cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luterana preĝejo (Pesterzsébet)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur tre malalta monteto. La fasado estas simetria, meze estas la enirejo, pli supre la turo altiĝas. Fenestrorozoj estas videblaj ne nur sur la fasado, sed ankaŭ en finoj de la krucnavo. La ĉefnavo havas pli grandan krucnavon. Sub la sanktejo kriptoj troviĝas. Interne la ĉefaltara bildo restis origina: Jesuo kun virino el Samario.
Lauwil
Lauwil estas komunumo en la distrikto Waldenburg en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 339 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Lauwil situas sur teraso nordoriente de la monto Gleitenberg, kiu apartenas al la Ĵurasa Montaro kaj estas kun 1132 m s.m. la plej alta punkto sur la teritorio de la komunumo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lauwil limas en nordo al Bretzwil, en nordoriento al Reigoldswil, en sudo al Mümliswil-Ramiswil (Kantono Soloturno), kaj en okcidento al Beinwil (Kantono Soloturno) kaj Nunningen (Kantono Soloturno).
Trafiko
Lauwil situas flanke de la trafikvojoj ĉe fundo de sakstrato. Al la reto de la publika trafiko la komunumo estas konektita per la buslinio 91 de Baselland Transport AG, kiu konektas ĝin kun Bretzwil kaj Reigoldswil kaj dum la ĉefaj trafikhoroj ankaŭ kun la stacidomo de Waldenburg.
Mont-sur-Meurthe
Mont-sur-Meurthe estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Lauwil
Historio
La unua dokumenta mencio de Lauwil datiĝas el la jaro 1194 kiel Luiwilre.
Mont-sur-Meurthe
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montois.
Lauwil
Historio
En mezepoko Lauwil apartenis al la Baronejo Waldenburg. La Baronoj de Ramstein kaj la Monaĥejo Schöntal ankaŭ posedis bienojn en la vilaĝo. En la jaro 1366 Lauwil fariĝis posedaĵo de la episkopo de Bazelo, kiu vendis ĝin en la jaro 1400 al la urbo Bazelo. Dum la Bazela Kantondisiĝo en la jaro 1832 la loĝantaro de Lauwil luktis flanke de la urbo Bazelo, tamen la komunumo en la jaro 1833 estis atribuita al la nova Kantono Bazelo Kampara.
Georgij Florov
Georgij Nikolajeviĉ FLJOROV (Гео́ргий Никола́евич Флёров) (naskiĝis la en Rostovo ĉe Dono, mortis la  en Moskvo) estis sovetia fizikisto.
Li fakuliĝis pri atomkerna fiziko en la Ŝtata Plurteknika Universitato en Sankt-Peterburgo. Georgij Florov estis fondinto de la Centra Instituto por Atomesplorado de Dubna (Moskva provinco).
En decembro 2011 la Internacia Unio pri Pura kaj Aplika Ĥemio (IUPAĤ) decidis omaĝi lian karieron per nomumo de la kemia elemento 114 kiel flerovio.
6-a de junio
La 6-a de junio estas la 157-a tago de la jaro (la 158-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 208 tagoj restas.
Tagoj de semajno
La 6-a de junio estas (laŭ gregoria kalendaro):
Brie-sous-Mortagne
Brie-sous-Mortagne [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 235 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Brie-sous-Mortagne situas en la sudokcidento de Charente-Maritime, sudoriente de Royan.
Katovice
Katovice estas kampurbo situanta en distrikto Strakonice de Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1045.
Kekĉioj
La kekĉioj (Ketchí, ankaŭ Q’eqchi, Quecchí, Cacché) estas indiĝena etno en Gvatemalo, Salvadoro kaj Belizo (Mezameriko). Ili estas unu de pluraj grupoj de praidoj de la majaoj kaj hodiaŭ vivas precipe en la regionoj Alta Verapaz, Petén kaj Toledo.
Entute pli ol 420 000 kekĉioj vivas en tiuj tri landoj:
La kekĉioj parolas la kekĉian lingvon, kiu apartenas al la majaaj lingvoj.
Lynn Margulis
Lynn Margulis (naskiĝis la 5-an de marto 1938, en Chicago, Usono, mortis la 22-an de novembro 2011, en Amherst) estis usona biologino. Ŝi estis profesoro ĉe la Universitato de Masaĉuseco ĉe Amherst.
Ŝia plej konata scienca atingo estas la remalkovro kaj pluevoluigo de la teorio pri endosimbiozo, kiu estis proponita jam en 1883 de Andreas Franz Wilhelm Schimper kaj reproponita 1905 de Konstantin Sergejeviĉ Mereĵkovski.
La teorio pri endosimbiozo supozas, ke ĉelaj organeloj kiel kloroplastoj kaj mitokondrioj origine estis memstaraj prokariotaj organismoj, kiuj frue en la evoluo eniris simbiotan kunlaboron kun aliaj ĉeloj, kiuj tiel fariĝis eŭkariotoj.
Lynn Margulis estis edzino de Carl Sagan. Ŝi havas kvar gefilojn (du kun Sagan).
NGC 3025
NGC 3025 (aliaj indikoj — ESO 566-15, MCG -4-23-18, PGC 28249) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Weesen
Weesen estas urbo en la elektodistrikto See-Gaster, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 1483 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
NGC 3025
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Weesen
Geografio
Weesen situas ĉe la okcidenta fino de Valenlago sude de la Churfirsten kaj oriente de la Linth-Ebenaĵo.
Trafiko
Weesen situas ĉe la trajnlinio inter Ziegelbrücke kaj Zuriko kaj dividas sian stacidomon kun la Glarusa komunumo Mollis, sur kies teritorio la haltejo situas. Ekzistas ankaŭ poŝtaŭtobuskonekto al Amden kaj Weesen estas elirpunkto de la ŝiplinoj sur Valenlago.
Historio
Weesen estis jam romia setlejo antaŭ la naskiĝo de Kristo. En mezepoko regis en Weesen alemanoj kaj poste la Grafoj de Kiburgo. En la jaro 1283 la urbo fariĝis posedaĵo de Rudolfo la 1-a de Habsburgo, kiu transformis ĝin al grava dogan kaj varkomercloko.
Je la fino de la 14-a jarcento estis menciita la Hotelo Schwert unuan fojon en dokumento. Ĝi estas tiel la unua dokumente menciita gastejo ĉirkaŭ Valenlago. En malfura mezepoko Weesen kiel parto de la regejo Windegg troviĝis sub kontrolo de Ŝvico kaj Glaruso. Post la fino de la Helveta Respubliko Weesen fariĝis parto de la nove kreita Kantono Sankt-Galo.
