cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tibor Nónay
Tibor Nónay [nOnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nónay Tibor estis hungara kuracisto, okulkuracisto, profesoro.
Guzmán el Bueno (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la sur linio 6 kaj la  sur linio 7.
Wilhelm H. Kegel
Wilhelm H. KEGEL, (n. 9-a de decembro 1936 - 13-a de septembro 2019) estis profesoro pri teoria fiziko.
Tibor Nónay
Tibor Nónay naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
4175 Billbaum
4175 Billbaum estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Tibor Nónay
Biografio
Tibor Nónay post mezlernejo frekventis armean oficiran lernejon, poste ekde 1917 li soldatiĝis kaj batalis dum la 1-a mondmilito. Li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1923. Post la diplomo li laboris en kliniko en Pécs apud József Imre. En 1929 li revenis al Budapeŝto al hospitalo pri okuloj. En 1943 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. Inter 1945 kaj 1970 li estis klinikestro, poste li pensiuliĝis. En 1952 li kandidatiĝis. Inter 1958-1962 li estis ĉefredaktoro de revuo pri okulaj malsanoj. Li ricevis premion en 1984.
4175 Billbaum
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo William (Bill) Baum, je okazo de ties emeritiĝo kiel direktoro de la Centro pri Planeda Esploro de la observatorio Lowell.
Stacio Ōishi
Stacio Ōishi (japane: 大石駅 [Ōiŝi-eki], angle: Ōishi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nada, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa).
Cózar
Cózar estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas cozareños. La censita populacio en 2010 estis de 1.238 loĝantoj kaj la denseco estas de 19,05 loĝ/km².
Situo
Cózar estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 867 m. La areo de ties teritorio estas de 64.99 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°39′″ N 03°04′″ Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
En 1274, Gonzalo Ruiz Girón proklamis la privilegion nome Fuero de Montiel, kie oni donis kaj Cózar kaj Alcubillas al Montiel. Laŭ aliaj dokumentoj tio okazis en 1275, kiam Pelayo Pérez estis superulo de la Ordeno de Santiago, kies kruco aperas en la blazono de la vilaĝo.
Comblain-au-Pont
Comblain-au-Pont (france: [koBLE-oPO], valone Comblin-å-Pont) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipo Poulseur apartenas al Comblain-au-Pont, la ĉefa municipo.
Ĵudo
Ĵudo (japane: 柔道 signife "ĝentila vojo") estas moderna luktosporto, batalarto, kiu originis en Japanio. Ĵudo evoluis el ĵuĵicuo (jujitsu) fare de Jigoro Kano (嘉納治五郎) en 1882. Ĵudo ankaŭ estas olimpika sporto. Ties plej elstara karaktero estas ties konkurenca elemento, kies celo estas ĉu ĵeti ĉu premi la korpon de la kontraŭanto algrunden, senmovigi ĝin aŭ alimaniere venkokontroli kontraŭanton per retenado, aŭ devigi kontraŭanton kapitulaci per luktofermilo aŭ sufoka preno. Atakoj kaj frapoj per manoj kaj piedoj same kiel defendiloj estas parto de ĵudo, sed nur en antaŭ-aranĝitaj formoj (kata, 形) kaj ne estas permesataj ĉe ĵuda konkurencado aŭ libera praktiko (randori, 乱取り). Sportisto kiu praktikas ĵudo estas ĵudisto sed internacie ankaŭ judoka.
La filozofio kaj sekva pedagogio disvolvigita por ĵudo iĝis la modelo por aliaj modernaj japanaj militartoj kiuj disvolviĝis el koryū 古流| aŭ tradiciaj skoloj. La tutmonda etendo de ĵudo kondukis al disvolviĝo de nombraj idoj kiaj Samdo kaj Brazila ĵuĵicuo.
Ĵudo estas somera olimpika sporto, ekde 1964 por viroj kaj ekde 1992 por virinoj.
Historio
En 12-a jarcento dum la samuraja epoko, ĵuĵucuo evoluis kiel unu el militartoj de samurajo. Ĝis fino de la Edo-epoko, sektoj de pli ol 100 naskiĝis.
La fondinto de Ĵudo, Jigoro Kano naskiĝis en Kobeo, Hjogo-prefektujo. Lia avo Jisaku estis Sake-faristo el Ŝiga prefektujo. Tamen, lia patro Jirosaku estis ne la plejaĝa filo kaj ne heredis la komercejon, sed anstataŭe li fariĝis ŝintoa pastro kaj registara oficisto, ĉar tio havigis al sia filo tiom sufiĉan monon ke lia filo eniĝis la 2-a enspeza klaso de Tokia Imperia Universitato.
Kano Jigoro estis malgranda, malfortika knabo, kaj li estis turmentata de pli aĝaj studentoj. Kiam li estis 17-jaraĝa, li unue eklernis Ĵuĵucuon (柔術), tiama vigla arto, sed akiris malmultan sukceson, pro malfacileco trovi instruiston, kiu taksas lin kiel seriozan studenton. 1877, kiam li eniĝis en Tokia Imperia Universitato (nune Tokia Universitato) por studi literaturon, li eklernis ĵuĵucuon. Li evoluigis ĝin al ĵudo. En 1882, li malfermis ĵudo-institucion "Kodokan".
Reguloj
Du konkursas sur kvadrata tatamo (de 8m × 8m ĝis 10m × 10m). Konkurstempo estas 5 minutoj en Olimpikoj sed 3 aŭ 4 minutoj en mez- aŭ altlernejo en Japanio. Ĝenerale, konkursanto venkas per ĵeti kontraŭulon, ruli malsuperen je piedo aŭ subpremi.
La tradiciaj reguloj de ĵudo intencas havigi bazon sub kiu testi lertecon en ĵudo, dum eviti gravan riskon de vundo al la konkursantoj. Aldone, la reguloj intencas ankaŭ plifortigi taŭgan reigi (礼儀?, etiketo). Punon ricevos kiu turnus sin al jeno: pasiveco aŭ evito de progreso en la matĉo; kontraŭsekurecaj praktikoj ekzemple uzante malpermesitajn teknikojn, aŭ pro konduto kiu estas konsiderataj kontraŭ la spirito de ĵudo. La lukto devas esti haltigita se partoprenanto estas for de la markita areo de la tatamo.
Gradoj
La nivelo de kapableco de ĵudo estas videbla per kolora zono. Oni distingas du grupojn. La unua estas la grupo de kolora zono por la lernantoj (nomita "kjuo" (kyu)) kaj la dua grupo tiu de la majstroj (nomita dano aŭ danno (dan)).
La ordo laŭ progreso estas:
Ĝenerale la dannaj zonoj estas nigraj, tamen nuntempe la 10-a danno estas ruĝa.
