cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Everett Rogers
Difuzo de novaj aferoj
Liaj esplorado kaj laboro estis vaste akceptitaj en studoj de komunikado kaj adoptado de tekniko kaj ankaŭ trovis sian vojon al diversaj aliaj studoj pri sociaj sciencoj. La libro de Geoffrey Moore Crossing the Chasm (Transirante la abismon) prenis de Rogers la klarigon kiel kaj kial teknikaj entreprenoj sukcesas. Rogers ankaŭ povis rilatigi sian komunikadesploradon al praktikaj sanproblemoj, inkluzive de higieno, familiplanado, kanceropreventado, kaj ebria ŝoforado.
Distra edukado
En la fruaj 1990-aj jaroj Rogers turnis sian atenton al la kampo de distra edukado. Kun la financado de Population Communications International li esploris radiodramon dizajnitan por plibonigi la popolan sanon en Tanzanio nomita Twende Na Wakati (Ni iru kun la tempoj). Kun Arvind Singhal de Ohio University li komune skribis "Entertainment Education: Communication Strategy for Social Change" (Distra edukado: Komunika strategio por socia ŝanĝo).
Por festi liajn kontribuojn en tiu esplorkampo, la Universitato de Sudkalifornio Norman Lear Center establis la Everett M. Rogers premion por atingoj en distra edukado, kiu rekonas elstaran praktikon aŭ esploron en la kampo de distra edukado.
Pli malfrua vivo
En 1995 Rogers iris al la universitato de Nov-Meksiko, ĉar li ekŝatis Albuquerque, dum li havis postenon ĉe aerbazo dum la Korea milito. Li helpis al la universitato de Nov-Meksiko lanĉi doktoriĝan programon pri komunikado. Li estis 'Distinguished Professor Emeritus' ĉe la universitato de Nov-Meksiko.
Rogers suferis pro rena malsano kaj retiriĝis de la universitato de Nov-Meksiko en la somero de 2004. Nur kelkajn monatojn poste li mortis, postlasante sian edzinon, Dr. Corinne Shefner-Rogers, kaj du filojn, David Rogers kaj Everett King.
Verkoj
Rogers, E. M. (1960). Social change in rural society: A textbook in rural sociology. (Socia ŝanĝo en kampara socio: lernolibro en kampara sociologio). New York: Appleton-Century-Crofts.
Rogers, E. M. (1962). Diffusion of innovations. (Difuzo de novaj aferoj). New York: Free Press.
Roger, E. M. (1969). Modernization among peasants : The impact of communication. (Modernigo inter kamparanoj: La efiko de komunikado). New York: Holt, Rinehart & Winston.
Rogers, E. M. (1973). Communication strategies for family planning. (Komunikadostrategioj por familiplanado). New York: Free Press.
Rogers, E. M. (red.). (1976). Communication and development : Critical perspectives. (Komunikado kaj evoluo: Kritikaj perspektivoj). Beverly Hills, CA: Sage.
Rogers, E. M. (1986). Communication technology : The new media in society. (Komunikadoteknologio: La novaj amaskomunikiloj en la socio). New York: Free Press.
Rogers, E. M. (1994). A history of communication study : A biographical approach. (Historio de komunikadostudoj: biografia aliro). New York: Free Press.
Rogers, E. M. (1995). Diffusion of innovations. (Difuzo de novaj aferoj) (4-a eld.). New York: Free Press.
<!-- Roger, E. M. (2003). Difuzo de inventoj (5-a Red. ). New York: Libera gazetaro.
Roger, E. M. (2008). La dek-kvara piedo: Kreskante sur Ioŭa bieno en la 1930-aj jaroj - memoraĵo. Singapuro: aziano Media Information kaj Komunikado-Centro.
Roger, E. M., & Agarwala-Roger, R. (1976). Komunikado en organizoj. New York: Libera gazetaro.
Roger, E. M., & Balle, F. (Eds. ). (1985). La amaskomunikilrevolucio en Ameriko kaj Okcidenteŭropo. Norwood, NJ: Ablex.
Roger, E. M., & Bartlit, N. R. (2005). Silentajn voĉojn de 2-a Mondmilito: Kiam filoj de la Tero de Sorĉado renkontis filojn de la Tero de la Altiĝanta Suno. Santa Fe, NM: Sunstone Press.
Roger, E. M., & Burdge, R. J. (1972). Socialŝanĝo en kamparaj socioj (dua Red. ). Englewood Cliffs, NJ: Metilernanto-halo.
Roger, E. M., Burdge, R. J. , Korshing, P. F. , & Donnermeyer, J. F. (1988). Socialŝanĝo en kamparaj socioj: enkonduko al kamparansociologio (tria Red. ). Englewood Cliffs, NJ: Metilernanto-halo.
Roger, E. M., & Chaffee, S. H. (1994). Komunikado kaj ĵurnalismo de "paĉjo" Bleyer ĝis Wilbur Schramm: palimpsesto (Ĵurnalismaj Monografioj, Nr. 148). Columbia, SC: Unuiĝo por Eduko en Ĵurnalismo kaj Amaskommunikado.
Roger, E. M., & Kincaid, D. L. (1981). Komunikaj retoj: Direkte al nova paradigmo por esplorado. New York: Libera gazetaro.
Roger, E. M., & Larsen, J. K. (1984). Silicon Valley-febro: Kresko de altoteknologio-kulturo. New York: Basic Books.
Roger, E. M., & Shoemaker, F. F. (1971). Komunikado de inventoj: transkultura aliro (dua Red. de Diffusion de inventoj). New York: Libera gazetaro.
Roger, E. M., & Salomono, D. S. (1975). Tradiciaj midŭives kiel familiplanadokomunikiloj en Azio. Honolulu, HEJ: Orienta-Okcidenta Komunikado-Instituto.
Roger, E. M., & Steinfatt, T. M. (1999). Interkultura komunikado. Perspektivaj Altaĵoj, IL: Waveland Press.
Pli reen, T. E., Roger, E. M. , & Sopory, P. (1992). Dizajnante sanajn komunikadokampanjojn: Kio funkcias? Newbury Park, CA: Salvio.
Pli reen, T. E., & Roger, E. M. (Eds. ). (1993). Organizajn aspektojn de sanaj komunikadokampanjoj: Kio funkcias? Newbury Park, CA: Salvio.
Dearing, J. W., & Roger, E. M. (1996). Tagordo-scenaro. Mil Kverkoj, CA: Salvio.
Gibson, D. V., & Roger, E. M. (1994). R&D-kunlaboro sub jura akuzo: La mikroelektroniko kaj komputiloteknologio-entrepreno. Boston, Ma: Harvard Faka Lernejo-Gazetaro.
