cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anna Herczenik
Biografio
Anna Herczenik frekventis muziklernejon en Gödöllő. Komence ŝi lernis violonadon, poste kantadon. En 1996 ŝi atingis la unuan lokon en du kantokonkursoj. Ŝi akiris diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 2001. Ŝia ĉefinstruisto estis Júlia Pászthy. Inter 2002–2013 ŝi estis membro de Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste ŝi estis liberprofesiulo. Ŝi ricevis premion en 1997. Ŝi edziniĝis kaj naskis filon.
Marc Rich
Biografio
La familio de Rich fuĝis en 1940 antaŭ la nazia invadio de Belgio al Francio, unu jaron poste al Usono. Ili komence vivis ĉe parencoj en Novjorko, poste en Filadelfio, Kansas City kaj fine denove Novjorko. La familio ricevis la usonan ŝtatnecon en 1945 kaj ŝanĝis la nomon al Rich.
Lia patro komercis kun juvelaĵoj, aŭtomobil-eroj, tabako. La familio akiris grandan profiton per jutasakoj, kiujn la armeo bezonis urĝe dum la Koreia milito (1950–1953).
Li komencis labori en 1954 ĉe la krudmateriala entrepreno Phillip Brothers kaj estis inter 1964 kaj 1974 afergvidanto de Philipp Brother en Hispanio. Li komencis komercadon kun nafto en komenco de la 1970-aj jaroj. Li fondis en 1974 propran krudmaterialan entreprenon „Marc Rich + Co AG“, kun sidejo en Svislando. Lia firmao iĝis dum jardeko plej konata kaj sukcesa entrepreno en tiu merkata breĉo. La entrepreno estis alinomata en 1979 al „Marc Rich + Co Holding AG“. Li vendis en 1993 la komercan parton de „Marc Rich + Co Holding AG“ al la manaĝeroj. El tio estiĝis la entrepreno Glencore. Marc Rich fondis en 1996 la entreprenon „Marc Rich + Co Investment AG“ kaj tio estis en 1997 aliformita al „Marc Rich + Co Holding GmbH” kaj li vendis en 2003 sian parton en “Marc Rich + Co Investment” al ties manaĝeroj.
En majo de 2007 ricvevis Marc Rich honordoktoran titolon de la Universitato Bar Ilan en Tel-Avivo, pro siaj mondonacoj al esplorado de leŭkemio.
Hodiaŭ li vivas en Meggen bei Luzern (Svislando).
Ferdinand Foch
Ferdinand FOCH (pron. [foŝ], n. 2-an de oktobro 1851, Tarbes, Francio - m. 20-an de marto 1929, Parizo) estis marŝalo de Francio, ĉefkomandanto de la ententaj armeoj dum la lastaj monatoj de la unua mondmilito.
Li abiturientiĝis en julio de 1870, dumtempe ekis la milito. Post la armistico de 1871, li revenis al jezuita lernejo de Saint-Clément, kie li devis loĝi kun engarnizonigitaj germanaj soldatoj. La doloro kaj la venĝosento instigis lin iri la soldatan vivvojon. Li celis reakiri Lotaringion kaj la urbon Messon por Francio.
Li estis lernanto en École Polytechnique dum du jaroj kaj en 1873 iĝis lernanto de École d'Application de l'Artillerie (artileria lernejo). Li iĝis artileria oficiro, ano de Artileria Komisiono de Parizo (ĉ. 1880). Li geedziĝis en Bretonio kaj akiris kastelon de Trofeunteuniou, kiu iĝis por li dua familia hejmo.
Foch en 1885 iĝis studento de École Supérieure de Guerre (Militara Altlernejo). Li revenis en 1895 al la altlernejo en rango de majoro kaj iĝis adjunkto, iom poste profesoro.
Dum la unua mondmilito, Foch komence batalis en Lotaringio. Lia taĉmento forte kontraŭstaris kaj tiel helpis la ĉefkomandanton Joseph Joffre en la unua batalo de la Marno.
En 1915-16, li sensukcese provis trarompi la germanajn liniojn.
Ekde majo de 1917, li estis konsilanto de la ententaj armeoj. Post eksiĝo de la Rusa Imperio (Sovet-Rusio), Foch proponis komunan komandantaron, sed la brita ĉefministro David Lloyd George kaj Clemenceau ne akceptis tion nur post la germanaj sukcesoj en marto de 1918 (26-an de marto). Helpe de la usonaj soldatoj kaj militaraj materialoj, li sukcese venkis la germanojn.
Li ricevis la rangon marŝalo la 6-an de aŭgusto 1918.
Visuia
Visuia [visuja] (hungare: Mezőviszolya) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 860 loĝantojn (rumanoj); en 1992 564 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1329. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Miceştii de Câmpie.
3005 Pervictoralex
3005 Pervictoralex estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo komponiĝas el la viraj antaŭnomoj de Per Victor Alexander Lagerkvist, filo de la malkovrinto.
Insulo Brownsea
La Insulo Brownsea (nune tradukebla al Bruna Maro, ankaŭ arkaike konata kiel Branksea) estas la plej granda el la insuloj ĉe Poole Harbour en la kantono Dorset, Anglio. La insulo estas posedo de la National Trust. Multe el la insulo estas malferma al la publiko kaj inkludas areojn de arbaro kaj de makiso kun ampleksa vario de naturo, krom klifoj el kiuj videblas super Poole Harbour kaj la Insulo Purbeck.
La insulo estas konata ĉar estis hejmo de la unua kampadejo de la skoltismo en 1907. Aliron oni faras ĉu per publika pramo aŭ per privata ŝipo; en 2002 ekzmeple la insulo ricevis 105,938 vizitantjon. La nomo de la insulo devenas el anglosaksa Brūnoces īeg = "Insulo de Brūnoc".
Geografio
La Insulo Brownsea kuŝas en Poole Harbour ĉe la urbo Poole en Dorset, Anglio. Ĝi estas la plej granda el ok insuloj en la haveno. La insulo povas esti atingita per unu al la publikaj pramoj aŭ per privata ŝipo. Estas kajo kaj malgranda doko ĉe la ĉefa kastelo. La insulo estas 2.4 km longa kaj 1.2 km larĝa kaj konsistas el 202.34 ha de arbaro (pino kaj kverko), makiso kaj salakvaj marĉoj.
La tuta insulo, escepte la preĝejo kaj aliaj konstruaĵoj kiuj estas luataj aŭ administrataj de triaj partoj, estas poosedo de la National Trust. Plej konstruaĵoj estas situantaj ĉe la malgranda haveneto. La norda parto de la insulo estas Naturrezervejo administrata de Dorset Wildlife Trust kaj estas grava habitato por birdoj; tiu parto de la insulo havas limigitan publikan aliron. Malgranda parto de la sudoriento de la insulo, kun la Kastelo Brownsea, estas uzata de la John Lewis Partnership kiel hotelo por stabanaro, kaj ne malfermas al la publiko.