(14227) 1999 XW85
(14227) 1999 XW85 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Partio Liberal-Demokrata de Moldavio
La Partio Liberal-Demokrata de Moldavio - moldave (do rumane) Partidul Liberal Democrat din Moldova - estas kristandemokratia politika partio en Moldavio. Ekde la jaro 2007 gvidas ĝin la politikisto Vlad Filat. En la parlamenta baloto de la 28-a de novembro 2010 la partio atingis 29,4 procentaĵojn de la voĉoj kaj iĝis la dua plej forta politika partio de la lando.
Muzeo Horniman
La Muzeo Horniman estas muzeo en Forest Hill, London Borough of Lewisham, Anglio. Fondita de viktoria teo-komercisto Frederick John Horniman, Ĝi enhavas kolektojn de naturhistorio, kulturaj artefaktoj kaj muzikaj instrumentoj de Frederik John Horniman, kiu antaŭ 1891 fariĝis la plej granda komerca entrepreno pri teo en la mondo.
Jenő Noszky (1880)
Jenő Noszky [noski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Noszky Jenő estis hungara geologo, instruisto, paleontologo. Lia filo - same geologo - estis Jenő Noszky (1909).
Muzeo Horniman
CUE-konstruaĵo
La Muzeo Horniman enhavas la konstruaĵon de la CUE (Centro por Kompreni la Vivmedion) kiu malfermiĝis en 1996 kaj estis projektita de la loka arkitektura firmao Architype. La konstruaĵo havas herban tegmenton kaj estis konstruita el daŭripovaj materialoj. Ĝi ankaŭ inkluzivas pasivan aerumado.
Jenő Noszky (1880)
Jenő Noszky naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Nagykereskény, kiu nun estas vilaĝparto de Krškany en Slovakio). Li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Noszky akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1906. Post la diplomo li instruis en liceo en Supra Hungarujo. Ekde 1905 li regule faris geologiajn-geografiajn taskojn. Inter 1920-1942 li havis postenon en Hungara Nacia Muzeo, poste li pensiuliĝis. Li ricevis memormedalon en 1948. Li priskirbis diversajn specojn paleontologiajn.
Muzeo Horniman
Kolektoj
La muzeo Horniman specialiĝas pri kolektoj en antropologio, natura historio kaj muzikaj instrumentoj. en formo de kolekto de 350.000 objektoj. La etnografiaj kaj muzikaj fakoj ricevis premion por muzeoj, arkivoj kaj bibliotekoj kun nacia kaj internacia graveco (angle: "Designated status"). Unu el la plej famaj ekspozicioj estas la granda kolekto de remburitaj bestoj. La akvario ankaŭ estas konata pro sia unika dezajno.
La nova galerio "World Gallery" kies celo estas kundividi rakontojn pri kulturoj tra la mondo - el ĉiuj landoj en ĉiuj epokoj.
Ĝardenoj
La muzeo havas 6,5 hektarojn de ĝardenoj, inkluzive de:
Transporto
La muzeo estas atingebla el Londono pere de la metroa linio "East London Line" ĝis haltejo Forest Hill aŭ kun la londona buso n-ro 363 ĝis haltejo "Horniman Park".
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de la muzeo: http://www.horniman.ac.uk/
Bildoj de la muzeo
Efloresko
Efloresko estas la kristaliĝo de akvosolvitaj substancoj (saloj) portataj en kapilaroj al la surfaco, kie la akvo forvaporiĝas kaj postlasas la kristalojn.
István Szabó (skulptisto)
István SZABÓ [iŝtvAn sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun distinga vorteto (pli aĝa) '''Id. Szabó István''' estis hungara skulptisto. Lia filo estis István Szabó (skulptisto, 1927). István Szabó naskiĝis la 1903 en Cered, li mortis la  1992 en Benczúrfalva (nun apartenaĵo de Szécsény).
Biografio
István Szabó lernis skulptadon de Károly Bóna Kovács en la 1930-aj jaroj. Liaj skulptaĵoj faritaj el ŝtonoj aŭ bronzoj similas al popolaj skulptaĵoj el lignoj. Li longe laboris en Benczúrfalva-Szécsény en iama ateliero de Gyula Benczúr. Li ricevis premion Kossuth en 1959, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Komunumoj de Cantal
Jen listo de la 260 komunumoj de la franca departemento Cantal laŭalfabete.
Alex Henrique José
Alex Henrique José (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka, Thespa Kusatsu kaj Tokyo Verdy.
NGC 5687
NGC 5687 (aliaj indikoj — UGC 9395, MCG 9-24-20, ZWG 273.14, KARA 637, PGC 52116) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Neŭraminidazo-inhibanto
La tiel nomitaj neŭraminidazo-inhibantoj malrapidigas tiun proceson de disiĝo de la gastiga ĉelo post infektiĝo per gripaj virusoj. Ĝenerale oni konsideras grave doni la medikamenton ene de la unuaj 48 horoj post la montro de unuaj simptomoj. Al la grupo de medikamentoj apartenas la substancoj Oseltamiviro kaj Zanamiviro. Ĝi uziĝas interalie en la terapiado de la viruso H5N1 kaj de la gripa pandemio de 2009.
Unuopaj substancoj
La unua substanco el tiu grupo permesita por terapiado de virusaj gripoj estis Zanamiviro, kiu de la kemia konzerno GlaxoSmithKline estas vendata sub la komerca nomo Relenza®. Ĝi devas esti inhalata kaj en personoj kun astmo aŭ kronika pulma obstrukco povas kaŭzi fortajn bronkajn spasmojn.
La pli nova substanco Oseltamiviro, sub la komerca nomo Tamiflu® vendata de la kemia konzerno Hoffmann-La Roche, havas la avantaĝon ke pacientoj povas gluti ĝin, en la formo de kapsulo aŭ likvaĵo, kio ebligas la disdividon de la substanco per la sanga sistemo kaj ebligas ke konstantaj kvantoj da ĝi disvastiĝas en ĉiuj lokoj de la virusa plimultiĝo. Tiu substanco intertempe estas permesita por la terapiado de infanoj ekde la unua vivojaro kaj por la prevento de virusaj gripoj de homoj ekde la 13-a vivojaro.
Pliaj specifaj substancoj estas Laninamiviro kaj Peramiviro.
