomo de la tipa genro.
6176 Horrigan
6176 Horrigan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝia nomo honoras Barbara Llewellyn Horrigan (1915–2005), aktivan anon de la "Arlington Friends of the Drama" (Amikoj de la Dramo de Arlington). Ŝi estis prezidentino de tiu teatra kompanio de 1960 ĝis 1963.
Abdula Nuri
Abdula NURI (n. la ) estas influa irana politikisto kaj la ministro pri internaj aferoj de 1989 ĝis 1993 kaj de 1997 ĝis 1998.
Biografio
Ekde 1989 ĝis 1993 li estis la ministro pri internaj aferoj. Li iniciatis pri la unuigado de ĝendarmaro, urba polico kaj komitatoj de la islama revolucio en unueca Forto de la ŝirmado de justordo, funkciata sub gvidado de tiu ministerio. En 1994 Abdula Nuri estis elektita en la parlamento de la Partio de servistoj de kreado. En la printempo 1997 li denove estris la ministerion pri internaj aferoj. Interalie li subtenis la eks-urbestron de Tehrano Golamhosejn Karbasĉi, kiu en tiu tempo estis juĝita pri akuzo pri koruptado.
Somere 1998 Nuri estis devigita eksiĝi sub la premado de opozicio. Post tio li daŭrigis la politikan agadon, eldonis la ĵurnalon «Ĥordad» kaj estis elektita la prezidanto de la islama konsilio de Teherano. Konservativuloj kulpigis Abdula Nuri pri la ofendo de la fundamentoj de la islama reĝimo kaj la sapeado de la nacia sekureco kaj finfine li estis kondamnita al malliberigado por 5 jaroj.
Parencoj
La maljuna frato de Abdula Nuri pereis rezulte de terora ago. La alia frato, Alireza Nuri, estis elektita la deputito de la parlamento de la sesa kunveno.
Plouigneau
Plouigneau [pluiɲo] (Plouigno) estas franca situanta en departemento Finistère, regiono. La teritorio membras en la kunurba komunumaro de Morlaix, kreita en 2000. Fine de en la komunumo vivis.
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas Ignaciens.
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
Moskeo de Permjo
La moskeo de Permjo (Пермская соборная мечеть, laŭvorte "katedrala moskeo de Permjo") konstruiĝis inter la jaroj 1902 kaj 1903 kiel unua moskeo en la rusia urbo Permjo. La konstruon ebligis grandaj mondonacoj de la lokaj tataraj komercistaj familioj, la domon planis la arkitekto Aleksandr N. Oĵegov (Александр Н. Ожегов).
La urba islama komunumo en 1901 ricevis la permeson konstrui moskeon en la tre dense loĝata tatara kvartalo de la urbo, kaj jam la 1903 la preĝejo estis solene inaŭgurita.
Pro la sovetunia ateisma politiko la konstruaĵo estis fermita la 1936. Laŭ informoj de la moskea retejo en oktobro 1937 estis malliberigitaj dek gvidaj membroj de la moskea estraro, inter ili la urba imamo. Laŭ tiu informo ĉiuj ili estis pafmurditaj. En 1940 la moskeo iĝis ŝtata posedajo. La 1990 la moskeo estis redonita al la urba islama komunumo.
Anuslekado
Anuslekado (angle rimming, aŭ latine anilingus) estas seksa praktiko konsistanta en kontentigado de anusa tereno per lango. Tio estas formo de seksuma antaŭludo uzata de samseksemaj, aliseksemaj aŭ ambaŭseksemaj paroj. Tiu ĉi praktiko ensumigas diversajn specojn de teknikoj, inkluzive de kisado, lekado kaj enŝovigado de lango en rektumon. Volupto estiĝas danke al nervaj finigoj en tereno de anusa kontraktoro. Kelkaj paroj praktikas ĝin ankaŭ kiel formon de purigado de anuso. Se ili trovas en tio kontentigon eĉ dum tiuj ĉi cirkonstancoj (purigado), temas verŝajne pri aperaĵo, kiun psikopatologio markas kiel parafilion (seksa devio), koprofilio (sinonimo koprolagnio) (kontentigo per manipulado de ekskrementoj), eventuale koprofagio (kontentigado el manĝado de ekskrementoj).
Frontenex
(jen france, historie latine Fontanetum) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Jasienica (fervojhaltejo)
Jasienica estas fervoja stacio en la pola urbo Police. Ĝi estas lokita ĉe la strato Kolejowa sur teritorio de la urba setlejo Jasienica (Okcidentpomeria Provinco). La stacio troviĝas sur la ferma al paŝagera servo fervojlinio Szczecin Główny – Trzebież Szczeciński.
En la jaroj 1898-1910 tiu stacio estis lasta sur fervojlinio. Nuntempe ĝi estas unu el la triaj fervojaj stacioj en administraj limoj de Police. La stacio situas kelkaj metroj de la traknivela pasejo sur strato de Piotr i Paweł kaj de la ponto supre de rivero Gunica. La stacio lokitas 250 m de strato Dworcowa. Konstruaĵo de la stacidomo estas nuntempe ruina. La plej proksima haltejo de la urba transporto estas "Police Jasienica Krzyżówka".
