cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klabo numero 3 - La malplena domo (Bin-jip)
Rakonto
En unu el domoj li estas vidata de Sun-Hwa, juna virino, kiu estas edzino de violentulo. Kiam la edzo revenas en domon, vidas Tae-Suk en la ĝardeno. Tae-Suk ĵetas al la edzo pilketojn per sia golfoklabo, kiel puno pro la konduto de la viro kun sia edzino. Do, ambaŭ Tae-Suk kaj la virino forkuras, eĉ se ili ne interparolis. La junuloj loĝas en malplenaj domoj ĝis kiam ili ekloĝas en domo de maljunulo, kiun ili trovis morta, kaj afable enterigis en la gardenon. Sed kiam la filo kaj lia edzino alvenas kaj ne trovas la maljunulon, ili telefonas al polico, kaj Tae-Suk estas arestita ĉar akuzata pri murdo je la maljunulo, forrabo je la virino, kaj ŝtelado. Sed kiam li estos libera, li reiros en la domon de la virino kaj ŝia edzo, vivos kaŝita kun ili, kaj igas sin videbla nur tiam, kiam la virino estas sama.
Dei delitti e delle pene
La verko
Post la publikigo de iuj artikoloj temantaj ekonomion, Beccaria presigis (dekomence anonime) en 1764 la libron Dei delitti e delle pene (Pri la krimoj kaj la punoj), mallonga eseo kiu tamen trafis grandan ŝancon en tuta Eŭropo, kaj aparte en Francio, kie ricevis la entuziasman akcepton ĉe kompilistoj de la Encyclopédie, de Voltaire kaj de la plej prestiĝaj philosophes kiuj tradukis lian verkon al la franca lingvo. La francan version, fakte, faris André Morellet, abato kaj filozofo, kun notoj de Denis Diderot. Ĉiuj tiuj inteligentuloj konsideris la eseon vera kaj propra ĉefverko. La verko estis metita en la Indekso de malpermesitaj libroj en 1767, eble pro la suspekto, ke la distingo inter peko kaj krimo allasu la konvinkon, ke la krimo povus esti senpeka.
Águas de Santa Bárbara
Águas de Santa Bárbara (oficiale Município de) estas urba municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo], konata por ĝiaj varmaj kaj kuracigantaj mineralakvoj. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la mikroregiono Avaré. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Agudos, Iaras, Avaré, Cerqueira César, Manduri, Óleo kaj Santa Cruz do Rio Pardo.
La urbo fondiĝis la. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 287 kilometroj.
Eksteraj ligiloj
<!-- Utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, al la informkesto kaj teksto, kaj plej bone per enporto en vikidatumojn:
29137 Alanboss
29137 Alanboss estas de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usonaj geedzastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astrofizikisto Alan Boss, de la Carnegie Institucio de Vaŝingtono, kiu interesiĝas pri la formiĝo de steloj kaj planedoj. Li elmontris, ke la formiĝo de duopa stelo povas esti ordinara rezulto de la diseriĝo, kiu akompanas la kolapson de interstela molekula nubo.
Kbelany
Kbelany (Wellana) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Ĝi troviĝas 18 km okcidente de Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239, la vilaĝo estis tiutempe en posedaĵo de kladrubaj benediktanoj.
Kalia ora tiosulfato
Ĝi same uzatas kontraŭ parazitaj malsanoj, HIV kaj astmo kaj posedas kuracigajn efektojn sur tuberkulozaj malsanoj en bestoj kaj homoj. Samkiel aliaj substancoj enhavantaj oron, ĝi uzatas en medicino pro giaj anti-reŭmataj kaj anti-artritaj proprecoj. Ĝi same uzatas kontraŭ parazitaj malsanoj, HIV kaj astmo kaj posedas kuracigajn efektojn sur tuberkulozaj malsanoj en bestoj kaj homoj.
Păucea
Păucea [paŭĉea] (hungare: Pócstelke, germane: Puschendorf) estas vilaĝo en Rumanio norde de Mediaș. En 1910 ĝi havis 621 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 521 (rumanoj, 18 % da hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1366. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Blăjel.
Fonto
Ne malmulte da vilaĝanoj atingas aĝon de 90 jaroj; 85 estas normala aĝo de aktiveco.
Madrida Geja Fiero
La Fiera Festivalo de Madrido, populare konataj kiel la GLAT-fiero de Madrido kaj ĝia akronimo MADO, estas la festoj kaj paradoj de la kvartalo Chueca, en la centro de Madrido dum la semajnfino post la 28-a de junio, okaze de la Internacia Tago de GLAT-Fiero.
La festado komenciĝas merkrede posttagmeze kun la populara proklamo en la Placo Chueca, farita de famaj elstaruloj kaj finiĝas dimanĉe post la manifestacio kaj defilado de protestaj grupoj sabate.
La Fiero de Madrido el malgranda koncentriĝo de homoj fine de la 1980-aj jaroj iĝis la, konsiderata, plej granda geja festo en Eŭropo kaj unu el la plej gravaj en la mondo, nur superita de la fiero de la urbo San-Francisko (Kalifornio), altirante pli ol unu milionon kaj duono da partoprenantoj, 300.000 eksterlandaj turistoj, kaj lasante en la ĉefurbo pli ol 150 milionojn da eŭroj en 2015, establante sin kiel unu el la plej gravaj kaj homamasaj festivaloj en Hispanio.
En 2017, en Madrido okazis la kvina eldono de la tutmonda geja fiero, la plej granda GLAT-evento en la mondo.
Tetsuya Enomoto
Tetsuya Enomoto (榎本 哲也, n. ) estas japana futbalisto.
Boletinellus merulioides
La Boletinellus merulioides estas nemanĝebla fungo de Nordameriko kiu vivas apud fraksenoj. Ĝi formas sklerotojn. Ĝi vivas simbioze kun Meliarhizophagus fraxinifolii.
Postpulso
Postpulso estas la nomo por stilrimedo en la muziko, aparte je la ludado de frapinstrumentaro, kiu en okcidentuma populara muziko, aparte en rokmuziko male al ĉefe surpulsa popmuziko intertempe normiĝis. Je tio la paraj taktotempoj (en 4/4-takto do 2 kaj 4) estas aparte akcentataj per knartamburo (malgranda tamburo) aŭ per fermiĝanta pedalcimbalaro.
Baza ritmo
La baza ritmo plejofte estas jena:
Evoluo
Ĉi tiu speco de akcentado verŝajne venis trans bugio (Harry James, Back Beat Boogie aŭ Pete Johnson kaj Big Joe Turner, Roll 'Em Pete, ambaŭ 1939) kaj ties influo sur ritmenbluso en la popularmuzikon. Ĝi anstataŭis tie iom post iom la svingostilon, venis trans kontreoroka muziko (ekz. Bill Haley & The Comets Rock the Joint) en la rokenrolon kaj superregis ekde tiam la okazadon en populara (danc-)muziko.