(15443) 1998 WM19
(15443) 1998 WM19 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Salzmann-lernejo (Schnepfenthal)
La Salzmann-lernejo estas tradiciriĉa gimnazio por alttalentitaj lernantoj, specialiĝinta je lingvoj en Schnepfenthal, parto de Waltershausen. Similaj lernejoj estas Landesschule Pforta en Naumburg (Saale), Landesgymnasium für Hochbegabte Schwäbisch Gmünd en Schwäbisch Gmünd, Internatsschule Schloss Hansenberg en Geisenheim kaj Landesgymnasium St. Afra en Meißen.
Necesoj por la fondaĵo
La lernejo estis fondita en 1784 fare de Christian Gotthilf Salzmann, origine por la celo de kreskigado de la infanoj de ties granda familio kaj testado de novaj instruaj teorioj. La instruplano pruntis ideojn de John Locke, Jean-Jacques Rousseau kaj aparte de Johann Bernhard Basedow. Basedow fondis la t.n. Philanthropinum, progresema eksperimenta lernejo de Dessau. La dua lernejestro estis la filo Karl Salzmann, la tria (ekde 1847) la nevo Johann Wilhelm Ausfeld.
Konformeco al naturaj leĝoj kaj klerismo estis ĝiaj ĉefaj fokusoj; grandan atenton ricevis praktika vivo kaj studenta taksado; la modernaj lingvoj havis grandan gravecon en la instruplanoj; sporteduko estis lanĉita fare de unu el la instruistoj ĉe Schnepfenthal, Johann Christoph Friedrich GutsMuths. Li konsideratas kiel la inventisto de moderna sporteduko kaj gimnastiko. Sude troviĝas lia sportejo. La plej malnova lerneja sportejo de la pioniro ankoraŭ viziteblas kaj la historian porsportan ilaron oni tie rekonstruis.
Superrigardo pri la lerneja historio
La lernejo - male al aliaj reformemaj projektoj - ĝis hodiaŭ funkcias. Jenas gravaj momentoj el la kroniko lerneja:
Nuntempa situacio
Hodiaŭ la lernejo estas ŝtata sekundara lernejo kun internulejo, kiu specialiĝis pri lingvoj. Lernantoj lernas la anglan kaj la latinan de la 5-a klasŝtupo, la araba, la ĉinan, aŭ la japanan de la 6-a kaj du el kvar aliaj lingvoj (franca, hispana, itala, rusa) de la 8-a respektive de la 9-a klasŝtupo.
Vidu ankaŭ
Muzeo Schnepfenthal
Plopi (Teleorman)
Plopi [plopj] estas vilaĝo en la nordo de la distrikto Teleorman en Rumanio. Ĝi apartenas al la komunumo Beuca kaj havas ĉirkaŭ 300 loĝantojn.
La nomo Plopi signifas "poploj", kaj efektive tie kreskas poploj, laŭ la bordoj de la rivereto Zâmbreasca.
Proksime de Plopi pasas la fervojo inter Piteşti kaj Roşiorii de Vede. Roşiorii de Vede estas la plej proksima urbo; je distanco de ĉ. 30 km voje aŭ 18 km fervoje.
En Plopi troviĝas la plej malnova kverko de Rumanio; ĝi sekiĝis, sed ankoraŭ staras.
Gari Melchers
Selektita verkaro
La prediko, 1886
La novedzino, ĉ. 1907
Aranĝante tulipojn, antaŭ 1928
Vidu ankaŭ
Duseldorfa Pentradoskolo
Malente
Malente estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Orienta Holstinio de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
58608 Geroldrichter
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astronomo Gerold A. Richter de la Observatorio de Sonneberg en Turingio, konata pro lia sperto en la uzo de en esploro pri  kaj lia kontribuo al la malkovro, la tipologio kaj la statistiko de variantaj steloj. Li analizis la fontojn de ikso-radioj sur arkivaj fotaj platoj.
Elemér Márton Bartis
BARTIS Elemér Márton (bartiŝ) estas hungara grafikisto naskita en Miercurea Ciuc la 11-an de novembro 1970.
Kariero
Bartis studis grafikarton inter 1992-1998 en Arta Akademio Ion Andreescu de Kluĵo. En 1997 li estis stipendiulo en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto de librografiko. Li estas liberprofesia grafikisto en Miercurea Ciuc.
Fazankolombo
La Fazankolombo (Otidiphaps nobilis ) estas tre specifa birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Temas pri granda surterema aŭstralazia kolombo kiu loĝas en la unuarangaj pluvarbaroj de Nov-Gvineo kaj proksimaj insuloj. La teritorio estas prefereble ĉe montetoj kaj malaltaj montoj, sed ĝi povas troviĝi ankaŭ ĉe malalta tero.
La Fazankolombo estas nekutima kolombo de necertaj similaĵoj ĉe la familio de Kolombedoj, kaj ĝi estas unutipa ene de la genro Otidiphaps (Gould, 1870), kaj ankaŭ ene de la subfamilio Otidiphabinae. La scienca nomo aludas al similaĵoj kun la familio de Otidoj, dum la komuna nomo respegulas ĝian adaptadon al vivo en arbara grundo je la maniero de fazano de Sudorienta Azio, al kiuj ĝi similas laŭ ekstera morfologio, ĉefe pro la flanke kunpremita vosto kaj rondoformaj flugiloj. Ĉar ne estas kokoformaj birdoj en Nov-Gvineo, la Fazankolombo plenis la ekologian niĉon de perdriko aŭ eta fazano, dum la plej granda Goura kronokolomboj havas vivmanieron pli similan al pli grandaj fazanoj, tetraoj aŭ meleagroj. Temas pri tre sekretema specio, kiu manĝas semojn kaj falitajn fruktojn. La nesto surgrunda estas inter arboj kaj arbustoj, kie la ino demetas unu ovon kiu estos kovata dum ĉirkaŭ 4 semajnojn.
Estas kvar subspecioj kiu diferenciĝas ĉefe pro ekzisto aŭ malekzisto de eta kresto, kaj pro la koloro de la nuko. La du plej konataj estas la okcidenta nomiga (O. n. nobilis) kun verdeca nuko kaj O. n. aruensis el insuloj Aru kun blanka nuko. La du aliaj subspecioj, O. n. cervicalis el la orienta parto de la teritorio kaj O. n. insularis el insulo Fergusson, havas grizan kaj nigran nukojn (samkolora kun la resta nigra kolo) respektive.
Ĝi ne estas konsiderata minacata, kvankam ĝi estis formortinta en loka nivelo en kelkaj arej. Ĉar ĝi rilatas al unuarangaj arbaroj kaj ĝi estas unika ne de la familio de kolomboj, ĝi estas konsiderata specio kiu bezonas pristudado kaj zorgado.
