cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Champs-sur-Marne
Tiu mezgranda urbo ĝuas bonajn vivkondiĉojn : 50% el ĝia areo konsistas el verdaj parkoj aŭ akvujoj. La kastelo de Champs-sur-Marne, rekonstruita dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj, estis loĝita interalie de Madamo de Pompadour, fama amantino de Ludoviko la 15-a.
Geografio
Champs-sur-Marne troviĝas proksimume 20 kilometrojn el Parizo, kaj ĉe la flanko de plataĵo apud la rivero Marno, je la limo kun la departemento Seine-Saint-Denis. Ĝi havas landlimojn kun la komunumoj Chelles norde (preter la Marno), Noisiel oriente, Émerainville sude, Noisy-le-Grand okcidente kaj Gournay-sur-Marne nordokcidente.
Vidindaĵoj
La preĝejo de Champs-sur-Marne situas apud la urbdomo, kaj estis menciita ekde la 7-a jarcento en malnova libro : ĝi estis rekonstruita ĉirkaŭ la 12-a jarcento far la loĝantoj de la dependa vilaĝeto Malnoue (kiu nun apartenas al Émerainville). La pastrejo (presbytère), renovigita en 2001, troviĝas tute antaŭ la preĝejo, kaj estas hodiaŭ uzata kiel ekspoziciejo aŭ kunvenigejo.
La kastelo de Champs-sur-Marne estas klasifikita kiel « nacia palaco » kaj cetere kiel « historia monumento ». Ĝi entenas francstilan ĝardenon, anglastilan parkon kaj rimarkindajn meblojn, elektitajn far Madamo de Pompadour dum la 18-a jarcento.
Ĝemelurboj
Champs-sur-Marne estas ĝemelita kun :
NGC 2872
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Futo
Futo estas mezurunuo de longo, diversa laŭ la landoj, valoranta proksimume trionon de metro. Tio estas proksimume la longo de homa piedo de post la kalkano ĝis la pinto de la pieda dikfingro, precipe se mezurata sur ŝuhava piedo. La vorto venas el la skandinava fot (elparolu "fu:t" per longa vokalo, angle skribu foot) = piedo. Multaj lingvoj uzas unu saman vorton por futo kaj piedo. Uzi longon de piedo kiel mezurunuon estis komuna al diversaj kulturoj. La plej malnova konata norma mezureca piedo, estis trovita en Sumero, kie difino de ĝi troviĝas sur statuo de Gudea en Lagaŝ, jare 2575 a.K.
1 futo estas 12 coloj, sed en vikinga epoko skandinava nur dek coloj.
Preskaŭ ĉiuj landoj, kiuj iam uzis futojn, transiris al la metra sistemo, sed du difinoj de futo estas ankoraŭ uzataj hodiaŭ. La plej ofta estas la internacia futo (0,3048 metro, ekzakte), uzata en Usono kaj multe ankoraŭ en Britio. Por termezurado en Usono estas uzata alia futo (1200/3937 m, proksimume 0,3048006096 m).
Henri M. J. Boffin
Henri M. J. BOFFIN estas belga astronomo de la Eŭropa suda observatorio.
Li ricevis sian Ph. D. ĉe la Universitato Libera de Bruselo kun disertaĵo pri la formiĝo de la ; de tiam li plu laboris pri diversaj problemoj koncernantaj la duopajn stelojn. Ĵuse, li dediĉis sin al la studo de duopaj steloj ĉe la centro de, malkovrante inter aliaj la duopan stelon en Fleming 1 ; kaj ankaŭ al la uzo de optika interferometrio por studi la translokojn de maso.
Li ankaŭ estas aktiva en scienca komuniko, li estis ano de la organiza komitato de la europa agado pri la pasado de Venuso en 2004 kaj kunordonanto de la projekto "Gigagalaxy Zoom" dum la Internacia Jaro de Astronomio en 2009. Li estis intervjuita pri sia laboro far'de multenombraj gazetoj kaj magazinoj.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris aŭ kunmalkovris 11 asteroidojn inter 1999 kaj 2001, kelkajn en kunlaboro kun Thierry Pauwels (sub ambaŭ nomoj "H. Boffin" kaj "H. M. J. Boffin").
Li nomis la asteroidon 37392 Yukiniall en honoro de siaj du filoj Yuki kaj Niall.
CoRoT-7
CoRoT-7 estas stelo de spektra tipo K0V, en la konstelacio Unukornulo. Ĝi estis malkovrita per la kosma observatorio CoRoT, serĉilo de ekstersunsistemaj planedoj.
Ĝi estas stelo iom pli malgranda kaj pli juna ol nia Suno. Ĝi situas je ĉ. 150 parsekoj de nia sunsistemo. Ĝia spektra klaso situas ĝin inter la flavaj nanoj (kiel nia Suno) kaj la oranĝaj nanoj.
Planeda sistemo entenante tri planedojn estis malkovrita ĉirkaŭ ĝi. La du internaj planedoj, CoRoT-7b kaj CoRoT-7c, estis malkovritaj en 2009 per metodo de la pasado, malvolvita de la programo CoRoT. CoRoT-7b estas notinda por ĝia malgrandeco. La tria, CoRoT-7d estas ankoraŭ ne konfirmita.
Bulera pufino
La Bulera pufino (Puffinus bulleri) estas birdospecio el Pacifiko nome marbirdo de la familio Procelariedoj; ĝi estas konata ankaŭ kiel Grizdorsa pufino aŭ Novzelanda pufino. Ĝi estas membro de la grupo de nigrabekaj kaj kojnformaj pufinoj nome Thyellodroma, inter la plej grandaj pufinoj de proponita genro Ardenna, kaj ĝi formas superspecion kun la Pacifika pufino ("P." pacificus).
Aspekto
Plenkreskulo estas 46–47 cm longa, kun enverguro de 97–99 cm, kaj oni registris pezojn de 342-425 g. La supraj partoj de la Bulera pufino estas bluezgrizaj. Estas nigreca stribendo el la triarangaj flugoplumoj al la unuarangaj flugilkovriloj. Ankaŭ la unuarangaj flugoplumoj estas nigrecaj; la du nigraj areoj ne kuniĝas; la areo inter ili estas sufiĉe helgriza, kaj ĉe brila lumo ĝi povas aspekti preskaŭ blanka. Kiam la birdo antaŭeniras, la bildo havigas la impreson de rompita nigra "M", kun helgrizaj inter-estaj areoj.
La subaj partoj estas brilblankaj; ĉekape la grizo de supraj partoj etendas subokule kaj la blankaj vangoj povas brili rimarkinde, kiel ĉe la pli malgrandaj pufinoj de la genro Puffinus sensu stricto. La flugoplumoj estas nigrecaj kaj la vosto estas kojnforma; beko kaj irisoj estas malhelaj. Elnestiĝintaj junuloj jam havas la plenkreskan koloraron; la idoj estas kovrataj el griza lanugo.