Vox in excelso
Vox in excelso (latine; "voĉo el alto") estas la titolo de papa buleo, kiun proponis la papo Klemento la 5-a la 22-an de marto 1312 dum la Koncilio de Vieno, kaj eldonis la 4-an de aprilo 1312.
Sekvaj buleoj
Post la neniigo de la ordeno de la Templo eldoniĝis vico de aliaj buleoj, kiuj temis ĉefe pri la havaĵoj de la templanoj:
Statistiko de la Eŭrovido-Kantokonkurso
Nombro de partoprenantaj landoj
Inter 1956 kaj 2005, 44 diferencaj nacioj partoprenis.
Venkoj kaj malvenkoj
inter 1956 kaj 2006
Kiu vico konvenas al kiu lando ?
Aŭ: Kiu vico estis okupita plej ofte per kiu lando ?
Francio
Specialaj datoj:
Germanio
Specialaj datoj:
Irlando
Specialaj datoj:
Lingvoj uzitaj
Procento de anglaj kaj francaj kantoj en la konkurso.
Lingvoj de venkantaj kantoj
inter 1956 kaj 2006:
Komparo viro-virino-grupo
Inter 1956 kaj 2006, la konkurso estis gajnita per
Temoj de la venkintaj kantoj
Inter 54 venkintaj kantoj,
Numeroj de la venkintaj kantoj
La numeroj de la kantoj montras la serio, ekzemple la unua artisto aŭ grupo kiu kantis en la konkurso havas la numeron 1, la dua la numeron 2.
La ideala kanto
Por gajni la konkurson, oni devas prezenti kanton kiu
La malideala kanto
Por NE gajni la konkurson, oni devas prezenti kanton kiu
Aĝo de la venkantoj
Plej juna venkanto: En 1986 Sandra KIM (13 jaroj, 6 monatoj, 18 tagoj)
Datenoj de nasko de la nomitaj personoj
Lale Andersen 23-03-1905 ; Dave BENTON 31-01-1951 : Jean-Jacques 17-01-1957 ; Peppino di CAPRI 27-07-1939 ; Sandra Kim 15-10-1972 ; Vicky LEANDROS 23-08-1952 ; Jørgen OLSEN 15-03-1950 ; Nathalie PÂQUE 11-05-1977 ; Jean-Claude PASCAL 24-10-1927 ; Jacques PILLS 06-03-1906 ;
Pina Bausch
Philippina "Pina" BAUSCH (27a de julio 1940 – 30a de junio 2009) estis germana dancisto kiu, per kombino de movo, sono kaj elstara koreografio, kaj kun dancistoj dum la disvolvigo de peco (nome stilo nune konata kiel Tanztheater (dancteatro)), iĝis influo en la fako de moderna danco el la 1970-aj jaroj antaŭen. Ŝi kreis la kompanion Tanztheater Wuppertal Pina Bausch kiu prezentas spektaklojn internacie.
En 1973, Bausch startis kiel arta direktoro de la Vupertala Operbaleto, kiu estis poste renomita kiel Tanztheater Wuppertal Pina Bausch, fondita kiel sendependa kompanio. Tiu kompanio havas grandan repertorion de originalaj pecoj, kaj regule turneas tra la tuta mondo el sia hejma bazo de la Opernhaus Wuppertal. Unu el ŝiaj plej fame konataj danc-teatraĵoj estas la melankolia Café Müller (1985), en kiu dancistoj vagadas tra la scenejo stumblante kontraŭ tabloj kaj seĝoj. Bausch metis plej dancistojn danci tiun pecon havante fermitajn okulojn.
Imre Tersztyánszky
Imre Tersztyánszky [terstjAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tersztyanszky Imre estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, preposto, abato, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis nádasdi.
Imre Tersztyánszky naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Nagyfalu (nuntempa Veľká Ves nad Ipľom en Slovakio). Li mortis la en Pest (urbo).
Biografio
Imre Tersztyánszky lernis en Vác, poste li restis samloke kiel prefekto en 1806. En 1810 li pastriĝis, poste li iĝis episkopa sekretario. En 1812 li estis pastro en Kecskemét, poste abato, fine juĝisto. Li estis nomumita kanoniko de Vác en 1823, de Pécs en 1831. En la sekva jaro li iĝis titulara episkopo. Inter 1835 kaj 1847 li estis universitata direktoro en Institutum Geometricum. Li kontraŭis enkondukon de la hungara lingvo en la instruado. Depost 1847 li estis ĉefpreposto de Pécs.
15896 Birkhoff
15896 Birkhoff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona matematikisto George David Birkhoff (1884–1944), kiu faris gravajn kontribuojn al la ergoda teorio, la topologia teorio de la, la ordinaraj diferencialaj ekvacioj kaj la.
Petâr Todorov
Petâr Todorov - cirile Петър Тодоров - estas bulgara esperantisto. En la oficperiodoj 1980-1983 kaj 1983-1986 li estis membro de la estraro de UEA, respondeca pri faka apliko de Esperanto, kaj almenaŭ inter la jaroj 1969 ĝis 2001 ankaŭ apartenis al la komitato de UEA.
Schönau im Schwarzwald
Schönau im Schwarzwald estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, libervola kunligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj servoj.
Ausejo de la Sierra
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,12 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 91 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 9300 loĝantojn el la 1900-aj jaroj.
Ĝi distas 19 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio estas la loĝlokoj Ausejo de la Sierra, Cuéllar kaj Fuentelfresno.​ La loĝloko mem estas inter Fuentelfresno kaj Castilfrío de la Sierra.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. Konata kiel Absejo, dum la Mezepoko ĝi apartenis al la Comunidad de Villa y Tierra de Soria formante parton de la Sexmo de San Juan.
Meze de la 19-a jarcento tiu municipo malaperis ĉar integriĝis en Buitrago. En tiu epoko ĝi aligis Cuéllar de la Sierra. Fine de la 19-a jarcento tiu municipo Ausejo sendependiĝis disde Buitrago, kun Fuentelfresno. La 2an de Julio 1916 ĝi eknomiĝis Ausejo de la Sierra.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj.
NGC 4418
NGC 4418 (aliaj indikoj — NGC 4355, IRAS 12243-0036, UGC 7545, CGCG 14-39, MCG +0-32-12, KCPG 337A, PGC 40762) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Sámuel Balogh
Sámuel BALOGH [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balogh Sámuel estis hungara kalvinana pastro, verkisto, tradukisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858). Lia frato estis Pál Balogh.
NGC 4418
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4418, NGC 4355.
Sámuel Balogh
Sámuel Balogh naskiĝis la  1796 en Nagybarca. Li mortis la 1867 en tiama Hungario, en Serke (nuntempa Širkovce en Slovakio).