La insulo formas parton de la paroĥo Studland en la distrikto Purbeck. .
Edith Cavell
Edith Louisa CAVELL ['keŭvl] (4-an de decembro 1865 en Swardeston, Norfolk, Britio - 12-an de oktobro 1915 en Bruselo, Belgio) estis brita malsanula prizorgistino kaj laŭ kelkaj fontoj spionino. Ŝi estas estimata kiel martiro kaj heroino de la unua mondmilito.
Cavell finstudis en 1895 kiel malsanula prizorgistino en Londona Hospitalo, poste ŝi laboris ekde 1907 en Berkendael Medical Institute en Bruselo. Post la germana invado al Belgio, la Berkendael-instituto de la Ruĝa Kruco iĝis lazareto. Ŝi laboris kun la populara belga diplomatino Marie Depage, kiu mortis la 7-an de majo 1915 ĉe sinkigo de brita luksa vaporŝipo Lusitania.
Oni elterigis en 1919 ŝian kadavrajn restaĵojn kaj liveris en Londonon. En ĉeesto de reĝo Georgo la 5-a okazis memorpreĝado en Abatejo Westminster, poste la restaĵo estis transportita al Norwich kaj entombigita ekster la Kathedralo de Norwich. Nun ankaŭ nuntempe okazas ĉijaraj memorpreĝoj ĉe tombo de Cavell.
En la nokto antaŭ la ekzekuto vizitis ŝin anglikana Gahan, al kiu ŝi diris: „I realise that patriotism is not enough, I must have no hatred or bitterness towards anyone.“ (Mi ekkomprenas, ke patriotismo ne sufiĉas. Mi devas senti malamon aŭ amarecon kontraŭ neniu.) Tiuj vortoj staras sur statuo en Londona Placo de Sankta Marteno, proksime de Trafalgar Square.
Oni nomumis post Edith Cavell:
Yves Simon
Yves Simon (naskiĝis en Choiseul, la 3-an de majo 1944) estas franca kantisto kaj verkisto.
Biografio
Yves Simon naskiĝis en Choiseul, Francio, en 1944. Li publikigis pli ol 30 librojn kaj proksimume dudek muzikalbumojn. Li altiris la atenton en 1972 kun la lanĉo de Les Gauloises Bleues. Post tio, li estis elektata por plenumi la unuan parton de koncertoj de gravaj artistoj, kiel ekzemple Georges Brassens. Lia albumo de 1973, Au pays des merveilles de Juliet, gajnis la prestiĝan premion de la "Académie du disque". Respirer, chanter estis sukceso en 1974. En 1977, lia muziko por la filmo de Diane Kurys Diabolo Menthe estis bone ricevata. Lia albumo USA-USSR (1983) akiris grandan sukceson en lia lando, same kiel Liaisons en 1988.
Li retiriĝis de koncertoj en 1977, sed plu realigis albumojn kiuj montras larĝan gamon de muzikaj influoj. Li ankaŭ prezentis kelkajn  koncertojn en Japanio en 1982 kaj en Francio en 2007. Li ankaŭ skribis artikolojn por la revuo Actuel kaj por multaj aliaj. La unua furorlibro de Yves Simon estis la romano Océans en 1983. En 1991, Yves Simon gajnis la premion "Médicis" por sia romano La Dérive des sentiments. Lia romano Le Prochain amour (1997) havis sukceson, kaj kolekto de noveloj, Un instant de bonheur, publikigita en 1998, gajnis la Grandan Premion de la kanzono de la Académie Française.
Săliște (Ciurila)
Săliște [sǝliŝte] (hungare Tordaszeleste) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Turda. En 1910 ĝi nombris 414 loĝantojn (rumanoj), en 1992 150. Ĝia unua skriba mencio estis en 1418. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Ciurila.
Kunordiga konsilantaro de rusia opozicio
Kunordiga konsilantaro de rusia opozicio, KKRO (Координационный совет (КС) российской оппозиции, mallongige КС aŭ КСО) estis neŝtata politika kaj socia organo prezentita kiel "organo de unuiĝinta rusia opozicio". KKRO aperis dum portempa kresko de politikaj protestoj en Rusio, ĝiaj anoj estis tiam plej konataj gvidantoj de opozicia politika movado: tutcivitaj aktivuloj, liberaluloj, maldekstruloj kaj dekstruloj (rusaj naciistoj).
Historio
Pri kreado de KKRO oni deklaris dum dua "Marŝo de milionoj", okazinta.
Balotoj
Pli detale (ruslingve): Выборы в Координационный совет российской оппозиции.
Konsisto
Listo de civitaj deputitoj:
Listo de naciismaj deputitoj:
Sukro
Sucre [SUKre] (esperante Sukro) estas la oficiala ĉefurbo de Bolivio kaj sidejo de ties supera tribunalo, tamen ne de ties registaro. Tiu kaj la parlamento rezidas en La-Pazo.
La urbo havas proksimume 135.000 loĝantojn kaj situas ĉirkaŭ 2.800 metrojn super marnivelo.Ĝi estis fondita en 1539 sub la nomo Ciudad de la Plata de la Nueva Toledo (arĝento-urbo de nova Toledo), mallonge La Plata. Aliaj nomoj estis Charcas kaj (indiane) Chuquisaca (la nomo de la ĉirkaŭa departemento). En 1839 ĝi ricevis sian nunan nomon laŭ Antonio José de Sucre, revoluciestro de la sendependiĝo de Sudameriko.
Nikolai Timkov
Nikolai Efimoviĉ Timkov (Тимко́в Никола́й Ефи́мович; 12a de aŭgusto 1912 Rostov-na-Donu, Rusa Imperio – 25a de decembro 1993, Sankta Peterburgo, Rusio) estis soveta rusa pentristo, Honora Artisto de la Rusa Federacio, kaj membro de la Sanktpeterburga Unio de Artistoj (antaŭ 1992 nome Leningrada branĉo de la Unio de Artistoj de la Rusa Federacio). Li loĝis kaj laboris en Leningrado kaj estas konsiderata unu el ĉefaj reprezentantoj de la Leningrada Skolo de Pentrarto, tutmonde konata pro sia pentraĵoj de pejzaĝoj.