Béla Szenes
Béla Szenes [seneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szenes Béla estis hungara ĵurnalisto, verkisto, dramisto, tradukisto. Lia filino estis Hanna Szenes. Béla Szenes naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Szenes devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li iĝis ĵurnalisto en pluraj gazetoj. En 1917 li aliĝis al kabaredo de Szakáll Szőke kiel skeĉisto. Inter 1918 kaj 1921 liaj skeĉoj estis prezentitaj en diversaj kabaredoj, en 1921 li debutis kiel dramisto en Teatro Belvárosi. En 1925 la Gaja Teatro prezentis lian 5-an teatraĵon, lia lasta premiero okazis en 1926.
Makroalgoj
Makroalgoj aŭ maralgoj estas ĝenerale ĉiuj vivformoj de la margrundo, kiuj havas plurĉelan talon. Tiel ili diferencas de plimulto de la algoj, kiuj havas ĉefe nur mikroskopan grandon aŭ formas vatosimilan strukturon el maldikaj fadenoj. Makroalgoj ekzistas inter la verdalgoj, ruĝalgoj kaj la brunalgoj. Kelkaj cianobakterioj povas esti nomataj ankaŭ makroalgoj.
Uzo
Makroalgoj servas pro la apudmaraj popoloj kiel gravaj nutraĵaj fontoj. Oni uzas ĝin ĉefe en Japanio, sed ankaŭ en Koreio, Peruo, Irlando kaj ĉe la atlantika bordo de Kanado. Ekzemple oni uzas nori-on, por ĉirkaŭi suŝirulaĵojn.
Oni uzas makroalgojn ankaŭ por la produktado de multflanke uzebla karbonhidrato, la alginato, sed ankaŭ por la produktado de sterkoj. Ĝi estis jam uzata kiel konstrumaterialo por izolado de muroj kaj por tegmenta kovrado (ekz en la dana insulo Læsø). Dum la dua mondmilito, oni uzis ĝin kiel remburaĵon por diversaj mebloj.
Makroalgoj estas konataj ankaŭ pro siaj ekstreme granda jodenteno ĝis 6.000 miligramoj je kg en seka maso (la homa jodbezono estas 200 mikrogramo/tagp), kio povas konduki – okze de nekontrolita konsumado – al forta trojodiĝo.
Amo per proverboj
Amo per Proverboj (en la portugala Amor por Anexins) estas unuakta teatra komedio verkita de Artur Azevedo en 1872. Ĝi estas unu el liaj plej famaj teatraĵoj.
Ĝi unuafoje aperis en Esperanton tradukita de Alberto Couto Fernandes en 1920. Dua eldono aperis en 1932. En 1964 la Brazila Esperanto-Ligo publikigis ĝin kune kun la Esperanta-Portugala Proverbaro, ankaŭ preparita de Alberto Couto Fernandes. En 1988 SAT represis ĝin laŭ la dua eldono de 1932.
La Esperanto-traduko
Oni konsideras ĝin oportuna por Esperanto, ĉar, krom sprita kaj gajga teatraĵeto, ĝi tute taŭgas al amatoraj prezentadoj pro sia mallongeco, facile uzebla vortstoko kaj malgranda nombro da personoj. Ĝi havas du virajn kaj unu virinan rolojn. La traduko estas bona, en klasika modela lingvaĵo, kaj la tradukinto uzis kiom plej eble la proverbojn el la Zamenhofa Proverbaro Esperanta. Oni konsideras ĝin taŭga por grupaj festoj.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:Amo per proverboj 1988 SAT.jpg|Represo de SAT el 1988. </Gallery>
Pauline Johnson
Emily Pauline Johnson (konata en Mohoka lingvo kiel Tekahionŭake –prononcite: dageh-eeon-wageh, laŭvorte: 'duobla-vivo') (10a de marto 1861 – 7a de marto 1913), ofte konata kiel E. Pauline Johnson aŭ simple kiel Pauline Johnson, estis verkisto el Kanado kaj spektaklistino populara fine de la 19a jarcento.
Kariero
La poezio de Johnson estis publikigita en Kanado, Usono kaj Britio. Johnson estis el generacio de amplekse legataj verkistoj kiuj ekdifinis kanadan literaturon. Kvankam ŝia literatura reputacio malpliiĝis post ŝia morto, el la fino de la 20a jarcento, estis renovigita intereso en ŝiaj vivo kaj verkoj. Kompleta kolekto de ŝia konata poezio estis publikigita en 2002.
Johnson elstaris pro siaj poemoj kaj deklamadoj kiuj celebris ŝian heredon el Indianoj; ŝia patro estis herede tribestro de miksa praularo kun irokeza deveno el Haudenosaunee. Ŝi havis ankaŭ anglajn praulojn, ĉar ŝia patrino estis angla enmigrinto.
En 1886 Johnson ricevis mendon komponi poemon por memorigi la inaŭguron en Brantford de statuo honore al Joseph Brant, tribestro Mohaŭka grava dum kaj post la Usona Milito de Sendependeco. Ŝia "Odo al Brant" estis legata en ceremonio la 13an de oktobro antaŭ "la plej granda homamaso kiun la malgranda urbo estis vidinta". Temis pri alvoko al frateco inter indiĝenoj kaj kanadaj blankuloj sub la imperia brita aŭtoritato. La poemo okazigis artikolon en la gazeto "Globe" de Toronto, kio pliigis la intereson por la poezio kaj heredo de Johnson. La impresario Brantford William F. Cockshutt devis legi la poemon en la ceremonio, ĉar Johnson estis tro timida.
Dum la 1880-aj jaroj Johnson konstruis sian reputacion kiel kanada verkisto publikigante regule en gazetoj kiel "Globe", "The Week" kaj "Saturday Night". Post sia unua deklama sezono, ŝi decidis substreki la indianajn aspektojn de sia poezio pere de la uzado de ceremonia indiana vesto. Ŝi vestis ĝin en la unua parto de la spektaklo, kiam oni deklamis siajn dramajn monologojn "indianajn". En la intermezo ŝi ŝanĝis al angla laŭmoda vesto tiel ke en la dua duono ŝi aperis kiel viktoriepoka sinjorino por deklami siajn versojn "anglajn". Tiuj aspektoj de la spektaklo popularigis ŝin.
Tolmács
Tolmács estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Rétság. La loknomo signifas: interpretisto.
Situo
Tolmács situas en valo de rojo, laŭ flankovojo, laŭ iama fervojo Diósjenő-Romhány. Rétság troviĝas 3, Vác 21, Budapeŝto 54 km-ojn.