Biografio
Sámuel Balogh frekventis diversajn lernejojn en Rimaszombat, Sárospatak kaj Késmárk. Li komencis sian pastran karieron en Zsip, poste en aliaj malgrandaj vilaĝoj. Ekde 1819 li verkadis filozofiajn, estetikajn kaj literaturajn artikolojn aperintajn en diversaj gazetoj.
NGC 4418
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kalauz
Kalauz (Gvidisto) estis politika semajngazeto en 1922–23 en Marosvásárhely. Ĝia redaktoro, eldonisto kaj plejparte solsola artikolverkisto de 21 numeroj de 1-a jarkolekto estis Kálmán Osvát. Krome li nur Károly Molter (kun signo m. k.) publikas en ĉi tiu sur unupaĝpresita, altnivela, radikala gazeto. De januaro 1923 inter kunlaborantoj troviĝis Antalffy Endre, Berde Mária, Dékáni Kálmán, Imre Sándor, Kádár Imre, Ligeti Ernő, Molter Károly, Nagy Emma, Olosz Lajos, Silbermann Jenő, Tompa László; Erdélyi József, Lányi Sarolta.
Čečín
Čečín (Zetschin) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělá nad Radbuzou, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km oriente de Bělá nad Radbuzou. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Čečín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,92 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1532.
2792 Ponomarev
2792 Ponomarev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan optikiston Nikolaj Georgijeviĉ Ponomarjov (cirile Николай Георгиевич Пономарёв, 1900–1942).
Kantono Rémuzat
La kantono Rémuzat (france canton de Rémuzat) estis franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj, kiu ekde 2016 estas parto de nova regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝis administra reformo de marto 2015 ĝi estis unu el la 11 kantonoj de la arondismento Nyons. Ĝia ĉefurbo estas Rémuzat.
Dekduedro
Dekduedro estas iu pluredro kun 12 edroj, sed kutime estas subkomprenata la regula dekduedro kiu estas platona solido komponita el 12 du regulaj kvinlateraj edroj, el kiuj tri kuniĝas je ĉiu vertico. Ĝi havas 20 verticojn kaj 30 randojn. Ĝia duala pluredro estas la dudekedro.
102 Miriam
102 Miriam estas mezgranda kaj malhela asteroido de la asteroida zono, ĝi estis malkovrita de usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters en la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono), la.
Dekduedro
Areo kaj volumeno
La areo A kaj la volumeno V de regula dekduedro de randa longo a estas:
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj de verticoj de dekduedro centrita je la nulo de koordinatoj: kie φ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio. La latera longo estas 2/φ = −1+√5.
Kantono Rémuzat
Komunumoj
Apartenis al la kantono de Rémuzat la jenaj 16 francaj komunumoj :
Dekduedro
Karteziaj koordinatoj
La duedra angulo de dekduedro estas 2 arctan(φ) aŭ proksimume 116,565º.
Geometriaj rilatoj
La regula dekduedro estas kvinlatera senpintigita kajtopluredro, la tria en malfinia aro de senpintigitaj kajtopluredroj kiu povas esti konstruita per senpintigo la du aksaj verticoj de kvinlatera kajtopluredro.
La steligoj de la dekduedro konsistigas trion el la kvar pluredroj de Keplero-Poinsot.
Situo de verticoj
La dekduedro komunigas ĝia situo de verticoj kun kvar nekonveksaj unuformaj pluredroj kaj tri unuformaj pluredraj kombinaĵoj.
Kvin kuboj adapti en, kun iliaj randoj kiel diagonaloj de la (dekduedra, dek-duedra) edroj, kaj kune ĉi tiuj konsistigi la regula pluredra kombinaĵo de kvin kuboj. Ekde du kvaredra povas adapti sur alternaj kubaj verticoj, kvin kaj dek kvaredra povas ankaŭ konformi dekduedro.
Solidoj de Johnson
Solidoj de Johnson surbaze de la dekduedro estas:
Dudekedro kaj dekduedro
Malgraŭ tio kiel ŝajnas, se dekduedro estas enskribita en sfero, ĝi okupas plion de la sfera volumeno (66,49%) ol dudekedro enskribita en la sama sfero (60,54%).
La alia dekduedroj
La vorto "dekduedro" estas uzata ankaŭ por la aliaj pluredroj kun 12 edroj, la plej rimarkindaj el ili estas la romba dekduedro kiu estas duala al la kubokedro (Arĥimeda solido) kaj okazas en naturo kiel formo de kristalo. La platona solida dekduedro povas nomiĝi kiel kvinlatera dekduedro aŭ regula dekduedro por distingi ilin.
Alia dekduedroj:
102 Miriam
Ĝi ricevis nomon de Mirjam, fratino de Moseo en la Malnova testamento.
Preĝejo Sankta Anna (Kapuvár)
Preĝejo de Sankta Anna estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Kapuvár, en la urbomezo.
Historio
En tiu loko ligna preĝejo konstruiĝis jam en la 1679 kaj paroĥo fondiĝis. En 1718 ĝi trakonstruiĝis ŝtona ununava baroka preĝejo. En 1808 la konstruaĵo plene trakonstruiĝis. En 1843 incendio okazis, poste la rekonstruado pretiĝis kaj oni konstruis ankoraŭ 2 navojn kaj imponan kupolon.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. En mezo de la fasado la turo altiĝas, malsupre estas la enirejo. La ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Annan pentritan en 1821. Spite la socialismon ankaŭ tiam novaj pentraĵoj pretiĝis.
Antaŭ la preĝejo kruco estas videbla. Kermeso okazas en la 26-an de julio.
Leopoldo Roberto Markovsky
Leopoldo Roberto Markovsky (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos.
Ĉinbivo (Pipa)
Ĉinbivo aŭ Pipa (ĉinskribe: 琵琶; pinjine: pípá), estas ĉina kvarkorda muzikinstrumento, foje komparata al la simila pinĉata liuto, sed ĝi estas pli plata kaj havas pli pirforman sonkeston. Origine la pipo estis tenita horizontale kiel gitaro sed hodiaŭ ĝi estas tenita preskaŭ vertikale.
Ĝia origino almenaŭ tiom aĝas kiom la T'sing-dinastio en la 3-a jarcento a. K. En Ĉinio ĝi havas historion de proksimume du mil jaroj kaj apartenas al la kategorio de plukkordaj instrumentoj (弹拨乐器/彈撥樂器). Pluraj rilataj instrumentoj en Orientazio kaj Sudorienta Azio estis derivitaj de la Ĉinbivo. Tiuj inkludas la japanan instrumenton biwa, la vjetnaman đàn tỳ bà kaj la korean bipa.
