cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paquito D'Rivera
Vivo kaj verkado
En 1979 D’Rivera organizis Havana Jam, aranĝo, kiu arigis mil rok- kaj ĵazmuzikistojn en la kuba ĉefurbo kaj kiu estis dokumentata per du duoblaj muzikalbumoj. Dum koncertvojaĝo en Hispanujo en 1981 li petis azilon en la usona ambasadejo. Post sia alveno en Usono lin subtenis muzikistoj kiel Dizzy Gillespie, Dave Amram, Mario Bauza kaj Bruce Lundvall, kiuj donis al li prezenteblecojn kiel soloisto, kaj li eldonis en 1981-82 du albumojn.
Dum la sekvaj jaroj li koncertvojaĝis kun propra ensemblo Havana/New York Ensemble tra Usono kaj Sudameriko, Eŭropo kaj Japanujo kaj kaj prezentis kun muzikistoj kiel Carmen McRae, McCoy Tyner, Toots Thielemans, Claudio Roditi, Roger Kellaway, Dizzy Gillespie kaj Benny Carter. En 1988 li kunfndis la United Nation Orchestra, kun kiu li ankaŭ koncertvojaĝis (Live at the Royal Festival Hall, 1989).
Samjare li muzikis kun la Nacia Simfoni-Orkestro kiel gastsoloisto la tutmondan unuan prezentadon de David Street Blues de Roger Kellaway kaj muzikis ankaŭ kun pluaj simfoniorkestroj el Usono, Eŭropo kaj Latinameriko same kiel kun klasikaj ĉambromuzikaj ensembloj. Li fondis aron da propraj bandoj: Paquito D’Rivera Big Band, Paquito D’Rivera Quintet, ĉambromuzik-ensemblo Triangulo kaj la kalipso- kaj salso-bando Caribbean Jazz Project. En 1989 li komponis por la saksofonkvarop de Gerald Danovich „New York Suite“, en 1994 „Aires Tropicales“ por Aspen Wind Quintet.
Distingadoj kaj honoradoj
En 2003 Muziklernejo Berklee lin honordoktorigis, kaj li ricevis multajn Gramiojn (i.a. Por la albumo Portraits of Cuba el 1996 kaj la komponaĵo Merengue, kiun prezentis violonĉelisto Yo-Yo Ma en 2005) kaj latinidĵazajn Gramiojn. En 2004 kaj 2006 Jazz Journalists Association honoris lin kiel klarnetisto de la jaro. En 2008 D’Rivera estis distingita per la Frankfurta Muzikpremio.
Centurion (Sud-Afriko)
Centurion estas grandurbo en provinco Gauteng, Sud-Afriko, situanta inter Pretorio kaj Johannesburg. La urbo havis la nomojn pli frue kiel Lyttelton, poste Verwoerdburg, nomita laŭ Hendrik Verwoerd, arkitekto de la apartismo. La neŭtrala nomo Centurion havas neniun signifon, kaj estis supozeble elektitaj fare de loĝantoj en 1995.
Geografio
situas sur altebenaĵo laŭ rivero Hennops en la norda parto de la lando. Pretorio troviĝas 20, Johanesburgo kaj Benoni po 37, Durbano 523, Port Elizabeth 934, Kaburbo 1297 km.
Historio
estis loĝata jam en la 13-a jarcento, kiam nigraj afrikanoj ekloĝis en tiu areo. Ili kultivis terojn, paŝtigis brutaron kaj elfandis feron. En 1841 eŭropanoj fondis tie bienon. Okazis batalo inter britoj kaj buroj en 1881, poste en 1901 la britoj establis en la proksimeco deportejon por virinoj kaj infanoj, el kiuj multe da buroj mortis. Oni koncedis al Centurion statuson en 1962 kiel Lyttelton. Ĝi estis formita per kombinado de la areoj de Doornkloof, Irene kaj Lyttelton. En 2000 oni forprenis la municipan statuson de la urbo.
Klimato
havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias en somero inter 20-30 °C. Tio falas ĝis 5 °C en vintro. La varmo en januaro kulminas kaj malkulminas en julio. Jare pluvas ĉ. 650-750 mm. La pluvo en novembro kulminas. Inter majo-aŭgusto apenaŭ pluvas.
Carlsbad (Nov-Meksiko)
Carlsbad estas usona urbeto lokita en la ŝtato Nov-Meksiko. Ĝin famigis la belaj subteraj kavernoj kaj aliaj vidindaĵoj. Tie laŭ la censo de 2010 vivas iom pli ol 26 mil loĝantoj.
La nomo devenas aŭ de Karlsbad, la germanlingva nomo de la nuntempa ĉeĥa urbo Karlovy Vary, aŭ de Karlsbad, sudokcidentgermana urbo en Badeno.
La 19-an de aŭgusto de 2000 okazis la rompo de un gasdukto de natura gaso kiu eksplodis kaj incendiiĝis ĉe Carlsbad; mortiĝis 12 membroj de familio. La tialo estis grava interna korodo de la gasdukto.
Pozzaglia Sabina
Pozzaglia Sabina estas komunumo de Italio.
Nova Crnja
Bazaj informoj
Nova Crnja, serbe Нова Црња, hungare Magyarcsernye, germane Neuzerne estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Meza Banato. Ankoraŭ 5 vilaĝoj apartenas al la municipo.
Situo
Nova Crnja situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Zrenjanin-Jimbolia.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Nova Crnja 1861 da homoj, (hungaroj 1574 (85 %), serboj 112 (6 %), ciganoj 87 (5 %) kaj aliaj).
David Finck
David E. Finck estas (nask.: 26-an de aŭgusto 1958) estas usona ĵazkontrabasisto, kiu ankaŭ ludas basgitaron. Finck naskiĝis en Roĉestro. Li studis sub Sam Goradetzer kaj Michael Shahan de la Filadelfia Orkestro. Li studentiĝis en 1980 ĉe Muziklernejo Eastman. Li muzikis de 1980 ĝis 1981 kun Ligneca Herman kaj tiam transloĝiĝis al Novjorko, kie li dum la 1980-aj jaroj ludis kun Joe Williams, Annie Ross, Mel Lewis, Al Cohn, Ernestine Anderson, Rosemary Clooney, Tom Harrell, Jerry Dodgion, Phil Woods, Clark Terry kaj Al Grey. Li laboris en la 1990-aj jaroj kun Paquito D'Rivera kaj Steve Kuhn in the 1990s, same kiel kun Freddie Hubbard, Makoto Ozone kaj Eddie Daniels. Kun propra kvinopo li publikigis en 2007 la albumon Future Day.
Feldkirchen (Karintio)
Feldkirchen ("loko de ŝtona kirko" do "..de ŝtona kristana preĝejo") estas urba komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj estas la administra centro de samnoma distrikto Feldkirchen. Fine de en la urbo vivis.
