cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grundakvo
La supra nivelo de la grundakvo estas la tersurfaco. La nivelo de la grundakvo en la grundo ŝanĝiĝas depende de la precipitaĵo, temperaturo, aerpremo, laŭ sezono. La normala jara ŝanĝiĝo de grundakvo estas 1-2 metroj. La grundakva nivelo pli-malpli sekvas paralele la geografian surfacon. Ĝi nutras sin el la precipitaĵa akvo kaj malrapide moviĝas al direkto de la deklivo.
En la stagnanta grundakvo povas akumuliĝis damagaĵ saloj, tie lla altiĝo de la grundakvo povas kaŭzi saliĝon, malproduktemiĝon de la grundo. La altiĝo de la grundakvo povas kaŭzi eĉ surfacajn akvokolektaĵojn, tiam la kapilara zono rekte kontaktas la aeron.
Ĉar la alta-malalta grundakvo ne ĉiam konvenas por la plantoj, tiel oni povas reguligi ĝin en la agrikulturo per forkonduko de grundakvo aŭ alkonduko de akvo (ŝveligo de akvo en kanaloj).
Gyula Fehér
Gyula Fehér [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fehér Gyula estis hungara aktoro, altlerneja instruisto.
Gyula Fehér naskiĝis la  en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Li edziĝis en 1906, en 1921 filo naskiĝis.
FL Studio
FL Studio estas programaro por produkti kaj prilabori sondosierojn.
Distribuaĵo (Linukso)
eta|[[Tukso|Tux kaj ĉefaj logooj de distribuaĵoj: Distribuaĵoj (foje nomata distroj) — tiel en la operaciumo Linukso oni nomas kelkajn variojn de la sistemo ordigitajn laŭ specifaj necesoj de fakoj. Debiano, Fedora, Mandriva, Red Hat, Ubuntu, Gentoo kaj Ututo estas iuj el ili.
Ubuntu devenas el Debiano kaj havas siajn proprajn distribuaĵojn, kiel Ubuntu Studio (kiu venas kun programaro por editado kaj kreado de plurmedia materialo), Edubuntu (kiu havas programaron ligitan al edukado), Kubuntu, ktp.
Diksilando
La stilo de diksilanda ĵazo aŭ mallonge diksilando evoluis en la 1910-aj jaroj el imitado de novorleano-ĵazo fare de blankulaj muzikistoj kaj disvastiĝis ekde Nov-Orleano la Ĉikago kaj Novjorko.
Stilo
Je diksilando-ĵazo kompare al tradicia novorleana ĵazo cedas la origina sonformado, glittonoj, esprimpova vibrado kaj la tuta esprimo. La melodioj estas pli glataj kaj la harmonioj pli puraj. Ekde komence de la 1930-aj jaroj diksilando tamen ne plu estas klare distingebla de novorleana ĵazo. Dumpase de la tempo muzikistoj ludis sendepende de sia haŭtkoloro ambaŭ stilojn. Louis Armstrong ekzemple ludis per siaj All-Stars ankaŭ diksilandon. Nun ekzistas tri ĉefaj tendencoj de diksilanda ĵazo: la ĉikaga, la okcident-marborda reviviga kaj la tradicia novorleana.
La tipa instrumentado de diksilando-grupo estas trumpeto aŭ korneto, klarneto, trombono kiel la tri ĉefaj instrumentoj, same kiel ritmogrupo konsistanta el frapinstrumentaro, piano, kontrabaso rsp. suzafono aŭ tubjo same kiel banĝo aŭ gitaro. Ĝeneralaj stildistingiloj estas kolektivimprovizado, breĉoj, la trumpeto kiel gvida instrumento kaj la ĉirkaŭludado de la melodio per la klarneto kaj trombono. La melodioj kaj improvizadoj ofte estas facilkompreneblaj kaj kutime malpli arte ambiciaj.
Muzikaj distingiloj
Diksilanda ĵazo distingiĝas aparte per kolektivimprovizado resp. per varia heterofonio, kiun realigas la melodigrupo. Temas do ekzemple pri iaspeca (voko kaj respondo).
La ritmogrupo respondecas la tenadon de la tempo. Konsista el bastamburo, tubjo, kontrabaso, banĝo kaj piano ĉi tiu krome transprenas la taskon, akcenti la 1-an kaj 2-an taktotempon. Tio estas plua grava distingilo de diksilando – la „duo-pulso“.
La antaŭrangon resp. ĉefa pozicio de la trumpeto estas je diksilando same nedisputita kiel je novorleana ĵazo. Kiel pluaj partoj de la melodigrupo la trombono formas por tio iaspecan fundamentovoĉon, kaj la klarneto prizorgas harmonian ĉirkaŭludadon de la trumpetovoĉo. Paŭzojn, ekz. ragtimo-breĉojn prizorgas ĉefe la piano.
Flago de Slovenio
La nacia flago de Slovenio havas tri egalajn horizontalajn striojn el blanka, blua, kaj ruĝa koloroj, kun la slovena blazonŝildo situanta en la supra flanko de la flago centrita en la blanka kaj blua strioj. La blazonŝildo havas la bildon de monto Triglav, la plej alta pinto de Slovenio, en blanka koloro kontraŭ blua fono ĉe la centro. Malsupre ĝi havas bluajn liniojn reprezentante la Adriatikon kaj lokajn riverojn, kaj supre ĝi havas tri ses-pintajn orajn stelojn aranĝitajn en inversa triangulo kiu estas prenita de la blazonŝildo de la Graflando de Celjo, la granda slovena dinastia domo de la fruaj 14-a kaj 15-a jarcentoj.
La koloroj de la flago estas foje atribuitaj al tutslavismo, sed ili venas de la mezepoka blazonŝildo de la Duklando Karniolo, en kiu harmonias blua aglo sur blanka fono kun ruĝa kaj ora duonluno. La koloroj de la flago estis konsideritaj naciaj koloroj antaŭ ol ili estis unue aranĝitaj sur flago dum la pliiĝo de naciismo en Eŭropo. La ekzistanta trikoloro estis kreita dum la Fonto de Nacioj en 1848, kiam grupo de studentoj de Ljubljano prenis la kolorojn de la Karniola blazonŝildo, aranĝante ilin laŭ maniero simile al la flago de Rusio.
San Juan (Manila Metropolo)
San Juan, - Lungsod ng San Juan - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en insulo Luzono, en regiono Manila Metropolo. San Juan havas 21 distriktojn. La tradicia origina loknomo estis "San Juan del Monte". San Juan estas Johano Baptisto.
Geografio
San Juan najbaras kun Manilo, Kezonurbo kaj Mandaluyong. Manilo troviĝas 6, Kezonurbo 11, Legazpi (Albajo) 336, Tuguegarao 343, Cebuurbo 572, Puerto Princesa 595, Dabao 977, General Santos 1048 kilometrojn (aere).