Historio
La pipa iĝis plej ŝatata instrumento en la Dinastio Tang, kiam persaj muzikistoj kaj instruistoj estis tre postulataj dum tiu periodo. En tiu tempo ekzistis persa komunumo en la ĉefurbo Ĉangano (Chang'an, nuna Ŝjiano). Multaj el la delikate tranĉitaj pipoj kun belaj inkrustaĵoj originas el ĉi tiu periodo. La murpentraĵoj de la Mogao-kavernoj (Yulin-kavernoj) proksime de Dunhuang prezentas multajn ĉinbivoludantajn budhanajn duondiojn.
Vibrado
Vibrado estas mekanika fenomeno laŭ kiu oscilado okazas ĉirkaŭ ekvilibra punkto. La vorto derivas el la latina vibrationem ("skuado, svingado"). Tiuj osciloj povas esti periodaj, kiel ĉe la movado de pendolo — aŭ hazarda, kiel ĉe la movo de rado sur gruza ŝoseo. La vibrado povas esti dezirata, kiel ĉe diapazono aŭ anĉo de blovinstrumento aŭ buŝharmoniko, ĉe poŝtelefono aŭ ĉe la konuso de laŭtparolilo. Aŭ ĝi povas esti nedezirata, kiam oni perdas energion kaj kreas nevolitan sonon. Por ekzemplo, la vibraj movoj de funkciantaj maŝinaj motoroj, elektromotoroj, aŭ aliaj maŝinoj kies vibrado estas nedezirata kaj rezultaj en negativaj sekvoj.
Ĉinbivo (Pipa)
Nuntempa uzado
La ĉinbivo estas uzata en klasika ĉina muziko, sed ankaŭ en novaj verkoj. Pluraj usonaj komponistoj kiel Philip Glass kaj Lou Harisson, kiu ankaŭ estis esperantisto, kaj ĉina muzikisto Tan Dun komponis partojn por ĉinbivo.
La ĉinbivo foje estas ankaŭ uzata en pop-muziko: la gitaristo Mike Einziger de la grupo Incubus ludis la ĉinvivon en la kanto Aqueous Transmission en 2001 kaj la franca muzikisto Djang San ludas kaj ĵazon kaj rok-muzikon kun kvinakordoj kaj baso sur la ĉinbivo.
Vibrado
Natura vibrado
Ekzitas naturaj vibradoj amortizitaj kaj ne amortizitaj.
Universitato Vilno
La Universitato Vilno (litove: Vilniaus universitetas; latine: Universitas Vilnensis) estas la plej granda publika universitato en Litovio kaj unu el la plej malnovaj universitatoj en orienta Eŭropo – ĝi fondiĝis dum la jaro 1578. La universitato konsistas el 12 fakultatoj, 8 universitataj institutoj kaj 10 studaj kaj esploraj centroj. Ligitaj estas 3 universitataj malsanulejoj, astronomia observejo, botanika ĝardeno, universitata komputila centro kaj la universitata preĝejo Sankta Johano. La institucio apartenas al la Koimbra Grupo, internacia asocio de 41 universitatoj en Eŭropo.
Ĉinbivo (Pipa)
Famaj ludantoj
Konataj nuntempaj ĉinbivoludantoj kiuj prezentas internacie inkludas Min Xiao-Fen, Yang Jin (杨瑾), Zhou Yi, Qiu Xia He, Liu Fang, Cheng Yu, Jie Ma, Yang Jing, Yang Wei (杨惟),  Guan Yadong (管亚东), Jiang Ting (蔣婷), Tang Liangxing (湯良興),  kaj Lui Pui-Yuen (呂培原, frato de Lui Tsun-Yuen). Iuj aliaj famaj pipa ludantoj en Ĉinio inkludas Yu Jia (俞嘉), Wu Yu Xia, Fang Jinlong (方錦龍) kaj Zhao Cong (赵聪).
En Eŭropo Hua Xia, ĉina muzikisto kaj kariljonisto vivanta en Belgio. jam ludis antaŭ publiko de esperantistoj. Nuntempe li kaj du famaj liutistoj - nome Philippe Malfeyt de Belgio kaj la araba liutisto (Al-Udo) Abid El Bahri formas muzikensemblon nomatan, "Luthomania", kiu kunigas la liuttradiciojn de Azio, Afriko kaj Eŭropo kune en muzikaj kombinaĵoj.
Eksteraj ligiloj
Informretejo pri la ĉinbiva/pipa (plurlingva: ĉina, japana, angla, franca, germana, itala, hispana)
Universitato Vilno
Historio
Ekde la jaro 1821 ĝi pro la prelegoj de la plej signifa pola historiisto kaj pli posta luktanto por libereco Joachim Lelewel iĝis centro de la nacia entuziasmiĝo de la akademia junularo; tio dum la jaro 1824 gvidis al senpostenigo de profesoro Lelewel fare de la rusiaj regantoj. La universitato pro la entuziasmiga impulso de tiuj tri jaroj tiom ekfloris, ke ĝi meze de la 1820-aj jaroj estis inter la plej grandaj universistato kaj havis pli da studentoj ol la universitato Oksfordo. Dum la jaro 1823 grupo da studentoj, inter ili la de Joachim Lelewel subtenita pollingva poeto Adam Mickiewicz enkarceriĝis por la akuzo de kontraŭimperia konspiro. Post ribelo de novembro 1830, en kiu la vilnaj studentoj ludis motoran rolon, la universitato dum la jaro 1832 plene malpermesiĝis.
Ĉinbivo (Pipa)
Eksteraj ligiloj
Hua Xia (kun Li-ling Huang), YouTube
Liu Fang, filmetoj
Universitato Vilno
Historio
Dum la Unua Mondmilito la 11-an de januaro 1940 Kościuszko-Fondaĵo el Nov-Jorko transdonis al Litovio mil dolarojn kiel helpon al 95 polaj profesoroj el fermita de litovaj regopovoj Universitato Vilno. Post la milito kaj la kolapso de la feŭdisma Rusia Imperio, la armeo de Pollando konkeris kaj aneksis la sudorienton de Litovio, kiu ricevis la nomon Centra Litovio kaj iĝis pola: Inter la jaroj 1919 kaj 1939 ĝi pluekzistis kiel "Stefano-Báthori-universitato". Post la konkero kaj anekso de Vilno samkiel de la tuta Baltio pere de la Ruĝa Armeo de Sovetunio la altlernejo ricevis la nomon "Kapsukas-universitato", laŭ gvidanto de al Komunista Partio de Litovio. Kiam la ŝtato Litovio reakiris sian sendependecon de Sovetunio dum la jaro 1990, tiu nomo de la komunistaj konkerantoj estis senprokraste forigita – nun la altlernejo nomiĝas nur Vilniaus universitetas.
La historia, en la pleja urbocentro situanta tereno de la universitato reflektas ĉiujn arkitekturajn stilojn reprezantatajn en Litovio: novgotiko, renesanco, baroko kaj klasikismo. Dum la lastaj jardekoj aldoniĝis kvin novaj lokoj de universitataj konstruaĵoj.