Efiko
Esenca kondiĉo por bona efiko estas la laŭeble rapida komenco de la terapio. La daŭro de virusaj gripoj mallongiĝas je 40 procentaĵoj, se la substanco estas prenita 24 horojn post montro de unuaj simptomoj, kaj jam nur malongiĝas je 30 procentoj, se prenita 36 horojn post la unuaj simptomoj. Ju pli frue oni interrompas la plimultigan ciklon de la virusoj, des pli rapide la paciento povas saniĝi. Studoj supozigas ke krome danĝeraj aldonaj bakteriaj infektiĝoj, kiuj disvastiĝas en pacientoj pro la malfortiĝo de ties imuna sistemo, maloftigas je duono. La plej multaj mortoj pro virusaj gripoj kaŭziĝas pro tiaj aldonaj bakteriaj infektiĝoj. Problemo estas, ke la diagnozo de severa virusa gripo apenaŭ fikseblas per nura observado de la simptomoj, kiuj komence tre similas al simpla malvarmumo - eblas pruvi la specon de plej multaj virusoj en laboratorioj, sed kiam la rezulto konatiĝas, jam pasis "valoraj horoj" kaj eble la viruso intertempe jam tiam disvastiĝis en la korpo de la paciento, ke terapio per neŭraminidazo-inhibanto jam ne plu efikas. Kaj prevente doni la medikamenton sen laboratoria pruvo de la virusa speco estas malŝparo - plej multaj "sendanĝeraj" virusoj respondecaj por "simplaj" malvarmumoj ne influatas per la medikamentoj de tiu grupo, ĉar ili ne posedas variaĵojn de neŭraminidazo.
Inter la ĉefaj simptomoj de "severa" virusa gripo estas forta sento de malsaneco, aperanta ene de malmultaj horoj, kaj plej ofte alta febro. Sento de frostado, kapdoloroj, muskolaj kaj artikaj doloroj kaj senmuka tusado ofte estas aldonaj simptomoj.
Kaj Oseltamiviro kaj Zanamiviro bone taŭgas por ebla terapio de personoj, kiuj pro konata alergio je koka proteino ne povas esti vakcinata kontraŭ virusaj gripoj. Kiel pri ĉiuj kontraŭvirusaj medikamentoj kaj vakcinaĵoj, estas persona decido ĉu oni taksas la medicinan efikon de la substanco pli alte ol la nedeziratajn eblajn kromefikojn, aŭ ĉu oni fidas ke la imuna sistemo de la propra korpo ankaŭ sen helpo sukcesas pasi infektiĝon.
Vazo de Uruk
La Vazo de Uruk estas skulptita ŝtona ujo el alabastro, trovita en la templa komplekso de la sumera diino Inanna, en la ruinoj de la malnova urbo de Uruk, situanta en la moderna Gubernio Muthana, en suda Irako. Kiel la Trogo de Uruk kaj la Narmer-paletro de Antikva Egiptio, ĝi estas unu el la plej fruaj verkoj de rakonta reliefo, datita al ĉ. 3200-3000 aK.
Malkovro
La vazo estis malkovrita en kolekto de fragmentoj, fare de germanaj asiriologoj, dum ilia sesa fosa sezono en Uruk en 1933/1934. La trovitaĵo estis registrita kun nombro W14873 en la kamplibro de la ekspedicio, je dato de 2-a de januaro 1929, kie legeblas "Großes Gefäß aus Alabaster", 96 cm hoch mit Flachrelief ("Granda ujo el alabastro, ĉirkaŭ 96 & nbsp ; cm alta kun surfacaj reliefoj"). La vazo, kiu montris signojn de riparo en antikva tempo, altas 1 m. Aliaj fontoj citas ĝin kiel iomete pli alta, 106 & nbsp; cm, kun supra diametro de 36 & nbsp; cm. Ĝi estas kelkfoje, kelklingve nomata kiel Vazo de Warka, laŭ la moderna vilaĝo de Warka - konata kiel Uruk al la antikvaj sumerianoj.
Dekoraĵo
La vazo havas kvar registrojn - aŭ vicojn - de skulptado. La ĉebaza vico montras bildon de la vegetaĵaro en la riverdeltoj de Tigris kaj Eŭfrato, kiel kanojn kaj kultivitan grenon. Supre ĉi tiu vegetaĵaro estas procesio de bestoj, kiel bovoj kaj ŝafoj prezentitaj en strikta profila figurigo. La procesio daŭras en la tria registro (vico) kun nudaj maskloj portantaj bovlojn kaj kruĉojn de oferoj, kiel ekzemple frukton kaj grenon. La supra registro estas plena sceno, anstataŭ kontinua ŝablono. En ĉi tiu registro, la procesio finiĝas ĉe la templo. Inanna, unu el la ĉefaj diinoj de Mezopotamio kaj poste konata kiel Iŝtar en la akada panteono, staras, gravigita per du kanoj malantaŭ ŝi. Al ŝi estas ofertita bovlo da frukto kaj greno de nuda figuro. Figuro en ceremonia vesto - supozeble estro / pastro - staras proksime, de malantaŭe al la ofertanto.
Zemětice
Zemětice (Semietitz, arĥaike Zemetitz) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.
Stacio Ōsaka
Stacio Ōsaka (japane: 大阪駅 [Ōsaka-eki], angle: Ōsaka Station) estas fervoja stacio en Kita-ku, Osako, Japanio. La stacio servas 3 liniojn de JR Okcidenta: nome Linio Tōkaidō, Linio Fukuchiyama, kaj Ringlinio de Osaka.
8320 van Zee
8320 van Zee estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Liese van Zee de la fakultato de la Universitato de Indianao. Ŝi studis la rilaton inter stela formiĝo, abundo en elementoj, kaj disdono en gaso kaj kinematiko en la stel-formantaj galaksioj. Ŝia laboro koncentiĝas sur la historio de la stela formiĝo kaj la evoluo de la, inklude modelojn de.
Steinach (Malsupra Bavario)
Steinach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Straubing-Bogen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vidu ankaŭ
Aliaj komunumoj kun la nomo Steinach.
Teatro István Örkény
La Teatro István Örkény (origine Örkény István Színház) estas malgranda teatro en Budapeŝto. La nomdonanto István Örkény estis verkisto, teatra dramaturgo.
Amonia acetato
Amonia acetato estas kemia kombinaĵo kun formulo NH4-H3C-COO aŭ C2H7NO2. Ĝi estas blanka solido kaj estas derivebla el la reakcio inter la amonio kaj la acetata acido. Ĝi estas komerce disponebla en pluraj koncentriĝoj kaj estas rilative malmultekosta. La amoniaj acetatoj estas blankaj kristaloj aŭ grajnetoj, prezentanta iomete vinagrodoron.
Ĝi estas eksplodema kiam forte varmigita. Samkiel la plejmulto el la organikaj kombinaĵoj, maldikaj pulvoroj, disfluantaj en la aero, en la ĉeesto de sparkiga fonto, rezultas en potenca danĝero pri pulvoro-eksplodo. Kiel fajrestingiloj oni povas uzi akvoŝaŭmon aŭ sprajon, sekpolvajn fajrestingilojn, kaj karbonan duoksidon. Akvosprajo uzeblas por malvarmigo de la kemiujoj, evitas pulvoro-formiĝon kaj izolas la kemiaĵon for de la fajro. La fajro devas esti estingita kontraŭ la vento kaj flamoj. Fajrestingistoj devas uzi protektivan ekipaĵaron kaj adekvatan vestaĵaron tiel ke la pulvoro aŭ fumoj ne estu inhalitaj, kaj protekti la haŭton kaj la okulojn.