Kompare kun aliaj pufinospecioj, tiu ĉi specio estas nekutime facile identigebla mare pro sia kombino de konsiderinda grando kaj la distinga marko kun formo de M ĉe supraj partoj dumfluge, unike ene de sia genro kaj pli simila al kelkaj burdopetreloj (Pterodroma), la prionoj (Pachyptila) kaj ties parenco, nome la Blua petrelo (Halobaena caerulea). Tiuj estas ĉiuj multe pli malgrandaj birdoj, eble dutrione longaj kaj envergure kaj malpli ol duono laŭ korpo el la Bulera pufino.
Teritorio kaj ekologio
Tiu specio estas pelaga kiel la aliaj pufinoj de la grupo Ardenna; ĝi estas transekvatora migranto kun teritorioj tra plej el la Pacifika Oceano for de la reprodukta sezono. Kvankam ili loĝas sur la ĉearktaj akvoj ĉe Kamĉatko kaj ĉe Aleutoj, la specio ne estas dokumentita el la ĉeantarkta Pacifiko; tiu ŝajna foresto tamen povus simple esti rilata al manko de studaj oportunoj en la ampleksegaj seninsulaj regionoj sude de la Polinezia Triangulo. Ili estas sufiĉe komunaj ĉe la okcidenta marbordo de Usono dum la fino de la somero kaj komenco de aŭtuno, kaj povas ĝenerale esti observata ne tro for el tero laŭ la tuto de marbordoj kaj moderklimataj kaj tropikaj de Ameriko. Ties ĝenerala foresto el plej de Melanezio kaj okcidenta Mikronezio – kie homa setlado kaj martrafiko estas konsiderinda – estas tiele probable aŭtenta; nur izolaj registroj, kiaj el Marianoj, Palau kaj Yap, ekzistas el okcidento kaj sudokcidento el Marŝaloj. Estis registrita vaganta birdo ankaŭ en Atlantiko unufoje, ĉe Nov-Ĵerzejo (USA).
Reproduktado
Ĝi estas kolonia nestumanto, reproduktulo ĉefe ĉe Tawhiti Rahi kaj Aorangi, ĉefaj insuloj de la insularo Poor Knights ĉe norda Novzelando. Tiu birdospecio nestumas en nestotruoj, rokfendoj aŭ sub radikoj de arboj, prefere de dense arbaraj deklivoj. La Bulera pufino povas troviĝanti ankaŭ reproduktanta en rompitaj rokoj de senarbaj klifinsuletoj aŭ klifoj tamen, kaj plej el la aliaj kolonioj – de la pli malgrandaj insuloj de Poor Knights inter la ĉefaj insuloj kaj ĉe la sudoriento de Aorangi – estas tiaj. Oni observis paron reproduktantan en la insuloj Simmonds en 1980, sed tio eble estis izola okazo.
La reprodukta sezono ekas en oktobro kaj daŭras dum preskaŭ jarduono. La ununura ovo estas kovata dum ĉirkaŭ 51 tagoj, kaj la gepatroj ŝanĝas vicojn de kovado kaj manĝo ĉiun kvaran tagon pli malpli. Tempo antaŭ eloviĝo ne estas bone konata, sed per analogio kun la parencoj de la Bulera pufino tio devas ĉirkaŭi la 100 tagojn.
Iam, ili estis ege uzataj kiel manĝofonto de maorioj, kaj ĉe Aorangi ili suferis amasan predadon fare de aproj aŭ sovaĝiĝintaj porkoj. Ties populacio falis tiom malalte kiom ĝis nur 100-200 paroj ĉe Aorangi fine de la 1930-aj jaroj. La porkoj estis formovitaj el la insulo en 1936, kaj la pufina populacio rekuperiĝis, laŭnombre al 200,000 paroj denove komence de la 1980-aj jaroj kaj alproksimiĝis al la eltena kapacito de la insulo fine de la 20a jarcento. Ĉiukaze la kolonioj ĉe Tawhiti Rahi kaj sur la plej malgrandaj insuletoj povus havigi birdojn por la resetlado de Aorangi, kaj la Bulera pufino estis neniam konsiderata minacata al formorto por antaŭdidebla futuro. Male ĝi estas tre abunda birdospecio, kun ĉirkaŭkalkulata tutmonda populacio de 2.5 milionoj da birdoj. Sed ĉar oni ne konas ĉu ili reproduktiĝas sur iu ajn granda insulo en la regiono for de Poor Knights, ĝi estis klasita kiel Vundebla fare de la IUCN: unusola surloka katastrofo povus forbalaigi la specion entute.
(13651) 1997 BR
(13651) 1997 BR estas malgranda apolona asteroido, terrenkonta kaj marsrenkonta, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Pro sia MOID de 0,0131141 astronomia unuo, ĝi estas rigardita kiel potence danĝera objekto.
György Kozarics
György Kozarics [djordj kozariĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kozarics György estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis Kozarits [kozariĉ].
György Kozarics naskiĝis ĉirkaŭ 1795 en Nagykanizsa, li mortis la en Békéscsaba.
Biografio
György Kozarics akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Pest, sed supozeble li studis ankaŭ en la universitata veterinara instituto. Li estis asistanto de Román Brunkala en la instituto ekde 1821. Ŝajnas, en 1823 li ekhavis medicinan diplomon, lia disertaĵo temis pri la rabio. Post morto de Brunkala (1823) lia instrua rango estis altrangigita. Li prelegis nur ĝis 1826.
Löwenberger Land
Löwenberger Land estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberhavel de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Batalo ĉe Slavkov
Batalo ĉe Slavkov (internacie konata kiel batalo de Austerlitz), estis decida batalo de tri imperiestroj en la milito de Napoléon Bonaparte kontraŭ ŝtatoj de la tria koalicio, okazinta la 2-an de decembro 1805 apud la urbo Slavkov u Brna (Austerlitz) en la hodiaŭa Ĉeĥio.
Fono kaj la batalo
Komence la atako de Napoleono Bonaparte estis celita kontraŭ Anglio. Post malvenko de franca ŝiparo kaj post eniro de Rusio kaj Aŭstrio en la militon li ŝanĝis siajn intencojn kaj li entreprenis grandan ofensivon kontraŭ Aŭstrio. Ĝi estis tre sukcesa. Ĝi komenciĝis per ĉirkaŭigo kaj per kapitulaco de tridekmila armeo de generalo Karl Mack en sudgermana Ulmo en oktobro de 1805. Tiu ĉi venko ankoraŭ ne kaŭzis malvenkon de Aŭstrio, sed ĝi malebligis komunikon de rusaj helptaĉmentoj kun ĉefaj aŭstriaj fortoj. Retiriĝante antaŭ Napoleono devis esti donita ankaŭ Vieno kaj aliancanoj haltis nur en Moravio.
La venko de Napoleono el la 2-a de decembro 1805 estis sigelita per paco de Bratislavo.