Jamena
Jamena, serbe Јамена estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.
Geografio
Jamena situas laŭ la kroata landlimo, laŭ maldekstra bordo de Savo, kie pramo trafikas al Bosnio.
Historio
La plej frue romianoj vivis tie. Post la mezepoko la loko longe apartenis al Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 1943 pro lamilitado la vilaĝo bruldetruiĝis kaj ankaŭ hombuĉado okazis. Inter 1991-1995 la vilaĝo izoliĝis pro la bataladoj, fine en 1999 NATO bombatakis la vilaĝon. En 2002 loĝis en Jamena 1055 serboj (93 %), 32 kroatoj (3 %), 5 jugoslavianoj, 3 rutenoj, 2 hungaroj kaj aliaj.
Ostrava-Svinov (stacidomo)
Ostrava–Svinov (ĝis 1960-aj jaroj Svinov-Vítkovice, poste proksimume ĝis la jaro 1989 Ostrava-Poruba) estas fervoja stacio en adresoj Peterkova 79/5, Peterkova 132 kaj vitrita alkonstruaĵo en strato Peterkova 107/16 troviĝanta en Svinov, unu el ostravaj urbaj partoj.
La stacio situas sur fervojlinio Přerov – Bohumín kaj en la stacio deflankigas fervojlinioj ĝis Opava kaj ĝis Český Těšín.
Dominaĵo de la stacio estas neobaroka ekspedicia konstruaĵo el la jaro 1845 kun vitrita alkonstruaĵo de kontrolĉambrego konstruita laŭ projekto de arkitekto Václav Filandr en la jaro 2006.
En la stacio haltas trajnoj de ĉiouj kategorioj de České dráhy kaj ankaŭ privataj transportistoj RegioJet kaj LEO Express.
5225 Loral
5225 Loral estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo aludas al Loral Corporation, firmao de elektronikaj aparatoj, kiu fabrikis plurajn lumkaptilojn uzitajn por la serĉoj de apud-teraj asteroidoj kaj kometoj.
21328 Otashi
21328 Otashi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Marcello Bacciarelli
Marcello Bacciarelli (naskiĝis la en Romo, mortis la  en Varsovio) estis itala pentristo kaj reprezentanto de baroko kaj klasikismo, de 1756 aktiva en Pollando, de 1766 kortega pentristo de la reĝo Stanislao Aŭgusto Poniatowski, profesoro de la Reĝa Universitato de Varsovio kaj framasono.
21328 Otashi
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la japana urbo Ota (japane 太田市, Ōta-shi). En marto 2005, la malnova urbo Ota kaj tri najbaraj urboj de la sudoriento de la gubernio Gunma estis kunfanditaj por fari la novan urbon Ota. Publika informado pri astronomio estas energie kondukita tie fare de la Ota Uĉuno Kaj (Astronomia Klubo de Ota).
-377
En la jaro 377 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Muzeo de la Dua Mondmilito en Gdańsk
Muzeo de la Dua Mondmilito en Gdańsk (Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku (MIIWŚ)) estas  ŝtata institucio pri kulturo iniciatita en 2008. La konstanta ekspozicio estis malfermita la 23-an de marto 2017.
11747 Libbykamen
11747 Libbykamen estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
György Kiss (1852)
György Kiss [djordj kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss György estis hungara skulptisto. Lia nomo kelkfoje aperas kun aldonomo Szászvári [sAsvAri] por fari diferencon inter la samnomuloj. György Kiss naskiĝis la en Szászvár, li mortis la  en Budapeŝto.
11747 Libbykamen
Orbito
Ĝi estas proksima de la 2:5 kun Marso kaj 5:2 kun Jupitero.
György Kiss (1852)
Biografio
György Kiss estis paŝtisto, sed li estis talenta, tial en 1869 li estis sendita al Graz por lerni lignoskulptadon. Ekde 1874 li studis en la bavara belarta akademio, poste iom li estis en Romo. Hejmenveninta li kreis skulptaĵojn en Budapeŝto pli ol 4 jardekojn. Ili estas videblaj ekzemple en Parlamentejo (Budapeŝto), Palaco Vigadó, Budapeŝta Ŝtata Operejo, Katedralo de Pécs. Lia skulptaĵo ricevis arĝentan medalon en Munkeno en 1875.
11747 Libbykamen
Nomo
Ĝia nomo honoras Libby Kamen, kiu mentoris finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la West Windsor Plainsboro High School South, Princeton Junction (Nov-Ĵerzejo).
Störmthal
Störmthal estas vilaĝo apartenanta al la komunumo Großpösna en la distrikto Lepsiko en Saksio sudoriente de Lepsiko. La loko havas 532 loĝantojn (2004) kaj situas ĉe la nordorienta bordo de la Lago Störmthal, resta truego de la iama subĉiela lignitominejo Espenhain.