Grandbeka buteo
La Grandbeka buteo (Buteo magnirostris) estas relative malgranda rabobirdo troviĝanta en Latinameriko. Tiu voĉema specio estas ofte la plej komuna rabobirdo en siaj teritorioj. Ĝi havas multajn subspeciojn kaj estas foje lokigita en la monotipa genro Rupornis anstataŭ en Buteo.
Aspekto
La Grandbeka buteo estas 31 – 41 cm longa kaj pezas 250 – 300 g. Maskloj estas ĉirkaŭ 20% pli malgrandaj ol inoj, sed aliflanke ambaŭ seksoj estas similaj. Ĉe plej subspecioj, la suba brusto kaj subaj partoj estas striecaj brune kaj blanke, kaj la vosto havas 4 aŭ 5 grizajn striojn. Oni agnoskas kutime 12 subspeciojn kaj estas grava variado de plumaro inter tiuj. Depende el la subspecio, la Grandbeka buteo estas ĉefe bruna aŭ griza. Estas komune observi nuancon de ruĝeca (tio estas, hela ruĝec-bruna koloro) en flugiloj, ĉefe dumfluge. Ties alvoko estas tre altatona penetra krio. La okuloj de plenkreska Grandbeka buteo estas blankecaj aŭ flavaj. Kiel sugeste de sia specifa nomo (magni = granda; rostri = beko), ties beko estas relative granda.
La Grandbeka buteo povus esti la plej malgranda buteo de la disvastigata genro Buteo, kvankam la Hispaniola buteo kaj la Blankapuga buteo estas nur iome pli grandaj. Dumfluge, la relative longa vosto kaj malproporcie mallongaj flugiloj de la Grandbeka buteo estas distingaj. Ĝi ofte ŝvebas, sed ne flugohaltas.
Teritorio kaj habitato
La Grandbeka buteo estas komuna tra sia teritorio: el Meksiko tra Centrameriko al plej parto de Sudameriko oriente de Andoj. Ĝi troviĝas el marbordoj de norda Karibio de Sudameriko suden al nordorientaj partoj de Argentino. Kun la ebla escepto de densaj pluvarbaroj, la Grandbeka buteo estas bone adaptata al plej ekosistemoj de sia teritorio. Ĝi estas ankaŭ urba birdo, kaj estas eble la plej komuna specio de buteo vidata en diversaj urboj tra siaj teritorioj – aŭ eble almenaŭ la plej videbla, ĉar ĝi iĝas agresema dum reproduktado kaj estis konstatita atakanta homojn preterpasantajn ĉe la nesto.
Manĝo
La dieto de la Grandbeka buteo konsistas ĉefe el insektoj, skvamuloj, kaj malgrandaj mamuloj, kiaj junaj individuoj de Blankatufa simio kaj similaj malgrandaj simioj kiuj estas ĉasataj tre ofte. Ili kaptas ankaŭ malgrandajn birdojn, sed malpli ofte ol ĝeneralistoj kiaj la rilata, sed pli granda Blankavosta buteo, aŭ birdoj specialistoj kiaj la pli malproksime rilata Plumbofalko. Ĝi kuniĝas al Miksitaj kunmanĝantaroj dum ĉasado en malferma habitato de cerado: ili malakceptas ke aliaj buteoj venu tro proksime, sed konsideras ili malpli minaco ol la malgranda Amerika turfalko.
Oralo
Oralo (Орал, ruse tradukata Уральск, transliterigata Uralsk) estas urbo en Kazaĥio. Ĝi estas la administra centro de la provinco Okcidenta Kazaĥio. Oralo estis fondita en 1584, kaj havas urbajn rajtojn ekde la jaro 1613. Komence de la jaro 2014 ĝi havis loĝantojn.
Oaxaca
Oaxaca (esperantigite : Oaĥako) estas federacia subŝtato de Meksiko. Ĝia plena nomo estas "Estado Libre y Soberano de Oaxaca" (libera kaj suverena ŝtato Oaĥako).
Ĝi situas sude ĉe la pacifika marbordo kaj okupas la plejparton de la Terkolo de Tehuantepeko, kies atlantika flanko apartenas al Veracruz.
Ĝi havas areon de kaj loĝantaron de  milionoj kaj dividiĝas en 570 komunumojn (municipojn), rekorda nombro, ĉar temas pri preskaŭ 25 % de la komunumoj en tuta Meksiko (vidu ankaŭ la liston de komunumoj en Oaxaca). Ĝia ĉefurbo nomiĝas Oaxaca de Juárez.
La provinca kodo laŭ ISO 3166-2 estas "MX-OAX".
La nomo de la provinco devenas el la navatla lingvo, en kiu Huāxyacac signifas "pinte de la guaje-arboj". La nomepiteto de la ĉefurbo rilatas al prezidento Benito JUÁREZ, filo de la provinco.
Kvankam Oaĥako havas belajn plaĝojn, ĝia plej grava ekonomia branĉo estas la agrokulturo. Gravas ankaŭ kelkaj artmetioj, ekzemple la produktado de indiĝenaj skulptaĵoj kaj teksaĵoj kaj de oraĵoj.
Diskoj de birdkantoj
pri:
Banco do Brasil
Banco do Brasil S.A. (Banko de Brazilo), konata ankaŭ kiel "BB", estas financa institucio, kunigita kiel mikskapitala kompanio, kun la Federacia Registaro de Brazilo posedanta 50% de la akcioj (en februaro 2020). Ĝi havas kiel akciulojn, krom la Unio (59,1%), PREVI (10,4%), eksterlanda kapitalo (29,82%), BNDESpar (0,2%), individuoj (6,0%), juraj personoj (5,2%) kaj propraj akcioj (0,7%).
La unua Banco do Brasil, fondita en 1808, ankaŭ estis la unua banko en la historio de Portugalio kaj la Portugala Imperio, ĝi bankrotis post kiam la reĝa familio konfiskis la financojn kaj revenis al Portugalio, estis likvidita en 1829. La Dua Banko de Brazilo (nuna) estis fondita de la Barono Mauá, en 1851.
Eksteraj ligiloj
Retejo de la banko
Eita Kasagawa
Eita Kasagawa (笠川 永太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
La Magdeleine
La Magdeleine - prononco laŭ sistemo IFA [] - povas rilati al:
Péter Veres (verkisto)
Péter VERES [vereŝ], hungare Veres Péter, Esperante Petro Veres estis hungara verkisto, poeto kaj politikisto. Péter Veres naskiĝis la 6-an de januaro 1897 en Balmazújváros. Li mortis la 16-an de aprilo 1970 en Budapeŝto.