Tarator
Tarator - bulgare Таратор - estas malvarma kukumosupo en la balkana kuirarto, por kiu kutime raspitaj kukumoj, ajlo, aneto kaj olivoleo plus eventuale erigitaj juglandokernoj estas kirle miksitaj en tre malvarman jogurton (bulgare Кисело мляко, latinliterigite kiselo mljako). Aparte en tre varmaj someraj tagoj ĝi estas servata kiel antaŭmanĝaĵo. Origine la plado venas el Albanio.
Ĉar dum la preparo la jogurto kutime estas maldensigita per malvarma akvo, la plado Tarator pli similas al jogurta kukumosupo ol al saŭco, do pli likvas ol la parenca greka plado Tsatsiki aŭ la turka plado Cacık. Tre malsamas la plado okroŝko el la rusia kuirarto, kiu ankaŭ estas malvarma supo, sed prepariĝas el kvaso, terpomoj, rafanetoj kaj aneto.
En la esperantlingva receptaro "Internacie kuiri" de Maria Becker-Meisberger, probable la plej renoma kuirlibro en la internacia lingvo, la supo reprezentiĝas per recepto kaj tie la nomo estas esperantigita "Taratoro". Pro tio ke dum la historio de Esperanto ĉiam ekzistis multaj movadanoj kaj movadaj eventoj en Bulgario, tre multaj ne-bulgaraj esperantistoj dum la varmegaj bulgaraj someroj apreze konatiĝis kun la supo.
(10935) 1998 EC
(10935) 1998 EC estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Ŝtoncirklo de Duddo
La ŝtoncirklo de Duddo situas norde de Duddo en Northumberland, Anglujo, kaj estas erare nomata ankaŭ „Five Stone Circle“ (kvinŝtona cirklo) el la bronzepoko. La ŝtoncirklo staras sur malalta selo inter la deklivoj de la montetoj Mattilees Hills en la oriento kaj malkruda deklivo en la okcidento de la nur 6 kilometrojn fora landlimo al Skotlando.
Kvankam sur mapo estas indikita „Duddo Four Stones“ (kvar ŝtonoj de Duddo) la ŝtoncirklo konsistas el kvin menhiroj. Post la restarigado de falinta ŝtono komence de la 20a jarcento la cirklo nomiĝas "Duddo Five Stones" (kvin ŝtonoj de Duddo). Iam estus sep ŝtonoj, ĉar en la okcidento estas granda breĉo.
Higuera de Calatrava
Higuera de Calatrava [iGEra de kalaTRAba] (Figarbo de C.) estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
Ŝtoncirklo de Duddo
Ĉar la ŝtonoj konsistas el relative molaj sabloŝtonoj oni vidas hodiaŭ spurojn de granda erozio. Veterdisfalaj kanaletoj estas bone videblaj.
Higuera de Calatrava
Priskribo
La areo de la municipo estas 39,3 km2 kie loĝas 619 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 15,83 loĝ./km2.
Glanegg
Glanegg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Feldkirchen. Fine de en la komunumo vivis.
Higuera de Calatrava
Priskribo
Higuera de Calatrava situas sur la okcidento de la komarko Metropola Areo de Ĥaeno en la okcidento de la provinco, lime kun Porcuna, Valenzuela, Santiago de Calatrava, Martos kaj Torredonjimeno, je 40 km de la provinca ĉefurbo, Ĥaeno. Estas sur 374 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj.
Estas variaj industrioj, ĉefe olivmuelejoj por produktado de olivoleo kaj entreprenoj de la sektoro de la konstruado.
Geografio kaj orografio
La municipa teritorio de Higuera de Calatrava estas en etenda areo konata kiel Kamparo de Martos karakterizata de ondeca pejzaĝo de malaltaj montetoj inter valoj de riveroj kaj rojoj transirantaj al la valo de la rivero Gvadalkiviro. La valo de rojo Salado kondiĉigas geografie la setladon de la domaro sur flanko de la propra valo.
Spite la ĝeneralan mildon de la teritorio aperas kelkaj geografiaj elemnetoj kiel ravinetoj de sabloŝtona rokaro.
La altometrio de la municipo havas ekstremojn en sia plej malalta punkto de 287 metroj super marnivelo en la loko La Hondonera kaj de 478 metroj de altitudo atingeblaj en la geodezia punkto Haza de la Sierra.
Historio
Oni trovis restaĵojn el Neolitiko kaj Bronzepoko. Antaŭ la romia epoko estis teritorio de iberoj. Dum la Romia Imperio estis vilaoj en la areo. La nuna setlejo datas el araba epoko sed estas mencio nur je la konkero fare de kristanoj por la reĝo Fernando la 3-a en 1225. En 1228 la kastilia monarko donas Martos kaj ties teritorio al la Ordeno de Kalatravo (ties kruco aperas en la blazono de la municipo) kaj ekde tiam estis landlima areo kun la Regno nazaria de Granado, de kie venis atakoj ekzemple en 1408 kaj 1471. Post la kristana konkero de Granado, kelkaj lokanoj elmigirs por reloĝigi la konkeritajn terojn kaj aliaj poste al Ameriko.
Dum la Hispana Enlanda Milito Higuera de Calatrava estis sur la batalfronto kaj el la 14a de decembro 1936 senhomiĝis. Post la milito, la venkintaj aŭtoritatoj konvertis la vilaĝon en koncentrejo el aprilo ĝis junio 1939 por pli ol 10 000 venkitaj prizonuloj, el kiuj multaj mortis, estis mortigitaj kaj malaperigitaj.
Benjamin Pavard
Ekde la jaro 2017 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tie rekoneblis per la numero "2" - same en la Futbala Mondpokalo 2022.
29701 Peggyhaas
29701 Peggyhaas estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:4 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Peggy Haas (naskiĝinta Beryl Godfrey, 1912–1997), helpantino de William Pickering en Jamajko. Tie ŝi renkontis kaj pli malfrue edzigis Walter H. Haas, kiu, en 1947, ekigis la Association of Lunar and Planetary Observers (ALPO). Ŝi estis nemalhavebla por la ALPO en ties laboro en la ĵurnalo, kiel bibliotekistino de 1966 ĝis 1985.
19355 Merpalehmann
19355 Merpalehmann estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Meredith Paloma Lehmann, finalistinon en 2012 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la La Jolla High School en La Jolla (Kalifornio, Usono).
William Somerset Maugham
William Somerset MAUGHAM (naskiĝis la 25-an de januaro, 1874, mortis la 16-an de decembro, 1965) estis angla verkisto.
Maugham naskiĝis en Parizo. Li studis medicinon en Heidelberg kaj Londono, sed post mallonga tempo en la kuracista profesio li ekde 1897 plene dediĉis sin al la verkado.
Li mortis en Saint-Jean-Cap-Ferrat (Francio).