Historio
Dum la antaŭhispana periodo la areo, kie nun estas San Juan estis parto de regno. En 1602 la dominikanoj konstruis fortikaĵeton en la ĉirkaŭaĵo, poste ŝtonan preĝejon kaj aliajn konstruaĵojn. La oficiala fondo okazis en 1623. La hispana regado finiĝis dum la filipina revolucio, ĝi komenciĝis ĉe San Juan en 1896. Post kelkaj jaroj dominado de Usono komenciĝis, ili ŝanĝis la administrajn limojn de la komunumo en 1901. Inter 1942-1945 la japanoj regis. En la 1960-aj jaroj San Juan atingis la internacian kriterion urbego (pli granda, ol cent mil) kaj urbiĝis en 2007 laŭ la filipina kriterio. En 2020 San Juan kun la tuta Manila Metropolo estis metitaj sub kvaranteno dum unu monato pro la kronvirusa pandemio.
Ekonomio
San Juan havas multe da vendejegoj, la loĝantoj plej ofte laboras en la najbaraj urboj.
Religio kaj eduko
La domina religio en San Juan estas la katolika. La politeknika universitato havas kampuson en la urbego.
Trafiko
San Juan havas densajn vojligojn al la najbaraj urbegoj.
Klimato
San Juan situas en la ekvatora klimato kun efiko de musono. Jare pluvas po 1005 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro pli ofte. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Klempau
Klempau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Klempau estas parto de la komunumaro Berkenthin, administra ligo de pluraj najbaraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Chassagne-Saint-Denis
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Deutsch Tschantschendorf
Deutsch Tschantschendorf, kroate Njemačka Čenča, hungare Németcsencs [nEmetĉenĉ] estas iama vilaĝo, nun parto de Tobaj en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
Situo
Deutsch Tschantschendorf situas laŭ rojo. Güssing troviĝas je 7 km-oj.
Historio
La unua mencio pri unueca "Csencs" [ĉenĉ] okazis en 1359 laŭ tiama hungara ortografio "Chench". La aparta loknomo aperis en 1598, la germana formo "Tschentschendorf" en 1686. En 1910 vivis en Németcsencs 757 homoj, plejparte aŭstroj. Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). En 1971 Deutsch Tschantschendorf aliĝis al Tobaj.
(10833) 1993 VJ4
(10833) 1993 VJ4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Benoît Hamon
Benoît Hamon (naskiĝis en Saint-Renan (Finistère)) estas franca politikisto. Eksa membro de la Eŭropa Parlamento, li estis proparolanto de la Socialista Partio de 2008 ĝis 2012 kaj regiona konsiliano de Francilio ekde 2010.
La 16-an de majo 2012, li estis nomumita ministro delegita al sociala kaj solidara ekonomio kaj konsumado ĉe Pierre Moscovici, ministro pri ekonomio kaj financoj en la 1-a registaro de Jean-Marc Ayrault, li fariĝis ministro delegita al sociala kaj solidara ekonomio kaj konsumado en la 2-a registaro de Jean-Marc Ayrault. En junio de 2012, li estis elektita deputito de la 11-a distrikto de Yvelines. La, li estis nomumita ministro pri nacia edukado, supera instruado kaj esplorado en la 1-a registaro de Manuel Valls.
Biografio
Benoît Hamon naskiĝis de patrino sekretario kaj de patro inĝeniero, kiu en sia tuta kariero laboris en la arsenaloj de la Direkcio de la marŝipaj konstruadoj (DCN) de Brest.
Li unue vivis strato Véronèse en Brest, poste de 1976 ĝis 1980, li ekloĝis kun siaj gepatroj en Dakar en Senegalio. Li revenis al Bretonio post divorco de siaj gepatroj.
Post akiro de licenco pri historio en la Universitato de Brest, li komencis sian karieron kiam 24-jara en 1991 kiel parlamenta asistanto de la (rokardana) deputito PS Pierre Brana de Ĝirondio. Li fariĝis la unua prezidanto de la Movado de Junaj Socialistoj refondita en 1993.
Li estis municipa konsiliano de Brétigny-sur-Orge (Essonne) de 2001 ĝis 2008 kaj erŭropa parlamentano de junio 2004 ĝis junio 2009, por la orienta distrikto.
Benoît Hamon estas, ekde oktobro 2008, membro de la estraro de Universitato Parizo 8, kiel « ekstera eminentulo ». De septembro 2009, li instruas en tiu universitato, kiel asociita profesoro pri internaciaj organizaĵoj kaj la decidaj procezoj en la Eŭropa Unio.
Proparolanto de la Socialista Partio
Li estis elektita regiona konsiliano de Francilio okaze de la regionaj balotoj de 2010.
Ministro en la registaroj de Jean-Marc Ayrault
La 16-an de majo 2012, li estis nomumita ministro delegita al sociala kaj solidara ekonomio kaj konsumado ĉe Pierre Moscovici, ministro pri ekonomio, financoj kaj komerco en la 1-a registaro de Jean-Marc Ayrault. Li estis anstataŭita de David Assouline, Guillaume Bachelay kaj Charlotte Brun kiel proparolanro de la Socialista Partio, poste ekde julio 2012, de la sola David Assouline.
Benoît Hamon estis elektita deputito en la 11-a distrikto de Yvelines okaze de la deputitaj balotoj de 2012. En la dua balotvico, li venkis per 55,38 % de la voĉoj kontraŭ Fourgous (44,62 %).
Ministro de la 1-a registaro de Manuel Valls
La 2-an de aprilo 2014, li estis nomumita ministro pri nacia edukado, supera instruado kaj esplorado en la 1-a registaro de Manuel Valls. Li forlasis tiun postenon, unu semajnon antaŭ la lerneja sezono.
Li estis elektita per la municipaj balotoj de 2014 en Yvelines, municipa konsiliano de Trappes kaj komunumara konsiliano de la aglomera komunumaro Saint-Quentin-en-Yvelines (Casqy). Li estis elektita deputito la 17-an de junio 2012, en la 11-a distrikto de Yvelines, sed pro sia nomumo al la registaro, forlasis sian seĝon al sia anstataŭanto Jean-Philippe Mallé.
Politikaj pozicioj
Benoît Hamon akvtivas por forta intervenismo de la ŝtato en ekonomio. Li aparte proponis la ŝtatigon de la bankoj por konsistigi publikan financan instancon, kaj je la eŭropa nivelo, pledis por plistriktigo de la libera komerco.
La 22-an de novembro 2010, la pensfabriko Terra Nova (proksima al PS kaj al multaj membroj de la Socialista Partio) publikigis la dokumenton Lupatrinoj : etendo de la alipropreco. Benoît Hamon partoprenis en la pripensa grupo, origine de la dokumento, kiu oponas al la propono limigi lupatrinecon per leĝo.
Orbe (rivero)
Orbe estas rivero en Kantono Vaŭdo. Ĝia suba parto nomiĝas Thielle. La rivero havas longecon de 67 km.