Rezultoj
La dua post Batalo de Cannae taktika ĉefverko en historio de la militoj, kiu kontribuis al posta disfalo de Sankta Romia Imperio. Balatkampe krom Napoleono estis Aleksandro la 1-a (Rusio).
Nakulo
Nakulo aŭ Nakula, en la eposo Hindua nome Mahabarato, estis la kvara frato de la kvin Pandavoj. Nakulo kaj Sahadevo estis ĝemeloj naskitaj de Madri, edzino de Panduo, kiu estis alvokinta la ĝemelajn diojn Aŝvinoj uzante la benon de la reĝino Kuntio. Nakulo kaj lia frato Sahadevo, estas konataj kiel Aŝvineĝa (आश्विनेय), ĉar ili naskiĝis el Aŝvinoj. ​
La nomoj de la kvin fratoj estas Judiŝtiro, Bimo, Arĝuno, Nakulo kaj Sahadevo. Ĉiuj kvin fratoj estis edziĝintaj al la sama virino, nome Draŭpadio. Kune, la fratoj luktis kaj venkis en granda milito kontraŭ siaj kuzoj la Kaŭravoj, kio iĝis konata kiel Milito de Kurukŝetro.
Berlanga
La loĝantoj nomiĝas berlangueños. La censita populacio en 2007 estis de 2.546 loĝantoj.
Situo
Berlanga estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 573 m; je 133 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 127,8 km².
Populacio
Kun surfaco de 127,8 km², ĝi havis populacio de 2.750 loĝantoj (2006) kaj loĝdenson de 21,52 loĝ/km².
Unuĉambrismo
La Unuĉambrismo estas la praktiko havi parlamenton aŭ kongreson kunmetita el nur unu ĉambro. Kutime, landoj kun unuĉambraj asembleoj estas malgrandaj kaj homogenaj kaj konsideras la ekzistadon de alta ĉambro kiel nenecesaĵo.
La unuĉambristoj asertas ke la ekzistado de alta ĉambro ne sencas en demokratia sistemo sed ĝi duobligas la ekzistantan partoprenadon en la malalta ĉambro.
Demna de Kartvelio
Demna de Kartvelio (kartvele: დემნა, hipokorismo por Demetre დემეტრე)) (n. antaŭ 1155 - mortis ĉ. 1178) estis kartvela princo kaj tronpostulanto al la trono proklamita kiel reĝo dum la malsukcesaj nobelaj ribeloj de 1177/8.
Li estis la nura filo kaj heredanto de reĝo Davido la 5-a (Kartvelio) kiu senpovigis sian patron, Demetro la 1-a, en palacpuĉo en 1155. Baldaŭ post la morto de Davido (1155), Demetro deklaris sian pli junan filon, la estonta reĝo Georgo la 3-a (Kartvelio), heredanton kaj senigis Demnan je liaj rajtoj al la trono.
José Siquara da Rocha
José Siquara da ROCHA [ĵoze' sikŭara da roŝa] estis brazila kuracisto, kiu naskiĝis en Belmonte, la, kaj mortis en Salvador de Bahio, la. Abituriento pri Scienco kaj Beletro en la Gimnazio Ipiranga, en Salvador. Kuracisto diplomita ĉe la Federacia Universitato de Bahia.
Instruisto kaj grava propagandisto de Esperanto en Bahio, D-ro Siquara estis aŭtoro de la jenaj verkoj:
Aperis verkoj liaj en pluraj poeziaj antologioj.
Ponto (kordinstrumento)
Ĉe liutoj kaj la plej multaj specoj de gitaroj la ponto havas duoblan funkcion: ĝi tie ne nur servas kiel limigo de la libere vibranta parto de la kordoj, sed ankaŭ kiel fiksilo de ili.
Tunas
Tunas estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 4.395 loĝantojn en 2010.
Katalin Ladik
Katalin Ladik, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ladik Katalin estas hungara-serba aktoro, poeto.
Katalin Ladik naskiĝis la  en Újvidék (Hungara reĝlando, nuntempa Novi Sad en Serbio).
Biografio
Katalin Ladik jam dum la lernojaroj ricevis rolojn en hu:Újvidéki Rádió. Ŝi laboris inter 1961-1963 en banko, samtempe studis en ekonomia altlernejo en sia naskiĝurbo. Inter 1963-1977 ŝi havis postenon en la menciita radio. Intertempe en 1966 ŝi akiris plian diplomon (krom la ekonomia) en aktorstudio de la loka teatro. Ekde 1969 ŝiaj poemoj aperis en pluraj lingvoj. Inter 1977–1992 ŝi estis membro de teatro en Novi Sad, sed ŝi havis ankaŭ filmajn rolojn. Ŝi alterne vivas en Budapeŝto, Novi Sad kaj Hvar, kie ŝi estas avangarda fenomeno kaj ankaŭ kantas kaj ekspozicias. Ŝi ricevis diversajn premiojn en pluraj landoj inter 1967-2020. Ŝi edziniĝis en 1963 kaj 1973.
Bingxin (Xie Wanying)
"Xie Wanying" (ĉine : 謝婉瑩, pinjine : Xiè Wǎnyíng) naskiĝis la 5-an de oktobro 1900 en Fuĝoŭo kaj mortis la 28-a de februaro 1999 en Pekino. Ŝi estas plej bone konata per sia artista nomo "Xie Bingxin" (ĉine : 冰心, pinjine : Bīngxīn) aŭ "Bing Xin", estis unu el la plej popularaj ĉinaj verkistoj de la 20-a jarcento. Multaj de ŝiaj verkoj estis verkitaj por junaj legantoj. Ŝi estis prezidanto de la Ĉinia Federacio de Literatura kaj Arta Rondoj. Ŝia artista nomo Bingxin (laŭvorte "Glacia Koro") portas la signifon de morale pura koro kaj estas prenita de frazo en poemo de Wang Changling kiu vivis dum la Dinastio Tang.
Bingxin instruis en Japanio dum mallonga periodo kaj stimulis pli da kultura komunikado inter Ĉinio kaj aliaj partoj de la mondo kiel veturanta ĉina verkistino. En literaturo, Bingxin fondis la "stilon Bingxin" kiel nova literatura stilo. Ŝi kontribuis multe al la porinfana literaturo en Ĉinio (ŝiaj verkaĵoj troviĝas en lernolibroj por infanoj), kaj ankaŭ entreprenis diversajn traduktaskojn, inkluzive la tradukon de la verkoj de la barata literatura figuro Rabindranath Tagore.
Bingxin verkis prozon, poezion, romanojn ktp. Ŝia kariero daŭris pli ol sep jardekojn (de 1919 ĝis la 1990-aj jaroj).
Bingxin pri Esperanto
Bingxin sin esprimis pri Esperanto jene : "Kiu scipovas Esperanton, tiu konas la mondon" per kiu ŝi celis diri ke lerni Esperanton povus helpi infanojn pli bone kontakti kun la mondo.