Orumisto
Orumisto estas metiisto de profesio, kiu okupiĝas pri orumado, do la kovrado de ne-oraj (metalaj aŭ nemetalaj) substancoj per maldika tavolo de oro. Laŭ simila tekniko ankaŭ orumistoj ankaŭ povas kovri substancojn per maldika tavolo de aliaj metaloj, ekzemple arĝento, stano, aluminio, kupro, bronzo aŭ aliaj kupraj alojoj, sed plej oftas kaj tial la profesian nomon difinas la kovrado per oro.
La metio de orumisto devenis el la profesio de pentristo kaj interalie okupigas pri la orumo aŭ bronzumo de fasaderoj, do partoj ĉe la ekstera flanko de konstruaĵo, de ĉambreroj, do dekoraj elementoj de muroj kaj plafonoj, de en-ĉambraj kolonoj kaj arkoj, de internaj kadroj de fenestroj kaj de pordoj, krome ankaŭ de mebloj, kadroj por bildoj aŭ speguloj kaj de aliaj en-ĉambraj uzobjektoj (ekzemple lampoj, lavaboj aŭ bankuvoj), de statuoj kaj aliaj eksteraj dekoraj elementoj de terasoj kaj ĝardenoj, kaj aldone de varbaj ŝildoj en aŭ ekster konstruaĵoj. Krome la metiistoj povas respondeci pri la orumo de papero, pergameno, ledo, teksaĵoj, porcelano kaj vitro. Ĉefe uziĝas du teknikoj: la kretoglua kaj la olea orumo.
Ne al la taskaro de orumisto apartenas la kemiaj metodoj de orumo, kiel elektrolizo en orsala likvaĵo, aŭ la "fajra orumo" per flama forvaporigo de hidrargo el antaŭe al fajrorezista substanco aplikita oro-hidrargo-miksaĵo.
Fruaj dokumentaj fontoj
Orumado estas tekniko konata ekde la antikva epoko. En tombejoj de antikva Egiptio ĉe ĉerkoj, mumioj, dekoroj de tombejaj ĉambroj ktp. ankoraŭ nuntempe troveblas bone konservitaj orumaĵoj.
De la orumaĵoj de antikva Grekio ne restis spuroj, sed el skribaj fontoj ĉerpeblas la informo ke orumadoj en la helenisma kulturo estis ĝenerale kutimaj, ekzemple en la dekorado de privataj kaj publikaj konstruaĵoj, en pliaj ornamadoj, ĉe statuoj ktp.
El la epoko de la malfrua Romia Imperio kaj el la sekva Bizanca Imperio ekzistas ampleksaj fontoj, en kiuj detale raportiĝas pri ĉiuj tiam kutimaj teknikoj. Orumado tiuepoke estis kutima ornama tekniko, ekzemple vaste aplikata en la pentra dekorado de libroj.
Kretoglua orumado
La kretoglua (aŭ neologisme "polimenta") orumado nur aplikeblas por objektoj ene de ĉambroj, ĉar la materiala strukturo ne provizas protekton kontraŭ humideco. La tekniko impresas, ĉar per ora tavolo maldika kvarmilonan milimetron eblas krei surfacojn, kiuj de masiva oro aspekte ne diferencigeblas. La plej ofta apliko en la antikva epoko estis la orumigo de temploj kaj diaj statuoj, post la kristanigo de altaroj kaj kristanaj statuoj. Poste, ekde la gotika epoko, ĝi ankaŭ uziĝis por la orumado de luksaj bildokadroj. Sian kulminon la teknikio havis en la orumado de la pompaj bildokadroj dum la epoko de la franca reĝo Ludoviko la 13-a.
Bazo estis tavolo de kreto el la franca regiono Ĉampanjo aŭ la ĉirkaŭaĵo de la itala urbo Bolonjo, ligita per organika gluo. Al la sekigita kaj sekve polurita kreta bazo oni aplikis maldikan tavolon de pigmenta argilo. Al tiu tavolo aldoniĝis tavolo el venecia sapo el olivoleo kaj organika gluo aŭ ovoblankaĵo. Post la sekigo de tiu tavolo, la loko destinita por orumado estis humidigita per miksaĵo el akvo kaj 15- ĝis 30-procenta etanolo. La maldikega tavolo de oro sekve aplikiĝis per fajna peniketo kaj tuj fiksiĝis al la grundo humidigita per la akva-etanola miksaĵo. Post kiam la tuta areo estis orumita kaj sekve plene sekiĝis, fine la oro povis esti polurita per taŭga juvela ŝtono – plejparte hematito aŭ agato.
Pliaj teknikoj
Pliaj teknikoj estas orumado sur vaksa bazo, orumado sur bazo de ovoblankaĵo kaj de gelateno. Inter la tavole aplikataj metaloj, kiel artikolokomence menciite, krom oro foje ankaŭ uziĝas arĝento, stano, aluminio, kupro, bronzo aŭ aliaj kupraj alojoj.
Vulcano (vulkano)
Vulcano (elparolu: Vulkano) estas nuntempe dormanta stratovulkano, troviĝanta sur insulo de la sama nomo en Tirena Maro. El romia nomo de la insulo devenis ankaŭ la nomo de tia montotipo - vulkano kaj (pli malfrue) la nomo de unu el tipoj de vulkanaj erupcioj - vulkana erupcio. La romianoj kredis, ke la insulo estas fumtubo de forĝista metiejo de dio Vulkano, kiu tie en subterejo forĝas armilojn por Marso - dio de milito.
Geologio
Vulcano aĝas proksimume 150 000 jarojn kaj ĝi evoluis en ses etapoj. En historia tempo estis aktivaj centroj Fossa kaj Vulcanello.
Marodado
Marodado estas la esprimo kiu priskribas la agon de marodanta persono aŭ marodantaj grupoj aŭ soldataj trupoj. En NPIV marodi difiniĝas jene: “ ŝteli, por sia propra uzo kaj malgrandkvante terproduktojn en la kamparo aŭ kortobestojn en farmodomo”.
Ofte marodantaj grupoj ankaŭ mistraktas aŭ seksperfortas senprotektajn personojn kaj/aŭ detruas aĵojn. Ofte la damaĝo estas multe pli granda ol la valoro de la ŝtelo.
Ottó Bálintfi
BÁLINTFI Ottó (pro. ba:lintfi) estas rumania hungara filozofo, kritikisto naskita en Beltiug la 22-an de oktobro 1948.
Presnel Kimpembe
estas franca futbalisto. Li naskiĝis, do nun estas -jara.
Lespezi (apartigilo)
Lespezi estas nomo de diversaj lokoj en Rumanio:
Presnel Kimpembe
Ekde la jaro 2018 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tie rekoneblis per la numero "3".
Ottó Bálintfi
Biografio
Ottó Bálintfi diplomitiĝis pri filozofio en UBB de Kluĵo en 1972 kaj li laboris en la katedro de filozofio de Universitato de Temeŝvaro. Liaj artikoloj aperis en revuoj Korunk, A Hét, Szabad Szó kaj Utunk.