Fonto
La unua fonto de Orbe situas en Les Rousses en Francio sur alteco de 1150 m s.m. La koordinatoj de la fonto estas.
Supra Fluo
Post malmultaj kilometroj la rivero alfluas la Lagon de Rousses sur alteco de 1058 m s.m. Post la elfluo el la lago post 6 km la rivero atingas la limon de Svislando. Ĝi nun fluas en la larĝa altmontara Valo de Joux nordorienten. Post proksimume 10 kilometroj la rivero alfluas al la Lago de Joux.
La grotoj de Vallorbeo
Orbe elflua la Lagon de Joux subtere tra proksimume 4 kilometra kavernosistemo, la tiel nomitaj Grotoj de Vallorbe respektive laŭ la rivero Grotoj de Orbe. Apud Vallorbe la rivero reaperas per impresa riverfonto denove surtere.
La meza rivero
Post Vallorbe la rivero fluas tra baraĵlago. Tie alfluas de sudo la unu el la malmultaj signifaj alfluantoj de Orbe, la rivero Jougnena, kiu fontas sub la Jougne-Pasejo en Francio. La rivero nun turniĝas orienten kaj trafluas profundan ravinon kun multaj akvofaloj, ĝis ĝi atingas la Svisan Mezlandon. Post la gorĝo la rivero ĉirkaŭfluas monteton, sur kiu situas la malnova urbo de Orbe. Post Orbe la rivero nun estas kanaligita.
La suba fluo - Thielle
La rivero nun fluas tra la flotebenaĵo Pleine de l'Orbe. Post la kunfluo kun la rivero Talent, ĝi nomiĝas ĝis la alfluo al la Lago de Neŭŝatelo Thielle. En Yverdon-les-Bains alfluas al la lago.
Komunumoj laŭlonge de la rivero
La rivero fontas en Les Rousses en Francio. Poste ĝi fluas en Svislando tra Le Chenit, Le Lieu, Vallorbe, Ballaigues, Lignerolle, Les Clées, Agiez, Montcherand, Orbe, Valeyres-sous-Rances, Mathod, Suscévaz, Ependes, Treycovagnes al Yverdon-les-Bains.
Kirao
Gho
Masami Ihara
Masami Ihara (japane 井原 正巳, n. 18-an de septembro 1967) estas japana futbalisto. Li de 1988 ĝis 1999 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis eble la ludisto kiu partoprenis en plej multnombraj matĉoj de la nacia teamo, nome en 122 en kiuj li atingis 5 golojn.
4570 Runcorn
4570 Runcorn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita terfizikisto Stanley Keith Runcorn (1922–1995). Li studis la magnetismaj ecoj de la ŝtonoj kaj uzis ties paleomagnetismon por konfirmi la teorion de la platotektoniko. Li studis ankaŭ la magnetismon de Luno kaj la geomagnetajn inversiĝojn.
Arondismento Roanne
Kantonoj
Ekde 2015 apartenas al la arondismento Roanne la jenaj 6 kantonoj:
NGC 805
NGC 805 (aliaj indikoj — PGC 7899, UGC 1566, MCG 5-5-50, ZWG 503.82, ZWG 504.4, NPM1G +28.0063) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Akva laboraĵo Nové Mlýny
Akva laboraĵo Nové Mlýny (ALNM) estas kaskado de tri valbaraĵoj sur rivero Dijo sub Pavlovské vrchy en sudo de Moravio, sur dislimejo de distriktoj Břeclav kaj Brno-provinco. Ĝi nomiĝas laŭ samnomata domaro sub lasta digo. La rezervujoj estis konstruitaj en la 1970-aj ĝis la 1980-aj jaroj, por ke ili malhelpu ĉiujarajn inundojn kaj plialtigu intenson de agrikultura produktado. ĉefa kaŭzo de la konstruado estis planoj de socialisma ekonomio por ampleksaj sistemoj de irigaciaj kanaloj.
Priskribo
Nové Mlýny kreas tri valbaraĵoj:
La malsupra rezervujo mem estas la plej granda akva areo en Moravio kaj la tuta kaskado prenas la areon 32,3 km². La rezervujoj estas ja tre malprofundaj, la profundeco ofte nesuperas 2 metroj. La supra rezervujo havas naturajn bordojn, la meza kaj la malsupra ella pli granda parto artefaritajn (digojn) - diversloke la surfaco estas super nivelo de la ĉirkaŭa tereno. En la mezan rezervujon kun komuna enfluejo enfluiĝas riveroj Svratka kaj Jihlava. Sur la bordoj de la rezervujoj troviĝas municippoj Brod nad Dyjí, Dolní Věstonice, Pasohlávky, Pavlov, Strachotín kaj kelke da refereŝigejaj regionoj kaj areoj.
Muzeo pri artgisado (Lauchhammer)
La Artgisadmuzeo Lauchhammer (Kunstgußmuseum) troviĝas en Lauchhammer, Germanio, fonditis en 1993. Nuntempe ĝi troviĝas en la strato Freifrau-von-Löwendal-Straße nr 4.
Priskribo
La ĉefa parto muzea etas la historia kolekto da gisaĵoj kaj mulditaĵoj de la gisejo. Ĝi ampleksas ĉ. 2800 pecojn, i.a. la kolekton pri kopiaĵoj antikvecaj de la Grafo de Einsiedel aŭ modelojn de gravaj skuptistoj kiel ekzemple Ernst Rietschel, Rudolf Siemering aŭ Gustav Bläser. La tuta kolekto estas monumentprotektita. Por gastigi ĝin digne oni elektis la formon de gapdeponejo. La riĉeco de la kolektitaĵoj estu al ĉiuj admireblaj tiamaniere kaj ĉiu homo mem povas trovi siajn preferitaĵojn.
Fergisado
Grafino Benedicta Margaretha von Löwendal (1683-1776) instaligis, post kiam oni trovis altkvalitan marĉan ferercon, surloke la unuan altfornon kaj gisigis objektojn de ĉiutaga uzo. En 1784 ŝia heredanto grafo Detlev Carl von Einsiedel gisis la unuan plastikan kopion de antikvecaĵo: tio estis ankaŭ la fundamenta ŝtono de nova arto, nome la figura gisado el fero! En la 19-a jarcento Lauchhammer liveris grandajn gisferajn arkitekturaĵojn eĉ en neeŭropajn landojn kaj produktis pontojn, helikŝtuparojn, forcejojn kaj kolonajn halojn.
Bronzogisado
Ekde 1839, kiam Christian Daniel Rauch komisiis fari sian duoblan statuon pri la unuaj kristanaj polaj reĝoj por la Katedralo de Poznan, oni gisis ankaŭ bronze. Meze de la 19-a jarcento la gisejo specialiĝis pri monumentoj kaj mendoj venis el la tuta mondo, ekz. el Ĉinio, Vasingtono aŭ Ekvadoro. Post la Unua mondmilito la salona bronzo plejgravis. Denove dum la GDR-tempo Lauchhammer iĝis centro de monumentgisado.