Historio
Ŝajnas, peĉenegoj fondis la vilaĝon en la 9-a jarcento. La unua mencio devenis el 1274 pri abatejo kun defenda muro. En la 14-a jarcento ankaŭ setlejo formiĝis. La fervojo atingis la vilaĝon en 1909. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, 2 vendejoj, drinkejo, kafejeto.
Bartolomé Mitre
Bartolomé Mitre Martínez (naskiĝis la 26-an de junio 1821, mortis la 19-an de januaro 1906) estis argentina ŝtatestro, militestro kaj verkisto. Li estis Prezidento de Argentino ekde 1862 ĝis 1868.
Biografio
Mitre naskiĝis en Bonaero de familio de grekargentinoj origine nomita Mitropoulos.
Kiel liberalo, li estis kontraŭanto de Juan Manuel de Rosas, kaj devis ekziliĝi. Li laboris kiel militisto kaj ĵurnalisto en Urugvajo kiel subtenanto de la Generalo Fructuoso Rivera, kiu nomumis Mitre Leŭtkolonelo de la Urugvaja Armeo en 1846. Mitre poste loĝis en Bolivio, Peruo, kaj Ĉilio, kaj en tiu posta lando, li kunlaboris kun la argentina ekzilito Juan Bautista Alberdi en la gazeto de tiu lasta nome El Comercio de Valparaíso.
Mitre revenis en Argentinon post la malvenko de Rosas ĉe la Batalo de Caseros de 1852. Li estis estro de la ribelo de Bonaero kontraŭ la federa sistemo de Justo José de Urquiza, kaj ricevis gravajn postenojn en la provinca registaro post kiam Bonaero apartiĝis el la Konfederacio.
La enlanda milito de 1859 rezultis en malvenko de Mitre fare de Urquiza ĉe la Batalo de Cepeda, en 1860. Tiele Bonaero reeniris en la Argentinan Konfederacion. Venkinte en 1861 ĉe la Batalo de Pavón, tamen, Mitre atingis gravajn akiraĵojn el la nacia armeo, ĉefe la ŝanĝo de la Konstitucio por havigi nerektajn balotadojn pere de elektejoj. Oktobre de 1862, Mitre estis elektita prezidento de la respubliko, kaj oni atingis politikan unuecon finfine; komencis tiam periodo de interna progreso kaj reformoj. Dum la Paragvaja Milito, Mitre iĝis dekomence militestro de la trupoj de la trioblaliancanoj.
Mitre estis ankaŭ fondinto de La Nación, unu el ĉefaj sudamerikaj ĵurnaloj, en 1870. Kontraustaro al la Aŭtonomisma Partio de Adolfo Alsina, kondukis Mitre denove kandidatiĝi por la prezidenteco, sed Alsina manovris kaj estis elektita Nicolás Avellaneda [abejaNEda], modera advokato de malproksima Provinco Katamarko. La elektado de 12a de aprilo 1874 donis al Mitre nur tri provincojn, inklude Bonaeron. Mitre ekarmiĝis denove. Intence eviti la enpovigon de Avellaneda por la 12a de oktobro, li insurekciis kanonboaton; li estis venkita kaj nur punkomuto de la Prezidento Avellaneda savis sian vivon. Sekve la Revolucio de la Parko de 1890, li rompis el la konservativa Nacia Aŭtonomisma Partio PAN) kaj kunfondis la Civitanan Union kun la reformisto Leandro Alem. La deziro de Mitre interkonsenti kun la regantoj de PAN kondukis al disigon de la Civitana Unio en 1891, kaj Mitre fondis la Nacian Civitanan Union, dum Alem, la Radikalan Civitanan Union (nome la plej malnovaj ekzistantaj partioj en Argentino).
Li dediĉis multe de sia tempo en postaj jaroj al verkado. Kiel historiisto Mitre li estis kritikata, ke li malatentis ŝlosilajn dokumentojn kaj eventojn memprofite. Pro tio lia disĉiplo Adolfo Saldías disiĝis kaj reviziantaj historiistoj kiaj José María Rosa pridubis la validecon de lia tuta verkaro. Li verkis ankaŭ poezion kaj fikcion (Soledad: novela original), kaj tradukis la verkon de Dante nome La Divina Commedia en hispanan. Li estis ankaŭ aktiva framasono.
Post lia morto en 1906, li estis entombigita en la Tombejo La Recoleta en Bonaero. La 19a Januaro 2006 markis la centjariĝon de la morto de Mitre.
Bibliografio
Estas resumita traduko de la Historia de San Martín, titolita The Emancipation of South America (London, 1893) de W. Pilling. La diskursoj de Mitre estis kolektitaj kiel Arengas (tria eldono, tri volumenoj, 1902).
6802 Černovice
6802 Černovice estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbeto Černovice, en la Bohemia-Moravia montetaro, kie la malkovrinto vivis en sia junaĝo.
19700 Teitelbaum
19700 Teitelbaum estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona advokato Hugh E. Teitelbaum (1951–2007) kiu ricevis gradon en krima juro de Nordorienta Universitato kaj gradon en juro ĉe la Universitato George Mason. Li pasis la plimulton de sia kariero kiel advokato en malsanulejo kaj funkciis en la 911th Air Wing de la Air Force Reserve Command. Li estis entuziasma pri astronomio kaj kosmo.
Provinco Eskişehir
Eskişehir estas provinco en nord-okcidenta Turkio. Sian nomon ĝi ricevis laŭ la ĉefurbo - Eskişehir [Eskiŝehir] ("la malnova urbo"). La areo de la provinco estas 13 652 km².
Lukov
Lukov estas nomo por pluraj lokoj en Ĉeĥio:
aŭ por partoj de municipoj:
aŭ por burgo:
aŭ por municipo en Slovakio:
Hiakinto
Hiakinto (helene Ὑάκινθος, latine Hyacinthus) estis en la helena mitologio filo de la sparta reĝo Amiklo kaj lia edzino Diomedo, ankaŭ kelkajfoje filo de la muzo Klio. Iuj fontoj nomas lia patro alian spartan reĝon, Oibalon.
Li estis fama per sia beleco. Ne estas mirinde ke pri lia favoro konkursis eĉ du dioj - dio de lumo, sciencoj kaj arto Apolono kaj dio de la okcidenta vento Zefiro. Nomata estas ankaŭ fama helena poeto Tamiris, pri kiu oni asertas, ke li estis la unua viro, kiu amindumis viron. Sed tiun Apolono facile forigis el la ludo. Fanfaronema Tamiris disvastigadis, ke li en kantado facile superus Muzojn. Sufiĉis, ke Apolono tion diris al la Muzoj kaj Thamyrisa sorto estis sigelita. En la konkurso kun Muzoj li kompreneble ne sukcesis kaj ili punis lin kruele. Perdigis lian vidpovon, voĉon kaj memoron.