7607 Billmerline
7607 Billmerline estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William J. Merline, planeda sciencisto ĉe la Southwest Research Institute en Boulder (Koloradio), kaj sperta instrumentisto kaj observanto. Dum li estis studento ĉe la Lunar and Planetary Laboratory de la Universitato de Arizono li kunmalkovris periodajn variadojn de la radiusa rapido de la stelo Arkturo. Li pasis milojn da observadaj horoj por serĉi planedojn orbitantajn ĉirkaŭ aliaj steloj kaj studis de la stabilecon de la suna spektro. Li nun estas membro de la bildiga teamo de la misio Galileo, studante kraterojn sur bildoj faritaj elde kosmoŝipoj. Li ankaŭ serĉas asteroidajn satelitojn per koronografio elde la tero.
Brunni-Glaĉero
Brunni-Glaĉero (germane: Brunnigletscher kaj sur kelkaj mapoj ankaŭ Brunnifirn) estas glaĉero en la Oberalpmasivo plene sur teritorio de Kantono Urio, ĉe la limo al Kantono Grizono. La glaĉero havas longecon de 3,05 km, ĝia meza larĝeco estas 1,2 km, kaj ĝi havas surfacon de proksimume 2,94 km.
Administracia juĝistaro en Tajlando
La Administracia juĝistaro de Tajlando estas branĉo de la jurosistemo de Tajlando, kiu traktas plendokazojn kontraŭ ŝtataj organizoj aŭ samaj oficistoj. La tajlanda jurordo estas mikso de romiĝermana kaj anglosaksa juro (common law), kaj por la administracia justico ĝi inspiriĝis de la franca kaj germana modeloj.
Brunni-Glaĉero
Priskribo
La glaĉero estiĝas en alteco de 3000 m s.m. sudoriente sub la pinto de la monto Oberalpstock (3160 m s.m.) kaj ĉe la Stremhörner. Sude la glaĉeron flankigas Piz Auolt (3027 m s. m.) kaj la Brunni-Kresto. Je la suda flanko de Oberalpstock naskiĝas la malgranda glaĉero Stalden-Glaĉero (germane Staldenfirn aŭ Staldengletscher), kiu estas norde kaj sude de Oberalpstock ligita kun Brunni-Glaĉero. Oberalpstock do estas nunatako same kiel la montopinto Piz Tgietschen, kiun ĉirkaŭas duonan kilometron oriente de Oberalpstock la du brakoj de la Brunni-Glaĉero. Nuntempe la glaĉero finiĝas supre de la Brunni-valo kaj 500 m oriente de la Cavardiras-Kabano. Sed ankoraŭ en la jaro 1972, kiam la foto supre estis farita la glaĉero havis du langojn unu norden, kiu atingis kiel videblas sur la foto preskaŭ la grundon de la Brunni-Valo, kaj alian kiu trafluis la Cavardiras-Pasejon. La elfluanto de la glaĉero estas la rivero Brunnibach kiu alfluas en Hinterpalm la riveron Chärstelenbach, kiu post trafluo de la valo Maderaner-Valo siavice en Amsteg alfluas la riveron Reuss.
Administracia juĝistaro en Tajlando
Profunde reformite kaj ricevinte konstitucian statuson per la konstitucio de la reĝlando Tajlando de la 11-a de oktobro 1997, la administracia juĝistaro konsistas el:
La administraciaj juĝistaroj verdiktas i.a. pri konfliktoj inter la individuoj kaj la centraj administraciaj aŭtoritatoj (agantaj nome de la registaro), la lokaj kolektivoj aŭ la publikaj firmaoj. La Supera Administracia Kortumo verdiktas pri la laŭleĝeco de la reĝaj dekretoj kaj pri ĉiuj aferoj, pri kiuj la leĝo atribuas al ĝi kompetenton. Ĝi rolas kiel konsilanto de la koncerne la leĝ- kaj dekreto-projektoj.
Rivero Bergantes
La rivero Bergantes (río Alcherez en la aragona, río Bergantes en la hispana kaj riu Bergantes en la valencia), estas rivero en la Valencio kaj Aragono, Hispanio. La rivero naskiĝas en la regiono de La Havenoj de Morella (Provinco de Castellón), ĉirkaŭ 12,5 km en rekte de la sud-sudoriento de la municipo Morella. Lia baseno inkludas la nuran parton de la Valencia Komunumo kiu apartenas al la baseno de Ebro. Ĝi enfluas en la riveron Guadalope.
La rivero apartenas al la baseno de la rivero Ebro.
Geografio
Kvankam ĝi ne estas tre longa (ĉirkaŭ 60 km proksimume) kaj ĝia baseno estas relative malgranda, ties akvo-fluado estas abunda dum vintro, ĉefe kaŭzita de la plej granda pluvemo en la akvo-fontoj ĉe la monta zono. La rivero estus multe pli longa se ni konsiderus kiel la sama rivero al la riveroj Cantavieja kaj ĉefe, Calders (ambaŭ riveroj devenas el la provinco de Teruel), sed la afero pri la nomoj de la riveroj (kiel ekzemple la kazoj riveroj Minjo aŭ Mississippi) ne temas pri de longeco de la alfluantoj.
Tiel do, ĉi tiuj tri riveroj (Bergantes, Cantavieja kaj Calders), kuniĝas proksime de Forcall kies nomo aludas ĝuste al la tridento (forca en la kataluna signifas tridenton) formita de la tri valoj. Aliaj lokoj tra kiuj pasas la rivero Bergantes estas, krom Forcall, Morella (1 km norde de la rivero), Palanques, Aguaviva, La Ginebrosa kaj Zorita del Maestrazgo. Enfluas en la Guadalope ĝuste antaŭ la baseno de Calanda (Teruel).
Ekologio
Ĉi tiu rivero, malgraŭ la nereguleco de ties akvo-fluado, tenas faŭnon kaj flaŭron tre interesa. Kiel ekzemple la lutra lutra. Rimarkinda estas la Pleurodeles waltl, la plej granda urodelo de Eŭropo. Troveblas ankaŭ multaj specioj de kankroj En la rivero abundas specioj de fiŝoj, ĉefe trutoj.
Imre Vajda
Imre Vajda, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vajda Imre estis hungara ekonomikisto, politikisto, membro (korespondanta en 1967) de Hungara Scienca Akademio.
Imre Vajda naskiĝis la  1900 en Budapeŝto. Li mortis la 1969 en Vieno.
Biografio
Imre Vajda frekventis komercistan lernejon, poste en 1917 li eklaboris en komercista firmao kaj li aliĝis al socialdemokratoj. En la sekva jaro li komencis politikadi, dum la Hungara Sovetrespubliko li batalis en la Hungara Ruĝa Armeo. Inter 1920-1938 li laboris en Vieno, kie li aliĝis al la socialistoj. En 1936 li estis kondamnita je duonjaro pro politikaj agoj. Inter 1945–1953 li estis parlamenta deputito en Budapeŝto, krome li havis postenon en la ministerio, li estis eĉ subministro. En 1950 la ŝtato false kondamnis lin. En 1956 li liberiĝis kaj la akuzo estis nuligita. En 1963 li doktoriĝis, post 2 jaroj li pensiuliĝis. Li mortis dum prelegovojaĝo en Vieno. Li ricevis premiojn inter 1947-1967.