Arto, metio, industrio
La muzeo fruktodone kunlaboris kun la ĝis hodiaŭ funkcianta artgisejo. Do eblis prezenti Lauchhammer kiel lokon de viva artmetiado. Sed ankaŭ ne forgesatas aliaj industriaj branĉoj regionaj, ĉar la dinastio de la grafoj de Einsiedel interesiĝis ne nur pri arto sed ankaŭ pri minado kaj metalprilaboro. Iliaj akiroj kaj fondoj de ferfabrikoj en Saksio kaj Prusio influas la landan industrion ĝis hodiaŭ.
Fonto
Faldfolio muzea germanlingva.
Demokrata Partio de Japanio
La Demokrata Partio de Japanio (民主党 [minŝutō]) estas socia-liberalisma partio de Japanio. Post la balotoj en 2009 ĝi estas la plej voĉdonata partio de la lando, kaj la nun reganta.
La DPJ estas fondita je 27-a de oktobro 1998, kiel la rezulto de kunfandiĝo de kelkaj partioj de diversaj tendencoj, kiuj kontraŭis la politikajn manierojn de la Liberala Demokrata Partio (LDP). Ĝia membraro kovras vastan spektron de la politikaj opinioj, ĉar la membroj devenas el diversaj partioj, nome LDP kaj la malaperintaj Socialista Partio de Japanio, ktp.
Ĝia prezidanto Kan Naoto estas la nuna ĉefministro de Japanio.
Santo Stefano in Aspromonte
Santo Stefano in Aspromonte estas komunumo de Italio.
Ingeleben
Ingeleben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Helmstedt de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Toru Sano
Toru Sano (japane 佐野 達, n. 15-an de novembro 1963) estas japana futbalisto. Li de 1988 ĝis 1990 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Psikoaktiva drogo
Psikoaktiva drogo estas stimula, halucina aŭ stuporiga substanco.
Depende de la kulturo, kelkaj drogoj estas malpermesitaj, aliaj permesitaj, aliaj estas eĉ preskaŭ socie devigaj en difinitaj cirkonstancoj.
La sama aŭ simila substanco, depende de la uzo kaj kvanto (aŭ dozo) povas esti drogo, kuracilo (medikamento, farmako; aŭ narkotilo, t.e. dormigilo) aŭ veneno.
Nyírbátor
Nyírbátor estas urbo en Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Nyírbátor, kies administra centro estas.
Geografio
Nyírbátor situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Debrecen-Mátészalka.
Historio
Nyírbátor estis menciita unuafoje en 1279, Karolo la 1-a (Hungario) donis al ĝi rangon de kampurbo en 1330. Ĝin posedis ekde 1347 dinastio Báthory.
La familio Báthori konstruigis la sekvajn publikajn konstruaĵojn:
Ĝi estas agrikultura urbo, kun pomarba kaj tabakplanta kultivado, produktado de planta oleo. Oni aranĝas ekde 1966 muzikajn tagojn ĉiujare.
Famuloj
En Nyírbátor naskiĝis:
121313 Tamsin
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:7 kun Venuso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la belga amatora astronomo Frank Tamsin, eldonisto de la astronomia revuo Heelal de 1998. Li estas ankaŭ la ĝenerala serkretario de la Flandra Asocio de Amatoraj Astronomoj kaj de la publika observatorio Beisbroek en Bruĝo. .
Géza Sebestyén
SEBESTYÉN Géza (pro. ŝbeŝtje:n) hungara bibliotekisto naskita en Nagyvárad la 14-an de marto 1912 kaj mortinta en Bp. la 5-an de aprilo 1976.
Flóra Fáy
Flóra Fáy [fAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fáy Flóra estis hungara aktoro.
Flóra Fáy naskiĝis la  en Kecskemét, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Flóra Fáy akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1897. Post siaj studoj ŝi aliĝis unue al trupo de Teatro de Debrecen, poste al Hungara Teatro en Kassa. Inter 1914 kaj 1924 ŝi apartenis al la Ŝtata Hungara Teatro de Kluĵo. En la sama urbo ŝi havis ankaŭ filmajn rolojn. En 1927 ŝi malsaniĝis, tial ŝi pensiuliĝis.
Ŝi edziniĝis en Kassa.
Tavo Burat
Tavo BURAT (kies vera nomo estas Gustavo BURATTI ZANCHI) (naskiĝis en Stezzano, provinco Bergamo, mortis  en Biella) estis itala ĵurnalisto, verkisto kaj politikisto. Li protektis dum sia vivo la lingvajn minoritatojn kaj la rajton paroli la forgesitajn lingvojn.
Biografio
Li naskiĝis en Stezzano en 1938 en valda familio, li diplomiĝis pri Jurisprudenco per tezo pri la Rajto en la Kantono Grizono. Li instruis la francan en mezlernejo de 1968 ĝis 1994. Li estis urba konsilanto en Biella de 1956 ĝis 1994, regiona administranto de PSI 1975-1984, kaj nacia konsilanto de la Itala Federacio de la Verduloj 2000-2009.
Li fondis kaj estis la unua redaktoro de la piemonta ĵurnalo Slòira kaj estis redaktoro de la revuo ALP de 1974 ĝis 2009, la jaro en kiu li estis mortinta.
Die Walküre
Die Walküre (prononco [], "La Valkirio") estas la titolo de la dua opero el la ciklo La Ringo de la Nibelungo ("Der Ring des Nibelungen") de Richard Wagner, kiun li nomis "sceneja festivalo por tri tagoj kaj unu antaŭa vespero" ("Bühnenfestspiel für drei Tage kaj einen Vorabend"). Tiu-ĉi opero reprezentas la "unuan tagon". La "antaŭan vesperon" konsistigas la senpaŭza opero „Das Rheingold“ ("La Rejna Oro"), la dua kaj tria tagoj estas la operoj „Siegfried“ kaj „Götterdämmerung“ ("Dia Krepusko"). La premiero de la opero "Die Walküre" okazis la 26-an de julio 1870 en la nacia teatrejo de Munkeno. Komune la kvar operoj unuafoje prezentiĝis dum aŭgusto 1876 kadre de la Richard-Wagner-festivalo en la festivalejo de Bayreuth. Kiel ĉiuj kvar operoj el la ciklo, ankaŭ tiu ĉi verko ligas la heroan legendon kaj pliajn mitojn el la ĝermana mitologio al "monda dramo" de giganta amplekso.
Kleßen-Görne
Kleßen-Görne estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(10842) 1994 UY1
(10842) 1994 UY1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Carex acuta
Carex acuta (esperante svelta karekso, sinonima Carex gracilis) estas specio de la familio de ciperacoj. Ĝi estas unu el plej oftaj grandaj kareksoj.
Priskribo
Ĝi altas inter 30 cm kaj 150 cm. Ĝi formas malfirmajn radikarojn per multaj longaj subteraj rizomoj. La florada tempo estas inter aprilo kaj junio.