Post lia morto oni en Sparto okazigis solenaĵojn nomatajn "Hyakinthaea", kiu daŭris tri tagojn. La unuan tagon oni funebris pro morto de Hiakinto kaj dum la duaj du tagoj oni festis lian renaskiĝon en formo de la floro. Malgraŭ ne temis pri dio, centro de lia kulto estis en Apolona templo en vilaĝeto Amiklo.
Mantoche
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Gilley (Doubs)
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas gillois.
Loreto
Loreto estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
János Németh
János Németh [jAnos nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Németh János estas hungara skulptisto, ceramikisto. János Németh  naskiĝis la  1934 en Zalaegerszeg.
Biografio
János Németh lernis frue la ceramikan teknikon de la patro, eĉ de la navo. Li frekventis industriartan altlernejon en Budapeŝto ekde 1953, kie li lernis ĉefe de Miklós Borsos. Hejmenveninta li laboris en uzino pri ceramikaĵoj en sia naskiĝurbo. Post jaroj li ricevis ankaŭ metiejon. Liaj verkoj restis fidelaj la la popola arto. Li ricevis premion Kossuth en 2014, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Jakobo el Lentini
Jakobo el Lentini (Giacomo aŭ Jacopo; Lentini ĉirkaŭ 1210 - Lentini ĉirkaŭ 1260) estis sicilia poeto.
Vivo
Jakobo naskiĝis en Lentini, urbeto de okcidenta Sicilio, ĉirkaŭ en 1210.
Li estis notario sub Frederiko la 2-a; eĉ Dante mencias lin kun la titolo "notario" (Dia Komedio, Purgatorio, 24, 56). Eble li estis ankaŭ estro de la kastelo de Garsiliato apud Mazzarino (interna Sicilio).
De Jakobo el Lentini ni konas hodiaŭ 38 poeziaĵojn (kanzonojn kaj sonetojn).
Konstanto
En matematiko kaj aliaj sciencoj, konstanto estas fiksita, sed eble nespecifita, valoro. Ĝi estas la malo de variablo, kiu ne estas fiksita.
Vysoká (Stará Voda)
Vysoká (Maiersgrün) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stará Voda, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km okcidente de Stará Voda. Estas ĉi tie registritaj 30 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Vysoká situas en katastra teritorio Vysoká u Staré Vody kun areo 13,53 km², Háj u Staré Vody kun areo 5,9 km² (antaŭe municipo Grafengrün), Nové Mohelno kun areo 7,9 km² kaj Slatina u Staré Vody kun areo 13,34 km² (antaŭe municipo Lohhäuser).
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1392.
Steve Brady (astronomo)
Steve BRADY estas usona astronomo kaj astrofotografiisto.
Lia ĉefa kampo de aktivo estas disvolvi sistemon de aŭtofokusado por modernaj teleskopoj.
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 2 asteroidojn ambaŭ en 1999, sub la nomo de S. Brady (oni ne konfuzu kun J. L. Brady kaj N. Brady).
NGC 3026
NGC 3026 (aliaj indikoj — UGC 5279, IRAS09480+2847, MCG 5-23-43, KARA 377, ZWG 152.74, KUG 0948+287, PGC 28351) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Coral Herrera
Coral Herrera Gómez (naskiĝis en 1977 en Madrido) estas hispana feminista verkistino kaj ĵurnalistino bazita en Kostariko, konata pro sia kritiko de la mito de romantika amo kaj siaj kontribuoj al kviraj studoj.
Citronherbo
Citronherbo (Cymbopogon citratus) estas planto el la genro Poacoj (Poaceae). La specio estas uzata en la Azia kuirarto speciale en la Taja, Hinda, Vjetnama kaj Indonezia kuirarto. La planto estas konata de kreskolokoj en Hindio, Afriko, Vjetnamio, Aŭstralio kaj Ameriko.
Coral Herrera
Biografio
Coral Herrera havas licencion pri Homa scienco kaj Aŭdovida Komunikado de la Universitato Karlo la 3-a de Madrido. Ŝi doktoriĝis pri Homa scienco kaj Komunikado de la sama universitato per tezo pri la romantika amo en Okcidenta civilizo kaj ĝia rilato al kapitalismo, patriarkeco kaj demokratio.
Citronherbo
La folioj de la planto uzatas en la kuirejo. Ili havas acidan, freŝan, citronecan guston. La spicherbo ankaŭ akireblas en pulvora formo. Citronherbo ne manĝatas krude. Kutime pecoj da citronherbo estas kunkuiritaj aŭ -stufitaj en manĝaĵoj kaj antaŭ la konsumo forigitaj.
Coral Herrera
Biografio
Post kompletigo de sia doktorado kaj pro la ekonomia krizo en Hispanio, ŝi ekloĝis en Kostariko post restado en Parizo. Ŝi publikigis artikolojn en diversaj amaskomunikiloj Pikara Magazine, El País, eldiario.es aŭ El Ciudadano (Ĉilio) kaj kunlaboris en programoj kiel "La Tuerka".
La ĉefa temo de sia verko estas kritiko de romantika amo en la perpektivo de genro kaj kviro. Ŝi argumentas ke romantikismo estas produkto de patriarkeco kaj tio ludas fundamentan rolon en duumisma konstruado kaj hierarkio de genra malegaleco. En sia verko ŝi montras ke ekzistas malsamaj manieroj kompreni kaj sperti amon pli liberigaj kaj kontentigaj, ol la tradiciaj.
Citronherbo
Etera oleo el citronherbo uzatas fare de abelbredistoj por logi abelsvarmojn en logkorbojn.
Troparjovo
Troparjovo (Тропарёво) havas diversajn signifojn:
Piper Perabo
Piper Lisa PERABO naskiĝis en Toms River, Nov-Ĵerzejo estas usona aktorino.
Biografio
Perabo en 1999 atingis trarompon en la rolo Sara en filmo de Marc Levin, Whiteboyz kun Dr. Dre kaj Snoop Dogg.
Internacian konatecon akiris ŝi en 2000 en rolo de Violet en Coyote Ugly, filmo de Jerry Bruckheimer. Ŝi pruvis sian talenton en rolo de lesbiana virino en filmo Lost and Delirious (2001). Pliaj filmoj sube.
Egale Canada
Egale Canada (antaŭe Equality for Gays And Lesbians Everywhere - Egaleco por gejoj kaj lesbaninoj) estas advokata organizaĵo fondita en 1986 por antaŭenigi egalecon por kanadaj gejaj, lesbaj, ambaŭseksemaj kaj transgenraj (GLAT) homoj kaj iliaj familioj tra tuta Kanado.
