cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arbon (distrikto)
Trafiko
Tra la distrikto pasas unuflanke la fervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj al Rorschach laŭlonge de la norda bordo de Bodenlago al Kreuzlingen kaj aliflanke la linio de Romanshorn tra Vinterturo al Zuriko. Krome estas la linio de Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Romanshorn tra Sankt-Galo al Lucerno. Sur Bodenlago trafikas diversaj liniŝipoj kaj ekzistas pramŝiplinio de Romanshorn al Friedrichshafen.
Ekonomio
La urboj Romanshorn kaj Arbon estas sidejo de diversaj firmaoj de nacia aŭ eĉ internacia signifo. Samtempe la regiono pro la beleco de la lago ankaŭ allogas turismon. La regiono de Seerücken aliflanke konservis sian kamparan karaktercon kaj vivas ĉefe de agrikulturo.
Historio
En la distrikto Arbon apud la bordo de Bodenlago jam dum la neolitiko kaj la bronzepoko ekzistis homaj setlejoj, kiel diversaj trovitaj ruinoj kaj restaĵoj pruvas. Pro la diversaj trovaĵoj oni parolas pri la Arbon-kulturo. En mezepoko la regantoj de la regiono estis unuflanke la princabato de la Monaĥejo Sankt-Galo kaj aliflanke la episkopo de Konstanco, inter kiuj ĉiam ekzistis rivaleco. Kiam en la jaro 1460 Turgovio estis konkerita de la Svisa Ĵurkomunumo la svisoj ankaŭ pri la regiono de Arbon akiris la potencon. Dum la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la regiono liberiĝis de la Ĵurkomunumo kaj en la jaro 1803 la nova Kantono Turgovio fondiĝis kaj la distrikto Arbon fariĝis unu el ĝiaj administraj unuoj. En tiu tempo ekzistis la plano aligi la enklavon Horn al Kantono Sankt-Galo, sed pro la rezisto de la loĝantoj kaj la apogo el Arbon, Horn fine restis parto de distrikto Arbon kaj Kantono Turgovio.
Sur baze de la nova leĝo pri la komunumoj de Kantono Turgovio kun efiko de la 1-a de januaro 2011 al la distrikto estis aldonita la komunumo Amriswil.
Unio de Utrecht
La Unio de Utrecht aŭ Unuiĝo de Utreĥto (Unie van Utrecht), estas traktato subskribita la 23-a de januaro 1579, en Utrecht en Nederlando. Ĝi estas konsiderata politika reago de la protestantaj provincoj al la Unio de Arras de 1579.
La traktato unuigis la provincojn dezirantajn deiĝi el hispanaj nederlandaj teritorioj pro motivoj kaj politikaj kaj religiaj.
Arbon (distrikto)
Komunumoj de la distrikto Arbon
Al la distrikto Arbon apartenas je la fino de 2008 la sekvantaj dek-unu komunumoj:
Unio de Utrecht
La Unio de Utrecht ofte estas konsiderata kiel la akto kiu ekstartis la aliron al la sendependo de la “Unuiĝintaj provincoj”, kiu estis internacie rekonata en 1648 per la pactraktato Vestfalia Paco.
Urboj kaj provincoj subskribintaj la Union
Dum multaj jaroj ekde 1579 ankaŭ germanlingva teritorio oriente de la "kerna" teritorio de la Unio de Utrecht apartenis al la ŝtato, nome la historia urbo kaj graflando Lingen en la regiono Emslando de la fondiĝo de la unio ĝis la jaro 1593, kiam dum la Okdekjara Milito soldataro de la hispana linio de Habsburgoj konkeris Lingen, kaj duafoje inter 1597 kaj 1605, kiam la graflando post 25 jaroj ree iĝis hispana, kaj de 1630 ĝis 1713 denove estis parto de la Unio de Utrecht, do nederlanda. Krome menciindas, ke la Duklando Geldern ampleksis pli grandan areon ol la nuntempan provincon Gelderland, kiu egalas al tri kvaronoj de la duklanda teritorio: la duklanda ĉefurbo Geldern kaj ties ĉirkaŭaĵo apartenis al la fonda teritorio de la unio, sed ekde 1587 estis hispane okupita, de 1703 iĝis parto de Prusio, de 1794 ĝis 1814 estis france okupita kaj ekde 1815 estas parto de Prusio kaj poste Germanio.
(19010) 2000 RT72
(19010) 2000 RT72 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Marsicovetere
Marsicovetere estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Calvello, Grumento Nova, Marsico Nuovo, Paterno, Tramutola kaj Viggiano.
Schürmatt
Schürmatt estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Schürmatt estas la nomo de la sekvanta institucio:
Rotbach
Rotbach estas nomo de riveroj en Svislando kaj Germanio:
Okcidenta Fronto (Dua Mondmilito)
La Okcidenta Fronto estis milita scenejo de la Dua Mondmilito kiu enhavis Danion, Norvegion, Luksemburgion, Belgion, Nederlandon, Unuiĝintan Reĝlandon, Francio, Italion, kaj Germanion. La militaj implikoj de la Dua Mondmilito en Suda Eŭropo kaj aliloke estas ĝenerale konsiderataj sub apartaj okazoj. La Okcidenta Fronto estis markita de du fazoj de grand-skalaj lukt-operacoj. La unua fazo konsistis en la kapitulaco de Nederlando, Belgio, kaj Francio dum Majo kaj Junio 1940 post ties malvenko en la Malaltaj Landoj kaj en la norda duono de Francio, kaj pluis en la aera milito inter Germanio kaj Britio kiu pintis en la Batalo de Britio. La dua fazo konsistis el grand-skala surtera batalado (subtenita de amasa aermilito konsiderata kiel aldona fronto), kiu startis en Junio 1944 pere de la surterigo de Aliancanoj en Normandio kaj pluis ĝis la malvenko de Germanio en Majo 1945.
Manuel Parra
Manuel PARRA, pli ofte konata kiel Manolo Parra (naskiĝis en Segovio en 1963), estas hispana esperantisto, kiu loĝas en Madrido, Hispanio.
Okcidenta Fronto (Dua Mondmilito)
Kampanjoj
La Batalo de Francio, konata ankaŭ kiel Falo de Francio, estis la invado de Francio kaj de la Malaltaj Landoj dum la Dua Mondmilito fare de Nazia Germanio. En la ses semajnoj el 10a de Majo 1940, Germanaj fortoj venkis super fortojn de Aliancanoj pere de mov-operacoj kaj konkeris Francion, Belgion, Luksemburgion kaj Nederlandon, metante finon al la teraj operacioj en la Okcidenta Fronto ĝis la 6a de Junio 1944. Italio eniris en la militon la 10an de Junio 1940 kaj invadis Francion tra la Alpoj.
Manuel Parra
Li diplomiĝis kiel bazlerneja instruisto sed neniam praktikis tiun profesion, kaj ĉiam laboris kiel ŝtata oficisto en diversaj fakoj; ekde 1995 en la ŝtata instanco pri Trafiko, en Madrido, kaj poste kiel mekanikisto de helikopteroj.