Notoj kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo parte aŭ tute baziĝas sur la artikolo en la angla vikipedio je la 18-a de januaro 2019.<references group="" responsive="">
NGC 2873
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ostankina bieno
La nomon Ostankino historiistoj interpretas el la rusa lingvo kiel "La lasta restejo". Dum jarcentoj la areo ĉe Moskvo estis kovrita per densaj, netraireblaj arbaroj, kiujn plejparte konsistigis kverkoj. En la 18-a jarcento posedanto de la areo iĝis la grafo Nikolao Petroviĉ Ŝeremetev, al kiu plaĉis la loko pro saniga klimato kaj la bela lago. Por somera restado tie li ordonis konstrui la nehajtigatan palacon kaj renovigi tiean preĝejon de Sankta Triunuo el la 17-a jarcento. La ordonon perfekte realigis liaj rusaj servutuloj A.Mironov kaj P.Argunov laŭ projekto far Camporesi, Brenna kaj Starov. La teatro en Ostankina bieno havis plej modernajn teknikajn instalojn de tiama epoko, kiuj aparte funkcias ĝis nun. Legendo diras, ke inaŭguro okazis somere de la jaro 1798. Por okulfrapi caron Paŭlo la Unua, invititan al la festeno, la grafo ordonis neplene segi kelkajn arbojn kaj ĉirkauŝnuri tiujn. Dum alveno de cara ĉaro la arbojn oni faligis en ambaŭ­ malajn flankojn kaj tuj malkovriĝis la blankroza palaco kaj la brikkolora preĝejo, kies belaj siluetoj speguliĝis sur la laga supraĵo.
Trupon de la teatro konsistigis liaj geservutuloj, inter kiuj plej bela kaj talenta estis fraŭlino Praskovja Kovaljova (surscene oni nomis ŝin Ĵemĉugova - [Perla], pro tiamaj kutimoj). La grafo enamiĝis al ŝi kaj neniel sukcesis malvarmigi sian pasion. Do, post iom da tempo okazis edziĝo kaj plue gravedeco de la novedzino. Bedaŭrinde la patrino ne ekvidis sian bebon, ĉar ŝi mortis baldaŭ post nasko.
La ligna stukita palaco estis destinita ĉefe por somera ripozo kaj dum vintro ĝi estis malplena. Du jarcentoj kompreneble tre difektis apartajn elementojn de la konstruaĵo kaj do ĝi bezonas permanentajn renovigon kaj riparojn. Nun en ĝi funkcias muzeo prezentanta tiaman vivon inkluzive teatrajn spektaklojn, kiujn ĉeestas geaktoroj vestitaj je kostumoj el la 18-a jarcento.
Aprila oktriigita konstitucio
Aprila oktriigita konstitucio estis konstitucia provo de la viena registaro en printempo de la jaro 1848. La 25-an de aprilo de 1848 estis proklamita konstitucio por Aŭstrio sen Hungarujo, Kroatio kaj Lombardio-Venecio. Ĝi kreis el tiuj ĉi landoj unuecan, centralisman aŭstrian ŝtaton kunigita kun Hungarujo per persona unio. Ŝtato de la Ĉeĥa krono ĉi tie tute pereis. En historia literaturo tiu ĉi konstitucio estas markata ankaŭ kiel Konstitucio de Pillersdorf. Ĝi enhavis en sep partoj apud ĝeneralaj konstituciaj preskriboj pri imperiestro, civitanaj kaj politikaj rajtoj de la loĝantoj, pri registaro (respektive pri ministroj), pri la imperia parlamento kaj ties funkcio, pri parlamentoj (nobelaroj) de la unuopaj landoj aŭ provincoj. Ĝi enpraktikigis dukameran parlamenton, kies anoj estis fariĝontaj parte de rektaj balotoj, parte ili estis nomotaj de la imperiestro. Tiu ĉi imperia parlamento ensumigis 200-anan senaton, en kiu estis sesiontaj princoj de la imperiestra domo kaj dumvivaj anoj nomitaj de la imperiestro kaj 150 reprezentantoj de grandbienuloj. La deputitara parlamento havis 383 deputitojn balotataj por kvin jaroj laŭ proporcie vasta balotrajto. Sed tiu ĉi konstitucio estis (kaj eĉ ne povis esti) neniam enpraktikigita. En Vieno ĝi kaŭzis ondon de rezisto, en la ceteraj landoj ĝi estis akceptita indiferente. Jam la 16-an de majo de 1848 ĝis estis revokita.
Colondannes
Colondannes estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 305 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Colondannes etendiĝas sur 10,70 km², kaj havis 305 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 28 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Colondannes situas je alteco de 431 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Colondannes apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Lucien Chaput, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Colondannes apartenas al la kantono de Dun-le-Palestel, kies ĉefurbo estas Dun-le-Palestel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Burevestnik (metrostacio en Niĵnij-Novgorodo)
Burevestnik estas surtera tegmenta fina stacio sur la Sormovo-Meŝĉerskaja linio de la Metroo de Niĵnij-Novgorodo. Stacio situas post la stacio "". "Burevestnik" estis malfermita la. Longo de la platformo estas 102 metroj.
Giorgia Meloni
Giorgia MELONI (naskiĝis  en Romo) estas itala politikistino.
De 2006 ĝis 2008 ŝi estis vicprezidanto de la kaj de 2008 ĝis 2011 ministro pri junularo en la kvara registaro de Berlusconi. Ŝi estis prezidanto de Giovane Italia (Juna Italio), post kiam ŝi esti okupinta la saman pozicion en Azione Giovani (Junulara Agado) kaj Azione Studentesca (Studenta Agado). Ne kundividante la subtenon donitan de Il Popolo della Libertà al la registaro de Monti, ŝi foriris de ĝi kaj fondis, kune kun Ignazio La Russa kaj Guido Crosetto, la partion Fratelli d'Italia, kies prezidanto ŝi estas ekde la.
Alexander Hegius
Alexander Hegius (naskiĝis en 1439 en Burgsteinfurt, mortis la 27-an de decembro 1498 en Deventer) estis nederlanda germandevena humanisto kaj pedagogo.
Hegius estis filo de juĝisto kaj en lia infanjaro li vizitadis liceon en Münster kaj tie konatiĝis kun Rudolph von Langen. Inter 1456 kaj 1463 li studis en Rostock. En 1469, li fariĝis rektoro de la ŝtata Gimnazio Konrad-Duden en Wesel, kaj en 1474, li eniris en la Seminarion de Sankta Marteno en Emmerich. Li estis granda amiko de Moritz, Grafo de Spiegelberg (1417-1435), kiu multe helpis lin.
Giorgia Meloni
Membro de la centro-dekstra koalicio, ŝia partio alvenis supren en la itala ĝenerala elekto 2022, igante ŝin favorato por fariĝi la unua virino Prezidanto de la ministra konsilantaro. Ŝi ekplenumis tiun oficon La.