Ethnologue
Ethnologue: Languages of the World (Etnologiisto: Lingvoj de la Mondo) estas retejo kaj libraro kiu enhavas statistikon pri 6 809 lingvoj (eldono de 2000) kiu priskribis la nombron da parolantoj, lokon, dialektojn, lingvo-sistemojn, ĉu jes aŭ ne versio de la Biblio, ktp.
Ethnologue estas posedata de la firmao SIL International, kristana organizo kiu pristudas malpli konatajn lingvojn por misii al iliaj parolantoj.
Chevigney-sur-l'Ognon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Negritudo
Negritudo aŭ negreco aŭ nigruleco (france ankaŭ négritude), estas literatura kaj filozofia movado kreita post la Dua Mondmilito, kuniganta nigrajn franclingvajn verkistojn, inter kiuj Aimé Césaire, Léopold Sédar Senghor kaj Léon Gontran Damas.
Punitz
Punitz, kroate Punić, hungare Pónic estas iama vilaĝo, nun parto de Tobaj en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
Situo
Punitz situas laŭ rojo meze de arbaro. Güssing troviĝas je 8 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1553 en formo "Ponytz", tiutempe kroatoj fondis la vilaĝon. En 1605 Stefano Bocskai, en 1620 Gabrielo Bethlen detruis la vilaĝon. En 1910 vivis en Pónic 642 homoj, plejparte aŭstroj. Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). En 1971 Punitz aliĝis al Tobaj.
NGC 806-1
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de urboj de Zimbabvo
Jen listo de urboj de Zimbabvo:
Amélie Helga Lundahl
Amélie Helga LUNDAHL (Oulu, 26-a de majo 1850 - Helsinki, 20-a de aŭgusto 1914) estas Finna pentristino.
Ŝi studis en Belartoj Lernejo de Stokholmo kaj ŝi akiris studenton don iri sur kun ŝi studoj en la Académie Julian en Parizo. Pro la vizito en Bretonio en la 1870-a jardeko, ŝi decidis translokiĝi en Bretonio kaj la vizito estis ŝia inspiratio en ŝiaj tipaj pejzaĝoj kaj portretoj.
Artesia (muzikgrupo)
Artesia (prononcenda artezja) estas juna franckantanta bretona grupo kies muziko situas en atmosfera mallumo /etera ondo. La sono kiel la bildaro de la grupo estas tre konektita al la Arbaro de Brocéliande kaj ties legendoj.
Etimologio
La grupnomo estas referenco al verko de Maurice Druon nomita «Les Rois Maudits» (La malbenitaj reĝoj). Ŝatanto de tiu mezepoka rakonto, Agathe M. volis krei muzika koncepto pri la protagonisto de la sagao: Robert d'Artois. Finfine, tiu ideo ne iĝis konkreta sed la nomo plurestas.
Historio
La fondinta membro, Agathe M., kiu zorgas pri voĉaj partoj kaj sintezilo, kreis la grupon en 2001 kaj registris demo je 8 pecoj, L'Éveil de l'Âme (la Vekiĝo de l'Animo), neniam disvendita, kiu, laŭ ŝiaj propraj vortoj «tre malbone sonas». Poste, ŝi helpopetas al la dua membro Gaëlle D. kaj ties violonista talento disvolvigi alian demon je 5 pecoj, L'aube morne (morna matenruĝo), aperita en novembro 2004, nun ne plu aĉetebla.
La du kunuloj registros sian unuan albumon mez-2005, kiu diskoniĝos dank'al la nanta muzikeldonejo Prikosnovénie, kiu fakiĝis en etera ondo, triphopo kaj mondmuzikoj. Hilvern aperas en februaro 2006 kaj trafas sian publikon. Dua albumo aperas du jaroj poste, kun gitara aldono de Loïc C., kiu cetere registras la grupan muzikon.
Pro personaj kialoj, Gaëlle D. forlasas la grupon kaj estas anstataŭata de Coralie L.-C. en 2008 ĉe la violono. La venonta albumo estas anoncita por marto 2009.
Cabeza del Buey
Cabeza del Buey [kabEza del buEj] (Oksokapo) estas municipo de Hispanio, en la sudorienta parto de la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Ĝi apartenas al la distrikto de La Serena kaj al la jurteritorio de Castuera.
La loĝantoj nomiĝas Caputbovenses. La censita populacio en 2007 estis de 5.620 loĝantoj.
Situo
Cabeza del Buey estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 550 m; je 188 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 475,06 km². Cabeza del Buey situas en la norda deklivo de la Sierra del Pedregoso (montoĉeno de Sierra Morena) kiu trapasas la municipan teritorion el oriento okcidenten kun 17 km de longo. La Sierra del Pedregoso formas montarĉenon kun gravaj altaĵoj, kiel tiuj de Tiros (957 msm), Sierra de la Rinconada (844 m), Collado de la Nava (831 m), Majada de las Vacas, Majada de la Peña (895 m) kaj Almonacid.
Ekonomio
Temas pri municipo ĉefe agra (olivujoj kaj cerealoj) kaj brutobredista. Elstaras bredado de ŝafoj pro viando kaj pro fromaĝo, prilaborita de la industrio unuaranga de transformado, setlita en Cabeza del Buey.
La triaranga aktiveco ekiĝas per turismo, de tipo ekologia kaj naturalisma, helpate nur ĵuse.
Multaj elmigrintoj foriris dum la 1970-aj jaroj sed tiuj revenas somere jaron post jaro kun siaj familioj, kio favoras la festan kaj junulan etosojn.
Krom la industrio de fromaĝo kaj de olivoleo estas alia tekstila, kiu ekis en 1974. Kaj alia pri kontroliloj de fervojoj.
Faŭno
La naturalistoj detektis regulajn pasejojn de gruoj, konsiderante la vilaĝon kaj ĉirkaŭaĵon kiel unu de la plej gravaj punktoj de faŭna intereso de la distrikto, kun ansergrifoj, kun nestoj en la montoĉenoj kaj ravinoj. Estas ankaŭ reproduktantaj paroj de reĝa aglo, kadavrogrifo kaj eĉ nigra cikonio. Ene de la vilaĝa kerno estas la malgranda turfalko. Kaj en la ĉirkaŭaĵoj eblas vidi ekzempleroj de granda otido.
Preĝejo de Nuestra Señora de Armentera
La Virgulino de Armentera estis patronino de la vilaĝo ĝis 1635, kiam ŝi estis anstataŭita de la virgulino de Belén. La unua preĝejo estis finita en 1515. En 1550 oni konstruis la sonorilturon, kvankam la aktuala turo estas diferenca de la originalo.
Monaĥejo de la ordeno de Concepcionistas Franciscanas
Fondita de la Comendador Martín Rol. La konstruo komencis en 1518 kaj finis en 1523. Ĝi posedas porton de arko el ŝtono sur tri arkoj el briko. La kapelo estas malgranda kun krucoj el ŝtono prilaborita.