Okcidenta Fronto (Dua Mondmilito)
Kampanjoj
La Batalo de Britio estis aera kampanjo ĉefe super la suda kaj centra Britio inter germana Germana Aerarmeo kaj Reĝa Aerarmeo dum la Dua Mondmilito, en la periodo de la 10-a de julio ĝis la 31-a de oktobro 1940. Oni ĝin difinas, precipe en brita historiografio, ankaŭ kiel Battle of Britain, kaj germanoj nomis ĝin kiel la Operaco Seelöwe (vidu la apudan mapon). Tio estis la unua kampanjo farata nur pere de aviado.
Manuel Parra
Esperanton li eklernis en 1986, instruata de César de Mosteyrín kadre de monto-grimpada klubo en Segovio. Partoprenis kelkajn por-junulajn renkontiĝojn en Italio, Svedio, Germanio...
Okcidenta Fronto (Dua Mondmilito)
Kampanjoj
Operaco Overlord estas nomo de elŝipiĝo en Normandio, el la 6-an de junio 1944, kiu post kvar jaroj malfermis Okcidentan batalfronton. Ĝi estis unu el la plej grandaj armeaj operacoj de la dua mondmilito. En tiu ĉi operaco partoprenis taĉmentoj el dek du aliancanaj nacioj: Aŭstralio, Belgio, Ĉeĥoslovakio, Francio, Grekio, Kanado, Nederlando, Nov-Zelando, Norvegio, Pollando, Unuiĝinta Reĝlando kaj Usono. La operaco Overlord komenciĝis dumnokte, kiam en Normandio surteriĝis paraŝutistaj taĉmentoj. Samtempe la aliancanaj surmaraj kaj aeraj fortoj bombardis germanajn taĉmentojn. La sekvantan tagon matene, la 6-an de junio, estis entreprenita kunigita sturmo. Tiu ĉi tago estas markata kiel T-Tago.
Manuel Parra
Li estas membro de diversaj Esperanto organizoj kiaj HEF, SATeH, Madrida Esperanto-Liceo kaj foje estrarano de kelkaj el ili. En HEF li postenis kiel sekretario ekde tiu jaro ĝis 2005, sub la sinsekvaj prezidoj de Antonio Alonso Núñez kaj Miguel Ángel Sancho, kaj denove ekde novembro 2020 sub prezidanteco de Ángel Arquillos.
Samtempe li partoprenis la madridan lokan movadon kunlaborante al diversaj aranĝoj. En 2010 li iĝis sekretario de Madrida Esperanto-Liceo kaj inter 2014 kaj 2020 prezidis ĝin.
Li partoprenis en diversaj Esperanto kongresoj kaj foje kiel organizanto aŭ kunorganizanto kiel ĉe la 86-a SAT-Kongreso okazinta inter la 28-a de julio kaj 4-a de aŭgusto 2013 en Madrido. Li estis prezidanto de la LKK de la 51-a ILEI-Kongreso kiu okazis en 2018 en Madrido.
Isaac Oliver
Isaac OLIVER (n. ĉ. 1565 en Rouen - m. en 1617) estis francdevena miniaturisto, kiu fariĝis angla civitano.Isaac Oliver sekvis siajn hugenotajn parencojn Pierre kaj Epiphanie Oliver al Londono en 1568, por fuĝi el la religiaj persekutadoj en Francio. Li studis miniaturan arton kun Nicholas Hilliard, kaj disvolvis naturalisman arton, tre influitan de itala kaj flandra arto.
Anna Moffo
Anna MOFFO (naskita la en Wayne (Pensilvanio), mortis la  en Novjorko) estis ital-devena usona kantistino de operoj, en la fako "lirika soprano".
Isaac Oliver
Post la morto de la reĝino Elizabeto la 1-a, li fariĝis la pentristo de Jakobo la 1-a, kaj pentris interalie multajn portretojn de Anna de Danio kaj de la princo de Kimrio.
Anna Moffo
Ŝi studis kantadon ĉe la muzika instituto Curtis en Filadelfio kaj en 1955 gajnis la konkurson Young Artists Audition kaj Fulbright-stipendion por studi en Romo ĉe akademio Santa Cecilia. Samjare en 1955 ŝi debutis en Spoleto kiel Norina en la opero Don Pasquale (Donizetti). En 1956 ŝi rolis en televida prezento de Madame Butterfly sub reĝisorado de Mario Lanfranchi. En 1957 ŝi geedziĝis kun li. Samjare ŝi debutis en Usono en La Bohème prezentita en Ĉikago.
Isaac Oliver
Parto de lia verkaro troveblas en la kastelo Windsor. Estas cetere kelkaj skizoj en la British Museum.
Anna Moffo
La pinto de ŝia sukceco estis en la 1960-aj jaroj. Ŝi havis ne nur belegan voĉon, sed estis konsiderata unu el la dek plej belaj virinoj de Italio. Bedaŭrinde fine de la 1960-aj jaroj ŝia voĉo suferis, kaj ŝi devis rezigni la operan kantadon.
En Italio inter 1960 kaj 1973 ŝi prezentis televidan spektaklon, kiu portis ŝian nomon.
En 1972 ŝi eksedziĝis de Lanfranchi; en 1974 ŝi edziniĝis al Robert Sarnoff.
En 2006 ŝi mortis pro apopleksio.
Ĉielarka flago
La ĉielarka flago estas komuna simbolo de multaj grupoj kaj nacioj: GLAT-movado, budhistoj, inkaoj, druzoj, keĉuoj kaj pacifistoj.
GLAT-movada uzo
Post la murdo en 1978 de malferme samseksema urba administristo Harvey Milk, la postulo por la ĉielarka flago multege grandiĝis.
Por plenumi la postulon, la Paramount Flag Company ekvendis version de la flago uzante amasproduktitan ĉielarkkoloran ŝtofon kun sep bendoj: ruĝa, oranĝa, flava, verda, helblua, malhelblua kaj viola. Kiam Baker pliigis la produktadon de sia versio de la flago, li ankaŭ forlasis la brilrozan bendon pro la nehavebleco de brilroza ŝtofo.
En 1979 la flago modifiĝis finan fojon. Kiam oni pendigis ĝin al la lampo-mastoj de strato Market Street en San-Francisko, la meza strio estis maskita de la masto mem.
Ŝanĝi la desegnon por havi paran kvanton da strioj estis la plej facila maniero trakti tion, do oni forlasis la helbluan bendon kaj anstataŭigis la malhelbluan bendon per mezblua. Tio rezultigis la aktualan sesbendan flagon.
Malnova uzo
Ĉielarka flago estis uzata de la Inkaa imperio kaj simila flago estis uzata ankaŭ de la druzoj.
Nuntempaj keĉuoj uzas alispecan flagon bazita ankaŭ laŭ ĉielarkaj koloroj (Wiphala/vifala)
Pacisma uzo
La itala filozofo Aldo Capitini uzis ĉielarkan flagon en la unua pacomarŝo de Perugia al Assisi en 1961. Ĝi iĝis simbolo de la pacomovado. Ĝi havas sep striojn kaj la viola troviĝas supre.