Geografio
En la oriento la kamparo de Störmthal estas separita fare de la arbara tereno Oberholz disde la 3 kilometrojn fora Großpösna, tuj nordokcidente situas Güldengossa (nun same parto de Großpösna) kaj 2 km en norda direkto Liebertwolkwitz, urboparto de Lepsiko. Inter Liebertwolkwitz kaj Störmthal pasas la germana aŭtovojo A38. Ĉe la norda rando de la loko troviĝas industritereno. La plej fama entrepreno surloka estas pianofabriko Blüthner.
Störmthal estas stratovilaĝo kaj esence karakteriziĝas per grandaj saksiaj biendomoj, kiuj ĝis la fino de la 2000-aj jaroj plejparte estas renovigitaj. La loka kastelo tamen ankoraŭ ne estas renovigita. Parto de la apartena parko viktimiĝis kune kun la iama vilaĝoparto Rödgen pro la subĉiela lignitominejo Espenhain.
Historio
La regiono sude de Lepsiko estis pli dense loĝata kadre de la germana setlado en oriento ekde la mezo de la 11-a jarcento. Störmthal apartenas al la fondaĵoj el tiu tempo. Unuafoje ĝi estis skribe menciita en 1306 en pagolisto de la monaĥejo Klosters Pegau, al kiu Störmthal tiam estis subigita. Ekde 1350 la loko estis tamen posedaĵo de diversaj nobelarfamilioj.
Pozitivan evoluon Störmthal travivis ekde 1675 sub la estreco de Statz Friedrich von Fullen, kiu kiel elektoprinca saksia militkonsilantaro tenis influriĉan pozicion ĉe la dresdena kortego. La nobelo zorgis por tio, ke la loko fariĝis memstara paroko en 1690. Jaron poste li malfermigis la unuan lernejon de la vilaĝo. En 1693 von Fullen komencis per la konstruado de la kastelo, kiun li lasis ĉirkaŭigi per vasta parko. Al tiu ankaŭ apartenis bestoŝirmejo kaj sep fiŝlagetoj.
La 1-an de januaro 1996 Störmthal iĝis parto de la administra komunumo Großpösna.
Irako en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj jam en 1948 kaj de 1960 ĝis 1968, kaj kontinue ekde 1980 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 15 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis irakaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte unu medalon: Temis pri bronza medalo pri halterlevado en la Somera Olimpiko 1960.
Eymoutiers-Vassivière (stacidomo)
Eymoutiers-Vassivière estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Eymoutiers, en departemento Haute-Vienne, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Le Palais - Eygurande-Merlines (713000).
Saint-Just-en-Chaussée
Saint-Just-en-Chaussée estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
(26120) 1991 VZ2
(26120) 1991 VZ2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga (Japanio).
Občina Gorenja vas-Poljane
Občina Gorenja vas-Poljane estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 73 komunumoj kovrante areon de 153,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 7541 homoj. Administra centro de la municipo estas du vilaĝoj - Gorenja vas kaj Poljane.
Loko, priskribo
Občina Železniki en la nordo, Občina Škofja Loka en la oriento, Občina Dobrova-Polhov Gradec en la sudoriento, Občina Logatec en la sudo, Občina Žiri kaj Občina Idrija en la sudokcidento, Občina Cerkno okcidente.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 73 vilaĝoj:
Bačne, Brebovnica, Bukov Vrh, Čabrače, Četena Ravan, Debeni, Delnice, Dobje, Dobravšce, Dolenčice, Dolenja Dobrava, Dolenja Ravan, Dolenja Žetina, Dolenje Brdo, Dolge Njive, Fužine, Goli Vrh, Gorenja Dobrava, Gorenja Ravan, Gorenja vas, Gorenja Žetina, Gorenje Brdo, Hlavče Njive, Hobovše pri Stari Oselici, Hotavlje, Hotovlja, Jarčje Brdo, Javorje, Javorjev Dol, Jazbine, Jelovica, Kladje, Kopačnica, Kremenik, Krivo Brdo, Krnice pri Novakih, Lajše, Laniše, Laze, Leskovica, Lom nad Volčo, Lovsko Brdo, Lučine, Malenski Vrh, Mlaka nad Lušo, Murave, Nova Oselica, Podgora, Podjelovo Brdo, Podobeno, Podvrh, Poljane nad Škofjo Loko, Predmost, Prelesje, Robidnica, Smoldno, Sovodenj, Srednja vas - Poljane, Srednje Brdo, Stara Oselica, Studor, Suša, Todraž, Trebija, Vinharje, Volaka, Volča, Zadobje, Zakobiljek, Zapreval, Žabja vas, Žirovski Vrh Svetega Antona, Žirovski Vrh Svetega Urbana
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-gorenjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:27_x432587.5_y107513_s12_b4
Skælingur
Skælingur (dane Skælling) estas vilaĝo sur okcidento de Ferooj, sur insulo Streymoy en la distrikto Kvívík. Ĝi havis 13 loĝantojn en 2010. Ĝi situas ĉe la monto Skælingsfjall, unu el la plej altaj montoj de la insularo, kun alto de 767 metroj.