Sanktejo de Nuestra Señora de Belén
La plej grava monumento historia-arta de Cabeza del Buey kaj unu de la plej gravaj de la distrikto de la Serena. Situa je 11 km de la vilaĝo kaj je 3 km de Almorchón, laŭ la ŝoseo C-420, konstituas somere veran oazon verdan. Estas kelkaj jarcentaĝaj ulmoj, ege altaj, kiuj donas al la loko grandan pejzaĝan valoron. Tiuj ulmoj estis deklaritaj de la regiona registaro Junta de Extremadura en 2005 (Dek. 140/2005, de 7 de junio) Protektitaj Arboj. La deveno estas de la 13a jarcento, kiam tiu distrikto estis konkeritaj de la reĝo Ferdinando la 3-a. Elstaras bela klostro de stilo de romaniko kaj la ĉambroj de la monaĥoj, kiuj okupis ĝin dekomence.La aktuala preĝejo estas de stilo de baroko kaj oni konstruis ĝin en la 17a kaj 18a jarcentoj. En ties interno estas la skulptaĵo de la Virgulino, fera kradaro kaj religiaj murpentraĵoj de granda arta kaj religia valoro, restaxuritaj en 1995. Tie okazas grava festo la 27an de septembro.
Hejmo de la Comendador
Palaco loĝata en la 16a jarcento de la Comendadores kaj konstruigita de la grafoj de Alba de Liste.
Kastelo de Almorchón
Impona surroka kastelo, el kiu restas nur ruinoj de du turoj konstruitaj ĉirkaŭ la 15a jarcento. Ties origino estas islamanaj. Post la rekonkero de la distrikto de La Serena inter 1232 kaj 1236 fare de Ferdinando la 3-a, tiu loko estis donita al la Ordeno de la Templanoj, sub kies rego restis dum mallonge, ĉar en 1309, la reĝo Ferdinando la 4-a donas ĝin al la Ordeno de Alcántara. Ĉirkaŭ la 16a jarcento, la kastelo estis abandonita ĝis nuntempe.
Klimato
La klimato de la zono estas tipe mediteranea, kun tre sekaj kaj varmaj someroj kaj distribuo sezona de la pluvoj dum aŭtuno kaj primtempo. La vintroj estas malvarmaj, kun hegemonio de frumatena frosto.
Kulturo
Pri muziko, la vilaĝo havas kelkajn rokgrupojn, el kiuj la plej influya estas Sínkope jam sufiĉe daŭra. Aktuale aktivas aliaj grupoj pliaj kiel Hijos del Kaos, Ajierro kaj Dsgarre. Barbuquejo, estas asocio kiu kompilas kaj plivivigas la folkloron de la tero pere de ludado. estas ankaŭ muzikbando, kiu ludas eĉ je naciona nivelo.
Arondismento Montbrison
La arondismento Montbrison (france arrondissement de Montbrison) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Loire kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Montbrison. Komence de la jaro 2014 en la arondismento vivis personoj.
Kantonoj
Ekde 2015 apartenas al la arondismento Montbrison la jenaj 5 kantonoj:
Ingelfingen
Ingelfingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hohenlohe kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kunaĵo
La kunaĵo  aŭ kunigaĵo de du aroj A kaj B estas la aro, kiu entenas precize tiujn elementojn, kiuj apartenas aŭ al A aŭ al B. La kunaĵon de A kaj B oni signas per A ∪ B (legu a kun bo aŭ a aŭ bo): Pli ĝenerala nocio estas kunaĵo de arbitra familio de aroj:
Formala difino
Se estas aro de aroj, do la kunigaĵo  estas la jena aro: Se la aro de aroj konsistas el nur du elementoj, do la kunigaĵo X\cup Y de du aroj X kaj Y estas la aro, tia ke elemento x apartenas al X\cup Y se kaj nur se La konjunkcio "aŭ" tie ĉi estas ne-ekskluziva; elementoj, kiuj estas en ambaŭ aroj, estas en la kunaĵo.
Speciale, se I estas la malplena aro, do la kunigaĵo de nul aroj estas la malplena aro:
Ecoj
La kunigo de aroj estas komuta (kio ne tuj evidentas el la prepozicio "kun") kaj asocia.
Ekzemplo
Ekzemple la kunaĵo el la aroj {1,2,3} kaj {2,3,4} estas {1,2,3,4}. La nombro 9 ne apartenas al la kunaĵo de la aro de primoj {2,3,5,7,11,...} kaj la aro de paraj nombroj {2,4,6,8,...}, ĉar 9 estas nek primo nek para nombro.
Siegfried (opero)
Ĉefa rolo de la opero estas la legenda figuro Sigfrido la drakmortiginto - heroo de la nord-ĝermana mitologio, konata pro sia kuraĝa mortigo de malica drako.
János Jónás
János Jónás [jAnoŝ jOnAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jónás János estis hungara instruisto, profesoro.
János Jónás naskiĝis la  en Kiskunhalas. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
János Jónás devenis el juda familio. Li komence lernis en juda lernejo en Balassagyarmat, poste en kalvinana gimnazio en Kiskunhalas, poste unu studjaron en Reĝa Universitato de Pest, fine li lernis ekonomion en Lejpcigo. En 1870 li iomete interrompis la lernadon pro la milito, sed poste li plulernis en Germanio. Post siaj studoj li ekinstruis en 1871 en la gimnazio de Kiskunhalas, poste en aliaj urboj. En 1872 li edziĝis, tial li prenis la kalvinanan religion. Ekde 1878 li instruis en komerca akademio en Budapeŝto, ekde 1885 li estis nomumita akademiestro en Pozsony. Li faris pioniran pedagogian laboron en instuado por komercistoj. En 1897 li ricevis reĝan premion.
Aimé Césaire
Aimé Fernand David CÉSAIRE (naskiĝis la 26-an de junio 1913 en Basse-Pointe, Martiniko, mortis la 17-an de aprilo 2008 en Fort-de-France, kiam li estis 94-jara) estis afrokariba-franca poeto, verkisto kaj politikisto.Kune kun aliaj samaĝaj kaj samrasaj studentoj, kiel la senegala Léopold Sédar Senghor (estonta prezidento sialande) kaj la gujana Léon-Gontran Damas, li fondis la koncepton de négritude (negreco, nigruleco). Li parolis unuafoje pri tio en sia poemaro Cahier d'un retour au pays natal (Kajero de la reveno al naskiĝlando), de 1947, nuntempe konsiderata unu el la plej grandaj verkoj de franca poezio de la dudeka jarcento.
