cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
23-a IS
Elstaris interalie prelegoj de Senad Čolić, Gerald Roemer, Klaus Schubert, Guido Brandenburg, Thomas Bormann, Ina Tautorat, Amri Wandel kaj Claude Trésorier, aldone al laborgrupoj de la prelegintoj kaj krome interalie de Dario Besseghini, Elisabeth Schwarzer kaj Anna Brennan, aldone al multaj pliaj diskutgrupoj, kursoj kaj pliaj programeroj. Krom la nacia ministerio pri junularo, ĉi-foje ankaŭ la germania nacia "ministerio pri ekonomia kunlaboro" (neformale de multaj ankoraŭ nomata "ministerio pri evoluhelpo") subtenis la eventon pri amaso da afiŝoj, ampleksaj broŝuroj kaj pliaj detalaj informaroj en pluraj naciaj lingvoj. Kvankam ne en Esperanto, tiuj abundegaj materialoj por multaj seminarianoj estis interesaj kaj aprezataj.
Preĝejo Sankta Laŭrenco (Szentlőrinc)
Historio
Tiu komunumo havis jam kirkon en 1332. Dum dominado de turkoj ĝi plene ruiniĝis. Grafino konstruis la mun videblan preĝejon en la malfruaj 1720-aj jaroj, sed laŭ alia fonto tio okazis en 1718. En 1808 nova sanktejo konstruiĝis. En 1884 negrava trakonstruo okazis. La orgeno estis farita en 1880, poste modernigita en 1937.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en la urbomezo. La fasado komenciĝas meze kun kvadrata turo, kies malsupra parto la enirejo funkcias. Interne la mebloj, altaroj kaj la predikejo devenis el la frua 19-a jarcento.
Kermeso okazas en la 10-an de aŭgusto.
(74721) 1999 RH167
(74721) 1999 RH167 estas marsrenkonta asteroido ne malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝia discentra orbito malproksime ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,21702 AU, tie estas 32,466 milionoj da km.
Longbeka perdriko
La Longbeka perdriko (Rhizothera longirostris) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.
Distribuado kaj habitato
Ĝi troviĝas en la Malaja Duoninsulo, Sumatro kaj Borneo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Estas du distingaj subspecioj; la nomiga raso R. l. longirostris estas relative disvastigata, dum R. l. dulitensis, foje konsiderata plena specio konata kiel Dulita perdriko aŭ Perdriko de Hose (R. dulitensis), havas tre limigitan teritorion en la montoj de centra Borneo.
Aspekto
Fakuloj ne scias kial la Longbeka perdriko bezonas tiom nekutiman bekon, sed ŝajne estas adapto al speciala manĝo en ties ĝangala habitato. Tiu estas ĝia plej markata karaktero kaj estas kialo kaj por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo. Ĝi estas ĉefe ruĝecbruna al sablokolora, kun oranĝeca kapo, malhelbrunaj krono kaj dorso (tiu strieca), helgriza brustozono, longa, nigra, kurbeca beko kaj flavaj kruroj. La subaj partoj estas oranĝecaj kun blankeca ventro.
19183 Amati
19183 Amati estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Caudry (stacidomo)
Caudry estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Caudry, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
19183 Amati
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala familio Amati : farintoj de violonoj en Kremono en la 16-a kaj 17-a jarcentoj, kiuj establis la faman "Skolon de Kremono". Plej bone konata ano de tiu familio estis Nicola Amati (1596–1684), instruinto de Andrea Guarneri kaj Antonio Stradivari. La familio Amati kreis tipon de violono kiu estas ankoraŭ nun efikanta.
Caudry (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Busigny - Somain (250000).
Sejla Mun Super S La filmo
Sejla Mun Super S La filmo (美少女戦士セーラームーンSuperS セーラー９戦士集結！ブラック・ドリーム・ホールの奇跡 [Biŝōĝo Senŝi Sērā Mūn Sūpāzu: Sērā Kjū Senŝi Ŝūkecu! Burakku Dorīmu Hōru no Kiseki], angle: Sailor Moon SuperS: The Movie aŭ Pretty Soldier Sailor Moon SuperS: The 9 Sailor Soldiers Get Together! Miracle in the Black Dream Hole) estas animea filmo bazita sur la mangao Sejla Mun de Takeuĉi Naoko. La filmo estas aldona animeo al la kvara anime-serio Sejla Mun Super S kun sendependa scenaro. Ĝi estas konata ankaŭ sub la titolo de angla-lingva dublado "Sailor Moon Super S the Movie: Black Dream Hole".
Merriam-Webster
Merriam-Webster, Inc., kiu estis origine G & C Merriam Company de Springfield (Masaĉuseco), estas usona entrepreno kiu publikigas referencajn librojn, ĉefe vortarojn kiuj estas posteuloj de la An American Dictionary of the English Language de Noah Webster (1828).
Sejla Mun Super S La filmo
Rakonto
En multaj urboj de la mondo komencis malaperi infanoj de certa aĝo. Ĉiuj infanoj de la urbo malaperas dum ununura nokto. Kiam venis vicon de Tokio, kie loĝas ĉefroluloj, evidentiĝis, ke infanoj estas hipnotigitaj per la kanto "Feo de tria horo" (三時の妖精 [Sanĝi no Jōsei]), ludanta per la fluto. Ili sekvas en ŝipo, kiu forflugas kun ili. Ĉibi-usa kaj ceteraj Sejla-batalistoj provas ĉesi feon, kiu ludas fluton, sed malsukcesas. Li forprenas infanojn kune kun Ĉibi-usa. Alia feo portas Sejla-batalistojn al la lando, kie flugas ŝipoj kun infanoj por savi Ĉibi-usa-n kaj ceterajn infanojn.
Roluloj
Herooj de la filmo estas Sejla Mun, Sejla Markuri, Sejla Mars, Sejla Ĝupita, Sejla Vinas, Ĉibi-usa, Sejla Uranus, Sejla Neptjun, Sejla Pluto, Taksido Kamen, Luna, Artemis. Ili estas priskribitaj en la artikolo Listo de roluloj de "Sejla Mun".
33740 Arjunmoorthy
33740 Arjunmoorthy estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Arjun Moorthy, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2017 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo ; pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la BASIS Scottsdale de Scottsdale (Arizono).
Masao Uchino
Masao Uchino (japane 内野 正雄, n. 21-an de aprilo 1934) estas japana futbalisto. Li de 1955 ĝis 1962 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Albert Frank Milward
Albert Frank MILWARD (n. en 1893 en Redditch, Worcestershire – m. la ) estis brita esperantisto, kiu tradukis en Esperanton la romanon La dormanto vekiĝas de Herbert Wells kaj novelojn de Edgar Allan Poe (kolektitajn en Ses Noveloj).