Nenad Đorđević
Nenad Đorđević (n. ) estas serba futbalisto. Li de 2002 ĝis 2006 membris en la serba nacia teamo de futbalo.
Limbach (Badeno)
Limbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neckar-Odenwald kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Villa de Reyes
Villa de Reyes estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Villa de Reyes. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24050.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 42010 loĝantojn. El tiuj estis 20492 viroj kaj 21518 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1041,09 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1820 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 360,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 19,5 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 35065 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 46 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,13 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la 35065 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 34474 apartenis al la katolika religio kaj 102 al la evangelia religio. 489 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Pohela Baiŝaĥ
Pohela Baiŝaĥ aŭ Pahela Baiŝaĥ (en bengala lingvo: পহেলা বৈশাখ, signife: unua el Baiŝaĥ) aŭ Bangla Noboborŝo (en bengala lingvo: বাংলা নববর্ষ, signife: Bengala Novjaro) estas la unua tago de la bengala kalendaro. Ĝi estas celebrata la 14an de aprilo kiel nacia ferio en Bangladeŝo kaj la 14an aŭ la 15an de aprilo en la ŝtatoj de Barato nome Okcidenta Bengalio, Tripuro kaj partoj de Asamo kaj Odiŝo, fare de personoj de Bengalia heredo, sen rilato al la respektivaj religioj.
La festivala dato estas elektita laŭ la suna bengala kalendaro kiel la unua tago de la unua monato Baiŝaĥ. Tiele la tago ĉiam falas sur aŭ ĉirkaŭ la 14an de aprilo ĉiujare en la gregoria kalendaro. La sama tago estas observata alliloke kiel la tradicia suna novjaro kaj pririkolta festivalo de Hinduoj kaj Siĥoj, kaj estas konata per aliaj nomoj kiel Vaisaĥi en centra kaj norda Barato, Viŝu en Keralo kaj Puthandu en Tamilnado.
La festivalo estas celebrata per procesioj, foiroj kaj libera distro en familia etoso. La tradicia saluto estas "Ŝubho Noboborŝo" (শুভ নববর্ষ, lit. "Feliĉa Novjaro"). La festa amasprocesio Mangal Ŝobhajatra estas organizita en Bangladeŝo ekde 1989. En 2016, la UNESKO deklared tiun feston organizitan de la Fakultato de Fajnaj Artoj, de la Universitato de Dako kiel kultura heredo de la homaro.
Dobromir
Ĝi situas 85 km sudokcidente de Konstanco, 9 km sudoriente de Băneasa. Ĝia malnova turka nomo estis Dobromir-Ziyr, rumane Dobromir din Vale. Duono de la loĝantoj estas turka, alia duono rumana.
Kirtland (Ohio)
Kirtland estas urbo en Kantono Lago, Ohio, Usono. La loĝantaro estis 6,670 laŭ la censo de 2000. Kirtland estas fama ĉar estis la frua sidejo de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.
Le Chalard
La teritorio havas komunan limon kun.
Kubova Huť
Kubova Huť estas montara municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Vivas ĉi tie.
Historio
Municipo Kubova Huť estiĝis komence de la 18-a jarcento kiel unu el multnombraj šumavaj vitrofaristaj domaroj. La unuaj mencioj pri ĝi estas jam el la jaro 1728.
Zoltán Bálint
BÁLINT Zoltán (pro. ba:lint) estis rumania hungara psikologo naskita en Temeŝvaro la 21-an de aŭgusto 1898 kaj mortinta en Kluĵo la 29-an de decembro 1978.
Biografio
Zoltán Bálint pristudis medicinon, psikologion, filozofion kaj arthistorion en Kluĵo, de 1917 li partoprenis en la organizo de la studentrondo de Rondo Galilei de Koloĵvaro. En 1919-20 li estis respondecredaktoro de semajngazeto Színház és Társaság de Kluĵo, anstataŭanta redaktoro de Hétfői Hírlap (1921). Li estis unu el fondintoj de la Psikologia Esplorasocio de Kluĵo. En 1935 li aliĝis al vilaĝmonografia laboro gvidita de profesoro Dimitrie Gusti. En 1948-49 li estis redaktoro de dulingva medicina revuo Clinica et Laboratorium.
3-a parlamenta periodo de la kvara Franca Respubliko
La '''3-a parlamenta periodo de la 4-a Franca Respubliko komenciĝis la 19-an de januaro 1956 kaj finiĝis la 5-an de decembro 1958.
Konsisto de la Nacia Asembleo
(*) Membroj de la Respublikana Fronto, tio estas 29,2 % de la esprimitaj voĉoj por tiu koalicio.
(**) Kamparula Respublikana Partio, Rassemblement national, "Ŝtata Reformo".
Hankasalmi
Hankasalmi estas komunumo en la provinco Meza Finnlando de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiutempa gubernio Okcidenta Finnlando. La komunumo havas 5612 loĝantojn kaj ĝia areo estas 687,61 km², el kio 115,17 km² (16.7 %) estas akvo. Hankasalmi estas fondita en 1872.
Kemi-samea lingvo
La kemi-samea lingvo estas malaperinta samea lingvo, kiu estis parolata en suda parto de Laponia gubernio en Finnlando. La lingvo malaperis en la 19-a jarcento. Ĝi estis skribita per latina alfabeto kaj konserviĝis kelkaj tekstoj. La kemi-samea lingvo apartenis al la orient-sameaj lingvoj.
Formortinta nun dum signife pli ol 100 jaroj, malmultaj skribaj ekzemploj de la Kemi-samea pluvivas. La antologio Lapponia de Johannes Schefferus de 1673 enhavas du poemojn de la Kemi-samea poeto Olof (Mattsson) Sirma, "Guldnasas" kaj "Moarsi favrrot". Mallonga vortprovizo estis skribita fare de la finna pastro Jacob Fellman en 1829 post kiam li vizitis la vilaĝojn de Salla (Kuolajärvi ĝis 1936) kaj Sompio. Ankaŭ, la traduko de la preĝo Patro nia pluvivas:
Patro nia, el vilaĝo de Sompio (Sodankylä):
Äätj min, kilaktäivest. Paisse-läotunamat. Alda pottuväldegode. Läos-tutatot neniu täivest, Kuädnamest. Adde-mijitäb päiv minjuokpäiv laip. Ja ademijiminsudoitaddagaj, neniu Kumiegadepminvelvolidäme. Ja biero sääte minkjäusaŭsi. Mutto-tjouta minpahast. Tälle-Tulioväldegode, vuöjme ja kudneijankaikisest. Amen.
Stacio Kutsukake
Stacio Kutsukake (japane: 沓掛駅 [Kucukake-eki], angle: Kutsukake Station) estas fervoja stacio en Ŝima, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Shima.