Negreco
Tiu koncepto estis disvolvigita en 1950, per sia Discours sur le colonialisme (parolado pri koloniismo), kiu ampleksigis la gravecon de sia sinteno pri la afrikdevena loĝantaro en Karibio kaj Afriko kaj donis al lia verko mondan gravecon. Kvankam Césaire asertis, ke la koncepto de "negreco"/"nigruleco" estas kolektivaĵo, Léopold Sédar Senghor (mortinta en Francio kiam li estis 95-jara en 2001) defendis, ke tiu vorto estis persona inventaĵo de la martinikano.
Césaire komprenigis la negrecon kiel reagon kontraŭ la kultura asimiliĝo de la francaj koloniismo kaj rasismo kaj kiel apogo al la afrikdevena kulturo sialande. Defende tiujn valorojn li dediĉis la plejparton de sia vivo, tiom en literaturo, poezio, teatraĵoj, eseoj kaj historiaj verkoj, kiom per la politiko.
Vivo
Césaire estis aŭtoro de multaj poemaroj, noveloj kaj aliaj verkoj, inter ili la Parolado pri koloniismo, kaj kelkaj teatraĵoj. Samtempe li estis la plej grava politikisto de Martiniko en la 20-a jarcento. En 1945 li iĝis deputito de la Franca Komunista Partio. Unu el liaj unuaj politikaj sukcesoj estis la franca departementigo de Martiniko en 1946. En 1956, dum protestoj kontraŭ la sovetia invado de Hungario, li forlasis la komunistan partion kaj kreis du jarojn poste propran partion, la progresistan partion de Martiniko (PPM). En 1945 li iĝis urbestro de Fort-de-France kaj konservis tiun postenon ĝis 2001. Li estis membro de la franca parlamento sen partianeco en 1958–1978, kaj en 1978–1993 servis kiel aliancano de la franca socialista partio. Estis konata pro siaj kontraŭ-koloniaj opinioj kaj postuloj pri egaleco. Li defendis ĉiam aŭtonomion por la transmaraj departementoj kaj ne la kompletan sendependecon, kio kaŭzis kritikojn de pli radikalaj politikaj sektoroj.
Citaĵoj
''Koloniisto, kiu vidas en alia homo beston, nur por memtrankviliĝi, tiu koloniisto mem ŝanĝiĝos al besto. Oni rakontis al mi pri progreso kaj kuracitaj malsano. Sed mi parolas pri distretitaj kulturoj, […] pri miloj da foroferitaj homoj. … Mi parolas pri milionoj da homoj, al kiuj oni ruze surpremis tremadon, surgenuiĝon, malesperon […].''
Neniu raso posedas monopolon pri beleco, inteligento, forto // por ĉiu estas loko kiam venos la venko. (Zurück ins Land der Geburt, reen all hejmlando. Suhrkamp: Frankfurt a.M. 1967, p. 91.)
4598 Coradini
4598 Coradini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astrofizikistino kaj planedologino Angioletta Coradini (1946–2011) kaj de ŝia frato Marcello Coradini.
Imhotepo
Alta sacerdoto de Heliopolo, estis veziro de la faraono Neĉerĥet Ĝeser (Ĝoser), kaj dizajnis la ŝtupan piramidon de Sakkara, dum la 3a dinastio. La signifo de la vorto Imhotep estas «tiu kiu venas pace».
Li estis la unua sciencisto kies nomo supervivis la forajn jarcentojn. Li ne nur estis kuracisto sed ankaŭ astronomo kaj arkitekto: tio ŝi indikas ke li havis la sufiĉajn sciojn pri aritmetiko kaj geometrio por mastri tiujn materiojn.
La honoraj titoloj atribuitaj al Imhotep estas:
Kuracisto
La graveco de la egipta medicino ŝuldiĝas nepre al la personeco de Imhotepo, konsiderata fondinto de la egipta medicino, kaj aŭtoro de la papiruso Edwin Smith pri kuracoj, doloroj kaj esploroj anatomiaj (kvankam tiu ĉi teksto estas verkita eble ĉirkaŭ la jaro 1700 a. K. ku postaj aldonoj de aliaj kuracistoj. La koncepto mita-religia pri malsanoj, en la Egiptio de Imhotepo, kondukis al mita-religia kaj empiriisma fokuso super la medicina terapio. Tio estas, miksaĵo kaj kombinado de ritoj, kirurgiaj praktikoj kaj vasta farmacia receptaro. Ankaŭ registriĝis kelkaj provoj je raciigo, kiel ekzemple tiuj aperantaj en la papiruso Smith, kiu priskribas 48 klinikajn kazojn sen mencio de kialoj aŭ kuracmanieroj surbaze de magio kaj donante al ĝi racian fokuson super la traktado de kelkaj malsanoj kaj vundoj.
En tiu ĉi teksto, Imhotepo rekomendas la uzadon de la vaporo de opiaj plantoj kiel anesteza. Li priskribas anatomiajn esplorojn, eksamenojn, diagnozojn, traktadon kaj prognozon de multnombraj vundoj kun ĉia detalo. La kuracmetodoj estas raciaj kaj nur en un kazo estis realigitaj magiaj ritoj. La papiruso enhavas la unuajn priskribojn pri kraniaj suturoj, de la meningo, la ekstera krovaĵo de la cerbo, de la cerbomjela likvo, kaj la interkraniaj pulsadoj. Laŭ gravuraĵo de tomboŝtono en Sakkara, Imhotepo rekomendadis la aplikadon de premo ĉe la karotidaj arterioj por mildigi la kapdoloron, malpliiĝinte la sangofluo al la cerbo. Imhotepo asertis ke la pulso estis indico de la koro kaj la kondiĉoj de la malsanulo.
Arkitekto
Granda teknika problemo pro la pezo de la ŝtono: Imhotepo ĝin solvis parte uzante blokojn relative malgrandajn, plej facile transporteblaj kaj uzeblaj. Aliflanke, la kolonoj estas ornamocelaj aŭ estas apudigitaj al la muroj, sen elteno de troa granda pezo. Indas mencii ke Imhotepo troviĝis en la epoko kiam la uzata metalo por iloj estis la kupro, ne tro taŭga por tiaj ĉi laboroj.
Li devis organizi la tutan konstruadon, prizorgi la laboron de centoj da laboristoj, kaj realigi la unuan funebran urbon: ĉirkaŭata de murego de ĉirkaŭ mil kvincent metroj perimetre, li starigis plurajn konstruaĵojn kiel dekoraciado, kaj en la centro starigis sesŝtupan piramidon el 60 metroj alta. Li ankaŭ elfosigis sur la roko de la tereno, subigis la piramidon, kiu estus poste la tombo de Ĝoser kaj ĉambrojn por amasigi funebrajn ujojn.
Imhotepo kiel dio
Dum jarcentoj, la egiptoj konsideris Imhotepon kiel la dion de la medicino kaj saĝeco kaj estas bildigita sidante, kiel al la skribistoj, kun disfadigita papiruso inter siaj genuoj. Certe, en la epoko de Ptolemeo li estis diigitas.