Alexander Hegius
Tie Hegius konatiĝis kun Rudolfo Agricola (1443-1485) kiu eble estis lia instruisto. El 1483 ĝis sia morto li aktivis kiel rektoro de la Kolegiato de Sankta Lebuino, en Deventer. Rudolfo enkondukis Hegius-on en la rondon de amikoj de altranguloj de la Nordokcidenta germana humanismo, kiuj kunvenis en la iama Cisterciana monaĥejo Adwert, en Groningeno. Inter lia amikaro da humanistoj estis: Erasmo de Roterdamo, kiu estis lia lernanto en Deventer, Hermann von dem Busche, kaj Johannes Murmellius, krom la misiistoj Konrad Goclenius (1489-1539) , Konrad Mutianus Rufus (1470-1536) kaj Adrian Boeyens, la estonta papo Adriano la 6-a.
The Baron of Arizona
The Baron of Arizona ("La Barono de Arizono") estas usona filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Samuel Fuller. The Baron of Arizona estis originale filmita en la angla lingvo. Rilate sian ĝenron, The Baron of Arizona estas rigardebla kiel vakera filmo.
Alexander Hegius
La ĉefaj pretendoj de Hegius kuŝas ne sur lia publikita verkaro, sed en la servo kiun li faris por la bono de la humanismo. Li sukcesis abolicii la medievalajn ektermodajn tekstojn kaj la instrumetodojn, kaj enkondukis sian lernantaron en la studon pri la klasikaj aŭtoroj. Lia grandanimeco ĉe asistado al la malriĉaj studantoj elĉerpis lian konsiderindan riĉaĵaron, kaj, ĉe sia morto, li lasis nenion, krom librojn kaj vestojn.
The Baron of Arizona
En la filmo interalie aperas la aktoroj Vincent Price, Ellen Drew, Vladimir Sokoloff kaj Beulah Bondi.
La filmo havas entutan daŭron de 97 minutoj.
La Ménitré (stacidomo)
La Ménitré estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  La Ménitré, en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Tours - St-Nazaire (515000).
(13656) 1997 EX45
(13656) 1997 EX45 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Valašské Příkazy
Valašské Příkazy estas municipo en distrikto Zlín en Ĉeĥio situanta proksime de Valašské Klobouky. Nuntempe vivas ĉi tie.
Armena Aerarmeo
La Armena Aer-Armeo (armene Հայաստանի Ռազմաօդային Ուժեր) estas malgranda branĉo de la armena armeo kreita en 1992 de Armenio post la disiĝo de Sovetunio. Ĝi estis ekipita, formita kaj organizita por plifortigi la aeran taktikon por la surtera armeo. Ĝi agis atakante elaere dum la milito en Montara Karabaĥo. Ĝi donis efikan helpon dum la bataloj de la milito de 1992 al 1994.
Valašské Příkazy
Historio
La unua skribmencio pri Příkazy devenas el la jaro 1503, kiam Valašské Příkazy estis parto de sinjorujo en Brumov. Ekde la jaro 1925 la vilaĝo portas la nuntempan nomon.
Armena Aerarmeo
Nuntempe mankas aviadistoj kaj ĝia malamiko estas pli bone ekipita, sed ĝi estos helpata kaze de milito de la rusa armeo laŭ kunlabora militista traktato inter Rusio kaj Armenio. Ekde 2003, la armena prezidanto financis modernigadon kaj grandigadon de la militaviadilaro.
Valašské Příkazy
Historio
Ĝis fino de la jaro 2020 municipo Valašské Příkazy enfalis en dstrikton Vsetín, ekde komenco de la jaro 2021 ĝi estas konsisto de distrikto Zlín.
Armena Aerarmeo
La traktato pri la konvenciaj fortoj de Eŭropo limigas al Armenio la posedon de 100 ĉasaviadiloj kaj 50 helikopteroj.
Amika pafo
Kiel amika pafo estas konata en la militista ĵargono la pafoj venantaj el sama flanko dum milito aŭ bataloj. Tiaj akcidentoj ĝenerale okazas pro eraroj, preskaŭ ĉiam homaj, kutime pro la misidentigo de la celata objekto. Ene de la ŝtatoj membroj de NATO tio kutime nomiĝas bluo kontraŭ bluo (ĉar tiu estas la koloro de la NATO-aliancitoj kaj oranĝo estis de la trupoj de la Varsovia Pakto). Ankaŭ estas uzata la vorto "fratmortigo" sed malĝuste, ĉar la fratmortigo estas volonta ago dume la amika pafo estas akcidentaĵo.
Ĝenerale tiaj okazintaĵoj okazas en la atakoj aero-tero, tero-aero ĉar la kunordigado de la aera spaco dum milito estas unu el la plej komplikaj aferoj. La alteco, la sunreflekto, spertomanko aŭ aliaj faktoroj okazigas la amikan pafon.
Cremeno
Cremeno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Georgo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Ballabio, Barzio, Cassina Valsassina, Morterone kaj Pasturo.
Puente de Génave
La areo de la municipo estas 38 km2 kie loĝas 2 159 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 58,37 loĝ./km2.
Löwenstedt
Löwenstedt (dane: Lyngsted) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Viöl, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Puente de Génave
Toponimio
La nomo de tiu setlejo (Ponto de G.) devenas el la fakto ke en epoko de romianoj estis komercvojo tra la romia ponto super la rivero Guadalimar (alfluanto de Gvadalkiviro), kiu siavice duonigas la setlejon; krome estas alia pli nova ponto de araba deveno.
Geografio
Puente de Génave situas sur la nordokcidento de la komarko Sierra de Segura en la nordoriento de la provinco, lime kun la provinco Ciudad Real. Estas sur 540 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno. La geografiaj koordinatoj estas 38°21′16″N 2°48′12″O.
Krom la ĉefa urba kerno (2000 lokanoj) estas domaro Peñolite (200) kaj alia pli malgranda El Tamaral (nur 9).
Historio
Dum la epoko de Al Andalus oni konstruis en la domaro Peñolite fortikaĵon nune konata kiel Las Torres (La Turoj), nune ruinigita sed ŝajne iam kastelo, konstruita de almohadoj, kiu havis kvar turojn de adobo kaj internaj dependaĵoj. Post la konkero fare de kristanoj la areo estis de Segura de la Sierra.
La municipo Puente de Génave datas de 1933, kiam ĝi separiĝis de La Puerta de Segura kaj nun estas agrikultura setlejo dediĉita al kultivo de olivarboj. En la 19a jarcento ekloĝiĝis la nuna setlejo de la urba kerno de tio kio estas nun Puente de Génave, ĉar ĝis tiam la lokanoj estis disa tra variaj kernoj kiel Pedro Henares (aŭ Pedronares), El Molino, Las Ánimas, La Mina, Peñolite, Cortijos Nuevos, El Tamaral kaj Los Avileses.
Újcsanálos
Újcsanálos [UjĉanAloŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Ózd. Új signifas: nova.