Priverno
Priverno estas komunumo de Italio.
Beaucamps-Ligny
- prononco laŭ sistemo IFA - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Ernő Balla
BALLA Ernő (pro. balla) estas rumania hungara tradukisto, literaturesploristo naskita en Nagyszalonta la 26-an de marto 1927.
Biografio
Ernő Balla diplomiĝis pri rumana kaj hungara lingvoj en la Universitato Bolyai de Kluĵo en 1950 kaj ĝis 1964 li estis asistanto de la rumana lingvoscienca katedro de la universitato, poste li estis bibliografo en la Universitata Biblioteko de Kluĵo.
Uliso (Joyce)
Ulysses ("Uliso") priskribas unu tagon, la 16-an de junio, 1904, alinomatan Bloomsday ("Tago de Bloom") en Dublino, Irlando, kiel travivita de la lokanoj Leopoldo Bloom kaj Stefano Dedalus. Tiu dato fakte estas la tago, en kiu Joyce kun sia estonta edzino, Nora Barnacle, forlasis Irlandon. Ili loĝis en Parizo, Zuriko kaj Triesto. Ulysses esprimas sin mem ne kiel ĉenon da okazoj, sed kiel la konscifluon de Leopoldo mem; ĝi ne priskribas la realon mem, sed la ĉenon de la mensopremoj de Leopoldo.
Post la publikigado de Uliso li estiĝis unu el plej famaj kaj laŭtvoĉaj aŭtoroj de sia tempo. Ĝis nun Uliso estas opiniata kiel la plej ŝoka kaj eĉ genia verko de James Joyce. Ĝi kreas malfacilan beletraĵon pri la malfacilaĵo kia estas la homa vivo. Uliso estas konsiderata kiel tre grava kunekzistado kaj tutmonda literaturo kun pensoj de ekzistadismo. Kvankam Uliso estas verko modernisma, ĝi perfidas tiun ĉi ismon per pensoj ekzistadismaj kaj teruremaj.
85121 Loehde
85121 Loehde estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la kanada terfizikisto kaj amatora astronomo Andrew Lowe elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Franklin C. Loehde, emeriĝinta scienca instruisto en Edmontono. Li estis engaĝita en sukcesaj streboj por konstrui la Planetarion Elizabeto la 2-a en 1960 kaj la Centron de Kosmaj Sciencoj de Edmontono. (nun, la Telus World of Science) en 1984. Li servis kiel Nacia Prezidento de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado dum 1982-1984.
Coussac-Bonneval
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Esperanto-Societo Düsseldorf
La Esperanto-Societo Düsseldorf - germane Esperanto-Gesellschaft Düsseldorf - estas la loka Esperanto-grupo de la eksterdistrikta urbo Düsseldorf (Duseldorfo) kaj ties ĉirkaŭaĵo (aparte la urboj Neuss, Meerbusch, Erkrath, Hilden, Dormagen, Ratingen kaj Mettmann) en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la regiona organizaĵo Rejnland-Vestfalia Esperanto-Ligo kaj la naciaj asocioj Germana Esperanto-Asocio respektive Germana Esperanto-Junularo. La grupo unufoje po monato renkontiĝas je la ĵaŭdo sekvanta la 20-an de monato, ekde la 17-a horo, kutime en la restaŭracio Atrium, Berta-von-Suttner-Platz, proksime de la urba ĉefstacidomo. Ekzistas regulaj kontaktoj kun la esperantistoj de la partneraj kaj amike ligitaj urboj de Düsseldorf, aparte vigle kun la movadanoj de Ĥajfo en Israelo, Varsovio en Pollando kaj Moskvo en Rusio, Belgrado en Serbio kaj Tuluzo en Francio, pro la tre granda distanco iom pli modeste kun Ĉongĉingo en Ĉinio kaj Ĉikago en Usono, sed ankaŭ kun la aliaj urboj oficiale ligitaj. Iom pli nordoriente, same borde de la rivero Rejno kiel Düsseldorf, situas la najbaraj urboj Duisburg kaj Krefeld kun memstaraj Esperanto-grupoj.
Sankta Ildefonso (Segovio)
Sankta Ildefonso, ankaŭ konata kiel La Granja (La Farmo) aŭ Reĝa Loko de La Farmo Sankta Ildefonso, estas hispana urbo de Segovio (regiono Kastilio-Leono). Ĝi konsistas el la vilaĝoj La Granja, Valsaín kaj La Pradera de Navalhorno. En 2021 ĝi havis 5 237 loĝantojn.
Sankta Ildefonso troviĝas je 11 km de Segovio ĉefurbo, piede de la montaroj de la Centra Sistemo, kiu dividas la provincon Segovio de Madrido (urbo je 76 km de la montopasejo Navacerado kaj je 80 tra la tunelo de la Gvadarama Montaro).
Inter ĝiaj monumentoj elstaras la Reĝa Palaco kun ĝiaj ĝardenoj kaj fontanoj, la Reĝa Vitrofabrikejo kiu nuntempe gastigas la nomatan Fondaĵo Nacia Centro de la Vitro (Muzeo de la Vitro kaj la Lernejo-Ateliero pri la Vitro), la Parador Nacional situanta en la strato Infantoj kaj fondata en 2007.
Ĝi estis somera rezidejo de la hispanaj reĝoj kaj nuntempe unu el la plej vizitataj vilaĝoj de Segovio.
22612 Dandibner
22612 Dandibner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Tormantos
Tormantos [torMANtos] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Santo Domingo de la Calzada ene de la okcidenta triono de la regiono, nome Supra Rioĥo.
22612 Dandibner
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Daniel Dibner, direktoro pri filantropio de la Cascade Foundation. Sloan Fellow ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, li fakiĝis en historio de scienco ; li estis ankaŭ afergvida oficisto ĉe pluraj programaraj kaj teknologiaj firmaoj.
Tormantos
Geografio
La municipa teritorio limas okcidente kun la Provinco Burgoso kaj oriente kun Leiva. Norde de la urba kerno fluas la rivero Tirón kiu riĉigas fekundajn ebenaĵojn. Fakte, Tormantos estas la unua loĝloko rioĥa kiun trapasas tiu rivero. Preterpasinte ĝin la rivero nutras diglageton kun baraĵo ĉe Leiva.
Historio
La plej frua referenco kiu aludas al Tormantos datas de la 12-a jarcento (1137); estas donacdokumento de Don Blasco Álvarez, lokano de Tormantos, al Santo Domingo de la Calzada, nome de vitejo. En 1146 la reĝo Alfonso la 7-a inkludas Tormantos en la Foruo de Cerezo, vilaĝo kiu sendependiĝos dum la regado de Karolo la 3-a.
Alia donacdokumento kie aperas Tormantoj estas de 1269, en kiu Don Simón Roiz donis al sia edzino Sanĉa Alfonso, filino de la reĝo de Leono, kiom li posedis "en Tormantos y en todos sus términos" (en Tormantoj kaj ĝis teritorio).