Departemento El Paraíso
Departemento El Paraíso estas unu el la 18 departementoj de la Centramerika nacio Honduro, formiĝite en 1878 el parto de departemento Tegucigalpa. El Paraíso situas en la sudo de Honduro, apud la limo de Nikaragvo.
Ĝia departementa ĉefurbo estas Yuscarán.
El Paraíso kovras areon de, kaj en 2005 havis taksitan popolnombron de 383,565.
Ergometrino
Ergomotrino estas alkaloido de la familio de lizergamidoj.
Clavicipitaceae speciale Claviceps purpurea, Claviceps paspali kaj Balansia sp produktas ĝin.
En medicino ĝi estas uzata kontraŭ la sangelfluo de la nova patrino, nura aŭ ligata kun okcitocino. Ĝi ankaŭ efikas kiel LSD kaj produktas halucinojn.
Alanino kaj lizerga acido estas uzataj en ĉelo por produkti ergometrinon danke al la enzimoj LPSB kaj LPSC.
Oni ne trovis ergometrinon ĉe Claviceps purpurea G2 aŭ G3.
Vidu ankaŭ
Ergotoalkaloido, Ergotamino
Eksteraj ligiloj
Informoj de NCBI
NGC 7697
NGC 7697 (aliaj indikoj — IC 5333, ESO 110-12, AM 2332-654, IRAS23320-6540, PGC 71800) estas galaksio en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saumos
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Gregorio Palamas
Gregorio Palamas estis kristana teologo.
Biografio
Origine nobelfamilie (1296), Gregorio Palamas havis kiel patron, membron de la bizanca kortego kaj senatanon. Tiu patro, imitinte la monaĥan vivostilon, praktikadis ankaŭ dum sia laboro la hezikasman preĝon. Bedaŭrinde, li forpasis ege frue: kiam Gregorio ĵus atingis la sepjaran aĝon. Gregorio, spite de sia infanaĝo, estis alproksimiĝinta al la monaĥa medio, al majstroj kaj spiritaj patroj: tiu unua pereduka formiĝo metis la bazojn por la tuta lia estonta vivo kaj teologia-mistika pensado. Li estis direktita al studoj pri retoriko kaj filozofio ĉe la filozofo Teodoro Metokita, kie li gajnis bonegajn poentojn taŭgajn por malfermi al li la karieron en la imperia administracio.
Tamen, li sentis ke sia vivo povis trovi plenan kontentigon de ĝiaj aspiroj nur en la monaĥa vivo kaj, ĉirkaŭ 1316, li decidis forlasi la mondaĵojn kaj adheri al monaĥejo liberiĝante de la insistaj familiaj obstakloj en maniero tute... siatempa: li proponis al sia patrino, al la du fratoj kaj al la servistaro ke eĉ ili eniru monaĥejon por resti kune kun li. Tiel, li retiriĝis sur la Monto Athos kaj havis kiel unuan spiritan majstron Theolepto (1250-1324/25) kiu sekve estis metropolito de Fidaldelfio de Minora Azio. La juna monaĥo estis multe influita de tiu majstro kiu lin enmetis en la gustadon de la praktiko de la Preĝo de la Koro
Apenaŭ dudekjaraĝa, Gregorio translokiĝis ĉe la monaĥejon de monto Papikion en Makedonio. En tiu regiono troviĝis monaĥa komunumo de neortodoksaj Mesalianoj kun kiuj li kontaktis kaj sukcesis kelkajn altiri al la ortodoksio.
En 1317, Gregorio, kune kun du kunfratoj, revenis al la “Sankta Monto”, kie subgvide de anakoreto Nikodemo unuatempe, duatempe ĉe Granda Lavra, sekve ĉe la ermita komunumo nomata Glossia, kie kondukis monaĥan vivon Gregorio Sinaita kaj Kalisto (kiu poste estos elektita patriarko de Konstantinopolo).
En 1325 Gregorio Palamas forlasis la duoninsulon pro la piratoj. Li dezirus translokiĝi al Jerusalemo sed lia vojaĝo blokiĝis en Tesaloniko, kie li estis ordenita sacerdoto. Post vizitoj al diversaj monaĥejoj, en 1331 li revenis al Monto Athos, en la skito de Sankta Saba, najbare de la Granda Lavra. Ĉi tie li komencis kompili sian unuan verkon. Dum kelke da tempo li egumene prezidis la monaĥejon de Esfigmenu, kiu tiutempe gastigadis komunumon de 200 monaĥoj.
En 1335 dum reflamiĝis la “hezikasma polemiko” kun Barlaam el Kalabrio li revenis al Skito de Sankta Saba.