La nuna administra direktoro de la organizo estas la iama Toronta politikisto Helen Kennedy. Pasintaj plenumaj direktoroj inkludis Gilles Marchildon, John Fisher kaj Kaj Hasselriis. Helen Kennedy estas la unua virino kiu gvidas la organizon.
La laboro de Egale inkluzivas lobiadon por pli egalrajtaj leĝoj por GLATaj homoj, intervenante en laŭleĝaj kazoj, kiuj influas homajn rajtojn kaj egalecon, kaj pliigante publikan edukadon kaj konscion per provizado de informoj al individuoj, grupoj kaj amaskomunikiloj. Egale havas pli ol 3,300 membrojn inkluzive de homoj en ĉiu provinco kaj teritorio de Kanado. Fondita en 1986, Egale Kanado estis integrigita kiel federacia neprofitcela organizo en 1995, kun fokuso sur eduko, lobiado, procesoj kaj sperta konsultado.
La organizo estis komence nomita "Egaleco por gejoj kaj lesbaninoj ĉie". Dum ili etendis siajn klopodojn por inkludi ambaŭseksemajn kaj transgenraj temojn, ili sentis, ke la akronimo ne estas sufiĉe inkluziva, kaj tial ŝanĝis la nomon de la akronimo E.G.A.L.E. simple "Egale" (egale estante la franca vorto por "egala".) La partnera partoprenanto de Egale Canada, Egale Canada Human Rights Trust (ECHRT), estis fondita en 1995 kiel bonfara fondaĵo dediĉita al progresado de GLATaj homaj rajtoj per edukado, esplorado kaj komunuma engaĝiĝo.
Boutenac-Touvent
Boutenac-Touvent [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 215 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Boutenac-Touvent situas en la sudokcidento de Charente-Maritime, sudoriente de Royan.
(28017) 1997 YV13
(28017) 1997 YV13 estas malgranda, hela kaj malrapide rotacianta marsrenkonta asteroido (ekstera tanĝanto) malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Blanchefosse-et-Bay
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Malgersdorf
Malgersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottal-Inn kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(9862) 1991 RA6
(9862) 1991 RA6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1991 de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Homécourt (stacidomo)
Homécourt estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Homécourt, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Hilaire-au-Temple - Hagondange (085000).
On
La literkombino havas plurajn signifojn:
Ouro Branco (Minas-Ĝerajso)
Ouro Branco (oficiale Município de Ouro Branco) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Conselheiro Lafaiete (en esperanta prononco: Konseljejro Lafajete). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Pěkovice
Pěkovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,65 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.
Post la jaro 1945 trafis Pěkovice sorto de plimulto de malgrandaj vilaĝoj en la ĉeĥa-germana limregiono. La germana loĝantaro estis ellandigita, plimulto de konstruaĵoj detruitaj aŭ disprenitaj por konstrumaterialo. Naŭ konstruaĵoj inkluzive de gastejo kaj lernejo estis konservitaj pro kaŭzo de trafiko de ĉi tie establitaj ŝtataj bienoj. Ĝis la jaro 1989 ĉi tie ekzistis farmo de bovbrutaro, estis nove konstruita vendejo, du malgrandaj paneldomoj kaj vicdomoj por laboruloj de la farmo.
Post ĉeĥoslovaka revolucio en la jaro 1989 ĉi tiea mastrumado iom post iom fiaskis kaj la vilaĝo denove dezertiĝis.
Somere en la jaro 1998 tra la vilaĝo trapeliĝis tornado, kio estas sufiĉe nekutima aperaĵo por meza Eŭropo. Estis damaĝigitaj arbaroj en la ĉirkaŭaĵo, sur unu el la konservitaj devenaj domoj estis deŝirita duono de tegmento kaj duono de garbejo.
Gräfenbach
La rojo Gräfenbach esta rojo, kiu fontas en Soonwald. Ĝi longas 26,1 km kaj fluas malrekte orientsudorienten tra la rejnlando-palatinata distrikto Bad Kreuznach je la okcidenta rando de Bad Kreuznach al la komunumo Rüdesheim. Ĝi enfluas apud Rüdesheim de maldekstre en la rojon Ellerbach.
Rivervojo
La Gräfenbach fontas en Soonwald sur alteco de 573 m, ĉ. 1,3 km nordokcidente de la pinto de la monto Ellerspring (alteco 656,8 m). De ĉi tie la rojo unue fluas en larĝa arbara valo inter du montaj dorsoj de la Soonwald nordorienten. Post 3,5 km la rojo ŝanĝas sian direkton en la naturprotektejon Glashütter Wiesen al sudoriento. Ĉi tie enfluas pluraj mallongaj flankriveroj de maldekstre, kiuj fontas en la regiono de la suda Schanzerkopf (alteco 643,4 m). Poste ĝi fluas inter la montoj Opel (alteco 649,3 m) kaj Hölzerkopf (alteco 603 m). Poste la rojo trafluas la vilaĝon Münchwald, kiu apartenass al la komunumo Spabrücken.
En malvasta valo la rivero turniĝas apud Argenschwang al orientnordoriento kaj atingas Dalberg. Ekde ĉi tie la rojo fluas konmence en orientsudorienta direkto al Wallhausen. Tie ĝi trafluas montetan vinkulturan pejzaĝon kaj trafluas Gutenberg kaj Hargesheim. Post du kilometroj la rojo enfluas apud la komunumo Rüdesheim, jam sur la teritorio de Bad Kreuznach, sur alteco de 119 m de maldekstre la rojon Ellerbach, kiu baldaŭ poste enfluas la riveron Nahe.
Akvokolekta bazeno
Sur siaj 26,1 km longa, entute orientsudorienta vojo la rojo trafluas altecodiferencon de 454 m, kiu egalas al riverfundan deklivon de 17,4 ‰. Ĝi deakvigas areon de 76,730 km² trans Ellerbach kaj Nahe al Rejno kaj Norda Maro.
Calzadilla
La loĝantoj nomiĝas calzadillanos aŭ lagartos (lacertoj). La censita populacio en 2008 estis de 486 loĝantoj. La dua nomo de la loĝantoj havas kialon, ke laŭ legendo paŝtisto, petis al la bildo de la Kristo de la Agonio, ke sia bastono iĝu pafilo por mortigi gigantan lacerton kiu manĝas liajn ŝafojn.
Situo
Calzadilla estas situa en la nodokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 356 m; je 78 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 138 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 76,34 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Limoj de la municipa teritorio
Calzadilla limas kun:
Religiaj monumentoj
En Calzadilla troviĝas la jenaj preĝejoj kaj ermitejoj:
Festoj
En Calzadilla oni celebras la jenajn festojn:
Japana eno
Eno (Japane: 円, en) estas valuto aŭ mon-unuo uzata en Japanio. Ĝi estis (2006) la kvara plej vaste uzata rezerva valuto post usona dolaro, eŭro kaj brita pundo kaj nun estas la tria plej uzata valuto en la deviz-merkato post la usona dolaro kaj la eŭro. Laŭ la normo ISO 4217 ĝiaj kodoj estas  kaj.
Nomo
En la angla kaj multaj aliaj lingvoj oni tradicie skribas Yen (prononcata [jen]), aŭ aliskribe aldonas la saman komencan sonon, laŭ jam ne uzata transskribo de la japana vorto. En Esperanto tial foje uzata estis la formo jeno, sed preskaŭ ne trovebla en la 21a jarcento. 円 signifas ronda, kaj ĝi estas etimologie rilata al la nomo de la ĉina mon-unuo juano. La nomo supozeble devenas de la ronda formo de fruaj moneroj. Oni ankaŭ mansigne esprimas ĝin per fari rondon je dika kaj montra fingroj.
Ankaŭ la kvazaŭ-latinlitera eno-signo ￥ estas uzata, sed ĝi havas problemon, ĉar ne ĉiuj komputilprogramoj ĝuste vidigas ĝin.
Moneroj kaj monbiletoj
Moneroj kun onaj valoroj de eno, seno (銭, sen, centono de eno) kaj rino (厘, rin, milono) tute foriris el cirkulado fine de 1953, kaj tiuj unuoj povas plu esti uzataj nur en kalkuloj.
En 2009, cirkulantaj moneroj estas por 1 eno, 5 enoj, 10 enoj, 50 enoj, 100 enoj kaj 500 enoj. Cetere, moneroj kun valuto je 1000 enoj estis emisiitaj por specialaj okazoj, sed ili kutime ne estas cirkulataj (kvankam uzeblaj). Samtempe, cirkulantaj monbiletoj estas por 1000 enoj, 2000 enoj, 5000 enoj kaj 10 000 enoj.
La 5000-ena monbileto de serio D (1984—1993) montris portreton de Nitobe Inazo, Asista ĝenerala sekretario de la Ligo de Nacioj, fervora simpatianto de Esperanto.
Enkonduko de la jeno
En la 19a jarcento arĝentaj moneroj de hispana dolaro estis oftaj tra tuta Sudorienta Azio, la marbordoj de Ĉinio, kaj Japanio. Tiuj moneroj estis enkondukitaj tra Manilo laŭlonge de periodo de 250 jaroj, alvenintaj surŝipe el Acapulco en Meksiko. Tiuj ŝipoj estis konataj kiel Manilaj galionoj. Ĝis la 19a jarcento tiuj arĝentaj dolarmoneroj estis fakte hispanaj dolaroj stampitaj en Ameriko, ĉefe ĉe Meksiko. Sed el la 1840-aj jaroj ili estis pli kaj pli anstataŭitaj de arĝentaj dolaroj de la novaj latinamerikaj respubliko. En la dua duono de la 19a jarcento kelkaj lokaj moneroj de la regiono estis faritaj je simileco de la Meksika peso. La unua el tiuj lokaj arĝentaj moneroj estis la Honkonga arĝenta dolarmonero kiu estis stampita en Honkongo inter la jaroj 1866 kaj 1869. La ĉinoj malrapide akceptis nefamiliarajn stampaĵojn kaj preferis la familiarajn meksikajn dolarojn, kaj tiele la Hongkonga registaro ĉesis stampi tiujn monerojn kaj eĉ vendis la stampomaŝinaron al Japanio.
Japanoj tiam decidis adopti arĝentdolaran stampadon laŭ la nomo 'eno' aŭ 'jeno', signife 'ronda objekto'. La eno estis oficiale adoptita de la registaro de la epoko Mejĝi per Leĝo subskribita la 10an de Majo, 1871. La nova valuto estis laŭgrade enkondukita komence el Julio tiujare. La eno estis tiele baze dolara monunuo, kiel ĉiuj dolaroj, descendintaj el la hispanaj ok-realaj moneroj, kaj ĝis la jaro 1873, ĉiuj dolaroj en la mondo havis pli malpli la saman valoron. La eno anstataŭis la Tokugavan stampadon, nome kompleksa monersistemo de la Epoko de Edo bazita sur la japana valuto nome mon. La Leĝo pri Nova Valuto de 1871 specifis la adopton de la dekuma kalkulsistemo por la eno (1, 圓), sen (1⁄100, 銭), kaj rin (1⁄1000, 厘), kies moneroj estis rondoformaj kaj fabrikitaj uzante okcidentan maŝinaron. La eno estis laŭleĝe difinita kiel 0.78 troy uncoj (24.26 g) el pura arĝento, aŭ 1.5 g el pura oro (kiel rekomendita de la Eŭropa Kongreso de Economikistoj en Parizo en 1867; la 5-ena monero estis egalvalora al la Argentina 5-pesa (1881–1969) monero ), tiele metante ĝi en dumetalan normigon. (La sama kvanto de arĝento valoras ĉirkaŭ 1181 modernajn enojn, dum la sama kvanto de oro valoras ĉirkaŭ 4715 enojn. )
Sekve al la devaluto de la arĝento de 1873, ankaŭ la eno devalutiĝis kontraŭ la valutoj de la Usona dolaro kaj la Kanada dolaro ĉar ili estis aligitaj al normigo per oro, kaj ĉirkaŭ la jaro 1897 la eno valoris nur ĉirkaŭ 0.50 da Usona dolaro. Tiujare, Japanio adoptis orbazan ŝanĝonormigon kaj tiele frostiĝis la valoro de la eno je $0.50. Tiu kurzoŝanĝo restis tiele ĝis Japanio abandonis la orbazan normigon en Decembro 1931, post kio la eno falis al 0.30 da usona dolaro ĉirkaŭ Julio 1932 kaj al 0.20 ĉirkaŭ 1933. Ĝi restis regule je ĉirkaŭ 0.30 ĝis la komenco de la Dua Mondmilito la 7an de Decembro, 1941, kiam ĝi falis al 0.23 da usona dolaro.
La sen kaj la rin estis eventuale eligitaj el cirkulado fine de 1953.
Fiksita valoro de la eno rilate al la Usona dolaro
Ne ekzistis vera kurzoŝanĝo por la eno inter la 7a de Decembro, 1941, kaj la 25a de Aprilo, 1949; la milittempa inflacio malpliigis la enon al frakcio de sia antaŭmilita valoro. Post periodo de nestabileco, la 25an de Aprilo, 1949, la registaro de la usona okupado fiksis la valoron de la eno je ¥360 por US$1 pere de usona plano, kiu estis parto de la Modelo de Bretton Woods, por stabiligi la prezojn en la Japana ekonomio. Tiu kurzoŝanĝo estis retenita ĝis 1971, kiam Usono abandonis la orbazan ŝanĝonormigon, kiu estis estinta ŝlosila elemento de la Modelo de Bretton Woods, kaj trudis 10 procentan dogantarifon al importado, kio kondukis al movo de kurzoŝanĝo kiu siavice kondukis al la flosantaj (nefiksaj) kurzoŝanĝoj en 1973.
Subvalorigita eno
Ĉirkaŭ 1971 la eno iĝis subvalorigita. Japana eksportado estis kostante tro malmulte en internaciaj merkatoj, kaj la importado el eksterlande estis kostante al japanoj tro multe. Tiu subvalorigo estis respegulita en la kuranta ekvilibro, kiu estis leviĝinta el la deficitoj de la komenco de la 1960-aj jaroj al tiam granda pluso de 5.8 mil milionoj da usonaj dolaroj en 1971. La kredo ke la eno, kaj kelkaj aliaj ĉefaj valutoj, estis subvalorigitaj okazigis la agadon de Usono en 1971.
Eno kaj ĉefaj valutoj flosas
Sekve al la politiko de Usono devaluti la dolaron en la somero de 1971, la japana registaro interkonsentis al nova, fiksa kurzo kiel parto de la Smitsonia Interkonsento, subskribita fine de la jaro. Tiu interkonsento markis la kurzon je ¥308 por US$1. Tamen, la novaj fiksitaj kurzoj de la Smitsonia Interkonsento estis malfacile elteneblaj antaŭ la premo de ofertado kaj mendado en la eksterlanda kurzomerkato. Komence de 1973, la kurzoj estis abandonitaj, kaj la ĉefaj landoj de la mondo permesis ke la valutoj estu flekseblaj.
Interveno de la japana registaro en la kurzomerkato
En la 1970-aj jaroj, la japanaj registaro kaj negocistoj ege priokupiĝis pro la fakto ke plialtiĝo de la valoro de la eno damaĝu eksportokreskon farante la japanajn produktojn malpli konkurencaj kaj tio damaĝu ankaŭ la industrian bazon. La registaro tiele plue intervenis forte en la eksterlanda kurzomerkato (aĉetante aŭ vendante dolarojn), eĉ post la decido de 1973 por permesi ke la eno flosadu.
Spite tiun intervenon, la merkatpremoj okazigis la fakton ke la eno plue plialtiĝu valore, pinte provizore al averaĝo de ¥271 por US$1 en 1973 antaŭ la konsekvencoj de la naftokrizo de 1973. La pliiĝantaj kostoj de importita nafto okazigis la devaluton de la eno al gamo de ¥290 al ¥300 inter 1974 kaj 1976. La re-apero de komercaj plusoj faligis reen la enon ĝis ¥211 en 1978. Tiu valuta plifortigo denove falis pro la dua energiokrizo de 1979, kiam la eno falis al ¥227 ĉirkaŭ 1980.
Historia kurzoŝanĝo
La suba tabelo montras la monatan averaĝan indicon de la Usona dolaro/Eno (Eno por UD) je 17:00 JST.
Roșiorii de Vede
En la germana lingvo ĝi havas la nomon Russenart, kiun unuafoje (en 1385) notis la germanaj pilgrimantoj Peter Sparnau kaj Ulrich von Tennstadt, kiuj revenante de Jerusalemo ripozis en la urbo. Kredeble ili derivis la nomon de la loka nomo Ruși (rusoj).
La urbo estas iom grava fervoja nodo, kie kunvenas fervojaj linioj el kvin direktoj.
Kistauri
Geografio
La vilaĝo Kistauri situas oriente de Aĥmeta kaj  okcidente de Telavi, sur la dekstra bordo de rivero Alazani.
Famkonatuloj
La poeto kaj dramatrugo Rafiel Eristavi (naskiĝis en Kistauri, mortis  en Telavi).
Santo Antônio do Monte
(prononco: santoantonjo domonte, oficiale Município de) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Oeste de Minas (do "Okcidento de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Divinópolis. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Divinópolis, Lagoa da Prata, Formiga, Pedra do Indaiá, São Sebastião do Oeste, Arcos, Luz kaj Bom Despacho.
La loĝloko estis fondita kaj tuj levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 194 km.
Homécourt
Homécourt estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Homécourtois.
Lomnička (distrikto Stará Ľubovňa)
Lomnička (hungare Kislomnic [kiŝlomnic], germane Kleinlomnitz) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Malá Lomnica.
Situo
Lomnička situas en valo, fine de sakovojo el Podolínec. Tiu urbo troviĝas je 3, Stará Ľubovňa je 15 km.
Jerry Muelver
Jerry Muelver - naskiĝis en 1960 en Milwaukee - estas usona programisto. La 28-an de januaro 2001 li lanĉis Unumondo-n, la unuan Esperant-lingvan vikion - Li volis krei ĝin por dissendolisto, literaturo, novaĵoj, sed la vikio ne vere populariĝis, ĉar homoj tiutempe apenaŭ konis vikiojn kaj ĝi ne havis klaran celon. Poste en la sama jaro, la 6-an de novembro 2001 kiel 11-a lingvoversio de la interreta enciklopedio Vikipedio naskiĝis la Vikipedio en Esperanto, kiu inter Esperantistoj kaj ankaŭ ekster iliaj rondoj iĝis multoble pli konata projekto de Esperant-lingva vikio.
Lomnička (distrikto Stará Ľubovňa)
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1294 en formo "Lompnicha". En 1787 492 vilaĝanoj loĝis en 114 domoj, en 1828 1160 vilaĝanoj en 161 domoj. En 1813 kaj en 1887 incendioj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kislomnic 701 homoj, (plejparte germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Stará Ľubovňa, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 la germanoj deportiĝis, samtempe ciganoj alvenis.
Jerry Muelver
== Verkaĵoj (elekto) ==
Mailley-et-Chazelot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
824 Anastasia
824 Anastasia estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.
Ĝi estis sendepende remalkovrita la de la germana astronomo Max Wolf, kiu anoncis tion pli frue.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan nomon de Anastasia, tiu de unu amikino de la malkovrinto.
La, 824 Anastasia kaŝis la stelon ζ Ophiuchi (Zeton Serpentistan). La kaŝado estis videbla en Usono.