Angolo en la Olimpikoj
Kunordigas la teamon la Angola Olimpika Komitato.
Ödön Moiret
Ödön Moiret, en Aŭstrio Edmund Moiret, laŭ hungarlingve kutima nomordo Moiret Ödön estis hungara-aŭstra skulptisto, medalisto, altlerneja instruisto. Ödön Moiret naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Vieno.
Biografio
Praulo de Ödön Moiret venis en Hungarion dum erao de Napoleono. La juna Ödön unue lernis artojn de Albert Schickedanz kaj ankaŭ abiturientis. Li studis nelonge en Reĝa Modela Desegna Lernejo, poste same nelonge en Akademio de Belartoj de Vieno (1902), fine en simila akademio en Bruselo (1903-1905) de Herman Richir. Li studvojaĝis al Romo, poste en 1910 li akiris diplomon en Akademio de Belartoj de Vieno. Li lernis ankaŭ arkitekturon kaj pentradon. Inter 1911 kaj 1919 li instruis en Reĝa Teknikuniversitato József, en 1915 ankaŭ en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo. En tiuj jaroj li ofte kreis skulptaĵojn en artistkolonio de Gödöllő. Inter 1920 kaj 1944 li vivis en Vieno, sed tre ofte li revenis al Budapeŝto, ekde 1945 li vivis nur en Vieno. En 1949 li prenis aŭstran ŝtatanecon. Li ricevis hungarajn premiojn en 1910 kaj 1911, aŭstran en 1948. Li havis edzinon.
Corps-Nuds (stacidomo)
Corps-Nuds estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Corps-Nuds, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Keita Takami
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Roye (stacidomo)
Roye estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Saint-Just-en-Chaussée - Douai (259000).
Gielde
Gielde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wolfenbüttel de la federacia lando Malsupra Saksio. La 31-an de decembro 2003 la komunumo havis 835 loĝantojn.
Niĵegorodskaja (stacio)
Niĵegorodskaja (Нижегородская) (ĝis la, Karaĉarovo, Карачарово) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo].
Eberbach-Seltz
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco, ofte simple Eberbach) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Helmuth von Moltke
Helmuth von Moltke (plennome Helmuth Karl Bernhard, Grafo von Moltke (n. 26-an de oktobro 1800 Parchim, Mecklenburg, Germanio – m. 24-an de aprilo 1891, Berlino) estis prusa, poste germana stabestro (1858–88). Li havis gravan rolon en la venkoj super Danio (1864), Aŭstrio (1866) kaj Francio (1871).
Lia patro estis nobelo en Mecklenburg, la patrino devenis el malnova burĝa familio de Lübeck. La Moltke-familio malriĉiĝis kaj translokiĝis en 1805 al Holsten tiam apartenanta al Danio. Helmuth lernis en la Dana reĝa kadetlernejo de Koppenhaga, poste soldatiĝis en dana infanteria regimento. Li decidis en 1821 – dum vizito en Berlino – pluservi en la prusa armeo. Li iĝis en 1822 membro de la prusa reĝa persongardistaro kiel general-leŭtenanto.
Oni sendis lin en 1823 al trijara kurso de la Militara Akademio, en 1826 li komencis verki por mildigi sian financan situon. En 1827 aperis lia romano Die beiden Freunde (La du amikoj). Ekde 1828 laboris li en la mapfara ofico de la generala stabo, tiutempe verkis li historian skizon pri historio de Pollando. Oni postenigis lin en 1832 al la prisa generala stabo, unu jaron poste li iĝis ĉefleŭtenanto. Oni sendis lin en 1835 al Turkio, kie li estis konsilanto de sultano Mahmud la 2-a pri modernigo de la turka armeo. Moltke hejmenveturis fine de 1839 kaj denove ekservis ĉe la prusa armeo.
Li geedziĝis en aprilo de 1842 kun la angla Marie Burt (1825–68); en 1843 li verkis studaĵojn pri konvena spurlinio de la novaj fervojoj; en 1845 publikigis libron pri la rusa-turka milito de 1828–29. Oni komandis al li en 1845 servi kiel adjutanto la prusan princon Henriko (1781–1846), tiam handikapulo, vivanta en Romo. Tie Moltke faris bonegan mapon pri Romo kaj ties ĉirkaŭo, verkis Wanderungen um Rom aperinta en volumo Wanderbuch (1879).
Li multe okupiĝis pri grandaj defioj de Prusio: unuigo de Germanio, certigo de sekureco de la lando. Li estis konvinkita, ke tiujn defiojn povas plenumi nur per militara solvo. En letero al sia frato, li entuziasme dankis la malvenkon de la revolucioj de 1848–49, skribante: tiel estis venkita la demokratio, la plej grava malamiko de Prusio.
Moltke iĝis kolonelo en 1851, en 1855 adjutanto de princo Frederiko Vilhelmo, la pli posta Frederiko la 3-a prusa reĝo kaj germana imperiestro. Li multe vojaĝis en tiu servo - al Skotlando, Anglio, Rusio, Francio – tiel li verkis Briefe aus Russland (Leteroj el Rusio; 1877).
Generala stabestro
Moltke iĝis en 1857 komandanto de la prusa generala stabo kie li kunlaboris kun kanceliero Otto von Bismarck kaj Albrecht von Roon (ekde 1859 ministro pri militaraj aferoj).
Moltke instigis la konstruon de fervojoj por ebligi bonan provizon de la batalantoj, edukadon de la oficiroj, enkondukis ĝeneralajn direktivojn.
Li militis unuafoje por Schleswig-Holstein en 1864 (prusa-dana milito), kontraŭ Aŭstrio kaj aliaj germanaj ŝtatoj dum somero de 1866. Tiam li uzis ĉ. 250.000 soldatojn sur frontolongo de 420 km kaj fine venkis en batalo de Königgrätz (nun Hradec Králové en Ĉeĥio). Tiel li akiris estimon kaj el la premio pro la venko li aĉetis bienon en Silezio.
La batalo en 1866 montris por Moltke malforton de la armeo: nesufiĉan edukitecon de oficiroj kaj mankojn de la spionado.