En 1342 dumvojaĝe al Konstantinopolo Gregorio Palamas estis arestita kaj procesita kaj kondamnita pro la ideoj de siaj verkoj. Li restis en la imperiaj karceroj laŭ kvar jaroj. En kaptitejo li povis surpaperigi diversajn siajn verkojn.
En 1347 estis kunvokita, iniciate de la imperiestrino Ana, koncilio en kiu la ideoj de Barlaam kaj de aliaj filozofoj estis kondamnitaj, dum Gregorio Palamas rehabilitita kaj rerajtigita disvastigi siajn ideojn. En tiu sama jaro Gregorio estis konsekrita metropolito de Tesaloniko; sed li sukcesis establiĝi nur ĉe la finiĝo de 1350 aŭ ĉe la komenciĝo de la sinsekva jaro post kiam ĉesis la insurekciaj ribeloj de la zelotoj de Tesaloniko, speco de sendependisma partio en kiu partoprenis ankaŭ monaĥoj. La polemiko ĉirkaŭ la ideoj de la filozofo ne senfajriĝis kaj 1351 estis kunvokita kroma koncilio kiu reasertis la ortodoksecon de la palamasaj ideoj. La Bizanca Eklezio inkluzivis en sian Synodikon (koncilia dekretaro) teologiajn esprimojn de la palamasaj verkoj.
Sekve Gregorio estis kaptita, kaj restis enprizonigita laŭ unu jaro, de Turkoj kaj liberigita, post pago de elaĉeto per nomo elpoŝita de Serboj. En 1355 li revenis al Tesaloniko, kie li restis ĝis la morto. Li estis entombigita en la katedralo de la sama urbo. En 1368 liaj korpaj restaĵoj estis lokigitaj en la preĝejo al li dediĉita, kie li estas daŭre amase honorata ekde tiu jaro kiel sanktulo en la Ortodoksa Kristana Eklezio; iuj Bizancaj Katolikaj Eklezioj, kiuj formas parton de la komunumo de la Katolika Eklezio, ankaŭ kultas lin.
Ĝeneralaj linioj pri la penso de Gregorio Palamas
Gregorio Palamas neniam sin proponis kiel pensulo, filozofo aŭ teologo akademisence. Laŭ li kulturo havas ja jes gravan funkcion, sed la kristana praktikado kaj la pridia kompreno estas senfine supera. Gregorio skribas: “Temas pri scio pli alta ol tiu pri la naturo, astronomio kaj pli alta ol tiu pri la tuta filozofio rilata al ili, ne nur scio pri Dio kaj scio de la homo pri si mem kaj lia propra ordo sed ankaŭ ke nia intelekto estas konsciigita pri sia febleco. [...] Fakte, intelekto konscia pri sia febleco jam ekenvojaĝas trovi el kie povas veni la savo, alproksimiĝas al la lumo de vera scio kaj ricevas veran saĝon, kiu ne dissolviĝas en tiu ĉi sekularaĵoj”.
Ekzistas insista skolo kiu emas legi en la Patroj de la Eklezio, kaj sekve ankaŭ en Palamas, filozofiajn influojn de aliaj pensuloj, kristanaj aŭ nekristanaj. Palamas estis granda ŝatanto de Pseŭdo-Dionizio la Areopagano: facilas, do, atribui al li novplatonan pensadon. Gravas atentigi, tamen, ke spite de elementoj kaj terminoj de filozofia origino, Gregorio preferas distanciĝi el filozofio eĉ kiam li per ties konceptoj kaj terminoj starigas sian tutalian konstruaĵon. Ne malsame ol diversaj Patroj. “Per la sola racio neniam eblas koni la revelaciitajn verojn”.
La distanciĝo el la filozofio kaj kulturo, intencitaj kiel forigilo el la kristana enmensigo, klarigas ankaŭ lian malinklinon verki kaj publikigi siajn rapsodajn kaj hazardajn verkojn. Li komencis kompili siajn verkojn nur kiam li estis devigita sin defendi. Lia penso, do, dedukteblas el liaj verkoj naskiĝintaj por defendi la monaĥismon kaj la “preĝpratikaĵojn” de la monaĥoj “Athosanoj”. Palamas, do, ekverkas nur por rebati la opiniojn de la monaĥo-filozofo alveninta Konstantinopolon: Barlaam el Kalabrio.
Barlaam atingis Konstantinopolon unuavide pro kredaj motivoj, opiniante ke la grekoj estis konservintaj kristanan puron jam perditan ĉe la latinoj. Unu el liaj traktadoj, fakte, koncernas ĝuste la defendon de iuj prikredaj pozicioj de la grekoj. Ĵus alveninta la imperian ĉefurbon li komencis instrui filozofion ricevante atenton kaj laŭdon ĉe elito kiu ekmalkovris la antikvajn klasikojn. Tiam alvenis al liaj oreloj ke iuj monaĥoj faris strangajn preĝpraktikojn en la Monto Athos, li volis tien iri por persone konstati la aferon. En Athos, eble li ricevis malklarajn informojn kaj revenis al Konstantinopolo kun skandalo en la menso: kaj kun intenco denunci demona kion li konstatis. Li tuj iniciatis disvastigi siajn juĝojn altirante al si la atenton de Palamas. Tiu ĉi dekomence estis milda kaj konsilis al sia interparolanto limiĝi al la sola filozofio kaj rezigni invadi la kampon ne apartenantan al lia kompetento. Barlaam, tamen, ne rezignis kaj, per filozofiaj argumentadoj, reproponis siajn akuzojn laŭ maniero ankoraŭ pli akra kaj konvinkta. Nur tiam la polemiko flamiĝis.