Singhal, A., & Dearing, J. W. (Eds. ). (2006). Komunikado de inventoj: vojaĝo kun Ev Rogers. Nov-Delhio: Salvio.
Singhal, A., & Roger, E. M. (2001). Hindio komunikadorevolucio: De eksvirbovoĉaroj ĝis ciberspecimenaj foiroj. Nov-Delhio: Salvio.
Singhal, A., & Roger, E. M. (2003). Combating AIDS: Komunikadostrategioj en ago. Nov-Delhio: Salvio.
Williams, F., Rizo, R. E. , & Roger, E. M. (1988). Esplormetodoj kaj la novaj amaskomunikiloj. New York: Libera gazetaro.
Vidu ankaŭ
Communication Sciences
Communication Studies
Komunikadoteorio
Development Communication
Diffusion of Innovations (Difuzo de Innovations)
D. Lawrence Kincaid
Amaskommunikado
Amaskomunikilo
Technology Adoption
Wilbur Schramm
Referencoj
Eksteraj referencoj
Obituary from University of New Mexico (Nekrologo de Universitato de Nov-Meksiko)
La Danĝero de la "Early Adopter" Myth
Revuo por sanokomunikado komentaĵoj
Kategorio: amerikaj akademiuloj Kategorio: 1931 naskiĝoj Kategorio: 2004 mortoj Kategorio: Komunikadoteoriuloj Kategorio: Michigan State University-fakultato Kategorio: Ohio State University-fakultato Kategorio: Universitato Stanford-fakultato Kategorio: universitato de Miĉigano-fakultato Kategorio: universitato de Nov-Meksiko-fakultato Kategorio: Universitato de Sudkalifornio-fakultato -->
Viau (metroo de Montrealo)
Viau estas stacio de la Metroo de Montrealo sur verda linio, situanta en arondismento Mercier–Hochelaga-Maisonneuve de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Ulmo
La ulmo (Ulmus) estas holarktisa kaj orientalisa genro el la familio de ulmacoj kaj ordo de rozaloj.
Laŭ Francisko Azorín ulmo estas Arbo el la samnoma familio, kies ligno estas tre uzata de la ĉarpentistoj. Li indikas etimologion el la latina ulmus.
Priskribo
La arboŝelo estas malglata. La floroj estas duseksaj. Ili aperas antaŭ la folioj. La folioj estas baze malsimetriaj. La fruktoj estas akenoj kun du flugiletoj.
Parazitoj
La fungo Ophiostoma ulmi mortigas la ulmojn.
Specioj
Estas inter 25 kaj 40 ulmospecioj; jen kelkaj el ili:
Cupra Marittima
Cupra Marittima estas komunumo de Italio.
IPO
La vorto havas plurajn signifojn:
Jan Kochanowski
Edukiteco
Li devenis de pola nobela familio Kochanowscy de la blazono Korwin. Li estis filo de juĝisto Piotr Kochanowski kaj Anna Białaczkowska (blazono Odrowąż). En 1544 li komencis studi en Krakova Akademio en Krakovo, poste ankaŭ studis en Germanio, en Universitato de Albertino en Królewiec, en Universitato de Padovo (kie li renkontis interalie Francesco Robortelo, Łukasz Górnicki, Andrzej Trzecieski kaj Andrzej Patrycy Nidecki. Laŭ edukiteco Kochanowski do estis humanisto, lingvisto kaj literaturisto.
Ekverkado
Jam en Italio Kochanowski komencis skribi malgrandajn poemojn en la latina. Ankaŭ tie verkis sian unuan kanto,(XXV numero en volumo de ĉiuj "Kantoj")- "Kion Vi volas de ni, ho Sinjoro, por viaj grandaj donacoj" ("Czego chcesz od nas Panie, za Twe hojne dary"). Post la periodo de Królewiec, Kochanowski veturis al Francio, kie li renkontis Pierre de Ronsard kaj estis en Germanujo. Enfine li revenis al Pollando.
Borongan
Borongan - Lungsod ng Borongan - estas komponenta, universitata kaj marhavena urbo, ankaŭ diocezo en Filipinoj, en insulo Lejteo, en regiono Orientaj Bisajoj, kie estas ĉefurbo de la provinco Orienta Samaro. La urbo apartenas al la plej orientaj urboj de la lando kaj havas 61 distriktojn. La loknomo estis prenita de la loka vorto " borong ", kiu signifas nebulo.
Jan Kochanowski
Kortega vivo
En sia lando li restis en bienoj de Tarnowscy, Tęczyńscy kaj de episkopo de Krakovo, Filip Padniewski. Danke al Piotr Myszkowski, reĝa subkanceliero, Kochanowski estiĝis reĝa sekretario. Li ricevis ankaŭ paroĥon de Poznań kaj Zwoleń. Li servis al la reĝo dum sejmoj (pola parlamento) kaj okupiĝis pri politiko;- tio estas eĉ videbla en liaj poemoj. Li servis ankaŭ dum bataloj inter Republiko de Ambaŭ Nacioj kaj Rusia Imperio. Post la morto de Zygmunt II August li volis apogi Henryk Walezy por la reĝeco. Post eskapo de la reĝo al Francio, Kochanowski lasis la politikon. Poste li nur apogis kiel reĝkandidaton Stefano Báthory, kies kortega poeto estis.
Gravaj verkoj
En 1574 li hejmiĝis en Czarnolas en la bieno Czarny Las (Nigra Arbaro). En 1575 edziĝis al Dorota Podlowska, blazono Janina. Li havis kun ŝi tri filinojn. Li vivis milde en silenta bieno kun ĉiuj luksoj de nobela vilaĝano. En 1575 li partoprenis en sejmo elektanta (parlamento kiu elektas reĝon) apogante Maksimiliano la 2-a. En tiu tempo Kochanowski skribis Replikon de grekaj delegitoj ("Odprawa posłów greckich"), unu el la plej gravaj filozofiaj kaj teatraj verkoj en Pollando. Kochanowski kritikis tie la demokration. Poste Kochanowski kreis Psalmaron de Davido ("Psałterz Dawidów"), al kiu Mikołaj Gomółka komponis muzikon. La poeto pruvas tie sian egan vortprovizon; li estas eĉ opiniata unu el la plej grandaj lingvistoj de la renesanco. La Psalmaro ne estis tute traduko de la biblia Psalmaro, tamen ĝi estis ĝia parafrazo. Kochanowski tie esprimas sian grandan artismon parafrazante la tekston religian, - kiu estas bela pro Dio. Dio ricevas en la Psalmaro de Kochanowski la karakteron de granda amanto. Post morto de sia frato, Kochanowski komencis skribi ne laŭrenesance. En poezio de renesanco oni admiras la mondon en ĉia diverseco kaj preĝante dankas al Dio, kiu estas granda amanto. Simile skribis Pico della Mirandola. Post morto de sia filino Urszulka, Kochanowski malsaniĝis je deprimo. Sian grandan doloron li esprimis en Trenoj (Treny - kantoj funebraj). Lia deprimo kondukis lin eĉ al herezo. Li kritikas sian filozofion -stoikismon- kiel la filozofion, kiu mensogis al li. La aro de ĉiuj Trenoj estas ĉia noto de lia granda doloro, en kiu malkaŝiĝas liaj duboj pri la ekzistado de Dio, pri lia bono, pri la senco de la ekzistado kaj pri la senco de la amo. En 1584, la jaro de la unua eldono de Trenoj, Kochanowski mortis en Czarnolas.