La prusa venko en 1866 vekis ĵaluzon de Francio, kiu provis influi la germanan politikon kaj gravigi sian reputacion. Bismarck volis preventan militon kontraŭ Francio, sed Moltke kaj Roon apogis lin nur fine de 1869, asertanta, ke la prusa armeo povas venki la francojn. Bismarck dum la sekvaj monatoj provokis plurfoje Napoleonon la 3-an kaj en julio de 1870 komenciĝis la franca–prusa milito. Moltke starigis en tri armeoj ĉ. 385.000 soldatojn. La decida batalo okazis ĉe Sedan, la 2-an de septembro 1870 kaj la dua franca imperio falis. Oni deklaris la 18-an de januaro en Versailles la novan Germanan Imperion. Francio akceptis la pacdiktatojn de Bismarck en majo de 1871. En oktobro de 1870 Moltke ricevis rangon de grafo kaj en julio de 1871 iĝis marŝalo.
Moltke restis ankoraŭ dum 17 jaroj estro de la generala stabo. Dum tiu tempo, li teksis planojn, se Germanio devus militi sur du frontoj: oriente kontraŭ Rusio, okcidente kontraŭ Francio. En aŭgusto de 1888 li abdikis pri la posteno kaj retiriĝis al sia bieno. Tiutempe li ne interkonsentis kun stilo kaj imagoj de la nova reganto Vilhelmo la 2-a.
Lia posteulo kiel komandanto de la ĝenerala stabo estis Alfred von Waldersee.
Opština Bogovinje
Loko, priskribo
Ĝi situas en la nordokcidenta parto de la Polog regiono. Ĝia areo estas 141,65 km².
Andelfingen (stacidomo)
Andelfingen estas fervoja stacidomo en Andelfingen, Svislando.
Opština Bogovinje
Loko, priskribo
Plejparte ĝi situas en la okcidento de Shar Planina Nacia Parko. La alteco ĉi tie atingas pli ol 2700 m. De la montoj, de okcidento al oriento fluas la rivero Bogovinjska Reka.
En ĉi tiu parto, en la direkto de nordo al sudo, pasas la vojo n-ro R1206 kaj ankaŭ la aŭtovojo A2 / E65 de Tetovo al Gostivar. Samtempe ekzistas ankaŭ fervoja linio.
La komunumo konsistas el entute 14 vilaĝoj:
Bogovinje, Dolno Palčište, Gorno Palčište, Gorno Sedlarce, Jelovjane, Kamenjane, Novaḱe, Novo Selo, Pirok, Rakovec, Selce Keč, Siničane, Urvič, Žerovjane. Najbaraj komunumoj estas:
Opština Tetovo en la nordo, Opština Brvenica en la oriento, Opština Vrapčište en la sudo.
Okcidente pasas la limo kun Kosovo.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie albanoj (95,2%) kaj turkoj (4,1%).
Religio ĉirkaŭ 99% islamano.
Referenco
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
(14689) 2000 AM2
(14689) 2000 AM2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
(18758) 1999 HD2
(18758) 1999 HD2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroataj astronomoj Korado Korlević kaj Mario Jurić elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Logig
Logig [loĝig] (hungare: Ludvég, germane: Ludwigsdorf) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Reghin. Ĝi apartenas administre al Lunca.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 971 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 537 (rumanoj, 16% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1228. En mezepoko ĝi estis saksa servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs).
Kantono Belknap
La kantono Belknap - angle Belknap County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Hampŝiro. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Steinberg
Steinberg povas esti:
Corps-Nuds
Corps-Nuds [kɔʁ ny] estas franca situanta en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Cornusiens.
Ŝahab-3
Ŝahab-3 (Meteoro-3) estas la nomo de la irana raketo, bazita je la nordkorea mezatinga raketo Nodong-1. La Ŝahab-3 havas startŝovon de 255 kN, startmason de 14500-16250 kg, diametron de 1,35 m, longon de 14,82-16 m kaj atingopovon de 1200-1500 km (lastfoje 2100).
La Ŝahab-3 estis unuafoje publike videbla la 25-an de septembro 1998, dum memorfesto al la Iraka-Irana milito. Irano faris 6 testojn kun la raketo, dum la lando sciigis novembre de 2004, ke oni povas produkti la misilojn amase.
Euphorbia resinifera
Euphorbia resinifera (Rezineŭforbio) estas specio de eŭforbio indiĝena en Maroko, kie ĝi kreskas sur deklivoj de Atlasa Montaro.
Ŝahab-3
Shahab-3B
Ŝahab-3B estas pluevoluigo de la Ŝahab-3 ĝis atingopovo de 1700-2500 km, kun plia precizeco kaj eksplodpinto de 500 kg.
Shochi Niiyama
Shochi Niiyama (新井山 祥智, n. ) estas japana futbalisto.
Euphorbia resinifera
Kresko
Ĝi estas arbedo kreskanta ĝis 61 cm, formante mult-branĉajn kusen-formajn aretojn ĝis dumetra larĝo. La tigoj estas vertikalaj, sukaj, unuavide kiel kakto, kvar-angula, kun mallongaj sed fortaj paroj de 6-mm-aj dornoj en la anguloj, interspaciginate proksimume 1 cm dise supren la tigon.
Shochi Niiyama
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Euphorbia resinifera
Disvastiĝo
Ĝi estas simila al Euphorbia echinus, kiu kreskas sur la maroka marbordo kaj la Kanarioj.
Kemiaj substancoj
Eŭforbio resinifera enhavas altan koncentriĝon de la toksa reziniferatoksino kiu estas utiligita kiel deirpunkto en la evoluo de nova klaso de kontraŭdoloriloj. Lastatempa esplorado montris ke tiu toksino elmontras siajn efikojn per interagado kun TRPV1, konata doloro-sentanta katjona kanalo, kiu ankaŭ respondas al kapsaicino, la primara vaniloida kunmetaĵo trovita en varmaj piproj.
Nacia Akademio de Linkoj
Tiu akademio estas membro de la Internacia Unuiĝo de Arkeologiaj Institutoj
La Akademio havas sian nunan sidejon en Palazzo Corsini alla Lungara kaj en la najbara Villa Farnesina. La nuna prezidento estas Lamberto Maffei, ekde 2009.
La unua Akademio (1603-1630)
La Akademio de Linkoj suferis laŭlonge de la tempo diversajn ŝanĝojn. Post unua periodo de granda prestiĝo, ŝuldita al la aktiveco de Cesi kaj aliaj fondintoj kaj al la ĉeesto de Galileo Galilei kaj Giovanni Battista Della Porta, post la morto de Cesi 1630 malpliigis sian aktivecon ĝis preskaŭ malaperi; kaj ĝia sidejo translokiĝis al Acquasparta Umbrio.