Ĉinbivo (Pipa)
Eksteraj ligiloj
Luthomania (kun Hua Xia), YouTube
Referencoj
琵琶
Universitato Vilno
Strukturo
La universitato Vilno estas dividata en sume 12 fakultatojn, 2 institutojn kaj 4 universitatajn centrojn.
Honoraj doktoroj
kun la jaro de ricevo de la honora doktoreco
Nacia Parko Bundala
La Nacia Parko Bundala estas internacie grava vintra rezervejo por migrantaj akvobirdoj en Srilanko. Bundala estas ripozejo por 197 specioj da birdoj, el kiuj la plej gravaj estas la rozaj flamengoj, kiuj migras en grandaj gregoj.
Bundala estis nomumita naturrezervejo (wildlife sanctuary) en 1969 kaj ŝanĝita al nacia parko la.
En 1991 Bundala iĝis la unua malsekejo deklarita kiel ejo laŭ la Ramsar-Interkonsento en Sri-Lanko.
En 2005 la nacia parko estis nomumita biosfera rezervejo de UNESKO, kaj iĝis tiel la kvara biosfera rezervejo en Sri-Lanka. La nacia parko troviĝas 245 kilometrojn sudoriente de Kolombo.
Aĉeo
Aĉeo (Aceh; Atjeh) estas provinco de Indonezio, situanta sur la plej okcidenta terkolo de insulo Sumatro. Ĝi estas teritorio kun forta islamo. Ĝi situas en eniron de Malaka Markolo, el kio ĝi profitis jam en fora pasinto. Arabaj komercistoj alportis ĉi tien islamon jam en la 13-a jarcento kaj en tiu tempo ĉi tie aperis ankaŭ la unua eŭropano, Marko Polo, dum sia vojaĝo reen al Venecio en la jaro 1292. Aĉeo ĉiam tre estimis sian sendependecon, nederlandanoj sukcesis subjugi ĝin nur post la tridekjara milito en la jaroj inter 1873 kaj 1903. En la tempo de bataloj je sendependeco Aĉeo apartenis al grandaj protektantoj de la indonezia ŝtato, sed pli poste, en la 50-aj jaroj de la lasta jarcento, denove ekbrulis bataloj, post dekjaroj de ribeloj estis konfesita al Aĉeo statuso de aparta provinco. En la 1970-aj jaroj ĉe urbo Loksumavo (Lhokseumave) malkovriĝis la tutmonde plej granda centro de tergaso.
En tiu ĉi provinco troviĝas urbo Banda Aceh, kiun en decembro 2004 trafis cunamo. Alia grava urbo estas Langsa.
Beratón
Beratón [beraTON] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la nordoriento de la provinco Sorio kaj en la komarko Tierra de Ágreda en la nordoriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 41,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 38 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 400 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 70 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun la provinco Zaragozo.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Sierra del Moncayo, okupanta 1 909 hektarojn, nome 46 % de la teritorio kaj la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel Sierra del Moncayo, okupanta 2 111 hektarojn, nome 51 % de la teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 11-a jarcento. Fine de la 17-a jarcento estis proksima minado de fero.
Laŭlonge de la 20-a jarcento okazis forta elmigrado. Fine de la 1960-aj jaroj fermiĝis la bazlernejo. Dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj ekis lanta reveno de iamaj elmigrintoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.
Franca militiro al Egiptio
La kampanjo de Egiptio estis la milita ekspedicio en Egiption fare de la generalo Bonaparte kaj de liaj sukcedantoj el 1798 al 1801, cele al la konkero de Egiptio kaj Mezoriento, kaj tiele blokadi la vojon al Hindio fare de Granda Britio kadre de la lukto kontraŭ tiu menciita ŝtato. Tiu fakte estis unu de la potencoj kiuj eltenis malamikecon kontraŭ la revoluciema Francio.
Ĝi plifortiĝis pere de scienca ekspedicio, komponita de nombraj historiistoj, botanikistoj, desegnistoj kiuj akompanis la armeon por malkovri la riĉojn kaj kulturajn kaj ekonomiajn de Egiptio. La 19a de majo 1798 (30a de florealo de la jaro 6a) la franca ekspedicia armeo eliris el Toulon, sed estis ankaŭ ŝipoj kiuj akompanis ilin el Marsejlo, Ĝenovo, Ajaccio, Civitavecchia. Totale pli ol 400 ŝipoj partoprenis en tiu ŝiparo, same kiel 40 000 homoj kaj aliaj 10 000 maristoj. La ŝiparo konkeris dekomece Malton en la 11-a de junio, poste elŝipiĝis en Aleksandrio la 1a de julio.
Unu el la plej famaj bataloj de tiu kampanjo estis la batalo de la Piramidoj kiu okazis la 21a de julio 1798.
Francio devis abandoni Egiption meze de 1801.
Osové
Osové (Wossowe) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1354.
Pasquale Malipiero
Paskalo MALIPIERO (1392–1462) estis venecia ŝtatestro kiu aktivis kiel la 66-a Doĝo de Venecio de la 30-a de oktobro 1457 ĝis sia morto. Mezbona guberniestro, li sukcedis al Francesco Foscari kaj estis ĉefe elektita de la malamikoj de la familio Foscari.
Biografio
En 1458, li subskribis leĝon kie serio de rimedoj limigis la povon de la Konsilio de la dek. Li estas sepultita en la Baziliko de Sanktaj Johano kaj Paŭlo, tradicia entombiga loko de la doĝoj. Li edziĝis al Giovanna Dandolo di Antonio kaj estis sukcedita de Cristoforo Moro. Li havis tri infanojn: Lorenzo, Antonio, Polo (la sola kiu edziĝis) kaj Maddalena, edziniĝinta kun Giacomo Gabriel di Zaccaria. Rilate al lia politika kariero, la unuaj novaĵoj originas en la 28-a de februaro 1429 kiam li estas elektita sindiko kaj provizanto en Albanio, Dalmatio kaj Istrio.
Informoj pri lia politika kariero fariĝas pli multenombraj ekde 1435, kiam li estas elektita konsulo en Trano. En la 21-a de februaro 1437 li estas nomumita venecia ambasadoro en Ĝenovo, unua efektiva diplomatia misio de Malipiero, kiu daŭris ĝis la fino de decembro. En la 17-a de tiu monato li petas al la Senato por reveni hejmen pro kialoj postulantaj lian ĉeeston hejme. La misio kiel ambasadoro repreniĝis en printempo 1438 kaj etendiĝis ĝis la unuaj tagoj de decembro. En la 3-a de novembro 1439 li estas elektita inter la kvin Saĝuloj por la preparado de la grundo, rango kiun li okupis ĝis sia foriro al Florenco kiel ambasadoro en la kortumo de la papo Eŭgeno la 4-a.