Borongan
Geografio
Borongan kuŝas laŭ orienta marbordo de la insulo. Catbalogan troviĝas 64, regiona ĉefurbo Taklobano 72, Calbayog 104, Cebuurbo 228, Dabao 514, Kezonurbo 581, ĉefurbo Manilo 583, General Santos 621, Baguio 743, Puerto Princesa 766 kilometrojn (aere).
Béla Faragó
Béla Faragó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Faragó Béla estas hungara komponisto, altlerneja instruisto.
Borongan
Historio
En 1595 hispanaj jezuitoj komencis evangeliigi tiun areon tiam "Guiborongani". Baldaŭe ĝi estis nomita Borongan pro la peza nebulo, kiu kutime kovris la lokon. Borongan mem estis establita kiel indianvilaĝo en 1619. La filipina revolucio en 1898 forbalais la hispanan eraon, sed poste usona dominado, inter 1941-1945 japana dominado okazis. Aparta provinco Orienta Samaro estis establita en 1965, tiam Borongan estis levita ties ĉefurbo. La komponenta statuso alvenis nur post longa leĝa komplikaĵo.
Jan Kochanowski
Gravaj verkoj
Treno Dekunua
Béla Faragó
Béla Faragó naskiĝis la en Kaposvár.
Borongan
Ekonomio
La ĉefa produkto de Borongan estas la koproj. Menciindas la fiŝkaptado. La loka merkato estas vigla.
Jan Kochanowski
Gravaj verkoj
Folaĵo virt'!- diris Brutuso rigidita...
Béla Faragó
Biografio
Béla Faragó frekventis bazlernejon en muzika klaso en sia naskiĝurbo, poste muzikan mezlernejon en Budapeŝto, fine li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Jam ekde 1977 li estis ano en diversaj simfoniaj orkestroj kiel komponisto kaj muzikisto (pianisto, sintezilisto). Ekde 1978 li konstante komponadas akompanajn melodiojn por teatraĵoj kaj filmoj. En 1990 li ekinstruis en la Muzikarta Altlernejo. En la lernojaro 1991 li studis elektronikan muzikon en Reĝa Konservatorio de Hago. Inter 1993-1996 li ricevis stipendion. En 1996 li partoprenis en fondo de teatreto, kie li estis muzika gvidanto ĝis 2007. Li ricevis premiojn inter 1987-1996.
Borongan
Religio kaj eduko
Boronganon estas ĉefe katolika, sed ankaŭ estas malgrandaj kristanaj sektoj. La urbo havas multajn bazlernejojn, mezlernejojn, altlernejojn kaj solan universitaton.
Trafiko
Borongan voje estas alirebla laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭflanke. Estas aŭtobusa kontakto al Manilo helpe de pramo. Statuso de la haveno estas "nacia". La urbo havas ankaŭ flughavenon, tamen nuntempe sen flugoj. En la urbo mem la publika transporto konsistas el motorizitaj tricikloj, motorcikloj, busetoj, multitaksioj kaj bicikloj.
Klimato
La klimato de Borongan estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Averaĝe jare pluvas po 4120 mm. En ĉiuj monatoj abunde pluvas. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj. La temperaturo varias inter 22-31 °C.
Éva Kovács
KOVÁCS Éva [pr. kovAĉ] rumania hungara aktorino naskiĝinta en Kluĵo la 10-an de aprilo 1946.
Kariero
Éva Kovács estas ekde 1971 anino de la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare.
Jan Kochanowski
Gravaj verkoj
''Kiam, kiun pieco de ĝi savigadis? ''
Kiun la boneco de malbonaĵo savis?(...)
Memorigo
Multaj poetoj poste agnoskis lin kiel herezulon. Lia poezio tamen neniam estis forgesita pro ĝia supera beleco. Poste Wacław Potocki, pola poeto, estos unu el la grandaj defendantoj de la aŭtoritato de Kochanowski. Hodiaŭ Kochanowski estas ofte agnoskata kiel plej genia pola poeto kune kun Mikołaj Sęp-Szarzyński, Ignacy Krasicki, Adam Mickiewicz, Cyprian Norwid, Bolesław Leśmian kaj Czesław Miłosz. Sian admiron al Kochanowski esprimis ankaŭ Kálmán Kalocsay, la klasika esperantlingva poeto.
Irana rialo
La irana rialo estas la nacia valuto de Irano. Unu rialo estas dividita je cent dinaroj (neoficiale ankaŭ je dek tomanoj), kvankam pro inflacia malvaloriĝo de la valuto la subunuoj nuntempe ne plu havas praktikan signifon. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas IRR. Valuta simbolo estas ﷼.
Panciu
Panciu [panĉu] estas urbo en la orienta parto de Rumanio, kiu situas en la distrikto Vrancea, regiono Moldavio.
Shuji Nomiyama
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga.
Panciu
Geografio
La rivero Ṣuşita trafluas la urbon.
Panciu situas en la suda parto de Moldavio, 30 km nord-okcidente de Focşani.
La regiono famas pri blankaj vinoj kaj ŝaŭmvinoj.
Yoshisada Shimizu
Yoshisada SHIMIZU (japane : 清水義定, Shimizu Yoshisada, naskita en 1943) estas japana amatora astronomo kaj ortopediisto.
La Minor Planet Center atribuas al li la kun-malkovron de 311 asteroidoj inter 1993 kaj 2002, en kunlaboro kun Takeŝi Urata.