La duobla refondaĵo (1847 kaj 1874)
Siaflanke la Regno Italio paŝis al refondo de la asocio en 1874, iniciate de Quintino Sella, per la konstituigo de la Reĝa Nacia Akademio de Linkoj. Ĝi poste pliampleksigis siajn celojn per la aldono el sia zorgaro de la klaso “Moralaj Sciencoj aŭ Humanismaj”, kiuj havis inter siaj membroj filozofon Giuseppe Ferrari, kaj sukcesis akiri grandan prestiĝon.
20-a jarcento
En 1933 okazis transdono al komisaro de la Akademio de Linkoj ; la registaro postulis la ĵuron de fideleco al la faŝisma reĝimo por povi restadi membro de la Akademio de Linkoj. Inter la Linkoj nur dek rifuzis la ĵuron: En 1938 estis praktike demisiigitaj iuj judaj membroj.
En 1939 la faŝisma reĝimo kunigis la Akademion de Linkoj kun la Akademio de Italio. La lasta prezidanto Frederiko Millosevich estis nomumita membro de la prezidenta ofico de la Akademio de Italio. .
Ekde 1944 ĝis hodiaŭ
Post la liberiĝo de Romo (4-a de junio 1944), la Akademio de Italio estis abolita sugeste de Benedetto Croce, kaj la Linkoj rehavis sian sendependecon. Estis sekve konstituita komisiono por la purigcela forigo. La nova prezidanto Vincenzo Rivera establiĝis nur la 17-an de julio de 1944.
La purigcela komisiono decidis forigi el la Akademio la membrojn plej kompromititajn kun la pasinta reĝimo: Giuseppe Bottai, Cesare Maria De Vecchi, Luigi Federzoni kaj Sabato Visco.
Interna organizo
La Akademo de Linkoj ekde 1986 estas regata per statuto, kiu antaŭvidas ke ĝin konsistigu 540 akademianoj, dividitaj laŭ tri kvalifikoj, kolektantaj po trionon de ili; 180 estas fakte ordinaraj membroj "naciaj", 180 ordinaraj membroj "nenaciaj" kaj 180 membroj "korespondantaj".
Ĉiuj membroj dividiĝas laŭ du klasoj: la unua kulturas la fizikajn sciencojn, dum la dua la moralajn sciencojn.
Ekde 2001 la klaso “Fizikaj Sciencoj” estas dividita laŭ 5. kategorioj:
La klaso “Moralaj Sciencoj” estas diidita laŭ 7 kategorioj:
Etteldorf
Etteldorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Populacigenetiko
Populacia genetiko aŭ populacigenetiko estas subfako de genetiko kiu temas pri genetikaj diferencoj ene kaj inter populacioj de animaloj, kaj estas ankaŭ parto de evoluisma biologio. Studoj en tiu branĉo de biologio esploras fenomenojn kiaj adaptado, speciigo, kaj populacistrukturon.
Pivonín
Pivonín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,62 km².
Populacigenetiko
Populacigenetiko estis ŝlosila ingredienco por la apero de la moderna evolucisintezo. Ties ĉefaj fondintoj estis Sewall Wright, J. B. S. Haldane kaj Ronald Fisher, kiuj ankaŭ metis la bazojn por la rilata fako de kvantogenetiko. Tradicie estas tre matematika fako, kaj moderna populacigenetiko enhavas teorian, laboratorian, kaj kamparan laborojn. Modeloj de populacigenetiko estas uzataj kaj por statistika inferenco el informaro el la sekvenco de DNA kaj por pruvaro/dispruvaro de la koncepto.
Kio tenas populacigenetikon aparte nuntempe el pli novaj, pli fenotipaj alproksimiĝoj al la modela evoluismo, kiel la evoluisma ludoteorio kaj la adaptada dinamiko, estas ĝia emfazo al genetikaj fenomenoj kiaj dominanteco, epistazo, kaj la grado laŭ kiu la genetika rekombinado rompas la ligilan malekvilibron. Tio faras ĝin taŭga por komparo al la informo el la populacigenomiko.
Marcel Boubou
Marcel BOUBOU (Marcelo BUBU), naskiĝis en Beaugency (franca departemento Loiret) la 22-an de septembro 1892, mortis la 18-an de septembro 1942 en la koncentrejo Aŭŝvico, estis franca instruisto, aktiva en la laborista esperantista movado ĝis la dua mondmilito.
Ekde 1921 Boubou estis tre aktiva en SAT, kie li gvidis la pedagogian sekcion, kaj en Fédération Espérantiste Ouvrière (FEO). Li ankaŭ agadis kiel esperantisto kadre de la Freinet-movado.
En 1931 li forlasis SATon okaze de la komunista skismo por agadi en la kadro de la IPE-movado.
Pro sia partopreno al la kontraŭnazia rezistado li estis arestita jam en oktobro 1940. La 6-an de julio 1942, li estis sendita al la koncentrejo de Aŭŝvico, kie li pereis la 18-an de septembro.
Tioltiur
Tioltiur (hungare Tötör) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Gherla. Administre ĝi apartenas al Corneşti (Cluj).
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 655 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 269 (rumanoj).
Steinburg
Steinburg havas diversajn signifojn:
Challenger
Challenger estas angla vorto signifanta defianto. Tiu vorto aperas en projektoj kiuj celas iun novan, elstaran, atentokaptan temon. ĝi aperas ekz. kiel nome de
Imeni
Imeni [imenj] (hungare: Imecsfalva imeĉfalva) estas vilaĝo en Rumanio proksime de Râul Negru sude de Târgu Secuiesc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 422 loĝantojn (hungaroj); en 1992 287 (98% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1523. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék). Administre apartenas al Catalina.
Renomaj personoj
= Eksteraj ligiloj =
Administracia juĝistaro en Pollando
En Pollando la administracia juĝistaro konsistas el:
3006 Livadio
3006 Livadio estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Administracia juĝistaro en Pollando
La Supera Kortumo nun verdiktas apelacie (anstataŭe unua- kaj lastinstance pasintatempe).
La administracia juĝistaro povas verdikti pri administraciaj aktoj kaj pri senagado de administracio. Ĝi povas nuligi la kontraŭleĝajn aktojn kaj ordoni agon al la administracio (okaze de ties senagado).
Undervelier
Undervelier (malnova germanlingva nomo Unterschwiler) estis ĝis la 31-a de decmebro komunumo kaj kaj ek de la 1-a de januaro 2013 parto de la komunumo Haute-Sorne en la Distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 309 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Administracia juĝistaro en Pollando
La reformo de 2004 ankaŭ kreis ĉe la novaj administraciaj tribunaloj proceduron de perado kaj plisimpligitan proceduron nepublikan (laŭkaze).
La Supera Administracia Kortumo solvas la kompetento-konfliktojn inter la lokaj kolektivoj kaj la lokaj registaraj organoj. Ĝi ankaŭ povas alpreni rezoluciojn por klarigi la aplikendajn regulojn okaze de diverĝa jurisprudenco de la administraciaj tribunaloj.