La polemiko inter la du revestas intereson kiu ege superas la kontraston de ideoj inter du pensuloj. Jen la fonto de ilia kontrasto.
Koncepto pri Dio
Barlaam iusence estas konsiderinda humanisto, reprezentanto de nova sentemo, de nova maniero observi la mondon kaj la aferon religian. Kiel tia, li decide antaŭmetis la novplatonisman filozofion (ene de kiu li interpretis Pseŭdo-Dionizon la areopapagan). Barlaam signas rigidan distingon inter la nekreita regno (de Dio) kaj la homa menso kia tia. Li formulas specon de “agnostikismo” pro tio ke li pritraktante la dian esencon en si mem konkludas ke ĝi estas nekonebla. Ekzemple, ĉar laŭ li, finfine, la dia regno estas nealirebla por la homa racio, estas sensenca la dogma kontrasto inter Oriento kaj Okcidento rilate la “Filioque”.
Scio pri Dio
Barlaam komencas metante, rilate la scion pri la mondaj realoj, Platonon kaj Aristotelon sur la sama nivelo en kiu la teologio metas la Biblion kaj la Patrojn de la Eklezio. Laŭ li eblas “koni Dion nur pere la kreita mondo dum la “negativaj” asertoj pri Dio, esprimitaj de Pseŭdo-Dionizo, utilas nur por determini tion kio Dio ne estas. . La kalabriano opiniadis ke, finfine, la studo kaj ekscio estus pli gravaj ol la preĝo kaj kontemplo. Kohere kun tio, li juĝadis tempoperdo, tiu ŝtelita al la studo, la vivostilo de la monaĥoj de Monto Athos, tute encentrita sur la preĝado "hezikia". Barlaam ridindigis la hezikiajn monaĥojn ilin difinante "omfalompsiĥoi", nome personoj situigantaj la prezentiĝon de la animo en la umbiliko. Barlaam oponis “hezikianojn”, ilin akuzante esti mesalianoj, tio estas pri pretendo vidi la Dian Esencon per la okuloj de la korpo, afero neata eĉ de Platono.
Gregorio Palamas ekdefendas hezikasmon kaj, sekve, rebatas ke la profetoj havas gradon de scio pri la dia koncepto kiu ne povas esti eĉ minimume komparata kun tiu de la filozofoj, ĉar nur la profetoj povis reale Lin (Dion) vidi kaj senti en sia koro dum la filozofoj Lin povis nur konjekti. Tio kion la homo povas vidi pri Dio ne estas Dio en si mem (Lia substanco) sed Liaj efikoj. Krome, “la homo ne kapablas ascendi al Dio el la kreita realo ĉar ne eblas iu ajn komparo inter kreita kaj kreinta. Malgraŭ tio, homo, pergracie, povas havi sperton pri la nekreita kaj eniri en komunion kun Dio kiu al li riveliĝas. En la Palamasa sistemo estas radikale ekskluzivita la “barlaama agnoskismo”,
“Nek utilas nek oportunas, eĉ male estas tro danĝera por ĉiuj serĉi en la vortoj la aĵojn superajn al la vortoj mem, ĵeti la misteraĵon al la neeruditoj, konfidi tiujn temojn al la oreloj kaj kompreno de infanoj, inciti laikojn kontraŭ la monaĥoj kaj krei okazojn de ne malmulta konfuzo en la Eklezio de Kristo”.
Tiuj vortoj montras la profundan malsamecon en la pensado de la du homoj: la unua, filozofo Barlaam, nutris grandan fidon en la racio kiu kapablis resuriri al Dio startante el la kreitaj realaĵoj. La dua, la mistika Gregorio, ekvidis en la racio limojn kiam temis paroli pri Dio, ĉar tiu staras trans la konceptebla kaj humane neimagebla; la unua fidas la racion sed konkludas ke pri Dio eblas difini nenion, la dua, kiu ne fidas al la racio, opinias ke la racio per la revelacio kapablas multe diri pri Dio. la unua imagis utila la kuntrenon de la popolo, la dua konvinkitis ke certaj temoj bezonas prudenton kaj profundan spiritan formadon por esti alireblaj. La unua provokis distancon inter la mondo de la monaĥoj kaj tiu de la laikoj, kvazaŭ tiuj estus postlasaĵo de epoko jam preterpasinta; la dua ne metis diferencon inter ambaŭ se konsideri ke la monaĥoj estas nenio pli ol laikoj kiuj vivas radike la postulojn de la bapto.