En la 3-a de majo 1440 li estas nomumita oratoro apud Francisko Sforza, ĉefo-komandanto de la armeoj de la Venecia Respubliko en Lombardio, kiu samtempe okupis la postenon kiel provizanto de la armeo, singulara figuro kiel plenpovohavulo, ke la venecia registaro sendadis, super cio kun funkcioj pri politika kontrolo apud la kondotieroj, kiuj estis la armitaj brakoj de la Serenissima.
En la 25-a de novembro 1440 li estis elektita podestà de Verono. En la 18-a de decembro 1445 la papo Eŭgeno la 4-a oferdonas la li prestiĝan ambasadejon en Romo. Kiam Euĝeno la 4-a mortis en la 23-a de februaro 1447, Malipiero estas komisiita de la venecia delegitaro por gratuli la sukcedinton Nikolao la 5-a. la En 1459, la papo Pio la 2-a postulas el Venecio kelkaj galerojn por partopreni en nova krucmilito kontraŭ la malfideluloj, sed la doĝo estis rezervoplena kaj la helpo ne okazis, tial li ricevis la alnomon pacama. Dum lia regado komenciĝas la konstruo de la portalo de la venecia arsenalo.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Basaiti_Portrait_of_Doge_Agostino_Barbarigo.jpg| Listo de doĝoj el Venecio Michele_Steno.jpg| Michele Steno (1331-1413) FrancescoFoscariBastiani.jpg| Francesco Foscari (1373-1457) Portrait_du_pape_Eug%C3%A8ne_IV.jpg| Eŭgeno la 4-a (1383-1447) Portrait_of_Doge_Cristoforo_Moro_(1390-1471).jpg| Cristoforo Moro (1390-1471) Andrea_Vendramin,_by_Gentile_Bellini_cropped.jpg| Andrea Vendramino (1393-1478) Francesco_Sforza.jpg| Francesco Sforza (1401-1466) Pintoricchio_012.jpg| Enea Silvio Piccolomini (1405-1464) Bellini, Gentile - Mocenigo, Giovanni, Doge - Museo Correr.jpg| Giovanni Mocenigo (1409-1485) Doge_Tommaso_Mocenigo.png| Tommaso Mocenigo (1414-1423) Santa_Maria_dei_Miracoli_(facciata).jpg| Pietro Lombardo (1435-1515) </Gallery>
J.F. Kennedy (metroo de Rennes)
La stacio J.F. Kennedy, laŭ la nomo de la apude situanta korso, estas la lasta stacio de la linio a de la metroo de Rennes.
Situo
Situanta kore de la kvartalo 'Villejean-Beauregard', sur la slabo 'Kennedy', ĝi estas la stacio por la tuta kvartalo 'Villejean'. Ĝi estas ankaŭ la lasta stacio nordokcidente de la linio. Estas nur unu kajo sur la norda flanko. Konsekvence, la vagonaroj reiras inversdirekte antaŭ ol alivojiĝi sur la dekstra trako post kelkaj dekoj da metroj.
La konstruado de la dua kajo kaj de malantaŭa stacidomo por turnado kaj la parkado de la vagonaroj estas antaŭvidita post la ekfunkciado de la linio b en 2018. La kosto de la tuto de tiuj laboroj estis taksita en 2010 je 75 milionoj da eŭroj. La decido pri la modifoj estis konfirmita okaze de la kunveno de la konsilio de "Rennes-metropole" en la 20-a de Majo 2010.
Apud la stacio estas ankaŭ aŭtoparko, sur la bulvardo de 'Anjou'.
Arkitekturo
La arkitekto de la stacio estis Manuelle Gautrand.
La stacio staras sur 2 niveloj. Slabo je ebligas naturan lumigon de la biletvenda ĉambro situanta sur nivelo -1. Ŝtuparo ebligas atingi la unikan kajon sur nivelo -2, de kie supreniras rulŝtuparo.
Armea Spaco Ohrdruf
Ĝis 1918
La agrikulture relative malfavora zono ĉe Ohrdrufer-tavolo uzistas jam ekde la 19-a jarcento kie militistara trejnzono de la taĉmentoj de la turingiaj ŝtatoj. Post la fondo de la Germana Imperiestra Regno la Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao klopodis pligraviĝi armee. Sude de la urbo Gotao la Hipodromo Boxberg kiu utiligebu ankaŭ fare de la kavalerio. En la oriento de Gotao estiĝis poste haveno aerŝipa kies inaŭguro estis en la 9.7.1910 (Carl-Eduard-Luftschiffhalle). Ĝi ankaŭ utiligeblu fare de armeaj aerŝipoj. La sekvintajn jarojn atingis pluraj aerŝipoj la urbon. Tia premiero estis en la 14.11.1909 kaj la ŝipo nomiĝis Parsival.
En marto 1914 oni starigis ĉe tereno apud la gotaa vagonfabriko armepilotan kazernon kun propra flugkampo. Ĝi ekfunkciis en la 18.2.1915. Pli malgrandaj pafejoj troviĝis ĉe Krahnberg-monto kaj Seeberg-monto. Postuloj pri novaj manovraj zonoj pridiskutitis diversmaniere. La prusia urbo Langensalza ankaŭ volis pligraviĝi armee, dume arnstadt-aj kamparanoj timis pri sia ekzistado daŭra. En la 21.5.1908 venis la unua pli granda taĉmento (1-a bataliono de la Sesa turingia infanteriregimento nr. 95) sub la komando de generalo von Scheffer-Boyadel. Ĝis 1912 oni finstarigis loĝejojn soldatajn por unu infanteria kaj unu kavaleria regimento. Samtempe komenciĝis la dezertigo de la bienoj Heerda kaj Hundsbrunn. Bariloj kaj avertotabuloj markis la limon al la teritoriaro civilula. Dum la Unua mondmilito surspace trejniĝis turingiaj rekrutitoj anktaŭ fronten-sendo.
En la 29.1.1915 imperiestro Vilhelmo la 2-a mem vizitis la armean spacon inspektonte. Jam ekde 1914 ekzistis speciala zono interniga por 10.000 kaptitoj. La kondiĉoj de Nordlager estis ŝajne relative homaj. La plejmulto de la kaptitoj estis francoj kiuj ankaŭ faris publikajn laborojn stratkonstruajn kaj surkampajn. Krome oni instalis lazareton kaj tombejeton. Pri tio ekzistas ankoraŭ memorŝtono. La forigo de la internigejo estis jam en aprilo 1916 simple pro tio ke kvazaŭ ĉiuj kaptitoj aliloke laboiris; la restantaj nelabarantaj venis al Bad Langensalza. Post la armistico en novembro 1918 estiĝis agoj marodaj kaj vandalismaj.