Ĝis la 12-a jarcento, la franca vojo de la Jakoba Vojo iris tra tiu zono, koincide kun la romia ŝoseo. Poste ĝi devojiĝis tra Santo Domingo de la Calzada al sia aktuala itinero.
Aktualo
Vizitindaĵoj estas preĝejo, la lageto kaj restaĵoj de palaco, ktp.
Itala liro
La itala liro (lira italiana, plurale lire italiane) ĝis la jaro 1999 estis la nacia valuto de la ŝtato Italio kaj ankoraŭ uziĝis kiel pagilo ĝis la fino de la jaro 2001: Dum januaro kaj februaro 2002 eblis pagi kaj per la malnova nacia kaj per nova eŭropa valuto, kaj ekde la 1-an de marto 2002 la moneroj kaj monbiletoj ne plu uzeblas por pagado, sed nur interŝtanĝeblas al la valuto Eŭro. Unu liro korespondis al 100 «centimoj» (centesimi), sed pro longdaŭra inflacio centimoj praktike havis neniun signifon. Oficiala mallongigo de la valuto estas ITL — el tio «IT» (aŭ en interretaj adresoj «.it») estas la internacia mallongigo por Italio kaj L estas la unua litero de liro.
Antaŭ la enkonduko de la nova eŭropa valuto, ekzistis moneroj en valoro de 50, 100, 200, 500 kaj 1000 liroj (pli malaltvaloraj moneroj ne plu uziĝis), kaj monbiletoj en valoro de 1000, 2000, 5000, 10.000, 50.000, 100.000 kaj 500.000 liroj. Dum intertempo ankaŭ ekzistis monbiletoj en valoro de 20.000 liroj, sed ili jam malvalidiĝis dum la jaro 1985.
Moneroj en valoro de 1000 liroj enkondukiĝis nur dum la jaro 1997, do nur malmultajn jarojn antaŭ la definitiva enkonduko de la Eŭro. La novaj 1000-liraj moneroj havis embarasan eraron: sur ili bildiĝis mapo de Eŭropo, kaj dum sur la bildo daŭre ekzistis la limo inter la eksa okcidenta kaj orienta partoj de Germanio, malaperis la limo inter okcidenta Germanio kaj Nederlando, kiuj do ŝajne unuiĝis.
La altaj nombroj de liraj sumoj estis la rezulto de longdaŭra inflacio, kiu nur meze de la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento bremsiĝis. La plej multaj el la junaj italoj dum sia vivo neniam vidis moneron de 1, 2 aŭ 5 liroj, kaj ankoraŭ multe pli malverŝajnas ke ili iam vidis centiman moneron.
La nacia banko de Italio, Banca d'Italia, ankaŭ post la jaro 2002 pluinterŝanĝis lirajn monerojn kaj monbiletojn al la nova valuto Eŭro: La liraj moneroj kaj monbiletoj, kiuj dum 2001 estis validaj, ankoraŭ interŝanĝeblos ĝis la 29-a de februaro 2012, sed monbiletoj el pli malnovaj serioj jam fine de la jaro 2006 iĝis senvaloraj.
MP4 (sinteza sango)
MP4 (Hemospan) estas sinteza sango. Ĝi enhavas hemoglobinajn molekulojn en politetilena glikolo (PEG). Tie la korpetoj estas pli grandaj ol la hemoglobino kaj pli bone ligas la oksigenon. La fluidaĵo estas pli densa, la viskozeco similas al tiu de la sango.
La MP4 fordonas oksigenon en la kapilaroj, en la bestaj provesploro oni sukcesis ĉe hamstro, porkoj.Oni sukcese provis ĝin je 20 homoj (septembro de 2005).
Oni pli frue elprovis pli maldensajn fluidaĵojn, kiuj fordonis la oksigenon jam en la arterioj, ili ligis la nitrogenan oksidon, kio kaŭzis platiĝon, mallarĝiĝon de la vaskuloj.
Limbach (apud Kirn)
Limbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Hugh Masekela
Hugh Ramapolo MASEKELA (4a de Aprilo 1939 – 23a de Januaro 2018) estis sudafrika muzikisto, ludisto de trumpeto, flugilkorno, korneto, komponisto kaj kantisto. Li estis priskribita kiel "la patro de sudafrika ĵazo." Masekela estis konata pro siaj ĵazkomponaĵoj kaj pro la verkado de bone konataj kontraŭ-apartismaj kantoj kiel "Soweto Blues" kaj "Bring Him Back Home". Li ankaŭ havis rangon 1an en la usona listo de la gazeto Billboard por la sukcesoj de la jaro 1968 pro sia versio de "Grazing in the Grass".
Altbachisches Archiv
Las altbachische Archiv estas kolekto de motetoj, ĥormuzikaĵoj kaj kantatoj de pli fruaj membroj de familio Bach el la tempo proksimume inter 1650 kaj 1700.
La kolekton komencis Johann Ambrosius Bach, kaj ĝin daŭrigis lia filo Johann Sebastian Bach. Post ties morto ĝin heredis Carl Philipp Emanuel Bach, kiu nomis ĝin „altbachisches Archiv“ (malnov-Bacha arĥivo). Li rigardis ĝin kiel familiotrezoron. Al posta Bach-biografiisto Johann Nikolaus Forkel li pruntis ĝin en 1775, dirante pri ĝi delikate „mia malnov-Bacha arĥivo“ kaj petante lin pri bona traktado de la intertempe „iomete rompiĝemaj“ manskribaĵoj.
Laŭ la „''Registro de la muzika postlasaĵo de la mortinta kapelmajstro Carl Philipp'Emanuel Bach' de 1790“ la kolekto ampleksis jenajn pecojn:
Johann Christoph Bach la 1-a
Johann Michael Bach la 1-a
Georg Christoph Bach
Ne ekzakte nomataj komponistoj
La diligenta kolektanto de muzikaĵoj Georg Poelchau akiris la originalajn manskribitajn notojn el la postlasaĵo de Carl Philipp Emanuel Bach kaj transproprigis ilin al Sing-Akademie, kiam ties direktoro Carl Friedrich Zelter komencis starigi arĥivon i.a. de notoj. La kolekto estis noveldonata kiel notopresaĵo en 1935. Dum la Dua Mondmilito (1943) la tiama direktoro de la Akademio, Georg Schumann igis transdeponi la bibliotekostokon kaj kun ĝi la Alt-Bachische Archiv-on el la domo de Sing-Akademie, kiu mallonge poste fariĝis viktimo de brulbomboj. De la transdeponejo, kastelo Ullersdorf en Malsuprasilezia Provinco, la arĥivo malaperis en la kaoso de la postmilito, ŝajne senspure. La ununura spuro, kiel rezultigis reserĉoj de estrarano de Sing-Akademie jardekojn poste, konsistis en tio, ke ukraina regimento de la Ruĝa Armeo batalis kiel lasta armeparto antaŭ la malapero de la arĥivo en ĉi tiu regiono de Silezio. En 1999 Bach-esploristo Christoph Wolff remalkovris post longa serĉado la biblioteo-stokon en la ŝtatarĥivo en Kievo, Ukrainujo, kaj redonis ĝin en 2001 al ĝia posedanto, la Sing-Akademie zu Berlin.