Rilate la problemon de la eblo flanke de la homo maturigi scion pri Dio, transcenda kaj substance nekonebla, Gregorio distingis “koni Dion en lia esenco” (greke: ousia) kaj “koni Dion en liaj “energioj” (greke: energeiai), tradukeblaj per “manifestacioj! aŭ “aktivecoj”. Gregorio konservis la konvinkon ke neeblus perscie atingi Dion en Lia esenco (nome kio estas Dio en si mem kaj per si mem), sed akceptis la eblecon Lin koni en liaj verkoj pro tio ke Dio riveliĝis kaj volis la enkarniĝon de sia Filo. En sia argumentadoj Palamas baziĝis sur la doktrinoj de la Patroj de la Eklezio kiuj lin antaŭis, aparte sur la Kapadokaj Patroj ĝispunkte ke, laŭ iuj, li skizas, eĉ ripetas, la penson de la tuta patristiko.
La filozofiaj vidpunktoj de Barlaam, estis definitive forigitaj en du koncilioj en 1341, ambaŭ plenumiĝintaj en Konstantinopolo. Post tiu kondamno li revenis al Italio, estis, iniciate de la papo, elektita episkopo de Gerace kaj, fine, papa ambasadoro en Konstantinopolo por prepari unuigon de la du ekleziaj stumpoj. La intertrakto fiaskis. Laŭmallonga tempo Barlaam estis ankaŭ instruisto de Petrarca pri la greka lingvo. La kondamno koncernis lian juĝon pri “Preĝo de la koro” kaj Hezikasmo; rilate aliajn ideojn ili trovis konsenton en Okcidento.
Gregorio fininte la diskuton kun Barlaam, devis konfrontiĝi kun la monaĥoj Gregorio Akindinos kaj kun Niceforo Gregorio (Gregoras). Por plikomplete kompreni tiujn polemikojn, oni aldonu ke en Konstantinopolo la teologiaj pozicioj vekis ankaŭ politikajn eĥojn, kunvolvante kortegajn altrangulojn kaj la imperiestron mem. Tio helpas kompreni la kompleksecon de la temoj kaj la daŭrigon de tiuj.
Akindinos, jam amiko de Palamas, ne sukcesadis toleri iujn pasaĵojn de la Palamasa penso ilin taksante kontraŭaj al la doktrinoj de la Patroj. Laŭ li, la Palamasa teologio inokuladis danĝerajn ennovaĵojn kaj li eksplikis la terminojn “esenco” kaj “energio” kvazaŭ en Dio estus dualo supera kaj dio malsupera. Tiu distingo kolizius kontraŭ la tradicio kaj povus kredigi plurecon de dioj. Aliflanke, Akindinos povis sin konsideri apartan specon de ante litteram tradiciisto: li praktikis omaĝon pure statikan al la patristikaj verkoj, dum Palamas sukcesadis ilin interpreti per nova lingvaĵo restante fidela al la aliaj asertoj. Necesas precizigi tiurilate ke Gregorio Palamas, parolante pri “dio supera” kaj “dio malsupera” kopiis tiajn esprimojn el la Corpus Dionysianum. “Tiu distingo devas esti komprenata en la senco ke "Tiu kiu sin manifestas antaŭas kaj restas super sia manifestiĝo mem"
Palamas respondis al tiuj obĵetoj per kompilado de longaj kaj ellaboritaj verkoj. Ni, do, ekzamenu iujn trajtojn de lia penso: mistiko, antropologio, teologio kaj ekleziologio.
Mistiko
La teologia penso de Palamas estas intime kunigita kun la kristana sperto kaj, do, kun la mistiko. Lia mistiko ne estas teorio aŭ simpla filozofio kaj nek, des malpli, penso laŭmatrice “novplatonisma”, same kiel unuavide povas ŝajni. Inter la du pensaj sistemoj abismas malsameco. Klaras Palamas: nur la homo spirita povas esti la transdonanto de la spirita tradicio havanta profundan ligon kun dogma tradicio al kiu li konstante suriras. Homo kiu surbaze de pura logiko intencas tion fari, devojigas. Tia homo difinindas “psika” nome intelektulema (= kaptite de si mem). Gregorio pri tio ne hezitas: “Kiu fidas siajn rezonadojn kaj esplorojn pere de tiuj, pro tio ke li opinias trovi la tutan veron per distingoj, silogismoj kaj analizoj, tiu povas nek koni la spertojn de la spirita homo, nek kredi en ili. Efektive, tiu ĉi estas “psika”: sed kiu estas “psika”, aldonas Palamas, nek ricevos la manifestaciojn de la Spirito, nek povas ilin realigi: tial, kiu ilin ne konas kaj en ili kredas, kiamaniere povos ilin igi koneblaj kaj kredeblaj, konfrontiĝante kun ili? Pro tio, se iu instruas pri la sobreco sen la ‘hezikio’, sen la sobreco de la intelekto kaj sen la sperto de ĝiaj spiritaj kaj afinaj efikoj, se, male, iu konformiĝas al siaj rezonadoj kaj provante per ĉiuj vojoj esplori per la vorto la bonon superan al vorto mem, estas evidente falinta en ekstreman frenezon kaj, en tia lia ‘saĝo’, mense alienulas ĉar stulte supozis povi analizi per la natura scikapablo la manifestaciojn kiuj estas superaj al la naturo kaj la profundecojn de Dio konitaj nur de la Spirito. .