Aulus Cornelius Celsus
Aulus Cornelius Celsus (naskiĝis en 25 a.K., mortis en 50 p.K.) estis roma erudiciulo, naturalisto, enciklopediisto kaj kuracisto, kiu verkis amplekse pri agrikulturo, militarto, retoriko, filozofio, medicino, apoteko, kirurgio, anatomio kaj kunrilataj temoj. Li probable naskiĝis en la Narbona Galio, romia kolonio fondita en la jaro 118 a.K.. La verko "De Medicina" estis malkovrita de la papo Nikolao la 5-a kaj estas konsiderata unu el la plej kompletaj traktaĵoj pri medicino en la latina.
Post iu prefaco pri la greka mitologio kaj storio de la roma medicino, Celso traktas en ok libroj pri diversaj sferoj da intereso, dividante la kuracistan sciencon laŭ tri gravaj kampoj: nutrado, farmakologio kaj kirurgio. En la unua libro li elmontras sian konon pri Semiologio kaj Higieno, en la dua libro pri dietiko; interna medicino (libroj tria kaj kvara); farmakologio (libroj kvina kaj sesa); kaj kirurgio en la sepa kaj oka libroj. En la teksto li prezentas sennombrajn ekzemplojn pri simptomoj, terapioj, kaj klinikaj kazoj, kiuj, malgraŭ la ne bona elmontrado de lia ekzerco rilate al la kuracista profesio, almenaŭ ili demonstras lia profunda kono pri la grekaj tekstoj.
USS New York (LPD-21)
La usona armea militŝipo USS Novjorko (LPD-21) (en angla lingvo USS New York (LPD-21)) estas amfibia transporta dokoŝipo de San-Antonio-Klaso de Usona Mararmeo.
La ŝipo transportas malgrandajn ŝipojn, militajn veturilojn, helikopterojn kaj marinajn soldatojn.
La 2-a novembro 2009 la ŝipo vizitis en "virga navigado" la urbon Novjorko NJ. Laŭ la svisa Televido la ŝipo kostis cirkaŭ 1 miliardon da usonaj dollaroj. Oni konstruis la ŝipon en Lousiana.
Monts (stacidomo)
Monts estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en , en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Deichbrand
Deichbrand (germane; laŭvorta traduko en Esperanton: "digbrulo") estas ĉiujare okazanta rokmuzika festivalo en la proksima ĉirkaŭaĵo de la urbo Cuxhaven, en la germania federacia lando Malsupra Saksio, borde la la Norda Maro. La rok-festivalo en 2009 havis pli ol 10.000 vizitantojn. En 2011 la festivalo estis unuafoje plenplena per preskaŭ 20.000 venditaj biletoj. En 2012, 2013 kaj 2014 la festivalo estis plenplena per respektive 25.000, 35.000 kaj 40.000 vizitantoj.
Koncepto
Deichbrand estas subĉiela festivalo en ŝanĝiĝantaj okazigejoj en la ĉirkaŭaĵo de Cuxhaven kaj okazanta ĉiujare ekde 2005. La origine nur du tagojn daŭra festivalo estis etendita al tri tagoj en la kvara okazigo en 2008, por subteni la distingilon de festivalo. La transregione sukcesa festivalo prezentis per Mando Diao kaj The Streets en la kvina jaro unuafoje du komerce tre prosperajn grupojn en la Nord-Mara bordo. La financado okazas per sponsorado fare de pluraj naciaj entreprenoj kaj ankaŭ per la subteno fare de pluraj lokaj entreprenoj. En la festivalo estas muzikistoj de la branĉoj metalroko, emoo kaj rokmuziko kaj krome hiphopo kaj popmuziko. Estas du scenejoj, Fire Stage (fajroscenejo) kaj Water Stage (akvoscenejo), tiel ke la programo povas esti efektivigata preskaŭ sen tempoperdo pro eventualaj rearanĝlaboroj. Dekomence la organizantoj atentis pri tio, ke krom nacie kaj internacie konataj muzikistoj estu donata scenejo ankaŭ al lokaj grupoj, por ke ili povu prezenti sin al pli granda spektantaro. En la kurado de la jaroj tamen estis enfokusigataj pli kaj pli da elstaraj grupoj.
Madridaj tripoj
La Madridaj tripoj estas unu de la plej tipaj pladoj de la vintro madrida. Oni kuiras ĝin ĉefe el tripoj de bovoj kiujn oni proponas ĝenerale en la tripovendejoj najbaraj al la viandovendejoj de la madrida ĉefurbo. La tripoj estas pecoj de stomako el bovo aŭ ŝafo manĝeblaj kuiritaj. Estas plado proponita varma en ceramika kaserolo akompanataj el pecoj de kolbaso kaj sangokolbaso, kaj pecoj de ŝinko. Oni konsideras ĝin plado relative malkosta pro la malalta kosto de ties ingrediencoj. Kun la madrida kocido, ĝi estas plado identiganta la madridan kuirarton.
Deichbrand
2005
La unua Deichbrand okazis la 2an kaj 3an de septembro 2005 en Fort Kugelbake en Cuxhaven. Prezentis sin interalie la jenaj grupoj: Mob Rules, Regicide, Die Familie, Die Apokalyptischen Reiter, The Jinxs.
2006
La 18an kaj 19an de Aŭgusto 2006 la festivalo okazis denove – ĉi-foje pro la sona kuliso en la digo de Groden, inter la fiŝkaptista haveno de Cuxhaven kaj testkampo por surmara ventocentralo. Unuafoje estis konstruitaj du scenejoj, por mallongigi la tempon inter aranĝado kaj rearanĝado de la unuopaj grupoj. Spronita de la sukceso de la antaŭa jaro, la okaziga entrepreno jam en la dua jaro dungis pli vastan gamon da internaciaj grupoj. Jen la programo : Intertempe troviĝis ankaŭ finance fortaj investantoj, kiel ekzemple Veltins V+, Gizeh, WOM, Natural American Spirit.
2007
La jam tria Deichbrand okazis la 24an kaj 25an de Aŭgusto 2007. Refoje la festivala tereno devis esti relokata – ĉi-foje, ĉar la tereno de la antaŭa jaro intertempe estis preparata por prikonstruado. La distanco estis tamen nur malmultaj centoj da metroj, kaj al la festivalo estis asignita areo, kiu estis prikonstruota post la festivalo per plia granda ventocentralo. Tiel per antaŭa ebenigado de la grundo kadre de konstrupreparado estiĝis bonega festivaltereno – la seka, varmega vetero subtenis tiun efikon. Intertempe la festivalo atingis transregionan konatecon, kiu estis videbla en la listo de la grupoj: Debutoj: Kiel gajninto de la novula konkurso de mp3.de Revolving Door rajtis surscenejiĝi, Odeville kiel gajninto de la konkurso Local Heroes. H-Blockx prezentis sin por anticipa publikigado de sia albumo "Open letter to a friend" aperonta en Septembro 2007.
Subway to Sally aŭdigis plurajn kantojn antaŭ la oficiala aper-dato de sia nova albumo Bastard.
Entute estis pli ol 7.500 vizitantoj de la festivalo.
2008
Malantaŭ la digo ĉe Cuxhaven-Altenbruch kaj tial denove je kelkaj centoj da metroj pli proksime al Hamburgo okazis la kvara kaj ĝis tiam plej longa Deichbrand, nome de la 22a ĝis 24a de Aŭgusto 2008. La programo enhavis jenajn grupojn: Kiel gajnintoj de la novula konkurso de mp3.de surscenejiĝis Center May.
2009
La kvina Deichbrand okazis de la 17a ĝis 19a de Julio 2009 en Seeflughafen Cuxhaven-Nordholz.
Sin prezentis interalie jenaj grupoj:
2010
La sesa Deichbrand okazis de la 16a ĝis 18a de Julio 2010 en Seeflughafen Cuxhaven-Nordholz.
Sin prezentis interalie jenaj grupoj:
2011
La sepa Deichbrand okazis de la 22a ĝis 24a de Julio 2011 en Seeflughafen Cuxhaven-Nordholz.
Sin prezentis interalie jenaj grupoj:
2012
La oka Deichbrand okazis de la 20a ĝis 22a de Julio 2012 en Seeflughafen Cuxhaven-Nordholz.
Estis sin prezentontaj interalie jenaj grupoj:
Pluraj planitaj sinprezentoj devis esti nuligitaj ne-atendite en la vendredo, el ili Die Orsons, Frittenbude, When Sky Falls Down, H-Blockx, ĉar la ĉefa scenejo estis difektita de uragana ciklono dum la preparluda fazo; vidu Vetero.
2013
La naŭa Deichbrand okazis de la 19a ĝis 21a de Julio 2013 en Seeflughafen Cuxhaven-Nordholz. La programo enhavis jenajn grupojn:
Krome okazis konkurso de poezia slamo.
2014
La deka Deichbrand okazis de la 17a ĝis 20a de Julio 2014 en Seeflughafen Cuxhaven-Nordholz. La programo enhavis jenajn grupojn:
Krome okazis konkurso de poezia slamo.
Silvia Nunes Maciel de Oliveira
Silvia Nunes Maciel de Oliveira (naskiĝis la 27-an de julio 1969 en Tatuapé, San-Paŭlo, Brazilo) esas brazila evangeliisto.
28836 Ashmore
28836 Ashmore estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Elisabeth Anne Ashmore, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri komputado. Ŝi estis lernantino ĉe la  Plano East Senior High School de Plano (Teksaso, Usono).
12539 Chaikin
12539 Chaikin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan sciencan verkiston Andrew Chaikin, faman historiiston pri kosmo, kies interesoj inkludas la. Lia referenca libro  A Man on the Moon servis kiel bazo por la televida serieto From the Earth to the Moon, kiu dramigis la unuan lunan esploron.
Albert Austin
Albert AUSTIN (1881-1953) estis angla aktoro, stelulo, reĝisoro, kaj scenaristo, fama ĉefe pro sia laboro en filmoj de Charlie Chaplin.
Li naskiĝis en Birmingham, Warwickshire, Anglio kaj estis artisto de music hall antaŭ foriri al Usono kun Chaplin, ambaŭ kiel membroj de la trupo de Fred Karno en 1910. Lia aspekto estas karakterizita pro pentrita liphararo kaj kolera konduto. Li formis parton de la aktoraro de Chaplin kaj ludis helpajn rolojn en multaj el liaj filmoj, ofte kiel kontrapunkto de la stelulo kaj laborante kiel helporeĝisoro.
Post la disvolvigo de sonkino, li ŝanĝis al scenaristado, reĝisorado, kaj aktorado, ĉefe en komediaj kurtoj. Inter aliaj, li helpis Chaplin en la disvolvigo de la intrigo de The Adventurer (1917). Tamen li aperis listigita kiel kunlaboranto nur unufoje, nome por City Lights.
Kiel aktoro, li aperis en komedioj de Chaplin por Mutual Film Corporation. Poste li havis du mallongajn, nelistigitajn rolojn en unu el la mutaj komedioj de Chaplin faritajn jam en la sonepoko, City Lights (1931). Austin aperis ankaŭ por mallonge (kiel taksiisto) en la komenco de la kurto de Chaplin nome One A.M..
Li aperis ankaŭ en filmoj kun Jackie Coogan kaj Mack Sennett.
Li havis la ĉefan rolon en la filmo de Mary Pickford nome Suds (1920), kie li kunstelulaj kiel kliento kiu lasas sian ĉemizon en ŝia lavejo. En tiu filmo li aperas sen sia komikista liphararo.
En siaj finaj jaroj li laboris kiel policano ĉe la studioj de Warner Brothers, laŭ​ la nekrologo de The New York Times.
Malglata ulmo
La malglata ulmo (Ulmus glabra) estas granda palearktisa arbospecio el Irano kaj Eŭropo.
Hiroyuki Kishi
Hiroyuki Kishi (岸 大之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Munkbrarup
Munkbrarup estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Langballig, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Dispensario (Monmouth)
La Dispensario (The Dispensary, Y Fferyllfa) estas Georga urba domo kiu estas tre tipa de multaj urbocentraj domoj en Monmouth, Kimrio, datiĝanta el la meza 18-a jarcento, sed kun fru-19-jarcentaj aldonoj. Ĝi staras sur St James' Square, vid-al-vide al Katalpo. La konstruaĵo estis listigita Grado II ekde la.
Newman nomas ĝin la "ununura konsiderinda domo de la 18-a jarcento" sur St James' Street, kvankam ĝi estas ĉirkaŭita de postaj altiraj fasadoj. Dispensario estis establita ĉi tie en 1857. Tiu ĉi fariĝis la Hospitalo de Monmouth kaj Dispensario, kun naŭ litoj, en 1868, kaj fermiĝis en 1903. La Dispensario estas unu el la 24 vidindaĵoj de la Monmouth Heritage Trail, markita per ceramika Blua Plato sur la muro.
Skribarasario
La Skribarasario (Pteroglossus inscriptus) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko.