Biografio
Li naskiĝis en malriĉa kamparana familio kaj li frekventis lernejon nur 4 jarojn, poste li laboris. Ekde 1914 li aliĝis al la agrara (socialista) movado, kie li vizitis la bibliotekon por legadi. En 1917 li batalis, kiel soldato en la itala fronto, poste, li batalis por la revolucioj en 1918 kaj en 1919. En la sama jaro li edziĝis, baldaŭe li havis 5 filojn. Li aliĝis al socialdemokratoj, en kies periodaĵoj liaj komencaj skribaĵoj aperis en la 1930-aj jaroj. Lia unua libro aperis en 1936, dume li daŭre politikadis. Dum la 2-a mondmilito foje li estis trudlaboristo. Inter 1945-1949 li estis partiestro de Nacia Kamparana Partio, foje li estis ministro. Baldaŭe li apogis la kolĥozojn kaj liaj verkoj senĉese aperis. En 1950 kaj 1952 li ricevis premiojn Kossuth.
Dauphin (Manitobo)
Dauphin estas urbeto de Kanado. Ĝi situas en la provinco Manitobo, kiu krom la ĉefurbo Vinipego estas relative malmulte loĝata. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Jenő Noszky (1909)
Jenő Noszky [noski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Noszky Jenő estis hungara geologo, profesoro. Lia patro - same geologo - estis Jenő Noszky (1880).
Jenő Noszky  naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Késmárk (nuntempa Kežmarok en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Noszky akiris pedagogian diplomon en Universitato István Tisza, poste li plulernis en Vieno, fine li doktoriĝis. Post siaj studoj li instruis en la menciita universitato ĝis 1936, poste li estis geologo en la ŝtata geologia instituto. Inter 1953-1956 li estis institutestro. En 1959 li kandidatiĝis. Li postlasis ne nur artikolojn, sed ankaŭ multe da valoraj manuskriptoj. Plej ofte li esploris en Bakony, kie li malkovris manganojn kaj baŭksitojn.
TOI-700 d
TOI-700 d estas la unua ekstersunsistema planedo en la loĝebla zono samgranda kiel la tero, malkovrita per la kosma observatorio Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) la 6-an de januaro 2020. Ĝi orbitas la ruĝan nanon TOI-700 je 101,4 lumjara distanco en la konstelacio Orfiŝo.
Maso, radiuso kaj temperaturo
TOI-700 d estas ekstersunsistema planedo kiu havas radiuson kaj mason similan al la Tero. Ĝi havas laŭtaksan mason de ĉirkaŭ 1,72 M⊕ (do 1,72-oble la mason de la tero) kaj radiuson de 1,19 R⊕ (do 1,19-oble la radiuson de la tero).
Gastiganta stelo
TOI-700 estas ruĝa nano de spektra klaso M kiu estas 40% de la maso, 40% de la radiuso kaj 50% de la temperaturo de la Suno. La stelo estas brila kun malaltaj niveloj de stela agado. En la 11 sektoroj observitaj per TESS, la stelo ne montras ununuran blankluman "sunan erupcion". La malalta rotacio estas ankaŭ indikilo de malalta stela aktiveco.
Kazuki Yamaguchi
Kazuki Yamaguchi (山口 和樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Ferenc Domány
Ferenc Domány [domAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Domány Ferenc estis hungara arkitekto.
Ferenc Domány naskiĝis la en Gyöngyös (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Londono (Anglio, Brita Imperio).
Biografio
Ferenc Domány devenis el juda familio. Li studis en Reĝa Teknikuniversitato József (lia ĉefinstruisto estis Dezső Hültl) kaj en simila universitato en Berlino. Post la diplomo en 1925 li restis en Berlino, kie li planis plurajn konstruaĵojn. Pro la nazioj li revenis al Hungario kaj li estis sukcesa arkitekto de loĝdomoj. Ekde 1936 li laboris kune kun Béla Hofstätter, sed li denove rifuĝis al Londono en 1939. Li ricevis laborpermeson. Li mortis juna, la cirkonstancoj estas disputataj.
Guten Abend am Samstag
Guten Abend am Samstag aŭ Guten Abend am Samstag sagt Heinz Conrads (laŭvorte: Bonan vesperon sabate!) estis fama aŭstra televidserio kiu estis elsendita ekde 1957 ne tute 30 jarojn sabate. Ĝia unua titolo estis Was sieht man Neues?
Heinz Conrads moderigis kaj aranĝis tiun ĉi distran elsendon ĝis du monatoj antaŭmorte en aprilo 1986. La legendaj salutvortoj Guten Abend die Damen, guten Abend die Herren, griaß euch die Madln, servus die Buam (kun etaj ŝanĝoj) iĝis tipa signo por Conrads. Por la elsendoj oni invitis eminentulojn, sed ankaŭ junajn artistojn de klasika muziko kaj altnivelaj distraj muzikstiloj. Post la morto de Conrads la aĵon daŭrigis la ORF-anoj dum kelkaj jaroj kun la moderigisto Peter Fröhlich.
Mingalerio
Mingalerio estas minkavo, kiu estas horizontale aŭ iomete suprendeklive fosata en monton. Mingalerioj estas en la minado aliroj al la subtero kaj al la serĉo, trovo kaj ekspluato de geologiaj kuŝejoj. Se minejo transiras al profunda minado, la mingalerioj perdas iom post iom sian gravecon.
Epsach
Epsach estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 328 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Mingalerio
Mingalerioj estas konstruataj por plenumi diversajn taskojn. Alie ol tuneloj mingalerioj havas nur unu aliron. Mingaleriojn oni instalas kutime en monta tereno je kiel eble plej malalta loko den valo. Je la esplorado de geologiaj kuŝejoj mingalerioj estas komence la ununuraj minkavoj de minejo. Minejo konsistanta el mingalerio nomiĝas galeriminejo. Galeriminejo povas konsisti el unu aŭ pluraj galerioj. Pli grandaj minejoj kutime havas plurajn galeriojn. La plej grava galerio estas la ĉefgalerio, la aliaj galerioj nomiĝas flankgalerioj. Antaŭ la galeria enirejo troviĝis kabano konstruita el tabuloj. Ĝi estis tiel lokita, ke ĝi kongruis en laŭlonga direkto kun la horizonta pozicio de la galerio kaj kaŝis la galerian enirejon. Proksime de la galerio amasiĝis la senvalora ŝtonaĵo.