Konfrontiĝante kun Barlaam, Palamas moviĝas ĉiam kun jena perspektivo: li startas ĉiam el la spirita sperto. Kaj okazas pro tio ke li defende subtenas la eblecon por la monaĥoj sperti la ĉeeston de Dio subforme de lumo nekreita kiu, reale, estas la “energio” de la Dia Graco. Por tion pravigi kaj akceptigi li alkroĉiĝas al la fama biblia pasaĵo de la Transfiguriĝo en kiu la disĉiploj, Petro kun Sankta Johano la Evangeliisto kaj Jakobo la pli juna, proprokule vidante la transfiguriĝon de Jesuo sur la Monto Tabor, efektive ili vidis la nekreitan lumon de Dio. Ankaŭ aliaj povos atingi, en apartaj cirkonstancoj, la vizion de la sama nekreita lumo. Tiu “lumfanio”, ĉiam senpage donacita de Dio, postulas la praktikon de la monaĥa asketismo en la “ekzikio” (trankvileco) kaj en la daŭra preĝo de la koro. Ĉiuj asketuloj pasas tra tri stadioj: la purigo, la lumigo kaj la diigo. Tiuj stadioj atingeblas en la harmonia kunlaborado kun la dia Graco, sen iu ajn aŭtomatismo aŭ mekanismo. La diigo, nome la supera stadio, kuntrenas la kompletan komunion kun Dio kaj la riveliĝon de Dio al la homo ĉiam en tiu ĉi vivo, kvankam en maniero ne permanenta.
Necesas rimarki ke la kritikantoj de Palamas ne ĉiam kontraŭis lian mistikon. Akindinos kaj Palamas jam havis la saman hezikian majstron: Teolopto el Filadelfio. Ilin dividis la Palamasa dirmaniero netradicia kaj ŝajne inklina igi Dion iamaniere spertebla, kiu certe incitas la konstantan teologion, aparte tiun de okcidentaj teologiistoj.
La mistikismo de Palamas ne estis konsiderita en Okcidento, pro ĝiaj teologiaj premisoj (la distingo de “energio” kaj “substanco” en Dio), kiuj, tiam oni pensadis, minus kaj negus la dian simplecon per kiu Dio povas esti nenio alio ol pura substanco ekskludanta, tial, ĉiun ajn disdividon. Tiusence, evidentiĝas malfacile sanebla la kontrasto kun la aŭgustena-tomisma filozofia-teologia doktrino.
Antropologio de Gregorio Palamas
Tamen, la homo ne kapablas atingi Dion per la nura racia penso (la tieldirita "dianoia") kaj okazas pro tio ke Palamas oponas Barlaam. Tamen, la homo povas intuicii la dian ĉeeston per la ero pli alta de sia inteligento (la tieldirita “nous"). La "nous" estas speco de “spirita okulo” kiu povas esti purigita por alproksimiĝi al tio kio estas dia, ĝin travidi kaj ĝui. La "nous", aŭ spirita intelekto, post esti deiĝinta el ĉiuj ligoj ĝin torporigantaj (la pasioj kaj la mondumecaj allogitecoj), eniras la “koron”, nome la plej intima realo de la homo, kaj okazas tie ke, kun la dia graco, estas deigita kaj “ekbrilas”. La hezikasma preĝo grave rolas en tiu malsupreniro de la "nous" en la koron. Se brilas la interna okulo, ankaŭ la tuta korpo loĝas en la lumo. Tiusence li interpretas la faman psalman versegon “Kaj en via lumo, ni vidas la lumon” (Sl 35,10).
"Kontraste kun Barlaam, kiu emis tute elimini la pasiecojn de la animo (influite de novplatonismo), Palamas ne provis la neniigon de tio kio estas ligita al la korpo (koleriĝemo kaj voluptemo), sed, prefere, ĝin igi servisto de la bono kaj amo”." .
Palamas konstruas, aŭ malkovras, antropologion dinamikan: ĝi havas aspekton ligitan al la bildo de Kristo, la homo nova, kaj aspekton triunuecan. Rilate tiun lastan, “sublume de la revelacio, la homa naturo estas ‘nature triunua’ post la Supera Triunuo, ĉar, malsame ol ĉio kreita, ĝi estas farita laŭ lia bildo, nome kunmetaĵo de intelekt(nous), nome intelekto-(logos), kaj de spirito(pneuma)”. (Teologiaj kaj fizikaj ĉapitroj, 40, PG 150, 1148 C).