Lia ĉefa kultado troviĝis en Memfiso. Li ankaŭ ricevis kultadon en Tebo, Philae kaj Deir el-Medina en la ptolemea epoko kune al Hatoro, Maat, kaj Amenhotep (filo de Hapu), alia inĝeniero diigita. Lia prestiĝo estis tiel granda, ke lia famo atingis la grekojn, kiuj konis lin kiel Imutes kaj egaligis lin al ilia dio Asklepio, la romia Eskulapo.
Danko al Imhotep
"Mi salutas vin kara dio Imhotep, ido de Ptah!(...) La viroj vin aplaŭdas kaj la virinoj vin adoras. Ĉiuj laŭdas vian bonkorecon por ke vi sanigu ilin(..) Ili portas oferdonojn kaj donacojn. Ili laŭdas vin(..) Trinku bieron kun viaj fratoj la malnovaj dioj, kaj poste nutru la rektajn spiritojn." Enskribaĵo eltrovita en la templo de Kamak.
Imhotepo en la popola kulturo
Imhotepo inspiradis diversajn rolulojn de la popola kulturo, kvankam en la plejmulto el ĉi kazoj apenaŭ estas uzataj nur lia nomo kaj la egipta deveno, distordigante lian veran personecon kaj atingaĵojn.
Ethel kaj Julius Rosenberg
La proceso kontraŭ la usonaj judaj geedzoj Ethel kaj Julius Rosenberg vekis komence de la 1950-aj jaroj mondvastan emocion. Ili estis akuzitaj pri spionado por Sovetio. Kvankam ili neis la akuzojn, kaj spite al fortaj naciaj kaj internaciaj protestoj, interalie de la papo Pio 12-a, Jean-Paul Sartro, Stalino kaj Alberto Ejnŝtejno, ambaŭ estis, la 5-an de aprilo 1951, kondamnitaj al morto kaj, la 19-an de junio 1953, en la ŝtata malliberejo Sing Sing en Novjorko ekzekutitaj sur la elektra seĝo.
La ekzekuto de Julius Rosenberg okazis laŭplane. Ĉe Ethel Rosenberg oni devis okazigi plurajn kurentopuŝojn, post kiam, forpreninte la elektrodojn, oni kontraŭatente konstatis ankoraŭ kor-aktivecon.
Vivo
Julius Rosenberg naskiĝis la 12-an de majo 1918 en Novjorko, Ethel Greenglas la 28-an de septembro 1915 ankaŭ en Novjorko. Ili konatiĝis 1936 en la Young Communist League, antaŭ ol geedziĝi tri jarojn poste. La geedzoj havis du filojn: Robert kaj Michael Rosenberg, kiuj, post la ekzekuto de siaj gepatroj, estis adoptitaj de Abel Meeropol kaj ties edzino Anne.
Ethel kaj Julius Rosenberg estis la solaj usonaj civiluloj, kiuj dum la Malvarma Milito estis akuzitaj pro spionado. Ilia kazo fariĝis centro de kontrasta diskuto pri la komunismo en Usono. Subtenantoj vidas en ĝi elstaran ekzemplon por la historio kaj sorĉistin-ĉasado sub la senatoro Joseph McCarthy. La fakto ke la geedzoj Rosenberg estis judoj, ludis rolon ĉe tio. Aparte la usonaj judoj estis “suspektataj pri simpatio, se ne eĉ kompliceco kun la komunismo”, skribas pri tio Enzo Traverso, ĉar: “En la Malvarma Milito, USSR estis deklarita totalisma malamiko, kontraŭ kiu ĉiuj energioj de la libera mondo estis disvolvendaj. Pro tio ekzistis la danĝero ke la memoro pri la ekstermado de la judoj kaj la naziaj krimoj misgvidos la publikan opinion.” Ethel kaj Julius Rosenberg atentigis en sia proceso pri Aŭŝvico. Akuzisto en tiu proceso estis la novjorka advokato Roy Cohn. Oni diras pri li, ke li faris malhonestan proceson kontraŭ Ethel Rosenberg pro prestiĝ-avido. Cohn, samseksemulo, mortis 1986 pro la sekvoj de aidoso.
Laŭ eldiro de la gvidoficiro de Julius Rosenberg, Aleksandr Feklisov, post fino de la Malvarma Milito, kaj laŭ la aktuala stato de la esplorado, tiu estis ja fakte implikita en transdono de armeaj informoj, kvankam de malpli gravaj, al Sovetio. Ankaŭ la frato de Ethel, David Greenglass, laboris por la sovetia NKVD. Li grave kulpigis sian fratinon en la proceso 1951, por savi sian propran familion. Ethel estis de Feklisov grandparte senŝarĝigita kaj estis ekzekutita supozeble senkulpa.
La transdono de gravaj informoj por konstruado de atombombo al la sovetianoj okazis fakte per Theodore Alvin Hall, sciencisto kaj duobla agento en Los Alamos, kiel tiu poste mem konfesis.
Efikoj
La Rosenberg-proceso estis temo de du gravaj usonaj romanoj de la 1970-aj jaroj kaj de eposo de Howard Fast en la 1950-aj jaroj. Ankaŭ Charlie Chaplin okupiĝis pri la Rosenberg-proceso en sia kapitalismo-kritika filmo Reĝo en Novjorko de 1957.
Filmoj
Surbaze de la romano de E. L. Doctorow, Sidney Lumet faris en 1983 la filmon Daniel. Ĉar temis pri fiktivigo de la okazintaĵoj, la geedzoj Rosenberg nomiĝis tie Paul kaj Rochelle Isaacson kaj estis ludataj de Mandy Patinkin kaj Lindsay Crouse. En la filmo montriĝas la batalo de ilia filo Daniel por justeco por siaj gepatroj. Aktoroj estis Timothy Hutton, Edward Asner, Ellen Barkin, Amanda Plummer kaj John Rubinstein. En "Angels in America", televida dramo aperinta en 2003 laŭ la samnoma teatraĵo de Tony Kushner, Ethel Rosenberg aperas ĉe sia "ekzekuntinto", Roy Cohn, kiam tiu 1986 mortas pro aidoso.
12135 Terlingen
12135 Terlingen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis fotitade Tom Gehrels elde la Monto Palomar; kaj malkovrita de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten sur la fotografiaj platoj senditaj en Leiden (Nederlando).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda ĵurnalisto Henk Terlingen (1941–1994), kiu prezentis la misiojn Apollo al Luno ĉe la nederlanda televido. De la 1960-aj jaroj, liaj elsendoj kun Chriet Titulaer vekis grandan intereson pri astronomio kaj kosmaj sciencoj en Nederlando.
Diocezo de Ŝirak
La diocezo estis oficiale fondita la 31-an de aŭgusto 1920, per encikliko eldonita de Katolikoso Georgo la 5-a. La sidejo de la diocezo estas la Katedralo Sankta Dipatrino en Gjumri. La prelata konstruaĵo situas sur la strato Riĵkov proksime de la katedralo, en la centro de Gjumri.