4595 Prinz
4595 Prinz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Martin (Marty) Prinz , (1931–2000), konserviston de la specimenaro da meteorŝtonoj en la Usona Muzeo de Natura Historio de Novjorko kaj fakulon pri la enfermaĵoj da silikato en la ferometeoritoj
Franz Xaver Gruber
Vivo kaj agado
Estante filo de teksisto li trejniĝu samprofesie; sed lia instruisto Andreas Peterlechner rimarkis la muzikan talentegon kaj konvinkis la patron permesi al li karieron pedagogian. Jam en 1805 Georg Hartdobler, orgenisto en Burghausen lernigis ludadon al li kaj en 1806 Gruber finekzameniĝis en Ried im Innkreis kaj en Salcburgo. Poste deĵoris unu jaron kiel asistanto ĉe Peterlechner. En la 12.11.1807 Gruber iĝis instruisto en Arnsdorf (Lamprechtshausen). Por rajti ekloĝi en la sakristiana loĝejo li edzinigis la duoblan vidvinon Elisabeth Fisĉinger kiu naskis al li du infanojn. Ŝi havis mem el pli frua geedzeco du infanojn. Por plibonigi la financan situacion kaj esperante iam iĝi instruisto en Oberndorf li transprenis inter 1816 kaj 1829 la kantorajn kaj orgenistajn servojn ĉe la Nikolao-preĝejo de Oberndorf. Tiel eblis por Gruber kombini tri profesiojn (instruisto, orgenisto, sakristiano).
Dume la lernejo de Arnsdorf ĝis hodiaŭ funkcias estante la plej malnova aktiva lernejo de Aŭstrujo, dum la apuda sakristian-loĝejo estas muzeo. Gruber ekfamiĝis per muzikompono de la mondfama kristnaska kanto Stille Nacht, heilige Nacht kies premiero estis en al 24.12.1818 en Oberndorf; gitare akompanis lin la pastro Joseph Mohr. Poste li aranĝis la kanton ankaŭ por orgeno. Kun Mohr li kreis ankoraŭ aliajn ekleziajn kantojn.
Post morto de la unua edzino li edzinigis en 1826 la arnsdorf-aninon Maria Breitfuß kiu estis estinta lia lernantino. Sume li havis dek du infanojn. Franz Xaver kaj Felix muzikistis kiel la patro; Franz Xaver krome fondis en 1849 la ĝis nun ekzistantan kantoklubon Halleiner Liedertafel.
Regiono Mwanza
Tiu ĉi artikolo estas pri regiono en Tanzanio. Estas ankaŭ distrikto Mwanza en Malavio.
Héauville
Héauville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Regiono Mwanza
Regiono Mwanza (Mkoa wa Mwanza) estas unu el la regionoj de Tanzanio. Ĝia ĉefurbo same nomiĝas Mwanza.
Héauville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Héauvillais.
Regiono Mwanza
La regiono situas en la nordo de la lando. Ĝiaj limoj estas al:
La regiono grandparte vivtenas sin per agrokulturo. Ĝi estas administre dividita en jenajn ok distriktojn: La teritorio de la ĉefurbo situas en la distriktoj Nyamagana kaj Ilemela, kiuj situas laŭ la orienta flanko de fjordo de Viktoria lago.
Saint-Gilles-les-Forêts
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Campo Calabro
Campo Calabro estas komunumo de Italio.
155438 Velásquez
155438 Velásquez estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Amarnath
Amarnath [amarmat] estas unu el la plej famaj kaj sanktaj hinduaj temploj, dediĉita al Lord Ŝiva, situanta en Kaŝmiro, Barato. La templon mencias jam antikvaj sanskritaj verkoj 5000-jaraj. Ĝi estas populara pilgrimejo, kiun oni vizitas dum 45 tagoj en julio kaj aŭgusto. En la kaverno-templo, oni povas tiam vidi nature elformitan lingaon (stalagmitan faloson, penisformon el glacio). Ĝi kreskas nature de majo ĝis julio, aŭgusto.
La kaverno situas en alto de 3888m, ĉ. 141 km de la kaŝmira urbo Srinagar. La pilgrimantojn danĝerigas kelkfoje islamaj teroristoj, kvankam la teritorio staras sub regado de la barata armeo.
(10750) 1989 PT
(10750) 1989 PT estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaastronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
22253 Sivers
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la german-balta diplomato Jacob Johann Sievers (1731–1808), guberniestro de la Novgoroda provinco, konata en Rusio sub la nomo de Jakob Jefimoviĉ Sivers (cirile Яков Ефимович Сиверс). Fondinto kaj direktoro de la Departemento pri Akvovojaj Komunikoj, li faris valorajn kontribuojn al la akva transporto en Rusio. Precipe, li rekonstruis la malnovajn kanalojn inter la riveroj Volga kaj Neva.
Macondo
Macondo estas fikcia vilaĝo kie okazas la agado de la romano «Cent jaroj da soleco» de la kolombia verkisto Gabriel García Márquez, kiu ricevis la Nobel-premio pri literaturo en 1982. Ankaŭ aliaj romanoj de la sama verkisto disvolvigas agadon kiuj okazas en Macondo, aŭ en ili oni mencias tiun vilaĝon. Ĉefe en «Cent jaroj da soleco» la vilaĝo iĝas mikrokosmo kie okazas ĉio: ekfondo, loĝado, kresko, industrio, inventoj, sociaj problemoj, strikoj, subpremado, enlandaj militoj, naturaj katastrofoj kaj eĉ la fina detrua uragano, same kiel en la Biblio fakte.
La tragedia rakonto de Macondo foje estas komparita kun la rakonto de la mondo, kaj sekve, la fino de Macondo estas komparita kun la neevitebla fino de la mondo. Pro tio Macondo iĝas konata litertura koncepto kiu transiras al aliaj kulturaj kuntekstoj kiaj parodioj, muziko, pentrarto ktp.
La propra Gabriel García Márquez en sia membiografio "Vivir para contarla" (2002) indikas, ke "Macondo" estas la nomo de bieno (plej verŝajne rilata al iu plantonomo) bananplanteja proksima al Aracataca kiu atentigis lin eble dum fervoja veturado kaj maturece li komprenis, ke temas pri ties sonoreco poezia.
Kirchen (Sieg)
Kirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Macondo
En 2004, pro surloka iniciato, oni proponis renomigi Aracataca, naskurbo de Gabriel García Márquez, kiel Macondo cele reaktivigi la ekonomion de tiu vilaĝo. Tamen la okazanta referendumo en Aracataca montris malmultan intereson pri la afero ĉe la loĝantaro kaj tio ne estis aprobita. Super la ĉefŝoseo en la malriĉa urbo estis afiŝita la avizo, "Bonvenon al la magia mondo de Macondo", sed la ĉar propono ne pasis kaj Macondo restos nura fikcio.
Kirchen (Sieg)
La komunumo situas borde de la rivero Sieg en ties valo de la mezalta montaro Westerwald.