1933 ĝis 1945
Post la potencakiro de la nazioj oni komencis en majo 1934 la konstruon de barakoj soldataj por loĝigi la 1-an sekcion de Kraftfahr-Lehrkommando II – Ohrdruf kune kun ties stabo. Pro la kondiĉoj de la Traktato de Versajlo diversaj gravaj armiloj estis malpermesitaj en Germanujo kaj pro tio multa trejnado estis kaŝa. En la 15.10.1935 oni kreis pli grandajn veturajn taĉmentojn, nome de la Tanko-regimentoj 1/Erfurto kaj 2/Eisenach (kiuj grandparte rekrutiĝis el en Ohrdruf trejnitaj viroj) kaj de Arteleriregimentoj 73/74/75. Krome oni starigis la tankan regimenton PzReg 7 kiu alilokitis en Bavarion.
En la 1.8.1936 ekkomandantis en Ohrdruf Günther von Goeckel (ĝis la 30.11.1943). Sub lia komando aranĝitis ankoraŭ sekreta komunikadcentro poŝta (Amt 10) kaj komandejo speciala (Olda). En 1938 oni estis komencinta la konstruon de kazerno en la nordorienta parto de la armea spaco; en printempo 1939 aldonitis bombrifuĝejo. Pro tutarmea bezono ŝanĝitis inter aŭgusto kaj novembro 1940: la 16-a infanteridivizio iĝis la 16-a tankdivizio. En 1941/42 oni kreis etan internigejon por sovetianoj; ĝin transprenis en aŭtuno anoj de Schutzstaffel kiuj faris ĝin filio de la koncentrejo de Buchenwald. En Jonas-valo (Jonastal) ekis ekde novembro 1944 la konstruo de galerioj por diversaj sekretaj flugmaŝinkonstruplanoj. La finkonstruo ĝis la fino de la mondmilito jam ne okazis.
Fontaine-lès-Dijon
Fontaine-lès-Dijon estas franca komunumo en la Departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis 9,136 loĝantojn en la jaro 2011.
Armea Spaco Ohrdruf
1945 ĝis 1947
En la 5.4.1945 venis tien ĉi anoj de la 4-a tankdivizio de la Usona Armeo; sur la armea spaco estis starigita provizora tendaro por liberigitaj sovetiaj militkaptitoj.
Fontaine-lès-Dijon
Geografio
La najbaraj komunumoj estas Ahuy norde, Diĵono oriente kaj sude, Talant kaj Daix okcidente.
Armea Spaco Ohrdruf
1947 ĝis hodiaŭ
Ekde 1947 uzis la terenaron la Soveta Armeo, poste la Nacia Popolarmeo de GDR. Malantaŭ la Turniĝo la tuto ekuzatis fare de Bundeswehr (ekde 1993). Post la definitiva hejmeniro de la sovetiaj soldatoj komenciĝis laboroj purigaj koncerne la grundon, la postlasitajn armilojn kaj la municipostlasitaĵojn. Ekde decembro 2013 la areo ne estas pli armea spaco sed simpla trejnejo por ununura kazerno, nome Friedensteinkaserno de Gotao. Kelkaj tre volus malfermon de la tuta areo por ripozumontaj homoj. Fakte uzatas eta parto okcidente kiel biciklovojo.
Griza frankolino
La Griza frankolino (iam nomata Griza perdriko, sed ne konfuzinda kun la eŭropa Griza perdriko) Francolinus pondicerianus estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj. Ĝi troviĝas en ebenaĵoj kaj plej sekaj partoj de Suda Azio. Ili troviĝas en malfermaj terkultivejoj same kiel ĉe arbustaro; ties loka nomo tiitar baziĝas sur ties alvokoj, laŭta kaj ripetata Ka-tee-tar...tii-tar kiu estas produktata de unu aŭ pliaj birdoj samtempe. La termino tiitar povas ankaŭ aludi al aliaj perdrikoj aŭ koturnoj. Dum la reprodukta sezono alvokantaj maskloj allogas rivalojn kaj tiele oni uzas falsaĵojn por kapti tiujn birdojn ĉefe por kokolukto.
Aspekto
La Griza frankolino estas tute strieca kaj ties vizaĝo estas pala kun fajna nigra bordo de la pala gorĝareo. La ununura simila specio estas la Bunta frankolino, kiu havas ruĝecan suban ventron. La masklo povas havi ĝis 2 spronojn dum inoj kutime ne. Subspecio mecranensis estas pli pala kaj troviĝas en arida nordokcidenta Barato, Pakistano kaj pli okcidente. Subspecio interpositus estas pli malhela kaj intermeza troviĝanta en norda Barato. La nomiga raso en suda duoninsula Barato havas populaciojn kun pli malhelruĝecaj gorĝo, superokulo kaj estas pli bruna.
Ili estas malfortaj flugantoj kaj flugas mallongdistance, kaj fuĝas al subkreskaĵaro. Dumfluge ili montras brunan voston kaj malhelajn unuarangajn.
La raso de Srilanko ricevas foje la nomon ceylonensis aŭ estas konsiderata kiel apartenanta al la nomiga.
Habitato kaj distribuado
La Griza frankolino kutime manĝas ĉe nuda grundo aŭ ĉe malalta herbejo en arbustaro kaj malferma kamparo kaj rare troviĝas sub altitudo de 500 m super marnivelo en Barato, kaj sub 1,200 m en Pakistano. La distribuado estas sude de la montetoj de Himalajo okcidenten al la valo de Induso kaj orienten al Bengalo. Ĝi troviĝas ankaŭ en nordokcidenta Sri-Lanko. Troviĝas enmetitaj populacioj en Andamanoj kaj Ĉagosoj insularoj. Ili estis enmetitaj en Nevado en Usono kaj Havajo, kun kelkaj aliaj specioj de frankolinoj.
Kutimaro kaj ekologio
La laŭtaj alvokoj de tiuj birdoj estas komune aŭdataj matene. Paroj de birdoj engaĝiĝas en duetaj alvokoj. La ina alvoko estas a tii...tii...tii ripete kaj foje kila..kila..kila kaj la respondanta alvoko duetas katiila..katiila..katiila. Ili estas kutime vidataj en malgrandaj grupoj.
La ĉefa reprodukta sezono estas aprilo al septembro kaj la nesto estas kaŝita skrapaĵo surgrunda. La nesto povas esti foje farata super grunda nivelo en niĉo en muro aŭ roko. La ovaro estas de 6 al 8 ovoj sed ankaŭ oni konstatis pli grandajn ovarojn.
Manĝo inkludas semojn, granon same kiel insektoj, ĉefe termitoj kaj skaraboj (ĉefe de Tenebrionedoj kaj Karabedoj). Ili povas foje preni pli grandajn predojn kiaj serpentoj.
Kelkaj specioj de plumakaroj kaj sangoparazitoj estis priskribitaj el tiu specio.