Aspekto
Ĝi estas unu el la plej etaj tukanoj, kaj pezas 130 g kaj estas 29 ĝis 33 cm longa. La nomo devenas el la bildo de la beko (granda kiel ĉe ĉiu tukano), ĉar la supra makzelo estas flava kaj la malsupra nigra, sed tiu nigra koloro supreniras al la supra hela makzelo kiel fadenoj kiuj similas skribado. Ankaŭ la bazobeko estas flava markita de nigro. Ankaŭ la ĝenerala koloro estas nigroflava, tio estas nigraj dorso kaj vosto kaj flavaj brusto kaj ventro. La pugo estas ruĝa. La kapo estas bruna kun rimarkindaj ĉirkaŭokulaj koloroj, tio estas blua larĝa supraokula strio kun eta ruĝa punkto malantaŭ la nigra okulo. Ĝi estas simila al la Verda arasario, Pteroglossus viridis, el kiu diferenciĝas pro la beka bildo. La voĉo estas laŭta "ta-rát" kaj "ra-ák" "kakaka", kvazaŭ averto de granda alciono.
Distribuo
Ĝi troviĝas en du populacioj: nome unu en nordokcidenta Brazilo, Kolombio kaj Ekvadoro el Amazono kaj Rio Negro al Andoj kaj dua populacio en pli suda, sed okcidenta Brazilo al Bolivio kaj Peruo el Amazono kaj Maranjono kaj al Andoj kaj Mato Grosso kaj supra Rivero Tocantins. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, subtropikaj aŭ tropikaj marĉoj kaj tre degraditaj arbaroj.
Dese
Dese (ankaŭ latinliterigata Dessie, amhare ደሴ) estas urbo de Etiopio.
Laŭ la stato de la censo de oktobro 1994 ĝi havis 97 314 loĝantojn, kaj laŭ takso de la nacia statistika agentejo en julio 2006 havis 169 104 (ne kalkuliĝas la antaŭurba zono). Laŭ la informoj de la nacia statistika agentejo kaj la vikipedia listo pri grandaj urboj de Afriko temas pri unu el sume 11 etiopiaj urbegoj de pli ol 100 000 loĝantoj.
Dese apartenas al la etiopia regiono Amharo. La urbo situas en la norda centro de la lando, proksimume 400 kilometrojn norde de Adis-Abebo. Ĝi troveblas ĉe la nordorienta rando de Etiopaj Altaĵoj en alteco de 2370 metroj super la marnivelo.
Four - Peary (Tramtransporto en Parizo)
Four - Peary estas haltejo de Tramvojo T9, situanta en Choisy-le-Roi, en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita la.
La nomo Four - Peary devenas de la kunmeto de du nomoj de respektivaj stratoj "Rue du Four" kaj "Rue Robert Peary".
(19977) 1989 TQ
(19977) 1989 TQ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani (gubernio Gifu, Japanio).
Suda administra arondismento
Suda administra arondismento  (Южный административный округ) estas arondismento de Moskvo, situanta en suda urboparto.
Margarethe Matzenauer
Margarethe Matzenauer estis germanidevena hungara-usona operkantistino (mezosoprano) naskita en Temeŝvaro la 1-an de junio 1881 kaj mortinta en Van Nuys, (California) la 19-an de majo 1963.
Suda administra arondismento
Distriktoj
Ĝi konsistas el 16 distriktoj:
31196 Yulong
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Yulong ("Jada Drako"), ununura naxilingva subprefektujo en Ĉinio. Tiu etna kulturo prosperas en regiono kie la neĝa monto Yulong restas plej suda glaĉero de la norda duonglobo, ĝojiĝante pro la famo de la Glacia Muzeo kaj de la Reĝlando de Floro.
János Herepei
HEREPEI János estis hungara muzeologo, arkeologo, profesoro. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 11-an de oktobro 1891 kaj mortis en Szeged la 30-an de oktobro 1970.
Biografio
Herepei finis la fakojn pri historio-arkeologio en Koloĵvaro. Post la unua mondmilito li estis la zorganto por etnografia kolektaĵo de Erdélyi Kárpát-Egyesület, ekde 1938 la direktoro de la Székely Nemzeti Múzeum en Sfântu Gheorghe. Ekde 1961 li estis kunlaboranto de literatura katedro de Universitato de Szeged.
São Gotardo
(prononco: saungotardo, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Patos de Minas. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Matutina, Campos Altos, Quartel Geral, Rio Paranaíba, Tiros, Santa Rosa da Serra, Serra da Saudade kaj Estrela do Indaiá.
Horgoš
Horgoš (Хоргош, Horgos) estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Banato (tamen geografie en Baĉka), en municipo de Kanjiĵa. La nomo devenas el la hungara, signifanta hoka. Apude troviĝas hokoforma lago.
São Gotardo
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Horgoš
Situo
Tiu vilaĝo estas la plej norda komunumo de Serbio, situanta ĉe la hungara landlimo, krome proksime de Tiso. Ĉefvojo kaj aŭtoŝoseo Budapeŝto-Beogrado preteriras la setlejon. Krome estas fervojo al Szeged, dum la hungara erao ankaŭ al Baja. Subotica estas proksime. La vilaĝo estas limpasejo voje kaj fervoje.
Historio
La hungaroj okupis la Karpatan basenon en 895. En la 11-a j.c. oni mencias klostron kaj fiŝistan vilaĝon. En la 13-a j.c. kumanoj setlis, havanta aŭtonomion. La turkoj senhomigis la vilaĝon, la kampoj apartenis al Szeged. En 1640 la vilaĝo aperas en dokumento, sed la serioza refondiĝo okazis inter 1746-1772. Formiĝis en la regiono farmoj inter Kecskemét, Szeged, Szabadka. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Csongrád (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon ĝis 1944.
Menciindaĵo
Unu el la plej konata hungara popolkanto temas pri Horgoŝ: La ĉardo en Horgoŝ estas pentrita...
Nuntempe la vilaĝo profitas el agrokulturo, bestbredado kaj trafiko. Ĝi estas centro de kontrabandistoj. En 2002 loĝis 6300 da homoj (hungaroj 84%, serboj 7%, jugoslavianoj 2% kaj ceteraj).
6999 Meitner
6999 Meitner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio) kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
114608 Emanuelepace
114608 Emanuelepace estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita en la kadro de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Emanuele Pace, profesoron ĉe la Laboratorio de Kosmaj Teknologioj kaj Astrofiziko de la Universitato de Florenco (UdF) kaj Direktoro de Projekto por la itala kontribuo al la kosma misio ARIEL de EKA por studo pri ekstersunsistemaj planedaj atmosferoj. Li ankaŭ estas direktoro de la Plurfunkcia Observatorio de Kiantio (Osservatorio Polifunzionale del Chianti) administrata de UdF.
6999 Meitner
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la austra nuklea fizikistino Lise Meitner (1878–1968). En kunlaborado kun Otto Hahn ŝi malkovris la protaktinion en 1908.
Listo de poŝtkodaj areoj en Britio
Kutime la unuaj du literoj de britia poŝtkodo indikas la ĉefoficejon por la regiono kie oni klasifikas la sendaĵojn laŭstrate antaŭ liverado per leterportistoj. La sola escepto al la regulo estas Londono.
Vidu ankaŭ
Poŝtkodoj en Britio
28318 Janecox
28318 Janecox estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jane M. Cox, rekompensita kiel "Plej bona en ŝia Kategorio", kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri terscienco kaj planedoscienco. Ŝi ankaŭ ricevis la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Timpview High School de Provo (Utaho, Usono).
Dante Gabriel Rossetti
Dante Gabriel ROSSETTI (12-a de majo 1828 - 9-a de aprilo 1882) estis brita poeto kaj pentristo.Lia patro estis la itala klerulo Gabriel Pasquale Giuseppe Rossetti, kiu pro politikaj kialoj elmigris de Italio al Britio. Li estis frato de la poetino Christina Rossetti kaj la ŝtatoficisto kaj art-kritikisto William Michael Rossetti.
Li naskiĝis en Londono, Britio. Ekde sia infaneco li montris fortan intereson pri literaturo. Kiel siaj gefratoj, li deziris iĝi poeto. Tamen li ambiciis ankaŭ iĝi pentristo, kaj ege admiris la arton de la mezepoka Italio. De 1845 ĝis 1848 li studis la desegnon sub Henry Sass. En 1848 li eniris la Reĝan Akademion de Londono. Poste li studis la pentraĵon sub la pentristo Ford Madox Ford: la du viroj iĝis fortaj amikoj.
Kun aliaj anglaj pentristoj, inter kiuj John Everett Millais kaj William Holman Hunt, li fondis la "Antaŭ-Rafaelan Frataron" (Pre-Raphaelite Brotherhood), kiu deziris reformi la anglan arton tiel ke ĝi revenus al la abundaj detaloj kaj la intensaj koloroj de la arto de Italio kaj Flandro en la dekkvara jarcento. Dante Gabriel Rossetti mem redaktis la revuon (La Ĝermo) de la Frataro.
Pli kaj pli Rossetti preferis pentri mitologiajn kaj simbolajn temojn kaj liaj verkoj influis la art-movadon eŭropa simbolismo. La art-kritikisto John Ruskin entuziasmis pri liaj pentraĵoj; aliaj tamen malaprobis. Iliaj kritikoj instigis lin ĉesi eksposicii, kaj li turnis sin al akvareloj, kiujn li povis private vendi. Dum la 1850-a jardeko la legendoj pri la Reĝo Arturo ege inspiris lin, kaj poete kaj pentre, kiel egale ili inspiris liajn novajn amikojn William Morris kaj la pentriston Edward Burne-Jones. Li kunlaboris kun William Morris pri la desegno de vitralvitroj ktp.
En 1850 li renkontis la modelon Elizabeth Siddall, pentrata de pluraj antaŭ-rafaelaj pentristoj. Ili edziĝis en 1860. Ŝi mortis en 1862 pro superdozo de laŭdano. Post ŝia morto Rossetti suferis pro depremo kaj entombigis la plejparton de siaj poemoj kun ŝia kadavro. Poste li malfermigis la tombon kaj savis la manuskripton. En pluraj pentraĵoj li idealigis Elizabeth Siddall en la Beatrican de Dante. Kontraste, sian novan amorantinon, Fanny Cornforth, li pentris kiel la enkorpigo de erotismo. Alian amorantinon, Jane Burden (la edzino de lia amiko William Morris) li pentris kiel etera diino.
En 1861 aperis liaj tradukoj de fruaj italaj poetoj, inkl. La Vita Nuova de Dante.
Ofte li verkis sonetojn pri siaj pentraĵoj. En sonetaro La Domo de Vivo li penis analizi la sentojn de efemeraj momentoj. Li eldonis poemarojn en 1870 kaj 1881. Oni kritikis la poemojn pro iliaj erotismo kaj volupto. Li estas konsiderata kiel unu el la gravaj pensuloj de la estetikismo.
En siaj finaj jaroj Rossetti tro uzis la kloralon kaj estis tre retiriĝema kaj suspektema. Li mortis ĉe la rura domo de amiko kaj entombiĝis ĉe Birchington-on-Sea, Kent.
Glata ulmo
La glata ulmo (Ulmus minor) estas palearktisa arbo en la familio ulmacoj indiĝena al Britio kaj suda kaj meza Eŭropo. Ĝi povas atingi altecon de pli ol 35 metroj.
Ove Erik Eriksson
Ove Erik ERIKSON (O.E. Erikss.) estas svedia fungisto de la ekologia sekcio de la universitato de Umeå (SE-901 87 Umeå, Svedio).
Rickenbach TG
Rickenbach TG (la mallongigo TG signifas Kantono Turgovio kaj estas uzata por distingi la komunumon de aliaj lokoj kun sama nomo) estas komunumo en la distrikto Münchwilen de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 2,451 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Rickenbach, kiu ankaŭ estas nomita Rickenbach ĉe Wil respektive Rickenbach apud Wil (en la germana lingvo Rickenbach bei Wil) situas en la Malantaŭa Turgovio sude de la sanktgala urbo Wil. Rickenbach hodiaŭ estas kvazaŭ antaŭurbo de Wil. Tra la komunumo fluas la rivereto Alpbach, kiu oriente de ĝi alfluas al Turo. En okcidento Turo formas la limon komunuman kaj ankaŭ kantonon. Ĉar en Kantono Turgovio estas multe pli liberaj leĝoj por la malfermado de vendejoj ol en Kantono Sankt-Galo, en la vilaĝo Rickenbach ekzistas relative multaj grandaj vendejoj, kiuj profitas de la pli longaj malfermhoroj ol en la najbara urbo. Pro sia ligiteco al Wil kaj ankaŭ la bonaj konektoj al Vinterturo, Zuriko kaj Sankt-Galo la komunumo en la lastaj jaroj enorme kreskis kaj ankaŭ aktuele ekzistas granda konstruaktiveco.
Najbaraj komunumoj
Nur en oriento Rickenbach limas al turgovia komunumo nome Wilen. En nordo la komunumo limas al Wil, en okcidento al Jonschwil kaj en sudo al Kirchberg (cĥiuj tri en Kantono Sankt-Galo).
Trafiko
Per la loka buso numoro 732 Rickenbach atingeblas en 10 minutoj ek de la stacidomo de Wil SG. Richeknbach situas ĉe la ĉefstrato de Togenburgo al Wil kaj havas ĉe la limo al Wil rektan aliron al la aŭtoŝoseo A1 de Zuriko tra Vinterturo al Sankt-Galo.
Historio
Rickenbach estis la unuan fojon skribe menciita en la Dokumento de Henau en la 6-an de aŭgusto 754 kiel Richinbach. Per la dokumento la bienposedanto Rotbald zu Henau legacis al la Monaĥejo Sankt-Galo signifan havaĵon en Rickenbach. La hodiaŭa politika komunumo Rickenbach estis kreiita kadre de la turgovia komunumreformo la 1-an de januaro 1988 post disiĝo de la lokkomunumo Wilen de la lokkomunumo Rickenbach kaj posta kunigo de la lokkomunumo kun la municipkomunumo Rickenbach.
2-Amila jodido
2-Amila jodido aŭ 2-jodo-pentano estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj 2-Amila alkoholo. 2-Amila jodido estas senkolora aŭ flaveca, brulema likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Amila jodido prezentas jodatomon ligitan al 2-amila grupo. Ĝi konsistas je 5 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Oerlinghausen
Oerlinghausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lippe de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
23747 Rahaelgupta
23747 Rahaelgupta estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rahael Rohini Gupta, kiu gajnis en 2007 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri energio kaj transporto. Ŝi estis lernantino ĉe la Oregon Episcopal School de Portlando (Oregono, Usono).
Chaumont-Porcien
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Palestro (lukto)
Laŭ PIV Palestro estas antikva luktejo, korpekzercejo.
Laŭ Francisko Azorín Palestro estas Korpekzercejo, luktejo, diskutejo. Li indikas etimologion el la greka palaistra, el palaio (lukti) kaj de tie la latina palaestra.
Bosque de los Ausentes
Bosque de los Ausentes (en la hispana Arbaro de la Forpasintoj) estas memoriala parko en Madrido, aranĝita omaĝe al la 192 viktimoj de la teroristaj atencoj en Madrido (printempo 2004).
Estis plantitaj 192 arboj (olivujoj kaj kiparicoj) — po unu arbo memore al ĉiu pereinto. Ĝi situas sur monteto apud la trajnstacio Atocha, kie la atencon okazis.
2656 Evenkio
2656 Evenkio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Alberto la 3-a Pio (Savojo)
Alberto la 3-a Pio (1475-1531) (naskiĝis en Carpi, en la 23-a de julio 1475 - mortis en Parizo, en la 1531) estis Li estis filo de la kondotiero Lionello la 1-a di Savojo (1440-1480), Princo de Carpi kaj Katerina Piko, fratino de Piko de la Mirandolo. Lia patro mortis kiam li esti 5-jara, do, lia patrino konfidis lian edukecon en la manojn de Aldo Manuzio, kiu estis amiko de lia pripatrina onklo. En 1509, li heredis sian rajton sur la regno de Karpi kaj la permeson pri stampado de moneroj. Li devenis el la kasto da sinjoroj de Karpi, ĉiam engaĝitaj en la milito kaj en la familiaraj disputoj.
Kantabrio
Kantabrio aŭ Kantabrujo (Cantabria ) estas aŭtonoma komunumo en la nordo de Hispanio. Ĝi konsistas el nur unu provinco, Kantabrio. Ties ĉefurbo kaj plej loĝata loko estas Santandero.
Kantabrio situas en la Kantabra Kornico, inter la samnomaj Kantabra Maro kaj Kantabra Montaro, laŭ nomo de antikva popolo kantabroj. Ĝi estas najbara al regionoj Asturio, Kastilio kaj Leono kaj Eŭskio. Ĝi estas mara kaj monta regiono kun oceana klimato tre influita de Atlantiko, kio estigas abundan plantaron.
Kantabrio estas arkeologie tre riĉa regiono kun prahistoria arto de Malfrua Paleolitiko. En la municipo Santillana del Mar estas la mondfama kaverno Altamira, kun prahomaj pentraĵoj de 37 000 antaŭ Kristo, agnoskite de Unesko kiel Monda heredaĵo, kune de pliaj 9 kantabraj kavernoj.
La nuna provinco Kantabrio originis kiel fiksita ento la 28-an de julio 1778 en la Kunsidejo de Puente San Miguel. Per la Statuto de Aŭtonomeco de Kantabrio, aprobita la 30-an de decembro 1981, Kantabrio iĝis aŭtonoma komunumo kaj akiris proprajn instituciojn por memregado.
Loknomo
La unua referenco al loknomo Kantabrio aperis en teksto skribita en la jaro -195, fare de la Romia historiisto Katono la pli maljuna, kiu parolas pri la fonto de la rivero Ebro, en la lando de la kantabroj:
Post tiu unua mencio aperis multegaj aliaj, ĉefe pro la eko de la Kantabraj militoj de kantabroj kontraŭ Romio en la jaro -29. Hodiaŭ oni konas ĉirkaŭ 150 menciojn de tiu ĉi popolo en helenaj kaj Romiaj tekstoj.
Ekzistas diversaj teorioj pri la vortdeveno de la loknomo Kantabrio. Pluraj fakuloj (Isidoro de Sevilo, Julio Caro Baroja, Aureliano Fernández-Guerra, Joaquín González Echegaray, Adolf Schulten, ktp.) multe pridebatis kaj, kvankam oni ne tutcertas pri ĝi, estas plej akceptite, ke Kantabrio venas de la radiko kant-, kiu kelte aŭ ligure signifas roko aŭ ŝtono, kaj la sufikso -abr, kiu estas ofta en la keltaj regionoj kaj signifas "loĝanto". Laŭ tiu ĉi teorio, kantabro signifas "loĝanto de la rokoj, de la montoj" aŭ simple "montano", kio estas klara referenco al la kruta kaj monta teritorio de Kantabrio. Alia ebla interpreto estas disiĝo je kant- kaj -briga, kiu ankaŭ devenas el kelta lingvo kaj kies signifo estas "fortikaĵo", do ankaŭ tiukaze Kantabrio estus "rokfortikaĵo".
Kantabrio ankaŭ delonge ricevas la nomon La Montaña, tio estas, La Monto en la hispana, pro ties monta reliefo. Krome, la karesnomo La Tierruca (La Landeto) estas tre populara ekde fino de la 19-a jarcento. La uzo de sufiksoj -uco kaj -uca (simila al -et- en Esperanto) estas tipa parolmaniero de Kantabrio.