cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalol
Lingvoj
En Kalol la oficialaj lingvoj estas la guĝarata, la hindia kaj la angla.
Religioj
En Kalol plejparto de la populacio estas hinduoj (81,5%), krome muslimoj (8,5%), kristanoj kaj sikistoj po 3%, ĝainistoj (2%), iomete aliaj.
Eduko
Kalol ne povas fanfaroni pri loka universitato.
Klimato
Kalol situas en savanoklimato kun tri sezonoj: somero, musono kaj vintro. La klimato estas ĝenerale seka kaj varma ekster la musonsezono. Ĝi estas agrabla en la vintraj tagoj kaj sufiĉe malvarmeta en la nokto dum decembro ĝis februaro. La sudokcidenta musono alportas humidan klimaton de meze de junio ĝis meze de septembro. La meza jarpluvo estas 803 mm.
Candelaria (Santa Cruz de Tenerife)
Candelaria [kandeLArja] estas urbo kaj municipo en la oriento de la insulo Tenerifo apartenanta al la provinco Sankta Kruco de Tenerifo, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sude de la nomita metropola zono de la insulo Tenerifo. Ĝi estas referencpunkto por la religia vivo de la insularo, kiel sidejo de la Virgulino de Candelaria, patronino de la insularo.
La municipa ĉefurbo estas Candelaria, je 2 m.s.m. Temas pri municipo en la nordo de la Suda Zono de la insulo, lime kun la municipaj teritorioj de El Rosario, El Sauzal, La Matanza de Acentejo, La Victoria, Santa Úrsula kaj Arafo.
La loknomo Candelaria estas rilata al la adorado al la Virgulino de Candelaria.
Geografio
Candelaria estas en la orienta parto de la insulo Tenerifo. La municipa ĉefurbo estas Candelaria, je 2 m.s.m. Temas pri municipo en la nordo de la Suda Zono de la insulo, lime kun la municipaj teritorioj de El Rosario, El Sauzal, La Matanza de Acentejo, La Victoria, Santa Úrsula kaj Arafo.
Candelaria posedas areon de 49,18 km², okupante la 15an plej grandan teritorion de la insulo kaj la 26an de la provinco. Ĝi havas averaĝan altitudon de 878 m.s.m.
La municipo enhavas parton de la natura parko Corona Forestal kaj de la protektitaj pejzaĝoj Las Lagunetas kaj Siete Lomas, kiuj estas ankaŭ Specialaj Konservozonoj kaj Zona de Especial Protección para las Aves (Birdoprotektaj Zonoj), inkludita en la Reto Natura 2000.
Candelaria havas ankaŭ Montojn de Publika Utileco nomitajn «Chivisaya» kaj «Fayal, Valle y Chafa».
Historio
En la areo estis setlado de guanĉoj, precize en la regno Güimar. Tion pruvas nombraj arkeologiaj restaĵoj, inter kiuj menciendas guanĉaj mumioj. Tiuj guanĉoj estis de la tendaro kiu aliancis kun la hispanaj konkeristoj je la fino de la 15-a jarcento, post ili kristaniĝis meze de la jarcento pro kristanigo fare de franciskanoj. Grava guanĉestro estis Anjatervo, kiu eĉ estis prezentita al la Katolikaj Gereĝoj.
En la 16-a jarcento kreskiĝis la setlejo ĉirkaŭ la sanktejo dediĉita al la virgulino. Meze de tiu jarcento la plej granda parto de la loĝantaro estis guanĉoj, malsimile al la evoluo en aliaj insulaj lokoj.
(160510) 1990 RG1
(160510) 1990 RG1 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 14-an de septembro 1990 de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Candelaria (Santa Cruz de Tenerife)
Historio
En 1697 oni konstruis la kastelon aŭ turon de Sankta Petro ĉe la konvento de dominikanoj, por defendi la loĝantaron kaj la akumulitajn trezorojn de la templo. ​
(160510) 1990 RG1
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 5:9 kun Marso.
(153386) 2001 QT50
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Candelaria (Santa Cruz de Tenerife)
Historio
En 1768 la reĝo Karolo la 3-a kreis la postenojn de urbestroj por la unua «urbestraro» de Candelaria. ​
(160510) 1990 RG1
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,24731 astronomia unuo, tie estas 36,997 milionoj da km.
Candelaria (Santa Cruz de Tenerife)
Historio
En 1812 oni akiris municipecon laŭ la nova reĝimo de la Hispana konstitucio de 1812 kaj tio plifirmiĝis en 1836, kiam ĝi ricevis ekonomiajn rimedojn tiukadre. En novembro 1826 fortaj pluvoj detruis la kastelon, domaojn kaj la konventon de dominikanoj, kun la originala figuro de la Virgulino de Candelaria. Tial la nuna adorata figuro estas kopio.
En la 19-a jarcento gravis la martrafiko el la haveno de Pocillo, sed ĉirkaŭ 1870 la haveno malgraviĝis kaj restis kiel fiŝkaptista centro.
Demografio
La municipo havis 28 383 loĝantojn je 2020, estante la 9a plej loĝata municipo de la provinco kaj de la insulo Tenerifo kaj la 18a en la tuta regiona insularo.
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj ĉefe jam en la 21-a jarcento ĝis nunaj pli ol 28 000 loĝantoj.
Teritoria organizado
Candelaria dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Ekonomio kaj vidindaĵoj
La ĉefa rimedo estas servoj, ĉefe komerco en la zono Las Caletillas-Candelaria, kaj la industrio, en la industria zono de Valo Güímar. Unuaranga sektoro estas iometa agrikulturo kaj brutobredado. Fiŝkaptado okazas el la malgranda haveno kaj krome estas fiŝbredado. ​
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis el la dua duono de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, religia kaj kultura turismo, marsportoj kaj distrado kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Kaliceracoj
La kaliceracoj (Calyceraceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo asteraloj (Asterales). Ĝi enhavas 6 genrojn kaj ĉirkaŭ 60 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kalicero.