Budhista uzo
Budhista flago estas flago uzata de multaj budhistoj. Ĝi signifas sensektan budhismon kaj estis kreita en la 19-a jarcento.
Diverseca uzo
Estis kelkaj uzadoj de ĉielarkaj koloraj flagoj en la fruaj jaroj 1970-aj kiel simbolo de internacieco kaj unueco de ĉiuj surteraj gentoj, sed jam je la fino de la jaroj 1970, la rilato kun geja fiereco ĝenerale diskoniĝis en Usono.
La unua fierecoflago estis desegnita kaj mankolorite de la San-Franciska artistoGilbert Baker kaj havis ok kolorajn striojn.
La nuntempa ĉielarka flago havas nur ses kolorajn striojn kiuj simboligas ses ideojn (de supre malsupren):
Artaĵoj
La baza ĉielarko naskigis sennombrajn variaĵojn. Oftaj juvelaĵoj estas la fierec-kolĉeno aŭ liberec-ringoj, kiuj konsistas el ses ringoj, unu de ĉiu koloro de la flago, sur ĉeno. Aliaj aĵoj gamas de ŝlosilĉenoj ĝis kandeloj. Oni modifis multegajn naciajn flagojn por inkluzivi ĉielarkojn, kaj modifis la desegnon mem al multaj formoj, de trianguloj ĝis ridetantaj vizaĝoj.
En Montrealo metrostacio Beaudry, kiu servas la gejan kvartalon de tiu urbo, lastatempe rekonstruiĝis kun ĉielarkaj desegnoj en la fasado.
Ormeniș (Brașov)
Ormeniș [ormeniŝ] (hungare: Ürmös [yrmoeŝ], germane: Ermesch) estas komunumo en Rumanio norde de Braŝovo.
Loĝantaro
En 1910 Ürmös havis 1 545 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1 825 (rumanoj, 48 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas 1721. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, al departemento Nagy-Küküllő. En 2005 oni disigis de ĝi Augustin, kiu iĝis propra komunumo.
Günsberg
Günsberg estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1,154 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Günsberg limas en nordo al Herbetswil, en nordnordoriento al Farnern (BE), en nordoriento al Attiswl (BE), en oriento al Kammersrohr, en sudo al Hubersdorf, en sudokcidento al Riedholz, kaj en okcidento al Balm ĉe Günsberg.
Trafiko
La komunumo Günsberg situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per konekta vojo de Attiswil al Balm ĉe Günsberg. Per poŝtaŭtolinio al Soloturno la komunumo estas konektita al la publika tranportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas inter Wiedlisbach an Wangen ĉe Aro en distanco de proksimume 6 kilometroj sudorienten.
Historio
La unua dokumenta mencio de Günsberg datiĝas el la jaro 1307 kiel Gunsperch. Ek de proksimume la jaro 1050 Günsberg apartenis al la Senjorujo Balm. En la jaro 1344 Soloturno akiris la supran jurisdikcion. En la jaro 1411 Soloturno akiris ankaŭ la ceterajn rajtojn. Ek de tiam ĝis 1487 Günsberg apartenis al la Voktejo Balm. De 1487 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Günsberg estis parto de la Voktejo Flumenthal. Ek de 1803 ĝi estas komunumo de la distrikto Lebern.
13293 Meĥleno
13293 Meĥleno estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la belga urbo Meĥleno, 25 km sude de Antverpeno, establita ĉe la bordo de la rivero Dyle en gaŭlo-romia epoko. En 1303 la urbo iĝis la unua vendejo de lano, kaj fine de la mezepoko ĝi estis centro de la komerco de vestoj. Fama por la Turo Sanka Rombout kaj la Botanika ĝardeno Dordoens, Meĥleno estas konata hodiaŭ pro la kultivado de, asparagoj kaj florbrasikoj.
6384 Kervin
6384 Kervin estas tre malgranda, eksterordinare hela duopa asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, (kantono San Diego en Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Paul W. Kervin, sciencan estron de la laboratorio Phillips de la Air Force Maui Optical and Supercomputing observatory (AMOS). Li ludas gravan rolon en la gvidado de la programo JPL / AMOS, ĉefe direktita al la observo de terrenkontaj kaj aliaj interesantaj asteroidoj.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita en 2015 de Brian D. Warner kaj A. Aznar Macias uzinte observojn de, anoncita en marto 2016.
La Teorio de Moralaj Sentoj
La Teorio de Moralaj Sentoj (angle The Theory of Moral Sentiments) estas verko de 1759 de Adam Smith. Ĝi havigis la fundamentajn principojn por la prilaboro de Smith pri etiko, filozofio, psikologio, kaj metodologio en liaj postaj verkoj kiaj La Riĉo de Nacioj (1776), Eseoj pri filozofiaj temoj (1795), kaj Diskursoj pri Justico, Polico, Enspezo, kaj Armiloj (1763) (unuafoje publikigita en 1896).
6384 Kervin
Satelito
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,1 km kaj orbitan de 6,1 km. Ĝia orbita periodo estas 0,6642 ± 0,0004 tago (15,94 ± 0,01 horoj). La rotacia periodo de tiu satelito estas ankoraŭ nekonata.
Sestona gamo
Sestona gamo estas, en muziko kaj muzika teorio, gamo kun ses tonoj aŭ notoj por okto. Famaj ekzemploj estas, inter aliaj, la plentona gamo, C D E F# G# A# C; la aŭgmentita gamo, C D# E G Ab B C; la Prometea gamo, C D E F# A Bb C; kaj tio, kion kelkaj ĵazaj teoriistoj nomas la blusa gamo, C Eb F F# G Bb C.
Plentona gamo
La plentona gamo estas serio de plentonoj. Ĝi havas du komplementajn formojn: C D E F# G# A# C kaj Db Eb F G A B Db. Oni unuarange asocias ĝin al la franca impresionisma komponisto Claude Débussy, kiu ĝin uzis en verkoj kiel Voiles kaj Le vent dans la plaine, ambaŭ el sia unua libro de preludoj por piano.
Ĉi tiu plentona gamo sporade aperis en ĵazo, almenaŭ post la impresionismeca porpiana komponaĵo de Bix Beiderbecke In a mist. La bopa pianisto Thelonious Monk ofte interplektis plentona-gamajn ornamaĵojn en siajn improvizojn kaj komponaĵojn.
Aŭgmentita gamo
La aŭgmentita gamo estas tiel nomata ĉar oni povas rigardi ĝin kiel kuniĝo de du aŭgmentitaj trisonoj kiuj distas inter si je duonduto aŭ minora trito: ekzemple C E G# kun Eb G B. Ĝin oni ankaŭ povas nomi la "minora trito - duonduta gamo" pro la sinsekvo de intervaloj kreitaj.
Ĝi havis unu el siaj plej celebritaj fruaj ekaperoj en la Faŭsta Simfonio de Franz Liszt. En la 20-a jarcento ĝin uzis komponistoj kiel Béla Bartók, Milton Babbitt kaj Arnold Schönberg. En ĵazo eble la plej faman aperon de la aŭgmentita gamo oni ŝuldas al la saksofonisto Oliver Nelson pro sia solo en Stolen Moments. Krom li, ankaŭ la saksofonistoj John Coltrane kaj poste Michael Brecker uzis ĉi gamon en siaj soloj.