Vitra Palaco (Madrido)
La Vitra Palaco estis starigita en 1887 okaze de la Ekspozicio de Filipinoj, celebrita samjare. Ĝi troviĝas en la Parko Retiro de Madrido. Ĝia strukturo estas el metalo, kaj tute kovrita de vitraj lamenoj, pro tio ĝia nomo. Ĉe ĝia bazo troviĝas artefarita lageto, kun kuriozaj arboj en ĝia interno, la marĉa taksodio (Taxodium distichum), kies ĉefa karakterizo estas la subakviĝo de ĝia trunko kaj radikoj. La Palaco estis, grandparte, demonstrado al la resto de Eŭropo la grandecon de Hispanio. Konstruita de Ricardo Velázquez Bosco, kies konstruprojekto inspiriĝis en la Crystal Palace, de Joseph Paxton.
Placo de la Sendependiĝo (Madrido)
La Placo de la Sendependiĝo (Plaza de la Independencia) troviĝas en la urbocentro de Madrido (Hispanio). Ĝi estas transirata, oriente okcidenten, de la strato Alkalao kaj al ĝi ankaŭ renkontiĝas la stratoj Serrano, norde, kaj de Alfonso la 12-a sude. En ĝia nordokcidenta ekstremo, troviĝas la strato Salustiano Olozaga kaj, sudoriente la avenuo Meksiko, kiu iras laŭlonge de la Parko Retiro.
La loko estas unu el la plej simbolaj de la hispana ĉefurbo, pro la gastigo de la Pordo de Alcalá, unu el la plej famaj madridaj monumentoj. Ĝi estis konstruita en la jaro 1778 de la reĝo Karlo la 3-a, laŭ projekto de la arkitekto Francesco Sabatini.
La ĉirkaŭaĵo de la placo estas formata de konstruaĵoj de la fino de la 19-a jarcento kaj komencoj de la 20-a, starigitaj dum la larĝiĝo de Madrido. En la sudorienta flanko troviĝas la Pordo de Hispanio, unu el la ĉefaj aliroj al la Parko Retiro.
Mikrokosmo
Mikrokosmo kaj makrokosmo estas du filozofiaj terminoj kontraŭaj kiuj klarigas la rilaton inter la homa estaĵo kaj la universo. Mikrokosmo supozigas la konsideron de la homa estaĵo kiel kompleta mondo, kiel malgranda universo. Makrokosmo aludas al kompleta universo, marĝene de la homa naturo. La koncepto de mikrokosmo jam estis uzita kaj de Demokrito, kaj de Gottfried Wilhelm Leibniz.
En literaturo mikrokosmo estas malgranda etoso, kiaj vilaĝo (ekzemple Macondo), urbo, familio aŭ eĉ simpla rolulo, kiu funkcias kiel simbolo de la tuta mondo aŭ de la diversaj konceptoj de la vivo.
Ventakvomuelejo
Ventakvomuelejo estas hibrido de ventmuelejo kaj akvomuelejo kaj povas esti propulsita de vento aŭ de akvo.
En Nederlando ne plu estas tiaj funkciantaj muelejoj, kvankam ekzistas planoj por restaŭri la Kilsdonkse molen. Tamen en la germana Hüven estas sendifekta ekzemplero la Hüvenermühle.
Krynica-Zdrój
Krynica-Zdrój estas urbo en Malgrandopolio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Krynica-Zdrój en distrikto Nowosądecki. En vintraj monatoj la loko estas aprezata vintrosportejo.
Homoj ligitaj kun la urbo
Li ĝuis plej verŝajne la plej grandan internacian famon inter polaj kantistoj de la intermilita periodo. Surpaŝis scenejojn de la plej ĉefaj teatroj de la mondo, koncertaj spektejoj kaj aktoris en filmoj. Kontraŭ perlaborita mono konstruis en Krynica-Zdrój vilaon "Patria", kostantan tri milionoj da usonaj dolaroj – la filmado-loko fine de la 30-aj jaroj. De 1967 ĉiujare en Krynica-Zdrój okazas Eŭropa Festivalo je la nomo de Jan Kiepura (pli frue: Festivalo de Arioj kaj Kantoj je la nomo de Jan Kiepura).
Interne dislokita persono
Interne dislokita persono (angle: internally desplaced person, IDP ) estas iu, kiu estas devigata fuĝi de sia hejmo aŭ loĝloko, sed kiu restas ene de la limoj de sia propra lando. Ĉi tio signifas, ke interne dislokita persono jure ne samas al rifuĝinto, kiu ankaŭ forlasas sian landon. Interne dislokitaj personoj ofte havas la samajn kialojn kiel rifuĝintoj por forlasi sian hejmon, ekzemple pro milito aŭ alia perforto.
Helpo
Laŭtakse 5 milionoj da interne dislokitaj personoj en 11 landoj ne ricevas sufiĉan humanitaran helpon de sia propra registaro.
Male al rifuĝintoj, ne ekzistas internacie agnoskita homama instanco, kiu kompromitas protekti kaj helpi interne dislokitaj personoj. Ankaŭ ekzistas neniu internacia traktato, kiu specife rilatas al interne dislokitaj personoj, dum tiaj traktatoj ja ekzistas por rifuĝintoj. Ekzistas, tamen, la Internal Displacement Monitoring Center (IDMC), kiu interalie okupiĝas pri la mapado de la nombroj de interne dislokitaj personoj en ĉiu lando.
Eksteraj ligoj
(angla) Milito kaj dislokiĝo, ICRC
(angla) Internal Displacement Monitoring Center (IDMC), Norvega Konsilio pri Rifuĝintoj
Noto
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samtema artikolo en la nederlanda vikipedio je la 2-a de novembro 2019.
1464 Armisticia
1464 Armisticia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo George Van Biesbroeck, elde la Observatorio Yerkes, en Williams Bay (Viskonsino).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon "Armisticia", celebrante la 21-a datrevenon de la armistico de la inter Francio kaj Germanio, kiu finis la unuan mondmiliton.
Oni tiam ankoraŭ esperis, ke la paco povis daŭri.
Otto Hahn
Otto HAHN (naskiĝis la  en Frankfurto ĉe Majno; mortis la  en Göttingen) estis germana kemiisto. Li malkovris la nuklean fendadon kaj pro tio ricevis la Nobel-Premion pri kemio en 1944.
Otto Hahn volis labori en la industrio. Tial kaj por plibonigi siajn lingvosciojn li en 1904 fariĝis kunlaboranto de William Ramsay en la universitato de Londono. Tie li laboris pri radioĥemio, tiam nova scienca kampo. Dum li eksperimentis per saloj de radiumo li malkovris en 1905 tiel nomatan radiotorion (torion 228). Li supozis, ke temis pri nova ĥemia elemento, sed fakte temis pri nova izotopo de la konata elemento torio. Tamen la nocio izotopo tiam ankoraŭ ne ekzistis. En aŭtuno 1905 li transloĝiĝis al Montrealo por labori ĉe Ernest Rutherford en la universitato de McGill.