Puente de Génave
Historio
Meze de la 20a jarcento estis pli ol 3000 lokaoj, sed poste okazis elmigrado kaj oni falis al la nunaj 2000.
Újcsanálos
Situo
Újcsanálos situas sur malebenaĵo, Hernád preterfluas, fine de sakovojo. Szerencs troviĝas 18, Miskolc kaj Abaújszántó po 25, Encs 27 km-ojn.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
(16894) 1998 DP9
(16894) 1998 DP9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala, en la havaja insulo Maui (Usono).
Chardon-Lagache (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita la.
Vagonaroj veturas nur en direkto al finstacio.
Ĝi omaĝas al Doktoro Pierre Chardon kiu estis « kuracisto de malriĉuloj » de Auteuil dum kvindek jaroj. Li estis entombigita en tombejo de Auteuil en 1845. Lia filo Pierre-Alfred amasigis konsiderindan fortunon kiu ebligis al li malfermi en 1857 kadukulejon por malriĉaj homoj. Li asociis al sia nomo tiun de sia edzino.
Alirejoj
La stacio disponas pri ununura alirejo konsistanta el ŝtuparo fronte al n-ro 16 Strato Chardon-Lagache, ĉe kruciĝo kun Strato Molitor.
Zingerono
Zingerono aŭ  C11H14O3 estas vanililacetono estas kemia komponaĵo kun pika odoro trovata en plantoj de la genro Zingiber. Ĝi estas uzata kiel spicaĵo en la tuta mondo kaj kiel gustigilo en la nutro-industrio. Zingerono estas flaveca kristala solidaĵo, malmulte solvebla en akvo kaj solvebla en etero.
Kiam sintezita kaj gustumita, ĝi ne havas la karakterizan pikecon, sugestante ke la zingerono estas malkompona produkto antaŭ ol esti rekta fonto por la gusto de la zingibro. Zingerono estas simila laŭ la kemia strukturo al aliaj gustigaj kemiaĵoj tiaj kiaj vanilino kaj eŭgenolo. Ĝi estas uzata ankaŭ en kosmetikaĵo por enkonduki spicigajn aromojn. Freŝa zingibro ne enhavas zingeronon, sed ĝi estiĝas per kuirado aŭ sekado de la zingibra radiko, kiu kaŭzas reversan aldolan reakcion sur la zingerolo.
Proprecoj
La ŝogaolo, kies baza strukturo estas la zingerono, estis unue izolita el la zingibraj radikoj en 1917 de Hiroshi Nomura, profesoro pri kemio en la Imperia Universitato de Tokio. Nomura nomis la kombinaĵon kaj identigis la empirian formulon de la zingerono en siaj esploroj en la laboratorio de la Agrikultura Kolegio.
Kiel ĉiuj kombinaĵoj de la zingibro, la zingerono posedas antioksidigajn proprecojn kaj inhibas la enzimojn kiuj produktas la oksidivan streson. Ĝi ankaŭ havas anti-tumorajn kaj anti-kancerajn proprecojn, kvankam tiuj studoj montriĝis bonfaraj nur eksperimente en la traktado de ulceroj kaj tumoroj en laboratorio.
Kalaĉinsk
Kalaĉinsk (Калачинск) estas urbo en Omska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 52410.
La urbo estis fondita en jaro 1795.
Tamás Pál (dirigento)
Tamás Pál naskiĝis la  en Gyula.
Biografio
Tamás Pál studis en Muzikakademio Franz Liszt inter 1956-1965, liaj plej gravaj instruistoj estis András Kórodi kaj János Viski. Jam ekde 1960 li havis posteneton en Budapeŝta Ŝtata Operejo, li debutis kiel dirigento en 1964. Inter 1975 kaj 1983 li estis dirigento, orkestrestro de Nacia Teatro (Szeged), eĉ inter 1978-1982 li estis teatrestro. Lia eksterlanda konateco komenciĝis en 1978, tiam en Karakaso li dirigentis operon Aida. En 1983 li revenis al la Budapeŝta Operejo, kie li dirigentis 2 teatrajn jarojn, poste li estis muzika direktoro de festivaloj kaj kaj subĉielaj koncertoj en Budapeŝto. En 1989 li revenis al Szeged, kie inter 1996–1998 li estis muzika direktoro. Inter 2001-2006 li estis muzika gvidanto de orkestro en Szombathely. Li estis ankaŭ altlerneja instruisto en la menciita Muzikakademio inter 1999-2008, poste en Scienca Universitato de Szeged. Li dirigentis ankaŭ la muzikakademian orkestron, poste denove la orkestron de Szeged. Li ricevis plurajn premiojn inter 1975-2017, krome li ricevis la titolon "eterna membro de Teatro Szeged" en 2012.
Kalaĉinsk
La interurba telefona kodo estas 38155, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 3 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Omj (Омь) (kiu enenfluas en riveron Irtiŝ (Иртыш)).
En la urbo estas fervoja stacio Kalaĉinskaja (Калачинская).
En jaro 1959 la urbo havis 19 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 24,2 mil loĝantojn.
Matelotado
La matelotado (el la franca matelot, 'maristo' aŭ 'viro de maro') estis institucio simila al la geedzeco kiu ekzistis inter la piratoj de la 16a kaj 17a jarcentoj.
Ĝi estis formala kaj konstanta kuniĝo inter du plenkreskaj maskloj. Ambaŭ aliĝis al iliaj propraĵoj, batalis kune kaj prizorgis unu la alian en okazo de malsano. Kelkfoje la traktado esprimis kontrakton kondiĉe, ke, okaze de morto de unu el ili, lia partnero heredos ĉiujn liajn valoraĵojn kaj ekonomiajn rimedojn; kutime estis servistoj, viroj kiuj vendis siajn servojn dum specifa nombro da jaroj aŭ aĉetis sklavojn.
Kvankam samseksemaj praktikoj estis oftaj inter piratoj kaj korsaroj, matelotado ne ĉiam implicis tian rilaton. Ekzistis okazoj en kiuj unu el la piratoj ankaŭ estis edziĝinta al virino; en tiu situacio, la edzino povus esti seksume komuna al ambaŭ. Oni notu, ke iuj reguloj aŭ pirataj kodoj strikte malpermesas virinojn en la ŝipoj kaj ke la puno por ĉi tiu malobservo estis morto.
Ĉi tiu praktiko estis ofta en la insuloj loĝataj de piratoj aŭ korsaroj, kiel Insulo de la Testudo kaj Hispaniolo, ĉar la ina loĝantaro estis tre malgranda kaj la indiĝenoj estis en ferocaj kaj malamikaj grupoj. Inter rekonitaj gravuloj kiuj praktikis la matelotadon estis Alexandre Olivier Exquemelin, franca kirurgo de la ekspedicio de Henry Morgan; pirato Bartholomew Roberts kaj John Walden; Robert Culliford kaj John Swann.
La kutimo de piratoj kaj korsaroj uzi kromnomojn anstataŭ iliajn realajn nomojn, precipe kiam ili alvenis en Karibion, devis resti anonimaj antaŭ eŭropa socio, kaŝi siajn piratajn agadojn, praktikojn kaj seksajn preferojn kiel ekzemple matelotado. Ekzemple, sur la insulo Hispaniolo, nur tiuj, kiuj laboris en la plantejoj kaj estis edziĝintaj al virinoj, uzis siajn verajn nomojn.
23120 Paulallen
23120 Paulallen estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona komputada firmaestro Paul Allen, kiu alportis malavaran monhelpon al la programo Spacewatch por trovi, SpaceShipOne por pioniri la sub-orbitan kosmoturismon, kaj la Allen Telescope Array por studi la radioondan universon kaj serĉi.
La karnjona Ĉarto
La karnjona Ĉarto estas ia doktrina kaj ideologia programo de la prapatro de la Belga Socialista Partio kaj de la Komunista Partio de Belgio: la Belga Laborista Partio (: Parti Ouvrier Belge; : Belgische Werkliedenpartij), starigita en 1885.
Historio
La ĉefa redaktoro estis Emile Vandervelde, kiu inspiriĝis de la Enciklopediistoj (Diderot, Voltero, ktp.) kaj de la grandaj principoj naskiĝintaj el la Franca Revolucio de 1789, kaj de marksismo. Unue, la kongreso devis okazi en Monso en Belgio, sed pro sangelverŝa bataleto de la 17-a de aprilo 1893, dum kiu la monsa civita gardantaro pafis al borinaj ministoj, kiuj volis penetri en la urbon, oni decidis, laŭ la volo de la borinoj, transloki la kongresan sidejon de la Belga Laborista Partio al Karnjono. La ĉarto estis aprobita la 26-an de marto 1894, post du tagoj da laboro, de la federacioj de la Belga Laborista Partio kunigitaj por ilia 10-a kongreso en Karnjono.
Châtellerault
Châtellerault [ŝatelro] estas franca komunumo lokita en la departemento Vienne kaj en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havas proksimume 35 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomigas Châtelleraudais en la franca. Châtellerault estas unu el la subprefektejoj de la departemento, kaj do estras unu arondismenton.
Geografio
Châtellerault estas la dua plej granda urbo de la departemento post Poitiers, kaj situas je la renkontiĝo de la rivero Vienne kun la branĉriveroj Clain kaj Envigne.
La urbo situas proksimume 30 kilometrojn el Poitiers, kaj 70 kilometrojn el Tours.
Historio
La nomo de la urbo devenas de ĝia fondinto, vicgrafo nomita Airaud, kiu en 952 starigis sian kastelon en tiu regiono. La kastelo, Castrum Airaldi en la latina lingvo, sekve aliformiĝis en Castel Airaud, Châtel Araud kaj finfine Châtellerault.
11061 Lagerlöf
11061 Lagerlöf estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda verkistino Selma Lagerlöf (1858–1940), kiu verkis belajn historiojn uzante popolajn rakontojn de sia naskiĝa Värmland. Ŝi pritemis sociajn problemojn, demandojn pri kulpo kaj respondeco laŭ religia kaj etika vidpunkto. Ŝi ricevis la Nobel-Premion pri literaturo en 1909 kaj estis la unua virino anino de la Sveda Akademio.
Coronel Bicaco
Coronel Bicaco estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Ijuí. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 7 748 loĝantoj.
La Ménitré
La Ménitré estas franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Ménitréens.
Hernani (Victor Hugo)
Enhavo
Hugo priskribis la tragedion de la aragona bandito Hernani kaj de lia ama(n)tino kaj poste edzino Doña Sol. Kun gotikecaj elementoj kaj emfazo sur natura amo, estas normiga verko de la romantika movado. Kaj pro tio la verko enhavas tiajn elementojn kiaj misteraj roluloj kun suferaj pasintecoj, kaŝitaj personoj, tragediaj destino kaj morto, kontrasto inter altnivelaj figuroj (kiel imperiestro) kaj subuloj (bandito, komplotantoj ktp.), pasiaj amoj ktp.
Historio
Famiĝis la «batalo» eksplodita inter la novaj romantikistoj kaj la klasikistoj dum ties premiero. Nome la teatraĵo premieriĝis en Parizo la 25an de februaro 1830. Nuntempe, ĝi estas pli rememorita pro la manifestacioj kiuj akompanis la premieron kaj ĉar estis inspiro por la opero de Verdi nome "Ernani" ol pro siaj propraj meritoj. Hugo enkalkulis kun la subteno de romantikistoj kiel Hector Berlioz kaj Théophile Gautier por lukti kontraŭ la kontraŭo de la klasikistoj kiuj konsideris la teatraĵon kiel rekta atako kontraŭ siaj valoroj.
La agado okazas en Hispanio, en 1519, post la morto de la Katolikaj Gereĝoj kaj en la komenco de la regado de la ĵusa imperiestro Karlo la 5-a, do en tre komplika politika situacio.
En Esperanto
La verko estis tradukita en Esperanton fare de Georges Lagrange kaj publikigita en la numeroj 488 kaj 490 de Franca esperantisto. La unua broŝuro enhavas biografieton de la tradukinto, lian enkondukon kaj "Vivo de Victor Hugo (1802-1885)" fare de H.G. (Hervé Gonin?). La dua broŝuro enhavas eseeton "Ĉu Hernani estas historia dramo" fare de Hervé Gonin. En ĝi la aŭtoro klopodas klarigi kiun materialon Victor Hugo elprenis el la historiaj kaj literaturaj fontoj por determini kion alian la dramaturgo mem kreis. La elirpunkto pri la temo estas la kono pri Hispanio, ĉar oni scias, ke la franca poeto pasigis kelkajn jarojn en Hispanio kie lia patro akompanis la napoleonan armeon.
Historiaj fontoj
La kontraŭ-protagonisto estas Karlo, filo de Johanino la Freneza kaj Filipo la Bela, siavice filino de la Katolikaj Gereĝoj, dum Filipo estis filo de Maksimiliano, imperiestro de la Sankta Romia Germana Imperio. Kiam Izabela de Kastilio mortis en 1506, Johanino heredis la tronon, revenis el Gento kun Filipo, sed estis tiu kiu fakte regis profitante la mensan malforton de la reĝino. Tamen tio daŭris nur kvin monatojn, ĉar Filipo mortis. La bazo de la konduto de Hernani en la verko estas supozata fitraktado kaj mortigo fare de la patro de Karlo, tio estas Filipo, al lia patro; sed evidente Filipo apenaŭ havis tempon kaj tute ne trankvilan disponon por la efektivigo de la povo tiukadre.
Post la morto de Filipo, pro politikaj manovroj estis la patro de Johanino, Fernando la 2-a de Aragono, kiu regis en Kastilio ĝis sia propra morto en 1516. Estis tiam kiam Karlo heredis la tronojn kaj de Kastilio kaj de Aragono, kaj tiel li alvenis el Flandrio en Hispanion septembre 1517, okazigante malaprobon de la lokanoj, kiam tiuj vidis la nehispaniecon de la monarko kaj la efektivan povon kiun akaparis la eksterlanda akompanantaro de la juna reĝo, nome Karlo la 1-a de Hispanio. Tiel la rilato kun la hispanaj povuloj estis malfacila, kaj li devis trairi la landon serĉante apogon. En Barcelono en januaro 1519 li eksciis pri la morto de sia avo Maksimiliano, la imperiestro, kaj li decidis kandidatiĝi al tiu posteno, kiu estis ne hereda sed elektebla. Por konvinki la elektistojn, Karlo bezonis multe da mono kaj tiucele li denove veturis kaj negocis tra Hispanio serĉante tion.
Tiukadre okazis la elekt-intrigoj, sed en frankfurta kastelo kaj ne en Aĥeno, kiel en la verko. Kaj ankaŭ ne estis tie Karlo. Karlo en Hispanio ankoraŭ devis peti monon por veturi al la tron-urbo, kaj la surtronigo fakte okazis en oktobro 1521, unu jaron post la elekto, kaj jam en Aĥeno, kaj ekde tiam li estis nomumita Karlo la 5-a. Dume en Kastilio okazis enlanda milito, nome Kastiliaj Komunumoj, fare de diversaj sektoroj (nobeloj, ekleziuloj kaj burĝaro) ribelantaj kontraŭ la partianoj de Karlo. Do, tiu etoso ja estas respegulata en la komploto de la Kvara Akto, sed kun tute aliaj nuancoj: temas nur pri nobeloj kiuj agas pro personaj kaj familiaj interesoj kaj ne pro politiko, kiel en la realo. Kelkaj el iliaj nomoj estis prenitaj el la realo, sed kun ŝanĝoj eĉ en la politika tendaro.
Literaturaj fontoj
El la personaj alportoj fare de Victor Hugo estas du plej gravaj: nome li trapasis en 1811 la eŭskan urbon Hernani, kie li vidis blazonojn sur la ŝtonaj fasadoj de nobelaj domegoj. Krome en Madrido li vizitis la palacon Masserano, kie estis portreto-galerio, kion li uzos por la Tria Akto. Hugo uzis ĉefe materialon el klasika hispana literaturo, ĉefe de la "romancaro" kaj de la klasika baroka teatro, kiel por la temo de la bandito el "La teksisto de Segovia" de Ruiz de Alarcón kaj el "La devoteco de la Sankta Kruco" de Pedro Calderón de la Barca. En ambaŭ verkoj estas banditoj kiuj devenas fakte el nobelaj familioj. Tamen tiuj temoj aperas ankaŭ en verkoj de la Romantismo, kiel en "La Rabistoj" de Schiller (1782) kaj "Goetz von Berlichingen" de Goethe (1774) kie estas detaloj kiuj poste aperas en "Hernani". Ankaŭ aliaj detaloj, kiel la komploto, aperas en Schiller kaj en la teatro de Lord Byron. Kaj krome, la vera konstruo de la roluloj kaj Don Karlo kaj Hernani estas tute personaj kreitaĵoj de la verkisto.
Tadeusz Hołówko
Tadeusz Ludwik Hołówko, pseŭdonomo Kirgizo (naskiĝis la 17-an de septembro 1889 en Semej, Rusa Imperio (nun Kazaĥio), mortis la 29-an de aŭgusto 1931 en Truskavec, Lviva provinco) estis pola politikisto, ŝtata aganto de la Dua Pola Respubliko, publicisto, aktivisto de la prometeisma movado.
Vivo
Novembre 1918 estis vicministro de propagando en la registaro de Ignacy Daszyński.
Proksima kunlaboranto de Józef Piłsudski, kunkreinto de Pola Milita Organizaĵo (POW), aktivisto de la Partio de Nacia Sendependo (Stronnictwo Niezawisłości Narodowej) kaj Pola Partio Socialista. Kunfondinto, viceprezidanto kaj ideologo de la Senpartia Bloko de Kunlaboro kun Registaro (BBWR). De 1930 kiel membro de la partio estis deputito al Sejmo. Li postulis pligrandigon de kompetenteco de la prezidento kaj de la plenuma povo malfavore al Parlamento.
Adepto de pola-ukraina interkonsento, pledanto por dialogo kun ukrainaj naciaj fortoj, ligita al prometeisma movado. Pereis en Truskavec murdita de ukrainaj naciistoj (Dmitro Daniliŝin kaj Vasil Bilas) de la Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj. La decidon pri atenco entreprenis trio: Ivan Gabruseviĉ-Roman Ŝuĥeviĉ-Zenon Kossak.
La morto de Tadeusz Hołówko kaŭzis socian ŝokon kaj estis kondamnita de la pola kaj ukraina socioj.
Li estis distingita interalie de la estona Kruc-Ordeno kun Aglo de la 2-a klaso (1931).
Aŭtoro de teoriaj disertaĵoj kaj politikaj libroj, i.a. O demokracji, polityce i moralności życia publicznego (Pri demokratio, politiko kaj moraleco de la publika vivo) kaj Kwestia narodowościowa w Polsce (Nacia demando en Pollando; 1922), kaj ankaŭ de rememoroj: Przez kraj czerwonego caratu (Tra la lando de ruĝa carismo, Przez dwa fronty (Trans du frontoj).
Sormovo-Meŝĉerskaja linio (Niĵnij-Novgorodo)
Sormovo-Meŝĉerskaja linio estas dua linio en la Metroo de Niĵnij-Novgorodo. Linio havas 4 staciojn kaj 4 kilometrojn de vojoj.
Eŭklida ringo
En ringo-teorio, eŭklida ringo estas integreca ringo, por kiu validas la eŭklida algoritmo por divido.
Difino
Por integreca ringo R, eŭklida funkcio de R estas funkcio kiu plenumas la jenan aksiomon:
Eŭklida funkcio estas propra, se ĝi plenumas la jenan plian aksiomon:
Por integreca ringo R, la ĉi-subaj kriterioj estas ekvivalentaj, kaj integreca ringo plenumanta tiujn kriteriojn nomiĝas eŭklida ringo:
Propraĵoj
Ĉiu eŭklida ringo estas ĉefideala integreca ringo.
Ekzemploj
Ĉiu kampo estas eŭklida ringo; la propra eŭklida funkcio estas
La ringo de entjeroj \mathbb Z estas eŭklida ringo; la propra eŭklida funkcio estas
La ringo de gaŭsaj entjeroj estas eŭklida ringo; la propra eŭklida funkcio estas
Louisville
Louisville - france "ludovika urbo" - estas la nomo de pluraj urboj en la centra parto de norda Ameriko, kio nun estas parto de Usono:
El ili, aparte grandas Louisville (Kentukio).
Ekzistas ankaŭ urbo nomita Louisville en Belizo.