Prometea gamo
Ĉi tiun gamon oni tiel nomas pro sia elstara uzado en la simfonia poemo Prometeo: La Poemo de Fajro, de Aleksandr Skrjabin. Skrjabin mem nomis ĉi aron da tonoj, kiam samtempe ludataj en la ascenda ordo C F# Bb E A D, la mistika akordo. Aliaj menciis ĝin la "Prometea akordo".
Blusa gamo
Konsiderante, ke la blusaj tonoj estas iomgrade fleksitaj, laŭ temperita sistemo blusan gamon ne eblas konstrui. La tiel nomataj "blusaj gamoj" estas do adaptaĵoj al tiu sistemo. La plej ofte menciata inkludas malaltigitajn septon, triton kaj kvinon, kune kun aliaj tonoj el la minora kvintona gamo: C Eb F F# G Bb C.
Tritona gamo
La tritona gamo, C Db E Gb G Bb C, estas enharmona ekvivalento de la Petruŝka akordo, C C# E F# G A#.
Fontoj
Ĉi tiu teksto estas traduko kaj adapto de la samtema artikolo el la angla vikipedio. Kontrolu tiun artikolon por serĉi fontojn.
Josef Freinademetz
Josef Ujöp FREINADEMETZ (naskiĝinta en la 15-an de aprilo 1852 en Badia, mortinta en la 28-a de januaro 1908 en Daizhuang/Ĝjining) estis aŭstra misiisto en Ĉinio. Li estas sanktulo katolika.
Vivo
La filo de ladinlingva kamparano frekventis la gimnazion en Brixen kaj studis samloke filozofion kaj teologion. Li ordinitis en la 1875-a jaro kaj deĵoris du jarojn kiel subpastro en St. Martin in Thurn. Poste li aliĝis al la Societo de la Dia vorto, kongregacio misia el Steyl. En 1879 li iris kune kun Johann Baptist von Anzer kiel unua misiisto de la nova fondita kongregacio en Ĉinion. Tie li servis ne tute 30 jaroj sen interrompo kiel misiisto en la suda parto de la provinco Ŝandongo, ripetfoje en gravaj pozicioj (administranto, provikaro, provinciestro).
Kun Anzer li metis la fundamenton por la tuta tiea misiado. Malgraŭ multo da malfacilaĵoj (murdo de 2 misiistoj en 1897; Boksista ribelo en 1900) la misio floris nekredeble. La nombro de la kristanoj kreskis de 158 en la 1882-a jaro al ĉ. 46.000 en la 1908-a jaro! Freinademetz ankaŭ tre zorgis pri la trejnado de loka klerularo.
Graveco
Pro siaj eksterordinareco, klereco, mildeco kaj boneco li altestimitis ĉe misiistoj kaj lokuloj. Ankaŭ la oficialaj ĉinaj instancanoj ege ŝatis lin. Kiam postmorte la famo pri sankteco pli kaj pli disvastiĝis kaj en Ĉinio kaj en Tirolo, startis la proceso pri beatigo. Sanktulo li proklamitis en 2003 fare de Johano-Paŭlo la 2-a.
Flavmakula petronio
Flavmakula petronio, aŭ Flavmakula pasero, (Petronia pyrgita) estas paseroforma birdo de genro Petronio.
Ĝi loĝas en meza parto de Afriko en jenaj landoj: Ĉado, Eritreo, Etiopio, Kenjo, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Senegalo, Somalio, Sudano, Tanzanio kaj Ugando.
Sanna Nielsen
Sanna Nielsen (naskiĝis la 27-an de novembro 1984) estas sveda kantistino.
Naĝafabad
Naĝafabad aŭ Naĝafurbo, persalingve نجف‌آباد‎, estas universitata urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Provinco Isfahano, en centra Irano.
Geografio
Naĝafabad situas sur altebenaĵo okcidente de Esfahano 28 km.
Historio
Naĝafabad apartenas al la malnovaj urboj en Irano. Ĝi estis deklarita urbo en 1931.
Ekonomio
Naĝafabad funkcias kiel komerca centro por agrikulturaj produktoj en la regiono kaj estas konata pri siaj granatujoj kaj migdalujoj. La industria branĉo estas la manfaritaj tapiŝoj.
Eduko
En Naĝafabad signifa universitato funkcias.
Klimato
Naĝafabad situas en arida klimato. La averaĝa jara temperaturo estas 16 °C. Jare pluvas proksimume pli ol 100 mm. Inter junio-septembro ĝenerale ne pluvas. Neĝo okazas en la jaro neniam aŭ unufoje.
8621 Jimparsons
8621 Jimparsons estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan aktoron James Joseph "JIM" Parsons, kiu ludas la rolon de la fikcia teoria fizikisto "Dr. Sheldon Legas Cooper" de la Kalteko en la televida situacia komedio "The Big Bang Theory".
Dainik Agradoot
Dainik Agradoot [dainik agradut] (দৈনিক অগ্ৰদূত) estas asama taggazeto posedata de eldonejo Agradoot Publishers Pvt. Ltd. Ĝi estas eldonata samtempe de Guvahati, Ĝorhat kaj Tezpur. Dainik Agradoot havas sian sidejon ĉe Dispur, Guvahati.
Parque da Cultura
Parque da Cultura (parko de kulturo) estas 105.000 m² publika areo en la brazila urbo Votuporango, kun facila aliro por la loĝantaro, kaj estas unu el la plej bonaj ebloj por libertempo kaj aliro al kulturo en la regiono, kreita per dekreto n-ro 9.535 ela 28-an de julio 2016. Ĝi konsistas el du integritaj sociaj centroj:
Centro de Lazer do Trabalhador “Oscar Bottura”, kiu havas plurajn libertempajn eblojn, kiel biciklan vojon, trotadon, sablajn flugpilkajn terenojn, sablajn futbalkampojn, ludejon, gimnastikejan ekipaĵon, malferman amfiteatron, necesejojn kaj vestoŝanĝejojn kaj plurmanĝejon. La spaco havas arbojn kun diversaj specioj kaj havas lumfonton en la du lagoj, lumigado kaj pejzaĝigado, krom lignaj ferdekoj kaj belvedero kun vido al la tuta parko.
Centro de Informações Culturais e Turísticas “Marão Abdo Alfalgali”, kiu enhavas bibliotekon, muzeon, kinejon, ekspoziciejon, malferman aŭditorion, metiejon, kafejon kaj, krome, la strukturo de la urba departemento pri kulturo kaj turismo. La konstruaĵo konsistas el pli ol 3.250 m² da areo, sur tri etaĝoj. La moderna spaco kontribuas al la disvolviĝo de kulturaj agadoj en la regiono, kiel la jara festivalo FLIV.