En 1906 li revenis al Germanio kaj fariĝis kunlaboranto de Emil Fischer en la universitato de Berlino; en 1907 li habilitaciis. Fine de 1907 li ekkonis la aŭstran fizikistinon Lise Meitner ĵus venintan de Vieno al Berlino. Ekde tiam ili dum 30 jaroj kunlaboris. En 1910 li fariĝis profesoro, en 1912 li fariĝis sekciestro en Kaiser-Wilhelm-Institut pri kemio en Berlino. De 1928 ĝis 1945 li estis direktoro de la instituto.
Dum la unua mondmilito Otto Hahn devis militservi en speciala taĉmento, kiu evoluigis kemiajn armilojn kaj kies estro estis Fritz Haber. En 1917/1918 li kaj Lise Meitner izolis longdaŭran radioaktivaĵon, kiun ili nomis protaktinio.
Kun Lise Meitner kaj Fritz Straßmann li daŭrigis la esplorojn de Enrico Fermi, kiu bombardis uranion per neŭtronoj. Ĝis 1939 la sciencistoj kredis, ke tiel ekestas elementoj pli pezaj ol uranio. Tamen li kaj Straßmann en 1938 ili post tia bombardo trovis spurojn de bario. En 1939 ili informis la publikon pri tio, ke ili fendis uranion kaj tiel estigis malpli pezajn elementojn. Iom poste Lise Meitner, kiu en 1938 devis pro sia juda deveno fuĝi al Svedio, eltrovis teorian klarigon. Pro liaj esploroj pri nuklea fendado la Sveda Akademio de la Sciencoj aljuĝis al li en 1944 la Nobel-Premion pri kemio, kiun li ricevis en 1946, post la fino de la dua mondmilito.
Post la faligo de atombomboj al Hiroŝimo kaj Nagasako Otto Hahn pledegis kontraŭ la uzu de nuklea energio por militaj celoj. De 1948 ĝis 1960 li estis prezidanto de la Max-Planck-societo.
Benzamido
Benzamido estas karbonata amido de la benzoata acido, kristala kemia substanco estigita per agado de la amoniako sur benzoila klorido. La derivaĵoj de la benzamido estas vaste uzataj kiel terapeŭtikaĵoj inklude de antimikrobiaĵoj, analgeziaĵoj, antikonvulsiaĵoj, kontraŭdeprimaĵoj, antipsikozaj drogoj, ktp.
Specifaj reagoj
1 - Hidrolizo en acida medio: La benzamido en acida medio hidrolizas al benzoata acido
2 - Hidrolizo en baza medio: En baze akva medio, alkaligita de forta bazo tiel kiel la natria hidroksido, la benzamido hidrolizas al natria benzoato.
3 - Senhidratigo: En la ĉeesto de la fosfora kvinoksido kaj altaj temperaturoj, la benzamido senhidratiĝas al benzonitrilo.
4 - Per traktado de la benzamido kun litia hidrido kaj aluminia hidrido estiĝas la benzilamino
5 - Transpozicio de Hofmann: En ĉeesto de bromo kaj alkala medio la benzamido estigas anilinon kaj karbonan duoksidon:
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Ethenzamide.svg| Etenzamido Salicylamide.svg| Salikatamido Procarbazine.svg| Prokarbazino Azapride.png| Azaprido Dazopride.svg| Dazoprido bromopride.svg| Bromoprido </Gallery>
Estraro de UEA 1964-1967
En Estraro de UEA dum la oficperiodo 1964-1967 oficis jenaj personoj:
Aliaj estraranoj
La elektoj al estraro, kiuj devus okazi en 1965, estis ŝovitaj al 1964, ĉar oni timis, ke en Universala Kongreso en Tokio en 1965 ne estos kvorumo.
(19184) 1991 TB6
(19184) 1991 TB6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Preĝejo Marteno de Tours (Szombathely)
La Preĝejo Marteno de Tours estas romkatolika Monumento historia en Hungario en Szombathely, ĝis 1885 en vilaĝo Szentmárton. Laŭ la supozoj ĝi estas la plej malnova kontinue funkcianta kirko en Hungario.
Historio
Oni supozas, ke en tiu loko estis tombo de martira episkopo. Baldaŭ oni konstruis tombejan kapelon, ĉirkaŭe ekde la 1-a jarcento tombejo funkciis. Ekde la 4-a jarcento ĝi estis prakristana tombejo. En la 9-a jarcento oni konstruis jam preĝejon anstataŭ la kapelo. Kelkaj kredas, ke la loko estas naskiĝloko de Marteno de Tours. Dum regado de Stefano la 1-a (Hungario) oni konstruis lignan preĝejon, dum Ladislao la 1-a (Hungario) brikan preĝejon. En 1230 la eklezia posedanto estis episkopo de Győr, li trakonstruis la kirkon laŭ romaniko. En la 15-a jarcento la preĝejo gotikiĝis. En 1683 la dominikanoj ricevis la preĝejon, ili konstruis monaĥejon, krome komencis trakonstrui la preĝejon, kiu detruiĝis. La baroka preĝejo estis konstruita inter 1668 - 1672. La dominikanoj estis forigitaj inter 1788 - 1791 pro reĝa leĝo. En 1930 oni konstruis krucnavon, tial la preĝejo kaj monaĥejo jam kontaktiĝis.
Dum la 2-a mondmilito la preĝejo ne difektiĝis, tamen en 1954 ĝi estis renovigita. La internaj muroj estis pentritaj en 1968. La dominikanoj denove estis forigitaj en 1950. La lasta renoviĝo okazis en 2015.
Konstruaĵo
Antaŭ la preĝejo estis kreita skulptaĵo: Marteno baptas la patrinon (1938). La preĝejo situas laŭ la trotuaro. La fasado estas simetria, meze estas la ĉefenirejo, apude po unuj enirejoj. La turo kun bulboforma pinto altiĝas en la malantaŭ parto. La ĉefaltara bildo prezentas la Sanktan Triunuon.
Kermeso okazas en la 11-an de novembro.
Tommy Hilfiger
Thomas Jacob HILFIGER (la 24-an de marto 1951) estas usona modokreanto kaj fondinto de la vestaĵmarko "Tommy Hilfiger".
Vivo
Hilfiger naskiĝis kaj kreskiĝis en Elmira, Nov-Jorkio, Usono, la dua el naŭ gefratoj. Li kreskis en irlanda-katolika familio kaj liaj gepatroj volis ke li estu inĝeniero. Hilfiger ekzamenis Elmira High School kaj anstataŭe de kompletigo de siaj akademiaj studoj en la aĝo de 18 li komencis labori en podetala komerco, li vojaĝis al Novjorko por aĉeti ĝinzon kaj sonorilpantalonojn kiujn li vendis en lokaj butikoj en Elmira. Hilfiger poste malfermis sian propran butikon nomitan "The People's Place (La Popola Loko)" en Elmira, la butiko estis populara renkontejo por la junularo en Elmira ĉar ekzistis vivaj diskĵokeaj stprezentoj, kaj foje ĉeestus pli da homoj amuzuminte ol homoj butikuminte. 7 jarojn poste la butiko estis fermita pro bankroto kaj la konstruaĵo estis disfaligita por konstrui glacihokean halon anstataŭe.
En 1985 Hilfiger fondis "Tommy Hilfiger Industries" (kun la subteno de Morgani Group) kiu iĝis publika en 1992 kun la prezento de la lia kolekto por viroj. Ĝis 2004, la firmao havis 5,400 dungitojn. Hilfiger ricevis la titolon de "Porvira Vestaĵa Dezajnisto de la Jaro" en 1995 de la Fashion Society of Amerika. Ekde tiam, la kompanio fariĝis tutmonda moda marko, emfazante la kvaliton de la ŝtofoj kaj vestaĵoj, samtempe emfazante la malgrandajn detalojn.
Candidoni
Candidoni estas komunumo de Italio.
22254 Vladbarmin
22254 Vladbarmin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Donát Bánki
BÁNKI Donát (n. 6-an de junio 1859, Bakonybánk – m. 1-an de aŭgusto 1922, Budapeŝto) estis hungara maŝininĝeniero (mekanika inĝeniero), kuninventinto de la karburilo, mondfama sciencisto de la gasmotoroj kaj hidromaŝinoj.
22254 Vladbarmin
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia inĝeniero Vladimir Pavloviĉ Barmine (cirile: Владимир Павлович Бармин, 1909–1993), ĝenerala planisto de la grundaj kaj lanĉaj sistemoj de kosmaj raketoj. Ĉe la kosmodromo Bajkonur la, Sputnik 1 ekflugis elde la lanĉa komplekso, kiun li disvolvis. Liaj projektoj permesis la realigon de la sovetunia kaj rusa kosmaj programoj.
Donát Bánki
Li estis ekde 1882 ĉefa konstruktoro de signifa fabriko, poste ties ĉefinĝeniero. Li laboris ekde 1899 en la Reĝa Teknikuniversitato József kiel profesoro de la katedro pri maŝinelementoj, levmaŝinoj, hidromaŝinoj. Li estis ekde 1911 membro de la Hungara Scienca Akademio.
Drs. P
Drs. P naskiĝis en Thun en Svisio kiel filo de nederlanda patrino kaj aŭstra patro. Kiam li estis 3-jara li translokiĝis al Nederlando. Kvankam li loĝis dum preskaŭ sia tuta vivo en Nederlando, kaj li "ĝis la kapilaroj" kunteksiĝis kun la nederlanda lingvo, Polzer daŭre tenis la svisan ŝtatanecon. Kiam oni demandis lin, kial li neniam petis nederlandan ŝtatanecon, li respondis, ke li trovis la svisan naciecon "amuza" kaj ke ŝanĝo de ŝtataneco ne estis necesa por li. Tamen la plimulto konsideras lin nederlanda kantisto kaj kantoverkisto.
Donát Bánki
Oni ligas al lia nomo, la evoluigon de gas kaj kerosinmotoroj, en kiu laboro helpis lin János Csonka. Lia patento el 1893 pri karburilo, antaŭis duonjaron la patentan sciigon de Maybach. Per tiu patento oni konstruis multloke la t.n. Banki–Ĉonka-motoron. Bánki perfektigis la motoron en 1898 per akvoenŝprucigo. Li en 1894 prezenti la patenton de la motorciklo.
Lia alia esplora tereno estis la hidromaŝinoj. Ligite al tio, li prezentis la vaporturbinan teorion en 1905, en Liège; dum en 1908 en Usono. Li ellaboris maŝinojn por nanaj akvocentraloj, kiun oni ankaŭ nun proponas por la evoluantaj landoj.
Drs. P
Lia voĉo estas tre karakterplena kaj sonas iom false. Same karakterplenaj estas liaj primedititaj kaj poeziaj tekstoj kun multaj lingvoŝercoj. La stilo de liaj surscenigoj estis iom solena kaj samtempe studenteska. Ĝis 1996 li sursceniĝis tralande.
Donát Bánki
Li estis framasono.
Dolná Krupá
Dolná Krupá (hungare Alsókorompa [alŝOkorompa], germane Unter-Krupa) estas vilaĝo en Slovakio. Dolná, alsó kaj unter signifas: suba.
Drs. P
La eble plej fama kanto de Drs. P estas De dodenrit  (La mortoveturo), kiu temas pri fatala veturo en trojko de familio al Omsk, dum kiu la familianoj, persekutataj de malsataj lupoj, unu post la alia foroferiĝas por ekhavi pli da tempo, sed malfeliĉe: Omsk estas bela urbo, sed ĝuste iom tro fora.
Donát Bánki
La asteroido 131763 Donátbánki estis nomata en lia honoro.
Dolná Krupá
Situo
Dolná Krupá situas sub monto 274 m-ojn alta, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Trnava troviĝas je 12 km-oj.
Drs. P
Lia pseŭdonimo, elpensita de Willem Duys, rilatas al la akademia grado pri ekonomiko, kiun li akiris en la Altlernejo de Roterdamo (nun Erasmo-Universitato). Dum lia studado okazis la germana okupacio de Nederlando, kaj li estis enprizonigita pro siaj skribaĵoj pri de kwajongens Ben en Dolf (= la buboj Benĉjo kaj Adolĉjo, aludaj al Benito Mussolini kaj Adolf Hitler).
Dolná Krupá
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113. Fortikaĵo konstruiĝis en la 14-a jarcento. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsókorompa 1675 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dolná Krupá 2237 homoj, (2222 slovakoj).
Hoyerhagen
Hoyerhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nienburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nogent - Le Perreux (pariza metrostacio)
Nogent - Le Perreux estas estonta metrostacio sur linio 15 de la Metroo de Parizo en komunumo Nogent-sur-Marne, en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
Philip Boit
Philip Kimely BOIT (kelkfoje ankaŭ Phillip) (12-an de decembro 1971 en Eldoret, Kenjo) estas la plej konata kenja skilong-kuristo kaj plurfoja olimpika partoprenanto.
Boit plenkreskis en la kenja urbego Eldoret. Lian trejnadon por skikurado pagis la firmao Nike, Boit trejnadis en 1996 en Finnlando.
Ĉe lia unua Vintra Olimpiko en 1998 en Nagano, li iĝis 92-a el 92 sur la 10-kilometra distanco. Li sukcese atingis la celon kaj tie atendis lin la olimpia venkanto Bjørn Dæhlie 20 minutojn por gratuli kaj kuraĝigi lin. Ilin interligas eĉ hodiaŭ amikeco, kaj Philip Boit nomumis eĉ sian filon Daehlie Boit.
Li partoprenis en la Vintra Olimpiko de 2002 jam kun ambicio: li volis esti ne la lasta. Li estis 64-a en sprinto kaj tiel postlasis 5 konkursantojn. Ĉe la lia tria Vintra Olimpiko de 2006 en Torino, li estis flagoportanto de la kenja olimpika grupo kaj samtempe ties sola membro. Lia celo estis tiufoje esti pli bona ol aliaj konkursantoj el varmaj lando. Tio ne szukcesis, ĉar en la 15-kilometra longkuro li atingis nur la 92-an lokon, dum Robel Zemichael Teklemariam el Etiopio la 84-an kaj Seyed Mojtaba Mirhashemi el Irano la 91-an.
Saúde (Bahio)
Saúde estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 11.845 loĝantojn en 2010.
(15046) 1998 XY41
(15046) 1998 XY41 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 530
NGC 530 (aliaj indikoj — IC 106, PGC 5210, UGC 965, MCG 0-4-119, ZWG 385.108) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maurois (stacidomo)
Maurois estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Honnechy, apud , en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Busigny - Somain (250000).
Hébécrevon
Hébécrevon estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Saharaj inunditaj herbejoj
La saharaj inunditaj herbejoj aŭ Sudd (سد, sad, obstaklo) estas vasta torfeja regiono formita de Blanka Nilo en Sud-Sudano.
Ĝi ankaŭ estas tersupraĵa ekoregiono el la sahela-sudana ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Tiu ĉi ekoregiono konstituas, kune kun du aliaj ekoregionoj, la "inunditajn herbejojn kaj savanojn de Sudd kaj Sahelo", tutmondaj 200-regionon. Biome la ekoregiono apartenas al inunditaj herbejoj kaj savanoj.
Priskribo
En la saharaj inunditaj herbejoj, la akvo fluas tra multaj riveretoj interplektitaj kies situo ŝanĝiĝas de jaro al jaro.
Estas tri ĉefaj riveroj en la marĉo : Bahr el Zaraf (rivero de la ĝirafo), Bahr el Ghazal (rivero de la gazelo) kaj Bahr el Ĝabal (rivero de la monto); tiu ĉi estas la ĉefa branĉo de la Blanka Nilo. La unuaj esploristoj, dum sia serĉado de la fontoj de la Nilo, renkontis multajn malfacilaĵojn trapasante tiun regionon.
La surfaco de tereno inundita estas ŝanĝiĝema; dum la pluvsezono ĝi povas superi 130 000 kvadratajn kilometrojn.
Flaŭro
En la akvoj ne tre profundaj kreskas densaj tapiŝoj de la papiruscipero. Kelfoje la vegetaĵaro estas tiel densa ke portempaj insuloj estas formitaj.
Oni povas klasifiki la vegetaĵaron de la ekoregiono en kvin kategoriojn, kiuj ĉeestas depende de la nivelo super rivere inunda nivelo: akvejoj (lagoj, riveroj), marĉo kun flosanta flaŭro, rivere inundita herbejo, pluve inundita herbejo, herbejo kun arboj (rande). Parto de la herbaj kaj arbaj areoj estas kultivataj.
Tie ĉi la denseco de la herbejoj ŝanĝiĝas depende de la sezono, kun altaj gresoj dum la pluvsezono kaj malaltaj gresoj dum la seka sezono, kiam ankaŭ ofte okazas incendioj. La rivera areo ĝenerale estas superkreskita de vegetaĵaro, kun iuj ĉefaj kaj flankaj kanaloj same kiel basenoj de nekovrita akvo. La distribuo de la vegetaĵaro estas priskribita pli detale far Sutcliffe kaj far Petersen e.a. . La ĉefaj specioj estas :
La unuaj tri specioj estas ankritaj, do iliaj distribuoj estas limigitaj laŭ la profundeco de la inundo. Por la lastaj specioj, iliaj radiksistemoj devas esti en akvo aŭ daŭre saturita grundo, kio estas bona indikilo pri inundaj modeloj. Ekzemple Phragmites communis, Echinochloa pyramidalis kaj Oryza barthii nur superregas en areoj kie la profundeco de la inundado ne superas 130 cm dum tempospaco de dek jaroj aŭ 118 cm dum unu monato en la jaro.
Faŭno
Tiu marĉa regiono servas kiel ripozejo por multaj migrantaj birdoj. La saharaj inunditaj herbejoj gastigas la ĉefajn populaciojn de antilopoj de Afriko, same kiel diversajn speciojn de birdoj, kiel la ŝubekulo (Balaeniceps rex). Krokodiloj kaj hipopotamoj vizitadas la inunditajn zonojn.
Endemiismoj
La minacata nila kobo (Kobus megaceros) estas endemia en la Sudd.
Minacoj kaj konservado
Ekzistas tri ĉasaj rezervejoj en la ekoregiono : la Rezervejo de Ĝirafa Insulo, la Reservejo de Ŝambo kaj la Rezervejo de Mongalo. Du Naciaj parkoj, la Nacia Parko de Bomo kaj la Nacia Parko de Badingilo, havas partojn de ilia area en la ekoregiono. Sed pro la interna milito, ili prezentas nenian protekton. La ekoregiono estas vundebla. La interna milito kaj la konstruo de la Kanalo de Jonglei, kiu funkcias kiel obstaklo por la faŭno, estas la ĉefaj minacoj.
La Kanalo de Jonglei
Pro la granda surfaco de la marĉoj kaj la varma klimato, la pliparto de la akvo, kiu devenas de la okcidentaj enfluoj (la sistemo de Bahr el Ghazal), perdiĝas kauze de elvaporiĝo. Ĉe la komenco de la 20-a jarcento oni intencis la konstruadon de kanalo por eviti la marĉojn kaj post preterfluo uzi tiun akvon.
La estraro de Sudano ekstudadis la projekton de la kanalo de Jonglei en 1946. Inter 1954 kaj 1959 la projekto disvolviĝis, sed la konstruo ne komenciĝis antaŭ 1978, kun multaj malfacilaĵoj pro la malstabileco politika en Sudano; kiam, en 1984, la Liberiga Armeo de la Sudana Popolo ĉesigis la laborojn, jam 240 kilometroj de totalo de 360 estis fositaj.
Estas taksite, ke la kanalo povas kondukti 4 800 milionojn da kubaj metroj da akvo ĉiujare, sed la kompleksaj sociaj, mediprotektaj kaj naturprotektaj aspektoj povas plimalgrandigi en la praktiko la amplekson de la projekto.
Alta Egiptio
Alta Egiptio respektive supra Egiptio estas la nomo kiun ricevas la sudo de la lando, tiu kiu etendiĝas ekde la sudo de la antikva regiono Memfiso (proksima al Kajro), ĝis la unua akvofalo de la rivero Nilo (en Asuano). La nuna araba nomo estas al-Sa'īd (الصعيد), sed dum la faraona epoko ĝi nomiĝis schmau «tero de la hordeo».
La regiono de la Nildelto (kiu ampleksiĝas ekde Aleksandrio en la okcidento ĝis Said-Haveno en la oriento, ĉe la mediteranea marbordo, ĝis la urbo Kajro sude) ricevas la nomon Malalta Egiptio.
Kaj Alta kaj Malalta Egiptio troviĝas ene de la Malalta Nilo.
Dum la antaŭdinastia epoko de Egiptio estiĝis sendependaj regnoj: la Alta kaj Malalta Egiptio. Ili estis kunigitaj de la faraono Narmer, de la Alta Egiptio, sub lia regado, ekiĝante per tiu okazintaĵo la dinastia historio de Egiptio.
La Alta Egiptio havis eksterordinaran ĉirkaŭon: gi konsistis el tre fruktodona ebenaĵo danke al la akvofluegoj de Nilo, kaj ĝi produktadis plusajn nutraĵojn. Je mallonga distanco, en la apudlima dezerto, estis oazoj ekde kiuj organiziĝis ekspedicioj al la minejoj de la dezerto kaj la montoj de Sinajo, por akiri metalojn kaj gemojn.
La supera dio de la Alta Egiptio estis Setho kaj la simbolo estis la Blanka krono (Heĝet), la diino vulturo Neĥbet kaj la blanka floro Nelumbo; alia simbolo estis la junco, ofte reprezentita apud la abelo de la Malalta Egiptio, antaŭanta la kartuŝon kiu enhavis la nomon de la faraono.
La Blanka krono kunfandiĝis, komence de la 1a dinastio, kun la Ruĝa krono de la Malalta Egiptio, naskiĝante tiel la Duobla Krono, ĉefsimbolo de la faraonoj kiel reĝoj de Alta kaj Malalta Egiptio.
Yasukazu Tanaka
Yasukazu Tanaka (japane 田中 雍和, n. 15-an de junio 1933) estas japana futbalisto. Li en 1955 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Arthur Kleinschmidt
Arthur KLEINSCHMIDT (naskiĝinta la en Wiesbaden, mortinta la  en Starnberg) estis germana historiografo.
Peter Kravchenko
Peter KRAVCHENKO, (naskonome Petro Mitrofanoviĉ Kravĉenko, Петро Митрофанович Кравченко) (naskiĝis en Kievo, mortis  en Sidnejo, Aŭstralio) estis ukraina artisto kaj socia aktivulo, kiu vivis en Aŭstralio.
Arthur Kleinschmidt
Vivo
Kleinschmidt studis inter 1868-72 en Heidelberg historion kaj samloke habilitiĝis en 1875. En 1887 li iĝis eksterorda profesoro kaj en 1900 bibliotekisto ĉe la Duka biblioteko de Dessau.
Peter Kravchenko
Biografio
Petro Kravĉenko naskiĝis en Podil, Kievo, en laborema familio. La patro, Mitrofan Hrihoroviĉ, havis malgrandan glaciaĵfabrikon en la somera sezono, kaj ekde la aŭtuno li okupiĝis pri vitrofarado. En 1940 li diplomiĝis ĉe Kieva Ŝtata Arta Mezlernejo Taras Ŝevĉenko. Dum la milito li estis germana kaptito. Post la Dua Mondmilito li restis en Germanio, kie li laboris kiel scenografisto. En 1949 li venis al Aŭstralio kaj ekloĝis en Sidnejo. Post la fino de la ŝtata laborkontrakto ĉe la brika fabriko li laboris en la fervojo. Dum tiu laboro li daŭrigis sian profesian edukon, studentiĝis ĉe la Instituto de Komerca Arto kaj la Lernejo de Televida Trejnado.
Arthur Kleinschmidt
Verkoj
Krome li verkis por la 8-a volumo de la fama mondhistorio »Weltgeschichte« de Hans Ferdinand Helmolt la artikolon »Westeuropa im Zeitalter der Revolution, Napoleons I. und der Reaktion« (Leipzig 1903)
Peter Kravchenko
Biografio
Li iĝis engaĝita en ukraina socia kaj kultura vivo, dezajnis scenojn por prezentoj kaj koncertoj. Li dezajnis grandan nombron da artaj programoj por diversaj naciaj premioj kaj koncertoj, same kiel por diplomo de "Australian Federation of Ukrainian Organisations" kaj "Foundation for Ukrainian Studies in Australia" (FUSA), kaj faris ilustraĵojn por libroj.
Arthur Kleinschmidt
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 11. Leipzig 1907, p. 124, kio legeblas tie ĉi interrete.
Peter Kravchenko
Biografio
Li laboris en la Ŝtata Televidstudio (ABC-TV) "dezajnisto de rekvizitoj" en la kostuma fako dum 20 jaroj. En 1967 li estis unu el la fondintoj de la "Ukrainian Artists Society of Australia" (SUOMA), portempa sekretario de 1967 ĝis 2007. En 1975 li estis unu el la fondintoj de FUSA en Aŭstralio kaj permanenta membro. En 1991-1998 li apartenis al la Direkcio de tiu ĉi institucio.
Arto
Li ekspoziciis siajn pentraĵojn ĉe SUOMA en Lidcombe, Wollongong, Sidnejo, Adelajdo, Melburno. En 1992, persona ekspozicio estis okazigita en Sidnejo, montrante 65 verkojn. En la sama jaro li estis ekspozicianto kun siaj tri verkoj ("Pri Ivan Kupala", "Perejaslava Konsilio", "Princino Olga") ĉe la ekspozicio "Unueco" en Kievo. Unu verko "Miaj Pensoj" (portreto de Taras Ŝevĉenko) estis donacita kaj ekspoziciita en Nacia Muzeo Taras Ŝevĉenko. En 1994 li estis akceptita kiel honora membro de la Nacia Unio de Artistoj de Ukrainio, kaj en 1997 estis organizita persona ekspozicio "La ŝarĝo de Ukrainio tra la epokoj" en Muzeo de Historio de Kievo dediĉita al la 2-a Monda Forumo de Ukrainoj. en 1999 estis publikigita la unua albumo de la artisto "La ŝarĝo de Ukrainio tra la epokoj", kiu prezentas 65 specimenojn de ukrainaj kostumoj (vestoj) portitaj de la ukraina popolo.
Sociaj agadoj
Kravĉenko estis honora membro de la Internacia Karitata Fondaĵo "Духовна спадщина" (Spirita Heredaĵo) (Kevo), akreditita korespondanto de la gazeto "Вільна думка" (Libera penso). Li ricevis diplomojn kaj medalojn de "Australian Federation of Ukrainian Organisations" (SUOA), Unio por Liberigo de Ukrainio, oran medalon "Por Patronado" de la Internacia Bonfara Fondaĵo "Ukraina Domo" (Kievo), Internacia Bonfara Fondaĵo "Spirita Heredaĵo" kaj Atestilojn de Merito de "Ukrainian Orthodox Church of the USA" en Aŭstralio, Ukraina Komunumo Sidnejo.