Undervelier
Geografio
Undervelier situas 12 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Delemonto ambaŭflanke de la rivero Sorne, alfluanto de Birs, inter du profundaj ravinoj de la Katenĵuraso. La ravino sude de la vilaĝo estas la famkonata  Gorges du Pichoux.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 14,0 km², de kiuj la plej granda parto, nom 73% estas kovritaj de arbaro, 24% servas por agrikulturo kaj nur 2% por setlado.
Iamaj Najbaraj komunumoj
La iama komunumo Undervelier limis ĝis la fino de 2012 en nordo al Bassecourt, en nordoriento al Courfaivre, en oriento al Soulce, en sudoriento al Souboz (BE), en sudo al Sornetan (BE), en sudsudokcidento al Monible  (BE), en sudokcidento al Rebévelier  (BE), en okcidento al Saulcy, kaj en nordokcidento al Glovelier.
Trafiko
Undervelier situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto ĝi estas konektita per poŝtaŭtolinio de Soulce al Bassecourt.
Historio
La unua dokumenta mencio de Undervelier datiĝas el la jaro 1179 kiel Undrewiller.
Arkeologiaj trovaĵoj pruvas, ke en la Kavarlo de Sankta Kolombino jam en la neolitiko kaj la bronzepoko setlis homoj. Kiel unu de la 13 liberaj vilaĝoj de la regno Delemonto Undervelier fariĝis en la jaro 1271 havaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 dum unu jaro la vilaĝo apartenis al la Raŭraka Respubliko por poste aparteni de 1793 ĝis 1815 al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Undervelier apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.
Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la iamaj komunumoj Bassecourt, Courfaivre, Glovelier, Soulce kaj Undervelier estis kunigitaj al la nova komunumo Haute-Sorne kaj ĉesis do ekzisti kiel aŭtonomaj komunumoj.
Vidindaĵoj
En la ravino sude de la vilaĝo ĉe la okcidenta bordo de la rivero Sorne situas la Groto de la Sankta Kolombino, kiu estas pilgrimejo por kredantoj ĉefe el Hispanio kaj Portugalio, kiu tie serĉas la subtenon de la sanktulino.
3006 Livadio
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rusa urbo Livadio, suburbo de Jalto.
Beekdaelen
Beekdaelen estas municipo en la nederlanda provinco Limburgo.
Moncho Alpuente
Ramón Mas Alpuente (Madrido, 23-a de majo de 1949 - Kanarioj, 21-a de marto de 2015  ), konata en la arta etoso kiel Moncho Alpuente [MONĉo], estis hispana ĵurnalisto, verkisto, humuristo kaj muzikisto.
Muziko
Li ekkarieris en 1969 kiam li partoprenis en la muzika bendo "Las madres del cordero", ensemblo karakterizita pro polemikemo kaj malrespektema en la vortumado de siaj kantoj. Poste li estris bandojn kiaj "Desde Santurce a Bilbao Blues Band" kaj "Moncho Alpuente y los Kwai". Unu el lastaj muzikaj projektoj estis la nomita The Moncho Alpuente Experience, kun Gran Wyoming, inter aliaj. Li ankaŭ komponis la kanton "Adelante hombre del 600... la carretera nacional... es tuya", kiu ege famiĝis.
Teatro
Inter la teatraĵoj je kiuj li partoprenis estis menciindaj: Castañuela 70, La Reina del Nilo (1984) Castañuela 90 (1996), Quo Vadis (1997) Tú no tienes la culpa, Federico (2000).
Radio
En radio li direktoris kaj realigis nombrajn programoj en la lastaj jaroj kiaj la jenaj:
El 2004 li partoprenis en la ĉiutaga babilejo de El Foro, de la Cadena SER.
Televido
En televido li partoprenis en programoj pri muziko Mundo Pop (1974) de Televisión española, kies direktoro, prezentisto kaj scenaristo li estis. Poste li kunlaboris ofte kiel fakulo pri muzikaj aktualaj tendencoj, en la jenaj programoj:
Gazetaro
Li estis kutima kunlaboranto de la ĵurnalo El País kaj kolumnisto de la gazeto "cnt". Same lun kunlaboris per artikoloj kun la ĵurnalo "Público".
Listo de kantonoj de la departemento Nord
kantono de Avesnes-sur-Helpe-Nord - kantono de Avesnes-sur-Helpe-Sud - kantono de Bavay - kantono de Berlaimont - kantono de Hautmont - kantono de Landrecies - kantono de Maubeuge-Nord - kantono de Maubeuge-Sud - kantono de Quesnoy-Est - kantono de Quesnoy-Ouest - kantono de Solre-le-Château - kantono de Trélon
kantono de Cambrai-Est - kantono de Cambrai-Ouest - kantono de Carnières - kantono de Cateau-Cambrésis - kantono de Clary - kantono de Marcoing - kantono de Solesmes
kantono de Arleux - kantono de Douai-Nord - kantono de Douai-Nord-Est - kantono de Douai-Sud - kantono de Douai-Sud-Ouest - kantono de Marchiennes - kantono de Orchies
kantono de Bailleul-Nord-Est - kantono de Bailleul-Sud-Ouest - kantono de Bergues - kantono de Bourbourg - kantono de Cassel - kantono de Coudekerque-Branche - kantono de Dunkerque-Est - kantono de Dunkerque-Ouest - kantono de Grande-Synthe - kantono de Gravelines - kantono de Hazebrouck-Nord - kantono de Hazebrouck-Sud - kantono de Hondschoote - kantono de Merville - kantono de Steenvoorde - kantono de Wormhout
kantono de Armentières - kantono de La Bassée - kantono de Cysoing - kantono de Haubourdin - kantono de Lannoy - kantono de Lille-Centre - kantono de Lille-Est - kantono de Lille-Nord - kantono de Lille-Nord-Est - kantono de Lille-Ouest - kantono de Lille-Sud - kantono de Lille-Sud-Est - kantono de Lille-Sud-Ouest - kantono de Lomme (fragmento de la komunumo Lille) - kantono de Marcq-en-Barœul - kantono de Pont-à-Marcq - kantono de Quesnoy-sur-Deûle - kantono de Roubaix-Centre - kantono de Roubaix-Est - kantono de Roubaix-Nord - kantono de Roubaix-Ouest - kantono de Seclin-Nord - kantono de Seclin-Sud - kantono de Tourcoing-Nord - kantono de Tourcoing-Nord-Est - kantono de Tourcoing-Sud - kantono de Villeneuve-d'Ascq-Nord - kantono de Villeneuve-d'Ascq-Sud
Seiya Murakami
Seiya Murakami (村上 聖弥, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Beverly Hills Chihuahua
Beverly Hills Chihuahua estas filmo produktita de Disney kaj publikigita en 2008.