Crossgate (Kentukio)
Crossgate (Krosgejto) estas urbo en Ĝefersono-kantono, Kentukio, Usono. La populacio nombriĝis 225 laŭ la 2010 censo.
Geografio
Crossgate enestas en la nordeosto de la Ĝefersono-kantono, ĉe 38°16′45″N 85°37′47″W. Bordas ĝin norde Northfield, sude Graymoor-Devondale kaj alie la Luivilo-Ĝefersono-kantona Urba Ŝtato. Kentukia Vojo 22 fluas apud la norda bordo de la urbo. Urbocentra Luivilo lokiĝas 8 mejlojn (13 km) sud-okcidenten.
Laŭ la Usona Censa Buroo, Krosgejto enhavas areon de 0.13 km2, tute tera.
Demografioj
Je la 2000 censo, estis 251 gehomoj, 98 domanaroj, kaj 77 familioj en la urbo loĝantaj. La populacia denseco estis po 1615 gehomoj en kvadrata kilometro. Estis 99 enloĝejoj, je averaĝa denseco de 637.1/km². La gentaro de la urbo estis 96.02% Blanka, 0.80% Nigra, 0.40% Usona Indiano, kaj 2.79% Azia. El la 98 domanaroj, 34.7% enhavis junulojn sen 18 jaroj, 72.4% estis edziĝintaj duopoj kunloĝantaj, 5.1% enhavis inan domanon sen edzo ĉeestanta, kaj 21.4% ne estis familioj. La averaĝa domanargrandeco estis 2.56 kaj la averaĝa familigrandeco estis 2.94.
Nenio da familioj, kaj 2.4% de la populacio, sub-malriĉeclinie vivis.
Regno de Ostrogotoj
La Regno de Ostrogotoj, oficiale la Regno de Italio (en Latino: Regnum Italiae), estis establita de la ĝermanaj Ostrogotoj en Italio kaj najbaraj areoj el 493 ĝis 553.
En Italio la Ostrogotoj, kondukitaj de Teodoriko la Granda, mortigis kaj anstataŭis Odoakron, nome ĝermana militisto, iama estro de la foederati (partneroj) en Norda Italio, kaj de facto reganto de Italio, kiu estis elposteniginta la lastan imperiestron de la Okcidenta Romia Imperio, nome Romulus Augustulus, en 476. Kun Teodoriko, sia unua reĝo, la Ostrogota regno atingis sian pinton, etende el teritorioj de nuntempa Francio okcidente ĝis tiuj de nuntempa Serbio sudoriente. Plej el la sociaj institucioj de la fino de la Okcidenta Romia Imperio esits konservataj dum sia regado. Teodoriko nomis sin mem Gothorum Romanorumque rex ("Reĝo de Gotoj kaj Romanoj"), montrante sian deziron esti estro de ambaŭ popoloj.
Startinte en 535, la Orienta Romia Imperio (Bizanca) invadis Italion dum regado de Justiniano la 1-a. La Ostrogota reganto tiama, Vitige, ne povis defendi la regnon sukcese kaj estis fine kaptita kiam la ĉefurbo Raveno falis. La Ostrogotoj realianciĝis ĉirkaŭ nova estro, Totila, kaj sukcesis haltigi la konkeron, sed estis finfine venkitaj. La lasta reĝo de la Ostrogota Regno estis Teja.
Casaseca de las Chanas
Casaseca de las Chanas [kasaSEka delasĈAnas] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Casaseca de las Chanas estas tradukebla etimologie al Seka Domo de la Ebenaĵo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 30,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 373 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas nur 11 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Zamora, Villaralbo, Morales del Vino, Moraleja del Vino, Pontejos del Vino kaj Casaseca de las Chanas.
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis. Estas ankaŭ fiŝbredejo por tinkoj.
Corrales del Vino
Corrales del Vino [koRAles delBIno] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino, kies tradicia ĉefurbo ĝi estas kvankam la plej loĝata urbo estas Morales del Vino, en la sudo de la provinco. Corrales del Vino estas tradukebla etimologie al Bestokortoj de la Vino.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Peleas de Arriba kaj Fuente el Carnero, krom nuna senhomejo El Corralino, okupas totalan areon de 75,61 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 934 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 18 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Casaseca de Campeán
Casaseca de Campeán [kasaSEka dekampeAN] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Casaseca de Campeán estas tradukebla etimologie al Seka Domo de Kamparo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
András Horn
András Horn [andrAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Horn András Jenő estis hungara-svisa instruisto, altlerneja instruisto, literaturhistoriisto, esteto. Lia patro estis Zoltán Horn.
naskiĝis en Budapeŝto, li mortis  (supozeble en Bazelo).
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste en 1956 li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Li disidis dum aŭ post la hungara revolucio de 1956 kaj Svislando akceptis lin. Li plustudis kaj doktoriĝis en Universitato de Bazelo en 1960, poste li instruis en mezlernejo. En 1977 li habilitiĝis ĉe la menciita svisa universitato kaj en 1983 li instruis en la universitato. En 2005 li pensiuliĝis. En 1991 Horn ricevis svisan premion. Li estis edziĝinta kun du infanoj.
Litia akrilato
Litia akrilato aŭ 2-Propenato de litio estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj litia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de litio uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj.
Pierre-Simon Fournier
Pierre-Simon FOURNIER (15a de septembro 1712 – 8a de oktobro 1768) estis franca ĉizisto de la mezo de la 18a jarcento, tiparkreisto kaj tipografia teoriulo. Li estis kaj kolektanto kaj kreanto de tipoj.
Kariero
La kontribuoj de Fournier al presado estis lia kreado de inicialoj kaj ornamaĵoj, lia desegno de literoj, kaj lia normigo de tipograndoj. Li laboris en la rokoka formo, kaj desegnis tiparojn kiel Fournier kaj Narcissus. Li estis konata ĉar aliĝis al ‘dekoraj tipografiaj ornamaĵoj’ en siaj tiparoj. La ĉefa plenumo de Fournier estas ke li ‘kreis normigan mezursistemon kiu revoluciis la tipografian industrion porĉiame’.
Sirimavo Bandaranaike
Sirima Ratwatte Dias BANDARANAIKE, komune konata kiel Sirimavo BANDARANAIKE (සිරිමාවෝ රත්වත්තේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක; சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா; la 17-a de aprilo 1916 – la 10-a de oktobro 2000) estis Sri-lanka politikisto, kiu enoficiĝis kiel la ĉefministro de Cejlono (nuna nomo Srilanko) je tri enoficperiodoj: inter la jaroj 1960 ĝis 1965, 1970 ĝis 1977 kaj 1994 ĝis 2000 estrinte la partio Libereco de Sri-Lanko. Kiam ŝi estis elektita al sia unua oficperiodo en 1960, ŝi iĝis la unua virino en la mondo estanta elektita por estri registaron.
Pierre-Simon Fournier
Kariero
Li estis konata ankaŭ kiel Fournier le Jeune ("la juna") por distingi lin el sia patro Jean Claude, kiu estis ankaŭ en la tiparkrea industrio. En sia frua vivo, Fournier studis akvarelon kun J. B. G. Colson, kaj poste lignogravuradon. En 1737, Fournier publikigis sian unuan teorian laboron, pri la minimuma spacaro inter literoj dum oni retenas legeblon.
Sirimavo Bandaranaike
Vivo
Bandaranaike venis de aristokrata familio kaj iris al katolika monaĥina lernejo en la ĉefurbo Kolombo. Ŝi geedziĝis kun Solomon Bandaranaike, terposedanto kiu estis Ĉefministro de Cejlono inter 1956 kaj 1959. Ŝi havis tri infanojn kun li. La 26-an de septembro 1959, li estis pafmortigita de ekstremisma budhano.
Ŝi estas la patrino de la tria prezidanto de Sri-Lanko, Chandrika Kumaratunga.
Cazurra
Cazurra estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 8,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 73 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas nur 10 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Nefinkonstruita templo en Panenský Týnec
Nuntempa uzo
Laŭ iuj psiĥotronikistoj la templo estas konstruita sur forta zono kun pozitiva energio. Eĉ tial ĝi estas la plej konata memorindaĵo en la urbeto kaj ĉiujare vizitas ĝin centoj da homoj, ŝatata ĝi estas ankaŭ kiel loko de nuptaj ceremonioj.
Heksila akrilato
Heksila akrilato aŭ 2-Propenato de heksilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj heksanolo. Ĝi estas senkolora aŭ flava likvaĵo, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de heksilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj.
Saeed al-Ghamdi
Saeed Abdallah Ali Sulayman al-Ghamdi (Arabe: سعيد الغامدي‎, 'Sa'īd al-Ghāmdī') (21a de novembro, 1979 - 11a de septembro, 2001) estis unu el kvar kaperantoj de Unuiĝintaj Aerlinioj Flugo 93, kiel parto de la Atencoj de la 11-a de septembro 2001.
Ludwig Friedrich Heyd
Vivo
Estante filo Carl Ferdinand Heyd, komercisto per ligno kaj duka konsilisto, li studis teologion en Tübingen. Post kiam li deĵoris ĉe la tübingen-a Evangelia konvikto kiel helpa instruisto kaj nesupera bibliotekisto li trovis dunĝigon eklezian: li iĝis diakono (1820) kaj urba paroĥestro (1824) en Markgröningen.
Saeed al-Ghamdi
Naskita en Sauda Arabio, li eliris de sia hejmo por barakti en Ĉeĉenio post eliri el universitato, sed laŭ-raporte anstataŭe iris al Afganio por trejniĝi en Al-Kaida-a kampadejo. Laŭraporte, Usama bin Laden lin elektis por partopreni en teroristaj atencoj en Usono, kaj li alvenis Usonon je junio 2001. Dum sia enesto de Usono, li mal-laŭte loĝiĝis en Florido, planante kiel komencus la atencoj kaj trejnante per flug-simuliloj.
Ludwig Friedrich Heyd
Vivo
Liaj sciencaj studoj unue temis pri arkeologio kaj kompara lingvoscienco kion atestas la nun forgesita verko Etymologische Versuche (Tübingen 1824). Baldaŭ poste li ekinteresiĝis pri regionhistoriaĵoj komencante per temoj koncerne Gröningen: Geschichte der Grafen von Gröningen kaj Geschichte der vormaligen Oberamtsstadt Markgröningen (ambaŭ: Stuttgart 1829). Sed jam dum okupiĝo pri grafaj dinastioj en kunteksto de Gröningen interesigis lin neregiona historio, do la tuta Virtembergo en sia evoluo. Heyd nome estis verkinta libro pri la gröningen-ano Der württembergische Kanzler Ambrosius Volland (Stuttgart 1828) kio necesigis esplorjon pri la dukoj mem. La vivo de duko Ulriko (Virtembergo) estis pli malfrue lia ĉefa okupiĝo. Kaj koncerne ties kancelieron kaj la dukon mem evidentiĝis ĉefa problemo ke ekzistis multaj popularaj nesciencaj bildoj kaj onidiroj (ekz. danke al Wilhelm Hauff en la romano Lichtenstein aŭ al Johann Pedius Tethinger en la latinlingva Wirtembergia). Al ili Heyd kontraŭmetis fonte bazitajn verkojn, ekz. okaze de jubilea festo la monografion ''Schlacht bei Lauffen den 12. und 13. Mai 1534 (Stuttgart 1834) kaj la du unuajn volumojn de Ulrich, Herzog zu Württemberg'' (Tübingen 1841).
Saeed al-Ghamdi
Je la 11a de septembro, 2001, li eniris al Unuiĝintaj Aerlinioj Flugo 93, kaj helpis dum la kaperado de la aeroplano, kiu koliziiĝis al kampon, stirata de kaperisto-stiristo Ziad Jarrah, post la vojaĝantoj klopodis por rehavigi la stireblon de la aeroplano, per popolleviĝo.
Ludwig Friedrich Heyd
Graveco
Heyd majstris en la kombino de scienco kaj populara skribostilo. Sekve li ŝatis amplekse prezenti la biografiojn de korteganoj sen iama forlaso de historifonta baziĝo. La legantaro tamen povis ĝui vivigajn rakontojn, ekz. pri la cirkonstancoj regantaj en la diversaj sociaj klasoj de Virtembergo dum la interesegaj tempoj de kamparana milito kaj Reformacio. Ne malmultajn flankajn trovitaĵojn kaj sciencajn atingojn li surpaperigis en kontribuaĵoj por la gazeto "Tübinger Zeitschrift für Theologie": tie legeblis ekz. pri la vivo de ŝtataj kaj ekleziaj uloj - Johann Wieland, Peter Jacobi, Conrad Holzinger - aŭ pri aferoj ĝenerale koncernantajn Virtembergon. Liaj komentoj pri Blaurer, Schnepf, Schwenkfeld, Filipo Melanktono kaj la urbo Tübingen inter 1512 kaj 1518 (ĉi-lastaj linioj ankoraŭfoje aperis kiel separita libro en Tübingen en 1839) vekis apartan intereson ĉe fakuloj.
Fonto
Heyd, Wilhelm von, "Heyd, Ludwig". Ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie 12 (1880), p. 345-346 (tie ĉi interrete)
Kornél Sziklay
Kornél Sziklay [siklai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sziklay Kornél estis hungara aktoro, teatrestro, komikisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Stein Samu [ŝtejn ŝamu] ĝis 1904, lia prenita familia nomvarianto estis Sziklai. Lia edzino estis Rózsa Szilassy, lia fratino estis Szeréna Sziklai.
Kornél Sziklay naskiĝis la en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Brother Bear
Brother Bear (anglalingve por Frato urso) estas usona animacia filmo produktita de Walt Disney Company kaj publikigita en 2003. Ĝi estis la 44a animacia filmo de Disney, kaj estis premierita en kinejoj la. En la filmo, inuita knabo nome Kenai persekutas urson revenĝe pro lukto kiun li okazigis kaj en kiu lia pli aĝa frato Sitka estis mortigita. Li sekvas la urson kaj mortigas lin, sed la Spiritoj, koleraj pro tiu nenecesa morto, konvertas Kenai en usron mem kiel puno.
Ólafur Egilsson
Vivo
En 1627 li kune kun la edzino kaj du filoj perforte forkaptitis de berberoj okaze de sturmpreno de la setlejo Vestmannaeyjar. La islandanojn oni kunprenis al Alĝero kie la familianoj separiĝis. Egilsson sukcesis reveni patrujen jam en 1628 dume lia edzino Ásta Þorsteinsdóttir troviĝis en kaptiĝo ankoraŭ ĝis 1637. La du filojn li neniam plu revidis.
Li verkis pli malfrue rememorojn kiuj publikiĝis kaj en Islando kaj Danujo. Ekzistas ankaŭ traduko anglen.
En sia rakontado Egilsson detale montras la brutalan agadon de la piratoj kaj informas ĝenerale pri la praktiko de sklavkomerco mediteranea en Alĝerio. Do temas pri gravega fonto por la atakoj de otomanoj al Islando, kio eĉ en niaj tagoj konatas en Islando sub la titolo Tyrkjaránið.
Lewis Alsamari
Lewis Alsamari [Luis Alsamari], naskiĝinta en 1976, estas iraka aktoro, loĝanta en la Unuiĝinta Reĝlando.
Kariero
Alsamari aperis en epizodoj de televidaj serioj, ekzemple Spooks kaj Crossroads. En 2006, li ĉefrolis en la filmo de Universal Studios nome United 93, kiel la teroristo Saeed al-Ghamdi.
Alsamari, laŭ-raporte, ne estis permesita havi vizon fare de la usonaj enmigradaj aŭtoritatoj, kiam li kandidatiĝis por viziti Novjorko n por ĉeesti la premieron de United 93. La kialo aldonita, laŭ-raporte, estis ke li unufoje estis devigvarbita ano de la Iraka Armeo – kvankam tial ĉi ankaŭ estis la kialo de lia rifuĝinta statuso post lia 1993-a dizerto. Aliaj raportoj diras, ke li kandidatiĝis malfrue por sia vizo, kaj ne estis nepermesigita.
Tajvano en la Vintra Olimpiko 1972
La Respubliko Ĉinio (中華民國), neformale pro la plej granda insulo kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), en tiu jaro unuafoje partoprenis en vintra olimpiko, kaj rajtis tion en 1072 kaj 1976 ankoraŭ fari sub la nomo "Respubliko Ĉinio". Poste, la teamo ne revenus al la Olimpikoj ĝis 1984 kaj sub la nomo "Ĉina Tajpeo" pro obĵetoj de la Popola Respubliko Ĉinio super la politika statuso de Tajvano:
Dekila laktato
Dekila laktato aŭ dekila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj dekanolo. Dekila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Dekila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al dekila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 26 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Tajvano en la Vintra Olimpiko 1972
La Popola Respubliko Ĉinio, fine de sia "Kultura Revolucio", bojkotis la Olimpikojn pro la tajvana partopreno sub la nomo "Respubliko de Ĉinio". Inter la jaroj 1976 kaj 1979, oficiala komisiono de ambaŭ ĉinaj ŝtatoj eldisputis artefaritan novan ŝtatan nomon "Ĉina Tajpeo" por uzo en la estontaj tajvanaj teamoj en la olimpikoj - unuafoje teamo de "Ĉina Tajpeo" partoprenos en la Vintra kaj Somera Olimpiko 1984. Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale ankoraŭ ĝis 1976 Olimpika Komitato de la Respubliko Ĉinio, ekde 1979 la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Sincere vidite, la tajvana teamo en la vintraj olimpikoj ĉiam estis malgranda kaj neniam ĝis nun ricevis medalon. Tial la vintrajn aperojn eblas konsideri pli simbolaj. Tamen, en someraj olimpikoj la tajvanaj teamoj jes ricevis medalojn kaj estis seriozaj konkursantoj.
Cuelgamures
Cuelgamures [kŭelgaMUres] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Cuelgamures estas tradukebla etimologie al Vespertejo: vespertejoj kaj kolombejoj havis ekonomian intereson kiel kolektejo de sterko.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 83 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 32 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kun Santa Clara de Avedillo, sude kun El Maderal kaj El Cubo del Vino, oriente kun Fuentespreadas kaj okcidente kun Corrales del Vino.
Heptila akrilato
Heptila akrilato aŭ 2-Propenato de heptilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj heptanolo. Ĝi estas senkolora aŭ flava likvaĵo, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de heptilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj.
Cuelgamures
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (preĝejo, vinkeloj ktp.).
Sveda lingvo en Finnlando
La sveda lingvo en Finnlando estas unu el la du oficialaj lingvoj tie - la alia estas la finna. Ambaŭ lingvoj estas naciaj lingvoj laŭ la finnlanda konstitucio. La ŝtato, kaj tiuj finnlandaj komunumoj kiuj estas oficiale dulingvaj, devas servi al siaj civitanoj en ambaŭ lingvoj. Escepto de tiu dulingveco estas la aŭtonoma regiono Alando, kiu estas unulingve sveda. Multaj ŝtataj kaj universitataj postenoj postulas la konon de ambaŭ lingvoj.
Historio
La sveda estis la sola oficiala lingvo kiam Finnlando estis parto de Svedio, kaj plu dum la erao de grandprinclando Finnlando eĉ ĝis 1892. Je la sendependiĝo de Finnlando en 1917, la sveda ankoraŭ havis fortan rolon en ŝtataj kaj universitataj strukturoj, kvankam la svedparolantaj finnlandanoj, la svedlingvaj finnlandanoj, estis nur minoritato. Dum en 1900 la sveda malplimulto konsistigis 13 % de la finna populacio, post ondoj de finna naciismo kaj elmigrado dum la 2-a mondmilito, ilia proporcio falis al 5,5 % hodiaŭ.
Finnlingvaj kaj svedlingvaj lernejanoj lernas kaj sian gepatran lingvon kaj la lernfakon nomatan "la alia enlanda lingvo". En la 1970-aj jaroj oni reformis la lernejan sistemon en Finnlando. Ĝis tiam la bazlernejoj en Finnlando estis "popollernejoj" (kansakoulu, folkskola) kaj normale ne instruis iujn fremdajn lingvojn. La reformo anstataŭigis ilin per "elementaj lernejoj" (peruskoulu, grundskola), kie "la alia enlanda lingvo" estas deviga fako en la klasoj 7 ĝis 9. Antaŭe ĝi estis deviga nur ekde la gimnazio (ekde la 10-a klaso).
"Kvankam lernejaj fakuloj argumentis por unusola fremda lingvo, la angla, la parlamento voĉdonis kun 137 kontraŭ 24 voĉoj ke ĉiu lernejano studu apud sia gepatra lingvo devige du lingvojn, unu fremdan kaj kiel la alian la "enlandan lingvon", t.e. la svedan. Oni motivigis la decidon per la dulingveco de la lando, egaleco kaj la nordia kunlaboro. La plej grava argumento estis la nordia kunlaboro. La sveda lingvo pruvis ke Finnlando apartenis al la nordiaj landoj, do al la Okcidento, kio dum la Malvarma Milito multe gravis. La logiko de la Malvarma Milito tiel diktis la lingvopolitikan direkton." . Dum preskaŭ dudek jaroj estis trankvile, preskaŭ neniuj disputoj aŭdiĝis publike pri la lingvopolitiko. Ekde la 1980-aj jaroj aŭdiĝis pli da kritiko kontraŭ la deviga sveda, kaj en 2004 la parlamento forigis la svedan kiel deviga fako en la gimnazi-fina ekzameno.
Multaj finnlingvaj civitanoj, ĉefe en la nordaj kaj orientaj regionoj, apenaŭ iam ajn havas bezonon por la sveda lingvo. Kontraŭantoj de la sveda lingvoinstruado nomas ĝin malŝate "trudsveda" (finne pakkoruotsi, svede tvångssvenska) kaj postulas ĝian forigon, inter ili la Ligo de finneco kaj la politika partio Veraj finnoj. La malan pozicion reprezentas la Sveda Popola Partio, kiu volas konservi aŭ eĉ plifortigi la statuson de la sveda lingvo. Pri tio ekestis kelkfoje polemikaj kaj emociaj konfliktoj.
En 2010 en finna televido programo Ajankohtainen kakkonen (en Esperanto proksimume "Aktuala numero du") aranĝis longan diskutan programon Pakkoruotsi-ilta ("Vespero pri la trudsveda"), kie la plej grava apoganto de la deviga sveda estis politikisto Mikaela Nylander kaj la plej grava malapoganto Heikki Tala, prezidanto de Suomalaisuuden liitto, la Ligo de finneco. La Sveda Popola Partio de Finnlando radikaliĝis. En la 2010-aj kaj 2020-aj jaroj, la partio postulis, ekzemple, ke la studo de la sveda estu antaŭenigita en la bazlernejo (tio efektive okazis) kaj ke la sveda estu deviga por infanoj jam sub lerneja aĝo kaj estu aranĝitaj vere multe lingvobanoj. Kroma postulo estis, ke la devo de svedlingvaj funkciuloj bone paroli la finnan estu forigata.
Sed radikaliĝis ankaŭ la kontraŭuloj de la deviga sveda: en la eŭropa gazetaro aparte eĥis ekzemple informo de septembro 2013, kiam la svedlingva finna radioprezentistino Bettina Sågbom de nekonatulo ricevis skriban minacon pri murdo, se ŝi ne sukcesos en sian programon inviti parolistojn de la finnaj naciistoj, kiuj per la programo volis laŭte postuli forigon de la deviga sveda.
Dodekila laktato
Dodekila laktato aŭ dodekila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj dodekanolo. Dodekila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Dodekila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al dodekila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 30 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Tajvano en la Vintra Olimpiko 1976
La Popola Respubliko Ĉinio, fine de sia "Kultura Revolucio", bojkotis la Olimpikojn pro la tajvana partopreno sub la nomo "Respubliko de Ĉinio". Inter la jaroj 1976 kaj 1979, oficiala komisiono de ambaŭ ĉinaj ŝtatoj eldisputis artefaritan novan ŝtatan nomon "Ĉina Tajpeo" por uzo en la estontaj tajvanaj teamoj en la olimpikoj - unuafoje teamo de "Ĉina Tajpeo" partoprenos en la Vintra kaj Somera Olimpiko 1984. Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale ankoraŭ en 1976 Olimpika Komitato de la Respubliko Ĉinio, ekde 1979 la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Ilustrita manuskripto
Ilustrita manuskripto estas manuskripto en kiu la teksto estas suplementita per ornamado kiel ĉe inicialoj, bordoj (marĝenoj), kaj miniaturaj ilustraĵoj. En la plej strikta difino, la termino referencas nur al manuskriptoj ornamitaj per oro aŭ arĝento; sed kaj en komuna uzado kaj en moderna fakularo, la termino referencas al ajna ornamita aŭ ilustrita manuskripto el okcidentaj tradicioj. Kompareblaj verkoj el Oriento kaj Mezameriko estas priskribitaj kiel pentritaj. Islamaj manuskriptoj povas esti referencataj kiel iluminitaj, ilustritaj aŭ pentritaj, kvankam uzante esence la samajn teknikojn kiel ĉe la okcidentaj verkoj.
Gema (Zamora)
Gema [ĤEma] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Gema estus tradukebla al Juvelo.
Ilustrita manuskripto
La plej antikvaj survivantaj iluminitaj manuskriptoj estas el la periodo de la jaroj 400 ĝis 600, produktitaj en la Regno de Ostrogotoj kaj en la Bizanca imperio. Ties gravo kuŝas ne nur en ilia esenca arta kaj historia valoroj, sed ankaŭ en la elteno de ligo de klereco havigita al ne-ilustritaj tekstoj. Se ne estus estinta la interveno de la monaĥaj skribistoj de la Malfrua Antikveco, plej el la klera sciaro de Antikva Grekio kaj de Antikva Romo estus forperdita. Tiel, la modeloj de tekstaj survivaĵoj estis rilatitaj al la utilo ĉe tre limigita klera grupo de kristanoj. Ilustrado de manuskriptoj, kiel maniero pligravigi antikvajn dokumentojn, helpis la konservadon kaj informan valoro en epoko en kiu la novaj regantaj klasoj ne plu estis kleraj, almenaŭ en la lingvo uzita en la manuskriptoj.
Gema (Zamora)
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 17,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 204 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 27 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kun Casaseca de las Chanas kaj Moraleja del Vino, sude kun Jambrina kaj El Piñero, oriente kun Sanzoles kaj okcidente kun Jambrina.
Ilustrita manuskripto
La majoritaato de survivantaj manuskriptoj estas el la Mezepoko, kvankam multaj survivas el la Renesanco, kun tre limigita nombro el la Malfrua Antikveco. La majoritato estas de religia naturo. Speciale el la 13a jarcento antaŭen, pliiĝanta nombro de nereligiaj tekstoj estis ilustritaj. Plej el iluminitaj manuskriptoj estis kreitaj kiel kodeksoj, kiuj estis superintaj sur la skribrulaĵoj. Tre malmultaj ilustritaj fragmentoj survivas sur papiruso, kio ne daŭras tiom longe kiom pergameno. Plej mezepokaj manuskriptoj, ilustritaj aŭ ne, estis skribitaj sur pergameno (plej ofte el felo de bovido, ŝafo aŭ kapro), sed plej manuskriptoj sufiĉe gravaj por esti ilustritaj estis skribitaj sur la plej bona kvalito de pergameno, nome veleno.
Gema (Zamora)
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (triarka ponto videbla en la blazono, blazondomoj, fama pino).
Ilustrita manuskripto
Dekomence en la fino de la Mezepoko, manuskriptoj ekestis produktitaj sur papero. La plej fruaj presitaj libroj estis foje produktitaj lasante spacojn por posta rubriko (ornama ruĝigo) kaj miniaturoj, aŭ por aldoni ilustritajn inicialojn, aŭ ornamon en la marĝeno, sed la enkonduko de la presarto rapide kondukis al dekadenco de man-ilustrado. Ilustritaj manuskriptoj plue estis produktitaj en la komenco de la 16a jarcento sed en multe pli malgrandaj nombroj, ĉefe por la plej riĉuloj. Ili estas inter la plej oftaj aĵoj kiuj survivis el la Mezepoko; multaj miloj survivis. Ili estas ankaŭ la plej bone survivantaj specimenoj de mezepoka pentrarto, kaj la plej bone konservitaj. Tiel en multaj areoj kaj periodoj, ili estas la nuraj survivantaj ekzemploj de pentrarto.
Servisto de la popolo (partio)
La organizaĵo Servisto de la popolo (Слуга народу, latinliterigita Sluha narodu, SN - la mallongigon eblus uzi ankaŭ internacie se oni tradukus la ukrainan nomon per "Servisto de la Nacio") estas politika partio de Ukrainio. Ĝi fondiĝis en decembro 2017. La nuna prezidanto de Ukrainio, Volodimir Zelenskij, kiu ekoficis la 20-an de majo 2019, estas reprezentanto kaj subtenata de tiu partio.
Kelta pralingvo
La Kelta pralingvo, ankaŭ nomata la Komuna Kelta, estas la parte-rekonstruita pralingvo de ĉiuj el la konataj Keltaj lingvoj. Ĝian vortaron oni povas memfide rekonstrui per la kompara metodo de historia lingvistiko, per la sama maniero de la Hindeŭropa pralingvo, la pralingvon plej komplete rekonstruitan. La Kelta pralingvo estas ido de la Hindeŭropa pralingvo, kaj estas ano de la Hindeŭropa lingvaro, la plej parolata lingvofamilio. Nunaj Keltaj lingvoj kunhavas ecojn kun Italikaj lingvoj ne vidataj en-alilingve, kaj laŭ unu teorio, ili eble konstituas praan Italik-Keltan lingvaron.
La daŭro de la Keltan-pralingvon-parolantaj kulturoj estis relative mallonga, komparite kun la 2000 jaroj de la Hindeŭropa. La plej frua kulturo kiun oni povas nomi kiel pra-kelta estas la malfrua-bronz-epoka Urnfield-a kulturo de centra Eŭropo, ĉ.1300 AKE. Post la fer-epoka Hallstatt-a kulturo de ĉirkaŭ 800 a.n.e., tiuj ĉi homaroj estis iĝintaj tute Keltaj.
La rekonstruado de la Kelta pralingvo nune estas farita, pro-necese konfidante je pli-malfruaj versioj de Keltaj lingvoj. Kvankam la kontinenta Kelta donas multe da pruvo pri pra-Kelta fonologio, kaj iom da ĝia morfologio, registrita informaro estas tro malofta por permesi sekuran rekonstruadon de sintakso. Pro tio, la plej gravaj fontoj por rekonstruado venis de la insulaj Keltaj lingvoj.
Konsonantoj
La sekvontaj konsonantoj estas rekonstruigitaj por la pra-Kelta:
Vokaloj
La sekvontaj puraj vokaloj estas rekonstruigitaj por la pra-Kelta: Ankaŭe, la sekvontaj malpuraj vokaloj:
El Cubo de Tierra del Vino
El Cubo de Tierra del Vino [elKUbo deTJEra delBIno] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. El Cubo de Tierra del Vino estas tradukebla etimologie al La Turo de Vintero. Ĝi estas survoje al la Jakoba Vojo el la provinco Salamanko.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 429 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 550 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 31 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kun Peleas de Arriba, sude kun la provinco Salamanko, oriente kun El Maderal kaj Cuelgamures, kaj okcidente kun Mayalde.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo kaj poste pro plago de filoksero.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
La Peña de Bilbao (stacidomo)
La Peña de Bilbao (mallonge: La Peña) estas fervoja stacio situanta en la urbo Bilbao de la aŭtonoma komunumo Eŭskio en norda Hispanio. Ĝi formas parton de la linio C-3 de la reto de Proksimaĵoj Bilbao funkciigita fare de Renfe. Ĝi estis malfermita la por priservi la bilbaan kvartalon La Peña en la distrikto Ibaiondo.
Tombeja preĝejo (Treysa)
La Tombeja preĝejo (germane: Totenkirche) estas kirka ruino en Schwalmstadt-Treysa en Germanujo, estante emblemo urba.
Historio
La preĝejo estiĝis kiel unu el la plej grandaj bazilikoj de la 12a jarcento, do en la transira periodo inter romaniko kaj gotiko; ĝi finfaritis ĉ. 1265. Ĝis la 16a jarcento temis pri la paroĥuja kirko de Treysa estante sub la patroneco de Sankta Marteno de Tours. Tiam estis Treysa centro de distrikto eklezijuĝa komprenanta pli ol 30 vilaĝojn. Ĝi estis submetita al la Dekanujo Amöneburg de la arkidiakonujo de la Konvento Sankta Marteno de Majenco. Post la enkonduko de Reformacio en Hesio landgrafo Filipo la 1-a (Hesio) permesis al la civitanoj de Treysa utiligi la ne plu fare de la dominikanoj uzata Mario-kirko kiel paroĥuja preĝejo. La Martenokirko iĝis tombeja. Kvankam intertempe fariĝis riparoj tie, ĝi kadukiĝis. En 1830 la tegmento per fulmobato damaĝitis ege kaj pro sekurecaj kialoj eĉ planitis la totala malkonstruo. Tio ne okazis pro protesto de la magistrato kaj la subkonsilantaro de la urbo en 1832//33.
Kaduko rekonstruo
Post konstato de multaj damaĝoj la preĝejo ekde 1835 lasigitis je kadukiĝo. Unuaj malspertulaj provoj haltigi tion kondukis en la jaro 1909 al plia malpliboniĝo: la betonkovraĵoj kaj la tiam uzita cement-ŝprucmortero tute ne harmoniis kun la malnova brikaro. En 1993 kolektiĝis la amikara societanoj de Förderkreis Totenkirche e.V. kiu engaĝiĝu pri la konservo kirkoruina. Je la fino de sukcesa statosavo okazas je pentekosto 2006 diservo kaj solene la malnova nomo Martenokirko en deca maniero reuzitis. Ekde 2011 respondas prie la evangelia komunumo de Franz-von-Roques. Post la fino de la restaŭradoj la kirko denove okazigas diversajn aferojn, ekz. la dancon provan por Hutzel-kermeso (ĝis 2014), la ĉiujaran vinfeston (Weindorf) kaj liberaeran muzikfestivalon. En 2015 festis oni la datrevenon 750-an kirkofondan.
Buterlaktoturo
Famas la kirko hodiaŭ ankaŭ pro la ĉ. 35 metrojn alta kampanilo, la t.n. Buterlaktoturo. Laŭdire ĝi estis farbita dum sieĝo per buterolakto por ŝajnigi antaŭ la atakantoj abundon da nutraĵoj; sekve ili demoralizite retiriĝis. Fakte troviĝis dumrestaŭrade fakturoj pri aĉeto de multa lakto; farbo kun enmiksita lakto tiam ne malnormalis. La blanka koloro ja longtempe restis. Ene de la turo estas tri sonoriloj; la meza nomite preĝadsonorilo havas latinlingvan enskribitaĵon jenan: "Do veniam menti, do laudem cunctipotenti; defunctos plango, vivos voco, fulgura frango."
Entrala
Entrala [enTRAla] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Entrala estus komprenebla etimologie kiel Enirejo al la provinca ĉefurbo Zamoro el sudo laŭ la Vía de la Plata.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 429 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas nur 10 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kun Zamora, sude kun El Perdigón, oriente kun Morales del Vino kaj okcidente kun Tardobispo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Fuentespreadas
Fuentespreadas estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Fuentespreadas estas tradukebla etimologie al Malbonaj fontoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 20,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 278 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 27 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kun Jambrina kaj El Piñero, sude kun El Maderal, oriente kun San Miguel de la Ribera kaj Argujillo kaj okcidente kun Cuelgamures kaj Santa Clara de Avedillo.
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (porkoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
12-a Ŝakolimpiko
La 12-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 31-an de aŭgusto kaj la 25-an de septembro 1956, en Moskvo, Sovetunio.
Miristila akrilato
Miristila akrilato aŭ tetradekila 2-propenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj miristila alkoholo. Ĝi estas senkolora aŭ flava solidaĵo, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de miristilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj.
11-a Ŝakolimpiko
La 11-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 4-an de septembro kaj la 25-an de septembro 1954, en Amsterdamo, Nederlando.
George Pal
George Pal [ĝorĝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio Pál György [djordj] estis hungardevena usona reĝisoro, animaciisto, produktoro, kameraisto, filmomuntisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Marczincsak György Pál.
György Pál (George Pal) naskiĝis la  en Cegléd (Hungara reĝlando), li mortis la  en Beverly Hills (Kalifornio, Usono).
Biografio
George Pal studis arkitekturon, sed sen diplomo li forlasis la universitaton. Li establis filman studion kun John Halas kaj Gyula Macskássy, kun kiuj naskiĝis la fundamento de la hungara animacio. Ekde 1930 li laboris al firmao UFA, post jaroj en Nederlando, pli poste en Londono, fine ekde 1940 en Holivudo. Intertempe li havis patenton pri pupanimacio. Ekde 1950 li reĝisoris malanimaciajn filmojn, li havis famon pro sciencfikciaj filmoj. Li estis la unua, kiu kreis tridimensian animacion. Li ricevis Honoran Oskaron. Li edziĝis en 1931, lia edzino naskis dufoje.
Moraleja del Vino
Moraleja del Vino [moraLEĥa delBIno] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Moraleja del Vino estas tradukebla etimologie al Morusabeto de la Vino.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 19,49 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 740 loĝantojn.
Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, sed poste rekuperis 500 pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas nur 10 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Historio
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento.
En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Nia Ukrainio
La organizaĵo Nia Ukrainio (Наша Україна, latinliterigita Naŝa Ukraina) estas politika partio de Ukrainio. Ĝi fondiĝis en marto 2005. La partio subtenis eksprezidenton Viktor Juŝĉenko. Ĝi perdis multon da sia subteno tutlande, tamen ankoraŭ havas iun regionan reprezentantaron en Okcidenta Ukrainio. la organizaĵo ne partoprenis en naciaj elektoj ekde la ukraina parlamenta balotado en 2012.
Jambrina
Jambrina [ĥamBRIna] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Jambrina estus tradukebla etimologie al Urbo de Jano.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 16,64 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 149 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 18 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kun Gema kaj Casaseca de las Chanas, sude kun Santa Clara de Avedillo kaj Fuentespreadas, oriente kun El Piñero kaj Gema, kaj okcidente kun Peleas de Abajo. Ĝi estas Birdoprotekta Areo ZEPA (cirkuoj, otidoj).
Estas prahistoriaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, beto, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
SAGE Publishing
SAGE Publishing estas neprofitcela akademia eldonejo kiu publikigas librojn kaj ĵurnalojn en la kampoj de la homaro, sociaj sciencoj, scienco kaj medicino.
Ĝi eldonas pli ol 1,000 revuoj, pli da ol 800 libroj jaro, referencaj laboroj kaj elektronikaj produktoj kovranta komercon, homecoj, sociaj sciencoj, scienco, teknologio kaj medikamento. SAGE ankaŭ posedas kaj eldonas sub la varmarkoj de Corwin Press (ekde 1990), CQ Press (ekde 2008), Learning Matters (ekde 2011) kaj Adam Matthew Digital (ekde 2012).
Madridanos
Madridanos [madriDAnos] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Madridanos estas tradukebla etimologie al Madridanoj, pli kompreneble en Esperanto ol en hispana mem ĉar Madridanoj en hispana estus "madrileños". La tialo estas supozata kiel aludo al reloĝado fare de mozaraboj devenaj el Madrido, fakte en epoko kiam Madrido ne estis ankoraŭ konkerita de kristanoj.