Statuso
Ili estas ĉasataj en multe de sia teritorio uzante malaltajn retojn kaj facile kaptataj uzante alvokajn kaptallogilajn birdojn.
En kulturo
Kelkaj aŭtoroj priskribis la kuradon de tiuj birdoj kiel propre gracia:
John Lockwood Kipling, patro de Rudyard Kipling verkis pri tiu kaj pri aliaj perdrikoj kia la Ĉukaro:
Renkenberge
Renkenberge estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tornyosnémeti
Situo
La vilaĝo situas laŭ la slovaka landlimo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Slovakio, Hernád preterfluas. Gönc troviĝas 7, Encs 9, Miskolc 63 km-ojn. Ĝis 2008 limpasejo funkciis tie. Kontraŭe troviĝas Seňa.
Historio
La unua mencio devenis el 1220. La fondintoj estis germanoj. La vilaĝo ricevis la nunan nomon en 1746 por fari diferenon, iner komunumoj Németi nur tie estis preĝejturo. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova landlimo de Ĉeĥoslovakio. Dum la socialismo kolĥozo funkciis. Ekde 2009 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo.
Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, poŝto, restoracio.
Klasika tiparo
En la eŭropa tipografio, klasika tiparo estas duuskla tiparo, kiu kombinas la majusklojn devenantajn el la kvadrata majuskla skribo de la antikvaj greka-romiaj monumentoj, kaj la minusklojn devenantajn el la karolida minuskla skribo.
Oratorio
Oratorio estas muzikaĵo, kiu plej ofte similas al opero, sed havas ĉiam religian temon. Oratorioj ankaŭ restas sen scenaĵoj aŭ kostumoj.
Klasika tiparo
En la tradicio germana-rusa oni nomas klasikan stilon «antikva»; en la tradicio angla-franca oni nomas ĝin «roma» (dum la kursivon oni nomas «italia»: italics, italique). La esperanta termino klasika estas provo eviti elekton inter la du skoloj.
Oratorio
La oratorio originis el Italio en la frua 17-a jarcento. Kelkaj el ĝiaj komponistoj estis Giacomo Carissimi kaj Emilio di Cavalieri. La tekstoj estis ofte prenitaj el la Biblio, aparte el la Malnova testamento.
Klasika tiparo
Proprasence, klasika stilo estas rekta stilo kun serifoj; tamen kadre de tipara familio, en la tradicio angla-franca oni povas apliki la respondan terminon «roma» (t.e. Roman, romain) al ĉia ajn rekta tiparo, interalie por tiparo senserifa.
Oratorio
Ankaŭ riveliĝis oratorioj en Germanio (Heinrich Schütz) kaj Francio (Marc-Antoine Charpentier).
Kelkaj konataj oratorioj estas la Messiah de Georg Friedrich Händel kaj la Pasiono de Sankta Mateo de Johann Sebastian Bach.
Banda Aceh
Banda Aceh estas ĉefurbo de provinco Aceh, situanta sur insulo Sumatro, kies koordinatoj estas 5°31′N 95°25′E.
La 26-an de decembro de 2004 trafis la provincon kaj la urbon unu el la plej grandaj cunamoj (marondoj) en la historio, veninta el Hinda oceano.
Tertremo je forto 9 gradoj de skalo de Richter kun epicentro en Hinda oceano, 150 km okcidente de urbo Meulaboh en provinco Aceh, levis flusan ondon de cunamo, kiu dum kelke da horoj dezertigis ne nur marbordon de Aceh mem, norda Sumatro kaj proksima Nikobaroj kaj Andamanoj apartenantaj al Barato, sed ankaŭ marbordon de pli ol 1500 km malproksima Srilanko, suda Barato, suda Tajlando, nordokcidenta Malajzio, Maldivoj kaj eĉ de multe miloj da kilometroj de malproksima Somalio.
Instituto de Egipto
La Instituto de Egipto aŭ en franca origine Institut d’Égypte estis instruakademio fondita de Napoleono Bonaparte por plenumi esploradon dum sia Egipta kampanjo. Ĝi kunsidis la unuan fojon en la 24a de aŭgusto 1798 kun Gaspard Monge kiel prezidento, Bonaparte mem kiel vic-prezidanto kaj Joseph Fourier kaj Louis Costaz kiel sekretarioj. Ĝi havis 48 studentojn kaj imitis la funkciadon de la Institut de France en siaj sekcioj. Post la franca okupado ĝi estis translokigita al Aleksandrio en 1859, kie ĝi funkciis fare de fakuloj francaj, britaj kaj germanaj. La konstruaĵo de la Instituto ĉe la placo Tahrir en Kairo estis bruligita kaj detruita en la 17a de Decembro 2011 kiel parto de la Egipta revolucio kiu estis komencina en Januaro 2011.
Károly Bebo
Károly Bebo [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bebo Károly estis hungara baroka skulptisto. Károly Bebo naskiĝis supozeble en 1712, li mortis la en Buda.
Biografio
Károly Bebo servis ekde 1740 al la grafa familio Zichy [ziĉi] en Óbuda. Li ne nur estis skulptisto, sed ankaŭ li havis plurajn postenojn ĉe la familio, ekzemple li estis inspektoro de konstruado de Kastelo Zichy (Óbuda) (1746-1757). Li kreis skulptaĵojn aŭ ornamaĵojn al pluraj preĝejoj.
Rivarolo Canavese
Rivarolo Canavese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Castellamonte, Salassa, Ozegna, Favria, Ciconio, Lusigliè, Feletto, Oglianico, Bosconero, Rivarossa kaj Lombardore.
Katolikus Munkáslap
Katolikus Munkáslap (hungare por Katolika Laboristgazeto) aperis en Temesvár inter 1931 kaj 1939. Ĝin eldonis Katolikus Munkásegyesület respektive de 1932 Romániai Katolikus Munkásszövetség. Ĝis 1933 redaktis Horváth Ferenc, sekve Schiff Béla, pli juna Kubán Endre kaj Szűcs Béla, de 1935 Gieszer Ágoston. Ĝi regule publikigis artikolojn de Bach Gyula, Bechnitz Sándor, Fodor József, Gabriel József, Kubán Endre, Géza Rech K. kaj Szappanos Gyula.
Higaŝiosaka
Higaŝi-Osaka (東大阪市 [higaŝioosaka-ŝi]) estas urbo en Gubernio Osaka en Japanio. Ĝi estas la 3-a plej granda urbo en la Gubernio Osaka sekve de Osako kaj Sakaj.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Industrio
Multaj Malgrandaj kaj mezaj entreprenoj situas en la urbo. Decembro 2002, Kooperativo de malgrandaj kaj mezaj entreprenoj en la urbo Astro-Teknologio SOHLA por evoluigi artefaritan seteliton.
Grandaj entreprenoj: