cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pafado de Trayvon Martin
La atakinto
Zimmerman prenis enkonduka kurso, kiu celas informi la publikon pri ĝeneralaj konceptoj de leĝo. La Ŝerifoficejo de Seminola Konteo aŭspiciis la programon, en kiu klasoj de tri horoj okazis unufoje per semajno dum 14 semajnoj. Proparolantino Heather SMITH emfazis ke la senpaga programo ne estas trejnada akademio, sed nur informilo intencita por instrui la publikon pri policaj servoj. Ŝi diris: "Ni ne disdonas neniun tipon de ŝerifa aparataro al la partoprenantoj, nek ni ilin deputas." La aresto de Zimmerman en 2005 por la krimimputoj de ataki kaj bati policanon (Paul FLEISHMAN) kaj obstrukci justecon, krom lia ŝtelsekvo kaj mastruma vundo de sia eksa fianĉino, Veronika ZAŬZO, nerajtus lin ĉeesti al la kurso, sed Zimmerman asertis ke li ne scias ke Fleishman fakte estis policano. La prokuroro fine haltis la krimimputojn kontraŭ Zimmerman kiam si konsentis registri en antaŭ-procesa deturnoprogramo por unuaj kulpuloj.
Santomenna
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaras la komunumoj Castelnuovo di Conza, Laviano kaj Pescopagano (PZ).
Zoltán Kulcsár
Zoltán Kulcsár [kulĉAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kulcsár Zoltán estas hungara juristo, informatikisto, firmaestro.
Zoltán Kulcsár naskiĝis en 1978 en Vác.
Biografio
Zoltán Kulcsár maturiĝis en informatika mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1996, poste li akiris informatikan-inĝenieran diplomon en Altlernejo Dénes Gábor en Budapeŝto en 2001, pli poste juran diplomon en Katolika Universitato Péter Pázmány en 2007, fine informan-juran diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 2012. Jam ekde 1996 li havis postenon en koncerna firmao. Li fondis propran firmaon en 2004, kie li kreis programojn pri defendo de komputiloj.
Fakverko:Botaniko
Fakaj verkoj en Esperanto
UDK 58 Botaniko
Attila Székely, S.
Attila SZÉKELY, S. [se:kej] estas hungara psikologo, filozofo, pedagogo. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 23-a de julio 1959.
Biografio
Attila Székely, S. diplomitiĝis en Universitato de Bukareŝto pri angla-rumana lingvoj (1982), poste en 1991–92 pristudis teologion en Wellington (Anglio). En 1998 li akiris diplomon en UBB de Kluĵo pri psikologio kaj speciala pedagogio. Li doktoriĝis en Universitato de Pécs en 2003. De 1998 li estas psikologo en la Psikologia Esplorinstituto de MTA.
Korento
La malnovfranca korento (france: courante, itale: corrente = kuranta) estis modere rapida societa danco, plejofte en 3/2 aŭ 6/4-takto. Ĉ. 1600 en Francio okazis muzika traktado, poste el tiu evoluis la itala corrente. Same kiel ankaŭ la alemando, sarabando kaj ĝigo ĝi iĝis fiksa ero de la baroka suito. Kune kun la alemando ĝi anstataŭis la eksmodiĝintan dancoparon pavano-galjardo.
Chissay-en-Touraine
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Landau an der Isar
Landau an der Isar estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dingolfing-Landau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Isar. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Chissay-en-Touraine
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chisséens.
Landau an der Isar
Trafiko
Landau per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo venanta el Munkeno kaj al la federacia vojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
La urbo - kiel jam indikas la germanlingva aldonaĵo en la urbonomo - situas borde de la rivero Isar.
Usonaj Malgrandaj Insuloj
La Usonaj Malgrandaj Insuloj estas dependa teritorio de Usono en Oceanio. La teritorio konsistas el la Bejkerinsulo, Ĵarvisinsulo, Haŭlandinsulo, Jonstonatolo, Kingmanrifo, Midvejinsuloj, Palmajra-atolo kaj Vejkinsulo.
Mario Magdaleno Postel
Marie-Madeleine POSTEL (origine: Julie Postel; naskiĝinta la en Barfleur en la arondismento de Cherbourg, mortinta samarondismente en Saint-Sauveur-le-Vicomte la ) estis franca ordenfondintino kaj pedagogino. Ŝia sanktuliĝo estis en 1925, la memortago estas la 16-a de julio.
Vivo
La filino de ŝnurfaranto bone trejnitis dumjunece ĉe la benediktaninoj de Valognes. En tiu tempo iĝis klare al ŝi ke ŝia propra spirita vojo estos ekstere de tiu ordeno. Ŝi pli favoris komunumon vivantan el la fruktoj de la manlaborado. Post la reveno en la naskiĝvilaĝo ŝi fondas surloke hejman lernejon por knabinoj el malriĉaj familioj. La instruadon ŝi faras laŭ la modelo de la franca reformpedagogo Jean-Baptiste de La Salle kiu intence rezignis pri tiam normalaj edukadaj punoj. Dum la krudelaj tempoj de la Franca Revolucio Postel kaŝas persekutitajn animzorgantojn helponte ilin fuĝi en Anglion sur boatoj. La konsekritajn hostiojn ŝi konservas sub ujo ĉe la ŝtuparo. Krome ŝi ade instruas infanojn kaj preparas ilin je la sankta unua komunio.
Ordenfondo
Serĉante lokojn taŭgajn la aninoj ĉiam denove repuŝitis: kaj pastroj kaj sekularaj instancoj ofte harmoniis en la reĵeto de la modernaj postel-aj instrumetodoj timante memkompreneble ankaŭ konkurencon malbonvenan. Krome pluraj monakinoj mortis pro dumjardekaj migradoj kaj novaj junulinoj malfacile rekrutiĝis. Sed rezigno fremdis al Postel kiu diris unufoje: "Mi eĉ irus ĝis la finoj de la mondo por gajni unu homon por Kristo".
En 1832 finfine Postel akiris la ruinon de la iama benediktana monakejo St. Sauveur-le-Vicomte. Laŭ la modelo de la unuaj kristanoj la sinjorinoj starigas el ĝi propran preĝejon, ankaŭ Postel mem helpas. La loĝejoj ankaŭ rekonstruitis kaj la ĝardenoj, malgraŭ malfacilaĵoj. Kiam la sonorilturo terenfalis post ŝtorma nokto en 1842 oni rekonstruas ĝin neŝanceliĝante.
Je la morto de Postel la komunumo havis jam 37 filiojn kun 150 monakinoj kaj 20 novicinoj - la profetaĵo de la infano tiel plenumitis.
Usonaj Malgrandaj Insuloj
Kvankam nur unu ISO-a landkodo rilatas al ili, la insuloj estas administrataj aparte. Ĉ. 70 % de ilia areo estas naturrezervejoj.
Disfalo de Jugoslavio
La Disfalo de Jugoslavio estas politika procezo okazinta inter 1989 kaj 2008, laŭ kiu Socialisma Federacia Respubliko Jugoslavio (SFRJ) nome Jugoslavio estis dissolvita kaj respublikoj de SFRJ iĝis sendependaj ŝtatoj.
Disvolviĝo
Post la dua mondmilito, jugoslavaj partizanoj sub Josip Broz Tito liberigis Jugoslavion el la nazia okupado, konstruis Socialisman Federacian Respublikon Jugoslavio. Dum sia regado, Tito provis konstrui unuigitan Jugoslavan ŝtaton sub la politiko "Frateco kaj Unueco". En 1980, post la morto de Tito, ĉefeco de Jugoslavio elektis federacian prezidanton kiel Svislando. Tamen tio rezultis malfortigon de federacia ĉefeco.
En 1987, serbia radikal-naciista politikisto Slobodan Miloŝeviĉ iĝis estro de Serbia Komunista Partio. Miloŝeviĉ komencis serb-naciisman politikon. Li nuligis aŭtonomion de Kosovo, propagandis serban naciismon en aliaj subŝtatoj. Tiu movado provokis opoziciojn de sektoroj el Jugoslavaj respublikoj, kiuj timis jingoisman movadon de Serbio kontraŭ aliaj respublikoj.
En Januaro 1991, dum la 14-a kongreso de Ligo de Komunistoj de Jugoslavio, Sloveniaj kaj Serbiaj deputitoj disputis pri politikoj de Serbio. Sloveniaj deputitoj demandis nuligon de naciistaj politikoj de Serbio kaj decentrigo de Federacio. Tamen Serbio rifuzis demandojn de Slovenio. Post la Kongreso, la 25-an de junio 1991, Slovenia SR kaj Kroatia SR deklaris sendependencon el SFRJ. Jugoslava Popola Armeo (JNA) atakis Slovenion, sed post dek tagoj, JNA finis atakon kaj retiriĝis el Slovenio.
La Sendependenco de Slovenio provokis dezirojn por sendependeco de aliaj subŝtatoj. Por konstrui unuigitan ĉu jugoslavan ĉu serban ŝtaton aŭ ŝtataron, serboj mortigis multajn civitanojn en areoj de Kroatio kaj Bosnio, dum aliflanke ĉiuj sektoroj klopodis defendi sin kaj ataki la ĵusajn malamikojn, ekzemple kroatoj kaj bosnoj. Eble la plej terura estis la Bosnia Milito. Dum la Bosnia milito, Serbio helpis armeon de Serboj kun armiloj, kaj serba armeo atakis UN trupoj en Bosnio. En Septembro 1995 NATO komencis operadon "Intenca Forto"( Deliberate Force) kontraŭ serba armeo en Bosnio. Kiel rezulto de operado, En Novembro 1995 Interkonsento de Dayton estis subskribita kun partopreno de Usono, Eŭropunio, Rusio. Bosnia Milito rezultis finfinan redisiĝon de Bosnio en du apartaj politikaj entoj, nome Serba Respubliko kaj Federacio Bosnio kaj Hercegovino.
Charron (Charente-Maritime)
Charron // estas franca komunumo en la nordo de la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 2,337 loĝantojn en la jaro 2010.
J. G. Ballard
James Graham BALLARD (la 15-an‏ de novembro 1930 - la 19-an de aprilo 2009 ) estis brita verkisto, unu el la plej konataj verkistoj de la "nova ondo" de sciencfikcio. Liaj plej konataj romanoj estas la kontestata Crash kaj la aŭtobiografia romano Imperio de la Suno, kiu traktas liajn travivaĵoj dum la Dua Mondmilito en japana internigejo. Ambaŭ romanoj estis adaptitaj al filmoj: Empire of the Sun, reĝisorita de Steven Spielberg en 1987 kaj Crash, reĝisorita de David Cronenberg en 1996.
La angla adjektivo "Ballardian", kiu signifas "simila aŭ rememoriga pri la situacioj priskribitaj en la verkado de J. G. Ballard, plejparte malgajaj pejzaĝoj kreitaj fare de homoj kaj la psikologiaj, teknologiaj, sociaj kaj mediaj efikoj kiuj formiĝis en ili", estas inkluditaj en la Collins-vortaro.
Vivo
La patro de Ballard estis apotekisto por granda teksaĵa firmao, kaj estis nomumita prezidanto kaj manaĝero de la firmao en Ŝanhajo, kie Ballard naskiĝis. Ballard pasigis sian fruan infanaĝon en la internacia setlejo en Ŝanhajo, kiu estis dominita per britaj interesoj inter 1843 kaj 1941. Li estis sendita studi ĉe la Ŝanhaja Katedralo. Post la eksplodo de la Dua japana-ĉina milito, la familio de Ballard devis provizore evakui sian hejmon en la antaŭurboj kaj lui domon en Sud Ŝanhajo por eviti esti damaĝita fare de la bataltrupoj. Post kiam la japanoj konkeris Ŝanhajon, Ballard estis sendita kun sia familio al prizonkoncentrejo por civitanoj de la malamikoj de Japanio, kie severaj kondiĉoj regis. La familianoj estis lasitaj en tiu tendaro ĝis la fino de la milito, post kiu ili revenis al Anglio.
En 1949, Ballard komencis studi medicinon en la Universitato de Kembriĝo, kun la ambicio praktiki psikiatrion. Samtempe li okupiĝis pri verkado de avangardaj noveloj. Dum siaj studoj li decidis ke li volas okupiĝi pri literaturo kiel grava okupo. Li forlasis siajn medicinstudojn kaj okupiĝis pri diversaj laboroj. Interalie, li deĵoris en la brita aerarmeo dum du jaroj, dum kiuj li estis postenigita en Kanado kaj estis elmontrita al sciencfikcio sub la influo de usonaj revuoj. Post la sukceso de lia unua longa romano, "The wind from nowhere" (La vento de nenie) publikigita en 1961, Ballard iĝis profesia verkisto kiu vivtenis sin el literaturo.
Eksteraj ligiloj
Artikloj, recenzoj kaj eseoj
Fontaj materialo
Nekrologoj kaj rememoraĵoj
(67473) 2000 RH6
(67473) 2000 RH6 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,267784 AU, tie estas 40,060 milionoj da km.
Maxima Caesariensis
Maxima Caesariensis (en Latino por "la Cezara provinco de Maksimo"), konata kiel Britannia Maxima, estis unu el la provincoj de la Diocezo de "la Britoj" kreita dum la Dioklecianaj Reformoj fone de la 3-a jarcento. Ĝi estis probable kreita post la venko de la uzurpanto Alekto fare de Konstancio Ĥloro en la jaor 296 n.e. kaj estis menciita ĉirkaŭ la jaro 312 en la Verona Listo de Romiaj provincoj. Ties loko kaj ĉefurbo restas necertaj, kvankam probable apude al Flavia Caesariensis. Sur la bazo de la fina konsula rango de la guberniestroj de Romia Britio, nuntempe oni konsideras, ke ĝi konsistis el Augusta aŭ Londinium (nuntempa Londono) kaj sudorienta Anglio.
Vinary (distrikto Ústí nad Orlicí)
Vilaĝo Vinary situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en milde ondiĝinta pejzaĝo inter riveroj Loučná kaj Novohradka, 10 km okcidente de urbo Vysoké Mýto. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri vilaĝo Vinary estas el la jaro 1433, sed ekesto de ĝi verŝajne okazis iom pli frue. La vilaĝo apartenis al la familiaro Dobříkovský el Dobříkov kaj tiam ĝi nomíĝis Vinaře (Vinkultivistoj). Ĉar post batalo sur Blanka monto la vilaĝon posedis germana nobelularo kaj la germana ne konas sonon "ř", okazis ŝanĝo je Vinary.
Vinon ĉi tie en mezepoko oni fakte kultivis. Vinejojn fondadis sur sunplenaj deklivoj, kreitaj de efloreskita opoko, aparte la reĝa familiaro Přemysl. En Vinary tiaj lokoj estis multaj. Oni povas supozi, ke profundaĵoj situantaj sur deklivoj de Rejšník, Buhenice kaj inter arbaroj Buk kaj Peklo origine estis vinkeloj, ĉar ili nekutime malkonformas en la grundoj.
Icenoj
Icenoj aŭ Ikenoj, en latino Iceni aŭ Eceni, estis britona tribo de orienta Britio dum la Brita Ferepoko kaj komenco de la Romia epoko. Ties teritorio inkludis la areon de nuntempa Norfolk kaj partojn de Suffolk kaj Cambridgeshire, kaj limis la areon de Korieltaŭvanoj okcidente, kaj de Katuvelaŭnoj kaj Trinovantoj sude. En la Romia periodo, ties ĉefurbo estis Venta Icenorum en la nuntempa Caistor St Edmund.
Vinary (distrikto Ústí nad Orlicí)
Historio
La loĝantoj, krom per terkulturado, vivtenis sin grandamplekse per ŝtonminado. Atestas pri tio vastaj nekultivataj areoj de elminitaj rokoj. Ŝtonon oni minis por diversaj konstruaĵoj, pretigis bestmanĝujojn, lavujojn kaj similajn objektojn
Icenoj
Julio Cezaro ne mencias la Icenojn en sia rakonto pri la invadoj al Britio en 55 kaj 54 a.n.e., kvankam ili povus esti rilataj al la Cenimagnoj, kiuj laŭ Cezaro vivis norde de la rivero Tamizo tiame. La Icenoj estis grava potenco en orienta Britio dum la epoko de la romia konkero de Britio fare de Klaŭdio en la jaro 43 n.e., en kiu ili estis aliancanoj de Romo. La pliiĝanta influo de Romio sur iliaj aferoj kondukis al ribelo en la jaro 47 n.e., kvankam ili restis teorie sendependaj sub estreco de la reĝo Prasutago ĝis lia morto ĉirkaŭ la jaro 60 n.e. La invado fare de Romio post la morto de Prasutago kondukis lian edzinon Budiko lanĉi gravan ribelon en 60–61. La insurekcio de Budiko serioze endanĝerigis la regadon de Romio en Britio kaj rezultis en la bruligo de Londinium kaj de aliaj urboj. La Romianoj finfine subpremis la ribelon, kaj la Icenoj estis iom post iom aligitaj en la Romia provinco.
Vinary (distrikto Ústí nad Orlicí)
Memorindaĵoj
En la vilaĝo estas tiuj ĉi interesaj objektoj:
NGC 1538
NGC 1538 (aliaj indikoj — IC 2047, PGC 941480, NPM1G -13.0171) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rakovo (distrikto Martin)
Rakovo hungare Nagyrákó [nadjrAkO] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Rakovo situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Kremnica-Martin. La lasta urbo troviĝas je 13 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1244, poste en 1351 en formo "Rakouch". En 1785 40 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 56 vilaĝanoj loĝis en 11 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyrákó 277 homoj, (204 slovakoj, 68 hungaroj kaj iom da germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turócszentmárton, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rakovo 287 homoj, (284 slovakoj).
CONMEBOL
CONMEBOL (Confederación Sudamericana de Fútbol) estas la mallonga nomo por la Sudamerika Konfederacio de Futbalo. Ĝi estas la konfederacio por la sporto futbalo en Sudameriko kaj estas unu de la ses konfederacioj, ke havas membreco en FIFA. Fondis en 1916, ĝia sidejo estas en Asunciono, Paragvajo. La prezidanto de CONMEBOL estas Nicolás Leoz, el Paragvajo.
Satyendra Nath Bose
Satyendra Nath Bose (naskiĝis la 1-an de januaro 1894 en Kolkato, mortis la 4-an de februaro 1974 samloke) – barata fizikisto, specialiĝanta pri matematika fiziko.
Bose prilaboris probablan distribuon por fotonoj, kiu poste estis plilarĝigita de Albert Einstein ankaŭ por atomoj kaj de iliaj nomoj nomata statistiko de Bose-Einstein. Laboraĵo de Bose Planck's Law and the Hypothesis of Light Quanta, kiu enkondukis la distribuon de probableco, estis presita en la germana scienca revuo Zeitschrift für Physik nur post rekomendo de Einstein kaj en lia traduko.
De la nomo Bose devenas ankaŭ la termino bosono.
En 1924 dum vojaĝo tra Eŭropo li kunlaboris interalie kun pola fizikistino Maria Skłodowska-Curie en Parizo, kaj sekvan jaron kun Albert Einstein en Berlino.
Louis Alexandre de Bourbon
Louis Alexandre de BOURBON, grafo de Tuluzo, naskiĝis la en la kastelo de Versajlo kaj mortis la  en la kastelo de Rambouillet.
Li estis eksteredza filo de la franca reĝo Ludoviko la 14-a kaj de unu el la amantinoj de tiu ĉi, Madame de Montespan. Samkiel multaj aliaj eksteredzaj infanoj de la reĝo, li estis oficiale agnoskita de Ludoviko. Li sekve fariĝis grafo de Tuluzo en 1681, duko de Penthièvre en 1697 kaj pliposte duko de Rambouillet en 1711.
Dum la Sukceda Milito de Hispanio, li estis responsa pri la defendo de Sicilio (tiam hispana teritorio). En 1704, antaŭ Malaga, li severe venkis la anglan-nederlandan ŝiparon de la admiralo George Rooke.
Samkiel lia frato Louis Auguste de Bourbon (la duko de Maine), reĝa edikto de julio 1714 donis al li rajton pri la heredado de la franca krono se mortus la tiama heredinto, la juna kaj fragila Ludoviko. Tiu edikto estis nuligita de la Parlamento de Parizo en 1717, post la morto de Ludoviko la 14-a kaj la entronigo de Ludoviko la 15-a. Dum la regentado de Filipo de Orléans kaj ĝis 1722, li estis responsa pri la franca ŝiparo.
Ludoviko la 15-a tre ŝatis la grafon de Tuluzo, precipe pro ilia komuna pasio pri ĉasado. Sed post malfavoro, la grafo retiriĝis al sia kastelo de Rambouillet, kie li mortis en 1737.
Escúzar
Escúzar estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la nordorienta parto de la komarko Alhama. Limas kun la municipoj La Malahá, Ventas de Huelma, Agrón kaj Alhendín. Escúzar estas unu de la 52 entoj kiuj komponas la Metropolan Areon de Granado.
Estas sude tereno de makiso kaj kverkoj, kie abundas anturaj bestoj kiel aproj, vulpoj, kunikloj kaj leporoj. Okcidente, oriente kaj norde estas kampoj da migdalarboj kaj cerealoj kaj de ties teroj oni elfosas diferencajn tipojn de materialoj kiel stroncio, gipso kaj ŝtonoj el ŝtonminejo.
Meze de la 20a jarcento estis inter 1600 kaj 1700 loĝantoj; nuntempe iom sub 800. Do oni perdis duonon de la loĝantaro. La urbestro estas socialisto.
Maldeno
Maldeno estas la nomo de multaj lokoj:
Sierra de la Ventana
Loĝantaro
Ĝi havis 2165 loĝantojn (INDEC, 2010), kio reprezentas plialtigon de 8% pri la 1514 de la antaŭa censo (2001). Ĝi troviĝas aglomerita al urbo Villa La Arcadia de la distrikto Coronel Suárez, sumante 2599 (2010) inter ambaŭ.
Pouligney-Lusans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Fakverko:Zoologio
Fakaj verkoj en Esperanto
UDK 59 Zoologio
Danone
Danone estas franca nutraĵindustria entrepreno, kies ĉefaj produktoj estas la laktaĵoj, laktaj desertoj. En tiu produkta branĉo, Danone estas la plej granda en la mondo, sed krom tiuj, ĝi enboteligas mineralan akvon (Evian) kaj produktas dolĉaĵojn (keksoj).
La Danone-grupo
La grupo ĉeestas en 120 landoj de la 5 kontinentoj kaj funkciigas 150 uzinojn, havante 76.000 dungitojn. Ĝi havis en 2008 enspezon de 15,22 miliardoj da eŭro. Danone estas unu el la entreprenoj de Fortune 500.
Rochefourchat
Rochefourchat [] estas franca komunumo en la departemento Drôme, en la regiono Rodano-Alpoj. Laŭ la oficialaj datumoj de 2010, ĝi havas nur unu loĝanton, kaj pro tio estas la malplej loĝata komunumo en Francio (escepte de ses vilaĝoj “mortintaj por Francio” kun neniu loĝanto).
684 Hildburg
684 Hildburg estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo, "Hildburg" estis eble inspirita de la literoj de ĝia provizora nomo 1909 HD.
(13506) 1989 AF3
(13506) 1989 AF3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
NGC 1539-1
NGC 1539-1 (aliaj indikoj — PGC 14852, ZWG 488.1, 5ZW 373) estas galaksio en konstelacio Taŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(15182) 9538 P-L
(15182) 9538 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Altkultura muziko
Altkultura muziko estas dislimiga termino de muzikaj stiloj de la eŭropaj altkulturo, kiu diference de aliaj muzikformoj kun difinitaj funkcioj – ekzemple programmuziko aŭ dancmuziko – estas rigardataj kiel aŭtonoma arto. Pro la pluevoluo de la termino arto ĝi dislimiĝas disde la muziko de la popol- kaj subkulturoj. Male al termino serioza muziko foje uzata preskaŭ samsence, kiu unuarange dislimiĝas disde distra muziko, la akcento do lokas sur la arte kultura pretendo de verko.
Evoluo
Ĝis proksimume la 19-a jarcento altkultura muziko estas klare skizebla kiel la muziko de la supra socia klaso, kiu antaŭrange aŭskultas ĝin. En la 20-a jarcento la dislimigo fariĝis pli malfacila pro kreska plurismiĝo de la socio. La klare fermaj sociaj rondoj iam apogantaj la koncepton de altkultura muziko neniiĝis, dum kiam la malfermiĝanta kultura oferto ebligis al pli larĝaj sociaj tavoloj la aliron al ĉiuj flankoj de la muzika entrepreno. Dum kiam la evoluo de la muzikkulturo aperis relative egalkvalita, plej malfrue en la epoko de la postmodernismo la artkompreno komencis fariĝi pli malfacile kaptebla, kio malfaciligis klaran separadon laŭ muziko apartena al altkultura muziko kaj tiu sen tia arta pretendo.
Distingiloj
La artokultura valoro de komponaĵo post la fino de la seria muziko objektive estas malfacile mezurebla. Grava distingilo por altkultura muziko estas nomata foje la preciza notacio, ĉar ĉi tiu estas rigardata kiel kondiĉo por pli profunda spirita trapenetro. Tio tamen ekskluzivas aron da verkoj, kiuj utiligas hazardismon kaj improvizadon, sed tamen ĝenerale apartenas al altkultura muziko (komparu ekzemple la verkon de John Cage 4'33"). La aparteneco de tiaj verkoj al altkultura muziko estas argumentata per tio, ke la esenco de la verko baziĝas sur filozofia-muzika ideo, kiu ankaŭ havas altan gradon da spirita trapenetro. Pli kaj pli ne plu eblas „montri sur materialaj ecoj, kiuj difinas klare difineblan muzikan sferon. Sammaniere do, kiel la konceptarto starigas la demandon ›Kio estas arto?‹, la Nova Muziko elvokas la demandon › Kio estas muziko?‹.“
Ankaŭ klasifikado de aliaj nuntempaj muzikĝenroj estas necerta. Libera ĵazo ekzemple plaĉas, kiel ankaŭ okazas je muziko ĝenerale nomata altkultura, certagrade eminentulan publikon kaj kun la Nova muziko preskaŭ komplete atribuata al altkultura muziko ĝi foje havas pli komunan ol kun origina ĵazo. Ankaŭ modern-kreema ĵazo kaj nova improvizadmuziko pretendas estis alte arta.
Problemigo
La uzado de la termino „altkultura muziko“ enhavas la danĝeron, subkomprenigi ĝeneralan artan kaj kulturan malplivalorecon de muzikoj ne apartenaj al la altkulturo (ekzemple popularmuziko, rokmuziko, popolmuziko aŭ ĵazo), kaj estas pro tio same kiel la termino de serioza muziko pridisputata. Estas malfacile argumenti, kial kreitaĵoj tiuĝenraj ne povu surmontri altan gradon de spirita trapenetriĝo (ĉu sur muzika aŭ koncepta nivelo).
Krome ankaŭ klasikismaj muzikistoj kiel Mozart aŭ Haydn jam verkis funkciomuzikon. Ankaŭ pli malfrue komponistoj kiel Johannes Brahms (Hungaraj dancoj) aŭ Franz Liszt (Hungaraj rapsodioj) skribis verkojn, kiuj celis sukcesi je pli granda publiko. Pro tio strikta divido inter distra kaj altkultura muzikoj preskaŭ ne eblas.
Ĉar la nuna imago de altkultura muziko estas treege stampita de muziko el eŭropaj landoj, precipe ankaŭ de la difino de komponado fare deTheodor W. Adorno kiel „laboro kun spiritkapabla materialo“, ankaŭ ekstereŭropaj muzikkulturoj, kiuj povas fundamente malsami de la eŭropa, ofte simple estas kategoriata sub la arnomo mondmuziko kiel popularmuziko kaj la ekzisto de tiea muzika altkulturo pretervidata.
George Berkeley
George BERKELEY esperantigita BERKLIO Berklio (britangle: /ˈbɑː.kli/; irlandangle: /ˈbɑɹ.kli/) (Dysert, Irlando, 12-a de marto 1685 - Cloyne, Irlando, 14-a de januaro 1753), konata ankaŭ kiel episkopo Berkeley, estis irlanda filozofo tre influa, kies ĉefa atingo estis la disvolvado de la filozofio konata kiel subjektiva aŭ nemateriisma idealismo, ĉar li neis la realon de abstraktaĵoj kiel la "etenda materio". Li verkis grandan nombron de libroj, inter kiuj menciindas la Traktaĵo pri la principoj de la homa sciaro (1710) kaj La tri dialogoj inter Hylas kaj Philonus (1713) (Philonus, la «amanto de la menso», reprezentas Berkeley, kaj Hylas, kiu ricevas sian nomon de la antikvgreka vorto por referenci la materion, reprezentas la pensaron de Locke). En 1734 li publikigis la verkon La analizisto, nome kritiko kontraŭ la fundamentoj de la scienco, kiu estis tre influa en la disvolviĝo de la matematiko.
La urbo Berkeley (Kalifornio) ricevis sian nomon laŭ tiu filozofo, en kies honoro estis nomita la universitato ĉirkaŭ kiu disvolviĝis la urbo.
Ricevis la nomon de la filozofo ankaŭ universitata rezidejo de la Universitato Yale kaj la biblioteko de la Kolegio Triunuo en Dublino.
Famaj citaĵoj
El la malfema alineo, la unua frazo de "De Motu":
Ad veritatem inveniendam præcipuum est cavisse ne voces males intellectæ nobis officiant: quod omnes fere monent philosophi, pauci observant
The Virtue of Selfishness
The Virtue of Selfishness (Esperantigite La Virto de Egoismo) estas anglalingva kolekto de eseoj de Ayn Rand kaj Nathaniel Branden. Ĝi estis eldonita en 1964. La verko okupiĝas pri temoj pri etika egoismo.
Natria palmitato
En akva solvaĵo ĝi estigas palmitatan acidon kaj natrian hidroksidon. Palmitata acido trovatas en bestoj, plantoj kaj mikroorganismoj. Ĝi estas la ĉefa komponaĵo el palmarboj, sed ankaŭ troveblas en viandoj, fromaĝoj, buteroj kaj aliaj produktoj. Kiam hejtata, natria palmitato liverigas akrajn fumojn kaj okuliritaj substancoj.
Landau in der Pfalz
Historio
Landau estis alzaca urbo, ĝi apartenis al Francio de 1648 ĝis 1815.
Natria palmitato
Historio
Palmitata acido estis unue malkovrita en 1840 de Edmond Frémy, dum sapigo de palmoleo, kiu estas ekstraciita el frukto de Elaeis guineensis. Ĉi-palmoj kutime troviĝas en tropikaj partoj el afrika sudo, kaj la oleo estis alportita al Eŭropo el la orienta bordo de tiu kontinento, kaj estas vaste uzata en la manufakturo de sapoj kaj kandeloj.
Henri-Alexandre Deslandres
Henri-Alexandre DESLANDRES (n. en Parizo la 24-an de julio 1853 - m. samloke la 15-an de januaro 1948), estis franca astronomo.
Li estis direktoro de la Observatorio de Meudon kaj poste de Parizo. Li inventis la spektroheliografion. Membro de la Akademio de sciencoj en 1902, li fariĝis ties prezidanto en 1920.
Kratero de la Luno ricevis lian nomon kaj same la asteroido 11763 Deslandres. Ekzistas Premio Deslandres de la franca Akademio de sciencoj. Li apartenis al la patrona komitato de Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE), kies prezidanto estis generalo Hippolyte Sébert.
156939 Odegard
156939 Odegard estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la barata astronomo Vishnu Reddy elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de John D. Odegard (1941 – 1998), naskiĝinta en Minot (Norda Dakoto). Li estis viziulo pri aviado, kiu iniciatis la programon de fluga trejnado ĉe la Universitato de Norda Dakoto en 1968.
Seka Pampo
La Seka Pampo aŭ okcidenta Pampo estas subregiono geografia de Argentino, apartenanta al la regiono Pampo, integrita ankaŭ de la Malseka Pampo. Kiel ties nomo indikas, la tuta regiono kunhavas ĝeneralan karakteron esti granda ebenaĵo ("pampa" en keĉua estas ebenaĵo), kaj diferenciĝas pro la seka klimato, okcidente de la Malseka Pampo. La lim inter la Seka Pampo kaj la Malseka Pampo oscilas laŭ la klimato, kaj estas markita de la izohieto de 500 mm, sed laŭ ĝeneralaj terminoj oni povas starigi limon inter ambaŭ proksimume ĉe la limo de la provincoj La Pampa kaj Bonaero. Norde, la Seka Pampo limas kun la Pampecaj Montaroj; okcidente kun Kujo; kaj sude kun Patagonio. Ĝi enhavas la sudokcidenton de la provinco Bonaeron, la sudokcidenton de la provinco San Luis kaj pli ol la okcidenta duono de la provinco La Pampa.
La Seka Pampo estas ankaŭ tersupraĵa ekoregiono el la sud-sudamerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj.
Karakteroj
La karakteroj de tiu subregiono estas rekte determinitaj pro la malabundo de pluvo, kio pliakriĝas direkte al okcidento. La sekeco kondukas al la fakto ke la naturaj paŝtejoj kiuj estas karakteraj de la Malseka Pampo, malaperas en la Seka Pampo, kie hegemonias la makiso, ĉefe de Geoffroea decorticans, kaldenoj Prosopis caldenia, kaj aliaj prozopoj. La arbaro plirariĝas okcidente, kie la klimato iĝas pli dezerteca kaj abundas kaktoj.
La Seka Pampo havas grandan kvanton de basenetoj kun salejoj aŭ lagetoj sekiĝantaj kiuj iĝos salejoj. Inter tiuj salejoj elstaras la Salinas Grandes (Grandaj Salejoj), la plej granda de la lando kaj ĉefa provizanto de salo al la enlanda ekonomio.
Unua triumviraro
Historio > Romio > triumviroj > Unua triumviraro
La unua triumviraro (60-53 a.K.) estis la rego de Romio sub tri viroj:
Tiuj viroj dividis Romion inter si kiel privatan posedaĵon: Cezaro ricevis Gaŭlion, Pompeo Hispanion kaj Afrikon kaj Kraso Azion.
La triumviraro estis firma kaj funkcianta ĝis la morto de Kraso en la Batalo de Carrhae je -53. Je -49 Cezaro transiris la Rubikonon kaj la milito inter Cezaro kaj Pompeo ekis. Ĝi finiĝis en la Batalo de Farsalio, kie Cezaro venkis Pompeon.
Vidu ankaŭ: Dua triumviraro
Triumvirat 三頭政治
Rozmantela karpodako
La Rozmantela karpodako (Carpodacus rhodochlamys) estas birdo de la familio de Fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro Carpodacus, sed ĝi estas ankoraŭ sub dubinda pristudo. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp.
Ĝi troviĝas en Afganio, Ĉinio, Barato, Kazaĥio, Mongolio, Pakistano, Rusio kaj Taĝikio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj kaj borealaj arbustaroj.
Tiu specio estas klara ekzemplo de seksa duformismo. La masklo estas ĝenerale rozkolora (kio nomigas la specion en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie rhodochlamys estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiu signifas precize "kun roza mantelo") kun markata superokula strio kaj bruna traokula strio. La dorso estas bruna kaj strieca, dum la pugo tre roza. Ankaŭ la vosto estas bruna. Estas iom da punkteco en kapo kaj brusto dum la ventro kaj la pugo estas senmarke tutrozaj. La ino estas flaveca al sablokolora, kun tre markata nigreca strieco en subaj partoj kaj kapo kaj dorso pli densa kaj bruna. Kiel ĉe aliaj karpodakoj, ankaŭ tiu havas mallongan dikan bekon.
Ĝi estas komuna birdo, sed en kelkaj lokoj nur rara loĝanto. Ĝi loĝas super la linio de picearbaroj kaj juniperarbustaro je 1500-2900 m. Dum disigo kaj vintro vizitas deciduajn kaj ĉeriverajn arbarojn kun arbustoj. Paroj formiĝas el fino de marto al aprilo. Reproduktado okazas en separataj paroj, ne malpli da 20-100 m unu neston el alia. Nesto estas konstruata de la ino (dum masklo eskortas ŝin) en piceo aŭ en junipero 0.5-14 m supergrunde, el bastonetoj kaj seka herbo kovrita el haro dum 7-16 tagoj. Ovodemeto de 2-5 ovoj okazas fine de majo al komenco de junio aŭ eĉ al komenco de aŭgusto, sed ĉefe meze de junio. Okazas unu ovodemetado ĉiun sezono, sed ripetiĝas post la perdo de la unua komune. Nur la ino kovas dum 14-18 tagoj, dum la masklo manĝigas ŝin. Ambaŭ gepatroj manĝigas la junulojn, kaj elnestiĝo okazas post 15-16 tagoj. Disiĝo al malaltaj altitudoj de apudaj ebenaĵoj okazas en oktobro aŭ novembro, koincide kun la unuaj malvarmoj kaj neĝofaloj kaj tie observeblas ĝis fino de marto.
Saint-Fromond
Saint-Fromond estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Distrikto Kamień
Distrikto Kamień - pole Powiat kamieński - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Okcidenta Pomerio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Kamień Pomorski, kiu ĝis la jaro 1945 havis la germanlingvan nomon Cammin. Fine de en la distrikto vivis.
Dos Hermanas
Dos Hermanas (Du Fratinoj) estas andaluza urbo en Provinco Sevilo, 10 km sudoriente de ĉefurbo Sevilo. Tie loĝas 131.317 (2015) loĝantoj.
Dos Hermanas signifas du fratinoj kaj referencas al kastila konkero je la 23-a de novembro 1248, post kiu la fratinoj Elvira Nazareno kaj Estefanía Nazareno fondis setlejon.
Dum la romia epoko la loko havis la nomon Orippo.
Fakverko:Medicino
Fakaj verkoj en Esperanto
UDK 61 Medicino
Saint-Félix (Charente-Maritime)
Saint-Félix [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 301 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Félix situas en la nordoriento de Charente-Maritime, sudokcidente de Niort.
Vendôme (stacidomo)
Vendôme estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Pont-de-Braye - Blois, situanta en  Vendôme, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
Taja lingvo
La taja lingvo (ภาษาไทย), tajlanda taja, historie en Esperanto por diferencigo foje nomita siama lingvo, lingvo paroliĝas en Tajlando. Ĝi estas unu el la tajaj lingvoj kaj havas 5 tonojn. La siama skribsistemo estas abugido, alinome alfasilabaro. La termo "taja lingvo" povas identiĝi kun taja lingvaro enhavanta isanan lingvon en la isana regiono, la laŭan en Laoso, la ĝŭangan kaj la dajan en Ĉinio kaj Vjetnamio, ktp.
Historio
Taja Lingvo suferis multajn gravajn sonŝanĝoj. Multaj el tiuj ŝanĝoj, en terminoj de konsonantoj kaj tono, okazis inter la tempo kiam Malnova Taja Lingvo estis unue skribita kaj la moderna Taja Lingvo. Ĉi ŝanĝoj estas viditaj en la ortografio.
Malnova Taja
Malnova Taja havas tri-manieran tondistingon por vivi silaboj (tiuj silaboj ne finas en halto, i.e. /m/, /n/, /ŋ/, /w/, /j/) sed en distingo por malvivi silaboj (tiuj finoj en plozivo, ie. /k/, /p/, /t/, kaj tiuj finoj en glota halto).
Estis du-maniera tondistingo inter voĉa kaj senvoĉa por ĉiaj frikativaj kaj sonorantaj konsonantoj, tri-maniera kaj kvar-maniera distingo por plozivoj kaj afrikatoj. La kvar-maniera okazis en labialoj (/p pʰ b ʔb/) kaj dentaloj (/t tʰ d ʔd/); la tri-maniera okazis en velaroj (/k kʰ ɡ/) kaj palataloj (/tɕ tɕʰ dʐ/). La glotaj haltoj de ĉiu aro ŝajne mankas.
1533 Saimaa
1533 Saimaa estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la lago Saimaa, en sud-oriento de Finnlando.
NGC 1539-2
NGC 1539-2 (aliaj indikoj — ZWG 488.1, 5ZW 373) estas galaksio en konstelacio Taŭro.
Sanza
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaras la komunumoj Buonabitacolo, Casalbuono, Casaletto Spartano, Caselle in Pittari, Monte San Giacomo, Montesano sulla Marcellana, Piaggine, Rofrano, Sassano kaj Valle dell'Angelo.
Ribelo de Jack Cade
La Ribelo de Jack Cade [KEJd] estis populara ribelo en 1450 kontraŭ la registaro de Anglio, kiu okazis en la sudoriento de la lando inter la monatoj Aprilo kaj Julio. Ĝi startis pro lokaj plendoj kontraŭ la korupto, misadministrado, kaj mizuso de povo de la plej proksimaj konsilistoj de la reĝo kaj lokaj funkciuloj, same kiel pro la ĵusaj militperdoj en Francio dum la Centjara milito. Estrante armeon de homoj el sudorienta Anglio, la nomiganto kaj estro de la ribelo Jack Cade marŝis al Londono por devigi la registaron reformi la administradon kaj elpostenigi la "perfidulojn" konsiderataj responsaj pri la malbona regado. Ĝi estis la plej granda populara ribelo kiu okazis en Anglio dum la 15-a jarcento.
Giuseppe Giusti
Li estis konata pro la spritaj, satiraj poeziaĵoj verkitaj dum la periodo de la itala "Risorgimento" (nacia releviĝo).
Ribelo de Jack Cade
Spite la klopodon de Cade por kontroli siajn homojn, kiam la ribelaj fortoj eniris en Londono, ili ekrabadis. La civitanoj de Londono opoziciis la ribelulojn kaj devigis ilin foriri el la urbo per sangelverŝa batalo sur la Ponto de Londono. Por fini la sangelverŝadon la ribeluloj ricevis pardonojn el la reĝo kaj promesis reveni hejmen. Cade fuĝis, sed li estis poste kaptita la 12an de Julio 1450 fare de Alexander Iden, estonta "High Sheriff" de Kent. Kiel rezulto de la luktado kontraŭ Iden, la mortige vundita Cade mortis antaŭ atingi Londonon por juĝado. La Ribelo de Jack Cade estis perceptita kiel rezulto de sociaj, politikaj, kaj ekonomiaj aferoj de tiu periodo kaj kiel antaŭaĵo de la Militoj de rozoj per kiu dekadencis la dinastio de Lankasteroj kaj stariĝis la Jorkoj.
Giuseppe Giusti
Vivo
Giusti naskiĝis en Monsummano Terme apud Pistojo (Toskanio) en 1809, en riĉa familio de bienposedantoj. Li studis en Florenco, Luko kaj Pizo, kie li magistriĝis pri juro en 1834. Li ja studis, sed pli ol la studado li ŝatis sin amuzi, festeni, spekti teatraĵojn kaj multe ŝerci. Li ankaŭ komencis verki poeziaĵojn, ekzemple La ghigliottina a vapore (La vaporgilotino), kiun li verkis en 1833.
Post la universitato, li revenis al Florenco, kie li daŭre verkis satirajn poeziaĵojn ĉefe pri politikaj temoj. Tiuj verkoj estis foje anonimaj, kiel Dies irae, kiun li verkis en 1835 okaze de la morto de Francisko la 2-a, kaj foje nur manu skribitaj kaj ne presitaj. Nu en 1844 estis eldonita la unua kolekto de liaj poeziaĵoj (Versi, t.e. "Versaĵoj"); pluaj kolektoj estis eldonitaj en la postaj jaroj.
Nøtterøy
Nøtterøy estas komunumo kaj samtempe ankaŭ ties centra insulo en la provinco Vestfold de Norvegio. La komunumo kovras areon de 59 kvadrataj kilometroj kaj fine de havis. La teritorio konsistas precipe el la insulo Nøtterøy kaj la pli malgrandaj insuloj Føynland kun la loĝloko Husøy nordoriente proksime de la kontinenta parto de Norvegio, kaj Veierland sudokcidente - vidalvide al la loĝloko Tevik de la insulo Nøtterøy. Krome tamen ankoruax proksimume 175 pliaj insuletoj ĉirkaŭaj kompletigas la teritorion. Plejparto de la komunumanoj vivas en la loĝloko Teie sur la insulo Nøtterøy.
Giuseppe Giusti
Vivo
En 1848 Giusti estis elektita deputito en la Toskana Parlamento.
Verkoj
Aparte konata precipe la poeziaĵo Sant’Ambrogio (“Sankta Ambrozo”), kaj ampleksa komentita kolekto de toskanaj proverboj, kiu utilis kiel ekzemplo por la postaj studoj pri tiu fako.
La poeziaĵo “Sant’Ambrogio” (kiu naskis en la itala plurajn dirmanierojn) povas esti legata esperante en la Itala Antologio, paĝoj 364-367,
Pli malfacile estas trovi la esperantan tradukon de I più tirano i meno ("La pli multaj tiras la malpli multajn"), kies versio en Esperanto (“Plimulto kaj malplimulto”), de Alessandro Mazzolini, estis publikigita nur en “Literatura mondo” 1937-164.
Kuriozaĵo
Epigramo de Giusti, en Esperanta versio de la itala pioniro Daniele Marignoni, estas verŝajne la unua ekzemplo de itala beletraĵo en la Internacia Lingvo: ĝi aperis, ja, en la gazeto “La scintilla” de Venecio la 18-an de majo 1890:
110416 Cardille
110416 Cardille estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de William Robert "Chilly Billy" Cardille (1928–2016), televida eminentulo de Pittsburgh. Komencinte en 1957, li gastigis multenombrajn programojn ĉe WIIC-TV (pli malfrue WPXI), inklude Studio Wrestling kaj dum 12 jaroj Chiller Theatre. Cardille aperis ankaŭ en pluraj filmoj, inklude Night of the Living Dead.
Capitalism: The Unknown Ideal
Capitalism: The Unkown Ideal (Esperantigite Kapitalismo: La Nekonata Idealo) estas anglalingva kolekto de eseoj ĉefe de Ayn Rand, sed ankaŭ de kunlaborantoj Nathaniel Branden, Alan Greenspan, kaj Robert Hessen. Ĝi estis publikigita en 1966. Temas pri la morala naturo de liberalisma kapitalismo kaj pri privata posedrajto.
Saint-Georges-de-Bohon
Saint-Georges-de-Bohon estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Bohonnais.
Landensberg
Landensberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Günzburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Saint-Georges-de-Bohon
Ĝi nun formas parton de Terre-et-Marais.
(10862) 1995 QE2
(10862) 1995 QE2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Flago de Hungario
La flago de Hungario estas horizontala trikoloro el ruĝa, blanka kaj verda strioj. Ĝi evoluis konvene al la historia tradicio, adoptita dum la revolucio kaj liberecbatalo de 1848-1849. Ĝis 1945 estis centre lokita blazono kun la reĝa krono. Dum la erao de stalinismo, sur la flago (inter 1948-1956) estis centre lokita ruĝa stelo. Dum la hungara revolucio de 1956 la revoluciuloj eltranĉis tion el la flago, kaj la tia flago kun centra truo iĝis simbolo de la revolucio.
La flago nur hazarde tre similas al la flago de Taĝikio (same trikoloro de horizontalaj strioj ruĝa, blanka kaj verda, sed kun centra orkolora (flava) taĝika emblemo), kaj al la flago de Kurdio (Kurdistano), trikoloro de horizontalaj strioj ruĝa, blanka kaj verda kun centra orkolora (flava) suno.
(13507) 1989 AN5
(13507) 1989 AN5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Februaro de 2012
Hinda Oceano: Drivanta krozŝipo Costa Allegra estas tirata de fiŝkapta ŝipo direkte al Mahé (Sejŝeloj).
Francio: Leĝo pri agnosko de la Armena genocido estis cenzurita de Konstitucia Konsilio de Francio.
Wikileaks publikigas kvin milionojn da retpoŝtaĵoj de la privata spionagentejo STRATFOR, kiu ofertas servojn al Usono kaj al privataj entreprenoj.
Holivudo: Franca aktoro Jean Dujardin gajnis Oskar-premion por plej bona aktoro pro The Artist. La filmo siavice ricevis Oskar-premion por plej bona filmo. Reĝisoro Michel Hazanavicius ankaŭ estis premiita.
Lasta tago por interŝanĝi monbiletojn de francaj frankoj por havi eŭron.
Demisias Christian Wulff kiel prezidanto de Germanio, post akuzoj de koruptado.
Mortas pli ol 380 malliberuloj post incendio en prizono de Comayagua en Honduraso.
Piramidjono
La piramidjono estas la ŝtona peco piramideca kiu situas en la plej alta parto de la obeliskoj kaj piramidoj. Ĝi simbolas la lokon kie staris la suna dio Reo aŭ Amon-Reo, en la pinto de la monumento, kiel kunfandiĝo inter la Ĉielo kaj la Tero.
Februaro de 2012
La usona popmuzika kantistino Whitney Houston, kiu havis 48 jarojn hodiaŭ, forpasis hieraŭ.
Piramidjono
La piramidjono estis kutime farita el matierialoj kiaj la kalkŝtono de Tura, en la Ruĝa Piramido de Snofru (4a dinastio), aŭ nigra granito, kiel tiu de Ĥenĝer (13a dinastio). Tiu ĉi peto kutime estis kovrita de oro, bronzo, elektrumo aŭ alia alojo de metaloj, por ke ili brilu kiam la sunradioj incidis sur ĝin.
Februaro de 2012
La malvarmo en Eŭropo, kiu kaŭzis pli ol 500 mortojn, tuŝas nun la Nord-Afrikon.
La fama hispana juĝisto Baltasar Garzón estis kondamnita je elpelo el juĝista kariero dum 11 jaroj pro la unuaj el la tri akuzoj kontraŭ li en la Nacia Supera Kortumo, konkrete pro la registrado de konversacioj inter akuzitoj pro politika koruptado kaj iliaj advokatoj.
En Eŭropo, ekde la 28-a de januaro, la malvarmo mortigis pli ol 470 personojn en multaj landoj.
Forpasis la pollanda nobelpremiita poeto Wisława Szymborska.
Fakverko:Farmakologio
Fakaj verkoj en Esperanto
UDK 615 Farmakologio
Ĝalal Talabani
Ĝalal TALABANI (* 1933 en Kelkan, Kurdistano, Irako - + 2017) foi la ŝtatprezidanto (prezidento) de Irako kaj prezidanto de Patriota Unuiĝo de Kurdistano (PUK) en Irako, unu el la du grandaj kurdaj partioj de iraka Kurdistano. Post la iraka milito kaj aresto de Saddam Hussein li estis ano de la iraka registara konsilantaro, kiu malfondiĝis la 1-an de junio de 2004. Ĉe la parlamentaj elektoj (la 30-an de januaro en 2005) la Kurda Alianco (ligita al PUK) akiris 25,7% de la voĉoj kaj certigis por si tiel 71 sidlokojn en la iraka parlamento.
Vivo kaj politika kariero
Li engaĝiĝs ekde la 1960-aj jaroj en la kurda politiko. Talabani estis kunfondinto de la Kurda Demokrata Partio (KDP) same gvidanto de la studenta organizo de KDP. Talabani studis en la universitato de Bagdad jursciencon. En 1961, Ĝalal Talabani partoprenis en la kurda ribelo kontraŭ la registaro de Abd al-Karim Qasim. Pro la disputoj kun la KDP-prezidanto Mustafa Barzani, Talabani forlasis la partion kaj aniĝis en 1975 al splita grupo de KDP. En 1966 tiu grupeto estis interligita kun la centra registaro de Bagdad, por agi per armeaj metodoj kontraŭ KDP. En 1975, Talabani fondis kun aliaj kurdaj politikistoj PUK. Post apliko de kemiaj armiloj (fare de la centra registaro) kontraŭ la kurda loĝantaro de norda Irako en 1988, Talabani fuĝis en Iranon.
En 1991 iĝis laŭreato de la Bruno-Kreisky-Premio.
Talabani estis elektita ŝtatprezidanto de Irako la 6-an de aprilo de 2005 fare de la iraka parlamento.
Brueghel
Brueghel, Bruegel aŭ Breughel estas la nomo de pluraj pentristoj el la sama familio.