Dzan
Dzán estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Dzán. La komunumo apartenas al la regiono 8 (Sur Poniente). Ĝi estas en la sudokcidenta parto de Yucatán kaj havas limojn kun Campeche kaj al la regionoj 5, 6, 7 kaj 9. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31025.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4587 loĝantojn. El tiuj estis 2222 viroj kaj 2365 virinoj. La komunumo havas surfacon de 61,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 26 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 82,7 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21,1 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2660 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2229 scipovis legi kaj skribi kaj 431 personoj estis analfabetoj. Do 16,2% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Rafael Ferrando
Rafael FERRANDO estas hispana amatora astronomo naskiĝinta en 1966.
En 1996, li kreis sian Observatorion Pla d'Arguines, kies direktoro li estas, en Algimia de Alfara (Valencio, Hispanio) nemalproksime de Segorbe.
Li partoprenis al la Astronomia Kunveno "Kunlaboro Pro - Am" de Kordobo en novembro 2009.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris aŭ kunmalkovris 197 asteroidojn inter 2001 kaj 2010 el kiuj 6 en kunlaboro kun M. Ferrando.
La asteroido 161545 Ferrando (malkovrita de la amatora astronomo Juan Lacruz) estis nomita en lia honoro.
Trift-Glaĉero (Gadmen)
Trift-Glaĉero (germane Triftgletscher) estas valglaĉero en la valo de Gadmen, en la Bernaj Alpoj, Svislando. La glaĉero havas longecon de 5,75 km, larĝecon de 3 km supre kaj de 0,5 km je la langofrunto kaj kovras areon de 16,55 km².
Atentu, ne miksu la Trift-Glaĉeron apud Gadmen kun la Trift-Glaĉero apud Zermatt kaj kun la Trift-Glaĉero apud Saas Grund en Kantono Valezo aŭ kun la Triftji-Glaĉero, kiu estas tributglaĉero de Gorner-Glaĉero.
Priskribo
Trift-Glaĉero estiĝas el pluraj firnujoj ĉe la nordflanko de Winterbergmasivo. La glaĉero havas sian originon je la norddeklivo de la glaĉerigita Tieralplistock je alteco de 3300 m s.m.. Ĝi fluas norden en vastan arenon kun diametro de 3 km, kiu estas limigita okcidente de Diechterhorn (3389 m s.m.) kaj oriente de Weisser Nollen (3398 m s.m.). Tra la firnkovrita pasejo Untere Triftlilücke (3081 m s.m.) la glaĉero en la sudo estas ligita kun Rodan-Glaĉero.
Pluajn alfluojn Trift-Glaĉero ricevas el Triftsack, kaldrono norde de Weisser Nollen, kiu je tri flankoj estas ĉirkaŭita de preskaŭ vertikalaj vandoj kun alteco de 300 m kaj de la Hinterer Tierberg, de Gwächtenhorn (3215 m s.m.) kaj de Steinhüshorn (3121 m s.m.). Je Oberer Sack la glaĉero en fendoplena glacifalo alvaliĝas 400 m altan rokvandon kun deklivo de proksimume 60 %. Sub tiu-ĉi glacifalo Trift-Glaĉero nuntempe alfluas lagon je alteco de proksimume 1660 m s.m. supre de la rokbaraĵo de Windegg. La lago elfluas en la Triftwasser, kiu tra ravino en la rokbaraĵo alfluas Gadmerwasser, kiu siaflanke ĉe Innertkirchen alfluas riveron Aron.
Historio
Dum sia kulmina en la Eta Glaciepoko en la mezo de la 19-a jarcento Triftglaĉero transfluis la Windegg-Rokbaraĵon kaj fluis ankoraŭ 2 km pli malsupren en la valon kaj finiĝis je alteco de 1400 m s.m. La valkaldrono, kie hodiaŭ situas la lago ankoraŭ ĝis 1980 estis plenigita per granda glacimaso. En la 90-a jaroj de la lasta jarcento estiĝis ĉe la glaĉerlango rekte malantaŭ la rokbaraĵo etaj degelakvujoj, kiuj iom post iom grandiĝis. Tre forte la glaĉero degelis en la varmega somero 2003. La lago rapide kreskis kaj la glaĉerlango kvazaŭ dronis en la degelakva lago kaj dissolviĝis en ĝi. La glaĉero en unu sola jaro tiam retiriĝis 136 m. Inter 1861 kaj 2004 la glaĉero tiel malkreskis je 2771 m.
Triftwasser-Pendoponto
Je alteco de 2520 m s.m. je la okcidenta deklivo de Hinterer Tierberg staras la Trift-Kabano de Svisa Alpismo-Klubo (SAC). Ĝis 2002 la kabano atingeblas transirante Trift-Glaĉeron. La vojo transpasis la glaĉerlangon tie, kie hodiaŭ troviĝas la lago. Dum la lastaj jaroj la kabano atingeblis nur ankoraŭ de spertaj alpmigrantoj. Por ke la kabano fariĝu denove atingebla por pli vasta publiko apud la rokbaraĵo estis konstruita la plej granda pendanta ŝtalŝnuregponto de Eŭropo kun longeco de 101,6 m kaj alteco de 70 m super Triftwasser.
James Carter
James CARTER (naskiĝis la 3-an de januaro 1969 en Detrojto, Michigan) estas usona saksofonisto kaj reprezentanto de modern-kreema ĵazo.
Vivo kaj verkado
Carter famiĝis en la 1990-aj jaroj pro sia malrigida traktado de ĵazo. Ekzemple krom siaj tradicie verkitaj ĵazaj normkantoj sur siaj albumoj li aŭdigas ankaŭ proprajn komponaĵojn, en kiuj li generas personan per uzado de grumblego, grandaj intervalsaltoj kaj aliaj maltipaj sonefektoj. Alie ol la plej multaj ĵazsaksofonistoj Carter ludas la tutan familion de saksofonoj, nome bas-, bariton-, aldo-, tenor-, sopran- kaj f-mezo-saksofonojn. Krom tio li ludas basklarneton.
Trikoloro
Trikoloro, kiel esence diras la nomo, estas flago havanta tri kolorojn. Tamen oni kutime konsideras trikoloroj nur tiujn flagojn, kiuj konsistas el tri kvaranguloj, kun eventuala aldono de stelo, blazono k.s. Fakte, pro praktikaj kialoj, oni eĉ povas paroli pri "dukoloraj trikoloroj" (!): "La Niĝeria flago estas vertikala trikoloro verda-blanka-verda." Trikoloro estas la plej ofta formo de flago en la mondo.
Ekzemploj
Oni povas distingi inter 4 specoj de trikoloroj:
Vertikala trikoloro
la flago estas vertikale dividita.
Horizontala trikoloro
la flago estas horizontale dividita. Ekzistas du varioj Egalstria.
Egalstria
Tiu estas la formo en 99% de la okazoj.
Vertikal-horizontala trikoloro
la flago estas unue vertikale, poste horizontale dividita.
Oblikva trikoloro
la flago estas oblikve dividita
10720 Danzl
10720 Danzl estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras Nichole M. Danzl, studentinon pri biologio, artistinon kaj iaman observantinon por Spacewatch. Ŝi malkovris plurajn kaj malproksimajn objektojn de la sunsistemo dum sia tempo kiel antaugradua stipendiulino ĉe la NASA.
Vegetarismo kaj religio
Vegetarismo kaj Religio interesiĝas pri la striktaj rilatoj inter du la konceptoj pro tio ke la elekto sekvi vegetarismon, nome tiun formon de nutrado kiu rezignas la konsumon de iuj aŭ de ĉiuj nutraĵoj de besta deveno, povas origini ankaŭ el religiaj motivoj krom el elektoj filozofiaj. Okazas, fakte, ke pluraj vegetaranoj pusiĝas al tiu nutra sistemo pro religiaj aŭ spiritaj motivoj, opiniante ke tiu nutroelekto favoras kaj rafinas la internan spiritan vivon.
Iuj religioj sugestas, aŭ implicas, la partan aŭ tutan rezignon pri la viando, motivante aŭ per sanaj orblemoj (spirita, mensa kaj/aŭ korpa) aŭ per ĝenerale etiko de la respekto pri la diversaj vivformoj. Atentiĝante ankaŭ pri aliaj filozofioj aŭ religioj malpli ortodoksaj, oni trovas ke funde de la elekto por vegetarismo povas kuŝi biocentra filozofio kiu celas kontribui al la natura harmonio per la respekto de ĉiuj vivformoj.
La atribuado de la etikedo de «vegetarano» iufoje povas esti pli metafora ol fakta.
Oni eksploru la rilatojn «vegetarismo kaj Religio» ĉe kelkaj religioj:
Intensa medicino
La intensa medicino aŭ intensiva prizorgado (angle  'intensive care ') estas medicina fako traktanta la diagnozadon kaj terapion de vivdanĝerigaj situacioj kaj malsanoj. La fako plejparte aplikiĝas en speciale ekipitaj stacioj de malsanulejoj ("intensaj stacioj"), kiuj gvidiĝas fare de speciale edukitaj fakaj kuracistoj, kiel anestezistoj, internaj medicinistoj, kirurgoj kaj neŭrologoj.
Interna medicino
La interna medicino traktas la preventon, diagnozadon, senoperacian terapion kaj postterapian kontrolon de malsanoj de la spiraj organoj (pneŭmonologio), de la koro kaj sangocirkulo (kardiologio), de la digestaj organoj (gastroenterologio kaj hepatologio), de la renoj (nefrologio), de la sango kaj la sangokreaj organoj (hematologio), de la angioj (angiologio), de la metabolo kaj interna sekretado (endokrinologio kaj diabetologio), de la imuniga sistemo (imunologio), de la ostoj, artikoj kaj kolagenaj histoj (reŭmatologio) kaj de infektaj malsanoj (infektologio kaj tropika medicino), veneniĝoj (klinika toksologio), histaj kaj hematologiaj kanceroj (onkologio), de la kontrolo kaj terapio de plejmalsanuloj (interna intensa medicino) kaj de la influo de trajnado kaj sporto al la sana kaj malsana homo (interna sporta medicino).
Intensa medicino
Intensaj stacioj de malsanulejoj en la industriaj ŝtatoj estas el konstrua kaj aparatara vidpunkto amplekse ekipitaj. Pro la tempe ampleksa neceso de intensa prizorgo flegisto en intensa stacio prizorgas nur 1 ĝis 3 pacientojn – en "normala stacio" de malsanulejo unu flegisto prizorgas ĉirkaŭ 20 pacientojn.
La intensa medicino havas siajn historiajn radikojn en la anestezologio, ĉar la artefarita spirigado estis la origina kaŭzo por kreo de tiom kompleksaj medicinaj metodoj kaj lokoj. Alia antaŭŝtupo por la nunaj intensaj stacioj estis "kardiologiaj prizorgaj unuoj". Tiuj stacioj per daŭra elektrokardiografio povis kontroli pacientojn post korinfarkto kaj havis aparatojn por revivigo en okazo de kormuskolaj misfunkcioj.
Chlístov (Železný Brod)
Chlístov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Železný Brod en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordokcidente de Železný Brod. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 43 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hermin Boér
Hermin Boér, laŭ hungarlingve kutima nomordo Boér Hermin estis hungara aktoro. Ŝia origina plena nomo estis Gläser Hermina Terézia, la familia nomo ŝanĝiĝis al Boér en 1905. Ŝia unua edzo estis Ödön Lubinszky, ŝia nepo estis Tibor Lubinszky.
Chlístov (Železný Brod)
Chlístov situas en katastra teritorio Chlístov u Železného Brodu kun areo 3,95 km². En la katastra teritorio Chlístov u Železného Brodu situas ankaŭ Těpeře.
Interna medicino
Aktualaj tendencoj
Sekve de la rapida sciokresko en la subfakoj, la interna medicino pli kaj pli subspecialiĝas. Kiel rezulto, la klasikaj kaj en ĉiuj subfakoj bone edukitaj internaj medicinistoj iĝas pli kaj pli rara fenomeno. En pluraj industriaj ŝtatoj, ekzemple dum 2007 en Germanio, estas tendencoj bari la troan specialiĝon kaj vivteni la celon eduki universale orientitajn internajn medicinistojn.
Hermin Boér
Hermin Boér naskiĝis la en Keszthely, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Hermin Boér aliĝiĝis al migra teatra kompanio tre frue en 1875. Ŝi debutis post 2 jaroj en Nagyvárad. Inter 1877–1882 ŝi estis membro de Hungara Teatro de Kolozsvár, sed ŝi partoprenis ankaŭ en turneo en Vieno en 1880. Inter 1885-1910 ŝi apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi ricevis premiojn en 1891 kaj 1901. Ŝi edziniĝis dufoje en 1883, respektive en 1905, ŝi naskis po unu filojn en 1884 kaj 1887.
Interna medicino
Aktualaj tendencoj
Principe, la interna medicino komprenatas kiel la malo de operaciaj medicinaj fakoj (kiel kirurgio, ortopedio, ginekologio, urologio ktp.). Tamen en diversaj subfakoj la terapioj iĝas pli kaj pli drastaj kaj terapiocele vundaj, tiel ke oni laŭ la risko pri komplikaĵoj povas kompari ilin kun operacietoj. Tio aparte validas por la subfakoj kardiologio kaj gastroenterologio.
Rilate al iuj malsanoj, la "tereno" de interna medicino tuŝas tiun de radiologio, de neŭrologio kaj laboratoria medicino. Ĉar pli malgrandaj malsanulejoj ne ĉiam havas kuracistajn specialistojn pri ĉiuj el tiuj medicinaj fakoj, internaj medicinistoj parte transprenas ankaŭ taskojn de tiuj fakoj.
Intensa medicino
En intensaj stacioj akceptiĝas pacientoj, kies stato estas aŭ povus iĝi vivdanĝeriga. Tiel ne nur severaj malsanoj aŭ la sufero je forta akcidento, sed ankaŭ statoj post grandaj operacioj gvidas al intensa medicina kontrolo kaj se necese terapio. Principe devas esti iugrada pozitiva prognozo pri la medicina trakteblo de la vivdanĝeriga stato. Malsanoj kun granda probablo gvidantaj al morto, kiel kanceroj en fina stadio, do ne gvidas al akceptiĝo en intensa stacio.