Enhavo
La filmo rakontas la historion de la ĉivava hundino Chloe (anglalingva voĉo Drew Barrymore), kiu estas devena de la riĉula kvartalo Beverly Hills de Los-Anĝeleso, sed dum ferioj perdiĝas en la stratoj de la Meksik-Urbo, ĝi kie konatiĝas al aliaj hundoj kiuj helpos ŝin trovi la necesan forton por reveni hejmen. Dum tiu vojo ŝi travivos sennombrajn aventurojn. La hundeto, sola por la unua fojo en sia vivo, devas fidi je siaj neatenditaj novaj amikoj, inter ili strata germana ŝafhundo nomata Delgado ("maldika", anglalingva voĉo Andy García), kaj la ĉivava hundido Papi (anglalingva voĉo George López), kiu provas konkeri ŝian koron. Malproksima de la luksoj je kiuj ŝi kutimas, Chloe do senespere baraktas trovi la vojon hejmen al sia posedantino Vivian Ashe (aktorino Jamie Lee Curtis) en Beverly Hills. La nevino de Vivian, kiu respondecis pri la perdo de la hundeto en Meksik-Urbo, krome ankaŭ iniciatas serĉan kampanjon pri Chloe, por rekompensi la antaŭan misatenton.
Resume la filmo provas - kvazaŭ fablo per bestoj homece kondutantaj - elstarigi la dorlotitecon de la ina filma heroo el riĉula, tre protektita, socia tavolo, en kontakto kun la "reala vivo", kaj la kapablon malgraŭ ĉiu dorlotiteco tamen adaptiĝi al novaj vivkondiĉoj.
Aktoroj kaj anglalingvaj voĉoj de la aktorantaj bestoj
Aktoroj:
Voĉoj de aktorantaj bestoj:
Ebersheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
349 Dembowska
349 Dembowska estas granda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico, la.
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan astronomon Herkules Dembowski (1812–1881).
Ĝi estas unu el plej hela inter la grandaj asteroidoj de diametro pli granda ol 75 km : Nur 4 Vesta havas pli grandan albedon. Ĝi estas R-tipa asteroido, pro la ĉeesto de de la olivino kaj pirokseno, kaj malmulte da metalo. Ĝi eble suferis planedan diferenciĝon.
Ĝi orbitas tuj antaŭ la orbita resonanco 7:3 kun Jupitero. Ĝi ŝajnas havi, kiel 16 Psiĥo, resonancon kun Tero : ĉiuj kvin jaroj, 349 Dembowska kaj 16 Psiĥo retrovas preskaŭ ekzakte la saman pozicion relative al Tero kaj Suno.
Realismo (arto)
Realismo en arto estas la klopodo reprezenti temojn verece, sen artefariteco kaj evitante artajn konvenciojn, neverŝajnajn, ekzotajn kaj supernaturajn elementojn.
Realismo estis elstara en arto en multaj periodoj, kaj estas grandparte afero de tekniko kaj trejnado, krom la evito de stiligo. En vidaj artoj, iluziima realismo estas akurata priskribo de vivoformoj, perspektivo, kaj detaloj de lumo kaj koloro. Realismaj verkoj de arto povas emfazi la ĉiutagecon, malbelon aŭ sordidecon, same kiel verkoj de socia realismo, socialisma realismo, regionismo, aŭ kuirlavuja realismo.
Estis variaj realismaj movadoj en artoj, kiaj la stilo de opero nome verismo, literatura realismo, teatra realismo kaj itala novrealisma kinarto. La realisma pentrarto ekis en Francio en la 1850-aj jaroj, post la revolucio de 1848. La realismaj pentristoj malakceptis Romantismon, kiu estis hegemonia en francaj literaturo kaj arto, kun radikoj en la fino de la 18a jarcento.
Lednice
Lednice estas municipo en Ĉeĥio kun, fama pro siaj ĝardenoj kaj fiŝlagoj. Lednice estas fame konata loko precipe pro la kastelo konstruita en romantika stilo kun vasta parko, forcejo kaj diversaj interesaj memorindaĵoj en ĝia ĉirkaŭaĵo. La unika tuto estas proklamita kiel Nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio kaj kiel parto de la Monda kulturheredaĵo de UNESKO.
Historio
Al la orienta flanko de la konstruaĵaro tuŝapudas granda forcejo (1843-1845), kie oni kultivas diversajn ekzotajn plantojn. En kastela interno vi povas trarigardi ĉambrojn en la teretaĝo, kiuj riĉas per elstaraj lignoskulptaĵoj jam en enirhalo, sed precipe en biblioteko kun grandefekta spindela ŝtuparo. Ankaŭ riĉaj plafonoj kaj lignaj tabulaĵoj de vandoj en Turkisa, Ruĝa kaj Blua salonoj estas certe vidindaj.
Perfektan kadron de la kastelo formas francastila ĝardeno kaj vasta pejzaĝa parko kun diversaj arboj kaj arbustoj, kiu apartenas al la plej grandaj en Ĉeĥio. Bazo de nuna dispozicio de tiu parko estas metita je la fino de la 18-a jc. En la posta jarcento, precipe post la jaro 1880 ĝi ricevis ja tiun aranĝon, kiun ni povas vidi ĉi tie en nia tempo. Inter la kastelo kaj malnova riverfluejo de Dyje ekestis vastetenda naturpejzaĝa parko. Oni povas promeni tie apud fiŝlagoj kun insuletoj kaj viziti eĉ 60 m altan minareton konstruitan en la jaroj 1797-1804 (verko de arkitekto Josef Hardtmuth) kaj supreniri por vidi belegan panoramon.
La proksima pejzaĝo estas artefarite komponita teritorio riĉigita de diversaj interesaj arkitekturaĵoj - imitaĵo de romantika ruino, preĝejeto de Apolo, Ĉasista eĉ Fiŝlaga Kasteletoj, obelisko kaj aliaj.
Pro altvaloraj natursciencaj kvalitoj de la priskribita areo fariĝis Lednice ankaŭ sidejo de Ĝardenista Fakultato de la Mendel-Universitato en Brno.
Gambio en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis gambiaj partoprenantoj.
Kunordigas la teamon la Gambia Olimpika Komitato, fondita en 1972 kaj rekonita en 1976.
Hronský Beňadik
Hronský Beňadik (Garamszentbenedek, Sankt Benedikt) estas vilaĝo en Slovakio en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žarnovica.
Situo
La vilaĝo situas en valo kaj dekstra bordo de Hron, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Levice-Žiar nad Hronom. Zlaté Moravce troviĝas 15 km.