Unuafoje post la redono la kolekto estis montrata al la publiko dum ekspozicio en la Bach-arĥivo en Lepsiko ekde novembro 2002 ĝis januaro 2003.
Esperantista Vagabonda Klubo
Esperantista Vagabonda Klubo estis asocio de esperantistaj pentristoj, literaturistoj kaj aliaj artistoj.
En 1906 ĝi estis fondita en Skotlando de fraŭlino Caroline Oxenford, redaktistino de ĝia organo La Vagabondo (septembro 1908 - 1914) aperanta en Howe, kie aperadis antaŭe La Vagabonda Monataĵo (januaro-marto 1908) kaj La Vagabondisto (aprilo-julio 1908).
En 1914 la Ĉefvagabondo estis John Mabon Warden.
Post la eksplodo de la 1-a mondmilito la klubo ne plu funkciis.
Stefan Hell
Stefan W. Hell (naskita la 23-an de decembro 1962 en Sântana, Rumanio) estas ruman-germana fizikisto kaj Nobel-premiito pri kemio el Rumanio en 2014 kune kun la usonanaj Eric Betzig kaj William Moerner. Tio rilatas al lia laboro pri superpovegaj mikroskopoj. Li estas unu el la direktoroj de la Max-Planck-Instituto por biofizika kemio en Göttingen.
Kuriero Internaciona
Kuriero Internaciona, ekde 2003, estas revuo en Ido, postsekvanto de la bulteneto Letro Internaciona (1996 ĝis 2002). Ĝi penas konkurenci kun Progreso (eĉ se ĝi estas malpli konata) per la bonkvalito de siaj artikoloj kaj sia bona lingva nivelo. Kuriero Internaciona okupiĝas precipe pri resumoj de literaturaj verkoj kaj ĉiutaga vivo kun raportoj el diversaj landoj kaj medioj, same kiel pri originalaj tekstoj. Ĝin redaktas Jean Martignon, Francio, kaj eldonas Fernando Tejon, Hispanio, ĝi publikiĝas ĉiun trimestron. Idistoj rigardas ĝin bona ekzemplo de internaciona kunlaboro Idala (Idista internacia kunlaboro).
David Hurst
David HURST (8-a de majo 1926 - 15-a de septembro 2019) estis artistnomo de Heinrich Theodor Hirsch, jud-germana aktoro kun brita ŝtataneco.
Post la kristala nokto, Britio akceptis ricevi judajn infanojn per la tielnomata Kindertransport (infantransporto). Tiel 12-jaraĝa Hurst lasis sian familion, kiun li ne plu vidis. Li kreskis en Nordirlando. Dum Dua Mondmilito li militservis ĉe brita armeo, sed pro sia germana deveno, li estis sendita al Entertainments National Service Association, organizo kreita en 1939 por disponigi distradon al brita armeanoj dum la milito.
Lia debuto en kino estis per The Perfect Woman (1949) kaj en televido per Floor Show at the Regency Room' en 1950. Li aktoris en kinfilmoj kiel So Little Time, Venetian Bird, Top Secret, Always a Bride, One Good Turn, The Intimate Stranger, krom televidaĵoj en Britio.
En 1957, Hurst transloĝiĝis al Usono. Tie li komence laboris en televido kaj teatro.
Dum la 1960-aj jaroj li aktoris en televidserioj kiel The Defenders, Hawk, The Girl from U.N.C.L.E., The Man from U.N.C.L.E., The Monkees, Star Trek, Mission: Impossible, The Flying Nun krom kinfilmoj The Maltese Bippy kaj Hello, Dolly! inter aliaj.
Hurst en la 1970-a jardeko aperis en kino per Kelly's Heroes kaj The Boys from Brazil, kaj en televido per Dark Shadows, The Doctors, Serpico, Eight Is Enough, Quincy M.E. inter aliaj.
Li finis sian karieron en la 1980-aj jaroj per televidaĵoj Charlie's Angels (1980) kaj Skokie (1981).
Boaventura de Sousa Santos
Boaventura de SOUSA SANTOS estas doktoro pri jursociscienco el Universitato de Yale kaj profesoro de la Fakultato pri Ekonomio de Universitato de Koimbro. Li estas nuntempe unu el la ĉefaj intelektuloj pri sociaj sciencoj.
Lia profesia vivo lastatempe estas signata de lia proksimeco al la movadoj partoprenantaj en la Monda Socia Forumo kaj de lia partopreno en kunordigado de pluraŭtora esplor-verko nomata Reinventi la Socian Liberiĝon: Por Pliaj Manifestoj.
Aleksandar Živković
Aleksandar Živković (n. ) estas serba futbalisto. Li en 2001 membris en la jugoslavia nacia teamo de futbalo.
Nauvoo (Ilinojso)
Nauvoo (hebree: נָאווּ, moderna navu-tiberia Nâwû ; “esti bela”) estas malgranda urbo en kantono Hancock, Ilinojso, Usono. Kvankam la loĝantaro estis nur 1.063 dum la censo de la jaro 2000 kaj malgraŭ tio ke malfacilas atingi ĝin pro ĝia situo en izolita angulo de Ilinojso, Nauvoo allogas grandan nombron de vizitantoj pro ĝia historia graveco kaj religia signifo por la membroj de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kaj la Komunumo de Kristo, aliaj grupoj devenantaj de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kaj grupoj kiel la Ikarianoj.
MP4
La nomo MP4 povas signifi la jenajn:
Kumba
Kumba estas grandurbo (la plej granda en la regiono) en Kameruno.
Geografio
situas sur mildaj deklivoj en okcidenta parto de la lando.
Historio
La loko estis neglektata de germanoj dum la kolonia erao. Historio de komenciĝis en 1938.
Ekonomio
estas komerca centro de kakaoj, palmoleoj kaj bananoj. Longe okazas grandaj merkatoj al Niĝerio. Oni okupiĝas ankaŭ pri lignoindustrio.
Klimato
En tropika klimato regas. La averaĝa temperaturo estas ĉ. 27 °C. Jare pluvas proksimume 1000 mm. Plej multe pluvas inter junio kaj septembro. La monatoj inter novembro kaj marto estas sekaj.
Trafiko
havas finstacion de fervojo el Douala kaj 2 aŭtovojojn.
Witternheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
11092 Iwakisan
11092 Iwakisan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la Monto Iŭaki (japane : 岩木山, Iwaki-san) : stratovulkano kun bela konturo, nomita la "Fuji de Cugaru". Lokita en la centro de la ebenaĵo de Cugaru, tiu monto donacas vidon al plej belega pejzaĝo ekde sia kulmino ; ĝi estas enkalkulita kiel unu el la 100 plej famaj montoj en Japanio.
Vulcano (insulo)
Vulcano (elparolu: Vulkano; esperantigebla kiel "Vulkano") estas insulo de vulkana deveno, troviĝanta en insularo Liparaj insuloj en Tirena Maro. Tio estas la plej suda insulo de la insularo, ĝi troviĝas nur 25 km de marbordo de Sicilio. La areo de insulo estas 21 km2.
Geografio
La surfaco de insulo estas kreita de vulkanaj produktoj de kelkaj vulkanoj, vidu vulkanon Vulcano.
Historio
La insulo estis loĝata jam ekde malnovepoko, nuntempe tie daŭre vivas ĉirkaŭ 700 homoj.
Ekonomio
Ĉefa fonto de enspezoj estas turismo, en la pasinteco tio estis minado de mineralo sulfuro.
Kotbano
Proksime de la haveno estas varmaj vulkanaj kotoj ligitaj al la sulfura agado de la insulo. La kotbanoj estas unu el la altiroj altirante multajn homojn por preni varman banon.
Gnesau
Gnesau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Feldkirchen. Fine de en la komunumo vivis.
Skolt-samea lingvo
La skolt-samea lingvo estas unu el la sameaj lingvoj parolata en Finnlando kaj Rusio. Plej multaj parolatoj de la skolt-samea devenas el la regiono Petsamo, kiu apartenis al Finnlando de 1920 ĝis 1944. Parto el ili (20-30) loĝas ankaŭ en Rusio.
La skolt-samea estas skribata per latina alfabeto:
A/a, Â/â, B/b, C/c, Č/č, Ʒ/ʒ, Ǯ/ǯ, D/d, Đ/đ, E/e, F/f, G/g, Ǧ/ǧ, Ǥ/ǥ, H/h, I/i, J/j, K/k, Ǩ/ǩ, L/l, M/m, N/n, Ŋ/ŋ, O/o, Õ/õ, P/p, R/r, S/s, Š/š, T/t, U/u, V/v, Z/z, Ž/ž, Å/å, Ä/ä.
Sári Gerlóczy
Sári Gerlóczy [ŝAri gerlOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gerlóczy Sári estas hungara grafikisto, pentristo, kostumisto. Ŝia origina familia nomo estas nekonata, Gerlóczy estas ŝia geedza nomo.
Sári Gerlóczy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Sári Gerlóczy abiturientis en 1949 en sia naskiĝurbo, sed ŝia unua ekspozicio okazis jam en 1947. Ŝia anonco al la altlernejo estis rifuzita pro burĝa deveno, tial ŝi estis teknika (industria) desegnisto. Ŝi edziniĝis kaj kvarfoje naskis. En 1970 ŝi denove ekspoziciis, post jardeko ŝi jam estis akceptata, kiel artisto. Ekde 1974 ŝi kreis kostumojn ekzemple al Nacia Teatro (Budapeŝto), Budapeŝta Ŝtata Operejo‎, Operetoteatro (Budapeŝto), Teatro Madách.
Pentraĵaĵoj
Ĝenerale ŝiaj pentraĵoj ne havas konkretajn titolojn, nur ŝi kreis kategoriojn, al kiuj apartenas la pentraĵoj. Jen la kategorioj: Társas mező, Harapás, Nyitott száj, Absztrakt, Madarak, Kórus.
Nezdice
Nezdice estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1243.
Laŭ proklamilo de Ministerio de enlando la municipo Nezdice al la 1-a de januaro 2007 transiris komune kun municipo Borovy el distrikto Klatovy en distrikton Plzeň-sudo.
Rokycany
Rokycany estas distrikta urbo en okcidenta Ĉeĥio. En en ĝi loĝis.
Rokycany estas malgranda, historia, kaj belega urbeto proksimume 20 kilometrojn de la konata urbo Plzeň (Pilzeno). Ĝi situas en kaldronvalo ĉe kunfluo de malgranda rivereto, kiu nomiĝas Klabava, kaj rivereto, kiu nomiĝas Holoubkovský laŭ la proksima urbeto.
Historio
Trovaĵoj el la ŝtona tempo motras, ke jam en tiu tempo vivis ĉi tie homoj. Ĉirkaŭantaj muregoj de malgranda opidumo de Keltoj montras, ke ĉi tie gvidis antikva komerca vojeto. Pruvita historio ekas komence de la 10-a jarcento en la Kosmas-kroniko. Rokycany ricevis nomon laŭ la arbo saliko, specio „rokyti“ - multaj homoj erare pensas, ke Rokycany nomiĝas laŭ mezepoka episkopo Johano Rokycana.
En la kroniko de Kosmas estas jam skribite, ke imperiestro Henriko la Unua tie ĉi decidis, ke la nova ĉeĥa princo estos Vladislavo la Unua. Ĉefepiskopo Tobias el Bechyně ŝanĝis la vilaĝeton al urbeto. La eklezio ĝin posedis ĝis la husanaj militoj. Certe estas interese, ke ekde la jaro 1406 oni mastrumis laŭ la praga malnov-urba rajto. Estis strange, ke kvankam la urbo apartenis al la eklezio, en la jaro 1421 ĝi estis forbruligita kaj elrabita de pilzenaj katolikoj.
Rokycany ofte ŝanĝis posedantojn. En la jaro 1584 ĝin por multe da mono aĉetis imperiestro Rudolfo la 2-a. En tiu tempo prosperis vendado de minata fero. Estis fonditaj kelkaj ferfandejoj kaj forĝejoj pelataj per akvo.
El tiu tempo devenas tombo-monumento kun kruco. En la jaro 1642 okazis tragika dekuma ekzekuto de Madlona regimento, ĉar laŭdire kaŭzis la malvenkon de imperiestraj soldatoj ĉe la Brienfeldo en la sama jaro. Al ĉiu infanteria oficiro estis forhakita kapo kaj ĉiu deka soldato pafita. Ekzekuton faris filo de konata ekzekutisto Mydlář.
En la jaro 1784 Rokycany estis preskaŭ tute forbruligita, la urbodomo, preĝejo, komunumaj konstruaĵoj. Restis nur ok domoj.
Komence de deknaŭa jarcento Rokycany denove apartenis al la plej riĉaj kaj la plej belaj ĉeĥaj urboj. Estiĝis entreprenoj, kiuj produktas feron. Fer-donaj laminatejoj, urbaj fandejoj, ferfadejoj, kiuj eltenis fakte ĝis nuna tempo. Antaŭ kelkaj jaroj ilin aĉetis eksterlandaj fabrikantoj kaj detruigis ilin.