Vegetarismo kaj religio
Hinduismo
Hinduismo, la religio plej antikva de la mondo, estas konata (almenaŭ en ĝia ortodoksa formo) pro rigora rifuzo sin nutri per ĉiu ajn tipo de viando; estas, male, konsentita la konsumo de laktaĵoj kaj, en iuj kazoj, ankaŭ de ovoj. Aldone al la simbola sankteco de kelkaj bestoj (konsideritaj enkarniĝoj de la Devaj kiel ekzemple la bovino), kies mortigo estus taksata vera kaj propra homicido, hinduistoj pravigas tiun elekton precipe per spiritaj motivoj: laŭ tiu filozofio, la timo kaj agreso sentitaj de la besto antaŭ kaj dum la mortigo sin stampas profunde la ĝiaj karnoj, kiujn la manĝanto absorbas senscie kopiante bestajn trajtojn pro la leĝo de Karmo. Tio estas konsiderita darma ĉar laŭ la Vedoj, homo estas alvokita transcendi sian bestan naturon favorante kreskiĝon de la konscienco cele de atingo de la Liberigo.
Ĝajnismo
Predikante la absolutan senperforton (ahimsa), ĝajnismo antaŭvidas necesa la ekstreman formon de vegetarismo, nome eĉ la plej rigora veganismo: la dieto de la fidelulo ekskludas ankaŭ multajn vegetalojn kaj eĉ la akvo estas filtrita por eviti engluti malgrandajn organismojn.
Budhaismo
Same kiel en aliaj temoj je etika naturo, ne eblas raporti pri unuanima pozicio de budhaismo rilate vegetarismon. La motivo staras en la fakto ke la instruaĵoj de la budhanaj skoloj ne laŭriras norman tipon sed celas igi realigebla en la praktikanto iujn vivajn spertojn kiuj, poste, povas lin enkonduki al elektoj, depende de cirkonstancoj, de precizaj kondutoj. Ne multe gravas tio kion oni faras, sed la «kialo» pro kiu oni faras kaj la «kielo» per kiu oni agas. Konsekvas, tial, ke la respekto por ĉiuj estaĵoj sensaĵaj estas proklamita ĉe tiuj skoloj kaj elstaras diversaj ekzemploj de budhanaj majstroj kiun insistas por la deviga vivprotekto. Hodiaŭ en ĉiuj budhanaj monaĥ(in)ejoj, kaj temploj kaj areoj establitaj por la Dharma estas ordonite ne mortigi vivantajn estaĵojn aŭ konservi armilojn. La prinutra regulo estas ĝenerale vegetarana, malgraŭ ke vegetarismo ne estas pripledita kiel oficiala doktrino.
Judismo
Kutime ĉe judismo oni ne estimas la asketan praktikon kaj, do, eventuala vegetarismo ne estas proponita pro asketaj motivoj: por hebreaj vegetaranoj ne estas formo de aŭtoseniĝo ĉar vegetarano ne emas manĝi viandon kaj opinias ke estas sane ne manĝi viandon.
Multaj bibliaj pasaĵoj kuraĝigas manĝi bestan viandon, kiel en Gen 9,3 kiu recitas: «Ĉio, kio moviĝas kaj vivas, servu al vi kiel manĝaĵo; kiel verdan herbon, Mi donis al vi ĉion. 4 Nur karnon kune kun ĝia animo, la sango, ne manĝu". Sed en Gen 1,29 estis jam dirite: «Kaj Dio diris: Jen Mi donis al vi ĉiujn herbojn, kiuj semas semon, kiuj troviĝas sur la tuta tero, kaj ĉiujn arbojn, kiuj havas en si arban frukton, kiu semas semon; tio estu por vi manĝaĵo”. Laŭ iuj klasikaj komentariistoj, tio signifus ke la origina dia plano por la homaro estis vegetarana; laŭ aliaj ne eblas dedukti el tio instruaĵon iun ajn ĉar la rakonto estas impregnita je mitaj elementoj.
Tamen spite de tio ekzistis kaj ekzistas inter la nunaj judoj eroj kiuj konfesas kaj praktikas vegetarismon kvazaŭ plivastigante la ordonon ne manĝi sangon kaj porkan viandon. Nuntempe kelkaj religiaj ortodoksaj aŭtoritatuloj establis ke estas malpermesite praktiki vegetarismon se tio okazus nur por respekti la supozitajn bestajn rajtojn. Tamen aliaj pensfluoj opinias ke bestoj vere rajtas esti defendatataj pro ĝiaj rajtoj.
La disvastigo de vegetarismo trovas obstaklon en la fakto ke judoj inventis perbestan oferadon kiu certe estis ankaŭ maniero por provizi je viando la sacerdotan kaston, kvankam poste plurfoje la sama besta oferado estis rifuzata de la profeta fluo.
Profeto HOŜEA 8,13: «La oferojn, donacatajn al Mi, ili buĉas nur pro viando, por ĝin manĝi; la Eternulo ne deziras ilin; nun Li rememoros iliajn malbonagojn kaj punos iliajn pekojn; ili revenos en Egiptujon”. Kaj en 6,6: ''«Kun siaj ŝafoj kaj bovoj ili iros serĉi la Eternulon, sed ne trovos; Li foriĝis de ili. 7 Ili perfidis al la Eternulo, kaj naskis fremdajn infanojn; tial ekstermos ilin la monato kune kun ilia havaĵo”.''
Dio, do, deziris pardonemon, kaj ne oferon, kaj la timon antaŭ Dio pli ol bruloferon)
Jeremia 7,22-23: «ĉar Mi ne parolis al viaj patroj kaj Mi ne ordonis al ili pri bruloferoj kaj buĉoferoj en la tago, kiam Mi elkondukis ilin el la lando Egipta; 23 nur ĉi tion Mi ordonis al ili: Aŭskultu Mian voĉon, kaj Mi estos via Dio, kaj vi estos Mia popolo, kaj iru laŭ la tuta vojo, kiun Mi montros al vi, por ke estu al vi bone”.
Jesaja 66,3: ''«Unu buĉas bovon, alia mortigas homon; unu buĉoferas ŝafidon, alia rompas la kolon al hundo; unu alportas farunoferon, alia sangon de porko; unu incensas olibanon, alia preĝas al idolo. Sed kiel elekti al si siajn vojojn kaj ilia animo ĝuas ilian abomenaĵon».'' (Ĉi tie tamen ne estas kontestata la besta ofero sed la morala nekohero de tiu kiu oferas bovon kaj poste mortigas, incensas en la templo kaj poste adoras idolon).
Tia estis ankaŭ la juda-usona Isaac Bashevis Singer, same Nobel-premio pri literaturo, estis arda subtenanto de vegetarismo.