En 1996 li organizis ekspozicion en Kievo dediĉitan al la 150-a datreveno de Nikolaj Mikluĥo-Maklaj kaj iniciatis la emision de poŝtmarko de "Ukrpoŝta" (Ukraina poŝto) dediĉita al la 150-a datreveno de Nikolaj Mikluĥo-Maklaj, kaj en 1998, dank' al liaj klopodoj, "Ukrpoŝta" dediĉis poŝtmarkon al la 50-a datreveno de la ukraina setlado en Aŭstralio. En 2000 li organizis la alvenon de delegacio de la Kieva Urba Konsilio por establi kulturajn rilatojn inter urboj Kievo kaj Sidnejo kaj alporti skulptaĵo-monumenton "Pensoj de Ŝevĉenko" kiel donacon al ukrainoj en Sidnejo de Ukrainio.
Li estis premiita per Diplomo de la Ministerio de Kulturo kaj Artoj de Ukrainio (2003).
Ukerevo
Laŭ la censo de 2002 la distrikto havis 261.944 loĝantojn. Ĝi konsistas el 24 subdistriktoj:
La insularo situas ne alte super la laga nivelo de 1134 metroj. La ĉefa insulo longas 50 km (okcident-oriente) kaj larĝas inter 10 kaj 20 km. Ĝian orientan pinton disigas nur 2 km larĝa markolo de la tero de regiono Maro. Urbo Nansio situas sur la ĉefa insulo kaj estas ligita per ĉiutaga prama trafiko al 50 km fora Muvanzo. Ĝi posedas ankaŭ malgrandan flughavenon.
Isako Levitan
Isako Iljiĉ Levitan (Исаак Ильич Левитан; naskiĝis la en vilaĝo Kibarti en Rusia Imperio (nun Kybartai en Litovio), mortis la  en Moskvo) estis rusia pentristo, fondinto de t.n. pentra ĝenro “pejzaĝo de agordo”.
Isako naskiĝis en malriĉa hebrea familio. Lia avo estis la loka rabeno kaj lia patro ankaŭ preparis sin por klerika agado en speciala hebrea lernejo. En Kaŭnaso li instruis la francan kaj la germanan lingvojn. Poste li laboris kiel interpretisto en la franca kompanio konstruinta tie la ponton. En 1872 la familio venis Moskvon, en kiu la familiestro ne havis permanentan salajron. Malgraŭ tio, li sukcesis subvencii studadon de Isako kaj lia pliaĝa frato Habelo en la prestiĝa moskva Lernejo de pentrarto], skulpturo kaj arkitekturo. Profesoroj de Isako tie estis elstaraj artistoj Bazilo Perov, Aleksio Savrasov kaj Bazilo Polenov.
En 1875 mortis patrino kaj grave malsaniĝis patro de Isako. Monstato de la familio tre malboniĝis, tial Lernejo ne postulis pagon pro studado de ambaŭ fratoj, kiuj estis en rango de malriĉuloj, sed havis tre grandajn sukcesojn en pentrarto.
Canna
Canna estas komunumo de Italio.
Isako Levitan
En 1877 pro tifo mortis la familiestro kaj de tiam kvar liaj gefiloj (du fratoj kaj du filinoj) restis tute georfoj. Al ili mankis mono por pago pro loĝejo kaj eĉ nutrado.
Isako studis tiam en la kvara kurso kaj helpe de lia profesoro Savrasov verkis du pejzaĝajn pentraĵojn, kiujn rimarkis spertuloj en la ekspozicio. La deksesjara studento gajnis la malgrandan arĝentan medalon kaj grandan monsumon je 220 rubloj.
Maje de 1879 post malsukcesa atenco de Solovjev je vivo de imperiestro Aleksandro la 2-a okazis amasa ekzilo de hebreoj (krom tiuj, kiuj estis baptitaj kiel ortodoksuloj) el Sankt Peterburgo, Moskvo kaj ceteraj grandaj urboj de Rusio. Isako Levitan estis devigita loĝi en apudmoskva vilaĝo Saltikovka.
Li tiam finis sian novan pentraĵon “Aŭtuna tago en Sokolniki” (parko en Moskvo), kiun sekvontjare aĉetis eminenta kolektanto Paŭlo Tretjakov por sia galerio.
De tiam gloro kaj fameco de Isako Levitan rapide disvolviĝis. En 1885-1886 li laboris kun ceteraj pentristoj en Abramcevo, bieno de fama rusa mecenato Savo Mamontov.
En 1889-1890 la pentristo vizitis Italion kaj Francion por studi tie belarton. En 1891 li membriĝis al Kolegaro de migrantaj artaj ekspozicioj. En 1892 pro la nova ekzilo Levitan loĝis en vilaĝo Pljos situanta sur la alta bordo de Volgo. Tie li verkis kelkajn rimarkindajn pentraĵojn prezentantajn belajn tieajn pejzaĝojn.
Ekde 1898 Isako Levitan laboris kiel profesoro en moskva Lernejo de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo, en kiu li mem antaŭe studis.
Somere de 1900 li kune kun studentoj estis en naturo por praktiko. Tie li malvarmumis kaj grave malsaniĝis. La 4-an de aŭgusto 1900 li mortis. Komence li estis sepultita en hebrea Dorogomilovskoje tombejo. Poste lin oni resepultis en Novodeviĉje tombejo en Moskvo. Lia tombo troviĝas proksime de tomboj de liaj amikoj – verkisto Antono Ĉeĥov kaj pentristo Mikaelo Nesterov.
Kirchberg BE
- Kirchberg estas historia urbeto en Kantono Berno, Svislando. Ĝi estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Burgdorf kaj ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi estas komunumo de la administra distrikto Emme-Valo. Ĝi havis 5526 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Kirchberg situas ĉe la orienta bordo de la rivero Emme, proksimume 20 kilometrojn nordoriente de la federacia urbo Berno kaj 20 kilometrojn sude de Soloturno. La komunumo konsistas el la vilaĝo Kirchberg, la vilaĝo Bütikofen, kaj la kvartaloj Neuhof norde de la aŭtovojo kaj Vilbringe en la sudo de la komunumo. Kirchberg formas la centron de la paroĥo kaj komunuma asocio konsistanta el Kirchberg, Aefligen, Rüdtligen-Alchenflüh, Kernenried, Lyssach, Rüti ĉe Lyssach, Niederösch, Oberösch kaj Ersigen.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,04 km², de kiuj 32,5% estas kovritaj de arbaro, 44,7% servas por agrikulturo kaj 21,2% por setlado.
Jagiellonia Białystok
Jagiellonia Białystok estas pola klubo de piedpilko kun sidejo en Bjalistoko.
Kirchberg BE
Najbaraj komunumoj
La komunumo Kirchberg limas en nordoriento al Ersigen, en orientonordoriento al Rumendingen, en oriento al Wynigen, en sudo al Burgdorf, en sudokcidento al Lyssach, en okcidento al Rüdtligen-Alchenflüh, en nordokcidento al unu punkto al Aefligen, kaj en nordnordokcidento al Utzenstorf.
Altufjevo (stacio de Moskva metroo)
Altufjevo (Алтуфьево) estas fina stacio de la Metroo de Moskvo sur Serpuĥovsko-Timirjazevskaja linio, ĝi situas najbare de la stacio  norde de Moskvo.