Epsach
Geografio
Espach situas proksimume 15 kilometrojn sudokcidente de la urbo Bielo kaj 3 kilometrojn sude de la Lago de Bielo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Epsach kaj la setlejoj In der Klus kaj In der Baar.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,39 km², de kiuj 14,1% estas kovritaj de arbaro, 77,7% servas por agrikulturo kaj 6,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Epsach limas en nordo al Mörigen, en nordoriento al Hermrigen, en oriento al Bühl, en sudo al Walperswil, kaj en okcidento al Täuffelen.
Trafiko
La komunumo Epsach situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per la vojo n-ro 1315 de Täuffelen al Aarberg. Per la buslinio de Täuffelen al Aarberg la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Epsach datiĝas el la jaro 1244 kiel Ebza. Dum mezepoko sur la teritorio de la hodiaŭa komunumo ekzistis krom Epsach la vilaĝoj Frenschen, kiu estis menciita en 1233 kaj forlasita en 1377, kaj Gummen. Kiel parto de la paroĥo Täuffelen Epsach apartenis dum mezepoko al la Grafejoj de Neŭŝatelo kaj poste de Nidau. En la jaroj 1388 respektive 1393 ĝi fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Berno.
NGC 5688
NGC 5688 (aliaj indikoj — ESO 272-22, MCG -7-30-4, AM 1436-444, IRAS14363-4448, PGC 52381) estas galaksio en konstelacio Lupo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La vita comincia ogni mattina
La vita comincia ogni mattina (La vivo komenciĝas ĉiun matenon) estas teatraĵo verkita de Terzoli kaj Vaime. Ĝi unue estis prezentita en Teatro Nazionale de Milano en 1981, reĝisorita fare de Pietro Garinei, kun Gino Bramieri kaj Carmen Scarpitta en la ĉefroloj.
Temo
La ĉefrolulo, interpretita de Gino Bramieri, estas edziĝinta viro, kies edzinon ludas Carmen Scarpitta, kaj kiu subite vidas sian ĉiutagan rutinon renversita de sia pasio por brazila virino ludita de Silvia Regina, kiu estas multe pli juna ol li.
Televida adapto
Ekzistas ankaŭ televida versio de 1983. La samnoma filmo, ankaŭ reĝisorita de Pietro Garinei kaj ĉefrolita de la samaj ĉefroluloj kiel la teatra verko.
Castel San Pietro
Castel San Pietro (en Esperanta traduko Kastelo Sankta Petro) estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Stacio Nishinada
Stacio Nishinada (japane: 西灘駅 [Niŝinada-eki], angle: Nishinada Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nada, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa).
Castel San Pietro TI
Castel San Pietro estas komunumo de la Komunumaro Balerna kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 2042 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Castel San Pietro situas oriente de la urbo Mendrisio sub la Monto Generoso. Ĝi etendiĝas al la Valo de Muggio. La komunumo konsistas el la frakcioj Campora, Casima, Corteglia, Gorla, Loverciano, Monte kaj Obino. Sur la komunuma teritorio situas la impresa naturrezervejoj kun la ravino de Breggia.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,83 km², de kiuj 64,5% estas kovritaj de arbaro, 24,1% servas por agrikulturo kaj 9,0% por setlado.
Trafiko
Castel San Pietro situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Castel San Pietro pasas konekta vojo de Mendrisio al Morbio Inferiore. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas 1 kilometrojn sude de la komunumo apud Chiasso.
Historio
La unua dokumenta mencio de Castel San Pietro datiĝas el la jaro 865 kiel Castellum Sancti Petri, kiam la imperiestra vasalo Sigeradus donacis la lokon al la Monaĥejo San Ambrogio en Milano. En la 13-a jarcneto Castel San Pietro apartenis foje al la episkopo de Como foej al la familioj Russ kaj Rusconi. En la 14-a jarcento ĝi fariĝis plene la havaĵo de tiuj du familioj, kiuj regis en la loko ĝis en la 15-a jarcento. Kiel parto de la Paroĥaro Balerna ĝi komence de la 16-a jarcento estis konkerita de la Svisa Ĵurkomunumo kaj integrita al la Voktejo Mendrisio.
William Vincent Legge
William Vincent Legge (2a Septembro 1841 – 25a Marto 1918) estis aŭstralia ornitologo.
Scienca kariero
La kolonelo Legge havis fortan intereon pri ornitologio. Lia sperto en Srilanko kondukis al la verkado de History of the Birds of Ceylon, kun koloraj platoj fare de Keulemans, publikita en tri partoj inter 1878 kaj 1880 en Londono. La verko konsistis el ĉirkaŭ 1200 paĝoj kun 34 platoj koloraj. Parto el lia kolekto de srilankaj birdoj estis prezentita de li mem al la Naturhistoria Muzeo ĉe South Kensington, kaj la resto estis donata al muzeo ĉe Hobart.
Legge estis elektita kiel fondinta Prezidento de la RAOU en 1901 kaj servis je diversaj oficoj ene de ĝi, ĉefe ĉe la Check-list Committee (lista komitato), ĝis sia morto. Li estis ankaŭ kolonia membro de la British Ornithologists' Union, Honora Membro de la American Ornithologists' Union, membro de la Royal Geographical Society kaj membro de la Zoological Society of London, kaj de la Linnean Society. Li estis ankaŭ fondinto kaj prezidento de la Royal Australasian Ornithologists Union kaj vic-prezidento de la Royal Society of Tasmania.
Rodrigo Manrique
Rodrigo Manrique de Lara (1406 - Ocaña, 11-a de novembro de 1476), estis militema kaj konfliktema nobelo de agnoskita prestiĝo en Hispanio, kiu venkis ofte kontraŭ islamanoj, el la flanko de la infantoj de Aragonio en ties kontraŭstaro kontraŭ Johano la 2-a kaj Álvaro de Luna.
Li estis grava nobelo en sia epoko kaj Superulo de la Ordeno de Santiago. Partoprenis aktive en la Nobela Unio kontraŭ Henriko la 4-a. Post la morto de la Infanto Don Alfonso, frato de la Reĝo, li klinis al partio por la princino Isabel, estonta reĝino Isabel la Katolika, kaj li partoprenis en la Interkonsento de Guisando, laŭ kiu oni agnoskis Henrikon la 4-an kiel Reĝo de Kastilio kaj kiel sukcedonta sian fratinon Isabel, forigante el la sukcedan linion Johaninon la Beltranidan. En 1474 li estis proklamita Gran Maestre (nome Superulo) de la Ordeno de Santiago en la vilaĝo de Uclés.
Teliucu Superior
Teliucu Superior [teljuku superior] (hungare: Felsőtelek, germane: Obertelek) estas vilaĝo en Rumanio sude de Hunedoara. Administre ĝi apartenas al Teliucu Inferior.
Rodrigo Manrique
Krom lia pozicio en historio, li estis senmortigita de la fama poemo verkita de lia filo Jorge Manrique, nome Coplas a la muerte de su padre. Post lia morto estis Pedro Manrique, plej aĝa filo de lia unua geedziĝo kun Mencía de Figueroa, kiu heredis la titolon de grafo de Paredes.
Teliucu Superior
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 265 loĝantojn (rumanoj); en 1992 324 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1482. Ĝis 1919 Felsőtelek apartenis al Hungario, (Hunyad).
Radkovice
Nomon Radkovice havas pluraj setlejoj:
Nicolosi
Nicolosi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, itale provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Adrano, Belpasso, Biancavilla, Bronte, Castiglione di Sicilia, Maletto, Mascalucia, Pedara, Randazzo, Sant'Alfio kaj Zafferana Etnea.
Livezi (komunumo, Vâlcea)
Livezi [livezj'] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Livezi (la sidejo), Pârâienii de Jos, Pârâienii de Mijloc, Pârâienii de Sus, Părăușani, Pleșoiu kaj Tina.
La komunumo situas pliparte je la okcidenta flanko de la valo de la rivero Olteț; Părăușani kaj Pleșoiu situas sur la orienta. Inter Pleșoiu kaj Livezi estas piedira ponto, aŭtoj devas iri tra Pârâienii de Mijloc. La nacia vojo DN67B sud-norde trairas la komunumon. Okcidente Livezi limas al la distrikto Gorj.
Procezo
Procezo estas sinsekvo da antaŭplanitaj okazoj, dependa de objekto aŭ fenomeno, kaj realiĝanta en determinitaj kondiĉoj: Bessemera procezo (por produkti gisferon en industrio)
Procezo en komputila scienco estas sinsekvo da operacioj (komandoj) estiĝanta dum plenumo de programo aŭ de parto de programo kaj konsiderata kun la datumoj uzataj kaj produktataj de tiuj operacioj.
6150 Neukum
6150 Neukum estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana planedologo Gerhard Neukum, profesoro pri tersciencoj de la Libera Universitato Berlino, iama direktoro de la Instituto de Planedoscienco de la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado.
Cerhýnky
Cerhýnky estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Cerhenice, en distrikto Kolín. Ĝi troviĝas proksimume 1,4 km sudokcidente de Cerhenice. Vivas ĉi tie. Estas ĉi tie registritaj 121 adresoj.
Styphnolobium japonicum
Styphnolobium japonicum estas arbo el la subfamilio de la Fabacoj „Fabaceae“.
Cerhýnky
Cerhýnky estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,63 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1339.
Styphnolobium japonicum
Habito kaj folio
„Sophora japonica“ estas mezgranda, ĉiamverda arbo, kiu atingas altecon de 30 metroj. La arbokrono estas larĝa kaj ronda. La arboŝelo estas grize bruna. La arboŝelo de la branĉoj restas longe brile verda kaj kovrata de helaj lenticeloj.
La ĝis 25 cm longaj folioj estas pare palmataj. Normalkaze la planto kreas 7 ĝis 17 foliojn. La folietoj estas ovo- ĝis lancet-formaj, ili longas 2,5 ĝis 5 cm kaj estas pintaj kaj je la bazo ili estas rondigitaj. La supra surfaco estas brile malhelverda kaj la malsupra flanko estas dense harhava. La folioj similas al robinio, sed ili estas brile flavaj aŭtune.
Floraro kaj floroj
La arbo floras de aŭgusto ĝis septembro. La planto formas terminale maldensan, ĝis 30 cm longan  paniklan floraron. La floroj havas longecon de 1 ĝis 1,5 cm. Ili estas duflanke simetriaj, kvinnombraj kaj kun duobla perianto. La kvin petaloj estas kreme blankaj.
Frukto kaj semoj
La fruktoj aperas de aŭgusto ĝis oktobro. La 5 ĝis 8 cm longaj kaj kalvaj guŝoj enhavas unu ĝis ses semojn. La fruktoj havas acidan guston. La semoj estas flave verdaj kaj estas nigraj en seka stato.
Kromosomnombro
La kromosomnombro estas 2n = 28.
Veneneco
Ĉiu plantparto estas tre venena; precipe la arboŝelo kaj la semoj estas venenaj.
La ĉefa efikanto en la fruktoj estas 0,08 % forabiosido, rutino kaj en nematuraj fruktoj 2 % soforikosido, en la semoj citisino, toksalbumino: La fruktoŝelo estas precipe venena.
Disvastigo
La natura disvastigejo de tiu arbo estas Japanujo, Koreujo kaj Ĉinujo. Ĝi estas kultivata ankaŭ en aliaj regionoj. La arbo kreskas en stepoj kaj sekaj arbaroj. La arbo preferas freŝan, malmulte acidajn ĝis alkalajn sablajn ĝis sablaj-lomajn kaj nutraĵriĉajn grundojn. Ĝi estas sensiva je malsekeco kaj ŝatas varmon, plej ofte ĝi estas frostotolera. Ĝi preferas sunajn ĝis duonombrajn kreskejojn.
Sistematiko
Styphnolobium japonicum estas specio de la genro Styphnolobium el la tribo Sophoreae en la subfamilio de la Faboideae ene de la familio de la Fabacoj (Fabaceae).
La unua publikiĝo okazis en 1767 sub la nomo (bazonimo) Sophora japonica fare de Carl von Linné en Mantissa Plantarum, 1, paĝo 68. La novkombinaĵo al Styphnolobium japonicum (L.) SCHOTT faris en 1830 Heinrich Wilhelm Schott en Wiener Zeitschrift für Kunst, Literatur, Theater und Mode, volumo 3, paĝo 844. Pliaj sinonimoj por Styphnolobium japonicum (L.) SCHOTT estas: Sophora griffithii subsp. korolkowii YAKOVL., Anagyris chinensis SPRENGEL, Macrotropis foetida DC., Ormosia esquirolii H.LÉV., Pongamia chinensis DC., Robinia mitis LOUR. NON L., Sophora angustifoliola Q.Q.LIU & H.Y.YE, Sophora japonica f. columnaris SCHWERIN, Sophora japonica f. hybrida CARRIÈRE, Sophora japonica f. oligophylla FNCHETRA, Sophora japonica f. pendula LOUDON, Sophora japonica var. praecox SCHWERIN, Sophora japonica var. pubescens(TAUSCH) BOSSE, Sophora japonica f. variegata NICHOLS., Sophora japonica var. vestita REHDER, Sophora japonica var. violacea CARRIÈRE, Sophora mairei H.LÉV. NON PAMPANINI, Sophora pubescens TAUSCH, Sophora sinensis FORREST, Sophora vaniotii H.LÉV.
Uzado
Pro la dekoraj floroj la arbo estas kultivata en parkoj kaj en aleoj. Ĝi estas arbo ankaŭ kiu liveras grandan abelan enportaĵon.
José Carlos Reis de Magalhães
José Carlos Reis de MAGALHÃES estis brazila ornitologo kaj bienulo. Li mortis je la 21-a de aŭgusto 2002.
Styphnolobium japonicum
Uzado
La floroj estas uzataj en la ĉina kuirarto. Kun ovoj kaj faruno eblas fari omleton. La sekigitaj floroj estas uzata en la tradicia ĉima medicino. Ili malaltigas la sangopremon.
José Carlos Reis de Magalhães
Kune kun Ivon Barbosa li produktis la sondiskon Brazila Birdsimfonio.
Crisnée
Crisnée (france: [kriNE]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Fize-le-Marsal, Kemexhe, Odeur kaj Thys apartenas al Crisnée, la ĉefa municipo.
Flin Flon
Flin Flon estas urbeto de Kanado. Ĝi situas en la provinco Manitobo, kiu krom la ĉefurbo Vinipego estas relative malmulte loĝata. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
(32499) 2000 YS11
(32499) 2000 YS11 estas ne tre granda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata «Troja Tendaro».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Naro
Naro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono [[Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de  en la komunumo vivis.
Situo kaj datumoj
Naro situas ĉirkaŭ 29 kilometrojn (per aŭto) oriente de Agrigento, ĉirkaŭ 520 metrojn super la marnivelo. La komunumo ampleksas areon de ĉirkaŭ 207 km². Ĉefe la loĝantoj vivas de la agrikulturo kaj de la teksaĵindustrio.
La najbaraj komunumoj estas Caltanissetta (CL), Camastra, Campobello di Licata, Canicattì, Castrofilippo, Delia (CL), Favara, Licata, Palma di Montechiaro, Ravanusa kaj Sommatino (CL).
(14228) 1999 XQ88
(14228) 1999 XQ88 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Alila sorbato
Alila sorbato aŭ C9H12O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la sorbata acido kaj alila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo kun fruktodoro uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Alila sorbato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Kiel ĉiuj sorbatoj, alila sorbato havas antioksidigajn kaj antimikrobajn proprecojn kaj uzatas en trink-fabrikado por preventi kontraŭ ŝimoj, gistoj kaj fungoj.
Naro
Historio
La urbo fondiĝis sub la araba regado kaj kreskis en la 12a jarcento. Sub Frederiko la 2-a ĝi fariĝis reĝa urbo. Poste la urbo apartenis al la familio Chiaramonte, kiu konstris laŭ la stilo de Chiaramonte kastelon anstataŭ la araba fortikaĵo. Ankaŭ ili konstruis diversajn preĝejojn. Poste la urbo denove apartenis al la reĝaj posedaĵoj.
Ekster la urbo
Sude de Naro estas la monto Castellazzo di Camastra. Ĝi situas inter Camastra kaj Palma di Montechiaro. Ĉe elfosaĵoj oni trovis frukristanaj katakombojn.
Internacia Romaa Unio
Internacia Romaa Unio (IRU), (angle: International Romani Union, romaoj nomas ĝin Romano Internacionalno Jekhetanipe) estas NRO kiu defendas la rajtojn de la romaoj/ciganoj.
Enskribita kiel internacia organizaĵo ne havanta registaran karakteron, la Internacia Romaa Unio ĉeestas en pli ol 30 landoj kun sidejo en Prago, Ĉeĥio. IRU havas konsultajn rilatojn kun la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj kaj la Konsilio de Eŭropo kiel reprezentanto de la Romaoj. Ekde 1986 ĝi estas ankaŭ membro de UNICEF.
Historio
La organizaĵo ekestis post la 1-a romaa mondkongreso, kiu okazis en Londono en 1971. La kongreso "celis strebi al 'internacia unueco'" en la batalo kontraŭ socia marĝenigo kaj celis plibonigi sociajn ŝancojn kaj politikan partoprenon. Kvin komisionoj estis starigitaj por trakti la naziajn krimojn, la socian kaj edukan situaciojn, samkiel la lingvon kaj kulturon de la romaoj. La lingva komisiono decidis uzi sole la terminon Roma kiel ĝenerala termino por membroj de la cigana malplimulto, al kiu ajn subgrupo ili apartenis, kaj tiel anstataŭigi ĉiujn konkurencajn eksterajn nomojn.
En 1965 estis fondita la Internacia Romaa Komitato, poste alinomata al Komiteto Lumniako Romano (Internacia Romaa Komitato) kiu poste fariĝis Romano Internacionalno Jekhetanipe (Internacia Romaa Unio) en 1978.
Principaro kaj celaro
En la tuta mondo, la Internacia Romaa Unio reprezentas politike ĉiujn ciganojn/romaojn (sintioj, kaleoj, lovarioj, ĉoriĉanioj, romungroj, vlaksoj, manuŝoj, ktp.) kaj agas en la plej bona intereso de la romaoj.
La organizaĵo sin devontigas disvolvi kaj antaŭenigi la kulturajn tradiciojn, la kutimojn kaj la lingvon de la romaoj.
Ĝi kunlaboras por solvi ekonomiajn, sociajn, kulturajn, edukajn kaj humanitarajn problemojn de la romaoj en ĉiuj landoj en kiuj ili vivas kaj servas kiel centro por la observado de la aktivecoj en ĉiuj reprezentitaj landoj rilate al la realigo de tiuj celoj.
Internacia Romaa Unio ankaŭ vigilas pri la apliko kaj la plifortigo de la homaj rajtoj kaj la fundamentaj liberecoj por ĉiuj, sendepende de raso, sekso, lingvo aŭ religio.
Bibliografio
(en) Ilona Klimova-Alexander, The Romani Voice In World Politics: The United Nations And Non-State Actors, Ashgate Pub Ltd, 2005, 195 paĝoj, ISBN 978-0754641735.
Eksteraj ligiloj
(en) Oficiala retejo de IRU:
(en) Prezidantecco de IRU: iru2020.org
José Dias Pinto
José DIAS PINTO estas konstanta, bonfara, fidela partoprenanto de brazila movado de lia alveno de Portugalio en 1951 ĝis nun. Li ne ŝatas oficialajn postenojn sed lia ĉeesto kiel konsilanto de Esperanto-Asocio de San-Paŭlo kaj prezidanto en asembleoj estas ofta. Lia mona kontribuo ne malofte ŝtopis la financajn truojn de tiu asocio. Li iĝis merita membro de Esperanto-Asocio de San-Paŭlo en 1981 pro 30 jaroj de kunlaborado. De multaj jaroj li zorgas pri perkoresponda kurso de asocio. En la 26-a de decembro 2004 li estis gasto de Radio Polonia (aŭdu en http://www.radioarkivo.org/cgi-bin/ludu.cgi?id=1652).
Welliton de Moraes Coimbra
Welliton de Moraes Coimbra (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu.
Allaire
(jen france, bretone Alaer) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.