Kristanismo
En la Nova Testamento neniu teksto aludas al vegetarismo; male oni legas ke Jesuo kaj apostoloj manĝas fiŝojn (Jesuo ilin kuiras kaj distribuas al la disĉiploj) kaj celebras la paskon konsumante la ritan ŝafidon. Jesuo kaj apostoloj vizitas la Templon kie ĉiutage oni oferas bestojn kies karnoj poste estas manĝataj de sacerdotaro kaj komissintoj: neniam Jesuo aŭ apostoloj obĵetas ion kontraŭ tio. Paŭlo, demandita pri la liceco rilate la konsumon de idolitaĵoj (karno oferitaj al la dioj), ne havas dubojn: la dioj ne ekzistas, do la karno oferita estas normala viando... morallice manĝebla. Jen la teksto (1Kor 8,1-10):
''1 Nun rilate al oferitaĵoj al idoloj: Ni scias, ke ni ĉiuj havas scion. La scio bloveŝveligas, sed la amo edifas.
2 Se iu opinias, ke li scias ion, tiu ankoraŭ ne tiel scias, kiel li devus scii;
3 sed se iu amas Dion, tiu estas konata de Li. 4 Rilate do la manĝadon de la idoloferitaĵoj, ni scias, ke idolo estas neniaĵo en la mondo, kaj ke ne ekzistas Dio krom unu.
5 Ĉar kvankam estas tiel nomataj dioj, ĉu en la ĉielo aŭ sur la tero, kiel estas dioj multenombraj, kaj sinjoroj multenombraj, 6 tamen por ni estas unu Dio, la Patro, el kiu estas ĉio, kaj ni por Li; kaj unu Sinjoro, Jesuo Kristo, per kiu estas ĉio, kaj ni per li.
7 Tamen ne ĉe ĉiuj estas tiu scio; sed iuj, pro sia ĝisnuna kutimiĝo al la idolo, manĝas la manĝaĵon kiel oferitaĵon al idolo; kaj ilia konscienco, estante malforta, malpuriĝas. 8 Sed manĝaĵo ne rekomendos nin al Dio; ĉar ni havas nek mankon, se ni ne manĝas, nek profiton, se ni manĝas. 9 Sed gardu vin, por ke ĉi tiu via libereco ne fariĝu faligilo por la malfortuloj. 10 Ĉar se iu vidas vin, kiu havas scion, sidantan ĉe manĝo en idolejo, ĉu lia konscienco, se li estas malforta, ne kuraĝiĝos manĝi idoloferitaĵojn?''
Katolikismo
Katolikoj, rilate vegetarismo (kaj, pli ĝenerale, rilate la problemon de la bestaj rajtoj), disfranĝiĝas al diversaj opinioj kaj kondutoj. Tamen prosperas inter ili vegetarana asocio (kiu en Italio diriĝas «Associazione Cattolici Vegetariani» ) kies prezentado kaj agado brilas, vaste apogita, en Facebook. Ĝi proponas vegetarismon ne kiel devigan elekton por kristanoj, sed kiel malpli malperfektan vivstilon post la evangelia anonco.
Ili serĉas kaj trovas fundamenton en neforgesebla memoro de elstaraj personuloj de la kristana tradicio. Sankta Hieronimo (347 – 420) asertis: «Post kiam Kristo venis, ne plu estas konsentite manĝi viandon».
Kelkaj religiaj ordenoj, kiel Kartuzia Ordeno, observas senviandan dieton. br>La Minimuma Ordeno (fundita de Sankta Francisko de Paola, nomata ankaj la sanktulo «vegana», estis votata al ĉiama karesmo en kiu estas elpelita ciuspeca graso, inkluzive de la fiŝaĵo.
La linio pli komuna kaj pli sekvata inter la katolikaro estas tamen tiu de la aprobo de la konsumo de viando kaj nutraĵoj originintaj el bestoj, sin pravigante per la fakto ke tiaj estaĵoj ne havus animon kaj iliaj ekzistado estus tute subigita al tiu de la homo, al ties deziroj kaj volo.
Laŭ katolikoj, kiel laŭ kristanoj ĝenerale, malfacilas atribui al la bestoj rajtojn kiujn ajn ĉar la rajtoj ligiĝas al la persono kaj la bestoj ne estas personoj (se tiaj ili estus, ni rilate ilin devus konduti kiel rilate homojn). Ili preferas paroli pri rajtoj de Dio kiuj ordonas respekti la kreaĵaron. . Se vene la bestoj estus personoj, ni ne rajtus elimini kiujn ajn bestojn eĉ la plej danĝerajn.
Kaj Dio diris: "Jen Mi donis al vi ĉiujn herbojn, kiuj semas semon, kiuj troviĝas sur la tuta tero, kaj ĉiujn arbojn, kiuj havas en si arban frukton, kiu semas semon; tio estu por vi manĝaĵo"(Gen 1,29).
Ekzistas ĉiukaze en katolikismo ankaŭ, kiel dirite, pozicioj favoraj al vegetarismo kaj al rekono de bestaj rajtoj.
Abato Condillac, en sia «Traktado pri bestoj» (1755), neadis, opone al Cartezio, ke sensiveco de la bestoj malsamus ol tiu de homoj..
La angla kardinalo John Henry Newman (1801 – 1890) asertis: «La krueleco rezervita al la bestoj egalvaloras al neamo al Dio»
La listo de katolikaj personuloj apogantoj de vegetarismo estas sebfina
Oni foje en la medio katolika diskutas pri tezoj, laŭ kiuj Jesuo mem estintus vegetarana. Tiaopinie taksas la aferon pastro kaj ekzegezisto Mario Canciani (1928 – 2007), kiu subtenis ke ĉiuj kristanoj devus alceli al vegetarismo kiel eble jam farus Francixko el Asizo, kiu difinadis bestojn «nian minoraj fratoj». . Sed Jesuo pri tio nenion allasis dirita dum certe manĝis la paskan ŝafidon. Aliaj opinias ke negetarismo estas natura frukto de la evangelio kiu naskas kaj kreskigas la amon al la kreaĵaro. Katolika teologo Lorenzetti  rimarkigas ke al la bestistoj, inter kiuj militas multaj katolikoj, multe plaĉis la naskiĝo de la Asocio de Vegetanoj Katolikoj, kiuj antaŭe estis juĝataj nesentemaj pri la suferoj de la bestoj kaj invitas superi la biblian devion de la ĉapito 9 de Genezo kie Dio koncedus al homoj manĝi ankaŭ bestan viandon. Tiu leksto eble obeas la al civilizo malpli civila. «Kaj ili timu vin kaj tremu antaŭ vi, ĉiuj bestoj de la tero kaj ĉiuj birdoj de la ĉielo, ĉio, kio moviĝas sur la tero, kaj ĉiuj fiŝoj de la maro; en viajn manojn ili estas transdonitaj”.
Protestantismo kaj ortodoksismo
Kutime por tiuj kristanoj valoras kio supre dirite pri la sinteno kaj konduto de katolikoj.
La kristana eklezio Adventismo de la Sepa Tago estas aparte rekonata pro ĝia enfazo pri vivo natura kaj vegetarana.
En luterana medio brilas teologo kaj pastoro Albert Schweitzer elstarigita per (Nobel-premio pri paco), kiu multe insistis, en siaj sermonoj. pri la devo de la respekto pri la bestoj.